procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Обрезанието (Рубенс)

''Обрезанието'' — слика масло на платно на обрежувањето на Исус од Питер Пол Рубенс, насликана во 1605 година за време на неговиот престој во Рим. Денес се наоѓа во Црквата Џезу во Џенова.
Била нарачана од Марчело Палавичино, језуитскиот настојник на Каза Професа во Џенова. Главно е под влијание на Мантовските слики од дворот на Винченцо Гонзага, со силно скратена гледна точка.
Постои уште една верзија на Рубенс на оваа тема, во Академијата за ликовни уметности во Виена.
1 Библиографија
* G. Bertelli, G. Briganti, A. Giuliano, ''Storia dell'Arte Italiana'', vol. 3, p. 299, Roma 2009, Edizioni Scolastiche Bruno Mondadori
Благовештение (Рубенс)

''Благовештение'' ― насловот на две слики на Петер Паул Рубенс. Првата била нарачана од језуитскиот колеџ во Антверпен и насликана во 1609 година. Сега се наоѓа во Уметничкоисторискиот музеј, Виена. Околу 1610 година Рубенс ја составил втората верзија и ја насликал десната половина, но потоа ја оставил нецелосна од непозната причина. Во 1627–1628 година тој го довршил и ја изменил и фигурата на Марија. Сега се наоѓа во Рубенсовата куќа во Антверпен, која ја купила во 1954 година.
Двете композиции се неверојатно различни. Сликата од Виена е прилично традиционална композиција. Десно е ангелот Гаврил. Тој штотуку слегол на земја, неговата наметка сè уште лебди од летот, и клекнува како во почит или молење. Марија стои лево свртена кон Габриел, но благо се наведнува наназад како да е изненадена или вознемирена. Сликата во Антверпен е поизворна композиција. Марија клекнува на десната страна; нејзиното тело е свртено од Гаврил, но нејзината глава е свртена назад кон него. Габриел е сè уште во воздухот; тој посегнува со левата рака кон Марија и покажува со десната рака кон небото.
1 Историја
Сликата во Рубенсовата куќа била во Мадрид за време на престојот на Рубенс таму од 28 август 1628 до 29 април 1629 година. Таму била купена од Диего Месија, маркиз де Леганес, командант на шпанската артилерија и коњаница во Шпанските Ниски Земји. Во 1655 година, сликата била во пописот на збирката на маркизот, а потоа била оставена на семејството Алтамира, кое ја продало во Лондон во 1827 година. Потоа помина низ збирките на Смит, Хамлет, Ерл на Калдон и Граупе во Обединетото Кралство пред да биде купена од бриселскиот собирач Гастон Дилје.
Благој Хаџи-Кимов

Благој Хаџи-Кимов (роден на 19 јуни 2005 година) ― македонски фудбалер од средниот ред.
1 Клупска кариера
Кудев ја има почнато младинската играчка кариера во месниот клуб од Штип, Брегалница 2008 за сезоната 2020/21.
Во 2023 година, тој влегол во сениорскиот состав на Брегалница 2008 која се натпреварувала во Првата македонска лига 2023/24.
Сона и Лоара

Сона и Лоара (|Saône-et-Loire; |Sona-et-Lêre) — департман во регионот Бургундија-Франш Конт, Франција. Наречен е по реките Сона и Лоара, меѓу кои се наоѓа.
Ова е најнаселениот департман во Регионот со населени од 55.,493 жители во 2019 г. Се наоѓа во нјјужниот дел на регионот, на границата со Оверњ-Рона-Алпи. Префектура (седиште) е Макон, а потпрефектури се Отен, Шалон На Сона, Шарол и Луан.
1 Историја
Департманот е основан за време на Француската револуција на 4 март 1790 г. согласно законот од 1789 г. Бил составен од делови од тогашната покраина јужна Бургундија и покраината Брес, обединувајќи краеви кои немале ништо заедничко во историски, политички или географски поглед. Места од историско значење се Отен, Макон, Шалон на Сона, Шарол и Луан.
2 Географија
Сона и Лоара е седми департман по големина во Франција. Во западниот дел се протегаат ридовите на Отенскиот крај (околу Отен), на југозапад е Шаролскиот, а на југ е Маконскиот крај.
Средината на департманот го сече реката Сона која тече низ широна низина во правец север-југ. Сона е притока на Рона во која се влева кај Лион, и така е поврзана со Средоземното Море. Изворот на Лоара се наоѓа јужно, во департманот Ардеш. Потоа реката тече во спротивна насока, образувајќи ја југозападната граница на департманот, па на крај се влева во Атлантскиот Океан. Централниот Канал ги поврзува Сона и Лоара помеѓу Шалон на Сона и Дигоен, притоа поврзувајќи го Средоземното Море со Атлантскиот Океан. На исток департманот го зазема северниот дел на низината на Брес. На запад се наоѓа индустриското подрачје во Ле Крезо и Монсо ле Мин, некогаш познати по нивните рудници за јаглен и металургијата.
2.1 Поголеми населени места
Најнаселена општина е Шалон на Сона; префектурата Макон е втора по големина. Во 2019 г. имало 5 општини со повеќе од 10.000 жители:
Општина, Население (2019)
Шалон на Сона, 45.056
Макон, 33.908
Ле Крезо, 21.269
Монсо ле Мин, 17.678
Отен, 12.987
2.2 Окрузи
Департманот се остои од пет окрузи:
* Луан
* Макон
* Отен
* Шалон на Сона
* Шарол
Има 29 кантони и 565 општини.
3 Знаменитости
* карпа Солитре — природна знаменитост
* опатија Клини
* христијанска екуменска заедница „Тезе“
* Паре ле Монјал
* Ла Клејет
* Домпјер лез Орм (Европска галерија на шумите и горите, арборетум „Пезанен“).
4 Поврзано
* Општини во Сона и Лоара
Александар Бајевски

Александар Бајевски — македонски меѓународен фудбалер кој се повлекол од професионалниот фудбал во 2012 година, по краткиот период во ФК Раднички Ниш во српската Суперлига.
1 Клупска кариера
Роден во Скопје, СР Македонија, настапувал за клубовите: ОФК Белград, Ференцварош, Ал-Ахли Доха. Бајевски потекнува од школата на ФК Вардар. На почетокот на март 2007 година, бил ослободен од Горник Ленчна на негово барање. Во 2007 година, потпишал договор со белгискиот тим Мехелен . Во летото 2012 година се враќа во Србија и му се приклучува на ФК Раднички Ниш.
2 Репрезентативна кариера
Дебитирал за сениорската репрезентација на Македонија во квалификацискиот натпревар за Европското првенство во јуни 2003 година против Лихтенштајн, настапил вкупно на 5 натпревари, без постигнати голови вклучувајќи ги и квалификациите за Светското првенство во ФИФА во 2006 година. Неговиот последен меѓународен настап бил на квалификацискиот натпревар за Светското првенство на ФИФА во март 2005 година против Романија.
3 Успеси
3.1 Клупски успеси
; ФК Вардар
* 1. МФЛ (1): 2001–02
; Ференцварош
* Суперкуп (1): 2004
Александар Ристоски

Александар Ристоски (р. година во Скопје) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
2012, Статус: n невоља ТВ-филм, Агрон
2014, Ноќва ми срце пати ТВ-филм, Конобар
2016, Златна петорка ТВ-филм, Маки
2016, Овие денови ТВ-филм, Горан
2017, Зона Замфирова 2 ТВ-филм, Поте
2017, Македонија ТВ-серија
2017, Љубов и Предавство ТВ-серија, Маки
2020, Пролет на последното езеро ТВ-филм, Саша Мисетиќ
2021, Нечиста крв ТВ-серија, Сарос
2021, Нечиста крв: Гревот на претците ТВ-филм, Сарос
2021-2022, Радио Милева ТВ-серија, Коста
2022, ИД ТВ-филм
2023, Заштита пред се ТВ-филм
2023, М ТВ-филм, Млад дечко кај Јон
2023, Бранител ТВ-серија, Муса Демир
2024, Црвениот поет ТВ-серија, Коста Солев Рацин
Љупче Кудев

Ѓорѓи Ѓорѓиев (роден на 7 декември 2003 година) ― македонски фудбалски напаѓач.
1 Клупска кариера
Кудев ја има почнато играчката кариера во месниот клуб од Штип, Брегалница 2008. Во декември 2020 година, на негови 17 години, Кудев го потпишал првиот професионален договор со Брегалница 2008, договор кој траел пет години.
Во сезоната 2021/22, тој бил позајмен во Кит-Го Пехчево.
2 Репрезентативна кариера
Тој бил младински репрезентативец на Македонија.
Тој бил вклучен во македонските репрезентации до 14 и 15 години.
Во март и октомври 2021 година, тој бил повикан во репрезентација до 19 години, за квалификациите за Европското првенство.
Ѓорѓи Ѓорѓиев (фудбалер)

''Оваа статија е за фудбалерот. За одбојкарот, видете Ѓорѓи Ѓорѓиев (одбојкар).''
Ѓорѓи Ѓорѓиев (роден на 18 јуни 1996 година) ― македонски фудбалер од средниот ред.
1 Клупска кариера
Ѓорѓиев бил фудбалер на Љубанци 1974, клуб со кој се натпреварувал во Втората македонска лига 2015/16.
Во сезоната 2016/17, се преселил во третолигашот Борец 1919 и истата сезона се унапредиле во Втората лига бидејќи екипата завршила на второто место лигата - Југ. Во сезоната 2017/18, Борец 1919 и Ѓорѓиев завршиле на второто место на лигата - Исток и обезбедиле пласман во баражот за упредување. Во првата рунда од баражот, тие го победиле Гостивар на пенали, но изгубиле од Победа во втората рунда и со тоа останале во Втората лига. Следната сезона, Борец 1919 и Ѓорѓиев ја освоиле Втората лига - Исток и директно обезбедиле пласман во Првата лига. Сезоната 2019/20, Ѓорѓиев и Борец опстанале во Првата лига поради пандемијата на КОВИД-19 и прекинот на првенството при што никој не отпаднал поради одлуката на ФФМ. Во сезоната 2020/21, Ѓорѓиев со Борец 1919 завршиле на осмото место. Следната сезона, Борец завршил на претпоследното 11. место и морал да отпадне во Втората лига.
Додека бил играч на Борец 1919, Ѓорѓиев бил капитен на екипата.
Во средината на јуни 2022 година, Ѓорѓиев се преселил од Борец во штипска Брегалница 2008.
2 Почести
* Борец 1919
** Првак во Втората македонска фудбалска лига - Исток (1): 2018/19
Сите на море

„Сите на море“ (српскохрватски: '' Сви на море'') – филм на режисерот Сава Поповиќ од 1952 година. Главните улоги ги играат: Милан Ајваз, Милан Пузиќ, Љубомир Дидиќ и Дејан Дубајиќ.
1 Синопсис
Лете, на морскиот брег доаѓаат луѓе од различни професии и возрасти. Чичко Паја е претставник на постарата генерација, а Зорица и Мирко се млади луѓе. Сите тие доживуваат бројни згоди во согласност со желбите и со можностите на својата возраст...
2 Наводи
[[Категорија:Филмови на Авала филм]
Животот е наш

„Животот е наш“ (српскохрватски: ''Живот је наш'') – филм на режисерот Густав Гаврин од 1948 година. Главните улоги ги играат: Бахрија Хаџи-Османовиќ, Борислав Гвојиќ, Бранко Микоњиќ и Јован Антонијевиќ.
1 Синопсис
Непосредно по завршувањето на војната, работејќи на пробивањето на тунелот при изградбата на младинската пруга, Милан е ранет. Тешкотиите при работата на тунелот се големи, но сепак тој е завршен на време, а голема заслуга за тоа има и Милан кој, иако не е целосно излечен, бега од болницата за да помогне во работата.
Бев посилна

„Бев посилна“ (српскохрватски: ''Била сам јача'') – филм на режисерот Густав Гаврин од 1953 година. Гаврин е автор и на сценариото (во соработка со Радош Новаковиќ ), а главните улоги ги играат: Сава Северова, Мира Ступица, Никола Поповиќ, Божидар Дрниќ и Љуба Тадиќ.
1 Синопсис
За време на рацијата што ја спроведува окупаторската власт, една лекарка-партизанка одлучува наместо да побегне со лековите на слободната територија, да остане и да му помогне на болното дете на еден соработник на окупаторот. Благодарение на нејзината помош, детето е спасено, а нејзината лекарска етика победува.
Реквием за госпоѓата Ј

„Реквием за госпоѓата Ј.“ (српскохрватски: '' Реквијем за госпођу Ј.'') – филм на режисерот Бојан Вулетиќ од 2017 година. Главните улоги ги играат: Мирјана Карановиќ, Јована Гавриловиќ, Вучиќ Перовиќ и Мира Бањац.
1 Синопсис
На денот на смртта на своето домашно милениче, зајакот, Госпоѓата Ј (скромна, средовечна жена, поранешна административна службеничка) одлучува да го закопа, да ги измие садовите, да го пронајде стариот семеен пиштол и по пет дена, точно на денот кога умрел нејзиниот маж, да изврши самоубиство. Исто така, таа одлучува да појде кај каменорезецот за да ја плати својата слика за надгробниот споменик, на сосетката да ѝ го врати позајмениот стол, за првпат да го посети хипермаркетот во кој работи нејзината постара ќерка Ана, да ѝ покаже на помалата ќерка Ковиљка како да се брани, да ја подигне надоместот од нејзината фабрика која се наоѓа во стечај и да ја поправи грешката во своето име на изводот од матичната книга на родените. За да ги започне сите тие работи, на госпоѓата Ј ѝ е потребна само една потврда за работниот стаж. Меѓутоа, да се добие таква потврда во земјата која се наоѓа во транзиција и во која се спроведува обемна реформа на државната администрација е тешко...
Земјаци (филм од 1953)

„Земјаци“ (|Земљаци) – филм на режисерот Здравко Рандиќ од 1963 година. Гаврин е автор и на сценариото (во соработка со Радош Новаковиќ ), а главните улоги ги играат: Беба Лончар, Борис Дворник, Велимир Бата Живоиновиќ, Ранко Ковачевиќ и Ружица Сокиќ.
1 Синопсис
Јана доаѓа од Босна во Банат, заедно со група селани. Таму, таа го ханпушта свршеникот и се заљубува во Никола. Нејзините земјаци се огорчени од нејзината постапка и го повикуваат свршеникот на одмазда, во името на обичаите од нивниот роден крај. Сепак, во последен миг, селаните го спречуваат злосторството. Кога завршува бербата, некои од сезонскиет работници се враќаат дома, а други се приспособуваат на животот на богатата банатска земја.
Деца (филм од 1976)

„Деца“ (англиски: ''Children'') – филм на режисерот Теренс Дејвис (Terence Davies) од 1976 година. Дејвис е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Филип Модсли (Phillip Mawdsley), Ник Стрингер (Nick Stringer) и Валери Лили (Valerie Lilley).
1 Синопсис
Во филмот се прикажува Роберт Такер, млад хомосексуалец со камено лице, како седи во разни чекалници. Додека седи, тој се присетува на детството, кога умира татко му. Во тоа време, тој има десетина години и децата секојдневно го тормозат во католичкото училиште каде што учи. Дома, мајка му најчесто молчи, а татко му е болен и лут. По смртта на татко му, се одржува бдеење, а потоа го погребуваат покојниот. Детето тагува, сам во тишината...
Смрт и преобразба

„Смрт и преобразба“ (англиски: ''Death and Transfiguration'') – краток филм на режисерот Теренс Дејвис (Terence Davies) од 1983 година. Дејвис е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Вилфрид Брамбел (Wilfrid Brambell), Тери О’ Саливен (Terry O'Sullivan) и Ијан Мунро (Iain Munro). Филмот е третото продолжение на автобиографската трилогија на Дејвис.
1 Синопсис
Роберт Такер се присетува на смртта на мајка си и се соочува со сопствената смртност...
Мандерлеј

„Мандерлеј“ (англиски: ''Manderlay'') — филм на режисерот Ларс фон Триер од 2005 година. Главните улоги ги играат: Брајс Далас, Исак де Банколе, Дени Гловер и Вилјем Дефо. Филмот претставува продолжение на „Догвил“ и втор дел од приказната за САД како земја на можностите.Главните улоги ги играат: Брајс Далас, Исак де Банколе, Дени Гловер и Вилјем Дефо. Филмот претставува продолжение на „Догвил“ и втор дел од приказната за САД како земја на можностите.
1 Синопсис
Откако се смирува со татко ѝ, Грејс заминува со него на југот на САД. Патем, автомобилот застанува во едно место во Алабама, во близината на челичната капија „Мандерлеј“. Една млада црна жена панично чука на прозорецот на автомобилот, а Грејс заминува по неа и минува низ капијата. Така, таа пристига во Мандерлеј, каде се соочува со стварноста во која сѐ уште постои ропството и каде еден белец господари со црни робови...
Просјачка опера (филм)

„Просјачка опера“ (чешки: ''Žebrácká opera'') — филм на режисерот Јиржи Менцел (Jirí Menzel) од 1991 година. Менцел е и автор на сценариото, заедно со Џон Греј (John Gay), кое се темели врз истоимената драма на Вацлав Хавел од 1975 година. Главните улоги ги играат: Јозеф Абрхам (Josef Abrhám), Марјан Лабуда (Marián Labuda), Махулена Боцанова (Mahulena Bocanová), Јана Брезкова (Jana Brezková), Нина Дивискова (Nina Divisková), Барбора Лајхнерова (Barbora Leichnerová), Вероника Фрајманова (Veronika Freimanová), Катерина Фрибова (Katerina Frybová), Рудолф Хрусински (Rudolf Hrusínský) и Џереми Ајронс (Jeremy Irons).
1 Синопсис
Со подземјето владеат две спротивставени злосторнички организации – едната ја води Пичам (го игра Лабуда), а другата Мек Кит (го игра Абрхам). Пичам ја убедува својата ќерка Поли (ја игра Лајхнерова) да обезбеди поблизок однос со Мек Кит, надевајќи се дека така ќе му ги пренесува потребните информации за случувањата во противничкиот табор. Меѓутоа, истите намери ги има и Мек Кит, кој настојува со помош на Поли да ја следи организацијата на Пичам. Но, Поли се вљубува во Мек Кит, па Пичам решава да му се одмазди на Мек Кит со помош на полицискиот началник Локит (го игра Хрусински), кој е негов долгогодишен соработник. Така се откриваат сложените односи меѓу полицијата и подземјето...
Ване Јованов

Ване Јованов (роден на 28 декември 1998 година) ― македонски одбранбен фудбалер.
1 Клупска кариера
Младинската кариера ја има започнато во Академија Пандев.
Во 2015 година, односно за сезоната 2015/16, бил вклучен во сениорскиот состав на третолигашот Академија Пандев. Таа сезона, Јованов и Академија Пандев биле прваци во Трета лига - Исток и влегле во Втората лига. Сезоната 2016/17, Академија Пандев со Јованов ја освоиле Втората лига и обезбедиле директен пласман во Првата лига. Сезоната 2017/18 ја започнал во Академија Пандев, но бил даден на позајмица во второлигашот Брегалница 2008 за да игра во втората полусезона. Во сезоната 2018/19, Ване Јованов се вратил во Академија Пандев и со екипата го освоил Купот на Македонија. Сезоната 2019/20, Ѓорѓиев и Борец опстанале во Првата лига поради пандемијата на КОВИД-19 и прекинот на првенството при што никој не отпаднал поради одлуката на ФФМ. Во сезоната 2020/21, Ване Јованов со Академија Пандев бил вицепрвак во Купот на Македонија, кога изгубиле на пенали од Силекс. Сезоната 2021/22 ја започнал во Академија Пандев, но го напуштил клубот и втората половина од сезоната ја одиграл во второлигашот Вардар. Сезоната 2022/23 ја почнал во второлигашот Каменица Саса, додека втората половина од сезоната станал играч на прволигашот Победа. Во јуни 2023, тој го сменил клубот за сезоната 2023/24 и се приклучил на родниот клуб Брегалница 2008 кој играл во Првата лига.
2 Почести
* Академија Пандев
** Првак во Купот на Македонија (1): 2018/19
*** Вицепрвак во Купот на Македонија (1): 2020/21
** Првак во Втората македонска фудбалска лига (1): 2016/17
** Првак во Третата македонска фудбалска лига - Исток (1): 2015/16
Дино Михолов

Дино Михолов (роден на 29 јануари 2005 година) ― македонски фудбалски напаѓач.
1 Клупска кариера
Неговите први фудбалски денови ги минал во школата на Мал Ајакс, каде што прв учител му бил Влатко Манев. Во 2020 година се приклучил во младинските категории на Брегалница 2008. Во сезоната 2021/22, Михолов постигнал 12 голови во младинската Супер лига на Македонија во дресот на Брегалница 2008.
Во сезоната 2022/23, Михолов заиграл за сениорскиот состав на Брегалница 2008 која во моментот играла во Првата лига. Неговото деби било на 12 март 2023 година.
2 Репрезентативна карира
Михолов бил вклучен во младинските репрезентации на Македонија. Во 2021 година, Дино Михолов бил во кампот за репрезентацијата до 16 години.
Зек Кочанковски

Зек Кочанковски (латиница: Zac Kocankovski) ― австралиски средишен фудбалер од македонска народност.
1 Клупска кариера
Тој влегол како член на австралискиот Вестерн Јунајтед за 2022 година, за да се натпреварува во Националните премиер лиги Викторија 3 односно четвртата по ранг лига во државата. Потоа тој бил примен во сениорската академија на Вестерн Јунајтед за 2023 година. Тогаш Кочанковски и Вестерн Јунајтед се натпреварувале во Националните премиер лиги Викторија 2 односно третата по ранг лига во државата. Тој бил капитен на екипата.
Во летото 2023 година, Кочанковски дошол на проба во Брегалница 2008.
Димитриј Димитриевски

Димитриј Димитриевски (роден на 11 јули 2002 година) ― македонски средишен фудбалер. Тој е брат близнак на фудбалерот Михаил Димитриевски.
1 Клупска кариера
Во 2017 година, Димитриевски се приклучил во младинските категории на Њу Старс од Скопје.
Во почетокот на 2019 година, односно во втората половина на сезоната 2018/19, Димитриевски заиграл за сениорскиот состав на Њу Старс која во моментот играл во четвртата по ранг ОФЛ Скопје. За време на сезоната 2019/20, Поради ширењето на пандемијата на COVID-19 од вирусот SARS-CoV-2, Фудбалската федерација на Македонија на 12 март 2020 одлучила, поради безбедноста на фудбалските работници, привремено да ги суспендира Општинските лиги и останатите натпреварувања организирани од Федерацијата. Димитриевски и Њу Старс, како првопласирани при прекинот, биле извлечени да бидат унапредени во Третата лига. Во сезоната 2020/21, како и сите екипи, Димитриевски и Њу Старс не ја довршиле сезоната поради задолжителните тестови за КОВИД-19. Во август 2021 година, тој се преселил во Македонија Ѓорче Петров 1932 кој бил прволигаш. Таму не останал долго бидејќи на полусезоната се преселил во второлигашот Кит-Го Пехчево. Во летото 2022 година, се преселил во прволигашот Брегалница 2008. Следната сезона продолжил во штипскиот клуб.
Европа (римска провинција)

Европа ― римска провинција во рамките на Диецезата Тракија.
1 Историја
Основана од римскиот император Диоклецијан (284–305), провинцијата во голема мера одговара на она што е денешна европска Турција. Главниот град на покраината првично бил Аркадиопол, а потоа и Перинт (подоцна познат како Хераклеја; денешен Мармара Ерелиси).
Граничела само со провинциите Родопи и Хемимонт на запад и северозапад, Европа била полуостров и беше опкружена со вода од три страни: Црното Море на североисток, Босфорот на исток и Мраморното Море и Егејското Море на југ и југоисток.
Најголемиот град покрај Црното Море бил Салмидес. По должината на брегот на Мраморното Море се наоѓале градовите Перинт (главниот град; подоцна познат како Хераклеја), Селимбрија, Рајдест и Калипол. На брегот на Егејското Море и на устието на реката Марица (Хебрус) во Меласкиот (Сароскиот) Залив се наоѓал градот Енус.
Фани и Александер

„Фани и Александер“ (шведски: ''Fanny och Alexander'') – филм на режисерот Ингмар Бергман (кој е автор и на сценариото) од 1982 година. Главните улоги ги играат: Пернила Алвин (Pernilla Allwin), Бертил Гуве (Bertil Guve), Берје Алстед (Börje Ahlstedt), Гун Валгрен (Gunn Wallgren), Ева Фрлинг (Eva Frling), Алан Едвал (Allan Edwall), Јарл Куле (Jarl Kulle), Кристина Шолин (Christina Schollin), Јан Малмсје (Jan Malmsjö) и Ерланд Јозефсон (Erland Josephson). Првобитно, филмот бил замислен како телевизиска серија во четири дела, а дури подоцна бил приспособен за прикажување во кино-салите. Станува збор за дело со автобиографски елементи со алузија на строгото протестантско воспитување на Бергман, а кое е поделено во три стилски различни целини: првата е поврзана со топлината на родителскиот дом, втората го опишува студениот дом на протестантскиот очув, а третата се однесува на утехата во домот на еврејскиот пријател. Филмот има освоено бројни награди, меѓу кои и четири „Оскари“, и тоа: за најдобар странски филм, за фотографија, за костимографија и за сценографија.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во еден шведски град на почетокот на 20 век. Александер (го игра Гуве) и Фани (ја игра Алвин) се малолетни деца на познатиот режисер Оскар (го игра Едвал), а нивната мајка Емили (ја игра Фрлинг) е глумица. Нивното детство е исполнето со театарски претстави, со радостите на божиќните подароци и со интересот за laterna magica. По ненадејната смрт на татко им, мајка им се премажува за месниот бискуп, кој во својот дом воспоставува строг режим. Веднаш по преселбата во новиот дом, децата чувствуваат одбојност кон очувот, кој сурово го казнува Александер за непослушноста. Сепак, стариот еврејски трговец со антиквитети Исак (го игра Јозефсон) успева да го извлече Александар од куќата на бискупот, кој набргу умира...
Родопи (римска провинција)

Родопи (|Ἐπαρχία Ῥοδόπης) ― доцноантичка и раносредновековна римска провинција, сместена на северниот брег на Егејот. Како дел од Диецезата Тракија, таа се протегала по должината на планината Родопи, покривајќи делови од денешна Западна Тракија (во Грција) и југозападна Бугарија. Провинцијата била предводена од управник од рангот на прес, со Трајанопол како главен град на провинцијата. Според делото „Синекдем“ (латински: Synecdemus) од 6 век, во провинцијата имало уште шест градови, Маронеја, Максимијанопол, Никопол, Кереопиргос (непозната местоположба) и Топеирос (денешен Токсотај во Грција).
Провицијата постоела до словенските упади во VII век, иако како црковна провинција продолжила да постои барем до 12 век. Темата Волерон опфаќала поголем дел од областа во подоцнежните средновековноримски времиња.
Хемимонт

Хемимонт (|ἐπαρχία Αἱμίμοντος) ― доцноантичка и раносредновековна римска провинција, сместена во североисточна Тракија. Била подредена на Диецезата Тракија и на преторијанската префектура на Истокот. Нејзин главен град бил Адријанопол, а на чело со неа стоел прес (латински: praeses). Провинцијата била заменета со Темата Тракија во текот на VII век, но опстанала како православна црковна митрополија до 15 век.
1 Почести
Рамнината Хемимонт во Греамовата Земја, Антарктик е именувана по провинцијата.
Козјак (Костурско)

Козјак — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Костур во областа Западна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало во денешниот атар на Бапчор.
2 Историја
Козјак било македонско село кое се распаднало во конфликтните години по времето на управувањето на Али-паша Јанински во XVIII век. Се смета дека жителите од Козјак го основале селото Бапчор.
3 Наводи
Давид Калпачки

Давид Калпачки (роден на 1 јуни 2000 година) ― македонски средишен фудбалер.
1 Клупска кариера
Во 2013 година се приклучил во младинските категории на Хоризонт Турново и таму бил до 2017 година. Во втората половина на 2016/17, тој се преселил во третолигашот Беласица. Таа сезона, Калпачки со Беласица станал првак во Третата лига - Исток и се унапредиле во Втората лига - Исток. Во сезоната 2017/18, Калпачки и Беласица станале прваци и обезбедиле директен пласман во Првата лига. Сезоната 2018/19, Беласица завршила на претпоследното 9. место, и со тоа Калпачки и неговата екипа, повторно се вратиле во Втората лига. Во сезоната 2019/20, поради ширењето на пандемијата на COVID-19 од вирусот SARS-CoV-2, Фудбалската федерација на Македонија на 12 март 2020 (после 17 одиграни кола) одлучила, поради безбедноста на фудбалските работници, привремено да ја суспендира Втората лига и останатите натпреварувања организирани од Федерацијата. На 26 мај, Федерацијата одлучила дека Првенството воопшто нема да се продолжи. Три дена подоцна, Федерацијата одлучила дека првите моментално пласирани екипи од лигите, Пелистер и Беласица, ќе бидат унапредени. Со тоа, Калпачки станал прволигашки фудбалер. Калпачки и Беласица, повторно, не успеале да опстојат во Првата лига бидејќи завршиле на последното 12. место во сезоната 2020/21. Во јули 2021 година, тој се преселил во словенечка Крка, екипа која играла во Втората словенечка лига, и таму останал една сезона. Сезоната 2022/23, Калпачки се вратил во Македонија и потпишал за прволигашот Скопје. Таму не останал долго бидејќи во втората половина на истата сезона, се преселил во Брегалница 2008. Со Брегалница 2008 продолжил да настапува во сезоната 2023/24.
2 Репрезентативна кариера
Тој бил член на македонската репрезентација под 21 година.
3 Почести
* Беласица
** Првак во Втората македонска фудбалска лига (1): 2017/18
** Првак во Третата македонска фудбалска лига - Исток (1): 2016/17
Зоран Андонов

Зоран Андонов (роден на 9 јуни 2000 година) ― македонски фудбалски напаѓач.
1 Клупска кариера
Во февруари 2016 година, односно за сезоната 2015/16, Андонов се приклучил во третолигашот Беласица. Сезоната 2016/17, Андонов со Беласица станал првак во Третата лига - Исток и се унапредиле во Втората лига - Исток. Во сезоната 2017/18, Андонов и Беласица станале прваци и обезбедиле директен пласман во Првата лига. Но Андонов во Беласица не продолжил да игра бидејќи во август 2018 година се преселил во второлигашот Кит-Го Пехчево. Таму останал во сезоните 2018/19, 2019/20, 2020/21, и 2021/22. Во последната сезона, Кит-Го отпаднал во Третата лига, и Андонов се преселил во второлигашот Детонит за сезоната 2022/23. Таму се останал долго бидејќи за во втората половина на сезоната, тој потпишал за прволигашот Брегалница 2008. Следната сезона продолжил во Брегалница 2008.
2 Почести
* Беласица
** Првак во Втората македонска фудбалска лига (1): 2017/18
** Првак во Третата македонска фудбалска лига - Исток (1): 2016/17
Диецеза Тракија

Диецеза Тракија (|Dioecesis Thraciae, |Διοίκησις Θρᾴκης) ― диецеза на Римската Империја во доцната антика, во регионот Тракија, која ги вклучувала провинциите на источниот Балкански Полуостров (содржи територии во денешна југоисточна Романија, средна и источна Бугарија и грчка и турска Тракија). Филипопол (денешен Пловдив, во Бугарија) бил главен град.
Диецезата била основана како дел од реформите на Диоклецијан и Константин Велики, а на чело на неа бил викариј потчинет на преторијанската префектура на Истокот. Како што е наведено во документот „''Notitia Dignitatum''“ од година, диецезата ги опфаќала провинциите Европа, Тракија, Хемимонт, Родопи, Мизија II и Мала Скитија.
Во мај 535 година, со Новелата 26, Јустинијан I ја укинал Диецезата Тракија. Нејзиниот викариј го задржал својот ранг „vir spectabilis“ и ја добил новата титула „Јустинијанов претор“, обединувајќи ги во негова рака и цивилната и воената власт над провинциите на поранешната диецеза, во клучно отстапување од строгата поделба на власта од Диоклецијановиот систем. Една година подоцна, во мај 536 година, двете дунавски провинции, Долна Мизија и Скитија, се одвоиле за да образуваат, заедно со другите провинции, воено стекнување (quaestura exercitus).
1 Список на познати тракиски викарии
* Алиј Клавдиј Дулкитиј (?–361)
* Капитолин (361–363)
* Андроник ( )
* Филоксен ( )
* Соломон (?–582)
Корзика и Сардинија

Корзика и Сардинија (латински: Corsica et Sardinia) — античка римска провинција на островите Сардинија и Корзика.
1 Предримско раздобје
Првите трговски места на Сардинија и Корзика биле основани од Феникијците. Грците дошле по Феникијците и основале свои колонии. Во 535 г.пр.н.е. Картагинците, со помош на Етрурците, ја освоиле грчката колонија Алерио - Алалија на Корзика. По Корзика, под картагинска власт потпаднала и Сардинија.
2 Римска провинција
Рим имал меѓудржавен договор со Картагина, но поради целосно непочитување на неговите одредби во Првата пунска војна, ги припоил двата острови кон Републиката. Во 238 г.пр.н.е. Картагинците го прифатиле поразот и официјално му ги предале двата острова на Рим, кој таму основал своја провинција. Воспоставувањето на покраината го означило почетокот на римското владеење во западното Средоземје, кое траело 694 години.
3 Римско гледање на провинцијата
Рим одржувал коректни односи со покраината во текот на неговото владеење. Крајбрежните области на двата острови биле населени со Римјани и го прифатиле латинскиот јазик и култура, додека населението во внатрешноста на двата острови постојано се бунтувало. Бидејќи внатрешноста на островите била обрасната со густи шуми, Римјаните претпочитале да го избегнуваат и го гледале како „територија на варварите“. Корзика и Сардинија биле релативно неважни економски во споредба со римските источни провинции, бидејќи од нив не можело да се очекува ниту воен плен ниту затвореници. За Корзиканците дури било кажано дека ''„секој што купил Корзиканец тагувал поради загубата на пари“'' . Римјаните ги сметале островјаните како заостанати и опасни.
4 Односите со Рим
Дури и ако Римјаните ја сметале покраината за помалку важна, Корзика и Сардинија одиграле важна улога во настаните во земјата. За време на Римската Република, Сардинија била главниот снабдувач на жито, а Корзика на восок, кој бил единствениот производ што можела да го произведе.
Островите, исто така, индиректно придонеле за распадот на Римската Република: Гај Мариј и Луциј Корнелиј Сула Феликс ги населиле своите ветерани таму и ги користеле резервите на жито на островот за да ги платат нивните воени успеси, Јулиј Цезар ја окупирал Сардинија со своите делегати и ја презел контролата над резервите со жито, со која ја одржувал својата војска и обезбедил победа во граѓанската војна од 49 г.пр.н.е., а во вториот триумвират, Октавијан ги зазел островите и со нивното жито ја хранел својата војска во борбата против Брут и Касиј.
Корзика и Сардинија исто така биле места каде што биле протерани политичките противници, вклучувајќи го и правникот и сенатор Гај Касиј Лонгин, кого Нерон го обвинил за заговор, убиецот на Агрипина, Аниченто, а за време на владеењето на Тибериј, многу Евреи и христијани исто така биле протерани.
Мармара (езеро)

Мармара (|Marmara Gölü) ― езеро во покраината Маниса, западна Турција, граничи со областите Гелмармара на северозапад, чие име е вдахнато од езерото, а во поголем дел од Салили.
Езерото Мармара кое се наоѓа во алувијалната долина на реката Гедиз и на 79 м, е малку пониско од околните рамнини на реката (91 м), кај блиското средиште на градот Гелмармара).
Покрај тоа што е рекреативен центар за покраината како целина, Мармара е исто така важен извор за риболов и земјоделско наводнување и важна област за птици.
Во раните фази на историјата на Анадолија, езерото било познато како место за одморалиште на Лидијците, на кратко растојание од нивниот главен град, и било наречено под различни имиња низ историјата, од кои најзабележителни биле „Езерото Гигес“ или „Гигеското Езеро“. и „Езерото Коло“ или „Езерото Колое“. Во близина се наоѓаат неколку археолошки наоѓалиште, вклучувајќи ги Сардис, Бин Тепе и Кајмакчи.
Пендатур

Пендатур — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Костур во областа Западна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало меѓу селата Четирок и Сливени.
2 Историја
Селото се споменува во османлиски дефтер од 1530 г. под името ''Пендатрол'' како место со 34 христијански семејства, 2 неженети и 3 вдовици.
Пендатур било мало македонско село кое се распаднало во конфликтните години по времето на управувањето на Али-паша Јанински во XVIII век. Неговите жители се преселиле во Четирок, Косинец и други околни села.
3 Наводи
Судска зграда Битола

Судска зграда Битола — градба од 1958 година наменета за судот во Битола, дело на архитектот Борис Чипан. Денес во неа е сместен Апелациониот суд Битола.
1 Местоположба
Судската зграда се наоѓа во средиштето на градот, на левиот брег на реката Драгор, веднаш до општинската зграда, на Булеварот „1-ви Мај“ бр. 63.
2 Историја
Градбата е изведена под името Судска палата во Битола во 1958 година, по барање на Државниот секретаријат за правосудна управа на Народна Република Македонија.
Во изминатото раздобје градбата претрпува низа измени кои го нарушуваат нејзиниот чист модернистички облик. Како и кај многу други случаи, нејзиниот рамен кров добива надградба и покрив, како и заоблена натстрешница пред самиот влез.
3 Архитектура
Во Судската зграда во Битола, како и во сличните судови во Штип и Велес, за прв пат јасно се гледа архитектонскиот јазик на авторот – спој помеѓу рационалистичката димензија во модернизмот и функционалистичката нишка на традиционалната архитектура.
Објектот претставува рационално решение на бел кубус сместен врз основа од кршен камен. Главниот волумен е изведен од бетон, а неговата фасадна рамнина е прекршена со низа брисолеи и репетиција на стандардни прозорци. Единствената отстапка е влезот кој е акцентиран со низа на столбови и мала висинска денивелација.
Претежно ведро

Претежно ведро - македонска телевизиска серија од 1987 година во режија на Љупчо Тозија, а сценарио на Велко Неделковски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Владимир Ангеловски
Марин Бабиќ, Панко Јовановски
Кирил Ќортошев, Дедо Фидан
Лиле Георгиева
Ѓорѓи Јолевски, Симе
Ацо Јовановски
Синоличка Трпкова, Славица
Мајда Тушар, Милка Јовановска
Кирил Гравчев
За трошка среќа

''За трошка среќа'' — македонски телевизиски филм од 1987 година. Режисер бил Миле Грозданоски, а сценариото го напишал Аљоша Руси.
1 Улоги
Глумец, Улога
Стево Спасовски, Ацо
Снежана Стамеска, Рајна
Драган Спасов, Данчо
Снежана Конеска Руси, Маруле
Александар Ѓорчев, Георги
Лиле Георгиева, Мара
Ванчо Петрушевски, Милиционер 1
Александар Шехтански, Милиционер 2
Цветанка Јакимовска, Баба
Мајда Тушар, Проститутка
Методија Марковски
Џемаил Максут
Димитар Спасески
Колин Андерсон (фудбалер роден во 1999 година)

''Оваа статија се однесува јамајскиот фудбалер. За англискиот фудбалер, видете Колин Андерсон (фудбалер роден во 1962 година)''
Колин Андерсон (англиски: Collin Anderson; роден на 17 април 1999 година) ― јамајски фудбалски напаѓач.
1 Клупска кариера
До декември 2019 година, Андерсон играл во јамајскиот клуб Арнет Гарден. Во јануари 2020 година, се преселил во Кавалир. Во јули 2023 година, за сезоната 2023/24, тој потпишал за прволигашот Брегалница 2008.
2 Репрезентативна кариера
Колин Андерсон одиграл два натпревари за Јамајка во март 2023 година.
Мала Скитија (римска провинција)

Мала Скитија (латински: Scythia Minor; грчки: grc, Микра Скитиа) ― римска провинција во доцната антика, која била сместена во земјите меѓу Дунав и Црното Море, денешна Добруџа поделена меѓу Романија и Бугарија. Била одвоена од Долна Мизија од страна на императорот Диоклецијан за да образува посебна провинција некаде помеѓу 286 и 293 година. Главен град на провинцијата бил Томис (денешна Констанца). Провинцијата престанала да постои околу 679–681 година, кога регионот бил совладан од Прабугарите, што императорот Константин IV бил принуден да ја признае бугарската држава во 681 година.
Според делата „''Laterculus Veronensis''“ од и „''Notitia Dignitatum''“ од , Скитија припаѓала на Диецезата Тракија. Нејзиниот управник ја имал титулата прес, а неговиот дукс командувал со две легии, I Јупитерова легија и II Херкулова легија. Службата на дуксот била заменета со онаа на воен квестор (''quaestor exercitus''), која опфаќала поширока област, во 536 година.
Домородното население во Мала Скитија било дакиско и нивната материјална култура е очигледна археолошка во шестиот век. Пронајдени се и римски вили. Градовите биле или од старогрчки темели на брегот (како Томис) или од понови римски темели на Дунав. Римските утврдувања главно датираат од Тетрархијата или Константиновата династија. Биле направени значителни поправки за време на императорите Анастасиј I и Јустинијан I, кои на провинцијата и доделиле фискален имунитет. До петтиот век, повеќето трупи стационирани во Скитија биле федерати од германско, турско, хунско или (можеби) словенско потекло. Тие биле постојан извор на тензии во провинцијата.
Христијанството процветало во Скитија во петтиот и шестиот век. Пронајдени се бројни христијански натписи. Веќе во четвртиот век таму има докази за маченички култови. Црквите обично имаа крипти со реликвии. Неколку истакнати теолози потекнуваат од Скитија, меѓу кои Јован Касијан, Дионисиј Егзигус и скитските монаси.
1 Поврзано
* Список на антички градови во Мала Скитија (римска провинција)
2 Библиографија
*****
Нишка буна

Нишката буна (|Нишка буна) — краткотрајно востание, организирано од српското население (5–26 април 1841) во Нишката, Пиротската, Вранњската и Топличката ''нахија'', во денешна Србија.
1 Почеток на буната
Буната била предводена од Милоје Јовановиќ и Никоча Срндаковиќ Срндак. Буната била брза, голема и силна, релативно неочекувана од Османлиите и со првичен успех.
2 Последици
По задушување на буната, бунтовите против власта продолжиле до септември 1842. Околу 10,000 луѓе избегале во Србија, а османлиските власти апелирале за нивно враќање.
Лука Робакидзе

Лука Робакидзе (роден на 7 јули 2000 година) ― грузиски средишен фудбалер.
1 Кариера
Додека бил младински фудбалер, тој играл во грузискиот клуб Мерани Тбилиси.
До декември 2018 година, Робакидзе играл во грузиската Гагра Академи. Целата 2019 година бил слободен играч. Во јануари 2020 година, Лука Робакидзе потпишал за Самтредија, исто од Грузија. Во февруари 2022, тој се преселил во чешки МАС Таборско и останал до крајот на сезоната 2021/22. Потоа тој се вратил во Самтредија. Во јули 2023 година, за сезоната 2023/24, тој потпишал за прволигашот Брегалница 2008.
Цо Танг

Цо Танг (тибетски: མཚོ་ཐང, во превод Езеро од Рамницата) ― алкално езеро сместено во спорната територија Аксај Чин, во Префектурата Хотан, Синѓанг, НР Кина.
1 Историја
Во доцните 1800-ти, со цел да се олесни трговијата помеѓу индискиот потконтинент и Таримската Рамница, Британците се обиеле да промовираат караванска рута преку долината Чанг Ченмо како алтернатива на тешкиот и тарифен Каракорамски Премин. Цо Танг бил на оваа рута. Хирургот на британската војска, Хенри Кејли, кој бил дел од мисијата во Јарканд, што го одел овој пат, забележал дека езерото е „соленикаво, но доста питко“.
Ѓуле

Ѓуле — вид артилериски топчест проектил во епохата на мазната артилерија (од средината на XIV до средината на XIX век), која, за разлика од исто така сферичната, но шуплива бомба или граната, била масивна (полна).
1 Одлики
1.1 Калибар
Во почетокот ѓулињата биле изработувани од камен, кон крајот на 14 и во 15 век и од железо, а подоцна само од железо. По својата тежина, обично во фунти (1 фунта = 0,453 кг), од 16 век бил изразен калибарот на повеќето оружја (на пр. хаубица од 12 фунти, топ од 12 фунти итн.). Во Русија, тежината на ѓуле од леано железо со пречник од два дјујма (1 дјујм= 25,4 мм) била наречена артилериска фунта. Со нека исто така се изразувал и калибарот на оружјето (на пр. пиштол од 24 артилериски фунти бил со калибар од 6 дјујма или 152 мм).
1.2 Употреба
Ѓулето дејствувало со непосреден удар. Служело, во прв ред, за уривање на фортификациски објекти и уништување на артилериските оружја, а потоа и за тепање жива сила на поголеми растојанија (под поволен агол на пад, можело неколку пати да отскокнува од земјата, исфрлајќи неколку пешадинци или коњаници вон стројот). За поефекасно дејство, железните ѓулиња понекогаш се вежштувале, а камените се вкрстено биле оковани со железни обрачи за да не се распаѓаат кога ќе удрат во ѕидините на тврдината.
Фабрисио Венегас

Фабрисио Венегас (шпански: Fabricio Venegas; роден на 15 јули 1998 година) ― костарикански фудбалер напаѓач.
1 Клупска кариера
Тој играл за костариканскиот клуб Лимон, односно за неговата екипа до 20 години.
Во јули 2021, тој се преселил во Санта Ана, исто од Костарика. Следната 2022/23 сезона ја поминал во клубот Футбол Консултантс Десампарадос. Во сезоната 2023/24, тој дошол во Македонија и заиграл за прволигашот Брегалница 2008.
Кире Новаков

Кире Новаков (роден на 28 август 2003 година) ― македонски фудбалски голман.
1 Клупска кариера
Младинската играчка кариера за започнал во родната Брегалница 2008 во 2012 година. Летото 2018 година, Новаков се преселил во словенечкиот клуб Крањ каде настапувал во екипата до 17 години. Во летото 2019 година, Новаков го сменил клубот и заминал во Триглав, при што играл во тамошната екипа до 19 години. За сезоната 2022/23, Новаков бил префрлен во сениорскиот состав кој тогаш се натпреварувал во Втората словенечка лига. За сезоната 2023/24, Новаков се вратил во Македонија и повторно заиграл за прволигашот Брегалница 2008.
2 Репрезентативна кариера
Тој бил дел од Македонија под 18 години кога бил повикан во ноември 2019 година. Кире Новаков бил член на Македонија под 19 години и одиграл четири натпревари во периодот 2020 до 2021 година. Во меѓувреме, тој бил пријавен за настап на уште три натпревари, но останал на резервната клупа и не влегувал во игра.
Јов (библиска книга)

Јов — книга од Стариот завет.
1 Содржина
Јов е многу богат човек, но праведен, непорочен и богобојазлив. Поради тоа, сатаната бара од Бога дозвола да го искуша праведниот Јов. Господ му дозволува и сатаната го уништува имотот на Јов и му ги убива децата, но сепак, Јов не кажува лош збор за Бога. Потоа, сатаната му предизвикува ужасна болест и Јов ја проколнува својата мачна судбина, посакувајќи ја смртта, но повторно не го навредува Бога. Тогаш, него го посетуваат тројца пријатели кои настојуваат да го утешат, но Јов продолжува со оплакувањето на својата тешка судбина, посакувајќи да умре. Тој се повикува на својата правичност и на примерното однесување кон луѓето, наведувајќи ги добрите дела што постојано ги правел во животот. Најпосле, збор зема млаиот Елијуј, кој го прекорува Јов да не му се лути на Бога кој секогаш суди праведно. По неговиот говор, Господ му се обраќа на Јов, наведувајќи ги своите дела и истакнувајќи ја својата огромна сила. Тогаш, Јов се покајува, а Господ се смилува на него, го наградува со голем имот и пак му дава седум синови и три ќерки. Оттогаш, Јов живее уште 140 години во изобилство и среќа.
Средоземна Дакија

Средоземна Дакија (латински: Dacia Mediterranea; |Δακία Μεσόγειος|Dakia Mesogeios) ― доцноантичка римска провинција, чиј главен град бил Сердика (или Сардика; подоцна Средец или Срадец, денешна Софија).
Датумот за основање на Средоземна Дакија е несигурен. Традиционално било сметано дека е основана во исто време со Поречна Дакија (латински: Dacia Ripensis), при што двете провинции биле издвоени од поранешната Аврелијанова Дакија (Dacia Aureliana) како дел од диоклецијановото преструктуирање на римските провинции во текот на 290-тите. Меѓутоа, бидејќи Средоземна Дакија содржела градови кои никогаш не биле дел од Аврелијанова Дакија (како што е Наисус), сега се верува дека провинцијата била основана во 320-тите, за време на владеењето на Константин I, и била створена со територија преземена од провинциите Дарданија, Тракија и поделбата на Поречна Дакија (при што Поречна Дакија го изгубила главниот град Сердика, град кој претходно бил и главен град на Аврелијанова Дакија).
Лежејќи веднаш јужно од Поречна Дакија, провинцијата била управувана од конзулар (consularis). Во 535 година, императорот Јустинијан I (527-565) ја создал Архиепископијата Јустинијана Прима како регионален примат со црковна јурисдикција над сите провинции на Диецезата Дакија, вклучувајќи ја и провинцијата Средоземна Дакија. За тоа време тој, исто така, ги зајакнал утврдувањата на различни градови во покраината, вклучувајќи ги Сердика, Наисус, Германија (денешна Сапарева Бања) и Пауталија (денешен Ќустендил). Тој исто така додал тврдини на постоечките градови, како што е Ремесијана (кај Бела Паланка).
Средоземна Дакија била зафатена со пустошење на аварската и словенската инвазија од крајот на VI и почетокот на VII век, и била изгубена во исто време со Диецезата Дакија, иако мали места во провинцијата продолжиле да останат во римски раце, како на пр. Сердика и нејзината непосредна околина. Овие југоисточни остатоци на крајот биле припоени во Темата Тракија кон крајот на VII век.
Марио Аџиев

Марио Аџиев (роден во 2005 година) ― македонски фудбалер.
1 Клупска кариера
Младинската кариера ја минал во Академија Апостолов Пандев. Во сезоната 2021/22, Аџиев играл во пионерскиот состав на Брегалница 2008.
Во сезоната 2023/24, Аџиев бил вклучен во сениорскиот состав на Брегалница 2008 која во моментот играла во Првата лига.
2 Репрезентативна кариера
Тој бил член на Академија на ФФМ. Во мај 2019 година, Аџиев бил дел од македонската репрезентација под 14 години. Во ноември 2019 година, Аџиев бил дел од македонската репрезентација под 15 години.
Атлетски сојуз на Словенија

Атлетски сојуз на Словенија (словенечки ''Atletska zveza Slovenije'') ― управно тело за атлетика во Словенија.
1 Припадности
* Меѓународно здружение на атлетски федерации (ИААФ)
* Европско атлетско здружение (ЕА)
* Олимписки комитет на Словенија
* Здружение на балканските атлетски федерации
2 Национални рекорди
АСС ги регулира словенечките рекорди во атлетика.
Vbox7

Vbox7 е мрежно место за споделување видео на бугарски јазик, достапна за бесплатно прикачување видео.
Создаден е на крајот на 2006 година од Богомил Павлов, а веќе следната година го купи Нетифо. Vbox7.com е дел од портфолиото на „Нетинфо“ и „Нова Броудкастинг Груп“. Сајтот им овозможува на корисниците да гледаат, поставуваат, лајкуваат и коментираат видеа. Платформата нуди оригинални видео содржини, а меѓу најпопуларните категории на веб-страницата се „Топ 40“, „Топ автор“, „Топ BG Music“ и „Популарно денес“.
1 Наводи
Михаил Димитриевски

Михаил Димитриевски (роден на 11 јули 2002 година) ― македонски одбранбен фудбалер. Тој е брат близнак на фудбалерот Димитриј Димитриевски.
1 Клупска кариера
Како играч на третолигашот Њу Старс, за време на сезоната 2020/21, како и сите екипи, Димитриевски и Њу Старс не ја довршиле сезоната поради задолжителните тестови за КОВИД-19. Во август 2021 година, тој се преселил во Локомотива Бентоекспорт и таму бил до крајот на првата полусезона. Во втората полусезона, во јануари, Димитриевски прво заминал во второлигашот Кит-Го Пехчево и останал таму еден месец. Во февруари 2022 година, тој се префрлил во прволигашот Брегалница 2008. За сезоната 2022/23, во јуни 2022 година, Димитриевски потпишал професионален договор. Следната сезона продолжил да игра во дресот на Брегалница 2008.
2 Репрезентативна кариера
Во 2023 година, Димитриевски бил дел од македонската репрезентација под 21 година.