procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мамец (роман)

„Мамец“ (српски: ''Мамац'') — роман на српскиот писател Давид Албахари од 1996 година.
1 Содржина
Романот е напишан во прво лице при што авторот раскажува како пред 14 години ја снимил животната приказна на мајка си. Подоцна, по преселбата во Канада, тој ги слуша магнетофонските записи со намера врз основа на нејзините искази да напише книга. Инаку, неговата мајка се викала Марија и била Србинка од Босна, која се омажила за Евреин, а во 1938 година ја прифатила еврејската вера. По создавањето на Независната хрватска држава, таа и сопругот пребегале во Србија при што таа и децата се населиле во едно село во околината на Крушевац. По завршувањето на војната, таа и децата заминале во Белград, но патем се случила железничка несреќа во која погинале нејзините два сина. Набргу, таа го запознала вториот сопруг (таткото на авторот), кој се вратил жив од логорот, додека сопругата и децата биле стрелани од нацистите. По некое време, тие добиле две деца, а некое време живееле во Ќуприја каде татко му работел како лекар. Не можејќи да го поднесе животот во провинцијата, по инсистирање на мајка му, семејството се преселило во Земун каде останало да живее. Цело време, мајка му не можела да се ослободи од болката предизвикана од личните несреќи, а дури по посетата на Израел успеала да се ослободи од спомените на минатото. Многу подоцна, по смртта на нејзиниот втор сопруг, таа веќе почнала да тоне, а по избувнувањето на војната во СФРЈ се разболела и набргу умрела. По нејзината смрт, тој ги пронашол писмата кои ѝ ги испратил нејзиниот прв сопруг од логорот, а потоа ги исфрлил сите нејзини работи. Некое време работел како преведувач за една меѓународна хуманитарна организација, но по посетата на подрачјата зафатени од војната заминал во Канада. За снимките направени во татковината, авторот разговара со канадскиот писател Дејвид, кој го поттикнува да напише прозно дело. Така, тој успева да напише прозен текст и по пошта му го испраќа на Дејвид. Една сабота, тој ја очекува посетата на Дејвид и притоа е видно вознемирен, зашто претчувствува дека таа целосно ќе му го промени животот.
2 За делото
„Мамец“ е роман за мајката на писателот која била столб на семејството. Соочена со трагични загуби, под ударот на историските случки, таа постојано успевала да го оствари она што нејзиниот син никогаш не го постигнал - да живее со отворени очи и подготвено да го пречека она што го носи животот. Во густото ткаење на нарацијата се раѓа впечатлива прикана за семејството, за трагедијата и за загубите, како и за историската судбина на земјата на авторот. Романот бил награден со НИН-овата награда и со наградата „Балканика“, а потоа доживеал повеќе изданија и бил преведен на 16 јазици.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Пантелеј

Свети Пантелејмон — главна манастирска црква на Пантелејскиот манастир во кочанското село Пантелеј, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во западниот дел на селото, од десната страна на асфалтниот пат кој продолжува кон Рајчани.
2 Историја
Црквата е изградена во 1885 година под водство на игуменот Мартиниј. Автор на црквата и нејзиниот иконостас е големиот градител и зограф Андон Китанов.
Во 1988 година, на барање на митрополитот Стефан Брегалнички (подоцна архиепископ на МПЦ-ОА), Заводот за заштита на спомениците извршил подробна реставрација на покривната конструкција, кубињата и фреските.
3 Архитектура
Градбата претставува трикорабна базилика со три куполи.
3.1 Фрескоживопис
Живописана е од прочуениот зограф Димитар Андонов Папрадишки во периодот од 1888 до 1892 година. Во црквата заедно со Папрадишки работел Петар Николов од Ораовец.
3.2 Икони и иконостас
Иконите на иконостасот се на Димитар Андонов Папрадишки, додека иконостасот е дело на градителот Андон Китанов.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Спанчевска парохија
* Пантелеј
Омбре (филм од 1967)

„Омбре“ (шпански: ''Hombre'' = човек) – американски филм од 1967 година, во режија на Мартин Рит (Martin Ritt) по сценариото на Ирвинг Равеч (Irving Ravetch) и Хариет Френк Јуниор (Harriet Frank Jr.), засновано на романот на Елмор Леонард (Elmore Leonard). Главните улоги ги толкуваат: Пол Њуман (Paul Newman), Фредрик Марч (Fredric March), Ричард Бун (Richard Boone), Дајен Клиенто (Diane Cliento), Барбара Раш (Barbara Rush), Камерон Мичел (Cameron Mitchell) и Мартин Балсам (Martin Balsam). Филмот претставува добар пример на примената на новите тенденции во развојот на вестернот како филмски жанр. Во него, последен пат (седми во низа) соработувале режисерот Рит и славниот глумец Пол Њуман.
1 Синопсис
Џон Расел (го игра Њумен), познат под прекарот Омбре, го одгледале Апачите во Аризона. JЕден ден, тој дознава дека наследил станбена зграда во блискиот град и одлучува да ја продаде за стадо коњи. Поради тоа, со кочија заминува во поголемиот град. Надвор од градот, тој и останатите патници се ограбени, но благодарение на него, патниците успеваат да се спасат и да побегнат со малку вода, пари и муниција...
Импактит

Импактит е карпа создадена или видоизменета со еден или повеќе удари од метеорит. Импактитите се сметаат за метаморфни карпи, бидејќи нивните изворни материјали биле изменети од топлината и притисокот на ударот. На Земјата, импактитите се составени првенствено од изменет копнен материјал, понекогаш со парчиња од оригиналниот метеорит.
1 Создавање
Кога голем метеорит ќе удри во планета, може радикално да ги деформира карпите и реголитот во кој што удира. Топлината, притисокот и силината од ударот ги менуваат овие материјали во импактит. За да се трансформира карпата ударот треба да биде многу силен за да може да се создаде потребната топлина и притисок. Затоа импактите ретко се создаваат.
2 Одлики
Како импактит се вбројуваат: со удар метаморфозирани карпи, стопеници (швабии) и мешавини од двете, како и седиментни карпи кои содржат значителни компоненти добиени од удар (записи од удар врз минерални зрна, тектити, аномални геохемиски записи итн.). Во јуни 2015 година, НАСА објави дека на планетата Марс е откриен стаклен импактит. Таквиот материјал може да содржи зачувани знаци на древниот живот — ако постоел. Импактитите се класифицирани во три групи: видоизменети карпи, стопени карпи и импактни бречи.
2.1 Видоизменети карпи
Тие се видоизменети од силината на ударот.
2.2 Стопени карпи
Кога метеор ќе удри на површината од планетата, ослободената енергија од ударот може да ги стопи карпите и почвата и тие стануваат течни. Потоа, течноста се лади и се создава стопена карпа. Ако течноста набрзина се олади и се стврдне, се создава ударно стакло (стаклен импактит) пред атомите да имаат време да се наредат во кристална решетка. Стаклениот импактит може да биде темно кафеав, скоро црн и делумно проѕирен. Понекогаш, оладената течност формира кристална структура. Во таков случај, резултатот ќе биде стопена карпа, но не и стаклен импактит.
2.3 Импактни бречи
Импактните бречи се формира кога метеор ќе распарчи некоја карпа а потоа ќе ги зацементира распарчените делови во една целина. Некои бречи содржат стопени карпи.
3 Примери на импактит
Импактити се пронајдени во следниве ударни кратери:
* Удар на Аламо болидот (доцен Девон) од Невада
* Алга Кратер на планетата Марс * Барингер кратер, Аризона.* Кратер Шарлевоа во Квебек
* Кратер Дарвин од Тасманија (од каде потекнува Дарвиновото стакло )
* Езерото Лапајарви, Финска (извор на Kärnäite )
* Маникуаган кратер во Квебек
* Кратер Нојгрунд во Естонија
* Кратер Нордлингер Риес, Германија
* Кратер Рошучар, Франција
* Член на Стак Фада, Шкотска
* Вабарски кратери, Саудиска Арабија
4 Поврзано
* Речник на метеорити
* Хондрит
* Застаклен песок
Љупчо Ангеловски

Љупчо Ангеловски (р. во Битола) — македонски филмски и телевизиски глумец и музичар.
1 Филмографија
Ангеловски има остварено бројни филмски улоги:
Година, Филм, Улога
1998, Салон Хармони ТВ-серија
2000-2001, Погрешно време ТВ-серија, Живко
2002, Наше маало ТВ-серија
2005, Обични луѓе ТВ-серија
2010-2012, Македонски стари приказни ТВ-серија, Жиле
2011, Турни ме да Кинисам ТВ-серија, Александар
2016, Ослободување на Скопје ТВ-филм, Музичар
2016-2017, Комшиски приказни ТВ-серија
2022, Ручек ТВ-филм
Црква „Св. Никола“ - Тркање

Свети Никола — главна селска црква во кочанското село Тркање, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.
До 1912 година, во кругот на црквата се наоѓале селските гробишта. Подоцна, гробиштата биле преместени и денес се јужно од селото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1830 година, но не се знае од кого и кога била осветена.
Во триод од храмот има приписки: „''Знано буди 1883 година падна церквата''“, „''Този триодонъ е купенъ съ цѣрковни пари 1849''“ и „''Церквата е правена 1883''“. Од нив може да се заклучи дека храмот силно настрадал и во 1883 година бил одново изграден.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Храмот бил живописан во 1868 година.
Еден од зографите што работеле на обновата е Евтим Иванов од Осој, Дебарско, кој подоцна се преселил во Кочани. Во полукуполата над западната врата во припратата тој оставил натпис: „''Воиимѧа ѿца и сїна и светаго дха сей божествени храмъ на Светаго Ніколаї обновисѧ во лето: 1917: г: ме априлъ дена 4: но това време бѣ с Х. у свещенїкъ Ѧне питропъ Ефремъ Димитрїевъ настоѧтелъ Ефтим Зашовъ и Гуцо Арсофъ изъ руки Ефтимъ: Ивановъ от Дебрско с: Осой + клисаръ Хрланпи Ефтимовъ''“.
Во 1889 година, на црквата работел дебарскиот мајстор Исаија Џиков, сликајќи фрескопис и икони. Од внатрешната страна над северната врата е зачуван натпис: „''Вославу стїыѧ единосущныѧ животворѧщиѧ и нераздѣлныѧ троице ѡца и сна итаго дха: иже во богохранимотъ село Таркане исписахсѧ сеи бжестненыі црковъ сти Николае исо вси ѡпщаѧ христианскаѧ помощъ: изруки зуграфъ Исаиѧ ѿ каза деборска ѿ село Осой Џиковъ: 1889: ле.''“ Според Асен Василиев фреските се „безживотни и задоени со декадентен вкус“. Иконите во храмот според него се подобри, како како на пример оние на Свети Атанасиј, Архангел Михаил, Свети Никола, Пресвета Богородица, датирана „''Во лѣто 1883 октомврій 27 д.''“, Исус Христос (59 × 95 см) со натпис: „''Си. икони изъ руки Исаиѧ Джиков ѿ село Ѡсоиі: 1883''“, Јован Кръстител, Архангел Гавриил, датирана 1883 г., Свети Илија со натпис: „''Сиѧ икона приложи Илчѡ Филиповъ за чадомъ его Кузманъ Миѧилъ Ефтимъ Ћерасимъ Псалтиръ Доца Иѡрдана 1883''“. На северниот ѕид на храмот е иконата на Свети Ѓорѓи, натпишана со „''Сиѧ икона приложи Иованъ Миновъ со чадомъ Мино Щерю Ташо Ангеле Гиѡрги 1884''“. На јужниот ѕид е иконата на Свети Димитрија, датирана 1883 г. Во црквата има творби кои му се припишуваат велешкиот мајстор Крсте Зограф.
3.2 Икони и иконостас
Празничните икони на иконостасот се од 1858 година, дело на крушевскиот зограф Никола Михајлов.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Облешевска парохија
* Тркање
Адријанова библиотека

Адријановата библиотека ― библиотека создадена од римскиот император Адријан во 132 година н.е. на северната страна на Атинскиот акропол.
Зградата следи типичен архитектонски стил на римски форум, со само еден влез со пропилон од коринтски ред, висок околени ѕид со испакнати ниши (ојки, екседрае) на својата долга страни, со внатрешен двор опкружен со столбови и украсен триаголен базен во средината. Библиотеката била на источната страна каде биле чувани свитоци од „книги“ од папирус. Соседните сали биле користени како читални, а аглите служеле како сали за предавања.
Библиотеката била сериозно оштетена од херулската инвазија во 267 година и поправена од префектот Херкулиј во 407–412 година н.е. Во средновековното римскпо време, на местото биле изградени три цркви, чии остатоци се зачувани:
* тетраконх (5 век н.е.)
* трикорабна базилика (VII век) и
* едноставна катедрала (12 век), која била првата катедрала во градот, позната како „Голема Девица“. .
Приближно во истиот период со катедралата, на северната фасада била изградена друга црква, Свето Асомат Скалиски, но таа не е зачувана.
Црква „Св. Прохор Пчински“ - Свети Николе

Св. Прохор Пчински — црква во градот Свети Николе. Му припаѓа на Штипското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во 1847 година под името Свети Никола и претставува изворната црква со тоа име. Од 1983 до 1990 г. над неа е изградена нова голема црква „Св. Никола“. Во 2007 г. започнало обновувањето на црквата и со благослов на владиката Иларион Брегалнички таа е преосветена како „Свети Прохор Пчински“. Отворена е на 1 октомври 2011 г. — на денот на светецот. Иконите во црквата се од XIX век, дело на Ѓорѓи Зографски и други автори.
1 Поврзано
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво
Црква „Вознесение Христово“ - Погулево

Вознесение Христово или Свети Спас — црква во селото Погулево.
1 Историја
Изградбата на црквата започнала во 1940 година, а била осветена во 1985 година од страна на епископот и администратор злетовско-струмички Горазд Тивериополски. Иконите биле изработени од иконописците Гаврил Атанасов од Берово, Дончо од Секирник и Васе Аџов од Вељуса.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со мала полукружна апсида на источната страна. На западната страна од храмот има отворена припрата. Главниот влез се наоѓа на западната страна Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со лимен кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со жичена ограда и во него има помошни објекти, а во негова непосредна близина се сместени и селските гробишта.
3 Галерија
4 Поврзано
* Погулево
* Брегалничка епархија
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ораовичко-воиславска парохија
Човекот од дабовата шума

„Човекот од дабовата шума“ (српски: ''Човек из храстове шуме'') — српски и југословенски филм од 1964 година, режиран од Миодраг Поповиќ. Главните улоги ги играат: Мија Алексиќ, Предраг Ќерамилац, Ксенија Цониќ и Тамара Милетиќ.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива за време на Втората светска војна. Максим — некогашниот слуга, а сега осамен овчар во планината, сее страв во неколку планински села така што извршува низа убиства. Максим се заљубува во една жена која се занимава со трговија на црно во градот, а всушност работи за партизаните. Тој помислува дека жената сака злато, па затоа почнува да убива уште повеќе со намера да дојде до пари. Така, тој станува мета и на партизаните и на четниците, кои настојуваат да го убијат.
Четири пријатели онлајн!

„Четири пријатели онлајн!“ (италијански: ''4 amici online!'') — книга за деца на италијанската писателка Каролина Каприја, илустрирана од Матео Пјана, објавена во 2011 година.
1 Содржина
Книгата се состои од 14 глави во кои се опишуваат животните случки на четири деца: Еуџенио, Марко Елизабета и Џанлука. Еуџениот не е омаилен во училиштето, Марко е здодевен, Елизабета е извештачена, а Џанлука е неподнослив мрморко. Во секојдневниот живот, тие четворица не се поднесуваат, а кога ќе се сретнат, настојуваат да се избегнат. Сепак, тие секојдневно комуницираат на интернет, каде секој од нив има свој прекар. Притоа, тие се помагаат и се советуваат.
2 Изданија на македонски јазик
Во 2015 година, книгата била објавена на македонски јазик од издавачката куќа Арс ламина - публикации, Либи, во рамките на едицијата „Бестселери за деца“. Преводот од италијански јазик го извршила Анета Симовска. Книгата, со димензии од 20 сантиметри, има 192 страници, а била испечатена во „Бранко Гапо - графичко производство“ во тираж од илјада примероци. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-247-271-3.
Црква „Св. Троица“ - Нивичани

Света Троица (или Свети Дух) — главна селска црква во кочанското село Нивичани, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во Славејско Маало, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Црквата е изградена во 1864 година за време на службувањето на свештеникот Василиј. Не е познато кога и од кој архијереј е осветена.
3 Архитектура
3.1 Икони и иконостас
Во 1874 година, икони за црквата изработил самоковскиот мајстор Захариј Доспевски, а во 1889 година други икони насликал видниот зограф Димитар Андонов Папрадишки.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Спанчевска парохија
* Нивичани
Режим (политика)

Режим — во политиката е облик на владеење или збир на правила, културни или општествени норми итн. што го регулираат работењето на влада или институција и нејзините интеракции со општеството.
1 Употреба
Додека зборот ''режим'' потекнува како синоним за секаков вид влада, модерната употреба му даде негативна конотација, што имплицира авторитарна влада или диктатура. Дефиницијата во Вебстеровиот речник наведува дека зборот ''режим се'' однесува едноставно на облик на владеење, додека Оксфордскиот англиски речник го дефинира ''режимот'' како „влада, особено авторитарна“.
Современата академска употреба на терминот „режим“ е поширока од популарната и новинарската употреба, што значи „среден слој помеѓу владата (која носи секојдневни одлуки и лесно се менува) и државата (која е сложена бирократија со задача со низа присилни функции).“
2 Наводи
Истражувач на вонсончеви планетарни околуѕвездени средини и дискови

Истражувач на вонсончеви планетарни околуѕвездени средини и дискови ''(ИВПОСД)'' — предложен вселенски телескоп дел од истражувачката програма на НАСА насочена кон истражувањето и набљудувањето на околуѕвездените протопланетарните и остаточните дискови како и планетообразбата на блиските (околу 100 парсеци) ѕвезди со спектралните класи од M до B. Доколку истиот бил избран за развој, би бил лансиран во 2019 година.
Леталото би било опремено со телескоп коронограф со пречник од 70 cm наречен ''ФИЗА (Фазно индуциран замавен аподизиран коронограф)'' за да ја пригушува ѕвездената светлина за да може да го забележи послабото зрачење од околуѕвездената прашина. Одликите и составот на овие дискови ќе обезбедат информации за планетообразбата (најчесто во животопогодните појаси), додека постоечките вонсончеви планети може да се забележат преку нивното заемодејствување со прашинскиот диск. Главниот истражувач на проектот е Глен Шнајдер.
1 Истражувачки цели
Научните цели на оваа предложена мисија се:* Да се истражи количеството на пашина во животопогодните појаси
* Да се одреди дали постоењето на овој тип на дискови има влијание врз способноста на инструментите на следните мисии за потрага на планети (расеаната светлина од прашината предизвикува заматување на сликите од вонсончевите планети)
* Да се определи составот на материјалот кој ги создава планетите: мразовит и богат со органски честички кој се важни за постоењето на живот.* Да се определи односот на масивните планети во далечни орбити.
* Да се набљудува како протопланетарните дискови создават структури налик на Сончевиот Систем.
* Да се одреди составот на џиновските планети преку мерењето на нивниот отсјај.''ИВПОСД'' ќе беше првата сонда која би сликала (џиновски) вонсончеви планети на растојанија слични на оние во Сончевиот Систем (0,5-7 ае).
331П/Гибс

331П/Гибс (П/2012 Ф5) е мала периодична од типот на Енке и ретка комета со главниот појас, откриена од американскиот аматерски астроном Алекс Гибс.
1 Опис
Тоа е редок тип на комета наречена комета на главниот појас. Иако повеќето комети доаѓаат од Ортовиот Облак или Кајперовиот Појас, наместо тоа, кометите од главниот појас се членови на појасот на астероидот кои имаат кома и опашка.
Од 2016 година, таа е една од само 15-те познати комети на главниот појас.
Набљудувањата на 331П/Гибс во Истражување - дигитално на небото - на Слоан беа пронајдени кои датираат од август 2004 година, во кои објектот бил видлив како обичен астероид. Понатамошни набљудувања во 2014 година од страна на Кек опсерваторија покажала дека кометата била скршена на 5 парчиња и дека ротирала брзо, со вртежен период од само 3,2 часа. Поради ИОРП ефект, П/2012 Ф5 почнала да се врти толку брзо што, како веројатен куп урнатини, деловите почнаа да се распрскуваат, оставајќи многу долга трага од прашина. Ова е многу слично на 311П/ПАНСТАРРС, бидејќи е најдобро утврдената причина за комети од главниот појас заедно со ударите помеѓу малите астероиди (како што се со 596 Шхеила и П/2010 А2 (ЛИНЕАР)).
Видан Јанаќиевски

Видан Тодоров Јанаќиевски (23 ноември 1922 во Горно Српци, Битолско — 8 октомври 1944 во Скопско) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Видан Тодоров Јанаќиевски роден во селото Горно Српци. Бил студент. Од 1943 година станал член на КПЈ. Во 1943 година, Видан се приклучил кон партизанските единици. Завземал разни одговорни должности, но најповеќе бил политички комесар. Припаѓал на Осмата македонска бригада во борбите со балистите во скопско, Видан бил тешко ранет, фатен, ѕверски мачен и на крајот убиен на 8 октомври 1944 година.
Драгиша Димитриевски

Драгиша Димитриевски — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
1981, Црвениот коњ ТВ-филм
1982, Илинден ТВ-серија
1984, Белото циганче ТВ-серија
1984, Другарувања ТВ-серија, Владо
1985, Македонски народни приказни ТВ-серија
1985, Трговецот од Солун ТВ-филм
1986, Климент Охридски ТВ-филм
1986-1992, Македонски народни приказни ТВ-серија
1987, Вук Караџиќ ТВ-филм
1989, Мугра ТВ-филм
1991, Еурека ТВ-серија
2007, Јас сум од Титов Велес ТВ-филм, Професорот
2011, Македонски народни приказни ТВ-серија
2014, До балчак ТВ-филм, Попот
Миле Андоновски

Миле Стојанов Андоновски (20 октомври 1923 во Брезово, Демирхисарско — 3 септември 1944 во Кичево) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Миле Стојанов Андоновски е роден во селото Брезово. По занимање бил земјоделец. Во НОБ пристапил на 10 август 1944 година. Бил борец во составот на Првата македонска бригада, учествувал во борбите што се воделе кај Врбјани, Бакарно Гумно, Сливово и Кичево. Загинал на 3 септември 1944 во Кичево.
Атанас Анчевски

Атанас Павлев Анчевски (1920 во Единаковци, Демирхисарско — 1945 во Единаковци) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Атанас Павлев Анчевски е роден во селото Единаковци. Тој се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил во 1944 година. Како дел од НОБ учествувал во повеќе акции, и од болеста добиена за време на НОБ починал во своето родно село по подолго боледување во 1945 година.
5Д/Брорсен

5Д/Брорсен (позната и како „„Брорсенова комета“ или „Комета Брорсен“) била периодична Комета од семејството Јупитер откриена на 26 февруари 1846 година, од данскиот астроном Теодор Брорсен.
Перихел на 5Д/Брорсен бил на 25 февруари, само еден ден пред неговото откривање, а најблиску до Земјата поминал на 27 март, на растојание од 0,52 ае.
Како резултат на оваа блиска средба со Земјата, пречникот на комата на кометата се зголеми.
Јохан Фридрих Јулиус Шмит ја процени како 3 до 4 лачни минути на 9 март и од 8 до 10 лачни минути на 22 истиот месец.
На 22 април, тоа била околу 20 степени од северниот небесен пол. До крајот на ова прво појавување, орбиталниот период бил пресметан како 5,5 години. Откриено е дека блискиот пристап до Јупитер во 1842 година го ставил во неговата орбита за откривање.
Периодот од 5,5 години на кометата би значел дека привидите наизменично ќе се менуваат помеѓу добри и сиромашни. Како што се очекуваше, кометата биле пропуштена во нејзиното појавување во 1851 година, кога се приближи до Земјата само на 1,5 AЕ.
Орбитата на кометата сè уште била релативно неизвесна, влошена со приближувањето кон Јупитер во 1854 година. Карл Кристијан Брунс открил комета на 18 март 1857 година. Наскоро орбитата била пресметана и било откриено дека е Брорсен, 005Д, иако предвидувањата беа три месеци подоцна. Кометата била следена до јуни 1857 година, а орбитата тогаш била добро воспоставена. Набљудувачите објавиле дека кометата има светло јадро, речиси како ѕвезда.
Кометата била пропуштена во 1862 година, а следното закрепнување било во 1868 година. Блискиот пристап до Јупитер го скратил периодот доволно за да ја направи кометата видлива во 1873 година. да се набљудува најдолго до сега – четири месеци. Кометата била пропуштена во 1884 година, поради набљудување на околностите, но била пропуштена и во 1890 година, поволно привидување. Следното поволно појавување се случило во 1901 година, но пребарувањата не ја лоцирале кометата.
Следната сериозна потрага ја започнал Брајан Г. Марсден во 1963 година, кој верувал дека кометата исчезнала од постоењето, но ја пресметал орбитата за многу поволна појава од 1973 година. Јапонските набљудувачи интензивно ја пребаруваа кометата, но ништо не се нашле. Овој неуспех да се лоцира кометата, во врска со претходните обиди, го наведоа Марсден да заклучи дека кометата е изгубена.
Елена (месечина)

Елена е месечина на Сатурн. Откриена е од Пјер Лак и Жан Лекашо во 1980 година со набљудување од Пик ду Миди Опсерваторијата, и била означен како . Во 1988 година го добила официјалното име по Елена Тројанска, која во грчката митологија била внука на Крон (Сатурн). Елена во 1982 година исто така била означена и како (12), и како Диона Б, затоа што е коорбитална со Диона и се наоѓа во нејзината предна Лагранжова точка. Таа е една од четирите познати тројански месечини.
Елена била забележана од Земјата во 1980 година, а надлетувањата на ''Војаџер'' на Сатурн во раните 1980-ти овозможило запознавање со месечината одблизу. Мисијата ''Касини-Хајгенс'', која отишла во орбитата околу Сатурн во 2004 година, обезбедила уште подобро запознавање и овозможила подлабока анализа на Елена, како и поглед на површината под различни услови на осветлување. Најблиските слики на Елена до денес се направени од ''вселенското'' летало Касини кое прелетало на 1800 км од нејзината површина на 3 март 2010 година, а во јуни 2011 година направена била уште една успешна сесија на снимање. Во текот на ''мисијата Касини'' имало уште многу други пристапувања.
1 Геологија
Сликите на Елена направени од вселенското летало Касини, со резолуција до 42 метри по пиксел, покажуваат пејзаж кој се одликува со широки вдлабнатини од 2 до 10 километри со внатрешна стрмнина не поголема од 12°. Овие басени се веројатно распаднати остатоци од стари ударни кратери.
Тенки, издолжени и издигнати канали со должина од неколку километри се наоѓаат по стрмнините на многу од басените на Елена и веројатно се направени од огромни текови, што покажува дека Месечината е под влијание на активни геолошки процеси како губење на маса и ерозија. Дигиталните модели за одредување на височина наведуваат дека каналите имаат испакнат релјеф помеѓу 50 и 100 метри.
Симулациските модели покажуваат дека површинска активност на Елена е хаотична и се појавува во нерегуларни периоди.
2 Површински материјал
Површинскиот материјал на Елена е со релативно висока рефлексија, што укажува дека зрната се со големина од 1 до 100 микрометри. Малите кратери изгледаат како да се малку затрупани, што укажува на неодамнешни процеси од некој вид на насобирање.
Лабораториското тестирање за силината на ударот на примероците од месечевиот реголит, создадени со удар, покажуваат дека при мала густина тие се однесуваат како нењутнови „Бингам“ материјали, т.е. имаат пластични својства на восок и ледници. Ова наведува дека површинскиот материјал на Елена кој сличи на снег може да се однесува како не-Њутнови масивен тек и кој што претежно е причината за видливите проточни модели што се гледаат на нејзината површина со мала гравитација.
3 Избрани слики
Претежно необработени слики во црно-бела техника со близу инфрацрвени или ултравиолетови канали.
Таркек (месечина)

Таркек, познат и како Сатурн LII (привремена ознака S/2007 S 1) е природен сателит на Сатурн . Неговото откритие било објавено од Скот С. Шепард, Дејвид К. Џуит, Јан Клејна и Брајан Г. Марсден на 13 април 2007 година преку набљудувањата направени меѓу 5 јануари 2006 година и 22 март 2007 година. Именуван е по Таркек, богот на месечината на Инуитите, и е член на Инуитската група на неправилни сателити. Има пречник од околу седум километри. Вселенското летало ''Касини'' го набљудувал Таркек 1,5 ден на 15 и 16 јануари 2014 година.
Орбитата Таркек има наклон од 49,90° (кон еклиптиката; 49,77° кон екваторот на Сатурн), со занесеност од 0,1081 и голема полуоска од 17,9106 гигаметри. Таркек орбитира во напредна насока со период од 894,86 дена.
Централна јавна библиотека на Сер

Централна јавна библиотека на Сер - јавна библиотека сместена во Сер, Егејска Македонија. Основана била во 1952 година. Администрирана е од Министерството за образование, религија, култура и спорт. Јадрото на неговата збирка е обезбедено од Министерството за образование, Националната библиотека, Француската амбасада, Министерството за надворешни работи и со дарови од пријателите на библиотеката.
Од 2006 година, Централната јавна библиотека на Сер е сместена во својата нова зграда со 5 продавници од 3.200 метри квадратни, која обезбедува читални, простории за складирање книги, детска библиотека, сала за конференции и состаноци, мултимедијална соба и други простори за творешство.
Збирката на Централната библиотека опфаќа 83.000 тома, а нејзините членови достигнаа 26.000. Сите книги се обработени електронски со интегрираниот библиотечен систем АБЕКТ 5.6 на Националниот центар за документација. Исто така, постои збирка на дигитализирани книги и историски материјал до кои може да се пристапи преку онлајн база на податоци.
Централната народна библиотека на Сер има и подвижна библиотека, за да им служи на граѓаните од округот Сер.
Библиотека „Хафиз Ахмед-ага“

Библиотеката „Хафиз Ахмед-ага“ ― важна историска отоманска зграда во средновековниот град Родос во Грција, место кое е светско наследство на УНЕСКО. Библиотеката била основана од Хафиз Ахмед-ага во 1793 година.
Хафиз Ахмед-ага е роден во селото Асгуру (турски: Узгур Кеју), 3. км на југ од денешното средиште на градот Родос, во средината на 18 век во богато, основано отоманско семејство. Тој се образувал во Султанскиот двор, а подоцна станал главен воен на султанот. Тој се пензионирал во 1789 година, но бил повторно активиран и станал член на редовните делегации кои патувале во Мека со годишните подароци на султанот на шерифот на Мека. Починал на такво патување извесно време помеѓу 1800-1802 година.
Тој ја основал оваа библиотека за писмената публика на неговиот роден град со 1995 ракописи од целиот опсег на исламската наука во 1793 година. Установата станала средиште на учење. Хафиз Ахмед-ага им плаќал на библиотекарите и за учење на арапскиот јазик, кој бил неопходен за читање на текстовите.
Во моментов во библиотеката има 1256 ракописи. Меѓу највредните предмети е Куранот од 1540 година, историјата на турската опсада на градот во 1522 година и ракописи со персиски минијатури. На ѕидовите на градот има стари карти и гравури.
1 Галерија
Генадиосова библиотека

Генадиосовата Библиотека ( |Γεννάδειος Βιβλιοθήκη), позната и како Генадеон, ― една од најважните библиотеки во Грција, со над 110.000 тома на грчката историја, книжевност и уметност од антиката до денешното време. Библиотеката се наоѓа на улицата Суидијас 61, на падините на планината Ликабетус, во средиштето на Атина.
Библиотеката е една од двете кои припаѓаат на Американското училиште за класични студии во Атина (заедно со Блегеновата библиотеката).
1 Историја
Нејзин главен основач бил грчкиот дипломат Јоанис Генадиос (1844–1932), кој првично подарил дел од својата збирка на новооснованата Национална библиотека на Грција. Враќајќи се во Атина неколку години подоцна, тој бил вознемирен кога открил дека тие не се повикуваат на неговите дарувани предмети, и затоа решил да најде подобар дом за неговата збирка. Додека присуствувалл на Вашингтонскиот поморски договор, научници од САД покажале интерес за основање наменска градба во Грција.
Изградена била посветена неокласична зграда, со финансиска поддршка од корпорацијата Карнеги, за да се сместат 26.000 тома донирани од Генадиос. Зградата била дизајнирана од њујоршката фирма „Ван Пелт и Томпсон“, во стил на класичен храм со градини. Библиотеката била отворена на 23 април 1926 година и била именувана во чест на таткото на Генадиос, Георгиос Генадиос (1786–1854).
Од 1999 година библиотеката била проширена и осовремена со клима уред, ново слушалиште и источно крило. Овие биле пуштени во 2005 година со нови канцеларии и простори за складирање на архивите Генадеион и остатокот од збирката. Овие дела биле во голема мера финансирани преку собирање средства во Соединетите Држави, со Лојд Котсен како водечки добротвор. Некои од првичната збирка на Генадиос биле дигитализирани и ставени на интернет, вклучувајќи ги неговите белешки и ефемери.
Палијак (месечина)

Палијак е програден неправилен сателит на Сатурн. Бил откриен од Џон Кавеларс, Брет Гледман, Жан-Марк Пети, Ханс Шол, Метју Холман, Брајан Марсден, Филип Николсон и Џозеф Брнс на почетокот на октомври 2000 година, и му била дадена привремената ознака S/2000 С 2 .
Името го добил во август 2003 година по фиктивен шаман во книгата „''Проклетството на'' шаманот“ од Мајкл Кусугак, кој на Кавелар му предложил имиња на џинови од Инуитската митологија кои биле користени за да се именуваат другите сатурнски месечини.
Се смета дека Палијак има пречник од околу 22 километри и кружи околу Сатурн на просечно растојание од 15,2 милиони km за 687 дена. Тој е член на Инуитската група на неправилни сателити. Исто така, тој е во близина со други 9 месечини кои повремено меѓусебе се доближуваат и до десет милји.
Има светло црвена боја, а под инфрацрвена светлина спектарот на Палијак е многу сличен оној на сателитите од Инуитската група Кивиук и Сијарнак, што оди во прилог на тезата Инуитската група можеби има заедничко потекло откако поголемо тело се распаднало.
Сотир Брбевски

Сотир Секулов Брбевски (, , Битолско — , , Србија) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Сотир Секулов Брбевски е роден во селото Лавци. Се занимавал со кондураџиство. Уште од првите дни по окупацијата, како член на КПЈ, активно се борел против окупаторот. На 12 септември 1943 година доброволно стапил во партизанскиот одред „Гоце Делчев“. Учествувал во бројни борби против разни фашистички единици. Бил командант на бригада. Загинал на 9 септември 1944 година во борбите за ослободување на Прешево.
2 Чествување
Во негова чест една улица во населбата Недопирливи во Битола, улицата што ги спојува ул. Ѓорѓи Наумов со ул. Студентска, го носи неговото име.
Борис Вељановски

Борис Митев Вељановски (20 јули 1923 во Бараково, Демирхисарско — 21 април 1945 во Славонска Пожега, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Борис Митев Вељановски е роден во селото Бараково. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил во септември 1944 година. Бил борец во составот на четиринаесеттата македонска бригада. Учествувал во борбите на Сремскиот фронт. Загинал на 21 април 1945 година, во борбите против германско-усташките единици кај Славонска Пожега.
Пермекева библиотека

Пермекевата библиотека (|Bibliotheek Permeke) ― јавна библиотека во Антверпен, Белгија. Библиотеката дневно ја посетуваат околу 2.200 посетители.
1 Историја
Библиотеката е именувана по Оскар Пермеке, братучед на Констант Пермеке, кој порано ја воделе механичарската работилница „Permeke Motors“ во зградата. Во 1982 година, Пермеке го преселил својот бизнис на друго место во градот поради недостаток на простор.
Библиотеката била отворена на 22 април 2005 година, последниот ден кога Антверпен ја имал титулата Светска престолнина на книгата. Јавната библиотека сместена во ''Lange Nieuwstraat'' била затворена на 1 септември 2004 година.
Поемата „''Binnen''“ од белгискиот писател и поет Барт Мојаерт е изложена во библиотеката.
Борис Велевски

Борис Петков Велевски (15 февруари 1921 во Беранци, Битолско — 18 ноември 1944 во Штипско) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Борис Петков Велевски е роден во селото Беранци. По занимање бил земјоделец. Во НОБ доброволно се придружил на 1 септември 1944 година. Припаѓал на четиринаесеттата македонска бригада. Учествувал во повеќе борби кај Кочани и Берово. Загинал во борба против окупаторот во Штипско на 18 ноември 1944 година.
Војне Вељановски

Војне Ристев Вељановски (1923 во Вирово, Демирхисарско — 1945 во Скопје) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Војне Ристев Вељановски е роден во селото Вирово. По занимање бил земјоделец. Во НОВ, тој пристапил во септември 1944 година. Бил борец во составот на единиците на 15-от корпус. Зел учество во борбите против германско-усташките единици на Сремскиот фронт. Ранет во борбите на фронтот, тој умрел во 1945 во скопската болница.
Африканска библиотека

Африканската библиотека (француски: Bibliothèque Africaine) ― истражувачка библиотека во Белгија, во полето на Африкана. Белгискиот крал Леополд II го основал во 1885 година за време на периодот на странска колонизација на Конго и основањето на колонијалната Слободна Држава Конго. Библиотеката станала под надлежност на Министерството за колонии во 1908 година. Од 2003 година содржела околу 230.000 тома. Сега е дел од Библиотеката за надворешни работи, надгледувана од Сојузната јавна служба за надворешни работи, а од јуни 2017 година е достапна преку Кралската библиотека на Белгија во Брисел.
1 Поврзано
* Африкански архив, во Брисел
* Библиотека на Кралскиот музеј за Средна Африка, во Тервурен
* Библиотека на Кралската академија за прекуокеански науки
2 Библиографија
***
332П/Икеја-Мураками

332П/Икеја-Мураками (П/2010 В1) е кратокпериодна комета со период од приближно 5,4 години, првпат независно идентификувана од двајцата јапонски аматери астрономи Каору Икеја и Шигеки Мураками на 3 ноември, 2010.
Икеја ја идентификувал кометата со помош на телескоп од 25 сантиметри на 39×, додека Мураками користел телескоп од 46 см на 78×. Фотографска потврда за кометата била добиена од Ернесто Гвидо и Џовани Состеро со помош на телескопот (GRAS) во Ново Мексико. И Икеја и Мураками ја откриле кометата користејќи рачно набљудување преку оптички телескопи. Ваквите визуелни откритија станаа ретки во последниве години.
На почетокот на ноември 2010 година, неколку недели по преминот на перихелот, било откриено дека кометата претрпела голем излив помеѓу 31 октомври и 3 ноември. По преминот на перихелот во 2010 година, кометата имала само околу 80-дневен лак на набљудување.
Повторното забележување на П/2010 В1 на 31 декември 2015 година, со магнитуда 20 било објавено на 2 јануари 2016 година и било означено како П/2015 Ју2. Секундарниот фрагмент (Б) бил потврден и објавен на 5 јануари 2016 година. Кометата сега е составена од компонентите А и Б со две различни коми, пликови и опашки. Околу 11 јануари 2016 година, сместени се два побледи потенцијални фрагменти, означени како П/2010 В1-Ц и П/2010 В1-Д, и двата најверојатно се фрагментирани од П/2010 В1-Б. Од 29 јануари, фрагментите Б и Д беа речиси целосно распаднати, а фрагментот Ц претрпе изблик, правејќи го светол како П/2010 В1-A.
Фрагмент од комета, голема полуоска (AU), перихел, ексцентричност, наклонетост, М2, приближна големина (m), растечки јазол, аргумент на пери, Датум на откривање
A, 3.08642, 1.572883, 0.49039, 9.3869, 19.3, 470, 3.7827, 152.442, 2016/01/02
Б, 3.0834, 1.57287, 0.48989, 9.3824, 20.8, 240, 3.796, 152.378, 2016/01/01
В, 3.0894, 1.57293, 0.49086, 9.3870, 12.5, 10900, 3.7810, 152.430, 2010/11/03
Г, 3.083, 1.5714, 0.4904, 9.379, 19.5, 430, 3.76, 152.6, 2016/02/01
Д, 3.09, 1.573, 0.491, 9.39, 22.5, 110, 3.8, 152.5, 2016/01/18
Ѓ, 3.15, 1.585, 0.496, 9.51, 22.1, 130, 3.60, 152.4, 2016/02/05
Е, 3.06, 1.551, 0.494, 9.27, 20.6, 260, 3.6, 154.5, 2016/02/10
Ж, 3.0860, 1.57283, 0.49033, 9.3857, 18.9, 570, 3.786, 152.421, 2016/02/05
З, 3.083, 1.5730, 0.490, 9.38, 21.7, 160, 3.80, 152.4, 2016/02/05
Ацко Вељановски

Ацко Стојков Вељановски (10 декември 1920 во Бабино, Демирхисарско — 1945 на Сремскиот фронт) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ацко Стојков Вељановски е роден во селото Бабино. Се занимавал со земјоделство. Во НОБ стапил во септември 1944 година. Пред дефинитивното ослободување на земјата завршил подофицерски курс во Ќуприја, а потоа заминал на Сремскиот фронт, каде што во пролетта 1945 година загинал.
Манојло Вељановски

Манојло Василев Вељановски (1925 во Растојца, Демирхисарско — 28 август 1944 во Кичево) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Манојло Василев Вељановски е роден во селото Растојца. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил во јуни 1944 година. Меѓутоа како симпатизер ја помагал од порано. Припаѓал на Првата македонско-косовска бригада. Загинал во борбите околу Кичево, на 28 август 1944 година.
Албиорикс (месечина)

Албиорикс е напредна неправилна месечина на Сатурн. Бил откриен од Холман и неговите колеги во 2000 година, и му била дадена привремена ознака S/2000 С 11.
Албиорикс е најголемиот сателит од галската група на неправилни сателити.
1 Име
Именуван е како Албиорикс во август 2003 година, „галски џин кој се сметал за крал на светот“. Ова име се наоѓа на натписот пронајден во близина на францускиот град Саблет на кој тој се изедначува со римскиот бог Марс.
2 Орбита
Албиорикс кружи околу Сатурн на растојание од околу 16 милиони км и пречникот му се проценува на 32 километри, со претпоставено албедо од 0,04. Вртежниот период, измерен со на вселенското летало Касини, изнесува 13 часа и 19 минути.
Дијаграмот ја илустрира орбитата на Албиорикс во однос на другите напредни неправилни сателити на Сатурн. Орбиталната занесеност е претставена со жолти делови кои се протегаат од перицентарот до апоцентарот .
Со оглед на сличноста на орбиталните елементи и хомогеноста на физичките одлики со другите членови од галската група, било предложено дека овие сателити би можеле да имаат заедничко потекло од распаѓање на поголема месечина.
3 Физички одлики
Неодамна откриените различни бои укажуваат дека може да има голем кратер, по што произлегла друга претпоставка дека Еријапо и Тарвос би можеле да бидат делови од Албиорикс по негов судар (по кој речиси се распаднал) со друго тело.
Вецко Видановски

Вецко Степанов Видановски ( 18 март 1920 во Зашле, Демирхисарско — септември 1944 во Кичево) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Вецко Степанов Видановски е роден во селото Зашле. Бил општ работник. Кон НОБ се приклучил на 15 септември 1944 година. Бил борец на Првата македонска бригада во чиј состав, при нападот на Кичево, загинал во почетокот на септември 1944 година.
Полидевк (месечина)

Полидевк, или Сатурн XXXIV, е мал природен сателит на Сатурн кој е коорбитален со месечината Диона и се наоѓа околу нејзината задна Лагранжова точка. Нејзиниот пречник се проценува дека изнесува 2 до 3 км. Другата коорбитална месечина на Диона е Елена, која е поголема и се наоѓа на предната точка L4.
Полидевк била откриена од страна на на 24 октомври 2004 годин, на сликите направени на 21 октомври 2004 година, и ѝ дале привремена ознака S/2004 С 5 . По прегледувањето на сликите од ''Касини'' ја забележале месечината Полидевк на сликите направени уште на 9 април 2004 година.
Од четирите познати Лагранжови коорбитали во системот на Сатурн („тројанска месечина“), Полидевк лута најдалеку од својата Лагранжова точка: неговото растојание зад Диона варира од 33,9° до 91,4° со период од 790,931 дена (за споредба, ја следи Диона на 60°). Либрацијата на Полидевк е доволно голема за да има некои своства на полноглавска орбита, што се потврдува со јасната асиметрија меѓу излетите кон и од Диона. Во текот на еден таков циклус, орбиталниот полупречник на Полидевк исто така варира за околу ± 7660 км во однос на Диона.
Името Полидевк било одобрено на 21 јануари 2005 година од Работната група на МАС задолжена за именување на планетарни системи. Во грчката митологија, Полидевк е друго име за Полукс, брат близнак на Кастор, син на Зевс и Леда.
Поради гравитациското дејство со Диона, нејзината површина може да биде во хидростатичка рамнотежа. но не и нејзината внатрешност, слично како што Метона е во хидростатичка рамнотежа поради интеракциите со Мимант.
1 Поврзано
* Месечините на Сатурн
2 Дополнителна литература
*****
Борис Дамчевски

Борис Димитров Дамчевски (1918 во Жван, Демирхисарско — ноември 1944 кај Маркови Кули, Прилепско) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Борис Димитров Дамчевски е роден во селото Жван. По занимање бил ѕидар. Кон НОБ се приклучил на 18 август 1944 година. Припаѓал на петтата македонска бригада, загинал кај Маркови Кули, Прилепско, во почетокот на ноември 1944 година.
Трајан Деспотовски

Трајан Петров Деспотовски (1925 во Растојца, Демирхисарско — 28 јули 1944 во Кичево) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Трајан Петров Деспотовски е роден во селото Растојца. По занимање бил земјоделец. Како активен помагач на движењето, во јули 1944 година, се приклучил во НОБ. Бил борец во составот на Првата македонско-косовска бригада. Загинал на 28 јули 1944 година во борба против непријателот во Кичево.
Науме Илиовски

Науме Перев Илиовски (15 февруари 1910 во Боиште, Демирхисарско — 9 септември 1944 во Ѓавато, Битолско) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Науме Перев Илиовски е роден во селото Боиште. По занимање бил земјоделец. Во НОБ се приклучил во 1944 година. Загинал како борец на Седмата македонска бригада на 9 септември 1944 година, во близина на селото Ѓавато.
Апостол Здравевски

Апостол Трајков Здравевски (1924 во Бистрица, Битолско — 26 февруари 1944 во Мариово) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Апостол Трајков Здравевски е роден во селото Бистрица. По занимање бил готвач. Во партизанските одреди доброволно пристапил на 8 ноември 1943 година. Член на СКОЈ, Апостол станал во 1942 година. Најдолго боравел со партизанските единици во Тиквешко. Подоцна припаѓал на Втората македонска бригада. Загинал во една борба на 26 февруари 1944 година во Мариово.
Мито Миленковски

Мито Наумов Миленковски (4 септември 1923 во Брезово, Демирхисарско — 1944 во Банат) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Мито Наумов Миленковски е роден во селото Брезово. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ доброволно се приклучил во 1944 година. Бил борец во составот на Седмата македонска бригада со која учествувал во борбите на Сремскиот фронт. Загинал во борбите против Германците во Банат.
Совре Степановски

Совре Јонов Степановски (3 октомври 1924 во Бабино, Демирхисарско — 1945 во Скопје) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Совре Јонов Степановски е роден во селото Бабино. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил на 23 август 1944 година. Припаѓал на Шестата македонска бригада. Од болеста добиена во НОБ умрел, во скопската болница, во пролетта 1945 година.
Кордилевскиев облак

Кордилевските облаци се големи концентрации на прашина што се наоѓаат во и Лагранжовите точки во Земја-Месечина системот. За нив прв известил полскиот астроном Казимиерз Кордилевски во 1960-тите, а потврдено било дека постојат во октомври 2018 година.
1 Откривање и набљудување
Кордилевски почнал да бара концентрација на прашина која може фотометриски да се потврди во точките на либрација (Лагранжови точки) во 1951 година.
Откако го сменил методот по предлог на Јозеф Витковски, Кордилевски во 1956 година за прв пат ги видел облаците. Во периодот од 6 март до 6 април 1961 година, успеал да фотографира две светли дамки во близина на Лагранжовата точка . За време на набљудувањето, дамките скоро и да не се поместувале во однос на . Набљудувањата биле правени од Каспрови Врх планината.
Во 1967 година, Џеј Весли Симпсон вршел набљудувања на облаците користејќи ја Кајперовата Воздушна Опсерваторија.
Во октомври 2018 година, било објавено дека се потврдува постоењето на Кордилевскиевите облаци, иако, претходно, во 1992 година, јапонската вселенска сонда Хитен, која поминала низ Лагранжовите точки за да открие заробени честички прашина, не нашле видно зголемување на нивото на прашина во споредба со густината во околниот простор.
2 Појава
Кордилевскиевите облаци се тешко воочлив феномен, кој може да се споредува со светлината на гегеншајнот. Многу е тешко да се набљудуваат од Земјата но може да се видат со голо око при исклучително темни и ведри ноќи. Најчесто биле здогледувани од пустини, на море или од планини. Облаците се малку поцрвени од гегеншајнот, што покажува дека можеби се направени од различен вид честички.
Кордилевските облаци се наоѓаат во близина на Лагранжовите точки и во системот Земја-Месечина. Аголниот пречник им е околу 6 степени. Од тие точки облаците може да се оддалечат од 6 до 10 степени. Други набљудувања наведуваат дека се движат околу Лагранжовите точки во елипси од околу 6 на 2 степени.
3 Поврзано
* Претпоставени месечини на Земјата
* Тројански астероид
4 Наводи
***** , од Франциско Валдес и Роберт А. Фреитас Џуниор, не најде објекти на лагранж точките Земја-Месечина или Земја-Сонце, но ова истражување не беше чувствително на дифузни облаци.
**