procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Клуч (брава)

Клуч — направа што се користи за отклучување или заклучување на брава или катанец. Типичен клуч се состои од: сечило (кое се вовлекува во клучалката), рамо и глава (делот што го држи корисникот кога ја заклучува или отклучува бравата). Сечилото обично се прави посебно така што отвора неколку или само една брава. Главата треба да биде доволно голема за да обезбеди вртење на клучот.
Клучевите обезбедуваат многу евтина, иако не совршена, контрола врз влезот, на пр. во возила или згради. Во денешниот современ свет, клучевите станаа суштински елемент и се широко користени.
1 Историја
Забележано е дека клучот го измислил Теодор од Самос, во 6 век пр. н. е. Исто така, дрвените брави и клучеви биле користени уште во древниот Египет, пред 4.000 години.
2 Типови клучеви
Денес постојат многу различни типови клучеви:
* Куќни клучеви
* Автомобилски клучеви
* Главни клучеви (отвораат неколку брави)
* Контролни клучеви
* Транспондерски клучеви (се користат за стартување, на пр., машини)
* Двострани клучеви
* Четиристрани клучеви
* Парацентрични клучеви
* Разделени клучеви
* Клучеви со вдлабнатина
* Цевни клучеви
* Цајс клучеви (варијација помеѓу куќен и цевен клуч)
* Клучеви што не можат да се дуплираат
* Ограничени клучеви (се продаваат во ограничени количини)
* Магнетни клучеви
* Картички за заклучување
2.1 Калауз
Калауз е клуч чија намена е да отвора повеќе брави од ист тип.
3 Клучот како тема во уметноста
* „Клуч“ — кус расказ на македонскиот писател Ненад Јолдески.* „Клуч“ (српски: ''Кључ'') — кус расказ на македонскиот писател Митко Маџунков од 1984 година.* „Клуч“ — песна на полската поетеса Вислава Шимборска.* „Клуч“ (хрватски: ''Ključ'') — југословенски омнибус-филм од 1965 година, во режија на Ванча Кљаковиќ, Крсто Папиќ и Антун Врдољак.* „Шпански клуч“ (англиски: ''Spanish Key'') — композиција на американскиот џез-музичар Мајлс Дејвис од 1970 година.
Во Јули

Во јули е игран филм на Фатих Акин од 2000 година. Создаден како мешавина од повеќе жанрови на филм за патување, комедија и романса.
Филмот раскажува лесна летна романса како двајца млади луѓе што ги играат Мориц Блајбтрој и Кристијане Пол, во една "модерна одисеја " од Хамбург до Истанбул се наоѓаат двајцата и себеси.
Миленикот на учителката (филм од 1958)

Миленикот на учителката (англиски: ''Teacher's Pet'') - американски филм од 1958 година, во режија на Џорџ Ситон (George Seaton), според сценариото на Феј (Fay Kanin) и Мајкл Канин (Michael Kanin). Главните улоги ги толкуваат: Кларк Гејбл (Clark Gable), Дорис Деј (Doris Day), Гиг Јанг (Gig Young), Мами ван Дорен (Mamie van Doren), Ник Адамс (Nick Adams), Питер Болдвин (Peter Baldwin), Марион Рос (Marion Ross) и Чарлс Лејн (Charles Lane). Филмот имал две номинации за наградата „Оскар“.
1 Синопсис
Џејмс Генон (го игра Гејбл) е студен и антипатичен уредник на градскиот весник, кој смета дека единствениот начин да се научи тој занает е работата на теренот и воопшто не му е грижа за новинарските курсеви и за формалното образование. Кога неговиот шеф ќе му нареди да ѝ помогне на професорката во школото за новинари, Ерика Стоун (ја игра Деј), тој ја прифаќа задачата, но без волја. На почетокот, тој се претставува како нејзин ученик и не го открива својот идентитет...
Дивна Вековиќ

Дивна Вековиќ (, Беране, – непознато, ) – прва жена која станала лекарка во Црна Гора. Покрај тоа што била лекарка, таа и преведувала. Како преведувач, таа била прва жена која го превела „''Горски венец''“ на француски јазик. Прва објавила и српско-француски речник.
1 Образование
Основно училиште завршила во манастирот Ѓурѓеви Ступови, а потоа нижа гимназија во Скопје. Образованието кое го стекнала во Франција опфаќало едногодишни студии на училиштето за бабици во Амјен, завршен клас при Медицинскиот факултет на Сорбона и двегодишна дентистичка школа која ја завршила во 1917 година во Париз.
2 Заслуги
Покрај преводот на „''Горски венец''“, познато е дека ги препеала песните на Јован Јовановиќ Змај и го превела Вуковиот „''Животот и обичаите на српскиот народ''“. Авторка е на два речници по француски јазик, француска граматика и книгата „Крвно умирање“, а во 1926 година во Белград, таа ја одбранила докторската теза по книжевност.
3 Смрт
Како членка на монархистичкото движење, бегала од комунистите. Вистината за нејзината смрт не е официјална, меѓутоа е верувано дека комунистите ја препознале и убиле кај Ѕидан мост и ја фрлиле во Сава во 1944 година.
Воскресение (филм од 2001)

Воскресение (италијански: ''Resurrezione'') - италијанско-француско-германски филм од 2001 година, во режија на браќата Паоло Тавијани и Виторио Тавијани, кои се автори и на сценариото. Филмот е заснован врз истоимениот роман на Лав Толстој. Главните улоги ги толкуваат: Стефанија Рока, Тимоти Пич и Мари Баумер. На 24. Московски филмски фестивал, филмот ја добил наградата „Златен св. Ѓорѓи“.
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива кон крајот на 19 век. Кнезот Димитриј Нехљудов (го игра Пич) е повикан како поротник на судењето на проститутката Катјуша (ја игра Рока). Иако е невина, таа е обвинета за убиството на еден трговец. Во судската сала, кнезот сфаќа дека се работи за неговата поранешна љубов која ја сретнал на имотот на својата богата тетка. Притоа, таа останала бремена, но тој повеќе не ја видел, по што таа го загубила бебето и потоа станала проститутка. Поротата ја ослободува од обвинението, но прави процедурална грешка и Катјуша е осудена на затвор во траење од седум години. Кнезот чувствува дека направил грев со тоа што своевремено ја оставил Катја и решава да се бори за нејзиното ослободување. Најпрвин, тој раскинува со свршеницата, а потоа ја продава својата куќа во Москва и ангажира адвокат за да поднесе жалба во судот во Петроград. Во меѓувреме, користејќи ги своите познанства, тој успева да ја премести Катја од затворот во болницата, каде условите се подобри. Исто така, тој ѝ кажува дека ќе се ожени со неа. Меѓутоа, судот не ја усвојува жалбата на Катја, зашто еден од судиите (инаку, поранешен другар на Димитриј) гласа против, со намера да го заштити. Така, Катја е пренесена на извршување на затворската казна во Сибир, но за време на патувањето, Димитриј ја придружува во возот. На патот за Сибир, еден затвореник се вљубува во Катја и бара дозвола од Димитриј да се ожени со неа. За време на една пауза, тројца војници сакаат да ја силуваат Катја, но ја спасува Димитриј при што еден од војниците го удира со камен во главата. Додека тој лежи во бесознание, Катја признава дека го сака, но одбива да се омажи со него. Во Тјумен, Димитриј добива писмо од Петроград дека Катја е помилувана, а таа, кога ја дознава веста, набрзина се венчава со затвореникот. Потоа, затворениците се транспортирани во затворот, а Димитриј се простува од неа. Сепак, наместо да се качи во возот за Москва, тој шета бесцелно во ноќта и влегува во селска куќа, каде се слави Нова година. Кога селаните го прашуваат за неговата новогодишна желба, тој одговара дека посакува да може да сака како нив.
Абидос

Абидос (|Ⲉⲃⲱⲧ, ) староегипетски свет град, на левиот брег на Нил, каде што денес е селото Ел-араб-ел-Мадум. Тука се наоѓа еден од најважните археолошки наоѓалишта на древниот Египет, каде се наоѓаат бројни храмови, вклучувајќи го Ум ел Ка'аб, кралската некропола во која биле погребани првите фараони.
Абидос бил кралска гробница на првите две династии, а подоцна и центар на поклонение за обожување на Озирис, богот на сонцето и плодноста, кој според легендата тука бил убиен и погребан. Освен гробовите на фараоните од IV милениум п.н.е., зачувани се храмови од времето на Рамзес II и Сети I, додека други, меѓу кои и Рамзес III и Тутмос III, го разубавиле храмот посветен на Озирис. Храмот на Сети I е еден од најубавите, и помогнал при дешифрирањето на египетската историја. Во втората галерија се наоѓа релјеф, таканаречениот Список на кралеви од Абидос, каде се гледаат Сети и неговиот син Рамзес, кои принесуваат жртви на 76-те претходници.
Хасехемви

Хасехемви (околу 2690 г. п.н.е., ''egy'' , исто така и ''Ха-сехемви'') бил последниот крал на Втората династија на Египет. Малку е познато за него, освен дека водел неколку значајни воени походи и ја изградил тврдината позната како Шунет Ел Зебиб.
Неговото Хорово име ''egy'' може да се толкува „Две моќни сили се појавија“, но името е запишано во многу варијанти, како што е ''Hr-Ḫꜥj-sḫm'' „Хор, оној чија моќ се појавува", ''ḫꜥj sḫm.wj ḫtp nṯrwj jm = f'' „две сили се појавуваат така што предците се одмараат во него“ (итн.)
1 Владеење
Хасехемви владеел речиси 18 години, во почетокот на 27 век п.н.е. Точниот датум на неговото владеење во египетската хронологија е нејасен, но е приближно помеѓу 2690 &ndash; 2670 г. п.н.е.
Според проучувањето на Тоби Вилкинсон на Кралските анали од древен Египет од Каменот од Палермо, Хасехемви владеел 17,5 или речиси 18 години.
2 Животопис
Хасехемви бил наследник на Сет-Перибсен, иако некои египтолози веруваат дека друг фараон, Касехем, владеел меѓу нив. Меѓутоа, повеќето научници веруваат дека Касехем и Хасехемви се всушност иста личност. Касехем можел да го смени своето име во Хасехемви откако тој го споил Горниот и Долниот Египет по граѓанска војна меѓу следбениците на боговите Хор и Сет. Други веруваат дека тој го поразил владеачкиот крал, Сет-Перибсен, откако се вратил во Египет по угушувањето на бунтот во Нубија.
Хасехемви е уникатен во египетската историја бидејќи ги има двата симболи на Хор и на Сет на неговиот ''серех''. Некои египтолози сметаат дека ова е обид да се обединат двете фракции; но по неговата смрт, Сет бил постојано отфрлен од серехот. Тој бил најстариот египетски крал за кој се знае дека изградил статуи за себе.
Хасехемви изградил тврдина во Нехен, и во Абидос (сега позната како Шунет ез Зебиб) и бил погребан таму во некрополата во Ум ел-Кааб. Тој, исто така, можеби го изгради Гиср ел-Мудир во Сакара.
3 Семејство
Жената на Хасехемви била кралицата Нимаатап, мајка на децата на кралот. Тие биле родители на Џосер и на сопругата на Џозер, Хетепхернебти. Исто така е можно дека син на Хасехемви бил Санахте.
4 Библиографија
* Тоби Вилкинсон, ''Кралски анали на древниот Египет: Каменот на Палермо и неговите поврзани фрагменти'', (Кеван Паул Интернационал), 2000.
*
Чртомир Фрелих

Чртомир Фрелих (|Črtomir Frelih), (, — словенечки графичар.
1 Животопис
Дипломирал на Академијата за ликовна уметност во Љубљана, Словенија во 1985 година, одделот за графика во класата на проф. Звест Аполониј, а специјализирал во 1990 година на истата академија.
Работи како професор на одделот за ликовна педагогика на Педагошкиот факултет на Универзитетот во Љубљана.
2 Изложби
Има реализирано преку осумдесет самостојни изложби.
Учествувал на околу 240 групни изложби во Словенија и во странство.
Автор е и на бројни меѓународни уметнички проекти.
Во доменот на графиката развил нова колграфска технологија, со која го менува изразот во графичкото творештво.
3 Награди
Добитник е повеќе меѓународни награди:
* Награда на 4. биенале на југословенската графика во Загреб 1986 година,
* Признание на осмото триенале на графиката во Шамалиер, Франција 2010 година,
* Награда за највисок квалитет на 8 меѓународно биенале на цртеж во П’лзењ, Чешка,
* Рамноправна награда на 18 биенале на графиката во Варна, Бугарија, 2017,
* Специјална награда за развој на современата графика во светот на деветтото меѓународно графичко триенале во Битола и др.
4 Библиографија
* Нина Кожеј „Кукавици“- Чртомир Фрелих, Камник, 2012 година .
* Зоран Кржишник „Младата словенечка графика“, Галерија Тиволи, Љубљана, 1993 година.
Јајце (град)

Јајце— град и општина во Среднобосански кантон, Федерација Босна и Херцеговина, ентитет во Босна и Херцеговина. Во 2013 година градот имал население од 30.758 жители. Се наоѓа во регионот на Босанска Краина, на крстосница помеѓу Бања Лука, Мркоњиќ Град и Долни Вакуф, на сливот на реките Плива и Врбас.
Во Јајце било одржано второто заседание на АВНОЈ на 29 и 30 ноември 1943 година.
Кафчал

Кафчал или Ќафчал — највисок врв на планината Лубен на надморска височина од 1.762 м. Врвот се издига јужно од селото Цер, лево од патот кој ги поврзува Другово и Демир Хисар, а југоисточно од Кичево.
1 Поврзано
* Церско Поле
Тартразин

Тартразин е синтетска лимон-жолта азо боја која претежно се користи во прехранбената индустрија. Позната е под бројот E102.
1 Производи кои содржат тартразин
1.1 Храна
Безалкохолни пијалаци, инстант пудинзи, чипсови (Doritos, начос и др.), супи, сосови, сладолед, марципан.
2 Хемиски особини
Тартразинот е растворлив во вода
Бруцелоза

Бруцелозата е високозаразна зооноза предизвикана од ингестија на непастеризирано млеко или недоволно печено месо од инфицирани животни, или близок контакт со нивни секрети. Позната е и како средоземна треска.''Brucella'' видовите се мали, Грам-негативни, неподвижни, неспороформни, стапчести (кокобацилни) бактерии. Тие функционираат како факултативни внатреклеточни паразити, кои предизвикуваат хронично заболување, кое обично перзистира доживотно. Четири видови предизвикуваат инфекции кај луѓето: ''B. abortus'', ''B. canis'', ''B. melitensis'', и ''B. suis''. ''B. abortus'' е помалку вирулентна од ''B. melitensis'' и претежно ја предизвикува болеста кај добитокот. ''B. canis'' ги инфицира кучињата. ''B. melitensis'' е највирулентен и најинвазивен вид; вообичаено ги инфицира козите и повремено овците. ''B. suis'' има средна вирулентност и главно ги инфицира свињите. Симптомите вклучуваат обилно потење и болка во зглобовите и мускулите. Бруцелозата е позната кај животните и луѓето од 20 век.
Антониа Гиговска

Антониа Гиговска (родена на , во ) — македонска поп-пејачка.
Нејзин музички ментор била професорката Ана Костадиновска.
Во текот на 2015 и 2016 учествувала во шоуто Пинкови ѕвездички каде го освоила 7-то место.
Во 2018 учествувала на романскиот натпревар "Златен Елен" каде го освоила второто место.
Нејзината песна "Невреме" како нејзин прв сингл се најде на 'trending' списокот на Youtube. Победила на Макфест 2018 со песната "Никогаш не вели никогаш".
Истата година била избрана за придружен вокал на групата Eye Cue која ја претставувала Македонија на Евровизија 2018.
Следат бројни хитови, од кои што најголем успех постигнува со песната "Mogli smo u dvoje" која што беше број 1 хит во Србија на радио станиците. Песната "Ванила" дует со Панчо од ДНК, "Крива сум" која што беше номинирана за најдобар спот од Македонија,
Таа исто така, била придружен вокал и на Тамара Тодевска на Евровизија 2019, каде Македонија го остварила најдобриот пласман досега на 7 место.
Антониа Гиговска ја објави првата епизода од "Акустичните верзии" на нејзините хитови "Mogli smo u dvoje", а ги најави и Никогаш не вели никогаш и Крива сум.
1 Дискографија
1.1 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Невреме'', 2017., Ана Јорданова
''Слаба страна'', 2018., Tomato Production
''Vanilla'', 2018., Даниел Јовески
''Никогаш не вели никогаш'', 2018., Даниел Јовески
''Могли смо у двоје'', 2019., Даниел Јовески
''Кога те нема'', 2019., Александар Николоски
''Крива сум'', 2020., Даниел Јовески
''Магла'', 2021., Даниел Јовески
''Магнет'', 2021., Даниел Јовески
''Хиена'', 2021., Томислав Живковиќ
''Атлантида'', 2022., Томислав Живковиќ
''Око моје'', 2022., Томислав Живковиќ
''Хабиби'', 2023., Billy D, B.Gordan,Никола Наумовски
''Брига ме'', 2023., Томислав Живковиќ
''Мразам што те сакам'', 2024., Антониа Гиговска
''Жена'', 2024., Даниел Јовески
''Нема кој'', 2024., steadyflow
''Аман'', 2025., Даниел Јовески
''Навика'', 2025., Гордан Божиновски
''Специјалиста'', 2025., Даниел Јовески
''Чукај чукај'', 2026., Limited Rules
''TBA'', 2026.
''TBA'', 2026.
''TBA'', 2026.
''TBA'', 2026.
''TBA'', 2026.
2 Наводи
*
Кашалот

Кашалот (''Physeter macrocephalus'') е најголемиот забест кит и најголем забест грабливец. Тој е единствен жив член од родот ''Physeter'' и еден од трите видови во фамилијата на кашалоти, пигмејскиот кашалот и џуџестиот кашалот од родот ''Kogia''.
Возрасните машки единки во просек достигнуваат 16 метри во должина, но некои единки достигнуваат 20.5 метри, при што на главата отпаѓаат до една третина од вкупната должина.
Ловот на кашалоти бил водечка индустрија во XIX век, овековечен во романот ''Моби Дик''.
Реис-ул-улема

Реис-ул-улема или голем муфтија (|مفتي عام, ''muftī ʿām'' или |كبير المفتين, ''kabīr al-muftīn'') – врховен поглавар на исламската верска заедница во Македонија, највисок претставник на верското право во сунитските или ибадиските муслимански земји. Реис-ул-улема издава правни мислења и заповеди, т.н. фатви, на основа на толкувањата на исламските закони за приватни клиенти или за помош на судиите во решавање на случаи. Добиените мислења од реис-ул-улемата служат како драгоцен извор на информации за практичната примена на исламскиот закон како спротивност на апстрактните формулации. Фатвите на реис-ул-улемите не се задолжителни во областите на граѓанското право кои го регулираат склучувањето и разводот на брак, наследството, како ни во кривичното право.
1 Историја
Муфтиите се муслимански верски научници кои издаваат влијателни правни мислења (фатви) со толкување на шеријатот. Османлиското Царство ја започнало праксата за давање официјално признавање и статус на еден муфтија, кој е над сите други, како реис-ул-улема. Реис-ул-улемата на Цариград од крајот на 16 век добил статус на шеф на верските установи. Тој бил одговорен за религиско-правните стручњаци и давал правни поуки за битни работи од државната политика, како што е рушење на владетелот од престоло. Оваа пракса подоцна била преземена и приспособена во Египет во текот на 19 век. Оттогаш, овој концепт се проширил и на другите муслимански држави, така што денес има 16 земји со значително муслиманско население кои имаат реис-ул-улема. Односот меѓу реис-ул-улемата на која било држава и владетелот на истата може битно да се разликуваат, како од регионот, така и од историската ера.
2 Поврзано
* Муфтија
Какадуи (книга)

Какадуи (англиски: ''The Cockatoos'') е втората збирка раскази на австралискиот писател Патрик Вајт, првично објавена во 1974 година.
1 Содржина
Збирката содржи шест раскази:
# „Раката на жената“ (''A Woman's Hand'')
# „Полниот стомак“ (''The Full Belly'')
# „Ноќта на крадците“ (''The Night the Prowler'')
# „Пет-дваесет“ (''Five-Twenty)
# „Сицилијански ноќи“ (''Sicilian Vespers'')
# „Какадуи“ (''The Cockatoos'')
2 Осврт кон делото
Веднаш по објавувањето, збирката „Какадуи“ доживеала две изданија. Таа содржи неколку прозни минијатури во кои Вајт го претставува своето измислено предградие, анализирајќи ги вечните елементи на животот: суровоста на општеството, отуѓеноста на луѓето, безнадежноста и празнината на животот без разбирање и љубов и парадоксалната неуништливост на човекот. Збирката претставува целина која ја поврзуваат неколку нишки, а во прв ред станува збор за истиот простор во кои се случуваат различни судбини. Така, во расказите „Какадуи“ и „Ноќта на крадците“ е многу присутен мотив на паркот во кој ликовите од двата расказа наоѓаат мртво тело, како и мотивот на езерото или скитниците и пијаниците во паркот. Во расказите преовладуваат чудните, абнормални и ексцентрични аспекти на човечката природа, а често како најчудни ликови се појавуваат токму оние за кои светот мисли дека се обични. Вајт има изразена свест за сложениот однос меѓу поединецот и неговата материјална средина. Притоа, иако води сметка за нивниот заемен однос, тој никогаш не ја занемарува единственоста на поединечниот поглед на светот. Во Вајтовите раскази нема големи заплети и расплети ниту драматични пресврти, но под мирниот тек на раскажувањето се чувствува разурнувачка подземна струја која ги турка настаните напред. Во тој тесен простор нема ни голема среќа ни големи трагедии, туку само мали задоволства и ситна злоба кои ја сочинуваат големата трагикомедија на осамениот човек во светот без вистински идеали. Соодветно на тоа, неговите раскази не завршуваат драматично „на врвот“, туку сè се одвива како „вртоглавиот тек на непрекинатото постоење“.
Пеликан (Фабержеово јајце)

Пеликан — фабержеово велигденско јајце скапоцени камења направено од работникот на Карл Фаберже, Михаил Перкин, во 1898 година. Јајцето било направено за Николај II, кој го подарил на неговата мајка, царицата Марија Фјодоровна на Велигден во 1898 година.
Плетварско-беловодичка парохија

Плетварско-беловодичка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Прилепското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија. Парохијата ја опслужуваат парохиски свештеници од црквата „Св. Благовештение“ во Прилеп.
Парохијата ги опфаќа селата: Беловодица, Дрен, Крстец, Леништа, Мал Радобил (Мало Село), Мрамор, Никодин, Ореовец, Плетвар, Голем Радобил (Радобил), Ракле, Смолани, Топлица, Тројаци и Царевиќ.
1 Цркви и манастири
Ова е список на црквите и манастирите во парохијата. Можно е списокот да не е целосен:
2 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
+
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Никола“, Беловодица, 1885
Црква „Св. Ѓорѓи“(манастирска црква), Беловодица, 1980
Параклис „Св. Ѓорѓи“, Беловодица, 1999
Црква „Св. Никола“, Дрен
Црква „Дрен“, Дрен
Црква „Св. Никола“, Крстец
Црква „Св. Атанасиј“, Леништа
Црква „Св. Петка“, Леништа
Црква „Св. Богородица“, Мал Радобил
Црква „Св. Атанасиј“, Мрамор, 2000
Црква „Св. Атанасиј“, Никодин, 1935
Црква „Св. Илија“, Никодин
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“(манастирска црква), Никодин, 1987
Црква „Св. Троица“(манастирска црква), Никодин
Црква „Св. Димитриј“, Ореовец
Црква „Св. Кузман и Дамјан“, Плетвар, 1862
Црква „Св. Никола“, Голем Радобил, 1870
Црква „Св. Атанасиј“, Голем Радобил
Црква „Св. Атанасиј“, Ракле, средина на 19 век
Црква „Св. Димитриј“, Смолани
Црква „Св. Никола“, Топлица
Црква „Св. Ѓорѓи“, Тројаци, 1838
Црква „Св. Троица“, Тројаци, во изградба
Црква „Св. Димитриј“, Царевиќ
3 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
Коњанички споменик на Александар III (Фабержеово јајце)

Коњанички споменик на Александар III — фабержеово јајце изработено под надзор на Карл Фаберже во 1910 година, за последниот цар на Русија, Николај II.
Царот Николај го претставил јајцето на својата мајка, царица Марија Фјодоровна, сопруга на претходниот цар Александар III.
Во моментов се наоѓа во Палата на оружјето во Кремљ во Москва.
Детелина (Фабержеово јајце)

Детелина — фабержеово скапоцено јајце направено од работникот на Карл Фаберже, Михаил Перкин, во 1902 година за царот Николај II. Николај го презентирал како велигденски подарок на неговата сопруга Александра Фјодоровна. Во моментов се одржува во Музејот на оружјето на Кремљ во Москва, и е едно од ретките јајца на Фаберже кое никогаш не ја напуштило Русија.
1 Наводи
*Faber, Toby. ''Faberge's Eggs: The Extraordinary Story of the Masterpieces That Outlived an Empire''. Random House (2008)
*Forbes, Christopher and Johann Georg Prinz von Hohenzollern. ''FABERGE; The Imperial Eggs''. Prestel (1990). ASIN B000YA9GOM
*Lowes, Will. ''Fabergé Eggs: A Retrospective Encyclopedia''. Scarecrow Press (2001)
*Snowman, A Kenneth. ''Carl Faberge: Goldsmith to the Imperial Court of Russia''. Gramercy (1988)
Минерва Кордеро

Минерва Кордеро Брања —порториканска математичарка и професор по математика на Тексашкиот универзитет во Арлингтон. Таа е и универзитетски придружен декан за академски работи.
1 Ран живот и образование
Кордеро е родена во Бајамон, Порторико. Нејзината мајка, чиешто школување запрело по петтото одделение, го направила образованието врвен приоритет во семејниот дом. Таа им велела на своите деца „најдоброто нешто што можам да ви го дадам е образованието“. Кордеро и нејзините браќа и сестри заедно ги работеле нивните домашни задачи, и разговарале за она што тие го научиле во училиштето секој ден. Кордеро рекла: „Ги научивме меѓусебните предмети“. Сакајќи да отиде на колеџ, Кордеро си го купила САТ подготовителниот учебник за средно училиште и учела за испитот. Нејзините САТ испитни резултати се највисоките резултати во нејзиното средно училиште, Мигел Мелендез Муноз средното училиште.
Кордеро го посетувала Порториканскиот универзитет и дипломирала во 1981 година. Таа аплицирала и ја добила стипендијата на Националната научна фондација за малцински дипломирани лица. Таа аплицирала на дипломираните училишта во САД и била прифатена од Калифорнискиот универзитет Беркли. Кордеро дипломирала на Беркли во 1983 година со магистратура по математиката. Ги продолжила своите студии на универзитетот во Ајова и докторирала во 1989 година.
2 Истражување и професионална кариера
По докторирањето таа работела како соработник и асистент професор на Тексашкиот технички универзитет до 2011 година, кога се приклучила на факултетот во Арлингтон. Студирала конечна геометрија. Кордеро работела како висок гувернер во Математичката асоцијација на Америка за интересите на малцинствата од 2008 до 2011 година. Нејзината најцитирана работа е ''Преглед на конечни полуполиња''. Таа била главен истражувач за 2.85 милионскиот доларски грант на Националната фондација за наука на Тексашкиот универзитет Арлингтон во 2009 година, за проектот кој ги сместува дипломираните студенти во државните училишта во Арлингтон со цел подобрување на наставата по математика.Истражување
Истражувањето на Кордеро е во областа на конечните полуполиња (не-асоцијативни алгебри) и нивните асоцијативни рамнини (гледано паралелно или проектирачки). Нејзината претходна работа била на страната на класификација, имено, сортирање на изоморфизмите помеѓу конструираните полупрофилни рамнини - ова е високо технички и тежок потфат. Кордеро е една од експертите во оваа област.
3 Награди
Во 1994 година, Кордеро ја добила наградата Њу факулти на Тексашкиот технички универзитет. Во 1995 година, таа била прогласена за професор на годината од страна на студентите на Математичкото здружение на Америка на Тексашкиот технички универзитет. Во 2009 година таа била помеѓу деветте членови на факултетот, кои ја добиле наградата Одбор на регенти за извонредна настава на Тексашкиот универзитет Арлингтон. Доктор Кордеро била прогласена за Фордова ''легендарната жена'' за 2016 година.
Технички преглед на возила

Технички преглед на возила – постапка пропишана од државни или локални власти во многу земји, во кои се врши технички преглед на возилото за да се осигура дека истото е во согласност со прописите за безбедност и загадување (емисија на издувни гасови, бука). Техничкиот преглед на возилото најчесто е периодичен, но може да биде вонреден или при пренесување на правото на сопственост на возилото. Вообичаен период за технички преглед на возилото е на година или две години и истиот се извршува во станици за технички преглед кои ги задоволуваат пропишаните услови во поглед на поставеност, опременост и функционирање.
Периодичниот технички преглед се врши заради проверка на техничка исправност на сите моторни и приклучни возила и воедно претставува предуслов за регистрација и задолжително осигурување на возилото. Целта на овој преглед е да се спроведе контрола на техничката исправност на возилата и намалување на влијанието на техничката неисправност на возилата во сообраќај на пат, односно зголемување на општата безбедност на патиштата.
По успешно завршен технички преглед, во многу земји возилото добива налепница со месец и година на извршен преглед, за да се поедностават контролите.
Постои дискутабилност околу тоа дали периодичното испитување на моторните возила е економичен начин за подобрување на безбедноста на сообраќајот на патиштата. Неодамнешна анализа на промените во постапките за безбедносен преглед во Соединетите Американски Држави го обновија сомнежот за делотворноста на овие прегледи.
1 Технички преглед на возила во Македонија
Во Македонија првиот технички преглед, во зависност од видот на возилото, се извршува една, две или четири години по првата регистрација.
*Една година – автобуси, товарни возила, возила за превоз на опасни материи, возила за јавен превоз на патници, приклучни возила...
*Две години - мобилни машини, трактори и моторни возила со најмалку четири тркала, кои се користат за превоз на патници со не повеќе од 8 седишта, со исклучок на возачкото седиште.
*Четири години – лесни приколки.
Периодичните технички прегледи на возилото се извршуваат на 6 месеци, година дена, две или четири години.
*Шест месеци – автобуси, товарни возила, возила за превоз на опасни материи, возила за јавен превоз на патници...
*Една година - мобилни машини, трактори и моторни возила со најмалку четири тркала, кои се користат за превоз на патници со не повеќе од 8 седишта, со исклучок на возачкото седиште.
*Две години - доколку од првата регистрација на возилата од претходната точка нема поминато 8 години, периодичниот преглед се врши на две години.
*Четири години – лесни приколки, приколки за домување и посебни приклучни возила за превоз на чамци, водени скутери и други уреди за спорт и рекреација под 3500 кг.
Рома (филм од 2018)

Рома (шпански: ''Roma'') – мексиканско-американски филм од 2018 година, во режија на Алфонсо Куарон, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Јалица Апарисио, Марина де Тавира, Ненси Гарсија Гарсија, Фернансо Гредијага, итн. Во 2019 година, филмот освоил три награди „Оскар“, во категориите: најдобро странски филм, најдобра режија и најдобра кинематографија, а бил номиниран уште во седум категории. Истата година, филмот имал три номинации за наградата „Златен глобус“, а освоил две награди. Исто така, филмот освоил четири награди БАФТА (а имал уште три номинации).
1 Синопсис
Дејството се одвива во Мексико, во 1970-1971 година. Клео (ја игра Апарисио) е слугинка во куќата на докторот Антонио (го игра Гредијага), кој често оди на службен пат во Канада. Еднаш, под изговор дека пак оди на студиски престој, тој го напушта семејството и оди да живее со својата љубовница. Клео останува бремена со Фермин, кој вежба боречки вештини. Штом му ја кажува веста, тој веднаш ја напушта. Кога се приближува денот за пораѓање, Клео оди да купи креветче за бебето, а надвор се во тек студентски демонстрации. Тогаш, во продавницата влегува група платеници, ангажирани од полицијата, кои убиваат еден демонстрант. Меѓу платениците е и Фермин, кој го насочува револверот кон Клео и тогаш таа добива контракции. Веднаш ја носат на болница, а таму раѓа мртвороденче. Еден ден, Софи ги носи Клео и децата на море, каде Клео ги спасува децата од давење. Кога се враќаат дома, тие ја наоѓаат куќата празна, зашто докторот го зел поголемиот дел од мебелот.
Соба со поглед (филм од 1985)

Соба со поглед (англиски: ''A room with a view'') – британски филм од 1985 година, во режија на Џејмс Ајвори, a заснован на истоимениот роман на Е. М. Форстер. Главните улоги ги толкуваат: Хелена Бонам Картер, Даниел Деј-Луис, Меги Смит, Денхолм Елиот, Џулијан Сандс, Сајмон Калоу, Џуди Денч итн. Во 1987 година, филмот освоил три награди „Оскар“, во категориите: најдобро адаптирано сценарио, најдобра сценографија и најдобри костими, а бил номиниран уште во пет категории. Истата година, филмот имал три номинации за наградата „Златен глобус“, а освоил само една (Меги Смит за најдобра женска споредна улога). Исто така, филмот освоил пет награди БАФТА (од вкупно 14 номинации).
1 Синопсис
Луси Ханичрч (ја игра Картер) е на одмор во Фиренца, заедно со својата тетка Шарлот Бартлет (ја игра Меги Смит). Тие се незадоволни од собата во пансионот каде што престојуваат, а еден од гостите, господинот Емерсон (го игра Елиот) им нуди да ги заменат собите. Неговиот син Џорџ (го игра Сандс) се вљубува во Луси, а и таа не е рамнодушна кон него. При една заедничка прошетка во природа, при крајот на престојот, тие се бакнуваат, а потоа Луси си заминува во Англија. Набргу, таа се свршува со Сесил Вајс (го игра Деј Луис), меѓутоа во една вила во близината на нивната куќа се доселуваат Џорџ и татко му. Така, Џорџ повторно се среќава со Луси и ѝ кажува дека ја сака, а потоа таа ја раскинува свршувачката со Сесил. Потресена од тие настани, Луси се подготвува да отпатува за Атина, а Џорџ и татко му ја напуштаат вилата. Сепак, во последен миг, господинот Емерсон ѝ кажува на Луси за големата љубов на Џорџ кон неа. На крајот од филмот, Џорџ и Луси се повторно заедно во Фиренца, каде престојуваат во истиот пансион.
Човек на шините (филм од 1957)

Човек на шините (полски: ''Czlowiek na torze'') - полски филм од 1957 година, во режија на Анджеј Мунк (''Andrzej Munk''), кој е соавтор на сценариото, заедно со Јежи Стефан Ставински. Главните улоги ги играат: Казимјеж Опалински, Зигмунт Махијевски, Зигмунт Зинтел, Зигмунт Лицкјевич итн. На Филмскиот фестивал во Карлови Вари, Мунк ја добил награда за најдобар режисер.
1 Синопсис
Во 1950 година, еден воз се приближува до станицата и добива сигнал (едно запалено светло на семафорот) да продолжи со голема брзина. Наеднаш, на шините застанува човек, кој погинува од ударот на локомотивата. Возот застанува и се дознава дека погинал пензионираниот железничар Оржеховски. Набргу, започнува истрага во врска со случајот. Притоа, Оржеховски е осомничен дека извршил саботажа, со намера да предизвика голема сообраќајна несреќа. Сомнението потекнува оттаму што, по Втората светска војна, стариот Оржеховски не се приспособил кон новото време и не сакал да учествува во акцијата за штедење јаглен во локомотивите. Како сведок во истрагата е повикан неговиот соработник Запора, кој потврдува дека Оржеховски бил строг и груб, а по партискиот состанок физички го нападнал, поради што му било забрането да ја вози локомотивата, а набргу бил принудно пензиониран. Сепак, Запора смета дека Оржеховски немал лоши намери. Потоа сведочи железничарот Салата, кој го обвинува Оржеховски дека сакал да изврши саботажа. Салата сведочи дека Оржеховски пристигнал на станицата, по што излегол пред возот. Меѓутоа, еден член од истражниот тим ја открива лагата на Салата и ја утврдува вистината – дека Салата е виновен поради погрешниот сигнал, а Оржеховски го забележал пропустот и се обидел да го запали второто светло на семафорот, но кога не успеал во тоа, свесно се жртвувал за да ја спречи неизбежната несреќа.
Хиперпролактинемија

Хиперпролактинемија е присуство на абнормално високи нивоа на пролактин во крвта. Оптимални нивоа се помалку од 500 mIU/L [20 ng/mL или µg/L] за жени, и помалку од 450 mI U/L за мажи.
Пролактинот е пептиден хормон кој се создава во предниот лобус на питуитарната жлезда кој примарно е поврзан со лактацијата и игра значајна улога во развојот на дојките за време на бременоста. Хиперпролактинемијата може да предизвика галактореја (продукција на млеко) и нарушување во нормалниот менструален период кај жените и хипогонадизам, инфертилитет и еректилна дисфункција кај мажите.
Хиперпролактинемијата може да биде и дел од нормалните телесни промени кои настануваат за време на бременоста и периодот на доење. Исто така може да биде предизвикана од болести кои ги афектираат хипоталамусот и питуитарната жлезда. Може да биде предизвикана и од нарушување на нормалната регулација на нивоата на пролактин од страна на лекови, лековити растенија и тешки метали. Хиперпролактинемијата може да биде резултат на болест на други органи како црниот дроб, бубрезите, јајниците и штитната жлезда.
Наполеонско јајце (Фабержеово јајце)

Наполеонското јајце, понекогаш познато како империјално Наполеонско јајце, е Фабержево јајце, едно од серијата од педесет и две скапоцени јајца направени под надзор на Питер Карл Фаберже. Тоа било создадено во 1912 година за последниот руски цар Николај II како подарок на неговата мајка на Дауверината царица Марија Фјодоровна. Јајцето е дел од колекцијата на Матилда Гедингс Греј од Фаберже и во моментов е долгорочна поставено во Музејот на уметност Метрополитен во Њујорк.
Зимско јајце (Фабержеово јајце)

Зимското јајце е фабержево јајце, едно од серијата од педесет и две украсени јајца со скапоцени камења создадени од рускиот јувелир Питер Карл Фаберже. Тоа било Велигденски подарок од 1913 година за Царицата Марија Феодоровна од царот Николај II, кој секоја година имал постојан ред на две велигденски јајца, еден за неговата мајка и едно за неговата сопруга. Дизајнирано е од Алма Пихл.
Цената во 1913 година изнесувала 24.700 рубли, најскапото велигденско јајце некогаш направено. Јајцето ја напуштило Русија по револуцијата и завршило во збирката на г. Брајан Ледбрук, Еск. Првпат било продадено на аукција во 1994 година во "Кристи" во Женева за 5,6 милиони долари, светски рекорд во тоа време за фаберже, продадено на аукција.
Јајцето било продадено за 9,6 милиони долари на аукција на Кристи во Њујорк во 2002 година. Известено е дека купувачот бил Хамад бин Калифа Ал Тани, емирот од Катар.
Петнаесетгодишен јубилеј (Фабержеово јајце)

Петнаесетгодишен јубилеј – царско Фабержеово јајце, едно од серијата од педесет и две јувелирски велигденски јајца изработено под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже за руското царско семејство.
Ова јајце било поклон за царицата Александра Фјодоровна од нејзиниот сопруг царот Николај II, кој имал трајна нарачка за две Фабержеови велигденски јајца секоја година, едно за мајка му и едно за неговата сопруга.
Во 1911 година на царицата мајка ѝ било поклонето јајцето Ловорово дрво
1 Опис
Јајцето е направено од злато, зелен и бел емајл, украсено со дијаманти и кварц. Површината е поделена на осумнаесет панели со 16 минијатури.
Дизајнот на јајцето ја одбележува петнаесетгодишнината од крунисувањето на Николај II на 26 мај 1896 година.
Во јајцето нема изненадување спротивно на царевите експлицитни инструкции за овие јајца и без објаснување, не било направено изненадување за ова јајце.
2 Сопственост
Јајцето било во сопственост на Малколм Форбс во Форбсовата збирка. Виктор Векселберг купил девет царски јајца како дел од збирка за скоро 100 милиони долари. Се проценува дека поединечно јајцето вреди 10 до 15 милиони долари. Денес јајцето е дел од Збирката Виктор Векселберг, во сопственост на фондацијата „Врска на времињата“ и е сместено во Музејот Фаберже во Санкт Петербург.
3 Поврзано
*Фабержеово јајце
Среден клеточен волумен

Среден клеточен волумен (MCV, од |1=mean corpuscular volume или mean cell volume) е просечен волумен на поединечен еритроцит. Неговата вредност се добива кога ќе се помножи волуменот на крв со уделот на клеточни елементи во крвта (хематокритот) и делење на производот со вкупниот број на еритроцити во дадениот волумен.
Кај пациенти со анемија, мерењето на MCV овозможува класификација на анемијата на микроцитна (низок MCV), нормоцитна (MCV во оптималниот опсег) или макроцитна анемија (висок MCV).
1 Пресметка
За да се пресмета MCV, хематокритот (Hct) се дели со концентрацијата на црвени крвни клетки ([RBC])
<math> \textit{MCV} = \frac{\textit{Hct{[\textit{RBC}]} </math>
Вообичаено, MCV се изразува во фемтолитри (fL, или 10<sup>−15</sup>L), и [RBC] е количина изразена во милиони на микролитар (10<sup>6</sup> / μL). Нормалниот опсег за MCV изнесува 80–100 fL.
На пример, ако Hct = 42.5% и [RBC] = 4.58 милиони на микролитар (4,580,000/μL), тогаш
<math> \textit{MCV} = \frac{0.425}{4.58 \cdot 10^6/10^{-6} \, L} = 92.8 \cdot 10^{-15} \, L = 92.8 \, \textit{fL} </math>
2 Интерпретација
Нормалниот референтен опсег вообичаено изнесува од 80-100 fL.
2.1 Покачен
Кај пернициозна анемија (макроцитна), MCV може да изнесува до 150 фемтолитри. (исто така е зголемено нивото на GGT а односот AST/ALT е 2:1). Дефицит на витамин B12 и/или фолна киселина се исто така поврзани со макроцитна анемија (висока вредност за MCV).
2.2 Намален
Најчести причинители на микроцитна анемија се дефицит на железо (поради неадекватен внес преку исхраната, гастроинтестинално крварење или менструално крварење), таласемија, сидеробластна анемија или хронична болест. Кај железо-дефициентна анемија (микроцитна анемија), може да изнесува од 60 до 70 фемтолитри. Кај некои случаи на таласемија, вредноста на MCV може да биде ниска и без притоа да има дефицит на железо.
Нобелово ледено јајце (Фабержеово јајце)

Нобеловото ледено јајце наречено или познато и како Снежно јајце — скапоцено Фабержеово јајце, создадено под надзор на рускиот златар и јувелир Петар Карл Фаберже за шведско–рускиот нафтен индустријалец и барон Емануел Нобел, изработено околу 1913 и 1914 година. За разлика од многуте јајца создадени во работилницата на Фаберже, ова јајце не се вбројува во „царските“ јајца и тоа не го поклонил рускиот цар.
1 Опис
Навидум, изгледот на јајцето е едноставен, без нагласени украси и детали, со што е постигната своевидна елементарна и убедлива елеганција. Изработено е од платина со уникатни емајлирани детали во кои има избалансирана комбинација на сребрени примеси и бел и проsирен емајл. Ваквата комбинација на различните материјали создава впечаток на замрзнати површини, коишто треперливо ја прекршуваат светлината. Како додаток кон зимската ликовна поетика, на рабовите и отворите постаевени се и бели бисери.
2 Изненадување
Во внатрешноста на јајцето е поставен часовник–приврзок, сличен на снегулка. Изработен е од платина, горски кристали и дијаманти со висина од 6 сантиметри.
3 Историја
Историјата за изработката на ова јувелирно јајце ја забележал уште во времето на неговата изработка, главниот мајстор во работилницата на Фаберже – Франц Бирбаум. Тој забележал во своите сеќавања дека Емануел Нобел, кој бил опседнат со подарување на скапоцени подароци, лично ја надгледувал изработката на ова јајце, вклучувајќи се и со некои совети и дизајнерски предлози. Ова јајце се смета за една од неговите позначајни порачки.
За време на Октомвриската револуција, јајцето било продадено на парискиот дилер на уметнички предмети А. А. Анара, кој пак, подоцна му го продал на Жак Золотницки од Париз. Потоа било продадено на анонимен северноамерикански колекционер.
На аукцијата на „Кристи“, во Женева, во 1994 година, јајцето било продадено за 220 000 долари.
4 Сопственост
Сегашни сопственици на јајцето се Арти и Дороти Мекферин од Хјустон - Соединети Американски Држави.
Јајцето е позајмено и се наоѓа во Музејот на природните науки во Хјустон.
Колонада (Фабержеово јајце)

Колонада – украсно велигденско јајце изработено од Хенрик Вигстрем под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже во 1910 година. Јајцето било направено за царот Николај II, кој ѝ го поклонил на својата жена Александра Фјодоровна за Велигден во 1910 година. Јајцето Колонада како часовник-јајце не содржи изненадување.
1 Опис
Јајцето Колонада е изработено од бавенит, четирибојно злато, позлатено сребро, платина, емајл и розови дијаманти. Тоа е едно од четирите Фабержеови велигденски јајца кое содржи часовник. Часовникот во јајцето е изработен од швајцарската фирма Хенри Мозер и компанија.
Јајцето симболизира храм на љубовта. Двата гулаби од платина ги претставуваат Николај и Александра. Четирите херувими изработени од позлатено сребро седат во основата на јајцето и ги претставуваат четирите ќерки на Николај и Александра: Анастазија, Олга, Марија и Татјана. Алексеј е претставен со Купидон поставен над јајцето и изработен од позлатено сребро. На Купидон денес му недостасува делот (стапче или гранче од позлатено сребро) кој го го држел во десната рака и ги означувал часовите.
2 Историја
Јајцето Колонада било купено за 11.600 рубљи и ѝ било поклонето на Александра меѓу Велигден и Духовден во 1910 година по повод раѓањето на Алексеј во 1904 година, нивното петто дете и единствен син на Николај и Александра. По раѓањето на четири ќерки, раѓањето на нивниот прв и единствен син било значајно бидејќи обезбедиле директен наследник на престолот, а не да помине на големиот кнез Михаил Александрович, помладиот брат на Николај II.
По абдикацијата на Николај II и затворањето на неговото семејство во 1917 година, јајцето Колонада било конфискувано од привремената влада. Повторно се појавува во 1922 година на списокот на конфискувани драгоцености пренесени од дворецот Аничков во Советот на народните комесари кој бил организација управувана од државата која собирала и конзервирала драгоцености. Во 1927 година, јајцето Колонада му било продадено на Емануел Сноумен од лондонската антикварница Варцки заедно со уште осум други велигденски јајца. Две години подоцна ѝ било продадено на кралицата Марија од Тек, а во 1953 година го наследила кралицата Елизабета II. Тоа е дел од Кралската збирка.
Од јули до октомври 2011 година, јајцето Колонада било прикажано на Кралската изложба Фаберже за време на летното отворање на Бакингамската палата.
Други Фабержеови јајца во Кралската колекција се:
* Јајце со панели, 1899, Александар Келх на неговата сопруга Барбара (Варвара) Келх-Базанова.
* Кошница со цвеќиња, 1901, поклон од Николај II за царицата Александра Фјодоровна.
* Мозаично јајце, 1914, поклон од Николај II за царицата Александра Фјодоровна.
3 Поврзано
*Фабержеови јајца
*Украсување на јајца
*Царевич (Фабержеово јајце)
Ловорово дрво (Фабержеово јајце)

Лаворово дрво (познато и како Портокалово дрво) – јувелирско велигденско јајце изработено од нефрит и емајл под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже во 1911 година, за Николај II кој ѝ го поклонил јајцето на мајка си, царицата мајка Марија Фјодоровна за Велигден на 12 април 1911 година.
Во 1911 година, царицата го добила на поклон, Петнаесетгодишен јубилеј.
1 Изненадување
Изненадување е птичка пејачка, која излегува од дрвото мавта со крилата, ја врти главата, го отвора клунот и пее. Птичката се активира со мал лост скриен меѓу листовите во маскиран во овошје.
2 Историја
Врз основа на француското механичко портокалово дрво, извесно време погрешно се водело како портокалово дрво, но било потврдено како лаворлаворово дрво по прегледот на оригиналната фактура. Фаберже наплатил 12.800 рубљи за јајцето.
Во 1917 година јајцето било конфискувано од Привремената руска влада и било преместено од дворецот Аничков во Кремљ. Околу 1927 година, му било продадено на Емануел Сноумен од јувелирниците Варцки.
Во 1934 Варци му го продале на Алан Гибсон Хјуз за 950 фунти, а повторно го откупиле во 1939 година, по неговата смрт. Јајцето има кутија на која се напишани иницијалите А. Г. Х. кои веројатно се од ова време.
Во 1947 година Сотби го продал во Лондон за 1650 фунти и потоа јајцето променило повеќе сопственици, а краен било г-ѓа Милдред Каплан. Таа му го продала на Малколм Форбс во 1965 година за 35.000 долари, еквивалентни на 212.634 долари во 2004 година кога „Форбсовата збирка“ му била продадена на Виктор Векселберг. Векселберг купил девет царски јајца, како дел од збирка, за скоро 100 милиони долари
Јајцето денес е дел од Збирката на Виктор Векселберг, во сопственост на фондацијата „Врска на времињата“ и е сместено во Музејот Фаберже во Санкт Петербург.
3 Поврзано
*Фабержеово јајце
Уморна смрт

Уморна смрт - германски нем филм од 1921 година во режија на Фриц Ланг. Во филмот една жена посакува и се обидува да се сретне, односно обедини, со својот починат љубовник. Исто така во филмот се прикажани три приказни кои се случуваат на три различни места, односно на средниот исток, во Италија во Венеција и во Кинеската империја.
1 Инспирација
Филмот во најголема мера е инспириран од индиската митологија, како и од личниот живот на режисерот. Односно идејата на режисерот му дошла откако починала неговата мајка.
2 Појава на филмот
Многу долго време текстовите од филмот биле изгубени. Ено Паталас, директорот на градскиот музеј во Минхен, успеал да ги обнови текстовите со помош на една француска организација која има богат архив со текстови, благодарение на Лоте Ајснер.
Во 2016 година бил прикажан овој филм во кино, со мали измени од оргиналот.