procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Персис Дрел

Персис Сидни Дрел (|Persis Sydney Drell, р. 30. декември 1955 година во Пало Алто, Калифорнија, САД) е американски физичар. Нејзината специјалност е јадрената физика. Од 2007 до 2012 година, Дрел беше директорка на националната лабораторија и акцелератор СЛАК (Стенфордов центар со линеарен акцелератор, |Stanford Linear Accelerator Center). Потоа постана декан за Школата за инженерство при Стенфордовиот универзитет меѓу 2014 и 2017 година. Од 1. февруари 2017 година, Дрел е проректор за академски прашања на Стенфордовиот универзитет.
Дрел има добиено бројни награди и признанија за нејзината работа. Таа е член на Американската академија на уметностите и науките.
Пси Лебед

ψ Лебед или Пси Лебед — троен ѕвезден систем во соѕвездието Лебед. Со заедничка привидна ѕвездена величина од 4,92, може да се забележи со голо око. Од 2002 година, внатрешниот пар, компонетите Aa и Ab, биле на аголно растојание од 0,10 mas долж положбен агол од 77,6°. Нивната заедничка ѕвездена величина е 5,05. Релативно во однос на овој пар, третиот член на системот е со величина од 7,61 оваа составница B, е на аголно растојание од 2,87 лачни секунди долж положбен агол од 175,6° од 2010 година. Врз основа на измерената годишна промена на паралаксата од 11,59 mas, Пси Лебед се наоѓа на растојание од 281 светлосна година од Сонцето.
Посјајниот член на системот, односно Aa, има спектар карактеристичен за A-тип на ѕвезда од главната низа и е со ѕвездена класификација A4 Vn, каде 'n' означува „маглинени' впивни линии кои се должат на големата вртежна брзина. Се верува дека се врти со вртежна брзина од 207 km/s. Оваа составница сјае со сјај 62 пати поголем од сјајноста на Сонцето од нејзината надворешна атмосфера при делотворна температура од 7.971 K.
Октав Банчила

Октав Банчила (4 февруари 1872 – 3 април 1944) — романски реалистички сликар и левичарски активист. Тој бил брат на Софија Н'дежде, феминистка, новинар, и зет на Јоан Н'дежде, атеист и социјалистички мислител, уредник на списанието ''Контемпоранул''.
1 Животопис
Бил роден во Ботосани, тој останал сирак на 4 години и бил воспитан во Ласи од неговата многу постара сестра и нејзиниот сопруг, кои за првпат го охрабриле за неговата страст кон уметноста.
По завршувањето на основното училиште, тој се запишал на Сликарство дипломирал во 1893 година. Помеѓу 1894 и 1897 година, живеел и студирал во странство добивајќи стипендија за: во Италија и Франција, како и к во Германија, каде студирал на Академија дер Билденден Кансте во Минхен (не е познато дали тој некогаш дипломирал).
По неговото враќање, тој се обидел да отвори студио во центарот на градот Ласи, но финансиските ограничувања го натерале да се насели на периферијата; во тоа време започнал да ги работи темите: животот на селаните, фабричките работници, осиромашените Евреи трговци и занаетчии, регрутирани војници и на номадско Роми. По 1901 година, тој предавал калиграфија и уметност во основните училишта во градот. Импресиониран од исходот на 1905 револуција во Руската Империја, тој наскоро бил активен во социјалистичките кругови и станал познаник на најголемите интелектуалци на левицата.
Тој останал низ целиот свој творечки пат критичен кон општествените и политичките случувања во Голема Романија, и ја користел својата уметност за да ги нападне антисемитичките трендови на романската политика. Неговата уметност била длабоко социјална, реалистичка и ангажирана,.
2 Галерија
Пол Филипс

Пол Шујлер Филипс (|Paul Schuyler Phillips, р. 28. април 1956 година во Њу Џерси, САД) е американски диригент, композитор и музиколог. Тој е директорот „Гретхен Б. Кимбал“ за оркестарски студии со звање вонреден професор на Стенфордовиот универзитет. Филипс е диригент на Стенфордовиот симфониски оркестар и Стенфордовата филхармонија. Истовремено, тој е директор и диригент за Симфонијата и Хорот на Пионерската долина. Претходно, Филипс беше Директор на оркестарска и камерна музика на Брауновиот универзитет.
Филипс е редовно присутен на меѓународните сцени како диригент и композитор. Неговата истражувачка работа за творештвата на Игор Стравински и Ентони Берџес е особено позната.
Џозеф Лоферски

Џозеф Џон Лоферски (|Joseph John Loferski, 7. август 1925 во Хадсон, Пенсилванија, САД - 20. јануари 1997 во Провиденс, Род Ајленд, САД) беше американски физичар и професор по инженерство на Брауновиот универзитет. Весникот „Њујорк тајмс“ го има наречено „пионир во развојот на сончевите ќелии“. Во текот на неговата долга и успешна кариера, Лоферски ги истражуваше фотоволтаичните ќелии и начинот на кои тие ја претвораат сончевата енергија во електрична струја. Тој има одржано бројни предавања и објавено многу трудови од тематиката на полуспроводниците како силициум и методите за подобрување на ефикасноста на фотоволтаичните ќелии. Трудовите на Лоферски и неговите колеги покажаа дека полуспроводничките направи може да произведат електрична струја која не загадува и е компетитивна на пазарот.
Тета Лебед

Тета Лебед (θ Лебед, θ Cygni, θ Cyg) — ѕвезда во соѕвездието Лебед. Има привидна величина од 4,5, што значи дека е видлива со голо око при достатно темно небо. Според паралаксата утврдено е дека се наоѓа на далечина од 59,8 светлосни години (18,3 парсеци) од Земјата. Се претпоставува дека е домаќин на планета.
1 Особини
Спектарот на главната ѕвезда укажува дека таа ѝ припаѓа на класата F3 V. Сјајносната класа V се однесува на категорија ѕвезди од т.н. „главна низа“, кои, како и Сонцето, создаваат енергија по пат на јадрено соединување на водород во нивните јадра. Надворешната обвивак на оваа ѕвезда зрачи 4,2 пати посјајно од Сонцето, со делотворна температура од 6.381 K, давајќи ѝ жолтобел сјај типичен за ѕвездите од типот F. Тета Лебед е поголема од Сонцето, со 38 % поголема маса и 58 % поголем полупречник. Се проценува дека е стара помеѓу 0,6 и 1,9 милијарди години.
2 Придружнички
θ Лебед има неколку побледи придружни ѕвезди. Најблиска е θ Лебед B — црвено џуџе со величина 13 на растојание од 3", во орбита околу главната ѕвезда на растојание од 46 ае. Друга ѕвезда се смета за оптичка придружничка — со величина 12 на растојание од околу една лачна минута, со назнаката C. Составницата D е ѕвезда со величина 12,5, и исто така се смета за оптичка придружничка. GJ 765B има величина од 13 и се смета за придружничка во облик на подџуџе. GSC 03564-00642 е црвено џуџе, исто така е со величина 13, и придружна на θ Лебед со заедничко сопствено движење.
θ Лебед B има привидна величина од 13,03, што е преслабо за да се забележи без телескоп. Припаѓа на класата M3 V и е со процената маса една третина од Сончевата. θ Лебед A и B заедно патуваат низ вселената со голема стапка на сопствено движење од 0,261 лачни секунди годишно, или 0,4° по век. Можно е самата θ Лебед B is да е близок двоец од две црвени џуџиња, во кој случај тие поединечно би биле послаби и помалку масивни од единечната ѕвезда.
3 Можна планета
Колебањата во радијалната брзина на Тета Лебед забележани од ELODIE укажуваат на можен растројувачки планетарен објект кој двапати помасивен од Јупитер, кој прави круг околу главната ѕвезда за 150 дена. Оваа вонсончева планета сè уште не е сосема потврдена. ВО Ликовата опсерваторија се добиени наоди за разлики во радијалната брзина во овој период како и во годишни истозначници, но овие сигнали немаат постигнато статистичка значајност.
Лили Џејмс

Лили Клои Нинет Томсон (|Lily Chloe Ninette Thomson; род. 5 април 1989 година), попозната како Лили Џејмс (|Lily James), е британска глумица.
1 Рани години
Лили Џејмс е родена на 5 април 1989 година во Ашер, Сари, Англија во семејството на глумицата Нинет и музичарот Џејмс (Џејми) Томсон. Бабата на Лили, Хелен Хортон, била американска глумица. Џејмс учела во уметничко училиште во Тринг. Во 2010 година дипломирала на Гилдалското училиште за музика и театар во Лондон.
2 Кариера
Лили го направила своето деби во телевизија во 2010 година,таа глуми во 4 епизоди на Само Вилијам . Во 2011 година, таа глуми во 8 епизоди од серијалот „Таен дневник за повик на девојчиња". Во 2012 година, таа ја играла улогата на Корина во филмот „Гнев на титаните“. Од 2012 до 2015 година, таа глумела во серијалот „Даунтон опатија“. Во 2015 година бил објавен филмот „Пепелашка“, каде таа ја играла главна улога .
Во 2015 и 2016 година, Лили ја добила наградата Гилд на американските глумци во категоријата „Најдобри улоги во драмска серија“ за нејзината улога во серијалот „ Даунтон опатија“. Исто така во 2017 година, Лили глумела во филмот „Возач на бебиња“ во улога на Дебора. Во летото 2018 година, филмот „Мама Миа! 2“, во која Лили ја играла улогата на младата Дона.
3 Личен живот
Таткото на Џејмс, Џејмс Томсон, починал од рак во 2008 година. Таа го зела неговото име како псевдоним, откако дознала дека Лили Томсон веќе е регистрирана во Еснафот на глумците.
Од 2014 година, Џејмс е во врска со глумецот Мет Смит, колега во филмот „Гордост и предрасуди и зомби“ .
Фи Лебед

Фи Лебед или φ Лебед — систем од две ѕвезди во северното соѕвездие Лебед. Слабо видлива со голо око со привидна ѕвездена величина од 4,70. Годишната промена на паралаксата од 12,25 mas мерено од Земјата, се добива дека ѕвездата е на растојание од околу 266 светлосни години. Се оддалечува од Сонцето со радијална брзина од +4,5 км/s.
φ Лебед е двојнолиниски спектроскопски двоен систем, што значи дека впивните линии на двете составници се видливи во спектарот. Двете множества на спектрални линии се скоро потполно идентични и двете ѕвезди се класифицирани како K0III, што значи дека се развиени џинови. Се смета дека тие се црвеногрутчести џинови, ѕвезди кои започнале со соединување на хелиумот во јадрото и се наоѓаат на хоризонталната гранка, но поради нивната металичност и големината на водородната обвивка тие може да се најдат во близина на гранката на црвени џинови. За двете ѕвезди се претпоставува дека се со иста старост, wшто би изнесувала околу 650 милиони години. Парот има орбитален период од 434,208 денови, или 1,2 години, со голема полуоска од 26,9 mas, и големо занесување од 0,56.
Мартин Кукучин

Мартин Кукучин (вистинско име Матеј Бенчур), (, , Оравска Столица – , ) — словачки писател, драматичар и публицист. Тој беше најзначајниот претставник на словачкиот книжевен реализам и се смета за еден од основачите на модерната словачка проза.
1 Животопис
Учел гимназија во Банска Бистрица, Кежарок. Сакал да студира теологија во Братислава, но поради антисловачката атмосфера што преовладувала во тоа време, наместо тоа тој избрал да студира медицина во Прага.
Откако завршил медицина стажирал во Братислава, Инсбрук и Виена, тој се обидел без успех да најде работа во Словачка. Наместо тоа во 1893 година тој започнал да работи како доктор на островот Брач во Хрватска, каде бил и активен член на културното друштво „Хрватски состанок“. Во 1904 година, тој станал еден од нејзините директори.
Во 1904 година, тој се оженил со Перица Дидолиќ, со која заминале во 1908 година за Јужна Америка, каде што се населиле во Чиле, каде што имало голема заедница на хрватски емигранти,.
2 Творештво
2.1 Проза
* 1883 - „На патот на замокот“.
* 1890 година - '' Кога ќе умре куклата на Чочолов ''* 1891 - „Во конкавна топка“
* 1892 - „Крај и почеток “
* 1892 - „ Два начина “
* 1893 - Dies Irae
* 1898 - „Во Далмација и Црна Гора“, патопис
* 1899 - „ Празник “
* 1911 / 1912 - „Куќа на ридот“, роман поставен во Брач
* 1922 - „Одлики на патиштата. Прошетка низ Патагонија “, патопис
* 1922 - „Млади години“, мемоари за неговите студентски години
* 1926 - „Повикај“, роман за хрватските иселеници во Чиле
* 1929 - „ Окупација Бохмил Вализлост “, историски роман
* 1929 - „Лукас Блахошеј Крашоќ “, историски роман
* 1930 - „Кошутски, Рузмарин “
* „ Време на песна - времето постои “
* „Мај “, расказ
* „Господар мајстор“
* „До саемот “
* „На Ондреја “,
* „ Хајтман “, расказ
* „Од топло гнездо “
* „Голема лажица“
* „Господарот на лозарот “
* „За Мајкл “
* „Зора“
* „Како да се ископаат богатства “
* „Пазете се од чизмите “
* „ Празнична дума “
* „Три свирки во текот на денот ''
* „Свадба“
* „Бадник “
2.2 Драми
* 1907 година - „Комасација“
* 1922 година - „Судот Бакуча“
* 1924 година - „Жртвување“
Ричард Лок

Ричард Мајкл Лок (|Richard Michael Locke, р. 22. април 1959 година во Бостон, Масачусетс, САД) е американски политиколог. Лок од јули 2015 година е проректор за академски прашања на Брауновиот универзитет. Тој беше четвртата личност назначена на оваа позиција во период од шест години, откако неговиот претходник Вики Колвин поднесе оставка по помалку од една година на позицијата. Лок е експерт за работнички права и корпоративна општествена одговорност. Пред да стане проректор, тој ја беше директор „Хауард Р. Свеарер“ на Вотсоновиот институт за меѓународни и јавни работи при Брауновиот универзитет. Претходно, Лок беше продекан на Слоановата школа за менаџмент при Масачусетскиот институт за технологија.
Даленбург (општинска заедница)

Даленбург (|Amelinghausen) — општинска заедница во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Даленбург.
Општинската заедница Даленбург се состои од следниве општини:
# Бојце
# Далем
# Даленбург
# Нарендорф
# Тостерглопе
Ѕвезден каталог на Смитсоновата астрофизичка опсерваторија

Ѕвезден каталог на Смитсоновата астрофизичка опсерваторија (|Smithsonian Astrophysical Observatory Star Catalog) или SAO-каталог — астрометриски ѕвезден каталог. Објавен е во 1966 г. од Смитсоновата астрофизичка опсерваторија во Кембриџ, Масачусетс, и опфаќа 258.997 ѕвезди. Составен е од претходни астрометриски каталози и содржи само ѕвезди до величина 9 со познато точно сопствено движење. Ставките во каталогот почнуваат со кратенката SAO, проследени од број. Броевите се водат според 18 десетстепени појаси на деклинација, а ѕвездите се подредени според нивната ректасцензија во рамките на секој појас.
1 Примери за ставки во SAO
* SAO 67174 — Вега
* SAO 113271 — Бетелгез
* SAO 40012 — HD 277559
* SAO 158687 — ѕвезда прикриена од Уран на март 1977 г., што довела до откривање на прстените околу Уран.
Епсилон Лебед

Епсилон Лебед (ε Лебед, ε Cygni, ε Cyg) — повеќекратна ѕвезда во соѕвездието Лебед. Со привидна величина од 2,48, лесно е видлива со голо око и се вбројува меѓу најсјајните ѕвезди од Лебед. Според паралаксата, Епсилон Лебед е оддалечена околу 73 светлосни години од Сонцето.
Системот има три составници: спектроскопска двојка (Епсилон Лебед A); оптичка придружничка (B) и единечна ѕвезда (C). Двете составници на A се нарекуваат Епсилон Лебед Aa (офиц. Џена или Алџана) и Ab.
1 Именување
''ε Лебед'' (''ε Cygni'', ''Epsilon Cygni'') е името на ѕвездата според Бајеровото означување. Трите составници се означени како ''Епсилон Лебед A'', ''B'' и ''C'', а составниците на ''A'' — ''Епсилон Лебед Aa'' и ''Ab'', изведени од Вашингтонскиот каталог за повеќекратни ѕвезден системи (WMC), и усвоени од Меѓународниот астрономски сојуз (МАС).
Епсилон Лебед го носи традиционалното име ''Џена'', од (|جناح), ''ел-џена'' = „крило“. Меѓутоа, ова име почесто се однесува на Гама Гавран. За да се избегнат забуни, почесто се нарекува Џена Лебед (''Gienah Cygni''). Во 2016, Во 2016 г. МАС приредил Работна група за ѕвездени имиња (WGSN) со цел да ги каталогизира и стандардизира личните имиња на ѕвездите. Решено е да се даваат имиња само поединечни ѕвезди, а не на цели повеќекратни системи. На 30 јуни 2017 г. е одобрено името ''Алџана'' (''Aljanah'') за составницата Епсилон Лебед Aa, наспроти претходно воведеното ''Џена'' (''Gienah'') за Гама Кавран A од заседанието претходната година. Обете денес се официјални.
На кинески во употреба е збирниот поим zh (''Тјен ѓин''), што значи ''Небесен Брод'' и се однесува на астеризмот кој ги опфаќа Епсилон Лебед, Гама Лебед, Делта Лебед, 30 Лебед, Алфа Лебед, Ни Лебед, Тау Лебед, Ипсилон Лебед и Зета Лебед. Оттука, кинеското име на самата Епсилон Лебед е zh (''Тјен ѓин ѓу'' = „Деветта ѕвезда на Небесниот Брод“).
2 Придружнички
Епсилон Лебед A има оптичка придружничка, Епсилон Лебед B, со која не е физички поврзана, како и кандидат за придружничка со заедничко сопствено движење од 13-та величина, Епсилон Лебед C, која е на аголна одвоеност од 78 лачни секунди. Доколку таа ѕвезда е гравитациски врзана со Епсилон Лебед A, тогаш тие тековно би биле на растојание од 1700 ае или повеќе, и имаат орбитален период од барем 50.000 години.
3 Особини
Составницата A е еднореден спектроскопска двојка. Според увидената радијална брзина се заклучува можна придружничка со орбитален период од барем 15 години. Претставува џиновска ѕвезда од класата K0 III. Ова значи дека ѕвездата ја напуштила главната низа и навлегла во конечната фаза на својот развој. Делотворната температура на нејзината фотосфера изнесува 4.710 K, давајќи ѝ портокалов сјај својствен за ѕвездите од типот K. Има речиси 11 пати поголем полупречник од Сонцето и 62 пати поголема сјајност.
Почнувајќи од 1943 г. спектарот на Епсилон Лебед A служи како устојчиво поаѓалиште по кое се класификуваат другите ѕвезди.
4 Превез
ε Лебед е сместена три степени северно од маглината Превез, која веројатно е прастар остаток од супернова. Самата маглина е многу пооддалечена од ѕвездата.
Фудбалска репрезентација на Шведска

Фудбалската репрезентација на Шведска |svenska fotbollslandslaget ( |svenska fotbollslandslaget) ја претставува Шведска во машкиот меѓународен фудбал и е контролирана од Шведската фудбалска асоцијација, управувачкото тело на фудбалот во Шведска. Домашен терен на репрезентацијата е Шведска „ Арена Пријатели“ во Солна, а екипата ја предводи Јане Андерсон. Од 1945 до крајот на 50-тите години, тие се сметале за еден од најголемите тимови во Европа.
Шведска оствари дванаесет настапи на Светските првенства со нивниот прв настап во 1934 година . Тие исто така имаат остварено шест настапи на Европските првенства . Шведска завршила на второто место на Светското првенствао во 1958 година, а на третото место во 1950 и во 1994 година. Другите достигнувања на Шведска вклучуваат и златен медал на Летните олимписки игри во 1948 година и бронзените медали во 1924 и 1952 година. Тие стигнале и до полуфиналето на Евро 1992 .
Народна банка на Кина

Народна банка на Кина е централна банка на Народна Република Кина.
1 Историја
Централната банка на Кина е основана на 1 декември 1948 година врз основа на спојување на банката Хуабеи, банката Беихаи и земјоделската банка Ксибеи. Првото седиште на банката било во Шијажуанг, Хебеј а во 1949 година било преместено во Пекинг. Помеѓу 1950 и 1978 година, Народната банка на Кина била единствената банка во земјата и ги надгледувала и централното банкарство и комерцијалното банкарско работење. Сите други банки во Кина, како што е Банката на Кина, биле или филијали на Народната банка на Кина или не примале депозити.
2 Основни вредности
Во своето работење, Народната банка на Кина поаѓа од следниве основни вредности:* Одговорност: Секогаш, банката е одговорна пред државата, општеството, клиентите, вработените и акционерите. Таа оди напред за да ги изврши одговорностите, смело да се соочи со предизвиците и да ја извршува својата мисија.
* Интегритет: Банката се придржува кон секоја обврска, ги одржува зборовите во согласност со постапките, има отворен ум и се придржува кон принципите на чесност и доверба.
* Професионализам: Банката секогаш има за цел да издржува со поголема способност и компетентност, да ја продолжи работата во духот на занаетчиството и постојано да се стреми кон совршенство.
* Иновација: Банката секогаш оди напред и никогаш не застанува. Таа прави смели истражувања, учи од другите и проактивно развива иновативни идеи.
* Предупредување: Банката цврсто управува со ризиците, обезбедува усогласеност во работењето и се придржува кон законите што го уредуваат развојот, во обид да постигне здрав развој на долг рок.
* Перформанси: Банката ги оценува перформансите според резултатите и профитабилноста, со што се промовира одржлив раст.
3 Организација и управување
Највисокото раководство на Народната банка на Кина го сочинуваат гувернерот и одреден број заменици-гувернери. Гувернерот го назначува или отстранува Националниот народен конгрес или неговиот постојан комитет. Кандидатот за гувернер на Народна банка на Кина го номинира премиерот на Народна Република Кина, одобрен од Националниот народен конгрес. Замениците на гувернерите на банката ги именува или ги отстранува од функцијата премиерот на Државниот совет.
Фудбалска репрезентација на Босна и Херцеговина

Фудбалска репрезентација на Босна и Херцеговина ( БиХ : ''Nogometna / Fudbalska reprezentacija Босне i Херцеговине,'' српски : ''Фудбалска репрезентација Боснe и Херцеговинe,'' романизирани : ''Fudbalska reprezentacija Босне i Херцеговине,'' Хрватска : ''Nogometna reprezentacija Bosne i Hercegovine)'' ја претставува Босна и Херцеговина во меѓународните фудбалски натпревари, а управувана од Фудбалската асоцијација на Босна и Херцеговина. До 1992 година, босанските фудбалери настапувале за Југославија .
Босна и Херцеговина го постигнала својот најдобар резултат кога стигнала до Светсото првенство во фудбал 2014 година како победници на нивната квалификациска група. Тие биле елиминирани по тесните загуби во групната фаза од Аргентина и Нигерија и победата над Иран .
Репрезентацијата настапила на бројни други квалификации и бараж натпревари, вклучувајќи го и поразот на плеј-офот на Светското првенство во 2010 година за Португалија, како и во квалификациите за плеј-офот за Еуро 2012 и Еуро 2016, со поразиte од Португалија и Република Ирска и со тоа спречувајќи го тимот да го достигне првото Европско првенство на УЕФА .
Нивните два домашни стадиони се Билино Поле во Зеница и Грбавица во Сараево. Највисокото светско рангирање на тимот на ФИФА било 13-то, место во август 2013 година.
Фудбалска репрезентација на Словенија

Фудбалската репрезентација на Словенија (|Slovenska nogometna reprezentanca) ја претставува Словенија во машкиот меѓународен фудбал, управувана од Фудбалската асоцијација на Словенија, официјалното управно тело за фудбал во Словенија. Помеѓу 1920 и 1991 година, Словенија немала право да организира посебен тим за репрезентативни натпревари; локалните играчи наместо тоа играле за фудбалската репрезентација на Југославија. Словенија го одиграла својот прв официјален натпревар во 1992 година, една година откако земјата добила независност од Југославија .
Словенечката репрезентација учествувала на три големи фудбалски натпреварувања. Во 1999 година, Словенија се квалификувала на Евро 2000 година, откако ја елиминирала Украина во плеј-оф натпреварите. Словенија остварила уште еден успех две години подоцна, квалификувајќи се на Светското првенство 2002 година, овој пат совладувајќи ја Романија во плеј-офот. Тимот не загубил натпревар во целиот квалификациски циклус, и завршил на второто место со шест победи и шест реми, но не успеал да освои доволно бодови во групната фаза од финалето. И покрај тоа што не успеала да се квалификува за Светскиото првенство во 2006 година, Словенија била единствената екипа што ги победила победници на Светското првенство, репрезентацијата на Италија за време на квалификациите. Словенија се квалификувала на својот последен голем турнир во 2009 година за Светското првенство во Јужна Африка 2010 година, откако ја совладала Русија во плеј-офот.
1 Историја
Фудбалска репрезентација на Бугарија

Фудбалска репрезентација на Бугарија (|Български национален отбор по футбол) — фудбалска репрезентација на Република Бугарија, кој е раководен од Бугарскиот Фудбалски Сојуз. Најчесто, бугарската фудбалска репрезентација своите домашните натревари ги одигрува на националниот стадион „Васил Левски“ во Софија.
Најдобрите успеси кои ги постигнала Бугарија било финалето на Летните олимписки игри во 1968 година и полуфиналето на Светското првенство во 1994 година. Тие се натпреварувале и на Балканскиот куп, освојувајќи четири титули. Сепак, Бугарија не успеала да се квалификува за некој поголем турнир од Евро 2004 година.
Кси Лебед

Кси Лебед (ξ Лебед, ξ Cygni) — спектроскопски двојна ѕвезда од соѕвездието Лебед. Има привидна величина од 3,73 и се наоѓа на далечина од 1.200 светлосни години (360 парсеци).
Системот содржи две ѕвезди кои прават круг околу малку издолжена орбита на секои 18 години. Главната ѕвезда е суперџин од приближен тип K4, додека пак споредната е ѕведа од главната низа со спектрален тип A1,5. Суперџиновската дава ѕвездени ветришта со брзина од 50 км/с, но со различна брзина и различни јачини во поединечните линии.
ξ Лебед е во видното поле на вселенското летало „Кеплер“, но истото нема пронајдено планети.
Фудбалска репрезентација на Украина

Фудбалска репрезентација на Украина (|Збірна України з футболу) — фудбалска репрезентација на Република Украина, кој е раководен од Украинскиот Фудбалски Сојуз. Најчесто, украинската фудбалска репрезентација своите домашните натревари ги одигрува на Олимпискиот стадион во Киев.
По украинската независност и отцепот на земјата од Советскиот Сојуз, тие го одиграле својот прв натпревар против Унгарија на 29 април 1992 година. Најголем успех на тимот на светската сцена било стигнувањето до четвртфиналето на Светското првенство во 2006 година.
Како нација домаќин, Украина автоматски се квалификувала за УЕФА Евро 2012. Четири години подоцна, Украина се квалификувала за Еуро 2016 преку плеј-оф-рутата, првпат преку квалификацискиот процес, бидејќи тие завршиле на третото место во својата квалификациска група.
Украина се смета за специфичен случај која има успешна младинска фудбалска елита во Европа и светот, но сепак не успева да го донесе истиот успех во сениорска фаза. Екипата до 20 години на Украина е актуелен светски шампион, додека екипата на до 21 години освоила сребрен медал на Европскиот шампион.
Даленбург

Даленбург (|Dahlenburg) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 25 километри источно од окружниот град Линебург.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (''Flecken''), мала населба со локално значење.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Даленбург се наоѓа во западниот дел на Природниот парк Елбхеен-Вендланд, сместен на вливот на устието на Неце, Калберла и Штрахау.
2 Галерија
Прва македонска кошаркарска лига 1998/99

Прва македонска кошаркарска лига 1998/99, или Мак Партнер лига поради спонзорски причини, ― 7. издание на Првата македонска кошаркарска лига. Во оваа сезона првак бил Годел Работнички.
1 Учесници
1.1 Екипи
Екипа, Град, Сала
Вардар, Скопје, Јане Сандански
Годел Работнички, Скопје, Градски Парк
Жито Вардар, Велес, 25 Мај
Деликатес, Кочани, Кочани
Куманово, Куманово, Куманово
МЗТ Бос, Скопје, Јане Сандански
Никол Ферт, Гостивар, Младост
Орка, Кавадарци, Јасмин
1.2 Персонал
Екипа, Главен тренер, Капитен
Годел Работнички, Марин Докузовски, Горан Веселиновски
Жито Вардар, Михајло Увалин, Ристе Дуганов
Куманово, Стерија Андоновски, Горан Димитријевиќ
Никол Ферт, Благој Печалов, Милан Сотировски
МЗТ Бос, Александар Књазев
Орка
1.3 Тренерски смени
Забелешка: Оваа тебела е нецелосна
Екипа, Во заминување, Заминување од функција, Во доаѓање, Пристигнување на функција
Претсезонски
Сезонски
Никол Ферт, Благој Печалов
2 Регуларен дел
Забелешка:Табелата е до дваесет и второто коло, од вкупно 28 кола.
Екипи кои продолжиле во разигрувањето
Место, Екипа, Победи, Порази, КошРазлика, Бодови, Забелешка
1, МЗТ Бос
2, Куманово, 16, 6, 38
3, Годел Работнички, 13, 9, 35
4, Жито Вардар, 12, 10, 34
5, Никол Ферт, 9, 13, 31
6
7
8
2.1 Резултати
Годел Работнички- МЗТ Бос 51:66
Годел Работнички- МЗТ Бос (победа на МЗТ Бос)
Вардар - МЗТ Бос 71:90;2. коло
Жито Вардар - Никол Ферт 89:76
Орка - МЗТ Бос 85:101;4. коло
Жито Вардар - Деликатес 79:65;5. коло
Никол Ферт - Годел Работнички 61:84
Куманово - Жито Вардар 65:63;6. коло
МЗТ Бос - Деликатес (победа на Деликатес);7. коло
Куманово - МЗТ Бос 77:73
Жито Вардар - Орка 61:50;8. коло
Жито Вардар - МЗТ Бос 65:83;11. коло
Куманово - Годел Работнички (победа на Годел Работнички);12. коло
Годел Работнички - Никол Ферт 74:75
Орка - Деликатес 73:64
Жито Вардар - Куманово 73:91;15. коло
Годел Работнички - Никол Ферт 77:68;21. коло
Орка - Годел Работнички (победа на Годел Работнички);22. коло
МЗТ Бос - Вардар 82:66
Жито Вардар - Деликатес 85:73
Орка - Куманово 84:78
Никол Ферт - Годел Работнички 59:61
3 Победнички состав
број, име, позиција, националност
4, Врбица Стефанов, Разигрувач
5, Емил Рајковиќ, Крилен центар
6, Горан Веселиновски (К), Бек /Крило
7, Игор Михајловски, Крилен центар
8, Тони Симиќ, Центар
9, Ѓорѓи Чековски, Крилен центар
10, Гоце Герасимовски, Бек
11, Марјан Ѓуров, Крило
12, Марјан Србиновски, Крило/ Бек
13, Борис Нешовиќ, Крило
14, Благоја Петровски
15, Ненад Атанасов, Бек
Победник воПрвата лига 1998/99
Работнички 7. титула
Главен тренер
* Марин Докузовски
Извор:
4 Македонски клубови во меѓународните натпреварувања
Екипа, Натпреварување, Фаза
МЗТ Бос, ФИБА Куп на Сапорта, Прелиминарна групна фаза - Група Б (5. место)
Куманово, ФИБА Куп на Кораќ, Квалификациска рунда
5 Поврзано
* Куп на Македонија 1999
* Втора македонска кошаркарска лига 1998/99
Фудбалска репрезентација на Литванија

Фудбалска репрезентација на Литванија – национална репрезентација на Литванија под управа на Литванската фудбалска репрезентација (Лиетувос футболо федерација). Член е на Светската фудбалска федерација ФИФА од 1923 годин, повторно од 1992 године, а на Европската фудбалска унија УЕФА од 1992 година.
Првиот натпревар го одиграла на 24 јуни 1923 година кога изгубила од Естонија. Во 1940 година Литванија била припоена на СССР, а по осамостојувањето во 1990 година, првиот натпревар го одиграла на 27 мај против Грузија.
Најголема победа Литванците постигнале во 1995 година на Балтичкиот куп против Естонија.
Според резултатите Литванија е една од послабите фудбалки репрезентации во Европа, главно затоа што фудбалот не е најпопуларен спорт во државата. Тој случај се појавува само уште во мал број држави. Главен спорт во Литванија е кошарката, бидејќи Литванците по статистика се едни од највисоките луѓе на светот.
Репрезентацијата на Литванија до денес не учествувала на светските и европските првенства, како и на Олимписките игри.
На ранг списокот на ФИФА за јануари 2008 гоидна Литванија се наоѓала на 68. место, а на ранг списокот на УЕФА на 33. место.
Бојата на дресовите на репрезентацијат е жолта и зелена.
1 Досегашни тренери
* Бењаминас Зелкевичиус (1990 – 1991; 1995 – 1997; 2000 – 2003)
* Кеститус Латожа (1998 – 1999)
* Робертас Тауткус (1999)
* Стасиус Станкус (1999 – 2000)
* Јулијс Кведарас (2000)
* Алгиментас Лиубианкис (1992 – 1994 и 2003 - денес)
2 Попознати фудбалери
* Девидас Шемберас 2005 УЕФА Лига Европа со ФК ЦСКА Москва
* Едгарас Јанкаускас 2003 УЕФА Лига Европа и 2004 УЕФА Лига на шампиони со ФК Порто
* Томас Данилевичиус ФК Болоња капитен на репрезентацијата
* Аурелијус Скарбалиус репрезентативец со најмногу настапи
И коњите ги убиваат, зарем не? (филм)

И коњите ги убиваат, зарем не? (англиски: ''They shoot horses, don't they?'') - американски филм од 1969 година, во режија на Сидни Полак (Sydney Pollack), според сценариото на Џејмс По (James Poe) и Роберт Е. Томпсон (Robert E. Thompson), засновано врз истоимениот роман на Хорас Мекој. Главните улоги ги граат: Џејн Фонда (Jane Fonda), Мајкл Саразин (Michael Sarrazin), Сузана Јорк (Susannah York), Гиг Јанг (Gig Young) итн. Филмот остварил значаен комерцијален успех, а бил номиниран за „Оскар“ во осум категории, од кои победил само во една (за улогата на Гиг Јанг).
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива за време на Големата депресија во 1930-тите. Глорија Бити (ја игра Фонда) е огорчена млада жена, разочарана од животот и без надеж за подобра иднина. Таа се пријавува како учесник на маратон во танцување во која главната награда изнесува 1 500 долари. Нејзиниот партнер е болен и не му дозволуваат да учествува, неговото место го зазема Роберт (го игра Саразин), кој сосема случајно се нашол во салата. Тој е сосема спротивен од Глорија - нежен, скромен и мирен. Натпреварот трае долго време, а учесниците поминуваат низ физичка и психичка тортура со цел да ја освојат наградата. Истовремено, организаторот (го игра Јанг) е заинтересиран само за популарноста на натпреварот и не води сметка за состојбата на учесниците. Откако Роберт се вплеткува во мала љубовна авантура со една учесничка, Глорија му се подава на организаторот, а потоа тие си наоѓаат други партнери во танцувањето. Сепак, по некое време, едниот партнер на Глорија го напушта маратонот, а другиот умира, па таа повторно се спојува со Роберт. Најпосле, при крајот на натпреварот, за да ја зголеми популарноста, организаторот им предлага да се венчаат, но Глорија категорички ја одбива понудата. Тогаш, таа дознава дека победничкиот пар нема да ја освои целата награда, туку ќе им бидат одбиени трошоците направени за време на нивното учество. Глорија и Роберт го напуштаат маратонот, таа сака да се убие, но нема храброст. Тогаш, таа го замолува Роберт и тој ја убива поради што е уапсен, затворен и осуден.
Пембролизумаб

Пембролизумаб (поранешно име ламбролизумаб, заштитно име Кејтруда) е хуманизирано антитело кое се користи во третманот на канцер. Се користи во третманот на меланом, белодробен карцином, карциноми на главата и вратот, Хоџкинов лимфом и желудочен карцином. Се администрира како бавна инјекција во вена.
Пембролизумабот бил одобрен за медицинска употреба во САД во 2014 година.
Ми Лебед

Ми Лебед (μ Лебед, μ Cygni) — двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед. Видлива е со голо око како слаба точка со збирна привидна величина од 4,49. Се наоѓа на 72 светлосни години од Сонцето, мерејќи според паралаксата, и се оддалечува со радијална брзина од +17 км/с.
Двоецот има орбитален период од околу 800 години, со главна полупска 5″ и занесување од 0,6. Главната составница, со привидна величина од 4,69, е жолто-бело џуџе од класата F6V. Има 35 % поголема маса од Сонцето и 188 % поголем полупречник. Се врти со проектирана вртежна брзина од 9,6 км/с. Втората составница е жолто џуџе со привидна величина од 6,12 од класата G2V. Има сличен полупречник како Сонцето и малку повеќе маса.
Утврдени се уште две составници за кои се смета дека се оптички придружнички, а не дел од самиот систем: C (прив. вел. 12,93) и D (прив. вел. 6,94). Составницата D е подалечната спектроскопска двојка HD 206874 (HIP 107326), кој пак е сочинет од два подџина во рана фаза на типот F.
Симфониски оркестар на РТВ Словенија

Симфонискиот оркестар на РТВ Словенија (|Simfonični orkester RTV Slovenija) е радиооркестар основан од 1956 година, во рамките на Радиотелевизија Словенија.
Во 50-годишниот период од својата работа, придонел за афирмација и дискографско архивирање на голем дел од композиции на словенечките композитори, како и современи композитори од целиот свет.
Главниот репертоар и активност на Симфонискиот оркестар на РТВ Словенија е одржување и создавање на концертни снимки во кои се прикажани врвни професионални квалитети. Оркестарот има богат репертоар кој се движи од барок до модерна симфониска музика, опера, ораториум, кантати, сценска и филмска музика, при што особено се негува и словенечката музичка литература.
Во изминатите години оркестарот привлече големо внимание на концертите настапи и низ музичките центри во светот.
1 Главни диригенти
* Урош Преворшек (1955—1966)
* Само Хубад (1967—1980)
* Станислав Мацура (1981)
* Антон Нанут (1981—1999)
* Лиор Шамбадал (2000—2003)
* Давид де Вилерс (2003—2006)
* Ен Шао (с 2006 г.)
Аесе

Аесе (бислама: ''Aese'') е мал остров во покраината Санма во Вануату.
1 Географија
Островот се наоѓа во непосредна близина на источниот брег на Еспириту Санто. Северно од Аесе се наоѓа малиот остров Мавеја. Вкупната површина на островот е 8,1 километар квадратен. Должината на островот е околу 6 километри, а ширината е околу 3 километри. Островот е рамен, со највисока точка 38 метри надморска висина. Денес островот е ненаселен, а порано имало жители. Островот е во приватна сопственост.
Даворин Савник

Даворин Савник (7 септември 1929 – 14 април 2014) бил индустриски дизајнер и архитект од Словенија.
Тој ја стекнал светската слава со дизајнирањето на - Искра ЕТА 80 Телефон , произведен во фабриката Искра во Крањ во 1978 година.
1 Животопис
Даворин Савник е роден во Крањ во 1929 година. Студирал на Архитектонскиот факултет, градежништво и геодезија и на Академијата за музика во Љубљана. Подоцна студирал индустриски дизајн во Злинво Чешка. Специјализирал во Обединетото Кралство, Италија и САД.
Во почетокот се занимавал со музика, а подоцна станал дизајнер во фабриката Искра во Крањ, каде работел многу години. По напуштањето на Искра, тој ја започна својата независна кариера.
2 Стручна работа
Како дизајнер Даворин Савник работел во Искра , Крањ, на Институтот за автоматизација, од 1958 до 1961 година. Од 1968 до 1973 година бил Директор за дизајн во Искра Комерц во Љубљана, а од 1973 година работел како фриленсер.
Тој се здоби со меѓународен углед а за неговата работа пишувале во во Јапонија, САД, Велика Британија, Русија.
2.1 Телефон ЕТА 80
Телефон ЕТА 80 бил дизајниран од Савник во 1978 година и имал освоено бројни награди за дизајн ширум светот. Искра имала произведено повеќе од 5 милиони од овие телефони.
По успехот што го постигнал дома, поради лошата патент заштита , телефонот е плагиран во целиот свет. Според грубите проценки, повеќе од 300 милиони примероци се изработени ширум светот.
3 Награди и признанија
* Награда БИО, 1979 година
* признание на Центарот за дизајн од Штутгарт
* признание за дизајн на Меѓународниот саем во Хановер
* највисоко признание од Јапонија - Министерството за трговија и индустрија
* златен медал на Саемот во Брно
Флоријан Липуш

Флоријан Липуш, роден на4 мај 1937 во Лобинг, Австрија - Карантанија Словенија, писател и преведувач.
Флорјан Липуш е најистакнатиот словенечки писател во Корушка.
Студирал теологија во Клагенфурт 4 години, но не ги завршил. Од 1962 година, то работел како: службенико, во пошта, до службеник во осигурителен завод. Во 1966 година ги завршил студиите на Педагошката академија во Клагенфурт и во истата година стана учител во основно. Предавал во Рембеник, Лепена а по 1985 година во Сентлипш.
Во 1985 година, тој станал (надворешен) дописник на САЗУ. Пензиониран е во1988 година.
Флорјан Липуш уште во гимназиските денови почнал да пишува.
Во тоа време тој бил уредник на словенечкиот весник Крес.
Од 1960 година бил соосновач и главен уредник на централното словенечко каринтинско списание Младост, наменето за литературата, [[уметност и социјалните теми.
Неговиот литературен опус опфаќа: раскази, приказни, поезија и драма.
Неговиот стил е модернистички, користи радикализам, а во неговите дела има елемент на фрагментираност. Липуш го опишува проблемот на словенците кои живеат во странство, преку егзистенцијалистичката филозофија.
Во 2004 година ја доби Прешерновата награда за своето книжевно дело, беше номиниран за Кресниковата награда во 2004 година, а беше добитник на почесна награда за литература во Виена во 2005 година.
Неговиот опус е богат и разновиден: една драма, шест романи, шест збирки на раскази.
Бокиса

Бокиса (бислама: ''Bokissa'', ''Voisa'' или ''Abokisa'') е мал остров во покраината Санма во Вануату.
1 Географија
Островот се наоѓа помеѓу островите Тутуба и Аоре. Островот се наоѓа на 10 километри јужно од Еспириту Санто. Островот е приватен и се користи за развивање на туризам.
2 Население
На островот живеат околу 56 луѓе, според пописот од 2009 година.
Мало (Вануату)

Мало (бислама: ''Malo'') е остров во Вануату. Мало се наоѓа на околу 3 километри јужно од Еспириту Санто. Административно е дел од покраината Санма. Островот има вкупна површина од 180 км<sup>2</sup>. Должината на островот е 17 километри, ширината е околу 13 километри. Највисока точка е брдото „Мало со околу 326 метри надморска висина. Островот има тропска клима и просечните годишни врнежи на островот се 3000 мм. Често на островот има циклони и земјотреси.
1 Географија
Како и останатите острови во Вануату, така и Мало е со вулканско потекло. Највисока точка е т.н. Врв Мало со 326 метри надморска висина.
Овој мал остров има и неколку мали островчиња блиску неговиот брег: Асулека, Малоболеболе, Малотина и Малокиликили со Оневуту и Маловелео (и плус неколку карпи). Северно од островот е Еспириту Санто, а јужно е островот Малекула.
2 Демографија
Според податоците од 1979 година, островот имал население од 2.312. Според пописот од 1999 година островот имал население 3.532 жители. На пописот од 2009 се покажало дека островот имал население од 4,273. Главно населено место е Авунатари.
На островот има две културни групи, Аутанците кои го населуваат западниот дел на островот и Тинивоанците кои го населуваат источниот дел. Двете групи збориваат на дијалекти на тамамбоанскиот јазик.
Тутуба

Тутуба (бислама: ''Tutuba'') е остров во покраината Санма во Вануату.
1 Население
Островот имал мал број на население, односно тој број изнесува некаде до 600 луѓе. Народот зборува на тутбански јазик.
2 Географија
Островот е мал. Островот е дол 7 километри, а најголема ширина изнесува 2,5 километри. Западно од островот се наоѓаат островите Аоре и Бокиса, а северно Еспириту Санто. Југозападно е Мало.
Иво Тијардовиќ

Иво Тијардовиќ (|Ivo Tijardović; во — во ) — хрватски композитор, писател, сликар од Сплит (Далмација). Бил учесник во Народноослободителната борба, за време на окупацијата на градот Сплит во Втората светска војна од Италија, како припадник на партизаните на Јосип Броз Тито.
1 Животопис
Тијардовиќ е роден во градот Сплит (тогаш дел од Австроунгарија), а студирал музика во Сплит и во Виена, каде студирал и архитектура.
Дипломирал на драмската школа во Загреб во 1922 година. Потоа работел како диригент и сценограф во Сплитскиот општински театар (1922–29) пред да се придружи на музичкиот оддел во Едисон Бел Пенкала во Загреб (1929–33).
Подоцна, се вратил во Сплит, и бил назначен за директор на Хрватскиот народен театар во Сплит, сценски режисер на Хрватскиот народен театар во Загреб и директор на Државниот симфониски оркестар (подоцна, Загрепска филхармонија).
Како композитор, тој се потпирал на фолклорот и националниот музички израз, особено од неговиот роден крај, Далмација.
Тој компонирал осум оперети од кои најпознати се „Малата Флорами“ и „Сплитски акварел“. Неговите оперети се занимаваат со историски теми и најчесто поетиката и убавините на неговиот роден град Сплит. Исто така, сликал и работел како сценограф и илустратор.
За време на Втората светска војна тој бил партизан. Од овој период е неговата преработка на старата сплитска патриотска песна „Марјане, Марјане“, која наскоро станала химна на градот во форма што тој ја објавил.
По ослободувањето, во 1944 година, се вратил во Сплит и ја оживеал театарската сцена.
Починал во 1976 година, во Загреб, СР Хрватска, СФР Југославија.
2 Дела
* Оперети
** „Пјеро Ило“, 1922 Сплит
** „Малата Флорами“, 1926 Сплит
** „Сплитски Акварел“, 1928 Сплит
** „Заповета намаршалот Мармонт“, Сплит во 1929 година
** „Јурек и Штефек“, 1931 година Загреб
* Хорски
** „Катарина Велика“, 1929 година Загреб
* Опери
** „Оџаци покрај Јадран“, 1951 година Загреб
** „Марко Поло“, 1960 година Загреб
** „Диоклецијан“, 1963 година Загреб
Асулека

Асулека (бислама: Asuleka) е мало островче во покраината Санма во Вануату.
1 Опис
Островот се наоѓа непосредно до северниот брег на островот Мало. Северно од Асулека е малото островче Ратуа, а веднаш до Ратуа е Аоре. Асулека не е далеку од главниот остров на Вануату, Еспириту Санто. Островот не е населен и на него има природен резерват за дивиот свет.
Аоре

Аоре (бислама: ''Aore'') е остров во покраината Санма во островската држава Вануату. Островот се наоѓа спроти Луганвил, помеѓу островите Еспириту Санто и Мало. Источно од островот се островите Бокиса и Тутуба. Доминантен јазик на островот е аорејскиот јазик.
1 Географија
Вкупната површина на островот е 58 км<sup>2</sup>. Просечната надморска висина на островот е 89 метри. Островот има тропска клима со просечни годишни врнежи од 3000 мм. На островот често има циклони.
На западниот брег има два залива, ''Аимбуеј'' и ''Порт Бениер''. Од Санто е одделен со каналот ''Сегонд''. Покрај јужниот брег на Аоре се наоѓаат малите островчиња: Ратуа со уште две мали островчиња (Малевату) и карпи и островчето Векеса или ''Пурумамаса''.
2 Туризам
Главни туристички активности на островот се риболов и нуркање. На Аоре има бројни ресорти кои се наменети за туристи, но и за свечени церемонии како свадби и крштевки. Во близина на брегот има и потонати бродови кои се примамливи за нуркачите. Туризмот и плантажите се главни стопански гранки на островот.
3 Религија
На Аоре е активна адвентистичка црква. На островот има и Адвентистичка академија, која има и образовни цели.
Иван Аралица

Иван Аралица (|Ivan Aralica; р. ) — хрватскаи писател и есеист.
1 Животопис
Роден е во Промина во близина на Книн, и имал завршено педагошко училиште и Филозофски факултет на Универзитетот во Задар. Аралица работел од 1953 година како учител во рурални места на централна Далмација.
Во почетокот работел во духот на социјалистичкиот реализам, објавил неколку раскази кои не биле вреднувани со високи оценки. Од 1971 година, се вклучува во тогашното политичко движење наречено хрватска пролет. Се залагал за поголема хрватска автономија во Југославија.
Од овој период настанала и промена во неговата литературна преокупација и стилска формација.
Основата и инспирацијата му биле светски познатите автори со стилските - реалистичко фантастични мотиви и раниот модернизам: Иво Андриќ, Томас Ман и Кнут Хамсун.
Од 1979 до 1989 година, Аралица објавил осум романи, кои најдобро можат да се опишат како модернистички контексти со историска фантастика. Најдобриот меѓу нив се смета „Кучиња во чаршија“ 1979.
Покрај него се и „Душите на робовите“, 1984 година; „Градителот на преноќиште“, 1986 година; „Шалот на Асмодеус“, 1988 и други и кај сите е присутна комплексна наративна техника која создава драматични настани еден вид на историска аналогија за Хрватска и Босна и Херцеговина од до век, опишувајќи го историскиот жар на Хрватите во „судирот на цивилизациите“ - три вековната борба меѓу Австрија, Отоманското Царство и Венеција за хрватските територии.
Аралица успешно совладал многу различни елементи во својата фикција, така што неговите најдобри романи се исполнети со размислувања за суштината на човечкото опстојување, преку бројни натуралистички пасуси интегрирани во сеопфатната христијанска визија за животот каде природното и натприродното се споени во една реалност.
Аралица е интелектуална икона на националистичкиот конзервативизам во Хрватска, залагајќи се за враќање кон традициите на „домовинското“ родољубие. Интелектуалците од десната страна ги бранат неговите романи тврдејќи дека се брилијантни политички сатири.
Сè уште е активен пишувајќи во својата осма деценија, Аралица се смета за еден од најдобрите хрватски романисти од втората половина на век.
2 Дела
* „Коњаникот“ (1971)
* „Опсесии за цртежите на пеколот“ (1977)
* „Кучиња во пазарот“ (1979)
* „Патот без сон“ (1982)
* „Душите на робовите“ (1984)
* „Градителот на преноќиштето“ (1986)
* „Шалот на на Асмодеус“ (1988)
* „Мирисот на расцветаната империја“ (1991)
* „Трите рози“ (1992)
* „Мајка Марија“ (1992)
* „Преплетувачки и разврзувачки јазли“ (1993)
* „Што реков за Босна“ (1995)
* „И тука е крајот“ (1999)
* „Амбра“ (2000)
* „Фукара“ (2002)
Малокиликили

Малокиликили (бислама: Malokilikili) е мало островче во покраината Санма во Вануату.
1 Опис
Малокилики се наоѓа источно од островот Мало. Северно од него е малото островче Малотина. На западниот брег на Малокиликили има карпи кои се издигнуваат од морето, односно Оневуту и Маловелео. Островот има само 12 жители во две домаќинства кои живеат на западниот дел од островчето.