Влада Урошевиќ

Влада Урошевиќ — македонски поет, раскажувач, романописец, книжевен и ликовен критичар, есеист, антологичар и преведувач. Редовен член на МАНУ од 1997 година.
1 Основни биографски податоци
Роден е во Скопје во 1934 година. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Докторирал на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје во 1987 година. Работел како соработник и уредник на Редакцијата за култура и уметност на Телевизија Скопје. Во 1982 година е избран за доцент на Катедрата за општа и компаративна книжевност на Филолошкиот факултет во Скопје, а во 1988 година станал редовен професор. Бил уредник на списанието „Разгледи“. Урошевиќ е член на ДПМ од 1961 година. Исто така, тој е член на МАНУ, како и дописен член на меѓународната „Академија Маларме“ во Париз и редовен член на Европската поетска академија со седиште во Луксембург и член на Македонскиот ПЕН центар.
2 Книжевно творештво
Влада Урошевиќ е еден од најзначајните претставници на македонскиот модернизам, фокусиран врз истражување на чудесното, фантастичното и надреалното.
Покрај со пишување, Урошевиќ се занимавал и со преведување. Така, познати се неговите препеви на песни од руските поети: Пушкин, Лермонтов, Сологуб, Каменски, Хлебников, Мајаковски, Пастернак итн.
Најпознати дела на Урошевиќ се:
* Еден друг град (поезија, 1959)
* Невиделица (поезија, 1962)
* Вкусот на праските (роман, 1965)
* Манекен во пејзажот (поезија, 1967)
* Летен дожд (поезија, 1967)
* Знаци (раскази, 1969)
* Врсници (критики и есеи, 1971)
* Ноќниот пајтон (раскази, 1972)
* Ѕвездена терезија (поезија, 1973)
* Нуркачко ѕвоно (поезија, 1975)
* Сонувачот и празнината (поезија, 1979)
* Мрежа за неуловливото (критики и есеи, 1980)
* Лов на еднорози (раскази, 1983)
* Компасот на сонот (поезија, 1984)
* Нишката на Аријадна (критики и есеи, 1985)
* Хипнополис (поезија, 1986)
* Подземна палата (есеи, 1987)
* Демони и галаксии (студија, 1988)
* Панична планета (поезија, 1989)
* Алдебаран (записи и патописи, 1991)
* Митската оска на светот (критики и есеи, 1993)
* Ризиците на занаетот (поезија, 1993)
* Мојата роднина Емилија (роман, 1994)
* Паники (поезија, 1995)
* Дворскиот поет во апарат за летање (роман, 1996)
* Париски приказни (записи и патописи, 1997)
* Астролаб (критики и есеи, 2000)
* Дива лига (роман, 2000)
*Мане, текел, фарес (поезија, 2002)
* Невестата на змејот (роман-бајка, 2008)
*Седмата страна на коцката (раскази, 2010)
*Размена на пораки (раскази, заедно со Тања Урошевиќ, 2013)
*Тајна мисија (раскази, 2013)
*Маџун (роман, 2018)
*Безразборна лабораторија (поезија, 2019)
*Вистината но не многу веројатна историја за семејството Пустополски за куќата покрај Вардар и за четирите прстени
Антологии:
* Црниот бик на летото (1963)
* Француска поезија - XX век (1972)
* Црна кула (1976)
* Современа македонска поезија (на српскохрватски, 1978)
* Космос в амбар (на холандски јазик, 1980)
* Кула (на узбечки јазик, 1981)
* Големата авантура: францускиот надреализам (1993)
* Шуми под море (кратката прозна форма во француската литература, 1994)
* Златна книга на француската поезија (1996)
* Седум француски поети (2001)
* Избрани дела (2004).
* Џинџуџе во земјата на афионите (Темплум, 2022)
3 Награди и признанија
За своето творештво, Урошевиќ е добитник на наградите:
* Награда „Браќа Миладиновци“ (1967, 1973 и 1986),
* Награда „Григор Прличев“ (1974 и 1989),
* Награда „Рациново признание“,
* Награда „Кирил Пејчиновиќ“ - Тетоец,
* „Младост“,
* „Нолит“,
* наградата на Турскиот ПЕН „Халид Един Адивар“ (2007),
* „Награда „Стале Попов““ (2006),
* орденот на московската организација на Сојузот на руските писатели „Сергеј Есенин“.* Награда „Св. Климент Охридски“ (2022)* роман на годината за 2022 за „Вистинита но не многу веројатна историја за семејството Пустополски за куќата покрај Вардар и за четирите прстени“* награда „Златен венец“ (2023)* Награда „13 Ноември“ за 2023 за публицистика за „Вистинита но не многу веројатна историја за семејството Пустополски за куќата покрај Вардар и за четирите прстени“
За своите преводи на најзначајните француски поети од XIX и XX век именуван е од француската влада за витез од редот на уметноста и литературата (1987).