procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Џули Бервалд

Џули Бервалд (|Julie Berwald, полно име ''Џули Матилда Бервалд''; 1822-1877) - шведска оперска пејачка (сопран).
1 Биографија
Родена на 14 октомври 1822 година во Стокхолм во семејството на музичарот и неговата сопруга - концертна пејачка, каде што пораснала со уште две сестри.
Сите три добиле образование за пеење од нивната мајка и формирале концертно трио пејачи, настапувајќи во Финска (1842), Копенхаген (1844) и Берлин (1847). Џули потоа работела независно во 1847-1852 година како оперска пејачка во Кралската шведска опера во Стокхолм; од 1848 година била водечка глумица (примадона) на театарот. За време на нејзините години во Кралската опера, таа станала една од најголемите шведски оперски звезди. Во 1851 година, таа настапила на турнеја во Копенхаген со голем успех.
За време на нејзиниот мандат во Кралската опера, цените на билетите биле зголемени за 50 проценти, а таа добила третина од приходот, што било невообичаена привилегија. Откако станала многу популарна за време на нејзината кратка кариера, таа ја играла Сузана во Свадбата на Фигаро, Агата во „Волшебниот стрелец“, Памина во Волшебната флејта, Алиса во Роберт ѓаволот, Адаjиза во Норма и Мари. Во „Ќерките на полкот“.
Во 1852 година, Џули Бервалд се омажила за Фригер Кнут Окерхилм и се повлекла од сцената, што било редок чин меѓу оперските пејачи кои се во својот врв на кариерата.
На 16 декември 1853 година, пејачката била избрана во Кралската шведска академија за музика како член бр 337.
Таа починала на 1 јануари 1877 година.
2 Користена книжевност
* Ларс Лафгрен (2003). ''Театар Свенск.'' Стокхолм: Натура и Култура. сид. 46. ISBN 91-27-09672-6.
* Ингеборг Нордин Хенел. Храброст и одрекување. Услови за живот и работа за глумиците на Кралскиот театар ''1813-1863.'' Стокхолм: Гидлундс (1997). ISBN 9178442567.
Црква „Св. Атанасиј“ - Старавина (стара)

Свети Атанасиј – манастирска црква на Старавинскиот манастир.
1 Историја
Црквата била изградена во 1860 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот на црквата се наоѓа на западната страна до којашто е доградена отворена припрата. Над влезот на црквата има ниша со застаклена фреска на Свети Атанасиј. На ѕидовите во припратата има врамени слики на коишто се прикажани: Преображението Христово, Свети Атанасиј, Богородица со Исус и Исус. Објектот е обоен во бела боја со ниско кафеаво цокле, а покриен е со кров од ќерамиди.
Внатрешноста на црквата не е зографисана, но е богата со бројни икони. Ѕидовите се обоени во сина боја со сиво цокле, а во нивните горни делови се закачени петокраки ѕвезди, што ја симболизира небесната шир. Иконостасот содржи еден ред икони над ѓаконските порти и царските двери. Лево од царските двери се прикажани Архангел Михаил и Богородица со Исус, додека од десната страна се Исус и Свети Јован Крстител. Во горниот ред икони од лево кон десно се претставени: Свети Ѓорѓи, Света Недела, Свети Антониј, Свети Лука, Свети Никола, Богородица Марија, Исус Христос, Свети Јован Крстител, Свети Петар, Свети Илија, Света Петка, Свети Василиј и Свети Димитриј. Во црквата има се наоѓа и дрворез на којшто е прикажан Свети Ѓорѓи како ја убива ламјата.
3 Галерија
4 Поврзано
* Старавински манастир
* Црква „Св. Атанасиј“ - Старавина (нова)
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Старавина
* Горна црква
* Старавина
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија
Питео

Питео (|Piteå) е град во Шведска, во округот Норботен. Се наоѓа на устието на реката Пителвен, на брегот на Ботнискиот Залив. Населението во 2018 г. изнесувало 23.350 жители. Има статус на град од 12 мај 1621 година.
1 Географија
Централниот дел е сместен на островот, и се вика Хегхолмен; поради подигнувањето на земјата, речиси станал дел од копното.
Питео се наоѓа во областа на живописен архипелаг, што го прави рекреативен центар погоден и за летен и за зимски туризам. Има области со одморалиште на плажа, често нарекувана „Ривиера Норботен“ (или „Норланд“), опкружена со бања, долга песочна плажа, ресторан и терен за голф. Областа е исто така погодна за риболов и активности на отворено. Во зима, се организираат активности поврзани со снег, како што се скијање и зимско пливање.
2 Историја
Питео добил статус на град на 12 мај 1621 година.
Во јули 1666 година, целиот град изгорел, но потоа бил повторно изграден. Единствената зграда што останала од тоа време е градската црква, бидејќи била единствената зграда што не изгорела во 1721 година.
Градското собрание се наоѓа на градскиот плоштад, кој го зачувал својот изглед уште од 17 век.
Населението почнало да расте брзо во 19 век. Почетниот раст на населението се припишува на отворањето на железничката линија Елвсбан-Питео во 1911 година, како и изградбата на индустриски капацитети и пристаниште.
Шумарските сектори се традиционално силни во Питео. Тука има фабрики за хартија и пилани. Нејзиното пристаниште е исто така многу важно.
3 Збратимени градови
Питео е збратимено со градовите:
* Нахарија, Израел
* Кандалакша, Русија
* Кринтавик, Исланд
* Свети Вартоломеј, Франција
Гунар Фрумери

Пер Гунар Фредрик де Фрумери (|Per Gunnar Fredrik de Frumerie ; 20 јули 1908 година, во округот Стокхолм, Шведска - 9 септември 1987 година, округот Стокхолм, Шведска) бил шведски композитор, пијанист и учител.
1 Биографија
Роден во познатото семејство Фрумери. Студирал со Емил Зауер, Алфред Корто (пијано). Од 1923 до 1928 година студирал на Кралското музичко училиште во Стокхолм. Работата на композиторот била под влијание на импресионизмот, романтизмот и неокласицизмот. Се сметал за еден од водечките шведски композитори на 20 век. Во 1945-1974 година предавал на Вишата музичка школа во Стокхолм, од 1962 година - станал професор. Често се повикувал на шведскиот музички фолклор; напишал песни и романси.
2 Есеи
* опера Сингоала ''(1940 година, Стокхолм)''* балет „Ноќта на Иван“ / ''(1948 година, Стокхолм)''* Нашиот Татко за солисти, хор, оркестар и орган / ''(1945, Стокхолм)''* вокален циклус „Песни на срцето“ / ''(1942)''* Данте за две виолини и оркестар / ''Данте (1977), Оп.76''* 3 -ти концерт за пијано и оркестар (1929)
* „Свита во стар стил“ за камерен оркестар (1930)
* „Пасторална свита“ за пијано и гудачки оркестар (1941)
* пијано трио бр. 2 (1952)
* симфониски варијации (1941)
* Концерт за француски хор и оркестар (1972)
Ефтим Трајчов Ѓаурски

Ефтим Трајчов Ѓаурски (р. во Штип) — Македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и режисер. Вработен е во Народен театар - Штип.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
2013-2014, Тврдокорни ТВ-серија, Миле Поп Јорданов
2014, Најдолгите три секунди ТВ-филм
2014, Среќна Нова 1903 ТВ-филм, Чернопеев
2014, До балчак ТВ-филм, Војникот на станицата
2015, Цимери ТВ-серија, Марко
2015, Последниот Македонец ТВ-филм, Селанец
2016, Ослободување на Скопје ТВ-филм, Агент
2018, Година на мајмунот ТВ-филм
2018, Ругање со Христос ТВ-филм, Нико
2021-2022, Дајте музика ТВ-серија, Агент
2022-2023, Бистра вода ТВ-серија, Милан
2023, М ТВ-филм, Политичар
2024, Црвениот поет ТВ-серија, Мишо Миновски
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Старавина

Успение на Пресвета Богородица – главна селска црква во селото Старавина.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во источниот дел од селото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1862, а живописана во 1887 година. Во 1918 година, храмот бил целосно разрушен. Потписите на фреските најпрвин биле испишани на грчки, а по обновата на храмот биле испишани на црковнословенски.
3 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна којашто е украсена со слепи ниши. Кон западната и јужната страна е доградена затворена припрата. Главниот влез е сместен на западната страна, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Над главниот влез има ниша со фреска на којашто е прикажано Успението на Пресвета Богородица, а над споредниот влез има ниша со фреска на Свети Никола.
Во внатрешноста на црквата има висок иконостас, изработен од дрво во поново време. Се претпоставува дека фрескоживописот е дело на тајфата на браќата Јосиф и Јаков Радеви од селото Лазарополе, кои биле ученици и меѓу првите следбеници на Дичо Зограф. Како последица на оштетувањата на црквата во Првата светска војна, фрескоживописот е застапен само на ограничена површина. Особено внимание од фрескоживописот привлекува застапената сцена на прасловенските учители Свети Кирил и Методиј коишто се насликани во архијерејска одежда со митра на главата. Свети Кирил е прикажан како средовечен човек со темна коса и брада, кој во десната рака држи крст, а во левата отворен свиток со испишан текст на старословенски јазик. Свети Методиј е насликан како старец со бела коса и брада, кој со десната рака благословува и држи свиток со азбука во левата рака.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата се издига непосредно од десната страна на влезната порта од дворот на црквата. Таа има квадратна основа и се состои од два дела, а покриена е со пирамидален кров од ќерамиди. Горниот дел има помала основа и во висина на ѕвоното е отворен.
4 Галерија
5 Поврзано
* Старавински манастир
* Црква „Св. Атанасиј“ - Старавина (стара)
* Црква „Св. Атанасиј“ - Старавина (нова)
* Горна црква
* Старавина
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија
Црква „Св. Атанасиј“ - Старавина (нова)

Свети Атанасиј – манастирска црква на Старавинскиот манастир.
1 Историја
Од мермерна плоча со ктиторски натпис пред влезот на црквата се забележува дека таа била изградена во 2006 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со шестаголна апсида на источната страна и осумаголна купола со по една монофора на секоја страна. Кон западната страна е доградена мала отворена припрата. Главниот влез се наоѓа на западната страна, а црквата има и спореден влез на северната страна којшто води до вестибулот. Објектот во целост е обоен во бела боја со ниско кафеаво цокле и е покриен со кров од ќерамиди.
3 Галерија
4 Поврзано
* Старавински манастир
* Црква „Св. Атанасиј“ - Старавина (стара)
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Старавина
* Горна црква
* Старавина
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија
Балтазар вон Дахлеим

Карл Балтазар вон Дахлајм (1669-1756) бил германско-шведски воен офицер, роден во Саксонија како Балтазар Талхајм, кој се истакнал во служба на Шведска за време на Големата северна војна.
1 Раниот живот
По краткото образование, Дахлајм станал платеник како тинејџер, учествувал во Битката кај Виена во 1683 година, а подоцна и во Англиската славна револуција од 1688 година под Вилијам III од Оринџ.
2 Голема северна војна
Во времето на избувнувањето на Големата северна војна, Дахлајм се приклучил на шведскиот полк и се истакнал како воен инженер за време на походот на Карл XII во Полска по Битката кај Нарва. Во Битката кај Полтава во 1709 година, Дахлајм бил ранет, но успеал да го следи Карл XII до Бендер, каде што поминал повеќе од четири години. Во 1711 година бил облагороден и го добил името вон Дахлајм.
По заминувањето од Бендер, Дахлајм бил унапреден во чин полковник и учествувал во борбите околу тврдината Штралзунд. Повторно бил тешко ранет, заробен и поминал две години оздравувајќи во заробеништво во Берлин. Во 1718 година, тој бил ослободен и назначен за генерал-мајстор во војската на Карл XII во Бохуслен во подготовката на втората кампања на кралот против Норвешка.
Во 1719 година, Дахлајм го постигнал своето најпознато воено достигнување, како организатор и водач на одбраната на Багенштакет од напаѓачките сили рускиот. Со оскудни ресурси, успешно го одрбранил протокот во текот на Битката кај Стакет, и покрај тоа што повторно бил тешко ранет.
3 Подоцнежниот живот
По битката на Стеке, кариерата на Дахлајм тргнала на полошо, и тој бил отпуштен под лоши услови во 1722 година, на 52-годишна возраст. Во 1723 година тој го купил имотот Валентуна, каде што живеел под скудни околности, заработувајки главно од земјоделството. Во 1748 година тој станал првиот добитник на Орденот на мечот, но не можел да го носи одликувањето бидејќи го заложил својот најдобар капут.
Споменици кои ги потврдуваат достигнувањата на Дахлајм и други постојат во Багенштакет и Стромштад.
Куќа на Калеш Анѓа

Куќа на Калеш Анѓа — куќа во селото Старавина од којашто потекнува македонската хероина Калеш Анѓа.
1 Потекло
Калеш Анѓа потекнувала од родот Сирмевци, кои живееле во маалото во коешто денес се наоѓа куќата, па така кај месното население куќата станала позната како „Куќата на Калеш
Анѓа“.
2 Архитектура
Куќата претставува традиционален тип на градба со правоаголен облик, ѕидана од дрво, камен и кал, со функционална и симболичка поделба на
горен и долен дел. Горниот дел служел за домаќинството, а долниот за чување на стоката. Особено впечатлив дел од куќата е отворениот чардак.
3 Предание за Калеш Анѓа
Преданието за Калеш Анѓа е овековечена во истоимениот роман на Стале Попов. Според преданието, убавата девојка Анѓа, одбивајќи да се потурчи, на сила била грабната и однесена кај бегот во Прилеп. Тогаш, разгневените жители на мариовските села се обединиле и отишле во Прилеп за да ја вратат Анѓа дома. Понатаму, тие се засолниле во тврдината Пешта, каде што живееле под опсада десет години, сè додека една баба не ги предала. Потоа, преданието вели дека Анѓа завршила во Истанбул, каде што го сретнала својот брат близнак Анѓеле, кого го препознала по белегот на ногата, а тој ја вратил назад во селото.
Приказната за грабнувањето на Калеш Анѓа се смета за повод на кревањето на Мариовско-прилепската буна од 1564-1565 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Пешта (Старавина)
* Мариовско-прилепска буна (1564-1565)
Бергијанска ботаничка градина

Бергијанска ботаничка градина е сместена во областа Фрескати на периферијата на Стокхолм, блиску до Шведскиот музеј за природна историја и главниот кампус на Универзитетот во Стокхолм. Директорот на градината е познат како ''професор Бергианус''.
1 Историја
Градината е основана во 1791 година преку донација од историчарот Бенгт Бергиус и неговиот брат, лекар и научник Петер Јонас Бергиус, за Кралската шведска академија на науките. Најпрвин се наоѓала во нивната палата и нејзината соседна градина на Карлбергсвагенскиот пат, во сегашната област Васастаден во центарот на Стокхолм. Градината била донирана на Кралската академија по смртта на браќата во 1791 година, по нивна волја. Прв директор бил Олоф Сварц.
Градината била преместена на нејзината денешна локација во 1885 година, бидејќи оригиналната локација била планирана за нова изградба. Денес градината е во сопственост на шведската влада и Кралската шведска академија на науки. Заеднички е администрирана од Академијата на науките и Универзитетот во Стокхолм.
2 Професор Бергианус
* 1791–1818 Олоф Сварц
* 1823–1856 Јохан Емануел Викстром
* 1857–1879 Нилс Јохан Андерсон
* 1879–1914 Веит Брехер Витрок
* 1915–1944 Роберт Фрис
* 1944–1965 Карл Рудолф Флорин
* 1970–1983 Манс Риберг
* 1983–2001 Бенгт Јонсел
* 2002 – сегашна Биргита Бремер
3 Галерија
Спаркен

Спаркен е скејт парк во близина на Хаммагасинет и реката Уме во центарот на Умео, Шведска. Паркот бил завршен во 2009 година и тогаш бил првиот дел од големиот инфраструктурен проект во Умео за преобликување на големи делови од центарот на градот. Паркот ја добил наградата за архитектура на шведската асоцијација на архитекти Горен Норланд во 2012 година. Паркот е широк околу 20 метри и долг 120 метри.
1 Слики
Вајт (архитектонска фирма)

Вајт Архитектер е архитектонска фирма со седиште во Гетеборг, Шведска. Тоа е најголемата фирма во Скандинавија, со повеќе од 900 вработени. Компанијата има 16 канцеларии во Шведска, Данска, Норвешка и Англија.
1 Заднина
Фирмата е основана во Гетеборг во 1951 година од страна на архитекти Сидни Бела (1917 &ndash; 1982) и ПС Екхолм, и оттогаш воспоставено канцеларии во Стокхолм, Малме, Халмстад, Линшпегин, Еребру, Упсала, Умео, Вестерос, Копенхаген, Нествед, Лондон, и Осло. Вајт Архитектер има модел на заедничка сопственост помеѓу нивните вработени, со повеќе од 600 акционери, од кои ~ 130 се партнери.
2 Значајни проекти
* - Дрвени високи згради во кои ќе бидат сместени нов културен центар и хотел во северна Шведска во 2021 година.
* (2012-2040) - една од најголемите урбани трансформации на нашето време. Целиот град ќе биде преместен приближно 3 км (2 милји) источно.
* , Данска (2009) - пристаниште долго 328 стапки, што го обновува индустрискиот, карпест брег на теснецот Оресунд.* Вавиен, Шведска (2014) - Добитник на наградата Каспер Салин во Културен центар во Умео, дизајниран во соработка со норвешката практика Снохета .
* Источна станица Умео, Шведска (2010) Железничката станица во Умео изградена во врска со линијата Ботниа (Ботнијабанан) во Северна Шведска.
* – ултрамодерна болничка установа која ќе биде отворена за работа во 2018 година.
3 Награди
* РИБА регионална источна награда 2013 - Културен центар Саутенд Пјер* Наградата Каспер Салин 2014 година - Културен центар Вевен, Шведска
Тврдина Исманторп

Тврдината Исманторп (|Ismantorps fornborg) е урнатина на обиколницата сместена на островот Оланд во Шведска.
1 Опис
Една од околу 20-те познати кружни тврдини сместени на Оланд, Исманторп е изградена за време на периодот на миграција. Исманторп никогаш не била трајно окупирана по нејзината изградба во околу 200 н.е., но се користела повремено додека не била напуштена околу 650 н.е. Обиколницата се состои од варовнички ѕид долг приближно 300 метри и истиот има девет порти. Внатре во обрачот има 95 куќи распоредени во 12 блока околу централна отворена област со кружна зграда. Исманторп е најголемата и веројатно најстарата од обрачите на Оланд.
2 Галерија
Кики Хокансон

Керстин Маргарета „Кики“ Хокансон (|Kerstin Margareta "Kiki" Håkansson; - ) — шведска манекенка и убавица која првпат била победничка на изборот за убавина Мис на светот откако била крунисана за Мис на светот во Шведска во 1951 година.
1 Прво појавување на Мис на светот 1951 година
Првично ''Фестивалскиот натпревар во бикини'', Мис на светот бил организиран од Ерик Морли како реклама за костими за капење од средината на векот на фестивалот во Британија. Хокансон носела бикини за време на ритуалот на крунисувањето,по што била осудена од папата, а некои земји со религиозни традиции се заканиле дека ќе ги повлечат делегатите. Во 1952 година,бикините биле забранети од натпреварот и биле заменети со поскромни костими за капење. Додека бикините на крајот биле повторно претставени на Мис на светот,Хокансон останува единствената победничка што ја добила својата круна носејќи бикини.
Грунишки манастир

Грунишки манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, на влезот од селото Груништа.
1 Историја
Манастирот бил основан со изградбата на манастирската црква во 1926 година.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма и помошен објект.
2.1 Чешма
Во дворот на манастирот има извор со вода којашто тече преку чешма којашто е прилепена до северниот ѕид на манастирската црква. Меѓу мештаните постои верување дека водата којашто тече е лековита.
2.2 Црква „Света Петка“
Градбата на црквата е со квадратна основа без апсида. Влезот на црквата се наоѓа на западната страна.
3 Галерија
Погребот на Густав III

Погребот на шведскиот крал Густав III бил одржан на 14 мај 1792 година. Кралот починал на 29 март како резултат на повредите што ги добил кога бил застрелан од Јакоб Јохан Анкарстром за време на маскенбал во Кралската опера во Стокхолм на 16 март. Самиот погреб бил одржан во Ридархолмскиркан и тој бил украсен на величествен начин.
За погребот, Џозеф Мартин Краус составил погребен марш до текстот на Карл Густаф аф Леополд кој го извеле соло пејачите Каролин Милер,Франциска Стадинг,Кристофер Кристијан Карстен и Карл Стенборг, хор и оркестар од Кралската шведска опера под раководство на самиот композитор.
1 Користена литература
* Леиф Ланден,Густаф III ''- Во биографија'', Вахлстром и Видстранд 2004,.
Црква „Св. Петка“ - Груништа

Света Петка – манастирска црква на Грунишкиот манастир.
1 Историја
Од написот до влезот на црквата се забележува дека била изградена од страна на Ристе Венин во мај 1925 година, а според други извори црквата била изградена во 1926 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата е со квадратна основа без апсида. Влезот се наоѓа на западната страна. До северниот ѕид е прилепена чешма од којашто тече изворска вода за којашто мештаните велат дека е лековита. Објектот во целост е варосан и е покриен со кров од ќерамиди.
3 Галерија
4 Поврзано
* Грунишки манастир
* Црква „Св. Димитриј“ - Груништа
* Груништа
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија
Замок Динге

ЗамокотДинге (|Dynge borgruin), порано познат и како Дингеус, е урнатина од замок во центарот на Бохуслан, Шведска. Изграден е околу 1250 година кога областа била под норвешка власт и била во употреба до почетокот на 16 век, кога истиот изгорел. Замокот е еден од ретките преостанати средновековни структури во општината Удевала, заедно со опатија Драгмарк и старата црква Бокенаш.
Замокот бил во форма слична на мот-и-бејли, со камен чувар опкружен со мал ров, кој стои на врвот на карпата со поглед на Гулмарсфјорден. Темелите на ѕидовите на централниот чувар остануваат јасно видливи, како и ровот. Локалитетот бил ископан помеѓу 1912-1913 година од шведскиот археолог Вилхелм Берг (1839-1915). Берг бил секретар на Здружението за антиквитети во Гетеборг и Бохуслан и исто така го ископал современото и слично утврдување Рагнхилдхолмен во Кунгахала во текот на 1880-тите и Олсборг во Танум.
Анџелина Ден

Анџелина Ден (родена на 22 март 1995 година), попозната по нејзиното уметничко име Анџи, е шведска поп и трап-хоп уметничка.
1 Ран живот и кариера
Ден е родена во Стокхолм и пораснала во градот Ниншамн. ''The Guardian''. Retrieved 7 March 2018. Таа се чувствувала отфрлена од нејзините пријатели откако открија за нејзината прва девојка. Ден се борела со растројство на хиперактивност со дефицит на внимание (АДХД) и нарушувања на менталното здравје во нејзината адолесценција, па дури и размислуваше за самоубиство. Таа нашла олеснување во канабисот, велејќи дека тоа и помогнало да ја преболи депресијата и подобро да се открие себеси. Во 2018 година, таа признала дека порано била зависничка на дрога, но оттогаш се откажала од дрогата, иако во 2016 година изјавила дека „Пиреј [канабисот] не е навистина дрога за мене. Тоа им помага на многу луѓе, на пример со Паркинсонова болест, и ако се чувствувате како срање или имате чувства на самоубиство, може многу да ви помогне. Тоа е причината зошто почнав да пушам. Имав толку ниска самодоверба. Имам АДД, така што навистина ми помогна да се фокусирам и да се откријам себеси. Откако снимила клипови на кои рапува за Death Team, тие понудиле да го продуцираат нејзиниот прв сингл. Работела како шанкерка, воспитувачка во градинка и монтер на прозорци пред нејзиниот сингл да почне да привлекува внимание. Таа била потпишана со Rich Parents AB, поделба на Universal Music AB и нејзиното деби EP ''Suicidal From 1995'' беше објавено во април 2018 година.
Франсоа Пуквил

Франсоа Пуквил (; 4 ноември 1770 – 20 декември 1838) бил француски дипломат, писател, истражувач, лекар и историчар.
Прво бил султанов заложник, а потоа генерален конзул на Наполеон Бонапарт во дворот на Али-паша во Јанина.
1 Дела
*''Voyage en Morée, à Constantinople, en Albanie, et dans plusieurs autres parties de l'Empire Ottoman'' (Paris, 1805, 3 vol. in-8°), translated in English, German, Greek, Italian, Swedish, etc. available at Gallica
*''Travels in Epirus, Albania, Macedonia, and Thessaly'' (London: Printed for Sir Richard Phillips and Co, 1820), an English denatured and truncated edition available
*''Prisonnier ches les Turcs & Le Tigre de Janina'' Romans et Aventures Célèbres – Edition Illustrée – La Librairie Illustrée, Paris 8 c. 1820
*''Voyage de la Grèce'' (Paris, 1820–1822, 5 vol. in-8° ; deuxième édit., 1826–1827, 6 vol. in-8°), his capital work
*''Histoire de la régénération de la Grèce'' (Paris, 1824, 4 vol. in-8°), translated in many languages. French original edition available on Google books
*''Mémoire historique et diplomatique sur le commerce et les établissements français au Levant, depuis l'an 500 jusqu’à la fin du XVII siècle'', (Paris, 1833, in-8°)
*''La Grèce, dans l'Univers pittoresque'' (1835, in-8°) available at Gallica
*''Trois Mémoires sur l'Illyrie''*''Mémoire sur les colonies valaques établies dans les montagnes de la Grèce, depuis Fienne jusque dans la Morée''*''Notice sur la fin tragique d'Ali-Tébélen'' (1822, in-8°)
Гудрун Сјоден (моден бренд)

Гудрун Сјоден е шведски моден бренд и малопродажен синџир. Од 2016 година компанијата е со седиште во Стокхолм и има 12 продавници во Шведска, Норвешка, Данска, Финска, ОК и САД, а преку подружница во Германија, шест продавници во Германија. Компанијата произведува и продава модна облека и текстил користејќи природни материјали и необични во модните етикети за нудење големини до XXL.
1 Историја
Во 1976 година, Гудрун Фуаден, 1963 година дипломирал на Констфац Колеџот за уметност и дизајн во Стокхолм, работела со нејзиниот сопруг Бјорн, отворила продавница во Стокхолм на владината улица за продажба на облека на сопствениот дизајн. До 1978 година, парот имал продажба на пошта од 2 милиони СЕК.
Во 1981 година Сјоден воспоставил продажба на нарачки по пошта во Германија со нејзината сестра, Кристина Радевик, а меѓу 1983 и 1990 година отвориле две продавници во САД, како и продавници во Стокхолм, Цирндорф, Гетеборг и Нирнберг.
Во 1993 година компанијата започнала со продажба на колекција за домашен текстил. Во текот на следните неколку години бизнисот со нарачки по пошта бил проширен во Норвешка и Обединетото Кралство.
Во 2003 година билаотворена продавница на Стора Нигатан во Стокхолм, каде се продаваат мода, домашен текстил и цвеќиња. Во 2004 година Сјоден отворил продавница во Малме, Шведска и била прогласена за „Претприемач на годината“ од магазинот Стокхолм Бизнис Вик. Во 2005 година Сјоден бил награден со Стокхолмската трговска комора „Награда од светска класа“. Продавниците подоцна биле отворени во Хамбург, Осло, Копенхаген и Штутгарт.
Во 2007 година на Сјоден ѝ бил врачен медалот од страна на шведскиот крал Карл Густаф, Litteris et Artibus, за нејзиниот придонес како моден дизајнер. По 2009 година, компанијата Гудрун Сјоден продолжила да се шири, отворајќи различни продавници и магацин. Продажбата достигнала половина милијарда шведски круни до 2011 година, а во компанијата беа вработени околу 230 луѓе. Во 2011 година, Томас Хедстром бил именуван за извршен директор, додека Сјоден останал креативен директор и шеф за дизајн. Во 2011 година компанијата остварила промет од 500 милиони шведски круни и околу 230 директно вработени во групата. Во 2012 година, Сјоден ја добил наградата за одржливост на списанието ЕЛЛЕ и, исто така, наградата за стопанственичка на годината од BPW, бизнис и професионални жени Шведска. Таа вршела еколошка работа на Факултетот за дизајн Парсонс во Њујорк, а во 2013 година бил награден со деловен медал Кралското патриотско друштво. Тие били отворени во Обединетото Кралство во 2012 година.
Во 2011 година компанијата остварила промет од 500 милиони шведски круни и околу 230 директно вработени во групата.
Црква „Св. Димитриј“ - Груништа

Свети Димитриј – главна селска црква во селото Груништа.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на неколку стотина метри северно од селото, на возвишение коишто ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1860, а била обновена во 1926 година. Познато е дека месното население на неколку наврати претходно се обидувало да ја изгради, но отоманските власти ја попречувале изградбата.
3 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот се наоѓа на западната страна и над него има квадратна ниша со фреска на Свети Димитриј во лоша состојба. Објектот е граден од варовник и во целост е варосан, а покриен е со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата е со квадратна основа и е изградена од камен. Во горниот дел од селските гробишта има над 50 гробови на српски војници кои загинале во текот на Првата светска војна, а низ селото исто така има уште десетина српски гробови со надгробни споменици. Во гробиштата е погребан и бугарскиот генерал Климент Џеров.
4 Галерија
5 Поврзано
* Грунишки манастир
* Црква „Св. Петка“ - Груништа
* Груништа
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија
Замок Олсборг

Замокот Олсборг (|Olsborg) бил утврден замок сместен во општината Танум во Бохуслан, Шведска. Сместен е на стрмна карпа, а можеби претходно до подоцнежна употреба бил рано ридско тврдина.
1 Историја
Олсборг бил изграден во 1502 година од страна на племеникот Нилс Равалдсон од Аби (починал во 1505 година), по неодамнешниот норвешко-шведски бунтовнички напад на Викен. Во мај 1504 година, бил потпишан едногодишен прекин на огнот меѓу шведско-норвешките бунтовници и кралот Ханс. Сепак, поголемиот дел од Олсборг бил уништен набргу потоа, кога силите на скандинавскиот монарх кралот Ханс го нападнале за време на божиќната забава во 1504 година.
По превирањата создадени со симнувањето од тронот на данскиот крал Кристијан II, Швеѓаните се вратиле, ја зазеле областа и ги реконструирале утврдувањата на Олсборг. Краткото шведско владеење на северен Бохуслан било управувано помеѓу 1523 и 1525 година од Олсборг од страна на благородниците Ларс Сигесон (Шпар) (околу 1492-1554) и Туре Јонсон (Тре Росор) (околу 1475-1532).
Во 1525 година, администрацијата била преместена во замокот Карлсборг, јужно од Хамбургсунд . Во текот на овие години, одбраната на замокот била подобрена, особено во 1526 година. За време на обидот на Кристијан II да го врати својот престол, делот од Бохуслан под шведска власт бил нападнат, а и Карлсборг и Олсборг биле уништени од норвешките сили во декември 1531 година.
Неколку децении подоцна, неколку обиди за обнова на замокот биле направени од Шведска. И Ерик XIV во 1564 година и Јохан III во 1569 и 1570 година се обиделе, но обидите биле неуспешни и замокот останал во урнатините. Урнатините сè уште биле јасно видливи на почетокот на 20 век, кога биле ископани од шведскиот археолог Вилхелм Берг (1839-1915). Берг бил секретар на Здружението за антиквитети во Гетеборг и Бохуслан и исто така го ископал утврдувањето Рагнхилдсхолмен во Кунгахала во текот на 1880-тите.
Фруктсопа

Фруктсопа (|fruktsoppa, |søt suppe) е овошна супа која обично се подготвува со сушено овошје и обично се служи како десерт. Јадењето е опишано како „ладен овошен пудинг“. Тоа е традиционален десерт во Шведска и Норвешка. Историски гледано, во текот на зимските месеци во скандинавските земји, свежото овошје било генерално недостапно, па луѓето користеле сушено овошје за подготовка на различни јадења, вклучително и фруктсопа. Супата може да се сервира топла или ладна. Таа може да се направи со едно или со повеќе плодови; супа која се прави со повеќе овошја може да се нарече супа од мешано овошје.
Фруктсопа е основна храна во скандинавските земји. Конзумирањето на ладни супи е традиција и во скандинавската кујна. Фруктсопа е исто така традиционална супа која се служи за време на божиќната празнична сезона. Јадењето понекогаш се служи и како дел од Шведска маса. Може да се сервира со торта, како што е колачот со кафе.
1 Состојки и подготовка
Сувото овошје што се користи за подготовката на фруктсопа може да вклучува кајсија, јаболко, круша, суво грозје, рибизла, брусница, сливи, грозје, цреша, арктичка малина и праски. Дополнителни состојки може да вклучуваат тапиока, саго, црвено вино, шеќер, сок од лимон, цимет и сол. Подготовката вклучува натопување на сувото овошје и разните состојки за некое време за да омекнат, а потоа се додава вода и смесата се вари сè додека не се згусне.
Може да се служи како ладна супа и може да се чува во фрижидер „разумно“ време. Неговиот вкус може да се подобри ако го оставите да отстои неколку часа пред сервирањето, што овозможува вкусовите подобро да се мешаат и да се вклопат еден со друг. Фруктсопа може да се подготви и со бавен шпорет.
Во Соединетите Американски Држави, фруктсопа се подготвува и се служи и топла и ладна пред јадење како сос.
2 Поврзано
* Список на супи
* Список на десерти
* Шведска кујна
Душко Ѓорѓиоски

Душко Ѓорѓиоски (р. година во Прилеп) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и режисер. Тој својата кариера, ја започнува како глумец во Народен театар Куманово, каде работи неколку години. Долги години работеше во Македонската Телевизија како режисер на Македонски народни приказни и на документарни филмови. Тој има режирано и документарни филмови и за ТВ Сонце.
1 Филмографија
Ѓорѓиоски ги остварил филмските улоги:
Година, Филм, Улога
1977, Пресуда ТВ-филм
1979, Жена од малтер ТВ-филм, Работник
1980, Оловна бригада ТВ-филм
1981, Бановиќ Страхиња ТВ-филм
1981, Првите цутови ТВ-серија
1982, Потера ТВ-филм
1984, Другарувања ТВ-серија
1985, Јазол ТВ-филм
1985-1986, Македонски народни приказни ТВ-серија
1986, Состојба пред инфаркт ТВ-филм, Пациент
1988-1989, Тврдокорни ТВ-серија
1989, Кога меракот пее ТВ-серија
1992-1996, Македонски народни приказни ТВ-серија
1994, Прекалени ТВ-серија, Ѓурчин
1999, Каца ТВ-филм
2000, Погрешно време ТВ-серија
2002, Глужд во времето ТВ-филм, Работникот
2006, Мост ТВ-филм
2006-2009, Македонски стари приказни ТВ-серија
2008, Куќен совет ТВ-серија
2010-2013, Македонски народни приказни ТВ-серија
2011, Турни ме да Кинисам ТВ-серија, Благоја
2013-2014, Тврдокорни ТВ-серија, Таткото
2014, Женски итроштини ТВ-филм
2015, Македонски народни приказни ТВ-серија, Владиката
2 Награди
* Награда за улогата на ликот Фром во претставата „''Пасквелија''“ на Фестивалот „Војдан Чернодрински“ Прилеп (1981).
Мажи и кокошки (филм од 2015)

„Мажи и кокошки“ (дански: ''Mænd og Høns'') — данско-германски филм од 2015 година во режија на Андерс Томас Јенсен (Anders Thomas Jensen), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Давид Денсик (David Dencik), Мадс Микелсен (Mads Mikkelsen), Оле Теструп (Ole Thestrup), Николас Бро (Nicolas Bro), (Søren Malling) и Николај Ли Кас (Nikolaj Lie Kaas). Филмот освоил неколку награди, како: наградата за најдобар режисер на комедија на Филмскиот фестивал во Остин; наградата на жирито за најдобар режисер на фестивалот во Монте Карло; наградата „Сребрен Мелие“ за најдобар европски фантастичен игран филм на Меѓународниот фестивал на фантастичен филм во Нојшател; наградата на жирито за најдобар наративен филм на фестивалот во Сарасота итн.
1 Синопсис
Габриел и Елијас се двајца браќа кои дури по смртта на татко им дознаваат дека се усвоени. Затоа, тие решаваат да го запознаат своето биолошко семејство.
Брита Апелгерн

Брита Апелгрен (21 декември 1912 – 29 октомври 1999) ― шведска филмска глумица.
1 Избрана филмографија
*''Неговата сопруга од Англија'' (1927)
*''Синиот глушец'' (1928)
*''Љубов и шампањ'' (1930)
*''Ула, мојата Ула'' (1930)
*''Можеби е господинн'' (1935)
2 Библиографија
* Tommy Gustafsson. ''Masculinity in the Golden Age of Swedish Cinema: A Cultural Analysis of 1920s Films''. McFarland, 2014.
Ана Острем

Ана Oстрем (5 ноември 1990) е шведска глумица родена во Грабо, кој се наоѓа во близина на Лерум.
1 Кариера
Oстрем е позната по нњколку главни улоги, но имала и споредни улоги во разни филмови, шведски и меѓународни. Таа се појавила во голем број на кратки филмови и шведски ТВ серии, вклучувајќи го и ''Црно Езеро''. Таа исто така, учествувала во многу театарски продукции во Националниот театар на Стокхолм и Кралскиот драмски театар.
Хорнаван

Хорнаван е езеро во северна Шведска. Сместено во општина Арјеплог во провинцијата Шведска Лапонија, административно познато како округот Норботен, тоа е најдлабокото езеро во Шведска.
1 Географија
Се наоѓа во скандинавскиот планински венец, на височина од 425 метри. Градот Арјеплог се наоѓа на неговиот југозападен брег. Езерото потоа се протега на 70 километри северозападно до градот Јеквик, содржи околу 400 островчиња, од кои многумина имаат препознатлива флора и фауна. Истражувањата за екосистемите кои ги споредуваат поголемите острови со помалите островчиња во Хорнаван и Уџаур се популарни поради нивната незагадена средина и дале релевантни резултати. Во јуни 2005 година, меѓународна студија била објавена во „Природа“ со наслов „ ''Ефектите на видовите и губењето на функционалната група врз својствата на островските екосистеми“''.
На јужниот крај, езерото се спојува со езерото Уџауре.
Површината варира помеѓу 220 и 283 квадратни километри, но некои извори го даваат како константно 251 квадратен километар; во секој случај, тоа е осмото по големина езеро во Шведска. Со најголема длабочина од 221 метар исто така е и најдлабоко.
Езерото се одгледува за хидроенергија. Хорнаван, како и сите езера во Општина Арјеплог, имаат вода која се користи за пиење.
2 Риболов
Хорнаван има 5 домородни видови на риби: ''Coregonus pallasii, Coregonus megalops, Coregonus maxillaris, Coregonus nelssonii'' и ''Coregonus widegreni'' (вториот е познат под името Валам), како и ''Coregonus maraena'', воведен во 1940 година. Трагањето по пастрмка во езерото е исто така популарно.
Герд Андерсон

Герд Гунвор Андерсон (11 јуни 1932 година) е шведска филмска глумица. Таа е родена во Стокхолм, Шведска и е сестра на Биби Андерсон и мајка на Ларс Бетке.
Андерсон студирала во Кралското шведско балетско училиште и била унапредена до главна танчерка во 1958 година. Танцувала во различни класични улоги, вклучително и Жизел и ја создала главната улога во ''Ехо на трубите''.
1 Избрана филмографија
*''Летна игра (филм)'' (1951)
*''Жените чекаат (филм)'' (1952)
*''Фани и Александар'' (1982)
Луис Деланд

Луис Деланд (|Louis Deland, полно име ''Луис Џозеф Мари Деланд''; 1772 - 1823) - шведски оперски пејач и кореограф.
1 Биографија
Роден на 25 април 1772 година во Стокхолм. Неговиот татко Луј -Антоан Делан, роден во Луксембург, бил лакеј - фризер и парфимер на кралицата Софија Магдалена. Самиот Луис бил вујко на глумците Пјер Делан.
Луј го направил своето деби во Стокхолм во Кралската шведска опера на десетгодишна возраст во 1783 година со операта Орфеј. Кралот Густав III, кој го привлекол вниманието кон него, го испратил младиот човек да студира балет во Париз, каде Луис студирал со самиот Пјер Гардел. Враќајќи се во Шведска во 1792 година, ДеЛенд работел како глумец, пејач и врвен танчер. Работел во Кралската шведска опера и Кралскиот драмски театар. Тој бил водечки танчер во земјата, имал прекрасен пејачки глас и бил совршен за комични улоги. Луис Де Ленд се сметал за природен талент кој станувал едно со улогата која ја играл.
Откако ја завршил кариерата како танчер, во 1803 година бил назначен за втор кореограф, а во 1809 година - прв мајстор за танцување на Кралскиот шведски балет, и ја одржал оваа позиција до 1820 година. Тој го наследил Федерико Тераде , кој бил во балетот од 1795 година и станал директор на Кралскиот балет. Луис Деланд има компонирано многу балетски пантомими, танци на ликови и забавни нумери. Тој бил автор на балетот ''Ен комиск балет'' кој бил изведен 127 пати во текот на 1796-1809 година и станал најпопуларниот од сите балети изведени во Шведската опера во текот на 19 век. Вториот по бројот на изведби бил балетот „Залудна претпазливост“.
Кариерата на Луис Де Ленд завршила кога почнал да ја губи меморијата, а многу од неговите улоги ги презел Пер Севелин.
Умрел на 15 април 1823 година во Стокхолм.
1.1 Личен живот
Луис Деланд се оженил двапати: прво со глумицата Каролин Кулман, а потоа и со глумицата Марија Ридберг. Во првиот брак, тој имал син, Ото , кој станал глумец. Во вториот брак, ќерката Џосефина, која станала писател. Семејството Деланд било многу познато во културниот живот на Шведска.
Фердинанд Боберг

Густаф Фердинанд Боберг (11 април 1860 - 7 мај 1946) бил шведски архитект.
1 Биографија
Боберг е роден во Фалун. Тој станал еден од најпродуктивните и најистакнатите архитекти на Стокхолм околу крајот на 20 век. Меѓу неговите најпознати дела е електрична фабрика во Бјорнс Тродгард во Стокхолм, инспирирана од блискоисточната архитектура. Зградата била преобразена во доцните деведесетти години и сега е Стокхолмска џамија. Тој, исто така, ја дизајнирал „ Нордиска компанија“, најистакната стоковна куќа во Стокхолм и Розенбад, во која денес се наоѓа и канцеларијата на шведската влада.
По пензионирањето како архитект во 1915 година, Боберг и неговата сопруга Ана патувале низ Шведска со цел да го зачуваат културното наследство преку книга со цртежи. Направени се над 3.000 скици и околу 1.000 цртежи се објавени во „Шведски слики“.
Боберг починал во Стокхолм, на возраст од 86 години.
2 Познати дела
(По хронолошки редослед)
Историски парк Ајутаја

Историскиот парк Ајутаја (|อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา ( )) ― историски парк кој ги опфаќа урнатините на стариот град Ајутаја, покраината Пра Након Си Ајутаја, Тајланд. Градот Ајутаја бил основан од кралот Раматибоди I во 1351 година, иако веројатно е значително постар, врз основа на докази кои покажуваат дека областа веќе била населена за време на периодот мон дваравати. Изворите понатаму споменуваат дека околу 850 година од нашата ера, Кмерите ја зазеле областа и воспоставиле упориште таму, именувајќи го Ајодја по еден од најсветите хиндуски градови во Индија со истото име. Раната историја на Ајутаја е поврзана со оваа кмерска населба. Дополнително, принцот Дамронг исто така посведочил за постоењето на град по име Ајодја, основан од Кмерите владеејќи од Лопбури на местото каде што се спојуваат трите реки. Ископувачката карта покажува траги од антички барај (резервоар за вода) блиску до југозападниот врв на Ват/Уат Јај Чај Монгкон, кој можел да биде изграден на поранешен важен кмерски храмски комплекс.
Градот бил заземен од Бурманците во 1569 година. Иако не бил опљачкан, изгубил „многу вредни и уметнички предмети“. Тој бил главен град на земјата до неговото уништување од бурманската војска во 1767 година.
Во 1969 година, Одделот за ликовни уметности на Тајланд започна со реновирање на урнатините, зголемувајќи го проектот откако наоѓалиштето било прогласена за историски парк во 1976 година. Дел од паркот е прогласен за Светско наследство на УНЕСКО во 1991 година.
1 Места во паркот
* Ват Чајватанарам
* Ват Касатратираџ
* Ват Куди Дао
* Ват Локајасутарам
* Ват Махатат
* Ват Фанан Чоенг
* Вихарн Фра Монгхон Бопит
* Ват Пра Рам
* Ват Пра Сри Санпет
* Ват Рачабурана, Ајутаја
* Ват Јај Чај Монгкон
* Пра Чеди Суријотај
* Историски студиски центар Ајутаја
* Јапонско село
* Ват Пу Као Танг
* Слоновски камп
2 Галерија
3 Поврзано
* Ајутаја (кралство)
* Ајутаја (град)
Џосефин Асплунд

Марија Џозефин Асплунд (15 октомври 1991) е шведска глумица. Таа е најпозната по нејзините улоги: Астрид во серијата „''Викинзи''“ на и Пернила Бломквист во „''Девојката со тетоважа на змеј''“ (2011). Таа глумела во филмската адаптација од 2015 година на шведскиот роман „''Кругот''“.
1 Биографија
Асплунд пораснала во предградијата на Стокхолм, Шведска, со нејзината мајка од Полска, татко Швеѓанец и постара сестра. Нејзините родители се развеле кога таа имала 7 години.
Асплунд почнала да глуми во локалниот театар блиску до нејзиниот дом на 6-годишна возраст, каде што учествувала во различни мјузикли сè до нејзините тинејџерски години. За време на нејзиното детство, сцената била едно од ретките места кои навистина се чувствувала како дома, искажа таа во интервју за Шведското радио.
Подоцна, Асплунд студирала глума во гимназијата Содра Латинс, дипломирајќи во 2010 година. Набргу потоа, таа била избрана за адаптацијата на „''Девојката со тетоважа на змеј“'' на Дејвид Финчер наспроти Даниел Крег. Таа одиграла една од главните улоги во филмската адаптација (2015) на најпродаваниот шведски роман ''„Кругот“'' и се здобила со меѓународно признание преку нејзината улога како Астрид во серијата ''Викинзи''.
Горна црква

Свети Архангел Михаил, попозната како Горна црква – црква во селото Старавина.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на влезот на селото, непосредно од десната страна на патот.
2 Историја
Според кажувањата на месното население, црквата била градена од страна на српската власт по Првата светска војна со намера нејзиниот подрум да послужи како костурница за загинатите српски војници во овој дел од Македонскиот фронт. Меѓутоа, црквата никогаш не била довршена затоа што не била прифатена од месното население.
3 Архитектура
Градбата на црквата денес е откриена и запуштена. Таа има правоаголна основа со голема полукружна апсида на источната страна. Влезот е сместен на западната страна. На јужната страна има три слепи ниши, а една слепа ниша има и на апсидата. Објектот е граден од камен.
Во непосредна близина на црквата се видливи бункери како остатоци од фронтовската линија којашто се протегала низ селото за време на Првата светска војна.
4 Галерија
5 Поврзано
* Старавински манастир
* Црква „Св. Атанасиј“ - Старавина (стара)
* Црква „Св. Атанасиј“ - Старавина (нова)
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Старавина
* Старавина
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија
Ким Андерсон

Керстин Кристина Биргита „Ким“ Андерсон (20 март 1943 година - 24 октомври 2014 година) - шведска театарска и филмска глумица.
1 Биографија
Родена на 20 март 1943 година. На шеснаесетгодишна возраст се преселила во Стокхолм, каде научила да биде картограф. Некое време работела во својата специјалност, но потоа одлучила да се посвети на глумата. Почнала да зема часови во театарското студио Инга Ваирнс. Во 1969 година, таа започнала да глуми во Пистолтетерн. Во истата година, таа го имала своето деби на сцена во претставата ''Директор Убу''. Подоцна таа играла во претставите ''Åh, vad revolutionen är härlig !! ...'' (1974), ''Ви беталарен инте!'' (1977) и ''Ен кивина'' (1979.) Таа била наградена со наградата за најдобра глумица на 19 -та награда „Златна буба“ (главната филмска награда во Шведска) за улогата во филмот ''Втор танц''. Заедно со Томас Болм, таа учествувала во реализација на 27 -та награда на Златна Буба .
Таа починала од рак на ’рбетот во нејзиниот дом на 24 октомври 2014 година.
Нејзината ќерка, Ана Катарина Тинтин Андерсон, исто така е глумица.
Градиште (Горно Коњари)

Градиште — археолошко наоѓалиште кај скопското село Горно Коњари, Општина Петровец. Претставува пајонска населба од железното време и раната антика, древномакедонско и римско време.
Се наоѓа на 1 км пред влезот во селото, на блага терасеста височинка крај левиот брег на реката Пчиња. Во нивите на ЗИК „Скопско Поле“, на површина од околу 8 хектари се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал. На северниот крај на наоѓалиштето има голем тумул според кој местото се вика Тумбарка.
1 Поврзано
* Миљковци — црква и некропола од ранохристијснко време
* Орници — неопределено наоѓалиште од непознат период
* Бајрамица — некропола од средниот век
Граме-Фипах

Граме-Фипах (|Gramme-Vippach) — општинска заедница во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница се наоѓа во општината Шлосфипах. Била создадена на 31 декември 2019 година со спојување на поранешните општински единици Ан дер Марке и Граме-Ауе.
Општинската заедница Граме-Фипах се состои од следниве општини:
# Алперштет
# Екштет
# Гросмелзен
# Гросрудештет
# Клајнмелзен
# Маркфипах
# Неда
# Олендорф
# Шлосфипах
# Шпретау
# Удештет
# Фогелсберг