Кандомбе

''Кандомбе'' бил стил на музика и танц кој потекнува од Уругвај меѓу потомците на ослободените африкански робови. Во 2009 година, Организацијата за образование, наука и култура на Обединетите нации (УНЕСКО) го впишала ''кандомбето'' во својата Репрезентативна листа на нематеријално културно наследство на човештвото.
Во помала мера, ''кандомбе'' се практикувал во Аргентина, Парагвај и Бразил. Во Аргентина, можело да се најде во Буенос Аирес, Санта Фе, Парана и Кориентес. Во Парагвај, оваа традиција продолжувала во Камба Куа и во Фернандо де ла Мора во близина на Асунсион. Во Бразил, ''кандомбата'' го задржала својот религиозен карактер и можела да се најде во државата Минас Жераис.
Овој уругвајски музички стил се засновал на три различни тапани: чико, репике и тапани за пијано. Обично се играл во февруари за време на карневалот во Монтевидео на танцовите паради наречени ''ламада'' и ''десфиле инаугуративен дел карнавал'' .
1 Потекло
Според Џорџ Рид Ендрјус, историчар на црните заедници во Латинска Америка, по средината на 19 век помладите црнци почнале да го напуштаат ''кандомбот'' и да практикуваат европски танци како што се валцерот, шотише и мазурка. По овој нов пресврт, другите Уругвајци почнале да ги имитираат чекорите и движењата.
Афро-Уругвајците организираа танци кандомбе секоја недела и на посебни празници како што се Новогодишната ноќ, Божиќ, Свети Балтасар, Розари Богородица и Свети Бенито.
1.1 Во Аргентина
Семето на кандомба потекнувало од денешна Ангола, каде што е однесено во Јужна Америка во текот на 17 и 18 век од луѓе кои биле продадени како робови во кралството Конго, Анзиква, Нионг, Куанг и други, главно од португалски роб. трговци. Истите културни носители на кандомбе го колонизираа Бразил (особено во областа Салвадор де Баија), Куба и Рио де ла Плата со главниот град Буенос Аирес и Монтевидео. Различните истории и искуства во овие региони се разграниле од заедничкото потекло, предизвикувајќи различни ритми.
1.2 Во Уругвај
Зборот ''кандомб'' доаѓал од зборот Киконго што значел „се однесува на црнците“ и првично се користел во Буенос Аирес за да се однесува на танцувачките друштва формирани од членови на африканската дијаспора и нивните потомци. Тој се однесувал на танцовиот стил воопшто, а терминот беше прифатен и во Уругвај.
2 Сегашност
2.1 Аргентина
Во последно време, некои уметници го вградиле овој жанр во нивните композиции, а исто така создале групи и невладини организации на афро-потомци, како што биле Здружението Мисибамба, Афро-Аргентинците од заедницата Буенос Аирес. Сепак, важно било да се напомене дека уругвајскиот кандомбе бил најпрактикуван во Аргентина, како поради доселувањето од Уругвај, така и поради заводливоста на ритамот што ги пленеле Аргентинците.
Додека аргентинската сорта имала помала локална дифузија (во споредба со дифузијата што се случила во Уругвај), главно поради намалувањето на популацијата од црно африканско потекло, нејзиното мешање со белите имигранти и забраната на карневалот за време на последната диктатура. Афроаргентинскиот Кондомбе го играат само Афро-Аргентинците во приватноста на нивните домови, главно сместени во периферијата на Буенос Аирес.
Неодамна, поради промената на стратегијата на Афро-Аргентинците да преминат од прикривање на видливост, биле зголемени напорите тоа да се изведе на јавни места, на сцената и на улични паради.
2.2 Уругвај
Во доцните 1960-ти и раните 1970-ти, кандомбе бил измешан со елементи од поп-музиката од 60-тите и боса нова за да се создаде нов жанр наречен кандомби бит. Потеклото на овој жанр главно се велело дека е дело на Едуардо Матео, уругвајски пејач, текстописец и музичар заедно со други музичари како Хорхе Галемире. Овој стил подоцна бил усвоен од Хаиме Рус и исто така силно влијаел на Хорхе Дрекслер.
2.3 Уругвајски кандомбе
Меѓу најважните и традиционални монтевидски ритми се: Куареим, Ансина и Кордон. Има неколку мајстори на тапанари кои го одржуваат Кандомбе во живот непрекинато двесте години.
3 Наводи
; Белешки
;