procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Горки Парк

Горки Парк (|Парк Горького) — руска хард рок музичка група основана 1987 година во Москва. Групата стекнала извесна популарност во САД по падот на железната завеса. Горки Парк биле запаметени по експлоатирањето на западните стереотипи за Русите, користејќи псевдо-традиционална облека, гитари во форма на балалајка, и дизајнирање на нивното лого според комунистичкиот симбол „срп и чекан“. Тие биле првиот руски бенд што бил емитуван на музичката телевизија MTV.
Горки Парк настапиле на Moscow Music Peace Festival одржан август 1989 на стадионот Лужники во Москва, заедно со музичари како Бон Џови, Мотли Кру, Скид Роу, Синдерела, Ози Озборн, и Скорпионс. Тоа било првото гостување на западноевропски и американски музичари во Русија. Потоа Горки Парк биле пред-група на турнејата на Бон Џови. Бендот ја загубил популарноста во 1990-тите со заминување на фронтменот Николај Носков. Групата згаснала во 2001, но повторно се оформила во 2005 и оттогаш настапила на повеќе музички фестивали.
1 Членови
;Актуелни членови
* Алексадар Минков – фронтмен (1990-1999, 2008, 2009, 2012–сѐ уште), бас гитара (1987–1999, 2012–сѐ уште)
* Алексеј Белов – гитара, следечки вокали, клавијатури (1987–2001, 2005–сѐ уште)
* Јан Јаненков – гитара, следечки вокали (1987–1999, 2001, 2005–сѐ уште)
* Александар Лавов – тапани, перкусија, следечки вокали (1987–1999, 2006, 2008, 2009, 2012–сѐ уште)
;Поранешни членови
* Николај Носков – фронтмен (1987–1990, 2012)
* Николај Кузминич – клавијатури (1996–2001)
2 Дискографија
2.1 Студиски албуми
Година, Наслов, Издавач, Пласман во САД, Издаден во
1989, ''Gorky Park'', Mercury Records, 80, ЕвропаСАДРусија
1993, ''Moscow Calling'', BMG International, N.V., -
1996, ''Stare'', Nox Music, -
1998, ''Protivofazza'', Nox, -, Русија
"-" – Албумот не се пласирал или не бил издаден во таа држава
2.2 Синглови
Година, Наслов, Пласман во САД, Албум
1989, "Bang", -, ''Gorky Park''
"Try to Find Me", 81
"Peace in Our Time", -
1992, "Moscow Calling", -, ''Moscow Calling''
1996, "Stare", -, ''Stare''
Мигел де Унамуно

Мигел де Унамуно (шпански: ''Miguel de Unamuno'') (29 септември 1864, Билбао, Шпанија - 31 декември 1936, Саламанка, Шпанија) - шпански писател и филозоф.
1 Животопис
Мигел де Унамуно бил ректор на Универзитетот во Саламанка. Разочаран од Републиката, најпрвин го поддржал генералот Франко, но подоцна, како реакција на многубројните убиства, меѓу кои и на неговиот пријател Федерико Гарсија Лорка, тој почнал да ги критикува монархистите. Така, како реакција на нападите врз Каталонците и Баските, де Унамуно одржал говор против идеите на националистите, а само присуството на сопругата на генералот Франко го спасила од веројатниот линч. Оттука, генералот Франко побарал да се ликвидира де Унамуно, но не го сторил то апоради големата меѓународна слава на писателот, како и поради жестоките реакции на меѓународната јавност по повод убиството на Лорка.
2 Творештво
Мигел де Унамуно е автор не повеќе прозни, поетски и филозофски дела, од кои најважни се:* Мир за време на војна
* Љубов и педагогија
* Магла
* Авел Санчес: приказна за една страст
* Агонијата на христијанството
* Трагично чувствување на животот
Матео Ковачиќ

Матео Ковачиќ (роден на , во ) — хрватски фудбалер, играч од средниот ред на Манчестер Сити и на хрватската репрезентација. Ковачиќ најчесто игра во средниот ред како плејмејкер, но може да ги покрива и другите позиции во средниот ред, како крилен играч или офанзивен играч за врска.
Фудбалската кариера ја започнал во Динамо Загреб на 16 години, екипа со која освоил две последователни првенства во Хрватска пред да се пресели во Интер во 2013. По крајот на сезоната 2014-2015, Ковачиќ преминал во Реал Мадрид, каде ја освоил Лигата на шампиони во 2016. Член е на фудбалската репрезентација на Хрватска од 2013, и со националната екипа настапил на светското првенство во фудбал 2014 и европското првенство во фудбал 2016. Неговиот прекар е „Професорот“. Ковачиќ течно зборува пет јазици: англиски, хрватски, германски, шпански, и италијански. По вероисповед е католик и посетува црква секоја недела.
1 Статистика
1.1 Клупска
Клуб, Сезона, Првенство, Куп, Европа, Вкупно
Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови
Динамо Загреб, 2010–11, 7, 1, 2, 0, 0, 0, 9, 1
2011–12, 25, 5, 7, 1, 12, 1, 44, 7
2012–13, 11, 1, 1, 0, 8, 0, 20, 1
Total, 43, 7, 10, 1, 20, 1, 73, 9
Интер, 2012–13, 13, 0, 1, 0, 4, 0, 18, 0
2013–14, 32, 0, 3, 0, –, 35, 0
2014–15, 35, 5, 1, 0, 8, 3, 44, 8
Total, 80, 5, 5, 0, 12, 3, 97, 8
Реал Мадрид, 2015–16, 25, 0, 1, 0, 8, 1, 34, 1
2016–17, 21, 1, 6, 0, 5, 1, 32, 2
Total, 46, 1, 7, 0, 13, 2, 66, 3
Career total, 169, 13, 22, 1, 45, 6, 236, 20
1.2 Репрезентативна
Хрватска
Година, Настапи, Голови
2013, 7, 0
2014, 12, 0
2015, 5, 1
2016, 8, 0
Total 32 1
2 Признанија
2.1 Клупски
;Со Динамо Загреб
*Прва фудбалска лига на Хрватска: 2010–11, 2011–12
*Хрватски фудбалски куп: 2010–11, 2011–12
;Со Реал Мадрид
*Лига на шампиони: 2015–16
*Суперкуп на УЕФА: 2016
*Светско клупско првенство во фудбал: 2016
2.2 Поединечни
*Надежен хрватски фудбалер на годината: 2011
Бехемот

Бехемот (|בהמת) — митски ѕвер споменат во Библијата (Јов 40:10–27). Повеќето егзегети (богослови толкувачи) во него гледаат сосема обичен нилски коњ (хипопотам), но во Библијата е запишано дека „само Оној, кој го создал, може“ да се справи со него.
Во македонските преводи на Библијата, зборот „Бехемот“ е заменет со „нилски коњ“.
1 Во Библијата
Бехемотот се спомнува во старозаветната Книга на Јов како моќен, невознемирен ѕвер создаден од Бог, кој „јаде трева како вол“. Иако не е даден негов подробен опис, се наведуваат споредби дека неговите коски се „како бронзени труби“, а екстремитетите „како железни прачки“. Тој може да лежи „под лотосите“, да се крие „во трски и мочуришта“. По својата моќ се споредува со Левијатан.
Честопати, Бехемотот се поврзува со нилскиот коњ (хипопотам), но овие две животни имаат забележлива разлика. На Бехемотот му се припишува моќна опашка што се споредува со кедар, додека опашката на нилскиот коњ е мала и слаба. Во Книгата на Јов се тврди дека ниту еден човек не може да го победи Бехемот, додека нилските коњи луѓето ги ловат од дамнина.
Истовремено, Бехемотот има симболично значење: во книгата, Бог му го опишува ова суштество на Јов со цел да му укаже на неговата гордост и на безначајноста на човекот пред другите Божји созданија.
1.1 Бехемотот во Новиот завет
Бехемотот не се спомнува директно во Новиот завет, но постои пророштво за доаѓањето на Ѕверот од морето и на „друг ѕвер, кој излегол од земјата“. Овој „друг ѕвер“ има два рога, „како на јагне“ и зборува „како змија“. Со лажни чуда тој ги принудува луѓето да му се поклонуваат на првиот ѕвер и да постават идол во негова чест.
Споредувањето на овие животни со апокрифните текстови дава причина да се верува дека двата ѕвера се соодветно Левијатан и Бехемот.
Жени на дваесеттиот век (филм)

Жени на дваесеттиот век (англиски: ''20th Century Women'') - американски филм, во режија на Мајк Милс. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Анет Бенинг, Ел Фенинг, Грета Гервиг, Лукас Џејд Цуман и Били Крудуп.
1 Содржина
Дејството на филмот се случува во 1979 година и го прикажува созревањето на неколку девојки, придружено од панк-рок и хард-кор музиката...
2 Осврт кон филмот
Филмот е далеку од носталгична медитација, туку се одликува со современ пристап, слоевитост на неколку универзални теми, обработени на неконвенционален начин. Филмот бил сниман во текот на шест години, што се должи на големата страст вложена во неговото создавање.
Собирачи на пепел

Собирачи на пепел - роман на македонскиот писател Давор Стојановски од 2016 година, добитник на наградата „Роман на годината“ на „Утрински весник“.
1 Содржина
Романот е раскажан во прво лице еднина, а главниот јунак е млад бонвиван, страстен учесник во ноќниот живот на градот и кој често ги менува сексуалните партнерки. Истовремено, тој е молчелив, лиричен, рефлексивен и летаргичен. Тој носи огромен револт кон светот околу себе, но не го искажува гласно, но затоа не го инетресираат вообичаените нешта, како: бракот, семејството, работата итн. Во романот се опишува еден долг ден во животот на главниот јунак, во кој тој се навраќања во сеќавањето и така оживува разни случки од минатото. Неговиот ден започнува така што тој оди на погреб, по што талка низ градот и на крајот завршува како натрапник во една куќа, барајќи тоалет. Преминувајќи го Вардар, нему му текнува дека постојат два збора за река во францускиот јазик, па така почнува приказната за неговата свршувачка со една Французинка. Подоцна, на прославата на годишнината од матурата, тој се сеќава на пријателката од училишните денови, која во меѓувреме се отселила во Франција.
2 Осврт кон романот
Романот би можел да се опише како постадолесцентска проза. Тој не е жанровски или интердисциплинарно измешан, но се доближува до лирската проза. Авторот има цврста и одмерена реченица и успева на лесен и незабележлив начин да ги измеша миметичкиот план, описот на реалното Скопје со симболичкиот слој на доживувањето, а надворешниот свет е насликан преку неколку прецизни контури. Романот има модернистичка концепција. Во делото има прекрасни метафорички пасажи на социјалната условеност на луѓето кои не успеале да се снајдат во општеството.
Фердидурке

„Фердидурке“ (полски: ''Ferdydurke'') — роман на полскиот писател Витолд Гомбрович од 1937 година.
1 Осврт кон романот
Во својот есеј од 1938 година, полскиот критичар Бруно Шулц го нарекува романот „трогателна појава во нашата литература“, „нова и револуционерна форма и метод на роман“ и „дундаментално откритие, анексија на една нова област на духовните појави“. Во својот осврт кон романот, Шулц укажува на придонесот на Гомбрович во откривањето на еднородноста на културата и супкултурата и во давањето длабока дијагноза на самата суштина на културата. Притоа, Гомбрович го сфатил капиталното значење на проблемот на формата, сметајќи дека целата човечка култура е систем на форми. Заслугата на Гомбрович е во тоа што таа област ја разгледува од генетската и развојната страна и ја покажа ембриологијата на формата, а таквите откритија Гомбрович ги стекнува преку сопствената патологија. Кај него, маките на созревањето стануваат проблем сам по себе и се будат во збор и во израз. Сепак, односот на Гомбрович кон формите не е праволиниски, туку тој трагач по културни лаги истовремено е вљубен во нивната кичеста убавина.
Ставот на Гомбрович не е став на непристрасен, бестрасен истражувач, туку неговата книга е исполнета со апостолство и реформаторство. Апостолството е почетокот и јадрото на книгата на кое се надоврзуваат другите делови, но притоа авторот не поаѓа од апстракции. Појдовната точка на книгата е жива и лична. Во секое делче од романот се чувствува моќната мускулатура на мислите, книгата пука од изобилство на идеи и се прелева од творечка и разорна енергија. Гомбрович се стреми кон соголување на целиот механизам на уметничкото дело, а романот е капитален пример за такво дело. Романот се одликува со бескрајна перспектива, многузначност и метафоричка експанзивност, кои на идеите на Гомбрович им даваат вредност на еден микрокосмос, на универзален модел на светот и на животот.
Чорба

Чорба (|çorba) — вид супа својствена за националните кујни во балканските земји, Источна Европа, Блискиот Исток, Северна Африка, Средна Азија, Јужна Азија.
Чорбата потекнува од Турција и се правела пред сè од шкембе. Се правела со пропржување на ситно исечкан кромид на масло, на што се додавале ситно иситнетите парчиња шкембе. Се турало вода и се оставало да се вари на тивок оган.
Сите останати подоцнежни варијанти на чорби, од друго месо, додавање на зеленчук, сок од лимон и слично, се варијанти на основната чорба.
Во Османлиското Царство постоел дури и еснаф на мајстори за чорба. Кај јаничарите, чинот полковник се нарекувал чорбаџија.
1 Галерија
2 Поврзано
* Шкембе-чорба
Базелските ѕвона

Базелските ѕвона (француски: ''Les cloches de Bâle'') - роман на францускиот писател Луј Арагон.
1 Содржина
Романот претставува пресек на традицијата на француското општество во последните дваесеттина години пред Првата светска војна. Во првата книга се опишува историјата на еден скандал во француското општество во чиј центар се наоѓа Дијана де Нетанкур, жена со успешна кариера во Париз, благодарение на убавината и еротската рафинираност. Менувајќи ги љубовниците, на крајот таа завршува во постелата на Брујон, криминален тип кој врши нечисти работи за својот шеф, Виснер. Во домот на Брунел извршува самоубиство еден од неговите должници, а непријателите на Виснер од тоа прават првокласен скандал. Кампањата ја води екстремното десничарско движење „Француска акција“, но Винсер успева да ја запре акцијата против него. За несреќа, генералот Дорш ја открива позадината на настанот, па Виснер мора да го жртвува компромитираниот Брунел, по што Дијана се разведува од него.
Во вториот дел се опишува средината во која се мешаат различни општествени слоеви. Катерина Симониѕе, ќерка на нафтен индустријалец од Баку, живее со мајка ѝ, која живее авантуристички живот по скапите хотели на Француската ривиера, но која одржува романси и со револуционерите. И Катерина се заразува со романтичните револуционерни страсти и во неа се јавува стремежот за ослободување на жената при што низ еротските авантури таа талка низ повеќе идеологии. Одредено време, Катерина е опчинета од анархистот Либертад, кој подоцна е убиен, а таа ги менува мажите.
Во третиот дел се опишуваат бројни историски настани во Франција и во Европа, во периодот 1911-1912: испреплетувањето на интересите и политиките, класната борба, штрајкот на шоферите во Париз итн. Во тие настани се вплеткани владата, политичарите и полицијата, а сиет се марионети во рацете на злосторниците, како Кенел и Виснер или поситните сплеткари како Де Хутен, кој со помош на полицијата успева да испровоцира терористичка акција со цел да го искомпромитира штрајкот во јавноста.
Последниот дел, во обем од петнаесетина страни, е насловен „Клара Цеткин“, по името на германската социјалистка, и претставува лирски епилог на романот.
2 Осврт кон романот
Во својата критика на романот, напишана во 1936 година, Бруно Шулц ги определува „Базелските ѕвона“ како прв обид во новиот стил на пишување на Арагон, наречен социјалистички реализам. Притоа, тој го оценува романот како „донекаде, сензационална книга“, во која Арагон пишува со проникливост на рендгенски зрак, продира длабоко во ткивото на животот, а тоа го прави конкретно, сувопарно и хроничарски. Арагон застапува марксистички гледишта и ја поставува класната борба како длабока основа на сите појави во општествениот живот. Од неговиот роман како да допира татнежот на историјата. Арагон мајсторски умее да ја прикаже јаловоста на времето и безизлезноста на епохата. Но, наспроти хроничарскиот тон, во романот има голема доза на епска воздишка и историски патос.
Vader

Vader (се чита: ''Вејдер'') — полска дет метал музичка група основана 1983 година во Олштин. Групата била основана од басистот Пјотр Вивчарек и гитаристот Збигнев Вроболевски. Vader смениле неколку постави од нивното основање, а од 2011 во бендот членуваат Вивчарек како гитарист и фронтмен, Марек Пајак како втор гитарист, басистот Томаш Халицки, и британскиот тапанар Џејмс Стјуарт.
Иако почнале како хеви метал музичка група, Vader експериментирале со треш и спид метал, за при крајот на 1980-тите да станат дет метал состав. Името на групата било инспирирано од ликот Дарт Вејдер од филмската серија ''Војна на ѕвездите''. Текстовите на групата обработуваат теми од писателот Хауард Филипс Лавкрафт, Втората светска војна, хорор филмови, и анти-религиски пораки. Според музичкото списание ''Билборд'', Vader до 2002 година имаат продадено околу 500,000 албуми во светски рамки.
1 Дискографија
*''The Ultimate Incantation'' (1992)
*''De Profundis'' (1995)
*''Black to the Blind'' (1997)
*''Litany'' (2000)
*''Revelations'' (2002)
*''The Beast'' (2004)
*''Impressions in Blood'' (2006)
*''Necropolis'' (2009)
*''Welcome to the Morbid Reich'' (2011)
*''Tibi Et Igni'' (2014)
*''The Empire'' (2016)
*''Solitude In Madness'' (2020)
2 Членови
2.1 Актуелни членови
* Пјотр Вивчарек – гитара (1983–сѐ уште), вокали (1988–сѐ уште), бас гитара (1983)
*Марек Пајак – гитара (2010–сѐ уште)* Томаш Халицки – бас гитара (2011–сѐ уште)
* Џејмс Стјуарт – тапани (2011–сѐ уште)
2.2 Најмени музичари
* Марцин Голебиевски – тапани (1999)* Марцин Ригиел – бас гитара (2008)
* Вацлав Киелтика – гитара (2008–2010)* Томаш Рејек – бас гитара (2008–2011)* Марко Мартел – гитара (2010)
2.3 Сесиски музичари
* Јержи Глод – клавијатури (2002)
* Криштоф Олош – клавијатури (2005, 2006, 2008, 2011)
2.4 Поранешни членови
* Збигнев Вроболевски – гитара (1983–1986)
* Роберт Бјелак – вокали (1983)
* Јачек Мехринг – вокали (1984)
* Даниел Марковски – тапани (1983-1984)
* Ст. Снејк – вокали (1984–1985)
* Роберт Царнета – вокали (1985–1987)
* Роберт Струцевски – бас гитара (1984-1989; died 2010)
* Грегорж Јацковски – тапани (1986–1987)
* Јачек Калиш – бас гитара (1988–1993)
* Криштоф Рашковски – тапани (1988–2005; died 2005)* Јарослав Лабиенец – гитара (1991–1997)
* Лешек Раковски – бас гитара (1993–2001)* Маврициј Стефановиц – гитара (1997–2008)* Конрад Каршут – бас гитара (2002–2003)* Марцин Новак – бас гитара (2003–2008)* Дариус Брзозовски – тапани (2004–2008)* Павел Јарошевиц – тапани (2008–2011)
Ема Асон

Ема Асон ( – ), била политичарка од Естонија (Социјалдемократ). Таа била првата жена која била избрана во парламентот во Естонија. Ема Асон учествувала во создавањето на првиот устав во независна Естонија, посебно во делот за образование и женските права.
1 Животопис
Ема Асон е родена во Ваабина, Лифландска губернија, во тоа време дел од Руското Царство. Татко ѝ бил учител. Учела во женската школа на Пушкин во Тарту, а дипломирала историја на „Бестужев Курсеви“ во Санкт Петербург во 1910 година. Се вработила како наставник по историја во женскиот колеџ во Тарту.
Ема Асон била активна во рзлични женски организации. Во 1919 година, била избрана во градскиот совет во Талин, како и во првиот парламентарен состав на независна Естонија. Во 1920 година, на жените во Естонија им биле дадени сите политички права. Само две жени биле консултирани за време на создавање на уставот, а тоа биле: Мини Курс-Олеск и Ема Асон. Била член на Министерството за образование во 1919 - 1921 година, секретар на женската организација во Естонија и претседател на отсекот за образование од 1925 до 1940 година.
Била во брак со политичарот Фердинанд Петерсен од 1921 до 1941 година.
Радамел Фалкао

Радамел Фалкао Гарсија Сарате (роден на 10 февруари 1986 година, во Санта Марта) — колумбиски фудбалер, напаѓач, кој моментално е без клуб. Познат по својот прекар ''„El Tigre“'' (во превод на мак. ''Тигарот''), сметан е за еден од најдобрите колумбиски фудбалери на сите времиња, со над 350 постигнати голови во кариерата за клубовите и репрезентацијата.
1 Кариера
Кариерата ја започнал во Лансерос Бојака, со кој го направил своето деби во Категорија Примера Б (второто ниво на колумбискиот фудбал) на 28 август 1999, во натпревар против Депортиво Переира, на возраст од само 13 години и 199 дена со што станал најмладиот дебитант во колумбиските фудбалски лиги.
2 Титули
2.0.1 Ривер Плејт
*Примера Дивисион: 1
: Клаусура 2008
2.0.2 Порто
* Примеира лига : 1
: 2010-2011
* Куп на Португалија : 2
: 2009-2010, 2010-2011
* Суперкуп на Португалија : 3
: 2009, 2010, 2011
* Лига Европа : 1
: 2010-2011
2.0.3 Атлетико Мадрид
* Куп на Шпанија : 1
: 2012-2013
* Лига Европа : 1
: 2011-2012
* Суперкуп на УЕФА : 1
: 2012
2.0.4 Монако
* Лига 1 : 1
: 2016–2017
Behemoth

Behemoth (се чита: ''Бехемот'') — полска блек-метал музичка група основана 1991 година во Гдањск. Се сметаат за значајна група која придонела за етаблирање на екстремниот метал во полската алтернативна сцена. До доцните 1990-ти групата свирела класичен блек метал со пагански текстови, но потоа го сменила пристапот кон текстовите и пишувале за окултизам и телема. Со издавањето на албумот ''Сатаника'' во 1999, групата демонстрирала извесни дет метал влијанија. Единствен член на бендот од неговото основање до денес е Адам Дарски, кој има улога на фронтмен и втор гитарист, додека останатите членови се менувале низ текот на годините.
1 Дискографија
1.1 Студиски албуми
*''Sventevith (Storming Near the Baltic)'' (1995)
*''Grom'' (1996)
*''Pandemonic Incantations'' (1998)
*''Satanica'' (1999)
*''Thelema.6'' (2000)
*''Zos Kia Cultus (Here and Beyond)'' (2002)
*''Demigod'' (2004)
*''The Apostasy'' (2007)
*''Evangelion'' (2009)
*''The Satanist'' (2014)
*''I Loved You at Your Darkest'' (2018)
*''Opvs Contra Natvram'' (2022)
*''The Shit ov God'' (2025)
2 Членови
2.1 Актуелни
* Адам Дарски (Нергал) – вокали, ритам гитара (1991–сѐ уште)
* Збигнев Промински (Инферно) – тапани (1997–1999, 2000–сѐ уште)
* Томаш Вроболевски (Орион) – бас гитара, следечки вокали (2003–сѐ уште)
* Патрик Штибер (Сет) – водечка гитара, следечки вокали (2004–сѐ уште)
2.2 Поранешни
* Адам Мурашко – тапани (1991–1996)
* Адам Малиновски – гитара, следечки вокали (1991–1992)
* Рафал Брауер – гитара, следечки вокали (1993–1994)
* Славомир Коласа – бас гитара, следечки вокали (1993)
* Лешек Џиглиевски – гитара (1999), bass, backing vocals (1995–1997, 1998–1999)
* Мефисто – бас гитара, следечки вокали (1997–1998)
* Матеуш Шмиерцхалски – гитара, следечки вокали (2000–2003)
2.3 Сесиски музичари
* Марцин Новак – бас гитара (2000–2003)
2.4 За настапи во живо
* Бартоломеј Варушевски – бас гитара, следечки вокали (1999)
* Истван Лендвај – бас гитара, следечки вокали (2003)* Михал Стопа – гитара, следечки вокали (2004)
* Адам Шиерцега – тапани (2013)* Керим Лехнер – тапани (2013)
За кого бијат камбаните

„За кого бијат камбаните“ е роман на американскиот писател Ернест Хемингвеј од 1940 година. Во романот се раскажува за Роберт Џордан, млад Американец во Меѓународните бригади во прилог на републиканските герилски единици за време на Шпанската граѓанска војна. Како највреден, доделено му било да крене мост за време на нападот врз градот Сеговија. Романот на Хемингвеј се смета како негово најдобро дело, заедно со „Сонцето повторно изгрева“, „Старецот и морето“ и „Збогум на оружјето“.
1 Потекло
Ернест Хемингвеј ја напишал „За кого бијат камбаните“ во Хавана, Куба; Ки Вест, Флорида; и Сан Валеј, Ајдахо во 1939 година. Во Куба, тој живеел во хотелот „Амбос-Мундос“ како што работел како манускрипт. Романот го завршил во јули 1940 година и го објавил во октомври. Тој бил заснован на доживувањата на Хемингвеј за време на Шпанската граѓанска војна и се одликува како американски лик наречен Роберт Џордан, кој се борел со шпанските војници за републиканците. Подглавјата во романот, вклучувајќи ги и тие кои се чисто измислени, се засновани на вистинските луѓе, но кои се раскажувачи, и всушност тие кои се актуални фигури во војната.
„За кого бијат камбаните“ била продадена во половина милион копии за неколку месеци и била номинирана за Пулицеровата награда, а на Хемингвеј му донела голема слава. Книгата била објавена на 21 октомври 1940 година, во тираж од 75.000 копии кои се пордавале по цена од 2,75 долари.
Skid Row

Skid Row — американска хеви метал музичка група, основана 1986 година во Томс Ривер (Њу Џерси). Групата била комерцијално успешна во доцните 1980-ти и раните 1990-ти, а нивните први два студиски албуми ''Skid Row'' (1989) и ''Slave to the Grind'' (1991) достигнале повеќе платинест тираж во САД, од кои вториот бил и број еден на америоканската ''Билборд 200'' за најпродавани албуми. Нивниот трет студиски албум ''Subhuman Race'' (1995) добил позитивни оценки од музичкиот печат, но не достигнал тираж како претходните два албуми. Во овој период, поставата на бендот ја сочинувале басистот Рејчел Болан, гитаристите Дејв Сабо и Скоти Хил, фронтменот Себастијан Бах, и тапанарот Роб Афусо. Групата имала продадено 20 милиони албуми во светот до крајот на 1996.
Откако ги замениле Бах со Џони Солинџер и Афусо со Фил Вароне во 1999, Skid Row ги издале ''Thickskin'' (2003) и ''Revolutions per Minute'' (2006), кои добиле главно негативни реакции од публиката. Во 2015 Skid Row се разделиле со фронтменот Солинџер по 16 годишна соработка, и го поставиле Тони Харнел како негова замена. По само осум месеци Харнел си заминал, а на негово место дошол ЗП Тарт. Во периодот 2013–2014 групата го издала албумот ''United World Rebellion'' како два мини албуми.
1 Членови
1.1 Актуелни
*Рејчел Болан – бас гитара, следечки вокали (1986–сѐ уште)
*Дејв Сабо – гитара, следечки вокали (1986–сѐ уште)
*Скоти Хил – гитара, следечки вокали (1987–сѐ уште)
*Роб Хамерсмит – тапани (2010–сѐ уште)
*ЗП Тарт – вокали (2017–сѐ уште)
1.2 Поранешни
*Мет Фалон – вокали (1986–1987)
*Коди Хоувел – бас гитара (1986)
*Стив Бродертон – гитара (1986, 2005)
*Куртис Џексон – гитара (1986, 2005)
*Џон Ратковски – тапани (1986–1987)
*Џим Јухаш – гитара (1986–1987)
*Чарли Милс – тапани (1986–1987, 1999–2000)
*Роб Афусо – тапани (1987–1998, 2002)
*Себастијан Бах – вокали (1987–1996)
*Шон Мекејб – вокали (1997–1998)
*Џони Солинџер – вокали (1999–2015)
*Фил Вароне – тапани (1999–2004)
*Тимоти Дидуро – тапани (2004)
*Дејв Гара – тапани (2004–2010)
*Тони Харнел – вокали (2015)
2 Дискографија
2.1 Студиски албуми
*''Skid Row'' (1989)
*''Slave to the Grind'' (1991)
*''Subhuman Race'' (1995)
*''Thickskin'' (2003)
*''Revolutions per Minute'' (2006)
*''The Gang's All Here'' (2022)
2.2 Други изданија
*''B-Side Ourselves'' (1992)
*''40 Seasons: The Best of Skid Row'' (1998)
*''United World Rebellion: Chapter One'' (2013)
*''Rise of the Damnation Army'' (2014)
Марќин Гортат

Марќин Јануш Гортат (|Marcin Janusz Gortat; во ) — полски професионален кошаркар кој настапува за екипата на Вашингтон Визардс во НБА. Марќин е син на боксерот Јануш Гортат. Бил избран како 57. пик од страна на Феникс Санс на драфтот во 2005 година. Со своите 2.11 метри висина игра на позицијата центар. Своето деби во НБА го имал во сезоната 2007–08 за екипата на Орландо Меџик, во чии редови настапувал четири сезони и во 2009 стигнал до финалето на НБА, каде Орландо загубиле од ЛА Лејкерс.
Во декември 2010 бил разменет со екипата на Феникс, каде настапувал во почетната петорка и забележал подобри партии. Се здобил со повреда во ноември 2012 и тоа го принудило да го пропушти остатокот од сезоната 2012–13. Во октомври 2013 Феникс го испратиле Гортат во екипата на Вашингтон Визардс, а по истекот на сезоната 2013–14 Гортат потпишал нов договор со Вашингтон во вредност од 60 милиони долари за пет сезони. Гортат настапил за кошаркарската репрезентација на Полска на пет европски првенства, но не остварил некои позначајни резултати.
1 НБА статистика
1.1 Регуларен дел
2007–08, Орландо, 6, 0, 6.8, .471, .000, .667, 2.7, .3, .2, .2, 3.0
2008–09, Орландо, 63, 3, 12.6, .569, 1.000, .578, 4.6, .2, .3, .8, 3.8
2009–10, Орландо, 81, 0, 13.4, .533, .000, .680, 4.2, .2, .2, .9, 3.6
2010–11, Орландо, 25, 2, 15.8, .543, .000, .667, 4.7, .7, .3, .8, 4.0
2010–11, Феникс, 55, 12, 29.7, .563, .250, .731, 9.3, 1.0, .5, 1.3, 13.0
2011–12, Феникс, 66, 66, 32.0, .555, .000, .649, 10.0, .9, .7, 1.5, 15.4
2012–13, Феникс, 61, 61, 30.8, .521, .000, .652, 8.5, 1.2, .7, 1.6, 11.1
2013–14, Вашингтон, 81, 80, 32.8, .542, 1.000, .686, 9.5, 1.7, .5, 1.5, 13.2
2014–15, Вашингтон, 82, 82, 29.9, .566, .000, .703, 8.7, 1.2, .6, 1.3, 12.2
2015–16, Вашингтон, 75, 74, 30.1, .567, .000, .705, 9.9, 1.4, .6, 1.3, 13.5
2016–17, Вашингтон, 82, 82, 31.2, .579, .000, .648, 10.3, 1.5, .5, .8, 10.8
Просек, 677, 462, 26.4, .556, .150, .679, 8.2, 1.0, .5, 1.2, 10.4
1.2 Разигрување
2008, Орландо, 8, 0, 6.0, .833, .000, .000, 1.0, .0, .0, .5, 1.3
2009, Орландо, 24, 1, 11.3, .654, .000, .625, 3.2, .1, .4, .6, 3.3
2010, Орландо, 14, 0, 15.1, .654, .000, .727, 4.4, .6, .2, .3, 3.0
2014, Вашингтон, 11, 11, 34.7, .429, .000, .659, 9.9, 1.5, .5, 1.4, 13.0
2015, Вашингтон, 10, 10, 30.7, .628, .000, .667, 8.8, 2.2, .6, 1.1, 12.4
Просек, 67, 22, 18.2, .583, .000, .663, 5.1, .7, .3, .7, 5.9
Црква „Свети четириесет маченици“ - Велико Трново

Црквата „Свети четириесет маченици (|Свети Четиридесет мъченици) – средновековна бугарска црква која се наоѓа во подножјето на тврдината Царевец во Велико Трново, Бугарија. Храмот е споменик на културата од исклучително значење за бугарската историја.
1 Историја
Се смета дека на ова место се наоѓала црквата „Раѓање на пресвета Богородица“ подигната во IX век. За време на владеењето на царот Јован Асен II црквата е обновена и посветена на Светите четириесет маченици севастиски во чест на големата победа во Битката кај Клокотница на 9 март 1230 година (ден на Светите четириесет маченици севастиски), над солунскиот цар Теодор Анѓел. Откога починал во Трново, во црквата е погреба свети Сава, кој подоцна е пренесен во манастирот Милешево, а денес на местото на неговиот гроб се наоѓа спомен-плоча. Во XIII – XIV век црквата „Свети четириесет маченици“ станала една од најубавите цркви на манастирот „Велика лавра“.
Во црквата „Свети четириесет маченици“ се наоѓаат Омуртагов натпис, Асенов натпис и царински натпис од тврдината Родосто, за време на владеењето на канот Крум.
Во оваа црква погребани се следниве бугарски цареви:
* Калојан
* Јован Асен II
* Михајло III Шишман
Цариците:
* Ана Марија Унгарска, и
* Ирина Комнина
На 22 септември 1908 година во оваа црква кнезот Фердинанд I ја прогласува независноста на Бугарија.
2 Галерија
Athena

Athena — турска ска панк музичка група основана 1987 година во Истанбул. Од нејзиното основање групата сменила неколку постави, а во нејзиниот последен состав членуваат Гохан Озогуз (фронтмен и гитарист), Хакан Озогуз (гитарист и следечки вокал), Умут Арабачи (басист), Емре Атакер (клавијатури), и Синан Тинар (тапани). Иако Athena започнале како треш метал состав, по неуспешниот деби албум од 1993 го смениле жанрот во ска панк и алтернативен рок. Во 2004 ја претставувале Турција на Евровизија со песната „For Real“ со која завршиле четврти. Athena низ кариерата имаат настапено како предгрупа на Ролинг Стоунс и Ред Хот Чили Пеперс.
1 Дискографија
*''One Last Breath'' (1993)
*''Holigan'' (1998)
*''Tam Zamanı Şimdi'' (2000)
*''Mehteran Şeferi'' (2001)
*''Herşey Yolunda'' (2002)
*''Us'' (2004)
*''Athena'' (2005)
*''İt'' (2006)
*''Pis'' (2010)
*''Altüst'' (2014)
Изроди (филм од 1932)

Изроди (англиски: ''Freaks'') - американски филм од 1932 година, во режија на Тод Браунинг, а според сценариото на Тод Робинс и Вилис Голдбек. Главните улоги ги играат: Валас Форд, Лејла Хаемс, Олга Бакланова, Хари Ерлс, Дејзи Ерлс и Хенри Виктор. Во 1994 година, филмот бил внесен во Националниот филмски регистер на САД.
1 Содржина
Во еден циркус работат повеќе „чудаци“: џуџиња, половина-жена и половина-маж, монголоиди, човек без екстремитети, човек без долниот дел на телото итн. Притоа, џуџето Ханс (го игра Хари Ерлс) е свршен со Фрида (ја игра Дејзи Ерлс), но е лудо заљубен во главната ѕвезда на циркусот Клеопатра (ја игра Бакланова). Таа е во врска со Херкулес (го игра Виктор), но одлучува да се забавува со него. Подоцна, Клеопатра дознава дека Ханс треба да наследи големо богатство и одлучува да се омажи за него. Меѓутоа, уште за време на свадбата, таа го исмејува не само Ханс, туку и сите „изроди“ во циркусот. Уште повеќе, таа му става отров во пијалакот на Ханс, по што тој сериозно се разболува. Сепак, Ханс и „изродите“ дознаваат за злосторството на Клеопатра. Една бурна ноќ, додека циркусот се сели на друго место, започнува борба меѓу Херкулес и кловнот Фрозо (го игра Форд), а „изродите“ се здружуваат и го убиваат силниот Херкулес, а Клеопатра ја претвораат во „изрод“, т.е. во жена без екстремитети, која кокодака наместо да зборува. На крајот на филмот, Ханс живее како богат човек, но тој е несреќен. Сепак, во неговиот дом се појавува Фрида, која му кажува дека сè уште го сака.
Третиот човек

„Третиот човек“ (англиски: ''The Third Man'') — британски филм од 1949 година, во режија на Керол Рид (''Carol Reed''), а според сценариото на Греам Грин (''Graham Green''). Главните улоги ги играат: Џозеф Котен, Орсон Велс, Алида Вали, Тревор Хауард, Бернард Ли, Зигфрид Броер итн. Во 1951 година, филмот добил една награда „Оскар“ (за најдобра кинематографија), а покрај тоа бил добитник и на наградата на БАФТА за најдобар британски филм (во 1950 година), како и на главната награда на Канскиот филмски фестивал (во 1949 година).
1 Содржина
Американскиот писател Холи Мартинс (го игра Котен) само што пристигнува во Виена, по покана на својот стар другар Хари Лајм (го игра Велс), но дознава дека тој умрел во сообраќајна несреќа. Холи разговара со најблиските пријатели на Хари, но нивната верзија за случката му делува сомнително и тој решава самиот да го истражи случајот. Истовремено, тој се запознава со девојката на Хари, Ана Шмит (ја игра Вали) и се заљубува во неа, но таа сè уште тагува по Хари. Додека Холи се обидуав да ја дознае вистината се случуваат необични настани: убиен е домарот во зградата, кој му ветува дека ќе му раскаже за несреќниот настан, а за убиството е обвинет Холи; двајца непознати мажи, испратени од пријателот на Хари, Романецот Попеску (го игра Броер), сакаат да го убијат Холи, но тој успева да побегне; најпосле, една ноќ, Холи го здогледува Хари на улица, итн. Подоцна, Холи и Хари имаат кратка средба во која Холи се уверува дека Хари е жив и се крие во руската зона на окупираната Виена. Холи го пријавува случајот во полицијата, а по извршената ексхумација се дознава дека во гробот на Хари всушност лежи друг криминалец. Исто така, во полицијата, Холи дознава дека Хари е организаторот на шверц на пеницилин и дека тој е виновен за смртта и за болеста на многу луѓе, вклучувајќи и деца. Тогаш, Холи се согласува да ѝ помогне на полицијата да го уапси Хари. За таа цел, тој му закажува средба, но тогаш се појавува Ана, која го предупредува Хари, а тој се крие во подземниот систем на отпадни води. По големата полициска потера, Хари е тешко ранет, а кога доаѓа од излезот, него го убива Холи. Во последната сцена, на закопот на Хари присуствуваат полицискиот мајор Каловеј (го игра Хауард), Ана и Холи.
Звонимир Бобан

Звонимир Бобан (роден на 8 октомври 1968 година) — поранешен фудбалски репрезентативец на Хрватска. Бобан настапувал како играч за врска во средниот ред и често бил користен како офанзивен фудбалер.Најголемиот дел од својоата кариера тој го поминал играјќи за италијанскиот калчолигаш Милан со кој освои четри титули во Серија A и една титула во Лигата на шампионите. Исто така тој беше капитен на хрватската фудбалска репрезентација со која го освои третото место на светкото пренство во Франција, во 1998 година. Пред 1990 година, и меѓународното признавање на Хрватска како независна држава, Бобан настапуваше за младата фудбалската репрезентација на Југославија, како и за сениорската фудбалска репрезентација на Југославија до 1990 година . Со младата фудбалска репрезентација на Југославија го освои светското првенство во фудбал за играчи до 20 години во 1987 година во Чиле. Бобан беше трипати стрелец на тоа првенство, вклучувајќи го и погодокот во финалето против Западна Геранија (нерешено 1–1 со Западна Германија во регуларниот тек) а потоа победувајќи на пенали. Своето деби за сениорската репрезентација на Југославија го имаше во 1988 година, но Бобан како жесток патриот, се префрли да игра за фудбалската репрезентација на Хрватска со распадот на Југославија, дебитирајќи против Романија во декември 1990 година. Тој настапи седум пати за Југославија, постигнувајќи еден гол, додека Бобан за репрезентацијата на Хрватска одигра 51 натпревар, постигнувајќи 12 гола, во периодот меѓу 1990 и 1999 година .
Од неговото пензионирање во 2002 година, Бобан дипломираше на катедрата по историја на Универзитетот во Загреб. Тој, исто така, стана фудбалски коментатор и аналитичар во Хрватска и на италијанската телевизија, особено за Скај Италија и РТЛ Телевизија. Тој има репутација како отворен и независен аналитичар.
1 Приватен живот
Бобан е оженет со модниот творец Леонарда Бобан почнувајќи од 1994 г. Тие имаат пет деца: посвоени Марија, Габриел, Марта, Рафаел како и биолошката керќа Ружа (Роза).
Бобан исто така се занимава со играње тенис. Тој е близок пријател со поранешниот хрватски тенисер Горан Иванишевиќ, со кого игра на неговото приватно тениско игралиште.
Продавници со боја на цимет

„Продавници со боја на цимет“ (полски: ''Sklepy cynamonowe'') — збирка раскази на полскиот писател Бруно Шулц, првобитно објавена во 1934 година.
1 Содржина
Збирката се состои од следниве раскази:* Август
* Следење
* Птици
* Модели
* Трактат за моделите или Втората книга на создавањето
* Трактат за моделите, продолжение
* Трактат за моделите, крај
* Нимрод
* Пан
* Господинот Карол
* Продавници со боја на цимет
* Крокодилска улица
* Тавтабити
* Бура
* Ноќ на големата сезона
2 Осврт кон делото
Во збирката се опишува животот на едно Еврејско семејство во мал провинциски град. Делото има автобиографски карактер, зашто еден од главните ликови е таткото на авторот, Јаков, сопственик на продавница за текстилни материјали, но и ексцентричен експериментатор со натприродни способности, кој живее на границата меѓу животот и смртта. Во едно писмо до Стањислав Виткјевич, Бруно Шулц вели дека се оградува од обидот за филозофска интерпретација на „Продавниците со боја на цимет“, сметајќи дека рационализацијата на уметничкото дело е еднаква на демаскирање на глумците, дека тоа е крај на забавата, осиромашување на проблематиката на делото. Според него, обидот за филозофско толкување на делото повеќе би претставувал опис на стварноста што е дадена таму, отколку нејзино образложение. Сепак, тој објаснува дека збирката „Продавници со боја на цимет“ дава рецепт на стварноста и воспоставуваат специјален вид супстанција во состојба на непрекината ферментација, која постои само еден миг во определена форма. Во однос на класификацијата, авторот вели дека се работи за автобиографско дело, не само затоа што е напишано во прво лице еднина и што содржи некои настани од неговото детство, туку затоа што ја покажува неговата духовна генеалогија. Според него, во романот тој се обидел да ја пронајде сопствената, приватна „митологија“, сопствените „приказни“, својата митска генеза.
3 Изданија на македонски јазик
Делото „Продавници со боја на цимет“ е преведено на македонски јазик. Во 2005 година, тоа е објавено од издавачката куќа „Темплум“ како 22. кига во библиотеката „Магма“, а подоцна и од „Бегемот“.
Српска уметност

Српска уметност – уметничките достигнување кои ги постигнале Србите на Балканскиот Полуостров. Нејзината историја почнува со доселувањето на Словените, односно Србите на просторот на Балканскиот Полуостров (VII век) кој тогаш се наоѓал под политичко и културно влијание на познатото Римско Царство, односно Византија. Први споменици на српската средновековна култура се архитектонските споменици од почетокот на IX век, од периодот на покрстувањето на Словените. Оттогаш па до денес, српската уметност ја обликувале политичките, економските и културните збивања кои ја зафатиле Европа и нејзината уметност, а во неа може да се забележат влијанија и на источната и на западната уметност.
Историските епохи во српската уметност главно се поклопуваат со основните раздобја во историја на Србите.
1 Архитектурата во средниот век
Архитектурата во средниот век кај Србите доживува голем подем. Српските архитектонски споменици на сакралната архитектура кои се развиле во XII, XIII и XIV век имаат големо значење и светска репутација.
2 Средновековно сликарство во Србија
Србите негувале три сликарски рода – ѕидно сликарство или фреска, сликање на дрвени плочи или иконопис и сликање на пергамент или минијатури, односно илуминација во книгите и ракописите.
3 Уметноста во XVII век
Голема пресвртница претставува Големата селидба на Србите во 1690 година под патријархот Арсеније III Црнојевиќ, кога Србите се вклучуваат во западноевропската култура во која граѓанската класа јакне и ја донесува уметноста на барокниот стил.
4 Поврзано
* Српска архитектура
* Историја на српскиот народ
* Наивна уметност
* Српска применета уметност и дизајн
* Српска книжевност
* Српска музика
* Српска епска поезија
* Српска хералдика
* Народно неимарство
* Аматеризмот во српската култура
* Српска графика
* Српскиот филм и кинематографијата
* Српска телевизија
* Српско радио
* Фотографијата во Србија
* Икона
Трновска книжевна школа

Трновска книжевна школа — бугарска книжевна школа од втората половина на XIV и XV век со исклучително важни придонеси за средновековната книжевност.
Таа е дел од Трновската уметничка школа, која во најголема мера ја олицетворува културата на Второто Бугарско Царство. Евтимиевата правописна реформа и книжевна школа со претставниците Григориј Цамблак и Константин Костенечки имаат значително влијание врз руската, српската, влашката и молдавската средновековна култура. Ова влијание се смета за втор по значење јужнославенски придонес за културата на овие народи.
1 Појава и развој
Основна и водечка претпоставка за нејзината појава е културниот подем на Бугарското Царство од втората половина на XIV век. Во голема мера влијанието на овој подем бил од силниот интерес на царот Јован Александар за литературата и уметноста и соодветно традициите и вредностите во таа насока, кои тој им ги остава на своите наследници Иван Шишман и Јован Страцимир. Заслуги за создавањето на Трновската книжевна школа има и патријархот Теодосиј Трновски, кој јасно сфаќа, дека една таква школа ќе ѝ овозможи на автокефалната бугарска црква да го рашири и засили своето влијание на православните словенски држави.
За основач на Трновската книжевна школа се смета патријархот Евтимиј, а нејзино средиште е престолнината на Второто Бугарско Царство, Трново. Со својата правописна и јазична реформа, Евтимиј востановува општовалидни јазични и правописни правила, применети подоцна не само во Бугарија, туку и во руските кнежевства, Србија, Влашка и Молдавија.
Дејноста на писателите од Трновската школа е сврзана со создавање на оригинални литературни производи, но исто така и преводи од грчки оригинали и создавање на зборници.
2 Особености
Трновската книжевна школа била под силно влијание на византиската книжевност. Нејзиниот карактер е претежно религиозен, во традициите на источноправославната црква. Во однос на видот нејзините дела главно спаѓаат во агиографската литература: похвални слова, житија, химни и други. Основна задача на авторите на житијата е прослава на соодветниот светец и ширење и јакнење на култот кон него. За повеќето писатели на школата (Евтимиј, Цамблак) карактеристично е засиленото присуство, на инаку задолжителните за овој жанр, чудеса. Нивниот однос кон еретичките учења богомилство, варлаамство, адамитсво, е крајно непријателски и осудителен. Тоа исто така ја одразува позицијата на Трновската патријаршија.
Често се среќаваат раскази за пренесување на мошти на светци. Нема единствено мислење дали тие треба да се сметаат за продолженија на житијата или за самостоен жанр. Заедно со утврдувањето на чудотворната моќ на светците, авторите упатуваат похвали кон владетелите и благородниците кои се погрижиле за пренесувањето и складирањето на моштите. Заради тоа во овој тип дела често има и кратки, но вредни историски сведоштва.
3 Претставници
Главни претставници на школата биле:
*Евтимиј Трновски
*Григориј Цамблак
*Дионисиј Дивниј
*Владислав Граматик
*Константин Костенечки
*Димитар Кантакузин
4 Поврзано
* Трет Рим
* Трновска уметничка школа
* Преславска книжевна школа
* Охридска книжевна школа
ПУ „Борис Трајковски“ - Бориево

Основно училиште „Борис Трајковски“ (официјално: Подрачно основно училиште „Борис Трајковски“ - Бориево; скратено: ПОУ „Борис Трајковски“) — подрачно основно училиште во селото Бориево, составен дел на истоименото училиште од селото Бориево.
Училиштето е именувано по македонскиот претседател Борис Трајковски.
1 Местоположба
Училиштето се наоѓа во самото село Бориево, сместено помеѓу куќите.
2 Историја
Училиштето е изградено во 1964 година.
3 Објект
Зградата е направена од тврд материјал. Поседува три училници, наставничка канцеларија, ходник и отворено спортско игралиште.
4 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува на македонски наставен јазик во три паралелки (две комбинирани и една целосна).
5 Галерија
Франкенвини (филм од 2012)

Франкенвини (англиски: ''Frankenweenie'') - американски анимиран филм од 2012 година, во режија на Тим Бартон, кој е автор и на сценариото, заедно со Леонард Рипс. Гласовите во филмот ги позајмуваат: Кетрин О'Хара, Винона Рајдер, Мартин Шорт, Мартин Ландау, Чарли Техан итн.
1 Содржина
Детето Виктор има куче (Спарки), кое умира откако го удира автомобил. Виктор е многу приврзан кон кучето и со помош на експеримент успева да го оживее, меѓутоа мора да го крие од луѓето. Неговите завидливи училишни другари сакаат да го победат Виктор во натпреварот по физика и, дознавајќи за неговиот експеримент, се обидуваат да направат нешто уште повпечатливо. Меѓутоа, нештата излегуваат од контрола и во градот се појавува наезда од лоши чудовишта кои ги малтретираат луѓето. Виктор, со помош на Спарки, се бори против чудовиштата, но во борбата погинува Спарки. Тогаш, луѓето (кои претходно го бркаат Спарки со цел да го убијат) се здружуваат за да му помогнат на Виктор повторно да го оживее Спарки.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Бориево

Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во струмичкото село Бориево, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.
2 Архитектура
2.1 Икони и иконостас
Во црквата има работено зографот Гаврил Атанасов.
3 Галерија
4 Поврзано
* Струмичко архијерејско намесништво
* Дражево
Насадени камења

Насадени камења (|Побити камъни) (до 29 јуни 1942 година ''Дикилиташ'') - камени формации во Варненската Област во Бугарија.
1 Местоположба
Насадените камења се наоѓаат на 18 km од Варна, од двете страни на патот Варна – Софија околу селата Сленчево, Баново и Страшимирово и градот Девња. Распределени се во големи и мали групи на површина од 7 км<sup>2</sup>.
2 Опис
Претставуваат камени столбови со различна височина – од 5 до 7 m, дебелина – од 0,3 до 3 m. Изгледаат како насадени во песокот и оттаму им доаѓа името. Столбовите се без цврсти основи, шупливи и пополнети со песок. Некои од нив се наоѓаат на катови со вкупна висина од 5 m.
3 Потекло
За нивното потекло има многу хипотези, кои може да се поделат главно во две групи – за нивно органско и за нивно неорганско потекло. Првaта е поврзана со коралните организми. Според втората нивното потекло се објаснува со атмосферското влијание на карпите, односно нивната ерозија, или образувањето на песочно-варовни наслаги.
За да бидат заштитени, во 1937 година се прогласени за природна знаменитост. Месноста во која се наоѓаат Насадените камења, е единствена природно формирана пустина во Источна Европа и една од двете природно формирани пустини во Европа. Втората е пустината „Табернас“ во Шпанија.
4 Галерија
Хелер (музичка група)

Хелер — српска треш метал музичка група основана 1985 година во Белград. Групата била еден од првите претставници на екстремниот метал во поранешна Југославија, а нивниот истоимен деби албум еден од првите треш метал албуми во југоисточна Европа.
Групата во 1985 ја основале Атила Милојковиќ (ритам гитара и вокали), Коста Богдановиќ (водечка гитара), Зоран Миладиновиќ (бас гитара), и Саша Ѓаковиќ (тапани). Првиот настап во живо го имале 1986 на „Хит 202“ во белградскиот Дом на млади заедно со групи од Риека, Загреб, и Дубровник. Хелер претрпел измени во поставата бидејќи Миладиновиќ заминал на отслужување воен рок, а како нов басист бил поставен Дејан Чворовиќ. Во меѓувреме и Богдановиќ си заминал, а на негово место дошол гитаристот Дарко Смуков.
Сенад Прашовиќ дошол во групата во 1988 како фронтмен, па Милојковиќ продолжил само како ритам гитарист. Првиот и единствен нивни студиски албум ''Heller'' бил издаден 1989 од страна на издавачката куќа Ghost House Records. Албумот содржел 11 нумери, од кои една била инструментална. Текстовите биле на српски јазик, освен песната „Dead or Alive“ која била на англиски. Биле испечатени само 500 примероци, што бил единствен тираж на албумот. Подоцна Хелер настапиле како предгрупа на Destruction во Загреб и Љубљана.
Во 1993 ја издале демо снимката ''Demo Tape'' на аудио касета преку издавачката куќа Take It Or Leave It Records. Демото имало седум нумери, од кои едната е снимка од настап во живо. Бендот згаснал истата година. Во 2003 година Rock Express Records на ЦД го реиздале првиот албум на бендот со неколку бонус нумери. Хелер се обединиле во 2013, а како нов член дошол Хогар на тапани. Првиот концерт по обединувањето им бил на „Врачар Рок Фест“ во Белград 2013. Групата во 2014 настапила на фестивалот „Егзит“.
1 Дискографија
*''Heller'' (1989)
*''Demo Tape'' (1993)