procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Драган Николиќ

Драгослав „Драган“ Николиќ (|Драган Николић; - ) — српски актер.
Драган Николиќ студирал во Белградската академија на драмски уметности. Во 1967 тој глумел во класичниот филм ''"Кад будем мртав и бео" („Кога ќе бидам мртов и бел“)'', кој претставувал почеток на неговата плодна кариера. Драган Николиќ од тогаш глумел во многу филмови од различни жанрови и различни карактери, станувајќи еден од најиконските и најпрепознатливи глумци во српската кинематографија.
Од сите негови улоги веројатно најпозната е улогата на „Прле“, борец за одбрана во Втората светска војна, кој го прикажал во култните ТВ серии од 1970-те, ''"Отписани" („Отпишани“)'' и ''"Повратак отписаних" („Враќање на отпишаните“)''.
1 Лично
Неговата сопруга беше популарната српска глумица, Милена Дравиќ со која го организирал популарното ТВ шоу ''"Образ уз образ" („Образ до образ“)''.
2 Филмографија
*''Кога ќе бидам мртов и бел'' (1967)
*''Три часа за љубов'' (1968)
*''Хороскоп'' (1969)
*''Бубачки во главата'' (1970)
*''Млад и здрав како ружа'' (1971)
*''Последна станица'' (1971)
*''Улогата на моето семејство во светската револуција'' (1971)
*''Отпишани'' (1974)
*''’Рбет'' (1975)
*''Женствен мост'' (1976)
*''Враќање на отпишаните'' (1976)
*''Момент'' (1978)
*''Национална класа'' (1979)
*''Кој пее таму'' (1980)
*''Соколот'' (1981)
*''Лов на матно'' (1981)
*''Некоја друга жена'' (1981)
*''Сезона на мир во Париз'' (1981)
*''Одиме понатаму'' (1982)
*''Нешто помеѓу'' (1983)
*''Балкан Експрес'' (1983)
*''Чудо невидено'' (1984)
*''Љубовна треска'' (1984)
*''Животот е убав'' (1985)
*''Мис'' (1986)
*''Ветувањето на земјата'' (1986)
*''Протестен албум'' (1986)
*''Скитник'' (1987)
*''Чавка'' (1988)
*''Миграции'' (1988)
*''Хепи Енд'' (1989)
*''Искушение на ѓаволот'' (1989)
*''Последниот круг во Монца'' (1989)
*''Местото за средба'' (1989)
*''Оригинал на фалсификатот'' (1991)
*''Тито и јас'' (1992)
*''Голема гужва'' (1992)
*''Три карти за Холивуд'' (1993)
*''Ќе биде подобро'' (1994)
*''Ни на небо ни на земја'' (1994)
*''Подземје'' (1995)
*''Унебесна трагедија'' (1995)
*''Кабарет Балкан'' (1998)
*''Бело одело'' (1998)
*''Ножот'' (1999)
*''Таа ја сака ѕвездата'' (2001)
*''Виртуелна стварност'' (2001)
*''Зона Замфирова'' (2002)
*''Ноќ со видео'' (2002)
*''Лавиринт'' (2002)
*''Грабеж на третиот рајх'' (2004)
*''Имам нешто важно да ти кажам'' (2005)
*''Ивкова слава'' (2005)
*''Ѕвезди на љувовта'' (2005)
*''Потрага за среќа'' (2005)
*''Шејтански воин'' (2006)
*''Црни Грујо и каменот на мудроста'' (2007)
*''С. О. С - Спасете ги нашите души'' (2007)
*''Промени ме'' (2007)
*''На убавиот син Дунав'' (2007)
*''Село гори, а баба се чешла'' (2007–2011)
*''Четврт човек'' (2008)
*''Патувањето'' (2008)
*''Свети Ѓорѓи го убива змејот'' (2009)
*''Село гори и така'' (2009)
*''Зона на мртвите'' (2009)
*''72 дена'' (2010)
*''Јагодици'' (2012)
*''Монтевидео'' (2014)
*''Нешто убаво'' (2014)
Животински духови

Животински духови — поим употребен од страна на Џон Мајнард Кејнз во неговото дело „Општа теорија на вработеноста, каматите и парите“ од 1936 година за опишување на инстинктите, склоностите и емоциите коишто наводно влијаат и го водат човечкото однесување и коишто може да бидат мерени преку потрошувачката доверба. Оттогаш, се смета дека довербата исто така е вклучена во „животинските духови“ или се јавува како последица на нив.
1 Потекло
Оригиналниот исечок на Кејнз гласи:
Се претполага дека Кејнз можеби мислел на Хјумовиот поим за спонтана мотивација, иако тој не се споменува во делото „Расправа на човековата природа“. Поимот произлегува од латинскиот израз „spiritus animales“ којшто може да се протолкува како дух (или флуид) којшто ги води човечката мисла, чувство и дејствие.
2 Поврзано
* Бихевиористичка економија
* Одлучување
Шумадија

Шумадија (|Шумадија) — географска област во Србија. Го добила името по шумите, кои некогаш го прекривале најголемиот дел од нејзината територија. Најважен град во областа е Крагуевац, кој воедно е административен центар на Шумадискиот округ.
1 Граници
Областа се наоѓа меѓу реките Сава и Дунав од север, Велика Морава од исток, Западна Морава од југ и реките Колубара, Љиг и Дичина од запад. Според некои толкувања (на пр. географот Јован Цвииќ и етнологот Јован Ерделјановиќ), северната граница на Шумадија се протега меѓу планините Авала и Космај. Според тоа гледање, Белград не припаѓа на Шумадија.
2 Историја
2.1 Среден век
Во раниот XI век, Шумадија била територија на словенските племиња Мерехани (Моравци). Во 844 г. Баварскиот Географ ги споменува како соседи на јужните Франки. Живееле во долините на Велика Морава и сè уште не биле потчинети од бугарската држава сè до 845 г. кога почнува приклучувањето на словенско население кон бугарското општество. Шумадија е сместена веднаш севевероисточно од Рашка, која била јадрената територија на Српското кнежевство. Тогашните српски кнезови како Часлав Клонимировиќ и Константин Бодин придодавале делови од Шумадија кон својата територија, за на крај целата област да потпадне под власта на големиот жупан Стефан Немања и династијата Немањиќи (1166–1371).
2.2 Османлиски период
Во XVIII век, шумите и ридовите на Шумадија биле прибежижте за ајдучките дружини кои се бореле против Османлиите. Во 1718 г. делови од Смедеревскиот санџак (цела Шумадија) биле ослободени од австриската војска, со што е основано вазалното Кралство Србија. По Руско-австриско-турската војна (1735–39) санџакот е возобновен. Во 1788 г. Слободниот корпус (Фрајкорите) под австриска команда ја ослободиле Шумадија и овозможиле понатамошно освојување на целиот санџак од страна на австриските сили, што довело до хабсбуршката окупација од 1788 до 1792 г. Во 1804 г. избило Првото српско востание и со тоа областа била ослободена и ставена под самостојна востаничка власт под водство на Караѓорѓе Петровиќ. Со Второто српско востание (1815) под водство на Милош Обреновиќ, османлиските војски се успешно одвратени, а во 1830 г. Србија стекнува целосна автономија и подоцна, независност на централна Србија.
2.3 Понова историја
Од 1922 до 1929 г. Шумадиската област била административна единица на Кралството Југославија со приближно исти граници како денешниот Шумадиски округ и со административен центар во Крагуевац.
3 Поважни населени места
Поголеми населени места во Шумадија се:
*Крагуевац
*Чачак
*Аранѓеловац
*Горни Милановац
*Јагодина
*Смедерево
*Смедеревска Паланка
*Младеновац
*Лазаревац
*Велика Плана
Помали населени места:
*Книќ
*Варварин
*Топола
*Лапово
*Лиг
*Гроцка
*Белановица
*Рача
*Бараево
*Сопот
*Баточина
*Рековац
4 Поврзано
*Шумадиски округ
*Географски области во Србија
*Шумадија и Западна Србија
Ишим (река)

Ишим (|Иши́м; |Есіл) — река во Казахстан и Русија, лева и најдолга притока на Иртиш. Долга е 2.450 км и има просечен истек од 56,3 м<sup>3</sup>/с. Реката е само делумно пловна по долното течение, а во горното минува низ главниот град Нур-Султан. Во Русија, течението минува низ огромни мочуришни и има безброј остри свијоци и мртвици. Од крајот на ноември до март реката е замрзната.
1 Во Нур-Султан
Според претседателот Нурсултан Назарбаев, реката Ишим е една од причините за изборот на Нур-Султан (тогаш наречен Астана) за главен град на земјата. Денешниот град е поделен на два дела: на десниот брег е стариот дел на градот со чаршијата, а на левиот се современите управни зданија како претседателскиот дворец „Акорда“, владиниот дом, врховниот суд и престижни населби.
Почнувајќи од 1998 г. властите на Нур-Султан активно ја регулираат реката, со цел да се спречат поплави и да се одржи водостојот од рекреативни и есетски причини. Низводно од центарот на градот е изградена брана која го држи водостојот повисоко, а коритото е продлабочено за да се избегне прелевање. Кај градскиот парк во центарот на Нур-Султан има изградено градска плажа и место за изнајмување педалинки. Се смета дека без браната, водостојот би бил доволно низок за реката да се премине пешки.
Спротиводно од градот се предвидува изградба на уште една брана, со цел да се спречат поплави. Градските власти планираат да ја продлабочат реката уште повеќе за да биде пловна за чамци во должина од 22 км на подрачјето на Нур-Султан.
Водостојот се постигнува со довод на вода од Иртиш преку каналот Иртиш-Караганда и посебен цевковод.
Оморика

Оморика или Панчиќева оморика (|Панчићева оморика) — вид иглолисно дрво ендемски застапено по средниот тек на реката Дрина кај Вишеград во Република Српска, БиХ и во западна Србија, со вкупен ''ареал'' од само 60 хектари, на надморска височина од 800 до 1600 м. Како вид првпат е откриена во 1875 г. кај с. Заовине на планината Тара од ботаничарот Јосиф Панчиќ, во чија чест е наречена.
1 Опис
Омориката е зимзелено дрво со средна големина кое достигнува висина од 20 м (или, во исклучителни случаи, до 40 м). Стеблото има пречник до 1 м, а леторастите му се светлокадеави и гусо влакнести. Листовите се иглести и сплескани, долги по 10&ndash;20 мм темносинозелени на лицето и синобели на опачината. Шишарките се долги по 4-7 см , вретенести по облик, темновиолетови (речиси црни) кога се млади, но темнокафеави 5&ndash;7 месеци по опрашувањето, со цврсти лушпи.
2 Одгледување
Вон автохтониот ареал, омориката е застапена како важно украсно дрво во паркови и големи градини и нашироко се цени поради привлечната крошна. Успева на најразлични почви: базни, глинести, исели и песокливи, иако претпочита влажна исцедена иловица. Во помала мера е застапена и во шумарството, за новогодишни елки, дрвена граѓа и добивање на хартија, особено во северна Еворпа, иако поради бавниот раст не е популарна колку ситканската (''P. sitchensis'') и обичната смрча (''P. abies'').
Во Македонија смрчата е застапена како парковско дрво и како шумски вид.
Одгледувачите ја имаат вкрстено со црната смрча (''P. mariana'') и ситканската смрча.
Тара (планина)

Тара (|Тара) — планина во западна Србија, дел Динаридите, на висина од 1.000 до 1.500 метри надморска височина. Падините ѝ е прекриени со густи шуми, бројни високи ледини и ливади, стрмни спили, длабоки клисури издлабени од реката Дрина и многу карстни и варовнички карпи. Голем дел од планината е опфатен од истоимениот национален парк и ужива популарност како туристички центар. Највисок врв е Збориште (1.544 м).
1 Национален парк
Националниот парк „Тара“ е отворен во 1981 г. и ги опфаќа планините Тара и Звиезда, кај големиот свијок на реката Дрина. Зафаќа околу на надморска височина од 250 до 1.500 метри. Управата се наоѓа во Баина Башта.
Паркот има низа планински врвови и стрмните живописни клисури помеѓу нив. Од нив, најзабележителна е онаа на Дрина со нагол спуст од 1.000 до 250 метри и широк поглед на западна Србија и соседна Босна. Својствени за подрачјето се и карстни пештери, дупки, извори и видиковци.
Три четвртини од паркот е покриен со шуми — некои од нив меѓу најдобро зачуваните во Европа. Има ретки ендемски видови од терцијарот како омориката (''Picea omorika''), која е заштитена во својата природна средина во мал дел од паркот поради реткоста и научниот интерес. На Тара има многу видови диви животни, вклучувајќи ги кафеавата мечка, дивокозата, срната, рисот, видрата, волкот и други. Застапени се повеќе од 100 видови птици кои живеат на падините на редовна или повремена основа. Некои од нив се златинот орел, белоглавиот мршојадец, сивиот сокол, бувот, малиот тетреб и други.
2 Туризам
Главните туристички места на Тара се Калуѓерске Баре близу Баина Башта на север и Митровац на југ. Поголеми хотели во Калуѓерске Баре се „Бели Бор“ и „Оморика“, а во Митровац е сместено истоименото детско одморалиште.
До националниот парк се доаѓа непосредно од патот Баина Башта - Калуѓерске Баре, од Перуќац преку Баина Башта (крај патот Перуќац - Митровац) и од Кремна, преку патот Кремна - Калуѓерска Баре. Клисурата на Дрина се разгледува со чамец.
Мештаните прават волнени ракотвоорби, разни млечни производи, сливова и смеркова ракија и боров мед.
3 Поврзано
* Тара (река)
* Златибор
* Ужице
* Мокра Гора
* Динариди
4 Наводи
***
Вирус (филм од 1999)

Вирус (англиски: ''Virus'') е филм од 1999 година, во режија на Џон Бруно. Главните улоги ги играат: Џејми Ли Кертис, Вилијам Болдвин, Доналд Сатерленд и Џоана Пакула.
1 Содржина
За време на една голема бура, екипажот на еден брод го наоѓа спасот на напуштена модерна платформа. Кога пристигнуваат таму, тие се зачудени, зашто платформата е опремена со врвна технологија, но потполно е напуштена. Набргу, тие откриваат дека на платформата завладеал компјутерски систем кој произведува нови програми и биомеханоиди - механички андроиди, направени од машини и човечки трупови, сомисија да ги истребуваат луѓето.
Машинист (филм)

„Машинист“ (англиски: ''The Machinist'') — шпанско-американски филм од 2004 година, во режија на Бред Андерсон. Главните улоги ги играат: Кристијан Бејл и Џенифер Џејсон Леj.
1 Содржина
Тревор Резник страда од долготрајна несоница и повеќе не е сигурен што е реалност, а што халуцинација. Затоа, тој си пишува потсетници на самиот себе и ги лепи насекаде низ станот. Се однесува необично и физички пропаѓа, поради што колегите од фабриката го гледаат со сомнеж. Тие го убедуваат дека е виновен за несреќата во која еден работник останал без раката, но Тревор е сигурен дека некој сака да му наштети. Затоа, тој започнува истрага со цел да го пронајде вистинскиот виновник за несреќата.
ЦЦЦ-Спранди-Полковице

ЦЦЦ-Спранди-Полковице (|CCC-Sprandi-Polkowice; кратенка според UCI: CCC) — професионална континентална велосипедска екипа основана во Полска. Порано позната како ЦЦЦ-Мат, екипата станала позната како ЦЦЦ-Полсат во 2002 година. Во 2004 и 2005 година, екипата била позната како Хоп-ЦЦЦ-Полсат, враќајќи се на ЦЦЦ-Полсат во 2006 година. Од 2007 до 2011 година, екипата била позната како ЦЦЦ-Полсат-Полковице и боите на екипата се портокалова и црна боја.
1 Состав на екипата
Основни бои (филм од 1998)

Основни бои (англиски: ''Primary Colors'') е филм од 1998 година, во режија на Мајк Николс. Главните улоги ги играат: Џон Траволта, Ема Томпсон и Били Боб Торнтон.
1 Содржина
Филмот ја следи приказната за политичкиот живот и изборните кампањи при што на забавен и остроумен начин ги обработува сериозните општествени и животни прашања. Гувернерот Џек Стентон (го игра Траволта) се кандидира за претседател на САД. Тој многу лесно ги освојува симпатиите на гласачите со својот опуштен став, но уште на почетокот на кампањата, тој мора да се соочи со сексуален скандал.
Ѓавоља Варош

Ѓавоља Варош (|Ђавоља варош, „Ѓаволски Град“) — карпеста образба во јужна Србија на планината Радан кај Куршумлија. Има 202 необични земјени пирамиди или кули, како што ги нарекуваат мештаните. Високи се од 2 до 15 м и широки од 4 до 6 м при основата. Создадени се со силна ерозија на почвата поради голема вулканска активност пред повеќе милиони години. Највеќето кули имаат „глави“ или „капи“ од андезит, кои ги штитат од понатамошни одрони.
Почнувајќи од 1959 г. местото е заштитено со закон, а во 1995 г. дрржавата го прогласила за споменик на природата од прва категорија.
Под камените образби има два извора: Ѓавоља Вода (Ѓаволска Вода), со крајно кисела вода (pH 1,5) и голема концентрација на минерали (15 г/л) и Црвено Врело.
Ѓавоља Варош бил кандидат во кампањата „Седум светски чуда на природата“.
Најслични образби во Македонија се Камените Кули кај с. Куклица, Кратовско.
2 Поврзано
* Камени Кукли
* Брајсов Кањон
* Земјена пирамида
2 Поврзано
**
Мали жени (филм)

„Мали жени“ (англиски: ''Little Women'') е американски филм од 1933 година, во режија на Џорџ Кјукор. Главните улоги ги играат: Кетрин Хепберн, Пол Лукас и Џоан Бенет. Филмот имал три номинации за „Оскар“ (за најдобар филм, најдобра режија и најдобро адаптирано сценарио), а освоил „Оскар“ во последната номинација. На филмскиот фестивал во Венеција во 1934 година, Кетрин Хепберн ја добила наградата за најдобра глумица.
1 Содржина
Оваа драма го прикажува животот на едно семејство за време на Граѓанската војна во САД. Три ќерки растат покрај својата мајка, додека нивниот татко учествува во војната. Притоа, едната ќерка се мажи, втората заболува од шарлах, а третата бега во Њујорк, со цел да ги оствари своите уметнички амбиции.
Симона Попоска

Симона Попоска (р. , Охрид) — македонска пејачка.
1 Животопис
Основно училиште посетувала во ОУ „Григор Прличев“ во Охрид, средно училиште завршила во СОУ „Нико Нестор“ во Струга, а исто така го посетувала Нижото музичко училиште Методи Патчев во Охрид, каде го изучувала инструментот виолина. Студирала на Универзитетот „Св. Кирил и Методиj“ отсек општа медицина.
Со музика започнала да се занимава од шестгодишна возраст. Нејзино прво појавување на сцена било во 1999 година на фестивалот Распеано рибарче, каде настапила и наредните две години, а следното музичко искуство било на Златно Славејче 2002 година. Нејзиното прво поголемо искуство се случило 2004 година на првиот домашен избор за песна за детска евровизија каде се пласирала на второто место. Во 2006 година настапила на истиот избор и се пласирала на трето место. Следни искуства се на “Канео Фест” каде добила награда за најслушана песна на годината, “Охрид Фест”, “Мелфест” во Прилеп каде го освоила второто место. Следел настап на Фешта-1 фестивалот во 2009 каде освоила трето место со синглот “Не летај на Небо”. Во 2010 година следел краток договор со Продукција Република. Во 2012 година потпишала договор со Горила Продукција. Симона издала сингл за темата “До Крај” за која снимила и видео запис со кој се пробила на врвот на сите топ листи низ Македонија. Потоа следувал нејзиниот следен видео запис за песната “Летај Високо” која е во дует заедно со Филип Кирјаку. Симона го раскинала договорот со Горила Продукција и 2013 година започнала соработка со диџеј Ерик Фокс, како The Sound Messengers (проект кој претставувал комерцијален хаус, и песни на аглиски јазик). Нивната соработка успешно продолжила и заедно издале пет нумери на англиски јазик. Во 2014 година, Симона настапила на Макфест, и добила награда за најдобар дебитант со нумерата “Како да заборавам” кое е авторско дело на Ерик Фокс, текст Магдалена Цветкоска и аранжман Зоран Алексиќ. Симона во октомври 2014 го издала спотот за нумерата “Не е најдобро”, дело на Зоран Алексиќ, во изработка на Томато продукција.
Симона во почетокот на 2019 ја прекинала соработката со Ерик Фокс и го напуштила дуото The Sound Messengers.
2 Спотови
Спот, Година, Режисер
''До крај '', 2012, Владимир Ивановски Дади, Нена Зафировска
''Летај високо'', 2012, Владимир Ивановски Дади, Нена Зафировска
''Не е најдобро '', 2015, Томато продукција
''Јас не те сакам'', 2015, Томато продукција
''Сакам се'', 2015, Sky Eye Entertainment
''Знам дека лажеш '', 2016, Фабрика продукција
''Ти си моја победа'', 2018, Андреј Ѓоргиевски
''Сама'', 2019, Андреј Ѓоргиевски
''Бакни ме за крај'', 2023, Крсте Шупев
''Без тебе'', 2024, Крсте Шупев
''Ловец и плен'', 2025, Крсте Шупев
''Бели ноќи'', 2025, Крсте Шупев
''Небитен'', 2026, Крсте Шупев
3 Награди
*Награда за наjслушана песна на “Канео Фест“
*Втора награда на „Мелфест“
* Втора награда на националниот Избор за песна за детска Евровизија 2004.
* Трета награда на националниот Избор за песна за детска Евровизија 2006.
*Трета награда на фестивалот „ Фешта-1“
*2014 година, награда за најдобар дебитант на Макфест со нумерата Кажи ми како да заборавам
Злокобен

Злокобен (англиски: ''Sinister'') — американски филм од 2012 година, во режија на Скот Дериксон. Главните улоги ги толкуваат: Итан Хок и Џулиет Рајланс.
1 Содржина
Писателот на вистинити злосторства, Елисон Освалт (го игра Хок), се сели со семејството во куќа во која е извршено стравично злосторство, но неговото семејство не знае за тоа. Тој се обидува да дознае за злосторствата што се случиле таму и да напише книга за тоа, со намера да ја оживее својата кариера, која веќе е на залезот. Во куќата, тој пронаоѓа и гледа видео-ленти за кои мисли дека ќе му помогнат во истражувањето, но притоа сфаќа дека открил нешто што не го очекувал.
Во земјата на поранешните каубои

„Во земјата на поранешните каубои“ (англиски: ''The Hi-Lo Country'') е филм од 1998 година, во режија на Стивен Фрирс. Главните улоги ги играат: Били Крудуп, Вуди Харелсон, Патриша Аркет, Пенелопе Круз итн. На филмскиот фестивал во Берлин, во 1999 година, режисерот Фрирс ја освоил наградата „Сребрена мечка“ за најдобра режија.
1 Содржина
Во прерискиот град Хај-Ло во Ново Мексико, Пит Калдер (го игра Крудуп) и Биг Бој Матон (го игра Харелсон) се враќаат од Втората светска војна и продолжуваат да живеат по старо - ја чуваат стоката и го обработуваат земјиштето. Тие се популарни кај жените и господари на земјата, но Пит отсекогаш бил вљубен во Мона (ја игра Аркет), која сега е омажена за друг човек.
Мемоарите на една гејша (филм од 2005)

Мемоарите на една гејша (англиски: Memoirs of a geisha) е американски филм од 2005 година, во режија на Роб Маршал. Главните улоги ги играат: Зији Занг, Мишел Јео, Кен Ватанабе, Сузука Охго и Гонг Ли. Во 2006 година, филмот освоил „Оскар“ за најдобра сценографија, костимографија и камера. Во 2006 година, Џон Вилијамс освоил „Златен глобус“ и награда на БАФТА за најдобра музичка нумера, а во 2007 година и „Греми“ за најдобар албум со филмска музика.
1 Содржина
Филмот ја раскажува приказната на малата Чијо (ја игра Охго), која во 1929 година, заедно со својата сестра, е продадена во градот, откако нивната мајка се разболува. Таа станува слугинка во една куќа во која се одлгедуваат гејши. Кога ќе порасне, славната гејша Мамеха ја воведува во својот свет, учејќи ја на сите вештини што ги знае. Наското, Чијо го добива името Сајури и станува една од најпознатите гејши на своето време.
Зулу (филм од 2013)

Зулу (англиски: ''Zulu'') — француско-јужноафрикански филм од 2013 година, во режија на Жером Сале. Улогите ги играат: Орландо Блум, Форест Витакер и Тања ван Гран. Филмот е снимен во Кејптаун, а премиерно бил прикажан на затворањето на Канскиот филмски фестивал.
1 Содржина
Али Сокела е шеф на одделот за истраги на убиства на полицијата во Кејптаун. Во детските денови, тој едвај им побегнал на воените единици кои го прогонувале Африканскиот национален конгрес на Нелсон Мандела. Тој и неговата мајка го избегнале масакрот, но неговите психолошки трауми останале и понатаму. Али работи заедно со проблематичниот детектив Брајан Епкин, кој по разводот тоне во алкохол.
Страсна седмица

Страсна (Страдална, Велика) седмица — последната недела од Христовиот живот. За секој нејзин ден во богослужбените книги се зборува како за голем (велик) и свет, и во секој од нив, во сите цркви се извршуваат посебни богослужби.
* Во Страсниот понеделник Црквата ни ја дава за размислување темата за бесплодната смоква, осудена од Христа.
* Вторник е посветен на темата за мудрите девојки, кои за разлика од своите неразумни сестри, биле спремни за Господовото доаѓање.
* Во Среда вниманието е свртено кон покаената блудница. Службата ја нагласува разликата помеѓу спасената грешна жена и погинатиот Јуда, избран како апостол: првата го дава своето богатство за Христа и ги бакнува Неговите нозе, а другот, пак, за пари Го продава со целив.
* Велики четврток е означен како ден на востановување на новозаветната пасхална жртва
* На Велики петок Господ Исус Христос е осуден, распнат и погребен.
* Слегувањето во адот е на Велика Сабота
* Христовото Светло Воскресение се случува на Велигденската недела.
Црквата пропишува во првите три дена на Страсната седмица на часовите да се читаат сите четири Еванеглија, до местото каде што започнуваат Христовите страданија. А Старозаветните читања се земаат од Втората книга Мојсеева, од Јов и од пророците. Може да се каже дека како општа тема на првите три дена од Страсната седмица се јавуваат крајот на светот и Христовиот Суд.
Утрените обично се служат доцна навечер, и на нив се пее посебен тропар:
''„Ете, Младоженецот доаѓа на полноќ и блажен е слугата што ќе го најде буден, а недостоен е оној што ќе биде најден немарен. Внимавај, затоа, душо моја, да не те совлада сонот, да не бидеш предадена на смртта, и да не бидеш исклучена од Царството. Туку, освести се и повикај: 'Свет, свет, свет Си Боже, поради молитвите на Богородица смилувај се на нас'.“''
Велики понеделник

Велики понеделник или Велипонеделник — ден од Страстната седмица. Според источното христијанство тој е трет ден од Страсната седмица, односно ден по Лазаровата сабота и Цветници. А според западното христијанство тој е втор ден од Страсната седмица, односно ден по Цветници.
Во него, Црквата се потсетува на последните денови на Христос во Ерусалим, неговото влегување во Храмот и растерувањето на трговците од него, оти тоа е место за молитва, а не пазар. Христос на своите ученици во повеќе наврати им зборува за Своето страдење кое Му претстои, како и крајот на времињата и Страшниот суд. На Велики понеделник Црквата говори и за Неговата беседа во Храмот, за злобните лозари, како и проколнувањето на бесплодната смоква, која го претставува јудејскиот собор, во кој Исус Христос не нашол вистински плод, туку само лицемерна сенка на законот, но и човечката душа која не ја познава молитвата, покајанието, и која не носи духовни плодови.
1 Житие
На овој ден, Црквата го споменува и старозаветниот патријарх, целомудрениот Јосиф Прекрасен, кој поради зависта на своите браќа бива продаден во Египет; на тој начин, овој старозаветен патријарх е праобраз на безгрешното страдание на Бога. Христос, како и Јосиф, станува жртва на зависта на Неговите браќа по крв и вера, и на ист начин е предаден и продаден. На крајот, Јосиф завладува со Египет, и ги храни своите браќа со леб, исто како што и Христос седнува на Својот Престол на мирот и го храни човештвото со небесниот Леб - со Своето Тело и Својата Крв.
2 Обичаи
На Велики понеделник, како и на Велики вторник и Велика среда се извршува чинот мироварение. Тоа е определеното време кога се подготвува и деноноќно се вари мирото, кое содржи над 40 разновидни миризливи состојки како дар од богосоздадената природа. Се вари без застој, дење и ноќе, а во текот на варењето непрестајно се чита Евангелието. Така подготвеното миро се осветува и се добива светото миро, за миропомазување и за осветување.
Бјеловар

Бјеловар (|Bjelovar) — град во централна Хрватска. Бјеловар претставува административен центар на Бјеловарско-билогорската жупанија. На пописот спроведен во 2011 година, во Бјеловар живееле 40.276 жители, од кои 91,25% биле хрвати.
Бјеловар бил за првпат бил спомнат во 1413 година, а станал град во 1756 година, кога била изградена тврдина од страна на хабсбуршката царица Марија Тереза, со што тој е едне од најмладите градови во Хрватска. Главната улога на градот била одбрана на централна Хрватска против отоманските инвазии. Бјеловар по војните бил прогласен за слободен кралски град, од страна на банот Иван Мажураниќ во 1874.
1 Спорт
Во седумдесеттите години на XX век, Бјеловар бил познат како главниот ракометен град на Европа, кога локалниот ракометен клуб РК Бјеловар (тогаш познат под името Партизан) доминирал на хрватската, југословенската како и европската ракометна сцена.
2 Културноисториски знаменистости
Најпознати културноисториски снаменистости во Бјеловар се:* барокната црква на Св. Тереза
* градскиот музеј
* касарната
2.1 Збратимени градови
Бјеловар е збратимен со следниве градови:
* – Имотски, Хрватска
* – Новаља, Хрватска
* – Пакрац, Хрватска
* – Рубиера, Италија
* – Високо, Босна и Херцеговина
3 Познати личности
* Момчило Бајагиќ-Бајага, српски рок-музичар
4 Поврзано
* Бјеловарско-крижевачка бискупија
* ФК Бјеловар
* РК Бјеловар
Шон Пен

Шон Џастин Пен (англиски: ''Sean Justin Penn'') (17 август 1960, Санта Моника, Калифорнија, САД) - американски филмски глумец.
1 Животопис
Во 1985 година, Шон Пен се оженил со музичката ѕвезда Мадона со која имал бурен брак, а во 1987 година одлежал и затворска казна од 33 дена, затоа што удрил еден обожавател, кој премногу се доближил до неговата сопруга. Следната година, Мадона повикала полиција, откако Пен ја нападнал физички, а во 1989 година, нивниот брак пропаднал.
Пен по вторпат се оженил во 1996 година со глумицата Робин Рајт, а по свадбата, тие се преселиле во едно предградие во Северна Калифорнија, со цел да живеат мирен живот, надвор од очите на јавноста. Нивниот брак завршил со развод во 2010 година, а од него произлегле ќерката Дилан и синот Хопер. Подоцна, Пен стапил во врска со глумицата Шарлиз Терон.
2 Кариера
Шон Пен се појавил во јавноста во 1980-тите години, како дел од генерацијата која ја сочинуваа Роб Лоу, Том Круз, Мет Дилон итн., а тој важел за „лошото момче“ во таа група, познат по тоа што возел мотор облечен во кожна јакна, се расправал со режисерите и со филмските студија, а физички се пресметувал и со папараците. Сепак, обдарен со голем дарба, тој станал познат по својата методска и трпелива работа на улогите, на кои им се посветувал со месеци.
Пен има настапено во голем број филмови, а двапати ја добил наградата „Оскар“, и тоа, еднаш за улогата во филмот „Мистична река“, а вториот пат за улогата во филмот „Милк“.
Рудока

Рудока — планински врв на истоимениот масив и висорамнина која е огранка на Шар Планина. Висок е 2658 метри надморска височина. На него поминува самата гранична линија помеѓу Македонија и Косово, поради што тој воедно е и највисоката точка и врв во Косово.
1 Географски одлики на врвот и огранката Рудока
Масивот Рудока претставува претпоследната јужна огранка на Шар Планина сместена во нејзиниот средиштен дел, по главната линија на билото и сртот. Се протега по речиси меридијански правец север - југ со мало закосено отклонување кон североисток и југозапад. На север се спојува со огранката на масивот Бориславец, на југ со Враца. Височината на сртот од север кон југ се движи по врвови високи 2.586, 2.562, 2.458, 2.463, 2.630 и 2.629 метри надморска височина. Од Рудока се испуштаат повеќе помали огранки како Крижелино и Думково кон исток, Шутман и Челепино на запад и Езерски рид кон север. Во основа Рудока е мала висорамнина со изразито висок и стрмен карепст гребен со големи раздробени гранитни карпи и ситни помалки камења. Со оглед дека се издигнува на надморска височина над 2.000 метри, целиот предел е обраснат само со трева и нема никаква дрвна растителност, ниту грмушеста и нискостеблеста вегетација. Со својата положба гребенот на Рудока претставува вододелница со многу извори, понори и локви кон реката Маздрача во вардарскиот егејски слив во Македонија на исток и белодримскиот јадрански слив во Косово на запад. Поради изобилните тревната пасишта под гребенот на Рудока кај Црното Езеро има сточарски бачила, а него често го посетуваат и берачи на боровинки и шумски плодови.
2 Искачување и планинарење
До врвот може да се искачи од две страни, од македонската територија на исток и од косовската на запад. Патеката од македонската страна започнува во горскиот појас над селата Сенокос и Ѓурѓевиште, од каде минувајќи низ густа листопадна шума во времетраење околу 20-30 минути, се излегува на пасиштата кои се наоѓаат на билото на планината под врвот Бориславец каде минува водниот систем на каптажи и велосипедската патека Шарски Води. Оттаму патеката продолжува во изворишниот дел на долината на реките Матене и Маздрача, помеѓу масивите на огранките Брустовец од север (лево) и самата висорамнина Рудока од југ (десно) сѐ до прекрасното шарпланинско Црно Езеро. Поминувајќи го црното езеро патеката излегува на преслапот - седлото каде што се спојуваат огранките Рудока, Бориславец (Бриставец), Шутман, Челепино и Езерски Рид. Оттука скршнувајќи кон лево на југ, по многу стрмен, прилично напорен пат во должина околу 30 минути се стигнува до самиот врв Рудока. Вкупното времетраење на искачувањето од македонска страна е околу 4 часа. Таа е новообележана од 31.08.2014. Искачувањето од косовската страна започнува од селото Брод во областа Гора и е нешто полесна, опфаќајќи околу 2,5 часа. Од врвот Рудока кон север се пружа прекрасна глетка кон највисокиот шарпланински врв Шар или Титов Врв со Мал Турчин, Бакардан, Белото и Боговинското Езеро. Искачувањето од македонска страна е извонредно убаво највеќе поради минувањето покај прекрасното Црно Езеро.
3 Галерија
Дарувар

Дарувар — град во Хрватска кој се наоѓа во Бјеловарско-билогорската жупанија. Оддалечен е 125 км од главниот град Загреб и околу 130 км од Осиек. Сместен е во западниот дел на Славонија, во влажниот предел под планината Папук, во Поиловската висорамнина на плодните наноси од плеистоцен. Според резултатите од пописот спроведен во 2011 година во градот заедно со приградските населби живееле 11.633 жители, а во самиот град живееле 8.567 жители.
1 Градски населби
Градот Дарувар се состои од 9 населби: Дарувар, Даруварски Виногради, Долјани, Долен Дарувар, Горен Дарувар, Липовац Мајур, Људевит, Марковац и Врбовац.
2 Управа
Дарувар има статус единица на локална самоуправа - еден од 127. градови.
Телата на градот Дарувар се:
* Градско собрание
* Градоначалник
3 Познати личности
* Милан Павиќ, хрватски фотограф
* Давид Франкфуртер (1909 - 1982), познат по успешниот атентат во 1936 врз познатиот нацист Вилхелм Густлоф
* Миливој Ашнер (1913 - 2011), поранешен командант на полицијата во Независна држава Хрватска, обвинет за убиство на стотина Срби, Роми и Евреи
* Јосип Салач, помошен викар на Загреб
* Вилим Франчиќ, хрватски лингвист
* Камило Фирингер, хрватски културен работник
Музеум (метростаница)

Музеум (|Muzeum, „Музеј“) — станица на Прашкото метро и преод меѓу линијата A и линијата C. Го опслужува подрачјето околу Националниот музеј. Сместена е на југоисточниот крај на Вацлавскиот плоштад.
Делот на линијата C е отворен во 1974 г. Има една сала, долга 194, а длабока само 10 м. До салат се стасува од предворието со две подвижни скали и обично скалиште.
Делот на линијата A е отворен во 1978 г. Има три тунели, од кои средниот е скратен (69 м). Салата е долга 108, а длабока 34 м. Овој дел бил оштетен во поплавите од 2002 г., кога станицата на линијата C била последна.
1 Околни знаменитости
* Национален музеј
* Вацлавски плоштад
2 Галерија
Велики вторник

Велики вторник — ден од Страдалната седмица. Според источното христијанство тој е четврт ден од Страсната Седмица, односно два по Лазаровата Сабота и ден по Цветници. А според западното христијанство тој е трет ден од страсната седмица, односно два дена по Цветници. На овој ден се прави спомен за десетте девојки девици.
1 Спомен
На светиот и Велики вторник се прави спомен на параболата за десетте девојки. Пет од нив ги именува мудри, затоа што на девството тие му го придодале и изобилното масло на милосрдието, а пет – луди, кои исто така го имаат девството, но го немаат милосрдието – елејот. Затоа лудите (неразумни) девојки, иако го имале поголемиот дел, го занемариле она помалото, па поради тоа во ништо не се разликувале од блудниците. Ако последните (блудниците) грешеле со телото, тие таму грешеле со нивното богатство. Бидејќи ноќта на овој живот изминува, сите девојки заспале, односно умреле, бидејќи овде сонот ја означува смртта. Додека тие спиеле, среде ноќта се слушнал повик и, оние што имале доволно масло, кога се отвориле вратите, влегле со Младоженецот, додека лудите (неразумните), кои немале доволно масло, го барале во мракот. Мудрите, иако сакале да им дадат од своето, не можеле и, пред влегувањето на Младоженецот, им рекле: „Ова нема да биде доволна за вас и за нас; затоа одете кај продавачите, односно кај бедните, за да си купите“. Но, по смртта, тоа не е можно. Но лудите (девојки), кога дошле непросветлени (без запалени свеќи), тропајќи на вратата, викале: „Господару, Господару, отвори ни“. А самиот Господ им дал страшен одговор: „Одете си, не ве познавам!“
2 Обичаи
На Велики вторник, христијаните ги подготвуваат јајцата за вапцување. Секогаш одбирале пресни јајца „за зародишот да е пресен“. Јајцата се броеле и се планирале според бројот на членовите во семејството, при што се водело сметка и за тие што не биле дома.
Елизабета Баковска

Елизабета Баковска (1969, Битола) — македонска писателка, книжевна теоретичарка и преведувачка.
1 Биографија
Баковска е родена во 1969 година во Битола. Во 1992 година, таа дипломирала на групата за англиски јазик и книжевност на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје, а во 2000 година магистрирала на истиот факултет. Во 2013 година, таа докторирала на родовите студии на Институтот Евро-Балкан во Скопје. Од 1998 година, таа работи во Холандската амбасада во Скопје.
2 Творештво
Баковска пишува книжевни и критички текстови најчесто за македонското женско писмо. Таа ги објавила следниве книги:
*''Житие на нашата љубов'' (поезија, 2003)
*''Четири годишни времиња'' (раскази, 2004)
*''Состојби на духот и телото по триесеттата'' (поезија, 2005)
*''На пат кон Дамаск'' (роман, 2006)
*''Последните голтки'' (раскази, 2018)
*''Во главата пишувам песни'' (раскази, 2020)
*''Во главата пишувам расказ'' (раскази, 2022)
Три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „''Џинџуџе во земјата на афионите''“ (Темплум, 2022).
Баковска се занимава и со книжевен превод од англиски на македонски јазик и обратно, а освен тоа, таа е уредничка на ''Блесок Поезија'' во електронското списание „Блесок“.
3 Значење и влијание
* „''Ви сакам''“ — краток расказ на македонската писателка Оливера Ќорвезироска од 2021 година.
Светски ден на здравјето

Светски ден на здравјето — ден посветен на подигање на свеста за здравјето на луѓето ширум светот кој се одбележува на 7 април секоја година, под покровителство на Светската здравствена организација (СЗО).
1 Историја
Во 1948 г. СЗО го одржала своето I Здравствено собрание, на кое е решено 7 април секоја година да се одбележува како ден на здравјето, почнувајќи од 1950 г. Овој ден е датумот кога е основана СЗО и таа пригода се смета за прилика да се привлече меѓународно внимание на здравствените проблеми со кои се соочува светот. Светската здравствена организација приредува меѓународни, регионални и месни натани со извесна тематика која е важна за таа година.
2 Пригодни активности
На денот земаат учество владите на државите и невладините организации што се занимаваат со здравствена проблематика (особено јавното здравје), приредувајќи настани и активности, јавните гласила.
Светскиот ден на здравјето е еден од осумте здравствени денови во годината на СЗО, заедно со Светски ден на борбата против туберкулоза, Светската недела на имунизацијата, Светскиот ден на борбата против маларијата, Светскиот ден на непушењето, Светскиот ден на крводарителите, Светскиот ден на борбата против хепатитот и Светскиот ден на борбата против СИДА.
3 Теми на светските денови на здравјето
* 2015: Безбедност на храната
* 2014: Преносителски болести: мал убод, голема закана
* 2013: Здраво срцев ритам, Здрав крвен притисок
* 2012: Доброто здравје им дава живот на годините
* 2011: Отпорност на противмикробни средства: ако денес не делуваме, утре нема да се излечиме
* 2010: Урбанизацијата и здравјето: да ги направиме градовите поздрави
* 2009: Да спасиме животи, Да ги направиме болниците побезбедни во вонредни состојби
* 2008: Да го заштитиме здравјето од несаканите последици од климатските промени
* 2007: Меѓународна здравствена безбедносот
* 2006: Соработка за здравје
* 2005: Да посветиме внимание на секоја мајка и секое дете
* 2004: Сообраќајна безбедност
* 2003: Shape иднината: здрава средина за децата
* 2002: Движењето е здравје
* 2001: Душевно здравје: крај на изолацијата, укажете помош
* 2000: Безбедната крв почнува од мене
* 1999: Активното стареење го менува животот
* 1998: Безбедно мајчинство
* 1997: Нови заразни болести
* 1996: Здрави градови за подобар живот
* 1995: Глобално да ја искорениме детската парализа
4 Поврзано
* Светски ден на борбата против СИДА
* Светски ден на душевното здравје
* Светска здравствена организација
Велика среда

Велика среда или Велјасреда — ден од Страдалната седмица. Според источното христијанство тој е петти ден од Страсната седмица, односно четири по Лазаровата сабота и три по Цветници. А според западното христијанство тој е трет ден од Страсната седмица, односно два дена по Цветници. На овој ден се прави спомен на Последното претсмртно помазание на Господа, Заговорот на Јудејците за да го убијат Христос и Јудиното предавство на Христа за триесет сребреници.
1 Спомен
Црквата ги спомнува настаните околу предавството на Христа од страна на еден од дванаесетте апостоли, Јуда Искариот за триесет сребреници, како и помазувањето од страна на покајаната грешница. Имено, по Христовите беседи пред народот, како и јасното пророкување на тоа што треба да се случи, следи помазувањето на Христа од страна на една жена - грешница во Витанија, во домот на Симон прокажаниот, кого Христос претходно го излекувал. Тука треба да се направи разлика помеѓу помазувањето кое шест дена пред Пасха го извршила Марија, сестра му на воскреснатиот Лазар, како благодарност кон Господа.
Покајаната грешница го донела мирото во сад од алавастер; мирото претставува миризлива течност направено од најдобро маслиново масло и смолести материи (како смирна или разни цветови). Гледајќи го помазувањето, Неговите ученици негодувале, сметајќи дека вредноста на мирото би можела да се употреби на поинаков начин - да се продаде и со тие пари да им се помогне на сиромашните. На тоа, Христос им одговорил дека Тој не е тука постојано, додека сиромашните ги имаат секогаш околу нив; уште повеќе, им ја открил вистинската причина поради која жената Го помазала - тоа било сторено за Неговиот погреб, пророкувајќи дека христијаните секогаш ќе се сеќаваат на таа жена, што се потврдува и до ден денешен.
Тогаш Јуда, воден од страста на сребрoљубието, увидувајќи дека нема никаква материјална полза од неговото следење и гневен на својот Учител, оди кај првосвештениците и преговара за предавството. Тројца од Евангелистите зборуваат за советувањето на првосвештениците со старешините јудејски околу погубувањето Христово. Плашејќи се од народни немири, се договориле да Го фатат со лукавство, во тајност и скришност, по завршувањето на пасхалните прослави. Но бидејќи нашле предавник кој би можел тајно да го предаде, и обземени од бесот, решиле тоа да го сторат дури и порано, за време на Пасхата. Овој собир се одржал во дворот на првосвештеникот Кајафа, чие вистинско име било Јосиф, зет на претходниот првосвештеник Анан. Самата цена која била понудена, и за која Јуда не преговарал, е само исполнување на пророштвото Захариин.
Во утрото на Велика среда, по завршената литургија на Претходоноосветени Дарови, за последен пат се чита великопостната молитва на Св. Ефрем Сирин, и се прават три големи поклони. Потоа веќе не се прават поклони, освен пред плаштеницата на Спасителот во центарот на храмот.
2 Галерија
Конкретен број

Конкретен број — број со којшто се означуваат броивите нешта, за разлика од апстрактните броеви со коишто се означуваат поединечните нешта. На пример, „три портокали“ или „половина торта“ се конкретни броеви, додека „три“ и „една половина“ се апстрактни. Во математиката, поимот „број“ обично означува апстрактен број. Деноминиран број е вид на конкретен број со зададена мерна единица. На пример, 10 s е деноминиран број како мерка за време.
1 Историја
Математичарите од Стара Грција биле првенствено заинтересирани за апстрактните броеви, додека писателите на прирачници за практична употреба не се занимавале со разликите меѓу броевите, па поделбата на броевите на овие две групи во учебниците за првпат се појавила дури во 16 век. Оттогаш, поделбата има сè поголема ппримена.
2 Деноминирани броеви
Деноминираните броеви понатаму се делат или на „прости“, кај коишто е зададена една единствена мерна единица, или на „сложени“, кај коишто се зададени повеќе мерни единици. На пример, 6 кг е прост деноминиран број, додека 2 m 54 cm е сложен деноминиран број. Процесот на промена на деноминираните броеви од една мерна единица во друга се нарекува „претворање“. Во зависност од тоа дали претворањето се врши кон помала или поголема мерна единица, се разликуваат претворање кон помала и претворање кон поголема деноминација. Претворањето кон помала деноминација се врши преку множење со бројот на единици од помалата деноминација коишто се содржани во една единица со поголема деноминација. Во случај да станува збор за сложен деноминиран број, производите се собираат. На пример, 2 h 15 m 30 s е исто што и 1х3600+15х60+30=4530 s. Спротивно на тоа, претворањето кон поголема деноминација се врши преку делење со бројот на единици од помалата деноминација коишто се содржани во една поголема деноминација. Кога се работи за сложен деноминиран број, помалите количници се одземаат од поголемите. На пример, 1745 mm е исто со 1745/1000=1,745 mm или 1 m 74 cm 5 mm.
3 Поврзано
* Апстрактен број
* Димензионална анализа
* Мерна единица
Синдром на сиво бебе

Синдромот на сиво бебе е редок, но сериозен несакан ефект кој се јавува кај новороденчиња после интравенска администрација на антибиотикот хлорамфеникол. Синдромот се појавува бидејќи UDP-гликуронил трансфераза ензимскиот систем, кој е одговорен за метаболизирање на хлорамфениколот, е недоволно развиен.
1 Клинички одлики
Токсичните нивоа на хлорамфеникол после 2-9 дена резултираат со:
* Повраќање
* Бледо сива боја на кожата
* Хипотензија (низок крвен притисок)
* Цијаноза
* Хипотермија
Косте Волканоски

Косте Волканоски (, – Попова Шапка, , ) бил македонски бранител, специјалец во ПЕП, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 25 јуни 2001 на Попова Шапка од 120-милиметарска граната која доаѓала од селото Бродец, испукана од албанските терористи.
1 Животопис
1.1 Живот, војната 2001 и сведоштва
Косте Волканоски е роден на 1 јануари 1961 година во Прилепско. Коста останува сирак уште кога бил во средното училиште. Косте беше 20 години во брак со неговата сопруга, а во Неготино тој живее од 1980 година, откатко бил распореден како полицаец во тој град. Неговата сопруга има многу забелешки за односот и третманот кон нејзиниот сопруг од страна на претпоставените и некои колеги во неготинската полициска станица. Иако неколкупати ги замоли да прескокне еден терен, зашто гледаше дека многу колеги воопшто не „видоа“ како изгледа фронтот, како за инает секогаш беше во списоците за фронтот. Во 1999 година е испратен во Косово кога таму беше многу ризично за полицијата. За време на војната 2001 година учествува во воени акции и борби во Дебар, Танушевци, Арачиново, Кумановско и на крајот на Попова Шапка. За матурската вечер на синот дојде само на неколку часа, и изутрина уште во 06:00 часот повторно го собраа и пак го однесоа на терен.
На 26 јуни 2001 година, Косте загинува во кукавички напад на албанските терористи, кои од високите предели на Шар Планина, скриени како полски глувци во земјанките по работ на шумите, гаѓаа со минофрлачи од 120 мм по објектите на Шара. На балконот во објектот каде што биле сместени, Волканоски е погоден со шрапнел во пределот на препоните. Според сопругата, Косте можеби можел да се спаси доколку навреме му била пружена стручна и соодветна медицинска помош која ја немало во близина. Дури тој обилно крвавел во ходникот на хотелот во кој биле сместени, немало дури ниту обичен болничар што ќе се обиде да му помогне. Како што кажале подоцна колегите со кои бил во објектот, прва помош се обидело да му пружи некое момче кое имало завршено ветеринарско школо, а хеликоптерот од Скопје со комплетна медицинска екипа успеал да стигне на Попова Шапка дури по околу час и половина. Косте во Неготино беше еден од најголемите крводарители, има подарувано крв повеќе од 40 пати, и како судбина, умре затоа што искрвави. Поради обилното крвавење, ранетиот Косте починува за помалку од половина час. Освен него во тој минофрлачки напад потешко и полесно се ранети уште четворица негови колеги од Неготино. Косте Волканоски беше единаесетти Македонец што загина во месец јуни. Зад себе ги остави сопругата, ќерката и синот.
Во негова чест, во Попова Шапка е поставена спомен плоча, но по брзо време искршена од непознати вандали. Косте Волканоски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.