Фишеров папагал

Фишеровиот папагал (''Agapornis fischeri'') ― мал вид папагал од родот неразделки''.'' Првично биле откриени кон крајот на 19 век, а за прв пат биле одгледувани во Соединетите Држави во 1926 година. Тие се именувани по германскиот истражувач Густав Фишер.
1 Опис
Фишеровиот папагал има зелен грб, гради и крилја. Нивните вратови се златно жолти и како што напредува нагоре, станува потемнопортокалово. Врвот на главата е маслинесто зелена, а клунот е светло-црвен. На горната површина на опашката има пурпурни или сини пердуви. Има бел круг на гола кожа (очен прстен) околу очите. Младите птици се многу слични на возрасните, освен фактот дека тие се понебојни, а основата на нивната долновилична коска има кафеави ознаки. Тие се една од помалите птици ''Agapornis'', околу 14 см во должина и 43-58 гр во тежина.
Додека повеќето фишерови папагали се зелени, одгледувани се неколку варијации на бои. Доминантна е сината варијација; недостасува жолта боја, има светлосина грб, опашка и гради, бел врат, бледо сива глава и бледо розов клун. Оваа мутација за прв пат ја одгледал Р. Хоршам во Јужна Африка во 1957 година. Постои жолта мутација, која за прв пат се појавила во Франција. Овие птици се типично бледо жолти со портокалово лице и црвен клун. Одгледувани се и лутино (мутација која има жолта боја), дамчести, црни или бели темни очи, циметни, бели и албино.
2 Полов морфизам
Фишеровите папагали не покажуваат полов диморфизам; затоа, невозможно е да се каже дали поединец е машко или женско само преку пердув.
Половите на ''Agapornis fischeri се'' појавуваат исти, и се разликуваат со сигурност преку ДНК-тестирање, а помалку сигурно по навиките во седалото. Општо земено, женките седат со нозете подалеку од мажите, бидејќи женската карлица е поширока.
3 Распространетост и живеалиште
Фишеровиот папагал е домороден во мала област на источно-средна Африка, јужно и југоисточно од езерото Викторија во северна Танзанија. Во години на суша, некои птици се преселуваат на запад во Руанда и Бурунди, барајќи влажни услови. Тие живеат на надморска височина од 1,100-2,200 метри во мали стада. Живеат во изолирани дрвја со тревни рамнини меѓу нив. Населението се проценува дека е помеѓу 290,000 и 1,000,000, со мала густина надвор од заштитените подрачја како резултат на заложба за трговија со миленичиња; лиценците за извоз биле укинати во 1992 година за да се запре секое понатамошно опаѓање на видовите. Иако биле забележани во дивината во Порторико и Флорида, тие веројатно се резултат на избегани домашни миленици и не е забележано никакво размножување. Околу 100 двојки за парење може да се најдат во дивината помеѓу Порчес и областа Армакао де Пера и Лагоа во регионот Алгарве во Португалија. Тие се забележани и на Девствени Острови на САД.
4 Птичарство
Со фишеровите папагали е тешко како птици да бидат здрави во заробеништво. Тие се активни птици на кои им треба многу простор. Кога се затворени во кафез, нивното здравје има намера да страда.
4.1 Личност
Неразделките се сметаат за шармантни и приврзани од нивните сопственици. Иако не се толку гушкави како многу папагали, тие уживаат да поминуваат време со своите сопственици и бараат редовна интеракција.
Како и кај многу папагали, овие птици се паметни и испитувачки птици. Во заробеништво, тие сакаат да истражуваат низ куќата и им е познато дека откриваат начини да избегаат од нивните кафези и да најдат скривалишта каде што може да заглават и каде е тешко да бидат најдени.
Неразделките се страствени џвакачи, со силни клунови. Тие можат да уживаат да ја чепкаат косата и облеката на нивните сопственици и да џвакаат облека, копчиња, часовници и накит.
Женките се наводно поагресивни од мажите, но и двајцата можат да бидат добри миленичиња со трпеливост и правилна обука.
Неразделките (воопшто) не се познати по нивната способност за зборување, иако има некои единки кои учат зборови - женките обично се оние што го прават ова. Како што е случајот кога многу помали папагали, нивниот глас е висок и рапав и можеби е тешко да се разбере нивниот говор.
Птиците се многу гласни птици, испуштаат гласни, силни звуци што можат да бидат непријатни за соседите. Тие прават бучава цел ден, но особено во одредени периоди од денот. Сепак, Фишерите не се толку гласни како некои други сорти на сродните птици, и додека тие често џвакаат, тие не врескаат како поголемите папагали. Нивното ниво на бучава значително се зголемува кога се занимаваат со ритуали пред парење.
5 Наводи
* дел Хојо и др. (1997). ''Handbook of the birds of the World'' 4: 410. Изданија на BirdLife International/Lynx.
*''Lovebirds'', второ издание. Од Метју М. Вриндс