Ана од Шведска (1545–1610)

Принцезата Ана од Шведска (|Anna Gustavsdotter; 19 јуни 1545 - 20 март 1610), исто така позната како ''Ана Марија'' и ''Ана Мари'', била грофица Палатинска сопруга на Велденц по брак со Георг Јохан I, грофот Палатин од Велденц. Таа служела како привремен регент од 1592 до 1598 година и ја надгледувала поделбата на териториите меѓу нејзините синови. Била ќерка на шведскиот крал Густав I и кралицата Маргарет.
1 Биографија
1.1 Ран живот
Многу малку се знае за детството на Ана. За време на нејзиното рано детство, таа, како и нејзините браќа и сестри биле првенствено под грижа на нејзината мајка, доверливата медицинска сестра на кралицата; Бригита Ларс Андерсонс, нејзината мајка братучетка; госпоѓата Маргарета и благородната вдовица; Ингрид Амундсдотер. По смртта на нејзината мајка во 1551 година, таа како и нејзините браќа и сестри биле ставени на грижа на Кристина Гиленстиерна, а потоа под нејзините тетки Брита и Марта Лејонхуфвуд пред повторното венчавање на нејзиниот татко со Кетрин Стенбок. Тие тогаш биле под одговорност на нивната маќеа и, поточно, главна дама Ана Хогенскилд. Како нејзините сестри, таа добила образование и била подучувана во странски јазици, особено германски јазик.
Во 1556 година, таа и нејзините сестри добиле мираз од 100.000 ''далери'', биле насликани нивните портрети и нивните лични квалитети опишани на латински од дворскиот поет Хенрикус Молерус и биле претставени на династичкиот европски брачен пазар. Неколку династички бракови биле предложени од тој момент па натаму. Во 1559 година, бил предложен брак помеѓу Ана и Луј VI, електор Палатин или Попо XII од Хенеберг (1513–1574). По скандалот околу принцезата Сесилија таа година, главниот додворувач на Сесилија, Георг Јохан I, грофот Палатин од Велденц, избрал да ги насочи своите брачни преговори со Ана. Бракот бил склучен поради потребните средства (нејзиниот мираз од 100.000 бил поголем од повеќето германски принцези, кои вообичаено имале најмногу 28.000), и затоа што можела да ѝ даде на шведската кралска куќа вредни контакти како Георг Јован I, иако и самиот ситен владетел, бил во роднинска врска со повеќето германски кнежествени куќи. Свадбата била спроведена во Стокхолмскиот кралски замок на 20 декември 1562 година. Било забележано дека Ана носела круна од бисери, а меѓу гостите на свадбата бил и кралот на Данска.
Ана и Георг Јохан I по венчавката останале извесно време во Шведска за да го соберат нејзиниот голем мираз. Во 1563 година, трите принцези Сесилија, Ана и Софија испратиле протестно писмо до нивниот брат кралот Ерик XIV во врска со затворање на нивниот брат Џон, нешто на што тој имал многу негативна реакција. Двојката конечно ја напуштила Шведска за Германија во јули 1563 година и се населиле во Лаутерекен во Велденц.
1.2 Грофицата Палатин
Бракот се опишува како среќен, а Ана наводно дејствувала како советник на Георг Јохан I, обидувајќи се да го искористи своето влијание за да ги ограничи неговите многубројни авантуристички и скапи проекти. За време на патувањето на нејзиниот брат Чарлс во Германија во 1577 година, тој бил осомничен од нивниот брат Јован III дека заговарал против него, а Ана дејствувала како посредник. Во 1578–79 година, таа учествувала и во преговорите меѓу војводата Чарлс и Марија од Пфалц-Зимерн.
Георг Јохан I го искористил големото богатство на Ана за да го финансира скапиот дворски живот и погубните шпекулации и акумулирал долгови кои го уништиле нејзиното богатство и економијата на државата, често земајќи заеми за плаќање други заеми. Еден од најскапите трошоци било основањето на градот Пфалцбург (1570) во северниот дел на Алзас и каде нивниот двор често престојувал во замокот Ла Петит Пјер (Луцелстиен). Во 1579 година, нејзиниот мираз очигледно бил залудно потрошен, бидејќи таа и нејзиниот сопруг не можеле да си дозволат да присуствуваат на свадбата помеѓу нејзиниот брат Чарлс и Марија од Пфалц-Симерн во согласност со нивниот статус.
Ана честопати била назначувана од Георг Јохан I да дејствува како посредник во неговите деловни работи: во 1588 година, таа добила задача од него да го убеди Чарлс III, војводата од Лорен да ја продолжи својата шанса да го откупи градот Пфалцбург, кој претходно го имал продаден на Лорен со право да го откупи, за да има време да позајми пари за да го откупи назад. Ана успешно го убедила војводата од Лорен да го продолжи правото на Георг Јохан I да го купи назад Пфалцбург, но тој конечно станал дел од Лорен во 1590 година.
1.3 Регентство и подоцнежен живот
По смртта на Георг Јохан I во април 1592 година, државата банкротирала и интересите на долговите на нејзиниот покоен сопруг биле поголеми од целиот државен приход: тој оставил долг од 300.000 флорини, а таа го поминала остатокот од својот живот обидувајќи се да го врати. Паралелно со ова, државата, исто така, се соочила со политички превирања, бидејќи Георг Јохан I ги поделил областите на државата меѓу нивните синови, што резултирало со караница за наследство меѓу синовите што го направило царството невозможно да се управува.
Со цел да го реши наследниот спор меѓу нејзиниот син за државното земјиште, Ана дејствувала како посредник и ги администрирала неподелените територии како делотворен регент шест години од 1592 година додека спорот конечно не можело да се реши и земјиштето мирно да се подели меѓу синовите.
За да ги реши должничките проблеми, Ана го распуштила дворот и живеела во домаќинството на нејзините браќа додека не можела да си дозволи повторно да има сопствено домаќинство: таа исто така стапила во преговори со нејзиниот брат Чарлс IX и кралицата должник Гунила Биелке во наредба да и бидат дадени шведските средства кои и ги ветил Јован III дека ќе и ги испрати пред неговата смрт.
Ана не успеала да го убеди својот брат Чарлс IX да учествува во нејзината регентска служба, но многу добро соработувала со нејзините сорегенти, Ернст Филип од Баден и нејзините браќа Рикард од Зимерн и Луј од Виртемберг, и успешно успеала да ги реши проблемите со кои се соочила нејзината регенција. Во 1592 година, таа му се заканила на војводата од Лорен со шведска интервенција доколку тој не го спречи неговиот син да војува во областите околу Лицелштајн. Во 1598 година, Ана успешно се погрижила нејзиниот најстар син Георг Густав да ја обезбеди контролата врз Велденц, а нејзиниот помлад син Јохан Август добил целосна контрола над Лицелштајн, пред таа да се повлече од власта.
Своето пензионирање по регентството го поминала во нејзината резиденција во Лаутерекен и Ремигиусберг. Во тестаментот таа донирала голема сума со приход што годишно ќе се дели на сиромашните.
Ана била опишана како верна, сочувствителна и соработничка, но и цврста: и било дадено признание дека успешно решила исклучително тешка ситуација за време на нејзиното регентство поради нејзините лични квалитети и нагласувајќи го нејзиниот статус на авторитет како централна фигура и матријарх. на династијата. Таа била популарна и почитувана во Велденц, каде што со љубов ја нарекувале „мајка Ана“.
2 Семејство
Таа се омажила за Георг Јохан, грофот Палатин од Велденц на 20 декември 1562 година. Двојката го имала следново прашање:
# Џорџ Густавус, грофот Палатин од Велденц (1564 - 3 јуни 1634 година)
# Ана Маргарет од Пфалц-Велденц (28 април 1565 - 2 октомври 1566 година)
# Џон Руперт од Пфалц-Велденц (9 септември 1566 - 1 октомври 1567 година)
# Ана Маргарет од Пфалц-Велденц (17 јануари 1571 – 1 ноември 1621 година); се оженил со грофот Палатин Ричард од Симерн-Спонхајм
# Урсула од Пфалц-Велденц (24 февруари 1572 – 5 март 1635 година); се оженил со Лудвиг III, војвода на Виртемберг
# Јоана Елизабета од Пфалц-Велденц (2 октомври 1573 - 28 јули 1601 година)
# Џон Август, гроф Палатин од Лицелштајн (26 ноември 1575 – 18 септември 1611 година)
# Луј Филип, грофот Палатин од Гутенберг (24 ноември 1577 - 24 октомври 1601 година)
# Марија Ана од Пфалц-Велденц (9 јуни 1579 - 10 октомври 1579 година)
# Катерина Урсула од Пфалц-Велденц (3 август 1582 - 22 јануари 1595 година)
# Џорџ Јован II, гроф Палатин од Лицелштајн-Гутенберг (24 јуни 1586 - 29 септември 1654 година)