Христо Цветков

Христо Цветков Поповски (Кономлади, – Ени Чифлик, ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на ВМРО (обединета) и Македонската федеративна организација, член и војвода на Македонската револуционерна организација и офицер во Првата светска војна.
1 Животопис
Цветков е роден во 1877 г. во селото Кономлади, Костурско, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Стапил во ВМОРО и во 1900 г. станал четник на Коте Христов.
Учествувал во Илинденското востание во летото 1903 г. По востанието останал во Македонија и заедно со Митре Влаот се бореле и на новиот фронт против андартите на грчката пропаганда. По смртта на Митре Влаот, Цветков е назначен за реонски војвода на Костурскиот револуционерен реон, а за негови помошници Кузо Поп Динов, Трајко Желевски и Пандо Чулков, а Тодор Дочев и Трпо Георгиев дејствувале одделно.
Во 1907 г. Цветков бил на чело на костурска чета од 30 четници на пат од Бугарија за Костурско, која учествувала во епската Битка на Ножот и речиси целата чета била уништена.
Чета на Христо Цветков, јуни 1907 г.
Број, Име, Село, Околија, Забелешка
1., Христо Цветков, Кономлади, Костурска
2., Стојан Чакаларов, Смрдеш, Костурска
3., Кузма Бакрачев, Вишени, Костурска
4., Атанас Петров, Буф, Леринска
5., Христо Попов, Шестево, Костурска
6., Георги П. Ангелов, Силистренска
7., Иван Петков, Варна
8., Георги Јанакиев, Кономлади, Костурска
9., Атанас Штерјов, Оловраде, Костурска
10., Атанас Трпенов, Д’мбени, Костурска
11., Атанас Трајков, Поздивишта, Костурска
12., Анастас Иванов, Кономлади, Костурска
13., Атанас Сотиров, Колибите, Лозенградска
14., Кузма Николов, Нестрам, Костурска
15., Миле Петков, Чеглаик, Лозенградска
16., Стамо Недев, Мало Трново, Одринска
17., Стојан Тодоров, Сатќој, Лулебургаска
18., Неделчо Монев, Свобода, Чирпанска
19., Пешко Д. Бојчев, Свобода, Чирпанска
20., Тошо Желев, Свобода, Чирпанска
21., Димитар Начев, Крџалево, Борисовградска
22., Иван Петков, Трново, Узунќопрулска
23., Алекси Диков, Граматиково, Малотрновска
24., Григор Симеонов, Прострање, Битолска
25., Петар Христов, Карнобат
26., Ламбри Иванов, Косинец, Костурска
27., Георги Василев, Видело, Костурска
28., Атанас Јанев, Трсје, Леринска
29., Анастас Х. Симиџиев, Бапчор, Костурска
30., Петар Ефтимов, Ќустендил
31., Тењо Делчев, Хасково
32., Христо Ижопов ?, Жупаништа, Костурска
33., Димитър Мурджев, Тиолишта, Костурска
34., Иван Валев, Ичера, Котленска
35., Анастас Ангелов, Кономлади, Костурска
36., Трендафил Думбалаков, Сухо, Солунска
37., Наум Илиев, Битола
38., Драго Бојаджиев, Софија
39., Иван Николаев, Пловдив
40., Димитар П. Андонов, Таваличево, Ќустендилска,
Учествувал во Битката кај Дреновени на 31 јули 1907 година, во која бил убиен Пандо Кљашев.
По избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година, тој станал доброволец во Македонско-одринските доброволни чети и бил војвода на четата бр. 25 од 14 лица, која дејствувала во Валовишко. Подоцна бил во Костурската чета и служел во Нестроевата чета на XIII кукушка дружина, а во Втората балканска војна бил префрлен во Зброната партизанска чета на МОО. Христо бил фатен и заробен од Грците, но подоцна е ослободен на 4 март 1914 г.
За време на Првата светска војна, Цветков се борел против српските чети во Македонија.
Георги Константинов Бистрицки напишал за него:Во 1921 г. се приклучил во дејноста на МФО. Заедно со Филип Атанасов, Павел Христов, Ангел Поп Василев и Крум Зографов се сретнал во Тирана со членот на ЦК на ВМРО, Александар Протогеров, каде договориле општи дејствија. На 15 март 1923 г. четите на Ив. Филев и Христо Цветков водат битка со грчка војска во Корештата, по што избегале во Албанија.
Живеел во Виена, каде контактирал со Георги Занков, Филип Атанасов и Славе Иванов. Станал член на ВМРО (обединета) и, заедно со Лазар Поповски, го привлекол Крсто Љондев во организацијата. Во почетокот на 1926 г. ЦК на ВМРО дала средства на Поповски и Цветков за да организираат база во Албанија. Христо заминува за Албанија заедно со Георги Занков во есента 1926 г. Неуспешно се обидел да регрутира за ВМРО и автономистички четници затворени во Тирана.
Починал во селото Ени Чифлик (Ново Кономлади), Петричко во септември 1934 г. Денес, во сретселото има споменик на војводата.
2 Галерија