Мино Миновски

Мино Миновски, роден како Мино Миланов Минов (5 мај 1905, Битуше — Скопје, пред 1990) — македонски социјалист, учесник во ослободителната армија за време на НОБ, деец во Комунистичката партија на Југославија и Комунистичката партија на Македонија. Член на президиумот на АСНОМ и пратеник во првото и второто заседание на АСНОМ. Најпознат како стрелецот којшто го уби Кочо Рацин во Лопушник. После смртта на Кочо Рацин тој соработувал со Кузман Јосифовски - Питу.
1 Животопис
Миновски е роден во сиромашна работничка фамилија во дебарското село Битуше, по потекло бил Мијак. Во рани години страдал заради тоа станал ѕидар и патувал како печалбар низ Кралството СХС. Го изгубил татко му во рани години. Заради тешките услови Миновски почнал да се ориентира кон комунизмот и социјализмот. Во 1931 година кога учел во гимназиско училиште во Скопје се сретнал и се запознал со македонскиот поет и револуционер Кочо Рацин којшто патувал во различни место како печалбар.
Во 1932 година кога уште се образувал во гимназиско училиште по негова иницијатива заедно со Венко Марковски, Мино Богданов, Киро Гочков и други формирале литературен кружок во градот каде што ја промовирале уникатноста на македонскиот јазик и македонската кауза. Во 1934 година се приклучил во Комунистичката партија на Југославија. Во јуни 1936 година заедно со евреискиот активист Рафаел Батино, Живко Ивановски и Васил Антевски одлучиле да формираат партиска ќелија но брзо била укината.
Заради неговите промакедонски гледишта во време на српската пропаганда во Македонија и неговото промовирање на социјализмот во 1936 година бил уапсан од страна на власта и осуден за една година на затвор и една година загуба на граѓански права. Во 1938 година се сретнал со македонскиот партизан и активист Ристо Равановски кај неговото млекарница во градот Скопје. Според Минов, Равановски бил храбар бунтовен, спремен за борба во секој момент. Во 1940 година заедно со Петко Секуловски и помош од Михајло Апостолски ги ширеле идеите на социјализмот и комунизмот во дебарската околија.
1.1 Учество во Втората светска војна
За време на Априлската војна кога Македонија и Југославија општо подпаднале под бугарска и германска фашистичка окупација, Миновски станал член на акционен комитет основано како подгрупа на Бугарскиот централен акционен комитет во градот Велес, заедно со Страхил Гигов, Панко Брашнар и други фигури од градот.
Во 5 март 1944 година бил пратен заедно со Јанко Бојков од страна на Љупчо Арсов кон главната база на Методи Антов за средба со Комунистичката партија на Македонија. Во јуни 1944 година пред првото заседание на АСНОМ било преместено седиштето на командата од селото Рамно до селото Жегљане за да можеле повеќе ефикасно да комуницираат покрај манастирот Прохор Пчински. За заменик команда на местото бил промовиран Мино Миновски. Во 2 август 1944 година Миновски учествувал во првото заседание на АСНОМ, во тогашните документи бил обележан како работник од Маврово.
1.2 После војната
После војната Миновски работел за кратко време во најголемата велешка маслодајна фабрика од 1953 година до околу 1960 година, кога станал главен на скопската фабрика за бетонско производство „Карпош“.
Откако го пукна се собрале Митре Инадевски, Пеце Чинго, Киро Георгиевски и цела ноќ седеле покрај Кочо Рацин. После стрелањето пристигнале и Крсте Црвенковски и Страхил Гигов. Следниот ден во 14 јуни одлучиле да го закопаат Кочо Рацин во планината и да го памтеле местото заради тоа што после војната да го вратат во неговиот роден град. Пред тоа во ноќта кога Кочо Рацин уште бил свесен си ги прашал неговите соработници ''„Што е ова другари? Вистина ли е или сонувам?“'' после тоа неговите другари го осигорувале дека би преживеал но Кочо Рацин немал надеж заради тоа рекол ''„Другари. имам стара мајка во Велес, кажете ѝ оти загинав за Македонија“'' и брзо умрел после тоа.
Смртта на Кочо Рацин уште не е заклучено дали било злоунамерен обид на убиство од страна на Миновски или несреќа со недоразбирањето. Во еден од Рациновите средби којшто учествувал помалиот брат на Кочо Рацин, Димко Солев кога го прашал Страхил Гигов како умрел Кочо Рацин и зошто умрел, Гигов сомнително одлучил да остане тиков без одговор.