Џуџест лилјак

Common pipistrelle
Conservation status
Least Concern (IUCN 3.1)
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Chordata
Class:, Mammalia
Order:, Chiroptera
Family:, Vespertilionidae
Genus:, ''Pipistrellus''
Species:, ''P. pipistrellus''
Binomial name
''Pipistrellus pipistrellus''(Schreber, 1774)
Synonyms
Џуџест лилјак (''Pipistrellus pipistrellus'') е мал лилјак чиј многу голем опсег се протега низ поголемиот дел од Европа, Северна Африка, Јужна Азија и може да се прошири и во Кореја. Тој е еден од најчестите видови лилјаци на Британските Острови. Во Европа, најсеверните потврдени записи се од јужна Финска.
Во 1999 година, лилјакот бил поделена на два вида врз основа на ехолокациски повици со различна честота. Џуџест лилјак користи повик од 45 kHz, додека сопранистката пипистрела ехолокација на 55 kHz. Откако се разликуваа двата вида, откриени се и низа други разлики, по изглед, живеалиште и храна.
1 Таксономија и етимологија
Тој бил опишан како нов вид во 1774 година од германскиот натуралист Јохан Кристијан Даниел фон Шребер. Шребер првично го сместил во родот ''Vespertilio'', нарекувајќи го ''Vespertilio pipistrellus.'' Во 1839 година, Кејсерлинг и Бласиус го рекласифицирале видот, нарекувајќи го ''Vesperugo pipistrellus.'' Оваа класификација постоела до 1897 година, кога Милер го сместил видот во родот ''Pipistrellus'', каде што останува како ''Pipistrellus pipistrellus.'' Името на неговиот вид „pipistrellus“ е изведено од италијанскиот збор it , што значи „лилјак“.
Џуџест лилјак, ''Pipistrellus pygmaeus'', порано се сметал за синоним за лилјакот. Во 1999 година, таа била формално поделена од лилјакот врз основа на различни ехолокациски потписи и генетска дивергенција од 11%. И покрај тоа што се различни видови, лилјакот и сопранот пипистрела можат да се хибридираат, врз основа на генетска анализа спроведена во Полска.
2 Опис
Обичниот Џуџест лилјак е многу мал вид лилјак. Нејзината подлактица е 27,7-32,2 mm долго. Има кратка муцка. Тоа е 3,5-5,2 cm долго по главата и телото, со опашката додавајќи 2,3-3,6 cm . Телесната маса може да се движи од , со распон на крилјата од . Неговото кафено крзно е со променлив тон. Вообичаено е во шумите и обработливото земјиште, но го има и во градовите, каде што женките се сместени во мансардите и зградите кога одгледуваат млади.
3 Биологија и екологија
3.1 Размножување
Мажјаците ги привлекуваат женките создавајќи територии за додворување околу 200 метри во пречник; овие територии се одржуваат од средината на јули до крајот на октомври, со особено интензивна активност во септември. Териториите за додворување обично се во близина на популарните зимски живеалишта за овој вид. Мажјаците ќе патролираат на овие територии додека „пеат“ за да го привлечат вниманието на женските лилјаци додека патуваат во зимските живеалишта. Териториите за додворување кај мажите се густо преполни, што нуди женски избор сличен на системот за парење во лек . Додека копулацијата се случува наесен, оплодувањето се случува дури по хибернацијата поради складирањето на женската сперма. Женките се бремени во мај и јуни. Бремените жени формираат големи агрегации во живеалиштата, наречени породилни колонии . Колониите може да се состојат од десетици или стотици поединци. Породувањето обично се случува во јуни. Големината на леглото е обично едно младо, наречено кученце, иако кај некои популации редовно се произведуваат близнаци. Женките ги дојат своите младенчиња до јули; Кучињата обично се одвикнуваат до август. Женките достигнуваат сексуална зрелост на една година.
3.2 Пребарување храна и исхрана
Вообичаената пипестрела е специјалист за рабови, претпочитајќи да бара сточна храна по рабовите на шумите и покрај изолираните дрвореди. Инсективојад е, плен на муви, мушички, врвки и мајки. Комарците, мушичките и комарците се особено омилен плен.
3.3 Ехолокација
Честотите што ги користат овој вид лилјаци за ехолокација се помеѓу 45 и 76 kHz, имаат најмногу енергија на 47 kHz и имаат просечно времетраење од 5,6 ms.
4 Опсег и живеалиште
Има палеарктичка дистрибуција. Се јавува на Британските Острови, јужна Скандинавија, поголемиот дел од континентална Европа и делови од северозападна Африка . Го има и во Индија, Кина и Мјанмар во Азија.
5 Конзервација
Се нарекува најчест и најзастапен вид лилјаци во Континентална Европа и Обединетото Кралство . Сепак, особено, овие пресуди биле донесени пред да се подели на два вида во 1999 година. IUCN го смета лилјакот за незагрозен вид. Ги исполнува критериумите за оваа класификација бидејќи има голем географски опсег и се претпоставува голема популација. Од 2008 година, IUCN забележала дека нема докази за брз пад на населението. Сепак, тоа е вид на загриженост за зачувување во Обединетото Кралство, каде што владата создала Акционен план за видовите за да ја врати својата популација на нивоата пред 1979 година. Неговиот пад во ОК се припишува на губењето на живеалиштата за потрага по храна поради интензивирањето на земјоделството .