Фаина Кирилова

Фаина Михајловна Кирилова (|Фаіна Міхайлаўна Кірылава; - ) — белоруски научник од областа на математичката теорија за оптимална контрола. Таа била добитник на наградата од СССР Совет на министри (1986) „за развој и имплементација на повеќенаменски софтверски алатки за инженерски пресметки“.
1 Ран живот и образование
Фаина Михајловна Кирилова е родена во Зуевска, Кировска област, на 29 септември 1931 година. Кирилова ја добила магистерската диплома на Уралскиот државен универзитет во 1954 година, а нејзиниот докторат на Московскиот државен универзитет во 1961 година. Таа била првата жена математичарка во Белорусија која го добила степенот Доктор на наука од Санкт Петербуршкиот државен универзитет во 1968 година. Од 1954 до 1962 година била асистент постар истражувач, а од 1962 до 1967 година била постар истражувач на Уралскиот државен технички универзитет. Од 1968 до 1969 година ја држела позицијата постар истражувач, а од 1970 до 2008 година била шеф на лабораторијата (подоцна Одделот) за теорија на контролните процеси на Институтот за математика, Националната академија на науки на Белорусија. Во исто време од 1996 година, таа била претседавач на работната група на ИФАЦ за оптимална контрола. Од 1994 година, Кирилова била основач и водач на Белоруската асоцијација за администрација и менаџмент.
Станала Доктор по физички и математички науки во 1967 година, а професор во 1972 година. Во 1996 година е назначена за член на Националната академија на науките. Доделена и наградата почесен образовен работник на Виетнам (СРВ) во 2001 година, како и и почесен научник на Република Белорусија во 2002 година.
2 Научни придонеси
Кирилoвa има направено обемни технички придонеси во теоријата за оптимална контрола и оптимизација. Таа била прв поборник за користење на функционалната анализа во решавање на линеарни оптимални проблеми. Таа развила важни услови за контролирање и опсервација на линеарните системи за контрола со задоцнување. Таа дала оправдување за универзалната форма на неопходни оптимални услови за комплексните контролни системи, врз основа на варијантни деривации. Таа го открила и го потврдила (заедно со Р. Габасов) квазимаксималниот принцип за дискретно временските контролни системи и станала пионер на своите апликации. Таа, исто така, развила нов бројчен пристап за решавање на линеарните проблеми со програмирањето, и создала бројчени методи за решавање на линеарното, квадратното, нелинеарното програмирање и оптимална контрола на проблемите. Таа развила конструктивна теорија за екстремните проблеми, која обезбедува делотворен пристап кон процедурите за создавање на компјутерски решенија за широкиот опсег на проблемите со управувањето и оптимизацијата; од раните 1980-ти години се користела во применетото решение за контрола и проблемите со оптимизацијата.
3 Библиографија
Кирилoвa е авторка на над 350 научни трудови и 14 монографии. Нејзините главни дела вклучуваат:
* Квалитативна теорија на оптималните процеси. M:. Наука, 1971 (во соработка со Р. Габасова).
* Специфична оптимална контрола. Москва, Наука, 1973 (во соработка со Р. Габасова).
* Оптимизација на системот за спектарно назначување. Методи за функционална анализа. M:. БСУ 1973 (Ц. Р. Габасова Акад.).
* Методи на линеарно програмирање (дел 3). M:. БСУ, 1977-1980 (Ц. Р. Габасова Акад.).
* Структурни оптимизациски методи (дел 5). M:. Изд. на „универзитет“, 1984-1998 (цо.).
* Оптимална фидбек (повратна) контрола. Лондон: Спрингер. 1995 (Заеднички со Габасова Ц. Р., С. В. Пришчепова).