Свен Оскар Линдквист

Свен Оскар Линдквист (28 март 1932 – 14 мај 2019) бил плоден шведски писател чии 35 книги се движат од есеи, афоризми, автобиографија и документарна проза до патеписи и репортажи. Се школувал на Стокхолмскиот универзитет и поминал една година како културно аташе во Пекинг, но поголемиот дел од својот живот го поминал како писател, познат по својата упорност и независност. Во 1970-тите го основал движењето јавна историја [[движење „Копај каде што стоиш“ | „Копај каде што стоиш“]. Од крајот на 1980-тите се фокусирал на европскиот империјализам, колонијализмот, расизмот, геноцидот, деградацијата на животната средина и војната. Меѓу неговите најпознати и најценети дела се неговата дискусија за расизмот од 1996 година, „Истребете ги сите брутали“, заснована на фраза во „Срцето на темнината“ од Џозеф Конрад, и неговата „Историја на бомбардирањето“ од 2001 година, намерно поделена нарација напишана во 399 кратки поглавја. Весникот „Свенска Дагбладет“ го опиша Линдквист како еден од најважните автори во модерната шведска литература.
1 Животопис
Свен Линдквист е роден во Стокхолм на 28 март 1932 година. Докторатот по историја на литературата му го додели Стокхолмскиот универзитет - неговата теза, во 1966 година, беше за шведскиот поет Вилхелм Екелунд - и почесен докторат од Универзитетот Упсала.
1.1 Творештво
Линдквист напишал околу 35 книги есеи, афоризми, автобиографија, документарна проза, патеписи и репортажи. Неговите дела се преведени на англиски, дански, фински, француски, германски, италијански, корејски, португалски и шпански, меѓу другите јазици. Исто така, повремено објавувал статии во шведскиот печат и пишувал за културниот додаток на најголемиот шведски дневен весник, ''Dagens Nyheter'', од 1950 година. Книгите на Линдквист „Истреби ги сите брутални“ и „Дневникот на љубовникот“ беа вклучени во „Tusen svenska klassiker“ („Илјада шведски класици“) на Јан Градвал од 2009 година.
Творештвото на Линдквист воглавном, вклучува неколку жанрови: есеј, документарна проза, патеписи и репортажи. Тој беше познат по своите дела за земјите во развој во Африка и земјите од Сахара, Кина, Индија, Латинска Америка и Австралија. Во 1960-тите, делумно инспириран од делата на Херман Хесе, Линдквист помина две години во Кина. Тој беше фасциниран од легендата за сликарот од династијата Танг, Ву Тао Це.
Неговите подоцнежни дела, од крајот на 1980-тите, се фокусираа на темите за европскиот империјализам, колонијализмот, расизмот, геноцидот, деградацијата на природната средина и војната, анализирајќи го местото на овие феномени во западната мисла, општествената историја и идеологијата.
Шведскиот национален весник ''Svenska Dagbladet'' го опиша како еден од најважните автори во модерната шведска литература. Кога му беше доделена Ленинова награда во 2012 година, тој беше пофален за тоа што „го истражувал животот и светот“ повеќе од 50 години „на единствено упорен и непоколебливо независен начин ... врз основа на солидна основа на сериозност и знаење, и со постојано обновена љубопитност. Тој истрауваше таму каде што стоеше, во шведските класни неправди и ги откри ужасниите и злото на колонијализмот подлабоко, пошироко и со поголема оригиналност од кој било друг шведски писател.“
2 Награди и признанија
* 1969 Doblougska priset
* 1969 Stora Journalistpriset
* 1973 г. |access-date=24 мај 2022 година |реф.>= јазик
* 1993 Aniara-priset|sv
* 1999 Лотен фон Крамерс прис
* 2000 Kellgrenpriset|sv
* 2008 г. Свен Линдквист ја доби наградата за есеј на Шведската академија за 2008 година
* 2012 Leninpriset |access-date=3 март 2020 година |language=sv
3 Библиографија
*„Кина во криза“ („Kina inifrån“, со Сесилија Линдквист, 1963 година)
*„Митот за Ву Тао-цу“ (1967; препечатено 2012)
*"Сенката: Латинска Америка се соочува со седумдесеттите" ("Slagskuggan: Latinamerika inför 70-talet", 1969)
*„Земја и моќ во Јужна Америка“ („Jord och makt i Sydamerika“, 1973–1974, 2 том.)
*''Прес за клупа'' ("Bänkpress", 1988)
*''Desert Divers'' (''Ökendykarna'' 1990)
*''Истреби ги сите брути''1992)
*„Грешката на Мерачот на черепот: И други портрети на мажи и жени кои се изјаснија против расизмот“ („Antirasister: människor och argument i kampen mot rasismen 1750–1900“, 1996 година)
*„Историја на бомбардирањето“ („Nu dog du: bombernas århundrade“, 1999)
*''Terra Nullius'' (2005; 2007)
*''Ет förslag'' (Предлог, 1955)
*''Прирачник'' (Прирачник, 1957)
*''Reklamen är livsfarlig'' (Рекламирањето е смртоносно опасно, 1957)
*''Хемаресан'' (Патување дома, 1959)
*''Практика'' (1962)
*''Asiatisk erfarenhet'' (Азиско искуство, 1964)
*''Дагбок и диктаверк'' (1966)
*''Jordens grining - Jord och makt i Sydamerika del II'' (1974)
*''Arbetsbyte'' (1976)
*''Lägenheter på verkstadsgolvet'' (1977)
*''Gräv där du star'' (1978)
*''Хамилтонс лутици'' (1980)
*''Кина ну'' (1980) (со Сесилија Линдквист)
*''En älskares dagbok'' (Дневник на љубовник, 1981)
*''En gift mans dagbok'' (Дневник на оженет маж, 1982)
*''En underjordisk stjärnhimmel'' (1984)
*''Elefantens fot'' (Слоновото стапало, 1985)
*''Av nyfikenhet öppnade jag dörren i muren'' (1991)
*''Livstidsmänniskan'' (1992)
*''Fadern, sonen och den heliga motorcykeln'' (Татко, син и светиот мотор, 2006)
*''Avsikt att förinta'' (2008)