procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Плева

Плева (|gluma) — во основа е ботанички поим и се однесува на лушпестиот дел од класјето на житарки, надворешната обвивка на семето што се образува веќе за време на цветањето. Трици е изразот што ги означува овие лушпи од семе во исхраната.
Во земјоделието под плева се подразбираат сламчињата и лушпите што остануваат по вршењето на жито, а се отстрануваат со веење.
1 Плева како ботанички поим
Поимот се користи за мембранозната обвивка на соцветието - првенствено на растенијата од семејството на треви ''(Poaceae)'' - што се обраува во пазувите на класјето. Во повеќето случаи, во основата на класјето се наоѓаат две лушпички плева, само ретко друг број, а уште поретко плевата ја нема. Обликот, бојата и другите особини на плевата се меѓу најважните одлики при определувањето на видот на растението.
Лушпичките плева се наоѓаат попречно, на двете спротивни страни, иако поради нивната близина една до друга, на прв поглед изгледаат како да се сраснати. Во ботаниката се нарекуваат долна и горна плева, а нивниот изглед и големина е важна одлика за разликување на видовите. Горната (Gluma superior) и долната плева (Gluma inferior) се главно исти или малку до значително различни. Понекогаш имаат една или повеќе бразди на нив. На пример, ако плевата е со иста должина, но горната плева има различен број на бразди во однос на долната, ова може да биде клучна одлика за определување на видот.
2 Плева во исхраната
При преработка на житарки во производството на храна, плевата се смета за непожелна состојка, па затоа се фрла и се користи само за добиточна храна. Делумно од ова произлегува фразата во секојдневниот говор „да се одвои зрното од плевата“, т.е. да го разделиме доброто од лошото. Но, ова е неправилна процедура, бидејќи плевата содржи важни минерали и го помага варењето, а денес сè повеќе се користат производи од цело зрно пченица - леб од брашно измешано со плева (леб со трици и интегрален леб).
3 Поврзано
* Трици
Манастир „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дреново (Населичко)

Рождество на Пресвета Богородица (|Μονή Γέννησης της Θεοτόκου) — женски манастир во селото Дреново, Населичко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирската црква е еднокорабна градба. Нема точен податок за основањето на манастирот, но се смета дека тоа било некаде во XIII век и дека манастирот тогаш бил машки. Затворен е во 1835 г. и негов последен игумен бил Дионисиј од Сачишта. Останала стамо црквата, во чиј жртвеник има вредни византиски фрески. Околу 1960 г. црквата се урнала поради запоставување и неодржување. На нејзино место во 1969 г. е изграден нов храм. Во 1990 г. манастирот е обновен од митрополитот Антониј Шишанско-сачишки, а во 1993 г. е прогласен за женски.
1 Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија
Црква „Св. Мина“ - Дреново (Населичко)

Свети Мина (|Αγίου Μηνά — црква во селото Дреново, Населичко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1509 г. како „Св. Димитриј“. Во 1859 г. е изградена новата голема камена црква „Св. Мина“, во која е вклучен стариот храм.
1 Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија
ПУ „Мите Богоевски“ - Болно

Основно училиште „Мите Богоевски“ (службено: Подрачно основно општинско училиште „Мите Богоевски“ - Ресен; скратено: ПООУ „Мите Богоевски“) — подрачно основно училиште во ресенското село Болно, во состав на истоименото училиште од градот Ресен, Општина Ресен.
Училиштето е именувано по македонскиот комунист и народен херој Димитар Богоевски.
1 Историја
Градбата била изградена во 1927 година и е од површина од 125 м<sup>2</sup>, додека дворната површина изнесува 420 м<sup>2</sup>.
2 Познати луѓе кои учеле во ова училиште
* Мите Богоевски (1919-1943) - поет, партизан и народен херој
3 Галерија
Скии

Скии или смучки — пар пократки или подолги рамни штици кои се прикачени на различни начини за нозете на лице кое сака да ги користи за лизгање на мазна површина, обично покриена со снег. Скиите се користат за секаков вид скијање на снег или вода, иако истиот поим се користи за секоја друга примена на скии, кои можат да се користат на возила, авиони итн.
1 Видови скии
Најпознати се скиите за алпски скијачки дисциплини. Овие скии во должина се движат од 1 до 2 метри, во зависност од дисциплината, возраста на скијачот, висината на скијачот итн. Ширината на скиите варира помеѓу 7-10 сантиметри, а вообичаено е врвовите и опашките да бидат малку пошироки од струкот на скијата. Скиите се дебели околу 1-2 сантиметри. Материјалот за производство традиционално бил дрво, но со развојот на технологијата, денес се користат разни поцврсти материјали како карбон, кевлар и разни други композитни материјали. Рабовите на скиите од долната страна обично се изработени од тврд метал за подобро прилепување на подлогата во кривини, а самата подлога е покриена со материјал на база на восок за помало триење со снежната површина. На горната страна на скијата има скијачки везови кои ја прицврстуваат ногата на скијачот за скијата. Скијачот користи специјални обувки кои имаат соодветно испакнување од двете страни на кои е прикачен везот. На алпските скии, ногата на скијачот е цврсто прицврстена за скијата по целата должина.
Во нордиското скијање се користат скии кои се значително потесни и подолги од алпските скии. Разликата е и во скијачкиот вез, кој кај овие скии не ја прицврстува ногата на скијачот со целото стапало цврсто за скијата, туку можно е да се подигне петицата додека прстите постојано се во контакт со скијата.
Скијачите кои се занимаваат со скијачки скокови користат многу долги (редовно над два и пол метри) и малку пошироки скии, а везот на нив овозможува и подигнување на петицата.
При скијање на вода, се користат прилично широки, но кратки скии. Тие скии најчесто ги користи скијачот бос, така што везот е приспособен за голо стапало и затоа е дизајниран значително поинаку од везовите за дисциплини на снег.
Богови и чудовишта (филм)

„Богови и чудовишта“ (англиски: ''Gods and Monsters'') – филм на режисерот Бил Кондон (Bill Condon) од 1998 година, а Кондон е и автор на сценариото, засновано врз романот „Таткото на Франкенштајн“ (англиски: ''Father of Frankenstein'') на Кристофер Брем (Christophera Brama). Главните улоги ги играат: Ијан Мекелен (Ian McKellen), Брендан Фрејзер (Brendan Fraser), Лин Редгрејв (Lynn Redgrave), Лолита Давидович (Lolita Davidovich), Дејвид Дјукс (David Dukes), Марк Кили (Mark Kiely), Џек Плотник (Jack Plotnick), Џек Бејтс (Jack Betts) итн. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во три категории, а победил само во категоријата за најдобро адаптирано сценарио. Исто така, филмот ја освоил и наградата „Златен глобус“ за најдобра споредна женска улога (Редгрејв). Филмот ги прикажува последните денови на режисерот Џејмс Вејл, а Кондон успеал да создаде сугестивно и стилизирано дело со извонредна атмосфера и со одлични глумечки креации.
1 Синопсис
Во 1957 година, познатиот режисер на хорор-филмови од 1930-тите и 1940-тите, Џејмс Вејл (го игра Мекелен), живее на раскошен имот за кој се грижи слугинката Хана (ја игра Редгрејв). Вејл е циничен човек со остар јазик, а пред речиси две децении се повлекол од филмот. Хана е незадоволна поради тоа што Вејл често во својата вила прима посети на млади мажи. Неодамна, тој преживеал мозочен удар, а како последица на тоа има чести несвестици и халуцинации, поради што е свесен дека наскоро би можел да умре. Еден ден, на неговиот имот се вработува нов градинар, поранешниот маринец, згодниот Клејтон Бун (го игра Фрејзер), а Вејл ведаш го забележува, иако Клејтон не знае ништо за неговата сексуална ориентација. Кога режисерот му предлага да му позира како сликарски модел, Клејтон почнува да се сомнева, но сфаќа дека Вејл го интригира, па дури и го воодушевува на посебен начин, така што сепак прифаќа да му позира...
Радоста на Сатаната

Радоста на сатаната (JoS) е веб-страница и западна езотерична окултна организација основана во 2002 година од Максин Дитрих (Андреа Максин-Дитрих). Радоста на Сатаната се залага за „духовен сатанизам“ или „теистички сатанизам“, идеологија која претставува уникатна синтеза на теистички сатанизам, нацизам, гностички паганство, западен езотеризам, теории на заговор за НЛО и верувања слични на оние популаризирани од Захарија Сичин и Дејвид Ајк
1 Верувања
Членовите веруваат дека Сатаната е „вистинскиот татко и творец Бог на човештвото“, чија желба била неговите креации и човештвото да се воздигнат преку знаење и разбирање. Тие веруваат дека јудео-христијанскиот бог, а исто така и исламскиот, е всушност злиот непријател на човештвото што соработува со Евреите .
2 Активност
На територијата на поранешна Југославија, Радоста на Сатаната со години дејствуваше под различни имиња, како „Храм на гордоста“ и „Црни пламен“.
Paradmete cryptomara

''Paradmete cryptomara'' е вид на морски полжав, морски гастроподен мекотел од фамилијата Volutomitridae.
1 Опис
Должината на школката достигнува до 16,3 мм.
2 Распространетост
Овој морски вид е пронајден во близина на Кејп Хорн.
Лоренс В. Ледвин

Лоренс В. Ледвин (28 септември 1880 &#x2013; 26 септември 1932) бил американски политичар и адвокат.
Роден во Келнерсвил, Висконсин, во градот Френклин, округот Манитовок, Висконсин, Ледвин предавал на училиште во округот Манитовок. Во 1906 година, Ледвин дипломирал на Правниот факултет на Универзитетот во Висконсин, а потоа практикувал право во Манитовок и во Две Реки, Висконсин. Ледвин потоа служешл во Државното собрание на Висконсин од 1905 до 1911 година и бил републиканец.
Потоа служел во морнарицата на Соединетите држави за време на Првата светска војна. Ледвин помогнал да се организира Државната банка на Манитовок.
Ледвин починал од емболија во болница во Манитовок, Висконсин на 26 септември 1932 година.
Чедо Христов

Чедо Христов ( во Струмица — во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
1969, Враќање од рајот ТВ-филм
1970, Ветар ви кутиче кибрит ТВ-филм
1970, Детективи ТВ-филм
1975, Волшебното самарче ТВ-серија
1976, Најдолгиот пат ТВ-филм, Стојан
1979, Жена од малтер ТВ-филм, Работник
1980, Време, води ТВ-филм, Митрус
1981, Булки крај шините ТВ-серија
1982, Едно лето ТВ-серија, Таткото
1984, Јуначко колено ТВ-серија
1985, Трговецот од Солун ТВ-филм, Жан
1987, Трето доба ТВ-филм
1993, Бог да ги убие шпионите ТВ-филм, Адам Валевски
1995, Ангели на отпад ТВ-филм
2003, Чекор пред времето ТВ-филм
2 Животопис
Роден е во Струмица, 1938 година.
Христов завршува на отсекот за сликарство на Вишата педагошка школа.
Во 1958 година се вработува во струмичкиот Театар „Антон Панов“ каде останал до 1964 година, кога преминал во Македонски народен театар во Скопје каде останал се до неговото пензионирање во 1996 година. Тој покрај актерството, се занимава и со сценографија на повеќе театарски куќи во Македонија, каде има добиено и награди.
3 Награди
Во 1964 година ја добива наградата од Здружението на драмски уметници за улогата на ликот Ник во претставата „''Матуранти''“. Христов има добиено неколку награди за најдобра сценографија на претстави на Театарските игри „Војдан Чернодрински“ во Прилеп меѓу кои: „''Смеа низ сокаците''“ (1969) и „''Тутунскиот пат''“ (1972) во изведба на Народен Театар од Струмица, „''Смртта на трговскиот патник''“ (1977) и „''И Адам и Ева''“ (1980) во изведба на Народен театар „Војдан Чернодрински“. Во 2010 година ја добил наградата за животно дело „Војдан Чернодрински“.
Соцветие

Соцветие — група цветови на заедничка оска. Биолошкото значење на соцветието е што групирањето на цветовите го олеснува опрашувањето бидејќи инсектите посетуваат повеќе цветови за кратко време кога се групирани и полесно се забележуваат во лисјата. Исто така, соцветијата со многу мали цветови полесно се придвижуваат со воздух, што е важно за растенијата кои се опрашуваат со ветер.
Заедничката оска е вретено на соцветието, кое може да се разгранува:
* моноподијално или
* симподијално.
Во зависност од тоа како вретеното се разгранува, се разликуваат два основни вида на соцветија:
# рацемозни и
# цимозни.
1 Рацемозни (гроздести) соцветија
Вретеното на овие соцветија се разгранува моноподијално, така што оската долго расте, а од неа се образуваат странични гранки со цветови, па дури на крајот на нејзиниот врв се развива цвет. Најмладиот цвет е секогаш оној на врвот на вретеното.
Видови на рацемозни соцветија се:
# китка или грозд, кај кого на долгото вретено се наоѓаат цветовите на дршки со иста должина;
# клас, на долгото вретено се наоѓаат седечки цветови;
# чешел е, всушност, китка, само цветните дршки се со различна должина, долните, постарите цветови имаат подолги дршки;
# штит, од краткото вретено поаѓаат зрачно распоредени дршки со иста должина;
# глава, вретеното е проширено, кратко, задебелено и на него има седечки цветови;
# кочанот е ист како и класот освен што вретеното е валчесто и задебелено;
# реса е клас чие вретено е тенко, витко и виси;
# сложен клас, кај кое на вретеното наместо цветови се наоѓаат класови;
# сложен штит, од краткото вретено поаѓаат штитовите;
# метличката е составена од голем број на китки или класови.
2 Цимозни (чаталести) соцветија
Вретеното се разгранува симподијално така што многу рано завршува со својот раст со донесување цвет, па под него се развиваат една или повеќе странични гранки. Така цветот од првата оска е најстар.
Во зависност од тоа колку странични оски (една, две или повеќе) се образуваат по првата, се разликуваат три вида на овие соцветија:
# монохазиум, меѓу кои најпознати се кривударката и свијокот;
# дихазиум и
# полихазиум.
3 Галерија
Адела Рингелет

Адела Емилија Рингелет (|Adela Emilia Ringuelet; - ) — аргентинска астрофизичарка и астроном во опсерваторијата Феликс Агилар во Аргентина.
Таа е ко-основач на ''аргентинската астрономска асоцијација'' ( |Asociación Argentina de Astronomía ) и активен член на Меѓународниот астрономски сојуз (ИАУ), каде што била поврзана со неколку нејзини комисии. Од 2017 година, таа е член на Одделот Г на IAU, „Ѕвезди и Ѕвездена физика“. Нејзиното истражување вклучува повеќе од 100 публикации од областа на ѕвездената спектроскопија.
Родена во Ла Плата, Аргентина, студирала астрономија на ''Escuela Superior de Astronomía y Geofísica'' со нејзините соученички Нора Шрајбер и Елза Гутиерез. Во 1958 година, таа започнала да работи во опсерваторијата Феликс Агилар. Таа била мажена со истакнатиот аргентински астрофизичар Хорхе Сааде (1915–2012), директор на опсерваториите Ла Плата и Кордоба и поранешен претседател на IAU, со кого објавила за ѕвездената спектроскопија.
Астероидот од главниот појас 5793 Рингуелет, откриен од персоналот на опсерваторијата Феликс Агилар во Ел Леонсито во 1975 година, бил именуван во нејзина чест. Наводот за именување бил објавен на 26 септември 2007 година ( ).
1 Поврзано
* 2605 Сааде — астероид од главниот појас наречен по Хорхе Сааде
Црква „Св. Никола“ - Богатско

Свети Никола (|Αγίου Νικολάου) — црква во селото Богатско, Костурско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на 300 м источно од селото, на подножјето на планината Саракина. Градбата претставува еднокорабна базилика со дрвен покрив покриен со плочи. Изградена е од варовник. Долга е 9 м, широка е 5 м, а страничните ѕидови се високи 3,5 м. Во жртвеникот има две ниши. Средишната конха е наполно зградена во источниот ѕид. Нема зачуван ктиторски натпис, но според архитектонските особености се претпоставува дека црквата е подигната некаде во средината на XVIII век. Храмот има забележителни фрески и убав резбаан иконостас од XIX век.
1 Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија
Јаглика

Јаглика (|Primula vulgaris) — загрозен растителен вид од семеството јаглики. Луѓето го собираат поради прекрасните цветови. Постојат бројни хортикултурни форми што се користат за украсни цели. Тоа е меѓу најраните пролетни цветови, како што е името на - |primus значи првиот, додека |vulgaris значи обичен, секојдневен.
Распространета е во Западна и Јужна Европа (од Фарските Острови и Норвешка на север, преку Португалија на југ, до Украина и Балканскиот Полуостров на исток), како и во областа на северозападна Африка (Алжир) и Југозападна Азија (Турција и Иран). Ја има и во Македонија.
Кетенкамп

Кетенкамп (|Kettenkamp) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Кетенкамп се наоѓа во јужниот дел на областа Артланд.
1.2 Соседни општини
На север се граничи со Менслаге, на исток со Нортруп, на југ со Анкум и на запад со Егермилен.
1.3 Општински единици
Општината се состои од главното место Кетенкамп и неколку посебни фарми.
2 Галерија
Манастир „Св. Преображение“ - Дреново (Населичко)

Свето Преображение (|Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος) — машки манастир кај селото Дреново, Населичко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот е сместен на видно место со широк поглед на врвот на планината Садово. Се наоѓа на 3 км северозападно од Дреново. Црквата е крстовиден храм со купола, на кој подоцна му е доградена припрата. Според ктиторскиот натпис, манастирот е основан во 1592 г. Од оваа првична фаза преостануваат манастирската црква, како и северното и источното крило на манастирот. Останатите градби изгореле во пожар за време на окупацијата во 1943 г. Сегашните конаци се изградени во 1990-тите.
Иконографската програма на црквата се одликува со богатство на теми, од кои преовладува онаа на Богородица. Живописот се дело на уметникот Никола од Линотопи и датират од 1652 г. Се одликуваат со висок квалитет, симетрична и подредена распореденост и внимателен избор на бои. Се забележуваат заемки од западната уметност. Ктитори биле јеромонахот Паисиј, брат му Неофит и Георгиј, син на Караманис.
Од 1808 г. датираат фреските во припратата, изградена во 1805 г., изработени од зографот Аргир од Кримин и со средства на јеромонасите Христофор и Георги од Богатско.
На 20 март 1980 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.
1 Живопис
2 Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија
Катаревуса

Катаревуса (|Καθαρεύουσα, , буквално "прочистување [на јазикот]") е конзервативна форма на Новогрчки јазик конципиран кон крајот на 18-ти век како литературен јазик и како компромис помеѓу Старогрчкиот јазик и современиот народен јазик, Димотики. Првично, широко се користел за литературни и службени цели, иако ретко во секојдневниот говор. Во 20-ти век, тој сè повеќе се усвојувал за официјални и формални цели, додека министерот за образование Георгиос Ралис го прогласил Димотики за официјален јазик на Грција во 1976, а во 1982 премиерот Андреас Папандреу го укинал политоничниот систем на пишување и за Димотики и за Катаревуса.
Катаревуса бил осмислен од интелектуалниот и револуционерниот водич Адамантиос Кораис (1748–1833). Тој дипломирал на Универзитетот во Монпелје, а поголемиот дел од својот живот го поминал во Париз. Бидејќи неговата дејност била во класичните науки, и како еден од основачите на современата грчка книжевност и важна фигура во грчката преродба, тој бил одбиен од византиското и последователните влијанија врз грчкото општество, и бил жесток критичар на свештенството и нивната наводна потчинетост на Османлиското Царство. Тој сметал дека образованието е предуслов за грчкото ослободување.
Целта на Катаревуса била да служи како компромисно решение во борбата помеѓу „архаистите“ кои барале целосно враќање на архаичниот грчки јазик и „модернистите“.
Црква „Св. Димитриј“ - Сачишта

Свети Димитриј (|Αγίου Δημητρίου) — црква во градот Сачишта, Населичко, Егејска Македонија, главна катедрала на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија. Старата црква на ова место ѝ припаѓала на Охридската архиепископија.
1 Историја
Според писмените податоци, црквата е изградена во 1647 г. и била со мали димензии. Подоцна во XVII век се јавила потреба од поголем храм, кога Сачишта почнал да се развива како трговски центар и кога архиепископот Зосим II Охридски ја преместил катедралата од Шишани во родното Сачишта. Затоа, во 1801 г. црквата е срушена и на нејзино место со дозвола од Али-паша е подигнат нов храм со убава резба и живопис. Во 1856 г. до нея жупанскиот мајстор Апостолис ја изградил грандиозната камбанарија, висока 25 м. На 13 јули 1910 г. црквата е уништена во голем пожар. Веќе следниот ден епископот Јеротеј Антулидис презел чекори за изградба на нов храм. На 2 јуни 1912 г. е издаден соодветниот султански ферман.
Црквата е обновена од познатиот архитект Аристотелис Захос како крстокуполна базилика со квадратна кула место купола во пресечната точка на наосот и трансептот. Важела за едно од неговите најдобри дела, вдахновено од ранохристијанската и романтичната ломбардска архитектура. Заедно со „Св. Атанасиј Христијануполски“ во Гортина (1910 - 1911), се смета за почеток на реформата во духовното градителство. Камен-темелникот е поставен на 5 август 1912 г., но работата запрела поради избувнувањето на Првата балканска војна во октомври. Градежните работи продолжиле пролетта 1913 г. кога Сачишта веќе бил заземен од Грција. Захос мајсторски успеал да ја вклопи старата камбанарија во новиот храм. Во внатрешноста се обновени и преживеаните делови од стариот иконостас од 1778 г., потпишани од мајстор Маноли, автор и на иконостасот во сачишката црква „Св. Илија“. Иконостасните икони се од 1917 година, дело на светогорската работилница на Христодулос Матеу, направени на трошок на митрополитот Партениј Валовишки од Сачишта. Владичкиот престол и двата проскинитара се резбани и веројатно се пренесени од „Св. Илија“ и „Св. Ѓорѓи“. Амвонот е исклчително добро изработен, дело на сачиштаните Павлос Тахминѕис и син му Димитриос. Црквата е свечено отворена на 9 септември 1928 г. Во 1935 г. е изграден параклисот „Пресв. Богородица“, повторно по проект на Захос. Во 1955 година архитектот Георгиос Номикос ја заменил квадратната кула во средината на храмот со осумаголна купола. Во 2012 г. во црквата ја одбележала нејзината стогодишнина во присуство на патријархот Вартоломеј I и архиепископот Јероним Грчки.
2 Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија
Анкум

Анкум (|Ankum) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Анкум се наоѓа околу 35 километри северно од безокружниот град Оснабрик во шумската ридска област Анкумер Хее. Највисоката точка во општината е 140 метри на Триленберг.
1.2 Општински единици
Општината Анкум се состои од поранешните општини, кои биле придодадени во 1972 година кон Анкум:
* Анкум, главното место
* Аслаге
* Брикведе
* Друххорн
* Холстен
* Локстер Орт
* Рисел
* Титинген
* Вестерхолте
2 Галерија
Егермилен

Егермилен (|Eggermühlen) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Замокот Егермилен бил поранешно седиште на витези, основан во век.
1 Географија
1.1 Местоположба
Егермилен се наоѓа во рамки на Анкумер Хее и северозападно од Природниот парк Североисточна Тевтонбуршка Шума.
1.2 Соседни општини
Егермилен се граничи со седум општини:
* на исток: Анкум, Кетенкамп
* на југ: Мерцен, Фирстенау
* на запад: Бипен, Берге
* на север: Менслаге
2 Галерија
Морис Сарај

Морис-Пол-Емануел Сарај (|Maurice-Paul-Emmanuel Sarrail); (, - , ) — француски генерал од Првата светска војна. Отворените социјалистички политички врски на Сарај го прават редок меѓу католиците, конзервативците и монархистите, кои доминирале во офицерскиот кор на француската армија во рамките на Третата република и пред војната, и биле главната причина зошто тој беше назначен во командата во Солун.
Кралството СХС го одликувало со Кралскиот орден Караѓорѓева ѕвезда и на Кралскиот орден Бел орел.
Форт Мохави (Аризона)

Форт Мохави |Fort Mohave) е населено место без административен статус во американската сојузна држава Аризона.
1 Демографија
Според пописот од 2010 г. бројот на жители е 14.364.<b>Група</b>, <b>2000 година</b>, <b>во 2010 година</b>
бели луѓе, 0 (0,0%), 11.429 (79,6%)
Афроамериканци, 0 (0,0%), 128 (0,9%)
Азијци, 0 (0,0%), 210 (1,5%)
Хиспаноамериканци, 0 (0,0%), 2.243 (15,6%)
Во целост, 0, 14.364
2 Поврзано
* Список на градови во САД по население
* Најголемите градови во САД по деценија
Герде (Оснабрик)

Герде (|Gehrde) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Герде се наоѓа во областа Артланд. Низ општината поминува реката Хазе.
1.2 Соседни општини
Герде на север се граничи со Бадберген, на запад со градот Берзенбрик, на југ со Ристе, додека на исток со Нојенкирхен-Ферден и Холдорф (обете во округот Фехта).
2 Галерија
Ангелина Бранковиќ

Ангелина Бранковиќ (|Ангелина Бранковић, |Angjelina Arianiti, |Преподобная Ангели́на Сербская (Бра́нкович), королева; ок. 1440–1520), родена Аријанити, била сопруга на српскиот деспот Стефан Бранковиќ (вл. 1458–1459), и ќерка на Ѓорѓ Аријанит. За нејзинот благочестив живот била прогласена за светица и како таква од Српската православна црква е почитувана како Преподобна мајка Ангелина (|Преподобна мати Ангелина).
Таа била сестра на Андроника, жената на Скендербег.
Ристе

Ристе (|Rieste) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Ристе е признаено покраинско одморалиште во северниот дел на Оснабрички крај. Реката Хазе тече низ општината во насока југ-север. На запад околу 5% од површината на Алфското Езеро припаѓаат на Ристе.
2 Галерија
Битка кај Острог

Битката кај Острог била една од најголемите битки во османлиско-црногорската војна, која завршила со османлиска победа. По османлиската победа, Црна Гора прифатила мировен договор со Отоманската Империја.
Црногорската војска се состоела од триесет баталјони пешадија, од по 848 луѓе на секоја линија, корпус на коњаница, составен од 3.000-10.000 луѓе. Бројот на Отоманската армија бил непознат. Исто така, црногорската артилерија била поставена во планините.
Битката завршила со османлиска победа бидејќи црногорските сили не успеале да ги спречат османлиските сили во Острог.
Опсада на Манцикерт (1054)

Опсадата на Манцикерт во 1054 година ― успешна одбрана на градот Манцикерт од страна на римските сили под водство на Василиј Апокап против Селџуците предводени од султанот Тогрул.
1 Опсада
Тогрул го опколил Манцикерт триесет дена користејќи секакви машини за опсада, но градот се одбранил. Еден историски извештај ја наведува успешната одбрана од употребата на лесни желки од страна на Селџучите, подвижните засолништа што ги штителе луѓето и опсадното оружје од ракетен оган. Се вели дека Василиј складирал наострени големи греди, кои биле фрлени врз желките што напредувале, превртувајќи ги притоа. Самиот град можел да го издржи нападот поради тројниот ѕид и пристапот до изворска вода.
Седумнаесет години подоцна, Селџулите ќе доживеат поголем успех против Роман Диоген под водство на Алп Арслан на истото место, при што градот паднал заедно со познатиот римски пораз во 1071 година.
Опсада на Антиохија (968–969)

Опсадата на Антиохија (968–969) ― успешна воена офанзива преземена од водечките команданти на Римската Империја со цел повторно да го освојат стратешки важниот град Антиохија од династијата Хамданиди.
По една година пљачкање во Сирија, римскиот император Никифор II Фока решил да се врати во Константинопол на зима. Меѓутоа, пред да замине, тој ја изградил тврдината Баграс во близина на Антиохија и го поставил Мајкл Бурцес за нејзин командант, наложувајќи му и Петар да ја опсадат Антиохија. Никифор експлицитно му забранил на Бурцес да ја преземе Антиохија со сила за да го одржи структурниот интегритет на градот. Меѓутоа, Бурцес не сакал да чека зима за да ја преземе тврдината. Тој, исто така, сакаше да направи впечаток врз Никифор и да се заслужи себеси за слава, и затоа влегол во преговори со бранителите барајќи услови за предавање. Во овој момент, Петар ги пљачкал околните села со сирискиот командант Ајшалш, каде што веројатно првпат стапил во комуникација со Каркуја. Овде е можно Бурцес да стапил во сојуз со Аулакс, командантот на Каласките кули. Наводно, Аулакс, во замена за подароци и престиж, му помогнал на Бурцес да го пренесе него, неговиот командант Сахакиос Брахамиос и 300 луѓе на врвот на Каласките кули во текот на ноќта; по искачувањето на кулите, Римјаните успеале да стекнат основа во надворешната одбрана на градот.
Бурцес, кој сега имал контрола над надворешните ѕидини, му испратил порака на Петар повикувајќи го во Антиохија за да го заземе градот. Во почетокот, Петар се двоумел, сеќавајќи се на наредбите на императорот да не ја зазема Антиохија насилно, но бидејќи барањата од Бурцес станале поочајни и неговите луѓе почнале да ја губат положбата ѕидовите, тој решил да се врати во Антиохија за да помогне во преземањето на градот. Петар се приближил до каласките порти на 28 октомври 969 година и, откако го видел неговиот претстоен напад, Антиохијците се повлекле и биле поразени.
По заземањето на Антиохија, Бурцес бил сменет од својата функција од страна на Никифор поради неговата непослушност и ќе продолжи да помага во заговор кој ќе заврши со атентат на Никифор, додека Петар ќе се пресели подлабоко во сириската територија, опсадувајќи го и преземајќи го самиот Алепо и основање на римското Алепско Вазалство преку Сафарскиот договорот.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Оризарци

Успение на Пресвета Богородица (|Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — црква во селото Оризарци, Гуменџиско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Гуменџиско-бојмичко-ругуновската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на северниот крај на селото.
2 Историја
Во црквата има икони на преродбеничкиот зограф Димитар Вангелов.
3 Поврзано
* Гуменџиско-бојмичко-ругуновска епархија
Опсада на Трапезунт (1205–1206)

Опсадата на Требизон од 1205 до 1206 година ― обид на селџучкиот Римски Султанат да го заземе градот покрај брегот на Црното Море. Вилијам Милер ја објаснува оваа акција како казна за „непослушноста на Алексиј кон неговите [на Кајхосров I] заповеди“.
Мишел Куршанскис објаснува дека оваа неуспешна опсада била одговор на трапезунтинскиот сојузник, кралицата Тамар Грузиска, која се обидела да го заземе Ерзурум во 1205 година, но не успеала. Кога султанот Кајхосров ја започнал својата казнена кампања против Трапезунт, тој открил дека неговата рута е ограничена на неколку премини во Понтиските Алпи каде неговите сили биле малтретирани од месното население. Понатаму, Алексиј можел да одговори на неговите напади со „затворање на морето“ за сите трговци, кои не можеле ниту да патуваат на Крим ниту да се вратат оттаму. Според Али ибн ал-Атир, трговците од целиот Близок Исток претрпеле сериозна повреда поради неговата опсада на Трапезунт, и кога се сретнале на големиот панаѓур во Сивас, со гласни извици ги доставиле своите поплаки до султанот.
Куршанскис тврдел дека неуспехот на оваа опсада довел до подоцнежно успешно заземање на Синопа во 1214 година, што им обезбедило на Селџуците излез до Црното Море.
Битка кај Смоленск (1812)

Битка кај Смоленск — првата голема битка од француската инвазија на Русија. Се водела од 16 до 18 август 1812 година и во неа учествувале 45.000-50.000 војници и 84 топови на Големата армија на царот Наполеон I против 30.000-35.000 руски војници и 108 топови под команда на генералот Барклај де Толи. Наполеон го нападнал Смоленск, кого го држела Втората армија на принцот Петар Багратион и зазел две предградија. Во текот на ноќта, Русите го евакуирале градот кој горел.
Француското артилериско бомбардирање го спалило градот до темел. Од 2.250 градби, 84% се уништени, додека само 350 останале неоштетени. Од 15.000 жители на градот, околу 1.000 останале на крајот на битката во урнатините. Со над 20.000 жртви, Битката кај Смоленск била една од најкрвавите битки во инвазијата.
Фолтлаге

Фолтлаге (|Voltlage) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Фолтлаге се наоѓа во западниот дел на Брамгау на премин кон Текленбуршки крај.
1.2 Соседни општини
Општината на север се граничи со Фирстенау, на североисток со Мерцен, на исток со Нојенкирхен, како и на југ со Реке и на запад со Хопстен (обете во округот Штајнфурт, Северна Рајна-Вестфалија).
1.3 Општински единици
Општината се состои од три места, а општинското седиште е во Фолтлаге.
2 Галерија
Чарлс Холт

Чарлс Ц. Холт (англиски: ''Charles C. Holt''; 21 мај 1921 — 13 декември 2010) — американски статистичар, економист и универзитетски професор.
1 Животопис
Холт дипломирал и магистрирал на Масачусетскиот институт за технологија (МИТ) во 1944 година. Подоцна, во 1950 година се здобил со уште една магистратура, овојпат на Универзитетот во Чикаго, каде докторирал во 1955 година. Холт работел како професор на Департманот по менаџмент во состав на Мекомсовата школа за бизнис (''McComs School of Business'') при Тексашкиот универзитет во Остин.
2 Творештво
Во трудот „Учење како да се планираат производството, залихите и работната сила“ (''Learning how to plan production, inventories, and work force''), објавен во списанието ''Operations Research'' во 2002 година, Холт објаснува како бил дел од групата млади економисти, заедно со Франко Модиљани, Џон Мјут и Херберт Сајмон, која во рамките на Универзитетот Карнеги Мелон, во 1950-тите, започнала да развива квантитативни и компјутеризирани методи за одлучување во бизнисот. Четворицата развиле методи за контрола на системи кои ги примениле на микроекономско ниво во пресметката на оптималниот обем на производството, залихите и работната сила. По некое време, тие успеале да најдат една фабрика за бои која прифатила да ги примени нивните методи и така дошло до првата примена на контролните методи во економијата. Понатаму, Холт се посветил на развојот на линеарните модели на одлучување во анализата на фискалната и на монетарната политика.
Поважни дела на Холт се:
* Charles C. Holt (1957), ''Forecasting Trends and Seasonals by Exponentially Weighted Averages,'' Carnegie Institute of Technology, Pittsburgh Office of Naval Research memorandum no. 52.
* Charles C. Holt, Franco Modigliani, John F. Muth and Herbert A. Simon (1960), ''Planning Production, Inventories, and Work Force'', Prentice-Hall, Inc., Englewood Cliffs, New Jersey.
* Charles C. Holt (1962), "Linear Decision Rules for Economic Stabilization and Growth", ''Quarterly Journal of Economics'', 76, pp. 20–45.
* Charles C. Holt (2002), "Learning How To Plan Production, Inventories, and Work Force", ''Operations Research'', 50(1), pp. 96–99.
* Charles C. Holt (2004), "Forecasting Trends and Seasonals by Exponentially Weighted Averages", ''International Journal of Forecasting'', 20(1), pp. 5–10.
Хари Никвист

Хари Никвист или Хари Најквист (|Harry Theodor Nyqvist); (, - , ) - американски електронски инженер со шведско потекло, кој дал значителен придонес за теоријата на информации.
1 Животопис
Никвист е роден во градот Стора Кил, Нилсби, Вермланд, Шведска. Бил син на Ларс Џонсон Никвист (р. 1847) и Катрине Ериксдотер (р. 1857 година). Неговите родители имале седум деца: Елин Тереза, Астрид, Селма, Хари Теодор, Емери, Олга Марија и Аксел. Никој од нив не бил крстен. Никвист емигрирал во САД во 1907 година.
2 Образование
Се запишал на Универзитетот во Северна Дакота во 1912 година, дипломирал електротехника во 1914 година, а магистрирал во 1915 година. Докторирал физика на Универзитетот Јејл во 1917 година.
3 Кариера
Работел во AT&amp;amp;T, во одделот за развој и истражување од 1917 до 1934 година, и продолжил кога таа компанија била трансформирана во Белови лаборатории во истата година, до неговото пензионирање во 1954 година.
Никвист го добил Медалот на честа на IEEE во 1960 година за „фундаментален придонес во квантитативното разбирање на термалниот шум, преносот на податоци и негативните повратни информации.“ Во октомври 1960 година, бил награден со Медалот Стјуарт Балантин на Френклиновиот институтот „за неговите теоретски анализи и практични пронајдоци во областа на комуникациските системи над изминатите четириесет години, вклучувајќи ги, особено, неговите оригинални дела од областа на теоремите за телеграфски пренос, термалниот шум во електричните спроводници и историјата на системите за повратни информации“. Во 1969 година Националната академија за инженерство му го доделила четвртиот основачки медал „за многуте негови фундаментални придонеси во инженерството“.
По пензионирањето, Никвист живеел во Фаро, Тексас а починал во Харлинџен, Тексас на 4 април 1976 година.
4 Технички придонеси
Како инженер во Беловите лаборатории, Никвист дошол до значајни откритија на полињата на термалниот шум („Џонсон-Никвистов шум “), стабилноста на повратните информации на засилувачите, телеграфијата, факсимилот, телевизијата и други значајни телекомуникациски проблеми. Со Херберт Е. Ајвс, помогнал да се развијат првите факсимили на компанијата AT&amp;amp;T кои биле објавени во јавноста во 1924 година. Во 1932 година, објавил класичен труд за стабилноста на повратните засилувачи. Никвистовиот критериум за стабилност сега може да се најде во сите учебници за теоријата за контрола на повратните информации.
Неговите порани трудови за одредување на барањата за пропусниот опсег за пренос на информации ја поставиле основата за подоцнежната работа на Клод Шенон, што довело до развој на теоријата на информации.
Во 1927 година, Никвист утврдил дека бројот на независни импулси кои можат да поминат низ телеграфски канал во единица време е ограничен со двократниот пропусен опсег на каналот. Никвист ги објавил своите резултати во посебен труд во 1928 година. Ова правило е во суштина дуално на она што сега е познато како Никвист-Шенонова теорема за земање примероци.
5 Поврзано
* Никвистов дијаграм
* Никвистова честота
* Никвистов критериум за стабилност
* Никвистов ИСИ критериум
* Џонсон-Никвистов шум
Алфхаузен

Алфхаузен (|Alfhausen) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Алфхаузен се наоѓа околу 27 километри (воздушна линија) северно од безокружниот град Оснабрик.
1.2 Општински единици
Општината Алфхаузен се состои од четири места:
1.3 Соседни општини
Алфхаузен се граничи на северозапад со Анкум, северно со градот Берзенбрик и на исток со Ристе, додека јужно се наоѓа градот Брамше.
1.4 Клима
Алфхаузен се наоѓа во мешана климатска зона помеѓу океанската и континенталната клима.
Годишна просечна температура на воздухот изнесува од 8,5 до 9,0 °C и паѓаат околу 800 милиметри врнежи. Помеѓу мај и август може да има просечно 25 летни денови (климатолошка ознака за денови, чија максимална температура е над 25 степени).
Во Алфхаузен од 15 април 1949 година се наоѓа мерна станица на Германската временска служба.
Рекордни температури измерени од станицата се следниве:* Највисока измерена температура на 25 јули 2019 г.: 39,2 °C
* Најниска измерена температура на 8 јануари 1985: −25,2 °C
2 Историја
Алфхаузен бил основан во 974 година. Името потекнува од долногермански и означува „единаесет куќи“. Целосната историја не е до крај позната.
Мнозинството од населението е римокатоличко. Меѓутоа, постојат и други верски заедници во градот.
Голем дел од населението емигрирало во Балтимор и Синсинати, Охајо и Северно Кентаки во САД во периодот 1830-1860.
3 Галерија
Берге (Долна Саксонија)

Берге (|Berge) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во крајниот северозападен дел на округот Оснабрик. На запад се граничи со округот Емсланд.
1.2 Соседни општини
Берге се граничи на север со Менслаге, на исток со Егермилен, на југ со Бипен, како и на запад со општините од округот Емсланд, Ветруп, Дорен и Херцлаке.
1.3 Општински единици
Општината Берге е составена од следниве места:
* Антен
* Берге
* Далверс
* Графелд
* Хекезе
* Берстел
2 Галерија
Мерцен

Мерцен (|Merzen) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Мерцен се наоѓа во северозападниот дел на Брамгау, јужно од ридскиот масив Анкумер Хее.
1.2 Соседни општини
Мерцен се граничи на север со Егермилен, на исток со Анкум и Брамше, на југ со Нојенкирхен и Фолтлаге, додека на запад со Фирстенау.
1.3 Општински единици
Општината Мерцен е составена од следниве места:
* Делингхаузен (187)
* Енгелерн-Шлихтхорст (490)
* Лехтруп-Мерцен (2.627) – седиште на општината
* Ост-/Вестероден (182)
* Плагеншале (284)
* Зидмерцен (387)
:† во заградите е бројот на жители (состојба: 14 јули 2003)
2 Галерија
Бипен

Бипен (|Bippen) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Бипен се наоѓа на север од ридскиот масив Анкумер Хее и се граничи на североисток со областа Артланд, како и на запад со округот Емсланд. Главното место се наоѓа околу 40 километри северозападно од безокружниот град Оснабрик. Градот Линген (Емс) се наоѓа околу 30 километри на запад.
1.2 Општински единици
Општината е составена од следниве единици:
* Бипен
* Далум
* Хартлаге-Луле
* Клајн Бокерн
* Лонербеке
* Орте
* Ортермерш
* Фехтел
* Реструп
* Ханеберг-Брокхаузен
1.3 Соседни општини
Бипен се граничи на север со Берге, на исток со Егермилен, на југ со Фирстенау, додека на запад со округот Емсланд со општините Андервене, Хандруп и Ветруп.
2 Галерија
Thunder from the Blue Sky

Thunder From The Blue Sky (мак. Гром од синото небо) е заеднички албум на триото Влатко Стефановски со Јан Акерман и Дамир Имери.
Албумот содржи 15 песни, од кои повеќето се обработки на познати џез и блуз песни. Албумот беше објавен во 2008 година. во издание на Esoteria Records (македонски пазар) и Croatia Records (пазар на поранешна СФРЈ).
1 За албумот
Албумот е снимен во текот на зимата 2007-2008 година. Албумот е посветен на постариот брат на авторот. Внатрешноста на корицата е украсена со фотографија на авторот кога имал 13 години како свири на гитара пред семејната куќа во Тафталиџе. Генерален спонзор беше мобилниот оператор ''ВИП Македонија.''
Меѓу обработените песни е и ''Country'' композицијата од албумот Звучни зид .
2 Турнеја
Албумот беше промовиран во Нови Сад (СНП), Струмица, Битола, Прилеп, Сараево, Врање, Белград, Птуј…
3 Наводи
Битолски новини

„Битолски новини“ (sr) — српски весник што се издавал во Битола од 1913 година, откако градот паднал во рацете на Србија по Меѓусојузничката војна.
Весникот бил првиот српски весник во областа. Уредник на весникот бил Јоханан Мандил, а помошник Самуил Алкалај. Весникот престанал да излегува во 1915 година, кога Вардарска Македонија била окупирана од бугарските трупи за време на Првата светска војна. По војната, весникот бил обновен.
Нојенкирхен (Оснабрик)

Нојенкирхен (|Neuenkirchen) — општина во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Нојенкирхен се наоѓа јужно од ридскиот масив Анкумер Хее и околу 25 километри северозападно од безокружниот град Оснабрик.
1.2 Соседни општини
Нојенкирхен се граничи со следниве места:
* на север со Мерцен,
* на исток со Брамше,
* на југ со општините Вестеркапелн, Метинген и Реке (округ Штајнфурт, Северна Рајна-Вестфалија), и
* на запад со Фолтлаге (округ Оснабрик)
1.3 Општински единици
Општината се состои од шест места, а општинското седиште е во Нојенкирхен.
2 Галерија
Спомен куќа на Битолско-преспанскиот партизански одред „Даме Груев“

Спомен куќа на Битолско-преспанскиот партизански одред „Даме Груев“ ― куќа на посветена на создавањето на партизанскиот одред „Даме Груев“ на 6 јули 1942 година, на планината Бигла во близина на Златари.
ПУ „Мите Богоевски“ - Златари

Основно училиште „Мите Богоевски“ (службено: Подрачно основно општинско училиште „Мите Богоевски“ - Ресен; скратено: ПООУ „Мите Богоевски“) — поранешно подрачно основно училиште во ресенското село Златари, кое било во состав на истоименото училиште од градот Ресен, Општина Ресен.
Училиштето било именувано по македонскиот комунист и народен херој Димитар Богоевски.
1 Галерија
Црква „Св. Димитриј“ - Ново Село (Штипско)

Св. Димитриј — црква во преградието Ново Село, до градот Штип. Му припаѓа на Штипското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.
1 Историја
Каменот темелник бил поставен на 1 август 2012 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво
Je te veux

„Je te veux“ („Те сакам“) — песна компонирана од Ерик Сати на текст на Анри Пакори. Сентиментален валцер со еротски текстови, бил напишан за Полет Дарти, чиј придружник бил Сати одреден период. Текстот се состои од два стиха и рефрен.
Дарти првпат ја извела песната во 1903 година во Скала, тогаш популарно кабаре во Париз. Во 1925 година, песната била снимена во изведба на Ивон Жорж. Други значајни пејачи кои ја извеле песната се Мате Алтери, Режин Креспен, Николај Геда, а подоцна и Џеси Норман, Мари Девелеро и Анџела Георгиу. Џез-вокалистката Сесил Меклорин Салвант ја извела песната на албумот ''Гваш'' на Џеки Терасон од 2012 година. Џон Кејџ го инструира изведувачот да направи верзија за пијано и вокал како дел од неговите девет кратки песни, „Sonnekus²“ (1985).
Песната беше регистрирана во Здружението на музички автори, композитори и издавачи (SACEM, Société des auteurs, compositeurs et éditeurs de musique) на 20 ноември 1902 година, но Алексис Ролан-Мануел тврдел дека всушност била компонирана во 1897 година. Сати компонирал различни верзии на валцерот „Je te veux“: за пијано и вокал, за оркестар од дувачки инструменти и за целосен оркестар (вклучувајќи трио). Верзијата за пијано и вокал првпат била објавена во 1903 година Подоцна композиторот го преработил делото за соло пијано, додавајќи среден дел помеѓу вториот рефрен и вториот стих.
1 Текст
Француски, Превод на македонски
''Refrain:'', ''Рефрен:''
Гулабни карпи

Гулабни карпи ( |Περιστερόβραχοι , „гулабни карпи“), се ненаселени грчки островчиња/карпи, во Егејското Море, блиску до источниот брег на Крит. Административно тие се наоѓаат во општината Итанос Ласити во Грција.
1 Поврзано
* Список на острови во Грција
Манастир „Св. Петка“ - Лавци

Црква „Св. Петка“ - манастирска црква во селото Лавци, Општина Ресен. Манастирот се наоѓа околу 680 метри североисточно од Лавци во воздушна линија.
1 Галерија
2 Поврзано
* Трета ресенска парохија
* Ресенско архијерејско намесништво
* Црква „Св. Атанасиј“
Танц (Сати)

''Танц'' (француски: ''Dance'') ― кратко инструментално дело на Ерик Сати. Завршено на 5 декември 1890 година, тоа е неговиот најстар познат обид за оркестарска композиција. Првичната партитура никогаш не била објавена или снимена, но Сати подоцна ја препишал како дополнително (En plus) движење на неговата позната свита за пијано „''Три парчиња во облик на круша''“ (''Trois morceaux en forme de poire'') (1903). Изведбата би траела околу 2 минути.
Немало курс за оркестрација на Парискиот конзерваториум додека Сати бил студент таму (1879-1886), правејќи ја „''Танц''“ со 54 такт опит со она што досега го научил со уво - првенствено во кабаре како „''Ноќна мачка''“ (''Le Chat Noir''), каде што тој тогаш работел како пијанист и повремен диригент. Партитурите за 8 свирачи (2 флејти, 1 обоа, 2 кларинети (Б, А), 1 фагот, тимпани и харфа) е новост наспроти стандардниот дувачки ансамбл, без жичени и лимени инструменти или клучни промени во перкусиите, за помек, поразновиден звук. Дрвените дувачки го носат најголемиот дел од мелодиската линија додека делот на харфата служи за практичната функција на континуо. Музички делото е опишано како вкрстување помеѓу заедничката временска благодат на „''Гимнопедија''“ и модалната двосмисленост на „''Гносиени''“, и Сати можеби му го дал општото име „''Танц''“ едноставно поради неговата поистакната ритмичка шема.
За редукција на пијано за четири раце од 1903 година, на „''Танц''“ како додаток, бр. 6 на „''Три парчиња''“, композиторот го отстранил материјалот за кларинетот Б и делницата од харфата ја доделил на secondo клавијатурата. Во чуден текст напишан на задната страна на додатниот ракопис, Сати изјавил: „Се наоѓам во престижна пресвртница во историјата на мојот живот“. Можеби го спасил малиот „''Танц''“ со тоа што му пронашол ново руво во она што станало едно од неговите најпопуларни дела, но инаку неговата изјава била прерана. Од 1890 година, неговите обиди за пишување за оркестар - аранжмани ''на'' „''Гносиен''''бр. 3''“ и тонската поема „''Ангорски вол''“ (''Le Bœuf Angora'') Дури откако се запишал на Пејачката школа (Schola Cantorum) во 1905 година, Сати ги стекнал вештините да ги следи своите поамбициозни цели - вклучително и учење како правилно да оркестрира.
Афентис Христос (остров)

Афентис Христос ( |Αφέντης Χριστός , „Господ Христос“) е мало островче крај северниот брег на грчкиот остров Крит именувано по малата капела изградена таму. Островчето и капелата се на кратко растојание од плажата во Малија и на кратко од островчето Аја Варвара. Афентис Христос е администриран од Малија во регионалната единица Ираклион.