procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Лаутен

Лаутен (португалски: ''Município Lautém'', тетум: ''Munisípiu Lautein'') — една од општините (поранешни области) на Источен Тимор, на источниот крај на островот Тимор. Има население од 64.135 жители (попис 2010 година) и површина од 1.813 км². Нејзин главен град е Лоспалос, кој се наоѓа на 248 километри источно од главниот град Дили.
1 Етимологија
Зборот Лаутем (''Lautém'') е португалска верзија на локалниот збор ''Lauteinu'' на јазикот Фаталуку, што значи „свето платно“.
2 Историја
Општина Лаутен е идентична со истоимената општина од времето на Естадо Ново. Во тоа време, многу локалитети имаа португалски имиња, почнувајќи од селото Лаутен, кое се викаше Вила Нова де Малака, но тука беа и Нова Назаре (денес Ком), Нова Сагрес (денес Тутуала) и Нова Инкора (Лаиваи), меѓу другите.
3 Географија
На запад општината се граничи со општините Баукау и Викеке. На север лежи Бандското Море, а на југ Тиморското Море. Општината ја вклучува и најисточната точка на островот, Кап Кутча во административното место Тутуала и малиот остров Оако.
Лаутем има прекрасни плажи со песок и див, планински и суров недопрен пејзаж. Тука живеат многу ендемски птици од Источен Тимор. Во близина на градот Лаутем има цртежи во пештери. Бројни камени саркофази и анимистички светилишта се наоѓаат низ целата општина.
Општината Лаутем е позната по птиците. Неговото општинско знаме има глава на жолто-сртска какаду.
4 Население
Населението во општината заклучно со 2015 година е 65 240 жители; за споредба, во 2004 година населението броеше 55 921 лице. Просечната густина на населението е околу 36 луѓе / км². Просечната возраст на населението заклучно со 2010 година е 17 години. Во периодот од 1990 до 2004 година, годишниот раст на населението во просек изнесуваше 1,72%.
62,5% од населението го зборува јазикот Фаталуку како мајчин јазик; Останати јазици се тетумскиот јазик, португалскиот и индонезискиот јазик. Стапката на неписменост е 61,1% (65,9% за жени и 56,0% за мажи). Само околу 40% од населението завршило средно училиште, а само 2,7% од населението има високо образование.
5 Економија
Во овој регион на Источен Тимор, главните извори на приход за заедниците се занаетчиски риболов и егзистенцијално земјоделство. Овие активности се надополнети, во некои области, со продажба на традиционални таи (традиционално ткаење), како и производство на корпи и други видови ракотворби. Исто така, развиен е туризмот, а најпознати атракции се Илха де Jacако и плажата Валу.
6 Галерија
7 Поврзано
* Источен Тимор
* Општини во Источен Тимор
8 Наводи
Време без милост (филм од 1957)

Време без милост (англиски: ''Time without pitty'') - британски филм од 1957 година, во режија на Џозеф Лоси (Joseph Losey), по сценариото на Бен Барзман (Ben Barzman). Главните улоги ги толкуваат: Мајкл Редгрејв (Michael Redgrave), Ен Тод (Ann Todd) и Лео Мекерн (Leo McKern).
1 Синопсис
Греам Дејвид (го игра Редгрејв) е писател и алкохоличар. Неговиот син Алек е осуден на смртна казна поради убиство на девојката. Дејвид има 24 часа за да го спаси синот. Тој бара од полицијата дополнително време за да пронајде докази во прилог на синот, но полицијата ја одбива неговата молба. Во тие мигови, со него постојано е трговецот со автомобили Роберт Стенфорд кој ја знае вистината за убиството, но не сака да ја открие. Греам се бори со времето кое немилосрдно тече и започнува сопствена истрага, откривајќи дека Роберт е замешан во убиството. Притоа, Роберт го убива Греам, а неговиот син ја повикува полицијата.
Вакизаши

Вакизаши — едниот од традиционално направените јапонски мечеви ''(„нихонотоо“)'' кои ги носеле самураите во Феудална Јапонија.
1 Опис
''Вакизаши'' обично има сечило помеѓу 30 и 60 см, со оние в''акизаши'' мечеви кои за малку ја достигнуваат должината на ''катаната'' се нарекуваат ''оо-вакизаши,'' додека оние в''акизаши'' мечеви кои за малку ја достигнуваат должината на ''танто-''мечевите се нарекуваат ''коо-вакизаши''. В''акизашите'' кои се носеле заедно со ''катаните'' биле официјален знак дека носителот е самурај или мечувалец. Кога се носеле заедно, како сет, мечевите се нарекувале ''даишо'', што буквално се преведува како „голем-мал“.''Катана'' бил „големиот“ или долгиот меч, а ''уакизаши'' бил „малиот“ или придружниот меч. В''акизаши'' не се нужно само помала верзија на ''катаната''; тие можат да бидат стопени поинаку и да имаат различен пресек.
2 Историја и употреба
Производството на мечеви во Јапонија е поделено на специфични временски периоди:
*''Јокотоо'' (антички мечеви, до 900 г.)
*''Котоо'' (стари мечеви од 900 – 1596 г.)
*''Шинтоо'' (нови мечеви од 1596 – 1780 г.)
*''Шиншинтоо'' (понови мечеви од 1781 – 1876 г.)
*''Гендаитоо'' (модерни мечеви од 1876 – 1945 г.)*''Шинсакутоо'' (новоизработени мечеви од 1953–)''Уакизаши'' се користеле уште во XV или XVI век.''Уакизаши'' се користеле како резервен или помошен меч; се користеле и за борби од близу, или за обезглавување на поразен противник, а понекогаш и за извршување на ''сеппуку'', ритуално самоубиство.''Уакизаши'' бил еден од неколкуте кратки мечеви што биле достапни за употреба од страна на самураите, вклучувајќи ги и мечевите ''јорои-дооти'' и ''чиса-катана''. Терминот ''уакизаши'' првично не опишувал мечеви со која било официјална должина на сечилото и бил кратенка од ''уакизаши но катана'' („меч што се носи странично“); терминот се однесувал на придружните мечеви од сите големини. Дури во Едо периодот во 1638 година, кога владетелите на Јапонија се обиделе да ги регулираат типовите мечеви и социјалните групи на кои им било дозволено да ги носат, биле официјално поставени должините на ''катана'' и ''уакизаши'' мечевите.
Канзан Сатоо, во својата книга насловена ''„Јапонскиот меч“'', забележал дека се чини дека немало некоја посебна потреба од ''уакизаши'' мечот и сугерира дека тој можеби станал попопуларен од ''тантоо'' мечот затоа што бил посоодветен за борби во затворени простории. Тој го споменал и обичајот гостите да ја оставаат ''катаната'' пред вратата на замокот или палатата кога влегувале, но притоа продолжувале да го носат ''уакизаши'' мечот внатре. Додека носењето ''катана'' било ограничено на класата самураи, ''уакизаши'' мечеви со законска должина ''(коо-уакизаши)'' можеле да носат општествената класа ''чоонин,'' која ги вклучувала трговците. Ова било вообичаено при патувањето поради ризикот да бидат пресретнати од разбојници.''Уакизаши'' се носеле на левата страна, прицврстени на појасот на половината (''ува-оби'' или ''химо'').
3 Поврзано
* Корица за јапонски меч
* Оодачи
* Тачи
* Тсуруги
* Учигатана
Наредник Стаби

Наредникот Стаби (|Sergeant Stubby; 1916 година или 1917 година — 4 април 1926 година) — воено куче со најмногу одликувања за време на Првата светска војна и единственото куче кое било унапредено во чин наредник за заслуги во битка. Американското прво воено куче, Стаби во Европа поминало 18 месеци и учествувало во седумнаесет битки на Западниот фронт. Тој го спаси својот полк од ненадејните напади со иперит, пронаоѓал и ги тешел ранетите, а еднаш дури заробил и германски шпион, фаќајќи го за пантолоните и држејќи го додека не го пронашле американските војници. Во САД, неговите подвизи биле на насловните страници на сите поголеми весници.
1 Детство и младост
Стаби бил скитник од расата питбул, кој се појавил на Јеил Филд во Њу Хејвен, Конектикат, додека група војници тренирале таму. Кучето се вртело околу војниците додека тренирале, а еден војник, капларот Роберт Конрој, го засакал кучето. Кога дошло време да се замине во Европа, Конрој ја скрил Стабија на транспортниот брод кој превезувал војници. Според приказната, кога кучето го открило командантот на Конрој, Стаби наводно салутирал дека тој бил дресиран во логороткампот за обука,и командирот бил толку импресиониран што дозволил кучето да остане.
2 Воена служба
Стаби служел во 102-та пешадиска, 26-та (Јенки) дивизија во ровови во Франција, каде поминал 18 месеци и учествувал во четири офанзиви и 17 битки. Ступи во битката на 5 февруари 1918 година кај Шемин де Дама ( |Chemin des Dames), северно од Соасон, и доживеал непрекинат оган дење и ноќе повеќе од еден месец. Во април 1918 година, во нападот на Шипреј, Стаби бил ранет во предната нога од граната која ја фрлиле Германците, кои се повлекувале. Бил испратен во позадина да се опорави, и таму, како и на фронтот, го подигал моралот. Кога се опоравил од повредата, Стаби бил вратен во рововите.
Откако самиот претрпел напад со отровен гас, Стаби научил да ја предупредува својата единица за нападите со гас, пронаоѓал ранети војници на ничија земја и — бидејќи можел да го слушне свирењето на артилериските гранати пред луѓето да можатда ги слушнат — научил да ја предупредува својата единица кога да се скријат во засолништето. Сосема самостојно заробил еден германски шпион. По ослободувањето на Шато Тјери, благодарните жени му сошиле капут на кој ги закачиле неговите бројни медали. На крајот на војната, Конрој го прошверцувал Стабиј назад дома.
3 По војната
Откако се вратил дома, Стаби станал славен и марширал во, и обично предводел многу паради низ Соединетите Американски Држави. Ги запознал претседателите Вилсон, Кулиџ и Хардинг. Почнувајќи од 1921 година бил на Универзитетот во Џорџтаун со Конрој, каде што бил спортска маскота. На полувремињата од натпреварите во американски фудбал му била давана топката и ја забавувал публиката туркајќи ја по теренот.
Франческо Асишки (филм од 1961)

„Франческо Асишки“ (англиски: ''Francis of Assisi'') - американско-германски филм од 1961 година, во режија на Мајкл Куртиз (Michael Curtiz), по сценариото на Јуџин Вејл (Eugene Vale), Џејмс Форсајт (James Forsyth) и Џек В. Томас (Jack W. Thomas), засновано врз романот на Лудвиг фон Вол (Ludwiga von Wohl). Главните улоги ги толкуваат: Бредфорд Дилман (Bradford Dillman), Долорес Харт (Dolores Hart), Стјуарт Витман (Stuart Whitman), Сесил Калавеј (Cecil Kellaway) и Едуард Франц ( Eduard Franz). Ова е претпоследниот филм на Мајкл Куртиз, авторот на „Казабланка“. Филмот се одликува со уредно изложена приказна и беспрекорна режија, а насловната улога ја игра маркантниот Бредфорд Дилман.
1 Синопсис
Во филмот се прикажува животот на светецот Франческо Асишки, основачот на францисканскиот калуѓерски ред. Дејствието се случува во Италија, на преминот од 12 во 13 век, кога младиот Франческо Бернардоне (го игра Дилман), син на богат трговец со облека од Асиси, незадоволен од бесмислениот живот, на повик на папата Инокентиј III се пријавува во војската која заминува во поход на Сицилија. За време на битката, тој го слуша божјиот глас кој му наредува да се врати дома. Таму, тој е прогласен за предавник и затворен. По излегувањето на слобода, тој повторно го слуша божјиот глас кој му наредува да ја обнови урнатата црква...
Кидоомару

Кидоомару (鬼童丸, 鬼同丸) е ''они'', кој се појавува во колекцијата ''„Кокон Чомонџуу“'' од Камакура периодот, меѓу другите извори. Тој е син на ''Шутен-дооџи'', а најголем непријател му е Минамото но Јоримицу.
1 Потекло
Иако Кидоомару е широко познат од колекцијата ''Кокон Чомонџии'', постои материјал за него и од сликовниците за воини, како и легенди. Според усните традиции на Кумохара во Фукучијама, Кјото префектура, постои легендата дека Кидоомару е дете на Шутен-дооџи. Откако Минамото но Јоримицу го убил Шутен-дооџи, девојчињата заробени од Шутен-дооџи се вратиле дома, но една од тие девојчиња добила психичко нарушување и не можела да се врати дома, раѓајќи го детето на Шутен-дооџи во Кумохара. Ова дете имало заби при раѓање, а на возраст од 7 или 8 години фрлало камења за да убие елен или свиња како оброк. Се вели дека на крајот, ова дете станало Кидоомару, целејќи кон непријателот на неговиот татко, Јоримицу и неговата група.
2 Главна приказна
Како што е опишано во ''Кокон Чомонџуу'', Минамото но Јоримицу е познат што го убил чудовиштето ''Шутен-дооџи''. Кога отишол во домот на неговиот брат Минамото но Јоринобу, тој го фатил Кидоомару во тоалетот. Јоримицу му рекол на Јоринобу дека е невнимателен, па затоа требало да го оковаат ''они'' суштеството со ланци, преспивајќи во куќата на Јоринобу таа ноќ. Кидоомару лесно ги откинал синџирите и со огорченост кон Јоримицу, гледал во неговиот кревет и бдеел. Јоримицу го забележал тоа и му рекол на еден слуга: „утре, ќе го посетам храмот Курама“. Кидоомару отишол пред храмот, убил едно говедо на полето Ичихара, се скрил во неговото тело и чекал да дојде Јоримицу. Сепак, Јоримицу го забележал ова, па Уатанабе но Цуна, откако добил команда од Јоримицу, стрелал во стоката со лак и стрела. Се вели дека Кидоомару се појавил од внатрешноста на кравата и се обидел да го покоси Јоримицу, но Јоримицу го убил Кидоомару со еден удар. Во збирката со ''„јоокаи“'' слики, ''„Конџаку Хјакки Шууи“'' од Торијама Секиен, сликата со наслов ''„Кидоо“'' го прикажува Кидоомару седејќи во снегот, облечен во кожа од говедо, како го чека Јоримицу.
3 Дополнителни податоци
''„Зентаихеики“'', колекција на воени приказни, теоретизира дека овој ''они'' е напуштеното дете на Шутен-Дооџи, и првично Кидоомару бил мало дете на планината Хиеи, но се расипал како резултат на злобни дела, и затоа бил избркан од таму, за потоа да мигрира во една пештера во планините и да стане разбојник.
Според ''„Шитенноо Шоотоо Ироку“'' (四天王剿盗異録) на Такизауа Бакин, во една пештера во планините, Кидоомару го сретнал Хакамадаре, разбојник од колекцијата на приказни ''„Конџаку Моногатаришуу“'', во која е прикажана сцена од натпревар на споредување на меѓусебните вештини. Делата што го опишуваат ова ги вклучуваат ''укијо-е'' цртежите како што се ''„Кидоомару“'' на Утагауа Јошицуја и ''„Хакамадаре Јасусуке Кидоомару Јуцукурабе но Зу“'' (袴垂保輔鬼童丸競図) на Цукиока Јошитоши.
Баукау (општина)

Баукау (португалски: ''Município Baucau'', тетум: ''Munisípiu Baukau'') — општина, и поранешна област на Источен Тимор, на северниот брег во источниот дел на земјата. Главниот град е исто така наречен Баукау (поранешно Вила Салазар). Населението во општината е 123 203 и има површина од 1.506 км².
1 Географија
Границите на тогашниот округ Баукау за време на колонијалната ера беа исти како и сега. Северниот раб на општината е до теснецот Ветар; исто така се граничи со општините Лаутен на исток, Викеке на југ и Манатуто на запад.
Баукау има и широко крајбрежје со песочни плажи, идеално за пливање и други водни спортови.
Во административното место Венилале има тунели што Јапонците ги граделе за време на нивната окупација во Втората светска војна. Исто така, во ова административното место е тековен проект за реконструкција и реновирање на Ескола до Реино де Венилале (Училиште на Кралството Венилале).
2 Население
Покрај официјални јазици тетумски и португалски јазик, повеќето од жителите зборуваат на папуанскиот јазик макасае. Додека повеќето жители се римокатолици, но има и неколку муслимани.
3 Економија
Баукау има најразвиено земјоделство во Источен Тимор. Покрај главните, ориз и пченка, Баукау произведува грав, кикирики, сладок компир, копра и маниoк. Исто така, одгледува биволи и кози. Недостаток на транспортни врски и непредвидливоста на достапноста на енергијата го спречуваат развојот на нови индустрии.
4 Транспорт
Баукау го има најголемиот аеродром во земјата, аеродромот Какунг. Аеродромот се наоѓа на шест километри од градот Баукау. Тој служеше како главен аеродром во земјата пред индонезиската инвазија во 1975 година, кога беше преземен од индонезиската војска. Буколи, село со симболична улога во движењето на отпорот во Источен Тиморес, се наоѓа во подрачјето на Баукау.
5 Поврзано
* Источен Тимор
* Општини во Источен Тимор
6 Наводи
Чудни Осаменици

''Чудни осаменици'' е американска хумористична телевизиска серија создадена од Мајкл Џ . Вејторн . Првата сезона од 6 епизоди била нарачана директно во серија од мрежата на Фокс во 2014 година. Серијата е во извршна продукција на Вајторн и Џејк Касан . Премиерата на серијата била на 31 март 2015 година.
На 11 мај 2015 година, Фокс ги откажал ''Чудни осаменици'' по една сезона. Кевин Рејли, претседателот на мрежата, кој ја нарачал серијата со специфично сценарио на Вајторн во 2013 година, бил отпуштен неколку месеци подоцна, оставајќи ја серијата без шампион во мрежата.
1 Дејство
Четири лица кои имаат фобија од лични врски неочекувано се спријателуваат,тие сите имаат една заедничка одлика,ниту едеен од нив не е способен да одржи подолга врска во животот,тие заедно формираат неверојатни врски додека живеат во градска куќа во Квинс, Њујорк .
2 Улоги
* Беки Њутн во улогата на Керин Голдфарб, висок забен хигиеничар, кој бил свршен и требало да се ожени, но одеднаш решил да ја раскине својата свршувачка по краток разговор со Стош.* Закари Најтон во улогата на Стош Левандовски, мрзливиот братучед на Ерик, чиј женски стил на живот неодамна го чинел многу и тој останал без работа. Без работа и немал каде да живее, тој е принуден да се пресели кај неговиот братучед Ерик.
* Нејт Торенс како Ерик Левандовски, наплатувач на патарина, кој одеднаш е сам за прв пат откако неговиот татко неочекувано починува. По погребот, неговиот далечен братучед Стош му нуди да се пресели кај него.* Мира Роит Кумбани во улогата на Зара Сандху, агресивен уметник, која се спријателува со Ерик откако тој ќе купи една од нејзините слики.
2.1 Повторувачки
* Сузи Есман како Евелин Голдфарб, мајката на Карин.
* Дејвид Вејн како Хауард, поранешниот свршеник на Карин.
3 Критички прием
''Чудни осаменици'' добил мешани критики, а Расипани домати дадоа резултат на 42% на сериите врз основа на критики од 24 критичари и просечна оценка од 5,5 од 10. Нил Генцлингер од ''„'' Њујорк ''Тајмс“'' дал позитивна рецензија на серијата, изјавувајќи: „[ ''Чудни осаменици'' ] не е гласен и луд. Не е нешто особено врвно. Едноставно е смешно, на опуштен начин што е добредојдено некако во телевизискиот спектар полн со притисок и наметливост. “
Гвен Ихнат од ''Клубот А.В.'' напишала позитивна рецензија, давајќи и на серијата оценка „Б +“. Таа забележала дека „Она што го имаат ''Чудни осаменици'' во својот агол е привлечна екипа и некои тешки ТВ-ветеринари“ и рекла дека „Бидејќи [Џејк] Касдан и [Мајкл].] Вејторн го знаат својот пат околу сет-сетком, не е изненадување што ''Чудни осаменици'' наскоро додаваат поголема гравитација отколку што повеќето нови емисии можат да се пофалат десно од портата “.
4 Наводи
*
Викеке (општина)

Викеке (португалски: ''Município Viqueque'', тетум: ''Munisípiu Vikeke'') — најголемата од општините (поранешни окрузи) на Источен Тимор. Има население од 73 033 жители и површина од 1.877 км². Главниот град на општината исто така се вика Викеке.
1 Етимологија
Зборот ''Viqueque'' е португалска верзија на локалниот збор на тетумски јазик ''Vikeke'' (или ''Wekeke''), што значи „еродирачка вода“.
2 Историја
Викеке беше една од традиционалните тиморски империи со кои управуваше лиурај. За време на бунтот во Кова, Викеке ги поддржува португалските колонијални владетели со свои трупи, а во април 1896 година, Лиурајот на викеке потпишува договор за неговиот вазален статус.
Во 1943 година Јапонците го окупираат Викеке. Месното население страда од последиците од борбите меѓу јапонската армија и австралиските герилски единици на планините и ридовите. Многу Тиморци соработувале и со силите на Оската и со сојузниците.
Во 1959 избувнува бунт против португалското колонијално владеење, во кој околу 1000 Тиморци ќе бидат убиени, а голем дел испратени во егзил во Африка.
По прогласувањето на независност на Источен Тимор во 1975 година, Индонезија започна голема инвазија врз соседната земја. До октомври 1976 година беа заземени местото Викеке и врските со крајбрежјето и со Баукау на север. Од септември 1978 година, индонезиската армија започна да ги уништува базите и да ги окупира последните области на отпор во Викеке и Баукау. Луѓето беа дисперзирани или заробени. До март 1979 година, тогашните области беа целосно под индонезиска контрола. Во 1999 година, Индонезија во ООН ја повлекла контролата на источниот дел од островот и станала првата нова држава во 21 век на 20 мај 2002.
3 Географија
Викеке е на јужниот брег на Тимор, на Тиморското Море. Се граничи со општините Баукау на север, Лаутен на исток и Манатуто на запад. Границите на тогашната област биле исти во колонијалното време.
На јужниот брег, луѓето известуваат и за митови за можни појави на крокодили.
4 Население
Викеке е татковина на малајо-полинезискиот јазик Тетум. Во Источен Тимор е ко-официјален со португалски. Во источниот дел на општината живеат говорители на папуанскиот јазик Макасае.
5 Економија
Споре пописот од 2010 година 44% од жителите работат, а 3% се невработени. 60% од домаќинствата се занимаваат со земјоделство, 84,4% со сточарство, а се практикува и рибарството на бреговите.
Половина од домаќинствата одгледуваат касава, скоро исто толку пченка. Ориз, кокос и зеленчук одгледуваат околу 40% од домаќинствата. Бројките во голема мера одговараат на националниот просек, тука се засадува само ориз, скоро двојно почесто.
Кокошки и свињи се наоѓаат во три четвртини од домаќинствата во Викеке, нешто повеќе отколку во целиот Источен Тимор. Кози, говеда и биволи се наоѓаат во секое четврто домаќинство, двапати почесто од националниот просек. Истото важи и за коњите, кои ги поседува скоро секое трето домаќинство. Тие сè уште се важно превозно средство.
6 Поврзано
* Источен Тимор
* Општини во Источен Тимор
7 Наводи
Семејно право

Семејно право (исто така наречено и правило за односи во семејството) е дел од законот што се занимава со семејните работи и домашни односи .
1 Преглед
Предметите кои обично спаѓаат во семејниот закон на нацијата вклучуваат:* Брак, граѓански сојузи и домашни партнерства :
** Вклучување во законски признати брачни односи** Престанокот на семјените односи кои се законски признати и придуржни работи кои вклучуваат развод, поништување, алиментации, старателство над деца и посета, подржка и издржување на деца.
* Усвојување : постапка за посвојување дете, а во некои случаи и на возрасен.* Сурогат-мајчинство : закон и процес на раѓање како сурогат-мајка * Заштитни постапки за деца : судски постапки што можат да резултираат од државна интервенција во случаи на злоупотреба на деца и занемарување на деца * Закон за малолетници : Работи во врска со малолетни лица, вклучително и статусни дела, деликвенција, еманципација и пресуда за малолетници * Татковство : постапки за утврдување и нарушување на татковството и спроведување на тестирање за татковство
Оваа листа не е исцрпна и варира во зависност од надлежноста .
2 Конфликт на закони
Недостатоците може да се појават во семејното право когастанува збор за законите на јурисдикцијата што важат за брачните односи или за старателството и разводот и дали налогот за развод или старателство над дете е признаен според законите на друга јурисдикција. За старателство над децата, многу нации се приклучија на Хашката конвенција за граѓански аспекти на меѓународно киднапирање на деца со цел да им се признаат налозите за притвор на другите земји-членки и да се избегнат проблеми со киднапирање на родителите .
3 Понатамошни поврзувања
**
Жените во Малезија

Жените во Малезија добиваат поддршка од малезиската влада во врска со нивните права за напредување, донесување одлуки, за здравство, образование и социјална помош и отстранување на законските пречки. Малезиската влада ги обезбеди овие фактори преку формирање на Министерство за национално единство и социјален развој во 1997 година (порано познат во 1993 година како Секретаријат за женски прашања или HAWA). Ова беше проследено со формирање на Министерстворо за жени во 2001 година за да ги признае улогите и придонесите на малезијките.
1 Правата на жените
Малезија ја ратификуваше Конвенцијата за елиминација на сите форми на дискриминација врз жените (CEDAW) во август 1995 година со резерви. . Одредени резервации беа отстранети во 2010 година, но некои беа задржани, имено членовите 9 (2), 16 (1) (а), 16 (1) (в), 16 (1) (ѓ) и 16 (1) (е) како се вели дека овие членови се во судир со малезискиот федерален устав и исламскиот закон (шеријатот). Статусот на жените во земјата е сложен и делумно зависи од нивната религија и од тоа каде тие живеат во државите и федералните територии на Малезија, фактори кои влијаат на одредени правни проблеми. Прашањето на правата на жените во земјата е предмет на идеолошки несогласувања помеѓу конзервативните и либералните толкувања на исламот.
2 Брак и семеен живот
Жените во Малезија имаат ограничувања во бракот, иако некои од нивните права се зажтитени. Според ''Исламскиот закон'' за семејство, одржувањето на сопругата од нејзиниот сопруг е условено од нејзината покорност. Уметност 59 (2) наведува дека: „2) Под услов на Хукум Сијарак и потврда од Судот, сопругата нема право на издршка кога е ''нузур'' или неразумно одбива да се покорува на законските желби или наредби на нејзиниот сопруг, т.е., ''меѓу другото'' - (а) кога го запира своето здружување со нејзиниот сопруг; (б) кога го напушта домот на нејзиниот сопруг против неговата волја; или (в) кога таа одбива да се пресели со него во друг дом или место, без никаква валидна причина според Хукум Сијарак. Сепак, некои права на сопругата (во врска со имотот, судските случаи и банкарските сметки) се заштитени со Законот за мажени жени, ''957 година (Закон. 450)'', во чл. 4 - Капацитет на жени во брак.
3 Образование
Стапката на писменост е помала кај жените (90,7%) во споредба со мажите (95,4%) - проценки заклучно со 2010 година, за население од 15 години и повеќе. Малезија, во последните години се инвестира во образованието на двата пола а како резултат на тоа повеќе девојчиња студираат на универзитетско ниво.
4 Поврзано
* Список на жени министри во кабинетот на Малезија
* Полицајка на Малезија
* Клуб на послушни жени, првпат основан во Малезија
Општо:
* Aurat (Malay language)
* Human rights in Malaysia
* Musawah
* Sisters in Islam
* Islamic feminism
* Women in Islam
Ајлеу (општина)

Аилеу (португалски: ''Município Aileu'', тетум: ''Munisípiu Aileu'') — општина, и поранешен округ на Источен Тимор. Населението брои 48 837 жители (Попис 2015 година) и површина од 737 км². Главниот град на општината е исто така именуван Аилеу. Нејзините административни места се Аилеу, Лаулара, Лекидо и Ремексио.
1 Етимологија
Зборот ''Aileu'' значи „свиткано дрво“ на локалниот јазик Мамбаи.
2 Географија
Ајлеу е во северозападниот дел на Источен Тимор и е една од само двете општини без излез на море, а другата е Ермера. Се граничи со Дили на север, Манатуту на исток, Мануфахи на југоисток, Ајнару на југ, Ермера на запад и Ликиса на северозапад. Порано беше дел од денешната општина Дили, но беше поделен во последните години од португалската администрација.
3 Население
Населението во Ајлеу заклучно со 2015 година изнесува 48 837 жители; за споредба, според податоците за 2004 година, Ајлеу броеше 37 926 жители. Скоро половина од населението живее во главниот град на округот, Ајлеу. Просечната густина на населението е 65,57 луѓе / км². Просечната возраст на населението во округот е 17,7 години, што е помалку од националниот просек од 18,8 години. Приближно две третини од населението зборува на јазикот Мамбаи; Тетумскиот јазик е исто така широко распространет. Заклучно со 2004 година, 88,4% од населението на Ајлеу се католици, што е значително пониско од националниот просек. Учеството на протестантите е 8,6%, а учеството на приврзаниците на традиционалните анимистички верувања е 2,7%. Муслиманите сочинуваат само 0,2% од населението на округот.
4 Политика
Како дел од програмата за децентрализација на Владата на Источен Тимор, поранешниот округ Ајлеу сега е организиран како општина Ајлеу, предводена од општински администратор. Четирите поранешни под-области сега се организирани како Административни места.
5 Економија
Ајлеу е во фокусот на неколку програми за развој од невладини организации, вклучувајќи ги и WaterAid, World Vision и Plan International. Во мај 2000 година, Градскиот совет на Хјум и Градскиот совет на Мореленд и заедниците во Мелбурн Австралија воспоставија пријателски односи со општината Ајлеу, наречена „Пријатели на Ајлеу“. Врската за пријателство се обновуваше периодично, со потпишување на ажурирани договори за пријателство во 2005, 2010 и 2016 година.
6 Поврзано
* Источен Тимор
* Општини во Источен Тимор
7 Наводи
Кибердемнење

Кибердемнење (|Cyberstalking) — употреба на семрежјето или други електронски средства за следење или малтретирање на поединец, група или организација. Може да вклучува лажни обвинувања, клевети, клевети и клевети . Исто така, може да вклучува следење, кражба на идентитет, закани, вандализам, барање за секс или собирање информации што можат да се користат за закана, засрамување или малтретирање.
Cyberstalking честопати е придружено со следење во реално време или офлајн. Во многу јурисдикции, како што е Калифорнија, обете се кривични дела. Двајцата се мотивирани од желбата да се контролира, заплашува или влијае врз жртвата. Сталкер може да биде туѓинец преку семрежјето или личност за која целта знае. Тие можат да бидат анонимни и да бараат бклучување на други луѓе кои и не ја знаат целта.
Оваа појава е кривично дело според различните државни закони за спречување на следење, клевети и малтретирање . Пресудата може да резултира во одредена мерка забрана, условна казна или кривични казни против напаѓачот, вклучително и затвор.
1 Дефиниции и опис
Имаше голем број обиди на експерти и законодавци да го дефинираат сајбер-разговорот. Општо е сфатено дека тоа е употреба на семрежјето или други електронски средства за следење или малтретирање на поединец, група или организација. Кибердемнењето е форма на компјутерско малтретирање ; термините често се користат наизменично во медиумите. И двете може да вклучуваат лажни обвинувања, клевета, клевета и клевета . Кибердемнењето може да вклучува и следење, кражба на идентитет, закани, вандализам, барање за секс или собирање информации што можат да се користат за закана или малтретирање. Сајберталкувањето честопати е придружено со следење во реално време или офлајн. Двете форми на демнење можат да бидат кривични дела.
1.1 Европа
* Полска - Стратењето, вклучително и компјутерската разговор, беше направено кривично дело според Полскиот кривичен законик на 6 јуни 2011 година.* Шпанија - Во Шпанија е можно да се обезбедат информации за киберзлосторство на анонимен начин до четири тела за безбедност: Групо де Делитос Телематикос од Цивилната гарда (Шпанија) , Brigada de Investigación Tecnológica од Националниот полициски корпус на Шпанија , Мосос д’Есквадра во Каталонија и Ерцаинца во Еускади . Исто така е можно да се обезбедат информации до невладина организација .<sup class="noprint Inline-Template" data-ve- >&#x5B; ''неуспешна верификација'' &#x5D;</sup><sup class="noprint Inline-Template" data-ve- >&#x5B; ''неуспешна верификација'' &#x5D;</sup>* Обединетото Кралство - Во Обединетото Кралство, Законот за заштита од вознемирување од 1997 година содржи дело за следење кое опфаќа сајбер-демнат, кое беше воведено во актот преку Законот за заштита на слободите од 2012 година.
Абер ми дојде од Солуна града

''„Абер ми дојде од Солуна града“'' — македонска народна песна, напишана од непознат автор кон крајот од преродбениот период или во периодот меѓу двете светски војни. Песната е посветена на Гоце Делчев кој пристигнува во Солун кој во меѓувреме е баран од османлиската власт. Во градот тој е застанат од аскери и го прашуваат за него, но бидејќи е преправен во ќумурџија, тие не го препознаваат дека е самиот Гоце Делчев и така тој избегнал негово фаќање. Песната има ајдутски карактер.
1 Одлики
Песната е во изворен 7/8 такт.
2 Текст
-Абер ми дојде од Солуна града:
солунчаните бесилка стаиле,
ќе ми го бесат Гоцета,
Гоцета Делчев војвода.
Гоце ми се сторил
црно ќумурџиче
па ми се шетал
Солунска чаршија.
На среќа сретнал аскери
и на Гоцета зборуваат:
- А бре ѓаурче, црно ќумурџиче
не ли го виде Гоцета,
Гоцета Делчев војвода?
- А бре аскери, вие бре аскери
и да го видам Гоцета,
јас Гоце не го познавам.
Ај, в Македонија глас се слуша

''„Ај, в Македонија глас се слуша“'' — македонска народна песна, напишана од непознат автор кон крајот од преродбениот период, во периодот меѓу двете светски војни или во повоениот период. Песната е посветена на Илинденското востание кое се раширило низ Македонија во 1903 година од страна на македонскиот народ како и за неговата храброст. Песната исто така говори за одговорот и задушувањето на востанието во Македонија од страна на османлиската власт и дека Европа треба да чуе за подвигот на македонските востаници. Песната има ајдутски карактер.
1 Одлики
Песната е во 4/4 такт.
2 Текст
Ај, в Македонија глас се слуша
од нејзини синови.
Ај, душманите побеснале,
колат, бесат сè на ред.
Ај, вие браќа Македонци,
вие славни јунаци.
Алово знаме да развејме
над македонски долини.
Ај, на знаме е напишано:
„Слобода или смрт”.
Ај, нека чует и Европа,
народот се разбуди.
Ај, Македонец не се плаши
од душмански јатаган.
Ај, како лавот тој се фрла
среде војска и јатаган.
Ајде провикнал се Иљо Малешевски

''„Ајде провикнал се Иљо Малешевски“'' — македонска народна песна, напишана од непознат автор во преродбениот период или во периодот меѓу двете светски војни. Песната е посветена на Дедо Иљо Малешевски, еден од главните предводници на Македонското востание кое се раширило низ североисточниот дел на Македонија во 1878-1879 година од страна на македонскиот народ. Песната исто така говори за тоа како Иљо Малешевски ги повикува Македонците за да ги снабди со оружје, за да се борат против османлиската власт, и да дојде до ослободување на Македонија. Песната има ајдутски карактер.
1 Одлики
Песната е во изворен 7/8 такт.
2 Текст
Ајде провикнал се
Иљо Малешевски,
Иљо Малешевски
Иљо војводата.
Кој си нема пушка
тука нека дојде,
тука нека дојде
пушка да му дадам.
Кој си нема сабја
тука нека дојде,
тука нека дојде
сабја да му дадам.
Малешево да иде
с' душман да се бие,
с' душман да се бие
душман да истера.
Душман да истера
од нашата земја,
од нашата земја
од Македонија.
Ајнару (општина)

Ајнару (португалски: ''Município Ainaro'', тетум: ''Munisípiu Ainaru'') — една од 13-те општини на Источен Тимор, во југозападниот дел на земјата. Има население од 63 136 жители (попис 2015 година) и површина од 804 км². Нејзин главен град е градот Ајнару, мал планински град.
1 Етимологија
Зборот ''Ainaro'' е португалска апроксимација на локалниот збор ''Ainaru на'' тетумскиот јазик, што значи „високо дрво“.
2 Историја
Ајнару имаше важна улога за време на бруталната индонезиска окупација на Источен Тимор, обезбедувајќи засолниште за герилската армија на отпорот на Источен Тимор. Поранешниот герилски лидер и сегашен претседател, Xанана Гусмао, помина многу години насочувајќи го отпорот од Ајнару.
3 Географија
Ајнару има големо изобилство на реки и плоден терен за земјоделство. Има крајбрежна област, на Тиморското Море, но исто така и планински зони, вклучително и највисоката точка во Источен Тимор, планината Рамелау (2.960 м), позната и како Татамаилау, која се наоѓа во близина на границата со Ермера.
Границите на општината се идентични со истите во португалскиот Тимор.
Општината се граничи со Ајлеу на север, Мануфахи на југ, Кова Лима на југозапад, Бобонару на запад и Ермера на северозапад.
4 Население
4.1 Јазици
Покрај официјалните јазици, тетумски и португалски јазик, голем број жители на Ајнаро зборуваат малезиски-полинезиски јазик Мамбаи.
4.2 Религија
Жителите се најмногу католици, но има и значителен број на протестанти и муслимани кои живеат заедно.
5 Поврзано
* Источен Тимор
* Општини во Источен Тимор
6 Наводи
Во Пирина, по планина

„Во Пирина, по планина“ — македонска народна песна, напишана од непознат автор. Песната е посветена на некојси комита кој лежел ранет на Пирин Планина и жалел за неговите убиени другари соборци. Песната исто така говори за тоа како смртно болниот слушнал славеј кој пеел тажна песна, и го пратил да отиде до мајката на комитата и до неговите живи соборци да им каже за неговата состојба и да се борат за слобода. Песната има ајдутски карактер.
1 Текст
Во Пирина, во планина ранет јунак лежи,
болен лежи, тага памти за мили другари,
дека се тешко предадени од клети душмани.
Лежи јунак, тага памти, сè го луто боли,
над глава му славеј пиле тажна песна пее.
Проговара ранет јунак на славеј пиле:
- Не пеј пиле тажна песна, отиди до дома
дај кажи, славеј пиле, на мојта мајка
дека лежам, славеј пиле, ранет ќе умрам.
Да им кажиш, славеј пиле, на мојте другари,
дење и ноќе да се борат за мила слобода,
да се борат дење и ноќе против клети душмани.
Никола Игњатијевиќ

Никола Игњатијевиќ ( српски кирилица : Никола Игњатијевић; роден на 12 декември 1983 година) е српски фудбалер кој игра како лев бек, неодамна за клубот Рад .
1 Клупска кариера
1.1 Црвена звезда Белград
Никола потпиша со својот поранешен младински клуб во 2009 година. На 16 јули 2009 година тој го имаше своето европско деби против НК Рудар Велење . Црвена звезда победи со 1-0. На 15.08.2009 г. тој го имаше своето деби во Суперлигата за Црвена звезда против ФК Јагодина на Стадион ФК Јагодина со 3-0 победа. Тој му асистираше на Славко Перовиќ на 12 декември 2009 година, дури и на неговиот роденден, во победата од 5-2 против ФК Спартак Златибор . Тој го постигна својот прв гол за Црвена Звезда во победата од 1-0 против ФК Јагодина на 27 февруари 2010 година. Игнацијајевиќ погоди повторно за Црвена Звезда следната недела против ФК Рад со 2-1 на гостински терен. Тој го постигна победничкиот гол како минатата недела.
1.1.1 Заем на Политехника Темишвар
На 17 јануари 2011 година, Игњатијевиќ беше позајмен во романскиот гигант ФК Политехника Темишвар . Тој потпиша договор до летото со опција да го купи од Црвена Звезда на крајот од сезоната. Тој беше претставен на прес-конференција заедно со неговите нови соиграчи Сергеј Лепметс, Сорин Гионеа и Андреј Загреан и тој рече: „Дојдов во многу амбициозен клуб, многу добро организиран, желен за успех и во следните 6 месеци очекуваме да ја победиме Лига 1 “. На 16 јуни 2011 година неговиот договор истече и тој се врати во Црвена звезда во Белград откако остави добар впечаток во Лига 1 .
1.2 Зорија
Во 2012 година, Црвена звезда беше во процес на обновување на целиот тим и Игнацијајевиќ премина во Зорја Луганск. Тој веднаш имаше влијание во тимот, постојано имајќи место во почетниот XI на Зорја.
Абура-сумаши

е суштество од јапонскиот фолклор од Амакуса, Кумамото. Овој дух, кој ги изненадува луѓето на планинскиот превој Кусазумигое, се смета дека е дух на некој човек што крадел нафта:
: Во времето пред електричната енергија, нафтата била многу вредна и неопходна за осветлување или греење на куќата. Како таква, кражбата на нафтата, особено од храмовите и светилиштата, можело да доведе некој да е казнет со тоа што се реинкарнира како ''јоокаи''.
Во современите медиуми, ''Абура-сумаши'' е често прикажан како „наведнато суштество со капут од слама што му го покрива телото, и глава како на компир или мазен камен“, изглед што е инспириран од уметничкото дело на Шигеру Мизуки.
1 Митологија
За прв пат се појавува во раниот Шооуа период, во книгата ''„Народни записи од островот Амакуза“'' на локалниот историчар Рјуичи Хамада, каде е опишано со друго име, „Јораитачузо“, кое не поврзано со нафтени кражби. Тука, приказната е за една стара жена која го однела својот внук на локалниот пат со име Кусумиецу, кој ги поврзувал селата Кауачи (денес градот Амакуза) и селото Шимура (денес дел од градот Амакуса) близу до Амакуса, Кумамото. Кога разговарала со внукот, тоа излегло носејќи шишенце со масло, па кога „виде дека го приметив, избега заедно со шишенцето“. Како резултат на истражувањата во овој регион, се претпоставува дека овој пат е преминот Кусакоши кој ги поврзува местата Аријаке и Сумото, но сепак, суштеството останува мистериозно и со мала традиција.
Во главата со насов „Абрасмаши“ во книгата „Јоокаи Данги“ на фолклористот Кунио Јанагида, од горенаведените ''„Народни записи од островот Амакуза“'' е цитирано и опишано како „чудовиште со масло“, и нема опис за тоа кое е ова „суштество“ и како изгледа.
Во 2004 година бил откриен дел од камена статуа наречена „Ајусумашидон“ во областа Кауачи во Сумоточо. Пронајдокот е заведен на местото наречено „Лизгав планински пат“ во Сумото, Кумамото, а изгледот на статуата е голема глава, без врат, на која се споени двете раце.
2 Користена литература
***
Бобонару (општина)

Бобонаро (португалски: ''Município Bobonaro'', тетум: ''Munisípiu Bobonaru'') — општина (поранешна област) во Источен Тимор. Таа е втора најзападна општина на источната половина на островот. Има население од 97 762 жители (2015 година) и површина од 1 376 км².
1 Етимологија
Зборот ''Bobonaro'' е португалска апроксимација на тетумскиот збор ''Bobonaru'' (или ''Buburnaru''), што значи „висок еукалипт“.
2 Историја
Општината е популарно одредиште во Тимор, поради нејзините планини и топли извори, но претрпе многу насилство во војната за независност. Балибо, кој се наоѓа на околу 10 милји од границата со Индонезија, е 70% уништен за време на милициското насилство што му претходеше на референдумот за независност на Источен Тимор. Исто така, тоа беше местото на убиството на пет новинари од Австралија од индонезиските сили на 16 октомври 1975 година за време на нападот на Индонезија во тогашниот португалски Тимор.
3 Географија
Савуанското Море лежи северно од Бобонару. Општината се граничи со општините Ликиса на североисток, Ермера на исток, Ајнару на југоисток и Кова Лима на југ. На запад лежи индонезиската провинција Нуса Тенгага Тимур. На португалски Тимор, тогашната област ги имала истите граници со сегашната општина; сепак главниот град беше во Вила Арминдо Монтеиро, кој сега се нарекува Бобонару.
Главниот град на Бобонару, Малијана е четвртиот по големина град во Источен Тимор. Од 2004 година имал 13 200 жители. Се наоѓа на 9,00 ° С и 125,22 ° Е, на 149 км од југозападно од главниот град Дили. Следните два најголеми града во општината се Бобонару Сити (познат и како Ауба), со 6 700 жители; и Лотои со 3 800 жители.
4 Население
Покрај официјалните јазици тетумски и португалски јазик, голем дел од населението на Бобонару зборува на малезиско-полинезиските јазици Бекаис и Кемак и папуански јазик Бунак, кои со уставот се назначени за „национални јазици“.
5 Инфраструктура
Главниот пат помеѓу Дили и границата со Индонезија кај Батугаде поминува низ оваа општина, приближувајќи се до крајбрежјето за скоро целата должина на општината. Поминува низ административните места Атабае и Балибо.
5.1 Гранични премини
Главниот граничен премин помеѓу Источен Тимор и Индонезија се наоѓа во оваа област во Батугаде, каде што се наоѓа имиграциската пошта Источен Тимор. Индонезискиот контролен пункт се наоѓа во Мотааин во Белу Регенси, провинцијата Нуса Тенгага Тимур. Уште еден помал контролен пункт на граничниот премин одржува Службата за имиграција на Источен Тимор во рамките на оваа општина во Тунибиби во близина на Малиана.
6 Поврзано
* Источен Тимор
* Општини во Источен Тимор
7 Наводи
Финтел (општинска заедница)

Финтел (|Fintel) — општинска заедница во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Лауенбрик.
Општинската заедница Финтел се состои од следниве општини:
# Финтел
# Хелвезик
# Лауенбрик
# Штемен
# Фалде
Фалде

Фалде (|Vahlde) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Низ местото течат Финтау и Рушведе, кои се спојуваат западно од Фалде.
1.2 Општински единици
Општината Фалде, покрај од главното место Фалде, се состои од местата Бенкело и Рипе.
Местото Рипе е целосно одвоено од општината од општинското подрачје на Лауенбрик.
Запеј песна Македонко

Запеј песна Македонко — македонска народна песна. Песната е посветена на една Македонка која со песна требала да ги поздрави и сплоти сите Македонци низ целата Македонија, поделена во неколку држави. Песната исто така говори за тоа како на песната ќе и се придружат сите Македонци од разните краеви на Македонија.
1 Текст
-Запеј песна Македонко,
ти испрати голем поздрав надалеку.
Поздрави браќа, сестри на три страни
од Охрид, до Пирин, дур' до Солуна.
Твојта песна Македонко,
ќе расплаче многу срца разделени,
невидени браќа, сестри многу години
со тие граници разделени.
Запеј песна Македонко,
да се зберат браќа, сестри Македонци,
сите ние да запејме, да се чуе
од Охрид до Пирин, дур до Солуна.
Хелвезик

Хелвезик (|Helvesiek) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа помеѓу Шесел и Зитензен.
1.2 Соседни општини
Општината се граничи со следниве општини:
* Зитензен
* Штемен
* Лауенбрик
* Шесел
* Хамерзен
Финтел

Финтел (|Fintel) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Низ местото течат Финтау и Рушведе.
1.2 Соседни општини
Општината Финтел се граничи со следниве општини:
* Кенигсмор (округ Харбург)
* Шнефердинген (округ Хајде)
* Шесел
* Фалде
Штемен

Штемен (|Stemmen) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Во североисточниот дел на општината се наоѓаат заштитените природни подрачја Екелмор и Шнекенштиге, помеѓу кои тече реката Виме.
1.2 Општински единици
Општината се граничи со следниве општини:
* во округот Ротенбург
:*Хелвезик, Лауенбрик, Фалде
:*Зитензен и Тисте
* во округот Харбург
:*Хајденау, Кенигсмор, Виштет
Лауенбрик

Лауенбрик (|Lauenbrück) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Финтел.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во источниот дел на округот Ротенбург. Кај Лауенбрик се влева Финтау во реката Виме.
1.2 Општински единици
Низ средишниот дел на општината поминува железничката линија Хамбург-Бремен. Помеѓу нејзе и реката Виме се наоѓа главното место Лауенбрик. Една нова населба се наоѓа јужно од железничката линија. Местото Штел се наоѓа во североисточниот дел на општината, близу границата со округот Харбург.
1.3 Соседни општини
Лауенбрик се граничи со следниве општини:
* Штемен
* Фалде
* Кенигсмор
* Шесел
* Хелвезик
Дили (општина)

Дили (португалски: ''Município Díli'', тетум: ''Munisípiu Dili'') — една од 13-те општини, поранешни окрузи, на Источен Тимор, во кои спаѓа и главниот град Дили. Има население од 277 279 жители заклучно со 2015 година, од кои повеќето живеат во главниот град. Општината има површина од 368,12 км2 (142,13 квадратни милји).
1 Историја
Во 1520 година Португалците ја основале населбата Дили во истоимениот залив. Од 10 октомври 1769 година, откако Португалците беа протерани од Лифау, Дили станува главен град на колонијата. Во 1912 година бил одбиен нападот врз Дили за време на големиот бунт на Мануфахи.
Ноќта на 19-20 февруари 1942 година, јапонските трупи слетаа во Дили и ја окупираа неутралната колонија до 1945 година.
Во 1974 избувнува граѓанска војна, а во 1975 Источен Тимор е окупиран од Индонезија. Дили потпаѓа под Индонезиска власт, а врз населението на градот Дили е вршен терор.
Во 1999 Индонезиските војски се повлекуваат од Источен Тимор и Дили е ослободен.
2 Географија
Дили е најмалата општина во Источен Тимор по површина, а има најбројно население. Лежи на северниот брег на островот Тимор на Савуанското Море. Се граничи со општините Манатуту на исток, Ајлеу на југ и Ликиса на запад. Островот Атауро, на север од општината спроти главниот град, е едно од неговите административни места.
Дили е економски и политички центар на Источен Тимор.
3 Население
Населението на општината заклучно со 2015 година е 277 279 жители; за споредба, во 2004 година населението броеше 173 541 луѓе. Густината на населението е 760 луѓе / км². Просечната возраст на населението е 20,8 години, што е значително повисоко од националниот просек од 18,8 години. Помеѓу 1990 и 2004 година, просечниот годишен раст на населението е 2,53%. Значителен дел од зголемувањето се должи на имиграцијата од другите региони на земјата. Само 54% ​​од населението на Дили е родено во областа.
Околу 81% од популацијата зборува тетум како мајчин јазик. 25,8% од популацијата се неписмени (29,1% жени и 22,9% мажи). Средно училиште завршиле 37,7% од лицата над 18 години (33,8% од жените и 41,0% од мажите).
Заклучно со 2004 година, 93,3% од населението се католици; 0,5% - приврзаници на традиционалните анимистички верувања; 4,5% се протестанти и 1,1% се муслимани; 0,2% се будисти и 0,1% се хиндуси.
4 Поврзано
* Источен Тимор
* Општини во Источен Тимор
5 Наводи
Дајте ми ја (песна)

Дајте ми ја — македонска фолк песна во изведба на Гоце Николовски.
1 Текст
Немам пари, сребро, злато, немам сватови,
со мене се, мајко, само моите чалгии.
Срце носам јас за неа, не ме враќајте,
ноќи не спијам, мајко, таа ми е сè.
Дајте ми ја, дајте ми ја Бисера,
моја мома сакана.
Дајте ми ја, дајте ми ја Бисера,
од бисер поубава.
Чалгија сум, сиромав сум, немам дарови,
мојта љубов, мојта песна ќе ја позлати.
Срце носам јас за неа, не ме враќајте,
ноќи не спијам, мајко, таа ми е сè.
Дајте ми ја, дајте ми ја Бисера,
моја мома сакана.
Дајте ми ја, дајте ми ја Бисера,
од бисер поубава.