procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Стојановски

Стојановски е македонско презиме.
*Аце Стојановски (1965–2002), жртва на албанскиот тероризам
*Ацо Стојановски (1958), поранешен припадник на македонската полиција
*Војдан Стојановски (1987), македонски кошаркар
*Војо Стојановски (1949–2014), македонски музичар, автор и пеjaч на народна музика
*Горан Стојановски (бранител) (1973–2001), македонски бранител
*Горан Б. Стојановски (1966), македонски писател
*Дамјан Стојановски (1987), македонски кошаркар
*Драган Стојановски (1967), македонски новинар, писател и блогер
*Зоран Стојановски (1937), македонски психолог
*Илче Стојановски (1976–2001), македонски бранител
*Кирил Стојановски (1909–1971), македонски свештеник
*Крунислав Стојановски (1969), хрватски сликар и фотограф
*Мирослав Стојановски (1959), македонски генерал потполковник
*Момир Стојановски (1970–2001), македонски бранител
*Ненад Стојановски (1952–1998), македонски театарски, филмски и телевизиски глумец
*Огнен Стојановски (1984), поранешен македонски кошаркар
*Перо Стојановски (1970), македонски политичар и дипломат
*Теодор Стојановски (1977–2001), македонски бранител
*Томислав Стојановски - Бомбај (1940), македонски политичар
*Тришо Стојановски (1938–1986), македонски писател и новинар
*Цоки Стојановски (1973–2001), македонски бранител
Пуебла

Пуебла, официјално Слободна и суверена држава Пуебла (|Free and Sovereign State of Puebla), е една од 32-те сојузни држави кои ги сочинуваат Обединетите Мексикански Држави. Поделена е на 217 општини, а главен град е градот Пуебла .
Сместена е во источно-централно Мексико. На север и на исток се граничи со државите Веракрус, на запад со Идалго, Мексико, Тлаксала и Морелос и на југ со Гереро и Оахака .
1 Географија и екологија
Државата се наоѓа во централните висорамнини на Мексико помеѓу Сиера Невада и Сиера Мадре Ориентал . Има триаголен облик со тесен дел кон север. Граничи со државите Веракрус, Оахака, Гереро, Морелос, државата Мексико, Тлаксала и Идалго. Државата зафаќа 33.919 км <sup>2</sup>, рангирајќи се на 20-то место од 31-та држава во големина и има 4.930 именувани заедници.
1.1 Планини
Повеќето од нејзините планини припаѓаат на Сиера Мадре Ориентал и Транс-мексикански вулкански појас. Некои од највисоките врвови се Апулко, Чичат, Чингахуапан, Солтепек и Тлатлаквитепек. Највисоки се вулканите Пико де Оризаба (5.747 м.н.в.), Попокатепетл (5,452 м.н.в.), Итактиуатл (5,286 м.н.в.) и Матлалцеитл (4,461м.н.в.) кои се наоѓаат на границите со Веракрус, сојузната држава Мексико и Тлаксалка.
1.2 Хидрологија
Хидрологијата на Пуебла е формирана од три главни речни системи. Едниот е заснована на реката Атојак, која извира со топењето на планините Халос, Телапан и Папагајо заедно со оние од вулканот Изтачихуатл и водите од реката Захуапан, која влегува од Тлаксалка. Оваа река на крајот тече западно кон Тихиот Океан . Следниот систем се влева во Мексиканскиот Залив и се состои од Пантепек, Казонс, Некакса, Лаксаксалпан, Сан Педро/Зун, Земпоала, Апулко, Седро Вио, Солерос, Мартинес де ла Торе и други реки на источната страна на државата. Третиот е заснован врз големиот број на мали извори на свежа вода како и на вулкански загреани извори. Најпознати од нив се Чингахуапан, Агуа Азил, Амалучан, Цињакулас, Гарциспорпо, Алмолоја и Ранчо Колорадо. Во езерата спаѓаат Чапулко, Сан Бернардино, Лагунас Епталин, Ајтла, Алмолојан, Алчичица, Пулмонија, Лас Минас, Алјојука и Текитлапа.
1.3 Клима
Пуебла има многу различни климатски услови заради различните височини. Просечната температура е , но варира во голема мерка на локално ниво. Државата има единаесет различни климатски зони, но доминираат пет. Високите вулкански врвови имаат студена клима.
1.4 Екосистеми
Државата има три главни екосистеми, шуми во умерени и студени области, тропски дождовни шуми и суви и полусушни зони. Како резултат на човековата активност, над 107.000 хектари од шумите се сметаат за сериозно оштетени.
Домашно кино

Домашно кино, исто така наречено домашен театар и театарска сала, се аудио-визуелни системи за домашна забава кои бараат да репродуцираат кино-театарско искуство и расположение со употреба на електронска потрошувачка - ажурирање на видео и аудио опрема што е поставена во соба или двор на приватен дом. Во осумдесеттите години на минатиот век, домашните кина обично се состоеле од филм претходно снимен на лента со LaserDisc или VHS; плеер со LaserDisc или VHS ; и тежок, гломазен ТВ-комплет со катодни зраци со голем екран. Во 2000-тите, технолошките иновации во звучните системи, опремата за видео плеер и ТВ-екраните и видео проекторите ја смениле опремата што се користела во поставките за домашното кино и им овозможила на домашните корисници да доживеат слика со екран со поголема резолуција, подобрен квалитет на звукот и компоненти што нудат корисници повеќе опции (на пр., многу од поскапите играчи на Blu-ray диск во 2016 година исто така можат да "стримуваат" филмови и ТВ-емисии преку Интернет користејќи услуги за претплата, како што се Netflix ). Развојотот на услугите за претплата врз основа на Интернет значи дека корисниците на домашно кино во ерата во 2016 година не мора да патуваат во продавница за изнајмување видеа, како што било вообичаено во 1980-тите и 90-тите години (сепак, некои ентузијасти во филмот купуваат ДВД или Blu-ray дискови од нивните омилени содржина).
Во 2020-тите години, системот за домашно кино обично користи голема проектирана слика од видео проектор или голем HDTV систем со висока резолуција со рамен екран, филм или друга видео содржина на ДВД или Blu-ray диск со висока резолуција, што е играл на ДВД плеер или Blu-ray плеер, со зголемено аудио со мулти-канален засилувач за напојување и каде било од два звучника и стерео засилувач за напојување (за стерео звук ) до засилувач од 5,1 канали и пет или повеќе ормани за звучници за опкружувачки звук (со систем за опкружувачки звук). Без разлика дали ентузијастите во домашно кино имаат стерео поставување или 5.1 канален опкружувачки систем, тие обично користат барем еден кабинет за нискочестотни звучници на нискотонец за да ги засилат ефектите со ниска честота од саундтракот и да ги репродуцираат длабоките влечки од музичката саундтрак.
Ноќ во Казабланка (филм од 1946)

Ноќ во Казабланка (англиски: ''A Night in Casablanca'') - американски филм од 1946 година, во режија на Арчи Мајо (Archie Mayo). Главните улоги ги граат: Гручо Маркс (Groucho Marx), Харпо Маркс (Harpo Marx), Чико Маркс (Chico Marx), Чарлс Дрејк (Charles Drake), Луис Колиер (Lois Collier), Сиг Руман (Sig Ruman) и Лизет Вереа (Lisette Verea).
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива во Казабланка, каде последователно умираат неколку директори на еден хотел. Поранешниот француски пилот Пјер (го игра Дрејк) се сомнева дека сето тоа е поврзано со скриеното нацистичко богатство кое за време на војната тој го донел во Казабланка, а кое требало да биде пренесено во Јужна Америка. Но, полицијата не верува во неговата приказна. Во хотелот е сместен нацистот Пферман (го игра Руман), кој сака да стане директор на хотелот, со цел полесно да го изнесе богатството кое е скриено тука. Меѓутоа, еден ден, во хотелот се појавува Корнблоу (го игра Гручо Маркс), кој се претставува како новиот директор. Љубовницата на Пферман, убавата Беатрис (ја игра Вереа) се обидува да го заведе Корнблоу, со намера да биде убиен, меѓутоа нему му помагаат Расти (го игра Харпо Маркс) и Корбачио (го игра Чико Маркс). Меѓутоа, по наговор на Пферман, тие се уапсени и затворени, заедно со Пјер и со неговата свршеница (ја игра Колиер). Сепак, тие успеваат да се ослободат и влегуваат во авионот со кој нацистите сакаат да го пренесат богатството. Авионот се урива во градот, а полицијата ги апси Пферман и неговиот помошник.
Николај Черкасов (велосипедист)

Николај Андреевич Черкасов (|Николай Андреевич Черкасов; р. во ) — руски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
1 Достигнувања
;2013
: 1. Европско јуниорско хронометарско првенство
: 1. Национално јуниорско хронометарско првенство
: 1. Етапа 3 Тур ди Валроми
: 1. Етапа 2 Обел-Тимистер-Ла Глејс
;2017
: 7. Краен пласман Џиро дела Вале д’Аоста
: 9. Краен пласман Џиро Чиклистико д’Италија
;2019
: 3. Копа Агостони
: 3. Џиро дела Тоскана
: 4. Краен пласман Трка Алмати
: 6. Краен пласман Тур де Лангкави
Морелос

Морелос, официјално Слободна и суверена држава Морелос (|Estado Libre y Soberano de Morelos), е една од 32-те држави што ги сочинуваат федералните единици на Мексико. Поделена е на 36 општини а главен град е Куернавака .
Морелос е неприморска држава во јужно-централно Мексико. Се граничи со државите Мексико на североисток и северозапад, со Пуебла на исток и со Гереро на југозапад. Град Мексико се наоѓа северно од Морелос.
Морелос е втора најмала држава во нацијата, веднаш по Тласкала. Таа била дел од многу големата провинција, тогашната сојузна држава Мексико до 1869 година, кога Бенито Хуарез донел одлука дека нејзината територија ќе биде одвоена и именувана во чест на Хосе Марија Морелос и Павон, кој го бранел градот Куаутла од кралските сили за време на Мексиканската војна на независност. Поголемиот дел од државата ужива во топла клима преку целата година, што е добро за одгледување шеќерна трска и други култури. Морелос привлекува посетители од долината на Мексико уште од времето на Ацтеките .
Државата е позната и по Чинелос, еден вид костимиран танчер кој се појавува на фестивали, особено карневали, кој се слави во голем број заедници во државата. Исто така, тој е дом на Манастирите на падините на Попокатепетл, избрано место за светско наследство .
1 Поврзано
* Емилијано Запата
Табаско

Табаско, официјално Слободна и суверена држава Табаско (|Estado Libre y Soberano de Tabasco) — една од 32-те федерални единици на Мексико. Поделена е на 17 општини, а главен град е Виљахермоза. Сместена е на југоистокот на земјата, граничи со државите Кампече на североисток, Веракрус на запад, и Чијапас на југ и Департманот Петен во Гватемала на југоисток. Има крајбрежје на север со Мексиканскиот Залив. Поголемиот дел од државата е покриен во дождовни шуми бидејќи, за разлика од повеќето други области на Мексико, има обилни врнежи од дожд преку целата година. Поради оваа причина, тоа е исто така покриено во мали езера, мочуришта и реки. Државата е на домет на големи поплави, при што последното се случи во 2007 година, што зафати осумдесет проценти од државата. Државата е исто така дом на Ла Вента, најголемото место на цивилизацијата на Олмеците, кое се смета за потекло на подоцнежните мезоамерикански култури. И покрај тоа што произведува значителни количини на нафта и природен гас, сиромаштијата е сè уште загриженост.
1 Географија и животна средина
Државата се наоѓа на југоистокот на Мексико, граничи со државите Кампече, Чијапас и Веракрус, со Мексиканскиот Залив на север и државата Гватемала на југ и исток. Државата зафаќа 24,731 км2, што е 1,3% од вкупната површина на Мексико. Северозападниот дел е на крајбрежната рамнина на Мексиканскиот Залив со југот и истокот како дел од планинскиот ланец што се протега на северниот дел на Чијапас. Поделена е на седумнаесет општини. Постојат 36 заедници назначени како урбани, со околу 3,000 помали градови и села. 185 се класифицирани како „центри за регионален развој“. Табаско има седумнаесет општини: Баланкан, Карденас, Сентла, Сентро (Виљаермоса), Комалкалко, Кундуакан, Емилијано Запата, Уинмангило, Халапа, Халпа де Мендез, Хонута, Макуспана, Накахука, Параисо, Тасоталпа, Теапа и Теносике.
Во 1994 година, државата била официјално поделена на два региони и пет под-региони за социо-економски развој и географска документација. Двата главни региони се нарекуваат Гријелва и Усумацинта. Регионот Гријелва го носи името по реката од која зависат повеќето општини тука . Тој е помал од двата региони со територија од или 48,94% од територијата на државата; меѓутоа, тој содржи поголем дел од градското население на Табаско, како и неговата социоекономска и политичка активност. Поделен е во три под-региони наречени Чонталпа, Сентро и Сиера; во нив спаѓаат општините Уимангиљо, Карденас, Комалкалко, Кундуакин, Параисо, Халпа де Мендез, Накахука, Сентро, Халапа, Теапа и Такоталпа. Регионот Усумасинта е именуван по главната река на која зависат општините Сентла, Јонута, Емилијано Запата, Баланкан и Теносике. Поделена е во подрегиите Пантанос и Риос, кои се и повеќе рурални од регионот Грихалва.
Археолошки и колонијален туризам во Табаско
Ла Вента, Комалкалко, Помона, Морал-Реформа, Олмечка глава, Парк Ла Вента
Охолотан, Кундуакан, Купилко, Виљахермоза, Тапихулапа
Уметници и модели (филм од 1955)

„Уметници и модели“ (англиски: ''Artists and Models'') - американски филм од 1955 година, во режија на Френк Ташлин (Frank Tashlin), според сценариото на Херберт Бејкер (Herbert Baker) и Мајкл Девидсон (Michael Davidson). Главните улоги ги граат: Дин Мартин (Dean Martin), Џери Луис (Jerry Lewis), Ширли Меклејн (Shirley McLaine) и Дороти Мелоун (Dorothy Malone).
1 Синопсис
Двајца другари, Риј (го игра Мартин) и Јуџин (го игра Луис) фантазираат за уметничка кариера: Рик сака да биде сликар, а Јуџин писател. Меѓутоа, гладот ги принудува да прифатат различни работи од кои секогаш добиваат отказ поради опседнатоста на Јуџин со читањето криминалистички романи. Откако Рик ќе добие работа како цртач на стрипови, тие двајца запаѓаат во низа урнебесни ситуации во кои се вклучени манекенки, уметници, криминалци, шпиони итн.
Една недела (филм од 1920)

Една недела (англиски: ''One Week'') - американски филм од 1920 година, во режија на Едвард Ф. Клајн и Бастер Китон кои се и автори на сценариото. Главните улоги ги граат: Бастер Китон и Сибил Сили.
1 Синопсис
Веднаш по свадбата, младоженецот (го игра Китон) и невестата (ја игра Сили) заминуваат во својот дом. Всушност, тие пристигнуваат на парцелата на која треба самите да ја изградат својата монтажна куќа, следејќи го приложеното упатство. Меѓутоа, љубоморниот соперник на младоженецот им ги заменува броевите на кутиите со материјалите, така што тие ја монтираат куќата на погрешен начин. Кога градот го зафаќа невреме, куќата почнува да се врти како вртелешка. Кога најпосле се смирува бурата, доаѓа човек кој им соопштува дека куќаат е поставена на погрешна парцела. Младенците ја закачуваат куќата на автомобилот и почнуваат да ја влечат до новата парцела, но кога доаѓаат до железничката пруга, таа заглавува. Тогаш поминува воз кој ја уништува куќата.
Стјепан Антољак

Стјепан Антољак (, - , ) — хрватски историчар, универзитетски професор и член на Македонската академија на науките и уметностите надвор од работниот состав од 1979 година.
1 Животопис
Стјепан Антољак завршил историја на Филозофскиот факултет во Загреб во 1933 година и докторирал во 1935 година. На истиот факултет бил асистент-дневничар од 1934 до 1941 година, а по одбрана на докторската дисертација „''Далмација и Венеција на племинарите во Леобен и мирот во Кампо Фарми''“, тој станал асистент-приправник. Од 1941 до 1946 година, тој бил доцент на Катедрата за национална историја. Од 1946 до 1952 година, тој бил директор на Државниот архив во Задар, а од 1953 до 1956 година бил научен соработник на Државниот архив во Риека. Од 1956 до 1969 година бил професор на Филозофскиот факултет во Скопје (од 1965 до 1975 година хонорарно), во Приштина од 1963 до 1969 година и во Задар од 1969 до 1979 година. Од 1967 до 1971 година бил раководител на Одделението за античка и средновековна историја на Институтот за национална историја во Скопје. Во 1979 година, тој станал член на МАНУ надвор од работниот состав. На Филозофскиот факултет во Скопје, тој предавал историја на народите на Југославија (среден век) и Помошни историски науки. Дал голем придонес во проучувањето на македонското средновековје (Склавините, богомилството и др.). Посебно внимание посветил на проучувањето на Самоиловата држава (969–1018) и придонел за расветлување на повеќе прашања во врска со нејзиното создавање и опстанок. Автор е на голем број монографии, научни и стручни трудови.
2 Дела
*''Избор за историјата на ФНРЈ за среден век'' (Скопје, 1962)
* '''' (Скопје, 1966).
* '''' (Скопје, Институт за национална историја, 1969)
*''Pregled hrvatske poviesti'' (1942., 1944., prošireno izdanje 1994. u suradnji s drugim autorima)
*''Bune pučana i seljaka u Hrvatskoj'' (1956)
* »Pacta« ili »Concordia« od 1102 godine (1980)
* '''', Том први (1985)
* ''Hrvatska historiografija do 1918'' I—II (1992)
* ''Hrvati u prošlosti. Izabrani radovi'' (1992)
* ''Renesansa hrvatske historiografije: dosadašnje, sadašnje i buduće zadaće'' (1996)
* ''Hrvatska historiografija'' (2004)
Хонориј Августодунски

Хонориј Августодунски (латински: ''Honorius Augustodunensis'') — католички теолог од XI век. Неговиот прекар Августодунски дал повод за бројни претпоставки во врска со неговото потекло. Првично се мислело дека тој бил Французин, а неговиот прекар се толкувал како „Отенски“ (според денешниот град Отен), но подоцна била отфрлена оваа претпоставка и денес се мисли дека тој бил Германец кој со образованието и со духовната кариера бил поврзан со Англија.
1 Творештво
Хонориј Августодунски пишувал дела во кои ја популаризирал теологијата со намера да ја приближи до свештениците кои непосредно општеле со верниците. Негови најпознати дела се: „За образот на светот“ (''De imago mundi''), „За слободната волја“ (''De libero arbitrio''), „Обредник“ (''Sacramentarium''), „Клуч за спознанието на светот“ (''Clavis physicae''), „Светило“ (''Elucidarium'') и „Огледало на црквата“ (''Speculum Ecclesiae''.
Манси

Мансите (мансиски: Мāньси / Мāньси мāхум, ''Манси / Манси махум'') се угриско домородно население кое живее во Ханти-Мансија, еден автономен округ во Тјумењската област во Русија. Во Ханти-Мансија, хантискиот и мансискиот јазик имаат заеднички службен статус со рускиот. Мансискиот јазикот е еден од постулираните угриски јазици на уралското семејство. Мансите порано биле познати како Вогули (|вогулы).
Заедно со Хантите, Мансите се политички претставени од Здружението за зачувување на Југра, организација основана за време на Перестројката од крајот на 1980-тите. Оваа организација ббила меѓу првите регионални домородни здруженија во Русија.
1 Демографија
+ Население на Мансите според пописот од 2002 г. &#x5D;</sup>, , Вкупно, Мажи, Жени
Вкупно, 11.432, 5.167, 6.265
Тјумењска Област, 10.561, 4.786, 5.775
* Ханти-мансиски Автономен Округ, 9.894, 4.510, 5,384
Свердловска Област, 259, 130, 129
Република Коми, 11, 8, 3
Според пописот од 2010 година, во Русија имало 12.269 Манси.
2 Историја
Предците на Мансите ги населувале областите западно од Урал. Наоѓалишта на Манси биле откопани во околината на Перм.
Во првиот милениум п.н.е., тие се преселиле во Западен Сибир, каде се асимилирале со домородните жители. Според други, тие потекнуваат од јужниот дел на уралските степи и се преселиле на нивната сегашна местоположба околу 500 н.е.
Мансите биле во контакт со руската држава барем уште од 16 век кога поголемиот дел од западен Сибир бил доведен под руска контрола од страна на Јермак Тимофејевич. Поради нивната поголема изложеност на руска и советска контрола, тие генерално биле повеќе асимилирани од нивните северни соседи, Ханти .
Според легендите, Мансите имале јавано лосови (евроазиски елен) во борба, иако не постои историски доказ за тоа.
3 Познати Манси
* Матрена Вахрушева (1918–2000), јазичар, филолог, писател; со-писател на првиот манско-руски речник
* Јуван Шесталов (1937–2011), писател
* Сергеј Собјанин (р. 1958), градоначалник на Москва
* Руслан Проводников (р. 1984), боксер
* Сергеј Устиугов (р. 1992), крос-кантри скијач
Зоранчо Малинов

Зоранчо Малинов е доктор на етнолошки науки и универзитетски професор.
1 Историја
Роден е на 23.10.1964 година во Штип, каде што завршил основно и средно образование - гимназија. Магистрирал во 1999 година на одделот за етнологија на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Белград, а докторирал во 2005 година на Институтот за етнологија и антропологија на ПМФ при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Од 1995 година работи во Институтот за фолклор „Марко Цепенков“ во Скопје како истражувач на народните обичаи, а во периодот 2011-2019 бил и директор на оваа реномирана научна институција од областа на истражувањето на традиционалната култура на македонскиот народ. Во периодот 2006-2012 година хонорарно е ангажиран како наставник на Институтот за етнологија и антропологија при Природно-математичкиот факултет во Скопје, а од 2007 година и како наставник по група етнолошки предмети на студиската програма по етнокореологија на Музичката академија при штипскиот универзитет „Гоце Делчев“. Во Институтот за фолклор „Марко Цепенков“, како негова матична институција е вклучен и на студиите од втор и трет циклус на студиската програма по фолклористика. Неговиот научен интерес е насочен кон етнологијата на македонскиот народ првенствено кон истражувањето на обредите, обичаите, култовите, верувањата, празниците, народната религија, обредниот фолклор, културните ареали, акултурацијата на населението и др. Учесник е во над десетина домашни и меѓународни научноистражувачки проекти, а има учествувано и во над 40-ина научни собири во земјава и странство. Автор е на неколку монографски трудови и на над 70-ина научни статии од областа на етнологијата и фолклористиката. Автор е и на елаборатот за валоризација на нематеријалното културно добро „Св. 40 маченици - ''Чет’рсе'' во Штип“ (Feast of the Holy Forty Martyrs in Štip), кое претставува и првото нематеријално културно добро од Република Македонија поставено во 2013 година на претставителниот список на нематеријалното културно наследство на човештвото што ја изготвува светската организација за образование, наука и култура - УНЕСКО. Добитник е и на награда (признание) од Општина Штип за особен придонес и постигнувања во афирмацијата на Општината во 2011 г.
2 Библиографија
*Посмртните обичаи во Брегалничката област, Институт за фолклор „Марко Цепенков“, посебни изданија, кн. 36, Скопје, 2001.
*Традицискиот народен календар на Шопско-брегалничката етнографска целина, Институт за фолклор „Марко Цепенков”, посебни изданија, кн. 68, Скопје, 2006.
*Етнолошка монографија на Зрново (Драмско), Егејска Македонија, „Камелеон“, Скопје, 2009.
*Ѓурѓовден во Република Македонија (соавтор), уредник: д-р Зоранчо Малинов, Институт за фолклор „Марко Цепенков“, посебни изданија, кн. 84, Скопје, 2018.
Ева Курник

Ева Курник (словенечки: ''Eva Kurnik;'' 11 јуни 1997, Марибор, Словенија -) словенечка писателка.
Во 2016 го издала својот прв роман ''„Njena pot“'' (Нејзиниот пат). Во 2019 бил објавен нејзиниот втор роман ''„Toskanski spev“'' (Тоскански пеј), исто така во самостојно објавување.
Бекија

Бекија (англиски: ''Bequia'') е вториот најголем остров во Гренадините, дел од островската држава Свети Винцент и Гренадини. Островот има вкупна површина од 18 км<sup>2</sup>. Бекија се наоѓа на 15 километри јужно од Кингстаун, Свети Винцент.
Помеѓу Петит Невис и Бекија има две мали карпи, едната по име Сент Елерс Ки и Семплерс Ки (северното), едни спроти Спринг Естејт, три на северниот врв на стровот, и две на јужниот дел на островот. Сите е ненаселени и многу мали, како издигнати карпи.
1 Етимологија
Името на островот потекнува од аравачкиот, што значи „остров на облаците“
2 Географија
Бекија е мал остров со вкупна површина од 18 км<sup>2</sup>. На островот живеат околу 5.300 жители. Населението е претежно со африканско, шкотско и карипско потекло. На островот се доселиле и добар број на Барбаќани во 1860 година. Главен административен центар на островот е Порт Елизабет. Од Порт Елизабет има траект до Пагет Фарм, локацијата на аеродромот на островот. Покрај Порт Елизабет, на островот се наоѓаат и селата Лоуер Беј, Ла Помп, Хамилтон и Белмонт.
3 Туризам
Бекија е познат во крстарењето со јахти и во туристичкиот карипски свет. Островот нуди бројни туристички понуди, меѓу кои и нуркањето, особено во некои од плитките подводни пештери.
4 Сообраќај
Аеродром Џ. Ф. Мичел е локалниот аеродром за мали авиони, кој се наоѓа во Пагет Фарм. Има дневни летови до Кингстаун, Бриџтаун и другите околни острови.
До Бекија има редовни траектни линии од Свети Винцент. Овие траекти се од Кинстаун до Порт Елизабет. Покрај овие има и чартер тури до останатите острови во регионот.
Островот има стандардна современа комуникациска мрежа, фиксна, мобилна и интернет мрежа.
5 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент
6 Наводи
**
Пиџин (Гренадини)

Пиџин (англиски: ''Pigeon Island'', „остров на гулабите“) e остров во Карипското Море.
1 Опис
Пиџин се наоѓа во Карипското Море, дел е од групата на острови Гренадини во островската држава Свети Винцент и Гренадини. Островот се наоѓа на 400 метри југозападно од островот Кватр. Во 1987 година островот се стекнал со заштитен статус.
Јанг (Гренадини)

Јанг (англиски: ''Young Island'') е најмал остров на Гренадините, дел од островската држава Свети Винцент и Гренадините. Островот се наоѓа јужно од островот Свети Винцент, со кој е одделен со канал кој е широк околу 180 метри. Името на островот потекнува од британскиот гувернер на Свети Винцент Сер Вилијам Јанг.
1 Географија
Јанг е дел од островската група Гренадини. Административно е дел од парохијата Сент Џорџ. Островот е на 180 метри јужно од Свети Винцент, на самиот влез на заливот Калијакуа. Островот е со вулканско потекло. На 55 метри јужно од Јанг се наоѓа Форт Дивернет, мала крепост од 18 век која се наоѓа на 60-метарска карпа.
2 Туризам
Јанг е достапен по воден пат, односно има мал траект кој патува секојденвно до Свети Винцент и назад. Островот е во приватна сопственост. Во 1974 година започнала изградбата на луксузен ресорт за одммор. Денес овој ресорт има 29 т.н. колиби.
3 Поврзано
* Свети Винцент
* Гренадини
Петит Невис

Петит Невис (англиски: ''Petit Nevis'', „Мал Невис“) е мал остров во Карипското Море, дел од групата на острови Гренадини, во независната островска држава Свети Винцент и Гренадини. Островот не е населен. Во близина на северниот брег има мала издигната карпа.
1 Географија
Островот e со вкупна големина од 0,28 км<sup>2</sup>. Петит Невис се наоѓа јужно од островот Бекија. Помеѓу Бекија и Петит Невис се наоѓаат малите карпи Семплерс Ки и Сент Елерс Ки. Овој остров не е населен, но се користи од ловци на китови. Сепак ловењето на китови сега е ограничено со закон.
Последниот сопственик на островот била Ејлин Корија, која умрела во јули 2011. Денес островот е под управа на потомците од претходните сопственици.
2 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини
Кватр

Кватр (англиски: ''Quatre'') е мал ненаселен остров во Карипското Море. Кватр е дел од групата на острови Гренадини во островската држава Свети Винцент и Гренадини. Околу островот се наоѓаат карпите Вест Енд, Блек Рок и Белинс Рок.
1 Географија
Кватр се наоѓа јужно од поголемиот остров Бекија и Петит Невис. На 8 километри југоисточно од островот се наоѓаат островите Мустик, кои се популарна туристичка атракција. Јужно од Кватр е малиот ненаселен остров Пиџин. Кватр има вкупна површина од 1,52 км<sup>2</sup>. Островот е дол 3 км, а широк од 250 до 950 метри. Највисока точка на островот изнесува 146 метри надморска висина. Просечна висина е 38 метри
2 Сопствеништво
Островот е приватен и повеќе од сто години е во сопствеништво на едно семејство Мичел, поранешни капетани, кои делумно го даваат островот за туристички развој.
Забава (филм од 1968)

Забава (англиски: ''The Party'') - американски филм од 1968 година, во режија на Блејк Едвардс. Главните улоги ги граат: Питер Селерс, Мишел Моне, Наталија Борисова итн.
1 Синопсис
Индиецот Хрунди Бакши (го игра Селерс) предизвикува експлозија при снимањето на еден филм, така што веднаш е отпуштен. Притоа, продуцентот на филмот му се јавува на својот претпоставен, кој по грешка го запишува името на Бакши на списокот на гостите на забавата која ја организира неговата жена. На забавата, Бакши предизвикува бројни непријатни случки. Истовремено, тој се запознава со девојката Клодин Лонге (ја игра Моне) која, исто како него, има амбиција да стане глумица. Кулминацијата се случува кога на забавата пристигнуваат руската балетска група и ќерката на домаќините, придружена од мал слон и од нејзините другари. Тогаш, учесниците на забавата го уништуваат домот на домаќините, кои паѓаат во очај. Во мигот кога Бакши ја напушта забавата, домаќинот дознава за кого станува збор.
Љубомир Ивановиќ

Љубомир Ивановиќ бил српски сликар и графичар, дописен член на САНУ.
1 Живот и дело
Завршил четиригодишна гимназија. Ја посетувал Српската цртачка и сликарска школа во Белград, кај професорот Кирил Кутлик, потоа кај Бета и Риста Вукановиќ (1899—1905) и студирал на минхенската сликарска академија (1905—1909) и на приватната сликарска школа на Антон Ажбе и истата година е поставен за предавач по цртање на актови и глави на уметничката школа во Белград.
Првпат изложувал како ученик во 1904 на првата Југословенска уметничка изложба. Бил еден од основачите на Здружението на ликовни уметници во Белград (1919) и бил член на уметничкото здружение Лада.
Одликуван е со Орден на витез, од Легијата на честа на Република Франција. Станал дописен член на САНУ во 1922 година.
Во дваесеттите и триесеттите години на дваесеттиот век, тој, впрочем, престојувал и во Македонија истражувајќи го поднебјето, со претставување на старите градски јадра.
2 Галерија
Балисо

Балисо (англиски: ''Baliceaux'') е мал ненаселен остров во Карипското Море.
1 Географија
Денес островот е приватен. Овој остров се наоѓа во Карипското Море, дел е од островската група Гренадини во островската држава Свети Винцент и Гренадини. Островот е карпест, има и шумски предели. Крајбрежјето е карпесто и околу брегот има неколку карпи кои се издигнуваат од морето, особено во северниот и источниот дел на островот. Овој остров е во непосредна близина на островот Батовија, а помеѓу нив се наоѓа малото Чрч Ки.Јужно е малиот Ол Аваш Ајленд. Вкупната површина на островот е 1,35 км<sup>2</sup>.
2 Историја
Овој остров од страна на Европејците бил откриен во 15 век, исто како и останатите Гренадини. Островот има интересна историја. Овој остров се стекнал со „слава“ за време на Првата и втората карипска војна, во периодот од 1769 до 1795 година. Бидејќи на островот се наоѓа највисоката точка од 126 метри, тој врв, „Ган Хил“, служел како опсерваторска станица на војници за време на војните.
Во 1790-те Британците казниле околу 5000 црнци-Карипци и ги испратиле на островов. Ова се случило по поразот на карипскиот водич Џозед Шатојер во Свети Винцент. Нивните потомци денес се познати како Гарифуанци и живеат покрај брегот на копнените средноамерикански држави, Белиз, Хондурас, Гватемала и Никарагва. Тие што починале на островот, а не успеале да се преселат во Средна Америка, биле закопани на островот. Со текот на времето, поради морето, местото на закопот еродирал и малку останало од гробиштата.
3 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини
Химна на Швајцарија

Швајцарски псалм (|Schweizerpsalm, |Cantique suisse, |Salmo svizzero, |Psalm svizzer) — државна химна на Швајцарија. Музиката била целосно завршена во 1841 година од Алберт Цвисиг. Таа била работена според текстот на поема напишана една година претходно од швајцарскиот поет Леонард Видмер.
Повеќе од еден век „Швајцарски псалм“ се пеела како патриотска песна. Статусот на државна химна де факто го имала „''Rufst du, mein Vaterland''“ од Јохан Рудолф Вис, чија мелодија била заснована на химната на Обединетото Кралство. Во 1960-тите „Швајцарски псалм“ почнала да се толкува како државна химна, а ваквиот статус официјално го добила во 1981 година.
1 Текст
Оригиналниот текст на песната од Леонард Видмер е напишан на германски јазик. Подоцна истиот е преведен и на другите службени јазици во Швајцарија; на француски - Чарлс Шателанат, на италијански - Камило Валсанџакомо; на реторомански - Флурин Каматијас.
германски, француски, италијански, реторомански
Trittst im Morgenrot daher,, Sur nos monts, quand le soleil, Quando bionda aurora, En l'aurora la damaun
Kommst im Abendglühn daher,, Lorsqu'un doux rayon du soir, Se di stelle è un giubilo, Er la saira en splendur
Ziehst im Nebelflor daher,, Lorsque dans la sombre nuit, Se di nubi un velo, Ti a nus es er preschent
Fährst im wilden Sturm daher,, Des grand monts vient le secours,, Quando rugge e strepita, Cur la furia da l'orcan
Бетовија

Батовија или Бетовија (англиски: ''Battowia'') е ненаселен остров во Карипското Море.
1 Географија
Островот се наоѓа во Карипското Море, дел е од островската група Гренадини, во островската држава Свети Винцент и Гренадини. Островот се наоѓа североисточно од островот Балисо, кој е доста блиску до него. Помеѓу овие два острова се наоѓа малото карпесто островче Чрч Ки. Брегот на Бетовија е карпест и има неколку издигнати карпи расштркани околу островот.
2 Флора и фауна
Локално островот е познат како „Птичји Остров“, бидејќи истиот е мрестилиште и дом на голем број птици, особено фригати, галеби, кафеав пеликан и слични карипски видови. На островот има и кози и ретката конгоанска змија, како и тропскиот тркач. Овој остров е означен како Резерват за дивиот свет.
3 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини
Саван (Гренадини)

Саван (англиски: ''Savan'') или Голем Саван (''Big Savan'') е ненаселен остров во Гренадините. Островот припаѓа на островската држава Свети Винцент и Гренадини и се наоѓа на околу пет километри југозападно од островот Мустик.
Островот Саван се протега од север кон југ со полумесечен отвор кон запад. Постојат неколку гребени и на север островот продолжува со некои карпи. Покрај островот Саван има и две мали островчина именувани како Литл Саван и Саван Рок.
1 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини
Список на репрезентации кои не се квалификувале на Европско првенство во фудбал

Вкупно 23 репрезентации во својата историја никогаш не успеале да се квалификуваат на некој од завршните турнири на Европското првенство. 37 пак успеале да се квалификуваат барем еднаш. Во продолжение следува список на фудбалски репрезентации без настап на Европско првенство. Репрезентациите се наведени по македонската азбука.
1 Репрезентации кои никогаш не се квалификувале на Европско првенство
;Легенда
* • &mdash; Не се квалификувале
* × &mdash; Не учествувале / Се повлекле од квалификациите / Дисквалифицириани
За секој турнир, бројот на екипи на секој турнир се прикажани во загради.
Екипа, 1960(4), 1964(4), 1968(4), 1972(4), 1976(4), 1980(8), 1984(8), 1988(8), 1992(8), 1996(16), 2000(16), 2004(16), 2008(16), 2012(16), 2016(24), Вкупен бр.обиди
Учествувале во состав на Советскиот Сојуз, •, •, •, •, •, •, 6
×, ×, ×, ×, ×, ×, ×, ×, ×, ×, •, •, •, •, •, 5
Учествувале во состав на Советскиот Сојуз, •, •, •, •, •, •, 6
Учествувале во состав на Југославија, ×, •, •, •, •, •, 5
Не бил член на УЕФА, •, 1
Учествувале во состав на Советскиот Сојуз, •, •, •, •, •, •, 6
Учествувале во состав на Советскиот Сојуз, •, •, •, •, •, •, 6
Учествувале во состав на Советскиот Сојуз, •, •, •, •, •, •, 6
•, •, •, •, •, •, •, •, Репрезентацијата повеќе не постои, 8
Не бил член на УЕФА, •, •, •, •, •, •, 6
Учествувале во состав на Советскиот Сојуз, Не бил член на УЕФА, ×, •, •, •, 3
×, ×, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, 13
Учествувале во состав на Советскиот Сојуз, •, •, •, •, •, •, 6
×, ×, ×, ×, ×, ×, ×, ×, ×, •, •, •, •, •, •, 6
×, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, 14
Учествувале во состав на Југославија, •, •, •, •, •, •, 6
×, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, 14
Учествувале во состав на Советскиот Сојуз, •, •, •, •, •, •, 6
×, ×, ×, ×, ×, ×, ×, ×, •, •, •, •, •, •, •, 7
Учествувале во состав на Југославија и Србија и Црна Гора, •, •, •, 3
×, ×, ×, ×, ×, ×, ×, ×, •, •, •, •, •, •, •, 7
×, ×, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, •, 13
Учествувале во состав на Југославија и Србија и Црна Гора, •, •, 2
Химна на Финска

Наша земја (фин.јазик|''Maamme''), (шве.јазик|''Vårt land'') е финска химна; усвоена во 1848 година.
Се пее првата и последната строфа, обично првата строфа на фински па на шведски, додека последната строфа на фински.
Петит Мустик

Петит Мустик (англиски: ''Petite Mustique'') е мал ненаселен остров во Карипското Море. Островот е дел од групата на острови Гренадини во државата Свети Винцент и Гренадини. Островот има површина од 0.4 км<sup>2</sup>, се наоѓа североисточно од неанселените острови Саван и јужно од островот Мустик. Островот не е населен и не е развиен. Тој е со брдски релјеф и достигнува до 100 метри надморска висина и нема лесен пристап до него.
1 Географија
Петит Мустик се наоѓа на 2 километри јужно од Мустик. Помеѓу Петит Мустик и Мустик се наоѓа малото островче Петит Ки, што всушност е продолжение од северниот дел на Петит Ки (поврзани се подводно). Како и останатите острови на Гренадините, островот има многу шанци и еродиран брег. Јужно од Петит Мустик се наоѓа малата карпа Драј Рок, а на 500 метри југозападно е гребен. Брегот на островот е со сртови. Брдата се прекриени со густа вегетација.
2 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини
Слободна територија Трст

Слободна територија Трст (на |Territorio libero di Trieste, на |Svobodno tržaško ozemlje, на |Slobodni teritorij Trsta, на |Cлободна Териорија Трста) — поранешна независна територија во Средна Европа помеѓу северна Италија и Југославија, која излегувала на Јадранското Море. Територијата била воспоставена по Втората светска војна, под директна одговорност на Советот за безбедност на ООН.
Територијата била формирана на 10 февруари 1947 година со протокол на Договорот за мир со Италија, со цел етнички и културно мешаното население да се стави во неутрален и независен ентитет. Намерата била да се смират територијалните аспирации на Италија и Југославија произлезени од стратешката важност за трговија со Средна Европа. Територијата станала постоечка на 15 септември истата година. Администрацијата била поделена на две области: едната (Зона А) била сместена во пристанишниот град Трст со тесен крајбрежен појас на северозапад, другата (Зона Б) опфаќала мал дел од северозападниот дел на Истрискиот Полуостров.
Слободната територија де факто прекинала да постои во 1954 година и била поделена помеѓу Италија и Југославија. Овој чин бил официјализиран многу подоцна со билатералниот Договор од Осимо од 1975 година, ратификуван во 1977 година.
Петит Кануан

Петит Кануан (англиски: ''Petite Canouan'') е остров во Карипското Море.
1 Опис
Петит Кануан е дел од островската група Гренадини, во островската држава Свети Винцент и Гренадини. Островот не е населен. Островот има вкупна површина од 19 хектари или 0.15 км<sup>2</sup>. Петит кануан се наоѓа помеѓу островите Саван и Кануан. Островот е назначен како природен резерват.
2 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини
Ол Аваш

Ол Аваш (англиски: ''All Awash'') e мал остров во Карипското Море.
1 Опис
Островот е многу мал и ненаселен. Тој може да се означи и како карпа. Овој остров се наоѓа блиску до Пилорис (источно од него), северно од Мустик и јужно од Балисо До островот има мала карпа.
2 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини
Пилорис

Пилори (англиски: ''The Pilories'') e мала група на островчиња во Карипското Море. Пилорис е составен од Лил Пилори, Биг Пилори и Мидл Пилори.
1 Опис
Островите се многу мали и ненаселени. Тие може да се означат и како карпи. Овие острови се наоѓаат блиску до малиот Ол Аваш (западно од него), северно од Мустик и јужно од Балисо.Литл Пилори е најазападен, а Биг Пилори најисточен.
2 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини
Сејл Рок

Сејл Рок (англиски: ''Sail Rock'') e мал остров во Карипското Море.
1 Опис
Островот е многу мал и ненаселен. Тој може да се означи и како карпа. Овој остров се наоѓа источно од Тобаго.
2 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини
Кануан

Кануан (англиски: ''Canouan'') е остров во Карипското Море. Островот е дел од островската група Гренадини, во островската држава Свети Винцент и Гренадини. На југот од островот има две мали островчиња Лилот и Кануан Бален.
1 Географија
Островот е мал, со должина од 5,6 км и ширина од 2 км. Вкупната површина на островот е 7,6 км<sup>2</sup>. Вкупното население на островот се движи некаде околу 1700 жители..
Покрај атлантскиот брег на островот има корален гребен. Највисока точка на островот е Маунт Ројал. Островот има два големи залива, Френдшип и Глоси. Островот се наоѓа на 40 километри јужно од Свети Винцент.
2 Клима
Просечната дневна температура на островот е . Најсушни месеци се од декември до мај, а најладни се од ноември до февруари.
3 Сообраќај
Островот има аеродром, Аеродром Кануан, кој врши летови до околните острови. Пистата во скоро време е проширена и може да се користи и за големи авиони.
Покрај воздушниот, жителите го користат и морскиот собраќај. Има редовни линии до околните острови, особено до Свети Винцент. Скоро е модернизиран овој транспорт и за еден час се стигнува до Свети Винцент, за разлика од минатото кога се патувало околу 2 или 3 часа.
Химна на Белорусија

„Ние Белорусите“ (белоруски и |Мы, беларусы) — неофицијалниот наслов на државната химна на Белорусија. Официјално е насловена како „''Државна химна на Република Белорусија''“ (белоруски: Дзяржаўны гімн Рэспублікі Беларусь). Првично била напишана во 1940-тите и била усвоена во 1955 година за употреба во Белоруска ССР. Музиката на регионалната химна на Белоруска ССР ја компонирал Несцер Сакаловски, а текстот го напишал Михас Климкович. По распадот на Советскиот Сојуз, музиката ја компонирал Несцер Сакаловски а стиховите биле отфрлени. Новите стихови, напишани од Михас Климкович и Уладзимир Каризни биле усвоени со претседателски указ издаден на 2 јули 2002 година.
Католик (Гренадини)

Катиолик (англиски: ''Cathollic'') e мал остров во Карипското Море.
1 Опис
Островот е многу мал и ненаселен. Тој може да се означи и како карпа. Овој остров се наоѓа блиску до Меро (западно д него). Западно од Католик има и две други неименувани карпи, кои се помали.
2 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини
Химна на Ерменија

Химна на Ерменија, или официјално позната како Моја Татковина (ерменски:''Մեր Հայրենիք'') — државна химна на Ерменија. Музиката ја компонирал Барсег Каначјан, а текстот е на Микаел Налбандјан. Химната најпрвин била усвоена во 1918 година како химна на краткотрајната Демократска Република Ерменија, а подоцна истата била забранета откако земјата била нападната и вклучена во составот на Советскиот Сојуз. По падот на Советскиот Сојуз, и обновувањето на суверенитетот во 1991 година, песната била повторно усвоена како државна химна на новата држава, иако со малку изменети стихови.
Пом

Клер Изабел Жео Поме (родена на 2 август 1996 година), позната професионално како Пом, е француска пејачка, текстописец и музичар.
1 Животопис
Клер Поме пораснала во областа на Лион. Таа учела музичка теорија од 6-годишна возраст, се придружила на детскиот хор „Ла Сигал д Лион“, на 7 години и научила да свири виолончело на 8-годишна возраст. Нејзината мајка, учителка и верничка, свири флејта; нејзиниот татко, агент за недвижнини, ги слушал Мишел Полнареф, Серж Реџани и Шарл Азнавур; и таткото на една нејзина пријателка ја запознал со американската фолк и кантри-музика. Таа е самоука и објавува видеа на YouTube.
Во септември 2017 година, на 21-годишна возраст, таа за првпат настапила четири пати на „Ла Бул нуар“ во Париз. Во октомври таа го издала својот прв албум, насловен како „À peu près“; тој е опишан како мешавина помеѓу поп и фолк според Салом Рузерол-Дагла од ''Ле Фигаро''. Новинарите на „''Libération''“ и „''Le Figaro''“ го истакнувале квалитетот на нејзините настапи во живо, на кои таа свирела автоматска харфа и гитара .
Стиховите кои ги пишува и ги компонира и половина од репертоарот што го изведува, честопати се теми поврзани со љубовта, смртта и „секојдневните ситуации кои прибегнуваат кон романтизам“ (''Ле Фигаро''). Љубовта, според нејзините текстови, не е само хетеросексуална, туку и бисексуална или хомосексуална; таа посветува песна на пејачката од Квебек Сафија Нолин, која порано била нејзина партнерка. Таа објаснувала за ''Телерама'': „Јас сум природно удобна со мојата хомосексуалност, на пример, користејќи женски заменки во моите песни. И мислам дека е важно, со оглед на износот на благодарни пораки што ги добивам. Како тинејџерка, и јас сакав да се препознаам себеси во пејачките лезбејки“.
Во 2020 година, таа ја освоила наградата „Виктоар де ла Музик“ за „Албумско откритие на годината“ со својот опус „les failles“.
2 Дискографија
2.1 Студио албуми
Наслов, Детали, Најдобро место на муз. листи
ФР, БЕЛ (Ва), АУТ''À peu près'', 91, 200, -
''Les failles'', -, 68, 87
2.2 Синглови
Наслов, Година, Најдобро место на муз. листи, Албум
БЕЛ(Ва)
„Okay“ (Матje Мендес со Пом), 2013, 57, ''Echo''
„J'suis pas dupe“, 2015, 66, ''En Cavale''
„Même robe qu'hier“, 2017, 76, ''À peu près''
„Mon frère“ (груба верзија), 2018, -
„De là-haut“ (радио ремикс), -, ''À peu près''
„J'attends“ (со Бен Мазуе), -, ''Les femmes idéales''
„2019“, 2019, -
„Je sais pas danser“, -, ''Les failles''
„Anxiété“, -
„Ma meilleure ennemie“, 2024, 1, ''Arcane League of Legends: Season 2 (Soundtrack from the Animated Series)''
2.3 Музички видеа
+, Наслов, Година, Албум, Режисер(и)
„J'suis pas dupe“, 2015, ''En cavale'', Себастије Бодар
„Je t'emmènerais bien“
„En cavale“, ''En cavale''
„Jane & John“
„Sans toi“, 2016 година
„De là-haut“, 2017, ''À peu près'', Марта Бевакуа
„A Lonely One“
„On brûlera“
„Pauline“
„Je sais pas danser“, 2019, ''Les failles'', Владимир Фера
„Anxiété“, Иго Пилар
* Информации за режисерот добиени од секој опис на видео на YouTube.
Химна на Малта

„Л-Ину Малти“ (|L-Innu Malti, преведено на |Малтешката химна) — државна химна на Малта. Напишана е во форма на молитва кон Бога. Таа е компонирана од Роберт Самут, а стиховите ги напишал Кармело Псајла во 1922 година.
1 Текст
;малтешки
Lil din l-art ħelwa, l-Omm li tatna isimha,
Ħares, Mulej, kif dejjem Int ħarist:
Ftakar li lilha bil-oħla dawl libbist.
Agħti, kbir Alla, id-dehen lil min jaħkimha,
Rodd il-ħniena lis-sid, saħħa 'l-ħaddiem:
Seddaq il-għaqda fil-Maltin u s-sliem.
;англиски (Меј Бачер)
O Little Island, O Lord, as ever Thou hast guarded!
This Motherland so dear whose name we bear!
Keep her in mind, whom Thou hast made so fair!
May he who rules, for wisdom be regarded!
In master mercy, strength in man increase!
Confirm us all, in unity and peace!
Химна на Азербејџан

Химна на Азербејџан, или официјална позната како Азерски Марш (азерски:''Азәрбајҹан Маршы'') — државна химна на Азербејџан. Музиката ја компонирал Узеир Хаџибејли, а текстот е на поетот Ахмед Џавад. Владата официјално ја усвоила химната во 1920 година со усвојување на указот, „За државната химна на Република Азербејџан.“ Во 1992 година, по падот на Советскиот Сојуз, азербејџанската влада официјално ја вратила химната како официјална на земјата.
Владата на Азербејџан, исто така, официјално ја прогласила државната химна за „''свет симбол на азербејџанската држава, нејзината независност и единство''“.
Од 2006 година, фрагмент од стиховите од државната химна бил прикажан на азербејџанската банкнота од 5 манати.
Чукино Езеро

Чукино Езеро — природно ледничко езеро на планината Кораб во Македонија. Се  наоѓа  веднаш  под врвот Црна Чука, според кој го добило и своето име ''Чукино Езеро''. Сместено е во вдлабнатина (цирк) на подножјето помеѓу врвовите Црна Чука на југозапад и Бел Врв на североисток, на главното планинско било на Кораб, блиску до главниот планински срт на неговата источна (македонска) страна на надморска височина од 2390 метри.
1 Наводи
Морпион

Морпион (англиски: ''Morpion'') е мал ненаселен остров во Карипското Море. Островот е дел од групата на острови Гренадини во државата Свети Винцент и Гренадини. Островот има површина од 0.02 км<sup>2</sup>, се наоѓа североисточно од Петит Сент Винсент. Околу островот има неколку песочни гребени.
1 Поврзано
* Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини