Огист Конт

Огист Конт (|Auguste Comte, 19 јануари 1798 - 5 септември 1857) — француски филозоф и еден од основачите на социологијата и позитивизмот. Тој е одговорен за воведување на поимот алтруизам.
1 Живот
Огист Конт се родил во Монпелие. Се запишал на студии за политехника во Париз кој во тоа време бил еден од најпрестижните и познат по приврзаноста кон идеалите на републиката и нејзиниот прогрес. Но, во 1816 училиштето било затворено поради реорганизација, па Конт се запишал на медицина во Монпелие, а кога политехничкото училиште повторно било отворено, тој не барал нов прием.
Со враќањето во Монпелие, Конт наишол на спротивставување со своето семејство кое било приврзано за католицизмот и монархијата. Поради тоа, повторно се вратил во Париз каде заработувал работејќи незначителни работи. Во август 1817, Конт станал ученик и секретар на грофот Сен Симон кој го внел во интелектуалното општество. Но, во 1824 година, Конт се разидува со Сен Симон поради неможноста да ги надминат нивните спротивставени размислувања.
Тогаш, Конт сфатил дека сака да работи на филозофскиот позитивизам. Тој план го издал во 1822, под наслов „План на научни прочувања на реорганизација на општеството“. Не станал академик, па преживувал од секојдневната помош на неговите спонзори и пријатели. Се оженил со Каролин Масен, но со неа се разделил во 1842. Во 1826, бил во болница за душевно болни. Од 1830 до 1842, го пишувал шестомното дело „Курс по позитивистичка филозофија“, а од 1851 до 1854 четиритомниот „Систем на политички позитивизам“.
2 Учење
При своите научни учења, Огист Конт се сретнал со еден закон кој го нарекол закон на 3 фази: теолошка, метафизичка и научна. Последната научна фаза ја нарекол и позитивна фаза. Теолошката фаза од перспектива на француското општество во XIX век се сметала за претходник на просветителството и во која Бог го одредува местото на човекот во општеството. Метафизичката фаза воопшто не била поврзана со метафизиката на Аристотел, туку таа била заснована на Големата француска револуција од 1789 г. Оваа фаза вклучувала универзални права кои биле над авторитетот на кое било човечко суштество, иако за нив не може да се каже дека биле свети. За она што го сметал за научна фаза се случувањата по неуспехот на Наполеон. Тоа била можност за луѓето да најдат и спроведат решенија за социјалните проблеми. Овој закон на Конт претставува една од првите теории на социјалната еволуција.
Останатите закони на Конт му овозможиле да направа систематизацција и соодветна хиерархија на неорганската физика (астрономија, геологија, хемија и сл.) и органската физика (биологија и социјална физика од која подоцна настанала социологијата).
Идејата на Огист Конт била да се создаде науката социологија која ќе ги вклучува сите останати науки и која ќе ги интегрира наодите во кохезивна целина.
Објаснувањето на Конт на позитивистичката филозофија довело до значаен однос помеѓу теоријата, праксата и човечкиот разум.
Конт ја смислил и кованицата алтруизам, која се однесувала на моралните обврски на поединецот да ги стави интересите на останатите над сопствените што довело до спротивставување во поглед на зачувувањето на поединечните права.
За време на неговиот живот, на неговиот труд за позитивизмот многумина гледале со скептицизам, бидејќи позитивизмот го издигнувал на ниво на религија, а себеси се нарекувал папа на позитивизмот. Конт прв го употребил зборот ''социологија'' како кованица на латинскиот збор ''societas'' (општество) и старогрчкиот ''logos'' (наука).
Огист Конт се смета за основоположник на западната социологија, но сепак на исток пред него тоа го сторил Ибн Калдун.
3 Користена литература
* Анри Гујер, ''La vie d'Auguste Comte'', Gallimard, 1931 ;
* Жан Делволв, ''Réflexions sur la pensée comtienne'', Félix Alcan, 1932 ;
* Лорен Феди, ''Comte'', Les Belles Lettres, 2000, réédition 2005 ;
* Лорен Феди, L’organicisme de Comte, in ''Auguste Comte aujourd’hui'', M. Bourdeau, J.-F. Braunstein, A. Petit (dir), Kimé, 2003, pp. 111–132 ;
* Лорен Феди, Auguste Comte, la disjonction de l’idéologie et de l’Etat, ''Cahiers philosophiques'', n°94, 2003, pp. 99–110 ;
* Лорен Феди, Le monde clos contre l’univers infini : Auguste Comte et les enjeux humains de l’astronomie, ''La Mazarine'', n°13, juin 2000, pp. 12–15 ;
* Лорен Феди, La contestation du miracle grec chez Auguste Comte, in ''L’Antiquité grecque au XIXè siècle : un exemplum contesté ?'', C. Avlami (dir.), L’Harmattan, 2000, pp. 157–192 ;
* Лорен Феди, Auguste Comte et la technique, ''Revue d’histoire des sciences'' 53/2, 1999, pp. 265–293 ;
* Анри Гујер, ''La jeunesse d'Auguste Comte et la formation du positivisme, tome 1 : sous le signe de la liberté'', Vrin, 1932 ;
* Анри Гујер, ''La jeunesse d'Auguste Comte et la formation du positivisme, tome 2 : Saint-Simon jusqu'à la restauration'', Vrin ;
* Анри Гујер, ''La jeunesse d'Auguste Comte et la formation du positivisme, tome 3 : Auguste Comte et Saint-Simon'', Vrin, 1941 ;
* Анри Гујер, ''Oeuvres choisies avec introduction et notes'', Aubier, 1941 ;
* Жорж Кангулем, « Histoire des religions et histoire des sciences dans la théorie du fétichisme chez Auguste Comte », ''Études d'histoire et de philosophie des sciences'', Vrin, 1968 ;
* Х.С. Џонс, ed., ''Comte: Early Political Writings'', Cambridge University Press, 1998;
* Анжел Кремер-Мариети, ''Auguste Comte et la théorie sociale du positivisme'', Seghers, 1972 ;
* Анжел Кремер-Мариети, ''Auguste Comte, la science sociale'', Gallimard, 1972 ;
* Анжел Кремер-Мариети, ''Le projet anthropologique d'Auguste Comte'', SEDES, 1980, réédition L'Harmattan, 1999 ;
* Анжел Кремер-Мариети, ''L'anthropologie positiviste d'Auguste Comte'', Lib. Honoré Champion, 1980 ;
* Анжел Кремер-Мариети, ''Entre le signe et l'histoire. L'anthropologie positiviste d'Auguste Comte'', Klincksieck, 1982, réédition L'Harmattan,1999 ;
* Анжел Кремер-Мариети, ''Le positivisme'', Coll."Que sais-je?", PUF, 1982 ;
* Анжел Кремер-Мариети, ''Le concept de science positive. Ses tenants et ses aboutissants dans les structures anthropologiques du positivisme'', Méridiens Klincksieck, 1983 ;
* Анжел Кремер-Мариети, ''Le positivisme d'Auguste Comte'', L'Harmattan, 2006 ;
* Анжел Кремер-Мариети, ''Auguste Comte et la science politique'', in Auguste Comte, ''Plan des travaux scientifiques nécessaires pour réorganiserla société'', L'Harmattan, 2001;
* Анжел Кремер-Мариети, ''L'humanisme entre positivisme et nihilisme'' in ''L'Art du Comprendre '', 2006, N°15.
* Анжел Кремер-Мариети, ''Auguste Comte et l'histoire générale'', in Auguste Comte, ''Sommaire appréciation de l'ensemble du passé moderne'', L'Harmattan, 2006 ;
* Пјер Машереј, ''Comte. La philosophie et les sciences'', PUF, 1989 ;
* Gertrud Lenzer, ''Auguste Comte: Essential Writings'' (1975), New York Harper, Paperback, 1997 ;
* Ракел Капуро, ''Le positivisme est un culte des morts : Auguste Comte'', Epel, 1999 (traduit en français en 2001) : l'étude la plus récente sur la vie d'Auguste Comte, la vision sans complaisance d'une psychanalyste de l'école de Lacan ;
* Auguste Comte, ''Positive Philosophy of Auguste Comte, Part I'' (1855), translated by Harriet Martineau, Kessinger Publishing, Paperback, 2003 ; Also available from the ,
*''Pierre Laffitte (1823-1903): Autour d'un centenaire'', in ''Revue des Sciences et des Techniques en perspective'', 2ème série, vol. 8, n°2, 2004, Brepols Publishers, 2005 ;
* Zeïneb Ben Saïd Cherni, ''Auguste Comte, postérité épistémologique et ralliement des nations'', L'Harmattan, 2005 ;
* Мери Пикеринг, ''Auguste Comte: An Intellectual Biography'', Cambridge University Press (1993), Paperback, 2006 ;