Азиски голем стршлен

Азискиот голем стршлен (''Vespa mandarina''), вклучувајќи ги и поранешните подвидови познати како јапонски голем стршлен (Vespa mandarina japonica), e најголемиот стршлен во светот, родум од умерена и тропска Источна Азија. Тие претпочитаат да живеат во ниски планини и шуми, додека скоро целосно да избегнуваат рамнини и климатски височини. Стршленот создава гнезда со копање, повторно користење а постојните тунели ископани од глодачи или зафаќајќи места во близина на расипани борови корени. Се храни првенствено од поголеми инсекти, колонии на други еузоцијални инсекти, сирупи од дрвја и мед од колонии на пчели. Стршленот има должина од 45 мм, распон на крилјата околу 75 мм и должина на осило од 6 мм, што вбризгува голема количина моќен отров.
Азискиот голем стршлен понекогаш е помешан со „жолтоножестиот стршлен“ (''Vespa Velutina''), познат и како азискиот стршлен.
1 Таксономија
Азискиот голем стршлен е вид во родот осовидни (Веспи), кој ги опфаќа сите вистински стршлени и оси. Заедно со седум други видови, азискиот голем стршлен е дел од групата наречена „тропика“ или „тропски“, дефинирана со единечно ниво што се наоѓа на апикалната маргина на седмиот гастрален дел на мажјакот. Триаголен облик на апикална маргина на клипеусот на женката е дијагностичен, зглобот на двата вида е зголемен, а формата на врвот на едеагусот е слична.
2 Опис
Без оглед на полот, главата на стршленот е светлопортокалова, а нејзините антени се кафеави со жолто-портокалови основи. Очите и окели се темнокафеави до црни. Големиот азиски се разликува од другите стршлени по изразениот клипеус. Неговата портокалова мандибула содржи црн заб што го користи за копање. Градниот кош е темнокафеав, со две сиви крилја кои варира во распон од 3,5 до 7,5 см. Неговите предни екстремитети се посветли од средните и задните. Основата на предните нозе е потемна од останатите. Абдоменот наизменично се појавува помеѓу ленти темнокафеава или црна боја и жолто-портокалова нијанса (во согласност со нејзината боја на главата). Шестиот сегмент е жолт. Осилото е долго 10 мм и содржи силен отров, кој во случај на повеќекратно убоднување од повеќе стршлени може да убие и човек.
Матиците се значително поголеми од работниците. Матиците може да надминат 50 мм, додека работниците се помеѓу 35 и 40 мм. Репродуктивната анатомија е доследна меѓу двете, но работниците не се репродуцираат.
Трутовите (мажјаците) се слични на женките, но немаат осило. Ова е доследна одлика кај ципокрилците.
3 Бележење со мирис
Големиот азиски стршлен е единствениот вид оса, за која се знае дека применува мирис за да ја насочи својата колонија кон извор на храна. Осата лачи хемикалијата од шестата стернална жлезда. Ваквото однесување е забележано за време на есенските периоди откако роговите ќе започнат да ловат во групи наместо поединечно. Способноста да се применуваат мириси може да се појави затоа што осата многу се потпира на колониите на медоносни пчели како главен извор на храна. Едно оса не е во состојба да заземе цела колонија на пчели, бидејќи видови како ''Апис церана'' имаат добро организиран одбранбен механизам.
4 Осило
Осилото на азискиот голем стршлен е долг околу 6 мм, и инјектира особено моќен отров кој содржи, како и многу отрови од пчели и оси, цитолитски пептид (конкретно, мастопаран) што може да го оштети ткивото од стимулирачко дејство на фосфолипаза.Отровот содржи невротоксин наречен мандароксин.