procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кукувија

Кукувијата (''Tyto alba'') е средноголема ноќна граблива птица од семејството утки која се среќава и во Македонија. Има срцевидно лице и црни очи, одоздола е бела или портокалово-кафеава. Живеалиште ѝ се населените места, земјоделските и други отворени терени; обично се гнезди во човечките објекти: штали, цркви и стари згради. Се храни со глувчевидни глодачи, поретко со мали птици и инсекти.
1 Физички опис
Како и сите утки, поседува вел околу очите кој го сочинуваат радијално распоредените пердуви. Кај овој вид велот е бел и е со срцевиден облик. Ова е утка со средна големина, околу 35 см сосе долгите нозе. Женките се покрупни од мажјаците, а просечната тежина им изнесува околу половина килограм. Грбот и е портокалово-сив со сиви точки, а долната страна е бела.
2 Распространување
Овој вид е најшироко распространетата копнена птица во светот; ја нема само на Антарктикот.
3 Начин на живеење
Може да се најде и во село и во град, на ливади и во пустините, мочуриштата и воопшто секаде каде може да направи гнездо и да најде доволно храна. Местото за гнездо може да биде мошне необично, како на пример, пласт сено. Често се гнезди на стари, напуштени и осамени селски куќи. Пар од кукувии попрво би се населил во старо, наместо да гради ново гнездо. Мажјакот се додворува на женката така што ја брка и ја обиколува, но парењето е возможно само во сезона кога има доволно храна. Женката лежи на јајцата (обично 4-6 на број), и младите се испилуваат во различно време. Тоа им овозможува на родителите да соберат храна со помал напор. Младите утки за првпат полетуваат од гнездото дури откога ќе наполнат 7-10 недели, но и потоа се враќаат во родителското гнездо. Се осамостојуваат на три месеци, а целосно созреваат на десет месеци, а бидејќи живеат во просек нешто подолго од година дена, на свет носат само една или две генерации млади. Често страдаат како плен на други грабливци, како на пример, змии или други видови утки.
4 Исхрана
Ловат главно ноќе. Имаат добар „ноќен вид“, но во текот на ловот се потпираат на остриот слух. Бидејќи ушите се асиметрично поставени, лесно можат да го лоцираат пленот, дури и кога е добро скриен. Можат нечујно да се прикрадат, а пленот го заграбуваат со канџите и потоа со клунот му ја разбиваат главата. Се смета за корисна птица бидејќи ги сотрува штетниците какви што се глувци и волухарици. Како и останатите утки, не може да ги свари влакната и пердувите, па ги исфрлува со повраќање на топчеста маса - т.н. галици.
5 Народно верување
Во некои делови на Балканот се верува дека оваа птица поради карактеристичниот звук кој го испушта прорекува болест. Затоа се случува луѓето да ја уништуваат.
Тракија (автопат)

Тракија (|Автомагистрала „Тракия“) е автопат во Бугарија, кој го поврзува главниот град Софија, преку Пловдив, со приморскиот град Бургас. Автопатот е дел од европскиот транспортен коридор 4. Тој го носи името на областа Тракија низ кој минува трасата на автопатот.
Планираната должина на автопатот „Тракија“ e 360 километри, од кои на крајот на август 2012 година 326 километри се во експлоатација и 34 километри од нив се во градежништво. Трасата, што е во експлоатација е во два дела — првиот е од Софија до Стара Загора и вториот — од Бургас до Карнобат.
1 Историја
„Тракија“ е првиот автопат во Бугарија и има исклучително значење за економијата и транспортот во земјата. Во 1964 година е донесена одлука за нејзина изградба, како дел од патниот прстен во кој влегуваат уште автопатот „Хемус“ и „Црно Море“. Изградбата на автопатот започнала во 1973 година. До средината на 90-те години во употреба бил речиси целиот дел од Софија до селото Оризово. Во 2001 година бил пуштен во употреба патниот јазол Оризово, кој се совпаѓа со почетокот на автопатот „Марица“. Тој вклучува 4 км од автопатот Тракија и 5 км од автопатот Марица. Во следните 10 години биле извршени проектни истражувања на делниците 2, 3 и 4. Во јули 2000 година бугарската влада склучила финансиски договор со Европската инвестициона банка во вредност од 100 милиони евра, со кои би се изградиле делниците Оризово-Стара Загора и Карнобат-Бургас. Од бугарска страна пак, кофинансирањето изнесувало околу 140 милиони евра. Ако нема одложување во извршувањето на градежните активности на делницa 4, автопатот треба да биде конечно завршен во почетокот на 2013 година.
Мала бела чапја

Малата бела чапја (''Egretta garzetta'') е вид на чапја од родот ''Egretta'' која е многу слична на снежната чапја. Ја има и во Македонија.
1 Подвидови
Постојат барем два подвидови на малата бела чапја.
* Истоимениот подвид ''E. g. garzetta'' живее во Европа, Африка и Азија.
*''E. g. nigripes'' се гнезди во Индонезија и Австралија.
* Некои автори ја одделуваат ''E. g. immaculata'' како трет подвид во Австралија, а други ова име го сметаат за синоним на ''E. g. nigripes''.
Неколку други чапји во минатото биле одвреме-навреме класифицирани како подвидови на малата бела чапја, но денес тие се сметаат за посебни видови. Африканската црна чапја (''Egretta gularis'') живее на крајбрежјето на западна Африка и од Црвеното Море до Индија. Диморфната чапја ''Egretta (garzetta/gularis)'' се среќава во источна Африка, Мадагаскар, Коморите и островот Алдабра.
2 Физички опис
Возрасната единка е долга 55–65 cm, со распон на крилјата од 88–106 cm. Тежи 350-550 грами. Сите пердуви се бели. Поседува долги црни нозе со жолти стапала и тенок црн клун. За време на сезоната на парење, на тилот се јавуваат два долги пердува и проѕирни пердуви на грбот. Голата кожа меѓу клунот и очите станува црвена или сина. Младите птици наликуваат на возрасните кога не се во сезона на парење, но нозете и стапалата им се со побледа боја. Подвидот ''E. g. garzetta'' има жолти нозе и сивкасто-зелена кожа меѓу клунот и очите, додека ''E. g. nigripes'' е со жолта кожа меѓу очите и клунот и црнкасти стапала.
3 Распространетост
Се гнезди колонијално во јужна Европа во мочуришта и делти на реките кои поседуваат доволно дрвја за изградба на гнезда. Во пролет редовно достигнува подалеку на север, што довело до проширување на ареалот. Во останатиот дел од годината се среќава крај плитките води, особено во мочурливите предели со солена или засолена вода.
Во потоплите месеци повеќето од овие птици имаат свои територии. Тие кои живеат на север се селат во Африка и јужна Азија во големи растурени јата. Доаѓаат главно во септември и октомври. Некои единки остануваат тука во текот на летото.
Сива чапја

Сива чапја — птица од семејството чапји. Во Македонија е редовна гнездилка која ги населува мочуриштата и трските од стоечките води.
1 Општи одлики
Сивата чапја е голема птица долга 90-100 см, со распон на крилјата од 175-195 см и со тежина од 1 до 2 кг. Пердувите на оваа птица се со сива и бела боја. Се храни со риби и жаби, но и со мали цицачи и птици. Зиме, кога стоечките води замрзнуваат, сивите чапји доаѓаат до најблиските реки и тука ја минуваат зимата. Возрасните сиви чапји на главата имаат препознатлив реп во црна боја. Сезоната на парење започнува во февруари, а завршува на крајот од април. Сивата чапја се гнезди во колонии. Мажјакот и женката заедно градат гнездо, женката излежува 1-6 јајца со светлосина боја и со кружен облик. Инкубацијата трае месец дена, а за младенчињата се грижат и двата родители.
2 Подвидови
Постојат четири подвидови на сивата чапја:
*''Ardea cinerea cinerea'' Linnaeus, 1758 Европа, Африка, западна Азија
*''Ardea cinerea jouyi'' Clark, 1907 источна Азија
*''Ardea cinerea firasa'' Hartert, 1917 Мадагаскар
*''Ardea cinerea monicae'' Jouanin & Roux, 1963
Многу е слична на американската голема сина чапја, а разликата се состои во незначително помалата големина и костенливо-смеѓите бедра и бутови.
3 Распространетост и биотоп
Сивата чапја е птица со голема приспособливост, единствено од што има потреба е вода богата со риба и минимална изолираност од луѓето. Ја нема единствено во големи шуми. Во одредени случаи при изобилство на ситни глодачи во северните региони или големи скакулци во јужните, може да ја сретнеме сивата чапја и без да има вода во близина. Ако не е следена, навикнува на присуството на човекот и се размножува во големи населени центри, како на пример Стокхолм, Амстердам, Најроби и Момбаса.
Сивата чапја е делумно преселничка. Во северните области се појавува уште пред да исчезнат снеговите и штом пилињата станат самостојни, веднаш се сели. Младите птици кога ќе станат способни за лет прават големи преселби и често ги достигнуваат северните брегови на Африка или јужна Азија.
4 Погледни
*Список на птици во Македонија
Стоук на Трент

Стоук на Трент (англ.''Stoke-on-Trent'') — град во централна Англија, односно Велика Британија, во грофовијата Стафордшир.
Се наоѓа на полвина пат помеѓу Манчестер и Бирмингем. Настанат е во раниот 20-ти. век како конурбација на 6 помали градови (Танстол, Бурслем, Ханли, Стоук, Фентон и Лонгтон). Градот е долг скоро 19 километри.
Во градот во 2006. биле избројани 239.700 жители.
Стоук на Трент е познат и по производството на керамика.
Патка лажичарка

Патка лажичарка (''Anas clypeata'') ― честа и широко распространета патка. Се размножува во северните области на Европа и Азија и низ поголем дел од Северна Америка, презимува во јужна Европа, Африка, Индискиот Потконтинент, југоисточна Азија и средна и северна Јужна Америка. Честа е и во Македонија.
1 Физички опис
Патката лажичарка е птица со средна големина, со тежина меѓу 410 и 1100 g. Телото е долго 43–50 cm, а распонот на крилјата е 80 cm. Карактеристична особина е големиот и широк клун по кој и го добила своето име.
Во периодот на размножување, мажјакот има иридесцентна темнозелена глава, бели гради и костенлив стомак и бокови. Во лет, бледите сини пердуви од предниот дел на крилјата се разоткриваат. Во рана есен мажјакот ќе има бела полумесечинка на секоја страна од лицето. Во нерепродуктивниот период, мажјакот личи на женката. Женката е сивкаста со кафеави точки и шари, со пердуви слични на тие од дивата патка, од која лесно се разликува по долгиот и широк клун, кој има сив одблесок со портокалови рабови. Пердувите од предниот дел на крилјата кај женката се сиви.
Лета релативно бавно и бучно. Машките единки се огласуваат со придушено квакање кое звучи како „кво, кво“, а женските со тивко крекање. Силно е изразен половиот диморфизам. Не е особено плашлив вид, но претполага да е изолиран и е молчалив. Нурнува ретко и лошо.
2 Исхрана
Се храни најмногу со зоопланктон: ситни ракови, мекотели и др. Заедно со зоопланктонот зема и одредени количества фитопланктон, кој го лови на површината од водата, притоа процедувајќи ја низ доброразвиениот филтраторен апарат на клунот.
3 Размножување
Гнезди во близина на водата, прикриена од грмушки и висока трева. Снесува меѓу 7 и 13 светложолтеникави јајца, со големина 55 x 37 mm и маса од 40 g. Јајцата ги излежува само женката во текот на 23-27 денови. Младите пилиња се испилуваат доволно развиени за да можат да се движат и хранат самостојно.
Црн штрк

Црн штрк — голема преселна блатна птица од семејството на штрковите. Присутен е и во Македонија, во периодот на парење.
1 Општи одлики
* Должина на тело: 95-100 см
* Распон на крилја: 185-205 см
* Тежина: околу 3 кг
Возрасните се големи блатни птици со црни горни делови (глава, врат, гради, грб и крилја) на кои има златнопурпурни и зеленикави одблесоци. Останатиот дел од пердувите е чисто бел. Клунот и нозете се црвени. Кога лета, делот под крилјата е црн со бел триаголник во основата на крилото. Вратот е истегнат при полетувањето. Нешто е помал од белиот штрк.
Кај малите пилиња, горните делови се кафеаво-црникави. Клунот и нозете се најпрво жолти (кога се во гнездо), но потоа стануваат бежово-розови, кога ќе се научат да летаат (по околу 3 месеци). На една година, црниот штрк личи на возрасна птица, но пердувите му се побезбојни.
2 Распространетост
За разлика од белиот штрк, кој живее во провинцијата и степите, црниот штрк се среќава во шумите. Живеат во тивки вековни шуми, при што го градат гнездото на некое големо дрво. Ловните територии на црниот штрк се состојат од потоци, рекички, блата, како и ливади со ниска вегетација. Паровите се изолирани еден од друг на неколку километри, при што најголемата густина е во источна Европа (8 пара/).
Се размножуваат во пролет во потоплите земји на Европа и најмногу во средишните и источни европски региони, како и во Русија и Кина. Одлетуваат во септември и зимуваат во тропска Африка, во Индија и јужна Кина. Се враќаат на крајот на март и почетокот на април. Меѓутоа, пиринејското население на црниот штрк не е преселно.
3 Размножување
Црните штркови се моногамни птици, кои изгледа остануваат верни една на друга. Секогаш еден од родителите стои во гнездото или околу него, барем додека пилињата не наполнат 2 недели. Парот го брани гнездото и територијата блиску до него. Ловните територии се протегаат на полупречник 5-10 км од гнездото. Периодот на размножување започнува во мај.
Гнездото е големо, при што може да достигне пречник од 1,5 м и ширина од 1 м. Возрасните го градат на големо и здраво големо дрво (даб или бука), при што гнездото се наоѓа на 12-25 м од земјата. Друго место за гнездо е некоја карпа. Тоа се гради од страна на двата родителa, а понекогаш тие користат напуштено гнездо на некоја граблива птица. Ако местото е тивко и мирно, парот може да користи едно исто гнездо со години.
Женката може да снесе од 2 до 6 јајца, но обично тие се 3-5. Таа ги снесува во интервал од 2 дена. Одгледува по едно пиле на година. Излежувањето на јајцата продолжува 35-38 денови и со него се занимаваат и двата родители, при што јајцата се излежуваат во хронолошки ред на нивното снесување.
Младенчињата остануваат во гнездото 63-71 ден. По овој период родителите продолжуваат да се грижат за нив околу 1-2 недели, кога пилињата сè уште крај гнездото. Достигнуваат полова зрелост на 3-годишна возраст.
Ксантика

Ксантика (од - март) — старомакедонско празнување кое почнало да се слави пред 3000 години. Ова е празник на пролетта, љубовта и природата. Празнувањето се одвивало на улиците и во театрите низ програма од ора, музика и обреди. За празнувањето пишувале повеќе антички писатели како биографот на Александар III Македонски — Квинтиј Куртиј Руф, Хесихиј, Јустин и Диодор. На празникот исто така се организирале разни манифестации, културни приредби, спортски натпревари и воени дефилеа. Според старомакедонскиот календар, почетокот на годината се совпаѓал со есенската рамнодневица и прв месец бил ''Диј'' (октомври). Оттаму пак, првиот пролетен месец ''Ксандик'' (март) бил празнуван како благослов за животот кога разбудената пролетна светлина ја победува зимската темнина.
Празникот според македонскиот професор Ташко Белчев бил во чест на митот на несреќната љубов помеѓу македонскиот бог Македон и ''Ксантија'' (божица на цвеќињата), од кој се зачувани записи од VI век п.н.е Според стари преданија, богот Македон кој бил син на семоќниот бог на Диа, се вљубил до последен здив во божицата на цвеќињата - Ксантија. Но од како злите сили на некои од боговите на Пантеонот ја замениле Ксантија во цвеќе, кутриот бог Македон, секоја пролет ја барал својата прва и незаборавна љубов низ сите ливади и полиња, кај сите бистри потоци и реки, во сите цветни градини.
Ксантика е празник во кој Античките Македонци верувале дека се случува „измивање на душите“, простување на гревовите, доминација на разбудената пролетна светлина врз зимската темнина, што ги притиска нивните души. Симбол на празникот беше црвено-белата врвка исплетена од бел и црвен конец. Од тука, нешто што е и до денес зачувано и кај нас, тоа е онаа ''мартинка'', онаа просто волшебна црвено-бела плетенка која тогаш се провлекувала како нишка за спојување на тие луѓе за време на празникот. Белата боја во таа плетенка најверојатно потекнува како симбол на белиот делфин кој се сметал за божји дар и кој живеел само во Егејско Море, па и оттука и називот „Беломорска Македонија“. Празникот на пролетта Ксантика е многу битен за сфаќањето на светогледот на Античките Македонци, за нивното обединување и формирањето на нивната држава од страна на аргеадските кралеви.
Ксантика, Македонците ја преземале како епоним од името на божицата на цвеќињата, љубовта и убавината Ксантија, која според митолошките податоци постоела во земјата на богот Македон. Многу ја обожавале божицата Ксантија и во нејзина чест, тие пролетниот празник го нарекле Ксантика, а првиот месец Ксантик, кој на повеќе места се спомнува во Библијата. Се празнувала спонтано цел месец.
Ксантика остана незаборавена до денешно време. Ја гледаме во празнувањето на Прочка, Цветници, Младенци, Лазарица, Тодорица, Летник и Благовец. Ја гледаме во народните ракотворби, во изворноста на македонскиот вез, во монументалноста на нашите песни и ора, во звуците на народните инструменти. Ја гледаме во сјајот на пролетните цвеќиња.
И во денешно време се организираат разни манифестации во градот Битола со кои се празнува овај антички празник на Македонците.
1 Поврзано
* Мартинка
* Летник
Управување со парични средства

Управувањето со парични средства (англиски: ''cash management'') претставува финансиска услуга со која банките и другите финансиски институции извршуваат одредени финансиски и сметководствени трансакции и операции поврзани со паричните приливи и одливи на нивните клиенти (луѓето и претпријатијата). Управувањето со паричните средства претставува посредничка работа, бидејќи давателите на оваа услуга немаат никакви побарувања или обврски кон своите клиенти, туку работат само како посредници по налог и за сметка на клиентите.
1 Особености
Управувањето со паричните средства е една од најраспространетите услуги што банките им ги нудат на своите клиенти (претпријатијата и луѓето). Во тој поглед, банките имаат природна конкурентска предност во однос на другите финансиски институции имајќи предвид дека кај нив се наоѓаат сметките на луѓето и на претпријатијата, а истовремено, тие имаат централно место во извршувањето на платниот промет.
Оваа услуга е многу привлечна за клиентите на банките, особено за големите претпријатија, кои извршуваат голем број трансакции во текот на денот. Оттука, големите претпријатија се чести корисници на оваа услуга, која им овозможува ефикасно користење на паричните средства, брза наплата на побарувањата, навремено плаќање на обврските и управување со ликвидноста.
Од друга страна, банките заработуваат големи провизии од управувањето со паричните средства, кои, сепак, се помали од заштедите на корисниците на овие услуги. Во продолжение, на овој начин банките ги зацврстуваат односите со клиентите, кои понатаму користат и други услуги од нив.
2 Услуги за претпријатијата
Во рамките на управувањето со паричните средства, банката извршува бројни активности во полза на своите клиенти, како што се:* наплата на побарувањата од купувачите и плаќање фактурите кон добавувачите;
* евиденција и наплата или исплата на чековите што ги примило, т.е. ги издало претпријатието;
* плаќање на давачките кон државата;
* исплата на платите на вработените;
* евиденција на сите уплати и исплати во текот на секој работен ден;
* евиденција на состојбата на сметките што претпријатието ги има во различни банки;
* префрлање на вишокот пари на каматоносна сметка или нивно вложување во кусорочни хартии од вредност;
* собирање на дневниот промет остварен на различни продажни места и негова уплата на една заедничка сметка;
* проекција на паричните приливи и одливи во текот на денот и покривање на потребите за ликвидност итн.
3 Услуги за населението
Покрај за претпријатијата, услугите од областа на управувањето со паричните средства е достапна и за населението. Така, банките им ја нудат на своите клиенти можноста да дадат траен налог за плаќање на сметките за струја, вода, парно греење, фиксен и мобилен телефон. Притоа, на точно одреден ден, банката префрла пари од сметката на налогодавачот на сметката на претпријатието. Исто така, потрошувачите можат да дадат траен налог и за отплата на кредитите одобрени од банката или од друга банка. На тој начин, плаќањето преку траен налог им овозможува на потрошувачите заштеда на време, намалување на трошоците, навремено плаќање на обврските и избегнување на казнените камати.
4 Наводи
Е3 Харелбеке 2012

Е3 Харелбеке 2012 било 55. издание на еднодневната велосипедска трка Е3 Харелбеке. Била одржана на 23 март на растојание од 203 километри и била шеста трка од сезоната 2012 на светската турнеја. Е3 Харелбеке првпат била одржана како настан на светската турнеја, откако претходно била одржувана како трка од прва екстра категорија во Европска турнеја на UCI. Како дел од напредувањето во Светската турнеја, трката морала да биде префрлена во петок, наместо како што се одржувала во сабота; потегот бил со цел да им даде простор на возачите пред следниот настан од Светската турнеја, Гент-Вевелгем.
Во масовната спринтерска завршница, трка била освоена од возачот на Том Бонен, кој со ова, станал најуспешниот возач во историјата на трката; негова петта победа – по претходно освоените четири победи во периодот помеѓу 2004 и 2007 – во Харелбеке го презел рекордот со четири победи, кој го делел со блискиот белгискиот возач Рик ван Лој. Бонен завршил пред возачите на Оскар Фреир и на Бернхард Ајзел, кој го комплетирал подиумот.
1 Екипи
Бидејќи Е3 Харелбеке бил настан од Светската турнеја на UCI, сите 18 UCI ProTeam екипи биле автоматски повикани и се обврзани да испратат екипа. Седум други екипи биле повикани дополнително на трката, и така се создала групата од 25 екипи.
Екипите кои се натпреварувале во трката се:
width=50%
*************************
2 Резултати
, Возач, Екипа, Време
1, 4ч 51' 59"
2, и.в.
3, и.в.
4, и.в.
5, и.в.
6, и.в.
7, и.в.
8, и.в.
9, и.в.
10, и.в.
Консепсионска архиепископија

Консепсионската архиепископија (лат. ''Archidiœcesis Sanctissimae Conceptionis'') (шп. ''Arquidiócesis de la Santísima Concepción'') е архиепископија во Чиле и ги покрива покраините Консепсион и Биобио. Се одликува со нејзината положба како епископија на дијаспората. Седиште на архиепископот е во Катедралата на Пресветото Зачнување (Консепсионска катедрала) во градот Консепсион.
Крис Анкер Серенсен

:''За данскиот професионален фудбалер, видете Крис Серенсен.''
Крис Анкер Серенсен (|Chris Anker Sørensen; р. ) — дански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
1 Кариера
Крис Анкер Серенсен ја започнал неговата професионална кариера во 2007 со Тим ЦСЦ. Откако ја покажал неговата форма на Трката околу Австрија 2008, тој се натпреварувал за Данска (заедно со Ники Соренсен и Брајан Вандборг) на ЛОИ 2008 во друмската трка, завршувајќи 12. на крај.
Започнувајќи од сезоната 2010, Соренсен, кој живее во Луксембург, вози за Луксембург, бидејќи UCI повеќе не ѝ дозволува на данската федерација да им доделува дански лиценци на возачи, кои живеат надвор од земјата. Во текот на сезоната освоил етапа на Џиро д’Италија.
На Тур де Франс 2012 завршил 14. во генералниот пласман и ја освоил наградата за борбеност по многуте напади на планините.
Во септември 2015 година било објавено дека ќе го напушти и ќе се приклучи на за сезоната 2016 со улога на поддршка за Едуардо Сепулведа на големите трки.
2 Достигнувања
;2001
: 3. Национално друмско првенство под 19 години
;2005
: 1. Етапа 3 Рингерике ГП
;2006
: 4. Европсо друмско првенство под 23 години
: 4. Краен пласман Триптик де Бараж
: 5. ГП Деми-Карс
: 6. ГП Варегем
: 8. ГП Кристал Енерџи
;2007
: 6. Краен пласман Трка околу Германија
::1. Етапа 2 (ТТТ)
;2008
: 1. Етапа 6 Дофине Либере
: 3. ГП д’Исберг
: 4. Краен пласман Трка околу Австрија
::1. Етапа 3
;2009
: 1. Јапонски куп
: 2. Национално друмско првенство
: 5. Краен пласман Тур ду Хаут Вар
: 6. ГП Мигел Индуран
: 8. Џиро дел’Емилија
;2010
: 1. Етапа 8 Џиро д’Италија
: 3. Краен пласман Трка околу Словенија
: 5. Национално друмско првенство
: 6. Краен пласман Тур ду Хаут Вар
: 10. Национално хронометарско првенство
;2011
: 1. Планински пласман Тур де Романди
: 5. Национално друмско првенство
: 6. Лиеж-Бастон-Лиеж
: 8. Краен пласман Тур ду Хаут Вар
;2012
: 1. Планински пласман Волта а Каталуња
: Тур де Франс
::Награда за борбеност
: 5. Национално друмско првенство
: 5. Џиро дел’Емилија
: 8. Милано-Торино
;2013
: 2. Џиро дел’Емилија
: 10. Краен пласман Трка околу Полска
;2015
: 1. Национално друмско првенство
: 9. Краен пласман Трка околу Британија
3 Распоред на резултатите на Гранд Тур
Гранд Тур, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015
Џиро, —, 28, —, 27, —, —, —, СО, —
Тур, —, —, 34, 69, 37, 14, —, —, —
Вуелта, 19, —, —, —, 12, —, 18, 29, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Џенин

Џенин (арапски:جنين) — град во северниот дел на Западниот Брег во Палестина. Тој претставува административен центар на истоимената провинција и воедно е главен земјоделски центар, кон кој гравитираат околните населени места. Во 2007. година, градот брои 39,004 жители. Џенин е под управа на Палестинската Самоуправа. Џенин бил изграден врз урнатините на Канаанскиот град Аин Џеним. Во околината се пронајдени и архелошки остатоци, кои датираат од различни историски периоди.
Палауански јазик

Палауански — малајско-полинезиски јазик кој е службен јазик во Палау. Јазикот е дел од јазичното семејство австронезиски јазици и се смета дека е еден од двата јазика во Микронезија кои се дел од групата на сундско-сулавески јазици. Останатите јазици се дел или од микронезиските и самојските јазици.
1 Класификација
Палуанскиот не е микронезиски или полинезиски јазик, како што се поголемиот број соседни јазици. Се претпоставува дека јазикот сочинува посебна гранка во малајско-полинезиското јазично семејство и потеклото на јазикот не е сосема јасно. Според Базата на основни австронезиски зборови јазикот е 85% сличен со централно-источните малајско-полинезиски јазици.
2 Писмо
Во 1970-те Палуанскиот комитет за правопис работел со јазичари од Универзитетот во Хаваи на развивање азбука заснована на латиницата. Според тоа се добил правопис каде секој глас има своја графема. Палуанската азбука има 12 матични согласки, 6 согласки за странски зборови и 10 самогласки. Додатно на тоа има и 20 дифтонзи.
3 Примери
Некои чести палуански изрази.
палуански, македонски, , палуански, македонски
Alii!, Здраво!, Ak mlechell ęr a __.
Ungil tutau., Добро утро., Ng tela rekim?, Колку си стар?
Ungil sueleb., Добар ден., Ng __ години.
Ungil kebesengei., Добра вечер., Ng tela a dengua ęr kau?, Кој е твојот телефонски број?
A ngklek a __., A dengua ęr ngak a __.
Ng techa ngklem?, Како се викаш?, Kę kiei ęr kęr?, Каде живееш?
Kę ua ngerang?, Како си?, Ak kiei er a __.
Ak mesisiich., Добро сум., Chochoi., да
Ak chad ęr a __., Ng diak., не
Belau, Палау, Adang., молам.
Merikel, САД, Sulang., благодарам.
Ingklis, Англија, Kę mo ęr kęr?, Каде одиш?
Siabal, Јапонија, Mechikung., довидување.
Sina, Кина, Meral ma sulang!, Благодарам многу!
Kę chad ęr kęr ęl beluu?, Од каде си?, Ungilbung, убав цвет.
Kę mlechell ęr kęr ęl beluu?, Каде беше роден?
Olilai, Куќа во Нгарчелонг
4 Броеви
Основните палуански броеви се:
# Tang
# Cherung
# Chedei
# Cheuang
# Cheiim
# Chelolm
# Cheuid
# Cheiai
# Chetiu
# Machod
5 Поврзано
* Палау
* Палауанци
* Малајско-полинезиски јазици
Црвена чапја

Црвената чапја (''Ardea purpurea'') е птица од семејството чапји. Таа се размножува во Африка, централна и јужна Европа, како и во јужна и источна Азија. Европските популации се миграторни, презимуваат во тропска Африка; посеверните азиски популации исто така се селат појужно во Азија. Таа е редок, но редовен жител северно од териториите каде се размножува.
1 Физички опис
По својот надворешен изглед многу наликува на сродната сива чапја, но е помала и со поцрвени тонови.
* Должина на тело - 80 - 90 см;
* Распон на крилја - околу 140-145 см;
* Тежина - 600-1400 g;
* Полов диморфизам - слабо изразен;
* Пердуви - преовладуваат сиви и црвеникави тонови;
* Полетување - со тешки замавнувања и свиен врат.
2 Биотоп
Се среќава по бреговите на езера и реки, најчесто обраснати со вегетација. Не се среќава во големи планински масиви.
3 Начин на живеење и исхрана
Се исхранува главно со риба, која дури и ако е значително голема на прв поглед лесно ја проголтува. Исто така јаде и змии, глувци, инсекти, водоземци, јајца, остатоци од мртви животни, крастави и други жаби кои можат да лачат отровен секрет. Како и сивата чапја, кога лови се движи бавно и често го демне пленот, но како што е случај со блиските видови со неа всушност заземаат различни еколошки ниши и нема конкуренција меѓу нив. Сивата чапја ја бара храната во плитки заливи и во откриени води, каде може да се движи слободно.
Кога е исплашена, слично на некои други видови чапји, зазема посебна маскирна положба со исправен нагоре врат и клун. Меѓу трските и останатите растенија застаната во таква положба е многу тешко забележлива. Ја заземаат пред сè малите и во краен случај возрасните птици.
4 Погледни
*Список на птици во Македонија
Старателски услуги

Старателски услуги (англиски: ''trust services'') претставуваат посреднички финансиски работи каде што некоја банка или друга финансиска институција управува со одреден реален или финансиски имот во корист на некое физичко или правно лице.
1 Особености
''Старателство'' (''trust'') се формира така што некое лице (''grantor'') доверува на банката одреден имот (недвижности, финансиски средства итн.), со кој таа треба да управува во полза на корисникот на старателството. Притоа, банката не е сопственик на имотот, туку таа само управува со него, односно го чува и го одржува имотот, извршува административни работи, ги прибира приходите од имотот и нив повторно ги вложува. За услугата, старателот заработува одреден надомест, чија висина зависи од вредноста на имотот и од услугите што ги извршува. Од друга страна, иако не е сопственик на имотот, банката-старател има обврска мудро да се грижи за доверениот имот, да не презема преголеми ризици и да ги штити интересите на корисникот на старателството. За таа цел, банките ги извршуваат старателските услуги преку посебни организациски делови (''trust departments'') или преку своите подружници (''trust companies''), при што мора да постои јасна поделба меѓу овие услуги и другите банкарски активности.
2 Видови старателски услуги
Банките извршуваат старателски услуги во полза на населението, претпријатијата, религиозните и добротворните организации, универзитетите итн. Старателските услуги наменети за луѓето (''individual trust services'') најчесто се поврзани со управување со наследството на починати лица кои не оставиле тестамент, управување со имотот чии сопственици се малолетни лица и слично. Исто така, во оваа група услуги спаѓа и управувањето со портфолијата на хартии од вредност на малите инвеститори, при што банката врши наплата на паричните приливи (дивиденди, камати), наплата на достасаните хартии од вредност, повторно вложување на добивката, заштита од ризикот итн.
Банките извршуваат старателски услуги и во полза на претпријатијата (''business trust services''), најчесто во врска со издавањето акции, обврзници и комерцијални записи. Овде, банката-старател ги чува хартиите од вредност, се грижи за исполнување на обврските од страна на издавачот и извршува бројни административни работи. Овие старателски услуги ги вклучуваат следниве активности:
* евиденција на амортизацијата на обврзниците,
* наплата на каматата и главницата и нивно пренесување на сметките на инвеститорите,
* одржување резервен фонд,
* откуп на обврзниците,
* претворање на конвертибилните обврзници во акции,
* исплата на дивиденди на акционерите,
* поделба на акциите,
* извршување на правата за купување акции,
* издавање покани до акционерите за учество на годишните собранија итн.
Најпосле, посебен вид старателски услуги е управувањето со пензиските фондови, каде што банката-старател ги прибира пензиските придонесите, ги вложува паричните средства во одредени финансиски инструменти, управува со инвестициското портфолио, исплаќа пензии, води евиденција итн.
3 Наводи
Приватно банкарство

Приватно банкарство (англиски: private banking) претставува управувањето со целокупниот имот и сите финансиски и други активности на богатите луѓе. Оваа услуга е позната и под името ''управување со богатството'' (''wealth management'').
1 Одлики и содржина на приватното банкарство
Со приватно банкарство вообичаено се занимаваат големите меѓународни банки кои имаат посебни организациски делови што нудат сеопфатни финансиски услуги наменети за богатите луѓе. Овие услуги се познати под името приватно банкарство, бидејќи банката и клиентот воспоставуваат лични односи, т.е. секој поединечен клиент си има свој личен банкар, а освен тоа, приватноста вклучува и тајност на информациите. Швајцарија е главен центар на приватното банкарство, а како најголеми даватели на вакви услуги се јавуваат банките, како што се: „УБС“, „Сити-груп“, „Мерил Линч“, „Кредит Свис“, „Барклис“ итн.
Приватното банкарство опфаќа голем број услуги, како што се:
* управување со парични средства,
* инвестирање во хартии од вредност,
* управување со портфолиото на хартии од вредност,
* управување со ризици,
* пристап до кредитни услуги,
* активности на девизниот пазар,
* работа со финансиски деривати,
* интернет-банкарство,
* лични пензиски планови,
* старателски услуги,
* осигурување на имот и животно осигурување,
* даночно советување и оптимизирање на даноците,
* финансиско планирање и советување итн.
Исто така, приватното банкарство вклучува и услуги поврзани со целокупниот живот и работа на богатите луѓе, почнувајќи од советување и финансирање во врска со уметнички збирки и скапоцености, одржување на куќите, воспитување на децата, па сè до планирање и организирање на патувањата и забавниот живот.
2 Наводи
Чапја лажичарка

Чапјата лажичарка или обична лажичарка е птица од потсемејството на лажичарките во рамките на семејството ибиси и лажичарки. Овој вид го има во Македонија.
1 Опис
Лажичарката достигнува должина до 1 м и тежина од околу 1-1,2 кг. Распонот на крилјата е 115-135 см. Бојата на птицата е бела, а нозете и клунот се црни. На врвот од клунот има една жолта точка. Во сезоната на парење мажјакот има бела пувка на главата.
Претежно се тивки, речиси неми, комуницираат повеќе со штракање со клунот, но сепак испуштаат и некакви звуци.
2 Распространетост
Гнезди во Јужна Европа, поретко во Западна Европа, а исто и во Азија и Северна Африка. Европските лажичарки презимуваат во Централна и Источна Африка, а азиските во Индија и Кина.
3 Начин на живеење и исхрана
Живее во влажни региони, во колонии од 6 до 160 птици. Претполага мали слатководни или соленоводни басени или бавнотечни реки.
Се храни со мали риби и жаби, ларви на инсекти, црви, ракови, а понекогаш и со водни растенија.
4 Размножување
Лажичарките гнездат во трската, на дрвјата, но и на гнезда поставени ниско над водата. Обично снесуваат 3 до 6 јајца, кои се излежуваат од двата родитела во тек на 21-25 деноноќија.
Пилињата се одгледуваат и прехрануваат и од двата родитела. Најпрво поседуваат дебел и мек клун кој се претвора во карактеристичен за овој вид дури по 5-6 недели. Започнуваат со летање околу 49 дена по испилувањето.
5 Систематика
Истражувањата на митохондриската ДНК на лажичарките укажуваат на тоа дека чапјата лажичарка е сестрински таксон на клада која ги содржи црноклунестата лажичарка и малата лажичарка.
Чапјата лажичарка има три подвидови:
*''P. l. leucorodia'', основната раса, која ги зазема сите ареали, освен подолу наведените.
*''P. l. balsaci'' се среќава во Мавританија.
*''P. l. archeri'' ја има на бреговите на Црвеното Море и Сомалија.
Лелу (општина)

Лелу е една од четирите општини во сојузната држава Кошрај во Микронезија. Општината го опфаќа островот Лелу и поголем дел во североисточниот дел од островот Кошрај. Административен центар на општината е селото Лелу кое се наоѓа на островот Лелу. Селото Тофол е дел од општината, и тоа се наоѓа на островот Кошрај и е административен центар на државата Кошрај.
1 Поврзано
* Општини во Микронезија
* Кошрај
* Микронезија
Малем (општина)

Малем е општина во сојузната држава Кошрај во Микронезија. Името на општината во превод значи „месечина“. Административен центар на општината е истоименото село. Името е добиено по фактот што секој месец полната месечина изгрева точно пред карпестата плажа во близина на селото. Во селото има основно училиште со интернат за 400 ученици. Исто така две цркви и општинските згради.
1 Поврзано
* Кошрај
* Општини во Микронезија
* Микронезија
Волта а Каталуња

Волта а Каталуња или Трка околу Каталонија — популарна друмска велосипедска трка, која се одржува секоја година во Каталонија, Шпанија. Дел е од програмата на Светската турнеја, рангирана како втора по популарноста зад Вуелта а Еспања во Шпанија. Поради нејзиното место во календарот (по Џиро д’Италија), долго била гледана како важна трка за подготовки за велосипедистите пред Тур де Франс. По воведувањето на ''ProTour'', трката била преместена во мај, правејќи ја алтернатива за Џиро. Ова не се покажало како успешна примена и во сезоната 2010, организаторите на трката ја префрлиле на крајот на март, датум, кога порано го држела друга каталонска етапна трка, Сетмана Каталана. Првото издание било одржано во јануари и траело три дена.
Вкупниот победник ја добива белата маичка со зелени риги. Таа е една од 28. трки, кои го сочинуваат календарот на Светската турнеја. Исто така постојат и три други пласман. Победникот на бодовниот пласман (спринт) ја носи белата маичка, црвената е за победникот на планинскиот пласман и маичката на националниот велосипедски тим на Каталонија е за најдобро пласираниот Каталонец. Исто така, постои и екипен пласман.
Волта а Каталуња е третата најстара велосипедска етапна трка во светот (првпат се возела во 1911), веднаш зад Тур де Франс (1903) и Џиро д’Италија (1909). Само аматерската и трката за возачи под 23 години Волта а Тарагона (1908) е постара отколку Волта а Каталуња во Каталонија и на Пиринејскиот Полуостров.
1 Минати победници
1.1 Повеќекратни победници
Победи, Возач, Изданија
7, 1928, 1929, 1930, 1932, 1935, 1936, 1939
3, 1988, 1991, 1992
2009, 2017, 2018
2, 1924, 1925
1926, 1927
1947, 1948
1952, 1960
1953, 1959
1980, 1989
1984, 1986
2010, 2014
* Возачите со ''закосени букви'' се сè уште активни.
1.2 Победи по земја
Победи, Земја
60
11
10
5
3, ,
2, ,
1, , , , ,
Алфред Бине

Алфред Бине (француски: Alfred Binet; 11. Јули, 1857 – 18. Октомври, 1911) бил француски психолог. Се смета за пионер во тестирањето на интелигенцијата и основач на опитната психологија во Франција.
Роден е во Ница, Франција, во 1857 година. Студирал право и медицина во Париз и докторирал на природни науки. Остручувањето во психологијата Бине во најголем дел го стекнал во болницата Салпетриер каде се занимавал со проучување проблеми од областа на абнормалната психологија. Од 1895 година па сè до неговата смрт во 1911 г., Бине бил директор на првата француска психолошка лабораторија на Сорбона при Парискиот универзитет. Уште од 1880-те Бине се интересирал за психолошките аспекти и поединечните разлики на интелигенцијата и издал членоци за емоциите, меморијата, вниманието и решавањето проблеми. Во 1899 г. отворил специјална лабораторија каде што развил серија тестови и ги искористил за евалуација на интелектуалниот развој на неговите две ќерки. Книгата ''L’Étude expérimentale de l’intelligence'' што ја издал во 1903 г. била заснована токму на проучувањата што ги направил со нив.
Во 1905 г. Бине заедно со Теодор Симон го создале првиот тест на интелигенција со цел да и’ помогнат на француската влада да развие програма за специјална настава за децата со интелектуална попреченост. Три години подоцна, тие го ревидирале тестот проширувајќи го од единечна скала во батерија тестови за деца од различни возрасни групи пренасочувајќи го фокусот од идентификување на интелектуалната попреченост кон општо мерење на интелигенцијата. Во 1911 година, тестовите се повторно ревидирани при што е воведен поимот ментална возраст.
Во 1916, американскиот психолог Луис Терман ја искористил Бине-Симоновата скала од 1908 г. како основа за конструирање на Станфорд-Бине скалата на интелигенција – еден од најпознатите и најистражуваните тестови на интелигенција во САД.
Алфред Бине е еден од основачките уредници на часописот ''L’Année psychologique'' во 1895 г. којшто обработува теми за развојот на психологијата и сè уште се печати еднаш годишно.
Умрел во Париз, во 1911 година.
1 Трудови
* '''' (Paris, Alcan, 1886)
* (Paris, F. Alcan, 1887).
* ''Perception intérieure'' (1887).
* ''Études de psychologie expérimentale'' (1888).
* '''' (Paris: F. Alcan, 1892).
*''Introduction à la psychologie expérimentale'' (1894; со соавтори).
* '''' (1896).
*Binet, A. & Henri, V. '''' (Paris, Schleicher frères, 1898).
* '''' (Paris: Schleicher, 1900).
* ''Étude expérimentale de l'intelligence'' (1903).
* ''L'âme et le corps'' (1905).
* '''' (Paris: Félix Alcan, 1906).
*Binet, A. & Simon, T. '''' (Paris, A. Colin, 1907).
* '''' (Paris, E. Flammarion, 1909).
*''L'intelligence des imbecile'' (L'année psychologique, 15, 1–147, 1909).
2 Користена литература
* Strickland, B. (Ed.) (2001) ''The Gale Encyclopedia of Psychology, 2nd ed.'' Gale Group ISBN 0-7876-4786-1
Аристотелов корморан

Аристотеловиот корморан (''Phalacrocorax aristotelis'') е вид на корморан. Се размножува на карпестите брегови на западна и јужна Европа, југозападна Азија и северна Африка, а најчесто презимува во рамките на териториите каде се размножува, освен најсеверните популации од оваа птица.
Ова е средноголема црна птица, долга 68–78 cm и со распон на крилјата од 95–110 cm. Има долга опашка и жолта дамка на грлото. Возрасните поседуваат мала качулка во сезоната на размножување. Се разликува од големиот корморан по тоа што е помал, полесен, има потенок клун и (кај возрасните единки во период на размножување) по качулката и металик-зелениот одблесок на пердувите. Младите единки поседуваат потемен стомак. Опашката има 12 пердуви, а таа на големиот корморан 14.
Се храни од морето, и, за разлика од големиот корморан, ретко се наоѓа повнатре на копното. Ќе презими на секој брег каде има доволни количества риба.
Аристотеловиот корморан е еден од кормораните кои најдлабоко нуркаат (до 45 метри). Тие се исхрануваат со бентосни организми, односно го наоѓаат пленот на морското дно. Јадат многу видови на риби, но нивен најчест плен е песочната јагула. Би пропатувале многу километри од местото на живеење во потрага по храна.
1 Подвидови
Постојат три подвидови:
*''Phalacrocorax aristotelis aristotelis'' - северозападна Европа (бреговите на Атлантски Океан)
*''Phalacrocorax aristotelis desmarestii'' - јужна Европа, југозападна Азија (бреговите на Средоземно Море и Црно Море)
*''Phalacrocorax aristotelis riggenbachi'' - бреговите на северозападна Африка.
Орангутан

Орангутан — род од три големи човеколики мајмуни познат по својата интелигенција, долги раце и црвено-кафеава боја на крзното. Потекнуваат од Индонезија и Малезија. Тие се единствениот преживеани видови од родот и подродот ''Ponginae''. Третиот вид, наречен тапанулски орангутан (''P. tapanuliensis'') е утврден во ноември 2017 г.
1 Име
Името ''орангутан'' доаѓа од зборови од индонезискиот и малезискиот јазик, каде ''orang'' значи „човек“, а ''hutan'' значи „шума“, па така ''orang hutan'' е „шумски човек“.
Зборот првпат е посведочен на англиски во 1691 г., во обликот ''Orang-Outang''.
Името на родот ''Pongo'' доаѓа од 16 век од страна на англискиот морнар Андруа Батела кои опишува две човеколики битија како ''Pongo'' и ''Engeco'' на место кај реката Конго. Денес се верува дека тој ги опишувал горилите, додека во 18 век верувале дека сите големи мајмуни се орангутаните.
2 Одлики
Орангутаните највеќе од времето го трошат на дрво од сите останати големи мајмуни. Секоја вечер прават гнездо од листови и гранки во кое ќе спијат. Помалку се друштвени од другите мајмуни, а мажјаците и женките се состануваат само кога се парат. Мајките со малечките остануваат додека малечките не наполнат 6 до 7 години. Женките се високи до 1,3 метри и тежат околу 45 кг. додека зрелите мажјаци се високи околу 1,8 метри и тежат околу 118 кг. мажјаците имаат поголеми дланки за разлика од женките.
3 Статус
Борнејскиот орангутан е крајно загрозен, додека суматранскиот орангутан е критично загрозен, но најзагрозен веројатно е тапанулскиот. Населението на борнејскиот орангутан е 50.000 единки, а суматранскиот од 7.000 до 7.500 единки. Во последниве десет и повеќе години, уништувањето на живеалиштата на орангутаните со сечење на дрвјата, пожар и др. се намалил бројот на живи орангутани. Поединци научници веруваат дека во 2012 година ќе ги снема орангутаните бидејќи се најзагрозените животни. Некои ловџии ги убиваат мајките орангутани за да им ги земат малите орангутанчиња и да ги користат како милениче.
4 Занимливости
* За орангутаните пишувал и римскиот писател Плиније. Тој ги опишува орангутаните како злобни животни кои некогаш одат на четити нозе некогаш на две нозе. Од што се многу брзи, Плиније тврдел дека орангутаните можат да се фатат само кога се болни и кога се стари
* Кога орангутаните ќе ги рашират рацете, од врвот на едната рака до врвот на другата рака има повеќе од 2 метри.
Плајсе

Плајсе е десна притока на Вајсе Елстер во Саксонија, Германија. Нејзиниот извор се наоѓа југозападно од Цвикау, кај Еберсбрун, потоа тече низ Вердау, Кримичау, Алтенбург и други градови во Саксонија и Тирингија, пред да се влее во Вајсе Елстер кај Лајпциг.
Реката природно има должина од 115 километр; меѓутоа, јужно од Лајпциг, е исправена, со што е намалена нејзината должина на 90 км.
Адмиралитетски јазици

Адмиралитетските јазици или адмиралски јазици се подгрупа на океанските јазици од семејството на малајско-полинезиски јазици. Овие јазици се делат на источна и западна подгрупа, а понекогаши јапскиот јазик се смета за дел од оваа јазична група, иако нема цврсти докази за тоа.
1 Класификација
;Класификација според Базата на основни австронезиски зборови
Според Базата на основни австронезиски зборови, оваа група е сосема поддржана иако јапскиот јазик не бил земен превид во анализата.
*Источни
**мануски јазици (22)
**пактоншки јазик
**југоисточни: балуанско-памски јазик, ленкајски јазик, лоуски јазик, наунански јазик, пенчалски јазик
*Западни
**Каниетски јазик (†)
**сејматски јазик
**вувулу-ауаски јазик
*?јапски јазик
;Класификација според Етнолог
* адмиралитетски јазици (31)
** источноадмиралитетски јазици (28)
*** мануски јазици (22)
**** источномануски јазици (12)
***** андранско-хуски јазик
*****елуански јазик
***** ерески јазик
***** келејски јазик
***** короански јазик
***** куртиски јазик
***** лејпонски јазик
*****лелејски јазик
*****налиски јазик
*****папиталајски јазик
*****понамски јазик
*****титански јазик
**** мокоренгоанско-лониуански јазици (2)
*****лониуански јазик
*****мокераншки јазик
**** западномануски јазици (8)
*****биписки јазик
*****хермитски јазик
*****кехечки јазик
*****ликумски јазик
*****мондрополонски јазик
*****њиндроуански јазик
*****сориско-харенгански јазик
*****тулуанско-бохуајски јазик
***пактоншки јазици (1)
****пактоншки јазик
***југозападноостровски јазици (5)
****балуанско-памски јазик
****ленкајски јазик
****лоуански јазик
****наунански јазик
****пенчалски јазик
**западноадмиралитетски јазици (3)
***каниетски јазик
*** сејматски јазик
***вувулуанско-ауански јазик
2 Поврзано
* Малајско-полинезиски јазици
* Океански јазици
Утве

Утве (''Utwe'') или Утва (''Utwа'') е втората најголема општина во сојузната држава Кошрај во Микронезија.
1 Географија
Утве го зазема јужниот дел од островот Кошрај и не излегува на брогот на источниот дел. Според податоците од 1994 година, во општината живееле 1.056 жители и административен центар е селото Утве Ма. Вкупната површина на општината е 28.5 км<sup>2</sup>.
2 Поврзано
* Општини во Микронезија
* Микронезија
* Кошрај
Валунг

Валунг (''Walung'') била една од петте првични општини во сојузната држава Кошрај во Микронезија. Општината била најмала во државата. Во 1980 година општината била припоена кон Тафунсак, и така Кошрај добил само 4 општини и Тафунсак станала најголема општина во државата.
1 Географија
Валунг се наоѓал во југозападниот дел од островот, северозападно од Утве и југозападно од Тафунсак. Повеќето од западниот дел бил составен од брег. Администативен центар на општината било селото Валунг. На пописот од 1980 година општината имала само 151 жител и имала површина од 19.5 км<sup>2</sup>.
2 Поврзано
# Кошрај
# Тафунсак
# Општини во Микронезија
Лелу

Лелу е најмалиот од двата острови од кои е составена сојузната држава Кошрај во Микронезија. Островот е дел од општината Лелу.
1 Географија
Според податоците од 1980 година на островот живееле 1.594 жители и островот има околу 1 километар квадратен. Најголемата надморска височина на островот е 109.7 метри.
2 Поврзано
* Кошрај
* Микронезија
* Каролински Острови