procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кветексаурус

''Кветексаурус'' (што значи „огански гуштер“ ) — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешната јужната провинција Мендоса, западна Аргентина . Содржи еден единствен вид, ''Quetecsaurus rusconii''.
1 Откривање
За прв пат Кветекасаурусот бил опишан и именуван од Бернардо Гонсалес Рига и Леонардо Ортиз Давид во 2014 година, а типскиот вид е ''Quetecsaurus rusconii'' . Познат е единствено од холотипот, делумен скелет кој вклучува заби, атлас, заден вратен пршлен, нецелосен граден пршлен, заден каудален центар, грбни ребра, коракоид, пет метакарпали и фрагменти на хумерус, полупречник и улна . Холотипот бил собран од формацијата Серо Лисандро, датирајќи од средната или доцната туронска етапа на доцната креда . Примерокот го претставува првиот сауропод со добро сочувани материјали од оваа формација.
2 Опис
''Кветексаурусот'' бил дијагностициран врз основа на три автопоморфии, т.е. уникатни одлики, од неговите опишувачи. Интерцентарот на неговиот атлас покажува истакната антеровентрална граница и зголемени постеровентрални процеси. Неговиот хумерус е уникатно обликуван, со форма на литинската буква „S“, заоблена проксимедијална граница и аголен проксимолатерален агол. Како и титаносаурусите од лонгосаурусија, тие имаат странични проширувања на нервните кичми на задниот вратен пршлен, но сепак тие се почетни и релативно намалени.
3 Филогенија
''Кветексаурусот'' бил назначен за Титаносауријата и се сметал дека е најтесно поврзан со ''Мендосасаурус'' и ''Футалогнокосаурус'', членови на Логнокозсурија. Прелиминарната филогенетска анализа ја подржала оваа мислење, ставајќи го како сестрински таксон на клад формиран од ''Мендосасаурус'' и ''Футалогнокосаурус.''
Уред за непрекинато напојување

Уред за непрекинато напојување, скратено УНН или UPS (''скратеница од англ. uninterruptible power source – што значи извор на непрекинато напојување'') – електричен уред кој обезбедува напојување со електрична енергија при снемување струја. УНН се разликува од помошното напојување (електрични агрегати) затоа што обезбедува моментална заштита при снемување струја и краткотрајни струјни прекини.
УНН вообичаено се користи за заштита на хардверот на сметачите, податочни центри, телекомуникациска опрема или друга електрична опрема каде неочекуван прекин на напојувањето може да предизвика повреди, нарушување на работењето или губење податоци. УНН се произведуваат за заштита на еден сметач за кој треба околу 200 VA до огромни единици кои напојуваат цели податочни центри или згради. Најголем светски УНН е со моќност од 46 MW акумулаторски електричен систем кој се наоѓа во Фербанкс, Алјаска.
1 Технологии
Три главни категории на модерните системи за непрекинато напојување се ''on-line'', ''line-interactive'' и ''standby'':* Онлајн УНН најчесто ја користат методата на "двократно претворање". УНН ја прифаќа наизменична струјанаизменичната струја, ја исправува во еднонасочна струја која ја полни батеријата, потоа повторно се претвора во наизменична струја и ја напојува опремата и во овој процес ги отстранува сите струјни аномалии. Најчесто се користи кога се работи за осетлива опрема.
* Линиски интерактивниот УНН е многу сличен на офлајн уредот, но има повеќе видови филтри кои обезбедуваат стабилна волтажа.
* Стендбај („офлајн“) уредите за непрекинато напојување ја напојуваат опремата директно, а батеријата се вклучува само кога ќе снема струја.
Поголем број УНН под еден киловолт-ампери (1 kVA) се линиски интерактивни или стендбај, кои поевтини во однос на онлајн верзијата.
Итемирус

'' Итемирус '' (Itemirus) – род на тропод, кој живеел во доцната Креда. Можеби тој бил тираносауроид, иако фрагментацијата на фосилниот материјал (мозочната кутија означена како ПИН 327/699) го отежнува утврдувањето на неговата систематска позиција.,.
Од ова може да се заклучи дека деловите на мозокот од точкаера одговорни за видот и рамнотежата биле големи. Кај другите тираносауроиди (сè додека пикеирот е тираносауроид), како што е Тарбосаурус, деловите на мозокот одговорни за мирисот и видот биле мали. Опишан од Курзанов во 1976 година како карносаурус (во тоа време карносаурусите ги вклучувале сите големи тероподи, вклучувајќи тираносауриди, кератосаури и мегалосауриди).
1 Опис
Живеел во Турона-Сантон (пред 93,5-83,5 милиони години). Бил долг околу 1,5 м, висок 70 см и тежок 15 кг.
Фосилите од аутемир биле пронајдени во биелеутин формацијата во пустината Кизил-кум, Навојски вилает (Узбекистан,Азија).
Неговата класификација не е сигурна - може да станува збор за тираносауроид или дромеосаур. Сергеј Курзанов го класифицирал семејството Itemiridae , но тоа била неактивна обвивка заради монотипична природа и недостаток на дефиниција Сосема веројатно бил брз и подвижен грабливец, кој ловел мали животни, како што се мезозојските цицачи. Во формацијата Биелеутин, освен Воемира, биле пронајдени и аралосаурус и многу неидентификувани диносауруси, како што се неидентификуваните Анкилосаурус и сауропод.
2 Класификација
Курзанов забележал анатомски сличности со Tyrannosauridae и Dromaeosauridae; тој го додал '' Itemirus '' на посебен Itemiridae.
Во 2004 година Томас Холц сугерирал дека тоа биле член на Тираносауроидеа.
Во 2014 година, за време на студија за доделување на повеќе материјал на „Itemirus“, било откриено дека родот може да се смести во Dromaeosaurinae во филогенија.
Гарудимимус

'' Гарудимимус '' (Garudimimus) – диносаурус одгрупата орнитомимосаурус.,.
Значењето на неговото име - гуштер по Зулма Б. Гаспарини
Живеел во доцната креда (пред околу 80-75 милиони години) во Азија. Должина на телото 3-4 м, тежина приближно 85 кг. Неговите остатоци беа пронајдени во Монголија (во пустината Гоби).
1 Опис
Пропорциите на екстремитетите, морфологијата на педалните унишки и продолжувањето на илиумот на '' Гарудимимус '' сугерираат дека тој не бил прилагоден за брзината како и кај повеќе курсоријални орнитомимиди, кои се одликуваат со моќни бутови и права унигуалци.
2 Класификација
Кладограм по Ли и колегите 2014 година
Индосучус

'' Индосучус '' (Indosuchus) –средни тероподи (приближно 6 m долги) кои живееле во Индија во доцната креда, пред околу 70-65 милиони години (мастришки).
Како и другите Авелисаури, тоа бил двоножен грабливецсо висока глава. Опишано од фон Хуене и Матли во 1933 година. Општото име на ова животно потекнува од грчките зборови ендосамент - Индија и сохос - крокодил, додека жанрот епитет значи исто што и крадец. Значи, воопшто, името Indosuchus raptorius значи „индиски крокодил-разбојник“.,.
1 Опис
Лектотипот на овој диносаурус е назначен GSI K27 / 685 и содржи фронтални и париетални коски. Паратипот познат како GSI K27 / 685 се состои од нецелосна лакримална коска, фронтална коска и париетална коска. Друг паратип (GSI K20 / 690) вклучува покрив на черепот.
2 Класификација
Во оригиналниот опис, Индосухусот се сметал за роднина на Алосаурус, додека Санкар Чатерџи во 1978 година го сметал за тираносауроид. Сепак, неодамнешното истражување укажувале на идентитетот на Индосухус Абелисаурус. Другите абелисаури вклучуваат Акасаурус и Мајунгасаурус. Австралискиот Рапатор првично бил признат како Абелисаурус, но неодамна се претпоставува дека тој е Алвеарзаурус. Абелизаурус може да биде и Теракосаурус познат од Франција. Авелисаурите биле група прилично примитивни тероподи со дебели и пропорционално кратки задни екстремитети и високи черепи. Разликите во структурата на черепот на Абелисаурус и повеќето други тероподи сугерираат поинаква диетална стратегија.
3 Библиографија
***
Технички факултет - Битола

Технички факултет - Битола – еден од факултетите при Универзитетот „Св. Климент Охридски“ – Битола во Битола.
1 Историја
Почетоците на факултетот датираат од 1961 година кога била формирана Вишата техничка школа со два отсеци во нејзиниот состав: машински и електротехнички. Во 1972 година почнал со работа и трет отсек, отсекот за сообраќај и транспорт, кој е единствен од таков вид во Република Македонија. Во 1977 година Вишата техничка школа прераснала во Технички факултет.
2 Наставен кадар
Денес наставниот кадар на Техничкиот факултет го сочинуваат, 21 редовен професор, 14 вонредни, 9 доценти и 14 асистенти и 2 помлади асистенти и голем број на ангажирани професори и соработници од земјата и странство.
3 Просторни можности
Техничкиот факултет располага со 30 училници за користење на видео презентации, еден амфитеатар и свечена сала, библиотека. Факултетот располага и со следните лаборатории: за термотехника; за физика; за испитување на машински материјали и конструкции; за мотори со внатрешно согорување и моторни возила; за електротехника; за електрични машини; сметачки центар со 6 училници, како и училница со современа мултимедијална и интернет опрема.
Бонитасаура

Бонитасаура — род на титаносауруски сауроподски диносаурус чии фосили биле пронајдени од највисоките слоеви од формацијата Бахо де ла Сагра која се наоѓа во провинцијата Рио Негро во Аргентина, датирани од сантон од периодот креда. Остатоците, кои се состојат од делумен скелет на возрасна единка, вклучуваат долна вилица со заби, делумна серија пршлени и коски на екстремитетите, кои биле опишани од страна на Себастијан Апестегиа во 2004 година.
Родното име ''Бонитасаура'' се однесува на името на каменоломот „''Ла Бонита''“, додека името на видот, ''B. salgadoi'', му оддава почит на Леонардо Салгадо, познат аргентински палеонтолог.
1 Опис
''Бонитасаура'' била измерена на 10 метри во должина, и имала череп сличен на друга група на сауроподи, диплодоциди . Долната вилица имала карактеристичен, остар гребен веднаш зад намалениот сет на заби. Овој гребен поддржувал во животот остра кератинска обвивка слична на клун, која веројатно била поврзана со слична структура во горната вилица. Кератинската обвивка работела за да се исече растителноста што ја внесувала во устата. Ова животно, исто така, имало прилично краток врат и робусни проекции на грбот на пршлените за прицврстување на мускулите, што укажува на тоа дека вратот се користел при силни напори, веројатно за време на хранењето.
''Бонитасаура'' исто така покажува дека некои линии на титаносауриската еволуција се споиле со диплоодоцидите, имено ниски долги черепи без карактеристични назални лакови на другите макронари (како што се ''Брахиосаурус'' или ''Камарасаурус'' ) и долните вилици кои во квадратна форма и содржеле заби слични на чешел (како кај Ребахисауридите), обратни пропорции на екстремитетите (предните екстремитети пократки од задните екстремитети, за разлика од состојбата кај повеќето други макронари) и рудиментирани опашки со камшик.
2 Класификација
''Бонитасаура'' првично бил класифициран како член на Немгтосаурид во оригиналниот опис, но последователните кладистички анализи и опис утврдиле дека е вгнезден меѓу типот на титаносаурус што вклучува Логнокосауририја и Ринконсаурија .
3 Наводи
3.1 Библиографија
*  Apesteguía, S. 2004. Bonitasaura salgadoi gen. et sp. nov.: a beaked sauropod from the Late Cretaceous of Patagonia. Naturwissenschaften 91. 493–497. Accessed 2019-03-28.
*  Carballido, José L.; Diego Pol; Alejandro Otero; Ignacio A. Cerda; Leonardo Salgado; Alberto C. Garrido; Jahandar Ramezani; Néstor R. Cúneo, and Javier M. Krause. 2017. A new giant titanosaur sheds light on body mass evolution among sauropod dinosaurs. Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences 284. 1–72. Accessed 2019-03-28.
*  Gallina, P.A., and S. Apesteguía. 2015. Postcranial anatomy of Bonitasaura salgadoi (Sauropoda, Titanosauria) from the Late Cretaceous of Patagonia. Journal of Vertebrate Paleontology 35. 1–22. Accessed 2019-03-28.
*  Gallina, P.A., and S. Apesteguía. 2011. Cranial anatomy and phylogenetic position of the titanosaurian sauropod Bonitasaura salgadoi. Acta Palaeontologica Polonica 56. 45–60. Accessed 2019-03-28.
Друсиласаура

''Друсиласаура'' — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешната провинцијата Санта Круз од јужна Патагонија, Аргентина.
''Друсиласаура'' е познат од холотипот MPM-PV 2097/1 до 2097/19, делумен скелет со четири дорзални пршлени, сакрален пршлен, шест каудални пршлени, лева скапула, фрагменти од грбно ребро и други фрагменти. Пронајден е од палеонтологот Марсело Техедор, во слоеви на Горниот член на формацијата Бахо Бареал, на ранчот Марија Ајке во сопственост на семејството Ортиз де Зарате Тим.''Друзиласаура'' бил именуван од Сезар Наварете, Габриел Касал и Рубен Мартинес во 2011 година. Типскиот вид е ''Drusilasaura deseadensis'' . Општото име ја одликува Друсила Ортиз де Зарате, член на семејството кое е сопственик на ранчот каде што е пронајден фосилот, правејќи го и името да заврши во женски род, како „-саура“ наместо во машкиот „-саурус“. Специфичното име се однесува на Рио Десеадо.
''Друсиласаура'' е голем сауропод. Должината на скапулата е 143 сантиметри, 30% подолга од онаа на ''Мендозасаурус''.
Опишувачите го вклучиле во Титаносауридите и се сметале за можен член на Логнокосауријата.
Гуанлонг

'' Гуанлонг '' (Guanlong) –род на рани тираносауриди, еден од најстарите претставници на тираносауроида.
Тој достигнал должина од околу 3 метри и тежешл неколку десетици килограми , живеел пред 160 милиони во доцната јура, околу 90 милиони години пред тираносаурусот.
Овој двоножен теропод на многу начини бил сличен на неговите потомци. Неговото откритие може да стане важно за разбирање на еволуцијата на тираносауридите, бидејќи споделува одлики со предците на целуросаурусите на тираносаурусите.,.
1 Опис
На главата на гуанлонг имало голем гребен на коските, во кој веројатно имало воздушни вреќи за време на нејзиниот живот, овозможувајќи гласни звуци.
Структурата на чешлите бил премногу филигранска за да се користи во борба. Предните екстремитети на Гуанлонг биле многу подолги од оние на Тираносаурусот и завршувале со три прста. Одредени одлики на гвалонгот укажувале на неговото сродство со парадоксот Дилонг ​​(„империјален парадокс“), кој беше пернат. Гуанлонг можел да носи и слична обвивка на телото. Коскениот гребен го правела гуанглонгот сличен на Monolophosaurus jiangi („еден грб гуштер“). Според некои истражувачи, Гуанлонг всушност можел да биде млад монолофосаурус
2 Класификација
Досега е познат Гуанлонг вукаи од два скелета пронајдени во близина на Вукаиван во сливот Јунгарин во северозападна Кина, близу до границата со Монголија и Казахстан. Едниот припаѓал на 12-годишно животно кое го завршило растот на 7-годишна возраст, а другиот на 6-годишно младо. Двата скелета се пронајдени и во јами познати под името „Стапица на смртта за диносаурусите“. Откриени биле две лица заглавени во кал од вода и вулкански пепел срушени едни врз други. Овој диносаурус бил опишан во списанието Nature од 9 февруари 2006 година од Ксу Ксинг и неговите колеги. Придавката wucaii значи „пет бои“, што се однесува на боите на карпата во која се наоѓаат фосилите.
3 Библиографија
* Clark |imię2=James M. |nazwisko3=Forster |imię3=Catherine A. |autor4=Mark A. Norell, Gregory M. Erickson, David A. Eberth, Chengkai Jia, Qi Zhao |rok=2006 |tytuł=A basal tyrannosauroid dinosaur from the Late Jurassic of China |czasopismo=Nature |wolumin=439 |strony=715–718 |doi=10.1038/nature04511
Преобразба (расказ)

Преобразба (германски: ''Die Verwandlung'') — расказ на Франц Кафка, првпат објавена во 1915 година.
1 Содржина
Во книгата се опишува необичната судбина на трговскиот патник Грегор Самса, кој едно утро се буди претворен во џиновски инсект. Тој седи затворен во својата соба и нема храброст да се покаже пред своите блиски, но подоцна, неговите родители и сестра му ја откриваат неговата состојба. Така, тој е принуден да живее сам во својата соба, а родителите постепено го запоставуваат и најпосле, тој умира, осамен и напуштен од сите.
2 Изданија на македонски јазик
Во 2007 година, расказот бил објавен од издавачката куќа „Темплум“, како 59. книга од едицијата „Магма“, а во рамките на збирката „Преобразба и други раскази“. Подоцна, истата издавачка куќа го објавила расказот самостојно, како 70. книга од едицијата „Магма“.
Хипселоспинус

'' Хипселоспинус '' (Hypselospinus) –еден вид орнитопод од групата на игуанонтови (Игуанодонција) кои живееле во рана креда во сегашната територија на Европа.
Типичен вид бил опишан во 1889 година од Ричард Лидекер врз основа на три нецелосни черепи и коски на вилиците пронајдени во седиментите на групата Валден во источен Сасекс, Велика Британија.
Првично, Лидекер го вклучил овој вид во родот Игуанодон , но ова беше доведено во прашањата од подоцнежните автори, вкл. Пола и Наиша и Мартила , според кои тој не бил тесно поврзан со Iguanodon bernissartensis, кој е типичен вид од родот и затоа не е од ист вид.,.
1 Опис
Павле сметал дека I. fittoni е Ornithopoda incertae sedis, наведувајќи дека статусот на овој вид не е целосно јасен . Во 2010 година, Дејвид Б. Норман измисли ново генеричко име занего , Hypselospinus .
Неговата филогенетска позиција во рамките на Игуанодонција е неизвесна. Анализата на МекДоналд, Барет и Чепмен (2010) покажувале дека тој бил основен претставник на лопатката Стиракостерна (вклучувајќи орнитоподи поблиски поврзани со Парасауролофус отколку Камптосаурус), кои не припаѓале на групата Хадросауриформите (вклучувајќи го и последниот заеднички предок на Парасауролофос и игуанодон и сите нејзини потомци) . Подоцнежната анализа на МекДоналд и колегите (2012) покажуваат дека Хипселоспинус припаѓал на Хадросауриформес; во консензусното стебло генерирано со методот на консензус Адамс, Х. фитони е еден од најбазалните претставници на Хадросауроидеа (sensu Sereno 1998, т.е. клад што вклучува такси потесно поврзани со парасауролофосот отколку со игуанон ), останувајќи во неискривена трихотомија , вклучувајќи Mantellisaurus atherfieldensis и примерок NHMUK R3741 сошто што ги опфаќа сите други хадросауроиди .
2 Класификација
'' Игуанон фитони '' е опишан како припадник ба долната валангинска возраст Долна креда Глина Вадхурст од Источен Сасекс, Англија. Остатоци од Шпанија исто така може да се однесуваат на неа. Норман (2004) напиша дека три делумни скелети се познати по тоа, но ова е грешка.
3 Библиографија
***
Нојхаус (Осте)

Нојхаус (службено: Нојхаус (Осте); |Neuhaus или ''Neuhaus (Oste)''; |Neehuus) — општина во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (''Flecken''), мала населба со локално значење.
1 Географија
1.1 Местоположба
Нојхаус се наоѓа на реката Осте, во близина на областа Долна Елба. Нојхаус се наоѓа југоисточно од окружниот град Куксхафен и северно од градовите Штаде и Хамбург.
1.2 Соседни места
Општината се граничи со Каденберге на исток и на југ, со Билкау на југозапад и со Белум на запад.
2 Галерија
Аденовирус

Аденовируси (членови на фамилијата ''Adenoviridae'') — вируси со средна големина (90–100 nm), без надворешна липидна обвивка со икосоедарска форма на нуклеокапсидот кои содржат двојно-верижна ДНК. Името го добиле по тоа што првично биле изолирани од хуманите аденоиди во 1953.
Голем број на рбетници се нивни домаќини; кај луѓето повеќе од 50 различни аденовирусни серотипови предизвикуваат широк опсег на заболувања, од полесни респираторни инфекции кај децата до живото-загрозувачки мултиоргански болести кај луѓе со имунодефициенција.
Елбасански универзитет

Елбасанскиот универзитет или Универзитет „Александер Џувани“, - установа за високо образование сместена во Елбасан, Албанија. Поделена е на пет факултети: природни науки, хуманистички науки, економија, образовни науки и медицински и технички науки. Ректор на универзитетот е Проф. Д-р Скендер Топи.
1 Историја
Универзитетот „Александар Џувани“ е наследничка установа на „Елбасанското нормално училиште“ (|Shkolla Normale e Elbasanit), установа за обука на наставници, основана на 1 декември 1909 година. „Нормалното училиште“ било средно училиште - првото што предавало на албански јазик. Тоа продолжува да постои како училиште во рамките на Универзитетот и се нарекува „Педагошко нормално училиште“.
Првото основање на установа за високо образование во Елбасан се случило во 1971 година со основањето на Високообразовниот институт „Александер Џувани“. Оваа установа се состоела од неколку оддели за обука на наставници (албански јазик и литература, математика и физика, историја и географија, хемија и биологија), како и оддели за инженерство и економија кои биле дисперзии на Тиранскиот универзитет. На 12 ноември 1991 година, Институтот станала Универзитет „Александер Џувани“.
Универзитетот го носи името на Александер Џувани, албански филолог и воспитувач.
2 Поврзано
* Список на универзитети во Албанија
* Агенција за обезбедување квалитет во високото образование
* Список на колеџи и универзитети
* Список на колеџи и универзитети по земја
* Автобуска несреќа кај Ќафа е Вишес
Исисаурус

''Исисаурус'' (именуван по Индискиот статистички институт ) — род на титаносауруски сауроподски диносаурус од доцниот период на креда чии фосили биле пронајдени во денешна Индија .
1 Откривање и именување
Типскиот вид ''Isisaurus colberti'', ISI R 335 / 1-65, првично бил опишан и именуван како ''Титаносаурус colberti'' од Сохан Лал и Сасвати Бандиопадјај во 1997 година, специфичното име во чест на Едвин Харис Колберт, во својот род, од Вилсон и Апчрч, во 2003 година. Овој диносаурус имал краток, вертикално насочен врат и долги предни екстремитети,  што го прави значително различен од другите сауроподи. Хумерусот е долг 148 сантиметри. Врз основа на овој примерок, ''Исисаурусот'' би пораснал на околу 18 метри во должина и тежел околу 14 тони. ''Исисаурусот'' е познат по многу подобри остатоци од повеќето титаносауруси. Познат е поголемиот дел од неговиот посткранијален скелет. Скелетниот материјал пронајден помеѓу 1984 и 1986 година бил „во придружна и претежно артикулирана состојба“; и вклучува цервикални, грбни, сакрални и каудални пршлени, ребра, карлица, скапула, коракоид, лев долен екстремитет и други коски, иако недостасувале коски на черепот, задниот екстремитет и стапалото. .
2 Опис
Постојат два вида черепи од сауроподи од Индијанскиот мастрихт, првиот е од ''Јаиносаурус,'' а другиот е од ''Исаисаур'' . Додека ''Јаиносаурусот'' имал широк и рамен кранијал, черепот на ''Исисаурусот'' бил робустен и компактен. Дополнително, аголот помеѓу окципиталната коска и окципиталниот кондил е различен кај двата таксони. Во примерокот од Донгаргаон е еднаков на 120 °. ''Краниумот'' на Исаисарус во таа смисла наликува на черепите на ''Дилодокус'' и ''Апатосаурус'' (родови кои припаѓаат на Дилодоциди ), но модификациите на коските се различни.
3 Палеоекологија
''Исисаурус'' живеел во областа која денес и припаѓа на Индија во периодот мастрихт (што е највисоката етапа во доцната креда). Неговите остатоци се најкомплетни меѓу диносаурусите познати од тој регион. Хосла и соработниците. (2003) ги наведе следниве индиски сауроподи: *''Titanosaurus indicus''*''Titanosaurus blanfordi''*''Titanosaurus rahiolensis''*''Jainosaurus septentrionalis'' .
Вилсон и соработниците (2009 г.) наброиле само два индиски титаносауруси, ''Исисаурусот'' и неговиот далечен роднина, ''Јаиносаурусот'' . ''Исисаурус'' и ''Јаиносаурус'' живееле симпатично во областа на денешна средна и западна Индија, а ''Исисаурусот'' бил присутен и во областа на западен Пакистан.
Лусотитан

''Лусотитан'' — род на брахиосауридски сауроподски диносаурус кој живеел за време на јура на територијата на денешна Португалија.
1 Откривање и именување
Во 1947 година, Мануел де Матос, член на геолошкиот институт во Португалија, открил големи фосили на сауропод во португалската формација Лориња, кои датираат од титонската фаза од доцниот период на јура. Во 1957 година Алберт-Феликс де Лапарент и Збишевски ги именувале остатоците како нов вид на ''Брахиосаурус'' : ''Brachiosaurus atalaiensis'' . Специфичното име се однесувало на страницата ''Аталаја''. Во 2003 година Октавио Матеус и Мигел Теле Антунес го именувале како посебен род: ''Лусотитан.'' Типскиот вид е ''Lusotitan atalaiensis'' . Генеричкото име потекнува од ''Лусо'', латинското име за жител на Лузитанија и од грчкиот збор „Титан“, митолошки гигант.
Наодите се состоеле од делумен скелет во кој нема череп и одделни пршлени откриени на повеќе локации. Де Лапарент не доделил холотип . Во 2003 година, Матеус го избрал скелетот како лекототип . Неговите коски имаат инвентарни броеви MIGM 4798, 4801–10, 4938, 4944, 4950, 4952, 4958, 4964–6, 4981–2, 4985, 8807 и 8793-5. Овие остатоци вклучуваат 28 пршлени и елементи на додаток на скелетот.
Лекотипот бил повторно опишан од Манион и неговите колеги во 2013 година.
2 Опис
Проценето е дека ''Лусотитан'' бил долг 25 метри (82 стапки). Имал долги подлактици, една од причините што Матеус го вклучил во родот на Брахиосауридите . Во 2010 година, Грегори С. Пол дал должина од 21 метри и тежина од 30 тони (33 кратки тони).
3 Палеоекологија
Формацијата во западна Португалија веројатно се формирала во времето на Кимериџ или Титон од доцната јура. Областа е крајбрежен регион со силно морско влијание. Неговата флора и фауна се слични на формацијата Морисон во САД, и формацијата Тендагуру во Танзанија. ''Лусотитан'' е најголемиот диносаурус што е откриен во оваа област. Лусотитанот живеел заедно видови на грабливи тероподи како ''Алосаурос''''(А. europaeus),''''Цератосаурус'', и ''Торвосаурус'', анкилосаурудите ''Дракопелта'', ''сауроподите''''Суперсаурус'', Лоринхасаурус и ''Зби'' и стегосаурусите ''Дацентрурус'' и ''Мирагаја''.
Лапонски универзитет

Лапонскиот универзитет се наоѓа во градот Рованиеми, Финска. Бил основан во 1979 година. Лапонскиот универзитет е најсеверниот универзитет во Европската Унија.
Универзитетот е поделен на четири факултети:
* Факултет за уметност и дизајн
* Факултет за образование
* Правен факултет
* Факултет за општествени науки
Покрај факултетите, тука е и Арктичкиот центар кој е посветен на арктичките студии и истражувања. Европската унија планирала резолуција за Арктичката стратегија за ЕУ. Резолуцијата вклучува ставови што следуваат по основањето на Информативниот центар на ЕУ за Арктикот како мрежно претпријатие со постојана канцеларија во Рованиеми на Лапонскиот универзитет.
Конечно, постои подединица наречена Институт за бизнис и туризам; порано тоа било факултет, но е вклучено во рамките на Факултетот за општествени науки.
1 Ректори
* Еско Риепула 1979–2006 година
* Маури Ила-Котола 2006–2019 година
* Анти Сивајарви 2019–
2 Значајни луѓе
* Лиса Ранталаихо (р. 1933), социолог
* Пига Кескитало (р. 1972), лапонски политичар и академик
* Катри Кулмуни (роден 1987 година), политичар, поранешен водач на Средишната партијата и министер за финансии
3 Поврзано
* Список на универзитети во Финска
Деспина (митологија)

Деспина (|Δέσποινα) — нимфа во старогрчката митологија, ќерка на Посејдон и Деметра. Ова е име што значи „владејачка божица“ или „господарка“, исто така е епитет на Афродита, Деметра и Персефона. Име кое од најстарите времиња е присутно и како македонско народно женско име. Позната е песната од охридскиот крај „Песна за Деспина“.
1 Етимологија
Деспина на старогрчки јазик „Δέσποινα“ значи „господарка на куќата“. Во моментов, овој термин се користи за Богородица. Во Византија, терминот деспот се користел за бог, цар, архиепископ и митрополит. Дури и во модерна Грција, на митрополитите им се обраќаат со овој термин.
2 Митологија
Таа била ќерка на Посејдон и Деметра, а во аркадскиот мистериозен култ била почитувана како божество на домашните животни и плодноста и како заштита од нивниот грабливец, лисицата. Бидејќи била почитувана многу повеќе од Артемида, нејзиното свето животно било елен како еквивалент на Артемида. Нејзиното вистинско име било откривано само за време на иницијацијата. Имено, кога ожалостената Деметра ја барала својата ќерка Персефона, која ја грабнал Ад, Посејдон ја посакал нејзината љубов. Со цел да го избегне, таа се претворила во кобила и се скрила меѓу коњите на кралот Онко. Посејдон се претворил во пастув и ја оплодил. Така се родиле коњот Арион и Деспина, чие име не било дозволено да се изговара. Деспина била изедначена со Персефона, Артемида и Хеката.
3 Култ
Паузанија известил дека во Аркадија (во Ликосура) имало светилиште посветено на Деспина, каде што, меѓу другото, бил сместен нејзиниот олтар, како и статуи на неа и нејзината мајка како седат на престол, со столчиња под нозете, извајани од едно парче камен. Големините одговарале на приказот на ''Мајката'' во Атина. Деспина држи стап во крилјата и кутија во десната рака. Зад храмот на Деспина од десната страна, имало сала каде што Аркадијците ги славеле мистериите, каде што великодушно ѝ принесувале жртви на Деспина, која ја почитувале повеќе од другите богови. Секој човек жртвувал што поседувал, но жртвите не ги колеле, туку ги сечеле и давале парчиња. Биле нудени и сите плодови, освен калинки. Зад оваа сала се наоѓала шумичка посветена на оваа божица, опкружена со камени sидови и во која се саделе дрва.
4 Поврзано
* Деспина — месечина на Нептун наречена по оваа нимфа
Соријатитан

''Соријатитан'' („Сорија титан“) — род на брахиосауридски сауроподски диносаурус кој живеел за време на раната креда на територијата на денешнаШпанија . Познат е од еден вид, ''S. golmayensis'', пронајден во формацијата Голмајо. Живеел пред 138 и 130 милиони години и бил идентификуван од тим палеонтолози во Шпанија.
1 Откривање и именување
Единствениот познат примерок на ''Соријатитан'', ''S. golmayensis'', бил откриен во формацијата Голмајо во провинцијата Сорија , Шпанија. Материјалот е пронајден во наоѓалиштето Зоралбо 1 сместено во близина на Голмајо. Ископувањето започнало во 2000 година од страна на тим палеонтолози од провинцијата Сорија, а подготовката започнала во 2009 година, потпомогната од Фондацијата Динополис .
2 Опис
Познатиот материјал на ''S. golmayensis'' (MNS 2001/122 ) се состои од еден заб, три грбни пршлени со ребра, делумна крсна коска, два каудални ’рбетници, еден шевронен, рамена коска, улна, полупречник, фрагмент од препонска коска и делумна бутна коска. Се проценува дека бил долг 43–46 стапки (13–14 метри) и проценета тежина од околу 8 тони. 
Кладистичката анализа го идентификувала познатиот материјал како припадник на Брахиосауридите во рамките на Титаносауриформа. Познатиот материјал споделува слични одлики и со европските и со северноамериканските брахиосауриди. Има слични предни-средни опашки нервни кичми како ''Сидаросаурус, ''Таставинсаурус'' и Вененосаурус'', и проксимодистално права странична маргина помеѓу проксималната глава и вратилото. Фосилизираните остатоци од растенија што живееле истовремено со Соријатитан укажуваат на тоа дека тој живеел во суптропска клима во пејзаж во кој доминирале четинари, што би бил неговиот главен извор на храна.
Откривањето на ''С. golmayensis,'' укажува на тоа дека имало присуство на брахиосауриди во периодот на раната креда и во Северна Америка и Европа, како поддршка на хипотезата за врска меѓу тектонските плочи на овие континенти во одреден момент за време на раната креда. ''S. golmayensis'' е единствениот познат брахиосарид опишан од рана креда во Европа. До ова откритие се сметало дека брахиосауридите исчезнале во Европа пред околу 130 милиони години.
Ашик-паша Заде

Ашик-паша Заде (1400 - 1484) ― најзначаен меѓу старите турски хроничари (историчари). Самиот себеси се именувал како дервиш Ахмед Ашики или само како Ашики.
Ја напишал книгата „''Историја на Османската династија“'' (Tevārīḫ-i Āl-i ʿOsmān), позната и како „''Историја на Ашик-паша Зеде“''. Во неа се опишани настани заклучно со 908 година по хиџра (1502/3 година). Авторот пишувал врз основа на личното паметење на настаните во кои, посредно или непосредно и смаиот учествувал како и врз основа на она што други му раскажувале, а веројатно ползувал и некои пишани извори. Хрониката е напишана на говорен јазик на истанбулските Турци од 15 век.
1 Наводи
Св. Ахил (базилика)

Свети Ахил ― црква на островот Ахил (Аил) во Мала Преспа, од крајот на 10 век, основана по заложба на царот Самоил.
По освојувањето на Лариса, Самоил ги пренел во Преспа моштите на епископот Св.Ахил Лариски (учесник на Првиот вселенски собор во Никеја) и изградил голем и убав храм, којшто го добил името на ларискиот епископ. Црквата била подигната како монументална трикорабна базилика, ѕидана од камен, со жртвеник и ѓаконик во облик на смален впишан крст, пресведен со купола. На западната страна бил изграден нартекс со правоаголна форма.
1 Живопис
Од живописот, изведен непосредно по подигнувањето на црквата, денес се зачувани остатоци во источниот дел. Во олтарната апсида биле насликани елементи од троновите на црковните седишта на епархиите што влегувале во составот на Самоиловата црковна институција, придружени со текстови кои се однесуваат на овие административни седишта на тогашната црковна институција. Тоа говори дека во еден период црквата имала катедрален карактер.
Вториот слој живопис, делумно зачуван во источниот дел од храмот, што настанал како резултат на подоцнежните интервенции во црквата, потекнува од средината на 11 век, а фрагментарно зачуваните фрески врз третиот слој малтер во ѓаконикот, се од крајот на 11 и почетокот на 12 век.
2 Поврзано
* Свети Ахил (остров)
* Цар Самоил
* Свети Ахил Лариски
3 Наводи
Димче Аџимитревски

Димче Аџимитревски ( во ― во ) ― револуционер, учесник во рабоничкото и студентското движење.
1 Животопис
Член на КПЈ од 1935 година. Во периодот од 1932 до 1934 година е член на ΜΟΡΟ (Македонска омладинска револуционерна организација) заедно со Коле Неделковски, Венко Марковски, Асен Симитчиев и други. Кон крајот на 1941 година и целата 1942 година, тој бил член на Месниот комитет на КПЈ во Скопје и на Покраинскиот комитет на СКОЈ. Партиски инструктор во Охрид и во Струмица. Бил затворен фашистичка Бугарија од 1943 година до крајот на Втората светска војна. Есента, 1944 година тој станал организационен секретар на Месниот комитет во Скопје. По војната вршел државни и политички функции. Бил уапсен, бидејќи дошол во судир со официјалната политика на КПЈ во однос на Резолуцијата на Информбирото. Казната ја издржувал на Голи Оток.
Починал 1994 година во Скопје. Посмртно (во 1997 година), од печат излезени се неговите сеќавања за настани и личности од македонското револуционерно минато.
2 Наводи
Технички универзитет на Молдавија

Технички универзитет на Молдавија (|Universitatea Tehnică a Moldovei) - високотехничка образовна установа сместена во Кишинев, Молдавија и е единствениот ваков институт во земјата кој е акредитиран од државата.
1 Историја
Техничкиот универзитет во Молдавија е основан во 1964 година, под името Политехнички институт Кишинев, како образовен центар со инженерски и економски струки пренесен од Државниот универзитет на Молдавија.
Универзитетот започнал со 5.140 студенти и 278 наставници во рамките на 5 факултети: Електротехника, механика, технологија, градежништво и економија. Од 1964 година, универзитетот значително се развил, произведувајќи 66 000 специјалисти и станува важно образовно, научно и културно средиште.
2 Факултети
Универзитетот нуди курсеви во околу 80 струки и специјализации, во рамките на следните 10 факултети:
# Факултет за енергетика
# Факултет за инженерство и менаџмент во механика
# Факултет за инженерство и менаџмент во машинска зграда
# Факултет за инженерство и раководство во електроника и телекомуникации (пред факултетот за електро-физика)
# Факултет за компјутери, информатика и микроелектроника (пред факултет за електро-физика)
# Факултет за технологија и раководење во прехранбената индустрија
# Факултет за лесна индустрија
# Факултет за урбанизам и архитектура
# Факултет за катастар, геодезија и градежништво
# Факултет за економско инженерство и бизнис
3 Поврзано
* Список на универзитети во Молдавија
* Образование во Молдавија
Филип Атанасов

Филип Атанасов, познат по псевдонимот Adolf (, 1888 — , 1956) ― македонски лекар, припадник на федералистичкото крило на ВМРО.
1 Животопис
По Првата светска војна се вклучил во активностите на македонската емиграција во Софија и се залагал за обединување на македонските револуционерни сили. Во октомври 1920 година, на Вториот собор на Сојузот на македонските братства бил избран за член на Привремената комисија, која се застапувала за обединување на македонските братства во Бугарија. Со основањето на МФО, станал член на нејзиното раководство и потписник на Тиранскиот протокол во декември 1921 година. Во списанието „''Балканска федерација“'', во броевите 7 и 8 од 1924 година, Филип го изразил мислењето дека обединетото македонско движење поткрепено од македонскиот народ народ, ќе води борба како со непријателите така и со поробувачите на Македонија.
Истата 1924 година, бил принуден да се пресели во Виена, каде што се вклучил во основањето на ВМРО (Обединета). Припаѓал на националнофедералистичката струја на оваа организација. За време на Втората светска војна, тој се вратил во Софија, каде што заедно со Павел Шатев работеле за советската разузнавачка служба. По војната, тој се преселил во Советскиот Сојуз.
2 Наводи
Кавкаски универзитет

Кавкаскиот универзитет (|Kafkas Üniversitesi) - јавна високообразовна установа основана на 11 јули 1992 година во Карс, Источна Анадолија во Турција. Има шест факултети, три институти, три колеџи, четири стручни колеџи и неколку истражувачки и апликативни центри. Универзитетскиот кампус се наоѓа 3,5 км југозападно од Карс.
1 Академски единици
; Факултети
:* Ветеринарство
* Наука и писма
* Економија, деловна администрација, политички науки и јавна администрација
* Образование
* Медицина
* Стоматологија
* Инженерство и архитектура
; Институти
:* Науки
* Здравствени науки
* Општествени науки
; Колеџи
:* Физичко образование и спорт во Сарикамиш
* Здравствени науки во Карс
* Странски јазици
; Стручни колеџи
:* Карсов стручен колеџ
* Казманов стручен колеџ
* Сарикамишки стручен колеџ
* Стручен колеџ по здравствени услуги Ататурк
* Стручен колеџ по општествени науки
; Центри за истражување и примена
:* Ататуркови мисли и реформи, Историски истражувачки и применлив центар
* Добиточен истражувачки и применлив центар
* Кавкаски и средноазиски истражувачки центар
* Стратешки истражувачки центар
* Постојно образовен истражувачки и применлив центар
* Здравствен истражувачки и применлив центар
* Истражувачки и применлив центар за проблеми со попреченост
* Истражувачки и применлив центар за женски проблеми
* Истражувачки и применлив центар за турска антропологија
1.1 Соработка и меморандум за разбирање со странски универзитети и институти
* Исламски универзитет, Бангладеш (меморандум за разбирање)
2 Членство
Универзитетот е член на Здружението на кавкаски универзитети.
Омега (група)

Омега е еден од најуспешните и најдолготрајни унгарски рок-бендови. Основан е во септември 1962 година во Будимпешта.
1 Историја
Основачи на групата се клавијатуристот Ласло Бенке и Јанош Кобор - ритам-гитара и вокал. Омега првично свиреле обработки на британски и американски рок-песни. Во 1967 година, бендот ги вклучил Тамаш Михај - бас-гитара и клавијатуристот Габор Пресер. Бендот започнал да пее свои песни и го издал албумот ''10000 lépés'' (10.000 чекори) во 1969 година.
Овој албум ја вклучува најпознатата песна на Омега „Gyöngyhajú lány“. Варијантата на „Gyöngyhajú lány“, отпеана од Омега на англиски јазик, се нарекува „Pearls In Her Hair“ или „The Girl With Pearl's Hair“ - Девојчето со бисерна коса. Музиката на „Gyöngyhajú lány“ се користи во корицата на Шкорпиони „White Dove“, како и во популарната во Бугарија поп-народна песна на Јужниот ветер „Баталјонот се гради“.
2 Дискографија
*''Trombitás Frédi és a rettenetes emberek'' (1968)
*''10000 lépés'' (1969)
*''Éjszakai országút'' (1970)
*''Élő Omega'' (1972)
*''Omega 5'' (1973)
*''Omega 6: Nem tudom a neved'' (1975)
*''Omega 7: Időrabló'' (1977)
*''Omega 8: Csillagok útján'' (1978)
*''Gammapolis'' (1979)
*''Omega X: Az arc'' (1981)
*''Omega XI'' (1982)
*''Omega 12: A Föld árnyékos oldalán'' (1986)
*''Babylon'' (1987)
*''Trans and Dance'' (1995)
*''Omega XV: Egy életre szól'' (1998)
*''Égi jel: Omega'' (2006)
*''Testamentum'' (2020)
Меѓународен универзитет Струга

Меѓународен универзитет Струга (албански:''Universiteti Ndërkombetar i Strugës'') – универзитет во Република Македонија. Универзитетот има два кампуса сместени во Струга и Гостивар со приближно 2.500 студенти. Меѓународниот универзитет Струга има четири факултети: Економски факултет, Правен факултет, Факултет за политички науки и Факултет за информатички технологии.
Државен универзитет на Молдавија

Државниот универзитет на Молдавија (романски: ''Universitatea de Stat din Moldova'') - универзитет сместен во Кишинев, Молдавија.
1 Историја
Универзитетот бил основан на 1 октомври 1946 година. Првично, имал 320 студенти запишани на 5 факултети, физика и математика, геологија и педологија, историја и филологија, биологија, хемија. Во рамките на 12-те оддели имало 35 наставници. Меѓу иницијаторите на основањето на универзитетот биле Макарие Раду и Михаил Павлов.
Во 1969 година, Молдавскиот државен универзитет се приклучил на Меѓународното здружение на универзитети како ополномоштена членка. Престижот на Државниот универзитет на меѓународната сцена бил зајакнат со 14-те научници и култури од 9 земји во светот на кои им е доделена титулата„ Доктор хонорис кауза“ на Државниот универзитет. Државниот универзитет има склучено повеќе од 60 договори за соработка во областа на образованието и науката со универзитетски центри во 25 земји. На овој универзитет, студенти од околу 80 земји во светот ги завршиле своите студии.
2 Организација
Универзитетот е организиран на факултети:* Биологија и педологија
* Хемија и хемиска технологија
* Право
* Физика
* Историја и филозофија
* Новинарство и комуникациски науки
* Странски јазици и литература
* Писма
* Математика и информатика
* Психологија и образовни науки
* Меѓународни односи, политички и административни науки
* Социологија и социјална помош
* Економија
3 Поврзано
* Список на универзитети во Молдавија
* Образование во Молдавија
Дунаујварошки универзитет

Дунаујварошкиот универзитет (пред 2016 година: Дунаујварошки колеџ) ― универзитет во Унгарија. Образовното средиште во Дунаујварош нуди додипломски курсеви за сметачки инженер, инженерски бизнис раководство, комуникација и медиуми, бизнис администрација, материјално инженерство, машински инженер и магистерска диплома по наставник по инженерство''.''
Национален музеј (Прага)

Националниот музеј (НМ) (|'Národní muzeum') — чешка музејска институција наменета за систематски да основа, подготвува и јавно изложува природни научни и историски колекции. Основана е во 1818 година од Кашпар Марија Штернберг. Истовремено, во процесот на основањето на музејот силно бил вклучен и историчарот Франтишек Палачки.
Во Националниот музеј има речиси 14 милиони предмети од областа на природната историја, историја, уметност, музика и библиотекарство, кои се наоѓаат во десетици музејски згради. Главната зграда на Националниот музеј е реновирана во периодот од 2011-2019 година.
1 Потекло
По Француската револуција, кралските и приватните уметничките, научни и културни колекции биле ставени на располагање на јавноста. Почетоците на музејот може да се видат уште во 1796 година кога е основано приватното Друштво на патриотски пријатели на уметноста од грофот Каспер Стернберк-Мандершид и група други истакнати благородници. Предвидената цел на друштвото била „обновување на унапредувањето на уметноста и вкусот“ и за време на Јосиф Втори, таа ќе се спротивстави на кралот. Во 1800 година, групата ја основа Академијата за ликовни уметности, која обучувала студенти за прогресивни форми на уметност и историја.
2 Колекции и оддели
Во Националниот музеј моментално има неколку милиони предметни материјал кои се распоредени во три главни дела: природниот музеј, историскиот музеј и библиотеката.
Андорски универзитет

Андорскиот универзитет (|Universitat d'Andorra) - јавна установа за високо образование создадена во 1988 година, и првиот универзитет во Андора. Универзитетот се состои од Колеџ за здравствени и образовни науки, Колеџ за бизнис и технологија и Колеџ за е-учење и доживотно учење.
Универзитетот е член на мрежата Вивес, Здружението на европски универзитети, Меѓународното здружение на универзитети. Почнувајќи од 2018 година, приближно три четвртини од финансиите на универзитетот дошле од државата Андора.
Во текот на академската 2018-2019 година, Универзитетот во Андора ја прославил својата 30-годишнина со затворање на временска капсула со документација и секојдневни предмети од 2018 година. Временската капсула не може да се отвори до академската 2088-2089 година, совпаѓајќи со нејзината стогодишнина.
Хуманистички универзитет

Хуманистичкиот универзитет (холандски: ''Universiteit voor Humanistiek'' (UvH)) - универзитет во Утрехт, Холандија. Тој е најмладиот универзитет во Холандија и има околу 550 студенти. Тоа е исто така единствениот универзитет кој нуди програма за дипломирање на хуманистика. Универзитетот бил основан во 1989 година со издигнување на статусот на веќе постоечко училиште за високо образование на холандското секуларно здружение „Хуманистички завет“.
Андреј Бабиш

Андреј Бабиш (; роден на 2 септември 1954 година) — чешки политичар кој моментално е премиер на Чешка од декември 2017 година и основачки лидер на партијата АНО од 2012 година. Претходно бил министер за финансии и вицепремиер од 2014 до 2017 година. Пред да влезе во политиката бил стопанственик.
Бабас

Бабас ― византиско утврдување од 6 век, оддалечено десетина километри североисточно од Прилеп. Едно од 46<sup>те</sup> утврдувања што ги изградил или обновил во Македонија, императорот Јустинијан, во периодот помеѓу 532 и 545 година. Утврдувањето имало задача да ги чува приодите кон Пелагонија преку Присадскиот проод и преку Плетвар.
1 Наводи
Никола Бабунски

Никола Бабунски ( во ) ― револуционер, македонски партизан и учесник во НОВ.
1 Животопис
Тој е еден од организаторите на НОВ во Велес. Член на СКОЈ од 1934 година, а на КПЈ од 1935 година. Секретар на Месниот комитет на КПЈ за Велес (со прекини) од 1938 година до мај 1940 година, кога бил затворен. Од затвор се вратил во мај 1941 година, по што бил избран за секретар на МК КПЈ за Велес. Од декември 1941 година до март 1942 година бил во скопскиот затвор, а од август 1942 година до 1943 година, во затворот во Златоград, Бугарија. Од септември до декември 1944 година, ја вршел должноста секретар на ОК КПМ за Велес. По војната работел во Народниот фронт и во МВР на Македонија. Поради симпатии кон Советскиот Сојуз, двапати бил испратен на Голи Оток.
2 Наводи
Аскаријанско зрачење

Аскаријанското зрачење познато и како Аскаријанов ефект е феноменот кога честичка патува побрзо од фазната брзина на светлината во густ диелектрик (како сол, мраз или месечев реголит) произведува туш од секундарни наелектризирани честички кои содржат анизотропија на полнеж и со тоа емитуваат конус на кохерентно зрачење во радио или микробранова како дел од електромагнетниот спектар. Слично е на зрачењето на Черенков. Името го добил по Гурген Аскаријан, руско-ерменски физичар кој го претпоставил тоа во 1962 година.
Зрачењето за првпат експериментално било забележано во 2000 година, 38 години по неговото теоретско предвидување. Досега ефектот е набљудуван во силициумски песок, камена сол, мраз, и Земјината атмосфера.
Ефектот е од примарен интерес за користење на булк-материја за откривање на ултрависока енергетска неутрина. Експериментот на Антарктичката импулсна минлива антена (АНИТА) користи антени прикачени на балон што лета над Антарктикот за да се открие Аскаријанското зрачење кое е произведено додека космичките неутрини патуваат низ мразот. Неколку експерименти ја користеле и Месечината како неутрино-детектор врз основа на откривање на Аскаријанското зрачење.
1 Поврзано
* Зрачење на Черенков
Северноатлантски договор

Северноатлантски договор, понекогаш нарекуван Вашингтонски договор — договор кој е спроведуван од Северноатлантската договорна организација, и кој претставува нејзина правна основа. Договорот бил потпишан во Вашингтон на 4 април 1949 година од комитет предводен од американскиот дипломат Теодор Ахилес. Претходни тајни разговори се воделе во Пентагон помеѓу 22 март и 1 април 1948 година. Ахилес му оддава признание на американскиот дипломат Џон Д. Хикерсон за најважните делови од договорот.
Со потпишување на Северноатлантскиот договор, страните се решени „да ја заштитат слободата, заедничкото наследство и цивилизација на народите, засновани врз принципите на демократија, поединечна слобода и владеење на правото“.
1 Членки
;Членки основачки
Следните дванаесет држави го потпишале договорот и со тоа станале основачки членки на НАТО:
************;Подоцнежни членки
Следните 18 држави се приклучиле на договорот по 12-те држави основачи:
* (1952)* (1952)
* (1955)* (1982)
* (1999)
* (1999)
* (1999)
* (2004)
* (2004)
* (2004)
* (2004)
* (2004)
* (2004)
* (2004)
* (2009)
* (2009)
* (2017)
* (2020)