procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Никола Којо

Никола Којо (Белград, 5 септември 1967) — српски глумец и режисер како и ТВ водител на квизот Најслабата алка.
1 Биографија
Името Никола го добил од својот прадедо, кој бил свештено лице во Мостар. Којо на своите 13 години првпат дебитирал во филмот „Работа на одредено време“ во улога на момчето Иван. Во осумдесеттите години имал значајна улога во филмот „Игмански марш“ (1983), ТВ серијата „Сив дом“ (1984), како и една од главните улоги во трите продолженија на „Жикина династија“, улогата во филимскиот серијал „Луди години“ го направила еден од најуспешните млади глумци во тогашната Југославија.
Во 1992 година тој одиграл главна улога во филмот на Срѓан Драгојевиќ ,,Ние не сме ангели", по кој ќе биде запамтен. Иако сето тоа му донело голема медиумска популарност, продолжил да гради успешна кариера преку сериозниот пристап кон секоја улога на филмот, а од театарот се повлекол на неодредено време.
Во брак е со Александа со која имаат ќерка Ана (2008) и две близначки (2013). Во 2013 и 2014 година Никола ја водел серијата „Шоу на сите времиња“, која се емитувала на РТС.
Бил режисер на филмот „Стадо“.
2 Награди и признанија
* Гран-при за главната улога на мајор Станковиќ во Четвртиот човек во 2008 година
* Награда на фестивалот во Сопот, за улогата во филмот Четвртиот човек во 2008 година. година
* Награда за најдобар глумец на Одборот на филмски фестивал во филмот Механизам 2001 година. година
* Награда на филмски фестивал во Санкт Петербург за улогата во филмот Работа на одредено време, 1980 година
6Q6

6Q6 е мал дел од свиток најден во пештерата 6 кај Кумран. Содржината на овој свиток е од Песна над песните 1:1-7 на хебрејски јазик. Заедно со други три свитоци најдени во пештерата 4, овој свиток претставува единствен сведок за „песна над песните“ како дел од Свитоците од Мртвото Море. Ракописот е датиран дека потекнува од 50 година од нашата ера.
1 Поврзано
*4Q106 = 4QCant<sup>a</sup>*4Q107 = 4QCant<sup>b</sup>*4Q108 = 4QCant<sup>c</sup>*Библиски ракописи
Бадекенштет (општинска заедница)

Бадекенштет (|Baddeckenstedt) — општинска заедница во округот Волфенбител, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Бадекенштет.
Општинската заедница Бадекенштет се состои од следниве општини:
# Бадекенштет
# Бургдорф
# Елбе
# Хаферла
# Хере
# Зелде
Хаферла

Хаферла (|Haverlah) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Хаферла се наоѓа во долината на реката Инерсте.
Почнувајќи од југозапад надесно, како соседни општини се Зелде, Хере и Елбе, како и слободниот град Залцгитер.
Општината е поделена на следниве единици: Хаферла, Штајнла и Зедерхоф.
Хере

Хере (|Heere) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Почнувајќи од северозапад надесно, Хере се граничи со општините Бадекенштет, Елбе, Хаферла и Зелде.
Хере порано се состое од две единици:
* Грос Хере, заедно со Бирбаумсмиле и Науенбург
* Клајн Хере
Помеѓу нив се создала една заедничка населба со името Хере.
Во североисточниот дел на општината тече реката Инерсте.
Зелде (Волфенбител)

Зелде (|Sehlde) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Зелде се наоѓа на источното подножје на ридскиот масив Хајнбург (максимална височина од 299 метри).
Соседни општини и градови се Бадекенштет и Хере на северозапад, како и Хаферла на исток-североисток (сите во округот Волфенбител), Валмоден на југ-југоисток (во округот Гослар), како и Бокенем на запад-југозапад и Холе на северозапад (обете во округот Хилдесхајм).
Бадекенштет

Бадекенштет (|Baddeckenstedt) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа во ексклавата на округот, околу 10 километри југозападно од Залцгитер и 30 километри југозападно од Брауншвајг.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Бадекенштет се наоѓа помеѓу Форхолц на северозапад, Лихтенберге на исток-североисток и Хајнберг на југ-југозапад во долината на Инерсте. Почнувајќи од запад надесно, Бадекенштет се граничи со општината Холе (Хилдесхајм) и Бургдорф, слободниот град Залцгитер, како и со општините Елбе, Хере и Зелде.
Површината на општината изнесува 20,47 км<sup>2</sup>.
1.2 Општински единици
Општината Бадекенштет се дели на следниве единици:
* Бадекенштет
* Биндер
* Елбер ам вајсен Веге
* Рене
* Вартјенштет
Хиерархија

Хиерархија (грч. Ἱεραρχία; ἱερός — свето + ἄρχω — управување) е степенасто уредување на елементи (поими, предмети, луѓе) во рангиран поредок, каде секој ранг, од најмал па до најголем, е подреден со оние над.
1 Црковна хиерархија
Црковна хиерархија опфаќа служба на потврденИ хиротони, кој имаат власт да раководат во Црква. Хиерархија опфаќа епископ, архиепископ, патријарх, со еден збор хиерархија.
Самострел

Самострел е оружје кое се состои од лак што е монтиран на посебно изработено дрво за него. Посебен механизам на дрвото ја држи стрелата затегната додека не дојде време за отпуштање на стрелата. Самострелот имал значајна улога во средновековната војна во Европа, како и во Кина низ поголемиот дел од историјата. Денес самострелот се користи во спортот (стреличарство), како и во спортскиот лов.
1 Историја на технологијата на самострелот
Многу научници веруваат дека првиот самострел се појавил во Кина. Некои веруваат дека се појавил во 6 век п.н.е. Постојат и археолошки индикации дека се појавил во 2 век п.н.е. Останатите извори велат дека оригиналниот самострел се појавил во Источна Азија, но прашање е дали прв се појавил во Кина. Повеќето самострели варирале од мали (за една личност) до огромни за цела опсада. Балиста е основен збор за самострел во романските јазици како што се шпански (ballesta) и италијански јазик (ballesta).
Елбе (Долна Саксонија)

Елбе (|Elbe) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Општината Елбе се наоѓа југозападно од слободниот град Залцгитер во долината на Инерсте.
Почнувајќи на североисток надесно се граничи со слободниот град Залцгитер и општините Хаферла, Хере и Бадекенштет.
Три општински единици на Елбе се Грос Елбе, Клајн Елбе и Гуштет.
Бургдорф (Волфенбител)

Бургдорф (|Burgdorf) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Општината Бургдорф се наоѓа западно од слободниот град Залцгитер, источно-североисточно од ридскиот масив Форхолц и северно од ридскиот масив Лихтенберге. Се наоѓа северно од Бадекенштет, како и североисточно од Холе и јужно од Зелде, кои се наоѓаат соседниот округ Хилдесхајм.
1.1 Општински единици
Општината е поделена на следниве единици:
* Бургдорф со Бургдорф кај Остерлинде
* Берел
* Хоенасел
* Нордасел
* Вестерлинде
Бургундско вино

Бургундско вино или бургоњ (|Bourgogne, vin de Bourgogne) — вино направено во областа Бургундија, источна Франција, во долините и падините на запад на реката Сона, притока на Рона. Најпознатите вина произведени тука—оние кои вообичаено се нарекуваат „бургундски вина“, се суви црвени вина направени од Пино ноар грозје и бели вина направени од Шардоне грозје.
Црвени и бели вина се исто така направени од други сорти грозје, како што се Гамај и Алиготе. Мали количества на розе и пенливи вина се, исто така, произведени во регионот.
1 Историја
Археолошки докази го утврдуваат лозарството во Бургундија како почетокот на вториот век од нашата ера, иако Келтите можеле да го зголемуваат одгледувањето на виновата лоза во регионот пред Римското освојување на Галија во 51 г. п.н.е. Грчките трговци, за кои лозарството се практикувало уште од доцниот неолитски период, ја основале Масалија околу 600 п.н.е. и се тргувало многу до долината Рона, каде што Римјаните првпат стигнале во вториот век п.н.е. Најраната снимена пофалба за вината на Бургундија била напишана во 591 година.
2 Одлики и класификација на виното
Бургундското вино е на некој начин најтерористички регион во Франција. Огромно внимание се посветува на потеклото, и во кој од 400-те видови почви во регионот се одгледува грозјето на виното.
Флисингски

Флисингски (|Мыс Флиссингский) — ’рт на Северниот Остров на архипелагот Нова Земја, Русија. Се смета за најисточната точка на Европа сметајќи заедно со островите.
’Ртот го открил холандскиот морепловец Вилем Баренц во 1596 г. во потрагата по Северниот морски пат до Азија. Наречен е по холандскиот град Флисинген и изворниот назив гласел „Влисингер Хофт“ |'t Vlissinger Hooft.
’Ртот неколку километри од засолништето во кое Баренц и неговата посада ја поминале зимата 1596–97 г. и каде починал следната година. На местото е подигнат крст во негова чест.
1 Поврзано
* Крајни точки на Европа
* Нова Земја
* Баренцово Море
Серхио Агуеро

Серхио Леонел Агуеро дел Кастиљо (скратено Кун Агуеро) — аргентински фудбалер роден во Буенос Аирес на 2 јуни 1988 година. Моментално игра за Барселона во шпанската Ла Лига.Го освоил Мундијалот за играчи помлади од 20 години, во 2005 и 2007 година со тимот што во 2007 освоил и Златна топка и Златна копачка. Исто така освоил и златен медал на Олимписките игри во Пекинг во 2008 година.
1 Најголеми успеси
1.1 Атлетико Мадрид
* Лига Европа (1) : 2009/10.
* Интертото куп (1) : 2007.
* УЕФА суперкуп (1) : 2010.
1.2 Манчестер сити
* Премиер лига (2) : 2011/12, 2013/14.
* Лига куп (2) : 2013/14, 2015/16.
* ФА Комјунити шилд (1) : 2012.
1.3 Репрезентација на Аргентина
* Летни олимписке игри (1) : 2008.
* Светско првенство У 20 (2) : 2005, 2007.
* Светско првенство : финале 2014.
* Американски куп : финале 2015, 2016.
Зикте

Зикте (|Sickte) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа западно од ридскиот масив Елм, околу 10 километри североисточно од Волфенбител и 10 километри југоисточно од Брауншвајг.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Почнувајќи од северозапад надесно Зикте се граничи со слободниот град Брауншвајг, општините Кремлинген, Фелтхајм, Еркероде, Ефесен, Детум и окружниот град Волфенбител.
1.2 Општински единици
Општината Зикте се состои од следниве единици: Апелнштет, Хецум, Зикте (од 1999 заедничко име за местата Оберзикте и Нидерзикте) и Фолцум. Местото Нојеркероде припаѓа на Зикте.
Детум

Детум (|Dettum) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Општината Детум се состои од следниве места (бројот на жители даден во заградите, состојба од март 2016 г.):
* Детум (957 жит.)
* Менхефалберг (192 жит.)
* Веферлинген (99 жит.)
Фелтхајм (Ое)

Фелтхајм (|Veltheim) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Фелтхајм се наоѓа на западниот дел од ридскиот масив Елм. Од Елм течат заедно повеќе потоци, од кој еден е Ое.
Јупитеров полупречник

Јупитеров полупречник ( или ) — единица за должина во астрономијата со вредност еднаква на полупречникот на планетата Јупитер. Изнесува 71.492 км или 11,2 Земјини полупречници (еден Земјин полупречник е еднаков на ). Се користи за изразување на полупречниците на гасовитите џинови, кафеавите џуџиња и некои вонсончеви планети.
Во 2015 г. Меѓународниот астрономски сојуз определил дека ''номиналниот екваторски Јупитеров полупречник'' треба да остане ист без оглед на подоцнежните усовршувања во мерењето на .
Оваа константа точно се изразува како:
:<math>\mathcal{R}^\mathrm N_\mathrm {eJ}</math> = 7,1492×10<sup>7</sup> м
Така, ''номиналниот поларен Јупитеров полупречник'' точно се дефинира како:
:<math>\mathcal{R}^\mathrm N_\mathrm {pJ}</math> = 6,6854×10<sup>7</sup> м
Овие вредности одговараат на полупречникот Јупитер при притисок од 1 бар. При употребата на единицата се подразбира екваторскиот полупречник, освен ако не е укажано дека се работи за поларниот.
1 Споредба
+ Јупитерови полупречници на некои значајни небесни тела
Тело, / ''R<sub>тело</sub>''
Месечев полупречник, 41
Земјин полупречник, 11,209
Јупитер,
Сончев полупречник, 0,10045
За споредба, еден Сончев полупречник е еднаков на:
* 400 Месечеви полупречници
* 109 Земјини полупречници
* 9,735 Јупитерови полупречници
Рецептор (биохемија)

Во биохемијата и фармакологијата, рецептор е белковинска молекула која прима хемиски сигнали од надворешноста на клетката. Кога такви хемиски сигнали се врзат за рецепторот, тие предизвикуваат некаква форма на клеточен/ткивен одговор, на пр. промена во електричната активност на клетката. Во оваа смисла, рецепторот е белковинска молекула која ги препознава и одговара на ендогени хемиски сигнали, на пр. ацетилхолинскиот рецептор го препознава и одговара на неговиот ендоген лиганд, ацетилхолинот. Сепак, понекогаш во фармакологијата, терминот рецептор може да се однесува и на други белковини кои се цел за лековите, како што се ензими, транспортери, и јонски канали.
1 Структура
Структурите на рецепторите се многу разновидни и можат да се класифицираат во следниве четири категории:
* Тип 1: L (јонотропни рецептори)– Овие рецептори обично се цел на брзи невротрансмитери како што се ацетилхолин и GABA; и, активацијата на овие рецептори резултира со промена во движењето на јони низ мембраната. Тие имаат хетеромерна структура при што секоја подединица се состои од лиганд-врзувачки домен и трансмембрански домен кој е составен од четири трансмембрански алфа-завојницаи. Лиганд-врзувачките шуплини се наоѓаат на меѓуповршината на подединиците.
* Тип 2: Рецептори врзани за G-белковини (метаботропни) – Оваа е најголемата фамилија на рецептори која ги опфаќа рецепторите за многу хормони и бавни трансмитери на пр. допамин, метаботропен глутамат. Тие се составени од седум трансмембрански алфа-завојници. Петелките кои ги поврзуваат алфа-завојниците формираат вонклеточен и внатреклеточен домен. Врзувачкото место за поголемите пептидни лиганди вообичаено се наоѓа во вонклеточниот домен, додека врзувачкото место за помали непептидни лиганди често се наоѓа помеѓу седумте алфа-завојници и една вонклеточна петелка. Горенаведените рецептори се поврзани за разни внатреклеточни ефекторни системи преку G-белковини.* Тип 3: Рецептори врзани за кинази и рецептори слични на нив - Се состојат од вонклеточен дел на кој се наоѓа врзувачкото место за лигандот и интрацелулатен дел, кој често има ензимска функција, поврзани со еден трансмембрански алфа-завојница. Ваков пример е инсулинскиот рецептор.
* Тип 4: Јадрени рецептори – Иако се наречени јадрени рецептори, тие всушност се наоѓаат во цитоплазмата и мигрираат во јадрото откако ќе се поврзат со нивните лиганди. Рецепторите за стероидни и тироидни хормони се примери за вакви рецептори.
Алфа Еднорог

Алфа Еднорог (''α Monocerotis'', скрат. ''α Mon'') — Бајерова ознака за најсјајната ѕвезда на екваторското соѕвездие Еднорог. Кога се гледа со голо око, има видлива величина од 3,94. Според годишното паралаксно поместување од 22,07 лмс гледано од Земјата, сместена е 148 сг од Сонцето и се оддалечува од него со радијална брзина од +10,5 км/с.
Ова е ѕвезда од класата , што значи дека е развиена џиновска ѕвезда од типот G, чие јадро е осиромашено со водород и чија надворешна обвивка се проширила и оладила. Ознаката „Fe−0.5“ значи дека спектарот покажува нешто помала застапеност на железо во однос на други ѕвезди со таква температура. Се работи за џиновска ѕвезда во облик на црвена грутка која создава енергија по пат на хелиумско соединување јадрото. По боја е жолтеникава и стара е 1,18 милијарди години; има двапати поголема маса од Сонцето и 10 пати поголем полупречник. Вртежниот период ѝ изнесува 326 дена.
Еркероде

Еркероде (|Erkerode) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 16 километри југоисточно од Брауншвајг.
1 Географија
1.1 Местоположба
Еркероде се наоѓа југоисточно од слободниот град Брауншвајг.
1.2 Општински единици
Општината Еркероде се состои од единиците Еркероде (652 жители) и Луклум (362 жители).
2 Историја
Населбата Еркероде првпат била спомената во историските документи во 1175 година како Ерикерот (''Erikeroth''). Селото припаѓало на благородничкото семејство Фелтхајм од век. Било дел од Грофовијата Дештет. И денес може да се најдат многу средновековни фармерски куќи од различни видови.
Фредерик Коплстон

Фредерик Чарлс Коплстон (Самерсет, 10 април 1907 - Лондон, 3 февруари 1994) бил филозоф и најголем англиски историчар на филозофијата. Во целиот свет бил познат по неговото обемно дело Фредерик Коплстон: Историчар на филозофијата (1946-75) које е издадено во IX томови на преку 4500 страници.
Копелстон постигнал висок степен на популарност во медиумти, благодарение за дискусијата околу Постоењето на Богa воден од водени од Бертран Расел во радио емисијата Би-би-си во 1948 година. Наредната годна ја толкувал дискусијата за Логички позитивизам со своите пријатели филозофи Алфредом Џ. Ајером.
1 Животопис
Фредерик Чарлс Коплстон е роден на 10 април 1907 година во близина на Таунтон, Самерсет, Англија. Тој израснал во англиканската вера на неговиот вујко, Реџиналд Стивен Коплстон, кој бил англикански епископ во Калкута. Студирал во Марлборо колеџ од 1920 до 1925 година. Тој својата вера ја промени во римокатоличка, што предизвикало голем стрес во неговата фамилија. Неговиот татко му помогнал да го заврши своето школување во Сент Џон Колеџ, Оксфорд, каде студирал од 1925 до 1929 година. Дипломирал на Универзитетот на Оксфорд во 1929 година како трет најдобар ученик во неговиот клас.
Годината 1930, Коплстон станал језуита. Студирал во језуитскиот колеџ во Роеџамптон каде останал две години, после тоа тој се преселил во Хеитроп, каде во 1937 година каде добил помош од страна на језуитскиот свештеник во Хејтроповиот колеџ. Годината 1938 патува во Германија да ја заврши својата обука. Во Велика Британија се вратил кога започнала војната во 1939 година. Коплстон првобитно имал намера да студира во Грегоријанскиот универзитет во Рим поради својот докторат. Наместо тоа тој прифатил да се врати во Хеитроп колеџ каде предава историја на филозофијата на останатите језуити.
Во остаток од својата академска каријера, Коплстон прифаќал голем број на почесни услуги, вклучувајќи го и гостувањето како професор на Понтификални грегоријански универзитет во Рим, каде поминал шест месеци од секоја година и предавал од 1952 до 1968 година.Во 1970 година тој станал соработник со Британската академија.
По неговото официјално пензионирање [(1974)], продолжил да предава. Од 1974 до 1982 година, Колстон бил на гостување како професор на Универзитетот во Санта Клара Универзитетот во Санта Клара, а од 1979 до 1981 година, држел предавања на Универзитетот во Абердин. Во овие предавања тој се обидувал да ги "изрази темите за неговото децениско размислување, повеќе лично отколку во својата историја". На крајот од својот живот, Колпстон добива почесни докторати од неколку институции, вклучувајќи го Универзитетот Санта Клара од Калифорнија, Универзитетот во Упсала и Универзитетот Сент Ендруз.
Исто така на Копелстон му било понудено членство во Кралскиот институт за филозофија и во Аристотелеското општество. Во 1993 година тој стекнал Орден на Витез на Британската Империја. Коплстон умрел на 3 февруари 1994 година во Сент Томас (болница во Лондон).
11Q13

11Q13, исто така 11QMelch или Мелчизедек документ, е дел од ракопис и дел од Свитоците на Мртвото Море во кој се споменува Мелчизедек како водач на божјите ангели во „Небесната војна“, кои се борат против ангелите на темнината. Најчесто како водач на божјите ангели се споменува Архангел Михаил. Ракописот е апокалиптички. Јазикот на кој е пишуван овој свиток е хебрејски јазик, и датиран е дека потекнува од околу 100 година п.н.е..
7Q5

7Q5 е мало парче папирус пронајден во пештерата 7 кај Кумран. Дел е од Свитоците од Мртвото Море, напишан на грчки јазик. Датиран е според стилот на пишување дека потекнува од периодот меѓу 50 г. п.н.е. и 50 г. од нашата ера. Шпанскиот научник Хосе О'Калањан Мартинес во 1972 година напишал дека ова парче папирус содржи текст од Евангелие по Марко, дел 6 стих 52-53. Но, поголемиот дел од научниците не се согласуваат со ова тврдење
па денес е отфрелно.
1 Идентификација
Во текстот од Евангелие по Марко на грчки јазик што О'Калањан го идентификувал како дел од 7Q5, црвените букви ги претставуваат деловите кои се читаат на папирусот.:
ου γαρ
συνηκαν επι τοις αρτοις,
αλλ ην αυτων η καρδια πεπωρω-
μενη. και διαπερασαντες [επι την γην]
ηλθον εις γεννησαρετ και
προσωρμισθησαν. και εξελ-
θοντων αυτων εκ του πλοιου ευθυς
επιγνοντες αυτον.
Доколку 7Q5 е навистина Евангелие по Марко, тоа значи дека ова е најраниот пронајден текст со делови од Новиот завет. Бидејќи датирањето на папирусот е меѓу 50 г. п.н.е. и 50 г. од нашата ера, доколку навистина е дел од Евангелие по Марко, значи дека некој го пишувал ова евангелие кој бил поблиску временск идо вистинскиот Исус. Сепак, науката смета дека евангелијата се напишани во 2 век од нашата ера.
Евхаристичка гулабица (Охрид)

Евхаристичка гулабица — еден од раритетите на македонската средновековна црковна ризница. Евхаристичката гулабица или Перистериумот од Охрид потекнува од 13 век и претставува вообличена симболична претстава на Светиот Дух, со функција на кадилница, таа ја надвисувала Чесната трпеза на охридската катедрална црква „Св Софија“, по нејзиното укинување – во „Св. Богородица Перивлепта“. Врз пластично изведеното тело со димензии 22 х 13,5 см, изработено од бакар, со делумно зачувана позлата, со плитко врежување се имитирани пердуви. На него се аплицирани мобилни монохромна опашка и полихромни крила изведени со емајл во техниката опус cloisonné. Аплицирани се и очи од сино стакло. Од мобилните делови недостасуваат нозете, а клунот е реконструиран. Денеска „Гулабицата“ е сопственост на Народниот музеј во Охрид. Изработката е карактеристична за работилниците на емајл во Лимож, Франција, за чија продукција се смета и овој примерок. Единствениот познат сроден примерок се чува во Лувр во Париз.
Југово Езеро

Југово Езеро е вештачко езеро на планината Зеленгора, во Националниот парк Сутјеска, Република Српска, Босна и Херцеговина. Ова е единственото езеро на Зеленгора кое настанало по вештачки пат. Името на езерото потекнува од создавачот Југ, кој пак бил вработен како ловочувар во Националниот парк. Езерото настанало како акумулација со преградување на потокот кој денес се влева во езерото. Површината на езерото е 2.5 хектари и има длабочина од 5 метри. Должината на езерото е 250 метри, а ширината е околу 100 метри. Езерото е планинско и се наоѓа на 1.450 метри надморска височина.
1 Поврзано
* Национален парк Сутјеска
Гвозно Езеро

Гвозно Езеро или Драгово Езеро е вештачко езеро во Општина Калиновик, Република Српска, Босна и Херцеговина. Ова еезеро се наоѓа на планината Трескавица над Гвозно Поле. Езерото е опкружено од планинските врвови Мали Трескац (1969 м), Мали Вратлом (1950 м) и Вратлом (1780 м). Самото езеро е поделено на два дела, големо и мало. Околу езерото има букова шума.
1 Историја
Гвозно Езеро го добило името по Гвозно Поле. Покрај тоа, името е познато и по алтерантивното име Драгово Езеро, во чест на творецот на езерото Драго Пухал. Езерото е направено во 1996 година.
2 Екосистем
Бидејќи езерото е богато со водни билки, тоа е сезонско прибежиште на диви патки.
3 Поврзано
* Република Српска
4 Наводи
***
Балкана

Балкана или Туристички рекреативен центар Балкана е заедничко име за две мали езера во Република Српска, а воедно и познат локален туристичко-рекреативен центар. Балкана се наоѓа на 4 или 5 км од Мркоњиќ Град, а покрај центарот поминува магистралниот пат Јајце - Бихаќ.
1 Особености
Езерскиот дел од комплексот го составуваат две овални езера со вкупна површина од 56.000 метри квадратни. Езерата се изградени во 1970-те години. Езерата се снабдуваат со вода од подземни извори и околни потоци на планината Цјепало и Скакавац. Езерата имаат една река, која пак се влева во Врбас.
Во јули и август во малото езеро температурата на водата е 20 степени и се совпаѓа со периодот за рекреативно пливање. Во зимските периоди површината на езерото е заледена. Големото езеро е погато во воден свет, особено амур и пастрмка.
2 Галерија
3 Поврзано
* Република Српска
Шладен (општинска заедница)

Шладен (̣|Schladen) — поранешна општинска заедница во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во селото Шладен. Била распуштена на 1 ноември 2013 година, кога била основана општината Шладен-Верла.
Општинската заедница Шладен се состоела од следниве општини:
# Гилде
# Хорнбург
# Шладен
# Верлабургдорф
Александар Попов

Александар Попов може да се однесува на:
* Александар Попов (физичар) - (1859–1905)
* Александар Попов (револуционер) (1870 – ?), револуционер од ВМОРО;
* Александар Попов (диригент) (1899 – 1976), бугарски диригент;
* Александар Попов (политичар) (р. 1922), бугарски политичар;
* Александар Попов (пливач) (р. 1971), советски и руски пливач, олимписки шампион;
1 Поврзано
* Александар Поповски
Перуќачко Езеро

Перуќачко Езеро — вештачко езеро на подрачјето на општина Сребреница во Република Српска во Босна и Херцеговина, како и на подрачјето на општина Баина Башта во Србија. Езерото се наоѓа на границата помеѓу Србија и Босна и Херцеговина.
1 Географија
Езерото е создадено со преградување на реката Дрина за потребите на хидроелектраната „Баина Башта“. Езерото е акумулационо и се снабдува со вода од реката Дрина. Вкупната површина на езерото е 12,4 км<sup>2</sup>, и има капацитет од 340.000.000 м<sup>3</sup> вода. Најдлабоката точка во езерото е 60 метри, најголемата должина на езерото е 54 км, најмалата ширина е 150 метри а најголемата е 1000 метри.
Езерото се наоѓа на надморска височина од 290 метри, и најголем дел од езерото се наоѓа во кањонот на реката Дрина, кој почнува на 7 км од браната. Брегот на езерото е стрмен и карпест, кои вертикално паѓаат надолу кон дното на езерото. Поради тоа, во близина на брегот длабочината може да достигне и до 3 до 8 метри. Границата помеѓу државите поминува на половина од езерото.
2 Галерија
3 Поврзано
* Дрина
* Република Српска
* Србија
* Босна и Херцеговина
Кремлинген

Кремлинген (|Cremlingen) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со Лере, Кенигслутер, Зикте и Брауншвајг. Делови од општината се наоѓаат на ридскиот масив Елм.
1 Географија
Општината се наоѓа помеѓу Северногерманската Низина и средногерманските ридови.
1.1 Општински единици
Кремлинген настанал во 1974 година со спојување на поранешните општини:
* Абенроде (500 жит.)
* Кремлинген (2.651 жит.)
* Дештет (1.512 жит.)
* Гардесен (585 жит.)
* Хемкенроде (384 жит.)
* Хордорф (1.105 жит.)
* Клајн Шепенштет (701 жит.)
* Шандела (2.284 жит.)
* Шуленроде (282 жит.)
* Ведел (3076 жит.)
''бројот на жители од ''
2 Историја
Од 8 мај 1944 до 12 април 1945 година постоел концентрациски камп. Кампот бил подкамп на концентрацискиот камп Нојенгаме.
До укинувањето во 1974 година, некогашните општини припоени во Кремлинген биле дел од округот Брауншвајг.
3 Сообраќај
Општината има две железнички станици во местата Шандела и Ведел на железничката линија од Брауншвајг до Магдебург; Ведел е опслужуван и од возовите кон Волфсбург.
Сојузниот автопат 1 поминува низ општината, а од крајот на септември 2006 година, Кремлинген има врска до сојузниот автопат 39, кој нуди врски до Волфсбург и Брауншвајг.
Стејси Деш

Стејси Лаурета Деш  (Бронкс, Њујорк 20 јануари 1967) е американска глумица и водителка.
1 Приватен живот
Стејси Деш е родена во Бронкс, Њујорк.
Нејзин прв сопруг е Дејмон Даш, е основач на музичката продукција на Roc-A-Fella во Њујорк. Деш го завршил средното училиште Панамус во 1985 година. Таа трипати била во брак и има две деца.
2 Кариера
Деш се појави за првпат на телевизија во 1982 година, кога ја добила улога во филмот Фаррел: За народот, на каналот Ен-Би-Си, но сцените на која таа глумеше не беа емитувани. Нејзиното прво познато појавување на телевизија беше во 1985 година во "Козби Шоу" и во серијата Принцот од Бел-Ера 1990 година. Во 1998 година, таа одигра значајна улога во серијата ТВ 101, која сепак не успеа да се сними по само 13 емитувања. Таа се појави за првпат во филмот и во 1998 година, добивајќи улога во комедиското Движење.
Деш е позната по нејзините улоги во филмот Flickered Blonde од 1995 година, во Motion 1998, Mo's Money (1992), Shakespeare Operation (1994) и Стјуардеса во акција. Покрај тоа, Деш, исто така, се појави во ТВ серијата Град на криминалот: Лас Вегас, слободни девојки и многу други. Фокс њус го има своето шоу преку ден.
Зворничко Езеро

Зворничко Езеро (српски: ''Зворничко језеро'') е вештачко езеро кое се наоѓа во Република Српска, Босна и Херцеговина и Србија. Езерото е погранично езеро и е на текот на реката Дрина.
1 Географија
Вкупната површина на Зворничкото Езеро е 8.1 километар квадратен, и има капацитет од 90.000.000 м<sup>3</sup> вода. Најдлабоката точна на езерото е 39 метри, а просечната длабочина изнесува од 5 до 8 метри. Езерото е долго 25 км, со најмала широчина од 200 метри и најголема широчина од 3 км. Зворничкото Езеро се наоѓа на надморска височина од 140 метри. Езерото наоѓа во регионот на Зворник и Мали Зворник, по текот на реката Дрина до вливот на приоката Велика Река во општина Мали Зворник.
Акумулацијата е изградена во 1955 година. Поради тлото, 50% од басенот на езерото е ерозивно и поради поголемиот број притоки и потоци, како и самата ерозија, денес има повеќе островчиња и полуостровчиња.
2 Галерија
2.1 Поглед од Република Српска
2.2 Полглед од Србија
3 Поврзано
* Дрина
* Република Српска
* Србија
Последниот магнат (филм од 1976)

Последниот магнат (англиски: ''The Last Tycoon'') - американски филм од 1976 година, во режија на Елија Казан, според сценариото на Харолд Пинтер, засновано врз истоимениот недовршен роман на Френсис Скот Фицџералд. Главните улоги ги играат: Роберт Де Ниро, Тони Кертис, Роберт Мичам, Жана Моро, Џек Николсон, Тереза Расел, Ингрид Баултинг, Анџелика Хјустон, Џон Карадин итн. Ова бил последниот филм на Казан, снимен според последната книга на Фицџералд.
1 Содржина
Во филмот се зборува за филмскиот продуцент Монро Стар (го игра Де Ниро) - голем моќник во филмската индустрија во 1930-тите. Тој работи нон-стоп и поставува големи барања пред глумците, режисерите, сценаристите и другите учесници во филмовите. За време на еден силен земјотрес, Стар оди во обиколка на поплавеното филмско студио и таму здогледува непозната девојка која го потсетува на починатата филмска ѕвезда во која тој бил вљубен. Истовремено, во него е вљубена Сесилија (ја игра Расел), ќерката на неговиот деловен соработник (го игра Мичам). Стар успева да дознае која е непознатата девојка (ја игра Баултинг) и има кратка врска со неа, но таа му кажува дека набргу ќе се омажи за друг човек и го напушта. Така, Стар е душевно скршен и во таква состојба тој влегува во судир со господинот Бример кој ги застапува филмските сценаристи. Поради тоа, деловните соработници на Стар го отпуштаат од раководството на филмското студио.
Надежда Петровиќ

Надежда Петровиќ (Чачак, 12 октомври 1873 — Ваљево, 3 април 1915) била најзначајна српска сликарка од крајот на XIX и почеток на XX век.
1 Животопис
Родена е во Чачак на 12 октомври 1873 година од татко Димитрија - Мите Петровиќ и мајка Милева, која била роднина со Светозар Милетиќ. Семејството имало 13 деца од кои 9 преживеале. Помладата сестра на Надежда била писателката Милица Мишковиќ, а најмладиот брат писателот Растко Петровиќ.
Во 1884 година со семејството се преселила во Белград. Завршила Виша женска школа во Белград во 1891 година, а наредната година го положила испитот за наставничка по цртање, и станала ученик во атељето на Ѓорѓе Крстиќ. Во 1896/97 година учи кај Кирил Кутлик, а во 1898 година во Минхен кај Словенецот Антон Ажбе.
Во 1900 година ја имала својата прва самостојна изложба во Белград, а наредната година почнала да работи во атељето на Јулиус Екстер во Минхен. На 26 август 1903 година, со Делфа Иваниќ и Милица Добри го основала хуманитарното друштво „Коло на српските сестри“, како одговор на погромите над христијаните во Македонија, односно тогаш нарекувана Стара Србија. Надежда со Милицом Добри кон крајот на 1903 година заминала за Македонија и ја делела хуманитарната помош што ја собрало друштвото. Своите импресии од ова патување Надежда ги запишала во драмата „Војвода Мицко Поречки“, каде главен лик е војводата Мицко Крстиќ. Оваа драма не била објавена за време на нејзиниот живот. Од 1904 година била ангажирана околу првата југословенска уметничка изложба, основањето на уметничкото друштво „Лада“, и првата уметничка колонија во Сиќево, кај Пирот.Се занимавала и со ликовна критика.
До 1912 година учествувала на бројни изложби, меѓу кои во Љубљана, во Париз, во Загреб, во Рим, и на други места. Во Белград во 1912 година отворила сликарска школа и учествувала на четвртата југословенска изложба.
Се пријавила како доброволец во Првата балканска војна, и учествувала како болничарка на фронтот. Умрела во Ваљево на 3 април 1915 година, од тифус, додека била на должност како болничарка.
Во Чачак од 1960 година се одржува сликарско биенале под името „Меморијал на Надежда Петровиќ“.
2 Дела
Сликарството на Надежда Петровиќ било во чекот со европскиот експресионизам.
На нејзините најдобри дела доминираат големи површини со црвена и зелена боја. Сликала портрети, како и теми од националната историја на Србија.
Во текот на балканските војни и Првата светска војна, се занимавала и со фотографија, како прва жена воен фотограф.
3 Галерија
Љубивоје Ршумовиќ

Љубивоје Ршумовиќ (Љубиш, 3 јули 1939) е српски поет. Познат е по својата поезија за деца.
1 Животопис
Роден е 1939 година во Љубиш на Златибор во семејството на Милесе и Михаила Ршумовиќ. Подалечни предци му се Окиљевиќи од Гацко. Се школувал во Љубиш, Чајетина, Ужице и Белград. Дипломирал на Филолошкиот факултет во Белград, на Одсекот за компаративна книжевност.
Во Београд го запознал Душко Радовиќ, под чие влијание почнал да пишува песни за деца. Работел на Радио Белград Радио Београд, потоа на Радио-телевизија Србија, каде бил автор на емисијите за деца „Хиљаду зашто“, „Хајде да растемо“ и „Фазони и форе“. Управниот одбор на Здружението на книжевници на Србија 30 март 2012 го предложило за дописен член на Српската академија на науките и уметностите.. Данес живее во Белград. Бил е директор на театарот „Бошко Буха“, а сега е претседател на Културно-просветната заедница Србије.
Претседател е на советот на Меѓународниот фестивал на театри за деца кој се одржува во Суботица.
Од 38 години работен стаж 18 ги поминал во Радио-телевизија Белград, потоа 4 години во издавачкта куќа „Книжевен весник” (српски „Књижевне новине”) и 16 години во театарот „Бошко Буха”.
2 Награди
Добитник е на голем број на книжевни награди и признанија:
* Книжевна награда Невен
* Младо поколение
* Награда на Змаевите детски игри
* Бранкова награда (1971),
* Награда Златно клуче
* Награда Бранко Ќопиќ
* Награда Радоје Домановиќ (2011)
* Повелба „Наиса“ (2016)
Добитник е и на меѓународната награда за животно дело "Мали принц" (2006), која Меѓународниот фестивал на театри за деца во Суботица ја доделува за исклучителен придонес во развојот на културата и сценската уметност за деца.
3 Дела
3.1 Книги
Најпознати книги му се:
*''Ма што ми кажа'' (српски ''Ма шта ми рече''),
*''Уште само али ни фалат'' (српски ''Још нам само але фале''),
*''Татковина се брани со убавина (српски '' Домовина се брани лепотом''),
* Ујдурми и зврчки од Стара Грција (српски Ујдурме и зврчке из античке Грчке)
* Сончање на месечината (српски Сунчање на месечини)
* Три јазли на трепката (српски Три чвора на трепавици)
* Заувари
3.2 Песни за деца кои ги пее детскиот хор „Колибри“
* Лесно и е на прачката (српски Лако је пруту)
* Глушец (српски Миш)
* Волку, волку, бубачко мрзлива (српски Вуче, вуче, бубо лења)
* Ја нема земјата дембелија (српски Нема земље дембелије)
* Секој ден сонцето се раѓа (српски Сваки дан се сунце рађа)
* Браќата не ги донесува штрк (српски Браћу не доносе роде)
* Воз за Чачак (српски Воз за Чачак)
* Мечокот Брундо (српски Медвед Брундо)
* Другарство (српски Другарство)
* Љубов е тоа (српски Љубав је то)
4 Поврзано
* Михаило Ќуповиќ
* Добросав Обрадовиќ
* „Колибри“
* Шешир без дна
Мајда Мехмедовиќ

Мајда Мехмедовиќ (родена на 25 мај 1990) е црногорска ракометарка, која игра на позицијата лево крило за ЧСМ Букурешт и црногорската репрезентација.
1 Титули
1.1 Клупски
*Лига на шампиони:
**Победник (2) : 2011-2012, 2014-2015
**''Бронзен медал'': 2016-2017
*Куп на победниците на куповите:
**Победник (1) : 2010
*Црногорско првенство:
**Победник (10) : 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016
*Куп на Црна Гора:
**Победник (10) : 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016
*Романско првенство:
**Победник (1) : 2017
1.2 Репрезентативни
*Европско првенство:
**Победник (1) : 2012
*Летни олимписки игри:
** : 2012
Шладен-Верла

Шладен-Верла (|Schladen-Werla) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Била создадена на 1 ноември 2013 година со спојување на општините од поранешната општинска заедница Шладен: Гилде, Хорнбург, Шладен и Верлабургдорф.
1 Географија
Општината се наоѓа на северните подножја на планинскиот масив Харц, протегајќи се долж реката Окер. Се граничи со округот Гослар на југозапад и сојузната покраина Саксонија-Анхалт (долж поранешната внатрегерманска граница) на југоисток.
Општината Шладен-Верла се состои од местата: Бојхте, Гилде, Хорнбург, Изингероде, Шладен, Вере и Верлабургдорф. Административното седиште на општината се наоѓа во Шладен.
2 Сообраќај
Станицата во Шладен се наоѓа на линијата Брауншвајг-Бад Харцбург, опслужувана од регионални возови. Општината има пристап до автопатот Б395.
Верлабургдорф

Верлабургдорф (|Werlaburgdorf; ''Бургдорф'' до 1958 г.) — село и поранешна општина во округот Волфенбител во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2013 година е дел од општината Шладен-Верла.
1 Географија
Селото се наоѓа северно од планинскиот масив Харц, околу 13 километри јужно од Волфенбител и 15 километри североисточно од Гослар. Се наоѓа помеѓу пошумениот ридски масив Одервалд на северозапад и вливот на потокот Варне во реката Окер на исток.
Верлабургдорф има пристап до сојузниот автопат Б395 на раскрсницата Шладен. Поранешната железничка станица имала возови на линијата од Берсум до Залцгитер-Бад до 1976 година, кога линијата била прекината.
Битка кај Бадр

Битката кај Бадр — битка која се одвила на 13 март 624 година помеѓу муслиманите од Медина предводени од страна на Мухамед против Курејшите на чело со Абу Џехл од друга стрна. Битката завршила со муслиманска победа.
1 Битка
Мухамед во 622 година ја напуштил Мека, и со своите поддржувачи, се преселил во Медина. Отворениот конфликт со меканите започнал по грабежот на муслиманите во караваните од Мека. Имало значителен недостаток во Медина, бидејќи бројот на жители се зголемил. Меканците морале да интервенираат. Првата голема победа ја постигнал Мухамед во 624 година во Бедр, 120 километри југозападно од Медина. Бројната супериорност била на страната на Курејшите, кои биле околу 900 додека муслиманите биле околу 300. Водачот на Курејшите, Абу Џехл бил убиен во битката.
„Гама Дизајн“ - Петралинци

Гама Дизајн — пилана и претпријатие од дрвната индустрија за производство и обработка на дрво, палети, дрвени боксови, транспортни сандуци, дрвена граѓа за градежништво, амбалажа и пелети од село Петралинци, Струмичко, Македонија.
1 Историјат
Гама Дизајн е основана 2003 година од браќата Горан и Митко Андонови. Зачетоците во правец на дрвна индустрија доаѓаат како продолжување на работата на нивниот татко, Дине Андонов - еден од првите “тишлери“ (занаетчија кој работи со дрво и мебел) во регионот, кој работи во оваа дејност уште од 1993 година и долги години вложува во усовршување на занаетот, но и обука на безброј други луѓе кои во иднина ќе бидат носители на индустријата со дрво и мебел во регионот и државата,
Почетниот фокус на Гама Дизајн е производство на дрвена граѓа за мебел, за подоцна да се специјализра и опреми во фабрика за производство на секаков вид на палети, бокс палети, транспортни сандуци и други производи и амбалажа од дрво.
Периодот 2015/2016 година настапува најтешкиот период за Гама Дизајн, кога поради ниските цени на дрвената граѓа и тешката наплата, се прават драстични промени кои подоцна се покажуваат како правилни и носат резултати. Следствено, после неколку последователни години вложување во доопремување и најдобар квалитет, стабилни партнери и квалификуван кадар, Гама Дизајн влегува во кругот на лидери во областа на производство на палети и дрвена амбалажа, во Македонија и стекнува доверба и соработува со најголемите компании во државата, а се почесто и надвор.
2 Производство
Производството на пиланата „Гама Дизајн“ го сочинуваат следните дрвни производи: палети, , транспортни сандуци, дрвени кутии, бокс палети и друг вид на амбалажа од дрвен материјал, дрвени елементи за мебел, како и пелети за греење.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Ваташа

Свети Архангел Михаил — гробишна црква во приградската населба Ваташа, сместена на височинка над населбата.
1 Историја
Црквата започнала да се гради во ноември 2014 година во близина на селските гробишта. Новата црква се градела во непосредна близина на старото црквиче кое некогаш постоело. Камен-темелникот бил осветен од страна на митрополитот Повардарски г. Агатангел.
Црквата во 2023 година уште не била во целост довршена.
1.1 Стара црква
Старата средновековна црква била веројатно изградена во втората половина на XIV век.
2 Галерија
3 Поврзано
* Ваташа
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Ваташка парохија
Пилана

Пилана (или стругарница) — објект каде што исечените трупци (балвани) од дрва од шумата се сечат и обработуваат во дрвена граѓа. Пред пронаоѓањето на пиланата, трупците на дрво биле правени на различни рачни начини, како цепење и  стругање, сечење, или почесто со бичкање односно рачно сечење од страна на двајца мажи со посебен вид на пила (бичкија), еден над друг во посебно ископана јама подолу. Најраната позната механичка пилана е пиланата во Јерапол, римска пилана со напојување со камена стругарница во Јерапол, Мала Азија која датира уште од 3 век од н.е. Други пилани со водено напојување од 11 век биле широко распространетi во Шпанија и Северна Африка, Блискиот Исток и Средна Азија, и во следните неколку векови, започнале да се шират низ Европа. Принципот на сечење и стругање (бичкање) на дрвото од првичното кружно движење на стругарското тркало било заменето во заемно движење со сечилото. Општо земено, само пилата е во погон под напојување (на вода, гориво или струја), додека трупците дрво мора да бидат рачно поставени за сечење. Првично подобрување на стругарството  развојот на подвижно внесување на трупците, исто така со водено напојување, со цел тие постојано да се движат низ сечилото.
1 Галерија
Хенри Волтер Бејтс

Хенри Волтер Бејтс (роден на 8 февруари 1825 во Лестер, Англија, † 16 февруари 1892 во Лондон) бил англиски природонаучник, еволутивен биолог и ентомолог. Тој бил најпознат по неговата амазонска експедиција, која започнала во 1848 заедно со Алфред Расел Волес. Бејтс го испратил во неговото враќање од Бразил во 1859 година повеќе од 14.000 видови (повеќето инсекти), 8.000 биле нови за науката, во Англија. Тој бил поранешен следбеник на еволутивната теорија на Чарлс Дарвин. „Бејтс мимикри“ е именуван по него.
1 Живот
Хенри Волтер Бејтс бил роден на 8 февруари 1825 година во Лестер, најстариот од четирите синови. На 13-годишна возраст, започнал школување со трговец со трикотажа. Во своето слободно време собирал инсекти. Во 1843 година објавил кратка работа на бубачки во списанието „Зоолог“. Тој се дружел со Алфред Расел Волес, кој исто така беше голем ентомолог. По читањето на книгата на Вилијам Хенри Едвард за неговата експедиција во Амазон, тие одлучиле сами да ги посетат тропските дождовни шуми и да го финансираат своето патување со продажба на собраните примероци на инсекти. Бејтс се откажал од својата работа како канцелариски работник, и тие почнале заедно со нивната експедиција.
Во 1848 година тие слетале во Пара (денес Белем), каде што останале околу една и пол година и од каде што ги направиле своите екскурзии во устата на Амазон. Во 1850 година нивните патишта се разделиле и сите истражувале и собрале за себе.
Санатарем (Пара) била главната база за Бејтс три години. Од тука ја истражувал областа и Рио Тапајос, една од најголемите притоки на Амазон. Повторно и повторно испраќале собрани примероци (цицачи, птици, влекачи, риби, инсекти, мекотели, зоофити (морски животни) во Европа до музеи и колектори. Тој се преселил возводно и истражувал флора и фауна во областа Ега (сега Тефе), Фонте Боа и конечно Саун Пауло де Оливиенца во близина на границата со Перу. По единаесет години во Бразил, се вратил во Англија во 1859 година.
Преку своето патување, тој направил значителен придонес во разбирањето на еволуцијата. Тој го открил подоцна именуван по него, мимика на Бејтс. Безобѕирните животни го преземаат изгледот (дефанзива) на беспомошни или неживи животни и со тоа ги мамат своите непријатели.
Во 1863 година се оженил со Сара Ен Мејсон.
Работел од 1864 во Кралското географско друштво. Во 1881 година станал член на Кралското друштво во Лондон. Хенри Валтер Бејтс починал на 16 февруари 1892 година од бронхитис.
Караџичка каменоломка

Караџичка каменоломка (науч. ''Saxifraga karadzicensis'') — ендемит во флората на Македонија од семејството Каменоломки. Се развива во пукнатини на карпи (хазмофит). Караџичката каменоломка ја има само за планините Јакупица (Салаковски Езера) и Караџица.
1 Опис
Караџичката каменоломка претставува повеќегодишно тревесто растение со бројни мали, густи и збиени розети што формираат големи компактни перничести формации. Цветните стебленца се кратки, високи 2–3 см, со спирално распоредени листови и густи жлездести влакна на површината. Ливчињата на розетата се многу мали, долги 2–2,5 (3) мм, широки 1 мм, обратно-јајцевидно-долгнавести, кон основата постепено стеснети, на врвот заоблени, тапи и нагло заострени во шилест врв, по работ околу 3/4 со нежни долги влакна, на врвот со тесен хиалински раб без влакна и со една хидатода. Стеблени листови се обратно-јајцевидно-ланцетно-линејни, одозгора голи, одоздола жлездесто-влакнести, на врвот голи и заострени. Има 4 до 5 цветови, собрани во соцветие налик на штит. Чашката е целосно покриена со жлездести влакна; чашкините ливчиња се елиптично-ланцетни, долги 2мм, на врвот заоблени. Венечни ливчиња се бели или бледорозови, округло-јајцевидни, кон основата стеснети во долг клинест дел, долги 5–6 мм. Прашниците се долги колку чашкините ливчиња или малку подолги; филаментите се бели или розови; антерите се жолти.
2 Галерија