procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Раквере

Раквере (|Rakvere, |Wesenberg, |Раквере) — град и општина во северниот дел на Естонија, со население од 15,264 жители според податоци од 2013 година, и главен град на округот Љаене-Виру.
1 Историја
Раквере за првпат се споменува во 13 век, бидејќи се наоѓал во близина на феудален дворец.
Во праисторијата и раниот среден век, Естонците градот го викале Тарбапеа. На 18 февруари 1268 година во близина на градот се одвила битка помеѓу руските сили и комбинираните сили на германските и данските крстоносците.
Во годините 1347-1558 градот бил во сопственост на Ливонскиот ред. По овој период, градот бил под власт на Русија и Шведска. Во текот на Северната војна, градот бил вклучен во териториите на Русија.
Во периодот од 1919 до 1940 и од 1991 година градот станал дел од независна Естонија.
2 Население
Година, 1889, 1897, 1922, 1970, 1979, 1989, 2000, 2011
arv, %, arv, %, arv, %, arv, %, arv, %, arv, %, arv, %, arv, %
Етничка група, 3507, 100, 5890, 100, 7663, 100, 17891, 100, 19011, 100, 19822, 100, 17097, 100, 15264, 100
Естонци, 89,9, 13292, 74,29, 14550, 76,53, 14902, 75,18, 14496, 84,79, 13445, 88,08
Германци, 3,34
Руси, 3.97, 3441, 19,23, 3326, 17,50, 3545, 17,88, 1845, 10,79, 1371, 8,98
Финци, 394, 2,20, 406, 2,14, 396, 2,00, 277, 1,62, 137, 0,90
Украинци, 410, 2,29, 355, 1,87, 507, 2,56, 218, 1,28, 150, 0,98
Белоруси, 106, 0,59, 108, 0,57, 171, 0,86, 69, 0,40, 46, 0,30
Останати, 1,29, 248, 1,39, 266, 1,40, 301, 1,52, 192, 1,12, 115, 0,75
Црква „Св. Никола“ - Лескоец (Ресенско)

Свети Никола — главна селска црква во селото Лескоец, Општина Ресен, Македонија. Се наоѓа на самиот влез во селото, на височинка од североисточната страна на селото.
Била изградена во 1874 година, а била реновирана во 1922 и во 1983 година. Во кругот на црквата се наоѓаат и самите селски гробишта.
1 Галерија
2 Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Втора ресенска парохија
* Лескоец
Нордштрандишмор

Нордштрандишмор (|Nordstrandischmoor; |Nordstrand Mor; фризиски: ''Lätj Möör''; познат локално и како „Литмор“) — халиг близу севернофризискиот брег во Германија и сместен во рамките на Националниот парк Шлезвигхолштајнско Ваденско Море.
1 Географија
Административно, Нордштрандишмор припаѓа на општината Нордштранд и се води како посебна нејзина единица. Халигот има површина од 1,9 км<sup>2</sup>. Во пролетта 2008 година, 27 луѓе живееле на Нордштрандишмор.
Неговата врска со копното е железничката линија од 600 мм, која води до копното кај Белтрингхардер Ког. При високи плими се употребуваат бродови. При ниски плими, до островот може да се пристапи и пеш преку калливите полиња.
На островот има четири варфтови (вештачки подигнати ридови), а на едно од нив се наоѓа основното училиште (со 3 ученици претставува најмало училиште во Германија) и ресторан. Четирите варфтови, од исток на запад се:
Сателитска снимка на НАСА на Нордштрандишмор со наброените варфтови.Десно: насипот Лорендам на Белтрингхардер Ког
Број Варфт Опис Население 30.06.2005
Население Домаќинства
1, Нојварфт<sup> 2</sup>, имот, 14, 2
2, Амалинварфт<sup> 3</sup>, училиште/црква, -, -
3, Халбервегварфт, куќа, 1, 1
4, Нордерварфт, куќа, 7, 1
Нордштрандишмор, халиг, 22, 4
2 Галерија
The Butterfly Effect (2004)

The Butterfly Effect (|Ефект на пеперутка) — американски психолошки трилер во кој главните улоги ги играат Ештон Кучер, Ејми Смарт и Ерик Штолц.
1 Содржина
Еван Треборн (Ештон Кучер), боледувал од неколку психолошки трауми како дете, кои биле пропратени со силни главоболки, губење на сеќавањето и големи стресови. Трагајќи по одговорите кои би ги излечиле неговите емоционални рани, открива дека кога чита од својот адолесцентски дневник може да патува назад во времето и да менува делови од своето минато. Секоја од тие измени од минатото имаат последици кои влијаат врз сегашноста - неговата алтернативна сегашноста варира, пример во една ситуација е студент, во друга затвореник, а во трета инвалид. Додека упорно пробува работите да ги направи најдобри за себе и за луѓето кои ги познава, сфаќа дека колку и да му биле добри намерите, секогаш постојат неочекувани последици. Поради тоа мора да патува се подалеку во минатото како би ја пронашол првобитната причина на се тоа што за последица ја има неговата моментална сегашност.
Тестереп

Тестереп (или Тер Стрееп) — поранешен остров покрај белгиското крајбрежје. Островот првпат бил спомнат во 992 година. Тестереп бил населен уште во 7. и 8. век. Рибарски села биле расрфлани по островот, меѓу нив биле Остенде и Вестенде. Остенде се наоѓал на источниот крај (Oost-ende), Вестенде се наоѓал на западниот крај (West-ende), и Миделкерке (буквално 'средна-црква') на средината на островот. Тој служел главно за одгледување овци.
Подоцна, со опаѓањето на морското ниво, островот се поврзал со белгиското крајбрежје.
Трицикличен антидепресив

Трицикличните антидепресиви (ТЦА) се хемиски соединенија кои во прв ред се користат како антидепресиви. ТЦА првпат биле откриени во раните 1950-ти и пласирани на пазарот подоцна во истата деценија. Наречени се според нивната хемиска структура, која содржи три прстени на атоми. Тетрациклични антидепресиви (ТеЦА), се сродна група на антидепресивни соединенија, кои содржат четири прстени на атоми.
1 Список на ТЦА
ТЦА кои предимно го инхибираат репреземањето на серотонин (10 пати повеќе од она на норепинефрин):
* Бутриптилин† (Evadyne) (релативно слаб инхибитор на репреземањето на серотонин)
* Кломипрамин (Anafranil)
* Имипрамин (Tofranil, Janimine, Praminil)
* Тримипрамин (Surmontil) (релативно слаб инхибитор на репреземањето на серотонин)
ТЦА кои предимно го инхибираат репреземањето на норепинефрин (10 пати повеќе од она на серотонин):
* Десипрамин (Norpramin, Pertofrane)
* Дибензепин‡ (Noveril, Victoril)
* Лофепрамин§ (Lomont, Gamanil)
* Мапротилин (Ludiomil) – може да се класифицира како ТЦА но почесто е класифициран како ТеЦА
* Нортриптилин (Pamelor, Aventyl, Norpress)
* Протриптилин (Vivactil)
Виру

Виру (|Võru, |Werro, |Выру) — град и општина во југоисточниот дел на Естонија, со население од 12,430 жители, и зафаќа површина од 13.24 км<sup>2</sup>. Градот се наоѓа во округот Виру.
1 Историја
Виру бил основан на 21 август 1784 година, во времето на царицата Катерина II.
2 Население
Етничка група, 1970, 1979, 1989, 2000, 2011
arv, %, arv, %, arv, %, arv, %, arv, %
Население, 15398, 100, 16767, 100, 17496, 100, 14879, 100, 12667, 100
Естонци, 12307, 79,93, 13783, 82,20, 14985, 85,65, 13414, 90,15, 11651, 91,98
Руси, 2277, 14,79, 2378, 14,18, 1934, 11,05, 1112, 7,47, 804, 6,35
Украинци, 312, 2,03, 261, 1,56, 249, 1,42, 99, 0,67, 64, 0,51
Белоруси, 112, 0,73, 96, 0,57, 90, 0,51, 44, 0,30, 30, 0,24
Финци, 91, 0,59, 77, 0,46, 81, 0,47, 61, 0,41, 40, 0,32
Латвијци, 30, 0,19, 30, 0,18, 35, 0,20, 23, 0,15, 14, 0,11
Останати, 269, 1,75, 142, 0,85, 122, 0,70, 126, 0,85, 64, 0,51
3 Култура
Фолклорниот фестивал Виру се одржува секоја година во јули од 1995 година.
Бистрица (Романија)

Бистрица (|Bistriţa, |Beszterce, |Bistritz, порано Nösen) – град во Романија. Бистрица се наоѓа во северниот дел на земјата, во историската покраина Трансилванија. Градот е седиште на округот Бистрица-Насауд.
1 Географија
Бистрица се наоѓа на 110 км северозападно од градот Клуж-Напока, и е сместена на брегот на истоимената река Бистрица по која и го добил името.
2 Потекло на поимот
Градот го добил името по реката Бистрица на чиј брег лежи и води потекло од словенскиот збор „бистро“.
3 Историја
Првите знаци на населување потекнуваат од неолитот, а подоцна го населувале Дачаните и Римјаните. Сасите, рудари, се населиле меѓу 1141 и 1162 година и го нарекле местото Неснерланд (|Nösnerland). Набрзо по населувањето на Сасите, Монголите го уништеле градот, прво во 1241, а потоа и во 1284 година.
Бистрица станал слободен кралски град во 1330 година, а во 1335 година добила право да организира панаѓури како и право на грб. Во 1453 година, Јанош Хуњади на ридот над градот изградил утврдување, а во 1458 година Михаљ Силаѓи го изгорел целиот град кој се побунил против неговата власт.
Кралот Матија Хуњади во 1464 година на Бистрица ѝ ја одзел титулата грофовија иако во тоа време градот бил културно средиште на областа.
Забележено е дека во 1465 година тврдината на Хуњади имала 18 кули за одбрана, но за да се засили одбраната на самиот град, тврдината е урната и материјалот е користен за да се зацврстат градските ѕидови. Самиот град тогаш добил 10 одбранбени кули.
Во 1596 година Бистрица добила гимназија. Во 1602 година војниците на Ѓорѓо Баста го зазеле градот. Во 1603 година го зазел Мојсеј Секељ, а во 1661 година градот го зазеле Турците од кои е ослободен кон крајот на истиот век. Во 1717 година го опљачкале Татарите.
На 31 декември 1848 година, тука се одвивала првата битка меѓу унгарските револуционери предводени од Јожеф Бен и австриските царски сили. Втората битка се одиграла на 21 февруари 1849 година и мазарските револуционери извојувале победа над царската војска. На 25 јуни руската царска армија ги исфрлила унгарските сили од градот, но веќе следниот ден снагите на Јожеф Бен го повратиле.
Ѕидините на градот секогаш служеле како материјал за градба, така што денес има само траги од ѕидините и кулата Богнар.
4 Знаменитости
Најпозната градба во Бистрица на централниот плоштад е Лутеранската црква која првично била изградена од трансилванските Саси во 14 век во готски стил. Во средината на 16 век е изменета и добила ренесансен лик. Реновирана е во 1998 година.
Окружниот музеј на Бистрица-Насау е сместен во бившата касарна и има тракиски, келтски и германски артефакти.
5 Население
Според пописот од 2002 година градот брои 81.259 жители, додека просечната густина на населеност е 698 жит./ км<sup>2</sup>* Романци: (90,59 %)
* Унгарци: (6,40 %)
* Роми: (2,40 %)
* Германци: (0,32 %)
Според пописот од 1910 година Бистрица имала 13.326 жители од кои 5.835 Германци, 4.470 Романци, 2.824 Унгарци.
6 Збратимени градови
Бистрица е збратимена со:
Кирил Мицевски

Кирил Мицевски (Скопје, – ) — македонски универзитетски професор, биолог и ботаничар, член на МАНУ.
1 Животопис
Роден e на 26 април 1926 година во Скопје, каде се стекнал со основно и средно образование. Во 1951 година дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје, на одделот за биологија. Докторирал во 1958 година и сè до своето пензионирање бил професор на Природно-математичкиот факултет во Скопје. Бил на специјалистички престои на повеќе странски универзитети. Бил претседател на Факултетскиот совет и извршувал и други значајни функции на Факултетот, во Академијата и во други научни институции. Академик Мицевски бил член на редакциските одбори на списанијата: „Годишен зборник“ на Природно-математичкиот факултет, „Ацта“ и „Фрагмента Балцаница“, изданија на Природо-научниот музеј во Скопје, и на списанието „Екологија“. Објавил голем број трудови од одделни гранки на ботаничката наука, односно од неговите флористичко-таксономски и фитоценолошко-типолошки истражувања, што се синтетизирани и систематизирани во 5-томното издание „Флора на Македонија“. Академик Мицевски открил и идентификувал голем број растителни видови, како и растителни заедници, досега непознати за македонската и за светската ботаничка наука. За својата неуморна работа акад. Мицевски е одликуван со повеќе награди, признанија и плакети, а носител е и на Орден на трудот со златен венец. Член е на Македонската академија на науките и уметностите од 1974 година. Починал на 6 февруари 2002 година.
Трани

Трани — пристаништен град и општина на Јадранското Море, во регионот Апулија на југот на Италија. Градот во 2009 година станал еден од главните градови на новата покраина Барлета-Андрија-Трани. На почетокот на 2016 година во градот живееле 56,112 жители.
1 Знаменитости
Трани ги загубил своите градски ѕидини и бастиони, но тврдината која датира од 13. век била значително обновена како музеј и е отворена за јавноста. Некои од улиците во и околу гето областа останале исти такви какви што биле во средновековниот период, и голем дел од куќите имаат декорации од норманска архитектура.
Главна црква е ''градската катедрала'', посветена на Свети Никола Поклоникот, грчки поклоник кој починал во Трани во 1094 година одејќи кон поклонението во Рим, и години подоцна бил канонизиран од Папата Урбан II. Таа се наоѓа на отворено издигнато место близу морето, и била осветена, пред нејзиното завршување, во 1143 година. Тоа е базилика со три апсиди, изградена од карактеристичен бел варовник. Таа исто така има голема крипта и висока кула, која била изградена во периодот 1230-1239 од архитект чие име се појавува на амвонот во катедралата во Битонто, Никола Сасердос. Под неа се наоѓа лак, поддржуван делумно од страничниот дел на црквата, и делумно од огромен столб. Лаковите од романските портали се прекрасно украсени, на начин кој сугерира на арапско влијание; бронзените врати, изработени од Барисанус од Трани во 1175 година, се вбројуваат меѓу најдобрите од овој период во Јужна Италија. Капителите на столбовите во криптата се одлични примери на романска архитектура. Внатрешноста на архитектурата била нашироко модернизирана, но криптата останува слична на првичната и била познато складиште на мошти, меѓу кои и телото на маченичката Св. Февронија Нисибиска.
2 Значајни личности
* Џени Џорџ - австралиска политичарка
* Фридрих II - Цар на Светото Римско Царство
* Манфред Сицилијански - Крал на Сицилија и син на Фридрих II
* Џовани Бовио - филозоф и политичар
* Емилио Ковели - анархист и социјалист
* Лујџи Чиарели - драматург
* Вандиса Гвида - театарска и филмска глумица
* Доменико Саро - композитор
* Леоне ди Лернија - пејач
* Розалино Селамаре, познат како Рон - пејач
3 Наводи
*
Список на презентери на Детскиот избор за песна на Евровизија

Списокот ги вклучува сите оние презентери кои ги воделе различните изданија на Детски избор за песна на Евровизија. Од 2003 година генерално имало два презентери на натпреварувањето. Единствениот случај на тројца презентери бил во 2009 година, додека во 2014 година па наваму има само еден презентер.
1 Презентери
Година, Презентери на Детскиот избор за песна на Евровизија
2003, Камила Отесен и Реме
2004, Надија Хаснауи и Стијан Барснес Симонсен
2005, Маурен Луи и Марсел Вантхилт
2006, Андреја Марин Баника и Јоана Иван
2007, Ким-Лиан ван дер Меиј и Сипке Јан Бусема
2008, Софија Параскева и Алекс Михаел
2009, Ани Лорак, Тимур Мирошниченко и Дмитро Бородин
2010, Лејла Исмаилова и Денис Куријан
2011, Гохар Гаспарјан и Авет Барсегјан
2012, Евут Генеманс и Ким-Лиан ван дер Меиј
2013, Тимур Мирошниченко и Злата Огневич
2014, Моира Делија
2015, Поли Генова
2016, Бен Камил и Валери Вела
2017, Хелен Каландадзе
Салигорск

Салигорск (|Салігорск; |Солигорск) — град кој се наоѓа во Белорусија. Според пописот на земјата од 2010 година, во градот живееле 102,335 лица.
1 Географија
Салигорск се наоѓа на бреговите на реката Случ, на 137 километри од Минск. Салигорск се наоѓа во Минска област и во Салигорски реон.
2 Историја
Салигорск бил основан во 1958 година.
Здрава исхрана

Здрава исхрана е конзумирање на здрава, разновидна и по можност што помалку обработена храна. За да ги обавува дневните активности и за да биде здраво, човечкото тело има потреба од 90 есенцијални хранливи материи што се неопходни за нормален раст, развој и многу други процеси: 60 минерали, 16 витамини, 12 аминокиселини и 3 незаситени масти.
Со конзумирање на различни видови на храна се добиваат сите потребни хранливи материи. Но покрај разновидноста на храната, важен е и начинот на приготвување на храната, количината на храната и нејзината содржина. За човек правилно да се исхранува потребно е да знае дека вкусната храна не е и здрава храна. Според голем број на истражувања се смета дека лек за многу болести, но и превентива за нив, ќе биде пред сè здрава и урамнотежена исхрана.
Здравата исхрана подразбира што е можно повеќе сирова храна како свежото овошје и зеленчук и помалку варена, печена или комплетно изоставување на пржена храна.
Сен Дизје

Сен Дизје (|Saint-Dizier – француска општина во департманот Горна Марна на североисток на Франција.
Градот брои 31 000 жители според пописот од 2003 година и е потпрефектура на департманот. Иако Сен Дизје е најголемо место во Горна Марна според бројот на жители, префектурата е во помалата општина Шомон.
1 Потекло на поимот
Сен Дизје името го добил по непознат светец, можно од Дезидериус од Фонтенел.
2 Географија
Градот се наоѓа на околу 190 км источно од Париз, на пол пат до Стразбур. Во негова близина, на 8 км, се наоѓа најголемото вештачко езеро во Западна Европа, езерото Дер Шантекок.
3 Историја
Градот настанал како утврдена населба околу замок од тринаесеттиот век и станува кралска тврдина за да го штити француското кралство од напади од исток. Во летото 1544 година, градот бил опсаден и освоен од Карло V, кралот на Светото Римско Царство. Во 1775 година две третини од центарот на градот биле уништени од пожар. До Француската револуција, замокот бил сопственост на Орлеанската династија. Во Втора светска војнаВтората светска војна, замокот им служел како штаб на германските трупи, а денес во него е сместен општинскиот музеј.
4 Наводи
*
Чудните доживувања на Петер Шлемил

Чудните доживувања на Петер Шлемил – новела на германскиот писател Аделберт фон Шамисо од 1814 година.
1 Содржина
Делото се состои од 11 глави:* Како си ја продадов својата сенка
* Човекот во сиво исчезнува без трага
* Ни најславниот сликар не може да помогне
* Ме пречекуваат како цар, но сепак
* По една година и еден ден
* Невидливото птичје седело и капата – снемувалка
* Протеран како слуга на ѓаволот
* Искушение
* Без сенка и без пари
* Со чизми од седум милји
* Завештание
2 Изданија на македонски јазик
Во 1974 година, делото било објавено од страна на издавачката куќа „Наша книга“ како дел од лектирата за петто одделение во основните училишта. Преводот го извршил Душко Наневски, а нацртот на корицата бил дело на Томе Филиповски. книгата има 64 страници, а била отпечатена во печатницата „13 Ноември“ при НИК „Наша книга“, Скопје.
Рогач

Рогач — цветна грмушка или зимзелено дрво кое што припаѓа на семјеството Бобови (Fabaceae), се одгледува за неговите плодови и како украсно дрво во градините. Поднесува температури во текот на зимскиот период до -6 °C. Исто така е познат по името „Лебот на свети Јован", според преданието, Јован Крстител се хранел од него додека живеел во пустина.
Дрвото потекнува од Средоземјето, вклучувајќи ги и Јужна Европа, Северна Африка, поголемите средоземните острови, Западна Азија, Канарските Острови и Макаронезија. Присутно е во Македонија.
1 Потекло на поимот
Ceratonia Siliqua, научното име на дрвото рогач, потекнува од грчкиот збор „керас" - „κέρας" (рог) и латинскиот збор „Siliqua" (мешунка).
Поимот „карат“ како единица за маса на скапоцени камења, исто така потекнува од старогрчкиот збор κεράτιον, осврнувајќи се на древната пракса од Блискиот Исток, златото и скапоцените камења да се мерат со семките на рогачот кои имаат рамномерна маса (0,2 г).
Денес каратот е стандардизиран и изнесува токму 0,2g.
Рогачот се јадел во Стариот Египет, тој често се користел како засладувач. Бил користен во хиероглифите за зборот „слатко“ (неџем).
2 Употреба
Рогач се користи со векови како важен извор на храна за човекот и за исхрана на добитокот. А многу добра опција е дека плодовите се во можност да опстанат на дрво со години, иако суви, но сепак употребливи. Се користел како засладувач, сè до појавата на вештачки засладувачи. Исто така се користи како замена за какао.
3 Галерија
Дунаујварош

Дунаујварош (|Dunaújváros, порано ''hu'') — град во Унгарија, сместен во средишниот дел на државата. Дунаујварош е втор по важност град во рамките на жупанијата Фејер.
Спрема податоците од 2008 година градот има 62.286 жители.
1 Потекло на поимот
Името ''Дунаујварош'' во превод од унгарски јазик значи „нов град на Дунав“.
2 Географија
Дунаујварош се наоѓа во средишниот дел на Унгарија, во средишниот дел на Панонската Низина, на десниот брег на Дунав. Оддалечен е 75 км јужно од престолнината Будимпешта. Со главниот град Дунаујварош е поврзан со современ автопат.
2.1 Клима
Климата во градот е умерено-континентална.
3 Историја
Дунаујварош е еден од поновите градови во Унгарија. Изграден е во текот на педесеттите години, за време на социјализмот и индустријализацијата на земјата како потполно нов град покрај постојното гратче ''Дунапентеле''.
3.1 Дунапентеле
Ова подрачје било населено уште од древни времиња. Во времето кога западниот дел на Унгарија бил под власт на Римјаните под името Панонија, градот се вика Интерциса и бил на границата на провинцијата. Унгарците го покориле ова подрачје во почетокот на 10 век. Градот бил наречен Пентеле по грчкиот светец Пантелејмон.
Меѓу 1541 и 1688 година градот бил под власт на Османлиското Царство, кога е потполно уништен во текот на Петнаесетгодишната војна. За време на борбата за ослободување која ја предводел Ференц II Ракоци местото повторно било опустошено. Во 18 век почнува обнова и просперитет на населбата. Во 1833 година ова место добило статус на град.
4 Население
Во следнава табела се дадени историски податоци за бројноста на населението:
Година, Жители
1949, 3.949
1960, 30.976
1970, 45.129
1980, 60.736
1990, 59.028
2001, 55.309
2011, 48.484
Во 2001 година Дунаујварош имал 55.309 жители (92,5% Унгарци, 0,6% Роми, 0,6% Германци, 6,3% други). Вероисповед: 38,9% католици, 8,3% калвинисти, 2% лутеранци, 37,8% атеисти, 0,2% други, 12,8% без одговор.
5 Збратимени градови
Збратимени градови со Дунаујварош се:
* , Сремска Митровица
* , Линц
* , Силистра
* , Вилжуиф
* , Терни
* , Џурџу
* , Инегул
* , Алчевск
Питешт

Питешт (|Pitești) — град во централниот дел на Романија и административен центар на округот Арџеш, во историскиот регион на Мунтенија, на автопатот А1 кој го поврзува градот со престолнината Букурешт. Областа зафаќа површина од 40.7 км<sup>2</sup>. Питешт е важен трговски и индустриски центар, во кој се наоѓаат два универзитети.
Според пописот на земјата од 2011 година, во градот живееле 155,383 лица, што го прави тринаесетти најнаселен град во Романија.
1 Историја
Најраните траги од живот во реонот на Питешт се од палеолитот. Од тој период биле откриени дакијски монети од 3 век п.н.е. Во 3 век била изградена тврдина за заштита на Дакија.
Првите пишани податоци за Питешт се од 1386 година.
2 Географија
Питешт се наоѓа на околу 120 километри западно од главниот град на земјата Букурешт. Градот се наоѓа во северниот дел на историската област Влашка, во западниот крај на нејзината подобласт Мунтенија. Поголемиот дел од градот се наоѓа на десниот западен брег на реката Арџеш.
Надморската височина на градот е околу 280 метри.
Пиратски кодекс

Пиратски закон, пиратски членови или членовите на договорот биле кодекс на однесување за управување со пиратите. Група на морнари, кога стануваат пирати, изготвуваат свој код или статии, кои ги даваат правилата за дисциплина, поделба на украдените стоки, и компензација за повреди на пиратите.
1 Апликации
Буканирите почнале да функционираат со комплет на правила кои се нарекувале Чејс партија, Чартер Партија, Правила на Брегот, или Јамајка Дисциплина. Овие на крајот станале познати како Членови на Договорот, или пиратски кодекс. Пиратските членови се движеле различно од еден капетан до друг, а понекогаш дури и од едно патување до друго, но тие генерално биле слични и вклучувале и одредби за дисциплина, спецификации за секој член на екипажот за споделување на богатство, и надомест за повреди.
Од секој член на екипажот било побарано да потпише или да остави знак на кодексот, потоа да се заколне на верност или чест. Заклетвата понекогаш била извршена врз Библијата, но луѓето на Џон Филипс бидејќи немале Библија, се заколнувале на секира. Легендата вели дека и други пирати се заколнувале на прекрстени пиштоли, ножеви, или на човечки череп, или на топ. Со овој акт човекот формално бил примен во пиратскиот екипаж, со право да гласа.
Работничка милиција (Унгарија)

Работничка милиција (|Munkásőrség) — паравоена организација во Народна Република Унгарија од 1956 до 1989 година.
По задушувањето на Унгарската револуција од 1956 година, револуционерната работничко-селанска влада на 18 февруари 1957 година наредила создавање на „Работничка милиција“. Таа ги заменила специјалните полициски сили на револуционерниот режим (кархаталом познат и како пуфајкашок). Задача на темносиво униформираната и вооружена милиција била да ги брани средствата за производство. Службата била доброволна, но очигледно нудела одредени предности во кариерата. Почнала со 20.000 членови и постепено се развивала во голема вооружена сила (60.000), иако тие никогаш не биле распоредени.
Прв командир на оваа организација бил Лајош Халас (1957-1962), по него бил Арпад Пап (1962-1970), а последен бил Шандор Борбељ (1970-1989).
На 31 октомври 1989 година бил одржан референдум со прашањето: „Дали Работничката милиција треба да се распушти?“. Одговорот бил огромни 94,9% „Да“, резултат кој го потврдил претходно донесениот закон (1989 XXX.).
Црква „Св. Никола“ - Стење

Свети Никола — најнова црква во селото Стење, Општина Ресен, Македонија, која е сè уште во изградба. Се наоѓа на самиот влез во селото, веднаш до канцеларијата на управата на Националниот парк „Галичица“.
Темелите на црквата биле поставени во јуни 2013 година, а самата градба на црквата била финансирана од Видосава Трајковска.
1 Галерија
2 Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Втора ресенска парохија
* Црква „Св. Атанасиј“
* Црква „Св. Кирил и Методиј“
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“
* Црква „Св. Атанасиј“
* Стење
За слобода и вистина

''За слобода и вистина'' — последната прокламација на Унгарската народна влада напишана на 4 ноември 1956 година во Будимпешта за време на Унгарска револуција од 1956 година. Нејзин автор бил Државниот министер Иштван Бибо, кој бил единствениот член и претставник на владата кој останал во парламентот, очекувајќи да биде уапсен од страна на советските воени сили.
1 Историја
Советската армија нападнала во раните утрински часови на 4 ноември 1956, а Имре Наѓ ја посетил советската амбасада за да преговара, но не се вратил. Во текот на утрото, Золтан Тилди заедно со Иштван Сабо и Иштван Бибо одржале состанок во парламентот, но кога советскте трупи пристигнале и го опколиле објектот, Золтан Тилди тргнал да преговара со нив и успеал да се спогоди дека советските сили можат да го окупираат објектот откако сите цивили безбедно ќе го напуштат и самиот тој исто така да го напушти.
Авторот на прокламацијата, Иштван Бибо, бил единствениот министер во состав на владата кој останал на функцијата во парламентот и со тоа се сметал за единствениот претставник на унгарската влада за време на настаните.
2 Прокламацијата
Прокламацијата повикувала дека унгарската влада не бара водење на анти-советска политика и ги отфрлила обвинувањата дека револуцијата била раководена од страна на фашисти. Таа предлагала дека унгарската влада е онаа која требала да ја ограничи оклократијата и укажувала дека интервенцијата на странска армија била главната причина за тензиите.
Иштван Бибо ги повикал Унгарците да не ја признаат советската марионетска влада како правен авторитет и да пружат отпор преку пасивна граѓанска непослушност, но не и граѓанска војна. Авторот бил во владата само еден ден и навел дека причината поради којашто не повикал на вооружен отпор била дека не бил свесен за воената состојба.
Авторот ги повикал големите сили во светот и Обединетите нации да ја заштитат слободата на унгарскиот народ во склад со Повелбата на Обединетите нации.
Прокламацијата ја прогласила Државната министерка Ана Кетли да биде единствениот овластен претставник на унгарската влада во странство.
3 Поврзано
* Унгарска револуција (1956)
Возот в снег

„Возот в снег“ (хрватски: ''Vlak u snijegu'') — роман за деца на хрватскиот писател Мато Ловрак, објавен во 1931 година. Романот е напишан според вистинити настани кои го инспирирале авторот.
1 Содржина
Делото се состои од девет глави:* Најголема зграда
* Тројцата малечки од Јаболковец
* Задругата Љубановец
* Состанок
* Излет во градот
* Возот в снег
* Детски раце
* Љубан и Перо
* Полноќ
Дејството на романот се одигрува во Големо Село, каде што се наоѓа централното училиште во кое учат и децата од околните села. Меѓу нив се и трите деца од селото Јаболковец, Љубан, Драга и Перо, кои се главните ликови во романот. Тие се најдобри другари и си играат заедно, но еднаш, кога децата си играат свадба, Драга и Љубан се караат меѓу себе и таа и Перо се свртуваат против Љубан. Оттогаш, тие не одат повеќе заедно на училиште.
Љубан е добро дете и него го сакаат сите во училиштето, додека Перо, дете на богати родители, е лош, тврдоглав и сака да се наметне како водач во одделението. Драга, пак, е навредена од Љубан и настојува да го доведе во непријатна положба. Еден ден, учениците создаваат задруга, а иако Перо настојува да ги поткупи да гласаат за него, сепак Љубан е избран за домаќин на задругата.
Еден зимски ден, одделението оди на екскурзија во градот, но на враќање, возот заглавува во висок снег. Децата од одделението се поделени: другарите на Перо стојат на страна, додека Љубан ги организира другите деца, кои се здружуваат и со рацете го чистат снегот, овозможувајќи локомотивата да го продолжи патот. Притоа, децата од групата на Перо, сфаќаат дека погрешиле и се приклучуваат во расчистувањето на снегот. Уморни од работата, децата заспиваат, а за тоа време Перо им ја краде храната. Љубан го фаќа на дело и меѓу нив доаѓа до тепачка, по која Перо го моли да го прими во неговата задруга.
Во меѓувреме се разболува Драга, за која се грижи Љубан. Додека Драга гори од висока температура, локомотивата повторно заглавува, но доаѓа друга локомотива и работниците го расчистуваат снегот. Децата повторно се вклучуваат во работата и возот тргнува, а на Драга ѝ се враќа свеста. Најпосле, децата успешно пристигнуваат во Големо Село.
2 За делото
Со романот, Ловрак ги изнесува тешкотиите во формирањето и работењето на земјоделските задруги, како нееднаквата економск аположба на учениците. Низ ликот на Љубан, тој упатува порака дека децата често можат да им послужат на постарите како пример. Исто така, тој укажува какви треба да бидат односите меѓу учениците, дека добрите секој ги сака, а лошите деца се презрени. Симпатиите на авторот секогаш се на страната на добрите, ненаметливите и сиромашните, а тој умее да проговори на префинет уметнички јазик, лесно достапен до читателите, и покажува способност да го открие светот на децата од сите негови страни.
3 Изданија на македонски јазик
Во 1975 година, делото било објавено од издавачките куќи „Наша книга“ и „Македонска книга“ како лектира за шесто одделение во основните училишта во Македонија.
Мостот кај Андау (книга)

''Мостот кај Андау'' — вистинска книга од 1957 година напишана од Џејмс Миченер кој ја опишува Унгарската револуција од 1956. Миченер живеел во Австрија во 1950-тите години. Бил на границата на Австрија со Унгарија во текот на периодот на големиот бран на бегалци од Унгарија.
Книгата е една од новинарските дела на Миченер (негова деветта или десетта издадена книга) и многу пократко отколку другите романи во следните триесет години. Иако книгата е историски настан заснована на интервјуа со сведоци, приказната се раскажува главно преку измислени ликови или ликови засновани на вистински луѓе, чии имиња биле променети, дали за нивна или за безбедност на нивните најблиски, кои останале во Унгарија. Приказната прикажува искуства на различни делови од унгарското општество, пред и во текот на востанието, како студенти, работници, војници, тајна полиција и обични граѓани. Книгата го носи читателот на улиците на Будимпешта, каде ненаоружани млади луѓе, работници во фабрики и слабо опремени унгарски војници се борат со советските тенкови. Исто така, раскажува горчливо слатка приказна за неколкуте денови слобода, која ја имале граѓаните на Будимпешта пред Советите да се вратат.
Напишана набрзо по настаните и објавена во текот на генералниот штрајк, кој започнал набрзо по советската повторна окупација, книгата му дава на читателот идеја за годините во Студената војна.
Насловот на книгата се однесува на вистински мост на австриско-унгарската граница близу селото Андау. Мостот бил уништен во 1956 година од советските сили. Бил повторно изграден во 1996 година како симбол на толеранцијата и помошта.
1 Наводи
*
Мостот кај Андау

Мостот кај Андау (|Brücke von Andau; |Andaui-híd или ''Mosontarcsai-hid'') — мал мост над каналот Ајнзер, дел од границата помеѓу Австрија и Унгарија. Се наоѓа близу селото Андау (Градиште, Австрија).
1 Историја
Со почетокот на немирите во летото 1956 година, сè повеќе Унгарци бегаа на запад преку границата со Австрија. Иако беше само мал дрвен мост преку мал канал, мостот кај Андау бил бегалска рута за околу 70.000 Унгарци во текот на Унгарската револуција.
По преминот на границата, бегалците морале да пешачат девет километри, „Патот на слободата“ (''Fluchtstrasse''), до селото Андау, каде биле пречекувани со големо гостопримство од жителите на Андау и околните села.
На 21 ноември 1956 година, мостот бил срушен од советските трупи.
2 Денес
Во 1996 година, на 40-годишнината од Унгарската револуција, мостот бил повторно обновен како симбол на толеранцијата и помошта. Со заедничка акција на австриската и унгарската војска, бил заменет стариот мост, кој бил изграден од селаните за сообраќајни цели. Во исто време, „Патот на слободата“ бил користен за отворена изложба со наслов „Патот на маките“, прикажувајќи околу деведесет скулптури и други уметнички дела на унгарски и австриски уметници.
3 Книжевност и филм
Како симбол на слобода, мостот не добил слава само со книгата ''„Мостот кај Андау'' од Џејмс Миченер (1957), но исто така станал светски познат споменик. Мостот кај Андау е исто така тема во ''Носачот III'', австриски филм кој ја обработува Унгарската револуција на малку хумористичен начин.
4 Поврзано
* Мостот кај Андау (книга)
* Андау
* Унгарска револуција од 1956
Операција „Безбедно пристаниште“

Операција „Безбедно пристаниште“ – операција за преместување на бегалци кој го извршил Маринскиот корпус на САД за да евакуира 15.570 до 21.000 од 200 000 унгарски бегалци во Соединетите Држави после Унгарската револуција од 1956 година. На 10 декември 1956 година Двајт Ајзенхауер наредил воспоставување на воздушен мост, како одговор на советското задушување на унгарскиот бунт. Тоа бил заеднички напор на Военото воздухопловство и Воената морнарица на САД, и разни комерцијални воздухоплови. На 1 јануари 1957 година биле релоцирани 9.700 бегалци во Соединетите Држави под команда на генерал-мајорот Џорџ Б. Дани. Дополнително на воздушниот транспорт, од 18 декември 1956 до 14 февруари 1957 година, силите на морнарицата транспортирале 8.944 бегалци од Бремерхафен во Германија до Њујорк во САД.
Монистра (музичка група)

Монистра – музичка група од Македонија.
1 Постава
Групата „Монистра“ била основана во 2002 година, а нејзината музика спаѓа во жанрот „етно“ или т.н. „светска музика“ (''World music''). Групата ја сочинуваат: Александар Јовевски (кавал, тамбура и гајда), Јован Стрезоски (тамбура), Филип Николовски (тамбура), Габриела Јанушевска (глас), Дарко Ничевски (клавир), Марјан Андоновски (ударалки), Дамјан Зифовски (ударалки). Првиот албум на групата бил наречен „Монистра“.
Миладин од Кина (роман)

Миладин од Кина — роман на македонскиот писател Божин Павловски од 1967 година. Истата година, романот ја добил југословенската награда „Младост“.
1 Содржиина
„Миладин од Кина“ е вториот роман на Павловски во кој тој ја разработува темата на миграцијата од селото во градот. Во романот се проследува судбината на девојката Розија, која решава да се пресели во градот во потрага по подобар живот. Во таа желба не ја спречува ни нејзината верност кон религијата, ни љубовта кон попот Василие. Меѓутоа, таа не успева да се снајде во градот и доживува слом. Емотивно растргната меѓу попот Василие, меѓу нејзиниот другар од детството Столе (кој е нејзин љубовник и божемен заштитник) и меѓу нејзиниот шеф и уценувач Бундале, Розија запаѓа во психички проблеми и завршува во душевна болница. Столе, Бундале и попот Василие прават напори да ја спасат, но не успеваат.
Вториот важен лик во романот е Столе, кој воедно го води раскажувањето во романот. Тој упорно се бори со животот во градската средина, но постојано е поткопуван од несреќите во неговото семејство, што се растура во селото. Како последица на тоа, тој влегува во повеќе излишни врски, растурајќи ја својата енергија.
Миладин, пак, е ликот кој по долги години поминати на печалба, а воден од носталгијата, се враќа во родното село, кажувајќи дека доаѓа од Кина. Тој умира сам во селото, додека неговиот син Бундале ги изведува своите љубовни авантури во градот.
2 За романот
Иако граден без строго назначено дејство и панорамски нанижан со опсервации од поширока животна средина, романот дејствува како осмислено, талентирано водено, вешто компонирано и кохерентно дело. Навистина, квалитетот на романот би можеле да бидат подобрени преку намалување на одредени фрагменти и поголема грижа на авторот за прочистување на стилот, но сепак тој останува забележан како сложен и сериозен зафат во македонската проза, посветен на проблемите на современиот живот.
Вест Ауст

Вест Ауст — роман на македонскиот писател Божин Павловски од 1978 година.
1 Содржина
Дејството на романот се одвива на еден мал остров со име Филип Ајланд во земјата под екваторот, прикриена со кратенката „Вест Ауст“. Островот е сопственост на Македонецот Димитар Ангелов (алијас Џими Змијата) и неговата жена Ана Миладинова, двајцата родени во Австралија, во семејства на наши доселеници. Тие располагаат со завидно богатство, но продолжуваат да се богатат со жестока експлоатација на сиромашните работници. Исто така, во романот се прикажани и судбините на тројцата браќа – Гоце, Даме и Војнило Алтин, како и на неколку други ликови, како: Илија Грабливиот (таткото на Џими Змијата), Џони Борделот, Италијанецот Виченцо, Гркот Маноли итн.
2 За романот
Романот е добитник на наградата „11 Октомври“, а тој е и првиот македонски роман објавен на француски јазик од страна на „Обединетите француски издавачи“ во 1979 година. Истата година, романот бил објавен и на српски јазик од страна на издавачката куќа „Просвета“ од Белград, а потоа бил преведен и на други јазици.
Според Гане Тодоровски, романот „Вест Ауст“ го најавил новото, поинакво поимање на романописецската уметност во Македонија. Поетиката на романот најдобро може да се дефинира како креативен реализам, а тој се одликува со чист и беспрекорен јазик и со јасна поставеност на идејата, на атмосферата, на композицијата и на ликовите. „Вест Ауст“ е вонредно читливо четиво со богата и слоевита тема, а најдрагоценото што го носи романот е сознанието: да се види светот со сопствените очи, со што тој се наметнува како роман што привлекува.
Викентиј Паулски

Викентиј Паулски наречен и Винко Паулски (1581, Аквитанија – 1660, Париз) е католички светец.
1 Животопис
Св. Викентиј Паулски се родил во 1581 година, во Аквитанија. Уште во младоста одлучил да стане свештеник, откако го завршил студирањето на теолошки науки. Потоа ја основал конгрегација за мисија, позната како „Лазаристи“, со цел да им помага на сиромашните. Неговите мисионери биле распространети низ целиот свет, а многумина од нив загинале како маченици во Кина. Исто така, во соработка со св. Лујза Марилац, св. Викентиј Паулски ја основал конгрегацијата на милосрдните сестри за негување на болните лица. Св. Викентиј Паулски починал во Париз, во 1660 година.
Корнилиј Стотникот

Св. свештеномаченик Корнилиј — православен светец.
1 Житие
Корнилиј бил Римјанин и служел како офицер (стотник или центурион) од полкот наречен Италиски, во римскиот град Кесарија. Според Делата на светите апостоли, тој бил благочестив и богобојажлив маж кој често им давал милостиња на сиромашните и редовно му се молел на бога. Еден ден, околу девет часот, нему му се покажал ангел, кој му заповедал да испрати гласници во Јопија за да го повикаат Симон, наречен Петар, кој во тоа време престојувал кај Симон кожарот во една куќа крај морето. Тогаш, Корнилиј повикал двајца свои слуги и еден војник и ги испратил во Јопија. Другиот ден, додека тие патувале кон градот, во чест часот, Петар се искачил на покривот од куќата за да се помоли и тогаш ја имал следнава визија: Небото се отворило и кон него слегувал некаков сад, како големо платниште врзано за четирите краишта, а во него имало секакви животни, ѕверови, лазачи и птици. Од небото се чул глас кој му заповедал да јаде, но Петар одбил со оправдание дека никогаш не јадел нечиста храна. На тоа, гласот од небото одговорил: „Она што Бог го очистил, ти не го сметај за нечисто!“ Тоа се повторило трипати по што садот се вратил на небото. Тогаш, тројцата гласници дошле до портата на куќата, а на св. Петар му се јавил Светиот Дух, кој му кажал дека го бараат тројца луѓе и му заповедал да оди со нив. Утредента, св. Петар, придружуван од уште неколку луѓе, заминал кај Корнилиј, кој ги повикал и своите пријатели и роднини. Кога св. Петар влегол во неговиот дом, Корнилиј паднал на земи и му се поклонил, а св. Петар му рекол: „Стани, и јас сум човек.“ Тогаш, Корнилиј му раскажал за посетата на ангелот, а св. Петар сфатил дека Бог му праќа порака да ги крштева не само Јудејците, туку и луѓето од другите народи. Откако им раскажал за судбината на Исус Христос, Светиот Дух слегол над сите присутни и св. Петар ги покрстил сите присутни.
Откако се покрстил, Корнилиј ја оставил службата и тргнал по апостолот Петар, кој подоцна го поставил за епископ во градот Скипсеосис. Таму, св. Корнилиј претрпел големи измачувања поради својата вера, но успеал да го урне храмот на Аполон и да го покрсти кнезот на Скипсеосис, Димитриј. Откако бил известен од Бога за денот на својата смрт, св. Корнилиј ги повикал сите христијани, ги посоветувал, се помолил за нив и умрел. Постепено, тој бил заборавен и неговиот гроб останал запуштен. Но, светецот му се појавил на троадскиот епископ Силуан и му заповедал да подигне црква на местото на неговиот гроб. Епископот Силуан го извршил делото со помош на богатиот граѓанин Евгениј.
Пред изгрејсонце

Пред изгрејсонце – американски филм, во режија на Ричард Линклејтер. Главните улоги ги толкуваат Итан Хоук и Џули Делпи.
1 Содржина
Додека патува со воз низ Европа, Американецот Џеси ја запознава младата Французинка Селин. Двајцата одлучуваат да слезат од возот во Виена и да поминат еден ден заедно. Тие шетаат низ градот и разговараат за различни теми, како: љубовта, емоциите, уметноста и реинкарнацијата.
Игра на судбината (филм на Питер Челсом)

Игра на судбината (англиски: ''Serendipity'') – американски филм, во режија на Питер Челсом. Главните улоги ги толкуваат Џон Кјузак и Кејт Бекинсејл.
1 Содржина
Еден зимски ден, во текот на божиќниот метеж низ продавниците, Џонатан (го игра Кјузак) и Сара (ја игра Бекинсејл) се среќаваат во една продавница. Меѓу нив веднаш се јавува голема привлечност, иако и двајцата веќе имаат сериозни врски. Тие ја минуваат вечерта заедно, шетајќи низ улиците на Менхетн, а кога ќе се приближи крајот на вечерта, Џонатан предлага да си ги разменат телефонските броеви. Сепак, Сара предлага да ја остават судбината да се погрижи за нивната иднина.
Марсовец: Спасувачка мисија

Марсовец: Спасувачка мисија – американски филм, во режија на Ридли Скот. Главните улоги ги толкуваат Мет Дејмон, Џесика Честејн, Кристен Виг и Џеф Даниелс.
1 Содржина
За време на една мисија на Марс, сите мислат дека астронаутот Марк Вотни е мртов по една силна бура, кога екипажот морал да го остави. Но, Марк успева да преживее и, оставен сам на себе, мора да го користи умот да остане жив и да им се јави на колегите на Земјата.
Споменик за Преспанското советување на ЦК на КПМ

Споменик за Преспанското советување на ЦК на КПМ или само Споменик за Преспанското советување — споменик во близина на раселеното село Отешево, во непосредна близина на брегот на Преспанското Езеро, посветен на Преспанското советување на Централниот комитет на Комунистичката партија на Македонија, кое се одржало од 2 до 4 август 1943 година.
На советувањето присуствувале највисоките воени и политички раководители, а на кое биле донесени одлуки судбоносни за понатамошниот тек на НОБ и ПОМ, сè до заседанието на АСНОМ.
Споменикот е изграден од армиран бетон. Состојбата на споменикот е лоша, бидејќи никој не го одржува и посетува.
1 Галерија
Смртта ѝ прилега

Смртта ѝ прилега (англиски: ''Death Becomes Her'') — американски филм, во режија на Роберт Земекис. Главните улоги ги толкуваат Мерил Стрип и Брус Вилис.
1 Содржина
Две жени, едната авторка на прирачници за убавина а другата вообразена глумица, се караат околу тоа која е попривлечна. Тие не можат да одолеат да не го земат магичниот напиток којшто гарантира вечна младост и убавина. Но, на нивно големо изненадување, откриваат дека ѓаволскиот напиток има неочекувани разорни и морбидно-смешни споредни ефекти.
Црква „Св. Недела“ - Сирхан

Света Недела — црква во месноста Сирхан, која претставува викенд-населба, во Општина Ресен, Македонија. Црквата се наоѓа во атар на селото Шурленци.
Црквата е изградена од жителите на викенд-населбата Сирхан, околу која се наоѓаат и неколку гробови, како и помошен објект за потребите на верниците. Сместена е на самиот пат кој води од Ресен.
1 Галерија
2 Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Втора ресенска парохија
* Шурленци
* Сирхан
Дух (филм на Френк Милер)

Дух (англиски: The Spirit) – американски филм од 2008 година, во режија на Френк Милер. Главните улоги ги толкуваат Ева Мендез и Семјуел Л. Џексон.
1 Содржина
Полицаецот-почетник Дени Колд е брутално убиен, но мистериозно се враќа од мртвите во вид на „Дух“ – херој чија мисија е да се бори против силите на злото во Централ Сити. Кога ќе дознае дека неговиот непријател, злосторникот Октопод, е во потрага по вечен живот, „Дух“ решава да го попречи во остварувањето на планот. Но, патем, тој среќава група заводливи жени, кои сакаат да му го одвратат вниманието од неговата задача.
Пролетен распуст

Пролетен распуст (англиски: ''Spring Breakers'') – американски филм, во режија на Хармони Корин. Главните улоги ги толкуваат Селена Гомес, Ванеса Хаџенс и Џејмс Франко.
1 Содржина
Фејт, Кенди, Коти и Брит се студентки кои се досадуваат на колеџот. Сакаат да заминат на пролетен распуст во Флорида, но немаат пари за да си го дозволат тоа. Затоа, трите другарки (без Фејт) ограбуваат ресторан, а потоа сите пари ќе ги потрошат на безгрижен живот.
Бродолом на животот

Бродолом на животот – американски филм, во режија на Роберт Земекис. Главните улоги ги толкуваат Том Хенкс, Пол Санчес и Лари Вајт.
1 Содржина
Чак Ноланд (го игра Хенкс) е врвен професионалец, вработен во фирмата „Федекс“, така што често патува по светот. Неговиот брз живот ќе биде прекинат кога паѓа авионот со кој лета на една работна задача. Чак успева да преживее, но останува сам на еден далечен остров, отсечен од цивилизацијата и без можност да се спаси.
Забрането кралство

Забрането кралство (англиски: ''Forbidden Kingdom'') – американски филм од 2008 година, во режија на Роб Минкоф. Главните улоги ги толкуваат Џеки Чен и Џет Ли.
1 Содржина
Копајќи по пиратските ДВД-ја во една заложилница во кинескиот кварт, Џејсон доаѓа до чудесно откритие, кое ќе го врати во времето на древната Кина. Кога ќе пристигне таму, тој добива важна задача – да го ослободи славниот воин Кралот на мајмуните кого го заробил лошиот војсководец од Жад.
Четири пердуви

Четири пердуви (англиски: ''The Four Feathers'') – филм од 2002 година, во режија на Шехар Капур. Главните улоги ги толкуваат Хит Леџер, Вес Бентли и Кејт Хадсон.
1 Содржина
Филмот претставува приказна за дезертерството на еден британски офицер, сместена кон крајот на 19 век во Африка. По своето бегство, тој добива четири бели пердуви од неговите пријатели и од свршеницата, како симбол на неговиот предавнички чин.
Џек и Сара

Џек и Сара – британски филм, во режија на Тим Саливен. Главните улоги ги толкуваат Џуди Денч и Ричард Грант.
1 Содржина
Адвокатот Џек работи под голем притисок, но верува дека животот му е потполно среден, зашто има успешна кариера и убава жена, а очекува и дете. Меѓутоа, жена му умира за време на породувањето, така што Џек мора да ја одгледува ќеркичката Сара, која го добива името во чест на мајката. Иако во голем шок, Џек е принуден да се бори со тагата за доброто на бебето. На почетокот, тој ја одбива, но потоа ја прифаќа помошта од еден старец, кој се однесува како негов батлер, како и помошта од младата Ејми, која станува дадилка на бебето.
Адвокатот со Линколн

Адвокатот со Линколн – американски филм, во режија на Бред Фурман. Главните улоги ги толкуваат: Метју Меконахи и Мариса Томеи.
1 Содржина
Мајкл Халер, со прекар „Мик“, е итар адвокат од Лос Ангелес, кој работи од задното седиште на својот автомобил од марката „Линколн континентал“. Иако поголемиот дел од кариерата го поминал застапувајќи ситни криминалци, неочекувано добива голем случај, бранејќи го богатиот плејбој од Беверли Хилс, кој е обвинет за убиство.