Масло од памучно семе

Маслото од памучно семе е масло за готвење од семиња на памучни растенија од различни видови, главно ''Gossypium hirsutum'' и ''Gossypium herbaceum'', кои се одгледуваат за памучни влакна, добиточна храна и масло.
Памучното семе има слична структура со другите маслодајни семиња, како што е семето од сончоглед, кое има јадро што носи масло опкружено со тврда надворешна кора; при преработката маслото се извлекува од јадрото. Маслото од памучно семе се користи за масло за салата, мајонез, прелив за салата и слични производи поради неговата стабилност на вкусот.
1 Состав
Неговиот профил на масни киселини генерално се состои од 70% незаситени масни киселини (18% мононезаситени и 52% полинезаситени), 26% заситени масни киселини. Кога е целосно хидрогенизиран, неговиот профил е 94% заситени масти и 2% незаситени масни киселини (1,5% мононезаситени и 0,5% полинезаситени). Според Националната асоцијација за производи од памук, маслото од памучно семе не треба да се хидрогенизира толку многу како другите полинезаситени масла за да се постигнат слични резултати.
Госипол е токсично, жолто, полифенолно соединение произведено од памук и други членови од редот Слезови, како што е бамјата. Ова природно обоено соединение се наоѓа во ситните жлезди во семето, листот, стеблото, кората на коренот и коренот на растението памук. Адаптивната функција на соединението ја олеснува природната отпорност на инсекти. Трите клучни чекори на рафинирање, белење и дезодорирање при производството на готовиот масло делуваат на елиминирање на нивото на госипол. Железниот хлорид често се користи за обезбојување на маслото од семе од памук.
2 Физички својства
Откако ќе се обработи, маслото од памучно семе има благ вкус и изгледа генерално јасно со светло златна боја, количината на боја зависи од времето на рафинирање. Има релативно висока точка на чад како медиум за пржење. Густината се движи од . Како и другите масла од масни киселини со долг синџир, маслото од памучно семе има точка на чадење од околу , и е богато со токофероли, кои исто така придонесуваат за неговата стабилност, давајќи им на производите што го содржат долг рок на траење, па оттука и склоноста на производителите да го користат во пакувана стока.
+Производство на масло од памук 2019 година </br>, Земја, Милиони тони
1.28
Индија, 1.20
0,32
Бразил, 0,28
, 0,22
0,21
Светот, 4.45
3 Производство
Во 2019 година, светското производство на масло од памук било 4,45 милиони тони, предводени од Кина и Индија со 56% заедно од вкупниот број.
4 Економска историја
Нуспроизвод од преработката на памук, памучното семе се сметало за практично безвредно пред крајот на 19 век. Додека производството на памук се проширило во текот на 17-тиот, 18-тиот и средината на 19-тиот век, во голема мера се зголемила безвредна залиха на семе од памук. Иако дел од семето се користело за садење, вештачко ѓубриво и добиточна храна, поголемиот дел бил оставен да скапува или незаконски бил фрлен во реките.
Во 1820-тите и 1830-тите Европа доживеала недостиг на масти и масла поради брзата експанзија на населението за време на Индустриската револуција и последователните ефекти од британската блокада за време на Наполеонските војни. Зголемената побарувачка за масти и масла, заедно со намалената понуда предизвикале цените нагло да пораснат. Следствено, многу Европејци не можеле да си дозволат да ги купат мастите и маслата што ги користеле за готвење и за осветлување. Многу американски претприемачи се обиделе да ја искористат зголемената европска побарувачка за масла и зголемената понуда на Америка со памучно семе со дробење на семето за масло. Но, одвојувањето на трупот на семето од месото од семето се покажало тешко и повеќето од овие потфати пропаднале во рок од неколку години. Овој проблем бил решен во 1857 година, кога Вилијам Фи патентирал луле, кој ефективно ги одвојувал цврстите лушпи од месото од памучно семе. Со овој нов изум, маслото од памучно семе почнало да се користи за осветлување во светилки за дополнување на се поскапото китово масло и свинска маст. Но, до 1859 година, оваа употреба завршила како што се појавила нафтената индустрија и Американската граѓанска војна (и како резултат на крајот на ропството во Соединетите држави ) ја нарушило индустријата за памук.
Маслото од памучно семе потоа почнало илегално да се користи за збогатување на животински масти и свинска маст. Првично, пакувачите на месо тајно додавале масло од памук во чистите масти, но оваа практика била откриена во 1884 година. Armour and Company, американска компанија за пакување месо и преработка на храна, се обидела да го заобиколи пазарот за свинска маст и сфатила дека купила повеќе сало отколку што постоечката популација на свињи можела да произведе. Следела конгресна истрага и била усвоена легислатива со која се барало производите збогатени со масло од памук да бидат означени како ''соединение на сало''.„ Слично на тоа, маслото од памучно семе често се мешало со маслиново масло. Откако оваа практика била откриена, многу земји ставиле увозни царини на американското маслиново масло и Италија целосно го забранила производот во 1883 година И двете од овие регулаторни шеми ја намалиле продажбата и извозот на масло од памук, уште еднаш создавајќи прекумерна понуда на масло од памучно семе, што ја намалило неговата вредност.
Намалената вредност на памучното семе било она што ја навело новоформираната Проктер и Гембл да го искористи неговото масло. Паниката од 1837 година ги натерала двајцата девери да ги спојат нивните бизниси за производство на свеќници и сапун во обид да ги минимизираат трошоците и да го надминат мечкиниот пазар. Барајќи замена за скапите животински масти во производството, браќата конечно се сетиле на масло од памучно семе. Procter & Gamble го заобиколил пазарот за масло од памук за да го заобиколи монополот на цената на пакувачите на месо. Но, како што се појавила струјата, побарувачката за свеќи се намалила. Проктер и Гембл потоа нашле употреба за јадења со масло од памучно семе. Преку патентирана технологија, браќата успеале да хидрогенизираат масло од памучно семе и да развијат супстанца која многу наликувала на сало. Во 1911 година, Проктер и Гембл започнале агресивна маркетинг кампања за да го објават својот нов производ, Криско , скратување од зеленчук што може да се користи наместо сало. Криско пласирале огласи во големите весници, рекламирајќи дека производот е „полесен за варење... поздрава алтернатива за готвење со животински масти ... и поекономично од путерот.“ Компанијата исто така подарила и бесплатни книги за готвење, при што секој рецепт барал Криско. До 1920-тите, компанијата развила готвачки книги за одредени етникуми на нивниот мајчин јазик. Дополнително, Криско започнал да емитува радио програми за готвење. Слично на тоа, во 1899 година, Дејвид Весон, хемичар за храна, развил дезодорирано масло од памучно семе, масло за готвење Весон. Wesson Oil, исто така, бил доста на пазарот и станал доста популарен исто така.
Во текот на следните 30 години маслото од памучно семе станало доминантно масло за готвење во САД. Маслото Криско и Весон станаа директни замени за маст и други поскапи масла во печење, пржење, пржење и преливи за салати. До Втората светска војна, недостигот на масло од памук ја принуди употребата на друга директна замена, маслото од соја. До 1944 година, производството на масло од соја го надмина производството на масло од памук поради недостиг на памучно семе и трошоците за масло од соја паднаа под оние на маслото од памучно семе. До 1950 година, маслото од соја го заменило маслото од памучно семе во употребата на скратени средства како Криско поради релативно ниската цена на сојата. Цените на памучното семе беа зголемени и со замената на површините со памук со пченка и соја, тренд поттикнат во голем дел од бумот на побарувачката за пченкарен сируп и етанол. Маслото и производството од памучно семе продолжиле да опаѓаат во текот на средината и крајот на 20 век.
Во средината на доцните 2000-ти, трендот на потрошувачите на избегнување транс масти и задолжителното означување на транс мастите во некои јурисдикции, предизвикало зголемување на потрошувачката на масло од памук, кај некои здравствени експерти и јавно здравствените агенции препорачувајќи го како здраво масло. Crisco и другите производители успеале да го преформулираат маслото од памучно семе, така што содржи малку или никакви транс масти. Сепак, некои здравствени експерти тврдат дека високиот сооднос на полинезаситени масти и мононезаситени масти од памучното масло и преработената природа го прават нездраво.
5 Регулатива
Маслото од памучно семе во Канада мора да се притисне од семето на растението ''Gossypium''. Како растително масло со еден извор, 100% масло од памук мора да се појави како „масло од памук“ на етикетите на сите продадени производи.
Маслото од памучно семе што се продава како производ за јадење мора да се обработи и рафинира за да се елиминираат специфичните компоненти кои би можеле да претставуваат опасност за безбедноста на храната, особено госиполот, кој може да делува како токсин за луѓето и може да доведе до неплодност кај мажите.
6 Екстракција
Маслото од памучно семе, како и другите растителни масла, се екстрахира од семето на растението, или преку механички процеси како што се дробење или пресување, или со хемиски процеси како што е екстракција со растворувач. Маслото од памучно семе најчесто се екстрахира комерцијално преку екстракција со растворувач.
7 Употреба во храната
Маслото од памучно семе традиционално се користи во храна како што е чипсот и многу години беше примарна состојка во Crisco, производот за скратување. Сегашната формулација на Crisco е првенствено направена од масло од соја и палмино масло. Значително поевтино од маслиновото масло или репкино масло, маслото од памучно семе е популарно масло за пржење за индустриите за производство на ресторани и грицки.
Маслото од памучно семе се користи во производството на прехранбени производи за јадење како што се масла за готвење, масла за салати, маргарини и скратени производи. Во Соединетите Американски Држави, маслото од памучно семе се користи во производите на Проктер и Гембл 's Olestra и Olein како вид на несварливи замени за масти кои се користат за создавање кремасти текстури и богати вкусови во пржената храна.
8 Непрехранбени употреби
За земјоделски апликации, маслото од памучно семе генерално има најголема инсектицидна моќ меѓу сите растителни масла. Традиционално се користи поради неговата ефикасност при тешките проблеми со штетници кај овошните дрвја. Маслото од памучно семе може да се меша и со други инсектициди за да се обезбеди поширок спектар и зголемена контрола на штетниците. Пајаковите грини, бели муви и млади лушпи се вообичаени штетници кои можат да се контролираат со помош на масло од памучно семе.
Во земјоделски контекст, токсичноста на нетретираното масло од памучно семе може да се смета за корисно: маслата, вклучително и растителните масла, се користат со векови за контрола на штетниците од инсекти и грини. Во поново време, маслото од памучно семе се користи за заштита на стеблата на јаболкниците од молецот што го уништува јаболкото, кој се пробива во кората на дрвјата, потенцијално убивајќи ги. Ова масло генерално се смета за најинсектицидно од растителните масла.
9 Поврзано
* Зграда на Port Gibson Oil Works Mill : Историска фабрика за масло од памук