Сликарски конзерватор

Сликарски конзерватор — лице кое е одговорно за заштита на културното наследство во форма на насликани уметнички дела. Овие луѓе најчесто се вработени во музеи, конзерваторски центри или други културни институции. Тие ја надгледуваат физичката грижа на колекциите и се обучени за хемиска и практична примена на техники за поправка и реставрација на сликарството.
1 Обврски и должности
1.1 Соработка
Конзерватор на сликарство работи со голем број музејски работници и професионалци за да се осигура дека насликаните уметнички дела добиваат најдобар квалитет и грижа. Директорот или менаџерот на установата може да го повика ова лице на одговорност во случај на оштетување. Конзерваторот на сликарството, исто така, може да биде повикан да се консултира со тимот за дизајн на Директорот секретар/збирки (ДЗС) и на подготовка на изложба за да се осигура дека делото е доволно стабилно за прикажување и да одреди колкава е изложеноста на влага или светлина и колку може да делото да издржи.
1.2 Превентивна нега
Интегрираното управување со штетници (ИУШ) е стратегија што музејот ја користи за контрола на штетници, како што се мувла, инсекти или глувци. Програмата за интернет провајдер може да одговори на структурните и еколошките проблеми кои придонесуваат за проблемот со штетниците. Ова може да вклучува и спречување на првичното влегување на штетници во структурата преку одржување на зградите, ублажување на внатрешната клима и инсталирање систем за следење на инсекти. Како план за вонредни ситуации, интернет провајдерот може да одземе време и да бара бројни обврски од секој член на персоналот. Меѓутоа, ако штетниците станат проблем за една слика или за цел музеј, системот ИУШ ќе биде корисен. Превенцијата е клучен дел од бидејќи хемиските пестициди и фумиганти исто така можат да бидат штетни за збирките.
1.2.1 Интегрирано управување со штетници (ИУШ)
Превентивната нега е отстранување на потенцијално влошување и оштетување на сликата со претходно утврдени правила и процедури во однос на складирањето и ракувањето со предметот.
1.2.2 Складирање, ракување и патување на изложби
Заемите меѓу музеите можат да ги изложат сликите на голем ризик, едноставно поради фактот што тие се преместени. Количината на стрес која може да ја издржи една слика е одредена од веќе постоечките фактори како што се платното и техниката на сликање. Пред позајмувањето, конзерваторот на сликарство ќе ја процени структурата на делото за слабостите и потенцијалните области на ризик. Ова помага да се утврди дали парчето е погодно за позајмување и како истото ќе се пакува и транспортира. Подготовката за позајмено сликарство обично вклучува врамување на делото и осигурување дека е правилно поставено, одредување дали ќе има потреба од потпорни табли и што ќе ја поправи рамката пред таа да се испрати. Може да биде повикан и конзерватор за сликарство да работи со друг персонал од музејот за позајмување за да ја процени околината на институцијата која дава заем на уметничкото дело. Тој или таа може да ја земе предвид и патеката на патување помеѓу заемот и институцијата што ја издава. Планерот за транзит мора да ги земе предвид еколошките услови долж трасата, колку често ќе треба да се работи и безбедноста.
1.3 Испитување
Испитувањето е серија научни процеси преку кои конзерваторот на сликарството собира информации за употребените материјали, техниката на сликарот и што придонело за моменталната состојба на сликата. Тестирањето е процес кој еволуирал со полето за зачувување. Земањето примероци од материјал за сликање е намалено во корист на помалку инвазивни техники за анализа. Испитувањето станало клучен дел од светот на музејот, конзервацијата и историјата на уметноста, помагајќи да се стават сликите во културен и историски контекст.
1.4 Ласери
Природниот процес на стареење на сликата, како и факторите на животната средина, може да бараат интервенција на конзерваторот на сликарство да го обнови делото. Причини за реставрација може да бидат оштетувања од вода, кинење, лупење и ослабување на платното. Примарната цел на конзерваторот за сликање што врши реставрација е да обезбеди стабилна работа. Оттаму, тие можат да интегрираат поправки кои ги зачувуваат оригиналните намери на уметникот.
2 Инструментација и употреба
2.1 Методи на сликање
Подготвеноста за итни случаи и планот за вонредни состојби се клучните елементи што музејот треба да ги постави. Ги информира конзерваторите, ДСЗ и сите останати вработени во музејот за тоа како да реагираат на катастрофи што можат да ја погодат нивната институција, а со самото тоа и нејзините поставени и зачувани збирки. Овие планови може да бидат опсежни, со детали за низа процедури за различни итни случаи, како што се пожар, поплава, па дури и војна. Заштитните мерки во планот за итни случаи треба да вклучуваат превенција преку управување со ризик, обука за подготвеност и одговор и аранжмани за закрепнување. Институцијата треба да знае кој член на персоналот е делегиран на проектот во дадената околност и да може да им каже како да проценат и да напредуваат со помош на планот за итни случаи.
Тестирањето со ултравиолетова светлина се користи за откривање на лаковите и нивната старост, како и претходни третмани на сликата. Лаковите флуоресираат под УВ светлина, а темните дамки откриваат области на ретуширање. Сјајноста на сликата исто така помага да се открие типот на употребениот лак.
Ниско светло
Ниско светло е аголна светлина што може да воочи и снима проблеми кои се настанати на сликата, покажувајќи ги границите на оштетување во одредена област. Лакот на светлината, исто така, помага да се препознае топографијата на ударите со четка во сликите, понекогаш откривајќи ги основните оригинални намери на уметникот.
Инфрацрвена светлина
Употребата на инфрацрвено осветлување може да ги открие методите на работа на уметникот, како што се првичните скици и перспективните линии нацртани на платно. Овој метод е ефикасен за дела кои имаат контрастно бледо тло.
Радиографија
Рдиографија на сликите им се овозможува на конзерваторите да гледаат под работната површина. Користењето на овој метод, исто така, помага да се направи разлика помеѓу материјалите кои изгледаат слично под видлива светлина, но имаат различна апсорпција на рендгенски зраци. На пример, Музејот на Викторија и Алберт користел радиографија на сликата на Жан-Франсоа Милет наречена ''Спасувачи на дрво.'' Сликата подолу покажува жена која ја претставува Француската Република, учество на натпреварот што Милет би го изгубила. Без средства да плати за ново платно, Милет насликала на постоечка слика.
2.2 Реставрација на Систинската капела
Употребата на ласери овозможува контрола и точност на отстранување на стари или оштетени слоеви на насликани дела, како и препознавање на материјали и слоеви во сликата. Во 2012 година, научниците од Универзитетот Дјук развиле ласер за дијагноза на меланом. Работејќи со Националната галерија и Музејот на уметност во Северна Каролина, научниците утврдиле дека овој ласер може да се користи и за да се идентификуваат хемиските знаци на пигменти и тридимензионални структури во слоевите на уметничкото дело. Друг хемичар од Универзитетот Дјук, исто така, измислил корисен ласер за конзерваторите на бои што ги отстранува слоевите од стариот лак.
2.3 Лакови
На сликите се нанесуваат лакови за да се подобри изгледот на сликата, како и да се заштити со текот на времето. Кога се сушат, лаковите обично се проѕирни и може да се разликуваат по сјај и издржливост како што се менува нивниот состав. Лаковите можат да бидат органски или синтетички. Бидејќи природните лакови потемнуваат или се влошуваат со текот на времето, тие често бараат внимание од конзерватор за отстранување, замена или обновување. Повторно, важно е да се запамети оригиналната намера на уметникот при изборот на нов лак. Лаковите често го нудат посакуваниот ефект, а синтетичката сорта може да не го понуди она што првично го дава природната смола.
3 Образование и обука
Сликарскиот конзерватор најверојатно ќе се стекне со магистерска диплома или уште повисока. Постојат неколку програми за постдипломски студии низ САД и светот за обука за конзервација и реставрација на уметност. Образованието и обуката на конзерваторот ќе варираат во зависност од институцијата во која е вработен, но конзерваторите во сликарството ќе имаат познавање од хемијата и физичките науки поврзани со влошувањето и заштитата на културното наследство во сликите. Практичната примена на обуката може да се спроведе во форма на практиканти или стипендии, во зависност од степенот на образование што поединецот го има стекнато.
4 Контроверзии
Практиките на конзервација и реставрација се инхерентно контроверзни, бидејќи вклучуваат постојани промени во делото на уметникот. Затоа, важно е конзерваторот на сликарството детално да ја испита работата пред да направи ресторативни промени. Притоа, тие често можат да ги препознаат оригиналните лакови и слоеви кои придонеле за намерата на уметникот за изгледот на делото. Сепак, дури и внимателното испитување и внимателната реставрација не го штитат конзерваторот на слики или дела од тоа да биде центар на контроверзии.
Реновирањето на Систинската капела во Ватикан траела во вториот дел на дваесеттиот век. Голем дел од критиките и контроверзите околу реставрацијата се дека претходните обиди за реставрација на фреските направиле повеќе штета отколку корист. Критичарите на модерната реставрација предложиле поконзервативен пристап во спречување на понатамошно влошување, наместо ресторативни мерки кои придонесуваат за нејзините проблеми.
4.1 Тајната вечера
Реставрацијата на ''Тајната вечера'' на Леонардо да Винчи била завршена во 1999 година, по две децениска работа. Многумина сметале дека завршената работа е несмасна, при што некои карактеристики се непрепознатливо брилијантни, додека други биле целосно исчезнати.
4.2 Фреска Сантуарио де ла Мисерикордија
Во 2012 година Сесилија Гименез, постара жена без обука за конзервација, се обидела да ја обнови фреската ''Ecce Homo'' во една шпанска црква. Фреската треперела промени поради влагата на ѕидовите, што наводно ја вознемирило жената. Нејзината реставраторска работа го оставила портретот со она што многумина го опишале како мајмунски изглед, со нацртани очи и заматена уста. Обидот за реставрација излегол на виделина откако член на семејството на оригиналниот уметник предложил да се формира фонд за конзерваторски работи.