procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Книжарници на Оксфам

Оксфам — најголемиот продавач на книги од втора рака во Европа, продавајќи околу 12 милиони книги годишно. Повеќето од 600-те добротворни продавници на Оксфам низ Велика Британија продаваат книги, а околу 100 се специјализирани книжарници или продавници за книги и музика. Типична книжарница на Оксфам има околу 50 волонтери, како и мал број вработени со полно работно време. Добротворната организација заработува околу 1,6 милиони фунти месечно од продажба на книги.
Книгите се донираат директно на продавниците од страна на јавноста или преку „банките за книги“ на Оксфам на погодни локации низ целата земја. Профитот од продажбата на книгите ја поддржува работата на Оксфам.
По оживувањето на индустријата за нови и половни книги кон крајот на 1990-тите, Оксфам почнал брзо да ги проширува своите специјализирани книжарници. До 2003 година имале 60 светли и модерни книжарници со цел да се ослободат од старата слика за „влажно и прашливо“. Современите книжарници на Оксфам обично се фалат со професионална опрема и широк спектар на залихи, вклучувајќи неодамнешни романи, специјализирани учебници и распродадени книги.
Малите книжарници се пожалиле дека Оксфам добивал неправедни предности во форма на поволни даночни стапки и поевтино отстранување на отпадот, меѓу другото. Како одговор на овие критики, Оксфам изјавиле дека голем дел од штетата врз малите книжарници доаѓа од супермаркетите и онлајн трговците на мало, особено Теско и Амазон.
Франција има две книжарници на „Оксфам“ во Париз, како и во Стразбур и Лил. Во Белгија има книжарници на Оксфам во Брисел (Иксел и Укл), Лиеж, Намур, Антверпен, Гент, Лувен, Кортријк и Хаселт.
Во Австралија, во градот Аделаида, постои една книжарница на „Оксфам“, која ја водат околу 130 волонтери.
Оксфам Ирска управува со книжарници низ цела Република Ирска и Северна Ирска.
Американска алијанса за рециклирачки пластични кеси

Американска алијанса за рециклирачки пластични кеси (ААРПК), порано позната како Американска прогресивна алијанса за кеси (АПАК), — лоби група што ја претставува индустријата за производство и рециклирање пластични кеси во САД. Основана во 2005 година, таа лобира против локалните и државните забрани за пластични кеси и даноци во САД.
ААРПК е поврзана со Здружението на пластичната индустрија, трговска асоцијација, додека АПАК била поврзана со Американскиот совет за хемија.
Во јануари 2020 година, организацијата била преименувана во Американска алијанса за рециклирачки пластични кеси, промовирајќи акт од страна на нејзините членови за употреба на најмалку 20% рециклирана пластика во своите производи.
1 Активности
ААРПК активно лобирала против таксите и забраните за кеси во бројни држави, вклучувајќи го и Масачусетс, Њу Џерси, и Вирџинија. Пред донесувањето на законот во Калифорнија, со кој се забранува купување на пластичните кеси, ААРПК собрала петиција со над 800.000 потписи, вложувајќи неуспешно над 3 милиони долари, во неуспешниот обид да ја блокира забраната.
Пластични торби за пазарење

Пластичните торби за пазарење или пластични ќеси за пазарање се во употреба од страна на потрошувачите ширум светот од 1960-тите, тоа се врекички за пазарење, направени од разни видови пластика.
Понекогаш се нарекуваат торби за еднократна употреба - а тоа значи носење артикли од продавница до дома - иако ретко е торбите да се истрошат по еднократна употреба, во минатото некои трговци на мало (како ''Теско'' и ''Сеинтсбурис'' во Велика Британија) ги поттикнувале потрошувачите да ги користат повеќекратно нудејќи им поени за лојалност на оние што го правеле тоа.
Дури и откако повеќе не се користат за пазарење, повторната употреба на овие торби за складирање или ѓубре е честа појава, а модерните пластични торби за пазарење се сè повеќе рециклирачки или компостирачки. Во последните децении, бројни земји вовеле закон со кој се ограничува користењето на пластични торби, во обид да се намали фрлањето отпадоци и загадувањето со тешко разградувачка апластика.
1 Производство
Иако на флобално ниво нема шести пресметки за количината на произведени најлонски врекички, активистите за животната средина проценуваат дека таа бројка е помеѓу 500 милијарди и 1 трилион кои штосе користат секоја година во целиот свет.
Во 2009 година, Комисијата за меѓународна трговија на Соединетите Американски Држави објавила дека годишно се користеле 102 милијарди врелички само во Соединетите Американски Држави.
2 Загриженост за животната средина
Бидејќи најлонските врелички се скоро неразградливи, тие се сериозен проблем за животната средина. Тие не се распаѓаат лесно и како резултат на тоа се многу штетни за ќивотинскиот свет. Секоја година милиони фрлени најлонски врекички за пазарење, завршуваат како пластичен отпад ѓубре, кој останува. Поради нивната издржливост, им требаат векови за да се раззградат.
На копно, пластичните торби се еден од најраспространетите видови отпадоци во населените области. Големите наслаги од најлонски врекички можат да ги затнат дренажните системи и да придонесат за поплави, како што се случи во Бангладеш во 1988 и 1998 година..
2.1 Забрана
Од август 2018 година, над 160 земји, региони и градови донеле закон за забрана или воведување такса за најлонските врекички со цел да се намали вкупната употреба . Во некои земји биле донесени закони за целосни забрани, особено Кина која ги забранила многу тенките најлонски врекички низ целата земја во 2008 година.
3 Поврзано
* Фотодеградација, процесот преку кој хемикалиите се распаѓаат кога се изложени на светлина
Алијанса за рециклирање на храна и пијалаци

Алијансата за рециклирање на храна и пијалаци, или едноставно АРХП, е нигериска непрофитна организација, која промовира сеопфатна ангажираност за производителот и индустриската соработка, со цел да ги обедини одговорните страни засегнати во секторот за храна и пијалаци, за поддршка и развој на програмите за собирање, откуп и рециклирање на отпад.
АРХП била основана како Организација за одговорност на производителот (PRO) за прехранбената и индустријата за пијалоци и за подобрување на преработката. Со ова преработката на отпадот, подлеѓи на нормите за пакувањето во согласност со оперативните упатства на Националната агенција за спроведување на стандардите и прописите за животната средина.
1 Историја
Концептот започнал во 2012 година, а активностите во 2013 година.
АРХП била официјално основана и регистрирана како Организација за одговорноста на производителите за корпорација во 2018 година. со само четири компании основачи.
''Алијансата за рециклирање'' на храна и пијалаци моментално се состои од дваесет и девет организации посветени на подобрувањето на собирањето и рециклирањето на материјалите за пакување по потрошувачката.
2 Акции
Преку овие стратешки приоритетни области, АРХП има мандат да го постигне следново:
* Да се ​​воспостават шеми за подобрување на операциите и овозможување на собирање и рециклирање;
* Да се ​​промовираат кампањи за подигање на јавната свест, ангажмани во заедницата и програми за застапување;
* Да се ​​вклучат во лидерство на мислата (индустрија/политика/регулаторен дијалог) за управување со отпад.
3 Компании членки
Компании членки на АРХП:
* Нигериска компанија за флаширање
* Нигериски пиварници
* Севен-ап компанија за флаширање
* Нестле Нигерија
* ПРИМА КОРП ЛТД
* Групација компании ZARD
* Тетра Пак Западна Африка
* ФрислендКампина
* Тулип какао
* Дуфил Прима Фудс Плц
* Интернешнл пиварници Плц
* Фригоглас/Бета стакло
* Омник Лимитед
* Групација CWAY
* Компанијата Лаказера
* Келлог Толарам Нигерија Лимитед
* Енџи Пет
* Дау Кемикал
* Унилевер Нигерија Плц
* Промасидор Нигерија
* УАК Фудс Ниг
* ЦХИ ЛТД
* Гинис Нигерија ПЛЦ
* Индорама Петрохемикал Елеме
* Перфети Ван Меле
* Интерконтинентални дестилерии
* Бритиш Американ Тобако
* Кадбери Нигерија Плц
* ПолиСмарт Пакaкaлинг Лимитед
Сертификација АДИСА

Сертификација АДИСА („Алијанса за отстранување на средства и безбедност на информациите“) — организација за сертификација специјализирана за заштита на податоци и управување со квалитет, и е оператор за сертификација на ГДПР во Велика Британија. Тие се официјално одобрени од Канцеларијата на комесарот за информации на Велика Британија, а процесот на ревизија е акредитиран од Службата за акредитација на Обединетото Кралство.
Лабораторијата за тестирање на АДИСА, наречена Истражувачки центар АДИСА, е водечка лабораторија за тестирање за санитизација на податоци и во моментов е единствената лабораторија што ја потврдува усогласеноста со стандардите за санитизација на податоци NIST 800-88 и IEEE 2883.
1 Историја
Основана во 2010 година, АДИСА развила неколку стандарди и шеми за сертификација за да обезбеди безбедно отстранување на ИТ средства и санитизација на податоци.
Во 2019 година, АДИСА го лансирала Истражувачкиот центар АДИСА, кој испорачува прпекти за сертификација на производи за алатки за санитизација на податоци на софтвер и хардвер.
2 Поврзано
*Електронски отпад
Пластична чаша

Пластична чаша — направена од пластика, и најчесто се користи како сад за чување пијалаци. Повеќето пластични чаши се за повеќекратна употреба, додека постојат и чаши за еднократна употреба, по што следува рециклирање или отстранување.
Пластичните чаши за еднократна употреба најчесто се користат на собири каде што е оневозможено да се мијат поради фактори како што се локацијата или бројот на гости. Пластичните чаши исто така се користат за повеќето течности, а жешките течности може да го стопат или искриват материјалот. Најпопуларниот дизајн во Соединетите Американски Држави е црвена пластична чаша, која често се користи за сервирање алкохолни пијалаци.
1 Еколошки проблеми
Повеќето пластични чаши се дизајнирани за еднократна употреба, а потоа се фрлаат или рециклираат.
Производството на 1 тон пластични чаши испушта 61 килограм стакленички гасови.
Изборот помеѓу хартиени и пластични чаши е поврзан со животниот век на предметот по употребата. Хартиената чаша се биоразградиува побрзо од чашата од експандиран полистирен (EPS) или пластичната чаша. Генерално, картонот или хартијата се биоразградливи за еден до три месеци, бидејќи поголемиот дел од содржината, до 95%, е направен од дрвени струготини. На пластичната чаша може да ѝ бидат потребни до 90 години за биоразградување, во зависност од видот на пластиката.
Пластичните чаши се прават со масло, кое не е обновлив извор. Од друга страна, хартиените чаши може да се набават од шуми кои спаѓаат под одржливо управување .
Пластичните чаши, особено оние направени од полистирен, се исто така можна опасност по здравјето бидејќи хемикалиите може да навлезат во пијалакот. Ова е поверојатно да се случи со топли пијалаци (топло чоколадо, чај и кафе) отколку со ладни пијалаци.
2 Поврзано
* Хартиена чаша
* Полилактична киселина (се користи во изработка на распаѓачки пластични чаши)
Базелска акциона мрежа

Базелска акциона мрежа (БАН), добротворна невладина организација, ангаирана и посветена на борба против извозот на токсичен отпад од технологија и други производи од индустријализирани општества до земјите во развој.
БАН е со седиште во Сиетл, Вашингтон, САД, со партнерска канцеларија во Филипините.
БАН е именуван по Базелската конвенција, со договор од Обединетите нации од 1989 година, создаден за контрола и спречување на фрлањето токсичен отпад, особено во земјите во развој. БАН служи како неофицијален чувар и промотор на Базелската конвенција и нејзините одлуки.
1 Кампањи
БАН моментално спроведува четири кампањи фокусирани на намалување на количината на токсини што се таложат во животната средина и заштита на неразвиените земји од тоа да служат како депонија на развиените земји во светот.
1.1 Иницијативата е-стјуарди
Кампањата на БАН за управување со електроника има за цел да се спречи токсична трговија со опасен електронски отпад и вклучува програма за сертификација за одговорно рециклирање на електроника како позната Иницијатива за е-Стјуардс.
Достапни се рециклатори на електроника, исто така, има еколошки и општествено одговорни техники за рециклирање од акредитирани тела за сертификација.
Кога иницијативата е-Стјуардс првично започнала со Коалицијата Електроникс Тејк Бек, а таа се викала „Заклетва за управување од страна на рециклаторот на електроника“. На почетокот, иницијативата го формирала учеството на рециклаторот само преку административни ревизии. Сепак, сертификацијата е-Стјуардс е ажурирана и е под мониторинг од страна на ревизори од трета страна.
1.2 Еколошко рециклирање на бродови
БАН се здружила со неколку други невладини организации (НВО), вклучувајќи го и Гринпис за да ја формираат Платформата на НВО за рециклирање на бродови.
Платформата е фокусирана на одговорно отстранување од разградување на бродови на крај на животниот век на бродовите.
Главната цел на платформата е да се спречи нелегалното фрлање на токсичен отпад што патува од развиените земји во неразвиените земји. Платформата е фокусирана на пронаоѓање поодржливи, еколошки и општествено одговорни техники за отстранување на таков отпад, што може да се постигне преку систем каде што загадувачот ќе биде одговорен за плаќање на сите такси поврзани со законското и безбедно отстранување на бродови и други морски пловила.
Платформата на невладините организации ги поддржува принципите наведени во Базелската конвенција за контрола на прекуграничните движења на опасен отпад и неговото отстранување.
Чаша за еднократна употреба

Чашата за еднократна употреба — вид на прибор за јадење и пакување за храна за еднократна употреба. Под чаши за еднократна употреба се подразбираат хартиени чаши, пластични чаши и чаши од пена. За производство на чаши од пена се користи експандиран полистирен, а производство на пластични чаши, полипропилен.
Чашите за еднократна употреба и другите слични производи за еднократна употреба претставуваат главен извор на отпад од потрошувачите и домаќинствата, како што се отпад од хартија и отпад од пластика. Се проценува дека просечното домаќинство фрла околу 70 чаши за еднократна употреба секоја година.
1 Историја
Хартиената чаша за еднократна употреба во конусна форма била измислена во 1908 година од Лоренс Лулен, а во 1912 година Лулен и Хју Мур започнале со продажба на Хелт Кап (анг: Health Kup), уште една хартиена чаша за еднократна употреба, која била дизајнирана за попкратичен начин за луѓето да пијат вода од јавни буриња за вода без ширење бактерии, што било чест случај кога луѓето користеле заедничка чаша или црпалка за вода. Лулен и Мур подоцна развиле хартиена чаша за сладолед за еднократна употреба, која вклучувала капаци со слики од спортисти, филмски ѕвезди и животни.
2 Комерцијална употреба
Некои компании, како што се продавниците за кафе и продавниците за крофни, своите производи ги продаваат во чаши за еднократна употреба. Една книга од 2011 година проценила дека еден синџир продавници за крофни користел една милијарда чаши за кафе за еднократна употреба годишно, доволно за да се заобиколи Земјата двапати. Во статија од 2012 година во ''OnEarth'' се вели дека Старбакс користел над четири милијарди чаши за кафе за еднократна употреба во 2011 година. Марката инстант тестенини „Кап Нудлс“ користи чаши од експандирана полистиренска пена за да го продаде производот. Во садот со тестенини се додава топла или врела вода, која го готви производот за неколку минути.
3 Загадување
Производството на хартиени чаши придонесува за загадување на водата затоа што хемикалии како хлор, хлор диоксид и редуцирани сулфиди влегуваат во водата. Производството на чаши од пена придонесува за загадување на воздухот кога пентанот се ослободува во воздухот. Содржината на пластика во хартиените чаши обложени со пластика придонесува за проблемот со загадувањето со пластика, кога чашите се фрлаат како ѓубре.
4 Рециклирање и други еколошки мерки
Рециклирањето на садови од полипропилен постепено се зголемува во некои развиени земји, но сè уште е доста ограничено.
„Мекдоналдс“ се префрлил од чаши од пена на хартиени чаши во 2014 година, и преминал на рециклирање хартиени чаши во Велика Британија, од 2016 година, во партнерство со „Симпли Капс“ и „Џејмс Кропер“.
5 Алтернативи
Неколку синџири кафетерии нудат попуст ако клиентот донесе своја шолја.
На фестивали како што е баварскиот Октоберфест, се избегнуваат трошоците поради кражба или кршење доколку не се користат производи за еднократна употреба: Купувачот плаќа однапред за чаша или шолја и добива поврат при враќањето.
6 Поврзано
* Прибор за јадење за еднократна употреба
* Амбалажа за храна за еднократна употреба
Оксидација на стопена сол

Оксидација на стопена сол — термички процес без пламен кој ги уништува сите органски материи, а истовремено ги задржува неорганските и опасните компоненти во стопената смеса. Се користи за обработка на опасен отпад (со воздух) или собирање енергија слично на јагленот и дрвото гасификација (со пареа). Стопената сол по избор е натриум карбонат (точка на топење 851°C), но може да се користат и други соли. Сулфур, халогени, фосфор и слични испарливи загадувачи се оксидираат и се задржуваат во стопената смеса.
Испарување на роса

Испарување на роса е нова технологија за десалинизација развиена на Државниот универзитет во Аризона (Темпе) како енергетски ефикасна алатка за добивање на слатка вода и управување со солен отпад. Системот има релативно ниски трошоци за инсталација и ефтини средства за работа и одржување.
Процесот користи воздух како гас-носач што пренесува вода пареа од растечки испарувачки канали до соседните, опаѓачки канали за формирање на роса.
Топлината што тече низ бариерата овозможува потребната енергија за испарување целосно да се покрие со топлината ослободена со кондензација на страната што формира роса. Мала разлика во притисокот се задржува така што кондензирачкиот постуден воздух се одржува на студената страна.
Процесот е патентиран, развиен од д-р Џејмс Р. Бекман. Моментално, Алтела Инк. (Албукерки, Ново Мексико) ја произведува оваа технологија под трговското име АлтелаРејн.
1 Детален процес
Според Бирото за рекултивација, филијала на Министерството за внатрешни работи на САД, овој процес користи едноставни резервоари од брановидна пластика со многу „колони за испарување на роса“ вметнати во секој резервоар.
Секоја колона е направена од брановидна пластика и е поделена на два дела. Ѕидот во средината служи за примање и испарување на морската вода во млаз од топол воздух, а од другата страна за кондензација на слатка вода. Ладењето од испарувањето помага водата да се кондензира на преградниот ѕид, додека енергијата од кондензирачката пареа, сега претворена во капки, се враќа и се апсорбира во испарувачката морска вода. На овој начин, голем дел од енергијата (како топлина) останува во процесот и не се отстранува со воздухот што ја напушта колоната.
Предложени се различни подобрувања, меѓу оние што ја повторна употреба на излезната течност.
2 Поврзано
* Топлина на испарување
Андреј Ковачев

Андреј Андреев Ковачев (|Андрей Андреев Ковачев; во Софија) — политичар од Бугарија, член на 7, 8, 9 и 10. состав на Европскиот парламент.
1 Животопис
Дипломирал биологија, а потоа докторирал по природни науки на Универзитетот во Сарланд. Од 1995 до 1998 година работел во универзитетот, а подоцна завршил пракса во Европскиот парламент. Имал раководни позиции во комерцијални адвокатски фирми. Бил извршен директор на холандскиот издавач „Елсевиер“ за Централна и Источна Европа.
2 Политичка кариера
Од 2007 година, тој е член на партијата Граѓани за европски развој на Бугарија (ГЕРБ), каде што се занимава со надворешна политика и европски прашања, и е заменик-претседател на надлежниот експертски комитет. Во 2009 година, се кандидирал за европските избори. Функцијата ја презел во август истата година, кога Румјана Желева била назначена во владата. Во 2014, 2019 и 2024 успешно се кандидираше за реизбор во Европскиот парламент.
Балерина (филм од 2025)

''Балерина'' (|Ballerina) — американски акционен трилер. Петтиот филм од франшизата „Џон Вик“. Тоа е сижетна гранка, чии настани се одвиваат помеѓу третиот и четвртиот дел. Филмот е режиран од Лен Вајзман според сценарио на Шеј Хатен. Главната улога на надарена балерина и професионален убиец ја играла Ана де Армас. Гејбриел Берн и Норман Ридус се појавуваат во споредни улоги, додека Анџелика Хјустон, Кијану Ривс, Ијан Макшејн и Ленс Редик (во неговата последна филмска улога) се враќаат на своите улоги од претходните филмови во серијалот.
Премиерата на филмот во САД била на 6 јуни 2025 г., а во Македонија на 5 јуни истата година.
1 Содржина
Надарена балерина од синдикатот на платени убијци „Руска Рома“, водена од жед за одмазда, ги гони убијците на својот татко.
2 Улоги
Ана де Армас, Ева Макаро
Анџелика Хјустон, Директорката
Гејбриел Берн, Канцеларот
Ленс Редик, Харон
Норман Ридус, Даниел Пајн
Ијан Макшејн, Винстон Скот
Кијану Ривс, Џон Вик
Матијас Купс

Матијас Купс (активен 1789–1805) бил британски производител на хартија, кој ги измислил првите практични процеси за производство на хартија од дрвена пулпа, слама или рециклирана отпадна хартија, без потреба од вклучување скапи ленени или памучни крпи.
Купс е роден во Померанија, син на Матијас и Катерина Доротеа Купс. Во 1789 година тој емигрирал во Англија, таа година изнајмил куќа во Едмонтон, Лондон. Во 1790 година се оженил со Елизабет Џејн Остин во парохиската црква „Света Мерилебон“.
Од 1800–1801 година, Купс ја управувал фабриката „Некингер“ во Лондон, каде што експериментирал со производство на хартија од слама, сено, дрвена пулпа, рециклирана хартија и други предмети, без потреба од ткаенина. Во 1801 година, на Купс му биле доделени два патенти за овие пронајдоци, издадени на 17 февруари и 18 мај. Овие патенти му ја дале „единствената привилегија да прави хартија од слама, сено, трње, отпад и отпад од коноп и лен, како и различни видови дрво и кора“ за период од 14 години. Во февруари 1801 година, тој го пренел делумното сопствеништво на акциите во овие пронајдоци на Џејмс Стивенсон и други , а истата година ја основал Компанијата за производство на хартија од слама во Милбанк. Оваа компанија била предводник на индустриското производство на хартија, со својата парна машина од Џон Рени Постариот, Холандер точила и најмалку една хидраулична преса за цедење вода од хартијата.
Купс прогласил банкрот една деценија претходно, на 30 јуни 1790 година, и сè уште им должел значителни суми на своите доверители. Овие доверители се спогодиле со Купс во 1801 година, но тврделе дека не ги добиле своите ветени спогодби, и на 14 октомври 1802 година, влегле во станбената куќа и фабриката на Куп и ја заплениле содржината. Понатаму, тие побарале целосни права врз неговите патенти, и со тоа ги оспориле делумните акции што ги поседувале Стивенсон и другите. (Тие ја добиле последователната тужба.)
На Божиќ 1803 година, сопствениците на фабриката за сламена хартија добиле опомена за неплатена кирија, а во 1804 година фабриката била продадена на аукција. Како последна мерка, на 28 декември 1805 година, сопствениците на фабриката за сламена хартија платиле 1.000 фунти на доверителите на Купс, но на крајот Купс повторно прогласил банкрот на 25 јуни 1812 година. Се чини дека починал пред 1815 година.
1 Библиографија
* „Историски приказ на супстанциите што се користеле за опишување настани и за пренесување идеи, од најраниот датум до пронаоѓањето на хартијата“, 1801 година, отпечатено на хартија направена од дрвени струготини.
Сина ќеса

Сината ќеса — сина, понекогаш полупроѕирна ќеса за отпад, која е задолжителна за употреба на некои локации за отпад или за одредени специфични видови отпад. Бојата служи за препознавање на отпадниот материјал во програмите за рециклирање, при што сината боја обично означува дека ќесата содржи стакло, пластика или полиетилен.
1 Употреба низ светот
1.1 Тајван
Во Тајпеј, жителите мора да користат официјална сина ќеса за ѓубре за да го фрлат општиот отпад, а ќесите се собираат од одредени места за собирање.
1.2 Обединето Кралство
Сините ќеси се користат за разликување на различните видови рециклирачки материјали на местото на собирање. Дозволената содржина се разликува од област до област, во зависност од одлуките на локалниот совет.
1.3 Чикаго
Градот Чикаго вовел систем на сини ќеси во 1995 година, и ова функционирало така што отпадот можел да биде од хартија (картонски кутии, кутии за подароци, весници итн.), пластика и стакло или отпад од растенија, трева, лисја. За секој од трите вида рециклирачки материјал морало да се користи посебна сина ќеса.
Чикашкиот систем е критикуван, бидејќи сините ќеси чинеле повеќе отколку ќесите за намирници, а овој систем на рециклирање, во споредба со оние што се спроведуваат во други градови и предградија, бара дополнителен напор. Управата за санитација на Чикаго тврдела дека системот „Сина ќеса“ во Чикаго пренасочува приближно 25% од својот отпад во капацитети за рециклирање, што била и нивната првична цел. Сепак, повеќето независни студии проценуваат дека процентот е всушност поблиску до 9% од собраното ѓубре, што резултира со континуирани критики кон програмата.
На 2 мај 2008 година, „Чикаго Сан Тајмс“ објавил дека Чикаго се откажал од програмата, планирајќи да се префрли на рециклирање покрај тротоарите во сини колички до 2011 година.
1.4 Други градови
Во Вилкс-Баре, Пенсилванија, користеле сини ќеси за собирање ѓубре. Добавувач на градските ќеси изјавил дека трошоците за купување ќеси од страната на потрошувачите го поттикнувале намалувањето на отпадот од депониите. При буџетот за 2018 година била разгледана промена на налепниците, но ќесите биле задржани и им била доделена повисока куповна цена. Кога залихите на ќеси биле ограничени во 2022 година, градот привремено продавал налепници за лепење на обични ќеси за ѓубре.
Алфатар

Алфата̀р (|Алфатар) — гратче во Североисточна Бугарија, административен центар на општината Алфатар во Силистренската Област. Има население од околу 1.388 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Градот се наоѓа во Дунавската Рамнина, во историскиот регион Добруџа, на надморска височина од 188 м. Климата е умерено континентална. Преовладуваат црноземјени почви, на места ерозирани. Низ Алфатар поминува железничката линија Силистра — Самуил .
2 Историја
Алфатар е стара бугарска населба, позната уште од 1573 година.
Во август 1773 година, за време на Руско-турската војна, 400 семејства од селото емигрирале во Руската Империја. Следната година, тие ја основале населбата Олшанка на земјиштето одредено за бугската козачка армија што се создавала во тоа време. Разочарани од неплодните земјишта, многу Бугари решиле да се вратат во својата татковина, но биле подложени на репресија од Русите и биле принудени насилно да останат во Олшанка.
По Руско-турската војна од 1828—1829 година, во Алфатар се населиле доселеници од Сливенската и Јамболската Oбласт. Во времето на ослободувањето од турската власт, тој имал 2.039 жители и бил меѓу најголемите села во Добруџа.
При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година, 1 жител на Алфатар доброволно се пријавил во Македонско-одринското ополчение.
Според Букурешкиот мировен договор од 1913 година, селото останало на романска територија. Населението силно се спротивставило на обидите за денационализација, учествувајќи во Добруџанската револуционерна организација и револуционерното работничко движење во Романија. Селото било вратено во Бугарија според Крајовскиот договор од 1940 година.
Во 1974 година, Алфатар бил прогласен за град.
Прибор за јадење за еднократна употреба

Приборот за јадење за еднократна употреба ги вклучува сите прибори за јадење за еднократна употреба како што се:
* чаши за еднократна употреба направени од хартија, пластика, обложена хартија,
* чинии
* чаршафи,
* подметнувачи за маса
* пластичен прибор за јадење,
* хартиени салфетки, итн.
Овој тип на производи е распространет во рестораните за брза храна, рестораните за храна за носење, но исто така и за оброци во авионите. Индивидуално, овој вид производи за еднократна употреба е многу популарен кај потрошувачите кои претпочитаат лесно и брзо чистење по забави итн.
Пазарот за садови за еднократна употреба е огромен, со проценети 7,5 милијарди долари во 2012 година само во САД.
1 Влијанија врз животната средина
Исто како и случајот со чашите за еднократна употреба, материјалите од кои се направени овие видови на производи се хартија, пластика (вклучувајќи експандирана полистиренска пена ) или хартија обложена со пластична обвивка. Можноста за рециклирање е исклучително ниска за производите на база на хартија, особено кога се извалкани со (влажни и/или маслени) отпадоци поради намален квалитет на рециклираниот материјал. Проблемот со отпадот е зголемен бидејќи комуналните услуги се испорачуваат во пластична амбалажа, а со тоа и во амбалажа за еднократна употреба.
Се прават напори за воведување на биоразградливи материјали како шеќерна трска, бамбус, пченична слама, палмини лисја или разни видови брашно (ориз, пченица и сирак). Сепак, биоразградливата и композитната пластика често не се распаѓаат во депониските средини.
Фудбалска репрезентација на Либија

Фудбалска репрезентација на Либија — фудбалскиот тим што ја претставува Либија на меѓународни натпреварувања и е под контрола на Фудбалскиот сојуз на Либија.
На Африканскиот куп на нации учествувала три пати. Нивниот најдобар пласман бил на Африканскиот куп на нации во 1982 година. кога го освоиле второто место.
Никогаш не учествувале на Светско првенство.
1 Резултати на репрезентацијата
1.1 Светско првенство
Година, Коло
1930, ''Не учествувала''
1934
1938
1950
1954
1958
1962
1966, ''Се повлекла''
1970, ''Не се квалификувала''
1974, ''Не учествувала''
1978, ''Не се квалификувала''
1982, ''Се повлекла од квалификациите''
1986, ''Не се квалификувала''
1990, ''Се повлекла од квалификациите''
1994, ''Дисквалификувана заради санкции''
1998, ''Не учествувала''
2002, ''Не се квалификувала''
2006
2010
2014
2018
2022
Вкупно, 0/21
1.2 Африкански куп на нации
Африкански куп на нации
Титули: 0 Настапи: 3
Година, Пласман, , Година, Пласман, , Година, Пласман, , Година, Пласман
1957, ''Не учествувала'', 1976, ''Не учествувала'', 1994, ''Не учествувала'', 2012, 1. рунда
1959, 1978, 1996
1962, 1980, 1998
1963, 1982, 2. место, 2000, ''Не се квалификувала''
1965, 1984, ''Не се квалификувала'', 2002
1968, ''Не се квалификувала'', 1986, 2004
1970, ''Не учествувала'', 1988, ''Се повлекла'', 2006, 1. рунда
1972, ''Не се квалификувала'', 1990, 2008, ''Не се квалификувала''
1974, ''Се повлекла'', 1992, ''Не учествувала'', 2010
Центар за рециклирање на комунален цврст отпад

Центар за рециклирање на цврст комунален отпад — објект каде што јавноста може да го отстрани отпадот од домаќинствата за рециклирање. Градските објекти ги управува локалната самоуправа во одредена област. Достапни се места за собирање на рециклиран отпад како што се зелен отпад, метали, стакло и други видови отпад. Предмети што не можат да се соберат од локалните шеми за собирање отпад, како што е кабастиот отпад, исто така се прифаќаат.
Во Обединетото Кралство, центрите за рециклирање на комунален цврст отпад неформално се нарекуваат „депонии“.
Во континентална Европа, обично постојат неколку видови места за собирање:
* Поставки за контејнери за сортиран отпад: група контејнери за најчестиот вид рециклиран отпад од домаќинството, како што се пластика, хартија, стакло, метални лименки, картон за пакување течности, електротехнички отпад, рециклирана облека и слично. До ваквите штандови се пристапува слободно пеш. Тие често се наоѓаат во близина на автобуски или трамвајски станици, градски плоштади, селски заеднички места, продавници итн. Градот или земјата може да имаат која било конвенција за бои по кои се разликуваат контејнерите наменети за различен вид на отпад.
* Дворови за собирање отпад: освен за споменатиот отпад од домаќинствата, тие се специјализирани за голем отпад од домаќинствата: мебел, градежен отпад, компостирачки градинарски отпад - или посебни видови отпад (хемиски или друг опасен отпад итн.). Отпадот обично се доставува со автомобили, комбиња или камиони, а станицата има надзорен персонал и работно време, но услугите се бесплатни. Помалите градови имаат едно такво место, а поголемите градовите можат да имаат повеќе вакви дворови во различни населби.
* станици за откуп на отпад: наменети особено за метален отпад (железо и други метали), но исто така и за хартија, стакло итн. Ваквите станици постојат подолго од модерните станици за отстранување. Коегзистенцијата на платени и бесплатни системи за собирање може да резултира со тоа што бездомниците, асоцијалните или сиромашните луѓе собираат отпад од бесплатните контејнери за да го продаваат на откупната станица за отпад.
1 Поврзано
* Станица за пренос на отпад
Илир Шаќири

Илир Шаќири (роден на 12 април 1973 во Тирана) — албанско-италијански балетски танчер, кореограф, педагог, уметнички директор и телевизиска личност. Тој бил член на жирито во албанската верзија на шоуто ''Dancing with the Stars'' и победник на првата сезона на реалното шоу ''Big Brother VIP Albania'' во 2022 година.
1 Рани години и образование
Шаќири е роден во семејство на танчери. Неговиот татко, Естреф Шаќири, бил солист во Националниот театар за опера и балет во Тирана, а неговата мајка, Мукадес Еребара, била првата танчерка во таа институција. Почнал да тренира балет на 10-годишна возраст, а на 18 години станал солист во националниот ансамбл.
Во 1991 година се преселил во Скопје, каде што ја продолжил својата обука во Македонската опера и балет. Една година подоцна се населил во Италија, каде што ја развивал својата танцова и медиумска кариера.
2 Кариера
2.1 Танц и сцена
Шаќири настапувал во класични балети како ''Оревокршачка'', ''Лебедово езеро'', ''Жизел'', ''Дон Кихот'' и ''Кармина Бурана''. Исто така играл главни улоги во мјузикли во Италија, меѓу кои ''Rugantino'' и ''Il silenzio dei sogni''.
Како кореограф работел на сценски и телевизиски проекти, вклучувајќи ги ''Giulietta e Romeo'', ''La città dell'utopia'', ''Telethon 2008'' и ''Dance Dance Dance''. Бил уметнички директор и за реклами на брендови како Mazda и ENI Energia.
Во 2006 година, магазинот ''TV-Radio Corriere'' го прогласил за „Најдобра телевизиска личност“, а во 2003 година добил признание од претседателот на Албанија како „Амбасадор на Албанија во светот“.
2.2 Телевизија
Настапувал во италијански телевизиски емисии како ''Amici'', ''C'è posta per te'', ''La Corrida'', ''La sai l’ultima'', ''Buona Domenica'' и ''Saranno Famosi''.
Од 2012 до 2018 година бил член на жирито во шоуто ''Dancing with the Stars'' во Албанија (емитувано на Vizion Plus).
Во 2022 година ја освои првата сезона на ''Big Brother VIP Albania'', емитуван на Top Channel.
Во 2025 година бил водител на шоуто ''Yjet Shqiptarë të Diasporës'' (Албански Ѕвезди на Дијаспората) („Ѕвезди на албанската дијаспора“).
Тој е и основач на балетската академија ''Étoile d’Ilir'' која работи во Италија и Албанија.
3 Личен живот
Во 2000 година во Милано ја запознал италијанската глумица Емануела Морини. По повеќе од 20 години заеднички живот, тие се венчале. Имаат ќерка по име Емили и живеат во Рим.
4 Наводи
Карактеризација на отпад

Карактеризацијата на отпадот — процес при кој составот на различните текови на отпад се одвојува, се врши „одделно собирање“ и се анализира. Карактеризацијата на отпадот игра суштинска улога при обработката на отпад. Развивачите на нови технологии за отпад мораат да анализираат и да евалуираат од што се состојат отпадните текови за да понудат соодветен третман. Биоразградливиот елемент од отпадниот тек е од витално значење во системите како што се компостирање или анаеробна декомпозиција.
Карактеризацијата на отпадот е рачен процес што се спроведува покрај постројките за управување со отпад. Се состои од земање на еден тон од камионот за ѓубре, делење на примерокот на четири дела, нивно мешање, повторно делење на четири дела и земање на еден од нив (250 кг) за рачно анализирање. Овој процес трае околу 3-4 часа и обично вклучува 2-4 лица.
Дури и кога овој процес би се спроведувал многу често (обично на секои 2 или 3 дена), се работи за само примерок од составот на отпадот. Отпадот од цврст материјал се класифицира во постројки за рециклирање материјали со механички алатки (магнетни за метал, воздушни пумпи за пластични филмови, рампи за тркалезни предмети итн.), а содржината на отпадот во камионот за ѓубре е непозната сè додека не се одвие процесот.
Деветте главни карактеристики на отпадот вклучуваат:* Хартија и картон
* Стакло
* Метал
* Пластика
* Текстил
* Органски производи
* Градежништво и рушење (градежништво и рушење)
* Посебна грижа
* Друго
Општинските отпадни текови најчесто се делат на следниве категории:* Филм пластика - ЛДПЕ
* Густа пластика - ХДПЕ, ПЕТ
* Црн метал
* Обоени метали
* Стакло
* Текстил
* „Друго“ - сите преостанати предмети
Биоразградлива фракција:* Стакло
* Хартија и картон
* Градинарски отпад или зелен отпад
* Ситници (предмети под одредена големина)
* Храна
1 Европски каталог за отпад
Европскиот каталог за отпад (EWC) се однесува на (неисцрпен) список на отпад од домаќинствата и бизнисите во рамките на Европската Унија. ЕВЦ (EWC) е код (шест бројки во три сета од по два) што соодветно го опишува транспортираниот, ракуваниот или обработениот отпад. ЕВЦ е местото каде што се доставуваат Известувањата за должност за грижа или Известувањата за пренос на отпад помеѓу компаниите за управување со отпад и превозниците на отпад за да се пријават примените или обработените количини назад до управната агенција (како што се Агенцијата за животна средина во Англија и Велс, Шкотската агенција за заштита на животната средина (СЕПА) во Шкотска, Агенцијата за животна средина на Северна Ирска итн.).
Емилија Црвенковска

Емилија Црвенковска (р. во ) — македонска универзитетска професорка по старословенски јазик на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
1 Животопис
Црвенковска е родена во Скопје. Завршила основно образование во ОУ „Кочо Рацин“, средно во гимназијата „Јосип Броз - Тито“. Дипломирала на Филолошкиот факултет во Скопје, на групата за македонски јазик во 1982 година. На истиот факултет магистрирала во 1988, а докторирала во 1996 година.
Член на Катедрата за македонски јазик и јужнословенски јазици при Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ е од 1982/83 година како стажант, а во 2006 година е избрана во редовен професор. Работела како лектор по македонски јазик на Универзитетот „Ломоносов“ во Москва (1986/87 г.). Гостувала со предавања на повеќе странски универзитети: Загреб, Љубљана, Неапол, Блумингтон, Брно, Тирана. Учествувала на повеќе домашни и меѓународни конференции во: Русија, Хрватска, Србија, Бугарија, Словенија, Белорусија, САД, Чешка, Грција, Италија, како и на три меѓународни славистички конгреси (Љубљана, Минск, Белград). Учествувала во работата на Меѓународниот семинар за македонски јазик, литература и култура како повеќегодишен лектор, предавач и директор, како и со реферати на Научната конференција.
2 Публикации
2.1 Книги
#''Загрепски триод''. Стари текстови  VI,Скопје 1999: Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков“.
#''Јазикот и стилот на триодот''. Скопје 2006: Менора.
#''Старословенска читанкa''. Скопје 2015: Филолошки факултет „Блаже Конески“.
#''Старословенска граматика''. Скопје 2021: Филолошки факултет „Блаже Конески“.
2.2 Книги во коавторство
# И. Велев, Л. Макаријоска, Е. Црвенковска, ''Македонски споменици со глаголско и со кирилско писмо.'' Скопје 2008: Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков“.
# Velev, L. Makarijoska, E. Crvenkovska, 2008, ''Macedonian literary monuments in Glagolitic and Cyrillic script,'' Skopje.
# И. Доровски, Е. Црвенковска, ''Лексикон на странски македонисти.'' Скопје 2008: УКИМ.
# Црвенковска Е., Макаријоска, Л., ''Орбелски''''триод''. Стари текстови X, Скопје 2010: Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков“.
# Макаријоска, Л., Црвенковска, Е. ''Шафариков триод''. Скопје 2012.
2.3 Поглавја во книги
#''Речник на црковнословенскиот јазик од македонска редакција''. 2, ''Вовед, Содржина на текстовите,'' Скопје 2000 (група автори).
#''Правопис на македонскиот јазик''. Скопје 2015: Пишување библиографски единици, 325-331; Библиографско цитирање, 332-338; Старословенски јазик. Транскрипција и транслитерација на туѓите имиња, 255-258 (со Р. Угринова-Скаловска и Л. Макаријоска).
# Предговор во книга: Словенскиот влог во европскиот културен простор, предговор кон книгата на Едуард Херцигоња  ''Илјадалетие на хрватското глаголаштво''. Скопје 2015: МАНУ, 5-13.
Бошњаце

Бошњаце е населено место во општината Лебане, Јабланички Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 1.319 жители. Преданието кажува дека се во селото населувале четири браќа од Босна, по кои добило име. Поранешното се викаше Старо Село.
1 Поврзано
* Лебане
* Јабланички Управен Округ
* Јужна Србија
Џон Вик 2

''Џон Вик 2'' (|John Wick: Chapter 2) — американски неоноар акционен трилер, режиран од Чад Стахелски и напишан од Дерек Колстад, а во главните улоги се Кијану Ривс, заедно со Комон, Лоренс Фишберн, Рикардо Скамарсио, Руби Роуз, Ленс Редик, Питер Стормаре, Бриџит Мојнахан, Франко Неро, Џон Легвизамо и Ијан Макшејн.
Филмот е продолжение на „Џон Вик“ и втор филм од франшизата „Џон Вик“, сосредоточен на пензионираниот платен убиец Џон Вик, кој е принуден да се врати во својот стар живот за да ја исполни крвавата заклетва дадена на злосторничкиот шеф Сантино Д'Антонио.
Премиерата на филмот во САД била на 10 февруари 2017 г., а во Македонија на 23 февруари истата година.
1 Содржина
Откако се враќа во злосторничкото подземје за да отплати долг, Џон Вик открива дека е распишана голема награда за неговиот живот.
2 Улоги
Кијану Ривс, Џон Вик
Комон, Касијан
Лоренс Фишберн, Кралот на Бауери
Рикардо Скамарсио, Сантино Д'Антонио
Руби Роуз, Арес
Џон Легвизамо, Аурелио
Ијан Макшејн, Винстон Скот
Питер Стормаре, Абрам Тарасов
Ленс Редик, Харон
Франко Неро, Џулиус
Томас Садоски, Џими
Собирање на отпад

Собирањето на отпад — дел од процесот на управување со отпад. Тоа претставува пренос на комунален цврст отпад од местото на употреба и отстранување до местото на обработка или депонија. Собирањето на отпад, исто така, вклучува собирање од тротоарот на рециклирачки материјали кои технички не се отпад, како дел од програмата за пренасочување кон општинските депонии.
1 Комунален цврст
Комуналниот цврст отпад во економски развиените земји генерално се остава во контејнери за отпад или канти за рециклирање пред собирачот на отпад да го собере со возило за собирање на отпад. Баржи за собирање на отпад се користат во некои градови, на пример во Венеција.
Сепак, во многу земји во развој, како што се Мексико и Египет, отпадот оставен во канти или вреќи покрај патот нема да се отстрани освен ако жителите не комуницираат со собирачите на отпад.
Жителите на Мексико мора да го однесат своето ѓубре до возилото за собирање на отпад кое често застанува околу секоја населба. Собирачите на отпад користат карактеристично ѕвонче и евентуално викање. Жителите се редат и го предаваат својот контејнер за ѓубре на собирачот на отпад. Во некои населби може да се очекува бакшиш. Приватно ангажираните собирачи на отпад можат да кружат во истите населби и до пет пати на ден, туркајќи количка со контејнер за отпад, ѕвонејќи на ѕвонче и викајќи за да го најават своето присуство. Овие приватни собирачи на отпад не добиваат плата и преживуваат само од бакшишот што го добиваат. Откако ќе го соберат отпадот, тие се среќаваат со возилото за собирање на отпад за да го депонираат насобраниот отпад.
Возилото за собирање на отпад честопати го носи отпадот до претоварна станица каде што ќе се натовари во поголемо возило и ќе се испрати на депонија или на алтернативен објект за обработка на отпад.
2 Безбедност и цена
Преполните контејнери резултираат со испаѓање на ѓубрето додека се фрла. Опасниот отпад како што се празните боци со бензин можат да предизвика пожари што ќе запалат друг отпад кога работи компакторот на камионот. Контејнерите можат да бидат заклучени или складирани на безбедни места за да се избегне фрлање ѓубре во нив од лица кои не плаќаат. Цената исто така претставува проблем при собирањето отпад во некои земји.
Доколку собирањето на отпад не се спроведува правилно, може да доведе до загадување на животната средина. Ова вклучува размножување на животни и инсекти, а на крајот може да доведе и до ширење на разни болести. Обично отпадот се согорува, но ова води до поголем проблем кога станува збор за загадување на воздухот. Ова на крајот може да создаде здравствени проблеми кај луѓето во околните области.
3 Вработување како собирач на отпад
Според ЈуЕсЊуз,
4 Поврзано
* Собирач на отпад
* Чистач на плажи
* Работник во санитација
* Корпа за отпадоци
* Сортирање на отпад
Биоразградлива ќеса

Биоразградливите кеси се кеси кои се распаѓаат од бактерии или други живи организми.
Секоја година во светот се користат приближно 500 милијарди до 1 трилион пластични ќеси.
1 Материјали
Повеќето ќеси што се произведуваат од пластика се направени од материјали на база на пченка, како што се мешавините од полилактична киселина. Биоразградливите пластични ќеси денес се подеднакво цврсти и сигурни како и традиционалните (претежно полиетиленски) ќеси. Многу од ќесите се направени и од хартија, органски материјали како што е манилскиот коноп или поликапролактон.
„Јавноста го гледа биоразградливиот материјал како нешто магично“, иако терминот е широко користен, според Рамани Нарајан, хемиски инженер на Државниот универзитет во Мичиген во Ист Лансинг и научен консултант во Институтот за биоразградлива пластика. „Ова е најкористениот, најзлоупотребуваниот и најнеправилно користениот збор во нашиот речник во моментов. Во Големото тихоокеанско ѓубре, биоразградливата пластика се распаѓа на мали парчиња кои полесно можат да влезат во синџирот на исхрана преку консумирање.“
2 Рециклирање
Отпадот во фабриката често може да се рециклира, но сортирањето и рециклирањето по потрошувачката е потешко. Био-полимерите го контаминираат рециклирањето на други почести полимери. Иако производителите на оксо-биоразградлива пластика тврдат дека нивните ќеси се рециклираат, многу рециклатори на пластична фолија не ги прифаќаат, бидејќи нема долгорочни студии за одржливоста на производите со рециклирана содржина со овие адитиви. Понатаму, Институтот за биоразградлива пластика (BPI) изјавил дека формулацијата на адитиви во оксо филмовите варира во голема мера, што воведува уште поголема варијабилност при процесот на рециклирање.
3 Маркетинг квалификација и правни прашања
Бидејќи на многу од овие пластики им е потребен пристап до сончева светлина, кислород или им требаат долги временски периоди за да се постигне деградација или биоразградливост, Водичите на Федералната трговска комисија на САД за барања на еколошки маркетинг, најчесто наречени „зелени водичи“, бараат соодветно означување на овие производи за да се покажат нивните граници.
Во 2007 година, државата Калифорнија во суштина го направила терминот „биоразградливи ќеси“ нелегален, освен ако таквите термини не се „поткрепени со компетентни и сигурни докази за да се спречи измама или заблуда на потрошувачите за влијанието врз животната средина на разградливите, компостирачките и биоразградливите пластични ќеси, садовите за угостителство и амбалажата“.
Во 2010 година, австралиски производител на пластични ќеси, кој дал неосновани или неквалификувани тврдења за биоразградливост, бил казнет од Австралиската комисија за конкуренција и потрошувачи, австралискиот еквивалент на Федералната трговска комисија на САД.
Во последниве години, Институтот за биоразградливи производи и сродните компании тврдат дека производите се компостираат во достапни капацитети за компост на 60°C. Генералниот обвинител на Вермонт ги сметал овие тврдења за погрешни и ги тужел компаниите за компостирање пластика за лажни тврдења.
4 Поврзано
* Скроб
* Одржливост
* Управување со отпад
Долно Врановце

Долно Врановце (|Доње Врановце) е населено место во општината Лебане, Јабланички Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 210 жители. Во селото е роден Цветко Врановачки, бимбаша во Првото српско востание.
1 Поврзано
* Лебане
* Јабланички Управен Округ
* Јужна Србија
Клајиќ

Клајиќ (|Клајић) е населено место во општината Лебане, Јабланички Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 82 жители. Постојат двете верѕии по кои е селото добило името. Поточна е да е името добило по Албанец Клајиќи, кои беше господарот на селото во турското време.
1 Поврзано
* Лебане
* Јабланички Управен Округ
* Јужна Србија