procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Клешта за оголување

Клешта за оголување, бланкирка или клешта за бланкирање – вид на клешта во електротехниката која служи за отстранување на изолацискиот материјал од изолирана спроводна жица, односно оголување на спроводната жица. На овој начин со оголениот дел од спроводникот се овозможува остварување на електричен контакт со друг електричен дел кој може да биде конектор или друга спроводна жица.
Карактеристично за бланкирката е што истата е изработена да не го оштетува самиот спроводник, што особено доаѓа до израз кај спроводните жици со мали пресеци. Доколку тенка жица се оголува со несоодветна алатка (мотоцангла или сечица) често доаѓа до нејзино оштетување кое влијае на функционирањето.
1 Видови
Постојат повеќе видови на клешти за оголување – рачни, автоматски, ласерски. Честопати бланкирката се комбинира со други функционалности како што е сечење на спроводната жица или спојување на истата, но и со посебни намени како бланкирка за рамни (флет) кабли, за коаксијални кабли, итн.
1.1 Рачни
Клештата за оголување е алатка слична на сечицата. Се разликува по тоа што има изрез со што се овозможува полесно отстранување на изолацијата без притоа да се пресече жицата. За да се пресече изолацијата, бланкирката се врти околу и истовремено се притиска. Со оглед дека изолацијата не е поврзана со спроводниот дел, потоа истата лесно може да се извади. Ова е најстариот вид на клешта за бланкирање.
Многу сличен на овој едноставен модел е моделот со повеќе изрези. Кај овој модел се избегнува потребата од вртење и само со избор на изрез соодветен на пресекот на спроводникот и притисок се отстранува изолацијата.
1.2 Автоматски
Автоматските клешти за оголување се приспособени за одреден дијапазон на пресеци на жиците и само со притискање на рачките се отстранува изолацијата.
Со оваа алатка и неискусни ракувачи можат прецизно и брзо да вршат оголување и сечење на спроводни жици и кабли, но имаат и одредени недостатоци. Можат да се користат само во одреден дијапазон на пресеци на жиците. Ако жицата е тенка и нежна, истата може да биде прекината од влечната сила на клештата, а ако е голема не може да влезе во вилиците на клештата.
1.3 Ласерски
Ласерската клешта за оголување е компјутерски контролирана машина која користи ласер за горење на изолацијата. Ласерските машини за бланкирање се користат за многу мали пресеци на жиците бидејќи не го оштетуваат спроводникот.
2 Галерија
Арапица

Арапица (|Αράπιτσα) — река во Егејска Македонија која тече низ градот Негуш.
Реката извира од планината Каракамен (Вермио) под името Селска Река (Селиотико Рема) бидејќи таму минува низ Горно Шел и Средно Шел (Горно и Средно Село). По горното течение на реката е сместен паркот „Свети Никола“ (Агиос Николаос). Арапица тече во североисточен правец и, откако ќе излезе од планински предлеи, минува низ градот Негуш и тече низ областа Сланица. Таму поминува крај селата Голишани, Берска Вештица, Воденска Вештица и се влева в реката Мегленица (Могленицас) над Ново Село (Архангелос).
Лаџа (река во Кукушко)

Лаџа (|Ξηροπόταμος, ''Крисопотамос'') — река во Кукушко, Егејска Македонија, притока на Галик.
Реката е долга 36 км и извира од источните падини на планината Круша, на надморска височина од 900 м, северозападно од месноста Стара Равна. Продолжува минувајќи источно од селата Севендекли и Арбур, па до Инанли. Оттаму се упатува јужно до с. Ени Маало и минува северно од Шереметли. На крајот, тече меѓу селата Караџа Кадар и Кучокостејка, па се влева во реката Галик.
1 Име
На турски реката се нарекувала ''Куру Дере'' (''Kuru Dere'', „сув поток“). Ова име подоцна е преведено на грчки како ''Ксиропотамос''. Ова се должи на тоа што водотекот е сезонски и зависи од врнежите на планината Круша.
2 Поврзано
* Галик
* Кукуш (општина)
Terminologia Anatomica

''Terminologia Anatomica'' (''TA'') е меѓународен стандард за терминологијата на анатомијата на човекот. Била развиена од страна на Федеративниот Комитет за Анатомска Терминологија (FCAT) и Меѓународната Федерација на Здруженијата на Анатоми (IFAA) и била објавена во 1998. Го заменила претходниот стандард, ''Nomina Anatomica''.''Terminologia Anatomica'' содржи терминологија за околу 7500 големи (макроскопски) човечки анатомски структури. Во април 2011, Terminologia Anatomica била .
Стргач

Стргач (|Стъргач, |Κουλάτα) — планина на границата меѓу Пиринска и Егејска Македонија, денес во Бугарија и Грција. Претставува најниската планина во Рилско-родопскиот Масив.
1 Географски особености
1.1 Местоположба, граници, големина
Планината се протега на југ од Пирин, од кој е одделена со долината на Матница (десна притока на Места). На запад се поврзува со планината Славјанка (Алиботуш) преку седлото Падарчовица или Панаирска Ливада (720 м), а на исток преку седлото Митницата — со Бесленски Рид. На југозапад долината на реката Ватитопу ја двои од планината Црна Гора, а на југоисток долината на реката Милоревма — од планината Драмски Боздаг. На југ, падините Стргач се спуштаат стрмно кон Лиско-зрновската Котлина. Планината е долга околу 15, а широка 10 км. Поголемиот дел од неа се наоѓа на грчка територија. На бугарска страна, зафаќа , односно околу 40% од вкупната површина.
1.2 Релјеф, геолошка градба
Со заоблените контури и слабо разгрането било, Стргач е смалена копија на соседната планина Славјанка. Највисока точка е истоимениот врв Стргач (1270 м) и се наоѓа на грчка страна (познат и како Кулата или Странгац), на 1 км јужно од границата. На бугарска територија, највисок е Асанов Врв (1217,7 м).
Стргач претставува хорст составен од метаморфни карпи од мермер, гнајс, лискунести шкрилци. По помали повшини се среќаваат и гранитот и кварцот.
1.3 Клима, почва, флора и фауна
Поради близината на Егејското Море, климата е преодна средоземна. Најмногу врнежи, претежно од дожд, има во есен и зима. Снежната покривка речиси не се задржува. Почвата е претежно од црвеникавиот шумски вид, а во највисоките делови се среќава и кафеава шумска и ренѕинска почва.
Климатските и почвени услови на планината условиле создавање на специфична субсредоземна флора и фауна. Преовладува пониска растителност како црниот јасен, јоргованот, смрека, леската, белиот габер. На повисоките делови по границата со Грција има букова шума. Од животните се среќаваат дивата мачка, дивања свиња и дивиот зајак.
2 Населени места
Самата планина не е населена, но на подножјата на бугарска и грчка страна има 1 град и 5 села.
* Во Пиринска Македонија — 2 села: Либјахово (Илинден
) и Нова Ловча;
* Во Егејска Македонија — 1 град Зрново (Като Неврокопи) и 3 села: Волково (Хрисокефалос), Везме (Ексохи) и Куманич (Дасото).
3 Поврзано
* Рилско-родопски Масив
Енбон

Енбон (|Hennebont, |Henbont) – општина во департманот Морбијан во областа Бретања на северозапад на Франција. Општината е 440 км западно од Париз, 125 км западно од Рен и 45 км западно од Ван.
1 Географија
Енбон се наоѓа на околу 16 километри од устието на реката Блаве која го дели на два дела. На левиот брег се ''Вил клоз'', средновековен утврден град, и ''Вил нев'' дел од XVII век. На десниот брег е ''Вјеј вил''.
2 Историја
Енбон е прочуен по својот отпор, под водство на Јованка Фландриска, вдовицата на Жан де Монфор, на војските на Филип де Валоа и Шарл де Блоа кога бил опсаден во 1342 година за време на Војната за бретонското наследство. Еден век пред Јованка Орлеанка, Јованка ставила оклоп и го водела отпорот против опсадата. Таа лично водела напад на непријателскиот камп, го запалила и го добила прекарот „Жан ла Флам“ (Јованка Пламената).
Во август 1944 година, за време на сојузничката инвазија на Бретања, голем дел од стариот утврден град, бил многу оштетен за време на бомбардирањата на германските позиции кои биле во центарот на градот.
3 Демографија
Во 2013 година општината броела 15.765 жители.
4 Бретонски јазик
Во 2008 година, 5,45% од децата во Енбон посетувале двојазично основно училиште.
Љубанска Река

Љубанска Река — река во северниот дел на Македонија, која извира на планината Скопска Црна Гора и тече низ селото Љубанци, под кое како изворишна челенка или речен ракав го составува извориштето на главниот тек на реката Серава. Изворишето на реката е сочинето од неколку мали карпести водопади - слапови кои се наоѓаат високо на гребенот на Скопска Црна Гора над селото Љубанци. Изворишните води на Љубанска Река се образуваат од браздите Вуча Рупа и Црнокаменичка. Главното течение на Љубанската Река настанува од 2 рекички: Коренска Река и Песчинска Река кои се соединуваат ¾ час над селото. Првата извира од Волјча Рупа, а втората од Цагаревец. Љубанскиот поток на ¼ час под селото Љубанци во себе ја прима Јазирската Река која во летно време речиси пресушува, уште ¼ час подолу ја прима Бродечката Река која е еднаква и слична на неа во секој однос, а 10 минути над с.Радишани таа се соединува со Побошка Река и тече надолу под името Радишка Река, односно Серава. Долината на Љубанската Река како и падините на ридовите се покриени со градини од овошни дрвја најмногу црешови и оревови, а по падините има и красти. Во горното течение над селото Љубанци водите на реката, преку голем број на мали бразди се користат за наводнување на многубројните бавчи посадени со градинарски производи како пипер, патлиџан, кромид, краставица, лук, бостан, како и за напојување на добиток, пред сè кози, коњи и крави. Порано по горното течение имало доста воденици и само по Љубанската Река се сметало дека има околу 50 воденици. Средното течение минува низ самото село Љубанци делејќи го на два дела, а на самиот крај под селото во долното течение на реката има рибник со ресторан.
1 Галерија
Историски архив (Прилеп)

Архивот во Прилеп е основан во 1955 година. Подрачното одделение работи во стара адаптирана зграда со доградено депо, кое заради недостаток на средства не е довршено, а се наоѓа на ул. „Александар Македонски“ бр. 134, во Прилеп Одделението има надлежност на општините Прилеп, Долнени, Кривогаштани, Крушево, Македонски Брод и Пласница.
1 Работата на одделението
Одделението Прилеп располага со 540 фонда и 7 збирки. Работи со 188 иматели на архивски материјал. Поголемиот дел од архивската граѓа се однесува на периодот по 1944 година. Почетните облици на организирано собирање и заштита на архивскиот материјал се јавува веднаш по ослободувањето. При собирачката дејност до формирањето на подрачното одделение Прилеп ја обавува Народниот музеј во Прилеп во чии рамки постоело архивското одделение.
2 Поважни фондови
Позначајни фондови во ова одделение се:
* „Градска општинска управа - Крушево“ (1941-1944 година);
* правосудните фондови (1914 - 1944) и 1945 до денес;
* „Училишни настојателства“ 1913-1941;
* фондовите на гимназиите, средните и основните учлишта за периодот 1914-1980 година;
* „Институт за тутун“ (1924 - );
* фондовите на верските установи на Православната црква од црковните општини и црквите (1872-1945) и
* фондовите на хуманитарните друштва (1919-1930).
Олга Петрушева

Олга Петрушева со псевдоним Бабата е партизанка, деец на Народоослободителната војска на Македонија.
1 Животопис
Родена е на 28 март 1902 година во Дојран. Во текот на 1941 година станала член на КПЈ, а потоа делува како курир на Покраинскиот комитет на КПЈ за Македонија. Во текот на јануари 1942 година е назначена да создаде комисија за работа со жените, како и воен комитет за диверзантски акции. Како резултат на ова, таа е затворена од бугарската полиција и интернирана во Бугарија. Делегат е на Првото заседание на АСНОМ, како и на АВНОЈ. Олга била член на Иницијативниот комитет на Народноослободителниот фронт за Македонија, член на Иницијативниот комитет на АФЖ и на претседателството на Антифашистичкиот фронт на жените за Македонија.
Депсид

Депсид претставува полифенолно соединение составено од две или повеќе моноциклични ароматични единици поврзани со естерска врска. Депсидите најчесто се наоѓаат во лишаите, но исто така се изолирани од вишите растенија, вклучувајќи видови од Ericaceae, Lamiaceae, Papaveraceae и Myrtaceae. Депсидите имаат антибиотска, анти-ХИВ, антиоксидансна, и анти-пролиферативна активност. Како инхибитори на синтезата на простагландини и биосинтезата на леукотриен B<sub>4</sub>, депсидите се потентни нестероидни антиинфламаторни средства.
Депсидаза претставува вид на ензим која ги кине депсидните врски. Еден таков ензим е таназата.
Гирофоринската киселина, која ја има во лишајот ''Cryptothecia rubrocincta'', претставува депсид.
Харц (округ Гетинген)

Харц (округ Гетинген) (|Harz (Landkreis Göttingen)) — слободна област во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Претставува втора најголема слободна област во Германија со површина од 267,35 км<sup>2</sup> и е целосно ненаселена.
Иако таму нема пријавени жители, од административни причини ѝ е доделен управниот број 03 1 56 501 (''Amtlicher Gemeindeschlüssel''). Областа зафаќа големи делови од округот Гетинген и се наоѓа североисточно кон округот Гослар.
2 Управување
Управувањето на слободните области во окрузите Гетинген и Гослар, од кои 98% се покраински шуми, припаѓа на шумскиот округ Клаустал, кој исто така ги води матичните книги и е одговорен за безбедноста и редот во областа. Оваа особеност потекнува од рударската историја на Харц.
Уранија Алиломова

Уранија Алиломова (мом. Раковска, Пателе, Леринско) — уредник на двојазичното месечно списание „Нова Македонка“, орган на Антифашистичкиот фронт на жените Македонки во Грција, на македонски и грчки јазик.
Во текот на НОБ (1941-1945) е организирана во младинската организација ЕПОН. Од 1945 година, таа се вклучила во редовите на НОФ-АФЖ. На списанието станала уредник од март 1948 година, а од април истата година била избрана за член на Главниот одбор на АФЖ.
Ставрос Кочопулос

Ставрос Кочопулос — македонски правник од Егејска Македонија.
Активно се вклучува во НОБ и е еден од основачите и раководителите на Словеномакедонскиот ослободителен фронт (СОФ) во Леринско. За време на Граѓанската војна во Грција заземал разни политички и воени функции: претседател на Окружниот одбор на народната власт во Леринско, секретар на партиската група на НОФ, член на Главното раководство на НОФ, владин претставник и други. Кочопулос отсекогаш бил во служба на КПГ и доследно ја спроведувал нејзината политика по македонското национално прашање. По Граѓанската војна бил член на раководството на организацијата „Илинден“.
Алекси Гужар

Алекси Гужар (|Alexis Gougeard; р. во ) — француски професионален велодромски и друмски велосипедист, насочен кон хронометрите. Станал професионалец во 2014 година како член на UCI World Tour екипата , каде уште е член.
Бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015, каде ја освоил својата прва етапна победа на некоја голема трка на деветнаесеттата етапа, правејќи го победничкиот напад од групата на бегството.
1 Достигнувања
;2011
: 1. Национално јуниорско хронометарско првенство
: 1. Краен пласман Гран при Риблиланд
::1. Етапа 1
: 2. Европско јуниорско хронометарско првенство
: 2. Париз-Рубе (јуниори)
;2012
: 2. Национално друмско првенство под 23 години
: 3. Краен пласман Крајц Брајц
;2013
: 1. Пролог (ITT) Тур де л’Авенир
: 2. Краен пласман Куп де Насионс Вил Сагене
::1. Етапа 1
: 3. Национално хронометарско првенство под 23 години
;2014
: 1. Класик Лоар Атлантик
: 1. Букл де л’Олн
;2015
: Вуелта а Еспања
::1. Етапа 19
:: Награда за борбеност на етапа 19
: 1. Краен пласман Тур де л’Еурометропол
::1. Пласман за млад возач
::1. Пролог
: 1. Класик Лоар Атлантик
: 1. Етапа 3 Четири дена Динкерк
: 4. Краен пласман Етоал де Бесеже
::1. Пласман за млад возач
: 5. Краен пласман Три дена Западна Фландрија
;2016
: 5. Омлоп Хет Ниусблад
: Награда за борбеност на етапа 1 Тур Даун Андер
;2017
: 1. Полинорманд
: 1. Планински пласман Тур де Валони
: 5. Национално хронометарско првенство
;2018
: 4. Краен пласман Четири дена Динкерк
;2019
: 1. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
::1. Етапа 3
: 1. Букл де л’Олн
: 6. Краен пласман Тур Поату-Шарант ен Нувел-Аквитан
: Награда за борбеност на етапа 16 на Тур де Франс
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
Џиро, —, —, —, —, —
Тур, —, 147, —, —, 115
Вуелта, 112, —, 99, СО, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Лазо Поплазаров

Лазо Поплазаров — член на Комунистичката партија на Грција (КПГ) од пред Втората светска војна.
Од 1941 година до почетокот на 1943 година бил апсен и затворан од италијанските окупаторски власти. Во летото 1943 година е назначен за командир на една вооружена единица на грчката народноослободителна армија (ЕЛАС), составена претежно од Македонци во Костурско. Член е на Окружното раководство на СНОФ за Костурско од 1943-1944 година. Бил уредник на весникот „Славјано-Македонски Глас“ (1943-1944).
Во 1945 година е инструктор на НОФ (Народноослободителен фронт) во Костурско, Леринско, Гуменџиско и други реони. Во 1947 година станува секретар на Главното раководство на НОФ на Македонците од Егејска Македонија.
Пандо Војнов

Пандо Војнов или Пандо Вајна — претседател на организацијата на „Илинден“ и воден командир во грчката народноослободителна армија (ЕЛАС) за време на НОБ.
Војнов е роден во Леринското, патријаршиско село Сребрено во семејството на гркоманскиот андартски капетан Григор Војнов на 2 мај 1924 година.
Завршил офицерска школа при генералниот штаб на ЕЛАС. За време на Граѓанската војна бил командир на чета, одред, баталјон, бригада и дивизија. По капитулацијата на Демократската армија на Грција (ДАГ) станал претседател на организацијата „Илинден“, создадена од Комунистичката партија на Грција (КПГ) во источноевропските земји и член на централниот комитет на КПГ. Имал чин на потполковник (1948 година), како ѝ чин на полковник (1949 година) на ДАГ. Бил член на Главниот одбор на НОФ (јануари, 1948 година) по Резолуцијата на Информбирото и на ЦК КПГ и претседател на организацијата на Македонците од Егејскиот дел на Македонија - „Илинден“. Тој е еден од приврзаниците на политиката на КПГ во однос на македонското национално прашање.
Дипломирал на Воената академија Фрунзе во СССР. Во Бугарија се преселил околу 1958 година и служел во БНА. Предавач на Воената академија Георги Раковски во Софија, генерал-мајор од БНА, доктор на воените науки, вонреден професор. Добитник е на Орденот на Народна Република Бугарија I степен. Од 1978 до 1983 година бил раководител на Катедрата за општа тактика, а подоцна декан на Факултетот за општи трупи, а потоа и заменик началник на Академијата во Софија. Генерал-мајор Пандо Војнов починал во Софија на 12 јуни 2008 година.
ЕУПОЛ „ПРОКСИМА“

ЕУПОЛ „ПРОКСИМА“ — прва полициска мисија на ЕУ во Македонија, која ја заменила првата воена мисија на ЕУ во Македонија - „Конкордија“ и траела до 2003 до 2005 година. Воспоставена била врз основа на заедничката акција на Советот на ЕУ (29.IX.2003) и Договорот меѓу Македонија и ЕУ за статусот и активностите на полициската мисија на ЕУ во РМ (ЕУПОЛ „ПРОКСИМА“, 11.XII.2003), со функции од советодавен карактер во сферата на градењето доверба, владеењето на правото, справувањето со организираниот криминал, реформата на МВР и трансформацијата кон полициско обезбедување на границите, што ги вршела до 14.XII.2005, кога започнал мандатот на новата полициска мисија „ЕУПАТ“. Мисијата уследила по потпишувањето на Спогодбата за асоцијација и стабилизација помеѓу Македонија и Европската Унија на 7.IV.2001 и завршувањето на Воениот судир во 2001, со цел истовремено да делува во насока на неопходните реформи на полицијата предвидени кон пристапувањето на Македонија кон членство ЕУ, како и во зајакнување на капацитетите на полицијата по воениот судир и новоусвоените промени на политичкиот и општествен систем. Мисијата била од цивилен карактер и според првичниот план, "Проксима" ја сочинувале меѓу 180 и 200 полициски офицери, при што мисијата "Проксима" требало претставува вооружен заштитен елемент чија улога ќе биде да помогне во создавањето и развојот на ефикасна мултиетничка и демократски одговорна полициска служба според европски и меѓународни стандарди. Според резултатите на анкетата спроведена од службите на Собранието на Македонија, повеќе од половината од граѓаните не биле уверени дека "Проксима" придонесува за подобро функционирање на полицијата, додека Министерството за внатрешни работи, во свој извештај соработката со претставниците на мисијата ЕУПОЛ "ПРОКСИМА" во областа на јавната безбедност ја оценила како мошне успешна и неопходна.
Уранија Јурукова

Уранија Јурукова (родена Пировска; Изглибе, Костурско, 1926 — Скопје, септември 2012) — борец на Демократската армија на Грција (ДАГ).
Во текот на НОБ (1941-1945) — реонски активист на младинската организација ЕПОН за реонот Пополе - Костурско, потоа во Леринско-костурскиот баталјон и Првата егејска ударна бригада. Од август 1945 година се вклучува во редовите на НОФ, АФЖ и работи како реонски и окружен активист и член на Секретаријатот на Главниот одбор на АФЖ. Во редовите на ДАГ стапува во април 1948 година и е произведена во чин капетан. Била член на Организацискиот комитет и на раководството на Комунистичката организација на Егејска Македонија (КОЕМ).
Романот на Петре М. Андреевски „Небеска Тимјановна“ ѝ е посветен на Уранија Јурукова. „Небеска“ е превод на грчкото име „Уранија“, а Тимјановна го носи името на дедото на Уранија, Тимјан (Евтимиос), кој починал во 1943 година. Внуката на Уранија Јурукова, Уранија Пировска, е директор на македонскиот Хелсиншки комитет за човекови права.
Џеј Мекарти

Џеј Мекарти (|Jay McCarthy; р. ) — австралиски професионален друмски велосипедист, кој последно возел за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
Завршил на 91. место на Џиро д’Италија 2014. Во 2015 година, Мекарти покажал одредени вештини стигнувајќи до третото место во генералниот пласман на Трката околу Турција, благодарение на добрите резултати во планините. Бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015 и Џиро д’Италија 2016.
Во октомври 2016 година бил објавен како член на екипата за 2017 со цел на кратките етапни трки и еднодневните класици. Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
2 Достигнувања
;2009
: 7. Светско јуниорско друмско првенство
;2010
: Национални јуниорски друмски првенства
::1. Друмска трка
::2. Хронометар
: Светски јуниорски друмски првенства
::2. Друмска трка
::5. Хронометар
;2011
: 3. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 4. Краен пласман Трка околу Тирингија под 23 години
::1. Етапа 1
::1. Етапа 2 (ТТТ)
;2012
: 1. Краен пласман Трка околу Велингтон
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 2
: 1. Трофео Банка Пополаре ди Виченца
: 1. Етапа 6 Тур де Бретања
: 1. Пролог Тур де л’Авенир
: 2. ГП Каподарко
: 4. Краен пласман Тоскана-Тера ди Сиклисмо
::1. Бодовен пласман
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 4
: 4. Трофео Алсиде Дегаспери
: 4. Трофео Интернационале Бастијанели
: 5. Гран Премио ди Поџана
;2015
: 3. Краен пласман Трка околу Турција
;2016
: 1. Етапа 5 (ТТТ) Трка околу Хрватска
: 4. Краен пласман Тур Даун Андер
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 2
: 5. Национално друмско првенство
;2017
: 3. Краен пласман Тур Даун Андер
: 9. Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“
;2018
: 1. Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“
: 1. Етапа 3 Трка околу Баскија
: 2. Национално друмско првенство
: 8. Гран При Пино Черами
;2019
: 8. Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“
;2020
: 5. Национално друмско првенство
: 6. Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020
Џиро, 91, —, 88, —, —, 62, —
Тур, —, —, —, 94, —, —, —
Вуелта, —, 66, —, —, 91, —, СО
СО = се откажал; — = не учествувал
Марко Кумп

Марко Кумп (|Marko Kump; р. ) — словенечки професионален велодромски и друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
1 Кариера
Во 2011 година потпишал едногодишен договор со за сезоната 2012. Кумп го напуштил на крајот на 2012 година и се приклучил на за сезоната 2013. Се вратил во Адрија Мобил за сезоната 2015. Во 2016 година повторно се вратил во елитната дивизија и потпишал за .
2 Достигнувања
;2007
: 1. Трофеј Пореч
;2008
: 3. Трофеј Пореч
;2009
: 1. Етапа 4 Трка околу Словенија
: 1. Етапа 3 Тур де л’Авенир
: 2. Прага-Карлови Вари-Прага
: 2. Средоземни игри - друмска трка
: 4. Трофео Зсшди
: 4. Краен пласман Куп де Насионс Вил Сагене
::1. Етапа 1
: 5. Гран Премио дела Коста Етруски
: 6. ГП Крањ
: 6. ЗЛМ Тур
: 9. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
::1. Етапа 1
;2010
: 1. Трофео Зсшди
: 1. Трка околу Фландрија за младинци
: 1. Етапа 4 Сетимана Интернационале Копи е Бартали
: 3. Загреб-Љубљана
: 9. Џиро дел Фриули
;2012
: 1. Бања Лука-Белград I
: 1. ГП Јужна Корушка
: 1. ГП Будумпешта
: 1. Љубљана-Загреб
: 3. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
::1. Етапа 1
: 1. Етапа 1 Шлакјем Гродув Пјастовскич
: 4. Трофео Зсшди
;2013
: 9. Национално друмско првенство
: 9. Краен пласман Светски пристаништен класик
;2015
: 1. Трофеј Умаг
: 1. Трофеј Пореч
: 1. Етапа 3 Истарски пролетен трофеј
: 1. ГП Адрија Мобил
: 1. Хрватска-Словенија
: 1. Бања Лука-Белград I
: 1. Етапа 2 Трка околу Хрватска
: Трка околу Азербејџан
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 1
: 1. Краен пласман Трка Малополска
::1. Етапа 1
::1. Етапа 2
: 1. Етапа 4 Трка околу Словенија
: Трка околу Езерото Ќингаи
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 1
::1. Етапа 2
::1. Етапа 6
::1. Етапа 9
::1. Етапа 12
: 1. Велотон Стокхолм
: 4. ГП Лагуна
: 4. ГП Изола
: 7. Гран Премио Индустрија е Комерчо ди Прато
: 8. Национално друмско првенство
;2016
: Трка околу Езерото Ќингаи
::1. Етапа 9
::1. Етапа 10
;2017
: 2. Бриселски велосипедски класик
: 8. Јуроајс Класик
Которлак

Которлак (месно име: Которл’к или Которлок) или Которци — област во Македонија карактеристична по својата историја, етнологија, традиции и култура. Се наоѓа во северниот дел на Македонија, односно по течението на реката Пчиња, во пределот помеѓу Куманово и Овче Поле. Долниот тек на Пчиња по излезот на реката од Бадерската Клисура е крајната јужна точка на областа.
Партизанката Вера Теодосиева Трајковска (1925 — 1944) го носела прекарот „Которка“ по оваа област.
Долно Турманли

Долно Турманли — село во Егејска Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото Долно Турманли е сместено југозападно од С’ботско, во негова непосредна близина, на надморска височина од 155 метри. Административно влегува во општината Цакон Маала..
2 Историја
Во минатото Долно и Горно Турманли претставувале една населба поделена на две маала, позната како Турманли или Торманли Махала. Претставува релативно ново село, основано од Турци Јуруци населни како сточари.
3 Стопанство
Населението произведува овошје, десертно грозје, индустриски пиперки, грав и жито.
4 Население
К’нчов го споменува со 225 жители, а Милоевиќ го регистрира со 35 турски куќи. Во 1913 година двете маала се водат со 338, а во 1920 година со 282 жители. По иселувањето на жителите на селото во Турција (во 1924 година) тука биле сместени бегалски семејства од Понд, чиј број на жители во 1928 година изнесувал 110, а во 1940 година 159, во 1951 година 110, во 1961 година 151, во 1971 година 139, во 1981 година 114, а во 1991 година 115 жители.
Пожарски Бањи

Пожарски Бањи — село во Егејска Македонија.
1 Географија и местоположба
Селото Пожарски Бањи се наоѓа помеѓу планинските масиви Кожуф и Кајмакчалан, сместено на 212 метри надморска височина.
2 Историја
Под селото Долно Пожар, меѓу планините Кожув и Кајмакчалан, на надморска височина од 420 метри уште од стари години постојат минерални топли бањи, чија експлоатација започнала по 1935 година и наскоро станале познати по својата лековитост, но и како пријатно летувалиште на поимотните семејства од Солун и од други градови, за која цел биле подигнати и специјални хотели..
Бањите, посебно објектите, за време на Втората светска војна и Граѓанската војна ги користеле партизаните и воопшто силите на отпорот, посебно за лекување на ранетите, но и за рекреација и мал одмор на изморените борци. Бањите почнаа повторно да функционираат по нормализирањето на ситуацијата, па дури се водат како посебна населба која влегува во составот на општината Долно Пожар.
3 Население
Во пописот од 1961 година, Пожарските Бањи се водат со 13 жители, во пописот од 1971 година нивниот број е пресметан во составот на жителите од селото Долно Пожар, додека во 1981 година е евидентиран само еден, а во 1991 година 2 житела.
Сариѓол (област)

Сариѓол (|Σαρῆ Γκιόλ) или Кајларско Поле — голема котлина во западна Егејска Македонија, денес во Грција. Оградена е на исток од планината Каракамен со краците Негушка Планина (Дурла) на североисток и Докса на југоисток. На југозапад се издига планината Сињак, а од северозапад е Нередска Планина (Вич). На југ Сариѓол преминува во Кожанското Поле, а на север се четирите езера — Рудничкото, Зазерци, Островското и Петерското, како и планините Мала Река и Мала Ниџе. Најважно населено место во котлината е градот Кајлари (Птолемаида).
1 Поврзано
* Кајларско
* Кожанско Поле
КУД „Јахи Хасани“

КУД „Јахи Хасани“ — културно-уметничко друштво создадено во 1974 година во селото Чегране, со цел да се негува и сочува културниот идентитет на Албанците кои живеат во Македонија, да се зачуваат традиционалните игри и песни и пренесе албанcкaта култура на младото население во државата и пошироко.
1 Галерија
Мрвачки дијалект

Мрвачки или ''марвачки'' — говор на македонскиот јазик кој припаѓа на драмскиот дијалект. Го говори македонската етнографска група Мрваци во крајот Мрвачко кој денес се протега во делови од Пиринска и Егејска Македонија во Бугарија и Грција.
1 Фонетика
Најважни диференцијални црти на мрвачкиот гоор од областа на фонетиката се:
* преодот на носовката ѫ во а во акцентирана положба (''г'аба, дап, зап, бер'ат, плет'ат'' итн.), а во неакцентирана положба во а (''кап'ина, пад'ар, маж'ето'' итн.)
* замената на јус ѧ со е, кое што преовладува и со ' ''а'' (''з'ат, кл'атва'' и др.)
* мошне ретките и малубројни остатоци од назализмот (''гл'амба, изм'ундри, т'енгал'' и др.)
* преодот на ъ во ''а'' во акцентирана положба (''сан, в'ашка, так'аф'')
* генералзирањето на мекоста кај сите согласки
* остуство на слеаните согласки ''џ'' и ''ѕ''* чувањето на ''х'' во сите положби
2 Морфологија
Од областа на морфологијата и на синтакста поважни диференцијални црти на мрвачкиот говор се:
*множинската наставка ''-е'' кај именките од машки род (''м'аже, риб'аре, коп'аче'' и др.)
*множинска наставка ''-ета'' кај именките од среден род (''в'ажета, к'учета, м'улета'' и др.)
*членот ''-а'' во акцентирана положба (''град'а, син'а, нус'а и др.)
*заменските форми ''н'ехи ја'', ''н'ехи' хи'' во акузатив и дативеднина за женски род и ''хми'' односно ''хим // хни'' за сите три рода во множина
Квараејски јазик

Квараејски јазик — австронезиски јазик, порано познат и како фиуски јазик. Јазикот се зборува на островот Малаита, Соломони. Според податоците од 1999 година, јазикот го зборувале 32,400 луѓе, што го прави најголем староседелски природен автохтонен јазик во државата.
Општини во Грција

Општини во Грција (|δήμοι ''дими''; едн. |δήμος, ''димос'') — најмали административни единици во државата. Со реформите по законот „Каликратис“, на сила од 2011 г., во земјата има 325 општини. Најкрупна единица во Грција се областите (13 на број), кои пак се делат на вкупно 74 окрузи (или обласни единици). Секој округ е составен од општини. Пред реформите од 2011 г. бројот на општините бил значително поголем. Денешните општини се поделени на општински заедници/единици (δημοτικές κοινότητες, ''димотикес кинотитес'') или на месни заедници/единици (τοπικές κοινότητες, ''топикес кинотитес'').
1 Уставни подредби за општините и заедниците
Член 102 од Уставот на Грција ги одредува надлежностите на општините и заедниците и нивната поврзаност со државната власт:
* Општините и заедниците самостојно управуваат со месните работи.
* Раководството на општините и заедниците (градоначалникот, советниците и другите членови) се избира на општи и тајни избори.
* Општините можат доброволно или по законска наредба да делуваат здружено со цел давање извесни услуги, а со здруженото работење управува самото раководство на општините.
* Централната власт врши надзор на работата на месните установи, но не се меша во месните иницијативи и работењето.
* Државата е должна да ги обезбеди средствата за остварување на зацртаното во мандатот на раководството на општините и заедниците.
2 Поврзано
* Список на општини во Грција
* Административна поделба на Грција
Ефтим Гашев

Ефтим Гашев ( во – починал во во ) — македонски писател и публицист, ревносен поборник против комунизмот и против пропагандата на велико-бугарскиот, велико-српскиот и југословенскиот шовинизам. Еден е од членовите на Македонско национално движење - „Бунт“. Борец за Македонија на македонскиот народ, за независна и обединета македонска национална држава.
1 Животопис
Гашев е роден во Скопје во 1925 година. Образованието го завршил во родниот град. Тој е еден е од членовите на Македонско национално движење - „Бунт“ организација основана во Скопје, на 30 мај 1938 година. Во 1945 година бил осуден на 12 години робија како македонист. Објавил затворски мемоари и три книги со афоризми. Напишал и неколку необјавени монодрами. Добитник е на неколку награди за афоризам. Објавувал и дневнополитички карикатури. Член е на Друштвото на писатели на Македонија. Тој е автор на книгите: „Сончогледи“, „Нашата кауза“, „Непокор“, „Аритмија“ и др. Во 2015 година својата лична архива ја подарил на Државниот архив на Македонија.
Радибушка Река

Радибушка Река или Ранковачка Река — река која извира од планината Герман. Реката претставува десна притока на Крива Река, во која се влева кај селото Ранковце.
По својот тек реката поминува и низ селото Радибуш, по кое и официјално го добила своето име, иако сретнува и под името Ранковачка Река, наречена по селото Ранковце, во кое се влева во Крива Река.
1 Тек
Реката извира во високите изворишни делови на планината Герман (на околу 1200 м н.в.), а потоа нагло се спушта кон подножјето на селото Радибуш на 600 метри.. Главното течение на реката настанува од составот на помалите Кривокаменска и Станчанска Река кај Радибуш по што таа го добива името Радибушка или Ранковечка Река. При големиот пад од изворишното подрачје до Радибуш, реката изградила брзаци, мали слапови и неколку водопади високи од 5 до 6 метри, сите со големи природни базени во подножјето. Поради својот кањонест и пошумен простор и ваквите природни базени, реката има голем туристички потенцијал, кој не е искористен.. Реката во својот тек поминува низ атарите на селата Радибуш и Ранковце, поради што ги носи имињата Радибушка или Ранковечка. Се влева во Крива Река од нејзината десна страна, веднаш под селото Ранковце.
2 Галерија
Црква „Св. Петка“ - Радибуш

Црква „Св. Петка“ - Радибуш — главна селска црква во селото Радибуш. Се наоѓа во центарот на селото, сместена во близина на подрачното основно училиште. Во непосредно близина, но одвоени од црковниот двор, се наоѓаат и селските гробишта.
Црквата се одликува со исклучително богата внатрешност на зачувани фрески и иконостас. Воедно, особеност е што камбанаријата на црквата служи и како влез во самиот црковен двор.
Занимлива забележителност за црквата е тоа, што пред самата нејзина влезна врата, на подот има издлабен приказ на сонце со сосема ист дизајн како современото државно знаме на Македонија.
1 Историја
Црквата е изградена во 1859 година, а била обновена повторно во 1885 година, како што е и запишано во ктиторскиот натпис, кој стои над влезот во црквата:
2 Галерија
;Надворешност
;Внатрешност
3 Поврзано
* Кривопаланечко архијерејско намесништво
* Радибуш
Хајредин Барбароса

Хајредин Барбароса (арапски: خير الدين بربروس, турски: ''Barbaros Hayreddin Paşa'') — османлиски адмирал на флотата во времето на управувањето на Сулејман I.
Хајредин застанал на чело на пиратската флота по смртта на својот брат, и под негова команда имал над 1,000 луѓе. Во 1518 година се прогласил за султан под името Барбароса II, признавајќи ја врховната власт на Османлиското Царство. Барбароса го имал овој прекар според светиот римски цар и предводник на третата крстоносна војна, Фридрих Барбароса.
Бад Грунд (општинска заедница)

Бад Грунд (Харц) (̣|Bad Grund (Harz)) — поранешна општинска заедница во округот Остероде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во Виндхаузен. Била распуштена на 1 март 2013 година.
Општинската заедница Бад Грунд (Харц) се состоела од следниве општини:
# Бад Грунд (Харц)
# Баденхаузен
# Ајсдорф
# Гителде
# Виндхаузен
Трихуријаза

Трихуријаза, позната и како инфекција од нематодни црви, е инфекција предизвикана од паразитски црв ''Trichuris trichiura'' (нематоден паразитски црв). Ако инфекцијата е предизвикана од неколку црви, тогаш нема никакви симптоми. Оние кои се инфицирани со многу црви, можно е да имаат стомачна болка, замор и дијареја. Понекогаш дијарејата содржи крв. Инфекциите кај децата може да предизвикаат слаб интелектуален и физички развој. Може да дојде до ниски граници на црвени крвни клетки поради загубата на крв.
1 Причинители
Болеста најчесто се шири кога луѓето јадат храна или пијат вода во која има јајца од овие црви. Ова може да настане кога загадениот зеленчук не е убаво исчистен или приготвен. Овие јајца често се во почвата на места каде луѓето вршат физиолошка потреба во природа и каде необработениот човечки измет се користи каковештачко ѓубриво. Овие јајца потекнуваат од изметот на инфицираните луѓе. Децата кои играат со ваквата почва и ги ставаат рацете во уста, лесно може да се инфицираат. Црвите живеат во дебелото црево и се долги четири сантиметри. Нематодниот, паразитски црв се дијагностицира со гледање на јајцата кога се испитува столицата под микроскоп. Јајцата имаат форма на цилиндар.
2 Превенција и лекување
Превенцијата се прави со правилно приготвување на храната и миење на рацете пред да започнете со готвење. Другите мерки вклучуваат подобрен пристап до канализација како што е употребата на функционални и чисти тоалети, како и пристап до чиста вода. На места од светот каде што инфекциите се појавуваат, многу често цели групи на луѓе се лечат наеднаш и регуларно. Третманот трае три дена, во кои се земаат лековите: албендазол, мебендазол или ивермектин. Луѓето често се заразуваат по третманот.
3 Епидемиологија
Инфекцијата од нематодни, паразитски црви инфицира од 600 милиони до 800 милиони луѓе низ светот. Најчеста е во тропските земји. Кај земјите во развој, оние кои се заразени со нематодни, паразитски црви многу често имаат инфекции од анкилостома и аскаријаза . Тие имаат огромен ефект врз економијата на многу земји. Се прават напори за откривање на вакцина против болеста. Трихуријазата се смета за запоставена тропска болест.
Ежени Бушар

Ежени Бушар, родена на 25 февруари 1994 година во Монтреал - канадска тенисерка, професионалка од 2009 година, која на почетокот на 2016 година е рангирана на 37 место на списокот на ЖТА.
На крајот на 2013 година, ЖТА (Женската тениска асоцијација, англ. WTA) и ја доделува наградата „Откритие на годината“.
Станува позната во широката јавност во 2014 година, година во која таа ја освојува својата прва титула во Нирнберг и успева да се пласира во полуфиналињата на Отвореното првенство на Австралија и Ролан Гарос, и финалето на Вимблдон.
Ежени за првпат се квалификува на Мастерс купот и ЖТА ја избира за „Играчка со најголем напредок“ во сезоната 2014.
Таа е првата Канаѓанка која се пласирала во финале на гренд слем турнир и на петто место во рангирањето на ЖТА.
1 Кариера
Ежени Бушар е ќерка на Мишел Бушар и Жили Леклер.
Ежени Бушар победува на турнирите во двојки за јуниори во Вимблдон на 3 јули 2011 и 8 јули 2012 како и во поединечна јуниорки на 7 јули 2012. Во октомври 2013 година, таа го објавува крајот на нејзината соработка со Французинката Натали Тозија која ја тренирала од 2011. Потоа, од 2011 до 2014 година, ја тренирал Ник Савијано, поранешен играч од АТП кој води тениска академија на Флорида.
Квебеќанката стигнува до своето прво ЖТА финале на 7 октомври 2013 година во Осака, Јапонија. Го губи мечот со Австралијанката Саманта Стозер во 3 сета со резултат 6-3, 5-7, 2-6.
На крајот на 2013 година, Ежени ја добива наградата „Откритие на годината“ од ЖТА.
Монтреалката ја почнува 2014 со полуфинале на Отвореното првенство на Австралија во Мелбурн каде е елиминирана од Кинезинката Ли На, која и го освојува турнирот.
На 24 мај 2014 година, Ежени Бушар го освојува својот прв турнир во кариерата победувајќи ја Чехинката Каролина Плишкова со резултат 6-2, 4-6, 6-3 на турнирот во Нирнберг, Германија. На Ролан Гарос стигнува до полуфиналето каде се соочува со Марија Шарапова, идната победничка на турнирот.
На Вимблдон, Ежени е финалистка каде се сретнува со Петра Квитова.
На крајот на 2014 година, Канаѓанката се пласира на 7 место на светската ранг листа со една титула ЖТА како и со финале на Гран Челем и прво учество на Мастерс турнирот. ЖТА ја избра за „Играчка со најголем напредок“.
Блаже Алексоски

Блаже Алексоски – Глумецот (, - , ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец, доајен на македонската глума.
1 Животопис
Алексоски е роден во 1933 година во Прилеп. Својата кариера ја започнал прво како ученик во драмската секција. Тој бил еден од основачите на театарот во кој се вработил 1953 година и го дал својот придонес сè до неговото пензионирање. Одиграл голем број улоги: Луков во Чашулевата „Црнила“ Омер во „Робот и агата“ од Чернодрински, Ристе во „Мангите пијат чај“ а останал запаметен по улогата во претставата „Татко“ од Стринберг. Во својата кариера остварил и завиден број режии на театарски претстави, пред сè на битови драми, меѓу кои на Бегалка, Печалбари, Антица…
За своите глумечки реализации Алексоски е добитник на голем број признанија на МТФ „Војдан Чернодрински“ како и на наградата за животно дело на овој фестивал.
За неговиот придонес за театарот добитник е на признание од Советот на општина Прилеп.
Покрај глумата Алексоски се занимавал со литература, драматургија, проза, историски хроники. Алексоски беше еден од ретките хроничари на Прилеп.
Како драматичар дебитираше со пиесата „Итроман Пејо“, а напиша уште десетина драмски текстови, меѓу кои и „Колобан“ по кој се играше и истоимената претстава во театарот. Ги напиша и делата „Аџи Христо Логотет“, „Тале Мелезот“, романот „Ах“, „Прилепските прекари“, а остави зад себе и необјавени творби.
Ќе остане запаметен дека драмската сцена ја исполнуваше со фини и непосредни тонови, со една специфична мекост и непосредност, со многу топлина и шарм, оставајќи впечаток пред сè со чистата и лична дикција, со природната и доживеана игра, со изостреното чувство на вајање на деталот.
Починал на 22 декември 2015 година во Прилеп.
2 Филмографија
Година, Филм, Улога
1975, Волшебното самарче ТВ-серија
1975, Парадоксот на Диоген ТВ-филм, Член на судскиот совет
1979, Курирот на Гоце ТВ-серија
1982, Едно лето ТВ-серија
1983, Премиера ТВ-филм
1984, Јуначко колено ТВ-серија, Чауш
1993, Бог да ги убие шпионите ТВ-филм, Пријател на кафеанџијата
2011, Македонски народни приказни ТВ-серија, Татко
Црква „Св. Јован Крстител“ - Отошница

Црква „Св. Јован Крстител“ - Отошница — главна селска црква во селото Отошница. Се наоѓа во центарот на селото, сместено во Мандар Маало, покрај која се наоѓаат и селските гробишта.
Црквата била завршена во 1938 година.
1 Галерија
;Надворешност
;Внатрешност
2 Поврзано
* Кривопаланечко архијерејско намесништво
* Отошница
Бад Закса

Бад Закса (|Bad Sachsa) — мал град во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа во јужниот дел на планинскиот масив Харц, околу 15 километри јужно од Браунлаге и 25 километри југоисточно од Остероде.
Бад Закса била една од неколкуте општини во Западна Германија, кои увезувале електрична енергија од поранешната Источна Германија. Ова било правено преку трафостаницата Нојхоф.
1 Географија
Низ градот тече реката Уфе; во близина на градот се наоѓа и вештачкото езеро Шмелц. Највисока точка во непосредна близина на градот е Равенсберг со 659 метри надморска височина на околу 5,5 километри северозападно од центарот на градот.
1.1 Градски единици
Градот Бад Закса е составен од четири единици.
Место, Жители
Бад Закса *, 6.311
Штајна, 773
Нојхоф, 690
Тетенборн **, 648
Град Бад Закса, 8.402
* со местото Никсај** со местото Тетенборн-Колони
2 Историја
Најстариот постоечки документ во кој е спомната Сакса потекнува од 1229 година. Населбата официјално добила градски права во 1525 година. Туризмот започнал околу 1860 година. Откако градот бил признат како здравствено одморалиште од страна на покраината во 1905 година, името било променето во „Бад Сакса“, каде што „бад“ означува ''бања''.
Бад Закса е градот каде бил испратен Бертолд Шенк Граф фон Штауфенберг, заедно со четворицата браќа и сестри, од нацистите во 1944 година, по неуспешнава Јулска завера. Нивниот татко бил погубен, а нивната бремена мајка била протерана во концентрациски логот со двете постари деца. Децата Штауфенберг живееле во Бад Закса во текот на 1944-45 година. Другите семејства на погубените офицери биле исто така затворени тука. Сите биле сместени без нивните родители и со сменети имиња.
3 Зимски спортови
Планината Равенсберг нуди сликовит поглед на целиот Харц и се користи за различни зимски спортови.
4 Знаменитости
* Градско собрание — изграден во југендстил, кој бил многу популарен на почетокот на век. Има неколку ориели, веранда и павилјон. Конференциската сала го претставува стилот на својот вообичаен начин. Градското собрание е опкружено од куќи во фахверк и мал парк.
* Црква „Св. Никола“ — протестантската црква била изградена на мал рид во центарот на градот со сликовит поглед на главната улица и плоштадот. Романската саат-кула на црквата била изградена во средината на век. Наосот бил додаден околу 1300 година. Олтарот потекнува од 1595 година и бил финансиран од Хансен Хартман, тогашен градоначалник на Бад Закса. Во 1691 година било додаден крило на црквата.* Ремерштајнски карпи — во близина на местото Штајна се наоѓаат Ремерштајнските карпи, кои биле создадени пред околу 250 милиони години. Во близина се наоѓаат остатоци на населба, кои се проценува дека се стари 10.000 години.* Замок Заксенбург — урнатините на замокот можат да се посетат во југозападниот дел на градот. Замокот бил изграден во век и срушен во 1074 година. Најимпресивен дел е кулата со пречник со повеќе од десет метри. Биле изведувани истражувања во периодот 1891-93 година. До замокот води пешачка патека од градот.
* Музеј Гренцланд — основан во Тетенборн во 1992 година и посветен на внатрегерманската граница, која се наоѓала во близина на Бад Закса.
4.1 Галерија
Општинска заедница

Општинска заедница (|Samtgemeinde) — административна единица во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се поистоветува со амт (Шлезвиг-Холштајн, Мекленбург-Западна Померанија и Бранденбург) и здружената општина или ''de'' (Рајнска област-Пфалц и Саксонија-Анхалт). Претставува сојуз на општини, кој извршува административни должности за нејзините членки. Општинската заедница треба да има барем 7.000 жители (според покраинскиот закон на Долна Саксонија). Задачите на општинските заедници може да бидат: просторно планирање, управување со отпадните води, социјална заштита и управување со гробиштата и противпожарните бригади. Исто така може да водат грижа за основните училишта, изградбата на локалните патишта, опрема и одржување на библиотеките, спортските места и основање на друга јавни установи и да води други должности за нејзините членки, на пример, туризмот. Голем дел (околу 80 %) од општините во Долна Саксонија членуваат во некоја општинска заедница
1 Органи
Општинските заедници имаат три органи:
* Градоначалник на општинската заедница (''de'') избиран непосредно на секои осум години
* Совет на општинската заедница (''de'') избиран на секои пет години
* Одбор на општинската заедница (''de'')
Одборот на општинската заедница се состои од градоначалникот на општинската заедница (претседател на одборот) и во зависност од големината на советот од четири до десет членови, а советот може да одлучи за зголемување на уште двајца. Овие места се распределуваат помеѓу партиите и групите во советот според метод на најголем остаток.
2 Историски
Општинските заедници постоеле и во Прусија, во периодот од 1850 до 1853 година.
3 Поврзано
* Општински заедници во Долна Саксонија