procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Фехрит

Фехрит — хидриран минерал од типот бакар - магнезиум сулфат кој содржи хидроксил, одобрен од Меѓународната минералошка асоцијација како нов вид во 2019 година и формално опишан во 2021 година од примероци добиени од рудникот Казуалидад, кој се наоѓа во близина на Бањос де Сиера Алхамиља, во Печина (Алмерија), Шпанија, што е следствено типскиот локалитет. Името е во чест на Карл Томас Фер, професор по минералогија на Универзитетот Лудвиг-Максимилијан Минхен во Минхен (Германија).
1 Својства
Фехритот е единствениот магнезиум бакар сулфат познат досега. Тој е изоструктурен со ктеназит и гобелинит, со магнезиум наместо цинк и кобалт. Се среќава како зрачни агрегати од издолжени, табеларни, лентести кристали со максимална должина од 200 μm. Покрај елементите на формулата, неговиот состав вклучува значителни пропорции на Zn и траги од Mn.
2 Карактеристики
Фехритот е хидриран сулфат со хемиска формула MgCu₄(SO₄)₂(OH)₆(H₂O)₆. Беше одобрен како валиден вид од страна на Меѓународната минералошка асоцијација во 2019 година, а беше објавен во 2021 година. Кристализира во моноклиничниот систем. Тој е магнезиумски аналог на гобелинит и ктеназит, од кои е изоструктурен. Тој е единствениот познат минерал од магнезиум бакар сулфат.
Според класификацијата на Никел-Струнц, фехритот треба да припаѓа на „07.D - Сулфати (селенати, итн.) со дополнителни анјони, со H₂O, само со средно големи катјони; октаедарски рамнини со делење на лице“ заедно со следниве минерали: велзенбањаит, лангит, посњакит, вровулфеит, шпанголит, ктеназит, христелит, кампиљаит, ѓавилин, ортосерпиерит, серпиерит, ниедермајрит, едвардзит, карбојдит, глаукоцеринит, хонесит, хидрохонесит, мотукореит, маунткеит, шигаит, вермландит, вудвардит, цинкалуминит, хидровудвардит, цинковудвардит, натроглаукоцеринит, никишерит, лосонбауерит, тореит, муреит, намувит, бехерит, рамсбекит, фонбезингит, редгилит, халкоалумит, никелалумит, киргистанит, гуариноит, шуленбергит, тереземагнанит и монтетрисаит.
Примероците што беа употребени за одредување на видот, познат како типски материјал, се зачувани во колекциите на минералошкиот музеј „Центар за природни науки“ на Универзитетот во Хамбург, во Германија, со каталошки број: mm1544, и во Музејот „Рајх дер Кристале“ во Минхен, со каталошки број: msm36473.
3 Депозити
Фехритот претставува секундарен минерал што настанува како резултат на алтерација на сулфидни минерали. Се смета за исклучително редок и досега е идентификуван само на две локации. На типската локација – рудникот Казуалидад во Печина (Алмерија), Шпанија – е утврден како продукт од алтерација на тетраедрит. Често се јавува во асоцијација со капелазит, конелит и серпиерит.
По својот изглед е многу сличен на серпиеритот, но може да се разликува по присуството на суптилни зеленикави нијанси кај фехритот. За разлика од него, серпиеритот има изразена небесно сина боја без присуство на зелени тонови. Исто така, се наоѓа во рудникот Лес Феререс, Рокабруна, Кампродон (Херона), Шпанија.
4 Наводи
Фајалит

Фајалит (, најчесто скратено Fa) — краен член богат со железо од серијата цврсти раствори на оливин. Како и сите минерали во оливинската група, фајалитот кристализира во орторомбичниот систем ( просторна група ''Pbnm3'' ) со параметри на клетките ''a'' = 4,82. Å, ''b'' = 10,48 Å и ''c'' = 6,09 Å.
Фајалитот формира серија од цврсти раствори со форстеритот на крајниот елемент од магнезиум оливин (Mg<sub>2</sub>SiO<sub>4</sub>), а исто така и со тефроитот на крајниот елемент од оливин богат со манган (Mn<sub>2</sub>SiO<sub>4</sub>).
Оливинот богат со железо е релативно честа состојка на кисели и алкални магматски карпи како што се вулкански обсидијани, риолити, трахити и фонолити и плутонски кварцни сиенити каде што е поврзан со амфиболи. Неговата главна појава е во ултрамафичните вулкански и плутонски карпи, а поретко во фелзичните плутонски карпи и ретко во гранитниот пегматит. Исто така, се јавува во литофизите во обсидијан. Исто така, се јавува во средно квалитетни термички метаморфизирани седименти богати со железо и во нечисти карбонатни карпи.
Фајалитот е стабилен со кварц при ниски притисоци, додека повеќе магнезиумовиот оливин не е, поради реакцијата оливин + кварц = ортопироксен. Железото го стабилизира парот оливин + кварц. Притисокот и композициската зависност на реакцијата може да се користат за пресметување на ограничувањата на притисоците при кои се формирале склопови од оливин + кварц.
Фајалитот може да реагира со кислород при што се формираат магнетит и кварц; овие три минерали заедно го дефинираат кислородниот пуфер „FMQ“. Оваа реакција се применува за регулирање на фугацитетот на кислород во лабораториски експерименти, а исто така служи и за пресметување на фугацитетот на кислород забележан во минерални асоцијации за време на метаморфни и магматски процеси.
При висок притисок, фајалитот претрпува фазен премин во харензит, аналог на рингвудит што содржи железо, т.е. спротивно на форстеритот, не постои средна форма аналогна на вадслејит ; под условите што преовладуваат во горниот мантил на Земјата, преминот би се случил на околу 6–7GPa, т.е. при значително помал притисок од фазните транзиции на форстеритот. Во експерименти со висок притисок, трансформацијата може да биде одложена, така што може да остане стабилна на притисоци од речиси 35 GPa (види сл.), во кој момент може да стане аморфен, наместо да добие кристална структура како што е харензитот.
Името ''фајалит'' е изведено од островот Фајал (Фајал) на Азорските Острови, каде што првпат е опишан во 1840 година.
1 Наводи
* Дир, Вашингтон, Хауви, РА и Зусман, Ј. (1992). ''Вовед во минералите што формираат карпи (2-ро издание)''. Харлоу: Лонгман
Светилник Ротес Клиф

Светилник Ротес Клиф — светилник на островот Зилт, Германија, кој служел како секторско светло од 1913 до 1975 година. Се наоѓа на карпа северно од селото Кампен.
1 Историја
Светилникот бил изграден помеѓу 1912 и 1913 година како секторско светло за да ги предупредува бродовите за песочен насип при пристапот кон поморскиот канал ''Листер Тиеф'' и да има додаток на главното светло во Кампен, 2,5 километри јужно. Станал во функција во 1913 година и бил електрифициран во 1936 година. До неговото деактивирање во 1975 година, го одржувале чуварите на светилникот Кампен. Кога Ротес Клиф бил изгаснат, главното светло во Кампен ја презело работата со црвен дел од светлото. Денес кулата служи како дневен знак без никаков објект за осветлување и е во сопственост на општината Кампен, која финансирала реставрација на кулата во 1993 година.
Светилник Кејп Сан Пабло

Светилникот Кејп Сан Пабло се наоѓа на 50 км југоисточно од градот Рио Гранде, во департманот Рио Гранде, покраина Огнена земја, Аргентина. Сместен е на ’ртот Сан Пабло на многу карактеристична изолирана планина која е истакната формација на крајбрежјето.
1 Историја
Изградбата на светилникот започнала на 15 март 1945 година. Во декември 1949 година, се случило сеизмичко движење кое ја свиткало кулата. Оваа ситуација предизвикала отстранување на опремата за осветлување и деактивирање на сигналот. Во 1966 година, била организирана обновата на светилникот. Денес, светилникот се состои од жолта кула во форма на пирамида, висока 6 метри, со црн триаголник со врвот свртен надолу. Во горниот дел има платформа која содржи фенер за осветлување напојуван од сончева енергија со оптички опсег од 12,5 наутички милји.
Светилник Харисон Поинт

Светилникот Харисон Поинт е светилник кој се наоѓа во северната парохија Света Лусија на Барбадос.
1 Историја
Светилникот има цилиндрична форма, и бил најновиот од четирите светилници изградени на островот, во 1925 година. Изграден е од бетонски блок, има висина од 26 метри и фокусна висина од 59 метри. Кулата е обоена во бело, а фенерот е црвен; неговата карактеристика на светлината, пред привременото деактивирање, била два бели трепкања на секои 15 секунди. Светилникот бил деактивиран веројатно во 2007 година, како што е објавено од Хидрографската служба на Обединетото Кралство, бидејќи се наоѓал на земјиштето на затвор. Кулата била напуштена, а куќата на чуварот срушена. Во 2011 година, Адмиралитетот потврдил дека светилникот е повторно активен, со континуирано црвено светло.
Светилник Урк

Светилникот Урк е светилник во Урк на источните брегови на Ијселмер во Холандија. Од 1617 година, светилникот кој работел на јаглен се користел за локалните рибари, како и за бродовите што пловеле од Амстердам до Северното Море. Сегашната светилничка станица е основана во 1837 година. Кулата е изградена во 1845 година како кружна кула од тули, споена со куќата на чуварот. Френеловата леќа сè уште е во употреба. Светилникот е реставриран во 1972 година и прогласен занационален споменик на Холандија во 1982 година. Кулата може да се посети за време на турсистички организирани тури со водич.
Светилник Нидхамс Поинт

Светилникот Нидхамс Поинт е светилник кој се наоѓа на југозападниот брег на Барбадос.
Светилникот Нидхамс Поинт е еден од четирите сè уште постоечки историски светилници na Барбадос. За разлика од другите, тој има стационарен, а не ротирачки светилник.
1 Историја
Осумаголниот светилник е изграден во 1855 година на јужниот крај на заливот Карлајл. Моментално е нефункционален и делумно е реставриран од хотелот Хилтон, кој е сопственик на светилникот и околниот имот. Поради близината на голем блок соби, светилникот може да се види само од плажата јужно од хотелот.
За време на периодот на активна употреба, фокусната рамнина на светилникот изнесувала 13 метри, и трепкал на секои 8 секунди. Поради неподвижната природа на светлата, леќата на светилникот била полуцрвена и полузелена за да им овозможи на морнарите да знаат дали се наоѓаат на левата или на десната страна од заливот Карлајл.
Светилник Ел Хенк

Светилникот Ел Хeнк е светилник кој се наоѓа на врвот на Ел Хeнк, западно од пристаништето Казабланка. Со него управува Пристанишната и поморска управа во рамките на Министерството за опрема, транспорт, логистика и вода.
1 Историја
Овој светилник, кој го носи името на местото каде што е изграден, е највисокиот светилник во Мароко. Реставриран е од францускиот архитект Алберт Лапрад, кој го редизајнирал гребенот, и ја уредувал неговата околина во 1916 година, инспириран од античките минариња. Светилникот бил пуштен во употреба во 1920 година и помогнал во развојот на градот Казабланка, бидејќи го олеснувал пристапот до пристаништето, кое претходно се сметало за опасно.
Светилникот Ел Хенк е висок 51 метри (со основа од 6,60 м) и има дијаметар од 39 метри во основата. Опремен е со Френелова леќа од втор ред, а апаратот за осветлување има 6 панели од 0,70 м, кои ротираат на жива. Со интензитет еквивалентен на 2,1 милиони кандели, светилникот има светлосен опсег од 30 наутички милји (околу 55 километри). Емитува три групирани блесоци на секои 15 секунди.
Светилникот Ел Хенк е отворен за посетители, и е еден од туристичките знаменитости на Казабланка. Потребно е да се искачат 256 скали за да се стигне до горната платформа.
2 Наводи
Мартино Кароло

Мартино Кароло е италијански скијач во дисциплината скијачко трчање. Тој ја претставувал Италија на Зимските олимписки игри 2026 во скијачко трчање и освоил бронзен медал во штафетата 4 × 7,5 километри.
Лаура Гимлер

Лаура Гимлер е германска скијачка во дисциплината скијачко трчање.
Таа учествувала на повеќе светски првенства во нордиско скијање, почнувајќи од 2019 година. Исто така била натпреварувач на Зимските олимписки игри во 2022 година, и медалист на Зимските олимписки игри во 2026 година.
Лора Христова

Лора Христова е бугарска биатлонска атлетичарка. Таа освоиla бронзен медал во женска конкуренција на Зимските олимписки игри 2026 годina. Ова бил трет олимписки медал во биатлон за Бугарија по златото на Екатерина Дафовска во 1998 година и бронзениот медал на Ирина Никулчина во 2002 година. Христова добила поддршка од програмата „Олимписка солидарност“.
Пред Олимписките игри во 2026 год, таа бila тренирана од Волфганг Пихлер.
Светилник во Порт Саид

Светилникот Порт Саид (|فنار بورسعيد القديم ) е еден од најважните архитектонски и туристички обележја во градот Порт Саид во Египет. Светилникот, кој се смета за уникатен пример за еволуцијата на архитектурата во текот на деветнаесеттиот век во градот, е дизајниран од Франсоа Коиње на барање на кедивот од Египет и Судан, Исмаил Величествениот.
Изградбата била завршена во 1869 година, една недела пред пуштањето во употреба на Суецкиот Канал. Светилникот бил изграден за водење на бродовите што минуваат низ каналот. Светилникот има осмоаголна кула висока 56 метри.
1 Историја
Од 1868 година до крајот на неговото владеење, Кедив Исмаил наредил изградба на светилници на различни точки низ медитеранскиот брег на Египет. Меѓу нив, светилникот во Порт Саид имал посебно значење поради неговата поврзаност со Суецкиот Канал, националниот инфраструктурен проект преземен за време на владеењето на Исмаил. Исмаил го ангажирал францускиот индустријалец и инженер Франсоа Коиње да го дизајнира светилникот, и да ја надгледува неговата изградба. Недостатокот на каменоломи во близина и трошоците за увоз на камен од други места, ги навеле одговорните да се заинтересираат за бетонот како материјал. Коиње решил да ја користи новата техника на армиран бетон во изградбата.
Светилникот е изграден со нанесување на течен бетон во слоеви 20 до 25 сантиметри во дебелина. За да се обезбеди структурна кохезија на целината, биле вметнати железни ѕидни врски. Примената на бетон била двојно иновативна: се користел како завршен материјал, а не само како супстанца за полнење на ѕидани ѕидови. Потоа се зајакнувал со вметнати метални прачки. Коиње ја користел оваа нова техника со која експериментирашел неколку години претходно во изградбата на својот дом, што резултирало со првата голема армирано-бетонска структура. Употребата на електрична лачна светилка овозможи да се прикаже конзистентно трепкачко светло, и генерално била најсовремен светилник во тоа време.
Од оригиналната инфраструктура на Порт Саид не е останато ништо освен светилникот. Наталожената тиња по должината на брегот на пристаништето го оставила светилникот во внатрешноста, каде што повеќе не може да служи на својата првобитна намена за насочување на бродови. Во 2010 година, било побарано да се претвори во музеј на поморски транспорт. Во јануари 2011 година, светилникот во Порт Саид бил официјално регистриран како национален споменик во Египет.
Емил Иверсен

Емил Иверсен е норвешки скијач во дисциплината скијачко трчање, и го претставува ИЛ Варден. Тој е светски шампион во 2019 година во екипен спринт и 4×10. км штафета.
1 Атлетска кариера
Иверсен бил јуниорски светски шампион во штафетата во 2011 година со Синдре Бјорнестад Скар, Матијас Рандгрин и Ерик Бергфал Броволд. Тој дебитирале на Светскиот куп во скијачко трчање ФИС во Лилехамер на 7 декември 2013 година.
Иверсен ја освоил својата прва етапна трка од Светскиот куп на 5 јануари 2016 година во класичната спринт етапа на Тур де Ски во Оберстдорф. Тој го освоил својот втор Светски куп во лизгалки-спринт во Лахти на 20 февруари 2016 година. Тој го освоил својот трет Светски куп во трката од 17,5 км класична масовна почетна етапа во Монтреал на 2 март 2016 година.
Учествувал на Зимските олимписки игри повеќепати: во 2018, во 2022, и во 2026 година.
Џој Бене

Џој Бене е холандска лизгачка во дисциплината брзо лизгање која е специјализирана за средни растојанија.
1 Кариера
Бене го освоила сребрениот медал на Светското првенство во брзо лизгање за јуниори во 2017 година во Варшава. Следната година, на Светското првенство во брзо лизгање за јуниори во 2018 година во Јута, таа станала јуниорска светска шампионка. Таа победила во дисциплините 1000 метри, 1500 метри и 3000 метри и постави светски јуниорски рекорди на овие растојанија.
Во 2018 година таа станала дел од тимот „Лото Џамбо“, со договор на две години. Во 2022 година се префрлила во тимот ИКО, а во 2023 година го продолжила договорот до сезоната 2025-2026.
На Зимските олимписки игри во 2026 година освоила сребрен медал во екипно брзо лизгање.
Алесија Бехлер

Алесија Бехлер (родена на 7 септември 2005 година) е швајцарска хокеарка. Таа била дел од швајцарската женска репрезентација во хокеј на мраз, која учествувала на турнирот во хокеј на мраз за жени на Зимските олимписки игри 2026 година.
1 Играчка кариера
Од 2017 до 2024 година, таа била членка на ZSC Lions, учествувајќи во три шампионати на швајцарската лига (2022, 2023, 2024).
1.1 Колеџ
Бехлер моментално игра хокеј на мраз за колеџ за женската програма за хокеј на мраз на „Нортистерн Хаскис“ во конференцијата Хокеј Ист (HEA) на NCAA Дивизија I.
На 3 октомври 2025 година, Бехлер го имала својот прв натпревар со Хаските, регистрирајќи два удари кон мрежата против РИТ Тајгерс, а исто така блокирала и еден удар. Пресвртницата со нејзиниот прв гол се случил на 28 ноември 2025 година против Пен Стејт, кој е рангиран на 4-то место.
Бехлер била единствената активна студентка на Нортистен која се натпреварувала на Зимските олимписки игри во 2026 година.
2 Меѓународно натпреварување
Бехлер се натпреварувала во Швајцарија на четири турнири од Светското првенство за жени на IIHF (2022, 2023, 2024, 2025). Покрај тоа, таа учествувала на три Светски првенства за жени до 18 години на IIHF.
Лукас Хофер

Лукас Хофер е италијански биатлонец.
1 Кариера
Хофер бил натпреварувач за Италија на Зимските олимписки игри 2010 во биатлон. Тој настапил заедно со Карин Оберхофер, Доротеа Вирер и Доминик Виндиш, и освоил бронзен медал во мешаната штафета на Зимските олимписки игри 2014, во Сочи, Русија. Четири години подоцна, Хофер повторно освоил бронзен медал во мешаната штафета на Зимските олимписки игри 2018 во округот Пјонгчанг, Јужна Кореја заедно со Лиза Витоци, Доротеа Вирер и Доминик Виндиш.
На Зимските олимписки игри во 2026 година освоил сребрен медал.
Данае Блејс

Данае Блејс (родена на 10 мај 1999 година) е канадска лизгачка на кратки патеки.
1 Кариера
1.1 Јуниор
На Светското јуниорско првенство во брзо лизгање на кратки патеки во 2018 година, Блејс освоила злато како дел од канадскиот штафетен тим на 3000 метри.
1.2 Сениор
На 18 јануари 2022 година, Блејс била именувана во Олимпискиот тим на Канада за 2022 година. На 17 декември 2025 година, Блејс била именувана во Олимпискиот тим на Канада за 2026 година.
Ема Ајхер

Ема Матилда Ајхер е германско-шведска тркачка во алпско скијање. На Светскиот куп во алпско скијање, Ајхер се натпреварувала во сите дисциплини, во тимот на Германија.
Достигнувањата на Ајхер се сребрен олимписки медал и бронзен медал на Светското првенство, и двата освоени се во тимски дисциплини. Нејзиниот прв подиум на Светското првенство бил во спуст во февруари 2025. Еден ден подоцна, таа ја освоила својата прва трка, исто така спуст.
Ајхер освоила два сребрени медали на Зимските олимписки игри 2026 - еден во индивидуален спуст, а вториот пат освои сребрен медал заедно со соиграчката Кира Вајдле-Винкелман во алпска комбинација, со Ајхер во скијачки слалом.
1 Кариера
Таа е ќерка на Швеѓанка и Германец. Ајхер пораснала во Сундсвал, Шведска, каде што почнала да скија и се приклучила на локалниот скијачки клуб. Подоцна, се преселила со своите родители во Енгелберг, Швајцарија, а потоа се вратила во Сундсвал. Таа има и шведско и германско државјанство.
Во март 2019 година, Ајхер како претставник на Шведска го освоила слаломот до 16 години на Детскиот куп на ФИС. Подоцна истата година, таа учествувала во своите први трки на Меѓународната скијачка федерација. Во 2020 година, таа се приклучила на Германската скијачка асоцијација, поради „подобри можности за тренинг на Алпите“. Дебитирајќи на Европскиот куп во декември 2020 година, таа го освоила својот прв подиум во слалом во јануари 2021 година.
Три недели подоцна, Ајхер ја претставувала Германија на Светското првенство, каде што освоила бронзен медал во екипна конкуренција. на нејзиниот осумнаесетти роденден во ноември, таа го имала своето деби на Светскиот куп во паралелен велеслалом во Лех / Цирс, Австрија.
Во спустот на Светскиот куп во јануари 2025 година, беше без пласман во првите 30, а заврши шеста и во спустот и во супер-веле на Светското првенство на почетокот на февруари. Три недели подоцна, на две трки во спуст во Квитфјел, Норвешка, таа го освои својот прв подиум во Светскиот куп, а потоа и победа следниот ден.
На 8 февруари 2026 година, Ајхер освоила сребрен медал во дисциплината алпско скијање спуст на Олимпија деле Тофане во Кортина д'Ампецо на Зимските олимписки игри 2026 со време од 1:36,14. Само два дена подоцна, таа го постигнала најдоброто време од 44,38 во слалом во алпска комбинација во истиот скијачки центар, обезбедувајќи уште еден сребрен медал со својата соиграчка.
Лука Харингтон

Лука Харингтон е новозеландски скијач во слободен стил.
1 Биографија
Харингтон пораснал во Ванака, Нов Зеланд. Неговиот постар брат, Бен, е исто така олимписки скијач во слободен стил.
2 Кариера
Лука Харингтон го претставувал Нов Зеланд на Зимските младински олимписки игри во 2020 година и бил знаменосец за време на церемонијата на завршната церемонија. За време на Младинските олимписки игри освоил бронзен медал во дисциплината хафпајп со резултат од 80,66 поени.
За време на Светското првенство во скијање, слободен стил на ФИС во 2024–2025, го освоил големиот воздушен кристален глобус со 390 поени. Тој станал првиот Новозеланѓанец кој освоил кристален глобус на Светското првенство во скијање во слободен стил на ФИС.
Во јануари 2025 година, Харингтон се натпреварувал на Зимските X игри, каде што бил замена за повреден спортист. За време на натпреварот во слободен спуст, тој извел трипл корк 1620 и освоил златен медал со резултат од 93,33 поени. Во март 2025 година, се натпреварувал на Светското првенство во скијање слободен стил на ФИС 2025 година и освоил златен медал во големиот воздушен настан со резултат од 192,00 поени. Тој повторно се натпреварувал на Зимските X игри 2026 година и освоил златен медал во слободен спуст и сребрен медал во големиот воздушен настан.
Во јануари 2026 година, бил избран да го претставува Нов Зеланд на Зимските олимписки игри 2026. Се натпреварувал во дисциплината слободен спуст и освоил бронзен медал со резултат од 85,15. Потоа се натпреварувал во големата воздушна дисциплина. За време на квалификациите Харингтон се рангирал на петтото место со резултат од 179.75 поени и се пласирал во финалето.
Мерел Конејн

Мерел Конејн (родена на 19 октомври 2001 г.) е холандска лизгачка во диспилината брзо лизгање.
1 Кариера
Конејн го освоила холандското јуниорско првенство во олраунд во 2019 година. Таа го освоила златниот медал во екипно на Светското јуниорско првенство во брзо лизгање во 2020 година во Томашов Мазовјецки, заедно со Робин Грот и Фемке Кок. Конејн го освоила холандското првенство во олраунд во 2022 година, што ја квалификувало за Светското првенство во олраунд во 2022 година во Хамар.
Во 2021 година таа станала дел од тимот Вордстрим-Корендон.
На Зимските олимписки игри во 2026 година таа освоила сребрен медал во брзо лизгање на 5000 метри.
2 Поврзано
* at isuresults.eu
* at SpeedSkatingNews
* at Milano Cortina 2026
*
Алина Марти

Алина Марти (родена на 23 април 2004 година) е швајцарска хокеарка и членка на швајцарската национална репрезентација за хокеј на мраз. Таа игра во Женската лига (PFWL) со женскиот тим на ЕВЗ од 2025 година.
1 Меѓународна претстава
Марти била дел од тимот на Швајцарија на турнирот во хокеј на мраз за девојки на Зимските младински олимписки игри во 2020.
Како јуниорка со швајцарската репрезентација до 18 години, таа била дел на Светското првенство за жени до 18 години во IIHF во 2020 и 2022 година.
Марти го имала својот прв настап за сениорската репрезентација како најмлада швајцарска тенисерка (на возраст од 17 години и четири месеци) на Светското првенство за жени на IIHF во 2021 година. Оттогаш таа учествувалае на Светското првенство за жени на IIHF во 2022, 2023, 2024 и 2025 година.
Марти учествувала на две олимпијади, и се натпреварувала на турнирот во хокеј на мраз за жени на Зимските олимписки игри 2022 година, и освоила бронзен медал на турнирот во хокеј на мраз за жени на Зимските олимписки игри 2026.
Во натпреварот за бронзениот медал на Зимските олимписки игри 2026, кој што бил против Шведска, таа имала една асистенција, со што Швајцарија победила со 2-1 по продолжението.
Адам Амур

Адам Амур е германски боб санкач.
1 Кариера
Амур и неговиот брат, Исам, се натпреварувале како тим заедно за првпат за време на Светското првенство во боб 2023–2024.
Во февруари 2024 година, Амур бил претставник на Германија на Европското првенство на IBSF 2024 и освоил златен медал во дисциплината двомеч, заедно со својот брат, Исам. Потоа се натпреварувал на Светското првенство на IBSF 2024 и освоил сребрен медал во дисциплината двомеч, и бронзен медал во дисциплината четиримеч. Тој повторно се натпреварувал на Светското првенство на IBSF 2025 и освоил бронзен медал во дисциплината двомеч, заедно со Бенедикт Хертел.
Тој се натпреварувал на Европското првенство на IBSF во 2026 година и има освоено златен медал во дисциплината меѓу четири лица, заедно со Исам Амур, Џошуа Таше и Александар Шалер. За време на нивното второ возење, тие претставиле олимписки рекорд на патеката во Бобрун во Сент Мориц-Селерина со време од 1:04,47.
Тој ја претставуал Германија на Зимските олимписки игри 2026 и освоил бронзен медал во дисциплината двочлена, заедно со Шалер, во освојувањето на подиумот од страна на Германија. Потоа се натпреварувал во дисциплината четиричлена и завршил на четвртото место со време од 3:38,68.
2 Личен живот
Амур е роден во Германија, од татко Алжирец и мајка Французинка. Неговиот постар брат, Исам, исто така се занимава со боб санкање.
Лу Жанмоно

Лу Жанмоно-Лорен (родена на 28 октомври 1998 година) е француска биатлонка. Нејзиното деби на Светскиот куп било во 2021 година во Новe Место. Таа освоила златен медал на Светското првенство во биатлон во 2024 година во штафета.
На Зимските олимписки игри во 2026 година, Жанмоно освоила 4 медали, две златни, сребрена и бронзена.
Сандер Eјтрем

Сандер Ејтрем (роден на 12 февруари 2002 година) е норвешки лизгач во дисциплината брзо лизгање од Скреја во Остре Тотен.
Во февруари 2022 година се натпреварувал на Светското првенство во брзо лизгање во Викингскипет во Хамар, Норвешка, и завршил на петтото место во генералниот пласман.
Ејтрем триумфирал на трката на 5000 метри на Европското првенство во брзо лизгање во 2023 година, а во вкупниот пласман го освоил второто место, веднаш зад актуелниот европски шампион Патрик Рост. Тој ја освоил титулата во повеќебој на Европското првенство во брзо лизгање во 2025 година, што се одржало во Тиалф, Херенвен во јануари 2025 година, и ги подобрил норвешките национални рекорди на трките на 5000 и 10000 метри. Подоцна во истиот месец, на натпреварот од Светскиот куп на ISU во Калгари, тој повторно го подобрил својот личен и национален рекорд на 10.000 метри.
На 24 јануари 2026 година, Ејтрем поставил нов светски рекорд на 5000 метри од 5:58,52.
Ејтрем го освоил златниот медал во брзо лизгање на 5000 метри на Зимските олимписки игри во Милано, Италија во 2026 година. Тој исто така поставил нов олимписки рекорд од 6:03,95.
Мет Грахам (скијач)

Мет Грахам (англиски: ''Matt Graham'', 23 октомври 1994) — австралиски скијач во слободен стил. Тој е четирикратен олимпиец, кој ја претставувал Австралија на Зимските олимписките игри во Сочи во 2014 година, Пјонгчанг во 2018 година, Пекинг во 2022 година и Милано Кортина во 2026 година. Тој е двоен олимписки медалист, освојувајќи сребро во 2018 и бронза во 2026 година. Се појавил на седум Светски првенства, освојувајќи три сребрени медали и два бронзени медали. Исто така, се појавил во 16 сезони на Светскиот куп, освојувајќи го Кристалниот глобус во сезоната 2020-21.
1 Кариера
Греам се приклучил на програмата за Зимскиот спортски клуб Перишер на шестгодишна возраст, а до 13 години бил најмладиот спортист во програмата на Институтот за спорт на Нов Јужен Велс. Првпат оставил трага на светската сцена како 15-годишник, пласирајќи се на 27-мо место на своето деби во последниот квалификациски натпревар за Светскиот куп пред Зимските олимписки игри во Ванкувер во 2010 година.
Во 2013 година, Грахам учествувал на своето прво Светско првенство во Вос, Норвешка. Тој се пласирал на четвртото место во финалето. Исто така, завршил седми на тест натпреварот од Светскиот куп во Сочи. На Олимписките игри во Сочи во 2014 година, Грахам се пласирал на седмото место во финалето во машка конкуренција.
1.1 Зимски олимписки игри 2026
Откако се квалификувал за Зимските олимписки игри 2026, Грахам бил претставен како дел од австралискиот тим од 53 спортисти во јануари од страна на шефот-делегант, Алиса Камплин. Грахам потоа бил најавен како носител на знамето на Австралија заедно со Џакара Ентони за церемонијата на отворањето на игрите. Тој ја започнал својата олимписка кампања во натпреварот за машко слободно скијање. Носејќи го дресот со број 2, Греам се квалификувал директно во финалето со својата прва трка. Во првото финално коло, тој се квалификувал на третото место за второто финално коло. И покрај тоа што бил најбрз на патеката, Грахам постигнал вкупно 80,88 за да го освои петтото место во финалната рунда. Сонародникот, Купер Вудс, го освоил златниот медал. Греам, исто така, се натпреварувал во натпреварот за машко слободно скијање во парови. Грахам ги победил Такето Нишизава, Расмус Стегфелд и Чарли Микел на патот до полуфиналето каде што се сретнал со Икума Хоришима. Греам бил поразен со 14-21 во полуфиналето и се квалификувал за бронзениот медал. Таму тој го победил Такуја Шимакава со 20–15 и го освои бронзениот медал. Тоа бил петти медал за австралискиот тим.
Кристофер Ериксен Сандал

Кристофер Ериксен Сундал (роден на 7 февруари 2001 година) е ски скокач од Норвешка.
1 Кариера
Првото појавување на Ериксен Сундал на Светското првенство во скијачки скокови на ФИС се одржало во ноември 2022 година во Висла. Од 2025, тој имал 8 подиуми на Светскиот куп, вклучувајќи четири индивидуални подиуми и една победа со норвешкиот тим. Тој исто така завршил на 2-ро место на Светското првенство во нордиско скијање на ФИС 2023 година – машка екипна патека на големиот рид.
По дисквалификацијата на норвешките ски-скокачи Јохан Андре Форфанг и Мариус Линдвик на натпреварот на големата скокалница за мажи, поради манипулација со скијачките костими, Робин Педерсен, Кристофер Ериксен Сундал и Роберт Јохансон исто така добиле привремена суспензија од натпреварите од ФИС.
На Зимските олимписки игри во 2026 година освоил две медали, сребро и бронза екипно.
Катарина Хубер

Катарина Хубер (родена на 3 октомври 1995 година) е австриска спортистка во дисциплината алпско скијање од Светскиот куп, специјализирана за технички настани, со фокус на слалом. Своето деби на Светскиот куп го имал во ноември 2015 година.
Хубер ја претставувала Австрија на Зимските олимписки игри 2022 во слалом и комбинирано натпреварување, и освоила златен медал како замена за австриската репрезентација во екипното натпреварување. Таа освоила второ злато во екипното натпреварување со Аријана Редлер на Зимските олимписки игри 2026. Хубер учествувала на четири Светски првенства.
Маријана Фатон

Маријана Фатон (родена на 16 декември 1995 година) е швајцарска скијачка планинарка. Таа ја претставувала Швајцарија на Зимските олимписки игри 2026 година и освоила златен медал во трката со спринт.
1 Кариера
Фатон се натпреварувала на Светското првенство во скијачко планинарење во 2023 година и освоила сребрен медал во спринт трката со време од 3:14.005.
Во март 2025 година, таа се натпреварувала на Светското првенство во скијачко планинарење во 2025 година и освоила златен медал во трката со спринт, со време од 3:20,96. Со победа, таа обезбедила квота за дисциплината на Зимските олимписки игри во 2026 година. Таа, исто така, освоила бронзен медал во мешаната штафета, заедно со Робин Бусард, со време од 33:02,9.
На 19 февруари 2026 година, Фатон го освоила првиот златен олимписки медал во скијачко планинарење, завршувајќи на првото место во спринт трката со време од 2:59,77. На 21 февруари 2026 година, таа освоила сребрен медал во мешаната штафета, заедно со Џон Кистлер, со време од 27:09,30.
2 Личен живот
Мајкатна Фатон, Ана Јанушкова, е поранешна олимписка крос-кантри скијачка која се натпреварувала на Зимски олимписки игри во 1992 година.
Хванг Де Хон

Хванг Де Хон (роден на 5 јули 1999 година) — јужнокорејски спортист во дисциплината брзо лизгање на кратки патеки. Тој моментално го држи и светскиот рекорд во брзо лизгање на кратки патеки на 1000 метри за мажи.
Тој бил претставник на Јужна Кореја на Зимските олимписки игри во Пјонгчанг во 2018 година и го освоил сребрениот медал за брзо лизгање на кратки патеки на 500 метри за мажи.
Додека бил дел од јужнокорејскиот тим, на Зимските олимписки игри во Пекинг 2022 година, тој го освоил златниот медал во трката на 1500 метри, и сребрениот медал во штафетата на 5000 метри во брзо лизгање за мажи. За време на игрите, тој го поставил и олимпискиот рекорд во трката на 1000 метри за мажи.
Хванг се повлекол од Светското првенство во сезоната 2021–2022 откако се заразил со КОВИД-19 во март. Исто така тој не успеал да победи на ниту еден од квалификациските натпревари за националниот тим во сезоната 2022–2023 поради долготрајни последици од ковидот.
На Зимските олимписки игри во 2026 година освоил медал.
Богдан Зимоњиќ

Богдан Зимоњиќ, познат и како поп Богдан, бил српски православен свештеник и војвода кој водел борби против османската власт во Херцеговина во 19 век, особено во востанијата од 1852–1862 и 1875–1878 година.
Богдан Зимоњиќ роден е во 1813 година во селото Гарева кај Гацко во Херцеговина, во тогашното Османско Царство. Тој потекнувал од старо српско православно семејство кое живеело во тој крај со векови. Уште млад се замонашил и станал свештеник, но паралелно се вклучил во народните движења против османската власт. Во периодот од 1852 до 1862 година активно учествувал во помалите локални буни во источна Херцеговина, каде се истакнал како храбар водач. Неговата најголема улога била во големото Херцеговско востание од 1875-1878, кога бил еден од најистакнатите востанички војводи. Како војвода тој ја предводел четата од Гатачко поле, организирал напади врз османските сили и соработувал со црногорските доброволци. Занимливо е што бил и црногорски сенатор во одреден период, што покажува неговата поврзаност со Црна Гора. Имал неколку синови, а најмладиот Јован (роден 1866) подоцна станал епископ во Српската православна црква и бил маченик во Втората светска војна.
Богдан живеел долг живот и починал на 21 јануари 1909 година во Пусто Поље кај Гацко, на возраст од околу 96 години.
Никита Филипов (скијач-планинар)

Никита Алексеевич Филипов (|Никита Алексеевич Филиппов, роден на 22 ноември 2002 година) е руски скијач-планинар. Како неутрален спортист на Зимските олимписки игри 2026 година, тој освоил сребрен медал во спринт трката.
1 Кариера
Во текот на својата кариера, тој ја претставувал Русија, вклучително и на Зимските младински олимписки игри 2020 во скијачко планинарење, настан кој го имал своето деби на Младинските олимписки игри. Неговиот најдобар пласман била шестото место во спринт трката. Тој се натпреварувал на Светското првенство во скијачко планинарење во 2025 година, и завршил на седмото место во вертикалната трка, а освоил и сребрен медал во категоријата до 23 години.
За време на Светското првенство во скијачко планинарење 2024–2025, тој завршил меѓу првите осум четири пати на Светското првенство. За време на Светското првенство во скијачко планинарење 2025–2026 на 15 јануари 2026 година, тој го освоил својот прв подиум на Светското првенство во кариерата, завршувајќи на третото место. Тој го освоил својот втор подиум во кариерата на 31 јануари 2026 година, повторно завршувајќи на третото место.
Филипов завршил на третото место на олимписката квалификациска ранг-листа и се квалификувал да ги претставува индивидуалните неутрални спортисти на Зимските олимписки игри 2026. Тој станал првиот Русин кој се квалификувал за Зимските олимписки игри како неутрален спортист. За време на Олимписките игри, тој освоил сребрен медал во трката со спринт со време од 2:35.55. Ова го означило првиот медал за индивидуалните неутрални спортисти на Зимските олимписки игри 2026.
Џејк Кантер

Џејк Кантер (роден на 19 јули 2003 година) — американски скијач на даска. Тој ги претставувал Соединетите Американски Држави на Зимските олимписки игри 2026 година и освоил бронзен медал во слоупстајл.
1 Личен живот
Во 2016 година, кога Кантер вежбал на трамболина, се случила несреќа кога друг спортист кој бил на соседна трамболина ја изгубил рамнотежата во воздух и двајцата се судриле. Ова резултирало со фрактура на черепот, сериозна повреда на главата и крварење во мозокот за Кантер. Потоа, во пролетта 2017 година, повредата од скокање на трамболина резултирала со посериозна здравствена состојба, бидејќи поради претходната повреда дошло до истекување на спинална течност. Протекувањето довело до бактериски менингитис, а Кантер бил ставен во медицински предизвикана кома шест дена. Му било отстрането тапанчето поради инфекција што произлегла од менингитисот, поради што останал глув на десното уво.
2 Кариера
За време на МСФ Светското првенство во скијање на даска 2021–22, Кантер прв пат во својата кариера се искачил на подиумот на Светското првенство на 15 јануари 2022 година, завршувајќи на третото место.
Во текот на МСФ Светското првенство во скијање на даска во сезоната 2025–26, Кантер ја остварил својата прва победа на Светскиот куп, со резултат од 85,16. Со својата победа се квалификувал да ги претставува Соединетите Американски Држави на Зимските олимписки игри во 2026 година Тој освоил бронзен медал во дисциплината слоупстајл со резултат од 79,36.
Брок Фабер

Брок Фабер (роден на 22 август 2002 година) е американски професионален играч на хокеј на мраз кој е одбранбен играч за Минесота Вајлд од Националната хокеарска лига (НХЛ). Фабер беше избран како 45-ти играч од Лос Анџелес Кингс на драфтот за влез во НХЛ во 2020 година .
1 Кариера
1.1 Колеџ
Во сезоната 2020–2021, во својата прва година, Фабер постигнал еден гол и 11 асистенции во 27 настапи за Универзитетот во Минесота. По сезоната, тој бил избран во тимот на бруцоши „Ол-Биг Тенс“.
Во сезоната 2021–2022, неговата втора натпреварувачка година, Фабер постигнал два гола и 11 асистенции во 28 натпревари за Минесота. По сезоната, тој бил избран во првиот тим на „Ол-Биг Тен“ и бил прогласен за одбранбен играч на годината во „Биг Тен“.
Со враќањето во „Гоферс“ за неговата трета година, Фабер бил именуван за капитен на тимот за сезоната 2022–2023. Тој постигнал четири гола и 27 поени во 38 натпревари, помагајќи им на „Гоферс“ да стигнат до натпреварот од НЦАА шампионатот. По поразот од Квинипијак во продолжението, Фабер ја завршил својата колеџ кариера.
1.2 Професионален
Фабер бил избран во втората рунда, 45-ти вкупно, од Лос Анџелес Кингс на драфтот за влез во НХЛ во 2020 година. На 29 јуни 2022 година, правата на Фабер во НХЛ биле продадени од Кингс, заедно со изборот од првата рунда во 2022 година, на Минесота Вајлд за Кевин Фиала.
На 9 април 2023 година,тој потпишал договор од три години од страна на Минесота Вајлд и веднаш се приклучил на составот на Вајлд, кој се пласирал во плејофот.
Фабер го постигнал својот прв гол во НХЛ на 12 октомври 2023 година, во победата од 2–0 над Флорида Пантерс. Во јануари 2024 година, тој ги предводел сите почетници по поени и асистенции и бил прогласен за почетник на месецот. Тој на крајот се појавил во сите 82 натпревари за Вајлд и забележал осум гола и 39 асистенции во текот на сезоната. Со неговите 39 асистенции се изедначил со Конор Бедард за најмногу асистенции меѓу почетниците, додека со неговите 47 поени, тој се изедначил со Лук Хјуз за второто место по број на освоени поени меѓу почетниците. Тој ги предводел почетниците по време на игра по натпревар (24:58) и блокади (150) и бил прв меѓу почетниците одбранбени играчи по удари кон голот (136) и поени со еднакви сили (31), а втор зад Хјуз по поени во игра со моќен играч (16). Тој поставил рекорди во една сезона за асистенции, поени, блокади и време на игра од страна на почетници одбранбени играчи. Неговото вкупно време поминато на мраз било најголемо во една сезона од страна на почетник откако статистиката почнала да се евидентира во сезоната 1997-1998. По сезоната, тој бил именуван за финалист за спомен-трофејот Калдер и бил именуван во тимот на сите почетници на НХЛ.
На 29 јули 2024 година, „Вајлд“ потпишал осумгодишно продолжување на договорот со Фабер, вредно 68 милиони долари.
Учествувал на Зимските олимписки игри во 2026 година, и освоил златен медал.
Стијн Десмет

Стијн Десмет (роден на 10 април 1998 година) — белгиски олимписки медалист кој се натпреварува во брзо лизгање на кратки патеки.
1 Биографија
Десмет е роден во Дафел, живее во Мехелен и е помлад брат на брзо лизгачката на кратки патеки и освојувач на бронзен олимписки медал Хане Десмет. Заедно со неа, тој освоил бронзен олимписки медал на Зимските олимписки игри во 2026 година како дел од белгиската мешана штафетна екипа во кратки патеки.
Десмет започнал да се занимава со брзо лизгање на кратки патеки во скијачки клуб во Вилрајк на 10-годишна возраст. Во 2012 година, тренерот на белгиската репрезентација на кратки патеки, Питер Гизел, го повикал да учествува во проектот „Биди златен“ поддржан од ''Спорт Фландерен'' за професионално обучување на талентирани млади во Хаселт, со главна цел Зимските олимписки игри.
Десмет е белгиски рекордер на 500 метри. На Зимските младински олимписки игри 2016 во Лилехамер, Норвешка, тој освоил златен медал во мешана штафета во меѓународен тим, заедно со Десмет, чии членови биле Квентин Феркок (Франција), Ане Фарстад (Норвешка) и Ким Џи-ју (Јужна Кореја).
На Европското првенство во брзо лизгање на кратки патеки во 2020 година, Десмет завршил на 2-то место во завршното супер финале, со што се пласирал на 5-то место во конечниот пласман. На Европското првенство во брзо лизгање на кратки патеки во 2021 година, тој бил 12-ти во конечниот пласман, а на Светското првенство таа година, Десмет завршил на 9-то место.
На брзото лизгање на кратки патеки на Зимските олимписки игри во Пекинг 2022 година, Десмет бил елиминиран во квалификациите на 1000 метри поради казна, завршил 13-та на 1500 метри и бил елиминиран во четвртфиналето на 500 метри.
Во април 2022 година, на Светското првенство во брзо лизгање на кратки патеки во Монтреал 2022 година, тој освоил два бронзени медали во еден ден, на 500 метри и на 1500 метри.
Во февруари 2026 година, тој бил дел од белгискиот тим, во кој учествувала и неговата сестра, која освоила бронзен медал во мешаната штафета на Зимските олимписки игри.
2 Наводи
Суви Минкинен

Суви Минкинен (родена на 8 декември 1994 година) — финска биатлонска атлетичарка. Дебитирала на Светскиот куп во 2017 година во Естерсунд, Шведска. Покрај биатлонот, таа се натпреварува и во скијачко трчање на национално ниво.
Таа учествувала на Зимските олимписки игри во 2018, 2022 и 2026 година. Таа го освоила бронзен медал во 2026 година на Зимските олимписки игри во скијачката дисциплина потера.
1 Наводи
Мет Болди

Метју Едвард Болди (роден на 5 април 2001 година) е американски професионален хокеар на мраз кој е напаѓач за тимот Минесота Вајлд од Националната хокеарска лига (НХЛ). Тој бил избран како 12-ти во првиот круг од драфтот за НХЛ во 2019 година.
1 Ран живот
Болди е роден на 5 април 2001 година, дете на родителите Тод Болди и Џенифер Грутадаурија. Неговиот татко, Тод, бил фудбалер на Универзитетот во Мејн, а потоа службеник и член на полициската станица Атлборо. Роден е во Милфорд, а неговото семејство се преселило во Милис кога Болди бил во четврто одделение.
Растејќи, Тод ги охрабрувал Метју и неговиот брат Мајкл да играат хокеј наместо фудбал поради ограниченувањата во Милис, Масачусетс. Болди одел и лизгал во средното училиште Медвеј, заедно со неговиот соиграч од тимот на САД, Хенри Тран. Во својата прва година во Декстер, Болди постигнал 13 гола и 13 асистенции во 29 натпревари под водство на тренерот Ден Донато. Како резултат на тоа, бил поканет да се испроба во Програмата за развој на националниот тим на хокеј на САД во Хокеарската лига на Соединетите Американски Држави.
2 Кариера во играњето
Болди се приклучил на Програмата за развој на хокеарската репрезентација на САД за сезоната 2017-2018, и го водел тимот со 11 гола, и четири гола со помалку поени во 13 натпревари како почетник. Во својата прва година од драфтот, Болди добил рејтинг А на прелиминарната листа на играчи за следење на Централното биро за извидување на НХЛ. Тој се вратил во USNTDP за нивната сезона 2018-2019 и постигна 33 голови и 48 асистенции за 81 поен во 64 натпревари.
За време на драфтот за влез во НХЛ во 2019 година, Болди бил избран на 12-то место во генералниот пласман од страна на Минесота Вајлд.
2.1 Колеџ
Во втората сезона со Бостон колеџ, тој ги предводел „Иглс“ по број на постигнати голови со 11 гола, 20 асистенции и 31 поен во 22 натпревари од скратената сезона 2020-2021. Болди бил именуван за финалист на наградата „Хоби Бејкер“ меѓу десетте најдобри пред да одлучил да ја заврши својата колеџ кариера. На 31 март 2021 година, Болди потпишал тригодишен договор со „Вајлд“ и бил доделен на нивниот партнер на Американската хокеарска лига (AHL), „Ајова Вајлд“, до крајот на сезоната.
2.2 Професионален настап
На 6 јануари 2022 година, Болди го имал своето дерби во НХЛ, постигнувајќи го победничкиот гол против Бостон Бруинс во победата на Вајлд од 3-2. На 14 февруари 2022 година, Болди го постигнал својот прв хет-трик во НХЛ против Детроит Ред Вингс во победата на Минесота Вајлд од 7-4. Тој ја заврши својата прва сезона со Вајлд со 15 гола и 24 асистенции во 47 натпревари.
На 16 јануари 2023 година, „Вајлд“ потпишал седумгодишно продолжување на договорот со Болди, вредно 49 милиони долари.
3 Меѓународен настап
На меѓународно ниво, Болди ги претставувал Соединетите Американски Држави.
На 2 јануари 2026 година, тој бил именуван во составот на тимот на САД за Зимските олимписки игри 2026. Болди го постигнал првиот гол на натпреварот за златниот медал, кој се покажал како единствен гол за Соединетите Американски Држави во регуларниот дел пред САД да го освојат златниот медал со 2-1 во продолжението.
Кокомо Мурасе

Кокомо Мурасе (|村瀬心椛; родена на 7 ноември 2004 година) — јапонска скијачка на даска која се натпреварува во дисциплините слоупстајл и големи скок во воздух. Таа се натпреварувала во женскиот слоупстајл на Зимските олимписки игри 2022 и го освоила златниот медал во дисциплината голем скок во воздух на Зимските олимписки игри 2026. Таа, исто така, ја освоила титулата во слоупстајл и фристајл на МСФ Светското првенство во скијање на даска за 2021–22 сезона.
1 Наводи
Итан Сепуран

Итан Сепуран (роден на 13 мај 2000 година) — американски брз лизгач. Тој ги претставувал Соединетите Американски Држави на Зимските олимписки игри 2022 и 2026 година и е двократен олимписки медалист во дисциплината екипна потера, со освоен бронзен медал во 2022 година и сребрен во 2026 година.
1 Кариера
На јуниорско ниво тој се натпреварувал на Светското првенство во брзо лизгање за јуниори во 2018 година и освоил сребрен медал во дисциплината масовен старт.
Сепуран победил во трката на 5.000 метри на екипните квалификации на Олимписките игри во 2022 година, станувајќи првиот брзолизгач кој се квалификувал за олимпискиот тим. Тој ги претставувал Соединетите Американски Држави на Зимските олимписки игри 2022 година во трката на 5000 метри и екипна потера, каде што освоил бронзен медал.
Тој се натпреварувал на Првенството во брзо лизгање на четирите континенти во 2024 година и освоил златен медал во екипна потера. Тој повторно се натпреварувал во Првенството во брзо лизгање на четирите континенти во 2025 година и освоил златен медал во екипна потера.
Тој ги претставувал Соединетите Американски Држави на Светското првенство во брзо лизгање во поединечна трка во 2025 година и освоил златен медал во екипна потера, заедно со Емери Леман и Кејси Досон. Ова бил првиот златен медал на Соединетите Американски Држави на Светското првенство во поединечна трка во екипната потера од 2011 година.
Тој повторно ги претставувал Соединетите Американски Држави на Зимските олимписки игри 2026 и освоил сребрен медал во дисциплината екипна потера со време од 3:43.71.
Сабина Пејер

Сабине Пајер (Шефман, родена на 28 јули 1992 година) — австриска скијачка на даска која специјализира во паралелен слалом и паралелен велеслалом. Таа е јуниорска светска шампионка во паралелен слалом и во паралелен велеслалом.