procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Костањевица на Крка

Костањевица на Крка (словенечки: ''Kostanjevica na Krki;'' германски: ''Landstraß'') — мал град во Општина Костањевица на Крка во источна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Градот е центар на општината Костањевица на Крка. Се наоѓа на северното подножје на Жумберачките Планини и се протега до границата со Хрватска. Центарот на населбата е на остров во реката Крка, а исто така е промовирана како „Венеција на Долењска“ (словенечки: ''Dolenjske Benetke''). Градот сега е вклучен во Посавскиот статистички регион.
1 Етимологија
Името на населбата е сменето од Костањевица во Костањевица на Крка во 1955 година. Во минатото германското име било ''Landstraß''.
2 Историја
Градот е заштитен како културно-историски споменик. Костањевица е најстариот град во регионот. Во почетокот на 13 век, коруншкиот војвода Бернхард фон Спанхајм ја основал опатија ''„Фонтана на Света Марија”'' (латински: ''Fons Sanctae Mariae'') на јужната граница на Маршот Крањска Крајина..
Населбата Костањевица првпат била спомната како град во 1210 година и добила пазарни права во 1249 година. За време на доцниот среден век, тој бил важен трговски центар во Војводството Крањска што го држеле Хабсбуршките надвојводи од Австрија. По неколку пустошења од османлиските воени напади во 15 и 16 век, таа ја изгубила својата важност. По 17 век, таа се претворила во претежно рурална населба, која сепак го задржала својот градски статус. Во 2000 година, Националното собрание го призна за град.
3 Знаменитости
Поранешниот манастирски комплекс, кој беше сериозно оштетен во Втората светска војна, е реновиран и во него сега се наоѓа галеријата Божидар Јакац, уметничка галерија со парк за скулптури и постојана изложба на дела од Божидар Јакац. Во него доминира раноготската опатија црква изградена во 1234 година.
Парохиската црква во градот е посветена на Свети Јаков и припаѓа на Римокатоличката епархија Ново Место. Таа е првично романескна зграда од 13 век, која во голема мера била обновена во барокен стил во 17 век. Во близина е пештерата Костањевица (словенечки: ''Kostanjeviška jama''), популарна туристичка дестинација.
4 Наводи
Долењска

Долењска (словенечки: ''Dolenjska''; германски: ''Unterkrain'') — еден од 8-те традиционалните региони на кои е поделена Словенија.
1 Географија
Долењска е исцртана со Љубљанската Котлина со градот Љубљана на северозапад, со реката Купа и границата со Хрватска со Жумберачките Планини на југ и југоисток, со реката Сава на север и североисток и со планината Крим, Блошката висорамнината и висорамнината Поток на запад. Најјужниот регион до границата со Хрватска на реката Купа се нарекува Бела Долењска и обично се смета за дел од Долењска.
2 Историја
Во 17 век, Хабсбуршкото војводство Крањска било внатрешно поделено на три административни области. Областите биле познати на германски како ''Kreise'' (''Kresija'' на старословенечки). Тие биле: Горна Долењска со центар во Љубљана (поранешен Крањ), што ги опфаќа северните области на војводството; Внатрешна Долењска која го опфаќа југозападот, со центар во Постојна, и Долењска на југоисток. Додека најголемиот дел од населението е словенечко, постои значително германско малцинство на југот.
Оваа поделба останала, во различни форми, до 1860-тите, кога биле укинати старите административни области, а Долењска била поделена на помали oкрузи (германски: ''Bezirk''): Ново Место (''Rudolfswert''), Кочевје (''Gottschee'') и Кршко (''Gurkfeld''). Сепак, регионалниот идентитет остана силен и потоа. По распаѓањето на Австроунгарија по Првата светска војна, Долењска била инкорпорирана во Кралството на Србите, Хрватите и Словенците и престанала да постои како посебна политичка и географска единица. Регионален идентитет набрзо избледе, но регионалната идентификација со нејзините подединици (Горна Долењска, Долењска и, во помала мера, Внатрешна Долењска) останува силна.
3 Наводи
Изабел Едвардшон

Изабел Емилија Едвардсон (р. ) — шведска танчерка.
1 Ран живот
Изабел е родена во Гетеборг.
2 Кариера
Во 2007 година, таа танцувала со фудбалерот Џоване Елбер. Учествувала во ''Let's Dance'' на ТВ4 во 2011 година.
Во Германија учествувала во ''Ајде да танцуваме'' на телевизијата РТЛ. Во 2010 година учествувала како судија во истото шоу.
3 Личен живот
Од 2003-2014 година живеела во Брауншвајг во Германија, од 2014 година живее во Хамбург со нејзиниот сопруг, танчерот Маркус Вајс. Во 2017 година станала мајка на син.
Арха (месечина)

Арха (од |Αρχή), позната и како , е месечина на Јупитер.
Била откриен од тим астрономи од Универзитетот на Хаваи предводен од Скот С. Шепард на 31 октомври 2002 година и ја добила привремената ознака „''''
Лакот е со пречник од околу 3 километри и кружи околу Јупитер на просечно растојание од 23.717.000 км за 746.185 дена, со наклонетост од 165° кон еклиптиката (162° до екваторот на Јупитер), во повратна насока и со ексцентричност од 0,149.
Именувана е во 2005 година по Арха, кого некои грчки писатели го опишале како една од четирите музи, меѓу кои и Аоеде, Мелете и Мнеме.
Арха (месечина) припаѓа на Групата Карме, составена од неправилни повратни месечини кои кружат околу Јупитер на растојание помеѓу 23 и 24 Gm и на наклон од околу 165°.
Егир (месечина)

Егир, исто така, Сатурн XXXVI (привремена ознака S/2004 S 10), е природен сателит на Сатурн. Неговото откритие беше објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џуит, Јан Клејна и Брајан Г. Марсденна 4 мај 2005 година, од набљудувања направени помеѓу декември 12, 2004 година и 11 март 2005 година.
Егир е со пречник од околу 6 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 19.618 Mm за 1025.908 дена, со наклонетост од 167° кон еклиптиката (140° до екваторот на Сатурн), во повратно правец и со ексцентричност од 0,237.
1 Име
Месечината го добила името во април 2007 година по Ægir, џин од нордиската митологија, олицетворение на мирните мориња, оној што ги смирува бурите. Тој е син на Fornjót и брат на Logi (оган, пламен) и Kári (ветер).
Името може да се изговара на различни начини. (со „g“ изговорено како „y“-звук) се приближува на современите норвешки и исландски. (со тврдо „g“) приближно е како што можеби звучело старонордискиот, додека латинизираните/правописните изговори , и .
Новачки манастир

Новачки манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, во близина на селото Новаци.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на левиот брег на Црна Река, непосредно откако од десната страна ја прима реката Драгор. Од селото Новаци е оддалечен околу 1 км.
2 Историја
Манастирот бил подигнат со изградбата на манастирската црква во 2006 година. Осветувањето на црквата било извршено на 13 јуни 2009 година, на празникот Педесетница, од страна на Митрополит Преспанско-пелагониски и администратор Австралиски и Новозеландски г. Петар во сослужение со Епископот Хераклејски г. Климент, кога и бил поставен камен-темелник за изградба на конакот.
3 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак и помошни објекти.
3.1 Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
Градбата на црквата претставува монументален крстокуполен храм со осум куполи покриени со бакарни плочи. Влезот се наоѓа на западната страна и над него има ниша со полукружен мозаик на којшто е претстсавена Богородица со Исус.
4 Галерија
Фредрик Сикстен

Свен Фредрик Јуханес Сикстен (роден: 21 октомври 1962 година, Скавде, Шведска) е шведски композитор, оргулар и диригент.
Во 1989 година, Фредрик Сикстен дипломирал на Кралското средно музичко училиште во Стокхолм, каде студирал композиција кај Свен-Дејвид Сандстром. Во 1997-2001 година работел како диригент во Гетеборг. Од 2001 година, Фредрик Сикстен е главен организатор на катедралата Хернесанд.
Како композитор, тој првпат бил застапен во песните на црквата во Шведска во 1990-тите и 2000-тите. Неговото најголемо дело е ''шведскиот Шведска страст за Свети Марко'' (2004), кој е првата страсна музика на Шведска, и Реквием (2007). Двете композиции делумно се базирани на текстови на Бенгт Похјанен.
Фредрик Сикстен имал снимено неколку ЦД-а. Еден од неговите пет дискови станал златен. Неговата музика е изведена на Шведското радио, како што е неговиот шведски Шведска страст за Свети Марко за два хора, камерен оркестар и солисти (2004). На шведската телевизија било прикажано видео од ''џез -мисата'' во 1999 година.
1 Некои пишувања
* 1984 - „Света Луција“ за хор, солисти и камерен ансамбл
* 1985 - Виолончело Соната за виолончело и пијано
* 1997 година - миса во џез стил
* 2001 - Миса за човештвото за женски хор капела
* 2002 - Марија апартман за женски хор а капела
* 2004 - шведски „ Шведска страст за Свети Марко “ за два хора, солисти и камерен ансамбл
* 2004 - Триптих за соло на орган
* 2006 година - Соната за оргули (премиера во катедралата Визби )
* 2007 година - „ Исправено тело “ за а капела хор, снимен за 70-годишнината од Стокхолмскиот машки хор
* 2007 година - Стабат Матер за соло виолончело и женски хор (премиерно на SRP2)
* 2007 - Чакон за гудачки квартет
* 2007 година - Три свети танци за пијано, гудачки квартет и хор (SSAA)
* 2007 година - „Реквием“ за хор, солисти и оркестар
* 2009 - Шведски божиќен ораториум за соло сопран, два хора и оркестар
Палата Стенинге

Палата Стенинге е барокна палата со поглед на езерото Меларен во близина на Марста надвор од Стокхолм, Шведска. Изградена во периодот 1694-1698 година по дизајн на архитектот Никодим Тесин Помладиот, палатата е директно инспирирана од замокот Во ле Виконт во Франција и има репутација во Шведска како еден од најелегантните примери на барокни куќи. Палатата Стенинге била завршена во 1705 година.
Имотот има историја која датира од 13 век и има многу сопственици, но две семејства имаат силно влијание врз просториите: оние на Карл Гиленстиерна (1649-1735) и Аксел фон Ферсен. Денес палатата е во приватна сопственост на компанија која го одржува достапен за посетителите: Културен центар на Палатата Стенинге.
1 Историја
На крајот на 1200 година, првата позната населба била основана во Стенгин. Во 1667 година, Карл Гиленстиерна го наследил имотот Стенинге. 1680-81 година, познатиот шведски архитект Никодим Тесин добил задача да ја дизајнира палатата и двете крила. Во 1705 година била завршена палатата Стенинге. Во 1706 година, Карл Гиленстиерна се оженил и ја подарил палатата Стенинге како подарок за венчавка на својата невеста, Ана Соп.
Во 1735 година, семејството Ферсен го купило Стенинге. Во 1747 година, Стенинге бил доверен. Во 1810 година Аксел фон Ферсен бил убиен. Споменик на Ферсен е подигнат во Стенинге во 1813 година. Стенинге го наследил неговиот брат Фабијан Рајнхолд фон Ферсен, а потоа неговиот внук Аксел фон Ферсен (1798-1838). Кога Аксел фон Ферсен починал во 1838 година, семејството на фон Ферсен изумрело, а Стенинге го наследиле неговата сестра Луиз фон Ферсен и нејзиниот сопруг Карл Август Гилденстолпе, кои го загубиле за време на нивниот познат банкрот во 1867 година. Во 1873 година, баронот фон Отер го купил Стенинге и била изградена камена штала западно од палатата.
Во 1970 година, Г.Б.А Холм го купиле Стенинге и го вработил архитектот И.Г. Класон за да изврши реставраторска работа. Во 1923 година, Хана Линдмарк ја купила палатата Стенинге. Во 1932 година, палатата Стенинге ја купил Волфганг Томас, син на американскиот амбасадор во Шведска.Во 1976 година, едно семејство со заедничко име Андерсон го купил Стенинг. Во 1979 година, големата камена штала била прогласена за котирана зграда. Во 1997 година, Лин и Атл Бринестад го купиле Стенигне. Во 1999 година бил отворен Културниот центар Палата Стенинге. Во 2009 година, палатата Стенинге и камената штала ги купило корпоративно семејство.
2 Галерија
Борис Пачески

Борис Митрев Пачески (1922 во Велмеј, Охридско — февруари 1944 во Староец, Кичевско) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Борис Митрев Пачески е роден во селото Велмеј. Се занимавал со земјоделство. Активно работи во НОБ од 1942 година. Во 1943 година доброволно пристапил кон партизанскиот одред ''Даме Груев'' во јули 1943 година. Како борец на Првата македонско-косовска ударна бригада загинува при враќање од богомилскиот поход кај селото Староец, во февруари 1944 година.
2 Наводи
Борис Богданоски

Борис Дичов Богданоски (15 февруари 1915 во Арбиново, Охридско — 4 октомври 1943 во Зајас, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Борис Дичов Богданоски е роден во селото Арбиново, се занимавал со земјоделство. Во 1939 година заминал за Белград, како печалбар-работник. Зафатен од студентскиот бран учествува во низа демонстрации и штрајкови. По капитулацијата на стара Југославија се враќа во родниот крај. Со воспоставувањето на првите организирани јатки на движењето станува истакнат активист и еден од месните организатори. Во јули 1943 година доброволно стапува во партизанскиот одред ''Даме Груев''. Со формирањето на партизанскиот одред ''Славеј'' станува негов прв политички комесар. Со посебна задача оди во Кичево. Загинува по заседа поставена од балистите кај селото Зајас, на пат за Буковиќ, на 4 октомври 1943 година.
2 Наводи
Веле Новески

Веле Димов Новески (1914 во Ботун, Охридско — 7 септември 1943 во Белчишта) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Веле Димов Новески е роден во селото Ботун. Се занимавал со земјоделство. Кон НОБ доброволно се приклучил во август 1943 година. Како борец на баталјонот ''Мирче Ацев'' , загинува во борбата против италијаните во Белчишта, на 7 септември 1943 година.
2 Наводи
Велјан Филчески

Велјан Темелков Филчески (1916 во Црвена Вода, охридско — 1 октомври во Кленоец, кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Велјан Темелков Филчески е роден во селото Црвена Вода. Се занимавал со земјоделство. Од 1942 година активно работи за движењето на отпорот. Во НОБ се приклучил во август 1943 година. Како борец на баталјонот ''Мирче Ацев'' , загинува во борбата против балистите кај селото Кленоец на 1 октомври 1943 година.
2 Наводи
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Новаци

Рождество на Пресвета Богородица – манастирска црква на Новачкиот манастир.
1 Историја
Црквата била изградена во 2006 година. Осветувањето на храмот било извршено на 13 јуни 2009 година, на празникот Педесетница, од страна на Митрополит Преспанско-пелагониски и администратор Австралиски и Новозеландски г. Петар во сослужение со Епископот Хераклејски г. Климент, а на настанот присуствувал и говор одржал македонскиот премиер Никола Груевски.
2 Архитектура
Градбата на црквата е трикорабна и претставува крстокуполен храм со осум куполи. Над средишниот дел од храмот се издигаат една голема и четири помали цилиндрични куполи, а секоја од нив има по осум монофори и е покриена со бакарна плоча. Црквата има и три странични куполи на западната, јужната и северната страна коишто исто така се покриени со бакарни плочи. Влезот се наоѓа на западната страна и над него има ниша со полукружен мозаик на којшто е претстсавена Богородица со Исус. На источната страна на црквата има полукружна апсида. Внатрешноста на црквата е зографисана, а мермерниот иконостас содржи икони само на ѓаконските порти и дрвените царски двери. На дел од мермерниот под во внатрешноста на црквата е насликана Ѕвездата од Кутлеш.
3 Галерија
4 Поврзано
* Новачки манастир
* Црква „Св. Атанасиј“ - Новаци
* Новаци
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија
Црква „Св. Никола“ - Добромири

Свети Никола или Свети Талалеј – главна селска црква во селото Добромири.
1 Местоположба
Црквата е сместена во непосредна близина на сретселото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1886 година, по што била разрушена и обновена во 1926 година, а дообновена во 1951 година. Внатрешноста била зографисана во 2001 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата е правоаголна со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез на црквата е сместен на западната страна. Храмот има и спореден влез на јужната страна над којшто има ниша со застаклена фреска на којашто е прикажан Свети Талалеј. Непосредно пред главниот влез на црквата се издига камбанаријата којашто во горниот дел има по една отворена монофора на секоја страна. Внатрешноста на храмот е делумно зографисана, а во горните делови од ѕидовите се закачени ѕвезди, што ја симболизира небесната шир. Иконостасот има еден ред со икони над ѓаконските порти и царските двери, но бројни икони се закачени и во неговите долни делови.
Во дворот на црквата се наоѓаат селските гробишта и помошен објект.
4 Галерија
5 Поврзано
* Добромири
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија
Црква „Св. Петар и Павле“ - Горно Агларци

Свети Петар и Павле – главна селска црква на селата Горно и Долно Агларци.
1 Местоположба
Црквата е сместена непосредно од десната страна на патот кој ги поврзува селата Долно и Горно Агларци.
2 Архитектура
Градбата на црквата е правоаголна со полукружна апсида на источната страна којашто е украсена со слепи ниши. Кон западната и јужната страна е доградена припрата. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна и над него има ниша со фреска на којашто е прикажано Христовото распнување, а храмот има и спореден влез на јужната страна над којшто има ниша со фреска на којашто се претставени Свети Петар и Павле. Објектот е граден од камен и е покриен со кров од ќерамиди. Внатрешноста на црквата не е зографисана, а дрвениот иконостас содржи икони во два реда над ѓаконските порти и царските двери.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, селските гробишта и помошни објекти. Камбанаријата е со квадратна основа и во нејзиниот горен дел има по една отворена монофора на секоја страна. Во целост е обоена во бела боја и е покриена со пирамидален кров од ќерамиди.
3 Галерија
4 Поврзано
* Горно Агларци
* Долно Агларци
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија
Драган Матески

Драган Ѓуров Матески (4 јануари 1915 во Врбјани, Охридско — 22 септември 1944 во Србица, кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Драган Ѓуров Матески е роден во селото Врбјани. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ стапил доброволно на 6 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада загинал во борбите против балистите во селото Гарани, на 22 септември 1944 година.
Иван Божиноски

Иван Божинов Божиноски (8 ноември 1914 во Врбјани, охридско — 28 јули 1946) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Иван Божинов Божиноски е роден во селото Врбјани. Бил учител. Во НОБ се приклучил уште во 1942 година. Целосно и бил посветен на борбата за ослободување на Македонија, при што учествувал и во битки против непријателот. Се тоа придонесува да му се влоши здравствената состојба, и умира на 28 јули 1946 година.
Змејко Змејкоски

Змејко Методиев Змејкоски (8 јули 1927 во Врбјани, Охридско — 10 август 1944 во Кичево) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Змејко Методиев Змејкоски е роден во селото Врбјани. Во НОБ се приклучил доброволно во јули 1944 година. Како борец на Првата македонска бригада загинува во борба против балистите во Кичево, на 10 август 1944 година.
Ванчо Митрески

Ванчо Бимбилов Митрески (4 март 1928 во Врбјани, Охридско — 15 август 1944 во Гарани, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ванчо Бимбилов Митрески е роден во селото Врбјани. Уште како многу млад се заинтересирал за ослободителното движење. Во 1943 година станал член на СКОЈ, а во НОБ се приклучил доброволно на 6 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада загинал во борбите против балистите кај селото Гарани на 15 август 1944 година.
2 Наводи
Аспарух Гаврилоски

Аспарух Георгиев Гаврилоски (2 јануари 1923 во Врбјани, Охридско — 22 септември 1944 во Србица, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Аспарух Георгиев Гаврилоски е роден во селото Врбјани. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ се приклучил во пролетта 1943 година. Доброволно стапува во Шестата македонска бригада. Загинува во борбите против балистите кај селото Србица на 22 септември 1944 година.
2 Наводи
Дирижабл (филм од 1931)

„Дирижабл“ (англиски: ''Dirigable'') — американски филм од 1931 година, во режија на Раул Волш. Главните улоги ги толкуваат: Ралф Грејвс, Џек Холт и Феј Вреј.
1 Синопсис
Еден француски истражувач, кој се наоѓа во експедиција на Јужниот пол, бара помош од американската морнарица. Тогаш доаѓа до конкурентска борба меѓу дирижаблот и авионот со фиксни крила, која резултира со триумф, но и со катастрофа...
Црква „Св. Атанасиј“ - Новаци

Свети Атанасиј – главна селска црква во селото Новаци.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во западниот дел од селото, во непосредна близина на основното училиште.
2 Историја
Црквата била изградена во 1868 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез се наоѓа на западната страна и над него има ниша со фреска на којашто е претставен Свети Атанасиј. На западната страна има отворена припрата, а западниот ѕид од надворешната страна околу главниот влез во целост е живописан. Црквата има и спореден влез на јужната страна. Камбанаријата се издига над северозападниот агол од црквата и во нејзиниот горен дел има по еден правоаголен прозорец на секоја страна. Објектот е обоен во бела боја со ниско црно цокле и е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата има трпезарија, помошни објекти, базен за верски обреди и гроб.
4 Галерија
5 Поврзано
* Новачки манастир
* Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Новаци
* Новаци
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија
Киро Алексоски

Киро Ѓоргиев Алексоски (26 јануари 1924 во Врбјани, Охридско — 15 ноември 1944 во Шутово, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Киро Ѓоргиев Алексоски е роден во селото Врбјани. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ се приклучил доброволно на 6 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада загинува во борбите против балистите кај селото Шутово, на 15 ноември 1944 година.
Мирче Калајџиески

Мирче Јовев Калајџиески (1920 во Врбјани, Охридско — 6 октомври 1943 во Кленоец, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Мирче Јовев Калајџиески е роден во селото Врбјани. Се занимавал со земјоделство. Кон борбата за слобода на Македонија се приклучил во 1942 година, а член на СКОЈ е од 1943 година. Се приклучува кон баталјонот Мирче Ацев на 5 август 1943 година. Загинува во борбите против балистите кај селото Кленоец на 6 октомври 1943 година.
Темелко Танаскоски

Темелко Михајлов Танаскоски (1920 во Врбјани, Охридско — август 1945 во Врбјани, Охридско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Темелко Михајлов Танаскоски е роден во селото Врбјани. Се занимава со земјоделство. Во НОБ се приклучува на 6 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада е ранет на Сува Гора, на 28 септември 1944 година, поради што е ослободен од составот на НОБ. Подлегнува на раните и умира дома во август 1945 година.
Силјан Серафилоски

Силјан Кирков Серафилоски (1892 во Врбјани, Охридско — 10 август 1944 во Кичево) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Силјан Кирков Серафилоски е роден во селото Врбјани. Во НОБ доброволно стапува на 6 август 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада загинува во борбите против балистите кај Кичево, на 10 август 1944 година.
Стојко Темелкоски

Стојко Тодосиев Темелкоски (1921 во Врбјани, Охридско — декември 1944) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Стојко Тодосиев Темелкоски е роден во селото Врбјани. Организиран во СКОЈ од почетокот на 1944 година. Доброволно пристапува во НОБ на 6 август 1944 година. Учествува во борбите што ги води Шестата македонска бригада, при што се разболува и умира во декември 1944 година.
Руменче Наумоски

Руменче Серафимов Наумоски (15 декември 1919 во Сливово, Охридско — 6 октомври 1943 во Кленоец, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Руменче Серафимов Наумоски е роден во селото Сливово. Се занимавал со земјоделство. Како прогресивен младинец, бил печалбар во Белград, се пројавува уште во стара Југославија. Во НОБ доброволно пристапува на 5 август 1943 година. Како борец на баталјонот Мирче Ацев, загинал во битката против балистите кај селото Кленоец, на 6 октомври 1943 година.
Наум Иљоски

Наум Јончев Иљоски (1925 во Велмеј, Охридско — 25 септември 1945 во Гостивар) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Наум Јончев Иљоски е роден во селото Велмеј. Во НОБ се приклучил на 28 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада, учествува во повеќе борбени акции, при што се разболува и умира во гостиварската болница на 25 септември 1945 година.
Ламбе Новески

Ламбе Петрев Новески (1922 во Велмеј, Охридско — 12 април 1945 во Товарник, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ламбе Петрев Новески е роден во селото Велмеј. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил на 28 август 1944 година. Како борец на Првата македонска бригада, загинува на сремскиот фронт во нападот кај Товарник, на 12 април 1945 година.
Наум Арнаудов

Наум Апостолов Арнаудов е деец на ВМОРО.
1 Животопис
Наум Арнаудов е роден во Охрид, во 1876 година. Завршил бугарско педагошко училиште во Скопје, и потоа бил учител во Битола, Солун, Охрид, Воден и Неврокоп. Влегол во ВМОРО. Во 1905 година во Битола бил претставник на охридската околија во битолскиот револуционерен округ. Починал во Софија на 1 август 1941 година.
Карл Герхард

Карл Емил Георг Герхард (роден како Карл Емил Георг Џонсон; 14 април 1891&ndash;22 април 1964) — шведски театарски режисер, ревијален писател и глумец. Во 1938 година го сменил презимето во Герхард и го користел псевдонимот Карл-Герхард.
1 Биографија
Карл Емил Георг Џонсон е роден во парохијата Хедвиг Елеонора во Стокхолм, Шведска. Тој бил син на Франс Емил Џонсон (1861–1917) и Џени Аугуста Џонсдотер (1863–1906). Во 1916 година, тој се појавил како глумец под водство на Јалмар Селандер во Нија Театар во Гетеборг. Во 1919 година, тој дебитирал како пејач во кабарето Феникспалатсет во Стокхолм како наследник на Ернст Ролф (1891–1932). Долги години, тој бил глумец во разни патувачки театарски групи.
Во поголемиот дел од својата кариера, тој напишал песни и двојки, како и голем број скици, дијалози и монолози за настап на сцените во Стокхолм и Гетеборг. Многу драми и песни на Карл Герхард биле политички, и во текот на 1930-тите и Втората светска војна, тие содржеле јасни антифашистички изјави. Компонирал и пеел голем број пакет-текстови и остро ја критикувал апатијата на шведската влада кон нацистичка Германија, меѓу нив е и „''Озлогласениот коњ од Троја“''.
Се оженил трипати: со глумиците Мери Џонсон (1913-1920), Валборг Гејрон (1922-1930) и Брита Бернер (1930-1936). Тој бил татко на глумецот Пер Герхард (1924&#x2013;2011).
2 Избрана филмографија
*''Мачорот во чизми'' (1918)
*''Кажете го со тонови'' (1929)
*''Примерок без вредност'' (1930)
* Златните момчиња на среќата(1932)
*''Играта за брак'' (1935) (исто така скрипта)
*''Ние тројцата дебитанти'' (1953)
*''Јазгосен'' (1958)
Наум Багалов

Наум Трпов Багалов (Д'мбени, 30 ноември 1882 — Индијана, 1 август 1955) — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација и Македонската патриотска организација.
1 Животопис
Наум Багалов е роден во костурското село Д'мбени на 30 ноември 1882 година. Во 1901 година влегол во ВМОРО на многу рана возраст. Зема учество во Илинденското востание со д'мбенската чета, во која чета тој е најмладиот. Потоа е дел од заедничките чети на Лазар Поп-Трајков и Иван Попов. За време на востанието учествува активно во дејствата на заедничките костурски и лерински чети во Вич и Врбица. Потоа учествува во Мариово. Учествува во три судири, заедно со четите на Толе Паша, Дедо Кољо, Пере Тошев и Пандо Сидов, при што им даваат отпор на Османлиите, при што во судирите кај селото Чаниште тој бил ранет во левото рамо. Во 1908 година со четите на Христо Цветков и Пандо Сидов ги обиколуваат Костенаријата, Билишта, Корча, Ресен, Битола и Лерин. По војните се преселил во САД, во Индијана, каде бил член на МПО. Починал на 1 август 1955 година.
Трајан Илиев Секулоски

Трајан Илиев Секулоски бил деец на ВМОРО.
1 Животопис
Трајан Илиев Секулоски е роден во 1874 година во прилепското село Прилепец. Потекнувал од земјоделско семејство. Во организацијата влегол во 1902 година, како четник и курир во четата на Толе Паша. Претежно учествувал во Мариово, а највеќе во селото Кокре. За време на својата активност учествувал во многу борби, меѓу кои и борбата кај селото Вепрчани која траела неколку дена, заедно со Георги Ацев. Зедол учество и во пренесувањето на ранетиот војвода Петар Јуруков, кој подоцна им подлегнал на повредите.
Наум Бочваров

Наум Бочваров (Цапари, 1880 — ?) — македонски револуционер и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Наум Бочваров е роден во битолското село Цапари во 1880 година. Како млад се приклучил на револуционерната организација. Тој како деец на ВМОРО, учествувал во битолско и ресенско со војводите Давидов и Арсов. Учествувал во битките против Османлиите кај селата Шурленци и Избишта, како и на други места по битолско и ресенско. По предавство кое било направено бил уапсен од Османлиите и лежел во битолскиот затвор.
Брит-Мари беше овде

''Брит-Мари беше овде'' (|Britt-Marie var här; |Britt-Marie Was Here) е роман на Фредрик Бакман (|Fredrik Backman), шведски колумнист, блогер и писател. Романот бил напишан во 2014 година. Своето книжевно деби Фредрик Бакман го имал во 2012 година, кога го објавил светскиот феномен ''Човек по име Уве,'' кој се продал во повеќе од 4 милиони примероци. По светскиот хит ''„Човек по име Уве“'' и романот „''Мојата баба ти се извинува“'', Бакман напишал уште еден роман на забавен и трогателен начин.
1 За романот
''Брит-Мари беше овде'' во исто време има трогателна и крајно смешна приказна каде што хероите се постари луѓе кои се принудени да се носат со новите животни околности и да се соочат со сосема нови предизвици што им ги поставува животот. Брит-Мари е 63-годишна жена која го напушта сопругот по 40 години неуспешен брак без љубов. Единствената работа која ѝ е достапна ја наоѓа во Варош, трошна мала населба уништена од економската криза. Протагонистот секогаш вечера во исто време, секогаш станува во исто време и го користи истото ''средство за чистење'' прозорци Факсин, кое одамна не се покажало како добро. Таа е ситна, педантна и започнува нов живот со бучни деца, калливи подови и странци. Самите жители на Варош се на работ на очај и се препуштаат на големата љубов кон фудбалот. Во Варош има младински клуб, продадено фудбалско игралиште, па децата играат фудбал на улица. Тие ја ангажираат Брит-Мари како фудбалски тренер бидејќи не можат да се пријават за учество на натпреварот без тренер. Бакмен го наоѓа својот пат до срцата на читателите претставувајќи обична личност која има нешто многу посебно во себе за кое таа самата не знаела дека постои. Во романот, Брит-Мари постепено ги урива ѕидовите зад кои се крие и наоѓа нешто скапоцено во себе.
2 Ликови
* Брит-Мари, 63, главниот лик на романот
* Кент, поранешен сопруг на Брит-Мари
* Алф, поранешното момче на Брит-Мари и брат на Кент
* Девојка од Заводот за вработување
* Свен, локалниот полицаец
* Лице, жена во инвалидска количка која работи во пицерија, самопослуга, пошта, автомеханичар
* Банка, жена со оштетен вид и бастун
* Вега, девојка од Варош која игра фудбал со момчињата
* Омар, братот на Вега
* Сами, Вегин и постариот брат на Омар
* Психо, пријател од детството на Сами
* други деца од тимот
Вознемирени луѓе

''Вознемирени луѓе'' (|Folk med ångest; |Anxious People) е роман на Фредрик Бакман ( |Fredrik Backman), шведски колумнист, блогер и писател. Романот бил напишан во 2019 година. Своето книжевно деби Фредрик Бакман го имал во 2012 година, кога го објавил светскиот феномен ''Човек по име Уве,'' кој се продал во повеќе од 4 милиони примероци. По светскиот хит ''„Човек по име Уве“'' и романот „ ''Мојата баба ти се извинува“'', Бакман напишал уште еден роман на забавен и трогателен начин. Вознемирени луѓе е роман на кој ќе се смеете, но всушност е приказна за луѓе кои страдаат и се борат со сопствената болка.
1 За романот
Група луѓе го обиколиле станот за продажба ден пред дочекот на Новата година. При увид во станот упаднал маскиран разбојник и дошло до заложничка криза. Маскираниот разбојник бил вооружен со пиштол кој не изгледал вистински. Пред да упадне во станот се обидел да ограби банка која работела без пари. Но, разбојникот барал само сума доволна за месечна кирија на станот, а не знаел дека банката е безготовинска. Ова е забавна приказна за измамата, но е и прекрасна човечка приказна за животот и смртта каде се прикажуваат емоции. Низ низа апсурдни ситуации, Бакман навлегол до сржта на проблемите на различните луѓе кои се ликови во овој роман. Романот е полн со фантастични дијалози кои му овозможуваат на читателот целосно да се нурне во различните судбини на луѓето. Луѓето често носат маски кои не можат да ги симнат и да ги откријат своите вистински чувства. Ова е возбудлива комедија со многу неочекувани заплети каде писателот на духовит начин ни ги раскажува длабоките страдања на луѓето. Забавна приказна за измама и измама е приказна за љубовта и смртта. И што е најважно, писателот секогаш ни дава некаква надеж дека нешто во животот ќе се сврти и дека не е се така црно. Откако полицијата упаднала во станот, го нашол празен. И тука започнува судбината на луѓето кои беа на турнејата. Секој од романите на Фредрик Бакман наликува на мозаик што се прави бавно, според детален дизајн. Но, самиот читател создава нова слика, не според деталниот план на авторот.* Агенција за недвижности ''Што има''; иритирачка личност која не се осмелува да понуди понуди за продажба на стан и во најлоша ситуација за заложници.
* Јулија и Ру, двојка што чека бебе. Јулија е бремена, пред да се породи, а Ру ги чува птиците и ја смее нејзината сопруга.
* Естела, баба која не може да го сожали својот сопруг Кент кој починал, но тоа не им го признава на другите.
* Психологот Надија, која сакала да скокне од мостот како девојче, но ја спасил момче.
* Зара, иритирачка шефица на банка која не може да си прости што не и дала заем на партија која подоцна скокнала од мостот.
* Џим и Џек, татко и син, полицајци, кои се врзуваат еден за друг со сеќавање на своите сопруги, т.е. мајка.
* Ленарт, лик кој бил облечен како зајак и кој дополнително ја искомплицирал ситуацијата во станот.
* Роџер и Ана-Лена, маж и жена, долгогодишни партнери во уредување и препродавање станови.
Јон Јунгрен

Џон Јунгрен (|John Artur Ljunggren; Форшеда Вернамо, 9 септември 1919 година - Бор Вернамо, 13 јануари 2000 година) бил шведски спортист специјализиран за трки во брзо одење на 50 километри, еден од најдобрите пешаци во историјата на спортот. Бил олимписки победник и петкратен учесник на Летните олимписки игри, европски првак и петкратен учесник на европските првенства. 11 пати ја освојувал титулата во Шведска.
Јунгрен уште како дете се навикнал на долгите прошетки заедно со браќата Вернер и Гунаро бидејќи немале велосипеди. Тој бил познат по својата техника на одење и никогаш не бил дисквалификуван за време на неговите 499 трки. На национално ниво се натпреварувал и во велосипедизам, трчање и скијање.
Пет пати соборувал светски рекорди: во 1951 и 1953 година на 50.000 m (до 4.29: 58.0) и 30 km (до 4.21: 11.0), а во 1952 година на 30.000 m (2,27: 42,0).
Во текот на својата кариера, тој учествувал на 499 трки, од кои победил 315, 101 пати бил втор и 33 пати трет.
1 Значајни резултати
Година, Конкуренција, Град, Дисциплина, Плас., Дисциплина, Рез., Забелешка
1946 година, Европско првенство, Осло, Норвешка, 50 км, Злато, 4.38: 20 РЕП
1948 година, Олимпијада, Лондон, Обединетото Кралство, 50 км, Злато, 4.41: 52
1950 година., Европско првенство, Брисел,, 50 км, Сребро, 4.43: 25
1952 година, Олимпијада, Хелсинки, Финска, 50 км, 9., 4,43: 45,2
1954 година, Европско, Берн, Швајцарија, 50 км, 4., 4.38: 09.6
1956 година, Олимпијада, Мелбурн,Австралија, 20 км, 4., 1,32: 24,0
50 км, Бронза, 4.35: 02.0
1958 година, Европско, Стокхолм, Шведска, 50 км, 9., 4,42: 40,8
1960 година, Олимпијада, Рим, Италија, 20 км, 7., 1,37: 59,0
50 км, Сребро, 4,25: 47,0
1962 година, Европско првенство, Белград, ФНРЈ, 50 км, 4., 4.30: 19.8
1964 година, Олимпијада, Токио, Јапонија, 20 км, 7., 1,32: 24,0
50 км, 16., 4.35: 02.0
Медуза (Рубенс)

''Медуза'' — слика на фламанскиот сликар Петер Паул Рубенс од околу 1618 година, која ја прикажува пресечената глава на митолошкиот лик Медуза. Притоа, насликаните змии се сметаат за дело на Франс Снајдерс (''Frans Snyders''). Сликата се наоѓа во Музејот на историјата на уметноста (''Kunsthistorisches Museum'') во Виена, а постои уште една верзија која се наоѓа во Моравската галерија во Брно.
Свети Франциск (Сурбаран)

''Свети Франциск'' ― слика од 1659 годинана која е прикажан Франсис Асишки од Франсиско де Сурбаран. Тоа било единственото дело на уметникот познато во Франција пред 19 век.
Најверојатно била бил наменета за манастир во Мадрид , пред Марија Тереза Шпанска да му го даде на францисканскиот манастир „Колинети“ во Лион. Манастирот бил основан од маркизот и маркизата де Колињи во 1665 година. Во време на Француската револуција била продадена на сликар и гравер од Лион, Жан-Жак де Боасиу и била искористена во 1797 година како модел за еден од неговите графики, „Пустиножители“.
Неколку години подоцна, во 1807 година, Де Боасие ја продал на Музејот на ликовни уметности во Лион каде уште се наоѓа. Долго време погрешно му била припишувана на Хосе де Рибера, пред повторно да му се припише на Сурбаран во 1847 година.
Мегленско Езеро

Мегленско Езеро — вештачко езеро во близина на селото Мегленци.
1 Местоположба
Езерото се наоѓа на околу стотина метри југозападно од селото, на левата страна од патот којшто продолжува до Арматуш.
2 Поврзано
* Мегленци
Изложување на телото на Свети Бонавентура

''Изложување на телото на Свети Бонавентура'' (French - ''Exposition du corps de saint Bonaventure'') е слика од 1629 година на Франсиско де Сурбаран, сега во Лувр..
Околу телото на Свети Бонавентура има фигури меѓу кои Јаков I Арагонски и Папата Григориј X, прикажани во разговор.
Тоа беше дел од серијата слики за животот на светителот - другите дела се ''Свети Бонавентура на Советот на Лион'' (Лувр), ''Свети Бонавентура и Ангелот'' (Дрезден) и ''Свети Бонавентура и Свети Тома Аквински пред распетие'' (Берлин).
1 Библиографија
* на artehistoria.com
* Марија Изабел Санчес Кеведо, , Мадрид, Акал, 2001. ISBN34607
Црква „Св. Никола“ - Манастирец

Свети Никола — главна селска црква во тиквешкото село Манастирец, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на сретселото во Манастирец.
2 Историја
Црквата почнала да се гради на 27 јануари 2007 година со осветување на камен-темелникот од митрополитот Агатангел Повардарски.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Росоманска парохија
* Манастирец
Нептунска пустина

Нептунската пустина или суб-Јовијанската пустина е опширно дефинирана како регион блиску до една ѕвезда (период < 2–4 дена) каде што нема големина на Нептун (> 0,1 M J) и се пронајдени вонсончеви планети. Оваа област добива силно зрачење од ѕвездата, што значи дека планетите не ја задржуваат својата гасовита атмосфера додека испаруваат оставајќи само карпесто јадро. Планетите со големина на Нептун би требало полесно да се најдат во орбити со краток период, а многу доволно масивни планети се откриени со подолги орбити од истражувања како што се CoRoT и Kepler. На физички механизми кои се резултат во анализираниот Нептунските пустината во моментов се непознати, но се сугерира дека тоа се должи на различно формирање механизам за краток период на супер Земјата и планетата Јупитер вонсончеви планети, слични на причините за кафеава џуџеста пустина.
Вонсончевата планета NGTS-4b, со маса од 20 M 🜨 и полупречник 20% помал од Нептун, било откриено дека сè уште има атмосфера додека орбитира на секои 1,3 дена во „Нептунската пустина“ на NGTS-4, ѕвездата К-џуџе се наоѓа на 922 светлосни години од Земјата. Атмосферата можеби преживеала поради невообичаено големата маса на планетите, или можеби мигрирала до својата сегашна блиска орбита по оваа епоха на максимална ѕвездена активност.
Суводолски манастир (Битолско)

Суводолски манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, во близина на селото Суводол.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во месноста Браенец, на неколку стотина метри северозападно од Суводолското Езеро. Познато е дека бил преместен на денешното место.
2 Историја
Од натписната плоча до влезот на конакот се забележува дека манастирот бил подигнат во 1931 година на околу 1 км јужно од неговото денешно место. Но, поради лизгање на теренот од ископот на јаглен, тој бил срушен во 1994 година и одново подигнат на сегашното наоѓалиште во 1996 година.
3 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма, езерце и помошни објекти.
3.1 Црква „Св. Никола“
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола којашто има по една монофора на секоја страна и многуаголна апсида на источната страна. Црквата има два влеза — главен на западната и спореден на јужната страна.
4 Галерија
Црква „Св. Никола“ - Суводол (Битолско)

Свети Никола – манастирска црква на Суводолскиот манастир.
1 Историја
Од натписната плоча до влезот на конакот се забележува дека црквата била изградена во 1931 година, по што била срушена во 1994 година и изградена на новото место на манастирот во 1996 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола којашто има по една монофора на секоја страна и многуаголна апсида на источната страна. Главниот влез се наоѓа на западната страна и од обете страни на влезната врата има по една вертикална застаклена фреска — на левата е претставена Богородица со Исус, а на десната Свети Никола. Црквата има и спроеден влез на јужната страна. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.
Камбанаријата на црквата е со квадратна основа. Рабовите на аглите се истакнати нанадвор и забележителни се тулите од коишто се изградени. Слично како и црквата, камбанаријата е целосно обоена во бела боја и е покриена со кров од ќерамиди.
3 Галерија
4 Поврзано
* Суводолски манастир
* Суводол
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија
Параловски манастир

Параловски манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, на западните падини на Селечка Планина, во близина на селото Паралово.
1 Историја
Манастирот бил подигнат во 1860 или 1876 година, веројатно на темелите од средновековен споменик.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конаци, чешма и помошен објект, а во негова непсоредна близина се наоѓа и гробот на македонскиот револуционер Ѓорѓи Сугарев. Во манастирот се верува дека е скриен еден прст од раката на Свети Ѓорѓи.
2.1 Црква „Св. Ѓорѓи“
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Нејзината камбанарија е со квадратна основа и е прилепена до западната страна.
3 Галерија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Паралово

Успение на Пресвета Богородица – главна селска црква во селото Паралово.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на неколку стотина метри источно од селото, на возвишение коишто ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот на селото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1860 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез се наоѓа на западната страна и над него има ниша со фреска во лоша состојба на којашто е претставена Богородица со Исус, а храмот има и спореден влез на јужната страна над којшто има ниша со фреска којашто целосно е оштетена и не е забележително што е прикажано на неа. Објектот е граден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се наоѓаат селските гробишта и разрушен помошен објект.
4 Галерија
5 Поврзано
* Параловски манастир
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Паралово
* Паралово
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија
Црква „Св. Никола“ - Мегленци

Свети Никола – главна селска црква во селото Мегленци.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел од селото, непосредно од левата страна на патот.
2 Историја
Храмот бил изграден во 1880, по што била срушен во 1918, а бил обновен со името „Св. Воскресение“ во 1926 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со осумаголна купола којашто има по една монофора на секоја страна и полукружна апсида на источната страна. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна и над него има ниша со фреска на којашто е насликан Свети Никола, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Објектот е граден од камен и е покриен со кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со бетонска ограда и во него се сместени камбанаријата и помошен објект. Камбанаријата е со квадратна основа и се состои од два дела. Долниот дел е граден од камен, а горниот од бетонски тули. На секоја страна во горниот дел има по една отворена монофора. Камбанаријата е покриена со лимен пирамидален кров.
4 Галерија
5 Поврзано
* Мегленци
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Паралово

Свети Ѓорѓи – манастирска црква на Параловскиот манастир.
1 Историја
Црквата била изградена во 1860 или 1878 година, а се петпоставува дека на местото имало средновековна црква.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез се наоѓа на западната страна и над него има празна ниша, а црквата има и спореден влез на јужната страна над којшто има ниша со фреска на којашто е насликан Свети Ѓорѓи. Непосредно до главниот влез се издига камбанаријата којашто е прилепена до западната страна на храмот. Таа е со квадратна основа и во горниот дел на јужната, западната и северната страна има по една отворена монофора. Влезот на камбанаријата се наоѓа на јужната страна, непсоредно до главниот влез на црквата, и над него има празна ниша. Објектот на црквата и камбанаријата во целост е обоено во бела боја и се покриени со кров од ќерамиди.
Црквата е сместена во посебен дел од дворот на манастирот до којшто се влегува преку порта над којашто има бакрорез на којшто е прикажан Свети Ѓорѓи како ја убива ламјата. Во непосредна близина на црквата има мал помошен објект.
3 Галерија
4 Поврзано
* Параловски манастир
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Паралово
* Паралово
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија
Ореховски манастир

Ореховски манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, на западните падини на Селечка Планина, во близина на селото Долно Орехово.
1 Историја
Манастирот бил подигнат со изградбата на манастирската црква во 1993 година.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, трпезарија и помошен објект.
2.1 Црква „Св. Филип“
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот е сместен на западната страна.
3 Галерија
Добова

Добова (словенечки: ''Dobova'') — населба во Општина Брежице во источна Словенија во близина на границата со Хрватска. Низ населбата минува железничката линија од Љубљана до Загреб, а станицата е меѓународен железнички граничен премин. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион.
1 Црква
Локалната парохиска црква е посветена на Светото име на Марија и припаѓа на Римокатоличката епархија Цеље. Станува збор за неороманска градба со троен кораб, изградена на местото на две постари цркви во 1865 година.
Црква „Св. Никола“ - Грумази

Свети Никола или Воскресение Христово – главна селска црква во селото Грумази.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на неколку стотина метри северно од селото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1864, по што била срушена во 1924, доградена во 1980 и целосно обновена во 2006 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со осумаголна купола којашто има по една монофора на секоја страна и полукружна апсида на источната страна. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна и над него има ниша со фреска во лоша состојба на којашто е насликан Свети Никола, а црквата има и спореден влез на јужната страна над којшто има ниша со фреска којашто е целосно оштетено и не може да се забележи што е прикажано на неа. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата има трпезарија и во него се сместени селските гробишта.
4 Галерија
5 Поврзано
* Грумази
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија