Слушен прозорец

Скушен прозорец — психолингвистичка парадигма развиена на Државниот универзитет во Мичиген од Фернанда Фереира и колеги. Фереира и неговите колеги ја изградија парадигмата со цел да се справат со недостигот на (течна) литература за разбирање на говорен јазик наспроти стабилноста на таа за обработка на визуелни зборови. Слушниот прозорец може да се искористи за индиректно проценување на оптоварувањето на реченицата: ова оптоварување на обработката се проценува со аналог на времето на реакција во рамките на парадигмата (дискутирано подолу). Времето на реакција во рамките на парадигмата е чувствително на барем честотата на зборовите и ефектите на патеката во градината.
Парадигмата се користи во студијата за синтаксичка обработка во студијата за афазични пациенти . Една таква студија сугерира дека многу афазични пациенти ги задржуваат своите способности да ги обработуваат синтаксичките структури on-line. Понатаму, доказите сугерираат дека експресивните афазии имаат деградирана можност за обработка на сложена синтакса on-line, додека рецептивните афази се нарушени само откако ќе се заклучи на on-line разбирање
1 Примена на слушниот прозорец
Парадигмата за слушниот прозорец, поради нејзината сличност со парадигмата за следење на очите, има широк спектар на апликации. Доволно е чувствително за да открие ефекти на честотата врз разбирањето: зборовите со ниска честота имаат поголем ИРТ и ДТ од зборовите со висока честота, што укажува на релативна тешкотија при лексичкиот пристап. Понатаму, таа е чувствителна на ефектите од патеката
2 Технички детали
; Подготовка на стимули
Бидејќи една од целите на слушниот прозорец е да се испита течен говор, парадигмата е неколку чекори покомплексни од едноставната слушна презентација од збор до збор:
* За почеток, говорник запишува непрекинат примерок на говор.
* Следејќи го ова, истражувачот со употреба на парадигмата вештачки го сегментира примерокот, користејќи софтвер за аудио-уредување, како што е лабораторијата за компјутерски говор.** Големината на сегментот зависи од целта на истражувањето. Фереира и соработниците во 1996, сегментите ги следат фразалните граници. Практичната граница се чини дека е клаузуларна при најсиромашна резолуција, вербална во најдобра форма: слушниот прозорец има за цел да фати „течен“ говор, кој во природно производство вклучува барем паралингвистички информации за прозодијата .
* Откако ќе биде сегментиран примерот за говор, истражувачот може да избере да ги регулира променливите како што се амплитудата или брзината на земање примероци од сегментите.
** Завршен примерок може да се прочита како следново, каде што "^" означува врзан сегмент:
***''Georgeорџ'' ^ ''бараше'' ^ ''за'' ^ ''нов'' ^ ''гради'' ^ ''за'' ^ ''неговата европска'' ^ ''облека'' .
* На крајот од примерокот, истражувачот може да избере да вметне единствен тон за да се означи крајот на примерокот, бидејќи конечната прозодија на реченицата се разликува од типовите на речениците и можеби на субјектот не му е јасно дека примерокот всушност завршил.
; Презентација на стимули
Презентацијата на подготвен примерок зависи од тоа каков софтвер се користи. Следното е апстракција на општата стратегија.
* Софтверот вчитува примерок за време на експериментот.
* Учесникот во студијата ја иницира презентацијата на примерокот со притискање на „копче за ритам“: ова го воведува првиот сегмент.
* Секое следно притискање на копчето го иницира следниот сегмент. Софтверот може да биде програмиран така што сегментите мора да заклучат пред да биде достапен следниот.
** Софтверот го следи времето помеѓу притискањата на копчињата. Ова е време на интер-одговор (IRT). Вистинското времетраење на сегментот се одзема од IRT за да се даде времето на разликата (DT). Овој DT е променлива од интерес.
; Аналитичка логика
Слушниот прозорец е приближно аналоген на задачата за следење на очите претставена во слушниот модалитет. Променливата за следење на окото од интерес за која се смета дека е најблиску до ДТ е онаа на времетраењето на фиксацијата. За нив се смета дека се директно поврзани: поголем ДТ е кореспондент за поголемо времетраење на фиксацијата. Неколку студии за следење на очите користат времетраење на фиксацијата како индиректна мерка на оптоварувањето на обработката: поголемо времетраење на фиксацијата е кореспондентно за поголемо оптоварување на обработката. Истото важи и за DT.