Едгар Нелсон Трансо

Едгар Нелсон Трансо (1875–1960) бил американски ботаничар и психолог познат по својата работа во екологијата на растенијата и фитогеографијата. Најмногу е запаметен по неговиот влијателен труд ''Прерискиот полуостров'' објавен во ''Екологија'' во 1935 година, во кое се испитувало источното проширување на тревниците на Средниот Запад.
Трансо го поминал поголемиот дел од својата академска кариера на Државниот универзитет во Охајо, каде што работел како професор по ботаника и претседавал со одделот од 1918 до 1946 година.Тој бил претседател на Еколошкото друштво на Америка и на Американското ботаничко друштво.
1 Ран живот и образование
Трансо бил роден во Вилијамспорт, Пенсилванија, на 21 октомври 1875 година. Дипломирал на колеџот „Франклин и Маршал“ во 1897 година, а подоцна продолжил со постдипломски студии на Универзитетот во Мичиген, каде што докторирал во 1904 година. По завршувањето на додипломските студии, работел како наставник по природни науки во средно училиште во Пенсилванија и Колорадо.
2 Академска кариера
По завршувањето на докторските студии, Трансо имал наставнички и истражувачки позиции во неколку институции, вклучувајќи го колеџот Алма (1904–1906) и факултетот за наставници во Источен Илиноис (1907–1915). Се приклучил на факултетот на Државниот универзитет во Охајо во 1915 година, каде што го поминал остатокот од својата академска кариера.
На Државниот универзитет во Охајо, Трансо бил професор по ботаника и претседавал со Одделот за ботаника од 1918 до 1946 година. За време на неговиот мандат, одиграл централна улога во развојот на истражувачките и наставните програми на одделот поврзани со психологијата. Иако редовно не држел формален курс за алги, надгледувал бројни магистерски и докторски студенти чие истражување се фокусирало на слатководните алги. Тој продолжил да објавува за алгална таксономија и екологија сè до неговото пензионирање во 1946 година, кога бил именуван за емеритус професор.
3 Истражување и придонеси
Трансо направил значаен придонес во екологијата на растенијата, фитогеографијата и фикологијата. Неговото највлијателно дело било трудот од 1935 година ''Прерискиот полуостров'', објавен во ''Екологија'', во кој го анализирал проширувањето на источните тревни површини на Средниот Запад и ги оспорил чисто климатолошките објаснувања за вегетациските модели. Трудот помогнал да се формализира концептот на прерискиот полуостров и станал основна референца во последователните студии за северноамериканската вегетација.
Во студијата од 1935 година, Трансо ги оценил спротивставените објаснувања за присуството на прериска вегетација во Индијана и Охајо. Некои екологисти ги припишуваат тревниците во регионот на лошата дренажа на почвата или постојаното палење, додека други тврделе дека климата треба да биде во корист на листопадните шуми како во околните области. Користејќи климатски податоци, граници на вегетацијата и глацијална историја, Трансо тврдел дека ниту еден фактор, како што се пожар или услови на почвата, не може да објасни зошто преријата и шумата постојат рамо до рамо во регионот. Наместо тоа, тој тврдел дека рамнотежата помеѓу врнежите од дожд и испарувањето, особено за време на сезоната на растење, помага во одржувањето на прериската вегетација во подолги временски периоди.
Покрај неговите еколошки истражувања, Трансо спровел обемни студии за алги, особено во рамките на семејството Zygnemataceae. Неговите рани публикации се занимавале со периодичноста и хибридизацијата на алгите меѓу видовите, а тој опишал или ревидирал повеќе родови во рамките на оваа група. Неговата монографија од 1951 година ''Zygnemataceae,'' синтетизирала децении таксономска работа и станала стандардна референца за семејството. Оваа збирка покажала континуирана употреба во систематските и таксономските истражувања, демонстрирајќи ја нејзината трајна научна вредност.
4 Професионална услуга
Покрај неговата настава и истражување, Трансо бил активен во професионални научни организации. Тој бил претседател на Еколошкото друштво на Америка во 1924 година и претседател на Ботаничкото друштво на Америка во 1940 година. Тој исто така бил и претседател на Академијата на науките во Охајо во 1924 година.
5 Награди и почести
Трансо добил неколку признанија како признание за неговиот придонес во ботаниката и екологијата. Во 1941 година, бил награден со почесен докторат од факултетот Франклин и Маршал. Во 1956 година, го добил сертификатот за заслуги од Ботаничкото друштво на Америка. Оваа награда е исто така позната како Златен јубилеј.
6 Наследство
Истражувањето на Трансо за северноамериканската вегетација, особено неговата анализа на прерискиот полуостров, продолжил да влијае врз еколошката наука долго по неговата смрт. Неговата студија од 1935 година остана клучна референца во подоцнежните дискусии за границите на тревниците и шумите и регионалните модели на дистрибуција на растенијата.
Неговото научно наследство се рефлектира и во континуираната употреба на неговите колекции на алги во систематски и таксономски истражувања, особено студии за Zygnemataceae, демонстрирајќи ја долгорочната вредност на неговата теренска работа и курирање примероци. По неговата смрт во 1960 година, Трансо бил одбележан со ''Резолуција за почит'' објавена од Еколошкото друштво на Америка, во која биле сумирани неговата кариера и неговите придонеси кон екологијата и ботаничката наука. Преку неговото истражување и менторство, Трансо помогнал во етаблирањето на Државниот универзитет во Охајо како важен центар за фиколошки истражувања на почетокот на дваесеттиот век.