procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Анаберг

Анаберг (|Annaberg) — поранешен округ во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од југ надесно) Чешка и окрузите Ауе-Шварценберг, Штолберг и Средни Рудни Планини. Бои на округот биле розова, зелена и сина.
1 Историја
Во средниот век, Рудните Планини биле речиси ненаселени и покриени со густи шуми. Градовите Анаберг и Буххолц (споени во 1945 да го создадат Анаберг-Буххолц) биле основани на крајот на век, поради откривањето на рудите сребро и калај. Па така, луѓето од саксонските низини се преселиле во планините и основале многу мали градови и села.
Округот Анаберг бил основан во 1874 година.
Округот Анаберг станал дел од новиот округ Рудни Планини на 1 август 2008 година. Округот Рудни Планини се состои од поранешните окрузи Анаберг, Штолберг, Ауе-Шварценберг и Средни Рудни Планини.
2 Географија
Округот се наоѓа во западниот дел на Рудните Планини на чешко-германската граница. Се простира од високите планини на самата граница до ниските ридови на север. Градот Обервизентал е највисокиот град во Германија. Се наоѓа на падините на Фихтелберг, вториот највисок врв на Рудните Планини, на 1.214 метри.
3 Грб
Грбот прикажува:
4 Градови и општини
Градови, Општини
Ауе-Шварценберг

Ауе-Шварценберг (|Aue-Schwarzenberg) — поранешен округ во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од југ надесно) Чешка и окрузите Фогтланд, Цвикау, Штолберг и Анаберг.
1 Историја
Рудните Планини (германски: ''Erzgebirge'') биле скоро ненаселени во раниот Среден век. Имало изолиран манастир во век. Повеќето од градовите во планините биле основани во век, по откривањето на рудите сребро и калај.
Окрузите Ауе и Шварценберг биле основани во 1873 година. Во 1994 година, двата окрузи биле споени во еден заеднички округ, кој бил наречен Вестерцгебиргскрајс и една година подоцна бил преименуван во неговото постојно име (Ауе-Шварценберг). На 1 август 2008 година, бил припоен кон новиот округ Рудни Планини.
2 Географија
Округот се наоѓал во западниот дел на Рудните Планини. Сртот на овој планински масив ја формира јужната граница на округот, која исто така е и германско-чешка граница. Највисокиот врв во округот е Ауерсберг (1019 м), вториот највисок врв во Саксонија, по Фихтелберг.
Изворот на Цвикауер Мулде се наоѓа во округот. Оттука тече кон север до Цвикау.
3 Грб
Грбот прикажува:
4 Градови и општини
Градови, Општини,
5 Поврзано
* Слободна Република Шварценберг
Некласификуван јазик

Некласифицираните јазици се јазици кои чии генетски одлики не биле одредени преку средствата на историската лингвистика. Ако оваа состојба продолжи и по одреден број научни истражувања и обиди да се поврзе јазикот со некое јазично семејство, тогаш тој се прогласува за изолиран јазик, како што е на пример случајот со баскискиот јазик. Јазиците можат да бидат некласифицирани поради голем број причини, но најмногу поради недостаток на соодветни податоци, но некогаш и поради контактот со останатите јазици. Некои слабо познати изумрени јазици, како што е кутискиот јазик, остануваат како некласифицирани.
1 Примери
Пример за јазик кој создал повеќе проблеми за класификација е мими-д во Чад. Овој јазик е познат само преку еден список зборови собрани во 1900 година. Првично се верувало дека станува збор за мабанскиот јазик, поради некои сличности со мабаскиот јазик. Сепак, како што истражувањата се продлабочувале, се увидело дека јазикот е сличен само со мабаскиот јазик, но поврзаноста на мими-д била слаба за да се поврзе со мабаскиот или со мабанските јазици. Денес се верува дека сличноста со мабаскиот е поради тоа што јазикот мими-д позајмувал зборови од првиот јазик, кој е доминантен јазик во регионот. Кога ќе се отфрлат позајмените зборови, останува ограничен број на податоци со кои би можело да се класифицира јазикот и остатокот не бил сличен со ниту еден јазик. Така, мими-д може да биде јазичен изолат.
Причини за можност да се класифицира некој јазик се:
недостаток на податоци:
* намски јазик (Кина)
* Сентинелски јазик (Андамански Острови, Индија)
* вејтоски јазик (Етиопија)
недоволни податоци:
* буншки јазик (Камерун)
* куџаргески јазик (Чад)
* луфуски јазик (Нигерија)
* луоско-атаски јазик (Нигерија)
* маваско-баучиски јазик (Нигерија)
не е тесно поврзан со соседите, и не е испитан поради недостаток на податоци:
* банги-ме (Мали)
* џаласки јазик (Нигерија)
* мпрески јазик (Гана)
* шомпонски јазици (Индија)
* квазаски јазик (Бразил)
поголем дел од зборовниот фонд е сличен со зададеното јазично семејство, но основните зборови се проблематични и сугерираат друго потекло:
* енганоански јазик (Индонезија)
* лалски јазик (Чад)
* бајотски јазик (Сенегал)
нема сродни јазици, и академското миселење нема основано теза:
* онгота (Етиопија)
* шабоански јазик (Етиопија)
јазици чие опстојување е двосмислено, се сметаат за некласифицирани:
* оропомски јазик (Уганда)
* имрагенски јазик (Мавританија)
* немадиски јазик (Мавританија)
* рер баре (Етиопија)
* вутанаски јазик (Нигерија)
* малакелски јазик (Авганистан)
* мука-дора (Индија)
* аријански јазик (Индија)
2 Поврзано
* Изолиран јазик
* Јазични семејства
* Јазик
Богослужбен јазик

Боослужбен јазик (литургиски или свет јазик) — јазик кој се користи и негува за верски потреби (особено во богослужбата) од луѓе кои користат друг јазик за секојдневна комуникација.
1 Концепт
Штом еден јазик стане поврзан со некој религиски обред, следбениците на таа религија го поврзуваат јазикот исклучиво со таа религија. Така, при преводи на свети текстови постои опасност од губење на автентичност при преводот и сеопшта прифатеност на преводот. Често се смета дека богослужбениот јазик има поголема гордост и свеченост одошто јазикот кој активно се зборува. Поради тоа, свештениците при обука за религија која ја следат се обучуваат и го изучуваат богослужбениот јазик и тоа е значаен културолошки елемент. Во минатото, поради можноста на свештениците да пишуваат и читаат некој јазик, тие биле симбол за писменост. Во западниот свет тоа било познавањето на латинскиот, а во православието старословенскиот јазик.
Доста често богослужбениот јазици имаат јазични елементи кои модерните јазици ги немаат, најмногу поради фактот што модерните јазици поминале низ промени во минатото. Богослужбениот јазик може да е жив јазик, мртов јазик или стара форма на некој модерен јазик. Така на пример, македонскиот и црковнословенски јазик се богослужбени јазици во Македонија, додека англискиот јазик со елементи од средновековието се користи во протестантството. Богослужбениот јазик може да биде разбирлив за населението, но и обратно. Ваквиот јазик не мора да потекнува од регионот кајшто се користи.
2 Богослужбени јазици и вери
Некои примери за богослужбени јазици се:
*црковнословенски јазик — православие
*класичен арапски јазик — ислам
*библиски хебрејски јазик — јудаизам,
*арамејски јазик — рано христијанство,
*сириски јазик, сириските христијани,
*латински јазик — римокатоличката црква,
*гиз — Етиопска православна црква,
*коптски јазик — Коптската православна црква
*класичен ерменски — православие
*коине — Грчка православна црква
*санскрит — хиндуизам,
3 Поврзано
* Мртов јазик
* Религија
Аделина Земја

Аделината Земја (фр. ''Terre Adélie'') е дел од антарктичкото крајбрежје помеѓу 136° ИГД (кај ‘ртот Пуркоа Па на ) и 142° ИГД (кај ‘ртот Алден на ) со должина на брегот од 350 км задгрбнина во облик на исечок што се протега 2.600 км до Јужниот Пол. На неа полага право Франција, како една од петте области на Француските Јужни и Антарктички Земји, иако ова право го признаваат само некои земји. Земјишната површина изнесува 432.000 км<sup>2</sup> и е претежно покриена со мраз.
Од 12 јануари 1956 работи француската истражувачка база „Димон Дирвил“ со постојан кадар низ целата година. Зиме персоналот брои 33 члена, а лете се накачува на 78. Првата француска станица „Порт Мартен“ е изградена на 9 април 1950 на , но настрадала во пожар ноќта на 22-23 јануари 1952.
Од 1957 до 1960 Франција имала уште една станица во континенталниот дел на антарктичката ледена покривка, оддалечена 320 км од денешната крајбрежна станица, на надморска височина од 2400 м. Оваа станица (наречена „Шарко“, по Жан-Батист Шарко) се наоѓала на и била изградена по повод Меѓународната геофизичка година 1957/1958 и имала персонал од само тројца. Речиси сета станица била закопана во снег како заштита од силните ветришта.
Аделината Земја се граници со Австралиска Антарктичката Територија на исток и на запад, т.е. со Клерината Земја (дел од Вилксовата Земја) на запад и земјата на Џорџ V на исток.
Брегот прв го открил францускиот истражувач Жил Димон Дирвил во 1840, и го нарекол по неговата сопруга Адели.
1 Поврзано
* Географија на Антарктикот
Устен јазик

Устен јазик (говорен јазик) е форма за комуникација меѓу луѓето и една од двете форми на јазикот. Усниот јазик е спротивен на пишаниот јазик. Усниот јазик користи голем број зборови со кои се изразуваат идеи, мисли, концепти и слично. Сите зборови се составени од одреден број самогласки и согласки, во зависност од природата на јазикот. Зборовите се надоврзуваат и формираат фрази (синтагми) и реченици.
Голем број јазици во светот се само усни и не постои пишана форма за истите. При потреба за запишување на устен јазик, јазичарите често се служат со Меѓународната фонетска азбука.
Некои јазици не го користат говорниот апарат за искажување зборови, туку сет на знаци. Знаковните јазици имаат некои природни елементи на говорен јазик, но разликата е во тоа што таквите јазици користат раце и мимики наместо гласови.
Луѓето го изучуваат мајчиниот јазик во раната возраст кога го примаат јазикот кој се зборува во околината. Најчесто таквото прифаќање е од мајката, но не е исклучиво од неа. Усниот јазик е доста побогат одошто пишаниот јазик поради голем број елементи кои се карактеристични за усниот говор, како на пример тон, интонација, акцент и сл.
1 Поврзано
* Јазик
* Пишан јазик
* Знаковен јазик
Рудни Планини

Рудните Планини (|Erzgebirge, |Krušné hory) — планини во Средна Европа кои ја образуваат природната граница помеѓу покраината Саксонија во Германија и областа Чешка во Чешката Република веќе многу векови. Денес, границата помеѓу Германија и Чешка води малку посеверно од главниот срт на планинскиот масив. Највисоки врвови се Клиновец (германски: ''Кајлберг''), кој се издига на 1.244 метри надморска височина и Фихтелберг на 1.215 метри.
Областа одиграла важна улога во поставувањето на раната модерна трансформација на рударството и металургијата од занаетчиство до голема индустрија, процес кој му претходел и ја овозможил подоцнежната индустриска револуција.
1 Туризам
Планините се многу омилени како зимски рекреативен центар.
2 Галерија
3 Поврзано
* Ерцгебиргиш, локален германски дијалект
* Список на планини на Рудните Планини
* Ханс Карл фон Карловиц (1645–1714), експерт за рударство и шумарство
UTC+10

UTC+10 е отстапување од +10 часа од координираното универзално време (UTC). Ова време се користи во:
1 Како стандардно време (преку целата година)
*Австралија (AEST - австралиско источно стандардно време)
**Квинсленд
*Микронезија
**Чук, Јап и околината
*Папуа Нова Гвинеја
*САД (чаморски часовен појас)
**Гуам (територија)
**Северни Маријански Острови (држ. заедница)
*Русија
**Амурска област
**поранешната Читинска област
**Јакутија (западен дел, вкл. Јакутск)
2 Како стандардно време (зима на јужната полутопка)
*Австралија (AEST - австралиско источно стандардно време)
**Австралиска престолнинска територија
**Нов Јужен Велс (освен Броукен Хил и островот Лорд Хау)
**Тасманија
**Викторија
3 Поврзано
*Време во Австралија
*Време во Русија
Јештат

Јештат (|Jöhstadt) — град во округот Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на Рудните Планини, на граница со Чешка, 10 километри југоисточно од Анаберг-Буххолц и 25 километри североисточно од Карлови Вари.
Република Косово

Република Косово (|Republika e Kosovës; |Република Косово, ''Republika Kosovo'') или само Косово — еднострано прогласена држава на територијата на Република Србија и делумно признаена држава на Балканскиот Полуостров во Југоисточна Европа. Прогласената држава ја зафаќа српската покраина Косово и Метохија и истата е спорна територија меѓу привремените косовски власти и Србија. Косово нема излез на море и на север и исток граничи со Централна Србија, на југ со Македонија и на запад со Албанија и Црна Гора. Сите три соседни држави Македонија, Албанија и Црна Гора го признаваат Косово како независна држава, со исклучок на Србија. Останатиот дел од границата, поточно северниот и источниот дел, е предмет на контроверзија — заговарачите на независноста на Косово таа линија ја сметаат како меѓународна граница меѓу Косово и Метохија и Србија, додека противниците на оваа идеја сметаат дека е тоа граница меѓу два српски региони: автономна покраина и Централна Србија. Главен град на Косово, а воедно и најголем, е Приштина. Службени јазици на Косово се албанскиот и српскиот јазик.
Владата на Република Косово има де факто власт над големиот дел од територијата на Косово, додека Северно Косово, најголемата енклава на Косовските Срби, е под власт на институциите на Република Србија. Србија не ја признава едностраната независност на овој дел, според меѓународното право кое е нејзина територија. Исто така ја смета за своја покраина која е под администрација на Обединетите нации (УНМИК), во составот на својата суверена територија.
Република Косово е призната од 98 членки на Обединетите нации (~51 %) со што нема мнозинство во ООН, и 22 земји од ЕУ (81%). Рамноправен член е на ММФ, Светската банка, Европската банка за обнова и развој, Советот за регионална соработка на земјите на Југоисточна Европа, како и Меѓународната унија за сообраќај.
1 Косовскиот спор и војната од 1999 година
Косово е предмет на тековен територијален спор меѓу српската влада и албанското мнозинско население во покраината. Статусот на Косово е во фаза на преговори. Според резолуцијата на ОН 1244, Косово сѐ уште е дел од Србија, иако по НАТО-бомбардирањето на СР Југославија од 1999 година е управувано од Обединетите Нации како меѓународен протекторат и со воена заштита на КФОР силите на НАТО. Конечниот статус на покраината сè уште е предмет на спор. Претседател на Косово е Вјоса Османи, а премиер е Албин Курти.
2 Територијална поделба
Територијата на Косово се состои од две поголеми региони, Косово и Метохија. Косово го зазема источниот дел од територијата, а додека Метохија се наоѓа на западна страна. Територијата на Косово административно е поделена на 30 дистрикта или општини. Главен град на Косово е Приштина, а воедно Приштина е и главен центар на Округот Приштина.
Округ, Главен град, Површина км<sup>2</sup>, Населениево 2002 (ранг), Населениена км<sup>2</sup>, Општини
Ѓаковица , Ѓаковица, 1042, 242 077, 232
Гнилане , Гнилане
Косовска Митровица , Косовска Митровица
Пеќ , Пеќ
Приштина , Приштина
Призрен , Призрен
Урошевац , Урошевац
Општини
Република Косово
3 Поврзано
* Косовска војна
* Србија
* Косово
Еренфридерсдорф

Еренфридерсдорф (|Ehrenfriedersdorf) — град во округот Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 8 километри северозападно од Анаберг-Буххолц и 21 километар јужно од Кемниц.
1 Театар
На почетокот на 1990 година започнал фолклорниот театар, ''Mundarttheater am Greifenstein'', кој бил основан во Еренфридерсдорф. Оваа театарска група ја презела традицијата ''Mettenspiel'', игра како дел од ''Mettenschicht'', која била изведувана од членови на рударското братство во згради од поранешните згради на рудникот за калај ''Sauberg''.
Олбернхау

Олбернхау (|Olbernhau) — град во округот Рудни Планини, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на Рудните Планини, 35 километри југоисточно од Хемниц и 23 километри северно од Хомутов, во Чешка.
1 Историја
Веројатно, името на градот доаѓа од старогерманското име Алберт (Албернхав, Албертхау, Албернхау, Албретсхајн). Олбернхау потекнува од век. Охрабрени од надбискупот Алберт I од Мајсен, т.н. Бели монаси од Осек ја основале првата населба во горната долина Флеа, кратко по откривањето на рудата овде. Олбернхау бил првпат споменат во 1434 година (како „Албернав“) во документ за продажба на Олбернхау на благородникот Каспар фон Бербисдорф.
Рударството започнало во 1511 година. Во времето на реформацијата Олбернхау станал парохија во 1539 година. Училиште за првпат е споменато во 1556 година. Цврсто изградената црква била осветена во 1590 година. Околу 1684 година била воведена индустријата за производство на оружје. Во 1690 година, била изградена првата ковачница во долината на Рунгшток, а во 1708 година работилницата за пиштоли испратила 12.000 пиштоли на саксонската армија. Во 1815 година, била основана фабрика за барут, која делумно била уништена во експлозии во годините 1835, 1850 и 1865. Последниот произведен пиштол од оваа фабрика бил во 1854 година.
Пуштањето на „Floehatalbahn“ во мај 1875, го поврзал Олбернхау со железничката мрежа. Градинка била изградена во 1878 години. Во 1880-тите, Олбернхау добил болница, гасовод и улично осветлување, а во 1892 започнала со работа првата електрична централа. Од 1895 сообраќале парни возови на дел од линијата помеѓу Олбернхау и Нојхаузен. На 1 јануари 1902 година, Олбернхау ги добил градските права. Во 1906 година, убавата арт деко концертна и балска сала „Тиволи“ била отворена. Јавниот базен бил отворен во 1930. Во 2002, една од најлошите поплави историјата на Флеха уништила делови на центарот на градот и многу куќи на речните брегови. Благодарение на многу приватни донации од цела Германија, поголемиот дел од огромните штети (проценети над 10 милиони евра) биле санирани за една година.
2 Туризам
Олбернхау е популарно туристичко одредиште. Меѓу поголемите градски знаменитости се:
* Воденицата „Althammer“, која еднаш ја посетил и рускиот цар Петар Велики
* отворениот музеј „Saigerhütte“ (основан во 1493, технологија за преработка на руда и мали работнички куќи)
* музеј, кој се наоѓа во поранешен дворец, нуди широк избор на информации за локалните традиции
* „Tanz- und Ballhaus Tivoli“, сала за танц со арт деко прозорци
* сликовитата црква во Обернојшенберг (осветена во 1695).
Вгнезден во убавата долина Флеха со нејзините шест поддолини, Олбернхау нуди прекрасни погледи и привлечни патеки за планирање и зимски спортови.
Поберсхау

Поберсхау (|Pobershau) — село и поранешна општина во округо Рудни Планини, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2012 година е дел од градот Мариенберг.
1 Географија
Поберсхау се наоѓа во долината на Роте Покау, притока на Шварце Покау. Селото ''Ритерсберг'' се наоѓа северно од главното село на левиот брег на Роте Покау. Селото ''Хинтерер Грунд'' се наоѓа источно од селото во долината на Шварце Покау. Највисоката точка во Поберсхаус се наоѓа на 700,5 метри близу планината Каценштајне. Најниската точка е на 500 метри во Книбрехе, област околу вливот на Роте и Шварце Покау.
1.1 Делови
Општината е поделена на два дела:
* Поберсхау
* Ритерсберг
Јелгава

Јелгава — град во Латвија кој се наоѓа на околу 41 километар југозападно од Рига. Градот има нешто помалку од 64.000 жители и тој е најголем град во регионот Земгале. Јелгава бил главен град на војводството Курланд, како и главен град на Гувернатот Курланд до 1919 година.
1 Етимологија
Се верува дека името Јелгава потекнува од ливонскиот збор„ jālgab“ што значи „град на река“
2 Демографија
Според податоците од јануари 2011, градот имал 64,516 жители.
3 Збратимени градови
Јелгава е збратимена со:
* Перну, Естонија, од 1957
* Шјауљај, Литванија, од 1960
* Вајле, Данска, од 1992
* Шинџин, Тајван, од 2000
* Алкамо, Италија, од 2002
* Берлин, Германија, од 2003
* Хелефорс, Шведска, од 2004
* Ивано-Франкивск, Украина* Нака, Шведска, од 2004
* Руеил-Малмесон, Франција, од 2006
* Бјалисток, Полска
* Нова Одеса, Бразил
4 Поврзано
* Латвија
* Градови во Латвија
* Јелгава (општина)
Мариенберг

Мариенберг (|Marienberg) — град во Германија. Бил главен град на округот Средни Рудни Планини во јужниот дел на сојузната покраина Саксонија, а од август 2008 година е дел од новиот округ Рудни Планини.
1 Географија
Градот се наоѓа на плато северно од планинскиот масив Рудни Планини, на надморска височина помеѓу 460 и 891 метар. Се наоѓа околу 31 километар јужно од Кемниц, со кој е поврзан преку железницата Флехатал (''Flöhatalbahn'').
Историскиот центар на градот следел ректагуларен план, имитирајќи ја италијанската ренесанса. Центарот се наоѓа на плоштадот со површина од 1,7 хектари.
Мариенберг и Поберсхау биле здружени во Амт Мариенберг, сè додека Поберсхау не се приклучил кон Мариенберг од 1 јануари 2012.
2 Историја
Првиот документиран доказ поврзан со Мариенберг е спомнувањето на селото Вистеншлета како Слетин (''Sletyn'') во 1323 година. Меѓутоа, градот бил основан на 27 април 1521 година од Хајнрих IV, војвода на Саксонија, по откривањето на среброто во 1519 година. Мариенберг добил градски права во 1523 година и имал свој рударски одбор од 1525 година. Во 1555 година, имало над илјада рудници во областа на Мариенберг. По ископувањето на среброто, бакарот и калајот биле ископувани во век. Последниот рудник бил затворен во 1899 година. Денес, туризмот е важен сектор на економијата.
2.1 Градски окрузи
* Гебирге
* Гелобтланд
* Хитенгрунд
* Кинхајде
* Лаута
* Лаутербах
* Нидерлаутерштајн
* Поберсхау
* Рајценхајн
* Рибенау
* Зацунг на Хиртштајн
3 Галерија
Зематал

Зематал (|Sehmatal) — општина во округот Рудни Планини, во Саксонија, Германија, која била создадена во 1999 преку спојување на ''Нојдорф'', ''Кранцал'' и ''Зема''. Трите села се наоѓаат долж реката Зема, во правец на север-југ. На северниот крај е поранешната општина Зема, во средина градот Кранцал, а на југ е селото Нојдорф.
Градот се граничи со Анаберг-Буххолц на југ, на исток се Кенигсвалде и Беренштајн, Обервизентал е на југ, а Кротендорф на запад. Близу е планината Беренштајн со висина од 898 метри. Железничката линија Долина на Чопау застанува во Зема и Кранцал. На станицата во Кранцал е почетната точка на железничката линија Фихтелберг до Обервизентал.
Нојдорф е роден град на олимпискиот добитник на злато Виола Бауер.
Збратимен град на Зематал е Ранинг Спрингс (Калифорнија) во САД.
АК-12

АК-12 е руска автоматска пушка со калибар 5,54mm, разработка на концернот „Ижмаш“. Оваа пушка е разработена за Вооружените сили на Русија со перспектива да ги замени претходните варијанти на АК — АК-74 и АК-74М, АК-103, како и постарите АКМ и АКМС.
1 Историја
Проектирањето на новата автоматска пушка започнала во јуни 2011 како сопствена иницијатива на „Ижмаш“, а под раководство на главниот конструктор Владимир Викторович Злобин. Во тек на 2011 година се направени прототипи и започнало испитувањето на новиот модел од петтата генерација „калашников“ — АК-12.
2 Калибри
Производителот најавил производство на две верзии, „лесна“, во традиционалните калибри за автоматски пушки 5,54×39, 5,56×45, 6,5 Grendel и 7,62×39, и „тешка“ во калиброт 7,62×51 NATO.
3 Разлики од претходните модели
* подобрена ергономика : манипулациите со осигурувачот, преклопникот рафално/единечно, утврдувачот на рамката, задржувачот на затворачот сега може да се вршат со една рака
* вградена Пикатини шина за монтирање оптички, колиматорни и ноќни нишани, мерачи на далечина, фрлачи на бомби, лампи, ласерски нишани и сл., што повлекло преработка на сандакот и капакот на сандакот;
* нов преклопен телескопски кундак, образникот и тилот се регулираат по висина, смален е кракот на силата при повлекување;
* рачката на затворачот може да се монтира лево или десно, по желба и за удобност на левораки и деснораки стрелци;
* нови рамки од 30 и од 60 куршуми, нов барабан од 95 куршуми;
* три режими на стрелба: единечно, рафално и рафално по 3 куршуми;
* вграден тромблонски додаток/гасна кочница за лансирање тромблонски мини;
* зголемено е растојанието меѓу предниот и задниот нишан;
* нов ударен механизам (чкрапало);
* нова конструкција на затворачот со застанување во задна положба по истрелувањето на последниот куршум од магазинот;
* цевката се изработува со помали производни толеранции;
* заради подобрување на точноста при рафална стрелба, изменети се динамичките одлики на автоматиката.
Зема (река)

Зема — десна притока на Чопау во германската сојузна покраина Саксонија и започнува со вливот на нејзините потоци ''Вајсе Зема'' (''Weiße Sehma'') и ''Роте Зема'' (''Rote Sehma'').
*''Вајсе Зема'' извира од Рудните Планини на Фихтелберг (1.214 м) и тече кон север, паралелно со Чопау.
*Над Нојдорф се спојување со ''Роте Зема'' од Кречам-Ротензема, која се влева од десно и започнува со вливот на потоците ''Лампертбах'' и ''Штимпелбах'' неколку километри порано.
Во долината на реката се наоѓаат селата Нојдорф, Кранцал и Зема, кои припаѓаат на општината Зематал. Зема продолжува до градот Анаберг-Буххолц. Долината на Зема е исто така дом на селото Фронау и познатата воденица, Frohnauer Hammer. Над Виса, Зема се влева во Чопау.
Бесови (роман)

''Демони'' или Бесови (|Бесы) е роман од Фјодор Достоевски издаден во 1872 година. Романот е со политичка тематика, која еден вид сведоштво за животот во Царска Русија во доцниот 19 век.
Како што револиционерните демократи земаат замав во Русија во тоа време, се појавуваат различни идеологи на политичкиот и општествен руски живот. Достоевски се осврнува и на двете големи политичко-идеолошки крила, левото, т.е. либералното, и десното, т.е. конзервативното крило. Преку книгата Достоевски ги прикажува левите идеали како „демонски“. Книгата има пет главни идеолошки ликови, и тоа: Верховенски, Шатов, Ставрогин, Трофимович и Кирилов.
Деветтото поглавје од вториот дел од книгата бил цензуриран и оригинално не бил издаден. Тоа поглавје е со сексуално-престапен карактер и не било дозволено истиот да се испечати. Сепак во модерните изданија и преводи и ова поглавје е вклучено.
1 Вовед
Романот се одвива во едно провинциско место во Русија, во близина на Санкт Петербург, односно на имотите на Степан Трофимович и Варвара Ставрогина. Синот на Степан Трофимович, Петар Верховенски, е револуционерен заговарач кој се обидува да организира круг на револуционери во областа. Тој го смета Николај Ставрогин, син на Варвара Ставрогина, како централна личност во сценариото бидејќи според Петар тој нема човечко чувство. Веховенски ги прибира заговарачите од типот на Шигалјов, Кирилов и Виргински и ја тестира нивната лојалност со тоа што им наредува да го убијат Иван Шатов. Веховенски планира да го придобие Кирилов, кој пак се согласува за соработката и така Верховенски го убива Шатов. Во тој момент неговиот план се срушува.
2 Ликови
* Николај Всеволодович Ставрогин
* Степан Трофимович Верховенски
* Петар Степанович Верховенски
* Лизавета Николаевна
* Шигалјов
* Иван Шатов
* Варвара Ставрогина
* Липутин
* Капетанот Лебједкин
* Федка Осуденикот
* Маврики Николаевич Дроздов
* Марија Тимофеевна Лебједкин'
* Бискупот Тихон
* Алексеј Нилич Кирилов
3 Осврт кон романот
Во романот „Бесови“ Достоевски извршил најсилен напад врз руските револуционери, споредувајќи ги со библискиот чопор свињи во кои влегле злите духови. Според него, постапките на револуционерите се поттикнати од дивите, разурнувачки инстинкти и од безграничната желба за власт.
4 Влијание
Српската рок-група Бјесови го добила името според истоимениот роман на Достоевски.
5 Наводи
6 Поврзано
* Фјодор Достоевски
* Руска литература
* Злосторство и казна
Апостол Стахиј

Апостол Стахиј (грчки: ''Στάχυς'')(† 54) бил епископ на Византион од 34 до 54 година. Неговиот ден се чествува на 4 јануари, заедно со чествувањето на Седумдесетте апостоли, како и на 31 октомври.
Свети Стахиј бил помошник на св. Андреј Првоповикан. Св. Андреј го поставил за епископ во Византија. Ја создал Црквата во Аргиропол и управувал со својата паства верно и ревносно. По 16 години епископствување, мирно се упокоил.
Починал во Цариград.
Малахиј

Свети пророк Малахиј — последен од пророците во Стариот завет.
Бил роден по враќањето на Евреите од вавилонското ропство. Бил со необично убаво лице. Според преданието, народот го викал ,,''ангел''”, можеби поради неговата надворешна убавина или заради неговата духовна или дружење со ангелот Божји. Честопати зборувал со ангелот лице в лице. Кога тоа се случувало и некои други од присутните слушале ангелски глас, но не биле достојни да го видат лицето ангелско. Она што ангелот му го јавувал, младиот пророк тоа и го пророкувал. Им викал на неблагодарниот Израил и на свештениците во беззаконие. На 500 години пред Исус, јасно ја прорекол појавата и службата на Јован Крстител. Но, главно, тој e пророк за денот на Страшниот суд. се претставил пред Бога уште млад и по него повеќе немало пророци во Израилот сè до Јован Крстител..
Свети Гордиј

Свети Гордиј е христијански светец.
Роден e во Кесарија, Кападокија. Бил офицер во римската војска за време на императорот Ликиниј. Но кога настанало страшното гонење на христијаните, тој ја напуштил војската и се оддалечил во синајската пустина. Осамен на планината Хорив, Гордиј го поминувал времето во молитва и размислување за тајните на небото и на земјата. Посебно размислувал за ништожноста на овој свет, околу што луѓето толку многу се мачат и се борат на земјата, та на крај посакал да умре и да се пресели во неминливиот и негнилежниот живот. Со таа желба тој се симнал во градот за времена незнабожечките трки и игри. Му се пријавил на градоначалникот како христијанин. Залудно овој го одвраќал од верата со ласкање и со заканување. Гордиј останал непоколеблив и цврст како дијамант, говорејќи: “''Зарем не e видливо безумие да се купува со овој кратковремен живот вечнамака и погибел''?”
Осуден на смрт, тој радосно брзал кон губилиштето и по патот им зборувал наџелатите за убавата и слатка наука Христова. И со името Исусово на усните тој го предал своетомладо тело на мечот, а праведната душа на Бога во 320 година.
Серафим Саровски

Серафим Саровски ( - — православен светец, еден од најголемите руски подвижници, претскажувачи и чудотворци.Се одликувал со големо смирение. Кога целиот свет го славел, тој себеси се нарекувал „сакатиот Серафим“.
Свети Серафим е еден од најпочитуваните руски светци. Тој е основач на Дивеевскиот женски манастир. Во 1903 година станал светец по иницијатива на рускиот цар Николај II.
Теопемт и Теона

Теопемт и Теона - христијански светци.
Кога Диоклецијан го објавил гонењето на христијаните, епископот Теопемт Никомидиски бил првиот којшто пострадал. Тој бил изведен пред царот и царот му се заканил со смртна казна, ако не се одрече од христијанството. На оваа закана, храбриот епископ му одговорил на царот: “''Стои напишано: не плашете се од оние кои го убиваат телото, а душата не можат да ја убијат. Ти, цару, имаш власт над моето тело, прави со него што ќе сакаш''”.
Според христијанското верување, тој бил многу тепан, мачен со глад и истоштуван на разни начини. Најпосле, царот повикал некој маѓесник Теона. Теона растворил во водата најсилен отров и му дал на Теопемт да го испие. Теопемт ја прекрстил чашата и го испил отровот. Откако Теона видел дека неговиот отров не му наштетил на Теопемт, се свртел кон царот и извикал: “''И јас сум христијанин и Му се поклонуван на Распнатиот''”. Двајцата биле осудени на смрт: Теопемт бил со меч исечен, а Теона жив во земјата го закопале во 298 година.
Онфуриј Хиландарски

Онуфриј Хилендарски е бугарски православен светец.
Во својата младост се налутил на родителите и пред Турците изјавил дека ќе се потурчи. Веднаш потоа се покајал за тие зборови и отишол во Хилендар каде што и се замонашил. Мачен од совеста, тој се решил на мачеништво. Затоа, со благослов на својот духовник, отишол во Трново каде што им се јавил на Османлиите, се изјаснил како христијанин, го исмеал Мухамед и заради тоа бил исечен на 4 јануари 1818 година во 32 година од својот живот. Телото на овој духовен витез не e сочувано затоа што Турците го фрлиле во морето
ФК Кроули Таун

Кроули Таун Фудбал Клуб (англиски: Crawley Town Football Club) е англиски фудбалски клуб од градот Кроули, Западен Сасекс, кој се наоѓа на 45 километри јужно од Лондон и на 30 км северно од Браитон. Основан е во 1896 год. Домашните мечеви тимот ги игра на стадионот „Броудфилд Стедиум“. Игра во Англиска Лига два, четврта лига по ранг во Англија.
Тимот станува познат во 2011 година кога под водство шкотскиот менаџер Стив Еванс имаа неколку добри мечеви со тимови од поквалитетните лиги во Англија во ФА Куп натпреварувањето. На 10 јануари 2011 година Кроули Таун го победи со 2:1 на домашен терен Дарби Каунти (тим од втората по ранг лига во Англија), и за првпат во истоијата достигна до четвртиот круг (1/16 финалето) на ФА Купот.
На 29 јануари тие го победија и Торки Јунајтед, и стигаа до петтата рунда, односно 1/8 финалето каде што ги чекаше рекордерот по бројот на титули во ова натпреварување Манчестер Јунајтед на Олд Трафорд.
На 19 февруари Кроули губи од Манчестер Јунајтед со минимални 1:0. Но сепак, во 93-тата минута Кроули имаше шанса да дојде до сензационално реми и преигрување на Броудфилд, но ударот на Ричард Броуди заврши во пречката од голот.
Следната сезона Кроули како промовиран во лига два станува дел од професионалните дивизии во Англија. Тие одново стигнаа до осминафиналето на ФА Купот и со тоа покажаа дека успехот од мината сезона не бил случаен. Прв противник на Кроули оваа сезона беше тимот на Тамворт кој го елиминираа со убедливи 3-0, за потоа да дојдат два тима од втората англиска лига, Бристол Сити и неодамнешниот премиерлигаш Хал Сити. Кроули ги добива двата меча (првиот дома, а вториот нагости) со ист резултат од 1:0, со головите на Метју Табс. Табс кој беше јунак во двата меча со тимовите од Чемпионшип на крајот од месец јануари го напушти клубот и потпиша за Бурнемут, што значеше дека Кроули без својот топ реализатор ќе треба да се обиде да го елиминира Стоук Сити во петтото коло од турнирот. На 19 февруари (истиот кога тие испаднаа од турнирот мината година), тие загубија од уште еден премиерлигаш овојпат Стоук Сити со 2-0 на својот Броудфилд Стедиум иако повеќе од 70-тина минути играа со човек повеќе по исклучувањето на Рори Делап кај гостите.
1 Играчи
Анаберг-Буххолц

Анаберг-Буххолц (|Annaberg-Buchholz) — град во сојузната покраина Саксонија, Германија, главен град на округот Рудни Планини.
Градот се наоѓа во Рудните Планини, на страната на ''Пелберг'' (832 м надморска височина). Има три протестантски цркви, меѓу нив Света Ана, градена 1499-1525 (која е исто така најголема од ваков вид во Саксонија), римокатоличка црква, неколку јавни споменици, меѓу нив оној на Мартин Лутер, на познатиот математичар Адам Рис и на Барбара Утман. Анаберг е добро познат по неговиот историски стар град и главниот плоштад, една куќа на самиот плоштад го покажува грбот на семејството Апиан-Беневиц.
Анаберг, заедно со соседната заедница, Буххолц, е главно седиште на плетената и индустријата за тантела во Германија, воведена од Барбара Утман во 1561 и понатаму развиена од белгиските бегалци, кои дошле во областа од нивната држава откако биле протерани. Рударството, по кое градот порано бил познат, сега е целосно прекинато. Некогаш се ископувале калај, сребро и кобалт. Неколку рудници се обновени по падот на Берлинскиот ѕид во 1989 и може да се посетат од туристите. Анаберг има стручни училишта за тантела, трговија и земјоделство, како и неколку јавни училишта за момчиња и девојки.
Во 1945 година, двата града Анаберг и Буххолц се споиле во новиот град Анаберг-Буххолц.
1 Историја
Подрачјето на градот било густо пошумено во горните Рудни Планини, кое било населено во 12-от и XIII век од франкските фармери. Првите документирани спомнувања на Фронау, Гајерсдорф и Клајнрикерсвалде, кои се сите делови на денешниот град Анаберг-Буххолц биле во 1397.
2 Главни знаменитости
Областа е познато туристичко одредиште и скијачки центар.
Рудните Планини се наведуваат како Божиќна земја; позната по нејзините специјални таленти, Божиќните пазари и резбаните скулптури.
2.1 Музеи
* Музеј на Адам Риси Школа за сметководство во Анаберг (''Rechenschule'')
* Музеј за Рудните Планини и рудник за посетување ''Im Gößner''* Manufaktur der Träume
*''Markus-Röhling-Stolln'' рудник овозможен за посетување кај Фронау
*''Dorothea-Stolln'' рудник кај Кунерсдорф
2.1.1 Frohnauer Hammer
Frohnauer Hammer е историски и потполно зачувана воденица во селото Фронау во рамките на општината. Во 1907 бил прогласен за технички споменик и оттогаш бил отворен за јавноста. Во прилог на воденицата, има и изложби на предмети од минатото и предмети од поранешниот сопственик на куќата (''Hammerherrenhaus'').
2.2 Редовни настани
* Годишен главен настан во раното лето е најголемиот фолклорен фестивал во регионот, Annaberger Kät.
* Секои две години во август се одржува Опатискиот фестивал во урнатините на опатијата Анаберг.
* Божиќниот пазар Анаберг е широко познат надвор од регионот и се затвора со најголемата парада на рударите во светот (''Bergparade'').
3 Меѓународни односи
Анаберг-Буххолц е збратимен со:
* Вајден (Горен Пфалц), Германија
* Паиде, Естонија
* Хомутов, Чешка
4 Галерија
5 Надворешна страница
*
Аполинарија

Аполинарија била ќерка на Антимиј, намесникот на малолетниот цар Теодосиј II. Таа му била постарата ќерка, додека помладата била безумна. Аполинарија не сакала да се мажи, туку и се оддалечила во пустина. Во машка облека и под машко име ''доротеј'', таа се населила во машки манастир, каде што се подвизувала вознесувајќи го својот дух непрестајно кон Бога и зборувајќи со љубов кон својот Творец. Некој го посоветувал царскиот намесник Антимиј да ја испрати својата безумна ќерка кај пустиниците да ѝ прочитаат молитва.
Така, според преданието, се случило својата безумна сестра да ја исцели постарата сестра со силната молитва. Кога Аполинарија умрела, се открила тајната дека таа не e машко туку женско. Мажествената храброст на оваа света девица останала како пример и поттик низ вековите на многумина, кои мислеле за своето спасение. Починала во 470 година.
Домника Цариградска

Домника Цариградска е христијански светец.
За време на царот Теодосиј II, како некрстена дошла од Картагина во Цариград со уште 4 девојки. Ги крстил патријархот Макариј Цариградски и ги благословил да живеат како инокини. Св. домника се предала на подвигот со голема ревност и во таа ревност не слабеела сè до смртта во длабоката старост. Починала во 474 година.
Во православната црква нејзиниот ден се слави на 8 јануари.
Михеј

Михеј — современик на пророкот Свети Илија. На опакиот цар Ахав му прорекол дека тој ќе загине во борбата со Асирците (1. Цар. 22; II Дневн. 18). Сè прорекувал усно, ништо не пишувал. Меѓутоа, друг Михеј бил оној кој го прорекол раѓањето на Исус во Витлеем и кој јанапишал книгата на пророштвата.
1 Наводи
Григориј (охридски епископ)

Свети Григориј Охридски е христијански светец и епископ Охридски.
Благoчестив учител и пастир на Христoвотo стадo. се упoкoил во 1012 година. Во еден натпис во црквата “Св. Софија” во Охрид се нарекува “''Григориј премудриот''”.
Во православната црква неговиот ден се слави на 8 јануари.
1 Наводи
sr:Домника Цариградска
Свети Полиевкт

Полиевкт е христијански маченик и светец од 3 век.
Еден од првите христијански маченици во ерменскиот град Малетина бил Полиевкт кој пострадал во 259 година, за време на римскиот цар Валеријан. Во тој град живееле двајца пријатели. Според преданието, во тој град живееле двајцата пријатели офицери Неарх и Полиевкт. Неарх бил крстен а Полиевкт некрстен. Кога излегла заповедта на царот за гонење на христијаните, Неарх се подготвувал за смртта, но бил во голема тага што не успеал да го преведе својот другар Полиевкт во православната вера. Кога Полиевкт ја дознал причината за тагата на Неарх, му ветил дека ќе премине во верата.
Утредента, тој му го раскажал својот сон: му се јавил самиот Господ во светлина, го симнал од него старото облекло и го облекол во ново, пресветло, седнувајќи го во седло на крилест коњ. Потоа Полиевкт отишол во градот, ја искинал царската заповед за мачењето на христијаните и искршил многу идолски статуи. За тоа бил мачен и осуден на смрт. Кога бил изведен на губилиштето, тој го здогледал Неарха во толпата од народ и радосно мувикнал: “''Спасувај се, мој драг другару! сети се на заветот на љубовта што e утврден меѓу нас''!” И Неарх подоцна завршил како маченик, во оган.
Во православната црква нејзиниот ден се слави на 9 јануари.
Штолберг (округ)

Штолберг (|Stollberg) — поранешен округ во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од север надесно) слободниот град Кемниц, и окрузите Средни Рудни Планини, Анаберг, Ауе-Шварценберг, Цвикау и Кемниц.
1 Историја
Округот потекнува од ''Amtshauptmannschaft Stollberg'', кое било основано во 1910 година. Во 1939 година, бил преименуван во округ (''Landkreis''). Во 1950 година округот бил распуштен и неговите општини биле назначени на соседните окрузи Ауе, Кемниц и Цвикау. Меѓутоа, две години подоцна во друга окружна реформа, повторно бил создаден, со незначителни разлики. Во општинската реформа од 1994 година, кон округот биле припоени определени општини од округот Кемниц и градот Цвениц од округот Ауе. На 1 август 2008 година, бил припоен кон новиот округ Рудни Планини.
2 Географија
Округот се наоѓал на северозападните падини на Рудните Планини.
3 Партнерство
Од 1990 година, округот има партнерство со округот Фирт во Баварија.
4 Грб
Левата половина на грбот го покажува симболот на Грофовијата Шенберг - тоа покривало најголем дел од областа на округот. На десно е царскиот орел симболизирајќи го „Pleissenland“, царски имот. Боите на десната страна се исто така идентични со оние на Мајсен, како другиот дел на округот, кој историски припаѓа на Грофовијата Мајсен.
5 Градови и општини
Градови, Општини
Средни Рудни Планини (округ)

Средни Рудни Планини (|Mittlerer Erzgebirgskreis) — поранешен округ во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничел со (од запад надесно) окрузите Анаберг, Штолберг, слободниот град Кемниц и округот Фрајберг. На југ се граничел со Чешка (Карловарски крај).
1 Историја
Округот бил создаден во 1994 година со спојување на поранешните окрузи Мариенберг и Чопау. На 1 август 2008 година бил споен во новиот округ Рудни Планини.
2 Географија
Округот се наоѓал на Рудните Планини (''Erzgebirge''). Највисоката точка е 891 метар високиот Хиртштајн (''Hirtstein''), додека најниската точка со 305 метри се наоѓа во Вичдорф. 40% од округот е покриен со шуми.
3 Грб
Грбот покажува три симболи на типичните индустрии во округот. На лево е тркало, симболизирајќи ги водениците, кои биле раширени низ округот, како и симбол за модерните индустрии. Дрвото на лево е за многуте шуми и дрвната индустрија, додека чеканите долу се рударски симбол, бидејќи округот бил центар на рудартвото.
4 Градови и општини
Градови, Општини,
Јулијан и Василиса

Јулијан и Василиса потекнувале од богати семејства. Иако венчани во брак, тие се заветиле дека ќе живеат девствено како брат и сестра. Го раздале својот имот на сиромаси и се змонашиле. Јулијан основал машки мнастир, а Василиса женски. Јулијан имал околу 10 000 монаси, а Василиса до 1 000 монахињи. За време на прогоните на Диоклецијан, Василиса според христијанското предание му се молела на Господ да ниедна од нејзините монахињи да не се исплаши од маките и да не отстапи од христијанската вера. Господ ја слушнал молитвата и во период од 6 месеци ги зел кај себе сите монахињи со ред и на крајот и нивната игуменија Василиса. Пред смртта, Василиса имала видување на своите сестри од оној свет: ''сите се појавиле весели и радосни како Божјите ангели и ја повикувале својата ѝ духовна мајка што побрзо да им се придружи''.
Јулијановиот манастир, пак, бил изгорен до темели од неговите мачители, а Јулијан бил мачен со најтешки маки и потоа бил убиен. Заедно со Јулијан биле исечени: синот и жената на мачителот Маркијан, Келасиј и Марионила, кои гледајќи го јунаштвото на Јулијан во издржувањето на големите маки, и самите го примиле христијанството.
Парк Жи-Сунг

Парк Жи-Сунг (Hangul: ; Hanja: ; ; роден на 25 февруари 1981) — поранешен Јужнокорејски фудбалер, кој играл како играч од средниот ред за англискиот клубМанчестер Јунајтеди, моментално амбасадор на клубот од Олд Трафорд. Тој исто така бил капитен на Јужно Корејската репрезентација сè до неговото повлекување од репрезентативниот фудбал. Тој е најтрофејниот азиски фудбалер во историјата, како прв Азиски играч што ја освоил титулата во Лигата на Шампионите и прв азиски играч кој играл во финалето од Лига на шампионите.
Парк ја започнал својата фудбалска кариера во родната Јужна Кореја и играл за Мијонги универзитет тимот тим пред да се пресели во Јапонија да игра за Кјото Прпл Санга. По заминувањето на селекторот на репрезентацијата на Јужна Кореја, Гус Хидинк, кој се вратил во Холандија да го преземе ПСВ Ајндховен, Парк заминал во холандскиот тим исто така, една година подоцна. По достигнуваето на ПСВ до полуфиналето на Лигата на Шампионите, талентот на Парк бил увиден од страна на менаџерот на Манчестер Јунајтед Алекс Фергусон и тој потпишал со него за одредена цена од околу £ 4.000.000 во јули 2005 година . Од тогаш, Парк е освојувач на Премиер лигата четири пати и ја има освоено Лигата на Шампионите и ФИФА Светското Клупско првенство. Парк бил способен да игра насекаде во средниот ред и бил познат по неговото исклучително фитнес ниво, дисциплина, работна етика и феноменалното движење без топка.
Како член на репрезентацијата на Јужна Кореја, Парк одиграл 100 меча и постигнал 13 голови, бил член на тимот кој завршил четврти на Светското Првенство во 2002. Тој, исто ја претставувал неговата нација на Светското Првенство во 2006 и бил капитен на Светското Првенство во 2010. Парк постигнал во сите три последователни турнири (првиот јужнокорејски и само вториот азиски играч кој успеал да го стори тоа) и во моментов е водечки стрелец на Азија на сите времиња на Светските првенства со три гола, заедно со неговиот сонародник Ан Јунг-Хван, и репрезентативецот на Саудиска Арабија, Сами Ал-Џабер. По Азискиот куп 2011, на 31 јануари 2011 година, Парк најави дека ќе се повлече од репрезентативниот фудбал на прес-конференцијата.
На 23 февруари 2012 Парк ја носел капитенската лента на Манчестер Јунајтед за првпат во својата кариера во мечот со Ајакс во Лига Европа.
1 Титули
1.1 ПСВ Ајндховен
Ередивизија : 2002/03, 2004/05
КНВБ Куп : 2004/05
1.2 Манчестер Јунајтед
Премиер лига : 2006/07, 2007/08, 2008/09, 2010/11
Лига на Шампиони : 2007/08
Лига куп : 2005/06, 2008/09, 2009/10,
ФА Комјунити Шилд : 2010, 2011
ФИФА Светско Клупско првенство : 2008
Синклитикија Александриска

Синклитикија Александриска — христијанска светица по потекло од Македонија. Во продолжение на нејзиното житие свети Атанасиј ја споменува Македонија како земја на нејзиното потекло. Тој пишува дека семејството на света Синклитикија се преселило од Македонија во египетскиот град Александрија, кој бил основан од Александар Македонски.
Света Синклитикија имала уште една сестра и двајца браќа, но едниот брат умрел како дете, а другиот на 25 годишна возраст, непосредно пред својата свадба.
Како богата, убава и угледна девојка имала многу додворувачи кои ја барале, но таа сите ги одбила и се оддалечила од родителската куќа, отишла во манастир. Во најголема воздржаност, бдеење и молитвап оживеала до 80 година. Нејзините поуки за монахињите од секогаш се сметани како духовен бисер, бидејќи оваа праведничка не дошла до високата мудрост преку книги, туку преку страдање, мака, деноноќно размислување и духовно општење со возвишениот божествен свет. Починала во 350 година. Св. Синклитикија, помеѓу останатото, говорела: “''...ако e време на пост, немој да се откажуваш од постот, иако си болен, бидејќи, еве, и тие што непостат, страдаат од иста болест''”. Уште велела: “''Како што откриеното богатство брзо се разграбува,така и добродетелта кога се разгласува, се помрачува и се губи''”.
За животот на света Синклитикија постојат повеќе податоци благодарение на свети Атанасиј Велики (293 - 373 година), кој го запишал нејзиното житие. Ова житие е застапено во книгата со негови дела објавена во Мигна 1488 година. Посебна вредност во ова житие имаат зачуваните мудри мисли и поуки што света Синклитикија ги упатувала до христијаните. Откако починале нејзините родители, света Синклитикија ја зела со себе и својата сестра, која била слепа. Тие се населиле надвор од градот, откако претходно го распродале целото свое богатство, а парите им ги раздале на сиромашните. Тогаш света Синклитикија си ја исекла косата со што го симнала од себе и последниот женски украс. Така таа била целосно подготвена да се подвизува, иако уште во својот дом била навикната на подвизи.
Нејзиниот празник се слави на 5 јануари (стар стил), односно на 18 јануари (нов стил).
Амон Мисирски

Амон Мисирски е христијански светец.
Четиринаесет години се трудел и на Бога се молел само да го победи гневот во себе. Достигнал толку големо совршенство на добрина што мислел и не бил свесен дека постои зло во светот. Посебно го познавал Светото писмо. Се упокоил во почетокот на 5 век.