Балучари сари

Балучари сари (на бенгалски : বালুচরী শাড়ি) се облека што ја носат жените во индиските држави Западен Бенгал, Трипура и Асам и во земјата Бангладеш. Овој посебен вид сари потекнува од Западен Бенгал и е познат по приказите на митолошки сцени на сарито. Порано се произведувало во Муршидабад, но во моментов Бишнупур и околните области на Западен Бенгал се единственото место каде што се произведуваат автентични балучари сари. Потребна е приближно една недела за да се произведе едно такво сари. Во 2011 г. на балучари сари му е доделен статус на географска ознака за Западен Бенгал во Индија.
1 Историја
Балучари сарито било направено од тасарска свила и старо илјада години кога кралот Џагат Мала владеел во Малабхум. Овој тренд подоцна опаднал, особено за време на британското владеење, поради политички и финансиски причини. Станал занает во изумирање бидејќи повеќето ткајачи биле принудени да се откажат од професијата.
Во првата половина на дваесеттиот век, Субхо Такур, познат уметник, почувствувал потреба да ја обнови богатата традиција на балучарскиот занает. Иако Бишнупур отсекогаш бил познат по својата свила, тој го поканил Акшај Кумар Дас, мајстор ткајач од Бишнупур, во неговиот центар за да ја предава техниката на ткаење жакард. Потоа Шри Дас се вратил во Бишнупур и напорно работел на ткаење балучари на нивните разбои со финансиска и морална поддршка од Шри Хануман Дас Сарда од Свиленото Кади Сева Мандал.
Според Маниклал Синха, владата на Индија се обидела да го возобнови балучари сарито, во годината по независноста. Во послушност кон владата на тогашниот Шри Шјамадас бабу, овој изумрен балучарски Тат-ветеран, познат уметник „Акшај Кумар Дас “ и неговата суптилна уметност го откриле процесот на ткаење со допир. Во овој поглед, тој е целосно потпомогнат од Никил Барат Кади и Комисијата за развој на селата, сертифицирана од Бишупур.
Бишнупур бил главен град на династијата Мала и различни видови занаети цветале во текот на нивниот период под покровителство на кралевите Мала. Храмовите направени од теракота тули биле едно од достигнувањата на овие владетели. Големо влијание на овие храмови може да се види во балучарските сари. Митолошките приказни земени од ѕидовите на храмовите и ткаени на балучарските сари се честа карактеристика во Бишнупур.
2 Процес на производство
Процесот на производство на Балучари сариможе да се подели на неколку делови:
* Одгледување на кожурци: Откако пред многу години било откриено дека влакното или филаментот што го сочинува кожурецот на свилената буба може да се конструира во убава и издржлива ткаенина, свилените буби се одгледуваат единствено со цел да се произведува сурова свила.
* Обработка на преѓа: За да се омекне преѓата, таа се вари во раствор од сода и сапун, а потоа се бои во кисела боја, според барањата на сарито. Преѓата се растегнува од двете страни во спротивни насоки, применувајќи одредена сила со двете дланки. Овој процес е потребен за преѓата да стане поцврста.
* Изработка на мотиви: Изработката на мотивите за „палави“ и други делови од Балучари е само по себе сложен процес. Дизајнот се црта на милиметарска хартија, се бои и се дупчи со карти. По дупчењето, овие карти се шијат по ред и се фиксираат во машина за жакард.
* Ткаење: Откако ќе се воведе жакардскиот разбој, ткаењето на балучари сари трае пет до 6 дена. Двајца ткајачи работат во смени.
Вака подготвените балучари стануваат знак на аристократија - облека на статус. За одржувањето на квалитетот на балучари сарито се води прецизна грижа. Квалитетот се проверува од фазата на боење на преѓата до пакувањето на сарито.
3 Мотиви: теми и разновидност
Балучарските сари, локално наречени балучарски сари, денес често имаат прикази од сцени од Махабхарата и Рамајана. За време на могулската и британската ера, тие имале квадратен дизајн во ''палуто'' со мотиви во вид на солза во нив. Тие прикажувале сцени од животот на навабите од Бенгал, на кои се прикажани жени кои пушат наргиле, наваби кои возат коњски кочии, па дури и европски офицери на Источноиндиската компанија. Биле потребни двајца мајстори кои работеле речиси една недела за да произведат едно сари. Главниот материјал што се користел е свила, а сарито се полирало по ткаењето.
Балучарските сари илустрираат хиндуистички митолошки сцени, природа, фолклор, легенди, историски настани и апстрактни дизајни. Тие прикажуваат богови, херои, елементи на природата, љубовни приказни, битки и современи шари.
Иако нема многу варијации во методот на ткаење што се користи денес, балучари сарите можат да се категоризираат широко врз основа на нишките што се користат при ткаењето на шаблоните:
* Балучари (решам): Наједноставните балучари имаат решам конци во една боја за да го ткаат целиот шара.
* Балучари (минакари): Овие балучари имаат конци во две или повеќе бои со атрактивна работа од минакари што дополнително ги осветлува шарите.
* Сварначари (балучари во злато):Тие се најубавите балучари, ткаени со златни (Сварна) или сребрени конци (често со минакари во друга боја), што се нарекува Зари. Тоа ги осветлува шарите во многу поголема мера.
4 Органски балучари
Со промената на времето, балучарското сари, доживеало преобразба и се смета за еколошки производ во однос на употребените предива и бои.
Памукот Капас се преде со влакна од банана и бамбусови никулци, а боите се екстракти од овошје ,цвеќиња, лисја, зеленчук како што се калинкаџамун, плодови и лисја од ним, лисја од босилек, куркума, цветови од невен, манго и др.
Сари од органски балучари памук биле изложени на саемот за сари организиран од Ранг Махал, форум на ткајачи од округот Надија во Западен Бенгал. Сепак, со сертификацијата на географските индикации за балучари сари во врска со округот Банкура во Западен Бенгал во Индија, сега не е дозволено да се користи терминот балучари за кој било друг сличен производ направен од памук или кој било друг материјал.
Сарито Балучари било еден од добитниците на наградите за главни стилови на ткаење меѓу 34-те национални награди за годините 2009 и 2010 г. доделени од почитуваниот претседател Пранаб Мукерџи.
Сарито балучари од Банкура било претставено на Меѓународниот трговски саем во Индија, организиран во Њу Делхи. Павилјонот на Западен Бенгал истакнато ги изложило производите од занаетчиството и секторот за рачен разбој, кои биле препознаени по својата единствена природа, имајќи ја предвид темата „Вешти во Индија“.