Список на земји според емисиите на стакленички гасови по глава на жител

Ова е список на суверени држави и територии според емисиите на стакленички гасови по глава на жител поради одредени форми на човечка активност, врз основа на базата на податоци ЕДГАР создадена од Европската комисија. Следната табела ги наведува годишните проценки за емисиите на стакленички гасови глава на жител во 1970, 1990, 2000, 2010, 2020, 2021, 2022 и 2023 год. (во метрички тони еквивалент на CO годишно). Податоците вклучуваат јаглерод диоксид (CO2), метан (CH4) и азотен оксид (N2O) од сите извори, вклучително и земјоделството и промената на користењето на земјиштето. Тие се мерат во еквиваленти на јаглерод диоксид во временска рамка од 100 години.
Шестиот извештај за проценка на Меѓувладиниот панел за климатски промени (МПКП) открива дека секторот „Земјоделство, шумарство и друга употреба на земјиштето- ЗШДУЗ“ во просек учествува со 13–21проценти од глобалните вкупни антропогени емисии на стакленички гасови во периодот 2010–2019 година. Промената на користењето на земјиштето ги поттикнува нето емисиите на ЗШДУЗ, при што уништувањето на шумите е одговорно за 45 проценти од вкупните емисии на ЗШДУЗ. Покрај тоа што е нето јаглерод и извор на емисии на стакленички гасови, земјата игра важна улога во климата преку албедо ефектите, евапотранспирацијата и оптоварувањето со аеросол преку емисиите на испарливи органски соединенија.Извештајот на МПКП открива дека секторот ЛУЛУЦФ нуди значителен краткорочен потенцијал за ублажување додека обезбедува храна, дрво и други обновливи ресурси, како и зачувување на биолошката разновидност. Мерките за ублажување во шумите и другите природни екосистеми обезбедуваат најголем дел од потенцијалот за ублажување на ЛУЛУЦФ помеѓу 2020 год. и 2050 год. Помеѓу различните активности на ЛУЛУЦФ, намалувањето на уништувањето на шумите има најголем потенцијал за намалување на антропогените емисии на стакленички гасови, проследено со секвестрација на јаглерод во земјоделството и реставрација на екосистемот, вклучувајќи пошумување и пошумување.
Според извештајот Наука за политика во 2024 година на Заедничкиот истражувачки центар и Меѓународната агенција за енергија, глобалните емисии на стакленички гасови по глава на жител во 2023 год. се зголемиле за 0,9 проценти и достигнале 6,59t <sub>CO eq</sub> / капа, вредност сè уште 0,9% пониска од 2019 год.(6,65t <sub>COeq</sub>/капа),но се зголемени за околу 7,3 проценти од6,14t <sub>COeq</sub>/ капа до 6,59t <sub>CO eq</sub> / капа помеѓу 1990год. и 2023 год.
Сепак, главниот недостаток на мерењето на вкупните национални емисии е тоа што не ја зема предвид големината на населението. Кина има најголеми емисии на јаглерод диоксид и стакленички гасови во светот,но и втора по големина популација. Некои тврдат дека за правична споредба, емисиите треба да се анализираат во однос на количината на јаглерод диоксид и стакленички гасови по жител.
Со оглед на стакленички гасови по емисиите на жител во 2023 год; нивоата на Кина се речиси две третини од оние на Соединетите Американски Држави(17.61) и речиси а шесто од оние на Палау –земја со најголеми емисии на стакленички гасови по жител во 2023 год.
Мерките на емисиите засновани на територија, исто така познати како емисии засновани на производството, не ги земаат предвид емисиите вградени во глобалната трговија, каде што емисиите може да се увезуваат или извезуваат во форма на стоки со кои се тргува, бидејќи ги пријавува само емисиите емитирани во географски граници. Според тоа, дел од јаглерод диоксид произведен и пријавени во Азија и Африка е за производство на стоки потрошени во Европа и Северна Америка
Според прегледот на научната литература спроведена од Меѓувладиниот панел за климатски промени, јаглерод диоксидот е најважниот антропоген стакленички гас преку затоплување. Европската унија е на чело на меѓународните напори за намалување на емисиите на стакленички гасови и на тој начин заштита на климата на планетата. Стакленички гасови - првенствено јаглерод диоксид, но и други, вклучувајќи метан и хлорофлуоројаглероди - ја задржуваат топлината во атмосферата, што доведува до глобално затоплување. Повисоките температури потоа делуваат на климата, со различни ефекти. На пример, сувите региони може да станат посуви додека, на половите, ледените капи се топат, предизвикувајќи повисоки нивоа на морето.Во 2016 год; просечната глобална температура веќе била 1,1°C над прединдустриските нивоа.
1 Поврзано
* Цел за одржлив развој 13