procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Троица“ - Чучер-Сандево

Света Троица — главна селска црква во скопското село Чучер-Сандево.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на крајот од стариот дел на некогашното село Чучер.
2 Историја
Историските податоци навестуваат дека црквата постоела многу одамна и дека била подигната од страна на српскиот крал Милутин, односно потекнува од крајот на век. Во 1856 година започнала изградба на целосно нова градба по иницијатива на селскиот учител Никодин. Сепак, низ времето, црквата останала целосно запустена и во 1938 година, таа мала стара градба била срушена и се започнала изградба на нов поголем храм. Меѓутоа со отпочнувањето на Втората светска војна, црквата не била довршена.
3 Архитектура
Старата црква била многу убава и повеќе од половина градба била сокриена во земја. За да се дошло до олтарот требало да се слегува по многу скалила.
Градбата на новиот храм е со големи димензии и солидна изработка.
3.1 Фрескоживопис
Според натписот кој стоел до влезната врата на старата црква, живописот во црквата бил завршен на 29 октомври 1856 година од страна на Дичо Зограф. Сепак, при најновите теренски истражувања овој податок не може да се потврди, бидејќи старата црква е целосно срушена и е започната градба на нов храм. Со тоа, живописот на Дичо е целосно уништен.
3.2 Иконостас
Кон крајот на 1856 година, Дичо Зограф ги изработил сите престолни икони и крстот над иконостасот.
За потребите на иконостасот ги изработил престолните икони Исус Христос Седржител, Богородица со Христос, Свети Јован Претеча, Свети Никола, Свети Атанасиј Александриски, Крунисување на Богородица, Свети Архангел Михаил, Свети Харалампиј и Света Петка.
Дичо, исто така, го изработил и крстот над иконостасот со Богородица, Свети Јован Крстител и Распетието Христово во средината.
4 Галерија
5 Поврзано
* Чучер-Сандево
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво
Backspacer (албум)

„Backspacer“ — деветтиот студиски албум на американскиот рок бенд Pearl Jam, објавен на 20 септември 2009 година. Членовите на групата започнале да пишуваат инструментални и демо песни во 2007 година, а се собрале во 2008 година за да работат на албумот. Албумот бил снимен од февруари до април 2009 година со продуцентот Брендан О’Брајан, кој работел на секој албум на групата, освен на нивниот прв албум ''Ten''. Материјалот бил снимен во ''Henson Recording Studios'' во Лос Анџелес, Калифорнија. Албумот - најкраткиот во кариерата на групата - има стихови со пооптимистички политички изглед за разлика од претходните ''Riot act'' и ''Pearl Jam'', нешто што фронтменот Еди Ведер го припишал на изборот на Барак Обама за претседател на САД.
Албумот имал три синглови - „The Fixer“, „Got Some“ и „Just Breathe“. Албумот бил критички добро прифатен, а албумот се нашол на топ листите во Канада, Австралија и Нов Зеланд.
ФК Милан сезона 2019-2020

Сезоната 2019-2020 година — 121-ва сезона во историјата на ФК Милан и нивната 86-та (вкупно 109-та) во најсилното италијанско фудбалско првенство. Милан се натпреварува во Серија А и во Купот на Италија. Милан исто така се квалификувал во Лига Европа, но подоцна бил исклучен поради проблеми со финансискиот фер-плеј.
1 Состав
2 Натпревари
Lightning Bolt (албум)

„Lightning Bolt“ — десеттиот студиски албум на американскиот рок бенд Pearl Jam, објавен на 11 октомври 2013 година. Продуцент на албумот бил повторно Брендан О’Брајан, кој работел на секој албум на групата, освен на нивниот прв албум ''Ten''. Материјалот бил снимен во ''Monkeywrench Records'' во Сиетл.
Групата материјалот започнала да го компонира во 2011 година, а првите сесии за снимање на албумот се случиле на почетокот на 2012 година пред музичарите да решат да направат пауза. Бидејќи сите членови на групата потоа се впуштиле во странични проекти, работата со Lightning Bolt продолжила во март 2013 година. Музиката за Lightning Bolt има посилен рок звук со подолги песни за разлика од претходникот Backspacer (2009), а стиховите ги пренесува чувствата на пејачот Еди Ведер на стареење и смртност.
Претходната промотивна кампања која се фокусира на мрежната страница на Перл Jamем и профилите на социјалните мрежи и два умерено успешни синглови, „Mind Your Manners“ и „Sirens“, од Молт Болт беше добро прифатена од критичарите, кои албумот го сметаа за ефикасно враќање на стариот бенд звук и ги собори топ листите во Соединетите држави, Канада и Австралија. Албумот имал два синглови - „Mind Your Manners“ и „Sirens“. Албумот бил критички добро прифатен, а албумот се нашол на топ листите во Канада, Австралија и Нов Зеланд.
ПУ „Ѓорче Петров“ - Секирци

Основно училиште „Ѓорче Петров“ (официјално: Подрачно основно училиште „Ѓорче Петров“ - Секирци; скратено: ПОУ „Ѓорче Петров“) — подрачно основно училиште во селото Секирци, составен дел на истоименото училиште во селото Ропотово.
Училиштето е именувано по истакнатиот македонски револуционер Ѓорче Петров.
1 Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа на влезот од селото, на десната страна од патот кој води од соседното село Браилово.
2 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува на македонски наставен јазик.
Нова џамија (Пешталево)

НОва џамија — џамија во селото Пешталево. Џамијата се наоѓа во средишниот дел од селото.
1 Архитектура
Градбата на џамијата има четириаголна основа и се состои од приземје и кат. Покривниот дел содржи една голема кружна купола со полутопчест метален кров и уште две помали куполи. Влезот во храмот се наоѓа на северната страна. Џамијата има едно минаре коешто е со многуаголна основа и има две шерефиња.
2 Поврзано
* Пешталево
* Прилепско муфтиство
Метју Холмс

Метју Холмс (|Matthew Holmes; р. ) — британски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата . Во октомври 2020 година бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2020.
1 Достигнувања
;2011
: 2. Краен пласман Трка околу Велс (јуниори)
::1. Планински пласман
;2012
: 2. Национално друмско првенство под 23 години
;2016
: 1. Краен пласман Тотнес-Вире
: 7. Краен пласман Ан Пост Рас
: 9. Трофеј Бомон
;2017
: 3. ГП Линколн
: 5. Краен пласман Тур де Јоркшир
;2018
: 2. ГП Лисјен ван Импе
;2019
: 2. Краен пласман Трка Резервоар
: 4. Токио 2020 тест-трка
: 6. Краен пласман Тур де Јоркшир
;2020
: 1. Етапа 6 Тур Даун Андер
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2020, 2021, 2022
Џиро, 81, —, 116
Тур, —, —, —
Вуелта, —, СО, —
— = не учествувал; СО = се откажал
Црква „Пресвета Богородица“ - Пешталево

Пресвета Богородица – главна и единствена селска црква во селото Пешталево. Сместена е во крајниот северозападен дел од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во 1965 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез се наоѓа на западната страна, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Објектот во целост е варосан и е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата има две камбанарии, два помошни објекти, а во него се сместени и христијанските селски гробишта. Првата камбанарија е прилепена до западната страна на црквата и се издига над просторот пред главниот влез. Таа има квадратна основа и се состои од три дела. На целиот простор од западната страна на средниот дел има фреска на којашто е претставена Богородица со Исус. На секоја страна од горниот дел на камбанаријата има по една монофора. Покриена е со пирамидален кров од ќерамиди над кој има метален крст на кој е испишано името на црквата. Втората камбанарија е одделна и се наоѓа непосредно до помалиот помошен објект. Таа е со квадратна основа и се состои од два дела. Во долниот дел од западната страна се наоѓа влезната врата, а горниот дел е отворен од сите четири страни. Покриена е со пирамидален лимен кров.
3 Галерија
4 Поврзано
* Пешталево
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Споменик на Александар Урдаревски - Станко

Споменик на Александар Урдаревски - Станко — споменик посветен на народниот херој Александар Урдаревски, кој бил подигнат во новосоздадената населба Сандево, наречена токму по него, поради неговиот прекар Санде. Истиот претставува заштитен споменик на културата.
Денес, новосоздадената населба Сандево претставува дел од населеното место Чучер-Сандево.
1 Местоположба
Споменикот е сместен на раскрсница на патот за средновековниот Горњански манастир „Св. Никита“ или за Бањанскиот манастир „Св. Илија“.
2 Историја
Овој споменик потекнува од 1950 година.
Во текот на 1968 година бил прогласен за споменик на културата на Македонија со посебно решение.
Црква „Св. Троица“ - Десово

Света Троица – главна и единствена селска црква во селото Десово. Сместена е на рид во средишниот дел од селото којшто ѝ дава доминантна мостоположба во однос на остатокот од селото.
1 Историја
Црквата била изградена на почетокот од XX век.
2 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна, со правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна.<ref>Влезот во храмот се наоѓа на западната страна и над него има ниша со мозаик на којшто е претставено Светото Тројство. Објектот во целост е варосан и е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се наоѓаат камбанаријата и помошен објект. Камбанаријата е со квадратна основа и во горниот дел на секоја страна има по една монофора. Влезот во камбанаријата е сместена на западната страна.
3 Галерија
4 Поврзано
* Десово
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Куќа на Александар Урдаревски-Станко

Куќа на Александар Урдаревски-Станко — родна куќа на народниот херој Александар Урдаревски, која била сместена во стариот дел на селото Чучер. Истата претставува заштитен споменик на културата.
1 Местоположба
Куќата се наоѓа во стариот дел на селото Чучер, веднаш покрај патот кој води до главната селска црква „Св. Троица“.
2 Историја
Спомен-плочата на куќата била поставена во 1951 година од страна на Сојузот на борци на Македонија.
3 Галерија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Сарандиново

Свети Ѓорѓи – црква во изградба во селото Сарандиново. Просторот на којшто се гради црквата се наоѓа на неколку стотини метри јужно од селото, од левата страна на патот кој води до леталиштето.
1 Поврзано
* Сарандиново
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Куќетини (Глуво)

Куќетини — населба од раниот среден век. Во 1976 година на околу 800 метри северозападно од селото Глуво, на десната страна на Бањанска Река се регистрирани три големи јами во кои се најдени фрагменти од византиска глеѓосана керамика, насликана со спирални и флорални мотиви. Северно од јамите, на околу 200 метри, има урнатини од повеќе станбени објекти.
1 Поврзано
* Штитиње — осамен наод од римско време.
Штитиње (Глуво)

Штитиње — осамен наод од римското време. Во 1995 година во двор на куќа во селото Глуво е најден фрагмент од надгробна плоча со латински натпис и фриз од букраниони и гирланди, употребен како стожер. Бил донесен во 1913 година од местото Штитиње. Денес, фрагментот се наоѓа во Музејот на Град Скопје.
1 Поврзано
* Куќетини — населба од раниот среден век.
Тирозинемија

Тирозинемија е грешка во метаболизмот, обично вродена, при која организмот не може да ја разложи аминокиселината тирозин. Симптомите на нетретирана тирозинемија вклучуваат нарушувања во црниот дроб и бубрезите. Без третман, тирозинемијата доведува до хепатална слабост. Денес, тирозинемијата сè повеќе се детектира со скрининг на новороденчињата пред појава на симптомите. Со ран и доживотен менаџмент кој вклучува нискобелковинска исхрана, специјална белковинска формула, и понекогаш лекови, луѓето со тирозинемија имаат нормален развој и нормален живот.
Хасанагиница (филм)

Хасанагиница - југословенски филм од 1967 година, во режија на Миодраг Миќа Поповиќ. Главните улоги ги играат: Милена Дравиќ, Раде Марковиќ, Реља Башиќ, Растислав Јовиќ. Филмот е снимен по мотивите на истоимената народна песна.
1 Синопсис
Пред подолго време, Хасанага го напуштил домот и заминува во воен поход, оставајќи ги дома жената Зејна (ја игра Дравиќ) со двете деца и старата слугинка. Во посета на Зејна доаѓа нејзиниот брат Мурат, жалејќи се дека водата му ја однела земјата и бара од сестрата пари за да купи нова земја од кадијата во Имотски (го игра Башиќ). Зејна нестрпливо го чека агата, но од сите страни трпи притисоци да се омажи за кадијата. Притоа, средбата со него станува фатален, зашто таа одвоена од децата. Најпосле, Зејна се согласува да се омажи за кадијата, но кога свадбената поворка минува низ селото, таа ги здогледува своите деца и умира од тага.
Рондо (филм од 1966)

Рондо - југословенски филм од 1966 година, во режија на Звонимир Берковиќ, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Милена Дравиќ, Стево Жигон, Реља Башиќ, Звонимир Рогоз и Борис Фестини. Дебитантскиот филм на Берковиќ речиси сите критичари го сметаат за врвно остварување на хрватската кинематографија. Филмот се одликува со одлична режија, со профилирани ликови и со префинета употреба на класичната музика (дело на Моцарт). Исто така, „Рондо“ се издвојувал од тогашната југословенска кинематографија по модерниот стил во кој наративната структура била следена со соодветната музичка форма (рондо). Филмот бил награден со „Сребрена арена“ на Пулскиот филмски фестивал, Берковиќ ја освоил „Златната арена“ за сценарио, а Башиќ бил награден со „Златна арена“ за најдобра машка улога. Најпосле, во средината на 1980-тите, филмот бил ставен на списокот на најдобрите 20 југословенски филмови.
1 Синопсис
Уметничкиот дизајнер Феѓа (го игра Башиќ) живее во среќен брак со сопругата Неда (ја игра Дравиќ) во поткровјето на една зграда во Загреб. Еден ден, додека во паркот ги набљудува шахистите, уметникот го запознава судијата (го игра Жигон). Набргу, тие стануваат пријатели и судијата почнува секоја недела да го посетува уметникот при што тие играат шах и разговараат за уметноста и за музиката. Во текот на тие посети, меѓу судијата и Неда, која е незадоволна поради тоа што сопругот не сака да имаат деца, се раѓа љубов. На својот роденден, Младен повторно го посетува Феѓа и во неговиот стан одржуваат мала забава. Потоа, Феѓа ги канат да прошетаат низ градот, а подоцна Младен и Неда водат љубов. По некое време, Феѓа дознава за неверството на сопругата, но сепак го кани Младен во својот дом, а Неда е веќе бремена.
Ленка Попоска-Гогоска

Ленка Попоска-Гогоска ( - ) — македонска писателка, магистер по педагошки науки и професор во пензија.
1 Биографија
Ленка Попоска-Гогоска е родена во село Битуше, тогашна Дебарска Околија, како последно дете во многудетното семејство на учителот Исаија Попоски. На 12 годишна возраст, се преселила во Скопје каде завршила основно и средно образование, тогашната Учителска школа. Потоа била распределена да биде учителка во селото Пожаране, Гостиварско. Со учителствување продолжила во родното село Битуше, а потоа била префрлена во Гостивар, каде ги поминала плодни години во работа со неколку генерации на деца. Во тој период го продолжила образованието и дипломирала на Педагошката Академија и Педагошкиот факултет во Скопје, каде продолжила со работа.
Во 1989 година го одбрани својот Магистерски труд „Развојот на образованието во Скопје во период од 1944 -1984 година“ и се стекна со звање Магистер на Педагошки науки.
Докторатот и беше во тек на одбрана во 1991 година во Белград на Институтот за педагогија, но заради настанатите состојби, никогаш потоа не го заврши и тој дел од образование.
Професионалната работа и ги одбележува работата како советник во Меѓуопштинскиот завод за развој на образованието на град Скопје во период од 1974 до 1989 година, 15 години плодна работа во насока на развој на педагогијата и дидактиката.
Се пензионираше како професор на Педагошкиот факултет св“ КЛимент Охридски“ во Скопје.
По пензионирањето продолжи со издавачка дејност, го формира Книгоиздателството “Ѕвезда“ и најмногу работеше на создавање дела од областа на педагогијата како и уметничка литература.
Автор е на над 30 книги од областа на педагогијата, меѓу кои учебниците „Педагогија“ и „Дидактика“.
Преведува дела од српски и хрватски, а има објавено и збирки раскази, поезија и неколку романи кои се најплодните нејзини уметнички дела.
2 Книжевно творештво
Од уметничката литература, Ленка Попоска-Гогоска ги има издадено книгите:
* Клуч - трилогија
* Љубов во пајажина - роман
* ЕР – ХА негатив - роман
* Нерамнини - поезија
* Повеќе од мајка - роман
* Шапат истине - роман на српски јазик* Чувства и разум - збирка раскази
Црква „Св. Атанасиј“ - Глуво

Свети Атанасиј — нова селска црква во скопското село Глуво.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на возвишение западно од селото. До нејзе води асфалтен пат, кој се двои од главниот пат низ селото.
2 Историја
Храмот бил подигнат во 2016 година, подигнат врз црквичка од 1970 година, која, пак, била подигната на темели на постара градба.
Финансирање на изградбата на црквата била од страна на мештаните на селото Глуво. Во храмот биле вложени околу 80.000 евра.
3 Галерија
4 Поврзано
* Глуво
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво
Црква „Св. Никола“ - Глуво

Свети Никола — главна селска црква во скопското село Глуво.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село. Селските гробишта се наоѓаат во непосредна близина на самата црква.
2 Историја
Црквата била подигната во 1855 година. Според други извори, таа година била само обновена, кога била доѕидана припратата, која ги опфаќа сите страни на стариот храм, освен источната. Таа година, биле урнати западниот, јужниот и северниот ѕид на стариот храм до сводните партии.
Се верува дека стариот храм потекнува од 1306 година.
3 Архитектура
Градбата се одликува со големи димензии.
3.1 Фрескоживопис
Старото ѕидно сликарство е во духот на поствизантиските сликарски разбирања и потекнува од првата деценија на век. Во текот на век, Дичо Зограф изработил монументален живопис. Во ова живописување учествувале и други зографи, како што бил и Димитар Андонов-Папрадишки.
3.2 Иконостас
Црквата поседува иконостас, а иконите во него биле изработени од страна на уметникот Дичо Зограф.
4 Галерија
5 Поврзано
* Глуво
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво
Херман Пернштајнер

Херман Пернштајнер (|Hermann Pernsteiner; р. ) — австриски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Во август 2018 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2018. Во октомври 2020 година бил во почетниот состав за Џиро д’Италија 2020. Завршил 30. на друмската трка на Летните олимписки игри 2020.
1 Достигнувања
;2016
: 6. Краен пласман Трка околу Австрија
::1. Пласман за австриски возач
;2017
: 1. Краен пласман Тур д’Азербејџан
: 6. Краен пласман Трка околу Словенија
: 10. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
;2018
: 1. Гран Премио ди Лугано
: 2. Краен пласман Трка околу Австрија
: 2. Краен пласман Трка околу Јапонија
;2020
: 10. Краен пласман Џиро д’Италија
: 10. Краен пласман Тур Даун Андер
;2022
: 4. Јапонски куп
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2018, 2019, 2020
Џиро, —, —, 10
Тур, —, —, —
Вуелта, СО, 15, —
— = не учествувал; СО = се откажал
Коронавирус

Коронавируси (|Orthocoronavirinae, Coronavirinae) — група вируси што предизвикуваат болести кај цицачите и птиците. Кај луѓето, вирусите предизвикуваат дишни инфекции што типично се лесни, вклучувајќи обична настинка, но поретко и SARS, MERS и COVID19 (чиј SARS-CoV-2 вирус предизвикал глобална пандемија) коишто може да бидат смртоносни. Кај крави и свињи може да предизвикаат пролив, додека кај живината може да предизвикаат горнодишна болест. Не постојат вакцини или антивирусни лекови кои се одобрени за превенција или третман.
Коронавирусите се вируси од потсемејството ''Orthocoronavirinae'', семејство ''Coronaviridae'' и род ''Nidovirales''. Тие се создадени во еден синџир, со позитивно насочен РНК-геном и спирално симетричен нуклеокапсид. Големината на геномот е измеѓу 26 и 32 килобази — најголема кај некој РНК-вирус. Коронавирусите биле откриени во 1960-тите години.
Името „коронавирус“ доаѓа од латинскиот збор ''corona'', што значи „круна“, и што се однесува на карактеристичниот изглед на честичките на вирусот.
1 Еволуција
Најблизок древен заеднички претходник (НДЗП) на сите коронавируси се наоѓа 8000 години п.н.е. НДЗП линијата Алфакоронавирус се наоѓа 2400 п.н.е, Бетакоронавирусната линија на 3300 п.н.е, Гамакоронавирусната линија на 2800 п.н.е, и Делтакоронавирусната линија на околу 3000 п.н.е. Коронавирусот од лилјаците и SARS-CoV се разминале во 1986 година.
2 Човечки коронавируси
Познати се повеќе човечки коронавируси:
# Човечки коронавирус 229E (HCoV-229E)
# Човечки коронавирус OC43 (HCoV-OC43)
# SARS-CoV
# Човечки коронавирус NL63 (HCoV-NL63, коронавирус Њу Хејвен)
# Човечки коронавирус HKU1
# MERS-CoV
# SARS-CoV-2
Коронавирусите HCoV-229E, NL63, OC43 i HKU1 константно циркулираат меѓу човечката популација и предизвикуваат дишни инфекции кај возрасните и децата ширум светот.
2.1 Епидемии
Досега имало избивање на неколку епидемии од коронавирусот кој имале релативно висока стапка на смртност:
Епидемија, Тип на вирус, Смрт
Епидемија на SARS во 2003, SARS-CoV, 774
Епидемија на MERS на Блискиот Исток во 2012, MERS, преку 400
Епидемија на MERS во Јужна Кореја во 2015, MERS, 36
Епидемија на MERS во 2018, MERS, 41
Епидемија на COVID19 во 2019-2021, SARS-CoV-2, над 1,50 милиони смртни случаи.
2.1.1 Избивање на епидемија од новиот коронавирус
Избивање на епидемијата од новиот коронавирус се случило на почетокот на декември 2019 во Вухан, главниот град на покраината Хубеј во Кина. Светската здравствена организација на новиот вирус му го дала привременото име 2019-nCoV и прогласила вондредна состојба на глобално ниво во врска со ширењето на новиот коронавирус. Новиот вирус подоцна го добил своето официјално име SARS-CoV-2. Потоа, започнала епидемија која зафатила и други делови на Кина, а биле утврдени и случаи надвор од Кина, во неколку земји од Азија, но и во Австралија, Европа и Северна Америка. Првите случај во Европа биле потврдени во Франција на 24 јануари 2020 година. Најголема епидемија од вирусот во Европа, се појавила во Италија каде до денес биле заразени повеќе од 9000 луѓе, а починале 463.
3 Статии и книги поврзани со коронавирус
****
Мамлива светлина (филм)

„Лажлива светлина“ (француски: ''Le feu follet'') — француски филм од 1963 година, во режија на Луј Мал (Louis Malle), кој е автор и на сценариото, засновано врз романот на Пјер Дриу ла Рошел. Главните улоги ги играат: Морис Роне (Maurice Ronet), Жана Моро (Jeanne Moreau), Ибер Дешан (Hubert Deschamps), Александра Стјуарт (Alexandra Stewart) и Лена Скерла (Lena Skerla). Филмот е снимен според романот на Пјер Дрие Ла Рошел (Pierre Drieu La Rochelle), а многу критичари го сметаат за најзрелото остварување на Мал, кој подлабоко од кога и да било ја истражува темата на која повеќепати се навраќал во својата кариера – осаменоста и отуѓеноста. За него, тој ја освоил посебната награда на жирито на Филмскиот фестивал во Венеција, а бил номиниран и за наградата „Златен лав“.
1 Синопсис
Во филмот се прикажани последните два дена во животот на Алан Лероа (го игра Роне) кој се наоѓа на лекување во психијатриска клиника поради алкохолизам. Тој е оженет со Лидија со која живее во САД, но заминува на лекување во клиниката во Версај. Неговиот доктор мисли дека Алан е излечен и дека може да си оди, но тој се плаши да ја напушти клииката, знаејќи дека ќе заврши трагично. Алан заминува во Париз, каде ги посетува своите пријатели, но по враќањето во болницата извршува самоубиство.
Буков сечко

''Буков сечко'' (Morimus funereus) е вид на бубачка од семејството Cerambycidae. Живее во Грција, Македонија, Белгија, Хрватска, Словенија, Чешка, Германија, Унгарија, Италија, Молдавија, Романија, Бугарија, Србија, Црна Гора, Словачка, Украина и Босна и Херцеговина. Таа е слична на друга бубачка од истото семејство, ''Rosalia alpina'', која сепак е потесна и има три пара црни точки. Исто така, ''Herophila tristis'' има слична форма на телото и ознаки, но антенските сегменти се многу пократки.
Некои сугерираат дека таксонот треба да се третира како подвид на ''Morimus asper'', давајќи му го научното име ''Morimus asper funereus''.
Чи

Чи или ќи) — основа на традиционалната кинеска култура. Општо се дефинира како „воздух“ или „здив“ и ја претставува „животната сила“ или „духовната енергија“ што е дел од сè што постои. Чи се споменува во филозофијата уште од најраните забележани времиња во Кина . Иако е концепт чие значење е многу важно за сите кинески филозофии, постојат различни дефиниции за истиот.
Идеограмот „чи“ (氣) настанал со спојување на симболот на пареата (气) што се издига над ориз (米) кој се готви.
Важно прашање што филозофите го оспоруваат е дали чи постои посебно од материјата . Дали чи постои заради материјата или обратно. Некои будисти и таоисти го фаворизираат второ верување, додека некои будисти веруваат дека целата материја е илузија. Спротивно на тоа, нео-конфуцијаните го критикуваат ставот дека чи постои одделно од материјата и го гледаат како продолжение на материјата. Повеќето теории од чи како метафори за основните физички својства на универзумот потекнуваат од нео-конфуцијците во последните илјада години.
1 Чи во традиционалната кинеска медицина
Сите теории на традиционалната (народна) кинеска медицина се изведени од верувањето дека чи го крева телото по природна шема на канали наречени меридијани. Симптомите на разни болести се сметаа како нерамнотежо и нарушено движење на чи преку меридијаните. Третманот на болеста се заснова на подобрување на циркулацијата на телото преку различни терапевтски техники. Некои од овие техники се хербални лекови, специјални диети, чи кунг, боречки вештини, масажа и акупунктура. Традиционалните азиски воени вештини исто така се занимаваат со чи. На пример, nei chia, внатрешен борбен систем, се потпира особено на употребата на чи со цел заштита за време на борбата подобрување на здравјето.
2 Чи во боречки вештини
Чи е главен концепт во многу боречки вештини, особено оние на nei chia внатрешниот борбен систем во кој спаѓа Тај чи чуан . Во Чи Кунг чи исто така игра централна улога. Во јапонските воени вештини, чи се развива со помош на аикидото, особено со чи-аикидо. Овие форми содржат вежби кои им овозможуваат на учениците да развијат чи или чи.
Во воените вештини, постоењето на чи не се доведува до прашање. Не се пронајдени прецизни био-физички докази и се смета дека чи не може да се опише со зборови и дека се потребни одредени физички вежби за развој и разбирање на чи. Чи може да се смета како силна техника на визуелизација, целосно опуштање на мускулите, подобрување на држење во телото, правилно дишење, фино функционирање на нервниот систем. Некои училишта додаваат и метафизички аспект — чи доаѓа од дантијан кој се наоѓа во долниот дел на стомакот и се движи низ телото. Концептот може да се прошири за да вклучува „Ќинг Шенг Ли“ или надворешна енергија што доаѓа од неботи и земјата.
Поим кој често се јавува и во кинеската фикција, каде главниот лик обично го влада чи до таква мерка што може да ги промени силите на природата. Овој вид карактер дојде на запад во форма на филмови за боречки вештини. Исто така, постојат големи сличности на терминот чи со терминот сила во сагата „Војна на ѕвездите “.
3 Поврзано
* Тај чи чуан
Eutricha capensis

''Eutricha capensis'', Кејп молец, — вид на молец во семејството Lasiocampidae и првенствено се наоѓа во Јужна Африка. За време на фазата кога е ларва, Кејп молците се хранат со широк спектар на африкански растенија и често може да се најдат во градините. Гасениците се светло обоени и видливо влакнести, додека возрасните молци се претежно кафеави и многу помалку впечатливи по изглед.
1 Распространетост и живеалиште
Нема постигната согласност во однос на распространетоста на Кејп молецот во јужна Африка. Додека сите извори се согласуваат дека неговиот примарен географски дом е Јужна Африка, различни извори ги наведуваат и Малави, Мозамбик и Танзанија. Може да се хранат со широк спектар на растенија, гасениците ги има во домашните градини и во пооддалечените и диви области.
2 Морфологија
Возрасните се големи, со просечен распон на крилјата од околу 70 милиметри. И задните крила и предните крила се црвеникаво-кафеави. Предните крила имаат жолти точки и три брановидни бели ленти. Женките се обично побледи по боја и поголеми од машките. На возрасните молци им недостасуваат развиени делови кај устата, и затоа не се хранат. Антените кај женките се со должина на градниот кош.
Ларвите се видливо влакнести со редови од портокалови долги влакна долж страните на телото. На главата има три големи бакарни точки и две помали пурпурни точки. По должината на грбната страна на гасениците има еден ред црни триаголници, свртени на едната страна од белата боја.
3 Однесување и животен циклус
Незгодни како ларви, гасениците се собираат во поголем број. Причината за ваквото однесување не е добро сфатена, и постојат неколку предложени теории. Според една студија од 2013 година, собирањето во група на ''E. capensis'', се чини дека не им е од корист на гасениците во однос на зачувување на вода или заштеда на енергија.
Оформените возрасни единки се појавуваат на почетокот на летото. Возрасните не се агресивни.
4 Таксономија
Кејп молецот за првпат беше опишан во 1767 година од Карл Лине во првиот том од неговото 12-то издание на ''Система Натура''. Како и со мноштвото молци што ги опишал ''Лине'', тој го смести ''E. capensis'' во сега застарениот род ''Фалаена'' . Специфичниот епитет што го избрал, capensis, веројатно се однесува на распределбата на молцитте во Западен Кејп во Јужна Африка.
Референдум во Општина Дојран (2020)

Референдум во Општина Дојран (2020) — референдум на локално ниво кој се одржал во Општина Дојран на 2 февруари 2020 година.
Граѓаните на овој референдум гласале за склучување договор за јавно-приватно партнерство за комуналните услуги, водовод и канализација.
Овој референдум бил успешен поради тоа што гласале повеќе од половина од вкупниот број на регистрирани гласачи. Мнозинството граѓани гласале против, поради што Општина Дојран ќе ја прекине постапката за создавање ново комунално претпријатие, кое требало да стопанисува со услугите водовод и канализација во наредните 30 години.
1 Поврзано
* Општина Дојран
Догледање деца (филм)

Догледање деца (француски: ''Au Revoir les Enfants'') - француски филм од 1987 година, во режија на Луј Мал (Louis Malle), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Гаспар Манесе, Рафел Фејто, Франсоа Негре итн. За филмот, Мал ја освоил наградата БАФТА за најдобра режија и Европската филмска награда за најдобро сценарио. Исто така, филмот освоил седум награди „Цезар“, пет награди на Венецијанскиот филмски фестивал (вклучувајќи ја и наградата „Златен лав“), а бил номиниран и за „Оскар“ во две категории.
1 Синопсис
За време на Втората светска војна, во еден француски католички интернат се школуваат децата на богатите родители. Меѓутоа, меѓу нив се наоѓаат и три еврејски деца кои ги кријат свештениците. Жулијан Квентан (го игра Манесе) е дете од богати родители. Тој се спријателува со новиот ученик Жан Боне (го игра Фејто) кој се однесува необично и за кого открива дека е Евреин. Меѓутоа, еден ден, во интернатот упаѓаат нацистите, кои успеваат да ги откријат Евреите, а поради нивната заштита е уапсен и раководителот на интернатот. Жулијан е вџашен кога открива дека децата ги предал Жозеф, момчето кое е избркано поради проневерите во кујната на интернатот.
Харикејн (музичка група)

Hurricane ( транс. ''Харикејн'' ) е српска музичка група составена од пејачките Сања Вучиќ, Ксенија Кнежевиќ и Ивана Николиќ .
Групата е основана во 2017 година . со план да се снима на англиски јазик за странски пазар. Спотовите се снимани на Карибите, каде што и настапиле. Во септември 2019 година се прославија во Србија и регионот по објавувањето на првата српска песна.
1 Историја
Зоран Милинковиќ во 2017 година дошол до идеја да формира женска група за странскиот пазар, а по аудицијата во Белград, за членови се избрани Сања Вучиќ, Ксенија Кнежевиќ и Ивана Николиќ . Првата песна што ја сними групата е наречена и е повик за да им помогне на делови од Карибите погодени од ураганите Ирма и Марија . Тие снимија уште 4 синглови на англиски јазик и неколку преработки на песни од познати странски уметници. Во септември 2019 година ја издадоа песната ''Фаворито'', прва песна на српски јазик и таа стана голем хит. За ова време, тие исто така соработуваа со Универзална Музичка Група за 2 нови синглови за странскиот пазар. Следната српска песна што ја издадоа беше ''Авантура'' и исто така стана хит и беше објавена во ноември истата година. Видеото за песната е снимено на Карибите . Во јануари 2020 година, по објавувањето на новата песна ''Брзи прсти'', беше објавено дека тој ќе учествува во Беовизија 2020. со песна.
2 Дискографија
2.1 Спотови
Песната, Година, Режисер
''Irma, Maria'' са, 2018 година, Душан Јауковиќ
''Feel Right'', 2018 година, Душан Јауковиќ
''Personal'', 2018 година, Душан Јауковиќ
''Pain in your eyes'', 2019 година, Милош Саровиќ
''Magic Night'', 2019 година
''Фаворито'', 2019 година, Дарко Димитров
''Авантура'', 2019 година, Душан Јауковиќ
''Брзи прсти'', 2019 година, Душан Јауковиќ
Лифт до губилиштето (филм)

„Лифт до губилиштето“ (француски: ''Ascenseur pour l'échafaud '') — француски филм од 1958 година, во режија на Луј Мал (Louis Malle). Главните улоги ги играат: Жана Моро, Морис Роне, Жорж Пужили, Јори Бертан, Ибер Дешан итн.
Автори на сценариото се Луј Мал и Роже Нимие (Roger Nimier), а главните улоги ги играат: Жана Моро (Jeanne Moreau), Морис Роне (Maurice Ronet), Жорж Пужули (Georges Poujouly), Јори Бертан (Yori Bertin), Елга Андерсен (Elga Andersen) и Мишлен Бона (Micheline Bona). Ова е првиот филм на славниот француски режисер Луј Мал, а истовремено, и филмот кој ја прославил Жана Моро, една од најголемите француски глумици на сите времиња. Станува збор за исклучително оригинален криминалистички филм, снимен во манирот на францускиот „нов бран“, а кој тематски се надоврзува на наследството на американскиот филм-ноар. Покрај филмската приказна, особено се истакнуваат употребата на камерата, вниманието врз деталите и крупните планови, како и меланхоличната музика на Мајлс Дејвис. Филмот ја освоил наградата „Луј Делик“ (Louis Delluc) за најдобар дебитантски филм.
1 Синопсис
Таверние (го игра Роне) работи во фирмата „Карала“. Во договор со сопругата (ја игра Моро) на господинот Карала, тој го убива него, но прави како тој да извршил самоубиство. По убиството, тој излегува надвор, додека госпоѓата Карала го чека на договореното место. Со намера да ги отстрани доказите за убиството, тој се враќа во зградата, но тогаш чуварот ја исклучува струјата и Таверние останува заглавен во лифтот. За тоа време, мангупот Луј го краде автомобилот на Таверние, со намера да ја повози својата девојка Вероника. Тие преноќуваат во еден мотел, каде се запознаваат со германски брачен пар. Во обид да го украде нивниот автомобил, Луј го убива брачниот пар. Луј и Вероника одат во нејзиниот стан и испиваат апчиња за спиење, со намера да извршат самоубиство. Утредента, полицијата ги пронаоѓа автомобилот, револверот и мантилот на Таверние и него го прогласува за убиецот на германскиот брачен пар. Ноќта, госпоѓата Карала насекаде го бара Таверние, а утрото е приведена во полициската станица, но веднаш е ослободена. Кога полицијата оди во зградата на фирмата „Карала“, таа го наоѓа мртвото тело на господинот Карала, а Таверние излегува од лифтот. Тој е уапсен, но госпоѓата Карала е решена да му помогне. Таа оди во станот на Вероника, а потоа го следи Луј до мотелот. Таму веќе се наоѓа полицијата, која ги апси Луј и госпоѓата Карала.
Белополски манастир

Белополски манастир — манастир во изградба во средишниот дел на Македонија, во месноста Баботино, на тромеѓата меѓу селата Бело Поле, Кутлешево и Новоселани.
1 Историја
Темелите за изградба на манастирот биле осветени на 15 декември 2013 година, а одборот кој ја поттикнал изградбата бил сочинет од Иле Петкоски, Звонко Миткоски, Димче Ристеси и Тони Ковилоски. Осветувањето на темелите го извршил Митрополит Преспанско-пелагониски г. Петар.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, параклис, чешма и молитвен простор.
2.1 Црква „Свети Јован Крстител“
Градбата на црквата се очекува да биде крстокуполен храм со цилиндрична купола и полукружна апсида на источната страна. Влезот се очекува да биде сместен на западната страна.
3 Галерија
Бајрон Ериксон

Бајрон Ериксон (3 февруари 1951 година, во Тусон, Аризона ) е американски уредник и писател во индустријата за стрипови. Работи во стрип-книгите Егмонт на Дизни, а порано бил уредник на Дон Роза.
Ериксон започна да работи во Друго издание на „Виножито“ во 1983 година, а кога добија лиценца да објавуваат стрипови Дизни во Соединетите држави под името „ Издаваштво Гладстон“, тој стана уредник. Откако Дизни ја презеде лиценцата, Ериксон го напушти изданието „ Гладстон“ за „ Први стрипови“ како уредник на разни стрипови. Подоцна се преселил во Данска и се придружил на Егмонт, прво како уредник, а подоцна како „креативен водач“. Tој сè уште пишува стрипови.
Црква „Св. Троица“ - Долнени

Света Троица – гробјанска црква во селото Долнени. Сместена е во крајниот северен дел од селото, на височина којашто ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.
1 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот на црквата се наоѓа на западната страна и над него има празна полукружна ниша. На јужната и северната страна од храмот има по два прозорци. Од источниот ѕид над апсидата и од влезот се забележува дека објектот е изграден од тули.
Во дворот на црквата има трпезарија и во него се наоѓаат селските гробишта.
2 Галерија
3 Поврзано
* Црква „Вознесение Христово“ - Долнени
* Долнени
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Демир Капија (Беласица)

Демир Капија — седло и планински превој на планината Беласица. Сместено е на височина 1.686 м на главното било, западно од највисокиот врв Радомир и источно од врвот Лозен. Низ седлото минува Државната граница меѓу Бугарија и Грција, односно границата помеѓу Пиринска и Егејска Македонија.
Сè почетокот на XX век низ Демир Капија поминувал кираџиски пат, кој го поврзувал Петричкото со Серското Поле. Одовде во 1014 г. минувал обиколниот пат по кој византискиот војсководец Никифор Кисифиј ја повел својата војска, наснесувајќи му го судбоносниот задгрбен удар на царот Самоил во Беласичката битка. Местото е познато по тоа што на 19 октомври 1925 г. тука започнал познатиот Петрички инцидент помеѓу грчките и бугарските власти. За време на Студената војна седлото е минирано од грчка страна. За време на т.н. „Преродбенички процес“ на НР Бугарија превојот е преименуван во „Железна Врата“ (''Железни врата''), но името не било прифатено од мештаните и посетителите.
Главно пристапно место за искачувањето на Демир Капија е селото Димидово (денес Самуилово), од каде започнува означена планинарска патека преку која до седлото се стасува за 4 часа. Од истото село до превојот води и каминскиот пат долг 18 км кој до месноста Лопово е чакалосан.
1 Поврзано
* Беласичка битка
* Петрички инцидент
* Демир Капија — истоимен град во југоисточна Р Македонија
Црква „Св. Јован Крстител“ - Бело Поле

Свети Јован Крстител – манастирска црква во изградба на Белополскиот манастир.
1 Историја
Црквата започнала да се гради со осветувањето на темелите за изградба на манастирот од страна на Митрополит Преспанско-пелагониски г. Петар на 15 декември 2013 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата се очекува да биде крстокуполен храм со цилиндрична купола и полукружна апсида на источната страна. Куполата содржи осум монофори. Влезот се очекува да биде сместен на западната страна. Објектот се гради од тули и е покриен со кров од ќерамиди.
3 Галерија
4 Поврзано
* Белополски манастир
* Црква „Св. Никола“ - Бело Поле
* Бело Поле
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Ропотовска парохија
Црква „Св. Никола“ - Бело Поле

Свети Никола – главна селска црква во селото Бело Поле. Сместена е во крајниот јужен дел од селото, на височина којашто ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во 1874 година од страна на крушевски мајстори, а била живописана во 1914 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа. Кон западната страна е доградена припрата којашто е пониска од висината на храмот. Во црквата се влегува преку припатата која има два влеза — едниот на северната и другиот на западната страна. Објектот на црквата во целост е варосан и е покриен со кров од ќерамиди, додека од јужниот ѕид на припратата се забележува дека била изградена од камен. Материјалот за изградба на црквата е познато дека бил носен од месноста Тумба.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата е со квадратна основа, нејзиниот влез се наоѓа на источната страна, а во горниот дел има по еден отвор на секоја страна. Градена е од тули и во целост е материсана и варосана од надворешната страна.
3 Галерија
4 Поврзано
* Белополски манастир
* Црква „Св. Јован Крстител“ - Бело Поле
* Бело Поле
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Ропотовска парохија
Градска куќа во Вршац

Градската куќа во Вршац (Магистрат) се наоѓала на плоштадот Победа 1, подигната во 1860 година за целите на Управата на градскиот магистрат. Таа е споменик на културата во категоријата недвижен културен имот од големо значење .
Според сочуваната документација, таа била изградена од градителот Сигисмунд Килер, изведувач бил Франк Брендис, планот и проценката биле направени од Ц. К. Директорот за мерење, помошник и надзорник на градежништвото бил Вилијам Бихер. Изградена е од тврд материјал, со одлики на нео-готски стил, подлога на три фронта - главната фасада со која се соочува плоштадот Победа и страничните крилја. Главните и страничните фасади со кои се соочува паркот се исти решенија, но главната фасада е асиметрична. Има акцентиран централен ризалит со три влеза на приземјето и балкон со украсни готски конзоли и камена ограда во горниот дел. Подот на ризалитот на главните и страничните фасади е направен од плитки лизи во три дела. Над централниот дел на готски облик фронтон со грбот на градот во кружно поле, додека страничните делови имаат голем број на готски аркада и поткровје со готски орнамент. Прозорците се правоаголни во форма, дуплирани на аголните ризалити и централниот дел на централниот ризалит. Во темелите на зградата се вградени повелби и споменик на латински, германски и српски јазик . Внатре во зградата, во главната сала на приземјето, на таваните над скалите и во празничните простории горе, има насликана декорација создадена на крајот на 19-ти. век . Денес, во зградата е сместено Општинското собрание на Вршац.
Конзерваторските работи се извршени во 1987 - 1988, 1995, 2002 - 2003 година и 2005 година.
1 Поврзано
* Список на споменици на културата во областа Јужен Банат
* Културен споменик од големо значење
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Новоселани (Прилепско)

Свети Ѓорѓи – главна и единствена селска црква во селото Новоселани. Сместена е во крајниот западен дел од селото, на височина којашто ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во 1837 година, а нејзин ктитор бил Јовче Вајгалески. Иако му било наредено да го изгради храмот со вклопувањето на пет скалика во земјата, тој истото го сторил со вклопување на три скалила, по што бил тепан и измачуван од страна на отоманските власти.
2 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна, со правоаголна основа, полукружна апсида на источната срана и полуобличест свод. Кон западната страна се доградени припрата и помошен објект со правец на протегање север-југ. Влезот на припратата се наоѓа на северната страна и над просторот пред него има продожена натстрешница. Влезната врата на црквата се наоѓа на западната страна и над неа има ниша со фреска на Свети Георги. Внатрешноста на храмот е живописана. Објектот на храмот во целост е варосан и е покриен со кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата е со шестаголна основа и се состои од два дела. Долниот дел во целост е малтерисан и варосан и на западната страна се наоѓа влезот, додека горниот дел е изграден од тули и на секоја негова страна има по една монофора.
3 Галерија
4 Поврзано
* Новоселани
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Ропотовска парохија
Алиса Коцкар

Алиса Коцкар ( Зрењанин, 03.07.1991 ) е српска политичарка и сегашен советник во Градското собрание на Зрењанин пред советничката група на Демократската партија . Таа била портпарол на Градскиот одбор на Демократската партија во Зрењанин. Таа била една од основачите на Друштвото за академски развој во Белград и моментно е на функцијата претседател на Управниот одбор на Друштвото.
1 Животопис
Родена е во Зрењанин, каде завршила основно и средно училиште. Дипломирала на Факултетот за политички науки во Белград, каде успешно ги заврши магистерските студии, бранејќи ја магистерскиот труд на тема „Европската мигрантска криза: кризата на политиките на Европската унија“ во февруари 2019 година. Таа ја започнала својата кариера во невладиниот сектор во 2006 година. Има задржано разни позиции во Иницијативата за младински тим, младински групи на Хелсиншкиот комитет во Зрењанин и Белград, Единицата за младински терен на Црвениот крст Зрењанин, канцеларијата за млади Зрењанин, Здружението на младински водачи и претприемачи од Зрењанин (ЈЦИ), Сојузот на студентски парламенти и Центар за деца и млади „Имагинација“. Учествувала во проектот „Младинско собрание 2013“, спроведен од Волонтерската младинска организација од Нови Сад, како и во организација на Парадата на гордоста 2010 година. Била член на Младински совет и новинар-соработник на весникот Зрењанин.
2 Политика
Политичката кариера на Кокар започнала како член на Демократската партија. Таа се приклучи на партијата во 2009 година и од 2014 година е активно вклучена во работите на партијата во Зрењанин. Таа станала портпарол на Демократската партија на Зрењанин и, од 2016 година, член на Градското собрание на Зрењанин , по изборите на кои Демократската партија освои вкупно 4 места.
3 Награди
Таа освоила трета награда „Д-р Предраг Симиќ“ за најдобра студентска работа од областа на балканските односи и надворешната политика на Србија, доделена од семејството на професорот Симиќ, Факултетот за политички науки и Центарот за социјален дијалог. Таа освоила трето место на натпреварот за вокабулар „Зборови во честа на Зоран“.
4 Објавени трудови
Коцкар Алиса, Симоновиќ Милан, 2014 година ''. Влијанието на социјалните мрежи врз работата на политичките партии: Локални избори во Воздовац'', во: Водич за финансирање на политички субјекти: Редовна работа и изборни кампањи, уредник: Бојан Клачар. Белград: ЦЕСИД 181-187 година.
Коцкар Алиса, Симоновиќ Милан, 2014 година ''. Улогата на социјалните мрежи во изборната кампања во 2014 година'', во: Околу избори 19: Парламентарни избори во Република Србија, 16 март 2014 година, уредник: Бојан Клачар. Белград: ЦЕСИД : НДИ 66-83.
Овен Фарел

Овен Ендру Фарел (роден на 24.09.1991) е англиски професионален рагби-играч, кој моментално игра за Рагби Премиер Лигата, во клубот Сараценс . Фарел има играно на меѓународни рагби натпревари за Англија од 2012 година. Претходно играше за Британските и Ирските лавови и бил капитен на Англија од 2018 година. За многумина тој се смета за еден од најдобрите моментално активни играчи на рагби во светот, откако беше номиниран за Светски рагби играч на годината во 2012, 2016 и 2017 година.
Неговиот татко е Енди Фарел, кој играл рагби за Англија и е актуелен главен тренер на Ирската репрезентација.
1 Раниот живот
Овен Ендру Фарел е роден на 24 септември 1991 година во Билинге, Виган, Ланкашир. Тој започна да игра рагби во родниот град на осумгодишна возраст за Виган Сент Патрикс . Кога неговиот татко Енди потпишал за Сараценс во 2005 година, неговото семејство се преселило во Харпенден во Хертфордшир, каде Овен на возраст од 13 или 14 години за првпат се запознал со рагби .
2 Личен живот
Тој се ожени со својата долгогодишна девојка Georgорџина „Георги“ Фарел во јули 2018 година. Нивниот син, Томи Фарел, е роден во март 2019 година.