procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кајмак и мармалад

''Кајмак и мармалад'' (|Kajmak i marmelada) — филмска комедија од 2003 година за врската помеѓу Бошњак и Словенка, иако филмот започнува со објаснување за стигматизираното малцинство од кој било народ. Дејството се одвива во Словенија.
1 Ликови
* Бранко Ѓуриќ како Божо, невработениот човек од Босна и Херцеговина, кој пие пиво и гледа фудбал.
* Тања Рибич како Шпела, негова сопруга, Словенка која го сака, но по неколку караници решава да си замине.
* Драган Бјелогрлиќ како Горан, злосторничкиот пријател на Божо кој му ја наоѓа работата на Божо кога тој ќе побара помош од него.
2 Заплет
Шпела, млада Словенка живее со босанско-херцеговскиот дечко Божо. Таа е вработена додека Божо е невработен и повеќе сака да седи дома, да пие пиво и да гледа телевизија. Откако Шпела го напушта Божо поради неговата мрзливост и немање волја да најде работа и се враќа кај нејзините родители, тој бара помош од својот пријател Горан и се вработува како имитатор на Мики Маус на месниот панаѓур. Случајната средба со Шпела ја остава помалку од воодушевена поради едноставноста на работата која за нејзе и изгледала смешна. Неволно, Божо ја прифаќа понудата на Горан за работа која вклучува шверц на нелегални иселеници од Словенија во Италија.
Сепак, Горан ги губи нервите пред да пристигне во Италија - што не останува незабележано од неговиот шеф откако иселениците ќе ги пронајде полицијата. Откако го измамил шефот, Горан е претепан, но нему и на Божо им се нуди втора шанса: заедно со двајца насилници, треба да заплашат гостилничар кој престанал да плаќа пари за заштита. Случајно, таму била и Шпела која го прославувала роденденот на нејзиниот татко. По првичното изненадување таа вербално го нападнала Божо дека им се придружил на злосторниците, но веднаш е малтретирана од еден од насилниците. Кога го видел тоа, Божо го напаѓа со шише, предизвикувајќи го другиот да извади пиштол и да го застрела Божо.
По овој инцидент, насилниците се уапсени, Божо е пренесен во болница, а Горан уште еднаш е претепан. Откако закрепнува од раните, Божо размислува да се самоубие, но се предомислува. Шпела се враќа кај него и му кажува дека е бремена. Филмот завршува со Божо, Шпела и нивната ќерка кои сега се среќно семејство.
3 Издавање и прием
При прикажувањето на филмот во словенечките кина биле продадени 125.000 билети и моментално го држи словенечкиот рекорд по домашна посетеност на филмот.
Бранко Ѓуриќ за филмот ја добил наградата Голема златна ролна.
Бранко Ѓуриќ ѝ е сопруг на Тања Рибич во вистинскиот живот. Улогата на ќерката на Божо и Шпела ја толкува нивната ќерка Зала Ѓуриќ-Рибич.
Бобовек

Бобовек ― мала населба во Општина Крањ во регионот Горењска во Словенија.
1 Географија
Западно од населбата, две поранешни глинени јами образиле мали езера со уникатен биотоп, кој сега е заштитен природен резерват. Во слоевите од глина биле откриени остатоци од мамути, како и фосилизирани остатоци од рибји јата од обичен клен.
2 Име
Бобовек бил споменато во пишаните извори како Вобовик (германски: Wobowik) во 1399 година и Бобвниг (Bobwnig) во 1417 година, меѓу другите пишани варијанти.
3 Галерија
Раденска

Раденска (изворно на словенечки: Radenska) ― словенечки светски познат бренд на минерална вода, заштитен знак на стопанското друштво Раденска доо. Тој е еден од најстарите словенечки брендови.
1 Историја
Развојот на стопанското друштво за минерална вода започнал во Раденци во 1869 година, кога Карл Хен, сопственик на земјиштето, ги наполнил првите шишиња минерална вода. До крајот на векот, друштвото продало над 1 милион шишиња.
Во 1970 година, Раденска имала свое складиште во тогашното село Горно Лисиче, Скопско.
2 Три срца
Брендот за минерална вода ''Раденска три срца'' (Раденска три срца) е во употреба од 1936 година. Дизајниран е во 1931 година од илустраторот Милко Бамбич. Според авторот, трите срца симболизирале три поранешни народи на Кралството Југославија: Србите, Хрватите и Словенците.
3 Спонзорство
Друштвото е насловен спонзор на велосипедистичката екипа во УЦИ Континентал, .
Удинска Шума

Удинска Шума (|Udin boršt, во постарите извори ''Udnjiboršt'', |Herzogsforst) ― една од најстарите глацијални тераси во Љубљанскиот слив. Тоа е соседна шумска област јасно исцртана од околината. Во шумите владее белиот бор, а листопадни дрва се горунот, габерот и буката. Има природна вредност во однос на нејзините ботанички особености, теренот и геоморфологијата. Статусот на заштитено пејзажно подрачје добил во 1985 година.
1 Степен
Удинската шума ја опфаќа речиси целата област омеѓено со патот од Крањ до Голник на исток, стариот пат од Крањ до Тржич на запад, автопатот А2 на југ и Кришка Гора (1,473 м) на север.
2 Име
Областа била потврдена во пишани извори во 1495 година како Херцогенфорст (германски: Hertzogenvorsst), и во 1679–89 година како Уденвалд (Udenwald) и Херцогфорст (Hertzogforst), буквално „војводова шума“. Словенечкото име Удин боршт (Udin boršt) е изведено од * виводињ (војводин) + боршт (шума) (позајмено од средновисокогерманскиот збор форст (forst, шума). Името на селцетп Удна Вас („војводово село“) има исто потекло.
3 Создавање
Удинската Шума е глацијален остаток, што покажува нејзиниот чакален или конгломератен состав. Во конгломератот владее варовнички материјал; поретко се среќаваат камчиња од вулканско потекло. Карстификацијата се случила за време на холоценскиот меѓуглацијал, кога поплавите на варовничките тераси обезбедиле добри услови за развој на карстот под потопла клима и со изобилство на вода. Во овој период се сездале различни карстни особености: длабнатини, карстни пештери, и карстни извори, кои се разликуваат во нивниот излез, но никогаш не се сушат бидејќи слој од непропустлива олигоценска глина лежи под конгломератот. Конгломератот што ги сочинува терасите е дебел од 10 до 15 метри. На допирните точки се појавуваат пружини; нивниот излез е помалку променлив отколку во динарските карстни области и тие имаат постојан проток. Карактерот на карстот во Удинската Шума се разликува од другите карстни области во Словенија.
4 Особености
Геологијата на Удинската Шума вклучува карстни феномени кои се создале во 100 метри дебелиот слој на конгломерат, особено во пештери до 1,000 метри должина.
Областа веќе била населена во праисторијата. Трите најважни археолошки наоѓалишта имале утврдени населби на врвот на ридот: Архово Градиште (словенечки: Arhovo gradišče), Клеменчево Градиште (Klemenčevo gradišče) и Градиште на Штуцељ (Gradišče na Štuclju). Видливи се остатоци од ровови и издигнати прстени каде дрвените палисади ги штителе населбите. Некои населби постоеле и во римско време, како што е Градишче на Штуцељ, каде Римјаните изградиле чуварска кула.
Фестивал Љубљана

Фестивал Љубљана ― фестивал и културно организациско тело (завод) основано во 2004 година од градот Љубљана. Се занимава со организација на културни настани во градот, вклучувајќи го и истоимениот летен фестивал, кој е одржуван од 1953 година
Член е на Европското здружение на фестивали (ЕЗФ/ЕФА) и на Меѓународното здружение за визуелни уметности (МЗВУ/ИСПА).
1 Раководство
Негов директор и уметнички директор е Дарко Брлек, кој како уметнички директор го води фестивалот од 1993 година, а во 1995 година, а оваа положба ја дополнил и со директорска функција (петгодишен мандат 22.12.2019 – 21.12.2024 година). Органи на установата се Совет: (претседател Јадранка Дакиќ, потпретседател Антон Цоларич, Францка Тробец, Изток Кордиш и Шпела Дракслер - сите со четиригодишен мандат: 23.03.2017 – 22.03.2021 година) и Стручен совет: (претседател Томо Вран, потпретседател Андреј Божич и Весна Овчак - сите со четиригодишен мандат: 19.07.2017 – 18.07.2021 година).
Шпела Дракслер била избрана од вработените на ФЉ. Том Врана е именуван од Комората за култура на Словенија, Андреј Драпала е именуван од Стопанската комора на Словенија, а Весна Овчак од редот на вработените во ФЉ.
2 Финансирање
Во 2019 година буџетот на фестивалот бил 3,2 милиони евра. Помеѓу 2016 и 2020 година приходите од грантови и субвенции биле околу 2 или 3 милиони евра, а приходите од услуги околу милион евра.
Главен извор на јавни средства е Општина Љубљана. Најголем спонзор меѓу јавните претпријатија во Љубљана е Водовод-канализација.
2.1 Цена на билетите
Билетите за летниот фестивал се сметаат за скапи. Директорот Драго Брлек рекол дека се уште имаат гости кои трошат стотици или илјадници евра за билети.
3 Настани и активности
Фестивал Љубљана
Фестивалот бил основан од Туристичкото друштво Љубљана. Прв пат бил одржан на 4 јули 1953 година. Во ноември 1954 година било основано финансиски независното тело (завод) - Фестивал Љубљана. Во 1962 година бил создаден фестивалскиот огранок. Фран Ватовец бил првиот претседател на фестивалската комисија од 1955 година. Прв директор на заводот бил Радован Гобец од 1956 година
Денови на словенечката музика
Фестивалот Љубљана ја презел организацијата на словенечките музички денови во 1986 година на иницијатива на композиторот Милан Стибиљ и музикологот Примож Курет.
Циклус млади виртуози
Воведен по доаѓањето на Брлек во 1993 година.
Зимски фестивал
Се одржува од 2017 година во зимските месеци.
Божиќен концертен циклус
Настапи на ученици од музичките училишта.
Магистерски часови
За странски и домашни студенти со почеток во 2019 година. Уметнички директор е тромбонистот Бранимир Слокар.
4 Награди
* Градоначалничка награда - 1985 година
* Медал на честа за слободата - 2002 година
Искра (1922)

Искра ― весник, орган на месната партиска организација на Велес.
Излегле 3-4 броја на велешки дијалект во тираж од 50-100 примероци кои се ширеле во Прилеп и Скопје. Весникот имал локален карактер.
Зорко Јелинчич

Зорко Јелинчич (5 март 1900 - 13 јули 1965) ― словенечки национален деец и културен работник.
1 Живот и дело
Роден бил во учителско семејство во Лог под Мангарт, Австроунгарија. Основното училиште го посетувал и завршил во родниот град и покрај тоа што татко му бил преместен на други места поради работа. Дипломирал во 1918 година во гимназијата Идрија. Потоа се запишал на Филозофскиот факултет во Љубљана. Во учебната 1923/1924 година, тој и неговиот пријател Клемент Југ се префрлиле на Универзитетот во Падова, но Јелинчич не ги завршил студиите. Во 1924 година се вклучил во Сојузот на просветните друштва во Горица и набргу станал негов секретар. Во исто време станал секретар на студентското друштво Адрија во Горица, кое било основано на 9 август 1902 година, како академско празнично друштво. Како секретар на Сојузот на просветните друштва, тој многу патувал во Горишката област и организирал либерални културни клубови. Тој бил меѓу основачите и водачите на нелегалната револуционерна организација ТИГР. Во 1929 година се оженил со Фаница Обида. Следната година бил уапсен кога нелегалната организација ТИГР (Трст, Истра, Горица, Риека), била откриена од фашистичките власти. Во 1931 година, тој бил главен обвинет меѓу 30-те обвинети, осудени на 20 години затвор од специјалниот суд во Рим, продолжение на првиот судска постапка ТИГР во Трст. Ослободен е после 9 години. По враќањето дома, неговата сопруга починала при раѓањето на втората ќерка. Набргу по избувнувањето на Втората светска војна, тој бил ограничен во покраината Изернјо до капитулацијата на Италија. По распаѓањето на Италија во есента 1943 година, тој им се придружил на партизаните; таму бил член на Покраинскиот народноослободителен комитет за Приморска. По ослободувањето се доселил во Трст, каде што работел главно во културниот оддел на Покраинскиот народноослободителен комитет, а подоцна и во Просветното друштво. Во 1948 година се оженил по втор пат со Даница Жун. Од 1958 година работел во Институтот за етнички прашања во Љубљана и бил еден од иницијаторите за создавање на етнографска карта на територијата на Трст врз основа на изворни стари имиња. Со новинарство се занимавал од 1924 година, објавувајќи написи во различни весници. Тој напишал спомен книга за Климент Југ, напишувајќи два трактати: ''Д-р Климент Југ'' (1898-1924) и ''Југ и планините''.
Искра (1933)

Искра ― весник, орган на обласниот комитет на КПЈ за Македонија.
Излегувал на српски јазик, печатен на гештетнерска техника. За уредник бил определен Коста Рацин, кој поради тоа бил осуден на робија, а весникот бил забранет. Првиот број на весникот излегол во ноември, 1933 година. Излегуваат само два броја на весникот, бидејќи на почетокот на јануари 1934 година се случува провала во која се уапсени 15 македонски комунисти, вклучително и Рацин. Рацин е подложен на дури 42 испрашувања, при што морал да признае многу од она што не смеел да го каже.
Искра (весник)

Искра ― весник, орган на Реонскиот комитет на КПГ за Караџова.
Излегувал од септември 1943 година до крајот на октомври 1943 година. Се печател во печатница во Воден, се појавил седумпати, во мал формат, на македонски јазик (караџовски дијалект), но со грчки букви. Третирал проблеми од антифашистичката борба.
Лео Фунтек

Лео Фунтек (21 август 1885 – 13 јануари 1965) ― австроунгарски, и подоцна фински, виолинист, диригент и аранжер од словенечка народност. Тој е најпознат по работата како професор по музика и по аранжманот на свитата за пијано на Модест Мусоргски, „''Слики на изложба''“ во 1922 година.
Фунтек е роден во Љубљана, Војводство Крањска, Австроунгарија. Своето музичко образование го добил на Конзерваториумот во Лајпциг (сега Колеџ за музика и театар „Феликс Менделсон“) и Универзитетот во Лајпциг.
Фунтек најголемиот дел од својот работен век го поминал во Финска, каде што бил диригент на Финската опера. Бил концерт-мајстор со Хелсиншкиот филхармонски оркестар од 1906 до 1909 година, а потоа бил директор на оркестарот на оркестарот Виипури од 1909 до 1910 година. Неговата најистакната улога како практичен музичар била како диригент на Финската опера од 1915 до 1959 година. Тој, исто така, служел како помошник концерт-мајстор за дворскиот оркестар во Стокхолм од 1916 до 1919 година.
Покрај неговата работа како практичен музичар, Фунтек бил и академик. Неговиот прв таков работна положба била од 1911 до 1939 година, во Хелсиншкиот институт за музика (сега Академија Сибелиус), каде што предавал виолина, ансамбл и оркестрација. Подоцна предавал на Академијата Сибелиус во Хелсинки, каде што бил професор по виолина од 1939 до 1955 година, и каде што исто така предавал и на класата за диригирање од 1950 до 1955 година Тој е заслужен за воведувањето на оркестарската обука во класата на диригентство. Меѓу студентите на Фунтек бил и Јорма Панула, кој и самиот отишил да стане водечки професор по диригирање; како и Хелви Лејвиска (1902–1982) и Хејди Сундблад-Халме (1903–1973), две од најистакнатите фински женски композитори; и композиторот Уско Мерилаинен.
Како аранжер, Фунтек е најпознат по неговиот оркестарски аранжман на ''Слики на изложба'', кој го објавил во јули 1922 година, само неколку месеци пред оркестрацијата на францускиот композитор Морис Равел, за чиј проект Фунтек навидум не бил свесен. Оркестрацијата на Равел била премиерно изведена во октомври 1922 година, и сега е убедливо најизведуваната од неколкуте оркестрации на свитата. За разлика од другите оркестрации, Фунтек тесно се придржува до изворната верзија на пијано на Мусоргски.
Фунтек бил во брак со финскиот сопран Ингеборг Лилјеблад. Починал во Хелсинки.
Ахобланко

Ахобланко шпанска ладна кремаста супа со бела боја од сирови бадеми, типично јадење во Гранада и Малага, како и во Екстремадура. Ова јадење е слично на газпачо, кое ги содржи четирите главни состојки: вода, масло, лук и леб. Супата Ахобланко се претпоставува дека потекнува од кујната на Ал-Андалус, имајќи предвид дека главната состојка се бадемите. Измислен е или во Севиља или во Малага, иако точното потекло не е познато. Годишниот фестивал Ахобланко се одржува на почетокот на септември во градот Алмачар во провинцијата Малага. Ахобланко понекогаш се нарекува „бел гаспачо“ .
Ахобланко се прави со следниве состојки: леб, мелени бадеми, лук, вода, маслиново масло, сол, а понекогаш и оцет. Лебот обично е застарен и натопен преку ноќ. Бадемите и лукот се мешаат (понекогаш со оцет) со аван и толчник до конзистентност на пастата. Во смесата се додаваат вода и маслиново масло и се матат додека не се напарви смеса како емулзија. Во време на недостиг, како што е повоениот период, бадемите биле заменети со брашно од сушен грав. Од неодамна, за мелење на состојки се користи (првенствено блендер).
Обично се служи со слатко мускатно грозје или зрели парчиња диња . Во некои области на Гранада, ахобланко се служи со печени компири, во тој случај супата се прави малку помалку густа за да може да се пие директно од чаша. Во Малага, ахобланкосите се украсуваат со парчиња друго свежо овошје, како што се јаболката или дињата, покрај грозјето.
Екстремадурското ахобланко ( |ajoblanco extremeño ) се разликува од традиционалната андалусиска верзија на јадењето: во него се додава жолчка од јајце, како и зеленчук (домати, краставици итн. ); сепак не секогаш се додаваат бадеми
Ползела

Ползела (|Polzela) ― паланка во истоимената општина во Штаерска, Словенија. Таа е географски значајна поради нејзината местоположба во Долната Савињска долина. Се наоѓа на важна патна раскрсница уште од римско време (Во Лочица кај Савиња имало римски логор) што ги поврзува правците од западните предели на Цељската Котлина до Шалешка Долина и Горната Савињска Долина.
1 Историја
Ползела и нејзината околина биле населени од одамна. Марко Аврелиј изградил силен одбранбен логор на II италијанска легија во областа на денешна Лочица кај Савиња за време на битките меѓу Римјаните и Германите. Во самата Ползела, на еден рид, во средината на градот, се наоѓа замокот Коменда кој првпат се споменува во 1170 година под името Халенштајн. Од 1323 до 1780 година, замокот бил во сопственост на Малтешките витези, по што сменил неколку сопственици. Таму живеел и еден од вујковците на Франце Прешерн и тој редовно го посетувал.
Меѓу светите градби треба да се спомене, црквата „Св. Марина (Марјета)“ од 1255 година. Градбата била изградена во стилот на романтизмот со готска камбанарија. Во 18 век црквата била обновена, а камбанаријата била подигната за еден кат.
На благ рид на северната страна на Ползела се наоѓа замокот Шенек, кој првпат бил споменат во 1288 година и првично имал облик на кула. Бил во сопственост на грофовите на Цеље. По кратката војна во 1437 година, меѓу жителите на Цеље и епископот, Јанез Шалерман, жителите на Цеље сами го урнале. Денешниот Шенек е во облик на потковица и веројатно бил повторно изграден во втората половина на 15 век.
Околу 3 км северозападно од Ползела, во Заложе се наоѓа манастирот Нови Клоштер. Историјата на Нови Клоштер е тесно поврзана со жителите на Цеље. Фридрих II изградил манастир и црква во 1453 година и ги подарил на монасите.
1.1 Важни личности
Ана Древ живеела во Општина Ползела. Петер Жупанц (1968) е публицист и сценарист од Ползела. Нежа Маурер е почесен граѓанин на Општина Ползела.
2 Поврзано
* Ползела (претпријатие)
* Парохија Ползела
* Општина Ползела
* Ползела (железничка станица)
Знаме на Мадрид

Знаме на Мадрид ― знаме кое го претставува грбот на градот во средишетето на темноцрвено поле. Знамето е направено или во пропорции 3:5 или 2:3, и во нијанси на темноцрвена боја што одговара на Pantone 207 или 208.
1 Особини
Значењето на мечката што се потпира на дрвото мадроњо, или јагода, е непознато, меѓутоа, дрвото е домородно од Мадрид. Една позната теорија е дека мечката и дрвото претставуваат спор за земјоделските права меѓу свештенството и граѓаните. Седумте ѕвезди наводно ги претставуваат седумте ѕвезди во соѕвездието Голема Кола најблиску до соѕвездието Голема Мечка. Овие ѕвезди го симболизираат Северот и затоа, бидејќи северот е насоката на која се засноваат сите други, ѕвездите го претставуваат Мадрид како седиште на владата на Шпанија.
Карлос Химено

Карлос Химено Гурпеги (изворно: Carlos Gimeno; роден во 1965 година) ― политичар од Навара, министер за образование на Навара од август 2019 година.
1 Кариера
Има диплома по психологија на Универзитетот во Саламанка. Тој работи како образовен советник од 1991 година, развивајќи ги овие должности во Одделот за образование на Владата на Навара.
На 7 август 2019 година, тој бил назначен за советник за образование на Навара.
Куравакас

Куравакас ― врв кој е дел од системот на планински венци на Кантабриските Планини. Овој земјиштен облик се наоѓа во општината Триољо, во покраината Паленсија и во автономната заедница Кастиља и Леон. Неговата висина е 2.524 метри.
Куп на прваците на Шпанија

Куп на прваците на Шпанија (шпански: Copa de los Campeones de España) ― шпанско фудбалско натпреварување, одржано еднаш во септември 1940 година како двомеч помеѓу Атлетико Авијасјон (сега Атлетико Мадрид; освојувач на Ла Лига 1939/40) и Еспањол (освојувач на Купот на Генералисимусот 1940).
Првиот натпревар на 1 септември завршил нерешено 3-3 на Стадионот Сарија во Барселона, додека вториот две недели подоцна на Фудбалскиот камп Ваљекас бил победа од 7-1 за Атлетико, кои беа корисници на теренот по уништување на нивниот Стадион Метрополитано во Шпанската граѓанска војна.
Тоа беше првиот Суперкуп во шпанскиот фудбал. Турнирот не бил повторен, но форматот продолжил во 1945 година со Аргентинскиот златен куп, а две години подоцна ја имал првата службена верзија, Куп Ева Дуарте. Ова завршило во 1953 година, а сегашниот Суперкуп на Шпанија започнал во 1982 година.
Козесе (Љубљана)

Косезе (|Koßes; Косез) ― поранешна независна населба во северозападниот дел на главниот град Љубљана во средна Словенија. Косезе е дел од традиционалниот регион Горењска и сега е вклучен со остатокот од Општината во Среднословенечкиот статистички регион.
1 Географија
Косезе стои на глинена почва зад чакалната тераса на Сава. Косешкото Езерце во селото е поранешна глинена јама. која ги снабдувала туланите управувани од страна на Густав Тонис (1814–1886) и подоцна била поплавена од стопанското друштво Агрострој за испитување на пумпи за наводнување. Ливади и шуми лежат југозападно од Косезе.
2 Име
Косезе бил споменат во 1414 година како Едлинген (германски: Edlingen; напишан и како Edling во 1428 година и zu Kasess (цу Казес) во 1499 година). Името првично е акузативен множински демоним од заедничката именка ''*косез'', што се однесува на помалото словенско благородништво. Населбата порано била позната како Козес на германски
3 Историја
На пописот од 1900 година, Косезе имало 257 жители кои живееле во 34 куќи. До 1931 година, населението се зголемило на 680 жители во 97 куќи. Косезе бил припоен кон Љубљана во 1935 година, завршувајќи го неговото постоење како независна населба.
4 Цркви
Во Косезе има две цркви. Постарата градба, првично посветена на Света Марина, е една од најстарите цркви во непосредна близина на Љубљана и датира од најмалку 14 век и на надворешноста има фрески кои датираат од првата половина на 15 век. На црквата во 1708 година била додадена камбанарија, а градбата била тешко оштетена во земјотресот во Љубљана во 1895 година. Црквата била поправена помеѓу 1907 и 1908 година. Љубљана-Косезе станала парохија во 1961 година, кога била одвоена од парохијата Шентвид, и црквата подоцна била прекрстена во црква „Божествен Спас“. Внатрешноста на црквата била обновена од архитектот Антон Битенц (1920–1977) околу 1973 година. Средновековната црква била претесна за да ги послужи потребите на парохијата и затоа до неа била изградена поголема црква од 1972 до 1974 година. Посветена на Богородица, ова била првата црква изградена во Љубљана по Втората светска војна. Новата црква е дизајнирана од Антон Битенц со големо витраж од Стане Крегар (1905–1973).
Лонец

Лонец — валчест метален кујнски сад наменет за готвење храна. За разлика од тенџерето, лонецот е има поголема висина од пречникот на дното на лонецот. Садот е наменет за готвење поголема количина на течност (храна) во однос на тенџерето. Често се користи за загревање вода за кујнски цели.
Садот може да биде со или без капак.
Лонците се направени од специјални материјали, порано биле во боја (емајлирани), додека денес најчесто се направени од висококвалитетен не’рѓосувачки челик.
1 Експрес лонец
Експрес лонецот е лонец на кое капакот е прицврстен со завртки и во него храната се готви под притисок. Овој лонец има и сигурносен вентил за спречување на прекумерен притисок. Бидејќи храната се готви под притисок, храната се готви побрзо, а храната има поинаков вкус бидејќи хранливите материи се зачувани во храната.
Принципот на работа на експрес лонецот бил откриен од Дени Папен (Denis Papin), француски физичар, во 1679 година. Затоа експрес лонецот се нарекува и Папенов лонец или парен лонец (поради готвењето на пареа).
2 Поврзано
* Тенџере
* Тава
* Тепсија
Список на заштитени природни подрачја во Словенија

Заштитените подрачја во Словенија се еден национален парк (|narodni park), три регионални паркови (sl), неколку природни паркови (sl), и стотици природни споменици (sl) и споменици од обликувана природа (sl). Тие покриваат околу 12,5% од територијата на Словенија. Според Директивата за диви птици, 26 места со вкупно приближно 25% од земјиштето на државата се „Посебни заштитени подрачја“; предлогот на Натура 2000 ќе го зголеми вкупниот број на 260 места и 32% од националната територија.
1 Национални паркови
* Националнен парк Триглав
2 Регионални паркови
* Нотрањски регионален парк
* Козјански регионален парк
* Регионален парк Шкочјански Пештери
* Регионален парк Мура
3 Природни паркови
*Природен парк Бека
*Природен парк Боч
*Природен парк Драва
*Природен парк Голте
*Природен парк Комплекс на Замокот Снежник
*Природен парк Јаренински Дол
*Природен парк Јерузалемско-Ормошки Гори
*Природен парк Каменшчак, Храстовец
*Природен парк Колпа
*Природен парк Кум
*Природен парк Лахиња
*Природен парк Љубљанско Мочуриште
*Природен парк Љутомерско Езерце и Јерузалемски Гори
*Природен парк Логарска Долина
*Природен парк Мариборско Езеро
*Природен парк Машун
*Природен парк Мрзлица
*Природен парк Јужни и западни падини на Нанос
*Природен парк Негова и Неговско Езеро
*Природен парк Планинско Поле
*Природен парк Полховградечки Ридови
*Природен парк Пониковски Карст
*Природен парк Порезен-Давча
*Природен парк Рачко Езерце - Пожег
*Природен парк Рачно Карстно Поле
*Раков Шкоцјан
*Робанов Кот
*Сечовљашко Солиште
*Спомен парк на револуционерните традиции на Општина Домжале
*Природен парк Штањел
*Природен парк Штатенберг
*Природен парк Струњан
*Природен парк Штурмовци
*Природен парк Тиволи, Рожник и Шишкански Рид
*Природен парк Топла
*Природен парк Трновска Шума
*Удинска Шума (|Udin boršt)
*Природен парк Бунари и базени во Моравци
*Природен парк Жабљеј
*Природен парк Зајчја Добрава
*Природен парк Зеленци
*Природен парк Згорња Идријца
4 Природни споменици
На 1 јануари 2012 година, во Словенија имало 1276 природни споменици.
5 Подрачја од Натура 2000
*Бањшице
*Брегињ Стол-Плања
*Церкинчко Езеро
*Драва
*Природен парк Драва
*Природен парк Горичко
*Јеловица
*Јулиски Алпи
*Камничко–савињски Алпи и Источни Караванки
*Караванки
*Кочевски Регион–Колпа
*Козјечки Регион–Добрава–Јовси
*Краковска Шума–Шентјернејско Поле
*Карстна Висорамнина
*Љубљанско Мочуриште
*Мура
*Речен слив на Наношница
*Планинско Карстно Поле
*Похорје
*Савски Гори–Планински Ѕидови
*Сечовљашко Солиште
*Шкоцјански Залив
*Словенечки Гори
*Снежник-Пивка
*Трновска Шума
*Трновска Шума–Јужна периферија и Нанос
NGC 6027E

NGC 6027E — плимна опашка на галаксијата NGC 6027, дел од Сејфертовиот Секстет, копмактна галактичка група сместена во соѕвездието Змија.
1 Поврзано
* NGC 6027
* NGC 6027A
* NGC 6027B
* NGC 6027C
* NGC 6027D
* Список на NGC-објекти (6001–7000)
Неџмие Хоџа

Нејмие Хоџа (|Nexhmije Hoxha); (Битола, 7 февруари 1921 — Тирана, 26 февруари 2020) — политичар и вдовица на поранешниот албански лидер Енвер Хоџа.
1 Животопис
Родена е во 1921 година како Неџмие Џуглини во Битола, тогаш Кралство СХС. Пред Втората светска војна студирала на Вишата школа во Тирана.
Во ноември 1941 година станала член на новоформираната Комунистичка партија на Албанија и веќе следната година била избрана за член на Генералниот совет на Народноослободителното движење на Албанија. За време на Народноослободителната борба, се борела како дел од Првата дивизија на Народноослободителната војска на Албанија. Во 1943 година била избрана за член на Секретаријатот на Унијата на жените на Албанија, а од 1946 до 1952 година била претседател на Здружението.
По завршувањето на војната продолжила и ги завршила студиите во Тирана. Потоа се омажила за Енвер Хоџа, кој во тоа време бил премиер на Албанија и секретар на Комунистичката партија на Албанија.
Во 1948 година Неџмие била избрана за пратеник во Народното собрание, а во 1952 станала член на Централниот комитет на Партијата на трудот на Албанија. Од 1966 година бил директор на Институтот за марксистичко-ленинистички студии. Таа била и последниот ректор на Вишата партиска школа „Владимир Илич Ленин “.
По смртта на Хоџа во 1985 година Неџмие била избрана за претседател на Демократскиот фронт на Албанија. За време на економските и политичките промени 1990-1991 година, го бранела ликот и делото на Енвер Хоџа. Била принудена да поднесе оставка како претседател на Демократскиот фронт во декември 1990 година, а била заменета од премиерот Адил Чарчани. Во 1994 година, новите власти ја уапсиле и осудиле на шест години затвор за случаи на нетранспарентно трошење државни пари за време на владеењето на Хоџа.
Откако излегла од затвор, живеела во еднособен стан заедно со нејзината сестра.
А1 Словенија

A1 Словенија (изворно: A1 Slovenija) ― вториот по големина мобилен оператор во Словенија. Пред април 2017 година, стопанското друштво било познато како Si.mobil.
1 Историја
Друштвото било основано во декември 1997 година и Halo GSM и започнала со работа во март 1999 година како прв словенечки приватен мобилен оператор. Во 2000 година, друштвото било второ на Si.mobil Halo на пазарот на WAP, Telemach на која му претходела Mobitel.
По првичните загуби, акциите на друштвото биле купени во февруари 2001 година од страна на Telecom Austria Group, со што Si.mobil станал дел од водечката група на оператори за мобилни услуги во Средна и Источна Европа. Во јуни истата година, Si.mobil била првиот во Словенија и меѓу првите во Европа што го вовела GPRS на своите корисници. Во 2002 година, таа била првото друштво која ја пласирала можноста MMS на пазарот.
Важен чекор напред било потпишувањето на договор за партнерство со Vodafone во јануари 2002 година. Од септември 2003 година, друштвото била претставено под двојниот бренд Si.mobil - Vodafone (се изговара: Си.мобил водафон).
Во 2004 година, Mobiltel друштвото било еден од првите оператори во светот што понудило EDGE, и во 2006 година, тие вовеле сопствена UMTS/HSDPA мрежа. Покрај тоа, Si.mobil нудел и ORTO и други услуги како GPS на мобилни телефони, мобилна канцеларија и мобилен интернет. Во 2007 година, Si.mobil била првото словенечко друштво кое отворило своја канцеларија во Втор живот каде што изградила остров. Во јануари 2008 година, ја поминала пресвртницата од 500.000 корисници.
На 8 јули 2010 година, mobilkom austria AG бил споен со Telekom Austria TA AG. Во текот на ова спојување, неавстриските подружници на mobilkom austria AG биле подредени на Telecom Austria Group. Затоа Si.mobil е 100 отсто подружница на Telecom Austria Group од 2010 година. Во 2017 година подружницата била преобразена во A1 Slovenija. Во времето на преземањето, таа рекла дека има над 700.000 корисници.
2 Награди
На 15. Словенечки рекламен фестивал, друштвото ја освоила наградата ''Огласувач на годината'' за 2005 година. Во 2007 година тие биле меѓу првите друштво во Словенија што го добиле уверението ''Претпријатие наклонето за семејството'' за нивното орамнотежување меѓу работата и семејниот живот. Тие го добиле и уверението ''Реномиран работодавач''. Во ноември 2007 година им бил доделен статусот ''Superbrands''. На 27. Словенечки рекламен фестивал, друштвото повторно ја освоила наградата ''Огласувач на годината'' за 2017 година.
3 Наводи
Малага (покраина)

Малага (|Provincia de Málaga) — шпанска покраина која се наоѓа во Андалусија, Шпанија. Се граничи со Средоземното Море на југ и со покраините Кадис на запад, Севиља на северозапад, Кордоба на север и Гранада на исток.
1 Преглед
Површината на покраината изнесува 7.308 квадратни километри и неговото население е 1.652.999 (2013), кое е концентрирано главно во метрополската област Малага, главниот град на покраината, и долж крајбрежието. Густината на населеност го надминува и просекот на Андалусија и шпанскиот, достигнувајќи 222,53 жители/km<sup>2</sup>. Малага содржи 102 општини. Покрај главниот град, неговите поголеми градови се Марбеља, Михас, Фуенхирола, Велес-Малага, Торемолинос, Естепона и Беналмадена, сите во крајбрежната зона. Во внатрешноста се наоѓаат градовите Антекера и Ронда.
Во покраината преоваладува топла средоземна клима со суви и топли, долги лета и кратки, благи зими. Географскиот релјеф многу варира од подрачје до подрачје. Општо земено, крајбрежното подрачје има суптропска средоземна клима. На север, постои континентална средоземна клима со студени, суви зими и топли лета.
Нејзина главна индустрија и нејзина препознатливост се туристичките одморалишта, особено оние на плажите долж Коста дел Сол. Овие плажи ги посетуваат милиони европски туристи; други атракции вклучуваат клисурата на Ел Чоро во близина на Алора, Ел Торкал де Антекера, мавританско-мудехарскиот кварт на Фрихилијана, Долмен кај Менга и пештерите Нерха.
1.1 Население
Движењето на населението во текот на годините е дадена на следниот графикон:
2 Региони
* Малага
* Коста дел Сол
* Вале дел Гуадалхорсе
* Ахаркија
* Серанија де Ронда
* Антекера
3 Заштитени подрачја
* Природен парк Лос Алкорнокалес
* Национален парк Сиера де лас Ниевес
* Природен парк Монтес де Малага
* Сиера од Техеда, Алмихара и Природен парк Алхама
4 Поврзано
* Список на општини во Малага
Снежана Родич

Снежана Родиќ (родена на 19 август 1982 година) ― словенечки скокач во трискок.
Родена е како Снежана Вукмировиќ и се омажила за Александар Родич; таа уште се нарекува како Снежана Родич, Снежана Родиќ, Снежана Вукмирович.
1 Достигнувања
Претставувајќи ја
2003, Европско првенство до 23 години, Бидгошч, Полска, 13то (к), Скок во далечина, 6.25 м (ветер: 0.0 м/с)
11то, Трискок, 12.89 м (ветер: -0.8 м/с)
2005, Средоземни игри, Алмерија, Шпанија, 6то, Скок во далечина, 6.24
4то, Троскок, 14.08
Светско првенство, Хелсинки, Финска, 16то, Трискок, 13.88
2009, Светско првенство, Берлин, Германија, 19то, Троскок, 13.92
2010, Светско првенство во сала, Доха, Катар, 9то, Трискок, 13.84
Европско првенство, Барселона, Шпанија, 6то, Трискок, 14.32
2011, Европско првенство во сала, Париз, Франција, 4то, Трискок, 14.35
2012, Светско првенство во сала, Истанбул, Турција, –, Троскок, Невалиден резултат
Европско првенство, Хелсинки, Финска, 15то (кв.), Трискок, 13.95
2013, Средоземни игри, Мерсин, Турција, 2ро, Троскок, 14.36
Светско првенство, Москва, Русија, 9то, Троскок, 14.13
2014, Европско првенство, Цирих, Швајцарија, 7мо, Троскок, 13.87
Картагинска Хиспанија

Картагинска Хиспанија (латински: Hispania Carthaginensis) ― римска провинција одвоена од Тараконска Хиспанија во новата поделба на Хиспанија од страна на императорот Диоклецијан во 298 година.
Главниот град на новата провинција бил Картаго Нова (Нова Картагина), сегашна Картахена.
Го опфаќала јужниот дел на средоземниот брег на денешна Шпанија, освен оној што припаѓа на Бетиска Хиспанија и внатрешноста на земјата.
1 Поврзано
* Римјанизација на Хиспанија
2 Библиографија
2.1 Антички текстови
Рани императорски општи географски дела:
* Страбон: ''Географика'' (''Geographika'')
* Помпониј Мела: ''За хорографијата'' (''De Chorographia'')
* Плиниј Постариот: ''Природна историја'' (''Naturalis Historiæ''),
* Клавдиј Птоломеј: ''Географија'' (''Geographia'')
2.2 Современи текстови
* J. Arce. ''El último siglo de la España romana'', Madrid, 2ª. edición revisada y aumentada, 2009, ISBN 978-84-206-8266-2
* L.A. García Moreno, ''Historia de España visigoda'', Madrid, 1989, ISBN 978-84-376-0821-1
* J. Hurtado Aguña, ''Los territorios septentrionales del Conventus Carthaginensis durante el imperio romano. Estudio de la romanización de Carpetania'', Oxford, 2005, ISBN 1-84171-714-2
* J. Orlandis, ''Historia del reino visigodo español'', Madrid, 1988, ISBN 84-321-3469-4
* A. Tovar, ''Iberische Landeskunde. Zweiter Teil. Die Völker und die Städte der antiken Spanien. Vol. 3: Tarraconensis'', Baden Baden, 1989, ISBN 978-3-87320-814-8
***** Índice geográfico y bibliográfico del mapa n.º 27 correspondiente a la Hispania Cathaginiense del ''BARRINGTON ATLAS OF THE GREEK AND ROMAN WORLD'' de Richard J.A. Talbert: .
* Para el resto de provincias: y su ámbito geográfico en:
Сергеј Александрович Баздникин

Сергеј Александрович Баздникин (30 септември 1967, Русија) – руски дипломат кој ја извршува функцијата амбасадор на Руската Федерација во Република Северна Македонија.
1 Биографија
Дипломирал на Московскиот државен институт за меѓународни односи (МГИМО) на Министерството за надворешни работи на СССР (1989). Зборува англиски и српски јазик. Во дипломатската работа од 1989 г.
Во 2001-2005 година бил советник во Руската амбасада во Босна и Херцеговина.
Во 2005-2006 година бил советник (раководител) на Канцеларијата на Руската амбасада во Приштина (Србија и Црна Гора).
Во 2007-2010 година, тој беше раководител на оддел во Одделот за планирање на надворешната политика на руското Министерство за надворешни работи.
Во 2010-2018 година, тој беше заменик-директор на Одделот за планирање на надворешната политика на руското Министерство за надворешни работи.
Од 03.08.2018 година - вонреден и ополномоштен амбасадор на Руската Федерација во Македонија. Ги предаде своите акредитивни писма на 18 септември 2018 година.
Кинеска (филм од 1967)

„Кинеска, или подобро, на кинески начин: филм во создавање“ (француски: ''La Chinoise, ou plutôt à la Chinoise: un film en train de se faire'') — француски филм од 1967 година, во режија на Жан-Лик Годар (Jean-Luc Godard) кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Ан Вјаземски (Anne Wiazemsky), Жан-Пјер Лео (Jean-Pierre Léaud) и Жилиет Берто (Juliet Berto). На Филмскиот фестивал во Венеција, Годар ја освоил Посебната награда на жирито, а филмот бил номиниран и за наградата „Златен лав“.
1 Содржина
Во филмот се раскажува за група студенти кои се задоени со маоистички идеи и кои сакаат да направат револуција служејќи се со тероризам. Членовите на групата, Гијом и Вероник се наоѓаат во љубовна врска, но таа страда заради нивната приврзаност кон револуционерните цели. Групата одлучува да изврши атентат на висок службеник на руската влада кој е во посета на Париз, но работите тргнуваат во лоша насока...
Специјално воспитување

„Специјално воспитување“ (српски: ''Специјално васпитање'') — југословенски филм од 1977 година, во режија на Горан Марковиќ. Главните улоги ги толкуваат: Славко Штимац, Беким Фехмиу, Александар Берчек и Љубиша Самарџиќ.
1 Синопсис
Петар Антиќ - Трта живее со мајка му во голема беда, па мора да краде за да набави храна. Полицаецот Цане е благонаклонет кон малиот крадец, но откако е уапсена мајка му, Трта е одведен во поправен дом. Таму, состојбата е хаотична и секојдневно се случуваат тепачки меѓу штитениците на домот. Тогаш, во домот доаѓа нов воспитувач, Жарко Мунижаба, кој има поинакви методи на воспитување. Тој е посветен на штитеникот Љупче, кој не зборува уште од смртта на мајка му. Набргу, Мунижаба доаѓа во судир со директорот на училиштето и со психологот, но не се откажува до своите методи кои вклучуваат и физичко казнување. Сепак, тој се грижи за штитениците многу повеќе од другите воспитувачи, така што им дава и слободно време. Трта и Љупче се обвинети дека украле пари од станот на симпатијата на Љупче, а тие, иако не се виновни, од страв бегаат од домот со украден автомобил...
Убиство на свиреп и подмолен начин

„Убиство на свиреп и подмолен начин и од ниски побуди“ (српски: ''Убиство на свиреп и подмукао начин и из ниских побуда'') – југословенски филм од 1969 година, во режија на Жика Митровиќ по сценариото на Милан Милиќевиќ - Ланг. Главните улоги ги толкуваат: Михаило Јанкетиќ, Ирена Просен, Зоран Милосављевиќ и Петар Краљ. По темата и по стилот, филмот се надоврзува на филмот на Митровиќ, „Нож“, а се одликува и со тоа што допира една тема која била табу во тогашната југословенска кинематографија — абортусот (кој во тоа време бил незаконски). Исто така, филмот го привлекол вниманието и со тоа што е снимен во стилот „cinema verite“, односно во него се користат и документарни сцени, како и славни личности кои се појавуваат во филмот глумејќи се себеси.
1 Синопсис
Убиство извршено во центарот на Белград му обезбедува материјал на еден новинар за да ја пополни својата рубрика. Но, кога милицијата ќе уапси и обвини еден човек, кој по неговото мислење е невин, новинарот се замешува во истрагата при што среќава повеќе личности од чаршискиет кругови и од белградското подземје. Иако го изложува својто живот на опасност, најпосле, новинарот го иткрива убиецот.
Андреј Настовски

Андреј Настовски (роден на 23 август 2000 година) ― македонски професионален кошаркар кој игра на позицијата разигрувач. Моментално настапува за клубот Академија ФМП.
1 Кариера
На 22 јануари 2018 година, на своето деби за МЗТ Аеродром во АБА лигата постигна 3 поени против Црвена звезда во поразот на домашен терен од 58:92.
Два дена подоцна, тој дебитирал за МЗТ Аеродром во македонската лига, постигнувајќи 16 поени и 9 додавања во победата на домашен терен против Шкупи.
Во сезоната 2021-2022 пристигнува во составот на КК Куманово, а моментално настапува за Академија ФМП.
Дарко Митевски

Дарко Митевски (роден на 30 јуни 1977 година во Куманово) - политичар и тековен член на Советот на Општина Куманово од независната граѓанска иницијатива „За наше Куманово“.
1 Кариера
Митевски по професија е доктор по ветеринарна медицина, а во политиката влегол на локалните избори во 2021 година како кандидат за член на Советот на Општина Куманово од граѓанската иницијатива „За наше Куманово“ предводена од Максим Димитриевски.
Невена Величковска

Невена Величковска (родена на 5 септември 1994 година во Куманово) - македонски политичар и тековен член на Советот на Општина Куманово, од партијата ВМРО-ДПМНЕ.
1 Кариера
Невена Величковска за прв пат како член на Советот на Општина Куманово, таа била избрана на локалните избори во 2017 година, а во 2021 година го добила и вториот мандат, како кандидат на партијата ВМРО-ДПМНЕ.
Во политиката е од својата млада возраст. Член е на Унијата на млади сили на ВМРО-ДПМНЕ, каде во 2019 година е избрана како организациски секретар.
Елена Доцевска Божиновска

Елена Доцевска Божиновска (родена на 23 јуни во Куманово) - македонски политичар и тековен член на Советот на Општина Куманово од партијата ВМРО-ДПМНЕ.
1 Кариера
Доцевска Божиновска е дипломиран правник со положен правосуден испит, раководител на Одделение за библиотека во Собранието на Република Македонија. Таа била првенец на генерација, во средношколски и студентски денови ангажирана во невладини организации, бројни еко-проекти, и проекти на НРИО Наш Весник и Радио Телевизија Куманово, ЗНМ и проектот „Булевар“. Таа е сопруга и мајка на две деца.
На функцијата советник во Советот на Општина Куманово доаѓа како носител на кандидатската листа на ВМРО-ДПМНЕ на локалните избори во 2021 година.
Словенечки фудбалер на годината

Словенечки фудбалер на годината ― фудбалска награда која се доделува секоја година од словенечкото списание ''EkipaSN''.
Година, Играчи, Клуб(ови)
2008, , 1. ФК Келн
2009, , Удинезе
2010, , Оксер
2011, Удинезе
2012, , Удинезе/ Интернационале
2013, Ред Бул Салцбург
2014, , Ред Бул Салцбург
2015, Атлетико Мадрид
2016, , Атлетико Мадрид
2017, , Атлетико Мадрид
2018, , Атлетико Мадрид
2019, , Аталанта
2020, , Атлетико Мадрид
2021, , Атлетико Мадрид
1 Словенечки младински фудбалер на годината
година, Играч, Клуб(и)
2008, , Горица
2009, , Интер
2010, , Марибор/ Палермо
2011, , Торино/ Падова
2012, Лејрија/ Рио Аве
2013, , Рио Аве / Бенфика
2014, , Вержеј/ Марибор
2015, , Олимпија Љубљана
2016, , Херенфен/ Марибор
2017, , Домжале/ Ка
2018, , Рудар Велење/ ЦСКА Москва
2019, , ЦСКА Москва
2020, , Браво/ Марибор
2021, , ФК Лиферинг/Ред Бул Салцбург
Ненад Зивчевиќ

Ненад Зивчевиќ (роден на 28 февруари 1986 година) ― македонски и српски професионален кошаркар кој настапува за Куманово во Првата лига на Македонија.
1 Кариера
Има настапувано за бројни клубови во Македонија и странство. Во својата кариера се има закитено и со голем број меѓународни награди во областа на кошарката, меѓу кои и:
* Најдобар стрелец во 2017/2018 година во катарската лига со 26 поени по натпревар
* Најдобар стрелец во Бахреин 2018 година со 31 поени по натпревар
* Најдобар стрелец во Саудиска Арабија 2020 година со 33,3 поени по натпревар
Ивана Ѓорѓиевска

Ивана Ѓорѓиевска (родена на 25 ноември 1973 година во Куманово) ― македонски политичар и тековен претседател на Советот на Општина Куманово од граѓанската иницијатива „За наше Куманово“.
1 Кариера
Таа била заменик-директорка во ООУ „Кочо Рацин“ и не била дел од политичката сцена сè до локалните избори во 2021 година кога се кандидирала како носител на независниот список кандидати на граѓанската иницијатива „За наше Куманово“ на Максим Димитриевски.
Со мнозинство гласови, таа била избрана за претседател на Советот на Општина Куманово на уставотворната седница на 23 ноември 2021 година.
Има дипломирано општа и компаративна книжевност во Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“.
Влатко Тасевски

Влатко Тасевски (роден на година во Куманово) е македонски ракометар. Моментално настапува за РК Куманово и се натпреварува во македонската ракометна Супер лига.
Во својата кариера има настапувано за : РК Куманово, РК Еурофарм Пелистер, ПИФ од Финска, Нотерој Тонсберг од Норвешка, Фозенхајм од Германија, Вилфранш од Франција, ГАС Килкис од Грција.
Владислав Илиќ

Владислав Илиќ (роден во Куманово) ― македонски глумец и стоечки комичар.
1 Биографија
Во родното Куманово работел како глумец–аматер, а со стоечката комедија се стекнал во Малта каде се преселил подоцна во животот.
Во 2017 година, тој се преселил во Лондон каде почнал да работи посериозно во полето на стоечката комедија.
Пред да ја освои првата награда тој настапувал и по четири пати неделно во англиските клубови.
2 Награди
Досега има освои повеќе важни награди – „Кинг оф д гонг“ во светски познатиот клуб „Комеди стор“, трипати е победник на натпреварот „Уан ту вач“ во најстариот клуб во Лондон „Ап ту крик“, победник е и на натпреварот „Гет ап – стенд ап“ каде ја доби наградата “Комичар на годината“ во Пикадили Комеди Клуб, кој е еден од најтешките натпревари со повеќе од 700 учесници, а меѓу другите ја освои и наградата „Макс Турнер прајз“.
По две години настапување, Владислав или Влад како што е попознат таму, доби шанса да настапува пред жири од талент агенти и потпиша три годишен договор со добро познатата „Блу Бук Артист Менаџмент“агенција.
Во Октомври месец 2020г. го имаше и својот прв настап на ББС1 ТВ. Настапот е дел од серијата “Stand Up For Live Comedy“ – проект на ББС 3 – кој ги бара најновите неоткриени таленти и им дава шанса да настапат на нивната платформа.
Кујнски садови и прибор

Кујнски садови и прибор — прибор за јадење, сервиси за јадење, садови за храна и други кујнски апарати и алатки кои се користат при подготовката или послужувањето на храната. Кујнските садови може да се користат и за складирање на храна пред или по подготовката. Кујнски садови се садови од: метал, порцелан, стакло, пластика или некој друг материјал наменет за: подготвување, чување или послужување храна. Храната во садовите може да се подготвува со: варење, пржење или печење.
1 Поврзано
1.1 Садови за подготовка на храна
* Тенџере
* Лонец
* Тава
* Тепсија
* Казан
* Чајник
* Ѓезве
* Вршник
* Црепна
* Вок
 
1.2 Садови за послужување храна
* Чинија
* Шоља
* Чаша
* Соларник
* Карафиндл
* Тацна
* Послужавник
 
1.3 Кујнски алати и апарати
* Вадитапа
* Отворач за конзерви
* Решето
* Сито
* Мешалка
* Црпалка
* Оклагија
* Инка
* Даска за сечење
* Ѓевгир
* Ренде
* Цедилка за лимон
* Лупилка
* Аван и толчник
* Рачен миксер
* Блендер
* Оревокршачка
Макронисос

Макронисос (|Μακρόνησος, букв. Долг остров), или Макрониси, е остров во Егејско Море, во Грција, познат по политичкиот затвор кој постоел од 1920-те до 1970-те. Се наоѓа во близина на брегот на Атика. Островот има издолжена, со должина од и ширина од , а теренот му е сушен и карпест. Тој е најголемиот ненаселен остров во Грција.