Местото на Рози

Местото на Рози — светилиште за сиромашни и бездомни жени лоцирано во Бостон, Масачусетс.
1 Историја
Основана била во 1974 година од Кип Тиернан како прво засолниште специјално за бездомни жени во САД. Таа еволуирала од обезбедување оброци и засолниште до создавање трајни решенија преку застапување, образование и достапно домување. Местото на Рози се потпира исклучиво на дарежливата поддршка од поединци, фондации и корпорации и не прифаќа никакво градско, државно или федерално финансирање.
1.1 Инспирации
Во јули 1973 година, Тиернан ја прочитала статијата „Жените напуштени: да се стари, бездомници и пијани“ во „''Вистинската хартија“'', а учените бездомнички во Бостон се преправале во мажи со надеж дека ќе влезат во засолништа само за мажи. Написот за Тирнан зацврстил дека постои нееднаквост меѓу сиромашните мажи и жени. Во тоа време, во Бостон имало околу илјада бездомници. Градот имал само две засолништа, Армијата на спасот и Пајн Стрит Ин, и двете дозволувале само мажи. Тиернан ги обиколила народни кујни и засолништа во Њујорк, Балтимор и Чикаго и открила дека бездомниците биле недоволно опслужени на секое место.
1.2 Основање
На 14 април 1974 година, на 48-годишна возраст, Тиернан го основал Место Рози, првото засолниште во Америка за бездомни жени. Организацијата започнала во поранешен супермаркет на Розен, кој Тиернан го изнајмил од Бостонската управа за обнова за еден долар. Таа го поправила местото со донации од 250 долари што ги собрала од пријателите во предградијата. Се проширило во засолниште за ноќевање со десет креветчиња во 1975 година. Рози била предводена од волонтери без платен персонал во текот на првите четири години. Тиернан никогаш не била платена работничка за организацијата затоа што не сакала да биде. Тиернан работела директно со гостите во засолништето.
1.3 Преместување
Во 1977 година, Место Рози се преселило во петкатница на улицата Вашингтон во јужниот дел на Бостон, и покрај противењето на Здружението за соседство на плоштадот Вустер. Тиернан ја купила зградата со аванс од 18.000 долари донирана од жена лекар. Таа година, Рози купила посебна зграда во Дорчестер, што станала нивната прва постојана иницијатива за домување за девет поранешни бездомници.
1.4 Пожар
На 29 април 1984 година, една недела по десетгодишнината, Рози се запалило, пожар кој уништил два ката, предизвикал штета вредна 50.000 долари и раселил 50 жени. Градоначалникот Рејмонд Флин и гувернерот Мајкл Дукакис го посетиле местото на настанот ден по пожарот и изјавиле дека ќе и помогнат на организацијата.
Што го предизвикало пожарот е непознато. Пожарот се случил набргу откако подметнат пожар изгорел голем дел од Бостон, и во време кога развивачите на недвижнини ги палеле имотите за исплати на осигурување и лесно иселување. ''„Бостон глоуб“'' напишал: „Рози имаше непријатели, а многумина во соседството се сомневаа дека е лоша игра. Имало лесен пристап до неговите горни катови покрај пожарникарите. Еден сосед дознал дека соседниот сопственик на имот го зголемил осигурувањето на нивниот дом непосредно пред пожарот. " Здружението за соседство на плоштадот Вустер го искористиле пожарот како потенцијална можност да ги истиснат од засолништето и неговите гости од соседството, сведочејќи на градските сослушувања против обновата на засолништето. Тиернан не обвинила никого јавно, туку во личното писмо што е дел од нејзиниот архивски материјал, навела: „Ние бевме запалени, според лексиконот на хаубата“.
Рози ја претворило локацијата на улицата Вашингтон во дом за 13 поранешни бездомнички.
1.5 Обновува и проширува
Во 1986 година, засолништето Место Рози било повторно изградено, на земјата на оригиналната куќа Ворвик, од приватни и непрофитни донации. Тиернан одбила владини пари за проектот. Во 1995 година, организацијата отворила дом за жени кои живеат со ХИВ во Дорчестер. Во 1998 година била започната кампања за проширување на организацијата со цел да се задоволат растечките потреби на жените бездомници. За иницијативата биле собрани 3,2 милиони долари. До 2000 година, објектот Харисон Аве бил реновиран за да изгледа како центар на заедницата. Доградбите на зградата вклучувале ново лоби, поголема трпезарија, тушеви, телефони, компјутери, канцеларии за советување, пералници, табли за работа и остава за храна.
2 Наводи