Конзерватор реставратор

Конзерватор реставратор — професионалец кој е одговорен за зачувување на уметнички и културни артефакти, познати и како културно наследство. Конзерваторите поседуваат експертиза за зачувување на културното наследство на начин кој го задржува интегритетот на објектот, зградата или локацијата, вклучувајќи го и неговото историско значење, контекст и естетски или визуелни аспекти. Овој вид на зачувување се врши со анализа и проценка на состојбата на културните добра, разбирање на процесите и доказите за влошување, планирање стратегии за грижа за збирките или управување со локацијата која спречува оштетување, спроведување на конзерваторски третмани и спроведување на истражување. Задачата на конзерваторот е да се погрижи предметите во музејската колекција да се чуваат во најдобра можна состојба, како и да ѝ служи на мисијата на музејот да ја пренесе уметноста пред јавноста.
1 Конзервација и реставрација
Во суштина, терминот „зачувување“ се однесува на начин на нега или третман кој ја поправа или санира штетата и исто така презема активности за да се спречи или забави понатамошното влошување на уништување на некој предмет. Терминот „реставрација“ се однесува на начин на нега или третман во кој целта е да се врати предметот во неговиот првобитен изглед или функција. „Реставрација“ може да биде дел од грижата и третманот на некој предмет и е подмножество на зборови и термини на терминот „конзервација“. Двата термини влегуваат во игра кога станува збор за третман и грижа за целото културно наследство.
2 Одговорности и должности
Конзерваторите и реставраторите се грижат за, управување, третирање, зачувување и документирање на многу различни историски предмети, вклучувајќи артефакти, уметност и примероци.* Испитување на артефакти и визуелно и со користење на научни алатки како што се рендген, инфрацрвена фотографија и микроскопска анализа за да се утврди степенот и причините за влошување. Науката за конзервација (понекогаш наречена музејска наука) му помага на секој аспект од мисијата на музејот да ги проучува неговите збирки, и внатре и надвор од лабораторијата.
* Одржување на целосна евиденција за зачувување преку документирање на состојбата на објект или локација, вклучително и какви било претходни реставраторски работи и детално прикажување на методите и материјалите за третман. Документацијата обезбедува внимателно снимање на процедурите и материјалите за третман, така што во иднина нема да има недоразбирање за тоа што е дел од оригиналното уметничко дело и што е додадено или изменето од конзерваторот.* Изработка на визуелен запис на објектот за цели на идентификација и за илустрација на неговата состојба. Tпрегледот на предметот, предлогот за лекување и фактичкиот третман се документира со писмени извештаи и фотографии.
* Следење и снимање на условите за прикажување и складирање со цел да се одржуваат предметите во стабилна состојба. Зачувувањето е крајната цел на зачувувањето. Земајќи ги предвид можните секојдневни стресови предизвикани од околината на објектот, кустосите на музејот прават се за да ја зачуваат уметноста за генерациите што доаѓаат.* Предлагање и проценување на трошоците за третмани за запирање на распаѓањето и стабилизирање на артефакт. Конзерваторите, да дадат предлог за работа како и извештај за завршување на рестарвацијата.* Реставрација за приближување на оштетен или оштетен предмет или структура до претходниот или претпоставениот изглед или функција. Иако конзерваторите не можат точно да го доловат оригиналниот изглед, тие се способни да донесат високообразовани одлуки за тоа како да го обноват објектот ако ги идентификуваат материјалите од кои е направен и целосно ги разберат нивните својства.* Организирање на логистиката на долгорочни проекти и соработка со други конзерватори. Оваа соработка може да се случи кога предметите се позајмени или кога е потребна надворешна помош за сложени проекти да се заштитат.
* Организирање на логистиката на долгорочни проекти и соработка со други конзерватори. На крајот на краиштата, како што секој објект е уникатен, секоја одлука за конзервација мора да се разгледува сама по себе и од случај до случај.* Развивање и одржување на соодветни стандарди во рамките на специјализираната област. Критичните информации може да се изгубат и некој предмет трајно да се оштети кога работите за кои се грижат се без основни упатства и не содржат информации.* Да ​​бидат во тек со најновите техники и практики за зачувување, преку истражување и обука. Конзерваторството е млада професија, што значи дека продолжува да се развива со текот на времето и конзерваторите мора да бидат способни да бидат во тек со најновите трендови.
* Советување за процедури за безбедно изложување и патување на културни материјали. Конзерваторите на музејот се трудат да го задржат интегритетот на секое уметничко дело во текот на неговиот живот, секогаш кога се ракува, складира, изложува или се испраќа на други локации за изложби.* Директно и надгледувај го кураторскиот, техничкиот и студентскиот персонал при ракување, монтажа, грижа и складирање на уметнички предмети. Другите музејски одделенија бараат насоки за безбедносните процедури од конзерваторите и реставраторите кога станува збор за предметите во колекцијата на музејот.
* Да препорачаат процедури за зачувување, како што се контролата на температурата и влажноста, на кураторскиот и градежниот персонал. Најважниот чекор што може да го преземете за да обезбедат зачувување на која било колекција е да создадат безбедна средина за прикажување и складирање што нема да предизвика дополнително влошување на предметите.
3 Знаења и вештини
* Работно познавање на вокабуларот на конзервација и научна методологија со цел ефективно да се испита објектот, да се процени неговата состојба, да се разбере неговата историја и да се артикулираат неговите потреби.* Мора да има цврсто разбирање на филозофските заповеди изразени во Етичкиот кодекс на AIC и насоките за пракса (во Соединетите Држави) за да се формулира правилно третманот. Конзерваторот мора да разберат дека е важно да се почитуваат интегритетот на предметот и дека неговите или нејзините постапки не треба да го загрозат долгорочното зачувување на објектот.
* Разбирање и ценење на естетските, културните, економските, историските, политичките, верските, научните и социјалните вредности на предметите, зградите и локалитетите. Ова разбирање и благодарност се од клучно значење кога се осмислуваат планови, стратегии и третмани за зачувување и складирање.
* Работно знаење за тоа како материјалите што го сочинуваат културното наследство биле стекнати, модифицирани, обработени или произведени и како занаетчиските или како производствените техники и процеси еволуирале низ времето.* Да поседува знаење за хемиските и физичките својства и долгорочното однесување на широк опсег на материјали и дали овие материјали биле користени при оригиналната изработка на некој предмет или при неговото последователно обработување и зачувување.* Мора да бидат свесни за прашањата што произлегуваат од начините на кои општеството ќе им пристапи или ќе ги користи културно значајните материјали.* Познавањето на контекстот во кој се користи културното наследство, бидејќи контекстот може да биде критично важен за да се разбере неговата состојба, да се формулира соодветен третман и да се препорача идна грижа на истиот.* Да има познавања за безбедноста на работното место и мора да ја спроведува својата пракса во согласност со федералните, државните и логичките прописи.* Да поседува работно познавање на научните принципи кои што се применуваат на конзервацијата, вклучително и како да се пристапи и да користи научната литература и како правилно да се процени валидноста на објавените истражувања во конзервација и сродните области.* Способност да ги препознае и разбере промените што се случуваат во културното наследство со текот на времето и да може да ја разликува причината за промените (природна, хемиска, физичка, биолошко или од човечко влијание).* Да бидат упатени во многу начини како светлината, релативната влажност, температурата и загадувачите можат да влијаат на долгорочното зачувување на културното наследство и мора да бидат запознаени со техниките, опремата и ресурсите кои можат да помогнат во управувањето со овие важни фактори на животната средина.* Да поседуваат способност да се спроведе безбедно, темелно испитување на културните материјали со цел да се соберат релевантни информации за нивната состојба и да се формулира соодветен план за зачувување и третман.* Знаење кои алатки и техники се соодветни, колку обемно треба да биде испитувањето и како или дали да се изврши надворешно, наметливо и повремено деструктивно земање примероци.* Да ги разбира целите на документацијата и да биде запознаен и умешен во соодветните методи на писмена и сликовна документација, како и во одржување и зачувување на телото на информации произведени за време на испитувањето и третманот кој се спроведува.* Свеста за различните методи на третман кои се достапни, како и нивните ефекти врз различните видови на културно наследство, врз основа на разбирање на состојбата, природната употреба, културното, историското и научното значење и, доколку е применливо, намерата на уметникот или творецот.
4 Образование и обука
4.1 Додипломски и постдипломски образование
Конзерваторите можат да добијат обука преку стажирање, како практиканти и со програми за постдипломски студии. За да бидат примени во програма за постдипломски студии во Соединетите Американски Држави, тие ќе треба да исполнат некои предуслови за додипломски студии. Ова вклучува додипломски предмети во науката, хуманистичките науки (историја на уметност, антропологија и археологија) и студиска уметност. Некои програми за постдипломски студии може да бараат и стажирање, волонтерство, стажирање или платено искуство за зачувување. Многумина, исто така, може да бараат лично интервју каде што од кандидатите се бара да презентираат портфолио на уметнички и конзерваторски проектни работи што демонстрираат рачна умешност и познавање на техники и материјали. Програмите за постдипломски студии обично бараат две до четири години студирање, што исто така може да вклучи и стажирање со полно работно време во последната година каде што студентите работат под водство на искусни конзерватори. Има и ограничен број на д-р. програми за напредни студии во конзервација. Програмите поврзани со конзервација се опишани на веб-страниците на АИЦ, Националниот совет за образование за заштита (НСОЗ), и Друштвото на американски архивари (ДАА).
4.2 Постдипломски стипендии
Стипендиите за постдипломски студии исто така се наведени како драгоцено искуство во нивниот професионален развој. Овие стипендии обезбедуваат интензивно истражување, пракса и изложување на разновиден стручен кадар или значајни збирки. Неколку институции кои нудат стипендии ги вклучуваат Фондацијата Гети, Институтот за конзервација на музејот Смитсонијан, и Центарот Штраус на музеите на уметноста на Харвард.
4.3 Континуиран професионален развој
Специјалноста на конзервација постојано се менува и се развива, што значи дека конзерваторите мора да бидат во тек со напредокот во технологијата и методологијата на конзервација. Конзерваторите обично го прошируваат своето знаење преку читање на публикации, присуство на професионални состаноци и посетување на краткорочни работилници или курсеви. АИЦ за конзерваторите нуди многу работилници, конференции и онлајн курсеви и упатства. Конзервација онлајн исто така нуди ресурси за професионалците за заштита.
5 Области на специјалност
Некои конзерватори се специјализирани за одреден материјал или група предмети, како што се археологија, керамика и стакло, мебел и дрво, позлата и украсни површини, историски ентериери, метали, слики, хартија и книги, фотографски материјали, витраж, камени и ѕидни слики, текстил, вајарство, архитектура, уметност базирана на време и нови медиуми.* Археолошка конзервација
* Архитектонска конзервација
* Книги, ракописи и конзервација на документација
* Конзервација на керамика
* Конзервација на стакло
* Историска заштита на градината
* Заштита на историски локалитет
* Зачувување на слонова коска
* Конзервација на метал
* Конзервација на музички инструмент
* Конзервација на сликарството
* Конзервација на фотографии
* Конзервација на текстил
* Конзервација на дрвен мебел
* Зачувување на медиуми базирани на време
* Зачувување на новите медиуми
6 Етика
Примарна цел за конзерваторите и реставраторите е зачувување на културните добра. За да се постигне оваа цел, конзерваторите се придржуваат до етичкиот кодекс и насоките кои ги утврдуваат принципите што ги водат професионалците за заштита и другите кои се вклучени во грижата за културните добра. Пример за етички кодекс и упатства во практика биле создадени од Американскиот институт за конзервација на историски и уметнички дела (АИК). Еден од најважните принципи во етичкиот кодекс на конзерваторите е дека третманите треба да бидат реверзибилни, што значи дека некој мора да може да го поништи секој третман во иднина. Конзерваторите се стремат само да ги минимизираат интервенциите и да не го менуваат целосно објектот за време на реставрацијата. Конзервацијата се фокусира на материјалните аспекти на уметноста, а почитувањето на оригиналните материјали останува клучен елемент на етиката на областа.
7 Професионални организации
* Американски институт за конзервација на историски и уметнички дела (АИК)
* Уметничка конзервација
* Австралискиот институт за конзервација на културен материјал (АИККМ)
* Меѓународен совет на музеи – Комитет за конзервација (МСМ-КК)
* Меѓународен институт за конзервација на историски и уметнички дела
* Канадски институт за конзервација
* Канадско здружение за заштита (КЗЗ)
* Институт за конзервација (Велика Британија)