Климатски промени во Русија

Климатските промени во Русија имаат сериозни ефекти врз руската клима, како што се топење на мраз и повеќе пожари. Промените можат да влијаат преку почестите поплави во копното, почестите поплави на крајбрежјето и зголемената ерозија, намалената снежна покривка и загубите на видовите.
1 Емисии на стакленички гасови
Емисиите на стакленички гасови од Русија се 4-ти по големина во светот и произлегуваат претежно од фосилни горива. Русија секоја година испушта околу 1600 мегатони CO2 eq стакленички гасови; околу 5% од светските емисии и околу 11 тони по лице. Намалувањето на емисиите на стакленички гасови, а со тоа и загадувањето на воздухот во Русија, ќе има здравствени придобивки поголеми од трошоците.
2 Влијанија врз природната средина
2.1 Температура и временски промени
Според IPCC (2007), климатските промени влијаеле на зголемувањето на температурата, што е поголемо на повисоките северни географски широчини на многу начини. На пример, управување со земјоделството и шумарството на поголема географска ширина на Северната полутопка, како што се рано засадување на земјоделски култури во пролет, поголема честота на шумски пожари, промени во нарушувањето на шумите поради штетници, зголемени здравствени ризици како резултат на топлотни бранови, промени во заразни болести и алергени полен и промени во човековите активности на Арктикот, на пр. лов и патување над снег и мраз. Од 1900 до 2005 година врнежите се зголемиле во северна Европа и северна и Средна Азија. Неодамна ова резултираа со прилично значителни зголемувања на БДП. Промените можат да влијаат на поплавите во копното, почестите поплави на крајбрежјето и зголемената ерозија, намалената снежна покривка и загубите на видовите.
2.2 Пермафрост
Пермафрост е почва која е замрзната две или повеќе години. Во повеќето области на Арктикот, има дебелина до неколку стотици метри. Топлото одмрзнување може да биде сериозна причина за загриженост. Се верува дека складирањето на јаглерод во мразот на глобално ниво е околу 1600 гигатони; еквивалентно на двојно поголем од атмосферскиот базен. Заштитата на тресетиштата од дренажа и расчистување ја забавува стапката на стакленички гасови и дава придобивки за биоразновидноста.
Со одмрзнување на почвите од мраз се ослободува метан. Метанот има 25 пати поголем потенцијал на загревање на јаглерод диоксид. Неодамнешните емисии на метан на светските почви биле проценети помеѓу 150 и 250 милиони метрички тони (2008). Проценетите годишни стапки на нето емисија на метан на крајот на 20 век за северниот регион биле 51 милиони метрички тони. Нето-емисијата на метан од регионите на мразот на север вклучува 64% од Русија, 11% од Канада и 7% од Алјаска (2004). Сценариото деловно-вообичаено проценува дека емисиите на арктички метан од топењето на мразот и зголемувањето на температурите се движат од 54 до 105 милиони метрички тони метан годишно (2006).
Одмрзнувањето на мразот претставува закана за индустриската инфраструктура. Во мај 2020 година, одмрзнувањето на мразот на термоелектраната Нориљск-Таимир Енерџи Енергетска централа број 3 предизвикало пад на резервоарот за складирање нафта, поплавувајќи ги локалните реки со 21.000 кубни метри (17.500 тони) дизел масло Истекувањето нафта во Нориљск во 2020 година е опишано како второ по големина истекување на нафта во современата руска историја.
2.3 Шумски пожари
Според IPCC, повисоките температури може да ја зголемат честотата на пожарите. Во Русија, ова вклучува ризик од пожари на трева. Емисиите може да бидат поштетни за здравјето на луѓето отколку шумските пожари. Според Wetlands International, руските шумски пожари во 2010 година биле главно 80-90% од одводнуваните тресетишта. Според ООН, 6% од емисиите на човечко глобално затоплување се предизвикани од шумски пожари. Московскиот воздух бил исполнет со емисии во јули 2010 година и регионално видливоста била под 300 метри.
3 Влијанија врз луѓето
3.1 Влијанија врз домородните народи
Климатските промени влијаеле на традиционалниот начин на живот на домородното население на далечниот север во Русија. Околу 2,5 милиони луѓе живеат во зоната на Арктикот. Поголемиот дел од домородното население во Русија се наоѓа во арктичките и сибирските региони.
Луѓето од територијата на Сибир и на Далечниот Исток многу векови зависат од климата за сточарство и риболов. Поради честите одмрзнувања на временските услови, ирвасите имаат поограничен пристап до лишаи, бидејќи ледените слоеви се формираат на земјата, што се заканува на традиционалното пасење на ирваси на луѓето од Сами и Ненет. Истражувачите забележале дека дури и малите климатски промени влијаат на номадскиот живот. Климатските промени, исто така, предизвикале намалување на морските животни, оштетувајќи го традиционалниот риболов.
Центарот за поддршка на домородните народи од Север забележал дека на Русија ѝ недостасува програма за пресметување на можното влијание на климатските промени врз домородните зони. Многу еколошки автохтони и еколошки движења се прогласени за странски агенти од Руската Федерација.
4 Ублажување и прилагодување
4.1 Меѓународна соработка
Русија е страна на меѓународните договори за климатски промени. Во септември 2019 година Русија објавила дека ќе го спроведе Парискиот договор за борба против климатските промени од 2015 година. Русија го ратификувала протоколот од Кјото во ноември 2009 година. Стапил на сила на 16 февруари 2010 година. Овој договор не предизвикал намалување на емисиите за Русија поради претходниот пад на емисиите во споредба со 1990 година од други причини, главно значителен пад на економскиот раст.
Следбеникот на климатските акции открил дека руските акции се „недоволно критични“.