Давидова ѕвезда

Давидова ѕвезда (|מָגֵן דָּוִד|translit=Magen David|lit=Штитот на Давид - ''Штитот на Давид'') — симбол во облик на два триаголници кои се споени во хексаграм кој во јудаизмот симболизира - исто како кинескиот знак на јин и јанг или христијанскиот крст - проникнување и помирување на двете спротивни страни на животот: небото и земјата, духот и материјата, светлината и темнината, мажот и жената, времето и просторот, душата и телото, ноќта и денот, невидливиот и видливиот свет. Името го добила по кралот Давид. Во стариот век, овој симбол се сретнува кај различни народи, во јудаизмот се сретнува дури во VII век на хебрејски печат што бил пронајден во Сидон. Од 18 век станал општ еврејски религиозен симбол. На првиот ционистички конгрес во Базел во 1897 година, бил прогласен за еврејски национален симбол, а од 1948 година се наоѓа на знамето на државата Израел.
1 Симболизам
Симболот на испреплетени триаголници бил вообичаен на Блискиот Исток и Северна Африка во античко време и се сметало дека носи среќа. Се верува дека штити од несреќи и штетни влијанија во секоја животна прилика. Тој ветува богатство, здравје, среќа и добро расположение и му дава благослов на сѐ што се посакува и прави.
Се поврзува со бројот седум - шест краци и средина - кој има религиозно значење, на пр. шест дена од создавањето на светот плус седмиот ден за одмор. Исто така, го симболизира Божјото владеење со целиот универзум во сите шест правци: север, југ, исток, запад, горе и долу.
Триаголниците во симболот го претставуваат неразделниот еврејски народ. Некои други велат дека трите страни претставуваат три вида Евреи: Коханими (свештенство - потомци на Арон), Левити и Израелци. Иако овие теории се интересни, тие се темелат на многу малку историски докази.
Понатамошните толкувања велат дека го обединува значењето на сите седум лични планети во астрологијата. Сатурн, Марс, Венера, Јупитер, Месечината и Меркур се наоѓаат на шесте точки на краците, додека Сонцето го формира центарот. Линиите што ги поврзуваат овозможуваат интеракција на различни планетарни сили.
Во Кабалата, два триаголници претставуваат двојност кај човекот: добро наспроти зло, духовно наспроти физичко итн. Два триаголници исто така можат да ја покажат врската помеѓу човекот и Бога. Триаголникот свртен нагоре претставува добри дела кои се искачуваат на небото и ја активираат добрината што се враќа назад на земјата, симболизирана со триаголникот свртен надолу.
2 Историја
Хексаграмот го наоѓаме во религиите на сите народи, па затоа е еден од најраспространетите симболи на земјата. Најзастапен е меѓу Евреите и припадниците на исламот и христијанството. Но, го има и во индискиот хиндуизам, кинескиот будизам како и во Јапонија. За време на неговиот живот, кралот Соломон го врежал хексаграмот во еден од неговите печатени прстени и постојано го носел како симбол на неговата моќ. Во античко време, овој симбол се наоѓал кај различни народи, но во јудаизмот првпат се сретнува дури во VII век на хебрејски печат пронајден во Сидон. Тоа е толку ретко во раната еврејска литература и уметност што дури и трговците со антиквитети се сомневаат во автентичноста на некое дело ако ја опишува и споменува Давидовата ѕвезда. Меѓутоа, симболот на Давид неодамна бил пронајден на еврејски гробишта во јужна Италија, кои би можеле да потекнуваат од третиот век. Некои научници тврделе дека Давидовата ѕвезда е преземена од верувањата на древните Египети, но таквите тврдења биле отфрлени бидејќи Египјаните го користеле пентаграмот во нивните ритуали. Најраната литература што ја споменува Давидовата ѕвезда е Ешкол Ха-Кофер од Јуда Хадаси напишана во средината на 12 век. Првата хебрејска молитвена книга, објавена во Прага во 1512 година, имала голема Давидова ѕвезда на корицата. Во средниот век, Евреите морале да носат беџови за да бидат препознатливи, но овие значки често не наликувале на Давидовата ѕвезда. Тоа е исто така симбол на холокаустот, кога нацистите ги принудиле Евреите да носат препознатливи жолти ѕвезди. Во 17 век, тие ја ставиле Давидовата ѕвезда на синагогите за да го идентификуваат местото на обожавање на Бога, исто како што крстот ги означувал христијанските куќи. Некои групи ортодоксни Евреи одбиваат да ја прифатат Давидовата ѕвезда како свој симбол бидејќи таа е поврзана со магија и окултизам. Ѕвездата на Давид се здобила со популарност како симбол на јудаизмот дури кога била усвоена како грб на ционистичкото движење (движење кое ги охрабрило сите Евреи да се вратат во својата држава) во 1897 година. Кога била основана модерната држава Израел, имало многу дискусии за тоа дали овој симбол треба да биде поставен на националното знаме, а од 1948 година тој е на знамето.