Маче трева

Мачкина трева (мачкина трева, одолен или валеријана) — повеќегодишно цветно растение кое потекнува од Европа и Азија. Во лето, кога зрелото растение може да има височина од , има слатко мирисни розови или бели цветови кои привлекуваат многу видови мушички, особено муви од родот ''Eristalis''. Како храна го консумираат ларвите на некои видови Lepidoptera (пеперутки и молци), вклучувајќи го и сивиот мопс.
Суровиот екстракт од коренот на валеријана може да има седативни и анксиолитички ефекти и најчесто се продава во капсули со додатоци во исхраната за да се поттикне спиењето. Неговите корени и лисја се користат и за еуфорија слична на коча билка кај многу мачки кои не се погодени од коча билка.
1 Историја
Валеријаната се користи како лековита билка барем уште од времето на Стара Грција и Рим. Хипократ ги опишал неговите својства, а Гален подоцна го препишал како лек за несоница. Во средновековна Шведска, понекогаш се ставало во свадбената облека на младоженецот за да се избегне „зависта“ на џуџињата. Во 16 век, Пилграм Марпек препишал чај од валеријана за болна жена.''Херболот на Џон Џерард, или Генералната историја на Плантес'', првпат објавен во 1597 година, наведува дека неговите современици сметале дека валеријаната е „одлична за оние кои се оптоварени и за оние кои се вознемирени со круп и други слични конвулзии, а исто така и за оние кои се помодрени од падови“. Тој вели дека сувиот корен бил ценет како лек од страна на сиромашните во северна Англија и на југот на Шкотска, така што „ниту една чорба, тенџере или месо од фискал не вреди ништо, ако Сетвол [валеријана] не бил на еден. крај“.
Астролошкиот ботаничар од XVII век Николас Кулпепер мислел дека растението е „под влијание на Меркур и затоа има способност за затоплување“. Тој ги препорача и билката и коренот и рече дека „коренот сварен со сладок сладок, сувост и анасон е добар за оние кои имаат кашлица. Исто така, тој е од посебна вредност против чумата, лушпата од неа се пие и коренот мириса. Зелената билка што се намачка и се нанесува на главата ја отстранува болката и боцкањето од неа.“
2 Етимологија и заеднички имиња
Името на билката е изведено од личното име ''Валерија'' и латинскиот глагол ''valere'' (да се биде силен, здрав). Други имиња што се користат за ова растение вклучуваат градинарски валеријана (за да се разликува од другите видови ''Валеријана'' ), градинарски хелиотроп (иако не е поврзан со ''Хелиотропиум'' ), ѕиден ѕид и целосно исцелување (кој исто така се користи за растенија од родот ''Стахис'' ). Црвената валеријана, која често се одгледува во градините, понекогаш се нарекува и „валеријана“, но е различен вид ( ''Centranthus ruber'' ), од исто семејство, но не е многу тесно поврзан.
3 Екстракт од валеријана
3.1 Биохемиски состав
Познати соединенија откриени во валеријана вклучуваат:
* Алкалоиди : актиноидин, хатинин, шиантин, валеријанин, и валерин * Изовалерамид може да се создаде во процесот на екстракција.
* Гама-аминобутерна киселина (ГАБА)* Изовалеринска киселина
* Иридоиди, вклучувајќи валепотриати: изовалтрат и валтрат* Сесквитерпени (содржани во испарливото масло ): валеренска киселина, хидроксивалеренска киселина и ацетоксивалеренска киселина* Флаванони : хесперидин, 6-метил апигенин, и линарин
3.2 Потенцијален механизам
Поради историската употреба на валеријаната во традиционалната медицина за различни цели, како што се седација или ублажување на болката, лабораториските истражувања се насочени кон ГАБА <sub>А</sub> рецепторот, класа на рецептори на кои делуваат бензодиазепините. Валеринска киселина, кој е одговорен за типичниот мирис на главно постарите корени на валеријана, нема никакви седативни својства. Валпроична киселина, широко препишан антиконвулзив, е дериват на валеринска киселина. 
Валеријаната, исто така, содржи изовалтрат, кој се покажа како инверзен агонист за местата на рецепторот на аденозин А1. Ова дејство веројатно не придонесува за можните седативни ефекти на билката, што би се очекувало од агонист, наместо од инверзен агонист, на ова конкретно место за врзување. Меѓутоа, хидрофилните екстракции на билката што вообичаено се продаваат преку шалтер, веројатно не содржат значителни количини на изовалтрат. Валеринската киселина во валеријаната ги стимулира ГАБА(А) и серотонин рецепторите како позитивен алостеричен модулатор и делумен агонист, соодветно. Ова го вклучува 5-HT <sub>5A</sub> кој е вмешан во циклусот сон-будење.
3.3 Подготовка
Главна состојка на валеријаната е масло од жолтеникаво-зелена до кафеаво-жолта боја присутно во исушениот корен, со различна содржина од 0,5 до 2,0%. Оваа варијација во количината може да се определи според локацијата; сува, камена почва дава корен побогат со масло од влажна, плодна почва. Испарливите масла кои ја формираат активната состојка се остри, донекаде потсетуваат на добро созреано сирење. 
3.4 Традиционална медицина
Иако валеријаната е вообичаен традиционален лек кој се користи за лекување на несоница, нема добри докази дека е ефикасен за оваа намена. Се покажа дека валеријаната не е корисна во лекувањето на синдромот на немирни нозе или анксиозноста.
Европската агенција за лекови (ЕМА) го одобри здравственото тврдење дека валеријаната може да се користи како традиционален хербален лек за ублажување на блага нервна напнатост и за помагање на спиењето; ЕМА изјави дека иако нема доволно докази од клиничките студии, неговата ефикасност како исушен екстракт се смета за веродостојна.
Упатствата за клиничка пракса на Американската академија за медицина за спиење од 2017 година препорачаа против употребата на валеријана во третманот на несоница поради лошата ефикасност и низок квалитет на докази.
3.4.1 Орални форми
Оралните форми се достапни и во стандардизирани и во нестандардизирани форми. Стандардизираните производи може да се претпочитаат со оглед на широката варијација на хемикалиите во исушениот корен, како што е наведено погоре. Кога е стандардизирано, тоа се прави како процент на валеринска киселина или валеринска киселина.
3.4.2 Несакани ефекти
Бидејќи соединенијата во валеријаната предизвикуваат депресија на централниот нервен систем, тие не треба да се користат со други депресанти, како што се етанол (алкохол за пиење), бензодиазепини, барбитурати, опијати, кава или антихистаминици.
Како нерегулиран производ, концентрацијата, содржината и потенцијалните загадувачи во препаратите од валеријана не можат лесно да се утврдат. Поради оваа несигурност и потенцијалот за токсичност кај фетусот и хепатотоксичност кај мајката, употребата на валеријана се обесхрабрува за време на бременоста.
4 Ефект на мачки
Valerian root is a cat attractant in a way similar to catnip. Its roots and leaves are one of three alternatives for the one-third of domesticated or medium-sized cats who do not feel the effects of catnip.
5 Цветна асиметрија
Валеријан е невообичаен по тоа што има цвеќиња со „рака“, односно нема радијална ниту билатерална симетрија.
6 Пиреј
Валериан се смета за инвазивен вид во многу јурисдикции надвор од нејзиниот природен опсег, вклучувајќи ја и американската сојузна држава Конектикат каде што е официјално забранета, и во Њу Бранзвик, Канада, каде што е наведена како растение загрижувачко.
7 Галерија со слики
8 Наводи