Роџер Блeк

Роџер Ентони Блек (роден на 31 март 1966 година) е британски пензиониран атлеичар. За време на неговата атлетска кариера, тој освои поединечни сребрени медали во спринт на 400 метри на Олимписките игри и на Светските првенства. Откако се повлече од атлетиката, тој работи како телевизиски водител и мотивациски говорник. Блек има колекција од петнаесет медали од големите атлетски натпреварувања.
1 Ран живот
Роден е во Госпорт, Хемпшир, има сестра близначка Јулија. Додека играл фудбал со локалниот тим (RPFC) тој почнал да ја демонстрира својата умешност како тркач, постигнувајќи бројни голови оставајќи многу играчи позади себе. Потоа се приклучил на атлетските клубови, повторно полагал еден од своите испити од А-ниво и почнал да студира медицина на Универзитетот во Саутемптон, но го напуштил курсот по три месеци бидејќи почнал да постигнува успех како спортист.
2 Атлетска кариера
Блек стана познат во 1985 година кога го освои Европското првенство за јуниори на 400 метри во време од 45,43 на 19 годишна возраст.
Во 1986 година, Блек дипломирал во сениорскиот ранг и направил спектакуларно влијание победувајќи на Игрите на Комонвелтот во Единбург со 45,57, а потоа и на Европското првенство во Штутгарт, победувајќи со време од 44,59, неговиот прв британски рекорд, соборувајќи го Дерек Редмонд 44,82.
Неговите наредни три сезони беа во мирување поради болест и повреди. На патеката се врати во 1990 година во добра форма и повторно го однесе на Европското првенство кое се одржа во Сплит. Блек ги оспори 400-те мери финале и ја задржа титулата со време од 45.11, задржувајќи го својот стар ривал Томас Шенлебе позади себе. Потоа го закотви тимот на ГБ на лесни 4 × 400 метри победа со разлика од 15 метри и европски рекорд од 2:58.23, со неговото поделено време од 43.9. Така постигна редок дабл-дабл – два златни медали на последователни првенства.
Извонредната сезона на Блек во 1990 година беше проследена со сезоната на Светското првенство во 1991 година со многу очекувања. Неговата форма во почетокот на сезоната во Кристал Палас го натера да ги победи Стив Луис и Антонио Петигру, но само да загуби од новиот спортист Мајкл Џонсон.
Блек постави нов британски рекорд од 44,37 секунди на 3 јули 1996 година во Лозана, Швајцарија. Времето на Блек е второ најбрзо на сите времиња забележано од британски тркач.
Неговото најголемо поединечно достигнување во атлетика беше на Олимпијадата во 1996 година во Атланта кога во финалето на 400 метри, тој заврши на второто место зад Мајкл Џонсон, освојувајќи го сребрениот медал. Потоа се повлече од спортот само две години подоцна откако не беше избран за Европското првенство во 1998 година.
Блек беше тренер на Мајк Смит и Мајк Витингем, во спонзорство на Рибок.
3 Награди
Во 1995 година, Универзитетот Саутемптон му додели на Блек почесна диплома и тој исто така беше награден од кралицата Елизабета Втора со MBE.
4 Телевизиска кариера
Во 1998 година Блек се појави на детската програма за вести ''Њузраунд'' со колегата спортист Иван Томас известувајќи за дебелината кај децата.
Блек работеше редовно за Би-Би-Си на програми како што се ''Утрешниот свет'' и ''Трибината''. Во 2004 година тој беше една од познатите личности кои учествуваа на натпреварот за танцување про-ам, Стриктли Кам Денсинг на БиБиСи 1. Во септември 2006 година, тој учествуваше во програмата за ''славни мајстори'' на BBC One, стигнувајќи до финалето заедно со Мет Досон и Хардип Синг Коли.
5 Пишување
Блек напиша автобиографија, објавена од Андре Дојч, со наслов ''Колку трае курсот?'' ,
6 Личен живот
Блек е оженет со Џулија Бурџис, со која ги добија близнаците Џорџ и Макс во 2006 година. Блек има и ќерка Изабел од претходниот брак со Елса Девасојн. И покрај тоа што е роден во Госпорт и го посетува престижното Grammar School во Портсмут, Блек е поддржувач на Саутемптон ФК. Во август 2014 година, Блек беше еден од 200-те јавни личности кои беа потписници на писмото до ''Гардијан'' во кое се противи на шкотската независност во периодот пред Септемврискиот референдум за тоа прашање.
7 Достигнувања
* 1985 година
** Европско првенство за јуниори – Котбус, Германија
*** Златен медал на 400 метри – 45,36 секунди
*** 4 x 400 м. златен медал во штафета – 3:07.18
* 1986 година
** Игри на Комонвелтот - Единбург, Шкотска
*** 400 м. златен медал – 45,57 сек.
*** 4 x 400 м. златен медал во штафета – 3:07.19
** Европско првенство – Штутгарт, Германија
*** 400 м. златен медал – 44,59 сек.
*** 4 x 400 м. златен медал во штафета – 2:59,84
* 1987 година
** Светско првенство – Рим, Италија
*** 4 x 400 м. штафетен сребрен медал
* 1990 година
** Европско првенство – Сплит, Југославија
*** 400 м. златен медал – 45,08 сек.
*** 4 x 400 м. златен медал во штафета – 2:58,22
* 1991 година
** Светско првенство – Токио, Јапонија
*** 400 м. сребрен медал – 44,62 сек.
*** 4 x 400 м. златен медал во штафета – 2:57,53
* 1992 година
** Летни олимписки игри - Барселона, Шпанија
*** 4 x 400 м. Бронзен медал во штафета – 2:59,73
* 1994 година
** Европско првенство – Хелсинки, Финска
*** 400 м. сребрен медал – 45,2 сек.
*** 4 x 400 м. златен медал во штафета – 2:59,13
* 1996 година
** Летни олимписки игри - Атланта, САД
*** 400 м. сребрен медал – 44,41 сек.
*** 4 x 400 м. штафетен сребрен медал – 2:56,60
* 1997 година
** Светско првенство – Атина, Грција
*** 4 x 400 м. златен медал во штафета – 2:56,65