Џузепе Сермонти

Џузепе Сермонти (4 октомври 1925 – 16 декември 2018 година) бил италијански професор по генетика. Сермонти е добро познат по неговата критика на природната селекција како одлучувачки фактор на човечката биологија.
1 Биографија
1.1 Ран живот и кариера
Роден е во Рим, дипломирал земјоделство и генетика, Тој се вработил во Врховниот здравствен институт во 1950 година, основајќи оддел за микробиолошка генетика. Станал професор по генетика на Универзитетот во Камерино, потоа на Универзитетот во Палермо во 1965 година, и конечно се преселил на Универзитетот во Перуџа во 1970 година, каде што бил почесен професор и раководел со Институтот за генетика на Универзитетот од 1974 година. Од 1970 до 1971 година тој претседавал со ''Асоцијацијата Генетика Италија''.
Тој бил откривач на генетската парасексуална рекомбинација во видовите ''Penicillium'' и ''Streptomyces'' кои произведуваат антибиотици. Тој бил потпретседател на XIV Меѓународен конгрес за генетика одржан во Москва и бил назначен за претседател на Меѓународниот комитет на Работната група за генетика на индустриските микроорганизми. Во 1994 година, Сермонти присуствувал на конференција за негирање на СИДА во Болоња, каде што зборувал за штетите од кампањата против СИДА, а не против ХИВ.
1.2 Објавени трудови
Во 1971 година Сермонти го објавил (на англиски ''The Twilight of Scientism'' ), постмодернистичка критика на науката. Во 1980 година, Сермонти ја објавил книгата ''По Дарвин'' ) во коавторство со Роберто Фонди, која ги критикувал аспектите на неодарвинизмот како основен модел за еволуција. Од 1979 до 2012 година, Сермонти бил главен уредник наВесник за биологија-биолошки форум.
Помеѓу 1986 и 1989 година, Сермонти изработил три книги за херменевтиката на бајките, со наслов Бајки за три кралства, тврдејќи дека тие содржат неизразени принципи на науката: Снежана е наратив на купелата, како и на месечевите мени; Црвенкапа е приказна за живата; Пепелашка е приказна за сулфур . Во 1987 година, Сермонти бил еден од основачите на „Групата за проучување на динамичка структура“ во Осака, која го има ставот за процесниот структурализам.
1.3 Филозофски перспективи
Признаен критичар на нео-дарвинската теорија, Ставот на Сермонти бил дека еволуцијата опфаќа повеќе од неодарвинизмот. Понекогаш неговите ставови биле погрешно претставени и помешани со креационизмот. Сепак, оваа врска е перспектива со која тој не се согласувал врз основа на докази. Згора на тоа, имајќи ги предвид неговите повеќекратни документирани изјави кои негираат дека тој не бил креационист, заедно со содржината на неговите објавени дела, ова секако изгледа суштинско погрешно читање. Како и многу академски критичари на неодарвинизмот, делови од неговата работа се избрани од креационистите. Во 1993 година Сермонти објавил во списанието Answers in Genesis во списанието за млади за создавање на земја, напис со наслов „Не од мајмуните“, труд кој бил филозофски стилски критики на аспектите на научната и еволутивната теорија во смисла на критиката на Гулд и Левонтин за „ непроверливи наративни објаснувања“, или „Само толку приказни“. Младиот креационист на земјата Хенри М. Морис го навел Сермонти (заедно со Гај Берто, Роберто Фонди и Волфганг Смит ) како римокатолички креационист како одговор на изјавата на Јован Павле Втори за еволуцијата од 1996 година, но Сермонти не се опишувал себеси ниту како Римјанин. Католик или креационист.
Сермонти честопати бил ангажиран во дискусии за процесите и границите на сегашната еволутивна теорија, без разлика дали тоа е неодарвинизам или процесен структурализам со широк спектар на научници, филозофи и теисти. Тој бил еден од потписниците на „ Научно несогласување од дарвинизмот “ на Институтот Дискавери, петиција која движењето за интелигентен дизајн ја користел за промовирање на интелигентен дизајн, обидувајќи се да фрли сомнеж врз еволуцијата. Сермонти не ја негирал, ниту се сомневал во еволуцијата. Тој само тврдел дека нео-дарвинскиот модел не е адекватен или комплетен облик на објаснување за еволуцијата и, следствено, заслужува поригорозна критика од оние што ја проучуваат еволуцијата. Сермонти присуствувал на сослушувањата за еволуцијата во Канзас со Институтот Дискавери во 2005 година, но не постои транскрипт од неговото сведочење бидејќи судскиот известувач не можел да разбере за што зборува поради неговиот силен италијански акцент. Неговата книга Заборавајќи го Дарвин била објавена во 2003 година и била преведена на англиски како „''Зошто мувата не е коњ?“'' која била објавена од Институтот Дискавери и уредена од Џонатан Велс. Во книгата, тој негира дека е креационист, велејќи дека „За резервациите што ги имам за еволуционизмот, ме обвинуваат дека сум креационист. Не сум: ако ми се дозволи, би тежнеел само да бидам суштество“.
2 Библиографија
*''Генетика на микроорганизмите што произведуваат антибиотици'', 1969 година, (Вајли, Лондон)
*''Il Crepuscolo dello Scientismo'' (Самрак на научизмот), 1971, 2002 година, (Нова Скрипта, Џенова)
*''Допо Дарвин'' (По Дарвин), со Р. Фонди, 5 изданија, 1980–1984 (Рускони, Милано)
**''Fiabe di Tre Reami'' (Бајки за три кралства), 1985–1989, 2004 (Ла Финестра, Тренто)
*''Зошто мувата не е коњ?'' , 2005 (Институт Дискавери Прес).ISBN 0-9638654-7-1
*''Tra le quinte della scienza'', 2007, Di Renzo Editore,
3 Наводи