Ринпа

Ринпа ― едно од најпознатите историски школи во јапонското сликарство. Создадено е во Кјото во XVII век, од Хонами Коецу (1558 ― 1637) Тавараја Сотацу (починал околу 1643). Приближно педесет години подоцна, стилот бил консолидиран од браќата Огата Корин (1658 ― 1716) и Огата Кензан (1663 ― 1743).
Поимот „Ринпа“ е кратенка која се состои од последниот слог од „Корин“ со зборот за школо (ха) (со рендаку што го менува ова во „па“), измислен во периодот Меиџи. Претходно, стилот е различно упатен како Коецу школо (光悦派 Коецу ― ха) или Коецу ― Корин школо (光悦光琳派, Коецу ― Корин ха) или Сотацу - Корин школо (宗達光琳派, Сотацу ― Корин ― ха).
1 Историја
Хонами Коецу основал уметничка заедница на занаетчии поддржани од богати трговци покровители на будистичката секта Ничирен во Такагамине во североисточниот дел на Кјото во 1615 година. И богатата трговска градска елита и старите аристократски семејства од Кјото ги фаворизирале уметностите што ги следеле класичните традиции, а Коецу се обврзал со производство на бројни дела од керамика, калиграфија и лак.
Неговиот соработник Тавараја Сотацу одржувал ателје во Кјото и произведувал комерцијални слики како што се украсни вентилатори и екрани на преклопување. Сотацу, исто така, бил специјализиран за правење украсена хартија со златна или сребрена позадина, на што Коецу помогнал со додавање калиграфија.
И двајцата уметници потекнуваат од семејства со културно значење; Коецу потекнувал од семејство на ковачи на метал кои му служеле на царскиот двор и на големите воени водачи, Ода Нобунага и Тојотоми Хидејоши, покрај шогуните Ашикага. Таткото на Коецу ги оценувал мечевите за кланот Маеда, како и самиот Коецу. Како и да е, Коецу помалку се занимавал со мечевите за разлика од сликарството, калиграфијата, лакирањето и јапонската церемонија за чај (тој создал неколку чинии за чај со ''Раку''). Неговиот сопствен стил на сликање бил раскошен, потсетувајќи на аристократскиот стил од периодот Хејан.
Сотацу, исто така, го следел класичниот ''жанр Јамато-е'' како и Коецу, но тој бил пионер во нова техника со смели контури и впечатливи шеми на бои. Едно од неговите најпознати дела се преклопните екрани “Диви богови на громотевиците„ во храмот Кенин-џи во Кјото и “Мацушима„ во галеријата Фриер.
2 Подоцнежен развој
Училиштето Ринпа било оживеано во ерата генроку (1688–1704) од Огата Корин и неговиот помлад брат Огата Кензан, синови на просперитетен трговец со текстил од Кјото. Иновацијата на Корин е да ја прикаже природата како апстракт, користејќи бројни градации на бои и нијанси, и мешање на бои на површината за да постигне ексцентрични ефекти, како и либерална употреба на скапоцени материи како злато и бисер.
Неговото ремек-дело „Цутот на црвено белата слива“ ок. 1714–15, сега е во Музејот на уметност MOA во Атами, Шизуока. Драматичната композиција, ја воспоставила насоката на Ринпа до крајот на нејзината историја. Корин соработувал со Кензан во сликарството и калиграфијата на керамиката на неговиот брат. Кензан останал како грнчар во Кјото сè до смртта на Корин во 1716 година, кога почнал професионално да слика. Други уметници на Ринпа активни во овој период беа Татебајаши Кагеи, Тавараја Сори, Ватанабе Шико, Фукае Рошу и Накамура Хочу.
3 Современа Ринпа
Ринпа бил оживеан во 19 век, период Едо од Сакај Хоицу (1761–1828), училиштен уметник од Кано чие семејство било еден од спонзорите на Огата Корин. Сакај објавил серијал од 100 дрвени отпечатоци засновани на слики од Корин, а неговата слика „Летни и есенски треви“ насликана на задниот дел од панелот на Корин „Боговите на ветерот и громот“ сега се наоѓа во Токискиот национален музеј.
Сликите на раните уметници од Ринпа биле антологизирани во мали брошури во Корин Гафу (Албум со слики од Корин) од Накамура Хочу, првпат објавен во 1806 година. Потоа следеше оригинално дело на Сакаи Хоицу наречено Осон Гафу, објавена во 1817 година.
Сакаи имал бројни студенти кои го пренеле движењето напред во доцниот 19-ти век, кога тоа било инкорпорирано во движењето нихонга на Окакура Какузо и други сликари. Влијанието на Ринпа било силно во текот на раниот совремеен период, па дури и денес дизајните во стилот на Ринпа се популарни. Еден подоцнежен познат уметник е Камисака Сека.
4 Стил
Уметниците од Ринпа работеле во различни формати, особено панели и висечки свитоци, печатени книги од дрво, лак, керамика и текстил од кимоно. Многу слики од Ринпа биле користени на лизгачките врати и ѕидови (фусума) на благородничките домови.
Темата и стилот честопати се позајмувале од традициите на јамато-е од периодот хејан, со елементи од сликите со мастило на Муромачи, сликите од цветови и птици од кинеската династија Минг, како и од развојот на училиштето Кано од периодот Момојама. Стереотипното стандардно сликарство во стилот Ринпа вклучува едноставни природни теми како што се птици, растенија и цвеќиња, со позадина исполнета со златен лист. Оваа техника е позната како златно мелење. Акцентот на префинетиот дизајн и техника стана поизразен како што се развивал стилот на Ринпа.
Стилот Ринпа процветал во Кјото, Нара и Осака, односно политичкиот и културниот триаголник на античка Јапонија. Кјото и Осака биле исто така два од најважните градови на стилот на училиштето Нанга (南画 „Јужно сликарство“), исто така познат како Бунџинга (文人画 „слика со литература“); Затоа, сликата на Нанга била изложена на влијанието на сликарството Ринпа и обратно.
5 Значајни уметници од Ринпа
* Хонами Коецу
* Тавараја Сотацу
* Огата Корин
* Огата Кензан
* Сакај Хоицу
* Сузуки Киицу
* Камисака Сека
6 Изложби
* Римпа: Извонредни дела на школата Корин (1972, 10 октомври - 3 декември) Национален музеј Токио, Токио
* Богатства од Ринпа Мастерс (2008, 7 октомври - 16 ноември) Национален музеј Токио, Токио
* Korin: National Treasure Irises of the Nezu Museum and Eight-Bridge of The Metropolitan Museum of Art (2012, 21 април - 20 мај) Незу музеј, Токио
* Дизајнирање на природата: естетиката Ринпа во јапонската уметност (2012-2013, 26 мај - 13 јануари) Метрополитен музеј на уметноста, Њујорк
* RINPA: Естетиката на главниот град (2015, 10 октомври - 23 ноември) Национален музеј Кјото, Кјото
* Sōtatsu: Making Waves (2015-2016, 24 октомври - 31 јануари) Галерија Артур М. Саклер, Вашингтон, ДЦ
* Сузуки Киицу: Стандард на училиштето Едо Римпа (2016, 10 септември - 30 октомври) Музеј на уметноста Сантори, Токио
* Уметноста на Едо Римпа (2017, 16 септември - 7 ноември) Музеј на уметности Идемицу, Токио
7 Дополнителна литература
* Лич, Бернард. ''Кензан и неговата традиција: Животите и времињата на Коецу, Сотацу, Корин и Кензан'' . Трансатлантските уметности (1967). ASIN: B0006BPM10
* Мизуо, Хироши. ''Сликарство Едо: Сотацу и Корин (Истражување на јапонската уметност на Хеибонша)'' . Уметнички медиумски ресурси (1972).
* Сандерс, Рејчел. ''Le Japon Artistique: Јапонски цветен дизајн на ерата на Арт Нову.''''Од колекцијата на Музејот за ликовни уметности, Бостон'' . Книги за хроника (2010).ISBN 978-0-8118-7276-8
* Стерн, Харолд П. ''Ринпа Мајсторски дела на Јапонското украсно училиште'' . Јапонското друштво (1971). ASIN B0000EEBUB
* Стенли-Бејкер, Џоан (1984). ''Јапонска уметност'' . Лондон: Темза и Хадсон Ltd.