procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Вечeн пламен

Вечен пламен е пламен, ламба или факел кој гори непрекинато на неопределено време. Повеќето вечни пламени се запалени намерно, но некои се природни појави предизвикани од природно протекување на гас и на слични процеси, а повеќето од нив можат да горат со децении или векови.
Во древните времиња, луѓето вечниот пламен го палеле со дрвја или со маслиново масло; денес, вечните пламени се одржуваат со снабдување со пропан или природен гас. Вечниот пламен најчесто комеморира личност или настан од национално значење или служи како потсетник за посветеноста кон заедничката цел, како што е меѓународниот мир .
1 Верско и културно значење
Вечниот оган е долгогодишна традиција во многу култури и религии. Во древниот Иран, избраниот свештеник го одржувал ''атарот'' и го претставувал концептот на ''божествените искри'' или ''амеш спента'', како што го толкува зороастријанизмот .
Вечниот пламен е исто така компонента на еврејските религиозни ритуали кои што се извршувале во Табернаклот и подоцна во ерусалимскиот храм, каде што заповедта бара огнот постојано да гори на Олтарот. Модерниот јудаизам ја продолжува сличната традиција со одржување на т.н. светилки на светилиштето, на н''ер Тамиду'', секогаш запалени над ковчегот во синагогата. По Втората светска војна, таквиот пламен доби значење како потсетник на шесте милиони Евреи убиени во Холокаустот .
Нацијата Чироки го одржувала пламенот во седиштето на владата сè до укинувањето на нивната влада според Законот за преселување на Индиците од 1830 година. После тоа, жарот на последниот оган на владата бил пренесена на запад за новиот дом на нацијата на територијата на Оклахома. Пламенот подоцна бил однесен назад на последното седиште на владата во Националниот парк Ред Клеј во југоисточниот Тенеси, во Музејот на Чероки Индијанците во Чероки и во Племенскиот комплекс на Нацијата Чироки во Телекви.
Во Кина, некогаш било вообичаено да се запали ламба како аспект на обожување на предиво; била ставана пред плакетата за духот на олтарот предиво на семејството .
2 Поврзано
* Вечен оган (Сараево)
* Олимписки пламен
Ахаузен

Ахаузен (|Ahausen) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Ахаузен се наоѓа југозападно од окружниот град Ротенбург на Виме и низ општината поминува реката Виме.
Ахаузен е оддалечен околу 10 километри од Зотрум, а исто толку и од окружниот град Ротенбург на Виме. Градот Ферден на Алер се наоѓа околу 25 километри од Ахаузен.
Персиски мистицизам

Персискиот мистицизам или персиската љубовна традиција - традиционално толкување на постоењето, животот и љубовта, потпрено на откритие и насетувани на срце начела во расудувањето. Иако е делумно изворен од мистичните зороастриски традиции на Персиската Империја, во неговите современи практични аспекти, сега е синоним за суфизам во современ Иран.
1 Мисла
Персиски мистична мисла била анализирана критично со Абдолхосеин Заринкуб, Абдолкарим Соруш и Дариуш Шајеган. Кај Руми, може да се најде мистицизам заснован на љубов; кај Хафиз мистицизмот заснован на задоволство. Под влијанија на Руми, Абдолкарим Соруш во моментов работи на основа на моќ или епска мистика.
2 Музика
* Шахрам Назери
* Давуд Азад
3 Средновековни персиски мистични ликови
* Руми
* Хафиз
* Фарид ал-Дин Атар
* Саади
* Баба Тахер
* Најмедин Кубра
* Шемс Тебризи
* Бајазид Бастами
* Абул-Хасан Харакани
* Шахаб ал-Дин Сухраварди
* Мансур Ал-Халаџ
* Омар Кајам (филозофска мистика)
* Џами
4 Современа уметност и персиската мистична традиција
Персиската мистика има значително влијание врз иранската современа уметност.
5 Светски стручњаци за персиска мистика
* Абдолхосеин Заринкуб
* Абдолкарим Соруш
* Дариуш Шајеган
6 Поврзано
* Персиска поезија
* Персиска традиционална музика
* Персијанизирано општество
7 Наводи
Скандинавско друштво за ирански студии

Скандинавското друштво за ирански студии (|انجمنِ ایران‌شناسیِ اسکاندیناوی) е скандинавска асоцијација на научници кои работат во областа на иранските студии со членови не само од скандинавските земји, туку и од балтичките држави и Финска. Целта на Друштвото е да ги спроведе, развива и поддржува иранските студии во сите области на оваа област, особено филологијата и лингвистиката.
1 Историја
Друштвото било основано во Осло во 2010 година на иницијатива на основачкиот претседател Ашк Дахлен.
2 Програми
Друштвото редовно организира академски настани во скандинавските земји со цел промовирање на меѓудисциплинарна студија за иранската цивилизација и знаење за Иран и персискиот јазик од најраните периоди до денес. Првата триенална конференција за ирански студии била одржана во Осло на 30 март 2012 година.
3 Наводи
Ресум

Ресум (|Reeßum) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Општински единици
Кон општината припаѓаат местата Ресум, Такен (со Битштет), Клиферсборстел и Шлесел (со Платенхоф).
Бетерзен

Бетерзен (|Bötersen) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Бетерзен се наоѓа помеѓу Зотрум (осум километри) и Ротенбург на Виме (десет километри).
1.2 Општински единици
Кон општината припаѓаат местата Бетерзен, Хеперхефен и Јерхоф.
Хелвеге

Хелвеге (|Hellwege) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Хелвеге се наоѓа на реката Виме.
1.2 Соседни општини
Хелвеге се граничи со Ахаузен на исток, Зотрум на север, Отерсберг на запад и Лангведел на југ. Последните две општини се наоѓаат во округот Ферден.
1.3 Општински единици
Кон општината Хелвеге припаѓаат местата Ауф дер Менте, Брајтенфелдермор и Штеле.
Зотрум

Зотрум (|Sottrum) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 11 километри западно од окружниот град Ротенбург на Виме и 30 километри источно од Бремен.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа на надморска височина од 20 метри. Општината се протега 2 километри север-југ и 1,5 километри запад-исток.
1.2 Општински единици
Кон општината припаѓаат местата Зотрум, Штукенборстел и Еферингхаузен. Штукенборстел и Еферингхаузен биле припоени кон општината Зотрум на 1 март 1974 година.
Крајот на љубовната врска (филм)

„Крајот на љубовната врска“ (англиски: ''The end of the affair'') - американско-британски филм од 1999 година, во режија на Нил Џордан, кој е автор и на сценариото, засновано врз истоимениот роман на британскиот писател Греам Грин од 1951 година. Главните улоги ги толкуваат: Ралф Фајнс, Џулиен Мур, Стивен Риа. Филмот бил номиниран за „Оскар“ во две категории (најдобра глумица и најдобра фотографија), а Џордан ја освоил наградата БАФТА за надобро сценарио.
1 Синопсис
Една дождлива вечер, во Лондон, 1946 година, Бендрикс (го игра Фајнс) случајно го среќава Хенри Мајлс, сопругот на својата поранешна љубовница Сара (ја игра Мур), која две години претходно наеднаш ја прекинала нивната љубовна врска. По оваа средба, Бендрикс повторно станува заинтересиран за Сара, а потоа кај него се раѓа љубомора и тој повторно се враќа во нејзиниот живот...
Бравадос (филм од 1958)

Бравадос (англиски: ''The Bravados'') - американски филм од 1958 година, во режија на Хенри Кинг, по сценариото на Филип Џордан, засновано врз романот на Френк О'Рурк. Главните улоги ги толкуваат: Грегори Пек, Џоан Колинс, Стивен Бојд, Алберт Салми и Хенри Силва, а директор на фотографијата бил Леон Шамрој.
1 Синопсис
Пред шест месеци, Џим Даглас (го игра Пек) доживеал семејна трагедија, кога четворица разбојници упаднале на неговиот имот и му ја силувале сопругата, а потоа ја убиле. Оттогаш, тој неуморно ги бара злосторниците со намера да им се одмазди. Кога пристигнува во еден град треба да бидат обесени четворица разбојници, Џим во нив ги препознава луѓето кои ги бара, иако никогаш не ги има видено. Во градот, тој ја среќава Џозефа (ја игра Колинс) со која во минатото бил свршен, но нивната врска не завршила со брак. Вечерта, додека жителите на градот се собрани на миса во црквата (меѓу нив и Џим и Џозефа), затворениците успеваат да го совладаат шерифот и да побегнат од градот, а притоа со себе земаат една девојка. Луѓето од градот организираат потера по избеганите разбојници, а потерата ја води Џим, воден од желбата за одмазда. Еден по еден, Џим ги убива тројца од разбојниците, а на крајот бркајќи го Индијанецот, тој пристигнува во неговиот дом. Таму, дознава дека луѓето кои ги убил не се убијците на неговата жена, туку злосторството го извршил неговиот сосед, кој му ги украл и парите. Џим е потиштен од сознанието дека убил погрешни луѓе и се враќа во градот и веднаш влегува во црквата, барајќи прошка од свештеникот. Надвор го чекаат насобраните жители на градот, кои му се заблагодаруваат за успешната потера, а тој, свесен за својот грев, бара од насобраните луѓе да го спомнат во молитвите.
Ганџ-е Бадавард

Ганџ-е Бадавард (новоперсиски: fa ''Ганџ-и Бадауард'', буквално „богатството донесено од ветрот“) било името на едно од легендарните осум богатства на сасанскиот крал Хосрое II (вл. 591-628) според мнозинството персиски извори. Според делото „Шахнамех“, сепак, тоа било и богатство на легендарниот кајанидски крал Кај Хосрое.
1 Библиографија
*
Задашм

Задашм - крал на Туран во фирдусиевата „Шахмамех“. Тој е син на Тур, внук на Ферејдун, татко на Пашанг и дедо на Афрасијаб. Ништо не е познато за неговиот живот и владеење.
1 Наводи
Пашанг

Пашанг (|پَشَنْگ ) - бил крал на Туран, според фирдусиевиот еп „Шахнамех“, од туранската раса и син на Ферејдун и татко на Афрасијаб. Тој бил ран крал на Туран.
1 Наводи
Гарсиваз

Гарсиваз (исто така Гарсиуаз, Герсиуаз или Карсиваз) (|گَرسیوَز) е митски турански лик, за кој се вели во „''Шахнамех''“ („Книга на кралевите“) од персискиот писател на епови Фирдуси. Тој е брат на Афрасијаб, крал на Туран.
1 Наводи
Тармштет (општинска заедница)

Тармштет (|Tarmstedt) — општинска заедница во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Тармштет.
Општинската заедница Тармштет се состои од следниве општини:
# Бредорф
# Билштет
# Хепштет
# Кирхтимке
# Тармштет
# Форверк
# Вестертимке
# Вилштет
Страхил Андасаров

Страхил Илиев Андасаров ( во — во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОВ.
1 Животопис
Тој потекнува од службеничко семејство. Уште во раната возраст неговите родители се преселиле во Скопје, каде го продолжил обрзованието. Тој бил вклучен во напредното младинско движење и земал активно учество и во помагањето на НОВ. Со својата дејност и стaнaл сомнителен на бугарската фашистичка полиција, поради што се повлекол во родното село Љубанци.
Во септември 1944 година стапил во 16<sup>та</sup> македонска ударна бригада. Како нејзин припадник учествувал во многубројни крвави борби против балистите и Германците на падините на Скопска Црна Гора, каде се истакнал како храбар борец.
По ослободувањето на Македонија, учествувал во пробивот на Сремскиот фронт како и во борбите кои следеле потоа. Загинал во битките против германските и усташките сили, во близината на Врпоље, на 14 април 1945 година.
Во близина на Љубанци, до манастирот „''Свети Никола''“ се наоѓа едно детско одморалиште кое го носи токму неговото име.
Долно Водно

Долно Водно — историско село во околината на Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓало на 2.5км југозападно од центарот на Скопје, на северната падина на планината Водно. Над него се наоѓало селото Горно Водно, а денес низ овој простор поминуваат само некои планинарски патеки и просторот е во шума.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Каршијак'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
Во 1954 година, тогашната власт жителите ги преселила во Скопје, по што населбата се распаѓа.
Раселувањето на Горно Водно е извршено како последица на катастрофалните буици кои често му „се заканувале“ на Скопје. Буиците настанувале како последица на исечените шуми во атарот на ова село. Затоа, скоро секоја година, освен стари, надоаѓале и нови буици со голема моќност. Тие во подножјето на планината Водно, каде се наоѓа еден дел на Скопје, уништувале се’ пред себе: куќи, улици, железничка пруга, болница и др.
Подоцна, после раселувањето на Долно Водно, биле преземени мерки со цел да се стопираат ерозивните процеси. Затоа, на поголемиот број во нивите и пасиштата каде се наоѓало селото се вршело пошумување. Напуштените куќи на селиштето биле урнати, и материјалот, иселеното население го однеле за ѕидање на нови куќи.
3 Население
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било христијанско, со 14 христијански домаќинства. На овој попис биле забележани 56 мажи христијани, со 4 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 120 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 107 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Долно Водно живееле 140 жители, сите Македонци христијани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горно Водно имало 160 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
После Втората балканска војна, 1913 г. селото влегува во границите на Србија'','' како седиште на истоимената општина и има 208 жители.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на СХС во 1931 година, селото имало 200 Македонци.
4 Наводи
Кирхтимке

Кирхтимке (|Kirchtimke) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Југоисточно од Кирхтиме се наоѓа шумското подрачје „Ширк“.
1.2 Општински единици
Кон општината покрај главното место Кирхтимке припаѓа и местото Остертимке.
Бредорф

Бредорф (|Breddorf; |Breddörp) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Во општината се наоѓа заштитеното природно подрачје „Свате Флаг“. Се наоѓа во близина на Хепштет и Раде.
1.1 Општински единици
Покрај главното место Бредорф, кон општината припаѓаат и местата Ханштет, Бредорфермор и Ееброк.
Форверк (Долна Саксонија)

Форверк (|Vorwerk) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Општината се наоѓа во триаголникот Елба-Везер, во западниот дел на округот Ротенбург, на самата окружна граница со Остерхолц (северозапад) и Ферден (југозапад). Окружниот град Ротенбург на Виме се наоѓа југоисточно.
1.1 Општински единици
Општината се состои од местата Форверк, Буххолц и Дипсхорн, кои до припојувањето претставувале посебни самостојни општини.
Билштет (Долна Саксонија)

Билштет (|Bülstedt) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Во општината се наоѓа заштитеното природно подрачје „Шварцес Мор кај Билштет“, кое се протега на 22 хектари.
1.1 Општински единици
Покрај главното место Билштет, кон општината припаѓаат и местата Остербрух и Штајнфелд.
Тармштет

Тармштет (|Tarmstedt; |Tarms) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 25 километри северозападно од окружниот град Ротенбург на Виме и 25 километри североисточно од Бремен.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Шабранг

Во персиската митологија, Шабранг, со цело име Шабранг Бехзад (|شبرنگ بهزاد) буквално „ноќнобојниот чистокрвец“, бил коњот на јунакот Сијаваш.
1 Шабранг и Сијаваш
На судењето за неговата правдина, Сијаваш поминал низ голем оган јавајќи го овој пастув. По неговата смрт, неговиот син Кај Хосроу, на крајот станал владетел на Персија и бил меѓу највеличествените и добродушните владетели според делото „''Шахнамех''“. Тој исчезнал и во традиционалната зороастриска митологија, тој никогаш не умрел и ќе се врати за да ја донесе правдата јавајќи на коњот на неговиот татко, Шабранг.
Како да се омажиш за милионер

„Како да се омажиш за милионер“ (англиски: ''How to marry a millionaire'') - американски филм од 1953 година, во режија на Жан Негулеско (Jean Negulesco) по сценариото на Нануали Џонсон (Nunnually Johnson), засновано на драмата на Зои Ејкинс (Zoe Akins). Главните улоги ги толкуваат: Мерилин Монро, Бети Грејбл, Лорен Бекол, Дејвид Вејн, Рори Калхун, Камерон Мичел, Вилијам Пауел итн.
1 Синопсис
Три манкенки се нераздвојни пријателки - сериозната и претприемчива Шаци (ја игра Бекол), заводливата Пола (ја игра Монро) која страда поради тоа што мора да носи очила и кокетната Локо (ја игра Грејбл). Тие изнајмуваат луксузен стан на Менхетн со намера радикално да ги променат своите животи така што ќе се омажат за богат човек. Шаци, која претходно имала брак со сиромашен човек, среќава богат вдовец за кој смета дека е добра прилика, иако тој е многу постар. Локо запознава оженет стопанственик и се согласува да замине на излет со него, надевајќи се дека така ќе ги запознае неговите богати пријатели. Пола, пак, налетува на сомнителен човек кој се претставува како нафтен магнат. Меѓутоа, плановите на трите девојки нема да се развиваат онака како што тие наумиле...
Лисица-дух

Лисицата-дух (Кинески: 狐狸精; пинјин: ''хулиџиинг'') или лисицата со девет опашки (Кинески: 九尾狐; пинјин: ''џиууеиху'') или кјууби но кицуне (јап. 九尾の狐) е митска лисица со потекло од Кинеската митологија и чест мотив во источноазиската митологија.
Во источноазискиот фолклор, лисиците се опишани како семејни духови кои поседуваат магиски сили. Овие лисици се прикажани како палави, и обично измамуваат други луѓе, со можност да се претвораат во убава жена.
1 Развој
Лисици со девет опашки се појавуваат во кинескиот фолклор, книжевност и митологија, во кои, во зависност од приказната, може да биде добар или лош знак. Мотивот на лисиците со девет опашки од кинеската култура на крајот биле пренесени и воведени во јапонската и корејската култура.
За време на династијата Хан, во кинеската култура се одвивал развој на идеи за трансформација помеѓу видовите. Идејата дека нечовечките суштества на постара возраст можат да заземат човечки облик е претставена во дела како што е ''„Лунхенг“'' од Венг Чонг (27–91 г.). Како што се развивале овие традиции, се менувал и потенцијалот на лисицата за нејзината трансформација.
2 Описи
Лисицата со девет опашки се јавува во ''„Шанхаиџинг“'' (''Класик за планините и морињата''), составен од Периодот на завојуваните држави до периодот на Западен Хан (од IV до I век п.н.е.). Во делото пишува:
Во 14 поглаве од ''Шанхаиџинг'', Гуо Пу коментирал дека лисиците со девет опашки се поволен знак што се појавува во време на мир. Сепак, во 1 поглавје, опишан е уште еден аспект на овие лисици со девет опашки:
Во приказна од династијата Танг, лисиците можеле да станат луѓе ако носат череп и ја обожуваат костелацијата голема мечка. Тие би пробувале разни черепи сè додека не пронајдат еден што ќе им одговара, а да не им испадне.
Во пресрет на Џурченската инвазијата, една лисица дошла до престолот на Императорот Хуизонг, династија Сонг. Ова резултирало со наредба од Хуизонг за уништување на сите храмови посветени на лисиците во Каифенг. Градот бил нападнат следниот ден, а династијата паднала по пет месеци.
Во еден антички мит, Ју Велики наишол на бела лисица со девет опашки, која ја толкувал како поволен знак дека ќе се ожени со Нуџиао. Во Хан иконографијата, лисиците со девет опашки понекогаш се прикажани на планината Кунлун, заедно со Жи Вангму како божица на бесмртноста. Според ''„Баихутонг“''''(„Дебати во салата Белиот тигар“)'' од I век, деветте опашки на лисицата симболизираат изобилно потомство.
Опишувајќи ја трансформацијата и другите одлики на лисицата, Гуо Пу (276–324 г.) го дал следниот коментар:
Во ''„Јоујанг Зазу“'' се прави врска помеѓу лисиците со девет опашки и божественото:
3 Традиции
Популарното обожување на лисиците за време на династијата Тан се споменува во текстот под наслов ''„Ху Шен“'' (Богови лисици):
4 Во популарната култура
Можеби најпознат пример е ликот Курама, демонската лисица со девет опашки (''Кјууби но Јооко''), од мангата и анимето Наруто, што е заробена во телото на насловниот лик.
Драган Ангеловски

Драган Спиров Ангеловски ( во — во Банова Јаруга, Независна Држава Хрватска) — Македонски партизан, учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. По завршувањето на основното училиште се занимавал со земјоделство, како и поголемиот дел од населението. Веднаш по ослободувањето на Македонија, односно на 15 ноември, 1944 година, стапил во инженерскиот баталјон во 42<sup>та</sup> македонска ударна дивизија.
И тој е еден од многуте Македонци, кои ја делат сличната трагична судбина, со нивното испраќање на Сремскиот фронт. Драган Ангеловски со единицата заминал за Земун и на 12 април 1945 година, учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Во борбите за ослободување на Банова Јаруга, тешко бил ранет од минофрлачка граната.
Тој бил префрлен во болница, но таму им подлегнал на здобиените рани и починал.
2 Наводи
Рафе Андоновски

Рафе Димов Андоновски ( во — во Марино, Хрватска) — Македонски партизан, учесник во НОВ.
1 Животопис
Основно училиште завршил во родното село, а потоа се занимавал со земјоделство и сточарство. По неколку години тој решава да замине на печалба во Скопје, каде станал општ работник.
Во ноември 1944 година, стапи во 16<sup>та</sup> македонска ударна бригада. Бил распределен во II<sup>та</sup> чета II баталјон. Учествувал во борбите низ западна Македонија, односно во битките и акциите за уништување на балистичките банди. Успешно ја завршил и воената обука, по што е испратен да замине на Сремскиот фронт.
Бил учесник во повеќе борби против Германците. Во една од тие битки храбро загинал кај селото Марино, Хрватска, на 16 април 1945 година.
Бил закопан на позицијата каде што загинал.
2 Наводи
Димче Анчевски

Димче Најдов Анчевски ( во — во Илинце, ДФ Србија) — Македонски партизан, учесник во НОВ..
1 Животопис
Израснал во сиромашно семејство. Завршил основно училиште и потоа се занимавал со земјоделство.
Есента 1944 година, кога во близина на неговото село, во Скопско, единиците на НОВ и ПОЈ воделе жестоки борби против балистите, тој логистички ги помагал.
На 10 октомври 1944 година стапил во 3<sup>та</sup> македонска ударна бригада, со која учествувал во борбите против балистите на реката Треска. Бил учесник и во големата борба на 13 ноември за ослободување на Скопје, како и во наредните акции за ликвидирање на балистичките банди.
На 12 април 1945 година и тој како и многу други македонски партизани, заедно со својата Бригада, бил испратен на позициите во Срем. Во тие борби храбро загинал кај Илинце, каде и денес се наоѓа неговото гробно место.
2 Наводи
Хилопиргула стурани

Хилопиргула стурани (''Chilopyrgula sturanyi'') се полжави од класата Гастропода. Припаѓаат на едндемски видови во Охридско Езеро.
1 Опис и распространетост
На овој вид полжави должината на черупките се движи од 7,5 до 16,3 мм. [Polinski, 1929]. Претставниците од овој вид со свои димензии од 2 до 15,4 мм [Radoman, 1983], можеби се најголемите претставници од оваа богата фамилија Hydrobiidae во светот [Albrecht&Wilke, 2008].По мерењата на Хидробиолошкиот завод , должината на черупката на примероците од видот Chilopyrgula stuarnyi се движат од 6229,19 до 13890,54 µm, додека пречникот има димензии од 958,00 до 4252,00 µm .
2 Вертикална дистрибуција
Вертикалната дистрибуција на ''Хилопиргула стурани'' во Охридско Езеро е лимитирана до средината на сублиторалната зона. Полински смета дека овој вид се наоѓа на длабочина од 5 до 30 метри. Снегарова укажува дека овој вид го населува литоралната и сублиторалната зона на Охридското Езеро, но во крајбрежната зона , пред Хидробиолошкиот завод е со мнгубројна густина. Станковиќ овој вид го наоѓал во литоралот и сублиторалот до длабочина на 30 метри, а Радоман го евидентирал во литорал и сублиторал, но не подлабоко од 40 метри. Овој автор укажал дека овој вид ги населува и крајбрежните извори (Студенчишта, Бејбунар и Свети Наум) кои го снабдуваат езерото со свежа вода и претставуваат поранешен интегрален дел од езерото. Во истражувањата на Хидробиолошкиот завод овој вид бил регистриран на длабочина од 0,5 до 20 метри (во истражуваните литорални профили: Радожда, Ливадиште, Калишта, Струга, Сатеска, Подмолје, Грашница, Канео, Пристаниште, Мазија, Парк, Горица, Св.Стефан, Метропол, Елешец, Пештани, Градиште, Велидаб, Трпејца, Заум, Љубаништа, Св.Наум). Во крајбрежните води го има во вливот на реката Сатеска и изворот Бејбунар.
Во литоралната зона, годишната средна вредност на густината изнесува 2722 инд./м², и тоа во горен литорал, од 0 до 5 метри длабочина, 1268 инд./м², додека во долен литорал, од 5 до 20 метри длабочина, по 1454 инд./м².
Ситникова и Шумарев укажуваат дека опстојувањето на видовите е одредено од два фактори: изобилство со храна и способност за успешна репродукција. Оттука се објаснува високата густина на ''Хилопиргула стурани'' и значењето на изобилството на храна во литоралната зона.
3 Статус
Во однос на статусот на видот Chilopyrgula stuarnyi во Охридско Езеро, не би можеле да зборувамеза каква било загрозеност на овој вид засега, со оглед на неговата широка дистрибуција во езерото, односно со честота поголема од 20% влегува во групата на чести видови.
4 Значење
Станковиќ истакнал дека оваа ''Гастропода'' е секако најважната група на населението на животни во Охридското Езеро, особено поради неговиот извонреден ендемизам. Според литературните податоци на Албрехт и Вилке, 2008 година наведени се 72 видови гастроподи, од кои 56 (78%) се ендемски.
Присуството или отсуството на гастроподите може да се користат при дефинирање на основните одлики на живеалиштата, и обратно, одликите на живеалиштата може да се користат при проценка на квалитативниот состав на фауната на гастроподи, особено во стабилни водни екосистеми како што се водите на Охридското Езеро.
Елсдорф (Долна Саксонија)

Елсдорф (|Elsdorf) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Општински единици
Покрај главното место Елсдорф, кон општината припаѓаат местата Баденхорст, Бокхорст, Еесторф, Франкенбостел, Хацте, Ниндорф, Појцендорф, Риспел и Фолкензен.
Гихум

Гихум (|Gyhum; |Jeem) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Гихум се наоѓа помеѓу окружниот град Ротенбург на Виме и малиот град Цефен.
1.2 Општински единици
Општината се состои од местата Бокел, Гихум, Хезедорф, Нартум и Велдорф.
Хеслинген

Хеслинген (|Heeslingen; |Heeßel) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Хеслинген се наоѓа околу 5 километри источно од градот Цефен. Низ местото тече реката Осте.
1.2 Општински единици
Општината Хеслинген се состои од следниве места:
# Бојцен
# Фрајерзен
# Хеслинген (гл. место; вкл. Остерхеслинген)
# Мајнштет
# Засенхолц
# Штедорф
# Верцен
# Вензе
# Вирсдорф
Луда радост (филм од 2016)

Луда радост (италијански: ''La pazza gioia'') - италијански филм од 2016 година, во режија на Паоло Вирци, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Валерија Бруни Тедески и Микаела Рамацоти. Филмот освоил три награди „Давид ди Донатело“ (за најдобар филм, најдобра режија и најдобра глумица), а Вирци и Бруни Тедески биле номинирани и за Европските филмски награди.
1 Синопсис
Во една психијатриска болница се лекуваат две сосема различни жени: младата и бунтовна Донатела Морели (ја игра Рамацоти) и необичната Беатриче Морандини Валдирана (ја игра Бруни Тедески). Донатела е мајка на која ѝ е одземен малечкиот син кој е посвоен од едно семејство, додека Беатриче е сопруга на познат адвокат, која е вљубена во еден измамник. Набргу, тие стануваат пријателки и во една прилика бегаат од болницата со украден автомобил. Најпрвин, тие одат во трговски центар, потоа ја посетуваат мајката на Донатела, која се грижи за стар генерал, надевајќи се на неговото наследство, и најпосле го посетуваат ноќниот клуб во кој порано работела Донатела. Таму, таа го среќава таткото на нејзиното дете и прави скандал поради што е уапсена и затворена во друга психијатриска клиника. Тогаш, Беатриче дознава за судбината на Донатела и решава да ѝ помогне. За таа цел, таа го посетува својот сопруг кого го заспива и го ограбува, а парите ги користи за да ја ослободи Донатела од клиниката. Заедно, тие го посетуваат семејството во кое се наоѓа синот на Донатела така што таа повторно има можност да го види. Меѓутоа, вработените во психијатриската болница ја пронаоѓаат Беатриче и повторно ја враќаат во болницата, а подоцна и Донатела се враќа таму.
Етногеографија

Етногеографија или етничка географија (народ (ἔθνος) ''+'' географија (γεωγραφία)) е научна студија за географската дистрибуција на етничките групи. Етногеографијата е поврзана со географијата во широка смисла со нејзиното проучување на влијанието на човековата активност и на етничките субјекти како целина.
1 Поврзано
*Етничка група
*Географија
Едвард Велер (картограф)

Едвард Велер (англиски: Edward Weller; 1 јули 1819 - мај 1884) - член на Кралското географско друштво, британски гравер и картограф, кој бил еден од првите што произвел карти со помош на литографија.
Тој бил „гравер, картограф и издавач со седиште во Лондон, работејќи од канцелариите на плоштадот „Црвен лав“и подоцна, Блумсбури“, кој изработи детални гравирани карти на челични плочи.
Црква „Св. Илија“ - Вранештица

Свети Илија — доцносредновековна селска црква во кичевското село Вранештица, Македонија.
Самата црква всушност е означена како археолошко наоѓалиште од типот доцносредновековна црква и некропола.
Мештаните за црквата кажуваат дека е „римска“. Околу нејзе се наоѓаат гробишта за жителите на Левото Маало на селото Вранештица.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа непосредно до селото, од јужната страна, на мала височинка со зарамнето плато.
Околу неа има некропола со гробови од камени плочи.
2 Историја
Била подигната во XVII век. Според историчарите на уметноста црквата била изградена неколку години по црквата „Св. Ѓорѓи“, односно кон крајот на XVI век.
3 Архитектура
По обликот и димензиите е слична на црквата „Св. Ѓорѓи“. Архитектурата и живописот се во мошне лоша состојба.
Во црквата има работено познатиот зограф Аврам Дичов.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Вранештица
Песочен остров

Песочен остров - остров кој во голема мерка е направен од песок. Најголемиот песочен остров во светот е Фрејзеровиот Остров. Други примери за големи песочни острови се Моретон, Северниот Страдброуков Остров и Брајвиевиот Остров, кои лежат јужно од Фрејзеровиот Остров, покрај источниот брег на Австралија.
1 Наводи
Водотек

Водотек е канал што водното тело течејќи го следи.
Во Обединетото Кралство, некои аспекти на кривичното право, како што е Законот за реки (Спречување на загадувањето) од 1951 година, наведуваат дека водотекот ги вклучува оние реки кои се суви за дел од годината.
Во некои јурисдикции, сопствениците на земјиштето над кое тече водата може да имаат права на дел или на голем дел од водата во правна смисла. Овие вклучуваат естуари, реки, потоци, анагранки и канали. Ако е пловен, тој е исто така „воден пат“.
1 Поврзано
* Аквадукт (водоснабдување)
* Проток на животната средина
* Хидрологија
* Физичка географија
* Канат
* Вади
Саша Петровиќ (фудбалер)

Саша Петровиќ (роден на 31 декември 1966 година) — црногорски фудбалски менаџер и поранешен голман.
1 Играчка кариера
1.1 Клупска кариера
Откако играше за ОФК Титоград, тој се пресели во ФК Будуќност Подгорица каде играше скоро една деценија, како единствен исклучок како позајмица во ФК Сутјеска Никшиќ . Следно играше две сезони со ОФК Београд. Во 1996 година, тој ќе потпише со друг јужнокорејски клуб, Џеонам Драгонс од К Лига. Во 1997 година, тој ќе игра една сезона во шпанскиот клуб од втората лига Елче ЦФ, пред да се врати во ОФК во 1998-99. Ја заврши својата кариера играјќи повторно со Шандонг до 2000 година, како тренер на српскиот менаџер Слободан Сантрач.
1.2 Репрезентативна кариева
Тој одигра еден натпревар за репрезентацијата на СР Југославија на 28 јануари 1998 година, во пријателски натпревар против Тунис, со победа од 3-0. Тој влезе како доцна замена за Драгоје Лековиќ .
2 Менаџерска кариера
Во август 2015 година, тој стана помошник менаџер на Миодраг Божовиќ во српската Суперлига, за Црвена звезда во Белград .
3 Почести
3.1 Клуб
* Шандонг inanинан Таишан / Шандонг Луненг ** Кинеска лига iaиа-А : 1999 година
** Кинески ФА куп : 1995, 1999 година
* Чунам змејови
** Корејски ФА куп : 1997 година
4 Надворешни извори
* во Reprezentacija.rs.
* Saša Petrović
* од неофицијално мрежно место на ОФК Белград.
* Saša Petrović
Петко Бојчевски

Петко Златанов Бојчевски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Основно училиште завршил во родното место, а потоа како и повеќето младинци обработувал земја и се грижел за добитокот. По ослободувањето на Скопје, во ноември 1944 година, стапил во редовите на 8<sup>та</sup> дивизија на КНОЈ. Бил борец во 2<sup>от</sup> подотсек на 8<sup>та</sup> чета. Од воените напори, особено во студената зима 1944-1945 година, Петко тешко се разболел.
Бил на лечење во Битола, но иако млад, тој не ја издржал тешката болест и починал на 19 април 1946 година. Неговот гробно место се наоѓа на селските гробишта, во неговото родно село Побожје.
2 Наводи
Костадин Ацевски

Костадин Ацевски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно земјоделско семејство. Основно училиште завршил 1933 година во селото. Потоа се занимавал со земјоделство.
Во Народноослободителната војска стапил во ноември 1944 година. Бил борец во Третата Македонска Ударна Бригада, со која учествувал во борбите кај селото Глумово и во акциите за разоружување и ликвидирање на преостанатите балистички банди.
Со својата Бригада учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Храбро загинал во борбите за ослободувањето на Банова Јаруга, во Хрватска.
Закопан е во заедничката гробница во градот.
2 Наводи
Витор Мендес

Витор Мендес Алвеш (роден на 13 февруари 1999 година), познат како Витор Мендес, е бразилски фудбалер кој игра како централен дефанзивец на Фигуеренсе, како позајмен играч од Атлетико Минеиро .
1 Клупска кариера
Роден во Белем, Пара, Мендес се приклучи на младинскиот состав на Сантос во 2016 година, од Интер де Лимеира . На 18 август 2017 година, тој го потпиша својот прв професионален договор до 2022 година но беше позајмен на Атлетико Минеиро во 2018 година, откако ретко се појавуваше.
Во декември 2019 година, ''Гало ја'' активираше клаузулата за откуп на 400.000 R на неговиот договор, а Мендеш потпиша постојан договор со клубот. Следниот 4 февруари, сепак, тој се приклучи на Гуарани на позајмица, но се врати во неговиот матичен клуб во мај, откако не одигра ниеден натпревар.
На 20 јули 2020 година, Мендес беше позајмен на Серија Ц од страна на Боа Еспорте до мај 2021 година. Тој го направи своето деби за сениори шест дена подоцна, влегувајќи како замена за второто полувреме на Весли во победата на Кампеонато Минеиро од 1: 0 на гостувањето против Патрочинензе .
На 21 октомври 2020 година, Мендес се приклучи на Фигуеренсе на позајмица за остатокот од сезоната 2020 Сери Б.
Александaр Востоков

Александар Христофорович Востоков (|Алекса́ндр Христофо́рович Восто́ков; 27 март 1781 - 20 февруари 1864) бил еден од првите руски филолози.
Роден е во балтичко-германско семејство во Куресаре, Ливонска губернерија и студирал на Царската академија на уметностите во Санкт Петербург. Тој сакал да експериментира со јазикот и во една од неговите песни го претставил женското име Светлана, кое се здобило со популарност преку истоимената балада од Василиј Жуковски.
Востоков бил познат за време на неговиот живот како поет и преведувач, но најголемо влијание имала неговата словенска граматика од 1820 година. Студирал српска кирилица низ историјата, на достапни пишани споменици. Преведувал српски народни песни на руски јазик (1824-1826) и ги објавувал во руски списанија. Тој бил еден од основачите на словенската филологија, дописен член на Друштвото за српска литература од 1851 година.
Во 1815 г. се придружил на персоналот на Националната библиотека на Русија, каде што ја открил најстарата книга напишана на словенски јазик, т.н. Евангелие од Остромир. Во 1841 г. тој бил избран во Руската академија на науките. Делата на Востоков за црковнословенскиот јазик добиле висока оценка од славистиката.
Тој ги поставил и темелите на современата руска топонимија. Во 1812 г. објавил статија под наслов „Пример за аматери по етимологија“ (|An example to the amateurs of etymology),, каде што тој тврдел дека географските имиња (топоними) имаат елементи што се ''повторуваат,'' кои ги нарекол ''форманти,'' и кои помагаат да се утврдат етимолошки имиња. На пример, завршките -ва, -га и -ма на крајот од имињата како Силва, Онега и Кама, може да значат „вода“ на јазиците од кои потекнуваат овие имиња. Иако овој напис не добил доволно внимание за време на животот на Востоков, тој подоцна добил признание, а Востоков се наведува како еден од основачите на топонимијата во Русија.
Коулун

Коулун е урбана област во Хонгконг, која се состои од полуостровот Коулун и Нов Коулун. Со население од 2.108.419 жители и густина на население од 43.033 жители/км<sup>2</sup> во 2011 година, е најнаселената урбана област во Хонгконг. Областа на полуостровот е околу 47 км<sup>2</sup> (18 квадратни милји).
1 Етимологија
Името „Коулун“ (кинески: 九龍; „девет змејови“) алудира на осум планини и еден кинески цар: врв Коулун, Тунг Шан, Тејт Керн, Темпл Хил, Гребен на еднорог, Лавова карпа, Бикон Хил, Гнездо на врана и императорот Жао Бинг од династијата Сонг.
2 Историја
Делот од Коулун јужно од улицата Граница, заедно со островот Стонечерс, династијата Ќинг му го отстапила на Обединетото Кралство според Конвенцијата на Пекинг од 1860 година. Многу години, областа главно била неразвиена, а Британците ја користеле главно за експедиции за лов на тигри. Делот од Коулун северно од улицата Граница (Нов Коулун) бил изнајмен од Британците како дел од Новите територии според Втората конвенција на Пекинг во 1898 година за 99 години. Во рамките на Нов Коулун се наоѓа и градот Коулун, област на Хонгконг каде порано се наоѓал Затворениот град Коулун. Затворениот град Коулун бил урнат во 1993 година. Истата област била наречена Гуанфучанг (富 場) за време на династијата Сонг (960–1279). „Нов Коулун“ останал дел од Новите територии.
Статутарно, „Коулун“ е само област јужно од улицата Граница и островот Камењари, но во обична употреба, Нов Коулун не се смета за дел од Новите територии, туку како составен дел од урбаната област Коулун, северно или јужно од границата Улица.
Големиот развој на Коулун започнал во раниот 20 век, со изградба на железницата Коулун-Кантон и пристаништето Коулун, но поради непосредната близина на Коулун до аеродромот Каи Так.
На пописот во 1911 година било забележано население од 7.306 жители. Инвазијата на Кина од страна на Јапонија во 1937 година предизвикала драстично зголемување на населението во Коулун. Помеѓу 1937 и 1939 година, 750 000 бегалци пристигнале во Коулун и околните области, а многумина немале живеалиште.
3 Географија
Коулун се наоѓа директно северно од островот Хонгконг преку пристаништето Викторија. Се граничи со теснецот Леи Јуе Мун на исток, Меи Фу Сон Чуен и островот Стонектер на запад, со планинските венец, вклучувајќи ги Кејрн на Тејт и Лавовата карпа на север, и на југ пристаништето Викторија.
4 Население
Заклучно со 2011 година, во Коулун живееле 2.108.419 луѓе.
Околу 94,2% од жителите на Коулун се од кантонска етничка припадност. Најголеми етнички малцински групи се Индонезијците (1,8%), Филипинците (1,5%), Индијците (0,5%), Непалците (0,4%) и Британците (0,3%). Околу 86% од жителите на Коулун користат кантонски јазик како вообичаен јазик, додека 2,3% користат англиски и 1,2% користат мандарински јазик.
5 Транспорт
Коулун е поврзан со островот Хонгконг преку два тунела за автомобили, два железнички тунели и еден комбиниран тунел, со автопат и железнички шини. Ниту еден мост не ги поврзува островот и Коулун.
6 Поврзано
* Хонгконг
* Управна поделба на Хонгконг
* Хонгконг (остров)
* Нови територии (Хонгконг)
7 Наводи
Лего филм

''Лего филм'' (|The Lego Movie) е американски компјутерско - анимиран филм од 2014 година, студиото Ворнер брадерс, во режија и сценарио на Фил Лорд и Крис Милер. Гласовите ги позајмија Крис Прат, Вил Ферел, Елизабет Бенкс, Вил Арнет, Ник Оферман, Алисон Бри, Чарли Деј, Лиам Нисон и Морган Фримен.
Ликовите во филмот се играчки направени од лего коцки, а работата ја следи Емет, сосема обичен градител од градот Лего, кому според античките пророштва му било судено да го спаси универзумот Лего од тиранинот Лорд бизнис.
Благодарение на неговиот интересен визуелен стил и добриот хумор, филмот доби позитивен прием од критичарите и заработи многу пари од билетарниците во кино.
Продолжението на филмот, ''Лего филм 2'', бил премиерно прикажано на 7 февруари 2019 година.
1 Работа
Градителот од лего-градот Емет (Крис Прат) е послушна и совршено просечна Лего фигура, но случајно станува Избраниот- суштество кое е од клучно значење за спас на светот.
Неговата одисеја го води со определениот Вајлд Стајл (Елизабет Бенкс) низ универзумот Лего во кој тие се здружуваат со луѓе од сите Лего светови - астронаутот Бени (Чарли Деј), суперхеројот Бетмен (Вил Арнет), добриот волшебник Витрувиус (Морган Фримен) и многу други карактери. Секој од нив е таен мајстор градител, способен да гради речиси сè без упатства, за разлика од Емет, кој секогаш ги следи правилата и го прави она што системот го бара.
2 Улоги
+, Глумец, Улога
Крис Пат, Емет Бриковски
Елизабет Бенкс, Луси/Вајлд Стајл
Вил Ферел, Лорд Бизнис/Човекот одозгора
Вил Арнет, Бетмен
Ник Оферман, гусар Метална Брада
Алисон Бри, принцеза Јуникити
Чарли Деј, астронаут Бени
Лијам Нисон, Добар полицаец/Лош полицаец
Морган Фриман, магионичарот Витрувијус
Ченинг Тејтум, Супермен
Џона Хил, Зелениот Фенер
Коби Смалдерс, Wonder Woman
3 Поврзано
* Лего
* Лего Бетмен (филм)
* Лего Нинјаго (филм)
Нов Коулун

Нов Коулун е област во Коулун, Хонгконг, опколен на југ со Граничната улицата, на север со врвовите Лавовска карпа, Бикон Хил, Тејт Керн и Коулун Пик. Ги опфаќа денешните квартови Куун Тонг и округот Вонг Таи Син и дел од областа Шам Шуи По и округот Сити Коулун.
1 Историја
Пред Конвенцијата на Пекинг во 1860 година, територијата на Коулун првично беше дефинирана како област во полуостровот Коулун јужно од Граничната улицата (позната како Коулун и островот Каменосец), што им беше отстапено од Империјата Ќинг на Велика Британија според Конвенцијата.
Од друга страна, територијата северно од Граничната улицата (подоцна позната како Нов Коулун) остана дел од Ќинг империјата сè додека не се изнајми како дел од Новите територии на Велика Британија во 1898 година за 99 години според Втората конвенција на Пекинг. Областа на Нов Коулун беше дефинирана со закон во 1937 година за да се зголеми земјиштето достапно за урбан развој. Во пракса и областите на југ и на север од Граничната улицата (т.е. и Коулун и Нов Коулун), од теснецот Леи Јуе Мун на исток до заливот Меи Фу Сон Чуен и заливот Лаи Чи Кок на запад, колективно се познати како „Коулун“. На пример, поштенска адреса во Квун Тонг ќе го идентификува „Коулун“ како негово регионално одредиште, иако е технички во Нов Коулун.
2 Нов Коулун денес
Во секојдневните разговори, терминот „Нов Коулун“ сега ретко се слуша во Хонгконг. Нов Коулун повеќе не се смета како дел од Новите територии, туку како дел од урбаната област Коулун надвор од Граничната улицата. Како и да е, законските дефиниции за Коулун, Нов Коулун и Новите територии остануваат непроменети - Нов Коулун остана легално дел од Новите територии наместо Коулун. На 1 јули 1997 година, териториите од двете страни на Граничната улица (отстапени и изнајмени соодветно) беа пренесени во Кина, заедно со остатокот од Хонгконг.
Ознаката „Нов Коулун“ сепак има некои правни импликации. Бидејќи Нов Коулун технички останува дел од законите на Новите територии, приватното земјиште во Нов Коулун се чува по пат на закуп на земјиште од владата на Хонгконг, а со тоа е предмет на плаќање на закупнина.
3 Поврзано
* Хонгконг
* Управна поделба на Хонгконг
* Хонгконг (остров)
* Коулун
* Нови територии (Хонгконг)
4 Наводи
Сремското војводство Радослав Челник

Сремското војводство на Радослав Челник е историографско име за краткотрајното српско војводство, на чело со ''сремскиот''''војвода'', Радослав Челник, српски благородник кој во периодот од 1527 година до 1530 година држел значителни делови на Срем, обидувајќи се да се одржи меѓу Кралството Унгарија и Отоманската Империја. ’Рбетот на ова војводство била Српската народна армија во Срем, која во тоа време била значаен воен фактор во пограничните области. Бидејќи Радослав Челник, како ''сремски''''војвода,'' уживал голем углед кај народот, двете завојувани страни се обиделе да го придобијат за соработка. Турската страна била подготвена да ја признае неговата регионална управа во Срем, додека унгарската или хабсбуршката страна се обиделе да го придобијат давајќи му разни почести и поседи. Откако војводата Радослав застанал на страната на унгарскиот крал Фердинанд I од Хабсбург, неговата област во Срем се нашла под удар на Турците, кои ја освоиле областа и го присоединиле кон новооснованиот Сремски санџак.
1 Историјата
Основач на Сремското војводство бил Радослав Челник. Тој првично служел како врховен командант на армијата на царството на Јован Ненад. По падот на државата водачот Ненад им се приближил на Турците и го основал Сремското војводство, вазална држава на Отоманското Царство. Првата престолнина на Срем бил градот Сланкамен, каде и денес се наоѓаат остатоци од средновековна тврдина.
Војводата Челник тајно преговарал со Хабсбурзите. За време на еден турски поход, војводата заминал во егзил. Кога се вратил во Срем, неговото војводство било во многу помали граници, а новата престолнина на војводството станал градот Небојц, близу Вуковар. Војводството постоело до 1530 година, кога војводата Челник склучил договор со Хабсбурзите и се повлекол на територијата на Хабсбург, одрекувајќи се од Сремското војводство.
Јехова

Јехова, Јахве или Јах — национален бог на кралствата Израел (Самарија) и Јудеја.
1 Јехова како мотив во популарната култура
* „Запознај го Јах денес“ (англиски: ''Know Jah Today'') — песна на јамајската реге-група Абисинианс (''The Abyssinians'').* „Собир околу престолот на Јах“ (англиски: ''Rally Round Jah Throne'') — песна на американската рок-група Бед брејнс (''Bad Brains'').* „Јах повикува“ (англиски: ''Jah Calling'') — песна на Бед брејнс.* „Го сакам Јах“ (англиски: ''I Luv I Jah'') — песна на Бед брејнс.* „Јах е главен“ (англиски: ''Jah Rulez'') — песна на американската хип-хоп група Буги даун продакшнс (''Boogie Down Productions'') од 1989 година.* „Јах, седмиот печат“ (англиски: ''Jah The Seventh Seal'') — песна на британскиот музичар Голди (''Goldie'') од 1995 година.* „Така вели Јах“ (англиски: ''So Jah Seh'') — песна на јамајската реге-група ''Bob Marley & The Wailers'' од 1974 година.