Жолта тресиопашка

Жолта тресиопашка или говедарка — мала врапчевидна птица од семејството на тресиопашките ''Motacillidae''.
Овој вид го има низ цела умерена Европа и Азија, вклучувајќи ја и Македонија. Постојан жител е во потоплите краишта, како во западна Европа, но посеверните и поисточните популации се птици преселници кои зимуваат во Африка и јужна Азија.
Таа е тенка, вита птица, која е долга 15-16 см, со карактеристична долга опашка што постојано се тресе. Овој вид има најмала опашка од европските тресиопашки. Возрасниот мажјак во сезоната на парење е маслинастозелен одозгора и жолт одоздола. Во останатото перје жолтото може да биде заменето со бело. Главата на мажјакот има разни варијанти на обоеност и декорација, зависно од подвидот.
Повикот е карактеристично, високо ''чиит''.
Ова е инсектојадна птица која живее во отворени предели, близу вода, како на пример, влажни ливади. Гнезди во грмушки и несе 4-8 дамчести јајца.
1 Систематизација
Систематизацијата и филогенијата на овој вид е многу конфузна. Буквално десетици подвидови се опишани со текот на времето, но моментално се распознаваат 15-20.
Обоеноста се однесува на мажјаците, освен ако не е поинаку нагласено.
*''M. f. flava'' Linnaeus, 1758 &ndash;: Синосива глава со бела линија над окото и на образот кај мажјаците, а женките се бледо кафеавозелени.
: Распространетост: јужна Скандинавија до Франција и средноевропските планини до Урал. Зимува во потсахарна Африка.
*''M. f. flavissima'' Blyth, 1834 &ndash;: Жолтозелена глава со посветла жолта линија над окото. Женките се значително посветли одоздола од мажјаците.
: Распространетост: Велика Британија. Зимува: Африка.
*''M. f. thunbergi'' Billberg, 1828
:Темносива глава што достига до образите, без бело кај мажјаците; посветлозеленкаво кај женките со светла линија над очите.
:Распространетост: Централна и северна Скандинавија до северозападен Сибир. Зимува во источна Африка, Индија и југоисточна Азија.
*''M. f. iberiae'' Hartert, 1921 &ndash;:Сличен на ''flava'', но грлото е бело и темносиво, речиси црно зад очите.
:Распространетост: југоисточна Франција, Пиринејски Полуостров, до Тунис. Зимува: Гамбија до Централноафриканска Република.
*''M. f. cinereocapilla'' Savi, 1831 &ndash;:Како ''iberiae'' но без линија над окото или незабележлива.
:Распространетост: сицилија, Сардинија, Италија, Словенија. Зимува: на брегот од Тунис и Алжир, Мали до езерото Чад.
*''M. f. pygmaea'' (A. E. Brehm, 1854) &ndash;:Слично на ''cinereocapilla'', помало, со помалку светли делови.
:Делтата на Нил и долен Нил, постојан жител.
*''M. f. feldegg'' Michahelles, 1830 &ndash;:Како ''thunbergi'' но со црна капа кај мажјаците, бело грло и многу светложолти одоздола, а женките се како посветла варијанта на ''thunbergi''.
:Распространетост: источен Балкански Полуостров до Касписко Море, јужно до Турција, Иран и Авганистан; зимува: централна Африка, од Нигерија до Уганда и во јужен Судан.
*''M. f. lutea'' (S. G. Gmelin, 1774) &ndash;:Жолта глава со зелен врат кај мажјаците, а женките како поживи ''flava'' женки.
:Распространетост: долна Волга до реката Иртиш и Зајсанско Езеро. Зимува: Африка и Индија.
*''M. f. beema'' (Sykes, 1832) &ndash;:Како ''flava'' но главата е посветлозелена, ушите белкави, а половите се слични.
:Распространетост: северно од опсегот на ''lutea''. Зимува: Индија, источна Африка и Арабија.
*''M. f. melanogrisea'' (Homeyer, 1878) &ndash;:слична на ''feldegg'', понекогаш со зелен врат.
:Распространетост: делтата на Волга, околу Касписко Море и до северен Авганистан. Зимува: Пакистан, северозападна Индија до западен Непал, веројатно и во северозападна Африка.
*''M. f. plexa'' (Thayer & Bangs, 1914) &ndash;:Мажјаците како ''thunbergi'' но ушите им се потемни, врвот на главата посветол, рудиментитана линија над окото. Женките се како мажјаците, ама посветли.
:Распространетост: Сибир, меѓу реките Катанга и Колима. Зимува: Индија и југоисточна Азија.
*''M. f. leucocephala'' (Przevalski, 1887) &ndash;:Мажјаците како ''flava'', но сивото на главата е многу светло, речиси бело. Женките се како ''flava'' женки, но главата им е малку потемна.
:Распространетост: северозападна Монголија и до границата со Кина и Русија. Зимува веројатно во Индија.
2 Наводи
* Tyler, Stephanie J. (2004): 60. Yellow Wagtail. ''In:'' del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew & Christie, D. (eds.): ''Handbook of Birds of the World'' (Vol. 9: Cotingas to Pipits and Wagtails): 781-782, plate 77. Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-69-5. (all birds except the 4 grey/black-backed ones at lower left are ''M. flava'')
* Voelker, Gary (2002): Systematics and historical biogeography of wagtails: Dispersal versus vicariance revisited. ''Condor'' 104(4): 725–739. [English with Spanish abstract] DOI: 10.1650/0010-5422(2002)104[0725:SAHBOW]2.0.CO;2