Тур де Свис 2013

Тур де Свис 2013 било 77. издание на велосипедската етапна трка Тур де Свис. Започнала на 8 јуни со поединечен хронометар во Квинто и завршила на 16 јуни со уште еден поединечен хронометар во Флумзерберг; вкупно, трката се состоела од девет етапи. Била седумнаесетта трка во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена втора година по ред од возачот на Руј Кошта, кој ја преземал водечката жолта маичка по освојувањето на последната етапа, хронометарот со 10 километри искачување и цел на нагорнина,, надоместувајќи ги 13. секунди разлика од претходниот предводник на трката Матијас Франк од . Кошта ја освоил и кралската етапа два дена претходно. Разликата помеѓу Кошта и второпласираниот Бауке Молема од , етапен победник на трката, победувајќи на втората етапа, била шеесет и две секунди, додека подиумот бил заокружен од возачот на Роман Кројцигер, осум секунди зад Молема и седумдесет зад Кошта.
Во другите пласмани на трката, возачот на Роберт Вречер бил победник на планинскиот и спринтерскиот пласман, откако се нашол во неколку бегства во текот на деветдневната трка. Петер Саган повторно го освоил бодовниот пласман и бил единствен друг возач кој освоил повеќе етапи на трката. завршила на чело на екипниот пласман, втора година по ред.
1 Екипи
Бидејќи Тур де Свис е настан од Светската турнеја на UCI, сите UCI World Tour екипи биле автоматски повикани и биле обврзани да испратат екипа. Првично, осумнаесет ''UCI World Tour'' биле поканети на трката, додека две други екипи - и - добиле специјални покани и со тоа била создадена главната група од 20 екипи. Подоцна, го повратила својот ''ProTour'' статус по жалбата до Арбитражниот суд за спорт. Бидејќи не биле првично поканети на трката, организаторите на трката го објавиле нивното вклучување на трката, зголемувајќи го бројот на екипи на дваесет и една.
Дваесет и едната екипа кои настапиле на трката биле:
Помеѓу 167. возачи кои ја започнале трката, секоја екипа имала по осум возачи освен , кои настапиле со седум, биле четири поранешни победници на трката. Победникот од 2008 Роман Кројцигер бил предводник на екипата , додека победникот од 2009 Фабијан Канчелара имал слична улога за . имал два поранешни победника на трката помеѓу нивните осумторица; Владимир Карпетс, кој ја освоил трката во 2007, бил еден од помошниците за бранителот на титулата Руј Кошта.
2 Распоред
Етапа, Датум, Движење, Должина, Вид, Победник
1, 8 јуни, Квинто до Квинто, 8,1 км, поединечен хронометар
2, 9 јуни, Улрихен до Кран-Монтана, 117,2 км, Планинска етапа
3, 10 јуни, Монтре до Мајринген, 204,9 км, Среднопланинска етапа
4, 11 јуни, Инерткирхен до Буокс, 174,4 км, Рамна етапа
5, 12 јуни, Буокс до Лојгерн, 178,4 км, Ридска етапа
6, 13 јуни, Лојгерн до Мајлен, 187,9 км, Ридска етапа
7, 14 јуни, Мајлен до Ла Пунт, 206 км, Планинска етапа
8, 15 јуни, Цернец до Бад Рагац, 180,5 км, Ридска етапа
9, 16 јуни, Бад Рагац до Флумзерберг, 26,8 км, Поединечен хронометар
3 Етапи
3.1 Етапа 1
;8 јуни 2013 — Квинто, 8,1 км, поединечен хронометар (ITT)
3.2 Етапа 2
;9 јуни 2013 — Улрихен до Кран-Монтана, 117,2 км
3.3 Етапа 3
;10 јуни 2013 — Монтре до Мајринген, 204,9 км
3.4 Етапа 4
;11 јуни 2013 — Инерткирхен до Буокс, 174,4 км
3.5 Етапа 5
;12 јуни 2013 — Буокс до Лојгерн, 178,4 км
3.6 Етапа 6
;13 јуни 2013 — Лојгерн до Мајлен, 187,9 км
3.7 Етапа 7
;14 јуни 2013 — Мајлен до Ла Пунт, 206 км
3.8 Етапа 8
;15 јуни 2013 — Цернец до Бад Рагац, 180,5 км
3.9 Етапа 9
;16 јуни 2013 — Бад Рагац до Флумзерберг, 26,8 км, поединечен хронометар (ITT)
4 Поредок
На Тур де Свис 2013 биле доделени четири различни маички. За генералниот пласман, пресметуван преку завршното време на секој велосипедист на секоја етапа, предводникот ја добивал жолтата маичка. Овој пласман бил сметан за најважен на Тур де Свис 2013 и победникот на овој пласман бил сметан за победник на трката.
Постоел и планински пласман, кој бил наградуван со црвена маичка. За планинскиот пласман, бодови се добивале на врвот на некое искачување, доколку стигнеш пред другите велосипедисти. Секое искачување било категоризирано како екстра, прва, втора, трета или четврта категорија, а повеќе бодови носеле повисоките категории. Постоеле дваесет и едно категоризирано искачување на трката, кои биле поделени на пет различни категории.
Третата маичка го претставувало бодовниот пласман наградуван со црвено-бела маичка. За бодовниот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку се пласираат на првите места на етапите. На етапите 4, 5, 6 и 8, победата носела 25 бода, второто место 20 бода, третото 16, четвртото 13, петтото 11 и еден бод помалку за секое место подолу, сè до еден бод за 15. место. На сите останати етапи, победата носела 15 бода, второто место носело 12 бода, третото 10 и еден бод помалку за секое место подолу сè до еден бод за 12. место. Бодови за овој пласман можеле да се добијат и на секој од средните спринтови; овие бодови биле доделувани на секој од тројцата најбрзи возачи низ целта и тоа 6 бода за првиот, 3 за вториот и 1 за третиот.
Четвртата маичка го претставувала спринтерскиот пласман, наградуван со сина маичка. За спринтерскиот пласман, велосипедистите добивале бодови доколку завршиле на првите три места на средните спринтови во текот на една етапа, со исклучок на етапите со поединечен хронометар. Постоел и екипен пласман, каде се пресметувале времињата на најдобрите тројца велосипедисти од секоја екипа на секоја етапа; водечката екипа на крајот на екипата била онаа со најмало вкупно време.
Етапа, Победник, Генерален пласман, Планински пласман, Бодовен пласман, Спринтерски пласман, Екипен пласман
1, Камерон Мајер, Камерон Мајер, ''недоделена'', Камерон Мајер, ''недоделена''
2, Бауке Молема, Рајдер Хесједал, Енрике Санз
3, Петер Саган, Матијас Франк, Роман Кројцигер, Бауке Молема
4, Арно Демар, Роберт Вречер, Арно Демар
5, Александер Кристоф, Петер Саган
6, Грегори Раст
7, Руј Кошта, Тибо Пино
8, Петер Саган, Роберт Вречер, Роберт Вречер
9, Руј Кошта, Руј Кошта
На крај, Руј Кошта, Роберт Вречер, Петер Саган, Роберт Вречер,