procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мал був

Мал був
Статус на загрозеност
Најмалку загрозен (IUCN 3.1)
Научна класификација
Царство:, Animalia
Тип:, Chordata
Класа:, Aves
Ред:, Strigiformes
Семејство:, Strigidae
Род:, ''Glaucidium''
Вид, ''G. passerinum''
Биномен назив
''Glaucidium passerinum''(Linnaeus, 1758)
Мал був, врапчарка( |Glaucidium passerinum), е вид на птици што припаѓа на редот на бувови (Strigiformes), семејството на вистински бувови (Strigidae). Овој вид е најмалиот европски був, кој е едвај поголем од обичен сколовранец. Малиот був има кафени пердуви со бели точки. Се гнезди во напуштени дупки од клукајдрвец и се храни со мали птици и глодачи кои ги лови најмногу во самрак. Малиот був е на списокот на строго заштитени видови птици во Србија. Живеат 6-7 години во дивина, а во заробеништво подолго.
1 Опис на видот
Малиот був е покриен со меки пердуви кои се со темна боја на грбот и бели во стомакот. Има големи жолти очи и клун на главата. Има кратки нозе и опашка долга неколку сантиметри. Женките се малку поголеми од мажјаците, должината на телото од 17,4 до 19 и може да тежат 67-77 грама, додека мажјаците се од 15,2 до 17 грама и тежат 50-65 грама.
2 Начин на живот
2.1 Исхрана
Тој лови дење и ноќе. Малите бубачки се хранат главно со глодачи: стаорци, леминзи и глувци. Исто така, лови помали птици, гуштери, лилјаци, риби и пчели. Кога е зима, тој дури јаде и други бубачки.
2.2 Размножување
Женката снесува 4-7 јајца 25x10 во гнездо на дрво во април или мај и ги снесува четири недели. Подоцна излегуваат птици долги неколку сантиметри, кои по неколку дена имаат црни пердуви.
3 Распространетост
Малите бувови се широко распространети во Централна Северна Европа и Сибир. Тие се најзастапени во тајгата, па затоа имаат способност да издржат екстремен студ. Главно живее во иглолисни шуми и планини. Распространете е и во Скандинавија и Алпите.
4 Галерија
5 Поврзано
* Був
* Планински був
Chrysomyxa abietis

''Chrysomyxa abietis''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Pucciniomycetes
Ред:, Pucciniales
Семејство:, Coleosporiaceae
Род:, ''Chrysomyxa''
Вид:, ''C. abietis''
Биномен назив
''Chrysomyxa abietis''(Wallr.) Unger
Синоними''Chrysomyxa abietis'', или ’рѓа од смрека, е вид на ’рѓа габи од фамилијата Coleosporiaceae што е роден во источна Европа (вклучувајќи го и Сибир) и северна Азија. Воведен е во Австралија, Нов Зеланд и САД.
1 Опис
Видот е 14-42 Мм за 9-16 Мм, мазна и тенка ѕид. Исто така е хипофилен и има или жолти или портокалови дамки (во зависност од сезоната). Дамките се издолжени, набиени и восочни. Телиоспорите се асептатни, хијалини и долгнавести. Пустулите се во портокалова боја и се до долго.
2 Живеалиште
Се среќава на смрека.
3 Поврзано
***
Commelina virginica

''Commelina virginica''
Specimen at the Congaree National Park in South Carolina, United States
Conservation status
Secure (NatureServe)
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
''Clade'':, Tracheophytes
''Clade'':, Angiosperms
''Clade'':, Monocots
''Clade'':, Commelinids
Order:, Commelinales
Family:, Commelinaceae
Genus:, ''Commelina''
Species:, ''C. virginica''
Binomial name
''Commelina virginica''L.
Commelina virginica, попозната како вирџинија денцвет, е повеќегодишно тревно растение од семејството на дневни цвеќиња. Тој е роден во средниот и југоисточниот дел на САД, каде што е типичен за влажни почви. Додека повеќето членови на родот имаат тенки, влакнести корени, дневната цвеќе Вирџинија е релативно уникатна по својот род по тоа што има повеќегодишен ризом. Растението првпат беше опишано од Карл Линеј во неговата публикација од 1762 година на второто издание на Species Plantarum. Филогенетска студија заснована на јадрениот рибозомски ДНК-регион 5S NTS и регионот на хлоропластот trnL-trnF, два најчесто користени генски региони за одредување на врските, сугерираше дека Commelina virginica е најтесно поврзана со два африкански видови, имено Commelina capitata и Commelina congesta. Сепак, статистичката поддршка за овој резултат беше ниска. Морфолошки гледано, наводно сродните видови споделуваат некои уникатни особини. C. virginica и C. capitata имаат црвени влакна на врвот на нивните лисни обвивки, необичен карактер во родот, додека C. virginica и C. congesta и двете имаат групирани соцвети на многу кратки стебленца.
Zosterophyll

ZosterophyllTemporal range: Ludlow to Devonian
''Zosterophyllum'' species fossils; left: with coiled (circinate) branch tips, right: with sporangium
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
''Clade'':, Streptophyta
''Clade'':, Embryophytes
''Clade'':, Polysporangiophytes
''Clade'':, Tracheophytes
''Clade'':, Lycophytes
''Plesion'':, †Zosterophylls
Order
Зостерофилите-Zosterophyllсе група на изумрени копнени растенија кои првпат се појавиле во Силурискиот период. Таксонот првпат бил основан од страна на Бенкс во 1968 година како поддивизија Zosterophyllophytina; оттогаш тие исто така се третирани како поделба Zosterophyllophyta или Zosterophyta и класа или плезија Zosterophyllopsida или Zosteropsida. Тие биле меѓу првите васкуларни растенија во фосилните записи и имале дистрибуција низ целиот свет. Тие веројатно биле ликофити од матични групи, формирајќи сестринска група на предците на живите ликофити.
1 Морфологија
Стеблата биле или мазни или покриени со мали боцки познати како енации, разгранети дихотомно и растеле на краевите со одвиткување, процес познат како цирцинирачка вернација . Стеблата имале централна васкуларна колона во која протоксилемот бил егзарх, а метаксилемот се развивал центрипетално. Спорангиите биле бубрежни (рениформни), со забележлива странична дехисценција и се носеле странично во плодна зона кон врвовите на гранките.
Тие го добиле името по водното цветно растение ''Zostera'' од погрешно верување дека двете групи се поврзани. Сепак, сегашното мислење,теорија е дека тие биле копнени растенија.
Нивното отсуство на долните делови од оските сугерира дека овој дел од растенијата можеби бил потопен и дека растенијата живееле во мочуриште или дури и во плитка вода. Во многу фосили тие се чини дека се состојат од отвор налик на процеп во средината на една издолжена заштитна ќелија, што доведува до споредба со стомите на некои мов. Меѓутоа, сега се смета дека ова е резултат на губењето на ѕидот што ги одвојува спарените заштитни ќелии за време на фосилизацијата.
Liliidae

Liliidae е ботаничко име на ранг на подкласа. Описот на подкласата ќе варира во зависност од такономскиот систем што се користи (има многу такви системи ); единствениот услов е да го вклучува семејството Лилјани.
1 Liliidae во системот Тахтајан
Системот Тахтајан го третира ова како една од шесте подкласи во класата Liliopsida. Оваа подкласа се состои од:
* поткласа Liliidae
*: суперред Лилианае
*:: ред Melanthiales
*:: ред Colchicales
*:: ред Trilliales
*:: ред Liliales
*:: ред Alstroemeriales
*:: ред Iridales
*:: ред Tecophilaeales
*:: ред Burmanniales
*:: ред Hypoxidales
*:: ред Orchidales
*:: ред Amaryllidales
*:: ред аспарагали
*:: ред Xanthorrhoeales
*:: ред Hanguanales
*: суперред Dioscoreanae
*:: ред Stemonales
*:: ред Smilacales
*:: ред Dioscoreales
*:: ред Taccales
2 Liliidae во Cronquist систем
Кронквистов систем го третира ова како една од петте подкласи во класата Liliopsida (= монокотиледони), и се состои од:
* поткласа Liliidae
*: ред Liliales
*: ред Orchidales
3 Liliidae во системите Далгрен и Торн
Во системот Далгрен и системот на Торн (1992) ова е важно име: оваа подкласа ги опфаќа монокотиледоните (во APG II ова се монокоти ).
3.1 Далгрен (1985)
* поткласа Liliidae [= моноциледони]
*: суперред Alismatanae
*: суперред Triuridanae
*: суперред Аранае
*: суперред Лилианае
*: надреден ред Bromelianae
*: суперред Zingiberanae
*: надреден ред Commelinanae
*: суперред Arecanae
*: суперред Cyclanthanae
*: суперред Pandananae
3.2 Торн (1992)
(во верзијата на системот како што е прикажано од Reveal)
* поткласа Liliidae [= моноциледони]
*: суперред Лилианае
*: суперред Hydatellanae
*: суперред Triuridanae
*: суперред Аранае
*: суперред Cyclanthanae
*: суперред Pandananae
*: суперред Arecanae
*: надреден ред Commelinanae
4 Liliidae во системот APG II
Системите APG и APG II не користат формални ботанички имиња над рангот на редот, а имињата како Liliopsida и Liliidae немаат место во овие системи.
Варани

ВараниВременски распон: касна Креда - данас, 80–0 Ma
Комодо змај (''Varanus komodoensis'')
Научна класификација
Царство:, Animalia
Тип:, Chordata
Класа:, Reptilia
Ред:, Squamata
Натпородица:, Varanoidea
Породица:, VaranidaeMerrem, 1820
родови
Варани (Varanidae) се семејстворо на гуштери однатфамилијата Varanoidea. Ова семејство обфаќа неколку разноврсни групи на месојади и/или тревојадни , класифицирани во едн савремн род ''Varanus'' и неколико изумрни родови. Во ова семејство се и најголемите фосилни копнени гуштери (''Varanus priscus'') и најголемите современи гуштери (комодски варан).
1 Класификација
Семејството гуштери денес се гледа во потесна смисла, кога вклучува само еден модерен и три изумрени родови. Родовите обично вклучени во фамилијата (или во подфамилијата Varaninae според Конрад ) се:
*''Iberovaranus'' Hoffstetter, 1969 - (могућ млађи синоним за род ''Varanus'')*''Ovoo'' Norell, Gao, & Conrad, 2008*''Saniwa'' Leidy, 1870
*''Varanus'' Shaw, 1790
Ефедра

''Ефедра'' е од род на грмушки од гимносперми. Различните видови на ''ефедра'' се широко распространети во многу сушни региони во светот, кои се движат низ југозападна Северна Америка, јужна Европа, северна Африка, југозападна и Средна Азија, северна Кина и западна Јужна Америка. Тој е единствениот постоечки род во неговото семејство, Ephedraceae и редот, Ephedrales, и еден од трите живи членови на поделбата Gnetophyta заедно со ''Gnetum'' и ''Welwitschia.''
Во умерените клими, повеќето видови ''ефедра'' растат на бреговите или во песочни почви со директно изложување на сонце. Вообичаените имиња на англиски вклучуваат џоинт-бор, џоинфир, мормонски чај или чај од Бригам. Кинеското име за видот ''ефедра'' е ''махуанг.''''Ефедра'' е потеклото на името на стимуланс ефедрин, кој растенијата го содржат во значителна концентрација.
1 Опис
Фамилијата Ephedraceae, од која ефедра е единствениот род, се гимносперми и генерално грмушки, понекогаш качувачки лози, а ретко и мали дрвја. Припадниците на родот често се шират со употреба на ризоми.
Стеблата се зелени и фотосинтетички. Листовите се спротивни или заоблени. Листовите слични на лушпите се спојуваат во обвивка во основата и тоа често паѓа веднаш по развојот. Нема канали од смола.
Растенијата се претежно дводомни: со полен стробили во кругови од 1-10, од кои секоја се состои од низа декусатни bracts. Поленот е избразден. Женските стробили, исто така, се појавуваат во вртежи, со бракти кои се спојуваат околу една овулка. Месести bracts се бели (како во ''Ephedra frustillata'') или црвени. Генерално има 1-2 жолти до темно кафеави семиња по strobilus.
2 Таксономија
Родот ''ефедра'' првпат бил опишан во 1753 година од Карл Линеј, и видот е ''Ephedra distachya''. Семејството, Ephedraceae, првпат било опишано во 1829 година од страна на Думортие.
2.1 Еволутивна историја
Најстарите познати членови на родот се од раниот креда пред околу 125 милиони години, со записи се познати од Аптиан - Албанец од Аргентина, Кина, Португалија и САД. Фосилниот запис за ''Ефедра'' надвор од полен исчезнува по раниот креда. Проценките на молекуларниот часовник сугерираат дека последниот заеднички предок на живите видови ''Ефедра'' живеел многу поново, за време на раниот олигоцен пред околу 30 милиони години. Сепак, поленот модифициран од состојбата на предците на родот со разгранети псевдосулци (жлебови), кои еволуирале паралелно во живите северноамерикански и азиски лоза е познат од доцниот креда, што сугерира дека последниот заеднички предок е барем толку стар.
2.2 Видови
, Plants of the World Online accepted the following species:
3 Распространетост
Родот се среќава низ целиот свет, во пустинските региони, но не и во Австралија.
4 Поврзано
* Хаома
Heteromyces

''Heteromyces''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Lecanoromycetes
Ред:, Lecanorales
Семејство:, Cladoniaceae
Род:, ''Heteromyces''Müll.Arg. (1889)
Тип на вид
''Heteromyces rubescens''Müll.Arg. (1889)
''Heteromyces'' е род на лихенизирани габи од фамилијата Чашкести лишаи. Тоа е монотипичен род, кој го содржи единствениот вид ''Heteromyces rubescens''. И родот и видот беа опишани од швајцарскиот лихенолог Јоханес Милер Арговиенсис во 1889 година. Името ''Heteromyces'' исто така се користело за родот опишан од Lindsay S. Olive во 1957 година; оваа употреба е нелегитимна поради претходната употреба на ова име од Милер. Концептот на Олив за ''Хетеромицес'' беше преименуван во ''Оливеонија'' од Маринус Антон Донк во 1958 година.
Clauzadella

''Clauzadella''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Eurotiomycetes
Ред:, Verrucariales
Семејство:, Verrucariaceae
Род:, ''Clauzadella''Nav.-Ros. & Cl.Roux (1996)
Вид:, ''C. gordensis''
Биномен назив
''Clauzadella gordensis''Nav.-Ros. & Cl.Roux (1996)
''Clauzadella'' е род на габи од фамилијата Verrucariaceae. Монотипичен род, тој го содржи единствениот вид ''Clauzadella gordensis'', откриен во Франција и опишан како нов за науката во 1996 година од Пере Наваро-Росине и Клод Ру.
Името на родот ''Clauzadella'' е во чест на Ф.Ј. Жорж Клозад (1914-2002) француски учител и ботаничар (Микологија и лихенологија).
Страјк

Васил Димовски професионално познат како Страјк е македонски рап артист, диџеј и графити артист, член на рап групите Легијата и СТР2, како и соло изведувач. Страјк е активен на музичката сцена од 1997 како еден од основачите на Легијата, и еден од првите артисти кои сорабутаваа со Шурикен Рекордс. Неговата музика е препознатлива по нејзиниот андерграунд уличен стил во која тој често обработува сурови теми за уличниот живот во Скопје.
1 Кариера
Страјк ја започна својата музичка кариера во 1997 година како еден од основачите на рап групата Легијата, и еден од првите артисти што соработуваа со продукциската куќа Шурикен Рекордс, каде се појавува на првото издание – „SK Street Beatz”. Во 2001 заедно со Блажеј ја формираат групата СТР2 – насловена по графитите на Страјк, кратенка за “Стриктно Тврди Рими/Сон-Темнина/Реалност”. Нивниот албум „Не заборавај“ беше издаден во јули 2007. Во 2002 тој настапува како диџеј на Да Џака Накот, со што покрај графитите и рапувањето ја опфаќа и третата гранка на хип-хопот – диџејството, а следната година започнува активна соработка со Диџеј Гоце САФ. Неговиот прв соло студиски албум „Кутија“ издаден во 2011 доби позитивни оценки од музичката критика и хип-хоп публиката воопшто, а во 2015 го продолжи овој успех и со вториот албум „Земен рај“ продуциран од Диџеј Гоце. Во 2018, Страјк го имаше својот прв соло концерт кој се одржа на 2 декември 2018 во Младинскиот Културен Центар (МКЦ) во Скопје како дел од 20-тото издание на музичкиот фестивал Таксират. Во 2019, Страјк го издаде својот трет соло албум Низ мојот живот.
2 Дискографија
2.1 Соло албуми
* 2011 - Кутија
* 2015 - Земен рај
* 2019 - Низ мојот живот
* 2025 - Музеј
2.2 СТР2 албуми
* 2008 - Не заборавај
2.3 Легијата албуми
* 2002 - SK Street Bitz
* 2008 - Лош ден за империјата
* 2010 - Деценија
* 2016 - Легијата на Проколнатите
Жена со пејзаж

„Жена со пејзаж“ (српскохрватски: ''Жена с крајоликом'') — југословенски филм од 1989 година, во режија на Ивица Матиќ. Улогите ги играат: Столе Аранѓеловиќ, Божидарка Фрајт, Урош Кравијача итн.
1 Синопсис
Шумарот е самоук сликар со голема страст за сликање актови. Тој оди во едно зафрлено босанско село каде успева да наговори многу жени да му позираат голи. Меѓутоа, кога дознаваат за тоа, нивните мажи побеснуваат, убедени дека Шумарот има полови односи со жените.
Ова малку душа

„Ова малку душа“ (српскохрватски: ''Ово мало душе'') — југословенски филм од 1987 година, во режија на Адемир Кеновиќ. Улогите ги играат: Давор Јањиќ, Бранко Ѓуриќ Ѓуро, Заим Музаферија, Саша Петровиќ итн.
1 Синопсис
Во филмот се прикажува созревањето на децата во едно зафрлено село во Босна во периодот по Втората светска војна. Во селото живее еден вдовец со многу деца. На неговото семејство му се случуваат смешни и тажни настани, а односите во семејството ги менува маќеата, зашто децата не можат да се помират со новата состојба...
Да се дојде и да се остане

„Да се дојде и да се остане“ (српскохрватски: ''Доћи и остати'') — југословенски филм од 1965 година, во режија на Бранко Бауер. Улогите ги играат: Војислав Миќовиќ, Драгомир Бојаниќ Гидра, Коле Ангеловски, Мија Алексиќ итн.
1 Синопсис
Во потрага по подобар живот, тројца селани, Радован, Јеремија и Гаша заминуваат во големиот град. Наспроти нивните очекувања, таму ги дочекуваат тешкотии и искушенија. Радован учи во вечерното училиште и успева да се снајде во новата средина, Јеремија се враќа во селото, а по неуспешната љубов Гаша заминува со еден свој врсник да ја бара среќата на друго место.
Pholiota squarrosoides

''Pholiota squarrosoides''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Agaricales
Семејство:, Strophariaceae
Род:, ''Pholiota''
Вид:, ''P. squarrosoides''
Биномен назив
''Pholiota squarrosoides''(Peck) Sacc.
Синоними
''Pholiota squarrosoides'' е вид на печурки од фамилијата Strophariaceae. Сличен на видот ''Pholiota squarrosa'' Постоејат различни мислења за тоа дали печурката е јадлива.
1 Опис
Оваа печурка расте во преполни кластери, со шапки до 10 см во пречник и дршки до 14 см. во должина. Шапките на почетокот се конвексни, стануваат сплескани со возраста и лепливи кога се влажни. Тие се жолтеникаво-кафеави со истакнати лушпи во форма на конус, кафеави, кои ги има многу во близина на центарот. Жабрите се тесно спакувани, жолти на почетокот стануваат ’рѓосано-кафеави подоцна. Дршката има иста боја како шапката и е покриено со ситни крлушки. Во близина на врвот има памучен жолтеникав прстен кој се разгорува. Спорите се кафеави. Тешко било да се разликува овој вид од ''Pholiota squarrosa'', но таа печурка има зеленикава нијанса на жабрите и никогаш не е леплива.
2 Јадливост
Видот бил пријавен како јадлив „со претпазливост“ од Кент и Вера Мекнајт, но со напомена дека може да се помеша со отровниот ''P. squarrosa''. Микологот Александар Х. Смит напишал дека тој бил најдобриот јадлив вид во својот род. Орсон К. Милер Џуниор и Роџер Филипс го сметале за јадлив, но описот даден од Универзитетот во Арканзас вели дека не е јадлив.
3 Живеалиште
Видот најчесто може да се најде кон крајот на летото во државите на Големите езера, северозападниот дел на Тихиот Океан и источниот дел на Северна Америка. Неговото живеалиште е на кората на дрвјата. Ретко се наоѓа во Европа, но првиот примерок во Полска бил откриен во 2010 година во југозападниот дел на земјата. Полското откритие се случило во природниот резерват Łężczok во близина на градот Рациборц. Печурката може да се најде и во умерените региони на Азија. Иако печурката се сметала за сапрофит, наместо паразит, можела да предизвика брзо деградирање на дрвото. Во регионот на Големите езера, ги распаѓала трупците од дрвјата ''Acer saccharum'' и ''Tilia glabra''.
Шарено муварче

Шарено муварче
Статус на загрозеност
Незагрозен вид (IUCN 3.1)
Научна класификација
Царство:, Animalia
Колено:, Chordata
Класа:, Aves
Ред:, Passeriformes
Семејство, Muscicapidae
Род:, ''Ficedula''
Вид, ''F. semitorquata''
Биномен назив
''Ficedula semitorquata''(Homeyer, 1885)
Шарено муварче ( ''Ficedula semitorquata'') е мала врапчевидна птица од фамилијата на муволовци од Стариот свет, еден од четирите видови црно-бели муварчиња од Западна Палеарктичка . Се размножува во планинските шуми на југоисточниот агол на Европа ( Балканскиот полуостров ) до северозападниот дел на Иран. Се сели, презимува во Централна и Источна Африка. Тоа е редок скитник во западна Европа. Студиите за следење со помош на геолокатори открија дека временските услови за време на пролетната преселба може да имаат големо влијание врз времето на преселба на полукуларните муварчиња и преживувањето на возрасните птици.
Ова е птица долга 12-13,5 см, средна по изглед помеѓу беловрато муварче и црноглаво муварче.
Мажјакот што се размножува е главно црно одозгора и бело одоздола, со бела полујака, која се протега поназад отколку во шарено, големо бело крило, обилно бели страни од опашката и голема бела дамка на челото. Има бледо сива задница. Клунот е црн и има широка, но зашилена форма типична за воздушните инсективојади. Главно ги зема инсектите во лет, ретко ловат гасеници меѓу зеленилото на дрвјата, како што е шарениот муволовец.
Мажјаците, женките и малите ловци со шареното муварче ја заменуваат црната боја со бледо кафеава, и може да биде многу тешко да се разликуваат од другите фаќачи на муви ''Ficedula'', особено од муарчето. Разликата е во тоа што полукругот може да покаже бела прачка од второто крило, но многу поединци не се одвојуваат на терен.
Шарените муварчиња се птици од појаси на листопадни шуми, особено даб и габер, во планинските области. Тие градат отворено гнездо во родни дупки за дрвја и стари гнезда на клукајдрвци, исто така, видот може да окупира гнездо-кутии. Големината на спојката е 4-7 јајца. Песната е повторно средно меѓу муварчето и шарената мува, со бавни напнати свирежи, но некои ритмички елементи.
Flagellaria

''Flagellaria''''Flagellaria indica''
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
''Clade'':, Tracheophytes
''Clade'':, Angiosperms
''Clade'':, Monocots
''Clade'':, Commelinids
Order:, Poales
''Clade'':, Graminid clade
Family:, FlagellariaceaeDumort.
Genus:, ''Flagellaria''L.
''Flagellaria'' е единствениот род од семејството на скриеносеменици Flagellariaceae со само пет видови. Семејството историски било препознаено од неколку таксономисти. Системот APG II, од 2003 година (непроменет од системот APG, 1998 година), препознава такво семејство и го доделува на редот тревовидни во клад комелинди, во монокотиледони.
''Flagellaria'' се состои од само пет познати видови, кои се наоѓаат во тропските и суптропските региони на Азија, Африка, Австралија и различни острови на Тихиот и Индискиот Океан.
1 Список на видови
*''Flagellaria collaris'' Wepfer & HPLinder - Фиџи
*''Flagellaria gigantea'' Кука.ф. - Нова Гвинеја, Соломонски Острови, Самоа, Ниуе, Фиџи, Нова Гвинеја
*''Flagellaria guineensis'' Schumach. - тропска и јужна Африка, Мадагаскар, Шри Ланка
*''Flagellaria indica'' L. - Азија, Папуазија, Австралија, Микронезија, Мадагаскар, Сејшели, Маврициус, Реинион, остров Родригес, Мозамбик, Танзанија
*''Flagellaria neocaledonica'' Schltr. - Соломонски Острови, Нова Каледонија
Ситки

Ситки — семејство растенија од редот на тревовидните (''Poales''). Се состои од 8 родови и околу 464 познати видови бавнорастечки, ризоматозни, тревни еднокотиледони растенија кои може површно да личат на треви и шипки. Тие често растат на неплодни почви во широк опсег на услови на влага. Најпознат и најголем род е ''Juncus'' . Повеќето видови ''Juncus'' растат исклучиво во мочуришни живеалишта. Неколку брзаци, како што е ''Juncus bufonius'' се едногодишни, но повеќето се повеќегодишни.
1 Опис
Листовите се зимзелени и добро развиени во базална агрегација на исправено стебло. Тие се наизменични и тристихозни (т.е. со три реда лисја нагоре по стеблото, секој ред лисја излегува една третина од патот околу стеблото од претходниот лист). Само во родот ''Distichia'' листовите се различни. Рашите од родот ''Juncus'' имаат рамни лисја без влакна или цилиндрични листови. Лисјата на дрвните треви од родот светленка (''Luzula'') се секогаш рамни и носат долги бели влакна.
Растенијата се хермафродитни или, поретко, дводомни . Малите цветови се распоредени во соцвети од лабави кими, но и во прилично густи глави или коримби на врвот на стеблото или на негова страна. Ова семејство обично има намалени сегменти на периантот наречени тепали . Тие обично се наредени во две кривини, од кои секоја содржи три тенки, хартиени тепали. Тие не се светли или светкави по изглед, а нивната боја може да варира од зеленикава до белузлава, кафена, виолетова, црна или хијалина. Трите стигми се наоѓаат во центарот на цвеќето. Како што е карактеристично за едноколите, сите цветни делови се појавуваат во множители од три.
Овошјето е обично немесеста, триделна дехисцентна капсула која содржи многу семиња.
2 Користи
Исушените јамки на растенијата од ова семејство се користеле за да се направи еден вид свеќа познат како rushlight.
Вообичаениот наплив (''Juncus effusus'') се нарекува на јапонски и се користи за ткаење на меката површинска покривка на татами душеците.
Во средновековна Европа, на земјените подови во живеалиштата за чистота и изолација би се расфрлале лабави свежи насипи. Особено фаворизиран за таква намена беше ''Acorus calamus'' (слатко знаме), но и покрај неговото алтернативно народен назив „слатка брзање“, тоа е растение од различен ред на еднокоса, Acorales. Сè до 1960-тите во Ирска, насипите се ширеле на земјениот под на домовите за време на влажно време за да го одржат подот сув за време на периоди на снег или дожд, или за време на топло време за да се оладат просториите. Насипите што се користеа во Ирска ги вклучуваа ''Juncus effusus'', ''Juncus glaucus'' и ''Juncus conglomeratus''.
Стеблата и листовите на ''Juncus kraussii'' ги користеле домородните Австралијци за влакна, за конци, риболовни линии, ткаени килими и ткаени корпи . Најчесто се користи денес за стабилизација на бреговите на утоките, околу солените мочуришта и крајбрежните зони до локациите развиени за човечка употреба. Исто така се користи во системи за биофилтрација и дождовни градини.
Clavaria fumosa

''Clavaria fumosa''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Agaricales
Семејство:, Clavariaceae
Род:, ''Clavaria''
Вид:, ''C. fumosa''
Биномен назив
''Clavaria fumosa''Pers. (1795)
''Clavaria fumosa'', е вид нa габa од фамилијата Clavariaceae. Првично била опишана од Кристијан Хендрик Персон во 1795 година.
1 Опис
''Clavaria fumosa'' има плодно тело кое е 2-14 см во висина и 2-5 мм во ширина. Овие тела се во поголема или помала мера цилиндрични, конусни во основата и вообичаено се неразгранети, тие ретко се сплескани или имаат жлебови и обично се мазни. Тие можат да бидат суви или влажни, обично се прилично кршливи со тап врв на врвот. Бојата може да биде сивкава, нечисто бела, валкана жолтеникава или валкана розова, иако тие се побледи во основата додека врвот станува потемно црвеникаво-кафеав или дури и црн како што старее. Месото е иста боја како и надворешноста и нема посебен мирис или вкус додека спорите се бели.
2 Распространетост
''Clavaria fumosa'' е вообичаен вид во Велика Британија и Ирска, а исто така е широко распространет во Европа, а исто така и од Северна Америка.
3 Живеалиште и биологија
''Clavaria fumosa'' е габа која расте на почвата меѓу неподобрените пасишта и во ѓубрето од лисјата по должината на рабовите на шумите, поретко е застапена во густите шуми. Овој вид обично се среќава во кластери, а самостојните примероци се ретки. Во Британија и Ирска, плодните тела се појавуваат од јуни до ноември.
4 Јадливост
''За Clavaria fumosa'' се вели дека може да се јаде, но како релативно редок и мал вид тогаш се смета дека нивната колекција за кулинарска употреба не е исплатлива. Други сметаат дека не може да се јаде.
5 Етимологија
Генеричкото име е изведено од латинскиот ''clava'' што значи „клуб“ додека специфичниот епитет ''fumosa'' значи „чаден“.
Фјадоне

Фјадоне (изворно: Fiadone) (корзикански; мн. ''fiadoni'') ― корзиканска торта со сирење без долен слој, направен од брочи, шеќер, кора од лимон и јајца. Фјадонето може да има тркалезен или правоаголен облик: се пече во рерна и се служи ладно.
1 Поврзано
* Флао
* Флауна
Ески-сарај

Стариот дворец или Ески-сарај (турски: Saray-ı Atîk-i Âmire) — првата палата изградена во Отомански Цариград за време на отоманскиот период. Местото на палатата се наоѓа во денешниот главнен кампус на Истанбулскиот универзитет, помеѓу Сулејмановата Бајазитската џамија во населбата Бајазит, во областа Фатих во Истанбул.
Палатата, која започнала да се гради по освојувањето на Цариград, била завршена во 1458 година. Иако историчарите од тој период како Дука и Михаил Критовул го навеле крајот на изградба на палатата како 1455 година, општо мислење е дека делови како харемот и замокот биле завршени во текот на овие датуми, но изградбата траела до 1458 година кога палатата ја добила својата целосна форма.
Евлија Челебија наведува дека изградбата на палатата била започната во 1454 година врз темелите на стара црква по заземањето на Истанбул и дека палатата била опкружена со цврст правоаголен ѕид покриен со сино олово, без ѕидови и кули, со 12.000 аршини
Историчарот Тур-и Сина (Турсун-бег), кој живеел за време на владеењето на Мехмед II, спомнал дека палатата поседувала куќи, харем, Диван-и Хумајун, престолската соба каде што султанот ги вршел државните работи и површина доволно голема за султаните да ловат во палатата.
За време на владеењето на Мехмед Освојувачот, тој започнал да ја гради палатата Топкапи и се населил тука по завршувањето на палатата во 1478 година. Иако султанот живеел во палатата Топкапи, некои денови во неделата ги поминувал и во Старата палата и харемот. Во следните години се забележуваат одредени промени во областа на палатата. Познато е дека џамијата Бајазид и дел од нејзиниот комплекс, кој бил пуштен во употреба во 1506 година, биле земени од просторот на Стариот дворец. Палатата е прикажена во минијатурата на Матракчи Насух. Како и во 1540/41 година, Стариот дворец бил во голема мера уништен од пожар и повторно бил изграден од Сулејман I. Додека султановиот харем бил преместен во палатата Топкапи по пожарот, мајката на султанот, обесчестените наложници и наложниците, жените на починатиот или симнатиот султан започнувале да живеат во харемот во Старата палата. Со изградбата на џамијата Сулејманије и нејзиниот социјален комплекс во 1557 година, дошло до дополнителна контракција во областа на палатата.
Ниту еден остаток од палатата не преживеал до денес. Во минатото, Големите султанки (бабата на Падишахот) биле испраќани во Стариот дворец на барање на Валиде султаните доколку живееле во владеењето на нивниот внук. Сафије султан била една од нив.
Squamellaria

''Squamellaria''''S. wilsonii'' is seen here on the island of Taveuni at about 2,200 feet elevation in forest along Somosomo Creek
Научна класификација
Царство:, Plantae
(под вид):, Angiosperms
(под вид):, Eudicots
(под вид):, Asterids
Ред:, Gentianales
Семејство:, Rubiaceae
Род:, ''Squamellaria''Becc.
Видови
''Squamellaria'' е род на мирмекофитни цветни растенија од фамилијата Броќови. Ендемичен е на островите Фиџи.
Тој е еден од петте родови мравки-растенија во фамилијата Rubiaceae, а другите се ''Anthorrhiza'', ''Hydnophytum'', ''Myrmecodia'' и ''Myrmephytum'' .
1 Видови
Следната листа од 4 видови е добиена од The Plant List .*''Squamellaria imberbis'' ( A.Gray ) Becc.
*''Squamellaria major'' ACSm.
*''Squamellaria thekii'' Jebb
*''Squamellaria wilsonii'' ( Хорне екс Бејкер ) Бек.
Claytonia caroliniana

''Claytonia caroliniana''
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
''Clade'':, Tracheophytes
''Clade'':, Angiosperms
''Clade'':, Eudicots
Order:, Caryophyllales
Family:, Montiaceae
Genus:, ''Claytonia''
Species:, ''C. caroliniana''
Binomial name
''Claytonia caroliniana''Michx. 1803
Synonyms''Claytonia'', пролетната убавица на Каролина, е тревно повеќегодишно растение од фамилијата Монтиацеае . Порано бил сместен во Портулацацеае . Најчесто се наоѓа во областа Нова Англија во Соединетите Држави, но неговото живеалиште се протега од Онтарио и северна граница во планините Кејп Ангил во Њуфаундленд и јужно до Алабама . Расте висок приближно 6 инчи во шумите на Апалачките Планини и Пиемонт
1 Опис
''Claytonia'' е цветна, шумска повеќегодишна билка. Расте од март до јуни и е еден од најраните пролетни ефемерни растенија . Растението расте од сферични подземни клубени во лесен хумус. Тие никнуваат и цветаат пред да се развие крошната на дрвото. Откако областа е засенчена, растенијата ги оставаат само туберозните корени под земја.
Цветовите се состојат од пет розови и виолетови ливчиња. Темно розовите вени ги нагласуваат ливчињата и им даваат пругаст изглед. Карпелите се споени заедно. Тие растат на стебло висок 3 - 10 инчи што носи еден пар широки лисја. Ова го разликува од ''Claytonia virginica'', која, иако е слична на други начини, има подолги и многу потесни лисја. ''Claytonia'' е слична на некои од арктичките claytonias, но веројатно е поврзана со ''Claytonia'' .
Има два зелени листови кои растат еден спроти друг на еден јазол. Листот нема за или лобуси и центарта централна жила. Тие растат до три инчи долги и 1/2 до 3/4 инчи широки.
1.1 Користи
Растението може да се јаде, но неговата употребливост е ограничена поради тешкотиите при бербата и малите количини што секое растение ги произведува. Неговите туберозна корени се јастиви и богати со скроб и може да се готват или да се јадат сирови. Може да се јадат и листовите. Ктуберозните корени ги јадат источните вервери и белоногите глувци .
1.2 Историја
Фабриката го добила името по Џон Клејтон . Клејтон бил ран собирач на растителни примероци во Вирџинија.
Orbea variegata

''Orbea variegata'' ― вид на цветни растенија од фамилијата Apocynaceae, на англиски познато како star flower (ѕвездено цвеќе). Се среќава кај крајбрежниот појас на Западен Кејп во Јужна Африка, каде во зима активно расте во текот на врнежливата сезона. Тоа е инвазивен вид во јужна Австралија.
1 Опис
Расте до 10 см висина при 50 см ширина и е безлисно месесто повеќегодишно растение со боцкави стебла слични на кактус, и со ѕвездести, нечисто бели или жолти цветови, интензивно прошарани со бордо, до 8 см во пречник. Цветовите може да имаат правилни (во редови), или неправилни шари. Тие имаат пет зашилени или тапи венечни ливчиња кои го опкружуваат централниот, пенточлен анулус (прстен). Цветовите може да имаат слаб мирис на мрша за да привлечат потенцијални опрашувачи на инсекти.
2 Одгледување
Ова растение е популарно за одгледувањето и често се продава под неговото поранешно име ''Stapelia variegata''. Има многу англиски народни имиња, вклучително и starfish plant, starfish cactus, carrion cactus, carrion flower, toad cactus, toad plant. Тоа не е сродно со семејството кактуси. Кога се одгледува како украсно растение при променливи температури, потребно е заштита бидејќи не поднесува ниски температури. Најдобро се одгледува под стакло, во услови слични на кактусите.
Во Обединетото Кралство ја добило Наградата на градинарски заслуги на Кралското хортикултурно друштво.
3 Галерија
Црква „Св. Никола“ - Бизово

Свети Никола (|Ναός Αγίου Νικολάου) — црква во селото Бизово, Воденско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1860 г., за што сведочи натписот на нејзината надворешност. Се наоѓа на половина километар јужно од селото, крај патот за с. Манастир. Претставува трикорабна бескуполна базилика типична за своето време. Има женска црква и мала камбанарија. Од запад и југ има отворен трем. Внатре има оригинален дрвен иконостас и типичен амвон. Фреските се варосани.
1 Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија
Bougainvillea spectabilis

''Bougainvillea spectabilis'', позната и како голема бугенвилеа, ― вид на цветно растение. Природно расте во Бразил, Боливија, Перу и аргентинската покраина Чубут.
1 Опис
''Bougainvillea spectabilis'' расте како дрвенест лоза или грмушка, достигнувајќи 4,6 до 12,2 м со лисја во облик на срце и боцкави стебла. Цветовите се претежно мали, бели и незабележителни, нагласени со неколку модифицирани лисја во изразени бои, наречени прицветници. Прицветниците може да се разликуваат по боја, почнувајќи од бела, црвена, виолетова, виолетова-црвена или портокалова. Плод е мала, незабележлива, сува, издолжена ахенја.
2 Распространетост
''Bougainvillea spectabilis'' природно расте во Бразил, Перу, Боливија и аргентинската покраина Чубут, но таа е вештачки проширена и во многу други области.
3 Одгледување
''Bougainvillea spectabilis'' претпочита јако сонце, суви услови и плодна почва.
4 Употреба
4.1 Традиционална медицина
Племето Јанади од областа Читор, Андра Прадеш, Индија, некогаш ги користело листовите на ''Bougainvillea spectabilis'' за лекување на дијабетес. Растението исто така се одгледува како украсно растение.
5 Галерија
6 Поврзано
*''Glendora bougainvillea''
Tradescantia subaspera

''Tradescantia subaspera'' ― вид на цветно растение од фамилијата Commelinaceae, домородно во источниот дел на Соединетите Држави. Нејзините стебла во правец цик-цак и пошироките лисја го разликуваат од ''Tradescantia virginiana''. Се препорачува за засенчени натуралистички градинарски поставки. Има три ливчиња кои се со виолетово-сина до виолетова боја. Цветовите цветаат од мај до септември.
1 Подтаксони
Прифатени се следните сорти:*''Tradescantia subaspera'' var. ''montana''*''Tradescantia subaspera'' var. ''subaspera''
2 Галерија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Сарбегово

Свети Ѓорѓи (|Ιερός ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Сарбегово, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм од XIX век, сместен во североисточниот крај на селото. Има трем на запад и делумно на југ. Живописана е од 1864 до 1870 г. од Божин Стаменитов од Пазар.
1 Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија
Црква „Св. Димитриј“ - Кожушани

Свети Димитриј (|Άγιος Δημήτριος) — црква во селото Кожушани, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм, сместен во северниот дел на селото. Претставува трикорабна базилика со женска црква, припрата, трем и камбанарија. Оваа црква е впрочем новоградба, изградена како замена за претходната истоимена црква настрадана во пожар во 1990 г. Од стариот храм се зачувани 11 икони од XIX век. Пет од нив се од 1887 г. и се потпишани од зографот Божин Стаменитов Ениџевардарец (''χειρ Μποζύνου Σ. Γενιτζιότου'').
Црквата е прогласена за историски споменик на 16 мај 1996 г.
1 Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија
Црква „Св. Никола“ - Корнишор

Свети Никола (|Αγίου Νικολάου) — црква во селото Корнишор, Ениџевардарско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на источниот крај на селото. Претставува трикорабна базилика со трем на југ и камбанарија на исток до апсидата. Живописана е во 1877 г. од Божин Стаменитов од Пазар.
1 Галерија
2 Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија
Јереј

Јереј (грчки: ιερεύς - „свештеник“) — свештеник во православната црква. Јерејот го ракополага архијереј, и тој извршува Свети тајни, го проповеда Евангелието, принесува дарови
Во најстарата црковна литература овој израз се однесува прво на Исус Христос, а потоа и на епископите. Во посебна потесна смисла, зборот ''јереј'' значи личност од втор степен восвештенството.
1 Поврзано
* Протојереј-ставрофор
* Протојереј
* Протонамесник
Begonia maculata

''Begonia maculata'' ( макулата што значи „обележана“), точкеста бегонија, ― вид на бегонија со потекло од југоисточен Бразил. Природно расте во дождовните шуми во Атлантикот, се појавува и во бразилските држави Еспирито Санто и Рио де Жанеиро. Донесена е во Мексико, Куба, Доминиканска Република и Аргентина.''Begonia maculata'' има зелени долгнавести лисја со сребрени точки. Долните страни на листовите се црвено-виолетови. Растението образува бели цветови во соцветија со жолти средишта на едно стебло.
1 Галерија
Ивона Џамтовска

Ивона Џамтовска (родена на , во Скопје) — македонска поп-пејачка, најдобро позната по претставувањето на Македонија на Евровизија 2000 како дел од групата XXL со песната „''100% те љубам''“.
Завршила гимназија, а потоа и филолошки факултет, отсек англиски јазик. Мажена е и има еден син.
1 Наводи
Росица Николовска

Росица Николовска (родена на , во ) ― македонска пејачка, најдобро позната по претставувањето на Македонија на Евровизија 2000 како дел од групата XXL со песната „''100% те љубам''“.
Завршила средно туристичко училиште, насока туристички водич, а потоа и педагошки факултет. Мажена е и има еден син.
Верица Каранфиловска

Верица Каранфиловска (родена на , во ) — македонска пејачка, најдобро позната по претставувањето на Македонија на Евровизија 2000 како дел од групата XXL со песната „''100% те љубам''“.
Ќерка е на познатиот Драган Каранфиловски-Бојс, кој пишувал песни за групата. Како дете настапила на многу детски фестивали со нејзиниот татко. Подоцна ја напуштила групата за да започне со соло кариера. Првиот сингл ''Заведи ме'' го објавила во 2003, а потоа и ''Романтична'' и ''Песна за Ана''. Завршила филолошки факултет и денес живее во Катар.
Орце Зафировски

Орце Зафировски (роден на , во ) ― македонски текстописец.
1 Животопис
Орце по професија е стоматолог, но пишувал песни уште како студент. Кариерата ја почнал со народни песни, но потоа преминал во поп-музика. Освоил неколку фестивалски награди. Неговата соработка со Драган Каранфиловски-Бојс започнала во 1998, на детски фестивал каде нивната песна ја добила наградата од публиката.
Зорица Нушева

Зорица Нушева (Делчево)) — македонска глумица.
1 Животопис
Првото сценско искуство Нушева го стекнала на училиште со рецитации и како хорска пејачка. Во 2007 година завршила студии за глума на Факултет за драмски уметности (ФДУ) во Скопје.
Нушева работи првенствено како театарска глумица во комични претстави. Член е на ансамблот на Театар Комедија од Скопје. Во 2019 година го имала своето филмско деби со „''Господ постои, името ѝ е Петрунија''“ од Теона Стругар Митевска. Во социјалната сатира, Нушева ја презема насловната улога на невработена, фрустрирана Македонка која како жена незаконски интервенира во верска поворка резервирана за мажи. За оваа изведба ѝ била доделена глумечка Награда на Фестивалот на европски филм во Севиља истата година.
Нушева е мажена и живее во Скопје. Таа е мајка на две деца.
2 Филмографија
* 2007: Сенки
* 2007: Досие К
* 2007: Стапица
* 2011: Турни ме да кинисам
* 2015: Лазар
* 2019: Господ постои, името ѝ е Петрунија
* 2022: Најсреќниот човек на светот
* 2026: Човек против јато
* 2026: Слатката горчина на зрелите калинки
3 Награди
* 2019: Фестивал на европски филм во Севиља – најдобра глумица ''(Господ постои, името ѝ е Петрунија)''
Сламеници во Овер

''Сламеници во Овер'' — слика на Винсент ван Гог што се чува во музејот Ермитаж во Санкт Петербург. Била насликана во Овер-сир-Оаз во мај 1890 година, кратко време пред смртта на уметникот .
Оваа слика била дел од збирката на Сергеј Шчукин, национализирана по Октомвриската револуција. Најпрво била изложена, од 1919 до 1929 година, во Москва во палатата Трубецкој, во која се наоѓал Музејот на модерната западна уметност, а потоа станала дел од вториот Музеј на модерна западна уметност изложена во поранешниот дом на Иван Морозов во Москва. Конечно, во 1948 година станала дел од збирките на музејот Ермитаж.
Ова дело го одразува драматичниот интензитет што уметникот го чувствувал во тоа време. Повторно се навраќа на оваа тема во јули во ''Сламеници на рид'' (слика чувана во Тејт Британија).
1 Библиографија
* Jacob Baart de la Faille, ''L'Œuvre de Vincent van Gogh, catalogue raisonné, ouvrage accompagné de la reproduction de plus de 1 600 tableaux, dessins, aquarelles et gravures du maître'', 6 volumes, éditions G. van Oest, Paris & Bruxelles, 1928
Славица (филм)

„Славица“ — југословенски филм од 1947 година во режија на Вјекослав Африќ. Главните улоги ги играат: Ирена Колесар, Јозо Лауренчиќ, Маријан Ловриќ, Браслав Борозан итн.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Далмација околу Втората светска војна. Сиромашната девојка Славица и младиот рибар Марин се соочуваат со големи проблеми во својата средина која не ја одобрува нивната љубов поради класната поделеност на општеството. Кога во Далмација избувнува востание против италијанската окупаторска власт, Славица и Марин, заедно со група задругари, му се придружуваат на востанието и го кријат еден штотуку изграден брод со намера да им го предадат на партизаните. Непријателската војска ги заробува, но партизаните успеваат да ги ослободат. Така, Марин и Славица стануваат партизани при што учествуваат во неколку акции. Меѓутоа, за време на една поморска битка, Славица погинува, а во нејзина чест, партизанскиот брод го добива името „Славица“.
Жарко Пешевски

Жарко Пешевски (роден на 11 април 1991 г.) — македонски ракометар кој игра за Еурофарм Пелистер и за македонската репрезентација.
1 Клупска кариера
Пешевски започнал да тренира ракомет на 13-годишна возраст во Металург Скопје и во клубот ги поминал сите возрасни категории. Во првиот тим на Металург, Пешевски за прв пат дебитирал во 2014 година, и истата година со клубот ја освоил титулата во македонската супер лига.
На крајот на сезоната 2017–18, Пешевски започнал интернационална кариера, потпишувајќи договор со украинскиот првак Мотор Запорожје. Тој со клубот го освоил украинскиот супер куп и украинското првенство во сезоната 2018–19, а потоа на крајот на сезоната се преселил во германската Бундеслига, потпишувајќи двегодишен договор со екипата на Штутгарт.
Во сезоната 2020–21, тој бил петти најдобар стрелец за Штутгарт во Бундеслигата, постигнувајќи 90 гола, со процент на реализација од 73%.
2 Успеси
* Македонска супер лига
: Победник: 2013–14
* Украинска супер лига
: Победник: 2018–19
* Супер куп на Украина
: Победник: 2018
Сиеста (Ван Гог)

''Сиеста'' (на француски, ''La méridienne'' или ''La sieste'') — масло на платно од Винсент ван Гог насликано помеѓу декември 1889 и јануари 1890 година додека бил интерниран во ментален азил во францускиот град Сен Реми-де-Прованс. Тој е дел од постојаната збирка на Музејот Орсе, во Париз.
Ван Гог за своја тема ја избира сиестата, а се референцира директно на истоимената слика на францускиот сликар Жан Миле. И покрај мирната природа на темата, сликите зрачат со познатиот уметнички интензитет на Ван Гог. Исто така познат на француски како ''La méridienne,''''„Сиеста'' “ на Ван Гог се смета за едно од неговите ремек-дела.
Водомар (Ван Гог)

''Водомар'' (холандски: ''IJsvogel aan de waterkant'', букв. Водомар на брегот) ― слика на масло на платно од холандскиот уметник Винсент ван Гог. Била насликана од јули до декември 1886 година. ''Речен водомар'' била насликана во Париз, Франција. Сега се наоѓа во Амстердам, Холандија, во музејот „ван Гог“.
''Водомар'' покажува речен водомар во мочуриште. Птицата е свртена надесно на сликата. Името „Винсент“ е во долниот лев агол на сликата.
Мартин Велковски

Мартин Велковски (роден на 10 март 1997 г.) — македонски ракометар кој игра за Алкалоид и за македонската репрезентација.
1 Клупска кариера
Велковски започнал да тренира кошарка во Карпош Соколи, но за кусо време се префрлил во ракометот, во школата на Металург Скопје.
Тој ги поминал сите возрасни категории во Металург и за првиот тим дебитирал во 2015 година. По пет години во дресот на Металург, каде што бил и капитен на екипата, тој пред почетокот на сезоната 2019–20 го напуштил клубот и потпишал четиригодишен договор со Еурофарм Работник.
2 Репрезентативна кариера
Велковски бил член на пионерската, кадетската и јуниорската ререзентација на Македонија, и бил дел од тимот на јуниорската репрезентација на Македонија која го освоила 6. место на Светското јуниорско првенство 2017 во Алжир.
Своето деби за македонската сениорска репрезентација, Велковски го имал во 2017 година во квалификациите за Европското првенство 2018, а потоа се нашол на конечниот список на играчи кои биле именувани за Европското првенство 2018 во Хрватска од селекторот Раул Гонсалес.
3 Личен живот
Неговиот постар брат, Дарко Велковски, е фудбалер и македонски репрезентативец.
Маслинови гранчиња

„Маслинови гранчиња“ — збирка раскази на македонскиот писател Глигор Поповски.
1 Содржина
Книгата содржи 29 раскази:* Кое на што ни личи
* Чичкото со лопатата
* Јаглика
* Хризантеми
* Што има зад тополите
* Билјана и елката
* Новото дете
* Детето што плачеше
* Раце
* Авион
* На два брега
* Маслинови гранчиња
* Необичната риба
* Сашо сака да биде лекар
* Камен од Месечината
* Чешма крај патот
* Две јоргованчиња
* Рибата и полжавот
* Два јавора
* Волшебникот Димче
* Морскиот коњаник
* Шатовската круша
* Срнчето
* На Гоцевото колено
* Простете, учителе
* Илевата мајка
* Мојата прва книга
* Најубавиот цртеж
* Бошковата радост
2 Изданија
Во 2004 година, книгата е објавена од издавачката куќа Просветно дело, Редакција „Детска радост“ во рамки на библиотеката „Лектирни изданија“. Книгата е со димензии од 20 сантиметри и има 96 страници. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-47-050-2. Книгата била испечатена во тетовската печатница „Напредок“, а дизајнот и графичко-ликовното уредување е дело на Жарко Туниќ.