Камел

Камел (|Dowr Kammel, што значи ''Крива Река'') — река во Корнвол, Англија. Извира на работ на Бодмин Мур и со своите притоки нејзината сливна област опфаќа голем дел од Северен Корнвол. Реката се влева во источното Келтско Море помеѓу Степер Поинт и Пентајр Поинт, откако поминала околу 50 км што ја прави втора најдолга река во Корнвол. Реката е плимна низводно до Еглошејл и е популарна за едрење, набљудување птици и риболов. Името ''Камел'' доаѓа од корнскиот јазик за „кривулестата“, што се однесува на нејзиниот кривулест тек. Историски гледано, реката била поделена на три именувани делови. Хејл (|Heyl, што значи ''естуар'') било името за естуарот до Еглошејл, реката Ален (|Dowr Alen, што значи ''сјајна река'') бил делот помеѓу Еглошејл и Трекарн, додека Камел бил резервиран за делот од реката помеѓу нејзиниот извор и Трекарн.
1 Геологија и хидрологија
Реката Камел извира на Хендрабурник Даун (UK Grid Reference SX135875) на работ на Бодмин Мур, во областа која претставува дел од гранитниот 'рбет на Корнвол. Текот на реката е низ седиментни високи и средни девонски карпи, предоминантни Високи Делаболски Шкрилци, Тревозски Шкрилци и Ползитски Шкрилци кои се протегаат до брегот, создавајќи земјиште кое има плитки кисели почви. Освен седиментните карпи, магматски карпи може да се најдат на Бреа Хил и на Пентир Поинт, кој е составен главно од перничести лави. Преку устието на реката, Камел Степер Поинт е составен од зелен камен, како и Рампс, 'рт на северната страна од Пентир Поинт свртен кон заливот Порт Квин.
Ископ на руда на шкрилец за градежни цели се вршело на различни локации по должината на реката, честопати со мали каменоломи кои се создавале во близина на местото каде што каменот требало да се користи. Денес, единствениот активен каменолом во целото течение на реката Камел е во Делаболе, но таму Претходно се вршело ископ за олово и сребро на Пентир Хед и околу Пинксон Крик и рудник за бакар во Кредис над Литл Петерик, Понатаму во внатрешноста, Камел и неговите притоки се граничат со рударските јами Сент Остел во близина на Ланивет, а рудниците во оваа област произведувале калај, олово, сребро, и бакар Железна руда во форма на хематит и придружни манган оксиди исто така била ископана во областа. Иако не се смета за голем производител, рудникот Малбери во близина на Рутернбриџ произвел околу 1300 тони калај помеѓу 1859 и 1916 година. Записите покажуваат дека бакарната руда била превезувана од Падстоу до Нит за топење, а рудите од калај и бакар биле главната стока што се носела од Гвинејапорт во 1830 година. Неколку мали рудници за каолинит работеле и во 19 век околу Блисленд и Сент Бруард.
Изворот на Камел е на 218 метри надморска височина и има просечен наклон од 7 м/км. Горните делови на Камел и нејзините притоки се главно мочуришта, отстапувајќи место на шумски и земјоделски површини, претежно на добиток. Ова значи дека 64,8% од сливот е тревна површина, со дополнителни 14,8% обработливо земјиште и 12,9% шуми. Од преостанатите 7,4%, 4,5% се низ урбани или изградени области, 2,7% се планини, ливади и мочуришта, а остатокот се внатрешни води.
Сливното подрачје на Камел опфаќа 413 км <sup>2</sup> на западната страна од Бодмин Мур и е главно од девонски шкрилци и гранит, со некои шкрилци и песочници. Количината на вода е под влијание на резервоарот кај Крауди Марш, од апстракцијата на вода за јавно снабдување и од отпадните води од канализацискиот систем околу Бодмин. Податоците собрани од Националниот архив на речен тек покажуваат дека протокот на вода во реката Камел за 2006 година бил значително под просекот. Ова е во корелација со намалените врнежи од дожд, особено помеѓу месеците јуни и септември. Податоците од 2013 и 2014 година, исто така, покажуваат подпросечен годишен проток, но со точки на повисок од просечниот проток во тек на зима.
Во река која поголемиот дел од својата должина тече во стрмна долина, ненадејните поројни дождови можат да предизвикаат нагло зголемување на нивото на водата и иако поплавите не се невообичаени на Камел, поплавата од 16 јули 1847 година била исклучителна. Предизвикана од воден млаз и поплава на Дејвидстоу Мур, ѕид од вода однел шест моста, но Хеландбриџ ја издржал силата на водата, која течела над структурата оставајќи остатоци видливи во блиските дрвја до 6м над нормалното ниво на реката. Денес, плимните делови на реката Камел се предмет на ризик од поплави, особено за време на пролетните плими по периоди на обилни врнежи од дожд кога сливот е веќе заситен. Областа околу Вејдбриџ е идентификувана од страна на Агенцијата за животна средина како критична дренажна област (КДО) и поради елементот на плима и осека, се очекува ризикот да се зголеми поради климатските промени. Ова значи дека целиот развој во КДО мора да ги земе предвид поплавите, вклучително и истекувањето од врнежите од дожд.
Во 2023 година, Агенцијата за животна средина ги измерила нивоата на водата на реките Камел кај Слејдсбриџ, Данмер и Камелфорд, а исто така и на реките Ален и Де Ланк, кои се притоки на реката Камел.
2 Естуар
Камелскиот естуар (|Heyl Kammel) се протега од Вејдбриџ низводно до отвореното море кај заливот Падстоу. Кејовите кај Вејдбриџ сега се развиени со станови и малопродажен простор на западниот брег. Северно од кејовите, реката поминува под бетонски мост што ја носи обиколницата А39 и покрај напуштениот кеј Витриол. Низводно од Берниер Поинт, долината се шири од десно со хектари солено мочуриште каде што се влева реката Амбл. Тука, Здружението за набљудување и зачувување на птици Корнвол има скривалишта од двете страни на реката и оние на Камел Трејл се отворени за јавноста. Река ја следи западната страна на долината, додека кај источната страна, браната ја спречува надојдената плима да навлезе во реката Амбл.
Низводно од Амбл, на брегот под Динхам Хил, дел од рудникот за бакар Вил Систерс, може да се најде ров. Ровот е достапен само од брегот при осека и се наоѓа во близина на локацијата на плимна-водилница која е евидентна на местото каде што Динхам Крик се среќава со главната река. Оваа воденица е прикажана на мапа на локацијата од 1830-тите, иако сега не останал никаков знак од неа. Кант Коув лежи на источниот брег под Кант Хил каде што скапаните остатоци на два брода штрчат од калта, што се видливи и на Гугл мапс во 2019 година, а речиси спроти Кант Хил на западниот брег е Камел Кари со купишта отпадни карпи јасно видливи над реката и остатоци од кеј видливи при осека. Оттука калта отстапува место на песок и Џентл Џејн, именувана по легендарна дама која ги лекувала сите дојденци.
Од заливот Портхили на источниот брег, естуарот се шири и се свртува кон север. На западниот брег, патеката на Камел го преминува тројниот „Железен мост“ над потокот Литл Петерик, а потоа поминува под ридот Денис и неговиот обелиск.
Рибарското пристаниште Падстоу се наоѓа на западниот брег од каде што фериботот Блек Тор (официјално во сопственост на Војводството Корнвол) ги превезува луѓето преку реката до Рок
Устието на Камел се наоѓа помеѓу Степер Поинт на запад и Пентир Поинт на исток, а секој 'рт ги засолнува песочните плажи. На западната страна од естуарот, плажата Трегирлс е заштитена од Степер Поинт. На северниот крај од плажата Трегирлс се наоѓа Харбор Коув, а меѓу него и Хокерс Коув биле пронајдени докази за населувања уште во бронзеното време, железното време и римскиот период, како и за користење на Харбор Коув за трговски бродови.
Во 1827 година, Здружението на пристаништето Падстоу го избрало Хокерс Коув како локација за чамецот за спасување во Падстоу. Операциите ги презел RNLI во 1856 година. Нова станица за чамци за спасување и лизгалиште биле изградени во 1931 година, а втор чамец за спасување бил стациониран во Хокерс Коув. Станицата се затворила во 1962 година бидејќи наслагите од тиња го направиле каналот премногу плиток, а зградата што се користела за сместување на чамецот за спасување била претворена во станбена употреба. Движењето на песок во различни делови од естуарот влијало на можноста на бродовите да пристапат до пристаништето во Падстоу многу години, па дури и во мај 2020 година било издадено предупредување за навигација во врска со зголемувањето на големината на песочниот гребен помеѓу Ган Поинт и Сент Сејвиорс Поинт, кој се смета за сериозна опасност за навигацијата.
Надвор од Хокерс Коув, низ естуарот се протега песочен бар познат како Дум Бар. Ова го ограничува пристапот до пристаништето Падстоу и со години претставувало гробишта на многу бродови. Во минатото имало предлог да се изгради пристаниште на Дум Бар за да се насочува плимата и на тој начин да се пребара главниот канал и да се одржи пловен, но никогаш ништо не било изградено. Легендата за тоа како настанал Дум Бар опишувала дека еден локален рибар застрелал сирена со стрела, по што таа го проколнала Падстоу ставајќи го песочниот бар помеѓу пристаништето и морето.
На источната страна од естуарот, центар за едрење е селото Рок, трки со чамци и морски рекреации. Од Рок, дините и меѓуплимните песоци се протегаат на север до Бреа Хил. Надвор од Бреа Хил е Заливот Дејмер со плажа северно од која се наоѓа населбата Требетерик. Потоа реката тече покрај Требетерик Поинт и на исток преку карпест дел од брегот испрекинат со песок кај Гринавеј пред да стигне до плажата кај Ползит, место за сурфање. Северно од Ползит, Пентајр Поинт го означува североисточниот крај на естуарот.
3 Рекреација
Устието на Камел е прогласено за Зона со извонредна природна убавина (AONB), која ја опфаќа областа помеѓу Падстоу/Рок и Вејдбриџ. Устието претставува дел од Зоната со извонредна природна убавина Корнвол.
3.1 Риболов
Во 1920-тите, риболовот на пастрмка бил наведен како една од атракциите на реката, а денес е позната и по риболовот на пастрмка и лосос, а особено по морската пастрмка, со сезона на риболов што трае од 1 мај до 15 декември. Техниките за риболов што се користат вклучуваат предење, мамка со црви и риболов со мушичка. Риболовот од крајот на август е опфатен со доброволен договор за фаќање и пуштање, а горните текови се означени како рибен резерват и риболовот тука е забранет.
За риболовни цели, реката Камел се смета за плимна од устието до црквата Еглошејл.
Иако не се споменува често кога се дискутира за риболов на лубин на реката Камел, целата река претставува заштитена зона на лубин со забрана за риболов од чамци и зголемена минимална големина за рибите уловени од брег.
3.2 Плажи и капење
На западниот брег, Хокерс Коув, плажата Трегирлс и заливот Сент Џорџ се наоѓаат помеѓу Степер Поинт и Падстоу, додека на источниот брег, движејќи се спротиводно од Пентир Поинт, се наоѓаат плажата Ползит, заливот Дејмер и Рок. Квалитетот на водата се следи во Ползит и заливот Дејмер, а класификацијата на водата за годините од 2012 до 2015 година за двете локации била „Одлична“. Квалитетот на водата претходно бил следен во Рок, а резултатите од 2007 година за сите три локации на источниот брег на реката биле или „добри“ или „одлични“.
3.3 Пешачење
Патеката Камел, која ја користат пешаци и велосипедисти, ги следи пругите на железницата Бодмин и Вејдбриџ од Венфордбриџ, покрај периферијата на Бодмин кај Данмер и низ Вејдбриџ до Падстоу.
Од мостот Полис во близина на Венфордбриџ, патот Камелфорд ја следи долината на реката Камел понатаму до градот Камелфорд.
Патеката на југозападниот брег ја следи реката Камел од Пентајр Поинт до Рок и од Падстоу до Степер Поинт. Ја преминува реката користејќи го фериботот Блек Тор.
Пешачката патека „Патот на Светците“ го поврзува Падстоу со Фауи. Прво ја следи реката Камел, а потоа потокот Литл Петерик од Падстоу до Литл Петерик, пред да влезе во внатрешноста и да го премине округот до реката Фауи. Оваа рута е многу стара и ја користеле патниците од Ирска и Велс кои патувале кон Бретања и сакале да ги избегнат опасните мориња околу Лендс Енд.
3.4 Водени спортови
Кајакарењето и управувањето со кану се одвиваат по реката Камел со посебна пристапна точка веднаш над мостот кај Вејдбриџ. Понатаму има делови кои се особено омилени, како што е помеѓу Такингмил и Пенроуз, каде што има брзаци од втор степен.
Скијањето на вода се одвива на естуарот со седиште во Рок, со четири поставени патеки лоцирани помеѓу заливот Денис и потокот Пинксон. Рок е исто така центар за едрење, а Клубот за едрење и скијање на вода Рок бил основан во 1938 година.
Дејмер Беј и Хокерс Коув се добри локации за кајтсурфинг, особено фристајл и вејкстајл. Бидејќи овие локации се наоѓаат на спротивните страни од реката, тие меѓусебно овозможуваат кајтсурфинг од сите правци на ветрот, иако кајтсурфингот не е дозволен на ниту едно место во текот на денот во месеците јули и август. Китсурфинг Јукеј (Kitesurfing UK) го наведува Хокерс Коув како едно од нивните омилени места за кајтсурфинг во Корнвол.
4 Див свет и заштита
Поголемиот дел од устието Камел, од Падстоу/Портили низводно до Вејдбриџ е дел од областа Корнвол со извонредна природна убавина и затоа се смета за достојна за посебна заштита на пејзажот. Исто така, постојат пет Места од Посебен Научен Интерес (МПНИ) по должината на Камел. Четири мали МПНИ во Харбор Коув, Рок Дини, Требетерик Поинт и Полуостровот Пентир се наоѓаат на естуарот, додека долината на реката Камел и притоките МПНИ го покриваат поголемиот дел од долината Камел помеѓу Еглошејл и Блисленд и се протегаат во неколку натамошни делови со различна големина до нејзиниот извор. Ова МПНИ, исто така, вклучува голем дел и од реката Ален, притока која се влева во реката веднаш низводно од Еглошејл и некои помали неименувани притоки. Покрај тоа, постои МПНИ во мочуриштата Амбл на реката Амбл која се влева во естуарот Камел помеѓу Вејдбриџ и Рок.
Реката Камел била прогласена од Заедничкиот комитет за заштита на природата за Посебно подрачје за заштита во април 2005 година како подрачје од европско значење за видрата и Cottus gobio, а ова било прегледано во 2015 година. Сепак, јавно достапните информации за подрачјето се нејасни, бидејќи веб-страницата на Заедничкиот комитет за заштита на природата на DEFRA ја покажува областа што се протега од потокот Пинксон на естуарот Камел до мостот Полброк, но ги вклучува потокот Пинксон, реката Ален до малку нагоре по течението од Слејдсбриџ и потокот Полморла речиси до работ на изградената област Вејдбриџ и ја вклучува целата меѓуплимна зона. Спротивно на тоа и Институтот за заштита на морето и Протектед планет шоу ја покажуваат областа од мостот Вејдбриџ возводно, вклучувајќи ги Рутерн, Ален, Де Ланк и Станон, сите прикажани како покриени според нивните соодветни извори. Единствениот дел од оваа област што се смета за плимна е помеѓу мостот Вејдбриџ и црквата „Света Марија“ Еглошејл.
На Камел и нејзините притоки има два природни резервати. Светилиштето Волмсли на Здружението за набљудување и зачувување на птици Корнвол се наоѓа во мочуриштата Амбл на реката Амбл над мостот Треворнан. Резерватот Хокс Вуд, во сопственост на Фондот за диви животни Корнвол, се наоѓа на јужната страна од долината Камел помеѓу Вејдбриџ и Данмер. Тука се наоѓа и напуштен каменолом во зрелата шума од претежно горун даб, ова второ живеалиште е исто така именувано во списокот на Специјална зона за зачувување.
4.1 Птици
Со големите површини солено мочуриште на естуарот, реката претставува одлична локација за птиците. Големи јата барски птици може да се видат во зима, кои се плен на сиви соколи, а рибарскиот орел-рибар често прави пауза од неколку дена за да лови риба во пролет и во есен. Црвеноклуните лебеди се гнездат на неколку локации, особено во близина на мостот во Вејдбриџ. На реката се наоѓаат гусоквидни патки, патки лажичарки и диви патки, а низводно се наоѓаат патка берија.
Рибарка со ремен била видена во 1980-тите само по втор пат во Англија, а естуарот е познат по раната колонизација од страна на видовите чапји. Во 1980-тите и 1990-тите, мали бели чапји можеле да се видат на калливите рамнини при осека, а неодамна голем број чапји говедарки се пронајдени на реката Амбл и во близина на Бурниер и сега станале доволно чести за да не се потребни поткрепувачки докази при пријавување на видувања.
Низводно и на неколку од неговите притоки, може да се видат рибарчиња, додека резерватот на Фондацијата за диви животни „Корнвол“ во Хокс Вуд е познат по европски лазачки и планински улалајки.
Постојат три скривалишта за набљудување птици со поглед на реката Камел. Скривалиштето Трегуна (референца на мрежата SW 969 738), во сопственост на Советот на округот Корнвол, се наоѓа покрај патеката Камел и е отворено за јавноста. Скривалиштето Бурниер (референца на мрежата SW 982 740) е во сопственост на Друштвото за набљудување и зачувување на птици од Корнвол (CBWPS) и е отворено за членовите. Покрај тоа, CBWPS го поседува и резерватот Волмсли, кој опфаќа над 20 хектари (49 акри) на реката Амбл, со уште две скривалишта што ги користат неговите членови. Резерватот Волмсли е национално важен за зимските барски птици и за дивите птици. Овие скривалишта се наоѓаат на естуарот под Вејдбриџ, додека возводно од Вејдбриџ има скривалиште со поглед на ливадата Тререјвен, кое се наоѓа на 500 метри од Гвинејапорт кон Бодмин
Понекогаш национално ретките видови птици се забележани во долината на Камел или на една од главните притоки. Во 2010 година, американски горчливец бил забележан на реката Амбл, кој долетал од блиската река Камел, а во 2016 година, кадравиот пеликан бил забележан на реката Камел на различни локации помеѓу Рок и Динхам
4.2 Риба
Естуарот е заштитено подрачје за морски лубин. Првично било означено како подрачје спротиводно од линијата повлечена помеѓу Степер Поинт и Требетерик Поинт, но ова било проширено за да ги вклучи сите води спротиводно од линијата помеѓу Степер Поинт и Пентир Поинт во 1999 година Сурферите во Ползит раскажуваат дека виделе лубин како плива околу нивните даски за сурфање во лето. Камбали може да се најдат во солените води околу влезот во потокот Литл Петерик, а Дејмер Беј е познат како локација за риболов од карпите.
Јајцеви капсули од видови ајкули и ражи редовно се наоѓаат на плажите во близина на устието на реката а се евидентирани дури до Портили и Денис Коув. Видовите кои се идентификувани вклучуваат мала шарена ајкула, ситноока раја, шарена раја, хрт од риболов, кукавица, руса раја, брановидна раја и трнлива раја .
Лососот и морската пастрмка се наоѓаат во реката Камел и се ловат од 12 век, кога Приоратот во Бодмин изградил брана за лосос во близина на Данмер а лососот е именуван како придружен вид во означувањето на реката Камел како Специјално подрачје на заштита. До почетокот на 2000-тите, Камел имала добра репутација како добро ловиште за лосос и морска пастрмка, особено во областа околу Бодмин, но имало брз пад кон крајот на 2010-тите, што довело до тоа Агенцијата за животна средина да постави ограничувања за риболов на лосос во реката во 2017 година. Исто така, имало значително намалување на уловот на морска пастрмка и додека вкупно биле фатени над 900 риби во 2010 година, ова се намалило на помалку од 300 риби во 2016 година.
Повремено, на устието на реката може да се видат големи ајкули, а многу повремено и делфини Најголемата и најнеобична риба за која се вели дека е пронајдена во реката била есетра со тежина од 196 кг која била насукана од плимата во јуни 1887 година.
4.3 Флора
Покрај Атлантскиот Океан, флората е изразито морска, со карактеристични растенија како ''Armeria maritima'' и ''Silene uniflora'' на изложените врвови на карпите и ''Scilla verna'' и врес во тревата. Закржлавената трнинка и ''Ulex''-от растат на поизложени места, додека каменоломот на Степер Поинт е дом на многу видови мочуришни растенија. Над Еглошејл има леи со жолти знаменски перуники, додека пошумените падини на долината се исполнети со сини ѕвончиња напролет.
Камел е дом на два инвазивни неавтохтони видови: јапонска јазлеста трева и хималајски балсам. И двете се предмет на рачна контрола на различни делови од реката.
Долината и нејзината непосредна околина се, во делови, густо пошумени со управувани плантажи во Кардинхам и Данмер во близина на Бодмин и во Бишопс, Хастин и Грогли Вудс помеѓу Бодмин и Вејдбриџ, сите управувани од Комисијата за шумарство со зрела дагласова елка, како и мешани листопадни дрвја. Пред тоа, железницата Бодмин и Вејдбриџ засадила авении со брестови по должината на линијата на железничката пруга а имало и брестови во близина на железничката пруга помеѓу Вејдбриџ и Падстоу, кои сега ги нема како резултат на холандска брестова болест. Друго дрво кое е невообичаено, но се наоѓа во долината Камел е брекиња, индикатор за древна шума или жива ограда.
4.4 Цицачи
Камел и нејзините притоки се дом на видри. Тие биле ловени до почетокот на 20 век, но сега се еден од видовите наведени во Реката Камел и притоките МПНИ.
Обичниот елен и срната може да се видат во долините на реката Камел и нејзините притоки додека срната е почеста.
Јазовците може да се најдат низ целата долина на Камел, но во 2016 година DEFRA објавила зона за уништување на јазовци што го опфаќала Северен Корнвол, чија граница ги опфаќа реките Камел и Ален. Убивањето, кое резултирало со убивање на над 1500 јазовци во Северен Корнвол во 2016 година, имало за цел да ги намали случаите на говедска туберкулоза, но се покажало како контроверзно.
4.5 Мекотели
Плажите и карпите околу устието на реката Камел се дом на разни морски мекотели а на плажите изложени на нанос на брегот може да се најдат и школки исфрлени од плимата, особено по западните бури. Обичната липет, сината школка и штреберот (''Chthamalus stellatus'') најчесто се наоѓаат на карпите што се покриени со плима а кучешкиот восок и обичниот зеленикав се наоѓаат во плимните карпести базени. Други два вида школки (''Arcopagia crassa'') може да се најдат и низводно до Падстоу.
5 Историја и инфраструктура
5.1 Транспорт и индустрија
Корнвол е округ со високи карпи, груби мочуришта и длабоки долини, па затоа реките се користеле за транспорт низ историјата. Како едно од ретките безбедни засолништа на северниот брег на Корнвол, естуарот Камел се користел уште од римско време а најверојатно и порано а до 18 век пристаништето Падстоу било втор најголем увозник на јаглен во Корнвол по Фалмут. Реката претходно била пловна над Вејдбриџ а највисоките кејови биле кај Гвинејапорт и Еглошеј и бродови биле регистрирани над тоа барем до Пендави една милја подалеку низводно, додека Полброк бил даден како граница на пловење во 1814 година. Реката до Вејдбриџ се сметала за пловна за бродови до 150 тони во 1830 година а Вејдбриџ се користел како локација за товарење гранит, железна руда и порцеланска глина на бродови за понатамошен транспорт. Извештајот од Агенцијата за поморска и крајбрежна стража објавен во 2003 година покажувал дека реката била пловна само за трговски бродови до Бреа Хил.
За време на периодот на изградба на канали во Британија, реката Камел била истражувана како еден крај од канал кој се стремел да ги спои северниот и јужниот брег на Корнвол преку поврзување со реката Фауи. Првиот план, честопати нарекуван „Канал Полброк“, бил предложен во 1794 година а инженерот Џон Рени бил ангажиран да даде совет за идејата. Каналот требало да биде 1,5 м длабок и 10 м широк но Рени советувал дека ќе биде потребен тунел на трасата и дека можело да се очекува мал сообраќај, па затоа не се вложувале понатамошни напори. Набргу потоа, во 1796 година, бил донесен акт на Парламентот со кој се овластувал каналот од Гвинејапорт до Данмер со крак до Ратернбриџ, но во тој случај не се започнал и проектот пропаднал. Во 1820-тите, Марк Брунел, таткото на Исамбард Кингдом, Брунел ја разгледал можноста за бродски канал со цел да се направи врска слична на онаа предложена во 1794 година помеѓу реките Камел и Фауи, но повторно бил предвиден мал поврат на инвестицијата и ништо не било изградено.
Со бродовите како еден од главните средства за транспорт на стока, до појавата на железницата, постоеле неколку кејови покрај реката, честопати на границата на пловењето на многуте притоки и потоци на естуарот. Имало кејови кај Литл Петерик и Треворик Милс на потокот Литл Петерик а пред изградбата на железницата помеѓу Вејдбриџ и Падстоу имало кеј кај Пинкстон Крик. Исто така, на јужниот брег од естуарот, два кејови ги опслужувале блиските каменоломи Камел и Пенквин, при што кејовите се користеле за извоз на шкрилец ископан таму и бидејќи шкрилец бил подигнат од до 20м длабочина, за внесување јаглен за двата мотори што се користат за пумпање и пила, иако двата каменоломи престанале да работат пред железничката линија да ги одвои од реката. Спојувајќи се со главната река спротиводно од каменоломот Камел, реката Амбл била пловна до Чапел Амбл при високи пролетни плими, при што алгите, песокот и јагленот биле носени до селото а житото повторно изнесувано. Изградбата на мостот кај Треворнан не го попречила пристапот до Чапел Амбл, но плимната брана што ја спречува солената вода да оди спротиводно покрај Бурниер Поинт ја направила реката Амбл недостапна од главната река. Поблиску до Вејдбриџ имало кеј кај Тревилинг на северниот брег на реката изграден во 19 век за фабриката Витриол и затоа е позната како „Кеј Витриол“, локацијата низводно од градот во близина на сегашниот мост за обиколница на Вејдбриџ А39 е соодветна за производот.
И покрај многуте можности за транспорт по должината на естуарот, историски гледано, главниот сообраќај на реката над Падстоу бил до кејовите кај Вејдбриџ, каде што постојат докази за пристаниште кое датира уште од елизабетанско време а во 1830 година границата на пловење била евидентирана како Гвинејско пристаниште. Изградбата на железницата Бодмин и Вејдбриџ во 1834 година се базирала на земање песок донесен до Вејдбриџ со баржи од 12 тони кои биле ставани под мостот кај Вејдбриџ а песокот потоа бил претоваран до железницата за понатамошен транспорт. Од специјално изградено пристаниште за песок кај Вејдбриџ, железницата го носела песокот подалеку по долината, заменувајќи ја претходната употреба на товарни животни кои го земале песокот од слетувањата кај Слејдсбриџ и кеј кај колибите Марш во близина на црквата Еглошејл.
Како и во поголемиот дел од Корнвол, варот бил вообичаена стока за транспорт во 18 и 19 век а Камел не бил исклучок, со варни печки забележани во Еглошејл со кеј во непосредна близина, друг на Бишопс Кеј под Гонвена Хил, и еден на градската страна од реката во непосредна близина на потокот Поморла Најдолу по текот се наоѓала варовна печка кај малото заливче, каде што денес е лоцирана сегашната постројка за отпадни води.
На самиот естуар немало потреба да се транспортира песок со баржи а биле поставени „ленти за песок“ од локалните села директно на брегот, за да можат количките да се симнуваат при осека и да се товарат со песок. На јужната страна од естуарот, „лентите за песок“ го поврзувале Хајер Халвин со Олдтаун Коув, Трегуна со реката кај Белата куќа, Трегонсе со Литл Петерик Крик а исто така и Сент Иси со Бенуик во близина на Си Милс, исто така на Литл Петерик Крик. На северната страна од естуарот, пристапната лента до Дејмер Беј потекнува од лента за песок.
5.2 Историски места
Постојат неколку антички одбранбени места долж долината Камел. Замокот Пенхаргард е заштитена населба од железното време во близина на Хеланд, сместена високо на источната страна од долината Камел со постоечки бедеми до 3 м а недалеку од другата страна на реката се наоѓа постара ридска тврдина. Со доста постар датум е и замокот Килибери над Еглошејл, кој потекнува од доцното бронзено време, бил во употреба во текот на железното време и бил повторно населен за време на римскиот период. Тој е заштитен споменик од национално значење. Исто така, од римско време, но неколку милји по долината се наоѓаат остатоци од римска тврдина во близина на Нансталон со поглед на реката, за која некогаш се сметало дека била единствената римска тврдина во Корнвол и била населена само помеѓу 60 и 80 година од н.е. Помалку сигурна е поврзаноста на римска легија со областа околу Кант Хил. Доказите се површни, при што името Кант се поврзува со латинскиот збор ''canti'' што значи „агол“ и блиската фарма Карлион преку ракопис од 13 век на Карлегион што се толкува како ''car'' што значи камп и ''lehion'' што значи легија, додека името Кант од други се припишува на сопственост од семејството Де Кант. Иако Кант Хил можеби нема никакви потврдени врски со римскиот период, римски монети, украси и грнчарија биле пронајдени во областа Бреа Хил каде што се верува дека имало римски логор.
Некогаш имало мала капела која се наоѓала на точката „Св. Спасител“ низводно од Падстоу, каде што еден монах носел светло ноќе за да помогне во бродоградбата и се смета дека ова веројатно било поврзано со приоратот Бодмин, кој поседувал земјиште во Падстоу, иако обезбедувањето на ова светло престанало со распуштањето на манастирите. Посигурно поврзана со приоратот Бодмин била изградбата на мостот преку Камел кај Данмер во 12 век и малата капела што се наоѓала на страната на реката Бодмин на локацијата што сега е позната како капела „Св. Ана“ Хејс.
5.3 Премини
Патиштата на античките патеки и римските патишта во Корнвол, во најдобар случај, се отворени за шпекулации, но иако повеќето мапи на римските патишта не покажувале ништо западно од Иска Думнониорум (денешен Ексетер), постојат некои докази дека Римјаните создале или користеле патишта или патеки во округот во форма на милјокази. Се верува дека патиштата на трите главни патишта низ Корнвол, генерално следејќи ја трасата на сегашните А30, А38 и А39, имаат античко потекло и ако ова е вистина, тогаш би требало да имало историски премин на Камел, најверојатно некаде во близина на Вејдбриџ. Нема записи за тоа колку е стар преминот кај Вејдбриџ, но веројатно е од антиката. Исто така, постојат некои шпекулации за уште еден антички премин на Камел во областа околу Камелфорд, кој на ист начин е веројатно близу до трасата на сегашниот пат низ градот.
Понатаму кон морето, фериботот Блек Тор го преминувал естуарот помеѓу Падстоу и Рок од 1337 година а титулата за управување со фериботот му припаѓа на Војводството Корнвол.
Природната прогресија за пат што преминува река или поток е да се замени преминот со мост а реката Камел и нејзините притоки се пресечени со повеќе мостови наведени во листата од која било друга река во Корнвол а најзначаен е кај Вејдбриџ. Наречен „најдолгиот и најубавиот мост во Корнвол“ тој бил најоддалечениот мост низводно на реката сè до отворањето на обиколницата А39 Вејдбриџ во 1993 година Изграден во 15 век, мостот Вејдбриџ го изградил Џон де Харлан по иницијатива на викарот од Еглошејл, Томас Лавибонд и го заменил претходниот премин кој се сметал за толку опасен за употреба во одредени периоди што била изградена капела на двата брега; едниот за молитва за безбедно преминување а другиот за благодарност. Мостот бил претворен во окружен мост за време на владеењето на Џејмс I и бил проширен три пати низ годините, добивајќи статус на заштитено место од втора категорија во 1969 година.
Движејќи се спротиводно од Вејдбриџ, другите наведени мостови се Хеланд Бриџ, Венфордбриџ, Кум Мил Бриџ, Гам Бриџ, и Слотербриџ, вториот е именуван така бидејќи е локацијата на историска битка, веројатно онаа на последната битка на кралот Артур. Иако вредноста на античките премини како наследство е голема, континуираната употреба на структури кои се стари неколку стотици години и кои биле дизајнирани и изградени имајќи предвид полесен и помалку фреквентен сообраќај можело да има штетно влијание врз структурата на овие мостови. Мостот Хеланд бил додаден во Регистарот на историско наследство на Англија во опасност во 2020 година, наведувајќи „непосреден ризик од понатамошно брзо влошување или губење на материјалот“ Ова можеби не е изненадувачки бидејќи Хеландбриџ е сè уште целосно оригинален, додека мостовите Венфордбриџ и Гам, заедно со мостовите Пендави, Данмер, Полис и Тресарет, биле скршени од поплавата во 1847 година и последователно биле обновени.
Една од најголемите градби на естуарот е „Железниот мост“, мост со три распони од 120м првично изграден за да ја носи железничката пруга Северен Корнвол помеѓу Вејдбриџ и Падстоу преку потокот Петерик. Реката била добро искористена за време на изградбата, бидејќи металните конструкции биле донесени до Вејдбриџ со брод а потоа пловеле на баржи до местото каде што се градел мостот. На ридот Денис со поглед на мостот се наоѓа обелиск подигнат за да се прослави Златниот јубилеј на кралицата Викторија. Поставен во 1889 година, гранитниот обелиск е од II степен на заштита.
5.4 Војска
Иако самата река никогаш не била локација за воени бази, некои делови периодично се користеле за воени цели. Освен римските тврдини споменати погоре, една од најраните воени инсталации била во Ган Поинт, веднаш низводно од Падстоу. Хенри VIII поставил топови тука кога се сметало за закана од инвазија од страна на Шпанците, кралицата Елизабета ги проширила а топови биле поставени тука и за време на Наполеоновите војни. Во 1940 година, за време на Втората светска војна, на Ган Поинт биле поставени два поморски топови од 4 инчи, инсталацијата позната како крајбрежна топовска батерија Падстоу. Топовите биле заменети во 1942 година со два поголеми топови, но овие пак биле отстранети во јули 1945 година, иако некои остатоци од инсталацијата сè уште постоеле во 2018 година.
6 Инцидент со загадување на водата
Во јули 1988 година, водоснабдувањето на Камелфорд и околината било контаминирано кога 20 тони алуминиум сулфат биле истурени во погрешен резервоар во фабриката за третман на вода Лоуермур на Бодмин Мур. Истрага за инцидентот (најлошиот од ваков вид во британската историја) започнала во 2002 година а извештајот бил објавен во јануари 2005 година, но остануваат прашањата за долгорочните ефекти врз здравјето на жителите. Мајкл Мичер, кој го посетил Камелфорд како министер за животна средина, го нарекол инцидентот и неговите последици „најневеројатен скандал“.
7 Притоки и нивните имиња
Главните притоки на реката Камел се Ален, Рутерн, Де Ланк и Станон. Други притоки на реката се Литл Петерик Крик, кој се приклучува на главниот естуар преку Ајрон Бриџ на Камел Трејл, реката Амбл, која се приклучува на Камел преку плимска баржа во близина на Берниер Поинт и Полморла Брук (историски Трегудик Брук) кој се приклучува на Камел веднаш над мостот кај Вејдбриџ.
Во однос на нејзиното име, постојат докази дека она што сега е познато како река Камел имало неколку имиња во минатото. Името Камел е изведено од среднокорнволскиот „Кам-Ел“, „Искривена“ и се чини дека првично се однесувало само на горните делови. Долниот дел од реката се нарекувал река Ален, вообичаено келтско име за река со непознато потекло, но имињата биле донекаде заменливи, па дури и хибрид камб-алански бил забележан во 16 век. До 19 век, името Ален се користело исклучиво за реката Лејн која се влева во Камел веднаш над Еглошејл а името Камел се применувало на целата должина на реката. Устието на Камел се чини дека се нарекувало река Хејл од среднокорнволскиот „Хејл“, ''естуар'' и иако ова можеби било опис колку и вистинско име, континуираната употреба на името Хејл Беј за заливот што ја содржи плажата Ползит го потврдува ова. За возврат, се претпоставува дека реката Лејн можеби претходно се нарекувала река Дјуи, со оглед на бројот на места по нејзиниот тек кои го содржат елементот.