Еден Лехнер

Едем Лехнер (|Ödön Lechner; Пешта, 27 август 1845 - Будимпешта, 10 јуни 1914) е познат унгарски архитект. Тој е исто така познат како унгарски Гауди. Тој е еден од најважните претставници на движењата на југендстилот во унгарската архитектура. Тој бил првиот претседател на Здружението на унгарски архитекти во 1902 година и член на Здружението за ликовна уметност во 1907 година.
1 Образование
Лехнер започнал студии за архитектура во Будимпешта , каде што година дена присуствувал на училиште за годината пред сегашниот Технички универзитет во Будимпешта. Има тригодишно образование во Берлин , на Академијата за градежништво ( ''Бауакадемија'' ). По завршувањето на студиите во Берлин, тој оди на една година во Италија , каде што учи и патува. Ова патување имаше големо влијание врз неговите први дела.
2 Животот и кариерата
2.1 Започнување на кариера
1869 . година, со Ѓуле Парташ ( маж |Gyula Pártos ) основа партнерска компанија. Во текот на седумдесеттите години на 19 век , за време на градежниот бум, нивната компанија доживеа бум. Тие претежно работеа на проекти за домување, потпирајќи се на неокласичкото влијание на Берлинската и италијанската ренесанса . Ленер го прекинал партнерството во 1875 година . година, по смртта на неговата сопруга. Тој оди во Париз , каде што живее во наредните три години. Работи во канцеларијата на францускиот архитект Клемент Ројтер (Clément Parent) и учествува во реставрацијата на старите замоци и изградбата на нови згради во неокласичен стил. Враќајќи се во Унгарија во 1879 година , тој го обновува своето партнерство со Патос и продолжува да живее и да работи во Будимпешта.
2.2 Пресврт на кариерата
Во текот на 1889 година . и 1890 година . Тој престојува во Лондон . Ова патување влијаеше на неговото одвојување од неокласичниот стил и формирањето на нов стил врз основа на унгарските народни мотиви и уметнички нивоа. 1896 . тој конечно ја прекинува соработката со Патос и оттогаш работи како независен архитект. Еден Лехнер се нарекува унгарски Гауди , поради неговиот иновативен стил. Без разлика дали се сретнал со Гауди или не, остатокот е непознат. Сигурно е дека во 1878 година . во времето на неговите борци во Париз, се одржа Светската изложба и дека нејзините дела беа презентирани на неа. По Музејот за применети уметности во Будимпешта, Лехнер дизајнирал голем број на објекти во Будимпешта и во други градови. Овие проекти работеле, и во соработка со други архитекти, и со нивните ученици. Изградбата на една од последните дела на Лехнер, Факултетот на Свети Дами, била завршена по неговата смрт во 1914 година . година.
2.3 Употреба на нови материјали
Еден Лехнер е еден од првите архитекти кои користеле нови техники и нови материјали во својата работа во неговата работа. Тој користел многу челик (на пример, деловната зграда Тонет), а пресвртница во неговата работа е врската со фабриката на теракота Жолнаи . Лехнер ги користел производите на оваа позната фабрика Пеќ . Покрај тоа, Жолнаи развиена и патентирана нова техника, благодарение на што неговите производи биле отпорни на временските услови. Значи Лехнер може да ги користи во декорација на фасади и покриви. Овие плочки имале унгарски и турски национални мотиви, кои станаа една од одликите и препознатливоста на Лехнер како уметник.
3 Признанија
1911 година. На Меѓународната архитектонска изложба во Рим , Лехнер освои златен медал за доживотна работа. Сепак, најголемо признание е фактот што Лехнер денес се нарекува „стил на унгарска уметност“ во архитектурата и дека неговите згради се пример за многу архитекти.