procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Челик-чомак

Челик-чомак (|Çelikçomak), челик или клиса – вид детска игра со две стапчиња, едното со должина од околу една педа „челик“ и другото со должина од 70 до 100 см „чомак“ и најмалку двајца учесници. За играта постојат голем број на имиња во зависност од областа, со мали промена на правилата на игра. Оваа игра со стапови била многу распространета на Балканот, но се игра и во доста други земји (Италија, Турција, Бангладеш, Индија, Непал, Камбоџа, Авганистан, Пакистан).
Челик-чомакот е стара игра во Индија, веројатно постара од 2500 години. Според одредени мислења западните игри како крикет, бејзбол и софтбол потекнуваат од оваа стара игра.
1 Потекло на поимот
Зборот е турцизам, доаѓа од турскиот збор за оваа игра ''çelikçomak''.
2 Опис на играта
Секој учесник или група има свои „челик“ и „чомак“ кои се изработувале рачно и од нивната добра изработка, покрај од вештината на играчите, зависела и изведбата. Челикот бил помало, јако, дебело стапче, спротивно наделкано на двата краја со должина од 15-20 см. Чомакот бил подолг, со должина од 70 до 100 см, стап со кој се удирал челикот.
Се одредувала почетна точка каде се копала дупка во земјата или се местеле два камења еден до друг така што челикот да може да виси на нив и со чомакот да биде удрен одоздола. Околу оваа точка се цртал круг со полупречник од пола метар.
Се одредувала која екипа прва ќе почне и еден нејзин играч со чомакот го исфрлал челикот што подалеку, а другата екипа се обидувала да го фати или да го допре. Доколку успеела во тоа, таа екипа ја заземала почетната точка и се менувале улогите. Доколку не успеела, од местото каде што паднал челикот се обидувале да го вратат во кругот, додека играч од другата екипа го штител кругот со чомакот (имал право да го погоди и да го исфрли што подалеку). Бодовите се сметале со мерење на должината (со број на должини на чомакот) каде што паднал челикот по второто фрлање. Победувала екипата која ќе соберела најмногу бодови во однапред договореното време.
Тресеница

Тресеница – македонско оро од Мариово.
Тресеницата е типично женско оро со ритмични грациозни чекори и лелеаво движење на телото. На почетокот танчарките ги држат рацете кренати, потоа ги држат на колковите и на крајот танчарките се држат за раце. Ритамот на орото е 2/4 и постојат 4 изведби на ова оро.
1 Поврзано
* Оро
Аранѓеловац

Аранѓеловац (српски: ''Аранђеловац'') – град во Србија. Градот е сместен под планината Букулја, на надморска височина од 276 метри, а зазема површина од 375,89 квадратни километри и има 48.000 жители. Аранѓеловац е оддалечен 76 километри од Белград.
1 Природни и културно-историски знаменитости
Најважни природни и културни знаменитости во Аранѓеловац и во околината се:*''Селото Орашац'' – местото каде на 15 февруари 1804 година бил постигнат договорот за кревање на Првото српско востание и каде Караѓорѓе Петровиќ бил прогласен за водач (''вожд''). Во спомен на овој настан, во селото се изградени повеќе објекти, како: црквата на Вознесението Господово, спомен-школо, спомен-чешма, музеј и споменик на Караѓорѓе.
*''Пештерата Рисовача'' – се наоѓа на влезот од Аранѓеловац, на истоимениот рид. Во неа се пронајдени фосили на бројни животни од Леденото време, како и орудија кои го потврдуваат присуството на Неандерталци. Поради своето начење, пештерата е прогласена за споменик на природата.
*''Народниот музеј Аранѓеловац'' – со постојана изложба на предмети од историјата на градот, изложба на современа уметничка керамика итн.
*''Манастирот Венчац во Брезовац'' – основан во 1444 година, под ктиторство на деспотот Ѓураѓ Бранковиќ Смедеревац. Манастирот, посветен на архангелите Михаил и Гаврил, повеќепати бил уништуван и обновуван, а последната обнова започнала во 2000 година. Во манастирот, оддалечен осум километри од Аранѓеловац и 10 километри од Топола, живее монашко братство.
*''Набљудувачницата'' на врвот на планината Букулја, висока 19 метри, на надморска височина од 660 метри.
2 Туризам и угостителство
* Во центарот на Аранѓеловац се наоѓа Буковичка бања, сместена во парк со површина од 21,5 хектари. Уште пред 1811 година, во бањата закрепнувал српскиот просветител Доситеј Обрадовиќ, а водата од бањата била носена на дворот на кнезот Милош Обреновиќ. Во рамките на бањата се наоѓа и специјалната болница за рехабилитација „Буковичка бања“.* Најпознат хотел во Аранѓеловац е хотелот „Извор“ со пет ѕвезди, сместен на површина од 32.000 квадратни метри и со капацитет од 3.500 гости. Хотелот располага со спа-центар со девет базени, со водена површина од над 1.000 квадратни метри. Во состав на хотелскиот комплекс е аква-паркот „Извор“, сместен на површина од шест хектари, со три базени со минерална вода и со најголемиот тобоган во Србија.* Други сместувачки објекти во Аранѓеловац се: гарни-хотелот „Круна“, вилата „Александар“, вилата „Видиковац“, конакот „Златни котлиќ“, детското летувалиште Букулја, етно-селото „Брестови и визија“, хотелот „Рујна зора“, комплексот „Иванчевиќ спорт“ итн.
3 Спорт и рекреација
Во Аранѓеловац се наоѓа спортскиот центар „Шумадија“, со спортска сала со капацитет од 2.000 гледачи. Исто така, во градот има отворнео лизгалиште и два коњички клуба: „Аранѓеловац“ и „Плави јахач“. Најпосле, градот е домаќин на фудбалскиот клуб „Шумадија“.
4 Култура
Во текот на летото, во Аранѓеловац се одржува културната манифестација „Мермер и звуци“.
Ромарио

Ромарио де Соуза Фарија (роден на 29 јануари 1966 година), попознат како Ромарио, е бразилски политичар, кој претходно бил познат како професионален фудбалер во светот. Како професиoнален фудбалер, со својата „клиничка“ завршница, се сметал за еден од најголемите напаѓачи на сите времиња. Ромaрио со Бразил триумфирал на Светското првенство во Америка во 1994 година, и бил избран за играч на турнирот. Истата година тој бил именуван за најдобар играч на светот. Тој бил избран во петте најдобри играчи на Фифа во 20-от век. Според анкетата спроведена на интернет во 1999 година, бил избран во Дрим тимот на ФИФА во 2002 година, и бил именуван во ФИФА 100 списокот на најголеми светски живи играчи во 2004 година.
На клупско ниво, по развојот на својата рана кариера во Бразил, Ромарио се преселил во ПСВ Ајндховен во Холандија во 1988 година. За време на своите пет сезони во ПСВ, клубот трипати станал шампион во Ередивисе, и постигнал вкупно 165 гола на 167 натпревари. Во 1993 година, тој се преселил во Браселона и станал дел од Дрим Тимот ", создавајќи извонредно напаѓачко партнерство со Христо Стоичков. Тој ја освоил Ла Лига во својата прва сезона и го завршил првенството како најдобар стрелец со 30 гола на 33 натпревари. За време на втората половина од неговата кариера, Ромарио играл за клубови во градот Рио де Жанеиро во Бразил. Тој ја освоил титулата со Васко де Гама во бразилската Серија А во 2000 година и бил трикратен најдобар стрелец во лигата. На крајот од неговата кариера тој кратко играл во Катар, САД и Австралија.
Со 55 голови во 70 настапи за Бразил, Ромарио е третиот најдобар голгетер за неговиот репрезентација, рангиран само зад Пеле и Роналдо. Тој е втор стрелец на сите времиња во бразилското првенство со 154 гола. Завршувајќи ја кариерата како врвен стрелец на многу различни натпревари, тој е еден од ретките напаѓачи кои го надминале бројот од 1.000 голови, и втор најплоден голгетер во историјата на фудбалот.
Израел-Премиер Тек

Израел–Премиер Тек (|Israel–Premier Tech, |ישראל - פרמייר טק ;)) — професионална континентална велосипедска екипа основана во Израел во 2015 година, која учествува на континенталните трки и добива специјални покани на трки од Светската турнеја. Екипата била основана во ноември 2014 година со цел развој на млади велосипедисти, особено од Израел.
1 Состав на екипата
Велосипедисти во рамки на екипата се следниве:
Руди Барбје

Руди Барбје (|Rudy Barbier; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
1 Достигнувања
;2013
: 1. Етапа 2 Трка Париз-Арас
;2014
: 2. Краен пласман Трка Париз-Арас
::1. Етапа 1 (ТТТ)
: 2. Краен пласман Ронд де л’Оас
;2015
: 1. Етапа 1 Сиркут де Арден
: 3. Гран при де Денен
;2016
: 1. Париз-Троа
: 1. Шол-По де Лоар
: 3. Париз-Бурж
: 2. Гран при де ла вил де Перенши
: 4. Гоиксе Пејл
: 5. Гран при д’Изберг
: 7. Тур де Вандеја
: 9. Ла Руе Туранжел
;2017
: 1. Париз-Бурж
: 6. Схелдепрејс
: 7. Фландриско првенство
: 9. Класик Лондон-Сари
: 10. Јуроајс Класик
;2018
: 10. Класик Лондон-Сари
Каскадија

Каскадија (на |Cascadia) е името предложено за независна и суверена држава која треба да се наоѓа во западниот регион на Северна Америка. Идејата за независност на Каскадија е тесно поврзана со принципите на биорегионизмот и е еколошки високо мотивирана.
Ванчо Николески (награда)

„Ванчо Николески“ — награда што ја доделува Друштвото на писателите на Македонија, а се доделува за најдобра книга за деца објавена во Македонија во претходната година.
1 Добитници на наградата
* 2010 - Тоде Илиевски, „''Липов чај''“* 2013 - Александар Кујунџиски, „''И строфите растат''“* 2014 - Стојан Тарапуза* 2016 - Велко Неделковски, „''Златко-Златец''“* 2017 - Васил Мукаетов, „''Скокни, прескокни''“* 2018 - Трајче Кацаров, „''Не паркирај, гаража''“* 2019 - Зоран Пејковски, „''Мали детски разговори''“* 2020 - Билјана С. Црвенковска, „''Приказни за добра ноќ на мама Ана''“* 2021 - Венко Андоновски, „''Имаш пчела на носот: роман за њутајмер и олдтајмер тинејџери''“* 2022 - Ели Маказлиева, „''Чудесен дар во годишен календар''“* 2023 - Билјана Црвенковска, „''Земјата на заборавените сказни''“* 2024 - Иван Антоновски, „''Бакнежи на небото''“* 2025 - Хана Корнети, „''Илина и тајните на Бабин Заб''“
Нимесулид

Нимесулидот е нестероиден антиинфламаторен лек (НСАИЛ) кој има аналгетски и антипиретски особини. Неговите одобрени индикации се третман на акутна болка, симптоматски третман на остеоартрит, и примарна дисменореја кај адолесценти и возрасни над 12 години. Делува преку повеќе начини и се одликува со брза појава на дејство.
Делува преку блокирање на произведувањето на простагландини (хемиски супстанци поврзани со појава на болка), и со тоа ја намалува болката и воспалението.
Сува сезона

Сува сезона — период во годината кој се одликува со мали количества на врнежи. Поимот особено се однесува на тропските краишта, чиј дождовен појас се поместува преку екваторот од северните во јужните тропски предели и назад во текот на годината. Појасот се наоѓа на јужната полутопка од октомври до март, и тогаш северните тропски предели се во сувата сезона, со доста намалени врнежи и сончево време преку целиот ден. Од април до септември, дождовниот појас се наоѓа на северната полутопка, и тогаш сувата сезона владее во јужните тропски краишта. Според Кепеновата класификација за тропските клими, за еден месец да биде во сувата сезона, истиот треба да има просечни врнежи под 60 мм.
Оваа сезона се одликува со ниска влажност, кога пресушуваат многу поила и помали реки. Овој недостаток на вода (а со тоа и на храна) ги принудува тревопасните животни како зебрите, слоновите и гнуата да се селат во позелени краишта. Пожарите се честа појава во овој период, претежно поради исушените растенија и силното сонце..
Согласно податоците од истражувањата, сувата сезона во Африка се совпаѓа со застапеноста на малите сипаници, што се должи на згуснатоста на населението предизвикана од привремената преселба село-град, кога земјоделците ги напуштаат нивите и полињата во отсуство на наводнување.
Дождовниот појас се шири на север сè до Северниот, а на југ до Јужниот Повратник. Кај овие напоредници, годината има една дождовна и една сува сезона. Подрачјата околу екваторот имаат по две вакви сезони, бидејќи тука дождовниот појас минува двапати во годината, еднаш во јужен и еднаш во северен правец. Подрачјата помеѓу екваторот и повратниците може да имаат кратка сува и долга дождовна сезона, но и кратка сува и долга сува сезона. Разни места отстапуваат од овие начелни законитости поради месните географски влијанија.
1 Поврзано
* Суша
* Дождовна сезона
* Годишни времиња
Саво Милошевиќ

Саво Милошевиќ (роден на 2 септември 1973 година) — српски фудбалски тренер и поранешен играч, кој настапувал на позицијата напаѓач. Во моментов ја води екипата на Партизан.
Откако се прославил во Партизан, тој потпишал со англискиот клуб Астон Вила, но по три години се преселил во Шпанија каде го поминал најголемиот дел од својата кариера, настапувајќи за четри различни клубови и постигнал 91 гол на 241 натпревар. Во 16-годишната кариера одиграл речиси 300 официјални натпревари.
На репрезентативно ниво, Милошевиќ настапувал за репрезентациите на Југославија, Србија и Црна Гора и Србија, за кои одиграл 102 натпревари и постигнал 37 гола., Тој настапил на две Светски првенства и едно Европско првенство, во 2000 година на кое тој ја освоил ''Златната копачка''.
1 Титули
1.0.1 Партизан
*Првенство на СР Југославија (2) : 1992-1993, 1993-1994.
*Куп на СР Југославија (1) : 1993-94.
1.0.2 Астон Вила
* Лига куп (1): 1995-1996.
1.0.3 Рубин Казањ
*Премиер лига на Русија (1): 2008.
Бранко (фудбалер)

Клаудио Ибрахим Ваз Леал (роден на 4 април 1964 година во Баге, Бразил), подобро познат како Бранко, е поранешен бразилски фудбалер кој настапувал како одбранбен играч, односно на левата бековска позиција. Тој бил дел од националнот тим на Бразил на Светското првенство во САД во 1994 година, со кој го освоил златниот медал.Бранко бil познат специјалист за слободнии удар (како што подоцна бил неговиот репрезентивен наследник, Роберто Карлос познат по навиката да ја постави топката во правецот на кој тој сакал слободниот удар да оди .
Спорт Вландерен-Балоас

Спорт Вландерен-Балоас (|Sport Vlaanderen-Baloise; кратенка според UCI: SVB) — професионална континентална велосипедска екипа основана во Белгија во 1994 година, која учествува на континенталните трки и добива специјални покани на трки од Светската турнеја.
1 Состав на екипата
Велосипедисти во рамки на екипата се следниве:
Криенка

Криенка (мижитатара, миженка, миженка-криенка, миженица, криенка или криеница) — вид детска игра во кој било број на играчи се кријат во околината, а ги бара играч кој „мижи“ (може да има и повеќе играчи кои мижат). Играчот кој мижи ги затвора очите, брои до одреден број (најчесто до 100 со чекор 5), пред да ги отвори вика „''Скриен, нескриен, барам!''“ и потоа ги бара сите скриени.
Со помали или поголеми варијации играта се игра ширум светот.
1 Цел на играта
Целта на играчите кои се кријат е што подобро да се скријат така што „мижачот“ да не ги открие или да ги открие што подоцна.
Целта на тој што мижи е што поскоро да ги најде сите скриени играчи и да биде заменет од оној кој прв ќе го најде.
2 Опис на играта
Играта се игра на отворено. Битно е однапред да се определи територијата на која може играчите да се кријат.
Најпрво играчите (не е ограничен бројот, но да не бидат под три) се разбројуваат со некоја броенка кој прв ќе миже. Се одредува „место за мижење“ (дрво, бандера, столб...) пред кое ги затвора очите и почнува до брои (најчесто до 100 со чекор од 5), кога ќе го заврши броењето вика „''Скриен, нескриен, барам''“. Почнува да ги бара скриените играчи и кога ќе најде некого, треба да истрча до местото за мижење и да викне „''Пу, Кире''“ (името на оној кого го видел). Скриените пак, демнат кога тој што миже ќе се оддалечи и трчаат до местото за мижење и викаат „''Пу за мене''“. Според една варијанта првиот најден, мижи во следната игра, а според друга, последниот.
За да не може некој да стои зад или пред тој што мижи, пред да ги отвори очите вика „''Пу за оној зад мене, пред мене''“.
Ако при барањето тој што бара погреши, наместо еден од скриените наведе друг, скриените почнуваат да викаат „''Изгоре, се попаре''“, играта се повторува, односно тој повторно мижи.
Коњ (расказ на Рудницки)

Коњ - расказ на полскиот писател Адолф Рудницки.
1 Содржина
Стариот кројач Јакуб Каган живее во едно мало место со својот син-единец Захарјаш кого, поради големата сила, го викаат „коњ“. Јакуб го воспитува синот да биде мирно момче кое ќе го наследи неговиот занает, но Захарјаш се дружи со некои момчиња кои не му се допаѓаат на Јакуб. Еднаш, полицијата го апси Захарјаш, го убива и неговот тело го фрла во Висла, прикажувајќи го како самоубиство. Сепак, кројачот го пронаоѓа телото и го погребува ноќе. Таа ноќ, пристигнуваат многу другари на Захарјаш за да му изразат последна почит и целиот град го покриваат со цвеќе во спомен на нивниот најдобар другар. И токму во мигот кога другарите запеале песна која Јакуб не ја знаел, тој наеднаш ја разбрал смислата не песната и заплакал.
Сладолед од мастика

Сладоледот од мастика претставува еден од најкарактеристичните десерти на источниот Медитеран и е особено популарен во Грција, Турција и арапските земји. Неговиот уникатен вкус потекнува од растителната смола мастика, добиена од дрвото ''Pistacia lentiscus'', кое расте претежно на грчкиот остров Хиос. Оваа смола има специфична арома — мешавина од бор, ванила и свежи билки — што му дава на сладоледот препознатлив мирис и благ, ароматичен вкус.
Мастиката не е само за сладолед: таа се користи и во познатиот пијалак „мастика“, како и во колачи, ликови и козметика, благодарение на нејзините природни масла.
Сепак, вистинската мастика е многу скапа и тешко достапна, бидејќи може да се добие само од одредени дрвја што растат во специфични услови на островот Хиос. Поради тоа, во многу други земји производителите на сладолед често ја заменуваат природната мастика со гликоза, ароми или вештачки засладувачи што го имитираат нејзиниот вкус. Иако овие замени се поевтини и полесни за производство, тие не можат целосно да ја доловат оригиналната текстура и арома на вистинскиот сладолед од мастика, кој останува симбол на традиционалната медитеранска слаткарска уметност.
1 Три вида сладолед од мастика
* Грчки сладолед од мастика обично има најдобар вкус поради врвниот квалитет на мастиката.
* Турски сладолед од мастика или ''дондурма'', сладолед на градот Мараш). Тоа е многу потешко и тежок од арапскиот сладолед од мастика. Таа има повеќе маснотии, бидејќи има повеќе сладок крем или тежок крем со висок процент на масти. Во минатото, луѓето што живееле во планините го правеле со снег, млеко од кози, мастика и "сушен орхидеински прав" (тип на "клубени"). Во југоисточна Турција, сладоледот беше поцврсто и леплив, поради правот од цветови на орхидеи кои растат таму. Овој сладолед е толку цврст што ножот и виљушката се користат за јадење.
* Арапски сладолед од мастика или ''боза'' , млечен сладолед) е фиброзен и еластичен. Тоа е многу леплива, поради што се топи бавно во жешките арапски земји. Во Ирак, вообичаено е да се јаде сладолед на квадратни дрвени стапчиња. Овој тип е најчест во Сирија и Либан. Има продавачи на сладолед кои ги покажуваат туристите каде што ја мелеат "мастилната смола" со малтер и пестик додека пеат и свират. Во стариот град Дамаск, постои позната продавница за сладолед, која се нарекува "бакдаш", која е позната во арапскиот свет за арапскиот сладолед од мастика. Тоа е популарна атракција за туристите, особено туристите од арапските земји.
* Кипарски сладолед со мастика потекнува од Кипар и претставува медитеранска верзија на овој десерт. Се прави со мастика, јогурт, мед и цитрусни вкусови како лимон или портокал. За разлика од грчкиот и турскиот, овој сладолед има помека и покремаста текстура и поблаг, свеж вкус.
Коњичка полиција

Коњичка полиција (на |Mounted Police) — полициска единица која врши патрола со помош на коњ или камила. Најчесто служат во рурални средини како шуми или во метрополите каде што должностите може да им бидат живописни или церемонијални, но исто така сè почесто се користат и во протести поради нивната мобилна маса и предност во висината.
Мухтерем Нур

Мухтерем Нур (|Muhterem Nur), родена Ајсел Мухтерем Киса (|Aysel Muhterem Kısa), (, -2020) – турска филмска глумица и поп-пејачка.
1 Животопис
Мухтерем Нур е родена на 31 декември 1932 година во Битола. Нејзината шеснаесетгодишна мајка починала при нејзиното породување, а својот татко никогаш не го запознала. Ја одгледала нејзината тетка по мајка.
Како дете, со нејзиното семејство се отселила во Турција и се населиле во Текирдаг, северозападна Турција. Подоцна, во 1942 година, заради финансиски проблеми, нејзиното семејство се преселило во Истанбул, во населбата Ејуп.
Детството го поминала во Ејуп, каде што завршила основно образование. По завршување на училиштето почнала да работи во фабрика. Потоа, случајно, се запознала со Сузан Јакар Руткај која ѝ помогнала да влезе на филм.
Во 1961 година, Мухтерем со омажила за Ишин Каан (1937-1992), новинар и глумец. Двојката се развела во 1963 година.
Во 1982 година, се сретнала со Мислим Гирсез (1953-2013), талентиран пејач на народна музика, за време на концертна турнеја во Малатаја. Се скарале веќе првата вечер, но тоа и бил почеток на вечна длабока љубов. После четири години се венчале на 5 мај 1986 година. Нејзиниот маж починал на 3 март 2013 година после операцијата на срце во ноември 2012 година.
2 Кариера
Мухтерем Нур дебитирала на филм како статист во 1951 година во филмот „Јилдизијар Ревиси“ (Ревија на ѕвездите). Продолжила да статира во филмови при што заработувала пет пати повеќе отколку во фабриката. Одиграла повеќе од 20 улоги како статист пред да добие улога во филмот „Уч аркадаш“ (Тројца пријатели) во 1958 година, во кој играла улога на слепа девојка. Благодарение на бебешкото лице и наивната глума, се вкоренила во срцата на кинољубителите и многу брзо се искачила на скалите на популарноста.
И покрај брзиот подем во главна глумица и многуте филмови што ги снимила, Мухтерем Нур имала проблеми да продолжи со филмот во периодот од 1965 до 1967 година кога имало промена на ерата на филмските теми. Од 1965 година повремено танцувала, а од 1967 година почнала да пее. Во 1967 година била затворена заради неплатени сметки, а самата изјавила дека во 1972 година толку осиромашила што не можела да купи ни симит.
Мухтерем Нур се вратила на филмската сцена и редовно снимала до 2002 година. Се смета за прва вистинска ѕвезда на турскиот филм и една од најважните женски фигури на турската кинематографија.
Пит Алегерт

Пит Алегерт (|Piet Allegaert; р. ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
1.1 Рани години
Во 2017 година, Алегерт потпишал со професионалната континентална екипа , откако возел за UCI WorldTeam екипата како стажант претходната сезона.
Завршил на 17. место на Париз-Рубе 2017, негов прв класик. Таа година го освоил и борбениот пласман на БинкБенк Тур.
2 Достигнувања
;2016
: 7. Париз-Рубе за младинци
;2017
: 1. Борбен пласман БинкБенк Тур
: 1. Планински пласман Три дена Де Пане
;2019
: 1. Тур де л’Еурометропол
: 8. Минстерланд Џиро
: 8. Хале-Ингоигем
: 10. Гоиксе Пејл
;2020
: 5. Гран при д’Исберг
;2021
: 2. Тро-Бро Леон
: 4. Париз-Бурж
: 5. Дварс дор хет Хагеланд
: 9. Гран при де Денен
;2022
: 3. Шоле-По де ла Лоар
: 4. Гоиксе Пејл
: 5. ГП Марсел Кинт
: 6. Меморијал Рик ван Стенберген
: 7. Трофео Алкудија - Порт д’Алкудија
: 7. Хејстсе Пејл
: 7. Ронде ван Лимбург
: 8. Дварс дор хет Хагеланд
: 9. Ешборн-Франкфурт
: 10. Велосипедска трка Егмонт
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2021
Џиро, —
Тур, —
Вуелта, 123
СО = се откажал; — = не учествувал
Полициско куче

Полициско куче или воено куче, во земјите каде што се зборува англиски јазик познато и како „К-9“ — куче односно животно за спроведување на законот кое е специјално обучено да помогне на полицијата и други државни агенции. Тие се сметаат како регуларни полициски службеници. Неколку од нивните должности се: Откривање на дрога и експлозиви; пронаоѓање на изгубени лица; пронаоѓање на докази за криминална истрага и заштита на своите водичи или други лица.
Ваквите кучиња во својата обука се обучуваат да запомнат неколку вербални и рачни наредби од страна на своите водичи. Најкористените раси на кучиња се: Германски овчар; белгиски овчар и ротвајлер. Секоја раса на куче има свои предности, па така ваквите кучиња се избираат според своите способности.
Овие кучиња се прифатени во полицијата и војската како регуларни и чесни службеници, според тоа во некои земји повредувањето или убивањето на вакви кучиња се смета за тешко кривично дело, слично како убивање или повредување на обичен полициски службеник или воено лице.
Адолф Рудницки

Адолф Рудницки (полски: ''Adolf Rudnicki'', 19 февруари 1912, Варшава - 14 ноември 1990, Варшава) – полски писател со еврејско потекло.
1 Животопис
Рудницки се родил на 19 февруари 1912 година, во Варшава.
Повлекувајќи се пред напредокот на германската војска, во 1939 година, Рудницки пристигнал во Лавов, каде се собрала една група полски писатели и активисти која работела до 1941 година, кога градот паднал под нацистичка власт. Периодот од 1941 до 1945 година, Рудницки го поминал во Варшава, криејќи се од нацистичкиот окупатор.
2 Творештво
Рудницки се појавил на книжевната сцена во 1932 година, со романот „Стаорци“ којшто предизвикал големо внимание, следната година се појавил неговиот втор роман „Војници“ еден вид репортажа за животот на група војници кои немаат никаква желба да служат во армијата, додека во 1937 година го објавил романот „Несакана“. Во 1938 година се појавила книгата „Искуства“ чиј оригинален наслов бил „Војнички профили и ситници“, но никој не смеел да ја објави со тој наслов. Истата година се појавил и романот „Лето“ кој, исто така, е на границата на репортажата и со него се исцрпува предвоеното творештво на Рудницки.
Почетокот на Втората светска војна, германската окупација на Полска и холокаустот го означуваат пресвртот во творештвото на Рудницки. Првото негово дело од тој период е расказот „Блиц“ од 1941 година, којшто првобитно бил насловен „Септември“. Расказот останал недовршен и дури подоцна Рудницки вметнал завршеток. Во тоа време, Рудницки напишал уште два расказа – „Јузефов“ и „Коњ“ и оттогаш како главни ликови во делата на Рудницки најчесто се јавуваат Евреите, со намера нивните страдања да ги спаси од заборавот. Циклусот на делата што ги создал во овој период, Рудницки самиот за себе ги нарекол „Период на печките“. Повоеното творештво на Рудницки го сочинуваат збирките раскази: „Шекспир“ (1948), „Бегство од Јасна Полјана“ (1949), „Живото и мртвото море“ (1953, второ и дополнето издание од 1955), „Сините листови“ (1956) и подолгиот расказ „Палечка“ (1956).
Основната тема во делата на Рудницки е војната, особено историјата на варшавското гето. Обработувајќи ја оваа тема, тој ја истражувал патологијата на различните ликови кои се среќавале во таа историска епизода: од крволочните убијци преку луѓето кои мирно, ладнокрвно оделе во смртта и луѓето кои сметале дека не е грев да се биде предавник доколку со тоа се продолжи сопствениот живот за неколку денови или месеци до оние кои до последниот миг верувале во чудо. Притоа, во неговите дела гетото не е само декор, туку тоа е доживување, извор и утока на сè, зашто човекот во гетото е сосема различен од човекот во нормални околности. Втората тема во делата на Рудницки е улогата на уметникот во животот, особено положбата и ставот на еврејските писатели во Полска.
Уште во 1938 година, познатиот полски критичар Карол Ижиковски го оценил Рудницки како свежи и оригинален писател, кој ги избегнува примерите, туку самостојно го бара и го наоѓа она што му треба, кој скита по книжевните патишта и патеки, вистинит и мек, писател кој ги сака фактите и кого го интересираат луѓето, нивните карактери и интимните односи меѓу нив.
Мртва стража (филм)

„''Мртва стража''“ — македонски телевизиски филм од 1970 година. Го режирал Бранко Гапо, а сценариото го напишал Димитар Шолев.
1 Улоги
Глумец, Улога
Шишман Ангеловски
Стојка Цекова
Киро Ќортошев
Ратко Гавриловиќ
Димитар Гешоски
Јон Исаја
Петре Прличко
Милица Стојанова
Томо Видов
Тома Киров
Берт ван Лерберге

Берт ван Лерберге (|Bert Van Lerberghe; р. ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата . Го освоил борбениот пласман на Енеко Тур 2016.
Во август 2019 година било објавено дека Ван Лерберге ќе се приклучи на екипата со која потпишал двегодишен договор.
1 Достигнувања
;2009
: 4. Краен пласман Синт-Мартинуспрејс Контих
::1. Етапа 4
;2010
: 1. Пролог Синт-Мартинуспрејс Контих
: 2. Трка околу Фландрија за јуниори
;2012
: 5. Краен пласман Тур ди Лоар ет Шер
::1. Пласман за млад возач
: 6. ГП ван де стад Гел
: 8. Катекурс
;2013
: 10. Краен пласман Триптих на планините и замоците
: 10. Гран при де ла вил де Ножан сир Оас
;2014
: 2. Национално друмско првенство под 23 години
: 2. Гран при Крикелион
: 8. Гран при де ла вил де Перенши
: 9. Краен пласман Триптих на планините и замоците
;2015
: 4. Антверпсе Хавенпејл
: 5. Класик Арнем-Венендал
: 5. Катекурс
: 6. Де Кустпејл
: 7. Велотон Берлин
: 10. Париз-Бурж
: 10. Омлоп ван хет Хутланд
;2016
: 1. Борбен пласман Енеко Тур
: 2. Де Кустпејл
: 4. Класик Хандзаме
: 5. Гран при Крикелион
: 6. Фландриско првенство
: 10. Минстерланд Џиро
: 10. Хејстсе Пејл
;2017
: 2. Ронде ван Оверајсел
: 2. Омлоп Еурометропол
: 3. Париз-Трој
: 5. Нокере Курсе
: 6. ГП Марсел Кинт
: 6. Омлоп ван хет Хутланд
: 7. Класик Арнем-Венендал
: 8. Национале Слејтингспрејс
: 9. Ле Самин
: 9. Гран при де Денен
;2018
: 7. Омлоп Хет Ниусблад
: 8. Бриселски велосипедси класик
;2020
: 7. Три дена Брухе-Де Пане
;2021
: 4. Хејстсе Пејл
: 9. Курне-Брисел-Курне
;2022
: 4. Нокере Курсе
: 8. Ле Самин
: 10. Класик Бредене Коксејде
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2021, 2022
Џиро, —, 146
Тур, —, —
Вуелта, 137, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Филипе Коутињо

Филипе Коутињо Кореија (; роден на 12 јуни 1992 година) — бразилски фудбалер, играч од средниот ред на Васко да Гама и на бразлиската репрезентација.
Роден и израснат во Рио де Жанеиро, Коутињо покажал прекрасен талент и бил одличен во младинските категории на Васко де Гама. Тој бил потпишан од страна на италијанскиот гигант Интернационале во 2008 година за 4 милиони евра, а потоа бил даден на позајмица во Васко де Гама, каде што станал клучен играч. Тој го имал своето деби за Интер во 2010 година и се сметал за "иднината на Интер", но иако се борел за да се зацврсти во првиот тим, тој сепак бил позајмен во шпанскиот клуб Еспањол во 2012 година.
Во јануари 2013 година, тој потпишал за англискиот Ливерпул за 8,5 милиони фунти. Тој го покажал раскшниот талент на Енфилд; неговата комбинација на визија, поминување, дриблинг и напади со долг дострел го заработил прекарот "Малиот волшебник" од навивачите на Ливерпул и соиграчите. Откако бил именуван во 2015 година на ПФА Тимот на годината, бразилската легенда Пеле го довери Коутињо како "голема иднина" на бразислкиот фудбал.
Коутињо дебитирал за сениорската репрезентација на Бразил во 2010 година на возраст од 18 години. Тој има одиграно повеќе од 20 натпревари за репрезнетацијата и ја има претставувано на Копа Америка 2015 и Копа Америка Сентенарио.
Прееклампсија

Прееклампсијата е сериозна компликација на бременоста која се манифестира со хипертензија и протеинурија кај претходно нормотензивни бремени жени без протеинурија. Состојбата се јавува после 20-та недела од бременоста.
Жените кај кои е дијагностицирана прееклампсија може да се жалат и на замаглен вид, главоболки, отоци по телото и значајно добивање во тежина. Околу 5-7% од бременостите се комплицираат со прееклампсија. Прееклампсијата е водечка причина за морбидитет и морталитет кај мајката и плодот.
Пјер-Амброаз Бос

Пјер-Амброаз Бос (роден на 11 мај 1992 г.) — француски атлетичар специјализиран за трки на 800 метри.
1 Кариера
Бос го освоил бронзениот медал на трката на 800 метри на Европското првенство 2012 одржано во Хелсинки.
На 18 јули 2014 година, Бос го остварил својот најдобар резултат во кариерата (1:42.53) на 800 метри на атлетскиот митинг во Монако, кој е дел од дијамантската лига; тој ја завршил трката на второто место, зад Најџел Амос од Боцвана. Истрчаните времиња на Амос и Бос на овој митинг биле двете најбрзи времиња на 800 метри во светот за 2014 година; а Бос го соборил ѝ државниот рекорд на Франција во оваа дисциплина.
На Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро, Бос се натпреварувал на трката на 800 метри, но и покрај тоа што неговиот резултат бил најдобар во полуфиналните трки, сепак во финалето тој не успеал да се искачи на победничкиот пиедестал и ја завршил трката на четвртото место со резултат од 1:43.41.
На 8 август 2017 година, Бос победил на трката на 800 метри на Светското првенство 2017 во Лондон со време од 1:44.67.
Пиперка

Пипер (, разг. ''пипер'') — повеќегодишно зеленчуково растение од фамилијата зрнци (''Solanaceae''), слично на компирот. Може да има благ и лут вкус и се употребува за исхрана на луѓе и животни, во свеж, готвен и преработен (во зачини, ајвар, конзевиран во туршија) облик. Потекнува од јужните делови на Северна Америка, Средна Америка и северните делови на Јужна Америка, од каде што е распространета ширум светот, а особено застапена и во Македонија. Во Македонија во 2010 година се произведени 168.150 тони пиперки.
1 Одлики
Родот на пиперката опфаќа едногодишна билка, во висинa до 1 м. Листовите на пиперката се јаjцести со шилести врвови. Цветаат во мај, а цветовите и се бели, црвени, светложолти или виоилетови. Плодот е топчест или долгнавест. Мирисот и вкусот на плодовите е (благ, сладок до извонрендо лут) се зависи од сортата и зрелоста. Долж нервите постојат жлезди кои синтетизираат алкалоид , капсаицин („одговорен“ за лутината и лековитост на пиперката). Основниот број на хромозом е x=12.
2 Видови (сорти) на пиперки
Постојат мноштво имиња за плодовите на поединечни сорти на пиперка. Најпознати видови на пиперки се: феферони, бабура, чили, ајварка (куртовска капија), зелена дуга, сиврија. Чили е назив за неколку врсти и сорти на пиперка, кои се одгледуваат на територијата на Мексико уште од 3000. година п.н.е.
3 Систематизација и географско потекло на родот
Родот ''Capsicum'' опфаќа околу 25 видови. Постои претпоставка дека голем број на сортите е уште поголем и дека со деталните истражување на Неотрописот ќе се опишат и нови видови. Еден од проблемите на класификацијата на сортите внатре родот е прашање на сродноста на три од вкупно четири одгледувани сорти (''Capsicum annuum'', ''Capsicum frutescens'' и ''Capsicum chinense''). Поедини автори ги сметаат одвоени со сестринските видови, додека Pickersgill и сметаат дека статусот на посебни видови е нелегитимен.
4 Употреба во исхраната
Пиперката се користи како зеленчук, зачин и лек. Исто така се користи свежа, конзервирана како (туршија), сува или сува мелена (или „толчена“).
Пиперките, со просечна потрошувачка од 65,4 кг по домаќинство, е 2. зеленчук според употребата во Македонија во 2017 година.
5 Галерија
Хавиер Санети

Хавиер Аделмар Санети (; роден на 10 август 1973 година) — аргентински поранешен фудбалер, кој настапувал како одбранбен играч за фудбалскиот клуб Интер и за аргентинската фудбалска репрезентација.
Тој ја започнал својата кариера во Аргентина, најпрво во тимот на Талерес, а потоа и во фудбалскиот клуб Банфилд. Од 1995 до 2014 година настапувал за италијанскиот клуб Интернационале, а бил негов капитен од 2001 година.
Со 1114 одиграни официјални натпревари, тој е петти играч во историјата на фудбалот со најмногу настапи во кариерата. Тој е исто така странски играч со најмногу настапи во Серија А (615) и четврти по бројот на најмногу настапи во лигата, зад само Паоло Малдини, Џанлуиџи Буфон и Франческо Тоти. Тој е играч со најмногу настапи во историјата на Интер (858) и освоил 16 трофеи со клубот: пет скудета, четири купа на Италија, четири супер купа, еден Куп на УЕФА, една Лига на Шампиони и Светско клупско првенство на ФИФА. Тој е исто така и играч со најмногу настапи како капитен во Лигата на шампионите (82).
Со Аргентинската репрезентација настапил на 145 натпревари, бројка што го прави играч со најмногу настапи во историјата на '' La Albiceleste ''. Со Аргентина стигнал до финалето на Копа Америка 2004, Копа Америка 2007 и Купот на Конфедерации во 1995, како и Куп на Конфедерации во 2005.Познат по неговата разновидност, тој бил многу вешт на двете крила од теренот, играјќи на двете страни како играч од одбраната и од средниот ред. . Со неговото пензионирање, клубот се пензионирал со неговиот број 4 и го именувал како негов потпретседател. ФИФА го назначила за амбасадор на СОС детското село во Аргентина, додека во 2005 година ја добил наградата "Амгрогино д'Оро" од градот Милано за неговите социјални иницијативи. Санети е и амбасадор на амбасадата за Специјални олимписки игри.
Битката кај Бистрица Лесна

Битката кај Бистрица Лесна (хрватски: ''Bitka kod Bistrice Lesne'') – расказ на хрватскиот писател Мирослав Крлежа.
1 Содржина
Во „Битката кај Бистрица Лесна“ се раскажува за смртта на десетарот Мато Песек и шестмина војници во Битката кај Бистрица Лесна за време на Првата светска војна. Тие живееле тежок и сиромашен селски живот, а почетокот на војната го дочекале наивно, без да ги предвидат кобните последици. Но, потоа, со разгорувањето на војната, кај нив исчезнал ентуизијазмот и тие посакувале само да се вратат дома. Војникот Вид Трдак безуспешно ја молел власта во Загреб да се погрижи за двете мали деца кои останале сами по смртта на мајка им; војникот Штеф Лоборец само што се оженил и веќе бил однесен на фронтот, каде бил ранет и добил решение за отсуство, но повторно бил однесен на фронтот, не успевајќи ниту да добие здрави чевли; војникот Матија Криж добил писма од две девојки кои го сакале; и војникот Фрањо Блажек добил писмо од една девојка додека неговата жена била на умирање, а татко му пишувал молби за негова демобилизација; војникот Имбро Пецак добил писмо од сопругата која попусто пишувала молби за тој да биде демобилизиран; од десетарот Песек останал само часовникот кој го добил за награда за еден успешно решен ребус; Штеф Лоборец умрел без да знае дека неговата млада жена станала алкохоличарка мислејќи дека тој загинал...
Вејд ван Никерк

Вејд ван Никерк (роден на 15 јули 1992 г.) — јужноафрикански атлетичар кој се натпреварува во спринтерските дисциплини, и тоа на 200 метри и 400 метри. Тој е моментален светски рекордер, светски шампион и олимписки шампион на 400 метри, и исто така е сопственик на најбрзото светско време на 300 метри.
Ван Никерк го освоил сребрениот медал на трката на 400 метри на Игрите на Комонвлетот 2014 и освоил бронзен медал со јужноафриканскиот штафетен тим на 4×400 метри на Универзијадата во 2013 година. Тој исто така се натпреварувал за Јужна Африка на светските првенства во 2013 и 2015. На светското првенство 2015 во Пекинг, тој го освоил златниот медал на 400 метри. Тој ја одбранил оваа титула две години подоцна, на Светското првенство 2017 во Лондон.
На трката на 400 метри на Летните олимписки игри 2016, тој победил поставувајќи нов светски рекорд од 43.03 секунди, соборувајќи го рекордот од 43.18 секунди поставен од Мајкл Џонсон на Светското првенство 1999 во Севиља.
Тој е единствениот спринтер во историјата кој истрчал 100 метри под 10 секунди, 200 метри под 20 секунди и 400 метри под 44 секунди.
1 Лични рекорди
Дисциплина, Резултат, Место, Датум
100 метри, 9.94, Велење, Словенија, 20 јуни 2017
200 метри, 19.84 (ДР), Кингстон, Јамајка, 10 јуни 2017
300 метри, 30.81 (СР), Острава, Чешка, 28 јуни 2017
400 метри, 43.03 (СР), Рио де Жанеиро, Бразил, 14 август 2016
Илинка (филм)

„Илинка“ — македонски телевизиски филм од 1975 година. Го режирал Вељо Личеноски, а сценариото го напишал Јован Стрезовски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Ленче Делова
Дарко Дамевски
Мето Јовановски
Благоја Чоревски
Ненад Милосављевиќ
Ненад Стојановски
Петар Темелковски
Славко Нинов
Борис Мајсторов
Предраг Дишљенковиќ
Прозорци (ТВ-филм)

„Прозорци“ — македонски телевизиски филм од 1969 година. Го режирала Лидија Вељанова, а сценариото го напишал Мареј Шисгал.
1 Улоги
Глумец, Улога
Коле Ангеловски
Вукосава Донева - Варколи
Анче Џамбазова
Мите Грозданов
Драги Костовски
Учителот (ТВ-филм)

„''Учителот''“ ― македонски телевизиски филм од 1980 година. Го режирал Васил Ќортошев, а сценариото го напишал Русомир Богдановски.
Делото е животописен филм за животот и делото на Григор Прличев, македонски поет и преродбеник од Охрид.
1 Улоги
Глумец, Улога
Ацо Јовановски, Григор Прличев
Стево Спасовски, Јоаким Сапунџиев
Тодорка Кондова
Љубиша Трајковски
Драги Костовски
Коле Ангеловски
Петре Прличко
Киро Ќортошев
Тодор Николовски
Снежана Стамеска
Вукан Диневски
Илија Милчин
Александар Ѓорчев
Димитар Гешоски
Алеко Протогеров
Игор Џамбазов
Панче Камџик
Крум Стојанов
Мето Јовановски
Џемаил Максут
Владо Јаневски
Гоце Тодоровски
Ацо Стефановски
Душко Костовски
Мите Грозданов
Добрила Пуцкова
Благоја Чоревски
Ратко Гавриловиќ
Предраг Дишљенковиќ
Петар Стојковски
Останати улоги ▼
Глумец, Улога
Цветанка Јакимовска
Тома Киров
Владимир Ангеловски-Дади
Мехди Бајрактари
Благоја Спиркоски Џумерко
Димче Мешковски
Борис Чоревски
Димитар Зози
Кирил Ристоски
Симе Илиев
Раде Матиќ
Иванка Зенделска
Кирчо Божиновски
Славчо Тасевски
Ѓорѓи Тодоровски
Тони Басовски
Темелко Ѓурковски
Диме Поповски
Бајруш Мјаку
Владимир Спасов
Мустафа Јашар
Александар Шехтански
Милосав Крстевски
Томче Кирков
Младен Крстевски
Борис Мајсторов
Ѓорѓи Колозов
Влодроп

Влодроп (|Vlodrop, |Vlórp) — село во општината Рурдален во покраината Лимбург југоисточна Холандија. Сместено е недалеку од границата со Германија, околу 8 км југоисточно од Рурмонд.
Во минатото Влодроп бил своја општина, но во 1991 г. е припоен кон Мелик и Херкенбос.
Во 2007 г. Влодроп броел 2.637 жители. Неколку години пре тоа, зафаќал површина од и имал 850 домови.
Во 1990 г. во селото се вселил индискиот мислител Махариши Махеш Јоги, основач на програмата Трансцендентална медитација, и го преместил седиштето на организацијата во поранешното училиште „Св. Лудвиг“, а потоа во зданието е отворен Европскиот истражувачки универзитет „Махариши“.
Во Влодроп е сместен производителот на луди железници „Векома“.
1 Галерија
Метронидазол

Метронидазолот е антибиотик и антипротозоичен лек. Се користи во третманот на карлични инфламаторни болести, ендокардитис, и бактериска вагиноза. Ефикасен е при дракункулијаза, гијардијаза, трихомонијаза и амебијаза.
Метронидазолот во комерцијални цели започнал да се употребува во Франција во 1960. Во 2024, е деведесет и осми најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 27.000 рецепти.
Бараката Пет Бе

Бараката Пет Бе – (хрватски: ''Baraka Pet Be'') – расказ на хрватскиот писател Мирослав Крлежа, дел од збирката „Хрватскиот бог Марс“.
1 Содржина
Грофот Максимилијан Акселрод, припадник на Суверениот малтешки ред, живеел здодевен живот, жалејќи по „славното минато“ кога припадниците на редот се бореле во Ерусалим. Кога почнала Првата светска војна, него го поставиле за командант на една воена болница во која имало 1.500 ранети војници. Еден ден, во бараката Пет Бе го донеле војникот Видовиќ, тешко ранет во градниот кош, кого го сместиле на креветот број осум. Ранетите војници во бараката веднаш почнале да се обложуваат дека тој нема да преживее до утредента. Следниот ден дошло до голем пресврт на бојното поле, зашто руската армија опасно се приближила до болницата, така што голем дел од болничкиот персонал, заедно со грофот Акселрод, се повлекол. Тоа го искористиле ранетите војници, кои започнале да се пијат, да свират и да играат, а некои војници силувале две медицински сестри. Меѓутоа, набргу австриската армија направила противофанзива и грофот повторно се вратил во болницата. За да воведе дисциплина, неколку луѓе биле веднаш стрелани, а сите ранети, без исклучок, морале да учествуваат во дефилето по повод победата на бојното поле. Вечерта, слушајќи ги ранетите војници како му се болат на бога на различни јазици, Видовиќ посакал и тој да се помоли за своето здравје, но сфатил дека тој нема никаков бог. Тогаш, гледајќи како се веселат грофот, лекарите и медицинските сестри, на Видовиќ му се згадило од глетката и се обидел да фрли еден сад со нечистотија врз нив. Тогаш, од него почнало да тече поплава од крв.
Смртта на Фрањо Кадавер

Смртта на Фрањо Кадавер – (хрватски: ''Smrt Franje Kadavera'') – расказ на хрватскиот писател Мирослав Крлежа, дел од збирката „Хрватскиот бог Марс“.
1 Содржина
Во воената болница, Имбро Светец, пациент на одделението за болните од венерични болести, извршил самоубиство и тоа било настан на денот. Единствено, неговиот сосед во одделението, Фрањо Кадавер лежел крај мртвото тело на Имбро и упорно се молел. Фрањо бил чевлар, кој живеел во градот, но жена му не знаела дека тој лежи во болницата, лекувајќи се од сифилис. Тагувајќи по семејството, една ноќ, Фрањо избегал и дошол до својата куќа, а на враќање кон болницата бил ранет во ногата од страна на стражарите. Утредента, болничката комисија ги прегледала сите болни и го открила неговиот престап. Во болничкото одделение се наоѓал и војникот Тони Јокл кој го познавал семејството на Фрањо. Знаејќи дека Фрањо е многу побожен човек и дека го крие од сопругата својот престој во болницата, Тони го уценувал и Фрањо морал да му дава пари, храна и облека, а најпосле, Тони посакал да му го земе и златниот медалјон. Еднаш, група болни започнале разговор за социјализмот, за политиката и за постоењето на бог и тогаш Фрањо се налутил и жестоко ја бранел католичката вера. Тогаш, Тони го нападнал него, обвинувајќи дека е лицемерен и грешен при што на сите им кажал дека Фрањо има жена во градот која не знае дека тој лежи во болницата. Сите војници почнале да го задеваат, па Фрањо бил многу потиштен и се обвинувал себеси. Утредента, Тони избегал во градот и ѝ кажал на сопругата на Фрањо, а таа дошла во болницата, со остри обвинувања и клетви кон него. Тогаш, Фрањо отишол во тоалетот и се обесил.
Домобранот Јамбрек

Домобранот Јамбрек – (хрватски: ''Domobran Jambrek'') – расказ на хрватскиот писател Мирослав Крлежа, дел од збирката „Хрватскиот бог Марс“.
1 Содржина
Јамбрек пристигнал во баталјонот пијан, заедно со другите регрути, кои првите денови биле целосно збунети од новата средина во која се нашле. Во текот на обуката, тие поминале тешки денови, изложени на навредите и тормозењето од страна на подофицерите. Единствено, за време на неделните миси, регрутите чувствувале гордост што ќе заминат на бојното поле, иако повеќето од нив немале јасна претстава за целта и смислата на војувањето. Кога пристигнал на фронтот во Галиција, Јамбрек се навикнал на воената атмосфера, но за време на еден противнапад на австриската армија, тој бил тешко ранет при експлозијата на граната. Кога се освестил, тој се наоѓал во камион на Црвениот крст, но при обидот да види што се случило со него, повторно се онесвестил. Вториот пат се освестил во еден воз, но и тогаш не бил свесен за својата состојба. Всушност, уште во возот нему му ја ампутирале едната нога, а потоа го префрлиле во дворецот на австриската принцеза Марија Анунцијата, кој бил претворен во болница. Таму му ја ампутирале и другата нога, но тој повторно не бил свесен за својата состојба. Еднаш, при посетата на ранетите, принцезата била восхитена од неговата убавина и наредила да го пренесат во близината на нејзината соба. Оттогаш, таа ја презела грижата за Јамбрек врз себе при што станала опседната со неговото тело, така што во една прилика го соблекла и започнала да го милува. Потоа, на работ на нервен слом, таа ја напуштила болницата и повеќе на се вратила назад. Тогаш, Јамбрек се освестил и видел во каква состојба се наоѓа, па почнал да ја обвинува принцезата дека му ги изгризала нозете. Кога закрепнал, му ставиле ортопедски протези и го префрлиле во градската воена болница, заедно со многу други ранети војници. Таму, Јамбрек се сеќавал на принцезата, посакувајќи повторно да биде крај неа. Еднаш, тој излегол на улицата и во блискиот фризерски салон видел восочна фигура на жена, убава како принцезата која го негувала.