Офирит

Офиритот — волфрамски минерал кој за првпат бил откриен во рудникот Офир Хил во областа Офир, Оквирски Планини, округ Туеле, Јута, САД. Бил пронајден под земја во близина на калцитна пештера во една вена, широка шест сантиметри и долга еден метар, опкружена со различни сулфиди. Пред затворањето на рудникот во 1972 година, доминирале сулфидни минерали, а областа Офир била позната како извор на цинкови, бакарни, сребрени и оловни руди. Кристалите се формираат како плочи. Тоа е првиот познат минерал што содржи хетерополианион, лакунарен дефектен дериват на анјонот кегин. Хемиската формула на офиритот е Ca<sub>2</sub>Mg<sub>4</sub>[Zn<sub>2</sub>Mn<sup>3+</sup><sub>2</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>2</sub>(Fe<sup>3+</sup>W<sub>9</sub>O<sub>34</sub>)<sub>2</sub>] · 46•H<sub>2</sub>O. Минералот е одобрен од Комисијата за нови минерали и имиња на минерали, Меѓународното минералошко здружение, да биде именуван како офирит поради неговиот типски локалитет, рудникот Офир.
1 Појава
Офиритот се наоѓа во состав заедно со шелитот и пиритот. Се смета дека производството на минералот е од оксидативна алтерација на сулфидите: реакција помеѓу доломитот и шелитот со оксидирачки и доцнокисели хидротермални раствори кои се во присуство на богати со калциум и пирит рогнфелс. Се јавува во една вена, која е опкружена со сфалерит, галенит, бурнонит, неидентификувани сулфидни минерали, фокуси на апатит и пирит што содржи серицит, и обично е посредник помеѓу шелитот и доломитот. Исто така, во жилата се присутни кристали на сулфур и флуорит.
2 Физички својства
Офиритот е портокалово-кафеав, проѕирен минерал со стаклест сјај. Покажува тврдост од 2 според Мосовата скала на тврдост. Офиритот се јавува како кристали во облик на плоча на {001} со неправилни {100} и {110} гранични форми. Офиритот нема забележано расцепување и неправилна/нерамномерна фрактура. Измерената специфична тежина е 4,060 g/cm<sup>3</sup>.
3 Оптички својства
Офирирот е биаксијално позитивен, кое означува дека ќе ја прекрши светлината по две оски. Минералот е оптички биаксијално позитивен, 2V мерејќи 43(2)°. Показателите на прекршување се: α ~ 1,730(3), β ~ 1,735(3) и γ ~ 1,770(3)°. Дисперзијата е силна, r > v. Неговиот плеохроизам е светло портокалово-кафеав за X и Y, и портокалово-кафеав за Z, каде што X<Y<<Z. Набљудувањата покажуваат дека хемиските видови се во целосно оксидирани состојби.
4 Хемиски својства
Офиритот е волфрамат и е првиот откриен минерал што содржи <sup>[4]</sup>Fe<sup>3+[6]</sup>W<sup>6+</sup><sub>9</sub>O<sub>34</sub>, група во структурната единица на офиритскиот полианјон. Три-лакунарните кегинови анјони се добро познати во синтетичките соединенија, но офиритот е првиот познат пример за минерал со три-лакунарен кегинов полианјон. Емпириската хемиска формула за офирит, пресметана врз основа на 30 катјони, е Ca<sub>1.73</sub>Mg<sub>3.99</sub>[Zn<sub>2.02</sub>Mn<sup>3+</sup><sub>1.82</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>2</sub>(Fe<sup>3+</sup><sub>2.34</sub>W<sub>17.99</sub>O<sub>68</sub>)<sub>2</sub>] · 45.95•H<sub>2</sub>O. Идеалната формула за офирит е Ca<sub>2</sub>Mg<sub>4</sub>[Zn<sub>2</sub>Mn<sup>3+</sup><sub>2</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>2</sub>(Fe<sup>3+</sup>W<sub>9</sub>O<sub>34</sub>)<sub>2</sub>] · 46•H<sub>2</sub>O.
5 Хемиски состав
Составна единица, тежински%, идеален wt%
CaO, 1,68, 1,94
MgO, 2,79, 2,78
ZnO, 2,86, 2,81
Mn<sub>2</sub>O<sub>3</sub>, 2,50, 2,73
Fe<sub>2</sub>O<sub>3</sub>, 3,25, 2,76
Sb<sub>2</sub>O<sub>3</sub>, 0,61, -
WO<sub>3</sub>, 71,94, 72,06
H<sub>2</sub>O, 15.24, 14,92
Вкупно, 100,87, 100,00
6 Рентгенска кристалографија
За собирање податоци за дифракција на Х-зраци за офирит бил употребен микродифрактометар со закривена плоча за снимање ''Rigaku R-Axis Rapid II'', кој користел монохроматизирано Mo ''K'' α зрачење. Офиритот е во триклинскиот кристален систем и во просторната група ''''. Неговите димензии на единечна ќелија биле утврдени на a = 11,9860(2) Å; b = 13,2073(2) Å; c = 17,689(1) Å; β = 85,364(6)°; α = 69.690(5)°; γ = 64.875(5)°; Z = 1.