procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Истарска скала

Истарска скала се однесува и на „уникатна“ музичка скала и на жанровите на народната музика од Истра и Кварнерскиот Залив кои ја користат таа скала. Името го добила по полуостровот Истар. Истарската народна музика се заснова врз карактеристична музичка скала со шест тонови (т.н. Истарска скала) и дводелното, малку назално пеење на полуостровот. Дводелното пеење и свирење во истарска скала, традиционална практика на пеење карактеристична за истарскиот регион и севернојадранското крајбрежје и островите, било впишано во ''списокот на нематеријално културно наследство'' на УНЕСКО во 2009 година.
Жанровите ги вклучуваат ''канат'' и ''таранкање''; техниките вклучуваат назален тон, варијација и импровизација и разрешување до унисон или октава; а инструментите вклучуваат двојни трски како што се ''сопеле'', шалмај, гајди и други инструменти како што се флејта и ''тамбурица'' лаути. Првпат бил именуван од Иван Матетич Роњгов на почетокот на дваесеттиот век, помагајќи му на неговото проучување и нотација на хрватската музика.
1 Опис
Нерамномерно, скалата може приближно да се означи како: EFGA -B -C [хексатоничен] (види: енхармоничен), првите шест ноти на октатонска скала на E. Може да се размислува на различни начини, како што е грегоријанскиот фригиски режим со спуштени 4-ти, 5-ти и 6-ти степени (на E: EFGA -B -C -D [хептатоничен]). Претставите ја карактеризираат дијафонијата и фригиската каденца (во E: F и D се движат кон E).
Иако, „релативната интонација варира значително од пример до пример [и помеѓу инструментите]“, скалата е исто така опишана како изведена од само интонација : субхармонија од седум до четиринаесет (приближно D, E, F, G , A , B , C, D') ( и ).
Во гудачкиот квартет на Јозеф Хајдн во фа-мол, оп. 20 бр. 5, се наоѓа нешто како истарскиот режим, но без неговата горна нота. Урош Крек ја користел „на маскиран начин“. Тартини можеби ја проучувал скалата, и Бела Барток ја забележал скалата. Циклусот од 15 дела на Карол Пахор, ''Истријанка'' (1950), била резултат на проучување на истарскиот модус, како и ''камерата'' Симфонија од истарски начин на Данило Швара (1957). Истарскиот режим се јавува во ''Балканофонијата'' на Јосип Штолчер-Славенски (1927).
Низ областите на Истра и Кварнерскиот Залив се ширело карактеристичното вокално пеење, кое се состоело од наизменични полу и цели чекори, особено во изведбите на постарите пејачи и инструменталисти. Песните ги пееле парови пејачи (машки, женски или мешани) во карактеристична дводелна полифонија во мали третини (или големи шестини) со каденца до дует или октава.
Тјантинг

Тјантинг (ИПА: , VOS Правопис: ''tjanting'', Javanese) - алатка слична на пенкало што се користи за нанесување течен топол восок (јавански малам) во процесот на правење батик во Индонезија, поточно ''батик тули''. Традиционалното ''тјантирање'' се состоило од бакарен контејнер со мал излив за цевки и рачка од бамбус.
1 Етимологија
Кантинг бил изведен од јаванскиот збор на ''canthing'' (ИПА: ) што значи мала алатка за собирање.
2 Историја
''Кантинг'' потекнува од Јава и го измислиле Јаванците, се верувало дека бил измислен уште од 12 век. Г.П. Руфаер известил дека шаблонот на батик бил познат во 12 век во Кедири, Источна Јава. Тој заклучил дека оваа деликатна шема можела да се создаде само со алатка што содржи мал резервоар со врел восок.
Постојат три начини на класификација на видовите на ''кантинг'': Врз основа на неговата функција, врз основа на дијаметарот на неговиот заоблен дел'', и'' врз основа на бројот на неговите заоблени делови''.''
3 Техника
Прво, крпата морала да се измие, натопи и претепа со голем чекан. Топлиот и течен восок се вадел од мал ''ваџан'' (вок) загреан на мал шпорет. Занаетчиот со батик понекогаш го дувал врвот на изливот на ''канта'' за да му дозволил на течниот восок да тече непречено и да избегнел затнување, а потоа ја исцртувал линијата или точката на ткаенината, нанесувајќи го течниот восок, следејќи ги шарите и сликите што претходно биле нацртани со помош на молив. Потоа се исцртувал шаблон со врел восок наречен ''малам'' со помош ''на кантинг''. Восокот функционирал како отпорен на боја. После тоа, крпата се потопувала во бања со боја која ја содржила првата боја. Откако ќе се исушила крпата, восокот се отстранувал со стругање или со варење на крпата. Овој процес се повторувал онолку пати колку што саканиот број на бои. За поголеми површини на ткаенина што требало да се покрие, восокот се нанесувал со помош на алатка наречена тонијок нембоки/мопоки.
Република Урал

Република Урал (|Уральская Республика) бил непризнаен субјект на Руската Федерација кој постоел од 1 јули 1993 до 9 ноември 1993 година во границите на регионот Свердловска област. Формирана била како резултат на референдумот одржан на 12 април 1993 година од страна на Едуард Росел.
Таа била организирана од тим локални политичари, од кои еден од нив, Антон Баков, е и автор на проектот за валута за Републиката, уралскиот франк.
1 Историја
*<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve- >&#x5B; ''потребен е цитат'' &#x5D;</sup>25 април - Прашањето за давање статус на Република на Свердловската област било поднесено на референдум.
* 1 јули - Регионалниот совет на Свердловск донел одлука за прогласување на Република Урал.
* 14 септември - Шефовите на регионите Свердловск, Перм, Челјабинск, Оренбург и Курган одлучиле да учествуваат во развојот на економскиот модел на Република Урал врз основа на регионите на Урал. Проектот на новиот територијален ентитет го добил името „Голема Уралска Република“.
* 27 октомври - Регионалниот совет на Свердловск го одобрил Уставот на Република Урал. Текстот на Уставот е објавен во „Регионален весник“.
* 31 октомври - стапил на сила Уставот на Република Урал.
* 2 ноември - Едуард Росел учествувал на проширен состанок на Советот на министри на Руската Федерација. На тој состанок рускиот претседател Борис Елцин рекол дека желбата на регионите да го подигнат сопствениот статус бил природен процес и дека владата треба да го земе предвид.
* 5 ноември - На прес-конференцијата Едуард Росел кашал за поддршката на Република Урал од страна на Елцин и за неговата намера да продолжи со развојот на Републиката.* 8 ноември - Регионалниот совет објавил дека изборите за гувернер и изборите на дводомното законодавно собрание на Република Урал ќе се одржат на 12 ноември* 9 ноември - Претседателски декрет број 1874 за распуштање на Регионалниот совет на Свердловск, а потоа, на 10 ноември - Уредба бр. 1890 за разрешување на Едуард Росел. Сите нивни одлуки во врска со Република Урал биле прогласени за ништовни. Валери Трушников бил назначен за шеф на администрацијата на Свердловската област.
Доаѓа Валдес

„Доаѓа Валдес“ (англиски: ''Valdez is coming'') — американски вестерн-филм од 1971 година, режиран од Едвин Шерин (Edwin Sherin) по сценариото на Роланд Киби (Roland Kibbee) и Дејвид Рејфил (David Rayfiel). Филмот е снимен врз основа на истоимениот роман на Елмор Леонард од 1970 година. Главните улоги ги играат: Берт Ланкастер (Burt Lancaster), Сузан Кларк (Susan Clark), Ричард Џордан (Richard Jordan) и Џон Сајфер (Jon Cypher).
1 Синопсис
Ранчерот Френк Танер со измама го наведува месниот шериф Боб Валдес да убие невин човек. По убиството, Валдес се кае и собира доброволни прилози за вдовицата на убиениот. Меѓутоа, Танер го казнува Валдес така што го прогонува во пустината, врзувајќи му крст на грбот. Сепак, еден од луѓето на Танер го ослободува и Валдес, откако закрепнува, започнува војна против Танер, убивајќи ги неговите луѓе еден по еден со својата прецизна пушка.
Нодоид

Во диференцијалната геометрија, нодоид е површина на револуција со константна ненулта средна кривина добиена со тркалање хипербола по фиксна линија, следење на жариштето и вртење на добиената нодарна крива околу линијата.
Кралството Вала

Кралството Вала била држава во она што е денешна Гана со седиште околу Ва. Според некои традиции имал имам уште во 1317 година.
Во раните 1890-ти, Вала била главно западно од реката Кулпаун. Нејзината западна граница била Црна Волта. Североисточниот агол на територијата бил кај Дасима, а југозападниот агол во Тантама .
Во 1894 година имало бунт во северниот дел на Кралството Вала и оваа област се одделила во независно кралство.
Цветомир Станоески

Цветомир И. Станоески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1924 година во селото Волче, Порече. Бил активен борец во НОВ. Загинал во борбите што биле водени кај градот Прилеп, 28 септември 1944 година.
2 Наводи
Цветко Лазески

Цветко Г. Лазески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1910 година во селото Слатина кај Македонски Брод. По занимање бил фурнаџиски работник. Бил борец на Петнаесеттата поречка бригада. Загинал во борбите за ослободување на Кичево на 27 септември 1944 година.
2 Наводи
Тодор Аврамоски

Тодор С. Аврамоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1914 година во селото Самоков, Порече. По занимање бил земјоделец. Доброволно пристапил кон Првата македонско косовска ударна бригада. Загинал во борбите против балистите кај Дечани, Метохија, на 10 ноември 1944 година.
2 Наводи
Неверојатните авантури на Џоџо

''Неверојатните авантури на Џоџо'' (|JoJo’s Bizarre Adventure; |ジョジョの奇妙な冒険, буквално: „Необичната авантура на Џоџо“) — манга-серија напишана и илустрирана од Хирохико Араки. Од 1987 до 2004 г., серијата била објавена во списанието Weekly Shonen Jump, а потоа објавувањето на поглавјата било преместено во месечното сеинен-списание Ultra Jump. ''Неверојатните авантури на Џоџо'' е втората по големина манга-серија на Shueisha со 135 тома, втора само по 200-те тома на ''Kochikame''. Приказната за шесте дела од мангата се врти околу авантурите на Џонатан Џостар и неговите потомци: секој дел му претставува на читателот посебна приказна и нов јунак способен да користи натприродни способности во битка. Мангата исто така опишува настани што се случуваат во паралелниот универзум на светот на Џоџо — деловите 7, 8 и 9.
Трпе Дојчиноски

Трпе Р. Дојчиноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во селото Растеш, Порече. По занимање бил земјоделец. Бил дел од Петнаесеттиот македонски корпус и зел учество на Сремскиот фронт. Загинал кај Славонска Пожега, на 21 април 1945 година.
2 Наводи
Трендафил Грозданоски

Трендафил С. Грозданоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во селото Здуње кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Како дел од НОБ, бил борец во Петнаесеттата поречка бригада. Загинал во бобите против балистите за ослободување на Гостивар на 16 ноември 1944 година.
2 Наводи
Борис Христовски

Борис Василев Христовски (1922 во Ново Село, демирхисарско — 1945 во Ново Село, демирхисарско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Борис Василев Христовски бил роден во 1922 година во демирхисарското село Ново Село. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил во 1944 година во борбите за ослободување на Македонија. Бил дел од петтата македонска бригада. Се разболел за време на борбите во 1945 година, умрел во родното село.
Голигон

Голигон — многуаголник кој има само прави агли, чија должина на страна е низа последователни цели броеви.
1 Својства
Голигонот е сериски изогон од 90°, односно многуаголник чии агли се еднакви (тука, прави агли) и чии должини на страните се последователни цели броеви. Почнувајќи од изворното теме, второто теме на голигонот се наоѓа една единица растојание од првото теме во правец на север или југ, третото теме е две единици од втората во правец на запад или исток, четвртото теме е три единици од третотот кон север или југ, и така натаму до враќање на изворното теме.
Во таков многуаголник, должината на сите хоризонтални страни има ист паритет, како и сите вертикални страни. Така, бројот ''n'' на страните на голигонот мора да ги задоволува следните две равенки:
: ±1 ±3...±(n-1) = 0
: ±2 ±4...±n=0
следи дека ''n'' мора да биде повеќекратник од 8.
Има единствен осумстран голигон; не е вкрстен и може да ја теселира рамнината со ротирање за 180°. Има 28 голигони со 16 страни, од кои само 3 не се вкрстени, 2.108 со 24 страни, 227.322 со 32 страни итн. Бројот на голигони од одреден ред може лесно да се пресмета, но од друга страна, одредувањето на бројот на голигони кои не се вкрстуваат е многу потежок проблем.
Можно е да се менува дефиницијата со користење на низи од броеви различни од последователни цели броеви или агли различни од 90°.
2 Историски
Голигоните се измислени и именувани од Ли Салоуз, а популаризиран од Александар Дјудни во 1990 година во статија во ''Scientific American.''
3 Поврзано
* Многуаголник
Вистинска точка

Во геометријата, вистинска точка е точка во сложената проективна рамнина со хомогени координати за која постои ненула сложен број така што , и се сите вистински броеви.
Оваа дефиниција може да се прошири на сложен проективен простор со произволна конечна димензија како што следува:
:<math> (u_1, u_2, \ldots, u_n)</math>
се хомогени координати на реална точка ако постои ненула комплексен број таков што координатите на
:<math> (\lambda u_1, \lambda u_2, \ldots, \lambda u_n)</math>
сите се вистински.
Точката која не е вистинска е наречена замислена точка.
1 Контекст
Геометриите кои се специјализации на вистинската проективна геометрија, како што се Евклидовата геометрија, елиптичната геометрија или конформалната геометрија може да се сложени, со што точките од геометријата се вградувани во сложен проективен простор, но задржувајќи го идентитетот на првичниот вистински простор како посебен. Линиите, рамнините итн. се прошируваат на линиите итн. на сложениот проективен простор. Како и со вклучувањето точки на бесконечност и сложеноста на вистинските полиноми, ова овозможува некои теореми да бидат наведени поедноставно без исклучоци и за поредовна алгебарска анализа на геометријата.
Гледано во смисла на хомогени координати, реален векторски простор од хомогени координати од првичната геометрија е сложен. Точка од првичниот геометриски простор е дефинирана со класа на еквивалентност на хомогени вектори од обликот „“, каде што „“ е ненулта комплексна вредност, а „“ е вистински вектор. Точка од овој облик (а оттука и припаѓа на првичниот вистински простор) е наречен „вистинска точка“, додека точката што е додадена преку сложеноста и затоа ја нема овој облик е наречен „замислена точка“.
2 Вистински потпростор
Потпросторот на проективниот простор е „вистински“ ако е опфатен со вистински точки. Секоја замислена точка припаѓа на точно една вистинска линија, линијата низ точката и нејзиниот сложен конјугат.
Евангелско-методистичка црква (Кочани)

Евангелско-методистичка црква — евангелска и методистичка црква која се наоѓа во Кочани. Таа е дел од Евангелско-методистичката црква на Македонија.
1 Местоположба
Се наоѓа во средиштето на Кочани, на десната страна на Кочанска Река, на ул. „Гоце Делчев“ бр. 15. Таа е северно од Градскиот пазар.
Младиот Тосканини

„Младиот Тосканини“ (италијански: ''Il giovane Toscanini'') — италијанско-француски филм од 1988 година, режиран од Франко Зефирели по сценариото на Вилијам Стедием (William Stadieml). Главните улоги ги играат: Елизабет Тејлор (Elizabeth Taylor), Ц. Томас Хауел (C. Thomas Howell), Софи Ворд (Sophie Ward), Франко Неро (Franco Nero), Филип Ноаре (Philippe Noiret) и Пат Хејвуд (Pat Heywood).
1 Синопсис
Филмот ја прикажува почетната фаза од кариерата на познатиот диригент Артуро Тосканини и романтичните врски за време на неговиот престој во Рио де Жанеиро во 1886 година.
Детска градинка „Павлина Велјанова“ - Кочани (објект „Сончогледи“)

ЈУДГ „Павлина Велјанова“ - објект „Сончогледи“ ― детска градинка што се наоѓа во Кочани. Таа е огранок на главната градинка „Павлина Велјанова“.
1 Местоположба
Градинката се наоѓа во населбата Текешински Лозја, во западниот дел на Кочани.
2 Галерија
3 Поврзано
* Објект „Бамби“
* Објект „Детелинка“
* Објект „Цветови“
* Објект „Ѕвездички“
* Објект „Кокичиња“
ЈУДГ „Павлина Велјанова“ - објект „Кокичиња“

ЈУДГ „Павлина Велјанова“ - објект „Кокичиња“ (позната и како Градинка „Кокичиња“ - Оризари) ― детска градинка која се наоѓа во Оризари, Општина Кочани. Таа е огранок на главната градинка „Павлина Велјанова“.
1 Местоположба
Градинката се наоѓа во северниот дел на Оризари, веднаш на исток од ОУ „Крсте Петков Мисирков“. Зградата ја дели со Подрачната библиотека „Искра“.
2 Историја
Градинката била отворена во 2016 година од страна на тогашниот кочански градоначалник Ратко Димитровски и дополнителниот заменик министер за труд и социјална политика Диме Спасов. Адаптацијата на зградата во која е сместена градинката започнала во 2014 година и се правела со средства од општината и од министерството во висина од 3 милиони денари.
3 Особености
Градинката има капацитет за 50 деца.
4 Галерија
5 Поврзано
* Објект „Бамби“
* Објект „Детелинка“
* Објект „Цветови“
* Објект „Ѕвездички“
* Објект „Сончогледи“
Социјалистичка Советска Република Белорусија

Социјалистичка Советска Република Белорусија (SSRB; |Сацыялістычная Савецкая Рэспубліка Беларусь|Sacyjalistyčnaja Savieckaja Respublika Biełaruś; |Социалистическая Советская Республика Белоруссия / ССРБ|Socialističeskaya Sovetskaya Respublika Belorussiya / SSRB) — рана република на историската територија на Белорусија само еден месец во 1919 година по распадот на Руската империја како резултат на Октомвриската револуција.
1 Прво основање
Болшевиците првпат ја основале Републиката на 1 јануари 1919 година во Смоленск кога Црвената армија влегла во белоруските земји по повлекувањето на германската армија, која ја окупирала територијата како последица на Првата светска војна. ССРБ ја заменила Белоруската Народна Република и се состоела од гувернерите на Смоленск, Витебск, Могиљов, Минск, Гродно и Вилна.
Болшевиците ја сметале за тампон-република. За еден месец била распуштена. Провинциите Смоленск, Витебск и Могиљов биле вклучени во Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република (РСФСР), а остатокот формирал друга тампон-република, Литванско-белоруската Советска Социјалистичка Република (Литбел).
2 Второ основање
Републиката била повторно воспоставена под истото име на 31 јули 1920 година. Како и да е, во традиционалната советска историографија се нарекувала Белоруска Советска Социјалистичка Република (БССР), го добила името по инкорпорирањето во Советскиот Сојуз во 1922 година.
Кафрарија

Кафрарија, Кафирија, or Кафирленд беше описното име дадено на југоисточниот дел на она што денес е Источен Кејп на Јужна Африка. Кафрарија, т.е. земјата на Кафирите веќе не е официјална ознака (со терминот „кафир“ сега е навредлив расна навреда во Јужна Африка).
Областите сега познати како Кралот Вилијамс Таун и Источен Лондон биле припоени од Британците рано, и затоа биле познати како Британска Кафрарија (подоцна припоена на Кејп колонија во 1865 година).
Целата преостаната територија Коса надвор од реката Кеи, јужно од планините Дракенсберг и се до границата на Натал, остана независна подолго време и беше позната како Кафрарија. правилно.
Како географски термин подоцна се користел за да ги означи транскејските територии на провинциите Кејп кои ги сочинуваат четирите административни поделби на Transkei, Pondoland, Tembuland и Griqualand East, инкорпорирани во Кејп колонија во различни периоди помеѓу 1879 и 1894 година. Тие имаа вкупна површина од 18.310 km<sup>2</sup> и население (1904) од 834.644, од кои 16.777 беа означени како бели од колонијалната влада. Со исклучок на Пондоланд - не сметан пред 1904 година - населението се зголемило од 487.364 во 1891 година на 631.887 во 1904 година..
Тие двајца

„Тие двајца“ (српски: ''Њих двојица'') — филм на режисерот Жорж Скригин од 1955 година. Главните улоги ги играат: Драгомир Фелба, Драгутин Тодиќ, Миливоје Живановиќ, Никола Поповиќ.
1 Синопсис
Трудејќи се да преживеат за време на Втората светска војна и да ги заштитат семејствата и имотите, селаните не преземаат никакви непријателски активности кон окупаторот. Меѓутоа, теророт врз нив предизвикува отпор и тие стануваат убедени дека само со борба може да се дојде до мир.
Скопски државен универзитет „Цар Борис III – Обединител“

Скопскиот државен универзитет „Цар Борис III – Обединител“ — универзитет во Скопје, отворен за време на бугарската окупација во Втората светска војна, работејќи од 1943 до 1944 година. Бил вториот универзитет во Бугарија, по Софискиот универзитет „Св. Климент Охридски“, и дванаесеттата високообразовна установа во Царството Бугарија.
1 Историја
По воспоставувањето на бугарската окупациска власт на територијата на капитулиралото Кралство Југославија, Министерството за народна просвета на Бугарија презело низа мерки за организирање на просветниот и културен живот во окупираните територии. Со започнувањето на учебната 1941–1942 година, студенти од Македонија се стекнале со можноста да учат во Софискиот универзитет. Приемот во универзитетот бил зголемен, а на повеќе студенти од Македонија им биле доделени стипендии.
Во 1942 година било решено да се создаде универзитет во Скопје. Согласно планот, универзитетот требало да започне со работа во учебната 1942–1943 година. Решението на Министерскиот совет за отворање на Универзитет во Скопје било објавено во „Државен весник“, број 4 од 6 јануари 1943 година, а приемот на студенти започнал есента истата година. Скопскиот државен универзитет „Цар Борис III – Обединител“ бил свечено отворен на 19 декември 1943 година. Меѓу гостите на отворањето биле бугарскиот кнез Кирил Преславски, министерот за народна просвета проф. Борис Јоцов, прв ректор на Софискиот универзитет, акад. Александар Теодоров-Балан и претседателот на Македонскиот научен институт од Софија проф. Никола Стојанов.
За ректор на универзитетот бил избран професорот по филозофија од Софискиот универзитет Атанас Илиев. На универзитетот аплицирале 130 кандидати, при што 40% од прифатените биле од внатрешноста на Бугарија, а останатите од окупираните територии, меѓу кои 20 кандидати од Скопје. Голем дел од жителите на Скопје во тоа време биле евакуирани поради закана од воздушен напад. Поради таа причина ректорот Илиев предложил лекциите да започнат само со водосвет и краток говор, а свеченото отворање да се одложи за понатаму, кога состојбата во градот ќе биде нормализирана.
За почеток бил отворен историско-филилошки факултет, којшто имал 8 катедри и три специјалности. Трите специалности биле: словенска филологија, историја и географија. Новоотворениот Скопски универзитет располагал со голема свечена сала, 21 аудиториуми 10 кабинети и други простории. Дотогаш во зградата на универзитетот се наоѓала трговската гимназија во Скопје.
Универзитетот бил затворен во септември 1944 година при заминувањето на бугарските окупациски власти.
2 Наводи
Свеќичка

Свеќичка — мал електричен уред кој ја претвора високонапонската струја произведена во системот за палење во електрична искра и на тој начин ја пали мешавината од гориво и воздух.
1 Историја
Белгискиот инженер Етјен Леноар е заслужен за пронаоѓањето на свеќичката, користејќи ја за својот бензински мотор од 1860 година, како прв комерцијално успешен клипен мотор со внатрешно согорување. Првите патенти за свеќички им припаѓале на Никола Тесла (САД патент 609.250 за синхронизиран систем за палење од 1898 година), Фредерик Ричард Симс (GB 24859/1898 од 1898 година) и Роберт Бош (GB 26907/1898 од 189 година).
Сепак, само пронајдокот на првото комерцијално исплатливо високонапонско решение за свеќички, кое било дел од системот за палење заснован на индуктор, од инженерот од компанијата Бош, Готлоб Хонолд, во 1902 година овозможило развој на мотор со систем за палење со помош на свеќички. За унапредувањата кои следеле заслужни се Алберт Чемпион, браќата Лоџ, Кенелм Ли Гинис, додека Хелен Блер Бартлет одиграла витална улога во создавањето на изолаторот во 1930 година.
2 Примена
Задачата на свеќичката е кај ото моторот да ја пренесе енергијата на палење до просторот за согорување и да го иницира палењето на работната смеса под висок притисок со помош на електрична искра. Подесена е, заедно со другите компоненти, да обезбеди безбедно ладно стартување на моторот, безбедно и непречено работење на моторот во текот на целиот негов работен век и да спречи прегревање при долготрајно работење при високи вртежи.
Свеќичката се користи кај сите автомотори, без разлика дали се двотактни или четиритактни мотори, на патнички или товарни возила. Се користи и на мотоцикли, чамци, бродови, земјоделски и градежни машини, електрични алати и друго. Најмногу се вградуваат во патнички возила, чии мотори имаат повеќе цилиндри. Помалку се користат во камиони бидејќи дизел моторите најчесто се користат за камиони. Дизел моторите работат со систем на самопалење, т.е. вбризгуваното гориво се пали кога мешавината од воздух и гориво ќе ја достигне температурата на самопалење.
3 Градба на свеќичката
Свеќичката се состои од школка, изолатор и средиштен спроводник. Поминува низ ѕидот на комората за согорување, што значи дека и запечатува, што е неопходно поради високиот притисок и високите температури. Исто така, важно е да не пропаѓа во текот на долги временски раздобја и продолжена експлоатација.
Деловите на свеќичката се:* метално куќиште/школка на свеќичката
* кабелски терминал/приклучок
* изолатор
* врв на изолаторот
* ребра
* дихтунзи
* централна електрода
* странична електрода
* зјај на свеќичката
Провинција Натал

Провинција Натал (|Natalprovinsie),вообичаено наречен „„Натал““, беше провинција Јужна Африка од мај 1910 до мај 1994 година. Нејзин главен град беше Питермарицбург.
Во текот на овој период руралните области населени со црното африканско население на Натал беа организирани во бантустан на КваЗулу, кој беше прогресивно одделен од покраината, станувајќи делумно автономни во 1981 година.
Од белото население, мнозинството беа англиски луѓе со британско потекло, што предизвика Натал да стане единствената провинција што гласаше „Не“ за создавање на република на референдумот за Јужноафриканската република, 1960|референдумот од 1960 год. Во вториот дел од 1980-тите, Натал беше во состојба на насилство помеѓу Партијата на слободата на Инката и Африканскиот национален конгрес, при што насилството стивнува набргу по првите нерасни избори во 1994 година.
Во 1994 година, КваЗулу бантустан беше реинкорпориран на територијата на Натал и покраината беше редизајнирана како КваЗулу-Натал.
И-Ти вонземјанинот

''И-Ти вонземјанинот'' (|E.T. the Extra-Terrestrial), познат и како ''Вонземјанин'' — научнофантастичен филм од 1982 година во режија на Стивен Спилберг (Steven Spielberg), кој е и еден од продуцентите. Авторка на сценариото е Мелиса Метисон (Melissa Mathison), а главните улоги ги играат: Ди Волас-Стоун (Dee Wallace-Stone), Хенри Томас (Henry Thomas), Питер Којоти (Peter Coyote), Роберт Мекмотон (Robert MacMaughton) и Дру Баримор (Drew Barrymore). Филмот, кој првпат бил прикажан на Канскиот фестивал надвор од службената програма, постигнал голем успех кај публиката и остварил голема заработка, а списанието „Entertainment Weekly“ го ставил на списокот на дваесете најдобри филма на сите времиња. Меѓу занимливостите е тоа што Спилберг го снимал филмот по хронолошки редослед за да оствари подобро соживување на глумците со нивните улоги (особено на децата), а дури 10 % од вкупниот буџет од 1,5 милиони долари биле потрошени на специјалните ефекти. Филмот бил предложен за наградите „Оскар“ во девет категории, а победил во четири. Освен тоа, филмот освоил и бројни други награди. Инаку, филмот ја раскажува приказната за момче што се спријателува со дружељубив вонземјанин.
1 Содржина
За време на една ноќна посета на Земјата, екипажот на еден вселенски брод случајно го заборава еден член. Детето Елиот (го игра Томас) го пронаоѓа вонземјанинот и го сокрива во својата соба, а својата тајна им ја кажува само на братот и сестрата, кои веднаш ќе го засакаат необичниот гостин. Свесни дека вонземјанинот не може да остане на Земјата, децата решаваат да му помогнат да стапи во контакт со својата планета...
Стадиметар

Стадиметар ― оптички уред за проценка на опсегот до предмет со позната висина со мерење на аголот помеѓу горниот и долниот дел на предметот како што е забележано на уредот. Слично е на сексстантот, со тоа што уредот користи огледала за мерење на аголот помеѓу два предмети, но се разликува по тоа што едно „врти“ ''во'' висина на предметот. Тој е еден од неколкуте видови оптички далечина и не бара голем инструмент, и затоа беше идеален за рачни примени или поставување во перископ на подморница. Стадиметар е вид на аналоген сметач.
1 Развој и употреба
Стадиметарот што треба да е држен во рака, бил развиен од Бредли Ален Фиске (1854–1942), офицер во морнарицата на Соединетите Држави. Тој бил дизајниран за стрелачки цели, но неговите први морски тестови, спроведени во 1895 година, покажале дека е подеднакво корисен за едрење во флота и за навигација. Обично бил чуван на мостот и бил користен оттаму и на крилата на мостот за да бидат држени воените бродови на соодветно растојание еден од друг кога се парат во формација и за употреба во конвои.
Бирото за бродови на морнарицата на Соединетите Држави склучувало договори во неколку наврати за нарачки на рачни стадиметри, почнувајќи веднаш по неговиот развој во доцните 1890-ти. До почетокот на 1900-тите, заедно со секстантот, шпионското стакло, таблата за маневрирање, протракторот за напоредно движење и другите алатки за навигација биле дел од стандардната опрема за навигацискиот офицер на воените бродови на Соединетите Држави.
За време на Втората светска војна, верзијата Mark 5 била развиена за да функционира повеќе како секстант, со единечна свртена рака која го заменува линеарниот погон на „полжји навој“ што ја одредува висината на предметот. Примарната придобивка од овој развој бил тоа што повеќе предмети со различни висини можеле да се мерат многу побрзо, бидејќи го отстранило бавно подвижниот полжјиот навој, кој треба да се прилагоди за висината на секој предмет пред да се направи нишан со многу побрз приспособлив лак за да биде поставена висината на предметот.
Денес сè уште е користен на воените бродови на морнарицата на Соединетите Држави во моменти кога користењето активен радар е непрепорачливо.
2 Поврзано
* Пронаоѓач на далечина
* Стадиометриско пронаоѓање опсег
Мерни листови

Мерните листови обично се наоѓаат во сноп, со означени дебелини за проверка на зјајот и отстапувања од обликот и рамноста на обработените површини. Тие се користат, на пример, кај автомобили за проверка на зјајот на вентилите или за проверка на зјајот на свеќичките. Типичен сноп на мерни листови има дебелини од: 0,95, 0,85, 0,75, 0,65, 0,55, 0,45, 0,35, 0,25, 0,15, 0,05, 0,10, 0,20, 0.4,0,00, 80, 0,90 и 1,00 мм.
1 Мерач на зјај
Мерачот на зјај се состои од 8 до 20 листа, со дебелина од 0,05 до 2 милиметри. За време на проверката, листовите се извлекуваат поединечно од рамката, а листот се провлекува во празнината, додека не се достигне дебелината на листот што одговара на зјајот.
2 Мерач на полупречници
Мерачот на полупречник се користи за проверка на надворешни и внатрешни полупречници (радиус). Мерачот се состои од два снопа мерни листови, од едната страна за проверка на надворешните, а од другата страна за проверка на внатрешните полупречници. Контролата се врши со поставување на лизгалка со соодветен полупречник на предметот што треба да се провери. Полупречникот е правилно направен ако мерачот правилно се налегнува на предметот и меѓу нив не поминува светлина.
3 Мерач за проверка на чекор на навој
Мерачот за проверка на чекор на навој има неколку челични листови, а секој лист има изгравиран профил со ознака за видот на навојот и неговиот чекор. Соодветниот навој е добро изработен кога мерачот точно се вклопува на профилот на навојот.
4 Мерач на агол за острење на алат
Мерачот на агол за острење на алат е мерен инструмент или мерна алатка за проверка на аглите на острење на резен алат (на пример, сврдли, длета, стругови и други резни алатки), а е направен од челична плоча на која се сечат жлебови, според кој алатот се бруси за одредени видови работа.
Секухунланд

Секухунланд или Секукуниленд (|Sekoekoeniland) е природен регион во североисточна Јужна Африка, кој се наоѓа во историската зона Трансвал, порано Провинција Трансвал, исто така познат како „„Бопеди“ (што значи „земја на Бапеди“). Регионот е именуван по кралот од 19 век, Сехукуне I
1 Географија
Овој регион главно е покриен со пасишта и традиционално бил населен од Бапеди во област што се протега низ централниот и северниот дел на Трансвал волумен.
Секухунеланд се наоѓа во провинцијата Лимпопо во Мпумаланга, помеѓу двете провинции Секухунеланд (Тубаце); се граничи на исток со Опсегот Дракенсберг, и преминал од Thaba Ya Sekhukhune на југоисток и планините Леоло на север.
2 Историја
Во екот на моќта на Педи под Туларе, околу 1790–1820 година, историската Секухунеланд опфаќала област која се протегала од местото на денешен Рустенбург на запад до Ловелд на исток, и се протегала на југ до Долината река
Областа под контрола на Педи беше строго ограничена по воените кампањи на трупите на Британската во ] групи од страна на Комисијата за локална локација на Трансвалската Република.
Помеѓу 1972 и 1994 година, дел од Секухунеланд беше вклучен во Северна Бантустан Имајќи предвид дека е татковина за племињата кои зборуваат северно сото, како што се Педи, вклучително и Северна делови од Секукуниленд. Меѓутоа, во Бантустан живееле и разни други племиња кои не зборувале северно сото, вклучувајќи го и северниот народ Ндебеле, народот Батсвана и народот Цонга.
Секукуниленд е именуван по шефот на Педи Секукуне или Секукуни, кој го наследил Секвати во 1860 или 1861 година.
Јужноафрикански уметници Јоханес Сегогела, роден меѓународно познат по своите дрвени скулптури, е роден во 1936 година во Секукуниленд.
3 Библиографија
****
ChemSpider

ChemSpider (изг. ''кемспајдер'') — слободно достапна семрежна база на хемиски податоци во сопственост на Кралското хемиско друштво од Велика Британија. Опфаќа информации за повеќе од 100 милиони молекули од преку 270 податочни извори, и секој од нив има единствена назнака.
0.1 Професионални бази
* EPA DSSTox* Управа за храна и лекови на САД (FDA)
* Human Metabolome Database
* Journal of Heterocyclic Chemistry
* KEGG
* KUMGM
* LeadScope
* LipidMAPS
* Marinlit
* MDPI
* MICAD
* MLSMR
* MMDB
* MOLI
* MTDP
* Nanogen
* Nature Chemical Biology
* NCGC
* NIAID
* Национални здравствени институти (NIH)
* NINDS Approved Drug Screening Program
* Национален институт за стандарди и технологија (NIST)
* NIST Chemistry WebBook
* NMMLSC
* NMRShiftDB
* PANACHE
* PCMD
* PDSP
* Peptides
* Prous Science Drugs of the Future
* QSAR
* R&D Chemicals
* San Diego Center for Chemical Genomics
* SGCOxCompounds, SGCStoCompounds
* SMID
* Specs
* Structural Genomics Consortium
* SureChem
* Synthon-Lab
* Thomson Pharma
* Total TOSLab Building-Blocks
* UM-BBD
* UPCMLD
* UsefulChem
* Web of Science
* xPharm
* ChemAid
0.2 Набавка од мноштво
Базата ChemSpider се подновува со кориснички придонеси, вклучувајќи поднесоци за хемиска структура, спектри и нивното згрижување. Оваа набавка од мноштво произвела речник на имиња за хемиски структури добиена со рударење на текст од биомедицинската и хемиската литература.
Меѓутоа, правата на базата се задржани и не се нуди базен склад. Преземањето е ограничено. Правото на разгранување не е загарантирано и затоа проектот не може да се смета за слободен или отворен.
1 Поврзано
* NIST
* PubChem
* DrugBank
* ChEBI
* ChEMBL
Баџа (димник)

Баџа (тур. - „димник“) — отвор, дупка во покрив или ѕид низ кој излегува чад или влегува светлина. Баџата била основен начин на излегување на чадот од отворените огништа.
1 Потекло на зборот
Зборот ''баџа'' (тур. - „оџак“) е образуван од (перс. — „голем отвор, дупка“).
Славе Степаноски

Славе Степаноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Бил роден во 1924 година во селото Крапа, Порече. Кон НОВ, тој се приклучил во 1944 година, бил борец на 48 дивизија, 15 корпус. Тој се борел на Сремскиот фронт и во борбата за ослободување на Загреб, тој загинал на 5 април 1945 година.
2 Наводи
Шталхелм

''Шталхелм'' (|Stahlhelm) е германски воен челичен борбен шлем наменет да обезбеди заштита од шрапнели и фрагменти или парчиња гранати. Терминот ''Stahlhelm'' се однесува и на генерички челичен шлем и поконкретно на препознатливиот германски воен дизајн. Оригиналниот Шталхелм е дизајниран во текот на Првата светска војна, под ознаката M16, во време кога бројни Европски војски ја засилиле заштититата на своите војници. Употребата на шлемовите Шталхелм е продолжена и подоцна каде овие шлемови во Германската војска можеле да се видат до почетокот на 1960-тите. Покрај Германија, Шталхелм го користиле и други земји, претежно германски сојузници или оние земји кои купувале германска опрема.
Милован Огненоски

Милован С. Огненоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1923 година во селото Рамне, Порече. По занимање бил земјоделец. Бил борец на Првата македонско косовска ударна бригада. Загинал кај Кајгана на Сремскиот фронт на 2 април 1945 година.
2 Наводи
Самоиле Ѓурчески

Самоиле М. Ѓурчески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1918 година во селото Долно Ботушје, Порече. По занимање бил земјоделец. Кон НОВ, тој се приклучил во август 1944 година и влегол во Првата македонско-косовска бригада. Загинал во борбите за ослободување на Струга како дел од Петнаесеттата поречка бригада, на 1 октомври 1944 година.
2 Наводи
Михајло Дукадиноски

Михајло М. Дукадиноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1910 година во селото Рамне кај Македонски Брод. По занимање бил фурнаџија. Загинал во декември 1942 година во борба против непријателот во Вуковар.
2 Наводи
Миливој Синадиноски

Миливој Т. Синадиноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1907 година во селото Могилец, Порече. По занимање бил земјоделец. Во август 1944 година, тој влегол во составот на Петнаесеттата поречка бригада. Загинал во борбите против балистите кај Кичево, на 9 ноември 1944 година.
2 Наводи
Манасија Василески

Манасија В. Василески ( во — ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1901 година во селото Растеш, Порече. По занимање бил земјоделец. Во 1943 година, тој бил откриен за неговата политичка работа и по долго измачување од полицијата, на ѕверски начин бил убиен на 28 август 1943 година.
2 Наводи
Сиднеј Кастелерс

Сиднеј Кастелерс била организација за стипендисти со седиште во Сиднеј, Австралија. Бидејќи замоците/столбовите направени од луѓе се традиција која потекнува од Каталонија, повеќето од нивните членови се со каталонско потекло. Сепак, членуваат и од други националности, вклучително и: американска, француска, германска, австралиска.
1 Историја
Сиднеј Кастелерс започнале со работа на 24 јуни 2016 година, со изградба на столб од луѓе на три нивоа во Сиднеј, со едно лице кое стои над друго, што им послужило како нивна прва јавна изведба. Овој датум го одбележуваат како нивна годишнина.
Потоа, тимот одржувал редовни тренинзи секој четврток во 18 часот во Хајд Парк. Овие проби пројавиле интерес кај австралиската јавност, запознавајќи ја со традицијата и нудејќи можности да учествуваат во изградбата на замокот од луѓе.
Со текот на времето, експертизата на тимот напредувала, што довело до успешно завршување на структурите како што се 3 на 5, 4 на 5, столб од 4, 4 на 5 со игла (столб интегриран во структурата на 4 нивоа) и 2 на 5. Овие достигнувања укажувале и на зголемување на членството и на техничкиот напредок на тимот, бидејќи тие конструирале сè посложени кули од луѓе.
За време на нивната прва годишнина, тимот се обидел да изгради кула 4 на 6 за прв пат, но таа се растурила пред завршувањето.
На 10 септември, по повод одбележувањето на Националниот ден на Каталонија и настан организиран од Каталонската асоцијација на Нов Јужен Велс, Сиднејските Кастелери ги изградиле првите кули на шест нивоа во Океанија. Ова достигнување претставувало рекорд за направена кула најдалеку во историјата на каталонците.
Во настапот на 17 февруари, кој бил организиран од Каталонската асоцијација на Нов Јужен Велс и во соработка со тимот од Мелбурн, ''Коали од Мелбурн'', Сиднејските Кастелери го постигнале својот прв комплетен настап во Океанија. Изведбата барала изградба на најмалку три кули од шест или повеќе нивоа и столб од четири нивоа. Тимот го постигнал ова со изградба на 3 на 6, 4 на 6 и 4 на 6 со столбот, со што ги постигнал најдобрите перформанси во регионот.
Милутин Јованоски

Милутин М. Јованоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1905 година во селото Тополница кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Бил борец на Шестата бригада. Загинал во борба кај Гостивар во ноември 1944 година.
2 Наводи
Мицко Ангелески

Мицко М. Ангелески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1909 година во селото Волче, Порече. По занимање бил земјоделец. Како борец на Шестата бригада, тој загинал во борбите против балистите на 16 ноември 1944 година на Сува Гора, Полог).
2 Наводи
Маринко Наумоски

Маринко Т. Наумоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1909 година во Томино Село, Порече. По занимање бил земјоделец. Бил борец на Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борбите на Дечани, Метохија, на 25 септември 1944 година.
2 Наводи
Јордан Синадиноски

Јордан Т. Синадиноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1921 година во селото Битово, Порече. По занимање бил земјоделец. Кон НОВ, тој се приклучил во 1944 година кон составот на 15-та поречка бригада. Загинал во борбите за Струга, на 13 ноември 1944 година.
2 Наводи
Јордан Симоноски

Јордан С. Симоноски ( во — ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1896 година во селото Црешнево кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил кон крајот на 1944 година. Влегол во составот на Петнаесеттата Поречка бригада и учествувал во повеќе борби за ослободување на Македонија. Се разболел и починал на 15 јануари 1945 година.
2 Наводи
Јордан Јосифоски

Јордан С. Јосифоски ( во — во Косово или Метохија) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1924 година во селото Самоков, Порече. По занимање бил фурнаџија. Кон НОВ, тој се приклучил во август 1944 година, и влегол во составот на Првата македонско-косовска ударна бригада. Тој загинал во борбите против балистите во Косово и Метохија, на 20 ноември 1944 година.
2 Наводи
Јордан Арсоски

Јордан С. Арсоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1910 година во селото Самоков кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил во август 1944 година и влегол во составот на Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борбите на Косово на 8 ноември 1944 година.
2 Наводи
Шлем од осум плочки во корејски стил

Шлем од осум плочки во корејски стил (кинески :''zh'') — шлем произведен помеѓу 14 и 16 век или на Корејскиот Полуостров или во Монголија. Овој шлем се состои од осум плочки направени од железо. Се шпекулира дека овој стил на шлем бил раширен на Корејскиот Полуостров од тибетските области. Шлемови со слична структура може да се видат во Тибет, додека двете верзии на шлемот се направени од железо и кожа. Но, шлемовите со осум плочки во корејски стил се разликуваат од оние во тибетски стил по релативно помалите димензии. Обично шлемот со осум плочки во тибетски стил се високи 21–22 см. Но, шлемот во корејски стил е висок само 13 см. Во денешно време изложен е во музејот на уметноста Метрополитен, Њујорк, шлемот во корејски стил е со должина од 24,3 см, ширина од 21 см и тежина од 1065,9 г.
1 Опис
Овој вид на шлемови наречени б''а бан'' историски настанал во 8 век од нашата ера. Неговата употреба се протегала од 8 век до 16 век од нашата ера. Првично бил виден во тибетскиот регион. Причината поради која е наречен „Шлем од осум плочки“, е тоа што се состои од осум плочки направени од железо и кожа. Изненадувачки, многу добро сочувани осум плочки во тибетски стил може да се видат во повеќе тибетски манастири. Шлемовите во тибетски стил се слични на корејските шлемови по структура. Но, тибетските се доста поголеми од корејските. Обично, шлемот во тибетски стил е со висина од 21–22 см, а корејскиот примерок во музејот на уметноста Метрополитен во Њујорк е висок само 13 см. Бидејќи не се пронајдени доволно докази при истражувањата, не се знае дали е користено ремче за држење под брадата. Но, ниту корејски ниту тибетски шлемови со осум плочки биле најдени со ремче за под брада.
Јордан Митрески

Јордан Митрески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1923 година во селото Вир кај Македонски Брод. Кон НОБ се приклучил доброволно во составот на 48та дивизија, Петнаесетти македонски корпус. Учествувал во борбите на Сремскиот фронт. Бил ранет кај Врпоље и пренесен во болница во Земун каде и починал на 5 април 1945 година.
2 Наводи
Уште овојпат

„Уште овојпат“ (српски: ''Још овај пут'') — филм на режисерот Драган Кресоја од 1983 година. Главните улоги ги играат: Александар Берчек, Велимир Бата Живојиновиќ, Радмила Живковиќ, Владица Милосављевиќ, Бранко Видаковиќ и Јосиф Татиќ.
1 Синопсис
Филмот ја прикажува судбината на двајца осуденици: трговесот со дрога Макс и повеќекратниот затвореник Џек, кој е болен од неизлечлива болест. Пред да биде уапсен, Макс се жени со една провинциска девојка, која дури по раѓањето на детето дознава со што се занимава нејзиниот сопруг и бара развод. Џек е условно пуштен од затворот, а Макс користи слободен викенд. Двајцата, во придружба на невенчаната сопруга на Џек, поаѓаат во потрага по жена му на Макс и по неговиот син. Патем, Макс го среќава татка си, кој има успешна кариера и со кого никогаш немал добри односи....
Казахстански султанат

Казахстанскиот султанат или Газашкиот султанат бил основан на крајот на 15 век. За време на Сафавидската империја бил дел од кнежеството Карабах. Во 1605 година, со декрет на Абас Велики, Казахстанскиот султан Шамсадин го добил чинот Кан.
Владетелите на казахстанскиот султанат, исто така, ја носеле титулата султан користејќи ја монархијата како форма на власт. 3 клана ја имале власта во Казахстанскиот султанат во различен временски период. Првите владетели биле од „Казахли“ (или „Газахли“) или „Алгазахли“, подоцна познат како клан Шихлински.
За време на Отоманскиот период, вкупно 256 села потпаднале под контрола на Казахстанскиот Султанат, вклучувајќи 205 села од Казахстанскиот Санџаг поврзани со провинцијата Тифлис и 51 село од провинцијата Гања-Карабах.
Во 1801 година, Казахстанскиот Султанат бил припоен кон Руската империја заедно со султаните Борчали, Шамшадил и Шорагел. Подоцна, териториите на султанатот станале дел од административната единица во Руската империја означена како Казахстански Ујезд.
1 Султани
* Назар Кан
* Шамсадин Кан
* Миралбеј
* Субханверди кан
* Панах ага Салахли
* Али ага Салахли
* Мустафа ага Ариф
2 Наводи
Република Тарнобжег

Република Тарнобжег (|Republika Tarnobrzeska) бил краткотраен политички ентитет, прогласен на 6 Ноември 1918 година во полскиот град Тарнобжег. Нејзини главни основачи биле двајца социјалистички активисти, Томаш Дабал и католичкиот свештеник Еугениус Окон.
1 Историја
Идејата за Република имала корени во масовните демонстрации на селаните, кои се случувале речиси секојдневно во есента 1918 година. Тарнобжег бил дел од Австроунгарија (Кралството Галиција и Лодомерија) и распаѓањето на овој ентитет создал политички немири. На 6 Ноември, по демонстрациите со околу 30.000 луѓе, локалните селани решиле да ја искористиле и да ја преземеле власта.
Како што стасале вестите за Руската револуција во Тарнобжег, социјалистичките активисти решиле да ги следат комунистичките идеи. Тие барале ликвидација на капиталистичката влада и воведување земјишна реформа, што ќе резултирала со одземање на земјата од богатите сопственици и нејзино давање на сиромашното селанство. Исто така, во режија на Окон и Дабал, селаните почнале да организираат локална администрација, како и селанска милиција.
Република Тарнобжег била потисната од единиците на новосоздадената полска армија на почетокот на 1919 година. Отец Окон бил уапсен, но набрзо ослободен, кога локалното население го избрало во Полскиот Парламент.
2 Наводи
** Archived 3 March 2016 at the Wayback Machine
* Archived 3 March 2016 at the Wayback Machine