Рагби

Рагби или рагби фудбал (анг. rugby football, често само rugby) е спорт во екипи кои се игра со овална топка, кој се развил од верзијата фудбал игран во рагби школа во истоимениот град во Обединетото Кралство и е еден од најпопуларните светски спортови,што велат податоците, тоа е светско првенство на рагби, друго најгледано светско првенство, после светското првенство во фудбал.Двете главни верзии во рагбито се: рагби лига (рагби 13) и рагби сојуз (рагби 15), како и верзии со помалку играчи - рагби седум според рагби 15 правила, рагби-лигата 9 и рагби-лигата 7 според правилата за рагби 13. Исто така постои рагби на песок.Од 1900 до 1924, рагби Сојуз беше вклучен во официјалната програма на Олимписките игри. МОК е на 121-тата седница на 2009 година во Копенхаген, одлучи да се постави рагби 7, верзија на рагби со 7 играчи според правилата за сојузното рагби, во програмата на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро.
0.1 Форми
По распаѓањето во 1895 година во рагби фудбал, две форми на рагби-лигата и рагби-сојузот беа единствените што се разликуваа административно. Наскоро правилата на рагби биле променети, што доведе до две различни форми на рагби. После 100 години, 1995 година, Рагби Сојуз се приклучи кон рагби-лига и повеќето други форми на фудбал како отворен професионален спорт.
0.2 Историја
Грците и Римјаните знаеле дека играат многу игри со топки, од кои некои ги користеле нозете. Се верува дека римската игра Харпастум била адаптација на грчката тимска игра позната како "Епискир" или "Феникс" (phaininda), споменат од грчкиот драмски писател Антифанс (388-311 стр. итн.), а подоцна се споменува и христијанскиот теолог Климент Александрија (c.150-c.215). Се верува дека овие игри изгледаа како рагби фудбал. Римскиот политичар Цицерон (106-42 п.н.е.) го опишал случајот на еден човек кој бил убиен додека се бричил кога топката била шутната во берберница. Римските игри со топки веќе ја знаеле топката исполнета со воздух, фолис. ФИФА ги признава Епискирос како рана форма на фудбал. Историски гледано официјално почетокот на рагби спортот е временски обврзан за годината 1823 година. Градот Рагби во округот Ворик во Централна Англија, во тоа време (Викторијанскиот век), бил познат по многу силниот училиштен колеџ. Покрај стекнувањето на академски титули, во ова училиште младите развија и разни спортски активности. Многу родители кои сакаа да ги образоваат своите деца колку што е можно ги испратија во тоа училиште. Еден од учениците во тоа училиште беше Вилијам Веб Елис. Неговото име влезе во историјата на рагби спортот, како основач на модерен рагби спорт.
Вилијам Вебб Елис е роден во Салфорд - Манчестер на 24 ноември 1806 година. Бидејќи неговиот татко починал рано, неговата мајка го испратил во градот Рагби во 1816 година за да го заврши училиштето таму. Во есента 1823 година, за време на спортска активност, во една игра со топка, ја зел топката во свои раце и трчаше кон линијата на противникот.
Елементот на играта, во која работи и ја носи топката во рацете, и каде што покажувањето е постигнато со намалување на топката на теренот, во завиткан простор беше сосема ново. Во тоа време, топката била дозволена само да се турка, со нозе, со рака, но тоа не беше дозволено да го носат. Фактот што Елис ја зеде топката во раката не беше најмалку збунувачки на неговите противници, но тие се обидоа да го спречат. Англиската конзервативна публика ја прифати оваа новина и во тој момент може да се каже дека историјата на рагбито започнала. Елис почина во 1872 година. Неговиот гроб, неодамна беше откриен на гробиштата во Ментон, јужна Франција.
Колку колеџот во градот Рагби воопшто значи за образование во Англија во тоа време, исто така укажува дека еден од најистакнатите реформатори на образованието во Англија, Томас Арнолд, бил администратор на тоа училиште. На прво место тој поставил морални принципи и христијански вредности, тој ставил господин на сите активности на трето место, на трети интелектуални способности и на четвртиот развој мускулатурата. Основите на таков пристап се вградени во основите на рагби спортот.
Првата асоцијација на рагби клубови беше основана во 1871 година во Лондон во ресторанот "Палл Мол" и беше наречена фудбалски сојуз на Рагби. Зборот фудбал остана во титулата, бидејќи од 1863 до 1871 година, рагби се развива под покровителство на фудбалскиот сојуз.На РФУ вклучени 21 клубови од Англија, од кои повеќето сè уште постојат. Од самото основање, здружението ги принудило аматерските принципи. Првиот меѓународен натпревар се одигра на 27 март 1871 година во Единбург помеѓу Шкотска и Англија. Следната година беше одиграна првата игра меѓу Оксфорд и Кембриџ.Тие брзо почнаа да организираат национални упади на британскиот остров. Едно од најпознатите натпревари, сегашните 6 нации на национално ниво започнаа како група од четири нации (Англија, Шкотска, Ирска и Велс) да се приклучат на Франција во 1910 година, а во 2000 година во Италија. Во првиот натпревар одржан во 1883 година, Англија ја победи Шкотска. Овој натпревар, покрај прекините во двете светски војни, континуирано се одржува и до ден-денес.
Во почетната фаза на рагби-спортот доминира еден голем проблем. Рагби спортисти, господа и индустријалци кои дипломирале на колеџ и имале високо ниво на образование, биле во социјална друштвена поделба, која во тоа време била многу истакната, највисока класа.Тие имаа многу пари и висок општествен рејтинг. Тие сметале дека рагби спортот треба да биде аматер. Вториот слој на едно општество кое беше слабо образовано и сиромашно и кое беше работна класа, побара да биде платен спорт, односно професионализиран.Проблемот на аматеризмот и професионализмот беше највпечатлив за проблемот со дневниот додаток во саботата. Работниците, од кои повеќето имале рудари од северниот дел на Велика Британија, мораа да работат во саботата, а натпреварите во саботата беа одиграни.Уколико радник не оде на посао а оде да игра утакмицу, неће добити суботњу дневницу, а по аматерским принципима, не може од Уније да добије новац за одигравање утакмице.Проблемот беше решен со одделување на 29 август 1895 година во Рагби-унија. Група клубови кои го враќаа дневниот надоместок во саботата ја формираа нивната асоцијација рагби-лигата, додека аматерските принципи останаа цврсто валидни во Рагби-сојузот.Тие останаа повеќе од сто и дваесет години, а во последните десет години Светската рагби федерација (ИРБ) го отстрани ограничувањето на аматеризмот.Со цел рагби да игра во рагби, лизијата се разликуваа од рагби игра на Унијата, бројот на играчи од 15 до 13 беше намален и некои правила беа поедноставени. Затоа рагби лигата во жаргон се вика Рагби XIII.
Рагби XV беше на Олимписките игри во 1900, 1908, 1920 и 1924 година. Најголемата популарност на Рагби беше постигната во Англија, Австралија, Нов Зеланд, Јужна Африка, Франција, Италија и Романија, така што сите овие земји постигнаа најдобри резултати во натпреварите.До 1987 година беа одржани натпревари за Веб-Елис купот (именуван по преподобниот спортист), и од таа година името е променето во Светскиот куп на рагби.Првенствата се одржуваат на секои четири години од 1987 година. Како по правило, домаќинствата делат повеќе земји, иако има "главен домаќин", со најголем дел од игрите и играњето на "асистент домаќини", во соседните земји каде што се одиграат една или повеќе натпревари.Куп на нации (анг. Rugby Union Tri Nations Series) ее меѓународно рагби натпреварување кое секоја година се игра меѓу Австралија, Нов Зеланд и ЈАР. Првото натпреварување е одржано во 1996 г., кое го освииле „Ол Блекс“ - популарното име на новозеландската репрезентација.
0.3 За спортот
Во програмата на Олимписките игри тој беше 1900, 1908, 1920 и 1924 година. Највисоката популарност на рагби беше постигната во Англија, Австралија, Нов Зеланд, Јужна Африка, Франција, Италија и Романија, така што сите овие земји постигнаа највисоки резултати во натпреварите.До 1987 година беа одржани натпревари за Веб-Елис купот (именуван по преподобниот спортист), и од таа година името е променето во Светскиот куп на рагби.
Рагби се игра на земја со димензии: 100 метри во должина и 70 метри во ширина. Целта во рагби е во форма на латинската буква Н. Топката е од форма на јастог, а најчесто се состои од 4 панели.
Постојат 2 главни верзии на рагби: рагби 13 и рагби 15 (рагби-лигата и рагби-унија). Освен бројот на играчи, тие се разликуваат според правилата. Двете струи се разликуваат меѓу себе како два различни спортови, со различни сојузи.Исто така постојат и верзии со помалку играчи - рагби 7 според рагби 15 и рагби 9 според рагби правила 13.Овие верзии имаат помал број на контакти, побрзи игри и подолги пократки времиња. Неодамна таа стана многу популарна и рагби на песок (beach rugby)..
Најосновно правило за сите рагби е дека топката не смее да се фрли однапред, освен кога е застрелано. Целта на играта е да ја префрли топката во целниот простор на противникот - есеј.За тоа има одреден број бодови, а потоа претворањето се намалува за неколку точки. Точниот број на бодови зависи од рагби до рагби.Ако топката рагби оди напред, судијата ќе постигне гол за противничкиот тим.
Основната разликВо рагби 13 во еден напад, играчите на напаѓачкиот тим може да бидат поразени најмногу 6 пати, по што треба да ја предадат топката на противничкиот тим, а во рагби 15 може да бидат откриени неограничен број пати.а помеѓу двата спортови е кога играчот ќе биде исфрлен од рагби 13 play the ball, игра на топката и рагби 15 формира рак.Кога ја играат топката, двајца играчи од тимот за напад стојат еден зад другиот, play the ball-a двајца одбранбени играчи исто така се спротивставуваат на нив. Тимот на одбраната се пензионира на 10 метри наназад. Извршувањето го изведува само првиот играч кој напаѓа (оној кој е уценуван) полека го удира играчот зад него, и тој може да продолжи да игра сам или да го додаде.Во случај на рагби 15, поразениот играч е должен да ја напушти топката и да формира рак. Целта на двете екипи е да го поништи противникот и топката останува зад своите нозе.Во рагби 13 во еден напад, играчите на напаѓачкиот тим може да бидат поразени најмногу 6 пати, по што треба да ја предадат топката на противничкиот тим, а во рагби 15 може да бидат откриени неограничен број пати.
1 Култура
1.1 Земји домаќини
Во Англија рагби-унија е општо прифатена како класен спорт, пред сè игра од членовите на горните и средните класа. На пример, многу студенти од јавни и гимназии играат во рагби-сојузот, иако игра (која имаше долга историја на играње во државните училишта до 1980-тите) станува сè попопуларна во денешните сеопфатни училишта.И покрај овој стереотип, играта е популарна меѓу сите класи во западните делови на Англија. Спротивно на тоа, рагби-лигата традиционално се смета за активност на работничката класа.Друг исклучок од рагби унифицираниот класичен стереотип се гледа во Велс, каде што играта традиционално се поврзува со мали селски екипи составени од рудари за јаглен и други индустриски работници кои го играле во нивните слободни денови.Во Ирска, рагби-унија е обединувачка сила која ги надградува националните и секташките поделби, со ирскиот меѓународен тим кој ги претставува и двете политички ентитети.
Во Австралија, поддршката за двата кода е концентрирана во Нов Јужен Велс, Квинсленд и австралиската главна територија.Истата перцепција на класната бариера што постои помеѓу две натпревари во Англија, исто така, е присутна во овие земји, поттикнати од репутацијата и поддршката на рагби-сојузот во приватните училишта.
Исклучоци од горенаведените вклучуваат Нов Зеланд (иако рагби лигата сè уште се смета за игра од пониска класа од многу или западни игри што се однесува на западното предградие на Окленд населено со ниската класа, а од неодамна и во јужниот Окленд, каде што играта е исто така популарна , Велс, Франција (со исклучок на Париз), Корнвол, Глостершир, Самерсет, Шкотски Бодери, Лимерик (види Манстер) и Тихоокеанските Острови, каде што Рагби Сојузот е популарен во заедниците на работничката класа.И покрај ова, рагби лигата се смета за работна класа во Северна Англија и во државата Нов Јужен Велс и Квинсленд.
Во Обединетото Кралство, обожавателите на рагби-синдикатите понекогаш го користат терминот "режец" како алтернативно име за спорт, иако овој архаичен израз не е многу корисен од 1950-тите или порано.Новозеланѓаните го нарекуваат рагби-сојузот или едноставно "рагби" или "унија", па дури и едноставно "фудбал", и рагби-лигата како "рагби-лига" или "лига".
1.2 Рагби во Македонија
Рагбито во Македонија е отпочнато аматерски пред повеќе години, почнувајќи со екипи од аматери во Кочанско и РФК „Рудар“ од Пробиштип. Денес постојат екипи како РФК „Диви свињи“ (РФК „Вепри“) од Скопје. Во Австралија постои Македонска рагби-лига предводена од екипата „Македонски лавови“ (''Macedonian Lions'').
Во 2023 година е формиран рагби клубот Вардар, кој моментално игра рагби 13 (рагби лига) и има за цел да се наптреварува во втората дивизија во Балканската Супер Лига.
1.3 Рагби во Србија
Во Србија, рагби се појави по Првата светска војна. Првиот клуб Орао е основан во Шабац во 1919 година, а фондацијата ја иницираше Маринко Ѓорѓевиќ-Маша. Тој се сретнал со Рагби во Франција за време на Првата светска војна. Тие имаа сопствено рагби игралиште на Дудара.Клубот престана да постои во текот на 1923 година. Во Југословенскиот спортски клуб во Белград, на иницијатива на Јован Ружиќ, првиот Србин кој настапи на Олимпијадата во Антверпен во 1920 година за фудбалскиот тим на Југославија, беше формиран рагби-дел. Јован Ружиќ првпат се сретнал со Рагби во Франција.Во октомври 1923 година СК Југославија го одигра првиот рагби натпревар во Србија против морнарите од англискиот воен брод Глодур на игралиштето кое се наоѓаше на местото на денешниот хотел Метропол.Денес рагби е маргинален аматерски спорт во Србија, само рекреативна забава и хоби за деца.