Семејство Ернушт

Куќата на Ернушт (на |Ernusht; на |Ernušt) — унгарско благородничко семејство кое потекнува од богато еврејско семејство кое дошло во време на средновековна Унгарија од градот Виена, се преобратило во католицизам и го достигнало својот врв во Кралството Хрватска за време на владеењето на кралот Матија Корвин и неговите наследници.
Значајни членови на семејството биле банови на Хрватска и Славонија, кралски коморници, епископи, испани, жупани (грофови) и други државни функционери.
1 Семејна историја
На почетокот на владеењето на кралот Матија Корвин (1458-1490), Ершунт биле трговци на големо и банкари во Будим.
Јован I Ернушт, со прекар „Хампо“, станал редовен банкар на кралот и го зголемил своето богатство преку лукав и профитабилен бизнис со владетелот.
За своите банкарски услуги, тој се здобил со многу титули и имоти или преку купување на земјата од кралот или добивајќи ја како хипотека за парите што му биле позајмени.
На 20 ноември 1473 година бил назначен за бан на Славонија, при што во исто време го добил и округот Меѓимурје, најсеверниот дел од територијата, со седиште Чаковец и поради тоа во историските документи се појавува и како Јован Ернушт де Чакторња (|csáktornyai Ernuszt János; |Ivan Ernušt Čakovečki).
По неговата смрт на 3 март 1476 година бил наследен од неговите синови Јован II и Сигизмунд од кои вториот станал епископ Печки (1473–1505), а првиот останал во главниот имот на неговиот татко во Меѓумурје и служел (1507–1510) заедно со Ѓорѓи Каницаи, како бан на Хрватска.
Во меѓувреме, браќата добиле некои дополнителни имоти, меѓу кои биле Ѓурѓевац и Молве (во 1477 година).
Францис Ернушт, син на Јован II, го наследил целиот семеен имот по смртта на неговиот татко во 1519 година. Тој бил познат по своето учество во Мохачката битка на 29 август 1526 година, каде што бил меѓу многуте унгарски и хрватски благородници кои ги загубиле своите животи. Оставил два сина, Јован III и Каспар. Првиот починал во 1537 година без да остави деца, а вториот бил оженет со Ана, ќерка на Петар Кеглевиќ, бан на Хрватска.
Каспар учествувал во многу битки против Османлиите, водејќи го својот ''бандериум (е''ден вид воена единица), па дури и извршувал контранапади на непријателот во веќе окупираните делови од Хрватска и Славонија. Сепак, османлиската бројна супериорност била одлучувачка и Хрватите биле принудени да се повлекуваат сè повеќе кон запад и северозапад.
Еден од патиштата што ги користеле населението за бегство водел низ Каспарската Меѓумурска Жупанија низ која тој самиот им помагал поставувајќи фериботи на реките Драва и Мура, што им овозможило на бегалците да ги преминат и да одат подалеку на север за да стигнат до западна Унгарија, која сè уште не била окупирана.
Бидејќи Каспар починал во 1540 година без потомство, неговото семејство изумрело. Неговата вдовица Ана се обидела да ги задржи сите негови поседи, дури и ангажирала воената екипа на нејзиниот татко, но кралот Фердинанд I Хабсбург не го дозволил тоа. Во име на кралот, Никола Шубиќ Зрински, новиот бан на Хрватска, ги истерал Кеглевиќи од Меѓумурје со сила.
2 Значајни членови на семејството
* Јован I, починал во 1476 година, бан на Славонија (1473-1476)
* Јован II, починал во 1528 година, хрватски бан (1507–1510)
* Сигизмунд, починал во 1505 година, епископ Печски (1473–1505)
* Франциск, убиен во Мохачката битка (1526)
* Каспар, починал во 1540 година
3 Поврзано
* Историја на Хрватска
* Чаковска тврдина