procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Петка“ - Битола

Света Петка — црква во градот Битола.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на улица „Кочо Палигора“ во непосредна близина на населбата Карпош.
2 Градба
Црквата подигната во 1980-тите години во модернистички стил.
3 Галерија
4 Поврзано
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
Ерик Иглесјас

Ерик Иглесјас (роден на 5 април 1981 година, во градот Панама) ― панамски режисер и писател кој живее во Лос Анџелес.
1 Образование
Иглесјас дипломирал по електронско инженерство на Католичкиот универзитет „Света Марија Антигвска“ во Панама. Подоцна отишол да стекне магистерска диплома за филм на академија на Њујоршката филмска академија во Universal Studios.
2 Филмови
Иглесјас го напишал и режирал „Луси“, високо ценет краток филм кој учествувај на бројни филмски фестивали и се занимава со преселничките прашања што Законот за развој, олеснување, и образование на странските малотелници се обидува да ги реши. Филмот бил избран за Кратко филмско катче на 66-тото издание на Меѓународниот кански филмски фестивал. Тој бил првиот Панамец што претставил материјал на фестивалот.
Неговата последна соработка е со белорускатапродуцентка Ксенија Јорш, на филм кој ја истражува темата на религијата раскажувајќи ја приказната за една млада девојка која се соочува со тешки одлуки додека не ја напушта својата вероисповед.
Децен

Децен — органско соединение со хемиска формула . Содржи ланец од десет јаглеродни атоми со една двојна врска, што го прави алкен. Постојат многу изомери на деценот зависно од положбата и геометријата на двојата врска. Дец-1-енот е единствениот изомер од индустриско значење. Како алфа-олефин, служи како комономер во кополимерите и се јавува како меѓупроизвод во производството на епоксиди, амини, оксоалкохоли, синтетички мазива, синтетички масни киселини и алкилирани ароматици.
Индустриските процеси за производство на дец-1-ен се олигомеризација на етилен по Циглеровиот процес или со крекирање на петрохемиски восоци.
При етенолизата, метилниот олеат, ''метилниот естер'' на олеинска киселина, се претвора во 1-децен и метилен 9-деценоат:::<math chem>\overset{\text{метилен олеат{\ce{CH3(CH2)7CH=CH(CH2)7CO2Me + {\color{red}\ce{CH2=CH2 \longrightarrow \overset{\text{1-децен{\ce{CH3(CH2)7CH=}{\color{red}\ce{CH2} + \overset{\text{9-деценоат{\ce{MeO2C(CH2)7CH=}{\color{red}\ce{CH2}</math>
Дец-1-енот е изолиран од листовите и кореништето на растението ''Farfugium japonicum'' и забележан е како првичен производ од микробниот распад на ''n''-декан.
Стипе Делиќ

Стипе Делиќ (23 јуни 1925 &#x2013; 1 април 1999 година) ― хрватски кинорежисер. Неговиот филм „''Сутјеска''“ од 1973 година бил вклучен на 8-миот месковски меѓународен филмски фестивал каде што ја добил Посебната награда.
1 Избрана филмографија
*''Сутјеска'' (1973)
Луис Аргета

Луис Аргета (роден на 7 ноември 1946 година) ― филмски режисер и продуцент од Гватемала. Во 1988 година тој ја основал Morningside Movies, првенствено продуцирајќи телевизиски реклами, вклучително и многу за населнието од шпанското говорно подрачје. Неговиот филм од 1994 година, ''Тишината на Нето'' (шпански: ''El Silencio de Neto'') бил поднесен во категоријата странски филмови на 67-то доделување на Оскарите, првото пријавување од Гватемала. Станува збор за приказна за „полнолетството“ што се случува во време на воен удар во Гватемала во 1954 година.
Во 2002 година, Аргуета го продуцирал и режирал „Повик за собирање“, филм за сиромашен иселеник од Гватемала фатен во вртежен свет на една филмска продукција во Њујорк.
Во 2005 година, Аргуета учествувал во документарниот филм „''Потеклата на тишината''“ („''Los orígenes del silencio''“), за 20-те години до продукцијата на „Тишината на Нето“.
Во 2008 година, Аргета се појавил како Пако чевларот во „''Барајќи го Паладин''“, филм за холивудскиот продуцент кој наоѓа духовна основа за време на посетата на Гватемала.
Во 2010 година, Аргета го продуцирал и режирал документарниот филм „Злоупотребен: Рација во Поствил“, за рацијата на државните служби на САД на 12 мај 2008 година во фабрика за пакување кошерско месо во Поствил, Ајова.
Аргета студирал на Универзитетот во Мичиген со стипендија за студирање индустриско инженерство. Неговите филмови имаат намера да ја отсликуваат латиноамериканската култура и борбата за мир.
Предраг Голубовиќ

Предраг Голубовиќ (25 јуни 1935 &#x2013; 18 јули 1994) ― југословенски кинорежисер и сценарист. Режирал повеќе од 25 филмови помеѓу 1964 и 1986 година. Неговиот филм од 1981 година „''Сезона на мирот во Париз''“ бил вклучен на 12-тиот Московски меѓународен филмски фестивал каде што ја добил Посебната награда. Имал еден син, режисерот Срдан Голубовиќ.
1 Избрана филмографија
*''Сезона на мирот во Париз'' (1981)
Костас Манусакис

Костас Манусакис (|Κώστας Μανουσάκης; јануари 1929 &ndash; 26 август 2005) ― грчки кинорежисер и сценарист. Неговиот филм „''Предавство''“ од 1964 година бил вклучен на Канскиот филмски фестивал во 1965 година и неговиот филм од 1966 година „''Стравот''“ бил вклучен на 16-тиот Берлински меѓународен филмски фестивал.
1 Избрана филмографија
*''Предавство'' (1964)
*''Стравот'' (1966)
Васил Мирчев

Васил Мирчев (23 март 1927 &#x2013; 9 јануари 2003) ― бугарски кинорежисер. Режирал девет филмови помеѓу 1965 и 1986 година. Неговиот филм ''Танго'' од 1969 година бил вклучен на 6. Московски меѓународен филмски фестивал.
1 Избрана филмографија
*''Танго'' (1969)
Пуриша Ѓорѓевиќ

Младомир Пуриша Ѓорѓевиќ (6 мај 1924 – 23 ноември 2022) ― српски кинорежисер и сценарист. Режирал 71 филм почнувајќи од 1947 година. Неговиот филм „''Сон''“ од 1966 година бил вклучен на 17. Берлинскиот меѓународен филмски фестивал. Некои од неговите филмови биле цензурирани и забранети од југословенската комунистичка власт.
Ѓорѓевиќ починал на 23 ноември 2022 година, на 98-годишна возраст.
1 Избрана филмографија
*''Девојка'' (1965)
*''Сон'' (1966)
*''Утро'' (1967)
*''Пладне'' (1968)
*''Велосипедисти'' (1970)
Маја Милош

Маја Милош (роден на 16 мај 1983 година) ― српски кинорежисер и сценарист. Таа е најзабележителна по создавањето на филмот „''Клип''“ од 2012 година.
1 Избрана филмографија
*''Ако се замислиш себе'' (2004)
*''Клип'' (2012)
Матија Клуковиќ

Матија Клуковиќ (роден на 4 мај 1982 година во Загреб, Хрватска, СФРЈ) ― хрватски независен кинорежисер. Во 2006 година ја заврши својата дебитантско дело „''Ајде, дену.... помини...''“ (хрватски: ''Ajde, dan... prođi...'') која добил многу критики од хрватските филмски критичари, ја освоил наградата Златна бебешка количка на Загрепскиот филмски фестивал и имал меѓународна премиера на Ротердамскиот меѓународен филмски фестивал. Во 2008 година, ''„Ајде, дену.... помини...“'' се нашол на 15-тото место на списокот на најдобри хрватски филмови по 1990 година, составена од ''Jutarnji list''.
1 Филмографија
1.1 Како режисер
* 2006 ''Ајде, дену.... помини...''* 2009 ''Филм на Горан Одворчиќ и Матија Клуковиќ за Асја Јовановиќ и Андреа Румењак (Загрепски приказни)''
1.2 Како писател
* 2006 ''Ајде, дену.... помини...''* 2009 ''Филм на Горан Одворчиќ и Матија Клуковиќ за Асја Јовановиќ и Андреа Румењак (Загрепски приказни)''* 2009 ''Чао мама''
1.3 Како глумец
* 2006 ''Ајде, дену.... помини...''
Роберт Бетл

Роберт Бетл (роден на 28 август 1972 година во Џексонвил, Флорида, Соединети Држави) ― танчер, кореограф и уметнички режисер на Американскиот танцов театар „Алвин Ејли“.
1 Ран живот и образование
По потекло од населбата Либерти Сити во Мајами, Флорида, Бетл бил израснат од вујкото на неговата мајка, Вили Хорн и неговата роднина Деси Хорн во економски лоши услови за живот. Студирал на Новосветското училиште за уметности пред да дипломира на Џулијардовата школа. каде што добил диплома за ликовни уметности во 1994 година.
2 Кариера
По дипломирањето на Џулијардовата школа, тој се приклучил на Парсоновот танцово друштво. Тој ја основал своето сопствено танцово друштво Бетлворкс (англиски: Battleworks) во 2001 година.
Бетл бил прогласен за еден од Мајсторите на афроамериканската кореографија од страна на Центарот за изведувачки уметности „Џон Ф. Кенеди“ во 2005 година.
Во 2015 година, Бетл бил прогласен за член на т.н. „Променлива уметност“ на Фордова фондацијата.
2.1 Алвин Ејли
Тој ја започнал функцијата режисер на 1 јули 2011 година и е нејзин трет режисер од основањето на друштвото во 1958 година. При добивањето на положбата, Бетл рекол: „Се надевам дека ќе бидам достоен за оваа огромна одговорност што ми е дадена и ќе ја почестам на единствениот начин на кој Алвин Ејли би го прифатил: со тоа што ќе ја чувам сега, жива и ја водам напред“. Иако Бетл никогаш не бил формално дел од друштвото „Алвин Ејли“ пред неговото назначување, што го прави првиот уметнички режисер без директна врска со друштвото или со самиот Ејли, тој придонел со голем број дела на репертоарот на друштвото и долго време бил признат како помазаниот наследник на Џудит Џејмисон. Како што рекол Џејмисон во едно интервју, „кореографијата на Бетл има способност да ја привлече публиката во неговите дела и ја потсетува на Алвин“. Тој служел неколку мандати како уметник гостив во „Ејли“.
3 Дела
*1999- ''Такадими''*2000- ''Шеталиште''*2001- ''Лов''*2004- ''Гозба''*2004- ''Литургија''*2004- ''Чудни хумори''*2006- ''Конечни звуци''*2007- ''Пријатен апетит!''*2007- ''Повеќе не тивко''*2007- ''Одвиткано''*2008- ''Ела''*2008- ''На/внатре''*2010- ''Три''
Човечки глас (филм)

„Човечки глас“ (англиски: ''The human voice'') е филм на шпанскиот режисер Педро Алмодовар (Pedro Almodóvar) од 2020 година. Режисерот, исто така, е автор и на сценариото, а главната улога ја игра Тилда Свинтон (Tilda Swinton). Филмот, заснован врз истоимената драма на Жан Кокто, е првото дело на Алмодовар на англиски јазик.
1 Синопсис
Една жена го набљудува минувањето на времето седејќи покрај ковчегот на својот поранешен љубовник кој би требало да дојде по него, но никогаш не доаѓа, а неговото куче не сфаќа дека господарот го напуштил.
Хулиета (филм)

„Хулиета“ (шпански: ''Julieta'') е филм на шпанскиот режисер Педро Алмодовар (Pedro Almodóvar) од 2016 година. Режисерот, исто така, е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Ема Суарес (Emma Suárez), Адријана Угарте (Adriana Ugarte), Даниел Грао (Daniel Grao), Инма Куеста (Inma Cuesta) и Дарио Грандинети (Darío Grandinetti). Филмот е заснован врз три кратки раскази од збирката „Побегната“ на Алис Манро. Филмоти бил номиниран за „Златната палма“, за БАФТАво категоријата најдобар странски филм, имал неколку номинации за Европските филмски награди, а ја освоил наградата за најдобар режисер која ја доделува Меѓународното здружение на филмофили.
1 Синопсис
Хулиета живее во Мадрид, но има намера со својот партнер Лоренцо да се пресели во Португалија. Меѓутоа, таа се откажува од својот план по една случајна средба со пријателката на својата ќерка. Тогаш, таа решава да направи резиме на животот и се присетува на најважните настани поради кои се отуѓила од својата ќерка...
Никола Корабов

Никола Корабов (7 декември 1928 – 10 ноември 2016 година) ― бугарски кинорежисер и сценарист. Режирал тринаесет филмови помеѓу 1956 и 1999 година. Неговиот филм „''Тутун'' “од 1962 година бил вклучен на Канскиот филмски фестивал во 1963 година. Неговиот филм „''Бик''“ од 1965 година бил вклучен на 4. Московски меѓународен филмски фестивал. Неговиот филм „ ''Гневно патување''“ од 1971 година бил вклучен на седмиот Московски меѓународен филмски фестивал. Починал на 10 ноември 2016 година.
1 Филмографија
*''Димитровградци'' (1956)
*''Малечка'' (1959)
*''Тутун'' (1962)
*''Бик'' (1965)
*''Слобода или смрт'' (1969)
*''Гневно патување'' (1971)
*''Иван Кондарев'' (1974)
*''Јулија Вревскаја'' (1978)
*''Јас не живеам еден живот'' (1981)
*''Орисија'' (1983)
*''Копнежи по белиот пат'' (1987)
*''Доверба за белиот ветар'' (1990)
*''Магија'' (1999)
Димитр Петров (режисер)

''За веслачот, видете Димитр Петров (веслач).''
Димитр Петров (|Димитър Петров, 22 октомври 1924 – 16 октомври 2018 година) ― бугарски кинорежисер. Режирал 12 филмови во периодот од 1955 до 1991 година.
1 Избрана филмографија
*''Ежовите се раѓаат без боцки'' (1971)
*''Со децата на море'' (1972)
*''Куче во фиока'' (1982)
Тодор Стојанов

Тодор Стојанов (|Тодор Стоянов; 6 јули 1930 &#x2013; 30 април 1999) ― бугарски кинорежисер и кинематограф. Режирал десет филмови помеѓу 1967 и 1990 година. Неговиот филм „''Отстапување''“ од 1967 година бил вклучен на 5. Московски меѓународен филмски фестивал каде што ја освоил Посебната златна награда и Наградата на Меѓународната федерација на кинематографскиот печат (ФИПРЕСЦИ).
1 Избрана филмографија
*''Крадецот на праски'' (1964)
*''Отстапување'' (1967)
Градимир Гојер

Градимир Гојер (роден на 4 март 1951 година) ― босанскохерцеговски театарски режисер и писател роден во Мостар.
Студирал и дипломирал режија и книжевност на Сараевскиот универзитет.
Режирал во некои од најголемите босанскохерцеговски театри како и во Белград; Битола и Сплит.
Има добиено голем број награди на различни меѓународни театарски фестивали.
Во Народниот театар - Битола ги режирал претставите : „Нерон чувствителениот“ од Јанис Гуделис и „Виенско танго“ од Петар Турини.
Асен Драчев

Асен Драчев ( во — , ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.
1 Животопис
Бил вреден помагач на илегалната чета на Герасим Тодоров и поддржувач на македонската кауза. Убиен е без суд и пресуда на многу жесток и садистички начин. Неговиот сосед, Тодор Донков, поради лична пресметка, го врзал и го претепал Асен.
2 Наводи
Столе Јанковиќ

Столе Јанковиќ (6 април 1925 &#x2013; 19 април 1987 година) ― југословенски кинорежисер и сценарист.
Во кариерата која се протега повеќе од две децении помеѓу доцните 1950-ти и раните 1980-ти, Јанковиќ е главно познат по режија на голем број партизански филмови и телевизиски серии произведени од Авала филм и Радио-телевизија Белград. Неговиот филм од 1958 година ''„Небото низ гранките''“ бил вклучен на 1. Московски меѓународен филмски фестивал. Неговиот филм „''Момент''“ од 1978 година бил вклучен на 11. Московски меѓународен филмски фестивал.
1 Филмографија
*''Небото низ гранките'' (''Кроз грање небо'', 1958)
*''Партизански приказни'' (''Партизанске приче'', 1960)
*''Вишна на Ташмајдан'' (''Вишња на Ташмајдану'', 1968)
*''Партизани'' (1974)
*''Момент'' (''Трен'', 1978)
Марија Апчевска

Марија Апчевска (р. 1987, ) — македонска филмска и телевизиска режисерка и сценаристка.
1 Животопис
Марија Апчевска е родена во 1987 година во Битола каде го завршила основното и средното образование.
2 Филмографија
2.1 Режисер
Апчевска ги режирала следните филмови:
Година, Филм, Забелешка
2022, Куќен притвор, 4 епизоди
2021, Северен Пол, краток филм
2020, Зоки Поки, 5 епизоди
2017, Инсајдер, 1 епизода
2017, Амби, краток филм
2012, Бардо, краток филм
2.2 Сценарист
Апчевска била сценарист на следните филмови
Година, Филм, Забелешка
2021, Северен Пол, краток филм
2017, Амби, краток филм
2012, Бардо, краток филм
3 Награди
*2022 – награда за најдобра режија на филмот Северен Пол на Мартовскиот фестивал – Белградски фестивал на документарен и краткометражен филм.
Илија Чопев

Илија Чопев (Роден во — , ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.
1 Животопис
Важел за најверниот и предан јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров. За време на блокадата тој е предаден од поп Григор и Стефан Глигов, двајцата од селото Оштава. При апсењето Чопев направил безуспешен обид да ја активира рачната граната со цел да се убие себе си и милицискиот кордон.
За време на неговиот престој во затворот, го посетила неговата сопруга, по средбата изгледал кревко и изгубено. Причината била што таа го известила дека агент на бугарската државна безбедност, циганот Керим, ја силувал нивната 16-годишна ќерка. Освен неа, овој агент силувал уште две девојки од селото Оштава.
Неговата пресуда гласела:
2 Поврзано
Стефан Чопев
Георги Чопев
3 Наводи
Белоруски наемници во Брегот на Слоновата Коска

Белоруски наемници во Брегот на Слоновата Коска (|Беларускія найміты ў Кот-д’Івуары) — група поранешни воени пилоти и техничари на Белоруските Воздухопловни Сили. Тие и помагале на владината армија на Лоран Гбагбо во граѓанската војна од 2002 до 2007 година. Се верува дека работеле под покровителство на француските и белоруските власти.
Белорусите биле ангажирани за обука на африканските пилоти, кои претходно летале со француски авиони, за да управуваат со советските напаѓачки авиони Су-25. Пилотите од Брегот на Слоновата Коска направиле само три лета со нивните странски инструктори. Во текот на последен, тие ја нападнале француската база во Буаке. Инцидентот довел до заземање на аеродромот Јамусукро од страна на француските трупи и настапите на милицијата Млади Патриоти во Абиџан. После тоа, белорусите веднаш ја напуштиле земјата. Години подоцна, против нив било отворено кривично дело за убиство на француските војниците. Еден од платениците (Јуриј Сушкин) бил осуден на доживотен затвор во отсуство.
Во тоа време, покрај Белоруски, во Брегот на Слоновата Коска се наоѓале и специјалисти за копнена авијација од Русија и Украина.
1 Поврзано
* Белоруски воени специјалисти
* Белорусите во либискиот конфликт
Тараненик

Тараненик — вид јадење од тарана и кори потпечено во рерна, традиционално за македонската кујна.. Има и мрсна варијанта при која се користи и сирење како состојка.
1 Рецепт
1.1 Состојки
*400 гр јуфки
*150 гр тарана
*по потреба масло, сол и вода
1.2 Подготовка
Во тава се става една третина од јуфките, па пола од тараната, пак се става една третина од јуфките, па останатата половина од тараната. Се завршува со јуфки. Така подготвениот тараненик се попрскува со масло за јадење.
Тавата се става во загреана рерна на 250 степени додека да заруменат корите.
Во исто време се става вода со сол да зоврие. Потпечениот тараненик се попарува со врелата солена вода, отприлика еден прст над нив. Се враќа во рерната да се допече, додека да изврие целата течност.
2 Поврзано
*Тарана
*Кори
Џамија (Лопушник)

Џамија (Лопушник) — една од двете џамии во селото Беловиште, во Општина Гостивар, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во некогашното село Лопушник, кое денес е целосно споено со Беловиште.
2 Историја
Џамијата е изградена во 1904 година за мештаните од селото Беловиште (Гостиварско), но и тогашното село Лопушник, како заедничка џамија.
3 Поврзано
* Гостиварско муфтиство
* Беловиште
Белоруски воени специјалисти во Венецуела

Белоруски воени специјалисти во Венецуела беа група белоруски воени консултанти и научници кои помогнаа во создавањето на унифициран систем за противвоздушна одбрана и електронско војување. Како резултат на нивната работа, беше можно да се постигне успешно обновување и систематизација на одбраната на земјата.
1 Историја
Во 2006 година, венецуелскиот претседател Хуго Чавес рече дека на неговата земја и се потребни модерни системи за воздушна одбрана за покривање на воздушните граници.
На венецуелците им беше потребна помош за реорганизација на армијата. Тие купија разни системи за противвоздушна одбрана, авиони и друго оружје, но немаа добро воено училиште за да го искористат сето ова. Во Венецуела немаше унифициран систем за противвоздушна одбрана, имаше само посебни единици. Командата на Вооружените Сили се соочи со прашањето за создавање координиран систем за контрола не само за противвоздушни ракетни системи со краток, среден и долг дострел, туку и за радио опрема. Помош во ова прашање дојде од Белорусија.
На 8 декември 2007 година, за време на посетата на Каракас, белорускиот лидер Александар Лукашенко потпиша два договори со неговиот венецуелски колега за помош на воени специјалисти. Во пролетта 2008 година, договорите беаatiификувани од парламентот на Белорусија.
2 Контингент
Во 2008 година, венецуела доби десет воени специјалисти (нивниот број се зголеми со текот на времето). Нивните семејства, исто така, пристигнаа со советниците. Раководството на групата го спроведе генералот Паферов.
3 Активност
Претседателот Чавес им даде задача на странците да ги заштитат стратешките објекти, Како што се хидроцентралата Гури, нафтените полиња, големите рафинерии, индустриските комплекси, се разбира, воените капацитети и командните пунктови, големите градови Како Каракас.
Белорусите предложија проект за создавање државен одбранбен систем. Тој се осврна на организацијата на интегриран одбранбен комплекс во Венецуела, кој вклучува воздушна одбрана, електронско војување и средства за спротивставување на прецизното оружје. Беше неопходно да се изгради нов одбранбен систем, да се инсталира постојното оружје и да се купат потребните нови, притоа објаснувајќи им се на колегите од Венецуела. Врз основа на предлозите на воените консултанти, венецуелската армија се здоби со автоматски системи за контрола на Силите за Воздушна Одбрана и Воздухопловните Сили, радарска и електронска воена опрема на Белоруското производство, како и системи за противвоздушна одбрана. Овие набавки беа наменети да ги заменат француските и американските машини и опрема.
До крајот на владеењето на Чавес, работата беше завршена, а мисијата на белоруските воени специјалисти беше ограничена. Како резултат на нивните активности, венецуела успеа успешно да го ажурира и систематизира системот за противвоздушна одбрана, и тоа не за шест години, како што беше планирано, туку за пет.
Џамија (Долна Ѓоновица)

Џамија (Долна Ѓоновица) — главна селска џамија во селото Долна Ѓоновица, во Општина Гостивар, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во западниот дел на селото.
2 Историја
Џамијата била подигната во 1900-тите години, а претходно на тоа место се наоѓале остатоци на црквата „Св. Никола“.
3 Галерија
4 Поврзано
* Гостиварско муфтиство
* Долна Ѓоновица
Бела пупавка

Бела пупавка — вид отровна габа, поврзана со зелената пупавка ( ''Amanita phalloides'' ), подеднакво смртоносна, но поретка. Бела е, понекогаш со жолтеникаво-окер нијанси на шапката. Постои опасност да се помеша со други печурки, доколку не внимавате на основата на рачката со волва. Се појавува од пролет до есен, во листопадни и иглолисни шуми.
1 Таксономија
Белата пупавка првпат била спомната во научната литература од францускиот миколог Жан Булард во 1780 година како форма на вернус од ''Agaricus bulbosus''. Името на видот verna доаѓа од латинскиот збор за пролет. Три години подоцна, Жан Батист Ламарк, во своето научно дело „ ''Encyclopédie Méthodique, Botanique'' .3“, му доделил поинаков (посебен) статус на видот.
2 Опис на печурката
Шапка: прво хемисферична, подоцна отворена, правилна, мазна, бела; малку леплива на влажно време. Темето понекогаш е жолтеникаво или светло окер.Листови: бели, слободни, густи, меки. Отпечатокот на спори е бел. Дршка: 4-10 x 0,5-2 cm, бела, шуплива, распространета надолу, малку ронлива; носи променлив прстен со висока поставеност. Расте од мембранозна бела кеса на дното. Месо: бело, меко, влажно, прво без мирис, подоцна како исушена роза. Живеалиште: расте во листопадни шуми (најчесто во близина на даб и костен), поретко во четинари, од пролет до есен. Таа е доста ретка. Употреба: смртоносно отровна, како зелената пупавка. Замена: лесно е можна со шампињони ( ''Agaricus'' ), мисирка ( ''Leucoagaricus pudicus'' ), бели витези ( ''Tricholoma'' ). Од сличните, подеднакво отровни, ''Amanita phalloides var. alba'', се одликува со реакција на 20% раствор на калиум хидроксид-жолта боја, додека ''Amanita virosa'' добива портокалово-жолти дамки. При берење пуфки ( ''Lycoperdon,''''Calvatia'', ''Bovista'' ), особено треба да се внимава да не се бере ниту една од смртоносните отровни пупавки ( ''Amanita phalloides'', ''A. verna'', ''A. virosa'' ) додека се млади и во јајцето.
3 Токсичност
Блиску е до најотровната Зелена пупавка ( ''Amanita phalloides'' ), белата разновидност на зелена пупавка ( ''Amanita phalloides var. alba'' ) и смрдливата пупавка ( ''Amanita virosa'' ). Содржи и фатални дози на алфа-аманитин а, кој ја уништува функцијата на црниот дроб доколку не се лекува веднаш. Првите симптоми на труење се чувствуваат по 6 до 24 часа по консумирањето на оваа печурка. Тоа се сиптомите: слабост, жед, забавување на пулсот, ладење на органите, бледило, несвестица. Следат грчеви, повраќање, дијареа. Третиот ден слично, со измамен впечаток е дека труењето е надминато. Подоцна, бубрезите и црниот дроб престануваат да работат. Доколку не се започне веднаш со трансплантацијата на овие органи, обично следи смрт. Лекувањето на отруените од овој вид е многу скапо, а ретките преживеани остануваат инвалиди.
4 Галерија
5 Наводи
Катајама треска

Катајама треската е имунолошки одговор на акутната инфекција со шистозома и обично се јавува две до 10 недели по изложувањето. Ова не треба да се меша со алергиска реакција со оток со сврбеж со големина до 1-3 цм на влезните точки на церкаријата (ларва на црвот шистозома) во моментот на инфекцијата.
Покрај осип на кожата со повеќе мали папули, највообичаено на трупот, обично се јавува еозинофилија, сува кашлица, треска, замор, болки во мускулите и стомакот со зголемен црн дроб и слезина и зголемени вредности на црниот дроб, како и привремени нодуларни инфилтрати во белите дробови.
Се смета дека имунолошкиот одговор кај Катајама треската е предизвикан од противгени (антигени) на шистозомата за време на нејзиното зреење и движење врз кои се изложува имуниот систем на инфицираното лице. Соодветно, биопсиите на кожата покажуваат и еозинофилни инфилтрати без доказ на јајца од шистозома, додека серолошки се докажуваат противтела (антитела) против возрасната форма, но не и антитела против јајцата.
Во повеќето случаи, Катајама треската поминува сама по себе ако не се лекува, но инфекцијата со шистозома останува. Медицинската терапија на Катајама треската е симптоматска. За лекувањето на шистозомијазата често е доволна една доза на антихелминтикот празиквантел, која е подобро да се даде по поминување на акутната фаза.
1 Наводи
* Карл Еј Џеј Пујлаерт, Питер-Пол ван Тиел: ''Катајама треска. медицинско списание: New England Journal of Medicine'' 2016 година, том 374, број 5 од 4. февруари 2016 година, страница 469; DOI: 10.1056/NEJMicm1504536
Борово Шајче

''Chroogomphus rutilus''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Boletales
Семејство:, Gomphidiaceae
Род:, ''Chroogomphus''
Вид:, ''C. rutilus''
Биномен назив
''Chroogomphus rutilus''(Schaeff.) O.K.Mill. (1964)
Синоними
Борово Шајче лат.''Chroogomphus rutilus'', е вид на габа од фамилијата Gomphidiaceae. Првпат научно опишан како ''Agaricus rutilus'' од Јакоб Кристијан Шафер во 1774 година, таа била пренесена во родот ''Chroogomphus'' во ''1964'' од страна на Орсон К. Милер, Џуниор. Плодните тела се јадат, но не се многу ценети.''Gomphidius viscidus'' е стар синоним за оваа печурка.
Семином

Семином (од латински ''semen'' „семе“) е малигнен тумор на герминативните клетки на тестисите, кој настанува од променети клетки на герминативното ткиво наречени сперматогонии (клетките од кои произлегуваат со делба и созревање машките полови клетки).
Семиномот се јавува нешто подоцна од не-семиномот, во просек кај 37-годишни мажи. Типичен ран симптом е безболното отекување на еден тестис.
1 Третман
Изборот на третманот зависи од стадиумот на туморот. Во раните стадиуми, ризикот од окултни метастази (т.е. метастаза која сè уште не е препознатлива и покрај редовните прегледи) во регионалните лимфни јазли е околу 20 %; ова значи дека еден од пет пациенти кои не добиваат понатамошна терапија ќе доживее повторување на болеста во абдоминалните лимфни јазли. Семиноми кои се помали од 4 цм и не покажуваат никаква инфилтрација (навлегување) во околното ткиво имаат помал ризик од метастази. По орхиектомијата (хируршко отстранување на тестисот), може да се примени пристапот на будно следење и строго контролирање и во случај на повторување да се третира со зрачење или хемотерапија. Бидејќи зрачењето претставува ризик од понатамошни канцерогени заболувања, во поново време генерално се избегнува во пониските стадиуми (IA или IB). Други мерки покрај методот на чекање и набљудување (англиски: wait and see) се хемотерапијата со лекот карбоплатин за фазите IA и IB. Во други фази се користат други лекови или се дава терапија со зрачење. Во меѓувреме, хемотерапијата со карбоплатин се користи само кај пациенти со висок ризик. Хемотерапијата го намалува ризикот од повторување на околу 5 % и обично добро се поднесува.
Како понатамошни мерки за следење, се препорачува магнетна резонанца на абдоменот и рендген на градниот кош (градите) во две рамнини во различни интервали.
2 Наводи
Џамија (Мало Турчане)

Џамија (Мало Турчане) — главна селска џамија во селото Мало Турчане, во Општина Гостивар, Македонија.
1 Историја
Џамијата во селото била подигната во 1925 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Гостиварско муфтиство
* Мало Турчане
Папокот на светлината

Папокот на светлината — роман на македонскиот писател Венко Андоновски, објавен од издавачката куќа „Три“ во 2022 година. За него, Андоновски ја освоил наградата „Стале Попов“ за најдобро прозно остварување во 2022 година, што ја доделува Друштвото на писателите на Македонија.
1 За романот
Во образложението по повод доделувањето на наградата „Стале Попов“, жири-комисијата истакнала дека романот претставува „слоевито, комплексно дело, кое пред читателот открива неколку светови и мноштво силни пораки“. Притоа, според жири-комисијата, „Андоновски многу свесно, прецизно и луцидно си поигрува со времето и просторот, со временскиот дисконтинуитет, но и со една од вечните човекови опсесии – бесмртноста. Трите главни приказни се одвиваат во три периода, со (не)случајни синхроницитети меѓу нив и низ неколку клучни теми: верност, вечност, туѓиот грев и сопствената безгрешност. Играта со постоењето во повеќе времиња истовремено (или во повеќе паралелни вселени) е поткрепена со динамичната нарација, во која нема коинциденција, а истовремено има мноштво метатекстуални забелешки сведени под дилемата – дали нарацијата нѝ е дадена за да сфатиме дека во исто време сè е и сегашност и минато и иднина? Романот отвора и силни прашања за семиотиката како демонологија, за губењето на невиноста на јазикот и писмото низ пишувањето и говорењето. Толкувањето на знаците води и кон силна духовна христијанска расправа за избавување од гревовите преку слушање, послушание, тихување, до повторното раѓање токму во јазикот. „Папокот на светлината“ е роман за потрагата по Бога, на препознавањето на Бога во човекот и обратно. Ова е роман и за значењето на маргините, за читањето меѓу редови, за сите предизвици и искушенија на современиот човек и неговата секојдневна борба со постмодерниот ѓавол кој доаѓа од сите страни, па и во множина. „Папокот на светлината“ е возбудливо одгатнување неколкукратно кодирани кодови, отворен дијалог со дела важни за книжевниците, филозофите и теоретичарите, но и со теми важни за читателот без кој не би постоеле ниту текстот, ниту маргините, ниту Книгата.“
Авторот, пак, го опишал романот на следниов начин: „Тоа е дело кое го пишував буквално како да дишам. Во него ме има многу мене, го има Јан Лудвиг од пред 20 години, но сега веќе созреан во една сосема друга атмосфера и во него се наоѓа севкупното мое животно искуство преточено низ устите на ликовите. Тука е акумулирана и добра литература од морален тип, од знаењето на светите отци.“
Јежевац (планина)

Јежевац ― планина во источна Србија, во близина на градот Петровац на Млава. Нејзиниот највисок врв има надморска височина од 675 метри. Јежевац нагло се издигнува преку јужниот раб на клисурата на реката Млава, влегувајќи во регионот на Хомоље. На планината се наоѓа манастирот Горњак издлабен во варовнички карпи.
Радојчиќи

Радојчиќи ― село во општина Травник, во близина на градот Травник, Босна и Херцеговина.
1 Демографија
Според пописот од 2013 година, населението било 312 жители.
+Народности во 2013 година, Народност, Број, Процент
Бошњаци, 309, 99,0%
други/непријавени, 3, 1,0%
Вкупно, 312, 100%
Подравина

Подравина (на хрватски ) или Подравје (на словенечки) ― словенски имиња за сливот на реката Драва во Хрватска и Словенија.
1 Историја
Помеѓу 1929 и 1941 година, постоела покраина наречена Дравска Бановина со главен град во Љубљана, во Кралството Југославија. Дравската Бановина го опфаќала поголемиот дел од денешна Словенија.
Денес, една од жупаниите во Хрватска се вика Вировитичко-подравска жупанија, но службениот главен град на регионот е гратчето Копривница, кој е и главен град на Копривничко-крижевска Жупанија.
2 Поголеми населени места покрај реката
Градови во Словенија:
* Дравоград
* Марибор
* Птуј
Градови во Хрватска:
* Вараждин
* Копривница (Главниот град на хрватската Подравина)* Ѓурѓевац
* Вировитица
* Слатина
* Осиек
3 Поврзано
* Вировитичко-подравска Жупанија
* Копривничко-крижевска Жупанија
* Вараждинска Жупанија
* Дравска Бановина
Високоземјина орбита

Високоземјина орбита — геоцентрична орбита на висина над геосинхроната орбита (35.786 км). Орбиталните периоди на овие орбити се поголеми од 24 часа, па затоа сателитите во нив имаат привидно повратно движење — дури и ако се во напредна орбита (0° ≤ наклон < 90°), нивната орбитална брзина е помала од вртежната брзина на Земјата, поради што земската траекторија им се поместува на запад на Земјината површина.
1 Примери за сателити во високоземска орбита
Име, NSSDC, Пуштен, Перигеј, Апогеј, Период, Наклон
Вела 1A, 1963-039A, 17 октомври 1963, 101.925 км, 116.528 км, 108 ч 39 мин, 37,8°
IBEX, 2008-051A, 19 октомври 2008, 61.941 км, 290.906 км, 216 ч 3 мин, 16,9°
TESS, 2018-038A, 18 април 2018, 108.000 км, 375.000 км, 328 ч 48 мин, 37,00°
2 Поврзано
* Средноземска орбита
* Нискоземска орбита
Букве

Букве ― село во општина Витез, во близина на гратчето Витез, Босна и Херцеговина.
1 Демографија
Според пописот направен во 2013 година, неговото население броело 210 жители.
+Народности во 2013 година, Народност, Број, Процент
Бошњаци, 206, 98,1%
Хрвати, 4, 1,9%
Вкупно, 210, 100%
Лангерак (Јужна Холандија)

Лангерак ― гратче во холандската покраина Јужна Холандија. Тој е дел од општината Моленланден.
Селото Лангерак има население од околу 1730 жители. Статистичката област Лангерак, која може да ја опфати и околната села, има население од околу 1730 жители.
Лангерак бил под посебна општина помеѓу 1817 и 1986 година, кога станал дел од Лишфелд. Од 2013 година, Лишфелд станал дел од новата општина Моленвард.
Вртење на куче

Вртење на куче (|тричане на куче(та)) ― обред кој традиционално бил практикуван на првиот ден од постот во селото Бродилово во југоисточна Бугарија. Се смета дека обредот има паганско потекло и бил изведен со цел да се спречи беснило.
Во кучешкото вртење, кучето виси на јаже врз вода. Кучето постојано се врти во дадена насока за да го навива јажето или се вметнува во јамка од јаже што е веќе извиткано. Кучето потоа се ослободува така што брзо се врти во спротивна насока додека јажето се одмотува и паѓа во водата откако јажето ќе истече.
1 Историја
Историски, обредот биле изведуван и во многу други делови на Бугарија и иако точната практика варирала регионално, на пр. камшикување или тепање на кучињата наместо да ги вртат, тој бил изведуван на истиот датум и со иста цел. Извештаите за овој вид обичај може да бидат најдени уште во 1869 година.
2 Загриженост за благосостојбата на животните
Шведскиот весник „''Aftonbladet''“ објавил протести во бугарската амбасада во Стокхолм за суровоста на оваа традиција. Протестите се случиле кога Бугарија се подготвувала да се приклучи на Европската унија во 2005 година.
Референца на англиски е во соопштението за печатот издадено од Зелената партија на Обединетото Кралство, издадено на 29 јули 2005 година. Тоа вклучува изјава од европратеничката од Партијата на зелените, Каролин Лукас, потпретседател на Кралското друштво за спречување на суровоста на животните и меѓупартиската Меѓугрупа за заштита на животните на Европскиот парламент. Д-р Лукас го критикувал како сурово кон кучињата, велејќи дека „вртењето кучиња е варварска практика и не смее да се дозволи да продолжи во 21 век“.
''Софиско ехо'' го објавила овој обред во март 2011 година.
Практикувањето на обредот било забрането од градоначалникот на Царево во 2006 година по жалбите на бугарските организации за заштита на животните. Имало извештаи дека практиката продолжува спорадично, а организациите за заштита на животните се обиделе да обезбедат тоа да не се случи.
Тетрада (површина)

Тетрада ― површина со 2 км x 2 км квадратни. Поимот се однесува на кој било од 25-те такви квадрати кои сочинуваат стандардна хектада.
Тетрадите понекогаш се користени од биолозите за известување за распространетоста на видовите за да се одржи одреден степен на доверливост за нивните податоци, иако системот не е во универзална употреба.
Тетрадите се означени од ''A'' до ''Z'' (изоставувајќи ''O'') според системот „DINTY“ како што е прикажано на табелата подолу, која го зема своето име од буквите од втората линија.
E, J, P, U, Z
D, I, N, T, Y
C, H, M, S, X
B, G, L, R, W
A, F, K, Q, V
Дунавски лебед

Дунавски лебед бил весник издаван од Георги Раковски од 1 септември 1860 до 24 декември 1861 година во Белград, Кнежевство Србија. Се печател во Кнежевската печатница еднаш неделно.
Весникот се фокусира на револуционерна журналистика, со цел да го подигне националниот дух и да ги подготви Бугарите за борба против османската власт. Раковски избегнува директни повици за бунт, но ги критикува турските проповедници и ги разоткрива страдањата од разбојништвото, за да допре до бугарските земји. Главен акцент е црковното прашање – се инсистира на независна бугарска црква. Се објавуваат и материјали за реформа на бугарскиот јазик, историски прашања, народно творештво и преводи, како „Житието“ на Софрониј Врачански и извадоци од „Горски патник“. Дел од статиите се на француски, за да влијаат на меѓународното мислење.
Н. Раџам

Н. Раџам (роден 1938) ― индиски виолинист кој изведува хиндустанска класична музика. Таа останлаа професорка по музика на Универзитетот Банарас Хинду, на крајот стана шеф на одделот и декан на Факултетот за изведувачки уметности при Универзитетот.
Таа била наградена со стипендијата на Националната академија за музика танц и драма во 2012 година, највисоката чест во изведувачките уметности доделена од Националната академија за музика, танц и драма на Индија.
1 Ран живот и обука
Н. Раџам е родена во Ченај во 1938 година во музичко семејство. Нејзиниот татко, Видван А. Нарајана Ијер бил добро познат so експонент на карнатичката музика. Нејзиниот брат, Т.Н. Кришнан, бил истакнат виолинист од карнатички стил. Раџам ја започнала својата почетна обука за карнатичка музика кај нејзиниот татко. Таа, исто така, бежбала кај Мусири Субраманија Ијер, а го научила развојот на рага од вокалистот на Омкарнат Такур.
Раџам ги добила престижните титули на Падма Шри и Падма Бушан од Владата на Индија.
2 Личен живот
Н. Раџам е оженета со Т.С. Субраманијан, овластен сметководител и поранешен извршен директор на Корпорацијата за осигурување на живот од Индија. Нејзината свекрва Падма Сваминатан, социјален активист и пејачка на карнатичка музика, била последната преживеана ќерка на Ф.Г. Натеса Ијер. Вани Џајрам, пејачка преку пуштена снимена музика и вклучена во јужноиндиското кино, е нејзината снаа.
3 Изведувачка кариера
Под водство на нејзиниот татко, А. Нарајана Ијер, Раџам го развила т.н. гајаки анг (вокален стил). Раџам има настапувано низ целиот свет и на многу места низ Индија.
Раџам била професор по музика на Универзитетот Банарас Хинду (БХУ) на Факултетот за изведувачки уметности скоро 40 години. Таа била претседател на одделот и декан на колеџот во БХУ.
3.1 Студенти
Таа ги обучила нејзината ќерка Сангита Шанкар, нејзините внуки Рагини Шанкар и Нандини Шанкар, нејзината внука Кала Рамнат, Пранав Кумар, проф. В. Балаџи (БХУ) и д-р Сатја Пракаш Моханти.
4 Награди
* Награда на Националната академија за музика, танц и драма, 1990 година* Падма Шри, 1984 година* Падма Бушан, 2004 година* Puttaraja Sanmaana, 2004* Награда Пуне Пандит, 2010 година, од Фондацијата за уметност и музика, Пуна, Индија
* 2012: Член на Националната академија за музика, танц и драма* 2018: Награда Тана Рири]
5 Дискографија
* Violin Dynasty (рага багешри)
* Dr. (Mrs.) N. Rajam (рецитал на виолина)
* A Duet On Strings
Декан (соединение)

Декан — алкански јаглеводород со хемиска формула C<sub>10</sub>H<sub>22</sub>. Иако за деканот се можни 75 структурни изомери, поимот обично се однесува на нормалниот декан (''n''-декан), чија формула е CH<sub>3</sub>(CH<sub>2</sub>)<sub>8</sub>CH<sub>3</sub>. Меѓутоа, сите изомери покажуваат слични својства и не се обраќа многу внимание на составот. Овие изомери се запаливи течности. Деканот е присутен во мали количеста (под 1 %) во нафтата и керозинот. Како и другите алкани, тој е неполарен растворувач, не се раствора во вода и лесно гори. Иако е составен дел од горивата, деканот нема важност како хемиска суровина, за разлика од неколку други алкани.
1 Реакции
Деканот согорува исто како другите алкани. Во присуство на доволно кислород согорува и образува вода и јаглерод диоксид.
:2 C<sub>10</sub>H<sub>22</sub> + 31 O<sub>2</sub> → 20 CO<sub>2</sub> + 22 H<sub>2</sub>O
При недоволно кислород се добива и јаглерод моноксид.
2 Други својства
Деканот има површински напон од 0,0238 N·m<sup>−1</sup>.
3 Поврзано
* Алкани
Dinner in The Sky

Dinner in The Sky (во превод: Вечера на небото) ― ресторанска франшиза со седиште во Белгија, која користи кран за да ги подигне своите ресторани, масата и персоналот на чекање 46 метри во воздухот. Списанието ''Forbes'' го нарекло еден од десетте најнеобични ресторани во светот.
Dinner in The Sky има подвижни услуги достапни во 60 држави и функционира во различни градови вклучително и Париз и Лас Вегас.
1 Историја
Во 2007 година, Дејвид Гизелс, сопственик на стопанско друштво за маркетинг и комуникации, соработувал со Стефан Керхофс, организатор на банџи-скокање, за да создаде вечера во воздух за здружението Млади ресторани на Европа (француски: Jeunes Restaurateurs d'Europe). Набргу, Гиселс и Керхофс почнале да добиваат телефонски повици од луѓе низ целиот свет кои сакале да го преземат нивниот концепт за вечера во воздух; Последователно двајцата избрале да ја франшизираат својата идеја. Гиселс рекол: „На луѓето им беше досадно само да одат во истите стари ресторани“.
Во 2008 година, жителот на Лас Вегас, Мајкл Хинден и неговата сопруга Џејн го откриле Dinner in the Sky за време на саем. На 31 декември 2008 година, Хинденс го тестирале концептот во Лас Вегас за време на новогодишната забава за нивните пријатели и деловни партнери. Во март 2009 година, Мајкл Хинден започнал да работи на Dinner in The Sky во Лас Вегас на авенијата „Вест Сахара“ за време на викендите.
До август 2009 година, Dinner in the Sky функционирал во повеќе од десетина земји, вклучувајќи ги Канада и Кина. Тогаш Хинден планирал да го пресели својот ресторан во Ласвегашкиот Појас, во празна зграда која била користена како продажна канцеларија за Trump International Hotel. Хинден имал 15 вработени во ресторанот, и се надевал дека ќе започне со работа шест дена во неделата на новата местоположба. Сепак, Стив Вин, сопственик на имотите Wynn и Encore од другата страна на улицата, се спротивставил на планот, нарекувајќи ја Dinner in the Sky „знаменитост слична на карневал". Исто така, Boyd Gaming се спротивставил на преместувањето, што би го сместило ресторанот во близина на неговиот проект Echelon Place. Плановите за преместување на Хинден биле отфрлени од окружните службеници кои забележале загриженост за безбедноста и сметале дека таков ресторан не припаѓа на Ласвегашкиот Појас.
Во јануари 2013 година, во тек биле планови за нова, постојана местоположба во Лас Вегас, во близина на CityCenter. Новата местоположба требала да чини 4 милиони долари, вклучувајќи и ресторан и бар на земја. Во јуни 2013 година била одржана церемонија на поставување камен темелник на местото во Лас Вегас и ресторанот бил првата постојано место на претпријатието.
2 Наводи
**
Кирил Веселинов

Кирил Благоев Веселинов (Роден во — Починат во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.
1 Животопис
Само поради тоа што сопственото магаре го растоварил од дрвата, во дворот на Герасим Тодоров, тој бил испратен во концентрациониот логор „Богданов Дол“, каде останал две години.
2 Наводи
Дир Ен Греј

Дир Ен Греј (Dir En Grey) е јапонски хеви метал бенд формиран во февруари 1997 годин''а'' и моментално е во договор со Firewall Div., под-дивизија на Free-Will. Со постојана постава на гитаристи Каору и Ди, вокалистот Кјо, тапанарот Шинја и басистот Тошија, имаат објавено единаесет целосни албуми. Бројните стилски промени го направија жанрот на нивната музика тешка за одредување, иако генерално се смета дека е форма на метал. Првично како визуелен кеи бенд, членовите подоцна се одлучија за посуптилна облека, но продолжија да одржуваат драматична слика на сцената.
1 Историја
1.1 1997–1999: Рана кариера
На Дир Ен Греј му претходел независниот рок бенд Ла:Сади, кој го сочинувале четири членови на Дир Ен Греј пред да се распадне...Ла:Сади се распаднал поради судар на мислења помеѓу лидерот и басистот Кисаки кој не сакал да дебитира бидејќи сметал дека било прерано, но гитаристот Каору верувал дека тие се подготвени за тоа. Откако се разделиле со Кисаки, членовите Каору, Кјо, Ди и Шиња го регрутираат басистот Тошија и се регрупираа како нов бенд. Откако исвириле едно шоу како група кој ги свирела песните на бендот Kuroyume наречена ''DEATHMASK'' во клубот за жива музика Nagano J на 24 јануари, тие официјално го формирале бендот „Dir en grey“ на 2 февруари 1997 година.
Името на бендот е комбинација од германскиот збор „dir“, францускиот „en“ и англискиот збор „grey“ и се сметаше дека значи ; Јапонскиот превод се користел како име на списанието на нивниот фан-клуб. Сакале да пренесат музичка слика која не е ниту црна ниту бела, па избрале сиво. Во едно рано интервју, вокалистот Кјо објаснл дека го знаел името пред да се формира бендот. За време на WOWOW Special во 2020 година, Каору елаборирал дека името го земале од друг бенд кој бил познат во тоа време.. Тој бенд бил Lareine, кој издал песна наречена „Dir en grey“ во 1995 година. Песната започнува со линијата''ja-Hani'' , со тоа што латинскиот дел е правилен превод на јапонскиот дел. И двете значат „на тебе во сиво“. Во едно подоцнежно интервју, Каору објаснил дека „во времето кога го избравме името на бендот, тоа имаше одредено значење, но во моментов не го изразува бендот, така што не значи ништо конкретно. Го избравме името на бендот затоа што звучеше правилно, а исто така одразува слика што веројатно не постои на друго место.“
Тие го издадоа своето прво EP, ''Missa'', неколку месеци подоцна и го привлекоа вниманието на мејнстрим во 1998 година, влегувајќи во првите десет на музичките листи на Орикон со песните „Jealous“ и „-I'll-“ кои сè уште независни ги произведуваат. Пет следни синглови, аранжирани и продуцирани од ко-основачот на X Japan, Јошики Хајаши, беа објавени во првата половина на 1999 година. Следуваше првата целосна плоча на бендот, ''Gauze'' . Едно од емисиите за поддршка на албумот (снимен во салата Осака-џо ) подоцна ќе стане првиот од неколкуте концерти во живо што ќе бидат објавени на VHS и DVD .
Павел Минев

Павел Иванов Минев ( во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.
1 Животопис
Бил јатак на илегалната чета на Герасим Тодоров, поради што бил испратен на принудна работа во траење од една и пол година.
2 Наводи
Човекот со четири нозе

„Човекот со четири нозе“ (српски: ''Човек са четири ноге'') — филм од 1983 година, режиран од Радивоје Лола Ѓукиќ. Главните улоги ги играат: Мија Алексиќ, Милена Дравиќ, Данило Бата Стојковиќ и Тања Бошковиќ..
1 Синопсис
Јован Јовановиќ (го игра Алексиќ), стопански и општествено-политички работник, се тужи самиот себе. Неговата лична приказна наликува на комедија: на Нова година, поради прекинот на струјата и патент-бравата, неговата убава сосетка (ја игра Бошковиќ) влегува гола во неговиот стан; тој е сам, но токму тогаш во станот ненадејно се појавува неговиот помошник, па еден фото-репортер, а потоа доаѓаат сопругот на сосетката, а најпосле и неговата сопруга (ја игра Дравиќ). Тогаш доаѓа до израз двојниот морал на јавноста. Затоа, Јован поднесува тужба против себе, сакајќи да добие официјално мислење за тоа како треба да живее во современиот свет.
Г’л’б Донев

Г’л’б Спасов Донев (|Гълъб Спасов Донев; роден на 28 февруари 1967 во Софија) — политичар од Бугарија. Од 2 август 2022 година тој ја извршува функцијата премиер на Бугарија, поради политичката криза во Бугарија.
Како независен политичар, претходно бил министер за труд и социјална политика во владата на Стефан Јанев. Тој е експерт за финансии, право и социјална политика, а има и воено искуство.