Демократска Република Грузија

Демократска Република Грузија (|საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა; исто така позната како Прва Грузиска Република) — првата современа грузиска република.
Оваа држава е основана на територијата на поранешното Руско Царство и делови од Отоманското Царство кон Црно Море по октомвриската револуција од 1917 година. Водачите на оваа земја биле членови на меншевик од социјалдемократите и другите грузиски партии кои се обединија во создавањето на нова држава.
1 Географски одлики
Во времето кога беше основана, оваа земја се граничи со Демократска Република Ерменија на југ, Отоманското Царство на запад, Демократска Република Азербејџан на исток, а на север со Кубанската народна република и Планинска Република Северен Кавказ. Оваа земја имаше површина од 107.600 км <sup>2</sup> (денешна Грузија има 69 700) и околу 2 500 000 жители, главниот град беше Тбилиси.
2 Историја
2.1 Околностите на потеклото
Водачот на грузиското национално преродување беше кнезот Иљја Чавчаваѕе, водачот на книжевното и друштвеното движење наречено Пирвели Даси, или првата група, втората група на Меоре Даси, предводена од писателот Георги Черетели, беше многу полиберална, но нејзиното влијание беше слабо во споредба со движењето Месаме Даси (трета група), која беше покритие за нелегална Социјалдемократска партија основана во 1893 година. година. Таа првично беше марксистичка партија, така што од 1898 година нејзиниот член беше Јосиф Џугасвили, кој подоцна стана познат како Сталин. Кога фракцијата на Меншевик на Руската социјалдемократска работничка партија ја презеде контролата врз движењето, Сталин ја напушти Грузија.
Одгласите на Руската револуција во 1905 година ја нападна и Грузија, која се разгореа герилци, кој беше крваво потиснати од страна на царската војска и Козаци. По февруариската револуција од 1917 година Заавказот (Грузија, Ерменија, Азербејџан) го водеше комисија од Петроград, позната како Озака. Подоцнежните настани од истата година, а особено болшевичката октомвриска револуција, ги принудија тогашните политички водачи на Кавказот, кои беа повеќе или помалку малцинство во отпорноста на отцепување од Кралската Русија и основањето на ножот на Демократската федеративна република. Експлозијата на локални национализам, во комбинација со притисокот на османлиската војска на запад од последните месеци од Првата светска војна, доведе до колапс на Федерацијата Закавказ.
2.2 Прогласување независност
По тоа, Грузија прогласи независност на 26 мај 1918 година. и веднаш побара заштита на водачите на централните сили, Германија, но победата на Антарктикот ја донесе британската окупација.
Грузијците во Антон Иванович Денјикин и неговите беларисти, кои британците помогнаа великодушно, видов поголема опасност за нивната слобода од болшевиците. Тие одбија да соработуваат во напорите за враќање на империјалната Русија, па британските сили го напуштија Батуми во јули 1920 година.
Независноста на Грузија на Силите на Антантата признаа дека де факто уште во јануари 1920 година, а исто така и Советска Русија со потпишување на советско-грузискиот договор во мај 1920 година, па затоа имаа краток период на соработка.
2.3 Колапсот на Демократска Република Грузија
По одбивањето да стане членка на Лигата на народи, Грузија беше де јуре признаена од страна на припадниците на Аннтанта во јануари 1921 година, но не направи многу за да му помогне, како што беше веќе нападнат од единиците на Црвената армија во февруари без одобрение на Ленин, во кампања организирана од двајца грузиски Болшевици ; Сталин и Григориј Константинович Ордџоникидзе.
Црвената армија формално дојде на помош на конкурентската советска влада и бунтовниците, со помош на Советите од Азербејџан и Ерменија. Отпорот беше брзо скршен, а Грузија беше организирана како Грузиска Советска Социјалистичка Република на 25 февруари 1921 година. Сталин и Григори Ордџоникидзе биле на 12 март 1922 година вграден во Закавкаска Советска Социјалистичка Социјалистичка Република.
Сè уште популарни грузиски социјалдемократи организираа вооружен бунт во 1924 година, но беше потиснат по наредба на Сталин.