Лав Аронин

Лав Соломонович Аронин (|Лев Соломонович Аронин; 20 јули 1920 , Самара - 4 октомври 1982 , Москва) - советски шахист, меѓународен мајстор (1950).
1 Биографија
Роден во големо семејство. Браќа: Григориј и Јефим (1915-1989), подоцна главен специјалист на техничкиот оддел на институтот за дизајн „Средволгогипроводхоз“.
Научил да игра шах кога бил дете во 1 одделение. Добил 1-ва категорија додека бил уште на училиште .
Во 1938 г. се преселил во Москва. Завршил Факултет за физика и математика на Московскиот педагошки институт . Работел како метеоролошки инженер.
Кон крајот на триесеттите години од минатиот век. активно учествувал на натпревари во Москва. Станал шампион на Педагошкиот институт. Во 1941 г. ја исполнил нормата на кандидат за магистер по спорт.
За време на Големата татковинска војна служел во Црвената армија .
Во 1946 г. се натпреварувал во полуфиналето на СССР првенството, ја исполнил нормата на спортски мајстор на СССР и го постигнал правото да учествува на државното првенство.
Кон крајот на 1950-тите, бил еден од најсилните шахисти во СССР. Според велемајсторот Ј. Л. Авербах, Аронин „несомнено бил шахист од класата на велемајстори“ .
Настапувал на натпревари до раните 1970.
1.1 Шаховска активност
Освојувач на сребрен медал на СССР првенството во 1950 година (учествувал на вкупно 8 национални првенства). Повторен победник во полуфиналето на СССР првенствата.
Шампион на РСФСР 1952 година, освојувач на сребрен медал на првенството на РСФСР 1950 и бронзен медал на првенството на РСФСР 1953 година.
Носител на сребрениот медал на украинското првенство во ССР во 1946 година.
Шампион на Москва во 1965 година. Бронзен медал на Московското првенство во 1961 година.
Повеќекратен шампион на ДСО Локомотив.
Победник на турнирот од сите униии од 1-та категорија во 1945 година и на турнирот на сите сојузи на кандидати за мајстор на спортот во 1946 година.
Како дел од репрезентацијата на РСФСР, победник на клупското првенство на СССР во 1951 година, носител на бронзен медал на екипно првенство на СССР во 1948 година. Како дел од тимот на Москва, носител на бронзен медал на клупското првенство на СССР во 1962 година. Исто така член на републичката репрезентација, учесник на меѓународниот натпревар против репрезентацијата на Бугарија (1957 година).
Како дел од репрезентацијата на СССР, победник на Европското тимско првенство во 1957 година.
Познат како теоретичар на шах. Придонел за теоријата на шпанската игра, сицилијанската и индиската одбрана на Кинг и другите отвори.
1.2 Инцидент со меѓузонски квалификации
Во 1951 година, Аронин учествувал на 19-то првенство на СССР, кое служело и како зонски турнир. Во последното коло, тој играл со бели против В.В. Смислов. Играта била одложена со голема предност за Аронин. За време на плеј-офот, Аронин решил да ги размени сите парчиња, верувајќи дека последната игра на пешакот е освоена за белите. Сепак, Смислов подобро ја анализирал одложената позиција и излегол со паметна стапица, која Аронин не ја забележал кога планирал да размени фигури.
Аронин бил исклучително впечатлива личност. Истиот велемајстор Котов, објавувајќи есеј за Аронин во книгата „Советска шаховска школа“, истакнал дека тој е „психолошки нестабилен, поразите делуваат деморализирајќи врз него“ . Аронин цело време бил импресиониран од загубената победа во играта со Смислов и нефер одлуката на спортскиот врв. Според Авербах, Аронин „бил толку загрижен за она што се случило, што добил шизофренија. Прво - срцев удар, потоа - рак. Завршил во психијатриска болница, по инјекциите, метаболизмот му бил нарушен: тој почнал да се здебелува неверојатно“ .