procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Док (филм)

Док (француски: La jetée, англиски: The Jetty и The Pier) е дваесет и осум минутен црно-бел научнофанстастичен филм до 1962 година. Режиран е од французинот Крис Маркер. Филмот речиси целосно е составен од неподвижно фотографии. Тој ја раскажува приказната за експеримент со патување во времето во свет кој преживеал јадрена војна.
0.1 Заплет
Во филмот, преживеаните париски жители од Третата светска војна живеат во подземните галерии на Palais de Chaillot.
Тие прават истражувања за патување во времето, со надеж дека ќе испратата некого назад пред уништувачката војна, за да донесе храна, лекови или енергија за сегашноста. Патникот е машки затвореник. Неговото нејасно но опсесивно сеќавање од детството за жена во насилен инцидент на платформата на аеродромот Орли се користи како клуч за неговото патување назад во времето.
Постојано го враќаат назад во времето и тој постојано разговара со жената на терминалот. По неговото патување назад, експериментот продолжува со патување во иднината. Во кратката средба со напредните луѓе од иднината, тие му даваат моќна алатка доволна да му се даде живот на неговото уништено општество.
Кога ќе се врати, другите затвореници го туркаат во смрт. Пред да биде погубен, со него контактираат луѓето од иднината, кои му нудат да го земат во нивното време за да го спасат. Но, тој од нив бара да го вратат во неговото детство. Го враќаат и тој сфаќа дека насилниот инцидент на кој се сеќава како дете е всушност неговата смрт како возрасен човек.
Рене Лакост

Жан Рене Лакост - бил познат француски тенисер и стопанственик, наречен „крокодилот“ од навивачите поради своето кавгаџиство на теренот. Денес е најпознат како основач на марката на спортска опрема „Лакост“ со знакчето на алигаторот.
Во периодот од 1920-1930 бил еден од најдобрите светски тенисери и број еден во 1926 и 1927. Во 1933 ја основал фирмата за спортски маички со Андре Гилие. Во 1963 вовел револуција во технологијата на тениските рекети со употребата на челични цевки за рамот, наместо дотогаш стандардните дрвени рамки.
1 Гренд слем резултати
Отворено првенство на Франција
* Шампион поединечно: 1925, 1927, 1929
* Финалист поединечно: 1926, 1928
* Шампион во двојки: 1925, 1929
* Финалист во двојки: 1927
Вимблдон
* Шампион поединечно: 1925, 1928
* Финалист поединечно: 1924
* Шампион во двојки: 1925
Отворено првенство на САД
* Шампион поединечно: 1926, 1927
* Финалист во мешани: 1926, 1927
Меридијан

Меридијан или пладневник — линија на географска должина е замислен лак околу површината на Земјата од Северниот до Јужниот Пол. Сите места кои се наоѓаат на даден меридијан се вели дека се на иста географска должина. Името „меридијан“ доаѓа од латинскиот збор за пладне: на некој меридијан (географска должина) на Земјата е пладне кога Сонцето се наоѓа точно над таа линија.
За почетен се смета нултиот меридијан, кој се наоѓа во Гринич, Англија.
Ерес

Ерес или кривоверство — отстапување или промена на некој систем на верувања, особено на религија, која промена се противи на претходно воспоставените канони на тој систем на верувања. Оној кој се приклонува кон кривоверството се нарекува „кривоверец“ или „еретик“.
1 Кривоверството како тема во уметноста и во популарната култура
* „Еретикот од Соана“ — новела на германскиот писател Герхарт Хауптман.* „Ерес“ (англиски: ''Heresy'') - песна на американската група Најн инч неилс (''Nine Inch Nails'') од 1994 година.
2 Поврзано
* Богохулство
Жан Батист Карпо

Жан-Батист Карпо (француски: ''Jean-Baptiste Carpeaux''; 11 мај 1827 – 12 октомври 1875)) — истакнат француски вајар и сликар, застапник на правецот академизам.
Родсен е во Валансјен. Првите студии му биле под мајсторот Франсоа Руд. Карпо ја освоил наградата на Рим во 1854. и се преселил во Рим во потрага по инспирација кајшто ги проучувал делата на Микеланџело, Донатело и Верокјо. Останал во Рим од 1854 до 1861 и се стекнал со чувство за движење и спонтаност кои ги придружил во делата кон принципите на барокот.
Во 1861 направил биста на принцезата Матилда Бонапарт, и ова подоцна му донело неколку нарачки од Наполеон III. Работел на декорација на павилјонот Флора и на Операта Гарние.
Неговата склуптура „Танц“ сместена на десната страна на фасадата од Операта била критикувана како непристојна.
Карпо барал предмети од животот и на улиците и расчистил со класичната традиција.
Починал во 1875 г. во Париз.
1 Познати скулптури
* Уголино и синовите (Ugolin et ses fils) (1861, во збирката на музејот Метрополитен во САД ) со верзии и во други музеи вклучувајќи го и Музејот Орсе
* Танц (нарачана за Операта Гарние во Париз)
* Наполитанско рибарче (Jeune pêcheur à la coquille) - (Лувр, Париз )
* Девојче со школка
* Антоан Вато — споменик во Валансјен
2 Галерија
Километри на час

Километар на час — мерна единица за брзина. Симболот на единицата е км/ч (меѓународно: km/h).
Знакот км/ч е најшироко употребуван на сообраќајни знаци и автомобилски брзиномери. Затоа тој е неспоредливо поприсутен отколку правилната единица на системот SI, м/с (m/s). Заедно со kWh (киловат-час), км/ч е најчесто употребуваната мерна единица заснована на часот, кој е само „ единица вон SI прифатена за употреба со единици од SI“ од МБТМ.
1 Претворање
* 3,6 км/ч ≡ 1 м/с, SI-единица за брзина, метри во секунда
* 1 км/ч ≈ 0,277 78 м/с
* 1 км/ч ≈ 0,621 37 ми/ч ≈ 0,911 34 стапки во секунда
* 1 јазли ≡ 1.852 км/ч (точно)
* 1 милја = 1,609344 км (~1.61 км)* 1 милја на час = ~1,61 километри на час
* 1 километар на час = ~0,62 милји на час
2 Поврзано
* Величински редови (брзина)
* Милји на час
Изгубено-најдено (филм)

Изгубено-најдено е омнибус во германската продукција што ги поврзува приказните на младите режисери од најразлични средно и јужноевропски земји: Босна и Херцеговина, Бугарија, Естонија, Романија, Србија, Унгарија.
Целта на проектот е да се спојат луѓето што прават филмови и да се изгради мост со западноевропските односно
со германските продукциски партнери.
Четири краткометражни играни филмови, еден краток документарен филм и една анимација го рефлектираат новото сфаќање и тоа не само на младата генерација. Поединечните приказни во „Изгубено-најдено“ се поврзани преку естонскиот филм Гене-Рација, во кој еден архитект се обидува да ѝ помогне на својата сопруга при раѓањето на нивното заедничко дете. Притоа започнува едно фантастично патување – исто како и Вера со разузданиот белградскиот трамвај, двете девојчиња од различните половини на Мостар или бугарската фирма за организирање на свадби без невеста и зет...
Јела (филм)

Јела (|Yella) — германски филм од 2007 година во режија на Кристијан Пецолд.
1 Синопсис
Јела одлучува да го напушти малото гратче во Источна Германија за една работа во Западна Германија, која многу ветува. Зад себе остава распаднат брак и разрушени соништа. Во Хановер го запознава Филип кој работи за една компанија која работи со приватен капитал. Јела се докажува како негова секретарка во светот на ризичниот капитал. Сè се чини многу едноставно, игра на добитници. Филип е нејзиниот човек, внимателен, несентиментален, со цел пред себе, што може да стане нејзина иднина. Се чини дека Јела е на вистинкото место. Па сепак, во нејзиниот нов живот нешто постојано избувнува, се провлекуваат чудни гласови од сегашноста и шумови од минатото. Таа се плаши дека овој живот не е вистински, дека сонува. Сака да ги држи очите постојано отворени, да не се разбуди од сонот.
Спирохета

Спирохетите (''Spirochaetes'') се филогенетски одделна група на бактерии кои имаат единствена клеточна морфологија и начин на движење. Спирохетите се многу тенки, флексибилни, спирално-обликувани прокариоти кои се движат со помош на структури наречени осни филаменти или ендофлагелуми (внатрешни камшичиња). Флагеларните филаменти се содржат во еден слој кој се наоѓа помеѓу пептидогликанскиот дел на клеточниот ѕид и надворешната мембрана. Филаментите се истегнуваат или ротираат во нивните слоеви, што предизвикува клетката да се совива, истегнува или ротира за време на движењето. Повеќето спирохети се слободноживеачки (во кал и седименти), или живеат во групации со животни (на пример, во усната празнина на дигестивниот тракт). Неколку се патогени на животните (на пример, предизвикуваат лептоспироза кај кучињата, сифилис кај луѓето и борелиоза кај луѓето и кучињата).
Миксобактерија

Миксобактериите (''Myxobacteria'') се група на пупечки лизгачки бактерии кои сочинуваат единствен ред во групата на делта протеобактериите. Тие поседуваат уникатен тип на лизгачко движење. Вегетативните клетки се движат (лизгаат) заедно во вид на рој, а потоа се агрегираат и формираат многуклеточно плодно тело во кое се развиваат спорите. Миксобактериите имаат најсложено однесување и најсложен животен циклус од сите познати прокариоти. Тие се жители на почвата. Овие бактерии, заедно со лигавите мувли од еукариотите, се пример за паралелна (конвергентна) еволуција, бидејќи имаат слични животни циклуси во почвената средина.
1 Основни одлики
Вегетативните клетки на миксобактериите се типични Грам-негативни стапчиња кои се лизгаат по супстрат од типот на листови во распаѓање или животински измет, или, пак, колонии на други бактерии. Тие ги добиваат своите хранливи материи од супстратот, лизгајќи се по него и притоа оставајќи лигава трага која ја следат други миксобактерии. Доколку се потрошат хранливите извори, клетките испраќаат меѓусебен сигнал за агрегација, при што формираат рој од миксобактерии кои се преобразуваат во многуклеточно плодно тело кое содржи миксоспори, вид на дормантни (спиечки) клетки добиени од диференцирана вегетативна клетка. Кај видот ''Stigmatella'', миксоспорите се спакувани во секундарни структури наречени цисти, кои се развиваат на врвот на плодното тело. Светлообоените плодни тела на миксобактериите (кои содржат милиони клетки и спори) може да се забележат и со голо око на листови во фаза на распаѓање или животински измет.
Босилек

Босилек или босилок, поточно сладок босилек — растение од семејството на усноцветните (''Lamiaceae''). Босилекот е мека нискорастечка билка која се одгледува во топли клими. Потекнува од Иран, Индија и други тропски региони на Азија, и се култивира барем 5.000 години. Постојат многу видови босилек: оној што се употребува во италијанската кујна се нарекува „сладок босилек“, за разлика од „тајландскиот“ или „светиот“ кои се употребуваат во Азија.
Најчесто се користи во националните кујни на Италија, Тајланд, Виетнам и Лаос.
Зборот „босилек“ веројатно доаѓа од грчкиот збор за крал (''el'' - „василеос“) бидејќи според легендите босилек никнал на местото кај што светите Константин и Елена го откриле светиот крст.
Се верува и дека можеби босилекот се употребувал во некое обредно кралско капење или лековита смеса.
1 Здравствени дејства
Во последно време има многу истражувања за дејството на есенцијалните масла во босилекот. Научните студии утврдиле дека состојките на маслото од босилек имаат силно антиоксидансно својство, според тоа делува против стареење, против рак, вируси и микроби.
Покрај тоа, босилекот го намалува таложењето на плочкасти клетки кај глувците, што значи дека можеби делува и против артериосклерозата. Во Индија, босилекот традиционално се користи како дополнителен лек против стрес, астма и дијабетес.
Од друга страна, познато е дека босилекот содржи естрагол кој е познат канцероген кај глувците, но дејството кај човекот сѐ уште не е познато.
2 Босилокот во народното творештво, уметноста и популарната култура
Босилокот е присутен како тема во народното творештво, во литературата и во популарната култура:
* „Садила Јана ран босилок“ - македонска народна песна.* „Садила Мила босилек“ - македонска народна песна.* „Пуштат билка по бел босилек“ - македонска народна песна.* „Босилокот на Изабета“ - расказ во „Декамерон“ на Џовани Бокачо.
3 Поврзано
* Босилек (род) (''Ocimum'')
Блузот на Шулце (филм)

Блузот на Шулце е германски филм од 2003 година. Режисер е Михаел Шор. Главните улоги ги толкуваат: Хорст Краузе, Харалд Вармбрун, Карл/Фред Милер и Урсула Шухт.
0.1 Кратка содржина
Шулце го минува својот живот во едно мало источногерманско село. Неговиот живот меѓу работата и кафеаните, народната музика и риболовот одеднаш завршува кога тој и неговите другари Манфред и Јирген одат во предвремена пензија. Додека овие двајца сè повеќе се препуштат на ништожноста, Шулце преку својот мал радиоприемник открива туѓ живот: блузот... Од својата армоника со која досега свирел полка, хоби-музичарот одненадеж почнува да произведува вжештени јужни звуци... Ова е премногу за локалното музичко здружение. Поставен пред изборот да се врати на стариот ритам или да заврши како осамен чудак, Шулце донесува одлука која го води до длабоките мочуришта на Луизијана...
Музички жанр

Музички жанр (или музички правец) — еден вид на музичка категорија, којашто опфаќа повеќе музички звуци од ист тип, коишто може јасно да се разликуваат од некој друг тип на музика.
Уште во периодот на ренесансата луѓето почнале да ја класифицираат музиката во жанрови. Во неговата книга, Даглас М. Грин(Douglass M. Green) пишува како 61. дело на Бетовен и 64. на Менделсон се од истоветен жанр, двете претставуваат виолински концерти, но во различна форма, итн.
Други пак, велат дека жанрови и стилот на музика се сосем различни концепти.
Исто така, понекогаш географското потекло на музиката се користи за дефинирање на музички жанр.
Најчесто жанровите се групираат во следниве групи
* уметничка, популарна, традиционална музика
* регионална и национална музика
* мешана музика
1 Музички правци
Овде се наведени дел од музичките правци кои во модерната ера се широко раширени со голем број на под правци.
* Класична музика
* Црковни хорови
* Џез
* Блуз
* Рок
* Фанк
* Метал
* Ска, реге
* Електронска музика
* Хип-хоп, рап
* Поп
Децата на месечевата светлина (филм)

„Децата на месечевата светлина“ е германски филм од 2006 година во режија на Мануела Штаке. Улогите ги играат Леоние Крал, Лукас Калмус, Ренате Креснер.
1 Кратка содржина
13-годишната Лиза дома се грижи за својот двојно помлад брат Паул кој страда од неизлечиво кожно заболување т.н. „Болест на месечевата светлина“ и не смее да излегува на сонце. Таа му измислува еден прекрасен универзум од приказни во кој тој самиот е капетан на вселенски брод кој залутал од некоја друга звезда на земјата. За време на денот, тој заедно со Лиза доживува фантастични авантури сè додека заоѓањето на сонцето повторно не му овозможи да фукционира нормално. Во оној момент кога Лиза се заљубува во Симон, Паул реагира љубоморно, а Лиза е растргната помеѓу возбудливте часови кои ги поминува заедно со Симон и Паул, кој копнежливо и се понестрпливо ја чека. Постои само една шанса: Симон мора да стане дел од универзумот на Паул.
Кудуз

„Кудуз“ е југословенски филм од 1989 година, во режија на Адемир Кеновиќ, кој е автор и на сценариото, заедно со Абдулах Сидран. Главните улоги ги играат: Слободан Ќустиќ, Снежана Богдановиќ, Бранко Ѓуриќ, Божидар Буњевац, Ивана Легин и Мустафа Надаревиќ. Музиката за филмот ја компонирал Горан Бреговиќ.
1 Синопсис
Во мрачниот амбиент на градската периферија започнува приказната за локалната заводничка која се мажи за поранешниот затвореник Кудуз (го игра Ќустиќ), човек кој е растргнат од страстите. Почетните несогласувања и кавги меѓу младенците неизбежно водат кон трагичен крај на оваа врска и Кудуз извршува злосторство. За време на оваа бурна врска се одвива благородната и чиста љубов меѓу Кудуз и неговата петгодишна паштерка.
Дводомен парламент

Дводомен парламент е парламент кој е организиран околу две легислативни тела (два дома). Дводомен парламент обично имаат поголемите земји, федерациите, бинационални или повеќенационални земји, итн.
Идејата за дводомен парламент потекнува од потребата да бидат застапени различни форми на претставување во парламентот: на пример ако се работи за федерација, во долниот дом може се застапени граѓаните на мнозински принцип, а во горниот дом може да се застапени федералните единици на паритетен или подеднаков принцип. Таков е случајот во САД, кајшто Претставничкиот дом има пропорционална застапеност на сојузните држави според населението, а во Сенатот секоја сојузна држава е застапена со по двајца претставници.
Во други случаи, долниот и горниот дом ја претставуваат поделбата на власта помеѓу народот и монархот, како што е тоа во Обединетото Кралство: во долниот дом се претставени граѓаните, а во горниот претставниците назначени од монархијата - лордовите.
Вообичаено, последниот збор во донесувањето на законите го има горниот дом, но во некои случаи тој има само советодавна улога.
Во принцип, донесувањето на закони во дводомниот парламент се одвива најмногу во три фази:
# усвојување на предлог-закон во долниот дом
# потврдување на предлог-закон во горниот дом
# одобрување на предлог-законот од претседател, монарх или нивни повереник, ако такво овластување е предвидено со устав, деловник или некој друг правен акт или вообичаено во праксата.
1 Поврзано
* Еднодомен парламент
* Парламент
Зеландија

Зеландија, исто така позната како Тасмантида) — потопен континент или микроконтинент кој потонал по одвојувањето од Австралија пред 60-85 милиони години и од Антарктик пред 130 и 85 милиони години.
Овој континент комплетно е потопен пред околу 23 милиони години а поголемиот дел од него (93%) останал под Тихиот Океан.
Зиландија има површина од 3.500.000 квадратни километри, и со тоа е поголема од Гренланд или Индија, а речиси е половина од површината на Австралија. Необично е долга и тесна, и се протега од Нова Каледонија на север до подантарктичките острови на Нов Зеланд на југ (латитуда од 19° до 56° југ). Нов Зеланд е најголемиот дел од Зиландија кој се наоѓа над површината на морето.
Најголемите потпоени делови на Зеландија се Лорд Хауовиот Остров, Челинџерската Висорамнина, Кемпеловата Висорамнина, гребенот Норфолк, и островот Четем. Помалите делови ги опфаќаат висорамнината Луизијада, островот Мелиш, Кенската Висорамнина, Честерфилдската Висорамнина и гребенот Дампиер.
На Зеландија ѝ припаѓаат големите крајбрежни рибници, како и најголемото поле на гас во Нов Зеланд, блиску до Таранаки. Дозволата за искористување на нафтата во Големиот Јужен Басен е дадена во 2007 година. Минералните наоѓалишта вклучувајќи ги железниот песок, вулканските сулфиди и фероманганот се настанати подоцна.
1 Геологија
Зеландија не е како другите континенти, бидејќи го сочинуваат две речиси паралелни гребени, одвоени од пукнатина. Гребените се карпи од континентот, но пониски се во висина од нормалните континенти.
Пред околу 25 милиони години, јужниот дел од Зеландија, кој се наоѓа на Тихоокеанската Плоча, почнал да се придвижува кон северниот дел (кон Индоавстралиската Плоча). Резултатот на ова поместување е видлив на геолошките карти. Ова придвижување исто така го изместило басенот на Нова Каледонија од неговата претходна позиција.
Вулканска активност на Зеландија се случува пред, за време и после одвојувањето од суперконтинентот Гондвана. Иако Зеландија е изместена околу 6000 километри кон северозапад, интерконтиненталната вулканска активност покажува состав на магмата сличен на составот на вулканите од соседните делови на Антарктик и Австралија.
2 Биогеографија
Нова Каледонија лежи на северниот крај од древниот континент, додека Нов Зеланд се наоѓа на плочата која го пресекува. Фосилизираните шуми кои ги има во Кјурио Беј, се налик на денешните борови од видовите каури и норфолшки бор, а на Зеландија можеле да се видат како растат пред околу 180 милиони години, во време на периодот Јура, пред да се оддели од Гондвана.
Зеландија нема домородна копнена фауна.
Вистина или предизвик (филм)

''„Вистина или предизвик“'' — германски филм од 2004 година. Режисери се Јан Мартин Шарф, Арне Нолтинг, а улогите се на Катарина Шитлер, Јохен Никел, Терезе Хемер и др. Овој филм е комедија за млади и за стапувањето во светот на возрасните.
1 Содржина
Откако 18-годишната Аника по вторпат ја губи годината, таа мора да го напушти училиштето. Не осмелувајќи се да им го соопшти неуспехот во училиштето на своите амбициозни родители, младата жена бега и се заплеткува во еден привиден свет од лаги и преправања. Секое утро таа храбро ја напушта
куќата за навидум да оди на училиште. Таа всушност го поминува времето во еден напуштен автобус или се сретнува со Кај, момчето од соседната населба.
Таа чека прилика за да се исповеда. Животот со лаги додуша има и своја романтична страна, но сепак, постојаните лаги се закануваат да ѝ ја уништат љубовта на Аника.
2 Наводи
На крајот пристигнуваат туристи (филм)

На крајот пристигнуваат туристи е германски филм од 2007 година. Оваа драма е во режија на Роберт Талхајм. Главните улоги се на Александар Фелинг, Ричард Рончевски, Барбара Висоцка.
0.1 Синопсис
Оваа тивка, впечатлива драма докажува дека од сооветна временска перспектива за Аушвиц може да се раскажува разумно и со чувства.
Свен, еден млад Германец, воопшто не помислува на меморијалот на концентрациониот логор во Аушвиц кога се пријавува за цивилна служба во странство. Аушвиц за него претставува мало гратче во Полска, со чуден јазик, се разбира и најстрашниот симбол на холокаустот: најголемиот германски логор за уништување, и сè она што го слушал на часовите по историја. Отежнувачка околност е што Свен треба да се грижи за Станислав, кој преживеал во концентрациониот логор и е полн со омраза. Тој раскажува приказни-сведоштва за тоа време, поправа куфери и го шиканира Свен. На разбирање наидува само кај младата преведувачка Ања. Ања сака да го напушти градот, а Свен одлучува да се отакаже од сè. Со спакувани куфери седи на железничката станица. На крајот сепак пристигнуваат туристи, како секој ден, и Свен мора да донесе одлука...
Еднодомен парламент

Еднодомен парламент е парламент кој е организиран околу едно легислативно тело (еден дом). Многу земји во светот со еднодомен парламент се помали и хомогени унитарни држави, поради што втор (горен) дом се смета за непотребен. Ваков пример е Република Македонија, чиј еден и едниствен законодавен дом е Собранието на РМ.
Во принцип, донесувањето на закони во еднодомниот парламент се одвива најмногу во две фази:
# усвојување на предлог-закон во парламентот
# одобрување на предлог-законот од претседател, монарх или нивни повереник, ако такво овластување е предвидено со устав, деловник или некој друг правен акт или вообичаено во праксата.
1 Поврзано
* Дводомен парламент
* Парламентарен систем
Средорек

Средорек (или речен остров) — мал остров или место помеѓу ракави на река.
Средорекот се формира со таложење (седиментација) на нанос во коритото, која со време се натрупува и расте или пак со таложење врз суво парче земја кое речните ракави го заобиколиле. Средореците се долги и тесни, и можат да станат постојани острови. Меѓутоа средореците можат и да еродираат: одронетиот нанос се таложи на друго место низводно и може да создаде нов средорек. Река со голем број на средореци се нарекува многурасточна река.
1 Поврзано
* Ада
* Нанос
* Спрут
14 октомври (починале)

1856, Јохан Каспар Мерц — австроунгарски гитарист и композитор.
1944, Ервин Ромел — германски фелдмаршал, познат како „Пустинска лисица“ (р.1891).
1958, Николај Заболоцки — советски и руски поет.
1977, Бинг Крозби — американски глумец и пејач, добитник на филмската награда „Оскар“.
1990, Леонард Бернштајн — американски композитор, пијанист и диригент, познат по музичките нумери во филмот „Приказна од западната страна“.
2010, Беноа Манделброт — француско-американски математичар, познат изучувач на фракталите (р. 1924).
2012, Бранко Чрнац Туста — хрватски рок-пејач, член на групата КУД Идијоти.
2018, Милена Дравиќ — српска и југословенска глумица.
2021, Марко Живиќ — српски глумец.
2022, Роби Колтрејн — британски глумец.
2025, Пенелопе Милфорд — американска глумица.
2025, Д’Анџело — американски поп-музичар.
Црвени Стени

Црвени Стени (|Σπήλαιο Πετραλώνων = „Петралонска Пештера“) — пештера на полуостровот Халкидик во месноста Камени Гумна кај с. Теклели (Петралона), 35 км југоисточно од Солун, Егејска Македонија. Тука се откриени најастарите човечки останки во светот. Се работи за човечки череп четвриот леден период кој според одликите потекнува од времето меѓу хомо еректус и хомо сапиенс, со старост меѓу 500.000 до 100.000 години. Овој пронајдок на човек од Егејска Македонија е постар дури и од познатиот Неандерталец од Германија, чија старост се проценува на 30.000–100.000 години.
Со пронајдокот од Егејска Македонија се рушат и теориите за Неандерталецот како најстар предок на човекот, особено што и други пронајдоци од најново време покажале дека тој бил суштество сосем различно од човекот или некаков човечки предок.
Список на катедрали во Нов Зеланд

Ова е список на катедрали во Нов Зеланд на Северниот и Јужниот Остров.
1 Северен Остров
2.1 Англикански
* Света Троица, Окленд (''see '')
* Катедрала Св. Петар, Хамилтон (''see '')
* Катедрала Св. Јован, Нејпиер
* Свети Павле, Велингтон
2.2 Римокатолички
* Катедрала Св. Патрик и Св. Јосиф, Окленд (''see '')
* Катедрала Света Дева Марија, Хамилтон
* Катедрала на Светиот Дух, Палмерстон Норт (''see '')
* Катедрала на Исусовото Срце, Велингтон (''see '')
2 Јужен Остров
2.1 Англикански
* Катедрала Христова Црква, Нелсон
* Катедрала Христова Црква, Крајстчерч
* Катедрала Св. Павле, Данидн
2.2 Римокатолички
* Црква на Светата Причесна (Крајстчершка базилика), Крајстчерч
* Базилика на Христовото Срце, Тимару
* Катедрала Св. Јосиф, Данидн
3 Наводи
*
Џенерал Електрик

Џенерал Електрик (англиски: ''General Electric Company'', ''GE'') е мултинационална компанија со седиште во САД. Според пазарната вредност на акциите, „Џенерал Електрик“ е трета највредна компанија во светот.
1 Историја
Компанијата настанала кога во 1876 година, Томас Едисон отворил нова лабораторија во Менло Парк, Њу Џерси. Од таа лабораторија настанал веројатно најупотребуваниот производ во светот - електричната светилка. Веќе во 1890. година, Едисон ги водел своите бизниси во фирма која се викала „Едисон Џенерал Електрик Компани“. Во 1892. година, компанијата на Едисон се споила со конкурентот „Томсон-Хјустон Електрик Компани“ со што настанала фирмата „Џенерал Електрик“, со седиште во Скенектади, во државата Њујорк.
Поради намаленото влијание во формирањето на вредноста на индексот, во 2018 година било најавено дека „Џенерал Елетктрик“ нема повеќе да биде дел од познатиот берзански индекс „Дау Џонс“ (''Dow Jones'') во кој членувала од 1907 година.
Аеродром Подгорица

Аеродромот во Подгорица (Српски/Црногорски: Аеродром Подгорица, Aerodrom Podgorica)(IATA: TGD, ICAO: LYPG) е меѓународен аеродром сместен 11 километри јужно од центарот на Подгорица. Аеродромот е главна централа на Montenegro Airlines, и е еден од двата јавни аеродроми во Црна Гора.
1 Главен Терминал
Со зголемениот авиосообраќај во Црна Гора во последните неколку години, сегашниот таканаречен "стар" терминал, мал, со само две порти за авионите, стана премал за протокот на патници, и со тоа градењето на нов терминал стана неизбежно.
Нов патнички терминал се отвори на 14 мај 2006 година, на кој постојат 8 порти за пристигање и 2 порти за заминување, и е способен да прими околу 1 милион патници на годишно ниво. Покрај конструкцијата на нов терминал, надоградени беа и придружните објекти на аеродромот.
Терминалната зграда е целосно алуминиумска со структура од стакло. На терминалот постојат неколку ресторани, кафе барови, продавници, како и подружници на неколку банки.
2 Воено користење
Аеродромот во Подгорица е цивилен аеродром, но пистата исто така се користи и од страна на военото воздухопловство на Црна Гора.
3 Авиокомпании и одредишта
* Adria Airways (Љубљана)
* Austrian Airlines (Виена)
* bmi (Лондон Хитроу)
* Croatia Airlines (Загреб)
* Jat Airways (Белград)
* Малев (Будимпешта)
* Montenegro Airlines (Белград, Франкфурт, Лондон Гетвик, Љубљана, Париз Де Гол, Рим Фјумичино, Виена, Цирих)
* Moskovia Airlines (Москва Домодедово)
* Norwegian Air Shuttle (Осло)
4 Инциденти
* На 25 јануари 2005 година, авион од типот Фокер 100 под боите на Montenegro Airlines при слетување излезе од пистата. Два патника, пилотот и копилотот беа полесно повредени. Подоцна авиокомпанијата беше тужена од страна на патниците поради тоа што беше единствената авиокомпанија која оперираше на аеродромот тој ден, другите летови беа откажани поради недостиг од опрема за одледување.
* На 11 септември 1973 година, 41 лице загинаа, кога авион на ЈАТ се сруши на врвот Бабин Заб северно од Подгорица.
Организација за храна и земјоделство на ООН

Организацијата за храна и земјоделство на ООН (англ. ''Food and Agriculture Organization of the United Nations'') или скратено ФАО е основана во 1945 година како организација на Обединетите Нации за борба против гладот. Целта на ФАО е да биде извор на информации и знаење за производството на храна и за исхраната. ФАО им помага на посиромашните земји да го модернизираат земјоделството, шумарството и рибарството и да обезбедат здрава исхрана за сите.
ФАО има осум оддели:
* Земјоделство и заштита на потрошувачите
* Економски и социјален развој
* Рибарство и водостопанство
* Шумарство
* Човечки, финансиски и физички ресурси
* Знаење и комуникации
* Управување со природни ресурси и
* Заштита на околината и техничка соработка.
Уранија

Во старогрчката митологија Уранија (|Οὐρανία), што значи „небесна“, била муза на астрономијата и астрологијата. Таа обично е насликана со глобус во својата лева рака и (зашилен) стап во десната, додека нејзината нога е поставена на желка, симболот на молчењето. Таа била способна да ја предвиди иднината од позицијата на ѕвездите. Честопати е поврзувана со универзалната љубов и Светиот Дух. Облечена е во наметка на која се извезани ѕвезди, а нејзините очи се фокусирани кон небото. Најмили и се луѓето кои се занимаваат со филозофија и со небесните работи.
Клод Леви-Строс

Клод Леви-Строс (|Claude Lévi-Strauss; во Брисел - во Париз) — француски антрополог, познат како „татко на современата антропологија“.
1 Животопис
Леви-Строс е роден во еврејско семејство и пораснал во Париз, на улица во XVI округ наречена според уметникот Никола Пусен, на чие дело тој подоцна се воодушевувал и пишувал за него. Таткото на Леви-Строс исто така бил сликар, а Клод се родил во Брисел токму затоа што татко му имал договор за да работи во тој град.
Илјада чудесни сонца (книга)

Илјада чудесни сонца (англиски: ''A Thousand Splendid Suns'') — роман на Халед Хосеини кој првпат бил објавен во Велика Британија во 2007 година.
1 Тема
Романот ''Илјада чудесни сонца'' е незаборавен портрет на една ранета земја (Авганистан) и вистински трогателна приказна за семејството и пријателството, неизбришлива слика на горчливата судбина на многу жени од муслиманскиот свет.
Халед Хосеини започнува со својата приказна раскажувајќи на еден сосема обичен начин, за постепено да почне да ја открива трагичната драма на ликовите преку силно крешендо на емоции.
Главните ликови на романот се Маријам и Лејла. Нивните судбини, на прв поглед сосема различни (филозофијата на трпеливост и помиреност со судбината на едната со борбеноста и плановите за иднина на другата), стануваат една заедничка трогателна приказна. На само 15-годишна возраст Маријам ја праќаат во Кабул да се омажи за несреќниот и огорчен Рашид кој е триесет години постар од неа. Речиси две децении подоцна, во земјата која забрзано тоне во пропаст, трагедијата ја погодува петнаесет годишната Лејла која по смртта на своите родители мора да го напушти домот и да стане дел од несреќното домаќинство на Маријам. Лејла и Маријам ќе пронајдат заемна утеха а нивното пријателство ќе стане толку силно како врската меѓу две сестри, нераскинливо како онаа меѓу мајка и ќерка во хаосот на војните кои се испреплетуваат на авганистанското тло.
Со тек на години во Авганистан на власт доаѓаат талибанците, улиците на Кабул горат од бомби и истрели, а животот се претвора во очајничка борба против гладот, суровоста и стравот. Истрајноста на двете жени, Лејла и Маријам, наидува на искушенија кои не можеле да ги сонуваат ниту во своите најстрашни кошмари. Но сепак, љубовта умее да го натера човекот на незамисливи дела, да му помогне со чудесно јунаштво да ги надмине и најстрашните препреки. Маријам го убива Рашид во мигот кога тој се нафрла на Лејла и се обидува да ја задави. Маријам е подготвена да ја плати најстрашната цена - стрелање, кое за Лејла ќе значи слобода и нов живот во семејството со љубовта на својот живот — Тарик.
2 Поврзано
* Халед Хосеини
Лазањи

Лазањите (итал. ''lasagne'') се карактеристично италијанско јадење, особено застапено во италијанските региони Емилија-Ромања и Марке, односно во целата Централна Италија. Лазањите се јадат низ целиот свет и се еден вид на синоним за италијанската кујна.
Лазањите имаат правоаголна или квадратна форма и се употребуваат пред сѐ за печени јадења во рерна.
1 Подготвување
Најраспространетата рецепта и воедно наједноставна, предвидува како додаток на лазањите сос рагу, бешамел и пармезан. Во поново време е воведена употребата и на сирењето моцарела и многу често, наместо обичните лазањи направени од јајца, се употребуваат лазањи со зелена боја кои се направени со додавање на спанаќ.
Исто така мошне распространети се и белите варијанти на лазањи кои како додаток често имаат печурки.
2 Регионални варијанти
Во Тоскана таканаречените ''lasagne bastarde'' или ''lasagne matte'' („луди лазањи“) од Луниџана, се произведуваат со додавање на брашно од костени покрај она од пченица, со различна процентуална застапеност која може да варира од 20% до 60%.
Во Северна Италија терминот ''лазањи'' исто така може да означува долги и широки (околу 2 cm) правоаголни тестенини направени со јајце и кои треба речиси секогаш да се јадат суви, поретко во чорби.
Комисија за односи со верските заедници и религиозни групи

Комисија за односи со верските заедници и религиозни групи (КОВЗРГ) — само­сто­­ен орган на државната управа, надлежен за односите помеѓу верските заедници и ре­­ли­гиозните групи и државата. Комисијата ја следи работата на 26 цркви, верски заедници и религиоз­ни гру­пи во Република Македонија. Сегашен директор е Оливера Трајковска. Институцијата се наоѓа во Скопје.
1 Основна цел и организациона структура
Основна задача на Комисијата за односи со верските заедници и ре­лиги­оз­­ни групи е да помага при разрешува­ње на прашањата кои ќе се појават по­ме­ѓу вер­ски­те заедници и ре­лигиозни групи во Република Македонија и држав­ни­те органи, односно, таа се јавува ка­ко врзна точка меѓу државата и верските заедници.
Активностите на Комисијата произлегуваат од нејзи­ни­те ов­ла­стув­ања од Законот за државната управа, Законот за верските заедници и религиозните групи, како и од обврските кои Комисијата ги има или од неа се бараат да бидат исполнети од стра­­на на Собранието на Република Македонија и од страна на Владата на Република Македонија, а се од­ви­­ваат спо­­ред ут­врдена програма за работа на Комисијата.
Во Комисијата постојат следните организациони облици:
# Сектор за прашања на односите со верските заедници и религиозни гру­пи со две одделенија и тоа:
## Одделение за утврдување на правната положба на верските заедници и ре­лигиозни групи;
## Одделение за утврдување на односите помеѓу државата, верските заед­ни­ци и религиозни групи.
2 Историја
За првпат како служба која е основана за верски работи се јавува во периодот од 1944 до 1945 год. како верско поверенство. Потоа, од 1945 до 1951 год. овој орган се наоѓа во состав на тогашниот Секретаријат за внатрешни работи. Од 1951 год. па до денес постои како самостоен државен орган, а во изминатите го­дини го ме­нуваше само својот назив.
Така, од 1951-1962 год. постои како Коми­си­ја за верски прашања, од 1963-1976 год. како Републичка комисија за верски прашања, од 1977-2000 год. како Републичка комисија за односи со верските заедници, а од 2000 година до денес, како Комисија за односи со верските заедници и религиозни групи. За целиот овој период до 2000 година, со органот раководи функцио­нер на ниво на потпретседател на Влада, односно министер, а со законските ре­ше­нија од 2000 година па наваму, претседател / директор, именуван од Владата на Република Македонија.
Сикјес

Сикјес или Сикее (|Συκιές, ''Сикјес'') — приградско подрачје на Солун, Егејска Македонија, денес во општината Неаполи-Сикјес на Солунскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 35.545 жители (2021). Претставува административен центар на денешната општина Неаполи-Сикјес.
1 Географија и местоположба
Населбата е сместена во подножјето на планината Хортач, во непосредна близина на градот Солун, надвор од неговите западни ѕидини, источно од населбата Неаполи. Зафаќа површина од 7,982 км<sup>2</sup>.
2 Историја
Населбата била подигната во 1922 г. од грчки колонисти од Мала Азија.
Со наредба на грчката влада од 18 јануари 1934 година кон Сикјес се припоени исто така новосозданените доселенички населби Неа Варна, Леванти, Ригас Фереос, Колокотронис, Арго, Заими, Топ Алти и населбите Ексо тон Тихон и Гени ке Ески Делик.
3 Стопанство
Населението исклучително се занимава со градски занимања.
4 Население
Населбата за прв пат се спомнува во пописот од 1928 година кога броело 1.200 жители. Во пописот од 1940 година, селото било забележано со 7.595 жители, во 1951 година со 9.626, во 1961 година со 16.697, во 1971 година со 23.574, во 1981 година со 32.288, а во 1991 година со 34.059 жители.
5 Самоуправа и политика
Во 1954 година, населбата станала самостојна градска општина, а атарот на општината опфаќал површина од 9,782 квадратни километри. Во нејзиниот состав влегувале населбите Арменохори и Реџик.
Населбата припаѓа на општинската единица Сикјес со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Неаполи-Сикјес, во округот Солун.
6 Културни и природни знаменитости
Цркви
* Црква „Св. Тодор“ — изградена во 1964 година, подигната врз темелите на постара црква од VII век.
7 Наводи
8 Надворешни врси
*
Филипо Инѕаги

Филипо Инѕаги (|Filippo Inzaghi; ) — италијански фудбалски тренер и поранешен фудбалер. Тој е моментално без ангажман откако последно беше тренер на екипата на Болоња во 2019 година.
Инѕаги настапувал на позицијата напаѓач за неколку италијански клубови, а најголемиот дел од својата кариера го поминал во екипите на Јувентус и Милан, со кој освои две титули во Лигата на шампионите во (2003 и 2007), и три скудета во Серија А, едно со Јувентус во 1998 година и две со Милан во 2004 и 2011 година. Тој е еден од најплодните напаѓачи на сите времиња, и е на петтото место во Италија, со 313 постигнати голови во официјалните натпревари. Тој во моментов е четврти голгетер на УЕФА евиденција на клупско натпреварување и статистика со постигнати 70 гола, веднаш зад Раул Гонсалес, Лионел Меси и Кристијано Роналдо. Тој е, исто така, врвен меѓународен стрелец на Милан во историјата на клубот со 43 голови. Исто така го држи рекордот со најмногу хет-трика во Серија А - 10.
На репрезентативно ниво, Инѕаги забележал 57 настапи за италијанската репрезентација во периодот меѓу 1997 и 2007 година, постигнувајќи 25 гола. Тој ја претставувал својата земја на три Светски првенства, и бил во составот 2006-тата година на Светско првенство во Германија каде италијанците го освоиле златниот медал. Исто така тој учествувал и на Европскот првенство 2000, каде што го освоил второто место на турнирот.
Масимо Амброзини

Масимо Амброзини (роден на ) — поранешен италијански фудбалер кој играл на позиција играч за врска. Поголемиот дел од својата кариера ја поминал во екипата на Милан, каде што тој поминал цели 18 години, освојувајќи многу титули и бил исто така назначен за капитен на тимот од 2009 до 2013 година по пензионирањето на Паоло Малдини. Амброзини се повлекол од професионалното играње на фудбал во 2014 година, после една сезона помината во Фиорентина.
На репрезентативно ниво тој ја претставувал Италија на Летните Олиписки игри во Сиднеј во 2000 година, и на два Европски првенства, освојувајќи го вицешампионскиот медал на УЕФА Еуро 2000.
Тој во моментов работи како критичар и фудбалски коментатор за ''Sky Sports''.
Бајанхонгор (покраина)

Бајанхонгор (монголски: ''Баянхонгор'') е една од 21-та покраина на Монголија. Покраината се наоѓа на југот од земјата и главен град е Бајанхонгор.
1 Сообраќај
Во покраината Бајанхонгор се наоѓа аеродромот „Бајанхонгор“, со две писти и се користат за редовни летови кон Улан Батор.
2 Области
+ Областите во Бајанхонгор
Област, монголски, Население(крај на 2000), Население(крај на 2006), Центар на областанаселение (крај 2006), Површина (км<sup>2</sup>), Густина (/км<sup>2</sup>)
Бацаган, Баацагаан, 4,526, 3,568, 422, 7,447, 0.48
Бајан-Ово, Бајанхонгор, Баян-Овоо, 3,043, 2,912, 731, 3,244, 0.90
Бајан-Ондор, Бајанхонгор, Баян-Өндөр, 2,692, 2,559, 548, 16,891, 0.15
Бајанбулаг, Бајанхонгор, Баянбулаг, 2,252, 2,143, 463, 3,170, 0.68
Бајангови, Бајанхонгор, Баянговь, 2,903, 2,703, 628, 4,662, 0.58
Бајанхонгор *, Баянхонгор, 20,501, 26,588, 26,588, 64, 415.44
Бајанлиг, Баянлиг, 3,842, 3,316, 805, 11,918, 0.28
Бајанцаган, Бајанхонгор, Баянцагаан, 3,946, 3,599, 634, 5,395, 0.67
Богд, Богд, 3,226, 2,900, 613, 3,983, 0.73
Бомбогор, Бөмбөгөр, 2,755, 2,584, 656, 3,044, 0.85
Буцаган, Бууцагаан, 4,258, 3,452, 901, 5,840, 0.59
Ерденецогт, Эрдэнэцогт, 5,158, 4,235, 933, 4,100, 1.03
Галут, Галуут, 5,275, 4,012, 644, 5,047, 0.79
Гурванбулаг, Бајанхонгор, Гурванбулаг, 2,915, 2,594, 350, 4,442, 0.58
Џаргалант, Жаргалант, 4,374, 3,173, 697, 4,175, 0.76
Џинст, Жинст, 2,352, 2,023, 376, 5,313, 0.38
Хуремарал, Хүрээмарал, 2,466, 2,064, 325, 4,328, 0.48
Олзит, Бајанхонгор, Өлзийт, 3,721, 3,353, 661, 3,853, 0.87
Шинеџинст, Шинэжинст, 2,469, 2,187, 319, 16,501, 0.13
Заг, Заг, 2,440, 2,264, 592, 2,561, 0.88
Џанлука Ѕамброта

Џанлука Ѕамброта (роден на ) — поранешен италијански фудбалер кој играл на позиција одбрана.
Својата фудбалска кариера ја започнал во екипата на ФК Комо (1994-1997), за да во периодот од 1997 до 1999 година настапува за ФК Бари. Во 1999 година потпишал за ФК Јувентус но си заминал оттаму по скандалот со наместени натпревари во 2006 година кога "Старата дама" административно била исфрлена во Серија Б.
Така во 2006 година потпишал за ФК Барселона за 14 милиони евра каде што го освои супер купот на Шпанија. Во 2008 година тој се врати во Италија, во екипата на Милан со кој ја освои својата трета титула во Серија А, како и купот на Италија во 2011 година. После поминати четри сезони на Сан Сиро, Ѕамброта кариерата ја заврши во швајцарскиот Кјасо, во сезоната 2013/14 година.
За репрезентацијата на Италија, има забележа 98 настапи и играше на три Свестски првенста во фудбал, три Европски првенства и еден куп на конфедерации во 2009 година. Тој беше дел од репрезентацијата на Италија, која играше во финалето на Европското првенство 2000 година во Белгија и Холандија, а на Евро 2004 година во Португалија, тој беше избран во најдобриот тим на првенството. Исто така тој беше незаменлив дел од одбранбената линија на Светското првенство во фудбал 2006 година во Германија, каде што Италија го освои златниот медал.
Ѕамброта е награден со Орден на Витез за заслуги на Република Италија (Cavaliere O.M.R.I.) во 2000 година и тој беше Офицер на истиот редослед (Ufficiale O.M.R.I.) во 2006 година [3].
Алесандро Неста

Алесандро Неста (роден на ) — поранешен италијански фудбалер кој играл на позиција одбрана.
Неста својата професионална кариера ја започнал со Лацио, каде настапувал во периодот од 1993 до 2002 година за да премине во редовите на Милан. Со Милан и Лацио Неста освоил 17 трофеи од кои четири Калчо титули, две во Лигата на шампионите, Куп на куповите и клупско светско првенство. За репрезентацијата на Италија одиграл 78 натпревари и освоил злато на Светското првенство во 2006 и сребро на Европското првенство 2000 година.
Неста бил 4 пати избран за најдобар дефанзивец во Серија А и четри пати член на Уефа тимот на годината. Во 2004 година, тој беше избран во Топ 100 најголеми живи фудбалери како дел од прославата на 100 годишнината на ФИФА.
Во 2012 година потпишал за канадскиот ФК Монтреал Импакт каде и што ја завршил својата професионална кариера.
Баренцово Море

Баренцово Море (|Баренцево море, |Barentshavet) — дел од Северноледениот Океан, северно од Норвешка и Русија. Тоа е доста длабоко море, просечно 230м, кое се граничи со Норвешка на запад, островот Свалбард (Норвешка) на северозапад, и островите Земја на Франц Јосиф и Нова Земја (Русија) на североисток и исток. Во средниот век се нарекувало „Мурманско Море“ според крајбрежниот град Мурманск, а денешното име го носи според холандскиот морепловец Вилем Баренц. Има површина од 1.405.000 км<sup>2</sup>.
Јужните делови на Баренцовото Море до брегот со Русија и Норвешка остануваат одмрзнати преку целата година поради топлите струи од северниот Атлантик.
Морето е богато со рибен фонд и разни видови на птици, и е значаен економски чинител во северните региони на Русија и Норвешка.
Џенаро Гатузо

Џенаро Гатузо (роден на ) — поранешен италијански фудбалер и тренер. Поголемиот дел од својата фудбалска кариера ја поминал во екипата на Милан, со кој има освоено неколку трофеи.
Како фудбалер, неговата главна позиција била играч од средината на теренот со дефанзивни задачи, но понекогаш играл и како класичен среден играч или крило. Иако првично играл за помали италијански клубови како што се Перуџа, Салернитана, како и шкотскиот клуб Глазогов Ренџерс, тој се памети, главно, за своето време поминато во Милан во Серија А, каде што ја освоил во два наврати УЕФА Лигата на Шампионите во сезоната 2002-03 година и во 2006-07, Купот на Италија во 2002-03 година, а исто така и Серија А на двапати во сезоната 2003-04 и во 2010-11 година. Во прилог на овие титули, тој исто така освоил два Суперкупа на Италија, две титули УЕФА Суперкуп и Светското клупско првенство во 2007 година.
На меѓународно ниво, тој ја претставувал Италија на Летните олимписки игри 2000 во Сиднеј, три Светски првнества, две Европски првнества и еден куп Куп на конфедерации во 2009 година.
Гатузо во партнерство во средниот ред со плејмејкерот Андреја Пирло, како во клубот така и на репрезентативно ниво, одиграл клучна улога за репрезентацијата на Италија на Светско Првенство во 2006 година, каде што го освоил златниот медал, како и за тимот на Милан во домашните, европските и меѓународни успеси во текот на средината на 2000-тите. И покрај тоа што бил надарен со значајни технички вештини, физичкото темпо на Гатузо, силата и работата надополнета со поддршка од Пирло со неговиот, креативен стил на игра, а неговата енергија, агресија, и стил на игра му овозможиле да направи име за себе како еден од најдобрите играчи во светот на својата позиција. Во прилог на неговите способности, Гатузо, исто така бил познат по неговата конкурентни природа и водачки квалитети во текот на неговата кариера, кој често бил капитен по пензионирањето на Паоло Малдини.
Менаџерската кариера на Гатузо ја започнал како менаџер на тимот на неговиот последен клуб каде што настапувал, Сион во Швајцарија Супер лига, и тој, исто така, имаше кратки ангажмани во Палермо и ОФИ Крит. Во јуни 2016 година бил претставен како тренер на Пиза во Серија Б лигата, за да следната 2017 година започне да работи како менаџер на младинскиот клуб на ФК Милан, во кој се задржал до летото 2019 година.