Марко Сној

Марко Сној (роден на 19 април 1959 година) е словенечки индоевропеист, славист, албанолог, лексикограф и етимолог, вработен во Институтот за словенечки јазик Фран Рамовш на Научно-истражувачкиот центар на Словенечката академија на науките и уметностите во Љубљана, Словенија. Бил директор на Институтот од 2008 до 2018 година. Направил бројни научни придонеси за индоевропската лингвистика, особено во областа на словенечката и албанската, и е познат по неговата работа во унапредувањето на словенската етимологија и во научни и во популарни домени. Исто така, редовен соработник е на Словенечката академија на науките и уметностите.
Марко Сној бил роден во Љубљана. Учел во гимназијата Шентвид и студирал компаративна лингвистика на Катедрата за компаративна лингвистика и ориентални студии на Факултетот за уметности на Универзитетот во Љубљана, каде што ја дипломирал во 1982 година со специјализација по компаративна лингвистика и хитологија.Неговиот магистерски труд од 1984 година го третирал проблемот на ''i'' - и - ''у'' - боењето во рефлексите на индоевропските слоговни соноранти во балтословенските јазици.
По неговата воена служба во 1985&ndash;86 година (која ја користел за учење на албанскиот јазик од своите колеги-регрути), тој работел на својата докторска дисертација на П''расловенски'' з ''од индоевропските''''во светлината на најновите акцентолошки откритија'', која ја бранел во 1989 година. Негов советник бил индоевропеистот и академик Бојан Чоп; во неговиот докторски комитет биле вклучени и етимологот и академик Франс Безлај и индоиранскиот специјалист Варја Цветко Орешник.
1 Работа на словенечката етимологија
Во 1981 година, бил поканет од страна на Франција Безлај за да работи на проектот ''Словенечки етимолошки речник''. Тој придонел со значителен број на записи, особено во третиот (1995) и четвртиот том (2005), како и најголемиот дел од работата за последниот, петти том ''Индекси'' (2007).
Неговиот труд за третиот том бил награден со Златен медал на Научно-истражувачкиот институт на Академијата на науките.
Во 1997 година, тој објавил популарна етимолошка референца на словенечки јазик, ''Словенечки етимолошки речник,'' која подоцна била ревидирана и проширена во 2003 година.
Во неговите настапи на радио и телевизија, тој ја популаризирал етимологијата на словенечки јазик. Посебно за одбележување била неговата серија од дваесет и две едночасовни програми на националната телевизиска станица ТВ Словенија, ''Зборови'', која била реемитувана неколку пати од првото прикажување во сезоната февруари &ndash; јуни 1998 година.
2 Албанистика
Во доцните 1980-ти, тој ја продолжил обуката на албански јазик посетувајќи летни курсеви на Универзитетот во Приштина. Подоцна, тој ја објавил ''Кратка граматика на албанскиот јазик'' (Љубљана 1991), ''Обратен речник на албанскиот јазик'' (Хамбург 1994) и статија во врска со историјата на албанските ''студии''.
Заедно со членот на академијата Реџеп Исмаили, тој подготвил анотиран превод на албански јазик на студии во врска со албанскиот јазик од познатиот словенечки специјалист познат како Франц Миклошич со насловот Албански траги / Албански истражувања.
2.1 Прилози за словенската акцентологија
Од 1991 до 1992 година, под покровителство на стипендијата на Хумболт, Сној студирал со индоевропеистот Герт Клингеншмит на Универзитетот во Регенсбург, Германија, каде што се концентрирал на проблемите на балтословенската акцентологија. Неговите написи за словенската акцентологија ја земале во предвид современата работа на индоевропската ларингеална теорија и природата на индоевропските парадигми во однос на аблаутот и морфолошката дистрибуција на прозодиските карактеристики на ниво на збор.
3 Меѓународна активност
Сној одржувал предавања и бил дел од конференции во странство, вклучувајќи ги државите Австрија, Белорусија, Канада, Хрватска, Косово, Црна Гора, Србија и САД.
Во 1994 година, тој го основал познатото списание ''Словенски јазик / Словенски лингвистички студии'' со американскиот словенски специјалист Марк Л. Гринберг.