procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Грајфсвалдски Залив

Грајфсвалдски Залив (|Greifswalder Bodden) — залив во југозападниот дел на Балтичкото Море, близу германскиот брег во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија. Со површина од 514 км², тој претставува една од најголемите области со соленикава вода на германскиот балтички брег, кои во германскиот јазик се нарекувани „боден“ (''Bodden'').
На запад се наоѓа островот Риген; на југоисток, островот Узедом; на исток, Поморскиот Залив и на југ,германското копно. Заливот е исто така поврзан со Балтичкото Море преку Штрелазунд, тесен мореуз кој го одвојува Риген од копното. Северниот крај на заливот понекогаш е нарекуван Ригенски Залив (''Rügischer Bodden'').
Самиот залив има прилично вовлечен брег, поради што се појавуваат заливи во заливот. ’Ртовите Менхгут (во источен Риген) и Цудар (во јужен Риген) – првиот всушност е составен од неколку полуострови – го делат заливот на многу помали. Главното пристаниште во заливот се наоѓа во Грајфсвалд. Помеѓу островите во источниот дел на заливот се наоѓаат Вилм, Кос, Римс и поранешниот остров Штубер, сега песочен брег.
Грајфсвалдскиот Залив е прилично плиток, со просечна длабочина од 5,6 метри и максимална длабочина од 13,5 метри. Неговата вода е соленикава наместо солена пред сè поради вливот на реките и комплексната хидрографија на Балтичкото Море (посолената вода обично се наоѓа на поголеми длабочини). Просечната соленост е од 7 до 8 psu, движејќи се од 5,3 до 12,2 psu.
Пред повторното обединување на Германија во 1990, Грајфсвалдскиот Залив бил јавно место за водени спортови, за разлика од поголемиот дел од балтичкиот брег во Источна Германија. Локалната географија го прави многу лесен неговиот надзор, спречувајќи ги оние кои би помислиле да го користат за бегство од земјата. Место надвор од Варшавскиот пакт најблиску до заливот бил данскиот остров Борнхолм, повеќе од 100 километри оддалеченост.
1 Галерија
Безвучни согласки

Во македонскиот јазик постојат три вида на согласки:
*сонатни согласки
*звучни согласки
*безвучни согласки
Во овој случај ги претставуваме безвучните согласки, а тоа се: К, П, С, Т, Ќ, Ф, Х, Ц, Ч, Ш.
Звучни согласки

Во македонскиот јазик постојат три вида на согласки:
*сонатни согласки
*звучни согласки
*безвучни согласки
Во овој случај ги претставуваме звучните согласки, а тоа се: Б, В, Г, Д, Ѓ, Ж, З, Ѕ, Џ.
Сонатни согласки

Во македонскиот јазик постојат три вида на согласки:
*сонатни согласки
*звучни согласки
*безвучни согласки
Во овој случај ги претставуваме сонатните согласки, а тоа се: Ј, Л, Љ, М, Н, Њ, Р.
Јонче Мурџевски

Јонче Апостолов Мурџевски (село Ѓавато, Битолско, 1928 - Битола, 1942) бил македонски комунист, учесник во НОБ.
Јонче Мурџевски потекнувал од сиромашна фамилија. По занимање бил земјоделец, но приврзаник на прогресивното струење во селото. Бил член на КПЈ, а воедно и секретар на СКОЈ во Ѓавато. Неговата куќа било мошне погодно место за илегалци и место за партиски состаноци. Покрај редовните партиски должности Мурџeвски одржувал контакти со одредот „Даме Груев“. Бил еден од раководителите и активни комунисти во Ѓавато. По големата провала бил уапсен и затворен, осуден на смрт и обесен во битолскиот затвор.
Лидија Славеска

Лидија Славеска (, - , ) — македонска историчарка, доктор по историски науки, специјалист за средновековното јужнословенско право и за средновековната историја на Македонија, еден од основачите и директор на Институтот за старословенска култура во Прилеп. Автор е на монографијата „Српски грамоти од Душаново време“,соавтор на двата тома „Опис на словенските ракописи во Македонија“ (1971) и на едицијата во шест книги „Споменици на средновековната и поновата историја на Македонија“ (1975/88), историско лингвистичка и хронолошко-структурна ревизија на словенското ракописно наследство .Автор е на студијата „Етногенеза на македонскиот народ-континуитет и традиција“ (1992) и на 200 прилози во научни списанија во Македонија, Москва, Санкт Петербург, Варшава, Софија, Охајо, Белград, Братислава и др. Нејзино најпознато дело е Македонска генеза кое е посмртно објавено.
Борис Џодовски

Џодовски Ѓорѓиев Борис е роден во село Ѓавато 1924 година во бедна фамилија. Уште како малечок Борис му помагал, а и подоцна често и самиот вршел препродавање на јаболка, дрва, риби и сл. за да ја издржува фамилијата. За време на окупацијата Џидовски со група прогресивни младинци ја помага НОБ, а кога во Ѓавото дошла Седмата бригада, ѝ се приклучил. Подоцна, на Сремскиот фронт, ѝ припаѓа на Втората македонска бригада каде зел учество во повеќе борби. Во една таква борба за Врполје, Џодовски бил тешко ранет, а нешто подоцна подлегнал на истите. Починал на 5 април 1945 година.
Михајло Андоновски

Михајло Митрев Андоновски е роден во ноември 1918 година во Ѓавато. Уште во раното детство нивната фамилија се преселила во село Гопеш. Конкретно Андоновски Михајло потекнува од сиромашна фамилија, која претежно се занимавала со сточарство, а и со земјоделство. Поради слабата материјална положба Михајло како и неговите браќа биле принудени да се глават како момоци кај имотните селани во разни места. Окупацијата Михајло го затекнала во Мариово каде што бил да работи како момок. Преку партиската организација се поврзал во село Рапеш со партизаните кои ги помагал на сите можни илегални начини, а во август 1944 и самиот се приклучил кон НОВЈ. Како борец зел учество во повеќе акции, меѓу кои попознати се оние на Ѓавато, за ослободување на Прилеп и други. Во борбите за ослободување на Охрид од Германците, Михајло го изгубил својот живот на 7 ноември 1944 година.
Борис Буџевски

Буџевски произлегува од сиромашна земјоделска печалбарска фамилија од село Ѓавато. Роден е 1923 година. Уште како мало дете ја почувствувал сета сиромаштија, бидејќи морал да работи за да се прехранува. Подоцна бил овчар. За време на окупацијата Буџевски се дружел со прогресивните младинци од селото. Од нив добивал летки но не ги покажувал на власта. Во август 1944 година Буџевски ѝ се приклучил на НОВЈ. како борец на Втората македонска бригада зел учество во сите борби што ги водела неговата единица на Сремскиот фронт. Во една жестока борба кај Стризивојна, митролезецот Буџевски, на 17 април 1945 година загинал.
Трајан Цибалевски

Трајан Тодоров Цибалевски е роден на 14 февруари 1924 година во деветочлена селско-работничко фамилија, во село Ѓавато. Иако одличен ученик, немајќи материјални средства не го продолжил школувањето, туку работел како општ работник. Откако татко му настрадал од мина во 1939 година и станал немоќен да привредува, целата грижа околу семејството останало на младиот Трајан. Извесно време бил на работа во Германија од каде оболен и исцрпен се вратил в село. Во есента 1944 година Цибалевски и се приклучил на Седмата бригада и зел борби во повеќе борби каде што се движела истата. Потоа, кога XV корпус, во чиј состав била и 48. дивизија со Седмата бригада, заминал на Сремскиот фронт. Цибалевски загинал како нишанџија на митролез заедно со својот помошник кај Кајгана, Хрватска за кое е одликуван со „Орден заслуги за народ“.
Тодор Чумковски

Тодор Спиров Чумковски е роден во село Ѓавато на 24 март 1924 година, во мошне бедна селска печалбарска фамилија. Се школувал до четврто одделение. Заминувајќи на печалба татко му им ја оставил цела грижа на Тодор, наречен Тодија и брат му Борис, односно тие ги паселе говедата и така привредувале за фамилијата. По капитулацијата на стара Југославија, Тодија од Дервен прибрал, како и многуте Ѓаваштани, оружје, муниција, шаторски крила и сл. и добар дел од тоа му предал на ѓаватската партиска ќелија. Така, на пример, покрај другото, го дал митролезот марка „Горки“ и уште еден пушкомитролез. Тодија во 1944 година на 11 септември ѝ се приклучил на НОВЈ и ѝ припаѓал на Втората македонска бригада. Со заминувањето на Сремскиот фронт Чумковски зелу чество во повеќе борби, а во една таква кај Врполје, на 17 април 1945 година загина како борец - митролезец.
Фудбалски куп на Македонија 2003-2004

Македонскиот куп во фудбал 2003-04 било 12. издание на Купот на Македонија. Во оваа сезона шампион била Слога Југомагнат и си обезбедила место во првата квалификациска рунда во УЕФА Купот 2004-05.
1 Шеснаестина финале
Клуб, Резултат, Клуб
Силекс, 1:1 (2-4 пен.), Маџари Солидарност
Македонија Ѓ.П., 1:0, 11 Октомври
Слога Виница, 2:4, Пелистер
Гостивар, 1:3, Тиквеш
Турново, 5:0, Кожув
Малеш, 2:3, Брегалница Делчево
Шкендија 79, 2:0, Караорман
Воска, 0:9, Осогово
Братство, 0:2, Победа
Лозар, 1:0, Башкими
Пролетер, 1:16, Вардар
Борец, 1:5, Напредок
Беласица, 3:1, Куманово
Работнички, 4:0, Влазрими
Брегалница Штип, 2:5, Цементарница
Новаци, 1:3, Слога Југомагнат
2 Осминафинале
Клуб, Вк.резултат, Клуб, 1 натпревар, 2 натпревар
Македонија Ѓ.П., 4:7, Работнички, 1:4, 3:3
Напредок, 4:2, Шкендија 79, 3:1, 1:1
Беласица, 2:5, Слога Југомагнат, 2:2, 0:3
Турново, 0:2, Тиквеш, 0:1, 0:1
Маџари Солидарност, 2:1, Пелистер, 1:0, 1:1
Осогово, 3:4, Лозар, 2:0, 1:4
Вардар, 3:3, Цементарница 55, 1:1, 2:2
Брегалница Делчево, 3:5, Победа, 1:2, 2:3
3 Четвртфинале
Клуб, Вк.резултат, Клуб, 1 натпревар, 2 натпревар
Слога Југомагнат, 4:3, Маџари Солидарност, 2:1, 2:2
Вардар, 2:3, Победа, 1:1, 1:2
Напредок, 4:2, Лозар, 3:0, 1:2
Работнички, 3:1, Тиквеш, 2:0, 1:1
4 Полуфинале
Клуб, Вк.резултат, Клуб, 1 натпревар, 2 натпревар
Победа, 2:2, Напредок, 2:1, 0:1
Работнички, 2:2, Слога Југомагнат, 2:1, 0:1
5 Финале
Куп на Македонија2003-04 Победник
Слога Југомагнат 3<sup>та</sup>титула
Мачва

Мачва (српски: Мачва) е географска област во Србија, зафаќајќи најголем простор во северозападниот дел на ѕападна Србија. Сместен е помеѓу реките Сава и Дрина, во плодна котлина. Најголем град во областа е Шабац, седиште на Мачванскиот округ. Мал дел од северниот дел на Мачва се наоѓа во автономната покраина Војводина.
1 Поврзано
* Мачвански округ
Владо Додовски

Добитник е на наградата „4 Ноември“ на Општина Битола. Бил новинар, театарски критичар и писател. Роден 1938 во Ѓавато. Основно образование и гимназија завршил во Битола, а Филозофски факултет во Скопје, По завршувањето на студиите кратко време бил јазичен уредник во весникот „''Вечер''“. Почнувајќи од 1966 година, најголемиот дел од работниот век го минал во „''Битолски весник''“. Две години бил директор на Народниот театар во Битола за потоа пак да се врати во „''Битолски весник''“, на новинарството како негова најголема преокупација. Секогаш мирен, педантен, достоинствен, подготвен да ја дофати вистината и да ја забележи на новинарските страници, Во текот на повеќе од три децении Владо Додовски се пројавил со театарската критика и хроника од работата на Народниот театар во Битола. Избор од неговите театарски критики се објавени во книгата „''Театарски времеплов''“ (1994, Битола). Автор е на повеста за деца „''Децата и војната''“ (1972, Битола) и на други раскази за деца, на романите „''Долг''“ (1995) и „''Сведоци''“ (1999), посмртно. Toj има објавувани и забележителен број на раскази за деца, на повеќе книжевни преводи, преводи на драмски дела, прикажани на сцената на Народниот театар - Битола. Починал во 1999 година во Битола.
1 Поврзано
* Љуба Додова
Благој Шамбевски

Благој Шамбевски (1921, Долно Српци — 1974, Минхен) — учесник во Народноослободителната борба и еден од најзначајните личности во македонската дијаспора во втората половина на XX век.
1 Животопис
Благој Шамбевски е роден во 1921 година, во битолското Долно Српци. За време на Втората светска војна, Шамбевски учествувал во Народноослободителната борба за ослободување на Македонија. Веднаш по војната, тој бил осуден на затворска казна во траење од 15 години, под обвинение дека бил член на тајно движење за обединување на Македонија и дека се приклучил на групата ВМРО-Михајловистичка. Во 1962 година, тој бил ослободен и емигрирал во Германија, каде што станал член на Движењето за ослободување и обединување на Македонија (ДООМ), а истовремено бил дел од редакцијата на весникот „''Македонска нација''“.
Шамбевски бил убиен со удар во главата, веројатно со железен предмет, ноќта меѓу 31 јули и 1 август 1974 година во Минхен, во хотелот „Ројал“, каде работел како чувар, а за неговата смрт повеќе странски весници изразиле сомневање дека се работи за убиство, нарачано од југословенската тајна служба. Тој бил погребан во Минхен, во служба на хрватскиот католички свештеник Доминик Шушњар, а на погребот присуствувале над 1.000 луѓе. Пет дена по убиството, полицијата не им го давала телото на жена му Зора и на синот.
Во декември 2013 година, Комисијата за верификација на фактите го отворила полициското досие што се водело за Шамбевски (кое содржело повеќе од 1 000 страници), со што започнал процесот на неговата политичка рехабилитација.
Фудбалска опрема

Фудбалска опрема е стандардна и обавезна за сите играчи и судиите во фудбалот. Правилата на играта одредуваат минимална опрема која је потребна за секој играч, и забрануваат користење на било што кое може да биде опасно за останатите играчи или за самиот играч. имено, правилата на поедини фудбалски натпреварувања можат да се прошират овие правила со понатамошни ограничувања, како задолжителното носење броеви на дресовите.
1 Задолжителна опрема
Правилата на игра бараат од сите играчи да користат основна опрема која се состои од следените предмети:
* Маица (''дрес'')
* Кратки панталони (''шортс'')
* Копачки
* Штитници за потколеницата (''коскобрани'')
* Долги чорапи (''штуцни'')
Голманите мораат да носат опрема со која битно се разликуваат од сите останати играчи.
Трајан Белев-Гоце

Трајан Белев - Гоце ( во Ѓавато ― во Кленоец) македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Трајан уште од рано детство бил принуден да работи за издржување на фамилијата. Кога имал 18 години, заминал на печалба во Франција, а потоа и во САД. Трајан Белев бил редовен на сите митинзи каде се манифестирала солидарноста со Советскиот Сојуз. Трајан сакал илегално да замине за Советскиот Сојуз, меѓутоа бил откриен и како непожелен протеран од САД. Белев не само во Ѓавато туку и во соседните села агитирал против профашистичкиот режим на Стојадиновиќ.
За време на окупацијата станал и секретар на Реонскиот комитет на Први реон, потоа и илегалец но во реонот секаде се чувствувало неговото присуство. Активноста на Трајан го истакнала до тоа да биде член на Оперативниот штаб на Втората оперативна зона и комесар по снабдување. По формирањето на баталјонот „Мирче Ацев“, Белев ја имал должноста заменик комесар на баталјонот. Во една од многубројните акции против балистичките сили кај Кленоец (Кичевско), Трајан Белев-Гоце загинал на 6 октомври 1943 година.
2 Наводи
Кос (остров)

Кос (|Koos) — најголем од неколкуте мали острови во Грајфсвалдскиот Залив, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Има површина од 772 хектари и максимална височина од само над три метри. Островот е во голем дел ненаселен природен резерват со ограничен пристап. Тој е одвоен од копното со Коскиот Залив и Коското Море (''Kooser Bucht'' и ''Kooser See''), два залива поврзани со тесен премин Бек (''Beek'').
Во 1241, Барнута, кнез на Риген, го доделил Кос (тогаш Хостен (''Chosten'')) на манастирот Елдена (тогаш „Хилда“), подоцна станал посед на ханзеатскиот град Грајфсвалд, сместен неколку километри кон југ. Средновековниот бург бил наведен на островот, но не е потврден. Холандската населба од век исчезнала во век. Кос е администриран од блискиот град Грајфсвалд.
Прва дама или прв господин на Македонија

Прва дама на Македонија или Прв господин на Македонија — титула што ја носи сопружникот на Претседателот на Република Македонија. Оваа личност нема службена должност и има исклучиво церемонијална улога. Тековен прв господин на Македонија е Благоја Давков, сопруг на претседателката Гордана Сиљановска-Давкова, а прва дама што ја носела оваа титула била Нада Глигорова, сопругата на Киро Глигоров.
1 Список
Бр., Име, Мандат
1, Нада Глигорова, 18 септември 1991, 19 ноември 1999
2, Вилма Трајковска, 15 декември 1999, 26 февруари 2004
3, Јасна Црвенковска, 12 мај 2004, 12 мај 2009
4, Маја Иванова, 12 мај 2009, 12 мај 2019
5, Елизабета Пендаровска, 12 мај 2019, 12 мај 2024
6, Благоја Давков, 12 мај 2024, —
Крива куќичка

Крива куќичка (|Krzywy Domek) — постмодерно здание со неправилен облик во приморскиот град Сопот, северна Полска. Иградено е во 2004 г. како дел од трговскиот центар „Резидент“ (''pl'') и зафаќа околу 4.000 м<sup>2</sup>.
Дело е на ателјето „Шотињсци и Залески“ (''pl'') кои идејата ја добиле од цртежите на илустраторите Јан Марќин Шанцер и Пер Далберг. Има два влеза: од ул. Монте Касино и од ул. Морска.
1 Галерија
Сасуоло

Сасуоло — индустриски центар во регионот Емилија-Ромања во Италија. Градот се наоѓа на десниот брег на реката Секија околу 17 километри јужно-западно од Модена.
1 Историја
Првото историско споменување на градот датира од 980 година. Во 1078 конзулите на Сасуоло се заколнале на лојалност кон комуната на Модена. Во 1373 градот бил предаден на семејството Есте по барање на самите граѓани, кои добиле право да вадат вода од реката Секија.
Градот е поседуван од Војводството Модена до 19 век.
2 Познати личности
*Пјеранџело Бертолини (1942–2002), пејач
*Андреа Бертолини (роден 1973), тркач
*Катерина Касели (роден 1946), пејачка
*Џузепе Медичи (1907–2000), политичар
*Давиде Моранди (роден 1969), фронтмен
*Федерико Пинели (роден 1989), артист
*Лео Моранди (1923–2009)
*Нек (роден 1972), пејач
*Грацијано Патуци (роден 1955), политичар
*Камило Руини (роден 1931), кардинал
3 Спорт
Сасуоло е родниот град на Серија А тимот Сасуоло Калчо, а тоа, исто така, го вклучува и стадионот Енцо Ричи.
Волеј Сасуоло е локален одбојкарски тим.
Меморијал Арго Манфредини е тениски турнир кој се играл во градот, во рамките на челенџер серијата. Последен победник бил Фредерико Жил од Португалија.
Лука Милуновиќ

Лука Милуновиќ (21 декември 1992, Белград) — српски фудбалер кој моментално настапува за грчкиот прволигаш Арис.
1 Кариера
Лука фудбалската кариера ја започнал во Ѕвездара, но подоцна преминал во младинската школа на ОФК Београд, каде и ја започнал својата сениорска кариера во сезоната 2010/2011, каде одиграл само еден натпревар. Понуден му бил професионален договор со ОФК Београд, но летото 2011 потпишал со белгискиот прволигаш Зулте Верегем. Во првиот дел од сезоната 2011/12 година за Зулте Варгем одиграл 12 натпревари и еден куп натпревар. По само 6 месеци се вратил во Србија и без обесштетување потпишал договор со Црвена звезда каде што ги одиграл наредните две сезони. Во сезоната 2014 година, тој се преселил во тимот на Платањас, а од 2016 година е член на Арис.
Витамин Б6

Витамин Б<sub>6</sub> — еден од најважните витамини во организмот. Тој е важен за формирањето на аминокиселините, а со тоа и на белковините. Витамин Б6 е потребен за следните функции: работата на мозокот и централниот нервен систем, производство на одредени невротрансмитери (пример серотонинот), правилно работење на мускулите, производство на некои хормони (адреналин и допамин), производство на хемоглобинот во црвените крвни зрнца, електролитна рамнотежа во телото, развој и раст на фетусот и новороденчето итн.
1 Делување
Без витамин Б6 нема белковини, без белковини нема хормони, а без хормони сите функции во организмот се доведени во прашање. Да ги спомнеме само серотонинот, допаминот и мелатонинот, кои заедно го регулираат биолошкиот часовник, спиењето, когнитивната функција, чувствата и однесувањето. Витаминот Б6 учествува во изградбата на неколку невротрансмитери (материи кои овозможуваат пренос на нервните импулси). Недостатокот на витаминот Б6 доведува до невролошки и психолошки пореметувања.
2 Дозирање и токсичност
Препорачаната дневна количина (RDA) на витаминот Б6 изнесува 2 mg, а максималниот дневен сигурносен внес (upper safe level) е 200 mg. Најчеста доза за витаминот Б6 како додаток е 10 до 25 mg дневно. Но, при некои посебни состојби се препишуваат и „мега“ дози од 200 до 500 mg дневно. Иако за возрасните т.н. сигурна доза е 200 mg витамин Б6 дневно, трудниците не би смееле да користат повеќе од 100 mg дневно. Дури и во тие дози, во некои случаи, се јавуваат главоболки и мачнина. Секое земање на витамин Б6 над 200 mg дневно подолго од 2 месеци би трбало да биде во консултација со лекар.
Витаминот Б6 е токсичен во големи дози, па можни се многу непријатни оштетувања на сетилните центри. Како последица на тоа оштетување се јавуваат пореметувања во движењето и во допирот.
3 Хиповитаминоза
Иако витаминот Б6 е важна компонента во исхраната, клиничките симптоми на негов недостаток се многу ретки. Недостатокот се јавува при примена на некои лекови или е поврзан со недостаток на другите витамини од Б групата. Симптомите на недостаток од витамин Б6 се воочуваат на кожата, централниот нервен систем и хематопоетскиот систем и вклучуваат: губење на косата, задржување на течности во организмот за време на бременоста, вкочанетост и грчеви во рацете и нозете, често мокрење, анемија и друго. Концентрацијата на витамин Б6 е намалена кај алкохоличарите, трудниците и кај жените кои земаат орални контрацептиви кои содржат естрогени. Витамиот Б6 се користи и како антидот кај пациенти кои користат големи дози на антитуберкулостатици (лекови кои ја намалуваат количиниата на витаминот во организмот).
Препорачана дневна доза за возрасен маж изнесува 2.0мг/ден, додека за жени изнесува 1.6мг/ден, при нормална прехрана. Не се препорачува во лечење на акни и слични дерматози, при интоксикација со алкохол, астма, хемороиди, мигрени,= ниту како препарат за подобрување на апетитот или стимулација на лактацијата.
Континентални САД

Континенталните држави во САД го зафаќаат континенталниот дел на државата, зафаќаат површина од 8,080,464 km2 и население од преку 315,000,000 жители. Најголемото растојание помеѓу државите е 4,509 км меѓу државите Флорида и Вашингтон, а растојанието север-југ изнесува 2,660 км.
Држави во континенталниот дел се:
Марија Лојпур

Марија Лојпур (родена 10 Август 1983 г. е српска ракометарка која моментално игра за македонскиот шампион ЖРК Вардар СЦБТ, и за српската репрезентација.
Марија Лојпур е репрезентативка на Србија. Ракомет почнала да тренира на 12- годишна возраст во РК Крагујевац кај тренерот Бојан Милентијевиќ.
Со екипата на Југопетрол Раднички во 2004 година го освоила Купот на Србија и Црна Гора. Од 2006 година се сели во екипата на Аристопаламано во Италија и тоа е прва станица во нејзината интернационална кариера. По пет години поминати во неколку клубови во Италија, во 2011 година Лојпур се враќа во Србија, во екипата на Јагодина, а оттаму во 2012 година стана дел од екипата на ЖРК Вардар СЦБТ.
Во 2003 година настапила за јуниорската репрезентација на Србија на Светското првенство во Македонија. Од 2004 година е во составот на сениорската репрезентација на Србија со која настапила на четири европски првенства.
Во 2005 година со репрезентацијата на Србија го освоила сребрениот медал на Средоземните игри во Шпанија.
По вокација е дипломиран економист.
Ана Ѓокиќ

Ана Ѓокиќ е родена во Аранѓеловац, Србија, но како натурализиран играч настапуваше за репрезентацијата на Црна Гора. Ракометната кариера ја почна на 14 годишна возраст во екипата на „Књаз Милош“, а потоа играше и за Медицинар и за Напредак со која го освои Купот на СР Југославија и европскиот Сити куп во 1999 година. Во својата исклучително богата ракометна кариера има настапувано и за Ѓер (три шампионски титули и четири Купа на Унгарија), Подравка (шампион и Куп на Хрватска и титула во Регионалната лига), Будуќност (три шампионски титули и три титули во Регионалнта лига, титула во КПК и титула во ЛШ), а минатата сезона играше во екипата на Ростов –Дон со која го освои Купот на Русија. ЖРК Вардар СЦБТ ќе и биде шести клуб во шест различни земји. Најголемиот успех во клупската кариера го постигна со екипата на Будуќност со која во 2012 година ја освои Лигата на шампионите.
Во претставителниот дел од нејзината биографија запишани се настапите за две репрезентации – прво за заедничката селекција на Србија и Црна Гора,а потоа за Црна Гора. Со репрезентацијата на Србија и Ц.Гора, Ѓокиќ освои сребрен медал на Средоземните игри во Алмерија во 2005 година. Со црногорската репрезентација настапи на СП 2011 во Бразил (10.место), освои сребро на ОИ 2012 во Лондон и злато на ЕП 2012 во Србија. По настапот на ЕП 2012, Ѓокиќ ја заврши репрезентативната кариера во дресот на Црна Гора.
Стево Христовски

Стево Христовски - Патако (1920-1943), македонски револуционер, личност која беспоштедно ѝ се предава на ослободителната и антифашистичка борба на македонскиот народ за слобода.
1 Биографија
Уште пред војната станал член на КПЈ и се пројавувал со својата активност во редовите на револуционерното движење во Битола. За време на окупацијата, поради борбените негови активности, на двапати бил затворан и мачен. После тортурите во битолскиот затвор, бугарската полиција го интернирала во Кавала. При враќањето од интернација, на битолската железничка станица успеал да ѝ избега на полицијата. Претрпените мачења, тортури и интернацијата не успеале да го скршат неговиот револуционерен дух, туку го правеле уште поцврст и длабоко убеден во идеите кои ги пропагирала Партијата. После бегството, илегално живеел и дејствувал во Битола. За тоа време поминато во илегала, не мирувал, туку неуморно работел за револуционерното движење. За потребите на Партијата извршувал најразлични одговорни партиски должности. На 28 јули 1943 г. бил откриен и обиколен од бугарската полиција. Влегол во борба, но увидувајќи дека борбата е осудена на неуспех, со последнот куршум се убил, за да не падне жив во рацете на непријателот.
Трифун Пановски

Трифун Пановски (Буф, Леринско, — Буринец, Малесија, ) — учесник во НОВ, прв партизански лекар во Народноослободителната војска на Македонија. Патрон е на медицинскиот центар во Битола.
1 Животопис
Трифун Пановски е роден во 1912 година во селото Буф, Леринско, Егејска Македонија, во печалбарско семејство. Основно училиште завршил во родното место. Потоа, со родителите се преселил во Битола, каде завршил гимназија во учебната 1933/34 година. Се запишал на Медицинскиот факултет во Белград. Уште за време на студентските денови влегол во напредното студентско движење. По дипломирањето се вработил како лекар во Ниш, но набрзо, веднаш по окупацијата, се вратил во Битола и се приклучил во НОБ.
Во 1941 година станал член на КПЈ, а во 1942 година, за време на априлската провала, бил затворен од бугарската окупаторска полиција. Во недостаток на сигурни сведоштва бил ослободен од обвинувањата. Во текот на 1943 година бил интерниран во Бугарија и мобилизиран како лекар во бугарската армија, од каде во 1944 година успеал да избега и да им се приклучи на партизаните.
Како лекар и хуманист со големи лекарски способности уживал голем авторитет кај борците и народот. Во партизанските редови работел прво како главен лекар во партизанските болници на планината Кожуф, а потоа како лекар во Првата македонско-косовска бригада и на крај во Првата македонска бригада (во Дебрца и Караорман). Ce одликувал co храброст и пожртвуваност, спремен да им помогне на ранетите борци во првите борбени редови. Заради неговата несебичност бил почитуван и сакан од сите борци. Пановски работел во партизанската болница што ја создал и организирал кај селата Песочани и Ехловец, во подножјето на Караорман и Славеј. Во оваа болница се лекувале тешкоранетите борци, а полесно ранетите, под негов стручен надзор се лекувале во своите единици.
На 22 јули 1944 година во близина на селото Буринец (Малесија) при едно пробно гаѓање со минофрлач, од ненадејна експлозија бил тешко ранет заедно со командантот на Првата македонска бригада Коле Канински и уште тројца нивни соборци. Иако и самиот бил тешко ранет, Трифун Пановски им помагал на останатите повредени, сè додека сите не им подлегнале на раните.
2 Поврзано
* ОУ „Д-р Трифун Пановски“ - Битола
Марина Дмитровиќ

Марина Дмитровиќ (родена на 23 март 1985 г. во Белград) е српска ракометарка која игра за унгарскиот клуб Кишварда и за српската репрезентација.
Таа игра на позицијата десен бек.
1 Кариера
Дмитровиќ започнала да игра ракомет на 13 годишна возраст во основно училиште. Прв клуб за кој играла е РК Земун од Белград, а прв тренер ѝ бил Лазар Кордиќ. Потоа преминала во јуниорската екипа на РК Црвена Ѕвезда од Белград. Со екипата на Раднички таа победила во Купот на Србија и Црна Гора, а со РК Врњачка Бања ја освоила шампионската титула во Србија.
Во 2012, од Јагодина преминала во ЖРК Вардар, каде што двапати ја освоила титулата во македонското првенство. Во сезоната 2013–14 таа била дел од тимот на Вардар на фајнлфор турнирот од Лигата на шампионите. Во 2014 потпишала договор со турскиот вицешампион Анкара Јенимахал.
Во летото 2016, Дмитровиќ потпишала за унгарскиот клуб Кишварда.
Од 2005 година е во составот на сениорската репрезентација на Србија со која има настапено на четири европски првенства (ЕП 2006, ЕП 2008, ЕП 2010 и на ЕП 2012).
Маја Зебиќ

Маја Зебиќ (родена на 31 мај 1982 во Сплит) е хрватска ракометарка која игра за Јенимахале Беледијеси и за хрватската репрезентација.
1 Каиера
Во својата богата клупска кариера Зебиќ играла за Сплит Калтенберг, Локомотива Загреб, Подравка Копривница, Ичако, Зајечар и Вардар пред да дојде во Јенимахале.
Со Подравка има освоено седум шампионски титули и седум титули во Купот на Хрватска како и една титула во Регионалната лига во сезоната 2008-2009. Со хрватскиот шампион, исто така, играла во финалето на Купот на победници на куповите во 2005 година и во финалето на Купот на ЕХФ во 2006 година. По седум години во клубот од Копривница, во 2011 година се преселила во Ичако каде го имала своето прво искуство во странство. Во Итчако се задржала само една сезона и триумфирала во Суперкупот на Шпанија, но играла и во финалето на Лигата на шампионите во кое сепак шпанскиот тим бил поразен од норвешкиот Ларвик. Од 2012 до 2014 година настапувала за српскиот Зајечар со кој го освоила Купот на Србија, а во 2014 година дошла во Вардар. Во 2014, 2015 и 2016 година, таа триумфирала со Вардар во Македонското првенство и Купот на Македонија. Пред почетокот на сезоната 2016-2017 таа се преселила во турскиот клуб Јенимахале Беледијеси.
Од 2006 година, Маја Зебиќ е стандардна во составот на репрезентацијата на Хрватска со која има настапено на четири европски и на три светски првенства, а била дел и од олимпискиот тим што го освоил 7.место на ОИ 2012 во Лондон.
Јованка Радичевиќ

Јованка Радичевиќ (23 октомври 1986, Подгорица, Црна Гора) - црногорска ракометарка, десно крило на Будуќност.
1 Животопис
Јованка Радичевиќ е родена на 23 октомври 1986 година во Подгорица.
2 Професионална кариера
Радичевиќ ја започнала професионалната кариера во екипата на „Будуќност“, во која провела осум сезони (2004-2011) при што освоила седум шампионски и седум титули во Купот на Црна Гора (2005-2011), две титули во Регионалната лига (2010, 2011) и две титули во Купот на победниците на куповите (2006, 2010). Во 2011 година, Радичевиќ се преселила во составот на Ѓер ЕТО од Унгарија и двапати ги освоила шампионската титула и Купот на Унгарија, а во сезоната 2012-2013 со Ѓер ја освоила и Лигата на шампионите, откако една година претходно стигнала до финалето на ова натпреварување. Потоа, таа преминала во екипата на Вардар од Скопје, при што двапати го освоила третото место во Лигата на шампионите.
На 17 февруари 2018, Радичевиќ потпишала двегодишен договор со романскиот ЧСМ Букурешт заедно со својте српски соиграчки од Вардар Андреа Лекиќ и Драгана Цвијиќ. Со романскиот клуб го освоила Купот на Романија, со победата над Р’мнику В’лча во финалето во кое таа била најефикасна ракометарка со 9 постигнати гола. По одличната сезона на поединечен план во ЧСМ добила неколку награди како што се изборот за најдобро десно крило во романската Лига Национала, а исто така се нашла и во Ол-Стар тимот на Лигата на шампионите.
Во јануари 2019, Радичевиќ заедно со својата сонародничка од ЧСМ Мајда Мехмедовиќ, потпишале договор со Будуќност. Така таа по осум години играње во странство се вратила во клубот во кој ја започнала својата кариера.
3 Репрезентативни настапи
Радичевиќ постигнала големи успеси и како репрезентативка на Црна Гора: на Светското првенство во 2010 година го освоила 6. место; на Олимписките игри во 2012 година била поразена во финалето; а на Европското првенство во 2012 година ја освоила шампионската титула при што била прогласена за најдобро десно крило.
Човекот со златен пиштол (филм)

„Човекот со златен пиштол“ (англиски: ''The Man with the Golden Gun'') — британски филм за тајниот агент Џејмс Бонд од 1974 година, во режија на Гај Хамилтон.
1 Факти за филмот
Филмот „Човекот со златен пиштол“ е дело на режисерот Гај Хамилтон, кој претходно режирал три филмови од серијалот за Џејмс Бонд, и тоа: „Голдфингер“, „Дијамантите се засекогаш“ и „Живеј и остави ги другите да умрат“. Главните улоги во филмот ги толкуваат Роџер Мур, Кристофер Ли, Брит Екланд, Мод Адамс, Ерве Вилшез, Клифтон Џејмс и Бернард Ли. Овој филм, е деветтото продолжение на циклусот посветен на тајниот агент Џејмс Бонд. Делумно, филмот е снимен според истоимениот роман на Јан Флеминг.
2 Содржина
Франциско Скараманга е платен убиец, познат како "Човекот со златен пиштол", кој своите жртви ги усмртува со златни куршуми. Но, тој е познат и по тоа што никогаш не ја промашува својата цел и без грешка ги завршува сите поставени задачи. Франциско добива задача да го ликвидира Џејмс Бонд.
Сефарди

Сефардите се Евреи, потомци на прогонетите од Шпанија за време на Шпанската инквизиција, претежно во 1492 година. Тие масовно се раселиле низ Европа, главно на териториите под османлиска власт, вклучително и во Македонија. Сефардите, претежно живееле во градовите Солун, Скопје, Битола, Штип, Кратово и притоа формирале добро организирани еврејски општини. За време на Втората светска војна, околу 7 000 Евреи, односно Сефарди од Македонија биле депортирани во концентрациониот логор Треблинка, каде биле задушени во гасните комори.
Свети Кузман и Дамјан

Светите Кузман и Дамјан, наречени Свети Бессребреници — христијански маченици, по занимање лекари, бессребреници и чудотворци. Тие биле браќа родени во Арабија, од непобожен татко и мајка христијанка. Таткото им умрел додека биле деца, а мајка им ги одгледала во христијанскиот дух. Од Господ добиле дар за исцлување на разни болести, и како што тој дар го добиле бесплатно и самите бесплатно ги лечеле луѓето, па затоа и луѓето им го дале името бессребреници.
Класичен монголски јазик

Класичниот монголски јазик — мртов монголски јазик. Јазикот е историска фаза на монголскиот јазик. Јазикот се зборувал во Монголија, Кина и Русија. Тој бил стандарден пишан јазик и на тој јазик се пишани поголем број документи и хроники во периодот од 1700 до 1900. Овој поим се користи понекогаш да се означат сите документи напишани на монголско писмо.
1 Поврзано
*Монголски јазик
* Средномонголски јазик
Ацо Богдановски - Конга

Ацо Богдановски - Конга (, - , ) — македонски музичар, најпознат како член на групата Нокаут. Негова страст биле конгите, по што го добил и својот прекар.
1 Животопис
Конга е роден во 1960 година во Скопје. Првата група во која членувал Конга е Макакус (1979) кога почнал да удира на конги. Во периодот од пет години биле направени многу песни, а за последната „''Обоена светлина''“ тој напишал и текстот. Потоа неговиот музички правец е насочен на бендот Нокаут основан во 1997 година, на два албуми: „''Нокаут''“ (1997) со продуцентот Дарко Димитров, и „''До последен здив''“ (2001) со продуцентите Анте Пецотиќ и Кристина Ковач, каде што се наоѓаат големите хитови „''АБЦ“, „Фатална опсесија“, „Временска машина“, „Би се викал те сакам“, „Телефонскиот број не постои“, „Илјада причини за крај“, „Мене ми припаѓаш“''. Во 2013 години Конга добил карцином на коските и му била ампутирана раката. Неговите колеги одржувеле концерти и настани преку кои собирале пари за негово понатамошно лекување. Но тој не успева во таа битка и на 23 декември 2013 починал во Скопје. Бил женет и татко на две деца.
Немања Прибак

Немања Прибак (|Немања Прибак) ( во Ниш) — српско- македонски поранешен ракометар и македонски репрезентативец, кој играл за Хапоел Ришон Ле Цион во израелското првенство.
1 Животопис
Прибак во 2013 година добил македонско државјанство и со тоа можност за настап за македонската репрезентација. Прибак добил македонски пасош со одлука на Владата на Македонија, донесена на владината седница на 10 декември 2013 година.
2 Професионална кариера
Прибак настапувал за РК Вардар, и тоа во два наврата: од 2007 до 2009 година и повторно, од 2012 до 2015 година. Во февруари 2015 година, „Вардар“ објавил дека нема намера да го продолжи договорот со него, по што тој потпишал двегодишен договор со турскиот клуб Бешикташ.
Во септември 2022 година Прибак потпишал договор со израелскиот клуб Хапоел Ришон Ле Цион.
Со македонската репрезентација, Прибак настапил на Светското првенство во 2015 година.
Јака Блажиќ

Јака Блажич (р. во Јесенице) — словенечки кошаркар. Тој игра на позицијата бек и моментално настапува за српска Црвена ѕвезда.
1 Кариера
Професионалната кариера ја започнал на 17 години во Триглав од Крањ каде што поминал две сезони. Во 2009 година, Блажич преминал во екипата на Геоплин Слован во која исто така се задржал две години. Во сезоната 2011/12 тој потпишал за словенскиот шампион, Унион Олимпија и дебитирал во Јадранската лига во која по просек отстварувал 9 бода по натпревар, а исто така го стекнал и првото евролигашко искуство. Во дресот на Унион Олимпија, Блажич на двапати успеал да го освои кошаркарскиот куп на Словенија. Од 2011, Блажич три сезони по ред бил дел од Ол-стар тимот на словенското првенство, а во 2013 бил прогласен за најкорисен играч во првенството. На 18 јуни 2013 година, Блажич потпишал тригодишен договор со Црвена ѕвезда.
Тој исто така бил дел и од репрезентацијата на Словенија на Евробаскетот 2013 кој се одржал во Словенија, на кој словенската репрезентација го освоила петтото место.
Хенрик Понтопидан

Хентрик Понтопидан (|Henrik Pontoppidan; 24 јули 1857 - 21 август 1943) — дански романописец, добитник на Нобеловата награда за литература во 1917 година (заедно со Карл Адолф Гјелеруп), за автентичен опис на современиот живот во Данска.
1 Животопис
Понтопидан е роден во 1857 г. во Фредериција. Татко му бил пастор, следбеник на познатите дански писатели и реформатор на црквата Н.Ф.Ц. Грундвиф, чии идеи го поврзуваат лутерантството со национализмот. Во 1873 г. Понтопидан се запишува во Политехничкиот институт во Копенхаген. Во 1879 година го напушта Институтот и во тек на три години е наставник. До 1900 година работи и како новинар. Врз творечкиот развиток на писателот вршат влијание и смејната средина, главно мајка му со своите демократски погледи за општеството,развиени каде Хенрик Понтопидан до степен на егалитизам, потоа настаните поврзани со пруската извазија во Јитланд во 1864 година, подозна на социјалното раслојуцање во Данска, евангелискиот пастор Фримот и данскиот литературен каритичеар Георг Брандес.
2 Творештво
Во 1881 година Понтапидан ја издава својата прва книга раскази "Пресечени крила". Во своето богато творештво (претежно во жанрот на романот) со осведочен уметнички усет кон детаљот, го опишува животот на Данска, создава забележливи ликови на разни социјални групи , ги опишува човечките судбини. Некои од хероите содржат и автобиографски црти - трилогијата "Ветената земја" (1891-95),"Среќниот Пер" (осум тома,1898-1904)и други. Меѓу позначајните творби,напишани по 1933 година, се мемоарите во пет тома "Младешки години" (1933), потоа "Наследство и долг" (1938),"Патување кон себеси" (1943).
Бедрена коска

Бедрената коска (| os ilium) е најголемата коска на карлицата и влегува во состав на зглобната чашка (| acetabulum).
1 Делови
На бедрената коска се разликуваат:
*масивен дел или тело (| corpus osis ilii) што го гради покривот од ацетабулумот;
*крило (| ala ossis ilii) претставува горен плочест дел;
*илијачна јама (| fossa iliaca) се наоѓа на внатрешната страна од крилото и служи за поврзување на истоимениот мускул;
*зглобна површина (| facies auricularis) наликува на уво и служи за поврзување со сакрумот;
*гребен (|crista iliaca) претставува завршен дел на крилото;
*горен преден шилец (|spina iliaca anterior superior) се наоѓа на предниот крај од гребенот;
*заден шилец (|spina iliaca posterior superior) се наоѓа на задниот крај од гребенот;
*надворешна седална страна (| facies glutea), поседува седални линии за поврзување на седалните мускули.
2 Мускули
Мускулите во овој дел го поврзуваат горниот крај од бутната коска со коските од карличниот појас:
*слабинскобедрен мускул (| m.iliopsoas), составен од два мускули:
*бедрен мускул (| m.iliacus), тргнува од илијачната јама на карличната коска;
*голем слабински мускул (| m.psoas major) тргнува од телата и напречните израстоци на слабинските прешлени. Двата мускули со заедничка тетива завршуваат на малата џумка од бутната коска;
*голем седален мускул (|m.gluteus maximus) тргнува од крилото на бедрената коска и од крстната коска, а завршува на задната страна од бутот;
*среден седален мускул (|m.gluteus medius) се наоѓа под големиот седален мускул и има ист припој како големиот седален мускул;
*најмал седален мускул (|m.gluteus minimus) сместен е најдлабоко, а има ист припој како големиот и средниот седален мускул.
3 Кај животните
Бедрената коска се појавува и кај ’рбетници, вклучувајќи цицачи и птици, но не и кај коскените риби. Сите влекачи имаат бедрена коска освен змиите.
4 Галерија
Лука Групчев

Лука Групче — македонски револуционер и учител од Охрид. Охридски и струшки војвода на ВМОРО.
1 Биографја
Роден е на 19 октомври 1874 г. Доаѓа од познатиот охридски род Групчеви (Групчe). Завршува гимназија во Софија, а потоа учителствува во Охрид и Ресен. Од 1903 година преминува во нелегалност, и за кратко е четник при Тома Давидов. Учествува на Смилевскиот конгрес на ВМОРО како претставител на Охридскиот реон, каде што е избран за член на Охридското горско началство. Секретар е на четатата на Јаким Алулов и потоа самостоен војвода во струшкото село Дримкол за време на Илинденското востание..
По Востанието пребегнува преку Албанија и Црна Гора во Бугарија, каде што потоа работи како секретар на 3-та женска гимназија во Софија. Во 1904 година се вклучува во Задграничното претставителство на ВМОРО.
При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година е доброволец во Македоно-одринското ополчение и служи во 9-та велешка дружина. За покажаната храброст добива сребрен медал. Во Охридско-Дебарското востание во септември 1913 година Групчев влегува во привремената управа на Охрид.
1938-1939 година, заедно со Лазар Томов и Христо Танушев е член на редакциониот комитет на списанието „Илустрација Илинден“.
Починал во Софија, на 30 јули 1947 г.
2 Поврзано
* Иван Групчев
* Климент Групчев
* Асен Групче
Прамонголски јазик

Прамонголскиот е хипотетичен предок на современите монголски јазици. Овој јазик е сличен со средномонголскиот јазик, односно јазикот кој се зборувал од Џингис Хан и Монголското Царство. Повеќето одлики на современите монголски јазици може да бидат реконструирани од средномонголскиот. Ова не важи за наставката од типот -caga- 'прави заедно', која не може да се пронајде во средномонголскиот.
Јазиците на народите Донгху, Вихуан и Сијанбеј можеби се поврзани со прамонголскиот, како и јазиците на Туоба и Кидајците.Само за кидајскиот има цврсти докази за ваквата претпоставка, иако сè уште треба да се дешифрираат одредени текстови.
1 Примери
+Броеви
1, ''*nikēn''
2, ''*koxar''
3, ''*gurbān''
4, ''*dörbēn''
5, ''*tabūn''
6, ''*jirguxān''
7, ''*doluxān''
8, ''*na(y)imān''
9, ''*yersǖn''
10, ''*xarbān''
20, ''*korīn''
30, ''*gucīn''
40, ''*döcīn''
50, ''*tabīn''
60, ''*jirān''
70, ''*dalān''
80, ''*nayān''
90, ''*yerēn''
100, ''*minggān''
Ојратски јазик

Ојратскиот (јасно писмо: ''Oyirad kelen''; калмички: Өөрд, ''Öörd''; монголски: |Ойрад, ''Oirad'') е монголски јазик. За ојратскиот јазик, и неговите дијалекти, сè уште постои научна дискусија за тоа дали ојратскиот е еден засебен јазик со сите свои дијалекти или главен дијалект на монголскиот јазик. Ојратските подрачја се расшрткани во западните предели на Монголија, северозападна Кина и Русија, поточно во Калмикија каде една верзија на јазикот позната како калмички јазик е официјална во оваа федерална единица на Руската Федерација. Во сите три држави, ојратскиот станал загрозен јазик како последица на владините мерки во минатото, како и општествените и политички прилики. Најраспространет дијалект е торгутскиот дијалект. Покрај поимот „ојратски“, се користи и поимот „пишан ојратски“ за да се означи пишаната форма на јазикот со јасно писмо.
1 Дијалекти
Во Монголија има неколку историски ојратски дијалекти, секој соодветува со различо племе:#Дорбет, се зборува(л) во покраините Увс, Доргон и Ховд.
#Бајат, во покраината Увс
#Торгут, во Ховд
#Уријанхај, во Ховс и Бајан Олги
#Олд, во Ховд
#Захчин, во Ховд
#Хотон, во Увс. Хотонците биле донесени во Монголија од Зунгхарскито Ханат и го заборавиле својот турски јазик и почнале да користат ојратски.
Постојат неколку дијалекти кои тешко се класифицираат. Алашанскиот дијалект во Внатрешна Монголија првично бил дел од ојратскиот а се класифицирал така според фонологијата. Но од други бил класифициран како дијалект на монголскиот јазик, порад морфологијата. Дархадскиот дијалект во Монголија бил класифициран како ојратски, монголски или бурјатски.
Татјана Хмирова

Татјана Хмирова (роден на во ) — руска ракометарка, среден бек на Шиофок и на руската репрезентација.
Татјана Хмирова игра на сите три бековски позиции: лев, среден и десен бек. Родена е во Волгоград и кариерата ја започнала во екипата на Динамо Волгоград во која дебитирала во 2005 година. За својот матичен клуб, Хмирова настапувала осум години. Со Динамо Волгоград има освоено три шампионски титули и една титула во Купот на Русија (2008). Во сезоната 2013-2014, Хмирова потпишала за ЖРК Вардар. Во 2018 година, заедно со својата соиграчка од Вардар Андреа Пенезиќ потпишале за унгарскиот Шиофок.
За репрезентацијата на Русија, Татјана Хмирова има настапувано во сите младински категории. Во 2008 година со Русија стана светски младински шампион и беше прогласена за најкорисен игра на ова СП. Истата година Хмирова дебитираше за сениорската репрезентација на Русија на Европското првенство на кое Македонија беше домаќин и осви бронзен медал. Во 2009 година беше дел од руската репрезентација што го освои златото на Светското првенство во Кина, а настапи и на СП 2011 во Бразил на кое Русија беше седма и на ЕП 2012 во Србија на кое руската репрезентација го освои 6.место.