procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Фудбалска репрезентација на Парагвај

Фудбалска репрезентација на Парагвај е фудбалска репрезентација на Парагвај под контрола на Фудбалската федерација на Парагвај. Тимот успеал да се квалификува во второто коло трипати на Светските првенства во 1986, 1998, 2002 година, но никогаш не успеал да помине понатаму.
Парагвај триумфирал во Копа Америка во 1953 и 1979 година .
На Олимписките игри 2004 година во Атина, тие го освоиле сребрениот медал, бидејќи во финалето загубиле со 1-0 од Аргентина .
Моментално се рангирани на 41 позиција.
1 Резултати на репрезентацијата
1.1 Светски куп
Година, Коlo, Позиција, ОН, Победа, Нерешено, Пораз, Гол даден, Гол примен
Светското првенство во фудбал 1930 година., 1 коло, 9, 2, 1, 0, 1, 1, 2
Светското првенство во фудбал 1934 година., ''Таа не учествувала''
Светското првенство во фудбал 1938 година
Светското првенство во фудбал 1950 година., 1 коло, 11, 2, 0, 1, 1, 2, 4
Светското првенство во фудбал 1954 година., ''Таа не се квалификуваше''
Светското првенство во фудбал 1958 година., 1 коло, 12, 3, 1, 1, 1, 9, 12
Светското првенство во фудбал 1962 до 1982 година, ''Таа не се квалификувала''
Светското првенство во фудбал 1986 година., Осмина финале, 13, 4, 1, 2, 1, 4, 6
Светското првенство во фудбал 1990 година., ''Таа не се квалификувала''
Светското првенство во фудбал 1994 година.
Светското првенство во фудбал 1998 година., Осмина финале, 14, 4, 1, 2, 1, 3, 2
Светското првенство во фудбал 2002 година., Осмина финале, 16, 4, 1, 1, 2, 6, 7
Светското првенство во фудбал 2006 година., 1 коло, 18, 3, 1, 0, 2, 2, 2
Светското првенство во фудбал 2010 година., Четвртфинале, 8, 5, 1, 3, 1, 3, 2
Светското првенство во фудбал 2014 година, ''Таа не се квалификувала''
Светското првенство во фудбал 2018 година.
Вкупно, 8/21, 27, 7, 10, 10, 30, 38
Ален Прост

Ален Мари Паскал Прост РБИ (роден на 24 февруари 1955 година) е пензиониран француски возач на трки и четирикратен шампион на возачи на Формула 1. Од 1987 до 2001 година го држел рекордот за најмногу победи на Гран-при и се смета за еден од најголемите возачи на Ф1 досега. Михаел Шумахер го надминал Прост со вкупно 51 победа на ГП на Белгија во 2001 година. Во 1999 година, Прост ја добил Светската награда за спорт на векот во категоријата моторни спортови.
Ругање со Христос

„''Ругање со Христос''“ ― македонски филм од 2018 година, прв долгометражен филм на режисерот Јани Бојаџи.
Филмот трае 152 минути.
1 Содржина
Александар е познат новинар во еден угледен француски политички весник, се враќа во неговото родно место Нивици, Преспанско, во егејскиот дел на Македонија, со цел да дознае кој бил неговиот татко Лазар, кој долго време живеел во Република Македонија, како политички иселеник.
2 Улоги
+, Глумец, Улога
Љупчо Тодоровски-Упа, Александар Филипопулос
Јоана Пилиху, Андреа Пападина
Мето Јовановски, Лазар
Јоана Поповска, Султана
Младен Крстевски, Вани
Билјана Танески, Рајна
Ефтим Трајчов Ѓаурски, Нико
Благоја Чоревски, Анести
Тинка Ристевска, Љуба
Владо Јовановски, Глигор
Горан Илиќ, Свештеник
Кирил Трајковски, Тодори
Андреј Серафимовски, Ариф
Кети Дончевска Илиќ, Сопругата
Роберт Вељановски, Јорданчо
Марина Поп Панкова, Марија
Александар Велјановски, Петрос Панамис
Илија Струмениковски, Возач на автобус
Роберт Ристов, УЧК Командир
Душица Стојановска, Подвиг жена
Мирослав Петковиќ, UCK Toll One
Ирена Илиевска, Невестата
Мите Грозданов, Дедото
Кирил Псалтиров, /
Железна Руда

Железни Руда (|Železná Ruda, |Markt Eisenstein) — град во П’лзењскиот Крај на Чешка. Се наоѓа на планините Шумава, близу до границата со Баварија и германскиот град Баериш Ајзенштајн. Тој е еден од важните спортски и туристички центри на планините Шумава. Германското име на градот потекнува од средниот век, кога било пазар. Неговото германско население било протерано по 1945 година.
1 Географија и клима
Железни Руда, лежејќи на див планински терен на надморска височина помеѓу 710 и 1.214 метри, е опкружен со густи зимзелени дрва. Неговата клима е студена и умереноконтинентална со умерено ладни, долги зими и ладни лета. Просечна температура во јули е и просечната температура јануари е . Просечна годишна температура е и има околу 967 мм врнежи.
2 Места на интерес
2.1 Природни
Градот е опкружен со шуми и зелени планини. Постојат многу популарни туристички места, како што се езерата Черне и Чертово Езеро и врв Шпичак (1.202 м).
2.2 Историски
Историски места вклучуваат црквата Пана Марија (со купола од источен стил), катедралата на Света Барбора (светец на рудари) и Патот на Крстот. Локалниот музеј и информативен центар се наоѓаат во куќа, која во минатото била дом на добро познато семејство на производители на стакло. Има изложба на традиционално стакло, документи и фотографии во врска со историјата, достапна во текот на целата година.
2.3 Технички
Најдолгиот тунел за воз (1.747 m) во Чешка оди под врвот Шпичак.
3 Стопанство
Локалната економија е многу зависна од туризмот затоа што Шелезни Руда е еден од најпопуларните скијачки центри на Шумава, како и почетна точка за многу патувања со пешачење од обете страни на границата. Градот, исто така, се стекна со репутација како жариште за проституција уште од Велшката револуција.
4 Сообраќај
Градот се наоѓа на железничката линија што води од П’лзењ и Клатови до граничната станица кај Баериш Ајзенштајн, по име ''Железни Руда-Алжбетин'' во Чешка. Оваа станица е поделена со националната граница помеѓу Чешката Република и Германија.
Битката на Мишар (епска песна)

Битката на Мишар (српски: ''Бој на Мишару'') - српска епска песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од слепиот пејач Филип Вишњиќ. Притоа, според мислењето на Караџиќ, Вишњиќ самиот ја измислил песната.
1 Содржина
Два гаврана полетуваат од полето кај Мишар, во близина на Шабац, и слетуваат на кулата на капетанот Кулин. Неговата сопруга ги прашува, дали го виделе нејзиниот маж, кој заминал со голема војска со намера да ги задуши немирите во Србија, да го фати Караѓорѓе Петровиќ и да ги убие српските старешини. Гавраните одговараат дека биел сведоци на Битката на Мишар, каде се судриле 15.000 српски војници и 100.000 турски војници при што победила српската војска, а капетанот Кулин и повеќе други турски старешини биле убиени.
2 Осврт кон песната
Во песната е присутен шаблонот кој често се среќава во народната епика - гавраните одговараат на сите прашања за текот на битката. Меѓутоа, и покрај ова општо место, песната не изгубила ништо од својата убавина, зашто е заснована врз контрастот: на главните прашања на сопругата на Кулин, гавраните даваат спротивен, за неа неочекуван одговор. Освен тоа, и прашањата и одговорите течат многу живо, растејќи едни од другите, и тоа сè побрзо и посилно онака како што се ближи крајот на песната. Притоа, меѓу сопругата на Кулин и гавраните се води вистински двобој со зборови, изведен извонредно вешто и силно. Во поинаква ситуација, гавраните би му делувале на современиот читател наивно и жалосно, но во оваа песна, како гласници на победата на народот, тие само го зголемуваат поетскиот вкус и ги оживуваат патријархалните времиња кога во борбата против надмоќниот непријател се барале и се наоѓале сојузници дури и во птиците.
Џеки Стјуарт

Сер Џон Јанг „Џеки“ Стјуарт, РБИ (роден на 11 јуни 1939 година) е британски поранешен возач на трки во Формула 1 од Шкотска. Со прекар како „Летечкиот Шкотланѓанец“, тој се натпреварувал во Формула 1 помеѓу 1965 и 1973 година, освојувајќи три Светски првенства за возачи и двапати завршувајќи како второпласиран во текот на тие девет сезони. Многумина го сметаат за еден од најголемите возачи во историјата на спортот.
Надвор од Формула 1, тој тесно ја пропуштил победата при неговиот прв обид на Индијанаполис 500 во 1966 година, а се натпреварувал во серијалот Кан-Ам во 1970 и 1971 година. Помеѓу 1997 и 1999 година, во партнерство со неговиот син, Пол, тој бил директор на тимот Стјуарт Франд При Рејсинг Формила 1 .
Стјуарт исто така се залагал за подобрувањето на безбедноста на моторните трки, организирајќи кампањи за подобри медицински установи и подобрувања на патеките за моторите.
По смртта на Џон Сертиз во 2017 година, тој е последниот преживеан светски шампион на Формула 1 од 1960-тите.
Нелсон Пике

Нелсон Пике Соуто Мајор ( Portuguese pronunciation:  , роден на 17 август 1952 година), познат како Нелсон Пике, е бразилски поранешен возач на моторни трки и стопанственик. Од своето пензионирање, Пике, трипати бил светски шампион, и со тоа станал еден од најголемите возачи на Формула 1 во различни анкети на моторспортот.
Пике имал кратка кариера во тенисот пред да го изгуби интересот за спортот и после тоа започнал со картин, каде го сокрил својот идентитет, со цел неговиот татко да му го открие хобито. Тој станал бразилскиот национален шампион во картинг во 1971–72 година и го освоил првенството во Формула Ве во 1976 година. Со совет од Емерсон Фитипалди, Пике отишол во Европа за понатамошен успех со тоа што ги презел рекордниот број победи во Формула Три во 1978 година, поразувајќи го целокупниот рекорд на Џеки Стјуарт .
Во истата година, тој го направил своето деби во Формула 1 со тимот на „Енсигна“ и возел за Мекларен и Брабхам. Во 1979 година, Пике се преселил во тимот на Брабхам и го заврши првенството како вицешампион во 1980 година пред да го освои првенството во 1981 година. По лошите настапи на Пике во 1982 година, во наредната 1983 година го освоил неговото второ светско првенство. Во сезоната 1984–85, Пике уште еднаш ги загубил шансите да го освои првенството, но успеал да оствари три победи во тој период. Тој се преселил во тимот на Вилијамс во 1986 година и бил кандидат за титула до последното коло во Австралија. Пике го освоил своето трето и последно првенство во 1987 година за време на жешката битка со соиграчот Најџел Мансел. После тоа, Пике се преселил во Лотус во сезоната 1988-1989 година, кога го доживеал својот трет пад во формата. Крајот на кариерата го завршил во тимот на Бенетон во 1990-1999 година, каде успеал да победи на три трки пред да се пензионира.
Откако се повлекол од Формула 1, Пике се обидел со Индијанаполис 500 две години. Тој, исто така, се прошетал на спортски трки со автомобили на различни точки за време и по неговата кариера во Формула 1. Пике во моментов е во пензија и работи неколку бизниси во Бразил. Тој исто така управува со неговите синови Нелсон Пике Џуниор и Педро Пике, кои исто така се професионални возачи на трки.
Шефа

Шефа е една од шестте покраини во Вануату. Покраината се наоѓа во средишниот дел на Вануату и е составена од островите Ефате, Епи и Шепердовите Острови. Името на покраината потекнува од првите букви на главните острови: Шепердови Острови, Епи и Ефате. Покраината има население од 78,723 жители и површина од 1,455 км². Административен центар на покраината е главниот град на Вануату - Порт Вила.
1 Географија
Островите во покраината се со вулканско потекло. Во покраината има само еден активен вулкан, на островот Епи, кој е активен понекогаш. Во морето, околу островите има подводни вулкани.
Покраината е составена од околу 27 острови. Најнаселен е островот Ефате, каде се наоѓа главниот град. Околу островите има голем број гребени, кои се погодни за нуркање. Некои од островите во покраината немаат постојан извор на питка вода, па така, водата мора да ја собираат кога има врнежи. На поголемите острови се наоѓаат следните реки: Тагабе, Епуле и Рентапау.
2 Острови
;Поголеми острови
име, население, површина км<sup>2</sup>
Бунинга, 144
Ефате, 65,829, 899.5
Емае, 743, 32
Емао, 602
Епи, 5,207, 444
Ифира, 811
Ламен, 440
Лелепа, 387
Макура, 106
Матасо, 74
Мосо, 237
Нгуна, 1,255
Пеле, 321
Тонгарики, 267
Тонгоа, 2,300
;Целосен список
*Ефате
**Нгуна
**Пеле
**Какула
**Емао
**''Скот Рок'', карпи
**Еруети Леп
**Ератап
**Капума
**Екапум Леп
**Еракор
**Иририки
**Ифира
**Хајдавеј
**Еретока
**Лелепа
**Мосо
*Шепардски Острови
**''Етарик'', карпи
**''Масон'', карпи
**Матасо
**Макура
**Емае
**''Гребен Кук''** Бунинга
**''Рошерс Амора'', карпи
**Тонгарики
**Фалеа
**Евосе
**''Туфт Рок'', карпи
**Тонгоа
**''Вату Мјала'', карпи
**Лајка
** Тефала
**Еракор
*Епи
**Ламен
**Намука
3 Население
Порт Вила е дом на околу 44.000 жители, повеќето Вануаќани. Целата покраина има околу 79.000 жители, според пописот од 2009 година. Според статистичките информации, има зголемување на урбанизацијата, двојно.
4 Поврзано
* Вануату
* Покраини во Вануату
Грб на Шкотска

Грбот на Шкотска е неофицијален хералдички симбол на еден од четирите составни делови на Велика Британија, Шкотска. Првите верзии на грбот датираат од 13 век, при што грбот честопати бил надополнуван. Со чинот на обединување на Шкотска со Англија од 1707 година, грбот на Шкотска е законски ставен надвор од употреба, но сепак и понатаму се користи како неофицијален симбол на овој дел од Велика Британија.
1 Опис на грбот
Во злато, со црвена двојна внатрешна граница, цвеќиња на црвени лилјани. Во внатрешниот штит се наоѓа црвен неконтролиран лав, со азурно сини канџи и јазик.
Штитот бил крунисан со златен турнирски шлем крунисан со кралска круна. Во златна боја е исто така наметка што штрчи под шлемот. На круната седи директно црвен крунисан лав со азурно сини канџи и јазик, држејќи во десната шепа државен меч со златна рачка и сребрен нож, а во левата златно жезло. Што би требало да биде - мотото „ ''In My Defens God Me Defend''“, кратенка „ ''IN Defens'' “, што значи - ''Во својата одбрана Бог ме штити'', испишан на сребрена лента со црвени букви.
Околу штитот е ѓердан од најстариот благороден ред, со знак на Свети Андрија. На страните на штитот се држат (чуваат) два еднорози со златни рогови, грива и копита, врзани во златни ланци. Држачите стојат на зелен тревник обрасната со чички и држат две копја со стилизирани знамиња на Шкотска.
2 Промени на блазонот на грбот
* По мажењето на Мери, кралицата на Шкотска, во 1558, блазонот на кралскиот грб, вклучувал елементи на грбот на:
Дофенот на Франција (1558–1559)
Кралството Франција (1559–1565)
* По Унијата на Круните во 1603, блазонот на кралскиот грб на Шкотска, вклучувал елементи на грбот на:
Кралството Франција (1603–1707)
Кралството Англија (1603–1707)
Кралството Ирска (1603–1707)
* После владеењето на Чарлс II, кралот на Шкотска блазонот на кралскиот грб на Шкотска вклучувајќи син свијок прекривајќи ја
преградата, со мотото на Најстариот и најблагородниот Ред на Трн; ''Nemo me impune lacessit'', и елементите од грбот на:
Куќата на портокалово-Насау
* По Законите на Унијата во 1707, блазонот на кралскиот грб на Велика Британијакористејќи во Шкотскиот, вклучувајќи елементи од грбот на:
Кралството Франција (1707–1800)
Кралството Ирска (1707–1800)
Електорат Хановер (1714–1800)
* По Законот на Унијата во 1800, блазонот на кралскиот грб на Обединетото Кралство, користејќи во Шкотскиот, вклучувајќи елементи од грбот на:
Електоратот Хановер (1801–1814)
Кралството Хановер (1814–1837)
* По приемот на кралицата Викторија во 1837 година, бил усвоен модерниот кралски грб на Велика Британија.
3 Галерија
4 Поврзано
* Административна поделба на Велика Британија
* Знаме на Шкотска
Никица Клинчарски

Никица Клинчарски — поранешен југословенски фудбалер.
1 Кариера
Играл за белградски Партизан во два наврата (1975-85 и 1987-89) и по бројот на одиграни натпревари се наоѓа на трето место после Момчило Вукотиќ и Саша Илиќ. Одреден период бил и капитен на клубот. Како играч на Партизан има освоено две првенства (1973, 1983) и еден Куп на Југославија (1989).
Од 1985 до 1988 играл мал фудбал во САД во екипите Американс од Лас Вегас (1985), Питсбург Спирит (1985-1986) и Чикаго Стинг (1986-1987). После враќањето во редовите на Партизан (1987-1989) една сезона игра во Фролунда, Шведска, а играчката кариера ја завршува во АИК од Бачка Топола (1989-1991).
Играл за Југославија на олимписките игри во Москва 1980. Има 8 настапи за А репрезентацијата на СФРЈ и им постигнато еден гол.
По кариерата како играч се посветил на работтата како тренер. Од 1994 работел како тренер во Младинската школа на Партизан. Од 1995 до 2000 бил селектор на кадетската репрезентација на Србија со која освојува четврто место на Европското првенство за кадети во Данска.
2 Голови за репрезентација
#, Датум, Место, Противник, Гол, Резултат, Натпревар
1., 22. март 1980., Сараево, Уругвај, 1:0, 2:1, пријателски
3 Успеси
* Партизан
** Првенство на Југославија во фудбал (1977/78), Првенство на Југославија во фудбал (1982/83).
** Куп на Југославија во фудбал 1988/89.
Торба (покраина)

Торба е една од шестте покраини на Вануату. Оваа покраина ги опфаќа Бенксовите Острови и Торесовите Острови. Името на покраината потекнува од првите две букви од островските групи: Торесови Острови и Банксови Острови.
1 Население
Покраината има население од 9,359 луѓе
и површина од 882 км<sup>2</sup>. Административен центар на покраината е Сола на островот Вануа Лава.
2 Острови
Поголеми островите во покраината се:
;Бенксови Острови
име, население, површина км<sup>2</sup>
Гауа, 2,491, 342
Квакеја, 26
Мерелава, 647
Мериг, 12
Мота, 683, 9,5
Моталава, 1,451, 24
Ра, 189, 0,5
Урепарапара, 437, 39
Вануа Лава, 2,597, 314
;Торесови Острови
име, население, површина км<sup>2</sup>
Хив, 269, 51
Линуа, 0
Ло, 210
Метома, 13
Тегуа, 58
Тога, 276
; Целосен список
*Торесови Острови
**Хив
** Линуа
**Ло
** Метома
**Тегуа
***Нгвел
**Тога
* Бенксови Острови
**Вот Танде
**Урепарапара
** Ровански Острови
***Ватанса
*** Петен
***Ро
***Восу
***Ломер
***Енвут
***Анвет
*** Моје
*** Рова
***Сана
*** Лавап
*** уште 4 многу мали островчиња
** Мота Лава
**Ра
**Вануа Лава
***Равенга
*** Луно
*** Кветенвул
***Пвотинвол
***Квакеа
***Нгере Невет
**Мота
**Гауа
**Мериг
**Мерелава
3 Јазици
Во покраината се зборуваат торес-бенксовите јазици, сите дел од групата на океански јазици.
Намука

Намука (бислама: ''Namuka'') е ненаселен остров во покраината Шефа во Вануату. Островот е дел од групата на Шепардови Острови.
1 Географија
Намука се наоѓа непосредно до јужниот брег на островот Епи. Островот не е населен. На Намука има бели плажи, а околу островот има корален гребен.
2 Поврзано
* Острови во Вануату
* Шефа
France Football

''France Football'' е француско неделно списание кое содржи фудбалски вести од целиот свет. Тоа е едно од најреномираните спортски публикации во Европа, претежно поради неговите фотографски извештаи, ексклузивни интервјуа и точната статистика на натпреварите од УЕФА Лигата на шампионите како и широкото покривање на Европските фудбалски лиги. Списанието за првпат било објавено во 1946 година и во моментов е со седиште во Париз.
1 Награди
Некој награди којшто ги има доделено ''France Football'' се:
# Златна топка
# Златна топка за жени
# Трофеј Копа
# Француски фудбалер на годината
# Трофеј Јашин
Острови во Света Луција

Островите во Света Луција ги опфаќаат малите островчиња и издигнати карпи кои се непостредно до брегот на главниот остров Света Луција.
1 Острови
Целосен список на островчиња и карпи во Света Луција:
*''Грос Луп'', карпи
* Фус
* Лапис
* Рамие
* Руше
* Де Бато
* Денери
* Мал Фригат
* Голем Фригат
* Праслин
*''Ливерпул'', карпи
* Лилет
* Скорпион
* Голема Марија
* Мала Марија
*''Балембуш'', карпи
* Неименувана карпа во Блек Беј
*''Тапјон'', карпа
* Рет
* Пиџин
*''Бурго'', карпи
2 Поврзано
* Света Луција
3 Надворешни врски
*
Ламен

Ламен (бислама: ''Lamen'') е ненаселен остров во покраината Шефа во Вануату.
1 Географија
Ламен се наоѓа на само 1 километар западно од Епи. Во правец север-југ островот е долг 1.6 километри, а во правец исток-запад е 1.2 километри широк. Островот е рамен и се проценува дека надморската висина на островот е околу 34 метри.
2 Население
Според податоците од 2015 година, на островот имало население од 459 жители и 93 домаќинства. На островот се зборува ламенскиот јазик.
Деветтиот круг (филм од 1960)

Деветтиот круг (хрватски: ''Deveti kru''g) - југословенски филм од 1960 година, во режија на Франце Штиглиц, според сценариото на Зора Дирнбах. Автор на сценографијата е Желимир Загота, снимател е Иван Маринчек, а музиката е дело на Бранимир Сакач. Главните улоги ги играат: Душица Жегарац, Борис Дворник, Бранко Татиќ, Ервина Драгман, Драган Миливојевиќ, Беба Лончар, Вера Мисита и Михајло Костиќ.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Загреб, во 1941 година. Едно еврејско семејство ги посетува своите пријатели при што Рут поскаува да преноќи. Утредента, домаќинот ја попраќа Рут до нејзиниот дом, а таму се сведоци на депортирањето на нејзиното семејство в логор. За да ја заштитат Рут, брачниот пат Војновиќ одлучуваат својот син Иво (го игра Дворник) фиктивно да го оженат со Рут (ја игра Жегарац). По венчавката, Иво е незадоволен, бидејќи со него се шегуваат неговите колеги-студенти, а освен тоа, бракот му пречи да се гледа со својата девојка Магда (ја игра Лончар). Затоа, Рут се обидува да побегне, но во последен миг, таткото на Иво (го игра Татиќ) ја спасува од усташите. Тогаш, Иво го менува својот однос и се вљубува во неа, но по една немила сцена во паркот, Рут цело време седи затворена во станот. Еднаш, таа излегува надвор и усташите ја заробуваат. И покрај противењето на родителите, Иво е решен по секоја цена да ја најде Рут. Најпосле, тој влегува во концентрациониот логор, каде ја наоѓа во „деветтиот круг“, т.е. во оној дел од логорот во кој чуварите ги измачуваат девојките. Ноќта, тој и Рут се обидуваат да побегнат од логорот. Меѓутоа, Рут не може да се префрли преку оградата, па Иво останува со неа, но во тој миг, чуварите пуштаат струја во оградата.
Хуан Мануел Фанхио

Хуан Мануел Фанхио (|Juan Manuel Fangio; , — , ), често правописно неправилно ''Фанџо'' – аргентински возач наФормула 1.
Фанхио доминирал во првата деценија од натпреварите во Формула 1.
Освојио је пет титула најбољег возача сезоне:
# 1951 со тимот Алфа Ромео
# 1954 со Масерати
# 1955 со Мерцедес-Бенц
# 1956 со Ферари
# 1957 ''(повторно)'' со Масерати
Тој рекорд од пет титули го соборил Михаел Шумахер пола век подоцна.
1 Поврзано
* Историја на Формула 1
Црква (Кочилари)

Црква — археолошко наоѓалиште во велешкото село Кочилари. Претставува средновековна црква и некропола. На 2 км југоисточно од селото, до патот што води за селото Убого се забележуваат грамади камења, а и контури на мал објект — црква. Во непосредната близина се гледаат и контури на гробови градени од камени плочи, со насоченост исток-запад.
1 Поврзано
*Селиште — населба од римско време
Лудвик Куба

Лудвик Куба фолклорист, музиколог и сликар. Голема страст и животна определба му била да патува по словенските земји и да ги бележи и проучува нивните народни песни и инструменти. Неговото капитално дело е „Slovanstvo ve svych zpevech“ во 15 тома. За Македонија особено е значајна неговата собирачка дејност објавена во ⅩⅣ том „Pisne Makedonske” (1929). Тој е првиот етномузиколог што во своите анализи на македонската народна песна јасно укажал на влијанијата на ориенталната и западноевропската струја. Своето одушевување од македонската песна го изразил и со познатата реченица: „Таа е прекрасен мозаик од многу ефектен мермер.”
Епи

Епи (бислама: ''Epi'') е остров во покраината Шефа во Вануату.
1 Население
Според податоците од 1986 година островот имал население од 3.035 жители, а според пописот од 2009 година островот имал население од 5.200 жители.
На островот Епи се зборуваат: бјериски јазик, маиски јазик, бакиски јазик, бјерепски јазик и ламенски јазик.
На островот функционирал ''Средното училиште Епи'', како и болницата ''Ваенали''.
2 Географија
Островот е долг 43 километри, широк до 18 километри со вкупна површина од 444 км<sup>2</sup>. Вкупниот брег на островот е 130 километри.
Епи е остров со вулканско потекло и највисока точка е Помаре со 833 метри надморска висина. Во непосредна близина на Епи се островите Намука и Ламен.
Во северозападниот дел на островот се наоѓа Ламенскиот Залив, каде има песочни плажи. Во заливот има и корален гребен. ’Ртот Форланд се наоѓа на западниот брег на Епи. Во североисточниот дел на островот се наоѓа Драмондскиот Залив каде се наоѓа и Заштитената морска област Никаура. Оваа област била основана во 2000 година. На островот има три мали езера со свежа вода.
3 Историја
Епи претрпел иселување во 19 век, до степен што ова иселување било најголемо од сите острови во Вануату. Има податоци дека во минатото островот бил многу повеќе јазично разновиден, за разлика од денес. Луѓето од внатрешноста на островот биле преселени на брегот.
4 Сообраќај
На Епи има два аеродрома, односно писти: Аеродром Ламенски Залив и Аеродром Валесдир.
Центар за посетители на НП Тара на Митровац

Центар за посетители на НП Тара на Митровац е објект отворен во 2006 година, како прв објект од овој вид во Србија.
На простор од 220 м² сместени се инфо-пулт со сувенирница, природничка и етно поставка, сала за презентации (шумско кино) со 40 места. Центарот е наменет за прием на организирани групи и поединечни посетители и нивно запознавање со паркот. Во рамки на шумското кино спроведени се образовни активности со најмладите. Во објектот се наоѓа канцеларија на Службата за надзор.
Центрот годишно го посетуваат од 13—15 илјади посетители.
1 Поврзано
* Митровац на Тара
* Шумарска куќа на Митровац
* Центар за посетители на НП Тара во Бајина Башта
Берба (Мартиноски)

Берба или Девојка со грне и младич – слика од Никола Мартиноски. Сликата е масло на платно, завршена во 1929 година со димензии 52,5х63 см и се наоѓа во Музејот на Смедерево.
На сликата централно е поставена крупна фигура на девојка во сива кошула. Таа во рацете држи едно големо земјано грне. Десно од неа, гледаме стоечка фигура на момче. На платното, блиску до левиот раб, се извива пат на кој стои мало црно кученце и кој води до куќа во заднината на сликата.
Китење на невеста

„Китење на невеста” е познато дело на Паја Јовановиќ. Сликата е создадена помеѓу 1885 и 1886 година, во текот на едно од Јовановиќевите патуања на Балканскиот Полуостров. Била заведена под инвентарски број 115, и се чува во збирката на српското сликарство од 18-от и 19-от век во Народниот музеј во Белград.
1 Називи на сликата
Во литературата сликата се појавува и под називите: „Невеста“ — „Китење на млада“ — „Опрема на млада“.
Невеста (Мартиноски)

Невеста – портрет на ромска невеста од Никола Мартиноски. Сликата е масло на платно, завршена во 1937 година со димензии 95х72 см.
Моделот на сликата гледа директно кон гледачот, а телото е странично поставено. На себе има некоја жолта кошула и бел фустан со мали сини и црвени точки. Рацете во скутот држат жолти полски цветови. Зелената заднина е чиста. „Ликот на младото девојче е работен во светол жолтеникавоокерен тон, нанесуван во мошне нежни и изедначено. Грижливо се изведени сите детали (меланхоличните очи, фино изработените усни, носот, малечката брада). Линијата на телото е издолжена, благо свиткана, дејствува опуштено, речиси беспомошно. Внимателно е предадена материјата на облеката, со бои што дејствуваат лесно и проѕирно (светлолилавата, светложолтата, светлосината и темноокерната), нанесени во непресилени валери“. Иако сликата има „недостатоци“ (девојката е анатомски неточна, долниот дел од нејзиното тело е многу голем во споредба со торзото) и во делови сцената е нејасна (на платното не постои никаква индикација за предметот врз кој седи девојката), оваа слика е еден од маркерите на уметноста на Мартиноски од крајот на триесеттите години.
Женска ракометна репрезентација на Бразил

Женска ракометна репрезентација на Бразил ( |Seleção Brasileira de Handebol Feminino ), во организација на ракометниот сојуз на Бразил, го претставува Бразил во ракомет на сите големи светски и континентални натпревари. Во декември 2013 година, ракометната репрезентација на Бразил го освои Светскиот куп за првпат во историјата, откако во финалето на натпреварувањето, кое се одржа во Белград, Србија, ја совлада Србија со резултат 22:20. Бразилскиот тим победи на сите девет натпревари што ги одиграа на турнирот. Тие се првиот тим од Америка и по Јужна Кореја што се единствениот тим надвор од Европа кој го освои Светскиот куп.
0.1 Олимписки игри
Година, Поставување
1896 до 1972 година, ''Не се одржа''
1976 до 1996 година, ''Не се пласираа''
2000 година, 8.
2004 година, 7.
2008 година, 9.
2012 година, 6.
2016 година, 5.
0.2 Светски куп
Година, Поставување
1957 до, ''Не се пласираа''
1995 година, 17.-20.
1997 г., 23.
1999 година, 16.
2001 година, 12.
2003 година, 20.
2005 година, 7.
2007 година, 14.
2009 година, 15.
2011 година, 5.
2013 година, Победници
2015 година, 10.
2017 година, 18.
2019 година, 17.
0.3 Панамериканско првенство во ракомет за жени
Година, Пласман
1986 година, 3 место
1989 година, 3 место
1991 година, 3 место
1997 г., Победници
1999 година, Победници
2000 година, Победници
2003 година, Победници
2005 година, Победници
2007 година, Победници
2009 година, 2 место
2011 година, Победници
2013 година, Победници
2015 година, Победници
2017 година, Победници
1 Тековен состав
''Состав на Светското првенство 2013 :''
Бр, Име, Позиција, Дата. Роден, Клуб, Утак / Гол
2, Фабијана Диниз, пивот, 13.05.1982 година, РК Хипо Долна Австрија, 157/291
3, Александра до Насименто, десното крило, 16 септември 1981 година, РК Хипо Долна Австрија, 133/502
4, Самира Роча, лево крило, 26 јануари 1989 година, РК Миос Бигано, 53/139
5, Даниела Пиедад, пивот, 2 март 1979 година, РК Крим, 138/265
6, Аманда Андраде, лев бек, 20 октомври 1989 година, РК Конкордија, 15/30
8, Фернанда да Силва, лево крило, 25 септември 1989 година, РК Хипо Долна Австрија, 70/281
9, Ана Пола Родригес, централен бек, 18 октомври 1987 година, РК Хипо Долна Австрија, 95/427
12, Барбара Аренхарт, голманот, 4 октомври 1986 година, РК Хипо Долна Австрија, 59/1
14, Елеана Гомес, пивот, 9 јануари 1982 година, РК Форца Атлетико, 5/0
16, Меиса Песоа, голманот, 11 јуни 1984 година, РК Динамо Волгоград, 38/0
17, Каролина де Соуза, лев бек, 24 април 1990 година, РК Тим Твис Холстебро, 22/18
18, Едуард Аморим, лев бек, 23 септември 1986 година, РК Ѓер, 116/370
19, Дебора Нуњес, централен бек, 14 март 1993 година, РК Методист, 16/30
21, Маријана Коста, десното крило, 14 октомври 1992 година, РК Вендисел, 1/0
22, Мајара Моура, централен бек, 5 декември 1986 година, без клуб, 63/102
81, Деониз Каваљеиро, десен бек, 20 јуни 1983 година, РК Хипо Долна Австрија, 105/241
Селектор: Мортен Субак
Планетариум (Урдин)

Планетариум – слика од Киро Урдин. Со површина од 48 квадратни метри, таа е меѓу најголемите во современа Европа. Сликата е откупена и поставена во зградата на електронскиот гигант NEWAUS, во Ајндховен – Холандија.
Планетариум е првата слика во човечката историја која била работена низ цел свет од 1996 до 1997 година. Била работена во: Гробот на Исус, Ѕидот на плачот, Њујорк, Берлинскиот ѕид, Нерези, Охрид, Брисел, Кноке-ле-Зуте, Бриж, Париз, Рим, Помпеја, Пиза, Суецки Канал, Лондон, Стоунхенџ, Атина, Сунион, Нил, Пирамидите во Гиза, Мачу Пикчу, Куско, Бангкок, Пекинг (Забранет Град), Кинескиот Ѕид, Токио, Камакура, Мон Сен Мишел, Нуенен и Ајндховен.
Планетариумот како мултимедијален проект е меѓу првите како уметничко дело во ликовниот правец мондидализам. За „Планетариумот“ е снимен и филм на трака од 35 мм кој филм бил прикажан и на официјалната селекција на познатиот телевизиски фестивал во Монте Карло во 1998 година. Филмот го режирал Иван Митевски, и ја добил наградата за најдобар документарен филм на Меѓународниот фестивал на независни филмови и документарни филмови во Њујорк во 2005 година.
Истовремено со филмот била објавена монографија од Марин Димевски со фотографии од двегодишното патување.
Митровац на Тара

Митровац на Тара е туристичка населба и селска населба Перуќац, на планината Тара, во општината Бајина Башта. Се наоѓа на благо заталасана истоимена висорамнина, на 26 км од Бајина Башта, во висинска зона од 1.055 до 1.100 м.н.в. и најпознат е по големото детско одморалиште.
1 Положба
Митровац до 1956 година бил скоро ненаселено место кога група природоници од Академијата на науките го одбрала за идно детско летувалиште порадистабилната клима, чистот воздух, големиот број на сончеви часови и особено „роза на ветровите”. Имено на Митровац постојано пирка поветарец донесувајќи чист воздух.
Населбата плански е изградена во 1979 година како туристички центар, на Митровац постои детско одморалиште, шест павилјони со 600 легла, изградено од 1977 до 1979 година, Спортскиот камп „Митровац”, Авантуристички адреалин парк, рекреативна жичара Тисово ридот-Митровац и Репушњак-Митровац, Центар за спортови на вода „Еезеро Заовине”, стадион, викендици за одмор и ловечки дом. Од останати услужни објекти во населбата се наоѓа објект за изведување на културни и туристички манифестации - Центар за посетители на НП Тара (со сувенирница, инфо-пулт, природничка и етно-поставка), пошта, етно ресторан Кчара и др.
2 Туристичка зона на Митровац
Туристичката зона на Митровац, дефинирана е со Просторен план за подрачја со посебна намена во НП Тара и Мастер планот за развој на туризмот за планината Тара. Опфаќа простор од Заовинското езеро на југ, преку Митровац, до туристичката зона и Перуќачкото езеро на север. Оријентирана е кон развој на рекреативниот туризам, насочен кон ученичката популација.
Во непосредна близина на Митровац се наоѓа Природниот резерват од прва (највисока) категорија Црвени поток, а во рамки на него „Тепих ливада“.
Исто така во рамки на Митровац е и Селска училница на бувот.
Во близина на Митровац се езерата:
* Акумулација – Езеро Заовине (7 км),
* Езеро Перуќац (12 км)
Видиковци:
* Ђавоља стена, (македонски јазик Ѓаволска карпа) (7 км)
* Козја стена, (македонски јазик Козја карпа) (7 км)
Овде се наоѓа Спомен-чешма Митровац.
3 Галерија
4 Поврзано
* Центар за посетитли на НП Тара на Митровац
* Камп на млади чувари на природата
* Бесеровачки Бари
Бах (Караваџо)

''Бах'' (околу 1596 г.) — маслена слика од италијанскиот барокен мајстор Микеланџело Мериси да Караваџо (1571–1610) нарачана од кардиналот Дел Монте. Сликата го прикажува младиот Бах, во класична поза, со грозје и лисја од лозови набори во неговата коса. На камена маса пред него е сад со овошје и голем карафи со црвено вино. Тој држи плитка чаша со исто вино, поканувајќи го гледачот да му се придружи. Сликата во моментот се чува во галеријата Уфици во Фиренца.
Ричард Добинс

Ричард (Дик) Ендру Добинс (|Richard (Dick) Andrew Dobbins, 15. јули 1925 година во Берлингтон, Масачусетс, САД - 8. мај 2015 година) беше американски инженер и физичар. Неговите придонеси кон истражувањето на аеросоли се меѓународно наградувани, а особено важна е неговата истражувачка дејност за создавањето на саѓа при согорување. Овие трудови поставуваат темели на науката за животната средина и климатските промени.
Добинс беше син на земјоделци-доселеници од Ирска. Тој служи во американската морнарица за време на Втората светска војна. По крајот на војната, тој ги завршува своите додипломски студии на Харвардовиот универзитет на програмата за инженерство и физика. Подоцна, Добинс магистрира на универзитетот „Нортистерн“ со насока во физика во 1958 година и докторира на Принстонскиот универзитет во областа на аеронаутичкото инженерство во 1961 година. Неговата целосна кариера на Брауновиот универзитет каде предава во областа на механиката на флуиди и термодинамиката до 1993 година. Добинс активно работи на истражувачка дејност до 2011 година. Во текот на својата кариера тој ја вршел и улогата на директор на Дивизијата за инженерство. Истражувачката дејност го носи Добинс да учествува на бројни размени на знаење, вклучувајќи ги и тие на Калифорнискиот технолошки институт, Абаданскиот институт во Иран и поранешното Национално биро за стандарди на САД.
Професорот Добинс е добитник на бројни награди и признанија, вклучувајќи ја наградата „Дејвид Синклер“ за достигнувања во истражувањето на аеросолите. Тој беше член на почесните друштва Тау Бета Пи и Сигма Хи, како и на Институтот за согорување, Американското физичко друштво, Американското друштво на машински инженери итн.
Во 1953 година, Добинс се ожени со Јона М. Блејк со која подоцна имаа две ќерки.
Чунови (Коџоман)

Чунови – слика од Вангел Коџоман. Сликата е масло на платно во постимпресионистички стил, завршена во 1940 година.
Сликата припаѓа на неговиот „Белградски период“ (1938-1945) и едно од неговите значајни дела на пејзажното сликарство. Сликарската постапка на Коџоман во овој период го задржува континуитетот со претходното творештво во духот на лирската постапка со постимпресионистички белези, но и со послободен третман во решавањето на битните ликовни проблеми на бојата и формата.
Кнезот Иван Кнежевиќ (песна)

Кнезот Иван Кнежевиќ (српски: ''Кнез Иван Кнежевиһ'') - српска епска песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од слепиот пејач Филип Вишњиќ. Притоа, според мислењето на Караџиќ, Вишњиќ самиот ја измислил песната.
1 Содржина
Капетанот Кулин заминал со својата бројна војска од Босна во Мачва. Таму го пречекал кнезот Иван Кнежевиќ кој, за да ја спаси својата територија, се побратимил со Кулин. Меѓутоа, Кулин го изневерил пријателството и го нападнал селото Добриќ, каде неговата војска убила 64 селани, заедно со кнезот и попот и заробила 300 луѓе. Кога слушнал за тоа, кнезот Иван го замолил капетанот Кулин да му ги продаде робовите, а тој побарал три товари богатство, како цена за нив. Тогаш, кнезот ги собрал робовите и ги однесл во Бијелина, каде го повикал народот со молба да ги купи робовите. На тој начин, тој собрал два товари богатство, а третиот го позајмил од двајца негови турски пријатели. Откако го платил откупот, кнезот пак ги повикал луѓето со молба да ги ослободат робовите.
Медуза (Караваџо)

Микеланџело Мериси да Караваџо создал две верзии на ''Медуза'' - едната во 1596 година, а другата во 1597 година, прикажувајќи го точниот момент кога таа била убиена од Персеј. Тој си поигрувал со концептот заменувајќи го лицето на Медуза со своето, како индикација за неговиот имунитет кон нејзиниот застрашувачки поглед. Поради бизарниот и сложен дизајн, за сликата се вели дека ја надополнуваат уникатната фасцинација на Караваџо со насилство и реализам. Таа била нарачана од италијанскиот дипломат Франческо Марија дел Монте како средство за надавање на Големиот војвода од Тоскана, и сега се наоѓа во музејот Уфици во Фиренца без потпис.
1 Историја
Во 1590-тите, Караваџо започнал да станува успешен и богат уметник во Рим. Сепак, времето во кое тој ги насликал двете верзии на Медуза се одликувало со неколку неуспеси со законот. Во јули 1597 година, Караваџо и неговиот партнер Просперо Орси се вклучиле како сведоци во злосторството што се случило во близина на Сан Лујџи де Франсиси. Во еден случај, еден бербер по име Лука дал сведоштво за Караваџо каде дал опис во врска со неговата мистериозна облека: ''„Овој сликар е жив млад човек… со тенка црна брада, дебели веѓи и црни очи, кој оди облечен во црно, на прилично неуреден начин, носи црно црево што е малку навој, и кој има густа глава од коса, долго над челото.''” Сликите на Караваџо никогаш не биле во склад со идеализираните теми што биле распространети во временскиот период. Наместо тоа, тој се заинтригирал со идејата за реализам и ја вметнал во неговите слики како ''Момче со корпа овошје'', ''Претскажувачот'', ''Бах'', па дури и ''Музичарите'', кои сите биле изработени во истиот временски период. Кога ја насликал Медуза, Караваџо добил голема пресвртница во животот - му била дадена можност да ја украси капелата Контарели, во која создал реални слики во врска со животот на самиот Свети Матеј. Оваа можност да се наслика капелата му дала голема предност и чувство за мотивација да вметне поголем реализам во неговите уметнички дела.
Автопортрет (Тартаља)

''Автопортрет'' (на хрватски: ''Autoportret'' ) е едно од најраните дела на хрватскиот уметник Марино Тартаља. Тој го насликал делото во 1917 година, во стил на експресионизам .
1 Опис
Сликата е дел од неговиот прв период во сликарството и е со големина од 35,5 × 19 см. Се одржува во колекциите на Музејот за современа уметност, Загреб .
Сејменски Преслап (Лаки)

Сејменски Преслап — археолошко наоѓалиште во виничкото село Лаки. Претставува средновековна некропола. Се наоѓа западно од селото, на оддалеченост од околу 6 км меѓу ридиштата Чикур и Тртља. Некрополата е голема, со гробови од камени плочи.
1 Поврзано
* Анџиски Валови — населба од средниот век
* Бигланско Градиште — градиште од доцноантичко време
* Градиште — градиште од доцноантичко време
* Грамади — градиште од доцноантичко време
* Манастирот — црква од средниот век
* Могила — тумул од железно време
* Стара Кула — кастел од доцноантичко време
* Црквата — црква од средниот век
* Црквиште — црква од средниот век
Три знамиња

''Три знамиња'' е слика од 1958 година на уметникот од Соединетите Држави Џаспер Џонс.
Делото се состои од три платна насликани со топол восок. Трите платна обликуваат разреден аранжман, со секое платно приближно 25% помало од тоа подолу, со што се создава тридимензионално дело. Секое платно е насликано за да личи на верзијата на знамето на Соединетите Држави што било во употреба во времето кога било правено делото, со 48 бели ѕвезди во син кантон на полето од тринаесет наизменични црвени и бели ленти. Секое знаме е дадено со приближно точни бои и пропорции, како што е дефинирано со Наслов 4 од Кодексот на Соединетите Држави.
Во извесна смисла, перспективата е обратна, при што помалите слики се проектираат кон гледачот. Само највисокото најмало сликарство е целосно видливо; двете зад себе се делумно видливи.
Сликата е купена од Музејот на уметноста на Соединетите Држави Витни во Њујорк за 1 милион долари во 1980 година од собирачите на уметности Бартон и Емили Хол Тремејн, за да ја прослават својата 50-годишнина. Од раните шеесетти години на минатиот век, ''Три знамиња'' биле вклучени во бројни изложби и разни видови книги и списанија за списанија, фокусирани на уметноста и историјата на Соединетите Држави.
Локвањи

Локвањи – слика од Јован Димовски. Сликата е масло на платно, завршена во 1956 година со димензии 61 х 91 см и се наоѓа во Народниот музеј во Битола.
1 Опис
На сликата „Локвањи“ е претставен пејзаж со водни лилјани во вода. Врз целата слика е насликана водената површина низ која виреат различни стебленца на растенија кои растат од дното под водата. Во централниот дел на сликата насликани се една поголема група водни лилјани – растенија кои имаат големи цутови и цветови и кои како да лебдат на површината од водата. Сликата го воспева животот – хармонијата во пејзажот, во водата и растителниот свет. Насекаде блика живот и поетска хармонија.
Авторот брзо го сликал мотивот, сакајќи да го прикаже моментот на некое чисто, топло и пријатно летно пладне. Тоа е негов субјективен впечаток и доживување – постапка која во сликарството е позната како импресионизам. Авторот сакал своето позитивно емотивно чувство да го пренесе преку лебдеењето на цветовите на водните лилјани во водата. Сликата е весела, полна со живот и воспевање на раскошот на природата.
Зима (слика)

''Зима'' – слика од Димитар Кондовски. Сликата е масло на платно, завршена во 1959 година со димензии 100 х 78 см и се наоѓа во Народниот музеј во Битола.
1 Опис
На сликата е претставена жена речиси во целост. Има изразито лице и иако е поставено во погорниот дел на сликата – тоа е доминантно и највпечатливо. Со долга коса и неприродно издолжен врат. Облечена е во темен костум низ целото тело. Покрај нејзиниот портрет на кој најдоминантни се издолжени очи, авторот ѝ ги насликал рацете исто така издолжени, необични и слаби.
Насловот на сликата е ''Зима'' и има симболично значење – кое потекнува од расположбата на жената – замислено, темно, осамено несреќно. Во самиот лик доминира тага и замисленост. Рацете се грчевито поставени околу телото како да се обидуваат да го заштитат од сите удари на навреди и емотивна тага. Сликата е насликана со минимална употреба на бои – две до три — и спаѓа во таканаречените монохроматски, што значи дека бојата речиси е неприсутна, само да ја изрази тената и тешка расположба на осамената жена.
Сликата е изложена во одделот на постојаната поставка на битолскиот музеј и е важен за следење на развојот на културата и творештвото во Битола и афирмација на институцијата НУ „Завод и музеј“ од Битола.
Портрет на девојка

Портрет на девојка – слика од Александар Ѓаконов. Сликата е цртеж на хартија, завршена во 1900 година со димензии 34 х 32 см и се наоѓа во Музејот на Битола.
1 Опис
На сликата „Портрет на девојка“ е претставена млада девојка. Десната рака и е потпрена на долниот дел од лицето, под брадата.
Косата ѝ е брановидна со внимание подготвена. На задниот дел од главата има нежна свилена шарпа. Облечена е во фустан со многу елегантни набори и малечко елече. Насликана е во духот на виенското сликарство – според облеката, начинот на дотерувањето и според стилот во кои има реалистичко сликање до најситен детаљ особено во сите црти на лицето. Девојката е млада, благо насмевната и среќна во својата младост и привлечност.
Пејзаж (Маринковиќ Пенкин)

Пејзаж – слика од Љубодраг Маринковиќ Пенкин. Сликата е масло на платно, завршена во 1950 година со димензии 68 х 58 см и се наоѓа во Народниот музеј во Битола.
1 Опис
На сликата „Пејзаж“ е претставен пејзаж. Во првиот преден план на сликата се две фигури на девојки – насликани не со реални елементи, слични на сенки, насликани се исправени, се движат кон внатрешноста на сликата. Во вториот план на сликата се 4 куќи, со различна големина и со детали, не целосно – со по еден ѕид, прозорец или само кров. Во третиот план на сликата се насликани се три високи тополи кои сè до крајот на сликата, а од десната стран е насликан бор – чемпрес. Во позадина неколку дрвја и навестување на некоја подалечна планина. Остатокот е небото, мирно, со воедначени потези оформено, чисто, без ниеден облак.
Целата слика е без реални детали, повеќе е внатрешно чувство на авторот слично на некој неодреден сон или сеќавање на некоја далечна случка.
Карта (слика)

''Карта'' е слика на масло на платно од 1961 година од Џаспер Џонс. Тој ги претставил севкупните пропорции и облици на сојузните држави во Соединетите држави и делови од Мексико и Канада, иако извршил повеќе „енергична примена на боја“ отколку што се наоѓа во картографијата. Имињата на државите и океанските области се пригушени.
Сликата е со мерки 198,2 cm на 314,7 sm. Џонс бил овдаховен од подарокот од Роберт Раушенберг на некои мимеографски карти со линии на сојузните држави, по методот што може да се обојат од ученици. Џонс бил привлечен од слика која е сеприсутна, но „видена и не гледана, не испитувана“, ефикасно пронајден предмет. Тој ги копирал контурите на едно големо платно, на кое додал светли бранови на црвени, жолти и сини, понекогаш мешани, со акценти на црно-бело. Неговата груба четка за потстрижување потсетува на апстрактен експресионистички стил или доцните дела на Сезан. Иако контурите на државите се препознатливи, боите не секогаш ги почитуваат државните граници, можеби сугерираат замаглување на границите и хомогенизација на повоено општество на земјата, засилено со масовно произведениот ефект на пригушените имиња. Се претпоставуваше дека сликата може да биде визуелен смев, бидејќи Џонс „намерно ставил слика на САД на картата“ во 1950-тите. Џонс сметал дека црта карта, а не правејќи слика ''на'' карта.
Сликата била донирана од г-дин и г-ѓа. Роберт В. Скал до Музејот за современа уметност во Њујорк.Џонс продолжил да прави слики на карти во текот на 1960-тите, вклучувајќи ги и сивите верзии во 1962 и 1963 година, бела карта во 1965 година и монументална мурал од 10 m широк и 4,6 м висок за Експо 67 во Монтреал. Другите слики на мапи од Џонс применуваат енкаустика наместо маслени бои.
1 Наводи
Белешки Библиографија
* Каролин Ланчнер, стр.19-20
* , Ерик Шејнс, стр.79
* , Денис Вуд, стр.2017 година
Бопалска катастрофа

Бопалската катастрофа се случила ноќта помеѓу 2 и 3 декември 1984 година во градот Бопал, главен град на индиската држава Мадја Прадеш. Во фабриката за пестициди во мнозинска сопственост на американската компанија „Јунион Карбид“ дошло до технички проблем, при што повеќе тони од отровниот гас метилизоцијанат отишол во атмосферата. Тоа е најголемата индустриска катастрофа во светот и една од најпознатите еколошки несреќи во човечката историја.
Преку 500.000 луѓе биле изложени на метилизоцијанатот. Проценките за бројот на луѓе кои загинале и кои претрпеле последици од катастрофата се разликуваат. Официјалниот број на луѓе кои загинале во првиот ден е 2.259 лица. Во 2008 година владата на Мадја Прадеш им исплатила отштета на семејствата на 3.787 жртви кои загинале во катастрофата, како и на 574.366 лица кои претрпеле последици.
Многу од преживеаните сè уште страдаат од последиците на катастрофата. Напуштениот фабрички простор сѐ уште ослободува отрови штетни за човековата околина, овојпат преку воздухот и подземните води.