procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Еласа

Еласа ( |Ελάσα ) е остров кој може да се најде североисточно од Крит во Егејското Море, на околу 3.5 наутички милји од палмовата шума во Ваи. Карпеста е и ненаселена со површина од 1.9 квадратни километри. Неговата највисока точка е 79 м надморска височина. Административно припаѓа во општината Итанос во Ласити .
1 Еколошки заштитено подрачје
Еласа е сосед на островите Дионисади и е дел од еколошки заштитено подрачје со многу ретки растенија и животни, вклучувајќи ја и средоземната монашка фока.
2 Поврзано
* Список на острови во Грција
Трисули

Трисули е една од главните притоки на реката Гандак во центарот на Непал. Реката Трисули тече од Бетравати до Нарајанг.
1 Легенда
Според легендата, Трисули настанал кога богот Шива го прободел ледникот над езерото Госаикунд со својот трозабец за да ја задоволи својата жед предизвикана од случајно проголтан отров.
2 Рафтинг
Непал моментално има репутација како една од најдобрите дестинации за рафтинг во бела вода во светот. Трисули има ниво на тежина од 3+ до 4. Таа е најпопуларната река за рафтинг во Непал поради нејзината пристапност (тече паралелно со главниот пат) и можноста брзо да се стигне до неа од Катманду и Похара.
Васил Хаџиманов (роден во 1973)

Васил Хаџиманов (Белград, 23 јуни 1973) — српски композитор и пијанист од македонска народност. Се занимава со џез и етничка музика. Тој е основач и член на бендот на Васил Хаџиман.
1 Животопис
Роден е во Белград. Неговите родители Зафир Хаџиманов и Сенка Велетанлиќ, како и неговата тетка Бисера Велетанлиќ, се познати српски и југословенски музичари. На 5-годишна возраст почнал да добива класично музичко образование. Завршил средно музичко училиште „Стеван Мокрањац“. Своето музичко образование го продолжил како научник на колеџот Беркли во Бостон, каде што дипломирал на одделот за пијано во 1995 година. По дипломирањето, тој поминал една година во Њујорк. Во Србија се вратил во 1996 година. и го основал „Васил Хаџиманов бенд“. Оженет е и ја има ќерката Марта. Живее и работи во Белград.
2 Кариера
За време на студиите на Беркли, тој настапувал со групата „Свети“ со Марко Ѓорѓевиќ и Бата Андонов. Со афро-поп бендот на Паскал Бокар, тој беше на турнеја низ Соединетите Држави. Во Њујорк, тој соработувал со познати музичари како Дејвид Гилмор и Крис Чик. Во исто време работел во студиото „“ како музички програмер. По враќањето во Србија во 1997 година, тој го основал Бендот на Васил Хаџиманов. Тука започнува неговата работа за спојување на етничкото музичко наследство на Балканот и западните музички поджанрови (џез, фанк). Во 2001 година, излегол првиот албум на Бендот на Васил Хаџиманов. Хаџиманов соработува и со други бендови, па бил член на следните ансамбли: Darkwood Dub, Trio Sveti и пијано триото на Васил Хаџиманов. Тој, исто така, компонира музика за филмови и ТВ серии. Некои од филмовите и ТВ сериите кои го носат потписот на Васил Хаџиманов како автор на музиката се филмот Кога ќе пораснам ќе бидам кенгур и ТВ сериите Кошарка и Отворени врати.
3 Политички ангажман
Хаџиманов го потпиша Апел 100, со кој ја поддржа кандидатурата на Саша Јанковиќ за претседател на Република Србија. Подоцна се приклучил на Движењето на слободни граѓани, кое го напуштил во 2020. година поради одлуката да се оди на избори.
4 Награди, признанија, успеси
* Беовизија 2003 - албум „11 разлога за... “ беше прогласен за најдобар деби албум.
* Албумот „Кафанки“ е награден на фестивалот Сунчане скале во 2003 година за најдобар албум на инструментална музика
* 2004 година тој настапи како гостин на големиот концерт на Најџел Кенеди во Белград
* На Светската изложба 2005 година. во Јапонија е единствениот претставник на Србија и Црна Гора * 2014 година добива наградата Повеља со статуетката на Војин Малиша Драшкоци, доделена од Светската музичка асоцијација на Србија
Војислав Јакиќ

Воислав Јакиќ (, – , ) — визуелен уметник, светски класик на маргиналната уметност.
1 Животопис
Роден е во 1932 година во селото Голем Радобил кај Прилеп како син на свештеник од Црна Гора. Во раното детство се преселил во Деспотовац (Србија), а помеѓу 1952 и 1957 година живеел во Белград. Истата година се враќа во Деспотовац, каде твори до својата смрт.
Починал во 2003 година. во Ќуприја (Србија).
2 Творештво
Започнува да црта во 1952 година во Белград, а две години подоцна ќе ја изработи својата прва скулптура која ќе иницира цел циклус на т.н. полици, а потоа целосно се посветува на цртање необични свитоци. Направил преку десет илјади цртежи, кои некогаш достигнувале должина и до десет метри. Кон крајот на 1970 година ќе ја заврши својата втора автобиографија, која ќе ја нарече ''Неменикуќе,'' која ги прекршува вистински доживеаните моменти со фикцијата и иронијата на уметникот. За една од неговите најдолги ролни, рекол:
Бил препознатлив по постојано црната боја на неговата гардероба, со што го свртувал вниманието кон себе како персонификација на прогонетите, изневерените, а неговите антропоморфни и зооморфни облици, буеле како под зрачење на човечкото непријателство. Како средство за контемплација Јакиќ користел алегорија, симбол, метафора. Најчесто работел со туш, фломастер, поретко користел боја, пастел или гваш. Заедно со цртежот, неретко додавал и свој заклучок, како дополнителен медиум, за да ги засили своите опсервации и со пишан збор. Еден е од најзначајните српски сликари. Излагал на поединечни и групни изложби во земјата и странство, како и на значајни меѓународни изложби од кои најзначајни се: 1977, 2000 година; 2001 година. Јагодина, МНМУ; 2002 година, Белград, павилјон Цвијета Зузориќ; во 2004 година Братислава, 7. Триенале на Инситнехо Уменија; 2007 година; 2013. Париз, Centre Culturel de Serbie итн. На ''10. меѓународно биенале на наивна и маргинална уметност во'' 2001 година. во МНМУ, Јагодина (Србија) добива ''Гран при'' за изложени дела.
3 Галерија
Елафониси

Елафониси (|Ελαφονήσι, букв. „Остров на елените“) — ненаселен остров во Средоземното Море, кој се наоѓа во близина на југозападниот брег на Крит. Административно се однесува на заедницата во заедницата Кисамос во периферната единица Ханија на периферијата на Крит.
Островот е на само 100 метри од брегот, така што при слаба плима, во отсуство на бранови, можете да се прејде од островот до самиот Крит.
Островот е познат по масакрот на Турците над Грците во неделата на Велигден , 24 април 1824 година. Повеќе од 700 луѓе загинале, а неколку стотици биле продадени во ропство. Во спомен на ова, на највисоката точка на островот е поставена спомен плоча.
На 22 февруари 1907 г. патничкиот моторен брод „Императрикс“ на австрискиот превозник Лојд бил урнат во близина на брегот на Елафониси. Загинале 38 лица. На местото на несреќата бил поставен спомен-крст и бил изграден светилник. За време на Втората светска војна светилникот бил уништен од Германците .
Стара џамија (Лавци)

Старата џамија — една од двете џамии во селото Лавци, во Општина Ресен, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во западниот дел на Лавци. Црквата се наоѓа околу 25 метри растојание од црквата „Св. Атанасиј“.
2 Галерија
3 Поврзано
* Нова џамија
Шило (канцелариски материјал)

Шило (или бодилка) ― исправена шило што се користи за привремено држење на хартии. Шилото често било користено во рестораните за нарачки од келнерите до кујната.
Во зависност од тоа каков вид на записи имало на шилото, низ дупките можело да се стави низа за да се спојат хартиите и да се складира.
Новинарскиот поим за „забоде“ статија се однесува на онаа статија што завршува забодена на уредничката маса наместо да биде проследена за објавување, обично поради други причини, а не обични уредувања.
Шилото било средината на трите строги забрани во познатата наредба историски испечатена на документи со бушени картички кои требале да се обработуваат преку сметач: „Не превиткувајте, забодувајте или осакатувајте“.
Ѓоко Јовиќ

Ѓоко Јовиќ (р. во ) — македонски пејач.
1 Животопис
Ѓоко Јовиќ е роден на 27 септември 1985 во Валандово. Има одржано многу концерти во Соединетите Држави, Канада, Австралија, Швајцарија, Германија и многу други европски држави.
Тој во својата кариера има и свој авторски песни, кој некој од нив се и хитови. Член на на групата Енерџи Бенд веќе долги години.
Албумот „''Тугина пуста далечина''“ го објавил во 2015 година. На албумот се нашле песните „''Црвена вишна''“, „''Синот единец се жени''“, „''Низ песни ќе те испеам''“, „''Куќо моја куќо стара''“, „''Дајте ни вино''“, „''Дедо благослови ме''“ и други. Тој има и дуети со со познати македонски изведувачи со: Благица Павловска со „''Круна на љубовта''“, Гоце Петрески со „''Мили брате''“ и Милица Кузмановска со „''Клуч од рајот''“.
Во 2019 година, ја снима песната „''Стојне моме на чорбаџи Стојана''“ во 2023 година, „''Ергени се збрале''“ и во 2024 година „''За четири наши дечиња''“ кои биле во режија на Владо Дојчиновски. Во 2024 година, ги објавил неговите две песни „''Незаборавна''“ и „''Магија''“, каде спотовите биле снимени во Австралија, каде тој често гостува.
Во 2024 година, заедно со Енерџи Бенд снимиле сплет со патриотски песни, а воедно и филм со наслов „''Послушајте патриоти''“, каде учествуваат познати македонски глумци. Филмот е по сценарио и режија на Владо Дојчиновски.
Тој живее и работи во Скопје.
2 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Лудница'', 2014, Арт Студио Продукција
''Зумба Зумба'', 2015
''Пусти биле желбите'', 2016
''Една и единствена'', 2017
''Мили брате'', 2017, ИН Продукција
''Парче неба'', 2017
''Корени'', 2018, Арт Студио Продукција
''1001 ноќ'', 2018, Арт Студио Продукција
''За Велигден'', 2019, ИН Продукција
''Стојне моме на чорбаџи Стојана'', 2019, Владо Дојчиновски
''Не е прекасно за среќа'', 2019, ИН Продукција
''Тешко е на душата, 2019, Арт Студио Продукција
''Мила моја'', 2019, ИН Продукција
''Решив дома да се вратам'', 2019, ИН Продукција
''Ти си моја жена'', 2020
''Очи океани'', 2020
''Ѕвезда најсветла'', 2020
''Полетај соколе'', 2021, ИН Продукција
''Пустина'', 2022
''Пламен на љубовта'', 2022, ИН Продукција
''Око плаво'', 2022
''Ергени се збрале'', 2023, Владо Дојчиновски
''Моја Ветена'', 2023
''За четири наши дечиња'', 2024, Владо Дојчиновски
''Незаборавна'', 2024
''Магија'', 2024, Арт Студио Продукција
''Ако одиш'', 2024, Арт Студио Продукција
''Послушајте патриоти'', 2024, Владо Дојчиновски
Глигор Стојковски

Глигор Стојковски — македонски поет, новинар, уредник, публицист. Член на Друштвото на писателите на Македонија.
1 Животопис
Филозофскиот факултет (Југословенски книжевности) го завршил во Скопје. Работел во „Нова Македонија“ (1976-1999) како новинар, уредник на Културната рубрика и уредник на додатокот „Лик“ (1985-1998), новинар во „Утрински весник“ (1999-2001), главен уредник (2001-2007) и извршен директор на „Култура“.
2 Книжевно творештво
Глигор Стојковски е автор на книгите:
*„Починка во чисти честички“ (1979),
*„Пајак“ (1984),
*„Очно дно“ (1990),
*„Искрвавени мугри – како загина Кочо Рацин“ (1992),
*„Студена минута“ (1993),
*„Зад билката, молк“ (1995),
*„Земјата сама ќе се отвори“ (избор) (1996),
*„Заборавено око на небото“ (1997),
*„Капката оловна вода“ (избор) (2008).
Преведуван на англиски, италијански, романски, бугарски, српски и хрватски јазик.
Мохлос

Мохлос (|Μόχλος ) е ненаселен остров во Грција, во заливот Мирабелон на источен Крит, веднаш до истоименото село. Во бронзеното време тоа бил полуостров.
Ископувањата на островот биле извршени во 1908 година од страна на американскиот археолог Ричард ''Сигер''. Тој открил во западниот дел на островот гробишта и гробници кои припаѓаат на предпалатата на минојската цивилизација, од раниот минојски период ЕМ II до средниот минојски период ММ ИА. Меѓу наодите има сребрен цилиндричен печат, заветни предмети, камени вазни и златен накит.
Во јужниот дел на островот се наоѓаат урнатините на голема населба. Раните градби припаѓаат на средноминојскиот период MM IB, подоцнежните, вклучувајќи голема трикатна зграда, до доцноминојскиот период LM IB.
На северната страна на островот се наоѓаат урнатините на утврдувања кои датираат од римскиот и византискиот период. Зградите се направени од сапунски камен, мермер, гипс и варовник.
Во 1971 година продолжија ископувањата под раководство на грчкиот археолог Костис Даварас ( Κωστής Δαβάρας ), пронајден е златен накит од раниот минојски период. Во 1986 година биле извршени ископувања на местото на доцноминојските гробишта. Во 1989-1994 година, ископувањата биле извршени под заеднички надзор на американскиот археолог ''Џефри Солес'' и Костис Даварас.
Мултикултурна уметност

Мултикултурната уметност се концентрира на парчиња творештво кои имаат суштина на одредена културна тема. Кристен Али Еглинтон, во својата книга од 2003 година „''Уметноста во раните години''“, ја дефинирал мултикултурната уметност како „проучување на уметничките и естетските потфати на луѓето и културите кои го образуваат незападниот свет“.
Мултикултурната уметност се врти околу танцот, музиката, графитите и многу други медиуми на многу култури и раси кои изразуваат страст за градскиот живот. Културите вдахнуваат многу луѓе на глобално ниво да испратат политички, позитивни и уникатни пораки до јавноста на уметнички и креативен начин.
1 Поврзано
* Мултикултурализам
2 Наводи
; Белешки
; Библиографија 
*
Прв менует

''Прв менует'' (француски: ''Premier Menuet'') ― неокласично дело за пијано од Ерик Сати. Напишан во јуни 1920 година, тоа било неговата последна композиција за соло пијано. Објавен е од Les Éditions de La Sirène во 1921 година.
1 Опис
Делото е вдахнато од менуетот, величествен танц популарен во 17 и 18 век. Во 1909 година, за време на неговиот период на студирање во Париската пејачка школа (Schola Cantorum), Сати изработил неколку необјавени вежби за менуети со извонредни наслови како што се ''Незгодниот затвореник'' (''Le burgnier maussade'') и ''Големиот говеколик мајмун'' (''Le grand singe''). Кога се вратил во стилот една деценија подоцна, ги проучувал Моцартовите менуети во подготовка. Завршеното дело ги носи надворешните белези на неговите класични претходници - 3/4 време и АБА структура, со делот Б имитира трио - иако го избегнува традиционалниот развој и е подложен на особенитите неочекувани хармонични напредувања на Сати. За разлика од неговото претходно неокласично дело на типки „''Бирократска сонатина''“ (''Sonatine бирократија'') (1917), во „''Менует''“ нема елементи на пастиш или пародија; наместо тоа, го одразува трезвениот, апстрактен стил на неговите „''Ноктурни''“ од 1919 година.
''Прв менует'' била премиерно изведена од Марсел Мејер во Париз на 17 јануари 1922 година, на програма во која биле ''прикажани'' и ''Гимнопедија''''бр. 1'', ''Бирократска сонатина'', Првиот дел од ''Сократ'', и дела од Бирд, Монтеверди, Бах, Рамо, Куперан, Доменико Скарлати, Перголези, Глук и Моцарт. Поводот бил првиот од трите концерти тој месец во кои Мајер ја претставил музиката на Сати во историски контекст, од раните мајстори на чембало до современата авангарда. Во својот воведен говор за првата програма Сати рецитирал список на времињата на другите композитори („Бирд и Рамо... умреа во стисок на старост. . . Имаа 81 година - секој, се разбира...“) пред да забележи дека го напишал својот ''Менует'' „додека јас бев сè уште доста млад - 54 години.“
Посветен е на Клод Дубоск (1897-1938), еден од многуте млади француски композитори кои Сати ги охрабрувал за време и по Првата светска војна. Тој бил поранешен студент на Пејачката школа и специјализирал религиозна музика.
''Прв менует'' е споменато заедно со ''Сократ'' и ''Ноктурни'' како претставување на краткотрајна фаза (1918 до 1920 година) во подоцнежната работа на Сати која воопшто не му должи на хуморот, на која може да се додаде песната ''Elégie'' (во спомен на Дебиси) од неговите ''Quatre petites мелодии'' (1920). Како што наведува неговиот наслов, нема докази дека Сати го планирал тоа како свесно збогување со музиката за пијано, негов примарен медиум во поголемиот дел од неговиот творечки живот. Неговите последни години биле опфатени главно со театарска музика во попопуларен сатиричен дух, иако тој продолжил да го следи објективниот музички јазик развиен во овие дела.
2 Снимки
Пијанистот Алдо Чиколини го снимил ''Менует'' двапати, а има забележителни снимки од Жан-Жоел Барбие, Олоф Хојер, Штефен Шлаермахер, Жан-Ив Тибоде и Били Еиди. Во 2007 година, Мишел Рондо објавил камерен аранжман за флејта, обоа, кларинет, фагот и хорна.
Мултикулти

Мултикулти ― слоган на пристапот на јавната политика на мултикултурализмот. Неговото етимолошко потекло е од германските прогресивни движења од 1970-тите и 1980-тите. Бил популаризиран од германската Зелена партија и се здобил со популарност низ цела Европа.
Гази (Крит)

Гази (|Γάζι ) или Газион (|Γάζιον) е град во Грција во северен Крит. Се наоѓа на 8 километри западно од Ираклион на брегот на Хераклионскиот залив на Критското Море. Административен центар на заедницата (дима) Малевизи во периферната единица Ираклион во предградието на Крит. Население со 12 606 жители според пописот од 2011 година. Жителите главно се занимаваат со земјоделство, одгледување грозје и маслинки.
Во 1936 година, еден фармер открил две женски теракотни фигурини од пост-палатата PMIII во ридот Баирија ( Μπαΐρια ) или Џафер-Папура ( Τζαφέρ Παπούρα ) висок 300 метри во Гази. Овие и наодите пронајдени при последователните археолошки ископувања се чуваат во Археолошкиот музеј во Ираклион.
Населбата првпат се споменува во 1379 година.
Јужно од Гази е магистралниот пат ЕО90, дел од европската рута Е75.
1 Заедницата Гази
Заедницата Гази опфаќа седум населени места. Население 14 640 жители на пописот од 2011 година. Површина 17.723 квадратни километри.
Локалитет, Население (2011) , луѓе
Аи-Теодори, 789
Агиос Еориос, 117
Гази, 12 606
Каврохорион, 503
Коливас, 484
Скафидарас, 92
Тимиос Ставрос, 49
2 Популација
година, Население, луѓе
1991 година, 4776
2001 година, 8332
2011 година, ↗ 12 606
Општествен водач

Општествен водач или водач на заедница ― ознака, често од второстепени извори (особено во медиумите), за личност која нашироко се смета дека претставува заедница. Едноставен начин да се разбере водството во заедницата е да се гледа како водството во, за и од општеството. Општествата „често е заснована на место, а истото е и месна, иако може да претставува и заедница од заеднички интерес, цел или практика“.
Во дењето во општествата е специфичен облик на општиот концепт на водство. Често се заснова на место и исто така е месно, иако може да претставува и заедница од заеднички интерес, цел или практика. Тоа може да биде поединечно или групно водство, доброволно или платено. Во многу места тоа е обезбедено од комбинација на месни доброволци, бизнис и влада и најдобро се служи со она што се нарекува „раководење на место“, т.е. комбинација во рамките на регионот на владините ресурси, професионалните и деловните вештини и енергиите на месната заедница [Sorenson & Epps, 1996:115-117; Озборн и Гејблер, 1993].
Водачите на општеството вообичаено не се избрани на нивните положби и обично немаат законски овластувања, но тие често се користат од страна на медиумите и полицијата како начин за одредување на општото чувство во одредено општество, или дејствувајќи како точка на врска помеѓу тоа општество и властите.
1 Градење здраво општество
Водството на општеството заедно со знаењето и вештините, волонтерството, мрежите и партнерствата се идентификувани како меѓу петте клучни показатели за посилни општества и граѓанско општество.
Делотворното водство во општеството се повеќе се препознава во Австралија како и на други места, како важен придонесувач за месниот социјален развој. Водачкиот пристап се заснова на премисата дека поединечниот развој го подобрува капацитетот на општествата. Ова се постигнува преку обука која ги опремува луѓето со алатките и разбирањето на процесот на донесување одлуки и овозможува нивните ставови да се изразат и да се вклучат во идниот развој и планирање. Стекнувањето нови вештини, исто така, ја подобрува делотворноста во решавањето на прашањата што ги засегаат нивните заедници. Исто така, треба да го зајакне капацитетот на заедницата да ги идентификува можностите и да ги решава кризите на иновативни начини.
Вејмутска градина на мирот

Вејмутска градина на мирот ― градина посветена на мирот во приморскиот град Вејмут во Дорсет, јужна Англија.
Градината на мирот е општествена градина со повеќе религии. Се наоѓа на југ од Вејмутското пристаниште, блиску до Нотската градина и Нотската тврдина. Веднаш во непосредна близина на градината е Велингтоновиот двор, поранешната Црвена касарна.
Градината била отворена на 24 април 2010 година на местото на некогашното квекерско гробно место.
1 Поврзано
* Плоштад „Надеж“
* Нотска парада
Повеќедржавна сила

Повеќедржавна сила, или Повеќенационална сила ― повеќедржавен зафат која може да е одбранбена, напаѓачка или за мировни цели. Во повеќенационалните зафати, многу земји имаат сојуз за да ги спроведат.
Повеќенационални сили се:
* Врховниот штаб на сојузничките експедициски сили (1943-1945)
* Повеќенационална сила и набљудувачи (1981-досега)
* Повеќенационална сила во Либан (1982-1984)
* Зафат „Поддржи демократија“ (1994-1995)
; НАТО
* ИФОР (1995-1996)
* СФОР (1996-2004)
* Меѓународни сили за безбедносна помош (2001-2014)
* Сили за одговор на НАТО (2003-сега)
* ЕУФОР (2004-сега)
; Ирак
* Повеќенационален корпус - Ирак (2004-2009)
** Повеќенационална дивизија Центар-југ (2003-2008)
* Повеќенационални сили - Ирак (2004-2009)
** Повеќенационални сили запад (2004-2010)
1 Поврзано
* Интерпол
* Коалиција на волните
* Воен сојуз
Градски музеј Љубљана

Градски музеј Љубљана (|Mestni muzej Ljubljana) ― музеј основан во 1935 година во Љубљана. Сместен е во палатата Турјак на ул. „Госпоска“, бр.15 (sl) во средиштето на Љубљана.
Музејот нуди различни педагошки активности за деца и ученици на возраст од 5 до 18 години, а исто така располага и со посебни патувачки музејски групи за болнички училишта, училишта за ученици со посебни потреби и за пониски одделенија од оддалечените училишта околу Љубљана.
1 Археолошки ископувања
На местото на самиот музеј се извршени неколку археолошки истражувања. Ископувањата биле спроведени помеѓу 2000 и 2003 година за време на реновирањето на палатата (во подрумот и во внатрешниот двор) под раководство на кустосот на Градскиот музеј. Тие откриле многу историски артефакти и остатоци од урнфилската култура, периодот на доцната халштатска култура, средниот и доцниот период на латенската култура, римскиот императорски период, доцниот средновековен период и раниот нов век. Забележливи биле двата гроба на воините од латенскиот период кои биле откриени во раноримското складиште за време на истрагата во 2002 година.
Мултикултурализам и ислам

Односот меѓу мултикултурализмот и исламот е важен аспект во севкупната дебата за издржаноста на современата доктрина за мултикултурализам.
1 Реакцијата против мултикултурните политики
Во една статија во ''Hudson Review'', Брус Бавер пишувал за она што го гледал како развој на невкусност кон идејата и политиките на мултикултурализмот во Западна Европа, особено во Холандија, Данска, Обединетото Кралство, Норвешка, Шведска, Австрија и Германија. Верувањето зад оваа реакција на мултикултурализмот е дека тој создава триење во општеството.
2 Неусогласеност со секуларното општество
Неусогласеноста со секуларното општество е под влијание на ставот против мултикултурализмот што го заговараат неодамнешните филозофи, тесно поврзан со наследството на Новите филозофи. Огнената полемика на оваа тема од страна на поборниците како Паскал Брукнер и Пол Клитер ја разгореле меѓународната дебата.
3 Воведување на шеријатот во западните земји
Во Канада, можното воведување на шеријатски семејни судови станало спорно прашање и доби големо медиумско внимание. Во Обединетото Кралство, Лондон е многу повеќе сегрегиран на религиозна основа отколку по раса; 25% од седумте милиони жители на Лондон живеат во религиозно сегрегирани населби.
4 Сомнеж кон муслиманите
Истражувањето покажало дека 18% во Обединетото Кралство мислат дека „голем дел од британските муслимани не чувствуваат никакво чувство на верност кон оваа земја и се подготвени да одобруваат или дури да вршат терористички дејствија“. Анкетата на TNS/Global покажала дека 31% во Кралството би се чувствувале удобно да живеат покрај муслиман; оваа бројка паднала на 21 проценти по бомбашките напади на 7/7 во Лондон.
Мускулен либерализам

Мускулеn либерализам ― облик на либерализам за кој се залага поранешниот британски премиер Дејвид Камерон, кој ја опишува неговата политика кон државниот мултикултурализам.
Камерон го измислил поимот во говорот во Минхен на 5 февруари 2011 година. Според Дејвид Камерон, „Според доктрината на државниот мултикултурализам, ние ги охрабривме различните култури да живеат одвоени животи, одвоени едни од други и одвоени од напоредниот свет. Не успеавме да обезбедиме визија за општеството на кое тие чувствуваат дека сакаат да припаѓаат.“
1 Принципи
Теоријата е дека мултикултурализмот се префрлил од толерирање на повеќе култури кон толерирање на повеќе системи на вредности, кои можат да бидат непријателски настроени кон либерализмот.
Камерон ги изнесол овие принципи за време на говорот за радикализација и причините за тероризмот на 47-та Минхенска безбедносна конференција во 2011 година за да се справи со растечкиот тероризам за да биде помалку пасивен кон верската омраза и да се удри против растечките екстремистички активисти преку мускулен либерализам.
* Забранете ги проповедниците на омраза да доаѓаат во земјата домаќин.
* Строго спречете ја распределбата на јавни пари и донации на групи кои не се користат за справување со екстремистите.
* Забрана за организации кои поттикнуваат тероризам во земјата домаќин и во странство.
* Судејќи ја прифатливоста на верските организации да работат во земјата домаќин врз основа на универзалните човекови права, поддршката за демократијата и поттикнувањето на интеграцијата со основните вредности на земјата домаќин.
* Зајакнување на националниот идентитет со дозволување на луѓето да ја следат нивната религија, но да се претплатат на идентитетот на нивната земја домаќин, со велејќи „Јас сум муслиман, јас сум хинду, јас сум христијанин, но и јас сум Лондончанец“.
* Спречување на екстремизам на универзитетите и затворите.
1.1 Либерализам
* Промовирање на идеали за демократија каде што луѓето избираат своја влада.
* Промовирање на универзални човекови права, вклучително и еднакви права на жените и луѓето од други вери.
* Слобода на богослужба и говор.
* Промовирање на еднакви права, без разлика на раса, пол или сексуалност.
* Владеењето на правото.
* Промовирање на индивидуализмот и последователните поединечни права.
2 Реакција
Поранешниот претседател на Франција Никола Саркози изјавил дека се согласува со Камерон.
Питер Хоскин изрази мислење дека „мускулниот либерализам“ ќе биде новиот „ изам“ што ќе го следи Обединетото Кралство за да се справи со растечкиот религиозен тероризам и екстремизам, подоцна приспособени од сите европски земји, вклучително и Комонвелтот на нации.
3 Поврзано
* Големо општество
* Општествен договор
* Мускулно христијанство
* Мускулен јудаизам
* Секуларен либерализам
Мултикултурен партикуларизам

Мултикултурниот партикуларизам ― верување дека заедничката култура за сите луѓе е или непожелна или невозможна. Во дискусиите за мултикултурализмот, историчарот и воспитувач Дајен Равич прави разлика помеѓу она што таа го нарекува „плуралистички“ и „посебно“ и предложува дека другите писатели често ја замаглуваат или игнорираат оваа разлика.
Во долгиот есеј за мултикултурализмот во образованието во Соединетите Држави, Равич ја пофалува вклученоста на мултикултурниот плурализам, додека го осудува она што таа го гледа како повеќекратен недостаток и неуспех на мултикултурниот партикуларизам.
Награден суд

Награден суд ― суд (или дури и поединец, како што е амбасадор или конзул) овластен да разгледува дали наградите се законски заробени, обично дали бродот е законски заробен или запленет во време на војна или според условите на запленување на овластувањето за одмазда на бродот. Наградниот суд можел да нареди продажба или уништување на запленетиот брод и распределба на сите приходи на капетанот и екипажот на запленетиот брод. Наградниот суд, исто така, може да нареди враќање на запленетиот брод на неговите сопственици, ако заплената е незаконска, како на пример ако е одземен од земја која ја прогласила својата неутралност.
1 Историја/јурисдикција во различни земји
Наградните судови биле вообичаени во 17-тиот до 19-тиот век, за време на американската или европската поморска војна. Соединетите Држави во 1780 година го основале сојузниот апелационен суд во случаи на заробеништво за да ги разгледува жалбите за наградните случаи од државните судови за награди; овој суд бил престанат во 1787 година, по завршувањето на војната. Според сегашниот закон на Соединетите Држави, согласно , окружните судови имаат ексклузивна јурисдикција во наградните случаи. Поради промените во природата на поморските војни, не се сослушани случаи на награда од усвојувањето на статутите во 1956 година.
Во Англија и Велс, јурисдикцијата за награди ја врши Адмиралскиот суд, дел од Одделението на Клупата на кралицата на Високиот суд на правдата, а по пат на жалба до Судскиот комитет на Приватниот совет.
Во Франција (fr) има надлежност да го утврдува прашањето за наградата. Од 2007 година, пиратеријата е префрлена на кривичните судови. Надлежноста на советот е сведена на воено време. Начинот на жалба е отворен за претседателот на Француската Република да дејствува како судија.
Меѓународниот награден суд бил меѓународен суд предложен на почетокот на 20 век, за да ги разгледува случаите на награди. На 18 октомври 1907 година во Хаг бил воспоставен меѓународен договор, ''Конвенција во врска со создавањето на меѓународен награден суд'', но тој никогаш не бил ратификуван или спроведен.
Канибали (есеј)

''Канибали'' (француски: ''Des Cannibales'') ― есеј напишан околу 1580 година, кој е дел од збирката „''Есеи''“, од Мишел де Монтењ, кој ги опишува церемониите на Тупинамбанците кои живееле на територијата на денешен Бразил. Особено, тој известил за тоа како луѓето свечено ги јаделе телата на нивните мртви непријатели во вид на чест. Во својата работа тој користел културен релативизам и го споредува канибализмот со „варварството“ на Европа од 16 век.
Англискиот превод „''Of the Caniballes''“, се појавил во преводот на ''Есеи'' од Џон Флорио од 1603 година. Ова често било сметано (прво од Едвард Капел во 1781 година) како влијание врз Шекспировото дело ''Бура'', особено чин II, сцена 1.
Мултикултурализам без култура

''Мултикултурализам без култура'' (англиски: ''Multiculturalism without Culture'') ― книга напишана од Ен Филипс. Темата за мултикултурализмот е истражувана од Филипс во врска со теми како што се феминизам, антропологија, политичка теорија, право и филозофија. Нејзиното вдахновение да ја напише книгата произлегла од спротивставените грижи за мултикултурализмот што ги предизвикувале правата на жените и феминизмот кој посегнува врз благосостојбата на културите. Додека Филипс претстатува многу различни гледишта за мултикултурализмот, нејзиниот општ аргумент во книгата може да се сумира како: „Време е да се елаборира верзија на мултикултурализмот која се откажува од реифицираните поими за културата, побезмилосно се занимава со културните стереотипи и одбива да се подредува правата и интересите на жените за наводните традиции на нивната култура“.
1 Резиме
Во книгата Филипс ја елаборирала идејата за мултикултурализам без култура. Во овој модел, концепцијата на културата како непроменлива и доминантна (Ставот за кој Филипс тврди дека го имаат многу влади и луѓе) се поставува во корист на идејата дека културата е течна и дека поединецот е во културата, а не културата во поединецот, има права и е најважниот елемент. Средишниот дел од нејзината теорија почива на идејата дека луѓето во малцинските култури имаат автономија . Нејзината дискусија тежи во многу различни перспективи за мултикултурализмот обезбедени од низа современи писатели на оваа тема. Таа постојано ја одржува феминистичката теорија како примарна основа од која ги структурира своите аргументи. Книгата завршува со нејзино гарантирање за зголемување на консултативните услуги за малцинските групи и зголемување на дијалогот меѓу нив и владите.
2 Прием
Критичкиот прием бил главно позитивен.''Полски социолошки преглед'' дал поволен преглед на ''Мултикултурализмот без култура'', забележувајќи дека таа е „стимулативна, добро истражена и добро напишана книга“. Професорот Ана Јитман од Универзитетот во Западен Сиднеј објавил на форумот Х-Нет дека книгата „оди само толку далеку теоретски“, но дека е „одличен и обмислен аргумент за мултикултурализмот во време кога е нападната од сите страни“.
3 Поврзано
* Вил Кимлика
* Бику Парек
* Контроверзии со хиџабот и бурката во Европа
Рафинирани житарки

Рафинираните житарки, за разлика од интегралните житарки, се однесуваат на житни производи кои се состојат од зрна или брашно кои се значително изменети од нивниот природен состав. Процесот на модификација генерално вклучува механичко отстранување на триците и никулците, или преку мелење или селективно просејување. Понатамошното рафинирање вклучува мешање, белење и броматирање. Дополнително, честопати се додаваат тиамин, рибофлавин, ниацин и железо за хранливо збогатување на производот. Бидејќи додадените хранливи материи претставуваат дел од отстранетите хранливи материи, рафинираните зрна се сметаат за нутритивно инфериорни во однос на интегралните зрна. Меѓутоа, во посебниот случај на пченка, процесот на никстамализација (хемиски облик на рафинирање) дава значително подобрување во биорасположивоста на ниацин, со што се спречува пелаграта во диетите кои главно се состојат од производи од пченка.
+Нутрициони ефекти од рафинирање и збогатување на пченица и ориз, , Пленица, Ориз
Интегрална, Рафинирана, Збогатена, Интегрален, Рафиниран, Збогатен
Food energy, 100%, 107%, 107%, 100%, 99%, 99%
Јаглехидрати, 100%, 105%, 105%, 100%, 104%, 104%
Влакна, 100%, 22%, 22%, 100%, 37%, 37%
Белковини, 100%, 75%, 75%, 100%, 90%, 90%
Витамин Б1 (B<sub>1</sub>), 100%, 27%, 176%, 100%, 17%, 144%
Рибофлавин (B<sub>2</sub>), 100%, 19%, 230%, 100%, 53%, 53%
Ниацин (B<sub>3</sub>), 100%, 20%, 93%, 100%, 31%, 82%
Пантотенска киселина (B<sub>5</sub>), 100%, 43%, 43%, 100%, 68%, 68%
Пиридоксин (B<sub>6</sub>), 100%, 13%, 13%, 100%, 32%, 32%
Фолна киселина (B<sub>9</sub>), 100%, 59%, 350%, 100%, 40%, 1155%
Витамин E, 100%, 5%, 5%, 100%, 18%, 18%
Калциум, 100%, 44%, 44%, 100%, 100%, 100%
Железо, 100%, 30%, 120%, 100%, 54%, 293%
Магнезиум, 100%, 16%, 16%, 100%, 17%, 17%
Фосфор, 100%, 31%, 31%, 100%, 35%, 35%
Калиум, 100%, 26%, 26%, 100%, 52%, 52%
Натриум, 100%, 40%, 40%, 100%, 71%, 71%
Цинк, 100%, 24%, 24%, 100%, 29%, 29%
Бакар, 100%, 38%, 38%, 100%, 79%, 79%
Манган, 100%, 18%, 18%, 100%, 29%, 29%
Селен, 100%, 48%, 48%, 100%, 65%, 65%
1 Поврзано
* Брашно
* Интегрални житарки
* Интегрално брашно
Мултиконфесионализам

Мултиконфесионалните земји имаат уредување за поделба на моќта меѓу луѓе од различни вери, обично три или повеќе значајни конфесионални групи во иста јурисдикција. Примери за современи земји кои се сметаат за мултиконфесионални се Либан и Босна и Херцеговина.
„Националниот пакт“ во Либан е формален договор кој го менува Уставот од 1926 година, кој ги поставил темелите на Либан како конфесионалистичка држава. Наместо малцинството да има најголема моќ, политичката моќ станала посредна.
1 Поврзано
* Религии по земја
* Мултикултурализам
* Религиски плурализам
2 Дополнителна литература
**
Берзенбрик

Берзенбрик (|Bersenbrück; |Bessenbrügge) — мал град во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Хазе, околу 30 километри северно од безокружниот град Оснабрик.
Градот претставува административно седиште на истоимената општинската заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Берзенбрик се наоѓа помеѓу ридските масиви Анкумер Хее и Дамер Берге на реката Хазе.
1.2 Градски единици
Градот е составен од следниве единици:
# Ахаузен-Зитер
# Бокел
# Хаструп
# Хертман-Лобек
# Пригенхаген
# Талге
# Волтруп-Веберген
1.3 Клима
Градот е под влијание на мешана морска клима со влажни северозападни ветришта од Северното Море. Годишна просечна температура на воздухот изнесува од 8,5 до 9,0 °C и паѓаат околу 616 милиметри врнежи. Најтопли месеци се јули и август со просечни температури од 17,2, односно од 16,9 °C, додека најладни месеци се јануари и февруари со 1,6, односно 2,2 °C во просек. Најмногу врнежи паѓаат во месеците јуни и јули со просечно 69 односно 75 милиметри, додека најсуви месеци се февруари и март со просечни 36, односно 42 милиметри.
2 Политика
2.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 23 избрани членови од три различни партии. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
Следната табела ги прикажува општинските резултати од 1996 година.
Изборни резултати за Градскиот совет на Берзенбрик
, CDU, SPD, UWG, GRÜNE, Вкупно, Излезност
Период, %, %, %, %, %, %
1996–2001, 66,1, 14, 27,6, 6, —, 6,3, 1, 100, 21, 69,9
2001–2006, 69,7, 15, 26,0, 6, —, 4,2, —, 100, 21, 64,2
2006–2011, 64,2, 14, 29,1, 6, —, 6,7, 1, 100, 21, 48,8
2011–2016, 56,7, 12, 23,2, 5, —, 20,1, 4, 100, 21, 50,3
2016–2021, 56,3, 13, 20,6, 5, 12,2, 3, 10,9, 2, 100, 23, 50,8
2021–2026, 52,56, 12, 31,2, 7, 16,2, 4, 100, 23,
заокружени проценти.Извори: Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија, Округ Оснабрик.
2.2 Градоначалник
Од 2013 година, градоначалник на Берзенбрик е Кристијан Клич (CDU).
;Досегашни градоначалници
* 2013–денес: Кристијан Клич (CDU)
* 2005–2013: Харалд Кројтер (CDU)
* 2001–2004: Ренате Хилсман (CDU)
* 1981–2001: Валтер Зандбринк (CDU)
2.3 Збратимени градови
Берзенбрик е збратимен со следниве градови:
* Тентењак, Франција (од 2000 г.)
* Грифино, Полска (од 2000 г.)
3 Познати луѓе
* Ханс-Герт Петеринг (р. 1945) — политичар
4 Галерија
Културна варијација

Културната варијација ― поим кој се однесува на богатата разновидност во општествените практики што различните култури ги прикажуваат низ целиот свет. Кујната и уметноста се менуваат од една култура во друга, но исто така се менуваат и родовите улоги, економските системи и социјалната хиерархија меѓу било кој број други човечки организирани однесувања. Културните варијации може да се проучуваат низ културите (на пример, меѓукултурна студија за обреди во Индонезија и Бразил) или низ генерации (на пример, споредба на генерацијата X и генерацијата Y) и често е предмет студирал од антрополози, социолози и културни теоретичари со подстручности од областа на економската антропологија, етномузикологијата, здравствената социологија итн. Во последниве години, културните варијации станаа богат извор на студии во невроантропологијата, културната неврологија и социјалната неврологија.
1 Поврзано
* Културна разновидност
* Културна антропологија
* Теорија на културата
* Невроантропологија
2 Дополнителна литература
*** Lende, D. H., & Downey, G. (2012). The encultured brain: an introduction to neuroanthropology. MIT press.
*
Сојуз на мирот

Сојуз на мирот (латински: ''foedus pacificum'') ― израз измислен од Имануел Кант во неговото дело „''Вечен мир: Филозофски нацрт''“. Сојузот на мирот треба да се разликува од мировниот договор (''pactum pacis''), бидејќи мировниот договор спречува или прекинува само една војна, додека сојузот на мирот се спрема да стави крај на сите војни засекогаш. Овој сојуз не поседува никаква моќ на државата, туку постои само за „одржувањето и безбедноста на слободата на државата и на другите држави во сојуз со неа, без да има потреба тие да се предадат на граѓанските закони и нивната принуда, бидејќи луѓето во природната состојба мора да се покорат“.
1 Поврзано
* Друштво на народите
* Мировен договор
* Вечен мир
* Обединети нации
* Мир во светот
2 Наводи
Дневник за повеќејазичен и мултикултурен развој

''Дневник за повеќејазичен и повеќекултурен развој'' (англиски: ''Journal of Multilingual and Multicultural Development'') – рецензирано академско списание кое опфаќа проучување на теми од социологијата и социјалната психологија на јазикот, во јазичната и културната политика, планирањето и практиката. Главен уредник е Џон Роберт Едвардс. Основан е во 1980 година и биле објавиле во 7 изданија годишно од страна на Routledge.
1 Апстрактирање и индексирање
Списанието е апстрактирано и индексирано во Апстракти за лингвистика и јазично однесување, Меѓународна библиографија на СЈЗ и Индекс на цитати од општествени науки. Според ''Journal Citation Reports'', списанието има фактор на влијание за 2016 година од 0,943, што го рангира на 67-то место од 182 списанија во категоријата лингвистика.
Етичко убедување

Етичко убедување ― поим кој се однесува на моралните начела поврзани со употребата на убедување од страна на говорникот за да влијае на верувањата, ставовите, намерите, мотивациите или однесувањата на публиката. Етички говорник може да настојува:
# Да ја истражи гледната точка на публиката,
# Да ја објасни гледната точка на говорникот и
# Да створи резолуции.
Етиката на убедување во професионалните медиумски полиња како што е новинарството добила одредено академско внимание. Бејкер и Мартинсон претставиле тест од пет дела кој ги дефинира петте начела на вистинитост, автентичност, почит, правичност и општествена одговорност ( т.е. важноста на општото добро). Така, овој тест служи како мерка за придржување на говорникот до некои етички принципи во професионалната убедлива кореспонденција. Фицпатрик и Готје поставувиле неколку свои прашања за да ја оценат етиката на убедувањето:
# За која цел се користи убедувањето?
# Кон кои избори и со какви последици за поединците се користи убедувањето?
# Дали убедувањето придонесува или се меша во процесите на донесување одлуки на публиката?
Во врска со тоа, етиката на реториката се занимава со способноста на една личност да се спротивстави на искушението да си помогнат себеси со тоа што ќе им наштети на другите. Друг пример на неетичко убедување би било да се користи убедувањето за лична корист без знаење на публиката.
Друштво „Градска мисија“

Друштво „Градска мисија“ (англиски: City Mission Society) ― агенција за социјална правда основана во 1816 година од конгрегациите на Старата јужна црква и Црквата на „Парковска улица“ со мисија да им служи на урбаните сиромашни во метрополски Бостон, Масачусетс.
Скоро 200 години, Друштвото „Градска мисија било странка во воспоставувањето на програми кои им служат на децата и семејствата и помогнало да бидат основани неколку сега независни училишта и агенции за социјални услуги. Денес, друштвото обезбедува услуги на повеќе од 3000 поединци во облик на образование, застапување и директна помош. Организацијата работи со урбаната младина, семејства, собири и затвореници.
Мировна клаузула

Мировна клаузула - поим кој трговските преговарачи главно го нарекуваат Членот 13 од Договорот за земјоделство на Светската трговска организација. Членот 13 смета дека домашните мерки за поддршка и извозните субвенции на членка на СТО (Светска Трговна Организација) кои се законски според одредбите на Договорот за земјоделство не можат да бидат оспорувани од другите членки на СТО врз основа на тоа дека се незаконски според одредбите на друг договор на СТО.
Мировната клаузула истекла на 1 јануари 2004 година. Затоа, сега е можно земјите во развој и нациите кои ја фаворизираат слободна трговија со земјоделски стоки, како што е Кернската група, да го користат механизмот за решавање спорови на СТО со цел да ги оспорат, особено, извозните субвенции од Соединетите Држави и ЕУ за земјоделски производи.
Друга привремена мировна клаузула била донесена на конференцијата на СТО во Бали во декември 2013 година. Таа предвидувала дека ниту една земја нема да биде законски забранета од програмите за безбедност на храна за сопствениот народ дури и ако субвенцијата ги прекрши границите наведени во Договорот за земјоделство на СТО.
Влијание на културната и јазичната разновидност во комуникацијата

Културната разновидност – наведена „толку што е неопходно за човештвото како што е биолошката разновидност за природата“. Според начинот на живот и културата на секоја земја, конкретно на народните заедници, комуникацијата се разликува од место до место, можевме да ја видиме разликата и во гестовите. Како пример можеме да го земеме индискиот начин на комуникација. Како една од најголемите населени нации, Индија има голема разновидност во својата култура. Иако одржува единство во својата различност - уметноста, архитектурата, уметничките облици и културата го соопштуваат животниот стандард, знаењето, развојот, технологијата и имагинацијата на заедницата. Тие фактори играат голема улога во овие облици на комуникација. Културата влијае и на процесот на размислување на луѓето. Културата на една личност е наследена од неговите предци преку генски транзиции и тој ќе покажува знаци на неговото традиционално наследство и навики на предците. Затоа постои сличност со профилите на родителите и децата во поголемите случаи во однос на нивното образование и кариера. Слично е и во случај на земји. Земјите како Соединетите Држави, кои се добро напреднати во технологијата и истражувањето, стануваат сè понапредни во следната генерација, исто така, бидејќи постои несвесна културна, техничка, ментална и интелектуална комуникација која се пренесува од еден на друг. Влијанието на мајчиниот јазик е многу очигледно во англискиот нагласок на луѓето во Индија и е познат како индиски нагласок во Индија, во други земји има различни видови нагласоци како корејски, германски, италијански, шпански, кинески и бразилски нагласоци. Луѓето ги покажуваат своите културни и гестуални разлики во нивниот стил на комуникација. Луѓето секогаш покажуваат јазично чувство и образуваат свои заедници и сакаат да комуницираат со оние кои припаѓаат на нивните јазични региони и прават дури и агитации за одредени специфични групи. Во Индија реорганизацијата на државите била направена врз основа на јазичните разлики. Во одредени случаи, различни јазици имаат различни значења, како и во одредени зборови и идеи. Во многу случаи недостасува единство. Настан или факт што е многу вообичаен во еден регион може да биде сосема различен по значење или разбирање во друг регион. Затоа, прави некои пречки во областите како што се образованието и меѓусебната размена на идеи. Затоа, применливоста на било што донесено од еден одреден регион треба добро да се провери за да се добие вистинската идеја.
Внатрешен мир

Внатрешниот мир (или мир на умот) ― поим кој се однесува на намерна состојба на психолошка или духовна смиреност и покрај потенцијалното присуство на стресни фактори. Да се биде „во мир“ од многумина се смета за здраво (хомеостаза) и спротивно на стрес или анксиозност, и се смета дека е состојба во која нашиот ум работи на оптимално ниво со позитивни резултати. Така, душевниот мир е главно поврзан со блаженство, среќа и задоволство.
Мирот на умот, спокојството и смиреноста се описи на диспозиција ослободена од ефектите на стресот. Во некои култури, внатрешниот мир се смета за состојба на свест или просветлување што може да се култивира со различни облици на вежбање, како што се вежби за дишење, молитва, медитација, тај чи или јога, на пример. Многу духовни практики се однесуваат на овој мир како искуство на познавањето на себеси.
Луѓето имаат потешкотии да ја прифатат нивната внатрешна духовност бидејќи секојдневните стресови го добиваат најдоброто од нив; наоѓањето мир и среќа во малите животни радости може да изгледа тешко, а резултатите не изгледаат баш толку задоволни. Постигнувањето на духовноста е процес чекор-по-чекор; постојат начини преку кои може да се стане подуховен секој ден.
Тенцин Ѓацо, сегашниот и 14-ти Далај-лама, ја нагласува важноста на внатрешниот мир во светот:
Прашањето за вистински, траен светски мир се однесува на човечките суштества, така што основните човечки чувства се исто така во неговите корени. Преку внатрешен мир може да се постигне вистински мир во светот. Во ова важноста на поединечната одговорност е сосема јасна; мора прво да се создаде атмосфера на мир во нас самите, а потоа постепено да се прошири за да ги вклучи нашите семејства, нашите заедници и на крајот целата планета.
1 Поврзано
* Атараксија
* Рамномерност
* Просветление
* Хесихија
* Внатрешна светлина
* Значење на животот
* Нирвана
* Геласенхајт
* Самоостварување
* Самосопственост
* Самореализација
* Шанти Мантрас
* Спокојство
* Внимателност
* Медитација
* Внатрешен судир
2 Дополнителна литература
*