Карло Азељо Чампи

Карло Азељо Чампи (9 декември 1920 – 16 септември 2016) бил италијански политичар и банкар кој бил премиер на Италија од 1993 до 1994 година и претседател на Италија од 1999 до 2006 година.
1 Биографија
1.1 Образование
Чампи е роден во Ливорно (покраина Ливорно). Тој добил диплома по античка грчка литература и класична филологија во 1941 година на Нормално високо училиште во Пиза, еден од најпрестижните универзитети во земјата, бранејќи ја тезата, насловена ''Favorino d' Arelate e la consolazione Περὶ φυγῆς'', под раководство на хеленистот Аугусто Манчини. Потоа бил повикан на воена должност во Албанија како поручник. На 8 септември 1943 година, на датумот на примирјето со сојузниците, тој одбил да остане во Фашистичката Италијанска Социјална Република и се засолнил во Абруцо, во Скано. Последователно, тој успеал да ги помине линиите и да стигне до Бари, каде што се приклучил на Акциона партија, а со тоа и на италијанското движење на отпорот . Во 1946 година се оженил со Франка Пила. Истата година, тој добил диплома по право на Универзитетот во Пиза и почнал да работи во Банка д'Италија. Тој, исто така, се приклучил на CGIL (Синдикат), кој го напуштил во 1980 година.
1.2 Банка на Италија
Во 1960 година бил повикан да работи во централната администрација на Банката на Италија, каде што станал генерален секретар во 1973 година, заменик генерален директор во 1976 година и генерален директор во 1978 година. Во октомври 1979 година, тој бил номиниран за гувернер на Банката на Италија и претседател на националното Биро за промени, позиции што ги извршувал до 1993 година.
1.3 Политичка кариера
Чампи бил првиот непарламентарен премиер на Италија по повеќе од 100 години. Од април 1993 до мај 1994 година тој ја надгледувал техничката влада. Подоцна, како министер за финансии од 1996 до мај 1999 година во владите на Романо Проди и Масимо Д'Алема, тој бил заслужен за усвојувањето на валутата евро. Тој лично го избрал италијанскиот дизајн за монетата од 1 евро, а сите останати биле оставени на телевизиско гласање меѓу некои кандидати што ги подготвило Министерството.  Чампи го избрал витрувискиот човек на Леонардо да Винчи, на симболична основа дека тој го претставува човекот како мерка за сите нешта, а особено за паричката: во оваа перспектива, парите се во служба на човекот, наместо нејзината спротивност. Дизајнот исто така многу добро се вклопил на биметалличниот материјал на монетата. 
Според италијанскиот неделник ''Famiglia Cristiana'', во 1993 година Чампи бил член на редовната масонска ложа „Хермес“ од Ливорно, која била поврзана со Големиот Ориент на Италија и поврзана со Рито Философико Италијано.<ref>Alberto Spampinato, '''', Soverio Mannelli, Rubbettino editore, 2006, pp. 76-77.
2 Претседател (1999–2006)
Чампи бил избран со широко мнозинство и бил вториот претседател кој некогаш бил избран на првото гласање (кога е потребно двотретинско мнозинство) на заедничка седница на Домот на пратеници, италијанскиот Сенат и претставници на регионите. Тој вообичаено се воздржувал од директно интервенирање во политичката дебата додека бил претседател. Тој често се осврнувал на општи прашања, без да ја спомене нивната поврзаност со актуелната политичка дебата, за да го каже своето мислење без да биде премногу наметлив. Неговите интервенции често ја нагласувале потребата сите партии да го почитуваат уставот и да ги почитуваат приликите на политичката дебата. Тој генерално бил високо почитуван од сите политички сили претставени во парламентот.
Можноста да се убеди Чампи да се кандидира за втор мандат како претседател до изборите во 2006 година ''–'' т.н. од изминатите девет претседатели на Републиката е реизбран. Мислам дека ова станало значајно правило. Подобро е да не го прекршувате“. Чампи, чиј мандат требало да истече на 18-ти, поднел оставка на 15-ти. Неговиот наследник Џорџо Наполитано положил заклетва истиот ден.
Како шеф на државата на земјата домаќин, тој официјално ги прогласил за отворени Зимските олимписки игри 2006 година, на 10 февруари 2006 година. Како претседател, Чампи не се сметал за близок до позициите на Ватикан и Католичката црква, во еден вид алтернација по побожниот Оскар Лујџи Скалфаро. Тој често го фалел патриотизмот.
3 Смрт
Починал во Рим на 16 септември 2016 година на 95-годишна возраст.
4 Награди и почести
Како претседател на Италијанската Република помеѓу 18 мај 1999 и 15 мај 2006 година, Чампи ги извршувал улогите на:
* Раководител на Орден за заслуги на Италијанската Република
* Началник на воениот ред на Италија
* Раководител на Орден за заслуги за труд
* Раководител на Орденот на ѕвездата на италијанската солидарност
* Раководител на Орденот на Виторио Венето
* Судски извршители Големиот крст на честа и посветеноста на суверениот воен ред на Малта
* Јака од редот на Пиј IX (Папски ред)
* 1982: Голем крст од Орден за заслуги на Италијанската Република
* 1985: – Командант на Легијата на честа (Франција)
* 1986: – Големиот крст за заслуги на Сојузна Република Германија
* 1991: Почесен степен на Универзитетот во Павија
* 1993: - Големиот кордон на Редот на изгрејсонцето (Јапонија)
* 1995: Фримен од градот Неапол
* 1999: – Јака од Редот на белата роза (Финска)
* 2000: Златен медал на Фондацијата Жан Моне за Европа
* 2000: – Витез Големиот крст на Редот на бањата (Обединето Кралство, 16 октомври 2000 година)
* 2000: Витез Големиот крст на Редот на белиот орел (Полска)
* 2001: – Витез Големиот крст на кралскиот норвешки ред на Свети Олав
* 2001: Медал на Ориенталната Република Уругвај* 2001: Големиот крст на Големиот орден на кралот Томислав („За исклучителен придонес во унапредувањето на пријателството и развојната соработка помеѓу Република Хрватска и Италијанската Република“. – Хрватска, 19 октомври 2001 г.)
* 2001: Почесен докторат на Економскиот факултет на Универзитет во Лајпциг
* 2002: – Голема ѕвезда на честа за услугите на Република Австрија
* 2002: – Голем крст (или 1-ви клас) од Орденот на белиот двоен крст (Словачка)
* 2002: – Голема јака од редот на принцот Хенри (Португалија, 22 февруари 2002 година)
* 2002: – Голем крст со јака од Орден за заслуги на Република Унгарија
* 2002: – Јака Про Мерито Мелитензи од Малтешки ред
* 2003: – Јака од Орденот на Ѕвездата на Романија
* 2003: – Почесен добитник на Орденот на круната на царството (Малезија)* 2004: – Јака на Орденот на крстот на Тера Маријана (Естонија)
* 2004: – Командант Големиот крст со синџир од редот на три ѕвезди (Латвија)
* (Малта, 19 мај 2005) почесен член
* 2005: Награда Карло Велики
* 2005: – Големиот крст на Орденот на Сен-Шарл (Монако, 13 декември 2005 година)* Март 2005: почесен доктор по граѓанско право од Оксфордски универзитет
* – Големиот крст на Орден на Јужниот крст (Бразил)
* 2008: Почесен докторат на Економскиот факултет на Универзитетот во Аугсбург
* 15 јуни 2005 година: почесен докторат од Виша нормална школа во Париз.