procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Светско првенство во кошарка 2010

Светското првенство на ФИБА 2010 година било 16-то меѓународно првенство во кошарка во светот, на кое настапиле машките кошаркарски државни репрезентации. Турнирот траел од 28 август до 12 септември 2010 година. Коорганизиран е од Меѓународната кошаркарска федерација (ФИБА), Турската кошаркарска федерација и Организацискиот комитет за 2010 година. Се смета за престижно натпреварување како Олимпискиот турнир во кошарка . Домаќин на турнирот била Турција .
1 Понуда
Три понуди од шест држави - Франција, Турција и заедничка понуда од поранешните југословенски републики Босна и Херцеговина, Хрватска, Србија и Црна Гора и Словенија - ја направиле својата последна понуда за време на 20-члениот Централен одбор на ФИБА во Куала Лумпур, Малезија, на 5 декември 2004 година. Претходно, Австралија и Нов Зеланд, Италија, Русија и Порторико ја објавиле својата намера да учествуваат на турнирот, но ги повлекле своите понуди пред почетокот на гласањето. Франција го освои првиот круг на гласање, но Турција на крајот го освои правото на домаќин, откако заедничките понудувачи биле исфрлени во првиот круг.
2 Места на одигрување
Турција, Истанбул
Прелиминарна рунда, Нокаут фаза
Анкара, Измир, Кајсери, Истанбул
Анкара Арена Капацитет: 11,000 , Спортска сала Халкапанар Капацитет: 10,000 , Кадир Хас Арена Капацитет: 7.500 , Абди Ипекчи Арена Капацитет: 12.500 , Синан Ердем Купола Капацитет: 16.500 (22.500)
3 Поврзано
* 2010 ФИБА Светско првенство за жени
* Светско првенство во кошарка со инвалидска количка 2010 година
Оборакост

Оборакост или амбидекстрија — појава на способност кај некои луѓе да имаат вродена или стекната моќ подеднакво вешто да ги користат и левата и десната страна на своето тело, пред сè, рацете.. Само околу еден процент од луѓето природно ја имаат оваа способност и нарекуваат амбидекстери. Различни се нивоата на капацитет и разновидноста на појавата на оборакост, а најретко се среќава во потполност еднаква способност и ефикасност на користење на двете раце.
Мед (филм од 2010)

Мед (турски: ''Bal'') - турско-германско-француски филм од 2010 година, во режија на Семих Капланоглу. Главните улоги ги играат: Ердал Бешикчиоглу, Тулин Озен, Бора Атлаш и Алев Уџарер. Овој филм е последниот дел од т.н. „Трилогија за Јусуф“ со автобиографски елементи. Филмот се одликува со сиромашни дијалози, со долги кадри на природата и со одличен приказ на односите меѓу членовите на едно сиромашно селско семејство. Филмот добил позитивни оцени од критиката, а ја освоил и „Златната мечка“ на Берлинскиот филмски фестивал.
1 Синопсис
Јусуф (го игра Атлаш) е сиромашно дете кое живее во планинско село во Турција. Тој е тивок, повлечен, ретко зборува, на училиште не игра со другарите и не е добар ученик. Единствено, тој е многу приврзан кон татко му, кој одгледува пчели. Бидејќи кошниците даваат сè помалку мед, таткото заминува во шумата за да ги премести пчелите на подалечно место. Поминуваат неколку дена, но таткото не се враќа дома. Дента кога Јусуф е пофален од училиштето, во неговиот дом доаѓаат полицајците со веста дека таткото е мртов. Кога ги здогледува насобраните луѓе, Јусуф бега во шумата каде што заспива.
Ретем/Алер (општинска заедница)

Ретем/Алер (|Rethem/Aller) — општинска заедница во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е градот Ретем.
Општинската заедница Ретем/Алер се состои од следниве општини:
# Беме
# Франкенфелд
# Хојслинген
# Ретем
Франкенфелд

Франкенфелд (|Frankenfeld) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Франкенфелд се наоѓа на реката Алер, помеѓу Ретем и Алден. Во општината се наоѓаат бројни кампинг-места.
1.2 Општински единици
Кон општината покрај Франкенфелд припаѓаат и местата Хедерн и Босе.
Хојслинген

Хојслинген (|Häuslingen) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Хојслинген се наоѓа на реката Алер, помеѓу Ретем и Верден.
1.2 Општински единици
Кон општината припаѓаат местата Грос Хојслинген и Клајн Хојслинген.
Беме (Долна Саксонија)

Беме (|Böhme) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Беме се наоѓа помеѓу Валсроде и Хановер, северно од реката Алер, сместен на истоимената река.
1.2 Општински единици
Општината Беме е составена од следниве единици:
* Беме
* Бирде
* Алтенвалинген
* Кирхвалинген
Македонија на Евровизија 2012

Македонија учествуваше на Евровизија 2012 во Баку, Азербејџан. Македонскиот претставник беше избран преку интерна селекција, организирана од МРТ. Калиопи ја претставуваше Македонија со песната Црно и Бело, која се квалификуваше од второто полуфинале во финалето и се пласираше на 13-то место со 71 бод.
1 Пред Евровизија
1.1 Внатрешен избор
На 19 ноември 2011, МРТ објавиле дека внатрешно ја избрале Калиопи да ја претставува Македонија во Баку. Калиопи претходно била предложен македонски претставник со песната „Само ти“ во 1996; сепак, таа била елиминирана во аудио-претквалификацискиот круг. Калиопи претходно во неколку наврати се обидела да учествува на Евровизија. Нејзиниот прв обид бил во Југославија во 1987 кога се натпреварувала во југословенското национално финале со песната „Емануел“, која се пласирала на десеттото место. Пејачката низ годините се натпреварувала и во неколку македонски национални финални избори: во 1998 со песната „Не заборавај“ која се нашла на деветтото место, во 2006 со песната „Силна“ која се пласирала на шестото, а во 2009 со песната „Рум дум дум“ која ја извела во дует со Наум Петрески и се пласирала на второто место.
На 16 февруари 2012, било објавено дека Калиопи ќе ја изведе песната „Црно и бело“, напишана од Калиопи и Ромео Грил, на Изборот за песна на Евровизија 2012. „Црно и бело“ била претставена пред јавноста во специјална емисија водена од Димитар Атанасовски, која се одржала на 29 февруари 2012 во студиото на МРТ во Скопје и била емитувана на МРТ 1, МРТ Сат и онлајн преку официјалната веб-страница на Евровизија. ''eurovision.tv''. „Црно и бело“ била снимена и на англиски јазик, со наслов „Black & White“. Покрај претставувањето на влезот на Калиопи за Евровизија во 2012 година, шоуто имало изведби на песни од нејзиниот репертоар.
2 На Евровизија
Македонија се натпреварувала во првата половина од второто полуфинале (втора по ред), на 24 мај 2012, следејќи ја Србија и пред Холандија . Калиопи освоила 53 поени и се пласирала на 9-то место, со што се пласирала во финалето на 26 мај. Јавното гласање на Македонија и го додели осмото место со 63 поени, а жирито 9то место со 58 поени.
Во финалето, Македонија била извлечена да настапи на 22. место, по Малта и пред Ирска. Македонскиот влез освои вкупно 71 поен и се пласирал на 13-тото место во финалето. Јавното гласање на Македонија и го додели 11-то место со 79 поени, а жирито 17-то место со 69 поени.
2.1 Гласање
2.1.1 Доделени бодови за Македонија
+ Бодови доделени на Македонија (Второ полуфинале)
Бодови, Земја
12 бодови
10 бодови
8 бодови
7 бодови
6 бодови
5 бодови
4 бодови
3 бодови
2 бодови
1 бод
+ Бодови доделени на Македонија (Финале)
Бодови, Земја
12 бодови
10 бодови
8 бодови
7 бодови
6 бодови
5 бодови
4 бодови
3 бодови
2 бодови
1 бод
2.1.2 Доделени бодови од Македонија
+ Бодови доделени од Македонија (Второ полуфинале)
Бодови, Земја
12 бодови
10 бодови
8 бодови
7 бодови
6 бодови
5 бодови
4 бодови
3 бодови
2 бодови
1 бод
+ Бодови доделени од Македонија (Финале)
Бодови, Земја
12 бодови
10 бодови
8 бодови
7 бодови
6 бодови
5 бодови
4 бодови
3 бодови
2 бодови
1 бод
Караван (патување)

Караван (од |کاروان) е група луѓе кои патуваат заедно, најчесто заради трговија. Најчесто, караваните биле застапени во пустинските области и по должината на Патот на свилата, кога патувањето во група се вршело заради заштита од грабежи, како и поради искористување на економиите од обемот во трговијата.
1 Караванот како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Караван“ (англиски: ''Caravan'') — песна на ирскиот музичар Ван Морисон (''Van Morrison'') од 1970 година.* „Шпански караван“ (англиски: ''Spanish caravan'') — песна на американската рок-група Дорс (''The Doors'') од 1968 година.* „Караван на чувствата“ (српски: ''Karavan Osećanja'') — песна на српската група Дарквуд даб (''Darkwood Dub'') од 1996 година.* „Караван на љубовта“ (англиски: ''Caravan of love'') — песна на американската поп-група Ијсли брадерс (''Isley Brothers'').
Ретем (Алер)

Ретем (службено познат како Ретем (Алер); |Rethem или ''Rethem (Aller)'') — мал град во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Алер, околу 25 километри југозападно од окружниот град Бад Фалингбостел и 18 километри југоисточно од градот Ферден.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Ретем/Алер.
1 Географија
1.1 Местоположба
Ретем се наоѓа на реката Алер, во рамки на туристичката областа долина на Алер/Лајне. Во околината се наоѓаат помеѓе стари ракави на реката Алер, кои денес се користат како мали езерца за бањање.
1.2 Градски единици
Кон градот Ретем покрај самиот град припаѓаат и местата:
* Ретем-Мор
* Штекен
* Волендорф
2 Историја
Градот бил место на тешки борби во периодот 10-11 април 1945 година помеѓу единиците на британската војска и делови на германската војска со тешки загуби од обете страни. Повеќето германски војници не биле постари од 23 години.
3 Политика
3.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 13 избрани членови. На општинските избори од 2016 година биле добиени следниве резултати:* CDU: 7 места
* SPD: 6 места
3.2 Збратимени градови
Ретем е збратимен со следниве градови:* Колчиглови, Полска (од 2005 г.)
4 Знаменитости
* Замок Ретем, денес повторно изграден (од 2004 г.) како културен дом
* Брегот на Алер со парк од скулптури
* Градското собрание
* Воденицата Боквинд
* Градската црква „Св. Богородица“
Епитоп

Епитоп или антигенска детерминанта е дел од антигенот кој е препознаен од антителата. Генерално гледано антигенот има неколку или многу различни антигенски детерминанти и затоа реагира со безброј антитела. Делот од антителото кое се врзува за епитопот се наракува паратоп.
Џонатан (рок-група)

Џонатан (''Jonathan'') — хрватска рок-група.
1 Историјат
Групата „Џонатан“ е формирана во 2012 година во Риека од страна на пет пријатели со различна музичка заднина: пејачот Зоран Бадурина бил член на некогашната група „Салион“, тапанарот Бранко Ковачиќ бил член на „Лет 3“, гитаристот Дарко Петковиќ и басистот Никица Јурјевиќ бил дел од панк-групата „Пси“, а Томислав Радиновиќ бил член на „Мандрил“. Подоцна, кон групата се приклучил и клавијатуристот Хрвоје Шќулац, поранешен член на „Квазар“.
2 Творештво
Во 2013 година, групата го објавила синглот „Меги“ (''Maggie'') кој бил пречекан со одлични критики, а музичката критика не ги штедела пофалбите и за деби-албумот „Bliss“ од 2014 година. Во 2015 година, групата го објавила синглот „Getting Closer Is Keeping Us Apart“, по што била номинирана за наградата за најдобар нов изведувач на 22. доделување на наградите „Порин“. На почетокот на 2016 година се појавил синглот „Heaven“, кој бил најава на концептуалниот албум во два дела, „To Love Or To Hold", објавени во 2017 и во февруари 2018 година. Обично, групата ја споредуваат со претставниците на т.н. „инди рок“, а таа одржала заедничка мини-турнеја со групата „Editors“ и настапила на концертот на американската инди-рок група „The Killers“.
Клео од 5 до 7 (филм)

Клео од 5 до 7 (француски: ''Cléo de 5 à 7'') — француски филм од 1962 година, во режија на Ањес Варда (Agnès Varda) која е авторка и на сценариото. Главните улоги ги играат: Корин Маршан (Corinne Marchand), Антоан Бурсеје (Antoine Bourseiller), Мишел Легран (Michel Legrand), Хосе Луис де Вилалонга (José Luis de Vilallonga), Доминик Давре (Dominique Davray), а во филмот се појавуваат и Ана Карина и Жан-Лик Годар.
1 Синопсис
Во филмот се проследува животот на пејачката Клео (ја игра Маршан) во текот на два часа. Таа е убава, згодна, но самозаљубена, нарцисоидна и хипохондрична. Додека ги чека резултатите од медицинските тестови, таа е многу загрижена, мислејќи дека е сериозно болна. Затоа, таа посетува една гатачка која ѝ кажува дека е болна и дека ја чека смрт. Нејзината помошничка Анжел (ја игра Давреј) цело време се обидува да ја утеши, но без успех. Исто така, ниту љубовникот на Клео, богатиот Хосе (го игра де Вилалонга) не може да ја утеши. Кога во станот на Клео доаѓаат нејзините композитори, таа избувнува и излегува надвор. Шетајќи низ градот, Клео оди во паркот каде го среќава војникот Антоан (го игра Бурсеје), кој е на служба во Алжир, но се наоѓа на отсуство. Антоан ја придружува Клео до болницата, каде лекарот ѝ соопштува дека е болна од рак и дека ќе треба да оди на хемотерапија. Така, во тие тешки мигови, Антоан е единствената утеха на Клео.
Хатун

Хатун (|خاتون — персиско име (првично од источноирански јазик, Согдијан) и се користи како титула за жените за време на османлискиот период.
1 Почесно име
Во османлискиот период, терминот хетун се користел како почесен за жените, приближно еквивалентно на маједонскиот термин дама и варијанта на правопис на катун. Како и повеќето турски почести, се користи по прво име. Женит кои традиционално се третирале како хетун се:
*Мелике Мама хатун (1191-1200)
* Ѓурџу хатун (1237–1286), грузиска принцеза
* Мал хатун (починала 1323), сопруга на Осман I
* Ѓулчичек Хатун (14 век), сопруга на Мурат I
* Девлет Хатун (починала 1411), сопруга на Бајазид I
* Гулфем Хатун (починала 1561/1562), сопруга на Сулејман I
* Шемсирухсар Хатун (починала 1613), сопруга на Мурат III
* Нене хатун (1857–1955), турска хероина
2 Валиде хатун
Валиде Хатун била титула што ја имала „легалната мајка“ на владејачкиот султан на Отоманското Царство од 16-от век:
* Нилуфер Хатун, Валиде хатун (1362–1383) на нејзиниот син Мурат I
* Девлет Хатун, Валиде хатун (1413–1414) на нејзиниот син Мехмед I
* Емине Хатун, Валиде хатун (1421–1449) на нејзиниот син Мурат II
* Хума Хатун, Валиде хатун (1444–1446) на нејзиниот син Мехмед II
* Емине Ѓул Бахар, Валиде хатун (1481–1492) за Бајазид II
Со почетокот на 16 век, титулата хетун за мајката на султанот, принцезите и главните придружнички на султанот била заменета со „''султан''“ и тие започнале да ја носат по дадените имиња. Оваа употреба ја потенцира османлиската концепција за суверена моќ како семејна привилегија. Како резултат на тоа, титулата валиде хатун исто така се претворила во валиде султан.
Лерте

Лерте (|Lehrte) — град во округот Хановер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 17 километри источно од покраинскиот главен град Хановер. Во век, Лерте бил најважна железничка крстосница во поранешното Кралство Хановер.
1 Географија
1.1 Градски единици
Место, км², Жители
Алтен, 19,68, 5.493
Алигзе, 5,75, 1.696
Арпке, 10,69, 2.879
Хемелервалд, 18,45, 4.622
Имензен, 19,40, 2.412
Колсхорн, 6,40, 368
Лерте, 20,46, 23.493
Редензен, 4,62, 238
Зиферсхаузен, 6,54, 2.375
Штајнведел, 13,24, 1.799
Алтвармбихенер Мор, 1,83, –
(Извор: Површина [состојба: 31.12.2016] и жители [состојба: 31.12.2015])
2 Историја
Градот првпат бил споменат во документираната историја на областа во 1147 година како релативно мало фармерско село. До 1352 година, кога била изградена црквата „Св. Никола“; месните жители оделе на црковни служби во селото Штајнведел.
Во тоа време, Лерте се наоѓал во историската област позната како Гросен Фрајен, што буквално означува „голема празнина“ и лежел далеку од поголемите сообраќајни правци.
3 Стопанство
До 1843 година, Лерте бил скриен од поважните текови, кога започнале работите на пругата Хановер-Брауншвајг, со што Лерте бил поврзан со обата града. Следната година, започнале работите на линиите до Целе (1845), Хилдесхајм (1846) и Берлин (1871).
Кога работите на железничката линија започнале, Лерте имал 755 жители, но 60 години подоцна населението десеткратно се зголемило. Во 1898 година, Лерте добил градски права.
Со железницата започнала да се развива и индустријата, вклучувајќи фабрики за тули, минерални ѓубрива, цемент, конзервирани добра и шеќер. Шеќераната до 2002 година преовладувала во самото средиште на градот.
Во 1910 година, цементарницата била затворена. ВО 1911 година бил основан сточен пазар и Лерте станал најважно место за стока во Северна Германија. Во 1912 година започнало откопување на руда. Во Берлин постои железничка станица „Лерте“, која била отворена во 1871 година како крајна станица на линијата помеѓу Берлин со Лерте и Хановер.
4 Познати луѓе
* Хајнрих Бокемајер (1679-1751) — музиколог и композитор
* Курт Хиршфелд (1902-1964) — театарски режисер и драматург
* Рајнхард Мај (р. 1942) — пејач и текстописец
* Герхард Шредер (р. 1944) — политичар
* Вернер Лампе (р. 1950) — пливач
* Урсула фон дер Лајен (р. 1958) — политичарка
* Лукас Ригер (р. 1999) — пејач и текстописец
5 Галерија
6 Поврзано
* Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург
Бед Инглиш

Бед Инглиш е дело на Дарко Митревски. Книгата говори за културолошките разлики помеѓу Македонија и Соединетите Држави. Таа продолжува да говори како авторот односно иселеникот живее и се снајдува во светот на македонската дијаспора и колку солидно живее.
Финале на Светското првенство во кошарка 2002

Финалето на Светското првенство 2002 бил завршниот натпревар во кошарка што го одредил победникот на Светското првенство 2002. Натпреварот бил одигран на 8 септември 2002 година во спортскиот центар Консеко Филдхаус во Индијанаполис, Индијана.
1 Пат до финалето
''Белешка: Во сите резултати подолу, прво е даден резултат на финалистот.''
Југославија, Фаза, Аргентина
Противник, Резултат, Сезона, Противник, Резултат
2. во групата А (2-1), Групна фаза, 1. во групата Д (3–0)
3. во групата Е (4–2), Втор круг, 1. во групата Ф (6-0)
Противник, Резултат, Нокаут фаза, Противник, Резултат
81–78, Четвртфинале, 87–67
89–78, Полуфинале, 86–80
Дива мисла (роман)

Дива мисла – роман на македонски јазик од битолскиот писател Владимир Костов. Делото било издадено во 2014 година од издавачката куќа Матица македонска.
Носечка улога во романот има семејството Кожуварови. Низ широкиот спектар на настани, на човечки идеали и заблуди како на филмско платно ја публикува сликата за живеачката во еден затворен круг, во кој главна цел е потрагата по материјалното богатство. Неговите херои се илузионисти, заблуденици и несреќници, егоисти и самотници, кои не ја споделуваат радоста и среќата со средината во која живеат. Дури и во поглед на семејството, тие се ограничуваат во неговото проширување, со цел наследството да не се сподели со други луѓе.
1 Поврзано
* Владимир Костов
* Македонска книжевност
* Матица македонска
Пролог за март-август

Пролог за март-август — средномакедонски ракопис од третата четвртина на 14 век. Поголемиот дел од 1951 година се чува во Народната библиотека на Србија (Белград), сигн. Рс 94 (I+113 л.), а помалиот во Скопска митрополијаСкопската митрополија, СМ-М 1 (99 л.). Вкупно има 212 хартиени листа. Јазичните особености упатуваат на западномакедонско потекло на ракописот.
Зрна

Зрна — збирка од 26 песни од Радован Павловски, објавена во 1975 година.
Поезијата на Радован Павловски е специфична во својата метафорика со изграден посебен култ кон сликата, кон природата, кон навраќање на стварниот и имагинарниот амбиент на поетовиот роден крај наречен Железна Река.
Циклусот песни „Зрна“ го сочинуваат 26 песни во кои зрното претставува многузначен симбол. Во својата основа зрното има вегетативно значење и симболизира раѓање, плодност. Тоа никогаш не умира, а преку неговата бесмртност ја претставува и судбината на човекот.
1 Критички осврт
;Зрно
Во мене живее житието на народот
А со мене
И судбини по светот се пребројуваат
Да не ми остане семето во темнина
Земјата да не ми огрубее, овенее
И низ камен отвoрам пат
Породот кон сонце го водам
Во невреме јас знам химна да запеам
Потоа кон ѕвездите да се оддалечам
и да бидам вечна светлина
Над шари од жита и народи.
Уште на почетокот на песната го гледаме поистоветувањето на зрното со човекот (со народот). Во поетовото срце е присутен целиот негов народ, од постанокот па до денес, сите Македонци со своите судбини по светот се слични на него.
Во продолжение ја изразува својата загриженост за сопственото семе, за наследството, да не остане во темнина и на тој начин земјата да „огрубее, овенее“. Всушност загриженоста е за целиот негов народ и за неговата иднина.
Сепак, во наредните стихови оптимизмот надвладува – „низ камен отвoрам пат“ – зашто тој нема да дозволи семето да се уништи, тој ќе му овозможи пат до сонцето, до животот, до иднината. Знае тој дека ќе има и тешки моменти, невреме, но тој и неговиот народ ќе успеат да ги совладаат. Дури тогаш, кога ќе се ослободи од стравот, кога ќе биде сигурен во успехот, тој ќе може да се упати „кон ѕвездите“, кон „вечна(та) светлина“ и од горе да ја набљудува убавината на неговата земја.
Во наредните песни на циклусот, Павловски ги расветлува разните облици и форми на зрното, го разгледува односот на поединецот кон минатото, сегашноста и иднината („Првородни зрна“), за војната и последиците од неа („Зрно на воинот“), за бунтот против насилството („Бунт на зрното“), за вечното постоење на Македонецот („Зафрлено зрно“) итн.
Секоја песна на Павловски, длабоко произлегува од неговиот живот, од неговата врска со сите времиња на сопствениот народ и неговото битие. Движејќи се по своите патишта, тој во творештвото не само што се открива себеси, туку и македонскиот народ, кој како вечен мит од најдревните времиња до денес, па и во иднина ќе биде светла точка на светската историја.
Станислав Лесновски

Станислав Лесновски (, 14 век) – македонски книжевник од 14 век, најзначајниот претставник на Лесновскиот книжевен центар. Работел во првата половина на 14 век во Лесновскиот манастир и, според Илија Велев, од 1353 година во Марковиот манастир покрај Скопје.
1 Книжевна дејност
Со своите ученици го уредил и препишал ''Станиславовиот пролог'' (1330), кој содржи и ''Кратко житие на Гаврил Лесновски'' (се чува во Архивот на САНУ, Белград), ''Минеј'' (''Оливеров минеј'', 1342) со химнографска Служба на Гаврил Лесновски, за кој изработил и орнаментика. Му се припишува уште еден минеј, т.н. месечен (од декември до февруари), како и пролог за раздобјето од септември до ноември (се чува во Софија). При евакуацијата на ракописната збирка од 55 дела на железничката станица во Ниш во 1915 година биле изгубени ''Оливеровиот минеј'' и ''Месечниот минеј''. Неговите ракопис се занимливи и значајни за истражување на јазични, книжевни, химнографски, калиграфски и орнаментолошки особини на Лесновскиот книжевен центар од тоа време.
2 Поврзано
* Станиславов пролог
* Лесновски Ковачевиќев пролог
Слепченски апостол

Слепченски апостол — полн изборен апостол кој датира од 12 век, претставува најстар препис на словенскиот превод на Апостолот директно од перото на светите браќа Кирил и Методиј. Се состои од 154 листа на пергамент со македонска редакција. Пишуван е со мастило и киновар со уставно кирилско писмо. Иницијалите се од зооморфен тип. Некои од листовите се палимпсест, словенскиот текст е пишуван врз грчки. Текстот на Слепченскиот апостол го пишувале двајца писци, едниот пишувал ситно и право, другиот крупно и косо. Потекнува од Охридската книжевна школа и првобитно му припаѓал на Слепченскиот манастир Демирхисарско, односно, создаден е од слепченските монаси во манастирскиот скрипториум. Денес неговиот најголем дел се чува во Руската национална библиотека во Санкт Петербург, сигн. F.n. I. 101, и во Пловдивскиот музеј, а негови помали делови 1 до 6 листа во Москва и Киев. Од неодамна негова целосна дигитална копија пооседува и библиотеката на Слепченскиот манастир.
Јанко Бачев

Јанко Бачев (14 септември 1966 во Струмица) — македонски политичар,универзитетски професор и претседател на партијата Единствена Македонија, а воедно и нејзин основач. Универзитетски професор по меѓународно право на Правниот факултет при Меѓународниот Славјански Универзитет „Гаврило Романович Державин“.
1 Образование
Во 1991 година, завршил Правен факултет, во 1995 година, ја завршил специјалистичката обука за стручно оспособување и усовршување на работниците на овластени работни места во Министерството за внатрешни работи на Република Македонија. Во 1996 година, го положил правосудниот испит, во 1999 завршил последипломски магистерски студии на Катедрата за меѓународно право и меѓународна политика на Правниот факултет „Јустинијан Први“ во Скопје одбранувајќи го магистерскиот труд на тема: „''Правните механизми во Организацијата на Обединетите нации и прашањето околу името на Република Македонија''“. Во 2012 година, ги завршил докторските студии на Катедрата за меѓународно право и меѓународна политика на Правниот факултет „Јустинијан Први“, одбранувајќи ја докторската дисертација на тема: „''Правните механизми во Организацијата на Обединетите нации и прашањето околу името на Република Македонија''“.
2 Кариера
Во периодот од 1991 до денес има работно искуство во правосудната сфера, службите на државните органи, политичката и образовната сфера.
2.1 Политички ангажмани
Во 2002 година, ја основал политичката партија Народно движење за Македонија со поголем број на истомисленици, откако во рамките на МВР, ги согледувал политичките сценарија и внатрешните предавства за време на конфликтот во 2001 година. На партијата, во 2018 година, и било сменето името во Единствена Македонија.
Во декември 2023 година ја отвора неговата семрежна телевизија ЕМ Телевизија, каде се емитувани неколку пати во неделата политички емисии и анализи. Главен уредник на телевизија е: Емилија Гелева.
Во 2024 година, имал своја емисија на ЕМ Телевизија, наречена како "Разговори со Јанко Бачев", со новинарот Саше Ивановски.
Од 2025 година, е колумнист и соработник на порталот "Национал.мк".
3 Книжевни дела
Автор е на три книги: 1. „Македонија и Грција - Битка за името„ (Правните механизми во Обединетите нации за враќање/употреба на името - Република Македонија), 2. „Меѓународно - правните основи и постапката за поништување на Договорот меѓу Македонија и Грција“ и 3. Договорите со Бугарија од 2017 и 1947 година и Планот за обединувањето на Пиринска Македонија со Народна Република Македонија како и на повеќе од двесте есеи, стручни и научни трудови од областа на меѓународното право и меѓународните односи, безбедноста и политиката. Со свои трудови учествувал на повеќе домашни и меѓународни научни конференции.
Playtime (филм од 1967)

Playtime - француски филм од 1967 година, во режија на Жак Тати. Главните улоги ги толкуваат: Жак Тати и Барбара Денек.
1 Синопсис
Господинот Уло (го игра Тати) има закажано состанок во голема деловна зграда во Париз, но никако не може да се најде со домаќинот, а потоа по грешка влегува во делот од зградата каде се одржува саем. Истовремено, група американски туристки доаѓаат во Париз. Во меѓувреме се отвора еден ресторан, иако градежните работи не се завршени. Набргу, во ресторанот доаѓаат многу гости, а тоа создава бројни проблеми за персоналот. Портирот на ресторанот му е пријател на Уло и го кани и него. Така, тој се запознава со Американката Барбара (ја игра Денек) на која ѝ купува шамија непосредно пред нејзиното заминување.
Урбани херои

Урбани херои — дело на Драган Таневски.
1 Заплет
Мими Патрик е обична девојка од соседството, но за своја несреќа се заљубува во Нино, необичен дечко кој живее 200 на час. Патем, и нејзиниот живот започнува да тече со истата брзина: дрога, хероин, кокаин, љубов... селење, нов заеднички дом... сето тоа го живеат заедно.. Но, настануваат проблеми. Парите им завршуваат, долговите им се зголемуват... тогаш доаѓаат големите “босови“ за да си го наплатат својот долг. Мими ја земаат како заложник, ја носат во светот на дрогата, светот на проституцијата, свет во кој владеат сосема други правила.
Трескавечки евхологиј (Требник)

Трескавечки евхологиј — македонски ракопис од втората половина на 13 век. Се чува во Јагелонската библиотека во Краков, сигн. БЈ932. Содржи 123 листа пишувани на пергамент и хартија (10 листа). Најголемиот дел од кодексот е грчко-словенски палимпсест. Ракописот е поврзан со книжевната дејност во манастирот Трескавец како и другите ракописи од збирката на Рудолф Гутовски (БЈ932-БЈ937 и БЈ940), којшто ги зел оттаму и ѝ ги подарил на Јагелонската библиотека во 1863 година.
Погодинов псалтир

Погодинов псалтир — средномакедонски кирилски ракопис од 13 век. Името го добил според претходниот сопственик, Владимир Погодин, руски историчар и писател.
Псалтирот е со коментар на Хесихиј Ерусалимски, се состои од 278 листа, се чува во Руската национална библиотека во Санкт Петербург, сигн. Пог.8. Калиграфски ракопис со богата орнаментика. Препишан од двајца писци од архаична предлошка, најверојатно во некој од југоисточните македонски центри, на што укажуваат јазичните особености. Правописот е двуеров, четиријусов, замената на носовките е недоследна, денализацијата е ретка. Припаѓа кон архаичната редакција на псалтирот карактеристична за Охридската книжевна школа.
Касни - порасни

„КАСНИ - ПОРАСНИ“ е сликовница за деца од македонсниот писател Петре М. Андреевски, издадена од страна на Просветно дело, Редакција Детска радост. Сликовницата е задолжителна за учениците во второто оддление во основните училишта во Македонија.
Ацо Андонов

Ацо Андонов (14 декември 1951 — ноември 2009) — македонски пејач на македонска народна музика.
1 Животопис
Ацо Андонов е роден во главниот град на НР Македонија, Скопје. Основно и средно училиште завршува во Скопје. Тој со музика започнува да се занимава на млада возраст од својата 15 година, на аудиција во МРТ. Негов ментор бил Мате Груевски, којшто го научил да свири на кларинет. Има настапувано во дијаспората, низ СФР Југославија, има светски турнеи во Франција, Белгија, Шведска, Германија, Австралија, Италија и др. Земал учество на многу домашни фестивали како што се: фестивалот на македонски патриотски песни, Гоце Фест, Фолк Фест Валандово. Учествувал и на многу хуманитарни настапи. Има снимано песни за МРТ, Југотон, Кроација Рекордс. Има настапувано и со оркестарот „Весела Дружина“ на Смолски како инструменталист и кларинетист.
2 Творештво
* Ајде камен Јано
* Збогум најмила
* Во една пролет
* Три години тајно љубев
* Како што е таа чаша
2.1 Музички компилации
* Гоце фест -1998 (3)
* Гоце фест -1995 (2)
* Гоце фест - 1994 (1)
* Фолк фест Валандово - 1992 (3)
* Фолк фест Валандово - 1987 (2)
* Фолк фест Валандово - 1986 (1)
Лобковски (Хлудов) паримејник

Лобковски паримејник или Хлудов паримејник — средномакедонски кирилски ракопис од 13-14 век на пергамент. Бил напишан од македонскиот книжевник Никола Брата во времето на византиските цареви Андроник II Палеолог и неговиот син Михаил IX (помеѓу 1294 и 1320 година). Содржи 171 лист. Се наоѓал во збирката ракописи на А. И. Лобков, поради што во славистичката наука е познат како Лобковски паримејник. Сега се чува во збирката ракописи на Хлудов (бр. 142) во Државниот историски музеј во Москва. Ракописот претставува значаен извор за проучување на историскиот развој на македонскиот книжевен јазик.
1 Поврзано
* Паримејник
* Григоровичев паримејник
Сонце исто така и ноќе

Сонце исто така и ноќе (италијански: ''Il sole anche di notte'') - италијанско-германско-француски филм од 1990 година, во режија на браќата Паоло Тавијани и Виторио Тавијани, кои се автори и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Џулиен Сандс (Julian Sands), Шарлот Гејнзбур (Charlotte Gainsbourg), Масимо Бонети (Massimo Bonetti), Маргарита Лозано (Margarita Lozano), Патрисија Миларде (Patricia Millardet), Настасја Кински и Ридигер Фоглер (Rüdiger Vogler).
1 Синопсис
Серџо Џурамондо (го игра Сандс) е барон од сиромашно село во близината на Неапол. Уште како дете, тој си дал завет дека ќе му служи на кралот (го игра Фоглер). Подоцна, тој станува кадет, а поради неговите одлични резултати, кралот го избира за свој аѓутант. Исто така, кралот му наоѓа богата невеста - благородничката Кристина (ја игра Кински). Еден ден пред свадбата, Серџо ѝ признава дека со неа се жени заради кариерата, а таа пак му признава дека во текот на една година му била љубовница на кралот. Поради повредената гордост, Серџо ги напушта невестата и работата и станува калуѓер. За време на неговата прва миса, во црквата присуствуваат многу благородници од Неапол, кои го озборуваат Серџо, а исто така, на мисата доаѓа и Кристина. Посрамен и бесен, Серџо бара дозвола да замине во осамена црквичка далеку во планината. Таму, тој живее сам, а набргу гласот за него се проширува низ целиот крај. Еден ден, во близината поминуваат неколку благородници при што една позната куртизана (ја игра Миларде) се обложува дека ќе успее да го заведе Серџо. Таа преспива во неговата црква, а тој за да го совлада искушението, си сече прст на раката. Подоцна, куртизаната заминува во манастир, а насекаде се проширува гласот за Серџо. Оттука, кај него доаѓа еден разбојник, кој бара од него да му го излечи немиот син. Откако синот прозборува, славата на Серџо станува уште поголема и многу луѓе го посетуваат неговиот манастир, барајќи благослов и помош. Набрзо, католичката црква го обновува манастирот и испраќа свештеници да му помагаат на Серџо. Тој, пак, негодува поради комерцијализацијата на манастирот и посакува да си замине. Откако еден трговец ќе побара од него да ја излечи ќерка му, Серџо ја поминува ноќта со неа, а утредента го напушта манастирот. Најпрвин влегува во едно планинско езеро со намера да се удави, но нема сила да го направи тоа. Затоа, тој се враќа во родното село каде некое време живее како просјак и им помага на луѓето, а еден ден заминува некаде.
Швармштет (општинска заедница)

Швармштет (|Schwarmstedt) — општинска заедница во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Швармштет.
Општинската заедница Швармштет се состои од следниве општини:
# Буххолц
# Есел
# Гилтен
# Линдведел
# Швармштет
Линдведел

Линдведел (|Lindwedel) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Линдведел се наоѓа северно од Швармштет, помеѓу Хановер и Валсроде и во јужниот дел на туристичката област долина на Алер-Лајне.
1.2 Соседни општини
Соседни општини се Фесбек, Ведемарк, Буххолц, Гриндау и Есперке.
1.3 Општински единици
Општината Линдведел е составена од селата Линдведел и Хопе.
2 Историја
Постојат старини за постоење населба во областа неколку милениуми. Првото пишано споменување на Линдведел е од 1304 година.
Гилтен

Гилтен (|Gilten) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Низ општината поминува сојузниот пат Б214, а североисточно од местото реката Лајне се влева во Алер.
1.2 Општински единици
Општината Гилтен е составена од следниве единици:
* Ешенворт
* Гилтен (главното место)
* Гревиде
* Хуфе
* Нинхаген
* Нордребер
* Зудербрух
Буххолц (Алер)

Буххолц (|Buchholz) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Низ општината поминува автопатот А7 и сојузниот пат Б214. На северниот дел тече реката Алер.
1.2 Општински единици
Кон општината Буххолц припаѓа и местото Марклендорф.
Хиландарски ливчиња

Хиландарски ливчиња— кирилски старословенски ракопис од крајот на 10 и почетокот на 11 век. Претставува еден од најстарите сочувани споменици напишани на кирилица.
Хиландарските ливчиња се два пергаментни листа кои содржат делови од беседите на Кирил Ерусалимски (318-395). Биле откриени во 1844 година во Хиландар. В. И. Глигорович ѝ ги подарил на Новоруската државна библиотека во Одеса, денес државниот универзитет во Одеса, каде и денес се чува под број P I 533.
Пат за рајот

Пат за рајот — македонска книга составена од десет раскази и три драми напишани од Драги Михајловски. Книгата е насловена според еден од расказите и е издадена во 2017 година од издавачкото претпријатие Три.
1 Содржина
1.1 Раскази
* Кола
* Определба
* Вака се решаваат работите
* Развод
* Вака се учи
* Кула
* Машина за перење
* Кучето
* Пат за рајот
* Лозје
Во десетте раскази Михајловски ја продолжува својата потрага по идеалното место за живеење, по некоја своја автентична утопија. Истовремено, ја развива сопствената основна линија на сликање и портретирање на стремежот од обичните луѓе кон необичното, светото, недостижното. Овој однапред очекуван неуспех се должи на ограниченоста на човекот како смртно битие кое нема што да бара во вонземското, возвишеното, боговското. Но овде, како и во претходните раскази и романи на Михајловски, овој таканаречен пат за рајот (и рајот како и царството небесно се, всушност, еден вид негативна утопија или дистопија, односно места кон кои само се стремиме, а фактички, најаве не постојат!) е кажан појасно, без многу метафори и други споредбени стилски бравури.
1.2 Драми
* Швајцарија на Балканите
* Трите самовили, стариот слепец и ќелешот
* Носко
„Швајцарија на Балканите“ е драматазиција на истоимениот роман од авторот, а другите две драматизации на две бајки - волшебни приказни од Марко Цепенков и од германскиот писател Вилхелм Хојф.
2 Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност
Есел

Есел (|Essel) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Главното место Есел се наоѓа на јужниот брег на Алер. Низ општината поминува автопатот А7.
1.2 Општински единици
Општината Есел е составена од следниве единици:
* Есел
* Енгехаузен
* Штиленхефен
* Остенхолцер Мор
2 Историја
Есел бил првпат споменат во 1251 година како Езеле (''Esele''). Надгледувањето на преминот преку Алер кај Есел и контролата на пловидбата на Алер била преземена од три грофа на Хадемсторф. Во век, нивното седиште било во Уленбург. Овој замок се наоѓал во долината на Алер, помеѓу Есел и Буххолц и бил уништен во 1394 година од војводите на Брауншвајг-Линебург.
Друг замок бил изграден во век, на чие место подоцна се подигнала велепоседничка куќа.
Швармштет

Швармштет (|Schwarmstedt) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Швармштет се наоѓа во странична долина на Алер, сместен на реката Лајне, која се влева северно од местото во Алер.
1.2 Општински единици
Општината Швармштет е составена од селата Швармштет, Ботмер и Гриндау.
2 Историја
Областа околу црквата во Швармштет била предадена од Еделхер Мирабилис на Епископијата Минден околу 1150 година.
Старата црква била заменета околу 1500 година со нова црква („Св. Лаврентиј“), која постои и денес.
3 Сообраќај
Сојузниот пат Б214 поминува низ Швармштет, поврзувајќи ги градовите Нинбург/Везер и Целе. Швармштет е во близина на автопатот А7 и има железничка станица на линијата Золтау-Хановер.
4 Познати луѓе
Макроекономистот Вилхелм Репке е роден во Швармштет на 10 октомври 1899 година. Работел како научник и политички советник во повоена Германија и имал влијание врз развојот во тоа време. Локалното училиште го носи неговото име.
Супституција (економија)

Во економијата, супституција означува замена на едно производно или потрошно добро со друго. Притоа, добрата кои служат како замена едни за други се нарекуваат супститути. Поимот „супституција“ може да се однесува на потрошните добра, т.е. на производите и усугите што служат за потрошувачка или, пак, на факторите на производството. На пример, газираните и негазираните пијалаци се меѓусебни супститути зашто можат да ја задоволат истата потреба; исто така, супститути се автобускиот и железничкиот сообраќај; најпосле, рачната и машинската работа се супститути во некои производни процеси. Всушност, дали еден производ има блиски супститути зависи од тоа колку прецизно го дефинираме производот: на пример, една трговска марка на кафе претставува близок супститут на некоја друга трговска марка; другите пијалаци се помали супститути на кафето; а другите потрошни добра се помали супститути на пијалаците.
1 Мерење на супституцијата
Степенот на заменливост (супституција) вообичаено се мери со помош на еластичноста на супституцијата која се пресметува така што процентуалната промена на количеството на едното добро во однос на другото ќе се подели со процентуалната промена на релативните цени. Математички, еластичноста на супституцијата се пресметува на следниов начин:
ε = :
каде: a и b се две добра, а pa и pb се нивните цени.
2 Значење на супституцијата
Степенот на супституција е еден од основните фактори од кои зависи еластичноста на побарувачката. Притоа, ако постојат блиски супститути на некој производ, тогаш неговата побарувачка ќе биде поеластична, т.е. ако се зголеми цената на едне производ, тоа ќе предизвика пораст на побарувачката на другиот производ (неговиот супститут). На пример, побарувачката на вотка е многу еластична во однос на цената на виски, зашто вотката и вискито се блиски супститути. Всушност, оваа вкрстена еластичност на побарувачката (побарувачката на еден производ во однос на цената на друг производ) претставува мерка на економската еластичност. Во теоријата на изборот на потрошувачот (теоријата на користа) важи правилото дека, ако два производа му даваат еднакво задоволство на потрошувачот, тогаш маргиналната стапка на супституција ќе биде еднаква на односот меѓу цените на тие производи.
Момчето молња

Момчето молња — роман за деца и возрасни од Јагода Михајловска-Георгиева. Главна улога во романот е момче со одвај десет години, духовит е, шармантен, чувствителен, прониклив, љубопитен, со бујна фантазија и со авантуристички дух. Таков е и неговиот роман – засмева, растажува, замислува. Забавна и возбудлива е дружбата со него. Јунаците, местата и настаните се автентични, нема случајни сличности. Раскажувајќи ја својата вистинска приказна, момчето Молња извикува:
– Еј, мајки и татковци, баби и дедовци, внимание ,молам! И ние вас ве растеме додека пораснуваме. Сте забележале? Да? Не? Можеби? Проверете. Ако внимателно нè погледнете, и себе појасно ќе се видите. Така полесно ќе се разбираме.
Јонас Вингегор

Јонас Вингегор Расмусен (|Jonas Vingegaard Rasmussen; р. во ) — дански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Достигнувања
;2016
: 2. Краен пласман Трка околу Кина I
;2017
: 2. ГП Виборг
: 4. Краен пласман Тур ди Лоар ет Шер
::1. Пласман за млад возач
: 5. Сундволден ГП
: 7. Рингерике ГП
;2018
: 1. Пролог Џиро дела Вале д’Аоста
: 1. Етапа 4 (ТТТ) Тур де Л’Авенир
: 4. Сундволден ГП
: 5. Краен пласман Тур ди Лоар ет Шер
::1. Пласман за млад возач
: 5. Краен пласман Гран при Присниц Спа
: 5. Рингерике ГП
: 9. Краен пласман Триптих на планините и замоците
;2019
: 1. Етапа 6 Трка околу Полска
: 2. Краен пласман Трка околу Данска
: 9. Краен пласман Трка околу Германија
;2020
: 8. Краен пласман Трка околу Полска
Делфинот

„Делфинот“ — збирка раскази од македонскиот писател Александар Прокопиев. Книгата е издадена во 2018 година од издавачкото претпријатие Бегемот.
1 осврт кон делото
„Делфинот“ е збирка раскази на еден од македонските мајстори на прозата (мајстор и по талентот и по занаетчиското искуство што го има зад себе) – со која се исткаени расказите просто го вшмукува читателот, го возбудува до степен што тој, така маѓепсан од неговата мајсторија, станува дел од нив. […]
[…]И токму таа игра – тоа одење по конецот што ги дели имагинарното и стварностното – ја прави оваа книга заводлива. Читателот е постојано во недоумица и во некоја состојба на постојано „Хм…“, која го тера да излезе надвор од текстот и да отиде отаде сцената, во бекстејџот, за да види кој си игра со конците. Читањето на оваа книга е како водење љубов, постојано во некаква лебдечка меѓусостојба, ни ваму ни таму, ни сон ни јаве. „Делфин“ е збирка раскази во која постмодернистичката интертекстуалност, типична за некои од претходните книги на Прокопиев, е омекната со интимни засолнувања, приказни што итро се вградени во нарацијата, раскажани со класична тактика на наративност на настани со традиционални нишки.
Зоостории

Зоостории – македонска книга, збирка раскази напишана оди Владимир Мартиновски. Книгата е издадена во 2019 година од издавачкото претпријатие Бегемот.
1 Содржина
„Зоостории“ на Владимир Мартиновски е прозна книга составена од вкупно 77 раскази, поделени во 11 циклуси, секој изграден од по 7 прози. Зоосторија во ова дело на Мартиновски е именување на поетичка припадност кон едно универзално, наместа сосем духовно набљудување и регистрирање на сиот жив свет, оној на инсектите, на животинките, на ѕверовите, на билките, на природата, на пејзажите, на феномените, зад кои стои еден, така да се каже, спинозијански (пан)натурализам, во чие средиште, секако, стои човекот. Мартиновски умее да ги бележи и креативно да ги обработува своите суптилни и многустрани опсервации на процесот што го нарекуваме – живот на сите нешта, пред сè на човекот меѓу нив. Поетичкиот свет на Мартиновски е лиричен, нежен, сочувствен, филантропски и филозофски. Неговиот дискурс е разнороден: во него се мешаат хаикуа и хаибуни среде или како поенти во неговиот прозен дискурс. Еднаш е раскажувачки, прозаистички екстензивен, другпат анегдотичен, третпат афористичен, често склон на стихување (римување) во проза, онака како што го влече чувството.
Дно (книга)

Дно — дело на Анче Пешева.
1 Заплет
Мими е наивна и многу симпатична девојка, која многу малку добива љубов од своите родители кои пак се во потрага по егзистенција, а при тоа забораваат на најважното во животот - детето. При една сосема случајна средба таа се запознава со многу постариот Блажо, кој е дилер а при тоа е и главен во создавањето на клиентела за нарко-босовите. Но, секако Мими тоа не го знае, а искусниот Блажо ја забележува нејзината наивност и ѝ се приближува, при тоа убедувајќи ја во своите “сосема чисти“ намери дека нема да ѝ наштети. Мими се сомнева во неговото инсистирање да се гледаат, но никако не може да претпостави до каде ќе стигне со него.
При една “случајна“ средба тој на многу вешт начин ја наговара да го посети неговиот дом и тука започнува целата приказна и голгота со која малолетната и неискусна Мими треба да се соочи. Длабоко навлегува во канџите на злото кое го предизвикува дрогата за која таа не ни свесна на почетокот оти ја консумира, за на крајот сосема да го допре дното на животот, но и не само тоа туку и многу повеќе од самото дно. Таа стигнува и до друго одредиште, односно запаѓа и во бело робје каде што многу посурово се однесуваат со неа, односно ја третираат како безвреден предмет, газејќи по нејзината чесност и достонство.
Игбал, мојата тајна

Игбал, мојата тајна — роман за деца и возрасни од Јагода Михајловска-Георгиева.
1 Содржина
Кој е мистериозниот Игбал? Зошто животот на Бреза, откако ќе го сретне, станува двоен? Едниот вообичаен, како на врсниците на прагот од деца кон младинци. Другиот, што го минува насамо со Игбал, магично волшебен како возбудлива, чудесна авантура. Која е причината што Бреза него го чува во длабока тајност? Еден ден добива писмо од далечниот Кашмир.
Понор (збирка раскази)

„Понор“ — збирка раскази од македонскиот писател Златко Ѓелески. Книгата е издадена во 2019 година од издавачкото претпријатие Бегемот.
1 Осврт кон делото
„Понор“ е збирка раскази, во кои авторот Ѓелески продолжува, со уште порадикална потреба, да ги истражува и да ги поместува креативните потенцијали на современиот, урбан и нему лично омилен – хорор-жанр, како и предизвиците на т.н. поетика на стравот, втемелена врз сознанијата дека стравот е основната и најискрена од човековите емоции.
За создавањето на ова дело Златко Ѓелески рекол: „Оваа книга почнав да ја пишувам со цел да ја проширам картографијата на мојот литературен свет и да ја прикажам сенката што ја пушта големиот град што ги привлекува сите жители кон своето јадро, со ветувањето за подобра иднина. Понор е град во кој, доколку еден жител одлучи да живее според туѓ терк или има намера да диктира туѓ живот, неговото тело станува транспарентно и лесно за запоседнување од неговиот двојник… Градот го третирам како жив организам што се храни од несреќата на неговите жители.“