Роберт Херик (поет)

Роберт Херик (крстен на 24 август 1591 година — погребан на 15 октомври 1674 година) — англиски лирски поет и англикански свештеник од 17 век. Најпознат е по ''Хеспериди'', книга со песни. Ова ја вклучува и поемата ''carpe diem''''До девиците да го искористите времето''.
1 Ран живот
Роберт Херик е роден во Чипсајд, Лондон, како седмо дете и четврти син на Џулија Стоун и Николас Херик кој бил просперитетен златар. Именуван е по неговиот чичко, Роберт Херик (или Хејрик), просперитетен пратеник (парламентарец) за Лестер, кој го купил земјиштето на кое се наоѓала опатијата Грејфрајарс по распуштањето на манастирите од страна на Хенри VIII во средината на 16 век. Николас Херик починал при пад од прозорец на четвртиот кат во ноември 1592 година, кога Роберт имал една година (дали станува збор за самоубиство останува нејасно).
Традицијата дека Херик го стекнал своето образование во Вестминстер се темели на зборовите „саканиот Вестминстер“ во неговата песна „''Солзи за Темза''“, но алузијата е на градот, а не на училиштето. Поверојатно е дека тој, како и децата на неговиот чичко, го посетувал училиштето „Меркант Тејлорс“. Во 1607 година станал чирак кај својот друг чичко, Сер Вилијам Херик, златар и јувелир на кралот. Чиракувањето завршило по само шест години, кога Херик, на 22 години, бил примен во колеџот „Сент Џонс“ во Кембриџ. Подоцна се преселил во Тринити Хол, Кембриџ, дипломирајќи во 1617 година. Херик станал член на „Беновите Синови“, група центрирана околу восхитувањето кон делата на Бен Џонсон, на кого му посветил најмалку пет песни. Херик бил ракоположен во Англиканската црква во 1623 година, а во 1629 година станал викар на Дин Приор во Девоншир.
2 Граѓанска војна
Во 1647 година, по почетокот на Англиската граѓанска војна, Херик бил отстранет од својата викаријатска служба поради одбивање на Свечениот сојуз и завет. Тој се вратил во Лондон за да живее во Вестминстер и да зависи од добротворноста на своите пријатели и семејство. Поминал некое време подготвувајќи ги своите лирски песни за објавување и ги испечатил во 1648 година под насловот ''„Хеспериди; или делата човечки и божествени“ од Роберт Херик'', со посветување на принцот од Велс.
3 Реставрација и подоцнежен живот
Кога кралот Чарлс II бил вратен на престолот во 1660 година, Херик поднел барање за негово враќање во поранешниот начин на живот. Тој добил наклонетост пишувајќи стихови во кои ги славел раѓањето и на Чарлс II и на неговиот брат Јаков пред Граѓанската војна. Херик повторно станал викар на Дин Прајор во летото 1662 година и живеел таму до својата смрт во октомври 1674 година, на 83-годишна возраст. Датумот на неговата смрт е непознат, но бил погребан на 15 октомври.
Херик не се оженил целиот свој живот. Многу од жените што ги именува во своите песни се сметаат за измислени ликови.
4 Поетски стил и статус
Херик напишал над 2.500 песни, од кои околу половина се појавиле во неговото главно дело, ''Хеспериди''. ''Хеспериди,'' исто така, ја вклучува и многу пократката ''„Благородни броеви“'', неговата прва книга со духовни дела, која првпат објавена во 1648 година. Тој е добро познат по својот стил, а во неговите претходни дела по честите споменувања на водењето љубов и женското тело. Неговата подоцнежна поезија била од повеќе духовна и филозофска природа. Помеѓу неговите најпознати кратки поетски изреки се уникатните монометри, како што е бројот 475, „''Така јас / Поминувам / И умирам, / Како еден / Непознат / И си одам''“.
Херик ја изложил својата тема во песната што ја објавил на почетокот од својата збирка „Аргументот на неговата книга“. Тој се занимавал со англискиот селски живот и неговите годишни времиња, селски обичаи, пофални песни за разни дами и неговите пријатели, теми земени од класични дела и солидна основа на христијанската религија, не интелектуализирана, но која ги поткрепува останатите. За стилот на Херик било напишано дека „''неговата директност на говорот со јасна и едноставна презентација на мислата, голем уметник кој работи со свесно познавање на својата уметност, на Англија од неговата младост во која живее, се движи и ја сака, јасно го става на прво место како лирски поет во строгата и чиста смисла на фразата''“.
Херик никогаш не се оженил и ниту една од неговите љубовни песни не се поврзува директно со која било жена. Тој го сакал богатството на сензуалноста и разновидноста на животот. Ова се гледа живо во песни како „Зрела цреша“, „Радост во нередот“ и „Врз облеката на Јулија“.
Главната порака во делото на Херик е дека животот е краток, светот убав, а љубовта прекрасна. ''„Мора да го искористиме краткото време што го имаме за да го искористиме максимално“''. Оваа порака е јасна во „ До девиците, да го искористиме времето“, „До нарцисите“, каде што доаѓа до израз топлината и живоста на навидум љубезна и весела личност.
Неговите песни не биле премногу популарни при објавувањето. Стилот под влијание на Бен Џонсон, класичните римски писатели и доцната елизабетанскиот период сигурно им изгледал старомоден на публиката што била навикната на сложеноста на метафизичките поети како што се Џон Дон и Ендрју Марвел. Неговото дело било повторно откриено на почетокот на 19 век и оттогаш редовно се печати.
Викторијанскиот поет Алгернон Свинберн го опишал Херик како „''најголемиот текстописец роден од англиска раса''“. И покрај употребата на класични алузии и имиња, песните на Херик се полесни за современите читатели отколку оние на многу негови современици.
5 Во книжевноста
Херик се појавува во „За Корина“ од Џејмс Бранч Кабел, објавена во неговиот збир раскази од 1916 година ''„Извесниот час: Дизајн на поети“''. Приказната силно сугерира дека поетот бил љубител на црните магии. Иако технички станува збор за мистерија или хорор приказна, најдобро е да се класифицира како филозофска комедија.
Херик е главен лик во историскиот роман на Роуз Меколи од 1932 година ''„Тие беа поразени“''.
Во драмата ''„Среќни денови“'' на Семјуел Бекет, ликот Вини цитира од Хериковата „До девиците да го искористат времето“.
Кен Бруен во својот дебитантски роман „ ''Рилке на црно“'' ја прави двостихната поема на Херик „Соништа“ омилена кај протагонистот Ник. Роберт Херик е еден од многуте историски ликови во алтернативната историска серија ''1632.''
6 Во музиката
Првите композитори кои го запеале Херик биле речиси современици: најмалку 40 композиции од 31 песна се појавуваат во постојните ракописи и печатени песнички од 1624–1683 година, од Хенри и Вилијам Лоус, Џон Вилсон, Роберт Ремзи и други. Од референците во Хеспериди е јасно дека многу други композиции не се зачувани.
Од почетокот на 20 век, стиховите на Херик станале популарни кај низа композитори. Еден од нив, Фриц Харт, бил убедливо најплоден, со повеќе од 120 композиции компонирани во текот на неговиот живот, најчесто собрани во Четиринаесет песни, оп. 10 (1912), Дваесет и една песна, оп. 23 (1916), Дваесет и пет песни во пет сета, оп. 50–54 (1922), Девет сета од по четири песни, оп. 82–90 (1930), Три сета од пет песни, оп. 148–150 (1941) и Два сета од пет песни, оп. 166–167 (1948).
7 Понатамошно читање
*Elizabeth H. Hageman, Robert Herrick: A Reference Guide (Boston: G. K. Hall, 1983)
*George Walton Scott, Robert Herrick, 1591–1674 (London: Sidgwick & Jackson, 1974)
*Gordon Braden, "Robert Herrick and Classical Lyric Poetry," in his The Classics and English Renaissance Poetry: Three Case Studies (New Haven: Yale University Press, 1978), pp. 154–254
*Ann Baynes Coiro, Robert Herrick's "Hesperides" and the Epigram Book Tradition (Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1988)
*Robert L. Deming, Ceremony and Art: Robert Herrick's Poetry (The Hague & Paris: Mouton, 1974)
*T. S. Eliot, "What Is Minor Poetry?," in his On Poetry and Poets (New York: Farrar, Straus & Cudahy, 1957), pp. 34–51
*Achsah Guibbory, "Robert Herrick: 'Repullulation' and the Cyclical Order," in her The Map of Time: Seventeenth-Century English Literature and Ideas of Pattern in History (Urbana: University of Illinois Press, 1986), pp. 137–167
*John L. Kimmey, "Order and Form in Herrick's Hesperides," Journal of English and Germanic Philology, 70 (Spring 1971): 255–268.
*Kimmey, "Robert Herrick's Persona," Studies in Philology, 67 (April 1970): 221–236
*Kimmey, "Robert Herrick's Satirical Epigrams," English Studies, 51 (August 1970): 312–323
*F. W. Moorman, Robert Herrick: A Biographical and Critical Study (London: John Lane, 1910; New York: Russell & Russell, 1962)
**S. Musgrove, The Universe of Robert Herrick, Auckland University College Bulletin, no. 38, English Series, no. 4 (Auckland: Pelorus Press, 1958)
*Roger B. Rollin and J. Max Patrick, eds., "Trust to Good Verses": Herrick Tercentenary Essays (Pittsburgh: University of Pittsburgh Press, 1978)
*Louise Schleiner, "Herrick's Songs and the Character of "Hesperides," English Literary Renaissance, 6 (Winter 1976): 77–91
*Claude J. Summers, "Herrick's Political Counter-plots," SEL: Studies in English Literature 1500–1900, 25 (Winter 1985): 165–182
*Harold Toliver, "Herrick's Book of Realms and Moments," English Literary History, 49 (Summer 1982): 429–448
*Thomas R. Whitaker, "Herrick and the Fruits of the Garden," English Literary History, 22 (March 1955): 16–33