procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Унтерлис

Унтерлис (|Unterlüß) — село и поранешна општина во округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2015 година е дел од општината Зидхајде.
Се наоѓа околу 30 километри североисточно од окружниот град Целе и 25 километри југозападно од градот Илцен.
1 Географија
1.1 Местоположба
Унтерлис се наоѓа во близина на Лисвалд, големо шумско подрачје со мешана шума.
Кон општината припаѓале местата: Гехефте Алтензотрит, Линсхолц, Лутерло, Нојензотрит, Но-Лутерло, Нојшредерхоф, Шафстал, Шредерхоф, Зиденхолц и Терхоф.
2 Историја
Од август 1944 до април 1945 година постоел подкамп на концентрацискиот камп Берген-Белзен во Унтерлис-Алтензотрит. Чувани од СС-војници, околу 600 затворенички биле принудени да ја чистат шумата или да работат во фабриката „Рајнметал“.
Зидхајде (општина)

Зидхајде (|Südheide) — општина во округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Била именувана по блискиот истоимен ридски масив. Била создадена на 1 јануари 2015 година со спојување на поранешните општини Хермансбург и Унтерлис.
1 Географија
1.1 Местоположба
Зидхајде се наоѓа во северниот дел на округот Целе, на север од Природниот парк Зидхајде. Обете главни места, Хермансбург на запад, и Унтерлис на исток, се оддалечени 16,5 километри. Хермансбург се наоѓа околу 29 километри северно од окружниот град Целе, додека Унтерлис се наоѓа околу 29 километри југозападно од Илцен.
1.2 Општински единици
Општината Зидхајде е составена од следниве места: Бафен, Бекедорф, Боншторф, Хермансбург, Лутерло, Олдендорф, Унтерлис и Везен.
1.3 Соседни општини
Од север надесно општината се граничи со Фасберг, најсеверната општина на округот Целе, со Ајмке и Зудербург во округот Илцен, Ешеде и Берген во округот Целе и Вицендорф во округот Хајде.
Ти се смееш (филм од 1998)

Ти се смееш (италијански: ''Tu ridi'') - италијански филм од 1998 година, во режија на браќата Паоло Тавијани и Виторио Тавијани, кои се автори и на сценариото. Филмот е заснован врз два расказа на Луиѓи Пирандело. Главните улоги ги толкуваат: Антонио Албанезе (Antonio Albanese), Сабрина Ферили (Sabrina Ferilli) и Тури Феро (Turi Ferro). И во овој филм, браќата Тавијани покажале извонредна смисла за оживување на светот на големиот писател Пирандело, за неговото чувство за т.е. обични луѓе и за трагичните димензии на секојдневниот живот. Иако приказните во филмот се разликуваат, нив ги поврзува истата нишка - прашањата на совеста и на латентната насилност.
1 Синопсис
Филмот се состои од две приказни: главниот јунак во првата е Феличе (го игра Албанезе), човек на средна возраст, кого неочекувано почнуваат да го прогонуваат сеќавањата на учеството во нечовечна постапка кон еден негов познаник. Така, тој запаѓа во голема криза, засилена и од неколку други настани од неговото минато, која во потполност ја нарушува неговата сегашна егзистенција. Во втората приказна се зборува за киднапирано момче, кое е одведено во планината, на местото каде сицилијанските разбојници пред сто години го затвориле лекарот Барало. И на момчето му се заканува истата судбина...
Автомобилска индустрија во Украина

Автомобилска индустрија во Украина е еден од најважните сектори на индустријата во земјата.
1 Историја
Автомобилска индустрија во Украина е претставена со производство на автомобили, камиони автобуси. Во 1991 година имаше 4 автомобилски постројки:
* Автомобили - Запорижска автомобилска фабрика (ЗАЗ) и Луцкска автомобилска фабрика (ЛуАЗ),
* Камиони - Кременчукска камионска фабрика (КрАЗ);
* Автобуси - Лвивска автобуска фабрика (ЛАЗ).
2 Галерија
До 1990 година
По 1990 година
Ноќен воз (филм од 1959)

Ноќен воз (полски: ''Pociag'') - полски филм од 1959 година, во режија на Јежи Кавалерович (Jerzy Kawalerowicz), кој е и автор на сценариото, заедно со Јежи Лутовски (Jerzy Lutowski). Главните улоги ги толкуваат: Луцина Виницка (Lucyna Winnicka), Леон Њемчик (Leon Niemczyk) и Тереза Шмигјеловна (Teresa Szmigielówna), Збигњев Цибулски (Zbigniew Cybulski) и Игнаци Маховски (Ignacy Machowski). Во 1959 година, на Филмскиот фестивал во Венеција, Кавалерович добил Златна плакета за технички достигнувања во филмот и бил номиниран за „Златниот лав“, додека Виницка добила Посебно признание за нејзината улога.
1 Синопсис
Докторот Јежи набрзина влегува во возот кој патува до Балтичкото Море и бара да добие купе за спиење. Меѓутоа, во купето веќе се наоѓа девојката Марта, која одбива да го напушти купето. Во меѓувреме, патниците во возот го коментираат убиството за кое пишуваат сите весници. Во соседното купе патува една жена со сопругот, која му се додворува на Јежи, но тој не ѝ возвраќа. Исто така, во возот патува и Сташек, момчето на Марта, кое ја моли да не го напушта, но таа е решена да ја раскине врската со него. По првичната меѓусебна нетрпеливост, пстепено, Јежи и Марта се зближуваат. Меѓутоа, на една станица, во возот влегуваат полицајци, кои го приведуваат Јежи, мислејќи дека тој е убиецот закого пишуваат весниците. Тогаш, Марта го препознава човекот од кого го купила билетот и полицијата сфаќа дека тој е убиецот. Така, започнува потера по него, а откако убиецот скока од возот, голем група патници почнува да го брка. Најпосле, патниците го фаќаат убиецот. Подоцна, возот пристигнува на Балтичкото Море и Јежи и Марта се разделуваат.
Кенткаус II

Кенткаус II (2475 п.н.е. - 2445 п.н.е.) била кралска жена која живеела во Стариот Египет. Таа била сопруга на египетскиот крал Нефериркаре Какаи од Петтата династија, и мајка на двајца кралеви, Неферефре и Ниусере Ини.
1 Животопис
Кенткаус II била сопруга на Нефериркаре Какаи. Нејзиниот пирамидален комплекс започнал да се гради за време на владеењето на нејзиниот сопруг, кога нејзината титула сè уште била кралска сопруга (''hmt nswt''). Изградбата на нејзиниот гроб била запрена, можеби кога нејзиниот сопруг починал, а подоцна продолжила и за време на владеењето на нејзиниот син. По изградбата, нејзината титула била ''мајка на кралот'' (''mwt nswt''). Кенткаус II е прикажана на блок со нејзиниот сопруг Нефериркаре и синот по име Ранефер (Б).
Фрагмент од варовник бил пронајден во пирамидалниот комплекс, во кој се споменува кралската ќерка Репутнебти, по која е запишан кралскиот син Кентикаухор. Од содржината се разбира дека Репутнебти била ќерка на Ниусере, а со тоа и внука на Кенткаус II. Се споменува уште еден кралски син Иренре Помладиот (''nedjes'').
2 Гроб
Кенткаус II имала пирамидален комплекс во Абусир, до комплексот на нејзиниот сопруг Нефериркаре Какаи. Пирамидата првично била ископана во 1906 година од страна на Борхарт. За структурата тогаш се мислело дека е двојна мастаба и не била ископана многу темелно. Седумдесет години подоцна, чешкиот институт спровел темелно ископување на локацијата. Изградбата на пирамидата најверојатно започнала за време на владеењето на нејзиниот сопруг Нефериркаре Какаи и завршила за време на владеењето на нејзиниот син Ниусере Ини. Пирамидата била ограбена за време на Првиот преоден период. За време на Средното Кралство пирамидата била повторно отворена и саркофагот повторно бил искористен за погребување на мало дете. До крајот на Новото Кралство местото било уништено кога камењата биле земени од местото за повторно користење на друго место.
Погребниот храм на Кенткаус II бил украсен, но релјефот бил оштетен, и она што останало се збирка фрагменти. Сцените вклучуваа претстави на жртви, погребен оброк, земјоделски сцени, погребна поворка и семејството на кралот Ниусере што ја поздравува неговата мајка.
Списокот на Адријан Месинџер (филм од 1963)

Списокот на Адријан Месинџер (англиски: ''The List of Adrian Messinger'') - американски филм од 1963 година, во режија на Џон Хјустон (John Huston), според сценариото на Филип Мекдоналд (Philip MacDonald), засновано врз неговиот истоимен роман од 1959 година. Главните улоги ги толкуваат: Кирк Даглас (Kirk Douglas), Џорџ Ц. Скот (George C. Scott), Дејна Винтер (Dana Wynter), Клајв Брук (Clive Brook), Гледис Купер (Gladys Cooper) и Џон Меривејл (John Merivale). Во ситни улоги, во филмот се појавуваат и: Тони Кертис, Берт Ланкастер, Роберт Мичам, Френк Синатра и режисерот Хјустон.
1 Синопсис
Писателот Адријан Месинџер (го игра Меривејл) верува дека неколку несреќни случаи се меѓусебно поврзани и дека се работи за убиства. Тој го замолува својот пријател Ентони Гетрин (го игра Скот), пензиониран службеник во МИ5 да му помогне при што му го дава списокот со имињата на жртвите. Набргу, авионот со кој патува Месинџер е разнесен од експлозија и тој погинува. Сепак, еден од преживеаните се присетува на последните зборови на Месинџер, кои му помагаат на Гетрин да ја разоткрие тајната. Имено, сите претходни жртви во текот на Втората светска војна се бореле во Бурма и биле затворени во заробенички логор. Притоа, еден од нивните соборци (го игра Даглас) бил предавник, а потоа, тој заминал во Канада при што бил роднина на богат аристократ во Англија. Неговиот план е да ги убие сите заробеници во логорот во Бурма за да не остане ниеден сведок за неговото предавство. Откако извршува уште неколку убиства, тој пристигнува на имотот на богатиот аристократ, учествувајќи на ловот на лисици. Меѓутоа, тој дознава дека е откриен од Гетрин и затоа му подготвува замка, со намера да го убие. Меѓутоа, Гетрин е повешт и успева да го фати убиецот, кој во меѓувреме се маскирал како старец.
Чарџино

Во честичната физика, чарџино е хипотетична честица која се однесува на масата eigenstates на наелектризиран суперпартнер, т.e. било кој нов електрично наелектризиран фермион (со спин 1/2) предвиден од суперсиметрија. Тие се линеарни комбинации на наелектризираниот вино и наелектризираниот хигсини. Има два чарџини што се фермиони и се електрично наелектризирани, кои се типично обележани со (најлесната) и (најтешката) иако понекогаш <math>\tilde{\chi}_1^\pm</math> и <math>\tilde{\chi}_2^\pm</math> се користи кога се однесува на чарџини, кога <math>\tilde{\chi}_i^0</math> се користи кога се однесува на неутрината. Потешкиот чарџино може да се распадне преку неутралниот Z бозон во полесниот чарџино. Двата можат да се распаднат преку наелектризиран W бозон во неутралино:
:&#x2192; +
:&#x2192; +
:&#x2192; +
Владовско Езеро

Владовско Езеро (|Τεχνητή Λίμνη Άγρα, ''Агра'') — вештачко езеро на реката Вода, 6 километри западно од градот Воден, Егејска Македонија. Претставува еколошки важно блатно подрачје, во кое се застапени преку 250 видови птици.
Езерото по облик е долгнавесто и извиено во правец исток-запад и зафаќа површина од . Недалеку на југозапад се наоѓа природното Островско Езеро, од кое зависело како спореден дотек сè до 1990 г. Најблиски населени места во крајезерското подрачје се Владово (Аграс) во источниот, Гугово (Врита) во југозападниот и Нисија (Ниси) во северниот дел.
1 Изградба
Езерото е изградено во 1955 г. и наречено по селото Владово крај патот од Лерин за Воден, во чија близина е браната. Со потопувањето на земјиштето се изгубени најплодните 505 хектари земјиште, кое државата го откупувала од селаните по мошне ниски цени (4000 драхми за декар) и го исплаќала со години.
2 Поврзано
* Вода (река)
* Островско Езеро
Боро Поле

Боро Поле (познато и како: Борово Поле) — карстно поле и висорамнина на планината Караџица на масивот Мокра, кое припаѓа во рамки на подрачјето на природниот резерват „Јасен“.
1 Местоположба и природни одлики
Има издолжен облик и се протега во меридијански правец север - југ со отклонување кон југоисток. На север е оградено со гребенот на врвот Миленков Камен (2.217 м) и Велешка Рупа односно врвот Крајни Камен (2.093 м), на исток е оградено со гребенот на највисокиот врв Караџица (2.472 м), на југ е заградено од гребенот Завој и врвот Иванов Камен (2.108 м) додека кон запад е отворено како висока тераса над длабокиот дол на реката Оча во Поречието на чиј западен крај е месноста Сугаре Пештера од која започнуваат стрмни долови и ограноци. Надморската височина на Боро Поле се протега меѓу 1.642 и 1.750 метри, со просек околу 1.678 метри. Долг е 4, а широк — 1,5 киломери. Боро Поле е многу тешко пристапно и до него постои само колски пат од строго заштитеното подрачје на „Јасен“.
2 Растителност и животински свет
Полето е интересна карстна појава, на која се развива својствен вид на растителност со посебни одлики. Се наоѓа високо на крајната западна страна на планинското било на Караџица, како зарамнета површина над нејзината стрмна западна падина во Порече. Според името на ова рамниште може да се претпостави дека во поблиското минато тоа претставувало главно станиште на иглолисен тип на шума, а и денес на него најзастапен е борот кој е распространет по целото поле во поединечни и помали групи на борови дрвја. Покрај боровите, од дрвната растителност застапени се и смреките од зимзелените и во многу редок обем даб-прнар и нискостеблести листопадни грмушки. Од растителниот свет треба да се наведе дека на Боро Поле се наоѓа единственото наоѓалиште на Балканот на кривиот лук (''Allium zebdanense'').
Од животинскиот свет на Боро Поле живее доста дивеч при што се застапени дивите кози, зајаците, лисиците, волците поради што тоа е посетувано и од ловци.
3 Галерија
4 Поврзано
* Мокра
* Караџица
* Порече
Зракопривид

Зракопривид (англиски: ''glory''; со значење ''слава, ореол'') — оптичка појава, кој наликува на ореолот на светците претставени на иконите околу сенката на главата на набљудувачот, предизвикан од сончевата светлина или (поретко) месечевата светлина која реагира и се одблеснува на ситните капки вода што содржат во маглата или облаците. Зракопривидот се состои од еден или повеќе концентрични, последователно затемнети прстени, од кои секоја е црвена од надвор и сина кон центарот. Поради својот изглед, феноменот понекогаш се меша со кружно виножито, но тоа има многу поголем пречник и е предизвикано од различни физички дејства и процеси.
1 Појава
Зракопривиди се јавуваат поради бранот на интерференција на (зраците) светлината внатрешно прекршена во мали капки.
Во зависност од околностите (како што е еднаквоста на големината на капките во облаците), можат да бидат видливи еден или повеќе прстени на зракопривидот. Аголната големина на внатрешниот и најсветлиот прстен е многу помала од онаа на виножитото, околу 5 ° до 20 °, во зависност од големината на капките. Во вистински услови, зракопривид и виножито можат да се појават истовремено.
Како и виножито, зракопривидот е во средиштето на спротисончевата (или, во случај на Месечината, спротимесечева) точка, која се совпаѓа со сенката на главата на набљудувачот. Бидејќи оваа точка по дефиниција е дијаметрално спротивна на положбата на Сонцето (или Месечината) на небото, таа секогаш лежи под хоризонтот на набљудувачот кога Сонцето (Месечината) е нагоре. За да се види зракопривид, облаците или маглата што го предизвикуваат мора да бидат поставени под набљудувачот, во права линија со сонцето или месечината и окото на набљудувачот. Оттука, зракопривид најчесто се забележува од висока гледна точка, како што е планина и планински врв, висока градба или од авион. Во вториот случај, ако авионот лета доволно ниско за да неговата сенка да биде видлива на облаците, него секогаш го опкружува зракопривид.
Зракопривид на планина може да се забележи како одблесок во виножито на сопствената сенка (силуета), откако на туку што изнаврната планина ќе огрее сонце од едната, а од другата страна на врвот сè уште стојат облаците и во нив се одблеснува сенката на набљудувачкот, која предизикува чудесна глетка и впечаток како на божествена аура. Кога се гледа од планина или висока зграда, зракопривидот често се гледа заедно со т.н. Брокенов спектар (Брокеново сениште), наречен и планински спектар, очигледно енормно зголемена сенка на набљудувач, фрлена (кога сонцето е ниско) на облаците под планината на која гледачот стои.
2 Галерија
3 Наводи
Три дена пред пролет (филм од 2017)

Три дена пред пролет (руски: ''Три дня до весны'') - руски филм од 2017 година во режија на Александар Касаткин, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Кирил Плетнов, Елена Лотова и Евгениј Сидихин.
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива во Ленинград, во февруари 1942 година, првата зима по блокадата на градот. Германските авиони постојано го бомбардираат градот и една бомба го погодува медицинскиот институт каде се чуваат смртоносни вируси. Поради тоа, Ленинград се соочува со опасност од зараза. Офицерот за државна безбедност Андреев (го игра Плетнов) и младата докторка Олга (ја игра Лотова) имаат само три дена пред започнувањето на пролетта и затоплувањето на времето за да ја спречат биолошката катастрофа.
Од никаде (филм од 2017)

Од никаде (германски: ''Aus dem Nichts'') - германски филм од 2017 година во режија на Фатих Акин, кој е автор и на сценариото, заедно со Харк Бом. Главните улоги ги играат: Диане Кругер, Денис Москито, Јоханес Криш и Адам Бусдукос. Филмот ја освоил наградата „Златен глобус“ за најдобар странски филм, а Диане Кругер ја добила наградата „Златна палма“ на Канскиот филмски фестивал.
1 Синопсис
Во филмот се обработува темата за последиците од тероризмот. Животот на Катја наеднаш се распаѓа кога сопругот Нури и синчето Роко ќе погинат во теористички напад. Нејзиното семејство и пријателите се обидуваат да ѝ помогнат и Катја некако успева да ја преболи загубата на своите најблиски. Меѓутоа, таа е опседната со мислата да се пронајдат сторителите на нападот, како и со причините за него, а тоа создава рани кај неа и раѓа сомневања. Адвокатот Данило, најдобриот пријател на Нури, ја застапува Катја на судењето на двајцата осомничени - млад пар неонацисти. Судењето ја полудува Катја и, откако не може да ја добие правдата по судски пат, таа се подготвува за одмазда.
Лех

Лех може да се однесува на:
*Лех (град) - град во Индија
*Лех (округ) - округ во Индија
*Лех (река) - река во Германија и Австрија
*Лех (кнез) - легендарен кнез, основачот на Полска
*лех (цепелин) - првиот цепелин во Полска
*ФК Лех Познањ - фудбалски клуб од Познањ
ФК Хебеј Чајна Форчун

ФК Хебеј Чајна Форчун е професионален фудбалски клуб од Лангфанг, Кина кој моментално се натпреварува во Кинеската Супер лига.
Клубот е основан во мај 2010 година. Во првите години по основањето клубот го носел името ФК Хебеј Џонгџи, сè до 2015 година кога избориле промоција во Кинеската Супер лига и го промениле името во сегашното ФК Хебеј Чајна Форчун. По влегувањето во највисоката фудбалска лига во Кина, за клубот играле неколку познати играчи како Жервињо, Есекиел Лавеци, Ернанес и Хавиер Маскерано.
Својте домашни натпревари, Хебеј Чајна Форчун ги игра на стадионот Лангфанг, кој има капацитет од 30.000 места. Традиционалните бои на клубот се црвената и белата.
1 Сопствеништво и имиња низ историјата
Година, Сопственик, Име на клубот
2011, Hebei Zhongji Group, ФК Хебеј Џонгџи
2012–2014
2015, China Fortune Land Development
2016–, ФК Хебеј Чајна Форчун
2 Играчи
2.1 Познати играчи
* Ернанес
* Жервињо
* Есекиел Лавеци
* Хавиер Маскерано
3 Тренери
Држава, Тренер, Период, Причина за заминување
Почеток, Крај
Веи Јуанхао, 28 мај 2010, 13 октомври 2011, Спогодбено
Џанг Јандонг, 14 октомври 2011, 15 август 2013
Гуо Руилонг, 16 август 2013, 3 декември 2013
Хуанг Јанг, 4 декември 2013, 25 декември 2013
Нелсон Агреста, 26 декември 2013, 14 август 2014, Отпуштен
Алехандро Лареа, 14 август 2014, 31 декември 2014, Спогодбено
Радомир Антиќ, 27 јануари 2015, 18 август 2015
Ли Тае, 18 август 2015, 27 август 2016, Отпуштен
Мануел Пелегрини, 27 август 2016, 19 мај 2018, Спогодбено
Крис Колман, 10 јуни 2018, 15 мај 2019, Отпуштен
Културно наследство на Македонија во Општина Крива Паланка

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Крива Паланка според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Крива Паланка, Варовиште, Осоговски манастир
2, Општина Крива Паланка, Дурачка Река, Валавици на Дурачка Река
3, Општина Крива Паланка, Крива Паланка, Куќа на ул. „Никола Тесла“ бр. 13
4, Општина Крива Паланка, Крива Паланка, Многуаголна крепост
5, Општина Крива Паланка, Крива Паланка, Црква „Св. Димитриј“
6, Општина Крива Паланка, Трново, Црква „Св. Никола“
Сем Бурџес

Сем Бурџес (14 декември 1988) е професионален рагбист и репрезентативец на Англија кој во моментов игра за Бат (рагби јунион). Пред преминот на рагби јунион, Бурџес на високо ниво игра и други верзии на рагби - рагби 13 (рагби лига).
1 Животопис
Висок е 196 cm, тежок 116 кг, Бурџес играл рагби 13 за Бредфорд Булсе и Саут Сиднеј, бил и репрезентативец на Велика Британија, а потоа преминал на рагби 15 2015 потпишал за еден од најтрофејните англиски рагби клубови - Бат (рагби јунион). Се изборил и за своето место во репрезентацијита на Англија.
Чарлс Гудјир

Чарлс Гудјир (|Charles Goodyear; Њу Хејвен, 29 декември 1800 — Њујорк, 1 јули 1860) бил пронаоѓач на вулканизираните гуми. Умрел во големи долгови во Конектикат. Ниту тој ниту било кој друг од неговото семејство никогаш не бил поврзан со компанијата ''Goodyear Tire and Rubber Company'', која го добила неговото име.
Гудјир добил патент за вулканизација 15 јуни 1844 година.
За телото и душата

За телото и душата (унгарски: ''Teströl ès lèlekröl'') - унгарски филм од 2017 година во режија на Илдико Ењеди (Ildyko Enyedi), која е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Александра Борбељ (Alexandra Borbely), Геза Морчањи (Geza Morcsanyi), Река Тенки, Золтан Шнајдер (Zoltan Schneider) и Ервин Наѓ. Филмот бил добитник на „Златна мечка“ и на наградата ФИПРЕСЦИ на Берлинскиот филмски фестивал во 2017 година, на Европските филмски награди, Борбељ ја освоила нагадата за најдобра глумица, а исто така бил унгарски кандидат за „Оскар“.
1 Синопсис
Филмот претставува неконвенционална љубовна приказна за двајца интровертни луѓе: Ендре (го игра Борчањи) е директор на фабрика за месни производи во која се вработува Марија (ја игра Борбељ) како контролорка на квалитетот. Вработените во фабриката се принудени да полагаат психолошки тест и тогаш се открива дека Ендре и Марија сонуваат ист сон - се среќаваат во шумата како елени и се вљубуваат еден во друг. На почетокот, двајцата се збунети и не можат да поверуваат дека е тоа можно, но кога сфаќаат дека тоа е вистина, тие постепено се зближуваат. Меѓутоа, кога Ендре ќе се обиде да воспостави поблизок однос, Марија се оддалечува, зашто таа не е навикната на физички контакт со луѓето. Сепак, таа ја сфаќа својата грешка и се обидува да изврши самоубиство така што ја сече вената на раката, но токму тогаш ѝ се јавува Ендре, двајцата си кажуваат дека се сакаат и така таа останува жива. Тогаш, тие имаат сексуален однос и спијат заедно, а утредента сфаќаат дека повеќе не го сонуваат заедничкиот сон.
Кенткаус III

Кенткаус III, честопати нарекувана Кентакавес III од страна на медиумите, била древна египетска кралица која живеела за време на Петтата династија околу 2450 п.н.е.
Кенткаус најверојатно била ќерка на кралот Нефериркаре Какаи и кралицата Кенткаус II, додека нејзиниот сопруг најверојатно бил фараонот Неферефре, а нејзиниот син бил фараонот Менкаухор Каиу.
1 Откривање на гробот
На 4 јануари 2015 година, откривањето на нејзината гробница од страна на чешки археолози било објавено од страна на египетските власти. Според египетскиот министер за антиквитети Мамдух Елдамати, немало сознанија за постоењето на Кенткаус III пред ова откритие. Меѓутоа, претходно биле идентификувани две претходни египетски кралици со исто име.
Гробот на Кенткаус III, означен како AC 30, бил ископан во Абусир, каде што има неколку пирамиди посветени на фараоните од Петтата династија, вклучувајќи го и Неферефре. Гробницата била пронајдена во близина на погребниот комплекс на Неферефре од страна на чешкиот археолошки тим предводен од Мирослав Барта од Универзитетот Чарлс во Прага, во соработка со Египет.
Името и рангот на Кенткаус биле впишани на внатрешните ѕидови на гробот, веројатно од градителите. Погребана е во мастаба со подземна гробница до која се постигнува преку шахта. Цртежите во гробот ја идентификувале како „жената на кралот“ и „мајката на кралот“, што значи дека нејзиниот син подоцна бил на престолот. Во гробот биле пронајдени и статуетки и дваесет и четири предмети од травертин, заедно со четири бакарни предмети (кои биле дел од погребните предмети). Гробот е датиран од средината на Петтата династија.
Археолозите кои ја откриле гробницата верувале дека тоа е на сопругата на Неферефре, бидејќи била блиску до неговиот комплекс, на мали гробишта југоисточно од комплексот. Елдамати изјавил: „Ова откритие ќе ни помогне да откриеме некои непознати аспекти на Петтата династија, која заедно со Четвртата династија, била сведок на изградбата на првите пирамиди“.
Пол Арен

Пол Арен (француски: ''Paul Arène'', 1843 - 1896) - француски писател од Прованса.
1 Творештво
Арен пишувал разни дела на француски и стихови на провансалски јазик. Сепак, најдобри му се расказите, напишани на француски јазик, во кои ја опишува родната Прованса.
Ловренц Кошир

Ловренц Кошир (|Lovrenc Košir ; Долна Луш, 29 јули 1804 - Виена, 7 август 1879 ) бил австриски службеник кој работел во Љубљана.
Тој, заедно со Роланд Хил и Џејмс Чалмерс, се смета за дизајнер на поштенски марки. Тој ја претставил својата идеја во 1835 година, пет години пред првата поштенска марка во Англија, но дошло до неразбирање со властите. Во СФРЈ, во негова чест, објавена е серија од 4 брендови со неговиот лик на 21 август 1948 година, како и печат на автентична марка на 27 август 1948 година, исто така со неговиот лик. Ознаките важеле до 31 декември 1948 година година.
Анета Љумаковска

Анета Љумаковска, претходно како Анета Мицевска, ― македонска поп-фолк пејачка и поранешен член на музичката Група Молика, и глумица. Во својата кариера има испеано многу песни, од кои последниве година, има неколку песни испеано и со Јовица Наумчевски кој е дел од Група Молика. Таа од 2024 година, е член на групата „Дакапо Бенд".
1 Дискографија
1.1 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Добар знак'', 2008, —
''Ништо ново'', 2008, —
''Добра журка'', 2009, —
''Имаш друга'', 2009, —
''Ајше'', 2009, In production
''Мојата Битола'', 2010, —
''Лично Наде'', 2011, Box production
''Слушни ме мајко стара'', 2011, Box production
''Звезда водилка'', 2011, —
''Ој девојче девојче'', 2014, In production
''Скопска Црна Гора'', 2018, Art Studio
''Љубовта е сила, моќ'', 2019, In production
''Јовано Јованке '', 2020, Art Studio
''Битола мој роден крај '', 2020, Art Studio
''Дари ми љубов'', 2022, Art Studio
''100 по лихтер'', 2025, Art Studio
''Жена'', 2025, Art Studio
2 Филмографија
* „''Патот до кенгурите''“ (2012) - Анета Молика
* „''Солза и смеа''“ (2013) - Наставничката
* „''Непријател''“ (2020) - Анета* „''Охридски лудории''” (2026) - Пејачка
Дијабетес мелитус тип 1

Дијабетес мелитус тип 1, познат и како јувенилен дијабетес е форма на дијабетес при која инсулинот во панкреасот се создава во многу мали количества или воопшто не се создава. Пред да биде третиран се јавуваат високи нивоа на гликоза во крвта. Класични симптоми се често мокрење, зголемена жед, зголемен глад и губиток на тежина. Дополнителни симптоми се заматен вид, чувство на замор и споро зараснување на рани. Симптомите се развиваат за краток временски период.
Се проценува дека 5-10% од сите случаи на дијабетес припаѓаат на тип 1. Вкупниот број на пациенти на глобално ниво е непознат, но се проценува дека секоја година околу 80,000 деца ја развиваат болеста. Во САД бројката на заболени се проценува на еден до три милиони.
Материца

Материца или матка (|uterus) е орган кој припаѓа на репродуктивните органи кај женскиот пол. Кај цицачите, улогата на матката е да го прифати и одржува развојот на фетусот за време на бременоста.
1 Облик и положба на човечката матка
Матката е обликувана како круша сцртена наопаку, на едниот крај има цервикс или грлото на матката (|cervix) чие отворање е во родницата и формира пониска третина од матката. Помалиот дел е изграден од мускулите, а најчесто со сврзно ткиво. Во средината на грлото е канал покриен со мукозна мембрана што е потенка од мукозната мембрана на телото на матката и содржи бројни жлезди кои ја секретираат слузта што се менува за време на циклусот. Другите два краја на матката се поврзани со јајцеводи.
Утробата се наоѓа помеѓу мочниот меур и крајот на дебелото црево . Телото на матката е околу 4,5, а вратот е 3,5 и тежи помеѓу 50 и 60 грама. Вкупната должина на матката кај возрасна женка изнесува 7 до 8. За време на бременоста, матката се зголемува, со цел да се врати на нормална големина по раѓањето. Затоа, состојбата на матката варира со фазите на менструалниот циклус и со годините на жената.
2 Градба на матката
Изградена е од три слоја:
* Надворешен мазен слој - периметар
* Мускулен среден слој - миометриум
* Внатрешниот слој на мукозната мембрана - ендометриум
Ендометриум е слој на матката која е важна за бременоста, бидејќи содржи оплодена јајце-клетка. Имено, за време на бременоста, ендометриумот се губи и се полни со крвни садови за да се приспособат и да го поддржат развојот на фетусот. Ако не се случи зачнување, ендометриумот се лупи и се исклучува како дел од менструалното крварење.
3 Матката како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Ветената матка“ (англиски: ''The Promised Womb'') - песна на британската група „Дед кен денс“ (''Dead Can Dance'') од 1990 година.* „Во матката“ (англиски: ''Mephisto'') - музички албум на американската рок-група „Нирвана“ (''Nirvana'') од 1993 година.
Куп на Македонија во ракомет 2015 (мажи)

Куп на Македонија 2015 — 23. издание на Македонскиот ракометен куп. Турнирот бил одржан во Спортскиот центар Јане Сандански во Скопје. Купот бил освоен од Вардар по десетти пат.
1 Место на одржување
Скопје
Спортски центар Јане Сандански
Капацитет: 5.400
2 Квалификации
2.1 Четвртфинале
2.1.1 Група 1
Домаќин на турнирот на групата 1 бил Вардар.
Полуфиналe
Финалe
2.1.2 Група 2
Домаќин на турнирот на групата 2 бил Пролет 62.
Полуфиналe
Финалe
2.1.3 Група 3
Домаќин на турнирот на групата 3 бил Вардар Јуниор.
Полуфиналe
Финалe
2.1.4 Група 4
Домаќин на турнирот на групата 4 бил Металург.
Полуфиналe
Финалe
3 Завршен турнир
Извлекувањето на двојките се извршило на 27 април 2015 година.
3.1 Финале
Победник во Купот на Македонија 2015
Вардар10. титула
4 Признанија
* Најкорисен играч на турнирот - Стојанче Стоилов (Вардар)
* Најдобар стрелец на турнирот - Алекс Душебаев (Вардар)
* Најдобар голман на турнирот - Петар Ангелов (Вардар)
Извор:
5 Поврзано
* Македонска ракометна Супер лига (мажи) 2014/15
* Прва македонска ракометна лига 2014/15
Седма египетска династија

Седмата египетска династија го означила почетокот на Првиот преоден период од почетокот на 22 век п.н.е., но постоењето на оваа династија е спорно. Единствениот историски извор за Седмата династија е делото ''Aegyptiaca'' на Манетон, историја на Египет напишана во 3 век п.н.е., каде што седмата династија се појавува во суштина како метафора за хаос. Бидејќи речиси ништо не е познато за оваа династија освен од записите на Манетон, египтолозите, како што се Јирген фон Бекерат и Тоби Вилкинсонсметаат дека се фиктивни. При повторното оценување на падот на Старото Кралство во 2015 година, египтологот Храхт Папазијан изјавил дека Седмата династија е реална и дека таа се состоела од кралеви кои обично ѝ се припишувале на Осмата династија.
1 Историски извори
Врз основа на сега изгубените списи на Африкан (околу 160-240 г.) и Евсевиј (околу 260-340 г.), кои пишувале врз основа на сега изгубеното дело на египетскиот свештеник Манетон (3 век п.н.е.), византискиот научник Георги Синкел (починал по 810 г.) различно го забележал периодот по Шестата династија - Седмата династија - 70 кралеви за 70 дена (Африкан) или 5 кралеви за 75 дена (Евсевиј). Според Манетон, овие кралеви владееле во Мемфис. Ова брзо наследување на кралевите долго време се толкувало како метафора за хаос, наместо да се смета за историска реалност.
Некои египтолози, како Папазијан (2015), веруваат дека ова толкување може да даде непотребно внимание на списите на Манетон и дека го искривува општото научно разбирање за крајот на Старото Кралство. Според Папазијан (2015), "преиспитувањето ... на постоењето на седмата династија, останува целосно оправдано", а некои од кралевите кои обично се смета дека се од средината на Осмата династија, треба да се вметнат во Седмата династија. Докажана од два дополнителни антички историски извори, како и археолошки докази, Осмата династија не е толку нејасна како Седмата. Како последица на тоа, некои египтолози ја комбинираат Седмата и Осмата династија во една единствена линија на кралеви, кои владееле веднаш по Шестата династија.
2 Список на владетели
Седмата династија обично се смета за измислена и затоа е целосно игнорирана од страна на современите научници или е во комбинација со Осмата династија. Египтологот Храхт Папазијан во 2015 година предложил дека голем број на владетели кои вообичаено се смета дека припаѓаат на средината од Осмата династија, идентификувани според кралскиот список од Абидос, треба да се припишат на седмата династија:
+Седма династија според Папазијан
Име, Други докази освен Кралскиот список од Абидос
Џедкаре Шемаи, —
Неферкаре Кенду, —
Меренхор, —
Неферкамин, —
Никаре, Докажан преку цилиндричен печат.
Неферкаре Тереру, —
Неферкахор, Докажан преку цилиндричен печат.
Неферкаре Пеписенеб, Торинскиот канон му припишува барем една година.
Неферкамин Ану, —
Цитизин

Цитизинот, е алкалоид кој во природата се среќава во неколку растителни родови, како ''Laburnum'' и ''Cytisus'' во фамилијата Fabaceae. Се користи за откажување од пушењето. Неговата молекуларна структура покажува сличности со никотинот и има слични фармаколошки ефекти. Како и варениклинот, цитизинот е делумен агонист на никотинските ацетилхолински рецептори (nAChRs). Цитизинот има краток полуживот од 4,8 часа, и брзо се елиминира од организмот.
Деца на човештвото (филм)

„Деца на човештвото“ (англиски: ''Children of Men'') — британско-американски филм од 2006 година во режија на Алфонсо Куарон, кој е автор и на сценариото, заедно со Тимоти Џ. Секстон, Давид Арата, Марк Фергус и Хок Остби. Сценариото е засновано врз истоимената книга на Филис Дороти Џејмс од 1999 година. Главните улоги ги играат: Џулиен Мур, Клајв Овен, Хуан Габриел Јакузи и Мајкл Кејн. „Децата на човештвото“ е еден од најистакнатите филмови во 21 век. Тој претставува уметнички израз на т.н. антропоцен, периодот во кој луѓето имаат големо влијание врз Земјата. Во 2016 година, во анкетата на ''BBC Culture'', спроведена меѓу 177 филмски критичари ширум светот, филмот бил прогласен на 13. место на списокот на 100 најдобри филмови на 21 век.
1 Синопсис
Во 2027 година, во Лондон, умира најмладиот човек на светот на возраст од 18 години и {[човештвото се соочува со опасноста од изумирање. Повеќе од две децении, луѓето во светот не можат да имаат деца, така што светот е на работ на пропаста, а човечноста и моралот се распаѓаат. Британија е единствената земја во која имигрантите се обидуваат да се засолнат, но набргу, таа се претвора во полициска земја. Меѓу бегалците е и една млада жена која на чудесен начин останува бремена и еден поранешен активист се обидува да ја обнови последната надеж за иднината на човештвото.
Мисија Лондон (филм)

Мисија Лондон (англиски: ''Mission London'') — филм од 2010 година во режија на Димитар Митовски, кој е автор и на сценариото, заедно со Делјана Манева и Алек Попов. Сценариото е засновано врз истоимениот роман на Алек Попов. Главните улоги ги играат: Ралф Браун, Алан Форд, Томас Арана, Мето Јовановски и Кирил Псалтиров. Филмот постигнал голем комерцијален успех во Бугарија и на Балканот.
1 Синопсис
Амбасадата на Бугарија во Лондон подготвува спектакуларен настан по повод приклучувањето на земјата кон Европската Унија. Сопругата на бугарскиот претседател која сака да се истакне себеси, а организацијата на настанот му е доделена на Варадин, новиот бугарски амбасадор во Лондон. Освен организацијата на концертот, Варадин треба да го обезбеди и присуството на англиската кралица, зашто тоа е голема желба на сопругата на бугарскиот претседател. Меѓутоа, персоналот во амбасадата е корумпиран и го дополнува личниот буџет со ситен криминал, а истовремено, Варадин има недоразбирање со агенцијата за односи со јавноста, која треба да обезбеди двојници за кралското семејство. Сето тоа предизвикува кошмар за Варадин и за сопругата на претседателот.
Велушки манастир

Велушки манастир — манастир во близина на битолското село Велушина. Комплексот е сместен во самото истоимено село, на падините на Баба Планина.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа над селото, на десната страна од Велушка Река. Од селото е оддалечен неполни 2 километри во западна насока, сместен на едно возвишување од каде се гледа целиот јужен дел од Пелагониската Котлина.
До манастирот води тесен асфалтен пат, кој започнува од сретселото на Барешани. Во комплексот се влегува низ големата манастирска порта, вклопена во приземниот дел на конакот, изграден јужно од црквата.
2 Историја
Манастирот бил подигнат во век, поточно во 1839 година.
Манастирот бил разрушен за време на Првата светска војна, а по завршувањето на војната бил обновен.
Манастирот бил тешко погоден во земјотресите во јануари 2022 година, при што се забележани изронети фрески во манастирската црква, распукани тавани, ѕидови и подови, а се срушиле и делови од конаците. Исто така, се распукала и камбанаријата и повеќе не била во функција.
3 Градби во манастирот
Манастирот е составен од трикорабната црква „Св. Ѓорѓи“, малата црква „Покров на Пресвета Богородица“, камбанарија, помошни објекти и конаци.
Манастирската камбанарија се наоѓа во близина на влезната порта на манастирот, односно во неговиот југоисточен дел. Во западниот дел се наоѓаат обновените манастирски конаци, кујната, трпезаријата, како и собите наменети за престој на верниците.
3.1 Црква „Св. Ѓорѓи“
Црквата била подигната во 1839 година и претставува главна манастирска црква посветена на Свети Ѓорѓи.
3.2 Црква „Покров на Пресвета Богородица“
Во рамки на конаците на манастирот се наоѓа мала црквичка посветена на Покров на Пресвета Богородица.
4 Галерија
Чилехаус

Чилихаус (Чиле куќа; ''Палата Чиле'') — деловна зграда со десет катови во Хамбург, Германија . Таа се наоѓа во Конторхаусвиетел . Претставува исклучителен пример за архитектонскиот стил на Циглен експресионизам од 1920-тите години на XX век. Оваа голема аголна зграда се наоѓа на локација од приближно 6.000 м ², која се протега на улицата Фишервиете во Хамбург. Зградата била дизајнирана од германскиот архитект Фриц Хогер и завршил во 1924 година.
1 Дизајн
Зградата Chilehaus е позната по својот врв, кој потсетува на клун на бродот, и фасади, кои се спојуваат на многу остар агол во аголот на улиците ''Pumpen-'' и ''Niedernstrasse.'' Најдобар поглед на зградата е од исток. Поради акцентираните вертикални елементи и вдлабнатите високи катови, како и закривената фасада на улицата Пумпен, зградата, и покрај огромната големина, има допир на леснотија.
Бел Град (Берлин)

Белиот Град е голема станбена населба со 1268 станови во Рајникендорф во Берлин. Се работи за една од шесте населби на Берлинскиот модернизам и од 2008 година Светско наследство на УНЕСКО .
Изградена е како други населби како резултат на недостигот од домови меѓу 1928 и 1931 од архитектите Ото Рудолф Салвисберг, Бруно Арендс и Вилхелм Бининг по урбаниот дизајн на Ото Рудолф Салвисберг.
Белиот Град е голема урбана населба со отворена внатрешна структура на гранични згради и згради во редови со зелени површини што се преплетуваат една во друга. Белата боја е истакната со олуци, врати и прозорски рамки во боја.
Белиот Град е последната модернистичка населба изградена во Вајмарската Република .
1 Интернет-врски
*
Нимфенбург (замок)

Замокот Нимфенбург се наоѓа во западниот дел на Минхен во областа на Нојхаузен-Нимфенбург . Таа сочинува единица заедно со замокот парк Nymphenburg и мали паркови замоци. Тој е еден од најголемите кралски замоци во Европа кој во денешно време е многу посетена туристичка атракција. Големината на овој замок ги надминува дури и Версај со 632 метри (север-југ). Можно е посетителот кој се приближува да ја разгледа целата должина на замокот. Замокот со векови бил летната резиденција на Вителсбахер .
Поклоничка црква (Виз)

Поклоничката црква (на |Wieskirche) е овална рококо црква, дизајнирана кон крајот на 1740-тите од страна на браќата Јохан и Доминик Цимерман. Се наоѓа во подножјето на Алпите, во општината Штајнгаден во округот Вајлхајм-Шонгау, Баварија, Германија.
Се вели дека во 1738 година, солзи можеле да се видат на дотраената дрвена фигура на Проколнатиот Спасител. Ова чудо го привлекло вниманието на луѓето и многу од нив биле да ја видат оваа фигура. Во 1740 година, била изградена мала капела за да се смести статуата, но наскоро сфатиле дека зградата ќе биде премала за бројот на аџии што ги привлекла, па затоа Штајнгаденската опатија одлучила да нарача посебно светилиште. Многумина што се молеле пред статуата на Исус на олтарот тврделе дека луѓето се чудесно исцелени од нивните болести, што ја направила оваа црква црква на поклонение.
Изградбата се одвивала помеѓу 1745 и 1754 година, и ентериерот бил украсен со фрески. Се вели дека сите нештата во црквата биле изградени на тој начин, да може да се види натприродното
Прилично е застапено верувањето дека баварската влада планирала да го продаде или урне ремек-делото за време на секуларизацијата на Баварија на почетокот на 19 век и дека само протестите кои ги организирале локалните фармери го спасиле од уништување. Достапните извори, сепак, потврдуваат дека одговорната државна комисија јасно се залагала за продолжување на Виз како место за поклонение, дури и покрај економските приговори од игуменот на Штајнгаден.
Оваа црква била додадена на Списокот на светско наследство на УНЕСКО во 1983 година и била подложена на обемна реставрација помеѓу 1985 и 1991 година.
Корвеј

Кнежевска опатија Корвеј (|Fürststift Corvey или ''Fürstabtei Corvey'') — поранешен царски бенедиктински манастир (опатија) директно на Везер на денешната урбана област на Хектер во Северна Рајна-Вестфалија . Корвеј бил важен каролиншки манастир, кој ја имал една од највредните библиотеки во земјата, и многу епископи излегле од оваа опатија.
Шпајерска катедрала

Шпајерска катедрала — соборен храм во Шпајер, Германија, седиште на католичкиот епископ на Шпајер и е супраган до римокатоличката архиепископија Бамберг . Катедралата е посветена на Света Богородица, светец заштитник на Шпајер ("Патрона Спиренсис") и Св. Стефан. Папата Пиј XI ја довел оваа катедрала до ранг на мала базилика на Римокатоличката црква во 1925 година.
0.1 Димензии
* Вкупна должина: 134 метри (рачунајќи ги чекорите од влезот до надворешниот ѕид на источната апсида)
* Надворешна ширина на наосот (со патеки): 37,62 метри (од надворешен ѕид до надворешен ѕид)
* Внатрешна ширина на наосот: 14 метри
* Висина на наосот на темето на трезорите: 33 метри
* Висина на источните шпили: 71,20 метри
* Висина на западните кули: 65.60 метри
* Крипта Должина: исток-запад 35 метри; север-југ 46 метри, висина: помеѓу 6,2 и 6,5 метри
1 Германски поштенски марки со Шпајерската катедрала
*
Хајделбершки дворец

Хајделбершкиот дворец (на |Heidelberger Schloss) е обележје на Хајделберг. Урнатините на замокот се меѓу најважните ренесансни објекти северно од Алпите.
Замокот е делумно обновен од неговото уривање во 17 и 18 век. Се наоѓа 80 метри до северниот дел на ридот Кунигштул, а со тоа доминира со поглед на стариот центар на градот.
Најраната структура на замокот била изградена пред 1214 година и подоцна се проширила во два замока околу 1294; сепак, во 1537 година, горниот замок бил уништен од гром. Сегашните структури биле проширени до 1650 година, пред да бидат оштетени од подоцнежните војни и пожари. Во 1764 година, уште еден гром предизвикал пожар и уништил некои обновени делови.
Равенсбрик

Равенсбрик бил германски концентрационен логор исклучиво за жени од 1939 до 1945, кој се наоѓа во северна Германија, 90 километри северно од Берлин на локација во близина на селото Равенсбрик (дел од Фирстенберг/Хафел). Најголемата единствена национална група се состоела од 40.000 полски жени. Другите групи броеле 26.000 жени евреји од различни земји:18.800 русинки, 8.000 французинки и 1.000 жени од Холандија. Повеќе од 80 проценти биле политички затвореници. Многу робови затвореници биле вработени од страна на германската фирма за електрично инженерство Сименс и Халске. Од 1942 до 1945 година биле преземени медицински експерименти за тестирање на ефикасноста на сулфонамидите.
1 Наводи
Ревматична полимијалгија

Ревматична полимијалгија (РП) или ревматска полимијалгија — синдром што се одликува со болка или вкочанетост, вообичаено во вратот, рамената, надлактиците и колковите, но може да се појави низ целото тело. Болката може да биде ненадејна или да прогредира во текот на одреден период. Повеќето поединци со РП се разбудуваат со мускулна болка; сепак има случаи во кои болката се јавува навечер или имаат болка и вкочанетост преку целиот ден.
Лицата со ревматична полимијалгија исто така можат да имаат и темпорален артеритис, воспаление на крвните садови на лицето кое може да предизвика слепило ако не биде брзо третирано. Болката и вкочанетоста може да резултираат со намален квалитет на живот, и да доведат до депресија.
Ревматичната полимијалгија често се разгледува во асоцијација со темпоралниот артеритис. Се смета дека тригер фактор може да биде вирусна или бактериска инфекција или траума, но секако генетиката е исто така фактор за развој на болеста. Лицата со северноевропско потекло имаат поголем ризик од развој на болеста. Не постои лабораториски тест за потврдување на болеста, но C-реактивната белковина (CRP) и седиментацијата на еритроцитите можат да бидат од корист.
Третманот на РП вклучува кортикостероиди земени перорално. Кај повеќето пациенти третманот трае две до три години.
РП за првпат била регистрирана како посебна болест во 1966 во приказ на случај на 11 пациенти од болницата Маунт Синај во Њујорк. Името го добила од грчкиот збор Πολυμυαλγία ''полимијалгија'', што значи „болка во повеќе мускули“.
1 Знаци и симптоми
Широк спектар на симптоми можат да укажат дека лицето има ревматична полимијалгија. Класичните симптоми вклучуваат:
* Болка и вкочанетост (умерена до јака) во вратот, рамената, надлактиците и колковите, кои ја намалуваат физичката активност, особено рано наутро/после спиење. Болката може да биде лимитирана само на една од овие зони.
* Замор и губиток на апетит (што може да доведе до губиток на телесна тежина) се исто така индикативни за ревматична полимијалгија.
*Анемија
* Симптоми слични на грип.
* Понекогаш е присутна и блага треска или абнормална телесна температура.
* Кај повеќето луѓе, се одликува со константен замор, слабост и понекогаш исцрпеност.
Околу 15 % од луѓето дијагностицирани со ревматична полимијалгија исто така имаат и темпорален артеритис, и околу 50% од луѓето со темпорален артеритис имаат ревматична полимијалгија.
2 Епидемиологија
Не постојат предуслови кој поединец ќе развие ревматична полимијалгија, но некои фактори покажуваат поврзаност со заболувањето.
*Обично, РП се јавува само кај лица над 50 години.*Просечната возраст на пациентите со РП е околу 70 години.*Жените имаат двапати поголема веројатност од развој на РП.*Околу 50 % од лицата со темпорален артеритис исто така имаат и ревматична полимијалгија.
Концентрационен логор Бухенвалд

Бухенвалд бил германски нацистички концентрационен логор основан на ридот на Тириншката Котлина во близина на Вајмар, Германија, во јули 1937 година. Тој бил еден од првите и најголемите концентрациони логори во рамките на териториите на Стариот Рајх. Меѓу првите затвореници имало голем број комунисти.
Затворениците биле од цела Европа како и одСоветскиот Сојуз, а меѓу нив имало Евреи, Полјаци и други Словени, ментално болни и инвалиди, политички затвореници, Роми, слободни ѕидари и воени заробеници. Исто така, имало обични криминалци и оние кои нацистичкиот режим ги сметал за сексуално девијантни. Сите затвореници принудно работеле во локалните фабрики за оружје. Недоволната храна и лошите услови, како и намерните егзекуции, довеле до 56.545 смртни случаи во Бухенвалд од 280.000 затвореници.
Кампот стекнал озлогласеност кога бил ослободен од Армијата на Соединетите Американски Држави во април 1945 година. Двајт Д. Ајзенхауер го посетил како командир.
Од август 1945 до март 1950 година, логорот го користеле советските власти како логор за интернација, каде што биле држени 28.455 затвореници, од кои 7.127 починале. Денес, остатоците од Бухенвалд служат како спомен-обележје и музеј.
Хајделбершки стар град

Хајделбершкиот стар град е област на јужниот брег на Некар . Се протега помеѓу реката и наклонот на Кунигштул под Хајделбершкиот замок . Создаден во 13 век и продолжен во 14 век, останал стариот град синоним за градот Хајделберг. Изгледот на овој град како барокен град на средновековен план го должи на реконструкцијата на Хајделберг по уништувањето во 1693 година во една војна.