Шумарство во Естонија

Шумите покриваат околу 50% од територијата на Естонија, или околу 2 милиони хектари, и затоа претставуваат важен и доминантен тип на предел во земјата. Националните закони и политики признаваат дека шумите се природен и еколошки ресурс, а важноста на шумите треба да се земе предвид од економски, социјален, еколошки и културен аспект.
1 Преглед
1.1 Историја
Пред појавата на земјоделството во Естонија, површината покриена со шуми била приближно 80%; сепак, поради човековата активност таа паднала на околу 34% до 1939 година, а Естонија традиционално била земја во која доминирало земјоделството. Сепак, по Втората светска војна и последователната советска окупација на Естонија, големи делови од поранешното земјоделско земјиште биле во неупотреба и биле пошумени. Во 1960-тите, биле направени обиди да се подобри производството на случарството со на пример, исушување на мочуриштата. Реформите во земјоделството во текот на 1990-тите дополнително ја зголемиле количината на земјиште со растење на шумите.
1.2 Видови шуми
И покрај релативно малата големина, Естонија покажува голема разновидност во видовите шуми. Два главни типа се шумите кои растат на минерална почва (околу 70%) и таканаречените мочуришни шуми (околу 30%), кои растат во многубројните мочуришни области на Естонија. Видовите шуми понатаму може да се поделат на помали категории, многу со свој екосистем и уникатен биотоп. Дополнително, може да се најдат големи варијации на една мала површина на земјиштето. Најзастапени видови дрвја во шумите се борот, брезата и смрчата.
2 Управување со шумарството
Околу 70% од естонските шуми се комерцијално користени (околу 1,5 милиони хектари), а уште 30% уживаат некаква заштита (од 2005 година).
2.1 Комерцијална употреба
Од вкупното дрво, околу 60% се состои од четинари, главно бор и смрека, а останатите листопадни дрвја, доминира брезата. Индустријата на Естонија базирана на шуми ги опфаќа сите аспекти на трговијата; сепак, индустријата за целулоза и хартија останува релативно мала. Тркалезното дрво се извезува главно во Финска и Шведска, додека естонските пилани исто така увезуваат трупци, главно од Латвија и Русија. Дрвените пелети се уште еден производ кој речиси исклучиво се извезува.
Дрвото е вториот најголем извор на домашни горива во Естонија (најголем е нафтениот шкрилци ). Дрвото вообичаено се користи и на индустриско ниво од големи котли кои се хранат со дрвен отпад и струготини, и во станбениот сектор преку традиционалните печки на огревно дрво. Од 2008 година, има и две комбинирани централи за топлинска и електрана, во Талин и Тарту соодветно.
40% од шумите во Естонија припаѓаат на државата и се управувани од Државниот центар за стопанисување со шуми (скратено РМК). Националните политики и законодавство имаат за цел да го заштитат одржувањето на економски профитабилно, но сепак еколошки одржлива култура. Сепак, Државниот центар за стопанисување со шумите бил критикуван (2010) дека не се залага за одржливо управување со шумите.
2.2 Заштитени шуми
Процентот на заштитени шуми во Естонија е релативно голем, во споредба со други слични земји кои исто така се занимаваат со комерцијално шумарство во голем обем. Првите шуми кои биле ставени под заштита добиле статус на природен резерват уште во 1920-тите.
2.3 Истражување
Главната истражувачка институција во Естонија која се занимава со истражувања поврзани со шумарството е Естонскиот универзитет за животни науки во Тарту.
3 Поврзано
* Арборетумот Луа
* Таме-Лаури даб