Хондродит

Хондродитот е незосиликатен минерал со формула . Иако е прилично редок минерал, тој е најчесто среќаваниот член на хумитската група минерали. Се формира во хидротермални наслаги од локално метаморфозиран доломит. Исто така, се поврзува со скарн и серпентинит. Откриен е во 1817 година во Паргас во Финска и именуван е од грчкиот збор за „гранула“, што е вообичаена појава за овој минерал.
1 Формула
е формулата за крајниот член како што е дадена од Меѓународното минералошко здружение, моларна маса 351,6 г. Сепак, обично има малку OH во F местата, а Fe и Ti можат да го заменат Mg, па затоа формулата за природно присутниот минерал е подобро напишана. .
2 Структура
Хондродитната структура се базира на малку искривена хексагонална блиска низа од анјони O, OH и F со метални јони во октаедарските места, што резултира со цик-цак синџири од октаедри. Синџирите се распоредени така што ниту едно од независните тетраедарски места окупирани од Si нема OH или F агли. Половина од октаедарските места се исполнети со двовалентни катјони, главно Mg, а една десетина од тетраедарските места се исполнети со Si. Во низата постојат три различни октаедри: Fe е подреден во M1 местата, но не и во поголемите M2 и помалите M3 места. Ti е подреден во M3 позициите, кои се најмали, но концентрацијата на Ti никогаш не надминува 0,5 атоми Ti по формулна единица во природните примероци. Во хумитската серија, Mg2 <sup>+</sup> е заменет со Fe2 <sup>+</sup>, Mn2 <sup>+</sup>, Ca2 <sup>+</sup> и Zn2 <sup>+</sup> по тој редослед на застапеност, иако Mg2 <sup>+</sup> секогаш преовладува.
3 Единечна ќелија
Група за простор: P2 <sub>1</sub> /b Параметри на единечна ќелија: Синтетички F краен елемент a = 7,80 Å, b = 4,75 Å, c = 10,27 Å, бета = 109,2 <sup>o</sup> .
Синтетички OH краен член a = 7,914 Å, b = 4,752 Å, c = 10,350 Å, бета = 108,71 <sup>o</sup> .
Природниот хондродит има = 7,867 до 7,905 Å, b = 4,727 до 4,730Å, c = 10,255 до 10,318 Å, бета = 109,0 <sup>o</sup> до 109,33 <sup>o</sup>. Z = 2.
4 Боја
Хондродитот е жолт, портокалов, црвен или кафеав, или ретко безбоен, но зонирањето со различен интензитет на бојата е вообичаено, а пријавени се и меѓусебно растечки плочи од хондродит, хумит, клинохумит, форстерит и монтичелит.
5 Оптички својства
Хондродитот е биаксијален(+), со показател на прекршување кои се прикажани различно како <sub>nα</sub> = 1,592 – 1,643, <sub>nβ</sub> = 1,602 – 1,655, n <sub>γ</sub> = 1,619 – 1,675, двојно прекршување = 0,025 – 0,037 и 2V измерено од 64° до 90°, пресметано: 76° до 78°. Индексите на прекршување имаат тенденција да се зголемуваат од норбергит до клинохумит во групата на хумит. Тие исто така се зголемуваат со Fe2 <sup>+</sup> и Ti4 <sup>+</sup> и со (OH) <sup>−</sup> замена за <sup>F−</sup> . Дисперзија: r > v.
6 Животна средина
Хондродитот се наоѓа главно во метаморфни контактни зони помеѓу карбонатни карпи и кисели или алкални интрузии каде што флуорот е воведен преку метасоматски процеси. Се формира со хидратација на оливин, (Mg,Fe<sup>2+</sup>)2SiO4 , и е стабилен во опсег на температури и притисоци што ги вклучуваат оние што постојат во дел од најгорната мантија.
Титанскиот хондродит е пронајден како инклузии во оливинот во серпентинитот во Западен Гренланд, каде што е поврзан со клинохумит, оливин, магнезит, магнетит и Ni-Co-Pb сулфиди во матрица на антигорит.* Клинохумит
* Алеганит
* Хумит
* Класификација на минерали
* Список на минерали