procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Пиролизин

Chemical compound
Пиролизин (симбол Pyl или O ;) е α-аминокиселина која се користи во биосинтезата на белковините . Содржи α-аминогрупа и група на карбоксилна киселина. Неговиот пиролински страничен синџир е сличен на оној на лизинот по тоа што е основен и позитивно наелектризиран при неутрална pH вредност.
1 Генетика
Скоро сите гени се преведени со користење на само 20 стандардни градежни блокови на аминокиселини. Две необични генетски кодирани аминокиселини се селеноцистеин и пиролизин. Пиролизинот е откриен во 2002 година. Оваа аминокиселина е кодирана од UAG (нормално стоп-кодон), а нејзината синтеза и инкорпорирање во белковината е посредувана преку биолошката машинерија кодирана од кластерот на гени ''pylTSBCD'' .
2 Состав
Како што е определено со рендгенска кристалографија и масена спектрометрија на MALDI, пиролизинот се состои од 4-метил пиролин -5- карбоксилат во амидна врска со <sup>ε</sup>N на лизин.
3 Синтеза
Пиролизинот се синтетизира ''in vivo'' со спојување на две молекули на L -лизин. Една молекула на лизин прво се претвора во ( <i>3R )-3-метил- D -орнитин, кој потоа се врзува со втор лизин. Се елиминира NH<sub>2</sub> група, проследена со чекор на цикализација и дехидрација за да се добие L -пиролизин.
4 Наводи
5 Дополнителна литература
**
Орто-метилфенилпиперазин

''Орто-м''етилфенилпиперазин (исто така познат како oMPP, oMePP, 1-(2-метилфенил)пиперазин, 2-MPP и 2-MePP) е психоактивен дизајнерски лек од групата фенилпиперазин. Дејствува како агенс за ослободување на серотонин-норепинефрин-допамин (SNDRA), со EC <sub>50</sub> вредности за индукција на ослободување на моноамин од 175 nM за серотонин, 39,1 nM за норепинефрин, и 296-542 nM за допамин . Како таков, има околу 4,5 пати претпочитање за индукција на ослободување на норепинефрин во однос на серотонин и околу 7,6- до 13,9 пати предност за индукција на ослободување на норепинефрин пред допамин.
Аналозите на 2,3-метил и 4-метил покажуваат намалена активност како агенси кои ослободуваат допамин со соодветни EC <sub>50</sub> вредности од 1207 nM и 9.523 nM. Сепак, во исто време, индукцијата на ослободување на серотонин и норепинефрин е задржана и побалансирана во аналогот на 2,3-метил, со соодветните вредности на EC <sub>50</sub> од 26 nM и 56 nM.
Циклобутадиен

Chemical compoundЦиклобутадиен претставува органско соединение со хемиска формула . Тој е многу реактивен поради неговата тенденција да се димеризира. Бидејќи соединението се разградува со бимолекуларен процес, видот може да се набљудува со техники на матрична изолација на температури под 35 Келвини. Се смета дека има правоаголна структура.
1 Структура и реактивност
Електронските состојби на циклобутадиенот се истражени со различни пресметковни методи. Правоаголната структура е во согласност со постоењето на два различни 1,2-дидеутеро-1,3-циклобутадиен валентни изомери . Ова искривување покажува дека пи електроните се локализирани, во согласност со правилото на Хакел кое предвидува дека π-систем од 4 електрони не е ароматичен.
2 Поврзано
* Бутадиен
* Циклобутен
Бариум јодид

Бариум јодид — неорганско соединение со хемиска формула BaI<sub>2</sub>. Соединението постои во анхидридна и во хидратна форма(BaI<sub>2</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>2</sub>), каде што и двете се бели кристални супстанци. Кога се загрева хидратната сол се претвора во анхидридна сол. Хидратната форма е растворлива во вода, етанол, и ацетон.
1 Структура
Структурата на безводната форма наликува на олово(II) хлорид при што секој Ba центар е врзан за девет јодиди лиганди и има кристална структура на пакување која е доста слична на BaCl<sub>2</sub>.
2 Реакции
Анхидридната BaI<sub>2</sub> може да се подготви со третирање на Ba метал со1,2-дијодоетан во диетил етер.
BaI<sub>2</sub> реагира со алкил калиум соединенија за да формира органобариум соединенија.
BaI<sub>2</sub> може да биде редуциран со литиум бифенил, за да се добие високо реактивна форма на бариум метал.
3 Безбедност
Како и сите растворливи соли на бариум, бариум јодид е токсичен.
Полибутилен

Chemical compound
Полибутилен (полибутен-1, поли(1-бутен), PB-1) е полиолефин или заситен полимер со хемиска формула (CH<sub>2</sub>CH(Et))<sub>n</sub>. Ова соединение не треба да се помеша со соединението полибутен.
1 Производство
Полибутиленот се произведува со полимеризација на 1-бутен со помош на катализатори од типот Ziegler-Natta.
1.1 Катализатори
Изотактичкиот PB-1 се произведува комерцијално користејќи два типа хетерогени Ziegler-Natta катализатори.
2 Одлики
PB-1 е високомолекуларен, линеарен, изотактички и полукристален полимер. PB-1 ги комбинира типичните одлики на конвенционалните полиолефини со одредени својства на техничките полимери.
Кога се применува како чиста или армирана смола, може да замени материјали како метал, гума и инженерски полимери. Исто така се користи за менување на одликите на другите полиолефини како полипропилен и полиетилен . Поради неговите специфични својства, главно се користи како флексибилно пакување, за производство на бојлери и адхе.
Изотактичкиот полибутилен кристализира во три различни форми. Кристализацијата од растворот дава форма-III со точка на топење од 106,5 °C. Ладењето од топењето резултира во форма II која има точка на топење од 124 °C и густина од 0,89 g/cm <sup>3</sup> . На собна температура, спонтано се претвора во форма-I со точка на топење од 135 °C и густина од 0,95 g/cm <sup>3</sup> .
PB-1 генерално е отпорен на хемикалии како што се детергенти, масла, масти, киселини, бази, алкохол, кетони, алифатични јаглеводороди и топли поларни раствори (вклучувајќи вода). Покажува помала отпорност на ароматични и хлорирани јаглеводороди, како и оксидирачки киселини од другите полимери како полисулфон и полиамид 6/6. Дополнителните одлики вклучуваат одлична отпорност на влажно триење, лесна протечност на топење (разредување со смолкнување) и добра дисперзија на полнила. Компатибилен е со полипропилен, етилен пропиленска гума и термопластични еластомери .
Некои својства:* Модул на еластичност 290–295 MPa
* Јакост на истегнување 36,5 MPa
* Молекуларна тежина 725.000 (g/mol)
* Кристалност 48-55%
* Апсорпција на вода <0,03%
* Температура на транзиција на стакло -25 до -17 °C * Топлинска спроводливост 0,22 W/(m·K)
3 Еколошка долговечност
Системите за водовод и греење направени од PB-1 се користат во Европа и Азија повеќе од 30 години. Првите референтни проекти во системите за централно греење и подно греење во Германија и Австрија од раните 1970-ти сè уште се во функција денес.
Меѓународните стандарди поставуваат минимални барања за перформанси за цевки направени од PB-1 што се користат во апликации за топла вода. Стандардизираните методи на екстраполација предвидуваат животен век поголем од 50 години на 70 години °C и 10 бари.
Полипропилен гликол

Полипропилен гликол или полипропилен оксид е полимер (или макромолекула) на пропилен гликол. Претставува полиетер и е полиалкилен гликол (PAG). Помеѓу 60 и 70% од пропилен оксидот се претвора во полиетерски полиоли преку процес наречен алкоксилација.
Полипропилен гликол се произведува со отворање на прстенот на пропилен оксид и негова полимеризација. Иницијаторот е алкохол, а катализаторот е база, обично калиум хидроксид. Кога иницијаторот е етилен гликол или вода, полимерот е линеарен. Со мултифункционален иницијатор како глицерин, пентаеритритол или сорбитол полимерот се разгранува.
Конвенционалната полимеризација на пропилен оксид резултира со атактички полимер. Изотактички полимер може да се произведе од оптички активен пропилен оксид, но по висока цена.
1 Својства
PPG има многу заеднички својства со полиетилен гликолот. Полимерот е течност на собна температура. Растворливоста во вода се намалува со зголемување на моларната маса. Секундарните хидроксилни групи во PPG се помалку реактивни од примарните хидроксилни групи во полиетилен гликол. PPG е помалку токсичен од PEG, така што биотехнолошките производи сега главно се произведуваат со PPG.
2 Примени
PPG се користи во многу полиуретански формулации. Друга употреба на PPG е како сурфактант, средство за навлажнување и распрскувач при доработка на кожа. PPG исто така се користи како референца и калибрант во масената спектрометрија и HPLC . Тој е и инхибитор на корозија.
Кокарал (поранешен остров)

Кокарал (|Көкарал што значи Зелен остров) ― остров кој постоел до 1973 година, во Казахстан, во северниот дел на Аралското Море. Имал површина од 273 км<sup>2</sup> (1960 година), а највисоката точка му била 163 метар висок рид наречен Даут. На нејзиниот северен брег се наоѓале рибарските села Кокарал, Аван и Акбасти.
Поради намалувањето на Аралското Море, островот станал поврзан со копното во 1960-тите на неговиот западен крај и станал полуостров Кокарал. Од 1987 година, тој стана поврзан со околната земја, исто така, на нејзиниот источен крај, преку Берговиот теснец, претворајќи го полуостровот во проток што го дели Северното Аралско Море и Јужното Аралско Море.
Во 2005 година била завршена браната Кокарал преку Берговиот теснец. Насипот го спречува излевањето на водата од Северното Аралско Море во Јужното Аралско Море и на тој начин придонесува за одржување и зголемување на нивото на водата во северното море. Оттогаш, нивото на водата на Северното Аралско Море е зголемено.
Амоксапин

Амоксапин, со бренд име Asendin, е трицикличен антидепресив (TCA). Тоа е N- деметилиран метаболит на локсапин. Амоксапин добива маркетинг авторизација во Соединетите Држави.
1 Медицинска употреба
Амоксапин се користи во третман на големо депресивно нарушување. Во споредба со другите антидепресиви, се верува дека има побрз почеток на дејство, со терапевтски ефекти забележани во рок од четири до седум дена. Повеќе од 80% од пациентите кои реагираат на амоксапин се пријавени дека реагираат во рок од две недели од почетокот на третманот. Исто така, има својства слични на оние на атипичните антипсихотици, и може да се однесува како еден и може да се користи во третманот на шизофренија надвор од ознаката. И покрај очигледниот недостаток на екстрапирамидални несакани ефекти кај пациенти со шизофренија, откриено е дека ги влошува моторните симптоми кај пациенти со Паркинсонова болест и психоза.
2 Контраиндикации
Како и со сите антидепресиви одобрени од FDA, тој се одликува со потенцијал на зголемување на самоубиствените мисли или однесување кај деца, адолесценти и млади помлади од 25 години. Неговата употреба исто така не се препорачува кај лица со позната хиперсензитивност или на амоксапин или на други состојки во неговите орални формулации. Неговата употреба се препорачува и против во следните состојби на болеста:
* Тешки кардиоваскуларни нарушувања (потенцијал за кардиотоксични несакани ефекти како што е продолжување на QT интервалот)
* Некоригиран глауком со тесен агол
* Акутно закрепнување по миокарден инфаркт
Исто така, не се препорачува негова употреба кај поединци кои истовремено примаат инхибитори на моноамино оксидаза или ако земале еден во изминатите 14 дена и кај лица кои земаат лекови за кои е познато дека го продолжуваат QT интервалот (на пр. ондансетрон, циталопрам, пимозид, сертиндол, зипразидон, халоперидол, хлорпромазин, тиоридазин, итн. ).
2.1 Доење
Не се препорачува негова употреба кај мајки кои дојат бидејќи се излачува во мајчиното млеко и концентрацијата пронајдена во мајчиното млеко е приближно една четвртина од нивото на мајчиното серумско ниво.
3 Предозирање
Се смета за особено токсичен при предозирање, со висока стапка на бубрежна инсуфициенција (која обично трае 2-5 дена), рабдомиолиза, кома, напади, па дури и статус на епилептикус . Некои веруваат дека е помалку кардиотоксичен од другите TCA во предозирање, иако се направени извештаи за кардиотоксични предозирања.
4 Фармакологија
4.1 Фармакокинетика
Амоксапин се метаболизира во два главни активни метаболити: 7-хидроксиамоксапин и 8-хидроксиамоксапин.
5 Општество и култура
5.1 Имиња на брендови
Имињата на брендовите за амоксапин вклучуваат (каде што † означува прекинати брендови):* Адисен ( КР )
* Амолиф ( IN )
* Амоксан ( ЈП )
* Asendin† (претходно продаван во Калифорнија, Нов Зеланд, САД )
* Asendis† (претходно продаван во IE, Велика Британија )
* Дефанил ( ФР )
* Demolox ( DK †, IN, ES †)
* Оксамин ( IN )
* Oxcap ( ВО )
Низок остров

Низок остров ― геолошки поим за остров со корално потекло. Поимот е применуван без разлика дали островот настанал како резултат на седиментација на корален гребен или на подигнување на такви острови. Поимот е користен за да се разликуваат таквите острови од високите острови, чие потекло е вулканско.
1 Дефиниција и местоположба
Ознаката „висок“ наспроти „низок“ е поврзана со геолошкото потекло на островот наместо со неговата физичка надморска височина. Оваа разлика е важно да се разбере, бидејќи има некои ниски острови, како што се Банаба, Макатеа, Науру и Ниуе, кои се издигнуваат неколку стотини метри над морското ниво, додека бројни високи острови (оние со вулканско потекло) се издигаат неколку метри над морето. ниво, често класифицирани како „карпи“. Ниските острови се вид на острови кои ги обиколуваат лагуните на атолите.
Двата вида на острови често се наоѓаат во близина еден до друг. Ова е особено случај меѓу островите во Јужниот Тихи Океан, каде што ниските острови се наоѓаат на рабните гребени што ги опкружуваат повеќето високи острови.
2 Клима и погодност за живеење
Ниските острови имаат лоша, песочна почва и малку свежа вода, што ги отежнува земјоделството. Тие не можат да поддржат човечко живеење. Ним им се заканува и пораст на нивото на морето поради глобалното затоплување. Луѓето кои живеат на ниските острови преживуваат претежно со риболов. Ниските острови обично имаат океанска клима.
3 Наводи
Бојс (документарен филм)

„Бојс“ (германски: ''Beuys'') — документарен филм на германскиот режисер Андрес Фајел (Andres Veiel) од 2017 година.
1 Синопсис
Врз основа на претходно необјавени аудио-снимки и видео-снимки, во филмот се прикажува портретот на големиот германски уметник Јозеф Бојс. Тој бил првиот германски уметник кому му била одобрена самостојна изложба во музејот „Гугенхајм“ во Њујорк, додека во исто време во Германија неговото творештво било исмејувано како „најскапиот отпад на сите времиња“. На прашањето, дали е рамнодушен кон таквите коментари, Бојс одговорил: „Да, сакам да ја проширам човековата перцепција.“ Во филмот, Бојс зборува за себе како уметник, учител и кандидат на Партијата на зелените.
Бариум флуорид

Бариум флуорид — неорганско соединение со формула . Тоа е безбојна цврста материја која се јавува во природата како редок минерал франкдиксонит. Во стандардни услови ја прифаќа структурата на флуоритот, а при висок притисок структурата на . Како и , тој е отпорен и нерастворлив во вода..
AНад околу. 500 °C, е кородиран од влага, но во суви средини може да се користи до 800 °C. Долготрајната изложеност на влага го деградира преносот во опсегот на вакуум УВ. Тој е помалку отпорен на вода отколку калциум флуорид, но тој е најотпорен од сите оптички флуориди на високоенергетско зрачење, иако неговата далеку ултравиолетова пропустливост е помала од онаа на другите флуориди. Прилично е тврд, многу чувствителен на топлински шок и лесно се скрши.
1 Оптички својства
Бариум флуоридот е транспарентен од ултравиолетово до инфрацрвено, од 150 до 200 nm до 11–11.5 µm.Се користи во прозорци за инфрацрвена спектроскопија, особено во областа на анализа на мазут. Неговата пропустливост на 200 nm е релативно мала (0,60), но на 500 nm се зголемува до 0,96-0,97 и останува на тоа ниво до 9 µm, а потоа почнува да паѓа (0,85 за 10 µm и 0.42 за 12 µm). Индексот на рефракција е околу 1,46 од 700 nm до 5 µm.
Бариум флуоридот е исто така вообичаен, многу брз (еден од најбрзите) сцинтилатори за откривање на Х-зраци, гама зраци или други високоенергетски честички. Една од неговите апликации е детекција на гама фотони од 511 keV во позитронска емисиона томографија. Тој реагира и на алфа и бета честички, но, за разлика од повеќето сцинтилатори, не испушта ултравиолетова светлина. Може да се користи и за детекција на неутрони со висока енергија (10-150 MeV) користејќи техники за дискриминација на формата на пулсот за да се одделат од гама фотоните кои се појавуваат истовремено..
Бариум флуоридот се користи како преопацификационен агенс и во производството на емајл и застаклување на фрит. Неговата друга употреба е во производството на средства за заварување (додаток на некои флукс, компонента на облоги за прачки за заварување и во прашоци за заварување). Се користи и во металургијата, како стопена бања за рафинирање на алуминиум.
2 Структура на гасовита фаза
Во фазата на пареа, молекулата е нелинеарна со агол F-Ba-F од приближно 108°. Неговата нелинеарност ја нарушува VSEPR теоријата. Ab initio пресметките покажуваат дека придонесите од d орбитали во обвивката под валентната обвивка се одговорни. Друг предлог е дека поларизацијата на електронското јадро на атомот на бариум создава приближно тетраедрална дистрибуција на полнежот што е во интеракција со Ba-F врските.
3 Цитирани извори
*
Полиетилен гликол

Полиетилен гликол (PEG) е полиетерско соединение добиено од нафта. Има многу примени, од индустриско производство до медицина . PEG е исто така познат како полиетилен оксид (PEO) или полиоксиетилен (POE), во зависност од неговата молекуларна тежина . Структурата на PEG најчесто се изразува како H−(O−CH <sub>2</sub>−CH<sub>2</sub>)<sub>n</sub>−OH.
0.1 Хемиска употреба
* Бидејќи PEG е хидрофилна молекула, тој се користи за пасивирање на стаклени слајдови со микроскоп за да се избегне неспецифично лепење на белковините.* Полиетилен гликолот има ниска токсичност и се користи во различни производи. Полимерот се користи за подмачкување на различни површини во водени и неводени средини.* Бидејќи PEG е флексибилен полимер растворлив во вода, може да се користи за создавање многу високи осмотски притисоци (од редот на десетици атмосфери). Исто така, генерално нема специфични интеракции со биолошки хемикалии. Овие својства го прават PEG една од најкорисните молекули за примена на осмотски притисок во биохемиските и биомембранските експерименти, особено кога се користи техниката на осмотски стрес .
* Полиетилен гликолот исто така често се користи како поларна стационарна фаза за гасна хроматографија, како и течност за пренос на топлина во електронските тестери.
* PEG често ја заменува водата во дрвените предмети, правејќи го дрвото димензионално стабилно и спречувајќи искривување или собирање на дрвото кога се суши. Покрај тоа, PEG се користи при работа со зелено дрво како стабилизатор и за спречување на собирање.* Дериватите на PEG, се користат како сурфактанти.
0.2 Биолошки употреби
* PEG може да се модифицира и вкрстено да се поврзе во хидрогел и да се користи за имитација на околината на вонклеточната матрица (ECM) за клеточна инкапсулација и студии.
0.3 Комерцијални употреби
* PEG е основа на многу креми за кожа и лични лубриканти (често комбинирани со глицерин).
* PEG се користи во голем број пасти за заби како распрскувач. Во оваа апликација, ја врзува водата и помага да се задржи ксантанската гума рамномерно распоредена низ пастата за заби.
* PEG е исто така под истрага за употреба во панцири и во тетоважи за следење на дијабетесот.* Во формулации со ниска молекуларна тежина (на пр PEG 400), се користи во дизајнерските печатачи на Hewlett-Packard како растворувач за мастило и лубрикант за главите за печатење.
* PEG исто така се користи како средство против пенење во храната и пијалаците - неговиот INS број е 1521 или E1521 во ЕУ.
0.4 Индустриски употреби
* Пластифициран полиетилен гликол со нитратен естер ( NEPE-75 ) се користи во цврсто ракетно гориво.* PEG се инјектира во индустриски процеси за да се намали пенењето во опремата за сепарација.
* PEG се користи како врзивно средство за подготовка на техничка керамика.* PEG се користи како додаток на фотографските емулзии на сребрен халид.
0.5 Забавни употреби
* PEG се користи за продолжување на големината и издржливоста на многу големи меурчиња од сапуница .
* PEG е главната состојка во многу лубриканти.
1 Здравствени ефекти
PEG се смета за биолошки инертен и безбеден.
2 Поврзано
* Етилен
* Пропилен гликол
* Моноетилен гликол
* Диетилен гликол
Бариум бромид

Бариум бромид — хемиско соединение со хемиска формула BaBr<sub>2</sub>. тоа е јонско соединение по природа.
1 Структура и својства
BaBr<sub>2</sub> кристализира во lead chloride (котунит) мотив, кое дава бели орторомбични кристали кои се деликвесцентни.
Во воден раствор BaBr<sub>2</sub> се однесува како едноставна сол.
Растворите на бариум бромид реагираат со сулфатните соли за да се добие цврст талог од бариум сулфат.
:BaBr<sub>2</sub> + → BaSO<sub>4</sub> + 2 Br<sup>−</sup>
Слични реакции се случуваат со оксална киселина, флуороводородна киселина и фосфорна киселина, давајќи цврсти талози на бариум оксалат, флуорид и фосфат, соодветно.
2 Подготовка
Бариум бромид може да се подготви со третирање на бариум сулфид или бариум карбонат со бромоводородна киселина:
:BaS + 2 HBr → BaBr<sub>2</sub> + H<sub>2</sub>S
:BaCO<sub>3</sub> + 2 HBr → BaBr<sub>2</sub> + CO<sub>2</sub> + H<sub>2</sub>O
Бариум бромид се кристализира од концентриран воден раствор во неговиот дихидрат, BaBr<sub>2</sub>·2H<sub>2</sub>O. Со загревање на овој дихидрат на 120 °C се добива безводна сол.
3 Употреба
Бариум бромидот е претходник на хемикалиите што се користат во фотографијата и на други бромиди.
Историски гледано, бариум бромидот се користел за прочистување на радиумот во процес на фракционална кристализација, осмислен од Марија Кири. Бидејќи радиумот преципитира преференцијално во раствор од бариум бромид, односот на радиум и бариум во талогот би бил поголем од односот во растворот.
4 Безбедност
BБариум бромид, заедно со други соли на бариум растворливи во вода (на пример, бариум хлорид), е токсичен. Сепак, нема достапни убедливи податоци за неговите опасности.
5 Во популарната култура
Соединението се појавува во воведната насловна страна на Breaking Bad, каде што насловот е заменет со „Br“ и „Ba“, симболите на бром и бариум, соодветно.
Икаридин

Икаридин, познат и како пикаридин, е средство за заштита од инсекти што може да се користи директно на кожата или облеката. Има широка ефикасност против комарци, крлежи, комарци, муви и болви, и е речиси безбоен и без мирис. Студијата спроведена во 2010 година покажала дека спрејот и кремата со пикаридин со концентрација од 20% обезбедуваат 12 часа заштита од крлежи. Икаридин не раствора пластика, синтетика или заптивки.
Името ''пикаридин'' било предложено како меѓународно несопствено име (INN) на Светската здравствена организација (СЗО), но официјалното име што е одобрено од СЗО е ''икаридин''. Хемикалијата е дел од фамилијата пиперидини, заедно со многу фармацевтски производи и алкалоиди како што е пиперин, кој му дава зачинет вкус на црниот пипер .
Некои од трговските имиња под кои се наоѓа ова соединение се Бајрепел и Салтидин. Соединението е развиено од германската хемиска компанија Баер. Во 2005 година, Lanxess AG и нејзината подружница Saltigo GmbH се одделуваат од Баер и производот е преименуван во ''Saltidin'' во 2008 година
На 23 јули 2020 година, икаридин повторно е одобрен од Комисијата на ЕУ за употреба во репелентни производи. Одобрението стапув во сила на 1 февруари 2022 година и важи десет години.
1 Хемија
Икаридин содржи два стереоцентри : еден каде што хидроксиетилниот синџир се прицврстува на прстенот и еден каде што <i>сек -бутилот се прицврстува на кислородот на карбаматот . Комерцијалниот материјал содржи мешавина од сите четири стереоизомери.
2 Комерцијални производи
Комерцијалните производи кои содржат икаридин вклучуваат Cutter Advanced, Muskol, Skin So Soft Bug Guard Plus, Off! FamilyCare, Autan, Smidge, PiActive и MOK.О.
3 Наводи
Карабурунска тврдина

Карабурунска тврдина (|Το φρούριο Αγγελοχωρίου) — важно крајбрежно утврдување во Солунско, Егејска Македонија. Се наоѓа пред Карабурунскиот светилник на ’ртот Голем Карабурун во почетокот на Солунскиот Залив.
Тврдината е изградена од германски инженери на карпестиот брег во периодот од 1883 до 1885 г. по порачка на отоманската држава. Се вбројува меѓу најважните османлиски тврдини во Солунско.
Натриум триметафосфат

Chemical compound
Натриум триметафосфат (STMP) има хемиска формула Na<sub>3</sub>P<sub>3</sub>O<sub>9.</sub>Тој е е еден од метафосфатите на натриумот. Се појавува и во форма на хексахидрат - . Тоа е натриумова сол на триметафосфорната киселина. Претставува безвојна течност која наоѓа специјализирана примена во прехранбената и градежната индустрија.
1 Синтеза и реакции
Тринатриум триметафосфат се произведува индустриски со загревање на натриум диводород фосфат до 550 °C. Овој метод за прв пат е развиен во 1955 година::
Триметафосфатот се раствора во вода и се таложи со додавање на натриум хлорид, со што се добива хексахидрат. STMP може да се подготви и со загревање на примероци од натриум полифосфат, или со топлинска реакција на ортофосфорна киселина и натриум хлорид на 600 °C.:
Хидролизата на прстенот доведува до ацикличен натриум трифосфат:
: Na <sub>3</sub>P<sub>3</sub>O<sub>9</sub> + H<sub>2</sub>O → H<sub>2</sub>Na<sub>3</sub>P<sub>3</sub>O<sub>10</sub>
Аналогната реакција на метатрифосфатниот анјон вклучува отворање на прстенот од страна на аминските нуклеофили.
Итриум алуминиум борат

Chemical compound
Итриум алуминиум борат (YAl <sub>3</sub> (BO <sub>3</sub> ) <sub>4</sub>, во понатамошниот текст YAB ), се одгледува со методот на флукс со модифициран систем за флукс на молибдат . Тоа дава можност за реализација на видливи ласери испумпани од диоди со самофреквентно удвојување (SFD) на главните линии на инфрацрвено ласерско зрачење .
Платинасамариум

Chemical compound
Платина-самариум — бинарно неорганско соединение на платина и самариум со хемиска формула PtSm. Ова меѓуметално соединение која формира кристали.
1 Синтеза
Спојување на стехиометриски количини на чисти материи:
::<math>\mathsf{ Pt + Sm \ \xrightarrow{1810^oC}\ SmPt }</math>
2 Физички својства
Платина-самариуот образува кристали на ромпски кристален систем, просторна група ''P nma'', има клеточни параметри a = 0,7148 nm, b = 0,4501 nm, c = 0,5638 nm, Z = 4, структура слична на онаа на железен борид (FeB).
Соединението се топи конгруентно на температура од ≈1810 °C.
Паљухорска тврдина

Паљухорска тврдина |Καστέλλι Παλαιοχωρίου Χαλκιδικής) или Непоси (''Νέπωσι'') — средновековна тврдина во средиштето на Халкидичкиот Полуостров, Егејска Македонија.
Тврдината се наоѓа на рид на планината Холомонда, југозападно од селото Паљухор, Касандриско и претставува најголемата твтдина на Халкидик. Единствениот пат кон тврдината е тесна стрмна патека. Од три страни е заобиколена со Пљухорска Река, која тече во длабока клисура со висина од 30-40 м. Зафаќа површина од 1,5 ха, а бедемот има обиколка од 800-1000 м.
Изградена е во V век и тешко оштетена во втората половина на XIV век, кога е напуштена.
Паљухорската тврдина е прогласена за археолошки споменик.
1 Галерија
Кула (Лерин)

Кула (|Κούλα) — доцноантичка и средновековна тврдина над градот Лерин, Егејска Македонија.
Тврдината се наоѓа на ридот Свети Пантелејмон јужно од градот, на висорамнина која доминира над Леринското Поле. На висорамнината има параклис „Св. Пантелејмон“, изграден во XX век. Ова подрачје е оградено со ѕидини од чакал и малтер, зачувани до висина од 1 м. Ѕидините и откриената керамика укажуваат на тоа дека тврдината датира од доцната антика и средновековието. Тврдината е истражувана од истакнатите археолози Николаос Пападакис и Антониос Керамопулос.
Кула е прогласена за историски споменик во 1995 г.
1 Поврзано
* Голема кула — поранешна османлиска кула во градот
* Мала кула — одбренбена кула од XIX век, денес во срушена состојба, но прогласена за споменик на културата
Волфрам хексакарбонил

Ворлфрам хексакарбонил (исто така наречен волфрам карбонил) — хемиско соединение со формула W(CO)<sub>6</sub>.Овој комплекс го дал првиот пример на диводороден комплекс.
Ова безбојно соединение, како и неговите аналози на хром и молибден, е забележливо како испарлив, стабилен во воздухот дериват на волфрам во неговата состојба на нулта оксидација.
1 Подготовка, својства и структура
W(CO)<sub>6</sub> се подготвува со редукција на волфрам хексахлорид под притисок на јаглерод моноксид. Соединението е релативно стабилно на воздухот. Малку е растворлив во неполарни органски растворувачи. Волфрам карбонилот е широко користен во техниката на таложење предизвикана од електронски сноп - лесно се испарува и се распаѓа од електронскиот зрак обезбедувајќи пригоден извор на атоми на волфрам.
W(CO)<sub>6</sub> прифаќа октаедрална геометрија која се состои од шест CO лиганди слични на прачки кои зрачат од централниот W атом со диполен момент 0 D.
2 Реактивност
Сите реакции на W(CO)<sub>6</sub> започнуваат со замена на некои CO лиганди во W(COсе однесува слично како Mo(CO)<sub>6</sub> но има тенденција да формира соединенија кои се кинетички поцврсти.
Третманот на волфрам хексакарбонил со натриум циклопентадиенид проследен со оксидација на добиениот NaW(CO)<sub>3</sub>(C<sub>5</sub>H<sub>5</sub>) дава циклопентадиенилволфрам трикарбонил димер.
Еден дериват е диводород комплекс W(CO)<sub>3</sub>[P(C<sub>6</sub>H<sub>11</sub>)<sub>3</sub>]<sub>2</sub>(H<sub>2</sub>).
Три од овие CO лиганди може да се поместат со ацетонитрил.
W(CO)<sub>6</sub> се користи за десулфурирање на органосулфурни соединенија и како прекурсор на катализаторите за метатеза на алкен.
3 Безбедност и ракување
Како и сите метални карбонили, W(CO)<sub>6</sub> е опасен извор на испарлив метал, како и CO.
Тиомерсал

Тиомерсал или тимеросал е органожива соединение. Тоа е добро воспоставено антисептичко и противгабично средство.
Фармацевтската корпорација Eli Lilly and Company му даде на тиомерсал трговското име Мертиолат. Се користи како конзерванс во вакцини, имуноглобулински препарати, антигени за кожни тестови, антивенини, офталмолошки и назални производи и мастила за тетоважи. И покрај научниот консензус дека стравувањата за неговата безбедност се неосновани, неговата употреба како конзерванс за вакцини е доведена во прашање од страна на групите против вакцинација. Поради овој јавен притисок, супстанцијата беше исфрлена од рутинските вакцини за детството во Соединетите Држави, Европската Унија и неколку други земји како одговор на популарните стравови. Останува да се користи како конзерванс за годишните вакцини против грип.
1 Историја
Морис Караш, хемичар од Универзитетот во Мериленд, поднел барање за патент за тиомерсал во 1927 година; Ели Лили подоцна го продавал соединението под трговското име Мертиолат. Ин витро ''тестовите'' спроведени од страна на истражувачите на Лили, Х.М. Се користеше за убивање бактерии и спречување на контаминација во антисептичките масти, креми, желеа и спрејови што ги користат потрошувачите и во болниците, вклучувајќи спрејови за нос, капки за очи, раствори за контактни леќи, имуноглобулини и вакцини. Тиомерсалот се користел како конзерванс ( бактерицид ), така што може да се користат повеќедозни ампули со вакцини наместо ампули со една доза, кои се поскапи. До 1938 година, помошникот директор за истражување на Лили го наведе тиомерсалот како еден од петте најважни лекови што некогаш биле развиени од компанијата.
Сребро јодид

Chemical compound
Сребро јодид — неорганско соединение со формулата Ag I. Соединението изгледа како светло жолта цврста материја, но примероците речиси секогаш содржат нечистотии од метално сребро што даваат сива боја. Контаминацијата со сребро се јавува затоа што AgI е многу фотосензитивен . Овој имот е искористен во фотографијата базирана на сребро. Сребрениот јодид се користи и како антисептик и за сеење облаци .
1 Структура
Структурата усвоена од сребро јодид зависи од температурата која:* Под 420 К, β фазата на AgI, со вурцит структура, е најстабилна. Оваа фаза во природата се среќава како минерал јодаргирит .
* Над 420 К, α фазата станува постабилна. Овој мотив е кубна структура во центарот на телото, која има сребрени центри распоредени случајно помеѓу 6 октаедрални, 12 тетраедрални и 24 тригонални места. На оваа температура, јоните на Ag <sup>+</sup> можат брзо да се движат низ цврстото тело, овозможувајќи брза јонска спроводливост . Преминот помеѓу β и α формите го претставува топењето на сребрената (катјонска) супрешетка. Ентропијата на соединување за α-AgI е приближно половина од онаа за натриум хлорид (типична јонска цврста материја). Ова може да се рационализира ако се земе предвид дека AgI кристалната решетка е веќе „делумно стопена“ во транзицијата помеѓу α и β полиморфите.
* Метастабилна γ фаза исто така постои под 420 К со структурата на мешавина од цинк .
2 Подготовка и својства
Сребрениот јодид се добива со реакција на раствор од јодид (на пример, калиум јодид ) со раствор од сребрени јони (на пример, сребро нитрат ). Брзо се таложи жолтеникава цврста материја. Цврстиот материјал е мешавина од двете главни фази. Распуштањето на AgI во јодна киселина, проследено со разредување со вода, таложи β-AgI. Алтернативно, растворањето на AgI во раствор од концентриран сребрен нитрат проследено со разредување дава α-AgI. Освен ако подготовката не се изведува во темни услови, цврстото тело брзо потемнува, а светлината предизвикува редукција на јонското сребро во метално. Фотосензитивноста варира со чистотата на примерокот.
3 Сеење на облаци
Кристалната структура на β-AgI е слична на онаа на мразот, што му овозможува да предизвика замрзнување со процесот познат како хетерогена нуклеација . Приближно 50.000 kg се користат за сеење облаци годишно, секој експеримент за сеење троши 10-50 грама. (види исто така Project Stormfury, Operation Popeye )
4 Безбедност
Екстремната изложеност може да доведе до аргирија, која се одликува со локализирана промена на бојата на ткивото на телото.
5 Цитирани извори
*
Бизмут пентафлуорид

Chemical compound
Бизмут пентафлуорид — неорганско соединение со формула BiF <sub>5</sub> . Тоа е бела цврста материја која е многу реактивна. Соединението е од интерес за истражувачите, но не е од особена вредност.
BiF <sub>5</sub> е полимерно соединение и се состои од линеарни синџири на ''транс'' -премостени аголни BiF <sub>6</sub> октаедри. Ова е истата структура како <i>α -UF <sub>5</sub> .
,
(BiF <sub>5</sub> ) <sub>∞</sub> синџир, пакување на синџири
1 Подготовка
BiF <sub>5</sub> може да се подготви со третирање на BiF <sub>3</sub> со F <sub>2</sub> на 500 °C.
: BiF <sub>3</sub> + F <sub>2</sub> → BiF <sub>5</sub>
Во алтернативна синтеза, ClF <sub>3</sub> е флуорирачки агенс на 350 °C.: BiF <sub>3</sub> + ClF <sub>3</sub> → BiF <sub>5</sub> + ClF
2 Реакции
Бизмут пентафлуорид е најреактивниот од пниктогенот пентафлуориди и е исклучително силен флуорирачки агенс . Тој енергично реагира со вода за да формира озон и кислород дифлуорид, и со јод или сулфур на собна температура. BiF <sub>5</sub> го флуорира парафинското масло ( јаглеводороди ) до флуоројаглероди над 50 °C и оксидира UF <sub>4</sub> до UF <sub>6</sub> на 150 °C. На 180 °C, бизмут пентафлуорид флуорира Br <sub>2</sub> до BrF <sub>3</sub> и Cl <sub>2</sub> до ClF .
BiF <sub>5,</sub> исто така, реагира со флуориди на алкални метали, MF, за да формира хексафлуоробизмутати, M[ <sub>BiF6</sub> ], кој го содржи хексафлуоробизмутат анјон, [BiF <sub>6</sub> ] <sup>-</sup> .
Сулфацетамид

Сулфацетамид претставува сулфонамиден антибиотик.
Лосион за локална употреба од 10% сулфацетамид, се продава под брендот Klaron или Ovace и е одобрен за третман на акни и себореичен дерматитис. Кога се комбинира со сулфур, се продава под брендовите Plexion, Clenia, Prascion и Avar, кои содржат 10% сулфацетамид и 5% сулфур.
Сулфацетамидот е испитан за употреба во третманот на розацеа . Исто така, има антиинфламаторни својства кога се користи за лекување на блефаритис или конјунктивитис (во раствор за капки за очи).
Се верува дека делува со ограничување на присуството на фолна киселина која на бактериите им е потребна за да преживеат. Сулфацетамидот има антибактериско дејство и се користи за контрола на акните. Постојат неколку локални производи на рецепт кои содржат сулфацетамид, како што се пени, шампони, креми и миење .
Некои истражувања покажуваат дека дериватите на сулфацетамид може да дејствуваат како противгабични средства.
1 Структура и хемиски својства
Станува збор за органски соединенија кои содржат дел од бензенсулфонамид со аминска група прикачена на бензенскиот прстен. Молекуларната формула е C<sub>8</sub>H<sub>10</sub>N<sub>2</sub>O <sub>3</sub>S.
Неговото научно име е N-(4-аминофенил)сулфонилацетамид. На собна температура се појавува како бел прав.
2 Реакции на деградација и стабилност
Сулфацетамидот е стабилен при нормални температури и притисоци. Не се јавуваат опасни реакции во познати услови на нормална употреба.
Тој е важен бактериостатски агенс кој најчесто се користи во хуманата и ветеринарната медицина.
3 Достапни форми
Сулфацетамид како лек е достапен како раствор, капки за очи, лосион и прашок. Може да се најде и во форма на натриумова сол, сулфацетамид натриум.
Достапен е во комбинации со фиксни дози со преднизолон.
4 Несакани ефекти
Најчести несакани ефекти се иритација, пецкање или печење на кожата.
Други несакани ефекти вклучуваат гадење, повраќање, вртоглавица, замор и главоболка.
Сепак, постојат и тешки несакани ефекти, вклучувајќи тешки алергиски реакции, како што се осип, чешање, стегање во градите, тешко дишење и оток или на лицето, устата, усните или јазикот.
Други тешки несакани ефекти вклучуваат крвава или тешка дијареа, треска, болки во зглобовите, црвенило, меурчиња или отечена кожа и болки во стомакот. Во окото, може да предизвика конјунктивитис . Исто така, постојат опасни по живот состојби кои може да ги произведе антибиотикот, како што се синдромот Стивенс Џонсон. Поголемата изложеност може да предизвика и несвест. Сепак, ова не се сите несакани ефекти.
Сулфацетамид не треба да се користи од лица кои имаат чувствителност на сулфур.
5 Синтеза
Сулфацетамидот се синтетизира или со директна алкилација на ацетамид со 4-аминобензенсулфонил хлорид, или со реакција на 4-аминобензенсулфонамид со оцетен анхидрид и последователна селективна, редуктивна декацилација на добиениот ацетамид користејќи систем на цинк-натриум хидроксид.
Сек-бутилитиум

Сек-бутилитиум е хирален органолитиумски реагенс кој се користи како извор на ''сек'' -бутил карбанјон во органската синтеза .
1 Синтеза
''сек'' -BuLi може да се подготви со реакција на ''сек'' -бутил халиди со литиум метал:
2 Својства
2.1 Физички својства
''сек'' - Бутилитиумот е безбојна вискозна течност. Со помош на масена спектрометрија, беше утврдено дека чистото соединение има тетрамерна структура. Исто така постои и како тетрамери кога се раствораат во органски растворувачи како што се бензен, циклохексан или циклопентан . Растворот на циклопентан е откриен со спектроскопија <sup>6</sup> Li-NMR да има хексамерна структура на температури под -41 °C. Во растворувачите кои донираат електрони, како што е тетрахидрофуранот, постои рамнотежа помеѓу мономерните и димерните форми.
2.2 Хемиски својства
Јаглерод-литиумската врска е многу поларна, што го прави јаглеродот основен, како и кај другите органолитиумски реагенси. ''Сек'' -бутиллитиум е поосновен од примарниот органолитиумски реагенс, ''n'' -бутиллитиум . Исто така е постерично попречено. ''сек'' -BuLi се користи за депротонации на особено слаби јаглеродни киселини каде што поконвенционалниот реагенс ''n'' -BuLi е незадоволителен. Сепак, тој е толку основен што неговата употреба бара поголема грижа отколку за ''n'' -BuLi. На пример , диетил етерот е нападнат со ''сек'' -BuLi на собна температура за неколку минути, додека етерските раствори на ''n'' -BuLi се стабилни.
Соединението полека се распаѓа на собна температура и побрзо на повисоки температури, давајќи литиум хидрид и мешавина од бутени .:
3 Апликации
Многу трансформации кои вклучуваат ''сек'' -бутиллитиум се слични на оние кои вклучуваат други органолитиумски реагенси.
Во комбинација со спартеин како хирален помошен супстанција, сек-бутиллитиумот е корисен при енантиселективни депрототонации. Ефикасно е и за литијација на арените.
Актиниум (III) хлорид

Актиниум(III) хлорид — хемиско соединение кое го содржи реткиот радиоактивен елемент актиниум. Оваа сол има формула AcCl<sub>3</sub>. Молекуларната тежина на соединението е 333,378 g/mol.
1 Синтеза
Актиниум (III) хлорид се добива со реакција на актиниум хидроксид со јаглерод тетрахлорид.
: 4 Ac(OH)<sub>3</sub> + 3 CCl<sub>4</sub> → 4AcCl<sub>3</sub> + 3CO<sub>2</sub> + 6H<sub>2</sub>O
Алуминиум антимонид

Алуминиум антимонид (AlSb) е полупроводник од групата III-V, кој содржи алуминиум и антимон. Константата на решетката е 0,61 nm. Индиректниот пропусен јаз е приближно 1,6 eV на 300 K, додека директниот јаз на опсегот е 2,22 eV.
Неговата подвижност на електрони е 200 cm²·V<sup>−1</sup>·s<sup>−1</sup> и подвижност на дупката 400 cm²·V <sup>− 1</sup> ·s <sup>− 1</sup> на 300 K. Неговиот индекс на рефракција е 3,3 на бранова должина од 2 μm, а неговата диелектрична константа е 10,9 на микробрановите фреквенции.
AlSb може да реагира со други III-V материјали за да се добијат терциерни материјали вклучувајќи ги AlInSb, AlGaSb и AlAsSb.
Алуминиумскиот антимонид е прилично запалив поради намалувањето на тенденцијата на антимонидот (Sb<sup>3-</sup>) јонот. Согорува и произведува алуминиум оксид и антимон триоксид .
Алуминиум арсенат

Алуминиум арсенат — неорганско соединение со формулата. Најчесто се наоѓа како октахидрат. Тоа е безбојна цврста материја која се добива со реакција помеѓу натриум арсенат и растворлива алуминиумска сол. Алуминиумскиот арсенат природно се јавува како минерал мансфилдит. Безводниот облик е познат како исклучително редок, фумароличен минерал аларзит Синтетички хидрат на алуминиум арсенат се произведува со хидротермална метода. со формулацијата
Модификацијата на алуминиум ортоарсенат се извршува со загревање на различни примероци на различни температури. Добиени се и аморфни и кристални форми. Производот на растворливост бил одреден да биде 10 <sup>-18,06</sup> за алуминиум арсенат хидрат со формулата. Како и галиум арсенат и бор арсенат, тој ја прифаќа структурата од типот α- кварц. Формата со висок притисок има структура од типот на рутил во која алуминиумот и арсенот се шесткоординатни.
Актиниум (III) флуорид

Chemical compound
Актиниум(III) флуорид (AcF<sub>3</sub>) е неорганско соединение, сол на актиниум и флуор.
1 Синтеза
Актиниум флуорид може да се подготви во раствор или со реакција во цврста состојба. Во првиот метод, актиниум хидроксид се третира со флуороводородна киселина и производот се таложи::Ac(OH)3 + 3HF -> AcF_3(v) + 3H2O
Во реакцијата во цврста состојба, актиниум метал се третира со гас флуороводород на 700 °C во чинија од платина.
2 Својства
Актиниум флуорид е бела цврста супстанца која реагира со амонијак на 900-1000 °C за да се добие актиниум оксифлуорид:
:AcF<sub>3</sub> + 2NH<sub>3</sub> + H<sub>2</sub>O -> AcOF + 2NH<sub>4</sub>F
Додека лантан оксифлуорид лесно се формира со загревање на лантан флуорид во воздух, сличен третман само го топи актиниум флуоридот и не дава AcOF.
Рубидиум бромид

Рубидиум бромид — неорганско соединение кое ебромид на рубидум. Има кристална структура на натриум хлорид, со константа на решетка од 685 пикометри.
Постојат неколку методи за синтеза на рубидиум бромид. Еден од нив вклучува реакција рубидиум хидроксид со бромоводородна киселина:
:RbOH + HBr → RbBr + H<sub>2</sub>O
Друг метод е да се неутрализира рубидиум карбонат со бромоводородна киселина:
:Rb<sub>2</sub>CO<sub>3</sub> + 2 HBr → 2 RbBr + H<sub>2</sub>O + CO<sub>2</sub>
Металот рубидиум би реагирал директно со бром за да формира RbBr, но ова не е разумен метод на производство, бидејќи металот рубидиум е значително поскап од карбонатот или хидроксидот; згора на тоа, реакцијата би била експлозивна.
Литиум флуорид

Литиум флуорид — неорганско соединение со хемиска формула LiF. Тоа е безбојна цврста материја, која преминува во бело со намалување на големината на кристалот. Иако нема мирис, литиум флуоридот има горчлив-солен вкус. Неговата структура е аналогна на онаа на натриум хлоридот, но е многу помалку растворлив во вода. Главно се користи како компонента на стопените соли (растопи). Формирањето на LiF од соодветните елементи ослободува една од највисоките енергија по маса на реактанти, втора по онаа на BeO.
1 Производство
LiF се подготвува од литиум хидроксид или литиум карбонат со флуороводород.
2 Употреба
2.1 Прекурсор на LiPF6 за батерии
Литиум флуоридот реагира со флуороводород (HF) и фосфор пентахлорид за да се добие литиум хексафлуорофосфат, состојка во електролитот на литиум јонската батерија.
2.2 Во растопи
Флуорот се произведува со електролиза на стопениот калиум бифлуорид. Оваа електролиза продолжува поефикасно кога електролитот содржи неколку проценти LiF, можеби затоа што го олеснува формирањето на Li-C-F интерфејс на јаглеродните електроди. Корисна стопена сол, FLiNaK, се состои од мешавина на LiF, заедно со натриум флуорид и калиум флуорид. Примарната течност за ладење за Експериментот на реакторот со стопена сол беше FLiBe; LiF-BeF<sub>2</sub> (66-33 mol%).
2.3 Оптика
Поради големиот појас за LiF, неговите кристали се проѕирни за ултравиолетово зрачење со кратка бранова должина, повеќе од кој било друг материјал. Затоа, LiF се користи во специјализирана оптика за вакуумскиот ултравиолетовиот спектар. Литиум флуоридот се користи и како дифракционен кристал во спектрометријата со Х-зраци.
2.4 Детектори на радијација
Исто така се користи како средство за снимање на изложеноста на јонизирачко зрачење од гама зраци, бета честички и неутрони (индиректно, користејќи литиум-6 (n,алфа) јадрена реакција) во термолуминисцентни дозиметри. <sup>6</sup>LiF наноправ збогатен до 96% се користи како неутронски реактивен материјал за полнење за микроструктурирани полупроводнички неутронски детектори (MSND).
2.5 Јадрени реактори
Литиум флуорид (високо збогатен со заедничкиот изотоп литиум-7) ја формира основната состојка на претпочитаната мешавина на флуоридна сол што се користи во јадрените реактори со течен флуорид. Типично, литиум флуоридот се меша со берилиум флуорид за да се формира основен растворувач (FLiBe), во кој се внесуваат флуориди на ураниум и ториум. Литиум флуоридот е исклучително хемиски стабилен и мешавините LiF/BeF<sub>2</sub> (FLiBe) имаат ниски точки на топење (360 до 459 °C или 680 до 858 °F) и најдобри неутронски својства на комбинациите на флуоридни соли соодветни за употреба во реакторот. MSRE користеше две различни мешавини во двете кола за ладење.
2.6 Катода за PLED и OLED
Литиум флуоридот е широко користен во PLED и OLED како споен слој за подобрување на инјектирањето на електрони. Дебелината на LiF слојот е обично околу 1 nm. Диелектричната константа (или релативната пропустливост) на LiF е 9,0.
2.7 Природна појава
Природниот литиум флуорид е познат како исклучително редок минерал грицеит.
In vino veritas

''In vino veritas'' — латинска изрека што значи „во виното е вистината“, што претпоставува дека личноста под дејство на алкохол е поверојатно да ги каже своите скриени мисли и желби. Изреката понекогаш продолжува како: „''In vīnō vēritās, in aquā sānitās''“, т.е. „Во виното е вистината, во водата здравиот разум (или добро здравје). Слични изреки постојат низ разните култури и јазици.
Изразот, заедно со неговиот пандан на грчки, „Ἐν οἴνῳ ἀλήθεια “ (''En oinō alētheia''), се наоѓа во Еразмовата ''Адагија'', I.vii.17.''Naturalis historia'' на Плиниј Постариот содржи рана алузија на изреката. Грчкиот израз е цитиран од Атенеј од Наукратис во неговите Deipnosophistae; сега е проследено до песната на Алкеј.
Херодот тврди дека ако Персијците одлучеле нешто додека биле пијани, донеле правило да го преиспитаат тоа кога ќе бидат трезни. Авторите по Херодот додале дека ако Персијците донеле одлука додека биле трезни, донеле правило да ја преиспитаат кога ќе бидат пијани (<i>Истории, книга 1, дел 133). Римскиот историчар Такит опишал како германските народи одржувале совети на гозбите, каде што верувале дека пијанството ги спречува учесниците да се преправаат.
1 Употреба
Денес оваа изрека често се наведува во разни предмети на широка употреба како досетка и општа максима.
Во македонскиот јазик се вели: ''Што мисли трезен, пијан го кажува''.