procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Симетрија454

Симетрија454 (Symmetry454 или Sym454) е предлог календар за реформа на грегоријанскиот календар. Ова е вечен сончев календар кој ја содржи традиционалната седмица од седум дена, има симетрично еднакви тримесечја, а секој месец започнува со понеделник.
1 Годишен календар
Предложениот календар изгледа вака:
: Последните седум дена од декември, прикажани со сива боја, се интеркаларни денови кои би важеле само во престапна година.
Идејата за месец со 4 или 5 цели седмици не е нова, веќе е предложена во 1970-те години од Крис Кериер и Џозеф Стинберг. Во нивните предлози неделите во тримесечја се распоредени на следниот начин 5 + 4 + 4 недели и 4 + 4 + 5 недели во едно тримесечје, додека Симетрија454 има ''симетрични'' 4 + 5 + 4 недели во едно тримесечје, од каде и доаѓа името на овој календар. (Забелешка - нема празно место меѓу „Симетрија“ и „454“.)
Ваквата поделба на тримесечјата се погодни за работа, бидејќи се од помош при фискалното планирање и анализите. Сите месеци имаат цел број на седмици, и ниеден месец никогаш не завршува на сред недела. Секој месец завршува во недела, и практично никогаш не може да се случи петок тринаесетти. Сите празници, родендени и годишници се фиксни.
2 Правило за престапна година
Престапната година паѓа еднаш на секои 6 или 5 години, кога декември се претвора во месец со 5 недели. Престапната година е прикажана со бројки во сива боја во декември. Правилото за престапна година е засновано врз симетричниот циклус од 293 години по 52 престапни години во интервали кои се правилно распоредени:
Демографија на Танзанија

Според пописот од Танзанија во 2020 година, населението на Танзанија изнесува 63,852,892 луѓе. Во постарите податоци од 2006 година, населението на Танзанија изнесувало 40,213,160 луѓе.
1 Старосна структура
(2003)
* 0-14 години: 44,3% (мажи 7 988 898 / жени 7 938 979)
* 15-64 години: 53,1% (мажи 9 429 959 / жени 9 634 102)
* над 65 години: 2,6% (мажи 405 803 / жени 524 713)
(2009)
* 0-14 години: 43% (мажи 8 853 529 / жени 8 805 810)
* 15-64 години: 54,1% (мажи 10 956 133 / жени 11 255 868)
* над 65 години: 2,9% (мажи 513 959 / жени 663 233)
2 Коефициент на плодност
*2003-5.24
*2008-4.62
3 Јазици
* свахили (de facto)
* англиски (Врховните судови, Високото образование)
4 Религија
* 35 % - муслимани
* 30 % - христијани
* 35 % - локални религии
Демографија на Того

Со население од 6.619.000 во 2009 година, Того е 107 држава во светот според бројот на население. Поголемиот дел од населението живее во рурални предели, односно 65% од населението.
1 Старосна структура
(2000)
* 0-14 години: 46% (мажи 1 161 610/ жени 1 153 877)
* 15-64 години: 51% (мажи 1 254 437/ жени 1 327 306)
* над 65 години: 3% (мажи 53 101/ жени 68 171)
2 Коефициент на плодност
*2008-4.85
3 Етнички состав
Во Того живеат 40 различни етнички групи, од кои најбројни се Еве на југот од земјата и се 46% од населението. Во средината на земјата живеат Котоколи и Чамба, етничката група Кабје живее на север. Помали етнички групи се Мина, Моси и Аџа и потомци на Европејци кои живеат во државата.
4 Религија
Околу 29% од населението се Христијани, 20% се Муслимани и 51% се припадници на локални религии. Службен јазик во државата е францускиот јазик.
5 Јазик
Официјален јазик во земјатља е францускиот.
Демографија на Сиера Леоне

Според податоци од 2006 година, населението на Сиера Леоне изнесува 6,294,774 луѓе .
1 Старосна структура
(2005)
* 0–14 години: 44.7% (мажи 1 318 508/жени 1 371 164)
* 15–64 години: 52% (мажи 1 494 068/жени 1 637 276)
* над 65 години: 3.3% (мажи 93 047/жени 103 580)
(2003)
* 0–14 години: 44.8% (мажи 1 259 421/жени 1 310 516)
* 15–64 години: 52% (мажи 1 420 900/жени 1 557 597)
* над 65 години: 3.2% (мажи 89 078/жени 95 169)
(2000)
* 0–14 години: 44.73% (мажиe 1 148 264/жени 1 192 533)
* 15–64 години: 52.16% (мажи 1 305 039/жени 1 424 076)
* над 65 години: 3.11% (мажи 81 291/жени 81 421)
2 Коефициент на плодност
*2005-5.72
*2003-5.86
*2000-6.08
3 Етнички состав
* 90 % - црни
* 10 % - креоли
4 Религија
* 60 % - муслимани
* 38 % - локални религии
* 10 % - христијани
5 Јазик
Службен јазик во земјата е англискиот.
Од денес за утре (телевизиска серија)

''Од денес за утре'' — македонска телевизиска серија создадена од Иво Лауренчиќ, која се емитувала на Сител телевизија. Во серијата се работи за фиктивното семејство Броз, просечно македонско семејство од средната класа кое се обидува да ги преживее секојдневните проблеми и неочекувани настани. Својата премиера ја имаше на 3 октомври 2010.
1 Глумечка екипа
Сенко Велинков го толкува главниот лик Томче „Трикотажа“ Броз, поранешен директор на пропадната фирма за трикотажа, Билјана Беличанец-Алексиќ ја толкува неговата жена Цветанка, професорка по историја, Влатко Илиевски и Ана Стојаноска ги играат нивните деца, Бојан и Калина Броз, соодветно.
Сценскиот глумец, Јовица Михајловски го толкува ликот на Ал Капоне, со Марко Чаласан во улогата на неговиот син. Глумецот Диме Илиев го толкува ликот на Боге, братот близнак на Томче. Глумиците Јасмина Поповска и Ленче Делова сестрите Пепи и Ружица, соодветно. Глумецот Митко Апостоловски го толкува Сајо, сосед на семејството Броз и Ѕвезда Ангеловска ја толкува Софи, секретарката на Томче. Шусјин Дунг, како специјална гостинка од Кина ја игра На Ли, студентка и љубовен интерес на Бојан.* Сенко Велинов - Томче
* Билјана Беличанец-Алексиќ - Цветанка
* Диме Илиев - Боге
* Ленче Делова - Ружица
* Митко Апостоловски - Сајо
* Влатко Илиевски - Бојан
* Ана Стојановска - Калина
* Ѕвездана Ангеловска - Софи
* Јовица Михајловски - Ал Капоне
* Јасмина Поповска - Перуника
* Марко Чаласан - Марко
* Марко Трпески - Петар
* Мишко Барзов - Поп Владо
* Бранко Ѓорчев - Адвокат
* Зиба Радончиќ - Судијка
* Александар Микиќ - Доктор
* Владимир Лазовски - Јован
* Славица Јовановска - Газдарицата
* Кица Ивковска Велјановска - Жена 1
* Маја Вељковиќ-Пановска - Жена 2
* Горан Јовановски - Младо момче
* Гораст Цветковски - Келавец
* Викторија Анѓушева - Жена од киоск
* Видосава Грубач - Мими
* Владимир Ендровски - Психијатар
* Марина Поп Панкова - Затвореничка 1
* Соња Каранџуловска - Затвореничка 2
* Жаклина Стевковска - Жена стражар
Демографија на Сомалија

Според податоци од 2006 година, населението на Сомалија изнесува 10,112,453 луѓе.
1 Старосна структура
(2006)
* 0-14 години: 44.4% (мажи 1 973 294/ жени 1 961 083)
* 15-64 години: 53% (мажи 2 355 861/ жени 2 342 988)
* над 65 години: 2.6% (мажи 97 307/ жени 132 805)
(2010)
* 0-14 години: 45% (мажи 2 282 325/ жени 2 271 707)
* 15-64 години: 52.5% (мажи 2 659 151/ жени 2 650 330)
* над 65 години: 2.5% (мажи 102 941/ жени 145 999)
2 Коефициент на плодност
*2010-6.44
3 Етнички состав
За африканска земја Сомалија е невообичаено етнички хомогена; скоро 85% од населението го чинат етнички Сомалијци кои се, поделени во многу кланови. 85% од населението на земјата се Сомалијци, а останатите се арапи, белуџи итн. Граѓанската војна во земјата во 90-тите довело до зголемување на сомалијската дијаспора во Европа, Африка и Блискиот Исток..
4 Јазици
Службен јазик во земјата е сомалискиот јазик .
5 Религија
Со многу мали исклучоци, Сомалијциte се скоро сите муслимани од кои мнозинството се пропадници на сунитскиот ислам. Уставот на Сомалија го дефинира исламот како религија на целата ребублика, а исламскиот шеријат како основен извор на националното законодавство.
Христијанството претставува малцинска религија во земјата, со околу 1.000 верници. Во земјата постои само една епархија, која се наоѓа во престолнината Могадишу. Според еден податок, во земјата постојат околу 100 католички епарси
Тутунски мозаичен вирус

Тутунскиот мозаичен вирус (TMV) е РНК-вирус кој ги инфицира растенијата, посебно тутунот и другите членови од фамилијата Solanaceae. Овој е првиот откриен вирус.
1 Структура
Тутунскиот мозаичен вирус има стапчест облик.
Марија Еухенија Суарез

Марија Еухенија Суарез Ривиеро позната како Еухе Суарез (родена 9 март 1992) ― аргентинска глумица, пејачка и модел. Таа е добро позната по нејзините улоги во сериите: Rincón de Luz, Floricienta, Amo de Casa, Amor Mío и Casi Ángeles, и како член на позната тин - група Teen Angels (Тин Ангели).
1 Филмографија
Година, Серија, Улога
2003, Rincón de Luz, Пиа
2004, Floricienta, Паз
2005, Amor Mío, Виолета
2006, Amo de Casa, Каталина Зенети
2007-2010, Casi Ángeles, Јазмин „Јаз“ Ромеро
2 Музичка кариера
Еухенија својата музичка кариера ја започна во 2007 година кога склучи договор со КрисМорена да биде дел од Teen Angels, а групата ја напушти во 2011 година.
3 Манекенство
Еухенија Суарез е модел уште од нејзините рани години.
Таа е избрана како модел на модните агенции: Sweet Victorian, Penny Love, 47 street, Dollfins, Carfree итн.
Демографија на Централноафриканската Република

Според податоци од 2006 година, населението на Централноафриканската Република изнесува 4 303 356 луѓе.
1 Старосна структура
(2006)
* 0-14 години: 41.9% (мажи 907 629/жени 897 153)
* 15-64 години: 53.9% (мажи 1 146 346/жени 1 173 268)
* над 65 години: 4.2% (мажи 71 312/жени 107 648)
2 Коефициент на плодност
*2006-4.41
3 Расен состав
* 99.7 % - црни Африканци
* 0.3 % - бели Африканци
4 Религија
* 50 % - христијани
** 25 % - католици
** 25 % - протестанти
* 35 % - локални религии
* 15 % - муслимани
5 Јазик
Службен јазик во земјата е францускиот.
Демографија на Уганда

Според податоци од 2006 година, населението на Уганда изнесува 31 195 754 луѓе.
1 Старосна структура
(2006)
* 0-14 години: 50% (мажи 7 091 763 / жени 6 996 385)
* 15-64 години: 47,8% (мажи 6 672 071 / жени 6 727 230)
* над 65 години: 2,2% (мажи 266 931 / жени 351 374)
(2009)
* 0-14 години: 50% (мажи 8 152 830 / жени 8 034 366)
* 15-64 години: 47,9% (мажи 7 789 209 / жени 7 703 143)
* над 65 години: 2,1% (мажи 286 693 / жени 403 317)
2 Коефициент на плодност
*2009-6.77
3 Јазици
Околу 40 различни јазици се зборуваат во Уганда, додека службени јазици се англискиот и свахили јазик. Најмногу зборуван јазик е луганда, кој се зборува претежно во урбаните центри и Кампала. Потоа следат јазиците руњанколе и лусога кои се зборуваат во југоисточниот и југозападниот дел од државата. Свахили исто така доста се зборува во Уганда и во 2005 година станал втор службен јазик, иако ова е само политичка одлука. Често тој се смета за лингва франка и се користи од администрацијата.
Демографија на Судан

Според податоци од 2006 година, населението на Судан изнесува 35 079 814 луѓе.
1 Старосна структура
(2000)
* 0-14 години: 45% (мажи 8 064 592 / жени 7 712 839)
* 15-64 години: 53% (мажи 9 300 886 / жени 9 290 340)
* над 65 години: 2% (мажи 406 034 / жени 305 123)
2 Коефициент на плодност
*2000-5.47
3 Етнички состав
Во земјата живеат 597 различни етнички племиња, кои зборуваат на околу 400 различни јазици и дијалекти. Тие се поделени во две поголеми етнички групи: Арапи, главно со муслиманска вера, кои живеат главно на северниот дел од земјата, како и христијани и друѓи, кои пак се населени и главно живеат во јужниот дел на земјата. .
Како и кај останатите неарапски популации, така и овдем овие арапи потекнуваат од античките Нубијци, кои се тесно поврзани пак со Стар Египет. Со започнувањето на арапската инвазија на овие простори, започнал процесот на арабизација на месните жители. Ова довело до доминација на арапскиот јазик и култура на овие простори, како и до промена на суданскиот идентитет во земјата, особено во северниот дел на земјата. Овој процес дополнително се развил по ширењето на исламот и емиграцијата на арапите од Арапскиот полуостров кон Северна Африка.
4 Јазик
Вкупниот број на јазици кои се користат или се зборуваат во Судан е 142. Од нив, 134 во моментов се зборуваат а 8 јазици се изумрени.
Суданскиот арапски е најзборуван јазик во земјата, и е доминантен во поголемиот дел од северот. Други јазици се нубијански јазици и Бежа.
Службени јазици во земјата се арапскиот и англискиот.
5 Религија
Религијата има голема улога во културниот живот на населението на Судан. Најголема верска заедница во земјата е исламот, а освен исламот има верници и од анимистичката и христијанската религија. Околу 70% од населението на земјата се муслимани . Од нив, околу 90%, живеат во северниот дел на земјата, сочинувајќи околу 85% од населението. Податоците и процентите за бројот или процентот на христијаните и анимистите се несигурни. Според Дејвид Берет, нивниот број се движи од 5% до 15%. Најголемиот дел од нив, како и од верниците на локалните религии, живеат во јужниот дел на земјата.
Христијаните во Судан припаѓаат на различни цркви вклучувајќи ја ѝ Римокатоличката, Англиканската, Протестантската. Постојат исто така и заедници на Етиопската православна црква и Еритрејската православна црква, Јехови сведови итн.
Сижан

Сижан (француски: ''Sigean'', окситански: ''Sijan'') — општина во департманот Од, јужна Франција.
1 Култура
* Музеј на Корбјер - историско-археолошки музеј.
* „Место на современата уметност“ - изложби и претстави што се одржуваат во поранеша винарска визба.
2 Поврзано
*Општини во Од
3 Наводи
*
Демографија на Џибути

Според податоци од 2011 година, населението на Џибути изнесува 906,000 луѓе.
1 Старосна структура
* 0-14 години: 43,3% (мажи 105 760, жени 105 068)
* 15-64 години: 53,3% (мажи 135 119, жени 124 367)
* над 65 години: 3,3% (мажи 8 183, жени 8 033)
2 Коефициент на плодност
*2006-3.79
3 Етнички состав
Вкупниот број на население на Џибути брои околу 864.000 жители. Две главни етнички групи во Џибути се Сомалијците и Афарите. Покрај овие староседелски народи, во Џибути живеат и мали групи на Французи, Италијанци, Арапи и Етиопјани. Поради тензии помеѓу Афарите и кланот сомалиски Иса во 1990-те години во Џибути имало војна. Сомалијците се претежно припадници на групата Иса
4 Јазици
Иако службени јазици се францускиот и арапскиот, најзборувани се афарскиот и сомалискиот јазик.
5 Религија
Најголема религија во Џибути е Исламот, кој е застапен со 94%. Како втора религија се јавува Христијанството.
6 Поврзано
* Џибути
Антонио Петров

Антонио Петров е германски архитект, теоретичар, куратор и професор на бостонскиот универзитет „Харвард.“ Потекнува од демиркапиското село Бистренци и во Македонија е актуелен поради учеството на неколку архитектонски форуми како и на тој на проектот Скопје 2014. Во САД работи на полето на историјата и теоријата на архитектурата и урбаниот и дигитален дизајн.
1 Животопис
Петров е роден во Германија од родители Македонци. Неговиот татко е роден во Бистренци и со неговата мајка живееле во Демир Капија. После дипломирањето во Германија, тој живеел во Турција, Шпанија и во Франција и на крај во Чикаго, САД, каде ги завршил магистерските студии како стипендист на Фулбрајт. Тој има дипломи за надворешна трговија, архитектура и урбан дизајн од Германија и магистратура архитектура на Институтот за технологија во Илиноис. Неговиот докторат е на тема ''„(не)материјалноста и просторното присуство на мега и метацрквите во Северна Америка“''. Тој, исто така е член на одборот на директори на „''Extension Gallery''“ во Чикаго и е директор на WAS, интердисциплинарна пракса на архитекати, урбанисти и графички дизајнери, со студија во Чикаго и Берлин. Добитник е на бројни меѓународни награди во натпревари за дизајн и неговата работа е објавувана и изложувана на повеќе меѓународни манифестации.
Демографија на Чад

Според податоци од 2006 година, населението на Чад изнесува околу 10.000.000 луѓе.
1 Старосна структура
(2003)
*0-14 години: 47,3% (мажи 2 366 496/жени 2 308 155)
*15-64 години: 49,8% (мажи 2 250 211/жени 2 676 076)
*над 65 години: 2,9% (мажи 120 666/жени 164 057)
2 Етнички состав
Населението во 2005 година броело околу 10.146.000 од кои 25.8% живеат во урбаните средини, додека 74.8% живеат во руралните. Населението на државата е младо, каде 47.3% се под 15 години. Наталитетот е со 42.35 раѓања на 1000 луѓе, додека морталитетот е 16.69 и просечниот животек век е 47.2 години. Околу половина од населението живее на југот од земјата и е најнаселен регион во земјата. Урабниот живот може да се пронајде само во главниот град Нџамена, каде населението е преокупирано со трговија. Други градови се Сарх, Мунду, Абече и Доба.
Чад е составена од над 200 етнички групи кои ја создаваат шареноликоста на земјата. Главна етничка група се Сара народот, но живеат и Сахел, Арапи или Тубу.
3 Јазици
Службени јазици се арапски јазик и француски јазик, но се зборуваат и над 100 јазици.
4 Религија
Чад е со голема религиозна различност. Според пописот од 1993 година, 54% биле Муслимани, 20% Католици, 14% Протестанти, 10% Анимисти и 3% атеисти. Муслиманите се сконцентрирани во северниот и источниот дел, додека христијаните во јужниот.
Прилепско Кралство

Прилепското Кралство било средновековна држава во западна Македонија, со седиште во Прилеп. Владетели биле кралевите Волкашин и Крале Марко.
1 Кралството во времето на Волкашин
Подемот и растот на угледот и моќта на браќата Волкашин и Углеша се случил набргу по смртта на српскиот цар Стефан Душан. По Душан на чело на српската држава дошол неговиот син цар Урош V. Својата држава, Волкашин ја воспоставил до крајот на 1365 година. Тој се потпрел на Охридската архиепископија, а пеќскиот патријарх го лишил од јурисдикција врз Скопската и Призренската митрополија. Волкашин подигнал многу цркви и манастири, меѓу кои посебно претставителен е манастирот „Св. Димитрија“ во близина на Скопје. Волкашин владеел до 1371 година кога во Битката кај Марица против Османлиите бил убиен заедно со неговиот брат Углеша.
2 Кралството во времето на Крал Марко
Воената кампања за освојување на територијата под владение на Крал Марко од страна на Османлиите започнала во 1385 година, под водство на румелискиот беглербег Тимурташ-паша. Тој, откако собрал голема војска се упатил кон Прилеп и Битола. Пробивот најверојатно се одвивал преку вазалната територија на Константин Драгаш. Најпрвин, бил нападнат и заземен Прилеп, кој се предал без борба. Потоа, била нападната и Битола, која за разлика од Прилеп давала силен отпор. По извесно време и Битола била освоена и подложена на силна пљачка поради непослушноста за мирно предавање. Со освојувањето на овие градови, Крал Марко станал вазал на султанот сè до неговата смрт во Битката кај Ровине во 1395 година.
Црква Свети Димитар Солунски (Онтарио)

Свети Димитар Солунски — македонска православна црква која се наоѓа во Маркам, Канада.
Македонската организација во овој регион на Канада била формирана во 1988 година. Во 1989 година, бројот на Македонски Канаѓани се зголемил доволно за да може да им се даде поддршка за изградба на еден верски храм. Акцијата била покренета од страна на тамошните иселеници, како и кај месното население во Македонија, кои финансиски помагало за изградбата на црквата. Така по собирањето на средствата, во 1993 година бил купен имотот каде денеска се наоѓа црквата.
Зградата била разрушена на 15 мај 1994 година, а камен-темелникот бил осветен од страна на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Михаил кој бил и надлежен Архијереј за Американско-канадскаа епархија на Македонската православна црква.
На 7 август 1994 година се отслужила и првата Света Литургија под покривот на Црквата. За прв парохиски свешетник бил избран Протоереј Стеван Груевски кој е и денес парохиски на истата црква.
Црква „Св. Климент Охридски“ - Торонто

Свети Климент Охридски — македонска православна црква која се наоѓа во Торонто, Канада. Оваа е најстара македонска црква надвор од територијата на Македонија.
Во Канада помеѓу членовите на Македонската патриотска организација "Обединети Македонци" се родила желба за изградба на Македонска православна црква во Торонто. Така на 7 август 1962 година, на македонскиот национален празник Илинден бил одржан состанок во хотелот „Кинг Едвард“ во Торонто. На тој состанок била донесена одлука за изградба на црква во градот, како и името кое ќе го носи црквата. По донесувањето на одлуката, раководството на македонската црква испратила црковна делегација која била предводена од Митрополитот Злетовско-струмички господин Наум.
Денеска црквата е една од напосетуваните места помеѓу македонските Канаѓани во земјата. Во 2009 година, по повод 50 годишнината од основањето на Организацијата ''Обединети Македонци'', црквата била посетена од страна на Премиерот на Канада, Стивен Харпер.
Црква „Св. Никола“ - Виндзор

Свети Никола — македонска православна црква која се наоѓа во Виндзор, Онтарио, Канада.
Црквата Свети Никола била отворена на 5 април 1971 година, а истата била осветена на 12 август 1979 година. Но црквата целосно изгорела на 4 мај 1980. Подоцна на истото место била изградена нова и поголема црква. Темелите на црквата биле поставени на 9 август 1981 година а наредната година на истиот ден била осветена.
Се наоѓа на простор од 16 екари. Во склоп на црквата егзистира македонскиот центар кој го сочинуваат две модерни сали, современа кујна, помошни простории, паркинг за 250 коли, парк со фудбалско игралиште и шумски дел со ниви.
Храмот на црквата претставува еднокорабна базилика која е украсена со три импозантни кубиња и камбанарија. Внатрешноста на црквата е украсена со иконостас изработен во Македонија а фрескоживописот на јужниот ѕид целосно е завршен и е изработен од академскиот уметник Глигор Стефанов. Црквата може да собере до 350 души.
Црква „Св. Илија“ - Мисисауга

Свети Илија — македонска православна црква која се наоѓа во Мисисауга, Канада.
Иницијативата за изградба на црквата се појавила во април 1979 година. Претходно, во 1964 година во Торонто била изградена црквата "Св. Климент Охридски". Постојаното ширење на градот и зголемувањето на македонското население придонело до потребата за изградба на уште една црква. Веднаш по изборот црковниот одбор се зафатил со регистрирање на црквата пред државните власти во Онтарио. Така на 10 август 1979 година црквата била регистрирана. На седницата на САС одржана на 13 септември 1979 година црквата "Св. Илија" била примена под канонска и духовна јурисдикција, а актот бил проследен на 31 декември 1979 година. На истата седница бил одобрен и Правилникот на црквата.
Во црквата постои црковен хор, училиште на македонски јазик по веронауката. Осветувањето на црквата се извршило на 14 мај 2006 година. Чинот на осветувањето го извршил Архиепископот Охридски и Македонски Господин Господин Стефан.
Демографија на Јужноафриканската Република

Според последниот попис одржан во 2007 година, населението на Јужноафриканска Република изнесува 43 997 828 луѓе.
1 Статистика
1.1 Средна возраст
24,3 г. (23,5 за мажи и 25,1 за жени)
1.2 Старосна структура
(2001)
*од 0 до 14 години: 32,1% (мажи 7 170 000; жени 7 210 000)
*од 15 до 64 години: 63% (мажи 18 000 000; жени 14 740 000)
*од 65: 4,9% (мажи 800 000; жени 1 390 000)
(2009)
*од 0 до 14 години: 28,9% (мажи 7 093 328; жени 7 061 579)
*од 15 до 64 години: 65,8% (мажи 16 275 424; жени 15 984 181)
*од 65: 5,4% (мажи 1 075 117; жени 1 562 860)
1.3 Коефициент на плодност
*2001-2,9
*2006-2,2
*2007-2,16
*2008-2,43
*2009-2,38
1.4 По пол
* при раѓање: 1,02 од машки пол на 1 од женски
* под 15-годишни: 1,012 од машки пол на 1 од женски
* 15-64-годишни: 0,951 од машки пол на 1 од женски
* над 65-годишни: 0,628 од машки пол на 1 од женски
* за цялото население: 0,947 од машки пол на 1 од женски
Смртност кај новородените: 59,44 ‰
* мажи: 43,21 г.
* жени: 41,66 г.
* вкупно: 42,45
2 Миграција
(на 1000 души)
* -1.56 (2002)
* -0.08 (2007)
* 4.98 (2008)
3 Прираст
* 1.06% (2006)
* -0.46% (2007)
* 0.82% (2008)
4 Расов состав
(2007)
* црнци 79,7%
* белци 9,1%
* друѓи 10,1%
5 Религија
Религија, Приврзаници, %, Следбеници, %
2001, 2007
христијанство, 35750641, 79.77, 29684861, 73,52
неверници, 6767165, 15.1, 3262428, 8,08
останати, 283815, 0,63
будизам, 12113, 0,03
ислам, 654064, 1.46, 985460, 1.45
Неопределени, 610974, 1,36
хиндуизам, 551668, 1.23, 504707, 1,25
народни вери, 125898, 0.28, 6056487, 15
јудаизам, 75549, 0.17, 68640, 0,17
6 Јазик
Во земјата се користат 11 службени јазици: африканс, ндебеле, коса, зулу, свази, северен сото, јужен сото, цвана, цонга, венда, коса и зулу.
7 Најголеми градови
Rank, Општина, Население (2001), Население (1996), Процент1996-2001, Најголема етничка група(includes neighboring townships), Најголемо етничко малцинство
1., Јоханесбург, Гаутенг, 3,225,812, 2,639,110, 22.2%, Црно, Бело
2., Дурбан, Натал, 3,090,117, 2,751,193, 12.3%, Црно, Азиско, Бело
3., Кејптаун, Западен Кејп, 2,893,251, 2,563,612, 12.9%, Обоени, Црно, Бело
4., Источен Ранд, Гаутенг, 2,480,282, 2,026,807, 22.4%, Црно, Бело
5., Преторија, Гаутенг, 1,985,984, 1,682,701, 18.0%, Црно, Бело
6., Порт Елизабет, Источен Кејп, 1,005,776, 969,771, 3.7%, Црно, Обоени, Бело
7., Источен Лондон, Источен Кејп, 701,881, 682,287, 2.9%, Црно, Бело
8., Веренигинг, Гаутенг, 658,422, 597,948, 10.1%, Црно, Бело
9., Блумфонтејн, Фристејт, 645,441, 603,704, 6.9%, Црно, Бело
10., Thohoyandou, Лимпопо, 584,469, 537,454, 8.7%, Црно, Бело
Ориониди

1 Општо
Ориониди е името на еден од најактивните метеорски дождови поврзани со Халеевата Комета е. Тие го добиле своето име бидејќи се чини дека доаѓаат од светли точки што лежат во соѕвездието Орион. Орионидите се метеорски дожд кој трае околу една недела, на крајот од октомври. Максимумот на дождот во 2009 година се беше околу 21 октомври,и се избројани од 20 до 25 метеори на час во северната полутопка, и двојно од оваа сума во јужната полутопка. Јапонските научници велат дека ова се должи на тоа што кометата минува низ стари остатоци што предизвикува покачена активност која трае неколку ноќи, на датумите 21, 22 и 23 октомври видливоста е најдобра. Бил Кук од службата на НАСА за заштита од метеори вели дека во последните три години метеорскиот дожд Ориониди има активност со повеќе од 60 метеори на час и создавање на "огнени топки" видливи без телескоп или двоглед.Во 2006 и 2007 година метеорските дождови беа спектакуларни со активност од над 50-70 метеори на час во текот на 2-3 ноќи со невообичаено светли метеори во 2006 година.Овој метеорски дожд е сензационален во споредба со метеорскиот дожд Лео Минориди кој кулминираше на 23 октомври 2009 година, со два метеори на час.
2 Историја на набљудување
Метеорските дождови кои прво биле наречени "ѕвезди што паѓаат" се поврзани со комети во 1800 година. Е.К Херик во 1839 и 1840 извршил набљудувања на активноста присутна на октомвриското ноќно небо. Сепак A.С. Хершел го објавил првиот документиран запис во кој наведува точни предвидувања за следниот метеорски дожд. Метеорскиот дожд Ориониди се група на Метеороиди со потекло од зрна прашина исфрлена од добро-познатата Халеева Комета, која е именувана по астрономот Едмунд Халеј и последен поминала низ внатрешниот Сончев Систем во 1986 година во својата 75-до-76-годишна орбита.Кога кометата поминува низ Сончевиот Систем, сонцето топи дел од мразот при што овозможува делови од карпи да се одделат од кометата. Овие честички продолжиуваат по траекторијата на кометата и се појавуваат како метеори или "ѕвезди што паѓаат", кога тие патуваат низ горните слоеви од атмосферата на Земјата.Халеевата Комета исто така е причина за создавањето на метеорскиот дожд ЕТА Аквариди кои се јавуваат секоја година во мај.
Година, Период на Активност,
1839, од 8 до 15 октомври
1864, од 18 до 20 октомври
1981, од 18 до 21 октомври, 23 октомври - 20 метеори на час
1984, од 21 до 24 октомври, од 21 до 24 октомври (фиксен максимум)
2006, од 2 октомври до 7 ноември, од 21 до 24 октомври - 109 метеори на час
2007, од 20 до 24 октомври, 21 октомври - од 20 до 60 метеори на час
2008, од 15 до 29 октомври, од 20 до 22 октомври - 40 метеори на час
2009, од 18 до 25 октомври, 22 октомври - од 10 до 20 метеори на час
3 Како да ги видите Орионидите
Одете надвор, најдете темно место и погледнете на југоисток во близина на соѕвездието Орион. Најдобро време за да ги видите Орионидите е од околу полноќ до раните утрински часови. Тие се брзи и понекогаш светли со опашки. Би требало да видите 30 метеори за еден час или повеќе за време на максимумот. Метеорскиот дожд Ориониди е активен од 2 октомври до 7 ноември.
4 Галерија
Холоке

Холокe (унгарски: ''Hollókő'') е палочко (денеска етнографско) село во унгарскиот округ Ноград, оддалечено околу 91 километар од главниот град Будимпешта. Сместено е во долина под ниската планинска верига Черхат. Во 2001 година имало население од 387 луѓе на подрачје од 5.18 км<sup>2</sup> (74.7 жители на км<sup>2</sup>). Негов поштенски број е 3176, а позивен број 32.
Неговото име на унгарски значи „камен гавран“. Својот развој го доживува во текот на 17 и XVIII век, а УНЕСКО во 1987 го прогласува за Светско културно наследство.
Куќите во селото се сместени една до друга сè до главната улица. Имаат камени темели и по неколку простории во низа: спална соба, кујна и трпезарија. Во селото има 58 куќи, неколку музеи, (Бабамузеум или музеј на куклите, сеоски музеј или Фалумузеум и Поштамузеум) католичка црква и замок Холооку, изграден во 13 век.
Секoj последен викед во јули се одржува палочкиот фолклорен фестивал (''Palóc Szőttes Fesztivál''), a во втората недела на октомври се одржува винската парада.
1 Галерија
Авенија Андраши

Авенијата Андраши (унгарски: ''Andrássy út'') е сликовит булевард од 1872 година кој се наоѓа во Будимпешта, Република Унгарија. Таа го поврзува плоштадот Елизабета со градскиот парк и изобилува со нео-ренесанси вили и куќи, како и со монументални плоштади и алеи. Андрашевата авенија заедно со околината на замокот Буда и двата брега на Дунав е на списокот на Светско наследство на УНЕСКО. Исто така таа е една од главните шопинг улици на Будимпешта, исполнета со елитни кафеани, ресторани, театри и луксузни бутици.
1 Историја
Во 1872 година, со цел да се намали сообраќајот на преоптерената Кирали улица, а исто така и за градот да се поврзе со градскиот парк, започнала изградбата на Андрашевата авенија која била завршена на 20 август 1876 година, унгарскиот ден на независноста. Во изработката на нејзиниот дизајн соработувале три лица: Лајош Лешнер, Фриѓис Фесл и Клеин и Фрашер, додека палатите и вилите се дело на тогаш најпрестижниот артхитект Миклош Јбл. Повеќето од нив биле завршени околу 1884 година, а авенијата го добила своето име во 1885 година и тоа по водечкиот организатор кога станува збор за нејзиното градење - премиерот Ѓула Андраши.
Во 1870 година, била предложена изградбата на подземната железничка станица на Будимпешта, која е втората подземна железница на европско копно (после лондонската, на англискиот остров), а почнала да се гради во 1894 година. Изградена е по должината на целата авенија во 1896 година. Така сообраќајот можел да се одвива под земја со до Варошслигет, местото каде што се одржувал Милениумскиот фестивал во чест на унгарската државност.
Како сведоштво за бурните промени во повоена Унгарија, Андрашевата авенија после 1950 година, неколкупати го менувала името. Во 1950 година била наречена Сталинска авенија (''Sztálin út''), додека пак за време на унгарската револуција од 1956 година се викала Булевард Република (''Népköztársaság út''). Во 1990 година, со падот на комунизмот и било вратено изворното име.
2 Делови
Андрашевата авенија се состои од четири главни дела:
* Од Елизабетовиот плоштад до Октогон каде се поврзува со Големиот булевард (''Nagykörút'') во поголем дел е исполнета со продавници.
* Од Октогон до Кодали коронд е проширена со алеја во која се наоѓаат станбени зони и факултети.
* Од Кодали коронд до Бајза е уште повеќе проширена со станбени палати кои имаат мали градини. Тука се наоѓа и Државната унгарска опера.
* Од Бајза до Варошлигет, покрај станбените палати има и неколку амбасади, Музичката академија на Франц Лист и Куќата на стравот, музејот на фашизмот и комунизмот во Унгарија. Плоштадот на хероите е величествен крај на авенијата и монументален влез во Градскиот парк.
3 Галерија
Црква „Св. Недела“ - Ејџакс

Свети Недела — македонска православна црква која се наоѓа во Ејџакс, Онтарио, Канада.
Во април 1993 г. група Македонци одлучиле да изградат црква на источниот дел на Торонто, за да ги задоволат верските потреби на регионот Дарем. Идејата за изградба на македонски православен црковен дом во источниот дел на метрополата Торонто датирала од поодамна. Главно поради оддалеченоста на црквата Свети Климент, неколку Македонци се заинтересириле да изградат црква поблиску до своите домови. На 23 април 1993 година било свикано првото собрание на приврзаниците и членовите на новата црковна општина. На тоа собрание било донесено одлука црквата да биде посветена и да го носи името „''Света Великомаченица Недела''“. По ова била најдена и местото на која ќе се градело идната црква во Ејџакс, на површина од , која била закупена по цена од 450.000 долари.
На 18 мај 2000 година биле договорени активностите околу изгрдбата на новата црква. Така на 10 октомври 2000 година бил поставен камен темелник по повод 2000-годишнината на христијанството со голема свеченост. На оваа свеченост присуствувале околу 1.000 верници од Канада и Америка, а била извршена литургија и од страна на поглаварот г.г. Стефан.
Црквата е осветена на 8 септември 2002 г.
1 Општествени активности
Црквата има македонски дом на заедницата, сала за прослави за 250 гости, женска група, пензионерски клуб и свој хор.
Лопушник

Лопушник — планина која е јужен огранок на планината Бистра. Географски, огранокот се дели на Горни и Долни. Целата месност е пониска од околните врвови на Бистра и е со густа букова шума. Највисока точка е врвот Стог со надморска височина од 1.754 метри.
Во македонската историја планината е позната по тоа што на овие падини во НОБ одредено време престојувал Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Во редовите на партизаните на Лопушник бил и Кочо Рацин, кој тука и загинал. Тука се наоѓа и неговото прво почивалиште, каде секоја година традиционално се одбележува годишнината од неговата смрт.
1 Галерија
2 Поврзано
* Лопушник (река)
* Лопушник (растение)
Капрезе Микеланџело

Капрезе Микеланџело (итал. ''Caprese Michelangelo'') е мало место и општина во покраината Арецо во Тоскана, Италија. Тоа е родно место на прочуениот ренесансен уметник Микеланџело Буонароти. Местото се наоѓа околу 100 км источно од Фиренца.
1 Знаменитости
*Црквата Св. Јован Крстител (XIII век) кајшто е покрстен Микеланџело.
*Ранохристијанските цркви Св. Кристофор Монски, Св. Павле Монски и Св. Иполит и Касијан;
*Опатијата Св. Мартин Тифски
*Микеланџелов музеј и библиотека
Токај-Хеѓаља

Токај-Хеѓаља (унгарски: ''Tokaj-Hegyalja'') е историски вински регион сместен во североисточна Унгарија. На унгарски Хеѓаља значи „подножје“ и тоа е оригиналното име на регионот.
Регионот се состои од 28 села и 7,000 хектари класифицирани подруми, од кои од прилика 5,000 се посадени. Токај во 2002 година беше запишан на списокот на Светско наследство на УНЕСКО. Сепак, тоа е познато место многу одамна, бидејќи од тој регион потекнува Токаји виното, едно од најстарите светски вина.
Овој регион располага со многу одлики кои го прават посебен во производството на вино. Кога станува збор за земјиштето и микроклимата, територијата на Токај лежи на глина или лесно земјиште на вулканско подземје. Микроклимата е одредена со сончевите јужните паѓања на зраците и близината на реките Тиса и Бодрог. Домородни видови на грозје во регионот се фурминт и харслевел и тие се одгледуваат во тој регион со векови, и заедно со жолтиот мускат и зета се сорти на грозје кои официјално смеат да се одгледуваат само во овој регион. Огромен систем на подруми бил создаден од цврстите карпи во период помеѓу 1400 и 1600 година. Тие обезбедуваат константна температура од околу 10 до 12 °C. Подрумите се прекриени со карактеристичен калуп, кој овозможува алкохолот во виното да не испарува во текот на испарувањето и одржува влажност на воздухот од 85-90%, што е идеално за стареење на Токаји виното. Кралскиот декрет во 1757 година основал затворено производство во округот Токај, прв систем во светот на вината. Класификацијата на виноградот започана во 1730, а завршена е од страна на националните пописи од 1756 и 1772 година.
1 Галерија
Религија во Либија

Далеку од доминантна религија во Либија е исламот. Припадници на оваа религија се 97% од вкупниот број на население. Најголемиот дел од либијските муслимани се приврзаници на сунитскиот ислам. Од 5% до 10% пак се дел од ибадитскиот ислам.
Пред 1930-тите, Сенуското движење било основно во земјата. Оваа движење главно го практикувало пустинскиот начин на живот. Оваа исламско движење било уништено од страна на италијанската инвазија, како и од страна на владата на Гадафи. Денеска, самиот водач на земјата, Моамер ел Гадафи, се смета за побожен муслиман и смета дека неговата влада игре голема улога во исламскиот свет во Северна Африка.
Освен муслиманите, во земјата живеат и мал број на христијани. Од нив, Коптите и Египетската црква се најбројни. Во Либија живеат повеќе од 60.000 коптски христијани, односно околу 1% од населението. Во Либија живеат ѝ околу 40.000 католици, чии заедници се наоѓаат во Триполи и Бенгази. Исто така постои и мала англиканска заедница, составена претежно од африканско население во Триполи.
Либија е дом на една од најстарите еврејски заедници на светот, кои датираат од околу 300 години пред нашата ера. Во 1 век, еврејскиот историчар за Римското Царство, Јосиф Флавиус, истакнал дека 500.000 Евреи живеат во Либија. Во 1942 година, под притисок на фашистичка Италија, либијските муслимани создале неколку логори јужно од Триполи. Истата година, само во Гиадо починале околу 500 евреи од глад. Во текот на 1942 година, сите евреи на возраст од 18 до 45 години биле повикувани на принудителна работа. Во регионот на Триполитанија, околу 350 евреи биле депортирани од страна на Италијанците.
Либија од Италијанците била ослободена на 23 јануари 1943 година. Во текот на т.н. тридневен прогон, околу 140 евреи биле убиени од страна на муслиманите, а неколку стотици биле прогонети. Ова довело до драстично намалување на бројот на евреите во земјата. Во 1948 година во земјата имало околу 38.000 евреи. По прогласување на независност на Либија, голем дел од еврејската популација ја напуштила земјата.
Гоби (пустина)

Гоби (|Говь, кинески: zh-t Gēbì (Shāmò)) е најголема пустина во Азија. Пустината зафаќа делови од северна Кина и јужна Монголија. Овој пустински предел е во вид на котлина опколена со Алтајските Планини, степите во јужна Монголија и Тибетската Висорамнина на југ. Пустината Гоби е составена од неколку различни еколошки и географски региони кои зависат од климата и топографијата на пределите. Според големината, пустината Гоби е петта најголема пустина во светот. Оваа пустина е позната по важната улога која ја имала при растењето на Монголското Царство и постоењето на некои поважни градови на Патот на свилата. Бидејќи јужно од пустината се наоѓаат Хималаите, влажноста и дождовите не можат да продрат до пустината.
1 Гоби како мотив во уметноста
* „Утро во пустината Гоби“ — песна на монголскиот поет Сормуниршин Дашдоров.
2 Поврзано
* Географија на Монголија
* Географија на Кина
* Список на пустини по површина
3 Дополнителни информации
* Cable, Mildred and French, Francesca (1943) ''The Gobi Desert'' London. Landsborough Publications,
* Man, John (1997) ''Gobi: Tracking the Desert'' Yale University Press, New Haven, ISBN 0-300-07609-6
* Stewart, Stanley (2001) ''In the Empire of Genghis Khan: A Journey among Nomads'' HarperCollins''Publishers'', London, ISBN 0-00-653027-3.
* Thayer, Helen (2007) ''Walking the Gobi: 1,600 Mile-trek Across a Desert of Hope and Despair'' Mountaineer Books, Seattle, WA, ISBN 978-1-59485-064-6
* Younghusband, Francis (1904) ''The Heart of a Continent'' John Murray
Катедрала Свети Александар Невски (Москва)

Катедралата Александар Невски (руски: ''Александро-Невский собор'') е катедрала која се наоѓа во Москва, Русија. Овој верски објект е најголемиот од серијата на катедрали кои биле изградени во Царска Русија, и кои биле посветени на Александар Невски. Главни архитекти за проектот биле Александар Померанцев и Виктор Васнецов. Објектот бил изграден во 1861 година.
По Руската револуција, Советите долго време мислеле дали да ја реконструираат црквата во радио центар. Таа била најголемата црква во градот по црквата посветена на Исус Христос Спасителот. Сепак, во 1952 година катедралата била разрушена. Во 1960 година на нејзино место бил изграден хотел.
Партија на слободни демократи

Партијата на слободни демократи (ПСД) — македонска политичка партија.
1 Историја
Партијата е формирана на 21 октомври 2007 година од поранешни членови на СДСМ поради незадоволство од партијата. За прв претседател е избран Љупчо Јордановски, кој таа функција за извршувал сè до својата смрт во октомври 2010 година. Со судска одлука партијата била регистрирана на 27 декември 2007 година.
2 Учество на парламентарни избори
Партијата за првпат учествувала на парламентарните избори во 2008 самостојно каде што освоила 4.362 гласови (0,4%) и не освоила пратенички мандат. На следните избори партијата се приклучила на коалицијата предводена од СДСМ. На овие избори партијата повторно не освоила пратеничко место. Партијата не учествала на парламентарните избори во 2014 и 2016.
3 Симбол
Партискиот симбол е името на партијата напишана со бели букви на сина основа, на која има стилизирана црвена оригами птица во лет.
Маточина

Маточина, матичина, лимониче или пчелник (|Melissa officinalis) — многугодишно зелјесто растение од фамилијата усноцветни. Потекнува од земјите околу Средоземното Море, но денес се култивира низ цела Европа и Северна Америка. Маточината има лековити својства.
1 Ботанички опис
Маточината има исправено, разгрането и четириаголно стебло со висина до 50-120 см. Ризомот е многу разгранет.Листовите се спротивни, петиолитни, овални до заоблено-ромбни, засечени и влакнести, темнозелени, срцевидни и назабени. Цветовите се групирани во лажни прстени од 6–12, чашката има долни заби во облик на шило, е долга коса и жлездеста, цветното венче е синкаво-бело или бледо виолетово. Има четири прашници, а толчникот има четириделен горен јајник и долго столбче.
Цвета во лето со бели или бледожолти цветови. Листовите имаат благ мирис сличен на лимон-нане. Кон крајот на летото, растението произведува мали, бели цветови полни со нектар кои привлекуваат пчели, оттука и неговото латинско име Melissa (грчки: пчела).Цвета од јуни до август. Плодовите зреат од август до септември. Семето останува одржливо 2–3 години.
2 Распространетост и живеалиште
Маточината е родена во јужно-централна Европа, Медитеранскиот басен, Централна Азија и Иран, но сега е натурализирана во Америка и на други места низ целиот свет. Се размножув многу лесно од семе, претпочитајќи богата, влажна почва. Маточината е многу распространета и застапена и во Македонија. Расте во близина на кошници со пчели, во градините и ливадите во шумите. Во парковите се одгледува како декоративна билка, а во градините како лековита билка.
3 Одгледување
Семето од маточина бара светлина и минимална температура од 20 °C за да изрти. Растението расте во грутки и се шири вегетативно (ново растение расте од фрагмент од својот родител), како и со семе. Во зоните со блага умерена клима, стеблата на растението умираат на почетокот на зимата, но повторно никнуваат напролет. Маточината расте енергично.Од 1992 година, Унгарија, Египет и Италија се главните земји производители на маточина. Листовите се берат рачно во јуни и август на северната хемисфера, на ден кога времето е суво, за да се спречи листовите да не поцрнат ако се влажни. Најважната состојка на маточината е етерското масло, кое се добива со дестилација со водената пареа на самата билка која е наберена во фаза на цутење. Убаво мириса, поради што се користи не само во фармацијата туку и во индустријата на парфемите и козметиката.
4 Употреба во народната медицина
Екстрактот од маточина има антибактериски, антивирусни и смирувачки својства. Најчесто се ушпотребува како чај. Се користи и како зачин.
Гу Кајџе

Гу Кајџе (трад. 顧愷之, упр. 顾恺之, пинјин: ''Gù Kǎizhī'') (~ 344-406) бил прочуен сликар од стара Кина. Професионално бил нарекуван „Чангканг“ (长康). Роден е во Вусји, денешна покраина Џангсу, а започнал со сликарската дејност во 364 г. во Нанѓинг. Во 366 г. станал офицер (大司馬參軍), а подоцна бил унапреден во царски офицер (散騎常侍). Бил надарен и како поет и калиграф. Напишал три дела од областа на сликарската теорија: „За сликарството“ (畫論), „Вовед во славните слики од династиите Веј и Џин“ (魏晉勝流畫贊) и „Сликање на планината Јинтај“ (畫雲台山記). Во едно дело Гу Кајџе напишал: „Во сликите каде што се претставени личности, облеката и надворешниот изглед не биле така важни. Душата се гледала во очите, и затоа тие биле пресудни.“
Денес делата на Гу Кајџе се познати преку ролните кои се копии на оригиналите. Голем дел од поважните дела се чуваат по разни музеи во странство.
1 „Укори на дворската подучувачка“ (女史箴圖)
Оваа слика - веројатно копија од времето на династијата Танг - претставува ликовен приказ на девет политички сатири за царицата Џиа Нанфенг од писателот Џанг Хуа (~ 232-302). Од VIII век натаму многу колекционери и цареви оставале свои печати, стихотворби и забелешки. „Укорите на дворската подучувачка“ стоела во ризницата на царот сè до Боксерското востание во 1900 г., кога била ограбена. Денес делото е сместено во Британскиот музеј, но без првите три свени. Оригиналниот примерок е хоризонтална ролна во техника туш и боја на свила.
2 „Самовилата од реката Луо“ (洛神賦)
„Самовилата од реката Луо“ - делото е сочувано во три примерока, копии од времето на династијата Сунг. Претставува ликовен приказ на песна од авторот Цао Џе (192-232). Еден примерок се чува во Дворскиот музеј во Пекинг, другиот стои во Фриеровата галерија во Вашингтон, а пак третиот е донесен во Манџурија од страна на последниот цар Пу Ји (1906-1967) за време на неговото марионетско владеење во Манџукуо под јапонска власт. Со капитулацијата на Јапонија во 1945 сликата сосем исчезнала. По десетина години била повратена од покраинскиот музеј во Љаонинг.
3 „Мудри и добронамерни жени“ (列女仁智圖)
„Мудри и добронамерни жени“ - од ова дело денес имаме копија од времето на династијата Сунг. На него се прикажани жени од делото „Биографии на жени за пример“ (династија Хан). Петметарската ролна е поделена на 10 дела. На секој дел е прикажана група жени со краток опис.
4 Галерија
5 Наводи
** „Цехај биен џи веј јуен хуј“ (辞海编辑委员会）. Цехај （辞海）. Шангај: Шангхај це шу чу бан ше（上海辞书出版社）, 1979.
6 Поврзано
* Список на кинески сликари