procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Nebo boje moje ljubavi (песна)

„Nebo boje moje ljubavi“ (|Небо во боја на мојата љубов) е песна од хрватскиот поп бенд Магазин. Издадена е во 1996 година, а се нашла на дванаесеттиот студиски албум на бендот, односно на првиот студиски албум на бендот со Јелена Розга како главен вокал, насловен ''Nebo boje moje ljubavi'' (''Небо во бојата на мојата љубов''). Како и најголемиот број песни на албумот, песната е напишана од страна на хрватскиот музичар и композитор Тончи Хуљиќ и поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Арамжанот бил завршен од страна на Федор Боиќ. Со цел да се промовира песната, бендот ја има изведено во живо за време на концерти низ пост-југословенскиот регион. Откако ја започнала својата соло кариера, песната исто така била изведена за време на некои настапи во живо од пејачката. Така, при гостувањето во емисијата „Living room acoustic“ од радио станицата ''bravo!'' на 19 мај 2022, Розга ја извела песната во микс заедно со песните „Minut' srca tvog“ ('' Минута на срцето твое'') и „Ginem“ (''Гинам'').
Samo navika

„Samo navika“ (|Само навика) е песна од хрватскиот поп бенд Магазин. Издадена е во 1996 година, а се нашла на дванаесеттиот студиски албум на бендот, односно на првиот студиски албум на бендот со Јелена Розга како главен вокал, насловен ''Nebo boje moje ljubavi'' (''Небо во бојата на мојата љубов''). Како и најголемиот број песни на албумот, песната е напишана од страна на хрватскиот музичар и композитор Тончи Хуљиќ и поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Арамжанот бил завршен од страна на Федор Боиќ. Песната го вклучува хрватскиот пејач Оливер Драгојевиќ како придружен артист. Со цел да се промовира песната, бендот има снимено музичко видео и ја има изведено во живо за време на концерти низ пост-југословенскиот регион. Откако ја започнала својата соло кариера, пејачката ја вклучила песната за време на некои настапи во живо.
1 Музичко видео
Со цел да ја промовира песната, групата снима музичко видео кое е излезено во истата година како песната. Тоа започнува со снимка од Тончи Хуљич пред виолетова позадина додека сини цветови паѓаат одозгора пред него. Ова е проследено со снимка од Јелена Розга која лежи на виолетова прекривка, има кармин на усните и златни прстени на прстите и лежи додека сините цветчиња паѓаат врз нејзиното лице. Нареден се појавува Оливер Драгојевиќ којшто носи темни очила за сонце и позира пред виолетовата позадина. Како што почнува песната, Розга, овојпат облечена во розева кошула, ја пее пред фонтана, додека во позадина може да се видат сини цветови како и бендот кој ја свири песната. Розга повторно е прикажана како лежи и ја пее песната со сините цветчиња, а за време на рефренот, снимки од неа и Оливер Драгојевиќ како ја пејат песната се прикажани. Во остатокот од видеото, овие сцени се прикажуваат наизменично. Во некои делови, исто така е прикажан и бендот зад Розга и Драгојевиќ, како ја пее песната пред фонтаната.
Minut' srca tvog

„Minut' srca tvog“ (|Минута од твоето срце) е песна од хрватскиот поп бенд Магазин. Издадена е во 1996 година, а се нашла на дванаесеттиот студиски албум на бендот, односно на првиот студиски албум на бендот со Јелена Розга како главна пејачка, насловен ''Nebo boje moje ljubavi'' (''Небо во бојата на мојата љубов''). Како и најголемиот број песни на албумот, песната е напишана од страна на хрватскиот музичар и композитор Тончи Хуљиќ и поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Арамжанот бил завршен од страна на Феодор Боиќ. Со цел да се промовира песната, снимено е музичко видео во црна-бела техника кое ја прикажува Розга придружена со бендот како ја пеат песната. Понатаму, песната била промовирана преку неколку настапи во живо при претставувања на бендот на концерти низ пост-југословенскиот регион. Откако ја започнала својата соло кариера, песната исто така била дел од сет листите за време на концертите и другите перформанси на Јелена Розга. Денес, „Minut' srca tvog“ важи за една од најпознатите песни на бендот и на пејачката воопшто. Поради нејзината популарност и во чест на нејзиниот наслов, во 2022 година, Розга го издава компилацискиот албум, насловен ''Minut' srca mog'', а ја започнува и истоимената концертна турнеја.
1 Настапи во живо
На 27 јануари 2015 година, Розга ја настапува песната придружена од Марио Маџгаљ на гитара и Огњен Амиџиќ како вокал (двајцата се од дуото Фламингоси) за време на нејзиното гостување во седмата сезона од емисијата „Ami G Show“. Настапот има преку 3 милиони прегледи на платформата за споедлување видеа Јутјуб од 2024 година.
На 11 ноември 2018 година, Розга изведува акустична верзија од песната во живо за време на јавниот настап на емисијата на Радио Телевизија Србија, насловена Шареница.
На 8 декември 2020 година, Розга се појавила на деветтиот собир на настанот насловен „HEP Opskrba“ каде што имала интервју и извела акустични преработки на пет песни, меѓу кои и таа на „Minut' srca tvog“.
Покрај тоа, ја извела песната и на 25 декември 2020, на Божиќ, за време на онлајн концерт во живо на Instagram за време на пандемијата на КОВИД-19 придружена од Милан Терзе и Карло Дотур на гитара.
На 18 јануари 2022, Розга се појавила на четиринаесеттата сезона од Ami G show во Белград, каде што дала интервју и извела неколку хит синглови, вклучувајќи ја и „Minut' srca mog“ пропратена од Амиџиќ на гитара.
При гостувањето во емисијата „Living room acoustic“ од радио станицата ''bravo!'' на 19 мај 2022, Розга ја извела песната во микс заедно со песните „Nebo boje moje ljubavi“ и „Ginem“ (''Гинам''). Од април 2024 година, видеото од настапот има преку 1.83 милиони прегледи на Јутјуб.
Gutljaj vina

„Gutljaj vina“ (|Голтка вино) е песна од хрватскиот поп бенд Магазин. Издадена е во 1998 година, а се нашла на тринаесеттиот студиски албум на бендот, односно на вториот студиски албум на бендот со Јелена Розга како главна пејачка, насловен ''Da si ti ja'' (''Да си ти јас''). Како и најголемиот број песни на албумот, песната е напишана од страна на хрватскиот музичар и композитор Тончи Хуљиќ и поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Аранжанот бил завршен од страна на Реми Казиноти. Со цел да се промовира песната, снимено е музичко видео во кое Розга, во весело издание ја пее песната придружена од бендот. Понатаму, песната била промовирана преку неколку настапи во живо при претставувања на бендот на концерти низ пост-југословенскиот регион. Откако ја започнала својата соло кариера, песната исто така била дел од сет листите за време на концертите и другите перформанси на Јелена Розга.
1 Настапи во живо
На 8 декември 2020 година, Розга се појавила на деветтиот собир на настанот насловен „HEP Opskrba“ каде што имала интервју и извела акустични преработки на пет песни, меѓу кои и таа на „Gutljaj vina“.
Вили Дансгард

Вили Дансгард (дански: ''Willi Dansgaard'', 30 август 1922 – 8 јануари 2011 ) бил дански палеоклиматолог. Тој бил почесен професор по геофизика при Универзитетот во Копенхаген и член на Данската Кралска академија на науките, Кралската Шведска академија на науките, Исландската академија на науките и Данското геофизичко друштво .
1 Ран живот и кариера
Дансгард пораснал во Копенхаген во Данска. Родителите негови имале семеен бизнис, односно поседувале продавница за гравирање . Во 1947 година, тој дипломирал на Универзитетот во Копенхаген, освојувајќи златен медал за неговата теза за дозиметрија на Х-зраци.
По неколку години поминати со истражување, вклучително и некои места во Гренланд, Дансгард се вратил во биофизичката лабораторија при Универзитетот во Копенхаген, кадешто го развил својот масен спектрометар за да ги анализира изотопите на водата. Според неговиот ученик Јорген Педер Штефенсен :Во јуни 1952 година, Дансгард направи откритие што влијаеше на остатокот од неговата научна кариера. Тој открил дека е можно да се одреди температурата на облаците кои таложат со анализа на стабилниот изотопски состав на дождовната вода. Во следните 12 години, тој систематски собирал примероци вода од целиот свет во соработка со данската компанија за Источна Азија, контакти во Гренланд, француска експедиција под Пол Емил Виктор, а подоцна и Меѓународната агенција за атомска енергија и Светската метеоролошка организација.
2 Преглед
Дансгард билпрвиот палеоклиматолог кој покажал дека мерењата на трагите на изотопи кислород-18 и деутериум во акумулираниот мраз од ледникот може да се користат како показатели за климата во минатото. Дансгард бил првиот што забележал вишок деутериум, или отстапување на примерок од вода од глобалната метеорска водна линија во ледените јадра. Тој открил дека кинетичките разлики помеѓу водород-1 и деутериум се поврзани со температурата на изворната вода и апсолутната влажност.
Тој бил првиот научник кој извлекол палеоклиматски информации од леденото јадро на од Камп Сентури во Гренланд, издупчено од американската армија за истражување и инженерска лабораторија за студени региони. Дансгард, исто така, имал водечка улога при дупчењето на првото ледено јадро на основата за научни цели, јадрото DYE-3 од Јужен Гренланд, . Потврдувајќи ги наодите од анализата на леденото јадро на Камп Сентури, климатскиот профил DYE-3 го документира постоењето на брзи климатски промени, за време и на крајот на последниот глацијал. Повторените настани на нагли климатски промени за време на глацијалот се именувани по Вили Дансгард и неговиот швајцарски колега, Ханс Ошгер, и се познати како настани Дансгард-Ошгер .
3 Награди
* 1971 година медал Ханс Егеде
* 1975 Вега медал на Шведското здружение за антропологија и географија
* 1976 Селигман Кристал од Меѓународното глациолошко друштво
* 1995 Кралската шведска академија на науките Крафорд награда
* 1996 Тајлерова награда за еколошки достигнувања,
Ливадска стрнарка

Ливадска стрнарка или сибирска ливадска стрнарка (''Emberiza cioides'') — врапчевидна птица од Источна Азија што припаѓа на родот ''Emberiza'' од семејството Emberizidae.
1 Опис
Ливадската стрнарка е долга 15 до 16,5 см. Мажјакот е претежно рѓесто-кафеав со темни пруги на грбот. Главата му е изразено шарена, кафеава со бели веѓи и сиви страни до вратот. Надворешните пердуви од опашката се бели, а нозете се розово-кафеави. Женките се слични, но се потемникави и побледи со помалку изразени шари на главата.
Песната им е кратка, избрзана фраза дадена со истакнато нагласување. Повикот е низа од најмногу четири остри ноти.
Се размножува во Јужен Сибир, Северна и Источна Кина, Источен Казахстан, Киргистан, Монголија, Кореја и Јапонија. Тоа е прилично непреселничко, но северните птици се движат на југ дури до Јужна Кина и Тајван. Постојат неколку записи од Европа, но многу од нив се сметаат за бегства од заробеништво, а не за вистински скитници. Се јавува во суви, отворени живеалишта како грмушки, обработливо земјиште, пасишта и отворени шуми.
Гнездото го градат ниско, во грмушки или на земја. Несат три до пет јајца и ги квачат 11 дена. Младите птици се одделуваат по 11 дена од изведувањето. Паровите се моногамни и користат исто подрачје за размножување неколку години по ред.
2 Распространетост
Видoт е распространет во Кина, Казахстан, Киргистан, Монголија, Русија, Северна Кореја, Јужна Кореја и Јапонија.
Aha

„Aha“ е песна од хрватскиот поп бенд Магазин излезена во 1996 година. Песната е првата којашто бендот ја снима со пејачката Јелена Розга како главен вокал. Песната е подоцна вклучена на албумот ''Bižuterija'' во 2011 година.
Првиор настап во живо на песната бил на хрватското шоу за избор на Евровизија, Дора, во 1996 година, кадешто го освојува второто место. За време на настапот, Розга се појавува облечена како балерина и изведува балетна танчерска кореографија.
1 Заднина
Откако испеала, Хуљиќ работел на песната „Aha“ заедно со неговата сопруга, Вјекослава Хуљиќ, која била првата песна што Розга некогаш ја снимила. Во 1996, настапила со „Aha“ на Хрватскиот избор за песна на Евровизија во 1996, Дора, каде што го освоила второто место. За настапот, таа се појавила облечена како балерина и извела танчерска кореографија.
Фердинанд Русчиц

Фердинанд Русчиц (1870–1936) бил полски сликар, графичар и сценски дизајнер. Бил член на аристократското семејство Русчиц де Лис.
1 Биографија
Бил роден во селото Бохданов (тогаш Руско Царство, сега Белорусија) и го поминал своето детство во Минск. Дипломирал гимназија во Минск во 1890 година со златен медал. Тој првично студирал право на Универзитетот во Санкт Петербург, но подоцна ја сменил насоката и почнал да оди на часови по сликарство на Империјална академија за уметности. Бил ученик на познатите руски пејзажни сликари Иван Шишкин и Архип Куинџи. Отпатувал на Крим за да слика морски пејзажи, а подоцна и на балтичките острови и Шведска за да ги наслика северните пејзажи. Русчиц го посетил Берлин, каде што бил под значително влијание на симболистичките сликари како Арнолд Боклин. По дипломирањето, Русчиц направил обемни турнеи низ Западна Европа, вклучувајќи голем дел од стиловите што ги сретнал во неговата уметност.
2 Кариера
Заедно со Казимеж Стабровски, Ксавери Дуниковски, Конрад Кжижановски и Карол Тичи, помогнал во развојот на Варшавската школа за ликовни уметности, каде што предавал некое време. Еден од учениците на Русчиц бил познатиот литвански сликар на симболиката М.К. Чурлионис. Во 1907-1908 година го држел столот за пејзажно сликарство на Академијата за ликовни уметности во Краков.
Во 1908 година, заедно со Јозеф Мехофер, Русчиц организирал изложба на полско сликарство во Виена. Потоа се преселил во Вилнус, каде што се посветил на учителството. Еден од неговите ученици од тоа време бил познатиот руски и советски скулптор Исак Иткинд. Организирал и културни настани, а работел и како графички дизајнер, дизајнер на плакати и илустратор. Како костимограф учествувал во повеќе претстави на општинскиот театар, а бил и член на „Комитетот за конзервација на споменикот на Адам Мицкевич“. Во 1918 и 1919 година Русчиц учествувал во основањето на Факултетот за ликовни уметности на Универзитетот Стефан Батори, каде што бил избран за прв декан. Чеслав Знајеровски бил еден од неговите најзначајни студенти таму.
3 Избрани слики
Староградска музика

Староградска музика (бугарски, македонски и |староградска музика) — вид на градска традиционална народна музика во Бугарија, Македонија и Србија.
1 Во Србија
''Староградската музика'' во Србија била многу популарна во почетокот на 20 век. Денес ваква музика може да се слушне во боемската четврт на Белград, Скадарлија. Најпопуларна е во северниот дел на Србија, Војводина. Меѓу познатите изведувачи се Звонко Богдан, Ксенија Цицвариќ и Тома Здравковиќ.
Текстовите често се романтични и го прикажуваат градскиот живот, како и некои повеќе рурални сцени.
2 Во Македонија
Појавата на ''Староградската''''музика'' е поврзана со развојот на градовите и буржоазијата под влијание на Западот во османлиската окупирана Македонија во текот на 19 век.
За разлика од селската народна музика, која го прикажува животот во селата, природата што ги опкружува и тешката земјоделска работа извршена на полињата, ''староградската'' музика е за животот во градот и неговите познати љубови, трагедии и ликови, од богати трговци до осиромашени просјаци. ''Староградската'' музика користи инструменти како што се виолини и кларинети наместо оние поврзани со селска музика, како што е гајда. Додека селските народни изведувачи обично носат традиционални селски носии, изведувачите на ''староградска'' музика обично се облечени во европска староградска мода, вклучувајќи костуми, капи и вратоврски, како и додатоци како џебни часовници и бастуни.
Важен, ако не и најважен дел од македонската староградска музика е музичкиот жанр наречен чалгија (да не се меша со чалгата, кој е современ турбофолк стил во Бугарија). И во селскиот и во градскиот македонски фолклор постојат и песни за познати револуционери.
Меѓу истакнатите ''староградски'' изведувачи се Ансамблот Билјана од Охрид, историско средиште за овој вид музика заедно со Битола, Прилеп и други, вокалните групи Октет Македонија од Скопје и Октет Куманово од Куманово и вокално-инструменталниот ансамбл Распеани Ресенчани. од Ресен.
3 Поврзано
* Музика во Бугарија
* Македонска староградска музика
* Музика во Србија
* Македонска музика
Џејмс М. Расел

Џејмс Мајкл Расел (англиски: ''James Michael Russell'') е американски палеоклиматолог и климатолог . Тој е професор по Земјата, животната средина и планетарните науки. Расел ја истражува климата, палеоклимата и лимнологијата .
1 Образование
Расел дипломирал за „Земјата и животната средина“ на Универзитетот Веслејан во 1998 година. Расел потоа работел како помлад научник во Лимнолошкиот истражувачки центар при Универзитетот во Минесота една година пред да започне со докторатот по екологија на Универзитетот во Минесота . Докторски ментор на Расел бил Томас Џонсон. Дисертацијата на Расел во 2004 година била насловена ''Холоценската палеолимнологија и палеоклиматологија на езерото Едвард, Уганда-Конго.''
2 Кариера и истражување
Расел е палеоклиматолог и климатолог . По дипломирањето на Универзитетот во Минесота, Расел се приклучил на Опсерваторијата Големи Езера при Универзитетот во Минесота Дулут . Во 2006 година, Расел се приклучил на факултетот при Универзитетот Браун, кадешто му бил доделен мандат и професорство на семејството Ројс за извонредност во наставата, како признание за неговата способност за предавање во 2018 година. Му била доделена и наградата АГУ Вили Дансгард во 2020 година.
Примарните области на Расел се палеоклиматологија, палеолимнологија и палеоекологија. Тој е особено познат по неговата работа при реконструкција на климата од тропските езерски седименти.
Според Scopus, тој досега има објавено 113 истражувачки статии со 37366 цитати и има H-индекс од 32.
2.1 Уреднички активности
* 2017-2020: Вонреден уредник за ''палеокеанографија и палеоклиматологија'' .* 2016–сега: член на уредувачки одбор за ''Quaternary International'' .
2.2 Академски почести
* 2008-2011: Асистент на семејството Јоуковски по геолошки науки.* 2013–сега: Претседател на Одборот на директори, дупчење, набљудување и земање примероци од континенталната кора на Земјата (DOSECC).
3 Избрани дела
3.1 Книги
* Следство на екосистемот управувано од климата во Сахара: изминатите 6000 години.
3.2 Статии во списанија
* Следство на екосистемот водено од климата во Сахара: последните 6000 години.* Северната полутопка ја контролира тропската југоисточна африканска клима во последните 60.000 години.* Класификација на езерски седименти врз основа на седиментни компоненти.
Nebo boje moje ljubavi

''Nebo boje moje ljubavi'' е дванаесеттиот целокупен студиски албум на хрватската група Магазин и нивниот прв со пејачката Јелена Розга како главен вокал. Во 1996, албумот беше објавен од дискографската куќа Кроација рекордс. Албумот содржи осум песни кои се напишани од страна на хрватскиот музичар Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Четири сингла се издвојуваат од него, а ти се: „Suze biserne“, „Minut' srca tvog“, „Nebo boje moje ljubavi“ и „Samo navika“.
Јапонски меч

Јапонски меч (|日本刀) — едноостро оружје, произведено со користење на традиционална јапонска технологија од повеќеслоен челик со контролирана содржина на јаглерод. Името се користи и за означување на едноостар меч со карактеристичен облик на благо закривено сечило, кое било главното оружје на самурајскиот воин. Според стручњаци, низ историјата се направени повеќе од 2 милиони јапонски мечеви, од кои околу 100 илјади примероци миговно се чуваат во Јапонија, а најголемата збирка е во САД и вклучува повеќе од 300 илјади сечила (извезени од Јапонија по Првата светска војна).
Јапонската технологија за правење железни мечеви почнала да се развива во VIII век и до XIII век достигнала највисоко совршенство. Околу илјада години, обликот на мечот останал практично непроменет, малку менувајќи се главно во должина и степен на свиткување во согласност со развојот на тактики за блиска борба. Мечот Кусанаги-но цуруги е еден од трите древни регалии на јапонскиот император во јапонското општество, мечевите исто така имале обредно и магично значење.
Opijum

„Opijum“ (|Опиум) е песна од хрватскиот поп бенд Магазин. Издадена е во 1997 година, а се нашла на тринаесеттиот студиски албум на бендот, односно на вториот студиски албум на бендот со Јелена Розга како главен вокал, насловен ''Da si ti ja'' (''Да си ти јас''). Како и најголемиот број песни на албумот, песната е напишана од страна на хрватскиот музичар и композитор Тончи Хуљиќ и поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Арамжанот бил завршен од страна на Стипица Калоѓера. Со цел да се промовира песната, бендот има снимено музичко видео. Песната исто така ја има изведено во живо за време на концерти низ пост-југословенскиот регион. Откако ја започнала својата соло кариера, Розга ја вклучила песната за време на повеќето настапи во живо и таа важи за еден од нејзините најголеми хитови. Популарниот радиски настап на хрватската радио станица народни радио е прегледан повеќе од 23 милиони пати на Јутјуб. Во 2022, песната била вклучена и на акустичниот компилациски албум на пејачката, насловен ''Minut srca mog'' во којшто е преработена.
1 Настапи во живо
На 8 декември 2020 година, Розга се појавила на деветтиот собир на настанот насловен „HEP Opskrba“ каде што имала интервју и извела акустични преработки на пет песни, меѓу кои и таа на „Opijum“. На 19 април 2020, за време на вториот во серијата од седум концерти коишто ги одржала дома за време на Пандемијата на КОВИД-19, Розга извела акустична верзија на „Suze biserne“ придружена од Милан Терзе на гитара. Видеото било првично прикажано на Instagram Live и потоа на Јутјуб. Покрај тоа, ја извела песната и на 25 декември 2020, на Божиќ, за време на седмиот онлајн концерт во живо на Instagram придружена од Милан Терзе и Карло Дотур на гитара.
Фаринели (филм)

„Фаринели“ (италијански: ''Farinelli'') — филм на режисерот Жерар Корбио (Gérard Corbiau) од 1994 година, снимен по сценариото Андре (Andrée) и Жерар Корбио и Марсел Болие (Marcel Beaulieu). Главните улоги ги играат: Стефано Дионизи (Stefano Dionisi), Енрико Ло Версо (Enrico Lo Verso), Елза Цилберштајн (Elsa Zylberstein) и Жероен Крабе (Jeroen Krabbé). Во 1995 година, филмот ја освоил наградата „Златен глобус“ за најдобар филм на странски јазик, а исто така, бил номиниран и за наградата „Оскар“ во истата категорија.
1 Содржина
Ова е животописен филм за прославениот италијански пејач кастрат од XVIII век, кој важи за еден од најголемите оперски пејачи во историјата. Браќата Карло (го игра Дионизи) и Рикардо (го игра Ло Версо) Броски се занимаваат со музика: Рикардо е композитор, додека неговиот кастриран брат има прекрасен глас. Меѓутоа, Карло има поголема дарба и наскоро станува многу познат, најпрвин во Италија, а потоа и ширум Европа при што е познат под името Фаринели. Рикардо истовремено му е менаџер на Фаринели, но кога композиторот Хендл (го игра Крабе) ќе почне соработка со Фаринели, Карло е навреден и доаѓа до кавга меѓу браќата...
Цуруги (меч)

Цуруги (|剣) — јапонски збор што значи прав двоостар меч (понекогаш со голема рачка). Неговиот облик е сличен на цуруги тачи (прав едностран меч). Се верува дека потекнува од кинескиот џјиан, но бил видоизменет од Јапонците. Се користел како оружје во VII и IX век, пред појавата на сабјите тачи, а потоа и за церемонијални и верски цели.
Еден од трите свети реликвии на шинтоизмот е мечот Кусанаги-но цуруги; Уште еден меч е познат од шинтоистичката митологија — Тоцука-но цуруги.
1 Историја
Мечевите цуруги постојат со векови, а потекнуваат од Стара Јапонија. Првично биле користени од воини и самураи како оружје и како симбол на чест и положба. Овие мечеви биле изработени со големо мајсторство од вешти занаетчии, користејќи посебни техники пренесени низ поколенија.
Природен парк Алатај

Природен парк Алатај (|Алатай мамлекеттик жаратылыш паркы) — парк во Токтогулскиот Округ во Џалал-абадската Област во Киргистан, основан во јануари 2016 година. Целта на паркот е зачувување на единствените природни комплекси и биоразновидност, заштита на ретка и загрозена флора и фауна и проширување на мрежата на посебно заштитени подрачја на Република Киргистан. Површината на паркот е 56.826,4 хектари.
Природниот парк се наоѓа во западните планини Тианшан, околу долините на реките Алатај и Узун-Акмат, северозападно од акумулацијата Токтогул.
’Рѓеста боја

’Рѓеста боја — боја што може да се опише како црвеникаво-кафеава или кафеаво-црвена, како на ’рѓа или оксидирано железо.
Зборот „’рѓест“ се користи како придавка во имињата на многу животни - особено птици - за да се опише бојата на нивната кожа, крзно или перјe.
Život je čudo

„Život je čudo“ (|Животот е чудо) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е издадена во летото 2014 година. Песната е напишана од парот Хуљиќ, односно музичарот и продуцент Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Аранжманот е завршен од Драган Ташковиќ Ташке и Борис Крстајиќ.
Со цел да ја промовира песната, Розга снимила и музичко видео снимено на планина и на плажа и режирано од Дарко Радусин.
1 Музичко видео
Музичкото видео за песната е излезено на 18 јули 2014 година. Ја прикажува Розга во неколку приридни сетинзи, вклучувајќи планини, ливади и на плажа. Симона Антоновиќ се погрижила за нејзината шминка, Томислав Гело за фризурата, а Јурај Зигман за костумите. Од 2024 година, десет години по неговото издацвање, видеото ќе има 6.5 милиони прегледи на платформата за објавување и споделување видеа, Јутјуб.
Јосип Крижан

Јосип Крижан (, - , ) - словенечки математичар, физичар, логичар и филозоф.
1 Животопис
По завршувањето на студиите по математика, физика и филозофија во Грац, каде што дипломирал во 1867 година, а докторирал во 1869 година, бил гимназиски професор, најмногу во Вараждин. Тој е важен и за словенечката психологија, бидејќи во 1885 година ја објавил книгата ''Nauk o čustvima'' на хрватски јазик. Во 1886 година во педагошкото списание ''Попотник'' е објавено делото ''Логика'' кое било објавено во 1887 година во Марибор. Оваа книга е првиот словенечки учебник по логика, кој терминолошки е споредлив со тогашните германски пишани учебници за таа струка. Се состои од 2 дела кои одговараат на традиционално конципираната логика, имено од формалната логика со учењата за судови, концепти и расудување, а од методологијата со учењата за разлагање, разделување, докажување и методи.
Објавил и интересни поглавја за астрономијата во ''Љубљанско ѕвоно'' и ''Дом и свет''.
Танто

Танто (|短刀 = „кус меч“) — самурајска кама, обично помеѓу 15 и 30 см. Изгледа како мала катана. Потекнува од периодот хеиан, кога главно се користело како оружје, но се менувало во изгледот со текот на годините за да стане поукрасно. Тантото се користело во традиционалните боречки вештини (тантоџуцу). Изразот бележи оживување на запад од 1980-тите како стил на современи тактички ножеви наменети за пробивање на уши (пирсинг) или прободување.
Тантото обично го носеле самураите. Жените носеле танто, кое се нарекувало каикен, и се користело за самоодбрана. Тоа било популарно оружје меѓу нинџите и јакузата. Дрвеното или пластичното танто денес се користи во различни јапонски боречки вештини како што се: аикидо, џиу-џицу, но и во нинџуцу.
Природен парк Кораб-Коритник

Природен парк Кораб-Коритник (|Parku Natyror i Korab-Koritnikut) — природен парк во Источна Албанија кој образува дел од Европскиот зелен појас, што служи како засолниште за загрозените животински и растителни видови. Зафаќа површина од 55.550 хектари (555,5 квадратни километри) на алпски планински терен, со долини, реки, леднички езера, пештери, кањони и густа иглолисна и листопадна шума. Меѓународниот сојуз за заштита на природата (МСЗП) го класификувал паркот во IV категорија. Коритник и Кораб се признати како значајно растително подрачје од меѓународно значење од Plantlife.
Паркот на природата Кораб-Коритник започнува на границата со Косово на север и се протега долж границата со Македонија до планината Дешат на југ. Природниот парк е именуван по планините Кораб и планината Коритник. Голем Кораб е највисокиот врв и во Албанија и во Македонија, кој се наоѓа на надморска височина од 2.764 метри. Тој е еден од само двата врвови во Европа, што е највисоката точка за повеќе од една земја и исто така 18-ти највисок планински врв во Европа. Врвот е многу груб планински масив и се состои главно од шкрилци и варовник од палеозојскиот период со блок-структури и исто така сериозно оштетени гипсени карпи од пермо тријасот. На западната страна, планината стрмно паѓа над карпести ѕидини, додека северната страна се состои од карпи.
Природниот парк има умерена влажна континентална клима со влажни студени зими и суви топли лета. Поради големата промена во надморската височина, на територијата може да се најде богата разновидност на клима, флора и фауна. Спаѓа во мешаните шуми на Динарските Планини и копнените екорегиони на балканските мешани шуми на палеарктичкиот биом на умерените широколисни и мешани шуми. Шумите се составени од различни видови листопадни и иглолисни дрвја и голема разновидност на диви цвеќиња. Нивоата на вегетацијата се разликуваат врз основа на различни надморски височини, дабови шуми од 400 до 900 метри, четинари и букови шуми со мешани широколисни шуми од 1000 до 2000 метри надморска височина. Падините на планинските ливади се претежно покриени со листопадни шуми. Најзастапени видови дрвја во паркот се сребрена ела, австриски бор, босански бор, молика и црн евла. На пониските надморски височини се среќаваат дабови шуми вклучувајќи го ориенталниот габер, благунот, македонскиот даб и клен.
Фауната е претставена со 37 видови цицачи. На подрачјето може да се најдат големите цицачи како кафеава мечка, волк, балкански рис, срна, дива свиња, ласица, златна куна и црвена верверица. Исто така, има разновидни погодни живеалишта кои поддржуваат густи популации на птици како што се златниот орел, голем тетреб, сив сокол, јастреб глувчар, акципитерот, голем у, белоглавиот мршојадец, тетребот и многу други.
1 Поврзано
* Кораб и Голем Кораб
* Коритник
* Географија на Албанија
Idi i ne budi ljude

„Idi i ne budi ljude“ (|Оди и не ги буди луѓето) е песна од хрватскиот поп бенд Магазин. Издадена е во 1998 година, а се нашла на тринаесеттиот студиски албум на бендот, односно на вториот студиски албум на бендот со Јелена Розга како главна пејачка, насловен ''Da si ti ja'' (''Да си ти јас''). Како и најголемиот број песни на албумот, „Idi i ne budi ljude“ е напишана од страна на хрватскиот музичар и композитор Тончи Хуљиќ и поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. За да ја промовира песната, бендот има снимено и музичко видео. Покрај тоа, за време на нејзината соло кариера, Розга ја има изведено песната во живо при настапот на 26 април на Instagram Live за време на концертите одржани во нејзината дневна соба во текот на пандемијата со Ковид-19. Песната се одликува со Медитерански стил и композиција.
Џиу-џицу

Џиу-џицу (|柔術) — општо име што се користи за јапонските боречки вештини што вклучуваат техники со и без оружја; уметноста на ракопашна борба, чиј главен принцип е „мека“, „подвижна“ техника на движење. Најраната забележана употреба на зборот „џиу-џицу“ се случила во 1530-тите и била измислена од Хисамори Тененучи кога службено го основал првото училиште за џиу-џицу во Јапонија.
Подгрупа техники од одредени стилови на џиу-џицу биле користени за развој на многу современи боречки вештини и боречки спортови, како што се џудо, аикидо, самбо, армиска ракопашна борба, бразилско џиу-џицу и мешани боречки вештини.
Ракопашна борба

Ракопашна борба или ракопашен бој — физичка пресметка помеѓу два или повеќе противници на многу мало растојание (при дофат, гради в гради). Тоа може да вклучува удирање, борење или и двете, и може да вклучува оружја или невооружена борба. Техниките за ракопашна борба се разликуваат значително, цртајќи од боречки вештини, системи за самоодбрана, воена обука и боречки спортови. Целите на ракопашната борба можат да вклучуваат онеспособување или покорување на противникот, стекнување контрола или бегство од опасна ситуација. Техниките што вообичаено се користат во ракопашната борба вклучуваат удари, клоци, заклучување на зглобовите, фрлања и поднесоци. Обуката за ракопашната борба често ја нагласува физичката подготвеност, умствената подготвеност и осознавањето за ситуацијата. Се користи во различни контексти, вклучувајќи воена борба, спроведување на законот, самоодбрана и натпреварувачки боречки вештини.
Ракопашната борба се практикува во различни услови, вклучувајќи воена обука, академии за спроведување на законот, училишта за боречки вештини и програми за самоодбрана. Неговата ефикасност зависи не само од физичките техники, туку и од чинителите како што се напрегнатоста на обуката, мускулното паметење, рефлексите и способноста за прилагодување кон променливите околности во вистински средби.
Марамче

Марамче (множина: ''марамчиња'') — мало парче ткаенина или мека хартија, обично квадрат со размери околу 20 до 30 см направено да ги задоволи хигиенските потреби и најчесто се користи за бришење на мрсулите од носот или солзите од очите. Има и украсна улога — како мода се носи во горниот џеб на машките одела и пожелно е, иако не е потребно, да одговара на бојата на вратоврската. Платнените марамчиња се направени од лен, памук или свила. Долго време ги користеле главно благородништвото и најбогатите и најистакнатите граѓани. Околу XVI век во Европа, марамчињата ги носеле само благородните дами.
Денес (XX–XXI век) платнените марамчиња се речиси целосно заменети со хартиени марамчиња, кои се широко користени, а служат и како салфетки.
Мари Блох

Мари Сесил Блох (1902-1970) била француски астроном и астрофизичар. Таа е позната по нејзината работа на ѕвездената спектроскопија. За нејзината научна работа во оваа област, во 1960 година ја добила наградата Лаланд од Француската академија на науките.
1 Биографија
Блох е родена на 26 јули 1902 година во Лион, Франција. Родена е во еврејско семејство со пет деца. Нејзиниот татко, Саломон Блох, бил часовничар кој емигрирал од Хегенхајм, Швајцарија. Блоковите потекнуваат од еврејски клан кој се населил во Алзас од 17 век. Дедото на Блох решил да се пресели во Лион кога Алзас бил окупиран од Германците по францускиот пораз за време на Француско-пруската војна во 1871 година.
Во 1918 година, Блох добила стипендија за студирање во Градското техничко училиште, што го основал тогашниот градоначалник на Лион, Е. Хериот. Дипломирала две години подоцна. Се стекнала со сертификат по општа математика на ПМФ во 1932 година. Таа, исто така, завршила Диференцијална и интегрална пресметка, рационална механика, општа физика и напредна астрономија.
Блох почнала да работи како помошен персонал во Лионската опсерваторија. До 1925 година, таа станалаа официјален корисник на свитканиот екваторијален телескоп на опсерваторијата. Една година подоцна, во октомври 1926 година, таа била официјално вработена како помошник астроном под водство на Жан Дуфеј. За време на Втората светска војна, Блох била принудена да ја напушти својата работа бидејќи е Еврејка. Таа поминала години во криење со помошта на Морис Дурвис, кој ја вработил во компанија за набавка на јаглен. По војната, таа продолжила да работи во опсерваторијата.
Блох починала на 1 август 1979 година во Мејзие.
1.1 Дела
Блох тесно соработувала со Ченг Маолан (Тченг Мао Лин во Франција) кога кинескиот астроном живеел во Франција. За време на оваа соработка за спектрофотометрија на ѕвездите и светлината на небото во текот на ноќта, Блох била опишана како еден од двајцата млади астрономи - другиот бил Чарлс Ференбах - кој набљудувал во Високо Прованската опсерваторијата. Особено, Блох и Маолан го проучувале спектроскопскиот двоен ѕвезден систем 43 Персеј, Z Андромеда, AG Пегаз, BC Лебед, Хи Лебед и T Северна Круна. Нивните дела биле во можност да ја одредат температурата на бојата на студената компонента на З од Андромеда во нивната спектроскопија на променливата ѕвезда. Откриле дека е 5070K.
Во 1960 година, француската ''награда Лаланд'' и била доделена на Блох како признание за нејзините научни трудови.
1.2 Публикации
* Блох, Мари (Мле) (1902). Во Франција. ''Délégations générale à la recherche scientifique et техника'' . Француски репертоар на научни. т. 5. Физика. [Париз, La Documentation française] 1967 година. стр 30. Q145. F7, с. 5
Фестивал 84

Фестивал 84 (|Festival 84 / Фестивал 84) бил музички фестивал организиран од тимот зад фестивалот Егзит во Србија. Деби изданието се одржало од 15 до 18 март 2018 година на локацијата на скијачкиот центар Јахорина, на планината Јахорина во Босна и Херцеговина, со присуство на 20.000 луѓе. Настанот бил откажан на 14 февруари 2019 година, поради административни причини надвор од контрола на организаторите.
Во 1984 година, планината Јахорина била дом на 14-те Зимски олимписки игри, со што го инспирирала името на Фестивалот 84, и како почит на локацијата и на олимписките идеи за мир и толеранција, гледајќи дека фестивалот собрал голем број на посетители од Балканскиот регион.
Фестивалот 84 го организирал тимот на Егзит, кој организирал уште пет фестивали: Револуционер фестивал во Романија, Си Стар фестивал во Хрватска, ЕГЗИТ фестивал во Србија, Си Денс фестивал во Црна Гора и Ноу Слип фестивал во Србија.
1 Клучни фази
Фестивалот 84 имал вкупно пет сцени. ''Олимписката главна сцена'' ги претставувала главните настапувачи на фестивалот во текот на ноќите, додека ''главната дневна сцена на Вучко'' била домаќин на дневни изведувачи. Сцените со име ''Адико Џамп Стејџ'' и ''Свич Стејџ'' донеле дневни забави, а ''Супер Г Афтерпарти Стејџ'' била резервирана за забави.
2 Историја по години
2.1 Фестивал 84-2018 година
Премиерното издание на Фестивал 84 се одржало од 15 до 18 март 2018 година.
Фестивалот имал и дневни и ноќни настани, следејќи ја формулата 2+2 што се користела за фестивалот Си Стар во Хрватска. Првиот ден, фестивалот имал настан на отворање; на 16-17 март бил отворен со полн капацитет и во текот на денот и во текот на ноќта, додека четвртиот ден бил резервиран за проштална забава. Главните актови за Фестивалот 84 2018 ги вклучувале Сигма, Ејжан Даб Фаундејшн, Јорис Воорн, Умек, Бурак Јетер, Филатов и Карас, Махмут Орхан, Бед Копи, Ван Гог и многу други. На пет музички сцени на местото на фестивалот настапиле дури 40 светски и регионални уметници.
Бил првиот меѓу шесте фестивали на Егзит Фридом 2018, во кој биле вклучени и Револушн Фестивал во Романија, Си Стар фестивал во Хрватска, Егзит фестивал во Србија, Си Денс фестивал во Црна Гора и Ноу Слип Фестивал во Србија.
2.2 Фестивал 84-2019 година
Во февруари 2019 година било објавено дека Фестивалот 84 нема да се одржи во март, поради „административни причини“.
Требал да се одржи на 15-17 март 2019 година.
3 Фестивалот по години
Година, Датуми, Присуство, Главни настапи, Значајни изведувачи
2018 година, 15-18 март, 20.000, Сигма, Азиска даб фондација, Јорис Воорн, Умек, Бурак Јетер, Филатов и Карас, Махмут Орхан, Лоша копија, Ван Гог
4 Поврзано
* Список на фестивали за електронска музика
* Електронска музика во живо
Кодачи

Кодачи (|小太刀 = „мал тачи“) — јапонски меч покус од даито (долг меч) и малку подолг од танто. Неговото сечило има должина од 40 до 65 см. Неговата големина им овозможувало на самураите да го извадат многу брзо. Се користел каде движењето било ограничено или во блиска борба. Било претпочитано оружје од самураите, кои главно се потпирале на неговата брзина. Многу е погоден за одбрана, затоа се нарекува „мечот што е штит“.
За време на периодот едо, Шогунатот Токугава дозволил да го носат не само самураи, туку и трговци. Кодачито, за разлика од вакизашито, има непроменлива должина, исто така кривата на сечилото е поголема, а рачката е подолга.
1 Поврзано
* Даишо
* Цуруги
Национален парк Томорица

Планински национален парк Томорица (|Parku Kombëtar "Mali i Tomorrit") — национален парк основан во 1956 година што се наоѓа во Јужна Албанија, сместен во средишниот и повисоките делови на масивот Томорица, на површина од 261,6 квадратни километри од 2012 година, а се проширил за да ги вклучи областите на каменолом од 2019 година. Паркот зафаќа територија од 26.106 хектари. Областа спаѓа во Белградската Област и има само 1.278 хектари воЕлбасанската Област. Паркот е основан во 1956 година и се смета за едно од најважните заштитени подрачја за одржување на планинската биоразновидност и интегритетот на екосистемот на национално ниво. Паркот е препознаен како значајно растително подрачје од меѓународно значење од Plantlife.
Томорица е антиклинала составена од варовници и карст. Планината е една од највисоките природни точки на Јужна Албанија, која се издига меѓу долините на реките Осум и Томорица на исток, во близина на Белград.
Паркот спаѓа во копнениот екорегион на мешани шуми на планините Пинд на биом на палеарктички медитерански шуми и грмушки. Како последица на неговата разновидна геологија и топографија се јавува единствена разновидност на флората и фауната. Шумите на Националниот парк Томорица се составени од разновидни видови листопадни и иглолисни дрвја и голема разновидност на цвеќиња. Шумите на паркот изобилуваат со видови како што се европска бука, босански бор, турска леска, линарија, жолта линцура, есенски мразовец, грчки бел зрак, бела имела, различник и многу други. Во националниот парк може да се најдат бројни видови големи цицачи како волци, лисици, диви свињи, срна, диви кози, зајаци, златни орли, бувови и врапчиња. Од малите цицачи спаѓаат шумски пух и шумски глушец.
Истакнати особености во националниот парк се кањонот Осум, реката Осум и масивот Томорица, кој исто така е свето место и за христијаните и за бекташите.
1 Поврзано
* Томорица
* Географија на Албанија
2 Библиографија
*
Срце и нејзините деца

„Срце и нејзините деца“ (сропскохрватски: ''Срце и њена деца'') — ТВ-филм на режисерот Божидар Николиќ од 1988 година, снимен по сценариото на Слободан Стојановиќ. Главните улоги ги играат: Мирјана Карановиќ, Велимир-Бата Живојиновиќ, Мира Бањац, Ружица Сокиќ, Стојан Аранѓеловиќ и Никола Милиќ. Божидар НИколиќ е и директор на фотографијата, сценографијата е дело на Александар Дениќ, костимографијата е дело на Сузана Танасковиќ, автор на музиката е Војислав Костиќ, а монтажата е дело на Светлана Недељков.
1 Синопсис
Во филмот се прикажува приказната за раното созревање на едно десетгодишно момче кое, заради сплетот на околностите, ја прифаќа одговорноста и тогаш го открива светот и луѓето и, на тој начин, рано израснува во возрасен човек...
ФК Бристол Сити

ФК Бристол Сити — англиски фудбалски клуб, од градот Бристол, Англија, кој моментално се натпреварува во Чемпионшип, второто ниво на англискиот фудбал.
Основан во 1894 година, клубот најпрво се натпреварувал во Јужната и Западната лига, станувајќи шампион на Западната лига во сезоната 1897–1898. Во 1901 година, клубот се приклучил на фудбалската лига и ја освоил втората дивизија во сезоната 1905–1906. Тие завршиле на второто место во Првата дивизија следната сезона, со три бода помалку од шампионот Њукасл Јунајтед, а потоа загубиле и од Манчестер Јунајтед во финалето на ФА Купот 1909. Откако испаднале во 1911 година, тие паднале до третото ниво во 1922 година, иако ќе ја освојат титулата во Третата дивизија - Југ во 1922–1923 и повторно во 1926–1927. Тие се вратиле во третото ниво во 1932 година, останувајќи таму додека не ја освоиле Третата дивизија - Југ повторно во 1954-1955. Во следните сезони клубот одново се движел помеѓу второто и третото ниво се до сезоната 1975-1976.
Во 1976 година, клубот изборил промоција во Првата дивизија, каде играле четири сезони пред да претрпат три последователни испаѓања почнувајќи од 1982 година. Потоа клубот минал две сезони во Четвртата дивизија, и го освил Мемберс купот (Трофејот на фудбалската лига) во 1986 година. Бристол Сити, повторно го освоил Трофејот на фудбалската лига во 2003, а во сезоната 2006-2007 избориле промоција од Лига Еден во Чемпионшип. Откако испаднале по шест сезони поминати во Чемпионшип, тие го освоиле Трофејот на фудбалската лига по трет пат во 2015 година. Истата година избориле промоција назад во Чемпионшип, со освојување на титулата во Лига Еден, останувајќи таму по таа промоција се до денес.
Своите домашни натпревари, Бристол Сити ги играат на Аштон Гејт откако се преселиле од Сент Џонс Лејн во 1904 година. Официјалните бои на клубот се црвената и белата, а нивниот прекар е ''Робинс'' — црвеногушка која што се наоѓа и на амблемот на клубот од 1976 до 1994 година и од 2019 година наваму. Нивните главни ривали се Бристол Роверс, со кои се натпреваруваат во Дербито на Бристол и Кардиф Сити, со кого се натпреваруваат во прекуграничното Севернсајд дерби.
1 Играчи
2 Титули
* Втора Дивизија : 1
: 1905-1906
* Трета Дивизија - Југ : 3
: 1922-1923, 1926-1927, 1954-1955
* Лига Еден : 1
: 2014-2015
* Трофеј на фудбалската лига на Англија : 3
: 1985-1986, 2002-2003, 2014-2015
* Куп на Велс : 1
: 1933-1934
3 Статистика
3.1 Учества во првенства
Ниво, Категорија, Учества, Деби, Последна сезона, Вкупно
1º, Прва дивизија / Премиер лига, 9, 1906-1907, 1979-1980, 9
2º, Втора дивизија / Чемпионшип, 55, 1901-1902, 2022-2023, 55
3º, Трета дивизија / Втора дивизија / Лига Еден, 42, 1922-1923, 2014-2015, 42
4º, Четврта дивизија / Трета дивизија / Лига Два, 2, 1982-1983, 1983-1984, 2
Езеро Пластира

Езеро Пластира (|Λίμνη Πλαστήρα) нареченo и акумулација Тавропос (|Τεχνητή Λίμνη Ταυρωπού) — вештачко езеро кое се напојува од реката Тавропос (Мегдова), сместено во округот Кардица, во близина на градот Кардица, Грција. Езерото го добило името по грчкиот генерал и политичар Николаос Пластира, кој ја дал идејата за изградба на вештачко езеро во областа.
1 Првични планови
Идејата за изградба на акумулација во областа, наводно, прв ја замислил генералот Николаос Пластира, кој во 1925 година бил во посета на својот роден град во областа. За тоа време целата област била опустошена од голема поплава на реката Тавропос. Тој вршел притисок врз Министерството за земјоделство, кое до 1929 година основало одбор за да ја истражи ситуацијата. Политичарите се спротивставиле на планот во следните години, сè до Втората светска војна.
2 Создавање на акумулацијата
По војната, идејата била оживеана од Пластира кога станал премиер. Тогаш новооснованото Јавно претпријатие за електрична енергија на Грција го усвоила проектот како дел од нивните напори да ја електрифицираат земјата. Во 1953 година се одржала меѓународна лицитација на која победил францускиот ''Omniun Lyonnais''. Изградбата на браната започнала на 14 декември 1955 година. На 30 октомври 1960 година, браната била официјално свечено пуштена во работа.
3 Езерото денес
Денес езерото содржи до 400 милиони кубни метри свежа вода. Се користи за наводнување и како извор на енергија на хидроелектрана, но и како главен извор на вода за градот Кардица. Поради својата надморска височина (едно од највисоките во Европа) и единствениот крајолик, акумулацијата Тавропос е популарно туристичко одморалиште во Грција.
4 Галерија
5 Поврзано
* Брана Пластира
6 Библиографија
*
Тополија

Тополија или Илики (|Υλίκη) — големо природно езеро во Беотија, Средна Грција.
Сместено на 8 километри северно од Теба на 78 метри надморска височина, тоа е важен извор на вода за пиење за Атина од 1958 година. Опкружено е со ниски планини, кои го делат од пресушеното езеро Копаис.
1 Див свет
Езерото е дом на неколку загрозени ендемични или речиси ендемични видови риби: (прикажан е статусот Црвениот список на МСЗП)
* Иликиска мрена (''Barbus carottae'') порано класифицирана како скароуни (''Luciobarbus graecus'')
* Грчко стапче или el (''Pungitius hellenicus'')
* Маратонско младенче (''Pelasgus marathonicus'')
* Беотски рифли или el (''Telestes beoticus'')
* Грчки руд или el (''Scardinius graecus'')
*''Leucos ylikiensis''
2 Наводи
Ѓопчелско Езеро

Ѓопчелско Езеро — вештачко езеро во близина на селото Ѓопчели, Македонија. Езерото влегува во групата на оформени акумулации.
1 Местоположба
Езерото е сместено под самото село Ѓопчели, на самите падини на планината Боска, од левата страна на локалниот пат кој води до селото.
2 Галерија
Роман Стајнберг

Роман Штајнберг (по 1938 година, Роман Кивимаги ; 5 април 1900 - 20 мај 1939 година), бил естонски освојувач на бронзен медал во грчко-римско борење во средна категорија на Летните олимписки игри 1924 година во Париз, Франција . Стајнберг, исто така, трипати бил естонски шампион во борење 1921–1923 година, чиј тренер бил Роберт Окса . Починал откако се заразил со туберкулоза, на 39-годишна возраст и бил погребан на гробиштата Александар Невски, Талин .
Се сметало дека Роман Стајнберг е еден од најнадарените ученици на легендарниот естонски тренер во борење Роберт Окса. За жал, неговиот живот и спортска кариера биле многу кратки.