procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Абаза Сијавуш-паша

Абаза Сијавуш-паша (1687 - во ) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 18 септември 1687 до 23 февруари 1688 година.
Османлискиот султан Мехмед IV бил доста невнимателен во врска со државните работи, особено со армијата. По поразите во Унгарија тој бил детониран, а за нов везир бил избран Абаза. Тој не бил успешен везир и не успеал да ги контролира војниците кои побарале дополнителни примања (традиционално по поставување на новиот султан на престолот), и бидејќи касата била празна ова предизвикало немири во градот. Јаничарите го убиле во неговата куќа на 23 февруари 1688 година.
Ќопрулу Фазил Мустафа-паша

Ќопрулу Фазил Мустафа-паша (роден во - во ) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 10 ноември 1689 до 19 август 1691 година во времето на Големата турска војна.
Тој бил син на основачот на династијата Мехмед, и помал брат на Ахмед. Роден во градот Велес, Мустафа поминал низ неколку воени походи со својот брат Фазил Ахмед. Неговиот полубрат Кара го назначил како седми везир, а во 1683 како трет везир. По убивањето на Кара, Мустафа бил испратен далеку од Истанбул.
Во 1687 година бил детониран Мехмед IV, а за нов везир бил избран неговиот брат Абаза, по кое Мустафа станал втор везир.
Во 1689 година станал голем везир прогласувајќи општа мобилизација на муслиманските народи за борба против христијаните. Во Битката кај Сланкамен Мустафа бил убиен.
1 Поврзано
* Ќопрулски период
* Ќопруловци
Епирско востание (1854)

Епирското востание од 1854 година било едно од најважните кои се случиле во Епир против Османлиското Царство. Востанието избувнало непосредно по започнувањето на Кримската војна кога голем број на епирски Грци со поддршка од новоформираната грчка држава започнале револт против османлиската власт.
1 Заднина
Кога започнала Кримската војна, голем дел од Грците чувствувале дека ја добиле можноста за ослободување на Епир, каде голем дел од населението било со грчко потекло. Грчката војна за независност сè уште била свежа во нивните умови, како и руската интервенција која помогнала за создавање на Грција. Иако официјално Грција се воздржила под британски и француски притисок како сојузници на Османлиите во Кримската војна, сепак властите организирале голем број на востанија во Епир, Тесалија и Крит.
2 Востание
На 30 јануари 1854 година, Спиридон Караискакис дал голем број на говори во селата источно од Арта обидувајќи се да го мотивира грчкото население за да се вклучат кон отпорот. Првата цел на востанието била главниот град на покраината Арта која била заземена од 2,500 војници. Во меѓувреме грчкиот генерал Теодорос Гривас со 300 војници зазел две села, а востанието се проширило и во планинските региони.. Во исто време кон востанието се приклучиле и неколку грчки офицери кои претходно дале оставка од своите позиции во Грција.
Османлиите возвратиле со со околу 5,000 војници успевајќи повторно да ја вратат контролата над Арта. По овој успех следувал напад на седиштето на грчките востаници источно од Арта, каде по големи борби востаниците се повлекле кон Грција. Османлиските сили ги елиминирале сите востаници околу Јанина. Ситуацијата започнала да се влошува кога османлиските сили добиле засилување, а британските и француските сили го блокирале пристаништето Пиреја, правејќи директен притисок кон грчката влада за повлекување на своите офицери.
На 12 мај револтот бил официјално задушен по повлекувањето на Грците, а по ова следувале грабежи низ голем дел од селата од страна на османлиските и албанските сили.
Масакр во Кокошиње

Масакрот во Кокошиње е масакр, односно серија од неколку масакри, извршени од страна на чети на ТМОРО врз српското население во околината на Куманово и Кратово во периодот јули-септември 1904 година. Злосторствата се извршени како одмазда за предавството на четите на Атанас Бабата, Славејко Арсов и Стојан Донски, а биле извршени под команда на Атанас Бабата, Јордан Спасов и Мише Развигоров. Збирниот назив Масакр во Кокошиње за убиствата извршени како во Кокошиње така и во Шопско Рударе и Татомир го дал тогашниот печат според селото Кокошиње во кое имало најмногу жртви.
1 Настани
На 11 јули 1904 година четите на Атанас Бабата, Славејко Арсов и Стојан Донски биле опколени од турскиот аскер кај светиниколското село Горно Ѓуѓанци. По шестчасовна битка, четите биле принудени да отстапат. Во Битката загинале околу 20 четници и војводата Донски, додека ранетиот војвода Арсов се самоубил.
Истиот ден четата на Јордан Спасов влегува во кратовското село Татомир и го убива селскиот првенец Димо Спасов (Спасиќ), бидејќи одбива да го префрли селото во Бугарската егзархија.
Откако Атанас Бабата добил информации дека четите биле поткажани од србомани од селото Кокошиње, на 6 август неговата чета влегува во ова село и убива 53 селани. После тоа, Бабата одржал говор пред останатите селани за бугарштината и за нужноста делото да се префрли во Егзархијата. Труповите биле оставени на сред село и била оставена белешка дека се убиени како одмазда за убиените четници на ВМОРО.
На 24 август четата на Јордан Спасов влегува во Шопско Рударе и го убива селскиот кмет Трајко Здравковиќ Јовев како и уште четири мажи и три жени, кои пред тоа биле силувани.
Кон средината на септември Мише Развигоров влегол со својата чета во Кокошиње и убил осуммина селани.
2 Последици
Како резултат на овие акции, селата Шопско Рударе и Кокошиње преминале кон Бугарската егзархија. Доаѓа до прекин на односите помеѓу ТМОРО и Српскиот четнички комитет и одмазда од српските чети. На 12 декември 1904 година една српска чета влегла во Шопско Рударе, за да ги казни селаните кои се одвоиле од Патријаршијата, и го убила синот на еден од највидните семејства во селото Бојко, Тасев. Следниот ден биле уапсени и десет селани.
Матијас Крицек

Матијас Крицек (|Matthias Krizek; р. во ) — австриски професионален друмски велосипедист, кој последно возел за континенталната екипа .
Го освоил националното друмско првенство во 2011 година.
1 Достигнувања
;2006
: 2. Национално јуниорско друмско првенство
: 3. Краен пласман Трофео Карлсберг
;2008
: 4. Гран при Рајфајзен
;2009
: 6. Краен пласман Трка Мајнфранкен
;2011
: 1. Национално друмско првенство
: 5. Џиро дел Медио Брента
;2012
: 1. Етапа 1 Џиробио
: 3. Национално друмско првенство
: 3. Џиро дел Медио Брента
: 6. ГП Каподарко
;2014
: 1. Пласман на најактивен возач Трка околу Полска
: Награда за борбеност на етапа 12 Вуелта а Еспања
;2015
: 2. Национално друмско првенство
: 2. Краен пласман Трка околу Словачка
;2017
: 1. Етапа 5 Флеш ди Сид
;2018
: 6. Краен пласман Трка Париз-Арас
::1. Планински пласман
: 8. Национално хронометарско првенство
;2019
: 1. Краен пласман Трка Рон-Алп Изер
::1. Планински пласман
: 1. Спринтерски пласман Трка на Алпите
: Национални друмски првенства
::5. Хронометар
::8. Друмска трка
: 5. Краен пласман Трка околу Горна Австрија
;2020
: 10. Гран при Газипаша
Амџазаде Ќопрулу Хусеин-паша

Амџазаде Ќопрулу Хусеин Паша (роден во - во ) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 17 септември 1697 до 4 септември 1702 година.
Тој добил ветување од султанот дека ќе делува слободно во неговите намери во воведување на реформи во империјата. Во негово време бил потпишан договорот од Карловац (1699) каде Османлиите ги загубиле Унгарија, Трансилванија, Подолија, Далмација и Мореја.
По големиот пораз, Хусеин започнал со економски и финансиски реформи. Акцизите за тутунот и кафето кои биле четири пати зголемени во времето на војната, биле повторно намалени. Оние кои во војната немале услови за плаќање на големите даноци биле ослободени од казна. Јаничарскиот корпус кој според списокот броел околу 70.000 војници, а всушност само околу 10.000 биле вистински, биле намалени на 34.000 додека артилерискиот состав од 6,000 бил намален на 1,250 војници. Била реорганизирана и морнарицата со изградба на нова флота. Новиот султан се повлекол во Едрене заедно со Шеик ул-исламот Фејзула Ефенди, кој започнал со именување на клучни државници, станувајќи центар на следните интриги против големиот везир.
Поради здравствени проблеми, тој поднел оставка од својата функција а по само неколку денови починал.
1 Поврзано
* Ќопрулски период
* Ќопруловци
Михајловистички контрачети во Вардарска Македонија

Михајловистичките контрачети во Вардарска Македонија — создадени за помош на бугарските власти во борбата против македонските партизани. Тие биле активни во периодот на бугарската окупација на регионот. Првично Бугарите биле пречекани како ослободители од српската власт без никаков суштински отпор. Во текот на Втората светска војна, во периодот на бугарската окупација на Македонија, Бугарите биле категорично омразени во Македонија заради ѕверствата и злосторствата кои систематски ги вршеле. Локалните комунисти го припоиле ПК на КПЈ за Македонија кон БРП(к) и биле против оружена борба. Михајловистите партиципирале целосно во бугарската фашистичка окупација. Првата контрачета, била формирана на крајот на 1942 година во Велешко, на чело со Пано Манев. Нејзиното создавање било одобрено од министерот за внатрешни работи Петар Габровски по предлог на скопскиот полициски началник Стефан Симеонов, кој бил поранешен четник на Внатрешната добруџанска револуционерна организација. Вака партизанските одреди биле разбивани не само од полицијата, туку и од страна на контра-четниците. Контрачетите обично се водени од ветерани на михајловистичкото крило на ВМРО, како војводата на Кумановската контрачета - Крсто Лазаров. Меѓу попознатите контрачети биле Гевгелиската на чело со Ѓорѓи Хаџи Митрев, Кавадарската на чело со Атанас Калчев, Кочанската, на чело на која бил Димитар Медаров, како и Битолската и Прилепската контрачети. Од друга страна во март 1943 година командантот на 15-та пешадиска дивизија во Егесјка Македонија - Иван Маринов, распоредил вооружувањето на првата контрачета во регионот, а Владимир Куртев, Димитар Цилев и Георги Настев учествувале во организирањето на првите одреди за борба против комунистички партизани - Охрана. Во летото на 1944 година на територијата на Вардарска Македонија дејствувале околу 200 контрачети. По повлекувањето на бугарската администрација од регионот и подоцнежното откажување на Иван Михајлов да формира марионетска држава, повеќето од учесниците во нив биле убиени во престрелки со партизаните или подоцна биле фатени и осудени од страна на комунистичките власти во Југославија. Во западна Македонија во селото Мраморец е формирана контрачета од страна на Димо Соколески - Брадата и Стефан Димитров од селото Белица. Најпрво во оваа контрачета дејствувале 15-тина контрачетници од четирите околни села Мраморец, Турје, Козица и Белица. Нешто подоцна кон оваа контрачета ќе се припојат и 10-тина селани, скоро сите од селото Арбиново. Контрачетниците дури ќе успеат и да фатат еден партизан, и да го убијат тоа бил Наум Сиљаноски од селото Издеглавје, кого го фатиле во близина на селото Сливово, и го стрелале во беличка планина. Како соработници со окупаторите (контрачетници) Милан Пејоски, Ванчо Недески и Стојко Митрески од Мраморец, потоа Кирко Попоски од Лешани, и Климе Китески од Слатински Чифлик ќе бидат стрелани од страна на партизаните.
Кара Ахмед-паша

Кара Ахмед-паша (? - } во ) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 1553 до 1555 година.
Кара Ахмед-паша пред да стане везир бил бејлербег на Румелија. Бил во брак со ќерката на Селим I, Фатма Султан. Во времето кога Рустем-паша бил отстранет од функцијата Голем везир, на 6 октомври 1553 година, Кара Ахмед-паша застанал на неговото место. Во 1555 година, Руштем-паша заедно со Хурем султан го обвиниле за мито кај султанот Сулејман, по кое тој бил погубен, а Руштем повторно станал Голем везир.
Бајазит-паша

Бајазит Паша (? - ) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 1413 до 1421 година.
Тој е роден во Амасија и одгледан во султанскиот сарај. Во времето на Бајазит I работел на повеќе воени позиции, а во времето кога синот на султанот, шехзаде Мехмед (идниот Мехмед I) станал управител на Амасија, тој му станал главен советник.
По катастрофалниот пораз кај Ангора во 1402 година и заробувањето на султан Бајазит, Бајазит Паша успеал да го спаси 15-годишниот Мехмед Челеби од силите на Тимур и да го засолни во Амасија. По крајот на граѓанската војна, Бајазит станал голем везир на Мехмед I. Во негово време било задушено востанието на Бедредин во 1420 година.
По смртта на Мехмед I, Бајазит ја сочувал неговата смрт за 40 дена додека султановиот син Мурат пристигне во престолнината и го зазеде престолот. Во јули 1421 година, само два месеци по крунисувањето на Мурат I, Бајазит Паша бил испратен да го задуши востанието на Мустафа Челеби, чичкото на Мурат. Во Битката кај Едрене тој бил заробен и погубен.
Балкански смок

Балкански смок (, порано: Coluber gemonensis) — вид змија од семејството на смокови (''Colubridae'').
1 Живеалиште
Овој смок се среќава во Македонија, Албанија, Босна и Херцеговина, Грција, Италија, Кипар, Словенија, Србија, Хрватска и Црна Гора.
Природно живее во честак, на пасишта, во насади и селски бавчи.
Дистрибутивниот ареал на видот е ограничен на источниот крајбрежен појас на Јадранско Море. На планината Галичица, видот продрел најисточно и најдлабоко на копното, во рамките на целиот негов дистрибутивен ареал. Балканскиот смок се среќава на суви каменести места, отворени шумски подрачја, подрачја со жбунеста вегетација, покрај патишта. Оваа змија е дневен и терестричен вид, иако понегокаш се качува по грмушки. Жестоко каса кога ќе се фати со рака. На територијата на Национален парк Галичица, балканскиот смок е неодамна регистриран во дабовиот појас во близина на Отешево и Лескоец, од авторот на овој извештај (непублицирани податоци). Во рамките на теренските истражувања, присуството на балканскиот смок е потврдено на истите локалитети.
2 Заштитен статус
Балканскиот смок некогаш бил многу распространет, но денес му се заканува губиток на живеалиштето.
Од Европските документи видот е заштитен согласно Бернска Конвенција (BERN): Конвенција за заштита на европскиот див свет и природните живеалишта. Апендикс II: Строго заштитени фаунистички видови.
3 Поврзано
* Список на змии во Македонија
4 Наводи
* Лимберакис, П. и Ајтиќ, Р. 2005. . — Меѓународен сојуз за заштита на природата
Кара Мустафа-паша

Кара Мустафа-паша (1634/1635 - 25 декември 1683 година) — отомански воен водач и везир како главен лик во последните обиди на Отоманското Царство за експанзија кон Централна и Источна Европа. Тој е роден од турски родители и се оженил за една од ќерките за Ќопруловци служејќи како гласник на Дамаск во времето на Ќопрулу Фазил Ахмед-паша.
Во текот на својата кариера служел како командант на копнените сили во војната против Полска во 1672 година кога била заземена Подолија. Во 1676 година кога починал неговиот полубрат Ќопрулу Фазил Ахмед-паша, тој го наследил на функцијата големи везир.
Во негово време започнал конфликтот со Русија кога Османлиите биле принудени да потпишат договор во 1681 година. Во 1683 година започнал воен поход кон север на територијата на Австрија достигнувајќи до Виена во 1683 година со повеќе од 100.000 војници, следејќи ги стапките на Сулејман Величествениот од 1529 година. Кога се гледала победата над градот, во септември пред ѕидините дошла полската армија на Јан Собиески по кое следувал катастрофален пораз на Османлиите и нивно повлекување кон Унгарија. По поразот Мустафа бил задавен на 25 декември 1683 година во Белград по наредба на Мехмед IV.
Неговите последни зборови биле: ''Бидете сигурни дека сте го врзиле јазолот силно''. Неговиот надгробен споменик подоцна бил пренесен од Белград во Едрене.
1 Поврзано
* Ќопрулски период
* Ќопруловци
Ќопрулу Фазил Ахмед-паша

Ќопрулу Фазил Ахмед-паша (роден во - во ) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 31 октомври 1661 до 3 ноември 1676 година.
Тој бил член на познатото албанско семејство Ќопруловци. Во периодот од 1661 до 1676 година бил голем везир наследувајќи го неговиот татко. Тој бил наречен ''Фазил'' што во превод значи мудар, главно поради намалување на даноците и промовирање на образованието. Од друга страна бил брутално вовлечен во војна со Австрија (1663-1664). На почетокот на јули 1664 година успеал да го сруши Зринскиот замок во денешна Хрватска по едномесечна опсада. Иако бил поразен во Битката кај Сентготард, сепак ја добил можноста од проширување на териториите според договорот од Вашвар каде Трансилванија била призната од Австрија како османлиска територија и монархијата исто така се задолжила да плати репарација на Османлиите. По потпишувањето на договорот силите биле свртени кон Крит каде била опседната Кандија во 1669 година. Во негово време биле потпишани и договорите од Бучач во 1672 и Зуравно во 1676 година.
1 Џамија
Везирот е нарачател на единствената џамија во Велес, наречена Фазил Ахмет-пашина џамија. Според преданието, тој наредил џамијата да се изгради од црн камен до гробот на неговата почината ќерка, поради што таа го носи името „Црна џамија“.
2 Поврзано
* Ќопрулски период
* Ќопруловци
Кара Ибрахим-паша

Кара Ибрахим-паша (роден во - во Родос) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 25 декември 1683 до 18 ноември 1685 година. Исто така бил и уоравител на Египет во периодот од 1669 до 1673.
Караманли Мехмед-паша

Караманли Мехмед-паша ( во - во ) —османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 1477 до 1481 година.
Мехмед Паша по потекло бил од Караман. По погубувањето на Чандарли Халил-паша, султанот Мехмед II наместо да постави повторно главен везир од христијанско потекло, го поставил Мехмед кој бил исклучок. Кога во 1481 година починал султанот, како должност на секој везир, морал да го одложи објавувањето за смртта и да испрати писмо до неговите синови (во случајот Џем и Бајазит). Но кога разбрале јаниачарите, кои го поддржувале Бајазит, дека било испратено писмо на Џем, тие започнале револт против везирот по кое успеале да го убијат.
Гедик Ахмед-паша

Гедик Ахмед-паша (? - починал на во ) — османлиски државник и голем везир на империјата во периодот од 1474 до 1477 година. Денеска не е познато неговото потекло, но според некои историчари имал грчко или српско потекло.
Гедик Ахмед-паша претходно бил командант на морнарицата во времето на Мехмед II и Бајазид II. Под негово водство во Анадолија бил покорен последниот румски бејлик Караманија. Исто така учествувал во војната со Венеција во 1475 година а бил испратен и да помогне на Кримското Ханство во нивната војна со Џенова, каде го покорил грчкото кнежевство Теодоро. По овој настан Кримското Ханство влегло во сферите на влијание на Османлиското Царство. Гедик учествувал и во нападите на италијанските острови, имал неуспешен напад на Родос во 1480 година. Во негово време биле убиени 800 христијани кои одбиле да го прифатат исламот.
Коџа Давут-паша

Коџа Давут-паша (? - во ) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 1482 до 1497 година.
Коџа Давут-паша имал албанско христијанско потекло и земен како данок во крв го прифатил исламот. Во 1473 година, како бејлербег на Анадолија учествувал во походот кон Скадар и Кроја ставајќи крај на османлиско-албанските војни. Во 1479 година станал гувернер на Босанскиот санџак, а во 1482 везир. Како везир ја предводел војната со Мамелуците.
Ќопруловци

Ќопруловци или Ќопрулу (турски: ''Köprülü ailesi'') — благородничко семејство од албанско потекло во времето на Османлиското Царство. Дел од членовите на Ќопрулу стигнале до високи позиции во администратината власт на империјата, вклучувајќи шест големи везири. Овој период во историјата на империјата е познат како Ќопрулсиот период.
Денеска нивните потомци главно живеат во Турција и САД.
Име, Живот, Голем везир, Султан
Ќопрулу Мехмед-паша, 1583–1661, 1656–1661, Мехмед IV
Ќопрулу Фазил Ахмед-паша, 1635–1676, 1661–1676, Мехмед IV
Кара Мустафа-паша<sup>1</sup>, 1634–1683, 1676–1683, Мехмед IV
Абаза Сијавуш-паша<sup>2</sup>, починал 1688, 1687–1688, Сулејман II
Ќопрулу Фазил Мустафа-паша, 1637–1691, 1689–1691, Сулејман IIАхмед II
Амџазаде Ќопрулу Хусеин-паша, 1644–1702, 1697–1702, Мустафа II
Ќопрулу Нуман-паша, починал 1719, 1710–1711, Ахмед III
Амџазаде Абдула-паша, починал 1735, 1723–1735, Ахмед IIIМахмуд I
<sup>1</sup> Кара Мустафа-паша бил посвоен од Ќопруловците и бил полубрат на Ќопрулу Фазил Ахмед-паша
<sup>2</sup> Абаза Сијавуш-паша служел на Ќопрулу Мехмед-паша. По свадбата со неговата ќерка станал дел од семејството (дамат).
1 Поврзано
* Ќопрулски период
Борис Вале

Борис Вале (|Boris Vallée; р. ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
1 Достигнувања
;2011
: 1. Омлоп дер Вламсе Гевестен
: 3. Национално јуниорско хронометарско првенство
;2012
: 5. Национале Слејтингспрејс
;2013
: 1. Пролог Карпатска трка
: 1. Гран при Крикелион
: 4. Национале Слејтингспрејс
: 8. Франкофонски игри - друмска трка
;2015
: 2. Гран при де Денен
: 6. Краен пласман Тур де Валони
: 6. Минстерланд Џиро
: 7. Фландриско првенство
: 9. Ронде ван Зеланд
;2016
: Тур де Бретањ
::1. Етапа 2
::1. Етапа 5
: 1. Етапа 2 Тур де Валони
: 1. Етапа 3 Ронде де л’Оас
: 4. ГП Џеф Схеренс
;2017
: 4. Гран при де Денен
: 6. ГП Стад Зотегем
;2018
: 1. Краен пласман Трка околу Езерото Таиху
: 8. Гран при Крикелион
;2019
: 2. Краен пласман Трка околу Езерото Таиху
: 5. Хале-Ингоигем
: 7. Гран при д’Исберг
: 9. Трофео Палма
;2020
: 6. ГП Жан-Пјер Монсере
Движењето на Божицата

Движењето на Божицата е тренд на верски или духовни верувања или практики кои се појавиле од вториот бран на феминизмот, претежно во Северна Америка, Западна Европа, Австралија и Нов Зеланд во 1970-тите. Поттикнати од векови машко-доминирана организирана религија (или врховен бог со машки заменки, односно "тој"), некои жени ја прифатиле идејата за женско божество, која била повеќе во согласност со феминистичките убедувања и својствените вредности на жените. Обединувачка тема на движењето е дека полот на божеството ја карактеризира политичката полова пристрасност на религијата, и ги сметале религиите кои обожавале Божица за матријархални и религиите кои обожавале Бог за патријархални.
Верувањата за Божицата можат да преземам многу форми; некои луѓе во Движењето на Божицата признаваат повеќе божици. Некои, исто така, вклучуваат богови. Додека други ја почитуваат "Божицата", што не е нужно гледано како монотеистички, но често се толкува како инклузивно, опфаќајќи многу божици во многу различни култури. Терминот "Божицата", исто така, овозможува многу начини на гледање на божеството олицетворено како жена, или како метафора, или како процес.
1 Слично
* Дијанска Вика
Андер Ерера

Андер Ерера Агуера (роден на 14 август 1989 во Билбао) — шпански фудбалер, играч од средниот ред на .
Тој ја започнал својата кариера во Реал Сарагоса, пред да се пресели во Атлетик Билбао во 2011 година, каде што одиграл три одлични сезони, а потоа направил трансфер во премиерлигашот Манчестер Јунајтед за 36 милиони евра во 2014 година. Бил прогласен за играч на годината на клубот во сезоната 2016-2017 година.
Тој има освоено неколку трофеи со младите категории на фудбалската репрезентација на Шпанија под 20 и под 21 година, но исто така ја претставувал својата земја и на Летните олимписки игри 2012 во Лондон. Своето деби за сениорската репрезентација на Шпанија го направил во ноември 2016 година.
Ковен

Ковен е собир на вештерки.
Зборот ''ковен'' во голема мера остана неискористен во англискиот јазик до 1921 година кога Маргарет Мареј ја промовирала идејата дека сите вештерки во Европа се состанувале во групи од тринаесет кои ги нарекувале "ковени".
Дијанска Вика

Дијанска Вика или Дијанизам е традиција на неопаганистичката религија Вика. Таа е основана од страна на Зузана Будапест во САД во 1970-тите. Таа е позната по своите обожувања на единствена Божица и се фокусира на егалитарниот, матријархален феминизам. Дијанизмот е именуван по римската божица Дијана, но Дијанистите ја боготворуваат божицата под различни имиња. Дијанизмот комбинира елементи од Британската Традиционална Вика, италијанската фолк-магијата според записот на Чарлс Лиланд во Арадиа, феминистички вредности, народна магија и практики за исцелување кои Будапест ги научила од својата мајка. Дијанизмот најчесто се практикува од жени во ковени.
Ахмед-паша Херцеговиќ

Ахмед-паша Херцеговиќ ( во — во ) — османлиски државник и Голем везир на империјата.
Ахмед-паша бил во пет наврати голем везир во периодот од 1497 до 1516 година со прекини. Роден како Стјепан со босанско потекло', во 1470 година го прифатил исламот. Тој бил првиот везир со босанско потекло. Во 1482 година се оженил со Фатма, ќерка на Бајазит II. Починал од природна смрт, кон крајот на владеењето на Селим I.
Месих-паша

Месих-Паша (? - во ) — османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 1499 до 1501 година.
Месих бил османлиски државник од грчко потекло, според некои внук на последниот византиски цар Константин XI Палеолог. Заедно со неговиот постар брат бил заробен по падот на Цариград во 1453 година и пораснат под покровителство на Мехмед II.. Во историските документи за првпат се јавува во 1470 година кога станал управител на Галиполе.
Како командант на османлиската флота (капудан-паша), учествувал во војната со Венеција (1463-1479).. Во 1476 бил поставен за четврти по ранг везир, а по неуспехот кај Родос во 1480 бил разрешен од функцијата. По смртта на Мехмед II, Бајазит го затворил Гедик Ахмед-паша под сомневање дека го поддржувал неговиот брат Џем. Тој станал преговарач меѓу султанот и јаничарите кога тие се побуниле за принцот Џем. Оваа негова поддршка му овозможила султанот Бајазид II да го постави за втор везир во 1482 година. Од непознати причини тој бил разрешен од сите негови функции и испратен во Кафа, место каде обично се испраќале казнетите османлиски функционери. Таму останал до 1489 година, додека се спомнува дека во 1497 бил управител на Акерман. Учествувал во војната со Венеција станувајќи повторно втор по важност везир во Диванот.
Божица

Божица — женско божество со натприродни моќи. Во некои култури божиците се поврзани со земјата, мајчинството, плодноста, љубовта и растителноста. Во другите култури, божиците исто така, владеат над војната, смртта и уништувањето, како и создавањето, исцелувањето, сочувството и животот. Тие можат да бидат во фокусот на верските обожувања или почит. Уметнички претстави на божиците се вообичаени во културите кои ги хонорираат.
Во некои религии света женска фигура има централно место во молитвата и обожавањето. Шактизам - обожувањето на женска сила која го анимира светот - е една од трите главни секти на Хиндуизмот. Во Тибетскиот Будизам, највисокиот напредок кое некое лице може да го постигне е да стане како женските Буди (на пример, Араја Тара) кои се прикажани како врховни заштитнички, бестрашни и полни со сочувство за сите суштества.
Приматот на монотеистичката "Голема Божица" е поддржана од некои модерни матриархисти како женса верзија, пред, или аналогна, на Аврамскиот Бог поврзан со историскиот пораст на монотеизмот во Средоземјето.
Повеќето модерни пагански традиции хонорираат божица, или повеќе божици. Виката има дуотеистички систем на верување, се состои од една божица и еден бог, кој во Хиерос Гамос претставуваат обединета целина. Политеистите, вклучувајќи ги политеистичките реконструкционисти, хонорираат повеќе божици и богови, и обично ги гледаат како дискретни, одвоени суштества. Овие божества можат да бидат дел од пантеонот, или различни региони можат да имаат старателски божества. Реконструкционистите, како и нивните антички предци, ги хонорираат божествата специфични за нивната земја на потекло.
1 Божиците како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Мртвата божица“ — краток расказ на македонскиот писател Александар Прокопиев.
2 Поврзано
* Бог
* Религија
* Митологија
Чандарли (семејство)

Чандарли — познато и влијателно турско семејство чии потомци се стекнувале со големи позиции во управувањето на Османлиското Царство. Во текот на 14 век ова семејство било сметано второ по важност веднаш по Османлиската династија.
За разлика од останатите европски монархии, Османлиското Царство немала аристократски семејства и секое семејство имало еднакви шанси да се искачи кон хиерархијата на управувањето на империјата. Истото важело и за етничките разлики, но како предуслов бил прифаќање на исламот. Сепак, во раните години на империјата семејството на име Чандарли успеало да се стекне со огромна моќ во империјата.
Корените на ова семејство потекнуваат од денешното село Чандир во Централна Анадолија. По основањето на османлискиот бејлик, семејството се населило во Изник (Никеја), каде еден член на семејството станал кадија во 1326 година. Во периодот од 1365 до 1499 година, пет члена од ова семејство станале големи везири.
Најголема политичка моќ семејството уживало во времето на Мурат II. Кога Мехмед II, тогаш на 12 години, станал за првпат султан, во 1444 година морал да го повика својот татко за помош во Битката кај Варна и никогаш не ја заборавил улогата на Халил Чандарли за последователното враќање на престолот на неговиот татко. Тој чекал погоден момент за да стави крај на моќта на ова семејство. По освојувањето на Истанбул во 1453 година Халил бил погубен а следните четири везири биле од нетурско потекло (девширме).
Во следните години иако неколку членови од семејството работеле и под другите султани, тие никогаш немале можност да ја вратат силата од пред 1453 година.
1 Везири
Име, Период, Султан
Чандарли Халил Хајредин-паша, 1364–1387, Мурат I
Чандарли Али-паша, 1387–1406, Мурат I, Бајазид I, (Отомански интеррегнум)
Чандарли Ибрахим-паша Постариот, 1421–1429, Мурат II
Чандарли Халил-паша, 1439–1453, Мурат II, Мехмед II
Чандарли Ибрахим-паша Помладиот, 1498–1499, Бајазид II
Битка кај Ровине

Битката кај Ровине се одвила на 17 мај 1395 година меѓу Османлиското Царство и нејзините вазали против Влашка на чело со војводата Мирче Стариот. Битката се водела кај местото Ровине во Влашко.
Според една легенда, во пресрет на битката влашкиот владетел облечен како мировен емисар разговарал со Бајазид I барајќи од него да ја напушти земјата на кое османлискиот султан одбил. Во текот на битката главна улога во победата на влашките сили имале стрелците кои има нанеле големи жртви при привите османлиски напади.
Во оваа битка на страната на Бајазид учествувале и неговите христијански вазали Стефан Лазаревиќ и македонските владетели Кралот Марко и Константин Драгаш. Во Битката загинале и двајцата владетели од Македонија. Се претпоставува дека во битката и двете страни имале голем број на загуби за да на крајот се повлечат од бојното поле. По оваа битка Влашка станала вазална земја, а Македонија потпаднала целосно под турска власт.
Чандарли Халил-паша

Чандарли Халил-паша ( бил османлиски државник и голем везир во времето на Мурат II и првите години од управувањето на Мехмед II (1439-1453) како член на влијателното семејство Чандарли. Неговииот татко Ибрахим, чичко Али и дедо Халил исто така биле големи везири како и неговиот син Ибрахим Помладиот.
1 Животопис
Во времето кога султанот Мурат II не бил заинтересиран за владеење и управување со империјата и бил поблечен во Маниса, со земјата управувал неговиот син Мехмед II заедно со Халил-паша од Едрене. Во два наврати Халил се обидел да го врати Мурат на престолот бидејќи се сомневал во силата на Мехмед, кое довело до големо незадоволство кај Мехмед. Така пред Битката кај Варна Мурат се вратил на престолот. Кога Мехмед станал по вторпат султан во 1451 година, тој го задржил на оваа позиција и покрај заладените односи. Според византискиот историчар Дука, Халил сакал да одржува добри односи со Византија, но бил и многу алчен за пари.
Сепак кога византискиот цар испратил гласник до Османлиите барајќи да биде зголемен данокот за неговиот роднина Орхан кој бил држен во Цариград. и кој се сметал како претендент за престолот, на ова барање Халил-паша им одговорил:
Глупави Грци, го познавам веќе подолго вашиот зајадлив начин на барања. Вие сте будали и сметате дека не застрашувате со вашите фантазии. Ние не сме деца без сила. Доколку сметате дека можете да направите нешто, веднаш тоа да го сторите. Ако скате да го прогласиме Орхан за султан на Тракија (Румелија), повелете направете го тоа. Ако саката да ги донесете Унгарците преку Дунав, нека дојдат и тие. Ако сакате да ги вратите местата кои ги изгубивте од поодамна, пробајте. Но да знаете дека нема да имате голем напредок во ниту едно од овие работи. Се што ќе направите ќе ви наштети за она што малку го имате за да го изгубите
Во 1453 година започнала Опсадата на Цариград на чело со Халил-паша и Заган-паша. По големиот неуспешен напад, на 26 мај бил свикан собир на големите везири. На овој собир Халил се залагал за повлекување на опсадата. Така еедно од првите дела извршени од Мехмед II по освојувањето на Цариград било неговото погубување и конфискација на неговиот имот станувајќи првиот везир погубен по наредба на султанот. Со ова бил ставен крај на ерата на семејството Чандарли.
Поп Богомил

Поп Богомил — македонски свештеник од X век, основоположник на дуалистичкото духовно движење и учење наречено според неговото име, богомилство, а приврзаниците се нарекувале „богомили“.
Бидејќи се сметала за кривоверство оваа духовно-филозофска идеологија и општествено движење биле поразени, при што сите извори за него и неговите книжевни дела биле уништени. За неговиот живот и дејност посредно се дознава од зачуваните антибогомилски книжевни споменици: „Беседата против богомилите“ на Козма Презвитер, „Бориловиот синодик“, „Индексите“ на забранетите антиканонски книги и др. Како негови следбеници и протагонисти на богомилството се евидентираат: поп Еремија, Тодор, Добри, Стефан, Василиј, Петар, Сидор Фрајазин и др.
Неговото име се поврзува со населбата Богомила (Велешко). Според една легенда тој бил роден во Богомила, таму живеел, дејствувал и умрел, а гробот му се наоѓал до самото село. Таму бил изграден мал параклис, кој им служел на богомилите како молитвен дом.
1 Поврзано
* „Селското движење на богомилите во Средниот век“ ''од Коста Солев Рацин''
Востанија против Отоманското Царство

Следува список на востанија и бунтови кренати против Османлиското Царство:
Име на востанието, Дата
Бедредин Симави, 1416
Востание на Константин и Фружин, 1404–1418
Востание на Шахкулу, 1511
Џелали, 1519-1566
Бејлербегски настани
Мариовско-прилепска буна, 1564-1565
Банатско востание, 1594
Прво трновско востание, 1598
Востание на Абаза Мехмед Паша, 1624-1628
Атмејдански инцидент, 1648
Чинарска побуна, 1656
Второ трновско востание, 1686
Чипровско востание, 1688
Карпошово востание, 1689
Едренско востание, 1703
Патрона Халил, 1730
Орлово востание, 1770
Востание на Даскалогијанис, 1770
Прво српско востание, 1804–1813
Востание на Кабакчи Мустафа, 1807
Востание на Јован Јанчиќ, 1809
Востание на Хаџи Продан Глигориевиќ, 1814
Второ српско востание, 1815-1817
Влашко востание, 1821
Грчка војна за независност, 1821-1829
Негушко востание, 1822
Големо босанско востание, 1831-1833
Албанско востание, 1833-1839
Востанија во Бугарија, 1833-1841
Критско востание, 1841
Албанско востание, 1843–1844
Албанско востание, 1847
Херцеговско востание, 1852-1862
Востание на капетанот Дедо Никола, 1862
Епирско востание, 1854
Либански конфликт, 1860
Критско востание, 1866–1869
Херцеговско востание, 1875-1878
Старозагорско востание, 1875
Априлско востание, 1876
Разловечко востание, 1876
Кумановско востание, 1878
Критско востание, 1878
Македонско востание, 1878
Епирско востание, 1878
Сасунско востание, 1894
Мелничко востание, 1895
Критско востание, 1896–1897
Горноџумајско востание, 1902
Илинденско востание, 1903
Востание на Хауран Друзе, 1909
Албанско востание, 1912
Арапско востание, 1916
Кримско Ханство

Кримско Ханство — држава на Кримските Татари која постоела во периодот од 1449 до 1783 година.
1 Историја
Државата била основана од страна на Бату хан - внук на Џингис Кан. Земјата се простирала на Кримскиот полуостров, териториите помеѓу Дунав, Днепар и голем дел од денешниот Краснодарски крај на Русија. Од 1478 година официјално станала вазална држава на Отоманското Царство до потпишувањето на Ќучуккајнарџискиот договор во 1774 година, кога добила фиктивна независност. Во 1783 година била анексирана од Руската Империја.
Во времето по смртта на Хаџи Гирај, земјата била воведена во граѓанска војна од страна на неговите синови кои се бореле за власта. Ова најмногу го искористиле османлиските власти кои го поставиле Менгли Гирај за хан. Неговата ќерка Ајше Хафса султан подоцна била омажена за Селим I. Во 1475 година, Османлиите на чело со Гедик Ахмед паша го освоиле грчкото кнежевство Теодоро како и џеновските колонии, по кое земјата во тоа време станала протекторат на империјата.
Османлискиот султан го уживал правото на вето при избор на ханот од Крим. Во 1475 година Османлиите го затвориле Менгли Гирај поради откажувањето да се вклучи во воен поход, а по враќањето од заробеништво од Истанбул тој ги прифатил сите наложени услови од султанот. Сепак, хановите продолжиле да имаа независна надворешна политика од Османлиите, а освен тоа тие не биле обврзани да плаќааат данок и ги споменувале султаните во нивните петочни молитви.
Османлиите на Крим плаќале за квалификација на нивната коњаница, но ова се одржало до 1523 година кога на чело на земјата бил Мехмед I Гирај. По неговата смрт следните ханови биле избирани под силно влијание на султанот. Кримските сили учествувале во голем дел од европските и азиските освојувања на Османлиите. Освен тоа постојано тргувале и со робови, па според проценките околу 3 милиони луѓе биле продадени од кримските пазари за робиви кон османлиските земји. Како еден од најпознатите такви робови била и идната сопруга на Сулејман, Рокселана.
1.1 Пад
Незадоволството во земјата во односите со Османлиите станале ладни во времето кога империјата започнала со своите порази во Европа. Така, војниците се враќале без плен, а кримската коњаница имала голем број на жртви главно поради силните европски топови. Кон крајот на 17 век, Русија станала стабилна земја и по крајот на војните со Османлиите земјата станала најпрвин независна а подоцна паднала во границите на Русија.
Битка кај Чалдиран

Битката кај Чалдиран — битка помеѓу Отоманското Царство и Сефевидското Царство која се одвила на 23 август 1514 година во која Османлиите победиле. Како резултат од оваа битка Османлиите стекнале постојана контрола на териториите во Источна Анадолија и северен Ирак, како и привремена контрола на северозападен Иран.
Биткта претставувала почеток на четириесетгодишната војна меѓу двете земји која завршила во 1555 година со потпишување на договорот од Амасија. Во битката Османлиите имале поголема и подобро опремена армија која броела од 60.000 до 200.000 војници додека Персија имала најмногу 80.000 војници. Во битката бил ранет Исманил I и побегнал од бојното поле а султанот Селим I ги заробил неговите жени кои подоцна биле донесени во неговиот дворец.
По успешната борба на Селим I против своите браќа и татко за престолот, тој веќе бил слободен за да го сврти своето внимание кон шиитските муслимани кои претходно во текот на војната за превласт се присоединиле кон силите на неговиот татко Бајазит. Селим се плашел дека е можно овие племиња во иднина да го насочат населението против него и за помош да го повикат персискиот шах како водач на шиитскиот ислам. Првиот чекор му бил да му објасни на Исмаил дека кизилвашите се неверници и кривоверци но Исмаил му одговорил дека не треба да се бори против други муслимански народи. Османлиите ја распоредиле својата тешка артилерија и илјадниците јаничари биле опремени со барутско оружје. Во нападот на персиската коњаница шах Исмаил имал големи загуби. Како една од причината за поразот се смета оружјето кое било користено од страна на Османлиите наспроти традиционалното персиско и големата недисциплина на персиските војници. По крајот на битката бил освоен главниот град Тебриз. По победата над Персија, Селим своите сили ги пренасочил кон Мамелуците.
Меше на годината

Меше на годината: поема со масни наслаги — збирка куси раскази на македонскиот писател Иван Шопов, објавена во 2012 година од издавачката куќа “Темплум”.
1 Технички податоци
Збирката „Меше на годината“ е објавена како 101 книга од библиотеката „Магма“. Таа има 91 страница и е испечатена во мек повез и со мал формат (17 сантиметри). Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје, со ознаката ISBN 978-608-4658-10-8. На предната корица е ставена слика од Жан Арп, на крајот од книгата има список на изданијата во рамките на библиотеката „Магма“, додека на задната корица е даден кус осврт врз делото и куса биографија на авторот. Книгата е финансирана од Министерството за култура на Република Македонија.
2 Содржина
Збирката „Меше на годината“ содржи предговор, напишан од авторот, 33 нумерирани песни во проза, еден расказ насловен како „Награда за животно дело“, како и 25 куси раскази без наслови, кои условно можат да се наречат гатанки.
Втора фудбалска лига на Македонија 2004/2005

Втората фудбалска лига на Македонија 2004/2005 - 13. издание на Втората фудбалска лига на Македонија. Сезоната започнала на 7 август 2004 и завршила на 28 мај 2005. Во оваа сезона, првак бил Влазрими.
1 Екипи
Екипа, Град / Село
Братство, Ресен<sup>1</sup>
Брегалница, Делчево
Влазрими, Кичево
Македонија Ѓорче Петров, Скопје
Младост, Сушица
Пелистер, Битола
Ренова, Џепчиште
Скопје, Скопје
Тетекс, Тетово
Тиквеш, Кавадарци
Турново, Турново
Шкендија, Арачиново
<sup>1</sup> Братство своите домашни натпревари ги одиграл во Новаци.
2 Табела
3 Бараж за унапредување
----
4 Бараж за опстанок
--------
5 Поврзано
* Фудбалски куп на Македонија 2004/2005
* Прва фудбалска лига на Македонија 2004/2005
* Трета фудбалска лига на Македонија 2004/2005
Здивот на смртта (филм)

Здивот на смртта (англиски: ''The Living Daylights'') — британски филм од 1987 година, во режија на Џон Глен. Филмот е дел од серијалот за тајниот агент Џејмс Бонд. Главните улоги ги толкуваат: Тимоти Далтон, Керолајн Блис, Роберт Браун и Џон Тери.
1 Содржина
Додека елитната единица на британската разузнавачка единица “00” се наоѓа на редовна вежба на Гибралтар, во нејзините редови се вовлекуваат непријателски агенти, кои започнуваат да ги убиваат разузнувачите. Џејмс Бонд е последниот на списокот за ликвидација, но тој успева да ги убие непријателските агенти, а потоа оди во Братислава за да ми помогне на советскиот генерал Георгиј Косков.
Ер Америка (филм)

Ер Америка (англиски: ''Air America'') е американски филм, во режија на Роџер Спотисвуд. Главните улоги ги толкуваат: Мел Гибсон, Роберт Дауни Џуниор, Ненси Тревис и Кен Џенкинс.
1 Содржина
Млад пилот со морални дилеми се вработува во авио-компанија која шверцува опиум и оружје. Имено, ЦИА формирала авио-компанија, наречена “Ер Америка”, која која од Лаос испорачува оружје за американските војници во Виетнам, но му помага и на месното население во снабдувањето со храна. Истовремено, компанијата заработува така што шверцува опиум.
Страст, внимание (филм)

Страст, внимание (кин. 色，戒) — кинески шпионски трилер од 2007 година режиран од тајванскиот режисер Анг Ли, заснован на истоимен расказ објавен во 1979 година од кинескиот автор Ејлин Ченг. Главните улоги ги толкуваат: Тони Чиу Леунг, Веи Танг, Џоан Ченг и Лихом Ванг. За овој филм, режисерот Ли по вторпат ја добил наградата „Златен лав“ на филмскиот фестивал во Венеција.
Приказната се одвива највеќе во Хонгконг во 1938 и во Шангај во 1942, кога градот бил окупиран од Јапонија и под марионетска власт на Ванг Јингвеј. Филмот претставува група кинески студенти кои заговараат атентат на висок кинески колаборационист користејќи млада жена која би го намамила во стапица.
Филмот и приказната се лабаво засновани на случки за време на јапонската окупација на Шангај. Експлицитните секс сцени во филмот резултирале тој да биде рангиран со NC-17 во САД.
0.1 Заплет
Дејството на овој шпионски трилер се случува во Шангај за време на Втората светска војна, окупиран од Јапонија, каде добро облечена и привлечна кинеска наречена „Г-ца Мак“ (Танг Веј) седи во кафуле во елитна четврт. Кога ќе повика машки пријател, нејзините безопасни коментари се кодирани сигнали за почеток на акција на ќелија млади агенти. Филмот тогаш оди наназад во 1938 година кога почнува трансформацијата на срамежливата и неискусна студентка Вонг Чија Чи во гламурозната г-ца Мак, нејзината маска во кинескиот отпор. Чија Чи била оставена сама во Кина од нејзиниот татко кој побегнал во Англија. Додека е бруцош, Кванг Ју Мин (Ванг Ли-Хом) ја поканува да учествува во неговата патриотска театарска трупа. Чија Чи станува водечка дама, инспирирајќи ги и публиката и нејзиниот нов пријател Кванг.
Шашави раскази

Шашави ракази е збирка раскази на чешкиот писател Јарослав Хашек, објавена во 2011 година од издавачката куќа „Темплум“. Преводот од чешки јазик е направен од Маргарета Карајанова.
1 Технички податоци
Збирката „Шашави ракази“ е објавена како 91 книга од библиотеката „Магма“. Таа има 159 страници и е испечатена во мек повез и со мал формат (21 сантиметар). Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје, со ознаката ISBN 978-9989-189-94-4. На предната корица е ставена слика од Фернандо Ботеро (''Fernando Botero''), додека на задната корица е даден кус осврт врз делото и куса биографија на авторот. Книгата е финансирана од Министерството за култура на Република Македонија.
2 Содржина
Збирката содржи вкупно 20 раскази, и тоа: 10 раскази плус 10 раскази од циклусот под наслов „Командантот на градот Бугулма“. На крајот од книгата се наоѓа текстот на Карел Косик, насловен како: „Швејк и Бугулма или раѓањето на големиот хумор“, како и освртот врз животот и творештвото на Хашек, под наслов: „Јарослав Хашек - Анархист на 21 век“. Во збирката се поместени следниве раскази:
* Финансиски проблеми
* Детален опис на сурова крими приказна
* Сонот на гимназијалецот Папоушек
* Кога почнав да пишувам
* Во друштво на библиофили
* Сериозна фирма
* За полицискиот пес и за брачната невера
* Старецот Јанчар
* Походот на разбојникот Шејба
* Психијатриска загатка
* Командантот на градот Бугулма
* Аѓутант на командантот на градот
* Патот на крстот
* Во стратешки неволји
* Славните денови на Бугулма
* Нови опасности
* Потемкинови села
* Неволји со заробениците
* Пред револуционерниот трибунал на источниот фронт
* Мало несогласување
Жената со скршен нос (филм)

Жената со скршен нос е југословенски филм, во режија на Срѓан Карановиќ. Главните улоги ги толкуваат: Аница Добра, Небојша Глоговац и Бранка Катиќ.
1 Содржина
Самоубиството на една жена ги поврзува животите на тројцата сведоци...
Месечина и Валентино (филм)

Месечина и Валентино е американски филм, во режија на Дејвид Енспоу. Главните улоги ги толкуваат: Вупи Голдберг и Гвинет Палтроу.
1 Содржина
Ребека Лот (на возраст од триесеттина години) е наставничка по поезија чиј загинува откако го удира автомобил за време на џогирањето. Пријателите и роднините ѝ даваат поддршка, а особено нејзината најдобра пријателка, сосетката Силви, поранешната маќеа Алберта и помладата сестра Луси. Сепак, таа не може да се помири со тоа што останала вдовица. Нејзината насмевка ја враќа еден маж, изнајмен да ја бојдиса куќата.
Бркотница 3 (филм)

''Бркотница 3'' (англиски: ''Rush Hour 3'') — филмска комедија во режија на Брет Ратнер. Главните улоги ги толкуваат: Џеки Чен, Крис Такер, Хиројуки Санада и Макс фон Сидов.
1 Содржина
Дејството на филмот се одвива во Париз, каде инспекторот Ли и детективот Картер се во потрага по еден кинески злосторник. Притоа, тие се наоѓаат во средината на војната меѓу француската полиција и кинеската Тријада (најмоќната злосторничка организација во светот), а истовремено се соочуваат и со две прекрасни заводнички.
Умри некој друг ден (филм)

„Умри некој друг ден“ (англиски: ''Die Another Day'') е филм од 2002 година. Филмот е дел од серијалот за Џејмс Бонд, во режија на Ли Тамахори. Главните улоги ги толкуваат: Пирс Броснан и Хали Бери.
1 Содржина
Џејмс Бонд добива задача во Северна Кореја, каде треба да го убие полковникот Мун, кој на терористите им продава современо оружје. Акцијата е успешна, но Бонд е заробен и поминува 14 месеци во свирепо заробеништво во еден затвор во Северна Кореја. Кога ќе биде ослободен при една размена на заробеници, тој открива дека неговиот најблизок соработник Зао е севернокорејски агент.
Белата грофица (филм)

Белата грофица (англиски: ''The White Countess'') е филм во режија на Џејмс Ајвори. Главните улоги ги толкуваат: Наташа Ричардсон и Ралф Фајнс.
1 Содржина
Дејството на филмот се одвива во Шангај, во 1930 година. Софија е сиромашна руска грофица, која побегнала од својата земја поради Октомвриската револуција и граѓанската војна. Таа е принудена да работи како такси-возач и танчерка во бар за да преживее. Таму, таа го запознава слепиот дипломат Тод Џексон, кој отвора луксузен бар под името „Белата грофица“ и ѝ понудува на Софија да работи за него. Меѓу нив започнува да се развива чудна врска, која наеднаш е прекината поради јапонската инвазија на градот.