Меги Л. Вокер

Меги Лена (моминско Дрејпер Мичел) Вокер (15 јули 1864 – 15 декември 1934 година) била афроамериканска бизнисменка и учителка. Во 1903 година, Вокер станала и првата Афроамериканка која основала банка и првата Афроамериканка која работела како претседател на банка. Како лидер, Вокер постигнаla успеси со визијата да направи опипливи подобрувања во начинот на живот на Афроамериканците. Инвалидитет поради парализа и како корисник на инвалидска количка подоцна во животот, Вокер станала пример и за лицата со посебни потреби.
Реставрираниот дом на Вокер во историската населба Џексон Вард во Ричмонд, Вирџинија е назначен за национално историско место, управувано од Службата за национални паркови.
1 Детство
Меги Лена Дрејпер, родена на 15 јули 1864 година, како ќерка на Елизабет Дрејпер и Еклс Катберт. Нејзината мајка, поранешна робинка, била помошничка готвачка во имотот Ван Лу во Черч Хил во Ричмонд, Вирџинија, каде што го запознала Катберт, ирски американски новинар за ''Њујорк Хералд'', со седиште во Вирџинија. Нема податоци за брак меѓу Дрејпер и Катберт. Дрејпер била вработена од Елизабет Ван Лу, шпион на Унијата за време на Граѓанската војна (1861–1865) во главниот град на Конфедерацијата Ричмонд. Дрејпер се омажила со Вилијам Мичел, батлер на имотот Ван Лу, веднаш по раѓањето на Вокер. Во 1870 година, се родил Џони Мичел, полубратот на Меги.
Откако Вилијам Мичел станал челник во хотелот Сент Чарлс, семејството Мичел се преселило во својот дом на Колеџ Али од Броуд Стрит во близина на домот на госпоѓица Ван Лу, каде што биле израснати Вокер и нејзиниот полубрат Џони. Куќата била во близина на Првата африканска баптистичка црква која, како и многу црни цркви во тоа време, била економски, политички и социјален центар за локалната црна заедница. По прераната смрт на Вилијам Мичел, мајката на Вокер го издржувала своето семејство работејќи во пералница. Вокер присуствувала на новоформираните јавни училишта во Ричмонд и ѝ помагала на мајка си со тоа што и испорачувала чиста облека.
Кога имала четиринаесет години, Вокер се приклучила на локалниот совет на Независниот ред на Свети Лука. Ова друштво, основано во 1867 година во Балтимор, Мериленд, им служело на болните и старите, промовирало хуманитарни цели и ја охрабрувало поединечната самопомош и интегритет.
2 Наставна кариера
Откако дипломирала на обоеното нормално училиште во Ричмонд во 1883 година, таа предавала три години во нејзиното поранешно училиште, училиштето во долината, познато и како Ланкастерско училиште. Нејзиното вработување престанало откако се омажила, во согласност со политиката на училиштето против вработување мажени жени.
3 Независен ред на Свети Лука
Откако ја напуштила својата позиција како учителка во 1886 година, Вокер се посветила на Редот и постојано се искачувала низ неговите редови. Таа служела во бројни капацитети за зголемување на одговорноста за Редот, од онаа на делегат на двогодишната конвенција до највисоката лидерска позиција на Голем секретар во 1899 година. Активностите за општествени промени на Вокер со Независниот ред на Свети Лука ја покажале нејзината остра свест за угнетување и нејзината посветеност да ја предизвика расната и родовата неправда.
Како пионерска извршна директорка за осигурување, финансиер и граѓанска икона, таа го основала малолетничкиот огранок на Редот во 1895 година додека служела како голема заменичка матрона. Оваа гранка поттикнала образование, општествено корисна работа и штедење кај младите членови.
4 Основање на штедилницата Свети Лука Пени
Во 1902 година, таа објавила весник за организацијата, ''Свети Лука Хералд''. Набргу потоа, таа ја основала гранката на штедилницата ''Свети Лука Пени''. Вокер служела како прв претседател на банката, што ѝ го донело признанието како првата Афроамериканка која основала гранка на банка во Соединетите држави. Чарлс Тадеус Расел бил првиот црн архитект на Ричмонд и тој ја дизајнирал зградата за Вокер. Раководството на штедилницата Сент Лука Пени, исто така, вклучувало неколку женски членови на одборот. Подоцна Вокер се согласила да служи како претседател на одборот на директори кога банката се споила со две други банки во Ричмонд за да стане Консолидирана банка и компанија за доверба, која пораснала за да им служи на генерациите Ричмондери како институција во сопственост на афроамериканци.
5 Личен живот
На 14 септември 1886 година, во Ричмонд, се омажила за Армстед Вокер Џуниор (1860–1915), градежник. Тие ја посвоиле ќерката Поли Андерсон и имале три сина: Расел Еклс Талмаџ Вокер роден во 1890 година; Армстед Мичел Вокер роден во 1893 година, но починал седум месеци подоцна; и Мелвин ДеВит Вокер кој е роден во 1897 година. Вокери купиле дом во 1904 година на 110Улица Ист Ли, во афроамериканската населба Џексон Вард во Ричмонд. Со текот на годините била зголемена за да ги смести семејствата на нивните деца.
На 20 јуни 1914 година, синот на Вокер, Расел Вокер, на -годишна возраст, го застрелал и го убил својот татко Армстед, помешувајќи го со провалник, по кого трагале и тој и неговиот татко. Расел бил уапсен и обвинет за убиство и, по пет месеци чекање судење, бил прогласен за невин. Загубата ја оставила Вокер да управува со големо домаќинство. Нејзината работа и инвестиции го одржувале семејството да биде ситуирано.
Расел, сепак, никогаш не се опоравил од инцидентот и по осум години во борба со депресија и алкохолизам, починал на 23 ноември 1923 година.
Вокер била примена како почесен член на Ну поглавјето на сестринството Зета Фи Бета на првиот состанок на поглавјето во 1926 година.
6 Наследство
Во 1905 година, Вокер била прикажана заедно со други афроамерикански лидери, како што се Мери Черч Терел, Т. Томас Форчун и Џорџ Вашингтон Карвер во постер со наслов „101 истакнати обоени луѓе“.
Вокер станала почесен магистер на Универзитетот Вирџинија Унион во 1925 година и била примена во Деловната куќа на славните на САД за помлади достигнувања во 2001 година.
Во чест на Вокер, јавните училишта во Ричмонд изградиле големо средно училиште од тули во непосредна близина на Универзитетот Вирџинија Унион. Средното училиште Меги Л. Вокер било едно од двете училишта во областа за црни ученици за време на ерата на Џим Кроу; другото било средното училиште Армстронг. Генерации ученици ги поминале своите средношколски години во училиштето. Целосно било реновирано за повторно да се отвори во 2001 година како регионално гувернерско училиште за владини и меѓународни студии на Меги Л. Вокер.
Зградата Сент Лука ги имала канцелариите на Независниот ред на Свети Лука и канцеларијата на Меги Л. Вокер. Дури во 1981 година, канцеларијата на Вокер била зачувана како што била во времето на нејзината смрт во 1934 година Зградата била наведена во Националниот регистар на историски места во 1982 година.
Службата за национални паркови управува со националното историско место Меги Л. Вокер во нејзиниот поранешен дом во Џексон Вард. Во 1978 година куќата била означена како Национално историско место и била отворена како музеј во 1985 година. Сајтот наведува дека „го одбележува животот на една прогресивна и талентирана Афроамериканка. Таа постигна успех во светот на бизнисот и финансиите како прва жена во Соединетите Држави која изнајмила и служела како претседател на банка, и покрај многуте неволји. Веб-страницата вклучува центар за посетители со детали за нејзиниот живот и заедницата на Џексон Вард во која живеела и работела и нејзиниот престој од триесет години. Куќата е вратена на својот изглед од 1930-тите со оригинални парчиња од семејството Вокер.“
Службата за национални паркови го сумира наследството на Вокер со изјавата: „Преку нејзиното водство на Независниот ред на Свети Лука, Вокер покажа дека мажите и жените Афроамериканци може да бидат лидери во бизнисот, политиката и образованието во време кога општеството инсистираше на спротивно“.
Вокер била именувана како една од првата група на жени од Вирџинија во историјата во 2000 година.
На 15 јули 2017 година, статуата на Вокер, дизајнирана од Антонио Тобијас Мендез, била откриена на Меморијалниот плоштад Меги Л. Вокер на улицата Броуд во Ричмонд. Бронзената статуа долга 10 метри покажува приказ на тоа како живеела, со очилата закачени на реверот и чековна книшка во рака.
Во 2020 година, Вокер била една од осумте жени прикажани на изложбата „Единствената во собата“ во Националниот музеј на американската историја Смитсонијан .
7 Дополнителна литература
***