procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Внатрешно памтење

Кај сметачите, податоците се претставуваат во бинарен облик, односно со цифрите на бинарниот систем 0 и 1 што се нарекуваат битови (ознака b, англ. ''bit''). За полесна работа со податоците се користат групи од битови. Група од 8 бита се нарекува бајт и се означува со B, англ. ''byte''). Групи од 2, 4 или 8 бајти образуваат ''збор''.
Големината на памтењето што ја зафаќаат податоците се изразува во бајти или во поголеми единици од бајтот, а тие се: килобајт (1КВ=1024В), мегабајт (1МВ=1024КВ), гигабајт (1GB=1024MB), терабајт (ТВ=1024GB).
Внатрешното памтење или внатрешна меморија (од англ. ''memory'') е главното, работно или оперативно памтење и се состои од места на складирање од кои секое има своја единствена адреса. Внатрешното памтење се состои од:
*ЧП - „читачко памтење“ (англ. ROM ''Read Only Memory'') – памтење што може само да се чита. Нејзина важна особина е тоа што нејзината содржина не се губи со исклучување на личниот сметач од струја. Во неа се сместени програми што се извршуваат веднаш по приклучувањето на сметачот и овозможуваат тој да се доведе во работна состојба, а потоа имаат голема улога во контролата на сметачот и во протокот на податоци низ него. Тие програми го сочинуваат т.н. BIOS (англ. ''Basic Input/Output System'').
*ППП - „памтење по произволен пристап“ (англ. RAM, ''Random Access Memory'') – памтење од кое може да се чита и во кое може да се запишува. Податоците во неа слободно можат да се запишуваат, да се бришат и да се преместуваат од едно место на друго. Со прекинување на струјното напојување на сметачот, сите податоци што се наоѓаат во ова памтење неповратно се губат. Затоа, за трајно чување на податоците, истите се запишуваат на надворешното памтење на сметачот.
Постојат два вида ППП-памтење: динамичко ППП или ДППП (англ. ''Dynamic RAM'', ''DRAM'') и статично ППП или СППП (англ. ''Static RAM'', ''SRAM''). Статичката RAM е многу помала од динамичката и затоа кога се зборува за RAM се мисли на динамичката RAM. Статичното памтење се нарекува и кеш-памтење (англ. ''CACHE memory''), а се користи за привремено сместување на помали количини податоци заради побрз пристап до нив.
en:Computer data storage#Primary storage
Процес

Процес или делотек — след на операции или настани што се јавуваат по природен или вештачки пат, и водат кон одреден резултат. За извршување на еден процес неопходно е време, простор, експертиза или некој друг ресурс. Еден процес може да се идентификува по промените што ги создава во одликите на еден или повеќе предмети. Спореди: проект и структура. Поврзано: управување со процеси и теорија на процесите.
Проект

Проект е привремен ангажман чија цел е создавање на уникатен производ или услуга. Под „привремен“ се подразбира дека проектот завршува на одреден датум. „Уникатен“ подразбира дека конечниот резултат на проектот е различен од резултатите на другите резултати или функции на организацијата.
Расказ

Расказ — кратко книжевно дело на наративна проза карактеристична по релативно малиот број на зборови што ги содржи. Битен белег на расказот е дејството на случката да се развива брзо. Расказот треба да има мал број на ликови, односно само еден главен лик. Со расказот се опишуваат помал број на случки отколку кај романот.
Покрај класичниот краток расказ, постои и форма позната како новела. Според македонската лексикографија, новелата се определува како средно по големина прозно дело или проширен расказ, кој зазема место помеѓу краткиот расказ и подолгите епски форми како што е повеста.
Гранична должина за еден расказ претставува проблем. Според класичната определба, еден расказ треба да може да се прочита во едно седење. Во современа употреба, меѓутоа, поимот подразбира белетристичко дело што содржи до 20.000 збора. Во пракса, должината на расказот зависи од местото на објавување.
Според содржината расказите можат да бидат: битови, историски, авантуристички, научнофантастични, психолошки и хумористични.
1 Поврзано
* Повест
* Новела
* Роман
Реторика

Реторика (од грчки ρήτωρ, rhêtôr, „оратор, говорник“) — една од трите првични слободни уметности или trivium (заедно со дијалектиката и граматиката). Во текот на својата историја долга 2500 години, поимот се користи како ознака за многу нешта, но под реторика денес се мисли на способноста на убедување преку јазик. Првите теориски согледби за реториката се во антиката, каде на Аристотел му се припишува првата формална обработка на дисциплината. Постои клучна разлика помеѓу она што се нарекува говорништво, беседништво или ораторство и она што се нарекува реторика. Имено, беседништвото се однесува на конкретната изведба, практичното остварување на беседата, додека реториката се однесува на теориското обмислување на говорништвото.
Евреи

Зборот Евреин се користи за различни намени, но најчесто се однесува на следбеник на еврејската религија, дете на еврејска мајка, или некој со еврејско потекло кој е поврзан со еврејската култура или народност.
Повеќето Евреи се сметаат себеси за народ, припадници на нација, која потекнува од античките Израелити и од оние кои ја прифатиле нивната религија на различни места и во различни времиња. Изразот „Евреин“ настанал кога древното Израелско кралство било поделено на северното Кралство Израел и јужното Кралство Јудеја. Израелитите (кои подоцна ќе бидат уништени од Асирците) биле припадниците на северното кралство, додека Евреите (оние кои преживеале) биле припадниците на јужното кралство. Со текот на времето, зборот Евреин повеќе се однесувал на оние со Еврејска вера, одошто на оние кои буквално потекнуваат од Јудеја. Модерната употреба на зборот Евреин се однесува и на оние кои активно го практикуваат јудаизмот, и на оние Евреи, кои иако не го практикуваат јудаизмот како религија, сѐ уште се идентификуваат себеси како Евреи поради традицијата на нивните еврејски семејства, како и поради лична културна идентификација.
1 Историја на Евреите и нивното населување на Балканот
Евреите се антички народ, создавачи на првата монотеистичка религија - јудаизмот. Нивната историска прататковина е Палестина. Историјата на Евреите, е позната од текстовите во Библијата, а кои се потврдуваат со археолошките наоди во сегашната држава Израел. Откако Римјаните го задушиле еврејското востание во 66 година од н.е. и го уништиле Соломоновиот храм, Евреите се раселиле по целиот свет. Првите Евреи на Балканскиот Полустров биле наречени Ромањоти, затоа што дошле за времето на Римското Царство. Во средниот век, на Балканот пристигнале Ашкеназите - источноевропски Евреи, кои зборуваат германски јазик. Во 1492 година, на територијата на Отоманското Царство се населиле Сефардите, протерани од Шпанија.
Евреите на Балканот живееле помирно во споредба со Евреите во другите делови на Европа сè до средината на XX век, кога на нив бил извршен холокауст од страна на нацистите. Единствено Бугарија успеала да го спаси своето еврејско население. Сепак, бугарските власти во окупираните подрачја (Македонија и Тракија) учествувале во депортацијата на Евреите во германските концентрациони логори. Депортацијата на македонските Евреи била извршена во Скопје, во март 1943 година.
Евреите основале своја држава - Израел дури во 1948 година.
2 Евреите како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Плачот на Евреинот“ - песна на полскиот поет Станислав Гроховјак.* „Птица-Евреин“ - расказ на американскиот писател Бернард Маламуд.* „Црн, Евреин и сиромашен“ (''Black, Jewish, and Poor'') - песна на американската хард-кор група „Воид“ (''Void'') од 1981 година.* „Изгледаш како Евреин“ (''You Look Like a Jew'') - песна на американската рок-група „Пуси Галор“ (''Pussy Galore'') од 1986 година.* „Тини, кралот на Евреите“ (''Tiny, King Of The Jews'') - песна на американската рок-група „Биг Блек“ (''Big Black'') од 1987 година.* „Еврејчето Шами“ - расказ од Владимир Костов издаден во склоп на збирката раскази „Патар“.
Подземен свет

Подземниот свет или подземјето — место каде што мртвите преминувале после нивната смрт. Старогрчките поети не биле многу прецизни при неговото опишување. Хомер сметал дека подземјето било место на сенки, место каде ништо не било сосема реално. Според него, подземниот свет бил исполнет со кошмарни чувства. Според верувањето на Старите Грци, влезот во подземниот свет се нарекувал Тенар и се наоѓал на југот од Пелопонез. Старите Грци верувале дека во Лебадија, Трофониј (атрибут на Зевс како хтонско божество) и Агамед имале пештера која претставувала едно од местата низ кои се слегува во подземниот свет. Често, во пештерата доаѓале луѓето и ја поминувале ноќта лежејќи на земјата, со желба Трафониј, Агамед или некое друго хтонско божество да им се појават на сон. Понекогаш, некои од нив се враќале на земјата и раскажувале за тоа што им се случило во пештерата, како: Тракиецот Замолксис, Ер во десеттата книга на Платоновата „Република“, итн.
Подоцна, латинските поети, како Вергилиј, го опишале подземниот свет како место во кое злобните биле казнети, а добрите наградени со животот после смртта. Виргилиј и географски ја одредил положбата на подземјето, патот до него водел низ местото каде реката Ахерон се влевала во реката Кокитус.
Смртниците, и добри и зли, откако ќе починеле преминувале во подземниот свет. Таму нивниот дух го очекувал судот. Нивната судбина зависела од тоа колку биле храбри и праведни во животот. Оние кои на било кој начин ги навредиле Боговите со сигурност исчекувале страшни измачувања, но оние кои правеле добрини биле наградувани со задгробен живот исполнет со среќа.
За разлика од јудеохристијанските верувања, според Вергилиј, времето течело во подземниот свет, и живите и мртвите можеле да општат. Правилата, се чини, биле создавани само за некој да може да ги прекрши. Постојат многу митови сместени во подземјето во кои некој од светот на живите се обидува да спаси некого од подземниот свет, или пак Боговите го праќаат да им донесе нешто токму од таму. Токму од овие митови најдобро се дознава за распоредот на нештата во подземниот свет, за неговите правила и за неговите жители.
1 Наводи
simple:Underworld
Тифусна салмонела

Тифусната салмонела (лат. ''Salmonella typhi''), род на инфекциски бактерии именувани според американскиот ветеринар Даниел Елмер Салмон, којшто прв успеал да ја изолира во 1885. Бактеријата се пренесува преку заразена живина, јајца и одредена друга храна. Досега се идентификувани три вида на салмонела: S. typhi, S. choleraisuis и S. enteriditis, која има повеќе од 1400 антигенски различни серотипови. S. typhi предизвикува тифусна треска. S. typhimurim, серотип на S. enteriditis, предизвикува salmonella gastroenterititis, еден вид на труење со храна кое предизвикува абдоминални болки, треска, гадење, повраќање и дијареа. Периодот на инкубација е 8 до 48 часа и нападот може да трае од 3 до 7 дена. Благите случаи најчесто се третираат со антидијаретични лекарства, додека за посериозните неопходни се антибиотици. Внимателно чистење и подолго готвење на храната се едни од можните начини за превенција од инфекции со salmonella.
Установа

Установа или институција — организации или механизми на општествена структура што го уредуваат однесувањето на две или повеќе личности. Установите се одликуваат со: општествена цел и трајност, надминувајќи ги поединечните човечки животи и намери, како и со создавање и спроведување на правила за уредување на човечкото однесување. Како структури и механизми на општествениот поредок меѓу луѓето, установите се еден од главните предмети на изучување на општествените науки како социологија, политички науки и економија. Установите се, исто така, клучна точка во правото.
Американскиот економист Даглас Норт ги дефинира институциите на следниот начин: „Институциите се правила на играта во општеството или, кажано поформално, тие се ограничувања, создадени од луѓето, кои ги обликуваат човечките интеракции.“ Притоа, Норт нагласува дека институциите имаат клучна улога зашто „тие ги определуваат поттиците за политичката, економската и социјалната размена“. Според американските економисти Дарон Аџемоглу, Сајмон Џонсон и Џејмс Робинсон, „добри економски институции се оние кои обезбедуваат заштита на правото на сопственост и релативно еднаков пристап кон еконосмките ресурси за поширокото население.“
Повраќање

Повраќањето или блуење (лат. ''vomitus'', познато медицински со грчкиот термин емеза) претставува експулзија на содржината на желудникот преку устата. Најчесто повраќањето е претходено со гадење, потење и зголемена саливација, но може да се случи и сосема ненајавено. Контролирано е од посебен центар во мозокот, наречен центар за повраќање кој може да се надразни на повеќе начини. Најчесто, дразбата стигнува од гастроинтестиналниот тракт (уста, хранопровод, желудник и црева) кога било кој негов дел е премногу потечен, надразнет или иритиран. Нервни импулси, исто така, можат да пристигнат и од балансирачкиот механизам на внатршното уво. Центарот за повраќање тогаш испраќа импулси до абдоминалниот мускул задолжен за повраќањето. Мускулите на абдоменот тогаш се стегаат и дијафрагмата турка надолу. Овие контракции го притискаат абдоменот и го зголемуваат притисокот во него. Тогаш езофагниот сфинктер (мускулот помеѓу желудникот и езофагусот) се опушта со што дозволува на содржината на желудникот да излезе нагоре.
1 Диференцијална дијагноза
Повраќање проследено со иритација на гастроинтестиналниот тракт може да се јави како последица од неправилна исхрана, труење со храна, желудечна надразнетост предизвикана од хемикали, лекарства, преголемо количество алкохол, гастроинтестинални обструкции, различни инфективни заболувања. Се јавува и во периодот на бременост и тоа почнувајќи од 5-тата или 6-тата, па сè до речиси 12-тата недела од бременоста и тоа како последица од варирањето на хормоналните нивоа.
Стварност

Стварност или реалност во секојдневна употреба значи „се што постои.“ Поимот „стварност“ во најслободна интерпретација, вклучува сè што е достапно и разбирливо за науките, филозофија, теологија или било кој друг аналитички систем. Стварност во оваа смисла може да вклучува и постоење и непостоење.
Во најстриктна смисла на европско-германската филозофија, постојата нивоа на градација во стварноста. Овие нивоа вклучуваат, од најсубјективно кон најстрого:
* Феноменолошка стварност
* Вистина
* Факт
* Аксиома
Други културни традиции, особено оние засновани на будизам, имаат други претстави за природата на стварноста: видете, на пример, самсара или маја.
1 Поврзано
* Онтологија
* симулирана реалност
* хиперреалност
* виртуелна реалност
* илузија
Камен на мудроста

Каменот на мудроста, долго време „Свет Грал“ на западната алхемија, е митска супстанција што наводно може да претвори кој било метал во злато и/или да создаде еликсир што би ги направил луѓето бесмртни. Големото дело или Магнум опус се однесува на потрагата по овој камен.
Магија (илузија)

Магија (или трик) е уметност на забавување публика преку изведување на илузии што вчудовидуваат, често преку оставање на впечаток дека нешто невозможно е постигнато, речиси како изведув
Во работата за постигнувањето на чудесните ефекти и забавувањето на публиката се користат и научни достигнувања. Познати илузионистички постапки се:
* одење по јаже (индиски факири),
* лебдење без потпора, Крис Ејнџел
* зајак во шешир,
* обезглавен човек кој зборува,
* пресечена и одново составена жена (Буатиер де Колта),
* излегување од кафез во вода заклучен со катанци (Худини) и
* минување низ Кинескиот ѕид (Дејвид Коперфилд).
0.1 Библиографија
*******
Електрон

Електрон (некогаш нарекуван негатрон; симбол e<sup>−</sup>) — субатомска честичка. Во еден атом, електроните кружат околу јадро од протони и неутрони. Зборот електрон потекнува од грчкиот збор ηλεκτρον, што значи ''килибар''. Додавката ''-он'', ја делат повеќето субатомски честички и се користи како аналогија на поимот јон.
Електроните имаат електричен полнеж и кога се движат, тие создаваат електрицитет. Поради тоа што од електроните зависи на кој начин еден атом се однесува во однос на другите атоми, тие имаат темелна улога во хемијата.
1 Електронот како тема во уметноста и во популарната култура
* „Електрони“ - песна на македонската група „ПМГ Колектив“ од 2015 година.
Сметководство

Сметководство е дисциплина што се занимава со запис, класификација, интерпретација и комуникација на финансиската информација. Практичарите се нарекуваат „сметководители“.
1 Историја на сметководството
Историјата за сметководството датира уште многу одамна, уште кога се започнувало да се создаваат цивилизациите на светот( шумерите во Месопотамија, на пример), кога со обработување на земјата се дошло до заклучок дека е потребно да се запамнува точната вредност на земјоделските производи. Самото елементарно сметководство е споменато и во Библијата (Новиот завет), во книгата на Матеј (Матеј 25: 19). Во исламскиот Куран исто така се коментира за елементарно сметководство (Куран 2: 282).
Во текот на 12 век, арапскиот писател Ибан Тајмијах пишува во својата книга Хизба („проверката“ или „пресметка“) дека пресметувањето на некои системни потреби од страна на муслиманите се употребувани уште од средината на седмиот век, попознати како ''СЕ''. Оваа сметководствена практика подоцна била употребувана и од страна на римјаните и персијците.
Првата книга за сметководството била составена од хрватинот Бенедикт Кортулевиќ трговец од републиката околу Дубровник, Хрватска). Според други пак, создавач на првата книга по сметководство „Сè за аритметиката, геометријата, пропорциите и пропорционалноста“ („Summa de arithmetica, geometrica, proportioni et proportionalita “, Венеција, 1494 г.) бил Лука Пачоли. Книгата содржи одделна глава во која за првпат се опишува сметководствениот систем во Венеција.
2 Поим
Сметководство е дисциплина што се занимава со запис, класификација, интерпретација и комуникација на финансиската информација. Практичарите се нарекуваат сметководители. Основата на секој сметководител треба да се темели врз националните сметководствени стандарди (U''S GAAP, General Accepted Accounting Principles''), меѓународните сметководствени стандарди (''IAS-International Accounting Standards'') и друго.
Секој кој се занимава со некоја стопанска дејност е должен да води евиденција според меѓународните стандарди.
3 Видови на сметководство
Сметководството главно може да се подели на следниве видови:
* управувачко сметководство;
* финансиско сметководство;
* сметководство на трошоци.
4 Поврзано
* Финансии;
* Сметка;
* Двојна евиденција.
fi:Laskentatoimi
Нова Македонија

„Нова Македонија“ — најстариот дневен весник во Македонија. Првиот број излегол на 29 октомври 1944 година во Горно Врановци.
1 Историја
На третата седница на Президиумот на AСНОМ, која била одржана од 2 до 5 септември 1944, во манастирот Прохор Пчињски, била донесена одлуката за основање дневен весник. Веднаш потоа било задолжено Агитациско-пропагандното одделение (АГИТПРОП) при ЦК КПМ и Главниот штаб да формира и специјална комисија, која ќе го подготвува и ќе го издава овој дневен весник. За името на весникот уште веднаш паднале три предлози – Независна Македонија, Слободна Македонија и Нова Македонија. Најприфатливо било името Нова Македонија, бидејќи истакнувало дека станува збор за нова преродба, нова современа македонска држава, со поинакво општествено политичко уредување, со нови и поинакви принципи и начела на раководење и живеење. Иако битките за конечно ослободување биле во тек и интензивно се одвивале, во исто време до сите народноослободителни одбори и други органи и организации пристигнала директива на Поверенството за информации, во која дури и се дал потсетник за тоа „што да се пише во дописките“. Притоа се нагласува дека:
Весникот нема да е еден сувоофицијален орган, кој ќе публикува само заповеди и решенија и ќе излегува само со некоја политичка статија, ами треба да се претвори во широк, масовен лист, да стане истински народен весник...
„Нова Македонија“ е првиот македонски дневен весник, основан со решение на Президиумот на АСНОМ. Првиот број е објавен на 29 октомври 1944 година во селото Горно Врановци, каде што денес се наоѓа првата печатница, претворена во музеј. За негов прв главен уредник е назначен Васил Ивановски. Првиот број, кој сè на сè имал 8 страници, излегол во мал тираж, а бил дистрибуиран до бригади, штабови и многу здруженија и претставувал прв официјален документ испечатен на кодифициран македонски јазик. Вториот број бил отпечатен во Битола, а од третиот (22 ноември) се печати и излегува во Скопје. Весникот излегол дури и на 27 јули 1963 година, ден по скопскиот земјотрес.
По бурните транзициски години, обновената „Нова Македонија“ почнала да излегува на 30 април 2008 година.
Македонска стрељба

Македонска стрељба е уметничко движење во Република Македонија слично на многу попознатото словенечко движење Нова Словенечка Уметност (на германски Neue Slowenische Kunst). Движењето се развива во средината на 80-те години на 20-от век со центар во Скопје и во него се вклучени видни фигури од македонската уметничка сцена, ангажирани во различни музички и театарски проекти. Заради проблеми со тогашната политичка структура, ова движење полека исчезнува и остатоци од неговото постоење денес се видливи единствено во работата на групата Мизар (трето откровение).
1 Поврзано
* Ристо Вртев
* Архангел
Повикувачки броеви во Македонија

Меѓународниот повикувачки број за Македонија е +389.
Формати на броеви за Македонија:
+389 2 xxxxxxx географски броеви - Скопје
+389 3x xxxxxx географски броеви
+389 4x xxxxxx географски броеви
+389 5xx xxxxx додадена вредност, заеднички приход, жешки линии
+389 7x xxxxxx мобилни
+389 8xx xxxxx бесплатни, заеднички трошок
1xx е генерален формат за краток број (на пр. 112 за итни случаи); форматот 10xx е за carrier access.
1 Повикувачки броеви
Мрежна група, Број, Општини покриени со бројот
Скопје, 2, Град Скопје: ''(Аеродром, Центар, Сарај, Кисела Вода, Гази Баба, Бутел, Шуто Оризари, Карпош, Чаир, Ѓорче Петров)'', Арачиново, Чучер-Сандево, Илинден, Петровец, Сопиште, Студеничани, Зелениково
Куманово, 31, Куманово, Липково, Кратово, Крива Паланка, Ранковце, Старо Нагоричане
Штип, 32, Штип, Пробиштип, Радовиш, Свети Николе, Конче, Карбинци, Лозово
Кочани, 33, Кочани, Делчево, Берово, Пехчево, Виница, Македонска Каменица, Зрновци, Чешиново-Облешево
Струмица, 34, Струмица, Валандово, Василево, Босилово, Ново Село, Дојран, Богданци, Гевгелија
Гостивар, 42, Гостивар, Врапчиште, Маврово и Ростуше
Велес, 43, Велес, Кавадаци, Неготино, Демир Капија, Чашка, Градско, Росоман
Тетово, 44, Тетово, Јегуновце, Боговиње, Брвеница, Теарце, Желино
Кичево, 45, Кичево, Македонски Брод, Пласница
Охрид, 46, Охрид, Струга, Вевчани, Дебрца, Дебар, Центар Жупа
Битола, 47, Битола, Ресен, Новаци, Могила, Демир Хисар
Прилеп, 48, Прилеп, Крушево, Кривогаштани, Долнени
2 Мобилни префикси
префикс, Мобилна компанија
align"right" 070,071,072, Македонски Телеком
"right" 073, ,
align"right" 074, Телекабел
align"right" 075,076,077,078, А1 Македонија
align"right" 079
3 Итни телефонски броеви
Број, Значење
align"right" 112, Полиција, Пожарна и Амбуланта
align "right" 192, Полиција
align"right" 193, Пожарна
align"right" 194, Амбуланта
align"right" 195, Центар за управување со кризи
align"right" 196, АМСМ
align"right" 13-112, Планинска Спасителна Служба
align"right" 1188, Служба за информации-Златна книга
align"right" 188, Служба за информации-Македонски телеком
Ристо Вртев

Ристо Вртев (роден на година во ) — македонски музичар од крајот на 80-те години на XX век до денес, најпознат како композитор, текстописец и вокалист на музичката група Архaнгел. Претходно Вртев бил член на Мизар (прво откровение) и Инола X. Како гостин се појавува на албуми на Вања Лазарова и Кисмет, како и на компилацијата посветена на Мизар. Еден од главните личности во уметничкото движење Македонска Стрељба.
1 Награди
* Орден за заслуги за Македонија во 2024 година
2 Галерија
Беконов метод

Беконовиот метод е истражувачки метод развиен од Френсис Бекон. Тој е предвесник на научниот метод. Методот бил претставен во Беконовата книга ''Novum Organum'', што значи ''Нов Органон'', и тој требало да го замени методот претставен во Аристотеловиот ''Органон''. Тоа е индуктивниот метод, што треба да го замени дедуктивниот.
de:Idolenlehre
Умберто Еко

Умберто Еко (|Umberto Eco; – ) — италијански писател, филозоф и есеист.
1 Животопис
Умберто Еко е роден на 5 јануари 1932 година, во малиот град Алесандрија (''Alessandria'') во Пиемонт, северна Италија. Како мал бил зафатен од тешкотиите предизвикани од Втората светска војна. Со својата мајка се искачувал на ридиштата од каде што ги гледал борбите меѓу фашистите и партизаните и жалел што бил премногу млад за да учествува во војната.
По желбата на својот татко, Еко се запишал на студиите по право, но ги напуштил поради големата љубов кон средновековната книжевност и филозофија. Во 1954 година дипломирал на филозофија, потоа предавал семиотика на универзитетите во Торино, Милано и Фиренца, а во 1971 година станал професор по семиотика на Болоњскиот универзитет. Исто така, во неколку наврати бил гостин-професор на универзитетите во Њујорк, Чикаго, Јеил и Колумбија, а држел предавања на десетици најугледни универзитети ширум светот. Покрај универзитетската дејност, од 1959 година бил советник за изданијата од хуманистичките науки во издавачката куќа „Бомпјани“ (''Bompiani''). Покрај тоа бил потпретседател и член на извршниот одбор на Меѓународното здружение за семиотички студии, член на издавачкиот одбор на списанието „Семиотика“ (''Semiotica''), почесен член на Фондацијата „Џејмс Џојс“, главен уредник на списанието ''VS - Quaderni di studi semiotici'' и член на издавачките одбори на неколку списанија во Италија и во други земји.
Тој се опишувал себеси како човек што започнува многу работи истовремено за подоцна да ги синтетизира во една целина: „Ако немам многу работи да направам, изгубен сум“.
Еко починал во својот дом во Милано, на 19 февруари 2016 година.
2 Творештво
Творештвото на Умберто Еко е богато и опфаќа повеќе области: философија, семиотика, естетика, социологија, средновековна историја, книжевна иуметничка критика итн. Светската слава ја стекнал со своите дела од областа на семиотиката и книжевната критика.
Покрај научната работа, тој се занимавал и со белетристика. Во својот прв роман од 1980 година, ''Името на розата'', исклучително успешно ги разработил средновековните религиозни контроверзии во контекст на модерните политички и економски термини, така што читателот може да ги разбере настаните и дејствијата без неопходните теолошки знаења. Своите доживувања од периодот на Втората светска војна ги опишал во неговиот втор роман, „Фукоовото нишало“.
Најпознати научни дела на Еко се:* Естетскиот проблем кај свети Тома (''Il problema estetico in San Tommaso''), Торино, 1956
* Развојот на средновековната естетика (''Sviluppo dell'estetica medievale''), Милано, 1959
* Апокалиптичарите и интегрираните (''Apocalittici e integrati'')
*''Opera aperta'', Милано, 1962
* Отсутна структура (''La struttura assente''), Милано, 1968
* Знак (''Segno''), Милано, 1973
* Расправа за општата семиотика (''Trattato di semiotica generale), Милано, 1975
Еко е автор на романите:
* Името на розата (''Il nome della rosa''), Милано, 1980
* Фукоовото нишало
* Островот на претходниот ден
* Баудолино
* Таинствениот пламен на кралицата Лоана
* Прашките гробишта
Пиринејски Полуостров

Пиринејскиот Полуостров (или Ибериски Полуостров, од шпански и |Península Ibérica) — голем полуостров сместен на крајниот југозападен дел од Европа. На југ и на исток излегува на Средоземното Море, а на север и запад на Атлантскиот Океан. Пиринеите го формираат североисточниот дел од полуостровот, поврзувајќи го со остатокот од Европа. Кај Гибралтар на југ, Пиринејскиот Полуостров се приближува до Африка.
Плуостровот го добил името од планинскиот венец Пиринеи што се протегаат на него. Другото име „Ибериски Полуостров“ води потекло од стариот народ Ибери кој живеел на полуостровот во антиката.
1 Држави и територии
Грб, Знаме, Земја / територија, Главен град, Површина(км<sup>2</sup>), Население(), Удел(%)
Андора, Андора ла Веља, 468, 0,1
Гибралтар(''британско владение''), Гибралтар, 7, 0,0
Португалија, Лисабон, 89.015, 15,3
Франција(Француска Сердања), Париз, 539, 0,1
Шпанија, Мадрид, 49.3515, 84,5
Вкупно, 583.544, , 100
2 Јазици
* Андора
** каталонски
* Гибралтар
** англиски
* Португалија
** португалски
** мирандски (официјално признаен)
* Шпанија
** баскиски
** шпански (наречен и кастиљски)
** католонски (наречен и валенсиски)
** галисиски
** астурски (официјално признаен)
** окситански (локално: арански, официјално признаен)
3 Предримски јазици
На Пиринејскиот Полуостров пред римското владеење се говореле следиве јазици:
* луситански
* аквитански
* иберски
* келтоиберски
* тартесиски
4 Историја
Во 711 година маварската умајадска војска од Северна Африка направила инвазија на визиготска Христијанска Шпанија. Под водство на нивниот водач Тарик ибн-Зијад, тие влегле преку Гибралтар на 30 април, 711 г, и го потчиниле поголемиот дел од Пиринејскиот Полуостров под исламска власт цели осум години. Ал-Андалус (Арапски: الإندلوس) е Арапското име на Пиринејскиот Полуостров дадено од Муслиманските освојувачи.
Во средновековието, полуостровот бил дом на повеќе мали државички. Како и да е, овие држави се зголемувале на сметка на други, сè до завршувањето на Наполеоновите војни (вклучувајќи ја и Полуостровската војна) во 1815. Тогаш бил создаден тоа што денес е и современиот Пиринејски Полуостров, кој се состои од Шпанија, Португалија (без островите Сеута и Мелиља), територијата Гибралтар и Андора.
5 Поврзано
* Пиринеи
* Ибери
Волфганг Амадеус Моцарт

Волфганг Амадеус Моцарт (германски: ''Wolfgang Amadeus Mozart''; Салцбург, — во ) — австриски композитор, автор на 179 музички дела кој се смета за еден од најголемите композитори на европската класична музика. Тој создал неверојатно големо дело на камерни, симфониски, религиозни и оперски дела за различни соло инструменти, особено за пијано.
1 Биографија
1.0.1 Детство
Вофганг Амадеус Моцарт е роден на 27 јануари 1756 година од татко Леополд Моцарт (1719–1787) и мајка Ана Марија, моминско презиме Пертл (1720–1778), во Салцбург.
На денот на погребот, Виена не му се оддолжила на човекот кој нејзиното име го прославил низ целиот свет. Моцарт бил погребан во заедничката гробница за сиромашни, а неговиот сандак никој не го испратил, освен неговото куче. Негови најпознати дела се оперите „Волшебната флејта“, „Свадбата на Фигаро“ и „Дон Жуан“.
2 Влијание и значење
Гете имал високо мислење за творештвото на Моцарт кого го сметал за гениј. Според него, сите Моцартови дела имаат трајна вредност чија творечка сила ќе се пренесува од поколение на поколени и веројатно никогаш нема да се потроши.
3 Моцарт како тема во уметноста и во популарната култура
Моцарт се јавува како вдахновение или тема во разни гранки на уметноста и во популарната култура, како на пример:
* „Моцарт во Прага“ — збирка поезија на чешкиот поет Јарослав Сајферт од 1951 година.
Дизајн

Дизајн како процес може да преземе многу форми во зависност од предметот што се дизајнира и индивидуалецот или индивидуалците што учествуваат.
Во контекстот на применета уметност, инженерство, архитектура и други креативни дејности, ''дизајн'' е и именка и глагол. Дизајн во неговиот глаголски контекст е процес на создавање и развивање на план за естетски и функционален предмет, за што е потребно соодветно истражување, размислување, моделирање, прилагодување и ре-дизајн. Како именка, дизајн се користи и како финален план за дејство (цртеж, модел или друг опис), или резултат на следење на тој план за дејство.
1 Поврзано
* Архитектура
* Комуникациски дизајн
* Веб дизајн
* Графички дизајн
* Индустриски дизајн
* Информациски дизајн
* Моден дизајн
* Внатрешен дизајн
* Театарски дизајн
* Универзален дизајн
Некои индустриски дизајни се сметаат и како класични уметнички дела, и како дела на инжинеринг.
Ханибал Барка

Времеслед на животот на Ханибал
247 п.н.е, Раѓање на Ханибал во Картагина
240 п.н.е, Наемничката војна во Каратагина.
228 п.н.е, Хамилкар е убиен во битка, Хаздрубал ја презема командата во Шпанија.
221 п.н.е, Хаздрубал е убиен, Ханибал ја презема командата над картагинската војска во Шпанија.
220 п.н.е, Римската република склучува сојуз со Сагунтум.
218 п.н.е, Опсада на Сагунтум, започнува Втората пунска војна.
Ханибал Барка (247 г. п.н.е. – 182 г. п.н.е) бил картагински воен командант, се смета за еден од најголемите воени команданти во историјата. Неговиот татко Хамилкарн Барка, бил истакнат картагиски војсководец за време на Првата пунска војна, неговите помлади браќа биле Маго и Хаздрубал, негов зет бил Хаздрубал Убавиот .
Најдобро е познат по неговите остварувања во Втората пунска војна, марширајќи со армија од Шпанија преку Пиринеите и Алпите во северна Италија и поразувајќи ги Римјаните во битките: кај реката Требија (218 п.н.е), Тразименското Езеро (217 г. п.н.е) и Кана (216 г. п.н.е). По Кана, Римјаните одбивале да се борат со него на отворени битки, и постепено ги освојувале градовите од јужна Италија кои му се приклучиле на Ханибал.
Со инвазија во Африка на Римјаните предводени од Скипион Африканец, го принудиле Ханибал во 204 г. п.н.е. да се врати во Африка, каде Сципио го победил во Битката кај Зама (202 г. п.н.е.).
Стакло

Стакло или џам — хомоген, аморфен и цврст материјал, што обично се произведува кога соодветно вискозен стопен материјал се лади многу брзо, така што не се дава доволно време за да се формира нормална кристална структура. Едноставен пример е кога шеќерот се топи и брзо се лади преку контакт со студена површина. Поимот стакло во секојдневна употреба се однесува на специфичен тип на стакло, засновано на силициум диоксид и се користи како материјал за различни објекти, контејнери и декорации.
1 Стаклото како тема во уметноста и во популарната култура
* „Срце од стакло“ (англиски: ''Heart of glass'') — песна на американската рок-група Блонди од 1978 година.* „Кршење стакло“ (''Breaking Glass'') — песна на британскиот рок-музичар Дејвид Боуви од 1977 година.* „Стакло“ (англиски: англиски: ''Glass'') — песна на британската рок-група ''Gang Of Four'' од 1979 година.* „Во стаклена куќа“ (англиски: ''In A Glass House'') — песна од истоимениот музички албум на британската рок-група ''Gentle Giant'' од 1973 година.* „Музеј на стаклото“ (англиски: ''Glass Museum'') — песна на американската рок-група ''Tortoise'' од 1996 година.
Пластика

Поимот пластика опфаќа повеќе видови синтетички или полусинтетички производи на полимеризација. Тие се составени од органска кондензација или полимери за дополнување и често содржи други супстанции за подобрување на перформансот или економичноста. Постојат неколку природни полимери што општо се сметаат за „пластика“. Нивното име е изведено од фактот дека многу од нив ја имаат одликата пластичност. Пластиката може да се обликува во различни предмети, филмови или влакна, да се обликуваат и од нив да се прават предмети со различна форма, а може и да се бои во различни бои. Пластиките се отпорни на вода, атмосферски влијанија, корозија, на голем број хемикалии, а некои од нив издржуваат и високи температури. Пластичните производи имаат најразлични одлики како толеранција на топлина, тврдост, отпорност и други.
Поради разновидните и специфични својства, имаат големо економско значење и разновидна примена. Од пластични материјали се произведува облека, чевли, чанти, многу предмети што се користат во домаќинствата, како на пример, приборот за јадење, разни садови итн.
1 Пластиката како тема во уметноста и во популарната култура
* „Мускул во пластика“ (англиски: ''Muscle in Plastic'') — песна на британската рок-група Баухаус од 1981 година.* „Полиетиленската Пам“ (англиски: ''Polythene Pam'') — песна на британската група Битлси од 1969 година.* „Пластика“ (''Plastique'') — песна на американската панк-група ''D.R.I.'' од 1983 година.* „Пластика“ — песна на српската рок-група Идоли од 1981 година.* „Пластичен човек“ (''Plastikman'') — канадски техно-музичар (уметничко име на Ричи Хотин).* „Пластика“ (''Plastique'') — песна на канадскиот техно-музичар Пластикмен (''Plastikman'') од 1994 година.
Филологија

Филологија е наука за античките текстови и јазици. Поимот оригинално значи љубов (грчки ''philo-'') за учење и литература (грчки ''-logia''). Во академските традиции на неколку народи, широко поимање на „филологија“ ја опишува студијата на јазикот заедно со неговата литература и историскиот и културен контекст што се неопходни за разбирање на книжевните дела и другите културно значајни текстови. Филологија на тој начин поврзува студии како граматика, реторика, историја, интерпретација на автори и др. Оваа дефиниција станува се поретка со време и поимот „филологија“ сè повеќе добива значење на студија на текстови од перспектива на историска лингвистика.
1 Поврзано
* Кодикологија
* Лингвистика
* Палеографија
* Класична филологија
2 Некои стари јазици
* Арамејски
* Латински
* Старогрчки
* Староегипетски
* Старомакедонски
ГНУ/Линукс

ГНУ/Линукс е оперативен систем. Тој е брз, стабилен, безбеден и полн со можности. ГНУ/Линукс доаѓа со огромен број на апликации кои можете да ги користите во вашата секојдневна работа.
Најважната работа за ГНУ/Линукс е тоа што тој е Слободен Софтвер. Ова значи дека можете да го користите за каква било намена. Можете бесплатно да правите копии од софтверот и да им ги дадете на пријателите. Можете да го погледнете изворниот код на софтверот за да видите како тој работи или пак за да поправите некои грешки. Тоа се слободите кои доаѓаат со слободниот софтвер.
Едмунд Хилари

Едмунд Персивал Хилари (, - Окленд ) бил новозеландски планинар и истражувач, најпознат поради тоа што е првиот освојувач на Монт Еверест. Тој стигнал на врвот на 8.850-метарската планина на 29 мај 1953 г. со Непалецот Тенцинг Норгај.
Сер Едмунд бил единствениот жив Новозеланѓанин кој се појавил на банкнота.
Универзитет

Универзитет — институција за високо образование и за истражување, која доделува академски дипломи. Поимот универзитет потекнува од латинскиот збор ''universitas'', што значи ''корпорација''.
Во Македонија постојат следниве универзитети:
* „Св. Кирил и Методиј“ (Скопје)
* Универзитет „Св. Климент Охридски“ (Битола)
* Универзитет „Гоце Делчев“ (Штип)
* Државен универзитет во Тетово (Тетово)
* Универзитет Евро-Балкан (Скопје)
* Универзитет на Југоисточна Европа (Тетово)
* Европски универзитет - Република Македонија (Скопје).
* ФОН Универзитет (Скопје).
Линус Торвалдс

Линус Бенедикт Торвалдс (роден на ) го има започнато развојот на Линукс, јадрото за оперативениот систем и моментално ја има улогата на координатор која најверојатно ќе ја зачува до крајот на животот.
Инспириран од Minix (јадро и оперативен систем развиени од Andrew Tanenbaum), почувствувал потреба за UNIX оперативен систем што ќе работи на неговиот домашен компјутер. Торвалдс го започнал развојот на Линукс јадрото работејќи во слободно време на своја опрема.
Линукс

::''Оваа статија се однесува на оперативниот систем ГНУ/Линукс. За јадрото Линукс, видете Линукс (јадро).''
Линукс (Linux) — јадро за оперативен систем. Започнат е како хоби проект на Линус Торвалдс во 1991, а со помош на огромен број програмери од целиот свет, денес е еден од најпознатите примери за Слободен софтвер. Терминот Линукс се однесува строго на Линукс кернелот и системи кои користат Линукс јадрото. Во повеќето традиционални Линукс систем е ГНУ/Линукс, кој е всушност комбинација на Линукс кернелот и ГНУ алатките. Оттаму, фер и правилно e користењето на терминот „ГНУ/Линукс“ во контекст на оперативниот систем во целост. Постојат повеќе од 300 различни дистрибуции на ГНУ/Линукс. На почетокот Линукс бил развиван и користен од страна на ентузијасти. Од тогаш па наваму како алтернатива на неслободните Unix и Microsoft Windows, Линукс ја има добиено поддршката на неколку од мамутите во индустријата за информатичка технологија како што се IBM и Hewlett-Packard. Линукс исто така станува сè попопуларен како оперативен систем за работни станици (работна површина). Аналитичарите го препишуваат овој успех на независноста од компаниите, ниската цена за имплементација, безбедноста и стабилноста.
Кола (пијалак)

Кола е сладок газиран пијалак, најчесто содржи кофеин и е со вкус на карамела. Вкусот на пијалакот понекогаш е од мешавина на вкусови на ванила, цимет и цитрусни овошја. Името доаѓа од овошјето со тврда лушпа кола (анг. kola nuts) кое првично се користело како извор на кофеин.
Пијалакот може да биде и без кофеин, иако некои луѓе (можеби со доза иронија) не се согласуваат таквиот пијалак да се нарекува со името ''кола'', ниту производителите на кола пијалаци, ниту пак луѓето што ги конзумираат не би правеле таква разлика. Кола пијалаците најчесто се заблажуваат со сируп од пченка, но можат да се заблажат со шеќер или со вештачки заблажувач.
Големите производители на кола ги вклучуваат: Coca-Cola, Pepsi, Royal Crown, Virgin Cola и многу локални производители. Jolt Cola следат свој култ на кола со многу повеќе кофеин од останатите (всушност и од сите газирани пијалаци), со посебен исклучок на германската Afri-Cola. Inca Kola е друг бренд кој се рекламира во многу
држави од страна на компанијата Coca-Cola и е најпродаван во некои земји од Јужна Америка. Tukola и Tropicola се брендови од Куба, кои се продаваат и во Италија исто така. Постои и слободен за користење (анг. open source) рецепт за кола пијалак, наречен OpenCola.
Во 2002 година нов бренд, Mecca Cola, наменета за муслиманските потрошувачи (со слоганот ''Размислувај Муслимански, Пиј Муслимански''), бил лансиран во Франција од страна на Tawfik Mathlouthi, инспириран од иранската Zamzam Cola. Производот бил пуштен во продажба во Обединетото Кралство во 2003 година. Сличен производ со сличен концепт, Qibla Cola, бил лансиран во 2003 година во Обединетото Кралство. Cola Turka, Турски бренд, и zelal Cola се исто така популарни меѓу муслиманите во Германија.
1 Поврзано
* Безалкохолни пијалаци
* OpenCola
* Сода
Алкохол

Во општа употреба, зборот алкохол (од Арапски ''al-khwl'' الكحول, или al-ghawl الغول) најчесто се однесува на етанол, познат и како зрнест алкохол (направен од житни растенија), или, пак, на било кој пијалак кој содржи етанол (види алкохолен пијалак). Последица на ова значење е поимот алкохолизам (зависност од алкохол). Другите форми на алкохол најчесто се именуваат со појаснувачка придавка, на пример ''изопропил алкохол'', или со наставката ''-ол'', како во ''изопропанол''.
Во хемијата, алкохол е поопшт поим, кој се применува за секоја органска супстанца во која хидроксилната (-''OH'') група е поврзана со јаглероден атом, кој, од друга страна, е поврзан со други водородни и/или јаглеродни атоми. Општата формула за едноставен алкохол кој не содржи прстени е C<sub>n</sub>H<sub>2n+1</sub>OH.
Гледан како дрога, често алкохолот (етанолот) е причина за ефекти кои го забавуваат човечкиот централен нервен систем.
1 Реакции
1.1 Оксидација
Првичните алкохоли (R-CH<sub>2</sub>-OH) можат да се оксидираат до алдехиди (R-CHO) или до карбоксилни киселини (R-CO<sub>2</sub>H), додека вторичните алкохоли (R<sup>1</sup>R<sup>2</sup>CH-OH) се оксидираат до кетони (R<sup>1</sup>R<sup>2</sup>C=O). Третичните алкохоли (R<sup>1</sup>R<sup>2</sup>R<sup>3</sup>C-OH) не се оксидираат.
2 Галерија
Балтичко Море

Балтичкото Море — море во северна и североисточна Европа и со Северно Море е поврзано со тесните протеци Скагерак и Категат кои се наоѓаат помеѓу Данска од една и Скандинавскиот Полуостров од друга страна.
Поради неговата голема географска ширина, малите протоци со Северно Море кои не дозволуваат голема размена на вода, големиот прилив на слатка вода и ладната клима, ова море е едно од најслатките мориња на светот. Поедини негови делови во текот на годината се замрзнати.
На неговите брагови излегуваат Данска, Шведска, Финска, Русија, Естонија, Летонија, Литванија, Полска и Германија. Според важноста на земјите кои овде се наоѓаат, како и според обемот на сообраќајот кој овде се одвива, Балтичкото Море може да се нарече „Северно“ Средоземно Море.
1 Поврзано
* Список на острови во Балтичкото Море
* Балтички Регион
* Балтички држави
* Северна Европа
Ричард Сталман

Ричард Метју Сталман (англ. ''Richard Matthew Stallman''), (р. 16 март 1953 година), познат и по својата кратенка „рмс“ (''rms''), е основач на движењето за слободен софтвер, проектот ГНУ (''GNU'') и Фондацијата за слободен софтвер. Сталман е познат програмер и „хакер“ и меѓу неговите најважни заслуги се вбројуваат ''GNU Emacs'', ''GNU C Compiler'' и ''GNU Debugger''. Тој е автор на ГНУ-овата општа јавна лиценца (''GNU General Public License'' - позната под кратеница ''GNU GPL'' или ''GNU'') која е најчесто употребувана лиценца за слободен Софтвер. Сталман се смета за еден од основачите на концептот на „копилефт“ (''copyleft'', „авторско лево“).
Од средината на 1990-тите години, Сталман се посветува на политичката кампања и просветителство за слободен софтвер и против патентирањето на софтверски идеи и ширење на законските основи за зголемување на авторските права. Као програмер и понатаму го одржува и подновува ''GNU Emacs''. Сталман е скромен по природа и живее од донации за работата на Фондацијата за слободен софтвер. Своето време го поминува во подготовка и учество на конференции и семинари посветени на
слободниот софтвер.
1 Предавање во Скопје
На 3 јуни 2010 во организација на Слободен софтвер Македонија, Сталман одржа предавање во хотелот Холидеј-Ин во Скопје на тема „Авторското право наспроти заедницата во ерата на компјутерските мрежи“ (''Copyright vs. Community in the age of computer networks'').
Ел Сид

Родриго Дијаз де Вивар, попознат како Ел Сид Кампеадор ("Големиот витез") — шпански национален херој. роден близу Бургос, во 1043 и умрел во Валенсија во 1099. Ел Сид е познат шпански народен херој, симбол за вистински патриот и витез. Ел Сид пораснал заедно со тогашниот принц, а подоцна крал на Кастиља, Санчо Втори. Ел Сид бил многу близок со Санчо. Принцот Санчо бил најстар син на кралот Фердинанд Први. Кога кралот починал, тој го подели кралството помеѓу своите пет деца. Санчо ја добил Кастиља, Алфонсо - Леон, Гарсија - Галисија, Урака - Самора, и Елвира го добила Торо. Кога Санчо станал крал во 1065, тој му ја дал на Родриго највисоката позиција во кралскиот двор - Родриго бил Командант на Кралската армија. Санчо верувал дека Шпанија треба да остане обединета, а Родриго го поддржувал. Но, Урака го одбивала повторното обединување, како и другите деца на Фердинанд Први.
Врз кралот Санчо бил извршен атентат во 1072. Кастиљаните се согласиле Алфонсо да стане нивен крал. Алфонсо станал крал на Кастиља и на Леон.
По некое време Ел Сид го обвинил Алфонсо за учество во убиството на родениот брат Санчо и го натерал да се заколне дека нема ништо со тоа. Потоа Сид продолжил да ја врши својата должност, а се венчал со Алфонсовата внука Химена во 1074. Ел Сид бил испратен во Севиља како амбасадор, а потоа бил обвинет за задржување пари и богатства наменети за кралот Алфонсо. Тој бил осуден и протеран; бил неколку месеци на служба кај Маварските кралеви. Првата декада од прогонството ја поминал во војни во разни христијански и муслимански армии. Сепак, му останал лојален на кралот Алфонсо, иако кралот одбивал да му прости.
Во 1090, Сид, заедно со кралевите на Сарагоса и Арагон, здружени, пружиле отпор и го сопреле напредувањето на Берберите Алморавиди во источна Шпанија. Во ноември 1092 тој ја нападнал Валенсија, која била под власт на Берберите. Во 1094, Ел Сид со својата војска го освоил регионот на Валенсија и потоа му го понудил на кралот Алфонсо. Алфонсо ја прифатил понудата и го поставил Ел Сид за владетел на Валенсија.
Сид се обидел и успеал да го зголеми присуството на христијаните во големиот муслимански град. Тој владеел со Валенсија сè до смртта, на 10 јули 1099. Неговата вдовица Химена го наследила, но во 1102 таа била приморана да ја предаде Валенсија на Алморавидите.
Сè до денес, Родриго Дијаз де Вивар е значаен херој на христијанска Шпанија. Ел Сид исто така бил голем воен стратег и витез, и има најголема заслуга во враќањето на шпанските територии. Ел Сид бил супериорен и екстремно успешен воин кој де факто никогаш не бил поразен.
1 Ел Сид во литература
Напишани се повеќе книжевни дела за Ел Сид од кои најзначајни се драмата Le Cid од францускиот драматург Пјер Корнеил и шпанскиот еп Песна за Сид (Cantar de Mio Cid).