procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Псалтир

Псалтир (книга со псалми) — дел од часослов кој содржи псалми и други песни за молитва и пеење на богослужба. Името доаѓа од грчкиот збор ψαλτήριον (псалтерион) за музички инструмент сличен на цитрата или харфата со која се пееле псалмите.
Во средниот век, ваквата книшка била и буквар од кој учеле да читаат приправниците за свештеници и другите верници. Често бил богато илустриран.
Најпознати македонски псалтири се:
* Синајски псалтир
* Болоњски псалтир
* Радомиров псалтир
* Погодинов псалтир
1 Поврзано
* Требник
Министерство за наука и технологија на НР Кина

Министерството за наука и технологија на Народна Република Кина, поранешна Државен научен и технолошки одбор, ― централно владино министерство кое ги координира научните и технолошките активности во НР Кина.
Го наследил Државниот научно и технолошки одбор во 1998 година. Во 2018 година, МНТ ги презело функциите на Државната управа за надворешни стручни работи.
1 Список на министри
бр., Име, Ја презел функцијата, Ја напуштил функцијата
Директор на Државниот научен и технолошки одбор
1, Ни Ронгчен, 1958 година, 1970 година
''укината функција''
2, Фанг Ји, март 1978 година, 1985 година
3, Сонг Чијан, 1985 година, март 1998 година
Министер за наука и технологија
4, Чу Лилан, март 1998 година, февруари 2001 година
5, Шу Гуанхуа, февруари 2001 година, април 2007 година
6, Ван Ганг, април 2007 година, март 2018 година
7, Ванг Чиганг, март 2018 година, тековен
2 Поврзано
* Визија за водородна енергија и патоказ за технологија
* Министерствата на НР Кина
*''Наука и технологија дневно''
3 Наводи
Момир Рниќ (ракометар роден во 1987)

Момир Рниќ (1 ноември 1987) е српски ракометар кој настапува за РК Пролетер Зрењанин и за репрезентацијата на Србија .
1 Клупска кариера
Рниќ започнал во неговиот роден клуб Пролетер Зрењанин. Тој бил промовиран во сениорскиот тим во сезоната 2004-05. Во 2008 година, Рниќ се преселил во странство во Словенија и потпишал со Горење Велење. Тој им помогнал да ја освојат шампионската титула во неговата дебитантска година. Во 2010 година, Рниќ бил префрлен во колегата од словенечкиот тим Цеље. Сезоната 2020-21 ја мина во Металург, но поради финансиски проблеми морал да го напушти тимот од Скопје. Потоа направи трансфер во Пролетер Зрењанин, каде што тренер е неговиот татко.
2 Репрезентативна кариера
2.1 Младинец
На младинско ниво, Рниќ бил член на победничката екипа на Србија и Црна Гора на Европското првенство до 18 години во 2004 година. Тој потоа и помогнал на својата нација да го освои златниот медал на Светското првенство за играчи до 19 години во 2005 година.
3 Приватен живот
Рниќ е син на поранешниот ракометар Момир Рниќ .
4 Трофеи
; Горење Велење
* Словенечка прва лига : 2008–09
* Словенечки Суперкуп : 2009 година
; Цеље
* Словенечки Суперкуп : 2010 година
; Рајн-Некар Левен
* ДХБ-Покал : 2017–18
* ДХБ-Суперкуп : 2017 година
Лазар Ќировиќ

Лазар Ќировиќ (26 февруари 1992) е српски одбојкар, член на машката одбојкарска репрезентација на Србија и кинескиот клуб Џиангсу. Европски шампион за 2019 година .
1 Спортски достигнувања
1.1 Државни натпреварувања
* 2007/2008 година=Купот на Србија, со Раднички Крагуевац
* 2007/2008 година Српско првенство, со Раднички Крагуевац
* 2008/2009 година Српско првенство, со Раднички Крагуевац
* 2009/2010 година Српско првенство, со Раднички Крагуевац
* 2014/2015 година Куп на Црна Гора, со Будванска Ривијера Будва
Париз-Рубе 2021

Париз-Рубе 2021 — 118. издание на велосипедската еднодневна трка Париз-Рубе, која се одржала на 3 октомври како 28. настан во сезоната на Светската турнеја. Првобитно била закажана да се одржи на 11 април 2021 година, но била одложена поради пандемијата на КОВИД-19 во Франција. Планираната трка во 2020 година исто така била откажана поради пандемијата. По првпат женската трка била одржана еден ден пред машката трка.
Италијанецот Сони Колбрели ја освоил трката во троен спринт пред Флоријан Вермерш и Матје ван дер Пул. Ова било првпат италијански велосипедист да ја освои трката по Андреа Тафи во 1999 година.
1 Екипи
Бидејќи Париз-Рубе е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи. Од нив, само не учествувале со максималните дозволени седум возачи. Од вкупно 174 возачи, 96 ја завршиле трката.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
Радомир Антиќ (сликар)

Радомир Антиќ (1929 - 2002) бил академски сликар по потекло од Пирот.
1 Биографија
Радомир Антиќ е роден во Пирот во 1929 година.
Дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Белград во класата на професорката Љубица Сокиќ, а постдипломски студии кај професорот Недељко Гвозденовиќ.
Студирал во Италија и Франција. Член е на Друштвото на ликовни уметници на Србија од 1953 година. Бил професор на Училиштето за применета уметност (1955-1961) во Ниш. Станал доцент на Архитектонскиот факултет во Ниш во 1961 година по предметот ''Бесплатен цртеж'' и дизајнер и соработник на Конфекцијата Први мај во Пирот.
Покрај сликарството, работел и на таписерии, мозаици и внатрешна архитектура. Изложувал од 1952 година, а првата самостојна изложба ја имал во 1954 година Имал организирано над 30 самостојни изложби во градовите: Пирот, Белград, Нови Сад, Скопје, Загреб, Лесковац, Приштина, Бор, Заечар, Будва, Ниш . Излагал и на меѓународни изложби во Бремен, Хамбург, Париз, Њукасл и Велико Трново. Учествувал во творештвото на бројни ликовни колонии во земјата и странство. Во галеријата Чедомир Крстиќ во Пирот во 2003 година Пред години му била дадена ретроспектива. Добитник е на следните награди: Ослободување на Ниш (1960, 1974), први награди за Пејзаж во Пирот (1962), на Ликовната колонија Сиќево, Ниш (1966), во Палиќ (1966) и во Велико Трново (1990).
Починал во Ниш, каде што живеел, во 2002 година.
2 Развојни фази во сликарството
Првата развојна фаза е по студиите на Антиќ, каде што неговата уметност се засновала на мртва природа. Во следната кубистичка фаза сликал пејзажи, а во енформелскиот период сликал екстериери и мртви природи. Тотемската фаза е присутна од 1964 година до 1978 година и последната фаза - уметнички портрет, траело до неговите последни денови.
3 Уметнички знаменитости
Трите важни одлики на уметноста на Антиќ се:
* колористички одлики: ултрамарин црвена, сиво-портокалова, светло виолетова и кафена се бои кои претставуваат интровертност и екстровертност, т.е. единството на две тенденции.
* композициска одлика: машки (рационални и геометриски) и женски (емотивни и експресивни) форми и површини.
* тематско-мотивациска одлика
Стефан Бирчевиќ

Стефан Бирчевиќ (13 декември 1989) е српски професионален кошаркар на Клуж од романската Лига Национала. Тој ја претставувал и кошаркарската репрезентација на Србија.
1 Професионална кариера
Бирчевиќ играл со Металац Ваљево, пред да му се приклучи на Раднички Крагуевац во летото 2011 година. Во август 2014 година, тој се преселил во Шпанија и потпишал со ЦБ Естудијантес. На 13 јуни 2016 година потпишал двегодишен договор со српскиот клуб Партизан .
На 13 јули 2017 година, Бирчевиќ потпишал со турскиот клуб Истанбул БШБ за сезоната 2017–18.
На 4 декември 2018 година, Бирчевиќ потпишал со германскиот клуб Баскетс Бон за остатокот од сезоната 2018–19.
На 16 декември 2020 година, Бирчевиќ потпишал со Борац Чачак за остатокот од сезоната 2020-2021. Тој го напуштил тимот 10 дена подоцна, пред неговото деби за Борац. На 28 декември, тој потпишал за Хирошима Драгонфлис од Б.лигата . Сепак, поради ограничувањата за патување со пандемијата КОВИД-19, тој никогаш не успеал да се приклучи на Хирошима Драгонфлајс и го напуштил тимот пред неговото деби.
Во февруари 2021 година, Бирчевиќ потпишал за турскиот клуб Фрути Екстра Бурсаспор .
На 13 јули 2021 година, тој потпишал со Клуж од романската Лига Национала.
2 Репрезентативна кариера
Бирчевиќ го освоил златниот медал со српскиот универзитетски тим на Летната универзијада 2011 година во Шенжен. Бирчевиќ бил член на српската кошаркарска репрезентација која го освоил сребрениот медал на Светското првенство во кошарка ФИБА во 2014 година.
Бирчевиќ, исто така, ја претставувал Србија на Летните олимписки игри 2016 година, каде што го освоиле сребрениот медал, откако загубиле од САД во последниот натпревар со 96–66.
Бирчевиќ ја претставувал Србија и на Евробаскетот 2017 каде го освоиле сребрениот медал, откако загубиле во последниот натпревар од Словенија .
На Светското првенство во кошарка ФИБА 2019, репрезентацијата на Србија била прогласена за фаворит за освојување на трофејот, но на крајот била поразена во четвртфиналето од Аргентина . Со победите над САД и Чешка, завршила на петтото место. Бирчевиќ имаше просек од 4,8 поени и 2,8 скока на 6 турнирски натпревари.
Милан Вилотиќ

Милан Вилотиќ (Белград, 21 октомври 1986) е српски фудбалер кој настапува како играч во одбраната.
1 Кариера
Кариерата ја започнал во 2004 година во екипата на Чукарички, каде настапувал сѐ до месец август 2009 година, кога ќе се приклучи на составот на Црвена ѕвезда.
По една повреда, Милан Вилотиќ, очигледно со недоволно коректна лекарска интервенција, неговата коска од пределот на рамото сраснала на погрешен начин. Со текот на времето, просторот помеѓу двете коски почнал да се калцифицира, што по одреден временски период предизвикало појава на тумори. На крајот на месец август 2010 година на првотимецот од екипата на Црвена ѕвезда, лекарите му пронашле туморно ткиво на десното рамо, поради што бил опериран во градот Болоња, во Италија.
На крајот на месец јануари 2011 година добил потврда од докторот Марио Меркјури од клиниката „Риколи“ во Болоња дека бил подготвен за сите физички напори и дека сепак ќе можел професионално да продолжи да се занимава со фудбал.
По враќањето во тренажниот процес, тој во два наврати бил отстранет од тимот, поради конфликт со тренерот Роберт Просинечки. Најпрво во месец јули 2011 година тој бил суспендиран поради имитирање и потсмевање на тренерот Просинечки, поради што му била одземена и капитенската лента, а подоцна бил вратен во тимот по интервенција на раководството. Тој не се задржал долго во тимот, бидејќи влегол во отворена кавга со соиграчот Борхи, по што бил отстранет од тимот, а веднаш потоа бил ставен и на трансфер листата.
Вилотиќ сочекал да стане слободен играч и на крајот без обесштетување ги оставил белградските „црвено-бели“. Од месец јуни 2012 до месец јануари 2014 година настапувал за швајцарскиот тим на Грасхопер, а потоа станал и член на екипата на Јанг Бојс од Берн. На крајот од месец февруари 2017 година, тој се вратил во екипата на Грасхоперс, а во текот на 2018 година се преселил во составот на Санкт Гален.
2 Репрезентација
Милан Вилотиќ во 2009 година бил учесник на Европското првенство за играчи до 21 година во Шведска.
За најдобрата репрезентација на Србија одиграл три натпревари. Својот прв натпревар го одиграл на 7 јуни 2011 година на пријателскиот натпревар против селекцијата на Австралија (0:0) во Мелбурн. Тој настапил во месец август 2011 година против репрезентацијата на Русија (0:1) во Москва и во ноември 2011 година против составот на Хондурас (0:2) во Сан Педро Сула.
3 Трофеи
3.1 Црвена ѕвезда
* Освоен е Купот на Србија: 2009/10.
Исаија Фрчковски

Исаија (Исаче) Мак(а)риев Фрчковски (1843 - 1881) — истакнат македонски зограф и иконописец од познатото творечко семејство Фрчковци, претставник на Дебарската школа.
1 Живот и дела
Роден е в големата мијачка паланка Галичник во 1843 г. како син е на познатиот копаничар и зограф Макариј Фрчковски. Тројцата браќа на Исаија исто така биле зографи — Христо (1841 – 1893), Кузман (1844 – 1899) и Серафим (1845 – 1869). Заедно со браќата работел во Егејска, Пиринска и Вардарска Македонија, но и во околните земји. Делувале во Охрид, во Солунско, во Дојранско – во Порој, во Драмско – Алистратик, во Серско – во „Св. Бессребреници“, во „Св. Димитриј“ во Димитрич, во „Собор на Дванаесетте Апостоли“ во Авдамал, во „Св. Ѓорѓи“ во Хункос, во „Св. Константин и Елена“ во Тахино, во Белица и во „Успение на пресв. Богородица“ во Либјахово и други.
Едно од првите дела на браќата е живописувањето на фреските на сите ѕидови во наосот и нартексот и сликањето на иконите за иконостасот во црквата „Св. Богородица“ во Петрич во 1871 г. Над западната врата одвнатре е поставен натпис кој вели „''Овој храм е зографисан со помошшта на сите христијани од овој град. 13 јули 1871 г. Зографирали: Христо съ съдружници Исакий и Кузманъ Макриеви отъ Дебъръ''“. Насликале огромен број библиски композиции, ликови на светци, пророци и друго, вклучувајќи и сложени композиции со многу претстави. Под Богородица Пошриока од небесата во олтарната апсида е Евхаристијата — Христос со по шест апостоли од секоја страна. На западниот ѕид е „Архангел Михаил му ја одзема душата на богатиот“ и сцената „Угостувањето на богатиот Лазар и сиромавиот“ и огромна глава на змеј, која го лапнува богаташот. Композицијата е своевидно склопена и силно впечатлива – таквиот сплет на трите сцени е уникатен. Однадвор на западниот ѕид (источниот на нартексот) се големите композиции „Одење кај гатачката“ и „Страшниот суд“. Првата јапокаува богатата фантазија на уметниците, а втората е со сложени сцени со многу лица во учество. Иконостасните икони во црквата биле поквалитетни од фреските.
Потоа во 1872 г. браќата прешле на работа во црквата „Св. Ѓорѓи“ во Струга, а подоцна во Врањско, по што се разделиле — Христо работел сам во Босна, а Исаија и Кузман заедно. Двајцата работеле во Штипско, Овчеполието и Кочанско — во Виница, Кочани, Зрновци, Горни и Долни Балван, Долно Трогерци и други места. Икона на Светата Троица од Исаја има во црквата „Воведение на пресв. Богородица“ во Шлегово со натпис „Из рука Исаја Макариов Дебрали от село Галичник 1874“.
Исаија е автор на иконите на северната и јужната врата на иконостасот во црквата „Св. Атанасиј“ во кочанско Оризари, кои ги работел во 1875 и 1876 г. при обновата на црквата.
Откако се вратил од Босна, Христо ја собрал својата тајфа и заедно со некои од нивните синови работеле во Пловдивско, каде во 1878 г. ги затекнало ослободувањето на Бугарија. Христо заедно со Исаија и Кузман сликал во црквите „Св. Ѓорѓи“ и „Св. Петка“ во Пловдив и по околните села. Работеле и во црквите во Куклен и во „Св. Никола“ во Катуница, Пловдивско. Подоцна Исаја заминал за „Пантелејскиот манастир“ кај кочанското село Пантелеј, каде починал во 1881 г.
2 Поврзано
* Фрчковци
Ровни (езеро)

Ровни е вештачко езеро во западна Србија, создадено со преградување на реката Јабланица и е најголемиот објект на регионалниот водостопански систем „Стубо-Ровни“.
1 Изградба
Акумулацијата настанала во долините на реките Јабланица и Сушица и се наоѓа помеѓу селата Стубо и Ровни, на 15 километри од градот Ваљево. Изградбата на браната Стубо-Ровни започна во 1988 година, беше прекината во 1991 година и продолжи во 2001 година, а беше завршена во септември 2015 година. Се проценува дека во неговата изградба биле вложени околу 70 милиони долари. Езерото е составен дел од регионалниот водостопански систем „Ровни“ наменет за водоснабдување на повеќе градови: Ваљево, Лазаревац, Лајковац, Уб и Мионица.
2 Опис и значење
Браната има водоотпорно глинено јадро и има камен насип. Висока е 74,5 метри, долга 450 метри и широка во круната 8 метри, а количината на вграден материјал, глина и камен, е речиси 1,5 милиони кубни метри. Вкупниот волумен на акумулацијата е 51,5 милиони кубни метри, а максималната длабочина е 67 метри. Работите на браната и езерото ги изведуваа компаниите „Хидротехника-Хидроенергетика“ и „Енергопроект нискоградња“ од Белград, Србија.
Цевоводот долг 11820 метри носи сурова вода до фабриката за прочистување на водата за градот Ваљево.
3 Контроверзи
Со изградбата на браната и полнењето на езерото е потопена црквата Свети Архангел Михаил во Тубравиќ, позната како „Ваљевска Грачаница“, што предизвикало полемики во јавноста.
4 Поврзано
* Список на езера во Србија
Суковско Езеро

Суковското Езеро е една од вештачките водни површини и единствениот тресет во сливот на реката Нишава, настанат со блокирање на кратката притока на реката Јерма.<ref>''Суковско језеро' У: Мрђан М. Ђокић ''Нишава – потамолошка студија'',
1 Позиција и простор
Суковското Езеро се наоѓа во сливот на Јерма, од неговата лева долинска страна, во близина на селото Суково. Од Пирот е оддалечено околу 15 километри, а е многу непристапно за доаѓање, поради лошиот селски пат од селото Суково.
2 Географски одлики
Суковското Езеро настанало со блокирање на кратката притока на реката Јерма Тивој дол, која извира во подножјето на влашката планина.
Површината на езерото е околу 3,5, а максималната должина е околу 350. Просечната длабочина на езерото е околу 2 m, иако во долниот дел на езерото достигнува и до 8. Езерото во најголем дел е покриено со трска и крајбрежна трева и многу нанесени гранки.
3 Цел
Езерото е наменето за наводнување на околниот земјоделски простор, пред се парцели под тутун, но не се користи за таа намена. Денеска целиот езерски систем е запуштен и во многу лоша состојба.
Ова езеро не е значајна рибарска вода. Воденото огледало, кое е добро покриено со трска, трева, и со многу препреки и гранки, е многу интересно риболовно подрачје. За рибарите, штуката е најинтересниот вид риба што го населува ова езеро. Покрај штуката, во езерото живеат гргеч, црвеноперка, клен, крап и бабушка.
4 Галерија
5 Извори
6 Литература
* Мала енциклопедија Просвета (3-то издание). Белград: Просвета. 1985. ISBN 978-86-07-00001-2 .  Недостасува или празен параметар | title= ( помош )
*
* Мрѓан М. Ѓокиќ ''Нишава - потамолошка студија'', , Ниш, 2015 г.
Dolerus bimaculatus

Dolerus bimaculatus е вид на растителна оса од родот Dolerus.
1 Опис
Главата и градите се црни, крилата малку затемнети, жилките и стигмата црни. Предните нозе се црвени. Абдоменот е црн на двата краја, во средината од вториот до петтиот сегмент е црвен. Мажјакот е во многу белези сличен на женската форма.
Ларвите достигнуваат должина од 20-24 мм. Нивната глава е бледожолтеникава со темнокафеав белег на челото во форма на срп. Се среќаваат во текот на јуни на растенија од родот на Equisetum.
Возрасните единки достигнуваат должина од 8-10 мм.
2 Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е Средна и Северна Европа. Во Македонија видот се среќава во Маврово и село Рашче, Скопско.
Dolerus pratensis

Dolerus pratensis е вид на растителна оса од родот Dolerus.
1 Опис
Главата, градите и тегулите се црни, крилата малку затемнети, жилките и стигмата црни. На предните нозе една третина од фемурот е црвена. Абдоменот е црн на двата краја, во средината од вториот до петтиот сегмент е црвен. Мажјакот е во многу белези сличен на женската форма.
Ларвите достигнуваат должина од 30 мм. Нивната глава со белузлав и жолт белег. На челото има кафеава дамка во форма на срп. Телото од горната страна зеленикаво, или понекогаш кафеаво. Од долната страна е светлозелено или жолтеникаво. Се среќаваат во текот на јуни и јули на растенија од родот на Equisetum.
Возрасните единки достигнуваат должина од 10-12,5 мм.
2 Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е Европа, Сибир, источно од Камчатка, како и високите планини на Источна Африка. Во Македонија видот се среќава во Маврово и село Рашче, Скопско.
Момчило Вукотиќ

Момчило Вукотиќ (Белград, 2 јуни 1950 - Белград, 3 декември 2021) бил југословенски и српски фудбалер, а подоцна и фудбалски тренер.
Заедно со Стјепан Бобек, тој бил еден од најдобрите фудбалери во историјата на екипата на ФК Партизан, за кој одиграл приближно 800 натпревари (рекорд кој бил со важност од 34 години).
1 Кариера
Момчило Моца Вукотиќ е роден на 2 јуни 1950 година во Белград од татко Александар (1923–1987) и мајка Бисерка (1927–2008). Во екипата на Партизан дошол на дванаесет годишна возраст. Откако ги поминал сите селекции на „црно-белите“, во 1968 година станал првотимец, играјќи во напаѓачкото трио како еден од најистакнатите фудбалери и најзаслужните членови на тимот. Во „црно-белиот“ дрес трипати го освојувал југословенското првенство: 1976, 1978 и 1983 година.
Од месец јули 1978 до месец јули 1979 година тој настапувал во францускиот прволигаш Бордо. Кариерата ја завршил во сезоната 1983/84 и на 1 јуни 1984 година бил именуван за технички тренер на екипата на ФК Партизан.
Вукотиќ долго време бил рекордер во екипата наПартизан по бројот на одиграни натпревари во „црно-белиот“ дрес, со вкупно 791 одигран натпревар и 339 постигнати гола, но во 2018 година бил престигнат од фудалерот Саша Илиќ.
2 Репрезентација
Покрај 11 натпревари (и четири гола) за помладата селекција (1967-1968) и 12 натпревари (и три гола) за младинската репрезентација (1969-1974), тој одиграл и 14 натпревари и постигнал четири гола за сениорската репрезентација на Југославија. Својот прв натпревар го имал на 20 септември 1972 година против селекцијата на Италија (1:3) во Торино, постигнувајќи го единствениот гол за репрезентацијата на Југославија. Збогувањето со дресот со државниот грб го имал на 4 октомври 1978 година на натпреварот против селекцијата на Шпанија (1:2) во Загреб.
3 Тренерска кариера
Момчило Вукотиќ бил еден од најдобрите и најзаслужните фудбалери кои го носеле дресот на екипата на Партизан, па добил можност да биде првиот стручњак на „црно-белите“ во сезоната 1988-89. Подоцна, три сезони како стручњак го водел грчкиот состав Панионис, а во 1992 година заминал на Кипар и ги водел клубовите на Аполон од Лимасол, Саламис и Етникос, а подоцна и репрезентацијата на Кипар. Во месец јануари 2006 година, Вукотиќ го презел романскиот клуб Фарул, но по лошите резултати на почетокот на сезоната 2006/07 добил отказ, а од месец октомври 2006 до месец јануари 2007 година бил тренер на солунскиот клуб ПАОК. Од 2008 до 2009 година тој бил на чело на грчкиот тим Левадијакос.
4 Смртта
Момчило Вукотиќ починал на 3 декември 2021 година во Белград, по кратко и тешко боледување.
5 Трофеи
5.1 Партизан (како играч)
* Освоено е Југословенско првенство (3): 1975/76, 1977/78, 1982/83.
5.2 Партизан (како тренер)
* Освоен е Купот на Југославија (1): 1988/89.
* Освоен е Суперкупот на Југославија (1): 1989 година.
Радиоаматерски сојуз на Србија (СРС)

Радиоаматерски сојуз на Србија (СРС) е национална непрофитна организација за радиоаматерски ентузијасти во Србија. Клучните придобивки од членството на СРС вклучуваат спонзорство на радиоаматерски оперативни награди и радио натпревари, и биро за оние членови кои редовно комуницираат со радиоаматерски оператори во други земји. СРС ги застапува интересите на српските радиоаматерски оператори пред националните, европските и меѓународните регулаторни телекомуникациски органи. СРС е националното членско друштво кое ја претставува Србија во Меѓународниот радиоаматерски сојуз.
1 Поврзано
* Меѓународен радиоаматерски сојуз
Чудо за десет дена (филм)

„Чудо за десет дена“ (француски: ''La Décade prodigieuse'') — француско-италијанскифилм од 1971 година во режија на Клод Шаброл (Claude Chabrol) по сценариото на Фредерик Дане (Frederic Dannay), Манфред Ли (Manfred Lee), Пол Гегоф (Paul Gégauff и Марлен Жобер (Marlène Jobert). Филмот е снимен по истоимениот роман на Елери Квин (Ellery Queen). Главните улоги ги играат: Мишел Пиколи (Michel Piccoli), Ентони Перкинс (Anthony Perkins), Марлен Жобер и Орсон Велс (Orson Welles)..
1 Синопсис
Младиот вајар Шарл Ван Хорн се буди со крвави раце и го ангажира професорот по философија Пол Реџис да испита што се случило. Тие одат во вилата во Алзас во која богатиот очув на Шарл глуми дека е бог. Во вилата сè се случува како во 1925 година: од облеката на слугата до младата сопруга на милијардерот, Елен. Во настаните што следат се испреплетуваат многу нешта: десетте божји заповеди, страста, уцената, итн.
Александар Невски (филм)

„Александар Невски“ (руски: ''Алекса́ндр Не́вский'') — советски филм од 1938 година во режија на Сергеј Ејзенштајн, кој е автор и на сценариото, заедно со Пјотр Павленко. Музиката за филмот е дело на Сергеј Прокофјев. Главните улоги ги играат: Николај Черкасов, Николај Охлопков, Андреј Абрикосов и Дмитри Орлов. Ова е првиот звучен филм на Ејзенштајн, кој во 1939 година ја освоил наградата на Американското здружение на филмските критичари за најдобар странски филм.
1 Синопсис
Филмот го прикажува обидот на тевтонските витези на Светото римско царство да го освојат Новгород во 13 век, но претрпуваат пораз од кнезот Александар.
Семетешко Езеро

Семетешкото Езеро е најголемото урниско езеро на западната страна на Копаоник. Се наоѓа под ридот Чукара, во атарот на селото Семетеш, на 200 метри од Националниот парк Копаоник. Геолозите тврдат дека ова езеро настанало од ледниците пред милиони години.
1 Одлики
Има кружна форма и пречник 60 метри. Секогаш има исто ниво, и се снабдува со вода од подводни извори, а во помала мера од два извори над езерото. Поради големата ширина и длабочина на подводните извори, кои формираат левак во централниот дел на езерото, практично е невозможно да се измери длабочината. Многу нуркачи се обиделе, но не се осмелиле, да нурнат подлабоко од 15 метри, поради силните водни струи, кои ги повлекле во длабочините. Просечната температура на водата е 10 °C во јули и до 20 °C во август. Од нег истекува Семетешка река, која подоцна се влева во реката Радошиќ. На езерото се формирале пловечки острови со растенија и дрвја. Кога дува ветер, островите се движат низ езерото. Поради овие пловечки острови, езерото е прогласено за хидролошки споменик на природата. Туристичка атракција претставува пловење по езерото до овие острови, со помош на весла.
Богато е и со риби: крап и бабушка, па затоа е привлечно за рибарите, а староседелците на езерото се дождовници.
Југозападно од Јошаничка Бања има уште две урниски езера, Горно (Долго) и Долно (Мало) езеро.
2 Легенди
Бидејќи ниту нуркачите не успеале детално да го истражат дното на ова езеро, на некој начин тоа останало тајна, како за научниците, така и за посетителите и месното население, кои се восхитуваат на неговата убавина, но и се плашат од него. Никој не знае како и кога е создадено, па се шират разни легенди за него.
Се вели дека некој поп сакал да изврши вршење на Свети Кирил, па мештаните го предупредиле тогаш да не работи. Ја започнал работата, а земјата се отворила, голтајќи го него и коњите, а потоа зоврила водата, од која се формирало езеро, чија површина постојано треперела.
Се вели дека на ова езеро се собирале самовили и дека навечер понекогаш се слуша глас на водено чудовиште кое ги плаши случајните минувачи, од чудовишта. Поради тоа, штом би се стемнило, сите си оделе во своите куќи и добро ги заклучувале вратите и прозорците плашејќи се од чудовиштето. Но, како што се помалку се јавува, мештаните сепак се ослободија од стравот. Други веруваат дека тоа е редок вид на жаба или птица.
3 Галерија
4 Поврзано
* Список на езера во Србија
Гуарана (енергетски пијалак)

Гуарана — енергетски пијалак произведен од Књаз Милош а.д., производител со седиште во Аранѓеловац, Србија. Пијалакот е популарен во Србија и е направен од екстракти од растението гуарана, кое содржи кофеин (понекогаш наречен „гуаранин“), теофилин и теобромин. Гуараната има содржина на кофеин еднаква или повеќе од повеќето енергетски пијалаци.
1 Состојки
Состојките вклучуваат сода-вода, шеќер, лимонска киселина, таурин, екстракт од гуарана, кофеин, витамин Ц, ниацин, пантотенска киселина, витамин Б6, витамин Б12, натриум бензоат и боја.
Пристаниште Белград

Пристаништето во Белград е товарно и патничко пристаниште сместено на реката Дунав во Белград, Србија. Пристаништето се наоѓа во центарот на Белград, во близина на Панчевскиот мост. Исто така, управува со патничкиот терминал на блиската река Сава. Капацитетот за пренос на пристаништето е три милиони тони годишно. Има и 300.000 квадратни метри магацини и 650.000 метри квадратни простори за складирање на отворено. Најчестите стоки за товар се сол, шеќер, бетонско железо, хартија, цевки и вештачки ѓубрива
Пристаништето било приватизирано во 2005 година, во процес кој покрена прашања за корупција кои сè уште не се решени.
1 Историја
Новото градско пристаниште било замислено на сегашната локација веќе во 1923 година кога бил изготвен првиот генерален урбанистички план на Белград. Иако мнозинството од предлозите биле прифатени од Министерството за градежништво, планот бил усвоен во 1924 година и биле потребни децении пред пристаништето навистина да биде изградено.
Пристаништето работи од 1961 година. Во 2005 година, луксембуршката компанија „Ворлдфин“ во сопственост на Делта Холдинг и Милан Беко, го купила белградското пристаниште од градот Белград за сума од 40 милиони евра. Трансакцијата во подоцнежните години била поништена и оттогаш е предмет на судска постапка меѓу „Ворлдфин“ и државните органи.
Од 2018 година, пристаништето во Белград е најразвиеното пристаниште во Србија. Најчести стоки за оптоварување се сол, шеќер, бетонско железо, хартија, цевки и вештачки ѓубрива.
2 Галерија
3 Поврзано
* Сообраќај во Србија
Пристаниште Нови Сад

Пристаништето во Нови Сад, официјално наречен DP World, е товарно и патничко пристаниште на реката Дунав во Нови Сад, Србија.
1 Историја
Пристаништето во Нови Сад е основано во 1982 година и до 1984 година станало меѓународно речно пристаниште.
Од 2015 година, пристаништето во Нови Сад било единственото пристаниште во Србија кое било во државна сопственост, а други 11 пристаништа биле приватизирани. Оттогаш ималонеколку неуспешни обиди да се приватизира. Во календарската 2016 година, пристаништето во Нови Сад направило историски промет со голем товар од 1,18 милиони тони, најмногу од кое било пристаниште во Србија.
Во март 2019 година, Владата на Србија ја прифатила аукциската понуда на за стопанисување со пристаништето за 7,99 милиони евра. На 11 мај, договорот бил финализиран и му била доделена 25-годишна концесија над пристаништето.
Марко Атлагиќ

Марко Атлагиќ (роден на 30 април 1949 година) е српски историчар и политичар, роден во Хрватска. Тој е еден од водачите на Српската напредна партија (СНС) и шеф на историскиот оддел на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Приштина во Северна Митровица, со помошни историски науки како негова претпочитана област.
1 Ран живот и образование
Роден во Бенковац, СР Хрватска, СФР Југославија, Атлагиќ завршил основно училиште и гимназија во родниот град. Подоцна дипломирал на Филолошкиот факултет на Универзитетот во Задар. На Филозофскиот факултет на Универзитетот во Задар, Атлагиќ докторирал по хералдика, студирајќи хералдички елементи во средновековна Хрватска.
2 Активизам и политика
Во раните 1990-ти, тој се приклучил на српското националистичко движење во Хрватска, барајќи да се одвои од Хрватска, откако земјата прогласила независност од СФРЈ. Во 1991 година како еден од говорниците учествувал на пансрпскиот состанок на ДЗР Книнска Краина во Книн. Како член на ултранационалистичката „Српска радикална партија за Република Српска Краина“ ''(СРС за РСК)'' бил избран за пратеник во Собранието на Република Српска Краина, а во 1994 година бил избран за нејзин потпретседател по Српската радикална партија. Било конституирано доминантно парламентарно мнозинство. Владата паднала кон крајот на 1994 година, по што Атлагиќ поднесол оставка од функцијата заменик претседател.
Во 1995 година, Атлагиќ бил министер без ресор во последната влада на РСК, во времето на Милан Бабиќ. По операцијата Бура, тој бил еден од министрите од 1995 до 2006 година на Владата на РСК во Егзил, промовирана од СРС. Во 2007 година, СРС се распаднала и Марко Атлагиќ ја поддржал фракцијата Томислав Николиќ наспроти Воислав Шешељ, станувајќи член на Претседателството на новата Српска напредна партија и назначен за проблемите со бегалците и ВРЛ.
Во 2006 година, Атлагиќ сведочел на судењето на Слободан Милошевиќ.
3 Работи
* Грбови племство во Славонији: 1700-1918, 1982 г.
* Razvitak heraldike u Srbiji, Приштина 1997 г.
* Pomoćne historijske nauke, Приштина 1997 г.
* Историска географија, Белград 2001 година.
* Историска географија, Белград 2005 г.
* Pomoćne historijske nauke u teoriji i praksi, Белград 2007 година.
* Српско племство и грбови во Дубровнику, Далмација, Хрватској и Славонији, Београд 2009 г.
Округ Драч (Кралство Србија)

Округот Драч бил еден од окрузите на Кралството Србија основано на 29 ноември во 1912 година на дел од територијата на Албанија одземена од Отоманската Империја за време на Првата балканска војна. Округот Драч имал четири окрузи: Драч (Драч), Љеш (Леска), Елбасан и Тирана. Војската на Кралството Србија се повлекла од Драч во април 1913 година.
1 Основање
Кралската српска армија го зазела градот Дурацо на 29 ноември 1912 година без да се соочи со противење. Православниот христијански митрополит Драч Јакоб им приредил особено топло добредојде на новите власти. Тој обезбедил и пријателски односи со српските власти во регионот. Како таков тој успешно интервенирал кај нив и неколку албански герилски единици биле спасени и избегнале погубување.
Кралството Србија формирало окружни канцеларии и назначи гувернер на округот, градоначалник на градот и командант на воениот гарнизон. Првиот воен управител на градот Драч, капетанот Бранислав Милосављевиќ (командант на авангардата на единицата Шумадијан), го назначил првиот градски совет во кој биле Петар Ѓурашковиќ (претседател), Христо Спиро, Мехмед Ефенди и други.
Првиот гувернер на округот Драч бил Иван Иваниќ, српски дипломат. Неговата сопруга Делфа е еден од основачите на Кругот на српските сестри, претседаваше со градската болница. Прв градоначалник на Драч бил Петар Ѓурашковиќ, член на семејство од овој град, додека членови на градскиот совет биле Христос Спиро, имамот Хусеин Ефенди и Филип Сериќ. Кога војската на Кралството Србија ја окупирала Албанија во 1912 година, Драгутин Анастасијевиќ бил ангажиран како преведувач на грчки јазик и по извесно време бил назначен за гувернер на округот Драч наместо Иван Иваниќ.
Најважната цел на Србија од Балканските војни била излезот на отворено море.
2 Распаѓање
Војската на Кралството Србија се повлекла од Драч во април 1913 година под притисок на поморската флота на Големите сили, но таа останала во другите делови на Албанија во следните два месеци.
Пико-

Пико-' (симбол: п, меѓун. p) — SI-претставка во метричкиот систем што означува фактор од една билионтина во кратката скала и една милијардитина во долгата скала; односно 10<sup>−12</sup>.
Потекнува од шпанскиот збор es, (''врв'', ''клун'', ''малку''), ''пико'' е еден од првичните дванаесет претставки дефинирани во 1960 година кога бил воспоставен Меѓународниот систем на единици (SI).
Атомските полупречници се движат од 28 пикометри (pm) за хелиум до 260 pm за цезиум. Една пикосветлосна година е околу девет километри.
Јаглеродниот атом има полупречник од 77 пикометри.
Време во Србија

Во Србија, стандардното време е средноевропско време (CET; UTC+01:00 ). Летното сметање на времето се забележува од последната недела во март (02:00 часот по средноевропско време) до последната недела во октомври (03:00 часот по средноевропско време). Србија го усвоила CET во 1884 година.
1 Временска нотација
24-часовниот часовник речиси исклучиво се користи во писмена форма, додека во говорниот јазик доминира 12-часовниот часовник, обично без да се забележи дали часот е претпладне или попладне - таа информација е изведена од контекстот. 
2 База на податоци за часовниот појас на IANA
Во базата на податоци за часовниот појас на IANA, Србија ја добива зоната Европа/Белград.
Окупирање на згради во Србија

Окупирање на згради во Србија се однесува на неовластено окупирање на земјиште или згради. По Првата светска војна, во претежно урнатиот главен град Белград се појавиле населби, а најзабележителен пример бил Јатаган Мала. Населението на Белград се зголемило од 593.000 во 1953 година на 1.470.000 во 1981 година Помеѓу 1961 и 1971 година, 52% од целата приватна градба на куќи во Белград била нелегална. Процентот бил висок и во другите градови како Нови Сад и Смедерево. Причините за заземањето и дивоградбите беа недостатокот на поволни станови, лошото владеење и бирократијата вклучена во легализацијата на земјиштето. Исто така казните беа лесни.
Голема ромска населба наречена Картон град била иселена во 2009 година. Во Белград имало и експлицитно политички самоуправувани социјални центри како што се Бунтовнички дом, АКЦ Акција и Кудруц. Во 2014 година, запуштеното кино Ѕвезда било окупирано од активисти и повторно отворено.
Властите во Белград во 2017 година објавиле дека сите мигранти кои се во центарот на градот ќе бидат преместени во официјалните центри. Поранешната воена касарна во која биле сместени околу 1.200 бегалци, главно од Авганистан и Пакистан, потоа била иселена за да се расчисти теренот за проектот „Белградски брег“. Во 2019 година, УНХЦР проценил дека имало 650 мигранти во Белград и во близина на границата со Хрватска и Унгарија.
Божидар Ферјанчиќ

Божидар Ферјанчиќ (17 февруари 1929 – 28 јуни 1998 година) ― српски историчар, специјалист за средновековна српска историја и доцносредновековниот период на Римската Империја. Бил член на Српската академија на науките и уметностите.
1 Животопис
Ферјанчиќ бил роден во Белград, во времето на Кралството СХС. Ферјанчиќ дипломирал со одлична историја на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Белград во 1953 година и по дополнителното студирање на истиот универзитет, докторирал во 1960 година со дисертација под наслов ''Деспотите во Византија и земјите на јужните Словени.'' Потоа предавал на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Белград. Тој брзо напредувал и во 1965 година бил вонреден, а во 1970 година станал професор. Во 1973 година го презел претседателството на Институтот за византиски студии по пензионирањето на Георгиј Острогорски, функција што Ферјанчиќ ја вршел до неговата смрт во 1998 година. Во 1977 година, тој станал директор на институтот, функција која ја имал Острогорски пред да умре во 1976 година. Ферјанчиќ бил дописен член на Српската академија на науките и уметностите во 1978 година и редовен член во 1988 година. Починал на 28 јуни, Видовден, во Белград.
2 Дела
*******************
Специјален резерват на природата Јерма

Специјалниот природен резерват Јерма се наоѓа во планинската област Динариди, помеѓу селата Трнски Одоровци и Власи, на околу 22 километри од Пирот.
1 Позиција
Овој природен резерват го зазема крајниот југоисточен дел на Србија, на површина од 7 хектари и ги зафаќа териториите на општините Бабушница, Димитровград и Пирот. Ги опфаќа масивите Гребен и Влашка планина, како и најголемиот дел од сливот на реката Јерма.
Највисоката точка на оваа област е врвот Паница (1443м).
2 Природа
Специјалниот природен резерват Јерма е уникатен комплекс од долини и варовнички клисури со импозантни карпи кои се со исклучителна флористичка и фитоценолошка разновидност.
На овој простор се забележани 887 растителни видови и подвидови, од кои некои се реликтни, со голема старост. Забележани се мечкина леска, ловоров лист, јоргованот, звончиња и др. Флората на ова подрачје сочинува 24,2 отсто од флората на Србија, а 115 од нив се на листата на заштитени видови.
Од животинските видови во заштитеното подрачје евидентирани се 110 видови птици, 25 видови цицачи, 11 видови водоземци и влекачи, 9 видови риби, како и 181 вида пеперутки. Присуството на ретки или загрозени заштитени видови е особено важно. Најважни птици се сурискиот орел,карпестата еребица, како и некои видови лилјаци, видри и рисови.
3 Знаменитости
Клисурата на реката Јерма е импозантна кањонска долина со стрмни, назабени, карпести карпи високи 600 до 700 м, богата со многу карстни релјефни форми.
Во резерватот се наоѓа важен споменик на културата под заштита на УНЕСКО, средновековниот манастир ''Св. Јован Богослов'', на народот попознат како манастир Поганово, бил изграден кон крајот на XIV век. Освен ова, има неколку значајни спелеолошки објекти како што се пештерата на Ветрова дупка пештерата, Пештерица, Орлова дупка, Асеново кале и други.
4 Туристички потенцијал
Специјалниот природен резерват Јерма е една од омилените дестинации за љубителите на адреналинските спортови и активните туристи.
Тие имаат на располагање пешачки патеки до атрактивни видиковци на планината Гребен и Влашка планина, голем број патеки за спортско качување со различни тежини, како и неколку неуредени патеки во спелеолошките единици на овој крај.
Треба да се споменат и манастир Поганово и термалните извори на Звоначки Бањи.
Со цел промоција на оваа област, како и адреналинските спортови и концептот на активен одмор, Туристичката организација на Пирот учествува во организацијата на меѓуетнички авантуристички фестивал наречен ''Outdoor fest Jerma''.
5 Галерија
Тамос, крал на Египет

''Тамос, крал на Египет'' (или ''Крал Тамос''; на германски, ''Thamos, König in Ägypten'') ― драма на Тобијас Филип, барон фон Геблер, за која, помеѓу 1773 и 1780 година, Волфганг Амадеус Моцарт напишал сценска музика, К. 345/336а, од оперски карактер.
1 Рани изведби
Не се знае со сигурност дали музиката што ја составил Моцарт била изведена со претставата за време на неговиот живот. Премиерата на претставата била одржана во Корушкиот портски театарот (Корнтнетортеатер) во Виена, веројатно на 4 април 1774 година, дотогаш биле напишани два рефрени. Изведбите во Салцбург во 1776 и 1779-80 година можеби ги вклучиле оркестарските интерлудии и трите рефрени во нивната последен облик, соодветно. Музиката била повторно искористена во 1783 година во друга претстава (сместена во Индија, а не во Египет), „''Ланаса''“, од Карл Мартин Плумике.
2 Улоги
Единствената именувана улога во музиката на Моцарт е Сетос, првосвештеникот (баритон). Има делови за уште четворица солисти (сопран, алт, тенор и бас) и за хор од свештеници и свештенички.
3 Опис
Тамос го наследил својот татко Рамзес како крал на Египет, но Рамзес го узурпирал престолот од вистинскиот крал Менес, кој сега е преправен во првосвештеникот Сетос. Тамос ја сака Саис, свештеничка, но таа е навистина ќерката на Менес, Тарсис, за која првосвештеничката Мирза подготвува брак со Ферон, предавнички генерал. Кога Менес го открива својот вистински идентитет, Ферон е погоден од гром и Мирза се убива. Менес им ја отстапува својата круна на Тамос и Тарсис бидејќи сè завршува среќно.
4 Музички броеви
''Чин 1''*Хор: "Schon weichet dir, Sonne" (маестозо)
*Меѓу чин (маестозо-алегро)
''Чин 2''*Меѓу чин (анданте)
''Чин 3''*Interlude (алегро)
''Act 4''*Interlude (Allegro Vivace Assai)
''Act 5''*Chorus and soloists: "Gottheit, über alle mächtig!" (Allegro Moderato)
*Chorus with solo for Sethos: "Ihr Kinder des Staubes, erzittert"
5 Снимки
* Тео Адам, Еберхард Бухнер, Карин Ајкштад, Дитрих Кноте, Жизела Пол, Херман Кристијан Полстер, Стаатскапеле Берлин, Рандфунк-Солистенвереинингун Берлин, диригент Бернхард Кле. ЦД на Филипс, 422 525.
* Аластер Мајлс, Анџела Казимиерцук, Пол Тиндал, Џулијан Кларксон, англиски барокни солисти, хорот Монтеверди, диригент: Џон Елиот Гардинер . Полиграм ЦД, EAN: 0028943755627. Исто така, содржи додаток со претходните верзии на Моцарт на бр. 1, 6 и 7.
* Диего Фасолис, Коро Дела Радио Свицера, Јас Барочисти. RTSI MultiMedia.
* Лоренс Еквилбеј ги диригира раните дела на Моцарт
* (снимање на концерт на 26 јуни 2018, Музички фестивал Сена, Булоњ-Биланкур.)
6 Поврзано
* Список на опери на Моцарт
7 Наводи
* Холден, Аманда (уред.), ''The New Penguin Opera Guide,'', Њујорк: Penguin Putnam, 2001 година.
* Варак, Џон и Вест, Јуан, ''The Oxford Dictionary of Opera.'' Њујорк: OUP: 1992 година
О, колку сакам да победам

''О, колку сакам да победам'' (германски: ''O, wie will ich triumphieren''), или ''Ха, колку сакам да победам'' (''Ha, wie will ich triumphieren''), ― арија за низок бас од зингшпилот на Моцартовата опера ''Грабнувањето од сарајот'' (''Die Entführung aus dem Serail''). Добро е познат по извонредните технички барања што ги поставува на пејачот, а понекогаш се изведува во рецитали и се појавува во антологии од басови кои можат да го пеат. Се одликува со брза колоратура, нагли октави-скокови помеѓу горните и долните регистри и продолжени ниски ноти, вклучувајќи го и исцрпениот низок Д (Д<sub>2</sub>, една од најниските ноти барани од кој било глас во операта). Моцарт го напишал имајќи на ум еден конкретен бас: многу познатиот Лудвиг Фишер.
1 Опис
Осмин, лошиот куќен слуга на Селим-паша , ги фатил своите омразени непријатели кои се обидуваат да спасат една благородничка од заробеништво во харемот на пашата. Тој ги исмева, радосно очекувајќи го задоволството да ги види обесени.
Алпски синец

Алпскиот синец (''Cupido osiris'') е пеперуга од фамилијата пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Опис
Пеперугата живее во Јужна Европа, Мала Азија, Јужен Сибир, до Монголија.
Ларвите на пеперугата се хранат со растенијата ''Onobrychis'' и ''Leguminosae''.
Горната страна на мажјакот е во сина воја со црни рабови и црнкасто тело. Женката има темнокафеава боја. Долната страна на пеперугата е во светлокафеава боја со синкасто тело. Има црни точки на крилјата на пеперугата со бело рабови. Пеперугите летаат во мај и јуни и најчесто може да се најдат по планините.
2 Наводи
3 Поврзано
* Список на пеперутки во Македонија
Dolerus cothurnatus

Dolerus cothurnatus е вид на растителна оса од родот Dolerus.
1 Опис
Главата, градите и тегулите се црни, крилата малку затемнети, жилките и стигмата црни. Нозете во поголемиот дел црни, тибиите црвеникави. Абдоменот е црн во основата и задниот дел, во средината од вториот до шестиот сегмент е црвен. Мажјакот е во многу белези сличен на женската форма, и антените се подолги од абдоменот.
Ларвите достигнуваат должина од 20 мм. Главата од страните малку сплескана, со белузлав и жолт белег. Се среќаваат во текот на јуни до септември на растенија од родот на Equisetum. Презимуваат како кукли.
Возрасните единки достигнуваат должина од 7-9 мм.
2 Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е средна и северна Европа, Сибир, до Камчатка. Во Македонија видот се среќава во село Бојане, Скопско и Гевгелија.
Ливадска окатка

Ливадска окатка (''Hyponephele lycaon'') е пеперутка од видот пеперутки окатки. Пеперутката ја има и во Македонија.
1 Опис
Пеперутката живее во умерени области на Европа и Азија.
Распонот на крилјата на пеперугата е до 40мм. Возрасните единки летаат од јуни до август.
Горната страна на крилјата имаат кафеава боја, во светла и темна нијанса. Во секој од врвовите има по една црна точка. Долната страна е исшарана светлокафеава или сивкаста боја со повторно присуство на црната точка.
2 Поврзано
*Список на пеперутки во Македонија
Dolerus aericeps

Dolerus aericeps е вид на растителна оса од родот Dolerus.
1 Опис
Главата е црна со метален сјај, антените на врвот малку потенки и покуси од абдоменот, на градите пронотумот, мезонотумот и тегулите се црни, скутелумот црн, крилата стаклесто провидни. Нозете црни, колената и предните делови на предните тибии провидни. Абдоменот жоленикавоцрвен. Мажјакот на абдоменот првиот и често вториот до четвртиот сегмент црни. Гениталната плочка на врвот малку обрабена.
Ларвите достигнуваат должина од 18-21 мм. Нивната глава е темнокафеава, со полукружна бела дамка на челната плочка, со демнокафеава темена бразда. На челото има кафеава дамка во форма на срп. Се среќаваат во текот на летните месеци на растенија од родот на Equisetum.
Возрасните единки достигнуваат должина од 7-8 мм.
2 Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е цела Европа и Транскавказ. Во Македонија видот се среќава во село Бојане, село Рогле, Скопско и село Негорци, Гевгелија.
Црн траурец

Црниот трауерц (''Neptis rivularis'') е пеперутка од видот на шаренци. Пеперугата ја има и в Македонија.
1 Опис
Пеперугата е дел од видот на шаренци.
Пеперугата живее во централна и источна Европа, па сè до Јапонија во умерени предели. Распонот на крилјата од 25 до 27 мм. Претпочита шумски предели. Гасениците се хранат со ''Spiraea''.
Горната страна на пеперугата е црна со изразито бели шари. Долната страна е иста, само што наместо црна има кафеава боја.
2 Галерија
3 Поврзано
* Список на пеперутки во Македонија