Хронологија на Балканските војни

Ова е список на настани од Балканските војни по хронолошки редослед.
1 1911
Датум, Настан
летото, Обнова на албанското национално движење
средина на јули, Напад од страна на Внатрешната Македонска Револуционерна Организација (ВМРО) во Штип, Македонија. Османлиските контрамерки поттикнуваат почетни разговори меѓу Бугарија и Србија.
16 септември, Италија објавува војна на Отоманската империја поради анексијата на Либија.
2 1912
Датум, Настан
29 февруари, Потпишан е договор за одбранбен сојуз меѓу Србија и Бугарија.
16 мај, Таен бугарско-грчки договор за одбранбен сојуз.
21–27 мај, Италија ги презема Додеканеските Острови.
19 јули, Напад на ВМРО во Кожани, Македонија. Османлиските контрамерки ги разбеснуваат балканските христијански држави.
30 јули, Албанските бунтовници бараат распуштање на османлискиот парламент во рок од 48 часа и поднесуваат барање за автономија (вилаетите Скадар, Косово, Јањина и Битолско да се обединат во една покраина; албанските војници да служат само во таа покраина; албанскиот јазик да биде јазик на администрацијата и образованието; сите Албанци да имаат право да носат оружје).
15 август (околу), Усен договор меѓу Бугарија, Србија и Црна Гора: Бугарија ѝ доделува воен заем на Црна Гора и ја плаќа црногорската војска за време на војната. Црна Гора се согласува да води војна против Портата без провокација.
15 септември, Српската влада издава тајно упатство број 5669 до своите амбасади да дејствуваат во насока на припојување на Охрид и Прилеп кон Србија.
17 септември, Ултиматум на Балканскиот сојуз (Бугарија, Грција, Србија) до Портата: итна автономија за Македонија според Берлинскиот мировен договор. Прогласена вонредна состојба и општа мобилизација во Турција и балканските земји (18 септември).
18 септември, Формирање на 70 мали групи активисти на ВМРО во Софија за извидување и саботажа во Македонија и Тракија.
22 септември, Тајна конвенција меѓу Бугарија и Грција.
23 септември, Основање на Македонско-одринското ополченство од бегалците на генерал Петар Дрвингов – околу 14.600 учесници.
26 септември, Црногорската војска започнува воени операции против Портата.
28 септември, Црногорската војска го ослободила Бијело Поље.
2 октомври, Мировен договор меѓу Италија и Отоманската Империја потпишан во Уши.
3 октромври, Портата го отфрла ултиматумот и ги прекинува дипломатските односи со Србија, Бугарија и Црна Гора, но се обидува да ги поправи односите со Грција.
4 октомври, Отоманската Империја им објавува војна на Сојузниците. Следниот ден, Бугарија, Грција, Црна Гора и Србија (7 октомври) ѝ објавуваат војна на Портата. Започнуваат воени операции. Романија прогласува неутралност.
7–15 октомври, Бугарската војска ги зазема Источните Родопи и ја запира османлиската контраофанзива (15-25 октомври).
8–13 октомври, Првата и Третата бугарска армија го пробиваат првиот отомански одбранбен фронт Ескиполос-Петра, го освојуваат Лозенград, а Втората бугарска армија го опколува Одрин. На 13 октомври, српската армија ги зазема Скопје, Куманово, Велес и Штип во Македонија.
9–10 октомври, Грчката војска ја добива битката кај Сарантапорос.
15 октомври, Воведување на српскиот административен систем на новите територии во Македонија и Косово. Црногорската армија ја зазема Плевља.
16 октомври, Првото бомбардирање од авион во историјата на војувањето во Европа – бугарската авијација ја бомбардира тврдината во Одрин.
17 октомври, Црногорската војска го ослободила Пеќ.
17–20 октомври, Првата и Третата бугарска армија го пробиваат вториот османлиски одбранбен фронт кај Љуле Бургас - Бунархисар.
19–20 октомври, Грчката војска ја добива битката кај Ениџе.
27 октомври, Нова влада формирана во Романија, предводена од Тито Мајореску.
28 октомври, Грчката војска влегува во Солун (кој бил предаден на 27 октомври) наутро, а бугарската Рилска дивизија попладне. Почеток на спорот за Солун.
29 октомври, Портата бара примирје во Софија, но кралот Фердинанд I ја принудува бугарската влада да го игнорира предлогот и да го скрие од сојузниците.
1 ноември, Почетокот на христијанизацијата на Помаците во Родопските Планини. Во декември беше испратена мисија на официјалната бугарска црква.
4–5 ноември, Првата и Третата бугарска армија започнаа неуспешен напад врз османлискиот одбранбен фронт кај Чаталџа.
4–9 ноември, Декларации на Централниот комитет на ВМРО против српските и грчките активности во Македонија.
9 ноември, Воведување на бугарска администрација на новите територии.
14 ноември, Македонско-одринските доброволни одреди ги победија османлиските сили во западна Тракија.
18 ноември, Македонско-романското друштво врши притисок врз владата да преземе нешто.
20 ноември, Примирје меѓу Сојузниците и Портата. Грција го отфрла примирјето и ги продолжува воените операции во северен Епир.
20–21 ноември, Првите судири меѓу бугарската и грчката војска во близина на Солун, смирени кон крајот на месецот.
28 ноември, Националниот конгрес во Валона ја прогласува независноста на Албанија.
3 декември, Грчко-турска поморска битка кај островот Ели.
3–24 декември, Лондонска мировна конференција. Сојузниците ги бараат османлиски провинции во Европа западно од линијата Енос-Миди и островот Крит. Портата предлага автономија за Македонија и одбива да отстапи територии. На Божиќ, Портата се повлекува од преговорите, Големите сили вршат притисок (белешка од 4 јануари 1913 година) и предлогот на сојузниците е прифатен. Лондонската конференција на амбасадори објавува дека Албанија треба да стане независна држава (20 декември).
8–17 декември, Неуспешната бугарска тајна мисија во Цариград за одделен мир со Отоманската империја.
3 1913
Датум, Настан
5 јануари, Грчко-турска поморска битка кај Лемнос.
16 јануари, Бугарско-романски протокол во Лондон за корекција на териториите во Добруџа. Под притисок од Русија, Софија е подготвена да ја корегира границата.
21 јануари, Портата го осудува примирјето и започнува непријателства со извикот „''Софија или смрт''!“.
26–28 јануари, Османлиските контранапади во Галиполе и Чатаџа и истоварите во Шаркеј се одбиени од бугарската војска.
30 јануари–2 февруари, Неуспешни бугарско-романски преговори за Добруџа во Софија.
5 февруари, Тајниот мировен договор меѓу Романија и Австро-Унгарија е обновен.
21 февруари, Грчката војска ја зазема Јанина. Бугарско-грчки инциденти во близина на Нигрита.
5 март, Атентат врз грчкиот крал Ѓорѓи I во Солун.
2 и 11–13 март, Бугарската војска го зазема Одрин.
18 март–26 април, Конференција на Големите сили во Санкт Петербург за спорот за Добруџа. Бугарија ја предава Силистра на Романија и ги гарантира правата на Власите во Македонија, но тензиите не престануваат.
10 април, Црногорската војска ја зазема Скадарската тврдина.
11 април, Црногорската војска го зазема Скадар.
13 април, Примирје меѓу Портата и Балканскиот сојуз.
22 април, Грчко-српскиот протокол бил потпишан, по што следел воен пакт (1 мај 1913 година).
19–21 мај, На состаноците на бугарско-грчката комисија за демаркација во Солун беше постигнат договор. До крајот на месецот, со неколку исклучоци, демаркациите беа завршени.
1 мај, Под ултиматум, Црна Гора го предала Скадар на трупите на Големите сили.
17 мај, Лондонски мировен договор.
19 мај, Грчко-српски договор во Солун.
26 мај, Црна Гора застанала на страната на Србија во војната против Бугарија и испратила одред од 12.000 војници во помош на Србија.
30 мај, Србија ги прекинува железничките врски со Бугарија.
1 јуни, Бугарскиот премиер Иван Гешов поднесува оставка и е заменет од Стојан Данев. Н. Пашиќ поднесува оставка во Белград. Двете оставки вршат притисок врз Русија во врска со арбитражната спогодба.
5–13 јуни, Бугарско-српски воени судири околу Злетово.
15 јуни, Тиквешкото востание на ВМРО, во заднината на српската војска, со согласност на бугарската команда
16 јуни, По тајна наредба на царот Фердинанд I, бугарската војска ја напаѓа српската војска за да им помогне на бунтовниците. Друг дел од бугарската војска го окупира пристаништето Лефтера и ги гранатира грчките крстосувачи. Почеток на Втората балканска војна.
18 јуни, Бугарската влада ги суспендира сите воени операции, го разрешува врховниот командант на бугарската армија и на негово место го назначува прорускиот генерал Радко Димитриев. Руската влада предлага конференција.
19–21 јуни, Бугарско-грчката битка кај Кукуш.
21 јуни–11 јули, Грчката офанзива во источна Македонија стигнува до Симитли (13 јули), каде што е запрена од бугарската армија. Грчката војска ја окупира западна Тракија на 15 јули.
22–28 јуни, Бугарската војска го зазема Пирот во Србија.
28 јуни, Романија ѝ објавува војна на Бугарија и до 5 јули ја зазема северна Бугарија без отпор. Австро-Унгарија го запира напредувањето на Романија на 11 јули.
30 јуни, Портата го започнува својот напредок во источна Тракија и го освојува Одрин (10 јули).
3 јули, Романската армија ја окупира Варна во Бугарија на 6 јули. Романски коњички одред пристигнува во Софија.
4 јули, Формирана е нова проавстриска бугарска влада, на чело со Васил Радославов.
13 јули, Муслиманско востание во Западна Тракија против повлекувањето на бугарската војска и грчкото напредување – „Република Ѓумурѓина/Комотини“.
15–17 јули, Бугарска контраофанзива против грчката војска кај Кресна.
29 јули, Конференцијата на амбасадори одлучува дека Албанија треба да биде „независно, суверено кнежевство“. Големите сили го избираат принцот Вилхелм фон Вид, 35-годишен капетан на германската армија, за владетел на Албанија. На 3 септември 1914 година, принцот Вилхелм избегал од земјата.
17 јули–16 август, Мировна конференција во Букурешт; примирје на 18 јули.
25 јули–15 август, Евакуација на романската војска од Бугарија.
16 септември, Цариградски мировен договор меѓу Бугарија и Портата. Портата ја повратила Источна Тракија со корегирање на границата во корист на Бугарија, која ја зема Западна Тракија.
1 ноември, Во Атина е потпишан мировен договор меѓу Грција и Портата.
19 декември, Фирентски протокол. Граничната комисија, формирана од Лондонската конференција на амбасадори, ја одредува јужната граница на Албанија и ги доделува Корча и Ѓирокастро, кои беа окупирани од Грција, на Албанија.
4 1914
Датум, Настан
13 февруари, Грција ги добива сите острови во источниот Егеј освен Имброс, Тенедос и Кастелоризо и ги повлекува своите трупи од териториите доделени на Албанија.
28 февруари, Грците од јужна Албанија (која ја нарекуваат северен Епир) прогласуваат независност под водство на Г. К. Зограф, поранешен министер за надворешни работи на Грција.
28 јули, Атентат врз надвојводата Франц Фердинанд во Сараево, Босна. Почеток на „Јулската криза“
1 август, Австро-Унгарија ѝ објавува војна на Србија - избувнува Првата светска војна. Сите други балкански земји остануваат неутрални.