Бездомништво во Калифорнија

Одделот за домување и урбан развој на САД проценил дека повеќе од 181.399 луѓе доживеале да станат бездомници во Калифорнија во јануари 2023 година. Ова претставува повеќе од 27% од бездомното население во Соединетите Американски држави, иако Калифорнија има нешто помалку од 12% од вкупното население во земјата и е една од највисоките стапки по глава на жител во нацијата, со 0,46% од жителите кои се бездомници. <sup class="reference nowrap"> </sup>Повеќе од две третини од бездомниците во Калифорнија се ''без засолниште'' (што значи дека спијат на улица, во кампови или во нивните автомобили), што е највисок процент од која било држава во САД. 49% од незаштитените бездомници во САД живеат во Калифорнија: околу 123.423 луѓе, што е осум пати повеќе од државата со втор најголем вкупен број. Дури и оние кои се засолнети се толку несигурни, при што 90% од возрасните бездомници во Калифорнија изјавиле дека поминале најмалку една ноќ без засолниште во последните шест месеци.
Проучувањето од 2022 година покажало дека ''разликите'' во стапките на бездомници по глава на жител низ Соединетите Американски Држави не се должат на различните стапки на ментална болест, зависност од дрога или сиромаштија, туку на разликите во трошоците за домување. Градовите на западниот брег, вклучувајќи ги Сан Франциско, Лос Анџелес и Сан Диего, имаат стапки на бездомници пет пати повисоки од областите со многу пониски трошоци за домување, како што се Арканзас, Западна Вирџинија и Детроит, иако вторите места имаат високи оптоварувања на зависност од опиоиди и сиромаштија. Калифорнија има втор најмал број на станбени единици по глава на жител и проценет недостиг од еден милион домови достапни за изнајмувачите со најниски приходи. Друго иследување од 2022 година покажало дека умереното намалување на кириите би довело до значително намалување на бројот на бездомници. Проучувањето од 2023 година објавено од Универзитетот во Калифорнија, Сан Франциско, исто така, покажало дека високите трошоци за домување се најголемата пречка за намалување на бездомништвото.
1 Опсег на прашањето
Во 2007-2023 година, Калифорнија доживеала поголем пораст на бројот на луѓе кои се соочуваат со бездомници од која било друга држава.<sup class="reference nowrap"> </sup> Помеѓу 2010 и 2020 година, бројот на луѓе кои се соочиле со бездомници во Калифорнија се зголемил за 31%, додека на национално ниво бројот паднал за 18%. Помеѓу 2020 и 2022 година, бројот се зголемил за 6% во Калифорнија и помалку од половина процент во остатокот од земјата. Во 2021 година,19% од анкетираните Калифорнија изјавиле дека тие или некој нивен близок бил бездомник во одреден момент во текот на претходните пет години. 36% од бездомниците во Калифорнија биле категоризирани како „хронично бездомници“ — што значи дека „''тие имаат долготрајна попреченост што значително ја попречува нивната способност за самостојно живеење и не биле сместени последователна година или во најмалку четири наврати во период од три години''“. Останатите 64% биле категоризирани како „''доживување на краткотрајно бездомништво''“ иако многу од нив можеби биле бездомници на сличен долг временски период, но немале „''долготрајна попреченост''“ од типот што одговара на дефиницијата за „хроничен бездомник“. <sup class="reference nowrap"> </sup>80% од бездомниците во Калифорнија се возрасни кои немаат деца, а околу 40% од нив се на возраст од 50 и повеќе години. 14% се семејства со деца. 7% се млади без придружба (каде што „младоста“ е дефинирана како под 25-годишна возраст).
2 Здравствени аспекти
Во 2019 година, бездомниците биле хоспитализирани во Калифорнија 119.815 пати и направиле 324.823 посети на одделот за итни случаи.
Во истражувањето на возрасни бездомници во Калифорнија, 45% го оцениле своето здравје како „лошо или праведно“, а 60% изјавиле дека имаат хронична болест.
Во март 2019 година, ''Атлантик'' објавил дека епидемии на, како што ги нарекол „''средновековни болести''“, како што се туберкулоза и тифус, се шират во засолништата за бездомници низ Калифорнија. Овие епидемии се опишани како „''јавно-здравствена криза''“ и „''катастрофа''“ од страна на јавно-здравствените службеници кои се загрижени дека може да се шират во општата популација.
Уличната медицина е дефинирана како „''здравствени и социјални услуги развиени специјално за да се справат со уникатните потреби и околности на незаштитените бездомници, доставени директно до нив во нивната сопствена средина''“. Здравствените услуги што се обезбедуваат преку улична медицина вклучуваат дијагноза на хронична состојба, управување со болеста и превентивна медицина. имало најмалку 25 програми за улична медицина кои работеле во Калифорнија. Просечната програма имала 615 пациенти и спровела 2.352 посети на пациенти, но повеќето програми имале помалку од 500 пациенти и спровеле помалку од 500 посети.
Репрезентативното истражување на возрасни бездомници во Калифорнија покажало дека 82% бездомници доживеале состојба на ментално здравје во одреден момент, 66% искусиле симптоми на ментална болест, а 27% биле хоспитализирани поради ментални здравствени причини.
65% од анкетираните изјавиле дека редовно користеле нелегални дроги во одреден период од нивниот живот, а 62% изјавиле дека во одреден момент биле тешки алкохоличари. 57% биле лекувани за нарушување на употребата на супстанции во одреден момент. 31% биле моментални корисници на метамфетамини, 16% злоупотребувале алкохол. На 20% им била потребна медицинска помош поради предозирање. <sup class="reference nowrap"> </sup>24% сметале дека нивната употреба на супстанции претставува проблем. Од оние кои редовно користеле дрога или алкохол, 20% сакале третман, но истиот не можеле да го добијат.
3 Можни причини
3.1 Недоволно домување
Во Калифорнија, трошоците за домување се исклучително високи, а понудата на прифатливи станови е мала. Калифорнија е на второ место од дното меѓу американските држави по бројот на станбени единици по глава на жител. Според податоци од 2021 година, земјата имала само 24 домови кои се сметале за достапни и достапни за секои 100 од домаќинствата со најниски приходи, со што недостигот на станови во Калифорнија за оваа категорија изнајмувачи е околу еден милион домови.
Во книгата од 2022 година ''Бездомништвото е проблем на домувањето'', авторите ги проучувале стапките на бездомници по глава на жител низ целата земја, заедно со тоа кои можни фактори би можеле да влијаат на стапките. Тие откриле дека високите стапки на бездомници биле предизвикани од недостиг на станови со пристапни цени, а не од ментална болест, зависност од дрога или сиромаштија. Тие откриле дека менталните болести, зависноста од дрога и сиромаштијата се случуваат на национално ниво, но не сите места имаат подеднакво скапи трошоци за домување. На пример, две држави со високи стапки на зависност од опиоиди - Арканзас и Западна Вирџинија - и двете ималениски стапки на бездомници по глава на жител, поради ниските цени на становите. Во однос на сиромаштијата, градот Детроит бил еден од најсиромашните градови, но сепак стапката на бездомници по глава на жител во Детроит била 20% од градовите на западниот брег како Сиетл, Портланд, Сан Франциско, Лос Анџелес и Сан Диего. ''Sacramento Bee'' забележал дека во големите градови како Лос Анџелес и Сан Франциско се зголемува бројот на луѓе кои се соочуваат со бездомништво до недостиг на станови.
Проучувањето од 2002 година покажало дека „''инциденцата на бездомници варира обратно со стапките на слободни работни места за домување и позитивно со пазарната кирија за само стандардни станови“'' и заклучило дека ''„умерените зголемувања на стапките на слободните станови и умерените намалувања на пазарните кирии се доволни да генерира значителен пад на бездомништвото''“.
Во Сан Диего, според извештајот од 2023 година на Проектот за заинтересирани страни за приватен капитал, Блекстоун придонел за проблемот преку агресивни иселувања и зголемување на киријата за околу 43-64% на слободни имоти за две години.
3.2 Деинституционализација
Националната политика на деинституционализација (затворање на државните душевни болници во кои биле затворени ментално болните луѓе) помеѓу 1960-тите и 1980-тите, навидум во корист на помалите психијатриски болнички единици во заедницата, не било придружено со компензаторно зголемување на таквите одделенија во заедницата. Ова било случај и во Калифорнија, и како резултат на тоа има помалку расположливи слотови за психијатриски, акутни и подакутни возрасни лица отколку што би било неопходно за да се задоволат потребите.
Деинституционализацијата се совпаднала со отекувањето на американскиот затворски систем, и голем број на луѓе кои претходно би биле затворени и/или лекувани во државните душевни болници, наместо тоа, станале затворени во затвори и државни затвори. Во 2012 година имало околу десет сериозно ментално болни лица затворени во Соединетите Американски Држави за секое такво хоспитализирано лице. Повеќе од три четвртини од анкетираните возрасни бездомници во Калифорнија изјавиле дека во одреден момент биле затворени.
Неодамнешните реформи во Калифорнија, кои требало да го релаксираат ова масовно затворање, имале ефект на ослободување на многу ментално болни затвореници, чии ментални болести, надополнети со траумата од затворањето и во комбинација со стигмата дека се поранешни измамници, може особено да им го отежнат да се најде домување. Истражувањето на возрасни бездомници во Калифорнија покажало дека 19% преминале во бездомништво директно од институционална средина, како што е затвор, а повеќето пријавиле дека не добиле никаков вид на преодни услуги за да се спречи тоа.
3.3 Клима
Климата во Калифорнија е релативно блага во споредба со многу други региони на Соединетите Американски Држави. Особено затоа што домувањето е многу поскапо во Калифорнија, луѓето со ограничени ресурси може рационално да им дадат приоритет на трошењето на други работи освен домување, дури и доколку тоа се заканува да доведе до бездомништво, на начин што би бил помалку рационален во место каде што бездомништвото значи изложеност на повеќе страшна средина. Некои докази за ова се дека дури и во Калифорнија, стапките на бездомници се пониски во регионите кои имаат постудени зимски температури.
Се смета дека не е случај голем број бездомници да мигрираат во Калифорнија од друго место. Репрезентативното истражување на возрасни бездомници во Калифорнија покажало дека 90% живееле во Калифорнија во времето кога станале бездомници (а 75% моментално живееле во истата област во која последен пат имале домување).
4 Младина
Според Годишниот извештај за проценка на бездомниците до Конгресот за 2020 година, 36% од младите бездомници (дефинирани како луѓе помлади од 25 години) во Соединетите Американски Држави живееле во Калифорнија. Од јануари 2022 година, 7% од оние кои биле бездомници во Калифорнија се сметале за млади без придружба (луѓе на возраст под 25 години кои не се придружени од родители или старатели). Повеќе од 220.000 ученици од државните училишта (К-12) во Калифорнија доживеале да станат бездомници во 2020-2021 година.
Голем број на млади бездомници се сметаат за „''млади што се фрлаат''“, на пример, адолесценти кои биле принудени да ги напуштат своите домови и да излезат на улица. Може да има повеќе причини за ова, како што се родителите кои не го прифаќаат родовиот идентитет или сексуалната ориентација, бременост, злоупотреба. Други млади бездомници можело да бидат оние кои побегнале од своите домови и живеат на улица. Злоупотребата, запоставувањето, судирот или сиромаштијата се едни од причините поради кои тие бегаат.
Прашањето за бездомништвото кај младите е препознаено од федералната влада и во фискалната 2016 година (FY) Одделот за домување и урбан развој (HUD) ја создало и започнало со финансирање на Програмата за демонстрација на млади бездомници (YHDP) за да се спречи, намали и стави крај на младоста бездомништво преку развивање и имплементирање насочени финансирање и ресурси преку пристап на заедницата. За фискалната 2022 година, HUD доделил 60 милиони долари за таргетирање на бездомништвото на младите во 16 специфични заедници, вклучително и округот Риверсајд во Калифорнија, кој добил грант од 7.487.462 американски долари. Во соопштението за печатот на HUD се вели дека ова финансирање е за „''поддршка на широк опсег на програми за домување, вклучително брзо вдомување, трајно поддржувачко домување, преодно домување и домови за домаќини''“.
5 Жени и ЛГБТК+
Проучувањето од 2023 година наречено Калифорниско државно проучување на луѓето кои доживуваат бездомништво (CASPEH), спроведено и објавено од истражувачки тим на Универзитетот во Калифорнија, Сан Франциско, ја истражувало тековната состојба на бездомништвото во Калифорнија, обезбедувајќи увид во моменталната реалност на оние што се соочуваат со бездомништво, вклучувајќи ги жените и луѓето во ЛГБТК+ заедницата.
Проучувањето покажало дека мнозинството од бездомното население се состоело од цисродови мажи (69%), додека жените сочинувале 30%, а оние кои биле идентификувани како небинарни или транс - 1%. Што се однесува до сексуалноста, околу „9% од учесниците се идентификувале како лезбејки, геј, бисексуалци, пансексуалци или друг нехетеросексуален сексуален идентитет“.
Дополнително, проучувањето покажало дека жените и транс и родовото неусогласените луѓе биле повеќе склонети да доживеат физичко и особено сексуално насилство отколку цисродовите мажи. Физичкото насилство е заедничко искуство за сите групи: 70% од цисродовите мажи го доживуваат, 75% од цисродовите жени и 87% од трансродовите/небинарни луѓе. Сексуалното насилство било „почесто меѓу цисродовите жени (43%) и транс/небинарните (74%) учесници, наместо цисродовите мажи (17%).