procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Македонка, споменик на Револуцијата

Македонка, споменик на Револуцијата ― комплекс споменик кој се наоѓа на Плоштадот „Маршал Тито“ во Куманово. Споменикот е дело на Коста Ангели Радовани и неговиот соработник Маријан Хаберле. Комплексот се состои од една статуа и три релјефи. Споменикот е со тематика од три периоди и тоа: Илинденскиот, Народноослободителната војна и социјалистичката изградба. Споменикот е заведен како културно наследство на Македонија.
1 Композиција и значење
Скулптурата „Македонка“ која освоила награда на изложбата во Домот на ЈНА во Белград, на тема НОБ, во 1961-та година, припаѓа на третата фаза од неговата работа. Во време на борба за реафирмација на модерното против историското, за плурализмот против догматизмот, тој значително отстапил. Македонската жена ја претставува доста конзервативно. Гордо исправена, а не потчинета, облечена, а не разголена. Потенцирањето на женските облини кои се карактеристични за неговото творештво, овде не ги претставил.
Скулптурата е дел од споменикот на Револуцијата во Куманово, кој се наоѓа во средиштето на градот. Зафаќа цел комплекс на површина на која се поставени три релјефни композиции, изработени од истарски травертин со тематика од три периоди и тоа: Илинденскиот, Народноослободителната војна и социјалистичката изградба. На посебен постамент е поставена скулптура со човечки лик на жена (наречен „Македонка“) во цел раст во натприродна големина изработена од базалтен камен.
2 Галерија
Вангел Цилевски

Вангел Петров Цилевски (15 мај 1923 во Брусник, Битолско — 30 октомври 1944 во Бела Црква, Прилепско) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Вангел Петров Цилевски е роден на 15 мај 1923 година во селото Брусник. По занимање бил општ работник. Кон НОБ се приклучил во септември 1944 година на седмата македонска бригада. Загинал на 30 октомври 1944 година во борба против Германците кај селото Бела Црква.
Ѓорче Бешироски

Ѓорче Перев Бешироски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ѓорче Перев Бешироски е роден во 1921 година во селото Дабница. По занимање бил земјоделец. Веднаш по окупацијата тој се приклучил кон напредната револуционерна младинска група во селото. Како таков во мај 1942 доброволно се приклучил во партизанските одреди на Југославија. Бил борец во составот на прилепскиот партизански одред. Учествувал во сите акции што ги изведувал одредот. Загинал во борбата на Мукос на 12 септември 1942 година.
2 Поврзано
* Масакр кај Дабница
* Јулка Бешироска
* Душан Бешироски
* Алексо Бешироски
* Менка Бешироска
3 Наводи
Ѓорги Бечваров

Ѓорги Тодоров Бечваров (1924 во Цапари, Битолско — април 1945 во Нова Пазова, Србија) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ѓорги Тодоров Бечваров е роден во 1924 година во селото Цапари. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил во август 1944 година. Учествувал во многу борби што ги водела четиринаесетата македонска бригада на Сремскиот фронт. Зафатен од епидемијата на тифус умрел во Нова Пазова, во април 1945 година.
Васил Брклески

Васил Стојанов Брклески (1922 во Мало Илино, Демирхисарско — 29 септември 1944 во Ивањевци, Битолско) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Васил Стојанов Брклески е роден во 1922 година во селото Мало Илино. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил на 15 септември 1944 година. Припаѓал на седмата македонска бригада. Загинал во борба кај селото Ивањевци, на 29 септември 1944 година.
Јоше Вијачоски

Јоше Стојков Вијачоски (5 февруари 1917 во Пуста Река, Крушевско — 27 октомври 1942 во Битола) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Јоше Стојков Вијачоски е роден на 5 февруари 1917 година во селото Пуста Река. По занимање бил рударски работник. Член на КПЈ бил од 1941 година. Oтогаш активно работел во народноослободителната борба. Во 1942 година паднал во рацете на бугарската фашистичка полиција, која на 27 октомври 1942 година го обесила во битолскиот затвор, а сите членови на неговата фамилија ги интернирала.
Сотир Дамески

Сотир Дамев Дамески (1884 во Дабница, Прилепско— 18 септември 1942 во Прилеп) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Сотир Дамев Дамески е роден во 1884 година во селото Дабница. По занимање бил земјоделец. Народноослободителната борба ја помагал веднаш по окупацијата. Како активен соработник на партизаните тој бил откриен, фатен, мачен, и стрелан од бугарската полиција во кругот на прилепската касарна на 18 септември 1942 година.
Андон Иваноски

Андон Јончев Иваноски (17 мај 1921 во Ропотово, Прилепско — август 1944 во Петрова Гора, Врање, Србија) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Андон Јончев Иваноски е роден на 17 мај 1921 година во селото Ропотово. По занимање бил механичар. Во почетокот на април 1944 година се приклучил кон НОБ. Припаѓал на третата македонска бригада. Загинал во август 1944 година во Петрова Гора, Врање.
Борис Кочановски

Борис Ристев Кочановски (24 јануари 1923 во Цапари, Битолско — 3 октомври 1944 на патот Битола - Ресен) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Борис Ристев Кочановски е роден на 24 јануари 1923 година во селото Цапари. По занимање бил општ работник. Кон НОБ стапил на 11 септември 1944 година. Припаѓал на седмата македонска бригада. Загинал на патот Битола - Ресен во борбите против германците на 3 октомври 1944 година.
Борис Јолевски

Борис Перев Јолевски (14 април 1921 година во Вардино, Демирхисарско — 1 април 1945 во Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Борис Перев Јолевски бил на 14 април 1921 роден во селото Вардино. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил на 7 октомври 1944 година. Загинал како борец на петнаесетиот корпус на 1 април 1945 година во Хрватска.
2 Наводи
Стадионул Фарул

Стадионул Фарул е повеќенаменски стадион во Констанца, Романија. Се користел најмногу за фудбалски натпревари и до 2022 година бил домашен терен на Фарул Констанца. Стадионот имал функции и како атлетска арена, со атлетски капацитети за атлетика. Стадионот бил затворен во 2022 година и се предлага за уривање, исто така во план е да се изгради и нов стадион на истата локација.
Во 1970 година, Стадионул Фарул бил првиот осветлен стадион во Романија кој бил домаќин на фудбалски натпревар. Стадионот бил домаќин на фудбалската репрезентација на Романија, во квалификациите за Светското првенство 2006 година, квалификациите за УЕФА Еуро 2008 и квалификациите за Светското првенство ФИФА 2010 година.
Стадионот моментално е во лоша состојба. Многу од седиштата на трибините недостасуваат или се оштетени. Генерално, стадионот има потреба од реновирање. Во 2016 година, Фарул се вратил да игра во објектот. Се одржува во оперативна состојба, но во моментов не се планира обнова или реновирање на стадионот. Во 2018 година, поддржувачите на Фарул во отворено писмо побараа од општината финансиска поддршка, исто така, со цел да се реновира или обнови стадионот. Сѐ уште не се објавени планови за обновување на објектот.
Единечна врска

Единечна врска — хемиска врска помеѓу два атома образувана со два валентни електрона. Тоа значи дека атомите делат еден пар електрони онаму кајшто е создадена врската. Затоа, единечната врска е вид на ковалентна врска. Кога се заеднички, секој од двата електрона повеќе не е сам во орбиталата од која потекнува, туку двата проведуваат време во една од двете орбитали кои се преклопуваат во процесот на сврзување. Како Луисова структура, единечната врска се бележи како AːA или A-A, при што A претставува елемент. Во првата варијанта, секоја точка претставува заеднички елекетрон, а во втората цртата ги претставува двата електрона заеднички за единечната врска.
Ковалентната врска може да биде и двојна или тројна врска. Единечната врска е послаба од двојната и тројната, што се гледа од нивните составни врски.
Единечната врска обично е сигма-врска. Исклучок е врската во дибор, која е пи-врска. За разлика од тоа, двојната врска се состои од една сигма-врска и една пи-врска, а тројната од една сигма-, и две пи-врски. Бројот на составни врски ја одредува разликата во јачината. Единечната е најслаба бидејќи се состои од само една сигма-врска, а другите имаат повеќе.
За разлика од другите врски, единечната врска има способност да се врти. Структурата на пи-врските не допушта вртење (барем не при 298 K), поради што двојната и тројната врска се невртливи. Сигма-врската не е толку ограничувачка, и единечната врска може да се врти користејќи ја сигма-врската како вртежна оска.
Друга споредба може да се направи во должината на врските. Единечните врски се најдолги од трите видови на ковалентни врски видејќи меѓуатомското привлекување е поголемо кај другите два вида зошто тие делат повеќе заеднички електрони.
Единечните врски често се среќаваат кај двоатомски молекули. Такви примери се H<sub>2</sub>, F<sub>2</sub> и HCl.
Овие врски се присутни и кај молекулите со повеќе од два атома. Такви примери се:
* обете врски на H<sub>2</sub>O
* сите четири врски на CH<sub>4</sub>
Единечното сврзување се јавува дури и во сложени молекули како јаглеводородите поголеми од метанот. Видот на ковалентна сврзаност кај јаглеводородите е од огромно значење за номенклатурата на овие молекули. Јаглеводородите содржат сочинети само од единечни врски се нарекуваат алкани. Имињата на одделни молекули од оваа група завршуваат со наставката „-ан“, на пр. етан, 2-метилбутан и циклопентан.
Градски стадион Фазанерија

Градски стадион Фазанерија (словенечки: ''Mestni stadion Fazanerija'') е стадион со повеќе намени во Мурска Собота, Словенија. Во моментов најчесто се користи за фудбалски натпревари и е домашен терен на ФК Мура. Стадионот е изграден во 1936 година и има капацитет од 4.506 седишта. Со вклучена површина за стоење, вкупниот капацитет на стадионот е околу 4.700.
1 Историја
Во 1934 година, општина Мурска Собота контактирала со архитектот Франк Новак и го замолила да направи планови за стадионот. Првиот терен бил завршен до 1936 година. Стадионот бил официјално отворен на 28 јуни 1936 година и станал домашен терен на локалниот фудбалски тим СК Мура. Првично, стадионот се викал Стадион Витешкега Краља Александра И. Зединитеља, во чест на Александар I од Југославија. Трошоците за изградба на стадионот биле 160.000 југословенски динари.
Во раните 1980-ти, стадионот бил проширен со изградба на нова главна трибина. Една деценија подоцна, во 1994 година, биле изградени две дополнителни трибини, сместени во северниот и јужниот дел на стадионот. Во 2001 година сите трибини биле покриени со покрив.
Во 2017 година, соблекувалните претрпеле целосна реконструкција во согласност со стандардите на УЕФА. Во 2019 година Фазанерија добил рефлектори. Во 2019 и 2020 година, стадионот претрпел дополнителни реновирања и прилагодувања, вклучувајќи нови седишта, реновирање на трибината за гостинските навивачи, реновирање на покривот, реновирање на кулата за камери и новиот прес-центар.
2 Настани
Стадионот главно се користел за фудбал и е домашен терен на ФК Мура. Претходно, стадионот го користеле НК Мура и НД Мура 05, клубовите кои биле распуштени во 2005 и 2013 година. Стадионот бил домаќин на три натпревари на словенечката репрезентација. Фазанерија повремено се користел и како место за словенечките млади тимови и словенечката женска репрезентација.
+Натпревари за репрезентацијата на Словенија, Датум, Натпреварување, Противник, Резултат, Публика
19 Јуни 1991, Пријателски натпревар, 0–1, 4,000
22 Април 1998, Пријателски натпревар, 1–3, 2,000
20 Август 2003, Пријателски натпревар, 2–1, 4,000
3 Поврзано
* Список на фудбалски стадиони во Словенија
Естадио до Аруда

Естадио до Аруда е повеќенаменски стадион во Ресифе, Бразил. Во моментов најмногу се користи за фудбалски натпревари. Стадионот е изграден во 1972 година и може да собере 60.044 гледачи. Естадио до Аруда е во сопственост на Санта Круз фудбалски клуб. Стадионот е именуван по Хосе до Рего Масиел, кој бил градоначалник на Ресифе помеѓу 1952 и 1955 година.
1 Историја
Градоначалникот Хосе до Рего Масиел во 1955 година донирал парцела на Санта Круз. Оваа парцела е местото каде што е изграден стадионот. Стадионот бил отворен на 4 јуни 1972 година.
Воведниот натпревар се одиграл на 4 јуни 1972 година, кога Санта Круз победил аматерски бразилски национален тим со 1–0. Првиот гол на стадионот го постигна Бетињо од Санта Круз.
Рекордот на посетеност на стадионот моментално изнесува 90.200, поставен на 23 март 1994 година кога Бразил ја победил Аргентина со 2-0. Оттогаш капацитетот на стадионот е намален поради безбедносни причини.
Поранешниот Битлс Пол Макартни одржал 2 концерти на стадионот за време на турнејата On the Run на 21 и 22 април 2012 година. Тоа било негов прв пат во Ресифе.
Џамија (Џепиште)

Џамија (Џепиште) — главна и единствена џамија во селото Џепиште, во Општина Дебар, Македонија.
1 Историја
Џамијата била подигната од некоја богата муслиманка од градот Дебар, бидејќи самите селани немале можности.
2 Галерија
3 Поврзано
* Дебарско муфтиство
* Џепиште
Убавите села убаво горат

„Убавите села убаво горат“ (српски: ''Лепа села лепо горе'') — филм на режисерот Срѓан Драгојевиќ од 1996 година. Главните улоги ги играат: Милорад Мандиќ, Никола Којо, Никола Пејаковиќ, Бранка Катиќ, Драган Бјелогрлиќ, Марко Ковијаниќ, и Велимир Бата Живојиновиќ. Филмот е снимен по вистинит настан во кој седум српски војници на Дринскито корпус девет дена биле опколени во тунелот „Бродар“ во септември 1992 година.
1 Синопсис
Дејствието на филмот почнува во една српска воена болница во која се лекуваат ранетите војници од војната во Босна меѓу кои се наоѓа и еден српски војник, кој се сеќава на своето детство и на подоцнежното учество во војната. Две деца, Србинот Милан и Бошњакот Халил, растат заедно во едно село во чија близина има напуштен тунел. Порадие суеверие, тие не се осмелуваат да влезат во тунелот, но дваесет години подоцна, за време на војната во Босна, Милан е опколен во тунелот заедно со своите соборци, додека Халил се наоѓа на спротивната страна. Меѓу опколените српски борци се наоѓа и една американска новинарка. Додека се обидуваат да се извлечат од тунелот, српските борци ги раскажуваат своите лични приказни, т.е. начините на кои се вклучиле во војната.
Џамија (Долгаш)

Џамија (Долгаш) — главна и единствена џамија во селото Долгаш, во Општина Центар Жупа, Македонија.
1 Историја
Според натписната табла на влезот во џамијата, истата била подигната во 1997 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Дебарско муфтиство
* Долгаш
Специјални права за влечење

Специјални права за влечење — композитна валута, составена од неколку валути. Тие биле создадени во 1970 година од Меѓународниот монетарен фонд.
1 Историја
Специјалните права за влечење биле создадени во 1970 година со цел да се намали притисокот врз доларот како резервна валута во рамките на Бретонвудскиот систем. Тогаш, Меѓународниот монетарен фонд создал кошничка од главните светски валути и на земјите-членки им доделил определен износ на специјални права за влечење кои тие можеле да ги употребат во меѓусебните плаќања и во плаќањата кон Меѓународниот монетарен фонд. На почетокот, специјалните права за влечење биле составени како пондериран просек од 16 валути, т.е. од валутите на земјите чие учество во светскиот извоз надминувал 1 %. Меѓутоа, во 1981 година, составот на специјалните права за влечење бил поедноставен, односно тие биле составени од пет валути: американскиот долар, британската фунта, јапонскиот јен, германската марка и францускиот франк. Притоа, пондерите, односно учеството на секоја валута во кошничката, периодичено биле менувани во согласност со промените во учеството на овие валути во меѓународната трговија.
+ Состав на специјалните права за влешење, 1981-2000
Валута, 1981-1985, 1986-1990, 1991-2000
Американски долар, 42 %, 42 %, 40 %
Германска марка, 19 %, 19 %, 21 %
Јапонски јен, 13 %, 15 %, 17 %
Британска фунта, 13 %, 12 %, 11 %
Француски франк, 13 %, 12 %, 11 %
2 Одлики
Специјалните права за влечење се употребуваат како резервна валута, т.е. тие се дел од девизните резерви на земјите, но се користат и како валута во која се деноминирани меѓународните трансакции. Бидејќи специјалните права за влечење се кошничка од неколку валути, нивната вредност е постабилна од секоја поединечна валута која влегува во нивниот состав.
Тројна врска

Тројна врска — хемиска врска меѓу два атома образувана со шест сврзани електрони наместо вообичаените два во ковалентната единечна врска. Тројните врски се посилни од еквивалетните единечни или двојни врски, бидејќи имаат три сврзувања. Најчестата тројна врска, меѓу јаглеродни атоми, се среќава кај алкините. Други функционални групи со тројни врски се цијанидите и изоцијанидите. Некои двоатомски молекули како диазотот и јаглерод моноксидот исто така се тројно сврзани. На скелетните формули оваа врска се претставува со три напоредни црти (≡) помеѓу сврзаните атоми.
ацетилен, H&minus;C≡C&minus;H, цијан, N≡C&minus;C≡N, јаглерод моноксид, C≡O
+Хемиски состави на тројната врска
1 Сврзување
Видот на сврзување го одредува орбиталната хибридизација. Во случај на ацетиленот, секој јаглероден атом има две sp-орбитали и две p-орбитали. Двете sp-орбитали се линеарни со рамни агли (180°) и ја заземаат x-оската (Декартов координатен систем). p-орбиталите се нормални на y-оската и z-оската. Кога јаглеродните атоми ќе се доближат, sp-орбиталите се преклопуваат образувајќи сигма-врска sp-sp. Истовремено p<sub>z</sub>-орбиталите се приближуваат и заедно образуваат p<sub>z</sub>-p<sub>z</sub> пи-врска. Така, другиот пар на p<sub>y</sub>-орбитали образува p<sub>y</sub>-p<sub>y</sub> пи-врска. Следствено на тоа, се образуваат една сигма-врска и две пи-врски.
Во свитканите врски, тројната врска може да се образува и со преклоп на три sp<sup>3</sup> резни без потреба од создавање на пи-врска.
2 Кај елементите потешки од јаглерод
Тројните врски се застапени во многу елементи потешки од јаглеродот, особено кај преодните метали. Добро познати примери се хекса(терт-бутокси)диволфрам(III) и хекса(терт-бутокси)димолибден(III). Меѓумолекулското растојание изнесува околу 233 пм. Соединението W2 е од особен интерес заради неговите реакции со аклините, што води до тројно сврзани метално-јаглеродни соединенија со формулата RC≡W(OBut)<sub>3</sub>
Анастасија Балтова

Анастасија Христова Илиева Балтова — просветен деец, припадничка на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.
1 Животопис
Родена е во 1872 година во Битола. Учи во женската гимназија на Бугарската егзархија во Солун. Откако ја завршува гимназијата во Солун во 1890 година, назначена е за учителка во училиштата на Егзархијата во Сер. Во 1892 година е преместена за учителка во прогимназијата на Егзархијата во Неврокоп. Анастасија се мажи за прилепчанецот Илија Балтов, припадник на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација. Анастасија е воведена во организацијата од Илија, при што работи како курирка. Анастасија со години работи и живее во Неврокоп. Членува во неврокопското женско просветно здружение „Ученољубивост“. Илија и Анастасија се преселуваат во Софија во 1922 година. По смртта на Илија во 1928 година, Анастасија се враќа во Неврокоп, каде продолжува да работи како учителка и каде починува во 1957 година, на околу 85-годишна возраст.
2 Наводи
***
Марија Георгиевска

Марија Георгиевска (р. во Прилеп)— македонска пратеничка во Собранието на Македонија од страна на СДСМ во пратеничкиот состав 2020-2024.
Нејзините активности како пратеник можат да се проследат како член на повеќе комисии и тоа: комисија за финансирање и буџет, комисија за одбрана и безбедност, комисија за економски прашање и комисија за труд и социјална политика.
1 Животопис
Дипломирала економија на Факултетот за бизнис и економија.
Таа е магистер по економија на бизнис на Институтот за бизнис економија.
Член е на СДСМ.
Белкиса Зеќири

Белкиса Зеќири (р. во ) — македонска пратеничка во Собранието на Македонија од страна на СДСМ.
Нејзините активности во Собранието на РСМ се однесуваат како член на повеќе комисии и тоа: комисија за деловнички и мандантно-имунитетни прашања, комисија за уставни прашања и комисија за здравство.
1 Животопис
Дипломирала на Стоматолошки факултет во Скопје на отсекот стручен забен техничар - протетичар.
Член е на СДСМ.
Бети Рабаџиевска Наумовска

Бети Рабаџиевска Наумовска (р. во Ресен) — македонска пратеничка во Собранието на Македонија од страна на СДСМ.
Нејзините активности во Собранието на РСМ се однесуваат како член на повеќе комисии и тоа: комисија за здравество, за европски прашања и комисија за политички систем и односи меѓу заедниците.
1 Животопис
Доктор на медицина, специјализант по оториноларингологија на Медицинскиот факултет при Универзитет „Св.Кирил и Методиј“ во Скопје.
Алжирска скала

Алжирска скала ― музичка скала која често е користена во алжирската, берберската и северноафриканската музика. Честото користење на 1,5 чекори (мало трето) во скалата придонесува за звук кој најчесто се поврзува со мавриската музика.
Таа е исто така дефинирана како скала за единаесет ноти со две зголемени секунди. Жак Ибер прв ја употребил оваа дефиниција во делото ''Escales'' (1924).
Во индиската карнатична музика, ова одговара на делото „''Симендрамадјамам''“.
1 Формула за скалата
Во чекорната нотација:
* Ц, П, ЦП, П, П, ЦП, П
* Ц = Цел чекор
* H = Половина чекор
* ЦП = Цел и половина чекор
или во децимали:
* 1 чекор + 0,5 чекор + 1,5 чекор + 0,5 чекор + 0,5 чекор + 1,5 чекор + 0,5 чекор.
Оваа формула ја дава само првата октава. Во втората октава, третиот чекор е 1 наместо 1,5, проследен со чекор од 1 наместо 0,5. Ова може да се види на сликите десно. Во онаа на дното (со скала со три октави, Фишер 1996), долната октава покажува Ф♯ додека горната октава покажува Ф природно.
Ова може да се забележи и како степени во однос на коренската нота:
* Прва октава: 1 2 3 4 5 6 7 8
* Втора октава: 1 2 3 4 5 6 7 8
Може да се замисли и како хармоничен мал со покачена 4 во првата октава.
Бисера Костадиновска-Стојчевска

Бисера Костадиновска-Стојчевска (Битола, ) – македонски филолог и политичар,поранешна министерка за култура.
4 Животопис
Бисера Костадиновска Стојчевска е роденa во Битола на 20 февруари 1986 година, каде го завршила основното и средното образование. Докторирала на Педагошкиот факултет на Универзитетот „Св. Климент Охридски“ во Битола, англиски јазик. Станала лектор на факултетот и напредувала до вонреден професор.
На 15 јули 2020 година била избрана за пратеник од Социјалдемократскиот сојуз на Македонија, а на 16 јануари 2022 станала министер за култура.
5 Активности во Собранието
Како пратеничка ги имала следните активности:* Комисија за образование, наука и спорт, член
* Комисија за труд и социјална политика, член
* Комисија за европски прашања, заменик-член
* Делегација на Собранието на Република Северна Македонија во Парламентарното собрание на Советот на Европа (ПС СЕ), заменик-член
* Пратеничка група на Собранието на Република Северна Македонија за соработка со Парламентот на Кралството Белгија, член
* Пратеничка група на Собранието на Република Северна Македонија за соработка со Парламентот на Обединетото Кралство на Велика Британија и Северна Ирска, член
* Пратеничка група на Собранието на Република Северна Македонија за соработка со Парламентот на Унгарија, член
* Пратеничка група на Собранието на Република Северна Македонија за соработка со Парламентот на Чешката Република, член
6 Наводи
Бисера Костадиновска-Стојчевска (Битола, ) – македонски филолог и политичар,поранешна министерка за култура.
4 Животопис
Бисера Костадиновска Стојчевска е роденa во Битола на 20 февруари 1986 година, каде го завршила основното и средното образование. Докторирала на Педагошкиот факултет на Универзитетот „Св. Климент Охридски“ во Битола, англиски јазик. Станала лектор на факултетот и напредувала до вонреден професор.
На 15 јули 2020 година била избрана за пратеник од Социјалдемократскиот сојуз на Македонија, а на 16 јануари 2022 станала министер за култура.
5 Активности во Собранието
Како пратеничка ги имала следните активности:* Комисија за образование, наука и спорт, член
* Комисија за труд и социјална политика, член
* Комисија за европски прашања, заменик-член
* Делегација на Собранието на Република Северна Македонија во Парламентарното собрание на Советот на Европа (ПС СЕ), заменик-член
* Пратеничка група на Собранието на Република Северна Македонија за соработка со Парламентот на Кралството Белгија, член
* Пратеничка група на Собранието на Република Северна Македонија за соработка со Парламентот на Обединетото Кралство на Велика Британија и Северна Ирска, член
* Пратеничка група на Собранието на Република Северна Македонија за соработка со Парламентот на Унгарија, член
* Пратеничка група на Собранието на Република Северна Македонија за соработка со Парламентот на Чешката Република, член
6 Наводи
|-
Полунамалена скала

Полунамалена скала или Сизифова скала ― музичка скала со седум ноти. Попознато е како локриска 2 скала, име што избегнува забуна со намалената скала и полунамалениот седми акорд (мала седма, намалена петта). Тоа е шестиот модус на растечкиот облик на мелодиската молска скала (или џезна скала).
: {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
\clef treble \time 7/4
c4^\markup { Полунамалена скала на Ц } d es f ges aes bes c2
} }
Во клучот од Б, полунамалената скала поставена на Ц е поврзана со Цм<sup>7♭5</sup>, која функционира како акорд ии<sup>ø</sup><sup>7</sup> во мол (види систем на акордска скала).
Јонски модус

Јонски модус ― музички модус или, во современа употреба, дијатонска скала, исто така наречена дурска скала.
Тоа е името доделено од Хајнрих Глареан во 1547 година на неговиот нов автентичен модус на Ц (модус 11 во неговата шема за набројување), кој го користи видот дијатонски октава од Ц до Ц октава повисоко, поделена на Г (како нејзин доминанта, рецитирање тон/ рецитирачка нота или тенор) во четврти вид совршен петти (тон-тон-полутон-тон) плус трет вид совршен четврти (тон-тон-полутон): ЦДЕФГ + ГАБ Ц. Овој вид на октава е во суштина исто како и главниот начин на тонска музика.
Црковната музика била објаснета од страна на теоретичарите дека е организирана во осум музички модуси: скалите на Д, Е, Ф и Г во „поголемиот совршен систем“ на музика ректа (musica recta), секоја со нивните автентични и плагални пандани.
Дванаесеттиот режим на Глареан била плагалната верзија на јонскиот модус, наречена хипојонски (подјонски), заснован на истата релативна скала, но со главната трета како нејзин тенор, и имајќи мелодичен опсег од совршена четврта под тоник, до совршено петта над него.
1 Поврзано
* Билавал, еднаквата скала (таат) во хиндустанската музика
* Шанкарабаранам, еднаквата скала (мелакарта) во карнатичката музика
2 Наводи
2.1 Општо наведени фусноти
****
Трите прасиња

Трите прасиња е една од најпопуларните детски басни.
Заплетот на Трите прасиња доаѓа од англискиот фолклор; книжевните верзии на Трите прасиња се познати уште од 19 век и се вклучени, во книгата ''Песнички и приказни за деца (Nursery Rhymes and Nursery Tales)'', објавена во Лондон во 1843 година од Џејмс Холивел-Филипс.
1 Заплет
За разлика од неговите невнимателни помлади браќа, најстарото прасе (во верзијата на Михалков, имињата на свињите се Ниф-Ниф, Нуф-Нуф и Наф-Наф) има завидна предвидливост. Не штедејќи напор, тој си гради вистинска камена куќа (додека браќата се ограничиле на слама и дрвена колиба). И кога злобниот Волк, гладен за свежо свинско месо, лесно ги уништува живеалиштата на Ниф-Ниф и Нуф-Нуф, куќата на Наф-Наф е таа што станува сигурна зграда за сите три прасиња.
Поучниот дел од народната приказна - дека напорната и темелна работа се исплатат, додека мрзеливоста и несериозното невнимание создаваат проблеми - е задржан, но искривен. Прасињата кои живеат во куќи од слама и дрво не се јадат како во оригиналот, но можат да се спасат во камената куќа на третото прасе. И волкот не умира тука, туку едноставно е попарен.
2 Филмски адаптации
* Трите мали прасиња (САД, 1933)
* „Бим, Бам, Бом и Волкот“ - (куклена претстава, СССР, 1974 година)
* „Третото мало прасе“ (Приказни од криптата (ТВ серија)) (сезона 7, епизода 13, 19 јули 1996 година)
* „Три мали прасиња“ (3D-цртан филм, Русија, 2002 година)
* „Кажи ми приказна“ - (Резамислена модерна верзија на „Три мали прасиња“, ТВ серија, 2018 година)
Проблеми со животната средина во Македонија

Проблеми со животната средина во Македонија вклучуваат загадување на воздухот и загадување на водата, обесшумување, закана за ендемски видови и климатски промени. Постои висок степен на загадување на воздухот, водата и почвата на Македонија. Според некои проценки од 2019, државата се смета за една од државите со највисок степен на загаденост во Европа.
Традицијата на одредување на индексот на квалитетот на воздух започнал во 1965, по што во градските средини можела да се измери количината на загадување. Загадувањето на воздухот негативно се одразува врз здравјето на граѓаните на државата и првенствено влијае на нивните респираторни и кардиоваскуларни системи. Некои од главните причинители за зголеменото загадување на воздухот вклучуваат употреба на огрев на дрва преку зимскиот период и користење на јаглен, како и зголемениот број на возила во сообраќајот, кои се претежно стари. Иницијативи од страна на владата и граѓаните за да се намали проблемот на загадувањето на воздухот се појавиле низ годините со различен успех.
Има значително загадување на водите во различните водни површини на државата, вклучувајќи ги најголемите реки Вардар, Брегалница и Црна Река како и Охридското Езеро. Ова главно се должи на неограниченото испуштање загадени води од страна на индустријата, канализациите и агрикултурата.
1 Заднина
Најчесто загадените средини во државата се урбаните региони. Покрај тоа, загадувањето исто така било забележано во некои од руралните средини исто така. Најчесто загадените градови на државата ги вклучуваат главниот град Скопје и поголемите градови како што се Тетово и Битола.
Следењето на квалитетот на воздухот во државата почнало да се спроведува во 1965 кога почнале да се собираат примероци на штетни супстанци. Од 1990-те, почнале да се користат посовремени технологии низ државата. Според Светската здравствена организација, честичките од прав во Скопје ги преминале границите на дозволеното 20 пати. Скопје честопати бил рангиран како еден од најзагадените градови во Европа како и во светот. Нивото на ПМ10 честички во 2018 биле над лимитите дозволени од Европската Унија 202 дена во годината; за време на истата година, нивото достигнало и 2.5 ПМ, мерна единица која ги прикажува најштетните аерозагадувачи за здравјето. Министерството за животна средина и просторно планирање е задолжено за мерење на загадувањето во државата.
Во 2022, било предвидено дека нивото на загадување во државата ќе се зголеми повеќе од претходно поради глобалната економска и енергетска криза.
Соколански дом (Куманово)

Соколански дом, познат и како Соколана или Соколски дом ― зграда и поранешно спортско здание во Куманово. Градбата била изградена во 1931, чиј архитект е Момир Коруновиќ. Таа била седиште на кумановското Соколанско друштво.
1 Историја
Изградбата почнала на 26 јуни 1923 и архитект на градбата бил Момир Коруновиќ. Домот е граден со средства од доброволни прилози од населението и од тогашната кумановска еснафска јавност. Во изградбата учествувале и војниците на 22. пешадиски полк сместен во Куманово. Во 1925 година, Соколскиот дом бил покриен, но изградбата повторно застанала. Во 1926 година следел упад од непознати лица и уништување на дел од опремата на Домот, а во меѓувреме поради незавршените работи покривната конструкција попуштила и градбата почнала да се уништува. Поради ова општинскиот инженер, рускиот архитект Владимир Антонов проектирал нова покривна конструкција која заедно со внатрешноста била завршена во 1928 година. Соколанскиот дом бил завршен во 1931 година и му бил свечено предаден во употреба на Соколанското друштво на 6 септември 1931 година.
Салата на Соколанскиот дом во минатото била користена како домашен терен на КК Куманово.
Во октомври 2019 година, Соколанскиот дом и неколку други спортски зданија биле дадени под владение на Општина Куманово откако Јавното претпријатие за стопанисување на спортски објекти им ги одзело дозволите на тогашните тековни приватни стопанисувачи.
2 Архитектура
Градбата во своите почетоци содржела затворена спортска сала, најголема во градот од овој вид во време на изведбата, сала за вежбање во зимските периоди, тераса, канцеларии како и попратни содржини. Зградата била изградена во српскиот-источноримски стил, правец кој е карактеристичен за творештвото на Коруновиќ.
3 Галерија
4 Поврзано
*Спортска сала Куманово
*Спортски комплекс Соколана
Чао инспекторе

„Чао инспекторе“ (српски: ''Ћао инспекторе'') — филм на режисерот Зоран Чалиќ од 1985 година. Главните улоги ги играат: Велимир Бата Живојиновиќ Боро Стјепановиќ, Никола Симиќ, Миодраг Андриќ, Мира Фурлан, Даница Максимовиќ, Ташко Начиќ, Аљоша Вучковиќ, Михајло Бата Паскаљевиќ и Риалда Кадриќ.
1 Синопсис
Во едно мало провинциско место доаѓа опасна меѓународна банда со намера да го крене во воздух хотелот полн со туристи. Милицајците Боки и Пајко добиваат специјална задача да ја спречат диверзијата и да ја ликвидираат бандата. По низа комични случки, тие успеваат да ја извршат задачата.
Центар за култура „Трајко Прокопиев“ - Куманово

Национална установа - Центар за култура „Трајко Прокопиев“ ― културна установа во Куманово. Центарот за култура е главен носител на културни, уметнички и просветни активности во Куманово. Установата е наречена по македонскиот композитор на класична музика, диригент и автор на филмска музика Трајко Прокопиев. Во рамките на зградата на Центарот се наоѓа Библиотеката „Тане Георгиевски“.
1 Историја
Изградбата била во периодот 1980-1981 година. Идејното решение го изготвил Благоја Колев. Основниот проект го изработиле Владо Трендафиловски, Љупчо Гогов, Божидар Ночев. Соработници во подготовката биле Здравко Смилев, Васка Тагаси, Светлана Костовска, Иван Киселички, Лилјана Ристевска, Славица Христова.
Установата била основана во 1981 година под името Дом на култура „Јосип Броз Тито” - Куманово. Во 1999 година Домот на култура бил преименуван во Центар за култура „Трајко Прокопиев” - Куманово. Потоа во 2004 година, со одлука на Министерството за култура, називот бил сменет во Национална установа - Центар за култура „Трајко Прокопиев” - Куманово и истовремено Народниот театар Куманово бил припоен под установата.
2 Галерија
3 Поврзано
* Театар Куманово
* Библиотека „Тане Георгиевски“
Арбана Пашоли

Арбана Пашоли (р. во ) — е македонска пратеничка во Собранието на Македонија од страна на ДУИ.
Нејзините активности како пратеничка во Собранието на РСМ се однесуваат во членување во повеќе комисии и тоа: комисија за култура, комисија за надворешна политика, комисија за еднакви можности на жените и мажите и други активности.
1 Животопис
Дипломирала на Институт за психологија во Скопје.
Член е на ДУИ.
Лувр (Долина на Оаза)

Лувр (|Louvres) — општина во департманот Долина на Оаза во Ил-де Франс во северна Франција.
1 Образование
Училишта во Лувр:
* Четири предучилишни установи (''écoles maternelles''): Жорж Сера, Ди Мулен, Ди Бутеје и Делакроа.* Три основни училишта: Ди Мулен, Ди Бутеје и Де ла Фонтен Сент-Женевјев.* Две средни училишта: Колеџ Андре Малро и Колеџ Франсоа Моријак.
Блиски средни училишта:* Гимназија Рене Касен во Гонес
* Гимназија Леонардо да Винчи во Сен-Виц
* Гимназија Шарл Бодлер во Фос
2 Збратимени градови
Лувр е збратимен со:* Бад Зобернхајм, Рајнска област-Пфалц, Германија
3 Поврзано
* Општини во департманот Долина на Оаза
Хари Кјуел

Хари Кјуел (роден на 22 септември 1978 во Сиднеј) — австралиски фудбалски тренер, и поранешен играч од средниот ред. Моментално работи како асистент тренер во Селтик.
Во својата долга кариера, која траела речиси 20 години, Кјуел играл за само шест екипи , , , Мелбурн Виктори, Ал-Гарафа и Мелбурн Харт. Неговот најголем успех во клупскиот фудбал со сигурност е освојувањето на Лигата на шампионите со Ливерпул во 2005 година.
Како трикратен добитник на наградата Фудбалер на годината на Океанија, Кјуел, исто така, се смета за најдобриот и најталентираниот играч на австралиската репрезентација на сите времиња. Наречен ''The Jewel'' (скапоцен камен), поради неговата суперфина техника, но и поради неговата кревкост, тој го имал своето деби за репрезентацијата во 1996 година и одиграл 58 натпревари постигнувајќи 17 гола. Играл за Австралија на Светското првенство 2006, Светското првенство 2010, Купот на конфедерации во 1997 година, Азискиот куп 2007 и Азискиот куп 2011, последното загубено во финалето од Јапонија.
1 Титули
width=75%
1.1 Клупски
1.1.1 Лидс Јунајтед
* ФА куп за млади : 1
: 1996-1997
1.1.2 Ливерпул
* УЕФА Лига на шампиони : 1
: 2004–2005
* ФА куп : 1
: 2005-2006
1.1.3 Галатасарај
*Суперкуп на Турција : 1
: 2008
1.2 Репрезентативни
; Австралија
* Куп на Океанија : 1
: 2004
1.3 Поединечни
*Фудбалер на годината на Океанија : 1999, 2001, 2003
*ПФА Млад играч на годината : 1999-2000
*ПФА Тим на годината : 1999-2000
*Фудбалер на годината на ФК Лидс Јунајтед : 1999-2000
*Тим на турнирот на Азискиот куп : 2007
Сара Конор

Сара Конор — германска поп пејачка.
1 Дискографија
1.1 Албуми
* Green Eyed Soul (2001)
* Unbelievable (2002)
* Key To My Soul (2003)
* Naughty But Nice (2005)
* Christmas In My Heart (2005)
* Soulicious (2007)
* Sexy As Hell (2008)
* Real Love(2010)
* Muttersprache(2015)
* Herz Kraft Werke(2019)
* Not so silent Night (2022)
1.2 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Let's Get Back to Bed – Boy!'', 2001, Оливер Самер
'' From Sarah with Love'', 2001, Оливер Самер
''If U Were My Man '', 2001, Оливер Самер
'' French Kissing'', 2002, Daniel Lwowski, Frank Wilde
''One Nite Stand (Of Wolves and Sheep)'', 2002, Daniel Lwowski, Frank Wilde
''Skin on Skin '', 2002, Daniel Lwowski, Frank Wilde
'' He's Unbelievable'', 2003, Фил Грифин
''Bounce'', 2003, Daniel Lwowski
''Music Is the Key'', 2003
''Just One Last Dance'', 2004, Оливер Самер
''Living to Love You '', 2004, Оливер Самер
''From Zero to Hero'', 2005, Оливер Самер
''Christmas in My Heart'', 2005, Оливер Самер
''The Best Side of Life '', 2006, Оливер Самер
''The Impossible Dream (The Quest)'', 2007, Оливер Самер
''Sexual Healing'', 2007, Оливер Самер
''Under My Skin'', 2008, Joern Heitmann
''I'll Kiss It Away'', 2008, Оливер Самер
'' Takin' Back My Love'', 2009, Реј Кеј
'' Cold as Ice'', 2010, Daniel Lwowski
'' Real Love'', 2010, Оливер Самер
''Wie schön du bist '', 2015, Грегор Ерлер
''Bedingungslos'', 2015, Грегор Ерлер
''Kommst du mit ihr'', 2016, Џулија Патеј
'' Vincent'', 2019, Joern Heitmann
''Ich wünsch dir'', 2019, Joern Heitmann
''Sind wir bereit?'', 2020, Joern Heitmann
''Bye Bye'', 2020, Сара Конор
''Alles in mir will zu dir'', 2021, Joern Heitmann
''Stark '', 2021, Joern Heitmann
''The Christmas Song'', 2021, Joern Heitmann
''Ring Out the Bells'', 2022, Tatjana Wenig
''Not So Silent Night'', 2022, Tatjana Wenig
''Christmas 2066'', 2022, Tatjana Wenig
''Jolly Time Of Year '', 2022, Tatjana Wenig
'' Heut’ ist alles gut'', 2024, Ralph Remstedt
'' '', 2025
', 2025
'' '', 2025
Главиница (Бугарија)

Главѝница (|Главиница) — гратче во Североисточна Бугарија, административен центар на Општина Главиница во Силистренската Област. Има население од околу 1.160 жители (2022).
Главиница се наоѓа во источната Дунавска Низина, на патот меѓу Дулово и Тутракан. Неговото старо име (до 1942 година) било Асватќој. Главиница била прогласена за градско населено место на 5 септември 1984 година.
Врвот Главиница на Фалјеровиот Брег на Антарктикот е наречен по селото.
1 Население
Заклучно со декември 2018 година, Главиница има сè помало население од 1.341 жители, што е намалување од неговиот врв од 2.583 жители во 1985 година. Главиница има мешано население, при што етничките Бугари сочинуваат 64% од населението, потоа етничките Турци со 29% и Ромите со 7%. Православното христијанство е најголемата вера, а потоа исламот.
Аржантеј

Аржантеј (|Argenteuil) — општина во северозападното предградие на Париз, Франција. Се наоѓа 12,3 киломентри од центарот на Париз. Аржантеј е потпрефектура на департманот Долината на Оаза, седиште на арондисманот Аржантеј.
Аржантеј е втора најнаселена општина во предградијата на Париз (по Булоњ-Бијанкур) и најнаселена во департманот Долината на Оаза, иако не е нејзина префектура, туку таа функција ја делат општините Сержи и Понтоаз.
Аржантеј граничи со општини во 3 други департмани освен ''Долината на Оаза'': департманите Ивелин, Сенски Висови и Сена-Сен Дени.
1 Име
Името Argenteuil за прв пат е запишано во кралската повелба од 697 година како ''Argentoialum'', од латински / галски корен ''argento'' што значи „сребро“, „сребрен“, „сјаен“, можеби во однос на блескавата површина на реката Сена на чии брегови се наоѓа Argenteuil, и од галски јазик наставка ''-ialo'' што значи „расчистување“ или „место на“.
2 Историја
Аржантеј бил основан како манастирска заедница во VII век (види Пјер Абелар и манастирот Аржантеј). Манастирот кој настанал од манастирската заедница бил уништен за време на Француската револуција.
Селско бегство за парижаните, сега е предградие на Париз. Сликарите го прославиле Аржантеј, меѓу кои и Клод Моне, Ежен Делакроа, Огист Реноар, Гистав Кајбот, Алфред Сисли и Жорж Брак .
3 Образование
Во 2016 година, во училиштата во општината учеле12.000 ученици. Во општината има:* 30 јавни предучилишни установи (''maternelles'') и едно приватно основно училиште со предучилишна установа* 26 јавни и 2 приватни основни училишта* 11 помлади средни училишта (''колеџи'' - 10 јавни и 1 приватно * 6 високи средни училишта/колеџи од шеста форма:** Гимназија Жорж Брак
** Гимназија Коњак-Же
** Гимназија Жили-Виктоар Добие
** Гимназија Жан Жорес
** Гимназија Фернан и Надја Леже
** Национално училиште за автомобилски професии (приватна)
Универзитетот Париз 13 служи како областен универзитет.
Во Аржантеј работи и Конзерваториум за музика, танц и театар.
4 Население
5 Збратимени градови
Аржантеј е збратимен со:* Алесандрија, Италија
* Десау-Рослау, Германија
* Хунедоара, Романија
* Западен Данбартоншир, Шкотска, Обединето Кралство
6 Познати слики од Аржантеј
* Од Клод Моне:
''Есен во Аржантеј'', ''Регата во Аржантеј'', ''Црвени чамци, Аржантеј'', ''Мостот во Аржантеј'', ''Пристаниште во Аржантеј'', ''Сена во Аржантеј'', ''Поглед на Аржантеј-Сноу'', ''Бреговите на Сена во Аржантеј'' и ''Снег во Аржантеј''. И „Воз во снег во Аржантеј“.
* Од други сликари:
''Аржантеј'' и ''Сена во близина на Аржантеј'' од Едуар Мане, ''Регата во Аржантеј'' од Пјер-Огист Реноар и ''Мостот во Аржантеј'' од Гистав Кајбот.
6.1 Галерија
7 Поврзано
* Општини во департманот Долина на Оаза
Јазици на Украина

Официјалниот јазик на Украина е украинскиот јазик, источнословенски јазик, кој претставува мајчин јазик на 67.5% на украинската популација. Според прирачното дело Ethnologue во државата се зборуваат дополнителни 40 малцински јазици и дијалекти; речиси сите од нив се изворно од Советскиот Сојуз.
Како резултат на легислативата насловена 'Предлог-законот за принципите на државната јазична полиса' од 2012, јазиците кои биле зборувани од најмалку 10% на жителите на областите, биле овозможени да бидат издигнати до статус на 'регионален јазик'. Сепак, во 2014, Конституционалниот Суд на Украина почнал да врши рецензија на конституционалноста на законот и на 28 февруари 2018, одлучил дека законот треба да биде укинет како неконституционален.
1 Користење на јазикот во секојдневието
Според првиот (и засега единствен) попис на населението на Украина од 2001, етничките Украинци составуваат 77.8% од населението. Други етнички групи во државата вклучуваат Руси (17.3%), Белоруси (0.6%), Молдавци (0.5%), Кримски Татари (0.5%), Бугари (0.4%), Унгарци (0.3%), Романци (0.3%), Полјаци (0.3%), Евреи (0.2%), Ерменци (0.2%), Грци (0.2%), Караити (>0.1%), Кримчаки (>0.1%) и Гагаузи (0.1%).
Според студија спроведена во периодот од 11–23 декември 2015 од страна на Центарот Разумков во сите региони на Украина освен Крим, и сепаратистичките држави Донетск и Луханск, мнозинството го сметало украинскиот за мајчин јазик (60%), проследено од рускиот (15%), додека 22% ги користеле обата јазика еднакво. Два проценти од испитаниците имале друг мајчин јазик. Како претпочитан јазик на работа, ист број избрале или украински или руски (37%) и 21% општеле двојазично. Оваа студија имала 10,071 испитаници и користела 1% маргинска грешка.
1.1 Претходни анкети
Во октомври 2009, според анкета спроведена од страна на про-руската социолошка компанија FOM-Ukraine, од 1,000 испитаници, 52% изјавиле дека го користат рускиот како „јазик на комуникација“; додека 41% од испитаниците изјавиле дека го користат украинскиот и 8% изјавиле дека користеле мешавина од двата.
2 Поврзано
*Украински јазик
*Демографија на Украина
*Руски јазик во Украина
*Русификација на Украина
3 Библиографија
*, според украинскиот попис од 2001
* објавено од Ethnologue
**
Сè што беше убаво

„Сè што беше убаво“ (српски: ''Све што је било лепо'') — југословенски филм од 1977 година, во режија на Слободан Шијан по сценариото на Гордан Михиќ. Директор на фотографијата е Феро Хуан Карлос, сценографијата е дело на Светислав Пешиќ, костимограф е Јелисавета Гобецки, монтажата е дело на Мира Митиќ, а автор на музиката е Зоран Симјановиќ. Главните улоги ги толкуваат: Драгомир Фелба, Томанија Ѓуричко, Адем Чејван, Стојан Аранѓеловиќ, Радмила Савиќевиќ, Стеван Шалајиќ, Михаило Викторовиќ, Мило Мирановиќ, Љубомир Ќипраниќ и Миодраг Андриќ.
1 Синопсис
Старецот Видоје ги минува пензионерските денови во салата за куглање, во лов и во прошетки, восејќи го со себе кучето Бумба. Меѓутоа, неговиот организам не може да ги издржи сите тие напири и нему често му се слошува. Синот и сопругата на Видоје постепено го одвраќаат од куглањето, а потоа и од ловот и од куќарката со градината. На крајот, тие му го одземаат и неразделниот другар, кучето Бумба...
Крајот на прекрасната епоха

„Крајот на прекрасната епоха“ (руски: ''Конец прекрасной эпохи'') – филм на режисерот Станислав Говорухин од 2015 година. Говорухин е автор и на сценариото, заедно со Сергеј Довлатов. Главните улоги ги играат: Иван Колесников, Сергеј Гармаш, Федор Добронравов, Дмитри Астрахан, Светлана Ходченкова, Јулијан Макаров и Лембит Улфсак. Филмот ја освоил руската награда „Златен орел“ во неколку категории: најдобар режисер, најдобра машка споредна улога (Атсрахан), најдобра сценографија (Валентин Гидуљанов) и најдобра костимографија (Наталија Монева), а бил номиниран и за најдобар долгометражен игран филм и за најдобар глумец (Колесников).
1 Синопсис
Младиот новинар и писател Андреј Лентулов, познат по вистинољубивоста, слободоумноста и бескомпромисноста, го повикуваат да се пресели од Санкт Петербург во Талин за да пишува за тамошните весници. Таму, Андреј започнува љубовна врска со уредничката Марина, но има и неколку други кратки врски. Истовремено, тој продолжува остро да ја напаѓа власта...