procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Парада

Парада или марш е организирана улична поворка на луѓе. Често, учесниците во парадата се облечени во костуми, а нив ги придружува музика.
1 Познати паради во светот
Најдолгата парада во светот се одржува секоја година во Хановер за време на фестивалот. Парадата е долга 12 километри, а на неа учествуваат над 12.000 лица и повеќе од 100 музички групи. Исто така, позната е парадата за време на карневалот во Рио де Жанеиро.
2 Парадата како тема во уметноста и во популарната култура
* „Парада на идиотите“ — песна на рускиот поет Хенрих Сапгир од 1970 година.* „Воена парада“ — песна на полската поетеса Вислава Шимборска.* „Парада“ — филм на режисерот Срѓан Драгојевиќ од 2011 година.
* „Парада на вината“ (англиски: ''Guilt Parade'') — песна на австралиската рок-група Брдеј парти (''The Birtday Party'').* „Парада“ — песна на словенечкиот рок-музичар Марко Брецељ од 1981 година.* „Електрична мека парада“ (англиски: '' The Electric Soft Parade'') — британскaта рок-група.* „Улична парада“ (англиски: ''Street parade'') — песна на англиската рок-група Клеш (''The Clash'') од 1980 година.* „Парада“ (англиски: ''Parade'') — песна на американската рок-група Килдозер (''Killdozer'') од 1984 година.* „Мајстор на сите паради“ (англиски: ''Jack Of All Parades'') — песна на британскиот рок-музичар Елвис Костело (''Elvis Costello'') од 1986 година.* „Парада“ (англиски: ''Parade'') — песна на англиската рок-група Магазин (''Magazine'') од 1978 година.* „Без парада“ (англиски: ''No Parade'') — песна на американската хард-кор група Минитмен ''Minutemen'' од 1981 година.* „Парада“ (англиски: ''Parade'') — музички албум на американскиот поп-музичар Принс (''Prince'') од 1986 година.* „Парадата на Кристофер Трејси“ (англиски: ''Christopher Tracy's Parade'') - песна на Принс од 1986 година.* „Парада за Ноќта на вештерските“ (англиски: ''Halloween Parade'') — песна на американсиот рок-музичар Лу Рид (''Lou Reed'') од 1989 година.* „Парада на рози“ (англиски: ''Rose Parade'') — песна на американскиот рок-музичар Елиот Смит (''Elliott Smith'') од 1997 година.
Златко Шнајдер

Златко Шнајдер (Обреж, близу Земун, 5 март 1903 - Загреб, Савска Бановина, 14 август 1931), револуционер и политички работник, еден од седумте секретари на СКОЈ.
1 Биографија
Роден е на 5 март 1903 година во Обрешж, во близина на Земун. Тој доаѓа од етничко мешано семејство - татко, Владимир, кој бил Хрват и мајка Милева, Србинка родум од регионот на границата на Кордун и Банија. Неговиот татко бил банкарски службеник а неговата мајка домаќинка, тие ја имале уште и помладата ќерка Олга. Кратко време по раѓањето на Златко, неговите родители се преселиле во Славонски Брод, каде што тој го завршил четиригодишното основно училиште, а уште две основни училишта (ова училиште, во 1917 година се претвори во гимназија, а во периодот по Втората светска војна го носеше името на Златко) .
Во 1916 семејството на Златко се преселило повторно, овој пат во Загреб, каде што се запишани во трето одделение на Првото Државно Граматичко училиште. Во текот на своето образование во Загреб, Златко покрај интересите за литературата и уметноста, сè повеќе и повеќе почнал да се интересира и за политика. Особено во текот на 1918 и 1919 година, кога Југославија почна да се одгласи од октомври социјалистичка револуција во Русија. Златко бил член на Здружението на академската социјалистичка младина, која е основана во февруари 1919 година на Универзитетот во Загреб и која одигра значајна улога во основањето на Сојузот на комунистичката младина на Југославија (Комунистичката младина), во октомври истата година.
Полуотворена задна незаоблена самогласка

Полуотворена задна незаоблена самогласка или ниско-средна задна незаоблена самогласка — вид самогласен глас застапен во низа јазици. Акустички претставува ''полуотворена задно-средишна незаоблена самогласка''. Симболот во меѓународната фонетска азбука кој го претставува гласот . При препис на англискиот јазик, овој симбол често се користи за речиси отворената самогласка од среден ред, а во преписот на данскиот, за (донекаде средоредната) отворена задна заоблена самогласка.
1 Застапеност
Јазик Збор МФА Значење Белешки
општ јужноафрикански, en, не, Напати место неа може да биде дифтонгот .
кардифски, en, мисла, Речиси задна, кај некои говорници е заоблена и позатворена.
англиски, кејптаунски, en, многу, Речиси задна. Одговара на благо заоблената во сите други јужноафрикански дијалекти.
внатрешен северноамерикански, en, утроба, Кај највеќето дијалекти е предната или предна и снижена .
некои естуарски говорници
мултикултурен лондонски
наталски
њуфаундледски
општоамерикански
филаделфиски
шкотски
германски, кемнички, de, прави, Алофон на (кои се фонетски средишни ) пред и по . Точната задност се разликува од говорник до говорник; најзадна е пред .
ирски, алстерски, ga, масло
каинганшки, белег, Се движи од задно до средишно .
кенсиу, поток, Речиси задна.
корејски, ko / ''neo'', ти
лилуетски, Повлечен соодветник на .
махмерски, Алофон на ; може да биде средна од среден ред или полузатворена задна .
руски, санктпетербуршки, ru, глава, Одговара на во стандардниот московски изговор; се јавува веднаш пред нагласени слогови.
тамилски, Назализирана. Фонетска творба на низата , може да биде или .
француски, Пикардија, fr, тогаш, Одговара на во стандардниот француски.
хајдски, hai, карпата, Алофон на (понекогаш и ) по ресични и надгласилни согласки.
Корејски календар

Корејски календар — традиционален месечево-сончев календар, како и традиционалните календари на другите источноазиски земји. Датуми се пресметуваат од Корејскиот меридијан (135-ти меридијан исток во денешно време за Јужна Кореја), а празниците и фестивалите се засновани во корејската култура.
1 Употреба
Грегоријанскиот календар беше официјално усвоен во 1896 година, но традиционалните празници и пресметувањето на возраста за постарите генерации сè уште се засноваат на стариот календар. Најголемиот фестивал во Кореја денес е Сеолал, првиот ден од традиционалната корејска Нова Година. Други важни фестивали вклучуваат Даеборум, исто така, наречен Бореумдал (првата полна месечина), Дано (пролетниот фестивал) и Чусек (Фестивал на жетва месечина), и Самзин (фестивал на отворање пролет). Други помали фестивали вклучуваат Јуду (летен фестивал) и Чилек (монсунски фестивал).
Корејскиот календар е изведен од кинескиот календар. Традиционалниот календар ги означил своите години преку имињата на корејските ера од 270 до 963 година. Потоа името на кинеското време со имиња од корејски ера биле користени неколкупати до 1894 година. Во 1894/1895 година, Месечината беше користена со години, броеше од основањето на династијата Чосон во 1392 година.
Од 1945 до 1961 година во Јужна Кореја, грегоријанските календарски години биле сметани од основањето на Гоџосон во 2333 п.н.е. (сметано како година 1), датумот на легендарното основање на Кореја од Дангун, па според тоа, овие години на Данги биле 4278 до 4294. Оваа бројка беше неофицијално користен со корејскиот месечев календар пред 1945 година, но само повремено се користи од 1961 година, а најмногу во Северна Кореја пред 1997 година.
Селанска буна

''Селанска буна'' е историски роман на хрватскиот писател Аугуст Шеноа. Првпат е објавен во списанието „Вијенац“ во 1877 година. Ова е еден од петте романи на Август Шеноа, и се смета за негов најважен историски роман. Дејството на романот се темели на вистински настани за време на востанието на Матија Губец, кое избило во 1573 година поради зголемени даноци, но и поради теророт што го вршел Фрањо Тахи и другите аристократи.
1 Дејство на романот
Во романот се одвиваат повеќе паралелни дејства: судирот на Урсула Хенинг и Фрањо Тахи, незадоволството на селаните, несреќната љубов меѓу Јана и Ѓуро Могаиќ, како и љубовта на Софија Хенинг и Тома Милиќ. Аристократите се поделени на две спротивставени страни. На чело на едната е Фрањо Тахи заедно со банот Петар Ердодиј и Гашпар Алапиќ. Против нив се Урсула Хенинг и Амброз Грегоријанец. Побуната започнува кога Тахи неправедно сака да ја протера Урсула од нејзиниот имот. На почетокот на романот, Урсула е на страната на селаните, а откако ќе се дознае дека сака да ја омажи својата ќерка за синот на Тахи, селаните се вртат против неа.
Шеноа ги опишува односите меѓу феудалците, како и положбата на селаните кои се поделени на слободни и кметови. Детално се опишани масовните сцени на битките, а најмногу се итканува Матија Губец, водачот на побунетите селани, кој е во директен судир со Фрањо Тахи. Губец е кмет од Стубица, борец за правда, кого селаните подоцна ќе го прогласат за „крал“. На крајот од романот, Матија Губец е убиен пред црквата Свети Марко во Загреб, со тоа што спасува неколкумина од своите луѓе.
Шеноа во романот го осудува однесувањето на аристократијата, ги критикува неодлучните и превртливи водачи, и зборува за еднаквост и братство на сите луѓе.
2 Поврзано
* Востанието на Матија Губец
* Аугуст Шеноа
Меморијален центар „Коџаџик“

Меморијален центар „Коџаџик (познат и како Спомен-куќа на Али Риза Ефенди) — куќа во селото Коџаџик, Македонија. Куќата е прогласена за споменик на културата на Македонија.
Куќата претставува родна куќа на Али Риза Ефенди, татко на Мустафа Кемал Ататурк, основоположникот на современа Турција.
1 Местоположба
Родната куќа на Ататурк се наоѓа на североисточниот крај од селото Коџаџик, на карпест и стрмен терен, со поглед кон тврдината Коџаџик.
2 Животопис на Али Риза
Таткото на Кемал Мустафа, Али Риза Ефенди, е роден во куќата на својот татко Казли Хафез Ахмед, кој бил на служба во турската војска. Али Риза останал да живее во куќата во Коџаџик до втората половина на век, додека кон крајот на век се иселил со Солун и се оженил со Зебеиде Ханим, која потекнувала од старо турско семејство од Лангаса, близу Солун. Во Солун е роден нивниот син Кемал Мустафа. Али Риза, воден од желбата да ја сочува врската со родната земја, го испратил синот во војното училиште во Битола.
3 Историја за куќата
Куќата во која живееле семејството на Али Риза, според скромните археолошки остатоци на ниво на темелни партии и аналогиите со некои сочувани куќи во околните села, веројатно била изградена во истиот манир, како и останатите од тој период, со горенаведените архитектонски и градежни елементи.
На самото место, покрај остатоците од куќата на Али Риза, наречена уште и „куќа на семејството Ататурк“ (или „семејна куќа), во непосредна близина се наоѓаат и остатоците од друг станбен објект наречен „роднинска куќа“. Заедно, остатоците од тие две градби претставуваат единствена целина, како сведоштво за потеклото и животот на семејството Ататурк во селото Коџаџик. На тој простор, западно од градби, се наоѓа и спомен-обележјето, кое било подигнато пред обновата на двете куќи.
Спомен-обележјето, подигнато во 2004 година, се наоѓа на најниското ниво на самото возвишение, со пристапни скали, камена ограда и плато со спомен-плоча. На мермерната спомен-плоча, на македонски и турски јазик е испишан следниот текст: „Куќата на Али Риза Ефенди во с. Коџаџик има специфично историско значење како станбен објект кој припаѓа на предците на Мустафа Кемал Ататурк”.
3.1 Обнова во 2014 г.
Врз темелите на старата куќа е изградена спомен-куќата на семејството на Ататурк. Овој меморијален комплекс се простира на повеќе од 20.000 метри квадратни каде се изградени двете автентични куќи, семејната и роднинската, а во самиот двор е изграден и амфитеатар. Овој меморијален споменик е изграден од Министерството за култура и турската агенција ТИКА. Овој музеј е отворен на 19 мај 2014 година со меѓудржавна свечена церемонија.
4 Архитектура
Ѕидовите на двата објекта пред нивната обнова биле од кршен необработен и полуобработен камен, измачкани со кал. Во двата објекта, подот не постоел, додека од зачуваните ѕидни остатоци се оцртувале влезовите во објектите.
5 Галерија
6 Поврзано
* Али Риза Ефенди
* Мустафа Кемал Ататурк
* Коџаџик
Алисон Бекер

Алисон Рамзес Бекер (роден на 2 октомври 1992, во Ново Амбурго) — бразилски фудбалер, голман на и на бразилската репрезентација.
1 Животопис
Алисон е помлад брат на Муриел Бекер кој е исто така фудбалски голман и во моментов настапува за португалскиот Белененсеш.
2 Кариера
2.1 Клупска кариера
На почетокот на јули 2016 година, Алисон официјално го комплетирал својот трансфер во Рома, екипа од италијанската Серија А. Своето деби за ''џалоросите'' го направил на 17 август 2016 година, започнувајќи како стартер меѓу стативите во ремито 1-1 на гостувањето против Порто во квалификациите за Лигата на шампионите. Најголемиот дел од својата прва сезона во Рим, Алисон го поминал на клупата за резерви бидејќи бил назначен за втор голман на клубот зад полјакот Војќех Шченсни.
2.2 Репрезентативна кариера
Откако го претставувал Бразил во селекциите под 17 и под 20 години, Алисон бил повикан во сениорската репрезентација од селекторот Дунга за првите два квалификациски натпревари за Светското првенство 2018 против Чиле и Венецуела. Тој го направил своето деби на 13 октомври 2015, во победата со 3-1 над Венецуела во Форталеца.
3 Клупска статистика
''Статистиката е ажуриарана на 21 февруари 2018.''
Сезона, Клуб, Првенство, Национален куп, Континентален куп, Останати купови, Вкупно
Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Наст, Гол
2013, Интернасионал, ПД/РС+А, 1+6, -1 + -7, КБ, 2, -2, -, -, -, -, -, -, 9, -10
2014, ПД/РС+А, 3+11, -2 + -14, КБ, 0, -0, -, -, -, -, -, -, 14, -16
2015, ПД/РС+A, 15+26, -12 + -23, КБ, 4, -5, КЛ, 12, -15, -, -, -, 57, -55
2016, ПД/РС+А, 17+1, -8 + -0, КБ, 0, -0, КЛ, -, -, -, -, -, 18, -8
Вкупно Интернасионал 36+44 -23 + -44 6 -7 12 -15 - - 98 -89
2016-2017, Рома, А, 0, -0, КИ, 4, -5, ЛШ+ЛЕ, 1<ref плејофот.+10, -1<ref + -13, -, -, -, 15, -19
2017-2018, А, 28, -23, КИ, 0, -0, ЛШ, 7, -8, -, -, -, 33, -29
Вкупно Рома 28 -23 4 -5 18 -22 - - 48 -48
Вкупно во кариерата 108 -90 10 -12 30 -37 - - 146 -137
4 Титули
4.1 Клупски
4.1.1 Интернационал
*Кампеонато Гаучо (4) : 2013, 2014, 2015, 2016
Кокта

Кокта е газиран пијалак од Словенија. Неговата главна состојка доаѓа од шипка, а други состојки доаѓаат од 11 различни билки, лимон и портокал. Нејзината оригинална варијанта не содржи ниту кофеин ниту ортофосфорна киселина.
1 Потекло
Потеклото на пијалакот Кокта започнува во раните 1950-ти. Во 1952 година, Иван Деу, директорот на државната корпорација Словејавино, излезе со идеја да произведе оригинален, освежителен словенечки пијалак кој ќе може да се натпреварува против безалкохолни пијалаци од странство (т.е. САД, односно нивните Кока-кола и Пепси компании и нивните претпријатија за пијалаци),кои сѐ уште не се продаваа во Југославија.  Хемискиот инженер Емерик Зелинка, вработен во истражувачките лаборатории Словејавино, го создаде пијалакот со нов, поинаков вкус, кој произлегува од мешавина од единаесет различни билки и зачини; вклучувајќи ја и розата, истакнат вкус во мешавината на Кокта. Пијалакот првпат беше претставен на пазарот на 8 март 1953 година на натпреварот за ски скокање во Планица.
2 Сопственост
Во 2000 година брендот Кокта го купи прехранбената компанија Колинска, позната денес како Дрога Колинска. Во средината на 2010 година, хрватската компанија Атлантик Група ја презема Дрога Колинска.
3 Продажба
Во првата година од производството, четири милиони шишиња Кокта беа продадени само во Словенија, а десет години подоцна продажбата се искачи на 71 милион. Од Словенија, Кокта се прошири на други пазари на Југославија, каде што воспостави и лиценцирани и сопственички капацитети за шишиња.
4 Маркетинг
Почетната кампања за лансирање и маркетинг на Кокта беше внимателно дизајнирана. Првото шише и етикета за Југо Кокта беше создадено од Сергеј Павлин, потоа млад студент по архитектура. Павлин, исто така, дизајнираше и друг колатерал за маркетинг, вклучувајќи го и дизајнот за камиони за испорака Кокта и картонска амбалажа за шишиња Кокта. 
Многу постари Словенци сѐ уште се сеќаваат на постери кои ја зафатија целата земја како дел од оригиналната маркетинг кампања Кокта: тие се состоеа од засенета млада жена, со фризура која се сметаше за модерна во тоа време, во реп, со сини очи, држејќи во раце шише мистериозно нов пијалак. Спортскиот настан во Планица, каде што беше прикажана Кокта, беше најраната форма на спортски спонзорства во Словенија.
Јоркшир

Јоркшир, формално познат како Грофовија Јорк, е историска област од Северна Англија и истовремено најголемата во Велика Британија. Името е добро познато низ цела Велика Британија и често се користи во медиумите и војската, а исто така се појавува во насловите на денешните области на цивилните администрации, како: Северен Јоркшир, Јужен Јоркшир, Западен Јоркшир и Источен Јоркшир.
Во границите на историската област Јоркшир се наоѓаат најзелените области во Англија, поради многуте недопрени земјишта. Јоркшир некогаш бил именуван како „Божја област“ или „Божја земја“. Амблемот на Јоркшир е белата роза на Англиската кралска куќа на Јорк, а најчесто употребуваното знаме на Јоркшир е белата роза со сина позадина, кое по педесет години уотреба, е прифатен од Институтот за знамиња на 29 јули 2008. Денот на Јоркшир е 1 август и претставува прославување на општата култура на Јоркшир, од неговата историја сè до нивниот дијалект.
Јоркшир денес е поделен помеѓу разни официјални региони. Повеќето од областа спаѓа под Јоркшир и Хамбер. Најсевернот дел, кој ги опфаќа Грејт Ајтон, Рунсвик Беј, Мидлсброу и Далтон-он-Тис, спаѓа во границите на североисточна Англија. Со промената на границите во 1974 година, мали области на западниот дел на Јоркшир сега се дел од северозападна Англија.
1 Јоркшир како мотив во популарната култура
* „За среќа, не живеам во Јоркшир, не важи“ (англиски: ''Thankfully Not Living In Yorkshire It Doesn't Apply'') - песна на англиската рок-група ''Dexys Midnight Runners'' од 1980 година.
Дејвисово Море

Дејвисово Море е областа од морето по должина на брегот на Источен Антарктик помеѓу Западната Ледена Плоча на запад и Шеклтоновата Ледена Плоча на исток, или помеѓу 82° и 96° ИГД. Името „Дејвисово Море“ се појавува во повеќето водечки географски авторитативни публикации, како што се 10-тото издание од Светскиот атлас на Националното географско друштво од 2014 година и 12-тото издание на Британскиот Тајмс Атлас на светот од 2014 година, за разлика од соседните предложени имиња за водени тела, какво што е руското предложено име „Море на Заедништвото“ на запад.
Според Големата Советска енциклопедија, тоа се протега од 87° ИГД до 98° ИГД и е длабоко до 1.300 метри (4.300 стапки). Неговата површина е дадена само како . Другите авторитети, како што е Национална  Географија, му доделуваат многу помала површина.
Го мие брегот на Земјата на Принцезата Елизабета (таму само Брегот на Леополд и Астрид), Земјата на Вилхелм II на Земјата на Кралицата Марија.
Никогаш одобрениот нацрт на четвртото издание на Границите на океаните и морињата од 2002 година, констатирал дека Заливот Триошникова се наоѓа во јужниот дел на Дејвисовото Море.
Околу 55 км од брегот на Земјата на Кралицата Марија се наоѓа островот Дригалски. Руската станица Мирни била изградена на брегот на Земјата на Кралицата Марија во 1956 година. Ледникот Роско се влева во источниот дел од Дејвисовото Море. Затворени брегови се Бигелоу Рок и Островите Гили.
Откриено е од Австралиската антарктичка експедиција (1911-14) од Аврора. Именувано е од Даглас Мовсон, за капетанот Џ.К. Дејвис, господарот на Аврора и втор во командната линија на експедицијата.
Сомово Море

Сомово Море било предложено име за дел од Јужниот Океан. Тоа би требало да биде сместено северно од најисточниот дел на Антарктичкиот потконтинент Источен Антарктик, северно од брегот на Оутс, земјата на Викторија и брегот на Џорџ V, помеѓу 150 ° и 170 ° исток. Запад од него треба да биде морето Д'Урвил. Источно од Кејп Адаре, на 170°14 ' исток е Росовото Море.
Името најпрво било предложено од страна на Русите, за нацртот на Меѓународната Хидрографска Организација (МХО) во 2002 година. Овој нацрт никогаш не бил одобрен од страна на МХО (или било која друга организација), а документот на МХО од 1953 година (кој не го содржи името) останува моментално во сила. Водечките географски власти и атласи не го користат името, вклучувајќи го и 10-тото издание на Светскиот атлас на Соединетите Американски Држави од 2014 година и 12-тото издание на Британскиот Тајмс Атлас на светот од 2014 година. Но, советските и руските изданија на карти го користат.
Сомовото Море треба да има површина од 1.150.000 км<sup>2</sup> и да биде длабоко до 3000 метри.
Островите Балени се наоѓаат 240 км северно од тукашниот копнен брег.
Сомовото Море требало да биде именувано во чест на рускиот океанолог и поларен истражувач Михаил Сомов (1908-1973), кој помеѓу 1955 и 1957 година бил командант на првата советска антарктичка експедиција.
Мосоново Море

Мосоновото Море е предложено име за морето по должината на Земјата на Кралицата Марија на Источен Антарктик, источно од Шеклтоновата Ледена Плоча. На запад од него, на западната страна на плочата, треба да биде Дејвисовото Море. На исток би требало да бидат Баумановиот Остров и Заливот Винсенес.
Името било предложено како дел од нацртот на Меѓународната хидрографска организација (МХО) во 2002 година. Овој нацрт никогаш не бил одобрен од страна на МХО (или било која друга организација), а документот на МХО од 1953 година (кој не го содржи името) останува мементално во сила. Водечките географски власти и атласи не го користат името, вклучувајќи го и 10-тото издание на Светскиот атлас на Националното географско здружение од 2014 година и 12-тото издание на Тајмс Атласот на светот од 2014 година.
Тука спаѓаат двата важни ледници: Скот и Денман. Раздвојувањето на ледникот Денман доведува до пораст на периодичното појавување на островот Победа.
Ќе биде наречен во чест на австралискиот истражувач на Антарктикот Даглас Мосон.
Плазма торта

Плазма торта е еден вид на торта, која била именувана по плазма кексот од 1967 година што го произведува Концернот Бамби од Пожаревац.
1 Историја
Плазма торта се подготвува повеќе од 30 години. Подготовката  на оваа торта е неизводлива без плазма бисквити, кој е постојана состојка. Торта е лесно да се подготви, брзо да се готви, и не се пече. Може да се обликува по избор и е прилагодена за детски родендени. Таае многу флексибилна во однос на состојки, па ако сакате, може да додадете сецкано чоколадо, крем банана, желе бонбони, локум, банани, цреши...
Освен за торта од плазма се прават и бомбици со разни вкусови и бои.
2 Рецепти
Спрема еден рецепт за торта е потребно плазма бисквити, јајца, шеќер, маргарин, ореви, лешници, желеа, бонбони, шлаг и сок од портокал. Сите состојки што треба се соединат и по потреба додадете малку сок. Пазете маргаринот добро да се стопи и да се обликува по желба. Тортата прекријте ја со шлаг или чоколадна глазура. Ова е најлесниот рецепт за Плазма торта затоа што ги содржи само оние состојки, без кои оваа торта не може да постои.
Фросина Пармаковска

Фросина Пармаковска — македонска писателка.
1 Животопис
Фросина Пармаковска е родена во Скопје, 1985 година. Дипломирала на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“, на Катедрата за Општа и компаративна книжевност. Магистрирала на Институт за македонска книжевност, на тема „''Варијации на магичниот реализам во светскиот и македонскиот роман''“. Таа стана член на ДПМ во 2018 година.
2 Творештво
Покрај раскази објавувани во книжевни списанија, Пармаковска ги објавила и следниве романи:
* „Сè уште можам нешто да сторам“, роман (Или-Или, 2023 г.)
* „На враќање“, роман (Или-Или, 2020 г.)
* „Одбројување“, роман (Или-Или, 2017 г.)
* „Вишнова хроника“, роман (Или-Или, 2014 г.) - преведен е на бугарски и украински јазик
* „Пишувајќи ги изгубените топки“, роман (Култура, 2013 г.)
3 Награди
* 2017 - Роман на годината, за романот „Одбројување“. Претходно, во 2014 година, нејзиниот роман „Вишнова хроника“ влезе во финале за истата награда
* 2024 - Награда „Рациново признание“, за романот „Сѐ уште можам нешто да сторам“* 2025 - Награда „Пегаз“, за најдобар необјавен роман на годината во Македонија, за романот „Кривата Дијана“
Селма Риза

Селма Риза (турски: Selma Riza, 5 февруари 1872 – 5 октомври 1931) била првата турска новинарка. Таа исто така била една од првите романописци на Турција. По нејзината смрт, нејзините роднини го презеле презимето ''Фераџели''  (турски: Feraceli) па понекогаш е позната и како ''Селма Риза Фераџели''.
1 Животопис
Таа е родена на 5 февруари 1872. Нејзиниот татко бил Али Риза, дипломат на Отоманското Царство во Австроунгарија, а нејзината мајка се викала Наиле кој била потурчена Австријка.
По нејзиното образование кај приватни учители во Цариград, таа отпатувала за Париз, Франција во 1898 година за да се придружи на нејзиниот постар брат Ахмет Риза, кој бил член на Младотурското, движење. Таа студирала на Универзитетот Сорбона во Париз, и била член на Комитетот за унија и прогрес (КУП). Селма Риза била единствената жена која активно членувала во оваа партија.
Во Париз, пишувала во два весници објавени од страна на КУП во Париз и тоа во ''Мечверет'' на француски и ''Шурај Химет ''на турски. Во 1908, Риза се вратила во Истанбул, каде што пишувала во два весници, "Весник за жени" (турски: ''Hanımlara Mahsus Gazete'') и "Женски свет" (турски: ''Kadınlar Dünyası''). Таа воедно била и генерален секретар на Турската црвена полумесечина помеѓу 1908-1913. Во текот на последните години од Отоманското Царство, напорно работела за да ја трансформира палатата Адиле Султан, кралска палата во Истанбул, во женско училиште. Со помош на нејзиниот брат, успеала во намерата и палатата се користела како женска гимназија сè до 1986 година, кога делумно изгорела во пожар.
Селма Риза починала на 5 октомври 1931 година.
Во 1892, на 20 годишна возраст, напишала еден необјавен роман со наслов "Пријателство" (турски: ''Uhuvvet''). Тоа бил објавен во 1999 година, долго после нејзината смрт, од страна на Министерството за култура на Република Турција.
Џура зурла

Џура зулра (од турскиː ''cura zurna'') — дувачки музички инструмент од типот обоа, со двојазична писка. Има персиско-арапско потекло и е најмал од фамилијата зурли (250 - 280 мм). Најчесто се употребувала во Гевгелиско и Гостиварско, а во Турција најповеќе во областите долж Црното Море. Таа ја свири главната мелодија, а е придружена од средната зурла јарамкаба, која бордунира. Има остар писклив звук.
1 Поврзано
*Јарамкаба зурла — средната верзија на зурла
*Каба зурла — најдолгата верзија на зурла
Панфиз

Панфиз — меѓународен фестивал на пантомима и физички театар, кој се одржува во Скопје, Македонија. Фестивалот „Панфиз“ започнал да се одржува во 2007 година, со цел да ја промовира идејата на реално место да се постави пантомимата како сценска, театарска дисциплина. Се одржува во месец август. На фестивалот со свои изведби на пантомима настапиле групи од Македонија, Франција, Бугарија, Романија, Германија и Србија.
Театар Фунамбулес

Театарот Фунамбулес е поранешен париски театар кој се наоѓа на поранешниот Булевар ду Темпле, наречен "Булевар ду Криме" (денес плоштадот Република).
Тој вил занесот на јавноста од 1830 година благодарение на пантомимите на Батист Дебиро и во него се видени почетоците на големиот класичен глумец Фредерик Лематре. Тој беше срушено во 1862 година за време на трансформациите на Париз за време на Втората империја.
1 Театарот
Првично, тетарот претставувал едноставно место за состаноци за акробатите меѓу познатиот Театар де ла Гаите и помалиот Театар де ла Сементс, и бил изграден во 1816 година, со капацитет од 500 седишта.
Со успех, театарот бил проширен за  773 гледачи. Тој бил срушен во 1862 година, кога стариот булевар бил отстранет со главните дела на Хаусман.
Пасош

Пасош е патна исправа за патување во странство, освен во посебни случаи кога државите меѓсебно, преку билетарни спогодби, дозволуваат влез на својата територија со лична карта. Зборот пасош доаѓа од унгарскиот збор ''paszus'', кој пак е изведен од германскиот збор ''Pass''.
За време на престојот во странство, патната исправа служи за потврдување на индентитетот и како доказ за државјанство. Носителот на пасошот е должен губењето документите да го пријави без одложување на надлежните органи за издавање патни исправи и виза, а во странство најблискиот дипломатски или конзуларното претставништво на државата, кое има обврска да пружи конзуларна помош и заштита.
Во 2018 година, пасошот на Јапонија овозможувал патување во најголем број земји без виза - дури 189, а на второто место биле пасошите на Сингапур и на Германија (188 земји), а германскиот пасош бил на првото место во претходните пет години. На третото место во 2018 година биле пасошите на: Јужна Кореја, Финска, Франција, Италија, Шпанија и Шведска.
1 Видови
Постојат повеќе видови пасоши:
*пасош,
*заеднички пасош,
* дипломатски пасош,
* службен пасош и
* патна листа.
Некои земји издаваат и посебен пасош за малолетни лица, кој се нарекува детски пасош.
2 Пасошот како тема во уметноста
* „Пасош“ — расказ на норвешкиот писател Јохан Борген.* „Песна за советскиот пасош“ (руски: ''Стихи о советском паспорте'') — песна на рускиот поет Владимир Мајаковски од 1929 година.* „Man in the Moon“ — расказ на македонската писателка Мира Смаќоска-Танеска.
3 Поврзано
* Македонски пасош
Морски оргули

Морски оргули се архитектонски објект во Задар и експериментлен музички уред, кај кои, за разлика од обичните оргули кои се покренуваат со мевови или со воздушни пумпи, енергијата им ја дава морето, односно неговите бранови. Кога нема енергија односно бранови, нема ни звук или мелодија.
Клавикорд

Клавикорд е жичен музички инструмент со клавијатура, настнал во Европа. Бил во употреба од доцна ренесанса, преку барок, до класицизам. Еден е од претходниците на современиот клавир. Во минатото најмногу е користен како инструмент за вежбање и како помош при компонирање. Клавикордот произведува звук така што металните нити (тангенти) ударааат во месингани или челични жици. Инструментот го добил името по латинскиот збор клавис или клавус (''clavis-clavus'', клуч-шајка), и грчкиот збор хорда во значење жица.
Клавикордот е измислен во почетокот на 14 век. Бил многу популарен од 16 до 18 век, главно во германските земји, Скандинавија и Пиринејски Полуостров. Голем поборник на овој инструмент бил е Карл Филип Емануел Бах. До 1850 музичарите престанале да користат клавикорд. Денес на клавикорд свират музичари заинтересирани за стара музика, особено за музика во барок. Клавикорд повремено се појавува како инструмент во современата рок-музика.
Петта југословенска армија

Петтата југословенска армија била формирана со наредба на Министерството за одбрана на Југославија од 4 мај 1945 година. Со таа наредба се укинал ГШ на Југословенската армија за Македонија и ингеренциите биле префрлени на ГШ на Петтата армија. Седиште на армијата било Скопје. 203-205
1 Историјат
Командант на армијата бил генерал-мајор Славко Родиќ, а негов заменик бил полковник Алексо Демниевски - Бауман. Политички комесар на Петтата армија бил Војо Ковачевиќ. Како началник на штабот бил назначен генерал-мајор Павле Илиќ, а негови помошници биле Велимир Кнежевиќ и Јефта Јовановиќ.
Петтата југословенска армија била составена од единиците: две пролетерски, 22 српска ударна, 37 санџачка ударна, 24 српска дивизија и 49 македонска дивизија. 41 македонска дивизија била расформирана и борците и старешините биле префрлени во 49 и 50 македонска дивизија. Армијата имала околу 50.000 борци и старешини. Според податоците на Оперативното одделение на ГШ, Петтата армија имала околу 75000 војници до 16 мај 1945, а околу 33000 војници биле ангажирани во заднинските установи. Во составот на оваа армија не била 48 македонска дивизија бидејќи истата се вратила од Сремскиот фронт на 25 јуни 1945. Истата судбна ја има и 42 македонска дивизија. Двете дивизии биле расформирани по завршувањето на Сремскиот фронт.
Армијата била формирана по заврпшувањето на војната и поради тоа нема учество во дејствијата. Нејзината задача била да ја чува јужната македонска и југословенска граница со Грција и да ја обезбедува слободната територија на Македонија, мал дел од Јужна Србија и јужниот дел на Космет.
2 Поврзано
* Југословенска народна армија
* СР Македонија
* НОВ
Отоманска Украина

Отоманска Украина или Канска Украина (украински: Ханська Україна) — поим којшто се користи за дел од Украина источно од реката Днепар, познато и под турскиот термин „Једисан“. Првпат во изворите се спомнува во 1737 година кога руски таен агент Лупул ја повикал руската царица да ја нападне и заземе Отоманска Украина.
1 Историја
Територијата на Отоманска Украина официјално припаднала на Кримското ханство од 1520 година. Територијата се појавува како последица на Мирот во Андрусову потпишан 1667 години по завршувањето на полско-руската војна. Отоманската власт ја доделила таа автономска територија во 1669 година за да се формира посебен санџак на чело со херман Петар Дорошенко. Ова било потврдено од страна на договорот во Бучач во 1672. година. Teриторијата на Отоманска Украина се граничела со Подолијски ејлает на Запад и на Југ со Силијстријски ејлает. Со помош на Дорошенко, Османлиите успеале да ја преземат подолија и да се создаде нова провинција во 1672 година. Четири години подоцна кралот на Полска, Јан Собјески, успеал да освои некои изгубени територии на Украина, што било потврдено со Мир во Журавни (1676). Истата година Иван Самојлович заедно со еден московски историчар  Григор Ромодановски, предводел успешна кампања против Дорошенко, принудувајќи го да се предаде. Окупирана била козачката престолнина Чигирин. Помеѓу 1677 и 1678 година армијата на Ибрахим Паша се обидувала да ја освои козачката претолнина (Руско-турската војна ( 1676-1681)). На крајот, војската предводена од страна на големиот везир Кара Мустафа Паша успеала да го освои градот (1678). Градот Немиров бил хетманова престолнина од 1670 до 1699 година. По примирјето во Бихчисарај од 1681 година, Отоманска Украина е дел од Молдавија, подгосподарот Џорџе Дука.
Алваро Одег

Алваро Хосе Одег Чагеј (|Álvaro José Hodeg Chagüi; р. ) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Достигнувања
;2017
: 1. Пласман на средни спринтови Џиробио
: 1. Етапа 6 Тур де л’Авенир
: 2. ГП Стад Синт-Никлас
;2018
: 1. Класик Хандзаме
: 1. Етапа 1 Волта а Каталуња
: 1. Етапа 3 Трка околу Полска
: 1. Етапа 1 Трка околу Германија
: 1. Етапа 5 Трка околу Турција
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Јадранско-јонска трка
: 3. Гран при де Фурмје
: 4. Елфштеденронде
;2019
: 1. Минстерланд Џиро
: 1. Хејстсе Пејл
: Јадранско-јонска трка
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 1
::1. Етапа 4
: 1. Етапа 2 Трка Колумбија
: 1. Етапа 2 Трка околу Норвешка
: 1. Етапа 5 БинкБенк Тур
: 3. Класик Хандзаме
Шаргија

Шаргија е жичeн инструмент со долг врат , долг најчесто 95-100 см. Се користи во народната музика на балканските земји, вклучувајуќи ја Србија, Босна, Хрватска и Албанија.
Шаргијата води потекло од Босна, од времето на владеењето на Османлиското Царство. Ја свират Срби, Бошњаци, Албанци и Хрвати.
Шаргијата е слична на двожичената ќифтелија, но има повеќе жици и изгледа како примитивен саз. Корпусот на шаргија е крушковиден, а вратот и е долг (околу 50 см). Корпусот има неколку помали и еден поголем отвор. Чивите се наоѓаат на главата и од наред и од страна. Шаргија има 4, 5, 6, 7 и (поретко) повеќе жици и околу 12 пречника. Телото може да биде направено од одвоена бочва или исклесано од едно парче дрво.
На највисоката жица се свири мелодијата, додека останатите жици служат како бордунска придружба. Има ѕвекотен звук, како турскиот саз. Шаргија обично ја прати виолина. Со звук на шаргија претежно се игра, но се пејат и песни.
Со неа се придружуваат и српски јуначки песни и свирачи во Краина, а народната песна ја споменува како седефли шаргија.
1 Шаркијата во Македонија
Како тригласна тамбура се јавува шаркијата (çarki). Бројот на жиците се движи од 3 до 12, но во практиката најчесто се користат петструните шаркии. Струните се распоредини во три групи:
* мелодиска
* прва бордунска
* втора бордунска
За петструната шаркија распоредот на групите е следниов:
* пар мелодиски струни
* прва бордунска струна (1 октава пониска од мелодиските струни)
* пар бордунски струни (1 кварта повисоки од првата борд. струна)
Чивиите на главата се распоредени вертикално и сагитално, така што бројот на вертикалните за единица е поголем од бројот на сагиталните.
Вкупната должина на шаркијата варира меѓу 80см до 120см (1.2 метри). На вратот на шаркијата се всадени 12 стапала „пердиња“ од челична жица, од кои се реализира 13 тонови со 12 интервали.
* Опсегот на тоновите за секоја група струни е ундецима. Тонската низа на шаркијата има посебни карактеристики, кои се:
* Тонската низа почнува со интервал од степен и половина (d – f)
* Се надоврзуваат наизменично дијатонски и хорматски полустепени
* Тонот пред горната октава е цел степен
* Октавата е поделена на десет тонови со девет интервали
* Првите два интервала над горната октава изнесуваат 150 и 148 центи
Мелодијата се изведува на мелодиската група, додека останатите струни играат бордунска улога. Тембарот, како и техничките можности на шаркијата се исти како и кај другите видови тамбури. Присуството на тризвучјата е перманентно. Имајки го во предвид фактот дека корпусот на шаркијата е поголем од корпусите на другите видови тамбури, звучноста на шаркијата е поголема, особено на тие со повеќе струни.
2 Наводи
Таганрошки Залив

Таганрошки Залив (|Таганрогский залив, |Таганрозька затока) — североисточен продолжеток на Азовското Море кој може да се смета и за поплавен естуар на реката Дон.
1 Географија
Заливот има улога на природна граница помеѓу кубањскиот брег од руска и северноазовското приморје од укранска страна. Државната граница во ова подрачје сè уште не е утврдена.
На североисточниот крај на заливот се наоѓа устието на реката Дон, широко и со средна длабочина од 5 м. Во постудените зими замрзнува од декември до март.
Во Таганрошкиот Залив се влеваат и реките Калмиус и Миус. Овој дотек на вода е главен чинител на тековниот развој во приморското подрачје.
1.1 Предели и места
Устието изобилува со песокливи провлаци кои делумно го заградуваат, од кои позабележителни се Долгаја на југ и Белосарајска од север. Има и низа песочни островчиња. Поважни водотеци кои се влеваат во заливскиот слив се реките Дон, Калмиус, Миус и Јеја.
Најголеми пристанишни места се градовите Таганрог и Јејск во Русија и Мариупол во Украина. Неколку километри спротиводно по Дон лежи и градот Ростов на Дон.
1.2 Вода
Заливот се одликува со интересна нерамномерност во соленоста на водата. Во источниот, најплиток дел од заливот водата е послатка поради дотурот на речна вода од Дон, а на запад таа е прилично посолена.
2 Поврзано
* Таганрог
* Донбас
Едерсон Мораес

Едерсон Сантана де Мораес (роден на 17 август 1993), познат едноставно како Едерсон, е бразилски професионален фудбалер кој игра за клубот во Премиер Лигата, Манчестер Сити и Бразил, како голман.
Ја започнал својата кариера во Саун Пауло во 2008 година, пред да се приклучи на португалската страна Бенфика, една година подоцна, каде што помина две сезони како помлад. Во 2012 година, тој се префрли од Рибеирао во Рио Аве. Тој се приклучи на Бенфика во 2015 година и беше назначен во резервите пред да дебитира за првиот тим, со кого ќе освои четири главни титули во две сезони. По завршувањето на сезоната 2016-17, тој се приклучи на Англискиот клуб Манчестер Сити за 35 милиони фунти, станувајќи најскапиот голман на сите времиња во однос на номиналната вредност на фунтата на фунтата за време на неговиот трансфер.
1 Животопис
Роден во Осаско, Саун Пауло, Едерсон ја започнал својата фудбалска кариера во 2008 година во локалниот клуб Саун Пауло со кого играше една сезона, пред да се приклучи на Бенфика во Португалија. Овде, на 16 години, поминал две години како помлад, на крајот заминал за Втората дивизија од Рибеирао во 2011 година. Една година подоцна, тој се приклучил на премиерската лига од Рио Аве. Во летото 2012 година, тој официјално потпиша договор со Рио Аве. Во мај 2015 година, по низа добри резултати и повик до бразилскиот тим под 23 години, тој потпиша нов договор со клубот кој ќе трае до 2019 година
Вилмар Паредес

Вилмар Андрес Паредес Сапата (|Wilmar Andrés Paredes Zapata; р. ) — колумбиски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа . Го освоил златниот медал на Панамериканското велодромско првенство во дисциплината екипна потера во 2016 година.
Настапил како јуниор на Светското друмско првенство на јуниорската друмска трка и како возач до 23 години на Светското друмско првенство.
1 Достигнувања
1.1 Велодромски
;2014
: 2. Екипна потера Светско јуниорско првенство
;2016
: 1. Екипна потера Панамериканско првенство
1.2 друмски
;2014
: 1. Друмска трка Панамериканско јуниорско првенство
;2015
: 5. Друмска трка под 23 години Панамериканско првенство
;2017
: 1. Пласман за млад возач Сиркут де ла Сарт
: 1. Планински пласман Трка на Фјордовите
: 1. Етапа 2 Вуелта а Колумбија
: 2. Класика Примавера
Том Боли

Том Боли (|Tom Bohli; р. ) — швајцарски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Возел на Светското велодромско првенство 2015. Во мај 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2019.
1 Достигнувања
;2013
: 5. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 8. Светско јуниорско друмско првенство
;2014
: 2. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 5. Краен пласман Тур де Норманди
: Европско друмско првенство под 23 години
::8. Хронометар
::9. Друмска трка
: 10. Хроно Шампеноа
;2015
: 1. Тур де Берн
: 2. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 6. Краен пласман Тур де Норманди
::1. Пролог
: 9. Краен пласман Тур де л’Еурометропол
: 10. Краен пласман ЗЛМ Тур
;2016
: 1. Пролог Три дена Западна Фландрија
: 1. Етапа 5 (ТТТ) Енеко Тур
;2017
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Волта а ла Комунитат Валенсијана
: 1. Пласман за млад возач Тур ди О Вар
: 4. Национално хронометарско првенство
;2018
: 3. Национално хронометарско првенство
Чака Кан

Чака Кан американски музички изведувач чија кариера траеше пет децении, почнувајќи од 1970-тите години како главен вокалист и фокусна точка на фанк-групата Руфус. Познат како кралица на Фанк, Хан бил првиот уметник на Ритам и блуз кој има хит на кросовер кој има рапер, со "Јас се чувствувам за тебе" во 1984 година. Кан има освоено десет Греми и има продадено околу 70 милиони рекорди низ целиот свет.
Во текот на нејзината соло кариера, Кан има постигнато три златни синглови, три златни албуми и еден платински албум со "Се чувствувам за тебе". Со Руф, таа постигна четири златни синглови, четири златни албуми и два платина албуми. Таа соработува со Рј Кудер, Роберт Палмер, Реј Чарлс, Квинси Џонс, Гуру и Мери Џ. Блиге, меѓу другите. Во декември 2016 година, списанието Билборд ја рангираше како 65-ти најуспешен танцов уметник на сите времиња. Таа беше рангирана на 17-то место во оригиналната список на 100-те најголеми жени во Rock & Roll. Таа е номинирана за индукција во Рокенрол Хал на славните двапати, за првпат беше номинирана за член на Руфус во 2011 година.
Мортадела

Мортадела (итал. mortadella) е дебела, заоблена, варена колбасица, го создале во Болоња во Италија.
Оваа колбасица се прави од мешавина на свинско и телешко месо, сланина од различни зачини кои даваат спесифичен вкус. Понекогаш во колбасицата се додаваат состојки како што се чварки и др. Колбасицата се сече на тенки делови. Направена е во градот Болоња, покраината Емилија-Ромања. Денес е популарна во исхраната ширум Европа.
Арлекин

Арлекин (|Arlecchino; |Arlequin; старофранцуски: ''Harlequin'') — најпознат „цани“ (комичен слуга) од италијанската ''Комедија дел арте''. Улогата се верува дека била воведена од страна на Цан Ганаса на крајот од 16 век, но истата била популаризирана од страна на италијанскиот глумец Тристано Мартинели во Париз во периодот од 1584-1585 година, и станала типски лик по смртта на Мартинели во 1630 година.
Арлекин е препознатлив по карираниот костум. Неговата улога опишува весел, досетлив и итар слуга, кој често настојува да ги спречи намерите на неговиот господар и се обидува да ја заведе својата љубена Коломбина преку духовитост и снаодливост, често борејќи се за неа со суровиот и меланхоличен Пјеро. Неговиот лик подоцна прераснал во прототип на романтичен херој. Арлекин ги наследил својата физичка пргавост, измамнички способности и име од злонамерниот ѓавол во средновековните претстави за Исусовите страдања.
Ликот на Арлекин се појавил во Англија во почетокот на 17 век и заземал главна улога во изведениот жанр ''Арлекинада'', воведен од страна на Џон Рич во почетокот на 18 век. Со развојот на жанрот ''Арлекинада'' како вид на пантомима, ликот на Арлекин бил поврзуван со ликот на Кловн. Околу 1800 година, англискиот глумец Џозеф Грималди од ликот на Кловн направил груба претстава за попрефинетиот лик на Арлекин, кој станал повеќе од романтичен лик. Највлијателна двојка која ги толкувала ликовите на Арлекин и Кловн во Викторијанската епоха биле браќата Пејн, кои биле активни во текот на 1860-тите и 1870-тите години.
1 Во уметноста и во популарната култура
* „Арлекин“ — песна на шпанскиот поет Федерико Гарсија Лорка.* „Арлекин“ (англиски: ''Harlequin'') — композиција на американската џез-група Ведер рипорт (''Heavy Weather'') од 1977 година.
2 Поврзано
* Комедија дел арте
* Кловн
Џинџер Роџерс

Џинџер Роџерс (16 јули 1911 - 25 април 1995) била американска глумица, танчерка и пејачка, широко позната по изведбата на филмови и музички филмови на RKO, партнер со Фред Астер. Таа се појавила на сцената, како и на радио и телевизија, во поголемиот дел од 20 век.
1 Животопис
Родена во Независност, Мисури и порасната во Канзас Сити. Роџерс и нејзиното семејство се преселиле во Форт Ворт, Тексас, кога имала девет години. По освојувањето на натпреварот по танц во Чарлстон од 1925 година, започна со успешна кариера, таа се здобила со признание како глумица на Бродвеј театар за нејзината дебитантна етапна улога во " Лудата девојка ". Овој успех довел до договор со Paramount Pictures, кој завршил по пет филма. Роџерс ја имала својата прва успешна филмска улога како помошна глумица во "42 Стрит '' (1933). Во текот на 1930-тите, Роџерс направила 10 филмови со Астер, меѓу кои биле и некои од нејзините најголеми успеси, како што се "Swing Time '' (1936) и '' Top Hat '' (1935). По две комерцијални неуспеси со Астер, Роџерс почнала да се разградува во драматични филмови и комедии. Нејзиното дејствување било добро прифатено од критичарите и публиката, а таа станала една од најголемите глумици во 1940-тите. Со нејзината изведба во филмот "Кити Фојл" (Кити Фојл)] (1940) ја освоила наградата за најдобра глумица.
Роџерс останала успешна во текот на 1940-тите и во еден момент била најплатената глумица во Холивуд, но нејзината популарност достигнала врв до крајот на деценијата. Таа повторно се сретнала со Астер во 1949 година во комерцијално успешната "The Barkleys of Broadway". По неуспешниот период до 1950-тите, Роџерс успеала да се врати на Бродвеј во 1965 година, играјќи ја главната улога во "Hello, Dolly. Потоа следеле повеќе главни улоги на Бродвеј, заедно со нејзиното сценско режисерско деби во 1985 година на "Бродвеј во оружје". Роџерс, исто така, направила настапи на телевизиски серии во 1987 година. Во 1992 година, Роџерс била препознаена во Почесен центар на Кенеди. Починала од срцев удар во 1995 година, на 83-годишна возраст.
Габриел Жезус

Габриел Фернандо де Жезус (роден на 3 април 1997 година, во Саун Пауло), попознат како Габриел Жезус е бразилски фудбалер, напаѓач на Арсенал и на бразилската репрезентација.
Жезус ја започнал својата кариера во Палмеирас. Тој бил прогласен за најдобар дебитант во 2015 година во првенството на Бразилската Серија А, во која тој исто така му помогнал на неговиот тим да победи во Копа до Бразил. Следната година тој бил именуван за играч на сезоната бидејќи Палмеирас ја освоил својата прва национална титула по 22 години. Тој се приклучил Манчестер Сити во јануари 2017 година за трансфер вреден од 32 милиони евра и ја освоил премиер лигата во сезоната 2017-2018 година и ЕФЛ купот.
Жезус ги претставувал бразилските младински тимови на Светското првенство во ФИФА 2015, каде што стигнал до финалето, и на Летните олимписки игри 2016, каде ја совладале Германија во финалето. Тој го имал своето деби за Бразил во септември 2016 година.
Општина Велешта

:''За истоименото село, видете Велешта.''
Општина Велешта — поранешна рурална општина во Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои во согласност со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена на Општина Струга. Седиште на општината било селото Велешта.
Локалното и поширокото население не било задоволно од ова припојување.
1 Населени места
Во Општина Велешта спаѓале следниве села: Велешта, Горно Татеши, Добовјани и Долно Татеши
2 Демографија
Според потписот од 2002 година општината имала 8.156 жители.
*Македонци - 2
*Албанци - 8.072
*Роми - 1
*Власи - 1
*Други - 80
3 Поврзано
* Општини во Македонија
* Општина Струга
* Велешта