Рагнхилд од Телје

Рагнхилд од Телје (11 век – околу 1117 г.) е светец чие почитување е потврдено во доцносредновековна Шведска и чие име е особено поврзано со црквата во Седертелје во провинцијата Седерманланд и епархијата Странгнас. Годината дадена за нејзината смрт е 1117. Според споменувањата во различна литература неколку векови подоцна, таа била и кралица на Шведска како сопруга на кралот Инге Помладиот. Некои историчари сметаат, дека таткото на Рагнхилд бил Алстан, син на Фолке Филбитер, и дека на тој начин таа припаѓала на раниот дом на Бјелбо на следните шведски и норвешки кралеви.
Се вели дека Рагнхилд ја основала црквата во Седертелје и дека е погребана таму. Ако е историска личност, веројатно живеела кон крајот на 11 или почетокот на 12 век, но ниту еден извор што ја споменува не може да биде датиран порано од 15 век. Епитаф во црквата, веројатно датира од тој период, подоцна бил копиран од антикварот од крајот на 17 век, Елиас Палмскилд . Во различни литературни извори од 15 век, се тврди дека таа била кралица, ќерка на извесен ''Халстен'' (не е сигурно дали е наменет кралот Халстен Стенкилсон) и сопруга на Инге Постариот или Инге Помладиот (од кои било од генеалошки и хронолошки причини противречат дека е ќерка на кралот Халстен). 14-ти и 15-ти век ѕид слики прикажани Рагнхилд може да се најде во црквите Борје и Викста во Упланд и Енангер во Хелсингланд, сите три во Архиепископијата на Упсала .
1 Наследство
Интересот за Рагнхилд (како и за некои други средновековни локални светци) бил оживеан долго по протестантската реформација преку општиот интерес за шведските антиквитети што процветал во Шведска во 17 век. Во нејзиниот случај, објавувањето на ''Vitis aquilonia'' од Јоханес Вастовиус во 1623 година веќе предизвикало повторното толкување на човечката фигура во печатот на градот Седертелје да биде стилски приказ на Рагнхилд.
Нејзиниот култен имиџ вклучувал аџилак во Рим и Ерусалим каде што разбојниците ја соблекле и ја оставиле гола, но ангелите ѝ испратиле прекрасна наметка. Се споменува и нејзиниот брак со кралот Инге и нејзините доблести како кралица, но дека тој ја оставил. Потоа можела да се посвети на грижата за болните.
За воведувањето на христијанството во Седерманланд во децениите околу 1100 година, Рагнхилд се претпоставува дека е еден од трите инструментални луѓе, од кои првиот бил Свети Ескил, а подоцна Свети Ботвид. Сепак, легендите на Ескил и Ботвид биле современи (12 век). Рагнхилд не се спомнува конкретно до 1450-тите во ''Малата рима хроника'', а потоа и во поновиот предговор на реизданието на ''Ерик хроника'' од 1520-тите од 1335 година. Перингскиолд обезбедил докази дека оригиналниот епитаф на гробот на Рагнхлид, кој ја опишува како кралица, бил правилно препишан во следните векови. Очигледните сличности во стилот меѓу епитафот на Рагнхилд и оној од саркофагот од почетокот на 12 век на братот на свети Ботвид, Беорн во Боткирка, довеле до дополнителна теорија за автентичноста на првиот.
Од тој епитаф:
Легендата за неа од библиотекарката и дворскиот свештеник на кралот Сигизмунд вели дека Рагнхилд била воспитувана од детството плашејќи се од Бога, а потоа се омажила за Инге, живеела ангелски живот на земјата, починала од старост во 1120 година и била погребана во Седертелје.
Кога Седертелје добило ново градско собрание во 1965 година, спомен плочата на кралицата Рагнхилд, чиј автор е градоначалникот на градот во 1753 година, била преместена во новата зграда и поставена во градската судница.
2 Наводи
* Fröjmark, Anders, "Ragnhild", ''Svenskt biografiskt lexikon'' (Шведски биографски речник), кн. 29 (1995–1997), стр. 613–615. (in Swedish)
* (Белешки за (in Swedish)
*''Drottning Ragnhild och hennes gravskrift i Tälje'' од Хенрик Алм, , Странгнас 1931