procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Шилка (планина)

Шилка или Свети Тодор Планина (|Ταρτάνα или ''Άγιο Πνεύμα'', ''Агио Пневма'') — планина во Драмско, Егејска Македонија, дел од Драмски Боздаг.
1 Опис
Планината е сместена во северозападниот дел на Драмско. На исток е издвоена од главнината на Драмски Боздаг со Волачкиот Превој (990 м) и реката Каменица, притока на Места. На север низ Ливадичкиот Превој, селото Ливадишта и реката Милорема се граничи со планината Бесленски Рид. На југ е одвоен од планинскиот масив Штудер со реката Калина (Ѓуреџичка Река, Ружденска Река, Ксиропотамос) и Ѓуреџичкиот Превој (Ружденски Превој, 820 м). На запад доаѓа до Зрновско Поле (540 м).
Реката Бела Вода ја дели на северен и јужен дел.
Карпите на планината се кристални варовници и мермер.
Европската пешачка патека Е6, која врви Долно Броди - Старчишта - Куманич - Зрново, ја пресекува Шилка кон Волак. До врвот се стасува или од Зрново (570 м) или од Волак (820 м) по Е6 за околу 4 часа.
2 Потекло на името
Според Јордан Иванов, името доаѓа од поимот ''шило'', веројатно поради обликот на врвот.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Шилка, Ταρτάνα, Άγιο Πνεύμα, 1.631, на главното било
Големи Голишта, Αγαθάγγελος, Μεγάλη Γκόλιστα, Μεγάλη Γκόλτσα, 1.029, во З дел, веднаш И од Зрново
Свети Тодор, Άγιοι Θεόδωροι, 1.246 - 1.155, во З дел, СИ над Зрново
Свети Петар, Άγιος Πέτρος, 1.431, Ј од главниот врв Шилка
Кувандивач, Άρμενα, Καλέ, Κουβάντιβατς, 1.567, во И дел, СЗ над Волак
Βασιλικό Βουνό, 1.100, во ЈИ дел, СИ над Руждене (Ѓуреџик)
Γλυκόριζα, 1.230
Γρανίτης, 1.360, во Ј дел, С над Руждене
Έλκη, 1.213, во И дел, веднаш З над Волак
Голема Падина, Ιατρού Σαμαρά, Γκολιάμα Παντίνα, 1.261
Кади Бунар, Καντί Μπουνάρ, 1.462
Барчина, Κόντρα, Μπαρτσίνα, 1.160
Казар Тубар, Μακρυπλαγιά, Καζάρ Τουμπάρ, 1.278, во Ј дел, С над Руждене
Μεσαία Ράχη, 1.302, во С дел, над Ливадишта
Весеник, Νίκη, Κυδωνιές, Γιούσενικ, Βεσενίκ, 1.262, во СИ дел
Οχυρό, 1.029
Папуци, Παπούτσι, Πατούτσι, 1.143, во ЈИ дел, СИ над Руждене
Свети Илија, Προφήτης Ηλίας, 1.119, во Ј дел, веднаш С над Руждене
Συνταγματάρχου Μαρκάκη, 1.071
Трна, Τράνα, 1.367, СЗ над Волак
Камено, Καμένο, 804, во СЗ дел
Бран, Κάστρο, Μπραν Λόφος, 680, во СЗ дел
Μαυριάνη, 733 - 703
Орта Баир, Μεσοβούνι, Ορτά Μπαΐρ, 976, меѓу двата дела
Ράχη Ταρτάνας, 887
Мали Голишта, Στρατιώτης Σουπαλίδης, Μικρή Γκόλιστα, 700
Усоја, Ταγματάρχου Δολκεράκη, Ουσόγια, 973, во ЈЗ дел, ЈИ над Зрново и СИ над Елес
3 Поврзано
* Драмски Боздаг
Тамара Каценеленбоген

Тамара Давидовна Катзенеленбоген (руски: Тамара Давыдовна Каценеленбоген); (1894−1976) — Советски конструктивист архитект и урбанистички планер.
1 Животопис
Тамара Давидовна Каценеленбоген е родена во Двинск, Витебска Губернија, Руска Империја (сега Даугавпилс, Латвија).
Нејзиниот брат, Николај Каценеленбоген, исто така бил познат архитект од крајот на 19 век. Во 1911 година се запишала, а во 1916 година дипломирала на одделот за архитектура на Женскиот политехнички институт - првата високотехничка образовна институција за жени во Руската империја.
Во 1923 година дипломирала на Архитектонскиот факултет на Св. Петербуршката академија на уметностите. Проектирала и изградила голем број згради во Ленинград и други градови на Советскиот Сојуз.
2 Поважни проекти
*Конкурсен проект на Палатата на трудот (1923).
*Област за развој на проектот TEZHE во градот Калуга (1930)
*Проектно планирање и развој на центарот на градот Мурманск (1930)
*Санаториум „Ново Сочи“ (1955)
*Станбени згради на улица Смољачкова, 14–16, Св. Петербург (со Г.А. Симонов и В.А. Жуковски)
*Бабурин станбен развој, авенија Леснаја, Св. Петербург (со Г.А. Симонов и В.А. Жуковски, 1927–1930)
*Батенински станбен развој, Авенија Вудленд, Св. Петербург (со Г.А. Симонов, Б.Р. Рубаненко, П. Степанов и В.А. Жуковски, 1927–1934)
* Стоковна куќа Vyborg како дел од Batenenskogo станбен развој
3 Надворепни врски
****
Ал Раким

Во исламската традиција, Ал Ракем било кучето што ги чувало легендарните Седуммина спијачи и стоело покрај нив во текот на нивниот долг сон. Други нарации идентификуваат дека кучето било наречено Китмер. Сепак, Ал Раким наизменично било идентификувано како името на местоположбата на пештерата на Седумте спијачи, или името на „месинганата плоча, или камената маса“ сместена во пештерата, со именување на праговите.
Ајватовица

Ајватовица ― најголемиот исламски традиционален, верски и културен настан во Европа. Се наоѓа во близина на Прусац, Босна и Херцеговина. Името го добила по Ајваз-дедо, побожен муслиман кој работел на просветлување на населението и постигнување напредок во околината.
1 Историја на светото место Ајватовица
Ајваз-дедо бил суфиски дервиш кој пристигнал во Ахисар (денес познат како Прусац, Босна и Херцеговина) со освојувачките отомански војски во 1463 година.
Приказната за поделбата на карпите датира од легендата за Ајваз-дедо, постар човек кој се молел за вода за време на долг период на суша што му се заканувала на малото планинско село Прусак во 1510 година, за време на отоманското владеење. Меѓутоа, Ајваз Деде нашол моќен извор на вода во близина на селото на планината Шуљага. Изворот бил исклучен од карпа долга 74 метри и широка 30 метри, што ја попречувало изградбата на систем за проточна вода. Ајваз-дедо помина 40 дена молејќи го Господ (Алах) да ја расцепи карпата. Во четириесеттото утро, следејќи ги неговите молитви, Ајваз Деде сонувал дека два бели овни се судриле и ја расцепиле карпата. Кога се разбудил, видел како карпата се подели на половина. По должината на новостворениот кањон биле поставени дрвени цевки за да ја однесат водата во Прусак. Гледајќи го како знак на Божјото чудо и благослов, луѓето почнаа да одат на аџилак до местото каде што се расцепи карпата.
Во 1947 година, во раните години на сојузна Југославија, тринаесет лица биле осудени од страна на окружниот суд во Травник за „учество во неовластена поворка по повод верскиот празник Ајватовица, противење на државните службеници и кршење на забраната за веење верски знамиња“. Тринаесетте лица биле обвинети и за напад на двајца полицајци кои се обиделе да ја разбијат поворката и им се заканувале со ножеви додека биле на коњ. По овој инцидент, одржувањето на верското место било забрането од страна на комунистичката југословенска влада сè додека традицијата не била обновена во јуни 1990 година. Во Прусак се одржувани годишни прослави за да се одбележи настанот. Стана голема туристичка и религиозна знаменитост наречена „Денови на Ајватовица“. 500-годишнината од настанот бил одбележана во јуни 2010 година.
Вардина

Вардина или Вардена (|Βάρδινα, ''Βάρδενα'') — вториот врв по висина на планината Боздаг во Драмско, Егејска Македонија. Висок е 2.194 м и се наоѓа на самата граница со Смољанска област во Бугарија.
Според пиринскиот јазичар Јордан Иванов, името доаѓа од глаголот ''варди'', како место на за пазење или чување.
1 Поврзано
* Боздаг
Свети Илија (врв)

Свети Илија (|Προφήτης Ηλίας, ''Профитис Илијас'') — највисокиот врв на планината Боздаг (Драмски Боздаг) во Драмско, Егејска Македонија. Висок е 2.232 м. Се наоѓа во пределот Дебелина во средниот дел на планината. Врвот е доста изложен, гол и каменлив, покриен со сиромашна растителност. Има впечатлив конусовиден облик гледан од соседниот врв Карталка.
Од соседниот врв Вардина е одделен со длабокото седло Ноштвите. На југозапад Свети Илија се граничи со карстна пропаст длабока преку 1.300 м; таа е една од најзабележителните глетки на планината.
Во западното подножје на врвот на 2.111 м.н.в. е сместена пропасната пештера Снежницата (el, ''Хионотрипа''), која е длабока преку 100 м. Таму проаѓа скијачки спуст и жичница на скијачкиот центар „Боздаг“ („Фалакро“).
1 Галерија
2 Поврзано
* Боздаг
Драгоманска Клисура

Драгоманска Клисура (|Στενά Αψάλου) — впечатлива клисура во Воденско, Егејска Македонија.
Клисурата е сместена на реката Строница (Умин Дол), десна притока на Мегленица. Ја двои планината Ниџе на запад од Пајак на исток, а со тоа и излезот на Мегленската Котлина. Наречена е по селото Драгоманци, кое се наоѓа на нејзиниот северен крај, иако најблиското село е Врбени на северозапад.
Подрачјето на Драгоманската Клисура и долината на Мегленица се дел од мрежата на заштитени подрачја Натура 2000 (1240005).
Прстофат

Прстофат — мала, неодредена количина на супстанција, обично во прав како сол, шеќер или зачин. Тоа е „количината што може да се земе помеѓу палецот и показалецот“. Според ДРМЈ тоа е „онаа количина од нешто колку што може да се земе со два-три прста“.
Некои производители на мерни лажици и некои американски книги за готвење даваат попрецизни еквиваленти, обично, или дури кафена лажичка, но не постои општоприфатен стандард.
Чиплак Баир

Чиплак Баир или Чиплакбаир (|Χάρακας, ''Харакас'') — врв на бугарско-грчката граница меѓу Драмско, Егејска Македонија и Неврокопско, Пиринска Македонија. Ова е највисокиот врв на планината Бесленски Рид, дел од Боздаг. На врвот е поставена граничната пирамида бр. 152. Висок е 1.090 м.
До врвот се стасува од селото Беслен (од бугарска страна) за 2 часа по земјен пат кон југ, и од Белотинци (на грчка територија), исто така за 2 часа по земјен пат кој оди на североисток.
1 Име
Според пиринскиот јазичар Јоран Иванов, името ''Чиплак баир'' доаѓа од турското ''çıplak'', ''соголен''. Грчкото име ''Харакас'' е дадено по новото име на поранешното село Гуштерак сместено во западното подножје.
2 Поврзано
* Бесленски Рид
* Боздаг
Скурџа

Скурџа (|Σκούρτζα, ''Скурѕа'' или ''Πέρδικα'', ''Пердика'') — планина во Гребенско, Егејска Македонија.
1 Опис
Ова е планински комплекс во западниот дел на Гребенско, крај границата со Јанинско во Епир. Дел е од венецот Северен Пинд. На север е одвоена од планината Таљар со седлото Какаранџа (1.220 м) и спротивните реки Жужелска и Венетик, додека пак на југ е одделена од планинскиот комплекс Василица со седлото/превојот Мнима (1.550 м). Од комплексот Смолика на запад е одделена со превој (1.520 м) низ кој минува патот за Самарина, а на исток стасува дури до Венетик.
Карпите се сочинети од офиолити и флиш.
До врвот се стасува преку превојот (1.520 м) за околу час и половина.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Скурдза, Σκούρτζα, Πέρδικα, 1.799, во средиштето, СИ над Самарина, ЈЗ над Дуско
Аница, Морминди, Αννίτσα, Μορμίντι, 1.728
Аспропетра, Ασπρόπετρα, 1.440
Авго, Цорила, Αυγό, Τσορίλα, 1.574
Куруна, Κουρούνα, 1.457
Кранија, Κρανιά, 1.237
Охиро, Тамбури, Οχυρό, Ταμπούρι, 1.561
Хондра Дендра, Χονδρά Δένδρα, 1.235
Петра, Πέτρα, 1.326
Пророк Илија, Προφήτης Ηλίας, 1.402
Цурјака, Пророк Илија, Προφήτης Ηλίας, Τσούργιακας, 1.397
Цуцула, Стриво, Στριβό, Τσουτσούλα, 1.361
Чука, Τσούκα, 1.220
Чума, Τσούμα, 1.360
Фаќоли, Φακιόλι, 1.360
2 Поврзано
* Пинд
Јакуб Селимоски

Јакуб еф. Селимоски (, ― , ) ― македонски теолог, 11-ти реис-ул-улема во периодот на СФР Југославија.
1 Животопис
Дипломирал на Гази Хусрев-беговата медреса во Сараево во 1966 година. По дипломирањето на медресата се запишува на Филолошкиот факултет - отсек ориенталистика во Белград. Подоцна ги продолжува студиите на Одделот цивилизации и култури на универзитетот Ал-Азхар во Каиро и дипломира во 1972 година. По враќањето во Исламската заедница бил назначен за верски и просветен референт, а малку подоцна и за секретар на Старешинството на Исламската заедница во Македонија.
По смртта на Бедри еф. Хамид, поранешен претседател на Старешинството на Исламската заедница во Македонија, Јакуб еф. Селимоски бил поставен за вршител на должноста претседател, а потоа од страна на Врховниот собор на Исламската заедница на СФР Југославија во 1981 година бил именуван за претседател на Старешинството на Исламската заедница во Македонија. Неговата подготвеност и организациски вештини резултирале со изградба и отворање на Иса-беговата медреса во Скопје, изградба и реновирање на бројни џамии, отпочнување на издавачка дејност и објавување на првиот верски билтен по Втората светска војна во Македонија, ''Ел-Хилал'' и промоција, како и унапредување на верската поука.
Во 1989 година Јакуб еф. Селимоски бил назначен за вршител на должноста реис-ул-улема, при што беа одржани избори на сите нивоа во Исламската заедница и биле завршени измените на Уставот на Исламската заедница. Една година подоцна, на 9 март 1991 година, со тајно гласање на седницата на Изборното тело на Реис-ул-Улема во Сараево, тој победил меѓу четворица кандидати. Неговиот избор се зема како прв слободен, демократски избор на реис-ул-улема по Втората светска војна. Ова бил и првиот и до денес единствениот реис-ул-улема кој не бил од Босна и Херцеговина. Функцијата реис-ул-улема ја извршувал за време на војните во Хрватска и Босна и Херцеговина сè до распаѓањето на Исламската заедница на СФР Југославија, односно формирањето на Обновливото собрание за Исламската заедница во Босна и Херцеговина во 1993 година.
Починал на 29 март 2013 година во Истанбул, каде бил на лечење.
2 Поврзано
* Реис-ул-улема
Енипејски Водопад

Енипејски Водопад (|Καταρράκτης Ενιπέα) — водопад во Катеринско, Егејска Македонија. Сместен е над гратчето Литохоро во областа на Западен Олимп. Водопадот се наоѓа во истоимената Енипејска Клисура на реката Енипеј, малку над планинарскиот дом „Прионија“. Висок е 38 м. До него се стасува во европската патека на долги растојанија Е4 која ја сече клисурата.
1 Поврзано
* Енипејска Клисура
Аламах

''Аламах'' ( , урду и |, што значи „Научен“), исто така напишано ''Алама'', ― исламска почесна титула за длабок научник, повеќејазичар, човек со огромно читање и ерудиција или голем ученик.
Титулата ја носат научниците од исламскиот фикх (јуриспруденција) и филозофијата. Се користи како почест во сунитскиот ислам, како и во шиитскиот ислам, најмногу во Јужна Азија, Блискиот Исток и Иран. Сунитите и шиитите кои се стекнале со стипендија во неколку дисциплини често се нарекуваат со титулата. Се користи и за филозофи, како што е Алама Икбал.
1 Поврзано
* Абу ал-Баракат ал-Насафи
* Шајх ал-Ислам
* Список на ајатоласи
* Список на марџи
Кафена лажичка

Кафена лажичка или лажиче — трпезариски прибор што се користи за мешање на шеќер или кој било друг засладувачки производ во облик на прав или течност, како што е мед, или замена за шеќер, која може да се појави во прав или течност, во мал сад исполнет со генерално топол пијалак како кафе, чај, чоколадо, млеко, варено вино, вода или јогурт, со цел да се олесни неговото растворање или да се забрза ладењето. Многу е слично по облик и големина со лажичката за десерт, па често ја заменува.
Во земји кои многу консумираат чај, како што се Австралија, Канада, Нов Зеланд и Обединетото Кралство, овој прибор се нарекува „чајна лажичка“ (|''teaspoon'').
1 Мерна единица
Кафената лажичка како мерка обично се користи во готвењето и медицината.
Во рецептите за готвење ја означува содржината на овој прибор во дозата на различни состојки; во сите земји кои го имаат усвоено метричкиот систем, нејзината содржина е 5 ml течност.
По договор, во една лажица има три кафени лажички. Кога се работи со состојки во прав, неопходно е да се разликуваат рамна лажичка и ''лажичка со куп''; повторно по договор, втората содржи двојно повеќе од на првата.
2 Поврзано
* Лажица
* Супена лажица
Чукарец

Чукарец (|Gramoz, Maja e Çukapecit; |Τσιουκαρέτσικ или ''Τσιουκαπέτσικ'', ''Τσιουκα Πέτσικ'', ''Γράμος'', ''Γράμμος'') — највисокиот врв на планината Грамошта (Грамос). Висок е 2.521 м и сместен на границата помеѓу Грција (Нестрамско, Егејска Македонија) и Албанија (округ Колоња). На него стои граничната пирамида бр. 6.
До врвот се стасува од Пилкати (1.240 м) за околу 4 часа, од Денско (1.440 м) и Грамошта (1.400 м) за 5 часа. Првите две се во Коничко, Епир, а третото е во Нестрамско, Егејска Македонија.
1 Поврзано
* Грамошта
Галски Алпи

Галските Алпи (латински: lat) ― антички културолошки регион сместен во Алпите и населен главно со Гали. Поимот Келтски Алпи се среќава и во старогрчките текстови.
Римјаните ги разликувале следните појаси на Алпите: lat (Поморски Алпи), lat (Котиски Алпи), lat (Грајански Алпи), lat (Пенински Алпи), lat (Ретиски Алпи), lat (Норички Алпи), lat (Карнички) и lat (Венетски Предалпи). Тие истот така го дале името lat до Австриските (Средишни Источни Алпи) и Далматинските Планини (Динариди).
1 Историја
По римското освојување на Западните Алпи (16-15 п.н.е.), во планинскиот венец помеѓу Италија и Нарбонска Галија биле создадени три провинции: Котиски Алпи, Приморски Алпи и Пенински Алпи.
2 Поврзано
* Овдешнострана Галија
* Прекуалпска Галија, подоцна преименувана во Нарбонска Галија
* Келтска Галија
* Белгиска Галија
* Аквитанска Галија
Кестени

Кестени (|Καστανιές, старо ''Κεστενές'') — планина во западниот дел на Кавалско, Егејска Македонија.
1 Опис
Планината се протега североисточно од Чапранди Чифлик и претставува јужен продолжеток на Урвил (Чалдаг), од кој е одвоен со превој северно од Караџова, каде почнуваат спротивните реки Али Кури и Чај, притока на Чинар.
Карпите се состојат од кристални варовници и гнајс.
По карпите кај селото Каја Бунар во југоисточното подножје на планината се одвива искачување по карпи.
До врвот се стасува од селото Караџова (500 м) за околу 2 часа.
+ Врвови, Име, грчки, Висина (ма), Местоположба
Кестени, Καστανιές, Κεστενές, 1.009
Деде, Дедедаг, Άγιος Νικόλαος, Ντεντέ Ντεντέ Νταγ, 689
Горно Домасли, Άνω Ντομασλή, 861
Δρυότοπος, 680
Долно Домасли, Καρυδιές, Κάτω Ντομασλή, 680
Сарибурун, Μύτικας, Σαρή Μπουρούν, 560
Кајнак, Οξυές, Καϊνίκ, 940 - 800
Ορόσημο, 554
Πλαγιά, 813
2 Поврзано
* Урвил
Добродоле

Добродоле ― мало село во општината Петњица, Црна Гора.
1 Демографија
Според пописот од 2011 година, неговото население изнесувало 101.
+Етничката припадност во 2011 г, Етничка припадност, Број, Процент
Бошњаци, 99, 98,0%
друго/непријавено, 2, 2,0%
Вкупно, 101, 100%
Добраково

Добраково ― село во општината Бијело Поље, Црна Гора. Се наоѓа близу српската граница.
1 Демографија
Според пописот од 2003 година, селото броело 350 жители. Во близина на селото има граничен премин помеѓу Црна Гора и Србија.
Според пописот од 2011 година, неговото население било 334.
+Етничката припадност во 2011 г, Етничка припадност, Број, Процент
Бошњаци, 265, 79,3%
друго/непријавено, 69, 20,7%
Вкупно, 334, 100%
Борети

Борети ― крајбрежно село и познато туристичко одредиште во општината Будва, Црна Гора.
1 Демографија
Според пописот од 2011 година, неговото население изнесува 212.* 173 Црногорци (''51,95%'')
* 96 Срби (''28,83%'')
* 64 други (''19,22%'')
Ејва Макс

Аманда Ава Коци (родена Аманда Коци; 16 февруари 1994 година), професионално позната како Ејва Макс (Ava Max), ― пејачка и текстописец од Соединетите Држави. Откако се селела од неколку сојузни држави во Соединетите Држави за да продолжи со музичката кариера уште од нејзиното детство, Макс потпишала договор со Atlantic Records во 2016 година, каде што ја издала песната „''Sweet but Psycho''“ во август 2018 година. Овој сингл станал нејзиниот пробив откако се искачила на број еден во 22 земји, вклучувајќи ги Обединетото Кралство, Германија, Австрија, Швајцарија, Шведска и Нов Зеланд. Песната, исто така, се искачила на второто место во Австралија и на 10-тото место на ''Billboard'' Hot 100 во Соединетите Држави. Во март 2020 година, Макс ја објавила песната „''Kings & Queens''“, која се искачила на 13-тото место на ''Billboard'' Hot 100 и на 19-тото место на врвната листа за синглови во Обединетото Кралство. Потоа следело објавувањето на нејзиниот деби студиски албум, ''Heaven & Hell'', во септември 2020 година, која се нашла на второто место на топ-листата за албуми во Обединетото кралство и на 27-то место на ''Билборд'' 200 во САД. Во ноември 2020 година, била објавена песната „ My Head & My Heart “, која се искачила на 45-то место на ''Billboard'' Hot 100 и на 18-то место на топ-листата за синглови во Обединетото Кралство.
1 Личен живот
Макс се опишала себеси како „100% Албанка“ и изјавила дека сака да и врати на заедницата. Таа знае да го зборува јазикот, но не може да го чита. Во интервјуто за Attitude во 2019 година, Макс откри дека во минатото ја привлекувале жени, но избрала да не ја етикетира својата сексуалност, објаснувајќи дека ценела „кога се работи за тоа кој си ти како личност. Не ми се допаѓаат луѓето што ставаат јас, или некој друг што го познавам во кутија“. Макс е отворена за женското зајакнување, кое е вклучено во нејзината музика. Таа, исто така, го изразила своето воодушевување кон дрег кралиците.
Супена лажица

Супена лажица — прибор за јадење наменет да принесува течна или нетврда храна во устата.
Во рецептите за готвење „супена лажица“ многу често се користи за да ја опише нејзината „содржина“
1 Единица мерка
Станува збор за мерка што обично се користи во кулинарството и медицината. Во денешно време, општо прифатено е дека количината на една супена лажица е колку три кафени лажички.
1.1 Единица за зафатнина во кулинарството
Како единица супената лажица е почеста во англосаксонските рецепти, сепак вообичаена е за мали количини чија точност е од мало значење. Општо е прифатено дека една лажица е 15 ml и една кафена лажичка 5 ml.
1.2 Единица за зафатнина во медицината
Рецептите често за мерки на состојките ја земаат супената лажица што одговара на 15 ml. Кафената лажичка одговара на 5 ml.
2 Поврзано
* Лажица
* Кафена лажичка
Голум

Голум (англиски: Gollum) ― измислен монструозен лик од легендата на Џ. Р. Р. Толкин за Средната Земја. Тој бил претставен во фантастичниот роман ''„Хобит“'' од 1937 година и станал важен во неговото продолжение ''„Господарот на прстените“''. Голум бил сторски хобит од Речаните кои живееле во близина на Гледенските Полиња. Во ''„Господарот на прстените'' “ се наведува дека тој првично бил познат како Смигол, тој станал расипан од „Единствениот прстен“, а подоцна го добил името Голум по неговата навика да прави „ужасен шум на голтање во грлото“.
Смигол го добил прстенот со убиство на својот роднина Дигол, кој го нашол во реката Андуин. Голум го нарекол прстенот како „мој скапоцен“ или „скапоцен“, и тоа му го продолжило животот далеку над природните граници. Вековите од влијанието на Прстенот му го разобличило телото и умот на Голум, и до времето на романите, тој „го сакаше и мразеше [Прстенот], како што се сакаше и мразеше себеси. Во текот на приказната, Голум бил растргнат помеѓу неговата страст за прстенот и неговата желба да се ослободи од него. Билбо Багинс го пронашол прстенот и го зел за себе, а Голум потоа го следел до крајот на својот живот. Голум конечно му го земал прстенот на Фродо Багинс на пукнатините на пропаста во планината Дум во Мордор, но тој паднал во лавата на вулканот, каде и тој и Прстенот биле уништени.
Коментаторите го опишале Голум како психолошка фигура во сенка за Фродо и како зол водич за разлика од волшебникот Гандалф, добриот водич. Тие забележале, исто така, дека Голум не е целосно злобен и дека тој има улога во волјата на семоќниот бог на Средната Земја, неопходна за уништување на Прстенот. За книжевното потекло на Голум, научниците го споредиле Голум со збрчканиот вештер Гагул во романот ''„Рудници на кралот Соломон“'' на Рајдер Хагард од 1885 година и со подземниот Морлокс во романот ''„Времеплов'' “ од Х. Џ. Велс од 1895 година.
Голум бил одглумен со гласот на Бродер Тиодор во анимираните приспособувања на Ранкин-Бас на ''Хобитот'' и ''Враќањето на кралот'' и Питер Вудторп во анимираната филмска верзија на Ралф Бакши и радиското приспособување „''Господарот на прстените''“ на Би-би-си од 1981 година. Тој беше прикажан преку снимање на движење од страна на Енди Серкис во филмските трилогии ''Господар на прстените'' и „''Хобитот''“ на Питер Џексон.
1 Наводи
Трка околу Фландрија 2022

Трка околу Фландрија 2022 — 106. издание на велосипедската еднодневна трка Трка околу Фландрија, која се одржала на 3 април како дванаесетти настан во сезоната на Светската турнеја. Трката започнала во Антверпен и завршила во Ауденарде, Белгија, протегајќи се на 272,5 километри.
1 Екипи
Бидејќи Трката околу Фландрија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Сепак, една од екипите не настапила и со имало седумнаесет UCI World Tour, а седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 24 екипи. Од нив, само , настапила со шест возачи наместо максималните седум возачи. Од вкупно 167 возачи завршиле 103.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
Свети Христофор (планина)

Свети Христофор (|Άγιος Χριστόφορος, ''Агиос Христофорос'') — планина во Кожанско, Егејска Македонија. Претставува дел од планината Камбуница.
1 Опис
Ова е долгнавеста планина сместена во јужниот дел на Кожанско, меѓу вештачкото Витивјанско Езеро на реката Бистрица и планината Шапка, од која е одвоена со реката Фтисмата. На североисток е одделена од планината Бурсана со клисурата Порта. Највисокиот врв, исто така наречен Свети Христофор, се издига на висина од 1.000 м. На врвот стои црквата „Св. Христофор“.
Карпите на плинаната се од варовник и конгломерати.
До врвот се стасува од селото Калдадес (500 м) за околу 2 часа.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Свети Христофор, Άγιος Χριστόφορος, 1.000, во средишниот дел
Маври Рахи, Μαύρη Ράχη, 780, во ЈЗ дел
Патома, Πάτωμα, 800, во СИ дел
Рахи Просилио, Маври Рахи, Ράχη Προσήλιο, Μαύρη Ράχη, 804, во ЈЗ дел
2 Поврзано
* Камбуница
Таљар

Таљар (|Τάλιαρος, ''Талјарос'') — планина во југозападна Егејска Македонија.
1 Опис
Ова е издолжен планински венец на границите на Гребенско, Кожанско и Костурско (со Населичко). Претставува јужен продолжеток на планинскиот комплекс Горуша, од кој е одвоена со седлото Бафали или Русотари (1.240 м) и реката Капсалија. На некои карти се води како дел од Горуша, но мештаните ја сметаат за посебна планина, што е географски издржано. Од комплексот Скурџа (Пердика) на југ е одделена со седлото Какаранџа (1.220 м), реката Венетик и Жужелска Река, која пак ја двои од источните краишта на Смолика. Југоисточните ридести разграноци на Таљар и Горуша збирно се нарекуваат Гребенски Планини.
Карпите на планината се конгломерати, песочници и меласа.
До врвот Танасула (1.538 м) се стасува од превојот Бафали, низ кој минува патот Жупан - Борботско за околу 2 часа.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Танасула, Θανασούλας, 1.538, во средиштето, СИ над Жужел
Вигла, Сарманџа, Βίγλα, Σαρμάντζα, 1.452
Дасорахи, Таљар, Кури, Δασορράχη, Τάλιαρος, Κουρί, 1.358, на СЗ крај, ЈИ над Борботско
Коњари, Бари, Κόνιαρης, Μπνάρι, 1.467, во средиштето, И над Жужел
Ликокремасма, Λυκοκρέμασμα, 1.319
Плака, Πλάκα, 1.187, на ЈИ крај, С над Дуско
Ставрос, Σταυρός, 1.227
Хондра Дендра, Χονδρά Δένδρα, 1.235, на ЈИ крај, С над Дуско
2 Поврзано
* Горуша
* Пинд
Гадар

Гадар, наречен и Гарар, ― демон во исламската митологија и фолклорот поврзан со исламот. Гарар е опишан како демон кој наликува на кучиња или кози, чиј господар е Иблис и демон од пожарите на Самум. Обично женско, таа ги плени мажите за да ги нападне и да им ги осакати гениталиите. Овој демон се очекува да живее во пустини во близина на Црвеното Море.
1 Поврзано
* Хин
* Сеирим
Лонгос (планина)

Лонгос или Астрапокамено (|Αστραποκαμένο) — планина на полуостровот Халкидик, Егејска Македонија.
1 Опис
Планината има долгнавест облик и се наоѓа на полуостровот Ситонија, средниот крак на Халкидичкиот Полуостров.
На разни постари карти Лонгос е обележана како ''Итамос'' (''Ίταμος''). Во древномакедонско време се нарекувала ''Ситонија'' (''Σιθωνία''), што е споменато во Херодот.
Карпите се сочинети од гранит и шкрилци.
Планината, како и целиот полуостров е обрасната со борови и е дел од мрежата на заштитени подрачја Натура 2000 (1270002 и 1270014). Прогласена е и за место од орнитолошка важност (036). Вклучена е во списокот на светско наследство на УНЕСКО (природно и културно) во 1988 г. (454).
До врвот се стасува од селото Партиноне (300 м) за 2 часа.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Астрапокамено, Αστραποκαμένο, Αστραποκαμένο Πεύκο, 823, во средниот дел
Ајнајтис, Катарти, Αϊναΐτης, Κατάρτι, 527
Аспроховрос, Ασπρόχοβρος, 600, во Ј дел, С над Шиќа
Зорба Петра, Ζορμπά Πέτρα, 580, во средниот дел
Карвунас, Καρβουνάς, 566
Кокини Тумба, Паклара, Κοκκώνη Τούμπα, Πάκλαρα, 595
Костас, Κώστας, 720
Макривуна, Μακρυβούνα, 535, во Ј дел, СЗ над Шиќа
Драгуделис, Керасия, Ντραγουδέλης, Κερασιά, 688
Ститури, Στηθούρι, 600
Драгџели, Псилос, Итамос, Ψηλός, Δραγτζέλι/Ντραγτζέλι, Ίταμος, 751 , во ЈИ дел, З над Сарти
2 Поврзано
* Ситонија
Фалах

Фалах (فلاح) ― арапски збор за спасение (особено од само-подобрување), среќа и благосостојба. Во исламските контексти, според Куранот, дејствијата како што се усогласување со Алаховите заповеди, воспоставување на зекатот (данок за добротворни цели), не земање опојни средства и не коцкање, сите водат до фалах.
1 Поврзано
* Сотериологија
Бану Ханзала

Бану Ханзала ибн Малик ― историско арапско племе кое го населувало Ал Јамама на Арапскиот Полуостров. Тие се огранок на поголемото племе Бану Тамим.
1 Потекло
Според арапските генеалошки трудови, племето Бану Ханзала е запишано како потомство од Ханзала ибн Малик ибн Зејд Манат ибн Тамим ибн Мур ибн Ид ибн Амр ибн Илјас ибн Мудар ибн Низар ибн Маад ибн Аднан. Ханзала имал осум сина: Малик, Јарбу, Рабија, Амр, Мура, Галиб, Калфа и Кајс.
Подклановите на Бану Ханзала се:
* Бану Дарим
* Бану Јарбу
* Бану Тахиух
* Бараџим
2 Историја
Бану Ханзала е спомната од Јакут во Битката кај Јавм Ди Наџаб, една од битките кај Ајам ал-Араб''.'' Битката била водена помеѓу Бану Амир со помош на киндитскиот крал Акил ал-Мурар против Бану Ханзала. Бану Амир марширале во голем број, а двете страни се судриле на местото наречено Наџба. Бану Ханзала излегле како победник. Киндитскиот крал Акил ал-Мурар бил убиен во битката додека многу важни личности на Бану Амир биле заробени.
3 Поважни членови
* Ишак ибн Рахвајх
* Мухамед ибн Абд ал-Вахаб
* Ал-Акра' бин Хабис
* Јала ибн Умаја
* Казим ибн Кузајма ал-Тамими
* Ал аш-Шеик
* Семејство Ал Тани
* Мухамед ибн ал-Утајмен
4 Поврзано
* Предисламска Арабија
* Племиња во Арабија
* Џахилија
5 Наводи
Фаниша

Фахиша или Фахаш ―арапски збор, најчесто значи развратност и непристојност.
1 Терминологија
Според исламските научници, постојат две мислења за значењето на Фахиша:
* Или тоа е блуд и прељуба (зина како фахиша мубин), како што вели Куранот,
Не се приближувајте до блудот, бидејќи тоа е фахиша (непристојност), а неговиот пат е зло. Сура Исра (17:32)
* Второто мислење е секое лошо дело кое заслужува казна како каменување, убивање, сечење рака итн.
Големите гревови вклучени во Фахиша се многубројни. Исламскиот закон го смета за голем грев секое дело што религијата ги предупредила муслиманите да не го прават, или ветила строга казна за извршување или пропишала хад за тоа. Примери за големи гревови се неверувањето во Господ (Алах) откако верувале во Него, убивање на невина душа, справување со рибата (лихварство, камата), грубо постапување со родителите, прељуба, блуд, давање лажни сведоштва итн.
Бурсана

Бурсана или Вурсана (|Βουρσάνα, ''Μπουρσάνα'') — планина во Кожанско, Егејска Македонија. Претставува дел од планината Камбуница.
1 Опис
Ова е мала планина, сместена во југоисточниот дел на Кожанско, југозападно над гратчето Серфиџе (440 м). Од планината Шапка на исток е одвоена со долината Лакес или Лакомата на реката Платанулија, од каде лесно се стасува до врвот. На запад е одделена со клисурата Порта од планината Свети Христофор.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Бурсана, Вурсана, Βουρσάνα, Μπουρσάνα, 882, во централниот дел
Свети Тодор, Свети Атанасиј, Άγιοι Θεόδωροι, Άγιος Αθανάσιος, 850, во ЈЗ дел
2 Поврзано
* Камбуница
Зарих

Зарих (|ज़रीह) или дарих ― украсена, обично позлатена, решеткаста конструкција, која опфаќа гроб во џамија или исламски храм.
Зарихите служат како обележје за гробниците на верските личности и како симбол на нивната света природа. Зариховите се финансираат од дарувања, според шиитите, се смета за благослов да се направи тоа. Изградбата и монтажата на зариховите често се прават на волонтерска основа, направени како вакаф, а нивните создавачи не бараат плата за нивната работа.
Зарихот е изграден од фини материјали од вешти мајстори, од калиграфи, металци, златарници, столари и инженери. Зариховите можат да бидат со големина на мала соба и најчесто се градат рачно во постапка која често трае неколку години. Не се сите зарихи со ист квалитет; сепак, најсложените зарихи пронајдени, често се наоѓаат во светилиштата на шиитските имами и ретко се градат, на овие зарихи им треба подолго време за да бидат изградени и користат пософистицирани материјали и методи. 
Ѕидовите на зарихот се полни со стихови од Куранот, имиња на свети фигури и други религиозни уметнички дела. Значајни градби се наоѓаат во светилиштето Имам Хусеин, џамијата ел-Абас, џамијата Сејуде Рукаја, џамијата Абдул Кадир Џилани, Џунајд Багдадски со храмот Сари ал-Сакати и џамијата Имам Али.
1 Поврзано
* Исламска архитектура
* Шиизам
* Суфизам
Жан Батист Дувил

Жан Батист Дувил (1794–1837), француски патник, е роден во Хамби, во департманот Манш. Откако на рана возраст наследил богатство, решил да го задоволи својот вкус за патување во странство. Според сопствената професија ги посетил Индија, Кашмир, Хорасан, Персија, Мала Азија и многу делови од Европа. Во 1826 година заминал во Јужна Америка, а во 1827 година го напуштил Бразил во португалските поседи на западниот брег на Африка, каде неговото присуство во март 1828 година се докажува со споменувањето на него во писмата на Кастело Бранко, генералниот гувернер на Луанда.
Во мај 1831 година тој повторно се појавил во Франција, тврдејќи дека ги турнал своите истражувања во срцето на централна Африка. Неговата приказна била лесно прифатена од Париското Сосиете де Географија, кое побрзало да ги препознае неговите услуги со доделување на големиот златен медал и назначувајќи го за нивен секретар за 1832 година. При објавувањето на неговиот наратив, ''Voyage au Congo et dans l'interieur de l'Afrique Equinoxiale'', кое зафаќало три тома и било придружено со разработен атлас, ентузијазмот на јавноста се зголемил.
Сепак, пред да излезе 1832 година, било утврдено дека патувањето на Дувил било романса, а не вистинито. Веројатно бил инспириран од појавата на приказната на Рене Каиље за неговото патување до Тимбукту и сакал да добие дел од славата што им ја придавала на африканските истражувачи. Дувил залудно се обидуваше да ја утврди вистината на својата приказна во „ ''Ма одбрана'' “ (1832), и „''Тренте Моис де ма Вие, оу Квинзе Моис avant et Quinze Mois aprés ma Voyage au Congo“'' (1833).
Мајл Одрун, дама со која што требаше да се ожени, се самоуби од тага поради срамот; а авантуристот се повлекол во 1833 година во Бразил и продолжил да истражува во басенот на Амазон. Според д-р Г. Гарднер, во неговите ''Патувања во внатрешноста на Бразил'' (1846), тој бил убиен во 1837 година на бреговите на реката Сао Франциско поради превисока наплата за неговата медицинска помош. Дувил можеби истражувал дел од провинцијата Ангола, а Сер Ричард Бартон тврдел дека описите на Французинот за земјата Конго биле реални; дека неговите набљудувања за антропологијата, церемониите, обичаите и болестите на луѓето биле извонредно точни; и дека дури и мајчините зборови употребени во неговиот наратив биле „во најголем дел дадени со необична коректност“. Сепак, се покажало дека главниот извор на инспирација на Дувил биле голем број необјавени португалски ракописи до кои имал пристап.
1 Библиографија
Неговите објавени списанија вклучуваат:
*''На патување во Конго, 1827-1828: les tribulations d'un aventurier en Afrique équinoxiale.'' édition établie et presentée par Chantal Edel. Париз: La Table ronde, c1991. ( )
*''Патување au Congo et dans l'interrieur de l'Afrique équinoxiale, fait dans les années 1828, 1829 и 1830 година.'' Париз: Chez J. Renouard, 1832. (3 тома)
Фламбуро

Фламбуро или Аеторахи (|Αετορράχη, ''Φλάμπουρο'') — планина во Гребенско, Егејска Македонија.
1 Опис
Планината се наоа во источниот дел на Гребенско, на границата со Кожанско. Сместена е меѓу планините Бунаса на југ и Црвена Гора на север. На стари карти се води како Фламбуро, а на поновите се смета за дел од Црвена Гора. Реката Бистрица ја оградува од југ и исток, а од север долината на реката Пиксари ја двои од Црвена Гора.
Карпите се офиолити.
До врвот Аетовуни (Орлов Врв/Орлово) се стасува од кожанското село Сфилци (680 м) за околу 4 часа.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Аеторахи, Αετορράχη, 1.254, во централниот дел
Аналипси, Ανάληψη, 1.121, во Ј дел
Аркуда, Аетофолија, Αρκούδα, Αετοφωληά, 1.240
Кастраки, Καστράκι, 1.126, во И дел
Кофтерорахи, Кастерорахи, Κοφτερόρραχη, Κοστερόρραχη, 1.000 - 800
Мало Кастраки, Кастраки, Μικρό Καστράκι, Καστράκι, 1.100, во И дел
Панес, Падес, Πάνες, Πάδες, 1.110, во ЈИ дел, З над Скумција
Статкос, Пагидистра, Σταθάκος, Παγιδίστρα, 1.000 - 800
Стерниада, Стирнара, Στερνιάδα, Στηρνάρα, 1.085, во централниот дел
Тумбанос, Τούμπανος, 1.100, во централниот дел
Факиоло, Факиоли, Φακιόλο, Φακιόλι, 1.116, во централниот дел, И над Ториште
Фламбуро, Φλάμπουρο, 1.140, во Ј дел
Фунда, Φούντα, 1.000, во централниот дел, И над Ториште
Аспроес, Ασπρόες, 911, во СИ дел
Вуртопос, Βουρτόπος, 980, во централниот дел
Капсали, Капсали Рахи, Καψάλι, Καψάλη Ράχη, 908
Кутрули, Кутру, Κουτρούλη, Κουτρού, 881, во СЗ дел
Ксировуни, Ксеровуни, Ξηροβούνι, Ξεροβούνι, 969, во СЗ дел
Панделон, Панделони, Παντελόν, Παντελόνη, 960 - 800, во Ј дел, И над Палеохор
Пигес, Микри Бара, Πηγές, Μικρή Μπάρα, 867, во ЈИ дел, Ј над Скумција
Пиргос, Πύργος, 656, во Ј дел
Симио, Вигла, Σημείο, Βίγλα, 829
Тумба, Тумба Рахи, Τούμπα, Ντουμά Ράχη, 818, во С дел, Ј над Сфилци
Чука, Τσούκα, 864, во СЗ дел
Хондро Дендро, Χονδρό Δένδρο, 810
Псили Рахи, Ψηλή Ράχη, 953, во ЈЗ дел, ЈИ над Ториште
Псили Цума, Гумуса, Ψηλή Τσούμα, Γκουμούσα, 831, во Ј дел, ЈИ над Палеохор
2 Поврзано
* Црвена Гора
Алонорахи

Алонорахи (|Αλωνορράχη) — планина во Кожанско, Егејска Македонија. Претставува дел од планината Камбуница.
1 Опис
Ова е ниска долгнавеста планина сместена во јужниот дел на Кожанско, меѓу вештачкото Витивјанско Езеро на реката Бистрица на запад и север и долината на Трановалто од исток.
Карпите на плинаната се офиолити и доломитски варовници.
До рвот се стасува од селото Трановалто (670 м) за околу 2,5 часа.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Алонорахи, Αλωνορράχη, 957, во централниот дел
Свети Христофор, Άγιος Χριστόφορος, 809, во З дел
Свети Атанасиј, Ај Танаси, Αγίου Αθανασίου Ράχη, Άϊ Θανάση Ράχη, 671, во СИ дел
Кеља, Κελλιά, 871, во Ј дел
Куфалос, Κούφαλος, 909, во централниот дел
Орфанос, Οφανός, 706, во З дел
Цума, Τσούμα, 823, во централниот дел
Фанос, Зиќатиса, Φανός, Ζυκιάτισα, 705, во С дел
Фрахтис, Фрапсја, Φράχτης, Φραψιά, 843, во Ј дел
2 Поврзано
* Камбуница
Бунаса

Бунаса (Вунаса или Бунасија; |Βουνάσα, ''Βουνάσσα'', ''Μπουνάσα'', ''Μπουνάσια'') — планина во Кожанско, Егејска Македонија. Претставува дел од планината Камбуница.
1 Опис
Бунаса е планински комплекс во југоисточниот дел на Гребенско, северно од гратчето Дескати и лежи на границата со Кожанско. Дел е од планинскиот комплекс на Камбуница. На север е одвоена од малиот венец Фламбуро со реката Бистрица, додека на југ е одвоена од малата планина Третимо со потокот Потамија. На запад граничи со реката Сјуца (десна притока на Бистрица) и со нејзината десна притока Каравида. На исток е одделена од венецот Сулиотис со мало седло (800 м) од кој извираат реките Аркудолак и Потамија.
Карпите на планината се гнајсови, шкрилци и доломитски варовници.
Источно од врвот Капсалес (1420 м), на 9 км (или по патеката околу 2,5 часа) од Дескати, се наоѓа планинарскиот дом на Дескатското планинарско друштво со 65 легла. Од него до врвот се сатсува за околу 30 минути. Врвот се искачува од Дескати (880 м) за околу 3 часа, или од Бунаскиот манастир („Св. Благовештение“) за околу 3,5 часа.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Бунаса, Симеја, Прионос, Βουνάσα, Πρίονος, Σημαία, 1.161, СЗ над Дескати и СИ над Бунаскиот манастир
Вуни, Βουνί, 1.147, СИ од Дескати
Капсалес, Καψάλες, 1.580, И над Бунаскиот манастир
Коромилија, Κορομηλιά, 1.336, С од Дескати
Кутра, Κούτρα, 1.074, Ј од Бунаскиот манастир
Крифокалива, Κρυφοκάλυβα, 1.524, И над Бунаскиот манастир
Мавролитаро, Μαυρολίθαρο, 1.360, СИ од Дескати
Свети Илија, Προφήτης Ηλίας, 1.051
Пиргос, Πύργος, 1200, СИ од Дескати
Тумба, Τούμπα, 1100
Трани Рахи, Τρανή Ράχη, 1200 - 1100
Фламбуро, Φλάμπουρο, 1117
Вотанас, Βοτανάς, 951, И од Дескати
Врахос, Βράχος, 829
Линка, Λίγκα, 860
Магула, Μαγούλα, 796, Ј од Велиди
Мартатикес Рахес, Μαρθάθικες Ράχες, 984 - 922
Стривадија, Στριβάδια, 920
Цара, Τσάρα, 900
2 Поврзано
* Камбуница
Павлијани

Павлијани (|Παύλιανη) — село кое што се наоѓа на планината Оета, и поранешна заедница во Фтиотис, Грција. Поделено е на две населби, Павлијани или Ано Павлијани (Άνω Παύλιανη) и Неа Павлијани (Νέα Παύλιανη) или Като Павлијани (Κάτω Παύλιανη).
1 Историја
Во грчката митологија, Оета главно се слави како сцена на смртта на Херакле и погребната клада. На влезот од висорамнината Катавотра на височина од 1.800м сè уште останале остатоци од дорскиот храм од 3 век п.н.е. посветен на Херакле и неговата погребна клада (Πυρὰ Ἡρακλέους), како и олтар и урнатини од соседните згради, во близина на Павлијани. Храмскиот комплекс останал во употреба сè до доцноримско време. Урнатините на средновековниот град Сидерокастрон се наоѓаат на исток од селото.
Со формирањето на независното Кралство Грција, на 20 април 1835 година, Павлијани станал седиште на општината Родонтија (Δήμος Ροδοντίων), на префектурата Фокида и Локрида. Општината ги сочинувала блиските села Гардикаки (Оити), Склитраки и Кумарици.
На 2 јули 1841 година, општината Родонтија била распуштена и Павлијани станало дел од општината Ераклејотес (Δήμος Ηρακλειωτών), на префектурата Фтиоида и Фокида (во 1899–1909 година, префектурата Фтиоти), додека не станала независна заедница (Κοινότης Παύλιανης) на 31 август 1912 година. Селото, исто така било местото каде што се одвивала Битката кај Павлијани, на 3 јуни 1943 година, од страна на силите на грчкиот отпор против колоната на италијанската армија. На влезот на Като Павлијани стои споменик посветен на паднатите од битката.
Павлијани останало независна заедница сè до реформата на локалната власт во 2011 година, по што е дел од општината Ламија која е општинска единица. Заедницата има површина од 38.468 км <sup>2</sup>. Населението на пописот од 2011 година било 498 жители, од кои 367 во Ано Павлијани и 131 во Като Павлијани.
2 Население
година, 1889г, 1896г, 1907г, 1920г, 2001г, 2011г
Популација, 727, 885, 972, 1.001 , 574, 498
Никола Шубиќ Зрински (Опера)

''Никола Шубиќ Зрински'' — опера напишана и компонирана од Иван Зајц во 1876 година. Тоа е прераскажување на Битката кај Сигетвар од 1566 година, во која Никола IV Зрински, бан на Хрватска и капетан на здружените хрватски и унгарски сили, зазела херојски последен став против големите османлиски сили, предводени лично од Сулејман Величествениот. Иако тврдината паднала, бранителите им нанеле тешки загуби на напаѓачките сили, осакатување на способноста на победниците да напредуваат покрај хрватско-унгарската граница и предизвикувајќи смрт на самиот султан.
Операта била премиерно изведена во Загреб на 4 ноември 1876 година во тогашниот Народен театар сместен во денешната зграда на Старото градско собрание. Била добро прифатена и од публиката и од критичарите. Нејзината трајна слава во голема мера се должела на нејзиниот врвен хор, „У бој, у бој!“ (''Во борба, во борба!''), напишана од композиторот десет години пред остатокот од операта.
''Никола Шубиќ Зрински'' останала главен дел од оперскиот репертоар, со вкупно 682 изведби до 2010 година. Постигнала трајна популарност како хрватска патриотска песна, извадена од контекстот на операта. Јапонски машки хорови ја изведуваат оваа песна.
Нејзините снимки вклучуваат и една диригирана од Милан Сакс.
1 Поврзано
* Битка кај Сигетвар - битка од 1566 година на која се заснова операта
*''Опсада на Сигет'' – унгарска епска песна од 17 век за битката
Борис Цезар Вилхелм Хагелин

Борис Цезар Вилхелм Хагелин (2 јули 1892 – 7 септември 1983 година) бил шведски стопанственик и пронаоѓач на машини за шифрирање.
1 Биографија
Роден од шведски родители во Адшикент, Азербејџан, Хагелин посетувал интернат во Лундсберг, а подоцна студирал машинско инженерство на Кралскиот институт за технологија во Стокхолм и дипломирал во 1914 година. Искуството во инженерството го стекнал преку работа во Шведска и САД.
Неговиот татко Карл Вилхелм Хагелин работел за Нобел во Баку, но семејството се вратило во Шведска по Руската револуција. Карл Вилхелм бил инвеститор во компанијата на Арвид Герхард Дам Актиболагет Криптограф, основана да продава машини со ротори изградени со патент на Дам од 1919 година. Борис Хагелин бил сместен во фирмата да ја застапува семејната инвестиција. Во 1925 година, Хагелин ја презел фирмата, а подоцна ја реорганизирал како Актиболагет Криптотекник во 1932 година. Неговите машини се натпреварувале со машините на Шербиус Енигма и се продавале прилично подобро.
На почетокот на Втората светска војна, Хагелин се преселил од Шведска во Швајцарија патувајќи низ Германија, па преку Берлин до Џенова, носејќи ги документите за дизајн за најновата машина на компанијата и повторно ја основал својата компанија таму (сè уште работи како Крипто АГ во Цуг). Тој дизајн бил мал, евтин и умерено безбеден, и тој ја убедил американската војска да го примени. Биле направени многу десетици илјади од нив, а Хагелин станал доста богат како резултат на оваа зделка. Хагелин со измама продавал компромитирани машини на различни клиенти. Историчарот Дејвид Кан сугерирал дека Хагелин бил единствениот производител на шифри-машини кој некогаш станал милионер.
Борис е прадедо на Карл Хагелин, актуелен НХЛ играч на Вашингтон Капиталс.
Шолаја (филм)

„Шолаја“ – југословенски филм од 1955 година, во режија на Војислав Нановиќ. Главните улоги ги толкуваат: Миливоје Живановиќ, Рената Улмански, Слободан Алигрудиќ , Столе Аранѓеловиќ, Душан Јаниќијевиќ, Јанез Врховец, Оливера Марковиќ и Раде Марковиќ.
1 Синопсис
Филмот е посветен на Симо Шолаја, командантот на Вториот батаљон на Третиот краишки партизански одред. Батаљонот што го оформил самиот Шолаја, бил зачетник на отпорот против усташкиот режим во околината на Шипово. Во филмот се прикажува востанието на српските селани против геноцидот во Независна Држава Хрватска, како и процесот на поделбата на учесниците на востанието на партизани и на четници.
Европска жаба

Европска жаба е фамилија на жаби, Pelobatidae, со само еден постоечки род ''Pelobates'', кој содржи шест видови. Тие се родени во Европа, Медитеранот, северозападна Африка и западна Азија.
1 Опис
Европските жаби со лопати биле жаби со мали до големи димензии, до 10 сантиметри во должина, кои често биле незабележително обоени. Тие биле претежно фосоријални (дупчести) жаби, кои дупчеле во песочната почва. Тие имале зацврстени испакнатини на нозете за да помогнат во копањето, што е изворот на заедничкото име. Тие излегувале од земјата за време на периоди на дожд и се размножувале во базени, кои обично се привремени.
Сите видови од ова семејство имале водни полноглавци кои живееле слободно. Јајцата се ставале во привремени езерца кои можеле брзо да испарат, така што фазата на полноглавци била невообичаено кратка, со брз развој до возрасната форма за само две недели. За понатамошно забрзување на нивниот раст, некои од полноглавците биле канибалисти, ги јаделе своите партнери за да го зголемеле снабдувањето со белковини.
2 Таксономија
Седумте видови американски крастави жаби (родови ''Scaphiopus'' и ''Spea'' ) претходно исто така биле вклучени во фамилијата Pelobatidae, но сега генерално се сметаат како посебна фамилија Scaphiopodidae .
Семејство Pelobatidae
* Род † ''Elkobatrachus''** † ''Elkobatrachus brocki''* Род † ''Liaobatrachus''* Род † ''Eopelobates''** † ''Eopelobates anthracinus''** † ''Еопелобатес баери''** † ''Eopelobates hinschei''** † ''Еопелобатес вагнери''* Род ''Pelobates''**''Pelobates balcanicus''** Западна крастава жаба ( ''Pelobates cultripes'' )
** Вообичаена лопатка ( ''Pelobates fuscus'' )
** Pelobates syriacus ( ''Pelobates syriacus'' ) ** Мароканска крастава жаба ( ''Pelobates varaldii'' )
** Паласовата крастава жаба ( ''Pelobates vespertinus'' )
3 Фосили
Најраниот фосилен род на пелобатиди, ''Elkobatrachus'', бил опишан во 2006 година.
Во формацијата Јура Морисон, пелобатидите биле претставени со илиум на неименуван, но неодреден вид. Овој илум бил поголем од оној на ''Енеабатрахус'', современ дискоглосиден вид. Примерок бил пронајден од Каменолом 9 во Комо Блаф во Вајоминг. Пелобатидите биле присутни во стратиграфските зони 5 и 6 од формацијата.
4 Наводи
***