procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Димитриј“ - Тркање

Свети Димитриј — селска црква во кочанското село Тркање, Македонија.
Црквата е мала неугледна градба, до која води земјен пат, кој започнува од последните куќи во Тркање.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа „над село“, односно северно од селото.
2 Историја
Во 1960 година кога селото било посетено од истражувачот Јован Трифуноски од црквата биле видливи само ѕидови до покривот, на кои некогаш имало фрески.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Облешевска парохија
* Тркање
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Тркање

Свети Ѓорѓи — манастирска црква во кочанското село Тркање, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во јужниот дел на селото. На ова место постоеле остатоци од црквичка, околу која имало стари гробови и каде мештаните се собирале за Ѓурѓовден.
2 Историја
Црквата била изградена и осветена во 1975 година од страна на митрополитот Злетовско-струмички г. Наум.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Облешевска парохија
* Тркање
Црква „Св. Росалија“ - Љубљана

Црквата Света Росалија (слов. cerkev sv. Rozalije) — била барокна црква која стоела на Замочниот рид во Љубљана во 18 век. Неговата изградба започнала во 1708 година, но била завршена дури во 1723 година. Црквата била тешко оштетена во пожар во 1774 година и урната во 1786 година. Таа била осмоаголна и била првата црква во Љубљана со купола. Се шпекулира дека можеби била изграден по плановите на архитектот Карло Мартинуци. Денес сè што е сочувано од нејзе се некои остатоци од нејзините ѕидови во детското игралиште на Замочниот рид и веројатно, исто така, олтарното сликарство на Света Росалија, сега чувано во манастирот Урсулин во Љубљана.
Бишонен

Бишонен (|美少年) — јапонски збор што означува женствени, естетски убави машки младежи. Надвор од Јапонија, отакуто најчесто се користи за да се однесува на стереотипниот шаблон на машки ликови во манга и аниме, кој се користи првенствено во жанровите шоџо, шонен-аи или јаои. Во некои дела, сите машки ликови можат да бидат бишонен, и во повеќето случаи се појавуваат во дела на шоџо или јаои. Многу поретко во творбите на сеинен, обично за привлекување женска публика.
1 Претстава
Бишоненот не е само вид лик, туку и уметнички стил. Овие ликови често се прикажуваат како отмени, женствени машки младежи со долги екстремитети, пуштена коса во необични бои и големи, издолжени очи со долги трепки. Нивната привлечност често се истакнува со телесни слики на целата страница.
Бишоненот обично нема истакнати мускули, бидејќи мускулестиот изглед се смета за премногу машки. Целата манга, како на пример ''Saint Seiya'', може да содржи ликови на бишонен. Овој стил е вообичаен во шоџо- и јаои-мангата, но понекогаш се користи во шонен-мангата за да привлече женски читатели.
Раѕивилски летопис

''Раѕивилски летопис'' е збирка на илуминирани ракописи од 15 век; се смета дека е препис на постар ракопис од 13 век. Името доаѓа од благородно семејство Раѕивил од Големото Кнежевство Литванија, кое го чувало во Несвишкиот замок во 17 и 18 век. Подоцна бил преместен во Кенигсберг (денешен Калининград), а од 1761 во Библиотеката на Руската академија на науките, Санкт Петербург, каде што се чува и денес под регистарски број "34.5.30".
Делото ја раскажува историјата на Киевски Рус и неговите соседи од 5 до почетокот на 13 век во сликовита форма, претставувајќи ги настаните опишани во ракописот со повеќе од 600 илустрации во боја. Помеѓу источнословенските летописи, ''Раѕивилскиот'' се издвојува по богатството и квантитетот на илустрациите, кои можеби потекнуваат и од оригиналот од 13 век.
1 Галерија
2 Библиографија
2.1 Примарни извори
*
Добра производствена пракса

Добра производствена пракса (GMP) е систем кој осигурува дека производите се произведени и контролирани според квалитетни стандарди. Овој систем е од суштинско значење за индустриите како фармацевтската, прехранбената и козметичката, каде безбедноста и квалитетот на производите се критични.
GMP вклучува упатства за:
* Хигиена и чистота на производствените простории;
* Контрола на производствените процеси и процедурите;
* Обука на персоналот и нивната квалификација;
* Водење на прецизна документација;
* Испитување на квалитетот на суровините и завршените производи.
Придржувањето кон овие практики помага во осигурувањето дека секој производ е безбеден за употреба и ги исполнува очекуваните стандарди за квалитет.
Мистер Фриз

Мистер Фриз (|Mr. Freeze), вистинско име — Виктор Фрис (англ. ''Victor Fries'') — суперзлобник што припаѓа на вселената на DC Comics, тој обично се појавува како непријател на суперхеројот Бетмен.
1 Историја на создавање
Првобитно именуван како Мистер Зиро, злобникот бил второстепен еднократен непријател на Бетмен. Преименуван во „Мистер Фриз“ во ТВ-серијата „Бетмен“ од 1960-тите, тој бил главно заборавен цели 30 години.
Во 1990-тите, ликот повторно бил преосмислен во „Бетмен: Анимирана серија“, епизода „Heart of Ice“, напишана од Пол Дини. Оваа верзија го направила Фриз трагичен антихерој, кој извршил злосторства за да ја спаси својата смртно болна сопруга. Епизодата, пофалена за нејзината длабочина, освоила „Еми“ и влијаела на идните толкувања. Симпатичната приказна на Фриз станала дел од стриповите и другите адаптации, префрлајќи ги неговите мотиви од алчност кон љубов и верност. Толкувањето на Арнолд Шварценегер во „Бетмен и Робин“, исто така, вклучувало елементи од ова преработено потекло.
2 Моќи и способности
Како и многу непријатели на Бетмен, Мистер Фриз ги заснова своите злосторства на одредена тема — во неговиот случај, студ и мраз. Тој користи специјализирана опрема, вклучително и замрзнувачки пиштол и костум што го одржува во живот додека му дава натчовечка сила и издржливост. И покрај неговите злодела, Фриз не се смета за чисто злобен, бидејќи неговите постапки често произлегуваат од благородни намери.
Во приказната ''Underworld Unleashed'', демонот Нерон му дал моќ на Фриз да создаде мраз со рацете и да преживее минусни температури без неговиот костум. Арно ама, по судирот со хероите како Дона Трој и Зелениот Фенер, Фриз се враќа во својата криогена состојба. Подоцна стекнал надграден оклоп и понапредно оружје.
Соборна црква „Св. Јован Крстител“ - Марибор

Соборната црква Свети Јован Крстител — римокатоличка соборна црква во градот Марибор, во североисточна Словенија. Црквата е седиште на Римокатоличката надбискупија Марибор и парохиската црква на парохијата Марибор-Св. Јован Крстител. Тоа е и почивалиштето на епископот Антон Мартин Сломшек, кој бил застапник на словенечката култура.
1 Архитектура
Оригиналната романска зграда датира од крајот на 12 век. Во готскиот период е изграден ребрест свод, поголем црковен хор и два странични кораби, додека во барокниот период е изградена капелата Свети Францис Ксавиер и капелата на Светиот крст.
Црква „Св. Вартоломеј“ - Љубљана

Црквата Свети Вартоломеј (слов. cerkev sv. Jerneja) — мештаните ја нарекуваат Старата црква (слов. sl, која го инспирирала името на блиската градска автобуска станица во Љубљана) — католичка филијална црква и една од најстарите црковни згради во Љубљана, Словенија.
1 Историја
Црквата првпат била спомената во 1370 година кога претставниците на Венецијанскиот дуж заедно со Леополд III и Албрехт III од Хабсбург склучиле мировен договор пред неа на 30 октомври 1370 година, во кој Австријците се согласиле да го вратат градот Трст за отштета од 75.000 флорини.
Во 1526 година, неговите вредни предмети биле донирани во фонд за подобрување на одбраната на градот од турските напади. На крајот на 15 век и почетокот на 16-ти, тоа било место на протестантска литургија, но за време на словенечката контрареформација во 1618 година, повторно била вратена како Римокатоличка црква. Во 1825 година била оштетена од пожар и неколку пати обновена.
2 Архитектура
Зачувани се некои елементи од оригиналната романска црква, меѓу кои и порталот на северната страна. Помеѓу 1933 и 1936 година, црквата била редизајнирана според плановите на Јоже Плечник, а во 2009 година била додадена на списокот на словенечкото културно наследство како споменик на културата од национално значење под бројот 2000.
3 Настани
Во неделата најблиску до денот на Свети Вартоломеј (24 август) - позната како "Недела на комарците" се поставуваат тезги за продажба на слатки, грнчарски производи и други плетени работи на главниот пат покрај црквата. Покрај оваа црква некогаш се одржувале и паради и свечености, кои привлекувале стотици луѓе.
Соборна црква „Св. Никола“ - Мурска Собота

Соборната црква Свети Никола (слов. ''Stolna cerkev sv. Nikolaja)'' — римокатоличка катедрала во градот Мурска Собота, Словенија. Таа е епископско седиште на епархијата Мурска Собота се од создавањето на епархијата во 2006 година.
На локалитетот првично постоеле римски храмови. Првата црква од дрво овде била изградена во 1071 година, набргу откако Унгарците кои се населиле овде го прифатиле христијанството. Мурска Собота се развила како религиозен центар во средниот век.Средновековната втора соборна црква од 1350 година била заменета во 1912 година со сегашната неороманска зграда, која вклучува некои украсни елементи на Југендстил. Во изградбата се користел армиран бетон.
Во новата камбанарија повторно биле обесени четирите ѕвона од старата катедрала. Во 1992 година била инсталирана нова оргула, кој со 37 регистри претставува една од најголемите во државата.
Центар за управување со кризи

Центарот за управување со кризи (ЦУК) во Македонија е институција која се занимава со анализа, планирање и управување на кризи и ризици во земјата.
Врз основа на член 75 ставови 1 и 2 од Уставот на Република Македонија, претседателот на Република Македонија и претседателот на Собранието на Република Македонија во мај 2005 година до издадоа Указот за прогласување на Законот за управување со кризи. Претходно, законот го донесе Собранието на Република Македонија, на седницата одржана на 22 април 2005 година. Центарот за управување со кризи, како самостоен орган на државната управа, се формира на 5 октомври 2005 година.
Агенција за филм

Агенцијата за филм е основана со Законот за филмската дејност (сл. Весник бр.82/2013). Своето работење го почнува на 01.01.2014 година како правен наследник на Филмскиот Фонд на Република Македонија.
Основната цел на Агенцијата за филм е развој и унапредување на филмската дејност во Република Македонија. Преку континуираната поддршка на производството на филмови од национален интерес во филмската дејност, поддржување на реализација на меѓународни филмски копродукции, грижата за унапредување на стручните кадри, поттикнување на развој на домашни сценарија, промоцијата на домашното филмско творештво на врвни меѓународни фестивали и настани, како и промоција на Република Македонија како земја која располага со поволни услови за привлекување на странски продукциски компании за снимање на филмови, Агенцијата го трасира патот до остварувањето на својата цел. Средствата за работа на Агенцијата за филм се обезбедуваат од Буџетот на Република Македонија и од други извори утврдени со Законот за филмската дејност.
Агенција за стоковни резерви

Агенцијата за стоковни резерви е самостоен орган на државната управа со својство на правно лице. Агенцијата ги врши управните, стручните и други работи во врска со стоковните резерви. Со работата на Агенцијата раководи директор кој го именува Владата на Република Северна Македонија. Агенцијата за својата работа одговара пред Владата на Република Северна Македонија.
Стоковните резерви се користат во случај на воена состојба, вонредна состојба, елементарни непогоди, еколошки катастрофи, како и при поголемо нарушување на пазарот. Формирање, чување, обновување и користење на стоковните резерви се врши врз основа на среднорочна и годишна програма. Собранието на Република Северна Македонија, на предлог на Владата на Република Северна Македонија, ја донесува среднорочната програма, за период од 5 години. Владата врз основа на среднорочната програма донесува годишна програма на предлог на Агенцијата за стоковни резерви.
Ристо Вешков

Ристо Вешков (р. 8 јануари 1949 во Кавадарци) — македонски композитор и текстописец на македонски новосоздадени песни, кој живее и работи во Њу Џерси, Соединетите Држави, веќе долги години. Најпозната негова песна е "''Цветанке моја''".
1 Творештво
Во 2007 година, песната посветена на неговата сопруга "Цветанке моја" била изведена на фестивалот Филиграни, во изведба на Зоран Дамјанов, која добила прво место од публиката. Во 2009 година, ја компонирал песната "Убава Македонка", која била во изведба на Сузана Гавазова, Зоран Дамјанов група Луда Мара од Кавадарци на Филиграни кој освоиле трето место од публиката. Песната "Еј, судбино во езведба на Сузана Гавазова, била изведена на Филиграни која освоила прво место. Во 2014 година, компонира песна за Јасмина Мукаетова "Живеј живот свој". Во 2017 година, бил композитор на песната "Невернице" на Група Дрим Тим. Во 2024 година, е автор на песната "Денес се женам јас" во изведба на Ориентал Бенд. Во 2025 година, заедно со Љупчо Бубо Каров се автори на песната „Пазарџии" во изведба на Раде Рогожаров и Амигоси на Тумба Фест.
Црква „Св. Лазар“ - Марибор

Црквата Свети Лазар (слов. Spominska cerkev Lazarica или Cerkev sv. Lazarja'')'' — црква во Марибор, град во североисточна Словенија, која била изградена во времето на Кралството Југославија на плоштадот Југославија, денес познато под името плоштад Генерал Мајстер. Посветена е на Свети Лазар, кнезот на Србија (1371–1389) кој по неговата смрт бил прогласен за светец.
1 Историја
1.1 Конструкција
Во 1930 година, градската општина Марибор дозволила изградба на српска православна соборна црква во паркот на плоштадот Југославија. Плановите за црквата ги нацртал српскиот архитект Момир Коруновиќ. Во 1934 година бил осветен камен-темелникот. Изградбата се одвивала од 1935 до 1939 година, но никогаш не била завршена, а внатрешноста останала несредена.
1.2 Уривање
Црквата била урната во 1941 година како дел од планот на Хитлер да го претвори Марибор повторно да изгледа „германски“, како што изјавил во својот говор во анектираниот град. Освен по етничката дискриминација кон словенечката и српската заедница во Марибор, нацистите биле познати и по нивниот непријателски однос кон источната православна црква.
2 Архитектура
Првиот план за црквата бил малку надолжен план на земјата со осмоаголно светилиште вклучено во центарот на црквата. Октагонот е древна архитектонска форма вообичаена во православните цркви кои датираат од времето на Источното Римско Царство и Неовизантиската архитектура.
Според првите планови за црквата, четирите куполи требало да бидат поставени дијагонално од главната купола. Сепак, ова било променето бидејќи тие биле фронтално поставени, обликувајќи квадрат околу главната купола. Октагонот, кој првично бил широк, бил направен потенок, повисок и поставен во квадратна форма. Така е постигната потенка форма на главната купола.
Детска Евровизија 2025

Детскиот избор за песна Евровизија 2025 требе да биде 23-тото издание на Детска Евровизија.
1 Локација
Натпреварот ќе се одржи во Грузија, по победата на земјата на 2024 година со песната „To My Mom“ од Андрија Путкарадзе. Грузискиот радиодифузен сервис Грузискиот јавен радиодифузер (ГПБ) веднаш по финалето во 2024 година објави дека натпреварот во 2025 година ќе се одржи во Грузија, но ЕБУ подоцна негираше дека официјално ја избрал Грузија за организатор, наведувајќи дека „тие ќе работат со сите нивни членовите, вклучувајќи го и победничкиот радиодифузер ГПВ, во текот на следните неколку недели, да го идентификуваат и потоа да го објават радиодифузерот домаќин за следната година“. Ова ќе биде втор пат Грузија да биде домаќин на Детската Евровизија, а првиот ќе биде во 2017. На 9 април 2025, Грузискиот радиофузер објави документи дека ГПБ и ЕБУ се согласиле натрепватор да се одржи на 13 декември 2025; ЕБУ го потврди истото на 13 мај
2 Учесници
До септември 2025, следниве 18 држави го потврдиле своето учество. Азербејџан, Хрватска и Црна Гора треба да се вратат по 3, 10 и 9 годишна пауза.
#, Земја, Изведувач, Песна, Јазик
1, , Елиза Борг, "I Believe", Англиски
2, , Јагмур, "Miau Miau", Азербејџански, Англиски
3, , Марино Вргоч, "Snovi", Хрватски
4, , Мартина Црв, "Beyond the Stars", Италијански, Англиски
5, , Алберт, "Brave Heart", Ерменски
6, , Софија Нерсесјан, "Motanka"
7, , Lottie O’Driscoll Murray, "Rúin"
8, , Meadow, "Freeze"
9, , Marianna Kłos, "Brightest Light"
10, , Нела Манческа, "Miracle"
11, , Асја Џогович, "I tužna i srećna priča"
12, , Leonardo Giovannangeli, "Rockstar"
13, , Инес Гончалвес, "Para onde vai o amor?"
14, , Гонзало Пиниллос, "Érase una vez (Once Upon a Time)"
15, , Анита Абгаријани, "Shine Like a Star"
16, , Рафаела и Христос, "Away"
17, , Lou Deleuze, "Ce Monde"
18, , Крони Пула, "Fruta perime", албански
ОУ „Александар Македонски“ - Аеродром

Основно училиште „Александар Македонски“ (официјално: Основно општинско училиште „Александар Македонски“ - Аеродром; скратено: ООУ „Александар Македонски“) — централно основно училиште во скопската населба Реонски Центар, Општина Аеродром.
Училиштето е именувано по античко-македонскиот крал од династијата Аргеади, Александар Македонски.
ОУ „Абдил Фрашери“ - Арачиново

Основно училиште „Абдил Фрашери“ (официјално: Основно општинско училиште „Абдил Фрашери“ - Арачиново; скратено: ООУ „Абдил Фрашери“) — централно основно училиште во скопското село Арачиново, Општина Арачиново.
Училиштето е именувано по истакнатиот албански дипломат и политичар, Абдил Фрашери.
Флуоресценција

Флуоресценција — вид светлинско испуштање што се јавува кога супстанцијата впива светлина (или друго електромагнетно зрачење) и потоа повторно ја испушта како светлина со поголема бранова должина. Ова значи дека супстанцијата ја впива енергијата и потоа ја ослободува, но ослободената светлина обично има различна боја од светлината што првично ја впила.
Процесот на флуоресценција се одвива во чекори. Прво, супстанцијата впива светлина, често ултравиолетова (УВ) светлина, која ги возбудува електроните во атомите или молекулите на материјалот. Потоа, возбудените електрони брзо се враќаат во нивната нормална состојба, ослободувајќи енергија во облик на видлива светлина. Оваа светлина е често светла и шарена, поради што се издвојуваат флуоресцентните материјали.
Флуоресценцијата се користи во многу области, како што се флуоресцентни ламби, маркери, па дури и во научни истражувања за откривање на определени молекули. Исто така, најчесто се гледа во природата, како кај некои риби, медузи и минерали. Во секојдневниот живот, кога ќе видите нешто што свети под црна светлина (УВ-светлина), тоа обично се должи на флуоресценција. Овој сјај се случува затоа што материјалот впива УВ-светлина и потоа испушта видлива светлина.
1 Потекло на поимот
Поимот „флуоресценција“ потекнува од минералот флуорит, каде што за првпат е забележана појавата. Го сврзува името на минералот со латинскиот суфикс ''-escent'', што значи „да се подложи на мало или слабо дејство“.
2 Историја на проучувањето
Флуоресценцијата на кининските соединенија за првпат била забележана од физичарот Џорџ Стоукс во 1852 г.
Флуорит

Флуорит (|fluere = „тече“) — минерал составен од калциум флуорид (CaF<sub>2</sub>). Познат е по својот светол, стаклен изглед и доаѓа во многу бои како виолетова, зелена, сина, жолта, па дури и проѕирна. Понекогаш, едно парче флуорит може да покаже повеќе бои, што го прави многу убаво и популарно во накитот и колекциите. Флуоритот не е само убав; има важна употреба. Тоа е главниот извор на флуорид, кој се додава во пастата за заби за да ги одржуваме забите цврсти. Се користи и за правење челик, алуминиум и посебни леќи за камери и микроскопи.
Флуоритот се образува во многу различни видови карпи, но најчесто се наоѓа во слоевите создадени од топла вода што тече низ пукнатините на Земјата. Релативно е мек во споредба со другите минерали, со цврстина од 4 по Мосовата скала, така што може лесно да се скрши.
1 Боја
Флуоритот може да има многу бои бидејќи понекогаш содржи мали количини на други елементи што ја менуваат неговата боја. Затоа често се нарекува „најживописниот минерал во светот“. Флуоритот може да се најде во речиси секоја боја на виножитото, како и во бела, црна и проѕирна. Најчести бои се виолетова, сина, зелена, жолта и безбојна, додека розовата, црвената, белата, кафеавата и црната се поретки. Понекогаш, едно парче флуорит ќе покаже различни бои во ленти или зони. Бојата зависи од работи како нечистотии, изложеност на зрачење и промени во нејзината кристална структура.
Бугарски ослободителни братства

Бугарски ослободителни братства (|Български освободителни братства), скратеница БОБ, популарно Тајни офицерски братства (|Тайни офицерски братства) — конспиративна организација во Бугарската армија која дејствувала за помагање на македонско-одринското ослободително движење, слично на грчката Етники етерија која ја предизвикува Грчко-турската војна во 1897 година. Братствата со прекини постојат во периодот од 1897 до 1912 година.
Првото друштво е основано во јуни 1897 година во Трново, второто се појавува во Русе, а потоа се формираат и во Сливен, Разград, Враца, Добрич, Варна и други места. Организацијата со манифест ги повикува сите офицери родум од Македонија и Одринска Тракија да пристапат во нејзините редови. Братствата првично се раководат од централен комитет, а подоцна од друштвото во Софија, создадено во април 1898 година. Друштвата преку членарина собираат финансиски средства кои потоа се распределуваат за ослободителното движење во Македонија и Одринска Тракија, за потребите на Македонската организација предводена од Врховниот македонски комитет и на Тајната македонско-одринска револуционерна организација. Има случаи кога вооружување тајно се изнесува од касарна и се предава на дејци на ослободителните организации. БОБ ја помага бомболеарницата на ТМОРО во Сабљар, создадена и раководена од Гоце Делчев.
Основни покровители на дејноста на БОБ се задграничните претставници на ТМОРО во Софија Гоце Делчев и Ѓорче Петров, генералите Рачо Петров, Иван Цончев и други. Попознати дејци на братствата се Борис Сарафов, Александар Протогеров, Димитар Думбалаков, Христо Саракинов, Владислав Ковачев, Тодор Саев, Климент Бојаџиев, Стамат Икономов, Јордан Венедиков, Тома Давидов, Антон Бузуков, Петар Дрвингов, Анастас Јанков, Стефан Николов и други.
До 1900 година организацијата брои повеќе од 1.000 членови. Во ова време офицери застануваат на чело на Врховниот македонски комитет и друштвата неофицијално се претопуваат во оваа организација, учествувајќи во градењето на нејзините вооружени сили. БОБ има главна улога во формирањето на народните стрелачки друштва. Но, по судирот меѓу Сарафов и Цончев во 1901 година друштвата започнуваат да ја возбоновуваат својата дејност. Мнозина офицери, членови на Тајните офицерски братства, учествуваат во Илинденското востание во 1903 година. Врховниот комитет повторно ги возобновува друштвата по востанието. Во 1905 година Врховниот комитет е забранет од бугарските власти и дејноста на БОБ замрува. Последното повторно возобновување на дејноста на Тајните офицерски братства се случува во предвечерието на Балканските војни, кога офицери се обидуваат да повлијаат на владата да се започне војна со Османлиското Царство.
Завод за рехабилитација на деца со оштетен слух, говор и глас и други проблеми во развојот „Кочо Рацин”

Завод за рехабилитација на деца со оштетен слух, говор и глас и други проблеми во развојот „Кочо Рацин” (официјално: Основно училиште со ресурсен центар „Кочо Рацин“ - Битола; скратено: ОУРЦ „Кочо Рацин“) — основно училиште во Битола, Општина Битола. Заводот е единствена установа во Репиубликата од ваков вид. Истиот е основоположник на дефектолошката теорија и пракса во Македонија.
Училиштето е именувано по истакнатиот македонски поет Кочо Рацин.
1 Местоположба
Заводот се наоѓа на северниот влез во градот Битола, од левата страна, во близина на градските гробишта и црквата „Св. Недела“.
2 Историја
Зградата на училиштето била изградена во 1952 година, додека самото училиште било основано во 1963 година.
3 Награди
* 2025 - награда „4 Ноември“ од областа на културата и образованието.
4 Галерија
Малтретирање

Малтретирање (разговорно: ''булинг''), тормоз или насилничко однесување — кога некој човек постојано повредува, се заканува или плаши друго лице намерно. Може да се случи на многу начини:
* Физичко малтретирање: удирање, туркање или оштетување на нечии работи.* Вербално малтретирање: кажување лоши работи, задевања или пцовки.* Општествено малтретирање: изоставување на некого, ширење гласови или засрамување (ставање во неудобна положба).* Кибермалтретирање или семрежно малтретирање: Користење на интернет или телефони за испраќање навредливи пораки или објави.
Малтретирањето може да се случи насекаде, како училишта, работни места или семрежно. Често ја прави жртвата да се чувствува тажна, исплашена или осамена. Луѓето малтретираат од многу причини, како во обид да се чувствуваат моќни или поради проблеми во сопствениот живот.
Запирање на малтретирањето вклучува разговарање, поддршка на жртвите и создавање безбедни средини. Многу училишта и заедници имаат правила и програми за спречување на тоа.
1 Одлики
Тормозењето е повторливо, намерно однесување со цел да се повреди, понижи или контролира некој друг. Тоа често вклучува нерамнотежа на моќта, каде што лицето што тормози има поголема физичка сила, општествено влијание или други предности во однос на нивната цел. За разлика од нормалните судири или разногласија, малтретирањето е постојано и може да ја натера жртвата да се чувствува исплашена, беспомошна или осамена. Може да се појави во многу опкружувања, како што се училишта, работни места, домови или семрежно.
Примери за малтретирање:
* Група ученици што секојдневно задеваат соученик за неговиот изглед.
* Соработник што шири гласови за да му наштети на нечиј углед.
* Некој постојано испраќа заканувачки пораки преку социјалните мрежи.
Кнемида

Кнемида или Кнемис (|Κνημίς, ''Книмис'' или ''Κνημίδα'', ''Книмида'') — ниска планина во Фтиотида, Централна Грција. Претставува дел од планината Калидромо.
1 Географија
Кнемида претставува долга и тесна планина, над јужниот брег на Малијакскиот Залив, и е дел од планината Калидромо. Најблискиот град е Ламија, сместен северозападно од планината. Други населени места на планината се Камена Вурла, Аспронери, Агиос Константинос, Лонгос, Като Мелидони, Аркица на северниот, Ливанате на источниот и Карија на средниот дел. Автопатот 1 (A1) (Солун - Катерина - Лариса - Ламија - Атина) поминува северно од планинатa.
Највисокиот врв Агија Параскеви се издига на 945 метри надморска височина. Други врвови на планината се Аерас (811 м), Гували (615 м), Граница (823 м), Дасос (790 м), Кукос (838 м), Ливади (788 м), Мавролонгос (924 м), Мецово (581 м), Профитис Илијас (740 м) и Спартијас (926 m).
Карпите се сочинети од варовници и офиолити. Низ планината минува тектонски расед во правец југоисток-северозапад, од што се предиспонирани термални извори во близина на селата Камена Вурла и Агиос Константинос.
Врвот се искачува од Карија (730 м) за околу час и половина.
2 Поврзано
* Калидромо
Кисир

Кисир е салата на база на булгур што се наоѓа во турската кујна. Главните состојки на салатата се ситно мелен булгур, магдонос и паста од домати. Вообичаени дополнителни состојки вклучуваат кромид, лук (во некои региони), меласи од кисела калинка, маслиново масло и сок од лимон, краставица, корнишони и зачини. Може да се сервира во комбинација со листови зелена салата. Има црвеникава боја поради примеси на доматна паста. Се служи на собна температура како прилог или мезе.
1 Поврзано
* Список на салати
* Етч
* Табуле
* Турска ладна супа од булгур
* Ќофтиња од леќа
Курдско кафе

Курдско кафе или кафе мененгич, што значи кафе од ф'стаци или кафе теребинт, е традиционален топол пијалак во курдската и турската кујна. Направен е од мелен печен печен плод на смрдлика(поврзано со ф'стак) како главна состојка и не содржи кофеин. Пијалакот е особено популарен во делови од Југоисточна Анадолија.
1 Историја
Пијалакот се произведува во области како Дијарбакир, Адијаман, Мардин и Батман повеќе од сто години. Печените мелени бобинки се извезуваат во Европа и низ целиот свет од почетокот на 20 век. Се смета и за традиционален специјалитет на Газиантеп.
Во последните години, преработените бобинки во форма на паста се појавуваат како брендиран производ во лименки или тегли.
Ризе чај

Ризе чај е црн чај што се користи за руски чај. Произведен во провинцијата Ризе во Турција, која има блага клима со високи врнежи и плодна почва, кога ќе се свари има боја на махагони.
Покрај тоа што се консумира во домовите, во турските кафулиња се служи и со ''чајџи'', во мали специјални чаши за чај. Може да се пие како јак чај или слаб светол, а традиционално се служи со коцки од шеќер или само кристален шеќер, иако често се консумира и без шеќер, во зависност од личниот избор.
1 Историја
Покраината Ризе се наоѓа помеѓу Понтичките планини и Црното Море и се смета за „највлажниот“ агол на Турција. Оваа средина обезбедува специфичен екосистем за одгледување чај. Земјата содржи многу планински долини и е ценета поради нејзината биолошка разновидност.
Чајот експериментално се одгледувал во провинцијата Ризе, почнувајќи од 1912 година како иницијатива на шефот на земјоделската комора, Хулуси бег. Но, дури околу 1945 година, турските насади со чај во провинцијата Ризе произвеле значителни култури. Постојат и други региони за одгледување чај во Турција, а покраината Ризе е една од најголемите и поуспешните. До 1947 година била создадена и првата локална фабрика за чај, а до 1958 година бил создаден и првиот регионален институт за истражување на чај во провинцијата Ризе.
2 Економија
Успехот на чајните култури во Ризе донел работа и подобар животен стандард во некогаш сиромашната област, како и голема промена на населението. Современата берба на посевите од чајот кој се одгледува во Ризе е направена од работници мигранти, особено луѓе од кавкаските земји Грузија и Азербејџан. Во 2021 година, плантажите за чај очекувале 40.000 странски работници за време на сезоната на жетва, но поради ограничувањата на патувањето со пандемијата КОВИД-19, африканските работници дошле во регионот да работат од Гамбија, Сенегал, Судан и Замбија.
Турска ладна супа од булгур

Турска ладна супа од булгур е традиционален оброк во кујната на жителите во ''Амасја, Токат и Сивас''. Тој е главен производ на турската кујна во гореспоменатите области, а по подготовка наликува на кофтиња од леќа.
1 Регионални стилови на Бат
* Токат Бат
2 Поврзано
* Кисир
Словените во Долна Панонија

Старите Словени ги населиле источните и јужните делови на поранешната римска провинција Панонија. Терминот ''Долна Панонија'' се користи за да се означат деловите на Панонската низина кои лежат источно и јужно од реката Раба.
Од средината на 6-ти до крајот на 8-ми век, регионот бил под владениет на Аварите, додека Словените живееле под аварска власт. Од почетокот на 9 век, после Аварските војни, државата била уништена и регионот потпаднал под франкиска власт, се до освојувањето од Унгарците (ок. 900).
За време на франкискиот период, Долна Панонија била управувана од локални словенски владетели, кои биле под сузеренство на кралевите на Франките. За време на 9 век, овој регион бил претендиран и од Бугарското царство и Велик Моравија.
До 10 век регионот бил освоен од Унгарците, со што Словените биле поделени на западни и јужни.
Етч

Етч инаку познат и како еч, ич, меч или една од неколкуте други варијации е традиционален ерменски прилог, салата или намаз, слично на табуле. Етч може да се јаде или на собна температура или на топло.
Неговата типична црвена боја е добиена од мелени или пасирани домати. Вообичаени дополнителни состојки вклучуваат кромид, магдонос, маслиново масло, лимон, пиперка и бабура пиперка.
Еч е колоквијално познат како лажна кјма поради неговите карактеристики како вегетаријанска форма на мелено месо.
1 Поврзано
* Кисир
Тас-ќебап

Тас-ќебап (персиски: تاس کباب, турски: tas kebap или tas kebabı) — чорба со месо што се користи на Блискиот Исток. Се користи и на Балканот, со различен начин на готвење.
Ова јадење е мошне вкyсно и е присутно во традиционалните кујни на многу земји од Блискиот Исток.
Тас на персиски значи „дно”, а ќебап значи јадење од печени или пржени парчиње месо, што асоцира на редоследот на редење на состојките во садот за готвење, во превод: Месо на газерот.,
Сајмон Пег

Сајмон Пег (|Simon Pegg; р. 14 февруари 1970) — британски глумец, комичар, сценарист и филмски продуцент.
Тој е најпознат по неговите улоги во филмовите за трилогијата на Корнето — ''Шон на живите мртовци'', ''Полицајци во акција'' и ''Крајот на светот'', кои ги напишал заедно со Едгар Рајт.
Тој исто така се појави како Скоти во ''Ѕвездени патеки'' на Џеј-Џеј Абрамс, како и во продолженијата ''Star Trek: Into Darkness'' и ''Star Trek: Beyond''.
Тој го позајмил својот глас за неколку филмови и видеоигри, вклучувајќи го и „Авантурите на Тинтин: Тајната на еднорогот“, каде еден од сценаристите беше Едгар Рајт. Пег има и епизодна улога во дел од филмот Гриндхаус, кој го режирал Рајт.
Покрај Рајт, Пег често соработува со Ник Фрост, Џесика Хајнц и Дилан Морено на нејзините проекти.
Вечер (портал)

Вечер е првиот македонски информативен портал основан во 2004 година, од новинарот и уредник Драган Павловиќ Латас.
1 Историја
Порталот Вечер.мк почна да работи во 2004 година, како онлајн-издание на дневниот весник Вечер. Весникот и порталот функционираа заедно се до 2017 година, кога уредничката Ивона Талевска, заедно со помала екипа на новинари се одвои во посебен медиум. Сопственик на порталот "Вечер прв дознава" е Максмедиа на Драган Павловиќ Латас. Порталот е дел од групацијата Медианет, заедно со порталите Весник.ком и Време.мк. Вечер.мк е најчитаниот портал во Македонија, веќе неколку години.
2 Редакција
Информативен портал со дневни информации е во Топ 10 македонски информативни портали уште од 2004 година до денес.
Главен и одговорен уредник:
Ивона Талевска
Уредници:
Александра Тимковска,
Александар Трајановски,
Сара Максимовска,
Ивана Павловска
Менаџер на проектот:
Драган Павловиќ Латас
Дандадан

''Дандадан'' (|ダンダダン, |Dandadan) — манга напишана и илустрирана од Јукинобу Тацу. Објавена е на цифрената манга-услуга на Shueisha, ''Shonen Jump+'' од април 2021 г. и е објавена во седумнаесет тома танкобон од ноември 2024 г. Студиото Science Saru ја адаптирало мангата во аниме-серија, чија премиера била во октомври 2024 г.
1 Содржина
Момо Ајасе, бодра средношколка, е цврста во верувањето во призраци, но ја отфрла идејата за вонземјани. Нејзиниот соученик, Кен Такакура — познат како Окарун — го има спротивното убедување, жестоко верува во вонземјани додека се потсмева на постоењето на призраци. Нивниот судир на верувања предизвикува жива дебата што го достигнува врвот со смел облог: за да докажат кој е во право, тие се согласуваат да го истражат необичното.
Ајасе тргнува кон место познато по вонземјански дејности, додека Окарун се впушта кон место за кое се претпоставува дека има средби со призраци. Меѓутоа, нивната потрага по вистината добива неочекуван пресврт. Додека се соочуваат со непознатото, и Ајасе и Окарун откриваат неверојатна стварност — и двајцата биле во право. Излегува дека светот е многу почуден отколку што си замислувале двајцата, каде вонземјаните и призраците сосуштествуваат на начини на кои никогаш не ни мечтаеле дека е можно.
2 Ликови
Момо Ајасе (јап. ''綾瀬 桃'') — средношколка што верува во призраци и натприродното. Откако е одвлечена од вонземјани од планетата Серпо, таа открива дека има психокинетички способности, што ѝ овозможува да ги види аурите на луѓе и предмети, како и да ја визуелизира својата моќ во облик на гигантски раце способни да ги фатат и управуваат аурите. Таа е жесток обожавател на глумецот Кен Такакура и излегува со секое машко слично на него. Поради ова, таа одбива да го вика Окарун по име, бидејќи тој не личи на него. Подоцна, таа почнува да развива чувства кон Окарун.
Кен Такакура (јап. ''高倉 健'') — срамежлив и осамен средношколец, Кен Такакура се бори да се поврзе со другите сѐ додека не открие заедничко восхитување во натприродното со неговата соученичка, Момо Ајасе. Впечатена од неговите чудни интереси, но развеселена од неговото сериозно поведение, Ајасе му го дава игривиот прекар „Окарун“ (''オカルン'') — од зборот „окултизам“ (''オカルト''). Случајно, неговото вистинско име се совпаѓа со она на Кен Такакура, познат глумец на кој Ајасе му се восхитува.
Животот на Окарун добива остар пресврт кога е проколнат од одмаздливиот дух Турбо Баба. Проклетството му дава запрепастувачка моќ: способност да се преобразува во ѓаволски, наполнет облик. Иако оваа новооткриена способност е огромна, таа го втурнува подлабоко во светот на чудното и натприродното, усложнувајќи го неговото веќе необично патешествие со Ајасе.
Уриел Вајнрајх

Уриел Вајнрајх (23 мај 1926 – 30 март 1967 година) бил истакнат еврејско-американски лингвист.
1 Живот
Уриел Вајнрајх е роден во Вилно, Полска (од 1945 година, денешен Вилнус, Литванија), како прво дете на Макс Вајнрајх и Регина Сабад. Татковското потекло на семејството потекнува од Курланд во Латвија , додека мајчиното потекнува од добро почитувано и угледно еврејско семејство во Вилно. Дипломирал, магистрирал и докторирал на Универзитетот Колумбија и продолжил да предава таму. Неговата работа била насочена кон јидски студии, социолингвистика и дијалектологија. Вајнрајх се залагаше за поголемо прифаќање на семантиката, и го состави иконскиот ''Модерен англиско-јидски јидско-англиски речник'', објавен набргу по неговата смрт.
Вајнрајх беше син на лингвистот Макс Вајнрајх и ментор на Марвин Херцог, со кого ги постави темелите на ''Јазичниот и културниот атлас на ашкеназиското еврејство'' ( LCAAJ ) соработувајќи со Вилијам Лабов . Вајнрајх се смета за еден од првите лингвисти што го ценел феноменот на јазикот на ученикот, познат како меѓујазик, 19 години пред Лари Селинкер да го воведе терминот „Интерјазик“ во својата статија од 1972 година. Во неговата репер книга ''Јазици во контакт,'' Вајнрајх прв забележал дека изучувачите на вториот јазик ги сметаат лингвистичките форми од нивниот прв јазик еднакви со формите во целниот јазик. Меѓутоа, суштинските разлики помеѓу овие форми доведуваат до говор што мајчините говорители на целниот јазик го сметаат за инфериорен.
Заедно со неговите студенти Лабов и Херцог, го напиша трудот објавен во книгата од 1968 година „Емпириски основи во историската лингвистика“, во кој се идентификувани пет аспекти на јазичната промена, чија цел била да ги опишат феномените на јазичната промена. Овие аспекти станаа значаен социолингвистички репер за анализа и опис.
Тој умре од рак на 30 март, 1967 година, во болницата Монтефиоре во Њујорк, пред објавувањето на неговиот јидско-англиски речник.
Пишувајќи за Вајнрајх во неговата историја на јидиш, ''Зборови на оган'', Довид Кац рече:„Иако живееше помалку од четириесет и една година, Уриел Вајнрајх... успеа да го олесни предавањето на јидски јазик на американските универзитети, да изгради нов јазичен атлас на јидиш и да ја покаже важноста на јидиш за науката за лингвистиката“.
2 Публикации
*''Колеџ јидиш: Вовед во јидскиот јазик и во еврејскиот живот и култура'' ( ЈИВО, Њујорк, 1. издание 1949 година, 6. издание 1999 година), .
*''Јазици во контакт: наоди и проблеми'' . Њујорк, 1953 година. Репринт, Мутон, Хаг, 1963 година, .
*''Кажи го на јидиш: фраза книга за патници'' (со Беатрис Вајнрајх). Довер, Њујорк, 1958 година, .
*''Модерен англиски-јидски јидски-англиски verterbukh'' . Современ англиско-јидски јидско-англиски речник (McGraw-Hill, New York, 1968 and Schocken, ново издание со мека форма 1987), на Интернет архива .
3 Поврзано
* Јидиш
Македонско-кинески односи

Македонско-кинеските односи вклучуваат билатерални односи меѓу Кина и Северна Македонија во различни области.
Првите дипломатски контакти меѓу Македонија и Кина датираат во далечна 1978 година, од посетата на тогашниот кинески премиер Хуа Гуофенг, на главниот град на Македонија - Скопје. На 12.10.1993 година, Р. Македонија и Н.Р. Кина формално ќе воспостават целосни дипломатски односи. Со тоа Н.Р. Кина ќе стане десетата земја во светот која ќе ја признае Р. Македонија, а тоа признавање ќе биде не било какво, туку под уставно име на нашата татковина.
На ваквиот принципиелен став во врска со името на Р. Македонија, Н.Р. Кина останува и до ден денес, за што премиерот на Р. Македонија Никола Груевски при последната средба со премиерот на Н.Р. Кина Вен Џиабао (15.05.2012) изрази благодарност.
1 Транспорт
Не постојат директни авиолинии помеѓу Македонија и Кина. Најблиски врски се преку белградскиот и атинскиот аеродром до Пекинг, како и од аеродромот во Истанбул до Пекинг, Шангај, Гуангџоу и Хонгконг.
The Plant List

The Plant List (во прев. „Список на растенија“) — список на ботанички називи на растенија создаден од Кралските ботанички градини во Кју и Ботаничката градина на Мисури и пуштен во 2010 г. Бил предвиден како сеопфатна евиденција на сите познати називи на растителните видови во историјата, во склоп на Глобалната стратегија за заштита на растенијата. Базата не е подновена од 2013 г. бидејќи проектот е заменет од World Flora Online.
1 World Flora Online
Во октомври 2012 г. е пуштен проектот World Flora Online како замена за постоечкиот, со цел да објави податоци за сите растенија до 2020 г. Ова е проект на Ковенцијата за биоразновидноста на ОН, со цел да се запре загубата на растителни видови до таа година. Разработен е во соработка на група установи од светот за да ги опфати сите видови растенија до 2020 г.
Постои и придружниот проект Меѓународен индекс на растителни имиња (IPNI), во кој е исто така вклучена ботаничката градина во Кју. IPNI има задача да даде подробни информации за трудовите кои ги опишуваат растенијата, а не да одреди кои се прифатени видовни имиња. Новообјавените имиња автоматски се префрлаат од IPNI во Светскиот контролен список на избрани растителни семејства (''World Checklist of Selected Plant Families''), базата на која работел Plant List.
2 Содржина
The Plant List има 1.064.035 научни имиња на растенија на ниво на видови, од кои 350.699 се прифатени видовни имиња од 642 растителни семејства и 17.020 растителни родови.
На списокот се прифатени 350.699 поединечни видови со 470.624 нивни синоними, што значи дека многу видови имаат повеќе од едно име. Во 2014 г. The Plant List имал уште 243.000 „неразрешени“ имиња, што значи дека ботаничарите дотогаш не успеале да одредат дали се работи за одделен вид или дуплирање на поединечните видови.
3 Поврзано
* Меѓународен индекс на растителни имиња
* Plants of the World Online
* Викивидови
Ќе дојдат децата

„''Ќе дојдат децата''“ — македонски краткометражен филм од 2017 година, во режија на Ана Јакимска, и по сценарио на Бранко Костески. Главните улоги во филмот ги играле Шенка Колозова и Наташа Петровиќ.
1 Улоги
Глумец, Улога
Шенка Колозова, Велика
Наташа Петровиќ, Велика
Другарот

Другарот — македонски краткометражен игран филм од 2020 година, по режија и сценарио на Димитар Оровчанец. Главната улога ја играл Петре Арсовски.
1 Содржина
„''Другарот''“ е приказна за гневен старец, веројатно последниот првоборец на кого сеќавањата на годинити поминати како висок функционер на бивша Југославија му се единствениот допир со поматената стварност, додека сè уште живее според старите правила и по рутината создадена низ децении на служење на еден систем кој веќе одамна не постои.
2 Улоги
Глумец, Улога
Петре Арсовски, Димче
Ѓорѓи Нешкоски, Димче млад
Ангела Димитрова, Ана
Касија Георгиева, Ана млада
Види ја ти неа

Види ја ти неа ― македонски краткометажен игран филм од 2017 година, по сценарио и режија на Горан Столевски. Главната улога во филмот ја играла Сара Климоска.
1 Улоги
Глумец, Улога
Сара Климоска, Анета
Игор Ангелов, Поп Алексо
Милица Стојанова, Трпана
Пируника Киселички, Љупка
Антонија Блажелковска, Марика
Изабела Новотни, Евица
Виктор Арев, Влатко
Горан Илиќ, Стојан
Жарко Јовановиќ, Игор
Симон Манасковски, Тихо
Африканска награда за инженерски иновации

Африканската награда за инженерска иновација — награда за извонредност во инженерството во Супсахарска Африка. Се издвојуваат осум месеци за помош на натпреварувачите. На победникот му се доделуваат 25.000 фунти, а вториот, третиот и четвртиот пласиран на натпреварот по 10.000 фунти.
1 Историја
Наградата била воведена во јануари 2014 година од Кралската академија за инженерство во Обединетото Кралство. Конкурентните инженери мора да бидат од Супсахарска Африка.
Во 2024 година Естер Кимани била добитничка на наградата и, бидејќи на наградата и била десетгодишнина, таа била наградена со 50.000 фунти. Таа била втора добитничка од Кенија. Кимани развила метод за идентификација на болести кај земјоделските култури користејќи анализа на слики.
2 Придобивки
Се избираат 16 натпреварувачи и им се дава каква било поддршка за сѐ што им е потребно за време на натпреварот и пошироко за да ги испорачаат своите проекти. Овие натпреварувачи добиваат обука и поддршка и добиваат можност да го подобрат своето вмрежување. Победникот добива 25.000 фунти, а второто, третото и четвртото место по 10.000 фунти.
3 Добитници на награди
* 2015 д-р Асквар Хилонга и тим од Танзанија* 2016 Артур Занг од Камерун* 2017 Годвин Бенсон од Нигерија* 2018 Брајан Гита и неговиот тим од Уганда* 2019 Нео Хутири од Јужна Африка* 2020 Шарлет Н'Гесан од Гана* 2021 Ноел Н'Гесан од Брегот на Слоновата Коска* 2022 Нора Магеро од Кенија* 2023 Анатоли Киригвајџо од Уганда* 2023 Едмунд Веселс од Јужна Африка* 2024 Естер Кимани, Кенија
Кјотова награда

Кјотовата награда — највисоката јапонска приватна награда за животно дело во областите на уметноста и науката. Таа им се доделува не само на оние кои се врвни претставници на нивните области, туку и на оние кои значително придонеле за научното, културното и духовното подобрување на човештвото. Кјотовата награда е создадена во соработка со Нобеловата фондација и многумина ја сметаат како јапонска верзија на Нобеловата награда, што претставува една од најпрестижните награди достапни во области кои традиционално не се почестени со Нобеловата награда.
Наградите се во вредност до 100 милиони јени (околу 700.000 УСД) по категорија и се доделуваат годишно од 1985 година од страна на Инамориската фондација, основана од Казуо Инамори. Лауреатите се објавуваат секој јуни, церемонијата на доделување на наградата и слични настани се одржуваат во Кјото, Јапонија, секој ноември.
1 Категории и области
Наградата Кјото се состои од три различни категории, секоја со 4 области. Областите ротираат секоја година за да се создаде разновидна група на лауреати. Категориите и областите се:
* Кјотова награда за напредна технологија
** Со областите: електроника, биотехнологија и медицинска технологија, наука и инженерство за материјали и информатички науки.* Кјотова награда за основни науки
** Со областите: математички науки, биолошки науки, науки за земјата и планетата (астрономија и астрофизика) и животни науки (Со петтото подобласт на когнитивни науки со еден лауреат, Ноам Чомски во 1988 година).* Кјотова награда за уметност и филозофија
** Со областите: музика, уметност, театар (кино) и мисла и етика
2 Лауреати
Со Кјотовите лауреати за 2015 година, почестени биле 99 поединци и една фондација (Нобелова фондација). Поединечните лауреати се движат од научници, инженери и истражувачи до филозофи, сликари, архитекти, скулптори, музичари и филмски режисери. Соединетите држави имаат најмногу лауреати (44), потоа Јапонија (19), Обединетото Кралство (12), Франција (8) и Унгарија, Русија, Индија (3).