Планинска еребија

Планинската еребија или планински прстен (''Erebia epiphron'') е пеперутка од фамилијата Nymphalidae. Се среќава во планинските предели на јужна и Средна Европа.
0.1 Застапеност
Планински области на Албанија, Андора, Австрија, Велика Британија, Чешка, Франција, Германија, Грција, Италија, Лихтенштајн, Македонија, Полска, Романија, Словачка, Шпанија, Швајцарија, Југославија ( Србија, Косово, Војводина, Црна Гора, Босна и Херцеговина, Хрватска ).
0.2 Велика Британија
Тоа е единствениот вистински алпски вид на пеперутки во Британија. Ларвата се храни со трска во близина на мочуриштата и изворите, а возрасните единки кое се хранат со нектар ги посетуваат боровинките, исправен петопрст.
1 Животна историја
Бледите крем јајца се снесуваат поединечно, секоја женка снесува до 70. Фазата на јајцето трае две или три недели.
Ларвата е зелена со двојна грбна и единечна странична бела или жолтеникава линија. Ларвите од третата возраст хибернираат во тревни чорапи. Излегуваат напролет и почнуваат да се хранат. Некои ларви поминуваат две години во оваа фаза, резултат на доцна пролет и кратко лето што го ограничуваат растот. Евидентирани растенија за храна за ларви се ''Aira praecox'' (Чехословачка, Шпанија), ''Deschampsia cespitosa'' (Чехословачка), ''Festuca ovina'' (Шпанија), ''Nardus stricta'' (Британските Острови) и ''Poa annua'' (Шпанија).
Периодот на летот е исклучително краток, само неколку недели, од јуни до август во зависност од висината.
2 Опис
2.1 Возрасен примерок
Распон на крилјата 16-22 милиметри. „Типичната форма на оваа пеперутка, ''епифронот'', Кнок, има непрекинати темпести ленти на предните крилја, а скоро така и на задните крила; црните точки на задните крила на женката често се зеници со бело, а поретко ова така е и кај мажјакот. Наведено е дека во Пертшир се појавуваат примероци кои ги покажуваат овие знаци. Темите или портокаловите ленти ретко се толку целини на предните крила како кај ''епифронот'', и генерално се прилично потесни; а тоа на задното крило е растурено на три или четири прстени. Црните точки се обично помали и без бели зеници. Женката е нешто поголема, а лентите или прстените побледи. Разликата во ознаките е голема. Лентите на предните крила стануваат сè помалку целосни, сè додека не се сведат на низа обични прстени околу црните точки. Црните точки се намалуваат по големина и број сè додека тие, заедно со кафеавата ознака, целосно не исчезнат, а останува само обичен црно-кафеав инсект. Оваа екстремна форма е наречена ''застарена'', Тут. Најраните прстени што исчезнале се чини дека се третиот на предните крила и првиот на задните крила. Слични модификации се случуваат и на долната страна, но може да има абер на горната страна на примерокот, а не, или барем не на ист начин, на долната страна“.
2.2 Рани фази
„Јајцето при првото поставување е жолто, потоа се менува бојата со потемни ознаки, особено кон врвот. Се положува во јули на трева. Ларвата излегува за околу шеснаесет дена. Младата гасеница, пред хибернација во октомври, е зеленикава, со потемни зелени и жолти линии. Главата e кафеава. Се храни во јули и по хибернација со разни треви, меѓу кои ''Poa annua'', ''Festuca ovina'', ''Aira praecox'' и ''A. caespitosa''. Се чини дека целосно растената гасеница е неопишана. Куклата е опишана од Баклер како „малку повеќе од три осмини од инч во должина, прилично дебел во сооднос. Бојата на задниот дел на градниот кош и крилата е светло зелена, прилично глаукозна; абдоменот бледо млака или валкана белузлава; на градниот кош е забележлива темно кафеава грбна лента, а постои најслаба можна индикација дека таа продолжува како лента по должината на абдоменот. Куќиштата на очите, багажникот, антената и нозете се маргинализирани со темно кафеава, а нервите на крилата се означени со истите бои.