procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Аеродром Торино

Аеродромот Торино (IATA: TRN, ICAO: LIMF), или уште познат и како Аеродром Каселе (''Aeroporto di Torino-Caselle'') — аеродром кој го опслужува градот Торино, Италија. Аеродромот е еден од градовите на кој се фокусира преродената Италијанска авиокомпанија Alitalia. Аеродромот е именуван и по поранешниот Италијански претседател, Сандро Пертини.
Бил изграден во 1953 година, реновиран во 1989 и потоа повторно во 2005 година за време на подготовките за Зимските Олимписките игри во Торино.
1 Број на патници
* 1994 1,758,936
* 1995 1,836,407
* 1996 2,009,532
* 1997 2,391,902
* 1998 2,464,173
* 1999 2,498,775
* 2000 2,814,850
* 2001 2,820,762
* 2002 2,787,091
* 2003 2,820,448
* 2004 3,141,888
* 2005 3,148,807
* 2006 3,260,974
* 2007 3,509,253
* 2008 3,420,833
* 2009 3,227,258
* 2010 3,560,169
2 Авиокомпании и одредишта
* Air France (Аеродром Париз Де Гол)
* Air France оперирано од HOP! (Аеродром Париз Де Гол)
* Air Italy (Наполи)
* Alitalia (Амстердам, Берлин Тегел, Истанбул Ататурк, Москва Шереметјевo, Рим Фјумичино)
* Blu-express (Рим Фјумичино)
* British Airways (Лондон Гетвик)
* Brussels Airlines (Брисел)
* Carpatair (Тимисоара)
* Easyjet (Лондон Лутон)
* Iberia Airlines оперирано од Air Nostrum (Барселона, Мадрид)
* LOT Polish Airlines (Катовице)
* Луфтханза (Франкфурт)
* Lufthansa Regional оперирано од Air Dolomiti (Франкфурт, Минхен)
* Lufthansa Regional оперирано од Eurowings (Диселдорф)
* Luxair (Луксембург)
* Meridiana (Каљари, Катанија, Олбија, Рим Фјумичино)
* Primera Air (Даблин)
* Royal Air Maroc (Казабланка)
* Ryanair (Бари, Бриндизи, Бристол, Брисел-Шарлерој, Даблин, Источен Мидлендс, Џирона, Глазгов, Лондон Станстед, Мадрид, Стокхолм Скавста, Трапани)
3 Транспорт до аеродромот
Од/до аеродромот може да се стигне со метро и автобус.
ФК Кожуф

ФК Кожуф е македонски фудбалски клуб од Гевгелија кој моментално игра во Втората македонска фудбалска лига - Исток. Клубот игра на Градскиот стадион во Гевгелија.
1 Историја
Клубот бил основан во 1922 година.
Клубот ја освоил Втората фудбалска лига - Исток во сезоната 1993/94. Поради тоа, екипата обезбедила учество во Првата фудбалска лига во сезоната 1994/1995 под името Кожуф Винојуг. На крајот на сезоната, екипата завршила на последното место и се вратила во Втората лига.
2 Моментален состав
Дејан Смилевски
Александар Алчинов
Димитар Мицевски
Виктор Кангов
Дејан Коцев
Михаил Панев
Мите Аѓиоски
Коста Поп-Зафиров
Стефан Шулев
Миле Упчев
Сашко Ристевски
Драган Стојановиќ
Слободан Улишев
Александар Ефтимов
Ристо Танев
Јован Петров
Горан Стојкоски
Александар Даноски
Марио Донев
Славчо Станчев
Игор Атанасоски
Цветан Чурлинов
Блашко Делиманов
Ангел Дрљанов
Марјан Папучиев
Михаил Младенов

Михаил Младенов (Тетово, ? – затворот Дијарбекир, Турција, 1906) — македонски револуционер и истакнат член на ТМОРО.
Бил директор на тетовската прогимназија. Во времето на тетовските провали во 1905 година, пренесувајќи бомби за една од четите, бил уапсен и осуден на 101 година затвор, каде што и починал.
Нешо Марковски

Нешо Марковски (Тетово, - Скопје, ) — македонски новинар, сценарист и општественик.
1 Животопис
Марковски е роден во Тетово на 20 јули 1927 година. Учествувал во НОБ. Во новинарството е од 1948 година, кога го уредувал весникот Шар во Тетово. Кон средината на педесеттите години на XX век бил соработник па уредник на Внатрешно-политичката рубрика на „Нова Македонија“. Во периодот 1957/58 год. бил еден од основачите и уредниците на седмичникот „Вечер“ во издание на НИП „Нова Македонија“. Бил и прв главен уредник на македонското издание на седмичникот „Комунист“ во 1964 година. Бил претседател на Здружението на новинарите на Македонија. Починал во Скопје на 17 мај 1985 година.
2 Филмографија
Марковски напишал и три сценарија на телевизиски проекти:
* 1957: Полог (економски преглед) (Сценарио)
* 1957: Полог (туристички преглед) (Сценарио)
* 1958: Во пазувите на Шара (Сценарио)
Соколовидни

Соколовидни (|Falconiformes) — ред од околу од околу 290 видови на диурнални грабливи птици. Систематиката на соколовидните е отежната.
1 Потешкотии во систематиката
Традиционално сите соколовидни птици се групирани во четири фамилии во овој единствен ред. Меѓутоа, во Европа стана вообичаено соколовидните птици да се разделуваат на два реда: соколите и каракарите остануваат во редот ''Falconiformes'' (со околу 60 видови во 4 групи), додека останатите 220 видови (вклучувајќи ги и оние од фамилијата ''Accipitridae'' − орли, јастреби и многу други) се сместуваат во посебен ред - ''Accipitriformes''. Праисториска фамилија позната само од фосилни остатоци е ''Horusornithidae''.
Тезата за поделба на соколовидните на повеќе редови доаѓа од тоа што редот би можел да не споделува единствена еволутивна линија која е ексклузивна за другите птици. Најконтроверзната, но истовремено и најдобро поткрепена со докази, теорија е онаа што вели дека ''Cathartidae'' не се соколовидни птици, туку се поврзани со штрковите, во посебниот ред ''Ciconiiformes''. Меѓутоа, морфолошките докази го поткрепуваат заедничкото потекло на соколовидните птици, како и тоа дека бувови (утковидни) би можеле да се исто така многу блиски со ''Falconiformes''.
Анализите на кариотипот укажуваат на тоа дека јастребите од Новиот Свет (фамилија ''Cathartidae'') се навистина одделни, како и тоа дека ''Accipitridae'' стои настрана од сите други соколовидни птици, бидејќи нивните микрохромозоми покажуваат висок степен на спојување со средноголемите хромозоми, што е единствена појава кај птиците (de Boer 1975, Amaral & Jorge 2003, Federico ''et al.'' 2005). Дали ова има вредност за поддршка на предложениот ред ''Accipitriformes'' е сè уште предмет на расправа, но барем потврдува дека аципитридите се монофилетска група.
Постои една скорешна теорија основана на генетски истражувања која вели дека соколите се поблиски со папагалите и врапчевидните птици отколку со другите (вклучувајќи ја и фам. ''Accipitridae''), како и тоа дека според претходно кажаното, соколовидните не образуваат монофилетска група дури и ако се исклучат претставниците од фам. ''Cathartidae''.
2 Особини
Соколовидните се познати од средниот еоцен (а можен базален род е '''' од Мезел Пит). Тие обично имаат остар кукест клун со восковица (мека маса) на проксимодорзалната површина, во која се сместени ноздрите. Нивните крила се долги и доста широки, погодни за брз лет, при што надворешните 4-6 примарни пердуви се емаргинирани.
Соколовидните имаат силни нозе и стапала со соколски канџи и спротивна задна канџа. Речиси сите соколовидни се месојадни, ловејќи со помош на остриот вид во текот на денот или на зајдисонце. Тие живеат мошне долго и повеќето имаат низок степен на размножување.
3 Наводи
Лазо Милошевски

Лазо Милошевски (Тетово, - Скопје, 1963) бил југословенски и македонски атлетичар. Бил член на АК Работнички од Скопје.
1 Животопис
Милошевски е роден во Тетово на 5 март 1926 година. Завршил Сојузен курс за атлетски инструктори во Белград. Бил првак на Македонија во атлетика на куси патеки. Прв атлетичар од Македонија, член на Репрезентацијата на Југославија на 400 и 4 Х 400 м, за која настапил шестпати. На Балканските игри во Букурешт (Романија, 1947) освоил златен медал на 4 Х 400 м со балкански рекорд и четврто место на 200 м. На двомечот Италија : Југославија во Милано во 1948 година го освоил прво место на 4 Х 400 м со нов југословенски рекорд. На Првенството на Југославија во Загреб (1950), освоил златен медал на 400 м, со нов македонски рекорд.
Бил и уредник на Спортската редакција на Радио Скопје. Во негова чест во Македонија подолго време се организираше меѓународниот меморијален митинг „Лазо Милошевски“, кој во последните години прави пауза во одржувањето.
Список на претседатели на Народна Република Кина

Ова е список на сите претседатели на Народна Република Кина (1949-денес). Претседателот на НР Кина се нарекува 主席 („џуси“, пинјин: zhǔxí).
За да не дојде до забуна, сите имиња на списокот се наведени по стандардната кинеска практика (презиме, па име).
+, Име, Рок, Партија, Потпретседател, Претседател на ЦВК, Премиер, Мандат
Претседавач на Централната народна влада на Народна Република Кина (1949-1954)
! -, !, Мао Це Тунг毛泽东(''вршител''), 1 октомври 1949, 27 септември 1954, Комунистичка, ''сè уште несоздадена'', Мао Це Тунг, Џоу Енлај, —
Претседавач на Народна Република Кина (1954-1975)
! 1, !, Мао Це Тунг毛泽东, 27 септември 1954, декември 1958, Комунистичка, Џу Де, Мао Це Тунг, Џоу Енлај, I
! 2, !, Лиу Шаочи刘少奇, 27 април 1959, 21 декември 1964, Комунистичка, Дунг Биву, II
21 декември 1964, 31 октомври 1968, III
! —, !, Сунг Чинглинг宋庆龄''(вршител)'', 31 октомври 1968заедничка служба, 24 февруари 1972заедничка служба, Обединет фронтРеволуционерен комитетна Куоминтангот, ''нема''
! —, !, Дунг Биву董必武''(вршител)'', 31 октомври 1968заедничка служба, 24 февруари 1972заедничка служба, Комунистичка
24 февруари 1972, 17 јануари 1975
! —, !, ''Функцијата е укината'', 17 јануари 1975, 15 март 1978, —, ''функцијата е укината'', Хуа Гуофенг, IV
15 март 1978, 16 мај 1981, Хуа Гуофенг, V
Почесен претседател на Народна Република Кина (1981)
! —, !, Сунг Чинглинг宋庆龄, 16 мај 1981, 28 мај 1981, Обединет фронтРеволуционерен комитетна Куоминтангот, ''нема'', Хуа Гуофенг, Џао Цејанг, V
! —, !, ''Функцијата е укината'', 28 мај 1981, 18 јуни 1983, —, ''функцијата е укината'', Денг Сјаопинг
Претседатели на Народна Република Кина (1983-денес)
! 3, !, Ли Сјенниен李先念, 18 јуни 1983, 8 април 1988, Комунистичка, Уланху, Денг Сјаопинг, Џао Цејанг, VI
! 4, !, Јанг Шангкун杨尚昆, 8 април 1988, 27 март 1993, Комунистичка, Ванг Џен, Ли Пенг, VII
! 5, !, Ѓанг Ѕемин江泽民, 27 март 1993, март 1998, Комунистичка, Жунг Јижен, Ѓанг Ѕемин, VIII
март 1998, 23 март 2003, Ху Ѓинтао, Џу Жунгџи, IX
! 6, !, Ху Ѓинтао胡锦涛, 23 март 2003, 15 март 2008, Комунистичка, Ценг Чингхунг, Ху Ѓинтао, Вен Џиабао, X
15 март 2008, 14 март 2013, Си Ѓинпинг, XI
! 7, !, Си Ѓинпинг习近平, 14 март 2013, ''во служба'', Комунистичка, Ли Јуенчао, Си Ѓинпинг, Ли Кеќанг, XII
-, -, -, -
1 Поврзано
* Врховен водач — список на личности кои се сметале за „највисокиот водач на партијата и државата“ во НР Кина
pl:Prezydenci Republiki Chińskiej
Азуај (покраина)

Азуај е покраина во Еквадор создадена на 25 јуни 1824. Таа опфаќа околу 7.700 км<sup>2</sup>. Главен град е Квенка. Оваа покраина се наоѓа во јужниот дел од централното плато на Еквадор.
Нови Кнежевац

Нови Кнежевац (унг. Törökkanizsa) е градска населба во истоимената општина во Севернобанатскиот округ, во покраината Војводина, Република Србија. Според пописот од 2002 г. во општината имало 12.952 жители (според пописот од 1991 г. имало 8.062 жители).
1 Демографија
Во населбата Нови Кнежевац живеат 7.567 полнолетни жители, а просечната старост на населението изнесува 39,8 години (38,1 кај мажите и 41,3 кај жените). Во населбата има 2.780 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 2,71.
Населението во оваа населба е многу нехомогено, а во последните три пописи, забележан е пад во бројот на жителите.:''Графикон за промената на бројот на жителите во текот на 20. век''
2 Галерија
Марко Павлов

Марко Павлов (Сечиште, Тетовско, 1785 - Тетово, ) ― првиот дипломиран македонски лекар.
1 Животопис
Павлов е роден во Тетовско 1785 година. Рано останал без родители и бил присвоен од италијански трговец. Во 1807/08 година завршил медицина во Монпелје, како еден од најстарите дипломирани лекари од Македонија. Бил лекар на Наполеоновата војска (1808/09), воен лекар во Тунис и Мароко и доброволец
во Грчкото востание во 1821 година. Кариерата ја продолжил во тоа што е денес Бугарија, а во 40-тите години на XIX век, се вратил во Тетово.
Цеко Стефанов

Цеко Стефанов – Попиванов (Кочани, 27 септември 1907 – Скопје, ) — македонски поет, писател и новинар. Во 1943 година, тој одиграл контроверзна улога во убиството на 13 симпатизери на НОБ и партизани од страна на бугарските окупациски сили.
1 Животопис
Тој рано се приклучил кон работничкото движење. Во 1926 година, тој учествува на Вториот конгрес на СКОЈ во Виена.
Заедно со Чедомир Миндеровиќ, во 1932 година, тој ја објавил збирката поезија „''Документи''“. Во 1933 година, тој ја објавил својата најзрела поетска творба, репортажната поема „''Мата Теглач''“. Критиката доста поволно ја оценила оваа поема, но набрзо неговиот татко Стефан Попиванов бил уапсен од Сталиновата полиција во СССР како агент-провокатор, и како реакција на тоа, левоориентираните публикации во земјата му ги затвориле вратите на Стефанов. Во 1938-1939 година, тој ја напишал драмата „''Земјата''“ на македонски народен јазик. Во 1940 година, заедно со Радослав Гогиќ, тој ја објавил репортажата „''Поданици на ничијата земја''“ (за германскиот прогон на Евреите). Во 1941 година, тој објавил избор од својата поезија под наслов „''Оризови полиња''“.
Во 1930-тите, тој соработувал со повеќе весници и списанија („''Луч''“, „''Вардар''“, „''Штампа''“, „''Правда''“), тој бил уредник на „''Јужни задругар''“, а пишувал и за бугарски весници. Одржувал блиски контакти со Кочо Рацин, Јован Поповиќ, Антун Колендиќ и Бранко Лазаревиќ. Главно пишувал на српски јазик, но и на македонски и бугарски.
На 22 септември 1943 година, тој се приклучил на Шарскиот партизански одред. Во одредот не останал долго и избегал од одредот на 18 октомври. Тој отишол во бугарската полиција и давал податоци за одредот и за заднинската организација врз основа на кои на 21 октомври била извршена акција на бугарските окупациски сили, во која загинале 13 симпатизери на НОВ и партизани.
По акцијата, Стефанов бил држен еден месец во затвор, по што бил испратен во Бакумскиот манастир во Пазарџик. На 10 јуни 1944 година, тој се вратил во Скопје, а на 20 септември, непосредно пред ослободувањето на Скопје, тој се самоубил.
Син е на Стефан Попиванов и брат на Малина Попиванова. Татко е на сликарот Златко Стефанов.
Во 1996 година, Блаже Ристовски ја објавува неговата драма „''Земјата''“.
Свето Серафимов

Свето Серафимов ( во — ) — македонски новинар и преведувач.
1 Животопис
Серафимов е роден во Тетово на 19 јули 1928 година. Од 1950 година целиот свој работен век го минал како уредник и коментатор во Културната и во Надворешно-политичката рубрика на „Нова Македонија“. Постојан дописник бил од Атина и од Бејрут и известувач од многубројни настани во светот. Тој е плоден преведувач на значајни дела од англиски јазик. Свето Серафимов е добитник на наградата „30 септември“ што Сојузот на литературни преведувачи ја врачува по повод Светскиот ден на преведувачот. Наградата ја добил за неговите преводи од англиски на македонски јазик на дела од англосаксонски автори и за придонес во афирмацијата на преведувачката дејност во Македонија.
Религија во Молдавија

Религијата во Молдавија е одвоена и независна од државата. Уставот на Република Молдавија предвидува слобода на религиозно определување, а Владата генерално го почитува ова право во практика; Сепак, законот содржи ограничувања што, на моменти, спречува одредени активности на некои верски групи.
1 Религиозна демографија
Најголема религија е христијанството, според кое 90% од населението се Православни христијани. Административно, постојат две автономни цркви кои припаѓаат на две автокефални цркви (со руски и романски јазик) во рамките на Источното Православие. Молдавската Православна црква (која припаѓа на Руската православна црква), според Државната служба за верски прашања, има 1.194 парохии, а Бесарабиската митрополија (припаѓа на Романската Православна Црква) има 124 парохии.
Во земјата има и верници на Римокатоличката црква, Баптистичката, Пентекостите, муслимани, евреи, Јеховини сведоци итн. Според најновите бројки на располагање, Еврејската заедница има околу 31.300 верници, од кој околу 20.000 живеат во Кишинев, 3.100 во Белци и околните области; 2.200 во Тираспол; 2.000 во Бендер, а 4.000 во други помали градови.
Атанас Петровски

Атанас (Ацо) Петровски (Тетово, - Скопје, ) — македонски филмски режисер и продуцент.
1 Животопис
Петровски е роден во Тетово на 12 мај 1923 година. Од 1945 година вршел одговорни функции во конституирањето на македонската кинематографија. Тој е еден од организаторите на првата македонска независна филмска продукција ФРЗ во 1968 година. Во 1976 е именуван за прв директор на Кинотеката на Македонија, каде што останува до пензионирањето во 1985.
2 Филмографија
Режирал околу 20 документарни филмови, меѓу кои и:
* „Велигденски адети“ (1953),
* „Галичка свадба“ (1955),
* „Стара чаршија“ (1955),
* „Дервиши“ (1955) и
* „Тенда“ (1955).
Аеродром Венеција

Аеродромот во Венеција (IATA: VCE, ICAO: LIPZ), познат и како Аеродром Марко Поло, е аеродром сместен 8 километри северно од Венеција, Италија, во месноста Тесера, дел од општината Венеција, близу гратчето Местре. Аеродромот е именуван по Италијанскиот морепловец Марко Поло, кој се смета за првиот Европеец кој ја открил Кина.
Со 8,602,652 патници опслужени во 2008 година, го зазема третото место во Италија.
Аеродромот е опслужен со еден модерен терминал, отворен во 2002 година, и кој веќе доаѓа до својот максимум, опслужувајќи ги сите редовни и чартер линии, како и интерконтинентални летови до Канада, САД и Блискиот Исток.
Со аеродромот раководи SAVE S.p.A., компанија која го раководи и аеродромот во Тревизо. Аеродромот е исто така ставен на берзата во Милано, позната како Borsa Italiana.
Аеродромот е поврзан со блиската железничка станица Венеција-Местре, автобуска станица, како и водено такси до Плоштадот Свети Марко.
1 Авиокомпании и одредишта
* Aegean Airlines (Атина)
* Aer Lingus (Даблин)
* Aeroflot (Москва Шереметјево)
* AirBaltic (Рига)
* Air Europa (Мадрид)
* Air France (Лион, Париз Де Гол)
* Air Transat (Монтреал, Торонто)
* Alitalia (Каљари, Палермо, Рим Фјумичино)
* Alitalia (Бари, Бриндизи, Катанија, Наполи, Рим Фјумичино
* Austrian Airlines оперирано од Tyrolean Airways (Виена)
* Blue Air (Сукеава)
* Bmibaby (Источен Мидлендс)
* British Airways (Лондон Гетвик, Лондон Хитроу)
* Brussels Airlines (Брисел)
* Carpatair (Тимисоара)
* Cimber Sterling (Копенхаген)
* Czech Airlines (Прага)
* Delta Air Lines (Атланта, Њујорк Кенеди)
* EasyJet (Берлин Шенефелд, Бристол, Лион, Лондон Гетвик, Наполи, Париз Де Гол, Рим Фјумичино)
* Emirates (Дубаи)
* Finnair (Хелсинки)
* Iberia Airlines (Мадрид)
* Jet2.com (Лидс/Бредфорф, Единбург, Манчестер)
* KLM (Амстердам)
* Луфтханза (Франкфурт)
* Lufthansa Regional оперирано од Air Dolomiti (Минхен)
* Lufthansa Regional оперирано од Lufthansa CityLine (Диселдорф)
* Meridiana (Букурешт Хенри Коанда, Каљари, Катанија, Наполо, Олбија)
* Norwegian Air Shuttle (Осло Гардермоен)
* Scandinavian Airlines System (Копенхаген)
* Swiss International Air Lines оперирано од Contact Air (Цирих)
* TAP Portugal (Лисабон)
* TAROM (Букурешт Хенри Коанда)
* Thomson Airways (Лондон Гетвик, Манчестер)
* Tunisair (Џерба, Монастир, Тунис)
* Turkish Airlines (Истанбул Ататурк)
* Vueling Airlines (Барселона, Мадрид, Севиља)
2 Карго одредишта
* Aeroflot-Cargo (Москва Шереметјево)
* Air Contractors (Лондон Станстед, Париз Де Гол)
* DHL Aviation (Лондон Хитроу)
* FedEx Express (Атланта, Мемфис, Милано Малпенза, Минеаполис, Нешвил, Њујорк, Париз Де Гол)
* TNT Airways (Брисел)
* UPS Airlines (Њујорк Кенеди)
* Volga-Dnepr (Москва Домодедово, Москва Шереметјево, Москва Внуково, Уљјановск, Емељаново)
Џеладин Мурати

Џеладин Мурати ''(албански: Xhelladin Murati)'' (Џепчиште, Тетовско, ― македонски педагог, универзитетски професор и поранешен пратеник во Собранието на Република Македонија. По народност е Албанец.
1 Животопис
Мурати е роден во тетовското село Џепчиште на 15 февруари 1942 година. Завршил Учителска школа во Скопје, педагогија на Филозофскиот факултет во Скопје во 1969 година, а магистерски студии на Филозофскиот факултет во Белград во 1978 година. Со докторат на педагошки науки, тој се стекнал на Универзитетот во Приштина во 1984 година. Работел како учител и бил директор на Заводот за унапредување на предучилишното и основното воспитание и образование во Тетово. Бил и професор на Педагошката академија во Скопје. За редовен професор на Педагошкиот факултет „Св. Климент Охридски“ во Скопје, бил избран во 1999 година, по предметите Општа педагогија и Методологија на педагошките истражувања. Бил пратеник во Собранието на Република Македонија, а ја вршел и функцијата потпретседател и член на Советот за безбедност.
2 Библиографија
Автор е на околу 150 стручни и научни трудови со разновидна педагошка тематика, меѓу кои и на учебниците:
* „Општа педагогија“ и „Методологија на педагошките истражувања“ (1998), на албански јазик.
* Проблеми на педагогијата, 1992;
* Прилози за образованието, наставата и училиштето, 1996;
* Аспекти на системот на образованието во Македонија, 1997 (на албански јазик) и др.
Филимена Попоска

Филимена Попоска (Тетово, 1946) – е македонски научник и редовен професор на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Поповска е родена во Тетово во 1946 година. Дипломирала (1969), магистрирала (1977) и докторирала (1980) на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје. На истиот факултет работи од 1969 г., а редовен професор е од 1991 г. Била продекан на Технолошко-металурш киот факултет во Скопје. Имала повеќе студиски престои во Европа. Подрачја: хемиски реактори, екстракциони процеси, преработка на нафта, оптимизација и проектирање на технолошки процеси.
2 Библиографија
Автор е на научни трудови и истражувачки проекти.
* Екологија и заштита на животната средина Том 6, Број 1-2, 1998-99 ISSN 0354-2491 (заедно со Костадин Николовски во делот ''„“'')
Клучна коска

Положба, Изглед од горе и долу
Кај човекот, клучната коска (односно clavicula) претставува долга коска вметната меѓу лопатката и градната коска. Таа наликува на положена латинска буква (S). Конкавитетот од медијалната кривина е свртен напред. На клучната коска се разликува дел или тело и два краја, еден медијален или стернален, а другиот латерален или акромијален. Стерналниот крај се зглобува со градната коска, а акромијалниот се зглобува со еден коскен израсток на скапулата наречен ''acromion''. На телото од клавикулата се разликуваат две страни, горна и долна. Горната е поткожна и лесно се палпира.
Атомска тежина

Да не се помеша со: Атомска маса
Атомска тежина (или релативна атомска маса) е број што покажува колку пати масата на хемискиот елемент е поголема од една дванаестина од масата на изотопот C<sup>12</sup>.
Релативна молекулска маса е број што покажува колку пати масата на хемиското соединение е поголемо од една половина од масата на C<sup>12</sup> (изотопот C<sup>12</sup> содржи 6 протони и 6 неутрони).
Религија во Црна Гора

Црна Гора е мултирелигиозна земја. Иако православното христијанство е доминантна религија, постојат и многубројни приврзаници на исламот и католизмот. Доминантни цркви се Црногорската Православна Црква и Српската православна црква. Според уставот на Црна Гора, религијата е одвоена од државата и Црна Гора ја гарантира слободата за верска припадност.
1 Христијанство
1.1 Православие
Православното христијанство е вера која преовладува во Црна Гора. Приврзаниците на православното христијанство во Црна Гора се претежно Црногорците и Србите. Додека Србите се приврзаници на Српската православна црква и нејзината епархија во Црна Гора, Црногорците се поделени меѓу Српската православна црква и Црногорската православна црква (која не е канонски признаена).
1.2 Католицизам
Католичкото христијанство е најмногу присутно во регионот на Бока Которска, каде што има значително присуство на етнички Хрвати. Исто така, поголем број на етничките Албанци се верници на католичкото христијанството.
2 Ислам
Муслиманите го образуваат најголемото религиозно малцинство во земјата. Во Црна Гора има околу 118.477 муслимани или 19,11% од вкупното население. Тие се поделени во овие основни групи: Словенска, поделени меѓу босанските муслимани-Бошњаци и словенските муслимани, и етничките Албанци. Исламот е доминантна религија во северниот дел на општините.
3 Галерија
Врата

Врата е преграда што се отвора и затвора и покрива некој отвор. Вратите се користат на ѕидови, автомобили и мебел. Вратата може да има клуч за безбедност и контролирање на можноста за влегување или излегување. Вратата се користи за затворање на атмосфера, заклучување на воздушните драфтови внатре во просторијата и забранување на промена на температурата (од топло на ладно и обратно). Тие исто така помагаат кога има пожар, така што го спречуваат.
1 Вратата како тема во уметноста и во популарната култура
* „Квака“ — кус расказ на македонската писателка Сања Михајловиќ-Костадиновска од 2018 година.* „Врата“ — песна на полскиот поет Тадеуш Ружевич.* „Врата“ — песна на полскиот поет Тадеуш Ружевич од 1966 година.* „Капија“ — песна на полскиот поет Тадеуш Ружевич од 2000 година.* „Врата место епилог“ — расказ на македонската писателка Цветанка Трпкова.* „Кваки или спомени“ — краток расказ на Оливера Ќорвезироска од 2021 година.* „Врати“ (англиски: ''The Doors'') — американска рок-група.
* „Врата што се врти“ (англиски: ''The Revolving Door'') — песна на американската рок-група Американ мјузик клаб (''American Music Club'') од 1994 година.* „Девет железни врати“ (англиски: ''Nine iron doors'') — песна на македонската група Анастасија.
2 Галерија
Плешка

Слика 1 : Лева скапула. Предна страна.
Слика 2 : Лева скапула. Задна страна.
Кај човекот, плешката или лопатката (односно scapula) е триаглеста плочеста коска прилепена за задната страна од градниот кош, протегајќи се од второто до седмото ребро. На неа се разликуваат две страни, предна и задна, потоа три раба и три агли. Предната страна од лопатката е означена како ребрена страна, бидејќи прилегнува на ребрата. Таа во целост е вдлабната во подлопаткина јама (''fossa subscapularis'', 1 на сликата горе) каде што се поврзува истоимениот мускул. Задната страна од лопатката со помош на лопаткин гребен (''spina scapulae'', 2 на сликата долу) е поделена на две јами и тоа горна надгребна јама (1 на сликата долу) и долна, подгребна јама (3 на сликата долу). Во јамите се поврзуваат истоимените мускули. Лопаткиниот гребен насочен латерално завршува со коскено задебелување или натпрелка ''acromion'' (10 на сликата долу). Акромионот носи зглобна површина за зглобување со акромијалниот крај на клавикулата. Аглите од лопатката се три на број и тоа горен (5 на долната слика), долен (7 на долната слика) и латерален (9 на долната слика). На латералниот агол се наоѓа зглобна вдлабнатина (''cavitas glenoidalis'', 2 на горната слика) за зглобување со коската на надлактот (''humerus''). Над зглобната вдлабнатина се наоѓа коскен израсток налик на клун (''processus coracoideus'', 11 на долната слика). На него се поврзуваат повеќе мускули и врски. Рабовите од лопатката се исто така на број три: латерален (8 долу), горен (4 долу) и медијален (6 долу). Медијалниот е оддалечен од ’рбетниот столб за 5 – 6 cm.
Покраини во Еквадор

Еквадор е поделен на 24 покраини (|provincias, singular ''provincia''). Покраините на Еквадор се:
Број на мапа, Покраина, ! Центар, 1, Азуај, Квенка, 2, Боливар, Гваранда, 3, Кањар, Азокес, 4, Карчи, Тулкан, 5, Чимборасо, Риобамба, 6, Котопакси, Латакунга, 7, Ел Оро, Мачала, 8, Есмералдас, Есмералдас, 9, Галапагос, Руерто Бакеризо Морено, 10, Гвајас, Гвајакил, 11, Имбабура, Ибара, 12, Лоха, Лоха
Број на мапата, Покраина, ! Центар, 13, Лос Риос, Бабахајо, 14, Манаби, Портовиехо, 15, Морона-Сантјаго, Макас, 16, Напо, Тена, 17, Орелана, Пуерто Франциско де Орелано, 18, Пастаза, Пујо, 19, Пичинча, Кито, 20, Санта Елена, Санта Елена, 21, Санто доминго, Санто Доминго де лос Колорадос, 22, Сукумбиос, Нуева Лоха, 23, Тунгурахуа, Амбато, 24, Самора-Чинчипе, Самора
1 Поврзано
* Кантони во Еквадор
* Еквадор
Рамена коска

Кај човекот, рамената коска или надлактицата (односно humerus) е долга коска вметната меѓу плешката и коските од подлактот. На неа се разликуваат три дела: тело и два краја, горен и долен. Телото од хумерусот (''corpus humerus'') наликува на тристрана призма. На него се опишуваат две предни страни, латерална и медијална и една задна страна. Страните се поврзани со три раба, на предните страни се поврзуваат делтоидниот и надлакотниот мускул. На задната страна се забележува коса бразда за премин на радијалниот нерв (''nervus radialis''). На горниот крај од хумерусот се гледа зглобна глава (''caput humeri'') за зглобување со плешката. Околу главата се наоѓа плитка бразда или анатомски врат, а пред него и латерално се забележуваат две џумки, голема (''tuberculum majus'') и мала (''tuberculum minus''). Тие служат за поврзување на мускулите од рамениот појас. На границата меѓу гоrниот крај и телото од хумерусот се наоѓа тесен дел означен како хируршки врат. На тоа место коската најчесто се крши. Долниот крај од хумерусот се дели на два дела - бочни незглобни делови и еден среден зглобен дел - кондил. На кондилот се разликуваат две зглобни површини: медијална што наликува на макара (''trochlea humeri'') и латерална што наликува на главичка (''capitulum humeri''). На нив од предната страна се наоѓа по една јамичка, а од задната страна се забележува длабока лакотна јама (''fossa olecrani'') Зглобните тела на главичката и макарата се зглобуваат со обете коски од подлактот. Епикондилите пак служат за поврзување на бројни мускули. Од латералниот епикондил тргнуваат екстензорите на шепата и прстите, а од медијалниот нивните флексори.
Амблем на АРМ

Амблемот на АРМ е единствениот знак за припадност на Армијата на Република Македонија.
Единствениот знак за припадност на Армијата, претставува стилизиран цвет на сончоглед, изработен на метал или везен на ткаенина. Цветот го претставуваат 12 листови со златножолта боја. Во средината е црвено поле со кружен облик на кое е испишан натпис ,,АРМ”. Припадниците на Армијата, единствениот знак за припадност на Армијата на Република Македонија, го носат на плик-капа, капа, баретка и шапка. Единствениот знак за припадност за плик-капа и шапка се изработува во метал, а за баретка и капа со везење. Единствениот знак за припадност за баретка и шапка е со пречник од 40mm, а за плик-капа и капа е 28mm. Единствениот знак за припадност, кај генералите на Армијата на Република Македонија е обвиен со две ловорови гранчиња со златно-жолта боја во полукруг и е изработен од метал.
Цефаласпидоморфи

Цефаласпидоморфите (Cephalaspidomorphi или Cephalaspidomorpha) сочинуваат таксон на безвилични ‘рбетници именувани по цефаласпидите, кои се група на коскоштитни (''Osteostraci''). Повеќето од членовите на оваа група се изумрени, но, таа е од голем интерес за биолозите, бидејќи би можела да ги вклучи и змиулките. Доколку е вака, змиулките би го продолжиле времето на постоење на оваа група од силурот и девонот до денес.
1 Систематика
Во 1920-те, биолозите Киаер и Стенсјо најпрво во ''Cephalaspidomorphi'' ги вклучиле коскоштитните, безштитните (''Anaspida'') и змиулките, бидејќи сите три групи споделуваат единечна грбна "ноздра", сега позната како назохипофизарен отвор.
Оттогаш мислењата за врските меѓу безвиличните ‘рбетници се најразлични. Повеќето автори ги сметаат безвиличните ‘рбетници за парафилетска група од која се развиле ‘рбетниците со вилица. Поради заедничките одлики како што се парните перки, потеклото на ‘рбетниците со вилица може да лежи во цефаласпидоморфите. Некои биолози не го користат повеќе името цефаласпидоморфи, бидејќи врските меѓу коскоштитните и безштитните се нејасни, а тука се замешуваат и афинитетите на змиулките. Други ја ограничуваат употребата на името на групите кои се многу појасно поврзани со коскоштитните, како што се ''Galeaspida'' и ''Pituriaspida'', кои беа непознати во 1920-те.
2 Змиулки
Многу автори сè уште ги сметаат цефаласпидоморфите како линеовска класа чии единствени живи претставници се змиулките.
3 Наводи
* Жанвиер, Филип. Early Vertebrates Oxford, New York: Oxford University Press, 1998. ISBN 0-19-854047-7
* Стенсјо, E. A. (1927). The Devonian and Downtonian vertebrates of Spitsbergen. 1. Family Cephalaspidae. Skrifter om Svalbard og Ishavet, 12, 1-391.
Департмани во Боливија

Боливија е поделена на 9 департмани (|departamentos). Департманите и главните градови (во загради) се:
знаме, грб, департман, главен град, површина, население, службен јазик
Бени, Тринидад, 213.564 км<sup>2</sup>, 430.049 (2008), шпански, мошењо
Чукисака, Сукре, 51.524 км<sup>2</sup>, 631.062 (2008), шпански, кечуански
Кочабамба, Кочабамба, 55.631 км<sup>2</sup>, 1.786.040 (2008), шпански, кечуански
Ла Пас, Ла Пас, 133.985 км<sup>2</sup>, 2.756.989 (2008), шпански, кечуански и ајмарски
Оруро, Оруро, 53.558 км<sup>2</sup>, 444.093 (2008), шпански
Пандо, Кобиха, 63.827 км<sup>2</sup>, 75.335 (2008), шпански
Потоси, Потоси, 118.218 км<sup>2</sup>, 780.392 (2008), шпански, кечуански
Санта Крус, Санта Крус де ла Сиера, 370.621 км<sup>2</sup>, 2.626.697 (2008), шпански, гварани
Тариха, Тариха, 37.623 км<sup>2</sup>, 496.988 (2008), шпански
Секој департман е поделен на покраини и секоја покраина е поделена на општини и секоја општина е поделена на кантони.
1 Поврзано
* Покраини на Боливија
* Општини на Боливија
* Кантони на Боливија
* Боливија
2 Наводи
ro:Diviziunea administrativă a Boliviei
Знаме на Бангладеш

Знамето на Бангладеш (бенгалски: বাংলাদেশের জাতীয় পতাকা) официјално било усвоено на 17 јануари 1972. Тоа е засновано на слично знаме кое се користело за време на Бангладешката војна за слобода во 1971. Подоцна од дискот била отстранета картата на Бангладеш по наредба на генералот Абул Манзур. Знамето се состои од црвен диск на зелена основа. Црвениот диск го озналчува сонцето кое изгрева над Бангал и крвта пролеана за независност на татковината. Зелената основа ја претставува природата на Бангладеш. Цивилното знаме е малку поразлично и во него доминираат црвената или белата боја.
1 Поврзано
* Грб на Бангладеш
* Бангладеш
Знаме на Лаос

Знамето на Лаос е националното знаме на Лаос и било усвоено на 2 декември 1975. Ова знаме било кратко време користено од лаоското движење во 1945 година.
1 Опис
Знамето се состои од три хоризонтални ленти, од кои горната и долната се црвени додека средната е сина. Во средината има бел диск. Соодносот на знамето е 2:3.
Националното знаме на Лаос било усвоено на 1975 година кога државата станала демократска република. Ова е ретко комунистичко знаме кое не користи петокрака во самиот дизајн. Ова знаме го заменило оригиналното лаоско знаме кое е црвено и има слон на него. Со тоа знаме се објаснува изреката „држава на милион слонови“ и датира од 19 век.
2 Галерија
3 Поврзано
* Лаос
* Грб на Лаос
Ѓорѓи Мавродиев

Ѓорѓи Мавродиев (Георги Мавродиев) — македонски физичар и професор.
Роден во 1928 година во селото Крупник, пиринскиот дел на Македонија. Во 1950 година, тој дипломирал на Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје. Во 1960 година, тој докторирал на ПМФ, со тема за исправувачките својства на Бунзеновиот пламен. Специјализирал во Љубљана и во Единбург. Почнувајќи од 1971 година, тој станал редовен професор на ПМФ.
Предавал механика, термодинамика и електромагнетизам, како и општа физика на останатите факултети. Објавил повеќе трудови за електричната спроводливост на гасовите и плазмата, за фазните дијаграми на тврдите тела и легурите, проучувани преку нивната дилатација, за тенките филмови и примената на сончевата енергија.
Соавтор е на повеќе средношколски учебници. За периодот 1975-1976 бил декан на ПМФ.
Крижевци

Крижевци — град во копривничко-крижевската жупанија во Хрватска. Според пописот од 2001 г. градот имал вкупно 11.541 жител. Поради близината на Загреб (57 км), Крижевци се развива како сателитска градска населба со поволна положба во близина на регионалните средишта Копривница (31 км), Бјеловар (33 км) и Вараждин (48 км).
За настанокот на Крижевци била важна макросообраќајната положба. Уште од антиката и средниот век на просторот на Крижевци се наоѓала крстосница на патишта, а низ населбата поминувал познатиот пат на кралот Коломан кој го поврзувал панонскиот и јадранскиот простор. Крижевци лежи на 140 метри надморска височина.
1 Население
Според пописот од 1991 г. составот на населението во градот Крижевци бил:
* Хрвати - 10.215 (90,91%)
* Срби - 405 (3,60%)
* Југословени - 216 (1,92%)
* останати - 146 (1,29%)
* национално неопределени - 149 (1,32%)
* регионалнио определени - 3 (0,02%)
* непознати - 102 (0,94%)
Според пописот од 2011 година, Општина Крижевци имала население од 21.122 жители, распоредени во следниве населени места:* Апатовец, жители: 350
* Бекетинец, жители: 38
* Бојниковец, жители: 219
* Буковје Крижевачко, жители: 316
* Царевдар, жители: 438
* Цубинец, жители: 546
* Чабраи, жители: 153
* Дијанковец, жители: 188
* Дољанец, жители: 53
* Долна Брчковчина, жители: 165
* Долна Глоговница, жители: 129
* Долен Дубовец, жители: 34
* Ѓурѓиц, жители: 267
* Ердовец, жители: 207
* Горна Брчковчина, жители: 160
* Горна Глоговница, жители: 115
* Горен Дубовец, жители: 8
* Грачина, жители: 209
* Иванец Крижички, жители: 308
* Јарчани, жители: 97
* Каране, жители: 229
* Клоштар Војаковачки, жители: 366
* Костадиновац, жители: 14
* Крижевци, жители: 11,231
* Кучари, жители: 31
* Кунѓевац, жители: 11
* Лемеш, жители: 111
* Лемеш Крижевачки, жители: 183
* Мајурец, жители: 423
* Мале Сесвете, жители: 46
* Мал Царевдар, жители: 19
* Мал Порочец, жители: 169
* Мал Равен, жители: 15
* Мариновец, жители: 103
* Мичиевац, жители: 69
* Новаки Равенски, жители: 178
* Нови Бошњани, жители: 81
* Нов Ѓурѓиц, population 130
* Осиек Војаковачки, жители: 205
* Павловец Равенски, жители: 101
* Песек, жители: 271
* Побрѓани Војаковачки, жители: 35
* Подгаец, жители: 21
* Пољана Крижевачка, жители: 396
* Повелиќ, жители: 86
* Прикрај Крижевачки, жители: 194
* Рушевац, жители: 182
* Среден Дубовец, жители: 93
* Стара Вес Равенска, жители: 31
* Стари Бошњани, жители: 105
* Света Хелена, жители: 309
* Свети Мартин, жители: 91
* Шпиранец, жители: 151
* Веќеславец, жители: 143
* Велике Сесвете, жители: 87
* Велики Поточец, жители: 399
* Велики Равен, жители: 219
* Војаковец, жители: 234
* Вуиќи Војаковачки, жители: 57
* Жибриновец, жители: 113
2 Наводи
Знаме на Демократска Народна Република Кореја

Знамето на Демократска Народна Република Кореја било усвоено на 8 септември 1948 година како национално знаме на државата. Првичното усвоено знаме на Северна Кореја било набрзо редизајнирано за да добие покомунистички карактер како додавање на црвена петокрака на бел диск.
Традиционалното корејско знаме е црвено, бело и сино. Владата во Северна Кореја со мали модификации во боите и дизајнот го создале денешното знаме и го додале белиот диск со црвената петокрака. Белиот диск го претставува тегокот кој се наоѓа на јужнокорејското знаме. Црвената боја ја означува револуцијата и комунизмот, сините линии ги означуваат суверенитетот, мирот и пријателството. Белата боја означува чистота.
1 Галерија
2 Поврзано
* Грб на Северна Кореја
* Северна Кореја
* Знаме на корејското обединување
* Знаме на Јужна Кореја
Знаме на Бахреин

Знамето на Бахреин кое се користело од 1972 до 2002.
Знамето на Бахреин (|علم البحرين) е националното знаме на државата и се состои од две вертикални асиметрични полиња од кои левото е бело, додека десното е црвено и формира пет триаголници. Црвената боја е традиционална боја за земјите од Персискиот Залив. Петте триаголници ги претставуваат петте столба на Исламот.
1 Историја
Најстарото бахреинско знаме кое е познато е чисто црвено. Во 1820, Бахреин потпишал договор со Обединетото Кралство и на знамето се додало бело поле. Во 2002 година се сменило знамето на Бахреин и од 28 јазли се добиле само пет.
2 Галерија
3 Поврзано
* Грб на Бахреин
* Бахреин
Кочи Ѕоѕе

Коци Ѕоѕе — роден во 1917 година во селото Негован, Леринско, Егејска Македонија. Завршил грчка гимназија во Солун. Неговото семејство се преселило во Албанија во 1930 година. Таму влегол во редовите на комунистичката партија и бил еден од нејзините најактивни членови на подрачјето на Корча. Заради својата дејност е уапсен и затворен сè до 1939 година, кога успеал да побегне. За време на Втората светска војна е еден од раководителите на комунистичкото движење во Албанија. Месец мај 1944 година е избран за заменик-претседател на Високиот совет на Албанија, и повишен во генерал-поручник. По војната е начело на Министерството за внатрешни работи, организатор на тајните служби за борба со антикомунистичкиот отпор. Исто така бил член на Политбирото и пратеник во собранието. Тој е човекот, кој бил најтесно поврзан со комунистичките водачи на Југославија и политички соперник на Енвер Хоџа. По прекинувањето на дипломатските односи меѓу Албанија и Југославија е тргнат од фукцијата начелник на МРВ. Наскоро по посетата на Москва од Енвер Хоџа ( 28 ноември 1948 година), е уапсен. На таен процес, на 11 мај 1949 година, заедно со група соработници (Темелко Кристо, Панди Кристо, Нести Керенџи) — суден од воен суд, при што му е изречена смртна казна и обесен. До ден денес не се знае каде е неговиот гроб.
Во своите сеќавања, Енвер Хоџа го опишува како југословенски агент, оптоварен со одговорноста за масовиот терор спреведен во годините 1944-1948. Советскиот новинар Аркадиј Пјервенцев, кој го следел процесот против него, го опишал така: „''Коци Ѕоѕе, тој малак маж кој спојува ѕверство и малодушност на чакал. Со помош на Тито се прикрива во својата сопствена земја, помагајќи на неговата економска инвазија во Албанија.''“.
Се смета дека заслуга на видните партиски функционери на некогашната Комунистичка партија, Коци Ѕоѕе, Панди Кристо и др. кои биле по потекло Македонци, е зачување правото на образование на мајчин македонски јазик за македонското малцинство во Мала Преспа и оставање на работа на Никола Беровски по истерувањето на македонските учители во 1948 година.
Знаме на Катар

Знамето на Катар (|علم قطر) е национално знаме на државата. Ова знаме има сооднос од 11:28 со лилава асиметрична вертикална половина со девет краци (линии) и со бела втора половина. Знамето на Катар е единственото национално знаме со ширина повеќе од двојно поголема од неговата висина
Значењето на катарското знаме е:
* белата боја ја означува меѓународно признатата боја на мирот,
* лилавата боја ја означува пролеаната крв на катарците за стекнување на независноста,
* деветте краци или јазли означува дека Катар е деветти член на Емиратите на Персискиот Залив.
Знамето било официјално прифатено на 9 јули 1971 година иако многу слично знаме, скоро идентично, било користено до 1949 година. Ова знаме е слично со знамето на Бахреин, кое има помалку црвени јазли со различен сооднос на знамето.
1 Историски знамиња
2 Поврзано
* Катар
* Грб на Катар
Воена академија на АРМ

Воената академија е основана со Законот за ВА донесен на 7 јуни 1995 година. На 25 септември 1995 примени се првите питомци во 1 година. На 11 октомври 1995 е одбележан почетокот на работата на академијата. Од 1996 година таа го носи името „Генерал Михаило Апостолски“. Во јуни 1996 е верифицирана во Министерството за образование и наука, додека на 29 јули 1999 заврши првата генерација питомци школувана таму. По учебната 2003/04 година немаше прием на питомци (мораториум) за додипломски студии. На 11 декември 2008 г. Владата на Македонија донела одлука за отпочнување на процес за продолжување на работата на Воената академија.
1 Период по формирањето на Воената Академија
На 7 јуни 1995 година Собранието на Македонија донесе Закон за воена академија со кој е основана Воената академија на Република Македонија. Според овој Закон Установата за обучување на воени старешини се трансформира во Воена академија.
Воената академија е дефинирана како воена високообразовна и научноистражувачка установа која, според Законот, својата дејност ја врши согласно Законот за високото образование и Законот за научноистражувачката дејност во Република Македонија.
Во септември 1995 година на школување се примени првите питомци во 1 година на Воената академија.
Академската година почна во октомври, а почетокот со работа на Академијата свечено е одбележен на 11 октомври - Денот на востанието на македонскиот народ кога питомците од 1 година ја дадоа свечената обврска.
Воената академија го носи името „Генерал Михаило Апостолски“ по генерал-полковникот Михаило Апостолски кој бил командант на ГШ на Македонија во Народноослободителната војна (НОВ) од 1941 до 1945 година.
2 Поврзано
* Армија на Република Македонија
Религија во Австрија

Меѓу повеќето религии, како најзастапна во Австрија е Римокатоличката. Според пописот од 2001 година, 73,6% од населението на земјата се христијани. Според податоци од крајот на 2005 година бројот на верници на Римокатоличката црква е околу 5.663.000 членови или 68,5% од вкупната популација на Австрија Бројот на верници од Лутеранската црква е околу 5,7% од вкупниот број на верници. Поголемиот број Лутеранци живеат во провинцијата Корушка, Јужна Австрија. Во меѓувреме, бројот на муслиманите е во пораст, со 4,2%. Постојат и помали заедници на Хиндуисти, будисти и евреи итн.
1 Резултати од анкетата
Според Евробарометар анкета од 2005 година, :
* 54% од австриски граѓани одговориле дека "веруваат оти Бог постои ".
* 34% одговориле дека "тие веруваат дека постои некоја сила на духот или сила на животот".
* 8% одговориле дека "не веруваат оти постои било кој вид на Бог, или сила".
2 Историја
Австрија во голема мера била под влијание на протестантската реформација, при кое мнозинство од населението станало протестантско. Но со почетокот на контрареформацијата, католицизмот повторно станал како доминантна религија. Значајните еврејска популација (околу 200.000 во 1938 година), главно, престојувале во Виена, и истата била сведена на само неколку илјади во текот на масовната емиграција во 1938 (повеќе од 2 / 3 од еврејската популација емигрирала од 1938 до 1941 година), и по Холокаустот за време на нацистичкиот режим. Имиграција во последниве години, главно од Турција и поранешна Југославија, довела до зголемување на бројот на муслиманите и православните христијани.
3 Наводи
bn:অস্ট্রিয়া#ধর্মবিশ্বাস
Знаме на Саудиска Арабија

Државно и воено знаме. Flag ratio: 2:3
Знамето на Саудиска Арабија (арапски: علم المملكة العربية السعودية) е националното знаме на Саудиска Арабија и го користи владата на државата од 15 март 1973. Тоа е зелено знаме со арапски натпис и со меч под натписот. Натписот е напишан на тулут писмо и го означува исламското изјаснување на верата.
:لا إله إلا الله محمد رسول الله
:''lā ’ilāha ’illa-llāh muḥammadun rasūlu-llāh'':"Нема друг Господ освен Алах. Мухамед е гласникот на Алах."
Мечот ја симболизира правдата.
1 Употреба
Поради пораката која е напишана на самото знаме, тоа никогаш не се прикажува на маици или слични предмети. Исто така Саудиска Арабија не дозволила да се претстави знамето на топката за време на светското првенство во фудбал во 2002. Покрај тоа, знамето на Саудиска Арабија никогаш не се чува на пола копје, дури не и за време на жалост.
2 Историја
Зеленото знаме со пораката се претпоставува дека е поврзано со движењето Салафи во XVIII век. Ова движење е тесно поврзано со растот на моќта на фамилијата Сауди и со прогласувањето на Абдулазиз бид Абдулрахман Ал-Сауд за крал во 1902. Тој го додал мечот на знамето.
3 Минати знамиња
4 Други знамиња
5 Поврзано
* Грб на Саудиска Арабија
* Саудиска Арабија
Симка Серафимова-Теодосиевска

Симка Миланова Серафимова - Теодосиевска (Тетово, ) — македонски специјалист по ортодонција и вонреден професор на Стоматолошкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Серафимова - Теодосиевска е родена во Тетово на 19 јули 1923 година. Хабилитирала во 1974 година. Била раководител на Клиниката по ортодонција. Автор е на 74 стручно-научни трудови.