procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Понцијански Острови

Понцијанските Острови (|Isole Ponziane) се архипелаг во Тиренското Море во близина на западниот брег на Италија. Островите биле колективно именувани по најголемиот остров во групата, Понца. На другите острови во архипелагот се Палмарола, Ѕаноне и Гави на северозапад, Вентотене и Санто Стефано на југоисток. Највисока точка е Монте Гвардија, 283 м., надморска височина.
Архипелагот е вулкански и бил ненаселен со илјадници години. Неолитски артефакти и бронзеновременски опсидијани биле откопани на бреговите на островите. На островите живееле порано Етрурците кои оставиле траги на "сините пештери". Најраната пишана историја на островите била кога Римјаните ги победиле Волските во 338 година п.н.е. Според локалната легенда, тука некогаш било изгубеното Кралство Тиренија кое потонало во тесниот појас поврзан со копното на Италија.
Во римско време Октавијан Август, поттикнал населување на островите била поттикната и луѓе се населиле од Понца до Вентоне. Рим ги користел двата острова како места за повлекување по битка и како место за егзил на политички неподобните граѓани. Две илјади години подоцна, островите биле користени за истата причина од страна на фашистичкиот режим. Агрипина Помладата, мајката на идниот римски цар Нерон, била протеран на Понцијанските Острови од страна на нејзиниот брат, подоцна и Римскиот цар Калигула, во 39 година. Папата Свети Силвериј бил протеран тука во 537 каде што наскоро и умрел.
Понцијанските Острови биле напуштени во Средниот Век, поради постојаните напади од страна на Сарацените и пиратите. Во текот на 18 век, Кралството Неапол одново ги населил островите и тие подоцна станале дел од Кралството на Италија.
Островите Понца и Вентотене се населени, додека помалите острови остануваат ненаселени. Копното и морето на Вентатоне и Санто Стефано се заштитени области и под надзор на италијанската држава.
Во моментов, мали лозја, диви билки и цвеќиња, скриени плажи и пештери ги прават островите популарно туристичко одредиште.
1 Галерија
2 Поврзано
*Список на острови во Италија
Вивиен Кирк

Вивиен Кирк – математичарка од Нов Зеланд, која ги проучува динамичните системи. Таа е вонреден професор по математика на Оклендскиот универзитет, каде што исто така работи и како продекан и е претседател на Новозеландското математичко друштво за периодот 2017-2019 година.
По дипломирањето и магистрирањето на Оклендскиот универзитет, Кирк отишла на Кембричкиот универзитет, за докторски студии. Таа го завршила својот докторат во 1990 година; нејзината дисертација, ''Уништувањето на тори во дисипативните текови'', била под менторство на Најџел Вајс. Таа била постдокторски истражувач на Калифорнискиот универзитет, Беркли и на Калифорнискиот институт за технологија.
Кирк е соавтор на книгите ''Математички анализи на комплексната клеточна активност'' (Спрингер, 2015) и ''Модели на калциумова сигнализација'' (Спрингер, 2016).
Во 2017 година, Кирк ја освоила наградата за научно менторирање Миријам Дел Екселенс на Новозеландското здружение на жените во науката, делумно заради нејзините напори во основањето и водењето на серија од годишни работилници за млади жени по математика и физика, од 2007 година.
Даниела де Силва

Даниела де Силва – италијанска математичарка, позната по својата стручност за парцијалните диференцијални равенки. Таа е вонреден професор по математика на колеџот Барнард и Колумбискиот универзитет.
Де Силва ги завршила додипломските студии по математика на Неаполскиот универзитет, Федерико Втори, и таму дипломирала во 1997 година. Докторирала на Масачусетскиот институт за технологија во 2005 година. Нејзината дисертација, ''Постоење и регуларност на монотоните решенија на слободниот граничен проблем'', била под менторство на Дејвид Џерисон.
По постдокторското истражување на Математичкиот научен истражувачки институт, како и после одреден период како доцент на универзитетот Џонс Хопкинс, таа се приклучила на факултетот Барнард и Колумбија во 2007 година.
Во 2016 година, Де Силва ја освоила наградата Садоски на Здружението на математичарки, за „фундаментален придонес во теоријата на регуларност на нелинеарни елиптични парцијални диференцијални равенки и нелокални интегро-диференцијални равенки“. Во 2018 година, Барнард ја наградил со наградата професор Тоу за истакнати научници и практичари.
Анализа Буфа

Анализа Буфа (|Annalisa Buffa; р. ) — италијанска математичарка, која се специјализирала за бројчена анализа и ПДЕ.
1 Образование и кариера
Буфa магистрирала во областа на компјутерското инженерство во 1996 година, а докторирала во 2000 година, со менторот Франко Бреци, од Универзитетот во Милано, со тезите ''Некои бројчени и теоретски проблеми во компјутерскиот електромагнетизам''. Од 2001 до 2004 година била истражувач, од 2004 до 2013 година истражувачки директор (титула еквивалентна на професор), а од 2013 до 2016 година била директорка на Институтот за електротехника и информатика „Е. Магенес“ (ИМАТИ) на ЦНР во Павија. Од 2016 година до денес таа е професор по математика и претседава со Катедрата за бројчено моделирање и симулација на ЕПФЛ.
Таа била научен соработник во многу институции, вклучувајќи ја и лабораторијата Жак-Луи Лион на Паришкиот универзитет VI, the École Polytechnique, ЕТХ Цирих и Тексашкиот универзитет, во Остин (Институт за компјутерско инженерство и науки, ИЦЕС).
2 Придонеси
Истражувањата на Буфа се занимаваат со широк спектар на теми во ПДЕ и бројчена анализа: „изогеометриска анализа, целосно компатибилна дискретизација на ПДЕ, линеарна и нелинеарна еластичност, контактна механика, интегрални равенки на не-мазни тополошки простори кои локално наликуваат на Евклидовиот простор во близина на секоја точка, функционална теорија за Максвелите равенките во не-мазни домени, не-конформни домеин методи на декомпозиција, асимптотски анализи, техники на стабилизација за дискретизации на конечните елементи“.
3 Признанија
Буфа ја добила наградата „Бартолоци“ во 2007 година, а во 2015 година Колац наградата „за нејзината спектакуларна употреба на длабоките и софистицирани математички концепти за добивање извонредни придонеси во развојот на компјутерските симулации во науката и индустријата“ (Лаудацио). Во 2014 година била поканет говорник на Меѓународниот конгрес на математичарите во Сеул со тема ''диференцијални форми на Сплајн''. Во 2008 година добила ЕРЦ Почетен Грант, а во 2016 година ЕРЦ Напреден Грант.
Хорхе Куберо

Хорхе Куберо Галвес (|Jorge Cubero Gálvez; р. ) — поранешен шпански професионален друмски велосипедист, кој последно возел за професионалната континентална екипа . Во август 2018 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања.
Куберо се повлекол на крајот на сезоната 2020 за да продолжи да работи како инженер.
1 Достигнувања
;2018
: Награда за борбеност на етапите 6 и 8 на Вуелта а Еспања
;2019
: Награда за борбеност на етапата 4 на Вуелта а Еспања
Бенжамен Тома

Бенжамен Тома (|Benjamin Thomas; р. ) — француски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Вози на Светските велодромски првенства.
Во август 2018 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2018.
1 Достигнувања
;2016
: Европски велодромски првенства
::1. Екипна потера
::2. Медисон (со Морган Кнајски)
::3. Омниум
: 2. Светско велодромско првенство - медисон (со Морган Кнајски)
;2017
: Светски велодромски првенства
::1. Медисон (со Морган Кнајски)
::1. Омниум
: Европски велодромски првенства
::1. Медисон (со Флоријан Метр)
::1. Екипна потера
::3. Омниум
: Светски велодромски куп
::1. Омниум - Манчестер
::2. Медисон - Манчестер
::3. Екипна потера - Манчестер
: 1. Етапа 3 Четири дена Динкерк
: 2. Шест дена Гент (со Морган Кнајски)
: 3. Краен пласман Тур де Валони
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 1
: 4. Краен пласман Тур ди Поату-Шарант
: 4. Гран при Пино Черами
: 4. Ронде ван Лимбург
: 9. Букл де л’Олн
;2018
: 3. Национално хронометарско првенство
Професор

Професор е личност која изведува, односно се занимава со предавање одреден предмет во средно училиште, факултет или некаква академија. Најчесто, професорот е човек со завршен факултет и положен стручен испит. Факултетските професори мора да имаат завршено магистратура и докторат и да бидат избрани во научно звање.
Во Република Македонија постојат неколку научни звања: асистент, доцент, вонреден професор и редовен професор. Нивниот избор во исто или во повисоко звање се одвива на секои пет години.
Постои и титула „емеритус“ (Emeritus), којашто се дава на пензионирани професори, кои и понатаму остваруваат значајни достигнувања од одредена научна област.
1 Професорите како мотив во уметноста и популарната култура
* „Историја на природата“ — кус расказ на австрискиот писател Томас Берхнард од 1978 година.* „Последица“ — кус расказ на австрискиот писател Томас Берхнард од 1978 година.* „Помиреност“ — кус расказ на Томас Берхнард од 1978 година.* „Несреќна љубов“ — кус расказ на Томас Берхнард од 1978 година.* „Поинакви односи“ — расказ на рускиот писател Јуриј Мамлеев.* „Стариот професор“ — песна на полската поетеса Вислава Шимборска.
Моник Лорен

Моник Лорен (родена година) — француски компјутерски научник и математичар, која е експерт за математичка оптимизација. Таа е истражувач во Центарот вискунде и информатика во Амстердам, каде е исто така и член на менаџерскиот тим. Лорен, исто така, ја држи позицијата, со скратено работно време, професор по економетрија и операциски истражувања на Тилбуршкиот универзитет.
Лорен докторирала на Париз Дидро универзитетот во 1986 година, под надзор на Мишел Деза. Таа работела во ЦНРС од 1988 до 1997 година, кога се преселила во ЦВИ. Таа ја презела втората позиција во Тилбург во 2009 година.
Со Деза, Лорен е автор на книгата ''Геометрија на Пресеците и Метрика'' (Алгоритми и Комбинаторика 15, Спрингер, 1997).
1 Награди и признанија
Била поканет говорник на Меѓународниот Конгрес за Математичари во 2014 година. Била избрана за соработник на Друштвото за индустриска и применета математика во 2017 година, "за придонеси во дискретната и полиномската оптимизација и откривањето на интеракциите помеѓу нив".
Коњска бара

Коњска бара — водна површина кое се користи и начелно е создадено, за благосостојбата на коњите. Коњите можат да пијат вода и да ги влечат нозете во овие езера. Тие се помалку вообичаени во времето на напојуваниот транспорт.
1 Галерија
Хесус Ескера

Хесус Ескера Муела (|Jesús Ezquerra Muela; р. ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
Во август 2018 година бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2018.
1 Достигнувања
;2013
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Трка околу Чешка
: 6. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
;2016
: 1. Етапа 8 Волта а Португал
: 4. Краен пласман Волта ао Алентежо
: 9. Краен пласман ГП Либерти Сегурос
;2018
: 4. Сиркуито де Гечо
: Награда за борбеност на етапата 10 на Вуелта а Еспања
Елса Ленд

Елса Ленд (родена Елса Дикен) е почесен пензиониран професор по Оперативни Истражувања на одделот за менаџмент на Лондонското училиште за економија. Таа е најпозната по ко-дефинирањето на алгоритамот сепарација и евалуација заедно со Алисон Доиг, додека спроведувале истражување во Лондонското училиште за економија во 1960 година. Таа е омажена со Френк Ленд, кој исто така е почесен пензиониран професор на ЛСЕ.
1 Образование
Ленд докторирала на Лондонското училиште за економија во 1956 година, а нејзината дисертација била насловена како ''"Примена на техниките за линеарно програмирање во транспортот на јаглен"''.
2 Награди и признанија
Ленд била наградена со Харолд Лардер наградата на Канадското оперативно истражувачко здружение во 1994 година, за остварување на меѓународна разлика во оперативните истражувања.
3 Наводи
Алекс Аранбуру

Александер Аранбуру Деба (|Alexander Aranburu Deba; р. ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
Во август 2018 година бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2018.
1 Достигнувања
;2016
: 8. Сиркуито де Гечо
;2017
: 7. Краен пласман Тур ди Жеводан Лангдок-Русијон
: 9. Трофео Поленка-Порт де Андрат
;2018
: 1. Сиркуито де Гечо
: 5. Краен пласман Трка околу Норвешка
: 10. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
: Награда за борбеност на етапата 7 на Вуелта а Еспања
Филозофски истражувања

''Филозофски истражувања'' (|Philosophische Untersuchungen; англиски: ''Philosophical Investigations'') е дело на филозофот Лудвиг Витгенштајн, објавено, посмртно, во 1953. Во него, Витгенштајн расправа за најразлични проблеми и загатки од полето на семантиката, логиката, филозофија на математиката, филозофија на псхиологијата и филозофија на умот. Главното тврдење во книгата е идејата дека повеќето поимни нејасности околу јазикот и неговата употреба се коренот на повеќето филозофски проблеми, противречејќи и оспорувајќи голем дел од изложеното во неговото прво дело ''Логичко-филозофски трактат'' (1921).
Витгенштајн ја оспорува тезата дека повеќето проблеми подлежат на неколкумина поврзани претпоставки за природата на јазикот, кои пак претпоставуваат посебна идеја за суштината на јазикот. Тој ја отфрла оваа идеја како премногу општа. Според него, една ваква есенцијалистичка дефиниција на јазикот е претесна да ги собере сите различни нешта кои луѓето ги прават со јазикот. Книгата почнува со цитот од Августин, кој е еден од првите филозофи кои ја бранат тезата:
Секој збор означува предмет—речениците се комбинација од зборови. Кај оваа јазична претстава ја сретнуваме следнава идеја: Секој збор има значење. Ова значење е поврзано со зборот. Секој збор стои за некаков предмет.
Во остатокот од книгата тој се обидува да ги покаже недосатоците на оваа теорија, земајќи примери од историјата на филозифијата кои произлегуваат како резултат на оваа кратковидна претстава. Филозофски истражувања е доста влијателно дело, особено во аналитичката традиција на филозофија, каде многумина го сметаат за едно од најбитните дела на XX век, кое продолжува да биде проучувано од најразлични филозофи.
На полковникот нема кој да му пишува

„На полковникот нема кој да му пишува“ (шпански: ''El coronel no tiene quien le escriba'') - новела на колумбискиот писател Габриел Гарсија Маркес, првобитно објавена во 1961 година, иако Маркес го завршил пишувањето во јануари 1957 година, во Париз.
1 Содржина
Дејството се одвива во едно село во Јужна Америка, во кое живеат полковникот и неговата сопруга. Девет месеци претходно бил убиен нивниот син, Агустин. Полковникот и неговата жена, болна од астма, живеат во крајна сиромаштија и често гладуваат, така што одвреме-навреме се принудени да ги продаваат предметите од својот дом за да можат да се прехранат. Сепак, тој упорно го храни петелот што му го оставил синот, подготвувајќи го за борбите на петлите што треба да се одржат во јануари. Во минатото, полковникот се борел во војната за ослободување на својата земја. Пред 15 години, тој поднесол барање за државна пензија и, веќе 15 години, секој петок проверува дали добил одговор, но никогаш не стигнува пошта. Еден ден, полковникот го отповикува својот адвокат и пишува ново писмо до надлежното министерство. Бидејќи неговата сопруга постојано го наговара да го продаде петелот, полковникот му го нуди на својот кум, кој му дава аванс, ветувајќи му дека ќе најде купувач. Еден петок, откако повторно не добива никаква пошта, тој оди во арената, каде го затекнува својот петел како се бори во подготвителните борби при што целата арена му се восхитува. Во друга прилика, додека ги гледа другарите на неговиот син како играат карти, тој за првпат се соочува со човекот кој го убил неговиот Агустин. На крајот од романот, полковникот цврсто одлучува да не го продава петелот, туку да ги чека борбите закажани за јануари.
2 Осврт кон делото
Новелата „На полковникот нема кој да му пишува“ зборува за големата осаменост, но и за љубовта и приврзаноста. Покрај другото, во ова дело, напишано десет години пред објавувањето на „Сто години самотија“, се споменуваат главните ликови од овој роман. Исто така, ликовите од делото „На полковникот нема кој да му пишува“ се појавуваат и во романот „Кобниот час“ од 1962 година. Уште од моментот кога била објавена, оваа новела се сметала за ремек-дело во книжевноста напишана на шпански јазик и за неа се напишани бројни студии.
Според новелата, во 1999 година, мексиканскиот режисер Артуро Рипстејн го снимил истоимениот филм во кој полковникот го глуми Фернандо Лухан, а улогата на неговата сопруга ја игра Мариса Паредес.
Седум мориња

Средновековната европска и арапска книжевност често ги спомнувала Седумте мориња. На кое море притоа се мислело зависи од контекстот. „Седум мориња“ биле општа фраза во многуте древни книжевности пред да ја преземале Грците и Римјаните; првпат се спомнуваат во преводот на една Енхедуана химна Инана (Химна 8), напишана околу 2300. п.н.е. во Сумер. Бројот седум во многу традиции и сам ја поседувал сопствената древна магија. „Седум“ како неодреден број долго бил синоним за „неколку“, како во грчките Седум мориња. Во грчката и западната култура, „седум“ мориња се менувале со времето, варирајќи во зависност од делот на светот и периодот на времето. Меѓутоа, обично бројот седум се користел за следните единаесет водени површина:
* Јадранско Море
* Егејско Море
*Арапско Море
* Црно Море
*Касписко Море
*Индиски Океан
* Ирско Море
* Средоземно Море
*Северно Море
*Персиски Залив
* Црвено Море
Нада Ковилоска

Нада Ковилоска (Варош, Прилеп, 1927 - ?), македонска партизанка, учесник во Народноослободителната борба на Македонија (НОБ).
Учествувала во Народноослободителното движење (НОД) од август 1941 година, како член на просветна група. Во 1942 година била примена за член на СКОЈ.
Собирала народна помош, растурала илегален материјал. Посебно била задолжена да работи на омасовување на младинското движење во својот реон.
Во книгата „Музеј на женски приказни“ од 2016 година (издание на ''Локотива''), нејзиното име, покрај други жени, е означено како „Меморија за храброста, слободата, посветеноста и љубовта“.
Јеле Валајс

Јеле Валајс (|Jelle Wallays; р. ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
Јеле Валајс е брат и внук на велосипедистите Јенс Валајс и Лук Валајс. Бил трениран од неговиот вујко на почетокот од неговата кариера и настапил на неговата прва трка на 14 години. Почетокот на неговата прва година како професионалец во 2011 година била одбележана со повреда на коленото, меѓутоа неколку недели потоа се вратил на трките и го имал својот најдобар резултат, завршувајќи трет на националното друмско првенство, зад Филип Жилбер и Џани Мерсман.
Како победник на Париз-Тур под 23 години во 2010 година, Валајс го освоил Париз-Тур 2014 откако заминал во бегство во воведните километри на трката долга 237,5 километри, со што бил единствен возач кој ги освоил двете изданија на трката. Повторно ја освоил трката во 2019 година.
Во 2015 година победил на Дварс дор Вландерен откако нападнал во група од тројца возачи на еден километар од целта.
Валајс се приклучил на за сезоната 2016 со цел да биде дел од спринтерскиот воз на екипата. Бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.
Во октомври 2020 година, Валајс потпишал за екипата за сезоната 2021.
2 Достигнувања
;2009
: 3. Краен пласман Крајц Брајц
: 5. Национално друмско првенство под 23 години
: 5. Париз-Рубе за млади
: 8. Краен пласман Ми-Аут Бретон
;2010
: 1. Гран при Крикелион
: 1. Париз-Тур за млади
: 5. Омлоп Хет Ниусблад за млади
: 7. Сиркуит де Валони
: 8. Трка околу Фландрија за млади
;2011
: 3. Национално друмско првенство
: 4. Катекурс
: 5. Меѓународен велосипедски трофеј Јонг Мар Мудиг
: 7. Краен пласман Трка околу Британија
: 10. ГП Стад Зотегем
;2012
: 7. ГП Џеф Схеренс
: 9. Краен пласман Тур де Валони
;2013
: 1. Етапа 1 Светски пристаништен класик
: 4. Меѓународен велосипедски трофеј Јонг Мар Мудиг
: 7. Краен пласман Дварс дор Вест-Вландерен
: 7. ГП ван де Стад Гел
: 7. ГП Џеф Схеренс
: 8. Краен пласман Трка околу Данска
;2014
: 1. Париз-Тур
: 1. Омлоп ван хет Хутланд
: 3. Меѓународен велосипедски трофеј Јонг Мар Мудиг
: 7. Краен пласман Трка околу Данска
: 7. Ронде ван Дренте
: 9. Дрејвенкурс Оверејсе
: 10. Хроно де Насионс
;2015
: 1. Дварс дор Вландерен
: 1. ГП Крикелион
: 1. Дуо Норман (со Виктор Кампенертс)
: 4. Краен пласман Трка околу Луксембург
: 7. Схал Селс
: 8. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
;2016
: 1. ГП Пино Черами
: 4. Дварс дор хет Хагеланд
: 9. Краен пласман Дварс дор Вест-Вландерен
;2018
: 1. Етапа 18 Вуелта а Еспања
: 1. Етапа 6 Вуелта а Сан Хуан
: 4. Такс Про Класик
;2019
: 1. Париз-Тур
: 9. Краен пласман ЗЛМ Тур
;2020
: 8. Антверпен Порт Епик
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021
Џиро
Тур, —, —, —, —, —, 131
Вуелта, 92, 151, 143, 144, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Аксино

Аксино — хипотетичка елементарна честичка предвидена од некои теории на честичната физика. Печеи-Квиновата теоријата се обидува да ја објасни набљудуваната појава позната како силен CP-проблем преку воведување на хипотетичка реална скаларна честичка наречена аксион. Додавањето суперсиметрија на моделот го предвидува постоењето на фермионски суперпартнер за аксион, аксино и бозонски суперпартнер , саксион. Сите тие се измешани во хирално суперполе.
Аксиното се претпоставува дека е најлесната суперсиметрична честичка во таковиот модел. Делумно поради ова својство, се смета за кандидат за составот на темната материја.
Супермултитетот кој содржи аксион и аксино е предложен како поттикнувач на нарушувањето на суперсиметријата, каде што супермултиплетот добива очекувана вредност од F-членот.
Иванка Ковилоска-Попоска

Иванка Ковилоска-Поповска (Прилеп), е првиот македонски шекспиролог, професор на катедрата за англиски јазик при УКИМ.
Во текот на 60-тите Катедрата се здобила со извонреден млад кадар како што се Иванка Ковилоска-Попоска, Владимир Цветковски, Велко Силјаноски, Лидија Арсова-Николиќ, Љубица Тодорова-Јанешлиева и Александрина Нанова-Илиева, кои заедно со тандемот британски лектори Греам и Маргарет-Пеги Рид ги поставија темелите на едни современи студии по англиски јазик и книжевност и ги подигнаа на извонредно високо ниво, гледано не само според нивото на центрите во поранешна Југославија, туку и пошироко на Балканот.
Едно од најзначајните достигнувања на Иванка Ковилоска-Попоска,која во своите истражувања на присуството на драмите на Шекспир во македонски превод и на македонските театарски сцени утврдила дека постојат три фази. Првата фаза е фаза на индиректни преводи, кога делата се преведувале врз основа на постојните преводи од другите јазици (хронолошки, тоа се случувало веднаш по Втората светска војна и стандардизацијата на македонскиот литературен јазик). Втората фаза таа ја дефинира како преводи во соработка, кога врз основа на буквален превод направен од страна на стручен англист, нашите угледни поети ги препејувале, а третата фаза е фаза кога Шекспир за првпат се преведува директно од оригиналот.
Иванка Ковилоска-Попоска е автор на голем број преводи и препеви од англиски на македонски јазик.
Палмарола

Палмарола — кружен, претежно ненаселен остров во Тиренското Море, покрај западниот брег на Италија. Тоа е втор по големина од Понцијанските Острови и се наоѓа околу 10 километри западно од Понца.
Палмарола има екстремно карпест брег, полн со природни заливи, пештери и карпи. Островот е првенствено природен резерват, но има неколку пристаништа каде што можат да допловат чамци и неколку ресторани што ќе ги задоволат туристите во текот на летната сезона како и неколку мали плажи.
Познатиот француски истражувач и океанограф Жак Кусто го назначил Палмарола за "''Најубавиот остров во Средоземното Мор''е"
Папата Силвериј бил протеран на островот во 537.
1 Знаменитости
*Светилиштето на Сан Силвериј, место каде што се потврдени чуда, пристапот до локацијата е малку тежок.
* Мацела, природна пештера
2 Поврзано
* Список на острови во Италија
Norwegian

Norwegian — авиокомпанија заснована во Осло, Норвешка, и една од најголемите светски авиокомпании и основач на Airlines for Europe алијансата од авиокомпании. Norwegian сообраќа на 153 одредишта.
Авиокомпанијата беше формирана на 22 јануари 1993.
Флотата на Norwegian е составена во најголем број од авиони од типот Airbus и Boeing. Слоганот на претпријатието е: „Најдобар светски авион со ниски трошоци за авион со долги одредишта“.
Обернкирхен

Обернкирхен (|Obernkirchen) — град во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 8 километри југозападно од окружниот град Штатхаген и 15 километри источно од Минден.
Обернкирхен е мал град во позадина на ридскиот масив Бикеберг. Се протега на територија на старата грофовија Шаумбург Липе. Градот Бикебург се наоѓа во непосредна близина.
1 Географија
1.1 Местоположба
Обернкирхен се наоѓа на сојузниот автопат Б65 помеѓу Бикебург и Штатхаген.
Пошумениот ридски масив Бикеберг (367 метри н.в.) зазема голем дел од градското подрачје.
1.2 Соседни општини
Градот се граничи со општината Нинштет, градот Штатхаген, општините Ауетал, Буххолц, Хесен, Бад Ајлзен и Анзен, градот Бикебург, како и општините Зегебрух и Хелпзен.
1.3 Градски единици
Кон градот Обернкирхен припаѓаат следниве четири места:
Место, Жители
Гелдорф, 830
Крајнхаген, 1200
Реркастен, 290
Фелен, 1230
2 Меѓународни односи
2.1 Збратимени градови
Обернкирхен е збратимен со следниве градови:
* Ла Флеш, Франција (од 1968 г.)
* Пасвалис, Литванија (од 2008 г.)
Бургведел

Бургведел (|Burgwedel) — град во округот Хановер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри североисточно од покраинскиот главен град Хановер.
1 Географија
1.1 Водни површини
Природни водотеци се реката Вице, која тече во западниот дел на градот, како и потоците Вулбек и Хенгстбеке.
Во близина на градот се наоѓаат две мали вештачки езера, кои денес се користат за туристички цели: Вирмско Езеро и Шпрингхорстско Езеро. Вирмското Езеро во текот на 2014 година целосно се исушило. На почетокот на 2016 година поголема површина била покриена со вода, со што отпочнал процесот за спас на езерото.
1.2 Соседни општини
Бургведел се граничи на запад со општината Ведемарк, на југ со општината Изернхаген, на исток со градот Бургдорф и на север со округот Целе.
1.3 Градски единици
Бургведел се состои од седум градски единици:
* Енгензен (околу 1.440 жит.), со местото Лаберг
* Фурберг (околу 2.127 жит.)
* Гросбургведел (административно седиште, 9.594 жит.)
* Клајнбургведел (околу 2.492 жит.), со населбите Миленберг, Хајдевинкел, Вице и Вирмзе
* Олдхорст (околу 115 жит.)
* Тензе (околу 1.548 жит.)
* Ветмар (околу 3.507 жит.), со населбите Тексас и Вулфсхорст
2 Меѓународни односи
2.1 Збратимени градови
Барзингхаузен е збратимен со следниве градови:
* Донфрон, Франција (од 2008 г.)
3 Познати луѓе
* Карл фон Алтен (1764-1840) — генерал и државник
* Ото Велер (1894-1987) — генерал и воен злосторник
* Валмир Сулејмани (р. 1996) — фудбалер
* Карстен Фридрих Хопенштет (р. 1937) — политичар
* Вили Рајман (р. 1949) — фудбалер и тренер
* Гундис Замбо (р. 1966) — глумица
* Мике Ханке (р. 1983) — фудбалер
* Кристијан Вулф (р. 1959) — политичар и поранешен претседател на Германија
* Бетина Вулф (р. 1973) — сопруга на Кристијан Вулф
* Гералд Азамоа (р. 1978) — фудбалер
* Дитер Шацшнајдер (р. 1958) — фудбалер
* Херман Балзен (1927-2014) — стопанственик
Јетсе Бол

Јетсе Бол (|Jetse Bol; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
Како младо момче, Бол бил талентиран скијач на мраз, но подоцна се префрлил во велосипедизмот; Бол повеќе е насочен кон класичните трки, како Париз-Рубе.
1 Достигнувања
;2009
: 1. Краен пласман Трка Олимпија
: 4. Краен пласман Букл де ла Мајен
;2010
: 1. Краен пласман Триптих на планините и замоците
::1. Етапа 2а
: 5. Краен пласман Тур де Норманди
:: 1. Етапа 1
: 5. Париз-Рубе за млади
: 6. Фландриско првенство
: 8. Краен пласман Тур де Бретањ
::1. Етапа 1
;2011
: 1. Краен пласман Трка Олимпија
::1. Етапа 1
::1. Етапа 6
: 2. Омлоп дер Кемпен
: 3. Кернен Омлоп Ехт-Сустерен
: 4. Краен пласман Тур де Бретањ
::1. Етапа 1
::1. Етапа 3
: 5. Стер ван Зволе
: 6. Класик де л’Индре
: 7. Ронде ван Дренте
: 7. Париз-Рубе за млади
;2012
: 10. ГП Рајмонд Импанис
;2013
: 7. Бинше-Шиме-Бинше
: 10. Краен пласман Тур де л’Еурометропол
;2015
: 1. Етапа 3 Трка Олимпија
;2017
: 6. Пруеба Вилјафранка де Орисија
: 7. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
: 10. Краен пласман Вуелта а Бургос
;2018
: Награда за борбеност на етапа 18 на Вуелта а Бургос
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018
Џиро, 156, —, —, —, —
Тур, —, —, —, —, —
Вуелта, —, —, —, 69, 101
СО = се откажал; — = не учествувал
Културно наследство на Македонија во Општина Кочани

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Кочани според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Кочани, Кочани, Средновековни кули
2, Општина Кочани, Кочани, Саат-кула
3, Општина Кочани, Кочани, Споменик на слободата
4, Општина Кочани, Костин Дол, Стопанска целина, стопански објекти на воден погон
Дуде Дрне оро

Дуде Дрне е мешано македонско оро. Кореографски орото потекнува од селото Костин Дол, Кочанско.
Мелодијата може да се повторува неограничен број пати. Орото почнува бавно и постепено се забрзува во разиграно оро. Се игра на цели стапала.
Наташа Јоноска

Наташа Јоноска (родена година) — македонски математичар и професор на Универзитетот во Јужна Флорида, позната по нејзината работа во пресметка на ДНК. Нејзиното истражување е во врска со тоа како биологијата врши пресметка, „особено користејќи формални модели како што се ќелиски или други конечни типови на Аутомата, формална јазична теорија на симболичката динамика и тополошката графичка теорија за опишување на молекуларната пресметка“.
Дипломирала математика и информатика на универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје во 1984 година. Докторирала по математика на Државниот универзитет во Њујорк, во Бингемтон во 1993 година со дисертацијата „''Синхронизирано претставување на Софик системите''“. Нејзин советник за дисертација бил Том Хед.
Во 2007 година, таа ја добила наградата Розенберг Тулип за пресметување на ДНК, за нејзината работа во примената на теоријата Аутомата и теоријата на графиците во ДНК нанотехнологијата. Таа била избрана за соработник на АААЦ во 2014 година, за достигнувања во разбирањето на обработката на информациите во молекуларното само-склопување. Таа е член на одборот за многу списанија, вклучувајќи ''Теоретски Компјутерски Науки'', Меѓународниот Весник на Фондации за Компјутерски Науки, ''Пресметливост'' и ''Природно Пресметување''.
1 Значајни публикации
* Ј. Чен, Н. Јоноска, Г. Розенберг, (едс). Нанотехнологија: Наука и Пресметување, Спрингер-издвачка куќа 2006.
* Н. Јоноска, Гх. Паун, Г. Розенберг (едс.). Аспекти на Молекуларното Пресметување LNCS 2950, Спрингер-издавачка куќа 2004.
* Н. Јоноска, Н.Ц. Симен (едс.). ДНК пресметување, Ревидирани трудови од 7-миот Меѓународен Состанок за компјутери засновани на ДНК, LNCS 2340, Спрингер-издавачка куќа 2002.
* Н. Јоноска. Аутомата, Јазици и Симболичка Динамика (~90 страници) во подготовка.
Роденберг (општинска заедница)

Роденберг (|Rodenberg) — општинска заедница во округот Шаумбург, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во градот Роденберг.
Општинската заедница Роденберг се состои од следниве општини:
# Апелерн
# Хилзеде
# Лауенау
# Месенкамп
# Поле
# Роденберг
Русинско оро

Русинско е мешано македонско оро. Кореографски потекнува од село Русиново.
При играње на ова оро првите четири такта се вовед во орото, додека играорците се нишаат лево-десно, а потоа почнува орото. Орото се игра во селото Русиново и околните села, од каде му потекнува името.
Поле (Шаумбург)

Поле (|Pohle) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Општината се наоѓа во долината Дајстер-Зинтел и во природниот парк Висорамнини Везер Шаумбург-Хамелн помеѓу градовите Хамелн и Хановер. Северно од главното место поминува автопатот А2 низ општината. Источно од него се наоѓа сојузниот автопат Б442. Долж главната улица тече потокот Полер Бах.
Соседни општини се: Апелерн, Лауенау, Месенкамп, Хилзеде и Ауетал.
Саат-кула (Кочани)

Саат-кула — саат-кула односно поранешно времемерно здание во градот Кочани. Прогласена е за културно наследство на Македонија.
Саат-кулата се наоѓа левата страна на Кочанска Река, во непосредна близина на училиштето Основното училиште „Раде Кратовче“ и порано служела за звучно означување на часовите.
1 Историја
На 13 август 1957 година, Републичкиот завод за заштита на споменици ги ставил под заштита со Закон, саат-кулата и другата западна кула. На 22 јануари 2016 година, кулите добиле статус на значајно културно наследство.
Во ноември 2014 година, Општина Кочани, по втор пат, барала 90,000 евра за обнова на кулата.
Таа сè уште не е обновена и се наоѓа во лоша состојба и во моментов таа нема никаква намена.
1.1 Галерија
Месенкамп

Месенкамп (|Messenkamp) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во долината Дајстер-Зинтел и во природниот парк Висорамнини Везер Шаумбург-Хамелн, 30 километри западно од Хановер. Северно од главното место поминува автопатот А2 низ општината. Источно од него се наоѓа сојузниот автопат Б442. Долж главната улица тече потокот Полер Бах.
1.2 Соседни општини
Соседни општини се: флекен Лауенау, градот Бад Миндер, како и општините Хилзеде и Поле.
1.3 Општински единици
Општината е поделена на местата Месенкамп и Алтенхаген II.
Покрај нив постојат и станбените места Хобокен, Клајн Америка, Швајц и Алте Цигелај.
Астипалеја

Астипалеја (грчки: Αστυπάλαια) — грчки остров кој припаѓа на Додеканезите, архипелаг на дванаесет поголеми острови во југоисточното Егејско Море. Островот има 1.334 жители (пописот во 2011 година).
Островот е долг 18 километри и покрива површина од 97 км<sup>2</sup>. Заедно со бројните помали ненаселени островчиња, ја формира Општина Астипалеја, која е дел од регионалната единица Калимнос. Општината има површина од 114.077 км<sup>2</sup>. Главниот град и претходно главното пристаниште на островот е Астипалеја или Хора, како што го нарекуваат месните жители.
1 Географија
Брееговите на островот се карпести со многу мали песочни плажи. Мала брана со површина од околу 126 метри речиси го дели островот во два дела.
Ново пристаниште е изградено во Агиос Андреас на средината на островот, од каде се воспоставени врски со запад и исток со Пиреја и другите острови на Додеканезите.
* Села: Астипалеја или Хора (население од 1,036), Аналипси (149), Ливади (39), Вати
* Острови: Агија Киријаки, Астипалаја, Авго, Глино, Зафораш, Куноупои, Кацумити, Месонизи, Офидоуса, Плакида, Понтикоуса, Стефанија, Сирна, Фокионизија, Хондро, Хондрониси (сите ненаселени, освен Астипалаја)
2 Историја
Во старогрчката митологија, Астипалеја била жена киднапирана од Посејдон. Островот бил колонизиран од Мегара, а нејзиниот систем на владеење и згради се познати од бројни натписи. Плиниј Постариот забележува дека Рим доделил на Астипалеја статус на слободна држава.
Во текот на средниот век Астипалеја припаѓала на Византијците до 1207 година, кога - по завршувањето на Четвртата крстоносна војна - станала феудален имот на фамилија Кверини, благородна венецијанска фамилија, до 1522 година. Кверини изградиле замок кој денеска сѐ уште се наоѓа на врвот од Хора. Островот бил освоен од Османлиите во 1522 година и останал под контрола на Османлиите до 1912 година, со два прекини: од 1648 до 1668, за време на Критската војна, островот бил окупиран од Венеција, и од 1821 до 1828 за време на Грчката војна за независност.
На 12 април 1912 година, за време на Италијанско-турската војна, силите на Италијанската кралска морнарица пристигнала на Астипалеја, со што станал првиот остров окупиран од Италија на Додеканезите. Од таму Италијанците, во ноќта помеѓу 3 и 4 мај, заминале на Родос. Островот останал под управа на Италија до Втората светска војна. Во воената поморска битка во близина на островот во септември 1943 година, грчкиот уништувач ''Василиса Олга'' заедно со британските уништувачи, потонале германски конвој.
Во 1947 година, преку Договорот од Париз, островот станал дел од Грција заедно со остатокот од островската група на Додеканези.
Комитско оро

Комитско е машко македонско оро. Кореографски потекнува од Кочанско.
Орото се игра на цели стапала и живо. Штом ќе се забрза, орото станува полетно. Орото го играле комитите без песна и свирка за да не ги чуе непријателот. Орото има варијанта, при која на забрзан ритам играорците ги пуштаат рацете и се фаќаат за појас.
Хилзеде

Хилзеде (|Hülsede) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во долината Дајстер-Зинтел. Потокот Хилзедер Бах (месно Беке) поминува низ местото и се влева кратко потоа во Роденбергер Ауе.
1.2 Општински единици
Општината Хилзеде се состои од следниве три места:
* Хилзеде со станбените места Мителмиле и Нидермиле
* Мајнзен
* Шмари со станбените места Бусенмиле, Ајзенхамер, Херихаузен и Пулфермиле
1.3 Соседни општини
Соседни општини се: Ауетал, Поле и Месенкамп, како и градовите Бад Миндер и Хесиш Олдендорф.
Ситното оро

Ситното е мешано македонско оро. Кореографски потекнува од Делчево.
Првите два такта од орото се играат само еднаш, а другите десет такта се повторуваат неограничен број пати. Се игра со држење за појас, десната зад левата рака. Тактот е 2/4.
Шопското оро

Шопското е мешано македонско оро. Кореографски потекнува од Кочанско.
Има повеќе варијанти на ова оро, како и неколку имиња: „Шопска“, „Шопско“, „Шопското“ и „На трипати“. Тоа е едно исто оро, а варијантите имаат мали разлики во стапките. Го викаат „шопско“ затоа што е донесено од Шоплук.
Штипско девојче

Штипско девојче или Иштип к'зи е женско македонско оро.
При играње на ова оро при стапките на првите три такта телото се наведнува малку настрана, и на четвртиот одново се исправа.
Арнаутско оро

Арнаутско е машко македонско оро.
Орото го играат само мажи. Штом ритамот се забрза, орото станува подрипливо, и рацете се пуштаат. На знак на ороводецот, сите клекнуваат и стануваат едноподруго, неколкупати.
Шаваро оро

Шаваро е машко македонско оро. Кореографски потекнува од Кочанско.
При играње на ова оро играорците се свртени кон средината. Орото е забележано во село Спанчево, но се игра и во други кочански села.
Олга Холц

Олга Холц (|Ольга Гольц; родена на ) е руска математичарка, специјализирана за бројчена анализа. Таа ја добила Софија Ковалевскаја наградата во 2006 година и наградата на Европското математичко друштво (2008). Од 2008 година, таа е членка на Младинската Академија (Junge Akademie'''') на Германија.
1 Живот
Раниот математички развој на Холц во голема мера се должел на нејзините родители, кои биле програмери. На возраст од 15 години, таа била избрана во средно училиште специјализирано за математика, на кое таа завршила две години подоцна. Холт го посетувала Јужниот Уралски државен универзитет во Чељабинск (1995) и универзитетот во Висконсин-Медисон (2000), престојувајќи во вториот до 2002 година, на постдокторска позиција за истражување, откако докторирала. Потоа таа поминала 1,5 година во Германија, со Хамболт истражувачка стипендија на Институтот за математика на Техничкиот Берлински универзитет, пред да се врати во САД во 2004 година, каде што станала мори асистент професор на одделот за математика на Калифорнискиот универзитет, Беркли од 2004 до 2007 година.
По освојувањето на наградата Софија Ковалевскаја од 1.000.000 евра во 2006 година, Холц создала своја истражувачка група на Техничкиот Берлински универзитет, каде станала професор по применета математика, истовремено работејќи како соработник, а потоа и редовен професор по математика на Калифорнискиот универзитет, Беркли. Оттогаш, Холц освоила дополнителни почести. Европското математичко друштво и ја доделило својата награда за 2008 година, а Европскиот Истражувачки Совет и го доделил нивниот Почетен Грант во висина од 880.000 евра, во август 2010 година. Во 2015 година била избрана за член на Американското математичко друштво "за придонеси во бројчената линеарна алгебра, бројчена анализа, апроксимативната теорија, теоретската компјутерска наука и алгебра".
Холц, која сметала на кариера во музиката пред да се одлучи за математиката, настапила со Берлинскиот филхармониски хор и практикувала танцување во сала за танцување.
Баро бијав

Баро бијав или Голема свадба е женско циганско македонско оро.
При играње на ова оро телото, нозете и рацете одат горе-долу. Со колковите и со градниот кош се кружи дискретно. Оровотката во десната рака држи шамивче. Тактот е 2/4.
Апелерн

Апелерн (|Apelern) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во долината Дајстер-Зинтел, западно од сојузниот автопат Б2 кај Лауенау и јужно од Роденберг. Низ местото поминува потокот Рисбах, кој се влева во Роденбергер Ауе.
1.2 Општински единици
Општината се состои од местата:
* Апелерн со станбените места Апелерн и Ризенмиле
* Грос Хегесдорф
* Клајнхегесдорф
* Лирен со Ребрухсмиле
* Рајнсдорф
* Золдорф
1.3 Соседни општини
Соседни општини се: Бекедорф, градот Роденберг, општините Лауенау, Поле и Ауетал, како и градот Штатхаген.
2 Историја
Постоењето на Апелерн е документирано во 1162 година, кога била подигната црквата. Името означува „на јаболкница“ и постојат јаболкници во паркот на дворецот Минхаузен и денес. Во саксонски времиња (околу и век), Апелерн бил црковно и судско средиште. Кон крајот на век, црквата била главна црква на Букигау.
Како многу села во Германија, неговата историја е тесно поврзана со локалното благородништво. Последните 300 до 400 години, благородничките семејства Минхаузен и Хамерштајн оставиле трага на селото.
3 Знаменитости
Градби вредни за посета во селото се:
* Главната црква изградена околу 1162 година
* Замок Минхаузен (1561)
* Замок Хамерштајн (1590)
Роденберг

Роденберг (|Rodenberg) — мал град во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Градот се наоѓа на северозападниот раб од ридскиот масив Дајстер, околу 10 километри источно од окружниот град Штатхаген и 27 километри западно од покраинскиот главен град Хановер.
Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Градот се наоѓа во северниот дел на долината Дајстер-Зинтел помеѓу ридските масиви Дајстер, Зинтел и Бикеберг. Сојузниот автопат Б442 на исток и Б65 на север го сечат градското подрачје. Потоците Роденбергер Ауе и Штајнауе течат низ градот.
1.2 Градски единици
Градот е поделен од местото Роденберг и Алгесдорф, кое до административната реформа во 1974 година била самостојна општина.
2 Историја
Денешното место било населено уште во праисторијата, главно од Келти и Саси. Името Роденберг се однесува на еден рид западно од градот и се однесува на бојата на ридот (''roter Berg''; што означува „црвен рид“).
Според најраните спомнувања на градот, претходниците на шаумбуршките грофови изградиле замок или кула во 930 година; за жал нема повеќе детали.
Се претпоставува дека воден замок бил воспоставен од Адолф IV, гроф на Шаумбург, помеѓу 1228 и 1240 година и дека претходниот замок бил сместен на т.н. Алтен Роденберг, западно од градот.
Моменталната пишана форма на Роденберг била првпат употребена во 1632 година. Се сретнуваат многу варијанти помеѓу 1317 и 1586 година.
Градот бил признат како населба во 1250 година, а во 1615 година ги добил градските права од Ернст, гроф на Шаумбург. Линијата на шаумбуршките грофови била прекината во 1640 година со смртта на Отон V и во 1647 година, градот бил преземен од Ландгрофовијата Хесен-Касел.
Нашироко позната бања била основана во 1718 година и била многу посетувана до 1787 година, кога ландгрофот Вилхелм IX ги основал бањите на сулфурните извори во соседниот град Бад Нендорф.
Во 1859 година, поголемиот дел од градот изгорел. Следните години, камењата од утврдувањата биле искористени за изградба на разни нови градби во градот, како и во Бад Нендорф.
Кога Хесен бил припоен од Прусија во 1866 година, округот Ринтелн станал дел од пруската покраина Хесен-Насау, каде што останал додека не бил вклучен во покраината Хановер по владините реформи во 1932 година.
3 Галерија
Константин Георгиевски

Константин Георгиевски (р. на година во Охрид, СФР Југославија) — тековен вршител на должноста градоначалник на Општина Охрид од декември 2018 година, наследувајќи го избраниот на локалните избори Јован Стојаноски. По професија е лекар специјалист за интерна медицина. Георгиевски е оженет и татко на две деца. Тој се занимава и со планинарење.
1 Рани години и образование
Георгиевски е роден на 9 октомври 1977 година во Охрид. Неговото основно образование го завршува во ОУ „Григор Прличев“, а средното образование во гимназијата „Св. Климент Охридски“ во Охрид. Од 1996 до 2003 година е доктор по медицина на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, каде што дипломира, а подоцна од 2005 до 2009 година се стекнува со специјализација по интерна медицина.
Во 2001 година учествува во истражувачки проект со експериментални пресадувања на тема пресадување на бубрези и црн дроб на Хелсиншкиот универзитет во Финска. Во периодот од 2008 до 2010 година бил на неколку обуки за дијагностички ултразвук, ехо дијагностика, васкуларна ехо дијагностика, биопсии под ехо и ехо на мали органи на Универзитетот „Томас Џеферсон“ во Филаделфија, САД.
2 Политичка кариера
Георгиевски е симпатизер на Социјалдемократскиот сојуз на Македонија. На локалните избори во 2017 година е носител на списокот на советници на СДСМ. По доаѓањето на власт во Охрид на Јован Стојаноски тој е избран за негов заменик градоначалник. По ненадејната смрт на Стојаноски, Георгиевски ја презема неговата функција како вршител на должноста градоначалник на Општина Охрид на 25 декември 2018 година. Тој е избран од општинскиот совет со 15 гласови за од вкупно 23 пратеници на 22. вонредна седница на советот и ќе ја врши должноста сè до избор на нов градоначалник на локални избори.
Светлана Житомирскаја

Светлана Јаковлевна Житомирскаја (|Светлана Яковлевна Житомирская, |Svetlana Jitomirskaya; р. ) — советско-американска математичарка, која работи на динамичките системи и математичката физика.
Житомирскаја е родена во Харков. И нејзината мајка, Валентина Борок, и нејзиниот татко Јаков Житомирскиј биле професори по математика.
Нејзините додипломски студии биле на Московскиот државен универзитет, каде што била студентка на, помеѓу другите, Владимир Арнолд и Јаков Синај. Таа докторирала на Московскиот Државен Универзитет во 1991 година, под надзор на Јаков Синај. Се придружила на одделот за математика на Калифорнискиот универзитет, Ирвин, во 1991 година како предавач, во 1994 година станала асистент професор, а во 2000 година станала професор. Таа е најдобро позната по решавањето на тен мартини проблемот, заедно со математичарот Артур Авила.
1 Признанија
Во 2005 година, таа била наградена со Рут Литл Сатер наградата за математика, "за нејзината пионерска работа за непертурбативната квазипериодична локализација".
Во 2002 година таа била поканет говорник на Меѓународниот конгрес на математичарите во Пекинг.
Во 1996 година добила Слоунова стипендија.
Во 2018 година таа била назначена за член на Американската академија на уметностите и науките.
2 Одбрани публикации
* .
* .
* .