procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Учителска школа (Скопје)

Учителската школа — некогашна педагошка образовна установа во кругот на денешна Општина Центар во Скопје. Oстаток од неа е само порталот како споменик и сведок на минатото.
1 Историја
Хафиз Мехмед-паша (турски:''Hafiz Mehmed Paşa''), роден во Багдад, доаѓа 1820 во Скопје за скопски валија.
Помеѓу другото неговото внимание го посветува на образованието па почнува со градба на средното училиште „Идадија“ во близина на градскиот парк, кој е исто така негово дело, во тоа време познат под името „Ислахански парк“.
Во средното осмогодишно училиште можеле да учат сите деца и од сите вероисповеди, учејки во дневно или вечерно училиште.
Набрзо потоа се претвора во гимназија, а во 1898 г. во Учителска школа. Во неа се создава кадар за потребите на образованието - учители така што во учебната 1913/1914 година завршиле 287 ученици.
Во 1935 Учителската школа е поплавенa од излевањето на Вардар. Како спомен на таа непогода на едниот столб од порталот е издлабена годината и водостојот која го зафатила.
На 3 ноември 1944 во селото Горно Врановци, е донесена одлука за основање на Школата за народни учители во Скопје.
Школата за народни учители во Скопје службено започнува со работа на 1 март 1945 година, со 13 наставници и 314 ученици во 9 паралелки.
Третиот кат бил интернат за женските ученици, со болнички стационар, a машките биле сместени во градбите во дворот на истата.
Подоцна од Учителска школа се преименува во Учителска школа „Никола Карев“ – Скопје.
2 По земјотресот
По вторпат во 1962 година реката Вардар го поплавува училиштето, а веќе следната година по катастрофалниот земјотрес во 1963 година се урива зградата, оставајќи го само влезниот портал од Учителската школа, како нем споменик.
Во 2006 Општина Центар започна со иницијатива порталот од Учителската школа да претставува симболичен влез во новата општинска зграда, спречувајќи го така неговото пропаѓање од забот на времето.
3 Поврзаност
На 9 април 1909 година турски офицери на импровизираното игралиште на полјанката зад некогашната Учителска школа во населбата Ислахане (Идадија) во Скопје го одиграле првиот фудбалски натпревар меѓу себе. Овој датум е прогласен за Ден на македонскиот фудбал.
4 Интернет Досие: Учителската школа (Скопје) - Хронологија
* (Вест 10/18/2001)
* (Вест 5/7/2003)
* (Дневник - 2003/06/10)
* (Вест 6/11/2003)
* (Утрински весник 2003/06/19)
* (Дневник 2003/06/27)
* (Вест 7/29/2003)
* (Утрински весник 2004/04/15)
* (Дневник 2004/04/17)
* (Вест 5/9/2005)
* (Дневник 2005/10/31)
* (Вечер 2005/10/31)
* (иди види 2005/12/07)Недостапно на интернет
* (Утрински 2005/12/09)
* (Вест 2005/12/09 )
* (Вечер 2005/12/09)
* (Дневник 2005/12/12 )
* (Вест 2006/06/15)
* (Вечер Датум: 2006-07-19)
* (Вест 2006/07/20)
* (Вечер 2006/07/20)
* (Утрински весник 2006/07/21)
* (Вест 2006/09/26)
Причестување на апостолите (икона)

''Причестување на апостолите'' — икона која, според стилските особености, веројатно настанала кон крајот на XI или почетокот на XII век. Насликана е со темпера - гипсен грунд на платно. Основна подлога е штица, а димензиите и се 33,5 x 34 cm. Иконата припаѓала на црквата Богородица Перивлептос (Св. Климент), Охрид. Денеска се наоѓа во Галеријата на икони, Охрид.
1 Состојба
Дрвената подлога е подјадена од црвоточина. Сите четири агли се повеќе или помалку оштетени поради трошноста на штицата. На повеќе места, посебно во долниот дел од иконата, отпаднал гипсениот грунд заедно со боениот слој. Поради лупење на боениот слој, дошло до повеќе оштетувања на лицата и облеката на насликаните апостоли и Христос. Сигнатурата е исто така оштетена.
2 Иконографија
Причестувањето на апостолите, т.е. причестувањето воопшто во суштина го претставува Новиот завет, односно востановувањето на Евхаристијата на последната Пасха која Исус ја јадеше со своите ученици во Ерусалим, пред да биде предаден и распнат (Mатеј 26:26–29). Под балдахинот на Чесната Трпеза, како и обично, двапати е претставен Исус Христос: на левата страна ги причестува апостолите со леб, а на десната ги причестува со вино. На чело со левата поворка апостоли стои св. Петар, додека десната поворка ја предводи св. Павле. Ангелите, кои во оваа сцена се претставуваат како ѓакони, недостасуваат, веројатно заради немање доволно место. Бидејќи ''Причестувањето на Апостолите'' вообичаено се јавува во олтарната апсида или источниот ѕид на храмовите, доколку тоа го дозволува просторот, самото тоа што станува збор за икона всушност претставува една ретка средба со оваа тема на примерок од штафелајното сликарство.
3 Конзервација
Чистена и конзервирана во лабораторијата на Републичкиот завод за заштита на спомениците nа културата - Скопје.
Чајна шолја

Чајна шолја е мала шолја со рачка, со мала големина која може да се фати со палецот и еден или два прста. Обично се прави од порецелан. Најчесто ваквата шолја припаѓа на сервис, составен од шолја и соодветна тацничка. Овие пак можат да бидат дел од чаен сервис заедно со чајник, крем бокалче за млеко, шеќерник и лонче за фрлање.
Некои колекционери собираат многубројни уникатни шолји со соодветни тацнички. Подобрите чајни шолји се направени од бел прозрачен порцелан украсен со цветни мотиви. Тие исто така може да го одбележуваат место, личност или настан. Овие колекционери исто така собираат и сребрени чајни лажички. Овие обично имаат украсени керамички вметки во дршката со исти или слични мотиви.
Првите шолји направени конкретно за пиење на новиот напиток - чајот - во Европа биле увезени од јапонскиот пристаништен град Имари. Чајните садчиња во Далечниот Исток немале рачки, и затоа првите европски имитации направени во Мајсен, исто така биле без рачки.
1 Поврзано
* Чаен прибор
Тацна

Тацна — вид мала чинијка која се користи за подметнување под шолја - поголема за кафе или помала чајна шолја за чај. Тацничката обично има подигнато средиште за да може да се вклопи во долната страна на шолјата. Намената на тацничката е да ги фаќа истурениците, прсканиците и капењата на напитокот во шолјата, така заштитувајќи го чаршафот или пијачот доколку тој ги држи в раце. Тацничката е и згодно место за оставање на користена лажичка, со помош на која на пијалакот претходно му се вмешал заблажувач или млеко.
Иако нејзе ѝ е местото на поставената маса во еден прибор за ручавање, уникатните чајните шолји често се продаваат со соодветни тацнички, или сами, или како дел од чаен сервис, во кој спаѓаат и чајник и мали десертни чинии. Сервисите обично содржат четири шолји со тацнички.
1 Зарф
Зарф е рамка за држење на шолја без рачка, на начин поцврст од тацничката. Оваа рамка е особено погодна за држење на топло кафе или чај во тенка стаклена или пластична чаша.
2 Поврзано
* Чаен прибор
Батенте гитара

Гитарата батенте (италијански: chitarra battente) е важен жичен инструмент во италијанската популарна музика. Гитарата батенте е помала отколку класичната гитара, и во денешно време се свири вообичаено со четири или пет жици и се користи претежно во Калабрија, со цел да ги придружува вокалите.
ЗиЛ

Завод имени Лихачёва или ЗиЛ — еден од главните производители на камиони и тешка машинерија во Русија, познат и по рачната изработка на ултралуксузни автомобили за речиси сите советски државници, како и автобуси, оклопни борбени возила, и аеросанки. Денес работи како прозиводител на државнички возила за владата на Русија. Автомобилите ЗиЛ се сметаат за рамни на Maybach и Rolls-Royce, но во главно се непознати вон ЗНД и производството се состои од околу 12 автомобили годишно.
Фабриката е основана во 1916 г. под името Автомобильное Московское Общество (АМО). Се планирало да се произведуваат 1,5 тонски камиони засновани на Fiat F-15 под лиценца. Заради Октомвриската револуција и Руската граѓанска војна по неа, требало да се чека до 1 ноември 1924 за да се произведе првото возило, ''АМО-F-15''. Во 1931 фабриката била реопремена и проширена со помош на U.S. A.J. Brandt Co., кога го променила името во Завод имени Сталина (ЗиС). По прекинот на култот кон личноста на Сталин под водство на Никита Хрушчов во 1956, името било вратено на Завод имени Лихачёва, по нејзиниот поранешен директор Иван Алексеевич Лихачов.
1 Модели
1.1 Лимузини
* ЗиС-101 (1936)
* ЗиС-110 (1942)
* ЗиС-115
* ЗиЛ-111 (1958)
* ЗиЛ-114
* ЗиЛ-117
* ЗиЛ-4104
* ЗиЛ-41047
* ЗиЛ-4105
1.2 Камиони
* AMO-F-15 (1924)
* AMO-3 (1931)
* ЗиС-5, ЗиС-6 (1934, копии на американскит камион Автокар 2 10-cwt )
* ЗиС-22, ЗиС-42 (1941?)
* ЗиС-128
* ЗиС-150 (1947)
* ЗиС-151 (1948)
* ЗиЛ-164 (1957)
* ЗиЛ-157 (1958)
* ЗиЛ-130 (1964)
* ЗиЛ-131(1967)
* ЗиЛ-133 (1975)
* ЗиЛ-135 (19??)
* ЗиЛ-5301 „Бичок“ (1992)
* ЗиЛ-6404 (1996)
* ЗиЛ-6309 (1999)
* ЗиЛ-6409 (1999)
* ЗиЛ-433180 (2003)
* ЗиЛ-432930 (2003)
* ЗиЛ-4327 (2004?)
* ЗиЛ-4334 (2004)
1.3 Автобуси
* ЗиС-8
* ЗиС-16 (1941?)
* ЗиС-154
* ЗиС-155 (1949)
* ЗиС-127 (1955)
* ЗиЛ-158 (1957)
* ЗиЛ-118 „Јуност“ (1967)
* ЗиЛ-3250 (1998)
1.4 Спортски и тркачки автомобили
* ЗиС-101 Спорт (1939)
* ЗиС-112/4 (1958)
* ЗиЛ-112 Спорт (1960-62)
* ЗиЛ-412 S (1962)
1.5 Разни
* B-3 транспортер полугасеничар
* ЗИС-152 оклопно транспортно возило
* ЗиС-458 водоземно возило
* ЗиЛ-4906 водоземно возило
* ЗиЛ-41041 седан
* ЗиЛ-41047 лимузина
* Зил-4102 седан-прототип
2 Наводи
* Zaloga, Steven J., James Grandsen (1984). ''Soviet Tanks and Combat Vehicles of World War Two'', p. 44. London: Arms and Armour Press. ISBN 0-85368-606-8.
Италијанска китара

Италијанската китара (италијански: ''Chitarra Italiana'') е жичен инструмент во форма на лејта со 4 до 5 поединечни (понекогаш и двојни) жици, со штимање слично на тоа на гитарата. Била широко распространета во Италија за време на Ренесансната Ера. Се верува дека потекнува од средоземните лејти на Антиквитет, и дека е поврзана со северноафриканската Китра. Нејзината бас варијанта се вика китароне.
Марк Бернес

Марк Наумович Бернес (, Нежин – 16 август, 1969, Москва) бил советски глумец и пејач од еврејско потекло, кој ги изведувал едни од најсилните мелодии кои изглегле од Втората светска војна, како ''Тёмная ночь'' (1943) и ''Журавли'' (1969). Бил именуван за Народен глумец на РСФСР (1965), а бил награден и со Државната награда на СССР (1951), два ордена како и многу медали.
1 Медија
* (ram)
Здодевност

Здодевноста (или досада) е умствена состојба каде човек ја толкува неговата средина како здодевна, монотона и без стимули. Чувството на безнадежност е нераздвоен дел од досадата; луѓето многу се трудат да ја спречат или излечат досадата, иако во многу прилики таа е прифатлива како нешто неизбежно кое мора да се истрае. Чест начин на избегнување на досада е преку креативно мислење или мечтаење.
При досада, времето се чини дека тече побавно; ова доаѓа од начинот на кој човечкиот ум го мери минувањето на времето, заедно со честотата на настани кои се сметаат за интересни.
1 Филозофија
Артур Шопенхауер ја зел досадата како доказ во неговиот обид да ја докаже ништожноста на човековото постоење.
2 Поврзано
* Забава
* Мотивација
* Проѕев
3 Наводи
* RV Small et al; ''Dimensions of Interest and Boredom in Instructional Situations''. (1996) Текстот во целост, онлајн:
ЈДЖ 83

ЈДЖ серија 83 парна локомотива на Југословенските државни железници градени во поголем број, и со голема распространетост во тогашната југословенска република Босна и Херцеговина.
Останата е една ваква локомотива од серијата 83 во Р. Македонија со број МЖ 83-064 пред училиштето Владо Тасевски во Скопје.
1 Особености
* Изградени се голем број на тесно колосечни локомотиви за потребите на стара Австрија.
* Градени во пет фабрики, во речиси непроменета форма во период од 45 години.
* Сѐ уште се во употреба – не само во музеи.
* Возени на 760 mm и 1000 mm пруги.
* Прифатена во голем број во Босна, Унгарија и Австрија. Највероватно и во СССР била во употреба.
* Невообичаено често градена европска парна локомотива.
2 Технички одлики
Парна локомотива од серијата 83, со два цилиндра на заситена пареа и со влечен дво осовински тендер. Наменета за полесни товари и патнички возови.
Технички податоци
Производител
Jung/Jungenthal
Година на производство
1923
Фабрички сериски број
3546
Класификација
0-8-2 +T
Класа
83
Должина
13.700 mm
Тежина
32,5 тона
Тежина во експлатација
36 тона
Притисок на осовини
8 тона
Брзина (макс)
35 км/ч
3 Поврзано
* Парна локомотива
* Локомотива
* Железница
* Пруга
* Воз
Гитара-харфа

Гитарата-харфа (англиски: ''harp guitar'') е музички инструмент кој ги комбинира одликите кои ги имаат гитарата и харфата. Оригинално произведен како „нов“ инструмент, харфните жици се користат како жици за бас, што придонесува кон хармонската текстура. Хибридните стилови се можеби најретките од сите, иако постојат и мандолини-харфи. Исто така постојат и електрични гитари-харфи.
1 Забележителни харфни гитаристи
* Мјуриел Андерсон
* Стивен Бенет
* Џон Доун
* Вилијам Итон
* Мајкл Хеџис
* Ден ЛаВои
* Џеф Мартин
* Енди Волберг
2 Поврзано
* Мулти-жичена класична гитара
Филипион

Филипионот во светилиштето Алтис во Олимпија бил јонски кружен споменик од слонова коска и злато, во кој биле сместени статуи на кралот Филип II Македонски и неговото семејство: Александар III Македонски, Олимпијада, Аминта III и Евридика II. Дело е на атинскиот вајар Леохар во чест на неговата победа во Битката кај Херонеја (338 п.н.е.). Ова било единственото здание во светилиштето кое било посветено на човечко битие.
1 Библиографија
* -
*Walter Woodburn, Olympic victor monuments and Greek athletic art. Hyde. стр. 353 ISBN 1410209946
Португалска гитара

Португалската гитара е 12-жичен инструмент со потекло од средниот век, заснован на цитрата и арапската лејта.
1 Историја
Постои општо погрешно сфаќање дека нејзиното потекло е поскорешно и е поврзано со таканаречената англиска гитара. Фактот е дека, во определен период, најдобрите акордни инструмент од овој и други типови биле изработувани во Англија, особено таканаречените цитери. Сепак, португалската гитара не е цитер и има попримено многу источни влијанија поврзани со арапската лејта. Најверојатно таа е локален производ од средновековната цитара воведувајќи некои арапски елементи.
Гонсало Паредес и Флавио Родригеш, помеѓу другите, биле најпочитуваните композитори во рамките на традиционалниот стил, но Артур Паредес бил бунтовен и создал далеку поагресивен, драматичен и софистициран пристап. Работејќи заедно со семејството Грасио од Куибра (неговиот роден град), Паредес буквално го ре-измислил и ре-изградил инструментот со поглед на работите кој отворал повеќе можности за поостар звук со подолга трајност, и овозможувал посложени звуци со поголем асортиман. Карлош Паредеш, синот на Артур, создавал нови мелодии и ја претворил португалската гитара во концертен инструмент, свирејќи со џез музичари како Чарли Хејнд, помеѓу другите. Во исто време, во Куибра, Антонио Брожо и Антонио Португал ги развивале и португалската гитара и стилот фадо де куибра, надминувајќи ги претходните ограничувања во компонирањето и импровизацијата.
2 Штимање
6. пар: B (си)
5. пар: A (ла)
4. пар: E (ми)
3. пар: B (си)
2. пар: A (ла)
1. пар: D (ре)
Акустична гитара

Акустична гитара може да се однесува на еден од следните музички инструменти:
* Гитари со најлонски и пластични жици:
** Ренесансна гитара
** Барокна гитара
** Романтичарска гитара
** Класична гитара, модерната верзија на оригиналната гитара, со најлонски жици
** Фламенко гитара
* Гитари со челични жици:
** Челичножичена акустична гитара, исто така позната како западна, фолк или кантри гитара
** Дванаесетжичена гитара
** Џез гитара
** Резонаторска гитара (како ''Добро'')
** Батенте гитара
* Акустична бас гитара
* Руска гитара
* Нови инструменти:
** Гитара-харфа
** Бенџо гитара
** Гитара-лејта
1 Поврзано
* Типови на гитари
* Електрична гитара
Аполодор Дамаски

Аполодор Дамаски или Аполодор од Дамаск бил старогрчки инженер, архитект, дизајнер и вајар од 2 век н.е. Тој бил омилен на Цар Трајан, за кој го изградил Трајановиот мост преку Дунав за 104-тиот поход во Дакија. Тој исто така испланирал гимназиум, колеџ, јавни бањи, Одеумот и Трајановиот форум и Трајановиот столб во градот Рим. Тој ги дизајнирал и триумфалните арки во Беневентум и Анкона. Се смета и за архитект на Пантеонот.
Трајановиот столб, во средиштето на форумот, бил прочуен по тоа што бил првиот триумфален споменик од тој вид. На крунисувањето на Адријан, чии архитектонски и уметнички дела Аполодор ги исмејувал, тој бил истеран од Рим, а накратко потоа, бил обвинет за измислени злодела и убиен (Дион Касиј lxix. 4). Тој напишал и трактат на тема ''Опсадна машинерија'' (''Πολιορκητικά''), посветен на Адријан.
1 Наводи
##
Римски градини

Римските градини (латински: ''horti'') биле инсиприрани од старогрчките градини и орнаменталната хортикултура високо се развила со развитокот на римската цивилијација. Администрацијата на Римското Царство (ц.100 п.н.е - 500 н.е.) активно разменувале информации за земјоделството, хортикултурата, сточарството, хидрауликата и ботаниката. Сите тие си ги споделувале семињата и растенијата. Лукуловите градини (''Horti Lucullani'') на Пиноицијанот на меѓата на Рим биле први кои ја вовеле персиската градина во Европа, околу 60 п.н.е. Градината била место на мир и спокојство, засолниште од урбаниот живот, и како таква носела и религиозно и симболичко значење.
1 Поврзано
* Историја на градинарството
* Салустови градини
* Византиски градини
Адам од Македонија

Адам од Македонија или Адам од Говрлево — назив на мала керамичка фигура на машко торзо во седечка положба, откриена во 2000 г. на археолошкото ископување на неолитското наоѓалиште Церје кај скопското село Говрлево. Со истражувањата раководел археологот Милош Билбија од Музејот на Град Скопје, кој го пронашол овој артефакт на последниот ден од октомвриските теренски истражувања, на границата помеѓу културните слоеви кои припаѓаат на неолитот и бакарното време.
Фигурината која датира од средината на VI милениум п.н.е. претставува еден од десетте уникатни археолошки наоди во светот. Веднаш по самото пронаоѓање го доби епитетот „милениумско откритие“. На почетокот од страна на М. Билбија беше именуван како „Адам од Говрлево“, но за потребите на правење бренд, беше преименуван во „Адам од Македонија“.
Адам има необична уметничка обработка. Тоа е еден нецелосно сочуван обид за претстава на маж фатен во момент на физичка или духовна активност. Ова машко тело поставено во седната позиција има нагласена анатомија, длабоко вовлечен стомак, истакнат папок, добро дефинирани мускули, видлив ‘рбет, па дури и скршен фалус.
Ова ремек-дело е со експилицитно реалистична уметничка форма, на пошироката публика за првпат и било претставено на 30 септември 2006 г., во рамките на манифестацијата „Бела ноќ“.
Во моментот наодот може да се погледне во поставката на Музеј на Град Скопје.
1 Поврзано
* Церје (Говрлево)
* Неолитот во Македонија
Томас Брус

Томас Брус, 7-ми Гроф од Елгин и 11-ти Гроф од Кинкардин (англиски: ''Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin and 11th Earl of Kincardine'') (20 јули, 1766 - 14 ноември, 1841) бил британски благородник и дипломат, познат по отстранувањето на мермерните скулптури од Партенонот во Атина. Преку англискиот јазик, тие се познати како Елгинови мермери.
Елгин бил третиот син на Чарлс Брус, 5-тиот Гроф од Елгин кој го наследил неговиот постар брат Вилијам, 6-тиот Гроф, во 1771 додека имал само пет години.
Елгин служел како амбасадор во Отоманското Царство во периодот помеѓу 1799 и 1803 год. Бил голем ентузијаст за антиквитети, и бил шокиран од рамнодушноста на Турците кон старогрчките скулпури кои пропаѓале. Нивното отстранување тој го оправдувал со намерата да ги зачува. Додека се отстранувале мермерите, Елгин увидел дека е неможно тие да се пренесат надвор од акрополот без да се исечат на помали парчиња. Така била направена значителна штета на овие мермерни скулптури. Дури и во тоа време неговите постапки биле контроверзни. Елгин потрошил огромна сума пари за превоз на мермерите до Британија, пари кои тој никогаш не ги надоместил.
Неговиот престој во Средниот Исток бил полн со несреќи. За време на епидемија на „чума“ на Елгин му паднал носот, така станувајќи прилично неатрактивен за неговата млада жена. На пат накај татковината преку Франција, Елгин заедно со некои негови сопатници бил заробен како воен заробеник (војната избила одкога тие ја напуштила Британија) и биле држени во притвор неколку месеци. Иако со нив било постапувано добро, Леди Елгин морала да патува без својот сопруг, и влегла во љубовна врска со еден од нејзините придружници. При неговото враќање во Британија, согледувајќи дека не може да го разубеди Британскиот музеј да ја плати предложената цена за мермерите, го дал на суд љубовникот на жена си за барање превисока цена. Потоа тој се преженил (со уште помлада жена) и отишол да живее во континентална Европа. Мермерите биле изложени, а потоа и купени од нацијата во 1816.
Трајанов форум

Трајанов форум (латински: ''Forum Traiani'') е последниот форум од царските форуми во Рим.
1 Историја
Форумот е изграден по наредба на цар Трајан со пари од богатството стекнато во војната со Дакијците, завршена во 106 г. Фастите кажуваат дека камен-темелник е удрен во 112 г., додека пак Трајановиот столб е започнат во 113 г.
За изградба на овој монументален комплекс биле потребни големи ископувања: работниците ги откопувале падините на ридовите Квиринал и Капитол, што ја затворале долината кај царските форуми кон Марсовото Поле.
Постои веројатност дека ископувањата започнале уште во времето на Домицијан, додека самиот прокект на форумот целосно му се препишува на Аполодор Дамаски, кој исто така го придружувал Трајан во дакиските походи.
За време на изградбата течеле и уште неколку проекти: изградбата на Трајановиот пазар и Цезаровиот форум (каде била изградена т.н. Базилика Аргентарија), како и реновирање на храмот на Мајка Венера.
2 Распоред
Форумот е изграден од огромна пјаца опкружена со стои со должина од 200 и ширина од 120 м со ''екседри'' од двете страни. Главниот влез е од јужната страна, трумфална арка врз која била сместена статуа на Трајан во шесткоњска двоколка. Базиликата улпија е семстена на северниот крај на пјацата, која била поплочена со квадратни плочи од бел мермер и украсена со голема коњаничка статуа на Цар Трајан. На обете страни од пјацата имало пазари (во облик на безистени), кои исто така биле сместени во екседрите.
Северно од базиликата имало помала пјаца, со храм посветен на воздигнатиот Трајан на крајната северна страна кој гледал навнатре. Веднаш северно од базиликата улпија на обете страни од форумот се наоѓале две библиотеки, една со латински и една со грчки книги и документи. Помеѓу библиотеките се наоѓал 38-метарскиот Трајанов столб.
Во средината на IV век, Константин II, при неговата посета на Рим, бил вчудовиден од огромната коњаничка статуа на Трајан и околните згради. Оваа царска посета и местата од интерес се опишани од Амијан Марцелин.
Денес останат е само дел од пазарите и Трајановиот столб (во целост).
3 Поримска историја
Во средината на IX век, мермерниот плочник бил систематски откопуван за други употреби заради неговиот висок квалитет. Истовремено плочникот бил заменет со скромна калдрма што укажува на тоа дека местото сѐ уште се користело како јавен плоштад.
Фламенко гитара

Фламенко гитарата е тип на гитара изработена примарно со цел на неа да се свири фламенко музика.
Традиционалните фламенко гитари се изработуваат од шпански чемпрес и смрека, и се полесни во тежина и малку помали од класичните гитари, со цел да произведуваат „поостар“ звук. Фламенко гитарата, во контраст на класичната, е исто така опремена со бариера налик на штитник, често пластична, што му овозможува на гитаристот да вметне ритмичко удирање по гитара без да ја оштети. Фламенко гитарата исто така се користи различно од класичната гитара, со различни стилови на удирање по жиците, како и употребата на каподастро.
Накратко, фламенко гитарите се наменети за подобро да се вметнуваат во фламенко музиката отколку класичните гитари; сепак, некои поквалитетни фламенко гитари користат слични материјали на оние за класичните гитари.
Фламенкото е оригинална шпанска форма на уметност. Постои во три форми: ''cante'' - песната, ''baile'' - танцот и ''guitarra'' - гитара, свирењето на гитара.
1 Поврзано
* Лутиер
* Хосе Рамирес
* Доминго Естесо (1882-1937)
* Херман Хаузер (1882-1952)
Пионерско вовче

Пионерското вовче го добило името по кондуктерите кои биле пионери, деца на железничарите од блиската железничка колонија. Пионерите со железничка капа и пионерска марама биле одговорни за сигнализацијата за тргнување и застанување на возот.
Неговата траса била од почетната станицата „Стив Наумов“, во Градскиот парк во Скопје крај езерцето (денешната кафеана „Езерце“) низ густатата шума во тоа време на паркот, па по течението на Вардар и неговите плажи, преку железничкиот мост на Вардар до Ѓорче Петров и понатаму до излетничкото место Сарај и крајната станица „Борка Талевски“ во село Глумово покрај излетничкото место Матка на реката Треска.
1 Историја
На 8 мај 1948 година се демонтира линијата со тесен колосек (600 mm) Скопје – Ѓорче Петров, а потоа и кон Гостивар.
Шините, праговите, локомотивите и вагоните се префрлаат за ново трасирање на потегот од Градскиот парк во Скопје до Глумово покрај излетничкото место Матка.
На 21 јули 1948 година, градено во само два месеца, свечано е пуштено во сообраќај Пионерското вовче, од почетната станица во Градскиот парк денеска наречено Езерце.
2 Поврзано
* Градски парк (Скопје)
* Железница
* Парна локомотива
** Локомотива Dn2t
* Вагон
* Воз
* Пруга
* Шина
2.1 Примери за зачувана традиција и туристичка атракција
* Пример за туристичка атракција во Германија каде се употребуват истите локомотиви (кај нас наречени „Пампур“) кои беа во употреба во Македонија до 1969 година
* Пример за туристичка атракција со теснолинејка од 600 mm во Англија
* Пример за туристичка атракција со теснолинејка од 600 mm во Франција
* Пример за туристичка атракција со теснолинејка од 600 mm во Шведска ,
* Пример за туристичка атракција со теснолинејка од 600 mm во Швајцарија , ,
Агора

Агора (грчки: αγορά) бил пазар и есенцијален дел од секој старогрчки полис како и секој поголем град во Античка Македонија (како да речеме Пела). Агората не само што била пазар, туку и форум за граѓаните. Агората настанала паралелно со полисот по падот на микенската цивилизација, и веќе во времето на Хомер станува составен дел од секој полис (веројатно 8 век п.н.е.).
Најпознатата агора е Атинската агора. Агората-музеј на отворено во Измир е една од најдобро зачуваните агори на светот.
Зборот агорафобија, страв од јавни случувања, доаѓа од ''агора'' со гореобјаснетото значење.
Агора може да значи и место за собирање во еден старогрчки полис.
Звучна дупка

Звучната дупка е отвор на предниот дел на жичен музички инструмент.
Звучната дупка може да има различни форми: кружна кај гитарите, ''f-дупка'' кај инструментите од виолинската или виолската фамилија и кај некои гитари, розетна кај лејтите. Мандолините може да имаат кружни или овални дупки. Куржна или овална дупка е обично една, под жиците. F-дупките пак, вообичаено се изработуваат во парови и се сместени симетрично на двете страни на жиците.
Некои Ovation гитари имаат уникатен дизајн на звучната дупка со неколку помали звучни дупки за кои се вели дека доколку се комбинирани со композитно тело на гитарата заоблено отпозади произведуваат почист звук.
Иако намерата на звучните дупки е да им помогнат на акустичните инструменти да го проектираат својот звук поефикасно, звукот не зависи единствено (ниту најповеќе) од локацијата на звучната дупка. Повеќето од звукот излегува од површината на гитарата на двете звучни плочи, со тоа што звучните дупки играат улога во тоа што им дозволуваат на звучните плочи да вибрираат послободно, и со тоа што дозволуваат на дел од вибрациите да патува надвор од инструментот.
Тој (списание)

Тој е списание на издавачката куќа НАМ, од Скопје.
Првиот број на „TOJ машки свет“ излезе во април 2004 година. ТОЈ е прво специјализирано списание за мажи во Македонија. За мажи со страст за животот! Наменето е за младите, амициозни мажи, жедни за успех. На современите мажи - динамични, активни, сигурни во себе, ослободени од комплекси, едноставни, отворени, блиски. Темите се поврзани со нивниот свет, а тоа е: спорт, забава, хоби,информатичко-технолошки иновации, емоции, здравје, автомобилизам.
Издавачка куќа НАМ

НАМ е новинско-издавачка куќа основана во 1993 година. Првичната цел на куќата било издавање образовно-забавни списанија наменети за учениците по англиски јазик во основните и средните училишта.
НАМ ги издава следните списанија:
* од јануари 1994 - „М&М“ и „KIDS“
* од април 1995 - тинејџерско списание „Таа“
* од јануари 1997 - „Комплетна“
* од август 2003 - списание за архитектура и домување „Мој дом“
* од април 2004 - специјализирани списание за мажи „Тој“
1 Поврзано
* Таа
* Тој
* Комплетна
* Мој дом
* М&М
* KIDS
Таа (списание)

Таа е списание на издавачката куќа ппп НАМ, од Скопје.
Во април 1995 излезе првиот број на тинејџерското списание ТАА. Слоганот на ТАА е "Се само обична не", а ги отсликува желбите, сфаќањата, стилот на живеење на нашите млади читателки, но и стилот, дизајнот и соджините на самото списание. Тинејџерките пројавиле огромен интерес за ТАА уште на самиот почеток, којшто до денес не е намален.
ТАА со секој нов број расте и се обликува според желбите на многубројните читателки, кои испраќаат илјадници писма, со прилози, предлози, сугестии.
1 Погледнете исто така
* Тој
* Комплетна
* Мој дом
* М&М
* KIDS
* Тин Шема
* Наш свет
* Оправдано присутни
* Ла Нова
* Другарче
* Развигор
* Росица
KIDS (списание)

KIDS (''превод од англиски - „деца“'') е списание на издавачката куќа НАМ, од Скопје. Списанието е на англиски јазик и е наменето на учениците во основните училишта. Излегува 11 години, а изобилува со теми блиски до возраста и знаењето на учениците, кои се наменето за преку забава и игри полесно да го совладуваат англискиот јазик.
1 Погледнете исто така
* Таа
* Тој
* Комплетна
* Мој дом
* М&М
М&М (списание)

М&М е списание на издавачката куќа НАМ, од Скопје.
М&М е списание на англиски јазик наменето за учениците кои го изучуваат англискиот јазик во средните училишта. Излегува 11 години и од самиот почеток е одлично прифатено и од страна на учениците и од страна на наставниците по англиски јазик, кои го кристат како дополнително средство во наставата. Содржините се усогласени со нивото на знаење на учениците, а и со нивните интереси.
1 Погледнете исто така
* Таа
* Тој
* Комплетна
* Мој дом
* KIDS
Завод и музеј — Прилеп

Во 1955 година со одлука на Народниот одбор на општина Прилеп е формиран Народниот музеј. Во почетокот активни се три одделенија: Одделение за археологија, Одделение за Историја и Одделение за етнологија. Со тек на време се формираат и сите останати денес активни одделенија.
Со прераснувањето на Народниот музеј во Завод за заштита на спомениците на културата, природните реткости и Музеј во 1981 година, освен музејската дејност институцијата врши и заштитна дејност.
1 Одделенија
Моментално во рамките на Завод и музеј — Прилеп работат следните одделенија:
* Одделение за Историја
* Одделение за Архитектура
* Одделение за Историја на уметност
* Одделение за етнологија
* Музеј на тутун
2 Активности од областа на музејската дејност
* Теренски истражувања и рекогносцирања;
* Прибирање на музејски материјал по пат на истражувања, откуп, подарок и сл;
* Евиденција, заштита и стручна обработка на музејскиот материјал;
* Евиденција и увид во состојбата на недвижните и движни споменици на културата;
* Организирање на тематски постојани и повремени изложби;
* Публикација на обработениот музејски материјал;
* Водичко - образовна дејност;
3 Активности од областа на заштитната дејност
* Евиденција и увид во состојбата на недвижното и движно културно богатство;
* Истражување и изработка на проекти за изведување на заштитни интервенции на недвижното и движно културно богатство;
* Превентивни заштитни интервенции на недвижното и движно културно богатство;
* Конзерваторско реставраторски работи на недвижното и движно културно богатство;
* Учество во поставување на тематски постојани и повремени изложби;
4 Публикување на стручни трудови
Завод и Музеј Прилеп располага со своја интерна библиотека со богат фонд на стручна литература, како и фото лабораторија која е мошне важна помошна техничка служба при активностите на вработените во институцијата. Во 1961 година поставена е Постојана изложба со археолошки предмети, која повремено се обновува. Во рамките на Завод и Музеј работат Меморијалниот музеј "11 октомври 1941", Меморијалниот музеј "Кузман Јосифоски-Питу" и Музејот за тутун.
Прв директор на Народниот Музеј од неговото основање па сè до 1980 година е д-р Бошко Бабиќ, дипл. историчар на уметност.
5 Поврзано
* Згради на Заводот за заштита на спомениците на културата и музеј – Прилеп, прогласени за културно наследство на Македонија
Византиски градини

Византија несомнено зазема важно место во историјата на градинарството. Градот, кој подоцна станал Истанбул, бил престолнината на Источното Римско Царство кое траело илјада години по падот на Западното Римско Царство. Меѓутоа византиските градини биле главно уништени од страна на Турците во нивните походи од XV век.
Византиските градини главно биле засновани на римските принципи на нагласување на мозаици и типични класични принципи како порамнување на дрвата во низи, поставување на мали градби како фонтани и олтари, кои со време станувале с посложени и побогати. Меѓутоа византиските градини развиле свој посебен стил, кој влечел инспирација од ориенталните, и особено исламските градини (Близок Исток и северна Африка). Донекаде видливи се и маварски влијанија, особено кај дизајнот на фонтаните, но наоѓаме и дека персиските градини извршиле забележително влијание, нагласувајќи ја нивната заденичката одлика со византиската култура - употребата на спротивставени бои.
За византиските градини не се знае речиси ништо друго, и за нив се спомнува многу малку во историјата, а тогашни книги денес не постојат. Византијците, како и нивните грчко-римски претходници, ѝ придавале големо значење на естетиката, но низ целата грчко-римска историја градината никогаш не заземала место на престиж во нивните култури за разлика од културите на истокот - грчко-римските градини влечеле корени од практичното одгледување на градинарски култури како маслиново дрво.
1 Поврзано
* Историја на градинарството
* Римски градини
* Персиски градини
Музеологија

Музеологија (или музејски студии) е изучувањето на организацијата и управата на музеи и музејски збирки.
Академските институции нудат дипломи по музеологија.
Постојат разни кариери во рамките на музеологијата како директор на музеј, кустос, едукатор, доцент (волонтер), графички дизајнер, изложбен дизајнер, архивар и конзерватор/реставратор.
Во Република Македонија музеологијата како високо образование се нуди на Институтот за историја на уметност и археологија при Филозофскиот факултет (Универзитет Св. Кирил и Методиј) во Скопје.
Комплетна (списание)

Комплетна е списание на издавачката куќа НАМ, од Скопје.
Првиот број на КОМПЛЕТНА излезе во декември 1996. Идејата од која тргнала оваа издавачка куќа кога ја создавале КОМПЛЕТНА била дека ако човек не ја искористи дарбата која му е дадена, тогаш залудно го потрошил животот.
Слоганот на списанието е "Моја комплетна инспирација", ја опишува нивната главна цел, а тоа е предадено и преку текстовите со кои сакаат да ја разбудат фантазијата и да ја поттикнат инспирацијата кај нивните читателки. Да им помогнат да се пронајдат себеси, да го отктијат својот талент, интерес, желба, цел во животот.
Да ги охрабрат со позитивни примери и мотивирачки теми. Да ги потикнат да тргнат во пресрет на својата цел - со дух, страст и енергичност во животот. Списанието е наменето на современите жени, кои истовремено се и мајки и сопруги и деловни жени, со сè поголеми барања и очекувања. Во трката на современото живеење КОМПЛЕТНА се труди да им помогне на жените во различни области на животот: врски, меѓучовечки односи, мајчинство, здравје, убаво однесување и позитивно размислување.
1 Погледнете исто така
* Таа
* Тој
* Мој дом
* М&М
* KIDS
Тајната книга

„''Тајната книга''“ — македонски филм во холандско-француска заедничка продукција во режија на Владо Цветановски, а по сценарио на Јордан Плевнеш и Љубе Цветановски. Тјери Фремон, Жан-Клод Кариер, Владо Јовановски, Мето Јовановски, Ѓорѓи Јолевски и Лабина Митевска се јавуваат во главните улоги. Снимањето на филмот започнало во 2002 година, а претпремиерата ја има четири години подоцна.
1 Содржина
Приказната за филмот е заснована врз потрагата по „''Тајната книга''“, книга напишана на глаголско писмо. „''Тајната книга''“ се претпоставува дека ги содржи основите на богомилското верување, познато исто така и како катарство. Богомилите, прогонувани од страна на црквата, ја напуштаат нивната татковина и почнуваат да се селат кон северозапад, ширејќи го нивниот начин на живот и размислување секаде каде што оделе и преку Босна, Далмација, северна Италија, стигнуваат до југот на Франција, каде што тие (познати како катари) ја создаваат својата нова татковина.
2 Локации на снимањето
Снимањето на филмот минува низ три етапи, на различни локации, во согласност со барањата на приказната:
* Регионот на Битола, Демир Хисар и Преспанско Езеро - Македонија
* Балчик - Бугарија
* Париз и Каркасон - Франција
3 Улоги
Глумци кои дале нивен особен печат на овој филм кој бил подготвен и снимен од страна на широка меѓународна екипа.
* Жан-Клод Кариер - Пјер Рејмон
* Тјери Фремон - Шевалје
* Владо Јовановски - Бигорски
* Лабина Митевска - Лидија
* Ѓорѓи Јолевски - Непознатиот
* Мето Јовановски - Отец Андреј
* Кирил Ристоски - Легионерот
* Владимир Светиев - Американецот
* Ристо Стефановски - Дедото
* Петар Мирчевски - Гулабарот
* Александар Чамински - Таксистот
* Петар Темелковски - Старецот
* Јоана Поповска - Хотелиерката
* Димитар Зози - Чуварот
* Арна Шијак - Сребренокосата
* Владимир Талески - Пијанистот
* Андон Јовановски - Сопственикот
* Лилјана Велјанова - Французинката
* Трајче Иваноски - Прв гостин
* Најдо Тодески - Втор гостин
* Илија Плевнеш - Момчето
* Елена Трајковска - Пејачката
* Јохана Николова - Девојчето
* Мими Таневска - Мајката
* Дамјан Цветановски - Бигорски
4 Поврзано
* Историја на филмот во Македонија
Китара

Китара — антички грчки музички инструмент од фамилијата на цитри. На латински се нарекува ''cithara (цитара)'', а во модерниот грчки јазик зборот ''κιθάρα (китара)'' го добил значењето гитара.
Китарата била професионална верзија на седум-жичената ''лира''. Спротивно на попростата ''лира'', која била фолклорен инструмент, китарата примарно се користела од страна на професионални музичари (видете китароде, ''цитароедус''). (''Барбитосот'' бил бас верзија на китарата популарна во источниот Егеј и античка Мала Азија.)
Китарата имала длабока, дрвена звучна кутија составена од две резонирачки табли, или рамни или благо заоблени, поврзани со ребра или страни со иста широчина. На врвот, нејзините жици биле врзани со јазол околу попречните штимери (зугон) или со прстените околу штимерите, или паг околу дрвени цевки. Другиот дел од жиците бил поврзан со друг дрвен дел на дното откако минувал над рамна кобилица, или пак дрвениот дел и кобилицата биле комбинирани. Се свирела со плектрум кој се држел во десната рака, со лактото истегната и дланката свиткана навнатре, додека жиците биле свирено со исправените прсти на левата рака.
Китарата се свирела примарно со цел да ги придружува танците и епските рецитали, рапсодии, оди и лирски песни. Исто така се свирела самостојно на приеми, банкети, национални игри и тестови на вештина.
1 Поврзано
* Авлос
* Форминкс
* Харфа
* Римска музика
Теба (митологија)

Во старогрчката митологија, името Теба се однесува на барем три различни луѓе
* Амазонка
* Нимфа, ќерка на Асопос и Метопа, жена на Зетос. Зевс ја сакал.
* Ќерка на Зевс и Јодам, жена на крал Огигиј и мајка на Авлис
* Жена на Зетос, мајка на Итилос
ru:Фива (мифология)
Штимер

::''Оваа статија е за штимерски клуч. За други значења видете клуч.''
Штимер, или штимерски клуч, е дел од гитарата или сличен инструмент, направа за затегнување и оттаму за штимање на жици, вообичаено сместен на главата. Една глава има повеќе штимери, по еден за секоја жица.
1 Варијанти
Нормално, штимерите овозможуваат пренос од 14:1, иако постојат верзии со однос 18:1. Тие овозможуваат поголема прецизност во штимањето, но се нешто поспори при почетното затегнување на жиците.
Постојат неколку типови на механизми на штимери:
* На класичните гитари (со најлонски жици), запчениците претежно се откриени; жиците се навртени на делови во длабнатини на главата;
* На гитарите со челични жици, вклучувајќи ги и „фолк“ акустичните гитариs и електричните гитари, запчениците вообичаено се сместени во поединечни затворени кутии со трајно подмачкување, иако поевтините подели може да имаат откриени запченици фиксирани на плочки на кои е сместен ред на запченици; неколку местоположби на штимерите се возможни, во зависност од формата на главата:
** коцкеста глава, 2 реда од 3 штимери (или 6 штимери за 12-жичени гитари): се наоѓаат на повеќето „фолк“ гитари и на Gibson Les Paul моделот;
** единствен дијагонален ред од 6 штимери: се наоѓа на Fender Telecaster и Stratocaster модели;
** еден дијагонален ред од четрии штимери и еден дијагонален ред од два штимера: се наоѓаат на Music Man модели;
* На бас гитарите, затегнатоста на жиците е екстремно голема и се користат особено тешки и големи штимери; рачките за штимање се исто така многу поголеми отколку оние на гитарите; исто така се користи преност од 20:1. Откриените запченици се почести кај најдобрите бас гитари отколку кај шест-жичените не-басови инструменти.
Исто така, гитарите и басовите 'без глава', особено оние дизајнирани од Steinberger и нивните лиценцирани копии, како Hohner Jack Bass и нелиценцираните копии како Washburn Bantam, имаат штимери на крајот на телото. Гитарите и басовите од линијата на Steinberger и Hohner имаат посебни жици со топчиња на двата краја, додека басот Washburn Bantam може да се свири и со обични жици.
2 Забележителни дизајни
Неколку производители основале добро познати дизајни на јазли и цели штимери. Овие дизајни се подложни на авторски права:
* Rodgers
* Grover-стил
* Schaller-стил
* Kluson-стил
* Wilkinson-стил
* Fender-стил
* Gibson-стил
* Speedwinder
Бранко Наумоски

Бранко Наумоски — претседател на Уставниот суд на Македонија и прв народен правобранител на Македонија.
1 Животопис
Во 1969 година, тој завршил средно образование во гимназијата „Кочо Рацин“ во Скопје. Во 1975 година, тој дипломирал на Правниот факултет во Скопје, а во 1976 година положил правосуден испит.
Од 1975 до 1981 година работел најпрво како приправник, а потоа како стручен соработник во основното јавно обвинителство во Скопје. Во 1981 година бил избран за заменик-јавен обвинител во основното јавно обвинителство Скопје. Во 1987 година станал помошник на министерот за правда задолжен во секторот за извршување на кривични санкции, што подразбира надзор, увид и следење на уставноста и законитоста во спроведување на правата на осудените лица. Бил избран за главен републички управен инспектор во републичкиот управен инспекторат во 1995 година.
На 3 јуни 1997 година, тој бил избран за народен правобранител и ја вршел таа функција од јули 1997 година до декември 2004 година. На 6 декември 2004 година, тој бил избран за судија во Уставниот суд на Република Македонија, а од 2010 година, тој станал и негов претседател.
Кози

Козите или кози и диви кози (козорози) се на шуплороги животни големи свиткани рогови кои излегуваат попречно и сртно од челото. Живеат ширум Евроазија, северна и источна Африка.
1 Видови кози
Петте вида на кози се групирани заедно со четири други вида во рамките родот.
Домашната коза позначајно се разликува од другите сродници поради нејзиното припитомување од човекот во текот на повеќе илјади години.
Алпскиот козорог (''Capra ibex'') е најпознат од сите диви кози. Иберискиот или наречен уште и шпански козорог (''Capra pyrenaica'') има помазни и пораздалечени рогови. Подвидот кој живе во Египет и Сирија се нарекува нубиски козорог.
Кри-кри или критски козорог, е подвид на дивата коза, ''Capra aegagrus''.
Хималајскиот козорог (''Capra sibirica hemalayanus'') е загрозен вид и го наоѓаме во Националниот парк Кунџераб во северните предели на Пакистан. (Овој национален парк е под надзор на Светскиот фонд за природа (WWF), Пакистан.)
Валијскиот козорог (''Capra walie''), познат и како етиопски козорог, живее на венецот Симен во состав на Етиопската Висорамнина, каде е критично загрозен.
Азијатскиот козорог е последниот вид на козорог.
2 Некои видови на кози
* домашна коза (''Capra aegagrus hircus'')
* алпски козорог (''Capra ibex'')
* нубиски козорог (''Capra nubiana'')
* шпански козорог (''Capra pyrenaica'')
* сибирски козорог (''Capra sibirica'')
* валиски козорог (Capra walie)''
Иџет Мемети

Иџет Мемети (роден на година во село Раковец, Тетовско) — македонски политичар. Тој бил член на Советот на јавни обвинители. Мемети е поранешен народен правобранител кој ја извршувал функцијата од декември 2004 до 2020 година.
2 Животопис
Иџет Мемети дипломирал на Правниот факултет при Универзитетот во Приштина во 1986 година со положен правосудниот испит во Скопје.
Професионалното искуство го започнал во 1987 година како секретар во основното училиште во село Требош, Тетовско. Подоцна бил избран за заменик-секретар на Владата на Република Македонија, функција на која бил сѐ до 1999 година. Во 1999 бил номиниран за државен советник, а на двапати (во 2001, и ноември 2003) бил избран за Министер за правда, а од мај до ноември 2003 работел како судија на Уставниот суд на Република Македонија.
Бил член на Државната комисија за избирачки списоци во Собранието на Република Македонија, член на Координативното тело на Владата на Република Македонија за справување со кризата во 2001 година, како и член на Правниот совет на Владата на Република Македонија.
2 Животопис
Иџет Мемети дипломирал на Правниот факултет при Универзитетот во Приштина во 1986 година со положен правосудниот испит во Скопје.
Професионалното искуство го започнал во 1987 година како секретар во основното училиште во село Требош, Тетовско. Подоцна бил избран за заменик-секретар на Владата на Република Македонија, функција на која бил сѐ до 1999 година. Во 1999 бил номиниран за државен советник, а на двапати (во 2001, и ноември 2003) бил избран за Министер за правда, а од мај до ноември 2003 работел како судија на Уставниот суд на Република Македонија.
Бил член на Државната комисија за избирачки списоци во Собранието на Република Македонија, член на Координативното тело на Владата на Република Македонија за справување со кризата во 2001 година, како и член на Правниот совет на Владата на Република Македонија.