procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Радомир Ивановиќ

Радомир Ивановиќ (, - , ) — српски и црногорски есеист, критичар, книжевен историчар и теоретичар и истакнат македонист.
1 Животопис
Ивановиќ е роден во с. Смошча, Црна Гора на година. Дипломирал Југословенска литература и јужнословенски јазици на Филозофскиот факултет во Нови Сад. Доктор по филолошки науки. Професор на Филозофскиот факултет во Нови Сад. Член на МАНУ надвор од работниот состав (1991). Почесен член на ДПМ. Автор е на книгите од областа на книжевната и театарска историја, теоријата и критиката: Милутин Ускоковиќ (1968), Огледи (1969), Книжевното творештво на Косово на српскохрватски јазик (1971), Искушенија на книжевната анализа (1972), Романите на Михаило Лалиќ (1974), Критички методи (1975), Толкувања на современиот југословенски роман (1976), Убавината на пишувањето (1978), Тешкотиии на толкувањето на книжевното дело (1979), Писатели и проблеми (1984). Последниве три децении посебно внимание му посвети на проучувањето на македонската книжевност на 19. и 20. век и на македонски јазик ги објавил делата: Современиот роман (1977), Портрети на македонски писатели (1979), Поетиката на Коста Рацин (1979), Огледи за македонската книжевност (1982), Поетиката на Блаже Конески (1982), Македонски писатели и дела (1984), Книжевни паралели (1986), Поетиката на Ацо Шопов (1986), Поезијата на Блаже Конески (1988), Дијалог со делото (1989), Григор Прличев во светлината на романтизмот (1990). Добитник на наградата: Почесно Рациново признание.
Починал на 20 ноември 2022 година во Белград.
Иван Ивановски

Иван Ивановски — македонски поет, раскажувач, писател за деца, театарски критичар.
1 Животопис
Иван Ивановски е роден во Дебар на година. Завршил средно образование. Бил уредник во Македонското радио. Член на ДПМ од 1967 година. Автор е на книгите: Врти се врти вретенце (поезија за деца, 1957), Штурчевото дуќанче за музикалии (раскази за деца, 1960), Ветки од љубов (поезија, 1961), Варијации (поезија, 1963), Мамините раце се златни (поезија за деца, 1966), Во потрага по убавината (патописи, 1967), Водоскоци на сонот (поезија, 1967), Светлини и сенки (патописи, 1969), Ах ти мило детенце (поезија, 1972), театралошки книги: Волшебникот на сцената (1973), Една деценија постоење (1976), Обласниот македонски народен театар во Горна Џамаја (1977), Од трње кон ѕвездите (1977), Јован Бошковски како театарски критичар (1978), Алеко (1979), Плима и осека (1981), Незаборавни средби (1982), На своја почва (1983), 40 години Народен театар - Битола (1984), Во чекор со времето (1986), Светлини на сцената (1987), Битолски театараски деноноќија (1987), Против заборавот на времето (1987), Плодови на времето (1988), 25 години театараски игри Војдан Чернодрински (1990), Македонска театарска критика и театралогија (1990), Паралели и меридијани (1990), Тодор Николовски (1991), Димче и Ацо Стефановски (1992), Сјај што не потемнува (1993), Театарски аспекти (1996), Пред кренатата завеса (1998), Ликовите на Петре Прличко (1999). Добитник на наградите: „Мито Хаџивасилев“, „Крсте Мисирков“, „13 Ноември“, „Војдан Чернодрински“.
2 Наводи
Илхами Емин

Илхами Емин (, - ) — македонски поет и преведувач од турска етничка припадност..
1 Животопис
Емин е роден во Радовиш. Завршил Педагошка академија во Скопје. Работел во Републичкиот комитет за култура. Член на Македонскиот ПЕН центар. Член на ДПМ од 1956 година.
Како преведувач од турски на македонски јазик Емин ја афирмира источната поезија и филозофија. Тој ги има преведено на македонски јазик песните на тројцата најзначајни класични турски поети–суфии: Ахмед Јесени, Јунус Емре и Џелалудин Руми–Мевљана.
2 Библиографија
Автор е на стихозбирките:
* Трагање (1954)
* Животот пее и плаче (1955)
* Деноноќија (1957)
* Сарај без мачка (1964)
* Четириесет пријатели (1965)
* Отаде каменот (1965)
* Солнечни песни (1972)
* Трендафил - цвет (1972)
* Трендафил - дом (1974)
* Азбуката низ песни (1974)
* Јурукче (1984)
* Розариум (1985)
* Ѓулдесте (1991),
* Ѓулдин (1993)
Бранко Илиевски

Бранко Илиевски бил македонски раскажувач и драмски автор.
1 Животопис
Илиевски е роден во Прилеп на година. Починал во Прилеп на година. Работел како новинар во Центарот за печат и радио во Прилеп. Член на ДПМ од 1964 година. Автор е на книгите: Погледни со моите очи во мене (раскази, 1958), Верување (раскази, 1980), Пресметка (роман, 1995).
Драган Илиевски

Драган Илиевски (25 август 1961 - 3 февруари 2015) — македонски раскажувач.
1 Животопис
Илиевски е роден во Куманово на година. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Работи во библиотеката „Тане Георгиевски“ во Куманово. Член на ДПМ од 1998 година. Автор е на книгите раскази: Потковица и апокалипса (1992), Креда (1995), Двојна вратоврска (2000).
Бранко Заревски

Бранко Заревски ( во — во Скопје) ― македонски поет, критичар и публицист.
1 Животопис
Завршил средно образование. Основач, главен и одговорен уредник на „Единство“, орган на НОФ (1946). Работел како новинар и уредник во весникот „Нова Македонија“ и во Заедницата за издавачка дејност на „Нова Македонија“. Основач и главен уредник на неделните весници „Вечер“ и „Вечерен репортер“ и на ревијата „Журнал“, раководител на Заедницата за издавачка дејност. Најсестран македонски новинар што успешно ги негувал сите новинарски родови. Во помладите години пишувал поезија.
Бил бунтовник, репресиран и прогонуван од српската и бугарската полиција. Во песната „Кадро од животта“ (1940) во загрепското списание „Изрази“, говори за тегобите на македонскиот работник во услови на двојна потиснатост - експлоатација и великосрпски хегемонизам, а во „Нејќиме соништа“, објавена на македонски јазик во скопскиот весник „Наша реч“ (1940), го истакнува императивот од ангажиран однос на печатот, „''чие место е во вителот на железната далга на животот и револуционерната борба“''. Член на ДПМ од 1970 година. Сценарист е на документарниот филм ''Предизборни разговори''.
Најголем дел од неговата надежна поезија не е зачувана, а преостанатиот дел е посмртно е објавен во списанието „Современост“, Скопје, бр. 6, 1979 година и во книгата на Блаже Ристовски Македонскиот стих 1900-1944, Скопје, кн. 1, 1980, стр. 320-345.
Учесник во НОБ (1942) во Србија, каде што е протеран од Бугарите.
2 Наводи
Душица Илин

Душица Илин (Тетово, ) — македонски поет и новинар.
1 Животопис
Душица Илин е родена во Тетово на 12 март 1944 година. Се школувала во Битола, Тетово, Скопје и Белград. Книжевните и новинарските студии ги усовршува во Белград каде што живее и работи како дописник на македонските електронски и пишани медиуми од Србија и Црна Гора. Член е на ДПМ од 1972 година. Автор е на поетските книги: Фреска на срцето (1971), Сизифина (1976), Ветер во кафез (1981), Толкување на стравот (1989) Златен венец - Антологија на струшките вечери на поезијата, (Белград), Второ дополнето издание (Нови Сад и Скопје), Трето дополнето издание (Белград), Спорен лет (Скопје), Пек (Скопје), Ноќен Пек (Белград), Бела линија (Скопје,2006).
Песните на Душица Илин се објавени во Полска, САД, Турција, Романија и во други земји. Застапена е во повеќе антологии на македонската и југословенската поезија.
Нејзин сопруг е писателот Виктор Шеќеровски.
2 Наводи
* Душица Илин, Бела линија,Македонски црковни конаци, Скопје, 2006
Мурат Исаку

Мурат Исаку ― македонски поет, раскажувач, романописец, драмски автор од албанска народност.
1 Животопис
Исаку е роден во Гајре, Тетовско на година. Починал на 24 август 2005 во Тетово. Завршил Филозофски факултет. Бил уредник во Македонската телевизија. Член на Македонскиот ПЕН центар. Член на ДПМ од 1966 година. Бил секретар на ДПМ. Автор е на книгите: Глас на шумата (поезија, 1960), Пладневни насмевки (поезија, 1963), Сонцето го знае својот пат (роман, 1964), Попладневни насмевки (поезија, 1966), Венец на земјата (поезија, 1968), Прстен на пустелија (раскази, 1971), Задоцнет огин (роман, 1973), Трески (поезија, 1975), Рани (роман, 1975), Прамен (раскази, 1978), Мост (поезија, 1982), Жед (роман, 1982), Ветрометина (раскази, 1982), Дамки (роман, 1986), Убава утеха (поезија, 1989), Бран (роман, 1989), Рецкајт (роман, 1989), Изневера (роман, 1991), Ориолика (поезија, 1994), Несреќници (роман, 1995), Некој копа на моето чело (поезија, 1999).
Шабан Иљаз

Шабан Иљаз (р. 1955 во ) ― поет и преведувач од ромска националност во Македонија.
1 Животопис
Иљаз е роден во Скопје во 1955 година. Завршил средно стручно образование. Член е на Друштвото на писателите на Македонија од 1996 година. Преведувал од ромски на македонски јазик и обратно.
2 Дела
Автор е на стихозбирките:
* Корењата на мојот прадедо (1985),
* Споменикот на бесмртните (1990), и
* Светлината на цветот (1998).
Неговите стихови, како впрочем и севкупната литература на Ромите, провоцираат низа прашања и дилеми за битието, љубовта, смртта, за животот со своето секојдневие и за животот со една космополитска свртеност. Тоа се и стихови што ја промовираат мислата на Ромите во Македонија, но и нивната мисла за Македонија и пошироко.
Абдулазис Ислами

Абдулазис Ислами — македонски поет, раскажувач, романописец, драмски автор од албанска народност.
1 Животопис
Ислами е роден во Гајре, Тетовско на година. Завршил Педагошка академија во Скопје. Бил уредник во Радио Скопје. Член на ДПМ од 1965 година. Автор е на книгите: Ветер и стихови (поезија, 1963), Зора во селото (поезија, 1965), Побудени песни (поезија, 1968), Погледи од земјата (поезија, 1969), Чунот во брановите (поезија, 1970), Спомени и сништа (раскази, 1972), Оаза (поезија, 1973), Водите (поезија, 1976), Разденување (поезија, 1978) Непознатото девојче (роман, 1985), Мелероти (поезија, 1986), Злосторство во храмот (роман, 1987), Гулабот златоклунец (роман, 1988), Светлост на сводот (поезија, 1990), Ел Дорадо (поезија, 1900), Малиот од Старо Село (поезија, 1992), Херукан од Артас (роман, 1993), Шепотот на стариот патник (поезија, 1994), Огин (драма, 1994), Состанок на јунаците (драма, 1994), Ница (поезија, 1995), Тетовирање (раскази, 1996), Бегство од Пројона (роман, 1996), Лукавство (роман, 1996), Траги на брановите во карпа (раскази, 1996).
Нада Зекманова-Јакимова

Нада Зекманова Јакимова — македонски писател за деца.
1 Животопис
Нада Зекимова Јакимова е родена во Скопје на година. Завршила Учителска школа во Скопје и работниот век го минала како просветен работник. Член на ДПМ од 1972 година. Автор е на книгите: Лет на Марс (раскази, 1972), Пролетни сказни (раскази, 1975), Новиот учител (раскази, 1981), Волшебна насмевка (раскази, 1983).
Починала во октомври 2002 година.
2 Наводи
Драган Јаневски

Драган Јаневски — македонски поет.
1 Животопис
Драган Јаневски е роден во с. Булачани, Скопско на година. Завршил вишо образование. Работeл во Македонското радио. Сега е во пензија.Член на ДПМ од 1967 година. Автор е на книгите: Бајкин град (поезија за деца, 1967), Насмевка на сонцето (поезија за деца, 1967), Луцида интервала (поезијаза за возрасни, 1967), Ѕвонат луди ѕвончиња (поезија за деца, 1970), Волшебното јато (поезија за деца, 1982), како и збирката "Море, кораб, земја " (поезија за возрасни , објавена на српскохрватски јазик, 1967). Преведува од руски и српскохрватски јазик.
Прв во Македонија направил и препеал избор од поезијата на Сергеј Есенин под наслов "Плачат белите брези".
Кирил Кангов

Кирил Кангов — македонски поет.
1 Животопис
Кирил Кангов е роден во Гевгелија на година. Завршил Правен факултет во Скопје. Работи во АД „Трансбалкан“ во Гевгелија. Член на ДПМ од 1994 година. Автор е на книгите: Вардариум (1990), Вардарско време(1994).
Македонка Јанчевска

Македонка Јанчевска — македонски поет за деца.
1 Животопис
Македонка Јанчевска е родена 24. мај 1940 година во Градско. Основно образование завршила во родното место. Средно образование учи во гимназиите во: Кавадарци, Кочани, Скопје. Завршила Филолошки Факултет во Скопје, група “Историја на книжевностите на југословенските народи и македонски јазик”. Работи како наставник во Велес и Кратово, лектор е во Општина Велес, а од 1984 до пензионирањето е директор на Центарот за детско творештво “Ѓоре Органџиев” во Велес. Долги години е во одборот за организирање на Детските Рацинови Средби, поетско ликовна манифестација за деца. Откако е во пензија е претседател на Друштвото на писатели на Велес, исто работи во рамките на локалната библиотека.
Во литературата се јавува со стихозбриката “Годината моја и твоја”(1977 г.), а потоа следат збирките поезија, “Светот ваш меѓу А-Ш” (1978 г.), “Шумска болница – поема” (1981 г.), „Ѕвездено небо“ (1985 г.), „Мониста за Ѓерданџе“ (1994 г.), „Нешто ново насетувам“ (1997 г.), „Пазар – сликовница“ (1999 г.), „Шарена Поплава“ (1999 год), „Невенчиња во венчиња“ (2002 г.), „Кој тоа ме вика“ (2005 г.), „Не знам зошто е така“ (2007 г.), „Сонот на душата“ (2010 г.). Соавтор е и за читанката за четврто и читанката за трето одделение.
Голем е бројот на тие што со восхит се огласиле за творештвото на Македонка Јанчевска. Тука се бардот на нашата поетска реч за деца : Видое Подгорец, Катица Јулафкова, Томе Арсовски, Глигор Поповски, Светлана Христова – Јоци, Миодраг Друговац, Ката Мисиркова – Руменова, Тихо Најдовски, Радован Цветковски, Тихо Најдовски, Павлина Климкар – Меанџиева, Наум Попевски, Бистрица Миркуловска како и многу други.
Во основата на сите нивни искази лежи високото признание на уметничките вредности.
Нејзините песни се преведени на јазиците на матичните јазици на бившите југословенски републики, на албански, на бугарски, на турски, на влашки и англиски јазик.
Добитник е на повеќе награди и признанија и тоа: „9 Ноември“ на Општина Велес, „Ванчо Николески“ (прва награда – Битола), две први и една трета награда на литературната средба “Курирче”, награда за најуспешен текст “Златно славејче”, наградата за животно дело на Здружението на просветни работници – литературни творци на Македонија, Златна плакета на просветните работници и признание на Републичкиот педагошки совет: Особено истакнат педагошки работник, награда за животно дело “Гемиџии” на општина Велес, прва награда за книгата “Не знам зошто е така “ на Здружението на просветни работници – литературни творци.
Думитру М. Јон

Думитру М. Јон (|Dumitru M. Ion) — романски поет, раскажувач, романописец, есеист, критичар, драмски автор, преведувач, антологичар.
1 Животопис
Думитру Јон е роден во с. Бретешти, Куртеа де Арџеш, Романија на година. Завршил Академија за театар и филм „Ј. Л. Караџале“, Букурешт, 1971 година. Член на Сојузот на писателите на Романија е од 1967 година. До Револуцијата (1989) работел како професионален слободен писател. Од 1991 година ги создал книгоиздателството „Ориент Окуирент“, чиј сопственик е, Меѓународниот фестивал Поетски ноќи во Куртеа де Арџеш (1997) чиј претседател е, како и Меѓународната академија Ориент - Оксидент (1998) на која е претседател. За член надвор од работниот состав на МАНУ е избран во 2000 година. Почесен член на ДПМ.
2 Творештво
Автор е на книгите: Јадец (поезија, 1966), Летачки чинии (роман за деца, 1969), Лов (поезија, 1969), Балкански (поезија, 1970), Коњски Велигден (роман, 1970), Поет на дванаесет години (поезија за деца, 1972), Фалшив трактат за лов (поезија, 1973), Сказна за прекрасните патувања (роман, 1973), Сир и Еликсир (драма и стихови, 1973), Боја и арома(поезија, 1974), Надмености (поезија, 1974), Лов на тигри(проза и песни во проза, 1976), Метеор кој заборавил да падне (роман за деца, 1976), Елфи во Горуса (романи, 1979), Вавилон (романи, 1981), Лов(избор поезија, 1981), Скрибот и претставата (роман, 1985), Јован Метафора (поезија, 1986), Ѓаволот во Свети Стефан (романи, 1998), Фараон (стихови, 2000). Автор на антологијата Македонска лирска фаланга (1991). Превел и објавил над 60 книги од македонски писатели. Добитник е на наградите: „Лучеафаул“ (за поезија, 1964), „Наполи оспити“(поезија, Неапол. Италија, 1970), „Албатрос“(за проза, 1970), Н
3 Награди
* Награда на Сојузот на писателите од Романија (1974, 1982),
* Награда на Сојузот на Младина на Романија (за поезија, 1974),
* награди на Сојузот на книжевните преведувачи на Македонија (1977, 1982, 1986, 1989, 1991),
* Награда за најубава песна, Струшки вечери на поезијата, 1993 г.
* Почесно „Рациново признание“ (2000).
Јово Камберски

Јово Камберски — македонски раскажувач и романописец.
1 Животопис
Јово Камберски е роден во Гевгелија на 11 јануари 1923 година. Починал во Скопје на 25 април 1995 година. Завршил средно образование. Бил директор на Вардар филм од Скопје. Член на ДПМ од 1979 година.
2 Објавени книги
* Виденија (раскази, 1974)
* Пресуда (роман, 1975)
* Колона (роман, 1977)
* Пресметка (роман, 1978)
* Празник (роман, 1980)
* Траги (раскази, 1982)
Цане Здравковски

Цане (Александар) Здравковски ( во , Битолско — во Битола) — македонски раскажувач, романописец, критичар и драмски автор.
1 Животопис
Завршил Филолошки факултет во Скопје. Тој бил доктор по филолошки науки. Работел во Педагошкиот завод во Скопје. Работниот век Александар Цане Здравковски го минал како професор во битолската гимназија и како самостоен педагошки советник во Педагошкиот завод при Министерството за образование во Скопје. Тој бил автор на 40 романи и на бројни трудови од областа на критиката и есеистиката. Тој бил член на Друштвото на писателите на Македонија од 1971 година.
Автор е на книгите:
* (роман, 1968),
* (раскази, 1970),
* Синџир (роман, 1972),
* Драматичари (есеи и критики, 1973),
* Раскажувачи (критики, 1973),
* Големиот оган (критики, 1979),
* Дојденци на Хера (роман, 1980),
* Нарцисие (драма, 1983),
* Иван Точко (монографија, 1984),
* Огнено вишнеење (роман, 1984),
* Конзулски град (роман, 1987),
* Романот како опсесија (критики, 1987),
* Стела (роман, 1991),
* Лудиот пасторел (роман, 1992),
* Македонски романописци (критики, 1992),
* Ататурк пророк (роман, 1993),
* Романот во наставата (критики, 1993),
* Растежот на македонскиот роман (критики, 1994),
* Драмата во наставата (критики, 1994),
* Црно злато (роман, 1995),
* Дваесет романописци (критики, 1995),
* Расказот во наставата (критики, 1995),
* Тројниот меч (роман, 1996),
* Матурата (прирачник, 1996),
* Сонот на детето (поетски зборник, 1996),
* Аманет (роман, 1997),
* Методика на наставата по литература (1997),
* Жешки жени (роман, 1998),
* Сценски видувања (театарски критики, 1998),
* Народната литература во наставата (критики, 1998),
* Мост (роман, 1999),
* Професорот Диман (роман, 1999),
* Нарцисие (роман, 1999),
* Сребрена свадба (роман, 1999),
* Охридскиот лебед (роман, 1999),
* Матни води (раскази, 1999),
* Велеградот (роман, 2000).
Починал по кратко и тешко боледување, на 16 август 2010 година во Битола, на 74-годишна возраст.
2 Наводи
Фахри Каја

Фахри Каја (, - , ), — македонски поет, раскажувач, преведувач, антологичар од турска народност.
1 Животопис
Фахри Каја бил роден во Куманово на година. Студирал на Филолошкиот факултет во Белград. Бил општествено-политички работник. Член на Македонскиот ПЕН центар. Тој станал член на ДПМ во 1956 година. Автор е на книгите: „''Првите чекори''“ (песни за деца, 1952), „''Гласови од село''“ (поезија, 1958), „''Довидување''“ (поезија, 1963), „''Среќно''“ (раскази, 1978), „''Ѓокушсак''“ (раскази, 1984), „''Детски соништа''“ (песни за деца, 1991), „''Есеи и критики''“ (1994), „''Госпоѓица''“ (раскази за деца, 1996), „''Попладневно сонце''“ (раскази, 1998).
Мирче Клечкароски

Мирче Клечкароски — македонски поет.
1 Животопис
Клечкаровски е роден на година во Струга. Завршил средно образование во Струга. Директор на ПП „Алга увоз-извоз“ - Струга. Член на ДПМ од 1994 година. Автор е на книгите: Алга, (поезија, 1986), Бистра вода (поезија, 1992), Дримје и лелеци (поезија, 2000). Добитник е на наградата „Златен суботички прстен“ (Суботица).
Сан Марино на Олимписките игри

Сан Марино за првпат како независна држава учествувал на Летните олимписки игри во 1960 година, кои се одржале во Рим. Оттогаш, Сан Марино нема пропуштено ниту едни игри.
Сан Марино никогаш не бил домаќин на Олимписки игри.
Заклучно со 2009 година, Сан Марино нема освоено ниту еден медал на Олимписките игри.
Националниот олимписки комитет на Сан Марино бил основан во 1959 година.
1 Медали
1.1 Медали на ЛОИ
; Медали на ЛОИ, ;
Место, Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
1960 Рим, 0, 0, 0, 0
1964 Токио, 0, 0, 0, 0
1968 Град Мексико, 0, 0, 0, 0
1972 Минхен, 0, 0, 0, 0
1976 Монтреал, 0, 0, 0, 0
1980 Москва, 0, 0, 0, 0
1984 Лос Анџелес, 0, 0, 0, 0
1988 Сеул, 0, 0, 0, 0
1992 Барселона, 0, 0, 0, 0
1996 Атланта, 0, 0, 0, 0
2000 Сиднеј, 0, 0, 0, 0
2004 Атина, 0, 0, 0, 0
2008 Пекинг, 0, 0, 0, 0
2012 Лондон
Вкупно, 0, 0, 0, 0
1.2 Медали на ЗОИ
; Медали на ЗОИ, ;
Место, Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
1976. Инсбрук, 0, 0, 0, 0
1980. Лејк Плесид, 0, 0, 0, 0
1984. Сараево, 0, 0, 0, 0
1988. Калгари, 0, 0, 0, 0
1992. Албервил, 0, 0, 0, 0
1994. Лилехамер, 0, 0, 0, 0
1998. Нагано, 0, 0, 0, 0
2002. Солт Лејк Сити, 0, 0, 0, 0
2006. Торино, 0, 0, 0, 0
2010. Ванкувер, 0, 0, 0, 0
Вкупно, 0, 0, 0, 0
Илија Карајанов

Илија Карајанов (Гевгелија, 1943 - 2016) — македонски поет, есеист и критичар.
1 Животопис
Илија Карајанов е роден во Гевгелија на година. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Работи како професор во гимназијата „Јосиф Јосифовски“ во Гевгелија. Член на ДПМ од 1987 година. Автор е на стихозбирките: Сончогледово око (1978), Цветови на слободата (1979), Полноќен сонопис (1987), Сономорје (1991), Слики од југот (1995), Зорници во сонот (1997), Сонети без почеток и крај 1999), Свилени звуци (хаику поезија, 2000).
2 Наводи
Рајко Јовчевски

Рајко Јовчевски — македонски писател за деца и преведувач.
1 Животопис
Рајко Јовчевски е роден во Луково, Струшко, на 23 февруари 1937 година.. Во родното место го завршил основното образование, во Битола завршил средно земјоделско училиште, а потоа дипломирал на Филолошкиот факултет во Скопје, на групата југословенска книжевност. Бил уредник во списанието за деца „''Развигор''“ и во редакцијата „Детска радост“ при НИП „Нова Македонија“. Член на ДПМ од 1969 година.
2 Творештво
Автор е на книгите:.
* Еден малечок свет (поезија, 1967),
* Зад ридот изворче (раскази, 1972),
* Златното фенерче на летото (поезија, 1973),
* Тивко шумолат брезите (поезија, 1983),
* Грда пролет во глувите ридишта (раскази, 1985),
* Сказна за Горанчо (сликовница, 1986),
* Трите златни соништа (сказни, 1986),
* Артисти напред (драмски текстови, 1988),
* Кога ќе процветаат девојчињата (поезија, 1989),
* Глувото зрно и големиот ум(сказна, 1990),
* Амор од Катино (роман, 1991),
* Изворче од спомени (раскази, 1992),
* Кула од копнежи (роман, 1993),
* Една друга љубов (роман, 1994),
* Сказни (1996),
* Клап, клап, клап (брзозоборки, 1997),
* Трите осамени глувчиња (сликовница, 1997),
* Танцувајте куклички (драмски текстови, 1999)
Јован Кокаловски

Јован Кокаловски — македонски поет, новинар и публицист.
1 Животопис
Кокаловски е роден е во селото Брусник, Битолско, на 6 ноември 1921 година. Бил уметник во Народниот театар во Битола (1947) и во Народниот театар во Охрид (1953-1967). Во 1970 година, тој се иселил во Сиднеј, Австралија. Тој бил активен работник во црковните општини Св. Кирил и Методиј и Св. Петка, во друштвото „Јужни Словени“ од основањето до распуштањето во 1979 година. Тој бил редовен соработник на весникот „''Ново доба''“. Тој станал член на ДПМ во 1997 година.
2 Објавени книги
* Атомски протест (1987)
Пандо Колевски

Пандо Колевски (, Долно Котори, Леринско) — македонски поет и преведувач.
1 Животопис
Колевски е роден е во селото Долно Котори, Леринско, Егејска Македонија на 4 јуни 1937 година. Завршил Филозофски факултет на Карловиот универзитет во Прага. Работи како стручен соработник во Народната библиотека во Прага. Член на ДПМ од 1987 година. Автор е на книгите: Доаѓањето на јужниот ветар (1970), Изгубена рамнотежа (1978), Море згрчено во дожд (1984), Окови на корењата (1989), Александар Македонски (поема, 1994), Добар ден Македонијо (на чешки јазик, 1998). Добитник на наградите: „Златно перо“, „Иселеничка грамота“.
2 Наводи
Зоран Ковачевски

Зоран Ковачевски (3 април 1943 — 21 јануари 2006) — македонски прозаист.
1 Животопис
Ковачевски е роден на година во Светозарево. Завршил Правен факултет во Белград. Работел во Костозглобната болница во Охрид, а подоцна работел како судија во Основниот суд Охрид. Член на ДПМ станал во 1975 година.
2 Творештво
Во делата на Ковачески се согледува нов манир на раскажување, како спој меѓу народната приказна и современиот расказ.
Ковачески е автор на следниве дела:
* „Охридски приказни“ (раскази, 1974)
* „Семејна фреска“ (роман, 1976)
* „Летачи на метли“ (роман, 1980)
* „Аристотел од Ресен“ (раскази, 1984)
* „Добрина“ (раскази, 1990)
* „Одмазда“ (роман, 1992)
* „Историја на светото дело“ (роман, 1993)
* „Пејач“ (раскази, 2000)
Добитник е на наградата „Мисла“ (за роман).
Глигор Крстевски

Глигор Крстевски — македонски поет и критичар.
1 Животопис
Глигор Крстевски е роден во Прилеп на година. Работел како уредник во издавачката куќа „Култура“ и во Југословенскиот лексикографски завод, Скопје. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Член на ДПМ од 1963 година. Автор е на книгите: Дивите ветрови, мојата колиба и јас (поезија, 1963), Отпори и прогони (студии, 1993). Добитник е на наградите: „Млад борец“, „13 Ноември“.
Петар Костов

Петар Костов — македонски раскажувач, романописец и драмски автор.
1 Животопис
Костов е роден во Битола на година - починал во Скопје на 24 февруари 2013 година. Тој завршил Економски факултет во Скопје. Работел во Македонската радио-телевизија. Тој станал член на ДПМ во 1971 година. Автор е на книгите: Мува (драма, 1969) Пак кукуригаат црвените петли (роман, 1971), Бог да го прости Чарли (раскази, 1973), Кулата (роман, 1980), За водата, виното и Анѓелија (раскази, 1983), Пеењето продолжува (драма, 1983), Свеќа за архиепископот Методиј (драма, 1985), Чиновници, љубовници, поети, бунтовници (раскази, 1988), Кралот од Куманово (роман, 1989), Канарката жолтка (роман, 1992), Шејтан и орел (роман, 1993), Црвен дожд (роман, 1997),.
Марија Кукубајска

Марија Кукубајска (родена на ) — македонски поет, драмски автор и преведувач.
1 Животопис
Кукубајска е родена во Штип на 27 април 1950 година. Завршила Филолошки факултет во Скопје. Работела во повеќе установи во земјата и во странство. Таа станала член на ДПМ во 1957 година. Автор е на книгите: „''Временија и неоткрит''“ (поезија, 1973), „''Јаглен и дијамант''“ (поезија, 1975), „''Соломон и Балкина''“ (монодрама, 1983). Добитник на наградите: „Млада Струга“, Ноемвриска награда на Општина Штип.
Неда Лозановска

Неда Лозановска — македонски поет.
1 Животопис
Неда е родена во Штрбово, Преспа на година. Во 1971 година заминала во Канада. Член на Литературното друштво „Браќа Миладиновци“ во Торонто. Член на ДПМ од 1997 година. Автор е на книгите: Молк (1993), Напуштени дворови (1994), Премолк (1998), Моите мисли и зборови (1999). Подмамка (2000). Добитник на наградата: „Иселеничка грамота“.
Михаил Левенски

Михаил Левенски (, - , ) — македонски поет, раскажувач, драмски автор, хуманист, филозоф и невропсихијатар.
1 Животопис
Левенски е роден во селото Владимирово, Беровско, на 10 ноември 1942 година. Завршил Медицински факултет во Скопје и специјализирал невропсихијатрија. Тој работел во Здравствениот дом на Скопје. Преку трибините, радиото, телевизијата и печатот, се докажа како неуморен хуманист и фанатичен поборник на вистината, правдата и човековото достоинство. Од тие, беспоштедни пресметки, освен во професијата, создаде и повеќе книжевни дела, радио и ТВ драми и сценарија за филмови.
На љубителите на пишаниот збор им ги подари книгите: Стрниште, Досилување, Макадам (раскази, 1987), Како да станам свој (студија, 1991), Магија (радио драма, 1994), Од утробата на гневот (раскази, 1995), Лош препис од оригиналот з. (поезија, 1996), Создавање на светот во мене (поезија, 1997), Истрели во сонот на Марија (телевизиска драма, 1998), Виделинки (мудрости, 1999), Кажи ми тато (поезија за деца, 2000).
Починал на 28 септември 2010 година во Скопје.
Ликот и делото на Д-р Михаил Левенски продолжува да живее преку фондација со неговото име на 70 годишнината од неговото раѓање. На 10 ноември 2012 година, во Драмскиот театар во Скопје, во присуство на семејството и многубројни пријатели и поддржувачи на делото на Левенски, биле одбележани 70 години од раѓањето на Михаил Левенски со основање на фондација.
Благоја Лактински

Благоја Ѓорѓиоски Лактински — македонски поет и преведувач.
1 Животопис
Лактински е роден на 10 март 1942 година, во селото Лактиње, Охридско, тогаш во Кралството Албанија односно за време на окупацијата во Втората светска војна. Завршил средно образование. Работел како новинар во Македонското радио. Тој станал член на ДПМ во 1967 година.
Тој починал на 12 јануари 2004 година, во Скопје.
2 Творештво
* „''Атом во мојата постела''“ (1967)
Борис Лозановски

Борис Лозановски — македонски поет и романописец.
1 Животопис
Лозановски е роден во Битола на година. Студирал на Филолошкиот факултет во Скопје. Во 1965 година заминал за Австралија. Иницијатор за формирање на Македонското литературно друштво „Браќа Миладиновци“ (1987). Член на ДПМ од 1997 година. Автор е на книгите: Отаде Екваторот (поезија, 1991), Проколнати стапки (роман, 1996),.
Миле Маневски

Миле Маневски — македонски поет и раскажувач.
1 Животопис
Маневски е роден на година во Скопје. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работи како новинар во НИП „Нова Македонија“. Член на ДПМ од 1973 година. Автор е на книгите: Високо длабоко (поезија, 1973), Месеча, (раскази, 1980), Човек на покривот (антологија на македонски раскази објавени на лужичкосрпски јазик, 1980), Бадник (антологија на современи лужичкосрпски раскази објавени на македонски јазик, 1981), Друмје (поезија, 1984), Празници на ноќта, (раскази, 1995).
Иванчо Митревски - Мајсторот

Иванчо Митревски - Мајсторот — македонски писател за деца.
1 Животопис
Митревски е роден на година во Скопје. Завршил виша школа за социјални работници, а исто така бил квалификуван металостругар. Работи во „ИНВЕСТ-МАК“ - Скопје. Член на ДПМ од 1967 година.
2 Творештво
Иванчо Митревски - Мајсторот пишувал поезија и проза, како и радио и тв-игри за деца. Автор е на книгите: Дали да се продаде кучето (раскази за деца, 1972), Добрините на јужното ветре (раскази за деца, 1974), Нела (раскази, 1978), Снежни војници (раскази за деца, 1982), Нела и буквите (раскази за деца, 2000), Дејан и дедо му и уште нешто (раскази за деца, 2000).
Трајче Кацаров

Трајче Кацаров — македонски поет, раскажувач, есеист и драмски автор.
1 Животопис
Кацаров е роден во Штип на година. Завршил Академија за филм и театар во Софија, Бугарија. Магистрирал на Институтот за македонска литаратура на универзитетот ,„Св.Кирил и Методиj“ во Скопје. Работи како драматург во Народниот театар во Штип. Во 1993 година го основа Списанието за уметност „СУМ“. Член е на ДПМ од 1991 година.
2 Творештво
Автор е на книгите:
* Во подмишките на будилникот (поезија, 1986)
* Го следите ли Хорхе (поезија, 1991)
* Дискретниот шарм на Кус де Ру (поезија, 1993)
* Да не беше дождот (драма, 1993)
* Сулиндари (пиеса за деца, 1995)
* Цартаровата чичитра (раскази, 1996)
* Фалцот на змијата (комедија, 1996)
* Ректајмот на господинот Налче (поезија, 1997)
* Времето во театарот (есеи, 1997)
* Ети ја спасува Тера (проза за деца, 1997)
* Дневникот на Омир (проза, 1999)
* Ноќта во која светилката не треба да згасне (три драми, 1999)
* Времето на моментот (театрски есеи, 2001)
* Белиот слон (есеи, 2003)
* Емигрантот Цвик (поезија, 2003)
* Гард (драмска пиеса, 2003)
* Чалик Чамак (избор пиеси)
* Татко и отец (роман во раскази, 2008)
* АКО (поема, 2011)
* Другото е помалку важно (избор пиеси за деца, 2011)
* Форма на молкот (поезија, 2011)
* Ојле брада во животинска балада (2013)
* Единство на лицата (тетарски есеи, 2013)
* Двонасочна релација театар-публика (театаролошка студија, 2013)
* Јад (раскази, 2015)* Таја (поезија, 2016)* Шешири (драма, 2016)
* На клупата (драма, 2018)* Не паркирај, гаража (роман, 2019)* Увозникот на бели ноќи (роман, 2023)* Пиеса за срамот (пиеса, 2025)* Роман за Чарли Офтика -Туркачот (роман, 2025)
Неговите дела се преведени и на неколку јазици (англиски, руски, украински, албански, бугарски, српски, хрватски и словенски), a неговите театарски пиеси се одиграни низ повеќе театри во регионот и пошироко.
3 Награди
Добитник е на повеќе награди од областа на литаратурата:
* Награда ,,Рациново признание“ за романот „Татко и отец“, во 2009 г.
* Награда ,,Мајстори на прозата“ за пиесите „На клупата“ и „Шешири“
* Награда ,,Јован Котевски“ за збриката од поезија Формата на молкот“
* Награда ,,Глигор Прличев“ за поемите ,,АКO“ и „Цветко“* Во 2004 г. Кацаров е прогласен за личност на годината во општина Штип и добива признание „Деец во културата“
* Во 2009 г. општина Штип му доделува 8-мо Ноемвриско признание.
* Награда „Отворен круг“ - за иновации и експерименти во книжевноста, на меѓународниот фестивал „Книжевен круг“, во организација на Институтот за наука, алтернатива, култура и уметност „Инаку” – Скопје.* Награда „Ванчо Николески“ за романот „Не паркирај, гаража“
Колумнист е во неколку весници: „Нова Македонија“, „Утрински весник“ и „Штипски глас“.
4 Наводи
Иван Мазов

Иван Мазов ( во — во Рогашка Слатина, Словенија) — македонски раскажувач, театарски критичар и публицист.
1 Животопис
Завршил Висока политичка школа во Белград. Работел како театарски критичар во весникот „Нова Македонија“. Член на ДПМ од 1972 година. Автор е на книгите: Додека топовите пукаат (раскази, 1958), По трагите на Евлија Челебија (патописна проза, 1978), а неговите Избрани дела во шест книги се објавени во 1982 година. Добитник на наградите: „Мито Хаџивасилев - Јасмин“, „Крсте Мисирков“.
2 Наводи
Јордан Леов

Јордан Леов (Велес, 29 август 1920 - Скопје, ) — македонски раскажувач, романописец и драмски автор.
1 Животопис
Јордан Леов е роден во Велес на 29 август 1920 година. Студирал право на Универзитетот во Белград, а студиите ги завршил во Софија. За време на окупацијата на вардарскиот дел на Македонија, тој неколкупати бил затворен од бугарската власт и протеран на територија што е денес Бугарија. Учествувал во НОБ. По ослободувањето на Македонија, тој работел како заменик на јавниот правобранител на Македонија, а исто така, бил уредник на „''Нова Македонија''“, „''Културен живот''“ и други весници и списанија. Бил член на Друштвото на писатели на Македонија од 1952 година.
2 Творештво
Леов е автор на следниве дела:* „Посилни од смртта“ (раскази, 1952)
* „Велес во НОБ: велешките партизански одреди“ (заедно со Никола Кирков, 1952)
* „Длабока рана“ (раскази, 1953)
* „Побратими“ (роман, 1956)
* „Виор“ (роман, 1957)
* „Исчезнат свет“ (раскази за деца, 1957)
* „Расцветан јасмин“ (драма, 1957)
* „Глуви мугри“ (роман, 1960)
* „Афион“ (роман, 1963)
* „Антологија на болката“ (романизирана биографија, 1968)
* „Лош сон“ (повест за деца, 1972)
Леов е автор на првиот македонски хумористичен роман, „''Побратими''“ во кој дава интересна слика на велешката чаршија.
Словенија на Олимписките игри

Словенија за првпат учествувала на Зимските олимписки игри во 1992 година кои се одржале во Албервил, и од тогаш учеструвала на сите Олимписки игри. Претходно, била дел од екипите на:
* Австрија (1912)
* (1920-1988)
* (1992 - )
Заклучно со 2008 година, Словенија има освоено вкупно 19 олимписки медали.
1 Медали
1.1 Медали на ЛОИ
Година Спортови Спортисти Медали
Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
1992 Барселона, 12, 35, 0, 0, 2, 2
1996 Атланта, 8, 37, 0, 2, 0, 2
2000 Сиднеј, 13, 74, 2, 0, 0, 2
2004 Атина, 10, 79, 0, 1, 3, 4
2008 Пекинг, 11, 62, 1, 2, 2, 5
Вкупно, 3, 5, 7, 15
1.1.1 Освајачи медаља
Медали, Име(на), Игри, Спорт, Дисциплина
Бронза, Изток Чоп и Денис Швегељ, 1992 Барселона, Веслање, двојка без кормилар М
Бронза, Милан Јанша, Јанез Клрменчич, Сашо Мирјаниќ, Садик Мујкиќ, 1992 Барселона, Веслање, Четверац без кормилара М
Сребро, Бригита Буковец, 1996 Атланта, Атлетика, 100 м со пречки Ж
Сребро, Андраж Веховар, 1996 Атланта, Кајак на диви води, К-1 М
Злато, Изток Чоп и Лука Шпик, 2000 Сиднеј, Веслање, двојки М
Злато, Рајмонд Дебевц, 2000 Сиднеј, Стрељаштво, 50 m пушка тростав М
Бронза, Јоланда Чеплак, 2004 Атина, Атлетика, 800 m Ж
Бронза, Уршка Жолнир, 2004 Атина, Џудо, до 63 кг Ж
Сребро, Изток Чоп и Лука Шпик, 2004 Атина, Веслање, Дубл скуп М
Бронза, Василиј Жбогар, 2004 Атина, Едрење, Класа Ласер М
Сребро, Сара Исаковиќ, 2008 Пекинг, Пливање, 200 m слободен стил Ж
Бронза, Луција Поландер, 2008 Пекинг, Џудо, над 78 кг Ж
Бронза, Рајмонд Дебевц, 2008 Пекинг, Стрелаштво, 50 m пушка тростав М
Злато, Примож Козмус, 2008 Пекинг, Атлетика, бацање клацива М
Сребро, Василиј Жбогар, 2008 Пекинг, Едрење, Класа Ласер М
1.1.2 Медали по спортови
Спортови Медали
Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
Атлетика, 1, 1, 1, 3
Пливање, 0, 1, 0, 1
Стрелаштво, 1, 0, 1, 2
Веслање, 1, 1, 2, 4
Џудо, 0, 0, 2, 2
Едре, 0, 1, 1, 2
Кајак, 0, 1, 0, 1
Вкупно, 3, 6, 8, ''17''
1.2 Медали на ЗОИ
Година Спортови Такмичари Медаље
Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
1992 Албервил, 6, 27, 0, 0, 0, 0
1994 Лилехамер, ?, 22, 0, 0, 3, 3
1998 Нагано, 8, 34, 0, 0, 0, 0
2002 Солт Лејк Сити, 8, 40, 0, 0, 1, 1
2006 Торино, 9, 41, 0, 0, 0, 0
Вкупно, 0, 0, 4, 4
1.2.1 Медали по спорт
Спортови Медали
Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
Алпско скијање, 0, 0, 3, 3
Ски скокови, 0, 0, 1, 1
Вкупно, 0, 0, ''4'', ''4''
2 Поврзано
* Југославија на Олимписките игри
Трајан Мартиноски

Трајан Мартиноски (-) ― македонски поет и есеист.
1 Животопис
Трајан Мартиноски е роден на 19 февруари 1951 година, во Нерези, Струшко. Починал на 4 мај 1999 година, во Охрид. Завршил средно образование во Струга, а Филолошки факултет во Скопје. Тој станал член на ДПМ во 1989 година. Автор е на книгите Премолчано време (поезија, 1982), Дулбија (поезија, 1988), Голтки (поезија, 1990), Христовиот син (поезија, 1994), Гробот на Чинго (есеј, 1995), Говорот на цвеќето (есеј, 1995), Писмото на сликата (оглед за пејзажот на сликарот Јордан Манасиевски, 1995), Одговор на писмото (есеј, 1996), Петнаесет пеења за Карванот на цвеќето на мирот (1998), Брезоњо - биографија на каменот и цветот (патопис, 1998), Еригон петнаесет години потоа (кон драмската претстава Еригон од Јордан Плевнеш, 1999), Кон културното наследство (Наум Целаковски, трудови, толкувања, приопштувања, 1999), Златен венец на спомените (сеќавања, 1999).
Цветко Мартиновски

Цветко Мартиновски бил македонски раскажувач и преведувач.
1 Животопис
Мартиновски е роден е на година во Скопје. Починал на година во Скопје. Завршил Средно стручно училиште. Работел како новинар во Радио Скопје и во повеќе весници („Нова Македонија“, „Трудбеник“, „Просвета“ и „Вечер“). Бил секретар на редакцијата на „Современост“ и уредник во ЗИД „Нова Македонија“. Член на ДПМ од 1953 година. Автор е на книгите: Луњинци (раскази, 1955), Квечерини и разденувања (раскази, 1959), Пријатели (раскази, 1962), Одбрани раскази (1967). Добитник е на наградите: „Златно перо“, „Кирил Пејчиновиќ“, „Божидар Настев“ и на наградата на Авторската агенција на Македонија.
Ефтим Манев

:''За други значења видете Ефтим Манев (појаснување)''
Ефтим Манев (, - , ) — македонски поет и преведувач.
1 Животопис
Ефтим Манев е роден во Кавадарци на 25 јануари 1931 година. Завршил средно образование. Потоа студирал славистика на Универзитетот во Скопје. Бил уредник во издавачката куќа „Македонска книга и на списанието Современост. Член на ДПМ од 1967 година. Автор е на стихозбирките: Моклишките ангели (1973), Ѕвездата на Витлеем (2000). Добитник на наградите: За превод - „Златно перо“, „Кирил Пејчиновиќ“, „Божидар Настев“, наградата на РКПЗ за најдобар превод на годината. Во 2006 е добитник на Повелбата „30 септември“, што традиционално се доделува на истакнат македонски книжевен преведувач за долгогодишна активност во оваа област. Неговиот преведувачкиот опус е сочинет од над 80 прозни и поетски дела, од кои најмаркантно е ремек делото на руската и светска литература романот "Тивкиот Дон" од Михаил Шолохов. Починал на 16 март 2010 во Скопје.
Перо Миленковски

Перо Миленкоски (роден на ) — македонски писател за деца.
1 Животопис
Миленкоски е роден на 3 септември 1939 година во Слепче, Прилепско. Завршил Педагошка академија во Битола. Работел во редакцијата на „''Нова Македонија''“, како уредник на „''Колибри''“. Тој станал член на ДПМ во 1995 година. Автор е на книгите: Најубав ѓердан (поезија, 1970), Има една земја мила (поезија, 1989), Малиот сообраќаец, (поезија, 1990), Детестоп (поезија, 1993). Добитник е на наградата: „Ванчо Николески“ - Битола (II награда).
Монако на Олимписките игри

Монако за првпат како независна држава учествувала на Летните олимписки игри во 1920 година, кои се одржале во Антверпен. Од тогаш, Монако ги има пропуштено мундијалите во 1932, 1956 и бојкотот од 1980 година.
Монако нема освоен досега ниту еден медал.
Националниот олимписки комитет на Монако бил основан во 1907 година, а од страна на МОК бил признат во 1953 година.
Бистрица Миркуловска

Бистрица Миркуловска (- 17 септември 2024) — македонска поетеса, македонистка, раскажувачка, детска писателка и преведувачка.
1 Животопис
Миркуловска е родена во Скопје. Завршила Филозофски факултет на Скопскиот универзитет и последипломски студии од областа на македонистиката. Работела како професор на Филолошкиот факултет во Скопје. Била лекторка по Македонски јазик и книжевност на Масариковиот универзитет во Брно, Чешка. Таа станала член на Друштвото на писателите на Македонија во 1971 година. Писателка е на книгите: „Цвеќенца“ (поезија за деца, 1960), „Градинче“ (раскази за деца, 1962), „Првачиња“ (поезија за деца, 1972), „Празнични виделини“ (поезија за деца, 1979), „Виножито“ (раскази, 1979), „Сите деца мили“ (поезија, за деца, 1982), „Ѕвездена“ (бајки, 1986), „Виделина“ (бајка, 1989), „Клучарчиња“ (роман за деца и млади, 1992), „Прекршен лет“ (поезија, 1996), „Kdyz kvetly kastany“ (''Кога цутеа костени'', поезија, Брно, 1997). Добитник е на „Потокарова повелба“ на поранешниот Сојуз на книжевните преведувачи на Југославија за преводи од словенечки на македонски јазик.
Илија Милчин

Илија Милчин (роден на во Прилеп - починал на во ) — македонски глумец, режисер, јазичар и преведувач, почесен член на ДПМ.
1 Животопис
Милчин е роден во Прилеп во 1918 година. Завршил право на Софискиот универзитет во 1942 година. Во периодот од 1944 до 1947 година работел како драматург, а потоа како глумец и режисер во Македонскиот народен театар во Скопје. Бил уметнички раководител и режисер на Обласниот македонски народен театар во Горна Џумаја, Пиринскиот дел на Македонија (1947-1948).
Од 1965 до 1968 година бил директор на Драмата на Македонскиот народен театар во Скопје. Неговиот преведувачки опус опфаќа голем број значајни дела од руски, хрватски, бугарски и француски автори. Добитник е на наградите: „11 Октомври“, „Кирил Пејчиновиќ“, „Јован Стерија Поповиќ“, „13 Ноември“, „Војдан Чернодрински“.
Негов син е режисерот Владимир Милчин.
2 Филмографија
Милчин има остварено бројни филмски улоги:
1950-ти
1958, Мис Стон ТВ-филм, Јане Сандански
1960-ти
1961, Мирно лето ТВ-филм, Професорот Нестор Гиевски
1961, Пресметка ТВ-филм, Хасан-бег
1966, До победата и по неа ТВ-филм, Адвокат Страсев
1967, Македонска крвава свадба ТВ-филм, Валија
1968, Стотиот чекор ТВ-филм, /
1969, Враќање од рајот ТВ-филм, /
1969, Републиката во пламен ТВ-филм, Јаја Ефенди
1970-ти
1970, Слики на дрво ТВ филм, /
1970, Човекот во црно Краток филм, /
1970, Александра ТВ филм, /
1971, Македонски дел од пеколот ТВ филм, Полицискиот началник
1971, Понижени и навредени ТВ филм
1973, Залез зад езерската земја ТВ серија, /
1975, Парадоксот на Диоген ТВ филм, Владимир Крстин-Борски
1975, Волшебното самарче ТВ серија
1975, Картотека ТВ-филм, /
1976, Последниот ден на Мистер Порфириј ТВ-филм
1977, Исправи се, Делфина ТВ-филм
1977, Пресуда ТВ филм, Германец
1978, Златни години ТВ серија, /
1978, Курирот на Гоце ТВ серија, /
1979, Наши години ТВ серија, Полковникот
1979, Хихирику Радио-емисија
1980-ти
1980, Учителот ТВ филм, /
1981, Црвениот коњ ТВ-филм, Лефтер
1981, Булки крај шините ТВ серија, /
1982, Илинден ТВ серија, Омер Ружди-паша
1983, Премиера ТВ филм, /
1983, Кога тетин Клименте шеташе над градот ТВ филм, Анатол Шулц
1983, Црвениот коњ ТВ серија, /
1983, Комедијанти ТВ серија, Управникот
1984, Хихирику - 5 години ТВ-филм
1984, Јуначко колено ТВ серија, Кајмакамот
1984, Белото Циганче ТВ серија
1985, На наш начин ТВ серија, /
1985, Јазол ТВ серија, Стариот рабин
1986, Климент Охридски ТВ филм, Чеслав
1987, Трето доба ТВ филм, /
1987, Ѕвездите на 42-та, Давчев
1988-1993, Еурека ТВ-серија, Алберт Швајцер
1988-1993, Тврдокорни ТВ-серија, Едип Паша
1990-ти
1992, Заминување од Пасквелија ТВ филм, Стариот Аргил
1992, Време, живот ТВ филм, /
1993, Бог да ги убие шпионите ТВ филм, Жан Дивалје
1993, Крик на немиот индијанец ТВ филм, Стариот хотелџија
1994, Прекалени ТВ серија, Михаил
1995, Ангели на отпад, Професорот
1999, Време, живот ТВ-филм
2000-ти
2001, Агенција осамени срца ТВ-серија
Павлина Климкар-Меанџиева

Павлина Климкар - Меанџиева (Титов Велес, - , ) — македонска писателка и професор.
1 Биографија
Климкар е родена на година во Велес. Завршила на Педагошката гимназија „Никола Карев“ и Филолошки факултет во Скопје. Се пензионирала како средношколски професор во Велес. Таа станала член на ДПМ во 1995 година.
2 Творештво
Автор е на книгите: "Тивнеења" (поезија, 1976), "Неразделности" (поезија, 1978), "Ораница" (поезија, 1983), "Тишина што се слуша" (поезија, 1991), "Кралица на гревот" (поезија, 1991), "Бршлен" (поезија, 1992), "Зол трн непремолк" (поезија, 1992), "Жежок ветер" (поезија, 1993), "Голтач на огнови" (поезија, 1994), "Од дневникот пред изгорување" (поезија, 1995), Кралица на гревот (второ,проширено издание 1996) Македонска вертикала (поезија, 1997), "Уста полна светлина" (поезија, 1997), "Цунами" (поезија, 1999), "Чудна случка" (сликовница, 1999), "Најазмо" (поезија, 2001), "Vasiloanjea - a marrtiiljei" (на влашки јазик, 2002), "Дијадема" (поезија, 2003), "Во меѓувреме" (поезија, 2003), "Ѕвездени патеки" (поезија, 2005), "Школки" (поезија, 2007), "Одблесоци" (поезија, 2009), "Метузалем" (поезија, 2012), "Наспроти ветрот" (поезија, 2013). Седефна кутија (поезија 2014).
Дел од нејзиното творештво е преведено на српски, албански и англиски јазик. Како автор била застапена во повеќе антологии. Неколку децении е член на градскиот литературен клуб "Кочо Рацин" од Велес. Нејзината поетска дејност започнала во училишните денови.
Била наградувана како поет, а неколкупати освоила прво место за најдобра стихозбирка од Здружението на просветните работници на Македонија (за "Метузалем" - 2012 и за "Наспроти ветрот" - 2013). Добитник била на Деветоноемвриска плакета од општина Велес, како и наградата за животно дело Гемиџии - признание од родниот град Велес.
Павлина Климкар Меанџиева на 04 септември 2017 година ја добила наградата за животно дело „Коле Неделковски“ од Клубот на писатели „Коста Солев Рацин“ во соработка со Општина Велес и ДСУ РЦСОО „Коле Неделковски“- Велес.
Починала во Велес на 3 март 2018 година.
Александар Митевски (поет)

:''Ова е статија за македонски поет. За истоимениот пејач видете Александар Митевски (пејач).''
Александар Митевски ( година, ) — македонски поет и преведувач.
1 Животопис
Александар Митевски е роден е на 4 март 1934 година во Куманово. Завршил Медицински факултет во Белград, а завршил специјализација по ортопедија во Љубљана. Работел во фондот за ПИО на Македонија, во Скопје. Тој снатал член на ДПМ во 1970 година. Добитник е на наградите: „Златно перо“, „Григор Прличев“, „Кирил Пејчиновиќ“, „11 Ноември“ на Општина Куманово, „Божидар Настев“ и на Авторската агенција на Македонија.
2 Библиографија
*''Ни бел ни црн ангел'' (поезија, 1970)
*''Човекот и неговиот систем за движење'' (поезија, 1973).
Гордана Михаилова-Бошнакоска

Гордана Михаилова Бошнакоска — македонски поет, раскажувач и есеист.
1 Животопис
Гордана Бошнакоска е родена во Битола на година. Завршила средно образование. Била уредник во Македонската телевизија.
2 Творештво
Автор е на книгите:
* Времето го нема (поезија, 1965),
* Писма (поезија, 1974),
* Влегување во Делта (поезија, 1981),
* Босфорско лето (раскази, 1984),
* Нордиски љубовници (поезија, 1993),
* Њујорксон (поезија, 1993),
* Планини од картонски кутии (поезија, 1997).
3 Награди
*2022 - награда „Книжевен жезол“*2016 - награда „Ацо Шопов“* 1998 - награда „Браќа Миладиновци“