procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Секст Проперциј

Секст Проперциј (латински: ''Sextus Propertius'', 50-45 п.н.е. - околу 15 п.н.е.) - староримски поет.
1 Животопис
Проперциј се родил во Асисиум, Умбрија во угледно семејство кое подоцна осиромашило за време на граѓанските војни. Голем дел од имотот на неговото семејство им бил поделен на воените ветерани. Оттука, уште во младоста, тој се преселил во Рим.
2 Творештво
По доаѓањето во Рим, Проперциј почнал да се занимава со поезија при што себеси се нарекувал Калимах. Тој се спријателил со Вергилиј, со Хорациј и со Овидиј и бил дел од друштвото на Мецена. Од неговото творештво се сочувани четири книги со елегии во кои го опеал љубовниот занос кон Цинтија чие вистинско име било Хосија. За својата љубов кон неа, Проперциј напишал: „Синтија беше прва, а ќе биде и последна.“ (''Cynthia prima fuit, Cynthia finit eras''). Неговите „Елегии“ се одликуваат со богат митолошка градба и со голема ученост и затоа бил наречен „учениот поет“ (''poeta doctus''). Поради големата топлина и страст, неговите елегии Овидиј ги нарекол „огнови“ (''ignes''). Една од неговите најубави елегии е онаа посветена на смртта на Корнелија - „Кралицата на елегиите“ (''Regina eligiarum''). Со творештвото на Проперциј, римската елегија го достигнала врвот. Секст Проперциј најмногу се придржувал кон александриската елегија, а неговите песни се полни со вознемирувачка патетика и митолошки слики.
Кабеза

Кабеза е стар српски пијалак. Кабеза на турски значи сок. Порано во претходните два века пијалакот бил многу популарен во народот. Кога панаѓурите биле единствена забава и не постоеле маркетите туку само самостојни занаетчии и мали продавници овој пијалак бил често освежување. Автентична кабеза се произведува само во мали содаџиски работилници, кои сега скоро потполно се исчезнати . Тоа е пијалак со црвена или портокалова боја кое се прави од растителен сируп и сода. Има сладок вкус, по многу нешто специфичен, малку е газиран. Во Ниш постои работилница со традиција од 40 годинаи која сè уште произведува кабеза и клакер.
Овчар (планина)

Овчар – планина во западна Србија, нејзиниот врв се наоѓа на 10,5 км западно од центарот на Чачак и е висок 985 м. Овчар заедно со планината Каблар ја формира Овчарско-кабларската Клисура низ која тече Западна Морава.
На планината Овчар некогаш се наоѓал вулкан кој денес е угасен. На врвот се наоѓа телевизиска антена и предавател на Радиотелевизија Србија. Предавателот настрадал за време на бомбардирањето на НАТО на СР Југославија. Денес е обновен и покрај него се наоѓа видиковец со поглед на градот Чачак.
Дел од оваа планина е заштитен како природно богатство на Република Србија. Овчар е туристичко одредиште кое е дел и од понудата на туристичките организации. Недалеку од планината се наоѓа познатата Овчар Бања.
На патот кој води за Овчар Бања покрај Овчар Планина, се наоѓаат 12 манастири и пар црквички. Месното население овие манастири ги нарекува Српска Света Гора.
1 Галерија
Албиј Тибул

Албиј Тибул (латински: ''Albius Tibullus'', 55 п.н.е. - 19 п.н.е.) - староримски поет.
1 Животопис
Иако нема точни податоци за местото на раѓање, се претпоставува дека Тибул се родил во Рим, во богато и угледно семејство. Тој бил убаво момче, со добра градба, воспитан и образован. Некое време бил војник, но набргу ја напуштил воената служба. Подоцна, му бил придружник на Месала, во неговиот воен поход, но е разболел на Крф и се вратил во татковината.
2 Творештво
Уште во раната возраст, Тибул покажал дарба за пишување и напишал песна посветена на Месала, еден од највлијателните луѓе во Рим, кој ги ценел и ги помагал писателите. За разлика од Вергилиј и од Хорациј, Тибул никогаш во своите песни не го споменал царот Октавијан Август, ја проколнувал војната и го опеал мирниот селски живот. Од неговото творештво се сочувани четири книги (од кои само за првите две недвосмислено се знае дека се неговот дело) со елегии (во елегиски дистих) во кои ги осудува војните, го фали идиличниот селски живот и пее за своите сакани жени: едната се викала Планија, а во песните ја нарекол Делија, другата била Немесис, а третата била Глицера. Сите неговии елегии имаат буколиски карактер. За него, Квинтилијан рекол: „Во елегијата можеме да се натпреваруваме со Хелените, а ми се чини дека во неа најубав и најдобар е Тибул.“ Првите пет елегии му се најубави, а тие се посветени на Делија. И неговите современици го читале и го почитувале Тибул, за што сведочи Овидиј, кој во една своја песна вели: „Додека има љубов и аморови стрели, твоите стихови, Тибуле, ќе се читаат.“ Тибул ја ослободил елегијата од александриската ученост и во неа внел длабоко лично чувство, со што ја приближил кон старата јонска елегија. Основната одлика на неговата елегија е еден вид мека тага на која тој умеел да ѝ даде силен личен печат. Поради тоа, повеќе римски поети го прогласиле Тибул за најголем римски елегичар.
Јорганџија

Јорганџија — вид занаетчија кој се занимава со правење (изработка) на јоргани, перници и душеци.
1 Постапка на изработка
1.1 Производство некогаш
Јорганџија рачно ги прави своите производи. Алати кои ги користи при работата се ножици, игла, конец, машина за шиење. Јорганот се шие од платно и се полни со памук, за да не би испаднал материјалот со кој е наполнет се шие со конце. Јорганџии продавале и по мерка по која купувачите ги нарачувале производите. Некогаш за правење на јорганџиски производи се користеле претежно природни материјали како што се волна и памук, а производите биле тешки и подолго траеле.
1.2 Производство денес
Јорганџиски производи можеме уште некаде да најдеме, претежно на пазари и панаѓури.
Со овој занает денес малку кој се занимава па тој е во изумирање. Полесно е да се произведува со современи машини и да се купуваат производите бидејќи старите традиционални занаети не донесуваат заработка
Соларник

Соларник или солница — мал сад наменет за чување сол. На врвот од садот се наоѓаи дупчесто капаче кое го олеснува и ограничува солењето на храната.
Соларниците можат да бидат изработени од различни материјали, вклујучувајќи пластика, стакло, метал, и керамика. Соларниците влегле во широка употреба после воведување на агенсите за спречавање на згрутчување на солта во 1920.
Кригла

Кригла — стаклен сад за пијалак со цилиндрична форма задолжително со рачка. Криглите се изработуваат претежно од дебело стакло, бидејќи првенствено се нам енети за пиво, а дебелото стакло подолго ја задржува содржината на криглата ладна.
Формата на криглата потсетува на тегла, бидејќи скоро потполно е цилиндрична, нема грло, па отворот на врвот на садот е приближно со еднакви димензии како и дното на садот. Рачката на криглата е задолжителна, бидејќи исти сад без рачка претежно се нарекува чаша или тегла.
Во македонскиот јазик под зборот ''кригла'' се подразбира само стаклен сад. Садови од други материјали и со варијации во формата се нарекуваат шолја, стомна, бокал и слично.
1 Различни кригле
Јухор (планина)

Јухор – планина во Србија која се наоѓа меѓу Голема Морава на исток и Левач на запад, Темниќ на југ и Белица (река во Србија) на север. Се протега во правец север-југ. Спаѓа во родопски планини. Врвот на Јухор се вика Велики Ветрен и е висок 773 метри.
Во 1997 година, археолозите на врвот на Јухор откриле тврдина. Притоа откриле 400 железни и бронзени предмети. Истражувањата покажале дека се работи за повеќеслојно наоѓалиште од бакарното, бронзеното и железното време, римскиот период и средниот век .
1 Потекло на поимот
Името Јухор е од словенско потекло. Неговиот корен е прасловенскиот збор „јухо“, што значи „јавува“.
2 Туризам
На Јухор се наоѓаат повеќе цркви и два манастири: манастирот Ивковиќ, кој се наоѓа на 15 км од Јагодина и манастирот Свети Никола во Својново во близина на Параќин. Овие два манастири биле основани од кнезот Лазар Хребељановиќ.
Сив дукер

Сив дукер („Sylvicapra grimmia“), исто така познат како буш дукер, е мала антилопа пронајдена во западните, средишните, источните и јужните делови на Африка, во суштина секаде во Африка јужно од Сахара, со исклучок на Африканскиот рог и дождовните шуми на централниот и западниот дел на континентот.
Општо земено, тие се наоѓаат во живеалиштата со доволна вегетациска покривка за да им се дозволи да се сокријат-савани и ридско подрачје, вклучувајќи ги и полињата на човечки населби. Антилопата дујкер има перче на челото, големи зашилни уши, и остри рокови долги 11 см, коишто обично се развиени кај мажјаците. Од горната страна телото е од сиво до црвеножолто, а од долната страна е бело. Има црна пруга на носот. Лесно се приспосбуваат на разни живеалишта. Ноќе се брсти, но се храни и со мали животни и со мрша. Живее сама или во парови, а мажјаците бранат својата територија.
Голема мочуришна антилопа

Голема мочуришна антилопа („Kobus ellipsiprymnus“) е голема антилопа широко распространета во потсахарска Африка.. Голема мучурушна антилопа е една од најтешките антилопи влакното и е остро, масно и долго, а може да има разни бои, итоа од сива со црвенокафеава, при што со годините потемнува. Има бели ознаки на задникот, грлото и на муцката, како и бели веѓи, прстени околу чапунките, и бел долен дел на телото. Роговите, коишто обично се развиени кај мажјаците, се долги до 1 м. Речиси 90% од нејзината одпаѓа на трева, а остатокот на листови. Кога е во опасност обично бега во вода, каде што брзо плива и се нурнува со целото тело, а од водата и се наѕираат носните отвори. Стадата, обично составени од 2 до 5 млади мажјаци (ретко 50 и повеќе), имаат хиерархија, којшто се заснова врз изгледот, должината на роговите и на честите борби. Постарите расплодени мажјаци (6 до 10 години) заземаат територии.
Шантарско Море

Шантарското Море (Руски: Шантарско Море) е мало крајбрежно море во северозападното Охотско Море.
На север е ограничено со островот Болшој Шантар, на исток со островот Малји Шантар, а на југ со заливот Тугур.
1 Историја
Морето било посетувано од американските бродови за китови кои ловеле Гренландски китови помеѓу 1853 и 1874 година. Руските скунери (бродови за едрење со два или повеќе јарбола) од Мамга, исто така, крстареле по Грендлански китови во морето од 1865 до 1871 година.
Блатен јарец

Блатен јарец или коб — вид антилопа распространета во Потсахарска Африка, од Националниот парк Гашака Гумти, Нигерија и дел од Сенегал во Јужен Судан. Има витка става и силно тело, а по боја е светлоциметна до кафеавоцрна, со бели дамки на лицето и на вратот и црни пруги на нозете. Мажјакот има прстенести рогови во облик на лира. Живее во густи стада, а мажјаците се борат за дел од земјата, т.н. лек, кој може да биде широк само 15 м. Победникот се пари со многу женки.
Во Уганда е застапен подвидот угандски блатен јарец (''K. k. thomasi''), кој важи за еден од државните симболи на земјата.
Црвена мочуришна антилопа

Црвена мочуришна антилопа („Redunca redunca“) е антилопа која е родена во централна Африка, таа живее во саваните. Грбот и е жолтеникавокафеав,
а стомакот вратот и прстените околу очите и се бели. Рогови има само мажјакот. Сивата дамка под ушите се наоѓа на местото на мирисните жлезди. Се храни со треви и со фиданки од трски. Малите групи, се здружуваат во стада за време на сувиот период во годината.
Глигор Стефанов

Глигор Стефанов - македонски вајар, значаен за иновацијата на скулптурата во осумдесеттите години и за нејзината
промоција во други средини. Живее и создава во Канада.
1 Животопис
Стефанов е роден на 3 јули 1956 година во Кавадарци. Дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Белград во 1981 година, каде што ги завршил и пост-дипломските студии во 1985 година. Од почетокот на својата кариера Стефанов ја обработувал скулптурата како објект или како комплексна просторна инсталација на објекти. Во средината на осумдесеттите години, започнал да создава просторни инсталации со употреба на природни материјали како памук, слама, трева, глина и дрво. Неговата серија изложби во јавни и во галериски простори како во Кавадарци, Загреб, Белград, Скопје и сл. биле меѓу првите site-specific инсталации и забележале значајна поддршка од македонската и југословенска критика. Со овие дела Стефанов бил вклучен на бројни значајни изложби на авангардната југословенска уметност во Франција, Австрија, Чехословачка, Унгарија, Грција, Германија и во југословенските центри како Сараево, Белград, Загреб и Скопје. Во 1986 година ја организирал својата голема самостојна изложба во Музејот на современата уметност во Скопје, каде што ја изложил серијата Летала во кои основен материјал била сламата. Во 1988 година се преселил во Лондон, каде што наративните аспекти на неговото дело добиле религиозни компоненти. Во раните деведесетти години на 20 век Стефанов создавал серија објекти и инсталации под заеднички наслов Серафини, Керубини и Тронови во форма на ангелски крилја и кругови, во кои и натаму основниот материјал била сламата. Со овие дела се појавувал на изложби во Вајтчапел галеријата во Лондон во 1989 година, Шумата Грајздеил (Grizdale Forest, 1990) и др. места во Англија. Во 1993 година заедно со вајарот Петре Николоски, Стефанов изложувал на 45. Биенале во Венеција како претставник на Македонија. Стефанов како предводник на иконографското студио ARTSOME, ја има насликано македонската црква „Св. Никола“ во Виндзор, Канада, која претставува монументално дело и најголем уметнички потфат во Виндзор и областа Есекс воопшто.
Стефанов живее и работи во Монтреал, Канада.
Пречна Планина

Пречна Планина — средновисока планина којашто се протега на границата меѓу Македонија и Албанија. Планината е сместена меѓу граничниот премин Стење (Горица) на запад, каде што со превој се поврзува со планината Галичица и Преспанското Езеро на исток. Планината има правец на протегање северозапад-југоисток. Највисок врв е Високи Врв со надморска височина од 1.293 м. Во подножјето на планината се сместени селата Коњско на македонска и Туминец на албанска страна.
1 Поврзано
* Мала Преспа
* Список на планини во Македонија
* Список на планини во Албанија
Дварс дор Вландерен 2018

Дварс дор Вландерен 2018 (нарекувана и како Низ Фландрија 2018) — 73. издание на велосипедската еднодневна трка Дварс дор Вландерен, која се одржала на 28 март како дванаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена втора година по ред од Ив Ламперт, кој станал прв таков возач. Завршил две секунди пред возачот на , Мике Тенисен и Сеп Ванмарке, кој вози за , кој го заокружил подиумот.
1 Екипи
Како нов настан на Светската турнеја, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Поради тоа, седумнаесет од осумнаесетте екипи — сите освен — настапиле на трката, една повеќе од изданието во 2017 година. Осум професионални континентални екипи настапиле, со што главната група се состоела од 25 екипи.
2 Рута
Трката започнала во Руселаре и имала растојание од 180,1 километар, завршувајќи во Варегем.
2.1 Категоризирани искачувања и калдрми
+ Искачувања и делови со калдрма на Дварс дор Вландерен 2018
, Име, Растојание од, Подлога, Должина(метри), Наклон (%)
Почеток(), Крај(),,
1, Клејсберг, 82,6, 97,5, асфалт, 1000, 6,8%, 16%
2, Кот де Трио, 90,0, 90,1, асфалт, 1900, 4,9%, 11,8%
3, Клејсберг, 107,3, 72,8, асфалт, 1000, 6,8%, 16%
4, Кот де Трио, 114,8, 65,3, асфалт, 1900, 4,9%, 11,8%
5, Кортекер, 122,4, 57,7, асфалт, 900, 6,5%, 9,8%
–, Маријаборестрат, 124,5, 55,6, калдрма, 2400, —
6, Стенбекдрис, 125,7, 54,4, калдрма, 600, 4,5%, 8%
7, Тајенберг, 128,2, 51,9, калдрма, 530, 6,6%, 15,8%
8, Крејсберг, 138,3, 41,8, калдрма, 1800, 4,8%, 9%
9, Кот де Трио, 147,0, 33,1, асфалт, 1900, 4,9%, 11,8%
–, Варенстрат, 154,4, 25,7, калдрма, 2000, —
10, Тигемберг, 159,2, 20,9, асфалт, 1400, 6,5%, 9%
11, Холстрат, 163,6, 16,5, асфалт, 1000, 5,2%, 12%
12, Нокереберг, 171,1, 9,0, калдрма, 500, 5,7%, 6,7%
–, Херлегемстрат, 173,9, 6,2, калдрма, 800, —
3 Поредок
3.1 Завршен пласман
Дукат (планина)

Дукат — средновисока планина во југоисточна Србија и крајниот североисточен дел на Македонија. Планината има голо и заоблено било со просечна надморска височина од 1.400 м. Највисок врв е Црноок со надморска височина од 1.881 м, додека во Македонија највисок е врвот Аниште (1.786 м). Според геоморфолошкиот состав, планината се состои од кристални шисти и гранит. Во бугарската географија се среќава како дел од Краиштидите, додека во српската географија се сврстува во Родопската Зона.
На врвот Бела Вода на Дукат се наоѓа изворот на реката Пчиња.
1 Поврзано
* Родопска Зона
Тефта Ташко-Коко

Тефта Ташко-Коко (1910-1947) била позната албанска пејачка од 1930-тите години. Таа посмртно ја добила престижната титула народен уметник на Албанија.
1 Живот
Тефта Ташко се родила во Фајум, Египет , каде што се иселиле нејзините родители при крајот на 19 век. Во 1921 година, семејството се преселило назад во Горица, Албанија а во 1927 година, Тефта заминала за Франција да учи пеење во Конзерваториумот во Монпелје. Од 1932 до 1936 година, таа студирала пеење на Конзерваториумот во Париз во класата на Андре Грес. Се вратила во Албанија во 1936 година, каде што изведувала оперска и камерна музика, како и албански староградски песни. Постојано ја враќале на бис на секој концерт на кој настапила во Албанија.
Таа снимила албански лирски песни за Колумбија Сосајети во Италија во 1937 година и 1942 година Пеела за Радио Тирана уште од неговото основање на 28 ноември 1938 година.
Тефта Ташко пеела дуети со Лола Ѓока и песни кои специјално за неа ги напишал албанскиот композитор Кристо Коно.
2 Приватен живот
Таа била во брак Кристак Коко и имала син, Ено Коко, истакнат уметник од Албанија, познат албански музичар и музички директор. Тефта Ташко умрела неочекувано во 1947 година, на возраст од 37 години.
3 Портрет
Слика од Миртеза Фушекрати (1942), изработена во 1976 година [100x120 см], била посветена на оваа уметница и до 1990 година истата била изложена во Галеријата на уметност во Тирана.
Голјак

Голјак — средновисока планина во Западна Македонија, којашто претставува најсеверна огранка на масивот Бигла. Планината има меридијански правец на протегање и на север е ограничена од течението на реката Треска, на запад со Бржданска Река, додека на југ постепено преминува во повисоката Илинска Планина. Највисока точка е Вели Врв со надморска височина од 1.535 м.
1 Поврзано
* Бигла
* Список на планини во Македонија
Песјак (планина)

Песјак — средновисока планина во Западна Македонија којашто претставува јужна огранка на масивот Добра Вода. Планината има меридијански правец на протегање и се наоѓа меѓу Кичевската Котлина на запад, областа Порече на исток, течението на реката Треска на југ, додека на север постепено преминува во повисоката планина Челоица. Највисок врв е Јошков Камен со височина од 1.917 м, а меѓу другите врвови се издвојуваат Старци (1.897 м), Коњарник (1.876 м) и Седлар (1.772 м). Од геоморфолошкиот состав, најизразен е карстниот релјеф.
1 Галерија
2 Поврзано
* Добра Вода
* Список на планини во Македонија
Трка околу Фландрија 2018

Трка околу Фландрија 2018 — 102. издание на велосипедската еднодневна трка Трка околу Фландрија, која се одржала на 1 април како тринаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Возачот на , Ники Терпстра, станал првиот холандски возач по Адри ван дер Пул во 1986 година, кој победил на Трката околу Фландрија, одвојувајќи се од групата на Крејсберг. Терпстра останал сам во последните 25 километри, завршувајќи 12 секунди пред возачот на , Мадс Педерсен, додека подиумот го заокружил бранителот на титулата Филип Жилбер, исто така возач на .
1 Екипи
Бидејќи Трката околу Фландрија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
Бурчин Терзиоглу

Бурчин Терзиоглу е турска глумица.
1 Животопис
Tерзиоглу почнала да глуми на возраст од пет години како дете, се појавува во неколку филмови и телевизиски серии од 1980-те. Таа подоцна студирала во центарот на уметност Муџат Гезен.
Терзиоглу беше во брак со ѕвездата Мурат Јилдирим од 2008 година до 2014 година. Таа со нејзиниот сегашен парнер Илкер Калели глумеше во серијата Појраз Карајел од 2015 година.
Галичички расковник

Галичички расковник или Охридски расковник (науч. ''Laserpitium ochridanum'') — локален македонски растителен ендемит кој може да се најде само на планината Галичица. Во националниот парк Галичица овој расковник има висок приоритет на мониторинг.
1 Опис
Стеблото исправено, мазно.
1.1 Листови
Листовите му се со ракавци, голи, разделени, сегментите просто или двојно пересто насечени. Ливчињата ланцетни, заострени.
1.2 Цвет
Цветовите му се бели, формираат чадорчиња со (14-)16-25 зраци, во основата со 6-3(-10)листови на инволуирумот, многу пократки од чадорчето . Инволуцелумот од 5-8 ливчиња.
1.3 Плод
Плодовите му се мазни, голи, 9-11 mm долги со крилца широки 1,5mm.
2 Екологија
По варовнички камењари субаппскиот појас.
3 Распространување
Локален ендемит:
*Галичица: Стара Галичица (leg.K.Micevski) (MKNH);
*Галичица: на вировнички каменар, 1770-1900m (leg.K.Micevski) (MKNH);
*Галичица:Стара Галичица на варовнички камењар, 1900-1920m (leg.K.Micevski) (MKHN);
*Галичица: Казан, на варовнички камењар. (leg.K.Micevski) (MKHN);
Стив Смит

Стивен Петар Деверокс Смит (роден 2 јуни 1989 година), е австралиски меѓународен играч на крикет и поранешен капитен на австралиската репрезентација. Почнувајќи од март 2018, Смит е во кругот на најдобри во светот, според рангирање. Тој се смета како еден од најдобрите удирачи во светот. Тој игра за Нов Јужен Велс и Сиднеј Сиксерс во домашни крикет.
Татјана Шчепкина-Куперник

Татјана Шчепкина-Куперник (Москва, 24 јануари 1874 — Москва, 27 јули 1952) била позната писателка, драматург и поет.
1 Животопис
Родена е во киевско семејство на адвокат од семејството на Лав Куперник. Нејзиниот дедо бил познатиот глумец Михаил Шчепкин. Во 1892 година во московскиот Mал театар е изведена нејзината претстава ''Летна слика''. Во периодот од 1892 — 1893 година играла во Коршч театар.
Таа има напишано голем број на прозни и поетски книги од 1895 — 1915 година.
Таа била автор на неколку добро познати руски преводи на претставите на Едмон Ростан и Морис Метерлинк. Нејзини преводи се:  Алиса во земјата на чудата , дела на Вилијам Шекспир, Молиер , и Луис Керол. Вкупно превела околу 60 претстав на руски јазик, најмногу за време на Руската револуција.
Анселмо Кентербериски

Анселмо Кентербериски (|Anselm of Canterbury; 1033 — 21 април 1109) бил италијански средновековен филозоф, теолог и надбискуп од Кентербери од 1093 до 1109 година. Тој се смета за основач на схоластиката, а познат е по онтолошкиот аргумент за постоењето на Бог. Отворено се спротивставил на крстоносните војни.
1 Животопис
Роден е во Аости, во Северна Италија, во кралството Бургундија. Потекнувал од богато семејство. Таткото му е роден во Ломбардија и имал насилна природа. Анселмо го добил религиозното образование од мајка му. Во петнаесеттата година посакал да оди во манастир, но татко му не му дозволил. Разочаран, Анселмо се разборел психосоматски, а кога закрепнал, едно време го напуштил училиштето и живеел удобен живот. Кога умрела мајка му, ја напуштил куќата во 1059 година и отишол на Алпите, а потоа скитал низ Бургундија и Франција.
Картографија

Картографија — наука што се занимава со изучување и изработка на карти и глобуси. Картите  се изработувале традиционално со молив и хартија, но со напредокот и распространувањето на компјутерите се револуционализирала картографијата.Повеќето карти со комерционален квалитет  денес се прават со помош на некоја програма за изработка на карти кои спаѓаат во една од овие основни типови; ''CAD'', ГИС, или специјализирани програми за илустрација на мапата.
1 Историја
Картите се составен дел на човековата историја. Не е познато кога е создадена првата карта (можеби и до 8,000 години — но се разбира, пред пишаниот збор). Познато е дека постоеле во Европските култури, на блискиот Исток, Кина, Индија и во други делови на светот.
Најстарата сочувана карта  во моментов се наоѓа како ѕидна слика во древниот турски град на Катал Хуџук, која потекнува од, како што е утврдено, крајот на 7 милениум п.н.е.
Картата мунди  е општото име со кое се именуваат европските карти во светот од средниот век. Постојат околу 1,100 вакви карти кои постојат и ден денес. Од нив, околу 900 се пронајдени како илустрации во ракописите, а останатите се направени како одделни документи.
Мигел Отеро Силва

Мигел Отеро Силва
Мигел Отеро Силва (26 октомври 1908 - 28 август, 1985), бил венецуелски писател, новинар, хуморист и политичар. Неговите литературни и новинарски дела биле строго поврзани со социјалната и политичката историја на Венецуела. Пред воспоставувањето на демократијата во 1958 година, бил неколкупати принуден да замине во егзил.
1 Животопис
Роден бил во Барселона, ''Anzoategui'' (|Estado Anzoátegui). Тој се преселил во главниот град на Венецуела, Каракас , во раната младост за да студира на централниот Универзитет на Венецуела за градежништво. Во текот на овој период, во почетокот на своите литературни активности, пишувал за списанија и весници, како што се ''Élite'' и ''Fantoches''. Објавувал и во други универзитетски изданија ,и бил вклучен во светот на новинарството.
2 Награди и признанија
* Национална награда за литература (1955 година, роман Мртва куќа)
* Национална награда за новинарство
* Член на Венецуелска Академија за јазикот (1967)
* Меѓународната Ленин награда за мир (1979 година)
3 Литература:
* Водата и речно корито (Аква y cauce (1937)) - passista, 25 песни
* Елегија Корал за Андрес Елоја Бланка (Elegía корали Andrés Eloy Бланко(1958))
* Прагот (Umbral (1966))
* Треска (Fiebre (1939))
* Мртвите куќи (Casas Muertas (1955))
* Дупка број еден (Oficina N° 1 (1961))
* Онориева смрт (La Muerte де Honorio (1963))
* Кога сакам да плачам, не плачам (Cuando quiero llorar не lloro (1970))
* Будалести симфонии (Sinfonias tontas)
* Трапавко во пеколот (Он Morrocoy en el пеколот)
* Небесни работи (Las celestiales)
* Страна на оградата (Ел cerado ajeno)
* Осум дрдорења (Ocho Palabreos)
* Фиренца, човековиот град (Florencia, сиудад дел hombre)
* Целокупна проза (Prosa completa (1976))
* Собрани песни (Obra poetica completa (1976))
* Собрани хумористични записи (Obra humoristica completa (1976))
* Лопе де Агире, Принцот на Слобода (Lope де Aguirre, Príncipe de la Libertad (1979))
* Каменот кој беше Христос (La Piedra que ера Cristo(1984))
Шопка

Шопка е женско македонско оро, кое кореографски потекнува од Кратовско.
Ова е темпераментно оро кое се игра со брзи чекори. Во орото има и потскоци. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот, се држат за појас. Ритамот е двочетвртински.
Музичка нотација

Музичката нотација е  систем кој се користи за  визуелно претставување на музиката што се свири со инструменти или се пее со човечки глас преку употреба на писмена, печатена или поинаку-произведени симболи.
1 Историја
Горан Каран

Горан Каран (2 април 1964 година, Белград) е хрватски пејач од Сплит.
Тој ја започнал својата кариера како пејач на хрватски рок состав , пред да стане самостоен соло изведувач, 1997 година.
2000 година ја претставувал Хрватска на Евровизија во 2000 година, по победата на хрватски натпревар за изборот за песна Дора. На натпреварот за песна на Евровизија, таа година, го освоил деветтото место со песната "Кога заспиваат ангелите".
Неговата песна "Била моја роза" била победничката песна 2005 година на Музички фестивал во Сплит, како и на фестивалот Сончеви Скали во Херцег Нови.
1 Албуми
*''Како да не те сакам'' - 1999 година
*''Вагабундо'' - 2000 година
*''Ахој! '' - 2003 година!
*''Од срце до усни'' - 2005 година
*''Златна колекција'' - 2005 година
*''Дете на љубовта'' - 2008 година
Душица Жегарац

Душица Жегарац (Белград, 15 април 1944 - 24 мај 2019) била српска и југословенска глумица.
1 Животопис
Душица Жегарац студирала медицина, но ги прекинала студиите за да се посвети на глумата. Во последните години од животот, таа живеела во Португалија.
2 Филмска кариера
Уште како средношколка, Жегарац била ангажирана да ја игра главната улога во успешниот филм на Франце Штиглиц, „Деветтиот круг“, а за оваа улога била наградена на Филмскиот фестивал во Пула. Жртвувајќи ги студиите по медицина, таа продолжила да игра слични улоги, како оние во филмовите „Скалите на храброста“ (1961), и „Саша“ (1962), а во 1962 година се запишала на Академијата за театар, филм, радио и телевизија во Белград. По долгиот период без ангажмани, најпосле во 1966 година настапиал во филмот „Топли години“ на Драгослав Лазиќ, по што изградила стабилна кариера. Зрела, темнокоса и привлечна, со голема сила на оживување, Жегарац толкувала главни и повеќе споредни улоги во бројни филмови, како што се: „Будење на стаорците“ (1967) и „Испрати човек во еден и половина“ (1967). За главната улога игра во филмот „Облог“ (1971) била наградена со „Златна арена“ на Филмскиот фестивал во Пула. Осум години подоцна, ја псвоила истата награда, овој пат за епизодна улога, за ликот на алкохоличарка на лечење во филмот на Горан Паскаљевиќ, „Посебен третман“ (1980). Исто така, Жегарац играла многу улоги во ТВ серии, како: „Од секој кој го сакав“ (1971), „Микеланџело“ (1982), „Боите на слепилото“ (1991) и други. Во 1999 година, на 34. филмски состаноци во Ниш, на Душица Жегарац ѝ била врачена наградата, „Павле Вуисиќ“ за исклучителен придонес во југословенскиот филм. Една година подоцна, на истиот фестивал била презентирана монографијата „Душица Жегарац или црна дама со ѕвездена сенка“ на авторот Ранко Мунитиќ и бил прикажан дел од документарниот филм за неа, дело на режисерот Здравко Рандиќ.
Присад (превој)

Присад — планински превој на надморска височина од 1.098 метри. Тој ги спојува градот Велес, селото Извор и областа Клепа, со градот Прилеп и северниот дел на Пелагонија, од североисточна страна. Преминот е отворен во текот на целата година, но понекогаш е тешко прооден заради калта што се создава со топењето на снегот во зимските и пролетните месеци.
1 Историја
Оваа патна делница се користела уште од антички времиња затоа што претставува најбрза и најкратка можност да стигнете до Прилеп од Скопје или Велес. Денеска можат да се приметат камените плочи и потпорните ѕидови изградени во минатото што ја потврдува неговата важност. Патот до денеска останува неасфалтиран и е користен од ловните друштва, дрвните стопанства и рекреатвините велосипедисти.
2 Општи податоци
Преминот Присад го носи името по блиското истоимено село кое се наоѓа од јужната страна. До него се стигнува од две страни. Од Велешка страна патот поминува низ селото Извор и подоцна со краци продолжува до неколку помали или расселени села во областа Клепа.
Од прилепска страна преминот е пократот заради повисоката точка на тргнување. Таа тргнува некаде после главниот влез во рудникот за мермер Сивец и поминува покрај манастирот Свети Ѓорѓија. Оваа страна е повеќе изложена на сонце и со помалку шума.
3 Детали за искачувањето
Од страна на Извор искачувањето започнува кај селото Степанци и се движи по неасфалтиран со камен поплочен пат во должина од 13,9 километри, при што се искачува висинска разлика од 670 метри со просек од 4,8%.
Од страната на градот Прилеп, искачувањето почнува кај мермерниот комбинат во должина од 5,6 километри, со висинска разлика од 300 метри и просек од 5,2%.
Патот од двете страни е неасфалтиран.
Џон Ди

Џон Ди
Џон Ди (|John Dee; Лондон, 13 јули 1527 — Мортлејк, декември 1608 или март 1609) бил уважен англиски математичар, астроном, астролог, алхемичар, географ, окултист и советник на Кралицата Елизабета I. Покрај тоа, голем дел од неговиот живот е посветен на алхемијата, девинации и херметичка филозофија.
1 Животопис
1.1 Образование
Малку се знае за неговото детство. Тој е роден во семејство од велшко потекло, како син на таткото Роналд Диј, аристократ во служба на кралот Хенри VIII  и мајка Џејн Вајлд. Од 1537 до 1542 година се образувал во Црковното училиште во  Шелмсфорд во Есекс. Во 1542 година тој почнал да се школува на Колеџот на Светиот Јован во Кембриџ, каде што тој учел грчки и математика. Во текот на студиите развил  интерес за механика, картографија и навигација.  Во годината 1546 тој студирал математика со стипендија на Тринити Колеџот во Кембриџ.
Палазлија и Преведена (превој)

Палазлија/Преведена — два планински превои (Палазлија 1.145 м. и Преведена 1.200 м.) на јужните падини на планината Огражден, што ги спојуваат Струмичкото Поле со областа Малешевија, односно градовите Струмица со Берово и Делчево.
Преминот е отворен за сообраќај преку целата година.
1 Општи податоци
Планинскиот премин Палазлија се наоѓа на планината Огражден на регионалниот пат Р1302. До него се стигнува по широк двонасочен асфалтен пат што започнува кај село Хамзали на северниот раб на Струмичко Поле, или од викенд населбата Суви Лаки (Суви Лачи според малешевскиот говор) од северната страна.
Превојот Преведена се наоѓа длабоко во планината Огражден и претставува природна граница на големата Беровска Котлина на јужната страна. Двата превоја се вбројуваат меѓу најживописните во Македонија заради движењето низ густа шума и изобилството од водни текови и чешми во вториот дел од искачувањето.
2 Детали за искачувањето
2.1 Палазлија
До превојот се стигнува од две страни. Од југ искачувањето започнува кај село Хамзали и е долго 10,8 километри. При тоа се искачува вкупна висина од 840 метри со просек од 7,7%, со што се вбројува како еден од најстрмните долги превои во Македонија. На оваа страна планината е релативно сува и не се наоѓаат чешми. Од северна страна искачувањето започнува кај викенд населбата Суви Лаки и е во должина од 2,8 километри. Од тука се искачува вкупна висинска разлика од 180 метри со просек од 6,4%.
2.2 Преведена
Вториот превој од венецот на планината Огражден е релативно полесен за искачување заради помалата должина од јужната страна и благата стрмнина од северната страна која што има многу мала просечна косина за да ја вброиме во превој. Превојот започнува кај местото Суви Лаки во должина од 3,9 километри, при што се искачува вкупна висинска разлика од 190 метри, со просек од 4,8%. На овој дел од патот изобилува со чешми и водени текови, вклучувајќи ја и Безгаштевска Река која што поминува точно во долината на Суви Лаки.
3 Места за одмор и рекреација
Помеѓу двата превоја се наоѓа можеби најатрактивната викенд населба во Источна Македонија, Суви Лаки, каде што многу жители на Струмица, Радовиш, Берово и Делчево имаат свои викенд-куќи. Пред Суви Лаки, на патот за Безгаштево лево, се наоѓа рибен ресторан што исто така нуди многу можности за освежување.
Веднаш после превојот Преведена се наоѓа и туристичкиот комплекс Бела Вода. До него се стигнува исклучувајќи се десно, на еден километар од главниот пат.
Токму на превојот Преведена се наоѓа чешма со силна издашност преку целата година, и клупи маса за одмор.
Лужичкосрпски музеј

Лужичкосрпски музеј (|Serbski muzej, |Sorbisches Museum) — роднокраен музеј во населбата Ортенбург на градот Бауцен (Будишин) во Саксонија, Германија. Претставува најзначајната историјата и етнографијата Лужичките Срби.
1 Историја
Наскоро по основањето на лужичкото културно-просветно друштво „Матица (лужичко)српска“ донесена е одлука за собирање на материјали од историјата и културата на Лужичките Срби. Во 1856 г. собранието на друштвото усвоило решение за создавање на историско-археолошко одделение, кое почнало да собира историско-културни материјали за лужичкиот народ. Во 1896 г. Дрезден одделението направило изложба на народни ракотворби наречена „Вендско село“ (''Wendischen Dorf''), чија збирка послужила како основа за идниот музеј. Во 1904 г. во Бауцен е отворен Лужичкиот дом, на чиј трети кат е изложена збирката насловена како „Вендски (лужичкосрпски) музеј“. Во 1937 г. власта го затворила домот, и музејот престанал да работи. Во г. 1942 г. музејските збирки се предадени на Градскиот музеј на Бауцен. Во 1957 г. во градот Хојерсверда е отворен Музеј на лужичката историја и етнографија (''Museum für sorbische Geschichte und Volkskunde''). Со зголемувањето на збирката, музејот е пренесен во новиот Лужички дом во Бауцен. Во 1976 г. збирката е сместена во Солениот дом во бауценската населба Ортенбург, каде се наоѓа и денес. До 1988 г. музејот бил под надлежност на Здружението на музеите на Бауцен. Во вој период е направено и преуредување на збирките, па музејот е повторно отворен во јуни 1989 г. како самостојна установа.
Денес Лужичкосрпскиот музеј е старател и изложувач на историјата на Лужичките Срби и нивната култура. Збиката брои 23.000 единици. Постојат четири оддела, и тоа историја од древноста до денес, култура и начин на живот, лужичките јазици и зачетокто на лужичката книжевност и лужичка ликовна уметност.
Во свечената сала на музејот се одвиваат редовни културни и просветни збиднувања.
2 Историја на зградата
Солениот дом во Бауцен е изграден во 1782 г. како градски склад за сол. Во 1835 г. во домот бил сместен апелациониот суд на Саксонија. Во 1869 г. зградата е градежно преуредена и го добила сегашниот изглед. За време на II светска војна во неа се наоѓале месното одделение на НСДАП и градското одделение Гестапо. За време на Германската Демократска Република зградата се користела за станбени цели. Во 2003 г. истата е обновена.
3 Поврзано
* Бауцен
Зутермер

Зутермер () е град во западниот дел на Холандија, во покраината Јужна Холандија. Општината зафаќа површина од 37.05 м2 на која 2.50 м2 е вода. Тоа било мало село до крајот на 1960-тите години, кое имало 6,392 жители во 1950 година. До 2013 година тоа пораснало на 123,328, жители што го прави трет по големина населен центар во покраината Јужна Холандија, после Ротердам и Хаг. Гррадот е дел од Хагланден конурбацијата.
Името Зутермер (холандски за "слатководно езеро") се однесува на поранешното езеро северно од градот (рекултивирано во 1614). Бидејќи името буквално се преведува како "слатко езеро" месните жители на  Зутермер се нарекуваат "Слатко Градско езеро".
Лисе

Лисе е град и општина во западниот дел на Холандија, во покраината Јужна Холандија. Општината зафаќа површина од 16.05 м2 на која 30.04 е на вода. Населението во 2014 година изнесувало 22,743 жители . Се наоѓа во рамките на општинската граница со општината Де Енгел.
Мајевица

Мајевица (|Мајевица) — низок планински венец североисточна Босна и Херцеговина. Сместен е меѓу Семберија, Посавина и Тузланскиот кантон.
Највисока точка е врвот Столице (916 м), оддалечен на 16 км источно од Тузла, во крајниот југоисток на венецот. Најголемиот дел од Мајевица се наоѓа во Федерацијата БиХ, а дел е во Република Српска. It is mostly forested.
Подрачјето на Мајевица е населено уште од праисториско време. Позначајни населени места на подножјето се Сребреник, Лопаре, Челиќ, Калесија и обласниот центар Тузла.
Пахонија

Пахонија (белоруски: ''Паго́ня''; полски: ''Pogoń'') — историски грб на Големото Војводство Литванија, чија варијанта денес се користи на денешниот грб на Литванија. Исто така, грбот бил и официјален амблем на Белоруската Демократска Република во 1918 и на Република Белорусија од 1991 до 1995 година.
На 14 мај 2007 година Пахонија бил прогласен за културно наследство на Белорусија.
1 Опис
Поимот може да биде преведен како „јуриш“ или „прогон“. Грбот покажува бел коњаник со меч во рака на бел коњ. Полето околу него е обоено во црвено. На штитот на коњаникот се наоѓа крст со златна бојна.
2 Употреба
Грбот за првпат се појавил како државен грб во регионот во 1329 година на печатот на војводата Александар Михајлович од Псков. Тој бил пратеник на Гедимин во Псков, кој во тоа време бил дел од Големото Војводство Литванија. Истовремено, војводата Хлиб го користел и пахонија како свој грб.
Пахонија се појавил на државниот грб на Белоруската Демократска Република за краток временски период помеѓу 1918 и 1919 година. Западна Белорусија станала дел од меѓувоената Полска, а Пахонија бил употребен како симбол на неколку провинции кои имале значителни белоруски малцинства. Исто така, бил користен и од страна на западно-белоруските сепаратистички организации. За време на советско, грбот бил забранет и користен само од белоруски емигрантски заедници во САД, Канада и на други места. Во текот на Втората светска војна, Белоруската централна рада исто така го употребила симболот Пахонија.
Во доцните 1980-ти, за време на новата белоруска народна преродба, Белорускиот народен фронт го прифатила грбот како свој, и покрај тоа што нејзиниот јавен приказ претставувал кривично дело.
Во 1991 година, по распаѓањето на Советскиот Сојуз, Пахонија станал грб на независна Република Белорусија. Официјалниот дизајн на грбот на Белорусија од 1991 година бил создаден од тим уметници предводени од Југен Кулик
Во 1995 година, по контроверзниот референдум, Александар Лукашенко го укинал статусот на Пахонија како официјален грб и го заменил со изменет советски амблем. Симболот често се користи во антивладините протести од страна на опозицијата.
3 Галерија
Стациј

Публиј Папиниј Стациј (латински: ''Publius Papinius Statius'') - римски поет.
1 Животопис
Стациј се родил во 40. година, во Неапол, каде се школувал, а умрел во 96. година.
2 Творештво
Стациј бил талентиран поет и многу образован човек, поради што стекнал голем углед во Рим. Од него се сочувани два митолошки епа и зборник со пригодни песни:
* Епот „Тебаида“ (''Thebais'') се состои од 12 песни, а ја опејува борбата меѓу Етеокле и Полиник за власта над Теба. Ова дело, во кое се чувствува силно влијание на епот на Вергилиј „Енеида“, било многу читано во средниот век.
* Епот „Ахилеида“ (''Achilleis'') се состои од две книги и го опишува престојот на Ахил во Скира. Епот не е довршен поради смртта на Стациј, кој планирал во него да го опише целиот живот на Ахил.
* Збирката „Шуми“ (''Silvae'') се состои од пет книги со подолги и пократки пригодни песни, и тоа: за родендени, за венчавки, за разделби, за самовили итн.
Петре Николоски

Петре Николоски - македонски и британски вајар. Живее и создава во Велика Британија.
1 Животопис
Николоски е роден во Прилеп во 1959 година. Дипломирал на Факултетот за применети уметности во Белград, отсек скулптура, а во 1989 година магистрирал на истиот. Во 1993 година заедно со вајарот Глигор Стефанов, Николоски изложувал на 45. Биенале во Венеција како претставник на Македонија. Селектирани самостојни изложби реализирал во: Панчево, Мосраз, Рединг, Тасманија, Ланкашир, Лидс, Скопје и мн. други.
Во 2018 година Националната галерија на Македонија во рамките на годишната програма ја организирала изложбата „Бесконечност“ (Infinity).
Николоски од 1990 година живее и твори во Мејденхед, во близина на Лондон, Велика Британија.
Јени јол

Јени Јол е женско македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско.
Ова е бавно оро кое се игра со мали чекори и изразито играње со колковите. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Ритамот е двочетвртински.
Јувенал

Деким Јуниј Јувенал (латински: ''Decimus Iūnius Iuvenālis'') — римски поет.
1 Животопис
Јувенал се родил околу 65 година во Аквино (Лација), а живеел наизменично во Аквино и во Рим, каде се стекнал со реторско образование. Подоцна станал офицер и во времето на царот Веспазијан командувал со една чета во Далмација. Нема точни податоци за неговата смрт, но според една верзија, Јувенал умрел на воена должност во Египет, на возраст од 80 години.
2 Творештво
Јувенал почнал да се занимава со поезија дури во подоцнежната возраст за време на владеењето на царевите Трајан и Хадријан. Од него се сочувани пет книги со сатири од кои 16 се испеани во хексаметри. Најдолга од сите е шестата сатира во која тој остро ги критикува жените, нивните пороци и раскошниот живот, но темите ги бирал од минатото, особено од времето на царот Домицијан. Исто така, ги исмејувал римските аристократи и нивното фалење со далечните предци. Неговата критика е многу остра и песимистичка, така што наликува на декламаторски памфлети, а материјалот во неговите сатири е прилично површен. Познати се неговите изреки: „тешко е да не се пишува сатира“ (''difficile est satiram non scribere''), „здрава душа во здраво тело“ (''mens sana in corpore sano''), „најголемото почитување се должи на воспитаникот“ (''maxima debetur puero reverentia''), „леб и циркуски игри“ (''panem et circenses''), итн. Особено се истакнува седмата сатира во која со живи бои ја прикажува тешката материјална положба на учените луѓе, граматичарите, поетите и реторите. Во осмата сатира, Јувенал ги критикува навиките на благородниците, кои се фалеле само со своите славни предци иако тие самите немале никаква вредност.
Татарска Автономна Советска Социјалистичка Република

Татарска Автономна Советска Социјалистичка Република (|Татарская Автономная Советская Социалистическая Республика; |Татарстан Автономияле Совет Социалистик Республикасы), скратено: Татарска АССР (|Татарская АССР; |Татарстан АССР) или ТАССР (|ТАССР; |ТАССР) — република во состав на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република на Советскиот Сојуз. Основана е на 27 мај 1920 г., а престанала да постои при распадот на сојузот во 1990 г. Главен град бил Казањ.
Територијата на ТАССР била во состав на Казањската, Симбирската и Уфската губернија на Руското Царство сè до Октомвриската револуција од 1917 г.
* 1918: Идел-Урал
* 1920: Татарска Автономна Советска Социјалистичка Република
* 1990: Татарска Советска Социјалистичка Република
* 1992: Република Татарстан
1 Истакнати личности
* Габдулхај Ахатов (1927-1986) — професор, истакнат турколог
* Минтимер Шајмиев — политичар, прв секретар на Татарскиот областен комитет на КП на СССР
2 Поврзано
* Историја на Татарстан
* Демографија на Татарстан
Рутилиј Намацијан

Рутилиј Клавдиј Намацијан (латински: ''Rutilius Claudius Namatianus'') - римски поет.
1 Животопис
Не е познато кога е роден Намацијан. По потекло бил од Галија, а во Рим бил на високи функции. Така, на почетокот на 5 век, тој бил управник на градот Рим, а потоа се вратил во Галија.
2 Творештво
Од творештвото на Намацијан е сочувана само „Песна за враќањето“ (''De reditu suo'') во која, во елегиски дистих, го опишува своето несакано враќање по морски пат од Рим во Галија, во 416 година. Во неа, Намацијан ја опејува некогашната моќ на Римското Царство, но и неговата неизбежна пропаст. Притоа, тој се прашува дали некогаш повторно ќе ги види луѓето и градовите кои му биле мили.