Хелен Белеја

Хелен Рејнолдс Белеја, (11 февруари 1913 &#x2013; 20 мај 1986) била канадски геолог најпозната по нејзиното истражување на Девонскиот систем во Западна Канада, геолошки период од палеозојската ера.
1 Ран живот и образование
Белеја е родена во Сент Џон, Њу Бранзвик, во семејство со француско хугенотско потекло.
Белеја дипломирала и магистрирала по геологија на Универзитетот Далхузи во Нова Шкотска; таа се здобила со д-р. од Универзитетот Нортвестерн во Еванстон, Илиноис. Нејзината докторска теза била насловена „Геологијата на областа Мускуах, Њу Бранзвик“. Пред да се посвети на геологијата, Белеја работела како професорка во средно училиште и служела како поручник во Кралската канадска морнарица.
2 Истражување и кариера
Во текот на 1945 година, Геолошкиот институт на Канада ја најмил Белеја да стане технолог, но само неколку години подоцна, во 1947 година, таа добила нова работа како геолог. Истата година, во текот на месец февруари нафтата била пронајдена во Ледук, Алберта. Три години подоцна, во 1950 година, Белеја била испратена да го следи откривањето на нафтата, со што станала првата жена геолог од Канадскиот геолошки институт што работела на терен само заедно со мажи. Откако нафтата била пронајдена во Ледук, Алберта, Геолошкиот институт отворил канцеларија во Калгари, кога Белеја била испратена да го следи откритието. Оваа канцеларија на крајот довела до создавање, во 1967 година, на Институтот за седиментна и нафтена геологија.
Белеја напишала над 30 научни трудови. Нејзиниот прв труд, за односите на фациес и секвенците на гребен-оф-гребен во горниот дел на девонот, било објавено во ''Геолошкиот институт на Канада'' во 1952 година. Таа е најдобро позната по својот придонес во томот „Геолошка историја на Западна Канада“, кој е познат како „Атлас“. Таа конкретно придонела во регионот западно од реката Хеј и јужно од Мекензи, и нејзиното познавање на регионалната геологија помогнало да се создаде синтеза за девонските карпи во тој регион.
Белеја била забележана по нејзиниот придонес во геологијата во Алберта, каде што поминала 35 години со Геолошкиот институт на Канада. Нејзините многубројни награди ги вклучуваат Меморијалниот медал Барлоу за нејзиниот труд, „Дистрибуција и литологија на органски карбонат единица на групата Горна Ферхолм, Алберта“, доделена во 1958 година. Таа била првата жена наградена на овој начин. Таа била избрана за член на Кралското друштво на Канада во 1962 година, а била и почесен член на Канадското здружение на нафтени геолози. Таа била една од двајцата геолози испратени да отворат канцеларија во Калгари и единствената жена што работела на терен таму. Во 1976 година, таа била прогласена за офицер на Редот на Канада.
3 Личен живот
Белеја била активна и во планинарење, скијање, пешачење и јавање коњи. Таа го јавала својот коњ на многу нејзини екскурзии. Таа јавала во планините на Алберта, Британска Колумбија и областа на Големото ропско езеро. Таа била членка на Здружението за континуирани уметности во Калгари, женската лига на филхармонијата во Калгари и помошник директор на Зоолошкото друштво Калгари. Таа многу патувала, особено во Франција. За време на едно од нејзините патувања во Франција одржала многу предавања. 
Белеја била икона за светот на феминизмот во геологијата. Иако таа самата не била голем поддржувач на феминизмот, таа со своите постапки покажала дека е жена со голем раст и човек што треба да се следи и почитува. Таа била првата жена која работела со мажи пред 1970-тите. Луѓето мислеле, во 19 век, дека жените треба да готват дома и да чистат за нивните семејства, но Белеја била поборник за желбата да работи на терен. Таа станала првата жена која работела на теренските студии, докажувајќи им на сите дека жените се доволно силни да ги носат тешките примероци преку груби терени.
Таа починала во Калгари на 20 мај 1986 година на 73-годишна возраст.
4 Користена Литература
* Fleming, Iris. "Rocks are Her Forte." ''Geosciences''. Fall 1975, pp. 12–14.
* McLaren, Digby J. "Helen Belyea 1913-1986." ''Transactions of the Royal Society of Canada''. Ser. 5, vol. 2. 1987, pp. 198–201.
* Ogilvie, Marilyn, and Harvey, Joy, editors. ''The Biographical Dictionary of Women in Science.'' Vol. 1. New York: Routledge, 2000, pp. 110–111.