procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Андреј Марков

Андреј Андреевич Марков (руски: ''Андрей Андреевич Марков'') ( - ) е руски математичар.
Марков е роден во Рјазањ. Студирал на универзитетот во Санкт Петербург во 1874 под туторство на Пафнутиј Чебишов. Во 1886, станува член на Руската Академија на науките. Најпознат е по неговите проучувања во теоријата на стохастичките процеси. Неговите истражувања подоцна стануваат познати како Маркови вериги.
1 Наводи
* А. А. Марков. "Распространение закона больших чисел на величины, зависящие друг от друга". "Известия Физико-математического общества при Казанском университете", 2-я серия, том 15, ст. 135-156, 1906.
* A.A. Markov. "Extension of the limit theorems of probability theory to a sum of variables connected in a chain". reprinted in Appendix B of: R. Howard. ''Dynamic Probabilistic Systems, volume 1: Markov Chains''. John Wiley and Sons, 1971.
Алберт Кејп

Алберт Кејп (|Aelbert Cuyp; Дордрехт, 20 октомври 1620 - Дордрехт 15 ноември 1691) — еден од водечките холандски пределни сликари во XVII век. Тој бил најпознатиот од неговата сликарска фамилија и учел кај неговиот татко Јакоб Кејп (1594–1651/52). Тој е особено познат за неговите насликани погледи кон холандската пасторала рано наутро или доцна попладне. Сончевите зраци се простираат преку неговите слики, потенцирајќи мали детали со златеста светлина. Кај големите, атмосферски панорами на руралата, потенцираните тревки на ледините, гривата на мирниот коњ, рогот на кравата која лежи крај потокот или врвот на шапката на селанецот, сите се опфатени во жолта-окер светлина. Квалитетот на боите во неговите слики е непогрешливо мајсторски. Богато лакираниот медиум ги прекршува зраците како скапоцен камен кој се разложува на многу глазирани слоеви.
Кејповите цртежи ни откриваат дека тој бил извонреден цртач. Со расветлени туширања од златнокафено мастило тој доловува далечен поглед на градот Дордрехт или Утрехт.
Кејповите цртежи изгледаат или како што биле замислени сликите кои ги имал на ум, или пак како завршено дело; најверојатно ваквите дела биле враќани во неговото ателје за консултација при изработка на други дела. Честопати наоѓаме еден ис дел од цртеж во разни слики. Кејповите предели се базирале на реалноста и на неговата претстава за тоа како еден волшебен предел треба да изгледа.
Кејп ги потпишувал неговите дела, но ретко ги датирал и затоа не постои добра хронологија на неговото творештво. Нему му се препишуваат феноменален број на слики. Веројатно некои од нив се од други мајстори на златниот предел, како Абрахам Калрат (1642–1722), чии иницијали ''A.C.'' може да се помешаат со Кејповите.
1 Поврзано
* Кејп
* Златно време на холандското сликарство
Велепоседнички дом

Велепоседнички дом или великопоседнички дом — вонградска куќа, која историски го претставувала средиштето на великопоседот (видете Великопоседништво). Изразот обично се применува за релативно мали вонградски куќи кои му припаѓаат на благородничките семејства, наместо за велики достоинственички куќи. Тие може да се со одбранбен карактер (до барокниот период) со ѕидини, шанци и кули или пак со чисто станбен карактер во согласност со општествените прилики во своето време.
1 Великопоседнички домови
* Алфордска великопоседничка куќа
* Бетискомбска великопоседничка куќа
* Биртсмортонски двор
* Битернска великопоседничка куќа
* Браднинч
* Брамалска хала
* Вајтвишка великопоседничка куќа
* Вадесдноска великопоседничка куќа
* Валтонска хала, Милтон Кејнс
* Велика чалфилдска великопоседничка куќа
* Великопоседничката куќа Бискупов мост
* Вингфилдска великопоседничка куќа — напуштена
* Воулсторпска великопоседничка куќа
* Гарсингтонска великопоседничка куќа
* Игтемски шанец
* Источноридлсденска хала
* Келмскотска великопоседничка куќа
* Кливдон
* Кранборн
* Мал Барфорд
* Оксон Хоут
* Расеј
* Сноушилска великопоседничка куќа
* Станфордска хала
* Стара гензборошка хала
* Стаурхед
* Стоксејски замок
* Стурминстер Њутн
* Тланруст
* Харлакстонска великопоседничка куќа
* Хјуенденска великопоседничка куќа
* Хуис Дорн
* Чедингтон
* Ченис
2 Поврзано
* Вонградска куќа
Солид

Солидус (|solidus) — златна монета која била емитувана од античките римски и византиски императори. За првпат солидот бил воведен со монетарната реформа на царот Константин I Велики (306-337) во 309 г. Од 314 г. ковањето на солидот се проширило во западниот дел на Царството, а почнувајќи од 324 г. тој бил емитуван од сите царски ковници. Просечната тежина на солидот изнесувала 4,55 гр, а неговото емитување продолжило сè до монетарната реформа на императорот Алексиј I Комнин (1081-1118). Покрај солидот во оптек биле и неговите составни делови семис (половина од солид) и тремиз (третина од солид).
Тремиз

Тремиз е златна монета со вредност 1/3 од солидот, чие ковање во 383 г. го вовел императорот Теодосиј I Велики (379-395). Просечната тежина на оваа златна монета изнесувала околу 1,5 гр.
Ауреус

Ауреус е златна монета која била емитувана од антчките римски владетели. Првпат тој се појавил во време на Римската Република во 84 г. пр. н.е. и континуирано бил емитуван сè до монетарната реформа на Константин I Велики (306-337). Во време на владеењето на Октавијан Август (27 г. пр.н.е.- 14 г. н.е.) тежината на ауреусот била одредена на 7,85 г. Со монетарната реформа на Нерон (54-68) во 64 г. неговата тежина била намалена на 7,40 г и со истата тежина бил емитуван сè до III век. Во време на царот Гај Аврелиј Валериј Диоклетијан (284-305) биле ковани ауреуси со тежина од 5,56 г. Со монетарната реформа на Константин I Велики во 309 г. била воведена нова златна монета, наречена солид, а ауреусот добива одбележје на медалјон, односно тој бил кован првенствено како донатива, при што бил делен на населението во посебни прилики. Последен пат ауреусот бил искован меѓу 527 и 537 г. во време на византискиот цар Јустинијан I (527-565) од ковницата во Цариград.
Сестерциј

Сестерциј (лат. ''semis tertius'' или „четвртина денар“) во Римската Република претставувал сребрена монета со вредност од два и пол асови, со ознака IIS и просечна тежина од 1,13 гр. Сребрениот сестерциј бил воведен во 211 г. п.н.е. и бил кован кратко време до 207 го пр.н.е., а потоа неговото ковање повторно, за кратко, оживеало меѓу 49 и 44 г. п. н.е.
Во монетарниот систем на Римското Царство, сестерциј претставува бронзена монета со вредност од четири асови и просечна тежина од 27,28 гр. Тој бил воведен во оптек со монетарната реформа на Октавијан Август во 23 г. п.н.е. и бил кован до средината на III век н.е.
Денариј

Денариј (латински збор за „денар“) — сребрена монета која првпат влегла во оптек околу 211 г. пр.н.е. Името потекнува од лат. deni (‘по десет’) што ја означувала неговата првобитна вредност од 10 асови (на монетата означено со X). Фракција на денарот бил сребрениот квинар со вредност од половина денар. Во почетокот на I век пр.н.е. просечната тежина на денарот изнесувала 3,99 гр, а на крајот од I век таа била намалена на 3,41 гр. Покрај падот на тежината, денарите почнале да губат и во чистота на металот, па од 98% чисто сребро колку што содржеле во моментот на нивното воведување, во III век н.е. таа била намалена на околу 50%. Во републиканскиот период, монетите биле ковани во името на монетните магистрати. На аверсот најчесто е претставена божицата Рома, а на реверсот претстави од римската митологија, легендарна историја и претстави кои се однесуваат на политички и воени настани.
Wintersun

Wintersun е фолк-мелодичен дет метал бенд од Финска. Музиката на Wintersun е мелодичен дет метал со влијанија од Финската народна музика, пауер и епик металот, како и мелодичниот блек метал.
Wintersun почнува во 2004 како соло проект на Јари Маенпаа, поранешен гитарист и вокал на викинг метал бендот Ensiferum. Првиот албум на Wintersun, кој го носи истото име, бил снимен целосно од Јари, освен тапаните, за кој бил користен најмен тапанар, Каи Хахто. Сепак, за време на снимањето, Ensiferum закажуваат турнеја, па Јари мора да одбере помеѓу нив и Wintersun. Јари го бира Wintersun и мора да го остави Ensiferum зад себе. Албумот е издаден на 13 септември, 2004 преку Nuclear Blast. По некое време, Каи Хахто станува официјален член на Wintersun, а наскоро се приклучуваат и Оливер Фокин како гитарист и Јука Коскинен како басист, така што овој соло проект станува бенд. По турнејата на Wintersun, Оливер Фокин се откажува од бендот и е заменет од Теему Мантисаари. Во процес на изработка е и нов албум, наречен ''Time''.
1 Дискографија
* Wintersun (2004)
2 Состав
Сегашен состав
* Јари Маенпаа – гитара и вокал
* Теему Мантисаари - гитара
* Јука Коскинен - бас
* Каи Хахто – тапани
Поранешни членови
* Оливер Фокин – гитара
Џон Дауленд

Џон Дауленд (|John Dowland; 1563 - ) — англиски ренесансен композитор, пејач и лејтист. Познат е по неговите мелодични и меланхолични песни.
За неговиот ран живот многу малку се знае, но се мисли дека е роден во Лондон или можеби во Даблин. Се знае дека отишол во Париз во 1580 каде бил во служба на амбасадорот на францускиот двор. Дауленд тогаш станал римокатолик, што тој сметал дека го довело до недобивањето на функција на протестантскиот двор на Елизабета I. Меѓутоа, тој никому не му имал кажано за својата вероисповед. Наместо таму, тој работел на дворот на Кристијан IV во Данска. Дауленд се вратил во Англија во 1606 и во 1612 г. се вработил како еден од лејтистите на англискиот крал Јаков I. Починал во Лондон.
Најголемиот дел од Даулендовата музика е за неговиот сопствен инструмент, лејтата. Тука се вбројуваат неколку книги со музика за соло лејта, лејтски песни (за еден глас и лејта), делумни песни со придружба на лејта и неколку дела за конзорциум од ножна виола и лејта. Неговото најпознато дела е лејтската песна „Течете, солзи мои“ (''Flow My Teares'').
Подоцна Дауленд го компонира неговото најпознато инструментално дело, „Солзи“ (''Lachrimae'' или ''Seaven Teares Figured in Seaven Passionate Pavans''), збирка од седум за пет ножни виоли (да гамба) и лејта, секоја од нив заснована на „Течете, солзи мои“. Во своето време ова станало едно од најпознатите конзорциумски дела. Неговата павана, „Стари солзи“ („Lachrymae antiquae“) исто така била меѓу големите хитови на XVII век.
Даулендовата музика често се подликува со меланхолија која била модерна во музиката во тоа време. Тој има компонирано едно конзорциумско дело со наслов ''Semper Dowland, semper dolens'' („Секогаш Дауленд, секогаш тажен“), кој накратко го опишува духот на речиси целиот негов опус.
Даулендовата песна, „Дојди длабок соне, лик на вистинска смрт“ (''Come Heavy Sleepe, the Image of True Death''), служела како инспирација за „Ноктурно по Џон Дауленд за гитара“ на Бенџамин Бритен (''Nocturnal after John Dowland for guitar''), компонирано во 1964 за гитаристот Џулијан Брим. Ова дело се состои од осум варијации, сите врз основа на таа песна или придружбата за лејта, конечно завршувајќи со гитарска изведба на самата песна.
1 Стихови на „Течете, солзи мои“
:''Flow, my teares, fall from youre springs,'':''Exiled for ever, let mee mourn'':''Where night's black bird hir sad infamy sings,'':''There let mee live forlorn.'':''Течете, солзи мои, поток нек’ се лее,'':''Довека прогнан да тажам без глас'':''Кајшто ноќна птица жално пее,'':''Да живеам во заборав јас.''
2 Поврзано
* Конзорт
* Галијарда
* Павана
* Елизабетанска музика
* Ренесансна музика
Баден-Виртемберг

Баден-Виртемберг (|Baden-Württemberg) — сојузна покраина во југозападна Германија, источно од горниот тек на реката Рајна. Ова е трета по големина покраина (по површина и по население) од вкупно шеснаесетте покраини, со површина од и 10,7 милиони жители. Главен град е Штутгарт.
1 Географија
Покраината граничи со Швајцарија на југ, со Франција на запад и со германските покраини Рајнска област-Пфалц, Хесен и Баварија.
Поголеми градови во Баден-Виртемберг се Штутгарт, Манхајм, Карлсруе, Фрајбург, Хајделберг, Хајлброн, Лудвигсбург, Улм, Тибинген, Пфорцхајм и Ројтлинген.
Реката Рајна ги образува западната, како и поголеми делови од јужната граница. Шварцвалд (герм. ''Црна Шума'') — главниот планински венец на покраината, кој започнува од исток од долината на Рајна. Баден-Виртемберг ги дели Боденското Езеро и ограноците од Алпите со Швајцарија.
Дунав извира од Баден-Виртемберг, во близина на градот Донауешинген, кај месноста Фуртванген на Шварцвалд.
2 Административна поделба
Баден-Виртемберг е поделен на 35 окрузи, групирани во четири административни подрачја (владини окрузи): Фрајбург, Карлсруе, Штутгарт и Тибинген.
# Алб-Дунав
# Беблинген
# Биберах
# Боденско Езеро
# Брајсгау-Горен Шварцвалд
# Валдсхут
# Гепинген
# Емендинген
# Енц
# Еслинген
# Зигмаринген
# Источен Алб
- Калв
- Карлсруе
- Констанц
- Лерах
- Лудвигсбург
- Мајна-Таубер
- Некар-Оденвалд
- Ортенау
- Равенсбург
- Рајна-Некар
- Раштат
- Ремс-Мур
- Ројтлинген
- Ротвајл
- Тибинген
- Титлинген
- Фројденштат
- Хајденхајм
- Хајлброн
- Хоенлое
- Цолерналб
- Шварцвалд-Бар
- Швебиш Хал
Исто така постојат и девет слободни градови кои не припаѓаат на ниту една област:
# Баден-Баден
# Фрајбург
# Хајделберг
# Хајлброн
# Карлсруе
# Манхајм
# Пфорцхајм
# Штутгарт
# Улм
3 Историја
Сојузната покраина се состои од историските држави Баден, Хоенцолерн и Виртемберг.
По Втората светска војна, сојузниците воспоставиле три единици: Виртемберг-Баден (окупиран од САД), Виртемберг-Хоенцолерн (Франција) и Баден (Франција). Во 1952 година, овие единици се спојуваат со што ја образувааат денешната Баден-Виртемберг; Уставот од 1949 содржела специјална клаузула (Член 118) која го овозможила спојувањето на единиците.
Дванаесетпалечно црево

Дванаесетпалечното црево е почетниот дел од тенкото црево во кој се излева варниот сок на панкреасот и жолчката. Кај луѓето има должина од 25-38 см и е поврзан со желудникот и празното црево.
Баварија

Знамиња
ромбоидна варијанта, пругава варијанта
Грб
Статистика
Главен град:, Минхен ''(München)''
Површина:, 70.553 км<sup>2</sup>
Жители:, 12.444 милиони ''(2004-12-31)''
Густина на насел.:, 176 жит/км<sup>2</sup>
Мрежно место:
ISO 3166-2:, DE-BY
Политика
Премиер:, Хорст Зихофер (ХСУ)
Владеачка партија:, ХСУ
Мапа
Слободната покраина Баварија (Германски: ''Freistaat Bayern''), со површина од 70.553 км<sup>2</sup> и 12,4 милиони жители, е една од двете најјужни сојузни покраини во Германија. Нејзин главен град е Минхен.
1 Географија
Баварија има меѓународни граници со Австрија и Чешка. Соседни германски покраини се Баден-Виртемберг, Хесен, Тирингија и Саксонија. Две поголеми реки течат низ покраината: Дунав и Мајна. Баварските Алпи ја дефинираат границата со Австрија, а на нив се наоѓа и највисокиот врв во Германија - Цугшпице.
Поголеми градови во Баварија се Минхен, Нирнберг , Аугсбург, Регенсбург, Вурцбург, Инголштат, Фирт и Ерланген.
2 Политика
Баварија има уникамерален ''Landtag'', односно покраински парламент, кој се бира со универзално гласачко тело. Сѐ до декември 1999 постоеше ''Senat'' (сенат) чиишто членови се бираа од општетсвени и економски групи во Баварија, но по референдумот во 1998 година, оваа институција се укина. Претседател на парламентот е премиерот.
Баварија долго време беше бастион на конзервативната политика во Германија, а Христијанската Социјална Унија беше на власт до 1946 година. Секој премиер до 1957 беше член на оваа политичка партија.
Во 1995 година, Баварците одлучија да воспостават директна демократија на локално ниво преку референдум. Ова беше иницирано од асоцијацијата наречена ''Mehr Demokratie'' (''Повеќе Демократија''). Во 1997 година, Баварскиот Врховен Суд ги отежнуваше овие промени. Како и да е, Баварија има најнапреднати регулации на локална директна демократија во Германија.
Во изборите од 2003, ХСУ доби повеќе од две третини учество во баварскиот парламент. Ниедна партија од повоена Германија не го постигнала ова.
Од историска гледна точка, Баварија беше една од најлибералните покраини, сѐ додека руралните области Швабија и Франконија беа анектирани во 1814/15 на конгресот во Виена.
Кралството Баварија и Војводството Баден беа првите германски покраини кои имаа устав во раниот 19 век.
3 Поврзано
* Баварци
* Баварии
* Баварски Алпи
* Баврски дијалект
Облици на листови

Во ботаниката се користат следниве поими за опис на обликот на еден лист:
* Акикуларен: иглест
* Акуминатен: се зашилува во долг врв
* Бипинатен (''bipinnata''): и ливчињата се пинатни
* Бубрежен: бубреговиден
* Венче: кружно околу дршката
* Делтоиден: триаголен, дршката од страна
* Дигитатен (''digitata''): со прстовидни лобули
* Дланковиден (''palmata''): со многу лобули
* Елиптичен (''elliptica''): овален, со мал или без врв
* Копјест (''hastata''): заострен со бодликава основа
* Кордатен (''cordata''): срцевиден, дршката во отсекот
* Кунеарен: клинест со остра основа
* Ланцеолатен (''lanceolata''): Долг, поширок по средината
* Линеарен: Долг и многу тенок
* Лобатен (''lobata''): Со неколку врва
* Мачест (''ensiformis''): Долг, тесен, зашилен
* Наизменичен (''alternifolia''): наизменични листчиња
* Обкордатен: срцевиден, дршката на врвот
* Облансеолатен (''oblanceolata''): Врвот поширок од основата
* Обоватен: солзовиден, дршката на врвот
* Овален (''ovata''): јајцевиден, со врв
* Округол (''rotundifolia''): кружен
* Орбикуларен: округол
* Пелтатен (''peltata''): Заоблен, дршката под листот
* Перфолијатен (''perfoliata''): Дршката низ листовите
* Пинатен (''pinnata''): два реда листчиња
** непарно пинатен : пинатен со завршено листче
** парно пинатен : пинатен без завршно листче
* Пинатисектален (''pinnatifida''): засечен, но не до жилата
* Розетен: листчиња во густи престени
* Ромбоиден (''rhomboidalis''): баклавивиден
* Сагитарен: како врв од копје
* Спатуларен (''spathulata''): лажицовиден
* Спротивен (''oppositifolia''): со спротивни листчиња
* Субулатен: вретенест врв, шиловиден
* Трипинатен (''tripinnata''): секое ливче поделено на три
* Трифолијатен, тернатен (''trifoliata''): со три листчиња
* Унифолијатен: со само еден лист
* Фалкатен: срповиден
* Флабелатен: ладаловиден
* Хастатен: како врв од копје, со остри лобули при основата
Церемонијални грофовии во Англија

Церемонијалните грофовии (анг. ''ceremonial counties'') се области во Англија со назначени лордови-намесници (''lords-lieutenant''), и се дефинираат од страна на владата во однос на метрополските и неметрополските англиски грофовии. Истите често се користат во географски контекст, и во тоа својоство понекогаш се нарекуваат географски грофовии.
1 Список на грофовии
Според правните уредби, Англија ги има следниве грофовии:
********** (без Сити)
**************** (вклуч. островите Сили)
**********************
2 Поврзано
* Региони на Англија
* Административна поделба на Англија
* Географија на Англија
Ориел-прозорец

Ориел-прозорец е облик на еркер (аголен прозорец) кој често се наоѓа кај архитектурата од готската возобнова. Ваквиот прозорец се кои се издава од главниот ѕид на зградата и виси, т.е. не ја достигнува земјата. За изработка и поткрепа на ваквите прозорци се користат дрвени колена и рамки.
Коледџот „Ориел“ на Оксфорскиот универзитет е наречен по еден таков прозор кој чинел дел од имотот кој некогаш стоел на тоа место.
Љуботен (планински врв)

Љуботен или Љуботрн — планински врв висок 2.498 метри, прв на главното било и срт на Шар Планина, сместен на самата македонско-косовска граница.
1 Географија
Иако не е највисок врв на Шара, поради своите црти и поради издвоеноста од другите, тој е највпечатлива шарпланинска точка и еден од најубавите врвови на Шара.
Поради својот облик на пирамида, и поради својата забележливост од сите страни и од поголеми далечини, за Љуботен се искористени многу епитети.
Од исток и југ тој е богат со шума, а над самиот шумски појас од двете негови страни се простираат големи пасишта.
На југозападната страна, веднаш под врвот, се наоѓа најголемиот каменест варовнички сипар во Македонија и пошироко, до кој се наоѓа впечатливата Козја Карпа.
Од Љуботенскиот масив се формираат неколку реки: Јажиначка, Страшка, Глобочичка, Љуботенска, Мала Река и други.
Под самиот врв се наоѓа планинарскиот дом „Љуботен“. Од овој дом, искачувањето до самиот врв трае околу 1,5 часа.
2 Галерија
3 Забелешки
а.
Козјак (езеро)

:''За други значења на поимот Козјак видете на појаснителната страница''
Козјак — вештачко езеро во Западна Македонија, најголемо во државата, сместено помеѓу планината Сува Гора на запад и резерватот „Јасен“ на исток. Езерото е долго 32 км, некаде е длабоко и 130 м, а максималното растојание од едниот до другиот брег изнесува 400 м. Кон езерото водат два пата: јужниот пристап кон езерото води од Македонски Брод и се протега по течението на реката Треска. Другиот пристап е од Скопје при што патот се протега под јужните падини на Водно.
Езерото е создадено во 2004 г., кога започнала со работа хидроцентралата „Козјак“, со капацитет од 150 гигават-часови просечно годишно производство на електрична енергија. Целиот акумулациски систем бил проектиран од кинески инженери. Основата на браната е 500 м, а круната или врвот 310 м. Максимална кота на езерото е 469,9 м. Капацитетот на езерото е приближно 0,38 км<sup>3</sup> вода.
1 Флора и фауна
Во акумулацијата Козјак се среќаваат девет видови риби, но не е исклучено да се најдат и други видови на риби. Во последните години активно и редовно се врши порибување на езерото.
Вид, Научен назив, Слика
поточна пастрмка, ''Salmo macedonicus''
крап, ''Cyprnus carpio''
виножитна пастрмка, ''Oncorhynchus mykiss''
клен, ''Leuciscus cephalus''
скобуст, ''Chondrostoma nasus''
мрена, ''Barbus barbus''
гомнушка, ''Alburnoides bipunctatus''
јагула, ''Anguilla anguilla''
2 Галерија
Еркер

Еркер (германски: ''Erker'') — поим кој во Македонија се однесува на волумен од објектот кој виси односно е издаден над улицата или дворот. Најчесто е централно позициониран, меѓутоа може да биде и бочно или на аголот од објектот.
Во македонската традиционална архитектура појавата на еркери одн. испусти на првиот кат од куќите најчесто произлегува како одговор на органската уличната мрежа, која на стрмен терен логично се протега долж изохипсите од теренот. Ќуќите во приземјето го следат правецот и формата на улицата, па така просториите во приземје имаат неправилна форма, меѓутоа на катот со еркерите се постигнува правоаголна форма и поголема површина на собите, како и подобри погледи кон улицата или дворот.
Еркерот може да се изведе на повеќе начини. Кај традиционалната македонска архитектура се изведува со конзолно испуштање на таванските греди од приземјето или катот. Зависно од должината, гредите може да бидат или да не бидат потпрени со косници. Овие пак од своја страна може да бидат видливи или обложени со штички па малтерисани. Во современите начини на градба, еркерот може да биде изведен со конзолно испуштање на армиранобетонски греди и плочи.
1 Поврзано
* Чардак
* Баџа
* Ориел-прозорец
Баџа

Баџа — вид прозорец поставен вертикално во конструкција која се издава од закосен покрив.
Баџите се употребуваат за добивање на употребливи простори на таваните на куќи или згради. Тие ја исполнуваат оваа улога да два начина.
Прво, баџите пропуштаат доста светлина и вентилираат простор кој инаку би бил темен. Второ, за разлика од Велукс-прозорите, ја зголемуваат висината на таванот и отвораат искористлив простор.
Постојат неколку вида на баџи кои се прикажани на илустрацијата десно, со исклучок на типот ''рамна баџа'', која, како што самото име кажува, има рамен покрив.
1 Поврзано
* Еркер
* Калкан
* Чардак
Музеј на Град Скопје

Музеј на Град Скопје (МГС) — музеј на градот Скопје сместен во центарот на градот. Основан во 1949 г., а од 1970 г. Музејот е сместен во пренаменетиот дел од старата железничка станица која делумно била разурната во скопскиот земјотрес од 1963 г. Една третина од зградата, која останала релативно зачувана, денес е во функција на Музејот кој располага со простор од 4.500 м<sup>2</sup>, од кои 2.000 м<sup>2</sup> е изложбен простор.
Оттогаш до денес како комплексен музеј тој ја поврзува дејноста на подрачјето на археологијата, историјата, етнологијата, уметничката историја на подрачјето на Град Скопје. Освен системските истражувања, прибирање, средување, заштита и чување, музејот врши и стручна обработка и научно проучување на музејскиот материјал како и неговата јавна презентација преку тематски проекти и изложби како во земјата така и во странство.
Музејот поседува фонд од 21.950 музејски предмети распоредени по повеќе одделенија: археологија, историја, етнологија, историја на уметноста, архитектура, урбанизам и дизајн, едукација, фотографија, видео и дигитализација, а работи и музејска библиотека. Во фундусот на музејот влегуваат донацијата од 182 фотографии на доајенот на македонската уметничка фотографија Благоја Дрнков и донацијата на јапонска графика укијо-е. Во 1991 г. Љубомир Белогаски му подари на Музејот на Град Скопје 159 дела (претежно акварели). Оваа збирка, која има исклучителна вредност и прва од таков вид во државата, го овозможи формирањето на галеријата при Музејот на Град Скопје што го носи името на дарителот Љубомир Белогаски и во која чувајќи го споменот за него постојано се изложени неговите дела.
„Прошетка низ минатото“ е постојана поставка во Музејот која го опфаќа периодот од Праисторија до почетокот на 20 век за Скопје со неговата околина. „Отворено графичко студио - МАК-ГРАФ“ отворено во 1994 г. кое има и меѓународен карактер, простор за постојан контакт меѓу уметниците но и публиката, каде уметниците графичари можат да творат и да ги изложуваат своите дела. Во Старата скопска чаршија се наоѓаат депандансите на музејот, и тоа во Сули ан е сместена постојаната поставка за „Историјата на старата скопска чаршија“. „Меморијалниот музеј на Покраинскиот комитет на КПЈ“ и „Меморијалниот музеј на илегалната работилница за оружје од НОБ“.
Старата железничка станица во која се наоѓа музејот е прогласена за значајно културно наследство на Македонија.
1 Поврзано
* Историја на Скопје
* Музеи во Скопје
Тјудорска архитектура

Тјудорскиот стил во рамките на англиската архитектура е крајната фаза на средновековната архитектура за време на Тјудорскиот период (1485–1603) и по него, за конзервативни патрони на колеџи. Овој стил следел по вертикалниот стил и, иако заменет со англискиот ренесансен стил во помодарските домови, тјудорскиот стил сѐ уште го задржал своето место во англискиот вкус. Примери се додатоците на разните колеџи во Оксфорд и Кембриџ кои и ден денес се изведуваат во тјудорски стил кој се преклопува со првите зачетоци на готската возобнова.
Карактеристичен елемент на оваа архитектура четирисредишниот свод; некои од најинзвонредните ориел-прозорци му припаѓаат токму на овој период; ѕидните украси се попроширени и лисјата стануваат понатуралистички. Како и да е, зборот „тјудорски стил“ е незгоден термин бидејќи подразбира дека се праткикувал през владеењето на Тјудорската династија и некако прекинал со доаѓањето на Стјуартите (Џејмс I) во 1603, што не е случај.
Кај црковната архитектура, главни примери се:
* Капелата на Хенри VII во Вестминстер (1503)
* Капела при Кралскиот колеџ, Кембриџ
* Св. Џорџова капела, Виндзорски замок
* старите школи во Оксфорд.
Кај домашната архитектура:
* Елтамски дворец, Кент
* Оксбуршка хала, Норфолк
* Кралски колеџ, Абердин
* Лајер Марниева кула, Есекс
* Источнобаршамска велепоседничка куќа, Норфолк
* Фордска болница, Ковентри.
* Комптон Винјејтс
* Хемптонски двор
* Монтакутска куќа (доцнотјудорска)
Во 19 век при изградбата на хотели и железнички станици се употребувала слободна мешавина од овие доцноготски елементи и елизабетанскиот стил, во преродбените стилови познати како Јакобетански и Тјудорбетански.
Тјудорските згради имаат шест карактеристични елементи -
* Декоративна дрвена конструкција
* Кос кров
* Истакнати вкрстени калкани
* Високи, тесни прозорци
* Мали прозорски стакла
* Големи украсени оџаци
1 Споредете
* Тјудорбетанска архитектура
Брабус

Брабус фирма која се занимава со попродажно прилагодување на возила од марките Мерцедес-Бенц и Мајбах. Фирмата е основана во 1977 од Бодо Бушман, и оттогаш станува најголемиот штимач на Мерцедес возила по, со Дајмлер Крајслер здружениот, АМГ. Седиштето на фирмата се наоѓа во Ботроп, близу Диселдорф, Германија. Англиската франшиза до скоро била во рацете на Баронот Мартин Штилман фон Брабус, ран љубовник на Маргарет, Војвотката од Аргил.
Брабус се концентрира на вадење на максимална сила од моторот, преку зголемувањето на моќта и влечата; фирмата исто така нуди подобрувања на ентериерот, од тапацирање до разни електроники.
Брабус EV12 моментално го држи рекордот за најбрз седан во производство со 350 км/ч.
Конкуренцијата на Брабус се состои од фирмите Лорисне, Карлсон, Климан и Рентех
.
Монета

Монета или кованица - првобитно се однесувало на епитетот на римската божица Јунона. Јунона Монета ("Спасителка") имала храм на Капитол во Рим кој бил подигнат околу 344 г. пр. н.е. Подоцна овој храм станал дом на римската ковница, па од таму зборот монета почнува да се користи со значење на ковани пари.
Првите пари, онакви какви што денес ги знаеме (метално парче ковано со калап на кој претходно биле изгравирани знаци) се појавиле во малоазиска Лидија во VII век пр. н.е. Нивната употреба многу брзо се раширила низ средоземниот простор. Со појавата на парите животот на луѓето бил поедноставен од многу аспекти, иако според одредени верувања тие се воведени единствено за да се поедностави плаќањето на обврските кон државата.
Рајнска област-Пфалц

Знаме
Статистика
Главен град:Мајнц
Површина:19,846 км<sup>2</sup>
Жители:4,059,604 ''(2005)''
Густина на насел.:196 жит./км<sup>2</sup>
Мрежно место:
ISO 3166-2:DE-RP
Политика
Премиер:Курт Бек (СДП)
Владеачка партија:СДП
Мапа
Рајнска област-Пфалц (|Rheinland-Pfalz) — една од шеснаесетте сојузни покраини (држави) на Германија. Зафаќа површина од и околу четири милиони жители. Главен град е Мајнц.
1 Географија
Пфалц се граничи (од север и во наскока на стрелките на часовникот) со Северна Рајна-Вестфалија, Хесен, Баден-Виртемберг, Франција, Сар, Луксембург и Белгија.
Главната оска на земјата е реката Рајна, која ја образува границата со Баден-Виртемберг и Хесен во југоистокот, пред да помине во северниот дел на Пфалц. Долината на Рајна е опкружена со планински венци и формира фасцинирачка околина со некои од најзначајните места во Германија.
Илевенсез

Во Обединетото Кралство и Комонвелтот, Илевенсез (англ. ''elevenses'') е вид ужина слична на попладневниот чај, но се јаде претпладне. Обично овој оброк е помалку пикантен од бранчот (''brunch''), и може да се состои од колач или бисквити со шолја чај или кафе. Во Австралија, овој оброк се нарекува утрински чај (''morning tea''). Името на оброкот се однесува на времето од денот кога се јаде: околу 11 ч. претпладне. Зборот „elevenses“ се смета за старомоден и денес многу малку луѓе го нарекуваат така утринскиот чај.
1 Поврзано
* Британска кујна
* Кафе пауза
Тифин

Тифин (''tiffin'') e збор во индискиот јазик и британскоанглиски дијалект што значи лесен оброк кој се јаде денски. Зборот добил на популарност во ''Британска Индија'', и доаѓа од поимот ''tiffing'', кој е староанглиски или сленг збор за „потпивнување“ или „сркнување“.
Во денешна Индија, зборот се употребува за лесни мали ручеци кои жените им ги спремаат на мажите по работа, и ги праќаат по т.н. дабавали кои користат комплексен систем за достава на илјадници тифин-кутии до нивните одредишта. Овие се пакуваат во лимени кутии, као исто така понекогаш се нарекуваат ''tiffins'' или ''tiffin-boxes''. Често истиот се состои од ориз во една кутија, дал во втора, и други нешта во трета и четврта. Во кутиите исто така може да се стават и лебови, како наан, зеленчуков кари-леб и на крајот, сладок леб.
Во поранешните британски колонии, наредените порцелански или метални округли послужавници со рачки се нарекуваат тифин-носачи, кои снабдувачите на мало ги користат за достава до домовите.
Некои луѓе шолјата чај ја нарекуваат „шоља тифин“.
de:Tiffin
Појчек

Појчек (стопеница од појадок и ручек) или бранч (|brunch, стопеница од breakfast и lunch(eon)) — оброк кој се јаде доцна изутрина, помеѓу појадокот и малиот ручек, како замена за двата оброка. Истиот се јаде кога некој станува предоцна за појадок или како посебно планиран оброк. Изразот е портманто од англиските зборови breakfast (македонски: ''појадок'') и lunch (македонски: ''мал ручек''). Бранчот може да се служи по некое утринско, или пред некое пладневно збиднување, како свадба или спортски настан. Обично бранчот е поопуштен оброк од појадокот или малиот ручек и затоа се сметаа соодветен за помали прослави.
Некои ресторани и хотели служат бранч, особено за викенди и празници. Таквите бранчови обично се со шведска маса, но и мени-јадења можат да се нарачаат наместо или заедно со шведската маса. Оброкот се состои од стандардни појадочни јадења како јајца, палачинки, виршли, сланина, шунка, овошје, печива и слично. Меѓутоа, истиот може да се состои и од било која друга храна. Шведските маси може да имаат големи печења од месо или живина, ладни морски плодови како шкампи и чадена риба, салати, супи и чорби, зеленчукови јадења, многу видови на печива и најразлични десерти.
Бранчот дим сум е популарен оброк во кинеските ресторани ширум светот. Се состои од голем избор на полнети пао (земички), кнедли и други солени или слатки јадења кои можат да бидат парени, фритирани или печени. Гостите си ги бираат јадењата од количките кои поминуваат, а кујната константно прави и служи свежи јадења.
Список на музеи во Македонија

Ова е список на музеите во Македонија, подредени по градови:
* Историски музеј, Крушево
* Музеј на град Кратово, Кратово
* Музеј на Македонија, Скопје
** Археолошки
** Етнолошки
** Историски
* Музеј на современата уметност, Скопје
* Музеј на криминалистика, Скопје
* Републички завод за заштита на спомениците на културата, Скопје
* Музеј на град Неготино, Неготино
* Музеј на Град Скопје, Скопје
** Музеј на Старата скопска чаршија
* Национална галерија на Македонија
* Музеј на тетовскиот крај, Тетово
* Музеј „Западна Македонија во НОВ“, Кичево
* Народен музеј „Д-р Никола Незлобински“, Струга
* Народен музеј, Куманово
* Народен музеј Велес, Велес
* Народен музеј П.О., Свети Николе
* Нумизматички музеј на Народна банка на Република Македонија, Скопје
* Природонаучен музеј на Македонија, Скопје
* Музеј на македонската борба, Скопје
* НУ Музеј - Гевгелија, Гевгелија
* Музеј-галерија - Кавадарци, Кавадарци
* Работнички универзитет „Кирил и Методиј”, Гевгелија
* Уметничка галерија, Струмица
* Завод за заштита на спомениците на културата и Народен музеј во Штип
* Завод за заштита на спомениците на културата и Народен музеј во Охрид
* Завод за заштита на спомениците на културата на Град Скопје, Скопје
* Спомен-дом на култура „Благој Јанков Мучето“, Струмица
* Завод за заштита на спомениците на културата и Музеј, Струмица
* Завод и Музеј, Прилеп
* Музеј на тутун, Прилеп
* Завод за заштита на спомениците на културата, природните реткости, музеј и галерија, Битола
* Музејска збирка - Библиотека Искра, Кочани
1 Поврзано
* Републички завод за заштита на спомениците на културата, Скопје
Сар

Знаме
Статистика
Главен град:Сарбрикен
Површина:2,568.69 км<sup>2</sup>
Жители:1,056,000 ''(31/12/2004)''
Густина на насел.:411 жит./км<sup>2</sup>
Мрежно место:
ISO 3166-2:DE-SL
Политика
Премиер:Петер Милер (ХДУ)
Владеачка партија:ХДУ
Мапа
Сар (германски: ''Saarland'') — една од шеснаесетте сојузни покраини на Германија. Главен град е Сарбрикен. Сар зафаќа површина од 2570 км<sup>2</sup> и има 1.08 милиони жители. И по површина, но и по население, Сар е најмал од германските ''Flächenländer'' ("површински држави"), односно оние кои не се градови-држави.
1 Географија
Државата граничи со Франција (делот на Мосеј) на југ и запад, Луксембург на запад и Рајнска област-Пфалц на север и исток.
Државата е именувана по реката Сар, која е притока на реката Мосеј и тече низ државата од југ до северозапад. Повеќето жители живеат во градска агломерација на француската граница, обиколувајќи го Сарбрикен.
Сар е поделен во шест окрузи:
# Мерцих-Вадерн
# Нојнкирхен
# Сарбрикен
# Сарлуј
# Сарпфалц
# Санкт Вендел
Чаен прибор

Чаен прибор, во западната традиција е прибор кој се продава заеднички за употреба при служењето на попладневен чај или формална чајанка.
Чајните прибори прилично варираат по цена и квалитет, од евтини предмети во масовно производство до рачно изработени ремек-дела. Најдобрите чајни прибори се изработуваат од познати изработувачи на порцелан. Чајниот прибор може да биде и од ''сребро'' кој е формален чаен прибор направен од стерлинг-сребро. Меѓутоа и тука можат да се најдат масовно произведени посребрени прибори.
Делови од чајниот прибор:
* чајник
* чајна шолја и тацничка
* шеќерник
* бокалче за млеко
покрај ова, формалниот чаен прибор содржи и:
* бокал со кафе
* лонче со врела вода
* лонче за фрлање
* послужавник
1 Поврзано
* Сервис за јадење
* Чајанка
Национална арена „Тоше Проески“

Национална арена „Тоше Проески“ (поранешни имиња: Филип II Македонски, Градски стадион, Телеком арена) — повеќенаменски стадион во Скопје за разни спортови, кој најчесто се користи за фудбалски натпревари. На него играат фудбалските клубови ФК Работнички и ФК Вардар, како и фудбалската репрезентација на Македонија.
Тековната максимална сместивост на арената изнесува над 33.011. Владата на Република Македонија официјално го преименувала стадионот во февруари 2009 година со името Национална арена „Филип Втори“, но во ноември 2016 година стадионот бил преименуван во Телеком Арена по потпишаниот договор со Македонски Телеком. Во септември 2017 година, договорот за името Телеком Арена бил раскинат и старото име Филип Втори, било вратено. Во 2019, Владата на Република Македонија повторно го преименувала стадионот, давајќи му го името Национална арена „Тоше Проески“.
Првичното име на стадионот e „Градски стадион Скопје“, па поради тоа е познат и под прекарот „градски“. Јужната трибина e проектиранa од архитектите на „Бетон“ Драган Крстев и Тодорка Мавкова уште во 1977 година.
1 Изградба и реконструкција
Изградбата на Градскиот стадион во денешната форма започнала во далечната 1978 година, кога започнала изградбата на јужната трибина. Истата била завршена за две години. По долг застој во реализацијата на проектот, во јануари 2008 година била урната старата северна трибина и започнала изградба на нова трибина. Изградбата на новата северна трибина се спровела според највисоките стандарди на ФИФА. Оваа трибина била пуштена во употреба на 2 август 2009. Потоа на 8 септември 2009 година започнала изградбата на источната и западната трибина. Кон крајот на 2009 година започнала и обновата на јужната трибина и истата била пуштена во употреба за потребите на натпреварот Работнички-Ливерпул, кој се одиграл на 29 јули 2010. На 24 април 2011 во употреба биле пуштени источната и западната трибина со што целосно завршила првата фаза од реконструкцијата. Втората фаза опфаќала реконструкција на теренот и атлетската патека и истата отпочнала во септември 2011. Реконструкцијата завршила со уредувањето на подтрибинскиот простор. Во септември 2013 започнала третата фаза од реконструкцијата, односно фасадното уредување и осветлување на арената. Новиот изглед на стадионот ќе овозможи и искристување на подтрибинскиот просор. Дел од овој простор ќе биде наменет за спортските федерации, а дел ќе се користи за комерцијална намена.
2 Настани
Во јуни 2015 година, УЕФА го избрала стадионот за да биде домаќин на УЕФА Супер Купот во 2017 година. Натпреварот се одиграл на 8 август 2017 година помеѓу екипите на Реал Мадрид и Манчестер Јунајтед, при што тимот на Реал Мадрид забележал победа со резултат од 2-1, а стрелци на головите биле Иско и Касемиро за Реал Мадрид, додека почесниот погодок за црвените ѓаволи го постигнал Лукаку во 62-та минута.
3 Галерија
Кашкавал

Кашкавалот — специфичен тип на млечен производ, односно жолто тврдо сирење кое може да биде овчо, кравјо или козјо; меѓутоа, овој поим на Балканот се користи за сите жолти сирења (па дури и кое било сирење кое не е бело сирење).
Слично на ова, во Романија, зборот ''саşcaval'' се употребува за разни жолти сирења.
Зборот кашкавал доаѓа од италијанскиот збор ''caciocavallo'', што означува тип на италијанско сирење. Оттаму овој тип на сирење се проширил на Балканот.
Во Македонија постојат разни видови на кашкавали.
1 Галерија
2 Поврзано
* Бело сирење
Оклендска уметничка галерија

Оклендската уметничка галерија (|Auckland Art Gallery, |Toi o Tāmaki) — градска галерија во Окленд, Нов Зеланд која ја содржи најголемата збирка на национална и меѓународна уметност во земјата. Чест домаќин е на патувачки изложби од странство.
Галеријата е поставена под ридот на Албертовиот парк во центарот на Окленд. Основана е во 1888 како првата постојана уметничка галерија во Нов Зеланд. Зградата првобитно била замислена да ја смести не само галеријата, туку и градската управа и јавна библиотека. Нејзините архитекти се мелбурнските архитекти Грејнџер и Дебро.
Новата галерија, наспроти главната галерија од другата страна на уличката содржи современи дела. Сместена е во зградата на поранешниот Окландска Телефонска Централа која во 1995 била преиначена во прилично смел спој од Едвардијанска и современа архитектура.
Збирката, која почнала со донирање на ракописи, ретки книги и 53 слики од некогашниот колонијален гувернер Џорџ Греј, денес има преку 12.500 дела. Галеријата претставува многу новозеландски и тихоокеански уметници, како и европски материјал од средниот век до денешен ден. Меѓу забележителните новозеландски уметници со поголем број дела таму се: Гречен Албрехт, Марти Фридландер, К.Ф. Голди, Алфред Хенри Окиф, Франсес Хоџкинс, Готфрид Линдауер и Колин Мекаон. Во највеќето случаи, барем некои од тие дела биле донирани од самите уметници.
Стилтон (сирење)

Стилтон (|Stilton) — вид англиско сирење. Се произведува во две варијанти: добро познатото ''сино'' и помалку познатото ''бело''. Некои го сметаат ова сирење за „кралот на сирењата“. Двете варијанти имаат статус на заштитено потекло од Европската Комисија. Само сирење кое се произведува во трите грофовии Дарбишир, Лестершир и Нотингемшир, по најстроги правила, има право да се нарече „Стилтон“.
Иронички, тоа значи дека е правно недозволиво ова сирење да се призведува во местото по кое го носи името. Селото Стилтон денес се наоѓа во Кембриџшир, во некогашната грофовија Хантингдоншир. Моментално постојат само шест млекарници со дозвола за производство на Стилтон, со тоа што секоја е предмет на редовна испекција од назависна агенција назначена од ЕУ по Европскиот Стандард EN 45011. Засега, сите освен една се наоѓаат во Белвоарската Доолина која се протега преку границата помеѓу Нотингемшир и Лестершир. Оваа област се смета за центарот на производството на Стилтон, и единствената друга млекара што го произведува ова сирење која не се наоѓа таму се должи на фактот што еден локален човек од таа долина ја преселил млекарницата од таму пред повеќе од сто години.
Интересно е тоа што самото село Стилтон не се наоѓа во ова подрачје и затоа сирељето направено во него нема право да се нарекува „Стилтон“. Ова се должи на тоа што сирењето го добило името по селото кајшто првпат се продавало, а не кајшто се произведувало.
За да има може да се нарече Стилтон, сирењето мора:
* Да биде направено само во три грофовии од локално млеко, кое се пастеризира пред употреба.
* Да биде направено во традиционалиот цилиндричен облик.
* Да му биде дозволено на самото сирење да си направи своја кора или слој.
* Да не биде пресувано.
* Да има фини сини вени кои се шират од центарот.
* Да има „профил на вкус типичен за Стилтон“.
Сирењето Стилтон е со масленост од ~35%, и белковинска содржина од ~23%. Данското сино сирење се прави на начин сличен на Стилтон и исто така ги има карактеристичните сини вени.
Старогрчки храм

Старите Грци почнале да градат монументални храмови во првата половина на VIII век п.н.е. Храмот на Хера на Самос и храмот на Посејдон во Истмија биле меѓу првите.
Грчките храмови се разликувале од римските по тоа што колонадата сочинувала перистил околу целото здание, наместо само трем напред; исто така грчкиот храм не бил подиган на висок подиум.
Како што грците станувале сѐ поумешни во монументална градба, регионалните архитектонски стилови се зацврстиле во таканаречениот архитектонски поредок кој, кај грците, се состоел од Дорскиот, Јонскиот и Коринтскиот ред.
Партенонот, еден од најпознатите грчки храмови, бил посветен на Атина, божицата на мудроста. Во и околу зданието се одржувале фестивали секоја година. Партенонот извршил силно влијание на римската архитектура. По римското освојување на Грција, многу римски туристи доаѓале да ги разгледуваат грчките храмови. Меѓу атракциите бил и Партенонот, кој набргу станал еден од најпопуларните туристички атракции во Грција.
''Поврзано'': Римски храм
nl:Pronaos
sv:Pronaos
Бело сирење

Бело сирење (или понекогаш само сирење) — вид на сирење во расол кое се прави во Македонија како и во повеќе земји на Балканот и е слично на фета сирењето. Ова сирење ужива многу висок статус во локалните кујни и е важен дел од традиционалната исхрана во овие региони со векови. Белото сирење може да се прави од овчо, козјо или кравјо млеко, а често се среќава и во комбинацијата овчо-кравјо. Сирењето е ронливо со масленост од 40-45%. Се произведува во блокчиња, со малку грануларен состав. Вкусот му е свеж и лимонест. Се употребува посебно, како и во салати и разни печени јадења.Сирњето е ценета намирница поради својата трајност, преносливост и високиот процент на масти, белковини, калциум и фосфор. Сирењето е компактна и долготрајна храна од млеко.
1 Сирењето како тема во уметноста и во популарната култура
* „православното сирење и бракот“ — кус расказ на македонскиот писател Хигсов Бозон од 2011 г.
1.1 Биено сирење
Биеното сирење е полномасно сирење со изразито жолта боја и специфична арома кое се обработува на традиционален начин со рачна изработка која потекнува од маиовскиот крај на Македонија. Добиено од пастеризирано кравјко млеко богато витамини, калциум и други хранливи состојки кои се потребни на организмот за извршување на секојдневните активности.
2 Галерија
3 Поврзано
* Кашкавал
Маџир Маало

Маџир или Мухаџир Маало (турски: ''Muhacir Mahalesi'') — скопска населба која се наоѓа на десната страна на реката Вардар.
1 Историја
Неговото име потекнува од муслиманските доселеници во Македонија кои биле наречени ''Мухаџири'' или ''Маџири''. Десната страна на реката Вардар почнала да се населува во 1873-1874 год. кога била изградена железничката линија Солун - Митровица. Покрај доселениците кои живееле на новоформиранита улица ''Бошњачки сокак'' или ''Бошњачки куќи'', во Маџир маало имало и староседелци меѓу кои биле старите угледни скопски фамилии Калајџиеви, Димитријевиќ, Галиќ и Бајрам.Маџир маало имало испресечени куси и тесни улици по кои едвај можело да се помине со кочија со коњи. Прави улици имало во Ново маало, како и помеѓу Маџир и Влашко маало во христијанскиот дел на градот Скопје. Во маалото имало неколку јавни чешми, но, речиси во секој двор имало бунар. На десната страна на реката Вардар постоела џамија, наречена Муџахир џамија, која според легендата била подигната од Турци-бегалци од Ниш.
2 Сегашност
Сега Маџир маало е современа населба која сѐ уште чека урбанистички план од страна на Град Скопје и Општина Центар. Некои куќи се под заштита на градот како културни знаменитости и не е дозволено нивно рушење и преправање на првобитниот изглед. Со урбанизацијата се предвидува градење на ниски згради.
3 Знаменитости
*Црква „Св. Троица“ — камен-темелник поставен на 11 октомври 2014 г. на темели на разрушената црква во 1503 година;
Архитрав

Архитравот (исто така епистил) — надвратник или греда што лежи на капителите на столбовите. Како таков, тој го сочинува најдолниот дел на первазот кој се состои од архитрав, фриз и корниз. Зборот доаѓа од грчкиот збор ''арке'' и латинскот збор ''трабс'', кој заедно значат „главна потпорна греда“.
Архитравот е различен кај различните редови. Кај Тосканскиот, тој е прост и рамен со еден пласт врз него, и е висок половина модул. Кај Дорскиот и Сложениот, тој има два лика или фасции; и три кај Јонскиот и Коринтскиот ред, каде е висок модул, а само половина модул кај останатите.
Зборот архитрав исто така се користи за ѕидните декорации (или другите елементи) кај врамувањето на врати, прозорци или други квадратни отвори. Видете архиволт исто така.
1 Поврзано
* Дирек и надвратник
Фриз

Во архитектурата, фриз е широкиот средиштен дел на первазот кој може да биде неукрасен или — кај Јонскиот и Коринтскиот ред — украсен со барелјефи. Кај астиларниот ѕид фризот лежи на архитравот и врз него има ѕидни украси од корнизот.
Кај ентериерите, фризот во една соба е дел од ѕидот над лајсната за слики и под крунските декорации. Како додаток, фризот е долг појас од насликани, извајани или калиграфирани украси на таква положба, над хоризонталното видно поле. Фризните украси може да прикажуваат свени во ред дискретни плочи.
Пулвинираниот фриз (pulvino) е конвексен во пресек. Ваквите фризови биле одлика на северниот маниризам во 16 век, особено кај помошните фризови. Истиот бил често употребуван кај внатрешната архитектура и мебелот.