procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Јоханес Невала

Јоханес Невала, роден 1966 година во Финска, е уметник кој слика птици, особено на морскиот брег најчесто изработени во масло, акварели и различни графички техники. Неговата уметност е инспирирана од нордиската светлина и уметниците Фон Рајт, Бруно Лиљефорс, Гунар Брусевиц и Ларс Џонсон, кои се специјализирани за природата и птиците.
Невала има неколку изложби од 1993 година, вклучително и во Њујорк (град), Стоу, Палм Бич, и Холандија,,
Амбасада на Финска во Москва

Амбасада на Република Финска во Москва ― главната дипломатско претставништво на Финска во Руската Федерација. Се наоѓа на ул. „Кропоткински“ бр. 15/17 (|Кропоткинский пер., 15/17) во округот Хамовники во Москва.
1 Амбасадори
1.1 Советски Сојуз
Претставник, Година, Функција
Андерс Ахонен, 1921, Претставник
Еро Јарнефелт, 1921, Вршителот на работите
Карл Гиленбегел, 1921–1922
Еро Јарнефелт, 1922–1923
Анти Хекзел, 1922–1927, Пратеник
Понтус Арти, 1927–1930
Аарно Ирјо-Коскинен, 1931–1939
Јухо Кусти Паасикиви, 1940–1941
Кеј Сундстрем, 1945–1953
Оке Гарц, 1953–1954
Оке Гарц, 1954–1955, Амбасадор
Еро А. Вуори, 1955–1963
Јорма Ванамо, 1963–1967
Јако Халама, 1967–1970
Бјерн-Олоф Алхолм, 1970–1974
Јаако Халама, 1974–1982
Аарно Кархило, 1983–1988
Хеики Талвитие, 1988–1992
1.2 Русија
Претставник, Година, Функција
Хеики Талвитие, 1991–1992, Амбасадор
Арто Мансала, 1993–1996
Маркус Лира, 1996–2000
Рене Ниберј, 2000–2004
Хари Хелениус, 2004–2008
Мати Антонен, 2008–2012
Хану Химанен, 2012–2016
Мико Хаутала, 2016–2020
Анти Хелантера, 2020 -
2 Поврзано
* Руско-фински односи
* Дипломатски претставништва во Русија
* Московско финско училиште
Даниел Нормен

Даниел Нормен (роден на 11 февруари 1975 година) ― шведски фудбалски менаџер кој го води со ИФК Мариехамн.
1 Кариера
1.1 Играчка кариера
Пред сезоната 1999, Нормен потпишал за шведскиот третолигаш БП, помагајќи им да заработат унапредување во шведскиот втор ранг. Пред сезоната 2003, тој потпишал за ИФК Мариехамн во финскиот трет ранг, помагајќи им да заработат унапредување во финската најквалитетна лига за прв пат, во траење од 2 сезони.
1.2 Тренерска кариера
Во 2009 година, тој бил назначен за селектор тренер на Оланд. Во 2021 година, Нормен бил назначен за менаџер на ИФК Мариехамн во финската најдобра лига откако служел како помошник тренер помеѓу 2016 и 2021 година.
Стеван Габер

Стеван Габер (Велес, – , ) — македонски правник, редовен професор во Скопје, декан на Правен факултет и ректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“.
1 Животопис
Габер е роден во Велес на 22 септември 1919 година. Основно образование и гимназија завршил во родното место, а Правен факултет во Белград и во Софија (1943). Во 1956 година докторирал на Правниот факултет во Белград, на тема „''Непосредна демократија''“. Од 1965 до 1967 година бил декан на Правниот факултет во Скопје, а од 1972 до 1974 година бил ректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, директор на Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања во Скопје (1975) и ректор на Универзитетот „Св. Климент Охридски“ во Битола од 1978 до 1979 година. Припаѓал на комунистичкото студентско движење. Во партизанското движење влегол од август 1944 г., кога бил примен за член на КПЈ. Бил политкомесар на чета во Велешката осма бригада (1944). По Ослободувањето на земјата бил полномошник на ОЗНА, окружен обвинител и обвинител на град Скопје. Бил член на Матичната комисија за основање на Правниот факултет во Скопје (1951). Напишал повеќе од 160 труда од областа на правните и политичките науки.
Стеван Габер се оженил со велешанката Вера Тутунџиева со која има син, познатиот амбасадор Виктор Габер како и ќерката Марика. По смртта на сопругата Вера, професорот се оженил со Гркинката Лела со која ја добиле ќерката Наташа исто така професор доктор на правни науки.
Починал во Скопје на 5 август 1999 година.
2 Награди
* 1981 - Награда „Гоце Делчев“, групна, заедно со: Славко Димевски, Иван Катарџиев, Александар Христов, Владо Картов, Владо Поповски, Љупчо Арнаудовски и Петар Пепељугоски
Тахмела

Тахмела е градски округ во Тампере, Финска. Се наоѓа помеѓу Иле-Писпала и Пиники на брегот на езерото Пихејерви. Во Тахмела постои Спортскиот колеџ Варала. Има земјоделски парцели за изнајмување на брегот на Тахмела, а т.н. Тикварско движење (фински: Kurpitsaliike) било основано во 1998 година за да го брани продолжувањето на обработката на земјиштето во Тахмела.
Тахмела има голем извор со многу чиста вода до 1960-тите, од кој повеќе од 600 домаќинства во областите Писпала и Тахмела ја добивале својата вода за пиење. Водата била носена од задруга која работела до 1961 година. Покрај изворот, во Тахмела се наоѓа и Центарот за култура „Хирвитало“.
Тахмела е именуван по истоимената меѓа сместена во областа, изграден околу 1870 година. Меѓата се наоѓала покрај сегашната улица „Селининкату“. Тахмела била префрлена од Општина Северна Пиркала во градот Тампере на почетокот на 1937 година. Дотогаш беше дел од густо населената Општинска заедница Писпала. Градскиот план на Тахмела бил потврден во 1945 година во исто време со планот на градот Писпала. Поетот Ирје Јилхе живеел во Тахмела во младоста и според него една од улиците во областа е именувана. Поранешното име на Тахмелската обиколница (''Tahmelan viertotie'') во 1945-1978 година било Валтакунантие, а потоа до 1996 година Тахмелски автопат (''Tahmelan valtatie''). Имињата се однесуваат, од една страна, на група куќи познати како „Кралството Вуоренма“, а од друга страна, дека улицата требало да биде изградена како автопат, како Пасикивентие северно од Писпала, под тунелот кај Пиникискиот Срт. Во близина на Валикату се наоѓаат остатоци од тврдини изградени од руската војска за време на Првата светска војна, кои се протегале од Тахмела до гребенот Писпала. Името Хопанкату потекнува од блискиот рид за скијачки скокови, изграден во 1908 година и урнат во доцните 1980-ти.
1 Дополнителна литература
*
2 Наводи
Ларс Хатинен

Ларс Пол-Ерих „Ласе“ Хатинен (16 мај 1923, Куоревеси – 3 јануари 1961 година) ― најмладиот, во тоа време, фински летечки ас од Втората светска војна и пилот на комерцијален авион. Тој постигнал 6 воздушни победи со Моран-Саулинер МС406 помеѓу 25 јуни и 30 јули 1944 година. Хатинен е препознаен како единствениот пилот кој летал со Мерке Моране (фински: ''Mörkö Morane;'' исто така наречен „Богеј“ (''„''Bogey''“)'' и Огре Моране (''„''Ogre Morane''“''), верзијата на авионот развиена во Финска. Неговите три победи со овој авион биле единствените убиства што ги постигнал борецот. Тој имал четири редовни победи летајќи со авиони Моране кога ја постигнал својата прва победа Јак-1 во 1944 година. На последниот лет му се запалил авионот, а тој едвај преживеал со изгореници.
По војната, тој работел како пилот на патнички авион за финскиот авиопревозник Аеро О/И (Aero O/Y). Тој бил пилот на несреќниот Лет 311 на Аеро О/И кој се урнал во Квевлакс во јануари 1961 година. Истрагата открила дека Хатинен и неговиот сопилот, ниту еден од нив не ја преживеал несреќата, ноќта пред летот пиеле многу.
1 Наследство
Авторот Сепо Порвали напиша животопис за Хатинен со наслов ''Последен ас''.
Историски покраини во Финска

Историски покраини во Финска (|Suomen historialliset maakunnat, еднина ''historiallinen maakunta''; |historiska landskap i Finland, еднина ''historiskt landskap'') — традиционални покраини во Финска кои денес немаат административна функција. Тие се наследство од заедничката историја на Финска со Шведска. По азбучен ред, деветте историски покраини се следниве: Исконска Финска, Карелија, Лапонија, Оланд, Остроботнија, Савонија, Сатакунта, Тавастија и Усима. Иако не постојат на официјално ниво, историските покраини сѐ уште се актуелни како традиционална поделба на земјата и се основа на денешната административна поделба на Финска.
1 Грбословие
Погребот на шведскиот крал Густав Васа во 1560 година е значаен настан за грбословието на историските покраини во Финска. Грбовите на сите покраини за прв пат се прикажани заедно на погребот. Неколку од нив се доделени во пресрет на тој настан.
Грбовите на историските покраини се користени како основа за грбовите на современите административни единици во Финска.
Следува список на грбовите на историските покраини според финскиот хералдичар Ахти Хаммар, кој хералдички ги опишува во 1960-тите.
Грб, Историска покраина
Исконска Финска
Карелија
Лапонија
Оланд
Остроботнија
Савонија
Сатакунта
Тавастија
Усима
Танензе

Танензе е резервоар во Обвалден, Швајцарија. Во 1958 година, Таненбах и неколку други потоци биле затворени со брана со земја. Резервоарот има зафатнина од 3,8 милиони м³, а неговата површина е 33 хектари. Резервоарот се користи за производство на електрична енергија во Електраната Хугшвенди во Кернс.
1 Поврзано
* Список на езера во Швајцарија
* Список на планински езера во Швајцарија
Фински олимписки комитет

Фински олимписки комитет (|Suomen Olympiakomitea ry; |Finlands Olympiska Kommitté rf ) ― националниот олимписки комитет во Финска за движењето на Олимписките игри. Тоа е непрофитна организација која избира состави и собира средства за испраќање фински натпреварувачи на олимписки настани организирани од Меѓународниот олимписки комитет (МОК).
1 Претседатели
претседател, Мандат
Рајнхолд Феликс фон Вилебранд, 1907-1919 година
Ернст Крогиус, 1919-1929 година
Куста Левелахти, 1929-1937 година
Урхо Кеконен, 1937-1946 година
Вилхелм Летинен, 1946-1951 година
В.А.М. Карикоски, 1951-1956 година
Ирје Валкама, 1956-1961 година
Јука Рангел, 1961-1963 година
Аксели Каскела, 1963-1969 година
Јука Унила, 1969-1984 година
Карл Олаф Хомен, 1984-1988 година
Тапани Илка, 1988-2004 година
Рогер Талермо, 2004-2012 година
Ристо Ниеминен, 2012-2016 година
Тимо Ритакалио, 2016-уште
2 Поврзано
* Финска на Олимписките игри
* Фински параолимписки комитет
3 Наводи
Мон Мине

Ледникот Мон Мине 7,9 километри долг ледник во (2005) во Пенинските Алпи во кантонот Вале во Швајцарија. Во 1973 година имал површина од 11 км<sup>2</sup>.
1 Поврзано
* Список на ледници во Швајцарија
* Список на ледници
* Повлекување на ледниците од 1850 година
* швајцарски Алпи
Хуго Симберг

Хуго Герхард Симберг (24 јуни 1873 – 12 јули 1917 година) бил фински сликар - симболист и графичар.
1 Животопис
Симберг е роден на 24 јуни 1873 година, во Хамина, Финска, син на полковникот Николај Симберг и Еба Матилда Симберг (родено Видениус). Во 1891 година, на 18-годишна возраст, се запишал на школата за цртање на пријателите на уметноста во Виипури, а студирал и на Училиштето за цртање на Финското уметничко друштво од 1893 до 1895 година. Потоа, во 1895 година, тој одлучил да стане приватен ученик на Аксели Гален-Калела во неговото студио Калела во Руовеши. Студирал под Гален-Калела три периоди помеѓу 1895 и 1897 година.
Во 1896 година, Симберг отишол во Лондон, а во 1897 година во Париз и Италија. Во текот на овие години тој изложил неколку дела на есенските изложби на финските уметници, меѓу кои „Есен, мраз“, „Ѓаволот игра“ и „Тетка Александра“ (1898), кои биле добро прифатени. Критичниот успех довел до тоа да стане член на Финската уметничка асоцијација и да биде назначен да предава на школата за цртање на Виипури Пријатели на уметноста.
Во 1904 година, бил ангажиран да ја украси внатрешноста на црквата Свети Јован во Тампере (сега Катедрала во Тампере), проект што го реализирал со Магнус Енкел помеѓу 1904 и 1906 година. На крајот на годината 1907-08 тој бил во кратка посета на Соединетите Држави.
Од околу 1907 до 1913 година, тој предавал на школата за цртање на Финската асоцијација за уметност во Атенеум. Во 1910 година се оженил со Ани Бремер.
Починал во Ахтари на 12 јули 1917 година.
2 Стил
Сликите на Симберг нагласуваат главно фантазии, чуда и натприродни теми.Неговиот симболизам има посебна сликарска нарација која е спиритуална со низа на поетски реминисценции карактеристични за доцниот романтизам.
Друга позната слика е ''Градината на смртта'', која, како и многу слики на Симберг, прикажува мрачна, необични сцени. Централните фигури потсетуваат на класичниот Грим Реапер облечен во црно, но парадоксално се стремат кон градините, традиционално симболи на раѓање или обновување.
3 Дополнителна литература
* S. Koja, ed. ''Nordic Dawn: Modernism's Awakening in Finland 1890-1920'' [exhibition catalogue] (2005. Prestel)
*''Hugo Simberg 1873-1917'', ed. A. Olavinen [exhibition catalogue, Ateneum Art Museum, Helsinki] (2000)
*''Hugo Simberg 1873-1917. His life & art'' [CD-rom, Ateneum Art Museum, Helsinki] (2000)
Меморијален музеј на Иво Андриќ

Меморијалниот музеј на Иво Андриќ е дел од Музеј на град Белград и е отворен во 1976 година во станот на Андриќев венац 8, каде писателот живеел со сопругата Милица Бабиќ од 1958 година. Музејот го одржува Фондацијата Иво Андриќ.
Зачуван е автентичниот распоред и изглед на влезниот хол, дневната соба и работната соба на Андриќ а поранешните две спални соби се претворени во изложбен простор, каде е отворена постојана изложба која го прикажува животниот пат на Андриќ и значајните точки од неговото творечка биографија со различни експонати. Покрај репрезентативните документи (индекси, пасоши, плакети, дипломи, Нобелова плакета и медал, Вукова награда, почесни докторати) и фотографии, изложбената поставка содржи и оригинални ракописи од делата на Андриќ, писма, изданија на неговите книги на различни јазици, како и некоо лични предмети на писателот.
Личната библиотека на Андриќ, чиј поголеми дел се наоѓа во неговиот работен кабинет, содржи 4.502 книги, музеолошки е обработена и библиотечно опишана. Во тек е обемна работа на пренесување на маргиналиите и белешките на Андриќ во електронска форма. Овој материјал е внесен во базата на податоци и ќе може да се пребарува според различни критериуми.
1 Галерија
2 Поврзано
* Задоволство на Иво Андриќ
* Белград
* Иво Андриќ
* Нобеловата награда за литература
Патрон

Патрон за огнено оружје — тело од четири главни компоненти: чаура, каписла, барутно полнење и куршум. Калибарот на патронот е надворешниот пречник на куршумот. Кога ќе ставите патрон во пушка и ќе го повлечете чкрапалото, иглата за отпуштање удира во капислата и го пали барутот. Избувнувањето на барутот создава излив на гас што го турка куршумот надвор од чаурата и надолу по цевката на пушката, испукувајќи го кон целта.
Патроните доаѓаат во многу различни облици и големини, во зависност од видот на пушката за кои се наменети и големината на куршумот што го содржат. Некои патрони се мали и се користат за пиштоли, додека други се поголеми и се користат за пушки или сачмарки (за сачмарки и оружја со мазни цевки се нарекуваат фишеци).
Зинал ледник

Зинал ледник е долг 7 километри (2005) сместен во Пенинските Алпи во кантонот Вале во Швајцарија. Во 1973 година имал површина од 15,4 метри<sup>2</sup>. Од ледникот извира реката Ла Нависенс која минува низ пештера.
1 Поврзано
* Список на ледници
* Повлекување на ледниците од 1850 година
* швајцарски Алпи
Тирашки јазик

Тирашкиор јазик (Tirax) е океански јазик, кој се зборува во североисточниот дел на островот Малакула во Вануату.
1 Говорно подрачје
Името „тирах“ значи „личност од внатрешноста [на островот]“. Оригиналната татковина на говорителите на тирашкиот е планинската внатрешност на северниот централен Малакула, соседна Биг Намбас. Како што говорителите на јазикот го прифатиле христијанството на почетокот на дваесеттиот век, тие почнале да мигрираат кон источниот брег, каде што ги основале селата Мае, Рори и Бетел.
2 Типологија
Тирашкиот има многу заеднички одлики со другите јазици во Северен Вануату. Нема означување на време, но има „задолжителни маркери за предмет-начин што разликуваат реален и нереален начин“. Има „неотуѓиво и отуѓиво присвојно обележување“, со низа „посесивни класификатори за отуѓливо поседување“ вклучувајќи специфични маркери за храна, пијалаци и патеки. Исто така, како и другите јазици на Малакула, броевите имаат вербална морфологија. Тирашкиот има „јадрена серијализација на глаголот и низа стратегии за паратактичко поврзување. Неколку морфосинтаксички процеси, како што се означување на објектот и множина, се чувствителни на анимацијата на референтот.
3 Наративна структура
До 2004 година, тирашкиот бил устен јазик; системот за пишување е со релативно неодамнешен развој. Наративите на тирашкиот покажуваат претходно неопишани структурни одлики кои не се пронајдени во пишаните наративи. Постои уред за поврзување помеѓу ставовите, наречен „преодни клаузули“. Преодните клаузули се поврзани со погрешно усогласување на прозодиското и дискурсно-семантичкото ниво на структурата. И има мал сет на околности во кои настаните од приказната се поврзани надвор од хронолошки редослед, што е спротивно на традиционалните теории на наративот..
Страв од летање

Стравот од летање е страв да се биде во авион, или друго летечко возило, како хеликоптер, додека сте во летот. Се нарекува и анксиозност при летање, фобија од летање, авиофобија, аерофобија или птеромеханофобија (иако аерофобијата значи и страв од провев или свеж воздух).
Акутната анксиозност предизвикана од летање може да се третира со лекови против анксиозност. Состојбата може да се третира со терапија со експозиција, која функционира подобро кога се комбинира со когнитивна бихејвиорална терапија.
1 Знаци и симптоми
Луѓето со страв од летање доживуваат интензивен, постојан страв или вознемиреност кога размислуваат за летање, како и за време на летот. Тие ќе избегнуваат да летаат ако можат, а стравот, вознемиреноста и избегнувањето предизвикуваат значителна вознемиреност и ја нарушуваат нивната способност за функционирање. Изгледа дека полетувањето, лошите временски услови и турбуленциите се најстрашните аспекти на летањето.
Најекстремните манифестации може да вклучуваат напади на паника или повраќање само при поглед или спомнување на авион или воздушен пат.
Околу 60% од луѓето со страв од летање велат дека имаат некое друго анксиозно растројство.
2 Причина
Причините за страв од летање и механизмите со кои таа се одржува не биле добро сфатени до 2016 година. Не е јасно дали навистина е еден услов за појава на овој страв или не. Се чини дека некои луѓе добиваат аерофобија поради тоа што имаат клаустрофобија, односно страв од малите простори во авионот или хеликоптерот.
3 Дијагноза
Дијагнозата е клиничка. Често е тешко да се одреди дали специфичната фобија или страв од летање треба да биде примарна дијагноза, или пак стравот од летање е симптом на генерализирано анксиозно растројство или друго анксиозно растројство како што се агорафобија или клаустрофобија.
3.1 Класификација
Стравот од летање е специфична фобија класифицирана како таква во DSM-5.
4 Третман
Акутната анксиозност предизвикана од летање може да се третира со лекови против анксиозност. Состојбата може да се третира со терапија со експозиција, вклучително и употреба на опрема за виртуелна реалност, која делува подобро кога се комбинира со когнитивна бихејвиорална терапија. Техниките за релаксација и едукацијата за безбедноста на воздухопловството исто така може да бидат корисни во комбинација со други пристапи.
Нов и напреден третман за авиофобија е терапијата со изложување на виртуелна реалност. Овој тип на третман користи компјутерска технологија каде пациентот влегува во виртуелна реалност на летање.
5 Резултати
Студиите за интервенции како КБТ објавија стапки на намалување на анксиозноста од околу 80%, но сепак, има малку докази дека секој третман може да го елиминира стравот од летање.
6 Истражувачки насоки
година, причините за стравот од летање не се доволно истражени. Студиите за тоа дали стравот од летање се илузорна корелација, не довеле до јасни одговори.
Истражувањето за најефективните начини за лекување или управување со стравот од летање е тешко (како што е со други интервенции за советување или однесување) поради неможноста да се вклучи плацебо или друга контролна група во таквите студии.
7 Поврзано
* Список на фобии
Арола (ледник)

Ледникот Арола е долг четири километри ледник (2005) сместен во Пенинските Алпи во кантонот Вале во Швајцарија. Во 1973 година имал површина од 13.17 квадратни метри.
Ледникот Арола е всушност составен од два ледника: ''Ледник ду Мон Колон'' и Ледникот Бас Арола.
1 Опис
Ледникот ду Мон Колон има должина од речиси 5км и ширина од околу 1км на врвот. Зафаќа површина од 7 квадратни километри. Започнува на врвовите на Орен (3525 м) и тече на север низ коридор што се граничи со Малата планина Колон (3.556 м) и Бишоп (3716 м) западно и Мон Колон на исток. На запад е поврзан со глацијалниот премин Отема Чермотане (3050 м), широк премин покриен со мраз. На западната страна на планината Колон, ледникот претрпува вертикален пад од 600 метри со наклон од 60%.
2 Ледникот Бас Арола
Делот што го следи ова стрмно спуштање е наречен „Ледникот Бас Арола“. Продолжува околу 1 километар на север и ледениот јазик застанува на надморска височина од 2160 метри (статус 2007). Ледникот излегува од Борњ д'Арола, кој потоа се приклучува на Борњ Ферпекл, а потоа се влева во Вал д'Херенс пред да се влее во рамнината на Рона.
3 Хаут ледник д'Арола
Во долината сместена источно од планината Колон се наоѓа „Haut Glacier d'Arolla“, со должина од 4 км и ширина од 1 км. Неговата површина е 5 квадратни километри. Потекнува од снежните полиња што се северно од планината Бруле (или планината Брауле, 3585 м) и потоа се спушта со наклон од 12 до 15% кон северозапад, а потоа кон север. Јазикот на ледникот завршува на надморска височина од 2550м (статус 2007).
4 Поврзано
* Список на ледници во Швајцарија
* Список на ледници
* Повлекување на ледниците од 1850 година
* швајцарски Алпи
Меѓународен конзорциум на истражувачки новинари

Меѓународен конзорциум на истражувачки новинари (МКИН) (англиски: ''International Consortium of Investigative Journalists, Inc.''''(ICIJ))'' ― независно здружение од 280 истражувачки новинари од цел свет и повеќе од 140 новински агенции од преку 100 земји. Неговото седиште е во Вашингтон, a основните членови се од Австралија, Франција, Шпанија, Унгарија, Србија, Белгија и Ирска.
МКИН бил основан во 1997 година од американскиот новинар Чарлс Луис како иницијатива на Центарот за јавен интегритет. Конзорциумот истражува актуелни прашања од јавен интерес како: меѓународен криминал, корупција, даночно затајување и финансиски измами на владини службеници. Во 2017 г. станал целосно независна организација, а подоцна му бил доделен непрофитен статус. МКИН го разоткрила и го објавила шверцот и даночното затајување на мултинационалните тутунски компании (2000) и криминалот во синдикатите; приватните воени компании, азбестните компании. Најголеми проекти на МКИН се објавувањето на документи за корупција и даночно затајување од светските лидери: Панамските документи (2016), Рајските документи (2017) и Пандорините документи (2021).
Панамските документи се 11,5 милиони доверливи документи со детални информации за преку 214.000 компании собрани од страна на давателот на корпоративни услуги „Мосак Фонсека“ со седиште во Панама. МКИН документите ги прибрал во соработка со германскиот весник ''de'' и преку 100 други медиумски партнери. Првото делумно објавување на документите било на 3 април 2016 година, и го привлекло вниманието на светските медиуми.''de'' објавените податоци ги добил од анонимен извор во 2015 година.
МКИН помогнал да се донесе Законот за корпоративна транспарентност во Соединетите Држави.
Државите повратиле преку 1,36 милијарди американски долари затаени даноци само како резултат на проектот Панамски документи, а некои држави продолжуваат и понатаму да ги собираат изгубените даночни приходи.
Нина Чундева

Нина Чундева ( во — во ) — македонски филолог, русист и универзитетска професорка на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје на катедрата за славистика.
1 Животопис
Чундева на Филолошкиот факултет била најпрвин лектор, а на крај стигнала до звањето редовна професорка.
Автор е на повеќе десетици статии од областа на русистиката и славистиката. Докторирала на темата „Русизмите во македонскиот литературен јазик“, која најпрвин не била објавена. Соавтор е на руско-македонскиот речник од 1997 година.
Докторската теза била објавена како посебна книга во 2017 година.
2 Награди
Професорката го има добиено медалот „Пушкин“ за трајни вредности во образованието и руската култура, високо државно одликување на Руската Федерација за странски државјани. Медалот го доделува претседателот на Русија, а професорката Чундева го добила од страна на рускиот амбасадор во Македонија на самата промоција на книгата „Русизмите во македонскиот литературен јазик“.
Езиди

Езиди (курдски ''Êzidî'',''ئێزیدی'') — етнорелигиозна група Курди во Горна Месопотамија. Религијата на Езидите е езидизмот, кој сврзува елементи на многу религии — ислам, христијанство (несторијанство), зороастризам и јудаизам. Повеќето Езиди зборуваат курманџи, дијалект на курдскиот јазик класифициран како северозападна иранска подгрупа на ариевската гранка на индоевропските јазици. Во Првата светска војна, Езидите се бореле против Отоманската Империја на страната на Руската Империја, додека многу курдски сунити од Отоманската Империја активно учествувале на страната на Турците во геноцидот врз Ерменците и Асирците. Така, Езидите мигрирале во Руската Империја, а потоа во земјите од Европа. Бидејќи не е создадена општокурдска национална државност, нема точни податоци за Курдите, а особено за Езидите. Според различни извори, на планетата има до 1 милион Езиди. Во Ирак, за време на владеењето на Садам Хусеин, тие се обиделе да ги регистрираат Езидите како Арапи и на секој можен начин го поттикнувале одвојувањето на Езидите и Шабаките од останатите Курди. Историски гледано, Езидите доживеале малтретирање од муслиманското мнозинство, кое ги смета за „неверници“. Езидското верување вели дека Езидите не се прават, туку само се раѓаат. Езидите се еднобошци — следбеници на еднобоштвото. Од 2014 година, Езидите се подложени на геноцид во Ирак од страна на Исламската Држава на Ирак и Левантот.
Агери (езеро)

Агери (езеро) е ледничко езеро во кантонот Цуг, Швајцарија. Двете општини долж нејзиниот брег се Обергери и Унтегери. Главната притока е ''Хурибах''; реката Лорзе го одводнува езерото Агери. Од 1992 година езерото се користи како резервоар за вода.
Битката кај Моргартен се одвивала во 1315 година на брегот на Агеризе.
1 Галерија
2 Поврзано
* Список на езера во Швајцарија
Дилевска Гора

Дилевска Гора (|Kernsdorfer Höhe) е рид сместен во североисточна Полска, јужно од градот Острода, во Вармиско-мазуриското војводство. Со надморска височина од 312 метри, таа е една од највисоките точки на северна и централна Полска. Дилевска Гора е мораински рид, а неговите источни и северни падини се покриени со букова шума. На врвот има ТВ кула, како и кула за набљудување, висока 37 метри. Таа овозможува поглед на област до педесетина километри далечина.
1 Поврзано
* Географија на Полска
Адиши (ледник)

Адиши ледникот (|ადიშის მყინვარი) е долински ледник сместен во централниот дел на планинскиот венец Голем Кавказ во регионот Сванети во Грузија. Ледникот лежи на јужните падини на Кавказ. Должината на ледникот Адиши е 9 километри и неговата површина е 12.9 квадратни километри. Јазикот на ледникот се спушта на 2,298 метри надморска височина. Ледникот се храни од истекувањето и мразот кој тече од соседните ледници кои се наоѓаат на јужните падини на Тетнулди, Гистола и Лакуција. Ледникот Адиши е извор на реката Адишишала. Ледникот го добил името по блиското село Адиши.
1 Поврзано
* Ледници во Грузија
2 Наводи
*''Грузиска државна (советска) енциклопедија.'' 1975 година. Книга 1. стр. 96.
Езеро Давос

Езерото Давос е мало природно езеро во Давос, Швајцарија. Неговата површина е 0,59 км<sup>2</sup>, а максималната длабочина е 54 m. Нахрането од изворите на Рајна, Флелабах и Тоталпбах, меѓу другите планински потоци, езерото се користи како вештачко езеро за хидроенергија; неговата вода повеќе не тече до реката Ландвасер туку се канализира во реката Ландкварт кај Клостерс.
1 Поврзано
* Список на езера во Швајцарија
* Список на планински езера во Швајцарија
Езеро Силваплана

Езерото Силваплана е езеро во долината Горно Енгадине во Грисонс, Швајцарија. Името годобива од селото Силваплана. Заедно со неговиот поголем сосед, езерото Силс, тоа е меѓу најголемите езера на Грисонс. Езерото Силваплана е се гледа од неколку планини над 3.000 метри, особено Корвач, Piz Julier и Piz Surlej. Одводниот слив на езерото кулминира во Piz Corvatsch (3.451 м) и опфаќа неколку ледници, од кои најголем е Vadret dal Tremoggia.
Езерото исто така многу се користи за спортови, како што се летање со параглајдери и едрење на ветер во лето. Во зима, откако езерото ќе замрзне, се користи за крос-кантри скијање, пешачки патеки и летање со параглајдери на снег, со познатиот Енгадин скимаратон кој го поминува езерото годишно. Ретката појава на поледица ги носи и лизгачите на мраз во езерото.
Во ''Ecce Homo'', Фридрих Ниче го раскажува моментот кога првпат ја замислил својата идеја за вечното повторување додека шетал низ шумата покрај езерото Силваплана во август 1881 година.
1 Поврзано
* Енгадин линија
* Список на езера во Швајцарија
* Список на планински езера во Швајцарија
Капо Сан Мартино

Капо Сан Мартино е локалитет во општина Лугано, Швајцарија, сместен на источната страна на Монте Сан Салваторе, покрај кантоналниот пат што го поврзува Лугано со Мелиде. Како што сугерира името, Капо Сан Мартино („Ртот на Свети Мартин“) е природна карпа со поглед на езерото Лугано.
Историски, локалитетот Капо Сан Мартино бил познат и како „Бесилката на Свети Мартин“, бидејќи таму биле извршувани смртни казни со бесење. Последното бесење се случило во 1804 година.
До 1861 година, Капо Сан Мартино бил на италијанска територија, бидејќи му припаѓал на Кампионе д'Италија. Во 1863 година, Капо Сан Мартино станал село Пазало, тогаш сè уште независна општина во областа Лугано.
Во текот на 19 век, од Капо Сан Мартино, покрај брегот на езерото, работела варница. Оваа варница била само една меѓу неколкуте други во Каслано, Мелиде, Кастањола, Пазало, Цимадера и Мелано, кои ги експлоатирале изобилните наоѓалишта на варовник во регионот Сотокенери за производство на вар.
1 Галерија
2 Наводи
Вуокати

Вуокати ― урбана област која е физички посебен дел од општината Соткамо, Финска. Таа е дом на повеќе од 6.000 жители, што го прави второто најнаселено урбано подрачје во регионот Каину, по главната урбана област на општината Кајани. Вуокати е исто така името на блискиот пошумен ридски опсег и железничката станица во урбаната област.
Највисокиот рид во областа е Портивара висок 345 метри, втор повисок е Вукатинвара.
Вуокати има скијалиште, спортска академија и одморалиштето Катинкулта. Има и тунел за скијање, кој го овозможува скијањето во сите годишни времиња, а има и тунели за скијање на даска и скијање низ тунели.
Вуокати има национален олимписки центар за обука за зимски спортови, како што се скијање крос-кантри, биатлон и нордиско комбинирано.
Вуокати бил домаќин на повеќе меѓународни спортски настани, како што се Европските олимписки денови за млади во 2001 година, Светското првенство во ориентација во 2013 година и Светското првенство за скијање во нордиските јуниори во 2021 година. Вуокати бил домаќин на Европскиот младински олимписки фестивал во 2022 година.
Машлана Гора

Машлана Гора (753 м.н.в.) (прон. Mashlaana Goora, што значи на англиски „Путер планина“) - планински врв на северозападните планини Ниско Бескид, сместен во делот наречен Гори Грибовски (инж. Планините Грибовски).
Машлана Гора е највисокиот врв на планинскиот масив, вклучувајќи ја и Зиелона Гора (инж. Зелена планина) и Јеленија Гора (инж. Елен планина). Врвот на планината е прилично рамен, но падините на североисточниот дел се прилично стрмни. Во областа Машлана Гора има природен резервоар, наречен Јеленија Гора (прон. „Yeahlenyah Goora“) и Beskidzkie Morskie Oko (pron. Beskitskyeah Morskye Oko, што значи: Морско око). Тоа е езерце настанато со лизгање на земјиштето. Етимологијата на Машлана Гора е веројатно поврзана со тектонската нестабилност, што резултирала со повеќекратни лизгања на земјиштето во минатото.
Карфатската бука како и ''Phyllitis scolopendrium'' се едни од ретките растенија од древните карпатски шуми, кои се заштитени.
1 Туризам
Таму има зелена патека што води од Строже до Шимбарк преку Машлана Гора и акумулацијата Јеленија Гора.
2 Наводи
Абано (ледник)

Ледникот Абано се наоѓа на југоисточната падина на планината Казбек во областа Казбеги во Грузија . Должината на ледникот е 4,6 километри и неговата површина е 1.6 квадратни километри. Максималната ширина на ледникот Абано е 610 метри . Неговата стопена вода се испушта кон реката Терек.
1 Поврзано
* Ледници во Грузија
2 Наводи
*''Грузиска државна (советска) енциклопедија.'' 1975 година. Книга 1. стр. 14.
Ледник Алалин

Ледникот Алалин е 6 км долг ледник (2005) сместен во Пенинските Алпи во близина на Алалинхорн во кантонот Вале во Швајцарија. Во 1973 година имал површина од 9,9км<sup>2</sup>. Ледникот се граничи на запад со Алалинхорн, Римпфишхорн и Стралхорн. Не треба да се меша со ледникот Феи кој се наоѓа на северното крило на Алалинхорн.
Езеро Силс

Езерото Силс е езеро во долината Горна Енгадин, Грисонс, Швајцарија. Името го добило опо селото Силс им Енгадин.
1 Географија
Езерото се наоѓа на надморска височина од 1.797 метри надморска височина, помеѓу превојот Малоја и езерото Силваплана. Неколку планини над 3.000 метри гледаат на езерото, особено Корвач, Piz Grevasalvas и Piz da la Margna. Одводниот слив на езерото кулминира во Пиз Фора (3.336 м) и го опфаќа ледникот Вадрец да Федоз.
Со површина од 4,1км², езерото Силс е најголемото езеро на Енгадин. Тоа е исто така најголемото природно езеро на Алпите кое се наоѓа над 1.000 метри.
Пошумениот полуостров Часте се протега во езерото на североисточниот крај. На крајот на полуостровот има плоча на Фридрих Ниче со премин од ''Така зборуваше Заратустра''. Во близина на полуостровот се наоѓа шумскиот остров Чавиолас, најголемиот на езерото Силс. Годишно, во зима, крос-кантри Енгадин Скимаратон го поминува езерото, почнувајќи од неговиот раб во палатата Малоја.
Врските со чамци траат од крајот на јуни до крајот на септември, што го прави езерото Силс едно од највисоките езера во Европа со јавен превоз со брод.
Најголемите села на езерото Силс се Силс им Енгадин и Малоја (дел од Брегаља ), сместени соодветно на источниот и западниот крај на езерото. Други села се Кадлаг, Исола и Плаун да Леј.
2 Поврзано
* Енгадин линија
* Список на езера во Швајцарија
* Список на планински езера во Швајцарија
Мармолада (ледник)

Мармолада ледникот се наоѓа на планината Мармолада во провинцијата Трентино, Италија.
1 Географија
Ледникот Мармолада е единствениот во делот Доломити на Алпите. За време на Првата светска војна, линијата на фронтот меѓу австриските и италијанските сили ја прегазил Мармолада, а австриските војници изградиле квартови во ледничките тунели, формирајќи „леден град“ со значителна големина. Музејот од Првата светска војна, ''Museo della Grande Guerra во Мармолада'', се наоѓа во долината под ледникот.
2 Инциденти
На 3 јули 2022 година, загинале единаесет планинари.
Харбардсбрин

Харбардсбрин е 10-ти по големина ледник во копното на Норвешка. Се наоѓа на јужната страна на планината Тверадалцрква во планинскиот венец Брехајмен во општината Лустер во округот Вестланд, Норвешка.
На 36 км<sup>2</sup> ледникот се наоѓа во Националниот парк Брехајмен, североисточно од ледникот Спортегбреен . Селото Скјолден се наоѓа на 18 км јужно од ледникот.
Нејзината највисока точка лежи 1950 метри надморска височина и нејзината најниска точка 1250 метри надморска височина.
1 Поврзано
* Список на ледници во Норвешка
Донас

Ридот Донас се наоѓа во Полска, во регионот Померанија, во границите на градот Гдиња, област Даброва. Има два врва, од кои западниот е повисок и изнесува 206,5 метри и целосно е пошумен, а на источниот врв кој изнесува 205,6 метри, се наоѓа GSM кулата. Во март 1945 година се случила битка меѓу Црвената армија и Германците. На врвот била подигната GSM кулата (Idea-Donas tower 2004), со тераса за посетители од 232 метри надморска височина. Погледот ги опфаќал Гдањск, Гдиња, заливот Гдањск, полуостровот Хел и планината Виезика, највисока во регионот Померанија. Во близина се наоѓаат старите и напуштени гробишта што му служеле на селото Колонија Чвашчињска.
1 Поврзано
* Географија на Полска
2 Наводи
Лалвери

Лалвери (|ლალვერი) е врв на планинскиот венец Голем Кавказ во регионот Сванети во Грузија во непосредна близина на грузиско-руската граница. Висината на планината е 4.350 метри надморска височина. Најпристапната патека за искачување до врвот Лалвери е преку ледникот Цанери.
1 Наводи
Остржица (рид)

Остржица (|Spitzberg) е пошумен рид во југозападна Полска. Ридот има конусна форма и е изгаснат и еродиран вулкан кој бил активен во неогенскиот период. Поконкретно вулканот е вулкански врат кој бил направен од базалт. Геологијата околу ридот е составена од песочник и конгломерат од Пермска возраст. Ридот бил заштитен со природен резерват од 1962 година.
Шреница

Шреница (1.362 м.н.в.; |Jínonoš, |Reifträger ) е планински врв сместен во западниот дел на џиновските планини во Полска, многу блиску до полско - чешката граница, во рамките на Националниот парк Карконоше. Неговото име потекнува од полскиот збор ''szron'' (мраз). Во близина на врвот се наоѓа метеоролошка станица. Врвот е без шума, така што и јужниот и северниот дел интензивно се користат за скијање.
1 Геологија и географија
Планината е изградена од ситнозрнест гранит Атмосферските карпи кои се самостојно обликувании, како и огромните гранитни полиња покриени со мов, го покриваат источниот дел од падината.
2 Туризам
На врвот има приватна планинарска куќарка, а на падината има планинарско засолниште ПТТК. До врвот се стигнува со лифт (дводелни со претоварна станица). На патеката има капацитети за скијање, вклучувајќи ски-лифтови и столбови кои ги означуваат патеките за скијање во голите области без шума. Постојат три правци за скијање во спуст: Lolobrigida (4.444 m), Śnieżynka и FIS одобрени ''Trasa Zjazdowa. С''ите тринго сочинуваат скијачкиот систем, чија должина изнесува околу 13 км.
3 Време
На висина од 1 331 м н.в. има планинска метеоролошка станица, сопственост на Универзитетот во Вроцлав. Таа била основана и изградена во 1950 година.
Просечни годишни мерки добиени од станицата* Просечна температура од 12 последователни месеци: -1,9 С
* Просечна температура во јануари (минимална година): -6,8 C
* Просечна температура во јули (максимална година): 10,0 C
* Максимални врнежи (максимални во годината): 177 јуни мм
* Минимални врнежи (минимални во годината): 72 јануари мм
* Релативна влажност: 80%
* Магла: 264 дена во годината
* Сончево: 29 дена
4 Наводи
Џајв

Џајв е меѓународно признат назив за сите негови предци, а всушност комбинација од сите нив: во 30-тите - Линди хоп, Блуз, Свинг;од 40-тите Буги-Вуги, Бибоп и од 50-тите Рокенролот. Овие танци, кои тогаш биле популарни во САД, американските војници ги пренеле во Европа, поточно во Англија за време на Втората светска војна. Овие танци брзо станале познати, бидејќи нивната музика е таква што покренува и ги повикува на танц и младите и старите. По војната, Буги го презел приматот во музиката.
1 За Џајвот
Во март 1926 година, Савој салата ги отворила своите вратите во Њујорк. Таа сала постигнала моментален успех со својот голем подиум за танцување. Ноќното танцување ги привлекло повеќето од најдобрите танчери во областа Њујорк. Поттикнати од присуството на најдобрите танчери и прекрасна музика, музиката во Савој била претежно Свинг Џез.
Една вечер во 1927 година локален танцов ентузијаст наречен „краток Џорџ“, ги набљудувал некои парови како танцуваат. Кога еден новинар го прашал на кој танц танцуваат, случајно се случило до него да се нашол весник со статија и тој само одговорил Линди Хоп. И токму тој танц се смета за еден од предците на Џајвот.
Англиските учители го обликувале овој елегантен, но и понатаму жив танц - Џајв. Со малку побавна музика, во 1968 година го добил своето место меѓу латиноамериканските танци и значително го променил имиџот на танцот, правејќи го повозбудлив и побезгрижен.
Музика: брза, подвижна, темпераментна, безгрижна, освојувачка, полна со животна енергија, весела, младешка. Такт: 4/4.
Како натпреварувачки танц се игра последен, односно петтиот танц во латиноамериканските танци. Тој е многу атрактивен како натпреварувачки танц, но и физички и технички бара да се учи.
Како танц се изучува во училиштата и се игра на танцови вечери, но изгледот и карактерот на тој танц е доста далеку од оној што го изведуваат врвни спортски танчери.
При учењето најважно е добро да се совлада основниот чекор, за да се Џајвот се игра без промена на висината, односно без „скокање“.
2 Наводи
* -
Кучаба

Кучаба — возвишение на Бувовските Планини во рамките на Средните Судети. Неговата висина е 654 метри. Се наоѓа во Пејзажен парк во планините на бувот.
Планината се наоѓа веднаш до Јодловник, Долношлеско Војводство, во југозападна Полска.
Украсни растенија

Украсни растенија се вообичаено име за украсни градинарски и затворени растенија. Терминот ''орнаментални'' исто така се користи, бидејќи се однесува на растенија што се користат за украсни цели, било во градинарството, пејзажната архитектура и пејзажната хортикултура, како собни растенија или како сечено цвеќе. Одгледувањето на украсни растенија се врши во рамките на цвеќарството, како гранка на хортикултура.
Украсните растенија најчесто потекнуваат од далечни, ориентални и егзотични предели, но има и сорти на нашите автохтони, диви растенија.
Музеј на југословенска кинотека

Музејот на југословенската кинотека — национален филмски архив на Република Србија, кој е основан во 1949 година наречена Централна југословенска кинотека. Во текот на својата работа неколку пати го менуваше статусот, а денес според законот за заштита на културните добра е институција од важно значење за Србија.
1 Историја
Југословенската кинотека - национален филмски архив на Република Србија е официјално формиран со одлука на Комитетот за кинематографија на Владата на СРЈ на 5 август 1949 година. На оваа одлука и претходеше формирањето на Државната филмска компанија на Демократска Федеративна Југославија во 1945 година, потоа Комитетот за кинематографија при Владата на ФНРЈ во 1946 година. година, еден сојузен (Ѕвезда филм во Белград) и републичките претпријатија.
По инструкцијата на Комитетот за кинематографија во 1946 г која ја испратил до сите продукциски филмски куќи во републиките за да основаат свои филмски архиви „во кои ќе ги чуваат сите нивни снимени материјали, како и да ги соберат и зачуваат старите домашни и странски филмови кои „може да бидат корисни за филмските работници“, започнало со поорганизирно собирање на филмскиот архивски материјал во СФРЈ.
Потоа на почетокот на 1947 г Во 2010 година, Комитетот за кинематографија донел одлука да основа своја кинотека, во која ќе се собираат стари југословенски филмски списанија, документарни и странски уметнички филмови, филмови снимени за време на војната итн. од цела Југославија. Исто така, за проширување на фондот на филмови, Комитетот требало:
2 Организација и делокруг на работа
Кинотеката се состои од четири организациски делови и тоа:
* Архив на Југословенската кинотека
* Музеј на југословенската кинотека
* Библиотеки и
* Заеднички услуги
Музејот на југословенската кинотека е еден од основачите и постојан член на Меѓународната федерација на филмски архиви, чиј член е од 1951 година. години. Најважен дел од институцијата е архивата, која работи со цел собирање, складирање и стручна обработка на филмови и филмски материјали, како и придружниот филмски материјал кој вклучува фотографии, постери, рекламни материјали, документација, макети и стари предмети. од областа на кинематографијата . Архивот соработува со слични институции од Србија и странство, а разменува и филмови и филмски материјал. Во моментов најголем проект е компјутерска обработка на голем број податоци, кои моментално се наоѓаат во професионални датотеки.
Кинотеката е отворена за сите истражувачи и научници кои се занимаваат со историјата и теоријата на филмот. Кинотеката организира предавања и панели при презентација на книги и филмови, а со тоа активно учествува во едукацијата и проширувањето на филмската култура кај нас.
3 Галерија
Кинотеката се сели во новата зграда на сликата. Зградата, стара повеќе од сто години, но сега реконструирана, првично била Берза . Црвениот крст во Србија е основан во 1876 година во истата зграда.
4 Поврзано
* Споменик на Карл Малден во Белград
Елверум

Елверум (|Elverum) е град во Норвешка. Градот е во рамките на покраината Источна Норвешка и е втор по големина и најважен град во округот Хедмарк. Има статус на град од 1996 година.
1 Географија
Градот Елверум се наоѓа во источниот дел на Норвешка. Градот е 150 километри североисточно од главниот град Осло.
Елверум се наоѓа во централниот дел на Скандинавскиот Полуостров, во областа Естердален. Градот се развил во долината на реката Глома, најголемата во Норвешка. Долината е релативно широка, па градот стигнува само до првите ридови наоколу. Според тоа, надморската височина на градот е од 180 до над 220 м.
2 Историја
Првите траги на населување на местото на денешниот Елверум се појавуваат во праисторијата, но постојана населба немало до 17 век. Тогаш во шведско-норвешката војна се забележува стратешкото значење на оваа позиција, па во 1673 година започнала изградбата на тврдината.
Од почетокот до поновото време населбата имала воен карактер, па дури во 1996 година добила градски права.
За време на петгодишната окупација на Норвешка (1940-45) од страна на Третиот Рајх, Елверум и неговото население не страдало значително. Сепак, околината на градот била позната по партизанските битки.
3 Население
Денес, Елверум има околу 14.000 жители во границите на градот или околу 20.000 жители во поширокото градско подрачје. Во последните години бројот на жители во градот расте со годишна стапка од над 0,5%.
4 Стопанство
Стопанството на Елверум традиционално се засновало на индустријата и активностите поврзани со војската. Во последниве години, важноста на туризмот, трговијата, бизнисот и услугите се зголемува.
5 Збирка на слики
Неделен ручек (филм)

„Неделен ручек“ (српски: ''Недељни ручак'') — филм на режисерот Милан Јелиќ од 1982 година. Главните улоги ги играат: Велимир Бата Живојиновиќ, Милена Дравиќ, Неда Арнериќ и Карло Булиќ.
1 Синопсис
Еден хирург (го игра Живоиновиќ) на возраст од околу 50 години запаѓа во криза, а логиката со која го градел својот дотогашен успешен живот почнува да откажува. Тој е растргнат меѓу жената (ја игра Дравиќ) и љубовницата, а и во професијата повеќе не наоѓа задоволство. Оттука, ненадејната можност за напредок на скалата на општествената хиерархија му се чини спасоносна, меѓутоа не може да му се оствари сонот за нов и поинаков живот. Затоа, тој им се враќа на семејството и на стварноста од која не може да се побегне.
Овсијанкина ефект

Ефектот Овсијанкина во психологијата, е тенденција повторно да се преземе прекината акција кога сè уште не е извршена. Наречена е по нејзиниот истражувач Марија Овсијанкина.
Според овој ефектот, прекинатата задача, дури и без поттик, се вреднува како „квази потреба“. Таа создава наметливи мисли, насочени кон повторно преземање на задачата и евентуално можат да резултираат во когнитивна дисонанца.
Ова може да се објасни со теоријата на теренот на Курт Левин, која укажува дека прекината акција е услов за затегнат систем. Тоа, исто така, води до подобро запомнување на незавршеното дејство над празно дејство (Зеjгарник ефект).
1 Поврзано
* Руминација (психологија)