Знаме на честа на Обединетите нации

Знаме на честа на Обединетите Нации (исто така се нарекува Знаме на Обединетите нации, Знаме-чест, или Знаме на четирите слободи) било знаме за изразување на сојузниците во Втората светска војна и нивната цел за мир во светот. Тоа било дизајнирано во октомври 1942 година од Брукс Хардинг (кој бил инспириран од говорот за „Четирите слободи“ на Френклин Д. Рузвелт од јануари 1941 година) и имало одреден степен на употреба како знаме од 13 јуни 1943 до в. 1948 година да ги претставува „Обединетите нации“ во смисла на Декларацијата од Обединетите нации од јануари 1942 година. Сепак, тоа никогаш не било официјално знаме на Обединетите нации како организација (која била основанана во 1945 година, а усвоила различно знаме на Обединетите нации во 1946 година).
1 Историја
Брукс Б. Хардинг (1896-1959), Американец, се запознал со претседателот на Соединетите Држави Френклин Делано Рузвелт и британскиот премиер Винстон Черчил во декември 1941 година, претставувајќи му на секој симбол за Победа V врежан во кожа со слоган ''Апсолутна Победа'' со испорака во Белата куќа во време кога Черчил бил во Соединетите држави на конференцијата Аркадија за потпишување на Декларацијата од Обединетите нации. Признавањето на Черчил кон Хардинг забележало потреба за симбол на воените сојузници. Во октомври 1942 година, Хардинг отпатувал за Вашингтон, со шест дизајни на ткаенини. На неговиот состанок во Стејт департментот на Соединетите држави, тој дознал дека бидејќи немало комитет на Обединетите нации за да ги презентира неговите дизајни, тој ќе морал да добие одобренија од сите 29 нации потписнички поединечно. По состанокот со д-р Владимир Палиќ, првиот секретар на амбасадата на Чехословачка, било утврдено дека единствениот специфичен дизајн со четири решетки е соодветен кандидат за да се претстави. Сите 29 нации последователно се согласиле на дизајнот на четирите вертикални шипки. Сепак, било утврдено дека знамето немало да се користи како официјален амблем на организацијата, туку како симбол на народот и владите. Се веело во Дамбартон Оукс во јуни 1943 година во присуство на воени аташеа на Обединетите нации од сите амбасади на Обединетите нации во целосна униформа. Знамето на Честа се веело низ целиот Вашингтон на приватни згради во август 1943 година за време на неделата на Атлантската повелба, каде што исто така се веело како споредно знаме на националните амблеми во текот на целата војна. Постепено пристигнало во сè повеќе владини канцеларии и било дистрибуирано до повеќе држави на Обединетите нации, а официјално било усвоено во неколку земји, почнувајќи од Нов Зеланд. Со движење во Сенатот на Соединетите држави, знамето се веело во илјадници градови за да го прослави Денот на Слободата. На Конференцијата на Обединетите нации за меѓународна организација, каде што имало златен мотив, црвените шипки биле заменети со злато, додека некои нации претпочитале зелени и сини шипки.
Дополнителни имиња вклучуваат знаме на пријателство, знаме на слободата, знаме на добра волја, знаме на четири слободи. Се сметало за симбол на сојузничките сили на Втората светска војна. Знамето е заведено на онлајн Речникот на вексилологија на „ЧЕСТ (или ЧЕСТ) ЗНАМЕ“ со следнава примарна дефиниција „''Знамето, сега застарено, што беше избрано да ги претставува оние нации кои работеа кон светскиот мир пред основањето на Организација на Обединетите нации и во официјална/полуофицијална употреба (особено, но не исклучиво, во САД) од 1943 до 1948 година - знамето на четирите слободи .“''
Знамето на честа на Обединетите нации служело како позадина за предлогот за обележување на Обединетите нации од 1947 година, кој исто така вклучуваше и печат на Обединетите нации. Конечната верзија на знамето на Обединетите нации користело светлосина позадина. Хардинг доставил предлог за „Знаме на авторитетот на Обединетите нации“ до Обединетите нации на 20 јануари 1947 година комбинирајќи го печатот на Обединетите нации и претходното знаме на четирите слободи. Овој предлог бил повлечен во август 1947 година.