procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Медлин Даниел

Медлин Маргарет Даниел (моминско Картер) (19 мај 1832 - 21 април 1906) била шкотски едукатор и борец за правата на жените за високо образование.
1 Биографија
Даниел била родена на 19 мај 1832 година во Секроле, Индија во семејството на Хелен Греј и мајорот Хенри Картер, од бенгалската пешадија. Таа се школувала во Институцијата за образование на млади дами во Единбург пред да го заврши школувањето во Европа. Таа се омажила за коњаничкиот офицер Чарлс Астел Даниел на 13 ноември 1851 година и заедно добиле син. Нејзиниот сопруг починал во Лахор на 24 ноември 1855 година.
По смртта на нејзиниот сопруг, таа се вратила во Шкотска каде помогнала во основањето на Единбуршката женска едукативна асоцијација (ELEA), организација која обезбедувала постучилишно образование за жените. Во 1866 година, таа била домаќин на првиот состанок на извршниот комитет на Здружението во нејзиниот дом на Инверлит Тераса, станувајќи почесен секретар од 1866 до 1869 година. Во раните години на Здружението, нејзината претседателка, Мери Круделиус, често била во лоша здравствена состојба и Даниел презела голем дел од работата. Во првата година, Здружението одржувало предавања за жените за англиската литература од професорот Дејвид Масон од Универзитетот во Единбург, а подоцна одржале часови по физика и ментална филозофија. Даниел присуствувала на многу од часовите на Здружението.
Таа го напуштила Единбург за Сент Ендрус во 1870 година, за да се грижи за нејзината мајка. Таа имала улога во основањето на училиштето за девојчиња Сент Леонард, училиште кое обезбедувало висококвалитетно образование на девојчињата и младите жени пред нивното посетување на универзитетот. Таа била една од двајцата основачки секретарки на компанијата за девојчиња Сент Ендрус, која го основала училиштето.
По смртта на нејзината мајка, Даниел се преселила во Лондон каде што се вклучила во добротворна работа за сиромашните жени. За време на престојот во Лондон, го запознала филозофот, писателот и поет Констанс Наден, а во 1887 година патувал со неа низ Европа, Египет и Индија. По нивното враќање, Даниел живеела во куќата на Наден на плоштадот Глостер додека Наден не умрел во 1889 година. Даниел ги напишала мемоарите во постхумната книга на Наден ''Индукција и дедукција'' .
По смртта на Наден, Даниел се преселила во Саутпорт, каде што повторно била вклучена во организации кои ги поддржуваат правата на жените, вклучувајќи го правото на глас на жените, Здружението за локална самоуправа на жените, Здружението за проширување на Универзитетот Саутпорт и Либералното здружение на жените.
Даниел починала на 21 април 1906 година во нејзиниот дом на патот Ешбертон, Саутсеа по долго, тешка болест.
Какнасторнет

Кулата Какнес (|Какнесторнет) е телекомуникациска кула сместена во Ладугордсгердет во Стокхолм, Шведска. Кулата е главен центар на шведските телевизиски, радио и сателитски преноси. Завршена е во 1967 година, дизајнирана од архитектот Бенгт Линдрос, има висина од 155 метри, односно 170 метри вклучувајки ја и горната антена. Неколку години Какнесторнет била највисоката зграда во нордиските земји сè додека Несинеула да била отворена во Тампере, Финска во 1971 година. Таа била надмината во 2005 година од Турнинг Торсо во Малме. Кулата е во сопственост на националната шведска радиодифузна компанија Тераком. Името на кулата доаѓа од античкото име на областа, Какнес.
Кулата порано била отворена за јавноста, со информативен центар и продавница за подароци, како и ресторан, но сега е трајно затворена за јавноста од 2018 година со образложение дека безбедносните поправки би биле прескапи. Подоцна било откриено дека вистинската причина е заканата од странско разознавање. Според Шведската телевизија, шведската безбедносна полиција во извештај во 2017 година навела дека е зголемен бројот на странски разознавачки агенции и поради пријавата кулата ќе биде затворена.
1 Галерија
Ана-Клара Романус-Алфвен

Ана-Клара Романус-Алфвен (1874–1947) била пионерска шведска лекарка, учителка, суфражетка и активистка за правата на жените. Откако дипломирала како лекар во 1906 година, таа била првата жена што отворила ординација во Норшепинг, честопати бесплатно ги лекувала своите посиромашни пациенти. Во 1907 година, Романус-Алфвен се приклучила на локалниот огранок на Националното здружение за право на глас на жените (ЛКПР), претседавајќи со организацијата до 1919 година. Таа, исто така, го предводела женскиот совет во Норшепинг, обезбедувајќи поддршка за обесправените жени и деца.
1 Биографија
Родена на 24 ноември 1874 година во Ландскрона, Ана-Клара Романус била ќерка на оргуларот и наставник по музика Јохан Романус Петерсон (1833–1914) и неговата сопруга Јохана Марија родена Рајнхолдсдатер (1845–1935), учителка. Таа била второ од трите деца на семејството. Во гимназијата за девојки во Карлскруна, таа била инспирирана од романописецот и добитничка на Нобеловата награда Селма Лагерлеф. И покрај првичното противење на нејзините родители на нејзината желба да стане учителка, тие на крајот се согласиле. По матурата во Малме, таа тренирала да биде учителка во Калмар. Потоа, таа работела како учителка во Ескилстуна, каде што можела да работи на студирање медицина за да стане доктор.
Во 1898 година, таа започнала студии на Институтот Каролинска, дипломирајќи како лекар во 1906 година. Таа одлучила да се пресели во индустрискиот град Норшепинг каде што отвори ординација во работничката област во градот. Се покажало како голем успех, особено затоа што многу жени претпочитале да имаат женски лекар. Таа често ги лекувала самохраните мајки и нивните деца, бидејќи инаку не би можеле да добијат медицинска нега.
Романус-Алфвен исто така била голем поддржувач на правата на жените. Во 1907 година, таа се приклучила на огранокот Норшепинг на движењето за право на глас на жените, држејќи предавања за воспитување на девојчиња, грижа за деца и сексуална хигиена. Таа година се омажила за колегата лекар Јоханес Алфвен (1878–1944), брат на композиторот Хуго Алвен. Заедно имале две деца. Во 1910 година била избрана за претседател на здружението за право на глас, функција која ја задржала додека Швеѓанките не успеале да добијат право на глас во 1919 година.
Таа, исто така, претседавала со локалниот женски совет на Норшепинг неколку години, работела како училиштен лекар и предавала здравствена заштита во различни училишта и институции во околината. Во 1920-тите, таа неуспешно се обидела да биде избрана во парламентот на либералите.
Ана-Клара Романус-Алфвен починала на 9 ноември 1947 година во Есинг, Стокхолм.
Мис Ли

Линда Карлсон (попозната по нејзиното уметничко име Мис Ли; р. ) — шведска пејачка и текстописец. Од почетокот на нејзината кариера во раните 2000-ти, таа има издадено вкупно осум студиски албуми, а неколку нејзини песни се прикажани во шведски реклами, како и во бројни американски телевизиски серии.
1 Животот и кариерата
Линда Карлсон е родена на 21 јули 1982 година, во Борланге, Шведска. Во нејзината зрела возраст, таа се преселила во Стокхолм.
Користејќи го уметничкото име Мис Ли, таа го издала својот деби албум, ''Late Night Heartbroken Blues'', во 2006 година. Нејзиниот сингл „Don't Try to Fool Me“ е прикажан во оригиналната серија на Showtime ''Weeds'', како и во ''Grey's Anatomy'', и двете во 2007 година.
Нејзината песна „Bourgeois Shangri-La“ од нејзиниот четврти студиски албум, ''Dancing the Whole Way Home'' (2009), била користена од Apple во телевизиската реклама за iPod Nano 5G, а нејзината песна „Oh Boy“ била искористена во реклама за Volvo C70 од 2010 година. Нејзината песна „True Love Stalker“ била искористена во телевизиската промоција на епизодата на ''Desperate Housewives''. Песната „Засекогаш пијан“ била прикажана на почетната сцена на ''Grey's Anatomy''. Нејзината песна „My Heart Goes Boom“ била прикажана на повеќе реклами за популарната продавница за мебел во Обединетото Кралство DFS кон крајот на 2012 година, кратко време по нејзиното појавување на ''Så mycket bättre'' истата година. Во 2013 година „My Heart Goes Boom“ бил користен во американските телевизиски реклами на женска облека од Black Market на Белата куќа. По обемната турнеја на која го промовирала нејзиниот седми албум, „ ''Волците“ го'' заклучија во 2014 година, Ли изјави дека потонала во депресија и отишла во изолација. Таа потоа присуствувала на кампот на текстописците во Лос Анџелес, Калифорнија, каде соработувала во студио со Ријана, пишувајќи песна за албумот на уметникот ''Анти'' (2016). Сепак, Неименуваната песна не се појавила на албумот, иако Ли изјавила дека Ријана ги купила правата за неа.
Ли го издадала својот осми студиски албум, ''A Woman's Guide to Survival'', во 2017 година. Песната „Aqualung“ од албумот била претставена во деби видеото за Volvo XC40 за 2019 година. Нејзината песна, „I Can't Get You Off My Mind“, се користела за филмски промоции на кабелската и сателитската станица Starz.
Џејн Бенхам Хеј

Џејн Бенхам (родена 1829 година, исто така, Џејн Бенхам Хеј) била истакната англиска сликарка и илустраторка од викторијанскиот период. Таа била поврзана со две важни уметнички движења од средината на 19 век: предрафаелитските сликари од Британија и Макијаоли од Италија.
1 Биографија
Џејн Бенхам била родена во Лондон во 1829 година во семејство на работници на железо и метал. Таа отпатувала во Минхен во 1850 година со пријателката Ана Мери Ховит (1824–1884). Заедно, тие се надевале дека ќе се вклучат во сериозно изучување на цртање и сликање, но по нивното пристигнување во Минхен, станало јасно дека на жените нема да им биде дозволено да студираат на Академијата во Диселдорф. Неодвратени, тие му пристапиле на Вилхелм фон Каулбах, тогашниот директор на Академијата, и побарале привилегија на приватно студирање во неговото студио. Тој се согласил и им дозволил да работат таму на слобода, иако не е јасно колку формални упатства им давал. Џејн останала во Минхен до декември 1850 година, кога била принудена да се врати во Лондон. Ана Мери остана во Минхен цели две години, враќајќи се во Лондон во 1852 година. Таму таа го составила својот дневник и личните писма во текст, ''Студент по уметност во Минхен'', кој бил објавен во 1853 година и повторно издаден во 1880 година. Во текстот таа го користи псевдонимот ''Клер за'' да се осврне на Џејн Бенхам.
Џејн се омажила за уметникот Вилијам Хеј во 1851 година и добиле син следната година. Сепак, нивниот брак не траел долго бидејќи Џејн го напуштила Лондон за Фиренца во средината на 1850-тите. Отприлика во исто време, таа го запознала Франческо Саверио Алтамура (роден 1822 или 1826 година - починал 1897 година), сликар кој се поврзувал со сликарите Макијаоли од Тоскана, кои се сметаат за италијански претходници на импресионистите. Алтамура имал живописен живот и се здобил со наклонетост кон историски и религиозни слики. Тие се венчале и заедно го добиле синот Бернардо Хеј (1864–1934).
Џејн Бенхам Хеј изложувала на Кралската академија во 1848, 1849, 1859, 1861 и 1862 година. Нејзините два записи од 1859 година, ''Англија и Италија'' и ''Портрет на момче во Фирентински костим, ја'' воспоставиле нејзината репутација. Насликана непосредно пред обединувањето на Италија, ''Англија и Италија'' беше моќна изјава во корист на демократското обединување, како и привлечно уметничко дело. Џон Раскин истакнал дека и двете дела биле „мајсторски завршени во сила“. иако не се грижел за политичкиот призвук. ''Англија и Италија'' исчезнале некое време по 1859 година, а повторно биле откриени до крајот на 1990-тите.
Во 1867 година Џејн Хеј го постигнала својот најголем професионален успех со ''Фирентинската поворка'', позната и како ''Горењето на суетите'', која била изложена од Хенри Волис во Француската галерија во Лондон. Оваа слика сега се наоѓа во колекцијата на колеџот Хомертон, Кембриџ .
Нејзиниот подоцнежен живот не е добро документиран, а датумот на нејзината смрт не е познат.
2 Наводи
Мери Расел Вокер

Мери Вокер (1846 – 20 ноември 1938) била шкотски учителка која била основач на првиот шкотски колеџ за обука на наставници (St George's Training College) и раководител на првото шкотско дневно училиште, средното училиште за девојчиња Сент Џорџ кое ги учело девојките да положат приемни испити на факултет.
1 Живот
Вокер е родена во Единбург во 1846 година во семејството на Вилијам и Маргарет Вокер. Нејзиниот татко бил сметководител, а неговата работа го однела него и неговото семејство во Шведска и Америка. Освен ова, таа добила образование во Глазгов, но и просперитетно воспитување. Во 1873 година станала членка на Единбуршката женска едукативна асоцијација (ELEA), група жени кои сакале да го подобрат пристапот на жените до образование. Првиот состанок се одржал седум години пред да ги вклучи Мери Круделиус, Медлин Даниел и Сара Мајр. Нивната цел била да ги наведат жените на Универзитетот во Единбург и Вокер станала „главен интелект и администратор“.
Во 1876 година, ЕЛЕА одлучи да ја подобри предуниверзитетската фаза на образование на жените и почнале со часови во салата Сент Џорџ за да им помогне на жените да ги поминат квалификациите за влез на универзитет. Тие, исто така, развиле курсеви за кореспонденција за жени кои не можеле да посетуваат настава.
Во 1882 година се преселила во Лондон за да посетува обука за наставници на Колеџот за обука Марија Греј. Таа била на врвот на својата година и се вработила на колеџот како предавач (главно) по психологија. Таа работела таму до 1885 година, кога нејзината експертиза била повикана назад во Единбург. Била вклучена со други како Сара Мајр во формирањето на Колеџот за обука Сент Џорџ кој ќе ги обучува првите жени наставнички во средно училиште во Шкотска. Мери била поставена на чело на колеџот и кога било формирано средното женско училиште Сент Џорџ во 1888 година, таа станала и негов шеф. Првите педесет студенти започнале во октомври 1988 година да користат зграда во улицата Мелвил. Училиштето било првото шкотско дневно училиште за девојчиња кое ги учеле учениците сè до нивото на влез на универзитет. Девојките од Сент Џорџ биле меѓу првите дипломирани жени на Универзитетот во Единбург .
Вокер починала во Единбург во 1938 година.
Џеси Бушерет

(Емилија) Џеси Бушерет (ноември 1825 - 18 октомври 1905) била англиски борец за правата на жените.
1 Живот
Таа е родена во ноември 1825 година во Норт Вилингем, во близина на Маркет Расен, Линколншир. Таа била внука на потполковник Ајскоге Бушерет и најмалото дете на неговиот син Ајскоге и Луиза, ќерка на Фредерик Џон Пигу од Дартфорд, Кент. Била образована во училиштето од четирите госпоѓици Бајерлис, Стратфорд-на-Авон, каде што г-ѓа Гаскел била ученик.
Активностите на Бушерет за женските каузи биле инспирирани од читањето на ''англискиот женски журнал'', кој ги одразувал нејзините сопствени цели, и од една статија во ''Edinburgh Review'' за проблемите на многуте „излишни“ жени во Англија во средните години на деветнаесеттиот век. време кога во населението имало многу повеќе жени отколку мажи. 
На 21 ноември 1865 година, Џеси Бушерет со помош на Барбара Бодишон и Хелен Тејлор ја произнесуваат идејата за парламентарна реформа. . Тие започнале кампања за остварување на правото на глас за жените.
Со Барбара Бодичон и Аделаида Ен Проктер, Бушерет помогнале во основањето на Друштвото за промовирање на вработувањето на жените во 1859 година. Ова станало во 1926 година ''Друштво за промовирање на обука на жени'' кое денес работи како регистрирана добротворна организација ''Иднини за жени''.
Исто така во 1859 година, Бушерет и Проктер се приклучиле на групата Лангам Плејс . Мала, но решителна група која водела кампања за подобрување на состојбата на жените, таа била активна помеѓу 1857 и 1866 година. Бушерет била промотор на движењето за право на глас на жените и силен поддржувач на Законот за сопственост на мажените жени. Таа го основала ''Преглед за англиската жена'' во 1866 година и го уредувала до 1870 година, кога со Лидија Бекер ''го основала Женскиот весник за право на глас''.
2 Дела
*''Совети за самопомош за млади жени'', 1863 година
*''Состојбата на жената во Франција“, 1868 година''* „Како да се обезбеди за излишни жени“, во Џозефин Батлер, ед., ''Женска работа и женска култура'', 1869 година
* „Индустриската положба на жените“, во Теодор Стентон, ед., ''Женското прашање во Европа'', 1884 г.
*''Состојбата на работничките жени и фабричките акти'', со Хелен Блекбурн, 1896 година
3 Наводи
Ида Гетилда Нилсон

Ида Гетилда Нилсон (7 февруари 1840 – 24 декември 1920) била шведска уметница (вајар).
Ќерка на професорот и зоолог во Лунд, Свен Нилсон, била активна како асистентка на нејзиниот татко. Нилсон била ученичка и на данскиот уметник Јакоб Јерихау . Учествувала на изложбата на Кралската шведска академија за уметност во 1875 година, а била претставена и во Кралската шведска академија на науките .
1 Наводи
* Svenskt konstnärslexikon (Шведски уметнички речник), Allhems Förlag, Малме (шведски)
Сленгполска

Сленгполска е шведски народен танц, а понекогаш и опис на одредени мелодии на народната музика. Танците што го носат името сленгполска можат да се поделат на два главни типа.
1 Прв вид
Првиот тип е за две или четири лица и е една од шеснаесеттата нота од верзиите на полска . На ората од овој тип обично им е заедничко тоа што се играат на лице место, било да се игра дел од орото или целото оро. Фокусот е на различни задржувања и на поделбите меѓу нив, а овие поделби можеби можат да го објаснат името сленгполска. Типична сленгполска може да се состои од две основни поставени позиции: едната во која двојките се врти едни околу други додека држи вкрстени раце испружени со центрифугална сила, другата во која двојките се вртат едни околу други во поблиска положба додека ги држат рамената и рацете на партнерот. Поделбата помеѓу двата дела потоа се прави така што, на пр. обајцата танчери се вртат настрана еднаш сами со плескање на рацете, по што следи враќање во танцот. Заедничките чекор во танцот се четири чекори распоредени на следниов начин во три отчукувања: еден долг, два кратки, еден долг („еден...-два-и-три. . . ). Битовите 1, 2 и 3 имаат речиси еднаков стрес и должина, што одговара со соодветната музика. Во самиот танц постои извесна слобода, која се состои од одење низ просторијата со различни движења и вртење на самото место.
2 Втор вид
Вториот тип на сленгполска е повеќе поврзан со други полки(танц) отколку со горенаведениот тип сленгпослка, со тоа што паровите се движат спротивно од стрелките на часовникот околу околината на просторијата и избираат да го прават тоа со или без ротација во насока на стрелките на часовникот околу внатрешната оска, една целосна ротација . Музиката и танците во оваа категорија делат високо темпо, давајќи чувство на „превртување“, што често се рефлектира во ротирачкиот дел од танцот во форма на скок или подигање како дел од чекорот што се повторува, додека парот одлучува да танцува без ротација некое време. Името се користи од средниот запад на Шведска (Вермланд) до северниот дел на Шведска, и има голема разновидност во музичкиот и танцовиот карактер, бидејќи името главно се однесува на темпото. И во средниот запад и северна Шведска има примери на танци кои можат да се танцуваат и како побавна „полска“ и како побрза „слангполска“ со задржување на основните чекори.
Улрика Мелин

Улрика Мелин (1767–1834) била шведски текстилен уметник и член на Кралската шведска академија на уметностите.
Таа е родена на мајор Ларс Мелин и била сестра на генерал-мајор Хенрик Георг Мелин. Таа била во брак со гувернерот на замокот Вестерас, Питер Туре Герхард Друфва, во 1788 година. Мелин била текстилна уметничка со „необична способност да шие пејзажи“. Во 1784 година, таа била избрана во Кралската шведска академија за уметности за дело во бел сатен инспирирано од делото на Клод Лорен.
1 Поврзано
* Вендела Густафва Спар
* Марија Јохана Герц
Катарина Пирак Сику

Катарина Марија Ларсдотер Пирак Сику (родена на 12 април 1965 година) е шведска сликарка и фотографка Сами. Во 2015 година, таа била номинирана за културната награда ''Денешни вести'' за нејзината изложба заснована на 10-годишно проучување на биолошкото истражување на расата кај луѓето Сами.
1 Биографија
Била родена на 12 април 1965 година во Јокмок, Катарина Марија Ларсдотер Пирак Сику. Таа е најмладата ќерка на уметникот Ларс Пирак и неговата сопруга Астрид. Таа присуствувала на Уметничкиот колеџ во Умео. Нејзината уметност комбинира цртеж, фотографија, сликарство, инсталација и текст. Нејзините дела се изложени е во Шведска, Финска, Норвешка и Колумбија.
Кога била млада, слушнала гласини дека биле спроведени истражувања за луѓето Сами во нејзината област. Подоцна решила да испраша осум жени Сами за да добие повеќе информации за тоа што се случувало. Се испоставило дека сите жени слушнале за расните-биолошки прегледи кои вклучувале фотографирање и мерења на цртите на лицето. Се испоставило дека меѓу многубројните Сами кои беа испитани, биле архивирани детали за нејзиниот татко, дедо и вујкото на нејзината мајка.
Пирак Сику ги документирала животите на Сами кои ги истражувала со колажи, слики и пејзажи кои биле претставени на нејзината изложба Налахпан во Умео во пролетта 2014 година. Понатамошна изложба на нејзината работа била одржана во Рокланд, во февруари и март 2019 година.
2 Наводи
Хелена Линделија

Хелена Линделија (починала во 1710 година) ― шведска текстилна уметница.
Таа била ќерка и сестра на кројач и била активна во Ексјо во Смоланд од 1682 година. Откако станала вдовица, таа се издржувала со везење на свештенички текстил. Нејзината работа ги илустрирала религиозните верувања на нејзините современици, но користела техника инспирирана од средниот век. Таа е една од ретките професионални жени текстилни уметници познати од Шведска во 17 век.
1 Наводи
Ана Ланг

Ана Ланг, родена Нордквист (Стокхолм, 5 јули 1874 - 12 декември 1920 година) била шведска харфистка.
Ланг била ќерка на диригентот на Кунглига Ховкапелет, Конрад Нордквист. Таа ја добила стипендијата фон Бесков во 1883 година, станала студентка на Кралскиот колеџ за музика, Стокхолм 1887 година и била харфистка во Ховкапелет од 1890 година до нејзината смрт.
Таа се омажила за нејзиниот учител Јозеф Ланг во 1895 година; нивната ќерка Ингрид исто така била харфистка во Ховкапелет.
1 Библиографија
* Ана Ланг, Фод Нордквист и Адолф Линдгрен и Нилс Персон, Svenskt porträttgalleri (1897), том XXI. Tonkonstnärer och skeniska уметник
* Профил на Hovkapellets webplats.
* Intervju med harpisten Ingrid Fagerström på Hovkapellets webplats.
Кристина Јансон

Кристина Јансон е современа визуелна уметничка и сликарка од Шведска.
Кристина Јансон била родена 1967 година. Таа живее и работи во Стокхолм.
Помеѓу 1994 и 1995 година, Јансон студирала на Академијата за ликовни уметности во Виена, а помеѓу 1995 и 2001 година студирала на Кралскиот институт за уметност во Стокхолм.
Сликите на Јансон експериментираат со односот помеѓу површината на сликите и нивните теми. Сликите се под влијание на популарната култура.
Во 2010 година Јансон ја добила втората награда на Карнеги наградата за уметност. Таа е исто така дел од Шведската уметничка академија.
Идун Ловен

Сири Ингрид Идун Ловен (12 април, 1916 ) била шведски уметник, ликовен едукатор и едукатор. Била директорка на приватното училиште Констсколан Идун Ловен во Стокхолм.
1 Биографија
Идун Ловен била родена на 12 април 1916 година во Векјо, Шведска. Таа била најмладата од седумте деца на Самуел Ловен и неговата сопруга Зидонија. Имала 6 сестри, од кои едната била атлетичарката Брита Ловен. Нејзиниот татко бил професор на колеџ. Кога имала четири години, семејството се преселило во Линшепинг. Студирала на Норвешката Национална академија за занаетчиска и уметничка индустрија од 1938 до 1939 година, а на сликарската школа во Пернби од 1939 до 1940 година. Таа насликала пејзажи на неколку места, вклучувајќи Лапонија, Кинда во јужниот дел на Естерјетланд и архипелагот Тјуст е во северниот дел на Смоланд. Сликала и мртва природа и портрети. Таа ги имала своите први изложби на уметнички дела во текот на 1945 и 1948 година во Естерсунд и Линшепинг. Во 1957 година, станала на чело на Едвард Бергренс елевателје во Стокхолм. Истата година таа го презела училиштето и го променила името во ''Констсколан Идун Ловен,'' и во кое била наставничка и директорка до средината на 1980-тите.
Идун Ловен се омажила четири пати во животот. Прво била во брак со уметникот Ерик Андор Јоханес Норберг (1910-1975) од 1940-1947 година, второ со поранешниот странски легионер Хари Форсберг (1915–1992) од 1950 – 1953 година и имала ќерка со него, трета на градежниот работник Еро Армас Јарвинен (1923–1985) од 1959 – 1962 година и по четврти пат со дипломираниот економист Кјел Љунггрен (Кјел Љунггрен роден 1921) од 1962–1966 година.
Идун Ловен починала на 20 февруари 1988 година во Солна. Таа е погребана во Линшепинг.
2 Библиографија
* Ловквист, Линда (2018). ''Svenskt kvinnobiografiskt lexikon'', (на шведски ). Универзитетот во Гетеборг . ISBN 978-91-639-7594-3 .
* Харнеск, Павле; Дејвидсон, Аке (1962). ''Vem Är Vem: Stor-Stockholm'' (на шведски). Vem är Vem AB.
* Грожан, Алексија. ''Svenskt kvinnobiografiskt lexikon'' [ ''Биографски речник на шведските жени'' ], (на англиски ). Универзитетот во Гетеборг . ISBN 978-91-639-7594-3 .
3 Наводи
Аса Киток

Аса Киток, родена како Аса Персдотер Вицак, (1894–1986) била шведски и лапонски занаетчија која повторно ја вовела уметноста на работа со корени од бреза. Таа научила ткаење со корен од бреза како дете во време кога тоа било блиску до исчезнување. Нејзините достигнувања довеле до стипендијата Аса Киток која се доделува секоја година на занаетчии лапонци кои работат во Шведска.
1 Биографија
Родена на 5 март 1894 година во Уна тјерсуј, село во општината Галиваре во северна Шведска, Киток била пионерка во повторното воведување на уметноста на ткаење со корен од бреза, еден од најстарите занаети на народот лапонци. Благодарение на нејзината извонредна изработка, која им ја пренела на своите ќерки, а останува важен аспект на лапонската културата. Денес уметноста продолжува да се практикува и се изучува во центарот за обука во Јокмок .
Киток починала во Галиваре на 22 декември 1986 година.
2 Семејство
Аса Киток била во брак со Андерс Киток (1868–1934). Таа имала две ќерки, Маргит Киток-Астром (1925-2011) и Елен Киток-Андерсон (1933-2008).
3 Стипендија
Во 2005 година, Сами Дуоџи, одделот за ракотворби на лапонскиот совет, ја создале годишната стипендија Аса Киток во нејзин спомен. Годишно се доделува на занаетчии лапонци во Шведска.
Гани Моберг

Ган Маргот Моберг (8 мај 1941 - 31 октомври 2007) била шведски фотограф и уметник која работела во Шкотска. Нејзината работа вклучува фотографии на Оркни, Шетландски Острови и Фарски Острови.
1 Биографија
Гани Моберг била родена на 8 мај 1941 година во Гетеборг, Шведска. Нејзиниот татко Аке Моберг бил сметководител, а нејзината мајка Маргот Лундблад била аматерска сликарка. Гани го напуштила училиштето на 16-годишна возраст за да се занимава со уметничка фотографија.
Таа започнала со работа во фотографско студио во Гетеборг, но една година подоцна се преселила во Единбург, Шкотска. Во Единбург работела како бебиситерка и студирала грнчарство на Единбургскиот колеџ за уметност, каде што се запознала со калифорнискиот уметник Там МекФејл. Тие се венчале во јануари 1961 година и добиле четири сина. Првично се населиле во Аргил, но подоцна се преселиле во Оркни во 1976 година, по посетата на Гани Моберг во 1975 година.
Нејзиниот сопруг водел книжарница во Стромнес наречена, која ја објавила нејзината прва книга за фотографија во 1979 година. Помеѓу 1977 и 1979 година, биле основани фестивалот Свети Магнус и Центарот за уметност на Пјер. Фестивалот Свети Магнус ја назначува за фотограф во резиденција; улога што ја имала речиси триесет години.
Нејзината популарност како фотограф растела со текот на времето, но во подоцнежните години таа се врти кон сликарството. Таа починала на 66-годишна возраст во Стромнес.
2 Уметничко дело
Првата публикација на Морберг била „''Изградена од камен“'' во 1979 година. Во оваа книга, фотографката собрала 18 воздушни снимки што ги направила низ Оркни. Таа потоа објавила голем број книги за фотографија. Нејзини главни теми биле пејзажите на Северен Атлантик.
Во 1986 година Моберг започнала соработка со поетот Џорџ Мекеј Брау . Заедно, тие објавиле пет книги во кои фотографиите на Моберг се испреплетуваат со поезијата на Џорџ Мекеј Браун. Соработувала и со норвешката авторка Лив Кјорсвик Шеи. Од оваа соработка произлегле ''Приказната за Оркни'' (1985) и ''Приказната за Шетланд'' (1988).
3 Публикации
* 1979: ''Изградена''''од камен''. Книги и отпечатоци за бура
* 1985: ''Приказната за Оркни''. Батсфорд Грендал.
* 1986: ''Разбојот на светлината''. Балнан Букс
* 1987: ''Камен''. Кулгин Дувал и Колин Хамилтон.
* 1987: ''Прослава за Магнус''. Балнан Букс
* 1988: ''Портрет на Оркни.'' Џон Мареј.
* 1991: ''Фарските Острови''. Џон Мареј.
* 1991: ''Шетландската приказна''. Бетсфорд.
* 1996: ''Слики и поеми од Оркни''. Колин Бакстер.
* 1998: ''Оркади''. Изданија Апоже
* 2000: ''Островот Оркни'' . Колин Бакстер
* 2002: ''Фестивал Свети Магнус.''''Прослава''* 2006: ''Оркни''. Бирлин.
* 2006: ''Шетландските Острови''. Колин Бакстер.
4 Наводи
Џералдин Хуарез

Џералдин Хуарез (родена во градот Мексико, 1977) е мексикански и шведски визуелен уметник. Таа живее во Гетеборг, Шведска.
1 Живот и кариера
1.1 Ран живот и образование
Хуарез е мексикански и шведски визуелен уметник која работи со медиуми, скулптури и перформанси базирани на времето. Таа била член на студиото АИР од 2002 до 2003 година и виш соработник во продукциското студио од 2006 до 2008 година. Во 2017 година, Хуарез дипломирала на магистерската програма за ликовна уметност на Академијата Валанд .
2 Уметничка кариера
Во 2002 година добила стипендија во ''Ајбим'' поради различни проекти во кои била вклучена. Уметноста на Хуарез вклучува, но не ограничувајќи се на инсталација, медиумска основа, продукција на објекти, видео уметност и соработка. Таа ја напуштила организацијата , но во 2006 година се вратила во ''Ајбим'' како постар соработник, каде што нејзината практика еволуирала за да ги прифати кодовите, електрониката и отпадот додека работела со Адам Бобет под името Форејс. Таа била резидентна уметница во инКЈУБЕЈТ во Чикаго, Тајмлеб во Белгија, Фабрикен во Данска и JA. Ка во Бразил.
3 Експонати
Делото на Хуарез е прикажано на меѓународно ниво на изложби, вклучително и „Универзитет на катастрофи“ на 57-то Венециско биенале во Италија, „Покажи ми ги парите“ во Северната галерија на современа уметност во Обединетото Кралство,[12] „Ситуации пласман“ во Фотомузеј Винтертур и „100 години авторски права“ во „Куќа на културата на светот“ во Германија.
4 Наводи
Роуз-Мари Хува

Рагнел Роуз-Мари Хува (родена на 13 јули 1943 година, Ренсјон, село Габна Сами, општина Кируна) е шведски самиски визуелен и текстилен уметник, како и поет. Како поетеса, таа првпат била објавена во списанија и антологии во 1981 година. Нејзиниот лирски пробив се случил во 1999 година со збирката поезија ''Студена другарка''. Таа била номинирана за наградата за литература на Нордискиот совет во 2001 година. Во 2003 година ја добила културната стипендија ''Рубус Арктикус''.
Покрај шведскиот, нејзините песни се преведени и на исландски и фински како и на германски јазик.
1 Библиографија
* Rose-Marie Huuva: ''Galbma rádná'', DAT, Guovdageaidnu 1999, (in Northern Sami)
* Роуз-Мари Хува: ''Кал камрат'', ДАТ, Гуовдагеаидну 2001 година, ) (in Swedish)
* Rose-Marie Huuva, Inghilda Tapio, Inghilda, Thomas Marainen и Simon Marainen: ''Viidát: divttat Sámis / Vidd: dikter från Sápmi'', Подиум, Стокхолм 2006 година, (in Swedish)
* Rose-Marie Huuva: ''Li mihkkege leat'', DAT, Guovdageaidnu 2006, (in Northern Sami)
* Rose-Marie Huuva: ''Mjukt smeker molnets rand'', Подиум, Стокхолм 2011 година, ) (in Swedish)
2 Наводи
Амалија фон Хелвиг

Ана Амалија фон Хелвиг (16 август 1776 – 17 септември 1831) била германска и шведска уметница, писателка, преведувачка, социјалист, салонист и културна личност. Таа е позната како инспирација за многу уметници. Била член на Кралската шведска академија за уметности.
1 Биографија
Родена е кај баронот Карл Кристоф фон Имхоф од аристократското семејство Имхоф и Луиз фон Шарт, внуката на Шарлот фон Штајн. Во 1791 година, таа била претставена на дворот на Чарлс Август, великиот војвода од Саксо-Вајмар-Ајзенах во Вајмар, каде што припаѓала на дворот на мајката на Чарлс, Ана Амалија од Брауншвајг-Волфенбител. Таа добила добро уметничко образование и била поттикната од Гете и Шилер да пишува песни.
Се омажила во 1803 година за генералот Карл Готфрид фон Хелвиг, таа се преселила во Стокхолм во 1804 година, каде што основала салон и станала позната личност во културниот живот на главниот град. Таа била избрана за Академијата за уметности во 1804 година и учествувала на неколку нејзини изложби помеѓу 1804 и 1810 година. Таа се вратила во Германија во 1810 година, но ги поминала годините од 1814 до 1816 година во Шведска, каде што престојувала во Упсала како дел од кругот околу салонистот Мала Силфверстолпе. Нејзиното пријателство со Ерик Густаф Гејер и Пер Даниел Амадеус Атербом е многу дискутирано и таа е претставена како извор на инспирација за многу уметници; водела кореспонденција со шведски уметници откако се врати во Германија. Во Берлин го основала еден од најважните книжевни салони на почетокот на 19 век.
2 Во културата
Карина Бурман ја портретира врската помеѓу Амалија фон Хелвиг и Густаф Гејер во романот Исланд (2001).
3 Поврзано
* Кристина Шарлота Седерстром
Ранди Мараинен

Ранди Мараинен, роденото Ериксен (родена на 12 април 1953 година во Борселв, Порсангер во Финмарк, Норвешка), е шведски сребреник и уметничка Лапонци.
Мараинен израснала во Лапонци на норвешкиот брег на Атлантскиот Океан и тренирала како сребреник кај германскиот сребрен и златар Гисперт Данкер во Каутокеино. Таа, исто така ги проучувала duodji на Samernas utbildningscentrum во Jokkmokk и педагогија на колеџ. Таа работела неколку години во Sámslift Foundation Sámi Duodji во Jokkmokk со истражување и развој на дуоџи.
Нејзиното јавно уметничко дело вклучува декорација во главните скалила на кампусот Диехтосиида.
Таа живее и работи во Недре Соперо во општина Кируна. Таа е во брак со занаетчиот Томас Мараинен и е мајка на пејачот Симон Мараинен.
1 Награди
* 2010 – Награда Аса Киток * 2010 – Рубус арктикус * 2019 - Награда за култура на Самискиот совет ( Шведска црква )
2 Наводи
Елен Русвал фон Халвил

Елен Русвал фон Халвил (1867–1952), била шведски сликар, вајар и композитор.
Таа била ќерка на грофот Валтер и грофицата Вилхелмина фон Халвил . Била ученичка на Валинскиот сколан . Таа се омажила за дворецот и дипломат Хенрик де Маре во 1887 година и била мајка на Ролф де Маре, основач на балетите suédois .
Откако се развела од Де Маре во 1906 година, Елен се омажила за историчарот на уметност Џони Русвал една година потоа. Русвал бил дванаесет години помлада од неа и тутор на нејзиниот син, што се создал скандал во Шведска.
Во текот на 1920-тите, таа ги изложува своите скулптури во Театарот на Шанзелизе .
Таа добила Litteris et Artibus во 1925 година.
Ида Гисико-Сперк

Ида Ема Шарлота Гисико-Сперк (1859–1940) била шведска сликарка која станала членка на колонијата на уметници Онингеби на Оландските Острови. Таа е запаметена по нејзините пејзажи во масла.
1 Биографија
Родена на 18 ноември 1859 година во Стокхолм, Ајда Гисико била ќерка на трговецот на големо Карл Самуел Гисико. Нејзиниот брат Карл Едвард бил оженет со Ида Бјорк, сестрата на шведскиот уметник Оскар Бјорк. Студирала во Париз на крајот на 1890-тите. Таа била пријателка на финската уметница Хана Ронберг и во Париз и во Онингеби каде се приклучила на колонијата на уметници.
Во 1894 година се омажила за данскиот администратор Јохан Алберт Сперк и се преселила во Данска. Починала во 1940 година.
Карин Хансон

Карин Маргарета Кјелсдотер Хансон (1967 година, Гетеборг) е шведска уметничка и истражувачка.
1 Животот
Хансон е родена во 1967 година во Гетеборг, Шведска. Дипломирала во 1994 година на Кралскиот институт за уметност во Стокхолм.
Хансон е истражувачка на Катедрата за компјутерски и системски науки на Универзитетот во Стокхолм.
Во нејзината истражувачка пракса, таа комбинира критичка перспектива со применети дизајн истражувања, каде што процесот на дизајн може да се гледа како метод за детално истражување на општествените процеси, наместо како решавање на одреден проблем.
2 Кариера
Хансон е една од шведските пионери во политичката уметност и новите медиуми. Во нејзината работа како уметник и уметнички куратор таа дала критички уметнички коментар на развојот на ИТ секторот. Карин Хансон ја основала групата уметници Асоцијација за привремена уметност заедно со Аса Андерсон Бромс, Нилс Клаесон, Астрид Троциг и Јозефин Ериксон.
Бети Линдерот

Бети Линдерот, родена Седергрен ( Стокхолм, 13 февруари 1822 - Стокхолм, 10 декември 1900 година), била шведска часовничарка.
Бети Линдерот била ќерка на часовничар и образована како чирак на нејзиниот татко. Кога нејзините соученици ја исмевале како „часовничар во здолништа“, таа се облекла во панталони и ја скратила косата. Во 1844 година, се омажила за часовничарот Густаф Вилхелм Линдерот (р. 1871 година) и станала господар на неговиот бизнис во Стокхолм. Студирала во Париз и Швајцарија, а подоцна добила задача редовно да ги одржува часовниците на клиентите. Меѓу нејзините клиенти била и кралицата Жозефина од Лехтенберг и принцезата Евгенија од Шведска. Компанијата Линдерот имала задача да ги конструира часовниците на националните железнички станици, кои всушност биле направени од неа.
Бети Линдерот била назначена за часовничар на дворот на Оскар II од Шведска и почесен член на Здружението на часовници во Стокхолм (1889) и на Здружението за часовници на Шведска (1892). Таа како и нејзиниот сопруг биле наградени на Меѓународната изложба во 1862 година, во нејзиниот случај првата шведска жена-часовничар што добила таква награда.
Хилда Петрини

Хилда Катарина Петрини (Стокхолм, 9 октомври 1838 – Стокхолм, 30 јануари 1895) — шведска часовничарка. Таа е првата жена мајстор по механичар во нејзината земја.
1 Животопис
Хилда Петрини припаѓала на богато старо трговско семејство со италијанско потекло во Стокхолм. За време на нејзината младост, Петрини била вешт пливач и извесно време ѝ помагала на Ненси Едберг за време на нејзините часови по пливање за Луиз од Холандија и Луиз од Шведска . Во 1858 година, Петрини била примена како студент по механика кај производителот на часовници „ Хронометар“, Седерберг. Своето чиракување го направила со добар резултат и извесно време била помошник-менаџер на фабриката Седерберг. Таа била понудена позиција во Кралската опсерваторија, Гринич, но нејзините родители не сакале таа да се оддалечи толку далеку.
Во 1862 година, Хилда Петрини поднела барање за лиценца за основање на сопствена фабрика за производство на часовници во Стокхолм. Таа поднела барање до здружението за ракотворби (сè уште обично се нарекува еснафи) во согласност со ''Fabriks och Handtwerksordning'' . Нејзината апликација била контроверзна за градскиот еснаф: не поради нејзиниот пол, туку поради нејзиниот комбиниран пол и граѓански статус, бидејќи еснафот вообичаено издавал лиценци само на вдовици, а не на немажени жени, иако немал закон да го забрани тоа. Поради тоа и била одбиена дозволата, формално поради нејзината возраст. Наместо тоа, нејзината мајка, сега вдовица, поднела барање за лиценца и веднаш и била одобрена. Хилда Петрини со тоа отвори своја фабрика за часовници со користење на лиценцата на нејзината мајка. Таа била успешна и препорачана занаетчија и земала чираци од двата пола.
2 Наводи
* Wilhelmina Stålberg: Anteckningar om svenska qvinnor (1864)
*
Нисти Стерк

Нисти Стерк (родена на 29 октомври 1977 година) е шведско - курдска глумица и комичарка.
Нисти Стерк пишувала цел живот, но не сака да се нарекува авторка. Таа е пред се глумица и комичарка.
Стерк го создала ликот Зејно, во Градскиот театар во Стокхолм и во Максим театар. Таа исто така играла во „Сестрите на Електра“ (режисер Мајкл Кок) и во „Кабаре Сузан Остенс“. Пишувала хроники во Стокхолм Сити и Гетеборг-Постен. Во 2006 година ја напишала детската книга „Рамазан од Дијарбакир во Турција“.
Во август 2008 година, нејзината книга ''Додека Бог сака и мојот задник издржи!'' била објавена. Тоа е делумно биографија и прослава на соништата што можат да се остварат и охрабрување за читателот да не се откаже од своите соништа.
Во 2009 година Нисти Стерк била домаќин на ток-шоу на новиот курдски ТВ канал TRT6 во Турција. Ток шоуто се викало Гулфирос, а Нисти го водела заедно со турската поп ѕвезда Бердан Мардини.
Марта Ган

Марта Фредрик Ган (Фелингсбро, 30 септември 1881 - 17 октомври 1973) била шведски текстилен уметник. Заедно со Елза Фленсбург, Брор Гејер Гете и Марта Хјорцберг-Ројтерсвард, таа била еден од основачите на текстилната работилница „Атеље Хандтрик“ во 1915 година. Во 1935 година станала раководител на студиото Либрариа, кое произведувало црковен текстил за шведската црква. Делата на Ган може да се најде во збирките на Националниот музејот Роска, и Нордискиот музеј.
Портрет на Ган од Грета Фалкранц моментално се наоѓа во колекцијата на портрети на замокот Грипхолм.
Ан-Софи Кварнштрем

Ен-Софи Кванштрем (родена на 26 јули 1958 година) е шведска илустраторка и сребрарка најпозната по мапите што ги направила за шведската заедница за играње улоги ("RPG") во текот на 1980-тите.
1 Биографија
Во 1984 година ја основала компанијата ''Софијас Атеље'' и отворила продавница во Стокхолм. Отприлика таа го привлекла вниманието на Авентиспрел и Ајрон Краун Ентерпрајзес и во текот на следните години направила многу илустрирани мапи за нивните игри на табла и игри со улоги. Во 1986 година направила една од првите шведски RPG карти во боја, истата година заедно со нејзиниот сопруг го напишала градскиот модул Кандра. После тоа, таа нацртала мапи за многу игри од Авентиспрел.
Во 1993 година, таа и нејзината компанија се преселиле во Визби, и почнала да се фокусира на дизајнот на накит но сепак направила некои реквизити, дезени и облека за Средновековната недела на Готланд. Во 2013 година таа била една од победниците на натпреварот ''Вики ги сака спомениците''.
Сара Сомерфелд

Сара Анита Зомерфелд (28 октомври 1977 година) е шведска глумица .
Сара Сомерфелд е родена во Солентуна северно од Стокхолм . Нејзините родители се полско-еврејски имигранти кои дошле во Шведска во 1968 година. Сара Сомерфелд започнала како дете глумица на десетгодишна возраст. Откако дипломирала на Шведската национална театарска академија во Гетеборг во 2001 година, таа глумела во неколку играни филмови, ТВ серии, радио емисии и гласовни надградби и настапувала во различни театри во Шведска.
1 Филмографија
*''Maskrosbarn'' (1989, ТВ серија)
*''Канинманен'' (1990)
*''Ден Года Вилјан'' (1992)
*''Сокарна'' (1993)
*''Free Willy 2: The Adventure Home'' (1995) (шведски глас)
*''Vänner och Fiender'' (1996, ТВ серија)
*''Noll tolerans'' (1999) (не е заслужен)
*''Vingar av Glas'' (2000)
*''Атлантис: Изгубената империја'' (2001) (шведски глас)
*''Minoes'' (2001) (шведски глас)
*''Tsatsiki – Vänner for alltid'' (2001)
*''Hem till Midgård'' (2003, ТВ серија)
*''Hjärtslag'' (2004)
*''Shark Tale'' (2004) (шведски глас)
*''En Decemberdröm'' (2005, ТВ серија)
*''Бабас билар'' (2006)
*''Бек – Адвокатен'' (2006)
*''Göta kanal 3 - Kanalkungens hemlighet'' (2010)
Евабрит Страндберг

Евабрит Страндберг (родена на 7 април 1943 година) е шведска глумица и пејачка.
Евабрит Страндберг припаѓа на семејството богато со уметници Страндберг. Таа е полусестра на Шарлот Страндберг и внука на Оле Страндберг.
Била во брак со Свен Волтер (тие ја имаат ќерката Лина Волтер) и со Ларс-Ерик Беренет (тие го имаат синот Мати Беренет).
Страндберг сакала да биде ветеринар, но нејзините оценки по математика, физика и хемија не биле доволно добри. Наместо тоа, таа сакала да работи во театар; студирала на Драматенс елевскола 1962–65.
Страндберг работела во Кралскиот драмски театар 1965–67 и во Рикстетерн 1967–68. 1968–83 таа била ангажирана во Градскиот театар во Гетеборг.
Како пејачка, Страндберг го издала своето ЛП ''Една песна едно оружје'' во 1965 година. Има интерпретирано песни од Жак Брел, Едит Пјаф, Ларс Форсел и Корнелис Вресвијк. Во 1995 година, таа добила Корнелис стипендии со мотивот „''Песна-уметноста на големо пловност и сила, суров и просејуван интензитет кој пригодно ги прикажува среќните и тажните во животот, формулација која исто така може да биде доволна нејзината глума“''.
1 Филмографија
1.1 Филм
година, Наслов, Улога, Белешки
1965 година, ''Љубов 65'', Самата
1988 година, ''Вистински винтер'', Карина
2 Наводи
Лена Стремдал

Лена Мари Стремдал (17 јули 1947 година во Лидинге, Шведска) е шведска глумица .
1 Филмографија
1.1 Филм
*''Werther'' (1990) - Марта
*''Honungsvargar'' (1990) - Festdeltagare
*''T. Sventon och fallet Isabella'' (1991) - госпоѓица Рита Густавсон-Риналдо
*''Hammar'' (1992) - д-р Морел
*''Ноќта на орангутанот'' (1992) - тетка
*''Där regnbågen slutar'' (1999) - Sköterskan
*''Percy, Buffalo Bill och jag'' (2005) - Фармор
*''Järnets änglar'' (2007) - Социјален асистент
*''Rallybrudar'' (2008) - Хумор
*''Göta kanal 3: Kanalkungens hemlighet'' (2009) - Kvinnlig arkivarie
*''Девојката со тетоважа на змеј'' (2011) - Милдред
*''Miraklet i Viskan'' (2015) - Ани
1.2 Телевизија
*''Babels hus'' (1981) - Ноќна медицинска сестра
*''Хасел: Утпресарна'' (1992, ТВ филм) - Луиз Едберг
*''Редериет'' (1992-1996) - Ивон Алмквист-Дален-Бјурхед
*''Жена со роден знак'' (2001)
*''Pusselbitar'' (2001) - Logoped
*''Валандер'' (2005) - мајор Нилсон
*''Комисијан'' (2005) - Моника, социјален министер
Елса Гибел-Ојлер

Елса Марија Гибел-Ојлер (1882-1979) била шведска сликарка.
1 Биографија
Гибел-Ојлер била родена во малото село Хелефорс, Шведска од татко Адријан Гибел и мајка Марија Матилда Каролина Гибел. Таа имале три сестри, Ана Марија Бјорк, Луиз Марија Хејворд и Герда Марија Лумис; и двајца браќа, Карл Фредрик Гибел и Кристијан Гунар Гибел. Нејзината тетка, Селма Гибел, била добро позната текстилна уметница. Во 1911 година се омажила за писателот Филип Ојлер, а во 1913 година ја добиле ќерката Солданела Ојлер, која станала илустратор.
2 Работа
Таа е позната по нејзината мртва природа, фигуративни и пејзажни слики. Во 1928 и 1929 година, нејзината работа била прикажана во уметничкото друштво Саутемптон, Англија. Исто така, во 1929 година имала изложба на Кралската академија во Лондон. Во 1937 година нејзината работа била изложена во ренесансните уметнички галерии, Лондон. Во 1952 година ѝ била дадена ретроспективна изложба во музејот Еребру.
3 Колекции
Гибел-Ојлер е претставена во постојаната колекција на Националниот музеј Стокхолм.
4 Смрт
Гибел-Ојлер починала во 1972 година во малиот град Нора, во округот Еребро, во Шведска.
5 Наводи
Каролин Столц

Ана Фрида Каролин Столц (родена на 2 мај 1981 година во Бурос, Шведска) е шведска глумица, која е најпозната по улогата на украинската имигрантка Олена Петрович во британскиот ТВ сапуница ''Emmerdale'' . Таа претходно имала мали ТВ улоги во британската телевизиска серија ''Доктори'' и божиќната специјална програма на ITV ''Clash of the Santas'', каде глумелла германски терорист решен да го поткопа натпреварот за „најдобар Дедо Мраз“. Столц тренирала да биде глумица во Драмскиот центар во Лондон . Таа се појавувала како полската фризерка Ава Липински во хумористичната серија „Кафе“ на Sky1. Таа ја играла норвешката полицајка Анке Стром во Шетланд (S4).  Таа се појавила во дневната драма ''Правда во Ливерпул'' . Таа, исто така, глуми во нејзината родна Шведска, играјќи и театар и филм. Таа исто така се појавила во ''филмот The Inbetweeners'' .
Како сценска глумица, таа се појавила во претставата на Агата Кристи ''Сведок на обвинителството'' во Каунти Хол, Лондон, поранешна општинска зграда претворена во место за изведувачки уметности. Таа, исто така, се појавила во претставата ''Birdsong'' во Бирмингем Реп .
Штолц пораснала во Бурос, Шведска, пред да се пресели во Гетеборг. Се пријавила на Балетакадемиен во Гетеборг, сонувајќи за кариера во музичкиот театар, но не била прифатена; тоа ја навело да се пресели во Обединетото Кралство .
1 Наводи
*