procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Елејн МекМилион Шелдон

Елејн МекМилион Шелдон ― документарна режисерка од Соединетите Држави, најпозната по нејзиниот документарен филм ''Хероин(а)'' за кој добила номинација за Оскар за најдобар документарен филм за кратка содржина со нејзиниот сопругот Керин Шелдон на 90-тото доделување на Оскарите.
1 Филмографија
** 2018: ''Момци за повраток'' / ''Recovery Boys'' (документарен филм)
** 2017: ''Будејќи го заспаниот џин'' / ''Waking the Sleeping Giant: The Making of a Political Revolution'' (оператор на камера)
** 2017: ''11/8/16'' (Документарен филм)
** 2017: ''Хероин(а)'' / ''Heroin(e)'' (краток документарен филм)
** 2017: ''Линија на дрвја'' / ''Timberline'' (краток филм)
** 2017: ''Обложувајќи се на Трамп: Јаглен'' / ''Betting on Trump: Coal'' (краток документарен филм)
** 2015: ''Берач'' / ''Forager'' (Краток документарен филм) (завршен)
** 2013: ''За Симус'' / ''For Seamus'' (краток документарен филм)
** 2013: ''Шуплина: Интерактивен документарец'' / ''Hollow: An Interactive Documentary'' (документарен филм)
** 2012: ''Ниската 9ка: Приказна за дома''''The Lower 9: A Story of Home'' (документарен филм)
** 2011: ''Масакар во округот Линколн'' / ''Lincoln County Massacre'' (документарен филм)
Нема време за умирање

''Нема време за умирање'' ― шпионски филм од 2021 година и дваесет и петти во серијалот „''Џејмс Бонд''“ од Eon Productions. Во него глуми Даниел Крег во неговото петто и последно излегување како измислениот британски МИ6 агент Џејмс Бонд. Режисер бил Кери Џоџи Фукунага по сценарио на Нил Первис, Роберт Вејд Фукунага и Фиби Волер-Бриџ. Леа Сејду, Бен Вишо, Наоми Харис, Џефри Рајт, Кристоф Валц, Рори Кинеар и Ралф Фајнс ги репризираат своите улоги од претходните филмови, со Рами Малек, Лашана Линч, Били Магнусен, Ана де Армас, Дејвид Денчик и Дали. Во овој филм, Бонд, кој ја напуштил активна служба со МИ6, е регрутиран од ЦИА за да пронајде киднапиран научник, што доведува до пресметка со моќен противник.
Развојот започнал во 2016 година. Тоа е првиот филм за Џејмс Бонд дистрибуиран од Universal Pictures, која ги стекнала правата за меѓународна дистрибуција по истекот на договорот со Sony Pictures по објавувањето на ''Спектар'' во 2015 година. United Artists Releasing ги има правата за Северна Америка, како и светските дигитални и телевизиски права Universal ги има и светските права за физички домашни медиуми. Дени Бојл првично бил најден да го режира и да го напише сценариото заедно со Џон Хоџ. И двајцата заминале во август 2018 година поради творечки разлики, а Фукунага бил најавен како замена на Бојл еден месец подоцна. Повеќето од глумечката екипа потпишале до април 2019 година. Главната фотографија се одржала од април до октомври 2019 година. Били Ајлиш ја извела тематската песна.
''Нема време за умирање'' ја имал својата светска премиера во Кралската Албертова сала во Лондон на 28 септември 2021 година, а бил објавена во кината на 30 септември 2021 година во Обединетото Кралство и на 8 октомври 2021 година во САД, откако било одложено со заминувањето на Бојл и подоцна, од пандемијата COVID-19. Филмот добил главно позитивни критики, при што многумина сметале дека е задоволителен заклучок за времето на Крег како Бонд и заработил над 771 милион долари ширум светот, што го прави трет филм со најголема заработка во 2021 година.
Савамала (филм од 1982)

„Савамала“ — југословенски филм од 1982 година во режија на Жика Митровиќ. Главните улоги ги играат: Љубиша Самарџиќ, Данило Лазовиќ, Ружица Сокиќ и Милан Штрљиќ.
1 Синопсис
Во злогласната белградска населба Савамала живее едно осумнаесетгодишно момче кое се обидува да се ослободи од сиромаштијата и да влезе во подобро друштво. Тој се вљубува и црта стрипови, додека неговата населба му нуди свет исполнет со сиромаштија, криминалци, коцкари, анархисти и пропаднати поети...
Алесио Такинарди

Алесио Такинарди (роден на 26 јули 1975 во Крема) — поранешен италијански фудбалер, играч од средниот ред.
Ја започнал својата кариера во Аталанта. Во 1994 година, тој се преселил во Јувентус, каде што го поминал најголемиот дел од својата кариера, освојувајќи 17 трофеи; поради неговите успеси додека настапувал за клубот, Такинарди бил еден од 50-те играчи на Јувентус на кои нивните имиња биле испишани на новиот домашен терен на клубот, Стадион Јувентус. По двегодишната позајмица во шпанскиот клуб Вилјареал, тој се преселил во Бреша во 2007 година, каде и ја завршил својата кариера по една сезона помината во клубот.
За италијанската репрезентација, Такинарди одиграл 13 натпревари во периодот помеѓу 1995 и 2003 година.
Џуди Дејвис

Џудит Дејвис (родена на 23 април 1955 година) ― австралиска глумица позната по нејзината работа во филмот, телевизијата и сцената. Со кариера која се протега повеќе од 40 години, таа е пофалена за нејзината разноврсност и се смета за една од најдобрите глумици на нејзината генерација со честиот соработник Вуди Ален кој ја опишува како „една од највозбудливите глумици во светот“. Добитничка е на бројни признанија, вклучувајќи осум Награди AACTA, три Прајмтајм Еми награди, две филмски Награди на Британската академија и две Награди Златен глобус, како и номинации за двa Оскари.
Дејвис дипломирала во 1977 година на Националниот институт за драмска уметност, каде глумела заедно со Мел Гибсон во ''Ромео и Јулија''. Повеќето сценски дела на Дејвис биле во Австралија, вклучувајќи ги ''Визии'' (1979), ''Пјаф'' (1980), ''Госпоѓица Јулија'' (1983), ''Кралот Лир'' (1984), ''Хеда Габлер'' (1986), ''Победа'' (2004) и ''Галеб'' (2011), но глумела и во лондонската продукција на ''Незначителност'' од 1982 година, за која била номинирана за Наградата за најдобра глумица „Лоренс Оливие“ и за лосанџелеската продукција на ''Хапгуд'' од 1989 година. Таа се вратила во Националниот институт за драмска уметност во 2017 година за да ја режира претставата ''Љубов и пари''.
1 Ран и личен живот
Дејвис е роден во Перт, Западна Австралија во предградието Флорет Парк и има строго католичко воспитување. Се школувала во верското учичиште „Лорето“ и Технолошкиот институт на Западна Австралија и дипломирала на Националниот институт за драмска уметност (НИДА), Сиднеј во 1977 година.
Таа е во брак со глумецот и колега од НИДА, Колин Фрилс од 1984 година; имаат син и ќерка. Нивната врска била накратко во медиумите кога расправија довела до судски налог за семејно насилство против Фрилс - сепак, тие останале заедно. Тие живеат во предградието на Сиднеј, Бирчгроув, Нов Јужен Велс.
Благоја Стојчески

Благоја Јакимов Стојчески (1924 во Подмоље, Охридско — 12 април 1945 во Шид, Србија) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Благоја Јакимов Стојчески е роден во селото Подмоље. Се занимавал со земјоделие. Кон НОБ пристапапил доброволно на 15 август 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада загинува на Сремскиот фронт кај Шид, на 12 април 1945 година.
Аргил Вељаноски

Аргил Лазаров Вељаноски (18 февруари 1926 во Сирула, Охридско — декември 1945 ) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Аргил Лазаров Вељаноски е роден во селото Сирула. Се занимавал со земјоделие. Кон НОБ стапил на 15 септември 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада, учествувал на Сремскиот фронт каде е ранет. Од последиците на војната умира кон крајот на декември 1945 година.
Лазар Белички

Лазар Белички бил македонски револуционер, деец на ВМОРО.
1 Животопис
Лазар Белички е роден во кичевското село Белица. Се присоединил кон ВМОРО, и станал дел од четата на Арсо Мицков. Од јануари 1905 година е војвода во кичевско, при што води битки против српската пропаганда. Загинал на 12 октомври 1905 година со целата чета во битка против турците кај крушевското село Пуста Река.
Портрет на Хуан Пардо де Тавера

''Портрет на Хуан Пардо де Тавера'' ― слика од масло на платно од 1609 година од Ел Греко, сега во Хоспитал де Тавера во Толедо, основано од темата на портретот. Насликана е долго по смртта на нејзиниот субјект во 1545 година, кардиналот Хуан Пардо де Тавера, и така уметникот ги моделира особеностите на кардиналот на погребна маска од Алонсо Беругете.
1 Библиографија
* АЛВАРЕЗ ЛОПЕРА, Хосе, ''Ел Греко'', Мадрид, Арланца, 2005 година, Библиотека „Descubrir el Arte“, (збирка „Grandes maestros“)..
* ШОЛЦ-ХЕНСЕЛ, Мајкл, ''Ел Греко'', Колонија, Ташен, 2003 година..
Рождество (Ел Греко)

''Рождество'' — слика на Рождеството Христово од Ел Греко насликата во периодот 1603-1605. Таа била една од петте слики насликани за олтарниот дел на Сантуарио де Нуестра Сењора де ла Каридад во Иљескас, Толедо. Таа и уште три други сè уште висат таму (''Милосрдие'', ''Крунисување на Богородица'' и ''Благовештение''), додека петтиот е во Националниот музеј на уметноста на Романија (''Венчавка на Богородица'').
Тоа е поедноставување на неговото ''Поклонение на овчарите'' од олтарниот дел на Дона Марија де Арагон, испуштајќи ги овчарите и претворајќи ја сцената во кружен облик.
Портрет на Фрај Ортенсио Феликс Паравасино

''Портрет на Фрај Ортенсио Феликс Парависино'' ― слика на масло на платно од 1609 година од Ел Греко, сега во Музејот за ликовни уметности, Бостон. Го прикажува Ортенсио Феликс Парависино, монах од Редот на тројството и голем шпански поет, кој исто така бил близок пријател на сликарот. Тој е прикажан на тројствен начин.
1 Библиографија
* (in Spanish) ÁLVAREZ LOPERA, José, ''El Greco'', Мадрид, Arlanza, 2005, Biblioteca «Descubrir el Arte», (colección «Grandes maestros»). .
* (in Spanish) SCHOLZ-HÄNSEL, Michael, ''El Greco'', Колонија, Taschen, 2003. .
Портрет на Франсиско де Пиза

''Портрет на Франсиско де Пиза'' ― слика од 1614 година на Ел Греко, сега во Кимбеловиот ликовен музеј во Форт Ворт, Тексас. Повеќето историчари на уметност го идентификуваат како доктор Франциско де Пиза, шпански свештеник, иако малцинството го идентификува како италијанскиот историчар Џакомо Босјо поради зборовите прикажани во отворената книга. Франсиско де Пиза бил непријател на Тереза Авилска, која ја критикувал затоа што сметал дека нејзините дела содржат „многу што противречи на вистината и здравата доктрина и секоја добра употреба на умствената молитва“. Позата на субјектот е слична на онаа во ''Портрет на кардиналот Тавера'', која е со сличен датум.
1 Библиографија
* АЛВАРЕЗ ЛОПЕРА, Хосе, ''Ел Греко'', Мадрид, Arlanza, 2005 година, Библиотека „Descubrir el Arte“, (збирка „Grandes maestros“). .
* ШОЛЦ-ХЕНСЕЛ, Мајкл, ''Ел Греко'', Colonia, Taschen, 2003 година.ISBN 978-3-8228-3173-1 .
Портрет на Херонимо де Севаљос

''Портрет на Херонимо де Севалос'' ― слика од 1609-1613 година на Ел Греко, од крајот на неговиот период во Толедо. Првично висела во Квинтата на војводата на Арко во Кралскиот дворец Ел Пардо во Мадрид, но сега во Музејот Прадо.
На него е прикажан Херонимо де Севаљос, истакнат правник по природно право во Ескалона, но исто така често во Толедо како секретар и советник за тој град. Неколку извори забележуваат дека тој бил покровител и заштитник на синот на сликарот Хорхе Мануел. Неутралната позадина е под влијание на Тицијан и Венецијанската школа.
1 Библиографија
* АЛВАРЕЗ ЛОПЕРА, Хосе, ''Ел Греко'', Мадрид, Arlanza, 2005 година, Библиотека „Descubrir el Arte“, (колекција „Grandes maestros“).
* ШОЛЦ-ХЕНСЕЛ, Мајкл, ''Ел Греко'', Колонија, Taschen, 2003 година.
National Geographic Institute (Belgium)

Белгискиот National Geographic Institute (NGI); (|Institut géographique national, |Nationaal Geografisch Instituut) е белгиска национална агенција за мапирање (national mapping agency).
Седиштето е во Campus Renaissance во близина на паркот Cinquantenaire во Брисел.
1 Поврзано
* (Список на) национални агенции за мапирање
Розентал на Ренштајг

Розентал на Ренштајг (|Rosenthal am Rennsteig) — општина во округот Зале-Орла, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Општински единици
Општината се состои од местата Арлас, Биркенхигел, Бланкенберг, Бланкенштајн, Хара, Хорнсгрин, Кислинг, Лемницхамер, Нојндорф, Потига и Шлегел.
1.2 Соседни општини
Соседни општини (од запад надесно) се: Вурцбах, Бад Лобенштајн, Гефел и Хиршберг во округот Зале-Орла, како и Берг, Исигау, Лихтенберг и Бад Штебен во округот Хоф, Баварија.
2 Историја
Во рамки на административната реформа 2018 и 2019 година, седум членови на општинската заедница Зале-Ренштајг се споиле на 1 јануари 2019 година. Тоа биле Биркенхигел, Бланкенберг, Бланкенштајн, Хара, Нојндорф, Потига и Шлегел.
Уна (роман)

„Уна“ — љубовен роман на Момо Капор. Книгата била објавена во 1981 година од издавачката куќа „Знање“ од Загреб. Романот ја раскажува приказната за романса помеѓу младата, убава и интелигентна студентка Уна Војводиќ и нејзиниот професор Мишел Бабиќ.
1 Филм Уна
Врз основа на романот во 1984 година бил снимен филм, во кој улогите на Уна и професорот Бабиќ ги толкувале Соња Савиќ и Раде Шербеџија. Сценариото го напишал Небојша Пајкиќ според текстот на Капор, додека филмот го режирал Милош Радивојевиќ.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Лешани

Успение на пресв. Богородица (Св. Богородица) — црква во охридското село Лешани, Општина Дебрца. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е најстариот храм во селото. Првично се наоѓала во месноста Кутлиште, а потоа е преместена на сретселото. По изградбата на црквата „Св. Никола“ оваа црква се запустила, и сите престолни и празнични икони од нејзиниот иконостас се пренесени во новата црква. Во 1979 г. храмот е возобновен.
1 Поврзано
* Белчишка парохија
* Охридско архијерејско намесништво
Црква „Св. Атанасиј“ - Асамати

Св. Атанасиј — црква во ресенското село Асамати, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Ресенското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Храмот е сместен во источниот дел на селото, над патот Асамати - Претор. Претставува мала еднокорабна градба со полукружна апсида на исток. Изградена е од камен, а покривната конструкција ѝ е дрвена.
1 Поврзано
* Подмочанско-љубојнска парохија
* Ресенско архијерејско намесништво
Црква „Св. Атанасиј“ - Базерник

Св. Атанасиј Велики (Св. Атанас) — црква во демирхисарското село Базерник, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен во северозападниот дел на селото и изградена е врз темелите на средновековна црква со некропола. Претставува релативно голема еднокорабна градба, покриена со свод. На исток има петстрана апсида. Северниот и јужниот ѕид се укрепени со пиластри, поврзани со лакови. Влезовите се од југ и од запад, каде подоцна е дограден трем. Покривот е на две води со ќерамиди, а апсидата е покриена со камени плочки. Ѕидаријата е изработена од кршен камен, при што отворите и венецот на апсидата се од делкан бигор. Фасадите се фугирани.
Храмот е живописан во периодот од 1891 до 1895 г. од еден од браќата Коста, Вангел и Никола Анастасови од Крушево. Иконостасните икони се од истото време, и се дело на истиот зограф.
1 Поврзано
* Сопотничка парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
Црква „Вознесение Христово“ - Тополчани

Вознесение Христово (Св. Спас) — црква во прилепското село Тополчани, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е сместена на сретселото. Според натписот на мермерна плоча, градежните работи се завршени на 26 мај 1864 г. под началствувањето на митрополитот Венедикт Византиски. Зографските работи во внатрешноста започнале веднаш по изградбата. Ангажиран е зографот Адамче Најдов од Прилеп, чие име со годината 1864 се спомнува на краткиот натпис на напречната греда во наосот. Друг натпис на гредата над јужната врата вели дека живописувањето е завршено на 29 јули 1869 г. за време на свештеникот Алексиј Константинов и епитропите Нешко и Тошо Кочеви, а зографи биле Константин и Димитар Анастасови од Магарево.
1 Поврзано
* Тополчанска парохија
* Прилепско архијерејско намесништво
Црква „Св. Богородица“ - Ботун (стара)

Успение на пресв. Богородица (Св. Богородица) — црква во охридското село Ботун, Општина Дебрца, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
1 Местоположба
Црквата е гробиштен и главен храм на Ботун, сместена на стрмно возвишение во Горното Маало, на северозапад од сретселото.
2 Историја
Црквата е изградена врз постаро светилиште, за што сведочат многубројните гробни конструкции од средновековието.
Според натписот, храмот е изграден во 1895 г. од браќата Крсте и Костадин, синови на Никола Крстев од Лазарополе. Иконостасот е од 1871 г., а внатрешниот живопис е делумно пресликан во 1972 г.
3 Опис
Градбата претставува еднокорабен храм изграден од камен и варов малтер. Венците под покривот се од бигор, а истото важи и за апсидата, која е единаесетстрана; таа е засводена со полузаоблен свод врз кој се издига покрив на четири води. Иконостасот е величествен, и има дванаесетина икони. Изработен е во 1871 г.
Од прекрасниот фрескоживопис се издвојува композицијата Седмочислениците на јужниот ѕид на олтарниот простор. Нивната поставеност на фигурите и именување се сосема оригинални — како средишна личност е насликан Климент Охридски, а околу него се Сава, Наум, Кирил, Методиј, Ангелариј и Горазд.
4 Поврзано
* Црква „Св. Богородица“ - Ботун (нова) — понова истоимена црква при Ботунскиот манастир
* Белчишка парохија
* Охридско архијерејско намесништво
Крстосница

Kрстосница, раскрсница или крстопат — површина на која се крстосуваат или соединуваат два или повеќе јавни патишта, како и широка сообраќајна површина (плоштад и слично), што настанува со крстосување, односно со соединување на патишта. Раскрсниците може да бидат на исто ниво (раскрсница со или без семафор и раскружница) и на различно ниво (надвозник, подвозник и клучка). Нивото на раскрсницата зависи од разликата во висина на патиштата кои се вкрстуваат на местото каде што се вкрстуваат.
1 Видови крстосници
Постојат шест вида крстосници и тоа се:
* крстосница без семафори,
* крстосница со семафори,
* раскружница,
* надвозник,
* подвозник и
* клучка
Сите овие крстосници се разликуваат по ниво, безбедност, практичност и можности и трошоци за изградба. Покрај раскрсницитие во ниво главно се наоѓаат пешачки премини.
1.1 Крстосница без семафори
Раскрсницата без семафори е најосновна, најнебезбедна, наједноставна и најбавна раскрсница. Првенство на минување се одредува со сообраќајни знаци, ознаки на патишта и сообраќајни правила (правила на „десната страна“ и „свртување лево“) или во вонредна ситуација ситуација врз основа на сигналот на сообраќајниот полицаец.
1.2 Крстосница со семафори
На раскрсница со семафори сообраќајот го регулираат семафорите. Во случај на откажување на семафорот, сѐ е исто како на раскрсница без семафори. Регулирањето на сообраќајот може да го врши и полициско лице - сообраќаец.
1.3 Раскружница
Раскружница е сообраќајна површина со централен остров во која сообраќајот се одвива во кружен тек и во насока спротивно на стрелките на часовникот во земјите каде сообраќајот се одвива по десната страна, и во насока на стрелките на часовникот во земјите каде сообраќајот се одвива по левата страна од коловозот.
1.4 Надвозник
Надвозник е мост над вкрстувањето на две сообраќајници со кој едната сообраќајница, издигната над земјата, се преведува над другата која лежи на нивото на земјата.
1.5 Подвозник
Подвозник е подземен премин за возила или луѓе под јавна сообраќајница.
1.6 Клучка
Крстосница во два или повеќе нивоа во патниот сообраќај. Истата се смета за најбрз и најбезбеден вид крстосница.
Црква „Св. Илија“ - Ротино

Св. Илија — црква во битолското село Ротино, храм на Ротинскиот манастир. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА
Храмот изграден во месноста Мала Корија, на 300 м јужно од селото. Лежи во пазувите на Пелистер, близу Ротинското Езеро. Според мештаните, тој е изграден врз темелите на постар храм. Во манастирскиот двор е наоѓалиштето Манастирска Црква, на кое има остатоци од средновековна населба.
1 Поврзано
* Кукуречанска парохија
* Битолско архијерејско намесништво
Ишгл

Ишгл (|Ischgl) — град во долината Пазнаун во австриската покраина Тирол. Ски-центарот е поврзан со оној на Самнаун преку границата во Швајцарија со што образува еден од најголемите на Алпите. Ишгл бил главното жариште на пандемијата COVID-19 во Европа.
1 Ски-центар
Ишгл се наоѓа на австриската страна на една од најголемите скијачки области во светот. Неговите 238 километри уредени патеки, ги опслужуваат над 45 механички лифтови, вклучувајќи жичарници, гондоли, лифтови за монтажни столици и некои Т-шипки. Три жици овозможуваат пристап до скијачката област од селата: Пардатшгратбан, Фимбабан и Силвретабан. Само Фимбабан и Силвретабан имаат средни станици. Многу од лифтовите завршуваат во Идалп, каде што има ресторан. Областа над Идалп нуди широки, лесни патеки и снежен парк. Други делови од областа Ишгл, кон Холбоден и Пазнаунер Таја, нудат многу црвени патеки и некои попредизвикувачки црни патеки. Најстрмната патека во одморалиштето е црна патека со наклон од 70%, сместена во Хелбоден (Höllboden), и до која се пристапува преку седешницата „Ланге ванд“ (Lange Wand). Пазнаунер Таја нуди многу црвени патеки погодни за скијачи на средно ниво.
Ишгл е познат по живите „апре-ски“ забави и ноќниот живот. Одморалиштето е домаќин на поп-концерти кои го слават крајот на годишната скијачка сезона (''Концерт на врвот на планината'') на Идалп (2300 метри). Боб Дилан, Тина Тарнер, Елтон Џон, Мараја Кери, Corrs, Триесет секунди до Марс, Род Стјуарт, Џон Бон Џови, Нена, Sugababes, Енрике Иглесијас, Пинк, Анастасија, Бијонсе, Мелани Ц, Ријана, Габриела Чилми, Леона Луис На овие концерти настапија Кајли Миног, Кети Пери и Алиша Кис. Во април 2002 година, Бил Клинтон одржал говор на Ишгл.
2 Жариште на пандемијата COVID-19
Ишгл бил идентификуван како главно жариште на пандемијата COVID-19 во Европа. Шестотини заразени во Австрија и до 1.200 заразени во Германија и нордиските земји биле идентификувани наназад до ски-центарот, почнувајќи од Исланд на 1 март 2020 година, а преносите се случиле од крајот на февруари 2020 година. Значителен дел од случаите понатаму биле проследени до апре-ски ''барот Кицлох'' во одморалиштето, каде што споделувањето на свирчиња најверојатно било каналот на зараза. Дури и кога здравствените власти во другите земји почнале да издаваат предупредувања против патување во Ишгл, одморалиштето останало отворено, при што тиролските власти ги минимизирале ризиците. Барот на крајот бил затворен на 10 март и целиот град бил во карантин од 13 март до 22 април 2020 година.
Од 1600 жители на Ишгл, две лица починале. Деветмина биле лечени во болница, еден на одделение за интензивна нега. Во април 2020 година антитела се пронајдени кај 51,4% од населението, во ноември 2020 година сè уште имало кај 45,4%.
3 Галерија
Црква „Св. Никола Горни“ - Ротино

Св. Никола Горни или Св. Никола Зимен — црква во битолското село Ротино. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен високо на Пелистер, јужно од селото. Изградена е врз старо црквиште.
1 Поврзано
* Црква „Св. Никола Долни“ — главната црква во Ротино посветена на истиот светец
* Кукуречанска парохија
* Битолско архијерејско намесништво
Црква „Св. Атанасиј“ - Габалавци

Св. Атанасиј Велики (или Св. Атанас) — црква во битолското село Габалавци, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, изграден во 1890 г. врз темелите на постара црква. Обновувана е во 1926 и во 1980 година. Внатре има икони од 1872 г., дело на крушевскиот мајстор Коста Анастасов.
1 Поврзано
* Трета ресенска парохија
* Ресенско архијерејско намесништво
Стар мост (Бучин)

Стар мост — камен лачен мост кој ја премостува Црна Река во непосредна близина на селото Бучин.
Мостот е оставен да пропаѓа на забот на времето, иако е прогласен за културно наследство на Македонија.
1 Историја
Во римско време на реката Црна е изграден овој мост. Се претпоставува дека тука некојпат поминувал Вија Егнација. Денес, веднаш до Стариот мост се наоѓа новоизграден современ мост.
2 Архитектура
Мостот е лачен и изграден од камен.
3 Галерија
Црква „Св. Никола Долни“ - Ротино

Св. Никола Долни (или Св. Талалеј) — главна црква во битолското село Ротино, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА
Црквата се наоѓа на сретселото. Изградена е во 1870 г. врз темелите на старо црквиште. Нејзината изградба ја потпомогнал влашкиот род Пиниковци, преселници од Магарево. За време на Првата светска војна на ова подрачје се воделе жестоки битки и црквата тешко пострадала. По војната таа е обновена и преосветена. Внатрешноста на храмот е живописана од мајсторот Златко Лечковски, родум од Ротино.
Храмот е мала трикорабна градба со полукружен средиштен свод и полукружна апсида на исток, со шест лажни столба кои образуваат слепи ниши. Иконостасот датира од повоената возобнова. Од стариот црковен инвентар е зачувана само една икона. Во дворот на црквата пред влезот е изградена нова камбанарија.
1 Поврзано
* Црква „Св. Никола Горни“ — друга црква во Ротино посветена на истиот светец
* Кукуречанска парохија
* Битолско архијерејско намесништво
Занесеноста на Лол В. Стајн

„Занесеноста на Лол В. Стеин“ (француски: ''Le Ravissement de Lol V. Stein'') — роман на француската писателка Маргерит Дирас од 1964 година.
1 ОСврт кон делото
Во својот текст „Црниот блок“, Дирас пишува дека „Занесеноста на Лол В. Стеин“ е посебна книга, која врши поделба на одделните читатели-творци кои ја прифатиле лудоста. Исто така, таа наведува дека сите женски ликови во нејзините романи произлегуваат од Лол В. Стеин. Понатаму, во текстот „Сината боја на ешарпата“, таа објаснува дека ликот на Лол В. Стеин останува непознат и за неа — определени гестови и смелости на Лол во текот на забавата која ја приредува таа.
Црква „Св. Димитриј“ - Бучин

Свети Димитриј — помала селска црква во крушевското село Бучин, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа надвор од селото и до нејзе се стигнува преку земјен пат, кој започнува од селото во насока кон археолошкото наоѓалиште Кале.
2 Историја
Црквата е возобновена во поново време. Се претпоставува дека црквата постоела и претходно, бидејќи од нејзе постојат царски двери од век.
3 Галерија
4 Поврзано
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
* Бучинска парохија
* Бучин
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Трново

Успение на Пресвета Богородица (или Св. Богородица) — црква во битолското село Трново, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен во источниот дел на селото. Според еден извор, изградена е во 1837, а според друг во 1854 година. За време на Првата светска војна на подрачјето се воделе жестоки битки и црквата била уништена. Вредниот иконостас е демонтиран од бугарски војници со намера да го однесат во Бугарија. Сепак, нивната намера не успеала и тој е подоцна откриен и пренесен во храмот „Св. Богородица“ во Битола.
Во 1926/1928 г. мештаните започнале со обнова на црквата со средства од воена оштета и доброволни прилози од Битолско. Обновата е завршена во 1934 г.. Новиот иконостас е изработен од мијачкиот мајстор Нестор Алексиев Мирчевски од Гари со своите синови, а во 1962 година доградена и камбанаријата како подарок од Џон Спиро, битолски иселеник во САД.
Во црковниот двор се одржуваат средби на иселеници од Егејска Македонија и на оние во прекуоканските земји и Европа.
1 Слики
2 Поврзано
* Кукуречанска парохија
* Битолско архијерејско намесништво
Кирил Петков

Кирил Петков ( во ) — бугарски политичар, економист и стопанственик. Тој е Премиер на Бугарија од 13 декември 2021 година. Заедно со Асен Василев ја предводил „Продолжуваме со промената“ (ПП), нова политичка формација во Бугарија која освои најмногу гласови на парламентарните избори во ноември 2021 година. Пред да стане премиер, од мај до септември 2021 година Петков е министер за економија во првата техничка влада на Стефан Јанев.
1 Рани години и образование
Петков е роден во 1980 година во Пловдив, но израснал во Софија, каде неговите родители работеле како учители. Неговите родители емигрирале во Канада во 1994 година. Подоцна и тој се преселил кај нив и живеел со нив во Ванкувер.
Во Ванкувер, Петков дипломирал финансии на Универзитетот на Британска Колумбија. Потоа студирал на Харвард, каде се стекнал со магистратура по бизнис-администрација. Петков бил рангиран меѓу првите 10 % од неговата група. Еден од неговите предавачи бил Мајкл Портер, кај кого Петков специјализирал за развој на кластер-стратегии.
2 Кариера
Петков работел за канадската компанија за храна Мекејн фудс како менаџер за корпоративен развој. Од 2007 година Петков развива проекти од областа на иновациите со висока додадена вредност. Неговата компанија Провиотик поседува неколку американски патенти во областа на биотехнологијата.
Петков е еден од основачите на Центарот за економски стратегии и конкурентност на Универзитетот „Св. Климент Охридски“ во Софија, кој е поврзан со Харвард. Во Центарот предава курсеви за економски развој и микроекономија на конкурентност.
3 Во политиката
Од 12 мај до 16 септември 2021 година Петков е министер за економија во првата преодна влада на Стефан Јанев.
На 19 септември 2021 година Петко и Асен Василев го објавиле политичкиот проект „Продолжуваме со промената“. Во рамките на истиот, Петков бил кандидат за пратеник и учествувал на парламентарните избори на 14 ноември 2021 година како носител на листите на коалицијата „Продолжуваме со промената“ во два реони. Петков е избран за пратеник во 47. народно собрание на Република Бугарија.
На 13 декември 2021 година Петков е избран за премиер на Република Бугарија. Владата на Кирил Петков паѓа на 22 јуни 2022 година по успешното гласање за недоверба.
Црква „Св. Атанасиј“ - Болно

Св. Атанасиј или Св. Атанас — црква во ресенското село Болно, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Ресенското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Храмот е старата гробишна црква на селото и е се наоѓа на северниот крај на Болно. Изграден е во 1846 година по почетокот на Танзиматот. Обновен е во периодот меѓу двете светски војни, и повторно во 1988 година.
1 Галерија
2 Поврзано
* Трета ресенска парохија
* Ресенско архијерејско намесништво
* Црква „Св. Наум Охридски“
Госпоѓата министерка (филм од 1958)

„Госпоѓата министерка“ (српски: ''Госпођа министарка'') — српски и југословенски филм од 1958 година во режија на Жорж Шкргин. Главните улоги ги играат: Марица Поповиќ, Мија Алексиќ, Северин Бијелиќ, Дара Чалениќ, Милена Дапчевиќ, Бранко Ѓорѓевиќ и Јован Гец.
1 Синопсис
Откако станува министерка, Живка (ја игра Поповиќ) го менува дотогашниот начин на живот и се претвора во светска дама. Меѓутоа, нејзиниот раскош трае кратко, бидејќи мора да поднесе оставка поради скандалот што го предизвикува нејзиниот маж. На крајот од филмот, таа очајна гледа во министерскиот пајтон кој заминува на една страна, а таа се враќа на друга — во стариот живот.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бучин

Свети Ѓорѓи — манастирска црква на Бучинскиот манастир во крушевското село Бучин, Македонија.
Црквата е сместена северозападно од селото Бучин, помеѓу двата железнички тунела на неактивната линија Бакарно Гумно-Сопотница, до која води земјен пат.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во месноста Манастириште, сместена 2 километри северозападно од селото, на една падина. Покрај манастирот се наоѓала чешмата Јанкоец.
2 Историја
Податоците од мештаните говорат дека црквата била подигната кон крајот на век, но трипати била палена од турскиот аскер. Иако била исто толку пати обновувана, последниот изгорела до темел и останала така. Дури во 1980-тите години на иницијатива на дедо Јонче Мишески била обновена црквата на изгорените темели, обраснати со трева и капини.
3 Галерија
4 Поврзано
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
* Бучинска парохија
* Бучин
Бучински манастир

Бучински манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, во близина на селото Бучин.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во месноста Манастириште, сместен 2 километри северозападно од селото, на една падина. Покрај манастирот се наоѓала чешмата Јанкоец. До него може да се дојде по земјен пат, кој е во добра состојба.
2 Историја
Сеќавањата на мештаните се дека манастирот првично бил подигнат кон крајот на век, но трипати бил пален од турскиот аскер и исто толку пати бил повторно обновуван. Последниот пат бил запален до темел.
Манастирот бил обновен на иницијатива на дедо Јонче Мишески врз изгорени темели, обраснати со трева и капини. Дедо Јонче на сон го видел местото каде порано имало манастир, а потоа во 1980-тите години ја иницирал повторната градба на манастирот, за кој собирал пари за изградба по околните села.
Во мај 2021 година дел од покривот на манастирската црква бил украден, а воедно биле искршени сите врати од конаците.
3 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма и помошни објекти.
3.1 Црква „Св. Ѓорѓи“
Црквата е единствениот храм во манастирот.
4 Галерија
Црква „Св. Атанасиј“ - Заполжани

Св. Атанасиј Велики — црква во прилепското село Заполжани, Општина Долнени, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен во северозападниот дел на селото. Претставува еднокорабна градба со полукружна апсида на источната страна, која однадвор е расчленета на три плитки ниши. Засводена е со полукружен свод, а на западната страна има галерија на кат. Изградена е во 1872 година, а во 1928 година е обновена. Стои на местото на некогашна грчка црква.
1 Поврзано
* Ропотовска парохија
* Прилепско архијерејско намесништво
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Бучин

Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во крушевското село Бучин, Македонија.
Црквата се наоѓа на самото сретсело, во непосредна близина на основното училиште. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата е сместена во Горно Маало на селото Бучин.
2 Историја
Црквата е подигната кон крајот на век.
3 Архитектура
Црквата поседува живопис и иконостас, на кои во 1876 година имаат работено крушевските мајстори Анастас Зограф и Никола Михајлов.
3.1 Фрескоживопис
Никола Михајлов има работено на ѕидното сликарство на претставите Раѓање на Богородица (во патронската ниша на западната фасада) и на Исус Христос (над јужниот влез). Според теренските истражувања на Ј. Тричковска, доминантното учество на Никола во оваа црква е во живописувањето на олтарскиот простор, каде што во конхата на жртвеникот е реализирано мошне невообичаено решение со сместувањето на Тајната вечера покрај Погребението Христово. Во останатиот дел од храмот, рамноправно учествувал и неговиот соработник, што може да се заклучи од натписот сочуван над влезната врата.
4 Галерија
5 Поврзано
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
* Бучинска парохија
* Бучин
Синхрона орбита

Синхрона орбита или усогласена орбита — орбита во која орбиталниот период на телото кое кружи (обично сателит) е еднаков на просечниот вртежен период на телото околу кое се кружи (обично планета), а исто имаат иста насока на вртење и кружење.
1 Поедноставено значење
Синхрона орбита е орбита во која едно тело (на пример, вештачки сателит или месечина) обиколува друго примарно тело (планета) за исто време кое му е потребно на примарното тело да направи едно свртување околу својата оска.
2 Својства
Ако еден сателит е во синхрона орбита која е и екваторијална и кружна ќе изгледа како да е неподвижен над точка на екваторот на планетата околу која кружи. Синхроните сателити кои кружат околу Земјата се вика дека имаат геостационарна орбита. Меѓутоа, синхроната орбита не мора да биде екваторска; ниту кружна. Телото во неекваторска синхрона орбита ќе изгледа како да осцилира на север и југ над точка на екваторот на планетата, додека тело во елипсовидна орбита ќе изгледа како да осцилира кон исток и кон запад. Ако се гледа од телото околу кое се кружи, со комбинацијата на овие две движења се создава еден образец во форма на бројот 8 наречена аналема.
3 Номенклатура
Има многу специјализирани термини за синхрони орбити во зависност од телото околу кое се кружи. Синхроната орбита околу Земјата која е кружна и лежи во екваторската рамнина се нарекува геостационарна орбита. Во поопшт случај, кога орбитата е наклонета кон екваторот на Земјата или не е кружна, се нарекува геосинхрона орбита. Соодветните термини за синхрони орбити околу Марс се ареостационарни и ареосинхрони орбити.
4 Формула
За стационарна синхрона орбита:
:<math>R_{syn} = \sqrt[3]</math>: G = Гравитациска константа
: m<sub>2</sub> = Маса на небесното тело
: Т = вртежен период на телото
Со оваа формула се добива стационарната орбита на телото во однос на дадено тело.
Орбиталната брзина (брзината со која се движи сателитот низ вселената) се пресметува со множење на аголната брзина на сателитот со орбиталниот полупречник.
5 Примери
Астрономски пример е најголемата месечина на Плутон - Харон. Многу почесто, синхроните орбити се користат од вештачки сателити кои се користат за комуникација, како што се геостационарните сателити .
Природните сателити, кои можат да имаат синхрона орбита само преку синхроно вртење со нивното родителско тело, тоа секогаш е поврзано со синхроното вртење на сателитот. Ова е затоа што помалото тело побрзо достигнува синхроно вртење, и додека да постигне синхрона орбита, веќе долго време има заклучена синхроно вртење.
Орбита, Маса на телото (кг), Период на ѕвездено вртење, Голема полуоска (км), Висина
Геостационарна орбита (Земја), 5,97237×10 <sup>24</sup>, 0,99726968 г, 42,164 км (26.199 милји), 35,786 км (22.236 милји)
ареостационарна орбита (Марс), 6,4171×10 <sup>23</sup>, 88.642 с, 20,428 км (12.693 милји)
Стационарна орбита на Церера, 9,3835×10 <sup>20</sup>, 9,074170 ч, 1,192 км (741 милји), 722 км (449 милји)
Стационарна орбита на Плутон
6 Поврзано
* Субсинхрона орбита
* Суперсинхрона орбита
* Орбита на гробишта
* Синхроно вртење
* Синхрона орбита со Сонцето
* Список на орбити
7 Наводи
*
Уна (филм)

„Уна“ — југословенски филм од 1984 година. Филмот го режирал Милош Радивојевиќ, а сценариото го напишал Небојша Пајкиќ според истоимениот роман на Момо Капор.
1 Дејство
Филмот „Уна“ е приказна за љубовната врска меѓу студентката Уна Војводиќ (ја игра Савиќ) и професорот Мишел Бабиќ (го игра Шербеџија), кој е постар 24 години од неа.
Едно романтично интервју, наменето за читателите на студентскиот весник, го менува животот на студентката Уна и еден угледен професор. Таа е убава и интелигентна, но недорасната за комплицираните врски во кои западнала, а професорот е човек чии предавања за масовните медиуми најмногу се слушаат на факултетот, но неговите тези не наидуваат на одобрување во бирократските кругови на универзитетот. Продеканот на факултетот (го игра Краљ) успева да ја вклучи Уна во играта со професорот. Така, едно безопасно интервју се претвора во досие на животните, филозофските и идеолошките ставови на контроверзниот професор, а потоа во злонамерен извештај за неговиот живот, однесување, делување и движење...
2 Улоги
Глумец, Улога
Соња Савиќ, Уна
Раде Шербеџија, Професор Мишел Бабиќ
Милена Дравиќ, Жената на Мишел
Петар Краљ, Продеканот
Душан Јаниќијевиќ, Татко ѝ на Уна
Светислав Гонциќ, Горан
Миодраг Јаковљевиќ, Врана
Предраг Милинковиќ, сопственикот на книжарата
Драгољуб Војнов, Другарот Предраг Петровиќ
Црква „Св. Атанасиј“ - Нижеполе

Св. Атанасиј (Св. Атанас) — црква во битолското село Нижеполе, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Битолското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата се наоѓа северно од селото, под врвот Пелистер, оддалечена на 45 минути пешачење. Изградена е во XIX век. Има мал конак и простор за одмор, а таму има и чешма. Зачуван е оригиналниот иконостас.
1 Поврзано
* Кукуречанска парохија
* Битолско архијерејско намесништво
Црква „Св. Никола“ - Чепигово

Св. Никола — црква во прилепското село Чепигово, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Прилепското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен во западниот дел на селото. Изградена е во XIX век. Претставува мала еднокорабна градба со покукружна апсида и подоцна дограден трем на западната страна. За време на Првата светска војна храмот значително настрадал. Подоцна е возобновен.
1 Слики
2 Поврзано
* Тополчанска парохија
* Прилепско архијерејско намесништво
Црква „Св. Атанасиј“ - Годивле

Свети Атанасиј (или Свети Атанас) — главна селска црква во прилепското село Годивле, Македонија.
Црквата се наоѓа на самиот влез во селото Годивле, во близина на основното училиште. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата е сместена над селото Годивле.
2 Историја
Црквата била подигната и осветена во 1860 година од страна на митрополитот Венедикт Византиски. Претходно на тоа место имало рушевини од стар храм.
3 Архитектура
Претставува еднокорабна градба со полукружен свод и полукружна апсида со пет слепи ниши однадвор.
Во олтарот како чесна трапеза служи римски архитектонски елемент, а во дворот има дел од мермерен столб и фрагменти од други архитектонски елементи.
3.1 Фрескоживопис
Целосно е живописана во 1883 година од браќата Коста, Вангел и Никола Анастасови од Крушево. Фреските се оштетени.
4 Галерија
5 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Втора кривогаштанска парохија
* Годивле
Црква „Св. Атанасиј“ - Стругово

Св. Атанасиј — црква во демирхисарското село Стругово, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво во Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм сместен на северниот крај на селото. Изградена е и живописана на крајот од XIX век од крушевски мајстори. Претставува трикорабна базилика покриена со дрвен свод во средишниот кораб. Подоцна западниот ѕид е урнат и храмот е продолжен. На запад му е прилепена куловидна камбанарија, а над дводот е изградена мала купола на осумстран барабан. Ѕидана е од кршен камен, а венецот, аглите и вратите се од делкан бигор. Покривот е на две води со ќерамиди, а куполата е покриена со лим. Фасадите се фугирани.
1 Поврзано
* Демирхисарска парохија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
Црква „Св. Никола“ - Крушеани

Свети Никола — селска гробишна црква во прилепското село Крушеани, Македонија.
Црквата се наоѓа на влезот во селото Крушеани од насока на Обршани. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на 1 километар јужно од селото Крушеани, крај патот за Обршани (Р2335).
2 Историја
Изградена во периодот од 1970 до 1976 година врз темели на старо црквиште откриено во 1950-тите од антропологот Јован Трифуноски. Осветена е на 25 јули 1976 година од митрополитот Ангелариј Пелагониски, подоцна поглавар на МПЦ.
3 Архитектура
Во архитектонски поглед, храмот претставува еднокорабна засводена градба, со влезен трем и полукружна апсида кон исток. Има и придружна трпезарија во црковниот двор.
4 Галерија
5 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Втора кривогаштанска парохија
* Крушеани
Црква „Св. Атанасиј“ - Крушеани

Свети Атанасиј (или Свети Атанас) — главна селска црква во прилепското село Крушеани, Македонија.
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото Крушеани.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на самото сретсело во Крушеани.
2 Историја
Црквата била подигната и осветена во 1860 година. Според истражувањето на Јован Трифуноски, пак, црквата е подигната во 1877 година. Претходно на тоа место имало чаириште.
3 Архитектура
Претставува еднокорабна засводена градба, разделена напола со трем.
Од надворешната страна на црквата е вѕидана римска надгробна плоча со релјефна претстава на жена како стои меѓу два коњаника. Над релјефот има оштетен старогрчки натпис.
4 Галерија
5 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Втора кривогаштанска парохија
* Крушеани
Елена Трајковска

Елена Трајковска — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
1 Филмографија
Трајковска ги остварила филмските улоги:
Година, Филм, Улога
1991, До, ре, ми ТВ-серија, Девојчето
2005, Спомени од утре ТВ-филм, Лаурие
2006, Тајната книга ТВ-филм, Пејачка
2014, Среќна Нова 1903 ТВ-филм, Пејачка
2014-2017, Македонски приказни ТВ-серија
2016, Болка на Душата ТВ-серија, Пејачка во кафеана
2017, Евгеничарите ТВ-филм, Жената од Кадастро
2018, Година на мајмунот ТВ-филм, Ана Илиева
2018, Ругање со Христос ТВ-филм
2020-2021, Македонски народни приказни ТВ-серија
2024, Македонски стари приказни ТВ-серија
2026, Враќање во иднината ТВ-серија
Хикелово правило

Покрај бензенот (C6H6) и голем број други соединенија се викаат ароматични.
Едно соеднинение за да е ароматично треба да го исполнува Хикеловото правило кое гласи:
Соединенијата се ароматични ако молекулата е циклична и планарна и ако содржи 4n+2 електрони, кои можат да градат π-врски (т.н. π-електрони) каде што n e некој природен број т.е. 1, 2, 3, 4...
Црква „Св. Атанасиј“ - Смолево

Свети Атанасиј — главна манастирска црква на Смолевскиот манастир во битолското историско село Смолево, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа јужно од градот Битола, крај познатата мотокрос-патека. Таа е единствената зачувана градба од поранешното село, сместено меѓу Лавци и Буково на планината Баба.
2 Историја
Храмот бил подигнат на 11 октомври 1859 година од страна на Калина Јосиф Скантели за време на пелагонискиот владика Венедикт. Црквата за време на Првата светска војна била целосно уништена.
Црквата била обновена откако бил затворен некогашниот воен полигон на ЈНА од страна на мештани од соседното село Лавци.
Според натписната плоча кај главниот влез, црквата била реосветена на 9 мај 2009 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Седумнаесетта приградска парохија
* Лавци
Горан Анастасовски

Горан Анастасовски (р. ) познат и како кралот на камерата, според лондонскиот „Дејли Мејл“. Тој е познат македонски и светски фотограф кој повеќе од 15 години фотографира неверојатни портрети на животни и луѓе. Активно се занимава со фотографија од 2006 година, главно фокусиран на природата и светот на дивите животни. Сликите на Анастасовски прикажуваат леопарди, лавови, тигри, жирафи во изненадувачки опуштени пози, а многу од нив споделуваат интимни моменти со своите придружници. Со своето фотографско мајсторство успеа да го пласира своето име на многу светски медиуми.
Портретите на дивиот свет од Зоолошката градина во Скопје, како и многу други одлични фотографии, беа објавени во „Нешнел џиографик“, „Дејли мејл“, „Ле Фигаро“, „Ројтерс“, „Најдобра фотографија на природата“, „Сандеј експрес“, „Форбс“, „Индипендент“, „Инсајдер“, „Телеграф“, „Боред панда“, „Њујорк Пост“, „Хафингтон Пост“, „Чајна Дејли“, Си-Ен-Ен, Би-Би-Си, „Дејли Стар“ и многу други.
1 Галерија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Врбоец

Успение на Пресвета Богородица — подигната селска црква во крушевското село Врбоец, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа веднаш над селото, околу 500 метри западно од селото.
2 Историја
Храмот е подигнат со намена да се обележи стариот манастир „Св. Богородица“, кој се наоѓал во месноста Манастириште, околу 1200 метри западно од селото. На месноста се познавале остатоци од ѕидови.
3 Галерија
4 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прва кривогаштанска парохија
* Врбоец
Военополев суд

Военополев суд ― вонреден воен суд при Министерството на војна на Бугарија за судење на припадниците на народно ослободителната војска на Македонија.
Судот постоел од септември 1941 година, па сè до капитулацијата на Бугарија во септември 1944 година. Дејствувал во рамките на Петтата бугарска армија, а седиштето му било во Скопје.
Воихна

Воихна (14 век) ― кесар, управник на Драма и на околните територии.
За управник бил назначен во 1348 година од царот Душан, со кого бил роднински поврзан. По смртта на Душан се осамостоил. Неговата ќерка Ефимија била мажена за господарот на Сер, Јован Углеша. Последен пат се споменува во 1360 година.
1 Поврзано
* Стефан Душан
* Јован Углеша
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Врбоец

Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во крушевското село Врбоец, Македонија.
Црквата се наоѓа во самото село. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата е сместена во средишниот дел на селото.
2 Историја
Градбата на црквата започнала во 1966 година, а била завршена во 1977 година, кога била и осветена. Црквата била осветена од пелагонискиот епископ Ангелариј.
3 Архитектура
Црквата е еднокорабна градба, со полукружна апсида на источната страна.
4 Галерија
5 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прва кривогаштанска парохија
* Врбоец