procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Луголов раствор

Луголов раствор (лат. ''Iodi solutio aquosa sin. solutio Lugoli'') е воден раствор на јод којшто има широка примена како антисептик, реагенс и, многу ретко, како додаток на јодот. Името го има добиено по францускиот лекар, Жан Гијом Лугол, кој прв го подготвил.
Тоа е раствор со темно-црвена боја кој содржи 5% јод во 10% раствор на калиум јодид (I3K), што ја прави концентрацијата на јодот околу 130 mg/ml. Јодот е не-поларна молекула, многу слабо растворлива во вода, но затоа, присуството на калиум јодид го олеснува растворањето преку формирање на тријодидни јони. Идентификацијата се изведува на јодидниот јон, најчесто преку негова оксидација до елементарен јод со користење на перманганат во кисела средина, при што органскиот слој (обично хлороформ) се обојува виолетово. Некои слични соединенија на Лугол се користат во јодометриски титрации.
Освен како локален антисептик во третирањето на рани, Луголовиот раствор се користи и за откривање на присутво на скроб во органски смеси, каде јодот реагира со агрегатите на скробот, вградувајќи се во завојницата на амилазата што се гледа како темно-сино обојување. Во патолошката состојба на амилоидозата, наслагите на овој полисахарид можат да бидат толку екстензивни што погодените ткива би се обоиле интензивно во контакт со реагенсот на Лугол. За време на колпоскопија, реагенсот на Лугол се нанесува на вагината и грлото, при што нормалното ткиво се обојува во кафеава боја, додека пак, посветли бои или комплетен недостаток на бои може да укажува на патохистолошки промени и потреба од биопсија. Ова се нарекува Шилер тест.
Луголовиот раствор, некогаш, се користел и како додаток на јодот, кај возрасните од хипотиреодизам, но денес таа примена е намалена, и во главно заменета со препарати - јодит. Непосредно после Чернобилската несреќа, во Полска, јодот на Лугол бил применет врз речиси целото население во профилаксата на радиоактивна јодна акумулација (<sup>131</sup>I) во штитната жлезда.
Како антисептик, растворот на Лугол може да се замени со други јодски препарати, алкохолни аналози (тинктура на јод) или препарати кои содржат јод, на пр. повидон-јод.
Краток работен ден

Краток работен ден (полски: ''Krótki dzien pracy'') — полски филм од 1981 година, во режија на Кшиштоф Кишловски, кој е и соавтор на сценариото, заедно со Хана Крал. Главните улоги ги играат: Вацлав Улевич, Лех Гжмочински, Тадеуш Бартошик, Марек Кепински итн. Филмот е снимен според вистински настани, а бил прикажан дури во 1996 година.
1 Содржина
Дејството на филмот се одвива на 25 јуни 1976 година. Еден ден по одлуката на полската влада да ги зголеми цените на месото и на месните производи, работниците од метаулргиската фабрика започнуваат штрајк и се собираат пред зградата на партијата. Покраинскиот партиски секретар (го игра Улевич) се наоѓа во голема дилема околу тоа како да постапи: од една страна, тој сака да го спаси својот образ пред работниците и да покаже дека се грижи за исполнување на нивните барања, а од друга страна бара поддршка од повисоката власт. Состојбата се влошува кога штрајкувачите влегуваат во зградата при што е загрозена и неговата лична безбедност. За да ги смири работниците, тој се јавува во Варшава, но централната власт нема намера да ја повлече својата одлука. Во последен миг, во зградата доаѓа началникот на полицијата кој го извлекува партискиот секретар. Во меѓувреме, филмот содржи кратки сцени кои ја прикажуваат судбината на главните организатори на штрајкот, кои се уапсени и осудени.
Ана Каренина (филм од 2012)

Ана Каренина (англиски: ''Anna Karenina'') - британски филм од 2012 година, во режија на Џо Рајт според сценариото на Том Стопард. Главните улоги ги играат: Кира Најтли, Џуд Ло, Арон Тејлор-Џонсон, Метју Мекфејден, Кели Мекдоналд итн. Филмот е адаптација на истоимениот роман на Толстој. Критичарите имале поделени оцени за филмот, но сепак, тој бил номиниран за наградата „Оскар“ во четири категории при што победил во категоријата за костимографија. Исто така, филмот имал и четири номинации за наградите БАФТА.
1 Содржина
Дејството во филмот се одвива во 1870-тите. Ана (ја игра Најтли) е во брак со благородникот Алексеј Каренин (го игра Ло) со кого има две деца. Таа го запознава младиот коњички офицер Вронски (го игра Тејлор-Џонсон) и двајцата се вљубуваат еден во друг, иако на почетокот таа не сака да ја прифати љубовта. Но, подоцна, Ана решава да ги прифати општествените последици од нејзината одлука да го изневери сопругот...
Хрватска енциклопедија

''Хрватска енциклопедија'' (|Hrvatska enciklopedija) — национална енциклопедија на Хрватска која ја издава Лексикографскиот завод „Мирослав Крлежа“ (порано „Југословенски лексикографски завод“).
1 Историјат
Проектот започнал во 1999 г. и претставува петти ваков потфат, почнувајќи од ''Хрватска енциклопедија'' на Мате Ујевиќ и продолжила како ''Општа енциклопедија на Југословенскиот лексикографски завод'', како и две изданија на ''Општа енциклопедија''.
Во периодот од 1999 до 2009 г. се издадени единаесет тома — по еден том годишно. Почувајќи од 2010 г. се изготвува семрежно издание на енциклопедијата, дополнета со нови мултимедијални содржини. Слободното семрежно издание е пуштено во септември 2013 г. Печатењето е запрено и сета понатамошна работа се одвива исклучиво во бази на податоци, кои се основа за семрежното и други мултимедијални изданија на енциклопедијата.
2 Томови
Том, Главен уредник, Година, Страници
I. : A – Bd, Далибор Брозовиќ, 1999, 674
II. : Be – Da, 2000, 723
III. : Da – Fo, 2001, 722
IV. : Fr – Ht, 2002, 753
V. : Hu – Km, Аугуст Ковачец, 2003, 725
VI. : Kn – Mak, 2004, 786
VII. : Mal – Nj, 2005, 814
VIII. : O – Pre, Славен Равлиќ, 2006, 773
IX. : Pri – Sk, 2007, 842
X. : Sl – To, 2008, 830
XI. : Tr – Ž, 2009, 859
Печатените томови опфаќаат вкупно 9.272 страници, содржат 67.077 статии со вкупно 1.059.000 реда текст. Делото е здружена работа на 1.070 автори, претежно соработници. Секој еден томо е работа на 20 до 30 вработени во Лексикограгскиот завод и 300-400 соработници.
Дучо ди Буонинсења

Дучо ди Буонинсења (италијански: Duccio di Buoninsegna), (околу 1250 година — 1318/19) бил италијански сликар, припадник на уметничкиот правец готика, и еден од најзначајните претставници на Сиенската школа на сликарство.
1 Биографија и дело
Роден бил, живел и работел во Сиена. Работел главно во темпера со пигменти и јајца. Сликал наративни религиски теми, вообичаено во времето во кое го создавал.
Неговата уметност се засновувала врз византиската уметност, особено врз уметноста и епохата на династијата Палеолози. Дучо ја познавал работата на неговиот фирентски колега Чимабуе. За нив заеднички начин на претставување на фигурите бил монументален и меланхоличен во исто време. Делата на Дучо се одликуваат по меките елегантни линии и рафиниран избор на колорит.
За неговата младост не е ништо познато и не знаеме ни кој бил неговиот учител. Историчарите сметаат дека врз основа на сличностите со сликите на Чимабуе можел токму овој сликар да биде неговиот учител. Со името на Дучо првпат се сретнуваме во 1278 година.
Првото познато дело на Дучо е „Мадона со ангелите“, од околу 1285 година, која ја нацртал за црквата Санта Марија Новела на која сè уште се гледа ирационален контекст што тој го отстранил. Инаку, неговите лица на медалјоните имаат физиогномски црти.
Едно од неговите најпознати дела е „Мадона во престолот на Маест“ кое било во катедралата во Сиена. Сликата била насликана и од предната и од задната страна. На едната страна била девицата Марија која е во престолот на златна позадина опкружена со ангели и светци, а на задната страна биле прикажани слики од распнувањето.
Најпознатите негови ученици биле Симон Мартини и браќата Лоренцети и со нивна заслуга во 13 век Сиена станала втор најзначаен сликарски центар после Фиренца.
Манлио Бросио

Манлио Гиованни Бросио (10 јули 1897 година – 14 март 1980) бил италијански адвокат, дипломат, политичар и четвртиот Генерален секретар на НАТО помеѓу 1964 година и 1971 година.
Бросио е роден во Торино и студирал право на локалниот универзитет. За време на Првата светска војна, тој служел во Алпски полк како артилериски офицер. По војната тој дипломирал, и во 1920 година тој влегол во политиката. Подоцна неговата политичка активност била забранета поради неговото спротивставување на фашизмот.
За време на Втората светска војна, по Сојузничката инвазија на Италија во 1943 година; Бросио станал член на Националниот ослободителен одбор. По војната тој повторно влегол во политиката, и станал заменик-премиер, а во 1945 година министер за одбрана.
Во јануари 1947 година, Брисио станал италијански амбасадор во Советскиот Сојуз и се вклучил во мировни преговори меѓу земјите. Во 1952 година тој станал амбасадор во Обединетото Кралство, во САД, и од 1961-1964 во Франција.
На 12 мај 1964 година, НАТО, советот го избрал Бросио да го замени Дирк Стикер како генерален секретар. Тој дал оставка на 3 септември 1971 година. На 29 септември 1971 година, американскиот претседател Ричард Никсон му го доделил претседателскиот „Медал на слободата“.
Бросио починал во Торино. Тој бил чичко на пејачката и телевизиски презентер Внна Бросио.
1 Наводи
* Преземено 2 Октомври 2005 Година.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Самоилово

Успение на Пресвета Богородица (позната и како Света Богородица) — главна селска црква во струмичкото село Самоилово, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во источниот дел на црквата. Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.
2 Историја
Црквата била изградена во 1996 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Струмичко архијерејско намесништво
* Самоилово
Вили Клас

Вилем Вернер Хуберт "Вили" Клас (24 ноември 1938) — поранешен белгиски политичар кој служел како  осми секретар на НАТО, од 1994 до 1995 година. Клас бил член на Фламанската социјалистичка партија. Клас е роден во Белгија. Тој дипломирал политички и дипломатски науки на Брисел.
1 Животопис
Вили Клас ја започнал својата политичка кариера во Хасалт . Во 1968 година, тој бил избран за пратеник во собранието. Во 1972 година, тој влегол во владата на Белгија како министер за образование. Помеѓу 1973 и 1992 година, тој бил министер за економски работи на Белгија три одделни пати. Тој, исто така, служел како заменик-премиер пет пати, и бил важен преговарач во формирањето на коалицијата на владите во текот на 1980-тите години. Клас бил министер за надворешни работи од 1992 до 1994 година.
Клас бил исто така, Генералниот Секретар на НАТО од 1994 до 1995 година, кога тој поднел оставка по откривањето на мито од над 50 милиони Белгискиот франци, кој бил прифатен во текот на преговорите за договорот со Агуста хеликоптери во времето кога тој бил министер за економски прашања. Клас добил 60 000 франци казна, тригодишна пробна казна и пет-годишната забрана за кандидирање за јавна функција.
2 Почести
* Министер на Државата
* Витез на Големиот Крст на .
3 Поврзано
* Белгија
* НАТО
Алаjза Пашкевич

Алајза Пашкевич (позната и под псевдонимот Цјотка; |Алаіза Пашкевіч, ''Ałaiza Paškievič''; 15 јули 1876 година – 5 ноември 1916 година), беше белорускa поетеса и политички активист, прозаистка, социјална и политичка фигура, глумица и учителка за време на белоруската национално-демократска преродба.
1 Живот и кариера
Алајза Пашкевич е родена во богато шлјахтачко семејство. Таа дипломирала од приватното училиште В. Прозаравеј во Вилнус. Откако таа се пресели во Санкт Петербург во 1902 година, дипломирала од гимназијата за девојчиња Александрија и се приклучи на училиштето за наставници по физичко воспитување, Лесгафта (1902-04).
Пашкевич беше една од основачите на Белоруското социјалистичко собрание. Во 1904 година таа се откажа од наставата и се врати во Вилнус. Таа ги организирала групите на работниците, пишувала и промовирала анти-владини прокламации и учествувала во политички дебати и состаноци. Поради нејзиниот политички активизам таа беше принудена да емигрира во Галисија, која тогаш беше дел од Австроунгарското Царство. Таа живееше во Лавов. Пашкевич почна со предавања како студент на филозофскиот факултет на Универзитетот во Лавов. Во 1906 година таа објави две збирки на поезија, ''Хрэст на свабоду'' и ''Скрыпка беларуская'' во Жовква. Во исто време таа патувала нелегално до Вилнус, каде учествувала во издавањето на весникот ''Наша Дола''. Во првото издание беше и нејзината приказна ''Заклетвата на крвавите канџи''.
Во периодот од 1908-09 таа живееше во Краков и студираше на Јагелонскиот универзитет на факултетот за општествени науки. Во 1911 година таа стапила во брак со Стјапонас Кајрис, литвански инженер и социјален демократски активист. Истата година, таа се врати во Белорусија и се приклучи на националните образовни активности. Таа учествувала во изведбите на театарот Бајницки во различни делови од Белорусија. Таа беше исто така и основачот и првиот уредник на ''Łučynka'', белоруско списание за деца и адолесценти.
За време на Првата светска војна, Алајза Пашкевич работела како Сестра на милосрдие во воената болница во Вилнус. При почетокот на 1916-тата година, таа отпатувала кај нејзините родители и им помагала на селаните болни со тифус. Подоцна таа исто така се разболе со тифус и почина на 5 февруари 1916 година.
2 Во уметноста и културата
Во 1991 година беше снимен играниот филм "Крстот на милоста". Филмот бил посветен на животот и креативниот пат на Алајза Пашкевич.
Во 1976 година белоруските уметници Григориј Иванов и Светлана Горбунова изработиле медали и плакети во чест на Алајза Пашкевич.
3 Познати дела
* "Белоруска виолина" (Скрыпка Беларуская)
* "За вас, соседи" (Вам, суседзі)
* "Лето" (Лета)
* "Моите мисли" (Мае думкі)
* "Верата на Белорусите" (Вера беларуса)
* "Мажот не се промени" (Мужык не зьмяніўся)
* "Кај гробиштата" (На магіле)
* "На другата страна" (На чужой старонцы)
* "Есен" (Восень)
* "Уметник Грајка" (Артыст Грайкa)
* "Крстот на слободата" (Хрэст на свабоду)
* "Море" (Мора)
* "Добри вести" (Добрыя весці)
* "Бунтовник" (Бунтаўнік )
* "Со знамето" (Пад штандарам)
* "На новогодишната ноќ" (Перад Новым годам)
* "Ласи" (Лясы)
Џорџ Робертсон

Џорџ Робертсон (роден на 12 април 1946 година) е британски лабуристски политичар кој бил десеттиот Генерален секретар на северноатлантската алијанса од 1999 до 2004 година. Тој служел како Секретар за одбрана на Велика Британија од 1997 до 1999 година, пред да се вклучил во НАТО.
1 Животопис
Се родил во Порт Елен на островот Ислеј во Шкотска, тој бил син на полицаец. Тој кога имал 15 години бил вклучен во протести против паркирањето на Американските јадрените подморници во Шкотска.
Робертсон се женел со Сандра Валас на 1 јуни 1970 година. Тие имаат два сина и една ќерка.
Робертсон преживеал несреќа во јануари 1977 година, поради што му се скршиле колената и скршила вилицата.
Тој прв се вклучил во Дом на комуни како лабуристски пратеник во 1978 година, откако победил на изборите во Хамилтон во мај истата година, предизвикано од смртта на последниот лабуристски пратеник Алекс Вилсон во март од таа година. Тој бил против кандидат на Марго Макдоналд. Робертсон добил 51% од вкупните гласови. Тој бил повторно избран во собранието на следните пет генерални избори, бил претседател на Лабуритската партија во Шкотска, и бил назначен во држаниот совет. Тој бил назначен за Генерален секретар на НАТО од кога германскиот министер на одбрана Рудолф Шрапинг одбил да биде номиниран за таа позицијата.
Јозеф Лунс

Јозеф Мари Антоан Хуберт Лунс (28 август 1911 – 17 јули 2002 година)  бил холандски политичар и дипломат на денес непостоечката Католичката народна партија (KVP), која сега е споена во Христијанска демократска партија (CDA). Лунс бил еден од најпопуларните холандски политичари отсекогаш, познат по неговиот црн хумор и подготвените јазични досетки. Тој бил дел од вкупно осум кабинети и останал во канцеларија деветнаесет години континуирано, и бил најдолг период на служба како холандски Министер за надворешни работи, од 2 септември 1952 до 6 јули 1971 година. Тој се повлекол од  политиката и стана петтиот (и, исто така, најдолго на служба) Генерален секретар на НАТО во период од 13 години, од 1 октомври 1971 до 25 јуни 1984 година.
1 Животопис
Лунс  е роден во Римокатоличко, франкофонско и уметничко семејство. Учел  средно образование во Амстердам и Брисел. Тој се одлучил да стане офицер на холандската кралската морнарица, но се пријавил премногу доцна за да биде избран. Затоа, Лунс  студирал право, во  Универзитетот во Амстердам од 1932 до 1937 година.
Како неговиот татко, Лунс исто така  покажал желба за конзервативни и авторитетни политички партии и интерес во меѓународната политика. Како млад студент  себеси се пронашол во политичкото право, фаворизирајќи го силниот авторитет на државата и бил на мислење дека социјализмот, поради неговата идеалистичка идеологија, го поттикна подемот на фашизмот и нацизмот. Лунс  бил тивок член на Националното социјалистичко движење во Холандија (NSB), но го напуштил во 1936 година пред оваа партија да избере силен антисемитистички правец.
1.1 Генерален секретар на НАТО (1971-1984)
Во 1971 година, Лунс бил назначен за Генерален секретар  на НАТО. Во времето на неговото назначување,се случувале јавни протести против американската политика во Виетнам низ Западна Европа. Иако имало првични сомневања за неговите вештини за работа, тој наскоро се покажал дека  бил способен за менаџирање на алијансата во криза. Се сметал себеси како  портпарол на алијансата и бил насочен кон балансирање на безбедноста и политичките интереси на алијансата како целина.
Магуба Сиртланова

Магуба Сиртланова (|Мәгубә Хөсәен кызы Сыртланова) беше постар поручник во 46-тите чувари на Таман - ноќен бомберски воздухопловен полк, наречен и "Ноќни вештерки", кој ја доби титулата Херој на Советскиот Сојуз за нејзините достигнувања. Таа била етнички татар и член на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз од 1941 година.
1 Ран живот
Родена на 15 јули 1912 година во Белебеј, Башкортосан во Руското Царство, таа дипломирала од Башаловското училиште за авијација во 1932 година и се приклучи на летчки клуб - училиште за едрилица во Тбилиси. По почетокот на Втората светска војна таа се пријави во војската во јули 1941 година.
2 Воена кариера
Сиртланова се вклучила во Големата татковинска војна на 27 декември 1942 година и ја изврши својата прва мисија на 10 февруари 1943 година, како дел од 588-тиот ноќен бомбашки полк, кој подоцна бил преименуван во 46-тите чувари на Таман - ноќен бомбардерски вздухопловен полк. Таа се бореше во Северен Кавказ, Белорусија, Таманскиот Полуостров, Крим, Полска и Прусија. Таа има акумулирано 928 летни часа во борба, извршила 780 летови, пуштила 190 тони бомби на територијата на непријателот и со сигурност летала со нејзиниот авион преку тежок анти-авионски оган и лоши временски услови. Благодарение на прецизноста на нејзините бомбашки напади, таа беше во можност да уништи две железнички станици, две кули, три артилериски единици, четири оклопни возила, депо за гориво и 85 непријателски кампови. За нејзините воени постигнувања во војската, се стекнала со титулата Херој на Советскиот Сојуз на 15 мај 1946 година.
3 Подоцнежен живот и награди
По Втората светска војна, таа се повлече од војската и работела во една фабрика во Казан од 1951 до 1962 година. Постои улица иманеувана во нејзина чест во Казан, како и споменик и сала.
Таа починала на 1 октомври 1971 година и била погребана во гробиштето Ново-Татар Слобода.
3.1 Награди и признанија
* Херој на Советскиот Сојуз,* Орден на Ленин
* Две ордени на Црвеното знаме* Орден на Патриотската војна во 2-ра класа* Орденот Црвена ѕвезда* разни кампањски и јубилејни медали
4 Поврзано
* Марина Раскова
* "Ноќни веди"
Пријап

Пријап - во старогрчката митологија, бог на плодноста на нивите и на стадата. Неговите статуи биле неугледни, изделкани од некакво дрво, најчесто од смоквино, зашто тоа било најобично. Тој бил претставуван со огромен полов орган, како симбол на плодноста.
Шебекински реон

Шебекински реон (|Шебекинский район) — реон во Белгородската област, Русија. Како општинска единица се нарекува Шебекински општински реон. Сместен е во југот на областа и зафаќа површина од . Седиште е градот Шебекино (кој административно не е дел од реонот). Населението брои 47.345 жители (2002);
1 Наводи
Регенерација (биологија)

Во биологијата, регенерација е процес на обновување и раст, што ги прави геномите, клетките, организмите, и екосистемите да бидат отпорни на природните флуктуации или настани кои предизвикуваат нарушување или оштетување. Секој вид е способен за регенерација, од бактерии, до луѓе. Регенерацијата може да биде комплетна, при што новото ткиво е исто како изгубеното ткиво, или нецелосна кога по некротично ткиво доаѓа фиброза. На своето најосновно ниво, регенерацијата се случува со помош на молекуларни процеси при регулација на генски експресии. Регенерација во биологија, сепак, главно се однесува на морфогенични процеси кои ја карактеризираат фонетската пластичност на особини дозволувајќи им на мулти-клеточните организми да го поправат и одржат интегритетот на нивните физиолошки и морфолошки состојби.
Над генетското ниво, регенерацијата е фундаментално регулирана со асексуални клеточни процеси. Регенерацијата е различна од репродукција. На пример, родот хидра врши регенерација, но репродуцира со метод на окулирање. Хидрите и планарските сплескани црви долго служеле како модел на организми за нивните високо адаптивни регенеративни способности. Откако ќе се повредат, нивните клетки стануваат активни и почнуваат да реконструираат ткива и органи назад во првобитна состојба. Видот каудата ("urodeles"; дождалец и тритон), вид на водоземци, е можеби најадаптираната ’рбетна група за регенерација, со оглед на нивната способност за регенерација на екстремитети, опашки, вилици, очи и различни внатрешни структури. Регенерацијата на органи е честа и широко распространета адаптивна способност меѓу животинските суштества. Во соодветниот контекст, и некои животни се способни да се размножуваат асексуално преку фрагментација, окулирање или делба. Родителот, на пример, ќе се стегне, ќе се подели на средината, а секоја половина генерира нов крај од кој се формираат два клона од оригиналот.
Јенс Столтенберг

Јенс Столтенберг (роден на 16 март 1959) — норвешки политичар. Столенберг е 13-тиот Генерален секретар на НАТО, од 1 октомври 2014 година.
Столтенберг бил премиер на Норвешка од 2000 до 2001 и од 2005 до 2013 година. Ја предводел Работничката партија на Норвешка од 2002 до 2014 година.
Во 2011 година, Столтенберг ја примил наградата на Фондацијата на Обединетите Нации, за неговите извонредни напори во насока на исполнување на Милениумските развојни цели и донесување на свежи идеи за глобалните проблеми.
1 Животопис
1.1 Детство
Столтенберг е роден на 16 март 1959 година во Осло, Норвешка, во семејство чие име е изведено од Штолтенберг во северниот дел на Германија. Семејството се верува дека емигрирало во Норвешка во 17 век. Неговиот татко, Торвалд Столтенберг (роден 1931), бил истакнат политичар на Ламбуршката политичка партија  кој служел како амбасадор, како и министер за одбрана и министер за надворешни работи. Неговата мајка, Карин Столтенберг (моминско презиме: Хеиберг; 1931-2012), била државен секретар во повеќе влади во текот на 1980-тите години. Јенс живеел во Србија од 1960 до 1963 година, додека неговиот татко бил амбасадор во Југославија.
1.2 Образование
Столтенберг учел основно и средно училиште во Осло. Задолжителната воена служба ја поминал со воениот тренинг центар во Источен Агдер.
По напуштањето на армијата, Столтенберг се запишал на Универзитетот во Осло, дипломирал во 1987 година со диплома по економија. Насловот на неговата теза бил: "''Makroøkonomisk planlegging under usikkerhet. En empirisk analyse "'' („Макроекономското планирање под неизвесност. Емпириска анализа“).
1.3 Политичка дејност
Столтенберг првите чекори во политиката ги направил во неговите рани тинејџерски години, под влијание на неговата сестра Камилија, која во тоа време била член на тогаш Марксистичко–ленинистичката група „Црвена младина“ ("Red Youth"). Спротивставувањето на Виетнамската војна била негов предизвик за мотивација. По тешките операции на бомбардирање на северниот виетнамски пристаништен град Хај Понг на крајот на Виетнамската војна, Столтенберг учествувал во знак на протест на собирите пред амбасадата на САД во Осло, кога прозорците на амбасадата биле скршени од демонстрантите. Неколку од Столтенберговите пријатели биле уапсени од страна на полицијата по овие настани.
1.4 Приватен живот
Столтенберг е во брак со Ингрид Шулеруд, и тие имаат две деца: син, Аксел Кемка (роден 1989 година), кој учи кинески јазик во Шангај и ќерка Ане Катерина Кемка (родена 1992 година), која учи пеење во Копенхаген.
Тој има една жива сестра, Камила, медицински истражувач и администратор, која е една година постара од него, и Нини, четири години помлада, која починала во 2014 година. Нини била хероински зависник.
Столтенберг претпочита да го помине летниот одмор во неговата семејна куќа на идиличните острови во Ослофјорд. Страствен човек е за активности во природа, вози велосипед, а за време на зимската сезона, тој е активен крос-кантри скијач. Во декември 2011 година, со цел да се одбележи 100 години откако Роалд Амундсен стигнал до Јужниот Пол на скии, Столтенберг патувал по Антарктикот.
Хорас Волпол

Хорејшио Волпол четвртиот гроф од Орфорд, (англ.: Horatio Walpole, 4th Earl of Orford; Лондон, 24 септември, 1717 година - Лондон, 2 март 1797 годинa) познат како Хорас Волпол (англ: Horace Walpole), бил англиски книжевник, политичар, колекционер и архитект. Роден како најмлад син на првиот англиски премиер сер Роберт Волпол. Се школувал во Колеџот Итон и на Универзитетот во Кембриџ. Во младоста бил близок пријател со поетот Томас Греј. Извршил пресвртница во англиската архитектура изградувајќи ја вилата Стробери Хил во Твикенам. Ја изградил како имитација на готските средновековни градби, воспоставувајќи нова мода во англиската култура, која ќе се развие во неоготика. Готиката ја вовел во книжевноста, со пишувањето на романот ''Онтрантски замок'' 1764 година прв готски роман на светската книжевност. Во историјата останал познат и по својата огромна преписка во која опишал обичаи, луѓе и случки на своето време. Волпол уште за време на неговиот живот предизвикувал спротивни мислења на јавноста. Така кон стедината на 19 век Томас Бабингтон Маколи го дискредитирал како ''тривијална будалеста седелица'' и како ''дволичен лицемер'', додека историчарот Џон Х. Пламб го викал ''минорна фигура и минорен извор''. Од другата страна, Марион Харни неговата куќа Стробери Хил ја викал: ''уникатна, оригинална... визија на страст и мечта'', додека Лесли Стивен отишол чекор понапред, нарекувајќи ги Волполовите дела с''иноним на англискиот осумнаесетти век''.
1 Собрани писма
Вилмарт Шелдон Луис (1895 - 1979) пасиониран љубител и колекционер на Волполовите предмети, го финансирал критичкото издание на Волполовите собрани писма во изданието на Јејл универзитет. Првиот том излегол во 1937 година, а последниот, т.е. 48-от том, во 1983 година . Тоа е воедно и една од најобемните објавени преписки на сите времиња. Денеска оваа издание на собраните песни е достапно на интернет.
Зденко Крижан

Зденко Крижан (13 февруари 1915, Прага - 23 јули 2005, Риека) — анатом, професор и основоположник на Институтот и на Катедрата за анатомија во Скопје.
1 Животопис
Зденко Крижан е роден во Прага на 13 февруари 1915 година. Завршил медицински факултет во Загреб во 1940 година, каде по дипломирањето работел како асистент. По ослободувањето на Сараево, Зденко Крижан стапил во ЈНА, каде служел како лекар до декември 1945 година. По војната, работел во Хигиенско-епидемиолошкото одделение на Главната воена болница во Загреб.
При формирањето на Медицинскиот факултет во Скопје, Зденко Крижан бил поканет да го одржи првото предавање, со што се означил почетокот на наставата на МФ. Предавањето се одржало во адаптирана барака на Институтот за хистологија пред голем број студенти и гости. Зденко Крижан бил поставен за доцент по предметот „Анатомија“. Во есента 1948 година, Крижан бил поставен за директор на Институтот, а во летниот семестар 1947-1948 година, држел предавања и по предметот „Пластична анатомија“ во Средното уметничко училиште во Скопје.
2 Кариера
Зденко Крижан бил прв директор на Институтот и шеф на Катедрата по анатомија, од 1947 до 1957 година, и бил декан на Медицинскиот факултет во Скопје во периодот од 1953 до 1954. Во 1957 година бил избран за редовен професор по предметот „Анатомија“ и за претседател на Заводот за анатомија при МФ, а подоцна бил и претседател на анатомите на Југославија. Во 1957 година бил избран за вонреден професор на Медицинскиот факултет во Риека, каде држел настава за студентите по општа медицина, а од 1973 година и за студентите на стоматологија. Во Риека во 1961 година бил избран за шеф на Заводот за анатомија и декан на Медицинскиот факултет во периодот од 1968 до 1973 година.
Зденко Крижан е автор напоголем број научни трудови, меѓу кои и капиталното дело „Компендиј анатомија човека“.
Добил награда за животно дело, кое го доделува Управата на Приморско-горанска жупанија на Хрватска.
Владимир Стојковиќ

Владимир Стојковиќ ( роден на 28 јули 1983 година) — српски професионален фудбалер кој игра за белградски Партизан и за српската репрезентација како голман.
Во текот на својата кариера играл за двата најголеми клубови во неговата земја, Црвена Ѕвезда и Партизан, но исто така има настапувано за тимови во седум други земји, особено во Спортинг Лисабон, кој го позајмил неколкупати за време на траењето на неговиот договор.
За репрезентацијата на Србија настапил на 79 натпревари, но бил и дел од две Светски Првенства како и на Олимписките игри во 2008 година.
Бихаќко-петровачка епархија

Бихаќко-петровачката епархија (|Епархија бихаћко-петровачка) — епархија на Српската православна црква со седиште во Босански Петровац, во Босна и Херцеговина. Таа има јурисдикција над западните региони на Босна и Херцеговина. Од 2017 година, епископ на епархијата е Сергије Карановиќ.
1 Историја
До 1900 година, територијата на оваа епархија веќе повеќе векови припаѓала на православната Дубарско-босанска епархија. По барање на православните Срби од западните региони, нова епархија на Бања Лука беше создадена истата година, со седиште во градот Бања Лука. Регионите Бихаќ и Босански Петровац исто така припаѓале на оваа новоформирана епархија. Во 1918 година, сите српски православни епископи во Босна и Херцеговина дошле до едногласна одлука да се здружат со другите српски црковни провинции во обединета Српска православна црква. Аранжмани соЦариградската патријаршија биле направени и канонскиот процес на обединување беше завршен во 1920 година.
Регионите на Бихаќ и Босански Петровац припаѓале на епархијата на Бања Лука до 1925 година, кога новата Бихаќка епархија беше формирана. Нејзин прв епископ беше Вењамин Таушановиќ. Во 1931 година, кога Српската православна црква го усвои својот црковен устав, процесот на реорганизација на епархиите беше инициран и нивниот број беше намален. Една од укинатите епархии била краткотрајната Бихаќка епархија, а на нејзината поранешна територија се врати епархијата на Бања Лука. Во 1990 година, по барање на православните Срби од регионот, епархијата била обновена од страна на Светиот собор на Српската православна црква под ново име: ''Бихаќко-петровачка епархија'', со седиште во Босански Петровац. Прв епископ на обновената епархија бил Хризостом Јевиќ од 1991 година до 2013 година, кога тој беше префрлен во Зворничко-тузловската епархија. Истата година, Атанасије Ракита беше избран за нов епископ и устоличен на 11 август 2013 година во Петровац од страна на српскиот патријарх Иринеј.. Во 2017 година, тој беше префрлен во Милешевската епархијата и Сергије Карановиќ беше избран за нов епископ на Бихаќко-петровачката епархија.
2 Епископи
* Вењамин Таушановиќ (1925-1929)
* Хризостом Јевиќ (1991-2013)
* Атанасије Ракита (2013-2017)
* Сергије Карановиќ (2017–денес)
3 Манастири
* Рмањски манастир
* Глоговачки манастир
* Веселињски манастир
* Клисински манастир
* Трескавачки манастир
4 Користена литература:
******
Антон Чакмаков

Антон Чакмаков (28 февруари 1909, Дојран - , Скопје) — македонски гинеколог-акушер, редовен професор, директор и шеф на Катедрата за гинекологија и акушерство во Скопје.
1 Животопис
Антон Чакмаков е роден во Дојран. Основно и средно образование завршил во Дојран, Белград и Штип. Медицински факултет завршил во Белград, во 1936 година, а потоа стажирал во Државната болница во Скопје. Специјализирал гинекологија и акушерство во Софија, во 1942 година. За време на НОБ, тој бил активен учесник, поради што бил и апсен, отпуштан од служба, и мобилизиран како лекар во Неготино. Во 1944 година, Чакмаков станал партизан во Кавадаречко, каде бил лекар на бригадата, а потоа во партизанската болница.
По ослободувањето, бил именуван за началник во Министерството за народно здравје на НР Македонија, а потоа работел како специјалист во Гинеколошко-акушерското одделение во Скопје. Бил управник на Општата болница во Штип и шеф на тамошното Гинеколошко-акуперско одделение. Во 1951 година, тој бил избран за асистент на новоснованата Гинеколошко-акушерска клиника при Медицинскиот факултет во Скопје, каде бил избран за доцент во 1954 година, вонреден професор во 1957 година, а редовен професор во 1961 година.
2 Кариера
Антон Чакмаков бил на бројни раководни позиции, меѓу кои: декан на Медицинскиот факултет во Скопје, во периодот од 1960-1963 година, директор на Гинеколошко-акушерската клиника и шеф на Катедрата по гинекологија и акушерство, на која позиција останал до својата смрт, бил еден од основачите и прв претседател на Синдикатот на здравствени работници на СРМ, претседател на МЛД, претседател на Здружението на гинеколози и опстетичари во Македонија, и поптпретседател на Здружението на гинеколози и опстетичари на Југославија.
Автор е на научни трудови публикувани во земјата и во странство, организатор и соработник во изработката на првиот југословенски учебник по породилство. Добитник е на награди и признанија, меѓу кои: Орден на трудот од II ред.
Христо Дума

Христо Дума (28 ноември 1919, Битола - , Битола) — македонски педијатар, редовен професор, директор на Клиниката за детски болести и шеф на Катедрата за педијатрија во Скопје.
1 Животопис
Основно училиште и гимназија завршил во Битола, и во 1937 година започнал медицински студии во Белград. Во 1941 година, ги прекинал студиите поради учество во НОБ. Дипломирал во 1948 година, а специјализирал во 1953 година, кога престојувал и во Париз на девет месеци.
2 Кариера
Христо Дума бил управник на Општата болница во Битола и раководител на Детскиот оддел. Во 1956 година, тој бил избран за редовен асистент на Медицинскиот факултет во Скопје, а во 1957 година станал управник на Клиниката за детски болести во Скопје. Во периодот од 1969 до 1971 година, тој бил декан на Медицинскиот факултет во Скопје. За редовен професор, тој бил избран во 1971 година. На клиниката со која раководел основал цитогенетска и хемоглобинска лабораторија, како и хематолошка цитолошка и генетска лабораторија. Бил член на редакцискиот одбор на списанието „''Југословенска педијатрија''“ од Загреб, и член на Југословенската комисија за раст и развој. Автор е на над 130 научни трудови.
Добитник е на бројни награди и признанија, меѓу кои во 1986 година, му била доделена Повелбата „Д-р Трифун Пановски“.
Петеров дујкер

Петеров дујкер (Cephalophus callipygus) е вид на мала антилопа.
1 Загрозеност и живеалиште
Овој вид не е наведен како загрозен вид, бидејќи е широко распространет.
Петеровиот дујкер присутен е во следниве држави: Камерун, Република Конго, Централноафриканска Република, Екваторска Гвинеја и Габон.
Живеалиштето на петеровиот дујкер е во дождовните шуми. Има просечна тежина од околу 18 килограми. Крзното им е сиво-кафеаво.
Надја Ножарова

Надја Матеева Ножарова (|Надя Матеева Ножарова) позната и како грофица Надја де Наваро Фарбер ( - ) — бугарска пејачка на оперети и глумица, американски претприемач, филантроп и шпанска грофица.
1 Животопис
1.1 Кариера
Ножарова е родена во Плевен на 21 ноември 1916 година. Татко ѝ бил трговец на електрични материјали. Студирала на Американското училиште за девојчиња во Ловеч пред да се врати во Плевен. Во 1934 година таа ја започна својата кариера во оперетскиот театар "Ангел Сладкаров" со кој таа патувала низ Бугарија. По распуштањето на театарската група, таа играше во театрите "Одеон", "Бугарија" и "Корпоративен театар". Таа се пресели во Германија, каде што студирала "Пеење". Откако таа се врати во Бугарија, таа го снима филмот ''"Изпитание"'' во 1942 година.
Починала на 18 април 2014 година во Лонг Ајленд, Њујорк.
1.2 Семејство
Таа ја започна нејзината кариера во оперетскиот театар "Ангел Сладкаров" во 1936 година и неколку дена подоцна стапи во брак со Ангел Сладкаров во Тројанскиот манастир. Во 1940 година тие се развеле и таа стапи во брак со шпанскипт гроф де Наваро, дипломат во Ватикан, од кој таа ја доби титулата "грофица". Тие живееле во Монте Карло.
Откако нејзиниот сопруг почина во 1949 година, таа се пресели во САД и во 1953 година се омажила за Сид Фарбер, кој бил сопственик на зграда и компанија за недвижен имот. По неговата смрт во 1985 таа доби голем имот и се омажи за Јуриј Фарбер.
1.3 Филантропија
Во САД таа поддржуваше неколку организации за помош на еврејските и венецуелските имигранти: Црвениот крст во Монако, Американската болница во Париз и болницата Принцеза Грејс во Монако.
2 Галерија
Драгана Дабовиќ

Драгана Дабовиќ Чуквас (Котор, 30 септември 1987) ― црногорска глумица. Живее во Белград.
1 Животопис
Драганa Дабовиќ Чуквас е родена во Котор. Таа израснала и завршила средно училиште во Херцег Нови. Таа глумела во херцегновскиот театар почнувајќи од 1997 година. Во претстави на драмски студии и прв на ансамбл, одигра десетина улоги, а потоа се запишала на глума. По завршувањето на гимназија, Драгана одлучилa да студира глума, поради тоа  што таа го напушти Херцег Нови и се преселиla во Нови Сад. Во Војводина, таа живела до 2011 година, а по дипломирањето, таа се преселилa во Белград.
Во брак е со Веселин Чуквас и со него има ќерка Бјанка.
Најголема популарност стекнала со улогата на Инес Шашвари во серијата „''Воена академија''“.
Понг

Објавено од Атари во 1972 година Понг стана првата глобално популарна видео игра, и прво стана позната во 1970-тите на уредите во арки. Се смета за предок на видео-игри, иако видео игри се развиле порано.
1 Историја
Ралф Баер се смета за татко на видео-игри и камен-темелник на индустријата за видео игри. Во 1966 година развил играчки уред кој може да биде поврзан со било кој стандарден телевизор. Уредот содржи трага и тенис игра.
Во пролетта 1972 година, Магнавокс ја претстави својата ''Одисеја Магнавокс'', развиена од Ралф Баер во Бурлингем, Калифорнија. На оваа презентација, Нолан Бушнел ја игра оваа игра за пинг-понг за првпат. Кога Бушнел малку подоцна ја основал Атари, тој го замолил неговиот уште еден нов вработен Алан Алкор да создаде игра за пинг-понг за практични цели. Како што се испостави, играта на пинг-понг беше толку забавна што Бушнел одлучи да го објави. Бидејќи терминот Пинг-понг веќе бил заштитен, тие се согласиле едноставно да ја нарекуваат играта Понг.
Персиј Флак

Персиј Флак (латински: ''Persius Flaccus'') - римски поет.
1 Животопис
Персиј Флак се родил во Волатеро, во Етрурија, а живеел во времето на владеењето на Нерон.
2 Творештво
Персиј Флак напишал шест сатири во кои остро ги критикувал пороците на неговото време, но неговите строги морални сфаќања не се оригинални, туку се преземени од учењето на стоиците.
Јелена Јовичиќ

Јелена Јовичиќ (родена 29 јули 1976 година во Белград, Србија) е српска глумица. Јелена е една од најпознатите млади глумици на мјузикли во Србија. Од 2001 година е постојан член на Театарот на Теразии , во кого игра многу улоги, а повеќето се Бродвејски мјузикли како Greese, Бакни ме Кејт, Хор линија, Чикаго, Производителите, Виктор Викторија, Mamma Mia. Ја одигра главната улога во мјузиклот Кукла од насловни страни , а потоа и во претставите Лекар , на Поп Киро и поп Спиро , Светлосни фази , Под сјајот на ѕвездите , Херои.
2015 година Јелена со нејзината продукција направи чекор напред во нејзината кариера и направи независни бродвејски мјузикл Spamalot , кој сè уште успешно се изведува како во Белград така и во целиот регион, во чиј состав играат српските најпознати и најдобрите глумци Никола Којo , Никола Ѓуричко , Гордан Кичиќ , Срѓан Тимаров , Дејан Луткиќ, Слободан Бода Нинковиќ, Александар Сречковиќ Кубура ...
Нејзините најдобри улоги, се разбира:
* Вал ~ Хор линија
* Рокси Харт ~ Чикаго
* Норма Касиди ~ Виктор Викторија
* Ула ~ Производителите
* Дона Шеридан ~ Mamma Mia
* Дама на езерото ~ Spamalot
На талентот на Јелена не одолеаа и српските најпознати директорите на овие простори, како што се Емир Кустурица, Горан Паскаљевиќ, Горан Марковиќ, Кокан Младеновиќ , и многу други.
1 Животопис
Глума дипломирала на Факултетот за драмски уметности во Белград, во класата на професор Владимир Јевтовиќ 2002 година.
Јелена, заедно со Бод Нинковиќ, го водела програмот Беовизија од 2005 година до 2007 година.
2 Награди и признанија
* Наградата за најдобра млада глумица на Денови на Комедија, во Јагодина во 2003 година.
* Годишна награда на Театар на Теразиите во 2011 година.
* Награда на градот Белград 2015 година за најдобра глумица.
* Награда Златна значка 2015 година за сеопфатен придонес на култура во Србија
* Годишна награда Театар на Теразии 2015 година.
Толбачик

Толбачик (|Толбачик) — вулкански состав на полуостровот Камчатка, источна Русија. Се состои од два вулкана, и тоа зарамнетиот штитест вулкан Плоски Толбачик (3.085 м) и стрмниот стратовулкан Остри Толбачик (3.682 м). Бидејќи второспоменатиот е повисок, целата планина понекогаш го носи името „Остри Толбачик“. На Камчатка, северно од Толбачик постои и друг вулкан со име Остри, кој е неповрзан со него.
1 Активност
Вулканот настанал во плеистоценот активен веќе неколку илјади години, но најзначајниот избув се случил во 1975 г. и е наречен „Голем расцепен толбачички избув“ (''ru'') На настанот му претходела земјотресна стихија, која им овозможила негово успешно предвидување од стручњаците во Институтот за вулканологија и сеизмологија. Избувот создал неколку нови згурни конуси и исфрлил толку многу лава, што се смета за најголем базалтен избув на Камчатка во забележаната историја.
На 27 ноември 2012 г. низ двата расцепа (останати од последниот настан) почнал да се одвива стромболски тип избув. Поради базалтниот состав, лавотекот се движел мошне брзо и наскоро ги преправил градбите оддалечени 4 км. Активноста траела повеќе од еден месец, постојано прелевајќи ја околината. Лавата стигнала на растојание од 20 км од пукнатините на јужното крило на планината. Според надлежните стручњаци, избувот сè уште трае.
2 Минералогија
Фумаролните наслаги на Тобалчик имаат мошне необичен состав до таа мера што до септември 2017 г. се пронајдени дури 100 нови минерали, меѓу кои аларзитот и толбахитот.
3 Поврзано
* Безимјани
* Кључевскаја Сопка
* Список на вулкани во Русија
Љубомир Фејса

Љубомир Фејса (|Љубомир Фејса; р. ) — поранешен српски професионален фудбалер од русинско потекло кој игра како дефанзивен играч од средниот ред.
На клупско ниво, тој има освоено десет последователни титули низ три земји (Србија, Грција и Португалија) од 2008 година.
Немања Гудељ

Немања "Нено" Гудељ (српски:Немања Гудељ; роден на 16 ноември 1991 година) — српски фудбалер кој игра како централен играч од средниот ред за шпанската Севиља и за српската репрезентација. Тој е син на поранешниот играч на белградски Партизан и Нац Бреда, Небојша Гудељ и постар брат на Драгиша Гудељ. Тој има и српскo и холандско државјанство.
Макс Либерман

Макс Либерман (германски: Max Liebermann; 20 јули 1847 - 8 февруари 1935) бил германски сликар и графичар од еврејска националност, познат како водечки заговорник на импресионизмот во Германија во своето време.
1 Животопис
Роден е во семејство на еврејски стопанственик; студиите по уметност во младоста на кратко му ги прекинало учеството во Француско-пруската војна. По смртта на неговите родители наследството го искористил за да купување на француски импресионистички слики и врз основа на нив го развил својот стил. Од 1899 до 1911 година бил на чело на авангардното уметничко друштво "Берлинска сецесија". Во 1920 година, тој станал претседател на Пруската академија на уметностите; Поднел оставка од таа позиција во 1933 година во знак на протест, кога нацистичките власти ги забраниле изложбите на еврејски автори.
2 Галерија
Тамара Драгичевиќ

Тамара Драгичевиќ (Белград, 30 март 1989) е српска филмска, телевизиска и театарска глумица.
1 Животопис
Тамара Драгичевиќ дипломирала глума на Факултетот за драмски уметности во Белград, во класата на проф. Драган Петровиќ Пелета. Стана позната по филмот на Драган Белогрлиќ Монтевидео, Бог те видео!, а забележителна улога има постигнато во телевизиската серија'' Воена Академија''. Беше учесник на реалното шоу ''Твоето лице звучи познато'' и е победник на првата епизода. На фестивалот "Денови на Комедијата" , во Јагодина за улогата на Саша во претставата „Добар вујко" во 2012 госина ја доби наградата „Статуета ќуран". Нејзиниот брат Миодраг Драгичевиќ е глумец.
Во брак е со Петар Бечина од јуни 2016 година, а со него има ќерка Сташа.
2 Улоги во цртани филмови
Години Singh., Име, Улогата
2011 - 2014, Беновото и Холиното мало кралство, Луси, Мајка и на Луси
2014, Супер шпионки, ''споредна улога'' (сезона 5)
2014, Вакфу, Југо (сезона 1)
2014, Враќање во Оз, Порцеланска Принцеза
2016, Зоотрополис - град на животни, Џуди-Хоп (возрасни)
2016, Лути Птици филм
Телевизија во Албанија

Телевизијата во Албанија беше за првпат воведена во 1960 година. RTSH доминираше во албанската радиодифузна област до средината на 1990-тите, период кога радио и ТВ станиците во приватна сопственост почнаа да ги заземаат големиот број празни албански честоти.
Транзицијата кон DTV емитување било одолговлечено.
Албанија во моментот има 3 национални комерцијални телевизиски станици, 56 локални станици, 83 локални кабелни станици и два комерцијални мултиплекси.
Од сите постојни национални аналогни телевизиски станици, јавната Radio Televizioni Shqiptar (RTSH) има најголем дофат: неговиот сигнал ја опфаќа 80.5% од територијата, проследено со Top Channel со 79%, и ТV Klan со 78%. Сепак, постојат и дигитални мултиплекси но нема податоци за нивниот територијален дофат. Може да се каже дека другите главни телевизиски станици, со седиште во Тирана, чиј сигнал покрива значителен дел од територијата се: Ora News, News 24, Vizion Plus, A1 Report и Radio Televizioni SCAN. Освен Vizion Plus TV и Radio Televizioni SCAN, другите станици емитуваат само вести.
Подолу е списокот на телевизиските станици и ТВ оператори за радиодифузија во Република Албанија:
1 Национални јавни канали
* RTSH 1 HD
* RTSH 2 HD
* RTSH 3 HD
* RTSH Plus
* RTSH Sport HD
* RTSH Muzike
* RTSH Film
* RTSH 24
* RTSH Shqip
* RTSH Kuvend
2 Национални приватни канали
* Top Channel (HD)
* TV Klan (HD)
* Vizion Plus (HD)
3 Веќе непостоечки канали
* TVA
* Albanian Screen
* Agon Channel
4 Поврзани канали на располагање во други земји
* Klan Kosovo - Косово
* Alsat-M - Македонија
* Agon Channel Italia - Италија (веќе непостоечка)
5 Регионални канали
* IN TV (HD)
* ABC News Albania (HD)
* TV Koha
6 Филмови и серии
* Digi Gold
* Film Autor
* Film Hits
* Film Hits +1
* Film Thriller
* Film Dramë
* Film Aksion
* Film Komedi
* Film Një HD
* Film Dy HD
* Plus HD
* HBO
* HBO Comedy
* Fox
* Fox Life
* Fox Crime
* Comedy Central
7 Документарни филмови
* National Geographic HD
* Nat Geo Wild
* Travel Channel HD
* Discovery Channel HD
* Investigation Discovery
* TLC Discovery
* Animal Planet
* Outdoor Channel
* History Channel
8 За деца
* Bang Bang
* Çufo
* Junior TV
* Tip TV
* Disney Channel
* Disney XD
* Nickelodeon HD
* Nick Jr.
* Cartoon Network
* Boomerang
* Baby TV
* Duck TV
9 Спорт
* Eurosport
* Eurosport 2
* Motors TV
10 Музика
* MTV Europe
* MTV Hits
* MTV Dance
* MTV Rocks
* MTV Live HD
* VH1 Europe
* VH1 Classic
* My Music
* IN TV
* Supersonic TV
* BBF TV
* Folk Plus
* TV Blue Sky
* Tirana TV
* Club TV
11 Вести
* ABC News
* Top News
* Ora News
* News 24
* Channel One
* A1 Report
* BBC World News
* CNN
* Euronews
* Sky News
* DW-TV
* CNBC Europe
* CCTV News
* France 24
* Bloomberg TV
12 Други
* Big Brother 1
* Big Brother 2
* Fashion TV
* Luxe.tv
* Entertainment!
* Food Network
* 24Kitchen
13 DVB-T2/S2 пвеќеканални услужници
* DigitAlb
* Tring
* SuperSport Albania
14 DVB-C
* ALBtv Albtelecom
15 Странска реле честота
* TV5Monde Europe
* Rai Italia
* ANT1 Greece
16 Дополнителна литература
***