procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Воден коњ

Воден коњ е митско суштество кое се појавува во повеќе форми во келтскиот и скандинавскиот фолклор, како што е агисаки, келпи итн.
1 Потекло на името
Терминот „воден коњ“ првично бил име дадено на келпи, кое е суштество кое е слично на хипокампот, кое има глава, врат и грива на обичен коњ, предни нозе како на коњ, мрежести стапала и долга, дволобусна, но и опашка слична на кит. Терминот бил употребен и како прекар за езерски чудовишта, особено Огопого и чудовиштетот од Loх Нес. Името „келпи“ честопати било употребено како прекар за многу други шкотски езерски чудовишта, како што се агиски и Мораг од Лох Морар и Лизи од Лох Лохи. Други имиња за овие морски чудовишта вклучуваат „морски коњ“ (не се однесува на рибата морско коњче) и „хипокампус“ (што е име на родот за морски коњчиња).
Употребата на „воден коњ“ или „келпи“ можно е исто така да биде извор на забуна, бидејќи некои ги сметаат двата термина за синоними, додека други го разликуваат водниот коњ како жител на езера и келпи на турбулентни води како што се реки, бродови и водопади. Некои автори го нарекуваат едно суштество од одредено место келпи, додека други го нарекуваат воден коњ. Името „воден бик“ е користено за кое било суштество.
2 Други езерски чудовишта
Водниот коњ честопати станува основен опис на други езерски чудовишта како што се чудовиштето Лох Нес и чудовиштето од езерото Шамплен познато како Шамп. Лох Морар се вели дека е дом на „Мораг“, езерско чудовиште кое е прикажано како воден коњ.
3 Поставки
Додека поголемиот дел од шкотскиот/келтскиот фолклор го сместува водниот коњ во езеро (особено езеро кое е познато по езерско чудовиште, како што се Лох Нес, Лох Морар или Ломонд), некои бретонски и корнволски приказни за водни коњи ги сместуваат во океанот, правејќи ги морски чудовишта.
Повеќето езера во планинските средини имаат некаква традиција за употреба на водни коњи, иако студијата за литературата од 19-тиот век од тоа време покажува дека само околу шеесет езера и лохани заслужуваат да бидат споменати од илјадниците водни површини во Шкотска. Водниот коњ за кој се вели дека живее во Лох Нес добил најмногу споменувања во литературата за планинските средини.
4 Видувања
Видувањата на водни коњи редовно се пријавувале во текот на 18 век, но дури во 19 век биле евидентирани.
5 Поврзано
* Агиски
* Каппа (фолклор)
* Селки
* Симболизам на коњи
6 Наводи
Размаѓепсан свет

„Размаѓепсан свет“ (српски: ''Рашчарани свет'') — збирка со раскази на српската писателка Јелена Ленголд од 2016 година. За неа, писателката ја освоила Андриќевата награда.
1 Содржина
Книгата содржи десет раскази:* Недофатливост
* Верност
* Дрворед
* Дали се сеќаваш на мене
* Снег
* Лизи
* Недела
* Размаѓепсан свет
* Време
* Завеса
Георги Волканов

Георги (Гоно) Волканов (познат како Маската или Мјаската) (Гуменџе, – Кајмакчалан, ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и член на Внатрешната македонска револуционерна организација.
1 Животопис
Волканов е роден во 1891/92 или 1897 г. во гратчето Гуменџе, Егејска Македонија, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Стапил во ВМОРО и станал четник на Христо Димитров.
За време на Првата балканска војна е доброволец во Македонско-одринските доброволни чети во четите на Иван Паљошев, Христо Димитров и во третата чета на петнаесетата штипска дружина.
По 1919 г. е војвода на ВМРО во Дојранско. На крајот на 1926 г. влегува во четата на Христо Андонов, која ја бомбардира железничката пруга за Солун кај с. Клисура. Убиен е на 8 октомври 1933 г. на Кајмакчалан во борба со српска војска.
Јелена Ленголд

Јелена Ленголд (Крушевац, 1959) — српска писателка.
1 Животопис
Десетина години, Јелена Ленголд работела како новинарка и уредничка во редакцијата за култура при Радио Белград. Од септември 2011 година била проектен координатор на Нансенсколен академијата во Лилехамер, Норвешка. Таа живее во Белград, каде работи како професионален писател.
2 Творештво
Ленголд пишува проза и поезија, а се бави и со преведување. Нејзините творби се преведени на повеќе јазици, како: англиски, италијански, дански, француски, бугарски, романски, македонски, руски, украински, чешки, албански и словенечки. Покрај тоа, нејзините раскази и песни се објавени во неколку антологии на современата српска книжевност. За стихозбирката „Сликички од животот на капелмајсторот“ ја добила нагрдата „Ѓура Јакшиќ“, додека збирката „Бунарот на тешките зборови“ била наградена со „Везот на Ефимија“. Исто така, за збирката раскази „Панаѓурски магионичар“ ги добила Европската награда за книжевност, како и наградите „Женско перо“, „Биљана Јовановиќ“ и „Златен Хит Либер“. Најпосле, нејзината збирка „Рзмаѓепсан свет“ ја освоила престижната „Андриќева награда“.
3 Библиографија
Ленголд е авторка на следниве дела:* Распад на ботаниката (поезија, 1982)
* Вретено (поезија, 1984)
* Поднебјето на макот (поезија, 1986)
* Минувањето на ангелите (поезија, 1989)
* Сликички од животот на капелмајсторот (поезија, 1991)
* Накиснати лавови (збирка раскази, 1994)
* Лифт (збирка раскази, 1999)
* Балтимор (роман, 2003, 2011)
* Панаѓурски магионичар (збирка раскази, 2008, 2009, 2012)
* Пресечи ме со пила (збирка раскази, 2009)
* Бунар на тешките зборови (поезија, 2011)
* Во три кај Кандински (збирка раскази, 2013, 2014)
* Избери едно место (поезија, 2016)
* Размаѓепсан свет (збирка раскази, 2016)
* Откажување (роман, 2018)
Врати се, љубов моја

„Врати се, љубов моја“ (англиски: ''Lover Come Back'') или „Пижама за двајца“ – филм на режисерот Делберт Ман од 1961 година. Главните улоги ги играат: Рок Хадсон, Дорис Деј и Тони Рендал.
1 Синопсис
Џери Вебстер (го игра Хадсон) и Керол Темплтон (ја игра Деј) работат во конкурентски агенции за рекламирање. Изнервирана од Џериевите методи — употребата на алкохол и жени за да обезбеди договори за својата агенција - Керол се обидува да го исфрли Џери од професијата. Како противмерка, Џери подмитува една девојка да сведочи против него, а тој ѝ дава главна улога во ТВ-рекламата за измислениот производ наречен „ВИП“. Меѓутоа, рекламата случајно се прикажува на телевизијата и Џери, за да ја задржи работата,мора да го измисли производот „ВИП“, а во тоа му помага доктор Лајнус Тајлер. Керол го посетува докторот со намера да дојде до производот, но бидејќи таа и Џери никогаш претходно не се виделе, помислува дека Џери е докторот. Џери ја користи ситуацијата за да ја освои.
Ричер (ТВ-серија)

''Ричер'' (|Reacher) — американска телевизиска серија во жанрот акција, трилер, драма, криминалистика и детектив, заснована на циклусот книги за Џек Ричер од Ли Чајлд.
Премиерата на првата сезона, која се заснова на книгата „Кат на смртта“ (прва во циклусот книги за Џек Ричер), се одржала на 4 февруари 2022 г., на преносната платформа Amazon Prime Video. Само три дена по премиерата на првата сезона, на 7 февруари 2022 г., серијата била обновена за втора сезона. Таа се заснова на единаесеттата книга, „Лоша среќа и неволји“, а премиерата се одржала на 15 декември 2023 г.
На почетокот на декември 2023 г., пред да започне втората сезона, серијата била продолжена за трета сезона, која се заснова на книгата „Убедлив доказ“ (седма книга во циклусот). Во октомври 2024 г., пред премиерата на третата сезона, серијата била продолжена и за четврта сезона. Премиерата на третата сезона се одржала на 20 февруари 2025 г.
1 Содржина
Џек Ричер е поранешен мајор во воената полиција на американската армија што поседува големо истражувачко и борбено искуство. Тој намерно претпочита да живее како скитник, патувајќи од град во град низ Соединетите Американски Држави, без определен престој или постојана врска со надворешниот свет.
Во првата сезона, Ричер пристигнува во селскиот град Маргрејв, Џорџија, каде што е погрешно уапсен за убиство на човек, за кого подоцна се открива дека е неговиот брат. Откако е ослободен, тој се здружува со двајца чесни полициски службеници, Оскар Финли и Роско Конклин. Заедно истражуваат местен заговор во кој се вмешани корумпирани чиновници, политичари и богат тајкун со неговиот син, кои водат моќен синдикат за фалсификување пари.
Втората сезона започнува кога со Ричер контактира Франсес Нигли, поранешен член на неговата стара армиска единица за специјални истраги. Таа го известува за убиството на друг нивен колега, по што тие ги собираат преостанатите членови на единицата со цел да ја одмаздат неговата смрт. Нивната истрага ги води до технолошка компанија што има корумпиран безбедносен оддел и е во заговор со опасен трговец со оружје.
Во третата сезона, Ричер се посветува на мисија за спасување разузнавач на ДЕА (Агенцијата за борба против дрога). Тоа го вовлекува во мрачното јадро на бизнис со увоз на теписи, кој служи како параван за големо претпријатие за трговија со оружје. Оваа злосторничка мрежа ја предводи Ксавиер Квин, непријател што потекнува непосредно од минатото на Ричер.
2 Улоги
Алан Ричсон, Џек Ричер
Малколм Гудвин, Оскар Финли
Вила Фицџералд, Роско Конклин
Крис Вебстер, Кеј-Џеј Клајнер
Брус Макгил, Гровер Тил
Марија Стен, Франсес Нигли
Серинда Свон, Карла Диксон
Шон Сајпс, Дејвид О’Донел
Фердинанд Кингсли, А. М.
Роберт Патрик, Шејн Лангстон
Сонја Касиди, Сузан Дафи
Џони Бертолд, Ричард Бек
Роберто Монтесинос, Гиљермо Виљануева
Оливје Рихтерс, Паул ван Ховен
Брајан Ти, Франсис Ксавиер Квин
Ентони Мајкл Хол, Закари Бек
Џамија (Вешала)

Џамија (Вешала) — главна селска џамија во тетовското село Вешала, Општина Тетово.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во средиштето на Вешала.
2 Историја
Џамијата во селото била изградена кон крајот на XIX век. Во 1930 година, старата џамија била срушена и на нејзино место била изградена нова.
3 Галерија
Горна џамија (Голема Речица)

Горна џамија (Голема Речица) — една од двете селски џамија во тетовското село Голема Речица, Општина Тетово.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во горниот дел на селото Голема Речица.
2 Историја
Џамијата била подигната околу 1870-тите години и е понова од двете селски џамии.Џамијата била изградена околу 1860-тите години на место на некоја изгорена џамија.
3 Галерија
Азевка

Азевка (|Азевка; |Әҗәү) — река во Агришкиот округ во Република Татарстан, Русија. Таа е лева притока на Иж во сливот на Кама.
1 Географија
Азевка извира во ридовите на десниот брег на реката Кама, на надморска височина од 200 метри надморска височина и тече западно. Подолу паѓа десната притока Сангас. Зад селото Џамурдино, десната река се влева во Чушкан. Подолу, на левиот брег на селото Уразаево, реката се влева во Иж. Всушност, се влева во резервоарот Кама Залив, формално 17 километри од устието на реката. По предвидениот датум на полнење на резервоарот Кама, делот од реката под Уразаево влегува во зона на поплавување. Реката е долга 23 километри, а неговиот дренажен слив опфаќа 174 километри квадратни
Џамија (Ѓермо)

Џамија (Ѓермо) — главна селска џамија во тетовското село Ѓермо, Општина Тетово.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во средиштето на Ѓермо.
2 Историја
Истражувачот Јован Трифуноски во 1947 година забележал дека џамијата не е толку стара и дека била покриена со плочи.
Долна џамија (Голема Речица)

Долна џамија (Голема Речица) — една од двете селски џамија во тетовското село Голема Речица, Општина Тетово.
Во непосредна близина на џамијата се наоѓаат 16 липови стебла, кои се прогласени за споменик на природата на Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Голема Речица.
2 Историја
Џамијата била изградена околу 1860-тите години на место на некоја изгорена џамија.
Кинканон, извидникот од границата

„Кинканон, извидникот од границата“ (англиски: ''Quincannon, Frontier Scout'') – филм на режисерот Лесли Селандер (Lesley Selander) од 1956 година, снимен по сценариото на Вил Кук (Will Cook), Дон Мартин (Don Martin) и Џон Ц. Хигинс (John C. Higgins). Главните улоги ги играат: Тони Мартин (Tony Martin), Пеги Кесл (Peggie Castle), Џон Бромфилд (John Bromfield), Џон Смит (John Smith) и Рон Рендел (Ron Randell).
1 Синопсис
Поранешниот граничен извидник, Линус Кинканон, се враќа во војската за да ја испита кражбата на пушките. Патем, тој го открива предавството во редовите на војската, доаѓа во судир со индијанското племе Арпахо и ѝ помага на Мејлин Мејсон да го пронајде братот...
Видојевица

Видојевица — планина во централна Србија, во близина на градот Прокупље. Нејзиниот највисок врв, Бандера, има надморска височина од 1,115 метри.
1 Астрономска станица
На врвот на планината се наоѓа астрономска опсерваторија управувана од Белградската опсерваторија. Објектот се наоѓа на надморска височина од 1,150 метри и има минимално светлинско загадување.
60 сантиметарски Касегренов рефлектор бил инсталиран во пролетта 2011 година. Именуван бил „Недељковиќ“, по Милан Недељковиќ (1857–1950), првиот директор и основач на Белградската опсерваторија во 1887 година. Во следната фаза, во пролетта 2016 година, бил поставен роботизиран телескоп од 1,4 метри на станицата. Именуван е „Миланковиќ“, по геофизичарот, градежен инженер и астроном Милутин Миланковиќ, кој бил директор на опсерваторијата од 1948 до 1951 година.
Куркуреу-Суу

Куркуреу-Суу — река што извира во Киргистан. Таа се наоѓа во сливот на реката Талас, но не се поврзува со неа. Таа е река која минува низ Киргистан и Казахстан, каде што се влева.
1 Хидрологија
1.1 Течение
Реката се формира во киргистанските планини на северните падини на Талас Ала-Тоо. Таа тече низ клисура и низ гребенот Кара-Тоо, кадешто се спојува со притока на реката Терс и да ја формира реката Аса во Казахстан. Потоа Аса тече на север, променувајќи правец кон запад близу до Тараз, за да се влее во езерото Биљукол.
1.2 Класификација и мерења
Тоа е река од типот Тианшан, со фаза на висока вода меѓу март и септември и фаза на ниска вода меѓу октомври и февруари. Се напојува со леден и снежен истек од планините и беше каталозирана од Советскиот Сојуз во 1970-тите како река со 3% ледена површина, т.е. 13.6 километри квадратни.
2 Наводи
2.1 Библиографија
***
Гампринер Зеле

Гампринер Зеле или Гампринер Зелајн — единственото езеро во Лихтенштајн. Создадено било од поплава на реката Рајна со огромна ерозија во 1927 година. Езерото се наоѓа на 435 метри надморска височина во селото Бендерн - Гамприн.
Гампринер Зеле е опкружен со густа листопадна шума која се состои од растенија како трски, грмушки и дрвја. Езерото било ставено под природна заштита од страна на владата во 1961 година. По отстранувањето на ѓубрето, квалитетот на водата се стабилизирал на ниво Б. Цевковод до близок канал го снабдува езерото со свежа вода и соодветен кислород од 1979 година. Една година подоцна, ракови биле населени во езерото.
Лебеди почнале да се размножуваат во близина на езерото од 1970-тите години. Тие прв пат биле видени во општина во 1972 година во Сегавајхер во Ненделн. Во следните години тие почнале да го населуваат и Гампринер Зеле.
Мим (езеро)

Езерото Мим, првично познато како Анвомасу, — вештачко езеро кое се наоѓа на периферијата на Мим во општинскиот округ Асунафо Север во регионот Ахафо во Гана. Езерото е летна туристичка локација и има потенцијал да биде одморалиште покрај езеро. Љубителите на забава често го посетуваат за одмор.
1 Географија
Езерото Мим се наоѓа покрај патот Мим - Кенијаси, околу 1 км северно од општината Мим. Главните заедници околу ова езеро се квартовите на стариот аеродром Мим, Асукесе и Нкенсере.
2 Инциденти
Имало неколку одделни инциденти кога две лица, на возраст од 57 и 31 години, во различни случаи се удавиле во езерото.
Афрера (езеро)

Афрера — хиперсолено езеро во северна Етиопија. Сместено во Килбет Расу во регионот Афар, тоа е едно од езерата на депресијата Данакил. Има површина од 117 километри квадратни. Максималната длабочина на езерото е 80 метри во северниот слив и 76 метри во јужниот слив. Ниедна поголема река не истекува од езерото. Во него се влеваат топли извори по должината на брегот.
Езерото е познато како езеро Џулиети, име кое било дадено од Рајмондо Франкети откако италијанскиот истражувач Џузепе Марија Џулиети бил убиен од Афарите. Друго име за оваа водна површина е Егоги (или Егоги Бад), кое е името што му го дал водичот Афар на Л.М. Несбит кога италијанскиот истражувач станал првиот Европеец што го видел во 1928 година.
Островот Франкети (исто така познат како „Десет“), којшто е единствениот остров на езерото се смета за најниско поставен остров во целиот свет.
Пе-ха вредноста на езерото Афрера е ниска, во киселиот опсег, што го прави различно од другите езера во Етиопија. Покрај малата проученост на езерото, сепак се познати неколку видови риби коишто живеат во езерото Афрера, вклучувајќи два ендемити : ''Danakilia franchettii'' (циклид) и ''Aphaniops stiassnyae.''
1 Поврзано
* Карум
* Асалско Езеро
Канал за контрола на поплави

Каналите за контрола на поплави се големи и празни базени низ кои може да тече површинска вода, но не се задржува (освен за време на поплави), или суви канали што течат под нивото на улиците во некои поголеми градови, така што ако се случи неочекувана поплава, вишокот вода може да се пренесе по овие канали во река или други водни површини. Понекогаш се градат канали за поплави на местата каде што претходно течеле природни реки или потоци, со цел да се намали ризикот од поплави.
Иако ваквото канализирање било честа практика во 1960-тите, денес се преземаат мерки за негово отстранување, заменувајќи го со „реканализирање“ низ природни, кривулести, вегетирани и порозни корита. Ова е затоа што канализирањето на протокот во бетонски канал честопати ги влошувало поплавите.
Нивото на водата за време на поплава често се зголемува, а потоа се намалува, исклучително брзо. Сè што го забавува површинското истекување (мочуришта, меандри, вегетација, и др.) ќе го успори протокот во некои делови повеќе отколку во другите, со што ќе се прошири текот со текот на времето и ќе се намали најголемиот наплив. Дури и малку пригушување на скокот значително го намалува нивото на поплава при врв. Општо земено, колку е повисоко нивото на поплава при врв, толку е поголема штетата од поплавата. Правите, чисти, мазни канали со бетонски ѕидови го забрзуваат протокот и затоа веројатно ќе ги влошат поплавите низводно. Денес, контролата на поплавите има за цел да го успори текот на водата и намерно да поплави одредени ниски, по можност обраснати, области. Тие места функционираат како сунѓери, кои потоа се празнат додека нивото на поплавните води се намалува.
1 Насипи
Каналите за контрола на поплави не треба да се мешаат со водотеци кои се едноставно ограничени помеѓу насипите. Овие конструкции можат да бидат целосно направени од бетон, со бетонски страни и изложено дно, со страни од рип и изложено дно или целосно необложени. Честопати во нив вградуваат прагови за контрола на наклонот или брани за да се спречи ерозија и да се одржи рамно корито на реката.
2 Дистрибуција
По дефиниција, големината на каналите за контрола на поплави се движи од истата ширина како олук на улица, па сè до неколку стотици метри. Каналите за контрола на поплави се наоѓаат во најразвиените области во светот. Лос Анџелес е град со многу вакви канали, бидејќи тие станале задолжителни со донесувањето на Законот за контрола на поплави од 1941 година, донесен по поплавата во Лос Анџелес од 1938 година.
Копископ

Копископ — вид на рефрактор (рефрактивен телескоп) кој може да се направи рачно. Неговиот објектив се набавува од стар фотокопир, па оттука и потеклото на името. Леќите обично се земаат од неисправни или стари фотокопири, што овозможува објективот да се добие бесплатно или по ниска цена. Тие обично се леќи со среден пречник, од 50 mm до 60 mm, со кратка фокусна должина, добри за употреба во преносен телескоп со широко поле, но несоодветни за поголеми зголемувања. Сепак, доколку се користат добри компоненти, копископот може да стане инструмент со богато поле способен да достигне многу проширени објекти, па дури и ѕвездени полиња.
1 Историја
Начинот на кој можат да се конструираат копископите за прв пат бил прикажан и објаснет во изданието на списанието ''„Астрономија“'' од мај 1986 година од Кен Берд. Вишок леќи за фотокопир со фокусна должина од 200 до 300 mm, заедно со ПВЦ компоненти од цевки за цевката и држачот на леќата, биле користени за да се изгради копископот опишан во списанието.
2 Конструкција
Копископите обично користат објектив набавен од фотокопир. Обично тој е со дијаметар од 50 mm до 60 mm, и овие објективи работат на ниски f/броеви (f-однос од околу f4 до f6), но покриваат големо видно поле и обично се користат со конјугат 1:1. Други делови од копирскопот се окуларот, обично со дијаметар на цевката од 1 и 1/4 инчи со фокусна должина од 17 до 20 mm или подолг. Достапноста на компонентите преку интернет им овозможува на ентузијастите да изградат копископот кој може да го замени малиот Њутнов дизајн како нивен прв сериозен телескоп.
3 Предности и недостатоци
Професионалци
* Во споредба со повеќето телескопи достапни во продавниците, копископот дава многу поголемо видно поле, а собира и повеќе светлина.
* Доколку целата потребна опрема е при рака и телескопот е изработен од поединецот, резултатот најверојатно би бил многу економичен телескоп од најниска цена, добар или дури и подобар од сè што се нуди во продавниците за иста вредност или цена. Меѓутоа, во последниве години некои многу добри евтини телескопи станале достапни за малку повеќе од цената за изработка на копископ.
Недостатоци
* Леќите кои се користат за телескопот не се произведени за оваа намена, па затоа не се во можност да постигнат остар фокус при големо зголемување низ целото видно поле. Променети за широко поле, со мала моќност, овие телескопи работат добро, а копископите со мала моќност можат да бидат и добри телескопи за пребарување кога се користат заедно со поголеми телескопи.
Голема Фуча

Голема Фуча, исто така познато како Ѓурне Фуче и Горна Фуџа (|Голема Фуча) — полупланинско село во западна Бугарија. Спаѓа во Општина Бобов Дол, Ќустендилски област.
1 Потекло на името
Постојат две теории за потеклото на името — народно и научно. Според фолклорот во Бугарија, во минатото имало стара мајка од Бабино со две деца, нарекувајќи ги „фучите“, откако тие се ожениле таа им подарила 20 овци, помладиот отидол да работи како сточар во денешна Мала Фуча додека постариот работел во денешна Голема Фуча.
Според научно истражување, името на селото најверојатно потекнува од зборот ''куќа'', односно ''к'шта'' или ''къща'' во бугарски. Поради географската близина, Ќустендилскиот говор има слични одлики со Малешевско-пиринскиот дијалект од македонскиот јазик, односно од к‘шта се претворило во ''куча'', слично како ''кућа'' во српскиот јазик, од каде после видоизмени се претворило во ''фуча''. Како резултат од тоа името најверојатно значи „голема куќа“.
2 Географија
Селото е сместено во Коњовската планина, поточно југозападниот дел под врвот Колош (1315 м.). Селото е полупланинско со висока надморска височина. 8 км северозапад од селото се наоѓа Бобов Дол, седиште на истоимената општина. Селото е составено од пет маала, меѓу нив се: Црквото, Крсто, Јанковец и Клепало. Содржи мал број на улици поврзувајќи го со останатите општини.
3 Историја
Голема Фуча е старо ќустендилско село. Од Антиката било населено со Тракијци и Римјани. После нив биле Византијците. Археолози откриле монети во близина на селото произведени за време на владеењето на Јован II Комнин. За време на војните меѓу македонската Самоилова држава и Византија, Цар Самоил и неговата војска го употребиле селото како воена база. Со паѓањето на Бугарија и Балканскиот полуостров под власт на Отоманското Царство селото било под турско ропство. Според еден турски дефтер меѓу 1570-1573 година, селото Горна Куча имало 70 христијански семејства. Новиот назначен селски кмет бил спахијата Хизир кој плаќал 17.000 акчета кон Турците.
Поради големината на селото, тоа било именето во џелепкешаните дефтери како Ѓурне Фуче. Повеќето од младите жители доброволно се пријавиле во Отоманската војска и биле лојални кон турската држава. Во 1880-тите првото основно егзархиско училиште било отворено, подоцна преименувано во „Христо Ботев“. Првиот значаен просветител-егзархист бил Георги Зарев од Жедна, Радомирско.
Во 1920-тите селаните од селата Бабино, Бобов Дол и Голема Фуча организирале бунт против тогашната профашистичка бугарска власт. Повеќето биле уапсани додека некои биле ликвидирани. Селското население на Голема Фуча учествувале во партизанското движење во Бугарија за време на Втората светска војна. Поради тоа повоено било поставено споменик на загинатите големофучани партизани.
4 Население
Население од Голема Фуча според следните пописи:
4.1 Етнички состав (2011)
Етнички состав на селото според пописот во 2011 година:
, Број, Удел
Вкупно, 118, 100%
Бугари, 118, 100%
Турци, 0, 0%
Роми, 0, 0%
Други, 0, 0%
Не одговориле, 0, 0
Серпентински Езера

Серпентински Езера — синџир на солени езера во пустината Викторија во Австралија. Тие се наоѓаат на речиси 100 километри по должината на границата помеѓу Јужна и Западна Австралија. Кога се полни, езерата покриваат површина од 9700 хектари. Поголемиот дел од езерата се наоѓа во Конзерваторскиот парк Мамунгари. Најсеверниот крак на езерото го преминува автопатот Ен Бидел.
Серпентинските Езера се сметаат за важна мочуришна област. Дното на езерата се состои од сува глина, тиња и песок, и е покриен со солена кора. Седиментот е претежно кварцен аренит. Езерата го формираат главниот канал на палео-дренажниот систем. Другите канали се покриени со песочни дини и не се добро дефинирани. Површинската надморска височина е 264 метри над средното ниво на морето.
Во овие езера пронајдени се тектити богати со магнезиум.
Лаго де Овиедо (езеро)

Лаго де Овиедо, исто така познато како Лагуна де Овиедо, — солено езеро во Националниот парк Харагуа, покраина Педерналес, во Доминиканска Република.
1 Големина
Езерото зафаќа површина од приближно 25 км<sup>2</sup>, со што претставува втора по големина водна површина во Доминиканската Република, по езерото Енрикиљо.
2 Геологија
Иако добива слатка вода од планинскиот венец Бахоруко, езерото е хиперсолено поради морската вода што се влева во езерото преку подземен систем создаден од карстна депресија. Нивоата на соленост покажуваат сезонски промени поради врнежите, испарувањето и количината на внес на слатка вода. Еден од најзабележителните аспекти на езерото е неговата зеленкаста боја, предизвикана од варовнички седименти што преку подземниот воден тек стигнуваат до езерото.
3 Екологија
Неговата уникатна флора и фауна веројатно се неговата најинтересна специфика; во мангровите живеат американско фламинго, игуана-носорог и разни видови ендемски птици, а во езерото има и неколку заливски острови.
4 Наводи
**
Бланш (езеро)

Езерото Бланш — солено езеро во централна Јужна Австралија кое се наоѓа под нивото на морето. Се наоѓа во рамките на системот на мочуришта Стрзелеки поток, кој е наведен во Именикот на важни мочуришта во Австралија. Исто така, се наоѓа во рамките на Значајната област за птици на пустинските езера Стрзелеки, идентификувана како BirdLife International поради неговата важност за водните птици при задржување вода по поплавите.
Езеро Деј Деј

Езерото Деј Деј — едно од повеќето ефемерни солени езера лоцирани во источниот крајен дел на Големата пустина Викторија, се наоѓа во регионот на Далечниот Север на Јужна Австралија.
1 Опис
Нормално таму е суво, освен за време и во периоди на обилни дождови. Тоа е дел од геолошкиот басен познат како Офицерски басен. Поголемото езеро Карле Тулка се наоѓа на југ. Од 1985 година, езерото Деј Деј е дел од земјиштето кое што припаѓа на Маралинга Тјарутја, јужната гранка на Питјантјатјара. Заедницата Оук Вали се наоѓа во близина на југозапад.
Површината на езерото обично се состои од сува глина, тиња или песок, покриена со солена кора. Областа околу Езерото Деј Деј е исклучително сува, а подземните води содржат повисоки нивоа на соленост. Надморската височина на површината над средното ниво на морето е 208 метри.
Езерото е културно важно за народот Маралинга Тјарутја. Заедно Деј Деј и езерото Морис имаат ''pjt'' (Приказни за соништа) кои се поврзани со нив. Пристапот до некои делови од Деј Деј е ограничен на одредени поединци. Главната приказна поврзана со езерото Деј Деј, се однесува на Ваи Кулпир, дух на предци кој е претставен од источниот сив кенгур.
Датон (езеро)

Езерото Датон, порано било познато како езеро Гил — солено езерo во Јужна Австралија и е сместено во месноста Оукден Хилс на западната страна од автопатот Стјуарт, приближно 100 километри северозападно од Порт Аугуста во регионот на Далечниот Север на државата.
Езерото е именувано по уметникот С.Т. Гил од истражувачот Хорокс. Хорокс сам се застрелал на 1 септември 1846 година, а повредите што ги добил ја предизвикале неговата смрт на 23 септември 1846 година.
Езерото повторно било откриено од Бенџамин Хершел Бебиџ, во јули 1858 година. Подоцна, комесарот на крунските земјишта го именувал ова езеро по себе. Името на Бебиџ никогаш не било променето во службена употреба.
1 Поврзано
* Список на езера во Австралија
Децата од Павловата улица

„Децата од Павловата улица“ (унгарски: ''A Pál utcai fiúk'') — роман за деца на унгарскиот писател Ференц Молнар од 1906 година. Дејствието на романот се одвива во едно предградие на Будимпешта во 1889 година, а основната тема е борбата меѓу две детски групи — децата од Павловата улица и групата наречена „Црвените кошули“. Главниот лик во делото е детето Немечек, кој се истакнува со своето јунаштво во одбраната на Павловата улица, но по цена на својот живот.
1 Содржина
Романот се состои од десет глави.
2 За делото
Во освртот кон романот, Глигор Поповски ја истакнува ширината и слободниот простор на Павловата улица, како симбол на слободата и татковината кои треба да се бранат и да се сочуваат. Притоа, борбата меѓу двете детски групи од предградието на Будимпешта ја претставува борбата за слобода и за правдина, а победата на децата од Павловата улица е победа на човечноста и на добрината над насилството. Книгата се одликува со пластично и животно насликани ликови, со динамика и мајсторски водена акција, а авторот покажува длабоко познавање на психологијата на детето.
3 Изданија на македонски јазик
Книгата е објавена на македонски јазик во повеќе наврати:
* Во 1990 година, таа била објавена како заедничко издание на неколку издавачки куќи (Наша книга, Македонска книга, Култура, Мисла и Детска радост), а во реализација на Наша книга. Книгата служела како лектира за петто одделение во основните училишта во СР Македонија. Преводот го извршил Миел Неделковски, нацртот и цртежот на корицата се дело на Томислав Филипов, а автор на илустрациите во книгата е Ацо Филиповски. Книгата, со димензии од 20 сантиметри и со обем од 157 страници, била испечатена во НИПРО „Нова Македонија“, ООЗТ Печатница. Таа е каталогизирана во Народната и универзитетската библиотека „Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака YU ISBN 86-373-0259-9.
Главна река

Главни реки (|prif afonydd) претставуваат законски признаен вид на воден тек во Англија и Велс, обично поголеми потоци и реки, но исто така и некои помали водни текови. Главната река се означува како таква на картата и може да вклучува каква било структура или уред што се користи за контрола или регулирање на протокот на вода во, низ или од неа. Секој друг отворен воден тек во Англија и Велс е определен со закон како „обичен воден тек“.
1 Англија
Агенцијата за животна средина врши работи за одржување, подобрување или обновување на главните реки за управување со ризикот од поплави како дел од своите должности и овластувања како што е дефинирано во Законот за поплави и управување со води од 2010 година. Овластувањата на Агенцијата за животна средина за спроведување активности за заштита од поплави се однесуваат само за главните реки и морето; тие не важат за обичните водни текови. Агенцијата за животна средина нема обврска да одржува или гради нови работи на главните реки или морето. Исто така, малку е веројатно дека ќе одржува некој воден тек за да ги подобри неговите придобивки или да спречи ерозија, освен ако тоа не го зголемува ризикот од поплави. Главните реки во Англија се назначени од Агенцијата за животна средина; Законските упатства на Дефра, издадени согласно член 193E од Законот за водни ресурси од 1991 година, советуваат Агенцијата за животна средина да класифицира воден тек како главна река ако е веројатно дека ќе има последици од поплава за значителен број луѓе или имоти или ако е веројатно дека ќе придонесе за значителни поплави низ сливот.
2 Велс
Природни ресурси Велс одредува кои реки се категоризираат како главни реки и спроведува работи за управување со опасноста од поплави во сливовите на главните реки.
3 Мапа
Главните речни карти за Англија и Велс од Агенцијата за животна средина се слободно достапни за јавноста за преглед.
Воден волк

Воден волк е холандски збор што потекнува од Холандија, што се однесува на тенденцијата на езерата во ниско тресетовито земјиште, понекогаш претходно истрошено од луѓе кои копаат тресет за гориво, да се зголемуваат или шират со поплавување, со што ги еродираат бреговите на езерото и потенцијално предизвикуваат штета на инфраструктурата или смрт. Терминот воден волк е пример за зооморфизам, во кој на неживо суштество му се даваат особини или карактеристики на животно (додека на неживо суштество му се даваат човечки особини или карактеристики е персонификација). Карактеристиките на волк што највообичаено им се даваат на езерата вклучуваат „нешто од кое треба да се плашиш“, „брзо и немилосрдно“, „непријател на човекот“.
Холандија, што значи „ниски земји“, е нација каде што 18% од земјиштето е под нивото на морето, а половина од земјиштето е под еден метар надморска височина и е склона кон поплави. Пред современата контрола на поплавите, силните бури може да предизвикаат поплави што може да уништат цели села во областа на водниот волк. Голем дел од земјиштето во Холандија се состои од тресетишта. Тресетот е органска материја што се состои од 10% јаглерод и 90% вода, обично се наоѓа во постудени клими каде што растот и распаѓањето на растенијата се бавни. Тресетот се смета за начин на складирање на јаглерод и кога се исуши може да се согори како гориво. Во минатото, тресетот бил примарен извор на гориво во Холандија, а земјоделците го копале тресетот за да го согорат или продадат, со што придонесувале за ерозија на пејзажот.
Првиот важен чекор кон освојување на земјиштето што го направиле водните волци бил стекнат со создавањето на ветерници кои можеле да пумпаат вода од околината, овозможувајќи создавање на полдери, или области лоцирани под нивото на морето со вештачки управувана подземна вода. Современата контрола на поплавите во Холандија се состои од одржување на полдери и насипи, а е истакната со најголемиот проект за брани во светот: Делта Воркс. Додека модерната контрола на поплавите го освои водниот волк, нови настани како што е зголемувањето на нивото на морето од климатските промени би можеле повторно да го доведат водниот волк.
1 Наводи
Ејс (езеро)

Езерото Ејс — солено езеро со длабочина од 9 метри, лоцирано на брегот на Ингрид Кристенсен во Источниот Антарктик, во рамките на Земјата на Принцезата Елизабета. Се простира на полуостровот Лангнес, во пределот на ридовите Вестфолд, недалеку од Органското Езеро.
Австралиските биолози на поларната станицата Дејвис го истражувале езерото во 1974 година, откако девет месеци со ракови од видот ''Copepod'' барале солено езеро. Истражувачите го протолкувале своето откритие како „Ејс“, што му го дало името на езерото. Помеѓу 2004 и 2005 година, на брегот на езерото бил изграден планинарски дом.
Грегори (езеро)

Езерото Грегори — солено езеро кое се наоѓа во регионот на Далечниот Север во Јужна Австралија. Езерото се наоѓа западно од езерото Бланш.
1 Хидрологија
Езерото Грегори се напојува од локални врнежи од дожд и од прелевања од езерото Бланш на исток.
2 Природна историја
Езерото се наоѓа во границите на „Системот на мочуришта-Стржелечки поток“, мочуриште на ДИВА и важното подрачје за птици на пустинските езера Стржелечки.
3 Историја
Името на езерото е по истражувачот Август Чарлс Грегори, кој првпат поминал покрај него во 1858 година. Во прво време, езерото Ејр било именувано како Грегори од Б.Х. Бабиџ, но имињата биле изменети од гувернерот Ричард Грејвс Мекдонел.
4 Економија
Земјиштето околу езерото се користи за сточарство, при што овците и говедата пасат во околните рамнини. Станицата Дулканина се наоѓа во близина на југозападниот дел на езерото.
5 Поврзано
* Список на езера во Австралија
Пајук (езеро)

Пајук — ледничко езеро лоцирано 9 километри југоисточно од Бејкерс Нароуз, Манитоба, Канада.
Името ''Пајук'', кое официјално било регистрирано во 1999 година, значи „еден“ на јазикот Кри, бидејќи сите 14 езера на потокот Мистик се именувани по нумерички редослед на Кри.
1 Опис
Езерото Пајук е ориентирано во југозападен кон североисток правец. Езерото е опкружено со прекамбриумска бореална шума, мешана шума од зимзелени и листопадни дрвја од Канадскиот штит, вклучувајќи црна смрека и бор.
Има асфалтирано мало пристаниште за чамци достапно од автопатот 10.
Езерото Пајук е исто така популарно подрачје за риболов, а меѓу рибите што живеат во ова езеро се некои видови американски гргеч, штука и крап.
Лејк Харис (Јужна Австралија)

Лејк Харис е локалитет Јужна Австралија, оддалечен на 530 километри од главниот град Аделаида, кој е поврзан со езерото, познато како Езеро Харис.
Локалитетот бил основан на 26 април 2013 година. Границата со соседниот локалитет Вилгена била лоцирана така што западниот дел на езерото Харис и западната половина од островот наречен Остров Валабин биле лоцирани во рамките на поранешниот локалитет. Во 2014 година, границата била изменета за да „се осигура дека целиот остров Валабин е во рамките на руралниот локалитет на езерото Харис“.
Главната намена на земјиштето во локалитетот била зачувување, при што целиот обем на локалитетот е окупиран од Националниот парк Лејк Гарднер.
Езерото Харис се наоѓа во рамките на федералната дивизија Греј, државниот изборен округ Џајлс, Пасторалната неинкорпорирана област на Јужна Австралија и регионот на Далечниот Север на државата.
Гарднер (езеро)

Езерото Гарднер — големо непроточно солено езеро кое се наоѓа во Јужна Австралија, северно од полуостровот Ејр. Кога има поплава, езерото се смета за третото најголемо солено езеро во Австралија.
1 Опис
Езерото Гаирднер се простира на околу 440км северозападно од главниот град на државата Аделаида и околу 150км северозападно од Порт Аугуста во подножјето на северната страна од планинските венци Голер и западно од езерото Торенс.
Езерото е над 160 км долго и 48 км широко и има над 1,2 м дебелина на сол на некои места.
Езерото Гарднер во октомври 1857 година, било именувано од гувернерот на Јужна Австралија, Ричард Мекдонел, по Гордон Гарднер, главен службеник на австралискиот оддел во Колонијалната канцеларија.
Езерото Гарднер, заедно со езерата Еверард и езерото Харис, го формираат Националниот парк Гарднер. Езерата некогаш биле дел од внатрешно море кое се протегало сè до Карпентарискиот Залив.
Езерото Гарднер се храни од шест ефемерни потоци, вклучувајќи ги Гарден Вел Крик, Горџ Крик и Јелтабина Крик.
Земјиштето што го зафаќа просторот на езерото Гарднер било објавено во службен весник како локалитет од страна на Владата на Јужна Австралија на 26 април 2013 година под името „Езеро Гарднер“.
2 Обиди за рекорди за брзина на копно
Езерото Гарднер е место на разни обиди за надминување на рекорди за брзина на копно на неговите солници. Од 1990 година, тоа е локацијата на годишниот настан „Недела на брзината“ што е организирано од „Драј Лејкс Тркачи Австралија“, каде што возачите на различни видови возила имаат цел да надминат рекорди за брзина на копно. Во текот на шест дена во март 2025 година, биле поставени 72 нови рекорди за брзина, а настанот привлекол над 1000 посетители.
3 Поврзано
* Список на езера во Австралија
Бабукар Гај

Бабукар Геј (роден на 25 февруари 1998, во Билефелд) — германско-гамбијски фудбалер, голман на и на гамбијската репрезентација.
1 Клупска кариера
Роден во Германија, Гај својата кариера ја започнал во Арминија Билефелд. Откако играл само за вториот тим, на 30 јуни 2019 година, објавил дека ќе го напушти клубот без да направи ниту еден настап за првиот тим и последователно му се приклучил на Ватеншајд 09 на 21 јули 2019 година. По само девет натпревари, Гај бил принуден да си најде друг нов клуб откако Ватеншајд поднел барање за банкрот кон средината на октомври 2019 година, со што не го доиграл остатокот од сезоната.
Во јануари 2020 година, младиот голман му се приклучил на вториот тим на Штутгарт, а во јули истата година потпишал за Рот-Вајс Кобленц. После две години во Кобленц, тој ја поминал првата половина од сезоната 2022-2023, во Редингхаузен, но откако немал голема минутажа го напуштил клубот селејќи се првпат во кариерата надвор од Германија.
Во јануари 2023, тој потпишал едноипол-годишен договор со бугарската екипа Локомотив Софија. Дебитирал за клубот на 18 февруари во натпреварот на домашен терен против Септември.
Во февруари 2025 година, Гаје потпишал за македонската екипа Воска Спорт од Охрид. По испаѓањето на Воска од првата лига, тој потпишал за Шкендија.
2 Репрезентативна кариера
Гај дебитирал за репрезентацијата на Гамбија во пријателскиот натпревар добиен со 1–0 против Конго на 9 октомври 2020 година.
Тој бил дел од составот на Гамбија на Африканскиот куп на нации во 2021 и 2023.
Тапукок (езеро)

Езерото Тапукок — тесно ледничко езеро на ланецот Мистик Крик над сливот Вамп Крик. Езерото е долго приближно 19 км североисточно од Бејкерс Нароус и се наоѓа во сливот на заливот Хадсон во северниот регион Манитоба, Канада. Опкружено е од делови на висорамнината покрај реката Черчил и од шумите на Средниот Западен Канадски Шилд, кои се составени од мешавина на листопадни и зимзелени дрвја.
Областа околу езерото се состои од карпести паралелни гребени со слабо исцедените области од мускег и неправилни каменести брегови поради интензивно ледување. Езерото се наоѓа на познатата „Мистик Крик Јамка“, оддалечена кану рута долга 80 км што може да се весла за четири дена.
''Тапукок'' значи „седум“ на криски јазик, бидејќи сите четиринаесет езера на потокот Мистик се именувани по нумерички редослед на криски јазик.
1 Поврзано
* Список на езера во Канада
Христо Тенчев

Христо Тенчов (или Тенчев) Георгиев е учител и револуционер, деец на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.
1 Биографија
Христо Тенчов, син на Тенчо Георгиев и Марча (Марија) Станишева, ќерка на Станиш Хаџихристов, е роден на 6 јануари 1867 г. во град Кукуш, тогаш во Османлиската империја. Завршил во 1887 година со втората генерација на матуранти во Солунската машка гимназија. Предавал во бугарското трикласно училиште во Кукуш, после што завршил математика во Вишото училиште во Софија и започнал да предава во Солунската гимназија (1893-1901, 1906-1907) и е нејзин директор (1901-1907).
Кадибаравиракана (езеро)

Езерото Кадибаравиракана, неформално познато како езеро Кади, — солено езеро кое се наоѓа во Јужна Австралија во месноста позната како Ана Крик во северниот дел на државата, околу 735 километри северозападно од главниот град на државата Аделаида.
Извор од јужноавстралиската влада опишува дека езерото е долго 32 километри, широко 9,7 километри и површина од 220 километри.
Се вели дека езерото Кадибаравиракана, што значи ''„ѕвездите танцуваа“'', е второто најдолго официјално име во Австралија. На арабански јазик, тоа е „Kardipirla warrakanha“, каде што ''kardipirla'' се ѕвезди,а ''warra'' е танц, игра, ''ka'' е едноставно минато време, а ''nha'' е маркер за сопствена именка.
Езерото се наоѓа во границите на пасторалниот закуп на станицата Ана Крик и има јавен пристап воспоставен според ''Законот за управување и заштита на пасторалното земјиште од 1989 година'' преку пристапен пат што ги поврзува Кубер Педи со патот Вилијам Крик, кој е долг околу 6,5 километри на југ. Пресекот со пристапниот пат е оддалечен околу 88 километри од Кубер Педи на запад и околу 77 километри од Вилијам Крик на исток.
Езерото е тема на песната наречена „Кара Бара Вира Кана“ напишана од Морва Коган и која е снимена во 1960-тите од австралискиот пејач и музичар, Ролф Харис
1 Поврзано
* Список на езера во Јужна Австралија
* Список на долги топоними
Речен предел

Речен предел (исто така нарекуван речен пејзаж) ги опфаќа сите карактеристики на пејзажот што може да се најдат на и покрај една река. Повеќето од карактеристиките на речните предели вклучуваат природни форми на релјеф (како што се меандри и езера во облик на потковица), но тие може да вклучуваат и вештачки форми (како што се насипи и речни брани изградени од човек).
Речните предели може да се поделат на: предели на горниот тек на реката, предели на средниот тек на реката и предели на долниот тек на реката.
Терминот речен понекогаш се користи за да се означи истиот тип на пејзаж како речен пејзаж, или само речниот брег. Речните пејзажи може да се дефинираат и како мрежа од реки и нивното околно земјиште, што е одлично за земјоделска употреба поради богатата и плодна почва. Зборот ''речен'' се користи и како придавка што значи „што се однесува на или се наоѓа на река или на бреговите на река“.
1 Горен тек
Во горниот тек на реките, каналите се тесни, а наклоните се стрмни. Вертикалната ерозија е истакнат процес на формирање на земјиштето. Типични карактеристики на речните предели во горниот тек вклучуваат:
* Преплетувачки потпори
* Плетени канали
* Долини во облик на V
* Базени со нуркање
* Притоки
* Водопади
* Дупки
* Клисури
* Брзаци
2 Среден тек
Во средниот тек на реките, протокот се зголемува, а градиентот се израмнува. Типични карактеристики на речните предели со среден тек вклучуваат:
* Долини во облик на буквата U
* Крајбрежни шуми
* Мртвици
* Притоки
* Меандри
* Мочуришта
* Базени
3 Долен тек
Во долниот тек на реките, каналите се широки и длабоки, а протокот е највисок. Типични карактеристики на речните предели во долниот тек вклучуваат:
* Широки долини со рамно дно
* Мостови
* Растоки
* Речни делти
* Поплавно земјиште
* Меандри
* Насипи
4 Пејзажна уметност
Речните пејзажи се популарни теми во пејзажното сликарство. Покрај употребата на зборот ''речен пејзаж'' во географијата, терминот е поврзан и со пејзажната уметност. Во визуелните уметности, терминот „речна сцена“ се смета за синоним за зборот „речен пејзаж“. Поврзани термини кои се употребуваат во визуелните уметности содржат „морски пејзаж“, „облачен пејзаж“ и „градски пејзаж“. Добро познат сликар на речен пејзаж бил Саломон ван Рајсдејл. Подолу се дадени неколку примери на слики од речен пејзаж.
5 Фотографии
6 Поврзано
* Слатка вода
* Канал