Бамберг

Бамберг (|Bamberg) — град во Горна Франконија, Германија, на реката Рекниц близу до неговото влевање во реката Мајна. Голем дел од градот е од светското наследство на УНЕСКО од 1993 година.
1 Историја
За време на пост-римските векови на германската миграција, регионот, потоа вклучен во епархијата Бамберг, бил населен во најголем дел од страна на Словените. Градот, првпат споменат во 902 година, се издигнал од замокот ''Бабенберх'' кој го добил своето име по семејството Бабенберг. Со нивното истребување преминува во саксонска куќа. Областа била христијанизирана главно од монасите на опатината Бенедиктинска Фулда, а земјата била под духовен авторитет на Вирцбургската епархија.
Во 1007 година, светиот римски цар Хенри II го направил Бамберг семејно наследство, седиште на посебна епархија. Целта на царот со ова била да се направи помала епархија во Вирцбург и да се даде на христијанството поцврста основа во областите на Франконија, источно од Бамберг.
Во 1008 година, по долгите преговори со епископите на Вирцбург и Ајхштет, кои требале да отстапат дел од нивните епархии, биле дефинирани границите на новата епархија, а папата Јован XVIII му ја одобрил папската потврда истата година. Хенри II наредил изградба на нова катедрала, која била посветена на 6 мај 1012 година. Црквата била збогатена со подароци од папата, а Хенри ја посветил во негова чест. Во 1017 Хенри, исто така, ја основал опатијата Михаелсберг во Михаелсберг ("Света Мајкл"), во близина на Бамберг, бенедиктинска опатија за обука на свештенството. Императорот и неговата сопруга Кунигунде дале големи привремени поседи на новата епархија и добиле многу привилегии од кои се зголемила секуларната моќ на епископот. Папата Бенедикт VIII го посетил Бамберг во 1020 година за да се сретне со Хенри II за дискусии во врска со Светото Римско Царство. Додека бил тука, тој ја ставил епархијата во директна зависност од Светата Столица. Тој, исто така, лично посветил некои од Бамбергските цркви. За кратко време Бамберг бил центар на Светото Римско Царство. Хенри и Кунигунде биле погребани во катедралата.
Од средината на 13 век наваму, епископите биле принцови на Империјата и владееле со Бамберг, надгледувајќи ја изградбата на монументални згради. Во 1248 и 1260 грофот добил големи делови од имотите на грофовите на Меран, делумно преку купување и делумно преку присвојување на изгаснати феудалци. Старата Бамбершка епархија била составена од непрекината територија која се протегала од Шлузелфелд во североисточна насока кон Франконската Шума и поседувала и имот во Војводството Корушка и Салцбург, во Нордгау (сегашниот Горен Пфалц), во Тирингија и на Дунав. Со промените што произлегуваат од реформацијата, територијата на овој поглед беше намалена речиси една половина во обем. Од 1279 грбот на градот Бамберг е познат во форма на печат.
Судењата на вештерки од 17 век тврдат дека имало илјада жртви во Бамберг, достигнувајќи кулминација помеѓу 1626 и 1631 година, под власт на кнежевскиот бискуп Јохан Георг II Фукс фон Дорнхајм. Познатиот ''Друденхаус'' (затвор на вештерки), изграден во 1627 година, веќе не постои денес. Сепак, остануваат детални извештаи за некои случаи, како што е случајот на Јоханес Јуниус.
Во 1647 година, Бамбершкиот универзитет бил основан како ''Академија Бамбергенис''.
Бамбрзи (''Посен Бамбергерс'') се германски Полјаци кои потекнуваат од доселеници од областа Бамберг кои се населиле во селата околу Познањ во годините 1719-1753.
Во 1759 година, имотот и јурисдикциите на епархијата сместени во Австрија биле продадени на таа држава. Кога се случило секуларизацијата на црквите (1802), диоцезата опфаќала и имала 207.000 жители. Бамберг ја загубил својата независност во 1802 година, станувајќи дел од Баварија во 1803 година.
Бамберг првпат бил поврзан со германскиот железнички систем во 1844 година, кој оттогаш бил важен дел од неговата инфраструктура. Откако комунистичкото востание ја презеде контролата над Баварија во годините по Првата светска војна, државната власт побегнала во Бамберг и останала таму речиси две години, пред да се вратат во баварската престолнина Минхен од страна на единиците на ''Фрикорпс'' (види Баварска советска република). Првиот републички устав на Баварија бил донесен во Бамберг, станувајќи познат како ''Бамбергер Верфасунг''.
Во февруари 1926 година Бамберг служел како место за Бамбершката конференција, свикана од Адолф Хитлер во обидот да го поттикне единството и да го задуши несогласувањето во тогашната млада Нацистичка партија. Бамберг беше избран за својата локација во Горна Франконија, разумно близу до резиденциите на членовите на дисидентската северна фашистичка група, но сепак во Баварија.
Во 1973 година, градот ја прослави 1000-годишнината од своето основање.
1.1 Популација во историјата
Година, Популација
1818, 17,000
1885, 31,521
1905, 45,308
Largest groups of foreign residents
Nationality, Population (2013)
1,076
359
232
119
115
2 Управување
2.1 Граѓанско збратимување
Бамберг е збратимен со:
* Бедфорд, Обединето Кралство
* Езтергом, Унгарија
* Фелдкирхен, Австрија
* Прага, Чешка
* Родез, Франција
* Филах, Австрија
* Фредонија, Њујорк, САД
* Нагаока, Нигата, Јапонија
3 Поврзано
* Бамберг (компир) (наречен по градот)
* 324 Бамберга — астероид наречен по градот
* Бамбершки симфониски оркестар
4 Наводи
** at the ''Jewish Encyclopedia''