Џин Ричи

Џин Рут Ричи (8 декември 1922 година - 1 јуни 2015 година) била американска фолк пејачка, текстописец и свирач на Апалачки дулцимер, од некои наречена „Мајка на фолкот“. Во младоста научила стотици народни песни на традиционален начин (усно, од нејзиното семејство и заедницата), од кои многу биле апалачки варијанти на вековни британски и ирски песни, вклучувајќи десетици детски балади. Во полнолетството, таа ги споделила овие песни со пошироката публика, а исто така напишала и некои од своите песни користејќи традиционални корени.
Таа била крајно одговорна за оживувањето на апалачкиот дулцимер, традиционалниот инструмент на нејзината заедница, кој го популаризираше свирејќи на инструментот на своите албуми и пишувајќи книги со упатства.
Исто така, поминувала време собирајќи народна музика во Соединетите Американски Држави и во Велика Британија и Ирска, со цел да го истражи потеклото на нејзините семејни песни и да помогне во зачувувањето на традиционалната музика.
Таа инспирирала широк спектар на музичари, вклучувајќи ги Боб Дилан, Џоан Баез, Ширли Колинс, Џони Мичел, Емилу Харис и Џуди Колинс.
1 Надвор од Кентаки
1.1 Семејство
Џин Ричи е родена во семејството на Абигејл (моминско Хол) Ричи (1877–1972) и Балис Вилмар Ричи (1869–1958) од Вајпер, неинкорпорирана заедница во округот Пери во планините Камберленд во југоисточен Кентаки. Заедно со семејството Комбс од соседниот округ Нот, Семејството Ричи од округот Пери биле едно од двете „големи семејства што пеат балади“ во Кентаки, прославени меѓу научниците за народни песни. Таткото на Џин, Балис, во 1910 или 1911 година испечатил книга со стари песни насловена како ''Мелодии на љубовниците'', која ги содржела најпопуларните песни во Хиндман во тоа време. Сепак, Балис претпочитал да свири на апалачкиот дулцимер отколку да пее, честопати пеејќи цели балади во себе си заедно со свирењето на дулцимерот. Во 1917 година, колекционерот на народна музика Сесил Шарп собрал песни од постарите сестри на Џин, Меј (1896–1982) и Уна (1900–1989), додека нејзината сестра Една (1910–1997) исто така ги научила старите балади, многу подоцна издавајќи го својот албум со традиционални песни со придружба на дулцимер. Повеќето од браќата и сестрите Ричи биле посветени на изведување и зачувување на традиционалната музика. Многу од Ричиеви го посетувале училиштето „Хиндман Сејтлмент“, фолклорно училиште каде што учениците биле охрабрувани да го ценат своето потекло и каде што Шарп ги пронашол многу од неговите песни. Можно е многу од песните на Ричиеви да биле апсорбирани од соседи, роднини, пријатели, соученици, па дури и од книги, како и да биле пренесувани низ семејството.
Предците по таткова линија на семејството Ричи, Александар Ричи (1725–1787) и неговиот син Џејмс Ричи постариот (1757–1818) од Стјуартон, Источен Ершир, Шкотска, емигрирале во Соединетите Американски Држави. Џејмс Ричи постариот се борел во Американската војна за независност во 1776 година (вклучително и во опсадата на Јорктаун ) и живеел во Вирџинија пред да се насели на езерото Кар Крик во она што сега е округ Нот, Кентаки, со своето семејство. Кога се удавил во езерото во 1818 година, неговото семејство се вратило во Вирџинија, освен неговиот син Александар Крокет Ричи постариот (1778–1878), прапрадедо на Џин Ричи.
Повеќето од Ричиеви подоцна се бореле на страната на Конфедерацијата во Граѓанската војна, вклучувајќи го и дедото на Џин од таткова страна, судијата Остин Ричи (1834–1899), кој бил поручник на чета Ц од 13-та коњаница на Конфедерацијата во Кентаки.Тие беа тивки, внимателни луѓе, кои се занимаваа со балади, големи семејства кои ги образувале своите деца. Бабата на Џин беше главна движечка сила во Старата регуларна баптистичка црква, а сите традиционални химни доаѓаа од неа. Чичкото на Џин, Џејсон, беше адвокат, кој се сеќава на големите балади како „Лорд Барнард“. Таткото на Џин предавал во училиште, печател весник, вградувал спецификации, се занимавал со земјоделство и испратил десет од своите четиринаесет деца на колеџ.Нејзиниот „чичко“ Џејсон (1860–1959), кој всушност бил братучед на нејзиниот татко, се занимавал со адвокатура додека поседувал фарма во Талкум, округ Нот, Кентаки. Тој бил извор на неколку песни на Џин Ричи, а Сесил Шарп за малку не го сретнала во 1917 година, наведувајќи во својот дневник дека „не можеле да го добијат“.