Фериерит

Фериерит — група на зеолитни минерали (структурата FER) се состои од четири многу слични видови: фериерит- Mg, фериерит- Na, фериерит- NH4 и фериерит- K, врз основа на доминантниот катјон на локацијата А. Фериеритот-Mg и фериеритот-K се орторомбични минерали, а фериеритот-Na е моноклиничен со многу варијабилен катјонски состав. Често се присутни и калциум и други јони. Тие се наоѓаат во стаклесто до бисерно, често зрачечки, сферични агрегати од тенки кристали во облик на сечило, проѕирни до проѕирни.
Фериеритот обично се јавува како алтерациски минерал во базалтни карпи и во туфови седименти. Во Северна Америка, се наоѓа во езерото Камлупс, Британска Колумбија, Канада (оригиналната локација) и езерото Ливит, Калифорнија. Фериеритот е именуван по канадскиот геолог и рударски инженер Валтер Фредерик Фериер (1865–1950).
1 Синтетички фериерит
Синтетичките фериерити имаат уште поголема варијабилност на катјоните и имаат важна употреба како комерцијални филтри и слоеви за јонска размена.
Фериеритот-H може да се користи како катализатор во хемиската индустрија за киселинско-катализирана скелетна изомеризација на n-бутени во изобутен, суровина за производство на метил терт-бутил етер (MTBE).
Хидрофобниот фериерит од силициум диоксид (Si-FER) има многу висока селективност во одвојувањето на мешавини од алкохол и вода, поради многу рестриктивните ограничувања на обликот и просторот на рамковниот тип на FER. При висок притисок, Si-FER може да постигне одвојување на течна мешавина од етанол и вода во супрамолекуларни блокови од нејзините компоненти, имено, димерни жици од етанол и тетрамерни квадрати од вода.
2 Потенцијална токсичност
Фериеритот најчесто се јавува во форма на мали плочести или кратки призматични кристали. Меѓутоа, поновите истражувања укажуваат дека на одредени локалитети може да се развива и како исклучително тенки иглички или влакна. Влакнестите разновидности се регистрирани на повеќе места, меѓу кои северна Италија, Лавлок (Невада, САД) и Британска Колумбија (Канада).
Научните истражувања за навиката на фиброзниот фериерит станаа многу важни поради неговите потенцијални здравствени ризици кои би можеле да бидат слични на минерали како азбест и ерионит, и се силно поврзани со обликот и големината на влакната. Долги, тенки, издржливи влакна можат да се вдишат длабоко во белите дробови, каде што можат да перзистираат и да го иритираат белодробното ткиво.
Мерењата на фиброзниот фериерит од северна Италија и од наоѓалиштата во Лавлок, Невада, покажуваат дека многу влакна спаѓаат во опсегот на големини „пропустливи за дишење/респирабилни“ што се користат за скрининг на здравјето при работа, што значи дека се доволно мали за да стигнат до долните бели дробови ако се пренесуваат во воздух и се вдишуваат. Површинските студии, исто така, открија дека фиброзниот фериерит може да биде хемиски и физички сличен на фиброзниот ерионит, за кој е познато дека е многу канцероген. Истражувањата препорачуваат претпазлив пристап кога е присутен фиброзен фериерит додека не се заврши директното токсиколошко тестирање.
Фериеритот не е формално класифициран како човечки канцероген, но појавата на природно влакнест- азбестиформен фериерит и неговите димензии на вдишливи влакна се причини зошто тој продолжува да се проучува за можни здравствени ефекти на одредени локации.