procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мали Иѓош

Мали Иѓош (|Мали Иђош, |Kishegyes) е населено место и општина во Севернобачкиот Управен Округ, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 4.118 жители. Населба е претежно унгарска. Во општината живеаат 9.983 луѓе, мнозински Унгарци.
1 Населени места
Населби во општината: Ловќенац, Мали Иѓош, Фекетиќ.
2 Демографија
;Етнички состав во населба
;Етнички состав во општината
3 Познати личности
* Магди Ружа, унгарска пејачка
4 Поврзано
* Севернобачки Управен Округ
* Војводина
* Унгарци
Француски воени гробишта (Горно Јаболчиште)

Француски воени гробишта во Горно Јаболчиште — воени гробишта во селото Горно Јаболчиште на коишто се погребани војници кои загинале во Првата светска војна.
Гробиштата, заедно со спомен-плочата, биле обновени во 2023 година од страна на француската амбасада во Македонија.
1 Местоположба
Гробиштата се наоѓаат на самиот влез во селото Горно Јаболчиште.
2 Историја
Четворицата француски војници, по националност Мароканци, биле убиени пред завршувањето на Првата светска војна на 27 септември 1918 година од страна на германски војници. Настанот се случил при пробивот на Македонскиот фронт кога мароканските спахии пристигнале во селото и го ослободиле.
Гробиштата биле откриени од страна на професорот Веле Алексоски, кој предавал француски јазик во селото, кога барал терен каде децата можеле да се рекреираат. Постарите му рекле дека има терен кај Француските гробишта, а старец кој имал 18 години за време на настанот му ја раскажал случката.
Спомен-плочата, заедно со гробиштата, биле обновени и уредени во 2023 година, а на настанот присуствувале и воени аташеа на Германија, Италија и Бугарија во Македонија.
Ловќенац

Ловќенац (поранешно име ''Секиќ'', |Ловћенац) е населено место во општината Мали Иѓош, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 4.118 жители. Селото има релативно српско мнозинство, до 2011 година имало е црногорско мнозинство. Поради асимилацијата Црногорци станале малцинство.
Во XVII век селото населувало српско население. После реформите спроведува се голема германска колонизацијата во населба 1786 година, и така Ловћенац станал германска населба до 1945 година. Тогаш германско население е протерувано и спроведува се голема црногорска колонизацијата. До тогаш селото се викало Секиќ, после доселуванието на Црногорците добило име Ловќенац, по планината Ловќен. Денес е Ловќенац населено место со најголем удел на Црногорците во Србија и нивно културно средиште во Војводина.
1 Поврзано
* Мали Иѓош
* Војводина
* Црногорци
Турци православци

Турци православци (|Ορθόδοξοι Τούρκοι, |Ortodoks Türkler) се помалка група на турско население кое настанува источен дел на Егејска Македонија, просторот помеѓу Серско и Драмско. За разлика од мнозина турски народ, тие се православна веросиповед. Центарот на овие Турци е Зелјахово. Турци православци живелее во селата Долна Нушка, Горна Нушка, Порна, Рахово, Толос, Стара Зихна, Ресилово, Криводол и некогаш Крлуково. На почеток XX век оваа група е броела околу 4.000 луѓе, биле се верници на Цариградска патријаршијата и имале си грчки училишта. Претпоставува се дека се потомци на старото турско население кое се византиски цареви населувале во Егејска Македонија од Анадолија.
1 Поврзано
* Караманлии
* Гагаузи
Пон вје (Алби)

Понт вје (Стар мост) — мост долг 150 метри над реката Тарн во Алби, во департманот Тарн, Франција. Се наоѓа во подрачјето на епископскиот град Алби, кој бил наведен во светското наследство на УНЕСКО во 2010 година.
Во 2010 година, бил запишан на списокот на светско наследство на УНЕСКО, заедно со катедралата Света Сесилија.
1 Историја
''Тарнскиот мост'', како што првично се викал, бил изграден помеѓу 1035 и 1042 година. Најстарите делови што се видливи денес потекнуваат од 13 век. Првично, бил премногу тесен за да овозможи минување на коли. Стоката се пренесувала на грбот на животните или на самите луѓе.
Во 13 век (веројатно помеѓу 1230 и 1240 година), мостот бил реконструиран. Потоа била поставена мостарина на влезот на мостот, иако е потврдено дека мостарина се наплаќала уште во 1193 година. Само стоките биле оданочувани, како што е споменато во Албижанскиот натпис од 1245 година. Сепак, указот предвидувал дека Евреите, живи или мртви, морале да го платат данокот. За да се издадат права што првично биле резервирани за виконтите, а потоа и за албижанските епископи, подоцна ''бил воведен картуларот'' (''chartularium'' - ракопис или свиток (''rotulus'') што содржи копии од изворни документи што се однесуваат на основањето, привилегиите и законските црковни права на установите, општинските и индустриските здруженија, образовните установи или дружини), првпат понуден во 1269 година на албижанските конзули.
Мостот придонел за развојот на градот и трговијата. Собраните пари биле користени за одржување на мостот, како и на градските ѕидини.
Во средниот век, имал утврдена кула, капела и мост на подигање за пристап до мостот.
Во 15 век, на столбовите на мостот биле изградени куќи за да се направи структурата поцврста. Затоа, Пон вје потсетувал на Понте Векио во Фиренца. Овие куќи биле отстранети по поплавата од 1766 година.
Во 1820 година патот бил зарамнет и проширен за да се овозможи минување на коли на четири тркала. Последните два лака на левиот брег биле продолжени, додека другите тулени лакови се потпирале на постојните отвори и им биле додадени конзолни лакови. Оградите на мостот исто така биле променети. Камениот мост бил покриен со тули.
Мостот бил прогласен за историски споменик на 16 март 1921 година.
Клинест број

Клинест број или сфеничен број — позитивен цел број кој има точно три различни прости множители. Вредноста на аритметичката Мебиусова функција μ( ''n'') на овие броеви е секогаш еднаква на -1, а вредноста на адитивната функција ω(''n'') е еднаква на 3.
На пример, 30 е најмалиот клинест број, бидејќи:
:<math> 30 = 2\cdot 3\cdot 5 \; </math>
Првите клинести броеви се :
: 30 , 42, 66, 70, 78, 102, 105, 110, 114, 130, 138, 154, 165, 170, 174, 182, 186, 190, 195, ...
Првите два последователни клинести броеви се 230 = 2 × 5 × 23 и 231 = 3 × 7 × 11.
Првите три се 1309 = 7 × 11 × 17, 1310 = 2 × 5 × 131 и 1311 = 3 × 19 × 23.
Невозможно е да има четири последователни клинести броеви, бидејќи од четири последователни строго позитивни цели броеви, има еден делив со 4 = 2 × 2: затоа овој цел број нема да биде без квадрат.
Од декември 2018 година, најголемиот познат клинест број е (2 − 1) × (2 − 1) × (2 − 1), бидејќи е производ од трите најголеми познати прости броеви.
1 Поврзано
* Прост број
* Полупрост број
* Сложен број
Фекетиќ

Фекетиќ (|Фекетић, |Bácsfeketehegy) е населено место во општината Мали Иѓош, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 3.280 жители. Селото е мнозински унгарско.
1 Поврзано
* Мали Иѓош
* Војводина
* Унгарци
Караманлии

Караманлии (|Καραμανλήδες, |Karamanlılar) е туркофоно население од православна вероисповед кое е настанувало југ на средишна Анадолија (област Караман), после е мигрирало во другите делови на Анадолија и во Истанбул. Нивното потекло е непознато, дали су потомци од византиски Грци кои менувале јазикот, или Турци кои менувале верата, или едно и друго. Кога се случила размена на население меѓу Грција и Турција 1923. година, помеѓу 50 и 100 илјади Караманлии е принудно иселено во Грција (тука е вклучена и Егејска Македонија). Својот јазик су викале ''турски'', како би бил различен од османски турски јазикот. За пишувание и печатувание тие користил се грчко писмо. Воглавно, Караманлии не су имали грчки национален идентитет, се викали ''христијани'', ''православни христијани'' или ''христијани од Анадолија''.
1 Поврзано
* Гагаузи
* Турци православци
Санка

Санка или сања — спортска опрема или превозно средство наменето за движење по замрзнати или снежни површини. Санката е типично зимско превозно средство кое може да се движи на различни начини, од влечење од некого, со помош на мотор или да се користи само за спуштање низ падини од спортско-рекреативни цели.
1 Историја и одлики
Санките имаат многу едноставна конструкција, тие всушност се две надолжни летвички (поврзани со попречни летвички), па затоа не им се потребни тркала за движење. Тие се многу стар изум и можно е да биле едно од првите превозни средства познати на луѓето. Тие им биле познати и на Асирците и Старите Египќани, како што е прикажано на нивните релјефи, кои прикажуваат некои видови санки (всушност носила) што се користеле за влечење огромни статуи.
Пронајдокот на тркалото и оската ги исфрлил санките од употреба во сите земји во светот, освен во оние со долги зими каде што санките останале практично средство кое се лизга по патот.
Санките можат да ги влечат разни животни, но денес најчесто тоа се коњи и кучиња. Алјаска и Канада се познати по трките со кучешки санки, иако тие сè повеќе се заменуваат со моторизирани санки. Руските тројки се познати санки што ги влечеле коњи.
Денес, постојат различни видови санки, направени од дрво, метал или пластика. Тие се повеќе или помалку поврзани со спорт или рекреација и се користат речиси исклучиво за спуштање низ падини, од најпознатите боб-санки до санки за едно лице што се користат за натпревари.
2 Поврзано
* Боб
* Санкање
* Скелетон
* Аеросанка
Сарач џамија

Сарач џамија или Кукли Мехмет-бегова џамија — споменик на културното наследство, една од најстарите џамии не само во Призрен, туку и во цело Косово.
1 Историја
Кукли-беговата џамија се наоѓа во близина на средиштето на градот во маалото Сарачане, историски познато по штавењето и мелниците. Џамијата се наоѓа во близина на Халвети теќето и Гази Мехмет-пашиниот амам (турска бања). Во 1531 година, ја изградил Мехмет Кукли-бег, тогашен управител на областа што се протегала од Солун до Босна. Тремот на југозападната страна бил срушен во 1963 година за време на проширувањето на патот. Со обновувањата во 1977 и 1994 година, внатрешните ѕидови биле малтерисани и муралите отстранети, додека камениот покрив бил заменет со ќерамиди. Дополнителни реновирања биле извршени од 2000 до 2003 година. Во 2008 година, тремот бил обновен, но внатрешноста изгорела во пожар од електрична енергија во 2009 година.
2 Опис
Џамијата е квадратна со димензии 9 x 9 метри, изградена од камен малтерисан со вар. Надвор е поставен шестоаголен покрив, првично изграден од камени плочи, над осмоаголна внатрешна купола под неа. Фасадниот малтер јасно ја покажува ѕидарската структура, во која неправилниот речен камен е врзан со варов малтер. Видливи се и дрвени отвори што ја поврзуваат фасадата со средишната структура, заедно со влезна врата на југозападната страна. Вратата е дрвена со полусводена рамка од резбан камен, а блискиот знак го идентификува михработ. Во јужниот агол, близу до вратата, се наоѓа камено минаре со шестаголна основа, заоблена структура на врвот од конусна купола на врвот на шерефето, при што тоа е покриено со богати геометриски украси.
Часови без часовник (сонетен венец)

„Часови без часовник“ — сонетен венец со 15 сонети, дело од македонскиот поет Владимир Мартиновски. Ликовно-графичкото уредување е на Анета Илиевска. Книгата е издадена во 2025 година во Скопје, од издавачката куќа „Арс Ламина“.
1 Осврт кон делото
Во предговорот на книгата „Часови без часовник“, Анастасија Ѓурчинова истакнува дека Мартиновски, почитувајќи го Прешерн, се води според структурата на венецот, додавајќи го и петнаесеттиот сонет – магистрал, составен од првите стихови на сите претходни песни. Врзувачко ткиво на овој венец е повторувањето на последниот стих од секој сонет, вклучен како прв во следниот, што дополнително ја усложнува постапката, но ѝ обезбедува и тематско-структурен континуитет на оваа мала лирска поема. „Чукна часот, време е“, упорно потсетува поетот, упатувајќи кон индикативниот наслов на оваа книга, според кој часовите се автентично проживеани и не се мерат со часовници, каде единствениот присутен часовник е оној без стрелки. Накусо, поетското писмо на Мартиновски е тематски актуелно и стилски одмерено, навидум непретенциозно, но длабоко промислено и внимателно избрусено – секогаш љубопитно и подготвено за игри со зборови, за свеж творечки лудизам, за нови и нови потраги по чудесните врски помеѓу обликот, бојата, звукот и значењето.
Според авторот Владимир Мартиновски – секој од сонетите има наслов, што е атипично за сонетен венец. Секоја песна е некој „час“: час по молчење, час по слушање, птичји час… Тоа се часови кои можеби асоцираат на мојата педагошка работа на Филолошкиот факултет, но не се тие класични часови од 45 минути. Тука станува збор за часови кои немаат точно определено време, часови кои не може да се измерат со часовник. Насловот „Часови без часовник“ укажува токму на тоа излегување од стегите на времето. Сите ја чувствуваме таа потреба да излеземе од рамките на времето. А тоа ни го овозможува уметноста во сите нејзини облици – да не го мериме времето... Во овој сонетен венец се преплетуваат работи кои го прават среќен, но и нешта што го загрижуваат – едното без другото не оди. Тоа преплетување – со љубовна, но и ангажирана нишка – се случило сосема спонтано. Овој сонетен венец не настанал класично – авторот го напишал најпрвин петнаесеттиот сонет, за потоа да се враќа наназад.
2 Технички одлики
Книгата „Часови без часовник“, со обем од 40 страници и со димензии од 21 сантиметар, каталогизирана е во библиографско-каталошката база на податоци COBIB.MK и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-280-094-3. Издавањето на книгата е финансиски помогнато од Министерството за култура. Ликовно-графичкото уредување е на Анета Илиевска.
3 Поврзано
* Владимир Мартиновски
* Македонска книжевност
Цалапица

Цалапица е село во јужна Бугарија. Се наоѓа во општина Родопи, Пловдивска област, западно од регионалниот и општински центар Пловдив. Селото има население од 3.632 жители кон 15 септември 2023 година.
Devil May Cry

''Devil May Cry'' (|デビル メイ クライ ''Дебиру меи кураи''; буквално: „Ѓаволот може да плаче“) — серија од шест игри од жанрот слешер, развиена, главно, од јапонската компанија Capcom. Првата игра од серијата била замислена како дел од серијалот ''Resident Evil'', но на крајот била издвоена како посебен проект. Играчкиот процес се заснова на спектакуларни битки со противници и загатки со различен степен на тежина. Серијата доживеала успех, со продажба од неколку милиони примероци, што довело до создавање на стрипови, новели, аниме и колекционерски фигури.
1 Игри од серијата
Во 1998 г., по завршувањето на работата на ''Resident Evil 2'', развојната екипа Team Little Demon, предводена од Хидеки Камија, започнала со работа на третиот дел од серијалот. Во текот на развојот, бил планиран пат во Шпанија за проучување на замоците што требало да ѝ дадат атмосфера на играта. Меѓутоа, таа многу отстапувала од стандардите на ''Resident Evil'', особено од самиот жанр ужас за преживување. Развивачите одлучиле да не ја остават направената работа и направиле друга игра под името ''Devil May Cry''.
Наслов,
''Devil May Cry''''Devil May Cry 2''''Devil May Cry 3: Dante’s Awakening''''Devil May Cry 2D/3D''''Devil May Cry: Dante X Vergil''''Devil May Cry 4''''Devil May Cry 4 Refrain''''DmC Devil May Cry''''Devil May Cry 5''''Devil May Cry: Peak of Combat''
Вилијам Холден

Вилијам Френклин Холден (17 април 1918 – 12 ноември 1981) бил американски актер и еден од најголемите хитови на кино благајни во 1950-тите. Тој ја освоил наградата Оскар за најдобар глумец за филмот ''Сталаг 17'' (1953) и наградата „Прајмтајм Еми“ за најдобар глумец во ограничена серија или филм за ''Синиот витез'' (1973).
Холден глумел во некои од најпопуларните и критички признати филмови во Холивуд, вклучувајќи ги ''Булевар на самракот'' (1950), ''Сабрина'' (1954), ''Пикник'' (1955), ''Мост на реката Квај'' (1957), ''Дивата дружина'' (1969) и ''Телевизиска Мрежа'' (1976). Шест пати бил именуван за една од „Топ 10 ѕвезди на годината“ (1954–1958, 1961) и се појавил на 25-то место на листата на Американскиот филмски институт на 25 најголеми машки ѕвезди на класичната американска кинематографија.
1 Награда и номинации
+, година, награда, категорија, дело, резултати,
1950, Филмска награда на академијата на САД, Најдобар глумец, ''Булевар на самракот''
1953, ''Стлаг 17''
1976, ''Телевизиска мрежа''
1956, Филмска награда на академијата на Британија, Најдобар странски глумец, ''Пикник''
1977, Најдобар глумец во главна улога, ''Телевизиска мрежа''
1951, Награда Златно Јаболко, Најсоработлив глумец
1955
1953, Награда Лорел, Најдобра машка драмска изедба, ''Стлаг 17''
1954, Најдобра машка изведба во комедија, ''Сабрина''
1957, Најдобра машка ѕвезда, 4-то место
1958, 5-то место
1959, 7-мо место
1960, 5-то место
Најдобра машка драмска изедба, ''Светот на Сузи Вонг''
1961, Најдобра машка ѕвезда, 12-то место
1962, 14-то место
1963, 13-то место
1940, Награда од Националниот одбор за критичари, Најдобра глум, ''Нашиот град''
1942, ''Фантастичниот Ендру''
1976, Награда на Националното здружение на филмски критичари, Најдобар глумец, ''Телевизиска мрежа'', 2-ро место
1952, Награда од кругот на филмските критичари во Њујорк, Најдобар глумец, ''Стлаг 17''
2010, Онлајн Филм и ТВ Награди, Филмска куќа на славните
1955, Награда Фотоплеј, Најпопуларна машка ѕвезда
1956
1950, Награда Пикчргоер, Најдобар глумец, ''Булевар на самракот''
1974, Награда Прајмтајм Еми, Најдобар главен глумец во ограничена серија, ''Синиот витез''
1954, Венецијански филмски фестивал, Награда од големото жири, ''Директорска канцеларија''
Sing "Yesterday" for Me

''Sing "Yesterday" for Me'' (буквално: ''Запеј ми ја „Yesterday“'', |イエスタデイをうたって) — јапонска манга од Кеи Томе. Била објавувана во сеинен-списанието за манга ''Business Jump'' на Shueisha од 1997 до 2011 г., а потоа се префрлила во ''Grand Jump'', каде што се издавала од 2011 до 2015 г. Нејзините поглавја биле собрани во единаесет тома танкобон. Адаптацијата во аниме-серија, произведена од Doga Kobo, била прикажувана од април до јуни 2020 г.
1 Содржина
Рикуо Уозуми е неодамнешен дипломец што бесцелно талка низ животот, неговите денови се сива магла од мртва работа во продавница во Токио. Но неговиот тивок, едноличен свет е доведен во неред од две жени што претставуваат минато од кое не може да се ослободи, и иднина со која се плаши да се соочи.
Првата е Хару Нонака, бодра и необична девојка што упаѓа во неговиот живот, решена да го извлече од неговата школка. Втората е неговата стара пријателка од факултетот и невозвратена љубов, Шинако Мориноме, чие враќање во градот го принудува Рикуо да се соочи со своите долго чувани чувства.
Како што нивните животи се испреплетуваат, Рикуо дознава дека и двете жени водат свои битки против болното минато. Шинако е заробена од неразрешени спомени, додека Хару, исто како и Рикуо, ја бара храброста да зачекори во непознатото. Заробени меѓу духовите од вчера и можностите од утре, овие тројца мораат да научат да се ослободат од она што било, да прифатат кои се и да ја најдат силата да ја изберат сопствената иднина.
2 Ликови
Рикуо Уозуми (јап. ''魚住 陸生'') — дипломец што е несигурен околу својата иднина. Моментално работи во продавница. Негово хоби е фотографијата. Има чувства кон Шинако.
Хару Нонака (јап. ''野中 晴'') — необична девојка што работи во MILK HALL. Посвоила гавран и го нарекла Кансуке. Поради големата промена во нејзиниот изглед, Рикуо не се сеќава дека ја сретнал пред пет години. Таа често навраќа во продавницата пред да оди на работа.
Шинако Мориноме (јап. ''森ノ目 榀子'') — соученичка на Рикуо од факултет. Моментално работи како професорка во средно училиште. Таа сѐ уште е вљубена во веќе починатиот постар брат на Ро.
Ро Хајакава (јап. ''早川 浪'') — другарка од детството на Шинако од Каназава.
Киношита (јап. ''木ノ下'') — колега на Рикуо од продавницата.
Windows NT

Windows NT (скрат. од англ. ''New Technology'') — серија оперативни системи (ОС) на корпорацијата Microsoft и име на првите верзии на ОС.
Windows NT бил развиен на почетокот на 1990-тите по прекинот на соработката на Microsoft и IBM на OS/2. Се развивал одделно од другите ОС од семејството на Windows (Windows 3.x и Windows 9x) и, за разлика од нив, бил претставен како сигурно решение за работни станици (Windows NT Workstation) и опслужувачи (Windows NT Server).
Windows NT бил почетокот на семејството оперативни системи, во кое влегуваат: Windows NT 3.1, Windows NT 3.50, Windows NT 3.51, Windows NT 4.0, Windows 2000, Windows XP, Windows XP Professional x64 Edition, Windows Server 2003, Windows Vista, Windows Server 2008, Windows 7, Windows Server 2008 R2, Windows 8, Windows 8.1, Windows Server 2012, Windows Server 2012 R2, Windows 10, Windows Server 2016, Windows Server 2019, Windows 11, Windows Server 2022, Windows Server 2025.
1 Линија на производи
Windows NT е група или семејство на производи — исто како што Windows е група или семејство. Windows NT е подгрупа на Windows.
Првата верзија на Windows NT, 3.1, била произведена за работни станици и опслужувачки сметачи. Била комерцијално сосредоточена и наменета да ги надополни потрошувачките верзии на Windows што биле засновани на MS-DOS (вклучувајќи ги Windows 1.0 до Windows 3.1x). Во 1996 г., бил објавен Windows NT 4.0, кој го вклучувал новиот кориснички интерфејс од Windows 95.
Со текот на времето, Microsoft ја вклучил технологијата на Windows NT во серијата производи на Windows за лични сметачи и го исфрлил од употреба семејството Windows 9x. Почнувајќи со Windows 2000, „NT“ било отстрането од името на производот, но сѐ уште е присутно на неколку ниски нивоа во системот — вклучувајќи и како дел од верзијата на производот за некое време.
Дољевац

Дољевац е населено место и општина во Нишавскиот Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 1.494 жители. Во општината живеат 15.837 луѓе.
1 Населени места
Населби во општината: Белотинац, Дољевац, Клисура, Кнежица, Кочане, Малошиште, Мекиш, Орљане, Перутина, Пуковац, Русна, Ќурлина, Чапљинац, Чечина, Шаиновац, Шарлинац.
2 Познати личности
* Власта Цениќ, српски поет за деца
3 Поврзано
* Нишавски Управен Округ
* Јужна Србија
Суџоу (река)

Суџоу (упр. кин.: 苏州河 трад. кин. : 蘇州河 пинјин: ''sūzhōu hé'') — кинеска река што тече низ Шангај каде што се влева во реката Хуангпу. Реката го добила името според богатиот град Суџоу во соседната покраина Џјиангсу, кога Шангај сè уште бил само село.
Реката се нарекува и Вусонг (поедноставен кинески: 吴淞江; традиционален кинески: 吳淞江; пинјин: ''wúsōng jiāng'').
1 Географија
Реката Суџоу е една од главните реки што извираат во езерото Таи. Таа е долга 125 км, од кои 54 км се во општината Шангај и 24 км во внатрешните градски области. Се влева во реката Хуангпу северно од Бунд.
2 Историја
Во XIX век, за време на ерата на странски концесии, реката ја означувала границата помеѓу британската концесија основана на десниот брег и американската концесија која се наоѓала на левиот брег. Овие две концесии се споиле во 1863 година за да ја образуваат меѓународната концесија.
3 Културни аспекти
Суџоу е клучен елемент на германско-кинескиот филм ''„Реката Суџоу“'' (2000) од режисерот Лу Је, кој ги прикажува животите на обичните луѓе во старите квартови на северниот брег на почетокот на новиот милениум.
4 Поврзано
* Хуангпу
* Јангцекјанг
* Езеро Таи
Шангајска организација за соработка

Шангајска организација за соработка (ШОС) еволуирала од групата позната како „Шангајска петорка“, која била формирана на 26 април 1996 година од страна на Кина, Казахстан, Киргистан, Русија и Таџикистан. Оваа група првично се фокусирала на зајакнување на воената доверба и намалување на воените сили во граничните региони. Клучни договори биле потпишани во Шангај (1996) и Москва (1997). Групата одржувала годишни самити, а на самитот во Душанбе во 2000 година, членките се согласиле да се спротивстават на интервенции во внатрешните работи на државите.
На 15 јуни 2001 година, Узбекистан се приклучил, и групата била формално преименувана во Шангајска организација за соработка со потпишување на Декларацијата за ШОС. Целта била да се продлабочи политичката и економската соработка. Повелбата на ШОС, потпишана во 2002 година и стапена на сила на 19 септември 2003 година, ги дефинира целите, принципите, структурите и операциите на организацијата.
Трамвај-жичара

Трамвај-жичара е вид транспортно средство, обично железничко, што се користи за искачување или спуштање по стрмни падини. Работи со систем од кабли и макари, каде две вагони се поврзани со кабел и се движат истовремено во спротивни насоки – едниот се искачува, а другиот се спушта. Ова овозможува ефикасен транспорт на патници или товар на места каде обичните возови или други возила не можат лесно да функционираат поради наклонот.
Често се користат во планински области, туристички атракции или градски средини со големи висински разлики, како на пример во Лисабон, Загреб или во планински региони како Швајцарија.
Урбан надреализам

Урбаниот надреализам — значајно уметничко движење низ различни дисциплини, вклучувајќи архитектура, цртање и сликарство, литература, музика и драма, каде што нагласувањето на неортодоксните, бизарни и нови делови од уметничкото дело, а воедно и задржувањето на едноставноста, е клучно. Инспириран е од комедијата и сатирата и има забавна личност како жанр. Клучна карактеристика на урбаниот надреализам е неговиот хумористичен поглед на горната класа, што сугерира дека и покрај неговиот висококвалитетен производ, уметничката форма е создадена на лежерен начин што може да ѝ се допадне на аристократијата.
Постнадреализам

Постнадреализам — движење кое се појавило во Јужна Калифорнија во 1934 година кога Хелен Лундеберг и Лорсер Фајтелсон напишале манифест во кој ја објаснуваат својата желба да ја користат уметноста за да го пренесат односот помеѓу перцептивното и концептуалното.
Понекогаш овој поим се користи за да се означи уметничко движење поврзано или под влијание на надреализмот, кое се случило по таканареченото раздобје на „историски надреализам“. Според статија на семрежната страница ''acearchive.org'', некои надреалисти тврдат дека поимот е непотребен, бидејќи надреализмот продолжува до ден-денес. Современата надреалистичка активност понекогаш се нарекува „постнадреализам“ од страна на застапниците на идејата дека надреализмот е „мртов“.
1 Историја
И Лундеберг и Фајтелсон учествувале на изложба на уметнички дела за Здружението на уметници на Лос Анџелес во 1954 година. Заедно со Стивен Лонгстрит и Елиз Кавана, уметниците чии слики биле претставени биле познати како ''Функционисти од Западот''. Фајтелсон и Кавана прикажале само беспредметни дела. И двајцата уметници користеле рамномерни и речиси геометриски облици.
Постнадреализмот бил американски пресврт на уметничкото движење од 20 век, родено во Европа. Почнувајќи од 1930-тите, уметниците барале стил што ќе се разликува од сонувачкиот надреализам на Европа и попотсвесните, претходни движења на романтизмот и модернизмот. Овој нов облик на уметност ''„Американски сон“'' започнал во Лос Анџелес, Калифорнија. Фантастичната, неземска архитектура на градовите и екстравагантниот градски пејзаж обезбедиле изобилство вдахновенија за уметниците во подем. Други градови како Сан Франциско, Њујорк и Далас станале жаришта на овие творци.
За време на изложбата во Калифорнија во 1934 година, Лорсер Фајтелсон и Хелен Лундберг ги прикажале своите дела под името постнадреализам. За прв пат, уметниците можеле да се издвојат преку сопственото име, па дури и основале група за надреализам во која биле големи уметници како Филип Густон, Ројбен Кадиш, Кнуд Мерилд и Грејс Клементс.
Како општествено движење, како и уметност, делата што се создавале во тоа време ги одразувале преовладувачките проблеми низ целата земја. Несомнено, војната била главен чинител во движењето на надреализмот. Иако делата што се сосредоточувале на овие настани биле надреалистички, тие сега се класифицирани како социјален надреализам. Дали влијаел врз многу социјални надреалисти, вклучувајќи ги О. Луис Гуљиелми, Џејмс Гај, Волтер Квирт и Дејвид Смит, чии техники може да се видат во делата на сите гореспоменати уметници.
Храм Џјинган

Храм Џјинган ( историски Храм на жуборливиот бунар) — езотеричен будистички тангми храм на Западниот нанџјиншки пат во Шангај.
1 Историја
Првичниот храм бил изграден во 247 година од н. е. во Кралството Ву за време на раздобјето на Трите кралства во Древна Кина. Првично сместен покрај реката Суџоу, бил преместен на местото Џјинган во 1216 година за време на династијата Сонг. Храмот бил обновен за време на династијата Чјинг, но за време на Културната револуција, храмот бил срамнет со земја и претворен во фабрика за пластика. Во 1983 година, на местото му била вратена негова првобитна намена, а храмот повторно бил изграден. Со текот на годините, храмот бил проширен, а пагодата Џјинган била завршена во 2010 година. Во 1953 година, мајсторот Чисонг (釋持松), познат републикански монах кој бил воведен во сектата Шингон и обучен како ачарја, бил назначен за игумен на храмот. Тој го обновил храмот според будистичката традиција ангми и ја вкоренил Мандалата на Двете Кралства во храмот. Во современо време, храмот сè уште официјално го практикува тангми будизмот. На 19 декември 2009 година, во храмот Џјинган била поставена 15-тонска сребрена статуа на Буда Рудра, излиена од чисто сребро. Повеќе од десет сребрени статуи на Бодисатва и учениците, тешки 3 тони, биле додадени во салата Дашјионгбао.
2 Особености
Три сали во јужен стил, секоја со свој двор, кои потекнуваат од најновата реконструкција (1880):
* Сала на Небесните кралеви
* Сала на Трите светци
* Сала на Добродетелни дела
* Салата Махавира („Скапоцената сала на големиот херој“), главната сала
* Источно од главната сала се наоѓа салата Гуанјин. Во средиштето на салата се наоѓа статуа на божицата направена од камфорово дрво. Стоејќи на основа во облик на лотос, таа е висока 6,2 метри и тежи 5 метрички тони.
* Спроти салата се наоѓа салата на Буда од жад, каде што во средиштетот седи Буда од жад висок 3,8 метри. Тоа е најголемата седечка статуа на Буда од жад во земјата.
* Игуменски одаи
* Бакарно ѕвоно од династијата Минг (ѕвоно Хонгву), тешко 3,5 тони
* Камени Буди од периодот на јужните и северните династии (420-589 н. е.)
* Слики од мајстори сликари, Чу Жишан, Џанг Дачјиан и Вен Женминг * Мандали чувани на тантрички олтар на горниот кат
3 Превоз
Храмот се наоѓа над метро-страницата Храм Џјинган, главен центар на мрежата на Шангајското метро каде што се сечат линиите 2, 7 и 14.
Можете да се користат автобусите бр. 113, 40, 830, 824, 20, 15, 37 и 21 за да се стигне во храмот Џјинган.
Исто така, постои и експресен шатл сервис од аеродромите до храмот Џјинган. Линијата број 2 на шатл автобусот до аеродромот Пудонг сообраќа од градскиот терминал (до храмот Џјинган)
4 Работно време
Храмот се отвора во 7:30 часот наутро и се затвора во 17:00 часот секој ден во поголемиот дел од годината.
5 Галерија
Лонџино

Лонџино или Лозјано (|Παλιάμπελα, ''Палјамбела'') е населено место во општината Пидна-Колиндар, Централна Македонија, Грција. Според пописот од 2021 година имало 152 жители. Наоѓа се околу 4 километри западно од Либаново и северно од Колиндар (Колиндрос). Неговото население е по потекло погрчено македонско население.
1 Поврзано
* Пидна-Колиндар
* Македонци во Грција
Крајбрежна стража

Крајбрежна стража — специјализирана воена служба на голем број држави, наменета за контрола врз почитувањето на правниот режим на територијалните и внатрешните води, поморската економска зона и континенталниот гребен под надлежност на државата, за обезбедување безбедност на пловидбата во територијалните води, за давање помош на пловила и летала во неволја, за метеоролошки извидувања, за заштита на риболовот, како и за борба против шверцот.
За извршување на задачите, тие користат патролни бродови, мразокршачи, реморкери, патролни чамци, авиони и вртолети.
Во некои држави, крајбрежната стража во време на војна е резерва на морнарицата (на пример, Крајбрежната стража на САД).
Во време на војна, крајбрежната стража се ангажира за противподморничко војување, заштита на крајбрежните комуникации и крајбрежјето, одбрана на акваториите на базите, пристаништата и местата за сидрење, како и за спроведување операции за потрага и спасување.
1 Улога
Меѓу надлежностите што можат да ѝ бидат доверени на службата на крајбрежната стража се:
* потрага и спасување,
* спроведување на поморското право,
* безбедност на пловилата,
* одржување на поморските знаци, и
* гранична проверка.
Во воено време, некои национални организации на крајбрежна стража можат да имаат улога на резервна поморска сила со надлежности во одбраната на пристаништата, безбедност на пристаништата, поморска противразузнавачка дејност и крајбрежни патроли. Некои служби на крајбрежна стража, како што е Ирската крајбрежна стража, имаат само многу ограничена улога во законоспроведувањето, обично во законоспроведувањето за поморска безбедност, како на пример преглед на бродови закотвени во нивната надлежност.
Руслан Нигматулин

Руслан Каримович Нигматулин (роден на 7 октомври 1974 година, во Москва) — руски поранешен фудбалер, ТВ водител, диск-џокеј и бизнисмен.
За време на својата фудбалска кариера, тој играл на позицијата голман.
1 Фудбалска кариера
1.1 Клупска кариера
Својата кариера ја започнал во татковината со екипата на КАМАЗ од Набережније Челни, со која го направил своето професионално деби во второто ниво на рускиот фудбал во 1992. Подоцна, тој го чувал голот на некои од најголемите руски клубови како Спартак Москва, Локомотив Москва и ЦСКА Москва.
Освен во Русија, тој играл и за клубови од Италија и Израел.
1.2 Репрезентативна кариера
Своето деби за руската фудбалска репрезентација, Нигматулин го имал на 26 април 2000 година, во победата со 2–0 над САД во пријателски натпревар.
Тој имал вкупно 24 настапи за ''„Мечките“'', со кои исто така играл (како стартен голман) на Светското првенство 2002.
2 Диск џокеј
По завршувањето на неговата фудбалска кариера, тој започнал, со одреден успех, кариера како диск-џокеј.
3 Титули
3.1 Клупски
3.1.1 Спартак Москва
*Руско првенство : 2
: 1996, 1997
3.1.2 Локомотив Москва
*Руско првенство : 1
: 2004
*Куп на Русија : 2
: 1999-2000, 2000-2001
3.2 Поединечни
* Руски фудбалер на годината: 2001
Мерошина

Мерошина е населено место и општина во Нишавскиот Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 799 жители. Во општината живеат 11.873 луѓе.
1 Населени места
Населби во општината: Азбресница, Александрово, Арбанасце, Балајнац, Баличевац, Батушинац, Биљег, Брест, Бучиќ, Горна Расовача, Градиште, Девча, Дешилово, Долна Расовача, Дудулајце, Јовановац, Југ Богдановац, Кованлук, Костадиновац, Крајковац, Лепаја, Мерошина, Мраморско Брдо, Облачина, Падина, Рожина, Чубура.
2 Поврзано
* Нишавски Управен Округ
* Јужна Србија
Трпо Зограф

Трпо Зограф од Корча бил истакнат зограф (иконописец и фрескоживописец) од почетокот на XIX век, активен во регионот на југозападна Македонија и околината на Корча (денес во Албанија).
1 Биографија
Татко му и стрико му, зографите Константин и Атанас, потекнувале од Поткожани, село во близината на Свети Наум и Подградец. Преселени во Корча, тие се претставувале како жители на овој град, а според својот занает го добиле и го прифатиле презимето на целото семејство – Зографи.
Откако игуменот на манастирот св. Наум, Стефан, во улога на ктитор, во 1799 година го подигнал гробниот параклис на св. Наум, тој бил фрескоживописан од Трпо Зограф во 1800 година, со средства на Наум Јоанов од Москополе. Шест години подоцна, тој ги насликал и фреските во целата манастирска црква. Во тоа време, Трпо Зограф уживал голем углед на прв мајстор во југозападна Македонија и во албанскиот регион околу Корча, каде што живеело и неговото семејство, а нивните изработи се присутни дури и во некои манастири на Света Гора.
Квалификации за Светско првенство во фудбал 2026 (УЕФА) - група Е

Квалификации за Светско првенство во фудбал 2026 - група Е била една од дванаесетте групи во склоп на квалификациите за Светското првенство 2026. Во групата учествувале четири репрезентации: , , и и се играло по Бергеров систем на натпреварување од септември до ноември 2025.
Победникот на групата ќе се квалификува директно за Светското првенство 2026, додека второпласираната репрезентација ќе игра во баражот.
1 Табела
Легенда
Екипа која се квалификувала на Светското првенство 2026.
2 Натпревари
--------------------
Стратегиска компјутерска игра

Стратегиска компјутерска игра (разговорно: „Стратегија“) — еден од основните жанрови компјутерски игри, во кој играчот за да победи треба да применува стратешко размислување. Во популарните игри од овој жанр, на играчот често му се нуди да игра не за одреден лик, туку за нивни условни маси, на пример, да раководи со изградба на град или да заповедува со цели армии во воени кампањи.
Иако и игрите од многу други жанрови можат да содржат стратешки елементи, во самите стратегиски игри главното внимание се посветува на планирање на највисоко ниво, логистика и управување со ресурси. Стратегиите обично се делат на две основни поткатегории: потезни и во реално време, но има и голем број на вкрстени/поджанрови на стратегии што содржат дополнителни елементи како што се тактика, дипломатија, економија и истражување.
Во стратегиските игри спаѓаат и апстрактни (''Ataxx''), столни (шах, дама, „Монопол“), со симулација на менаџмент (''M.U.L.E.'', ''Spaceward Ho!'') и други; одликите на некои од нив биле преземени од развивачите на компјутерски стратегии со заплет во реалистична, историска или фантастична средина.
1 Доживување
Играчот мора да испланира серија на дејства против еден или повеќе противници, а намалувањето на непријателските сили обично е цел. Победата се постигнува преку супериорно планирање, а елементот на случајност има помала улога.
Во повеќето стратегиски компјутерски игри, на играчот му се дава поглед на светот на играта од божествено гледиште и посредно ги управува единиците на играта под негово заповедништво. Така, повеќето стратегиски игри вклучуваат елементи на војување во различен степен, и содржат комбинација од тактички и стратешки размислувања. Покрај борбата, овие игри често ја предизвикуваат способноста на играчот да истражува или да управува со економија.
Облачина

Облачина е населено место во општината Мерошина Нишавски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 337 жители. Селото е познато по сорта вишна облачинска.
1 Поврзано
* Мерошина
* Нишавски Управен Округ
* Јужна Србија
Капитен Цубаса

''Капитен Цубаса'' (|キャプテン, |Captain Tsubasa) — јапонска манга напишана и илустрирана од Јоичи Такахаши. Серијата главно се врти околу спортот фудбал, сосредоточувајќи се на Цубаса Озора и неговиот однос со другарите, соперништвата со противниците, тренинзите, натпреварите, како и акцијата и исходот од секој фудбалски натпревар. Низ многубројните серии на ''Капитен Цубаса'', приказната го прикажува развојот на Цубаса и неговите пријатели додека се соочуваат со нови соперници.
Мангата ''Капитен Цубаса'' првично била објавувана во шонен-списанието за манга на Shueisha, ''Weekly Shonen Jump'', помеѓу 1981 и 1988 г., со поглавја собрани во 37 тома танкобон. По неа следеле разни манга-продолженија. Изворната манга била адаптирана во аниме-серија од Tsuchida Production и прикажувана на TV Tokyo од 1983 до 1986 г. Бројни филмови и телевизиски серии следеле, од кои последната била прикажувана помеѓу 2018 и 2019 г.; втората сезона имала премиера во 2023 г.
До 2023 г., вкупната манга имала над 90 милиони примероци во тираж низ целиот свет, што ја прави една од најпродаваните манги на сите времиња. ''Капитен Цубаса'' станала една од најпопуларните манги и анимеа низ светот, особено во Јапонија, поради начинот на кој го популаризирал фудбалот. Бројни фудбалери од вистинскиот живот биле вдахнати да станат професионалци по гледањето на серијата. Во анкета спроведена од TV Asahi во 2005 г., аниме серијата ''Капитен Цубаса'' се нашла на 41-то место на списокот на 100-те најдобри аниме-серии.
1 Содржина
Серијата главно се врти околу спортот фудбал, сосредоточувајќи се на Цубаса Озора и неговиот однос со другарите, соперништвата со противниците, тренинзите, натпреварите, како и акцијата и исходот од секој фудбалски натпревар.
Пунтеа де Гречи

Пунтеа де Гречи (|Puntea de Greci) е населено место во округот Дамбовица, Романија. Според пописот од 2021 година имало 635 жители. Припаѓа на општината Петрешти. Селото е населено на почеток од XIX век со шопско население од Орјаховско (Орехово на шопски), Плевенско и Великотрновско. Во втората половина на XX век тука живее 340 семејства (претежно шопски) и зборува се белослатински (шопски) говор. На пописи населението се смета за романско.
Балени Сарби

Балени Сарби (|Băleni-Sârbi) е населено место во округот Дамбовица, Романија. Според пописот од 2021 година имало 4.212 жители. Припаѓа на општината Балени. Селото е населено со шопско население од Бјалослатинско (Белослатинско на шопски) околу 1830 година. Во 1968. година тука биле илјаду шопски семејства. Романците јужнословенско население кое живее во Влашка нарекуваат Срби (Sârbi), така и население од Бугарија. Според пописот од 2011 година мнозина се изјаснува како Романци, а дел како Бугари и Срби.
;Етнички состав во пописот од 2011 година (4.707 жители)
Кабина на машиновозачот

Кабина на машиновозачот — посебна просторија на локомотива што служи како работно место на локомотивната екипа. Во неа се сместени главните елементи за управување, апаратурата и уредите неопходни за одржување на енергетската инсталација (парен котел, дизел-мотор) и за регулирање на работата на моторите (парна машина, влечни електромотори).
1 Конструкција
Современата кабина на машиновозачот е една од главните делови на локомотивата. Локомотивната екипа поминува долго време во неа, па затоа создавањето на неопходни услови за нејзино прицврстување кон каросеријата или рамката на локомотивата позитивно се одразува на безбедноста на железничкиот сообраќај и на условите за работа на локомотивната екипа.
2 Историја
Во раните денови на железницата, локомотивните екипи морале да работат на отворено, без никаква заштита. За да се заштитат од временските услови, кабините на локомотивите, особено оние со повисоки брзини, постепено биле опремувани со покрив и заштитни ѕидови, како што може да се види од документираната реконструкција на американската локомотива „Џон Бул“. Таму, железничката компанија додала кабина на прикачениот тендер и го продолжила нејзиниот покрив до кабината на машиновозачот. Кај брзите локомотиви од типот Крамптон околу 1850 г. во Европа, бил поставен барем скромен штитник за ветер пред кабината.
Во Германија, саксонскиот директор на железницата и писател Макс Марија фон Вебер ја вовел затворената кабина. На првата линија на подземната железница во Будимпешта, отворена во 1896 г., со невообичаено мал профил на слободен простор, кабините биле сместени директно над подвозјата. Поради тоа, работното место на машиновозачот било толку ниско, што тој не можел да стои исправено. Поради многу малото странично растојание до ѕидот на тунелот, во кабината можело да се влезе и да се излезе само преку прозорецот напред.
Indiana Jones and the Great Circle

''Indiana Jones and the Great Circle'' (македонски: ''Индијана Џонс и големиот круг'') — акционо-авантуристичка игра развиена од студиото MachineGames во соработка со Lucasfilm Games и издадена од Bethesda Softworks. Заснована е на познатата франшиза „Индијана Џонс“. Играта била објавена на 9 декември 2024 г. за Windows и Xbox Series X/S, додека верзијата за PlayStation 5 била објавена во април 2025 г. ''The Great Circle'' првенствено се игра од гледиште на прво лице, додека третото лице се користи за контекстуални елементи, како што е заемодејството со околината. Играчот го управува Индијана додека се движи низ мешавина од праволиниски области што ја следат приказната и пошироки предели за истражување. Борбата може непосредно да се води или целосно да се избегне со користење на механики за прикривање. Карактеристичниот камшик на ликот може да се користи и како оружје и како средство за поминување преку препреки и решавање на разни загатки, со цел да се откријат алтернативни патеки и скриени колекционерски предмети.
1 Играчки процес
''Indiana Jones and the Great Circle'' е акционо-авантуристичка игра, но исто така содржи елементи од други стилови на игри. Играта може да се помине во потаен стил или да се влезе во отворени борби со противниците. Исто така, во играта има многу загатки, кои во најголем дел се незадолжителни. Камшикот на Индијана Џонс може да се користи во борба, како и за поминување на одредени препреки. Играчкиот процес е од гледиште на прво лице, но се префрла на гледиште на трето лице во одредени играчки сцени.
2 Приказна
Играта има оригинален заплет. Дејството се одвива во 1937 г., меѓу настаните од првиот филм „Индијана Џонс: Крадците на изгубениот ковчег“ и настаните од третиот филм, „Индијана Џонс: Последната крстоносна војна“. Како и во филмовите, настаните се случуваат пред почетокот на Втората светска војна. Во играта, антагонисти се трите земји на Оската: Нацистичка Германија, Фашистичка Италија и Јапонската Империја.
Откако артефакт е украден од факултетот „Маршал“, археологот Индијана Џонс се упатува кон Ватикан за да истражи. Тој открива дека различни свети места низ светот се распоредени во облик на круг. Покрај Рим, овие места вклучуваат и храмови во Сукотаи во Тајланд, египетските пирамиди на платото Гиза и снежните Хималаи. За време на неговите патешествија, Џонс е придружуван од репортерката Џина Ломбарди. Заедно, тие се соочуваат со Емерих Вос, кој користи психолошки манипулации против своите непријатели.
Птоломеј IV Филопатор

Птоломеј IV Филопатор (|Πτολεμαῖος Φιλοπάτωρ|Ptolemaĩos Philopátōr) — четвртиот крал на Птоломејското Кралство во Египет, кој владеел од 221 до 204 година пр. н. е., * непознато, † 205 / 204 година пр. н. е.
Неговото владеење обично се смета за почеток на падот на Птоломејската династија, претходно моќната и успешна египетска држава.
Птоломеј IV Филопатор бил син на кралот Птоломеј III Евергет и Береника II, ќерка на кралот Магос од Киренаика. На почетокот на неговото владеење, неговата мајка била убиена и оттогаш кралот бил под влијание на дворјани од двата пола. Овие дворјани ги охрабрувале пороците на Птоломеј и го насочувале неговото владеење според сопствените интереси. Сепак, Египет лесно одговорил на нападот на селевкидскиот крал Антиох III врз Коеле-Сирија. Птоломеј номинално ја повел својата војска до победа во Битката кај Рафија во 217 година пр. н. е., по што северните граници на неговото кралство биле обезбедени од селевкидските напади.
Птоломејските походи во Сирија завршиле со бунт на домородното население во Горен Египет. На самиот крај од владеењето на Птоломеј, во 205 година пр. н. е., владеел нубискиот фараон Угронафор. Како резултат на тоа, Горен Египет бил посебна држава, надвор од дофатот на Птоломејците, сè до 186 година пр. н. е.
Исто така е познато дека Птоломеј Филопатор бил воведен во разни оргијастични култови и дека бил заинтересиран за книжевност. Изградил храм посветен на Хомер и составил трагедија, за која неговиот омилен штитеник Агатокле од Египет напишал коментари. Околу 220 година пр. н. е., Птоломеј се оженил со својата сестра Арсиноја III, во согласност со обичаите на фараоните. Сепак, тој продолжил да биде под влијание на неговата љубовница Агатоклеја, сестрата на Агатокле.
Каликс од Родос во 3 век пр. н. е. и Атенеј од Навкратис во 2 век пр. н. е. напишале дека Птоломеј Филопатор изградил огромен брод познат како тесаракантор, буквално „четириесет“. Бројот четириесет во случајот на овој брод се однесувал на бројот на редови весла. Подоцна, во 2 век н. е., Плутарх го споменал и овој брод во својата биографија на Деметриј I Полиоркет. Денес, се верува дека овој огромен брод можеби бил катамаран долг 128 метри.
Птоломеј IV е споменат и во апокрифната Трета книга Макавејска, која ги опишува настаните во Ерусалим и Александрија во времето на Битката кај Рафија.