procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Бобан Апостолов

Бобан Апостолов — македонски мултиплатинумски композитор, текстописец, аранжер и продуцент.
1 Биографија
Бобан Апостолов е роден во 1984 година во Југославија. На шестгодишна возраст почнал да свири виолина во музичкото училиште Илија Николовски – Луј, ги продолжил студиите во средното музичко училиште, Музичката академија во Скопје и Беркли колеџот за музика во Бостон на специјалист за студиска продукција.
2009–2014 бил продукциски менаџер, Pro Tools и инженер за звук во FAME'S Project – компанија за снимање и продукција на оркестарска музика, специјализирана за филм, телевизија, документарен филм, видео игри и издаваштво.
Некои од проектите со кои бил вклучен во снимањето на оркестарска музика за филмови се: Хостел: Дел III, Ками, Керити, Зварт Вотер, Омаџо а Рома (кастинг на Моника Белучи), Ана Винтер, Хостел 3, Мареа де Арена, 2033, La Commanderie, Joseph et sa fille, Les colts de l'or noi, Sound of Noise, The Lost Medalion и многу други наслови за продукции како TF1, EMI Music, Universal, Canal+, National Geographic.
Бобан е основач на Loops Lab Media, компанија специјализирана за создавање професионални музички примероци, јамки, комплети за тапани, градежни комплети и лиценцирана музика.
Од 2014 година тој е член со право на глас на Греми наградите.
2 Дискографија
2.1 Слободни
Year, Artist, Song
2014, Daniel Kajmakoski, "Lisja esenski"
2016, Kanita, "Don't Let Me Go"
2016, CORSON, "Je Respire Comme Tu Mens"
2017, CORSON, "La Fille De Copenhague"
2017, naBBoo ft. Misha MIller, "Feel You"
2017, ABBIE, "No One"
2017, naBBoo & Gon Haziri ft. Miceal, "Hurt You"
2017, Barbara Opsomer, "Cette Nuit La"
2018, Kanita, "They Said"
2018, CORSON, "Tomber Les Masques"
2018, Jeremie Clamme, "Animal"
2018, Poli Genova, "Perfect Love"
2018, Jenifer, "Notre Idylle"
2018, Kanita, "S'Jemi Ne"
2018, Chimène Badi, "Là Haut" (Destination Eurovision)
2019, Jenifer ft. Slimane, "Les choses simples"
2019, Kanita ft. Lindon, "Stranger"
2019, naBBoo ft. Eneli, "Out of My Mind"
2019, Alexis Roussiaux, "Pour Elle"
2019, M.Pokora, "Mama"
2019, Jeremie Clamme, "For Me"
2019, Jenifer ft. Kylie Minogue, "On Oublie le Reste"
2019, M.Pokora, "Tango Électrique"
2019, Kanita, "Ankth"
2019, Kanita, "Fllad"
2020, naBBoo, "Middle of the Night"
2020, Galoski, "Knocked me Down"
2020, Yon Idy, "Back Around"
2020, Poli Genova, "How we End Up"
2020, Alliel, "Ce Qui Nous Rend Fous"
2020, Paulette, "C'est Pas Moi, C'est Les Autres"
2020, Kanita, "Lonely"
2020, Poli Genova, "Last Night"
2021, AIDAN, "Heart Emoji"
2021, Eneli, "Sin Ti"
2021, Stéphane, "Douleur je fuis"
2021, AIDAN, "Nahseb Fik"
2021, Antoine Delie, "Peter Pan"
2021, Samanta, "Emnin Tem"
2021, Poli Genova, "No More"
2021, Antoine Delie ft.Chimène Badi, "Si je le dis"
2021, Samanta, "Cha Cha Cha"
2021, ECCO, "Emmène-Moi"
2021, Poli Genova, "NaNa"
2022, Samanta, "Jeta Ime"
2022, AIDAN, "Ritmu"
2022, Stéphane, "Green Dream"
2022, Joseph Kamel, "Premier rendez-vous"
3 Поврзано
* Музика на Република Македонија
Црвен слез

''Alcea rosea'', обичниот холихок , е украсно цветно растение од фамилијата Malvaceae . Бил увезен во Европа од југозападна Кина во текот, или можеби пред, 15 век. Вилијам Тарнер, билкар од тоа време, му го дал името „holyoke“ од кое потекнува и англиското име.
1 Одгледување
''Alcea rosea'' различно се опишува како биенале (со двегодишен животен циклус), како едногодишно или како краткотрајно повеќегодишно . Често се самосее, што може да создаде перцепција дека растенијата се повеќегодишни. Растението може да цвета во текот на првата година кога се сее рано. Ќе расте во широк опсег на почви и лесно може да достигне висина до .
Цветовите се во опсег на бои од бела до темноцрвена, вклучувајќи розова, жолта и портокалова. Различни бои претпочитаат различни почви. Се чини дека потемната црвена сорта ги фаворизира песочните почви, додека посветлата боја се чини дека ги фаворизира глинените почви. Растенијата лесно се одгледуваат од семиња и лесно се самосејуваат. Сепак, нежни растенија, без разлика дали се млади од семиња или од стари залихи, може да бидат уништенио д полжави. Лисјето е подложно на напад од ’рѓа ( ''Puccinia malvacearum'' ), која може да се третира со фунгициди. Комерцијалните одгледувачи известиле дека некои тесно поврзани видови ( ''Alcea rugosa'' и ''Alcea ficifolia'' ) се отпорни на оваа габа.
2 Својства
Растат до 8 стапки височина ,произведувајќи големи цветови со пречник од околу 5 инчи. Листовите му се големи и во облик на срце. Цветовите привлекуваат колибри и пеперутки.
3 Штетници и болести
Листовите се ранливи на ’рѓа, дамки на листот и антракоза . Проблемите со штетниците ги вклучуваат јапонски бубачки и пајакови грини . Иако оштетувањето на листовите може да биде големо, цветовите ретко се засегнати.
4 Билкарство
Во хербалната медицина, се верува дека холихокот е омекнувачки и лаксатив . Се користи за контрола на воспалението, за запирање на мокрење во кревет и како средство за плакнење на устата во случаи на крварење на непцата.
5 Галерија
Туја

Туја, познато и како северен бел кедар, е иглолисно дрво, кое е автохтоно за источна Канада и поголемиот дел од северноцентрални и источни САД. Често се одгледува како украсно растение.
1 Опис
За разлика од западниот црвен кедар, северниот бел кедар е мало до средно растение, кое расте до 15 метри, со 0,9 метри пречник на труп. По исклучок може да порасне до 38 метри, со 1,8 метри пречник на труп.
2 Поврзано
* Источна туја
Шумски чај

Large-flowered calamint
''Calamintha grandiflora''
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
(unranked):, Angiosperms
(unranked):, Eudicots
(unranked):, Asterids
Order:, Lamiales
Family:, Lamiaceae
Genus:, ''Calamintha''
Species:, ''C. grandiflora''
Binomial name
''Calamintha grandiflora''(L.) Moench.
Synonyms
''Calamintha grandiflora'', крупно-цветна каламинта, ефектен каламин или солени нане, е вид на украсно растение .
1 Распространетост
Расте во одредени планини во западна и јужна Европа ( централен масив, Алпи, Пиринејски ,...) високи над 700 метри. Може да се најде и вобукови шуми.
2 Користете
Може да се користи во готвењето, а во хербалната медицина се користи за модринки и грчеви.<sup class="noprint Inline-Template" >&#x5D;</sup> . Во регионот Aubrac во Франција, исто така се користи како инфузија и се нарекува "thé d'Aubrac" (чај Aubrac); и е ценет поради неговите дигестивни својства.
3 Поврзано
*''Satureja gillesii''
4 Наводи
*
Коњска детелина

Коњска детелина, жолта комунига или ждрал — вид мешунка домородна во Евроазија и воведена во Северна Америка, Африка и Австралија.
1 Опис
Ова растение може да биде едногодишно или дведгодишно и зрелоста е високо 120–180 см. Лисјата наизменично се менуваат на стеблото. Жолтите цветови цветаат во пролет и лето и даваат плод во мешунки кои обично содржат едно семе. Семето може да биде одржливо до 30 години. Растенијата имаат големи корени и имаат тенденција да растат во групи. Растенијата имаат карактеристичен сладок мирис.
2 Живеалиште
Коњската детелина потекнува од Европа и Азија и е воведен во Северна Америка како фуражна култура. Најчесто расте во варовнички глинести и глинени почви со pH над 6,5 и може да толерира ниски температури и суша; не поднесува застојана вода или кисели почви, со pH од 5,5 како најниска граница на растението. Вообичаените места каде што може да се најде вклучуваат отворено земјиште, прерии и савани и расте на целосна или делумна сончева светлина. Тој е инвазивен вид,особено на отворени пасишта и шуми каде што засенчува и ги надминува домашните растителни видови.
3 Токсикологија
Ова растение содржи кумарин кој се претвора во дикумарол, кој е моќен антикоагулантен отров кога растението ќе мувлоса. Ова може да доведе до болести на крв (внатрешно крварење) и смрт кај добитокот. Следствено, сеното што го содржи растението мора соодветно да се исуши и да се излечи, особено во влажни средини.
4 Употреба
Семињата ги јадат дивеч птиците, вклучително и тетребите.
Коњската детелина може да се користи како пасиште или добиточна храна кога е соодветно излечена. Највкусно е во пролет и почетокот на летото, но на добитокот може да му треба време да се прилагоди на горчливиот вкус на кумаринот во растението. Пред Втората светска војна, пред вообичаената употреба на комерцијални земјоделски ѓубрива, растението вообичаено се користело како покривна култура за да се зголеми содржината на азот и да се подобри капацитетот на водата од подземјето во сиромашните почви. Тој е најтолерантен на суша од комерцијално достапните мешунки. Коњската детелина е главен извор на нектар за домашните медоносни пчели, бидејќи копривите во близина на коњската детелина можат да дадат до 200 килограми мед годишно.
Растението се користи како фиторемедијација - растение за фиторазградување за третман на почви контаминирани со диоксини.
Во хемиската индустрија, дикумаролот се екстрахира од растението за производство на глодачи.
5 Управување
Кога ''M. officinalis'' е инвазивен, може да се управува со мулчирање, рачно влечење, косење или примена на хербициди (на пример, 2,4-D ) пред цветањето. Изгореници во доцна есен или рана пролет, проследени со уште изгореници, може да го намалат бројот на растенија пред да се засади семето.
Вилино сито

''Carlina acaulis''
Научна класификација
Царство:, Plantae
Нерангирано:, Tracheophytes
Нерангирано:, Angiosperms
Нерангирано:, Eudicots
Нерангирано:, Asterids
Ред:, Asterales
Фамилија:, Asteraceae
Род:, ''Carlina''
Вид:, ''C. acaulis''
Биномен назив
''Carlina acaulis''L.
Вилино сито или белотрн — повеќегодишно двокотиледоно цветно растение од фамилијата Asteraceae, по потекло од алпските региони на централна и јужна Европа. Специфичното име ''acaulis'' ( нов латински значи „без стебло“, од латински ''caulis'' „стебло“ или „стебленце“) и вообичаените имиња се описни за начинот на кој нејзината цветна глава лежи директно на базална розета од листот . Растението го добило името по Карло Велики кој барал лек против чумата. Тој сонувал ангел кој му рекол да фрли стрела на небото и да види во кое растение ќе удри стрелата. Ова растение му донело олеснување на чумата. Растението што го удрила стрелата било ''Carlina acaulis,'' корените на растението биле дистрибуирани меѓу населението по што чумата се намалила.
1 Опис
Боцките, пиннатилобни листови растат во базална розета приближно 20 см во пречник. Цветовите имаат големина до 10 см цветови со сребрено-бели делови околу центарот. Цветовите на дискот се цевчести и жолто-кафеави во боја. За да се заштити поленот, главата се затвора на влажно време, феномен со кој народот го предвидувал претстојниот дожд. Времето на цветање е помеѓу август и септември. Ризомот е добро развиен, вретенест и вертикално поставен.
Растението претпочита варовити почви и суви пасишта во средини од долини до надморска височина од 2.800 метри.
2 Подвидови
Постојат два подвида:
*''Carlina acaulis'' subsp. ''acaulis''*''Carlina acaulis'' subsp. simplex
3 Употреба
Ризомот содржи голем број етерични масла, особено антибактерискиот карлина оксид. Коренот порано се користел во хербалната медицина како диуретик и лек за настинки.
Додека е млад, пупката со цут може да се готви и јаде на сличен начин како артичока, поради што го добил прекарот ''ловџиски леб'' .
Понекогаш се култивира како карпесто растение, или се суши и закачува како украс на куќите.
Се користи во народната медицини како:
* диуретик;
* дијафоретик;
* спазмолитик;
* холагог;
* седатив;
* тоник.
Делува против микроби, габа па се употребува надворешно за лечење рани. Најчесто се употребува за болести урогениталниот тракта и кај грчеви во дигестивном тракт.
Во баскиската култура традиционално се користел како симбол на среќата, фиксиран на предната врата од куќата и бил даден од божицата Мари .
4 Хемиски состав на дрогата
Како дрога се користи коренот (''Carlinae radix'') кој содржи:
* етерично масло (околу 2%);
* инулин (околу 20%);
* танин;
* смола;
* восок;
* горчливи материјали.
Бело сапунче

''Gypsophila paniculata''
Научна класификација
Царство:, Plantae
Нерангирано:, Tracheophytes
Нерангирано:, Angiosperms
Нерангирано:, Eudicots
Ред:, Caryophyllales
Семејство:, Caryophyllaceae
Род:, ''Gypsophila''
Вид:, ''G. paniculata''
Биномен назив
''Gypsophila paniculata''L.
Бело сапунче (латински ''Gypsophila paniculata)'' е вид на скриеносеменици од фамилијата Caryophyllaceae, по потекло од централна и источна Европа. Белото сапунче е зелјесто повеќегодишно растение кое расте до 1 - 2 м во височина, со голем број разгранети стебла покриени со ситни бели цветови во лето. Нејзиното природно живеалиште е на степите на суви, песочни и камени места, често на варовнички почви. Примероците од ова растение првпат биле испратени до Линеј од Санкт Петербург од швајцарско-рускиот ботаничар Јохан Аман.
1 Одгледување
Растението е популарно во украсните градини и расте во алкални до неутрални почви на полна изложеност на сонце. Избрани се бројни сорти, од кои „Rosenschleier“ (со бледо розови двојни цветови) ја добил наградата за градинарски заслуги на Кралското хортикултурно друштво .
2 Цвеќарство
''Gypsophila paniculata'' многу се користи во цвеќарството, каде обезбедува делотворна позадина за поголеми или поструктурирани цветови. Комерцијално се одгледува во Перу, што сочинува големи дел од извозот на цвеќе во таа земја. Најчесто се одгледува и продава во САД.
3 Инвазивен
Белото сапунче сега е широко распространето во Северна Америка. Се класифицира како инвазивен вид на места околу Големите езера, како што се националните езерски дини на заспаната мечка и регионот на Чикаго, во северозападниот дел на Тихиот Океан, и Калифорнија каде што е прогласен за штетен плевел.
4 Галерија
Метон

''Метон'' (француски: metton) ― течно француско сирење направено во Франш Конте, најчесто се користи како состојка за правење канкуајот. Традиционалниот процес за производство на канкуајот со метон е да се готви во земјен сад со малку вода или млеко, а потоа да се додадат сол и путер (лукот е изборен).
Бел синап

White mustard
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
''Clade'':, Tracheophytes
''Clade'':, Angiosperms
''Clade'':, Eudicots
''Clade'':, Rosids
Order:, Brassicales
Family:, Brassicaceae
Genus:, ''Sinapis''
Species:, ''S. alba''
Binomial name
''Sinapis alba''L.
Synonyms
Белиот синап (''Sinapis alba'') е едногодишно растение од фамилијата Brassicaceae. Понекогаш се нарекува и ''Brassica alba'' или ''B. hirta''. Одгледано заради семето, кое се користи за правење на зачини за сенф, како сточна култура или како зелено ѓубриво, сега е широко распространето ширум светот, иако најверојатно потекнува од средоземниот регион.
1 Опис
Белиот синап претстанува годишно растение , расте до 70 cm високо со шилести листови без стебленце, слични на ''Sinapis arvensis''.
2 Распространетост
Најчесто го има во Европа, Северна Африка, Блискиот Исток и Средна Азија, може да се најде низ целиот свет. Пронајден е дури на север до Гренланд и натурализиран низ Велика Британија и Ирска.
3 Кулинарска употреба
Жолтите цветови на Белиот синап произведуваат голи или ретко наежени силициуми. Секое овошје (силик) содржи околу половина дузина семиња. Растенијата се собираат за нивните семиња непосредно пред мешунките на семето (siliquae) да созреат и да се отворат (отсекуваат).
Семето од бел синап се тврди сфероидни семиња, обично околу во пречник, со боја која се движи од беж или жолта до светло кафеава. Може да се употреба и во јадења. Кога се меле и се меша со други состојки, може да се произведе паста или повеќе стандардни зачини . ''Sinapis alba'' се користи за правење на вообичаениот жолт сенф за маса, со дополнителна жолта боја обезбедена од куркумата во некои формулации.
Семето на белиот синап содржи синалбин, кој е тиогликозид одговорен за нивниот лут вкус. Белиот синап има помалку испарливи масла и се смета дека вкусот е поблаг од оној што го произведуваат семките од црн синап.
Во Грција, листовите на ова растение се јадат во текот на зимата, пред да процвета. Грците го нарекуваат el-latn (el) или el-latn (el). Сезоната на цветање на Белиот синап започнува во (февруари-март) се слави со фестивалот на синапот, серија свечености во винската земја Калифорнија (окрузите Напа и Сонома). 
4 Други употреби
Белиот синап најчесто се користи како покривка и зелено ѓубриво во Европа (помеѓу ОК и Украина). Постојат голем број сорти на ова растение , на пр. во , , кои главно се разликуваат по доцнењето на цветањето и отпорноста на бело цвекло-цисти нематоди (''Heterodera schachtii''). Земјоделците претпочитаат доцноцветни сорти, кои не даваат семиња, бидејќи може да станат плевел во следната година. Раната сила е важна за брзо покривање на почвата за да се потисне плевелот и да се заштити почвата од ерозија. Во ротации со шеќерна репка, сузбивањето на бело цвекло-циста нематода е важна одлика. Отпорните сорти на белиот синап ја намалува популацијата на нематоди за 70-90%.
5 Галерија
6 Поврзано
* Растение сенф
* Семе од синап
Сејхан Шашко

Сејхан Шашко (родена на 7 јануари 1989 година, Охрид) е турски водител со македонско потекло. Моментално работи во beIN SPORTS Турција.
1 Живот
Сејхан Шашко е родена на 7 јануари 1989 година во Охрид. Сејхан Шашко, која на тригодишна возраст со семејството се преселила во Истанбул поради професијата на нејзиниот татко, тука го започнала своето образование. Средното образование го завршила во гимназијата Ајазага Ишик. Дипломирала на Државниот конзерваториум на Универзитетот Мармара. Од мали нозе се интересирала за спорт. Во детскиот хор на ТРТ извесен период учествуваше и Сејхан Шашко, која е заинтересиран за многу спортски гранки, особено за тенисот.
Својата телевизиска кариера ја започнала во ТРТ во 2009 година. Подоцна ја подготвила и ја претстави програмата наречена „Превртено катче“ во ЕУРОСПОРТ 1 (Турција). Работела и на каналот 360. Сејхан, која извесно време работеше за Тивибу Спор, моментално ја продолжува својата кариера во beIN Sports Turkey.
Аматерски играше тенис, а знае да свири и пијано.
2 Приватен живот
Таа извесен период беше со поранешниот фудбалер и коментатор Тунџај Шанли. Таа започна да се забавува со Ерсин Догру во 2019 година. Оженета со Ерсин Догру на 18 март 2021 година.
Волчјо јаболко

''Aristolochia clematitis''
Клацификација
Царство:, Животни
Клад:, Трахеофити
Клад:, Angiosperms
Клад:, Magnoliids
Ред:, Piperales
Фамилија:, Aristolochiaceae
Род:, ''Aristolochia''
Вид:, ''A. clematitis''
Биномно име
''Aristolochia clematitis''L.
''Aristolochia clematitis'', волчјо јаболко, е тревно растение од семејството Aristolochiaceae, кое потекнува од Европа. Листовите се во облик на срце, а цветовите се бледо жолти и цевчести во форма. Растението бара светлина со искачување на стеблата на околните растенија.
1 Токсичност
Порано се користел како лековито растение, иако е отровно, а сега повремено се наоѓа надвор од родниот опсег како реликвија на одгледување. Сега се смета дека е причина за илјадници откажувања на бубрезите во Романија, Бугарија, Србија, Босна и Херцеговина, Македонија и Хрватска. Првичната хипотеза дека семето од растението е ненамерно консумирано преку контаминирано брашно е доведена во прашање. Пријавени се и злоќудни тумори на уринарниот тракт кај оние кои го консумирале растението. Врската помеѓу откажувањето на бубрезите и аристолохинската киселина, која ја содржи растението, е откриена откако една клиника за дебелина во Белгија користела хербални производи базирани на друго растение од истиот род како диуретик. По неколку месеци, некои од пациентите доживеале бубрежна инсуфициенција.
Див пелин

Див пелин
Научна класификација
Царство:, Plantae
Дивизија:, Magnoliophyta
Класа:, Mangnoliopsida (Eudicota)
Ред:, Сложеноцветни (Asterales)
Семејство, Главоцветни
Род:, Пелин
Биномно име
''Artemisia vulgaris''L.
Див пелин ( |Artemisia vulgaris), е диво растение од семејството главоцветни (''Asteraceae''), космополит на умерената зона.
1 Опис на растението
Повеќегодишен плевел, висок 40–200 cm. Стебло со дрвенеста основа, исправено, густо разгрането и цврсто, со црвено-кафена боја. Алтернативни, пердувести лисја на горната страна темно зелени, голи, бели памучно влакнести долу (оваа одлика го разликува од другите пелини). Приземните листови немаат стебленца, додека горните листови се поставени на долги стебленца. Цветовите немаат ливчиња, групирани во долги и густи, кафеаво-жолти метлични соцвети. Цветовите се двополови. Главиците, долги 3–4 mm, широки 2–3 mm, паѓаат во текот на летото. Бројот на семиња е огромен, околу 700.000. Цвета во текот на јули, август и септември.
2 Ареал на распространетост
Расте автохтоно во Европа, Азија и Северна Африка.
3 Живеалиште
Расте насекаде по патишта, на обработливи површини, ливади, покрај границите и на запуштени места, од низините па сè до субалпскиот појас. Лековито е и ароматично, се користи и како зачин. Тоа е алергенско растение.
4 Употреба
Цвеќињата и листовите се користат како додаток на јадењата. Помагаат и при проблеми со исхраната, варењето, анксиозноста. Употребата е ограничена поради токсичноста на состојката наречена тујон.
5 Галерија
Црква „Св. Пантелејмон“ - Слатина (Костурско)

Свети Пантелејмон (|Μονή Αγίου Παντελεήμονος или '' Αγίου Παντελεήμονα'') — црква на поранешен манастир кај селото Слатина, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на 1 км јужно од селото, до селските гробишта. Манастирот постоел уште од османлиско време. Денес од него останала само манастирската црква.
1 Поврзано
* Костурска епархија
Остролисна шпаргла

''Asparagus acutifolius''
Plant and berries of ''Asparagus acutifolius''
Класификација
Царство:, Растенија
Клад:, Tracheophytes
Клад:, Angiosperms
Клад:, Monocots
Клад:, Шпаргловидни
Семејство:, Шпаргли
Подсемејство:, Asparagoideae
Род:, ''Asparagus''
Вид:, ''A. acutifolius''
Биономен назив
''Asparagus acutifolius''L.
Синоними
Остролисна шпаргла — зимзелено повеќегодишно растение кое припаѓа на родот ''шпаргла''. Биномниот назив, la , што значи „трнливи лисја“, потекнува од латинскиот la (зашилен, акутен) и la (-лист), а се однесува на карактеристичниот облик на листовите, доста честа одлика кај типичните растенија на Медитеранот.
1 Опис
''Asparagus acutifolius'' достигнува во просек 30-70 см висина. Стеблата имаат многу разгрането пердувести зеленило. „Лисјата“ се всушност модифицирани стебла како игла. Цветовите се во форма на ѕвонче и во мали кластери, зеленикаво-бели до жолтеникави, 4,5-5,5 мм долги. Цветовите се двемни (на секое растение се само машки или женски). Во некои средоземни региони цветањето се јавува кон крајот на летото од август до септември, често по силни бури. Во овој случај малите зелени бобинки, од 5-6 мм во пречник, се целосно зрели во зима.
2 Распространетост
Овој вид е присутен низ Средоземјето.
3 Живеалиште
Овие растенија растат во близина на шуми и на необработени места, на сува и сончева почва. Може да се најдат на надморска височина од 0-1,300 м надморска височина.
4 Наводи
* Pignatti S. - Flora d'Italia – Edagricole – 1982 Vol. III. стр. 398
Борботски манастир

Борботски манастир „Св. Ѓорѓи“ (|Μονή Αγίου Γεωργίου Επταχωρίου) — машки манастир во Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Изворно ѝ припаѓал на Охридската архиепископија.
Манастирот е сместен во шумовита клисура на планината Горуша. Се наоѓа на територијата на Општина Нестрам, на 4 км југоисточно од селото Борботско. Основан е во втората половина на XVII век, по изградбата на црквата во 1625 г., што е обележано на ктиторскиот натпис. Во извесни периоди во османлиско време манастирот бил женски, но е урнат на крајот од XIX век. Во XX век во него спорадично се вселувале монаси, а управата е доверена на свештеник од Борботско. Параклисот „Воведение на пресв. Богородица“ и конаците се подигнати во 1881 г. Црквата е од светогорски тип, со две куполи и фрески.
До 1974 г. манастирот бил во состав на Шишанско-сачишката епархија, по што прешол под Костурската.
Во 1973 г. манастирската црква заедно со параклисот „Воведение на пресв. Богородица“ се прогласени за заштитен споменик на културата.
1 Поврзано
* Костурска епархија
Раклет

Раклет (франц.: ''Raclette'') — швајцарско и савојско јадење кое се прави од стопено сирење. Сирењето кое се користи за подготовка на ова јадење често се нарекува „раклет“.
1 Потекло
Раклет се споменува за првпат во средновековните манастирски записи во кантоните Обвалден и Нидвалден. Тие известуваат за „сирење за пржење“, кое има исклучителна хранлива вредност. Познатата книга за деца „Хајди“ на Јохана Шпири зборува за раклетот како „сирење за пржење од ливадата“.
2 Подготовка
Денес во раклетот најмногу се додаваат компири, кисели краставички и кромид, при што се дозволени различни комбинации на зеленчук. На пазарот може да се најдат бројни видови на сирење раклет, кои се зачинети со лук, бибер или пиперка или направени од козјо млеко.
3 Варијанти
* Валиски раклет (|Walliser Raclette|el)
На валиски начин, раклетот се прави така што блиску до огнот се става половина пита особено лесно топливо полномасно сирење „гомс“ за да почне лесно да се топи. Кога сирењето ќе почне да се топи, се ренда на чинија и така се послужува.
Од 1950-тите, раклетот не се подготвува на оган, туку во посебен вид на уред направен само за раклетот и оттогаш се користи и вон Швајцарија. Овој електричен уред главно се состои од еден грејач во хоризонтална кутија, неколку посатки за храна и регулатор за дотерување на висината на грејното тело. Пита сирење раклет се става во сад и се поставува под грејното тело. Се чека додека горниот слој не почне да се топи. Најдобро е, слојот од сирење да стане кафеав. Потоа сирењето се поместува од изворот на топлина, се превртува садот и се „раклетира“, што значи дека со соодветната виљушка т.н. виљушка раклет, се послужува на чинија.
* Раклет од шпоре (|Racletteofen|el)
Веќе извесно време, исто така нетрадиционално, се прават уреди за на маса, во кои не може да се стопи цела пита сирење, туку само да се исечени парчиња раклет. На тој уред, обично на округла или овална подлога, е монтирано грејно тело. Под него може да се сместат две до десет мали чинии, кои поединечно се полнат со сирење. Над грејното тело обично има капак од камен или метал, со цел да се спречи директен допир со топлината и истата да се задржи во уредот. Бидејќи и овој капак се загрева, често има вдлабнатини, кои овозможуваат дополнително печење на месо или јајца. Предноста на овие уреди е што во овие јадења може да се подготви зеленчук и други прилози истовремено со сирењето.
4 Име
Во Швајцарија, сирењето раклет би требало да има законски заштитено потекло, бидејќи сирењето раклет е типично валиско јадење, сирењето раклет треба да се нарекува само сирење направено во кантонот Валис.
Меѓутоа, во јуни 2006 година, Комисијата за ревизија, основана од Министерството за економија, одлучува дека поимот раклет првично означувал само храна, а не самото сирење и затоа не е можно да се заштити. Во ноември 2007 година, швајцарскиот федерален суд пресудил дека раклетот е јадење и дека не може да се користи како заштитен знак. Така, името „раклет“ за сирење може слободно да се користи. Сепак, федералниот суд одлучил дека сирењето произведено во кантонот Валис треба да биде заштитено со посебно име (франц. ''Raclette du Valais AOC'').
5 Поврзано
* Фонди
Чуриловски манастир (Егејска Македонија)

Чуриловски манастир „Св. Никола“ (|Μονή Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου) — женски манастир кај селото Чурилово, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Манастирот е сместен во северните пазуви на планината Саракина, на 4 км југоисточно од селото Чурилово. Во 1955 г. селото е преименувано во Агиос Николаос по името на манастирот.
2 Историја
Не е позната годината на основање на манастирот, но според митрополитот Филарет Костурски, тој настанал на крајот од XVIII век.
За време на Грчката вооружена пропаганда во Македонија (1904 - 1908), под раководство на гркоманскиот игумен Григориј од Чурилово, манастирот станал прибежиште за грчките андарти што војвале со четите на МРО. Затоа, на 26 февруари 1905 г. Чуриловскиот манатир е изгорен од четата на Никола Марковски. По неговата пропаст, манастирот станал метох на соседниот Олишки манастир.
Манастирот е возобновен во 1963 г. веќе како женски манастир под раководство на архимандритот Севастијан Стефанопулос. Изградено е ново крило и параклис на „Св. Антониј“. Подигната е и нова манастирска црква во облик на трикорабна базилика. Ќелијата на Павлос Мелас е претворена во музеј.
3 Поврзано
* Костурска епархија
Сливенски манастир

Сливенски манастир „Св. Никола“ (|Μονή Αγίου Νικολάου Σλίβενης или ''Κορομηλιάς'') — манастир кај селото Сливени, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Изворно ѝ припаѓал на Охридската архиепископија.
Манастирот е сместен северно од Сливени, на левиот брег на Желевска Река, во западното подножје на планината Саракина
Основан е во 1716 г. од мoнахот Мелетиј како наследник на византискиот манастир „Св. Архангели“ кој се наоѓал на север, во клисурата на Сливени.
Се смета дека за време на Охридската архиепископија во манастирот имало духовно училиште со интернат. Кон почетокот на 1870-тите костурскиот владика Никифор ги уништил сите словенски ракописи во манастирот.
За време на Грчката вооружена пропаганда во Македонија (1904 - 1908) манастирот, под раководство на погрчениот игумен, станал прибежиште за грчките андарти што војувале со четите на МРО. Затоа, на 8 март 1905 г. е изгорен од македонски чети, а игуменот Антим и монахот Дамјан Х. Тоскос се погубени. Од манастирот останал само еден сребрен кивор со мошти на Свети Никола и други светци, кој денес се чува во Чуриловскиот манастир. За одмазда, во мај истата година грчките чети го нападнале соседното македонско село Жупаништа.
1 Поврзано
* Костурска епархија
Манастир „Пресвета Богородица Пројавена“ - Света Недела

Пресвета Богородица Пројавена (|Παναγία Φανερωμένη, ''Панагија Фанеромени'') — женски манастир кај селото Света Недела, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Манстирот се наоѓа на 500 м источно од селото и 17 км од градот Костур. Крстокуполната црква е изградена во 1954 г. Во 2003 г. манастирот е обновен и проширен, изградени се конаци и и истиот почнува да работи како женски манастир. Имња четири монахињи.
1 Поврзано
* Костурска епархија
Забрденски манастир

Забрденски манастир „Св. Ѓорѓи“ (|Μονή Αγίου Γεωργίου Μελανθίου) — женски манастир кај селото Забрдени, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот е сместен на влезот на Забрдени, на 24 км југозападно од Костур. Отворен е во 2008 година. Манастирската црква е забележителна крстокуполна базилика.
1 Поврзано
* Костурска епархија
Грчка грпка

Грчка грпка
''Periploca graeca''
Научна класификација
Царство:, Plantae
Оддел:, Tracheophytes
Оддел:, Angiosperms
Оддел:, Eudicots
Оддел:, Asterids
Ред:, Gentianales
Семејство:, Apocynaceae
Род:, ''Periploca''
Вид:, ''P. graeca''
Биномен назив
''Periploca graeca''L.
Грчка грпка (Латински: Periploca graeca, свилата, е украсно растение од фамилијата Кучешки чемери. Тој е роден во јужна Европа и Блискиот Исток, и ретко е натурализиран на расфрлани локации во источниот дел на САД.
Влакнеста ситница

влакнеста ситница
The subsp. ''cinerea'' in the United States
Научна класификација
Царство:, Plantae
Оддел:, Tracheophytes
Оддел:, Angiosperms
Оддел:, Eudicots
Ред:, Caryophyllales
Семејство:, Caryophyllaceae
Род:, ''Herniaria''
Вид:, ''H. hirsuta''
Биномен назив
''Herniaria hirsuta''L.
''Влакнеста ситница'' (латински: Herniaria hirsuta) е вид на цветно растение од фамилијата Каранфили познат под заедничкото име влакнеста ситница. Потекнува од Евроазија и Северна Африка, а познат е и на други континенти, вклучувајќи ја и Северна Америка, како воведен вид. Ова е едногодишна билка со стебла до 20 cm. долго обично расте ничкум по земјата. Малите, нејасни, бледо зелени листови се долги до околу еден сантиметар и ги обложуваат стеблата. Цветовите се појавуваат во пазувите на листовите. Секој содржи три до осум влакнести зелени сепали и без ливчиња. Плодот е ситна трнлив утрикула која содржи едно семе.
Ова растение се користи во Мароко како хербален лек за камења во бубрезите.
Параклис „Св. Јован Богослов“ (Пресвета Богородица Мавровска)

Свети Јован Богослов (|Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου) — параклис во манстирот „Пресв. Богородица Мавровска“ кај градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Параклисот е залепен за јужниот ѕид на главната манастирска црква. Самиот манастир се наоѓа на западниот брег на Костурскиот Полуостров.
2 Архитектура
Ова е мал еднокорабен храм со дрвен покрив и влез од запад. Апсидата не излегува вон источниот ѕид. Неговиот северен ѕид е и јужен ѕид на манастирската црква, па затова и покривот е едноводен, кој влегува под косината на манастирската црква.
3 Фрески
Целата внатрешност на храмот, како и западната влезна фасада се насликани со фрески. Според надвлезниот натпис, храмот е подигнат во 1552 г. и живописан од зографот Евстатиос Јакову, протонотар на Арта. Во 1536/37 г. истиот мајстор ја живописал црквата на манстирот „Пресв. Богородица Депаличка“ во Епир. Параклисот е наполно насликан во три подрачја, и фреските се зачувани во релативно добра состојба.
4 Поврзано
* Костурска епархија
Рицинус

Рицинус или морски коноп (Ricinus communis) е вид на скриеносеменици од семејството на млечки. Тој е единствениот вид од монотипниот род и подплемиња. Еволуцијата на рицинусот и неговата врска со другите видови во моментов се проучуваат со користење на современи генетски методи.
Несродниот растителен вид кој има сличен изглед е познат како ''лажен рицинус-лажно рицинусово растение''.
1 Размножување
Рицинусот се размножува со мешан полинационен систем кој претпочита самооплодување по пат на геитоногамија, но исто така може да се вкрстува анемофилно или ентомофилно.
2 Распространетост
Рицинусот потекнува од југоисточниот дел на средоземниот слив, Источна Африка и Индија, но е широко распространет и низ тропските предели (и се одгледува на многу други места како украсно растение).
3 Употреба
Семето на рицинус е извор на рицинусово масло, кое има многу примени. Семето содржи помеѓу 40% и 60% масло кое е богато со триглицериди, претежно рицинолеин. Семето исто така содржи и рицин, токсин кој е растворлив во вода, кој е исто така присутен во помали концентрации во сите делови на растението.
Богатски манастир

Богатски манастир „Св. Константин и Елена“ (|Μονή Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης Βογατσικού или ''Μονή Βογατσικού'') — женски манастир кај селото Богатско, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот е сместен кај Богатско на територијата на Општина Рупишта. Во 1882 г. е изградена старата црква во месноста Гуљасано во близина на реката Бистрица, на 3 км источно од Богатско. Во 1975 г. на местото на старата еднокорабна базилика е подигната нова крстокуполна црква. Од 2005 г. работи како женски манастир.
1 Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија
Преведеница

Преведеница или калк, алтернативно калка (од француски ''calque'' — отпечаток) — поим што се користи за означување на создавање нови зборови на еден јазик според зборови од други јазици. Постојат преведеници кои доследно го следат изворникот и претставуваат буквални преводи, како и оние кои содржат отстапувања од вообичаеното значење на зборовите во нивните составни делови, што укажува на нивното странско потекло. Во повеќето случаи, преведеницата многу добро се вклопува во структурата на јазикот, така што само историските податоци можат да обезбедат докази за неговото странско потекло, како што е именката ''натчовек'', изведена од преводот на германскиот поим измислен од Фридрих Ниче (Übermensch). Преведениците исто така се делат на таканаречени семантички и синтаксички преведеници.
1 Создавање преведеници
Еден од примерите за појава на преведеници е појавата на првите згради со голем број катови во САД кон крајот на 19 век. Американците ги нарекле sky-scrapers (sky — небо и scrper — дери). Како преведеница на овој збор, се појавиле сложеници и на други јазици, како што е српскиот збор ''небодер''. Германската верзија била послободно преведена, па зборот ''небо'' бил заменет со зборот ''облак'', што го дава зборот, што во буквален превод на македонски дава преведеница — ''облакодер''.
Претходниот пример покажува дека преведениците често создаваат цели вериги меѓу различни јазици. Овој процес започнал во античко време кога грчките зборови служеле како обрасци за создавање нови зборови на латински. Потоа овие латински зборови во поново време се преведени на главните европски јазици (првенствено германски и француски), а потоа преку нив на јазиците на нивните соседи.
2 Семантички калк
Семантичкиот калк претставува позајмување на значењето, кога веќе постоечки збор во јазикот стекнува ново значење врз основа на странски збор. На пример, македонскиот збор ''ѕвезда'', кој првично значел само небесно тело, го добил значењето на популарна јавна личност, по примерот на англискиот збор. Некои други примери се политичките изрази за ''левица'' и ''десница'', настанати по примерот на француските зборови, кои го добиле ова ново значење за време на Француската револуција.
Од информатичката технологија пример за семантички калк во македонскиот јазик, и во многу други јазици, е зборот „глувче“ што е непосреден превод од англискиот јазик.
3 Синтаксички калк
Синтаксички или фразеолошки калк е преведеница што вклучува подолг израз или пресврт на реченица. На пример, изразот „''си дојде на себеси“'' (што значи ''дека се'' освестил или ''закрепнал'') во македонскиот јазик настанал под влијание на германскиот јазик. Некои други примери на синтаксички калк во македонскиот јазик, создадени под влијание на германскиот и другите европски јазици, се ''да се постави прашање'', ''да се земе предвид'', ''да се има чувство за нешто'', ''мирно'' итн.
4 Поврзано
* Новотвореница
* Стопеница
* Застареница
* Ретроним
Бел смил

Бел смил
Научна класификација
Царство:, Plantae
Оддел:, Tracheophytes
Оддел:, Angiosperms
Оддел:, Eudicots
Оддел:, Asterids
Ред:, Asterales
Семејство:, Asteraceae
Род:, ''Gnaphalium''
Вид:, ''G. uliginosum''
Биномен назив
Бел смилL. 1753 not A. Rich. 1848
Синоними''Бел смил'' ( латински: Gnaphalium uliginosum ), барско младенче, е едногодишно растение кое се наоѓа на влажна, земја. Тој бил многу распространет низ поголемиот дел од Европа, Азија и Северна Америка. Многу честа појава е на влажни, обработливи пасишта, патеки и на кисели почви.
1 Опис
Тоа е многу волнено растениегодишно, растел 4-20 см високо.
Листовите биле волнени од двете страни. Тие биле од 1 до 5 см долги, тесни со долгнавести форми.
Цветните глави биле од 3 до 4 мм долги. Тие биле наредени во кластери од 3 до 10, опкружени со долги лисја. Цветните глави биле волнени, а одоздола бледи, со темни нечисти врвови без влакна. Цветовите биле кафеаво жолти. Стигмите биле бледи.
Цвета од јули до септември.
2 Наводи
*
Видец

Видец, видова трева или очинка (, syn. ''Euphrasia officinalis'' ), — растение од семејството на чумите (''Orobanchaceae'').
Билката се користи во традиционалната австриска медицина внатрешно како чај, или надворешно како облоги, за третман на нарушувања на очите и гастроинтестиналниот тракт.
Lactarius lignyotus

''Lactarius lignyotus''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Lactarius''
Вид:, ''L. lignyotus''
Биномен назив
''Lactarius lignyotus''Fr. (1855)
Синоними
''Lactarius lignyotus'' припаѓа на видот Млечки (печурки) од редот Russulales. За прв пат научно е опишана од Елиас Магнус Фрис во 1855 година. Се смета дека е јадлива, но со мал интерес.
1 Поврзано
* Список на видови ''Lactarius''
Lactarius lilacinus

''Lactarius lilacinus''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Lactarius''
Вид:, ''L. lilacinus''
Биномен назив
''Lactarius lilacinus''(Lasch) Fr. (1838)
Синоними
''Lactarius lilacinus'', е европски вид од родот Млечки (печурки) од редот Russulales.
Видот формира ектомикоризална асоцијација со сива и црна евла, и двете во подродот на евла ''Alnus''. Филогенетска студија покажа дека ''L.lilacinus'' е еден од неколкуте видови кои се специјализирани за подродот ''Alnus'' како растенија домаќини, додека тесно сродниот ''L.lepidotus'' е ограничена на зелена евла во подродот ''Alnobetula''.
1 Поврзано
* Список на млечки (печурки)
Lactarius trivialis

''Lactarius trivialis''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Lactarius''
Вид:, ''L.trivialis''
Биномен назив
''Lactarius trivialis''(Fr.) Fr.
''Lactarius trivialis'' е вид на печурка што припаѓа на родот Млечки (печурки). Габата најчесто се наоѓа во Скандинавија. Бојата на шапката на печурката може да варира од светло кафена боја до темно виолетова. Видот има вкупно пет подтаксони. Откриена и првпат снимена во 1838 година од Елиас Магнус Фрис, во неговата книга, ''Epicrisis Systematis Mycologici.''
1 Поврзано
* Список на видови Млечки (печурки)
Дебелика

Дебелика
Плод
Научна класификација
Царство:, Plantae
Оддел:, Tracheophytes
Оддел:, Angiosperms
Оддел:, Eudicots
Оддел:, Rosids
Ред:, Cucurbitales
Фамилија:, Cucurbitaceae
Род:, ''Bryonia''
Вид:, ''B. alba''
Биномен назив
''Bryonia alba''L.
Синоними''Дебелика'' или ''дива тиква (''латински: ''Bryonia alba)'' (исто така познатo како бел брајони или див хмељ) е лоза од фамилијата тикви, која се наоѓа во Европа и северен Иран. Расте слично како куџу, што им дава голем потенцијал да се распространуваат и надвор од нивниот опсег како штетен плевел. Други вообичаени имиња вклучуваат лажен мандраке, англиски мандраке, дива винова лоза и див хмељ.
1 Опис
Тревна, повеќегодишна лоза од семејството на краставици, белата лоза е еднодомна, но двојна (одделни машки и женски цветови кои се наоѓаат на истото растение) со туберест жолт корен. Зеленикаво-бели цветови се 1см преку долгите виткани ластари, цветовите и плодовите потекнуваат од пазувите на листовите со палмати лобуси. Плодот е бобинка од 1.5 см која поцрнува додека созрева.
2 Распространетост
''Дебеликата'' е проднајдена во Европа и северен Иран. Воведена е и во Соединетите Држави, каде што е наведена како штетен плевел во Вашингтон, Ајдахо и Монтана.
3 Екологија
Птиците се најчестиот механизам за растурање на ова растение. Тие испуштаат семиња каде што јадат и се гнездат, па така дебеликата е распространета кај домашните растенија глог и во насадите со диви растенија. Листовите на дебеликата може да се користат како прехранбено растение на ларвите на молците од зелка.
4 Токсичност
Сите делови на дебеликата содржат брионин кој е отровен и може да предизвика болест или смрт. Добитокот може да се отруе и со конзумирање на плодот и на лисјата. Четириесет бобинки претставуваат смртоносна доза за возрасни луѓе.
5 Инвазивни видови
Надвор од местото на растење, оваа лоза често е многу агресивен инвазивен плевел. Може да размножи три лози одеднаш, од кои секоја расте до 15см дневно. Може да прерасне во густа подлога кога не може да се искачи нагоре. Откако ќе се воспостави, ќе се качува на други растенија и дрвја, како и на огради и згради, блокирајќи го сонцето, па дури и дождот од својот домаќин. Зимскиот снег или обилните дождови, создаваат дополнителна тежина, што доведува до кршење на екстремитетите на домаќинот, а некогаш и паѓаат цели дрвја на домаќинот.
Одгледувањето на ова растение обично вклучува рачно влечење и многу често отстранување на новиот израсток, а трудољубивоста е клучот за успехот. Растенијата може да се убијат рачно со отсекување на корените 7-10см под површината на земјата за да се отстрани круната и да се спречи повторното ртење. Обработката често е неефикасна и може да им наштети на корените на растението домаќин, но, широколисните хербициди како што е глифосатот може да бидат корисни кога се внимава да не се прскаат лисјата на растението домаќин. Потребни се повеќекратни апликации за на крајот да се премести хербицидот во коренот и да се блокира производството на нови ластари. Дисперзираните семиња се одржливи многу години, па затоа е важно рачно отстранување на дебеликата пред производството на семето.
Блужд

Блужд или обичен блужд ( или ''Tamus communis'') — вид на цветни растенија од семејството на блуждовите (''Dioscoreaceae'').
1 Опис
Ова е тревно растение кое расте до 2–4 м, со стебла кои се ниткаат спротивно од стрелките на часовникот. Листовите на Блуждот се спирално наредени, во облик на срце, кои растат до 10 см должина и 8 см ширина , со ливче до 5 см долго. Тоа е дводомно, со посебни машки и женски растенија. Цветовите на Блуждот се поединечно незабележливи, во боја се зеленикаво-жолти, со 3–6 мм пречник, со шест ливчиња; машките цветови се произведени во тенки 5–10 см тркала, женските цветови во пократки кластери. Плодот на Блуждот е светло црвена бобинка, со 1 cm пречник. Неговата прилично голема кртола е островна, како и остатокот од растението.
2 Распространетост
Растението е домородно и широко распространето низ јужна и средна Европа, северозападна Африка и западна Азија, од Ирска до Канарските Острови, на исток до Иран и Крим.
3 Живеалиште
Блуждот е типично растение на шумското подножје, обично се наоѓа во густи шуми, но може да се најде и во ливади и жива ограда.
4 Користи
Сите составници на растението блужд, вклучувајќи ги и кртолите, се отровни растенија поради содржината на сапонин, па затоа обично не се користи. Сепак, се користи како лапа за модринки и воспалени зглобови. Предложен е блуждот да се користи локално со претпазливост, поради тенденцијата растението да предизвикува болни и плускавци.
Студиите изолираа депозити на калциум оксалат и хистамини во сокот и ризомите од бобинки, што може да придонесе за иритација на кожата и контактен дерматитис поврзан со блуждот.
Black Bryony е многу отровно растение и не треба воопшто да се конзумира барем кога е суров. Кога се готват, младите ластари најчесто се јадат во јужна Франција, Шпанија, Португалија, Италија и Хрватска.
5 Хемија
Ризомот содржи фенати _ 2-хидрокси-3,5,7-триметоксифенантрен и 2-хидрокси-3,5,7-триметокси-9,10-дихидрофенантрен ).
6 Галерија
Загоричански манастир

Загоричански манастир „Св. Петка“ (|Μονή Αγίας Παρασκευής) — манастир кај селото Загоричани, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Основан е во 1967 г. од архимандритот Севастијан Стефанопулос во месноста Котори, меѓу селата Загоричани и Куманичево. Овде порано имало мала црква посветена на Света Петка. Црквата е урната во 1969 г. и во 1970 г. се изградени нова трикорабна базилика и манастирски конаци. Сè до 1991 г. манастирот бил метох на соседниот Олишки манастир. Во 1991 г. е изградена нова трикорабна црква со куполи, која денес е главен храм на манастирот. Во 2001 г. манастирот имал 34 жители.
Крај манастирот во 1980-тите се појавило селото Света Петка наречено по него.
1 Поврзано
* Костурска епархија
Lactarius agglutinatus

''Lactarius agglutinatus''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Lactarius''
Вид:, ''L. agglutinatus''
Биномен назив
''Lactarius agglutinatus''Burl., 1908
''Lactarius agglutinatus'' е член на родот со големи млечни капачиња ''Lactarius'' од редот Russulales. Пронајден во Северна Америка, овој вид првпат бил опишан во 1908 година од микологот Гертруда Симонс Бурлингам.
1 Поврзано
* Список на видови ''Lactarius''
Lactarius alachuanus

''Lactarius alachuanus''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Lactarius''
Вид:, ''L. alachuanus''
Биномен назив
''Lactarius alachuanus''Murrill, 1938
''Lactarius alachuanus'' е припадник на големиот род Млечки (печурки) (ред Russulales ). Пронајден во Северна Америка, овој вид првпат бил опишан во 1938 година од американскиот миколог Вилијам Алфонсо Мурил. Млечката е во микориза со дабот (''Quercus'' spp.).
1 Поврзано
* Список на видови Млечки (печурки)