procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Шопинг за азил

Шопинг за азил било практика на барателите на азил да аплицираат за азил во неколку држави или да бараат да аплицираат во одредена држава по транзитирање во други држави. Фразата најчесто се користела во контекст на Европската унија и Шенген зоната, но ја користел и Федералниот суд на Канада.
Една од целите на полициската и судската соработка во кривичната материја била да се спречи купувањето азил.<ref>'''', House of Lords Даблинската конвенција која ја покривала Европската унија предложила барателите на азил да се враќаат во земјата каде што за прв пат е евидентирано нивното влегување во унијата и каде што првпат им биле земени отпечатоци од прст. Друга цел на оваа политика била да се спречат ''барателите на азил во орбитата'', т.е. да се спречи континуираниот трансфер на баратели на азил меѓу земјите кои се обидуваат, да ги натераат другите да ги прифатат.
За да се избегнат злоупотребите, европското право, Даблинската регулатива, барала барателите на азил да го регистрираат своето барање за азил во првата земја во која ќе пристигнат и дека одлуката на првата земја на ЕУ во која аплицираат е конечната одлука во целата ЕУ. Сепак, кај некои баратели на азил, жестоко се спротивставувала на земање отпечатоци и регистрација во земји кои не се пријателски настроени кон барателите на азил. На пример, некои луѓе барале да аплицираат за азил во Германија и Шведска каде што бил заземен посериозен пристап кон социјалната помош и поддршката за интеграција и поверојатно било да им се исполнат основните права.
Некои баратели на азил пријавувале дека ги горат прстите за да можат да ја избегнат контролата на евиденцијата за отпечатоци од прсти во Италија и да поднесат барање за азил во земја по свој избор. Записот за отпечатоци од прст, познат како систем Еуродак, се користел за пронаоѓање на лажни или повеќекратни барања за азил. Во Ирска, било откриено дека две третини од неуспешните баратели на азил се веќе познати на британските гранични власти, а третина од случаите се под различна националност, како што се Танзанијците, кои тврделе дека бегаат од прогонот во Сомалија.
1 Поврзано
* џунглата на Кале
* Миграција на синџири
* Форумски шопинг
* Играње на системот
* Илегална имиграција
* Економски резултати од миграцијата
Рами Анис

Рами Анис (роден на 18 март 1991 година) е сириски пливач, кој сега живее во Белгија и претставува мал олимписки тим за бегалци (РОТ) под олимпиското знаме, на Летните олимписки игри 2016 година во Рио де Жанеиро. Како што војната го зафатила неговиот роден град Алепо, Анис побегнал во Турција, со чамец во Грција и понатаму во Белгија.
Неговиот вујко Мајад, кој бил сириски репрезентативен пливач, го инспирирал да стане пливач. 
1 Биографија
Бидејќи бомбардирањата и киднапирањата во Алепо зачестиле во 2011 година, Анис морал да го напушти градот. Неговото семејство го испратило да остане кај неговиот постар брат во Истанбул, Турција. Во Истанбул тренирал во спортскиот клуб Галатасарај . Во потрага по шанса да се докаже, Анис ја напуштил Турција со гумен гумен чамец и се упати кон грчкиот остров Самос. На крајот стигнал во Белгија каде што добил азил во декември 2015 година. Денес тој тренира во пливачкиот клуб Кралскиот Гент, а тренер е Карин Вербаувен .
Џејмс Чиенџиек

Џејмс Нианг Чиенџиек (2 март 1992 година) е тркач по потекло од Јужен Судан, но сега живее и тренира во Кенија. Тој беше избран од Меѓународниот олимписки комитет (ИОК) да се натпреварува за олимпискиот тим за бегалци на Летните олимписки игри 2016 година. Тој беше последен во неговата трка на 400 метри.
1 Биографија
Џејмс Нианг Чиенџиек е по потекло од Бентиу во Јужен Судан. Во 1999 година неговиот татко, кој бил војник, починал за време на Втората суданска граѓанска војна. На 13-годишна возраст, Чиенџиек го напуштил Јужен Судан и побегнал во Кенија како бегалец за да избегне да биде регрутиран од бунтовниците како дете војник. Во 2002 г. завршил во Високиот комесаријат за бегалци на Обединетите нации (УНХЦР) официјално му додели статус на бегалец во декември 2014 година.
2 Кариера
Почнал да трча додека посетувал училиште во Кенија; се придружува на група на постари деца од градот во ридовите познат по своите тркачи на долги патеки кои тренирале за настани. Често морал да тренира без чевли, што резултирало со чести повреди. Во 2013 година тој беше избран да се приклучи на групата спортисти во , програма за поддршка на бегалците од Какума, водена од поранешен светски рекордер на маратонот Тегла Лороупе. МОК ги идентификуваше овие спортисти како потенцијални да се натпреваруваат на Летните олимписки игри во 2016 На 3 јуни 2016 г. МОК објави дека Чиенџиек ќе биде дел од тимот од десет спортисти избрани да се натпреваруваат за олимпискиот тим за бегалци на Летните олимписки игри 2016 година. во Рио де Жанеиро, Бразил.
Чиенџиек се квалификуваше за Олимпискиот тим за бегалци на МОК на Летните олимписки игри 2020 година. во Токио. Тој се натпреваруваше на 800 метри.
3 Натпревари
Бог., Конкуренција, Место, Плас., Рез., Детали
2016 година, Олимпијада, Рио де Жанеиро Бразил, 50., 52,89, 400 метри
2018 година, Африканско првенство во атлетика на отворено], Абуџа, Нигерија, 34., 1: 58,69, 800 метри
2019 година, Светско првенство во атлетика на отворено, Јокохама, Јапонија, 7, 4: 08.80 часот, мешана штафета 2 × 2 × 400 метри
2021 година, Олимпијада, Токио, Јапонија, 47, 2: 02.04, 800 метри
4 Наводи
Хани Ал Мулија

Хани Ал Мулија е легално слеп фотограф и сириски бегалец, со седиште во Регина, Саскачеван.
1 Ран живот
Хани Ал Мулија е роден во Сирија, а негов татко е Мохамад Ал Мулија.
Ал Мулија има нистагмус и не може да гледа повеќе бои, ниту да гледа преку провизот на камерата. Може да се фокусира само на работи кои се на 10 сантиметри од неговото лице.
Во 2012 година, побегнал од насилство и прогон во Хомс,Сирија и се преселил како бегалец во долината Бека, Либан каде самиот си учел англиски.
Додека беше во долината Бека, Ал Мулија беше во работилница за фотографирање водена од Високиот комесаријат за бегалци на Обединетите нации.
2 Животот во Канада
Семејството на Ал Мулија пристигнало во Канада во 2015 година. Истата година, Хани Ал Мулија ја прикажа неговата работа на галата на Канадските новинари за слободно изразување - необично е аматерски фотографи да можат да ја прикажат нивната работа, но беше направен исклучок за Ал Мулија.
Во 2017 година,неговата фотографија беше прикажана на изложбата ''Дом/Засолниште/Припадност'' во музејот во Западен Ванкувер и на фестивалот за уметности Хармонија. Фестивалот на фотографија во Халифакс, исто така, ја изложи својата изложба ''„Не е невозможно''."
Ал Мулија служеше во Младинскиот совет на канадскиот премиер и беше говорник на настаните на денот на WE.
3 Образование
Ал Мулија не го довршил средното училиште со цел да им помогне на своите родители со одгледување овци.
Тој го унапредува неговиот англиски јазик на Универзитетот во Регина.
Ал Мулија доби стипендија од Универзитетот Рајерсон во Торонто каде што студира компјутерско инженерство.
4 Семејство
Хани Ал Мулија е најстариот од шесте браќа и сестри.
Твист (Емсланд)

Твист (|Twist) — општина во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа непосредно на границата со Холандија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во западниот дел на округот непосредно на границата со Холандија.
1.2 Соседни општини
На север се граничи со градот Харен, на исток со градот Мепен и општината Гесте, на југ со општината Витмаршен, како и со општинските заедници Нојенхаус и Емлиххајм во округот Грофовијата Бентхајм и на запад со општината Емен во покраината Дренте во Холандија.
1.3 Општински единици
Општината Твист се состои од следниве места:
2 Галерија
Анас Ал Калифа

Анас Ал Калифа (роден 1993 година) е паракануист, кој што се натпреваруваше за Параолимпискиот тим за бегалци на Летните параолимписки игри 2020 година . Роден е во Сирија,тој сега живее во Германија.
1 Личен живот
Ал Калифа бил роден во 1993 година во Хама, Сирија. Тој ја напуштил замјата поради сириската граѓанска војна. Тој живеел во логор за интернација две години, пред да побегне во Турција во 2014 година. Подоцна патувал низ Грција,и во август 2015 година, Ал Калифа пристигнал во Германија, каде што се вработил во фирма за инсталирање сончеви плочи. Живеел во Хале,Германија.
Ал Калифа во 2018 г. го скршил грбот во несреќа на работното место и бил врзан за инвалидска количка. Неговиот брат бил убиен во Сирија во 2020 година
2 Кариера
Тренер на Ал Калифа била поранешната олимпијка Огњана Душева, а тренирал во de. Почнал да тренира во 2019 година во затворен базен. Во април 2021 година, тој не успеа да се квалификува за германскиот тим за паракано за одложените Летни параолимписки игри 2020 година. Во мај 2021 година, се натпреварувал на настанот на Светскиот куп во паракано во Сегед, во Унгарија, а подоцна во годината се натпреварувал и на Европското првенство во кану спринт 2021 година, каде што го победл своето лично најдобро време за повеќе од пет секунди.
Во јуни Ал Калифа 2021 година, бил пријавен во Параолимпискиот тим за бегалци на Летните параолимписки игри 2020 година. Тој се натпреварувал во дисциплините KL1 и VL2, завршувајќи ги на шестото место на двата натпревари. Завршил деветти во генералниот пласман во настанот KL1 и бил петти и последен во неговото полуфинале VL2 Подоцна во годината, Ал Калифа бил петти во дисциплината KL1 на Светското првенство во кану спринт на МКФ во 2021 година . На првенството се натпреварувал за Германија.
Јонас Кинде

Јонас Кинде (роден на 7 мај 1980 година) е спортист атлетичар, по потекло од Етиопија, но сега живее и тренира во Луксембург. Тој бил избран од Меѓународниот олимписки комитет (ИОК) да се натпреварува за Олимпискиот тим за бегалци на Летните олимписки игри 2016 година во Рио де Жанеиро, Бразил. Негов тренер е Ив Голди. Јонас го истрчал својот најбрз маратон со време од 2 часа и 17 минути.
1 Личен живот
Јонас потекнува од Етиопија. Тој живее во Луксембург од 2012 година, а под меѓународна заштита во Луксембург е од 2013 година. Јонас зборува француски, англиски, луксембуршки и амхарски. Работи како терапевт за масажа.
2 Атлетска кариера
Јонас почнал да трча во Етиопија како тинејџер, главно во крос-кантри, 10.000 метри и полумаратони, на крајот напредувајќи до целосниот маратон. За време на неговата релативно кратка тркачка кариера во Европа, додека тренер му бил Ив Голди, има освоено неколку титули во Луксембург, Франција и Германија. Во Франкфурт, Германија, тој го постигнал својот личен максимум во 2015 година за 2 часа и 17 минути.
Поради неговиот статус на бегалец, на Јонас не му е дозволено да се натпреварува на меѓународни натпревари, и покрај тоа што бил доволно брз за да се квалификува. На 3 јули 2016 година, МОК објави дека Јонас ќе биде дел од тимот од десет спортисти избрани да се натпреваруваат како тим за олимписки спортисти бегалци на Летните олимписки игри 2016 година во Рио де Жанеиро, Бразил. Јонас трчал на маратон за мажи.
3 Натпревари
Representing Refugee Athletes
2016, Summer Olympics, Rio de Janeiro, Brazil, 90th, Marathon, 2:24:08
4 Лични рекорди
* 1500 м – 3:56,56 во Кирхберг (ЛУКС) на 18.02.2014 г.
* 3000 m – 8:38.10 во Кирхберг (ЛУКС) на 30.01.2016 г.
* 5000 m – 14:32.69 во Шифланж (ЛУКС) на 04.08.2013 г.
* 8 км пат – 23:05 часот во Трир (ГЕР) на 31.12.2013 г.
* 10 км Пат – 30:01 во Лангсур (ГЕР) на 09.11.2013 г.
* Полумаратон – 1:03:22 во Ремих (ЛУКС) на 28.09.2014 г.
* Маратон – 2:17:31 во Франкфурт (ГЕР) на 25.10.2015 г.
Парфаит Хакизимана

Парфаит Хакизимана (роден 1988) е вежбач на паратаеквондо од Бурунди кој моментално живее во Руанда. Тој ќе го претставува бегалскиот параолимписки тим на Летните параолимписки игри 2020 година за категорија до 61 кг.
1 Живот
Хакизимана е роден во Бурунди и како дете живеел во населби. Тој беше застрелан во раката кога имал осум години во напад во кој загина и неговата мајка. Татко му го однел во болница каде со основна нега закрепнал повеќе од две години. Почнал да учи таеквондо кога имал шеснаесет години. Хакизимана му дава заслуга на спортот за подобрување на неговиот поглед. Тој основал клуб за боречки вештини. Кога имал дваесет години, татко му починал на мотор и решил да го напушти племенскиот конфликт во Бурунди.
Тој емигрирал во Руанда и живее во бегалскиот камп Махама во Руанда. Тој продолжи повторно да ги учи своите боречки вештини во кампот.
Почна да се натпреварува во 2017 година и имаше одреден успех. Негов тренер стана Зура Мушамбокази. Таа е национален тренер во таеквондо. Во 2021 година тој можеше да отпатува за Кигали каде што тренираше на стадионот Амахоро.
Во јуни 2021 година, Хакизимана беше избран со четворица мажи и една жена да ги претставува бегалците на Летните параолимписки игри 2020 година во Токио. Шестемина ќе бидат предводени од шефот на мисијата Илеана Родригес, која претходно беше воздушен пливач за САД во 2012г. Авганистанскиот бегалец пливач Абас Карими, сирискиот бегалец кајакар од Германија Анас Ал Калифа и американскиот ирански бегалец фрлач на диск Шахрад Насајпур. Се надеваше дека ќе освои медал на параолимписките игри и ќе се врати во бегалскиот камп каде што има мала ќерка. На Игрите Хакизимана се повлече од репешажот поради повреда.
Блуз за бегалци

„Блуз за бегалци“ била песна на В.Х. Оден, напишана во 1939 година, една од бројните песни што Оден ги напишал во средината до крајот на 1930-тите во блуз и други популарни метри, на пример, мерачот што го користел во неговата љубовна песна. „Калипсо“, напишана во исто време. Поемата ја коментира состојбата на еврејските бегалци од нацистичка Германија во годините пред Втората светска војна, особено рамнодушноста и антагонизмот со кои се соочиле кога барале азил во демократските држави од тој период. Во некои подоцнежни изданија на поезијата на Оден, песната не е идентификувана по име, туку е прва од десетте песни групирани заедно во „Десет песни“, која ја вклучува и гореспоменатата „Калипсо“.
Во скратена форма, музицираше Елизабет Лутиенс во ''Two Songs од WH Auden'' (1942)
Мрежата за гласови на бегалците

Мрежата за гласови на бегалците била меѓународна бегалска мрежа која се залагаше гласовите на бегалците да бидат вклучени во одлуките за глобалната политика за бегалците.
Мрежата за гласови на бегалците оттогаш била заменета од Глобалната мрежа предводена од бегалците.
1 Основање
Мрежата за гласови на бегалците била официјално основана во 2017 година, по неформално организирање во 2016 година.
2 Членство
Основачите биле дванаесет млади, претежно сириски бегалци и активисти, членови биле и бегалци и организации предводени од бегалци. Организацијата не нагласи никакви строги критериуми или структура за членство.
3 Цели и активности
Стратешката цел на мрежата била да ги реформира глобалните напори за заштита на бегалците за бегалците да бидат активни учесници во политичките одлуки и да се позиционираат бегалците како експерти кои можат да влијаат на создавањето на глобалните политики.
Специфичните активности преземени за исполнување на таа цел беа да се влијае на Глобалниот договор на Обединетите нации за миграција, и на Глобалниот договор за бегалците'','' и да присуствуваат на претстојната рамка на Високиот комесаријат за бегалци на Обединетите нации за правична поделба на одговорноста. Од трите активности, Глобалниот договор за бегалците беше најголем приоритет.
Другите активности вклучуваа пошироко застапување за подобрена застапеност на бегалците во локалните и глобалните режими за заштита на бегалците. Овие напори за застапување доведоа до зголемена свест за мрежата и поголемо влијание, вклучително и присуство на Глобалниот самит на бегалци во јуни 2018 година во Женева.
Амбициите на мрежата се најјасно изразени во цитатот што го користел Хаки Бахрам во неговиот труд од 2020 година „ ''Помеѓу токенизмот и'' самопретставувањето“:„Бевме многу вокативни да не кажеме ништо за нас без нас, а тоа е затоа што ние сме луѓето погодени од бегалската политика и затоа мораме да бидеме дел од неа.Мрежата за гласови на бегалците била заменета од Глобалната мрежа предводена од бегалците.
Бегалско радио

Бегалското радио е добротворна организација регистрирана во Англија.
Организацијата емитува радио програма во партнерство со Радио Реверб, локална радио станица на југоисток. Програмата била синдикирана на различни интернет радио станици и се заснова на долготрајната програма на BBC Radio 4, ''Desert Island Discs''. Меѓутоа, наместо да интервјуира познати личности, на него се прикажани „отпадници“ на бегалци и се пушта музиката што ја донеле со себе во ОК. Проектот, исто така, придонесува за преносите на интернет радио „Неделата на бегалците“ и емитувањето на Меѓународниот ден на мигрантите.
Нивниот советник е Алексис Кондон, продуцент на програмата ''Денес''.
1 Список на публикации
*''Западното наследство'' (2019 година, од Стивен Силвервуд)
*''Наследство за носење: вистински приказни од средоземни, блискоисточни и северноафрикански ресторани'' (2016 година, од Стивен Силвервуд)
*''Бегалско радио Тајмс'' (2014, од Лорна Стивенсон и Стивен Силвервуд)
Економски либерализам

Економскиот либерализам е политичка и економска идеологија заснована на силна поддршка за пазарна економија заснована на поединечни линии и приватна сопственост во средствата за производство. Економските либерали имаат тенденција да се спротивстават на владината интервенција и протекционизмот на пазарот кога ја спречува слободната трговија и отворената конкуренција, но ја поддржуваат владината интервенција за заштита на правата на сопственост и решавање на неуспесите на пазарот. Економскиот либерализам е генерално опишан како претставување на економскиот израз на класичниот либерализам до Големата депресија и подемот на кејнзијанизмот.
Економскиот либерализам е поврзан со пазарите и приватната сопственост на капиталните средства. Економските либерали имаат тенденција да се спротивстават на владината интервенција и протекционизмот во пазарната економија кога таа ја инхибира слободната трговија и конкуренцијата, но имаат тенденција да ја поддржат владината интервенција таму каде што ги штити правата на сопственост, отвора нови пазари или финансира раст на пазарот и решава пазарни неуспеси. Тие исто така имаат тенденција да се спротивстават на картелите, монополите, финансијализирањето на економијата, однесувањето на барање ренти и непродуктивните класи кои се потпираат на ренти, средства или привилегии доделени од државата. Економијата што се управува според овие принципи може да се опише како либерална економија или да работи во рамките на либералниот капитализам. Економските либерали најчесто се придржуваат до политичка и економска филозофија што се залага за ограничена фискална политика и избалансиран буџет преку мерки како што се ниски даноци, намалени владини трошоци и минимизиран државен долг. Слободната трговија, дерегулацијата, намалувањето на даноците, приватизацијата, флексибилноста на пазарот на трудот и спротивставувањето на синдикатите се исто така вообичаени ставови.
Економскиот либерализам може да се спореди со протекционизмот поради неговата поддршка за слободна трговија и отворена економија, и се смета за спротивставен на планските економии и некапиталистичките економски поредоци, како што е комунизмот. Како таков, економскиот либерализам денес се поврзува со класичниот либерализам, неолиберализмот, десничарскиот либертаријанизам и некои школи на конзервативизам како што се либералниот конзервативизам и фискалниот конзервативизам. Економскиот либерализам го следи истиот филозофски пристап како класичниот либерализам и фискалниот конзервативизам.
Инцидентот со шверц на луѓе во Ранонг

Инцидентот со шверц на луѓе во Ранонг, Тајланд е катастрофа што се случила во април 2008 година. 54 луѓе се задушиле до смрт во контејнер со морска храна додека биле шверцувани од Мјанмар во Пукет, Тајланд.
1 Инцидентот
Ноќта на 9 април 2008 година, 121 бурмански работници биле илегално транспортирани со рибарски брод од островот Сонг во Мјанмар до пристигнување во близина на Ранонг, Тајланд. Сите биле работници кои мигрирале илегално и барале превоз до Фукет, каде што планирале да бараат работа како дневни работници. Секој од нив им платил на шверцерите по 6.000 бати (190 американски долари) или 10.000 бати (316 американски долари) за патувањето. Сите 121 лица биле сместени во херметичка единица за ладење на морска храна на задниот дел од камионот. Имал димензии 6 метри на 2,2 метри (20 стапки на 7 стапки), што значи дека место за стоење имало само за патниците.
По 30 минути од патувањето, условите во контејнерот станале задушувачки. Работниците удирале по страните на контејнерот за да го предупредат возачот, но тој не успеал да застане им рекол на сите да молчат за да не ја алармираат тајландската полиција додека минеле низ контролните пунктови. Тој ја вклучил климата, но таа прекинала по неколку минути. Кога возачот конечно застанал на тивок пат што се протегал по Андаманското Море, 90 минути подоцна, многу, главно жени, веќе паднале. Откако ги видел телата, возачот побегнал.
Загинале 36 жени, едно 8-годишно девојче и 17 мажи.
2 Последици
Роднините на убиените добијле компензација од 35.000 бати за секој починат роднина, објави Сувана Суванџута, генерален директор на Одделот за заштита на правата и слободите, во јули 2008 година. На 28 декември 2012 година, четворица Тајланѓани биле прогласени за виновни за шверц на луѓе биле осудени на меѓу три и десет години затвор за нивната вмешаност. Четворицата биле осудени за грубо невнимание што резултирало со смрт и кршење на законите за имиграција.
Сопственикот на камионот, Дамронг „Ран“ Фусади бил осуден на 10 години за неговата вмешаност. Џирават „Ко-Чун“ Сопапанвараку, кој го поседувал пристаништето Чоке Јароен Пиер каде каде мигрантите пристигнале со брод, бил осуден на шест години затвор. Чалхермчај „Џо“ Варитјанпленг бил осуден на девет години затвор. Шестгодишната казна на г-ѓа Панчали „Пуенг“ Чусунг била преполовена откако таа признала. „Тројца од нив добија кауција од 13.000 американски долари [околу 400.000 бати] и 6.500 американски долари [околу 200.000 бати] додека поднесуваат жалби“, рекол службеникот, додавајќи дека четвртиот обвинет бил задржан во притвор откако не ги исполнил условите за кауција. Возачот на камионот Сашон Бунплонг побегнал од местото на настанот, но подоцна бил уапсен, а потоа ја признал својата вмешаност. Тој беше осуден на 12 години затвор во 2008 година, но неговото признание за трговија со илегални имигранти покажало дека затворската казна е преполовена на шест години, изјавил Апирак Хонгтонг, тогашен полициски командант во Пукет, за весникот ''Фукет'' во јуни 2008 година.
3 Поврзано
* Инцидент во Довер во 2000 година
* Откривање на трупови во Бургенланд
* Смрт на камион во Есекс
* Катастрофа за шверц на луѓе во Мозамбик
Шампања

Шампањ (|Champagne) — поранешна покраина во североисточниот дел на Кралството Франција, сега најпозната како вински регион Шампања поради пенливото бело вино што го носи нејзиното име во денешна Франција. Округот Шампања, кој потекнува од раното средновековно кралство Австразија, преминал под француската круна во 1314 година
Порано управуван од грофовите на Шампања, неговиот западен раб е околу 160 км источно од Париз. Градовите Троа, Ремс и Еперне се трговските центри на областа. Во 1956 година, поголемиот дел од Шампања станал дел од францускиот административен регион Шампањ-Арден, кого го сочинувале четири департмани: Арден, Обе, Горна Марна и Марна. Од 1 јануари 2016 година, Шампањ-Арден се споил со соседните региони Алзас и Лорен за да го формира новиот регион Голем Исток.
1 Историја
Во развиениот среден век, покраината била позната по Шампањските панаѓури, кои биле многу важни во економијата на западните општества. Витешките романи ги имале своите почетоци во округот Шампања со познатиот писател Кретјен де Троа, кој пишувал раскази за Тркалезната маса од легендите на кралот Артур.
Неколку грофови од Шампања биле француски кралеви со титула која се спојувала со француската круна од 1314 година кога Луј I, крал на Навара и гроф на Шампања, станал крал на Франција како Луј X. Грофовите од Шампања биле високо ценети од француската аристократија.
Мултивибратор

Мултивибратор — електронско импулсно коло кое има две состојби. Склопот се формира со меѓусебно поврзување на два транзисторски прекинувачи. Тие можат да се поврзат со отпорник или кондензатор. Видот на врската го одредува видот на состојбата. Со поврзување преку отпорник се добива стабилна состојба, а со поврзување преку кондензатор се добива квазистабилна состојба.
Промената на состојбата е скоковито, така што идеализираниот бранов облик на промената на излезниот напон е правоаголен. Состојбата на склопот може да биде ''стабилна'' или ''квазистабилна'', т.е. нестабилна.
* Стабилна состојба е состојба при која колото може да биде трајно, сè додека не дојде до надворешно побудување, кога преминува во друга состојба.
* Квазистабилна или нестабилна состојба е состојба во која колото се задржува одредено време, по што преминува во друга состојба. Времетраењето на квазистабилната состојба се определува со капацитетот на кондензаторот и отпорот преку кој се празни кондензаторот.
Секој мултивибратор има две состојби, така што, во зависност од видот на состојбата, разликуваме бистабилен, моностабилен и астабилен мултивибратор.
Покрај овие три кола, може да се додаде и емитерски врзан бистабил или Шмитов компаратор, со кој се постигнува разликување на влезниот напон по амплитуда. Склопот има две стабилни состојби.
Хазелине

Хазелине (|Haselünne) — мал град во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Хазе, околу 15 километри источно од окружниот град Мепен.
1 Географија
1.1 Местоположба
Хазелине се наоѓа на реката Хазе во средишниот дел на округот Емсланд. Се наоѓа околу 13 километри источно од окружниот град Мепен и околу 20 километри североисточно од градот Линген (Емс).
1.2 Соседни општини
Хазелине се граничи на север со општинската заедница Зегел, на исток со општинската заедница Херцлаке, на југ со општинската заедница со Ленгерих и општината Гесте и на запад со градот Мепен.
1.3 Градски единици
Покрај градското јадро, во градот Хазелине влегуваат и местата: Андруп, Бикелте, Дерген, Елтерн, Флехум, Хам, Худен, Хилзен, Клостерхолте, Лаге, Ларе, Лерте, Лое, Лотен и Вестерло.
1.4 Клима
Градот е под влијание на океанската клима со влажни северозападни ветришта од Северното Море.
2 Политика
2.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 30 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 12.001 и 15.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 12 септември 2021 година биле добиени следниве резултати:* CDU: 16
* SPD: 8
* FDP: 3
* Зелени: 2
* Независната Карин Петерс: 1
2.2 Градоначалник
Градоначалници на Хазелине биле следниве:
* од 2004: Вернер Шреер (CDU)
* 1994–2004: Бернд Верс (CDU)
* 1981–1991: Фридрих Беренцен (CDU)
* 1944–1945: Артур Кречмар (NSDAP)
2.3 Збратимени градови
Хазелине е збратимен со следниве градови:
* Елбург, Холандија (од 1989 г.)
* Сен Флур (Кантал), Франција (од 1992 г.)
3 Познати луѓе
* Антон Дресман (1854–1934) — соосновач на стоковната куќа Вром & Дресман
* Фридрих Беренцен (1928–2009) — претприемач
* Саид Бахаџи (р. 1975) — наводен исламистички терорист
* Јенс Робен (р. 1983) — фудбалер
4 Галерија
Пополе Мисенга

Пополе Мисенга (роден на 25 февруари 1992 година) е џудист по потекло од Демократска Република Конго, кој бил избран од Меѓународниот олимписки комитет (ИОК) да се натпреварува за Олимпискиот тим за бегалци на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро, Бразил.
1 Личен живот
Мисенга е роден на 25 февруари 1992 година. Тој е од областа Букаву во Демократска Република Конго, област сериозно погодена од Втората Конго војна. Откако неговата мајка била убиена кога имал девет години, побегнал во блиската прашума и талкал една недела, пред да биде спасен и одведен во дом во Киншаса.
Тој побарал политички азил во Бразил откако отпатувал таму за да се натпреварува на Светското првенство во џудо во 2013 година заедно со својата колешка џудистка Јоланде Мабика. Двојката тврдела дека нивните тренери ги затвориле во нивната хотелска соба додека заминувале со нивните пари, пасоши и билети за оброци. Откако два дена едвај јадел, Мабика избегал, а Мисенга чекал повеќе денови само да дојде персоналот на денот на натпреварот, мирисајќи на алкохол. Следниот ден, Мабика се вратил во хотелот и го убедил Мисенга да дезертира, а двајцата биле однесени од Анголанец во африканската имигрантска населба Брас де Пина. Тие изјавиле и дека уште во Африка, нивните тренери во џудо ги лишувале од храна и ги затворале во кафези кога не се претставувале добро. Високиот комесаријат за бегалци на Обединетите нации (УНХЦР) официјално му доделил статус на бегалец во септември 2014 година
Сега е во брак со Бразилка, со која има две деца.
2 Џудо
Мисенга најпрво се занимавал со џудо во центарот за раселени деца во Киншаса. Во 2010 година освоил бронзен медал на Африканското првенство во џудо до 20 години.
На Светското првенство во џудо во 2013 година што се одржало во Бразил, тој бил елиминиран во првото коло од неговата конкуренција, откако загубил од Ислам Бозбаев од Казахстан. По овој турнир тој побарал азил во Бразил и останал во земјата. Во Бразил почнал да тренира во Instituto Reação, школа за џудо основана од олимпискиот бронзен медал Флавио Канто, а сега тренира под тренерот Гералдо Бернардес во Рио де Жанеиро. Пред да биде преземен од Реасао, Мисенга имал чудни работи во камионски екипажи. Тој добил поддршка и финансирање од програмата Олимписка солидарност на МОК.
На 3 јуни 2016 година, МОК објавил дека Мисенга ќе биде дел од тимот од десет спортисти избрани да се натпреваруваат како дел од Олимпискиот тим за бегалци на Летните олимписки игри 2016 година во Рио де Жанеиро, Бразил. Кај мажите 90&nbsp;Настанот во кг, Мисенга ја добил својата прва борба против Автар Синг од Индија, но загубил од Јужнокорејецот Гвак Донг-хан.
Мисенга продолжил да вежба џудо, учествувајќи во настани како што се Светското првенство во џудо во 2019 година и втор олимписки настап како дел од Олимпискиот тим за бегалци на Летните олимписки игри 2020 година во Токио, Јапонија. Тој, сепак, истакнал дека неговиот број на натпревари е ограничен со тоа како им се одбиваат визи за патување на бегалците.
Драконера

Драконера (грчки: Δρακονέρα) ― остров на Ехинадите, во островската група Јонски Острови во Грција. Драконера е дел од северната група на Ехинадите, кои се нарекуваат Драконери по островот. Главното копно со округот Етолија-Акарнанија е на север и на исток. Неколку островчиња ја опкружуваат областа. Администриран е од Општина Итака. година, нема постојано население.
Сурутка

Сурутка или цвик — течност што останува по згрутчувањето (коагулирањето) на млекото; тоа е нуспроизвод од производството на сирење или казеин и има повеќе комерцијални употреби. Сурутката се користи во производството на разни сирења и многу други производи за човечка исхрана. Исто така, служи како додаток во многу прехранбени производи, вклучувајќи леб, крекери и комерцијални колачи, како и добиточна храна. Белковините од сурутка се состојат првенствено од α-лакталбумин и β-лактоглобулин. Во зависност од начинот на производство, сурутката може да содржи и гликомакропептиди (GMP).
Белковината од сурутка која се одвојува од оваа смеса често се продава како додаток во исхраната. Ваквите додатоци се особено популарни во бодибилдингот. Течната сурутка содржи лактоза, витамини и минерали, како и масти во мали количини. Истражувачите од Лундскиот универзитет во Шведска заклучиле дека сурутката веројатно го стимулира ослободувањето на инсулин. Тие, исто така, откриле дека додатоците на сурутка може да помогнат во регулирањето и намалувањето на наглите зголемувања на нивото на шеќер во крвта кај луѓето со дијабетес тип 2 така што го зголемуваат лачењето инсулин.
Натриум амалгам

Натриум амалгам, вообичаено означен Na(Hg), ― легура на жива и натриум. Поимот амалгам е користен за легури, меѓуметални соединенија и раствори (и цврсти раствори и течни раствори) кои вклучуваат жива како главна состојка. Натриум амалгамите често се користат во реакциите како силни редуцирачки агенси со подобри својства на ракување во споредба со цврстиот натриум. Тие се помалку опасно реактивни кон водата и всушност често се користат како водена суспензија.
Натриум амалгам бил користен како реагенс уште во 1862 година. Методот на синтеза бил опишан од Џ. Алфред Ванклин во 1866 година.
1 Структура и состави
Ниту една посебна формула не е доделена на „натриум амалгам“. Na <sub>5</sub> Hg <sub>8</sub> и Na <sub>3</sub> Hg се добро дефинирани соединенија. Во натриумовите амалгами, растојанијата Hg-Hg се зголемуваат на околу 5 Å наспроти околу 3 A за самата жива. Обично амалгамите се класифицираат според тежинскиот процент на натриум. Амалгамите со 2% Na се цврсти материи на собна температура, додека некои поразредени амалгами остануваат течни.
2 Подготовка
Металниот натриум се раствора во жива егзотермично, т.е. со ослободување на топлина, затоа, образувањето на натриум амалгамот е познато опасно за стварање на искри. Постапката предизвикува месно вриење на живата и поради оваа причина образувањето обично се изведува во аспиратор и често се изведува со помош на безвоздушни техники, како што е синтезата под безводен течен парафин. Натриум амалгамот може да се подготви во лабораторија со растворање на натриум метал во жива или обратно.
3 Употреба
Натриум амалгамот е користен во органската хемија како моќно средство за намалување, кое е побезбедно за ракување од самиот натриум. Се користи за Емдеовото разградување, а исто така и за редукција на ароматичните кетони до хидроли.
Натриум амалгам е користен во дизајнот на натриумската ламба со висок притисок што обезбедува натриум за да ја произведе соодветната боја и жива за приспособување на електричните особености на светилката.
3.1 Електролиза на ќелии од жива
Натриум амалгамот е нуспроизвод на хлор произведен со електролиза на ќелии од жива. Во оваа ќелија, саламура (концентриран раствор на натриум хлорид) се електролизира помеѓу течна жива катода и титан или графитна анода. Хлорот се образува на анодата, додека натриумот образуван на катодата се раствора во жива, правејќи натриум амалгам. Вообичаено, овој натриум амалгам се извлекува и реагира со вода во „клетка за разградување“ за да произведе водороден гас, концентриран раствор на натриум хидроксид и жива што треба да се рециклира низ постапката. Во принцип, целата жива треба целосно да се рециклира, но неизбежно недостасува мал дел. Поради загриженоста за оваа жива бега во животната средина, постапката на ќелија од жива главно се заменува со растенија кои користат помалку токсична катода.
4 Наводи
Лазарета

Лазарета (|Λαζαρέττα), исто така наречен Лазарето — ненаселен остров близу северниот брег на Крит во Егејското Море. Се наоѓа во близина на градот Ханија и административно е во рамките на општината Ханија, во округот Ханија.
1 Поврзано
* Список на острови во Грција
Агиа Киријаки

Агиа Киријаки (|Αγία Κυριακή ''Agía Kyriakí'' ) е мал грчки остров на километар растојание од Астипалeја на Додеканезите.
На островот се наоѓа малата црква Агија (Света) Киријаки. Секој јули, жителите на Лерос одат на малиот остров за да го прослават именденот и денот на светецот. Островот е идеално место за риболов и нуркање.
1 Капелата Агиа Киријаки
Легендата вели дека еден рибар кој често одел на островот за да собира сол, постојано паѓал на парче дрво. Цело време го земал дрвото и го фрлал во морето, но следниот пат кога ќе стасал на островот, дрвото повторно било таму. Третиот пат, го земал дрвото и го погледнал, дознавајќи дека тоа е всушност икона на Света Киријаки. Тој решил да изгради црква на истото место каде што ја нашол иконата.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Макеш

Успение на Пресвета Богородица (|Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — црква во селото Макеш, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата се наоѓа во центарот на селото. Изградена е во 1929 г. Настрадала во земјотресот од 1978 г. и обновена е следната 1979 г. Претставува базилика без купола со повисок среден кораб.
Во парохијата влегуваат и храмовите „Сретение Господово“ од 1800 г. и „Св. Трифун“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Сретение Господово“ - Макеш

Сретение Господово (|Ὑπαπαντῆς τοῦ Κυρίου) — црква во селото Макеш, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е изграден во 1800 г. Дел е од парохијата „Успение на пресв. Богородица“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Фиток

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Фиток, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм сместен во источниот дел на селото. Изградена е во 1955 г. Претставува сводеста трикорабна базилика со самостојна камбанарија на северозапад. Живописана е во 1990 г.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Троица“ - Долно Христос

Света Троица (|Αγίας Τριάδος) — црква во селото Долно Христос, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Првичната црква е изградена во 1930 г, но кон крајот на векот станала премала за потребите на населението. Во 1986 г. е срушена и на нејзино место е подигнат денешниот храм. Истиот е осветен на 1 април 1995 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Градбата претставува крстокуполна базилика со нартекс на запад и камбанарија на југозапад.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Ринеја

Ринеја (Ρήνεια), антички Ренеја (|Ῥήνεια) или Ренаја (Ῥηναῖα), или Рена (Ῥήνη), — грчки остров на Кикладите. Се наоѓа веднаш западно од островот Делос и понатаму југозападно од островот Миконос. Ринеја е административно дел од Миконос, исто како што е и Делос. Неговата површина е 14 км<sup>2</sup>. Имал малку население до 1980-тите, но, моментално островот е ненаселен.
Во античко време, островот бил покорен од тиранинот Поликрат од Самос и бил посветен на Делискиот Аполон. Јужната половина на островот била некрополата Делос. Во шестата година од Пелопонеската војна (426 пр.н.е.), Атињаните го прочистиле Делос. Тие ги отстраниле сите гробници од островот и забраниле умирање на Делос на религиозна основа. Било прогласено дека отсега е незаконско било кое живо суштество да се роди или да умре на Делос, и дека секоја трудница треба да биде пренесена на островот Ренеја за да се породи.
Враќањето на седумтемина

„Враќањето на седумтемина“ (англиски: ''Return of the Seven'') — американски филм од 1966 година, во режија на Барт Кенеди. Главните улоги ги граат: Јул Бринер, Роберт Фулер, Ворен Оутс итн.
1 Синопсис
Младиот Чико живее во мексиканското село со својата сакана. Меѓутоа, селото го напаѓа бандата на бескрупулозниот ранчер Лорка, кој ги заробува сите мажи и ги принудува на ропска работа на својот имот. Сопругата на Чико го бара Крис (го игра Бринер), кој повторно мора да соберат дружина за да го одбранат селото.
Црква „Св. Петка“ - Суха Бања

Света Петка (|Αγίας Παρασκευής) — црква во селото Суха Бања, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата е гробишен храм сместен на јужниот крај на селото. Изградена е во 1894 г. според натписот на неа. Бидејќи нема зачувани документи за осветување, храмот е осветен на 9 октомври 2009 г. Градбата претставува сводеста трикорабна базилика.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Хриси (Крит)

Хриси (|Χρυσή - „златен“; познат и како Гаидурониси, |Γαϊδουρονήσι - „магарешки остров“) — мал ненаселен остров недалеку од југоисточниот брег на Крит. Најблиску значајно место е Јерапетра на Крит, оддалечена околу 20 километри. Посетите на овој остров се временски ограничени за да не се загрозат ретките животински видови кои живеат на него.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Свети Јован

Успение на Пресвета Богородица (|Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — црква во Свети Јован, преградие на градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото..
1 Историја
Храмот се наоѓа во источниот дел на Свети Јован. Изграден е во 1930 г. и е осветен на 21 ноември 1980 г. При црквата работи и неделно училиште. Во парохијата влегуваат и црквите „Св. Јован“ и „Св. Ѓорѓи“.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Кинарос

Кинарос (|Κίναρος; |Cinarus; |Zinari) — мал грчки остров во Егејското Море, именуван по артишокот (кинара) што го произведувал. Се наоѓа западно од Калимнос и Лерос и источно од Аморгос, 5,5 наутички милји западно-југозападно од Левита. Тој е вториот најзападен остров на Додеканезите, по Астипалеја, и има површина од 4,5 км<sup>2</sup>. Највисоката точка на островот е 296 метри.
1 Население
Во 2011 година, населението на островот според пописот се состоело од 2 жители. Ова бил грчки пар кој се вратил од Австралија и заработувале со одгледување добиток. Заклучно, од 2013 година останал само еден жител.
2 Настани
На 11 февруари 2016 година, хеликоптерот Агуста-Бел АБ212 ''ПН28'' на грчката морнарица се урнал на островот Кинарос за време на обучна ноќна мисија, при што загинаа сите тројца офицери во бродот.
3 Наводи
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Какара

Свети Ѓорѓи (|Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Какара, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
1 Историја
Црквата се наоѓа во центарот на селото. Почнала да се гради на 5 мај 1924 г., а првата литургија е отслужена на 15 август 1925 г. Градбата претставува трикорабна сводеста базилика. Во 1987 – 1989 г. се направени неколку зафати: додадена е припрата, дел од храмот е живописан и изградени се крстилница и трапезарија.
Во парохијата влегува и храмот „Св. Петка“.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бејлик Маала

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Бејлик Маала, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
1 Историја
Црквата се наоѓа во центарот на селото, близу до старата црква. Осветена е на 12 јуни 1999 г. од митрополитот Максим Серски и отворена на 19 мај 2001 г. Градбата претставува висока крстокуполна базилика, фасадирана со камен. Има висока камбанарија.
Во парохијата влегува и параклисот „Св. Марина“.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Деште Лут

Деште Лут или само Лут (|دشت لوت, „Низина на Голотијата“) — голема пустина во покраините Керман и Систан и Балуџистан, Иран. Прогласена е за светско наследство на УНЕСКО. Површината на песокот достигнува температура од 70,7 °C, што претставува рекорд за најврела површина на Земјата.
1 Опис
Иран климатски припаѓа на појасот на афроазиските пустини, кој се протега Мавританија, па сè до Монголија.
Географијата на Иран се состои од висорамнини обиколени од планини и одделени со котлини. Деште Лут е една од најголемите вакви котлини, со должина од 480 long и ширина од 320 км. Се смета за едно од најсувите места на светот.
Пустината зафаќа површина од околу , втора по големина во Иран веднаш зад Деште Кевир. Напролет, кога е повлажно, во пустината дотекува вода од Керманските Планини, но набргу пресушува, оставајќи зад себе само камења, песок и сол.
Источниот дел на Деште Лут е ниска висорамнина покриена со солници. За разлика од тоа, средишниот дел има напоредни сртови и бразди извајани од ветерот, кои се протегаат 150 км и достигнуваат висина од 75 км. Ова подрачје е полно со кланци и вртачи. Југоисточниот дел е огромно песокливо пространство, налик на сахарските ергови, со дини високи 300 м, кои се меѓу највисоките во светот.
2 Геологија
Според едно проучување, преку половина од пустината е сочинета од вулкански карпи. Во врелите периоди се забележуваат евапорити.
3 Археологија
Околу 2500 п.н.е. тука постоела напредна цивилизација. На западниот раб на пустината се наоѓал древниот град Шехдад. Од источната страна бил огромниот град Шахри Сухте.
Оваа пустинска област е археолошка важност за Иран. Проучени се источното крило на Керманските Планини и западната пограничје на пустината. Пронајдени се 87 археолошки наоѓалишта од V милениум п.н.е. до доцната исламска епоха. Од нив, 23 се од бакарното и бронзеното време.
4 Најврела површина
Сателитот „Аква“ на НАСА го набљудувал Деште Лут од 2003 до 2010 г. и забележал најврела површина на Земјата, со температури до , иако самиот воздух е поладен.
Најврелиот дел на пустината е Гандом Берјан, голема висорамнина покриена со темна лава и површина од .
5 Поврзано
* Деште Кевир
* Географија на Иран
Шунтаро Таникава

Шунтаро Таникава (|谷川 俊太郎; - ) — јапонски поет и преведувач. Бил еден од најчитаните и најценетите јапонски поети и во Јапонија и во странство, и чест предмет на шпекулации во врска со Нобеловата награда за литература. Неколку негови збирки, вклучително и неговите избрани дела, се преведени на англиски јазик, а неговата „Пловење на реката во меланхолија“, во превод на Вилијам И. Елиот и Казуо Кавамура, ја добила Американската награда за книга во 1989 година.
1 Животопис
Таникава е роден на 15 декември 1931 година во Сугинами, Токио. Татко му бил филозофот Тецузо Таникава. Илустраторката Јоко Сано била неговата трета сопруга и илустрирала том од неговите песни: ''Она Ни'', преведена од Вилијам И. Елиот и Казуо Кавамура (Шуеиша, 2012).
Таникава напишал повеќе од 60 книги поезија, покрај тоа што ги превел стиховите на Чарлс Шулц, ''Кикиритки'' и Мајката Гуска на јапонски. Тој бил номиниран за наградата Ханс Кристијан Андерсен во 2008 година за неговиот придонес во книжевноста за деца. Тој, исто така, помогнал да се преведе ''Swimmy'' од Лео Леони на јапонски. Меѓу неговите придонеси за помалку конвенционалните уметнички жанрови е неговата отворена видео кореспонденција со Шуџи Терајама (''Видео писмо'', 1983). Од 1970-тите, Таникава, исто така, обезбедува кратки, ономатопејски стихови за сликовници што ги објавил во соработка со визуелниот уметник Садамаса Мотонага, со кој се спријателилл за време на неговиот престој во Њујорк во 1966 година.
Неколку пати соработувал со текстописецот Крис Мосдел, како и создавање на шпил од карти создадени во гатачката традиција на ''омикуџи'' на шинтоистичките светилишта, насловени ''„Ораклите на одвраќањето“'' . Таникава, исто така, бил соавтор на ''Олимпијадата во Токио'' на Кон Ичикава и го напишал текстот на темата на ''Howl's Moving Castle''. Заедно со Џером Ротенберг и Хироми Ито, учествувал во колаборативната ренши поезија, чиј пионер бил Макото Ока.
Во 2022 година го добил Златниот венец на Струшките вечери на поезијата.
Црква „Св. Марина“ - Фраштани

Света Марина (|Ἁγίας Μαρίνης) — црква во селото Фраштани, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата се наоѓа во Долно Фраштани. Изградена е во 1836 г. според мермерниот натпис на неа. Градбата претставува базилика без купола. Подоцна се доградени нартекс и црковна канцеларија од југ.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Димитриј“ - Кула

Свети Димитриј (|Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου) — црква во селото Кула, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата се наоѓа во центарот на селото. Изградена е во 1983 г. и осветена од митрополитот Максим Серски. Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква.
Во парохијата влегуваат и црквите „Воздвижение на Чесниот Крст“, „Св. Ѓорѓи“, „Св. Илија“, „Св. Пантелејмон“ и „Св. Јован Претеча“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Троица“ - Фраштани

Света Троица (|Αγίας Τριάδος) — црква во селото Фраштани, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата се наоѓа во Горно Фраштани. Изградена во првата половина на XIX век, но точната година е непозната. Градбата претставува трикорабна базилика со нартекс на запад и југ. Има вредни икони од средината на XIX век.
Во парохијата влегуваат и црквите „Св. Петка“ и „Вознесение Христово“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Вернар

Рождество на Пресвета Богородица (|Γενέσιον τῆς Θεοτόκου) — црква во селото Вернар, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата е изградена од грчките доселеници од Мала Азија во 1920-тите. По Втората светска војна оваа црква е срушена и во близина е подигнат денешниот храм.
Во парохијата влегува и црквата „Св. Марина“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија