Џудит Лин

Џудит Л. Лин е австралиско-американски сончев и климатски научник. Таа е виш научник во Поморската истражувачка лабораторија на САД. Лин е трикратен добитник на наградата за достигнувања на групата НАСА и избран член на неколку академски општества.
1 Образование
Лин дипломирала физика, со почести, на Австралискиот национален универзитет во 1974 година и докторирала по атмосферска физика на Универзитетот во Аделаида во 1980 година. Нејзината дисертација била насловена ''Атмосферска ултравиолетова апсорпциона спектроскопија''.
2 Кариера
Лин работела во Кооперативниот институт за истражување во еколошки науки и Корпорацијата за применети истражувања за истражување во Мериленд. Во 1988 година, таа се приклучила на Поморската истражувачка лабораторија на САД (ПИЛ) како истражувачки физичар во Одделот за вселенска наука. Таа е и виш научник за истражување на системот Сонце-Земја во ПИЛ.
2.1 Истражување
Истражувањата на Лин биле фокусирани на механизмите, мерењата, моделирањето и предвидувањето на варијациите на излезот на зрачењето на Сонцето на сите бранови должини и влијанието на оваа варијабилност на глобалната клима на Земјата, средната атмосфера и вселенската клима и времето. Ова истражување го унапредило разбирањето на варијациите во проширената оперативна средина што може да влијае на поморските средства и активности. Таа била и истражувач за истражувачки грантови на НАСА и НОАУ, вклучувајќи го и Сателитот за истражување на горната атмосфера, Живеење со ѕвезда, Поврзување Сонце-Земја и научен тим Глори и програмите на НОАУ за управување со податоци за климата. Лин е ко-истражувач на три сателитски мисии на НАСА, Експериментот за сончево зрачење и клима, Енергетика и динамика на мезосферата на термосферата на јоносферата и опсерваторијата за сончева динамика. Таа моментално ја води иницијативата за забрзано истражување за интегрирање на системот Сонце-Земја на ПИЛ.
Лин е автор или коавтор на 117 референти во списанија и 34 зборници од конференции во научната литература. Има одржано преку 290 презентации на научни собири, семинари, колоквиуми и предавања. Лин исто така била главен автор на Извештајот на Меѓувладиниот панел за климатски промени, кој бил признат со Нобеловата награда за мир во 2007 година; служела во многу комитети на НРЦ и НАСА, вклучително и неодамнешните декадни истражувања на НРЦ за наука и апликации за Земјата и Сончева и вселенска физика.
Во 2014 година, следните два нејзини труда биле избрани за објавување во едицијата Топ 40 на Џиофизикал Рисрч Летерс.
Трудот од 1995 година бил објавен, објаснува Лин, во време кога имало многу шпекулации за тоа колку сончевата варијабилност може да влијае на климатските промени во последните векови. Истражувањето на Лин, Бир и Бредли обезбедило нов начин за нумеричка проценка на минатите промени во вкупното и ултравиолетовото сончево зрачење врз основа на современите записи забележани од сателитите, во комбинација со проценките на долготрајната сончева варијабилност пријавени во тоа време во Сонцето како-ѕвезди. Со оваа нова реконструкција на историското сончево зрачење од 1610 година, научниците би можеле квантитативно да го проценат придонесот на Сонцето во глобалните промени на температурата на површината. Лин и нејзините колеги откриле дека Сонцето може да придонесе половина од промените од 1610 година и помалку од една третина од промените од 1970 година, спротивно на претходните истражувања кои сугерираат дека Сонцето може да биде целосно одговорно. Ова значело дека сончевата променливост не била примарна причина за глобалното затоплување во изминатите децении. Од трудот од 1995 година, многу студии за климатските промени ја користеле реконструкцијата на зрачењето за различни анализи и како влез за симулации на климатски модели. Иако последователната работа со коавторите на ПИЛ, Ји-Минг Ванг и Нил Шили, оттогаш ја ревидирале големината на вкупната промена на зрачењето во текот на изминатите четири века, севкупниот пристап и методологија за првпат биле воспоставени во овој труд на ГРЛ од 1995 година, кој е цитиран повеќе од 600 пати.
Трудот од 2011 година, напишан од авторот Грег Коп, Лабораторија за атмосферска и вселенска физика (ЛАВФ), бил објавен осум години по лансирањето во 2003 година на вселенското летало сончево зрачење и клима (СЗК); СЗК носела нов инструмент дизајниран од ЛАВФ кој го мерел вкупното сончево зрачење со супериорна точност и прецизност. Новите набљудувања покажале дека апсолутната вредност на вкупното сончево зрачење при сончеви минимум услови е 1360,8 наместо 1365,4 W на m-2. Научниците претпоставувале дека повисоката вредност е точна повеќе од една деценија. Таа повисока вредност вообичаено се користела во симулации на климатски модели и други апликации кои требало да ја знаат количината на енергија што Сонцето и ја дава на Земјата. Првично, повеќето научници мислеле дека новата пониска вредност е грешка, но по исцрпните лабораториски тестирања и повторни калибрации, истражувачите утврдиле дека помалата вредност, а не повисоката вредност, е поблиску до вистинската вредност на вкупното сончево зрачење. Оваа нова пониска вредност оттогаш е потврдена и со дополнителни мерења на радиометар кои се засновани на вселената. Исто така, новите мерења од вселенското летало СЗК, кои не само што се попрецизни, туку и попрецизни од претходните набљудувања, овозможиле генерирање на нов модел на варијабилност на сончевото зрачење и проценка на придонесот на сончевата варијабилност кон глобалните промени во последните три децении, откривајќи дека иако сончевиот циклус сигнал од 0,1 °C може да се одвои во глобалниот климатски рекорд, сончевата променливост не е примарна причина за неодамнешното глобално затоплување од околу 0,4 °C од 1980 до 2010 година. Весникот е веќе цитиран повеќе од 90 пати.
3 Награди и почести
Лин била избрана за член на Американската геофизичка унија во 2002 година и за член на Националната академија на науките во 2003 година. Таа е почестена со наградите за достигнувања на групата НАСА за Научниот тим ДО/ЕВЕ (2012) Научниот тим ТИМЕД/СЕЕ (2011) и Групата за развој инструмената УАРС (1992) и Претседателска награда за заслужен ранг (2010). Лин е член и на Меѓународната асоцијација за геомагнетизам и аерономија, Американското астрономско друштво - Одделот за сончева физика, Американското метеоролошко друштво и Американското физичко друштво. Во 2013 година, Лин бил избран за член на Американското филозофско друштво.
4 Наводи