procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Океански јазици

:''Не е исто со „јазици во Океанија“.''
Океанските јазици — подгрупа на малајско-полинезиските јазици од семејството на австронезиски јазици. Оваа група е составена од околу 450 јазици и ја опфаќаат територијата на Полинезија, како и големи делови на Меланезија и Микронезија.
Иако овие јазици заземаат огромна површина, нив ги зборуваат околу 2 милиони луѓе. Најголеми океански јазици се самоанскиот јазик со околу 370.000 говорници и фиџискиот со околу 500.000 говорници. Овие јазици, се проценува дека, настанале од протоокеанскиот јазик.
1 Класификација
1.1 Класификација според Базата на основни австронезиски зборови
Базата на основни австронезиски јазици целосно го поддржува единството на оваа група. Сепак, некои традиционални групирања не биле поддржани, односно мезомеланезиските јазици не се групирале со западноокеанските јазици, туку се тежнеело на групирање со централно-источните океански јазици.
1.2 Класификација според Етнолог
Постојат поголем број суштински разлики меѓу класификацијата на Базата и таа на Етнолог. Класификацијата според Етнолог има 6 основни групи. Океанските јазици според Етнолог сочинуваат 509 јазици и тие се:
--------------------
1.3 Класификација според Линч, Рос и Кроули
Според класификацијата на Линч, Рос и Кроули (2002), океанските јазици создаваат т.н. „врски“. Јазичните врски се разликуваат од семејствата по тоа што не може да им се реконструира прајазикот. Според овие јазичари, океанските јазици се сочинети од:
;адмиралитетски јазици
;западноокеанска врска
:*северни новогвинејска врска
:*мезомеланезиска врска
:*крајнопапуанска врска
;централно-источна океанска врска
:*југоисточни соломонски јазици
:*утупуанско-ваникорски јазици [подоцна преместени во темотуанските јазици]
:*јужноокеанска врска
:*централноокеанска врска
:*микронезиски јазици
„Остатоците“, како што ги нарекуваат овие тројца јазичари, се јазици кои не влегуваат во ниту една од овие групи:
;светиматејски јазици
;јапски јазик
2 Користена литература
***
3 Поврзано
* Океанија
* Австронезиски јазици
* Малајско-полинезиски јазици
Irish Singles Chart

Irish Singles Chart (мак. ''Ирска табела за синглови'') (ирски: ''Cairt Singil na hÉireann'') е ирска стандардна популарна табела за музичката индустрија издавана ос трана на неделникот на Ирската Музичка Асоцијација и собирани од страна на IRMA од табелата за песни.
1 Наводи
pt:Irish Recorded Music Association#Irish Charts
Иван Ачков

Иван Ачков — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Иван Ачков е роден на 27 јули 1874 година во градот Струга, тогаш во Отоманското Царство. Завршил педагошко училиште и предавал во Солун, Велес, Струмица и на други места. Во Неделното училиште на Организацијата, ги изведувал училишните предавања . Во 1895 година се вклучува во Организацијата на покана на Гоце Делчев. Тој бил касиер е на Велешкиот револуционерен комитет во периодот меѓу 1895-1896 година и на Струмичкиот револуционерен комитет во 1896-1897 година. Умира во Софија на 21 декември 1939 година .
Сејмени (навивачка група)

Сејмени е навивачка група на фудбалскиот клуб Осогово од Кочани.
Навивачката група е формирана во 1986 година. Со помали и поголеми осцилации, таа константно има членови кои верно го следат својот клуб на сите натпреварувања.
1 Наводи
Мејнстрим Топ 40 (Поп Песни)

Мејнстрим Топ 40 (''Mainstream Top 40'') е ерплеј табела од магазинот ''Билборд'', а исто така е позната како Поп Песни (''Pop Songs'') на billboard.com. Честопати е сметана како веќе прекинатата Поп 100 Ерплеј табела. Со оглед на тоа дека Топ 40 Меинстрим и Поп 100 ерплеј табелите го мерат ерплејот на песните одиграни на Меијстрим станици со поп-ориентирана музика, Поп 100 Ерплеј (како и Хот 100 ерплеј) го мери ерплејот врз основа на статистички впечатоци, додека Топ 40 Мејнстрим табелата се користи за вкупниот број на детекции. Arbitron понекогаш се однесува на форматот како Pop Contemporary Hit Radio.
Ријана е првиот артист со најмногу #1 синглови - осум. Лејди Гага и Пинк се на второто место со седум број-еден синглови. Бијонсе, Мараја Кери, Кети Пери и Џастин Тимберлејк се на третото место, со шест број-еден синглови. Бритни Спирс, Џенифер Лопес, Аврил Лавињ и Нели се на четвртото место со пет број-еден синглови, со Boyz II Men, Ace of Base, The Black Eyed Peas и 3 Doors Down како најуспешни бендови со 3 број-еден синглови. JoJo кога имал тринаесет, станал најмладиот соло артист кој имал број-еден сингл во САД, кога „Leave (Get Out)“ се искачил на #1. Лејди Гага е првиот артист чии први шест синглови се искачиле на #1 последователно.
1 Критериуми на табелата
Има 40 позиции на табелата кои се засновани само на радио ерплеј. 132 Топ 40 Мејнстрим радио станици се електронски следени 24 часа дневно, седум дена во неделата од страна на Nielsen Broadcast Data Systems.
Холандски Топ 40

Холандски Топ 40 (|Nederlandse Top 40) е неделна музичка табела, која започнала како „Veronica Top 40“, бидејќи пиратскиот радио канал Radio Veronica бил првиот кој ја претставил. Таа остана под името „The Veronica Top 40“ сè до 1974 година, кога пиратскиот радио канал бил принуден да ја запре. ''Joost den Draaijer'' бил иницијатор за да се создаде топ 40 листа во Холандија. Табелата е слична на Билборд Хот 100 во САД.
1 Поврзано
*MegaCharts
*Mega Top 50
*Mega Single Top 100
Дропка

Дропка — број што содржи еден или неколку еднакви делови од целото (единицата), се викаат дропки. Зборовите: половинка, четвртинка, третинка, петтинка, десеттинка, стотинка итн., при искажувањето на дропките ни покажуваат на колку еднакви делови е разделена единицата (целото), според тоа и нив можеме да ги изразиме со природните броеви: 2, 3, 4, 5, 6, . . . ,10, . . . , 100 итн. Според тоа, дропките ги искажуваме со помош на два броја, што при запишувањето ги разделуваме со една хоризонтална цртичка и тоа вака:
Бројот што стои под цртичката го викаме именител, а ни покажува на колку еднакви делови е разделена единицата, т.е., името на тие делови. Бројот пак, што стои над цртичката го викаме броител, а ни покажува колку такви делови сме земале, односно колку ги има во дропката. Хоризонталната цртичка, што го разделува броителот од именителот, се вика дробна црта. На пример, кај дропката:
:<math>\ \frac{5}{8}</math> , бројот 5 е броител, а бројот 8 е именител.
Дропките, можат да имаат најразлични именители, т.е. за именител може да дојде кој и да било природен број, таквите дропки се викаат уште и обични дропки.
Секој природен број n може да се запише како дропка со броител n и именител 1. Дропки кои имаат ист броител и ист именител формираат едно цело. На пример: 2 половини = едно цело.
Дропката со која е претставен природене број се нарекува привидна дропка. Секој природен број може да претставува дропка. Има некои природни броеви кои не претставуваат дропка.
Дропките се делат на чисти и нечисти (правилни и неправилни). Правилни дропки се оние кои имаат помал броител, а поголем именител. Тие дропки се помали од 1.
А дропките кои кои имаат поголем броител,а помал именител се нарекуваат нечисти дропки. Тие се дропки поголеми од 1.
159. западен меридијан

159. западен меридијан (159° ЗГД) — меридијан кој се протега од Северниот Пол, преку Северноледениот Океан, Северна Америка, Тихиот Океан, Јужниот Океан, Антарктикот, па сè до Јужниот Пол.
Овој меридијан образува голема кружница со 21. источен меридијан.
Почнувајќи од Северниот Пол, па јужно до Јужниот Пол, 159° ЗГД минува низ:
:
Координати, Земја, територија, море, Белешки
Северноледен Океан
Чукотско Море
Алјаска — ‘ртот Френклин
Чукотско Море, Пиардов Залив
Алјаска
Берингово Море, Бристолски Залив
Алјаска — Алјаски Полуостров
Тихи Океан, Минува меѓу островите Чијачи и Митрофанија, Алјаска, <br/
Јужен Океан
Антарктик, Росова Зависност,
1 Поврзано
*158. западен меридијан
*160. западен меридијан
Не-Јо

Шафер Чимер Смит, Јр. ( анг. ''Shaffer Chimere Smith, Jr.'' ;роден 18 октомври 1979), подобро познат под неговото сценско име Не-Јо е американски поп и Р&Б пејач-текстописец, снимачки продуцент и глумец.
Премиер на Куковите Острови

Премиерот на Куковите Островие шеф на владата на Куковите Острови, кои се самоуправна територија во слободно здружение со Нов Зеланд. Функцијата е основана во 1965, кога земјата добила самоуправа.
1 Список на премиери
бр., Име, Стапил, Напуштил, Партија
1, Алберт Хенри, 4 август 1965, 25 јули 1978, Партија на Куковите Острови
2, Том Дејвис, I мандат, 25 јули 1978, 13 април 1983, Демократска партија
3, Џефри Хенри, I мандат, 13 април 1983, 16 ноември 1983, Партија на Куковите Острови
4, Том Дејвис, II мандат, 16 ноември 1983, 29 јули 1987, Демократска партија
5, Пупуке Робати, 29 јули 1987, 1 февруари 1989, Демократска партија
6, Џефри Хенри, II мандат, 1 февруари 1989, 29 јули 1999, Партија на Куковите Острови
7, Џо Вилијамс, 29 јули 1999, 18 ноември 1999, Партија на Куковите Острови
8, Терепаи Маоате, 18 ноември 1999, 11 девруари 2002, Партија на демократскиот сојуз
9, Роберт Вунтон, 11 февруари 2002, 11 декември 2004, Партија на демократскиот сојуз
10, Џим Марураи, 14 декември 2004, 2005, Партија на демократскиот сојуз
Џим Марураи (продолжил), 2005, 2006, Прва партија на Куковите Острови
Џим Марураи (продолжил), 2006, 29 ноември 2010, Демократска партија
11, Хенри Пуна, 30 ноември 2010, Партија на Куковите Острови
2 Поврзано
*Политика на Куковите Острови
Пане Иванов

Панајот Иванов, познат како Пане или Пано, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Пане Иванов е роден во Неготино, тогаш во Отоманското Царство. По професија бил учител. Во 1894 година бил избран за прв претседател во тиквешкиот околиски комитет на Македонската револуционерна организација, основан од Даме Груев. Во 1901 година во текот на Солунската афера е уапсен, осуден и заточен во Подрум кале. Во пролетта 1903 година е амнестиран.
Во Првата балканска војна е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во 3 чета при 3 Солунска дружина . Носител е на орден ''„За храброст“'' IV степен .
Иван Минчев

Иван Минчев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Минчев е роден на 25 декември 1874 година во Ваташа, Тиквешко, тогаш во Отоманското Царство. Во 1895 година завршил при машката гимназија „Св. Кирил и Методиј“ во Солун и уште како ученик станува член на Македонската револуционерна организација. Го помага Даме Груев во Кавадарци во 1894, при основањето на револуционерниот комитет во овој град, прв комитет на целата територија на Македонија. Во периодот меѓу 1895 - 1903 година Минчев бил учител во Кавадарци и член на тиквешкиот околиски комитет на Организацијата. Бега во Софија по прогонот од турските власти. Потоа работел во Бугарската егзархија во Цариград. За време на Првата светска војна служел во бугарската воено-санитарна служба.
Иван Минчев умира на 24 ноември 1960 година во Софија .
21. јужен напоредник

21. јужен напоредник (21° ЈГШ) — напоредник кој лежи 21 степени јужно од екваторот. Минува низ Атлантскиот Океан, Африка, Индискиот Океан, Австралазија, Тихиот Океан и Јужна Америка.
Започнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 21° ЈГШ минуза низ:
:
Координати, Земја, територија, море, Белешки
Атлантски Океан
Индиски Океан, Мозамбички Проток
Индиски Океан
островот Реинион
Индиски Океан, минува веднаш јужно од островот Бароу, Западна Австралија,
Западна Австралија<br/
Корално Море, минува низ Територијата на Коралноморските Острови,
Корално Море
островот Лифу
Тихи Океан, минува веднаш северно од островот Тонгатапу, <br/
Јужно Мато Гросо<br/
Атлантски Океан
1 Поврзано
*20. јужен напоредник
*22. јужен напоредник
*21. северен напоредник
Фагатого

Фагатого (самоански: ''Fagatogo'') е село на островот Тутуила во заливот, Американска Самоа. Според пописот од 1 април 2009 година, во селото живееле околу 3.000 жители. Според Уставот на Американска Самоа, Фагатого е административен центар на земјата, но главен град е Паго Паго.
1 Поврзано
* Паго Паго
* Утулеи
Холандски гулден

Холандски гулден или холандски флорин (хол. ''Nederlandse gulden'') (ISO 4217: NLG бројчен код: 528) е поранешна национална валута на Холандија.
На 1 јануари 1999 год. тој бил заменет од еврото као сметководствена валута. Замената на парите во оптек била извршена на 1 јануари 2002 година. Како законско срдство за плаќање гулденот важел до 28 јануари 2002 година.
Ознаката на валутата ƒ потекнувала од една постара валута - флорин (хол. ''florijn'').
1 Историја
Грофот Вилхелм V од Холандија и Зеланд прв ги исковал гулдените во Холандија во 1378 година. Поедини кнезови исто така ковале гулдени. Холандската држава настанала во 1581 г. со основањето на Републиката на седумте обединети провинции. Гулдените во Холандија биле ковани од 1601 година. Во 1814 година бил преуреден монетарниот систем во Обединетото Кралство Холандија.
Холандската национална банка прва во Холандија почнала да печати хартиени пари. Овие банкноти станале законско средство за плаќање во 1904 година.
2 Монети и банкноти од 1945 до 2000 г.
До воведувањето на еврото во оптек биле:
* монети: 5 центи (''Stuiver''), 10 центи (''Dubbeltje''), 25 центи (''Kwartje''), 1, 2½ (''Rijksdaalder''), 5 гулдениМонетите од ½ цент биле повлечени од оптек во 1948 г.; оние од 1 цент биле укинати на 1 март 1983 г.Монетите од 5 гулдени во употреба биле воведени на 1 мај 1988 год.
* банкноти: 10, 25, 50, 100, 250, 1000 гулдениБанкнотите од 20 гулдени важеле до 1970 год.; банкнотите од 5 гулдени биле повлечени од оптек во 1990 г.Банкнотите од 50 гулдени се појавиле во 1981 год., а оние од 250 гулдени во 1986 година.
3 Воведување на еврото
Курсот за размена изнесувал 1 Euro = 2,20371 NLG . ISO 4217 ознаката на валутата била NLG. Монетите се разменувале до 1 јануари 2007, додека рокот за банкнотите е до 1 јануари 2032 г.
Гулденот, како валута, сè уште постои на Аруба (Арубиски гулден) и на другите холандски острови во Карибите (Холандскоантилски гулден).
4 Наводи
Иван Велков (револуцинер)

Иван Велков — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Иван Велков е роден во Кавадарци, тогаш во Отоманското Царство. Се занимавал со трговија. Во летото 1894 година влегол во првиот револуционерен комитет во Кавадарци, основан од страна на Даме Груев. По Солунските атентати е уапсен и во август 1903 година е заточен на Родос. Подоцна добил амнестија, но во декември 1906 година, тој повторно бил уапсен и затворен во Кавадарци. Починал неколку месеци по излегувањето од затвор.
Лазар Димитров (Дренок)

Лазар Димитров (1869 - 1945) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Лазар Димитров е роден 1869 година во струшкото село Дренок, тогаш во Отоманското Царство. Првото образование го стекнал во родното село, а во 1889 завршил во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. Учителствал 2 години во Дебар и Ениџе Вардар, по што работел во богословијата на Бугарската егзархија во Цариград.
Тој го основал комитетот во Гуменџе, а ја поставил и орагнизациската мрежа во Ениџевардарско . Во февруари 1895 година бил наклеветен од грчкиот ениџевардарски владика Јеротеј дека одел по селата и го потикнувал населението на востание, дека одел по планините и да прави снимки и планови. Поради тоа бил уапсен, затворен во Гуменџе, пота бил префрлрн во Солун и на крај бил интерниран во Битола. Меѓутоа на 6 март 1895 година бил ослободен со гаранција и забрана да го посетува Солунскиот вилает .
Додека предавал во Едрене во 1896 година е избран за претседател на Одринскиот окружен револуционерен комитет на Организацијата. Таму го наследил како организатор Христо Поп Коцев, кој заминал за Солун, и заедно со Антон Арнаудов развил силна револуционерна дејност, а во Организацијата го покрстил Димитар Даков и други дејци .
Во 1901 година, кратко време изучува славјанска филологија на Софискиот универзитет, но студиите ги прекинал. Во периодот меѓу 1902 - 1903 година е претседател на Серскиот окружен револуционерен комитет. Како Серски делегат учествува на Солунскиот конгрес на Организацијата во јануари 1903 година. Тој бил единствената опозиција на конгресот, тој се противел на идејата за кревање на востание. Во своите спомени истакнува дека:
:''Конгресот по својот состав беше незаконит: според Уставот прецизно се бара, денот на востанието да го определи ЦК и окружните и околиските комитети. Конгресот траеше два дена. Немаше опозиција: единствено јас бев опозиција и затоа траеше два дена. Јас бев против: прво - затоа што нашиот, серскиот реон не беше подготвен за востание, а знаев дека и другите не се подготвени и, второ - затоа што мислев дека тој период не е соодветен, откако Ламсдорф категорично се искажа против движењето. Осеен тоа однапред го знаев мислењето на Сандански, на Делчев и на другите, кои беа против.''
Во текот на Илинденското востание е член на член на Охридското горско началство и реонски началник на Дебарско. По неуспешниот крај на востанието заедно со другите раководители на Организацијата, Лука Групчев, Антон Кецкаров и други се повлекол во Албанија и Црна Гора, а од таму за Бугарија .
Во Првата светска војна е училиштен инспектор во Приштина и Призренскиот округ. По 1918 година се преселува во Бугарија, каде што работел како учител. Починал во Пловдив во 1945 година .
Иван Гагалев

Иван Гагалев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Гагалев е роден во градот Прилеп. По професија е учител. Влегол во Македонската револуционерна организација уште во 1895 година. Станал касиер на Прилепскиот околиски револуционерен комитет .
Хот Денс Клуб Песни

Хот Денс Клуб Песни (анг. ''Hot Dance Club Songs'') табелата од ''Билборд'' (позната и како Club Play Singles, а порано позната како Hot Dance Club Play и Hot Dance/Disco) е неделна национална табела на песни кои се најпопуларни во американското диско. Собирани се од диџеи кои прво морат да поминат одредени критериуми за да поднесуваат песни на ''Билборд''.
Моменталната број-еден песна на табелата Хот Денс Клуб Песни од 4 јуни 2011 е „Original Sin“ од INXS заедно со Роб Томас и Диџеј Јалеидис
1 Табелатни пресвртници
*Артисти со најмногу број-еден хитови на ''Хот Денс Клуб Песни'':
:1. Мадона — 40:2. Џенет Џексон — 19:3. Дона Самер<sup>1</sup> — 16:4. Мараја Кери — 15 (изедначено):4. Кристин В — 15 (изедначено):6. Бијонсе Ноулс — 14:6. Ријана — 14:8. Витни Хјустон — 13:9. Дебора Кокс — 10 (изедначено):9. Pet Shop Boys — 10 (изедначено)
Никола Филипчев

Никола Филипчев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Никола Филипчев е роден во 1863 година во Охрид, тогаш во Отоманското Царство. Завршил при Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ во 1892 година, по што предавал во Охрид и Солун. Во 1894 година е меѓу основачите на Охридскиот револуционерен комитет на Македонската револуционерна организација и е избран за негов член. Умира на 11 август 1910 година во Охрид .
Јордан Гавазов

Јордан Гавазов — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Јордан Гавазов е роден во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. По професија е железар. Заедно со Даме Груев, Александар Хаџи Панов и Јордан Поп Костадинов го создале Прилепскиот револуционерен комитет на Македонската револуционерна организација во 1894 година.
Во 1896 година е уапсен и затворен во битолскиот затвор, уапсен е како учесник во убиството на беговските зулумџии во Небрегово во 1894 година, нападот бил извршен од Дедо Димо и неговите другари. Во затворот, Јордан Гавазов, заедно со Стојан Лазов и Дончо го прободеле со ками неколкупати Мицко Крстевски, по што Мицко конечно преминал во услуга на српската пропаганда во Македонија .
Зимата на 1897-98 година Јордан Гавазов успеал да се ослободи од затвор и емигрирал во Бугарија. Заедно со Христо Чемков повторно навлегол во Македонија, во мај 1898 година, со идејата да формираат организациска чета во Прилепско со Харалампи Џуров и Стојан Димитров - Акчијата .
Во Прилеп, Гавазов и Чемков биле опколени во една куќа и за да не бидат заробени се самоубиваат, а пред тоа го убиле полицискиот началник и неколку војници .
Јордан Поп Костадинов

Јордан Поп Костадинов — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Јордан Поп Костадинов е роден во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Работел како учител и книжар. Заедно со Даме Груев, Александар Хаџи Панов и Јордан Гавазов го создаваа Прилепскиот ревоуционерен комитет на Македонската револуционерна организација во 1894 година. Предводел долги години терористичката група на Организацијата, како таков е уапсен и лежел во Битолскиот затвор. Починал веднаш по излегувањето оттаму .
Знаме на Свети Петар и Микелон

Официјално знаме на Свети Петар и Микелон е Знамето на Франција.
1 Неофицијално
Постои и неофицијално знаме (создадено во 1982 г.), кое е со сина основа и жолт брод, а од левата страна има три квадратни полиња на кои се претставени симболите на најбројното население на островите, Баските, Бретонците и Норманите.
2 Наводи
3 Поврзано
* Свети Петар и Микелон
* Грб на Свети Петар и Микелон
Неделко Дамјанов

Неделко Дамјанов (1869, Битола — непознато) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Неделко Дамјанов е роден во 1869 година во Битола, тогаш во Отоманското Царство. Во 1890 година завршил педагошки курс при бугарската егзархиска гимназија во Солун, а потоа учителствувал во Прилеп, Битола, Смилево и на други места. Подоцна бил трговец. Во 1900 година е избран за член на Битолскиот окружен револуционерен комитет заедно со Георги Поп Христов, Васил Пасков, Георги Пешков и Ацо Дорев. Георги Поп Христов за него пишува:
:.''.. бивш учител, беше стар работник во делото, во градот имаше сопствен ан и фурна. Тој имаше врски со Мариово и селата. И тој беше добар советник во делото и извонредно чесен раководител ''.
2 Наводи
Лев Огненов

Лев Огненов — македонски револуционер, учесник во македонското национално-ослободително движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Лев Огненов е роден во Охрид, тогаш во Отоманското Царство. Учел за кратко во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а во 1887 година завршува при Роберт колеџ во Цариград. Потоа учителствал во Охрид и Велес. Долго време работел како секретар кај охридскиот митрополит Методиј, но во април 1903 година е уапсен и затворен во охридскиот затвор поради клевета од страна на србомани. Ослободен е на крајот на истата година.
Во периодот меѓу 1905-1906 година е избран за претседател на Охридскиот околиски комитет на Македонската револуционерна организација. За време на младотурскиот режим, во периодот меѓу 1908-1912, Лев Огненов е меѓу основачите и активните дејци на Сојузот на бугарските конституциони клубови.
Во 1913 година Лав Огненов учествувал во Охридското востание против новата српска власт и е избран за претседател на градското началство на Охрид. По задушувањето на востанието Лав Огненов се населува во Бугарија, каде работел како домаќин на Александровската болница. Поради сомнеж за злоупотреба и пренасочување на пари кон ВМРО се нашол под истрага, а Симеон Радев лично го бранел во бугарскиот парламент.
Во 20-те години на 20 век се враќа во Охрид, каде што се издржува од поседуваните обработливи земји. Во 1941 година ги дочекува бугарските војници во Охрид.
Синови на Лав Огненов се Асен, Петар и Симеон Огненови. Асен Огненов е приврзаник на комунизмот и од страна на новите власти по 1944 година е поканет да учествува во управувањето, но тој одбил. Наместо тоа, активно учествувал во дејноста на Македонските братства. Лав Огненов е кум на бугарскиот офицер и доктор Лав Огненов (1889 -1962), кој е татко на општественикот Михаил Огненов.
Јужнокорејски вон

Вон (корејски: 원) (симбол: ₩; ISO 4217: KRW, бројчен код: 410) е валута во Јужна Кореја. Еден вон е поделен на 100 јеони, како помала парична единица. Јеоните денес не се користат во платниот промет, туку само на курсните листи.
Еден јужнокорејски вон (на 25 мај 2011 г.) изнесувал 0.124676 Севернокорејски вони, според официјалната севернокорејска курсна листа.
1 Потекло на поимот
Вонот е сроден со кинескиот јуан и јапонскиот јен. Сите три имиња произлегуваат од ханча називот 圓 (원), што значи „тркалезност“. Toj бил поделен на 100 јеони (хангул: 전; ханча: 钱; романизација: ''Jeon''; Мекун-Рајшауер: ''Chon''), што значи „пари“, а на ханча се однесува на стари бронзени и бакарни монети.
2 Прв јужнокорејски вон
3.1 Историјат
Вонот се употребувал илјадници години. Во периодот додека Кореја била под јапонска власт тој бил заменет, по номинална вредност, со јенот, при што се нарекувал ''корејски јен''.
Во 1945 година, по Втората светска војна, Кореја била поделена, што резултирало со две одделни валути наречени ''вон'', и во Јужна и во Северна Кореја. Првиот јужнокорејски вон бил поделен на 100 јеони.
Јужнокорејскиот вон првично бил врзан за американскиот долар, по стапка од 15 ₩ = 1 долар. Потоа следувала серија на девалвации, а дел од нив се должеле на Корејската војна.
Девизен курс на првиот јужнокорејски вон
датум, вредност на 1 американски долар во вони
октомври 1945, 15
15 јули 1947, 50
1 октомври 1948, 450
14 јуни 1949, 900 (само за невладини трансакции)
1 мај 1950, 1800
1 ноември 1950, 2500
1 април 1951, 6000
2.2 Банкноти
Во 1946 година, Банката на Кореја вовела банкноти од 10 и 100 ₩ , а во 1949 година банкноти од 5 до 1.000 ₩.
Во 1950 година била основана нова централна банка, (Банка на Кореја), која ги презела обврските на поранешната централна банка. Биле воведени банкноти (некои датирани во 1949 г.) во апоени од 5, 10 и 50 јеони, 100 и 1000 вони. Во 1952 година биле воведени банкноти од 500 ₩. Во 1953 година, била издадена серија на банкноти кои, иако имале деноминации во вони, всушност биле првите примероци на јужнокорејскиот ''хван''.
3 Втор јужнокорејски вон
3.1 Историјат
Вонот повторно бил воведен на 9 јуни 1962 година, во однос 1 ₩ = 10 хван. Неговиот ISO 4217 код е KRW. При повторното воведување во 1962 година вредноста на вонот била: 125 ₩ = $ 1. Девизниот курс на вонот помеѓу 1962 и 1980 година бил:
Девизен курс на вториот јужнокорејски вон
датум, вредност на 1 американски долар во вони
10 јуни 1962, 125
3 мај 1964, 255
3 август 1972, 400
7 декември 1974, 480
12 јануари 1980, 580
На 27 февруари 1980 година, биле направени напори да се воведе флуктуирачки курс, а конечно ваков курс бил воведен на 24 декември 1997 година, кога бил потпишан договор со Меѓународниот монетарен фонд . Набрзо потоа, вонот доживеал девалвација за речиси половина од својата вредност, како резултат од источноазиската финансиска криза.
4 Наводи
Вајаку

Вајаку (|Vaiaku) — село на островот Фонгафале, на атолот Фунафути во државата Тувалу. Сите згради на админитрацијата и единствениот хотел во Тувалу, Vaiaku Langi Hotel, се наоѓаат во ова село. Вајаку има население од 516 жители, додека атолот Фунафути има 4492 и е главен град на Тувалу.
1 Поврзано
* Фунафути
* Тувалу
Кипарска православна црква

Кипарска православна црква (грчки: ''Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου'', |Kıbrıs Kilisesi|links=no) — автокефална црква, и во православниот свет се наоѓа на десеттото место. Има ранг на архиепископија.
1 Историја
Според преданијата, христијанството во Кипар прв го проповедал апостол Варнава во 45 година. Во 45 година, апостолите Павле и Варнава (според Католичката енциклопедија, тој е роден на островот) отишле на Кипар и стигнале до Пафос проповедајќи го Словото на Христа. Варнава се вратил на островот по римските прогони, каде што станал епископ задолжен за ширењето на христијанството на островот. Во времето на царот Зинон, кога бил одржан Халкидонскиот Собор, според христијанските верувања, апостолот му се јавил на Кипарскиот архиепископ Антим, и тоа трипати во три ноќи, и му го објавил својот гроб. По јавувањето и откривањето на моштите на апостол Варнава била основана Кипарската Црква, како апостолска, односно денешната автокефална црква.
Во почетокот, црквата била под управа на Антиохиската црква. Во 431 година станала автокефална црква. Во 6 век земјата била зазедена од Арапите, и ослободена во 965 година. Таа се има здобиено со автокефалност и истата е признаена од страна на Вселенскиот Патријарх во Цариград, задржувајќи ја комплетната административна автономија на својот архиепископ. Големиот раскол, која довела до поделба на црквата на Католичка и Православна, имала големи последици за Кипарската црква. Во времето кога земјата била под контрола на Венецијанската Република, црвата била под големо влијание на Папата. По заземањето на островот од страна на Османлиите, црквата имала своја автономија и право на религиозен обред. По основањето на државата, архиепископот Макариос III бил избран за претседател на републиката и на таа позиција се задржал до неговата смрт во 1977 година. Негов наследник бил Кристостомос, кој управувал до 2006 година.
Со Турската инвазија на островот од 20 јули 1974 година, 35% од островот станал турски, а голем дел од христијанското население го напуштиле тој дел од островот. На окупираниот дел од островот биле срушени неколку христијански објекти и споменици, а голем дел од истите биле претворени во џамии.
Денеска Кипарската црква се состои од една архиепископија и пет митрополии. Тие опфаќаат повеќе од 500 храмови и 9 манастири. Поглавар на црквата од 2006 година е Хризостом II.
Грчка православна црква

Грчка православна црква или ГПЦ (грчки: ''Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος'') — автокефална црка и во православниот свет се наоѓа на единаесеттото место. Има ранг на архиепископија.
Наголемата власт во Грчката црква ја има Епископскиот синод, кој се состои од сите епархиски архиреи. Сите тие ја носат титулата на митрополит. На чело на Синодот стои архиепископот на Атина и цела Грција, кој се одбира од страна на митрополиите. По неговиот избор, Претседателот на Грција во рок од пет дена издава указ за негово признавање, по кое следи официјалната церемонија. Синодот се состои од архиепископ и 12 митрополити.
Денеска, црквата се состои од 81 епархија, од кој 30 се наоѓаат во Северна Грција, од кои 22 во Егејска Македонија. Епархијата на Крит, како и сите манастири на Света Гора, исто така се под јурисдикција на Цариград, односно не се дел од грчката Православна црква.
Црквата има околу 200 манастира, со околу 8.000.000 верници.
1 Историја
Црквата на Грција била основана во 1833 година, по грчката војна за независност (1821-1829) и создавањето на независна грчка држава. Во тој период, новоформираната грчка држава сакала да воспостави национална црква независна од Цариградската патријаршија, под чија јурисдикција биле сите православни христијани во Османлиското Царство.
По независноста, грчката држава, предводена од регентството на кралот Отон (баварски принц), се стремела да ја консолидира националната власт. Црквата била клучна за зајакнување на националниот идентитет, па затоа било одлучено да се формира автокефална (самоуправна) црква. Во 1833 година, грчката држава еднострано прогласила автокефалност на Црквата на Грција, без согласност од Цариградската патријаршија. Ова предизвикало тензии, бидејќи Цариградската патријаршија сметала дека таквата одлука е неканонска. Црквата била организирана под Синод, составен од епископи, но под силна контрола на државата. Кралот Отон имал значително влијание врз црковните работи, што одразувало баварски модел на цезаропапизам (државна контрола врз црквата).
Тензиите меѓу Црквата на Грција и Цариградската патријаршија траеле до 1850 година, кога патријаршијата конечно ја признала автокефалноста на Црквата на Грција со издавање на Томос за автокефалност. Ова овозможило нормализација на односите и воспоставување на канонски ред. Црквата на Грција станала независна, но останала во духовно единство со другите православни цркви.
Канадски долар

Канадски долар (ISO 4217:CAD, бројчен код: 124) е официјална валута на Канада уште од 1858 година. Обично се означува со симболот за долар - $, или алтернативно - C$ за да се разликува од останатите доларски валути. Канадскиот долар се дели на 100 центи.
Во употреба се банкноти од 5, 10, 20, 50 и 100 долари и монети во апоени од 2$, 1$, 25 центи, 10 центи, 5 центи и 1 цент. Монетата од 50 центи е ретка. Банкнотите од 2 и 1000 долари од 1986 г. до денес се повлечени од употреба.
Популарен назив за монетата од еден долар е “бак“ (назив за мажјак на дабар) (анг. ''buck'') или „луни“ (''loonie''), затоа што на него е прикажана канадска гуска (анг. ''loon''). По аналогија името за монетата од два долари е „туни“ (''toonie''). Монетата од 25 центи се нарекува „квотер“ (анг. ''quarter''), а 1 цент уште се нарекува и „пени“ (анг. ''penny'').
Франкофонските Канаѓани монетата од еден долар ја викаат „уар“ (франц. ''Huard'').
1 Наводи
Кинески јуан

Кинески јуан или женминби (人民币, ; симб. 元, ¥; ISO 4217: CNY) — официјална валута во Кина (без Хонгконг и Макао). Симболот за јуанот е ¥, а го издава Народната банка на Кина. Во јули 2016 г. инфлацијата изнесувала 1,4%.
Називот ''женминби'' на кинески значи „народна валута“. Основна единица на женминби (со кратенка RMB) е јуанот (圆 или 元, правилно: „''јуен''“), и многу често и самата валута се поистоветува со јуанот. Еден јуан содржи 10 ѓаоа, кои пак се делат на 10 фени.
1 Историјат
Првата серија банкноти на женминби била издадена во декември 1948 година. Биле печатени само банкноти и тие ги замениле разните валути во оптек на подрачјата под контрола на комунистите.
Во првата серија биле издадени дури 62 различни дизајни на банкнотите, а сите биле повлечени во 1955 година, откако била издадена втората серија на кинескиот јуан (женминби). До сега се издадени 5 серии на јуанот, а последната била претставена во 1999 година.
Во текот на својата историја, курсната вредност главно била врзувана за американскиот долар. Во периодот на централно планирање, вредноста на валутата била преценета, додека денешната курсна вредност е далеку под реалната вредност. Флексибилноста на курсот е ограничена со вредностите што ги поставила Владата на НР Кина.
Во оптек се банкноти во вредност од 0,1, 0,2, 0,5, 1, 2, 5, 10, 20, 50 и 100, како и монети од 0,01, 0,02, 0,05, 0,1, 0,5 и 1.
Свети Петар и Микелон

Свети Петар и Микелон (франц. ''Saint-Pierre-et-Miquelon'') е островска територија во северниот Атлантски Океан, 25 километри јужно од островот Њуфаундленд (Канада). Територијата е под француски суверенитет и е дел од Европската Унија.
1 Географија
Островите имаат вкупна површина од 242 км<sup>2</sup> и 7012 жители. Архипелагот се состои од островот Свети Петар (26 км<sup>2</sup>), Микелон (110 км<sup>2</sup>), Лангладе (91 км<sup>2</sup>) и некои помали острови. Порано Микелон и Лангладе биле раздвоени острови, додека денес се споени со копнен провлак и заедно се нарекуваат Микелон.
На Свети Петар живеат 6.100 жители (главен град е местото Свети Петар, додека на Микелон живеат 900 луѓе.
2 Историја
Свети Петар и Микелон се последниот мал остаток од некогашната колонија Нова Франција.
Името ''Остров Свети Петар'' го дал морепловецот Жак Картие кога поминал покрај островот во 1536 година. Пред тоа, островите се нарекувале ''Архипелаг на единаесет илјади девици'', име што им го дал португалскиот истражувач Жозе Алварез Фагуендес, во 1520 год, на денот на Света Урсула.
Нападите на Британците кон крајот на XVII век ги натерале француските доселеници да ги напуштат овие острови. Тие го менувале сопственикот сè до 1815 година, од кога овде се востановила француска власт и почнал период на релативна благосостојба заснована на рибарење. Значењето на рибарството опаднало кон крајот на XIX век и островите западнале во економска депресија. Краток период на економска експанзија уследил во 1920-те за време на прохибицијата на алкохол во САД. Тогаш Свети Петар бил центар за криумчарење на алкохол.
Самоанска тала

Тала (самоански: ''tālā'') (ISO 4217: WST, бројчен код: 882) е официјална валута во Самоа, која е поделена на 100 сени (''sene''). Зборот тала е самоански превод за зборот долар, додека ''сене'' е самоански превод за зборот цент.
Талата како официјална валута била воведена во 1967 година, по независноста од Нов Зеланд во 1962. До тогаш, земјата користела Западносамоанска фунта. Талата ја заменила фунтата во соодност од 2 тали за една фунта.
Симболот ''WS$'' сè уште се користи за талата, иако го претставува поранешното име на државата. Западна Самоа (''Western Samoa''). Така, симболите ''SAT'',''ST'' и ''T'' се користат исто така. Талата ја издава Централната Банка на Самоа.
1 Поврзано
* Самоа
* Економија на Самоа
Нанумеја

Нанумеја (|Nanumea) — атол во Тувалу. Нанумеја се наоѓа на северозапад од државата. Атолот е воедно и еден од деветте окрузи на Тувалу.
1 Географија
Нанумеја се наоѓа јужно од Гилбертските Острови. Нанумеја е типичен атол, каде има лагуна и мали острови распоредени на корален гребен. Вкупната големина на атолот е 12 километри во должина и 2,5 километри во ширина. Според пописот од 2002 година, атолот имал население од 664 жители, кои претежно живеат во главното село Нанумеја кое се наоѓа во северозападниот дел од атолот. Покрај селото, куќи можат да се најдат и околу лагуната и во југоисточниот дел од атолот. Најголемите атоли од кои е составена Нанимеја се Нанумеја и Лакена. Покрај нив, во околината има и помали островчиња како што се Темотуфолики, Лефогаки и Театуа а Таепоа.
2 Јазик и култура
Како и Тувалците, така и Нанумејците, се Полинезијци кои зборуваат тувалски јазик. Јазикот е сроден со останатите полинезиски јазици како токелауански јазик или самоански јазик. Скоро сите дијалекти се слични и се разбираат меѓу себе, освен дијалектот на островот Нуи кој е дел од кирибатскиот јазик. Сепак, тувалскиот јазик се говори низ целата држава, каде е и службен покрај англискиот.
3 Познати личности
* Матија Тоафа, премиер на Тувалу (2004–2006).
* Вили Телави, министер за внатрешни работи во 2006.
*Нама Махеу Латаси, прва жена во парламентот на Тувалу.
4 Користена литература
*Chambers, Keith S. and Anne 2001 ''Unity of Heart: Culture and Change in a Polynesian Atoll Society.'' Prospect Hts, Illinois: Waveland Press (ISBN 1-57766-166-4)
*Chambers, Anne 1984 ''Nanumea.'' (No. 6 in Atoll Economy: Social Change in Kiribati and Tuvalu.) Canberra: Australian National University, Development Studies Centre (ISBN 86784-457-4)
*Chambers, Keith S. 1984 ''Heirs of Tefolaha: Tradition and Social Organization in Nanumea, a Polynesian Atoll Community.'' Ph.D. Dissertation, Anthropology, University of California, Berkeley (pub. by University Microfilms, Ann Arbor, Michigan)
*Laracy, Hugh (editor) 1983 ''Tuvalu: a History.'' Suva: University of the South Pacific, Institute of Pacific Studies and Extension Services, and Funafuti: Ministry of Social Services. [21 chapters, maps, photos, appendices. Chapters written by Tuvaluan authors]
5 Поврзано
* Тувалу
* Атоли во Тувалу
Пеце Атанасовски

Пеце Атанасовски (Долнени, 25 октомври 1925 — Скопје, 14 септември 1996) — македонски играорец и инструменталист, кој е сметан за најпознатиот македонски гајдаџија и еден од најплодните собирачи на македонски народни песни и ора.
1 Животопис
Пеце Атанасовски е роден на 25 октомври 1925 во селото Долнени. Неговите први музички настапи започнале на Радио Скопје во 1946 година, како и во ансамблот „Танец“ во 1950 година. Во периодот од 1959 до своето пензионирање бил раководител на Оркестарот на народни инструменти во Радио Скопје и кореограф на повеќе од дваесет културно-уметнички друштва во Македонија. Од 1966 година, па во текот на следните 29 години, раководел со Фолклорната школа за странци во Отешево. Во 1973 година го основал и бил директор на Долненскиот фестивал. Со своите гостувања со разни културно-уметнички друштва низ светот ги афирмирал високите достоинства на македонскиот мелос. Како светски признат народен инструменталист држел часови на повеќе универзитети низ светот, меѓу кои и во Лос Анџелес и Токио. Починал на 14 септември 1996 година во Скопје.
2 Награди
Атанасовски бил носител на 19 меѓународни награди на светските фестивали во Ланголен, Англија, Брно, Чешка итн. Во конкуренција на 1.800 гајдаџии од целиот свет, тој го освоил првото место и наградата „Златна гајда“ на фестивалот во Ериче, Италија во 1968 година. Во 2022 година, постхумно му е доделен Орден за заслуги за Македонија.
3 Творештво
Во текот на својата кариера, Атанасовски собрал фолклорна збирка од околу 20.000 народни песни и ора. Освен нив, компонирал и новосоздадени фолклорни песни, меѓу кои се издвојуваат „''Ајде чудо, чудо''“ и „''Като, Като, Катерино''“.
4 Чествување
Долненскиот фестивал по смртта на Пеце Атанасовски бил именуван во негова чест и го добил името Фестивал на народни инструменти и песни „Пеце Атанасовски“. Споменици во негова чест се подигнати во родното село Долнени и во Прилеп.
Косовски Вилает

Косовски Вилает (турски: ''Kosova Vilayeti''), од 1888 година познат како Скопски Вилает — посебна административно-управна единица во рамките на Османлиското Царство со седиште во Приштина, егзистирал во периодот меѓу 1877 – 1912 година. Во септември 1888 година седиштето на вилаетот од Приштина било преселено во Скопје и од таа година е познат како ''Скопски Вилает''.
1 Административана поделба
Во првите години влегуваат санџаците:
:Приштина, Скопје, Призрен, Нови Пазар и Дебар.
Повремено станувале промени во однос на санџаците, така што кон крајот на 19 век и почетокот на XX век се состоел од санџаците:
:Скопје, Приштина, Сеница, Пеќ, Ташлиџа (Приеполе) и Призрен.
Поголем дел од Североисточна Македонија со казите:
:Скопје, Тетово, Гостивар, Куманово, Крива Паланка, Кратово, Велес, Кочани, Штип, Радовиш, Пехчево, со повремени промени, биле дел од вилаетот.
Велешката Каза првично била под Солунскиот Вилает, но потоа казата била приклучена на Косовскиот Вилает.
2 Валии
Кон крајот на 20 век паша на Косовскиот Вилает бил Афуз-паша.
Албанска православна црква

Албанската православна црква (албански: ''Kisha Ortodokse Autoqefale e Shqipërisë'') е една од најновите автокефални православни цркви. Својата независност црквата ја прогласила во 1922 година, а во 1937 година била признаена од страна на Цариградската патријаршија.
1 Историја
1.1 Рано христијанство
Христијанството во Албанија прв го проповедал апостол Павле во текот на 1 век. Апостол Павле напишал дека проповедал во римската провинција Илирик, и според легендата тој најпрвин го посетил Драч. По издавањето на Миланскиот едикт, територијата на денешна Албанија станала христијанска.
Пред земјата да биде освоена од страна на Отоманското Царство, во северниот дел на земјата најчесто се практикувал римокатолицизмот, а на јужниот дел православието. По заземањето на земјата во 15 век, започнала бавната но успешна исламизација на Албанија. Православното население во земјата најмногу било сконцентрирано во јужниот дел од земјата, кај реката Дрим.
2 Основање
Со востановувањето на комунистичкиот режим во Албанија започнал тежок период за верниците. На 4 април 1967 година било забрането какво и да е богослужење, а Албанија била прогласена за атеистичка држава. Во текот на тој период биле разрушени стотици цркви и манастири, клириците биле казнувани со затвор или прогонство, многумина примиле маченичка смрт, меѓу кои бил и архиепископот Висарион и викарниот епископ Аполониски Иринеј. Според законот, за служење литургија свештеникот бил стрелан. Мирјаните биле казнувани со затвор затоа што се осмелувале да ги крстат своите деца. Луѓето биле подложувани на репресии дури и заради чување икони во својот дом. Во резултат на децении жестоко истребување, Православната црква во Албанија била речиси целосно уништена.
2.1 Црквата денес
Во јануари 1991 година, Цариградскиот патријарх го назначил митрополитот Анастасиј (Јанулатос) за патријаршиски егзарх во Албанија. На 24 јуни 1992 година, Светиот Синод на Албанската Православна црква го избрал за Архиепископ на Тирана и на цела Албанија.
Пред Втората светска војна во земјата имало 354 цркви и 300 параклиси, 370 парохиски свештеници, 2 семинарии и 28 манастири. Кога владиката Анастасиј пристигнал во земјата, од свештениците живи биле само 15 и сите тие биле стари и болни. Во земјата не постоел ниту еден манастир. Во првите месеци по доаѓањето на Архиепископот, литургијата се служела под отворено небо, бидејќи немало ниту еден храм со целосен покрив.
Денес во Албанија се ракоположени 4 архијереи, 144 свештеници и ѓакони, во кои живеат 5 манастири, изградени се 85 нови храмови, 75 се возобновени и 150 поправени. Во тркот на независноста биле отворени и 12 православни детски градинки во разни градови, православно училиште во Ѓирокастро и Богословска академија во Драч, дијагностички центар во Тирана, црковна радиостаница со 24-часовна програма, весници и списанија, издаваштво во кое, покрај другото, е преведена и издадена Библијата на албански јазик, создадени се иконописно ателје и реставрационо ателје.
Нуи

Нуи (|Nui) — атол во Тувалу и еден од деветте окрузи на државата. Атолот има вкупна површина од 3.37 км² и население од 548 жители според пописот во 2002 г.
1 Географија
Нуи се состои од најмалку 21 островче. Тие се:
* Фенуа Тапу
* Мотупуакака
* Пакантоу
* Пилијаиеве
* Понгалеј
* Талалолае
* Теликијај
* Токинивае
* Унимај
* и уште најмалку 12 други острови
Најголем остров е Фенуа Тапу со површина од 1.38 км<sup>2</sup>, а после него следуваат Теликијај, Токинивае, Понгалеј, Талалолае, Пакантоу, Унимај, Пилијаиеве и Мотупуакака. Најнаселен остров е Фенуа Тапу каде се наоѓаат селата Фенуа Тапу и Танраке.
2 Јазик и историја
Народот на Нуи зборува на дијалект од кирибатскиот јазик, но исто така зборува и тувалски јазик. Предците на Нуијците дошле од Гилбертските Острови, денешни Кирибати. Првиот Европеец кој пристигнал на островот бил Алваро де Мендања и Нејра во 1568. Тој го нарекол Исусов Остров, но не можел да стапне на истиот.
3 Значајни личности
*Јакоба Италели, генерален гувернер на Тувалу.
4 Наводи
5 Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу
Кула „Индија“

Кулата „Индија“ (англ. ''India Tower'', порано: ''Park Hyatt Tower'', ''Dynamix Balwas Tower'' или ''DB Tower'') е облакодер во изградба во Мумбај, Индија. Кога ќе се изгради, кулата ќе биде втора градба во светот по висина, веднаш зад Бурџ Халифа во Дубаи (828 м).
Проектот е идеја на фирмата за недвижнини Dynamix Balwas, која во 2008 предложила кула ''Park Hyatt Tower'' со 85 ката, висока 301,1 м. Во 2010 проектот е откажан, а потоа преработен. Во јануари 2010, градската управа го одобрила преработениот проект, со маркица на улицата Чарни во градската четврт Марин Лајнс, веднаш северно од стариот дел на градот.
1 Галерија
2 Поврзано
*Список на највисоки градби
Солунски Вилает

Солунски вилает (|ولايت سلانيك, ''Vilâyet-i Selânik'') — управна единица во Отоманското Царство, основана во јуни 1867 година, со центар во Солун. Постоел во периодот од 1867 до 1912 г.
1 Население
Во 1885 година во него живееле околу еден милион жители, од кои 51% биле муслимани, 45% христијани и околу 4% Евреи. Според Васил Иванов К’нчов Солунскиот вилает имал 1 164 539 жители. Од нив 454 180 души биле христијани , 97 620 муслимани, 311 103 муслимани, 1987 Черкези, 153 821 христијани, 920 Власи - муслимани, 28 949 Власи, 59 940 Евреи, 34 098 Роми и 20 710 разни . Врз основа на овие податоци, македонските историчари заклучиле дека во Солунскиот вилает живееле 551 800 Македонци . Од нив 454 000 биле христијани, а 97 620 биле муслимани.
2 Административна поделба
Во почетокот бил составен од санџаците: Солун, Трикала, Сер и Драма. сè до формирањето на Битолскиот (1873) и Косовскиот (Скопскиот) вилает (1877), во негов состав повремено влегувале и санџаците: Битола, Дебар, Елбасан и Скопје. Во последната деценија на 19 век, Солунскиот вилает ја опфаќал јужна и источна Македонија и се состоел од три санџаци: Солун, Сер и Драма и 26 кази.
Во состав на санџакот Солун влегувале вкупно 14 кази:
:Солун со нахиите Вардар и Каламарија, Ениџе Вардар со нахијата Караџа Абад, Бер со нахијата Агустос (Негуш), Катерина, Воден со нахиите Караџа Абад и Острово, Тиквеш, Велес со нахијата Богомила, Струмица, Дојран, Гевгелија, Аврет Хисар (Кукуш) со нахијата Кара Даг, Лагадинска, Касандра со полуостровот Халкидик и Света Гора со 30 манастири.
Санџакот Сер бил составен од 8 кази:
:Сер, Зихна, Демир Хисар, Петрич, Мелник, Неврокоп, Разлог, Горна Џумаја,
Санџакот Драма бил составен од 4 кази:
:Драма, Правишка, Саршабанска и Кавала.