Lactarius helvus

''Lactarius helvus''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колона:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Russulaceae
Род:, ''Lactarius''
Вид:, ''L. helvus''
Биномин назив
''Lactarius helvus''(Fr.) Fr. (1838)
Синоними
''Lactarius helvus'' Миколошки одлики
, жабри на химениум
, шапката е депресивна
, химениумот е декурентен
, стип е гол
, спори отпечаток е тен
, екологијата е микориза
, јадливост: отровен
''Lactarius helvus'', е припадник на родот ''Млечки (печурки)'' од редот Russulales. Плодни тела може да се најдат во ''мов Sphagnum'' во четинарни и листопадни шуми во Европа, а можеби и во Северна Америка, иако овде станва повеќе збор за северноамериканската сорта, порано наречена ''Lactarius aquifluus''. Печурките се бледо кафеаво-сива или беж боја и во форма на инка, со безбојно, водено млеко. Неговиот специфичен мирис се споредува со тпискавица, целер, ликер или инстант супа (Maggi). Лесно токсичен кога е суров, тој е вмешан во труењето на 418 луѓе во близина на Лајпциг во октомври 1949 година. Сепак, се користи во мали количини како зачин кога се суши. Сотолон, агенсот што ѝ дава мирис на габата, се наоѓа и во тилчец, јаворов слад и Селен (рстение).
Можната северноамериканска сорта има повеќе боја на лосос до розова боја со слабо водено млеко и силен мирис на јаворов слад или карамела. Во Квебек е позната како јаворова млечна шапка (Lactaire à odeur d'érable), и прилично вообичаено се јаде варена, а исто така се продава како сушен прав и се користи како зачин, слично на ист начин како што се користи Lactarius camphortus. на западниот брег. Досега, нема пријавени случаи на заболување од оваа сорта во Северна Америка. Можна е одредена забуна со видот Lactarius quietus var incanus поради сличниот мирис. Lactarius quietus var incus, сепак, има потемн и поцрвен изглед и кога е млад, неговото млеко е непроѕирно и бело, за разлика од чистото млеко во Lactarius helvus. Понатаму, можната северноамериканска разновидност на Lactarius helvus е ограничена во аспространетоста на големите езера и североисточниот дел, додека Lactarius quietus var incanus најчесто се среќава многу подалеку на југ.
1 Таксономија
Првично била опишана од Елиас Магнус Фрис во 1821 година како ''Agaricus helvus'', пред да го стави во родот ''Млечки (печурки)'' во 1838 година. Peck's ''Lactarius aquifluus'' се смета за синоним. Специфичниот епитет ''helvus'' е изведен од латинскиот за „медесто-жолто“. Нејзиното име на германски е ''Maggipilz.''С.
2 Опис
Кадифената шапка првично е малку конвексна (планоконвексно), додека созрева станува во облик на инка (нефундибулиформно); тоа е 4-15 см во пречник и има слаба зонална шема (биково-око), беж или светло сива на маргините и затемнета кон центарот. Слабените жабри се кремасти кога се млади, а со возраста потемнуваат до окер-жолта боја. Месото е бело или беж, често со розова нијанса. Латексот, или млекото, е водено и безбојно, за разлика од кое било која друга ''Млечки (печурки)''. Шупливата цилиндрична дршка е 3–9 см висина од 1–2 см широка. Може да биде белузлаво кога е млада, окер или розово, а понекогаш забележана е и портокалово-кафеава. Високо карактеристичниот мирис е опишан како потсетува на Пискавица, со благ вкус. За други, мирисот е спореден со Селен(растение) или целер, или ликер или пакување инстант супа.
3 Распространетост и живеалиште
Плодните тела се наоѓаат во групи во шумите во близина на четинари, како што се ''Смрча'' и ''Бор(дрво)'', како и листопадните бреза (''Бреза'') и ретко бука (''Бука''). Поконкретно, тие се јавуваат на влажни места, често растат во ''мов Sphagnum'', кон крајот на летото и есента. Видот се среќава низ Европа и Азија.
4 Токсичност
Се известува дека симптомите на труење се јавуваат во рок од триесет минути по консумирањето, со гадење и повраќање придружени со вртоглавица и треска. Се смета дека токсичните агенси се сесквитерпени . Во октомври 1949 година, 418 луѓе биле отруени во близина на Лајпциг во источна Германија. Отровите се уништуваат со темелно вриење, а видот се користи во мали количини како зачин по сушењето.
Средството што и го дава на габата специфичниот е сотолон, кој исто така им дава карактеристични мириси на семето на Пискавица и на Селен (растение). Присутен е и во меласа, старено саке и бело вино, шери и печен тутун, како и во јаворов слад.
5 Поврзано
* Список на видови ''Млечки (печурки)''
6 Наводи
*