procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кафеавозелена гулапка

Кафеавозелена гулапка (''Russula heterophylla)'', која во последно време го добила народното име мрсна зелена нежна русула се става во родот ''Russula'', чии членови се претежно познати како кршливи гулапки. Тоа е јадлива дива печуркасо различна боја, која се наоѓа во листопадни шуми и шуми во Велика Британија, Европа и Скандинавија. Се појавува со широколисни дрвја во лето до рана есен, обично има зеленикава боја.
1 Таксономија
Забележан и опишан од микологот роден во Јужна Африка Кристијан Хендрик Персон како (''Agaricus lividus)'' во 1801 година. Тој бил ставен во родот ''Русула'' од шведскиот миколог, и ботаничарот Елиас Магнус Фрис во 1838 година, со епитетот ''хетерофила''. И покрај многуте измени, од неколку миколози со текот на годините оттогаш, овој бином е прифатен, и се користи во моментов.
Варијантите (''Russula heterophylla'' var. ''chlora'' Gillet 1876 и ''Russula heterophylla'' var. ''virginea)'' (Cooke and Massee) A.Pearson & Dennis, добиле статус на вид како зелена распукана гулапка ''(Russula violeipes)'' и ''(Russula virginea).''
2 Опис
Шапката е од 5 до 10 см во пречник. Познато е дека има различна боја и може да биде со разни нијанси на зелена, кафеава или окер. Првично е кружна, се израмнува со возраста, а кај доцните се развива вдлабнатина. Дршката е валчеста, надолу најчесто се стеснува, кршлива е, полна, надолжно набрчкана, отпрвин бела, подоцна може да биде кафеава и нараснува висока од 3 - 7 см и дебела 1, 2 - 5 см. Кожичката тешко се двои. Месото е бело и кршливо, брашнесто, мирисот не е изразит а вкусот е благ. Доколку месото го истриеме со кристали од железен сулфат, тоа ќе стане црвенопортокалово. Споровиот прашец е бел, спорите брадавичести.
2.1 Микроскопски одлики
Спорите се најмали во родот, и се 5-7 со 4-6 мм, сферични до елипсовидни или во облик на круша; брадавици 0,2-0,6 μm високи, претежно изолирани, но повремено две или три споени заедно, или поврзани во линија.
2.2 Слични видови
Зелените форми на ''русула цијаноксанта'' можат да се разликуваат, бидејќи тие даваат зеленикава реакција или никаква реакција кога ќе се нанесуваат со железен сулфат (железни соли) и имаат флексибилни, „мрсни“ чувства на жабрите карактеристични за тој вид.
''Гулапката (Russula virescens )'' (Schaeff.) Fr., Има испукана или фрагментирана површина на капачето.
''Russula aeruginea'' Fr., расте заедно со бреза.
''Russula langei'' Bon, исто така, има зелена реакција на железен сулфат и мириса на школки, со месо што остава дамки со портокалово-кафеава боја.
3 Распространетост и живеалиште
''Кафеавозелена гулапка''''се'' појавува во лето до рана есен, обично расте во мали групи. Повремено се појавува во Велика Британија, Европа и Скандинавија. Расте со неколку видови широколисни дрвја, на чии корени е ектомикоризна.
4 Во исхраната
Оваа печурка е за јадење и добра, иако мора да се внимава бидејќи е многу слична на смртоносната гулапка „капа на смртта“ ''(Amanita phalloides'' ) кога е млада. Исто така е склона на напади од полжави.
Ромен

Ромен (|link=no|Ромэн) — најстар и најпознат ромски театар во светот. Театарот зазема средишно место на ромската култура во Русија и од неговото основање во 1931 година бил средиште на привлекување ромски глумци во земјата. Театарот е сместен во зградата на хотелот Советски во Москва и има статус на државна буџетска културна установа. Во неговиот делозбир влегуваат постановки на познати книжевни дела. Автори на сценаријата често се самите глумци.
1 Историја
На 24 јануари 1931 година, во Москва било отворено ромското театарско студио „Индо-ромен“, а во првиот месец по отворањето била изведена и првата претстава. Прв директор и прв композитор на „Индо-ромен“ биле еврејските активнисти Моише Голдблат односно Семјон Бугачевски.
На 16 декември 1931 година, студиото ја прикажало првата целосна драмска претстава со елементи на мјузикл „Живот на тркала“ (руски: ''Жизнь на колёсах''). Претставата се состоела од три чина и се засновала врз драмата од ромскиот писател Александар Германо. По изведбата, студиото било преименувано во „Ромен“. Прв директор на преименуваниот театар бил Георги Лебедев.
Од 1940 година, сите изведби во театарот се на руски јазик.
2 Познати глумци во театарот
* Димитриј Бузиљов — глумец и пејач;
* Владислав Деметер — хор-мајстор, творец на ромското списание „Шунен ромале“, активист и педагог;
* Петар Деметер — глумец и педагог;
* Роза Џелакаева — глумица, пејачка и танчерка;
* Николај Ердено — виолинист и пејач;
* Александар Германо — поет, писател и драматург;
* Вано Хрустаљов — поет, драматург и концерт-мајстор;
* Михаил Иљинскиј — писател и глумец;
* Саша Колпаков — гитарист, вокалист и композитор;
* Вадим Колпаков — гитарист, вокалист, глумец и танчер;
* Иван Ром-Лебедев — глумец и писател;
* Валентина Пономарјова — глумец и пејач
* Николај Сличенко — глумец;
* Нина Дударова — поет, учител, писател и преведувач.
Ромски музеј на Гордон Босвел

Ромски музеј на Гордон Босвел (|Gordon Boswell Romany Museum) — музеј посветен на животното дело на Гордон Босвел (починал на 27 август 2016), кој собрал збирка од артефакти, фотографии и неколку примери од ромскиот вагон Вардо. Музејот исто така располага со неколку превозни средства коишто не се ромски, вклучувајќи и погребна кола прдвижувана од коњ. Сместен е во Спалдинг во Линколншир, Англија.
1 Заднина
Изградбата на мостови за неромското население била традициона во Босвеловото семејство. Неговиот прадедо бил важен извор на информации за ромските обичаи и јазик за викторијанските академици, меѓу кои и Џорџ Бороу. Босвеловиот татко Силвестер во 1970 година го објавил автобиотграфското дело „Кника на Босвел (англиски: ''The Book of Boswell''), во којашто е опишан ромскиот живот. Гордон Босвел постепено собирал вагони, коли и други артефакти за ромскиот живот низ годините. Музејот во коишто овие предмети се изложени бил отворен на 25 февруари 1995 година.
2 Пристап
Музејот е отворен во петок, сабота, недела и банкарските празници во периодот од Велигден до крајот на октомври секоја година. Пристап е овозможен до сите изложени предмети и за лицата со посебни потреби. Влезот е бесплатен. Музејот користи еден од вагоните за организирани обиколки на околната крајбрежна рамнина Фенланд.
3 Поврзано
* Вардо
* Роми во Англија
Обична смрчка

Обична смрчка (латински: ''Morchella'' vulgaris) е вид на смрчка, која расте во рана пролет близу тополи и јасен во трева, на глина, на песочна почва, покрај патишта со лабав чакал, покрај бреговите на потоци, во каменоломи, на градилишта, со отпад од целулоза, со овоштарници, во насади со артичока, во лозови насади итн.
1 Опис
Плодното тело на смрчакот е големо, месесто, шупливо внатре, поради што печурката е со многу мала тежина. Шапката е висока 10 -15 см, овално продолжена или неправилно тркалезна; ребрата неправилно се испреплетуваат и на тој начин создаваат неправилно продолжени и кривулкави дупчиња (алвеоли) без некој геометриски облик.
Долниот дел на шапката е прираснат за дршката,бојата му е саѓесто кафеава, бледокафена или жолтокафеава,врвовите на ребрата се редовно посветли од бојата на алвеолите.
Дршката е висока 3 - 5 см,кон дното подебела, неправилна, при дното браздеста, шуплива и белузлава. месото е белузлаво или окер, мирисот и вкусот се мошне пријатни. Спорите се елиптични и мазни.
2 Користена литература
 Габи / Романо Божац: морфологија систематика токсикологија ISBN 953-0-61500-0 (Загреб) стр.392
Сани Рифати

Сани Рифати е активист за човекови права и претседател на Гласот на Ромите. Самиот роден Ром, роден е во Приштина, Југославија (во денешно Косово ), живеел и работел во Калифорнија, САД и живее од 2012 година во Берлин, Германија.
Рифати учествувал во шоуа како ромски танчер и музичар, волонтирал од 2012 година како наставник по танцување во танчерската група бегалци - Хајмаштерне од Арбеитсгрупе Флухт + Меншенченхте во Берлин и самостојно организирал меѓукултурни семинари. Тој заработува работејќи со деца и младинци за Зиркус Кабуази.
Танчер и кореограф, тој бил член на танцовата група Кхељен Роми и е братучед на вокалистката и танчерка, Есма Реџепова .
Тој се појавил на програмата емитувана на History - ''Проклетство врз Циганите''.
Регулатива 575/2013

Регулативата 575/2013 или Европска регулатива 575/2013 (англиски: ''Capital Requirements Regulation'', ''CRR'') е правен документ на Европската Унија кој содржи прудентни барања за кредитните институции и инвестициските фирми. Директивата била донесена во јуни 2013 година, а почнала да се применува од 1 јануари 2014 година при што примената на некои нејзини одредби се одвивала постепено до 2019 година.
1 Опис
Регулативата 575/2013 воспоставува квантитативни минимални барања и построги правила за дефиниција на капиталот на кредитните инстируции и за пресметката на активата пондерирана според ризиците. Таа бара стапката на акционерски капитал да изнесува минимум 7% плус 2,5% заштитен слој за зачувување на капиталот, стапката на основниот капитал треба да изнесува најмалку 8,5%, како и стапка на вкупниот капитал од 10,5%, вклучувајќи го CET1 дополнителниот износ (заштитен слој) за зачувување на капиталот. Исто така, според оваа регулатива, стапката на задолженост треба да изнесува најмалку 3%. Регулативата за капиталните барања предвидува сите институции (банки и инвестициски друштва) задолжително да ги одржуваат општите барања за покриеност на ликвидноста (член 412(1)) и редовнo да ги известуваат своите надлежни органи за составот на ликвидната актива и нивото на ликвидност (членови 415-425). Меѓутоа, во членот 460, на Европската комисија ѝ е дадено овластување да одреди детално барање за стапката на покриеност на ликвидноста за кредитните институции. За таа цел, на 10 октомври 2014 година, Европската комисија го донела Делегираниот акт 2015/16, кој стапил на сила на 1 октомври 2015 година. Во Делегираниот акт детално се пропишува пресметката на стапката на покриеност на ликвидноста. Тој се заснова врз стандардите усвоени од Базелскиот комитет за банкарска супервизија, но воведени се и голем број измени.
Бохемискоромски јазик

Бохемискоромски — изумрен дијалект на ромскиот јазик со којшто во минатото се служеле Ромите во Бохемија (западниот дел на денешна Чешка). Говорот изумрел по Втората светска војна поради убивањето на најголемиот дел од неговите говорници во нацистичките концентрациони логори.
1 Говорници
Пред масовното убивање во 1940-тите, говорниците на бохемискоромскиот, т.н. Бохемиски Роми, биле номадски народ во Бохемија. Тие воделе преселнички или полупреселнички начин на живеење, патувајќи низ земјата, особено во потоплите годишни времиња и нудејќи ги своите услуги на непреселничкото население во околината. Тие главно тргувале со коњи, работеле како трговски патници, поправале производи и биле забавувачи.
2 Речник
Бохемискоромскиот го дели индоарискиот речник со останатите ромски дијалекти, како и бројни позајмени зборови од западните ирански јазици (пр. персиски и курдски), ерменски, осетски и грчки. Покрај тоа, говорот со другите карпатскоромски дијалекти дели позајмени зборови од јужнословенските јазици, унгарски и словачки. Конечно, најголем дел од позајмените зборови во јазикот потекнуваат од чешкиот јазик.
Некои примери на позајмени зборови со нивното потекло се наведени во продолжение:
* Западноирански: , „прстен“; , „среќа“; ira; „камшик“.
* Ерменски: , „грст“; , „коњ“.
* Западноирански или ерменски: , „чело“.
* Осетиски: , „чевел, чизма“; , „панталони“.
* Грчки: ', „наковална“; , „зелка“; , „седум“; , „град“; , „овошка“; , „мрзне“.
* Јужнословенски: ''caklo'', „стакло“; ''doha'', „доста“; ''dugo'', „долго“; ''duma'', „дума“; ''vičin-''. „вика“.
* Унгарски: rom, „пајак“ (< „бубачка“); rom, „пладне“; hu, „мрзне“.
* Словачки: sk, „анџија“.
* Чешки: cs, „море“.
* Словачки или чешки: cs, „гроб“; cs, „пријател“ (< „народ“).
3 Поврзано
* Карпатскоромски јазик
* Геноцид на Ромите
Заргароромски јазик

Заргароромски јазик — дијалект на балканскоромскиот јазик којшто се зборува во подрачјето на селото Заргар во покраината Казвин во Иран од страна на околу 160 заргарски семејства. Говорот се зборува и во околните подрачја, како и во Авганистан и Пакистан. Тој е еден од неколкуте индоариски јазици коишто сè уште се зборуваат во Иран и се смета за загрозен јазик. Заргарски потекнува од персискиот збор за „златар“ (|زرگر, ''заргар'').
1 Поврзано
* Ромски јазик
* Домари
Елвир Салимов

Елвир Салимов (, –) ― македонски бранител, припадник на посебната единица ПЕП, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година и поранешен полициски службеник.
1 Животопис
1.1 Живот и стапување во полиција
Елвир Салимов е роден на 1 април 1971 година во Крива Паланка. По завршување на осумгодишното училиште „Јоаким Крчовски“, се запишал во средното училиште „Ѓорче Петров“ каде го посетувал две години, а следните две ги поминал во полициското училиште ЦОКБОС „Елисие Поповски - Марко“. На 1 јули 1989 година, стапил во полициска служба на Македонија служејќи од 1989 до 1993 во Скопје. Од 1993 година служел во родната Крива Паланка, каде служел до 2019 година откако се стекнал со право на пензија.
1.2 Учесник на Судирот во 2001
Од 2000 година бил ангажиран во Посебната единица. Со започнувањето на воениот конфликт во 2001, учествувал во борбите во Опае, Теарце, Радуша. Во неговата второ ангажирање во Радуша, на 11 август, тој бил застрелан од снајперист со снајпер со калибар 762 во пределот на грлото. Заради настанатите телесни повреди и неговото болничко лекување и истиот е распореден од сообраќајна служба во крим техника од каде до 2019 година извршува работни задачи.
2 Резиме
Како учесник во еден воен судир, Елвир Салимов се има искажано:
„Горд сум што сум бранител на Република Македонија и следбеник на стапките на дедо ми Асан Салимовски, учесник во НОБ од 1942 до 1945“.
Донска Советска Република

Донска Советска Република (|Донская советская республика, ''Донскаја советскаја республика'') — краткотрајна советска република на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република која постоела помеѓу март и мај 1918 година.
На територијата на Областа на донската војска, републиката е прогласена во март 1918 година по повлекувањето на Белата армија од областа. Во мај, по бунтот на донските козаци и германското напредување во регионот како резултат на Договорот од Брест-Литовск, републиката била соборена и нејзините водачи побегнале. Донската Република на донските козаци ја презела територијата на Донската Советска Република.
1 Историја
Донската Советска Република била прогласена на 23 март 1918 година со главен град во Ростов на Дон, на територијата на Областа на донската војска и дел од провинцијата Екатеринослав, откако се повлекле волонтерската армија и силите на донските козаци на Алексиј Каледин. Помеѓу 9 и 14 април, регионален конгрес на советите избрал Централен извршен комитет од 26 болшевици и 24 леви социјалистички револуционери за републиката. Комитетот го формирал Совет на народни комесари (Совнарком), кој бил предводен од црвениот козак Фјодор Под Pолков. Исто така, бил формиран и вонреден штаб на чело со Серго Орџоникидзе за организирање на одбраната на републиката.
Донската Советска Република почнала да ја губи поддршката како резултат на нејзините побарувања за храна и погубувањата на осомничените контрареволуционери. Во април започнал општ бунт на донските козаци и од 1 мај германските трупи исто така влегле на нејзината територија како резултат на Договорот од Брест-Литовск. Донските козаци предводени од Петар Краснов го зазеле Ростов на Дон, кој тогаш бил окупиран од германските трупи, на 6 мај. Водачите на републиката побегнале во Царицин, но Подтиолков бил заробен и погубен од донските козаци. Донската Република тогаш ја презела контролата врз територијата на Донската Советска Република. Донската Советска Република, сепак, официјално не била укината од советската влада до септември, бидејќи нејзините водачи останале во Царицин.
2 Наводи
2.1 Цитати
2.2 Библиографија
**
Тајни и лаги (филм)

„Тајни и лаги“ (англиски: ''Secrets and Lies'') - британско-француски филм од 1996 година, во режија на Мајк Ли (Mike Leigh), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Тимоти Спол (Timothy Spall), Бренда Блетин (Brenda Blethyn) и Маријан Жан-Батист (Marianne Jean-Baptiste). Филмот постигнал голем успех кај критиката и публиката и имал пет номинации за наградата „Оскар“. Во него, Ли успешно ги помирил тешкото психолошко портретирање на ликовите и нивните меѓусебни односи со мотивот на семејните сплетки, кои се слични на оние од телевизиските „сапуници“. Но, најголем восхит предизвикува извонредната автентичност на режисерскиет решенија и прецизната изведба на глумците, особено онаа на Бренда Блетин.
1 Синопсис
Една млада црнка дознава дека била посвоена како бебе. Затоа, таа решава да ја побара својата биолошка мајка. Таа е една необична домаќинка која живее во Лондон, припадничка на пониската класа и жена со премногу проблеми...
Конусна смрчка

''Конусна смрчка (Morchella conica)'' е старо биномно име претходно применето на видови габи во семејството Смрчки. Позната кај нас и како ''островрвна смрчка.'' Тоа е едно од трите научни имиња кои обично биле користени за опишување на црни смрчки, а другите биле ''M.angusticeps'' и ''M.elata.'' Првпат била воведена од микологот Кристијан Хендрик Персон во 1818 година, како излишно име за стариот таксон (Morchella continua) . Според Ричард и колегите, санкциите за Фрис се применуваат само на субгенеричко ниво и името е нелегитимно.
Со текот на годините, името на островрвната смрчка (''M. conica)'' секогаш се применувало на многу различни видови од различни автори, а ДНК-анализата во 2014 година открила дека смрчките идентификувани како „Конусна смрчка “ (''M. conica'') навистина припаѓале на ''Morchella deliciosa'', ''Morchella purpurascens'', ''Morchella tridentina'' и ''Morchella vulgaris''.
Опис на видот: Плодното тело на смрчката е составено од шапка и дршка. Шапката е со јајцевиден облик или тапо стожеста; за дршката е прирасната со крајниот дел, од врвот надолу се спуштаат речиси паралелни ребра, а попречните прегради создаваат неправилни дупки, потсетува по изгледот на пчелино саќе. Шапката е висока 3 - 10 см ,2- 5 см широка, овална и тапа при врвот.
Плодното тело може да биде обоено од сивокафеаво до црнокафеава боја, нејзините врвови се секогаш потемни, а јамите посветли. Шапката е поврзана со дршката преку овална мембрана. Дршката е белузлава, валчеста и ,шуплива, висока од 2 до 5 см и дебела до 4 см. И шапката и дршката се шупливи.
Спорите се елиптични а споровиот прав е жолтеникав. Конусната смрчка расте во пролет во април и мај во иглолисни шуми.Јадлива е со многу добар квалитет и не е можна замена со некоја отровна печурка.
1 Користена литература
Габи / Романо Божац: морфологија систематика токсикологија ISBN 953-0-61500-0 (Загреб) стр.394
Змиевска балка

Змиевска балка (|Змиёвская балка, ''Змијовскаја балка'') — место во Ростов на Дон, Русија на кое 27 000 Евреи и Советски цивили биле масакрирани помеѓу 1942 и 1943 година од стана на Ајнцацгрупе Д на СС за време на холокаустот во Русија. Се смета дека е најголемото место за масовни убиства на Евреи на руска територија за време на Втората светска војна. Името значи „провалија на змиите“.
1 Воени настани
За време на операцијата „Барбароса“, германската инвазија на Русија, трупите на Вермахтот го окупирале Ростов на Дон на 21 ноември 1941 година и го држеле градот осум дена додека Црвената армија не го повратила градот. Вермахтот повтороно го окупирал градот на 23 јули 1942 година и беше придружуван од Ајнсацкомандо 10а, командуван од Хајнрих Зитцен. Ајнтцкомандо и Тајната теренска политика првично уапсиле околу 700 луѓе на основа на тоа дека тие биле советски „партизани и партиски функционери“ и егзекутирале околу 400 до 2 август 1942 година.
Иако многу Евреи избегале од Ростов кога градот бил под контрола на Црвената армија, останале околу 2000 и Ајнсацкомандо започнал да ги регистрира, барајќи да се соберат на собирни пунктови на 11 август 1942 година. Помеѓу 11 август и 13 август, еврејските мажи од Ростов биле однесени кон Змиевска Балка, провалија надвор од градот, каде што биле застрелани од Ајнсацкомандо. Жените, децата и старите лица биле отруени со гас во камиони, а нивните тела беа закопани во истата провалија.
По првичните масакри, до февруари 1943 година, СС продолжиле да носат илјадници Евреи да бидат убиени во Змиевска клисура. До тогаш помеѓу 15000 и 1 000 евреи биле убиени во масовни стрелања.
Комунисти и војници на Црвената армија исто така беа убиени и погребани таму, заедно со нивните семејства. Меѓу убиените во Змиевска балка беше и пионерската психолог Сабина Спилрајн.
2 Одбележување
На 9 мај 1975 година, градската администрација на Ростов на Дон го претставила споменикот на Змиевската клисура, во знак на сеќавање на масовните убиства извршени од германските нацистички сили во провалијата.
Споменикот станал место на годишни меморијални церемонии.
3 Забележителни жртви
* Сабина Спилрајн, истакнат ран советски психоаналитичар
Грчкоромски јазик

Грчкоромски јазик (|Ελληνο-ρομανική) или ромскогрчки јазик — речиси изумрен мешан јазик со којшто се служат Ромите во Грција, а настанал преку јазичен допир на ромски и грчки. Јазикот се претпостасвува дека бил таен во Тесалија и Средна Грција. Типолошки, јазикот се заснова на грчки со изразито позајмување зборови од ромски. Се разликуваат два говори на овој јазик: доротика и калијарда. Доротика е таен јазик со којшто се служеле градежниците од округот Евританија, а калијарда е говор којшто се користел во Атина. Во обата случаи, јазикот веројатно не бил мајчин на оние кои го говореле.
1 Поврзано
* Параромски јазици
Англоромски јазик

Англоромски јазик или англиски ромски јазик — мешан јазик којшто вклучува ромски речник во англискиот јазик со којшто се служат потомците на Англиските Роми во САД (100.000), Обединетото Кралство (90.000), Австралија (5.000) и во ЈАР..
По пристигнувањето во Велика Британија во XVI век, Ромите го користеле ромскиот јазик до крајот на XIX век (во Велс можеби и една генерација повеќе). Јазикот бил заменет со англиски како секојдневен и семеен јазик, што довело до создавање на параромски јазик или присуство на одлики на ромскиот јазик во англискиот.
1 Поврзано
* Параромски јазици
Лајузе

Лајузе — мешан од ромски и естонски којшто се зборувал во Естонија.
1 Историја
Ромите во Естонија за првпат пристигнале во XVII век. Според некои гласини, тие биле дел од ромскиот оркестар на шведскиот крал Карл XII којшто го основал откако поминал зима во замокот Лаис. Во 1841 година, сите 44 Естонски Роми биле собрани и населени околу Лајузеската парохија. Нивно главно стојалиште било селото Радувере, но тие исто така живееле во Раквере и Јигева. Пред Втората светска војна, во Лајузе имало 60 Роми. Лајузе изумрел со германската окупација на Естонија кога сите негови говорници биле убиени од страна на нацистите во геноцидот на Ромите.
2 Јазични одлики
Лајузе дели бројни јазични одлики со калофинскиот ромски јазик, како и омекнување на заднонепчените согласки пред предните самогласки и почетно стишување.
Ромскосрпски јазик

Ромскосрпски јазик или српскоромски јазик — мешан јазик којшто настанал преку јазичен допир на ромски и српски. Јазикот се зборува во Србија и другите земји од поранешна СФРЈ. Тој се разликува од влашкоромските дијалекти коишто се говорат во Србија.
1 Издаваштво
Во октомври 2005 година бил издаден првиот ракопис за ромската граматика во Србија од јазичарот Рајко Ѓуриќ, насловена „Граматика на ромскиот јазик“ (во оригинал ''Gramatika e Rromane čhibaki - Граматика ромског језика (Gramatika romskog jezika)'').
2 Поврзано
* Параромски јазици
Параромски јазици

Параромски јазици  — поим којшто се употребува за означување на различните ромски говори. Мнозинството вакви јазици се мешани, односно како основа на јазикот главно е земен ромскиот, но во нив исто така е присутно и влијание од други јазици. Меѓутоа, има и јазици коишто не се мешани и како основа го имаат само ромскиот јазик. Парароманските јазици како основа главно ги земаат индоевропските јазици. Исклучоци се лајузе, кој како основа го има естонскиот, и ероминчела, кој како основа го има баскискиот јазик. Овие јазици се традиционални говори на ромските заедници и се говорат наместо или заедно со ромските дијалекти.
1 Јазици
* Врз палеобалканска основа:
** Ломаврен (врз ерменска основа);
** Грчкоромски јазик (врз Грчка основа).
* Врз угрофинска основа:
** Лајузе† (врз естонска основа).
* Врз германска основа:
** Англоромски јазик (врз англиска основа);
** Дански роди (на датской основе);
** Скандинавскоромски јазик;
** Синтиманојч.
* Врз романска основа:
** Калопортугалски ромски јазик (врз португалска основа);
** Калошпански ромски јазик (врз шпанска основа);
* Врз словенска основа:
** Сервицки дијалект (врз украинска основа);
** Ромскосрпски јазик (врз српска основа).
* Врз келтска основа:
** Валискоромски јазик;
** Шелта (во значителна мера содржи и јазични одлики од англискиот јазик).
* Други
** Ероминчела (врз баскиска основа);
** Татарскоромски жаргон (врз кримскотатарска основа).
* Немешани параромски јазици:
** Бохемискоромски јазик† (врз чешка основа);
** Калофински ромски јазик.
*† изумрен јазик
Луѓе, неизбројани

Луѓе, неизбројани е канадски документарен филм од 2011 година во режија на Арон Јегер. Ја раскажува приказната за културата и историјата на ромскиот народ (општо познати како ''цигани'' ) во Европа, со посебен акцент на нивната тешка состојба за време на холокаустот . Филмот исто така прави паралела околу сличностите на нетолеранција помеѓу времето на Порајмосот (ромскиот холокауст) и зголемената нетолеранција и злоупотреба на правата на Ромите во Европа денес . Беше номиниран за награда на продуцентскиот гилд на Америка во 2012 година. Филмот беше прикажан на њујоршкиот џипси фестивал и е дел од ''серијата предавања за холокаустот на'' универзитетот Вандербилт .
Калдерашкоромски јазик

Калдерашкоромски јазик — група влашкоромски дијалекти со коишто се служат Калдерашите, главно во Романија. Главен јазичен допир имал со романскиот јазик.
1 Правопис
+ Кирилско писмо
Големи букви, А, Б, В, Г, Ғ, Д, Дж, Е, Ё, Ж, З, И, Й, К, Кх, Л, М, Н, О, П, Пх, Р, Рр, С, Т, Тх, У, Ф, Х, Ц, Ч, Ш, Ъ, Ы, Ь, Э, Ю, Я
Мали букви, а, б, в, г, ғ, д, дж, е, ё, ж, з, и, й, к, кх, л, м, н, о, п, пх, р, рр, с, т, тх, у, ф, х, ц, ч, ш, ъ, ы, ь, э, ю, я
Изговор (по МФА), a, b, v, h, g, d, d͡ʒ, je, jo, ʒ, z, i, j, k, kʰ, l, m, n, o, p, pʰ, r, ɻ, s, t, tʰ, u, f, x, t͡s, t͡ʃ, ʃ, ə, i, -, e, ju, ja
Циганите од Свинија

''Циганите на Свинија'' — документарен филм од 1998 година за ромското население во Свинија, Словачка. Филмот ги документира луѓето во заедницата и го следи Дејвид Шефел, канадски антрополог, додека тој се обидува да добие поддршка од добротворни агенции „Хејфер проџект интернешнл“, Канадската агенција за меѓународен развој и „Живеалиште за човештво интернешнл“.
Филмот бил режиран од Џон Паскиевич, а го продуцирал Џо Мекдоналд преку Националниот филмски одбор на Канада.
1 Поврзано
* Роми во Словачка
Ромологија

Ромологијата (повремено циганологија) - новонастанато меѓудисциплинарно поле за етнички студии што се однесува на искуствата на ромскиот народ. Многу ретки (или небитни) поими за областа се ромски студии, ромалогија, и ромистика. Ромските студии се засноваат на аспекти на социологијата, антропологијата, лингвистиката и политичките науки. Посебни насочени области се потекло на ромскиот народ, искуства на прогонства и политичко угнетување, ромски јазик, ромско општество и култура и ромски обичаи и традиции.
Областа за истражување на ромски студии често се протега надвор од етничките Роми до ирските патници, Јениче и други групи традиционално познати како Цигани.
1 Публикации
Главната публикација  во оваа област е академското списание „''Romani Studies“'', кое го издава „Циганско усно друштво“ и го уредува Кимо Гранквист, професор по ромски студии на Универзитетот „Содертерн“, Стокхолм.
Рајко Ѓуриќ

Рајко Ѓуриќ (|Рајко Ђурић, ромски: Raiko Juric), (, - , ) — српски и ромски писател, политичар и претседател на Унијата на Ромите на Србија.
1 Животопис
Рајко Ѓуриќ е роден на 3 октомври 1947 година во Мало Орашје, Смедерево. Студирал филозофија на Филозофскиот факултет во Белгарад (1967—1972). Во 1986 година докторирал социологија на тема ''Културата на Ромите во СФРЈ''. Во 1991 година се преселил во Берлин каде живеел во текот на деведесеттите години на 20 век.
Напишал повеќе од 500 статии и до заминувањето од Југославија бил главен уредник на културната рубрика на дневниот весник „Политика“. Напишал 34 книги и учествувал во продукцијата на филмот Собирачи на перја од Александар Петровиќ и бил косценарист на филмот Дом за бесење од Емир Кустурица
Бил претседател на Меѓународната ромска унија и генерален секретар на Ромскиот центар Меѓународен ПЕН центар.
2 Творештво
*''Bi kheresko-Bi limoresko'', 1975
*''Purano svato o dur themestar'', 1980
*''A i U - A thai U'', 1982
*''Kultur der Roma und interkulturelle Beziehungen'', 1988–1990
*''Paradigmen in der Kultur der Roma'', 1992
*''Die Kultur der Roma und Sinti'', 1993
* Драма „Да се убие Зоран Ѓинѓиќ” по која настанала истоимената претстав во режија на Златко Паковиќ.
Меренре Немтиемсаф I

Меренре Немтиемсаф I (владеел 2287–2278 п.н.е.) бил четвртиот крал на Шестата династија во Египет. Неговото име, повикувајќи се на Немти, порано се читало како Антиемсаф, читање за кое сега се знае дека е неточно.
1 Биографија
Меренре бил син на Пепи I и Анкесенпепи I, и внук на женскиот везир Небет и нејзиниот сопруг Куи.
Кралските печати и камени блокови од шестата династија пронајдени во Сакара покажуваат дека тетката на Меренре, кралицата Анкесенпепи II, била сопруга на Пепи I, а потоа и на самиот Меренре. Бидејќи каменот од Јужна Сакара покажува дека владеењето на Меренре е меѓу Пепи I и Пепи II, и траело минимум нешто повеќе од една деценија, ова индиректно укажува дека Меренре I бил татко на Пепи II, наместо Пепи I како што традиционално се претпоставуваше. Ќерката на Меренре, Анкесенпепи III, била сопруга на Пепи II.
2 Пирамида
Меренревата пирамида е изградена за време на Шестата династија во Египет кај Сакара 450 метри југозападно од пирамидата на Пепи I и на слично растојание од пирамидата на Џедкаре.
Евгениј Романович Агрест

Евгениј Романович Aгрест (роден на август 15, 1966 година, Витебск) - Шведскi шахист, велемајстор (1997).
По распадот на СССР во 1994 година, тој емигрирал во Шведска. Ја добил титулата велемајстор во 1997 година. Четирикратен шампион во шах во Шведска (1998, 2001, 2003 и 2004 година), трикратен скандинавски шампион (2001 година, заедно со Артур Коган, 2003 заедно со Курт Хансен и во 2005 година). Тој играл за репрезентацијата на Шведска на 8 шаховски олимпијади (1998 - 2010, 2014) и на 5 европски тимски првенства(1999-2007).
Од август 2015 година, тој е тренер на Нилс Гранделиус.
Агрест е оженет со меѓународниот шаховски мајстор во категорија жени, Светлана Агрест а сопругата и неговата ќерка играат за шведскиот женски шаховски тим.
Фатма од шумата

''Фатма од шумата'' ( |Tahtacı Fatma ) е 28-минутен турски документарен филм во режија на Суха Арин . Првпат беше прикажанан во Меѓународната година на детето (1979).
Филмот прикажува каков е животот на едно 12-годишно девојче кое живее и работи со дрвосечачите во шумите на високите планини Торос . Во него се документира за експлоатацијата на детскиот труд и суровите животи на дрводелците вработени во турското Министерство за шумарство .
1 Екипа
* Режисер: Суха Арин
* Асистент режија и монтажа: Несли Чолгесен, Цемал Карман, Кемал Севимли, Јалчин Јеленс
* Директор на фотографија: Хасан Озген
* Камера: Савас Гувезен
* Музички аранжман: Мехмет Еренлер, Невит Кодали
2 Награди
* Прва награда на 3-тиот интернационален балкански филмски фестивал (1979)* Наградата Сребрен меч на меѓународниот филмски фестивал во Дамаск (1979)* Награда Златен портокал на филмскиот фестивал во Анталија (1979) * Прва награда во селекцијата за краток филм на Министерството за култура на Турција (1979)
Галерија на матица српска

Галеријата на Матица Српска ( Галерија Матице Српске) е една од најголемите и најстарите галерии во Србија. Сместено е во централната зона на Нови Сад, веднаш до Меморијалната колекција на Павле Беjански .
Галеријата е основана на 14-ти октомври 1847 година, со придонес од Сава Текелија кој остави вредна колекција на семејни портрети на Матица Српска и други српски трговци кои дадоа дарови и донации во галеријата.
Зградата на Галеријата на Матица Српска беше прогласена за Споменик на културата од големо значење во 1979 година.
Галеријата на Матица Српска дејствува како независна институција, освен Матица Српска од 1958 година. Колекциите во Галеријата на Матица Српска претежно се состојат од слики од сите периоди на националната историја на уметноста.
1 Галерија
Олександр Желиба

Олександр Желиба (|Олександр Желіба; роден во село Олексинци, Срибњански реон, Черниговска област, 25 ноември 1975) - украински хералдичар, учител, википедијанец. Член на Украинското грбословно друштво (1996). Кандидат за педагошки науки (2003). Автор на множества симболи на Државниот универзитет во Нижин, Агротехнички институт во Нижин, Медицинско училиште во Нижин, Нижински реон во Черниговската област, Јаготински реон во Киевската област и нејзините населени места.
1 Главни дела
## Громадянська освіта: основи демократії. 11(12) клас: навчальний посібник / Т. В. Бакка, Т. В. Ладиченко, Л. В. Марголіна та ін. (Дубровський В. Ф., Желіба О. В., Клепко С. Ф., Мелещенко Т. В.). — Харків: Основа, 2009. — 207 с.: іл., хеми, табл.
### Желіба О. В., Крапив'янський С. М. Новітня історія в запитаннях, завданнях, документах, графіках, діаграмах, схемах, таблицях. 10-11 клас. Посібник із всесвітньої історії. — Ніжин: НДПУ ім. М. Гоголя, 2001. — 166 с.
# Желіба О. В. Людина і світ: навч.-метод. посіб. для підготовки уроків курсу «Людина і світ» / О. В. Желіба. — Ніжин: НДУ ім. М. Гоголя, 2014. — 199 с.
# Желіба О. В. Методика викладання історії засобами умовно-графічної наочності. Навчальний посібник. — Ніжин: НДПУ ім. М. Гоголя, 2003. — 147 с.
# Желіба О. В. Толерантність: соціальний, економічний, культурний вимір: навч.-метод. посіб. / О. В. Желіба. — Ніжин: НДУ ім. М. Гоголя, 2013. — 44 с.
## Ладиченко Т. В., Бакка Т. В., Желіба О. В. Суспільствознавство. Методичний посібник для вчителів. — К.: Аконіт, 2005. — 160 с. 13 д-рарк.
# Ладиченко Т. В., Камбалова Я. М., Желіба О. В. Всесвітня історія (1914—1939 рр.). Методичний посібник для вчителів. — К.: Аконіт, 2005. — 336 с.
# Методика викладання навчального курсу «Людина і світ»: 11 кл.: Книга для вчителя / Ладиченко Т. В., Бакка Т. В., Желіба О. В.; За заг. ред. Л. В. Губерського. — К.: Знання України, 2004. — 196 с.
####
2 Галерија
3 Врска
*
Битка кај Сетина

Битка кај Сетина ― битка помеѓу војските на Јован Владислав и Василиј II одржана есента 1017 г.
Се одиграла во близина на Сетина во Леринско, една од престолнините на Самоиловото Царство. По освојувањето на Сетина, есента 1017 година, византискиот цар, испратил два поголеми одреда против Јован Владислав, кој со малубројна војска се наоѓал во нејзината околина. Византиската војска паднала во заседа и се појавила опасност да биде целосно уништена. Василиј II морал брзо да интервенира. Го нападнал ненадејно логорот на Јован Владислав и ја разбил неговата војска. Поразот кај Сетина го навестил брзиот крај на Самоиловото Царство.
1 Наводи
Sethstat (музичка група)

Sethstat — македонска џез-група.
1 Состав
Членови на „Sethstat“ се:* Владан Дробицки (тромбон)
* Васко Бојаџиски (тенор и алт саксофон)
* Александар Николовски (труба)
* Панче Бујуклиев (електрично пијано и синтисајзер)
* Павел Дробицки (бас гитара)
* Гоце Наумов (тапани)
2 Дискографија
* „Кораб“ (2011)
Скандинавскоромски јазик

Скандинавскоромски (|romani, |romani, скандинавскоромски: ''romani rakripa'' или ''tavringens rakripa''), познат и како норвешкоромски, таврингерскоромски, татерски јазик, и данскоромски, — мешан јазик кокшто настанал со јазичен допир на ромски и скандинавските јазици. Јазикот го говорат Скандинавските Роми во Норвешка (околу 100–150 постари лица) и порано во Шведска. Скандинавскоромскиот користи речник на деклинирани зборови од ромскиот јазик. Сепак, голем дел од првобитната ромска граматика била изгубена и неговите говорници денес зборуваат шведски или норвешки.
Нема стандардизиран облик на скандинавскоромскиот јазик, така што постојат разлики во речникот, изговорот и употребата на зборови од говорник до говорник. Во печатен облик, скандинавскоромските зборови често се запишани со шведски (S) или норвешки (N) букви (''ä'', ''æ'', ''ø'', ''å''), како и комбинации од букви за ознака на ромските гласови, како на пример ''tj-'' или ''kj-'' ( или ) за ознака на ромската буква ''č'' или ''čh'' . Некои примери на скандинавскоромски правопис се: ''tjuro'' (S) / ''kjuro'' (N) со значење „нож“; ''gräj'' (S) / ''grei'' (N) со значење „коњ“.
1 Поврзано
* Параромски јазици
* Калофински ромски јазик
Бјулетин (весник на ВМРО Обединета)

Бјулетин ''(eng. Bulletin) ―'' весник на Привременото претставништво на ВМРО Обединета.
Околу овој орган се собирале претставниците на македонското револуционерно движење: Димо Хаџи Димов, Ѓорче Петров, Петар Поп Арсов, Христо Јанков, Чудомир Кантарџиев, Александар Бујнов, санданистите и други. Излегле вкупно 9 броеви. Првиот се појавил во април, а последниот на 3 август 1919 година. Главен уредник бил Димо Хаџи Димов. Печатен бил на бугарски јазик.
1 Наводи
Битка кај Сперхеј

Битка кај Сперхеј (996 или 997 година) ― прва поголема загубена битка на Самоил во борбата против Византија.
Се одиграла кај реката Сперхеј во денешна Грција, во близина на Термопилите. Византиската војска ја предводел војсководецот Никифор Уран. Враќајќи се од походот во Јужна Грција, Самоил се улогорил на десниот брег на надојдената река, а Никифор Уран на спротивната страна. Византијците успеале да најдат премин преку реката и ноќе ненадејно го нападнале логорот на Самоил. Самоиловата војска доживеала катастрофален пораз. Во битката биле ранети Самоил и неговиот син Гаврил Радомир, кои се спасиле од заробување криејќи се меѓу загинатите војници. Во текот на ноќта успеале незабележано да се повлечат и да се вратат во Македонија. Поразот кај Сперхеј не влијаел битно на натамошното ширење и јакнење на Самоиловата држава, која набрзо потоа прераснала во царство.
Според хроничарот Скилица, оваа битка се случила во 996 година, но постојат индиции дека станува збор за 997 година.
1 Наводи
Кораб (музички албум)

„Кораб - музички албум на македонската џез-група „Sethstat“ од 2011 година, издание на „SJF Records“.
1 Песни
Албумот содржи 7 композиции:# celestial diorama
# x-particles vs y-neutrinos
# e.t. intelligence crossing the multiverse
# bon voyage cassini II
# event horizon
# 2,998000,12 per sec./through the nebula
# four-momentum landing
2 Информации за албумот
Сите песни се компонирани и аранжирани од членовите на групата. Албумот е снимен во студиото на ТВ Алфа во април 2010 година. Продуцент на албумот е Владан Дробицки, снимател бил Ален Хаџи-Стефанов, обвивката на албумот ја дизајнирала Јана Ацевска, а фотографијата е дело на „Stork Work“. На албумот настапуваат: Владан Дробицки (тромбон), Васко Бојаџиски (тенор и алт саксофон), Александар Николовски (труба), Панче Бујуклиев (електрично пијано и синтисајзер), Павел Дробицки (бас гитара) и Гоце Наумов (тапани), а како гостин на првата и третата композиција се јавува Гунтер Кубе (бас кларинет).
Марија Календар

Марија Календар – македонски универзитетски професор на Факултетот за електротехника и информациски технологии.
1 Животопис
Марија Календар е родена во Скопје во 1979 година. На Електротехничкиот факултет во Скопје дипломирала во 2002 година, магистрирала во 2007, а докторирала во 200х година. Во текот на факултетското образование секоја година била наградувана за успешните студии. Како најдобар дипломиран студент од својата генерација е наградувана од Факултетот, Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, а добитник е и на златен прстен од Инженерската институција на Македонија. На Факултетот, таа почнала со работа во 2002 година како помлад асистент, напредувала во асистент во 2008, доцент во 20хх и вонреден професор во 20хх.
Во рамките на досегашната научно-истражувачка работа учествувала во изработката на повеќе публикувани научно-истражувачки трудови. Соавтор е на неколку стручни книги од областите на компјутерски софтвер и хардвер, како и на два учебника за средно образование. Член е на меѓународните професионални здруженија IEEE и ACM. Полињата на професионален интерес вклучуваат проценка на перформанси и моделирање на компјутерски системи и компјутерски мрежи, P2P компјутерски мрежи и сообраќај, моделирање на безбедност на мрежни системи.
Олег Виник

Олег Винник (|Олег Винник; роден во село Вербивка, Черкаска област, 31 јули 1973) — украински пејач, текстописец и глумец.
1 Филмографија
* 2003 година - Документарен филм - Les misérables — Ein Musical für Berlin „ Жан Валжан“.
* 2005 година - Комедија серија - Unser Charly - Николај Бугаев
* 2006 година - комедија, драма - Eine Liebe in Königsberg - руски машиновозач
* 2018 година - комедија - „Луда свадба“ - камео
* 2019 година - комедија - „Луда свадба 2“ - камео
2 ТВ-проекти
* 2017—2018 година - „X-фактор“, 8-та и 9-та сезона (жири)
* 2018—2019 година - домаќин на хит-парадата на М1
* 2019 година - домаќин на втората недела на „Танцување со вездите“
* 2020 година - учесник на „Танцување со вездите“
* 2021 година - Маска
* 2021 година - тренер во емисијата „Глас на земјата (единаесетта сезона)“
3 Дискографија
# 2011— «Ангел»
# 2012— «Счастье»
# 2013— «Роксолана»
# 2015— «Я не устану»
# 2018— «Ты в курсе»
# 2018— «Як жити без тебе»
4 Врски
** // dw
*
Владимир Величковиќ

Владимир Величковиќ (|Владимир Величковић; Белград, 11 август 1935 - Сплит, 29 август 2019) — еден од најистакнатите српски сликари и претставник на нови (модерни) фигурации..
Дипломирал Архитектонски факултет во Белград. Од 1962 година. до 1963. бил соработник на Магистерската работилница на Крсто Хегедушиќ во Загреб.
Се пресели во Париз во 1966 година. Бил избран за професор на „Lecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts“ во Париз 1983 година и останува на тоа место до 2000.
Бил избран за член на Српска академија на науките и уметностите.
Бил одликуван со највисокото француско признание во областа на културата и уметноста ", - {Commandeur dans l'ordre des Arts et des Lettres}.
Изложувал во голем број земји во Европа и Америка.
Бил избран на 7 декември 2005. за член на француската Ликовна академија (Académie des beaux-Arts) во одделот сликарство. Тој е еден од десетте академици на овој оддел, на позиција бр. 7. кој има историја од два века. Првиот Србин што е член на оваа Академија, додека во соодветниот Француска академија на науките академик Иван Чаја, 1956 беше избран за дописен член
На 2 ноември 2006 тој бил унапреден во почесен доктор Универзитет во Крагуевац. Предавал како визитинг-професор на Факултет за современи уметности во Белград.
Во април 2007 година, Величковиќ беше награден со француски Орден на витез на легијата на честа. Во мај 2013 година, тој имаше изложба во Галеријата на САНУ, во истата галерија имаше и изложба во 2002 година. На изложбата од 2002 година, мотивите беа поврзани со гаврани на земја, а во 2013 година со гаврани кои летаат.
Неколку монографии се посветени на неговото дело.
Тој беше погребан во Алејата на заслужените граѓани во Белград. Комеморацијата се одржала во Собранието на градот Белград.
Посмртно, во 2020 година тој ја доби наградата Музеј на град Белград за неговиот целосен придонес кон креативноста на територијата на Белград..
1 Поврзано
* „Медиала — коб два мерила“ (ТВ)
1.1 Интервјуи
*****
Антоним

Антоним или противзначник — збор со спротивно значење. Антонимите можат да се користат за споредување или утврдување.
Примери за антоними:
* Голем-мал
* Долго-кратко
* Лош-добар
* Убав-грд
* Бел-црн
* Паметен-глупав
* Млад-стар
Усеркаре

Усеркаре (исто така Восеркаре, што значи „Моќна е душата на Ра“) бил вториот фараон на Шестата династија, кој владеел кратко, од 1 до 5 години, кон крајот на 24 век до почетокот на 23 век п.н.е. Односот на Усеркаре со неговиот претходник Тети и наследникот Пепи I е непознат, и неговото владеење останува енигматично. Иако е потврден во историските извори, Усеркаре е целосно отсутен од гробот на египетските службеници кои живееле за време на неговото владеење. Покрај тоа, египетскиот свештеник Манетон известува дека претходникот на Усеркаре, Тети, бил убиен. Усеркаре често се смета дека бил краткотраен узурпатор. Алтернативно, тој можеби бил регент кој владеел за време на детството на синот на Тети, кој подоцна се искачил на престолот како Пепи I.
1 Потврди
1.1 Историски извори
Усеркаре е присутен на Кралскиот список од Абидос, список на кралеви запишани за време на владеењето на Сети I (1290 &ndash; 1279 г. п.н.е.) повеќе од 1000 години по почетокот на Шестата династија. Картушот на Усеркаре го зазема 35-от влез на списокот, меѓу оние на Тети и Пепи I, што го прави втор фараон на династијата. Усеркаре е исто така наведен во Кралскиот список од Торино, кралски список составен за време на владеењето на Рамесес II (1279 &ndash; 1213 г. п.н.е.). За жал, има големата лакуна на втората линија од четвртата колона на папирусот на кој е напишан списокот, на местото каде што можеби се наоѓало името на Усеркаре.
1.2 Современи извори
Неколку артефакти што датираат од времето на Усеркаре преживеале до денес, единствените сигурни сведоштва истовремено со неговото владеење биле два цилиндри печати на кои се испишани неговото име и титулите, и бакарен чекан од колекцијата на Михаилид. На чеканот има мал натпис кој го дава името на екипажот на работниците „Возљубени од Усеркаре“, кои потекнувале од Ваџет.
2 Гробница
Локацијата на гробот на Усеркаре сè уште не е идентификувана. Краткоста на неговото владеење подразбира дека гробницата најверојатно не била завршена до неговата смрт, што ја отежнувало современата идентификација. Бидејќи Усеркаре бил фараон од Шестата династија, се претпоставува дека неговиот гроб бил планиран да биде пирамида. Можна оправданост на оваа хипотеза е бакарен чекан во кој се споменува тим на платени работници од Ваџет. Овие работници најверојатно биле вклучени во важен градежен проект, веројатно пирамидата на Усеркаре.
Изнесени се две хипотези за локацијата на пирамидата на Усеркаре. Египтологот Васил Добрев смета дека пирамидата на Усеркаре се наоѓа во областа Јужна Сакара денес позната како Табет ал-Гуеш, северозападно од комплексот на Пепи I. Навистина, таму е пронајдена голема некропола на претставници на администрацијата на Шестата династија, што според Добрев, навестува блиско присуство на кралска пирамида. Астрофизичарот Џулио Магли смета дека пирамидата на Усеркаре треба да се бара на средина меѓу оние на Пепи I и Меренре Немтиемсаф I, на место каде трите пирамиди ќе формираат линија паралелна на онаа формирана од пирамидите на Сехемхет, Унас, Џосер, Усеркаф и Тети на север.
Ураган (опера)

„''Ураган''“ — опера од Алфред Бруно од 1901 година, од либретото од Емил Зола.
1 Снимка
* Жизел Десмутиер, Камил Моран, Берт Монмар, Пјер Џаноти, Надин Сотеро, Оркестер на радио „Лирик“ од Париз, Јуџин Биго, 1957 година.
Ателје во Батињол

''Ателје во Батињол'' - слика на Анри Фантен Латур создадена во 1870 година. Делото сега е во Музејот Орсе.
1 Опис
Делото го прикажува Едуар Мане како седи на неговиот триножник, а Закари Астрик седи покрај него, Ото Шолдерер, Огист Реноар, носејќи капа, Емил Зола, со очила во рака, Едмонд Метр, Фредерик Базиј, со карирани панталони и Клод Моне.
Поплава (роман)

''Поплава'' (''L'Innondation'') е новела од 1880 година од Емил Зола. Дејството на романот е сместено во селото Сент Жори, неколку милји до Гарона од Тулуз, тоа е приказна за семејна трагедија, раскажана од седумдесетгодишниот патријарх Луј Рубје.
1 Резиме на заговор
На еден убав мајски ден, Гарона надојдува, ги руши сите мостови; уништувајќи скоро две илјади куќи; стотици удавени; и оставајќи дваесет илјади гладни до смрт. Новелата го опишува непосредното влијание на оваа поплава врз едно домаќинство.