procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Мина“ - Волковија

Свети Мина — главна селска црква во тетовското село Волковија, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во Горното Маало, веднаш пред основното училиште.
2 Историја
Сегашната црква била подигната во 1936 година. Така запишал и Јован Трифуноски, при што новата голема црква ја заменила помалата црква, која постоела на тоа место.
Според натписот над главниот влез, црквата била изградена во 1935 година во времето на кралот Караѓорѓевиќ и била осветена на 16 октомври 1937 година.
3 Архитектура
Црквата е трикорабна градба, која поседува голема купола на средината, додека основата е крсна во облик на правоаголник. Внатре има мала галерија за хор и дрвен олтар. Во овој храм се чуваат значајни црковни предмети и книги.
Во дворот на црквата има камбанарија, сала за свечени собири и базен во кој се фрла крстот за време на Водици. Истиот е изграден во 2007 година.
Во поново време има поставено нов покрив од лим, фасадата е малтерисана и варосана во бела и сива боја и во наосот е поставен нов под од керамички плочки.
3.1 Фрескоживопис
Во црквата има делумен фрескоживопис. Постариот живопис од 1937 година се наоѓа во куполата и пандантифите, како и во олтарот. Овој живопис го има насликано зографот Данаил Фрчкоски.
Од 2012 година е само една светителска претстава на северниот ѕид во трпезаријата, кое е дело на Никола Кузмановски.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Волковија
ЖС „Лознани“

Железничка станица „Лознани“ — железничка станица во Македонија, која се наоѓа во близина на селото Лознани. Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10.
Станицата има еден железнички колосек и се наоѓа во непосредна близина на магистралниот пат Прилеп - Битола. Објектот на станицата е во лоша состојба. Низ железничката станица поминуваат регионалните домашни возови на линијата Велес - Битола.
ЖС „Битола“

Железничката станица „Битола“ — железничка станица во Македонија, која се наоѓа во југоисточниот дел на градот Битола. Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10.
1 Историја
Железничката станица во Битола е градена кон крајот на XIX век како дел од линијата Битола-Солун, која требало да ги поврзе овие два најголеми градови во европскиот дел на Османлиското Царство. Во 1911 година со воз од Солун преку Воден, на железничката станица во Битола пристигнал султанот Мехмед V. Подоцна е изградена и линијата кон Прилеп и Велес. Линијата кон Солун е затворена за сообраќај во 1984 година.
ЖС „Прилеп“

Железничка станица „Прилеп“ — железничка станица во Македонија, која се наоѓа во непосредна близина на градот Прилеп. Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10. Железничката станица има 4 колосеци.
ЖС „Ореше“

Железничка станица „Ореше“ — железничка станица во Македонија, која се наоѓа во непосредна близина на селото Ореше. Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10.
Ова железничко стојалиште се користи како крајно одредиште на планинарите кои го посетуваат планинарскиот дом „Чеплез“, односно планинскиот врв Солунска Глава.
ЖС „Гостиражни“

Железничка станица „Гостиражни“ — железничка станица во Македонија, која се наоѓа во непосредна близина на селото Гостиражни. Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10.
Зградата на железничката станица е изградена од цврст материјал на еден кат. Железничката станица се наоѓа надвор од селото. Низ железничката станица поминуваат регионалните домашни возови на линијата Скопје-Битола.
Железничката станица „Гостиражни“ е оддалечена 108,6 километри од главната железничка станица во Скопје.
ЖС „Согле“

Железничка станица „Согле“ — железничка станица во Македонија, која се наоѓа во непосредна близина на селото Согле. Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10.
1 Местоположба
Станицата се наоѓа во самото село Согле и до нејзе води мал асфалтиран пат.
ЖС „Теово“

Железничка станица „Теово“ — железничка станица во Македонија, која се наоѓа во близина на селото Теово. Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10.
Низ железничката станица поминуваат регионалните домашни возови на линијата Скопје-Битола.
1 Местоположба
Стојалиштето е создадено по иницијатива на селаните во близина на Теовскиот манастир, веднаш над селото, бидејќи поранешната станица била оддалечена од селото.
ЖС „Велес“

Железничка станица „Велес“ — железничка станица на железничкиот коридор 10 во градот Велес, во средишниот дел на Македонија. Железничката станица претставува распатница на железничките линии кон градовите Гевгелија, Битола и Кочани и на неа поминуваат регионалните домашни возови, како и меѓународните возови кон Белград и Солун.
Станицата поседува десет колосеци и дел од нив се електрифицирани. Железничката станица во Велес е оддалечена 50,9 километри од главната железничка станица во Скопје.
ЖС „Мартолци“

Железничка станица „Мартолци“ — железничка станица во Македонија, која се наоѓа во близина на селото Мартолци. Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10.
Железничката станица се наоѓа надвор од селото, покрај патот кој води до самото село. Низ железничката станица поминуваат регионалните домашни возови на линијата Скопје - Битола.
Железничката станица повеќе не работи, а самата градба се користи како станбен простор. Во дворот на некогашната станица, каде постоел бунар со вода, моментално нема пристап поради оградување на просторот од денешните поседувачи на самата градба на станицата.
Железничката станица „Мартолци“ е оддалечена 76,4 километри од главната железничка станица во Скопје.
ЖС „Богомила“

Железничка станица „Богомила“ — железничка станица во Македонија, која се наоѓа во непосредна близина на селото Богомила.
Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10, сместена на надморска височина од 491 м и располага со четири железнички колосеци. Зградата на железничката станица е изградена од цврст материјал на два спрата. Во зградата има мала чекална и билетарница. Железничката станица се наоѓа веднаш над регионалинот пат Богомила - Велес. Низ железничката станица поминуваат регионалните домашни возови на линијата Велес - Битола.
Железничката станица во Богомила е оддалечена 94,8 километри од главната железничка станица во Скопје.
1 Обнова
Во текот на 2015 година била најавена обнова на железничката станица во Богомила, како дел од поголемиот проект за обнова на железничките станици долж коридорите 10 и 10д.
2 Галерија на слики
ЖС „Чашка“

Железничка станица „Чашка“ — железничка станица во Македонија, која се наоѓа во близина на селото Чашка. Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10.
Зградата на железничката станица е изградена од цврст материјал на еден кат. Железничката станица се наоѓа надвор од селото, издигната на рид, покрај патот кој води до самото село. Низ железничката станица поминуваат регионалните домашни возови на линијата Скопје — Битола.
Во железничката станица повеќе не работи самата билетарница и дел од самата градба се користи како станбен простор, но сепак во станицата работи отправник на возови, кој ги управува возовите што поминуваат низ самата станица.
Железничката станица „Чашка“ е оддалечена 65,2 километри од главната железничка станица во Скопје.
1 Обнова
Во текот на 2015 година била најавена обнова на железничката станица во Чашка, како дел од поголемиот проект за обнова на железничките станици долж коридорите 10 и 10д.
Династија Ланкастер

Династијата Ланкастер била кралска лоза на династија Плантагенет. За основач на династијата се смета Џон Гонт, четвртиот син на кралот Едвард III. Во 1399 година неговиот син, Хенри Болингбрук (1367-1413) го симнал од власта својот роднина, кралот Ричард II. На тој начин се качил на престолот под името Хенри IV. Негов наследник станал Хенри V (1413-1422) кој пак бил наследен од страна на единствениот негов син Хенри VI. Во времето кога станал крал, тој бил на возраст од само десет месеци, а на негово место раководел неговиот чичко Џон. За време на Стогодишната војна, тој бил и крал на Франција.
Во 1461 година Хенри бил соборен од власта, кога на чело на земјата застанала династија Јорк. Во 1470 година, за време на т.н. војна на розите, Хенри повторно станал крал во траење од неколку месеци, пред да биде затворен во Лондонската кула и убиен. Пред ова, бил убиен и неговиот единствени син Едвард. По убиството на Хенри VI, династијата Ланкастер останала без машки наследник.
Хенри VII, основачат на династија Тјудори и кој на престолот се качил во 1485 година, бил потомок на вонбрачниот син на Џон Гонт и бил сметен за наследник на династијата Ланкастер.
ЖС „Драчево“

Железничка станица „Драчево“ — железничка станица на железничкиот коридор 10 во населбата Драчево, во југоисточниот дел на градот Скопје, во Македонија.
Таа е трета по ред железничка станица на пругата Скопје - Велес и меѓународниот железнички коридор 10 Скопје - Гевгелија - Солун. Оваа станица претставува распатница бидејќи на нејзе се надоврзува кракот од скопскиот железнички јазол (обиколница) кој директно ги поврзува пругите Скопје - Гевгелија - Солун и Скопје - Куманово - Белград. Нејзината оддалеченост од главната станица во Скопје изнесува 12,2 километри. На оваа станица најчести патници се жителите на Драчево и работниците во околните фабрики и производствени погони. Станичната зграда е со типична архитектура за железнички објекти од крајот на XIX и почетокот на XX и поседува затворена чекална. На железничката станица Драчево, сообраќаат и застануваат патничките возови кои одат за Велес, Гевгелија, Битола и Кочани.
1 Галерија
Артур Тјудор

Артур Тјудор (19/20 септември 1486 – 2 април 1502) — прв син на англискиот крал Хенри VII и Елизабета Јоршка.
Како највозрасен син на кралот, тој се родил еден месец порано од предвиденото. По неговото раѓање, тој ја добил титулата принц од Велс, и од тој момент и неговите наследници ја имале истата титула, односно титулата го означувала идниот монарх на Англија. Хенри самиот себеси се сметал дека води директно потекло од античките британски кралеви, па така на својот првенец му го дал името Артур, според легендарниот Крал Артур. Се смета дека Артур, главно поради нередовното му раѓање, цел живот бил слаб и болестлив за разлика од неговиот помлад брат Хенри.
По зазимањето на власта од страна на Хенри VII, тој сакал да ја прошири својата унија со шпанското кралство, па така договорил брак помеѓу ќерката на Фернандо II Арагонски и Изабела I Кастиљска, Катерина Арагонска. Во 1499 година кралот Хенри наредил да се погубат сите претенденти за англискиот престол.
Артур и Катерина еден на друг си пишувале на латински јазик, бидејќи и двете страни не го познавале јазикот на другиот. Артур освен латински, знаел грчки јазик. Бракот помеѓу Артур и Катерина не бил склучен сè додека Артур не наполнил 15 години. Катерина во Англија пристигнала на 4 ноември, а венчавката била одржана десет дена подоцна. Принцот и принцезата од Велс живееле во дворецот Лудлов, каде Артур требал да претседава со велшкиот совет. По само неколку месеци, Артур и Катерина се разболиле. Принцезата преживеела, но не и престолонаследникот. Така, на 2 април 1502 година Катерина останала вдовица. Се смета дека Артур починал од туберкулоза или дијабетис.
По смртта на Артур и веста дека Катерина не забременила од него, позицијата на престолонаследникот односно принцот од Велс се пренасочила кон неговиот брат Хенри, кој по смртта на својот татко станал крал на Англија. Хенри се оженил со вдовицата на својот брат Катерина.
Тајна полиција на МРО

Тајната полиција на МРО е составен дел од структурата на Организацијата. При секој селски, околиски и окружен комитет постоела тајна полиција . Таа се состоела од две одделенија:
*''Истражно одделение''*''Казнено одделение''
1 Истражно одделенние
На чело на истражното одделение стоел раководител кои бил поставуваан од страна на претседателот на комитететот.
Раководителот давал заклетва дека верно ќе ги извршува своите задачи и притоа избираал тројца помошници кои не се познавале меѓу себе.
Тие давале заклетва пред раководителот.
Задачата на истражното одделение се состоела од следење на поведението на членовите, поведението на македонското и останатото население, како и следење на активноста на јавната и тајна османска полиција, и известување на комитетот за таквата активност .
2 Казнено одделение
На чело на казненото одделение исто така стоел раководител кој бирал свои тројца помошници .
Главана задача на казненото одделение се состоела од спроведување на казните, првенствено смртните, а извршителите на казните биле бирани со ждрепка.
Членовите на тајната полиција биле вооружени со револвер и кама, а во акција и со два револвери .
Тајна пошта на МРО

Тајната пошта на МРО е составен дел од структурите на организацијата. Секој селски, околиски и окружен комитет имал своја тајна пошта .
Поштата на Македонската револуционерна организација претставувала таен систем за комуникација меѓу нејзините членови во рамките на Отоманското Царство, но се комуницирало и надвор од империјата како што било и Задграничното претставништво.
Коресподенцијата се водела со хемиско бело мастило и шифри.
Шифрите ги знеле само претседтелот и секретарот на комитетот .
По Солунскиот конгрес било решено дека Централниот комитет со внатрешноста на Македонија контактира преку окрузите, и затоа ''ЦК'' имал посебни шифри за комуникација со окрузите, посебни шифри за коресподенција со Задграничното претставништво, окрузите имале посебни шифри за коресподенција меѓу себе . Поштата на организацијата била подобро организирана отколку редовната пошта на Отоманското Царство. Писмата кои организацијата ги испраќала од Солун за Софија пристигале следниот ден .
ЖС „Лисиче“

:''За други значења на поимот Лисиче видете на појаснителната страница''
Железничката станица „Лисиче“ — железничка станица на железничкиот коридор 10 во населбата Горно Лисиче, во источниот дел на градот Скопје, во Македонија.
Таа е втора по ред железничка станица на пругата Скопје - Велес и меѓународниот железнички коридор 10 Скопје - Гевгелија - Солун. Нејзината оддалеченост од главната станица во Скопје изнесува 4,5 километри. На железничката станица Лисиче, сообраќаат и застануваат патничките возови кои одат за Велес, Гевгелија, Битола и Кочани.
1 Историја
По Втората светска војна, бил зголемен железничкиот сообраќај во насоките Скопје-Битола и обратно, и поради тоа биле отворени неколку станици за индустриски и патнички сообраќај. Меѓу нив била и станицата Лисиче. Оваа станица била отворена во 1963 година, веднаш по Скопскиот земјотрес, највеќе заради индустриски превоз. Таа неслучајно била изградена на таа местоположба бидејќи во непосредна близина биле фабриките „Усје“, скопската стакларница, млинот „Шар“, фабриката „ОХИС“. Поради големата индустриска побарувачка во следните години, преку станицата минувале четири до пет чифта возови дневно. Тогаш биле поставени шест колосеци (при првата етапа), додека во втората етапа биле ставени уште четири коловози. Останати стопански друштва што ги користеле пругите кај лисичката станица биле Југопетрол, Градинар-Лоза, Југоелектро, Сеча, Ацелитенка. Со распадот на овие стопански друштва и намалувањето на товарните потреби, денес железничката главно се користи за патнички сообраќај.
2 Галерија
3 Поврзано
* Македонски железници
* ГЖС „Скопје“
* ЖС „Велес“
Празни мисли на еден мрзливец

„Празни мисли на еден мрзливец“ (англ. ''Idle Thoughts of an Idle Fellow''), (изд. 1886 г.), е збирка хумористични состави од авторот Џером К. Џером. Ова е втора книга на авторот, која му помогнала да се зацврсти како најистакнат хуморист во Англија. Иако се вбројува во неговите најдобри дела и е напишано во ист стил како претходното дело „Тројца луѓе во чамец“ (''Three Men in a Boat''), оваа книга воопшто не доживеала таков успех. Книгата престанала да се печати пред долги години, но во 2002 излегло издание со мека подвеска.
Во 1898 г. било објавено продолжение на книгата, насловено како „Уште празни мисли“ (''The Second Thoughts of An Idle Fellow'').
1 Содржина
Книгата се состои од 14 независни глави подредени по тематика:
# ЗА МРЗЛИВОСТА.
# ЗА ВЉУБЕНОСТА.
# ЗА НЕРАСПОЛОЖЕНОСТА.
# ЗА БЕСПАРИЦАТА.
# ЗА СУЕТАТА И ВООБРАЗЕНОСТА.
# ЗА УСПЕХОТ ВО ЖИВОТОТ.
# ЗА ВРЕМЕТО.
# ЗА МАЧКИТЕ И КУЧИЊАТА.
# ЗА СРАМЕЖЛИВОСТА.
# ЗА БЕБИЊАТА.
# ЗА ЈАДЕЊЕТО И ПИЕЊЕТО.
# ЗА НАМЕСТЕНИТЕ СТАНОВИ.
# ЗА ОБЛЕКАТА И ОДНЕСУВАЊЕТО.
# ЗА ПАМТЕЊЕТО.
2 Извадоци
Постојат разни начини да станете озлогласен и осрамотен. Ако ладнокрвно убиете едно големо и уважено семејство, а потоа ги фрлите телата во резервоарот за водоснабдување, тогаш ќе станете мошне неомилен во соседството. Ако ограбите црква исто така ќе станете омразени, особено од попот. Но ако сакате до дно да ја исцедите омразата и презирот што може човек на човека да му ја истури, нека ве чуе некоја млада мајка како за нејзиното бебе ја употребувате заменката од среден род „''it''“.
Така е и со памтењето, никако не го добиваме во целина. Тоа е како своеглаво дете на кое сите играчки му се скршени. Се сеќавам еднаш како многу мал како се стркалав во една дупка, но воопшто не можам да си приспоменам како излегов од неа. Да морав да му верувам само на памтењето, ќе мислев дека до ден денес сум таму.
Невозможно е човек докрај да ужива во мрзеливоста освен ако не го чека многу работа. Не е забавно да не правите ништо кога навистина немате што да правите. Така губењето време ви станува занимање, и тоа најзаморното од сите занимања. Мрзеливоста е како бакнежот — за да биде слатка мора да се украде.
Пцуењето нè олеснува од непријатните чувства — тоа е неговата задача. Во една прилика тоа ѝ го објаснив на тетка ми, но ова не запали кај неа. Таа ми рече дека нема што да имам такви чувства.
3 Занимливости
* Џером ја посветил книгата на неговиот другар и верен придружник во денгубата — лулето.
Арнагардур

Арнагардур (|Árnagarður) — зграда при кампусот на Исландскиот универзитет. Наречена е според името на исландскиот научник од век, Арни Магнусон. Во истиот објект се наоѓа и Арни Магнусонoовиот институт за исландски студии.
Поголемиот дел од зградата е составен од канцеларии за вработените и предавални, а содржи и мало бифе. Зградата во најголем дел ја користи факултетот за хуманитарни науки.
Плантагенети

Династија Плантагенет била кралска династија која со Кралство Англија управувала во периодот од 1154 до 1399 година. Династијата има директно потекло од династија Анжујци, кои пак потекнуваат од Франција. Во времето на својата најголема моќ, династијата владеела со области од Аквитанија, Нормандија, Бретања, Велс, Ирска, Кипар. Династијата имала претензии и кон престолот на Франција, Кастиља, Ерусалим и Сицилија. По отстранувањето им од власт, за англискиот престол започнала т.н. Војна на розите помеѓу династија Јорк и династија Ланкастер, кои исто така имале потекло од Плантагент.
Бабуна (река)

:''За други значења на поимот Бабуна, видете на појаснителната страница''
Бабуна — река во Македонија, десна притока на Вардар. Таа извира под врвот Солунска Глава на планината Јакупица. Има должина од 65 километри, а нејзиното сливно подрачје зафаќа површина од 612 км<sup>2</sup>. Бабуна протекува јужно и југозападно од Велес.
1 Течение
Реката Бабуна извира на југоисточната страна на Мокра Планина под врвот Солунска Глава и протекува помеѓу планинскиот масив Јакупица од левата и планината Бабуна од десната страна. Од своите извори на кои се наоѓаат прекрасните водопади во пределот над селото Нежилово тече во јужен правец до Богомила. Оттука протекува во југоисточен правец со до селото Оморани од каде што свртува кон североисток сѐ до вливот во Вардар. Бабуна има живописна клисуреста челенка, делумно клисуресто речно корито, мали водопади во нејзиниот горен тек. Се храни со вода од поголем број на притоки.. Во своето течение долго 53 километри, прима неколку притоки, од кои најзначајни се десните притоки: Брезица, Изворска и Војничка Река. Поради извонредната чистина на водата во Бабуна живеат повеќе видови риби како пастрмка, плашица, бојник, како и речни ракови, кои се често ловени во летниот период. Во долниот тек реката минува низ клисурата Пешти, каде што речните вирови се доста посетени од капачи преку летниот период.
2 Галерија
;Реката помеѓу селата Богомила и Нежилово
Кралство Англија

Кралството Англија (927-1707) претставувало суверена држава која се наоѓало во северозападниот дел на континентална Европа. Кралството се протегало на британскиот остров, а во негов состав влегувале денешната држава Англија, Велс и неколку острови. На север кралството граничело со Кралство Шкотска. Главен град на Англија бил Винчестер, каде се наоѓала и главната кралска резиденција. Освен престолнината, големи центри во тоа време претставувале и Вестминстер и Глостер.
Создавањето на кралството и англискиот народ во целина започнало во текот на 9 век и 10 век. Претходно, периодот од 5 век до создавањето на кралството, денеска е познат како англосаксонски период од историјата на Англија. Кралството престанало да постои по обединувањето со Кралство Шкотска во 1707 година и формирањето на Кралство Велика Британија. И покрај сојузот со Шкотска, модерна Англија опстојувала како една од земјите на Обединетото Кралство.
Ацтечки рушевини (САД)

Националната знаменитост „Ацтечки рушевини“ (англ. ''Aztec Ruins National Monument'') е зачувано археолошко наоѓалиште со рушевини од културата на индијанскиот народ Пуебло во северозападно Ново Мексико, САД, кај гратчето Ацтек и североисточно од местото Фармингтон, близу реката Анимас. Недалеку од ова место на југ се наоѓаат итн. Салмонови рушевини и културно-историски парк, со други стари рушевини од оваа култура. Најблиско населено место до овие рушевини е Блумфилд, близу реката Сан Хуан.
Градбите датираат од XI и XIII век. Кон средината на XIX век, со доаѓањето на првите американски доселеници, овие рушевини погрешно им биле припишани на Ацтеките.
Првото наоѓалиште е прогласено за Национална знаменитост на САД на 24 јануари 1923, а во 1928 г. е променета границата за да го опфати и второто наоѓалиште. Сопственик на местата е Службата за национални паркови, која на 15 октомври, 1966 наоѓалиштето го завела во Националниот регистар на историски места на САД. На 8 декември, 1987 УНЕСКО го прогласува наоѓалиштето за светско наследство, како дел од поголемиот Национален историски парк на културата Чако.
1 Наводи
*''The National Parks: Index 2001–2003''. Washington: U.S. Department of the Interior.
Филогенетско дрво

Филогенетското дрво (еволуционо дрво, дрво на животот) е дрво кое ги одразува еволуционите поврзаности меѓу различните видови или други ентитети кои имаат заеднички предок.
Врвовите на филогенетското дрво се делат на три класи: листови, јазли и (максимум еден) корен. Листовите се крајните врвови, т. е. тие врвови кон кои се насочува само една линија; секој лист претставува некој вид на жив организам (или објект кој подлежи на еволуција, како на пример, домен на белковината). Секој јазол претставува еволуциски настан: разделување на видот-предок на два или повеќе видови кои понатаму еволуираат независно. Коренот го претставува заедничкиот предок на сите набљудувани објекти. Линиите на филогенетското дрво се нарекуваат ,,гранки‘‘.
Идејата за ,,дрвото‘‘ се појавила во раните размислувања за животот, како процес на развиток од попрости кон посложени форми. Современите еволуциони биолози и натаму го користат дрвото како илустрација на еволуцијата, односно го прикажуваат развитокот и потеклото на видовите.
Исландски универзитет

Исландски Универзитет (Háskóli Íslands) — државен универзитет во Исланд, основан 1911 година. Во текот на првата година од отворањето биле запишани 45 студенти. Денес универзитетот држи предавања на околу 16000 студенти кои студираат на 25 факултети.
Црква „Св. Никола“ - Теново

Свети Никола — главна селска црква во тетовското село Теново, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото, во непосредна близина на старата џамија.
2 Историја
Според натпис над споредниот влез, црквата е подигната во 1920 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна со поголема димензија, со полукружна апсида на источната страна и галерија на кат на западната страна. Засведена е со полуобличест свод во чиј средишен дел има купола со шестаголен тамбур. Влезот е од јужната страна преку отворен трем со два предни ѕидани столба, а над тремот се наоѓа четирикатна камбанарија. Црквата е целосно малтерисана и варосана во бела боја, а релјефните украси со окер боја се поставени околу прозорските отвори и на влезните тремови.
3.1 Фрескоживопис
Црквата има делумен фрескоживопис, кој бил насликан од 1920 до 1924 година. Застапен е меѓу и над прозорските отвори од јужниот и северниот ѕид, во куполата и делумно во олтарот. Таванот е покриен со дрвена ламперија. Sидно сликарство е застапено и во долната зона на камбанаријата. Автори на живописот се зографите Крсте Николов Колоски и неговиот син од Лазарополе.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Теново
Пајаковидни мајмуни

Пајаковидните мајмуни (|Atelidae) образуваат семејство на широконосни мајмуни (''Platyrrhini''). Семејството вклучува околу 30 современи видови, распространети исклучиво во Новиот Свет.
1 Опис
Пајаковидните мајмуни (понекогаш наречени и дрекавци) се најголемите мајмуни во Америка: тежината на возрасните единки изнесува 4–10 кг. Должината на телото е 24–65 cm, опашката е долга 55–90 cm. Женките се нешто поголеми и потешки од мажјаците. Оголеното подрачје на долната страна од врвот на опашката е прекриено со кожни ритчиња, благодарение на кои се постигнува жилавост. Предните екстремитети се подолги од задните, а кај некои примероци се речиси еднакви. Палецот на раката отсуствува или е редуциран (го има само кај волнените мајмуни); палецот на стапалото е развиен. Крзното е долго и различно обоено.
2 Распространување
Ги населуваат шумите на Средна и Јужна Америка. Ареалот на север е ограничен со јужните региони на Мексико, а на југ со централен Бразил и Боливија.
3 Начин на живеење
Живеат на дрвја движејќи се по пат на полубрахијација со прикачување на предните екстремитети и прехензивната опашка. Активни се во текот на денот. Се држат во семејни групи или стада до 100 единки. Се исхрануваат со растителна и животинска храна; претпочитаат овошје, семиња и листести растенија. Освен тоа, во исхраната употребуваат и јајца од птици.
Одредена сезона на размножување отсуствува. Бременоста трае 225-230 дена. Дрекавците се одликуваат со ниска плодност: раѓаат само едно младенче кое првите две-три години е покрај мајката. Од 4-5 месеци тие започнуваат да јадат растителна храна. Женките се пораѓаат секои 3-4 години. Пајаковидните мајмуни живеат во семејства чија бројност достигнува и до 30 единки кои често се групираат во помали групи од по 3-4 животни. Мажјаците се поагресивни од женките и се водачи. Мајките се занимаваат со груминг на своите млади. Се движат на две и четири екстремитети.
4 Систематика
Во ова семејство има две потсемејства:
* Alouattinae, каде припаѓа единствениот род — дрекавец (''Alouatta'');
* Atelinae, каде има 4 рода:
** пајаковидни мајмуни или коати (''Ateles'') — 7 вида;
** мирики или брахителеси (''Brachyteles'') — 2 вида;
** волнени мајмуни (''Lagothrix'') — 4 вида;
**''Oreonax'' — 1 вид (''Oreonax flavicauda'').
5 Наводи
Црква „Св. Атанасиј“ - Волковија

Свети Атанасиј — гробишна црква во тетовското село Волковија, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена во северниот дел на селото, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Црквата била подигната во времето кога постоело старото село Волковија, но подоцна како и селото била срушена. Во 1940-тите години, Јован Трифуноски има запишано дека од разурнатиот храм има само незначителни трагови.
Над влезната врата има натпис на српски јазик на која се споменува дарот на вратата на самата црква од 1929 година.
Изградена е со донации на селаните и на родителите на познатиот југословенски глумец со волковско потекло Данило Бата Стојковиќ.
3 Архитектура
Изградена е во правоаголна форма со крст од ковано железо на врвот. Внатре се наоѓа камен крст пред олтарот остаток од некогашен храм. За потребите на црквата изградена е и сала за собири.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Волковија
Црква „Св. Климент Охридски“ - Чашка

„Свети Климент Охридски“ во велешкото село Чашка е нова црква чијшто камен темелник е осветен и поставен на 8 декември 1990 година од тогашниот Митрополит Повардарски г. Михаил. Осветена е на 13 мај 2001 година од тогашниот Митрополит Повардарски, а сега расчинет Јован Вранишковски. Зографисана е од Лазар Лекиќ и Драган Ристиќ.
1 Поврзано
* Чашкарска парохија
* Чашка
Црква „Св. Недела“ - Теново

Света Недела — главна манастирска црква на Теновскиот манастир во тетовското село Теново, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на истоименото возвишение, кое претставува граница помеѓу областите Горен и Долен Полог, кое денес претставува и атарска граница помеѓу селата Теново и Стенче.
2 Историја
Црквата е спомената во записите за старото село Стенче уште во средниот век, кога била приложена на тетовскиот манастир „Св. Богородица“.
Селаните во 1939 година подигнале параклис посветен на Света Недела на место каде некогаш имало стар храм и гробови.
Православните мештани оделе двапати годишно на местото каде некогаш се наоѓала црквата и таму палеле свеќи. Во минатото околу манастирските руини врзувале платно и се причестувале.
Црквата повеќепати била цел на кражби каде биле украдени пари и 9 вредни икони.
3 Архитектура
Црквата има трикорабна градба и камбанарија од западната страна, која е многу слична како селската црква „Св. Никола“ во Теново.
3.1 Фрескоживопис
Црквата има делумен фрескоживопис, кој е изведен во три фази. Најстариот слој е од 1937 година, кој е зачуван само во сводот и во олтарната конха. На јужниот ѕид има живопис од 1996 година, додека над западниот влез се наоѓа живопис од 2021 година.
3.2 Икони и иконостас
Црквата има иконостас.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Теново
Битка кај Урук

Битката кај Урук била една од решавачките битки со кои кралот Саргон Велики од Акад го покорил Сумер. Единствените податоци за ова битка ги дознаваме од препишан напис во Нипур. Годината на одигрување на битката е приближна, и не се знае со сигурност. Во походот на Сумер, Саргон го нападнал градот Урук и го опустошил. Преживеаните избегале од градот и им се приклучиле кон другите војски од педесетте сумерски покраини под водство на кралот Лугалзагеси од Ума за да му се спротивстават на Саргон. Оваа жестока битка се случила околу 2271 п.н.е., и во неа војските на Лугалзагеси претрпеле тежок пораз. По судирот бил заробен и самиот Лугалзагеси, па доведен во Нипур „со оглавник како на куче“.
Црква „Св. Атанасиј“ - Горно Фалише

Свети Атанасиј — главна селска црква во некогашното тетовско село Горно Фалише, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа меѓу обработливи површини како единствен зачуван објект на некогашното село Горно Фалише, која денес е одржувана од селаните на Стенче, бидејќи поголемиот дел од атарот на Горно Фалише припаднал на Стенче.
2 Историја
За црквата нема податоци кога била изградена, иако Горно Фалише постоело уште од век. Селото било сместено во рамничарскиот дел на Полог.
До 1920-тите години, на денот на патронот (31 јануари) се одржувал голем собор, кога доаѓале селаните од околните села (Стенче, Волковија, Сенокос, Теново, Тумчевиште и други) и се приредувал панаѓур. Во минатото, во црквата по празниците редовно доаѓале селаните од Тумчевиште.
Црквата била обновена меѓу двете светски војни.
За време на воениот конфликт во 2001 година во црквата било развиорено албанското знаме и пред вратата имало оставена бомба кашикара.
3 Архитектура
Црквата има скромба градба со едноставна архитектонска диспозиција на внатрешноста, засведена со полуобличест свод. Има два влеза, од западната и јужната страна.
Околината околу црквата е целосно неуредена, со запуштена вегетација.
Градбата е во лоша и запуштена состојба. Во внатрешноста ја нема сводната конструкција и истата е заменета со лесонитни табли.
3.1 Фрескоживопис
Црквата не е живописана, освен плитката ниша над западниот влез во која е претставен патронот на црквата.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Горно Фалиште
Порече низ историјата

„Порече низ историјата“ ― книга на автoрот Милан Ристески, плод на неговото архивско и етнолошко истражување во периодот од 1962 - 1975 година. При пишувањето на хрониката, била користена изворна мемоарска граѓа, разни списи од Архивот на Македонија и од Архивот на Прилеп како и разни написи публикувани во весници, списанија и посебни изданија на книги од разни автори.
Првиот дел ја опфаќа географската положба на Порече и населените места, најповеќе во периодот од пред Илинденското востание до 1912 година.
Вториот дел ги опфаќа позначајните настани од 1912 - 1941 година, особено Балканските војни и Првата светска војна.
Третиот дел го опфаќа периодот на Народноослободителната борба од 1941-1945 година.
Издавањето на книгата е потпомогнато од членовите на општествено-политичките органи и организации од територија на Општина Македонски Брод, Сојузот на борците, Собранието на Општина Македонски Брод, Конференцијата на СКЈ и др.
Директор: Насте Стојкоски
Уредник: Мире Арсениевски
Лектура: Василка Бисеркоска
Коректура: Лазо Ристески
Технички уредник: Владо Богески
Нацрт на корица: Ласко Џуровски
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Челопек

Успение на Пресвета Богородица — гробишна црква во тетовското село Челопек, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во најгорниот дел на селото Челопек, а околу нејзе се сместени селските гробишта.
2 Историја
Според натписна плоча на црквата, истата била почната во 1936, а била завршена во 1938 година.
Од страна на црковниот двор црквата била малтерисана и варосана во бела боја, поставен нов покрив од лим, поставени правоаголни плочи од травертин кај цоклето, нова влезна врата и заштитна решетка, нов под од керамички плочки и друго.
3 Архитектура
Храмот има трикорабна основа со централна купола. Трите конхи од северната и јужната страна се полукружни од внатрешната страна и пристрани од надвор. Фасадната декорација е редуцирана, со хоризонтален поткровен венец и кружни прозорски отвори изведени на сите четири страни.
3.1 Фрескоживопис
Црквата има делумен фрескоживопис, создавано во два временски периоди: од времето на нејзината изградеба во олтарот, куполата и пандантифите и од 2012 година со две претстави на светители во северната конха. Зографот од старата фаза не е познат, додека новиот живопис е дело на сликарот Зоран Бошковски од Тетово.
Од страна на сликарот Павле Кузмановски биле извршени конзерваторски интервенции во вид на чистење на наталожената саѓа на стариот живопис во куполата и олтарската ниша.
3.2 Икони и иконостас
Во црквата има дрвен иконостас. Пред оригиналните икони се поставени литографски икони со што е нарушен изгледот на иконостасот.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Челопек
Рим Мастерс 2010

2010 Рим Мастерс е тениски турнир, кој се игра на земјена подлога. Ова е 67мото издание на овој турнир, класифициран во АТП Мастерс 1000 турнирите во 2010 АТП Светски Тур и ВТА Премиер 5 во 2010 ВТА тур. Двата и машкиот и женскиот турнир ќе се одржат на Форо Италико во Рим, Италија. Маѓкиот турнир ќе се одржи од 24 април до 2 мај 2010, додека женскиот турнир же се одржи од 30 април до 8 мај 2010.
1 АТП Учесници
1.1 Носители
Тенисер, Националност, Рангинг*, Носител
Роџер Федерер, 1, 1
Новак Џоковиќ, 2, 2
Рафаел Надал, 3, 3
Енди Мареј, 5, 4
Робин Содерлинг, 8, 5
Фернандо Вердаско, 9, 6
Жо-Вилфред Цонга, 10, 7
Марин Чилич, 11, 8
Микаил Јужни, 13, 9
Томаш Бедрух, 14, 10
Иван Љубичич, 15, 11
Хуанн Карлос Фереро, 16, 12
Давид Ферер, 17, 13
Џон Иснер, 22, 14
Сем Кјури, 23, 15
Хуан Монако, 24, 16
* Рангингзите се од 19 април 2010. Носителите се подложни на промени.
1.2 Други учесници
Следниве играчи добија вајлд карта вајлд карта во главната жрепка:
* Симоне Болели
* Паоло Лоренци
* Потито Стараче
* Филипо Воландери
Следниот играч добија специјална поштеда во главната жрепка:
* Тиемо де Бакер
Следниве играчи добија учество преку квалификации:
* Хуан Игнасио Чела
* Сантјаго Гиралдо
* Марсел Грањолерс
* Јан Хаек
* Михаел Љодра
* Петер Лучак
* Леонардо Маер
Следниот играч го доби местото на среќен губитник:
* Симон Греул
1.3 Откажувања
Следниве поважни играчи се откажаа од турнирот:
* Николај Давиденко (скрешен зглоб) * Хуан Мартин дел Потро (десен зглоб) * Томи Хас (операција на десниот колк)
* Фернандо Гонсалес (повреда на коленото)
* Иво Карловиќ (повреда на Ахиловата Пета)
* Гаел Монфилс (лев зглоб)
* Давид Налбандијан (десна нога)
* Томи Робредо (повреда на грбот)
* Енди Родик (приватни причини) * Гил Симон (десно колено)
* Радек Штепанек (замор)
2 Шампиони
2.1 Мажи Сингл
Рафаел Надал го победи Давид Ферер 7–5, 6–2
2.2 Жени Сингл
Марија Хосе Мартинес Санчес ја победи Јелена Јанковиќ 7–6(5), 7–5
2.3 Мажи Дабл
Боб Брајан / Мајк Брајан ги победија Џон Иснер / Сем Кјури 6–2, 6–3
2.4 Жени Дабл
Гиела Дулко / Флавиај Пенета vs. Нуриа Љагостерес Виес / Марија Хосе Мартинес Санчес 6–4, 6–2
Црква „Св. Димитриј“ - Милетино

Свети Димитриј — главна манастирска црква на Милетинскиот манастир во тетовското село Милетино, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена југозападно од селото, на едно возвишение, од каде се пружа целосен поглед на селото.
2 Историја
Според истражувачот Јован Трифуноски, во селото постоела црква со ова име, но запишал дека се наоѓала северно од селото и дека во негова близина подоцна биле подигнати муслимански куќи.
Според икона поставена над влезот, може да се заклучи дека црквата била подигната во 1986 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Милетино
Црква „Св. Петка“ - Милетино

Света Петка — помала селска црква во тетовското село Милетино, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа источно од селото, на патот за соседното село Блаце.
2 Историја
Според истражувачот Јован Трифуноски, во 1940-тите години мештаните пронашле остатоци од ѕидови со живопис.
3 Галерија
4 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Милетино
Црква „Св. Атанасиј“ - Милетино

Свети Атанасиј — помала селска црква во тетовското село Милетино, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.
2 Историја
Според истражувачот Јован Трифуноски, оваа мала црква постоела на местото на некогашното село и таму во 1940-тите се познавале остатоци од темели.
3 Архитектура
3.1 Икони и иконостас
Црквата поседува мал дрвен иконостас.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Милетино
Орешки манастир

Орешки манастир — обновен манастир во азотското село Ореше, сместен над селото.
Манастирот е сместен во пазувите на планината Даутица, на оддалеченост од околу 3,5 километри од селото Ореше, во месноста Манастиришта.
1 Историја
Манастирот бил обновен во 2004 година.
2 Градби во манастирот
Манастирскиот комплекс е составен од: манастирската црква, старите и новите манастирските конаци, како и други помошни објекти.
2.1 Црква „Св. Ѓорѓи“
Главната манастирска црква е посветена на Свети Ѓорѓи, по која е и наречен целиот манастир.
3 Конаци
Во манастирот постојат стари и нови манастирски конаци. Воедно, манастирот поседува опремена кујна и трпезарија.
4 Галерија
Рајт

Рајт (герм. ''Rheydt'') — реон во германскиот град Менхенгладбах во западниот дел на сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија. Местото имало статус на независен град сè до 1918 г. и повторно од 1933 г. до 1975 по отцепувањето од Менхенгладбах по барање на Јозеф Гебелс.
По спојувањето со Менхенгладбах главната железничка станица си го задржала својот назив, па со тоа Менхенгладбах е единствениот град во германија со две станици со име „Хауптпанхоф“ (Главна станица).
Во местото се наоѓа Рајтскиот дворец, еден од најдобро зачуваните дворци од периодот на ренесансата.
1 Занимливости
Рајт е родно место на Јозеф Гебелс, Министер за народна просвета и пропаганда на фашистичка Германија
Обединето Нискоземско Кралство

Обединетото Нискоземско Кралство (1815-1830) (1839) (холандски: ''Koninkrijk der Nederlanden Verenigd'', француски: Royaume-Uni des Pays-Bas) е име кое било користено за новата европска држава која била создадена од страна на Првото Француско Царство за време на Виенскиот конгрес во 1815 г. Оваа држава, официјално наречена „''Кралство на Ниските Земји''“, се состоела од поранешната Холандска Република (Република на Обединетите Покраини) на север, поранешнните Австриски Ниски Земји на југ, и поранешната Лиешка епархија.
Обединетото Нискоземско Кралство пропаднало по 1830 по Белгиската револуција во 1830 година. Кралот Вилем I, новата белгиска држава ја признал по Договорот од Лондон.
Бургундски Ниски Земји

Бургундски Ниски Земји — периодот кога Војводството Бургундија имала врховенство врз Ниските Земји вклучувајќи го и Луксембург и делови од северна Франција, во периодот од 1384 до 1530 година.
Добар дел (но не и најголем) од овие територии биле наследени од страна на бургундските војводи, кои водат потекло од француската кралска династија Валоа во 1384 година, по смртта на фландрискиот владетел Луј II. Неговата наследничка, Маргарета III била омажена за Филип II Храбриот (1342-1404), најмладиот син на Јован II Добриот и на тој начин започнало нивното владеење на овие простори. Териториите на Бургундија биле проширени, опфаќајќи го Намир во 1421 година, Брабант и Лимбург во 1430 година, грофовиите Ено, Холандија и Зеланд во 1432, Војводство Луксембург во 1441 и војводството Гелдерн во 1473. Ерата на династија Валоа траела до 1477 година, кога починал Шарл на бојното поле и не оставил никакви наследници. Бургундија била вратена на француската круна, а Ниските Земји пак од Бургундија биле дадени на Хабсбуршката монархија.
Белгиска револуција

Белгиската револуција претставува конфликт кој започнал во август 1830 година во Брисел. Белгија тогаш била дел од Обединетото Кралство Холандија. Првичниот бунт довел до воспоставување односно основање на нова, независна, католичка и неутрална држава под името Белгија. Независноста на Белгија била прогласена на 4 октомври 1830 година. Кралот на Холандија земјата не ја признал до 1839 година.
По поразот на Наполеон Бонапарт, на Винескиот конгрес кој се одржал во 1815 година било создадено Обединето Кралство Холандија, кое ги опфаќало териториите на поранешната Холандска Република и Австриските Ниски Земји. По конгресот, Велика Британија инсистирала да придобие дел од холандските колониии во Јужна Африка, а како компензација Холандија добила дел од јужните провинции т.е. денешна Белгија.
1 Причини
Главните причини поради избувнувањето на Белгиската револуција била големата доминација на Холандија во политичкиот и економскиот живот на земјата. Од друга страна голем проблем била и религијата. Холандија била калвинистичка земја, а Белгија католичка. Во Белгија, населението главно зборувало француски.
Целото економско богатство на Обединетото Кралство Холандија било концентрирано во денешна Холандија, посебно во Амстердам. Белгијците имале многу мала контрола врз економијата на земјата. Населението на денешна белгија најмногу се противело на кралот Вилхем I, кој живеел во Холандија и целосно ги игнорирал барањата за поголема автономија. Престолонаследникот на кралот, Вилхем II живеел во Брисел, и не бил многу популарен во градот.
Во времето кога револуционерите ја прогласиле победата на револуцијата, холандскиот јазик бил забранен а како службен јазик бил воведен францускиот. Белгискиот законок на холандски јазик не бил преведен до 1967 година.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Милетино

Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во тетовското село Милетино, Македонија.
Црквата претставува парохиски храм на Милетинската парохија.
1 Местоположба
Црквата е сместена во средишниот дел на селото.
2 Историја
Црквата била изградена во периодот 1916-1919 и го добила истото име по стариот храм, кој некогаш постоел.
Според натписот на црквата, храмот бил осветен на 21 август 1922 година од страна на скопскиот митрополит Варнава.
3 Архитектура
Црквата претставува еднокорабна градба со покрив на две води, а во централниот дел има купола. Од западната страна се издигнува висока кула-камбанарија на четири нивоа, со пристап од внатрешната страна на црквата. Фасадата на црквата е малтерисана и варосана со бела боја.
Внатрешноста на црквата е обложена со дрвена ламперија.
3.1 Фрескоживопис
Живописот во црквата е од 1927 година и е зачуван во темето и октогоналниот тамбур на куполата, во полукалотата на апсидалната ниша, во нишата на проскомидијата и странично помеѓу прозорските отвори. Од овој период е и фасадниот живопис во камбанаријата. Живописот го насликал зографот Данаил Фрчкоски од Галичник.
Сегашната состојба на живописот е во лоша состојба.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Милетино
Теовски манастир

Теовски манастир — возобновен манастир во азотското село Теово, Општина Чашка.
Во манастирот се одржуваат ликовни изложби.
1 Местоположба
Манастирот е сместен над селото Теово, 250 метри оддалечен од главната селска црква „Св. Атанасиј“.
2 Историја
Пред 400 години, Турците го запалиле манастирот до темел. Скоро, истиот е обновен.
3 Цркви
3.1 Црква „Св. Архангел Михаил“
Црквата „Св. Архангел Михаил“ е главната манастирска црква во целиот комплекс, по која е и наречен целиот манастир.
4 Галерија
Могила на непознатиот војник (Москва)

Могилата на непознатиот војник (рус. ''Могила Неизвестного Солдата'') е воен споменик посветен на паднатите советски војници во Големата татковинска војна (1941-1945). Сместен е крај ѕидините на Кремљ во Александровската градина во Москва.
Паднатите борци во Битката за Москва (1941 г.) најпрвин биле закопани во масовна гробница на 41-виот километар од Ленинградскиот автопат, но во декември 1966 година биле преместени под Кремљскиот ѕид, по повод 25-годишнината од битката. Могилата била отворена на 8 мај 1967 година. Факелот со кој е запален Вечниот оган е пренесен од ленинградскиот вечен оган на Марсовото Поле.
Проектанти на могилата се архитектите Д. И. Бурдин, В. А. Климов и Ј. Р. Рабаев и вајарот Н. В. Томски. Во средината стои платформа од плочи од измазнет црвен гранит. Самата надгробна плоча, вградена во 1975, е украсена со бронзена склуптура на ловорово гранче и шлем врз бајрак.
Пред надгробната плоча, во квадратна вдлабнатина стои петокрака, од која гори Вечниот оган на славата. Пламенот го осветлува натписот: „Твоето име е незнајно, подвигот твој е бесмртен“ (''Имя твоё неизвестно, подвиг твой бессмертен'').
Лево од могилата стои гранитен ѕид со вградена камена плоча со натпис „1941 - За оние што паднаа за татковината - 1945“. Десно од могилата има гранитна алеја со плочи од порфир во кои се содржи почва од градовите-херои на војната: Ленинград, Киев, Сталинград, Одеса, Севастопол, Минск, Керч, Новоросијск, Тула и Брест.
Сè до 2004 г. натписот на Сталинград гласел „Волгоград“
Во 1997 г. со федерален закон на могилата ѝ е вратена Почесната стража (која претходно го чувала Лениновиот мавзолеј).
1 Поврзано
* Споменик на незнајниот војник
* Претседателски полк
* Федерална служба за обезбедување на Русија
2 Галерија
Прво Француско Царство

Француско Царство (1804-1814), познато и како Големо Француско Царство, Прво Француско Царство или Наполеоново Царство — царство основано од страна на Наполеон Бонапарт. Во времето на неговото постоење било доминантна сила во поголемиот дел од континентална Европа за време на раниот XIX век.
Наполеон бил прогласен за цар на Французите (''L'Empereur des Français'') на 18 мај 1804 година и крунисан на 2 декември 1804 година. По создавањето на царството, веднаш Франција започнала војна против т.н. колалиција на Австрија, Прусија, Русија, Португалија. Наполеон издвојувал голема победа во Битката кај Аустерлиц во 1805 година и во Битката кај Фридланд во 1807 година.
Наполеон на 6 април 1814 година абдицирал, но од прогонство се вратил од Елба наредната година. Во Битката кај Вратело Франција била поразена, кое го навестило пропаѓањето на царството.
Наполеон ја потпишал својата втора абдикација на 22 јуни; на 28 јуни кралот Луј XVIII бил повратен на францускиот престол, со што завршиле т.н. „сто дена“. Британските власти го прифатиле предавањето на поранешниот цар на 15 јули; подоцна бил протеран на островот Света Елена. Толку бил голем поразот на Наполеон, што Ватерло останал како синоним за огромен пораз.