procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Хирон (претпоставена месечина)

Хирон (грчки: ''Χείρων'') е име дадено на претпоставена месечина на Сатурн, за која Херман Голдшмит тврдел дека ја видел во 1861 година. Потоа се утврдило дека таква месечина не постои.
Херман Голдшмит, во април 1861 година, го објавил откривањето на деветтата месечина на Сатурн, која орбитирала помеѓу Титан и Хиперион. Откритието на Голдшмит не било потврдено, а Хирон не бил виден повеќе.
Во 1898 година, Вилијам Хенри Пикеринг ја открил Феба, која се смета за деветта месечина на Сатурн. Во 1905 година, Пикеринг верувал дека открил уште една месечина на Сатурн, која, како што објави, орбитирала околу планетата помеѓу Титан и Хиперион. Оваа млада месечина ја нарекол Темида. Темида, исто како и Хирон, не била повеќе видена.
Тело, сега класифицирано како кентаур, кое било откриено во 1977 година, се вика 2060 Хирон .
1 Поврзано
* Список на претпоставени тела во Сончевиот Систем
Ијирак (месечина)

Ијирак или Сатурн XXII (22), е мал напредна неправилна месечина на Сатурн. Откриен бил во 2000 година од тимот на Брет Гледман, Џон Џ. Кавеларс ''и др.'', и му била дадена привремената ознака . Името го добил во 2003 година по ијирак, суштество во Инуитската митологија.
Ијирак кружи околу Сатурн на просечно растојание од 11,1 гигаметри за 451 ден, со орбита многу слична на таа на Кивиук. Се верува дека Ијирак е во Козаиева резонанца: неговата орбита циклично го намалува наклонот додека ја зголемува занесеноста и обратно. Орбиталниот аргумент на перицентарот осцилира на околу 90° со амплитуда од 60°.
1 Физички одлики
Иако Ијирак е член на Инуитската група на нерегуларни сателити, неодамна било забележано дека е изразито поцрвен од Палијак, Сијарнак и Кивиук. Неговата спектрална косина (мерка за рефлексија на телото во функција на брановата должина) е двојно пострмна од таа на другите сателити од Инуитска група (20% на 100 nm), што е карактеристично за црвени заднептунски тела како Седна, но ги нема кај неправилните сателити. Исто така, во спектарот на Ијирак нема слаба апсорпција од приближно 0,7 μm (а е пронајдена кај другите три тела) што најверојатно се должи на водена хидратација.
2 Име
Ијирак го добил името во 2003 година по ''Ијирак'', суштество од Инуитската митологија.
Кавелаарс, астроном од Мекмастер Универзитетот, го предложил имево со цел да се престане со именувањето на астрономските тела по ликови од грчко-римската митологија и карактери од ренесансните дела. Поминал неколку месеци во обид да најде имиња кои би биле и мултикултурни и канадски, но не успеал да најде ништо соодветно. Во март 2001 година, додека им читал приказна за Инуитите на своите деца, конечно го нашол тоа што го барал. ''Ијирак'' играл криенка, а истото го правеле и овие мали месечини на Сатурн: тешко е да се најдат и се ладни како канадскиот арктик (во тимот на откривачи имало канаѓани, норвежани и исланѓани). Кавелаарс стапил во контакт со авторот на приказната, Мајкл Кусугак, за да добие негова согласност, а тој, исто така, ги предложил имињата за Кивиук и 90377 Седна.
2011 QF99

— мала планета од надворешниот Сончев Систем и првиот забележан Урански тројанец. Измерено е дека има пречник од 60 km, и претпоставено албедо од 0,05. Првпат е забележано на 29 август 2011 година за време на изведувањето на дабокиот преглед на Заднептунците со помош на Канадско-Француско-Хавајскиот телескоп, но препознавањето на телото како Урански тројанец не се случило сè до 2013 година.
привремено е во орбита околу Урановата Лангранжова точка (водејќи го Уран). Ќе продолжи да либрира околу во следните 70.000 years и ќе остане во Урановата соорбитала во седните три милиони години. Според веќе изнесеното е привремен Уранов тројанец, Кентаур зафатен од планетата пред долг временски период.
За Урановите тројанци е очекувано да се нестабилни и се верува дека ниту еден од нив не би бил создаден од првилчниот материјал. Симулација довела до закчучок дека во кој и да е даден период, 0,4% од Кентаурите во расеаното население во растојание од 34 ае ќе бидат Уранови соорбиталци, од тие околу 64% (0,256% од сите Кентаури) ќе имаат потковичеста орбита, 10% (0,04%) ќе бидат квазимесечини, а 26% (0,104%) ќе бидат тројанци (подеднакво распределени меѓу групите во и ). Втор Урански тројанец, , бил објавен во 2017 година.
Темида (претпоставена месечина)

На 28 април 1905 г., Вилијам Пикеринг, кој седум години пред тоа ја открил Феба, го објавил откривањето на десеттиот сателит на Сатурн, и веднаш го нарекол Темида. Фотографските плочки на кои наводно се појавил, тринаесет на број, биле од периодот меѓу 17 април и 8 јули 1904 година. Сепак, ниту еден друг астроном никогаш не го потврдил постоењето на Темида.
Пикеринг се обидел да пресмета орбита, која покажала прилично висока наклонетост (39,1° кон еклиптиката), прилично голема ексцентричност (0,23) и голема полуоска (1.457.000 км) нешто помалку од онаа на Хиперион. Периодот наводно бил 20,85 дена, со напредно движење.
Пикеринг го проценил пречникот на 61 км, но бидејќи ѝ дал приближен пречник колку и на Феба (сметал дека таа има пречник 68 км), тој очигледно го преценил албедото; ако денес е познато дека Феба има пречник од 213 км, тогаш Темида би требало да има пречник од 200 километри.
Било чудно што, во април 1861 година, и Херман Голдшмит верувал дека открил нов сателит на Сатурн помеѓу Титан и Хиперион, кој го нарекол Хирон. Хирон исто така не постои (но, името било искористело многу подоцна за да се именува кометата / астероидот 2060 Хирон).
Пикеринг добил Лаландова Награда од Француската Академија на Науките во 1906 година за неговото „откривање на деветтиот и десеттиот сателит на Сатурн“.
Десеттиот (вистински) откриен сателит на Сатурн (по редослед на откривање) бил Јанус, кој бил откриен во 1966 година и потврден во 1980 година. Неговата орбита е далеку од наводната орбита на Темида.
Има и астероид наречен 24 Темида .
1 Темида во научната фантастика
* Филип Латам (под псевдонимот Роберт Ричардсон), во неговиот роман „Исчезнатите луѓе на Сатурн“, во воведот пишува дека Темида се судрила со Титан, „со што се ослободил од малата досадна планета еднаш засекогаш“.
* Научно фантастичниот роман „''Титан“'' од Џон Варли се однесува на експедиција на Сатурн. Додека се приближуваат до планетата и се подготвуваат да влезат во орбитата, астрономот во вселенскиот брод открива нова месечина. Се верувало дека повторно ја откриле изгубената месечина на Пикеринг, па ја именувале како Темида.
* Во романот „Шредингерова мачка“ од Роберт Антон Вилсон честопати се споменува Пикеринговата Месечина како сателит што се кружи на „погрешен начин“ (т.е. назадно) околу своето примарно тело.
* Нелсон Бонд, во неговиот научно фантастичен расказ од 1943 година „Патешествието на Ланселот Бигс“, раскажува дека Темида од време на време исчезнува кога се задскрива зад својата месечина, невидливо тело со „чудни својства да може да ги искривува светлосните бранови околу себе“.
2 Наводи
**********
3 Поврзано
* Список на претпоставени астрономски тела
Црква „Св. Димитриј“ - Смиланци

Свети Димитриј — главна селска црква во селото Смиланци.
1 Местоположба
Црквата е сместена во јужниот дел од селото, на десната страна од Смиланска Река.
2 Историја
Нема точни податоци за тоа кога црквата започнала да се гради, кога била изградена, како и кога и од кој архијереј била осветена. Сепак, се претпоставува дека изградбата и осветувањето биле по 1920 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Во средишниот дел на апсидата има ниша во којашто е впишан крст. Главниот влез се наоѓа на западната страна и над него има крст и празна ниша, а црквата има и спореден влез на северната страна. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со лимен кров. Автор на иконите во црквата е познатиот зограф Гаврил Атанасов, а тие се сметаат за едни од неговите најдобри дела.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, трпезарија, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата претставува примитивна дрвена конструкција во облик на пресечен конус којашто е покриена со пирамидален кров од ќерамиди.
4 Галерија
5 Поврзано
* Смиланци
* Радовишко архијерејско намесништво
* Подарешка парохија
Славиша Кајевски

Славиша Кајевски (Скопје, — , ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
1 Животопис
Кајевски дипломирал во 2005 година на Факултетот за драмски уметности при Скопскиот универзитет, на отсекот за глумечка игра во класата на професорот Владимир Милчин. Од 2010 година, тој работел во Македонскиот народен театар во Скопје.
2 Филмографија
Година, Филм, Улога
2005, Обични луѓе ТВ-серија, Аце
2005, Бал-кан-кан ТВ-филм, Момчето со маска
2006, Караула ТВ-филм, Војник
2006, Пусто турско ТВ-филм, Комита 3
2007, Превртено ТВ-филм, Павел
2007, Стапица ТВ-филм, Јане
2010, Некои други приказни ТВ-филм, Јане
2011, Ова не е американски филм ТВ-филм, Малечок
2012, Скопје ремикс ТВ-филм, гласот
2013-2014, Тврдокорни ТВ-серија, Петар Поп Арсов
2015, Последниот Македонец ТВ-филм, Павел Киров
2016, Црвената соба ТВ-филм, Рики
2017, Инсајдер ТВ-серија, Полицаец
2018, Еј ТВ-филм, Сурла
2020, Бааги 3 ТВ-филм, Андре
2020, Хомо ТВ-филм, Фантомски
3 Поврзано
* Македонски народен театар
1862 Аполон

1862 Аполон е каменест астероид, со пречник од околу 1,5 километар, класифициран како близуземско тело (БЗТ). Бил откриен од германскиот астроном Карл Рајнмут во опсерваторијата Хајделберг на 24 април 1932 година, но го изгубиле и не бил пронајден до 1973 година.
Тој е истоимен и прв признат член на Аполонските астероиди, подгрупа на БЗТ кои се земјопресекувачи, односно ја преминуваат Земјината орбита кога се гледаат нормално со еклиптичката рамнина (преминувањето орбита е поопшт термин од фактичкото пресекување). Исто така, бидејќи орбитата на Аполон е многу ексцентрична, таа ги преминува орбитите на Венера и Марс и затоа се нарекува и венеропресекувач и марсопресекувач.
Иако Аполон бил прв откриен Аполонски астероид, неговиот официјален IAU-број (1862) е поголем од бројот на некои други аполонски астероиди, како на пример 1566 Икар, поради фактот што бил изгубен астероид повеќе од 40 години, а другите тела во меѓувреме биле нумерирани. Анализата на неговата ротација понудила опсервациски доказ за ЈОРП ефектот.
Името го добил по грчкиот бог Аполон. Тој е бог на Сонцето, дете на Зевс и Лето, по што се именувани малите планети 5731 Зевс и 68 Лето.
1 Сателит
На 4 ноември 2005 година, било објавено дека со радарските набљудувања од опсерваторијата Аресибо во Порторико (вршени во периодот меѓу 29 октомври &#x2013; 2 ноември 2005 година) била откриена астероидна месечина, или сателит на Аполон. Објавено било во Расписката на Меѓународниот астрономски сојуз (IAUC) 8627. Сателитот има пречник од само 80 метри и кружи околу Аполон на растојание од само 3 километри. Од површината на Аполон, S/2005 (1862) 1 би имал аголен пречник од околу 2,0835 степени. Calculated from the formula <math>\delta</math> = (206265) ''d'' / ''D'' arcseconds. (see Angular diameter)
2 Потенцијално опасно тело
1862 Аполон е потенцијално опасен астероид бидејќи неговото минимално растојание на пресекот на орбитата (MOID) е под 0,05 AЕ а неговиот пречник е поголем од 150 метри. Аполоновото минимално растојание на пресекот на орбитата со Земјата е 0,0257 АЕ (3.840.000 км). Неговата орбита е добро одредена за следните неколку стотици години. На 17 мај 2075 година ќе помине на 0,0083 АЕ (1.240.000 км) од Венера.
3 Поврзано
* Изгубен астероид
Вилијам Хенри Пикеринг

Вилијам Хенри Пикеринг (15 февруари 1858 - 16 јануари 1938) бил американски астроном. Пикеринг конструирал и основал неколку опсерватории и астрономски станици, а меѓу попознатите е Флагстафската Опсерваторија од Персивал Лоуел. Тој предводел експедиции за затемнување на Сонцето и ги проучувал кратерите на Месечината и претпоставил дека промените во изгледот на кратерот Ератостен се должат на „месечевите инсекти“. Последните години од својот живот ги поминал во сопствената приватна опсерваторија на Јамајка.
1 Биографија
Вилијам Пикеринг е роден на 15 февруари 1858 година во Бостон, Масачусетс. Постар брат му бил Едвард Чарлс Пикеринг, кој три децении бил директор на Харвардската Опсерваторија.
Дипломирал на Технолошкиот Институт во Масачусетс во 1879 година, а потоа станал инструктор по физика од 1880 до 1887 година.
На 25-годишна возраст, во 1883 година, бил избран за член на Американската академија за уметностите и науките.
Во 1899 година, преку плочки направени во 1898 година ја открил деветтата месечина на Сатурн - Феба. Пикеринг во 1903 година го направил фотографскиот атлас на Месечината: „''Месечината : Резиме на постојното знаење за нашиот сателит“''.
Верувал дека ја открил десеттата сатурнова месечина во 1905 година преку плочки од 1904 година, и ја нарекол „Темида“. За ова откритие, во 1905 година, добил Лаландова Награда од Француската Академија на Науките. Подоцна се испоставило дека „Темида“ не постои.
Поддржувајќи го Џорџ Дарвин, Пикеринг во 1907 година изнел претпоставка дека Месечината порано била дел од Земјата и дека се отцепила од местото каде што сега се наоѓа Тихиот Океан. Тој, исто така, пред тоа да го направи Алфред Вегенер, предложил верзија на континентално придвижување во која порано Америка, Азија, Африка и Европа биле еден континент, кој се распаднал поради одвојувањето на Месечината.
Во 1908 година Пикеринг дал изјава дека може да се направат авиони, кога тие сè уште не биле измислени.
Во 1919 година, го предвидел постоењето и положбата на Планетата X врз основа на аномалиите во местоположбата на Уран и Нептун, но таквата планета не била пронајдена преку пребарување по фотографиите од Монт Вилсон Опсерваторијата. Подоцна во 1930, Клајд Томбо го открил Плутон, но сега е познато дека масата на Плутон е премала за да има значајни гравитациски ефекти врз Уран или Нептун, а аномалиите фактички и не постојат откако биле користени многу попрецизни вредности на планетарните маси при пресметување на орбитите. Кога била именувана планетата, тој нејзиниот симбол го толкувал како монограм кој се однесува на него и на Лоуел со фразата „Пикеринг-Лоуел“.
Пикеринг во 1921 година тврдел дека пронашол вегетација на Месечината.
Во 1923 година се пензионирал од Хардвард Универзитетот. Починал на 16 јануари 1938 година во Мандевил, Јамајка.
2 Награди
Пикеринг ја добил Лаландовата награда во 1905 година и Жил Јансеновата Награда во 1909 година. Астероидот 784 Пикерингиа и кратерите Пикеринг на Месечината и Пикеринг на Марс се заеднички именувани по него и неговиот брат Едвард Чарлс Пикеринг.
Дарко Мариновски

Дарко Мариновски ― редовен професор при Катедрата за композиција и инструменталниот оддел на ИУ Еуропа Прима - Скопје.
1 Животопис и кариера
Тој е роден во Скопје на 12 јуни 1974 година. Мариновски има завршено во основното и средно училиште „Илија Николовски - Луј“ (1982-1993). Тој ги започнал академските студии во 1994 година на ФМУ во Скопје во класата на професорот Борис Романов. Дипломирал во 1997 година и потоа веднаш продолжил на магистерски студии во класата на Јасминка Чакар, исто на ФМУ. Веднаш по дипломирањето се вработил како професор по пијано во „Илија Николовски - Луј“, каде што работел до 2008 година. Истата година, се префрлил односно вработил како доцент на ЕСРА (денес наречен Интернационален универзитет „Еуропа Прима“). Во 2009 година станал декан на Факултетот за применета музика. Во 2012 година бил назначен за вонреден професор, а од 2016 година се стекнал со звањето редовен професор.
1.1 Настапи
Мариновски има настапувано на концертот во црквата „Св. Софија“ во Охрид, по повод Форумот на цивилизациите. Во 2004, 2006, 2009 и 2010 година настапувал во Рим со Борис Трајанов по повод Денот на сесловенските просветители Св. Кирил и Методиј. По покана на амбасадорот Зоран Јолевски, во 2008 година, настапил на Концертот на Денот на благодарноста и Божиќ, во Вашингтон, Соединетите Држави. На овој концерт настапил и во изданието во 2011 година. По повод доделувањето на наградата „Уметникот на мирот“ на Борис Трајанов, Мариновски настапил со Трајанов во Салата на УНЕСКО во Париз во 2012 година. Дарко Мариновски имал уште еден настап во Париз, овој пат по повод Југоисточниот европски филмски фестивал (SЕЕ a Paris) во 2014 година. Во 2014 година имал уште еден меѓународен настап, во Њујорк, со нашиот познат тенор Зоран Сотиров. Потоа следеле низа на концерти низ Македонија и регионот, од кои позначајни се концертот на Фестивалот „Златна лира“ во 2016; концертите во Куманово и Штип во 2017 година; во Софија настапил со оперската пејачка Хелене Ангеловска, настап одржан во април 2018 година; настапот во Њујорк (септември 2018 година) во салонот „Klavierhouse“, со уметниците Љупчо Коскаров (труба) и Јасна Аврамовска (пијано). Во 2019 година, Мариновски настапил во Македонската филхармонија, со Јасна Аврамовска, по повод раѓањето на академик Ристо Аврамовски. Во октомври 2020 настапил повторно на „Златна лира“ со Јасна Аврамовска. Во 2021 година биле настапите во Куманово, во Домот на култура „Трајко Прокопиев“ со Јасна Аврамовска, и веднаш потоа во јули, истиот концерт, премиерно изведен во Софија на Фестивалот на искуствата, одржан во Музејот „Борис Христов“.
2 Награди и признанија
Тој бил добитник на следниве награди и признанија:
* Втора републичка награда за пијано - 1988
* Втора републичка награда за камерна музика - 1992
* Благодарница „Мајка Тереза“ - доделена од Катедралата „Св. Срце Исусово“
3 Поврзано
* Димитри Мариновски
* Борис Трајанов
* Македонска класична музика
* Весна Гиновска-Илковска
Дон Жуан (Брехт)

''Дон Жуан'' ― приспособување на германскиот драматург од дваесеттиот век Бертолт Брехт, на француската драма „''Дон Жуан“'' од Молиер од 17 век. Тоа било првата изведба на Берлинскиот ансамбл по неговото преселување во Театарот на Шифбауердам, во 1954 година.
1 Цитирани дела
* Вилет, Џон. 1959 година. ''The Theatre of Bertolt Brecht: A Study from Eight Aspects.'' Лондон: Methuen. .
Слонче

''Слонче'' (германски: ''Das Elefantenkalb'') ― рана надреалистичка прозна фарса во еден чин, напишана од германскиот модернистички драматург Бертолт Брехт. Таа првично ја правела претпоследната сцена од целокупната драма на Брехт, „''Човек е еднаков на човек“'', но до 1926 година Брехт ја одвоил во прилог на објавениот текст. Била изведена како дел од „''Човекот е еднаков на човекот''“ истата година. Таа е меѓучински облик на претстава во претстава и во подоцнежната нота Брехт предложува дека „да биде играна во фоајето“. Тој, исто така, го дал поднасловот „или докажливоста на која било и секоја расправа“.
1 Наводи
* Вилет, Џон. 1967 година. ''The Theatre of Bertolt Brecht: A Study from Eight Aspects.'' Трето издание. Лондон: Methuen. . стр. 28.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Мешеишта

Св. Петар и Павле — црква во охридското село Мешеишта, Општина Дебрца, претставник на Македонската преродба и главен храм на Мешеишката парохија. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, изграден во 1899 година. На јужната врата се напишани имињата на зографите: Димитар, Ефтимиј и Ѓорѓи од мијачкото село Гари. Внатре има икони од XVII, XVIII и XIX век. Резбите во храмот се дело на Јаким Тодоров, исто така од Гари.
1 Поврзано
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
Вестино семејство

Вестиното семејство е семејство на астероиди. Ова кратерско семејството се наоѓа во внатрешниот астероиден појас, во близина на истоименото и главно тело, 4 Веста. Тоа е едно од најголемите семејства на астероиди со повеќе од 15.000 познати членови и се состои од претежно светли астероиди од типот V, т.н. „вестоиди“
1 Одлики
Во вестини астероиди спаѓаат: 4 Веста, втор најмасивен астероид (просечен пречник од 530 km), и многу мали астероиди со пречник под 10 км. Најсветлите меѓу нив, 1929 Колаа и 2045 Пекинг, имаат апсолутна светлосна величина од 12,2, што би значело дека имаат полупречник од околу 7,5 km ако претпоставиме дека имаат високо албедо колку и 4 Веста.
Семејството потекнува од судар на астероидот 4 Веста, а џиновскиот кратер на нејзиниот јужен пол е најверојатно местото каде се случил сударот. Се смета дека од ова семејството потекнуваат ХЕД метеоритите.
Во вестиното семејство има и неколку астероиди од типот J (поврзани со типот V), за кои се смета дека потекнуваат од подлабоките слоеви на кората на Веста и се слични на диогенит метеоритите.
Со анализата на нивниот број со цел за хиерархиско групирање (од Запала во 1995) се утврдило дека има голема група на „главни“ членови на семејството, чии орбитални константи се приближни
, a<sub>''р''</sub>, e<sub>р</sub>, ''i<sub>р</sub>''
мин, 2.26 ае, 0,075, 5,6°
макс, 2.48 AЕ, 0,122, 7,9°
Ова ги дава приближните граници во кои се движи семејството. Во сегашната епоха, опсегот на оскулирачки орбитални елементи на овие главни членови е:
, ''а'', e, ''i''
мин, 2.26 ае, 0,035, 5,0°
макс, 2.48 AЕ, 0,162, 8,3°
Анализата на Запала од 1995 година биле пронајдени 235 главни членови. Преку пребарувањето на базата на податоци за 96944 мали планети во 2005 година било пронајдено 6051 тело (околу 6% од вкупниот број во базата) кои се наоѓаат во регионот на Вестиното семејство (според првата табела погоре).
2 Натрапници
Спектроскопските анализи покажале дека некои од најголемите вестоиди се всушност натрапници. Тие не се ниту од V ни од J тип во спектралната класа, но сосема случајно имаат слични орбитални елементи. Такви се: 306 Унитас, 442 Ајхсфелдија, 1697 Коскениеми, 1781 Ван Бизбрук, 2024 Меклафлин, 2029 Биноми, 2086 Њуел, 2346 Лилио и други. (Откриени биле по пребарувањето на ).
3 Наводи
* Запала, Винченцо ; Бенџоја, Филип; Челино, Алберто; Фаринела, Паоло ; и Фрошле, Клод; '''', Икар, том 116, број 2 (август 1995), страници 291–314
* Бас, Шелте Ј . и Бинзел, Ричард П .; ''Фаза II од спектроскопското истражување на астероидите во малиот главен појас'', Icarus Vo.. 158, стр. 106 (2002). .
* . Соодветни елементи за 96944 нумерирани помали планети.
Антигона (драма од Брехт)

„Антигона“, позната и како „Антигона од Софокле“, ― приспособување на германскиот драматург Бертолт Брехт за преводот на Софоклевата трагедија од Хелдерлин. За прв пат била изведена во Градскиот театар „Хур“ во Швајцарија во 1948 година, со втората сопруга на Брехт, Хелене Вајгел, во главната улога. Ова била прва режисерска соработка на Брехт со Каспар Неер.
]
1 Продукции
Ратан Тијам ја режирал претставата на мејтески јазик во 1986 година.
Продукцијата на „Антигона“ во Гриз од 1951 година покажала нов пролог напишан од Брехт во кој на сцената се појавуваат Антигона, Тирезијас и Креон, а Тиресијас дава експликација на претставата. Тој ја упатува публиката да ја анализира претставата и да набљудува како човештвото се крена против варварството.
2 Разлики од првичната „Антигона“
Претставата започнува со современа сцена од Втората светска војна во која две сестри откриваат дека нивниот брат, војник, се вратил од фронтот. Го хранат но испаѓа дека е дезертер и тој е тргнат од местото. Оваа прва сцена има за цел да ја повлече паралелата помеѓу смртта на Полиникес, што го означува првиот и драматично клучен настан во „''Антигона''“ на Софокле, со оној на дезертираниот војник во Втората светска војна.
Креон е игран како диктатор во нацистички стил, а глумечкиот состав во повеќето продукции носи современ или германски костим од Втората светска војна за да ја направи паралелата поочигледна.
3 Културни влијанија
*''Антигона од Софокле приспособена за сцената од преводот на Холдерлин од Брехт во 1948 година''. (1992), филм од Строб и Уије.
* „Антигона“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.
4 Наводи
**''Educational Theatre Journal'', кн. 24, бр. 1 (март., 1972), стр. 47–68
*''The Tulane Drama Review'', кн. 2, бр. 1 (ноември, 1957), стр. 39–45
Војвотката од Малфи (Брехт)

''Војвотката од Малфи'' ― театарско приспособување на германскиот драматург од XX век, Бертолт Брехт на англиската трагедија од седумнаесеттиот век од Џон Вебстер. Тој соработувал со Х. Р. Хејс и поетот В. Х. Оден. Напишана е за време на периодот на егзил на Брехт во Соединетите Држави. Премиерно била прикажан во Њујорк, во 1946 година.
Кориолан (Брехт)

''Кориолан'' ― недовршено приспособување на германски на модернистичкиот драмски писател Бертолт Брехт на англиската трагедија од 17 век од Вилијам Шекспир. Брехт го напишал некаде помеѓу 1951 и 1953 година. Ова приспособување го открива влијанието на Мао Це Тунг врз општествената мисла на Брехт, особено идејата за првостепени и второстепени противречности за кои Мао дискутирал во својот трактат „''За контрадикцијата''“. Брехт алудирал на овој текст и го дискутирал неговиот развој на изворното дело и неговите идеи за неговото поставување во есејот насловен „Студија на првата сцена на Шекспировиот ''Кориолан''“, кој е напишан во облик на дијалог со неговите соработници во театарското друштво Берлински ансанмбл. Претставата за прв пат ја поставил Хајнрих Кох во франкфуртскиот театар, каде што била отворена на 22 септември 1962 година. Подоцна била поставена од Берлинскиот ансамблот во септември 1964 година. Рут Бергхаус станала позната по нејзиното поставување на борбените сцени во оваа продукција. Драмата била објавена на англиски превод од Ралф Манхајм во томот девет од „''Собраните драми''“ на Брехт.
1 Цитирани дела
* Брехт, Бертолт. 1964 година. ''Brecht on Theatre: The Development of an Aesthetic''. Ур. и прев. Џон Вилет. Британско издание. Лондон: Methuen. . Издание во САД. Њујорк: Hill and Wang. .
* Манхајм, Ралф и Џон Вилет, уред. 1972 година. ''Collected Plays: Nine.'' Од Бертолт Брехт . Бертолт Брехт: Драми, поезија, прозни серии. Њујорк: Vintage ..
* Вилет, Џон. 1959 година. ''The Theatre of Bertolt Brecht: A Study from Eight Aspects.'' Лондон: Methuen. .
Судењето на Лукул

''Судењето на Лукул'' — кратка дидактичка радио драма на германскиот драматург Бертолт Брехт, напишана во стихови. Завршена била во 1940 година. Во него, големиот римски генерал Лукул се појавува по смртта пред судијата и поротата на подземјето, кои треба да одлучат дали тој треба да биде осуден на Адот или да биде примен во Елисиските Полиња. Поротата, која ги претставува пониските класи, му дозволува на Лукул да се јави, како што сведоци се прикажани на триумфалниот фриз. Сите докази се против Лукул, освен фактот дека тој ја вовел црешата во Европа, тагувал поради уништувањето на книгите и имал одлично кулинарско искуство.
Иако за прв пат била замислен како опера, текстот бил составен за музика од Паул Десау. Комунистичките власти го забраниле, предизвикувајќи Брехт да ги ревидира сцените и да го смени насловот во „''Осудата на Лукул''“. Ревидираната верзија на „''Осудата на Лукул''“ била премиерно прикажана во 1951 година.
1 Библиографија
* Калабро, Тони, ''Bertolt Brecht's Art of Dissemblance'', Longwood Academic, 1990 година.
Извештај од Хернбург

''Извештај од Хернбург'' ― драма изведена од младински хор која се состоела од десет песни, секоја со краток воведен коментар, напишана од германскиот драматург Бертолт Брехт, и два фрагменти од филм, дадени на концертна платформа во облик на репортажа. Музиката за продукцијата ја компонирал Паул Десау. Режирана била од Егон Монк во Германскиот театар во Берлин во август 1951 година. Слободниот германски младински хор го извел делото како дел од Светскиот фестивал на демократска младина; продукцијата била наградена со Национална награда, прва класа.
1 Цитирани дела
* Вилет, Џон. 1959 година. ''The Theatre of Bertolt Brecht: A Study from Eight Aspects.'' Лондон: Methuen. .
Турандот (Брехт)

''Турандот или Конгрес на варосувачите'' ― епска комедија на германскиот модернистички драматург Бертолт Брехт. Напишано е во текот на летото 1953 година во Буков и суштински ревидиран во светлината на краткиот период на проби во 1954 година, иако сè уште бил нецелосен во времето на смртта на Брехт во 1956 година и ја добил својата прва продукција дури неколку години подоцна. Премиерата била на 5 февруари 1969 година во Циришкиот театар, во продукција во режија на Бено Бесон и Хорст Загерт, со музика на Јехошуа Лакнер.
Приказната е благо заснована на драма комедија дел арте „''Турандот''“ (1762) на грофот Карло Гоци, чија продукција Брехт ја видел во Москва во 1932 година, во режија на Евгениј Вахтангов. Од 1930 година наваму, Брехт почнал да развива своја верзија, која станала дел од поширок комплекс на проекти кои ја истражуваат улогата на интелектуалците (или „Туис“, како што тој ги нарекува) во капиталистичкото општество. Протагонистот на Брехт е груб, нема чуден шарм на прикажувањето на Гоци и стремежот за благородништво во приспособувањето на Шилер (1801).
Претставата се состои од 27 поделени слики во 10 главни сцени. Заплетот е за тоа како да се објаснат високите цени на памукот, иако со огромна жетва. Наградата за најдобро објаснување е Турандот. Голема тема е злоупотребата на интелектуалните способности.
Претставата ја имала својата британска премиера во аматерска продукција во 1970 година и професионална продукција во Оксфордскиот театар во 1971 година.
Змејска бура (астрономија)

Змејската бура се наоѓа на јужната полутопка на Сатурн. Бурата може да има опсег од 3.200 километри или повеќе. Змејската бура е драматична џиновска бура што може да се спореди со електричните грмотевици на Земјата. Својата енергија ја стекнува во длабоките слоеви на атмосферата на Сатурн. Бурите произведуваат радиобранови кои се рефлектираат за време на неговиот излив на кратка статика што му помогнало на Касини да го открие.
Змејската бура (именувана во септември 2004 година поради својата необична форма) е голема, светла и сложена конвективна бура во јужната полутопка на Сатурн. Се смета дека е долговечна и периодично пламнува за да произведе драматични бели облаци кои потоа се спуштаат. Ова е слично на екстремните услови на Јупитер на местото на неговата Огромна Црвена Дамка, антициклонска бура која континуирано се забележува од 1830 година. Оваа бура е силен извор на радио емисии, кои научниците од Касини ги толкуваат како електрични настани како молња на Земјата.
Деновите на Комуната

''Деновите на Комуната'' ― драма на германскиот драматург од XX век Бертолт Брехт. Тоа го драматизира подемот и падот на Париската комуна во 1871 година. Претставата е приспособување на драмата „''Пораз''“ од 1937 година на норвешкиот поет и драматург Нордал Григ. Соработничката на Брехт, Маргарет Штефин ја превела драмата на германски во 1938 година, а Брехт почнал да работи на нејзиното приспособување во 1947 година. Постапката била поттикната од друга соработничка на Брехт, Рут Берлау, која го запознала Брехт со Григ во 1931 година.
Делото се откажува од поединечниот драмски јунак и се насочува на самата Париска комуна, насобран состав од луѓе. Сцените се менуваат помеѓу различните животи на луѓето, одат од аглите на Монмартр до Париското градскиот собрание. На овој совет, непријателите на Комуната, Тјер и Бизмарк, го инженерираат нејзиниот колапс.
Претставата дава поединости за настанот што се смета за првична пролетерска револуција и главен настан во социјалистичката револуција. Карл Маркс ја гледал Комуната - која остана единствениот обид за дефинитивно социјалистичка власт за време на неговиот живот - како вовед на бескласното комунистичко општество. Драмата на Брехт развива ленинистичка интерпретација на Комуната.
Тој е еден од главните извори за првиот чин на операта на Лујџи Ноно „''На големото сонце полно со љубов''“.
Била изведена на 100-годишнината од Париската комуна, во март 1971 година, во две изведби на Харвардскиот универзитетот и на Универзитетот Јеил под раководство на Леонард Лерман.
Верзија во режија на Зои Белоф, била изведена на улиците на Њујорк во текот на неколку месеци во 2012 година, а филмска верзија може да се види на нејзината мрежна страница.
Збунети години

„Збунети години“ — роман за деца на македонскиот писател Велко Неделковски, објавен во 1982 година.
1 Содржина
Романот се состои од 37 глави и во него се раскажува за случките на Борче, осмоодделенец кој постојано ги задева девојчињата во училиштето. Негова симпатија е Виолетка, девојче со плетенки, со црвени образи и со симпатична насмевка. Борче ѝ праќа љубовни писма на Виолетка со посредство на Димитар, нејзин соученик и скромен седмоодделенец. И Димитар е вљубен во неа и тој, всушност, ги пишува писмата во името на Борче. Различни според социјалната положба, физичкиот изглед, карактерот и сензибилитетот, овие две момчиња се трудат да ја освојат љубовта на Виолетка.
2 Изданија
* Во 2019 година, романот го објавила Редакцијата Либи при издавачката куќа Арс ламина - публикации, а во рамките на едицијата „Лектири“. Книгата е со димензии од 20 сантиметри има 168 страници, заедно со биографијата на авторот, речникот на помалку познати зборови и активностите за работа на час. Автор на илустрациите во книгата е Здравко Гиров. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски, Скопје и ја носи меѓународната изнака ISBN 978-608-259-184-1. Таа е испечатена во „Бранко Гапо — графичко производство“ во тираж од две илјади примероци.
Осудата на Лукул

''Осудата на Лукул'' (германски: ''Die Verurteilung des Lukullus'') ― опера од Паул Десау во либрето на германскиот драматург Бертолт Брехт.
Драмскиот текст на Брехт за операта е повеќе или помалку идентичен со оној на радиодрамата ''Судењето на Лукул'', напишана во 1938–99 година.
1 Историја на изведбата
Операта за првпат била изведена под насловот на второто во Берлинскатата државна опера на 17 март 1951 година, под диригентство на Херман Шерхен, со сценски дизајн на Каспар Неер. Таа била повлечена, ревидирана и вратена со сегашниот наслов на 12 октомври 1951 година.
Операта била емитувана на радио во превод на англиски јазик од Третата програма на BBC на 20 март 1953 година.
Во ноември 2021 година, Штутгартската државна опера поставила нова продукција на операта, во режија на Франциска Кронфот и Јулија Лвовски и поставена од музичко-театарскиот собирок „''Хауен и Штехен''“. Претставите биле под диригентство на специјалистот за современа музика Бернхард Контарски, а биле вклучени тенорот Герхард Зигел како Лукул и сопранот/мецосопранот Шерил Штудер како Тертулија.
2 Улоги
* Рибарката (контраалт)
* Сточарот (бас)
* Пекарот (тенор)
* Носачот на црешната (баритон)
* Кралот (бас)
* Наставникот (тенор)
* Мртвиот судија (бас)
* Куртизаната (мецосопран)
* Кралицата (сопран)
* Лас (тенор)
* Лукул (тенор)
* Тертулија (мецосопран)
3 Снимање
Снимена 1964 година, Лајпциг, Херберт Кегел
Весна Димитрова - Бобевски

Весна Димитрова-Бобевски (р. 2 мај 1966 година) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица која живее и работи во Велес.
1 Животопис
Весна Димитрова - Бобевски е родена на 2 мај 1966 година во Велес. Дипломирала на академијата за драмски уметности во Софија, Бугарија во класата на Александар Илиев. Вработена е во народниот театар „Јордан Х.К.- Џинот“ од 1990 година. Особено значајна е нејзината улога Поликсена во „Дом за птици “ за која добива специјална награда од публика на фестивалот за античка драма Стоби. Значителни успеси постигнува и во филмската област каде што со својот филм „Пресвета Богородице спаси не“ ја претставува Македонија на фестивали во Источна Европа и има освоено две меѓународни награди. Бобевски учествувала и на фестивали во Њујорк, Монтреал, Берлин, Канада, Куба, Мароко, Италија, Ерменија, Украина, Русија, Белорусија итн. Има гостувано и низ многу театри во Македонија како што се: Штипскиот, Прилепскиот и Струмичкиот театар.
Бобевски е основач на аматерската театарска трупа „Словото“ со која подготвува претстави за млади и има учествувано на повеќе фестивали во и надвор од Македонија.
2 Филмографија
Димитровска ги остварила филмските улоги:
Година, Филм, Улога
1994, Проколнати ТВ-филм, Даскалицата
1995, Заборавени ТВ-филм, Асистентката
1998, Денес, утре ТВ-филм, Службеничка
1998, На Балканот не се пие чај ТВ-филм
2000-2001, Во светот на бајките ТВ-серија
2002, Наше маало ТВ-серија, Елвира
2003, Последниот фалцер ТВ-филм, Дили
2005, Крчма на патот кон Европа ТВ-филм, Сара
2010, Жарче ТВ-филм, Маќеата
2011, Турни ме да Кинисам ТВ-серија, Кате
2011-2014, Македонски народни приказни ТВ-серија
2013, Старо купуем ТВ-филм
2013-2014, Тврдокорни ТВ-серија, Бабицата Благица
2014, Приказни од животот ТВ-серија, Ена
2015-2017, Македонски народни приказни ТВ-серија
2018, Заразената област Мара и Жарко ТВ-филм, Мајката и Игор
2019, Донка ТВ-филм
2025, Македонски стари приказни ТВ-серија
2026, Враќање во иднината ТВ-серија
3 Театарски фестивали
* Чувашка република во Чебоксар
* „Златен витез“ во градот Томск, западен Сибир
* „Радонеж“ во Москва, Русија
* „Магнификат“ во Минкс, Белорусија “Златна ракла“-Бугарија
* Cine Pobre Film Festival Prix Europa - Германија
* The world film festival - Канада
* WorldFest - Хјустон
* International Festival “Vidlunnya-2000” - Украина
* ATABAT- Мароко
* Festival di Viterbo - Италија
* Festival Teatro S'Arza-Сардинија - Италија
* „Golden Apricot” Yerevan International Film Festival - Ерменија
* Golden Rose - Швајцарија и други фестивали
4 Награди
* Две меѓунарони награди во Русија и Белорусија за филмот „Пресвета Богородице спаси не“
* Специјална награда од публиката за улогата Поликсена од „Дом за птици“ на Стоби во 2006 година.
* Деветоноемвриска награда од град Велес
Црква „Св. Богородица“ - Волино

Св. Богородица — црква во охридското село Волино, Општина Дебрца, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм сместен во југоисточниот дел на селото. Изградена е во 1900 г. Претставува еднокорабна градба со трансепт. Трите апсиди (од источна, јужната и северната стана) се петстрани. Иконите се изработени од зографите Крсте Николов Коловски и синот Рафаил Крстев Коловски од Лазарополе. Храмот е целосно живописан во 1942 г.
1 Поврзано
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
Црква „Св. Недела“ - Волино

Св. Недела — црква во охридското село Волино, Општина Дебрца. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Темелите на црквата се осветени на 18 септември 1994, а црквата е осветена на 17 јули 2005 година од страна на митрополитот Тимотеј Дебарско-кичевски. Изградена е со средства на мештаните и други дарители. Фреските се дело на Драган Ристески и М. Лечиќ.
Црковниот двор, кој се протега од двете страни на патот, е партерно уреден со патеки и фонтана.
1 Поврзано
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
Натструја

Натструја или прекумерна струја — ситуација кога поголема од предвидената електрична струја постои низ спроводникот, што доведува до прекумерно создавање на топлина и ризик од пожар или оштетување на опремата. Можните причини за прекумерна струја вклучуваат кратки споеви, прекумерно оптоварување, неправилен дизајн, дефект на лакот или дефект на заземјувањето. Осигурувачите, прекинувачите и ограничувачите на струјата најчесто се користат механизми за заштита од прекумерна струја (OCP) за контрола на ризиците. Прекинувачите и осигурувачите ги штитат струјните жици од оштетување предизвикано од прекумерна струја.
1 Поврзани стандарди
* IEC 60364 -4-43: Електрични инсталации на згради – Дел 4-43: Заштита за безбедност – Заштита од прекумерна струја
2 Поврзано
* Струјно ограничување
* Електрична безбедност
Рапешки манастир

Рапешки манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, во близина на селото Рапеш.
1 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат параклис, трпезарии и летниковец.
2 Настани
Слава на манастирот е благденот Петровден којшто се празнува на 12 јули, а кум на славата бил поранешниот градоначалник на Општина Новаци Лазар Котевски.
3 Галерија
Џамија (Алданци)

Џамија (Алданци) — главна и единствена џамија во селото Алданци, во Општина Крушево, Македонија.
1 Историја
Во селото најпрвин била подигната џамија во век, кога во селото живеело само албанско население. Подоцна оваа џамија била срушена. На нејзино место била подигната нова џамија.
Норовска Река

Норовска Река ​— река низ Пелагонија, Македонија, која тече низ селата Норово и Алданци.
1 Тек
Реката извира на источната падина на Бушева Планина, североисточно од Крушево. Поминува низ селата: Селце, Норово и Алданци.
Во горниот тек е позната како Селишна или Селечка Река. Под селото Алданци се влива во Крушевска Река.
2 Хидрографија
Вкупната должина на реката изнесува 15,32 км.
3 Поврзано
* Крушевска Река
Списоци на комети

Непериодичните комети се забележуваат само еднаш. Тие вообичаено имаат близу параболични орбити кои повторно нема да се вратат во близина на Сонцето за илијадници години, ако и некогаш.
Периодичните комети се со вообичано издолжени елиптични орбити, и вообичаено се во близина на Сонцето по неколку декади.
Официјалното именување на непериодичните комети започнува со буквата "C"; имињата на периодичните комети започнуваат со буквата "P" или број кој следи по буквата "P". Кометитие кои се загубени или исчезнале, имаат имиња со буквата "D". Кометите на кои не им е определена орбитата имааат имиња со буквата "X".
1 Списоци
* Список на комети по тип
* Список на комети посетени од вселенско летало
* Список на комети со неопределени орбити
* Список на големи комети
* Список на комети налик на Халеевата Комета
* Список на хиперболични комети
* Список на долгопериодични комети
* Список на близупараболични комети
* Список на нумерирани комети
* Список на периодични комети
2 Поврзано
* Списоци на астрономски тела
* Кометски берби
Црква „Св. Илија“ - Алданци

Свети Илија — главна селска црква во крушевското село Алданци, Македонија.
Црквата се наоѓа на спротивната страна од самото село, во непосредна близина на основното училиште. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата е сместена на западната страна од селото Алданци.
2 Историја
Црквата е подигната во 1934 година, како што пишува и на самата црква над главниот влез.
Според други извори, црквата постоела претходно бидејќи се споменува дека зографот Никола Михајлов изработил икони за иконостасот на црквата во 1869 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
* Прва крушевска парохија
* Алданци
Тимулин

Тимулин е нонапептид кој го создаваат две различни популации на епителни клетки во тимусот, прв пат опишан во 1977. За неговата биолошка активност неопходен е цинк. Неговата пептидна секвенца е H-Pyr-Ala-Lys-Ser-Gln-Gly-Gly-Ser-Asn-OH.
Се смета дека тимулинот е вклучен во диференцијација на T-клетките.
Елена Бугарска

Елена (околу 1310 — 1374) била бугарска благородничка и српска кралица а потоа и царица, сопруга на Стефан Душан (крал 1331 — 1346, цар 1346 — 1355) и мајка царот Урош (1355—1371).
Елена била ќерка на деспотот Страцимир и Кераца Петрица, родена околу 1310 године. Нејзиниот брат, Јован Александар (1331—1371), станал бугарски цар во 1331 године, после државниот удар во кој од власта биле отфрлени душановата тетка Ана Неда и нејзиниот син Иван Стефан (1330—1331). Тие биле поставени на власт во склоп на мировниот договор кој го склопиле Србија и Бугарија, после Битката кај Велбужд (1330), во која загинал бугарскиот цар Михајло III Шишман (1323—1330), таткото на Иван Стефан и мажот на Ана Неда. Истата година и Душан извршил државен удар и го отфрлил од власт својот татко, Стефан Дечански (1322—1331). Двајцата владетели склучиле договор со кој е потврден бракот со Душан, на Велигден, 19 април 1332 година, а односите помеѓу двете држави останале добри до крајот на владеењето на Душан. Денес се смета дека во бракот со Душан имала едно дете, синот Урош, додека некои автори сметаат дека имале и ќерка. По смртта на сопругот, царот Душан во 1355 година, Елена се закалуѓерила како монахиња Елисавета и со синот ја завршила изградбата на манастирот во Матејче кај Куманово.
Зграда на Секретаријатот (Чандигар)

Зградата на Секретаријатот ― зграда дизајнирана од Ле Корбизје, изградена во 1953 година, сместена во комплексот Капитол во Чандигар, кој се состои од три згради и три споменици: зградата на Секретаријатот, зградата на законодавното собрание и зградата на Високиот суд, споменикот „Отворена рака“, Геометрискиот рид и Кулата на сенки.
Во јули 2016 година, зградата и неколку други дела на Ле Корбизје биле впишани како светско наследство на УНЕСКО.
1 Галерија
2 Поврзано
* Список на места на светско наследство во Индија
Црква „Св. Петар и Павле“ - Врбјани

Св. Петар и Павле — црква во охридското село Врбјани, Општина Дебрца. Му припаѓа на Охридското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Храмот е сместен на 500 м источно од селото и изграден врз темелите на постара црква. Во апсидата се вградени бигорни камења од постариот храм, а наоколу има стари гробови. Во храмот има два натписа — едниот во три дена на северниот ѕид вели дека камен-темелникот е поставен на 1 април 1938 година, а вториот на западниот ѕид вели дека црквата живописана од дебарскиот зограф Јордан Доневски.
1 Поврзано
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
Ридски тврдини на Раџастан

Северозападната индиска држава Раџастан има над сто утврдувања на ридови и планински терен. Шест ридски тврдини во Раџастан, распространети низ државата Раџастан во северна Индија, кои се групирани како делови од целина и се прогласени за светско наследство на УНЕСКО . „Ридските тврдини во Раџастан“ првично биле доставени до УНЕСКО како целина од пет тврдини Рајпут во опсегот Аравали, и биле изградени и зајакнати помеѓу 5-тиот и 18-тиот век од нашата ера од неколку кралеви на Рајпут од различни кралства . Целината на УНЕСКО е зголемена на шест тврдини. Тие се состојат од:
# Читор Форт во Читоргар
# Тврдината Кумбалгар во Кумбалгарх
# Тврдината Рантамбор во Саваи Мадхопур
# Тврдината Гагрон во Џалавар
# Амер Форт во Џајпур
# Тврдината Џајсалмер во Џајсалмер
Некои од овие тврдини имаат одбранбен ѕид за утврдување до 20 км долги, сè уште се наоѓаат во урбани центри и сè уште имаат во употреба механизам за собирање вода.
1 Избор
Требаше да се избере целина за светско наследство на УНЕСКО за да се потенцира културата и архитектурата на тврдините Рајпут на врвот на ридот.
Државата членка на Раџастан презентираше преглед на процесот за избор на компоненти за серијата тврдини Хил и избраните критериуми. Поставените критериуми што резултираа во процесот на селекција ги следеа следните четири периметри: Тврдините беа приспособени на ''географијата на ридовите'', утврдувањата беа ''центри за''''моќ'', тие вклучуваа ''свети терени'' и тврдината беше дизајнирана со ''урбани''''населби.''
Рајпут се придржувал до архитектонски текстови кои категоризирале различни типологии на утврдувања врз основа на нивната географија. Најраните книжевни референци диференцираат четири типа тврдини; Тврдини на врвот на ридот, тврдини на вода, шумски тврдини и пустински тврдини. Оваа целина на локации на светско наследство е создадена исклучиво на тврдините на ридот во Раџастан. Ова ги исклучи од изборот многу тврдини исклучиво засновани на типологија, како што е тврдината Јунагарх, која е копнена тврдина. Понатаму беа исклучени тврдините кои не беа наменети за урбана населба . Мехрангарх, иако се наоѓал на врвот на ридот, бил утврдена цитадела за дворот на која и недостасувала урбана населба за цивилите.
Првичната листа ''Тврдини во Раџастан'' беше создадена врз основа на сите тврдини забележани од Археолошкиот институт на Индија . Од стотиците утврдувања, 54 тврдини беа дополнително испитани бидејќи споделуваа интегрални одлики на воената архитектура Раџпут. Државата-членка објасни како од овој првичен список, беше избрана помала група составена од 24 најзначајни тврдини на Раџастан, кои сите ги споделуваа клучните аспекти на утврдувањата Раџпут. Овој број набрзо влезе во потесниот избор на 13. Од оваа листа првично беа избрани пет тврдини, од кои сите се наоѓаа на опсегот Аравали и припаѓаа на различни кланови. Шестата тврдина, Џајсалмер подоцна беше додадена во серијата.
Бубачки и градски ѕверки

Бубачки и градски ѕверки — првиот и единствен објавен албум на македонската изведувачка Ена Веко. Издаден во 1991 година од Македонска Радио Телевизија и Радио Телевизија Скопје.
1 Список на песни
+Список на песни од ''Бубачки и градски ѕверки'', Бр., Име, Писател, Продуцент, Должина
1., „Царевата ќерка“, Тоше Поп-Симонов, Тоше Поп-Симонов, 5:01
2., „Во чија си (Прегратка)“, Тоше Поп-Симонов, Тоше Поп-Симонов, 3:01
3., „Земјани, луѓе“, Тоше Поп-Симонов, Тоше Поп-Симонов, 3:34
4., „До кога вака“, Тоше Поп-Симонов, Тоше Поп-Симонов, 4:34
5., „Келнерот“, Тоше Поп-Симонов, Тоше Поп-Симонов, 4:35
6., „Мачо мен“, Тоше Поп-Симонов, Тоше Поп-Симонов, 3:43
7., „Љубомора“, Тоше Поп-Симонов, Дамир Имери, 3:33
8., „Не приоѓај ми“, Тоше Поп-Симонов, Тоше Поп-Симонов, 4:08
Црква „Св. Атанасиј“ - Иванчишта

Св. Атанасиј — црква во кичевското село Иванчишта, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Кичевското архијерејско намесништво во Дебарско-кичевската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, изграден пред средината на XIX век. Реновирана е во 1989 г.
1 Поврзано
* Дебарско-кичевска епархија
* Кичевско архијерејско намесништво