Панонхалма

Панонхалма (|Pannonhalma, |Martinsberg, |Rábsky Svätý Martin) — град во Западна Унгарија, во округот Ѓер-Мошон-Шопрон со околу 4.000 жители. Градот се наоѓа на околу 20 км од Ѓер. Срцето на Ото Хабсбург се чува во архипеларијата Панонхалма, додека неговото тело во Капуцинскиот крипт во Виена.
1 Историја
Во градот, познат како Ѓурцентмартон до 1965 година, доминираат неговите најпознати обележја: илјадагодишната архиепископија Панонхалма и бенедиктинското училиште, кои се наоѓаат над селото, на ридот Сент Мартин. Самиот рид сè уште е познат по ова старовремско име, а името „Панонхалма“ било воведено како дел од реформите на унгарскиот јазик во XIX век. Поврзаноста со Св. Мартин произлегува од верувањето дека Мартин Турски е роден тука, иако други веруваат дека е роден во близина на Сомбатхељ .
Во градот има мала статуа на раскрсницата под опатијата која го прикажува светителот како римски војник, пресекувајќи ја својата наметка според легендата поврзана со него. Ѕидот зад ова е дел од оригиналните утврдувања кои биле изградени во 1569 година како резултат на упад во западна Унгарија од страна на отоманските Турци. Областа останала подвижна граница помеѓу Отоманското Царство и Хабсбуршката Монархија во следните 140 години, а градот во овој период претрпел значителна штета.
Од 19 век, Сент Мартин имал значајна еврејска заедница. Тие играа важна улога во трговијата во селото, како што беше тогаш, до последниве години од Втората светска војна. Во 1944 година, преостанатите еврејски семејства беа заокружени и испратени во логори за истребување. Мала синагога , изградена во доцните 1800-ти, останува на главната улица, иако веќе не е во употреба. Објектот е во процес на враќање и на улица пред него е изграден споменик. Голем број на  Евреи беа заштитени во опатијата  кога беше преземена под контрола на Меѓународниот црвен крст во октомври 1944 година, заедно со уште 3.000 други бегалци, од кои многумина беа деца, благодарение на напорите на швајцарскиот државјанин Едуард Бенедек Бруншвајлер. Црвениот крст бил протеран од Панонхалма од страна на Црвената армија во април 1945 година.
Во 1996 година, беа вклучени делови од градот во УНЕСКО-вата демаркација на опатијата како светско културно наследство. Четири години подоцна, на селото Панонхалма беше официјално доделен статус на „град“.
2 Услуги
Освен локалните продавници за храна и хардвер, градот, исто така, има голем број на кафулиња и пабови, винарски визби и два ресторана. Во центарот има две покрај црквата и подолу од супермаркетот. Од страна на црквата се наоѓаат винарска визби, ресторани, кафулиња, пабови, банкомати, и поштата. Кај супермаркетот се продавниците, клиника, аптека, основно училиште, амбуланта, полиција, пожарна.
3 Сообраќај
Постојат редовни патнички возови и локални автобуски линии до и од Ѓер. Постојат четири автобуси директно до Архаббеј на ден. Железничката станица се наоѓа на долниот крај на градот, и продолжува нагоре до врвот на Сент Мартин, на растојание од околу 1,5 км. Локалниот автобуски превоз застанува до црквата, во горниот дел на градот. Повеќе од 100.000 туристи ја посетуваат Панонхалма секоја година, иако повеќето гледаат малку од самиот град. Туристичките автобуси вообичаено застануваат на паркингот во близина на модерниот центар за прием кон врвот на ридот, каде што има добар пристап за посетителите со посебни потреби. Постои ресторан и мала продавница за сувенири до овој паркинг, и има добри погледи над околните села.
4 Вино
Постојат голем број на обработливи фарми во оваа област, а многу мал број на фармери сè уште растат грозје, честопати да направат сопствено вино . Многу градини изградени на падината вклучуваат мала винска визба ископана од мекиот песочник.
Винскиот регион Панонхалма-Сокоро се состои од 630 хектари и главните сорти на бело грозје одгледувани тука се Пино Грис, Шардоне, Рајна и италијанското ризлинг, Киралелењачка и Траминер (Gewürztraminer)Леденото вино, исто така, е произведено од Ризлинг. Во оваа област има помалку црвени вина, а најраспространето е Кекфранкос.
5 Збратимени градови
Панонхалма е збратимена со:
* Енген , Германија
* Долне Салиби , Словачка