procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Француски Алпи

Француски Алпи — дел од Алпите сместен во регионите Рона-Алпи и Прованса-Алпи-Азурен Брег, Франција. Некои од венците се целосно протегаат во земјата, додека пак други, како масивот на Монблан навлегуваат во Швајцарија или Италија.
Највисока планина во групата е Монблан (4.808 м), истовремено највисока во Западна Европа.
Поважни градови на алпите се Гренобл, Шамони, Анси, Шамбери, Евијан ле Бен и Албервил.
1 Венци и врвови
Венец, Масив, Највисок врв, Висина (м)
Грајски Алпи, Монблан, Монблан, 4.810
Грајски Алпи, Бофортен, Роање, 2.995
Грајски Алпи, Лозјер, Гран Пик, 2.829
Грајски Алпи, Ваноаз, Гран Кас, 3.855
Грајски Алпи, Грајски Алпи (цент. група), Поант де Шарбонел, 3.752
Дофински Алпи, Белдон, Гран Пик, 2.977
Дофински Алпи, Гранд Русе, Пик Бел, 3.465
Дофински Алпи, Арв, Егиј д'Арв, 3.514
Дофински Алпи, Тајфер, Тајфер, 2.857
Дофински Алпи, Екрен, Бар де Екрен, 4.102
Котиски Алпи, Мон Сенис, Поант де Рос, 3.612
Котиски Алпи, Серс, Гран Галибје, 3.229
Котиски Алпи, Кејрас, Рошбрин, 3.320
Котиски Алпи, Ибај (Орене), Егиј де Шамберон, 3.411
Приморски Алпи, Меркантур, Сим ди Жела, 3.143
Приморски Алпи, Пела, Мон Пела, 3.050
Приморски Алпи, Троа Евеше, Тет де л'Естроп, 2.961
Лигурски Алпи, Лигурски Алпи, Пунта Маргаре, 2.651
Савојски Предалпи, Шаблевски Алпи, От Фор, 2.464
Савојски Предалпи, От Жифр, От Сим, 3.257
Савојски Предалпи, Егиј Руж, Егиј ди Белведер, 2.965
Савојски Предалпи, Борн, Поант Бланш, 2.438
Савојски Предалпи, Арави, Поант Персе, 2.750
Савојски Предалпи, Бож, Аркало, 2.217
Савојски Предалпи, Шартрез, Шамшод, 2.082
Дофински Предалпи, Веркор, Гран Вемон, 2.341
Дофински Предалпи, Диоа, Мон Жоку, 2.051
Дофински Предалпи, Деволиј, Гран Тет де л'Обју, 2.789
Провансалски Предалпи, Бошен, Мон Сеиз, 2.016
Провансалски Предалпи, Дињски Предалпи, Ле Монж, 2.115
Провансалски Предалпи, Барони, Мон Мар, 1.603
Провансалски Предалпи, Воклиски Пл., Сињал де Сен Пјер, 1.256
Провансалски Предалпи, Либерон, Мур Негр, 1.125
Приморски Предалпи, Кастелански Предалпи, Пиј де Ран, 1.996
Приморски Предалпи, Нички Предалпи, Поант де Троа Комин, 2.080
2 Галерија
3 Поврзано
* Зимски олимписки игри 1924
* Зимски олимписки игри 1968
* Зимски олимписки игри 1992
Томаш Маковски

Томаш Артур Маковски (|Tomasz Artur Makowski; р. 1970) — директор на Националната библиотека на Полска, претседател на Националниот совет за библиотеки и на Националната комисија за библиотечни колекции и на Комитетот за дигитализација при Министерството за култура и национално наследство.
1 Животопис
Маковски работи во Националната библиотека од 1994 година. Пред да стане генерален директор во 2007 година бил заменик генерален директор и директор за истражување. Томаш Маковски е член на одборот на голем број организации и институции во Полска и во странство, вклучувајќи го и Националниот комитет за меморија на светот на УНЕСКО, одборот за архиви под директор на Државниот архив, програмскиот одбор на Институтот за книги, програмата на Институтот Шопен, Националниот музеј во Краков, Музеј на литературата и Музејот Лазенки Кролевскје.
Во 2005 година ја создал првата монографска изложба за библиотеката Замојски. Тој е асистент професор на Универзитетот Кардинал Стефан Вишински во Варшава. Автор е на три книги и голем број написи. Тој специјализира во историјата на библиотеките и ракописните студии.
Минеј

Минеј („месечник“) — богослужбена книга во која се содржат текстовите на молитвословија од празниците на неподвижниот годишен богослужбен круг. Постојат месечен, празничен и општ минеј.
1 Видови минеи
1.1 Месечен минеј
Месечниот минеј ги содржи службите од светителите/празниците во еден од дванаесетте месеци.
1.2 Општ минеј
Општиот минеј ги содржи службите посветени на определен тип на светител (на пр. на маченик, на преподобен, на апостол...) и определува кога се извршува богослужбата во спомен на светиот за кого не е напишана одделна служба.
1.3 Празничен минеј
Празничниот минеј ги содржи службите на големите Господови празници и на уште неколку други.
2 Познати минеи
Познати македонски минеи се:
*Стојков празничен минеј
*Прилепски Никифоров минеј
Памана

Памана или Дана (''Dana'',''Dona'', ''Ndana'') — мал остров во јужна Индонезија, во рамките на архипелагот Мали Сундски Острови. Лежи точно на напоредникот 11° ЈГШ близу поголемиот остров Роти. Административно му припаѓа на намесништвото Роти Ндао во покраината Источни Мали Сундски Острови и на југ се граничи со австралиската островска територија Ашмор и Картие. Памана е познато како најјужната точка во Азија.
1 Фауна
Островот го населуваат елени, разни видови птици и секоја година е посетен од желки кои доаѓаат да полагаат јајца.
2 Предание
Според некои преданија, островот бил населен во XVII век, но населението пострадало во колеж од одмазда и телата фрлени во езеро. Оттогаш островот останал ненаселен.
3 Поврзано
* Географија на Индонезија
* Мали Сундски Острови
Александра (ТВ-филм)

„Антица“ — македонски телевизиски филм од 1970 година. Го режирал Ацо Алексов, а сценариото го напишал Томе Арсовски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Драги Костовски
Снежана Стамеска
Дарко Дамевски
Илија Милчин
Александар Ѓорчев
Ленче Делова
Момир Христовски
Катерина Крстева
Џемаил Максут
Пресуда (македонски филм)

„Пресуда“ — македонски филм од 1977 година. Го режирал Трајче Попов, а сценариото го напишал Јово Камберски.
1 Кратка содржина
При еден судир со непријателот, во однапред изгубена битка и ризик да се умре залудно, партизанот Митко Ангелов бега од бојното поле. Се качува на воз и оди да ја види мајка си која штотуку се вратила од интернација. Кога се вратил во бригадата, Митко бил прогласен за дезертер, бил разоружен и врзан. Немајќи оружје, со други партизани, оди во патрола и акција за преземање оружје од Германците. При акцијата загинуваат сите партизани освен Митко и Ване кој е сериозно ранет. Митко мисли дека и Ване е загинат и се враќа во бригадата. Командантот не му поверувал и тој е затворен. Во меѓувреме ранетиот борец Ване доаѓа во бригадата и ја раскажува приказната за херојската борба предводена од Митко. Истовремено, воениот суд го осудува Митко на смрт заради дезертерство.
2 Улоги
Глумец, Улога
Жарко Радиќ, Митко Ангелов
Петре Арсовски, Комесарот Кораб
Благоја Чоревски, Командантот Донски
Драги Костовски, Аспарух Савов
Ѓокица Лукаревски, Ване
Мето Јовановски, Ѓорче
Илија Милчин, Германец
Јанез Врховец
Јорданчо Чевревски
Ненад Стојановски
Ненад Милосављевиќ
Ванчо Петрушевски
Георги Дампе Бисерков
Владан Живковиќ
Кирил Псалтиров
Благоја Спиркоски Џумерко
Борис Чоревски
Останати улоги &#9660;
Глумец, Улога
Драгомир Фелба
Славица Зафировска
Ристо Мајсторов
Димитар Зози
Младен Крстевски
Мирче Доневски
Благоја Анчевски
Кирил Ристоски
Јован Трпевски
Киро Попов
Анастас Миша
Душко Ѓорѓиоски
Бранко Атанасовски
Ѓорѓи Устапетров
Записник (филм)

„Записник“ — македонски телевизиски филм од 1983 година. Го режирал Тихомир Бачовски, а сценариото го напишале Миле Неделковски и Велко Неделковски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Ацо Стефановски
Вукан Диневски
Ацо Јовановски
Ненад Стојановски
Милица Стојанова
Катерина Коцевска
Лилјана Велјанова
Петре Арсовски
Душко Костовски
Ацо Дуковски
Петар Темелковски
Драги Крстевски
Ѓокица Лукаревски
Кирил Ристоски
Ѓорѓи Колозов
Владимир Светиев
Ванчо Петрушевски
Останати улоги &#9660;
Глумец, Улога
Гоце Тодоровски
Ненад Милосављевиќ
Сабина Ајрула
Лиле Георгиева
Гоце Влахов
Јосиф Јосифовски
Лазе Манасковски
Љупчо Петрушевски
Салаетин Билал
Фехми Груби
Мустафа Јашар
Лидија Велкова
Зорица Петровска
Дејан Јосифовски
Антица (ТВ-филм)

„Антица“ — македонски телевизиски филм од 1969 година. Филмот бил режиран Ацо Алексов, а сценариото го напишал Коле Чашуле.
1 Улоги
Глумец, Улога
Цветанка Јакимовска, Антица
Стојка Цекова, Баба Анча
Тодор Николовски, Поп Јонче
Петре Прличко, Ристаќи
Вера Вучкова, Саветка
Борис Стефановски
Чедо Камџијаш, Илија
Таше Кочовски, Николаки
Добрила Пуцкова, Василка
Киро Попов, Селман ага
Вукосава Донева - Варколи, Фроса
Љупка Џундева, Кате
Драги Костовски, Кметот
Дејвид Ромер

Дејвид Ромер (англиски: ''David Romer'') – американски економист.
1 Образование и кариера
Ромер дипломирал на Универзитетот Принстон (''Princeton University'') во 1980 година, а докторирал на МИТ во 1985 година. Својата академска кариера ја започнал на Универзитетот Принстон, каде работел како доцент во периодот 1985-1988, а во 1988 година се преселил на Универзитетот на Калифорнија во Беркли (''University of California at Berkeley''), каде работел како вонреден и редовен професор. Притоа, во периодот 2009-2010 бил главен истражувач при Меѓународниот монетарен фонд.
2 Поважни публикации
Romer објавил повеќе трудови во престижните економски списанија, како:* “The New Keynesian economics and the output-inflation trade-off” (со Laurence Ball и N. Gregory Mankiw), ''Brookings Papers of Economic Activity'' (1988)
* “Does monetary policy matter? A new test in the spirit of Friedman and Schwartz” (со Christina D. Romer), ''NBER Macroeconomics Annual'' (1989)
* “Real rigidities and the non-neutrality of money” (со Laurence Ball), ''Review of Economic Studies'' (1990)
* “A contribution to the empirics of economic growth” (со N. Gregory Mankiw и David N. Weil), ''Quarterly Journal of Economics'' (1992)
* “Openness and inflation: Theory and evidence”, ''Quarterly Journal of Economics'' (1993)
* “Does trade cause growth?” (со Jeffrey A. Frankel), ''American Economic Review'' (1999)
* “Federal Reserve information and the behavior of interest rates” (со Christina D. Romer), ''American Economic Review'' (2000)
* “Keynesian macroeconomics without the LM curve”, ''Journal of Economic Perspectives'' (2000)
* “A new measure of monetary shocks: derivation and implications” (со Christina D. Romer), ''American Economic Review'' (2004)
* “Do firms maximize? Evidence from professional football”, ''Journal of Political Economy'' (2006)
* “The macroeconomic effects of tax changes: Estimates based on a new measure of fiscal shocks” (со Christina D. Romer), ''American Economic Review'' (2010)
Исто така, тој е автор на следнава книга:*''Advance Macroeconomics'' (четврто издание), McGraw-Hill, 2012.
3 Награди и признанија
Ромер е член на Националното биро за економски истражувања (''National Bureau of Economic Research'') од 1983 година, а во 2003 станал директор на програмата за монетарна економија (заедно со Кристина Ромер). Во 2006 година бил избран за член на Американската академија на уметностите и науките (''American Academy of Arts and Sciences''), a во 2009 година станал уредник на ''Brooking Papers on Economic Activity'' (заедно со Justin Wolfers). Во периодот 2007-2010, Ромер бил член на извршниот комитет на Американското економско здружение (''American Economic Association''), а исто така бил дел од уредувачките одбори на неколку списанија што ги издава тоа здружение, како: ''American Economic Review'' (1996-2002), ''AEJ: Macroeconomics'' (2007-2013), ''AEJ: Economic Policy'' (od 2014).
Светско првенство во водени спортови 2017

XVII Светско првенство во водени спортови (|2017-es úszó-világbajnokság) беше одржано во Будимпешта, Унгарија од 14 до 30 јули 2017 година. Во склоп на првенството се наоѓале шест поединечни спортови, и тоа: пливање, ватерполо, скокови во вода, високи скокови во вода, далечинско и синхронизирано пливање.
1 Избор на домаќин
На 15 јули 2011 година, на генералниот конгрес на ФИНА одржан во Шангај, град домаќин за Светското првенство во водени спортови 2017 бил избран Гвадалахара (Мексико). На истото гласање за град домаќин на Светското првенство во водени спортови 2015 бил избран Казањ (Русија), додека кандидатурата на Хонгконг (Кина) била одбиена. Градовите Гуангжу (Кина) и Монтреал (Канада) ги повлекле своите кандидатури набрзо пред почетокот на гласањето.
Во февруари 2015 година Мексико се откажал од организирање на Светското првенство поради финансиски причини. На 11 март 2015 година, било објавено дека Будимпешта ќе биде град домаќин на првенството. Градот првично планирал да се кандидира за Светското првенство 2021..
2 Спортски објекти
Двата главни спортски објекти на кои биле одржани натпреварите биле сместени во Будимпешта: Дунав арената, ново изграден пливачки комплекс за пливање и скокови во вода на источниот брег на реката Дунав, северно од островот Маргит, и постоечката Национална пливачка арена Алфред Хајош, која се наоѓа на островот Маргит, за ватерполо. Трките во далечинско пливање биле одржани на Езерото Балатон. Натпреварите во високи скокови во вода и синхронизирано пливање биле одржани во привремени објекти во Будимпешта.
3 Распоред
Биле доделени медали во вкупно 75 натпревари во шест поединечни спортови.
●, Свечено отворање, ●, Други натпреварувања, ●, Финални натпревари, ●, Свечено затворање, М, Мажи, Ж, Жени
Јули, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, Вкупно
Церемонии, ●, ●, 75
Пливање, 4, 4, 5, 5, 5, 5, 6, 8, 42
Далечинско пливање, 1, 1, 1, 1, 1, 2, 7
Синхронизирано пливање, ●, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 2, 9
Скокови во вода, ●, 3, 2, 2, 1, 1, 1, 1, 2, 13
Високи скокови во вода, ●, 1, 1, 2
Ватерполо, Ж, М, Ж, М, Ж, М, Ж, М, Ж, М, Ж, М, Ж, М, 2
4 Табела на медали
Земја домаќин
1, 21, 12, 13, 46
2, 12, 12, 6, 30
3, 11, 6, 8, 25
4, 6, 1, 2, 9
5, 5, 3, 3, 11
6, 4, 3, 9, 16
7, 3, 5, 4, 12
8, 3, 1, 0, 4
9, 2, 5, 2, 9
10, 2, 4, 2, 8
11, 1, 5, 0, 6
12, 1, 4, 1, 6
13, 1, 1, 5, 7
14, 1, 0, 1, 2
1, 0, 1, 2
16, 1, 0, 0, 1
17, 0, 4, 5, 9
18, 0, 2, 7, 9
19, 0, 2, 1, 3
20, 0, 2, 0, 2
21, 0, 1, 1, 2
22, 0, 1, 0, 1
0, 1, 0, 1
0, 1, 0, 1
25, 0, 0, 2, 2
26, 0, 0, 1, 1
0, 0, 1, 1
0, 0, 1, 1
0, 0, 1, 1
Вкупно 75 76 77 228
Библиотека Залуски

Библиотека Залуски (|Biblioteka Załuskich, МФА [ˌbʲiblʲjɔˈtɛka zaˈwuscix]) била изградена во Варшава во 1747-1795 година од Јозеф Анджеј Залуcки и неговиот брат Анджеј Станислав Залуски, римокатолички бискупи. Библиотеката беше првата полска публична библиотека, најголема библиотека во Полска и една од најраните библиотеки во Европа.
1 Историја
Јозеф Анджеј Залуcки и неговиот брат Анджеј Станислав Залуски се здобиле со збирки на книги од претходни полски библиофили како што се Кшиштоф Опалински, Томаш Ујејски, Јануш Вишниовиецки, Ежи Мнишех и Јан III Собиески.
Од 1730-тите браќата планирале создавање на библиотека, а во 1747 ја основале библиотеката Залуcки (Biblioteka Załuskich). Библиотеката се наоѓала во палатата на Данилович во 17 век во Варшава.
Библиотеката Залуcки се сметаше за првата полска публична библиотека и една од најголемите библиотеки во современиот свет. Библиотеката имала околу 400000 печатени предмети, мапи и ракописи до крајот на 1780-тите. Исто така, акумулираше збирка уметнички дела, научни инструменти и примероци од растителни и животински видови.
По Boстание na Кошчиушко (1794), фондовите на Bиблиотеката биле транспортирани во колекција на Царина Катерина II во Санкт Петербург, каде што книгите ја формирале масата на Руската Народна Библиотека. Делови од збирката биле уништени, а многу од нив биле и украдени.
Некои делови од колекцијата Залуски се вратија во Полска во XIX век. Во 1920-тите владата на Руската Советска Федеративната Социјалистичка Република врати некои од поранешните збирки Залуски во неодамна воспоставената Втора Полска Република. Овие имоти беа уништени од страна на германските трупи за време на уништувањето на Варшава во октомври 1944 година, по пропаѓањето на Варшавското Встание. Само во војната ги преживеала само 1800 ракописи и 30000 печатени материјали од оригиналната библиотека.
Денешната Полска Национална Библиотека (Biblioteka Narodowa), основана во 1928 година, се смета за потомок на Библиотеката Залуски.
Светла (Ледена) Пештера

Светла или Ледена (меѓу мештаните позната како Здравевска Пештера) — пештера во Македонија, од видот на ледени пештери. Претставува пештера која е сместена во еден од најинтересните и најзначајните карстни предели во Македонија во Општината Сопиште во атарот на селото Нова Брезница на надморска висина од 990 метри. Се наоѓа на висорамнината Шумјак околу еден час пешачење јужно од селото во месноста викана Долни Бунари. Лесно е достапна и е на само 30 километри од Скопје. Она што ја прави пештерата привлечна е минеролошкиот феномен – калцитни кристали со голема проѕирност. Зимно време со струењето на воздухот поради обликот на пештерата, која е во форма на чизма, од подот и таваницата на пештерата се создаваат импозантни ледени украси, а таа станува вистинска ледена убавица, по што го добила и името. Единствена е од ваков вид досега откриена во Македонија. Освен пештерата, реонот до неа и околу неа го прави привлечен и природата која изобилува со многу природни реткости, бунари, мали езерца, богат животински и растителен свет.
Кон крајот на шеесеттите и почетокот на седумдестетите, спелеолошкото друштво „Пеони“ вршело истражувања на неколку пропасти, сместени на висорамнината Копање, при што пропаста во тоа време означена како Пеони III во голем дел одговара на Светла Пештера, а за неа спелеолозите запишале дека таа е типична ѕвонеста пропаст, која во длабочината е поширока. Таа се наоѓа на висорамнината Копање (Шумјак) и отворот и е во една помала вртача. Отворот и изнесува в оразмер од 0,70 м, додека вкупната длабочина и изнесува 15 метри. Дното на пропаста е препокриено со разурнати камења од страните на пропаста, а интересна е поради тоа што во поголем дел по ѕидовите е препокриена со напласти, така што при светлоста на карбитните ламби кристалите ја одбиваат светлината во разни бои. По ѕидовите има и украси и напласти со чудни облици, но преовласуваат облици како на човечки глави. Дното и е наведната за околу 20%, што укажува на некогашното истечување на вода. Вода капница има само тогаш кога има врнежи и нешто малку подоцна. Припаѓа од типот на ѕвекари.
1 Галерија
Феферон

Феферони (разг. феферонки) — сорта од родот на пиперките. Се одликуваат со мал, тенок и долгнавест изглед и раст и изразито лут вкус. Се користат во исхраната на луѓето во свежа, преработена и конзервирана форма. Особено многу е распространета во областа Калабрија во јужна Италија и во Струмичко во Македонија.
1 Историја
Фефероните најверојатно доаѓаат од Италија во почетокот на 16 век, откако Колумбо земал примероци од Новиот Свет во Европа во 1492 година. Како и доматот, фефероната за првпат се сметала за декоративно и можеби отровно растение пред да биде усвоена во италијанската кујна. Можеби станала популарна, како храна долго пред да се потврди нејзината употреба во официјалните книга со рецепти за готвење. Овие книги биле напишани за горните класи, додека фефероните биле евтина и практична храна за пониските класи.
Пјетро Андреа Матиоли за првпат ги опишал феферонките во 1568 година како многу полути отколку другите видови на пиперки од Азија. Фефероните биле употребувани во рецепт за готвач за првпат во 1694 година, од страна на неаполитанскиот готвач Антонио Латини. Во неговиот рецепт за "Салса од Шпанија '' сецкани феферони, домати и кромид се комбинирани со пеперминт, сол и масло, за да се служи како Релиш.
2 Употреба во исхраната
Во италијанската кујна фефероните се користат со модерација и вкусот се смета за поважен од лутината. Како последица на тоа, рејтингот Сковиле служи само како груб водич за лутината, кој е доста различен меѓу различните сорти.
Фефероните се особено важни во калабриската кујна. Кон крајот на летото, фефероните се зашиени на жици и обесени на згради. Тие се оставаат да се исушат на места со сончева светлина и вентилација за да ги сочуваат, дозволувајќи им нивно користење при готвење до следната жетва. Тие се јадат целосно, пржени до свежи, смачкани, во прав или како паста. Типичните феферони од Калабрија изнесуваат од 15,000 до 30,000 на Сковиле скалата за рејтинг.
Значајни калабриски јадења, кои користат пеперонини, се додаток за бомба Калабрезе и свинскиот колбас "Нудуа". Исто така се користат и во јадења од други регионални кујни од Јужна и Централна Италија, како што е сосот Роман Арабабиата.
Во Македонија, феферонките се користат најчесто во конзервирана форма, односно поткиселени како туршија во тегли. Феферонката во македонската кујна се јаде како цел плод вообичано за збогатување на вкусот и апетитот во традиционалните јадења како Пастрмајлија, печено месо и компири.
3 Култура
Од 1992 година, во градот Диаманте во Калабрија се одржувало годишниот фестивал Пеперончино. Организиран од Академијата Италијана дел Пеперончино, фестивалот сега привлекува десетици илјади посетители. Се одржува четири дена околу првиот викенд на септември на шеталиштето во градот. Фестивалот има голем пазар каде што се продаваат локални прехранбени производи направени со феферони и се одржува натпревар за истите.
4 Галерија
Балирка

Балирка — машина и дел од земјоделската механизација која служи за балирање, односно правење на бали од слама при жнеење на житото. Балирката, позната и како секачица за сено, се користи за компресирање на ожнеани култури (како што се сено, памук, ленена слама, сено од солани или силажа) во компактни бали што се лесни за ракување, транспорт и чување. Често балите се оставаат да се исушат и да сочуваат некоја внатрешна (на пример, хранлива) вредност на растенијата во комплет. Вообичаено се користат неколку различни типови на балирки, од кои секој произведува различен тип на бала - правоаголни или цилиндрични, од различни големини, врзани со канап, мускулест, мрежест или жица.
Индустриски балирки се користат и во капацитети за рециклирање на материјалите, пред сè за балирање метал, пластика или хартија за транспорт.
1 Историја
Пред 19 век, сеното било косено со рака и најчесто се чувало во стогови, користејќи сено виљушки за гребење и собирање на стоговите во оптимални големини & mdash; Ниту премногу големи (промовирање на услови кои би можеле да создадат спонтано согорување), ниту премногу мали, толку многу од купот е подложен на гнилеж и скапување. Овие стопи ги подигнале повеќето од растителните влакна од земјата, дозволувајќи воздух и вода да се исцедат, па тревите може да се исушат и да се излечат, за да ја задржат исхраната за добиточна храна подоцна. Во 1860-тите се развиени механички уреди за сечење; Од нив дошле современи уреди, вклучувајќи механички косилки и балирки. Во 1872 година, жетварот кој употребувал уред за јаглен за да се врзува и да се поврзе со сено, бил измислен од страна на Чарлс Витингтон; Тоа било комерцијализирано во 1874 година од страна на Кирус Маккормик. Во 1936 година, Инес измислил автоматска прес - машина која врзувала бали со конапци со помош на Appleby-тип knotters од Џон Диер зрнасти врзивно средство; Подобрената верзија била патентирана од страна на Ед Нолт во 1939 година, која била посигурна и станала најчесто користена.
Рикардо Минали

Рикардо Минали (|Riccardo Minali; р. ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа . Тој е син на Никола Минали, поранешен професионален велосипедист.
1 Достигнувања
;2015
: 1. Сиркуито дел Порто-Трофео Арведи
: 4. Меморијал Денис Ѕанети и Даниеле Дел Бен
;2016
: 2. Сиркуито дел Порто-Трофео Арведи
: 3. Трофео Алмар
;2017
: 7. Краен пласман Трка Дубаи
: 7. Бриселски велосипедски класик
;2018
: Тур де Лангкави
::1. Етапа 2
::1. Етапа 4
: 5. Гран Пиемонте
: 5. Гран Премио Бруно Бегели
: 9. Гран при де Фурмје
Нос (Гогољ)

Нос — расказ од циклусот „Петроградски раскази“ на Николај Гогољ.
1 Содржина
На 25 март, берберот Иван Јаковлевич се разбудил и побарал сопругата да му даде топол леб, но кога почнал да го сече лебот внатре го нашол носот на еден свој клиент. Уплашен да не го затворат, тој излегол надвор и од еден мост го фрлил носот во реката Нева, но тогаш го здогледал едeн полицаец. Истовремено, кога се разбудил, ситниот службеник Коваљов видел дека му го нема носот, излегол да го бара и го видел како влегува в црква, облечен како висок службеник. Во црквата, тој си го побарал носот назад, но без успех. Очаен, тој се обидел да даде оглас за изгубениот нос во весниците, но се откажал од таа намера. Разочаран, Коваљов си дошол дома, каде го посетил еден полицаец, кој му го вратил носот. За негова несреќа, носот не можел да се залепи за лицето. Во меѓувреме, низ целиот град се проширила веста за изгубениот нос. Сепак, еден ден, кога Коваљов се разбудил, си го нашол носот на своето место.
11. јужен напоредник

11. јужен напоредник (11° ЈГШ) — напоредник 11 степени јужно од екваторот. Минува низ Атлантскиот Океан, Африка, Индискиот Океан, Австралазија, Тихиот Океан и Јужна Америка.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан (Гринич), па на исток, 11° ЈГШ минува низ следниве места:
:
Координати, Земја, територија или море, Белешки
Атлантски Океан
, во долж. од 8 км
, во долж. од 5 км
, во долж. од 13 км
, во долж. од 15 км
, во долж. од 13 км
Малави
Индиски Океан
, минува низ островот Памана (Дана) веднаш јужно од островот Роти
Тиморско Море, минува веднаш северно од островот Мелвил и полуостровот Кобург,
, островот Крокер, Северна Територија
Арафурско Море, минува веднаш северно од Веселовите Острови,
, полуостровот Кејп Јорк, Квинсленд
Корално Море, минува меѓу островите на архипелагот Луизијада,
Соломонско Море, минува веднаш северно од Ренел,
Корално Море, минува веднаш јужно од островот Макира, минува веднаш јужно од островот Нендо, минува веднаш северно од островот Утупуа,
Тихи Океан, минува веднаш северно од Свејнс, (полага право ) минува веднаш јужно од атолот Пукапука,
, Акре
, Акре
, Акре — во долж. од 15 км
, Рондонија Мато Гросо Токантинс Баија Сержипе
Атлантски Океан
2 Поврзано
*10. јужен напоредник
*12. јужен напоредник
Невски проспект (Гогољ)

Невски проспект – расказ од циклусот „Петроградски раскази“ на Николај Гогољ. Првобитно, расказот бил објавен во неговата збирка „Арабески“ од 1835 година.
1 Содржина
Една вечер, поручникот Пирогов и младиот уметник Пискарев шетаат по Невскиот проспект во Петроград и здогледуваат две убави девојки, едната русокоса, а другата црнокоса. Пискарев е восхитен од русокосата убавица и почнува да ја следи, a кога пристигнува до нејзината зграда, таа го повикува да влезе и Пискарев сфаќа дека девојката е проститутка. Разочаран, тој бега во својот стан, каде сонува дека девојката е многу богата и дека го поканила на раскошен бал, но токму кога сакала да му ја открие својата тајна, тој се буди. Во следните денови, Пискарев постојано мисли на девојката, почнува да зема опиум и фантазира. Потоа, цврсто одлучува да ја спаси од проституцијата и повторно оди во нејзиниот стан, барајќи ја за жена. Кога девојката студено го одбива, тој се враќа дома и извршува самоубиство. Истовремено, поручникот Пирогов ја следи русокосата жена, сопруга на познатиот занаетчија Шилер. За да стапи во контакт со неа, тој оди во дуќанот на Шилер и порачува мамузи и корица за ножот, притоа отворено кокетирајќи со неа. Една недела, тој го искористува отсуството на Шилер и оди во неговиот стан, но токму тогаш влегува Шилер со неговиот пријател и тие го соблекуваат Пирогов до гола кожа.
2 Осврт кон расказот
„Невски проспект“ е еден од најсилните раскази на Гогољ во кој е нагласен контрастот меѓу бедата и богатството. Во Петроград, чесните и чувствителните луѓе пропаѓаат, а напредуваат вулгарните егоисти и кариеристи, кои трчаат по заработка или по лесно уживање и кои не ги мачат никакви општетствени или морални прашања. Така, поручникот Пирогов дрско следи една жена, а кога подоцна ќе биде претепан од нејзиниот маж, тој совршено ја заборава навредата - спротивно на офицерската чест. Во таквата вулгарна средина не можат да опстанат фантазерите и идеалистите. Таков е уметникот Пискарев, кој откако ќе открие дека саканата девојка е проститутка, не може да го поднесе тој удар и извршува самоубиство. Притоа, Гогољ вака го опишува крајот на животот на овој надарен и чувствителен човек: „Никој не заплака над него; никој не можеше да се види покрај неговиот студен труп... плачеше само војникот-служител, и тоа затоа што испил некое шише ракија.“
Пламени кули

Пламени кули (|Alov qüllələri, |Flame Towers) — група облакодери во Баку, Азербејџан и највисоко здание во градот со 190 м. Се состои од станови, хотел и деловни простории. Изградбата чинела околу 350 милиони долари, започнала во 2007, а завршила во 2012 г. Архитект на проектот е ателјето „Хелмут, Обата и Касбаум“, под раководство на работите во „ДИА Холдинг“, а како изведувач се јавиле „Хил интернешанал“.
Комплексот се состои од три кули: Јужна, Источна и Западна. Фасадите воедно имаат улога на џиновски приказници опремени со преку 10.000 силни расветни тела со светлечки диоди.
Во јуни 2014 г. во приземните простории на комплексот е отворен автосалон на „Ламборгини“.
1 Осветлување
Кулите обично се осветлени со посебен приказ на пламени видливи и од најдалечните делови на градот. Сета инсталација на кулите се управува од графички сметачки погон. Воедно, во пригодни прилики на фасадата се прикажуваат и други анимации и графика, како на пр. по повод Евровизија 2012.
2 Признанија
Пламениот приказ на зградите е прогласен за најдобро фасадно осветлување од влијателниот портал SkyscraperCity.
3 Галерија
Маркиски Острови

'' / ''mrq''
| nickname =
| location = Океанија
| coordinates =
| archipelago = Полинезија
| total islands = 15
| major islands =
| area_km2 = 1049.3
| area footnotes =
| highest mount = Оаве
| elevation_m = 1,230
| country = Франција
| country admin divisions title = прекуморска заедница
| country admin divisions = Француска Полинезија
| country capital = Таи о Хае
| population = 9,264
| population as of = Aug. 2012 census
| density_km2 = 9
| ethnic groups =
| timezone1 = UTC-9:30
| utc_offset1 = -9:30
| timezone1_DST =
| utc_offset1_DST =
| website =
| additional info =
Маркиски Острови (|Îles Marquises; маркиски: ''Te Henua (K)enana'' (северномаркиски) и ''Te Fenua Enata'' (јужномаркиски), и двете значат „земја на луѓето“) — архипелаг составен од вулкански острови во Француска Полинезија. Островите се наоѓаат во Океанија, во Тихиот Океан. Главен град на островите е Таиохае на островот Нуку Хива. Вкупното население на Маркиските Острови е 9,264 жители според податоците од 2012 година.
1 Острови
1.1 Северни Маркиски Острови
* Еиао
* Хатуту
* Моту Ити
* Моту Оа
* Моту Оне
* Нуку Хива
* Уа Хука
* Уа Поу
1.2 Јужни Маркиски Острови
* Фату Хива
* Фату Хуку
* Хива Оа
* Мохо Тани
* Моту Нао
* Тахуата
* Терихи
2 Демографија
2.1 Јазик
Во целата Француска Полинезија службен јазик е францускиот. Сепак, на Маркиските острови се зборуваат маркиските јазици. Маркиските јазици се делат на две групи, јужномаркиски јазици и северномаркиски јазици.
3 Поврзано
* Маркиски јазици
* Француска Полинезија
* Полинезија
4 Наводи
*
*Urmenyhazi, Attila. 2013 book publication: "Samoan & Marquesan Life in Oceania: a probing travelogue". - National Library of Australia, Bib ID: 6377055
5 Надворешни врски
* Роберт Стивенсон, (1896), '''' (англиски)
* , на француски.
*
Враќањето на Пинк Пантер

Враќањето на Пинк Пантер (англиски: ''The Return of the Pink Panther'') – американско-британски филм од 1975 година, во режија на Блејк Едвардс, кој е автор и на сценариото, заедно со Френк Волдман. Главните улоги ги толкуваат: Питер Селерс, Кристофер Пламер, Кетрин Шел итн.
1 Содржина
Од земјата Лугаш е украден дијамантот Пинк Пантер. Инспекторот Клузо, кој е назначен за истрагата, се сомнева дека кражбата е дело на познатиот англиски крадец сер Чарлс Литон, познат по прекарот Фантом, кој веќе неколку години е надвор од светот на криминалот. Кога ќе дознае дека е главниот осомничен, Фантомот решава да го пронајде вистинскиот крадец. Истовремено, Клузо ја следи сопругата на Фантомот и оди во еден хотел во Швајцарија. Фантомот, пак, оди во Лугаш, но таму е мета на тајната полиција. Потоа, тој ненадејно доаѓа во хотелот во кој престојува неговата сопруга и ја посочува како вистинскиот крадец на дијамантот. Но, во тој миг, во хотелската соба влегуваат шефот на тајната полиција на Лугаш и инспекторот Клузо. За среќа на Клузо, во тој миг, главниот полициски инспектор (кој цело време е љубоморен на Клузо) пука во него, но по грешка го убива шефот на тајната полиција. Така, сосема случајно, Клузо го решава случајот и го враќа дијамантот во музејот.
Дневникот на еден лудак

Дневникот на еден лудак – расказ од циклусот „Петроградски раскази“ на Николај Гогољ. Првобитно, расказот бил објавен во неговата збирка „Арабески“ од 1835 година.
1 Содржина
Аксентиј Иванов Попришчин, ситен службеник во една канцеларија, бил вљубен во ќерката на својот директор. Еден дождлив ден, тој ја видел ќерката на директорот, Софи, како влегува во една продавница и многу се изненадил кога забележал дека нејзиното куче Меџи зборува со друго куче. Со намера да открие нешто повеќе за директорот и за Софи, тој ги украл писмата што Меџи му ги испратила на другото куче. Читајќи ги, Аксентиј дознал дека Софи го гледала со потсмев и дека таа била вљубена во јункерот Теплов. Тогаш, тој побеснел и почнал да размислува за неправдите во светот, во кој едни незаслужено уживаат голем углед и богатство, а другите живеат во беда. Во меѓувреме, Аксентиј прочитал дека во Шпанија останал испразнет кралскиот престол. Постепено, тој започнал да си замислува дека го поставиле за крал на Шпанија и престанал да оди на работа, а кога конечно отишол таму, започнал да се однесува необично: не му обрнувал внимание на директорот, влегол во собата на Софи, а на документите се потпишал како Фердинанд VIII. Тогаш, Аксентиј бил затворен во болница за душевно болни луѓе.
2 Осврт кон расказот
Без сомнение, неправдата и нерамноправноста се изворите на душевната болест на ситниот службеник Попришчин, која се јавува како последица на неговата способност да ја подобри својата положба. Тој ја проколнува својата состојба, прашувајќи се: Зошто токму тој е титуларен советник? Наспроти него, целото богатство оди во рацете на дворјаните и генералите кои, според зборовите на Попришчин, „трчаат на сите страни и се врткаат околу дворот и велат дека се патриоти“, а всушност, „мајката, таткото, бога, ќе ги продадат за пари, кариеристи, Јуди.“
Зак Демпстер

Закари Демпстер (|Zakkari Dempster; р. ) — поранешен австралиски професионален велодромски и друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2006-2019. Демпстер сега работи како спортски директор за , развојната екипа на UCI World Tour екипата .
Бил избран за Тур де Франс 2014, при што ја завршил трката на 151. место во генералниот пласман. Покрај велосипедизмот, Демпстер бил тренер на клубот Карлтон во австралиски фудбал при летото на јужната полутопка во периодот 2010-2013.
1 Достигнувања
;2003
: 3. Национално младинско првенство во екипна потера
: 3. Национално младинско хронометарско првенство
;2004
: Комонвелт младински игри
::1. Поединечна потера
::1. Скреч
::2. Бодовна трка
: 1. Национално јуниорско првенство во екипна потера
: 3. Државно првенство во екипна потера
;2005
: Национални јуниорски велодромски првенства
::1. Поединечна потера
::1. Бодовна трка
::2. Екипна потера
::2. Медисон
: 2. Краен пласман Национална јуниорска хронометарска серија
: 3. Светско јуниорско првенство во екипна потера
;2006
: 1. Бендиго медисон (со Мичел Докер)
: 2. Државно првенство во екипна потера
: 3. Океанско велодромско првенство - бодовна трка
: 3. Океанско првенство - хронометар
;2007
: Океански велодромски првенства
::1. Екипна потера
::2. Скреч
::2. Бодовна трка
: 1. Национално друмско првенство под 23 години
: Национални велодромски првенства
::1. Скреч
::1. Екипна потера
::2. Поединечна потера
::3. Бодовна трка
: 1. Краен пласман Трка Гипсланд
::1. Етапа 5
: 3. Светски куп коло 1 Сиднеј - екипна потера
;2008
: 1. Етапа 1 Трка околу Јапонија
: 1. Класик Мелбурн-Варнамбул
: 3. Државно првенство во поединечна потера
;2009
: 1. Океанско велодромско првенство - екипна потера
: 5. Краен пласман Тур де Хокаидо
;2011
: 1. Класик Рутланд-Мелтон
: 1. Краен пласман Тур Дун Хејм
: 1. Трка Северн Бриџ
: 5. Краен пласман Ронд де л’Оас
::1. Етапа 1
;2012
: 1. Етапа Чешка велосипедска трка
: 4. ГП Тарту
: 9. Трофео Палма де Мајорка
;2013
: 6. Класик Лондон-Сари
;2014
: 1. Етапа 1 Заливска класична серија
;2016
: 6. ГП ди кантон д’Аржови
;2017
: 7. Класик Лондон-Сари
;2018
: 4. Ронде ван Дренте
: 7. Нокере Курсе
;2019
: 1. Класик Венендал-Венендал
: 8. Омлоп Мандел-Леје-Схелде
: 9. Схал Селс
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018
Џиро, —, —, —, —, —, 126
Тур, —, 151, СО, —, —, —
Вуелта, 133, —, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Енеко Тур 2016

Енеко Тур 2016 — 12. издание на велосипедската етапна Енеко Тур, која се одржала помеѓу 19 и 25 септември во Холандија и во Белгија како дваесет и шести настан во сезоната на Светската турнеја.
Била освоена од холандскиот велосипедист Ники Терпстра.
1 Екипи
Бидејќи Енеко Тур е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Четири други професионални континентални екипи биле дополнително поканети и на трката настапиле вкупно 22 екипи.
2 Рута
Рутата за трката била објавена во март 2016 година.
3 Етапи
4 Поредок
Постоеле четири главни пласмани на трката. Првиот бил генералниот пласман, пресметуван преку додавање на времето кое секој возач го извозел на секоја етапа. Се применувале временски бонуси за првите тројца на етапата (10, 6 и 4 секунди на првите тројца возачи) и на трите спринтови „златен километар“ на секоја етапа. На секој од овие спринтови, првите тројца добивале 3, 2 и 1 секунда бонус, соодветно. Возачот со најниско вкупно време бил победник на генералниот пласман. Возачот кој водел во пласманот ја освојувал белата маичка.
Постоел и бодовен пласман. На секоја друмска етапа, возачите добивале бодови доколку завршат помеѓу првите десет, а други бодови имало и за средните спринтови. Возачот со најмногу бодови бил предводник на пласманот и ја освојувал црвената маичка. Борбениот пласман бил заснован само на бодовите на средните спринтови; водечкиот возач ја освојувал зелената маичка. Последен пласман е екипниот пласман: на секоја етапа времињата на најдобрите тројца возачи од секоја екипа биле додавани. Екипата со најниско вкупно време го освојувала екипниот пласман.
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Борбен пласман, Екипен пласман
1, Дилан Груневеген, Дилан Груневеген, Дилан Груневеген, Берт ван Лерберге
2, Роан Денис, Роан Денис, Петер Саган
3, Петер Саган
4, Петер Саган, Петер Саган
5, Роан Денис
6, Лука Пиберник
7, Едвалд Боасон Хаген, Ники Терпстра
На крај, Ники Терпстра, , ,
;Забелешки
* На петтата етапа, Дилан Груневеген, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел црвената маичка, бидејќи првопласираниот Петер Саган ја носел белата маичка како предводник на генералниот пласман.
Лидокаин

Лидокаинот е локален анестетик. Се употребува при пункција на максиларните синуси, дополнителна контрола на болката во завршните фази на пораѓањето, воведување на инструменти и катетери во респираторниот и дигестивниот систем, како и во стоматологијата.
Лидокаинот бил откриен во 1946 година и бил пуштен во продажба во 1948.
Кристијан Сапата

Кристијан Сапата (роден на во Падила, Колумбија) — колумбиски професионален фудбалер кој настапува за ФК Џенова во италијанската Серија А и за Репрезентацијата на Колумбија. Кристијан Сапата игра на позиција одбрана, најчесто на десната страна.
Антван Толхук

Антван Толхук (|Antwan Tolhoek; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
Роден во Јерсеке, Толхук бил именуван како дел од составот на за Вуелта а Еспања 2017.
Во декември 2017 година бил суспендиран два месеци од неговата екипа поради поседување апчиња за спиење при тренинг-кампот пред сезоната со што ги нарушил внатрешните правила на екипата. Во јули 2018 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2018. Во мај 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Џиро д’Италија 2019.
Неговиот татко Патрик Толхук бил исто така професионален велосипедист.
2 Достигнувања
;2015
: 1. Планински пласман Тур де Бретањ
;2016
: 1. Планински пласман Тур де Свис
;2017
: 4. Јапонска друмска трка
;2018
: 2. Јапонска друмска трка
: 10. Класика де Сан Себастијан
;2019
: 1. Етапа 6 Тур де Свис
: 4. Краен пласман Трка околу Гуангси
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2017, 2018, 2019
Џиро, —, —, 65
Тур, —, 37, —
Вуелта, 28, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Фабио Борини

Фабио Борини (роден на во , Италија) — италијански професионален фудбалер кој настапува за ФК Фатих Караѓумрук и за Репрезентацијата на Италија. Фабио Борини игра на позиција напад.
Својата фудбалска кариера ја започнал во младинскаа школа на ФК Болоња, пред да замине во ФК Челзи во 2007 година. Во Англија настапувал како позајмен играч за ФК Свонси, а во сезоната 2011–2012 како позајмен играч на ФК Рома. Во 2012 година потпишал за ФК Ливерпул, но следната сезона бил даден на позјамица на ФК Сандерленд, каде во 2015 година бил целосно откупен неговиот договор.
По две години поминати во Сандерленд, во 2017 година Борини бил даден како позајмен играч на ФК Милан, за да по крајот на сезоната неговиот договор биде откупен.
Макс Валшајд

Максилијан Рихард „Макс“ Валшајд (|Maximilian Richard "Max" Walscheid; р. ) — германски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
На 23 јануари 2016 година бил еден од шестемина членови на кои биле удрени од автомобил додека тренирале во Шпанија. Сите возачи биле во стабилна состојба.
Во август 2018 година бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања. Во август 2020 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2020.
Во текот на Тур де Франс 2021 го освоил натпреварот во возење на едно тркало кое го организирал каналот од Јутјуб „Тур де Титема“. Натпреварот бил повторен на Тур де Франс 2022 во текот на првиот ден за одмор и благодарение на извозените 1.420 метри на едно тркало го освоил натпреварот.
2 Достигнувања
;2014
: 1. Национално друмско првенство под 23 години
: 9. Краен пласман Тур де Берлин
::1. Етапа 4
::1. Етапа 5
;2015
: 1. Кернен Омлоп Ехт-Сустерен
: 2. Краен пласман Тур де Берлин
::1. Етапа 4
: 5. Зејд Ост Дренте Класик
: 8. Омлоп ван хет Хутланд
: 10. Велотон Берлин
;2016
: Трка околу Хајнан
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 3
::1. Етапа 4
::1. Етапа 5
::1. Етапа 7
::1. Етапа 9
: 2. Национално друмско првенство
;2017
: 1. Етапа 5 Трка околу Данска
: 5. Омлоп ван хет Хутланд
;2018
: 1. Минстерланд Џиро
: 1. Етапа 3 Тур де Јоркшир
: 3. Национално друмско првенство
: 6. Схелдепрејс
;2019
: 1. Омлоп ван хет Хутланд
: 2. Схелдепрејс
: 4. Национално хронометарско првенство
: 5. Минстерланд Џиро
;2020
: Тур де Лангкави
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 3
::1. Етапа 8
;2021
: 1. Светско друмско првенство - екипен мешан хронометар
: Европски друмски првенства
::2. Екипен мешан хронометар
::5. Хронометар
: 3. Национално хронометарско првенство
: 7. Нокере Курсе
: 7. Класик Бредене Коксејде
;2022
: 1. Гран при де Денен
: 2. Нокере Курсе
: 3. Минстерланд Џиро
: 4. Класик Брухе-Де Пане
: 7. Гран при д’Изберг
: 10. Трофео Плаја де Палма
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022
Џиро, —, —, —, 124, —
Тур, —, —, 134, 121, —
Вуелта, 156, 137, —, —, —
— = не учествувал; СО = се откажал
Невен Суботиќ

Невен Суботиќ (српски:''Heвeн Cубoтић''; роден на 10 декември 1988 година) — српски фудбалер, играч од одбрната на Унион Берлин.
Најголемито дел од својата кариера ја поминал во Бундеслигата, а своето деби го имал во сезоната 2006–07 за тимот на Мајнц. Во 2008 година, тој потпишал за Борусија Дортмунд, сè до јануари 2018 година, кога потпишал за Сент Етијен.
На репрезентативно ниво, тој играл за младите селекции на САД до 17 и 19 години, но подоцна се одлучил да го носи дресот на фудбалската репрезентација на Србија. За Србија одиграл 36 натпревари и постигнал два погодока, но исто така бил и дел од тимот на Светското првенство во 2010 година.
Трка околу Полска 2016

Трка околу Полска 2016 — 73. издание на велосипедската етапна Трка околу Полска, која се одржала помеѓу 12 и 18 јули како деветнаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
1 Екипи
Бидејќи Трката околу Полска е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Покрај националната екипа на Полска, уште шест други професионални континентални екипи биле дополнително поканети и на трката настапиле вкупно 25 екипи. Бројот на возачи по екипа бил ограничен на осум и со тоа на почетокот настапиле 200 возачи.
2 Етапи
3 Поредок
Етапа, Победник, Генерален пласман''Żółta koszulka'', Спринтерски пласман''Klasyfikacja sprinterska'', Планински пласман''Klasyfikacja górska'', Пласман на средни спринтови''Klasyfikacja najaktywniejszych'', Најдобар полски возач''Najlepszy Polak'', Екипен пласман''Klasyfikacja drużynowa''
1, Давиде Мартинели, Давиде Мартинели, Давиде Мартинели, Јарослав Марич, Марк Фурнје, Михал Квјатковски
2, Фернандо Гавирија, Фернандо Гавирија, Фернандо Гавирија, Јонас Кох
2, Николо Бонифацио, Морено Хофланд, Камил Градек
4, Фернандо Гавирија, Фернандо Гавирија, Алесандро Тонели
5, Тим Веленс, Тим Веленс, Морено Хофланд, Тим Веленс, Тим Веленс, Павел Чеслик
6, ''откажана етапа''
7, Алекс Даусет, Алберто Бетиол
На крај, Тим Веленс, Алберто Бетиол, , , Павел Чеслик,
Габриел Палета

Габриел Палета (роден на во , Аргентина) — аргентински професионален фудбалер кој настапува за ФК Џиангсу во Кина. Габриел Палета игра на позиција одбрана, најчесто на десната страна.
Палета има натапувано за Фудбалската репрезентација на Аргентина до 20 години, а има одиграно и три натпревари за Италија.
Независен синдикат на полицијата

Независниот синдикат на полицијата (НСП) е синдикат на сите полициски службеници во Македонија. Целта на синдикатот е остварување на економските, социјалните и други права на работниците во полицијата, загарантирани со Уставот и законите на Република Македонија. Прв и актуелен претседател на синдикатот е Гоце Делчев Тодев.
1 Активности
На 7 јули 2017 година поради наводно намерно недозволување на одржување состанок на синдикатот со вработени во СВР Струмица за нивно запознавање со работата на синдикатот и формирање на негов огранок, бил обвинет тогашниот началник на секторот, Ѓорѓи Божинов, и против него и против други членови на администрацијата на СВР Струмица била поднесена кривична пријава.
По 1 година од Поплавите во Македонија, Македонскиот полициски синдикат добил донации кои биле наменети за полициските службеници загрозени од поплавите. Според извори на Независниот синдикат на полицијата, делумно или целосно не биле исплатени истите пари. Поради таквото обвинување, Македонскиот полициски синдикат најавил тужба против Тодев како претседател на Независниот синдикат.
На 12 август полициска потера за џип управуван од малолетник завршила трагично кај Градската капела во Струмица откако полицаец,
наводно во самоодбрана испукал куршум кој погодил двајца од четворица малолетници кои биле во џипот, пријавени дека извршиле кражба на чамец од браната Мантово кај Радовиш. Поради демантирање на тоа дека полицаецот постапил погрешно, синдикатот организирал конвој кој започнал во Радовиш а истиот завршил на градскиот плоштад во Струмица.
Во ноември 2017 година синдикатот стапил во соработка со Министерство за труд и социјална политика како претставнички синдикат. По повод соработката, неколку членови на синдикатот заедно со претседателот наздравиле со чаша шампањ и најавиле крај на Синдикатот на работниците од управата, правосудните органи и здруженијата на граѓани.
Лука Антонели

Лука Антонели (роден на во , Италија) — италијански професионален фудбалер кој настапува за Мајами. Лука Антонели игра на позиција одбрана, најчесто на левата страна.
Антонели има натапувано за Фудбалската репрезентација на Италија до 19 години и до 20 години, а има одиграно и 13 натпревари за Италија.
Својата фудбалска кариера ја започнал во младинската школа на ФК Монца и ФК Милан, за да во 2008 година потпише за ФК Парма, но најголемиот дел од својата кариера го поминал во ФК Џенова, за која екипа има 104 настапи и има постигнато 8 голови. Антонели во 2015 година се вратил во ФК Милан за сума од 4,5 милиони, потпишувајќи 3,5 годишен договор, каде по три поминати години потпишал за ФК Емполи.