procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
UGC 4879

UGC 4879, која е позната и како VV 124, ― најизолираната џуџеста галаксија во периферијата на Месната Група. Таа е неправилна галаксија на растојание од 1,38 Mpc. Спектроскопијата со ниска резолуција дала недоследни радијални брзини за различни компоненти на галаксијата, навестувајќи го присуството на ѕвезден диск. Исто така, постојат докази дека оваа галаксија содржи темна материја.
1 Изглед
UGC 4879 е галаксија од преоден тип, што значи дека нема прстени (Означено rs). Таа е исто така сфероидна (dSph) галаксија, што значи дека има мала сјајност. Има малку или нема гас или прашина, и малку неодамнешно образување на ѕвезди. Исто така е неправилна, што значи дека нема специфичен облик.
2 Галерија
ESO 593-8

ESO 593-8, која е позната едноставно како „Птицата“ (исто така ESO 593-IG 008 или IRAS 19115–212) ― група на заемоделувачки галаксии сместени во соѕвездието Стрелец, оддалечено 650 милиони светлосни години од Земјата. Таа е создадена со спојување на две спирални галаксии и една неправилна џуџеста галаксија. Добиената галаксија има големина слична на Млечниот Пат: околу 100.000 светлосни години. Галаксиите биле забележани со вселенскиот телескоп Хабл и биле објавени во април 2008 година. Европското јужно набљудувалиште исто така го користело Многу големиот телескоп за да ги реши фините поединости за галаксијата со употреба на прилагодлива оптика.
1 Наводи
Црква „Св. Бессребреници“ - Солун

Свети Бессребреници (|Ιερός Ναός Αγίων Αναργύρων Ακροπόλεως Θεσσαλονίκης) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е сместен во североисточниот акропол на Солун, вон градските ѕидини и под Еди-куле. Во византиско време на ова подрачје имало манастир посветен на Светите Бессребреници Кузман и Дамјан. Во османлиско време овде било муслиманско маало и во дотогашниот манастир имало мала џамија наречена Попара Бара. Во 1920-тите муслиманите се иселени во Турција и на нивно место се доведени турски Грци; џамијата е претворена во црква наречена „Св. Бессребреници“. По Втората светскка војна црквата станала премала за потребите и изградена е нова, отворена 6 септември 1959 г. од епископот Стефан Талантски по наредба на митрополитот Пантелејмон Солунски.
Сегашната градба е трикорабна засводена базилика со женска црква. Има и два параклиса — „Св. Бессребреници Кир, Јован и Пантелејмон“ и „Свети Никола, Св. Григориј Богослов и Св. Лука Симферополски“. Бил дел од парохијата на црквата „Свети Василиј“ во парк со кедрови дрва, како и „Св. Елевтериј“ во Еди-куле. Во храмот се чуваат чудотворни икони на Богородица Домостроителка и Богородица Скоропослушница.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Троица“ - Солун

Света Троица (|Ιερός Ναός Αγίας Τριάδας) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Сместена е на истоимената улица „Агија Тријада“ во населбата Пирги. Храмот е црква на најголемата парохија во епархијата.
1 Историја
Црквата е првиот храм изграден на југ вон ѕидините на Солун. Според црковните архиви, отворен е во 1832 г. и е меѓу првите неовизантиски цркви со купола. Во 1860-тите неговата женска црква се срушила, убивајќи 12 лица. За кратко во 1902 г. црквата престанала да работи. Во 1925 г. веројатно од кандило избувнал пожар, во кој изгореле дел од дрвениот иконостас и вредните икони на него изработени од монаси од светогорскиот скит Кавсокаливија. Во 1966 г. земјотресот на Халкидик му нанел сериозни штети на храмот. Специјалната комисија предупредила дека куполата ќе се сруши, што и се случило.
На 28 октомври 1956 г. е поставен камен-темелникот на новиот храм од митрополитот Пантелејмон I Солунски. Истиот владика ја отворил црквата во 1960 г. На 13 јуни 1970 г. храмот е осветен од викарниот епископ Стефан Талантски.
2 Архитектура
Архитектурата на новиот храм е поинаква од онаа на црквата од 1832 г. и претсставува трикорабна базилика со камбанарија. Дело е на инженерот Варвоглу. Живописувањето на храмот е направено од 1970 до 1994 г. Од 1967 г. при храмот е создаден детски хор, духовен центар и спортски клуб „Анагениси“. Во 1972 г. за децата црквата основала детско одморалиште во Гомати на Халкидик за децата од парохијата.
Во храмот се чува вредна икона на Богородица, како и мошти на отците од манастирот „Св. Сава“, подарени од игуменаот на Панахрантоскиот манастир на 29 март 2002 г. Два дена подоцна црквата добила и мошти на подарок од митрополитот Пантелејмон II Солунски. Во 2002 г. во дворот е отворен параклисот „Св. Сава“.
Друг параклис на црквата е и храмот „Св. Соломониja“ на улиците „Кралица Олга“ и „Параскевопулос“, изградена во 1950 г. од архитектот Варис Карајанис со застаклена фасада. Во храмот има мошти на Света Соломонија, подарок од патријархот Атинагора.
3 Поврзано
* Солунска епархија
Туше Влахов

Петар Христов Влахов, попознат како Туше Влахов ( – ) — бугарски историчар, публицист и професор на Софискиот универзитет, член на Бугарската комунистичка партија, дописен член на Бугарската академија на науките, специјалист за најновата бугарска историја и историјата на бугарското националноослободително движење во Македонија и Одринско.
1 Животопис
Туше Влахов е роден на 3 јуни 1899 година во градот Кукуш, тогаш во Отоманската Империја. Неговиот татко Христо Влахов и неговиот чичко Димитар Влахов биле револуционери, дејци на ВМОРО. Во 1913 година неговото семејство се преселило во Софија. Туше Влахов дипломирал историја на Софискиот универзитет во 1926 година, а меѓу 1929 и 1932 година специјализирал во Берлин и Париз со стипендија „Марин Дринов“.
Во 1934 година Влахов станал член на Бугарската комунистичка партија, поради што бил репресиран. Работел како гимназиски професор во Карлово, Сливен, Копривштица и Софија до 1944 година. По државниот удар од 9 септември 1944 година го потпишал во Софија „Апелот до Македонците во Бугарија“. Работел како главен инспектор по историја во Министерството за образование, од 1949 година бил предавач, од 1951 година вонреден професор, а од 1954 година професор по нова општа историја на Софискиот универзитет. Од 1961 до 1968 година бил раководител на отсекот за нова и понова општа историја. Од 1967 година бил дописен член на Бугарската академија на науките. Во 1969 година го објавил второто, проширено издание на неговата книга „Кукуш и неговото минато“.
Туше Влахов починал на 13 јуни 1981 година во Софија. Носител е орденот „Георги Димитров“ (1969, 1974).
2 Библиографија
*''Дени Дидро'' (1939)
*''Турско-българските отношения през 1913 – 1915'' (1955)
*''Родният град на Христо Смирненски'' (1956)
**''Отношенията между България и централните сили по време на войните 1912 – 1918'' (1957)
*''България и Младотурската революция'' (1966)
*''Криза в българо-турските отношения 1895 – 1908'' (1977)
Црква „Св. Никола и Св. Димитриј“ - Солун

Свети Никола и Свети Димитриј (|Αγίων Νικολάου και Δημητρίου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата се наоѓа во населбата Харилау на улица „Димитриос Мисирлис“ бр. 34.
Црквата e изградена од руски белогардејски бегалци во 1920 г. По Октомвриската револуција од 1917 г. во населбата Харилау се доселиле речиси 2000 Руси. Заедницата решила да изгради храм на местото каде се наоѓал францускиот експедициски корпус за време на Првата светска војна. Не е познат официјалниот датум на поставање на камен-темелникот, ниту на отворањето на црквата. Изградена е од самите бегалци без учество на инженер, и нема специфичен архитектонски стил.
Има две верзии за името на црквата. Едната вели дека храмот наречен по светците-покровители на синовите на рускиот добротвор на заедницата и на црквата, лекарот Павел Ластовцев. Според втората, наречен е по имињата на двата параклиса во руската болница во градот, каде денес се наоѓа Историческискиот архив на Македонија. По затворањето на болницата, руската заедница решила да ги почитува светците, нарекувајќи ја црквата по нив.
За време на германската окупација во Вторатата светска војна, во зграда непосредно до црквата, каде денес се наоѓа современата „Св. Никола“, работела нелегална радиостаница која предавала програма на Сојузничките сили.
Во 1983 г. црквата е префрлена под Солунската епархија на Вселенската патријаршија, а во 1988 г. станала парохиски храм. Во 2000 г. границите на парохијата се проширени. Во храмот има параклис „Св. Серафим Саровски“. Иконостасот е подарен во 1957 г. од рускиот светогорски манастир „Св. Пантелејмон“ заедно со икона на Свети Серафим Саровски.
Во црквата се чуваат дел од моштите на Свети Димитрија и Свети Никола, подарок од парохијата „Св. Панагиј Басијас“ на Крф, како и мошти од Свети Харалампиј.
На трошок на парохијата е изградена црквата „Сите Солунски Светители“, сместена во комплексот на Вишата духовна академија во Солун.
Во 2005 г. веднаш јужно од храмот е поставен камен-темелникот на нова црква „Св. Николаа и Св. Димитриј“ по проект на Константинос Каравасилас.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Елевтериј“ - Пирги

Свети Елевтериј (|Ι. Ν. Αγίου Ελευθερίου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Се наоѓа на истоимениот плоштад „Агиос Елевтериос“ во населбата Пирги (Депо).
На местото на денешниот храм во 1916 г. Националниот раскол, Привремената влада за национална одбрана на Елефтериос Венизелос го изградила храмот „Св. Елевтериј“ како одговор на дејствијата на приврзаниците на кралот Константин I по обновата на црквата „Св. Константин и Елена“, сместена на територијата на корпусот на НАТО на улиците „Стратос“ и „3 Септември“. Црквата е осветена во 1929 г. Бидејќи не била доволно за зголеменото население, решено е да се изгради нов храм. Камен-темелникот е поставен во 1948 г. од митрополитот Генадиј Солунски заедно со темелникот на Првото основно училиште во соседството. Старата црква не е срушена, а новата трикорабна базилика е изградена околу неа. Изградбата привршила во 1957 г. и и стариот храм во внатрешноста е отстранет. Отворена е од митрополитот Пантелејмон I Солунски на 27 мај 1962 г.
Во црквата се чуваат мошти на Свети Елевтериј, вредна икона Света Богородица и една света икона на Свети Елевтериј.
Под црквата е параклисот „Св. Христофор“ подигнат во 1950-тите. Во парохијата влегува и параклисот „Св. Василиј“ во дворот на обласната управа на Централна Македонија.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Атанасиј“ - Солун

Свети Атанасиј (|Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во градскиот центар, на раскрсницата на улиците „Егнатија“ и „Сократис“, југозападно од „Пресв. Богородица Неракотворна“. Изградена е на местото на постар храм, уништен од пожар во 1817 г. Подигната е одново во 1818 г. според натписот над јужниот влез. Градбата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, типичн за своето вреем. Западната фасада е украсно изработена со наизменични делкани камења и тулу, додека пак северниот и јужниот ѕид се од кршен камен и дрвени греди.
Внатре, на западниот ѕид и делумно на северниот и јужниот има женска црква како галерија со облик на буквата П. До северниот ѕид има одвоена мала просторија, типична за манастирските храмови. Дрвените тавани се украсени со разни геометриски фигури. Првобитниот насликан иконостас е заменет со нов дрвен, во кој се вградени старите икони од XVI, XVIII и XIX век. През 1890-тите на храмот работел зоградот Митакос Хаѕистаматис од Кулакиската школа. Иконата „Исус Христос Велик Архијереј“ (1846), потпишана „χειρ Ιω(άννη) Α. Ρ.“, е дело на Јоанис Анастасиу од Литохоро.
Можно е на местото на храмот да бил солунскиот метох „Св. Атанасиј“ познат од извори од XIV век. Во 1569 г. црквата со целиот нејзин имот е купена од берскиот епископ Теофан Малакис и подарена на манастирот Влатадон. Во османлиско време епархијата на „Св. Атанасиј“ била една од најголемите и најбогатите во градот, и предмет на спорови помеѓу Солунската митрополија и манастирот Влатадон.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Арсакли

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου Πανοράματος) — црква во солунското предградие Арсакли, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во центарот на Арсакли, на улица „Агиос Георгиос“ бр. 6. Парохијата е создадена во 1923 г. за грчките доселеници од Турција. Изградбата започнала на 23 април 1928 г. Храмъо е отворен на 6 октомври 1968 г. од епископот Стефан Талантски.
Неговата парохија има и неколку други цркви — „Св. Дух“ на арсаклиските гробишта, „Вознесение Христово“ на истоимениот рид, „Св. Арсениј Кападокиски“ во црковниот центар и параклисот „Св. Нектариј“ во десниот кораб на храмот.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Олденбуршки Минстерски крај

Олденбуршки Минстерски крај (|Oldenburger Münsterland) — област во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија, распространета во област која ги сочинува окрузите Клопенбург и Фехта.
Неслужбено се нарекува и Јужен Олденбург (''Südoldenburg'').
1 Поврзано
* Олденбуршки крај
* Минстерски крај
Црква „Св. Василиј“ - Солун

Свети Василиј (|Αγίου Βασιλείου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа во населбата Нова Швајцарија (Неја Елветија). Камен-темелникот е поставен на 16 ноември 2008 г., а црквата е отворена на 8 мај 2011 г. од митрополитот Антим Солунски. Парохијата е основана со претседателски указ на 23 февруари 2012 г.
Црквата е помала од останатите нови парохиски цркви на Солунската епархија бидејќи не била во урбанистичкиот план и властане дозволувала изградба на поголем храм. Парцелата била во сопственост на храмот „Св. Илија“, која ѝ ја подарила на митрополијата. Со изградбата раководел Лазарос Бљамбас. Во заедниот дел на дворот е параклисот „Пресв. Богородица Вратарница“, кој првично бил отпочнат како главен храм, но запрен од судот поради немање дозвола.
Иконостасните икони се дело на монахињите од манастирот „Успение на пресв. Богородица“ во Арсакли. Во храмот има голема икона на Богородица Вратарница, како и мошти од Свети Василиј.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Константин и Елена“ - Солун

Свети Константин и Елена (|Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа во населбата Хиподром на истоимениот плоштад. Отворена е на 23 септември 1984 г. од митрополитот Пантелејмон II Солунски. Градбата претставува крстокуполен храм.
На местото на црквата имало два претходни храма. Од ракопис во светогорскиот манастир Дионисијат е јасно дека во XVI век тука имало црква; Свети Кирил е маченички убиен пред храмот на Свети Константин во 1566 г. Веројатно е дека црквата работела од крајот на XV век. Храмот е споменат од отецот Жан-Батист Сусје кој живеел во Солун во 1726 – 1733 г. Црквата тогаш се нарекувала само „Св. Константин“ и била парохиски храм. Важен извор е Заедничката кондика на грчката солунска општина во архивите на Солунската митрополија, каде се заведени храмовите и нивниот имот. Таму пишува дека црквата е обновена во 1818 и во 1908 г., и дека храмот отсекогаш бил парохиски. Црквата, обновена во 1818 г. со општински средства, е вториот по ред храм и била типична базилика со карактеристичка камбанарија. Храмот има два параклиса.
Црквата е срушена во 1972 г., а во август 1974 г. во околината се направени ископувања кои дале многу важни откритија. Во подземјето на храмот се откриени ранохристијански гробови, како и една глинена урна со остатоци од пепел и коски. Се смета дека тоа се моштите на новомаченикот Кирил Солунски, изгорен на клада до црквата на 6 јули 1566 г. Потоа започнала изградбата на денешниот храм, која траела 10 години.
Внатре се чуваат вредни икони, вклучувајќи ја чудотворната икона на Свети Стилијан. Грците кои се населиле во Солун од Мала Азија ја донеле иконата Богородица Надеж за сите.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Крв и вино (филм)

„Крв и вино“ (англиски: ''Blood and Wine'') – филм на режисерот Боб Рафелсон (Bob Rafelson) од 1996 година, снимен по сценариото на Ник Вилиерс (Nick Villiers) и Алисон Крос (Alison Cross). Главните улоги ги играат: Џек Николсон (Jack Nicholson), Стивен Дорф (Stephen Dorff), Џенифер Лопес (Jennifer Lopez), Џуди Дејвис (Judy Davis), Мајкл Кејн (Michael Caine), Каролд Перино Помладиот (Harold Perrineau Jr.) и Робин Питерсон (Robyn Peterson).
1 Синопсис
Алекс Гејтс (го игра Николсон) е трговец со вино од Мајами. Во последно време, работата не му оди најдобро, сопругата Сузеан (ја игра Дејвис) е незадоволна од бракот и од финансиските проблеми, а синот Џејсон (го игра Дорф) веќе со години го игнорира. Поради тоа, единствената утеха на Алекс е романтичната врска со убавата Габриела (ја игра Лопес) коај работи како негувателка во вилата на богатиот Рис (го игра Сајц). Алекс решава да ја ограби куќата на Сајц, а за таа цел го ангажира стариот, искусен крадец Виктор (го игра Кејн) кој успева да го украде дијамантскиот накит вреден 1,3 милиони долари...
Фудбалска репрезентација на Иран

Фудбалската репрезентација на Иран го претставува Иран на меѓународните фудбалски натпреварувања и е под контрола на Фудбалската федерација на Иран. Во периодот помеѓу декември 2014 година и мај 2018 година, Иран бил највисоко рангираната екипа од Азија, што е најдолгиот континуиран временски период во кој еден тим ја имал таа чест.
Досега Иран се квалификувал на Светските првенства 6 пати (1978, 1998, 2006, 2014, 2018, 2022), првпат во 1978, а ќе играат и на претстојното во Катар 2022. Сепак, репрезентацијата никогаш не успеала да ја мине фазата по групи, забележувајќи притоа само две победи на турнирите против САД во 1998 и Мароко во 2018. Континентално, Иран освоил три Азиски купа во 1968, 1972 и 1976.
1 Настапи на првенствата
1.1 Настапи на Светските првенства
Светско првенство, , Квалификации за Светско првенство
, , , , , , , , , , , , , ,
1930, Не учествувале, Не учествувале
1934
1938
1950
1954
1958
1962
1966
1970
1974, Не се квалификувале, 8, 5, 1, 2, 9, 6
1978, Групна фаза, 14, 3, 0, 1, 2, 2, 8, 12, 10, 2, 0, 20, 3
1982, Се откажале, Се откажале
1986, Дисквалификувани, Дисквалификувани
1990, Не се квалификувале, 6, 5, 0, 1, 12, 5
1994, 11, 5, 3, 3, 23, 13
1998, Групна фаза, 20, 3, 1, 0, 2, 2, 4, 17, 8, 6, 3, 57, 17
2002, Не се квалификувале, 14, 9, 3, 2, 36, 9
2006, Групна фаза, 25, 3, 0, 1, 2, 2, 6, 12, 9, 1, 2, 29, 7
2010, Не се квалификувале, 14, 5, 8, 1, 15, 9
2014, Групна фаза, 28., 3, 0, 1, 2, 1, 4, 16, 10, 4, 2, 30, 7
2018, Групна фаза, 18., 3, 1, 1, 1, 2, 2, 18, 12, 6, 0, 36, 5
2022, Квалификувани, 18, 14, 1, 3, 49, 8
2026, ''Ќе учествуваат во квалификациите'', ''Ќе учествуваат во квалификациите''
Вкупно, 6/22, 15, 2, 4, 9, 9, 24, 146, 92, 35, 19, 316, 89
1.2 Настапи на Азискиот куп
''Азиски куп''
, , , , , , , ,
1956, Се повлекле
1960, Не се квалификувале
1964, Се повлекле
1968, Шампион, 1, 4, 4, 0, 0, 11, 2
1972, Шампион, 1, 5, 5, 0, 0, 12, 4
1976, Шампион, 1, 4, 4, 0, 0, 13, 0
#FFFFFF 1980, #FFFFFF Полуфинале, #FFFFFF 3, #FFFFFF 6, #FFFFFF 3, #FFFFFF 2, #FFFFFF 1, #FFFFFF 16, #FFFFFF 6
1984, Полуфинале, 4, 6, 2, 4, 0, 8, 3
#FFFFFF 1988, #FFFFFF Полуфинале, #FFFFFF 3, #FFFFFF 6, #FFFFFF 2, #FFFFFF 2, #FFFFFF 2, #FFFFFF 3, #FFFFFF 4
1992, Групна фаза, 5, 3, 1, 1, 1, 2, 1
#FFFFFF 1996, #FFFFFF Полуфинале, #FFFFFF 3, #FFFFFF 6, #FFFFFF 3, #FFFFFF 2, #FFFFFF 1, #FFFFFF 14, #FFFFFF 6
2000, Четвртфинале, 5, 4, 2, 1, 1, 7, 3
#FFFFFF 2004, #FFFFFF Полуфинале, #FFFFFF 3, #FFFFFF 6, #FFFFFF 3, #FFFFFF 3, #FFFFFF 0, #FFFFFF 14, #FFFFFF 8
2007, Четвртфинале, 5, 4, 2, 2, 0, 6, 3
2011, Четвртфинале, 5, 4, 3, 0, 1, 6, 2
2015, Четвртфинале, 6., 4, 3, 1, 0, 7, 3
#FFFFFF 2019, #FFFFFF Полуфинале, #FFFFFF 3, #FFFFFF 6, #FFFFFF 4, #FFFFFF 1, #FFFFFF 1, #FFFFFF 12, #FFFFFF 3
2023, ''Квалификувани''
2027, ''To be determined''
Вкупно, 15/18, 68, 41, 19, 8, 131, 48
2 Играчи
Неаполското злато

„Неаполското злато“ (италијански: ''L'oro di Napoli'') – филм на режисерот Виторио Де Сика (Vittorio De Sica) од 1954 година, снимен по сценариото на Џузепе Марота (Giuseppe Marotta), Чезаре Ѕаватини (Cesare Zavattini) и Де Сика. Филмот е сниман според истоимената збирка на раскази на Џузепе Марота. Главните улоги ги играат: Силвана Мањано (Silvana Mangano), Софија Лорен (Sophia Loren), Паоло Стопа (Paolo Stoppa) и Тото (Totò). Филмот претставува еден вид посвета на Неапол, градот во кој режисерот ги поминал првите години од животот. На Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за „Златната палма“.
1 Синопсис
Филмот претставува омнибус составен од шест различни приказни кои се случуваат во Неапол: еден насилник искористува еден кловн, неверната продавачка на пица го губи прстенот, закопот на едно дете, сиромашниот гроф и закоравен коцкар, Просперо Б. Го тера својот син да игра карти со него при што постојано губи, неочекуваната и необична венчавка на проститутката Тереза, како и подвизите на „професорот“ Ерсилио Мича кој „решава сечии проблеми“.
1.1 Силеџијата
Веќе 10 години како еден силеџија се населил во куќата на еден сиромав (го игра Тото) и му командува. Но, силеџијата дознава дека е болен...
1.2 Пици на кредит
Софија (ја игра Софија Лорен) и нејзиниот сопруг Розарио (Џакомо Фурија) прават пици. Но, еден ден, скапиот свршенички прстен кој Софија секогаш го носела на рака, исчезнува. Наверојатно паднал во тестото на пицата за ноќниот чувар или во пицата на вдовецот (Паоло Стопа). Но, вистинита е многу погорчлива.
1.3 Малиот погреб
Најтажната епизода од филмот, речиси без дијалози, раскажува за смртта на едно дете и за погребната поворка која го испраќа за последен пат. Во верзијата наменета за комерцијални цели оваа епизода е исфрлена.
1.4 Играчите
Еден благородник од Неапол (го игра Виторио Де Сика), притиснат од богатата и грда сопруга и крајно осиромашен поради коцкарскиот порок, се обидува да извојува победа во долгите партии карти со синот на портирот, осумгодишно дете кое постојано го победува во табланет.
1.5 Тереза
Тереза (ја игра Силвана Мањано) е проститутка. Непознат додворувач ѝ нуди брак. Непосредно по свадбената церемонија таа дознава дека нејзиниот сопруг се оженил со неа само за да добие прошка за една серизна грешка. Што да направи? Да го задржи достоинството и да си замине или да отстапи пред ветените удобности?
1.6 Професорот
Дон Ерсилио (го игра Едуардо Де Филипо) продава мудрост. За неколку лири им дава одлучни совети на љубоморните свршеници, на уморните војници и на верниците кои му се обраќаат за помош. Но, проблемот на маалото е како да се спречи препотентниот благородник. Една свирка ќе реши сѐ.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Солун

Пресвета Богородица Скоропослушница или Рождество на Пресвета Богородица, наречена и Панагуда (|Παναγίας Γοργοεπηκόου, Παναγούδα) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на аголот на улиците „Егнатија“ и „Герман Патраски“. Изградена е во 1818 г. на местото на постар грам со истото име, уништен од пожар во 1817 г. Можно е на местото да имало и византиска црква, судејќи по реликвиите од византискиот период што се чуваат во храмот. Можно е да се работи за „царскиот“ манастир споменат во XII, XIII и XIV век.
Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква, типична за своето време. Според изворите, храмот е изграден поголем од пропишаното во дозволата од османлискат авласт. На храмот работеле зографи од Кулакиската школа; во 1820 г. на неа работел Маргарит Ламбу, а во 1890-тите години на XIX век и Митакос Хаѕистаматис.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Терапонт“ - Солун

Свети Терапонт (|Αγίου Θεράποντος, ''Άη Θεράπη'') — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа во населбата Горна Тумба, на улица „Артаки“ бр. 1 и претставува крстокуполен храм. Првата црква е изградена по доаѓањето на грчките доселеници од Турција во 1922 г. и е наречена „Св. Терапонт“ по името на поклоничкиот храм во Бунарбаши, Смирненско. Камен-темелникот на црквата е поставен на 11 јуни 1924 г. Храмот е осветен во 1929 г. и отворен на 1 октомври 1933 г. Мештаните ја нарекуваат „Ај Терапи“. Со брзиот пораст на населението се појавила потреба од поголема црква. Новата црква е започната во 1949 и завршена во 1951 г. Отворена е од епископот Стефан Талантски на 31 октомври 1971 г. Во храмот се чува историската икона на Свети Терапонт, зачувана од турски оџа по иселувањето на Грците од Смирна во 1922 г. и донесена во Егејска Македонија во 1955 г. од свештеникот Јоанис Пицокос заедно со путир. Во црквата се чуваат и мошти на Свети Терапонт и Свети Харалампиј. Освен на овој светец, црквата има делови посветени на Свети Теона Солунски и на Свети Козма Етолски, како и параклис на Свети Јосиф.
Параклис на храмот е и црквичката „Св. Ефросина“ во сиропиталиштето „Александар Велики“ меѓу улиците „Олимпија“, „Григориос Ламбракис“ и „Павсилипос“, изградена во 1971 г.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Пантелејмон“ - Арсакли

Свети Пантелејмон (|Αγίου Παντελεήμονος Πανοράματος) — црква во солунското предградие Арсакли, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на улица „Фармакис“ бр. 27 во маалото Номос 751. Камен-темелникот на храмот е поставен на 15 септември 1997 г., а црквата е отворена на 15 септември 2002 г. од митрополитот Пантелејмон II. парцелата од 6 декари е дадена за училишна зграда согласно законот 751, со кој во 1952 г. се дава земја на војници од Грчко-италијанската, Втората светска и Граѓанската војна. Во 1990 г. оваа парцела е предадена на црквата, а парцелата предвидена за црква му е дадена на улилиштето. Во прво време храмот бил параклис на црквата „Св. Ѓорѓи“, но со своја управа. Во август 2006 г. е издаден претседателски указ со кој „Св. Пантелејмон“ е прогласен за парохиска црква.
Градбата претставува крстокуполен храм во византиски стил, дело на архитектот Василиос Папас. Митрополитот Пантелејмон ΙΙ настојувал храмот да се нарече така бидејќи епархијата немала парохиски храм посветен на Свети Пантелејмон, а митрополијата имала мошти на тој светец, сместени во храмот. Внатре се чува извезена папуча на Свети Дионисиј Закинтски, а во црковниот двор има параклис посветен на Свети Дионисиј. Црквата има и параклис „Воздвижение на Чесниот Крст“ во маалото Топографи.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Клопенбург

Клопенбург (|Cloppenburg; |Cloppenborg; затерландски фризиски: ''Kloppenbuurich'') — град и административно седиште на истоимениот округ, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа 38 километри југозападно од градот Олденбург.
1 Географија
1.1 Местоположба
Клопенбург се наоѓа во областа Олденбуршки Минстерски крај помеѓу Оснабрик и Олденбург.
1.2 Градски единици
Градот Клопенбург се состои од градското јадро и од осум единици:
* Амбирен/Шмертхајм
* Бетен
* Емштекерфелд
* Галгенмор
* Келерхее
* Штатсфорстен
* Штернбуш
* Фарен/Штапелфелд
2 Стопанство
Градот е средиште на главно земјоделската област во јужниот дел на Клопенбург. Градот е административно седиште и во него се наоѓаат повеќе училишта.
2.1 Туризам
Една од главните туристички знаменитости на Клопенбург е музејското село „Клопенбург“, повеќе стари градби од областа кои биле расклопени и поставени во музејот.
3 Политика
3.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 38 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 30.001 и 40.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните локални избори за Градскиот совет биле добиени следниве резултати:* CDU: 16
* SPD: 9
* Зелени: 4
* Независни (UWG): 3
* FDP: 2
* AfD: 2
* Linke: 1
* DZP: 1
3.2 Градоначалник
Моментален градоначалник на градот Клопенбург е Најдхард Фарнхорн.
;Список на досегашни градоначалници
* Игнац Фајгел (1855–1922)
* Бернхард Хојкамп (1884–1946)
* Георг Веслинг (1889–1974)
* Волфганг Визе (2001-2021)
* Најдхард Фарнхорн (од 2021)
3.3 Збратимени градови
Клопенбург е збратимен со следниве градови:* Берне, Франција (од 1989 г.)
4 Познати луѓе
* Георг Веслинг (1889–1974) — политичар, градоначалник на Клопенбург
* Вернер Баумбах (1916–1953) — пилот
* Јуп Дервал (1927–2007) — фудбалер и тренер
* Манфред Запатка (р. 1942) — глумец
* Манфред Хелман (р. 1962) — фудбалер
* Лена Герке (р. 1988) — модел
* Бернд Гердес (р. 1989) — фудбалер
5 Галерија
Црква „Св. Мина“ - Солун

Свети Мина, Виктор и Викентиј (|Ιερός Ναός Αγίου Μηνά) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во приморскиот дел на градскиот центар, на раскрсницата меѓу улиците „Василевс Ираклио“ и „Јон Драгумис“. Спомената е во житието на Свети Григориј Декаполит од првата половина на IX век. Веројатно е изградена во ранохристијанско време, поточно од крајот на V до почетокот на VI век. Во светогорските архиви има споменувања на храмот од XI, XII, XIV и XV век. По османлиското освојување на градот, храмот бил еден од малкуте кои не биле претворени во џамии. Во 1569 г. султанот Селим II извадил шест столбови од него. Во 1687 г. за време на Морејската војна црквата настрадала во бомбардирање од венецијанската флота. Во XVIII век храмот речиси наполно изгорел и обновен е во 1806 г. по иницијатива на трговецот Јоанис Кафтанѕоглу, за одново да пострада во голем пожар во 1839 г.
Денешниот изглед црквата го добила со полна реконструкција во средината на XIX век, под раководство на архитектот Ралис Пљуфас. Претставува трикорабна базилика типична за тоа време. Внатрешноста е богато украсена и има разни влијанија, вклучуајќи од неокласицизмот и барокот и рококото. Меѓу 1890 и 1912 г. била катедрална црква на Солунската епархија.
1 Галерија
2 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Фануриј и Св. Јован Претеча“ - Солун

Свети Фануриј и Свети Јован Претеча (|Αγίου Φανουρίου και Τιμίου Προδρόμου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во населбата Горна Тумба, на улица „Јанина“ бр. 130.
Храмот е изграден од грчките доселеници, дојдени во 1922 г. од Источна Тракија, Мала Азија, Кападокија и Понд. На 25 јуни/8 јули 1923 г. митрополитот Генадиј Солунски го поставил камен-темелникот на храмот. Проектант бил архитектот Рувенс. Црквата е отворена пет години подоцна, на 7 октомври 1928 г. од Генадиј Солунски. Наречена е по два светци — Свети Фануриј по желба на жителите, а Јован Претеча по желба на митрополитот.
Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква. Во посебна зграда спроти храмот се канцелариите на свештениците и духовниот центар. Во храмот се чува икона на Богородица Владетелка на реката, донесена од дојденците од Родосто, како и мошти од Свети Арсениј и Свети Никола Планас.
Црквата има четири параклиси — „Сите Солунски Светители“ во дворот, „Свети Арсениј Кападокиски“, прилепен до храмот, „Свети Четириесет Маченици“ во женската црква и „Свети Никола Планас“, исто така во женската црква.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Павле“ - Свети Павле (2013)

Свети Павле (|Αγίου Παύλου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Храмот се наоѓа во населбата Кастра, близу Солунското добротворно друштво. Сместен е на рид јужно над истоименото маало Свети Павле со поглед на градот и Солунскиот Залив. Камен-темелникот е поставен на 8 јуни 1981 г. од митрополитот Пантелејмон II Солунски и отворена од истиот епископ на 2 ноември 1997 г. Изградена е на парцела со површина од 4.400 м<sup>2</sup>, пдоарена од Солунското добротворно друштво во 1980 г. До 1992 г. парохијата била со центар во друг храм, на околу 100 м северно од овој. Во 1988 г. општината сакала да го сруши, но тука се вмешал министерот за Македонија и Тракија Стељос, Папатемелис и со тоа е зачуван.
2 Архитектура
Градбата претставува крстокуполен храм кој преминува во ротонда, дело на архитектот Димитриос Христидис. Има трика ката поради наклонот на теренот, со вкупна висина од 38 м. Подрумот зафаќа 600 м<sup>2</sup>, а катовите зафаќат 1.200 м<sup>2</sup>. Идејата за трите ката е дело на инженерот Сотирис Кувелас. Во зградата има 6 училишни простории, 2 свечени сали и сала за неделно училиште.
Во црквата се чуваат мошти од Апостол Павле, како и вредна икона на Богородица од непознат автор, датирана на 14 февруари 1881 г.
3 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Спиридон“ - Триандрија

Свети Спиридон (el) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа во центарот на населбата Триандрија. На ова место имало помала црква „Крштение Господово“, подигната од грчките доселеници од Мала Азија во 1922 г., кои со себе ги донеле инвентарот, иконите и моштите од своите цркви. Црквата била трикорабна базилика, осветена на 14 ноември 1948 г. од епископот Спиридон Апамејски. Меѓу донесените реликвии се икони на Свети Јован Крстител. Подоцна храмот е преименуван во „Св. Спиридон“ поради неговата чудотворна икона. Градбата настрадала во Солунскиот земјотрес од 1978 г.
Во 1991 г. почнала изградба на денешниот храм во облик на петкорабна базилика со купола и површина од 1.080 м<sup>2</sup>. Камен-темелникот е поставен на 7 август 1991 г. за време на митрополитот Пантелејмон II Солунски. Внатре има четири параклиси — „Св. Јован Крстител“, „Св. Герасим Кефалониски“, „Св. Дионисиј Закинтски“ и „Св. Хрисостом Смирненски“. Надвор од храмот е големиот параклис „Св. Рафаил, Никола и Ирина“.
Во храмот се чува икона на Богородица Тринодуса од Теодосиј Анагност, изработена во XIX век.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Благовештение“ - Солун

Свето Благовештение (|Ευαγγελίστρια) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа на улица „Агиос Димитрос“ бр. 159. Порано била гробишна црква на старите патријаршиски гробишта „Свето Благовештение“ (Евангелистрија) во градот.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Фотиј“ - Солун

Свети Фотиј (|Αγίου Φωτίου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа на улиците „Ласкаратос“ и „Марија Калас“, во јужниот дел на населбата Пирги. Камен-темелникот е поставен на 27 септември 1997 г. од патријархот Вартоломеј и митрополитот Пантелејмон Солунски. Отворен е на 10 јуни 2007 г. и осветен на 17 мај 2009 г. од митрополитот Антим Солунски. Во храмот се чуваат мошти на Апостол Лука Евангелист и дел од Чесниот Крст.
1 Поврзано
* Солунска епархија
PGC 39058

PGC 39058 ― џуџеста галаксија сместена на 14 милиони светлосни години од нас во соѕвездието Змеј. Галаксијата е бледа и замаглена од страна на HD 106381, ѕвезда во преден план што го отежнува набљудувањето.
Црква „Св. Христофор“ - Солун

Свети Христофор (|Αγίου Χριστοφόρου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа во населбата Горна Тумба, на границата со Капуџилар, на улица „Атанасиос Стагеритис“ бр. 123. Градбата претставува ротонда, дело на архитектот Димитриос Христидис. Парохијата е основана во август 1982 г. по инсистирање на мештаните. Сојузот на резервните офицери порадил парцела за изградба на храмаот. Од 1982 до 1987 г. на ова место имало монтажен параклис, а на 9 мај 1987 г. митрополитот Пантелејмон II Солунски го поставил камен-темелникот на новата црква. Отворена е на 27 ноември 1994 г од истиот митрополит. Стариот храм станал нејзин параклис, сега под името „Св. Јован Богослов“.
Црквата има два параклиса. „Св. Гликерија“ е во населбата Константинополитика. Основана е на 13 мај 2013 г. од митрополитот Антим Солунски и има облик на крстовиден храм со купола, дело на архитект Продромос Василијадис. Пред да запонче изградбата на таа црква, од 2006 г. работел мал параклис. „Св. Катерина“ е во градината, над кривината на обиколницата. Нејзината изградба започнала во 1990-тите и станала параклис на „Св. Христофор“ во ноември 2011 г.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Вознесение Христово“ - Солун

Вознесение Христово (|Αναλήψεως του Κυρίου) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата се наоѓа во истоименото маало Аналипси (''Вознесение''), спроти морскиот брег и до маалото Пирги.
На крајот на XIX век грчката црковна општина решила да изгради втор храм вон ѕидините по „Св. Троица“. Издејствувале султански ферман и патријаршиски печат од Неофит VIII (1891 - 1894). Камен-темелникот на црквата е поставен во 1893 г. за време на митрополит Атанасиј Солунски. Архитект на градбата е Кокинос, која ја изградил во облик на традиционалната трикорабна базилика. Осветена е на 5 мај 1919 г. од митрополитот Генадиј Солунски. Иконостасот е изработен во 1907 г. од Јоанис Лиритис од Тинос, а иконите на него се дело на негушкиот зограф Христодулос Матеу.
За време на окупацијата во Втората светска војна во камбанаријата на црквата работела нелегална радиостаница, која емитувала програма на Сојузниците под раководство на свештеникот Евангелос Мурѕинос.
Во 1954 г. е поставен камен-темелникот парохиски културен центар, во кој има параклис „Св. Јован Претеча и Св. Силуан Атонит“. Во 1987 г. храмот е проширен за првпат. Во 2004 – 2005 г. е проширен уште еднаш, и притоа се изградени параклисите „Св. Фотина и Ирина“ и „Св. Апостол Тома“ во внатрешноста на храмот и „Св. Антониј“ во западниот дел на дворот.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Галактичка плима

Галактичка плима — плимна сила којашто ја искусуваат објекти коишто се под влијание на гравитациското поле на некоја галаксија, како на пример Млечен Пат. Подрачја од особен интерес во врска со галактичката плима вклучуваат галактички судири, прекини на џуџести или придружни галаксии и плимниот ефект на Млечен Пат врз Ортовиот Облак во Сончевиот Систем.
1 Поврзано
* Плимна сила
* Ортов Облак
* Рошова граница
* Џуџеста галаксија
* Придружна галаксија
* Заемоделувачки галаксии
Црква „Св. Три Јерарси“ - Солун

Свети Три Јерарси (|Τριών Ιεραρχών) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа на улица „Стромница“ бр. 59. Камен-темелникот е поставен во мај 1973 г. од митрополит Леонид Солунски, а изградбата траела 20 години. Во 1990 г. работите конечно завршиле, и на 17 октомври 1993 г. храмот е отворен од митрополитот Пантелејмон II Солунски.
Градбата претставува крстокуполен храм во византиски стил, дело на архитектот Димитриос Христидис. Храмот наликува на катедралата „Св. Софија“ во Цариград, која има бројни куполи на покривот. Црквата е една од најголемите во Грција со површина од 1.200 м<sup>2</sup> и висина од 29 м. Камбанаријата е висока 34 м. Женската црква зафаќа 450 м<sup>2</sup>, а само олтарот се протега на 113 м<sup>2</sup>. Црквата има подно греење и климатизација. Во неа се чува иконата на Трите Јарарси донесена од грчките доселеници од Понт, како и мошти на истите светители — Василиј Велики, Григориј Богослов и Јован Златоуст. Залепен за храма од север е параклисот на мајките на тројцата светци — Емилија, Нона и Антуса. Во внатрешнсота се параклисите „Св. Артемиј“ и „Св. Атанасиј Метеорски“, а во подрумот има духовен центар.
1 Поврзано
* Солунска епархија
AGC 198691

AGC 198691 ― мала галаксија со една од најмалите познати металичности. Има прекар Леончино бидејќи е во близина на Малиот Лав. Галаксијата изгледа сина поради присуството на неколку светли сини ѕвезди. Присутен е и подрачјето HII кое содржи кислород. Тоа е важно како показател за видот на галаксиите кои првпат се создавале во Универзум.
Георги Димитров (историчар)

Георги Георгиев Димитров бил бугарски учител, книжевник, општественик.
1 Биографија
Роден е во Ќустендил. Во 1851-58 г. учи во Ќустендил кај Аверкиј Попстојанов, а во 1858-59 г. станал учител во Свиленград. Го придружувал митрополитот Авксентиј Велешки при неговите патувања во Македонија - Штип, Кратово, Кочани. Бил деец за црковна независност. Поради нападот во Хасково во 1873 г. бил уапсен, а потоа бил ослободен со собрани 100 лири од неговите домашни. Бил учесник во Старозагорското востание во 1875. Бил продавач на книги (1860) и книжар (1867-75) во Одрин. Во 1878 г. се населил во Пловдив. Автор е на три книги за историјата на Бугарија.
2 Историскиот труд „Кнежевство Бугарија“
Георги Димитров планирал да напише историја во три дела, со наслов „Кнежевство Бугарија“, во која ќе го проследи развојот на бугарскиот народ и држава од Средновековието до негово време. Авторот решил со свои средства без туѓа помош, да отпечати историјата. Наместо да му се помогне, му биле правени пречки. Само кнезот Фердинанд I го помогнал со 5 наполеони.
Во првиот дел од своето дело од 1894 год., за Македонците запишал:
Црква „Св. Преображение“ - Солун (XX век)

Свето Преображение (|Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Парохијата е една од најновите и најголемите во градот. Сместена е во населбата Пирги на улица „Делфи“. Создадена е во 1969 г., кога е отворен приземниот кат на храмот. Црквата е отворена во 1984 г. и осветена на 2 ноември 1986 г. од митрополитот Пантелејмон Солунски. Од март 2003 г. во црквата има копија на иконата „Достојно Ест“.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Индијана Џонс и храмот на проклетството

„Индијана Џонс и храмот на проклетството“ (англиски: ''Indiana Jones and the Temple of Doom'') — филм на режисерот Стивен Спилберг од 1984 година. Главните улоги ги играат: Харисон Форд, Кејт Кепшо, Ке Хју Куан и Амриш Пури.
1 Содржина
Во 1935 година, Индијана Џонс се наоѓа во Индија каде се среќава со припадниците на една тајна секта. Тој се здружува со една пејачка во ноќен клуб (ја игра Кепшо) и со 12-годишно кинеско дете (го игра Куан) и заедно одат во едно зафрлено село. Селаните веруваат дека лошите сили им ги грабнале децата по кражбата на нивниот свет камен. Меѓутоа, храмот е полн со смртоносни стапици и крие мрачни тајни. Индијана Џонс и неговите другари мора да ја запрат опасната секта коај верува дека ќе завладее со светот. Притоа, Индијана Џонс мора да ги спаси и грабнатите деца и да ги избегне опасностите во храмот.
NGC 61

NGC 61 — пар леќести галаксии, NGC 61-A (или NGC 61-1) и NGC 61-B (или NGC 61-2) во соѕвездието Кит. И двете биле откриени на 10 септември 1785 година од Вилијам Хершел.
Црква „Пресвета Богородица Нова“ - Солун

Пресвета Богородица Нова (|Ιερός Ναός της Νέας Παναγίας) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во крајбрежното подрачје југоисточно од градскиот центар, на почетокот на улица „Димитрис Гунарис“ и меѓу улиците „Цимискис“ и „Митрополис“. Во минатото се нарекувала „Пресв. Богородица Голема“ (''Μεγάλη Παναγία'', ''Τρανή Παναγία''). Изградена е во 1727 г. според мермерниот натпис над јужната врата. На нејзино место се наоѓал манастирот „Пресв. Богородица“, основан од Иларион Мацунис и запален во 1690 г. Во 1727 г. е изработен живописот, дело на Давид Селеница.
Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква. На западната страна има трем, а на јужната има подоцна дограден неокласичен портик со камбанарија над него. Во 1978 г. камбанаријата настрадала во земјотрес, и потоа изградена одново. Внатрешноста има зачувани вредни украси. Во жртвеникот и во женската црква има забележителни фрески од XVIII век, изработени во духот на палеолошката уметност. Резбаниот иконостас е позлатен. Владичкиот престол, амвонот и таванските фрески се од XIX век. Иконата на Богородица Слаткољубива е дело на Јоанис Папаталасиу.
1 Галерија
2 Поврзано
* Солунска епархија
Индијана Џонс: Последната крстоносна војна

„Индијана Џонс: Последната крстоносна војна“ (англиски: ''Indiana Jones and the Last Crusade'') — филм на режисерот Стивен Спилберг (Steven Spielberg) од 1989 година. Автор на сценариото е Џефри Боум, засновано на приказната на Џорџ Лукас (George Lucas) и Мен Мејес (Menn Meyes). Главните улоги ги играат: Харисон Форд (Harrison Ford), Шон Конери (Sean Connery), Денхолм Елиот (Denholm Elliott), Алисон Дуди (Alison Doodey), Џон Рис-Дејвис (John Rhys-Davies), Џулијан Гловер (Julian Glover), Ривер Феникс (River Phoenix) и Роберт Едисон (Robert Eddison). Филмот имал три номинации за наградата „Оскар“ (оригинална музика, звук и монтажа на звучни ефекти), а победил во третата категорија.
1 Синопсис
Во 1912 година, во Јута, за време на излетот со извидниците, ученикот Индијана Џонс (го игра Феникс) среќава копачи на изгубено богатство и им го зема крстот што го пронашле. Подоцна, во 1938 година, Индијана (го игра Форд), како професор по археологија, го враќа во музејот крстот и заминува во нова мисија: богатиот колекционер Волтер Донован (го игра Гловер) го ангажира да го пронајде светиот грал. Притоа, тој му кажува на Индијана дека во потрагата по Светиот грал исчезнал археологот д-р Хенри Џонс (го игра Конери), неговиот татко. Затоа, тој заминува во потрага по Светиот грал при што се среќава со нацистите, кои знаат дека Светиот грал носи голема моќ која им е неопходна за војната за која се подготвуваат...
Црква „Пресвета Богородица Десна“ - Солун

Пресвета Богородица Десна (|Παναγία Δεξιά) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е сместен во централната населба Камара, на главната улица „Егнатија“ бр. 155 и истоимената „Панагија Дексија“. Во османлиско време на нејзино место се наоѓал храмот „Св. Ипатиј“, играден во 1818 г. како подарок од халкидичкиот манастир „Св. Анастасија Узорешителница“. Според Василис Димитријадис, храмот е подигнат во 1727 г. на местото на византиската црква „Пресв Богородица Голема“ (''Μεγάλη, Τρανή Παναγία''), спомената во документи од 1542 и 1546 г. и во два ракописа од XIV век. Во 1727 г. црквата почнала да се нарекува „Св. Ипатиј“. Во 1912 г., кога ротондата „Св. Ѓорѓи“ повторно станала црква, „Св. Ипатиј“ влегол во нејзината парохија. „Св. Ипатиј“ има типична преродбеничка архитектура — трикорабна базилика со дъвен покрив, мали димензии и мала висина.
Со порастот на населението се јавило потреба од поголем храм. Камен-темелникот на новата црква е поставен на 4 ноември 1956 г. од митрополитот Пантелејмон I Солунски, а црквата е отворена на 20 јули 1976 г. од митрополитот Пантелејмон II. Преименувана е по чудотворната икона на Богородица која се чувала во „Св. Ипатиј“.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Црква „Св. Ксенија“ - Солун

Света преподобна Ксенија (|Οσίας Ξένη) — црква во градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Солунската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот се наоѓа во населбата Харилау, на улица „Мараслис“ бр. 59. Камен-темелникот е поставен во 1953 г. и црквата е осветена од митрополитот Пантелејмон I Солунски на 16 јуни 1967 г. Градбата претставува крстовиден храм со купола, дело на архитектот Јоанис Тирандафилидис. Во храмот се чуваат мошти на Света Ксенија Римска. Мермерниот иконостас и иконите се дело на светогорската работилница на Пахомеите. Во 1985 г. во црковниот двор е изграден културен центар.
Параклис на црквата е стариот храм „Св. Ксенија и Св. Нектариј“, сместен на улица „Папанастасиос“ бр. 27.
1 Поврзано
* Солунска епархија
Марија Станкова

Марија Станкова (родена во Вељуса, - починала во , ) — македонска поетеса.
1 Книжевно творештво
Марија Станкова е автор на поетските книги.:
*''Патувањето продолжува'', 1980
*''Метафизика на малите нешта'', 1992
*''Чемерно небо'', 1995
*''Тие и ние'', 1997
Невини (филм од 1961)

„Невини“ (англиски: ''The Innocents'') – филм на режисерот Џек Клејтон (Jack Clayton) од 1961 година, снимен по сценариото на Вилијам Арчибалд (William Archibald) и Труман Капоти (Truman Capote). Филмот е заснован врз романот „Вртењето на завртката“ на американскиот писател Хенри Џејмс. Главните улоги ги играат: Дебора Кер (Deborah Kerr), Мајкл Редгрејв (Michael Redgrave) и Мегс Џенкинс (Megs Jenkins). На Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за „Златната палма“.
1 Синопсис
Во една куќа пристига млада гувернанта која треба да се грижи за две деца – брат и сестра. Таа се сомнева дека куќата е опседната од духови, кои владеат со децата...