procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Дервента

Дервента (|Дервента) — град и општина во Република Српска, ентитет на Босна и Херцеговина. Се наоѓа во регионот на Посавина, северозападно од Добој. Од 2013 година, има население од 30.177 жители. Општината опфаќа 57 села, како и самиот град.
1 Историја
Од 1929 до 1939 година, Дервента била дел од Врбаска бановина и од 1939 до 1941 година од Бановина Хрватска во рамките на Кралство Југославија.
2 Географија
Општина Дервента се граничи со Брод, Модрича, Добој, Станари, Прњавор и Србица, како и Хрватска преку реката Сава. Таа има површина од 517 km2 (200 sq mi) и вклучува 57 села покрај актуелниот град Дервента.
Градот Дервента лежи на реката Укрина, а патиштата од него водат до Брод, Которско (Добој), Прњавор (Бања Лука) и Србица.
Градот има населба наречена Дервентски Лаг, која значително се зголемила во последниве години поради растот на општината.
3 Демографија
Популацијата на Дервента е поделено на две различни категории. Првата е само демографија на населението во градот, додека втората ги опфаќа и сите други населби. Претходните пописи биле спроведени за време на периодот на СФР Југославија. Како и многу други области во земјата војната драстично го променил составот на населението на Дервента.
Население на градот
Година, Срби, %, Бошњаци, %, Хрвати, %, Југословени, %, Останати, %, Вкупно
1971, 2,496, 21.10%, 5,065, 42.83%, 3,439, 29.08%, 459, 3.88%, 365, 3.08%, 11,824
1981, 2,934, 20.43%, 4,593, 31.99%, 3,727, 25.95%, 2,799, 19.49%, 304, 2.11%, 14,357
1991, 4,555, 25.66%, 5,558, 31.31%, 4,317, 24.32%, 2,623, 14.77%, 695, 3.91%, 17,748
Население на општината
Година, Срби, %, Бошњаци, %, Хрвати, %, Југословени, %, Останати, %, Вкупно
1971, 23,124, 41.18%, 6,548, 11.66%, 25,228, 44.93%, 575, 1.02%, 666, 1.18%, 56,141
1981, 22,840, 40.06%, 6,034, 10.58%, 23,629, 41.44%, 3,752, 6.58%, 755, 1.32%, 57,010
1991, 22,938, 40.60%, 7,086, 12.54%, 21,952, 38.86%, 3,348, 5.92%, 1,165, 2.06%, 56,489
2013, 22,349, 81.55%, 1,895, 6.91%, 2,573, 9.38%, 0.00, 0.00%, 277, 1.01%, 27,404
4 Спорт
Најпопуларен спорт во Дервента е фудбалот, а градот има долга фудбалска традиција. Првиот фудбалски клуб на Дервента бил формиран во 1919 под името ФК Дечко. Неколку други спортски здруженија биле формирани во Дервента пред почетокот на Втората светска војна. Војната предизвикала распаѓање на сите претходни клубови во Дервента и формирање на ФК Текстилец, кој се споил со ФК Дечко. ФК Текстилец сè уште се натпреварува во Првата лига на Република Српска, а домашниот терен е Градски стадион ФК Текстилец, кој има капацитет за присуство од околу 500 гледачи. Најуспешниот спортски тим на Дервента е ФК Дервента, кој во моментов се натпреварува во Премиер лигата во Босна и Херцеговина за ракомет. Дервента е познат во целиот регион за својата традиција на ракометна извонредност, создавајќи многу големи играчи, како и да имаат многу успешен клуб, со оглед на тоа што е толку мал град.
Новодвурски Округ (Мазовско Војводство)

Новодвурски Округ (|powiat nowodworski) — округ во Мазовското Војводство, средна Полска. Настанал на 1 јануари 1999 г. како последица од законските измени на месната управа донесени претходната година. Седиште и најнаселено место е градот Нови Двур Мазовјецки, кој се наоѓа на северозападно од Варшава. Други поголеми населени места се Нашелск ( североисточно од Нови Двур М.) и Закрочим ( на запад од Нови Двур.
Во округот е сместен аеродромот „Варшава-Модлин“.
Во 2016 г. округот зафаќал површина од и имал 79.024 жители, од кои 39.907 (50,5 %) градско, а 39.117 (49,5 %) селско население.
1 Соседни окрузи
Новодвурскиот Округ се граничи со следниве окрузи: Пултускиот на североисток, Легионовскиот на исток, Западноваршавскиот на југ, Сохачевскиот на југозапад и Плоњскиот на северозапад.
2 Поделба
Округот се дели на шест општини (една градска, две градско-селски и три селски). Тие се следниве:
Општина, Вид, Население(2006), Површина(км<sup>2</sup>), Седиште
Закрочим, градско-селска, 6.277, 71,4, Закрочим
Леонќин, селска, 5.092, 158,8, Леонќин
Нашелск, градско-селска, 19.259, 202,5, Нашелск
Нови Двур Мазовјецки, градска, 27.545, 28,3, —
Помјехувек, селска, 8.820, 102,3, Броди-Парцеле
Чоснув, селска, 8.743, 128,3, Чоснув
Финале на УЕФА Лигата на шампионите во 2014 година

Финале на УЕФА Лигата на шампиони во 2014 — финалниот натпревар на УЕФА Лигата на Шампоните во сезоната 2014-15 година, односно 59-та сезона на Европскиот премиерен клупски фудбалски турнир организиран од страна на УЕФА, или 22-та сезона на УЕФА Лигата на Шампионите, бидејќи натпреварувањето било преименувано од Куп на Европски Шампиони во Лига на Шампиони. 
Натпреварот се одиграл на 24 мај 2014 година, на Стадионот Луж во Лисабон, Португалија, меѓу шпанските клубови Реал Мадрид и Атлетико Мадрид. Тоа било петто финале каде што се сретнале две екипи од иста асоцијација, и прво финале на шпански екипи од ист град. Реал Мадрид победил на натпреварот со резултат од 4-1 по продолженијата, со головите од Герет Бејл, Марсело и Кристијано Роналдо, по израмнувачкиот гол на Серхио Рамос, во 93-та минута. Разултатот бил отворен од страна на Диего Годин во првото полувреме. Со оваа победа, Реал Мадрид ја освоил јубилејнта 10 титула во ова натпреварување, 12 години по нивната деветта победа.
1 Место
Стадионот Луж во Лисабон, Португалија, бил избран за место на одигрување на натпреварот за Финалето на Лигата на шампионите во 2014 година на УЕФА состанокот на Извршниот Одбор одржан во Истанбул, Турција, на 20 март 2012 година.
2 Наводи
Руска православна црква во Азербејџан

Руската православна црква во Азербејџан — главна заедница на источното православно христијанство во земјата. Поголемиот дел од нејзините членови се етнички Руси од Азербејџан. Целата територија на Азербејџан е под црковна јурисдикција на ''Руската православна епархија на Баку и Азербејџан, ''со центар во Црквата Свети Жени Мироносици во Баку. Исто така значајна е и Црквата на Архангел Михаил во Баку.
1 Историја
Историски гледано, Азербејџан беше дел од Руската Империја и СССР. Првата Руска православна црква во Баку била изградена во 1815 година, две години по Руско-персиската војна (1804-1813) како резултат на Гулистанскиот договор, според кој Каџарски Иран требаше да даде делови од неговите кавказки територии на Русија, вклучувајќи го и Баку. Руски православни цркви биле изградени во Ганџа и Шамахи пред овој настан. Бидејќи целиот Кавкаски регион беше под руска јурисдикција, надлежноста на ''Грузиската егзархија'' беше проширена, опфаќајќи ги и териториите на денешна Грузија, Ерменија и Азербејџан. Во 1905 година, ''Бакуската епархија'', денес позната како ''Бакуска и Касписка епархија'', беше основана.
Во пролетта 1917 година, Грузиската патријаршија беше обновена, но само за грузискиот дел од егзархијата. Руската православна црква и нејзиниот егзарх Платон (Рождествени) ја зачувале јурисдикцијата врз негрузиските делови од кавкаскиот регион и за овие територии ''Кавкаската егзархија'' на Руската православна црква беше создадена во летото 1917, со митрополитот Платон на Tbilisi и Баку како ''егзарх на Кавказ''. Во пролетта 1918 година, тој беше наследен од страна на митрополитот Кирил (Смирнов) како нов ''митрополит на Тбилиси и Баку'' и ''егзарх на Кавказ'', но по неговиот трансфер на друга област во пролетта 1920 година, друг егзарх не беше назначен.
Во Баку постоеше и Црквата Свети Александар Невски. Во советската област беше извршен прогон на христијаните. Во 1944 година, Руската православна црква беше повторно отворена во Баку. Во 2011 година, црковната јурисдикција на локалната руската епархија (диоцеза) беше прилагодена на политичките граници на Азербејџан и официјалното име беше променето во ''Руска оравославна епархија на Баку и Азербејџан''.
2 Поврзано
* Христијанство во Азербејџан
* Религија во Азербејџан
* Руска православна црква
Исламот во Чешка

Според пописот од 2017 година, околу 20.000 муслимани живеат во Чешка (помалку од 0.2% од вкупното население), во споредба со 3.400 во 2010 година и 495 во 1991 година.
Речиси сите муслимани во Чешка се Сунити.
Постојат повеќе исламски центри во Чешка и тоа главно во Прага и Брно, потоа во Теплице, Храдец Кралове, Либерец, П’лзењ, Карлови Вари и селото Колова.
Во 2004 година локалните власти ги одбиле плановите за изградба на џамија во селото Орлова.
1 Историја
Првите документирани посети во Чешка од страна на лице со познавање на исламот биле направени во 964-965 година од Ибрахим ибн Јакуб, еврејски трговец од тогашна муслиманска Шпанија. Неговите мемоари подоцна биле објавени и со тоа станеле едни од првите записи за Средна Европа во исламскиот свет.
За време на двете опсади на Виена, групи на отоманската армија достигнале до Моравија. Силни трговски врски меѓу Австроунгарија и Отоманското Царство биле воспоставени во текот на 19 век.
Традиционално, влијанието на исламот врз култура на Чешка било многу мало.
2 Модерна ера
Закон од 1912 година донесен од страна на Австроунгарската монархија го призна исламот како "државна религија" и со тоа официјално било дозволено неговото присуство на територијата на денешна Чешка. Првата муслманска заедница (''Muslimské náboženské obce pro Československo'') била основана во 1934 година и укината во 1949 година. Обидот за создавање на нова заедница во 1968 година беше неуспешен. Во 1991 година бил основан ''Центарот за муслимански заедници'' (|Ústředí muslimských náboženských obcí). Во 1998 година првата џамија беше изградена во Брно и една година подоцна во главниот град Прага . Обиди за изградба на џамии во другите градови биле стопирани од страна на локалните граѓани. Во 2004 година исламот беше официјално регистриран во Чешка, како резултат на ова заедницата има право да добива финансии од државата.
Поголемиот дел од муслиманите се од Босна и Херцеговина (од почетокот на 1990-тите) и поранешните земји на Советскиот Сојуз (главно од Кавкаската област, од крајот на 1990-тите до денес). Значаен и влијателен дел се и муслиманите од средната класа од Египет, Сирија и од други делови на Средниот Исток (обично луѓе кои студирале во Чехословачка и одлучиле да останат). Неколку стотици муслимани се Чеси кои се преобратиле.<ref>Panýrková, Petra: '''', , 2009.
3 Стравувања за исламски фундаментализам
Претседателот Милош Земан е меѓу они кои изразиле страв дека исламскиот тероризам може да ја загрози безбедноста во Чешка. Во август 2016 година за првпат чешки граѓанин беше обвинет под сомневање дека се обидел да се приклучи на ИДИС.
4 Наводи
5 Извори
* Miloš Mendel, Jiří Bečka, ''Islám a české země'', Olomouc, Votobia, 1998.
* Miloš Mendel, Bronislav Ostřanský, Tomáš Rataj, ''Islám v srdci Evropy'', Praha, Academia, 2008.
6 Надворешни врски
''(сите текстови се на чешки јазик)''
**
Арташес I

Арташес I (|Άρταξίας, |Արտաշես; царувал 190/189 година п.н.е.160/159 година п.н.е) — основач на Артешесидската династија, чии членови владееле со Ерменското царство речиси два века.
1 Животопис
Од крајот на 3 век п.н.е., Ерменското царство беше составено од околу 120 династички домени на чело со нахарари, лабаво обединети под оронтидските кралевите на Велика и Мала Ерменија. Иако Александар Велики не ја освоил Ерменија, хеленистичката култура имаше силно влијание врз ерменското општество. Кога Антиох III Велики ја ослободи Ерменија од оронтидското владеење, тој го именувал Арташес како стратег.
По поразот на монархот од страна на Римјаните во Битката кај Магнезија во 190 година п.н.е., Арташес и неговиот ко-стратег Зарех покренале бунт и со римска согласност почнале да владеат самостојно со титулата на крал; Арташес над Велика Ерменија и Зарех над Софена/Мала Ерменија.
Според Страбон и Плутарх, Artashes, исто така го основал ерменскиот град Арташат (Артаската) на Araks Реката во близина на езерото Севан, со помош на картагинскиот генерал Ханибал, кој се криеше од Римјаните во дворот на Арташес. Населението од претходната ервандидска (оронтидска) престолнина Ервандашат било префрлено во Арташет (Артаксата). Арташес станал заробеник на Антиох IV Епифан кога тој ја нападнал Ерменија околу 165 година п.н.е.
Над десетина камен граница маркери се откриени на територијата на модерна Ерменија од времето на владеењето на Арташессо арамејски натписи; пред нивното откритие, постоењето на овие камења беше споменато од страна на Мојсеј Хоренски. Во овие натписи Арташес тврди дека потекнува од Ервандидската (Оронтидската) династија: ''Крал Арташес, син на Оронтид Зарех.''
Од времето на Хајасите до времето на Арташес изминале повеќе од илјада години и за време на тој период Хајасите, Армените, луѓето од Наири и другите етнички групи биле интегрирани и станале една нација, зборувале на ист јазик, живееле заедно во една држава која стана позната како Ерменија.
Арташес беше во брак со Сатеник, ќерка на кралот на Аланите. Тие имаа шест синови: Артавазд, Врујр, Мажан, Зарех, Тиран и Тигран.
2 Цитати
*''Се вели дека кога Ханибал побегнал од Римјаните и дошол во Ерменија, тој му предложил разни проекти на ерменскиот цар и го научил за неколку корисни нешта. Кога го виде прекрасниот пејзаж и природата во Ерменија тој нацрта скица за иднината на градот. Тогаш тој го однесе Artashes на самото место и го замоли лично да ја надгледува изградбата на градот. Така големиот и убав град беше именуван по кралот, Арташат, и стана неговиот капитал.''
Католицизмот во Белорусија

Католичката црква во Белорусија — дел од светската Римокатоличката црква, под духовно водство на папата во Рим. Првата епархија според римскиот обред во Белорусија била основана во Туров помеѓу 1008 и 1013 година. Католицизмот беше традиционално доминантна религија меѓу белоруското благородништво (шљахта) и меѓу голем дел од популацијата на Западна Белорусија.
1 Опис
Од 2016 година, 1,632,605 католици живеат во земјата и претставуваат околу 17% од вкупното население. Повеќето од нив припаѓаат на епархии според римскиот обред. Мало малцинство припаѓаат на епархии според византискиот обред, формирајќи ја посебната Белоруска грчка католичка црква, која е во сојуз со Светиот престол и го следи византискиот словенски ритуал.
Полските и литванските малцинства во Белорусија се главно католици според римскиот обред, но повеќе од 1 милион католици според римскиот обред се етнички Белоруси (над 15% од вкупниот број етнички Белоруси). гркокатолиците се претежно етнички Белоруси и мал број на Украинци.
2 Хиерархија
Една митрополитна архиепископија:
* Минск-Могиљов - 610,490 католици
Три суфрагански епархии:
* Гродно - 591,000 верници
* Пинск - 50,115 верници
* Витебск - 151,000 верници
Митрополитниот архиепископ Тадеуш Кондрусјевич е водач на Католичката црква според римскиот обред во Белорусија.
3 Историја
Првата епархија според римскиот обред во Белорусија била основана во Туров помеѓу 1008 и 1013 година.
Католицизмот беше традиционално доминантна религија на белоруското благородништвото (шљахта) и на голем дел од популацијата на Западна Белорусија.
Во минатото постоеше и една архиепископија во Полоцк. Свети Јосафат Кунцевич беше архиепископ од 1618 до 1623 година како наследник на друг архиепископ.
4 Поврзано
* Белоруска грчка католичка црква
Исламот во Белорусија

Исламот во Белорусија има долга историја. Тој беше воведен на територијата на денешна Белорусија од Татарите-Липки во периодот од 14-16 век. Од 2007 година, 45,000 муслимани живеат во Белорусија и претставуваат 0.5% од вкупното население.
1 Модерно време
Во 1994 година, бил одржан Првиот себелоруски конгрес на муслиманите. Како резултат на ова, беше основана Исламската верска заедница на Република Белорусија на чело со д-р Исмаил Александрович.
Во 1997 имало 23 муслимански заедници, вклучувајќи ги 19-те во западните региони на Белорусија.
Белорусија е единствената земја во Европа во која уредник на весник бил затворен поради објавувањето на данските карикатури на исламскиот пророк Мухамед. На 18 јануари 2008 година, Александар Сдвижков добил казна затвор во траење од три години поради "поттикнување на верска омраза".
Денес постојат џамии во Смилавичи, Ивје, Слоним и Навагрудак во Гродненската област; во Клецк во Минската област; и во Видзи во Витепската област. Во периодот од 1900 до 1902 година била изградена џамија во Минск. Шеесет години подоцна таа била уништена од страна на комунистите. На 11 ноември 2016 година реплика на џамијата била изградена во Минск.
2 Галерија
3 Поврзано
* Религија во Белорусија
* Слободата на религија во Белорусија
Исламот во Црна Гора

Муслиманите во Црна Гора ја формираат најбројната малцинска религија во земјата. Според пописот од 2011 година, во Црна Гора има 118,477 муслимани и тие претставуваат 20% од вкупното население. Муслиманите во Црна Гора претежно се Сунити.
1 Историја
Во 15 век црногорскиот цар Иван (1465-1490 година) беше во војна со инфилтрираат Венецијанци во можност да се одржи војна на двата фронта Отоманското Царство го освоил многу на црна Гора е територија и воведе Исламот. Третиот син на Иван, Станиша Црнојевиќ беше првиот истакнат црногорец со муслиманската вера и од тогаш исламот не беше невообичаена религија на Crnojević Црногорската владејачката династија.
Станиша Црнојевиќ го зема името ''Скендербег Црнојевиќ ''и владеел од својот капитал во Цетиње. Тој е добро познат како еден од најистакнатите муслимански администратори во северниот дел на Отоманското Царство од словенско потекло за време на владеењето на Султан Селим I. Станиша Црнојевиќ е командувал со армија од околу 3000 акинџии и исто така одржувал комуникација со соседните современици како што бил Гази Хусрев-бег.
2 Во дваесет и првиот век
Муслиманите во Црна Гора се претежно Бошњаци и Албанци по етничка припадност, но исто така некои се прогласуваат за муслиманите од националност и Црногорците. Муслиманите може да биде најчесто се наоѓаат во Санџакскиот регион и во Улцињ, Бар и Подгорица. Бошњаците имаат речиси иста етничка позадина со црногорските муслимани, но се разликуваат по идеологијата во однос на прашањето за нивната етничка припадност. Во Црна Гора постојат 13 Совети на исламската заедница и тоа во: Подгорица, Тузи, Диноша, Бар, Улцињ, Плевља, Бијело Поље, Беране, Петњица, Рожае, Плав и Гусиње.
3 Демографија
Етничкиот состав според пописот од 2011 година, од вкупниот број на муслимани (118,477):
* 53,453 црногорски Бошњаци
* 22,267 Албанци
* 20,270 словенски муслимани
* 12,758 Црногорци
* 5,034 Роми
* 2,003 Египќани
* 428 црногорски муслимани
* 1,435 "други"
* 364 црногорски Бошњаци/муслимани
* 169 Бошњаци
* 195 Горанци
* 101 Турци
4 Галерија
5 Поврзано
* Исламската Заедница на црна Гора
6 Дополителна литература
* Dimitrovova, Bohdana. " ." ''Southeast European Politics, Vol. II, Број 2. '' Октомври 2001 година.
*
Православието во Хрватска

Православието е втората најголема религиозна деноминација во Хрватска, додека Римокатоличката црква преовладува. Над 190,000 луѓе, претставувајќи 4.44% од вкупната хрватската популација, се православни христијани.
Православието во Хрватска е претставено првично преку Српската православна црква, на која припаѓаат повеќето од православните христијани во Хрватска. Други големи јурисдикции се Бугарската православна црква и Македонската православна црква. Овие три цркви се признати од страна на државата. Во Хрватска исто така живеат и припадници на Црногорската православна црква. За време на Втората светска војна исто така постоела и Хрватска православна црква.
1 Статистика
Објавените податоци од хрватскиот попис од 2011 година вклучувале пресек на етничката припадност и вероисповеда, која покажува дека вкупниот број (190,143) православни христијани (4.44% од вкупното население) е поделен помеѓу следниве етнички групи:* 159,530 православни Срби
* 16,647 православни Хрвати
* 2,401 православни Македонци
* 2,187 православни по националност
* 2,084 православни верници со недекларирана националност
* 1,822 православни Црногорци
* 816 православни верници од други националности
* 729 православни Руси
* 341 православни Украинци
* 293 православни Бошњаци
* 158 православни Бугари
* 157 православни верници со непознато државјанство
* 147 православни Романци
* 124 православни верници со регионална припадност
* други посебни етнички групи (под 100 луѓе во секоја)
2 Српска православна црква во Хрватска
На оваа црква припаѓаат Србите од Хрватска. Петте епархии (диоцези) на Српската православна црква кои ја покриваат територијата на Хрватска се:
* Метрополитанатот на Загреб и Љубљана, на чело со митрополитот Порфирије Периќ, од 2014 година.
* Далматска епархија, на чело со епископот Никодим Косовиќ од 2017 година.* Карловачка епархија, на чело со епископот Герасим Поповиќ, од 2004 година.
* Осјечкопољска и барањска епархија, администрирана од владиката Иринеј Буловиќ од Бачка, од 2017 година.
* Славонска епархија, на чело со епископот Јован Чулибрк, од 2014 година.
Регионалниот совет на Српската православна црква во Хрватска се состои од сите пет диоцезански епископи. На Советот претседава митрополитот на Загреб и Љубљана.
Позначајни Српски православни цркви претставуваат манастирите:
* Драговиќ
* Гомирје
* Комоговина
* Крка
* Крупа
* Лепавина
* Св. Лазарица
* Св. Недеље
* Св. Петке
* Св. Василија Острошког
и црквите:
3 Поврзано
* Религија во Хрватска
* Хрватска православна црква, организација создадена за време на Втората светска војна
Окрузи во Полска

Округот, наречен повјат (|powiat) — второстепена единица на месната управа на Полска. Потчинета е на војводството (''pl''), а самата е поделена на општини (''pl''). Градовите се посебни целини со статус на градски окрузи (''pl'', формално: ''pl'') и немаат општини. Вообичаените окрузи се наречени „земски“ или „селски окрузи“ (''pl''). Секој округ придавно е наречен по најважниот град во него.
Во Полска има вкупно 380 окрузи, од кои 314 се земски, а 66 се градски.
1 Историја
Окрузите во Полска водат потекло од втората половина на XIV век. За задржале како основна управна единица во текот на следните векови, а потоа и за време на Полско-литванската Државна Заедница, сè до нејзината поделба во 1795 г.
Во XIX век округот продолжил да важи и во состав на Руската Империја (Полското Кралство), како истоветник на рускиот ''уезд'', украинскиот ''повит'' (''uk'') и германскиот ''крајс'' (''de'') во случајот Големото Кнежевство Познањ под германска управа.
Со осамостојувањето на Полска во 1918 г., округот ја продолжил својата улога како второстепена управна единица.
Во 1975 г. окрузите се укинати во полза на поголем број помали војводства. На 1 јануари 1999 г. истите се вратени, овојпат во состав на 16 поголеми војводства.
2 Надлежности
Законодавната власт на округот ја има избран окружен совет (''pl''), а извршната е во рацете на окружната управа (''pl''). На чело на управата стои старешина (''pl''), избран помеѓу членовите на советот. Службата на старешината се нарекува старешинство (''pl''). Кај градските окрузи, истите улоги ги имаат градскиот совет (''pl''), градоначалникот (''pl'' или ''pl'') и градската служба (''pl'').
Во некои случаи седиштето на округот се наоѓа вон неговата територија. Таков пример е Познањскиот округ, чија управа е во Познањ, иако самиот град не е дел од округот, туку е самостоен.
Окрузите имаат релативно ограничена надлежност бидејќи месните и подрачните работи обично се одлучуваат на степен на општина или војводство. Ова се главните надлежности на округот во Полска:
* (вишо) средно образование (основните и нижите средни училишта се општински)
* здравство (на окружен степен)
* јавен превоз
* одржување на извесни патишта
* земјомер
* издавање работни дозволи на странци
* регистрација на возилата
3 Поврзано
* Општини во Полска
* Војводства во Полска
Пештера Барадла

Пештерскиот систем Барадла Домика во Унгарија е еден од најдолго истражуваните пештерски системи, кој бил посетуван со векови наназад, поради својот раскошен пештерски накит. Како дел од Агтелековиот карст, пештерскиот систем се протега на повеќе од 25.5 километри, а во системот е вклучена и пештерата Домика, долга 5.3 километри. Пештерата има природен влез од Агтелек, во подножјето на високата бела карпа која гледа кон работ на селото. Таа има артикулиран главен ходник, долг 7 километри, со карпест тунел кој е широк околу 10 метри и висок 7-8 метри, со неколку огромни пештери. Главниот ходник е поврзан со неколку пократки и подолги странични гранки. Голем дел од пештерата е обоен во разни бои и има разни пештерски формации, кои прават неспоредлив спектакл на украсни сталактити. Подземните речни води минуваат низ главниот ходник во време на поплави. Природните влезови во пештерата биле отворени од најстарите времиња, а има и археолошки пронајдоци од неолитскиот период.
Првото пишано споменување на пештерата датира од 1549 година, а првото истражување било направено во 1794 година од страна на Јозеф Сартори. Во 1825 година, било истражен и познат само околу 1.8 километри од ходникот. Овој дел бил истражен во 1802 година, и тогаш била објавена првата мапа. Во 1825 година, инженерот Имре Вас ја истражил пештерата уште 5 километри долж главниот ходник, и направил точна карта со опис. Неговото дело било објавено на унгарски и германски јазик, во 1831 година.
Со цел да се олеснат посетите на пештерата, првите туристички прошетки биле организирани во 1806 година. Во 1890 година, биле направени влезови од Црвеното Езеро, а помеѓу 1927 и 1928 година, било направено понатамошно истражување и проширување.
Барадла и другите пештери од Агтелековиот карст и Словачкиот карст биле прогласени за Светско наследство на УНЕСКО во 1995 година. Целиот пештерски систем и сливните подрачја, со блиските Домикавал мочуришта од меѓународно значење, биле ставени под заштита во 2001 година. Национален парк Агтелек е атракција преку целата година, популарен е меѓу туристите, кои можат да изберат од неколкуте пешачки патеки.
1 Поврзано
* Пештера Домика
2 Наводи
Хелмштет (округ)

Хелмштет (|Helmstedt) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со (од запад надесно) округот Волфенбител, слободниот град Брауншвајг, округот Гифхорн, слободниот град Волфсбург и сојузната покраина Саксонија-Анхалт (окрузите Берде и Харц).
1 Географија
Округот се граничи со ридскиот масив Елм на запад и шумата Лапвалд на исток. Големи делови од округот се дел од Природниот парк Елм-Лапвалд.
2 Историја
Во текот на средниот век во Елм бил ископуван варовник; овој варовник бил користен за гробот на Хајнрих Лавот, како и за царската катедрала во Кенигслутер. Во средниот век, Кенигслутер бил меѓу најбогатите градови во целото Свето Римско Царство. Во 1576 година бил основан Хелмштетскиот универзитет, кој бил најголем универзитет во протестантска Германија.
Војводството Брауншвајг (настанато од Брауншвајг-Линебург) создало административни окрузи во 1833 година; округот Хелмштет бил еден од тие окрузи. Бил поделен на амтови Калферде, Кенигслутер, Хелмштет, Шенинген и Форсфелде.
Во 1944 година, амтот Калферде, кој претставувал ексклава, бил предаден на округот Халденслебен. Во текот на административните реформи во 1970-тите години, северните делови на округот биле предадени на округот Гифхорн и на градот Волфсбург; округот добил делови на запад од округот Гифхорн и од округот Брауншвајг).
Во текот на век, областа помеѓу Хелмштет и Шенинген била користена за ископ на лигнит. Неколку села (Алферсдорф, Биденштет и Рунштет) биле уништени од површинските копови; нивните жители биле преместени во Хелмштет, Шенинген и во новоизграденото село Ној Биденштет, подоцна преименувано како Биденштет.
3 Грб
Во горниот дел е прикажан хералдичкиот коњ на Долна Саксонија. Во долниот дел се симболите за рударство и земјоделство.
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Слободни области, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница
Финале на УЕФА Лигата на шампионите во 2018 година

Финалето на Лигата на шампионите во 2018  бил финалниот натпревар на УЕФА Лигата на шампоните во сезоната 2017-18, односно 63-та сезона на Европскиот премиерен клупски фудбалски турнир организиран од страна на УЕФА, или 26-та сезона на УЕФА Лигата на Шампионите, бидејќи натпреварувањето било преименувано од Куп на Европски Шампиони во Лига на Шампиони. Натпреварот се одиграл на НУК Олипискиот Стадион во Киев, Украина на 26 мај 2018, помеѓу шпанскиот Реал Мадрид, кој го освојувал натпреварувањето во последните две сезони, и англискиот Ливерпул.
Реал Мадрид победил со 3-1 и стигнал до својата трета последователна титула вкупно 13-та во нивната клупска историја во ова натпреварување.
Реал Мадрид стекнал право да игра против победникот на УЕФА Лига Европа во Суперкупот на УЕФА 2018 година. Тие, исто така, се квалификувале за полуфиналето на ФИФА Светското клупско првенство 2018 година како претставник на УЕФА конфедерацијата.
1 Екипи
''Во следнава табела, финалето до 1992 година била ерата во Европскиот Куо, додека од 1993 година започнала ератра во УЕФА Лигата на Шампионите .''
Тим, Претходни финални настапи (здебелените букви ги покажува победниците)
Реал Мадрид, 15 (1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1962, 1964, 1966, 1981, 1998, 2000, 2002, 2014 година, 2016, 2017)
Ливерпул, 7 (1977, 1978, 1981, 1984, 1985, 2005, 2007)
2 Место
2.1 Детали
Екипата "домaќин" (за административни цели) била одреден со дополнителна ждрепка која се одржала по полуфиналните натпревари кој се одиграле на 13 април 2018 година, во 13:00 часот, во седиштето на УЕФА во Нион, Швајцарија.
Црква „Вознесение Христово“ - Панчарево

Вознесение Христово (позната и како: Свети Спас) — поранешна селска црква во пијанечкото село Панчарево. Денес, црквата е во урнатини, бидејќи во минатото изгорела.
Црквата се наоѓа во близина на маалото Присој, сместена на мала височинка, од каде се пружа поглед на панчаревското поле. Во црковниот двор се наоѓаат и селските гробишта, како и помошни објекти.
1 Галерија
2 Поврзано
* Панчарево
* Брегалничка епархија
* Делчевско архијерејско намесништво
* Тработивишка парохија
Црква „Св. Димитриј“ - Панчарево

Свети Димитриј — главна селска црква во пијанечкото село Панчарево. Црквата се наоѓа во маалото Филиповци, сместена на мала височинка, од каде се пружа поглед на тоа маало, но и други панчаревски маала.
1 Галерија
2 Поврзано
* Панчарево
* Струмичка епархија
* Беровско архијерејско намесништво
Бјорн Кајперс

Бјорн Кајперс (; роден на 28 март 1973 година) е холандски фудбалски судија. Тој е судија под знакот на ФИФА од 2006 година и УЕФА Елитната група на судии од 2009 година. За време на натпреварите тој  е помогнат од страна на неговите сонародници Сандер ван Рукел и Ервин Заинстра. Кајперс бил назначен за судијата на неколку престижни меѓународни финалиња како на УЕФА Супер Купот во 2011 година, УЕФА Лигата на Европа во 2013 година,  финалето, на Купот на Конфедерациите во 2013 година, финалето наЛигата на Шампионите во 2014 година, Финалето на ФИФА У-20 Светското Првенство во 2017 година  иФиналето на УЕФА Европа Лигата во 2018 година.
Двојниот живот на Вероника (филм од 1991)

Двојниот живот на Вероника (француски: ''La double vie de Véronique'') - филм од 1991 година, во режија на Кшиштоф Кишловски, кој е и автор на сценариото, заедно со Кшиштоф Пјешевич. Главните улоги ги играат: Ирен Жакоб, Александер Бардини, Владислав Ковалски, Јежи Гудејко, Филип Волтер, итн. Во 1991 година, на Канскиот филмски фестивал, филмот освоил три награди (за најдобра глумица, наградата ФИПРЕСЦИ и наградата на Екуменското жири), а бил номиниран и за „Златната палма“. Исто така, филмо имал една номинација за наградата „Златен глобус“.
1 Содржина
Во филмот се зборува за животот на две потполно еднакви девојки, кои имаат исто име - Вероника (ги глуми Жакоб), но едната живее во Париз, а другата во Полска. Девојката од Полска има прекрасен глас, пее во хор и чувствува дека живее и друг живот. Таа се сели во Краков и случајно здогледува една девојка која личи потполно исто како неа. Набргу, Вероника победува на еден конкурс, но за време на концертот паѓа мртва на сцената. Девојката од Франција, пак, има чувство дека еднаш умрела. Таа е учителка по музика, а за време на една претстава се вљубува во кукларот Александар Бардини. Потоа, таа се среќава со него и тие изнајмуваат хотелска соба, каде водат љубов. Притоа, на една фотографија од своето патување во Полска, таа ја забележува истоимената девојка.
Дванаесет искушенија

Дванаесет искушенија (шпански: ''Doce cuentos peregrinos'') - збирка раскази на колумбискиот писател Габриел Гарсија Маркес. Во 2008 година, книгата била издадена на македонски јазик од страна на издавачката куќа „Три“.
1 Содржина
Збирката содржи пролог во кој авторот дава дополнителни објасненија за расказите, како и 12 раскази:* Среќен пат, господине претседателе
* Авионот на заспаната убавица
* Ги изнајмувам своите соништа
* Сакав само да телефонирам
* Духови во август
* Марија Дос Празерес
* Седумнаесет отруени Англичани
* Трамонтана
* Среќното лото на госпоѓицата Форбс
* Светлината е како вода
* Траги од твојата крв во снегот
Фердинанд (филм од 2017)

Фердинанд (англиски: ''Ferdinand'') — американски анимиран филм од 2017 година, во режија на Карлос Салдана. Гласовите ги позајмуваат: Џон Сена, Кејт МекКинон, Боби Канавале итн.
1 Содржина
Фердинанд е слабо теле што живее на фарма на која се одгледуваат бикови за корида. Неговиот татко е најсилниот бик и еднаш заминува во борба, но повеќе не се враќа назад. Тогаш, Фердинанд бега од фармата и заминува далеку во едно село. Во неговиот нов дом, Фердинанд ужива во прекрасната природа при што се зближува со девојчето Нина. Постепено, тој израснува во огромен бик. Еден ден, за време на локалниот саем на цвеќиња, тој ненамерно уништува сè околу себе и поради тоа го заробуваат и го пренесуваат на една фарма за бикови. Всушност, тоа е фармата каде се родил тој и таму повторно ги среќава своите другари кои во меѓувреме израснале во бикови чија желба е да бидат избрани за борба. Еден ден, на фармата пристигнува славниот тореадор кој за својата последна борба сака да го избере најдобриот бик. Сите бикови на фармата се натпреваруваат со цел да бидат избрани, а само Фердинанд не сака да се бори. Со помош на група ежови, Фердинанд има можност да побегне, но тогаш дознава дека биковите гу убиваат на коридата и затоа останува на фармата и ги спасува своите другари. Меѓутоа, сопственикот на фармата ги брка и конечно, на железничката станица во Мадрид, тој успева да го фати Фердинанд. Така, Фердинанд влегува во арената, каде се бори со славниот тореадор. Најпрвин, тој си поигрува со него, а потоа го крева на роговите. Кога тореадорот ги зема мечевите за да го убие, Фердинанд мирно седнува пред него, а публиката бара од тореадорот да не го убива бикот. Тогаш, во арената влегуваат Нина и другарите на Фердинанд. Така, тој останува жив, а потоа сите заедно се селат во домот на Нина.
Хрватски преплет

Хрватскиот преплет, познат како ''плетер'' или ''троплет'' на хрватски, е вид на преплет, карактеристичен по неговата три-лентна шема. Таа е една од најчесто користените шеми на хрватската предроманика. Се наоѓа на и во внатрешноста на црквите, како и во манастирите изградени во раносредновековното Кралство на Хрватите помеѓу 9 и почетокот на 12 век. Орнаменталните низи понекогаш биле групирани заедно со животински и билни фигури.  
Најрепрезентативните примери на натписи украсени со преплетот ја вклучуваат Башчанската плоча и Натписот на Бранимир. Други значајни примери се наоѓаат во близина на Книн, во Ждрапан и Жевиќ од населбата Брибир, Рижинице кај Солин и во Сплит и Задар.
Хрватска има цивилна и воена декорација наречена Орден на Хрватскиот Преплет.
1 Галерија
Примери:
2 Поврзано
* Преплет (уметност)
* Предроманиката во Хрватска
Финале на УЕФА Лигата на шампионите во 2003 година

Финале на УЕФА Лигата на шампиони во 2003 година — финале на Лигата на шампионите 2002-03, кое се одиграло на Олд Трафорд во Манчестер, Англија, на 28 мај 2003 година. На натпреварот се натпреварувале двата италијански тимови: Јувентус и Милан. Натпреварот бил првиот во историјата на Лигата на шампиони каде во финалето се сретнале две италијански екипи.
Милан победил по изведување на пенали откако по 90 минути и дополнителните 30 не бил постигнат гол. Со освојувањето на купот, Милан дошол до својот шести успех во Европскиот куп и Лигата на шампионите.
1 Натпревар
Во текот на натпреварот, Милан успеал да постигне погодок преку Андриј Шевченко, но истиот бил поништен бидејќи судијата сметал дека Руи Кошта му го блокирал погледот на Џанлујџи Буфон од офсајд-позиција, иако телевизиските реакции покажале дека португалецот се повлекол од видното поле на Буфон пред да биде упатен ударот. Антонио Конте речиси постигнал гол за Јувентус, откако влегол во игра како замена на почетокот од второто полувреме, но неговиот удар со глава го сопрела пречката. Андреја Пирло, исто така, погодил статива за Милан. Во второто полувреме, двете екипи започнале повеќе да размислуваат за одбрана на својот гол, отколку за напад.
И Јувентус и Милан имаале повреди на своите одбанбени позиции. Игор Тудор се повредил на почетокот од натпреватор и бил заменет од Алесандро Бириндели, додека Роке Жуниор од Милан се повредил во продолженијата поради замор.
Прегледот на пеналите предизвикало контроверзии кај некои навивачи, бидејќи повторувањата покажале дека Дида бил пред линијата на голот, кога ги спасил пеналите на Давид Трезеге, Марсело Залајета и Паоло Монтеро. Како и да е, Андриј Шевченко го извел победничкиот пенал и станал првиот украински фудбалер кој победил на Европскиот куп.
Црвен грав (бубрег)

Црвениот грав е сорта на обичниот грав (''Phaseolus vulgaris''). Тоа е име за својата визуелна сличност по форма и боја на бубрезите. 
1 Јадења
Црвениот грав најчесто се користи во Чили кон карне и се составен дел на кујната во северните региони на Индија, каде гравот е познати како ''рајма'' и се користи во јадење со истото име. Црвениот грав се користи во Њу Орлеанс и голем дел од јужниот дел на Луизијана за класичен понеделнички "Creole" појадок од црвен грав и ориз. Помал, потемен црвен грав исто така се користи, особено во семејствата на Луизијана  со неодамнешно Карибско наследство. Мал "бубрег" грав се користи во Ла Риоха, Шпанија, се нарекува ''капаронес''. Во Холандија и Индонезија, “бубрег“ гравот, обично се служи како супа и се нарекува ''Бренебон''. Во Левант заедничкото јадење се состои од чорба подготвена од “бубрег“ грав, која обично се служи со ориз и е позната како фасулиа''.''
2 Токсичност
Не приготвен “бубрег“ грав содржи релативно високи количества на фитохемаглутинин, и поради тоа е повеќе токсичен отколку повеќето други сорти на грав. Претходно треба да се натопи, потоа треба да се загрее до точка на вриење, најмалку 10 минути. Прехранбената и лекарската администрација на САД препорачува да се вари најмалку 30 минути за да се осигура дека ќе се постигне температура доволно долго време за целосно да се уништи токсинот. Готвење на пониска температура од , како што е бавен шпорет, може да ја зголеми оваа опасност и да се подигне концентрација на токсинот дури за петпати повеќе. Конзервиран црвен грав е безбеден да се користи веднаш.
Печурка

Печурка (габа со листови) — животен облик на габата чиешто плодоносно тело расте над земјата и се состои од дршка и шешир, мицелиум се наоѓа во подлогата. Доколку меснатиот шешир со порите, тогаш говорејќи за вргањите, а доколку расатат по дрвата, тогаш се рупичари или губи. Постојат уште и пухари, пупавци итн. Во секој случај се работи за филогенетска група, на изгледот на габата.
1 Циклус на развиток
Циклусот на развивање почнува тако што се сокриваат две спори, од кои секоја содржи половина наследнен материјал. Со самото сокривање на семето се ствара хифа, кончаста ќелија која го образува мицелиумот кој продира во хранливата подлога. Без обзир на начинот на настанувањето на плодоното тело (карпофорот) секогаш доаѓа до спојување на две комплетни кончиња. Кодот ''Basidiomycota'' налик на шешир се листови прекриени со базидија, односно ќелии кои имаат четири остри продолжетоци (стеригма). Секој од нив носи на врвот една базидиоспора која подоцна со криењето ќе даде нов мицелиум. Печурките произведуваат голем број на спори. На пример пречникот на печурката 10 см за шест дена може да створи околу 16 милиони спори. Спорите се разнесуваат на различни начини; со помош на дождовни капки, ветер или животни.
2 Печурката како тема во популарната музика
* „Печурка“ — кус расказ на македонската писателка Сања Михајловиќ-Костадиновска од 2018 година.* „Печурка“ (англиски: ''Mushroom'') — песна на германската рок-група Кен (''Can'') од 1971 година.
Бачилско Езеро

Бачилско Езеро — се наоѓа во изворишниот дел на река Рибница, од левата долинска страна, на надморска височина од 1.760  метри. До езерото се  доаѓа  по  коњска  патека  која  води  од  село Тануше по долината на Рибница. Површината на езерото изнесува 318  м<sup>2</sup>, а неговата длабочина се проценува на околу 2 метри.
1 Местоположба
Езерото се наоѓа во широка вдлабнатина - цирк, источно од врвот Бачилски Камен на источната падина во јужниот дел на планината Кораб, недалеку од главниот срт на протегање на корапската верига. Поточно, езерото е сместено во вдлабнатина под седлото (помеѓу) кое ги поврзува врвовите Бачилски Камен и Бабин Камен. Во научната литература и истражувања ова природно ледничко езеро е познато и под името ''Езеро Бачилски Камен'', поради неговата местоположба, односно бидејќи се наоѓа веднаш под истоимениот планински врв.
2 Одлики
Бачилското Езеро е постојано природно ледничко езеро кое зафаќа површина од 318 м<sup>2</sup>. Во катастарот на недвижности, постои посебна парцела именувана како природно езеро Бачилски Камен чија површина изнесува 913 м<sup>2</sup> што може да се однесува на поввршината целото корито (басен), додека водната површина, односно онаа која е постојано под вода, е променлива и варира во однос на периодот и временските услови од топењето на снеговите на пролет (април-мај), сушниот и врнежливите периоди во лето и есен, додека зиме замрзнува. Езерото има крушовиден облик, односно заоблен облик со издолженост кон исток на крајниот североисточен брег. На западниот и северозападниот брег има неколку изворчиња од кои дотекува вода, додека самото езеро нема истека. На источниот брег на езерото постои листопадно дрво, како и брег (док) соѕидан од натрупани камења, кој најверојатно се користи од овчарите за втерување овци на капење. Забележително е големото повлекување на нивото на водата во топлиот период, крај на мај и почеток на јуни, кога нивото на водата се повлекува и за 1 метар во период од само 2 недели.
3 Галерија
4 Наводи
Средно Езеро

Средно Езеро — природно ледничко езеро на планината Кораб во Македонија. Се  наоѓа  веднаш  под  езерото  Бачилски  Камен, на  височина  од  1.680  метри.. 
1 Одлики
Површината на езерото се менува во текот на годината, така што во пролетниот период таа изнесува околу 950 м<sup>2</sup>, а во сушниот период  624 м<sup>2</sup>. Најголемата длабочина е проценета на околу 1.5 метри. За време  на  висок  водостој  на  езерската  вода,  тоа  ја  губи  водата  преку  природна  отока  во  крајниот северо-североисточен правец и подземно истекување низ моренските седименти.
2 Галерија
3 Наводи
Натписот на Бранимир

Натписот на Бранимир (хрватски: ''Natpis kneza Branimira'') е најстариот зачуван споменик со натпис кој дефинира хрватски средновековен владетел како кнез на Хрватите - ''Dux Cruatorum''. Натписот првично бил дел од темплон на црква изградена од кнезот Бранимир, кој владеел со Хрватска од 879 до 892 година.
1 Опис
На фрагменти од греда и калкан се наоѓа натпис на латински јазик кој го споменува кнезот Бранимир како: BRANIMIRO COM[ES]… DVX CRVATORṼ COGIT[AVIT] ... ("грофот Бранимир... се смета за кнез на Хрватите..."). Првите два збора се впишани на фрагмент од греда со димензии 67 х 21 сантиметри, а остатокот на фрагменти од калкан со ширина од 74 х 81 сантиметри и должина од 65 сантиметри. Двата фрагменти имаат орнаменти кои се поклопуваат по должината на горниот раб, со крст со хрватски преплет на калканот и пар птици, секоја на една страна од крстот. Фрагментите првично биле дел од темплон во црква завршена во 9 век и посветена на Свети Јероним. Црквата била изградена од Бранимир, кој владеел во 879-892 година. Натписот се чува во Музејот на хрватски археолошки споменици во Сплит.
Натписот е значаен за историјата на Хрватска, бидејќи претставува најстар зачуван споменик на хрватски владетел опишан како владетел на една нација и ја содржи најраната регистрирана употреба на називот Хрвати. Постојат уште четири други зачувани камени натписи во кои се споменува Бранимир, најдени во Нин, Ждрапан кај Скрадин, Отрес кај Брибир и во Муќ Горњи во близина на Сплит. Оној кој бил пронајден во Муќ содржи година на осветување, а таа е 888 година.
Можно постаро споменување на хрватски етноним се припишува на повелбата на кнезот Трпимир I од 852 година. Сепак, оригиналот е загубен, а зачувана е само копија од 1568 година.
Последен Удар

Последен Удар — македонска панк рок, ои и стрит панк музичка група од Скопје.
1 Историја
Првите почетоци на групата датираат од летото 2017 година, кога се започнува со проби и создавање на првите песни и делови од песни. Кон крајот на есента 2017 и почетокот на 2018 година се комплетира конечниот и сегашен состав на членови на групата по што на почетокот на Март 2018 бендот го има својот прв самостоен настап во Скопје, при што во истиот месец остварува и втор настап во рамки на Пролетниот Урбан Денс Фестивал во Скопје заедно со Ритам Нереда. Во средината јуни одржуваат промоција на своето прво снимено EP со 5 песни на компакт диск, а во текот на летото одржуваат серија настапи и тоа свирки на: доделувањето на Македонските алтернативни награди (МАН) на Школка во Градскиот парк во Скопје, свирка на брод на Охридското Езеро во рамки на „United Along the Lake 2“ фестивалот, настап на Д Фестивал во Дојран и настап на Пивскиот фестивал во Ладовица, Србија. На 24 август 2019, Последен Удар го издаваат својот прв студиски албум насловен „Не сме како вас“, за што се одржала слушачка промоција на платото пред Младинскиот културен центар (МКЦ) во Скопје. Албумот содржи 10 песни од кои 9 на македонски и 1 на англиски јазик, снимени во студиото „1060“ во Скопје. Успешната година, бендот ја завршува со настап на петтото издание на фестивалот „Востание“ во МКЦ, на крајот на декември 2019 година. По сеопштиот застој во секојдневното општествено живеење и свирки и настани на музичката сцена поради светската пандемија од корона вирус, Последен Удар продолжува со настапи одржувајќи свирка заедно со Лоши Деца во скопскиот клуб „Хавана“ кон крајот на септември 2021 година. Во април 2023 година го промовирале и својот втор студиски албум насловен „Сега и засекогаш“, при што летото истата година оствариле и негова промоција преку свирки во Куманово, Охрид и есента на две свирки во Скопје. На почетокот на февруари 2024 оствариле и мала турнеја во соседна Србија со две одржани свирки во Белград и Смедеревска Паланка.
Го негуваат звукот на панк рок, ои и стрит панк како и делумни хардкор примеси со изразени гитарски солажи, бас-линии и тапани, а текстовите на песните се целосно на македонски јазик во духот на дружењето, животот на улицата, фудбалот, другарувањето со пиво и алкохол, како и теми и од секојдневното општествено живеење во Македонија. Музичко влијание црпат од англиските ои панк бендови како Cock Sparrer, Cockney Rejects, Macc Lads, SHAM 69, The Business, канадскиот Bishops Green и др.
2 Дискографија
* (2018) - 5 песни
* „Не сме како вас“ (2019) - 10 песни
* „Сега и засекогаш“ (2023) - 10 песни
3 Галерија
Пулавски Округ

Пулавски Округ (|powiat puławski) — округ во Лублинското Војводство, источна Полска. Воспоставен е на 1 јануари 1999 г. согласно реформите донесени претходната година. Седиште и најголемо населено место е градот Пулави, сместен северозападно од Лублин. Други поголеми населени места во округот се гратчињата Наленчув ( југоисточно од Пулави) и Кажимјеж Долни ( јужно од Пулави).
Округот зафаќа површина од . Во 2006 г. броел 116.829 жители, од кои 49.839 живееле во Пулави, 4.243 во Наленчув и 3.572 во Кажимјеж Долни. Останатите 59.175 жители .
1 Околни окрузи
Пулавскиот Округ се граничи со следниве окрузи: Ричкиот на север, Лубартувскиот и Лублинскиот на исток, Ополскиот на југ, Зволењскиот на запад и Коженичкиот на северозапад.
2 Управна поделба
Округот е поделен на 11 општини, од кои една е градска, две се градско-селски и осум се селски. Тие се следниве;
Општина, Вид, Површина(км<sup>2</sup>), Население(2011), Седиште
Пулави, градска, 50,5, 49.793, —
Баранув, селска, 85,0, 4.118, Баранув
Вонволница, селска, 62,2, 4.863, Вонволница
Жижин, селска, 128,7, 6.584, Жижин
Јановјец, селска, 79,0, 3.673, Јановјец
Кажимјеж Долни, градско-селска, 72,5, 6.977, Кажимјеж Долни
Коњсковола, селска, 89,6, 9.048, Коњсковола
Курув, селска, 101,3, 7.827, Курув
Маркушув, селска, 40,4, 3.070, Маркушув
Наленчув, градско-селска, 62,9, 9.328, Наленчув
Пулави, селска, 160,8, 11.703, Пулави *
* седиштето не е дел од општината