procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Cookie (списание)

''Cookie'' (|クッキー, се изговара: ''Куки'') — месечно јапонско списание за шоџо-манга, кое го издава компанијата Shueisha почнувајќи од 1999 г. Според податоците од 2009 г., неговиот тираж изнесувал околу 165.000 примероци.
Од 2000 г. се објавува и тримесечниот додаток ''Cookie BOX''. Во овој додаток излегувале манги како што се ''Good Morning Call'', ''Ringo to Hachimitsu'' (''林檎と蜂蜜'') и ''Tokimeki Midnight'' (ときめきミッドナイト).
1 Серијализации
1.1 Тековни
*''200m Saki no Netsu'' (2020—) од Мијоши Томори
*''Tokimeki Tonight Sore kara'' (2021—) од Кои Икено
*''Birdland no Sara'' (2023—) од Кацута Бун
*''Bara na Mainichi'' (2023—) од Харука Аизава
*''Ai Dake Shiranai'' (2024—) од Каеру Јамамото
1.1.1 На пауза
*''Нана'' (2000 — 2009) од Аи Јазава
1.2 Завршени
*''Clover'' (2000 — 2006) од Торико Чија
*''Tokimeki Midnight'' (2002 — 2009) од Кои Икено
*''Shibuya ku Maruyama cho'' (2003 — 2004, 2007 — 2009) од Мари Оказаки
*''Honey Bitter'' (2004 — 2018) од Михо Обана
*''Kiyoku Yawaku'' (2004 — 2010) од Рјо Икуеми
*''Good Morning Kiss'' (2007 — 2022) од Јуе Такасука
*''Cheer Boys!!'' (2011 — 2013) од Ајака Мацумото и Рјо Асаи
*''Papa no Iukoto o Kikinasai ~Miu-sama no Iu Tōri!~'' (2011 — 2012) од Томоо Като и Томохиро Мацу
*''Akazukin Chacha N'' (2012 — 2019) од Мин Ајахана
*''Mr. Osomatsu'' (2018 — 2020) од Масако Шитара
Елеонора Армитиџ

Елеонора Армитиџ (11 декември 1865-24 октомври 1961) — британски бриолог, една од основачите на Клубот за размена на мов, Британското еколошко друштво и Британското бриолошко друштво, а во 1939 година била претседател на подоцнежната организација Таа била остварен колекционер, а нејзиниот хербариум сега се чува во Бристолскиот музеј. Армитиџ била и членка на Британското здружение за унапредување на науката, како и на Кралското хортикултурно друштво.
1 Ран живот
Армитиџ била родена на 11 декември 1865 година во куќата Даднор во Бридстоу, од Изабел Џејн Армитиџ (родена Персевал) и нејзиниот сопруг Артур. Армитиџ се школувала дома. Нејзиниот татко бил член на теренскиот клуб на натуралисти Вулхоуп, а нејзината мајка сликала акварели, од кои некои се чуваат во библиотеката на клубот. И покрај тоа што нејзиниот татко бил претседател на клубот Вулхоуп, Армитиџ не можела да се приклучи, бидејќи клубот забранувал влез на жени.
2 Ботаничарство
Во 1896 година, Армитиџ станала еден од основачите на Клубот за размена на мов. Клубот за размена на мов подоцна станало Британското бриолошко друштво. Армитиџ била и член на Друштвото за ботанички есеи. Армитиџ често се занимавала со ботаника во Херефордшир и понекогаш била придружувана од Чарлс Херберт Бинстед. Се специјализирала за бриофити и родот Ирис. Често патувала, вклучително и во Мадејра, Големите Канарски Острови, Тенерифе, Шпанија, Азори, Норвешка и Швајцарија, и често собирала примероци на своите патувања. Таа била и ботаничка уметница, а Кју има колекција од нејзини слики.
3 Смрт
Армитиџ починала на 24 октомври 1961 година по пад.
4 Библиографија
******
Гастон Боние

Гастон Ежен Мари Боние (, – , ) — француски ботаничар и екологист на растенијата. Гастон Бониер ја има кратенката Боние (Bonnier) во Меѓународниот регистар на имиња на растенија, каде се регистрирани 52 растенија кои тој ги именувал.
1 Животопис
Боние прво студирал во Вишата нормална школа во Париз од 1873 до 1876 година. Заедно со Шарл Флао, студирал на Упсалскиот универзитет во 1878 година. Тие објавиле две статии за нивните впечатоци:
* Набљудувања на криптогамичната флора на Скандинавија (''Observations sur la flore cryptogamique de la Scandinavie'')
* За распределбата на растенијата во средишниот регион на Скандинавскиот Полуостров (''Sur la distribution des végétaux dans la region moyenne de la presqu’ile Scandinave'') (и двете со Шарл Флао 1879)
Тој станал доцент, а подоцна и редовен професор, по ботаника на Сорбона во 1887 година и, покрај тоа, основал Лабораторија за биологија на растенијата во Фонтенбло во 1889 година. Истата година, тој бил соосновач на научното списание ''Revue Générale de Botanique'', кое го уредувал до 1922 година. Тој бил еден од првите поборници на експерименталната екологија на растенијата. Трансплантирал алпски растенија помеѓу Алпите и Пиринеите и истражувачката градина во Фонтенбло. Резултатите биле објавени во:
*''Експериментални култури на Алпите и Пиринеите''. (''Cultures expérimentales dans les Alpes et les Pyrénées)'' Revue Générale de Botanique 2 (1890): 513–546.
*''Арктичките растенија споредени со истите видови од Алпите и Пиринеите (Les plantes arctiques comparées aux mêmes espèces des Alpes et des Pyrénées)'' (1894).
*''Нови опсервации на експериментални култури на различни надморски височини и семени култури''. (''Nouvelles observations sur les cultures expérimentales à diverses altitudes et cultures par semis)'' Revue Générale de Botanique 22 (1920): 305–326.
Амал Амин

Амал Амин (родена 1929 година) — египетска ботаничарка.
Таа учествувала во именувањето на следните растенија:
*''Asteraceae Echinops taeckholmianus'' Amin
*''Asteraceae Launaea'' подрод ''Microrrhynchus'' Amin ex Rech.f.
*''Asteraceae Launaea'' подрод ''Pseudosonchus'' Amin ex Rech.f.
*''Asteraceae Launaea'' sect. ''Pseudosonchus'' (Amin ex Rech.f.) N. Kilian
*''Asteraceae Launaea'' подрод. ''Zollikoferia'' (DC.) Amin ex Rech.f.
*''Asteraceae Launaea brunneri'' (Webb) Amin ex Boulos
*''Asteraceae Launaea exauriculata'' (Oliv. & Hiern) Amin ex Boulos
*''Asteraceae Launaea polydichotoma'' (Ostenf.) Amin ex N.Kilian
*''Asteraceae Launaea procumbens'' (Roxb.) Амин
*''Asteraceae Launaea remotiflora'' (DC.) Amin ex Rech.f.
*''Asteraceae Launaea rueppellii'' (Sch.Bip.) Amin ex Boulos
*''Asteraceae Launaea taraxacifolia'' (Willd.) Amin ex C.Jeffrey
Видот ''Launaea amal-aminiae'' е именуван по неа.
Convolvulus betonicifolius

''Convolvulus betonicifolius'' е растение опишано од Филип Милер, дел од родот Convolvulus и семејството Повивки. Видот расте во Европа.
1 Опис
Повеќегодишно влакнесто тревесто растение. Стеблото тенко, до 1 метар долго, увивно или ползечко со стрчести влакна. Листовите триаголно-јајцевидни или триаголно-ланцетни, 15–50 мм долги, 15–35 мм широки, во основата копјевидни или срцевидни, препокриени со ретки или густи влакна, со 8–30 мм долга лисна дршка. Цветовите поединечни или по 2–3 во пазувите на листовите. Цветните дршки со куси и долги стрчести влакна, со 2 линејни брактеоли. Дршката на соцветието најчесто подолга, поретко еднаква или покуса од пазувниот лист. Чашкините ливчиња нееднакви, препокриени со густи куси влакна, а надворешните чашкини ливчиња издолжено-елиптични со кусо шилче во врвниот дел. Внатрешните чашкини ливчиња широко елиптични или јајцевидни, во врвниот дел заострени или зашилени, по рабовите со тесен ципест раб. Венчето 28–40 мм во должина, широко инковидно, до 4 пати подолго од чашката, обично бледорозово до жолтеникаво, од надворешната страна со 5 надолжни влакнести пруги. Прашниците со нееднаква должина. Плодот јајцевидна кутијка околу 8–10 мм долга, со густи влакна и со 3–4 семки. Семките се кафеави, голи со брадавичести израстоци.
2 Во Македонија
Расте покрај патишта, ниви, како плевелно или рудерално растение. Познато за Скопската Котлина – Гази Баба, Петровец, Идризово, Кондово, Љубин.
Џорџ Бентам

Џорџ Бентам (22 септември 1800 – 10 септември 1884) бил англиски ботаничар, опишан од ботаничарот за плевели Дуан Ајсли како „врвен систематски ботаничар на деветнаесеттиот век“. Роден во угледно семејство, првично студирал право, но уште од рана возраст бил фасциниран од ботаниката, која наскоро продолжил да ја изучува, а станал и претседател на Линеовото друштво во 1861 година и член на Кралското друштво во 1862 година. Тој бил автор на голем број важни ботанички дела, особено за флората. Најпознат е по неговата таксономска класификација на растенијата во соработка со Џозеф Далтон Хукер, неговото дело ''„Genera Plantarum“'' (1862–1883). Починал во Лондон во 1884 година.
1 Наследство
Следните растенија се именувани во негова чест:
1.1 Родови
*''Benthamia'' A.Rich.
*''Benthamiella'' Speg.
1.2 Видови
*''Acanthocephalus benthamianus'' Regel
*''Andropogon benthamianus'' Steud.
*''Gardenia benthamianus'' F.Muell.
*''Croton benthamianus'' Müll.Arg.
*''Distemonanthus benthamianus'' Baill.
*''Garcinia benthamiana'' (Planch. & Triana) Pipoly
*''Nicotiana benthamiana'' Domin
*''Pinus ponderosa ssp. benthamiana'' Hartw.
*''Thelymitra benthamiana'' Rchb.f.
*''Verbascum sinaiticum''
Ajuga laxmannii

Ajuga laxmannii ― повеќегодишна билка од семејството усноцветни Lamiaceae. Постојат неколку теории за потеклото на името ''Ajuga''. Според Плиниј Постариот, ова е погрешно толкување на грчкиот збор ''abiga'', од ''abigere'', што значи да се избрка, исфрли или отфрли. Видот се јавува во централна, јужна и источна Европа, како и во Мала Азија и Кавказ.
1 Опис
''Ajuga laxmannii'' е тревно растение со дрвенест разгранет ризом. Стеблата се обично неразгранети, едноставни, исправени, бројни, густо лиснати, со изразена дебелина, високи до 50 см. Целата површина на растението е влакнеста. Листовите се издолжени или овално-елиптични, освен листовите на стерилните изданоци, кои се ланцетни. Тие се долги од 3,5 до 5,5 см и широки од 1 до 3 см. Немаат петелки и малку го прегрнуваат стеблото со својата основа. Имаат тап врв, целиот раб, а од двете страни има прицврстени сивкасти влакна. Прицветникот е листовиден. Соцветието е очигледно класовидно, и се состои од два или три цвета во псевдо спирали. Цветовите се големи, долги од 3 до 3,5 см, имаат цветни стебла (долги 3-4 mm) и се жолти по боја, со густа мрежа од виолетови ленти. Чашката е ѕвончеста, а целата површина е влакнеста, сива по боја, со ланцетни или издолжени чашки заби. Забите се тапи, еднакви по должина на цевката на чашката. Венечното ливче е исто така влакнесо, со мали и ланцетни лобуси на горната страна, и голем и впечатлив долен дел, свиткан надолу. Прашниците и толчникот стигнуваат до врвот на страничните лобуси на долната усна. Плодот е триаголник, светло кафеав по боја, мрежесто збрчкан. Цвета од мај до јули.
2 Во Македонија
Расте во речни клисури, во деградирани дабови шуми, брдски пасишта, камењари, на силикатна и варовничка подлога.
Го има во клисурата на реката Треска, Матка, Козјак, Скопска Црна Гора, клисурата на реката Пчиња, Таорска Клисура, Куманово, Велес, Пробиштип, Неготино, Криволак, Демир Капија, Кавадарци, Прилеп, Плетвар, Козјак, Мариово, Дебар, Скопје, Водно, Чеганска Планина, Струмичко и други места.
3 Галерија
Convolvulus elegantissimus

''Convolvulus elegantissimus'' — растение од видот повибки, опишано од Филип Милер. ''Convolvulus elegantissimus'' е во родот Convolvulus и семејството Повивки. Во „Каталогот на животот“ не се наведени подвидови.
1 Опис
Повеќегодишно тревесто растение. Стеблото тенко, полегнато или увивно, најчесто препокриено со густи, куси, прилегнати, поретко
полустрчести, свилести влакненца. Листовите со различен облик, препокриени со густи прилегнати свилести влакненца, со покуси или подолги дршки; најдолните листови јајцевидно-срцевидни, елиптично-срцевидни или издолжено-срцевидни, по рабовите назабени до плитко всечени, во горниот дел обично затапени или малку заострени, 15–35 мм долги, 10–35 мм широки; стеблените листови длабоко дланковидно всечени, најчесто со линејни или ланцетни, целокрајни или назабени сегменти, 17–50 мм долги, 10–40 мм широки, со покуси дршки. Дршките на соцветијата значително подолги од пазувниот лист, најчесто со по еден цвет . Чашкините ливчиња 7–8 мм долги; надворешните чашкини ливчиња јајцевидни или елиптични, препокриени со прилегнати куси влакненца, со набрчкани ципести рабови; внатрешните чашкини ливчиња со пошироки ципести рабови. Венчето 20–30 (40) мм долго, розово, инковидно, од надворешната страна со 5 надолжни влакнести пруги. Прашниците со нееднаква должина, два или повеќе пати покуси од венчето. Плодникот јајцевиден или конусовиден, гол, во врвниот дел со ретки влакненца, со едно столпче и два жига. Плодот гола елиптична или топчеста кутијка, околу 7 мм долга, со 4 темнокафеави, до црни семки со брадавичести израстоци и мрежовидно набрана површина.
2 Во Македонија
Расте по суви тревести места, покрај патишта, на варовнички камењари, до 1800 м. Познат за Гевгелиско, Богданци, Црничани, Валандово, Охридско – Велгошти, кај хотел „Метропол“, на Галичица, Преслап, Преспа, Отешево, островот „Голем Град“. Се посочува за пошироката околина на Охрид, како и Дојран, Сува Гора, Луковица.
Рамноденица (стихозбирка)

„Рамноденица“ — стихозбирка на македонскиот поет Матеја Матевски, првобитно објавена во 1963 година од издавачката куќа Култура.
1 Содржина
Збирката содржи 21 песна: „Езеро“, „Празнична романса“, „Пладне“, „Шума“, „Епитаф“, „Авантура“, „Епитаф“, „Барајќи го брегот“, „Море“, „Река“, „Рано обраќање кон есента“, „Езеро“, „Темен круг од магли“, „Прогонети од рајот“, „Средба“, „Дрво во долот“, „Езеро“, „Канал“, „Поплава“, „Утро“ и „Рамноденица“.
Дождови (стихозбирка)

„Дождови“ — стихозбирка на македонскиот поет Матеја Матевски, првобитно објавена во 1956 година од издавачката куќа Култура.
1 Содржина
Збирката содржи 40 песни поделени во три циклуси.*''Звуците далеку паѓаат'': „Ѕвона“, „Претчувство“, „Поле“, „Будење“, „Утро“, „Гумно“, „Залез“ и „Починка“.
*''Ноќта во нас и околу нас'': „I Балади“ („Окит“, „В црква“, „Балада на долгата улица“, „Балада за пријателот Франц“, „Бессоница“, „Снег“, „Санаториумска балада“ и „Балада за времето“), „II Пристани“ („Средба“, „Писмо I“, „Писмо II“, „Писмо III“, „Патувања“, „Прва ноќ“ и „Пристан“), „III Ноќи во крајот каде тешко пеам“ („Пат“, „Чекање“, „Во пресрет на шумовите“, „Среде тревите“, „На Лопа“, „Песна“, „Средба“ и „На мансарда“).
*''На брегот лежи град'': „Трева“, „Јоргован“, „Топола“, „Чекање на есента“, „Сено“, „Перони“, „На брегот лежи град“, „Магла“ и „Дождови“.
Тајните Сатурдеј

''Тајните Сатурдеј'' (|The Secret Saturdays) — американска анимирана телевизиска серија создадена од канадскиот аниматор Џеј Стивенс за Cartoon Network. Производството е на компаниите Cartoon Network и PorchLight Entertainment. Стивенс е исто така познат како творец на популарната цртана серија ''Тутенштајн''.
Светската премиера на серијата се одржала на 3 октомври 2008 г. Анимираната серија повторно се прикажувала на каналот Boomerang во периодот од 5 декември 2011 до 1 јуни 2014 г.
1 Содржина
Зак Сатурдеј и неговите родители, Док и Дру, се храбро семејство научници што го посветиле својот живот на ловот на мистични суштества — криптиди. Меѓу нив се Чудовиштето од Лох Нес, крвожедната Чупакабра, Снежниот Човек, Човекот Молец, страшната Медуза Горгона и огнодишни змејови. Обичните сказни што им се читаат на децата за добра ноќ, за семејството Сатурдеј се вистинска реалност, полна со опасности и авантури. Патувајќи низ целиот свет, истражувајќи напуштени градови, древни храмови, бездонни пештери и спуштајќи се во најдлабоките делови на светските океани, тие насекаде пронаоѓаат злобници и бестрашно се борат со нив.
Целото семејство Сатурдеј живее во тајна база и се дел од организацијата позната како „Тајни научници“, која го штити човештвото од скриените и застрашувачки нешта во светот. Главен непријател на семејството е В. В. Аргост (кој води своја телевизиска емисија наречена „Светот на чудното“). Друг опасен противник е Ван Рук, најозлогласениот платеник што често е ангажиран од страна на Аргост за да го запре семејството Сатурдеј.
2 Ликови
* Док Сатурдеј (Соломон Сатурдеј) — таткото на Зак и водач на семејството.
* Дру Сатурдеј — мајката на Зак, археолог и стручњак за митологија.
* Зак Сатурдеј — 11-годишно момче со исклучителна моќ да ги контролира криптидите.
* Фиск (Фискертон Сатурдеј) — „посвоениот брат“ на Зак, суштество од видот Лемуријан.
* Комодо — генетски изменет варан (комодски змеј) со способност да станува невидлив.
* Зона (Зон) — летачки криптид (птеранодон) што служи како превоз и извидник.
* Дојл Блеквел — помладиот брат на Дру и поранешен платеник.
* Винсент Владислав Аргост — главниот злобник и водител на емисијата „Светот на чудното“.
* Леонидас ван Рук — вешт платеник и ловец на криптиди.
* Муња — немиот и таинствен слуга на Аргост.
Перуника (стихозбирка)

„Перуника“ — стихозбирка на македонскиот поет Матеја Матевски, првобитно објавена во 1976 година од издавачката куќа Мисла. Книгата им е посветена на родителите на поетот, мајката Амалија и таткото Стојан. Насловот на збирката и на истоимената песна се однесуваат на карпата Перуника која се наоѓа над селото Беличица.
1 Содржина
Збирката содржи 32 песни, групирани во пет циклуси:*''Камења'': „Камења I“, „Камења II“ и „Камења III“.
*''Перуника'': „Перуника (навраќање во Река)“, „Поле“, „Љубов“, „Привсенување“, „Пролетна“, „Планина“, „Несоници“, „Оддалечување“, „Пир“, „Месечина“, „Драга“, „Снег“, „Глас“, „Враќање“, „Студ“, „Далечни гласови“, „Копнежи“ и „Пристигање“.
*''Обраќање до предокот'': „Обраќање до предокот“, „Населби“, „Судбина“, „Осами“, „Заминување на предокот“ и „Без наслов“.
*''Кога одевме во Стамбол'': „Кога одевме во Стамбол“ и „Мајстори“.
*''Корење'': „Корење I“, „Корење II“ и „Корење III“,
Пјетро Роси (научник)

Пјетро Роси (23 јануари 1738 во Фиренца — 21 декември 1804 во Пиза) — италијански научник и ентомолог.
1 Кариера
Академската кариера на Роси се одвивала на Универзитетот во Пиза, каде што докторирал по филозофија и медицина во 1759 година. Потоа бил назначен за професор по логика во 1763 година, позиција што ја имал до 1801 година, кога конечно ја добил катедрата за природна историја со посебната област „инсектологија“, што го направило првиот професор по ентомологија во светот. Неговите публикации, особено ''Fauna etrusca'' (1790) и ''Mantissa insectorum'' (1792), се сметаат за пионерски достигнувања на ентомологијата и сè уште имаат научна валидност во областите на таксономијата и биолошката номенклатура. Делови од неговата колекција некогаш биле во сопственост на Јохан Кристијан Лудвиг Хелвиг во Брауншвајг; тие сега се наоѓаат во Берлинскиот природонаучен музеј. Во 1793 година, тој бил избран за странски член на Кралската шведска академија на науките. По неговата смрт, одделот ''Museo entomologico Pietro Rossi'' бил интегриран во Природнонаучниот музеј во Милано.
Македонска кула (Одрин)

Македонска кула (|Makedon Kulesi или ''tr'') — стара градба во градот Одрин, Источна Тракија, Турција. Била една од четирите кули на градските ѕидини на антички Адријанопол. Смета дека името се должи на фактот што кулата имала поглед кон Македонија. Нејзините најстари градежни елементи датираат од римско време. Долго време била највисоката градба во Одрин. Сместена е во стариот дел на градот, близу замијата Уч Шерефели, Старата џамија и Селимовата џамија.
Во 1867 г. управникот Изет-паша ставил дрвени подови и француски часовници, па тогаш го добила името Македонска саат-кула (''tr'').
Во 1894 г. е извршено обновување на кулата, која тогаш веќе била пропадната, користејќи ги постоечките камења и цигли. Оваа саат-кула била кружна и завршена со мала купола. Часовниците биле поставени во округли ниши на сите четири страни. Поради нејзината неокласична архитектура, таа се разликувала по изглед од другите османлиски саат-кули. Бидејќи била висока 48 метри, таа служела и како противпожарна кула. За време на Првата светска војна во неа биле сместени италијански војници, кои украле многу нејзини делови. Во 1926 г. е поставен нов часовник.
Меѓутоа, оваа кула претрпела големо оштетување во земјотресот од 1953 г. и нејзините ѕидови испукале. Три ката биле минирани и урнати од градоначалникот Сабахатин Парсој на 6 јули 1953 г. под образложение дека ја нагрдува градската силуета.
Музејот на градот Одрин извршил археолошки ископувања во 2004 г. Тогаш се откриени темелите на римска тврдина под и околу градските ѕидини и бастионот. Зачуваниот тврдински бедем е од делкан камен, и со висина од 3-4 м.
На 31 мај 2017 г. кулата е прогласена за споменик на културата под бр. 1468 со одлука на Заводот за културно и природно наследство на Одрин.
Во 2021 г. е отпочната реставрирација на кулата.
Фредерик Алберт Константин Вебер

Фредерик Алберт Константин Вебер (17 мај 1830 во Волфишхајм — 27 јули 1903 во Париз) — француски ботаничар, кој бил специјалист за кактуси.
Во 1852 година го добил својот докторат во медицина на Стразбуршкиот универзитет тезата ''„За хеморагијата на церебралните менинги“''. Во периодот од 1864–67 година служел како воен лекар на француска воена експедиција во Мексико.
Тој е таксономски автор или коавтор на многу разни видови кактуси. Исто така, опишал неколку разни видови агава, вклучувајќи ја и текилата агава (1902). Родот ''Weberocereus'' го одбележува неговото име.
Жолто-бел мајмунски цвет

''Erythranthe bicolor'', или жолто-белиот мајмунски цвет — вид цветно растение од фамилијата ''Phrymaceae''. Ендемично во Калифорнија, САД. Во минатото било познато под името ''Mimulus bicolor''.
1 Опис
Станува збор за едногодишна билка која произведува влакнесто, право стебло што достигнува висини од 4 до 27 сантиметри. Линеарните до овалните листови имаат должина до 3 сантиметри и се распоредени во спротивни парови околу стеблото. Цевчестата основа на цветот е опкружена со црвеникаво-зелена пегава чашка од чашкини ливчиња со мали, зашилени лобуси. Овој цвет достигнува должина од еден до два сантиметри и е поделен на две усни. Тие варираат по боја, но најчесто горната усна е бела, додека долната е жолта. Исто така, горната усна има два лобуси, а долната има три. Секој лобус има два подлобуси на врвот.
2 Распространетост и живеалиште
Жолто-белиот мајмунски цвет расте во планините и подножјето на планинскиот венец Кламат преку Сиера до планините Техачапи. Расте на влажни или водени места, често на глинени почви.
Едуард Пала

Едуард Пала (|Eduard Palla; Кромержиж, 3 септември 1864 — Грац, 7 март 1922) — австриски ботаничар и миколог од моравско потекло. Како ботаничар специјализирал во истражување на ''Cyperaceae'', за кои бил таксономски авторитет за многу видови.
1 Животопис
Роден на 3 септември 1864 година во градот Кромержиж, тогаш дел од Австриското Царство. Од 1883 до 1887 година студирал природни науки во Виенскиот универзитет, каде што докторирал со дисертација за анатомијата и систематиката на ''Cyperaceae''. По дипломирањето работел како помошник на Готлиб Хаберландт во Грачкиот универзитет. Во 1891 година ја добил својата хабилитација по ботаника. Во 1900–1901 година вршел истражувања на острици и тропски габи на Јава и Суматра во Холандските Источни Инди. Во 1909 година станал вонреден професор во Грац, во 1913 година станал редовен професор.
Починал на 7 март 1922 година во Грац, Австрија.
2 Избрани дела
*''Atlas der Alpenflora'' (со Карл Вилхелм фон Дала Торе и Антон Хартингер), II, ново издание, 1897 – Атлас на алпската флора.
*''Ueber die gattung Phyllactinia'', 1899 година – За родот ''Phyllactinia''.
*''Zur kenntniss der Pilobolus-arten'', 1900 – Истражување за ''Pilobolus''.
*''Die Gattungen der mitteleuropäischen Scirpoideen'', 1900 – Родовите на средноевропските Scirpoideae.
*''Cyperaceae'' 1906.
*''Neue Cyperaceen'', 1909
3 Наводи
Филип Брух

Филип Брух (11 февруари 1781 – 11 февруари 1847) — германски фармацевт и бриолог роден во Цвајбрикен. Неговиот татко, Јохан Кристијан Брух, исто така бил фармацевт.
Првично работел во аптека во Мајнц, а потоа студирал во Марбург и Париз. По смртта на неговиот татко, на 21 година ја наследил аптеката на постариот Брух во Цвајбрикен.
Брух соработувал со Вилхелм Филип Шимпер (1808–1880) на епот ''Bryologia europaea'', дело во шестиот тома на европската бриологија. Исто така, тој опишал голем број разни видови од родот на мов ''Orthotrichum'' кои добиле валидна публикација (Bruch ex Brid.) од швајцарскиот бриолог Самуел Елисе Бридел-Бридери (1761–1828). Родот ''Bruchia'' од семејството ''Bruchiaceae'' е именуван во негова чест.
Брух починал на својот роденден на возрат од 66 години.
Теснолисна незаборавка

Теснолисна незаборавка (|Myosotis stenophylla) — повеќегодишно, нискостеблено растение на суви, карпести, сончеви падини, кое цвета кон крајот на пролетта со мали, азурносини цветови.
1 Опис
Теснолисната незаборавка е повеќегодишно тревесто растение, високо до 35 см. Стеблото ѝ e доста разгрането од основата, во долниот дел со полустрчести и прилегнати четинести влакна, а во горниот дел со свртени нагоре и прилегнати влакна. Базалните листови се собрани во розета, издолжено тесно јајцевидни, елиптични со тенка и долга лисна дршка, со ретки четинести влакна или речиси голи од горната страна, голи или речиси голи од долната страна. Стеблените листови се тесно ланцетни, заострени со ретки влакна до речиси голи од двете страни. Цветовите собрани во врвни или странични мали главичести соцветија кои при образување на плодот се издолжуваат. Цветните дршки се куси, 1 до 2 мм, при образување на плодот се издолжуваат, но не се подолги од чашката. Чашката yвончевидна, при цветање долга е околу 2 мм, а при образување на плодот се издолжува до 5 мм, во основата стеснета, со куси, прави прилегнати влакна и со подолги, полустрчести до стрчести влакна, трубичката на чашката понекогаш со ретки кукесто свиткани влакна. Проширениот дел од венчето е со пречник од 8 мм, венчето е светло до темносино. Оревчињата се јајцевидни до елиптични, затапени, долги до 2 мм, кафеави без раб.
2 Можност за замена
Во минатото, теснолисната незаборавка се идентификувала како алпска незаборавка (''Myosotis alpestris''), што било напуштено врз основа на нови фитогеографски наоди. Се разликува од алпската незаборавка по густата покривка на долните и стеблестите листови со испакнати влакна, тесни стеблести листови притиснати кон стеблото, чашкина дршка подолга од чашката и миризливи, светлосини венечни цветови. Теснолисната незаборавка е доста варијабилна според висината и според разгранувањето на стеблата, во големината и влакнатоста на листовите и чашките, како и во должина на плодните стебленца.
Се разликува од лесно збунувачката шумска незаборавка (''Myosotis sylvatica'') која расте во слични живеалишта по своите поголеми тврди пупки, чашка што не паѓа по плодот и листови со долги ливчиња во приземна розета.
3 Живеалиште
Теснолисната незаборавка успева на камењари и тревести места, во појас на смрчеви шуми, на надморска височина од 1450 до1600 м. Taa претпочита светли живеалишта со неинкорпорирана вегетација, како што се карпести или ретко тревни падини, косени и пасени ливади и пасишта. Исто така, се јавува и во осветлени борови шуми со каменеста почва и во пукнатини на карпи во долини слични на кањони . Најчесто расте на лесни, посуви, скелетни, суви, плитки и богати со минерали почви, обично на варовник и серпентина. Тоа е хемикриптофит што се јавува главно во потоплите подрачја во од низините до ридовите. Фенолошкиот оптимум на цветање е од април до мај, понекогаш продолжувајќи до јуни. Плоидноста на видот е 2n = 48.
4 Распространетост
Видот е распространет во Средна (Чешка, Австрија, Словачка, Унгарија, Полска) и Југоисточна Европа (Романија, Украина, Крим, Јужна Европска Русија).
4.1 Македонија
Во Македонија овој вид го има на Шар Планина.
Бејб Рут

Џорџ Херман Рут Помладиот (|George Herman "Babe" Ruth, Jr.), попознат како Бејб Рут — американски бејзболист што настапувал 22 сезони во Главната бејзболска лига од 1914 до 1935 г. Иако кариерата ја започнал како фрлач во „Бостон ред сокс“, најголема слава стекнал како аутфилдер во „Њујорк јанкис“.
Рут (познат по прекарите „Бамбино“ и „Султан на Ударот“) поставил многу рекорди во МЛБ во категориите на удирање (и неколку во фрлање), вклучувајќи го и тогашниот рекорд за најмногу хоум-ранови во кариерата (714). Тој бил еден од првите пет бејзболисти што биле примени во Националната бејзболска сала на славните во 1936 г.
Во 2018 г., претседателот Доналд Трамп посмртно го одликувал со Претседателски медал на слободата.
1 Кариера
Бејб Рут настапувал во Главната бејзболска лига вкупно 22 сезони, од 1914 до 1935 г. Во текот на својата кариера играл за три екипи: „Бостон ред сокс“, „Њујорк јанкис“ и „Бостон брејвс“. Во „Ред сокс“ играл како фрлач до 1919 г., кога клубот го продал на „Јанкис“, каде што се преквалификувал во десен филдер. Речиси целата понатамошна кариера на Рут е поврзана со „Јанкис“, додека својата последна сезона во 1936 г. ја поминал во „Брејвс“. Веќе следната, 1936 г., бил примен во Националната бејзболска сала на славните.
Во текот на својата кариера, Бејб Рут поставил неколку рекорди. Во неговиот актив има 714 хоум-рана, имал рекорден просечен показател на моќност од 0,690, како удирач заработил 2213 бода и 2062 пати стигнал до базите. Тој бил еден од клучните фактори што на почетокот на 1920-тите ја промениле играта од „мртва“ во „жива“ игра. Следејќи го неговиот пример, бејзболистите почнале да удираат посмело, со голем замав, стремејќи се кон хоум-ран, што придонело за зголемување на резултативноста. Во 1927 г., Бејб Рут постигнал 60 хоум-рана во една сезона, резултат што долго време останал рекорден.
Како дел од клубот на „Јанкис“, Бејб Рут 11 пати бил првак во сезоната и 4 пати ја освоил Светската серија.
Нана (манга)

''Нана'' (|ナナ, |Nana) — шоџо-манга од авторката Аи Јазава, која излегувала во списанието ''Cookie'' на издавачката куќа Shueisha. Била адаптирана во аниме и два играни филма. Според анкетата спроведена во 2007 г. од страна на Министерството за култура на Јапонија, мангата го зазела 50-то место меѓу најдобрите манги на сите времиња.
Прикажувањето на анимето се одвивало од 5 април 2006 до 29 март 2007 г. Во него се екранизирани 42 поглавја од мангата.
1 Содржина
Во вагонот на еден воз што патувал за Токио, Нана Комацу, која одела кај својот дечко Шоџи, случајно седнала на седиштето до Нана Осаки, која пак се упатила кон престолнината за да ја оствари својата желба — да стане позната пејачка. Како вокалист на панк-групата „Blast“, Осаки сонува за деби на својата група во Токио, со цел да си докаже себеси, на целиот свет, но и на својот дечко Рен (гитарист на популарната група „Trapnest“), дека може самата да постигне успех.
Бидејќи се соименички, девојките брзо наоѓаат заеднички јазик, и покрај нивните сосема спротивни карактери. Меѓутоа, штом го здогледува Шоџи во Токио, Нана Комацу ја губи од вид другата Нана и изгледа дека случајното познанство од возот завршува тука. Но судбината повторно ги спојува кога и двете ќе се појават да го изнајмат истиот стан. Збор по збор, тие решаваат да живеат заедно — на крајот на краиштата, и онака ниската кирија за станот така ќе стане двојно поевтина! Така започнуваат животните патешествија на двете девојки со исто име, кои заедно чекорат кон своите соништа.
2 Ликови
Нана „Хачико“ Комацу (јап. ''小松奈々'') — наивна девојка што има способност да се „вљубува на прв поглед“. Поради нејзината безгрижност, но и поради тоа што постојано се „вртка околу нозе“ како кутре, Нана Осаки ѝ го дава прекарот Хачико (во чест на славното куче, чие име е изведено од бројот „осум“, додека името „Нана“ значи „седум“). Откако ја слушнала песната на Нана придружувана од Нобу на гитара, таа станува верна обожавателка на „Black Stones“, како и прва и најдобра пријателка на вокалистката Нана Осаки, со која истовремено е и цимерка. Нана ни самата не се разбира себеси, ниту знае што навистина сака, но на крајот сепак мора да направи избор. Се омажила за Такуми, со кого ја имаат ќерката Сацуки и синот Рен (во анимето е прикажана само ќерката, но Рен се споменува во мангата како постар син). Интересно е што Нана дознала за бременоста додека се гледала со Нобу и не знаела точно кој е таткото. Со текот на времето, Нана многу се менува — почнува да се однесува строго според идеалот за јамато надешико и дури и на Нобу му се обраќа како на „млад господар“.
Круг (стихозбирка)

„Круг“ — стихозбирка на македонскиот поет Матеја Матевски, првобитно објавена во 1977 година од издавачката куќа Култура.
1 Содржина
Збирката содржи 27 песни:* „Круг“
*''Циклус за светулките'': „Заминување на светулката“, „Светулки“, „Барање на светулката“, „Раѓање на светулката“, „Појавување на светулката“, „Ноќ на светулката“, „Патиштата на светулката“, „Времето на светулката“, „Моќта на светулката“, „Откривање на светулката“ и „Смртта на светулката“.
*''Подготовки за патување'': „Подготовки за патување“, „Морскиот дневник“ и „Враќање од Троја“.
*''Откривање на пустињата'': „Песна прва“, „Песна втора“, „Песна трета“, „Песна четврта“, „Песна петта“, „Песна шеста“, „Песна седма“, „Песна осма“, „Песна деветта“, „Песна десетта“, „Песна единаесетта“ и „Песна дванаесетта“.
Липа (стихозбирка)

„Липа“ — стихозбирка на македонскиот поет Матеја Матевски, првобитно објавена во 1980 година од издавачката куќа Македонска книга.
1 Содржина
Збирката содржи 22 песни, групирани во три циклуси:*''Градина'': „Влегување во градината“, „Виножито“, „Цреша“, „Дива маслинка“, „Бреза“, „Врба“, „Трева“, „Зеленика“, „Гулаби“, „Зимски шумови“, „Славеи“, „Облак“ и „Заминување од градината“.
*''Липа'': „Липа“ и „Свети Трифун“, „Воденици“ (1. „Племето Сизифово“, 2. „Тажачката на каменот“, 3. „Песната на каменот“, 4. „Урнатини“, 5. „Спомен за воденичките камења“)
*''Зајдисонце'': „Седам во тремот очекувајќи го дождот“, „Зајдисонце“.
Шинобу Акијама

Шинобу Акијама (秋山 忍 роден 1957) — јапонска ботаничарка која работи во Цукубската ботаничката градина, проучувајќи ја таксономијата на семените растенија, особено во Тибетската Висорамнина и Хималајските Планини. До 18 март 2026 година, таа е автор или еден од авторите на 171 таксони именувани во Меѓународниот индекс на растителни имиња.
Роберт Хенри Андерсон

Роберт Хенри Андерсон (1899-1969) — ботаничар кој во 1945 година станал првиот директор на Сиднејската кралска ботаничка градина, роден во Австралија. Тој останал директор сè до неговото пензионирање во март 1964 година.
1 Ран живот
Андерсон бил роден во Кума, Нов Јужен Велс на 12 март 1899 година, како син на преподобниот Вилијам Адисон Смит Андерсон и неговата сопруга Џејн, моминско презиме Томпсон. Тој е брат на Сер Вилијам Хјусон Андерсон.
Андерсон пораснал во Кума, Бовенфелс, Ливерпул и Арнклиф во Нов Јужен Велс, додека неговиот татко (ракоположен презвитеријански свештеник) се селел од парохија во парохија. Андерсон и неговиот брат се школувале во средното училиште „Форт Стрит Бојс“ во Питерсхам, Нов Јужен Велс .
2 Дела
Андерсон е автор на ''„Садење дрвја на фармата''“ (1931) и ''„Дрвјата на Нов Јужен Велс“'' (1932).
3 Кариера
* Ботанички асистент, Национален хербариум на Нов Јужен Велс (1924)
* Ботаничар и кустос, Национален хербариум на Нов Јужен Велс (1936)* Главен ботаничар и кустос, Национален хербариум на Нов Јужен Велс и Сиднејската кралска ботаничка градина(1945)
* Директор и главен ботаничар, Национален хербариум на Нов Јужен Велс и Сиднејската кралска ботаничка градина(1960)
Доминик Виларс

Доминик Виларс или Вилар (роден на 14 ноември 1745 година во Ле Вилар, а починал на 26 јуни 1814 година во Стразбур) —француски ботаничар.
Неговото главно дело е ''„Историја на растенијата во Дофине“,'' објавено помеѓу 1786 и 1789 година, во кое се опишани околу 2.700 видови (особено алпски растенија), по повеќе од дваесет години набљудување во регионот Дофине во југоисточна Франција. Неговиот хербариум и ботанички ракописи се зачувани во Музејот на природната историја во Гренобл.
Шумска незаборавка

Шумска незаборавка или шумско споменче (''Myosotis sylvatica)'' — вид цветно растение од семејството Boraginaceae, по потекло од Европа. Ова пролетно цветно растение и неговите подвидови, обично со сини цветови, се познатите незаборавки во градините.
1 Подвидови
Видот е поделен на следниве подвидови:* Myosotis sylvatica cyanea - распространет во Македонија.
* Myosotis sylvatica elongata
* Myosotis sylvatica pseudovariabilis
* Myosotis sylvatica subarvensis
* Myosotis sylvatica sylvatica
2 Опис
Шумската незаборавка е двегодишно до повеќегодишно тревесто растение, високо до 55 см. Стеблото ѝ е вертикално или подигнато, често многу разгрането, во долниот дел со полустрчести или стрчести четинести влакна, во погорните делови, особено на оската на соцветието, со свртени нагоре прилегнати влакна. Базалните листови се собрани во розета, елиптични до издолжено лопатовидни, во основата стеснети во лисната дршка, долги 15–85 мм, широки 5–20 мм, од двете страни со прилегнати или полустрчести четинести влакна. Стеблените листови се елиптични, ланцетни до јајцевидни, приседнати, долги од 15 до 60 мм, широки од 3 до 12 мм, со слична влакнавост како и базалните листови. Цветовите се собрани во збиени срповидни соцветија по врвовите на гранчињата, кои при образување на плодот се издолжуваат. Цветните дршки се долги од 1,5 до 2,7 мм, а при образување на плодот се долги од 3 до 8 мм, косо поставени под агол од 45о или под прав агол во однос на оската на соцветието, додека пак најдолните може лачно да се свиткани. Чашката е yвончевидна, при цветањето е долга 1,5 до 2,5 мм, а при образување на плодот се издолжува до 3–5 мм, отворена, всечена до половината или до 2/3 на 5 линејни или издолжено-триаголни запци, со поретки или густи кукесто свиткани влакна, како и со куси прилегнати влакненца, не отпаѓа. Проширениот дел од венчето рамен со пречник од 4 до 7 мм. Венчето е светло- до темносино. Оревчињата се јајцевидни или тесно јајцевидни, долги 1,6 до 1,9 мм, широки 0,9–1,2 мм, темнокафеави до црни.
3 Одгледување
Широко одгледувана низ целиот умерен свет, особено е поврзан со пролетни шеми за садење леи кои вклучуваат други пролетни цветни растенија, особено нарциси, лалиња, ползавци и јаглики. Типично, семето се сее една година за да цвета наредната. Иако се краткотрајни, растенијата лесно се размножуваат сами во погодни услови. Растенијата го одржуваат растот на листовите во текот на зимата.
Од ''Myosotis sylvatica'' исто така произлегуваат бројни сорти во нијанси на розова, сина и бела боја.
4 Живеалиште
На влажни засенчени места, во влажни долови, во букови шуми, по планински пасишта на длабока почва, покрај грмушки, шумски патишта, на надморска височина од 700 до 2650 м.
5 Распространетост
Распространета е скоро во цела Европа освен на југозапад и на крајниот север.
6 Галерија
Курт Бакеберг

Курт Бакеберг (2 август 1894 во Линебург, Германија — 14 јануари 1966) — германски хортикултурист, особено познат по собирањето и класификацијата на кактуси.
1 Биографија
Тој интензивно патувал низ Средна и Јужна Америка и објавил голем број книги за кактуси, вклучувајќи ја шесттомната ''„Die Cactaceae“'' од 4.000 страници, 1958–1962, и „ ''Kakteenlexikon“'', која првпат се појавила во 1966 година и била ажурирана постхумно.
Иако собрал и опишал многу нови видови и дефинирал голем број нови родови, голем дел од неговата работа се базирала на погрешни претпоставки за еволуцијата на кактусите и била премногу фокусирана на географската дистрибуција; многу од неговите родови оттогаш се реорганизирани или напуштени. Ботаничарот Дејвид Хант е цитиран како вели дека „оставил трага од номенклатурен хаос што веројатно ќе ги мачи таксономистите на кактуси со векови“. Сепак, неговите набљудувања во врска со суптилните варијации меѓу кактусите се покажале како корисни за хобистите, кои продолжуваат да користат многу имиња на кактуси предложени или поддржани во неговите дела.
Во 1954 година, мексиканскиот ботаничар Хелија Браво Холис опишал нов род и го нарекол ''Backebergia'' во чест на Курт Бакеберг.
Курт Бакеберг доживеал срцев удар и починал на 14 јануари 1966 година.
2 Поврзано
* Кактуси
Антон Вајсбекер

Антон (Антал) Вајсбекер (29 јануари 1835 година во Кесег во округот Ваш &#x2013; 4 април 1916 година) — унгарски лекар и ботаничар.
Тој работел како окружен лекар во градот Кесег и спроведувал истражувања на локалната флора. Познат бил по својата експертиза во проучувањето на Pteridophyta, и исто така дал значаен придонес во истражувањата на родовите ''Rubus'', ''Carex'' и ''Potentilla''.
1 Објавени дела
*''Köszeg és vidékének edényes nôvényei'' (1882, второ издание во 1891 година) - Фанерогами на Кошег и околината.
*''Beiträge zur Flora des Eisenburger Comitates'' 1891 - Придонес за флората на округот Ајзенбург.
*''Ueber die Büschelhaare der Potentillen.'' 1892 година
*''Carex Fritschii n. sp.'' 1894
*''Ueber die Variationen einiger Carex Arten.'' 1897 година
*''Bemerkungen über Asplenium Forsteri Sadl.'' 1898 година
*''Beiträge zur Kenntnis der Gattung Odontites.'' 1899 година
*''Neue Beiträge zur Flora des Eisenburger Comitats во Вест-Унгарн.'' 1903 година
*''Neue Beiträge zur Flora des Comitats Vas во Вестунгарн.'' 1905 година
2 Наводи
Пол Нерс

Сер Пол М. Нeрс (, , Англија) — британски биохемичар, добитник на Нобеловата награда за физиологија или медицина во 2001 година заедно со Лиланд Х. Хартвел и Тим Хант за нивните откритија на протеински молекули кои ја контролираат делбата на клетките во клеточниот циклус.
1 Животопис
Родителите на Нурс биле од Норфолк. Тој пораснал во Вембли, северозападен Лондон, и посетувал граматичко училиште во округот Хароу. Дипломирал во 1970 година на Бирмингемскиот универзитет, а докторирал во 1973 година на Источноанглискиот универзитет.
2 Научна кариера
Во 1976 година, Пол Нерс го идентификувал генот ''cdc2'' кај квасците (''Schizosaccharomyces pombe''). Овој ген ја контролира прогресијата на клеточниот циклус од G1 фазата во S фазата и преминот од G2 фазата во митоза. Во 1987 година, Пол Нерс го идентификувал соодветниот ген кај луѓето, ''cdk1''.
Во 1984 година, тој се приклучил на ''en'' (ICRF). Во 1988 година, ја напуштил катедрата по микробиологија на Оксфордскиот универзитет. Се вратил во ICRF како директор за истражување во 1993 година и бил назначен за извршен директор во 1996 година. ICRF станал Cancer Research UK во 2002 година. Во 2003 година, бил назначен за претседател на Универзитетот Рокфелер во Њујорк, каде што ја продолжил својата работа на клеточниот циклус кај квасецот.
3 Признанија и награди
* Избран за член на Кралското друштво (1989)
* Награда за медицина „Луј-Жанте“ (1992) доделена од Фондацијата Луј-Жанте.
* Кралски медал, доделен од Кралското друштво (1995)
* Награда „Алберт Ласкер“ за основни медицински истражувања (1998)
* Витез-бакалауреат (1999)
* Нобелова награда за физиологија или медицина (2001)
* Избран за странски член на Националната академија на науките на Соединетите Американски Држави
* Витез на Легијата на честа (2002)
* Коплиев медал (2005)
* Избран за почесен член на Американската академија на уметностите и науките (2006)
4 Библиографија
* Nurse, Paul (2004) ''The Great Ideas Of Biology: The Romanes Lecture For 2003''. Oxford University Press.
*''What Is Life?: Five Great Ideas in Biology'' (2021), W. W. Norton & Company
5 Поврзано
* Список на претседатели на Кралското друштво
Артур Ендру Хамилтон

Артур Ендру Хамилтон (1855–1929) — австралиски ботаничар.
1 Објавени имиња
*''Ancistrachne maidenii''''(1913)''*''Lepidosperma forsythii''''(1910)''*''Lepidosperma quadrangulatum''''(1920)''*''Prostanthera densa''''(1920)''*''Prostanthera saxicola'' (1920)
*''Hakea salicifolia''''(1920)''*''Grevillea punicea''''(1920)''
За повеќе имиња видете го Меѓународниот индекс на растителни имиња.
2 Публикации
* (1918)
* (1912)
* (1910) '' на Нов Јужен Велс'' 35(2): 411.
* (1920) '' на Нов Јужен Велс'' 45(2): 260-264.
3 Наводи
Тодеа

Папратите од родот ''Todea'', се сретнуваат само во два вида. Видовите од родот ''Todea'', како ''Leptopteris'', се разликуваат од другите во Osmundaceae по тоа што спорангиите се раѓаат на ламинарни перки.
1 Опис
Видовите во овие родови поседуваат исправено стебло и груби, пердувести листови. Голем број спорангии се наоѓаат на крајните делови од листовите и не се распоредени во сори ниту пак се покриени со индузиум.
2 Видови
Моментално препознаваме само два вида. ''Todea barbara'' L., познат и како кралска папрат, со матично место во Јужна Африка, Нов Зеланд и Австралија, додека ''Todea papuana'' H. се наоѓа само во Папуа Нова Гвинеја.
Досега, фосилните записи од родот ''Todea'' се состојат само од перминерализираниот ризом ''Todea tidwellii'' во Долната креда на островот Ванкувер, Канада додека видот ''Todea amissa'', е познат од еоцентот во Патагонија, Аргентина.''Todea minutacaulis'' исто така се опишува и во Долната креда на островот Ванкувер и претставува прв анатомски зачуван фосилен папрат со спори од фосилните записи.
3 Библиографија
* Натан Џад, Гар В. Ротвел и Рут А. Стоки. 2008. „''Тодеа'' од Долната креда на западна Северна Америка: импликации за филогенијата, систематиката и еволуцијата на современите Osmundaceae“. Американски журнал за ботаника, 95:330-339.
* Е. Хенипман. 1968. Нова ''Тодеа'' од Нова Гвинеја, со забелешки за генеричкото разграничување на поновите Osmundaceae. Blumea 16: 105-108
* К. Мајкл Хоган. 2010. . Вашингтон.
* Вокер, З., Ротвел, ГВ и Стоки, РА 2023. . ''Американски журнал за ботаника'', 110: e16210-n/a. https://doi.org/10.1002/ajb2.16210
4 Дополнителни информации
* - ''вклучува фотографии'' (автор: Дејвид Николс, јануари 1998 година).
Грејди Вебстер

Грејди Линдер Вебстер (1927–2005) — систематист за растенија и таксоном. Тој добил голем број награди и бил назначен за стипендист на ботанички институции во САД. Истражувањето на Вебстер вклучувало проучување на семејство млечки, за кое напишал многу трудови, а предавал и за систематика на растенијата, биогеографија и екологија на опрашување. Кариерата на Вебстер како систематист за растенија се одликувала со теренските истражувања што ги преземал во тропски области.
1 Биографија
Вебстер бил роден во Ада, Оклахома на 14 април 1927 година, од Ирена Лоис Херд и Грејди Вебстер, издавач на весник. Неговото семејство се преселило во Остин, Тексас. Работел во бизнисот на својот татко, а стекнал интерес за растенијата во средно училиште.
Вебстер служел како поручник во морнарицата додека бил запишан на Универзитетот Стенфорд, а дипломирал ботаника на Универзитетот во Тексас во 1949 година. Докторирал на Универзитетот во Мичиген кај Роџерс Мекво и се запишал на постдокторски студии со стипендија на Харвард, која ја обезбедила Националната научна фондација. На Харвард работел со И.В. Бејли и се оженил со Барбара Ан Донахју, докторка по морфологија на растенијата, во 1956 година.
Интересот за разновидното семејство на растенија ''Euphorbiaceae'' го инспирирал неговото теренско истражување, патувајќи во оддалечени тропски и суптропски региони во Африка, Јужна и Централна Америка, Карибите, Австралазија и Европа. Тој придонел со над 34000 примероци во хербариумите низ целиот свет. Тој предводел експедиција за проучување на флората на регион познат како резерват Макипукуна во Андите, и објавувил истражувања и книга за разновидност на видовите во неговите шуми.
Вебстер бил назначен за професор на одделот за ботаника и директор на арборетумот, на Универзитетот во Калифорнија, Дејвис.
Наградата Грејди Л. Вебстер на Американското здружение на таксономисти за растенија (ASPT) и Ботаничкото друштво на Америка, се доделува годишно и наизменично на публикации од систематиката на растенијата или од структурната биологија. За време на неговиот живот, тој ги добил наградите Аса Греј и Мерит од овие здруженија. Добил стипендии од Гугенхајм, Смитсонијан и Националната научна фондација.
Дитер Карл Васхаузен

Дитер Карл Васхаузен (роден на 15 април 1938 година во Јена, Германија) е американски ботаничар специјализиран за семени растенија. Во 1962 година започнал да работи во Институтот Смитсонијан како техничар. Студирал на Универзитетот Џорџ Вашингтон, каде што докторирал во 1972 година. Во 1976 година станал претседател на Одделот за ботаника, позиција која ја имал до 1982 година.
Васхаузен опишал 247 нови видови од различни семејства растенија, и пет нови видови се именувани по него.
Елба Емануел Вотсон

Елба Емануел Вотсон (1871 – 27 септември 1936) — американски ботаничар, познат по проучување на родот ''Helianthus''.
1 Живот и образование
Израснат во Гранд Рапидс, Вотсон студирал на Универзитетот во Мичиген. По дипломирањето, Вотсон предавал германски јазик во средно училиште во Њујорк многу години. Подоцна се вратил на Универзитетот во Мичиген и го стекнал магистерскиот степен по ботаника во 1918 година и останал на универзитетот уште една година за да работи како асистент. Откако се вратил во Њујорк, работел во Ботаничката градина во Њујорк една година, а потоа предавал на колеџот Рутгерс една година. Во 1922 година, се запишал на постдипломски студии на Државниот колеџ во Мичиген, а во 1926 година ја завршил својата докторска теза за родот Helianthus. Вотсон работел како инструктор по германски јазик откако го добил докторатот. По неговата ненадејна смрт на 65-годишна возраст, бил погребан во Окемос, Мичиген.
2 Дела
* (Вотсонова докторска дисертација)