procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Id Software

''id Software'' е американска компанија за изработка на видеоигри со седиште во Мескуит, Тексас. Компанијата е основана во 1991 година од четири членови на компјутерската компанија ''Softdisk'': програмерите Џон Кармак и Џон Ромеро, дизајнерот Том Хол и уметникот Едријан Кармак (не се во сродство со Џон Кармак). Оваа компанија ја сметале за највлијателна меѓу компаниите за видеоигри од Далас, познати како ''Dallas Gaming Mafia''.
На 24 јуни 2009, ''ZeniMax Media'' ја купи компанијата.
1 Игри
1.1 Свои
*''Dangerous Dave'' (1988)*''Commander Keen''**''Episode 1:''''Marooned on Mars'' (1990)
**''Episode 2:''''The Earth Explodes'' (1991)
**''Episode 3:''''Keen Must Die'' (1991)
**''Keen Dreams'' (1991)
**''Episode 4:''''Secret of the Oracle'' (1991)
**''Episode 5:''''The Armageddon Machine'' (1991)
**''Episode 6:''''Aliens Ate My Baby Sitter'' (1991)
*''Dangerous Dave in the Haunted Mansion'' (1991)
*''Rescue Rover'' (1991)
*''Rescue Rover 2'' (1991)
*''Shadow Knights'' (1991)
*''Hovertank 3D'' (1991)
*''Catacomb 3D: A New Dimension'' (1991) подоцна издадена и како ''Catacomb 3-D: The Descent''*''Wolfenstein 3D'' (1992)
**''Spear of Destiny'' (1992)
*''Doom'' (1993)
**''The Ultimate Doom'' (1995)*''Doom II: Hell on Earth'' (1994)
**''Master Levels for Doom II'' (1995)
**''Final Doom'' (1996)
*''Quake'' (1996)
*''id Anthology'' (1996)*''Quake II'' (1997)
*''Quake III Arena'' (1999)
**''Quake III: Team Arena'' (2000)
*''Doom: Collector's Edition'' (2001)
*''Doom 3'' (2004)
*''Quake Live'' (2009 - Beta)
*''Wolfenstein 3D Classic'' (2009)*''Doom Classic'' (2009)*''Rage'' (2011)
*''Doom 4'' (најавена)
1.2 Издавач или продуцент
*''Heretic'' — ''Raven Software'' (1994)
*''Hexen'' — ''Raven Software'' (1995)
*''Hexen II'' — ''Raven Software'' (1997)
*''Towers of Darkness: Heretic, Hexen & Beyond'' (1997)*''Quake'' раширување
**''Scourge of Armagon'' — ''Ritual Entertainment'' (1997)
**''Dissolution of Eternity'' — ''Rogue Entertainment'' (1997)
**''Quake: The Offering'' (1998) * раширувања на Quake II
**''The Reckoning'' — ''Gray Matter Interactive'' (1998)
**''Ground Zero'' — ''Rogue Entertainment'' (1998)
**''Quake II: Quad Damage'' (1999)*''Return to Castle Wolfenstein'' — ''Gray Matter Interactive'', ''Nerve Software'' (групен режим) (2001)
*''Wolfenstein: Enemy Territory'' — ''Splash Damage'' (2003)
*''Doom 3: Resurrection of Evil'' — ''Nerve Software'' (2005)
*''Quake 4'' — ''Raven Software'' (2005)
*''Doom RPG'' — ''Fountainhead Entertainment'' (2005)
*''Orcs & Elves'' — ''Fountainhead Entertainment'' (2006)
*''Enemy Territory: Quake Wars'' — ''Splash Damage'' (2007)
*''Wolfenstein RPG'' — ''Electronic Arts'' (2008)
*''Doom Resurrection'' — ''Escalation Studios'' (2009)
*''Wolfenstein'' — ''Raven Software'' (2009)
*''Quake Arena Arcade'' — Pi Studios (треба да се најави)
2 Наводи
Битка кај Готен

Битката кај Готен, Малешевско е една од најголемите битки водени од страна на четите на Македонската револуционерна организација пред Илинденското востание на територијата на Македонија.
1 Битката
Битката започнала на Велигден на 6 април 1903 година се водела на планината Готен, Малешевско, Источна Македонија. Борбата се водела помеѓу здружените чети на Македонската револуционерна организација и турскиот аскер. На чело на здружената чета стоеле војводите: Христо Чернопеев, Коста Мазнејков, Делчо Кочов, К. Кондов, Никола Дечев, Питу Гули, Ванчо Србакот, Тимо Ангелов и др . Бројот на комитите изнесувал околу 250-270 души. Четата била опколена од страна на турската војска на врвот Готен, при што на помош им дошол и врховистичкиот војвода Никола Лефтеров со својата чета. Ноќта на 6 април опколените комитеи тргнале на јуриш при што од своја страна имале 25 загинати додека пак бројот на загинатите и ранети турски војници изнесувал околу 200 души.
Макси Родригес

Максимилијано Рубен Родригес или "Макси Родригес" (шпан. ''Maximiliano Rubén Rodríguez'', роден на во Росарио) — аргентински фудбалер, напаѓач и халф. Поседува двојно државјанско: едно аргентинско, едно италијанско. Висок е 1,80 m.Има изиграно три светски првенства.На Светското првенство во фудбал 2006 тој постигна три гола, од кои два беа против тимот на Србија и Црна Гора во победата од 6-0, а еден против Мексико во осмина финалето. На Светското првенство во фудбал 2014 година, тој го даде решавачкиот пенал против Холандија, кој ги доведе до финалето.
Мартин Демикелис

Мартин Гастон Демикелис (шпан. ''Martín Gastón Demichelis'', роден во Јустиниано Посе, Кордоба) — поранешен аргентински фудбалер, играч од одбраната.
1 Кариера
Со професионален фудбал Демикелис почнал да се занимава во 1998 година во буеносаирескиот клуб Ривер Плејт, каде дебитирал за првиот тим во 2001. Имал неколку добри настапи во аргентинскиот клуб, што довело до заминување во минхенски Бајерн во 2003 година. Првата сезона во германскиот клуб не била позитивна, претрпел неколку повреди; но со доаѓањето на тренерот Феликс Магат започнал почесто да игра во првата постава. Играл многу често во двете сезони во кои Бајерн ја освојува и лигата, и купот (2005 и 2006). Во 2011 година потпишал за шпанскиот прволигаш Малага.
На 11 септември 2007 го постигнал првиот погодок за репрезентацијата во пријателскиот натпревар против Австралија која завршила со резултат 1:0.
2 Награди и успеси
* Ривер Плејт
:Аргентинско првенство: 2002., 2003.
* Бајерн Минхен
:Германска лига: 2005., 2006., 2008.
:Куп на Германија: 2005., 2006., 2008.
:Германски лига-куп: 2004., 2007.
Список на партии во Отоманската Империја

Список на партии во Отоманското Царство:
* Арменакан (Ерменска либерално-демократска партија)
* Социјалдемократска партија Хунчакијан
* Ерменска револуционерна федерација
* Либерален сојуз (Отоманско Царство)
* Отоманска демократска партија
* Народна федеративна партија
* Сојуз на бугарски уставни клубови
* Народна отоманска партија
* Партија на слободата
* Отоманска либерално-народна партија
* Отоманска социјалистичка партија
Битка кај Трсје

Битката кај Трсје е битка помеѓу четата на Македонската револуционерна организација на чело со војводата Марко Лерински против османлискиот аскер.
1 Битката
Битката започнала на крајот од мај 1902 година во селото Трсје, Леринско кога турската војска влегла во селото за да ги разоружа тамошните селани. Турската потера ја открила четат на Марко Лерински и костурските раководители Пандо Кљашев и Васил Чакаларов по започнало пукањето. Битката траела неколку часа по што четата успеала да се извлече без загуби, а османска страна загинале 7 војници . Поради судириот турската власт привела 120 селани, а однив 30 биле одведени во битолскиот вилаетски затвор.
Висока порта

Високата порта или само ''порта'' (турски: ''Bab-ı Ali'') е термин со кој се означувал диванот во Отоманското Царство, во кој се спроведувала отоманската политика. Терминот се користел во дипломатски контекст од страна на западните земји, бидејќи нивните дипломати биле буквално пречекивани пред портите на диванот. За време на Хуриетот, функциите на диванот биле заземени од страна на поети од императорската влада и портата започнала да се нарекува како Министерство за надворешни работи.
Битка кај Могила

Битката кај Могила е судир помеѓу чета на Македонската револуционерна организација на чело со војводата Параскев Цветков и турскиот аскер кај селото Могила, Битолско.
1 Битката
Битката се водела помеѓу војводата Параскев Цветков чија чета броела 20 души и турската жандармерија и војска.
На 20 мај 1903 година четата бил предадена по што наспроти ноќта на 21 мај била опколена од страна на турските сили.
Војводата Цветков бил предупреден дека е предаден но тој одбил да го напушти селото и решил да се бори. Битката започнала на 20 мај, а следниот ден Турците донеле артилерија .
Во текот на Битката загинале 13-14 чтници и самиот војвода Параскев Цветков.
Загинатите биле погребани покрај олтарот на селската црква во зедничка гробница.
Залаегерсег

Залаегерсег (унгарски: ''Zalaegerszeg'') е главниот административен центар на округот Зала во Унгарија. Сместен е во западна Унгарија, во западниот прекудунавски регион.
Според податоците од пописот од 2008 година, градот има население од 61.717 жители.
1 Географија
Градот Залаегерсег се наоѓа во западниот дел на Унгарија. Од престолнината на државата — Будимпешта градот е оддалечен околу 220 километри западно. Словенија и Австрија се наоѓаат многу блиску до градот.
Градот е сместен во западниот дел на Унгарија, на местото каде Панонската низина преоѓа во рид на Алпите, кои се наоѓаат во блиската соседна Австрија. Градот се наоѓа на реката Зала, по која и го добил името.
2 Историја
Иако градското подрачје било населено уште во добите на праисторијата и антиката, населбата под денешното име за првпат се споменува во 1247 година во средновековна Унгарија. Развојот на градот бил интензивен за време на 15 век, но неговото развивање било попречено од отоманските освојувања во Панонската низина во втората половина на 16 век, кога местото било на граница, која била нестабилна и на неа имало чести напади и ограбувања.
Со преземањето на власта од страна на Хабсбурговците во XVIII век Залаегерсег повторно почнал да се развива и станала културно и управно средиште во оваа област.
За време на Унгарската револуција 1848/1849, како град кој бил блиску до австрискиот дел на Австроунгарија, немал голема улога во револуцијата, па поради тоа и воопшто не настрадал. После револуцијата градот брзо се подигнал и набргу после тоа добил и железничка врска со Будимпешта. Исто така во овој период се подигнати и многу нови градби, а во градот се зголемил и бројот на населението.
После Првата светска војна, градот се нашол во рамките на новооснованата унгарска држава. За време на другата половина на 20 век, градот уште повеќе се развил и се зголемил бројот на населението. За време на изминативе години на унгарската транзиција, поради поволната положба помеѓу престолнината и европскиот запад, градот полесно поминал низ транзиционата криза отколку некои други градови во државата.
3 Демографија
Во 2001 Залаегерсег имал население од 61.654 луѓе и тоа: 95.5% Унгарци, 1% Роми, 0.4% Германци и други. Од религиите најзастапени се: 71,1% римокатолицизам, 3,8% калвинизам, 1,6% лутеранство, 11,6% атеизам.
4 Галерија
Битка кај Гандач

Битка кај Гандач — борба во текот на Илинденското востание во која четите на војводите Апостол Петков и Иван Карасулијата воделе битка против турската војска на планината Пајак.
1 Битката
На 12 септември 1903 година здружените чети од 100 души на чело со Апостол Петков и Иван Оџаров Карасулијата го зазеле стратешкиот врв Гандач на Пајак Планина, против нив турката власт испртила воени единици од гарнизоните во Гевгелија и Гуменџе, а нивната бројка изнесувала околу 1200 души по што започнала битката . На 13 септември четите успеале да го пробијат обрачот и да се повлечат. Востаниците имале многу мали загуби додека пак османлиската војска имала 180 мртви.
Региони во Унгарија

Покрај на окрузи, Унгарија официјално е поделена и на региони. Унгарија е поделена на 7 региони, и тоа на географска основа. Секој од овие региони, се различни еден од друг по нивната културна и демографска историја.
Овие седум региони биле формирани во 1999 година, по законскиот акт 1999/XCII, кој ги заменил претходните од 1996 година 1996/XXI. Во секој од регионите се сместени одредени окрузи, кои се 19 на број како и главниот град Будимпешта, како посебна административна единица во склоп на округот Пешта.
Список на регионите:
Име на регионот, Административен центар, Површина (км<sup>2</sup>), Население, Густина(/км<sup>2</sup>)
Северна Унгарија, Мишколц, 13.428, 1.289.000, 96
Голема северна котлина, Дебрецин, 17.749, 1.554.000, 88
Голема јужна котлина, Сегед, 18.339, 1.367.000, 75
Централна Унгарија, Будимпешта, 6919, 2.825.000, 408
Централен прекудунавски регион, Секешфехервар, 11.237, 1.114.000, 99
Западен прекудунавски регион, Ѓер, 11.209, 1.004.000, 90
Јужен прекудунавски регион, Печ, 14.169, 989.000, 70
* На ''Северна Унгарија'' и припаѓаат окрузите Боршод-Абауј-Земплен, Хевеш и Ноград.
* На ''Северната голема котлина'' и припаѓаат окрузите Хајду-Бихар, Јас-Наѓкун-Солнок и Саболч-Сатмар-Берег.
* На ''Јужната голема котлина'' и припаѓаат окрузите Бач-Кишкун, Бекеш и Чонград.
* На ''Централна Унгарија'' и припаѓаат окрузите Пешта и главниот град Будимпешта.
* На ''Централниот прекудунавски регион'' му припаѓаат окрузите Комаром-Естергом, Фејер и Веспрем.
* На ''Западниот прекудунавски регион'' му припаѓаат окрузите Ѓер-Мошон-Шопрон, Ваш и Зала.
* На ''Јужниот прекудунавски регион'' му припаѓаат окрузите Барања, Шомоѓ и Толна.
Битка кај Аржинското блато

Битката кај Аржинското блато е борба на здружените чети на Македонската револуционерна организација со турската војска кај селото Аматово, Кукушко.
1 Битката
Во јули 1903 година турската војска која се состоела од три баталјони (2 000 војници) ги обиколила здружените чети ( околу 110 - 115 четници) на Крсто Асенов, Трајко Јотов, Гоце Нисторов и Гоно Бигинин. Четите биле во опседнти 20 дена по што успеале да се извлечат без загуби на 3/4 јули 1903 година пред да започне артилерискиот напад .
Список на реки во Нов Зеланд

Ова е список на најдолгите реки во Нов Зеланд, како и некои други поважни реки, сите подредени по должина.
Реките означени со (ЈО) се наоѓаат на Јужниот Остров, а оние означени со (СО) се на Северниот Остров.
1 10 најдолги реки
# Ваикато (СО) — 425 км
# Клута или Матау (ЈО) — 322 км
# Фангануи (СО) — 290 км
# Таиери (ЈО) — 288 км
# Рангитикеи (СО) — 241 км
# Матаура (ЈО) — 240 км
# Ваиау (ЈО) — 217 км
# Кларенс (ЈО) — 209 км
# Ваитаки (ЈО) — 209 км
# Орети (ЈО) — 203 км
2 Други позначајни реки
2.1 Над 100 километри
*Рангитаики (СО) — 193 км
*Manawatu River (СО) — 182 км
*Булер или Каватири (ЈО) — 177 км
*Ваихоу (СО) — 175 км
*Мохака (СО) — 172 км
*Ваирау (ЈО) — 169 км
*Ваиау (ЈО) — 169 км
*Фангаеху (СО) — 161 км
*Ваимакарири (ЈО) — 161 км
*Мокау (СО) — 158 км
*Нгаруроро (СО) — 154 км
*Ракаиа (ЈО) — 145 км
*Патеа (СО) — 143 км
*Хурунуи (ЈО) — 138 км
*Туракина (СО) — 137 км
*Ваироа (СО) — 137 км
*Ваироа (СО) — 132 км
*Аватере (ЈО) — 126 км
*Греј или Мафера (ЈО) — 121 км
*Рангитата (ЈО) — 120 км
*Ваитаки (ЈО) — 111 км
*Патеа (СО) — 105 км
*Апарима (ЈО) — 102 км
2.2 50-100 километри
*Факатане (СО) — 95 км
*Помахака (ЈО) — 81 км
*Орари (ЈО) — 74 км
*Карамеа (ЈО) — 73 км
*Онгаруе (СО) — 73 км
*Ахурири (ЈО) — 70 км
*Инангахуа (ЈО) — 65 км
*Моафанго (СО) — 62 км
*Ваитоа (СО) — 62 км
*Шотовер (ЈО) — 60 км
*Хат (СО) — 56 км
*Руакитури (СО) — 55 км
*Мангануи (СО) — 53 км
*Фенуакура (СО) -53 км
*Еглинтон (ЈО) — 51 км
*Каитуна (СО) — 50 км (приближно)
2.3 Под 50 километри
*Фрешвотер (Стјуартов Остров) — 25 км (најдолга вон двата главни острова)
*Ваивава — 21 км (најдолга река на полуостровот Коромандел)
*Макара (Четемски Остров) — 16 км (најдолга вон главниот архипелаг)
*Ејвон (ЈО) — 15 км
*Литска Вода (ЈО) — 14 км
3 Поврзано
* Список на планини во Нов Зеланд
* Список на езера во Нов Зеланд
* Географија на Нов Зеланд
4 Наводи
*''The Air New Zealand Almanac 1989''. Wellington: New Zealand Press Association.
Зала

ЗалаZala megye
Регион, Западен прекудунавски регион
Административен центар, Залаегерсег
Површина, 3.784,11 км<sup>2</sup>
Население, 291.678 (2008)
Густина на населението, 77 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 257
Мрежно место
Зала (на унгарски: ''Zala'') е името на еден од 19-те административни окрузи (''comitatus'' или ''megye'') на Унгарија. Главен административен центар на округот е градот Залаегерсег.
1 Географија
Округот лежи во југозападна Унгарија. Името го добил според реката Зала. Неговите граници ги дели со Хрватска и Словенија, како и со унгарските окрузи: Ваш, Веспрем и Шомоѓ. Главен град на Зала е градот Залаегерсег. Површината на округот изнесува 3784 км<sup>2</sup>. Дел од езерото Балатон е сместено во округот.
2 Историја
Во некое непознато време, западната територија од порашнешниот округ Зала, и била доделена на Словенија (Јужно-Прекмурје). Во 1919 година, непризнатата Република Прекмурје, која постоела само 6 дена се наоѓала таму.
3 Демографија
Округот Зала, според пописот од 2007 година, има население од 293.443 луѓе. Во градовите живее околу 56% од населението, а во помалите оштини 38% од вкупното население. Зала се наоѓа на 16 место, според бројот на население, помеѓу унгарските окрузи. Најголем дел од населението се етнички Унгарци.
4 Галерија
Битка кај Локвата и Вињари

Битката кај Локвата и Вињари е борба помеѓу костурските чети на Македонската револуционерна организација и османлиската војска кај селото Д’мбени, Костурско, непосредно пред Илинденското востание.
1 Битката
Битката траела од 31 мај до 13 јуни 1903 година, а повод за започување на битката е османлискиот напад на селото Смрдеш кој се случил на 8-9 мај при што изгореле 250 куќи, од вкупно 300, 85 души биле убиени, а 50 ранети. Затоа војводите Пандо Кљашев и Васил Чакаларов на 31 мај ги нападнале турските сили. Најжестоките борби се воделе на врвовите Локвата и Вињари. Ноќта комитите се повлекле оставјќи зад себе 14 мртви, а некој од нив се самоубиле за да не бидат заробени. Османлиите имале околу 100 загинати.
Лазар Поп-Трајков оваа велика битка ја овековечува во неговата песна „Локвата и Вињари“.
Битка кај Арменско

Битката кај Арменско е борба помеѓу здружените чети на Македонската револуционерна организација и турската армија кај месноста Бигла во близината на селото Арменско, Леринско во текот на Илинденското востание.
1 Битката
Таа започнала на 17 август 1903 година и се водела помеѓу здружените чети од Леринско и Костурско, нивниот број изнесувал околу 300 - 400 души, тие се бореле против турскиот гарнизон кој се состоел од 250 војници, засилен со уште 2000 аскер. Битката се водела кај месноста Бигла и траела до ноќта кога османлиската војска се повлекла кон Лерин. Турците имале околу 100 загинати и 50 - тина ранети додоека пак востаниците имале 15 загинати и 33 ранети. При повлекувањето османлиската војска го запалила селото Арменско притоа убивајќи 130 селани, ранувајќи 33, а 15 моми биле обесчестени.
Битка кај Маргара

Битка кај Маргара e борба водена помеѓу здружените чети на Македонската револуционерна организација против османликата војска кај село Чаниште, Мариовско во екот на Илинденското востание.
1 Битката
Битката започнала утрото на 2 октомври 1903 година. Здружените чети (околу 140 души) на чело со Ѓорче Петров, Лазар Поп Трајков, Иван Попов, Лука Иванов и Јован Иванов (Црногорец) го зазеле врвот Марагара и започнале борба со една пешадиска бригада која се состоела од 5 500 турски војници. Четите успешно ги одбивале нападите по што се повлекле преку Црна Река . Востаниците имале 4 загинати и 8 ранети додоека пак Турците имале загуби од околу 200 - 400 души. Оваа битка била една од најголемите битки водени во Прилепско во текот на Илинденското востание.
Битка кај Баница

Битка кај Баница — борба водена помеѓу четата на Македонската револуционерна организација на чело со Гоце Делчев против турскиот аскер кај серското селото Баница во 1903 година .
1 Битката
Пред почетокот на самата битка турските власти добиле точни подтоци за бројот на четниците и каде точно тие биле сместени, во кои куќи. Ноќта на 3 мај селото било опколено од страна на османлиската војска. Бројот на турските сили се состоел од 300 војници и жандармериски и башибозлучки формации, од. Од друга страна пак бројот на четата изнесувала 21 четник на кои им се придружиле и околу 40 селани.
Борбата започнала утрото во 10 часот на 4 мај, Гоце Делчев прв припукал кон аскерот по што бил погоден и паднал на земја, при обидот да стане повторно бил погоден и загинал, а останатите продолжиле да стрелаат. Битката траела 30 часа и завршила на 5 мај во 16 часот.
Во текот на борбата загинал еден од најистакните водачи на Организацијата зедно со 11 четници. По судирот Турците го запалиле селото, а 166 селани биле затворени. Османалиите од своја страна имале 8 ранети и 5 загинати.
Битка за Мехомија

Битката за Мехомија се водела помеѓу четниците на Македонска револуционерна организација и османлиските сили кај Мехомија (денес Разлог), Пиринска Македонија во текот на Илинденското востание.
1 Битката
Борбата требала да започне со напад на Мехомија меѓутоа таа не започнала во предвиденото време бидејќи турските сили ги откриле подготовките за нападот и предвремено на 14 септември 1903 година, Крстовден, започнала борбата и затоа била неуспешна за востаниците. Потоа турската војска се пресметала со населението во градот при што биле убиени 45 мажи, жени и деца .
Битка кај Ѓуришкиот манастир

Битката кај Ѓуришкиот манастир е борба помеѓу четата на Македонската револуционерна организација и османлиската војска и башибозук кај Светиниколско во екот на Илинденското востание.
1 Битката
Борбата започнала на 18 август 1903 година кај Ѓуришкиот манастир притоа востаниците се судриле со турските сили од Штип, Велес и Куманово. Во оваа битка загнал еден четник Тодор Мирасчиев, а двајца биле ранети додека пак турските сили имале околу 80 загинати. По целеодневната борба четниците успеале да го разбијат обрачот и да се повлечат .
Ерд

Ерд (унгарски: ''Érd'') е најголем унгарски град без положба на управно седиште на одреден унгарски округ. Градот се наоѓа во округот Пешта, блиску до престолнината на државата - Будимпешта. Денеска Ерд се смета за најголемо предградие на Будимпешта.
Список на отомански територии

Следува список на територии кои биле под власта на Отоманското Царство во периодот на нејзиното постоење од 1299-1922.
1 Европа
*Албанија (1478-1912);
*Босна (1463-1878/1908);
*Бугарија (1421/1453-1878);
*Крит (1669–1913);
*Крим (1475–1774);
*Цикладски острови (1538–1828);
*Кипар (1570-1878/1914);
*Додеканези (1522-1912);
*Епир (1479-1912);
*Грција (1460-1828(Morea&Epir)-1912(Current borders);
*Херцеговина (1481-1878/1908);
*Унгарија (1541–1699);
*Македонија (1371/1395-1912);
*Црна Гора (1496/1499-1878);
*Отранто (1480–1481);
*Подолија (1672–1699);
*Родос (1522-1912);
*Влашка
*Молдавија (1455–1473; 1503–1572; 1574–1600; 1601–1877);
*Трансилванија — (1541–1699);
*Арго-Саронски острови (1460-1830);
*Србија (1459-1804/1878);
*Славонија (1592–1699);
*Украина (1676–1681);
2 Кавказ
*Абхазија (1480-1810);
*Дагестан (1578–1730);
*Грузија (1516–1603, 1620–1683, 1727–1735);
3 Азија
*Аден (1538–1635);
*Ирак (Багдад, Барса, Мосул) (1534-1918);
*Јордан (1516-1918);
*Либан (Бејрут, Сидон) (1516-1918);
*Лорестан (1587–1639);
*Оман (1550–1551, 1581–1588, 1659–1741);
*Палестина (1516-1918);
*Катар (1871–1916);
*Саудиска Арабија (Ел Хаса) (1871–1913);
*Саудиска Арабија (Неџаз) (1517-1916);
*Саудиска Арабија (Неџд) (1817–1902);
*Саудиска Арабија (Асир) (1871–1914);
*Сирија (Дамаск, Алеп) 1516-1918);
*Јемен (1517–1636, 1872–1918).
4 Африка
*Алжир (Алжир) (1536–1830);
*Алжир (Константин) (1637–1830);
*Алжир (Оран) (1708–1732, 1792–1831);
*Египет (1517–1798, 1801–1914);
*Еритеја (Масава/Хабеш) (1557-1884);
*Либија (Киренајка) (1521-1911);
*Либија (Триполитанија) (1551-1912);
*Либија (Фезан) (1842–1912);
*Самалија (1548-1884);
*Судан (1553-1914);
*Судан (Нубија) (1553-1885);
*Судан (Дарфур) (1874–1883);
*Судан (Екваторија) (1871–1889);
*Судан (Кордофан) (1821–1883);
*Тунис (1534-1881);
5 Хронологија
en:List of Ottoman Empire territories
Крсто Асенов

Крсто Хаџи Петров Асенов (|Кръстьо Хаджипетров Асенов) наречен ''Мечката'', ''Огнениот даскал'' и ''Черкесија'' — револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, еден од поистакнатите револуционер на Македонската револуционерна организација, раководител и војвода во Ениџе Вардарско, социјалист по убедување.
1 Животопис
Крсто Асенов е роден во 1877 година во Сливен. Внук на легендарниот војвода Хаџи Димитар и е помал брат на револуционерот Јордан Асенов исто така член на Организацијата.
Завршил гимназија во Варна за потоа да стане учител. Подоцна се вработил во Високото училиште во Софија (денес Софиски универзитет Свети Климент Охридски).
Се вклучува во борбата за ослободување на Македонија и Одринско под влијание на Гоце Делчев.
Се запознава со Јане Сандански, додека учителства во селото Лешко, Горноџумајско по барање на Сава Михајлов, претходно учителствувал во село Влахи.
Учествува во аферата Мис Стон. Во 1902 година дејствува во областа на десниот брег на Струма, против врховистичките чети.
2 Илинденско востание
На Илинден во селото Корнишор четите на Асенов од Кукушкиот крај и ениџевардарските чети на Апостол Петков и Иван Орџанов Карасулијата се обединуваат.
Тука пред 250 четници било кршевано знамето на четата. Во Илинденското востание во 1903 година е војвода на зборната Кукушката чета и води борби при Арџанското Езеро на 6 јуни, каде што загинува Милан Делчев (помалиот брат на Гоце Делчев), како и кај селото Постол на 16 јуни.
На 25 јули во ениџевардарското селото Корнишор (денес Кромни) Асенов се оженил со Ана Малешевска, ќерка на Никола Малешевски, но за време на венчавката бил убиен од своите четници, незадоволни од тоа дека војводата прави свадба за време на востанието.
Гоне Бегинин го потикнал убиството на Крсто Асенов .
Шопрон

Шопрон (на унгарски: ''Sopron'', на германски: ''Ödenburg'', на хрватски: ''Šopron'', ''Šapron'', латинското именување на градот е ''Scarbantia'') — град во Унгарија блиску до границата со Австрија. Шопрон се наоѓа на 220 км од престолнината на Будимпешта и на 60 км од „музичкиот центар на Европа“ - Виена. Поради толкавата блискост на градот со главниот град на Австрија, тој претставува туристичка атракција за повеќето Австријци. Градот е дел административниот округ Ѓер-Мошон-Шопрон.
1 Галерија
Селевкидска династија

Селевкидската династија била династија на македонски кралеви кои воделе потекло од Селевк I Победникот генерал во војската на Александар Македонски. Династијата владеела со источните делови на Македонската Империја сè до реката Инд. Во еден момент Селевк I дури успеал да завладее со поголемиот дел од територијата на поранешната Македонска Империја. Во моментот на најголемата експанзија династијата владеела со Анадолија, Левант, Месопотамија, Персија, територијата на денешен Туркменистан, Памир и делови од Пакистан.
1 Членови на династијата
владетел, период на владеење, забелешка
Селевк I Победникот, зачетник на династијата
Антиохиј I Сотер, 281 п.н.е. - 261 п.н.е., од 291 п.н.е. -281 п.н.е. заеднички владеел со тако му
Антиохиј II Теос, 261 п.н.е. - 246 п.н.е.
Селевк II Калиник, 246 п.н.е. - 225 п.н.е.
Селевк III Кераун, 225 п.н.е. - 223 п.н.е.
Антиохиј III Велики, 223 п.н.е. - 187 п.н.е.
Селевк IV Филопатор, 187 п.н.е. - 175 п.н.е.
Антиохиј IV Епифан, 175 п.н.е. - 164 п.н.е.
Антиохиј IV Еупатор, 164 п.н.е. - 162 п.н.е.
Деметриј I Сотер, 162 п.н.е. - 150 п.н.е.
Александар Балас, 150 п.н.е. - 145 п.н.е.
Деметриј II Никатор, 145 п.н.е. - 139 п.н.е.
2 Поврзано
* Антипатридска династија
* Аргеадска династија
* Аталидска династија
* Птоломејска династија
Над Татрите светат

''Над Татрите светат'' (словачки: ''Nad Tatrou sa blýska'') е државна химна на Словачката Република. Текстот за химната е напишан од страна на Јанко Матушка во 1844 година, додека за мелодијата инспирација била народната песна ''Kopala studienku'' (Копала извор). Песната стекнала голема популарност за време на буните од 1848 и 1849 година и од тогаш стаува национална песна на Словаците.
Првата строфа, заедно со првата строфа на чешката химна „Kde domov můj?“ (Каде е мојот дом) ја сочинувале химната на Чехословачка од нејзиното формирање во 1920 година, па сè до мирната дисолуција на Словачка и Чешка на 1 јануари 1993 година, кога првите две строфи од химната биле прогласени за посебни национални химни.
1 Текст
словачки, Превод на македонски
2 Поврзано
* Словачка
* Грб на Словачка
* Знаме на Словачка
3 Наводи
Норман Кемп Смит

Норман Кемп Смит (англ. ''Norman Kemp Smith''), (1872–1958) е шкотски филозоф, предавач на универзитетот Принстон и професор по логика и метафизика на Единбуршкиот универзитет. Роден е во Данди, Шкотска како Норман Симит, а кога се оженил во 1910 г. кон името го додал презимето на сопругата Ејми Кемп
1 Кариера
Кемп Смит докторирал во 1902 г. на универзитетот Сент Ендрјуз. Од 1906 до 1916 г. предавал филозофија и психологија на Принстон, а од 1919 до 1945 во Единбург. Најпознат е како преведувач англиски на делото „Критика на чистиот разум“ од германскиот филозоф Имануел Кант (1929) кој се смета за стандарден превод на тој јазик. Неговите коментари на делата на Кант Дејвид Хјум и други се особено високо ценети. Од 1947 до 1948 г. бил претседател на Аристотеловото друштво.
Философите ширум светот го сметаат неговиот превод на „Критика на чистиот разум“ за дури подобар од германскиот оригинал и како таков некои германски професори го препорачуваат на студентите што добро го владеат англискиот јазик.
2 Дела и написи
*''Studies in the Cartesian Philosophy'' („Осврт кон Декартовата филозофија“), (New York: Macmillan, 1902)
*"The Naturalism of Hume (I)" и "The Naturalism of Hume (II)", ''Mind,'' 14 (1905) бр. 54 и 55: 149–73 и 335–47 („Натурализмот на Хјум“ - I и II)
*"Subjectivism and Realism in Modern Philosophy", ''The Philosophical Review,'' 17 (1908) бр. 2: 138–48 („Субјективизмот и реализмот во современата филозофија“)
*"How Far Is Agreement Possible in Philosophy?", ''The Journal of Philosophy, Psychology, and Scientific Methods,'' 9 (1912) бр. 26: 701–11 („До кој степен може да се постигне согласност во филозофијата?“)
*"Kant’s Relation to Hume and Leibniz", ''The Philosophical Review,'' 24 (1915) бр. 3: 288–96 („Врската на Кант со Хјум и Лајбниц“)
*''A Commentary to Kant’s 'Critique of Pure Reason (London: Macmillan, 1918), (Коментар на Кантовата „Критика на чистиот разум“)
*''Prolegomena to an Idealist Theory of Knowledge'' (London: Macmillan, 1924), („Пролегомени за идеалистичка теорија на сознанието“)
*''The Philosophy of David Hume: A Critical Study of Its Origins and Central Doctrines'' (London: Macmillan, 1941), („Филозофијата на Дејвид Хјум: Критичен осврт кон нејзиното потеклото и основните учења“)
*''New Studies in the Philosophy of Descartes'' (1951), („Нов осврт кон филозофијата на Декарт“)
3 Литература
*Loeb, Louis E. (2009). What is Worth Preserving in the Kemp Smith Interpretation of Hume? ''British Journal for the History of Philosophy,'' 17(4), 769–797.
Знаме на Сирија

Знамето на Сирија — официјалното знаме на државата усвоено во 2024 година. Истото знаме било официјално знаме на федерацијата Обединета Арапска Република. Знамето е составено од три хоризонтално ленти со еднаква големина во црвена, бела и црна боја. Во средината на знамето има две зелени петокраки. Боите на знамето се пан-арапски. Ѕвездите го претставуваат Сирија и Египет, двете држави на Обединетата Арапска Држава. Зелената боја ги претставува Праведните калифи или Фатимидите, велата ги симболизира Омејадите, црната го симболизира Абасидскиот калифат, додека црвената крвта на луѓето.
1 Поврзано
* Грб на Сирија
* Сирија
Знаме на Република Кина

Знамето на Република Кина или попозната како ''Тајван'' е официјалното знаме на оваа држава. Знамето станало официјално во 1928 година. Знамето е составено од црвена позадина каде во горниот лев агол има син квадрат со приказ на бело сонце. Сонцето има дванаесет краци што ги симболизираат 12 месеци во годината и 12 часа според кинеското учење. За разлика од првичното знаме, во новото се додала црвената боја за да ја симболизира крвта на револуционерите. Сината боја претставува национализам и слобода, белата демократија и еднаквост и црвената братство и соживот.
1 Поврзано
* Република Кина
* Грб на Република Кина
Знаме на Египет

Знамето на Египет е официјалното знаме на оваа африканска држава, усвоено на 4 октомври 1984 година. Знамето е составено од три еднакви хоризонтални ленти во црвена, бела и црна боја. Боите се пан-арапски ослободителни бои и овој дизајн се користи уште од Египетската револуција во 1952 година. Во средината на знамето се наоѓа националниот грб на Египет.
1 Останати знамиња
2 Поврзано
* Грб на Египет
* Египет
Знаме на Малезија

Знамето на Малезија е официјалното знаме на државата. Знамето е составено од 14 ленти, од кои седум се во бела боја и седум се во црвена боја. Во горниот лев агол има син квадрат на кој има приказ на златна полумесечина и златна ѕвезда со 14 краци позната како „федерална ѕвезда“. 14 ленти ги означуваат 13 федерални држави на Малезија и федералната влада, додека 14 краци ја претставуваат обединетоста на федералните единици.. Полумесечината го претставува исламот додека сината боја ја означува обединетоста на Малајците.
1 Поврзано
*Малезија
*Грб на Малезија
2 Наводи
Знаме на Сингапур

Знаме на Сингапур — официјално знаме на државата усвоено во 1959 година кога Сингапур станал самоуправувачка територија на Велика Британија. Кога државата се стекнала со целосна независност, знамето станало и национално на 9 август 1965 година. Знамето е составено од две хоризонтални ленти во црвена и бела боја. На црвната лента има приказ на бела полумесечина и пет ѕвезди.
Црвената боја симболизира универзално вратство и еднаквост на луѓето и белата боја симболизира чистота. Полумесечината симболизира млада нација, додека секоја ѕвезда претставува демократија, мир, прогрес, правда и еднаквост.
1 Поврзано
* Сингапур
* Грб на Сингапур
Сомбатхељ

Сомбатхељ (|Szombathely) — град во Унгарија. Градот претставува административен центар на округот Ваш, сместен во западниот дел од земјата, во близина на границата со Австрија.
1 Име
Името на градот Сомбатхељ (Szombathely) потекнува од унгарските зборови ''szombat'' - „Сабота“ и ''hely'' - „место“, мислејќи се на средновековните пазари кои се одржувале во градот секоја сабота во неделата.
Германското име ''Steinamanger'' значи „камен на полето“ (''Stein am Anger'') и притоа се мисли на урнатините од римскиот град Саварија. Неколку историчари сметаат дека со германската верзија на името може да се однесува и на земјотресот од 458 година, кој целосно го уништил градот.
Латинското име ''Savaria'' или ''Sabaria'' доаѓа од ''Sibaris'', латинското име за токот Ѓонѓос. Коренот на зборот е со потекло од пра-индоевропскиот збор
''seu'', што значи „мокар/ра/ро“. Во друго јазици името на градот е: на хрватски ''Sambotel'', на словенечки ''Sombotel''.
2 Географија
Сомбахтељ е сместен во западниот дел на унгарската држава, на местото каде Панонската низина преоѓа во брдо на Алпите, кои се наоѓаат во соседна Австрија. Во близина на градот тече реката Раба.
3 Историја
Сомбахтељ е најстар град во Унгарија, формиран уште во времето на Стариот Рим. Пред да дојдат Унгарците на овие простори, во него живееле Лангобардите и Словените. Во 10 век доаѓа до населување на Унгарицте во овие краеви, кои ги затекле словенските племиња кои во тоа време се занимавале со земјоделство.
Веќе во првите векови од владеењето на Унгарците, градот станува средиште на државатам, но во нападите кои ги извеле Монголите во 13 век, градот настратал. Во 1407 година станал главен град на округот Ваш, кој во тоа време бил во склоп на Кралството Унгарија.
.
Развојот на градот бил повторно спречен од отоманските освојувања во Панонската низина, кога градот се наоѓал на граница, која била нестабилна и со чести конфликти и крадечки напади.
Вистинската власт на Хабсбурговците почнува после чумата 1710 год. и големиот пожар во 1716 године, кога до тогаш унгарскиот град бил населуван од 3000 Германци. 19-от век на градот му донел и подвизи, но и падови. Градот за време на тој век добил железница и прва индустрија. Но, градот и околијата многу тешко го погодила Унгарската револуција 1848/1849.
Градот настрадал и во двете светски војни, а во 1945 година градож доживеал и тешко бомбардирање. После Втората светска војна, градот почнал повторно да цути со почетокот на брзата индустријализација. За време на 1980-тите године биле изградени и многу нови згради (градска бибилотека, затворен базен).
Последните 20 години, градот повторно оживеал, благодарени на отворањето на блиската граница кон Австрија и со тоа успева да се поврзе со државите од западот.
Nowhere Fast

Nowhere Fast е песна, за првпат изведена од Fire Inc. во рок филмот Огнени улици од 1984 година. Песната подоцна била преизведена од Meat Loaf. Песната е целосно напишана од Jim Steinman. Водечки вокал во песната е Laurie Sargent.
Знаме на Виетнам

Знамето на Виетнам е официјалното знаме на државата. Знамето било создадено во 1940 и се користело за време на револуцијата за отфрлување на француската власт во државата. Денешното знаме станало официјално знаме на Северен Виетнам, но во 1955 се направиле мали промени во дизајнот на ѕвездата. Знамето е составено од црвена позадина со златна петокрака во средината. Црвената боја е инспирирана од знамето на комунистичката партија во Виетнам и симболизира револуција и крв. Петте краци на ѕвездата ги симболизираат работниците, селаните, интелектуалците, трговците и војниците, сите во една хармонија. Јужен Виетнам имал посебно знаме, но со обединувањето на државата знамето на Северен Виетнам станало официјално знаме на обединетата држава.
1 Поврзано
* Грб на Виетнам
* Виетнам
* Знаме на Северен Виетнам
* Знаме на Јужен Виетнам
Огнени улици

Огнени улици — филм од 1984 година, режиран од Волтер Хил според сценарио на Хил и Лери Грос. Овој филм се смета за ''рокенрол басна'' и претставува необична мешавина на музика, акција, драма и комедија со ретро елементи од 1950-ите 1980-тите.
Филмот бил промовиран како летен хит, но не бил добро примен и од критиката и комерцијално. Динамичната музика напишана од Jim Steinman, Ry Cooder и други, како и хит песните ''I Can Dream About You'' на Dan Hartman и Nowhere Fast на Fire Inc. сепак, помогнаа филмот да се стекне со статусот на култен филм помеѓу обожавателите.
Теодикеја (Лајбниц)

Теодикеја (фр. ''Théodicée''), полн наслов: Есеи за теодикејата на Божјата добрина, човековата слобода и потеклото на злото (''Essais de Théodicée sur la bonté de Dieu, la liberté de l'homme et l'origine du mal'') е дело на прочуениот германски филозоф и научник Готфрид Вилхелм Лајбниц. Издадена е во 1710, и во неа за првпат се воведува поимот „теодикеја“ како оптимистичко гледање на проблемот на злото. Се смета дека Волтеровата сатира „Кандид“ е инспирирана токму од ова дело.
1 Поврзано
*Најдобриот од сите можни светови
Битка кај Мечкин Камен

Битка кај Мечкин Камен — една од најголемите и најкрвавите борби во текот на Илинденското востание. Битката се одиграла на 12 август 1903 година кај месноста Мечкин Камен, во близина на градот Крушево.
1 Повод
На 3 август 1903 година е прогласена Крушевската република. На 12 август повеќе од десетилјадна армија на Бахтијар паша го опкружува Крушево. На седницата на војводскиот совет е решено сите чети да се повлечат од градот, но војводата Питу Гули го напуштил собранието и одлучил да се бори. Така, од 1.200 четници во градот, само неговите 370 заминале да го бранат.
2 Борбата
Четниците на Питу Гули се утврдиле на Мечкин Камен, скалесто плато на Биринска Планина, која е падина од Баба Планина. Питу Гули пред самата борба одржал говор и заповедал поради ограничените резерви на муниција, да не се пука сè додека Турците не се доближат блиску.
Одредот се поделил на 9 чети, една под команда на Питу Гули, а другите под команда на осум други војводи кои стоеле на чело на селските милиции.
Турците настапувале од три страни - од селата Бирино, Журче и Острилци. Борбата започнала во 10 часот наутро, откако четниците го задржале башибозлукот нападнала редовната армија. Во 19 часа приквечер Мечкин Камен бил опколен и Турците започнуваат со решителен напад.
При нападот загинале најпрво Георги Димев и неговиот заменик Нове Смугрев. Во жестока борба Питу Гули станува и почнува да пука и тој паѓа убиен, борбата продолжила, а војводите Блаже и Грлука со еден дел од четниците успеале да избегаат во длабоката река и да се сокријат во шумата. Во оваа битка загинале 40 комити.
3 Последици
По победата на Мечкин камен, Турците продолжуваат да го бомбардираат Крушево, а потоа во градот навлегол башибозлукот и редовната војска. Од мирното население загинаале 117 лица - меѓу нив 15 жени, 5 девојки и 6 деца. Околу 150 девојки и жени се силувани. Изгореле 159 куќи и 210 дуќани.
4 Наводи
Ото Вагнер

Ото Коломан Вагнер (13 јули 1841 во Виена - 11 април 1918 во Виена) бил австриски архитект и теоретичар.
Започнал да работи во необарокниот стил, но неговите подоцнежни дела се разликувале и се претставници на сецесијата како архитектонски стил. Како најистакнат претставник на Виенската сецесија се смета за еден од оснвополжниците на овој стил. Проектирал многу градби во Австроунгарија, а во 1883 година направил нов градски план на Виена. Автор е на неколку дела и статии, поврзани со новите архитектонски стилови и градското планирање, меѓу кои најпознати се „Модерна архитектура“ и „Велеград“. Работел и како професор на уметничката академија во Виена.
Според своите заслуги го нарекувале „татко на виенската архитектура“ и „учител на целата генерација“.
Александрија на Инд

Александрија на Инд (современо име: Уч, Пакистан) бил град основан од Александар Македонски на устието на реката Ченаб во Инд. Околу 10.000 колонисти биле населени во овој град (Диодор). Сатрапот на западниот брег на Инд, Филип, синот на Махата, ја добил задачата да го изгради градот:
:"Тој (Александар) му нареди нему (Филип) да основа град таму, токму на устието на двете реки, како што тој очекува тој ќе биде голем и познат во светот, и пристаниште ќе се изгради." Аријан, Анабази на Алексанар, VI. 15. 3
1 Наводи
fr:Bucéphalie
Расправа за метафизиката

Расправа за метафизиката (фр. ''Discours de métaphysique'', 1686) е кратко дело на германскиот филозоф и математичар Готфрид Вилхелм Лајбниц каде авторот ги образложува своите гледишта за физичката материја, движењето и отпорот на телата, како и улогата на Бога во универзумот. Делото е поделено на 37 глави. Се заснова на замислата за Бог како „едно апсолутно совршено суштество“ (I), дека Бог е добар, но дека добрината постои независно од Бога (отфрлајќи ја теоријата на божјата заповед) (II), и дека Бог го создал светот во совршен поредок (III-VII).
Во тоа време тврдењето „Дека гледиштата на... схоластичарите не треба сосем да се презираат“ (XI) било доста контроверзно. Ова е меѓу првите дела на современата филозофија во XVII век, и во него се отрфрлаат многу сфаќања на средновековната филозофија. Лајбниц сметал дека схоластичарите грешат чисто поради лабавиот и неуреден пристап: „[Ако] некој со внимателно расудување ги разјасни и насочи нивните размисли на начин како што тоа го прават аналитичките геометри, тогаш ќе добиеме големо богатство од важни вистини кои се наполно докажливи.“
Лајбниц сметал дека постоењето на зло воопшто не ѝ наштетува на Божјата семоќност, туку напротив, ја зацврснува. Тој сметал дека Бог го одбрал најдобриот од сите можни светови и ако не бил избран овој свет, тогаш целата шема на нештата би се променила. Ако Бог ги спречува злата на светот, тогаш не можеме да знаеме дека не би се случиле уште поголеми зла. Тој воопшто не смета дека Бог не е семоќен, туку дека е подобро да се одберат помалите зла отколку целосно кревање раце од ситуацијата.
Својата претстава за материјата Лајбниц ја обработува во делото „Монадологија“.
1 Поврзано
*Проблем на идните контингенции
Когнитивна дисонанца

Когнитивна дисонанца (спознателна неслога) — судир во свеста, конфликт на две или повеќе нескладни верувања, идеи, убедувања или ставови, и создава непријатно чувство кај поединецот. Појавата на когнитивна дисонанца е последица на некое дејствување кое е во спротивност со личните верувања, идеали и вредности; Исто така се јавува и при соочување со нови информации што се во спротивност со верувањата, идеалите и вредностите.
Во ''Теорија за когнитивната дисонанца'' (1957), Леон Фестинг пишува дека луѓето се стремат кон внатрешна психолошка доследност за да функционираат во реалниот свет. Кога личноста доживеала внатрешна недоследност што води до психолошка непријатност, таа е мотивирана да ја намали когнитивната дисонанца: или преку промена на делови од сознанието за да го оправда стресното однесување; Или со додавање нови делови на сознанието што предизвикува психолошка дисонанца; И со активно избегнување на социјални ситуации и контрадикторни информации кои можат да ја зголемат когнитивната дисонанца.
Тесалоника Македонска

Тесалоника (352 или 345 п.н.е. - 295 п.н.е.) — македонска принцеза а подоцна и македонска кралица. Родена е како незаконска ќерка на македонскиот крал Филип II и неговата тесалиска наложница Никесиполида. Филип на денот на нејзиното раѓање извојувал важна победа во Тесалија, па затоа и го дал името "Тесалиска победа" ("Θεσσαλο" и "νίκη"). Набрзо после нејзиното раѓање мајкаи починала, па грижата за неа ја презела кралицата Олимпијада, која со Никисеполис била добра пријателка. Со оглед на тоа што Тесалоника не била законско дете, главно била поштедена од сплетките околу одржувањето на династичката лоза.
Но таа ситуација се променила кога во 323 п.н.е. починал нејзиниот полубрат, славниот Александар Македонски, а дијадосите почнале да се интересираат за неа, имајќи предвид дека доколку се оженат со неа ќе го легитимираат своето преземање на Александровата империја. Тесалоника цело време и останала верна на својата маќеа, дури и 317 п.н.е. била заедно со неа при опсадата во Пидна од страна на Касандар. 315 п.н.е. Пидна паднала во рацете на Касандар, Олимпија била убиена а Касандар потоа се оженил со Тесалоника. Во бракот со Касандар, Тесалоника родила три сина: Филип, Антипатар и Александар. Касандар на својата жена и оддал почит на тој начин што новата македонска престолнина ја нарекол по нејзиното име.
Така денешен Солун по тој повод го носи името на Тесалоника.
После смртта на Касандар, 297 п.н.е. а веднаш после него и Филип V, Тесалоника се обидела да ги убеди Антипатар и Александар да владеат заеднички. Но Антипатар не ја послушал, наместо тоа го протерал од Македонија својот брат Александар а Тесалоника ја убил.
1 Легенда за Тесалоника
Постои една легенда за Тесалоника која вели дека Александар Македонски од своите патувања низ Азија и донел еликсир на бесмртноста. Кога Тесалоника слушнала за смрта на својот полубрат, се фрлила во море, но не можела да се удави туку станала морска сирена која ги следела бродовите и се распрашувала дали нејзиниот брат е жив. Ако слушнела дека нејзиниот брат е мртов, се претворала во Горгона и ги јадела бродовите.
2 Наводи
3 Надворшени врски
**** Smith, William (ed.); ''Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology'', , Boston, (1867)
ISO 3166-2:NZ

ISO 3166-2:NZ е ставка во ISO 3166-2, дел од стандардот ISO 3166 на Меѓународната организација за стандардизација (ISO), каде се пропишани кодовите за имињата на главните административни единици на Нов Зеланд (чиј ISO 3166-1 alpha-2 код е NZ).
Моментално постојат кодови за две нивоа на административна поделба:
* 2 острова (Северниот и Јужниот Остров) &mdash; Секој код е буква.
* 16 региони&mdash; Секој код почнува со NZ-, по што следат три букви.
1 Тековни кодови
''Кодовите на официјалните имиња се пропишани од службениот стандард на Агенција за одржување на ISO 3166 (ISO 3166/MA).''
1.1 Острови
''Овие кодови се пропишани со официјалниот стандард без ISO 3166-1 alpha-2 код на земјата како претставка, и затоа самите по себе не гарантираат единственост на глобално ниво. Кон нив може да се придодаде NZ-.''
Код, Изворно име, Македонски
N, North Island, Северен Остров
S, South Island, Јужен Остров
1.2 Региони
Код, Изворно име, Македонски, Остров
NZ-AUK, Auckland, Окленд, Северен Остров (N)
NZ-BOP, Bay of Plenty, Залив Пленти, Северен Остров (N)
NZ-CAN, Canterbury, Кантербери, Јужен Остров (S)
NZ-GIS, Gisborne, Гизборн, Северен Остров (N)
NZ-HKB, Hawkes's Bay, Хоков Залив, Северен Остров (N)
NZ-MWT, Manawatu-Wanganui, Манавату-Вангануи, Северен Остров (N)
NZ-MBH, Marlborough, Марлборо, Јужен Остров (S)
NZ-NSN, Nelson, Нелсон, Јужен Остров (S)
NZ-NTL, Northland, Нортленд, Северен Остров (N)
NZ-OTA, Otago, Отаго, Јужен Остров (S)
NZ-STL, Southland, Саутленд, Јужен Остров (S)
NZ-TKI, Taranaki, Таранаки, Северен Остров (N)
NZ-TAS, Tasman, Тасман, Јужен Остров (S)
NZ-WKO, Waikato, Ваикато, Северен Остров (N)
NZ-WGN, Wellington, Велингтон, Северен Остров (N)
NZ-WTC, West Coast, Западно Крајбрежје, Јужен Остров (S)
2 Поврзано
* Административна поделба на Нов Зеланд
Камеронов кабинет

Дејвид Камерон е тековниот Премиер на Обединетото Кралство, и со неговото избирање бил повикан од Кралицата да ја формира новата влада по оставката на претходниот премиер Гордон Браун на 11 мај 2010. Коалициониот кабинет е составен од 18 конзервативци и пет либералдемократи. Ова е првиот коалиционен кабинет во Обединетото Кралство уште од времето на таканаречениот „Кабинет за национално единство“ на Винстон Черчил за време на Втората светска војна.
1 Поврзано
*Управување со Обединетото Кралство
*Кабинет на Обединетото Кралство
*Премиер на Обединетото Кралство