procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Филозофија на јазикот

Филозофија на јазикот — дел од филозофијата кој особено се интересира за значењето или смислата, за употребата на јазикот, неговото изучување и процесот на негово создавање, неговото разбирање, комуникацијата, толкувањето и преводот, како и односот на јазикот со стварноста. Иако филозофските проблеми кои произлегуваат од јазикот биле предмет на анализа уште од времето на Платон и Ариистотел, како и за време на средновековната филозофија, она што го нарекуваме филозофија на јазикот, како засебно научно поле, е всушност аналитичката традиција која се јавува во ХХ. век, претежно во англосаксонската филозофија. Сепак, континенталната филозофија го нема запоставено јазикот, иако има развиено инаков пристап, третирајќи го јазикот како дел од логиката, или пак поаѓајќи од херменeвтички или семиотички стојалишта.
Оваа дисциплина честопати поаѓа од одредени епистемолошки и метафизички поставки, а е во тесна врска и со филозофијата на духот, логиката, семиотиката и општата лингвистика. Главен проблем кон кој се насочени филозофските размисли, е природата на јазикот, односнот на јазикот со стварноста, проблемот на значењето, и вистината. Особено често прашање е како еден исказ го добива своето значење, односно што му дава смисла на еден исказ, а оттаму што прават јазичните говорници со смислените искази, односно како комуницираат, која е врската помеѓу јазикот и светот. Во континенталната традиција се издвојуваат следниве филозофи кои имаат работено на јазикот: антички филозофи како Платон и Аристотел, Мартин Хајдегер, Жак Дерида, Ханс Гадамер, Вилијам Дилтај итн. Во аналитичката филозофија значителен придонес имаат дадено: Готлоб Фреге, Бертранд Расел, Лудвиг Витгенштајн, Џон Серл, Пол Грајс, Џ. Л. Остин и други.
1 Поврзано
* Лудвиг Витгенштајн
* Семиотика
* Лингвистика
* Херменевтика
Детето (филм од 1921)

Детето (англиски: ''The Kid'') - американски филм од 1921 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Џеки Куган (''Jackie Coogan''), Една Пурвианс (''Edna Purviance'') и Хенри Бергман (''Henry Bergman'').
1 Содржина
Една жена (ја игра Пурвианс) се породува и бебето го остава во автомобилот пред богата куќа. Двајца крадци го крадат автомобилот, а потоа, кога го забележуваат бебето, го оставаат на улица. Еден скитник (го игра Чаплин) случајно поминува тука и го наоѓа бебето. Најпрвин, тој се обидува да се ослободи од него, но притиснат од полицаецот, на крајот е принуден да го земе бебето дома и да се грижи за него. Во меѓувреме, мајката на бебето станува голема ѕвезда, која одвреме-навреме им помага на сиромашните. Еднаш, таа доаѓа во сиромашниот кварт и таму го среќава својот син (но, воопшто не претпоставува дека се работи за нејзиното дете), кому му поклонува играчка. Кога детето се разболува, скитникот му кажува на лекарот како го пронашол детето и му ја покажува хартијата со пораката на мајката на детето. Лекарот го пријавува случајот и во домот на скитникот доаѓаат социјалните работници, кои сакаат да го однесат детето во домот за сираци. Скитникот со сета сила се бори со нив и со полицаецот и успева да го земе детето, но тие повеќе не смеат да се вратат дома. Во меѓувреме, мајката на детето повторно доаѓа во сиромашниот кварт и таму го среќава лекарот, кој ѝ ја покажува белешката што ја напишала таа. Скитникот и детето преспиваат во едно евтино преноќиште, каде што сопственикот во весникот ја чита наградата за пронаоѓање на изгубеното дете. Ноќта, тој го грабнува детето и го носи во полициската станица, а утредента доаѓа мајката за да си го земе детето. Очајниот скитник доаѓа пред својот дом и заспива на тротоарот, сонувајќи дека е во рајот. Тогаш, него го буди полицаецот, кој го става во автомобилот и го носи во куќата на мајката на детето. Така, скитникот повторно се среќава со детето.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Долно Дупени

Успение на Пресвета Богородица — македонска православна манастирска црква, главна и единствена црква на тој манастир во ресенското село Долно Дупени.
Црквата се наоѓа над селото, во просторот кој помеѓу мештаните е познат како Горно Село. До црквата се доаѓа со пешачење по земјениот шумски пат, во времетраење од околу 30 – 40 минути, почнувајќи од денешната местоположба на селото. Црквата е посветена на Успението Богородично, и како храмова слава го чествува 28 август Изградена е на почетокот на XX век и претставува пример за црковното градителство, сликарство и дрвена резба од тој период. Градбата има трилисна или крстовидна форма, со калоти на јужната, северната и источната страна. Најгоре доминира куполата поставена на осумстран тамбур со четири отвори за прозорци. Влезовите кон црквата се распоредени на западната и северната фасада, а од северната страна кон исток постои и директен влез во олтарниот простор. Внатрешноста на градбата делува доста пространо.
;Икони и ферски
Иконостасот изведен во резба, со отвори за два реда на икони, подигнат е од нивото на наосот со три скалила. Внимание привлекуваат и амвонот или певницата како и владичиниот престол, сите декорорани со дрвена резба. Резбаниот инвентар, според сочуваните натписи, е дело на браќата Нестор и Лазар Алексиеви од село Осој, Дебарско. Работите ги завршиле ви текот на 1908 и 1909 год. Од присутните мотиви на резбаната декорацијата, доминира флоралната стилизирана орнаментика. Сликаните икони на иконостасот се исто така работени во 1909 година и се дела на браќата Крсте и Коста Николови од Лазарополе. Нивни се и големите икони сместени на ѕидовите, јужно и северно од иконостасот, како и иконите на Исус Христос и евангелистите на певницата. Во црквата се наоѓаат и неколку постари икони, кои зборуваат за постарата историја на овој храм.
Смрдешник

Смрдешник или Кокарџа (|Κοκάρτζα, ''Кокарѕа'') — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
1 Историја
Селото претставува велепоседнички имот на неколку богати каракачански семејства, кои располагаат со вкупна површина од 5.600 декари обработлива земја. Ова мало село во минатото било населено со македонско население, но тоа се иселило во соседното село Женско.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
2 Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско со 43 жители бегалци., додека во 1940 година селото броело 49 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 62 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 49 жители, во 1971 година имало 33 жители, во 1981 година имало 66 жители, додека во 1991 година имало 70 жител.
Црква „Св. Атанасиј“ - Долно Дупени

Свети Атанасиј — македонска православна црква во ресенското село Долно Дупени.
Црквата се наоѓа на 2 километра источно од селото. Во нејзината непосредна околина, низ обраснатиот предел, се распознаваат остатоци од темели на објекти, како и стари гробови. Храмот претставува едноставна
градба, со ѕидови од необработен фугиран камен и полукружна апсида на источната страна. Само околу јужниот влез во наосот, вградени се обработени камени блокови, кои го формираат полукружно засведениот премин. Внатрешноста од наосот, јужниот и северниот ѕид прекриена е со ѕидно сликарство. Според натписот над јужниот влез од внатрешната страна, живописот е датиран во 1864 година. Истите непознати мајстори во
таа прилика ги насликале и ѕидовите во олтарниот простор како и западниот дел од црквата, односно нартексот. На многу места, под сликарството нанесено во 19 век, најповеќе на местата каде се одлуштени парченца од живопис, се наѕираат остатоци од постар слој на сликарство. Ова постаро сликарство, кое според стилските каралктеристики најверојатно потекнува од 17 век, најзабележливо е на источниот ѕид од олтарниот простор. Импровизираниот иконостас, составен е од икони изработени во различни временски периоди и тоа од 17, XVIII и XIX век. Најголем дел од иконите потекнуваат од периодот на поствизантиското сликарство и тие можат да се поврзат со постариот слој на ѕидно сликарство во црквата.
Топљани (Берско)

Топљани или Топлјани (|Γεωργιανοί, ''Георгијани''; до 1926 година ''Τόπλιανη'', ''Топљани'') — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото е оддалечено девет километри јужно од градот Бер, крај главниот пат што води од Бер за Кожани, на надморска височина од 440 метри. Сместено е на источните падини на планината Дурла, на левиот брег на реката Бистрица.
Вкупната површина на селскиот атар изнесува 25 квадратни километри.
2 Историја
Изгледа дека се работи за стара населба која била разурната во времето на Негушкото востание во 1822 година, поради што и не се спомнува во постарите статистики. Подоцна, во селото биле сместени 82 бегалски семејства со вкупно 288 жители. Во 1920 година, селото повторно се смета за населба.
3 Стопанство
Населението произведува овошје (праски и круши), пченица и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со сточарство, за што постојат поволни услови.
4 Население
Спирос Лукатос посочува „грчки јазик на жителите“.
На пописот во 1912 година, селото е забележано со грчки јазик и христијанска религија.
По повторното населување на селото, овој пат со грчки бегалски семејства, селото имало 82 семејства со вкупно 288 жители. Во 1920 година селото е регистрирано како населба со 123, а во 1928 година со 326 жители, сите бегалци. Во 1940 година, Топљани имало 398, во 1951 година 327, во 1961 година 267, во 1971 година 224, во 1981 година 270, а во 1991 година 365 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 288 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 449 жители.
5 Знаменитости
* Црква „Св. Атанасиј“, прогласена за споменик на културата
6 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Бер со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Топљани, во кој покрај селото Топљани се наоѓа и селото Извор.
Стефан Мешков

Стефан Мешков наречен Маврото, е македонски револуционер, ресенски војвода на ВМОРО.
1 Животопис
Мешков е роден во 1884 година во Охрид, во Османлиското Царство, денес Република Македонија. Бил војвода на чета од селото Евла, Ресенско, за време на Илинденското востание. По востанието, Мешков заминува за Кнежевство Бугарија. Во текот на месец јули таа година, се приклучил како четник кај Славејко Арсов.
Стефан Мешков загинал на 9 јули 1904 година во судир со турската војска во месноста Горно Ѓуѓанци, Кратовско.
Лудвиг Витгенштајн

Лудвиг Јозеф Јохан Витгенштајн (|Ludwig Josef Johann Wittgenstein; 26 април 1889 – 29 април 1951) е австриско-британски филозоф, познат по својот интелектуален придонес во: логиката, филозофија на математиката, филозофија на духот и филозофија на јазикот.
1 Животопис
Роден во едно од најбогатите европски семејства во Виена, во 1913 година, Витгенштајн наследува огромно богатство од татко му. Значителен дел од богатството го распределува на посиромашни уметници. Страдајќи од длабока депресија по завршувањето на Првата светска војна, го разделува остатокот од своето богатство на своите браќа и сестри. Тројца негови браќа извршуваат самоубиство, а на тоа повремено помислувал и самиот Витгенштајн. Го напушта школувањето неколкупати за да отслужи воен рок, борејќи се на фронтовите за време на Првата светска војна, каде бил повеќекратно награден за својата храброст; предава во неколку училишта во некои помали австриски села, од каде потекнува гласината дека ги тепал децата доколку правеле математички грешки; и работел како болничар за време на Втората светска војна во Лондон каде наводно ги советувал пациентите да не ги пијат лекарствата кои им биле препишани, а истовремено затајувал дека е светски познат филозоф. Тој ја опишува филозофијата како „единственото нешто што ми дава вистинско задоволство.“
Од 1929 до 1947 година предава на Универзитетот во Кембриџ, каде од 1937 година бил професор на катедрата по филозофија.
2 Творештво
За време на животот, Витгенштајн објавил само една мала книга од 75 страници, со наслов „Логичко-филозофски трактат“ (1921), една статија, една книжевна критика и детски речник. Неговите поголеми ракописи се уредени и објавени посмртно. „Филозофски истражувања“ е објавена како книга во 1953 година и веднаш била препознаена за една од најважните филозофски дела во XX век. Неговиот учител Бертранд Расел го опишува Витгенштајн како „најсоврешениот пример за гениј, во традиционална смисла на зборот, кој досега сум го запознал; страствен, длабок, жив и доминантен.“
Неговата филозофија честопати се дели на ран период, кој се одликува со ''Трактатот'' и доцен период, артикулиран во ''Филозофските истражувања''. Раниот Витгенштајн се занимава со логичката врска помеѓу јазичните искази и светот, уверен дека ако ја пронајде и обработи врската помеѓу тие две нешта, би ги решил сите филозофски проблеми. Доцниот Витгенштајн поништува голем дел од кажаното во ''Трактат''от, тврдејќи дека всушност значењето на зборовите произлегува од нивната употреба во конкретно дадена јазична игра.
Влијанието на Витгенштајн е присутно во речиси секое поле на хуманистичките и општествените науки, иако постојат разновидни толкувања на неговата мисла. Со зборовите на неговиот пријател и колега Георг Хенрик вон Рајт: Тој мислеше дека... неговите идеи се неразбрани и извитоперени дури и од оние негови само-прогласени следбеници. Се сомневаше дека ќе биде подобро сфатен во иднина. Еднаш рече дека се чувствува како да пишува за луѓе кои ќе мислат на различен начин и ќе дишат различен животен воздух од денешните луѓе.
Спиро Олчев

Спиро Олчев (, Ресенско, - , ) — македонски револуционер, деец на ВМОРО и ресенски војвода.
1 Животопис
Олчев е роден на 25 декември 1870 година во Дрмени, Ресенско, во Османлиското Царство. Брат му Христо Олчев бил книжар во Софија. Четврти клас гимназија завршил во Софија. Бил војвода на селска чета од родното место за време на Илинденското востание. Во Грција бил затворен од грчките власти, од каде пребегнал за Софија. Потоа во 1905 година пак се вратил во родниот крај.
Во Битола отворил книжарница која постоела сè до доаѓањето на Србите во Вардарска Македонија во 1912 година. Починал на 23 април 1954 година во Софија.
Наум Златарев

Наум Златарев или Златаров со псевдоними Анибал и Кругер е македонски револуционер, деец на ВМОРО.
1 Животопис
Наум Златарев е роден во 1874 година во Охрид, тогашна Османлиско Царство. Брат е на Иван Златарев. Завршил прогимназија, а по професија бил златар. Од 1902 година е член на околискиот комитет на ВМОРО во Охрид. На Смилевскиот конгрес во 1903 година е избран за советник на Горското началство на Охридскиот револуционерен реон. За време на Илинденското востание во 1903 година е реонски началник. Ранет е на 31 август 1903 година во судир со турскиот аскер во месноста Грмешница. Фатен е и убиен на патот меѓу Ресен и Охрид.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Долно Дупени

Свети Архангел Михаил — главна селска црква во селото Долно Дупени, Општина Ресен, Македонија.
Се наоѓа во источниот дел на селото. Во кругот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
Се претпоставува дека потекнува од крајот на или почетокот на , обновена во 1883 година на стари темели.
Црквата е посветена на споменот на чудата на Св. Архангел Михаил. Прославувањето на овој празник, кое се случува на 19 септември, претставува истовремено и селска слава.
1 Градба
Храмот претставува еднокорабна градба со полукружна апсида и влез од јужната страна. Според податоците црквата е изградена на старо култно место во 1883 година. Во поново време сите надворешни ѕидови се измалтерисани, а врз западната и делумно северната фасада се прилепени неколку помошни простории.
1.1 Фрескоживопис
Во внатрешноста на црквата, ѕидно сликарство има само зад владичиниот престол во средишниот дел, а во олтарниот простор во нишата од жртвеникот и главната апсидна конха. Тоа потекнува од 1894 година, односно од периодот кога населбата полека од положбата на некогашното Горно Село постепено се префрла на денешната местоположба.
1.2 Иконостас
Олтарната преграда е со два реда на икони изработени од истиот мајстор што го работел ѕидното сликарство. Според испишаните години и тие потекнуваат, заедно со изработката на целиот иконостас во 1894 година.
2 Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Подмочанско-љубојнска парохија
* Долно Дупени
3 Галерија
Филозофија на правото

Филозофија на правото е дел од филозофијата и јуриспруденцијата кој ги проучува основните прашања поврзани со правото и правните системи, како „што е правото?“, „кои се критериумите за правна валидност?“, „која е врската помеѓу правото и моралот?“ итн. Се разликуваат два вида на јуриспруденција или правна наука кои соодвествуваат со главните филозофски гледишта за правото: аналитичката и нормативната јуриспруденција.
„Главната цел на аналитичката јуриспруденција отсекогаш била да ја изнајде разликата помеѓу правото како систем од норми и другите нормативни системи, како што се етичките“. Прашањето на кое најголем дел од филозофите на правото го насочуваат своето внимание е ''Што е правото? ''Неколку различни мисловни школи имаат дадено разновидни одговори: теоријата за природно право, правниот позитивизам и правниот реализам. Покрај аналитичката јуриспруденција, правната филозофија се занимава и со нормативни теории на правото. „Нормативната јуриспруденција подразбира нормативни, вредносни и обврзувачки прашања за правото.“ На пример, ''Која е целта на правото? Врз кои етички и политички теории е заснован поимот на правото?'' Три приоди се актуелни во современата етичка и политичка филозофија: утилитаризмот (според кој законите треба да бидат така составени што ќе создаваат најдобри последици), деонтологијата (законите требаат да ја штитат поединечната автономија, слободата и правата) и доблесните етики (законите требат да ги одразуваат доблестите на најдобрите граѓани).
Црква „Св. Марина“ - Света Марина (стара црква)

„Света Марина“ (|Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνας Ημαθίας) — православна црква во селото Света Марина во Берско, Егејска Македонија. Припаѓа на Берско-негушко-камбаниската епархија на Вселенската патријаршија.
Црквата е изградена во 1700 г. во старото село, 2 км источно од новото. Претставува еднокорабна базилика со полукружна надворешна апсида, широка припрата-женска црква и трем на јужната и западната страна. Во северозападниот агол на црквата има нов ѕвонарник. Живописите во црквата се од XVIII век. Иконите се изработени во XIX век, а крстот е резбан. Црквата е прогласена за историски споменик на 19 јули 1985 г.
1 Фрески
2 Поврзано
* Црква „Св. Марина“ — новата црква од 1936 г.
Павле Наумов

Павле Наумов е македонски револуционер, кичевски реонски војвода на ВМОРО.
1 Животопис
Павле Наумов е роден во 1883 година во велешкото село Ораовец, тогаш дел од Османлиското Царство. Брат е на војводата Иван Наумов Алабакот. Како член на ВМОРО, учествувал во Илинденското востание во 1903 година, во реонот на Крушево.
По востанието, заминал во Бугарија, а во Македонија се вратил како четник во мај 1904 година. Бил ранет во една битка, и заминал на лекување во Софија. Во Македонија повторно се вратил со четата на војводата Крсто Љондев. Присуствувал на конгресот на ВМОРО на Битолскиот револуционерен округ во 1907 година. Од конгресот бил назначен за реонски војвода на Организацијата во Кичевско.
Вардино (Кукушко)

Вардино (|Λιμνότοπος, ''Лимнотопос'', до 1927 г. ''Βάρδενο'', ''Вардено'') — село во областа Бојмија, Гевгелиско, а денес во општината Пајонија на Кукушкиот округ во Егејска Македонија, Грција. Населението брои 57 жители (2021).
1 Географија и местоположба
Селото Бајалци е сместено во рамничарскиот предел на јужниот раб на Гевгелиско-валандовската котлина односно во историско-географската и етнографска област Бојмија, во долното течение од левата страна на реката Вардар. Се наоѓа западно од градот Кукуш и е на оддалеченост од педесетина километри од Солун, крај главниот пат и железничката пруга кои водат од Солун за Скопје (Е-75) . Селото Вардино е расположено на надморска височина од 40 метри.
2 Историја
Во минатото, селото Вардино било населено исклучително со македонско население, при што во статистиките на К’нчов од 1910 се споменува со 60, Бранков го запишал со 64 жители - Македонци, додека Милоевиќ го води со 5 македонски куќи и 7 домови на Роми муслимани. Во 1923 - 1924 година, тука биле сместени поголем број на бегалски семејства од Понд и Источна Тракија.
3 Стопанство
Земјиштето кое се наоѓа во алувијалната рамнина на Вардар е многу плодно. Главни производи на населението се жито и памук.
4 Население
Во пописот од 1913 година селото е евидентирано само со 54 жители, додека во 1920 година Вардино имало 79 жители, кои всушност биле преселеници. Со населувањето на бегалски семејства во Кавказ и Понд, бројот на жителите во 1928 нараснува на 248, во 1940 имало 224, во 1951 на 172, во 1961 на 205, за да опадне во 1971 на 161, во 1981 на 146+, а во 1991 на 121 жител.
години, население
1928, 248
1940, 224
1951, 172
1961, 205
1971, 161
1981, 146
1991, 121
2001, 130
5 Иселеништво
По уништувањето на селото во Балканските војни од страна на грчката војска, најголемиот број од македонското население се иселило во Бугарија, а извесен број семејства се сместиле во Гевгелија.
Санисајд (филм од 1919)

Санисајд (англиски: ''Sunnyside'') - американски филм од 1919 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е истовремено и продуцент, автор на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (''Edna Purviance'').
1 Содржина
Во филмот, Чаплин глуми работник на една фарма во селото Санисајд. Истовремено, тој работи и во хотелот, кој го раководи сопственикот на фармата. Секое утро, уште во четири часот, тој мора да оди на работа при што настојува да ја „украде“ секоја минута. Сопственикот на фармата постојано го тепа работникот, кој мора дури и да јаде „од нога“ (на пример, шолјата за кафе ја става под вимето на кравата, кокошката ја става на тавата за да снесе јајце итн.). Во недела, додека сите одат во црквата, тој мора да ги пасе кравите, но додека тој занесено ја чита Библијата, кравите му бегаат во селото и влегуваат во куќите и во црквата. Тој влегува во црквата за да ги избрка кравите, по што излегува јавајќи една крава, но паѓа од мостот. Додека лежи без свест, работникот сонува самовили, кои играат и го канат да им се придружи.
Работникот е вљубен во селската девојка (ја игра Пурвианс), на која ѝ подарува прстен, но него не го сака нејзиниот татко. Работите се влошуваат кога еден ден, пред хотелот се случува сообраќајна незгода во која е повреден еден млад човек од градот. Тој започнува да ѝ се додоворува на девојката. За да си ја поврати својата љубена, работникот се труди да го имитира граѓанинот, но безуспешно: таа му го враќа прстенот назад. На крајот од филмот, градското момче го напушта селото, а работникот ја добива саканата девојка.
Делчевски манастир

Делчевски манастир (Св. Богородица Балаклија) — македонски православен манастирски комплекс во подножјето на планината Голак во непосредна близина на градот Делчево. Единствен по специфичниот амбиент.
1 Опис
Околината на самиот манастир, со своите специфични камени форми придонеле уште од дамнина тука да постои светилиште. Сегашниот изглед манастирскиот комплекс го добил некаде на почетокот на 20 век кога бил изграден манастирот но со слаб квалитет. Подоцна на крајот на векот, повротно била покрената иницијатива за возобнување на целиот мананстирки комлекс. Како иницијатор и ктитор се јавил поранешниот македонски премиер и жител на Делчево, Љубчо Георгиевски.
Манастирот е доста омилено излетничко место за делчевчани и е доста посетен. Низ целиот комплекс се наоѓаат дрвени летниковци.
Манастирот бил и мета на грабеж, кога за првпат бил ограбен на крајот на февруари. Биле украдени 3 икони и пари.
2 Објекти
;Црква „Св. Богородица Балаклија“
Главната манастирска црква е посветена на Пресвета Богородица, односно за животоносниот извор. Црквата била во 1915 година, од слаб материјал. На 6 јуни 1999 година повторно бил осветен и поставен камен темелник од страна на тогашниот Митрополит Брегалнички Стефан и црквата од темел е изградена повторно од цврст материјал. Осветена била на 19 септември 1999 година исто така од тогапшниот Митрополит Брегалнички Стефан. Иконите и фрескоживописот се од зографот Драган Ристевски од Охрид.
;Црква „Покров на Пресвета Богородица“
Втората и помалата црква е посветена на Покровот на Пресвета Богородица. Изградена е во 1920 година и целосно возобновена во 1990 година. Не е осветенаи нема фрескоживопис и икони.
;Конаци
Спроти главната манастирска црква се наоѓаат конаци со прекрасна камена фасада. Конаците имаат пространа тераса која пружа прекрасен поглед на градот.
3 Галерија
Ново Русилово

Ново Русилово (|Νέα Ξανθόγεια, ''Неја Ксантогија'') — новоизградено село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението е македонско, преселено од старото село Русилово.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа 2-3 км северно од старото Русилово и 4 км североисточно од Острово. Лежи на надморска височина од 570 м.
2 Историја
Селото Русилово (Старо Русилово) настрадало во Граѓанската војна, поради што неколку семејства и поединци морале да се преселат во Р Македонија. По војната започнало иселување во Воден. Во 1950-те жителите постепено почнале да го основаат Ново Русилово на 2-3 км од старото и да го напуштаат дотогашното село.
Старото село е напуштено во 1980-тите, а населението е преселено во денешното, поради поповолната местоположба (крај патот од Воден за Суровичево и Лерин)
3 Население
Како нова населба, Ново Русилово за првпат се јавува во пописот од 1991 г.
Година, 1991, 2001, 2011
Население, 150, 114, 90
4 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Островско Езеро со седиште во Острово, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Острово, каде спаѓаат и гратчето Острово и селата Друшка, Кадрево и Русилово.
Винкс Клуб

„Винкс Клуб“ (|Winx Club) ― италијанск-американска анимирана серија, којшто дебитираше на 28 јануари 2004 г. по Rаi Duе. Засега се планирани 7 сезони, како и три успешни долгометражни филмови на 3D: „Тајната на изгубеното кралство“ – 2007 г. и „Винкс 3D: магичен авантура“ – 2010 г., и „Мистерија од длабочините“ - 2014 г., како и 4 специјални епизоди – нови верзии на некој од сериите од 1 и 2 сезона по американскиот канал Nickеlodеon и саботните утрински цртани канали 4Kids TV (каналите FOX) и The CW4Kids (каналите The CW).
1 Ликови
* Блум – самовила на змејскиот оган. Првично е од планетата Земја од едно гратче Гарденија, но скоро се разбира дека таа е последната принцеза на планетата Домино.
* Стела – самовила на сјајното сонце. Таа е актуелната принцеза на планетата Соларија.
* Флора – самовила на природата. Таа доаѓа од планетата Линфеја.
* Муза – самовила на музиката. Таа доаѓа од планетата Мелоди.
* Техна – самовила на технологијата. Таа доаѓа од планетата Зинеф.
* Лејла – самовила на брановите. Таа е актуелната принцеза на планетата Андрос.
2 Синхронизации
2.1 Македонска синхронизација
* Сезоне 1-8 и специјалитети се емитува на Сител ТВ.
Глумци: Бисера Самарџиева, Зорица Панчиќ, Елизабета Клинчаревска, Стефанија Начевска, Криси Тимовска, Тони Денковски, Дарко Велиќ, Сашка Димитровска, Трајанка Илиева.
Техничка екипа: Никола Китановски, Дамир Илиевски, Никола Белковски, Мартин Горгиевски, Бранко Попчевски.
* Сезона 5 се емитува на Канал 5 Телевизија со нова синхронизација и назив ''Клубот Винкс''.
Глумци: Емилиа Гиевска, Кристина Тасева, Ана Аврамоска, Катарина Вељановска, Христина Ѓорѓиевска, Андреј Серафимовски, Дарко Велиќ.
Сниматели: Марио Рудан, Стевче Грозданов.
Аудио видео обработка: Зоран Рудан Цеки.
Обработка: студио Целофан.
2.2 Српска синхронизација
* Сезоне 1-3 се емитува на ТВ Ултра.
Глумци: Јелена Стојиљковиќ, Маријана Аранѓеловиќ, Александра Ширкиќ, Јелена Ѓорѓевиќ Поповиќ, Бојана Стефановиќ, Снежана Јеремиќ Нешковиќ, Наташа Балог, Александра Ѓуриќ, Милан Антониќ, Марко Марковиќ, Жељко Алексиќ, Радован Вујовиќ, Срђан Јовановиќ, Синиша Убовиќ, Ана Марковиќ, Софија Јеремиќ, Јована Мишковиќ, Сандра Спасовски.
Обработка: студио Лаудворкс
* Сезона 4 се емитува само во Србија.
* Сезона 5 се емитува само во Србија.
* Сезона 6 се емитува само во Србија.
* Сезона 7 се премиерно емитува 2015 само во Србија. Во Македонија е достапна 2017 на ТВ Мини.
Глумци: Бојана Тушуп, Софија Јеремиќ, Маријана Аранѓеловиќ, Миомира Драгиќевиќ, Даница Тодоровиќ, Наташа Аксентијевиќ, Ѓорѓе Симиќ, Владимир Василиќ, Зоран Стојиќ, Предраг Дамњановиќ.
Обработка: Хепи телевизија
* Сезона 8 се емитува само во Србија.
Фараон

Фараон — владетел на египетската држава. Фараоните имале најмногу поддршка од своите свештеници и од војската. Се верувало дека по смртта, фараонот ќе продолжи да живее во задгробниот живот. Поради тоа, фараоните биле погребувани со најразлични предмети и храна. Многу често, на некои слики се претставени фараоните со нивните жени, како и со некои божици или богови.
1 Фараонот како тема во уметноста и во популарната култура
* „Пошла прва камила, пошла втора камила“ — песна на македонскиот писател Славко Јаневски од 1967 година.* „Танцот на фараонот“ (англиски: ''Pharaoh's Dance'') — композиција на американскиот џез-музичар Мајлс Дејвис (''Miles Davis'') од 1969 година.* „Фараон“ (полски: ''Faraon'') — полски филм од 1966 година во режија на Јежи Кавалерович (''Jerzy Kawalerowicz'').
Метохи (Берско)

Метохи (|Μετόχι) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа југоисточно од градот Бер, во најсеверните падини на планината Шапка, крај патот од гратчето Кутлеш за Бер.
2 Население
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 73 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 110 жители.
3 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Кутлеш со седиште во гратчето Кутлеш, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Метохи, во кој е единствено село.
Гиболдехаузен (општинска заедница)

Гиболдехаузен (|Gieboldehausen) — општинска заедница во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е Гиболдехаузен.
Општинската заедница Гиболдехаузен се состои од следниве општини:
# Билсхаузен
# Бодензе
# Гиболдехаузен
# Кребек
# Обернфелд
# Румшпринге
# Ролсхаузен
# Ридерсхаузен
# Волбрандсхаузен
# Волерсхаузен
Кавасила

Кавасила или Кавашла (|Καβάσιλα) — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Гида, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа речиси на половина пат од градот Бер за градот Гида, крај самиот главен пат, на надморска височина од 17 метри.
Сместено е во областа Урумлак, на 14 километри југозападно од Гиза и на 12 километри североисточнод Бер.
2 Историја
Селото не е воопшто споменато од К’нчов и од Бранков, но најверојатно неговото население имало грчко потекло.
3 Стопанство
Населението главно се занимава со земјоделство, произведувајќи големи количества памук, пченица и други земјоделски производи.
Голем дел од обработливите површини се добиени по извршните мелиорации во околината, а дел од нивите и се наводнуваат.
4 Население
Во пописот од 1913 година селото било забележано со 139, а во 1920 година со 164 жители. По 1923 година, тука биле сместени и 79 бегалци. Во 1928 година селото имало 190 жители, во 1940 година 354 (подоцна тука биле сместени и други бегалски семејства). Во 1951 година биле попишани 633, во 1961 година 739, во 1971 година 678, во 1981 година 868, а во 1991 година 792 жители. Релативниот пораст на населението се должи на извршените мелиорации по 1933 година, на исушувањето на Ениџевардарското Блато и на облагодарувањето на обработливите површини, кои се многу плодни и се наводнуваат.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 78 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 17 жители.
5 Знаменитости
* Црква „Св. Димитриј“
6 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Антигониди со седиште во селото Кавасила, која припаѓа на поголемата општина Гида, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Кавасила, во кој е единствено село.
Подмочанско-љубојнска парохија

Подмочанско – љубојнска парохија — македонска православна парохија, дел од Ресенското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија на МПЦ - ОА. Парохијата ги ошфаќа селата Подмочани (парохиско седиште), Грнчари, Рајца, Курбиново, Асамати, Претор, Сливница, Крани, Арвати, Штрбово, Наколец, Љубојно, Брајчино и Долно Дупени. Старешина на парохијата е јереј Петре Пусовски (сос. 2016).
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Ѓорѓи“ (парохиска црква), Подмочани
Црква „Св. Петка“, Подмочани
Црква „Св. Петар и Павле“, Подмочани
Црква „Св. Атанасиј“, Грнчари
Црква „Св. Илија“, Грнчари
Црква „Св. Никола“, Грнчари
Црква „Св. Никола“, Рајца, 1867
Црква „Св. Јован Крстител“, Курбиново, 1922
Црква „Св. Ѓорѓи“, Курбиново, 1191
Црква „Св. Богородица“, Асамати
Црква „Св. Архангел Михаил“, Асамати
Црква „Св. Марена“, Асамати
Црква „Св. Сава“, Претор, 14 век
Црква „Св. Архангел Михаил“, Претор
Црква „Св. Атанасиј“, Претор
Црква „Св. Богородица“, Претор
Црква „Св. Петка“, Претор
Црква „Св. Недела“, Претор
Црква „Св. Теодор Тирон“, Претор
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“, Сливница, 1607
Црква „Св. Димитриј“, Сливница
Црква „Св. Атанасиј“, Сливница
Црква „Св. Никола“, Сливница
Црква „Св. Петка“, Сливница
Црква „Св. Петар и Павле“, Сливница
Црква „Св. Спиридон“, Сливница
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Крани
Црква „Св. Никола“, Крани
Црква „Св. Архангел Михаил“, Арвати
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Арвати
Црква „Св. Никола“, Арвати
Црква „Св. Константин и Елена“, Арвати
Црква „Св. Атанасиј“, Штрбово
Црква „Св. Јован Крстител“, Штрбово
Црква „Св. Димитриј“, Штрбово
Црква „Св. Никола“, Штрбово
Црква „Св. Петка“, Штрбово
Црква „Св. Никола“, Наколец, 1884
Црква „Св. Петар и Павле“, Љубојно, 1923
Црква „Св. Јован Богослов“, Љубојно, 1861/1921
Црква „Св. Атанасиј“, Љубојно, 1623/1968
Црква „Св. Петка“, Љубојно
Црква „Св. Петка“, Љубојно
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“, Љубојно, 17 век
Црква „Св. Никола“, Љубојно, 13 век
Црква „Св. Димитриј“, Љубојно
Црква „Св. Илија“, Љубојно, 19 век
Црква „Св. Никола“, Брајчино, 1872
Црква „Св. Петка“, Брајчино
Црква „Св. Илија“, Брајчино
Црква „Св. Богородица“, Брајчино
Црква „Св. Атанасиј“, Брајчино
Црква „Св. Архангели“, Брајчино, 1916
Црква „Св. Архангел Михаил“, Долно Дупени, 1883
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Долно Дупени
Црква „Св. Ана“, Долно Дупени
Црква „Св. Димитриј“, Долно Дупени
Црква „Св. Атанасиј“, Долно Дупени, 17 век
Црква „Св. Илија“, Долно Дупени
Црква „Св. Кузман и Дамјан“, Долно Дупени
Црква „Св. Никола“, Долно Дупени
Црква „Св. Петка“, Долно Дупени
Црква „Св. Филип“, Долно Дупени
Микрофилм

Микрофилм е филм на кој е извршено фотографско снимање, микрофилмувањето се прави така што се намалува сликата на толку мала големина што не може да се прочита без оптички помагала, микрочитач. Постојат три вида микрофилм: негатив, позитив и дијазо.
Архивска зграда

Архивска зграда е објект или пак тоа се повеќе објекти, што според локациската, градежно-архитектонскаа и др. пропишани норми ги задоволува основните архивистички стандарди и норми, за да може успешно да се извршува основната дејност на архивот, а тоа е преземање, чување, зашттита, средување, обработка и користење на архивската граѓа.
Архивската зграда треба да исполнува одредени услови, што се однесуваат на:
*Видот на архивот
*Територијалната надлежност на која архивот ја врши својата дејност
*Вкупниот бр. на иматели на архивска граѓа (приоритетни и неприоритетни).
*Количината на документиран материјал и архивска граѓа, што се создава кај имателите на архивска граѓа
*Честота на корисници на архивска граѓа.
Додека пак, објектот треба да исполнува основни стандарди:
*Соодветна локација, урбанистичко – технички услови и можност за доградба или надградба на објектот.
*Функционална намена на просториите ( депоа, библиотека, читална, сала за состаноци, сала за изложби и сл.) и
*Техничка опременост на архивот.
Гиболдехаузен

Гиболдехаузен (|Gieboldehausen) — општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Се наоѓа на реката Руме, околу 25 километри североисточно од градот Гетинген и 15 километир јужно од Остероде. Претставува дел од областа Ајхсфелд.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (''Flecken''), мала населба со локално значење.
Сиќа (Берско)

Сиќа или Сикија (|Συκιά, книжевно: ''Συκέα'', ''Сикеа'') — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото е оддалечено околу пет километри југоисточно од селото Палатич и 20 километри југоисточно од градот Бер, на надморска височина од 330 метри.
Селскиот атар зафаќа површина од 14 квадратни километри. Сместено е во најсеверните падини на планината Шапка.
2 Историја
Селото уште од порано било населено со чисто грчко население.
3 Стопанство
Селото е полупланинско, поради што населението главно произведува пченица, компири, а делумно се занимава и со сточарство.
4 Население
Спирос Лукатос посочува „грчки јазик на жителите“. На пописот во 1912 година селото е забележано со грчки јазик и христијанска религија.
Со пописот од 1913 година селото било забележано со 91, во 1920 година со 123, а во 1928 година со 168 жители, од кои само еден бегалец. Во 1940 година имало 261, во 1951 година 427, во 1961 година 511, во 1971 година 325, во 1981 година 386, а во 1991 година 377 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 283 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 278 жители.
5 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Кутлеш со седиште во гратчето Кутлеш, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Сикија, во кој е единствено село.
Вранешнички апостол

Вранешнички апостол — одломка од кирилички полн апостол од втората половина на XIII век. Наречен е според македонското село Вранештица - Кичевско, од каде што му е испратен на А. Михановиќ. Содржи фрагмент од Делата на Светите Апостоли (А1:1-17:15 со две лакуни: А14:4-15:13, А15:37-16:35). Препишан е од архаична предлошка со траги од глаголичната охридска традиција, која наоѓа одраз пред сè во лексиката на краткоапракосните четива, додека комплеторните се дополнувани од предлошка поврзана со преславските традиции. Вранешничкиот апостол е еден од ретките претставници на апостолите од првата редакција со целосен текст. По правописно-јазичните особености е карактеристичен претставник на Кратовската книжевна школа: едноеров правопис (само ь), тенденција кон употреба само на малата носовка, ограничено мешање на носовките под влијание на охридските традиции, потврди за изговорот на ѫ како ''у'' во согласност со северномакедонската средина. Издаден и проучен е од Блаже Конески.
Халкедон

Халкедон или Халкидон бил стар приморски град во Витинија, во Мала Азија. Градот се наоѓал речиси директно спротивно од Византиум, јужно од Скутари (денешен Усќудар) и денес е област во Истанбул наречен Кадиќој.
Во 451 година во градот бил одржан Четвртиот вселенски собор.
Танго сплетка (филм од 1914)

Танго сплетка (англиски: ''Tango Tangle'')- американски филм од 1914 година, во режија на Мак Сенет (''Mack Sennett''), кој е автор и на сценариото. Во главните улоги играат Чарли Чаплин, Роско Арбакл (''Roscoe Arbuckle''), Форд Стерлинг (''Ford Sterling'') и Честер Конклин (''Chester Conklin''). Филмот е познат и по насловот „Чарлиевата занимација“ (''Charlie's Recreation'').
1 Содржина
Во оваа кратка комедија, Чарли Чаплин (кој се појавува без своите препознатливи мали мустаќи) е млад, убаво облечен човек кој, малку поднапиен, упаѓа на еден бал. Трубачот (го игра Стерлинг) и кларинетистот (го игра Арбакл) од оркестарот се вљубени во девојката од гардеробата и меѓусебе се тепаат за неа. Сепак, додека свири оркестарот, пијаното конте (го игра Чаплин) почнува да игра со девојката. Љубоморниот трубач се преправа дека му е лошо и го испраќа кларинетистот да му донесе вода, а потоа, искористувајќи го неговото отсуство, оди на подиумот и се тепа со својот соперник. Меѓутоа, тогаш доаѓа кларинетистот, па уплашениот трубач му ја остава девојката, а тој и контето продолжуваат да се тепаат кај гардеробата, сè додека двајцата не паднат изнемоштени на подот.
Хидрокодон

Хидрокодонот е полусинтетски опоид синтетизиран од кодеинот, еден од опоидните алкалоиди кои ги има во афионот. Тој е наркотичен аналгетик кој се употребува орално за ублажување на умерена до тешка болка, но исто така се употребува во течна форма како антитусик.
1 Историја
Хидрокодонот за првпат бил синтетизиран во 1920 година во Германија.
Циркус (филм од 1928)

Циркус (англиски: ''The Circus'') — американски филм од 1928 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Мерна Кенеди (''Merna Kennedy''), Ал Ернест Гарсија (''Al Ernest Garcia''), Хенри Бергман (''Henry Bergman'') и Хари Крокер (''Harry Crocker''). Во 1929 година, за овој филм, Чаплин добил почесна награда од Американската филмска академија (за севкупно остварување, иако тој бил номиниран во категоријата за најдобар глумец).
1 Содржина
Еден крадец му го краде паричникот на еден човек и за да не биде откриен, го става во панталоните на еден скитник (го игра Чаплин). Подоцна, жртвата на кражбата го здогледува паричникот кај скитникот и го пријавува кај полицаецот. Бегајќи, тие влегуваат во циркусот токму за време на претставата и сите гледачи се воодушевени од скитникот. Поради тоа, сопственикот на циркусот (го игра Гарсија) му нуди работа на скитникот, но утредента, за време на пробата, тој се покажува во лошо светло и не ја добива работата. Таму, скитникот ја запознава ќерката (ја игра Кенеди) на сопственикот на циркусот и се вљубува во неа.
Меѓутоа, подоцна, кога работниците во циркусот даваат отказ, скитникот е ангажиран како физички работник. Кога случајно ќе упадне на среде претстава, публиката повторно е воодушевена од него и сопственикот на циркусот сфаќа дека тој е главната атракција. Така, скитникот работи тешки работи без да знае дека е главната ѕвезда сè додека еднаш ќерката на сопственикот не му ја каже тајната. Потоа, тој добива поголема плата и ужива повластен третман. Работите се менуваат кога во циркусот пристигнува одачот на јаже, згодниот Рекс (го игра Крокер) во кого се вљубува ќерката на сопственикот. Скитникот е разочаран и повеќе не е во состојба да ја засмејува публиката, поради што му се заканува отказ. Еднаш, кога Рекс не се појавува на претставата, скитникот го заменува на јажето. По претставата, тој се тепа со сопственикот и добива отказ, но следната вечер кај него доаѓа ќерката на сопственикот, која избегала од циркусот. Скитникот добива идеја: се враќа во циркусот и го наговорува Рекс да се ожени со девојката. По нивната венчавка, сите тројца се враќаат во циркусот којшто заминува во друг град, а скитникот, иако е поканет да работи во циркусот, сепак не им се придружува, останувајќи сам.
Градска парохија

Градска парохија — македонска православна парохија, дел од Велешкото архијерејско намесништво на Повардарската епархија на МПЦ - ОА. Парохијата ги опфаќа селата Градско (парохиско седиште), Виничани, Уланци, Ногаевци, Долно Чичево, Горно Чичево, Подлес, Скачинци, Грнчиште и Свеќани.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Ѓорѓи“(парохиска црква), Градско, 1994
Црква „Св. Виничани“, Виничани, 2010
Црква „Св. Никола“, Уланци, 1830
Црква „Св. Спас“, Ногаевци, 1820
Црква „Св. Атанасиј“, Долно Чичево, 1890
Чичевски манастир, Горно Чичево, 1705
Црква „Св. Спас“, Горно Чичево, 1880
Црква „Св. Троица“, Подлес, 1870
Црква „Св. Скачинци“, Скачинци, 1870
Црква „Св. Василиј Велики“, Грнчиште
Црква „Св. Атанасиј“, Свеќани
Манастир „Св. Константин и Елена“, Свеќани
Филозофија на математиката

Филозофија на математиката — гранка на филозофијата на науката која се обидува да одговори на сите прашања врзани за основите на математиката. Сретнуваме прашања од следниов вид: ''дали е математиката неопходна?'', ''зошто математиката е корисна и успешна во опишувањето на природата?'', ''во која смисла, можеме да кажеме дека математичките ентитети постојат?'' и ''како ја одредуваме вредноста на вистинитост на еден математички исказ?''.
Различните одговори на овие прашања се распределуваат во различни мисловни школи, меѓу кои најистакнати се:
* математички реализам или платонизам,
* формализмот
* логицизмот,
* интуиционизмот
* конструктивизмот.
Рудолф Карнап

Рудолф Карнап (|Rudolf Carnap; – ) — германски филозоф кој работел во Европа пред 1935, а во САД потоа до крајот на својот живот. Карнап е еден од главните членови на Виенскиот круг и проповедник на логичкиот позитивизам. Се смета за „еден од џиновите помеѓу филозофите на ХХ. век“
Топирамат

Топирамат е антиконвулзивен лек. Бил откриен во 1979 година.
Комерцијална употреба на лекот започнала во 1996 година. Се користи во третман на епилепсија кај деца и возрасни.
Овој лек успешно се користи во третман на алкохолизам, метамфетаминска зависност, кокаинска зависност, гојазност.
Руме

Руме (|Rhume) — десна притока на реката Лајне, долга 48 километри, во јужниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Нејзиниот извор е најобилен карстен извор во Средна Европа. Водата потекнува од подземни притоки од планинскиот масив Харц.
1 Тек
Руме тече од нејзиниот извор низ Румшпринге и потоа главно кон северозапад преку Гиболдехаузен и Билсхаузен. Подоцна, во неа се влева Одер, која не само што е подолга, туку и со поголем проток на вода. Неколку километри понатаму во Руме се влева Зезе, уште една силна притока од Харц. На крајот се влева северозападно од Нортхајм во Лајне. Тука тече со 16,5 м<sup>3</sup>/с просечно, многу повеќе отколку Лајне (9,8 м<sup>3</sup>/с).
1.1 Места
Места низ кои поминува Руме:
* Румшпринге
* Ридерсхаузен
* Волерсхаузен
* Гиболдехаузен
* Билсхаузен
* Линдау
* Вахенхаузен
* Катленбург
* Берка
* Елферсхаузен
* Нортхајм
1.2 Притоки
Притоки на Руме се ''(во заградите се местата на устието)'':
леви, десни
2 Водени спортови
Руме е пловна преку целата година за кајаци и кануа, кои можат да се изнајмат.
3 Хидроенергија
Во Нортхајм се користат водите на Руме во хидрокинетична централа со 650 KW моќност. Покрај таа, постојат помали централи во Елферсхаузен и Катленбург.