Западноерменска влада во егзил

Република Западна Ерменија, позната и како Ерменска држава, — влада во егзил која бара суверенитет над делови од ерменските висорамнини, вклучувајќи делови од Западна Ерменија, како и Нахчиван, а понекогаш и Нагорно-Карабах. Самопрогласената земја тврди дека има свое претседателство, влада, парламент, устав, национална химна и грб.
Поединците од Република Западна Ерменија тврдат дека се правен наследник на ерменската држава призната во меѓународното право во 1920 година, и како резултат на тоа, дека се меѓународно признати.
1 Позадина
Присуството на Ерменците во Анадолија е документирано од шестиот век п.н.е., околу 1.500 години пред доаѓањето на Туркмените под Селџукската династија.
Во 16-тиот и 17-тиот век, Ерменија била поделена помеѓу Османлиите кои го зазеле Западот и Сафавидите кои го зазеле Истокот.
Во пресрет на Првата светска војна во 1914 година, околу два милиони Ерменци живееле во Анадолија, каде вкупното население изнесувало 15-17,5 милиони. Според проценките на Ерменската патријаршија за 1913-1914 година, имало 2.925 ерменски градови и села во Отоманската Империја, од кои 2.084 биле во ерменските висорамнини во вилаетите Битлис, Дијарбекир, Ерзерум, Харпут и Ван. Ерменците биле малцинство во повеќето места каде што живееле, заедно со турските и курдските муслимански и грчки православни соседи. Според податоците на Патријаршијата, 215.131 Ерменец живееле во урбаните области, особено во Константинопол, Смирна и Источна Тракија. Иако повеќето Отомански Ерменци биле селски земјоделци, тие биле презастапени во трговијата. Како малцинство, и покрај богатството на некои Ерменци, нивната вкупна политичка моќ била слаба, што ги правело особено ранливи. Етничкото чистење на Ерменците за време на последните години на Отоманската Империја, кога таа масакрирала околу 600.000–1.500.000 Ерменци, нашироко се смета за геноцид. Првиот бран на прогон бил во годините од 1894 до 1896 година, а вториот кулминирал со настаните од ерменскиот геноцид во 1915 и 1916 година.
2 Историја
На 17 декември 2004 година, во Шуши била потпишана „Декларацијата за правото на самоопределување на Ерменците од Западна Ерменија“; преку која со проширување бил основан Националниот совет на Ерменците од Западна Ерменија.
На 4 февруари 2011 година, било објавено формирањето на владата во егзил на Западна Ерменија, а на 21 октомври 2011 година биле усвоени уставот, знамето, грбот и химната. Во ноември 2013 година било формирано Националното собрание на Западна Ерменија; чии пратеници на првата седница на парламентот во Париз, на 20 јануари 2014 година, го избрале претседателот на Западна Ерменија.
3 Територија
Во Декларацијата за формирање на Националното собрание на Западна Ерменија се наведува дека јурисдикцијата на Западна Ерменија се однесува на вилаетите Ван, Битлис, Ерзурум (кои Ерменците ги нарекуваат „Карин“), Требизонд, Сивас, Дијарбекир, Харпут, Карс, Сурмалу, Јавахети и Нахчиван, како и историската област на Киликија.
Исто така, понекогаш се тврди дека Арцах е дел од Република Западна Ерменија.
Карин се смета за главен град на Западна Ерменија.
Водителот на вестите на „Западна Ерменија“ во своите билтени ги вклучува градовите Битлис, Муш, Ван, Мардин, Игдир, Адана, Трабзон и Ризе како „Западна Ерменија“. Тој изјавил: „Западна Ерменија, која била прогласена за независна и суверена држава во 1920 година, сега е окупирана од Турција. Порано или подоцна таа ќе им се врати на нејзините вистински сопственици, Ерменците“.
4 Поврзано
* Историја на Ерменија
* Обединета Ерменија