Украинска Народна Република

Украинска Народна Република (УНР) — краткотрајна држава во Источна Европа. Пред нејзиното прогласување, Централниот совет на Украина бил избран во март 1917 година како резултат на Февруарската револуција, а во јуни прогласила украинска автономија во рамките на Русија. Нејзината автономија подоцна била признаена од Руската привремена влада. По Октомвриската револуција, Централниот совет на Украина го осудила болшевичкото преземање на власта и ја прогласила Украинската народна република со територија вклучувајќи ја областа од околу осум руски царски гувернери (Киев, Волинија, Харков, Керсон, Екатеринослав, Полтава, Чернигов и Подолија). Земјата формално ја прогласила својата независност од Русија на 22 јануари 1918 година.
За време на своето кратко постоење, републиката поминала низ неколку политички трансформации - од социјалистичка република предводена од Централниот совет на Украина со нејзиниот генерален секретаријат, до социјалистичка република предводена од Дирекцијата и од Симон Петљура. Помеѓу април и декември 1918 година, социјалистичката власт на Украинската Народна Република била суспендирана, откако била соборена од прогерманската Украинска Држава на Павло Скоропадскиј, кој бил избран за Хетман на Украина од конгресот на селаните.   По распадот на украинската држава, Украинската Народна Република го прогласила своето обединување со Западноукраинската Народна Република во јануари 1919 година. По Полско-украинската војна, таа потпишала сојуз со Втората Полска Република. На 10 ноември 1920 година, државата го изгубила остатокот од својата територија од болшевиците. Мирот во Рига на 18 март 1921 година помеѓу Полска, Советска Русија (дејствувајќи исто така во име на Советска Белорусија ) и Советска Украина ја запечатило судбината на Украинската Народна Република.
По Октомвриската револуција, на територијата на Украина се формирале многу влади, особено Украинската Народна Република на Советите со седиште во Харков и нејзините советски наследници. Оваа сила, заедно со Украинската Народна Република, Белото движење, Полска, Зелените војски и анархистите, постојано се бореле меѓу себе, што резултирало со многу жртви меѓу Украинците кои се бореле во Украинската војна за независност како дел од пошироката руска граѓанска војна од 1917-1923 година. Советска Русија ја проширила својата контрола врз она што на крајот ќе стане Украинска Советска Социјалистичка Република, која станала и основачка членка на Советскиот Сојуз во 1922 година
1 Историја
1.1 Револуционерен бран
На 10 јуни 1917 година, Централниот совет на Украина ја прогласила својата автономија како дел од Руската Република со својот прв универзал на Сеукраинскиот воен конгрес. Највисокото раководно тело на Украинската Народна Република станал Генералниот секретаријат на чело со Володимир Виниченко. Премиерот на Русија Александар Керенски го признал Секретаријатот, назначувајќи го за претставничко раководно тело на руската привремена влада и ограничувајќи ги неговите овластувања на пет гувернери: Волин, Киев, Подолија, Чернигов и Полтава. На почетокот Виниченко протестирал и ја напуштил функцијата водач на Секретаријатот, но на крајот се вратил повторно да го собере Секретаријатот откако Централната Рада ја прифатила ''Керенската инструкција'' и ја издала Вториот караван на украинската Централна Рада.
По Октомвриската револуција, киевската фракција на Болшевичката партија го поттикнала востанието во Киев на 8 ноември 1917 година со цел да воспостави советска власт во градот. Силите на воениот округ на Киев се обиделе да го спречат, но откако Централната Рада ја фрлила својата поддршка зад болшевиците, руските сили биле елиминирани од Киев. По протерувањето на владините сили, Рада објавила поширока автономија за Украинската Република, сè уште одржувајќи врски со Русија, на 22 ноември 1917 година. Територијата на републиката била прогласена со Третиот караван на украинската Централна Рада на 20 ноември 1917 година (7 ноември по стар стил) која ги опфаќа гувернерите: Волин, Киев, Подолие, Чернигов, Полтава, Харков, Екатеринослав, Керсон (Таури, не вклучувајќи го Крим). Исто така, се наведува дека луѓето од гувернерите: Воронеж, Холм и Курск се добредојдени да се приклучат на републиката преку референдум. Понатаму, Централната Рада изјавила дека бидејќи немало влада во Руската Република по Октомвриската револуција, таа се прогласила себеси за Врховно раководно тело на територијата на Украина додека не се воспостави ред во руската република. Централниот совет на Украина ги нарекла сите револуционерни активности како Октомвриската револуција граѓанска војна и ги изразила своите надежи за решавање на хаосот.
По краткото примирје, болшевиците сфатиле дека Радата нема намера да ја поддржи Болшевичката револуција. Тие се реорганизирале во Сеукраински совет на Советите во декември 1917 година во обид да ја преземат власта. Кога тоа не успеало поради релативниот недостаток на популарност на болшевиците во Киев, тие се преселиле во Харков . Болшевиците од Украина ја прогласиле владата на Украинската Народна Република за незаконска и ја прогласиле Украинската Народна Република на Советите со главен град Киев, тврдејќи дека владата на Народните секретари на Украина е единствената влада во земјата. Болшевичката црвена армија влегла во Украина преку Руската СФСР како поддршка на локалната советска влада. Како што се заладиле односите меѓу членовите во Централната Рада, серија регионални советски републики на територијата на Украина ја прогласиле својата независност и верност кон Петроградскиот совет (Советска Република Одеса (јужна Украина), Советската Република Донецк-Кривој Рог (источна Украина). Република Донецк-Кривој Рог е создадена со директен декрет на Ленин како дел од Руска СФСР со главен град Харков. Тој декрет бил успешно спроведен од Фјодор Сергеев, кој станал претседател на локалната власт, како и приклучување кон советската влада на Украина, истовремено. За разлика од Републиката на Фјодор Сергеев, Република Одеса не била призната од ниту една друга болшевичка влада и на своја иницијатива влегла во воен конфликт со Романија за контрола над Молдавската Демократска Република, чија територија ја оспорувала.
1.7 Времеплов
Следниве информации се засноваат на изложбата на Музејот на советската окупација во Киев во Киев.
1.2.1 Пролет 1917 година
* 8-12 март - Февруарска Револуција во Руското Царство, победа на демократските сили
* 17 март – формирање на украинскиот централен совет
* 4 април - рекреација на Просвита, формирање на Украински комитет за соработка и Привремен воен совет, ослободување на жителите на Галиција, особено Андреј Шептицки
* 9 април - Михаило Хрушевски се враќа од егзил на чело на украинскиот централен совет
* 10 април – Украинскиот Централен совет го поддржува свикувањето на Украинскиот национален конгрес
* 11 април - основање на Украинското воено друштво на Хетман Полуботок на чело со Микола Михновски, организација на 1-виот украински волонтерски полк на Бохдан Хмелницки
* 13 април – се одржале големи демонстрации во Киев со над 100.000 луѓе, формирање на Украинскиот национален совет во Петроград
* 2-4 мај - Украинскиот национален конгрес се одржал во Киев, во кој учествувале околу 900 делегати, Конгресот го потврдил составот на украинскиот централен совет од 150 членови на чело со Михаило Хрушевски
* 17 мај - командантот на Југозападниот фронт, генерал Брусилов дозволил да се организира полкот Бохдан Хмелницки, кој подготвил 3.574 доброволци.
* 18 - 1 мај во Киев се одржал Украински воен конгрес на кој присуствувале над 700 делегати. Конгресот го избрал Украинскиот генерален воен комитет од 18 членови на чело со Симон Петљура
1.2.2 Лето 1917 година
* 10-15 јуни - во Киев се одржал 1-виот селански конгрес на Украина на кој учествувале 2.200 делегати
* 11 јуни - вонреден конгрес на советот на украинското воено друштво на Дорошенко во Симферопол одлучил да создаде посебен украински полк
* 18-24 јуни - игнорирајќи ја забраната на руската привремена влада, во Киев се одржал вториот украински воен конгрес. Конгресот ја прифатил декларацијата за детален план за украинизација на руската армија, оставајќи го Симон Петљура на чело на Украинскиот генерален воен комитет. Конгресот ја покажал својата поддршка на украинскиот Централен совет. Советот на Харков го признал Украинскиот Централен совет како владин орган во Украина
* 24 јуни – објавување на 1-от универзал на Сеукраинскиот воен конгрес (декларација) на Софијевска Плошча (Плоштад Софија)
* 28 јуни - Украинскиот Централен совет го избирал Генералниот секретаријат на Украина како орган на државната власт
* 11 јули - делегација на руската привремена влада (Керенски, Терешченко и Церетели) пристигнале во Киев
* 14 јули - Украинскиот Централен совет го усвоил тој ''Мешан совет'' составен од 40 претставници од украинските и 18 од националните малцинства
* 16 јули - Малиот совет ја усвоил Втората универзална (декларација) на украинскиот централен совет
* 29 јули - Малиот совет го усвоил Статутот на највисоката влада на Украина
* 8 август – се случил терористички напад на железничката станица „Пост-Волински“ (Киев), каде што новоформираниот полк Богдан Хмелницки бил нападнат од московските кураси и донските козаци.
* 17 август - Руската привремена влада издала привремена инструкција за Генералниот секретаријат на привремената влада во Украина каде што ја признал надлежноста на Генералниот секретаријат за пет гувернери (Губернија): Киев, Волин, Полтава, Чернихив и Подилија
1.2.3 Есен 1917 година
* 22 септември – Малиот совет ја усвоил декларацијата за Украинското уставно собрание. Претставниците на националните малцинства во Ситниот совет ги осудиле намерите на Украина да се одвои од Русија
* 27 септември – почеток на Државната демократска конвенција во Петроград
* 13 октомври - со петиција на Судскиот совет во Киев, привремената влада на Русија иницирала истрага против Генералниот секретаријат за намерата да се свика Украинското уставно собрание
* 7 ноември - Октомвриска револуција во Петроград. Создаден ситен совет на Регионалниот комитет за заштита на револуцијата во Украина. Комитетот најавил проширување на своите овластувања над деветте украински гувернери
* 8 ноември – Украинскиот Централен совет усвоил резолуција со која се осудува револуцијата. Во знак на протест, болшевиците го напуштиле Регионалниот комитет и Украинскиот Централен совет
* 9 ноември - командантот на воениот округ во Киев, генерал Квецински одбил да го признае Регионалниот комитет, кој пак бил распуштен, пренесувајќи ги сите свои овластувања на Генералниот секретаријат
* 11 ноември - биле уапсени болшевици на револуционерниот комитет. Украинскиот Централен совет усвоил предлог-закон за изборите на Украинското уставно собрание што му го предава на Малиот совет за да го финализира законот и да ги спроведе изборите
* 14 ноември – Украинскиот Централен совет и генералниот секретар биле признати како државни органи. Генералниот секретар за воени прашања Симон Петљуура ја потчинува киевската милиција (за спроведување на законот) на украинската влада
* 20 ноември - по објавувањето на 3-та Универзална (декларација) пратениците на руските кадети В. Крупков и полскиот Коло В. Рудницки ги предале мандатите на украинскиот Централен совет
* 21 ноември - Генералниот секретар за воени прашања Симон Петљура го назначува генералот Павло Скоропадски за командант на вооружените сили на десниот брег на Украина
* 22 ноември – во присуство на француската, италијанската и романската дипломатска мисија, бил објавен 3-от универзал на Сеукраинскиот воен конгрес (декларација) на Софиевска Плошча (Плоштад Софија)
* 27 ноември - Украинскиот Централен совет усвоил резолуција во врска со Холм протестирајќи против нееговата анексија од Полска
* 30 ноември – Генералниот секретаријат објавил дека Совнарком не е легален орган на Русија. Малиот совет го усвоил Законот „За украинското конститутивно собрание“ каде што бил формиран неговиот состав од 301 членови:
** Гувернерат на Киев – 45
** Покраина Волин – 30
** Гувернерат Подиља – 30
** Гувернерат Екатеринослав – 36
** Гувернерат Полтава – 30
** Гувернерат Керсон – 34
** Гувернерат Харков - 35
** Гувернерат Таврија – 9
** Гувернерат Чернихив – 27
** Област Острохож – 15
(Секој заменик претставува 100.000 жители, право на глас имаат граѓани од 20 години и постари; формирана Централна изборна комисија при Украинското конститутивно собрание)
1.2.4 Зима 1917-1918 година
* 14-15 декември – Малиот совет го усвоил Законот за Општиот суд, највисоката судска институција на Украинската Народна Република. Меѓународните дипломатски мисии ги префрлиле своите канцеларии од Мохилив-Подилски во Киев. Владата на Франција на 18 декември ја објавила својата намера да има дипломатски односи со Украина. Слична намера изјавила и Англија
* 19 – 1 декември Конгресот на советите на работничките, војниците и селанските пратеници на Украина ја изразиле својата целосна доверба на украинскиот Централен совет и Генералниот секретаријат и го осудиле ултиматумот на Ленин-Троцки
* 22 декември – Матичниот совет го усвоил Законот за даноци и наплата, со кој сите даноци и наплати припаѓале на Државната каса на Украина
* 23 декември – Генералниот секретаријат го утврдил составот на украинската делегација на мировните преговори во Брест-Литовск
* 25 декември – Мировната конференција во Брест-Литовск испратила телеграма за Украина да се приклучи на преговорите
* 3 јануари - Генералот Жорж Табуа бил назначен за комесар на Француската Република во Владата на Украинската Народна Република
* 6 јануари – почеток на мировните преговори во Брест. Шефот на украинската делегација Всеволод Холубович побарал признавање на Украина како суверена држава, додавање на гувернерот на Холм и спроведување плебисцит на територијата на Австроунгарија каде доминирало украинското население за да се додаде таа територија на Украина.
* 9 јануари – 171 делегати биле избрани во Украинското уставно собрание
* 10-12 јануари - Централните сили ја признале украинската делегација на разговорите во Брест како посебна и ополномошна да води преговори во име на Украинската Народна Република
* 16 јануари - Малиот совет го усвоил законот за создавање на Украинската национална армија и нејзиниот состав врз основа на принципот на милицијата
* 22 јануари – Малиот совет го усвоил законот за Национално-поединечна автономија. За последниот текст на 4. Универзална (Декларација) гласале: „за“ – 39 гласови, „против“ – 4 гласа, „воздржани“ – 6.
* 29 јануари - битка кај Крути
* 9 февруари - бил потпишан мировниот договор Брест со Германија, Австроунгарија, Отоманската Империја и Бугарија
* 10 февруари - Поради напредувањето на руските болшевички сили, владата на Украина била евакуирана од Киев во Житомир
* 21 февруари – Украинската делегација издала декларација за причините за пристигнувањето на германските сили во Украина
* 27 февруари – Украинскиот Централен совет го усвоил законот за воведување во Украина нов стил на календар според кој времето се движи 13 дена напред. Матичниот совет го донел законот за новиот монетарен систем. Монетарната единица станала гривна која имала 8.712 единици чисто злато. Усвојување на законот за грбот на Украинската народна република – Троза (Трозаб)
1.5.1 Пролет 1918 година
Во април 1918 година, трупите лојални на Украинската Народна Република ја преземале контролата врз неколку градови во регионот на Донбас.
* 2 март – Малиот совет го усвоил законот за државјанство на Украина, законот за нов административен систем. Руските воспоставени губернии требало да бидат заменети со нова административна единица - землија (земја)
* 18 март - неколку загинати студенти-ветерани на Крути биле повторно погребани во Киев
* 11 април - 12 мај 1918 година бил назначен за прво свикување на Украинското уставно собрание
* 13 април – Усвојување на резолуцијата на украинскиот Централен совет со која се осудува анексијата на Бесарабија од Романија
* 23 април – потпишан економски договор меѓу Украина и Германија со Австроунгарија
* 25 април – Усвојување на законот за Централниот економски совет на Украина
* 29 април – Усвоен предлог-закон за Уставот на Украина. Сеукраинскиот аграрен конгрес го избирал Павло Скоропадски, Хетман на Украина.
1.3 Независност
Поради агресијата од Советска Русија, на 22 јануари 1918 година, Централната Рада го издал својат 4-ти универзал на Сеукраинскиот воен конгрес (од 22 јануари 1918 година), прекинувајќи ги врските со болшевичка Русија и прогласувајќи суверена украинска држава. Помалку од еден месец подоцна, на 9 февруари 1918 година, Црвената армија го зазела Киев.
Опколена од болшевиците и губејќи многу територии, Големата Рада била принудена да бара странска помош и го потпишала Договорот од Брест-Литовск на 9 февруари 1918 година за да добие воена помош од Германското и Австроунгарското царство. Германија и помогнала на украинската армија да ги принуди болшевиците од Украина. На 20 февруари 1918 година, советот на Кубањската Народна Република ја прифатил резолуцијата за федерален сојуз на Кубан со Украина додека болшевичките сили се туркале кон Екатеринодар. Било договорено резолуцијата да се проследи на ратификација до украинската влада.
По договорот од Брест-Литовск, Украина станала виртуелен протекторат на Германското Царство кое во тоа време изгледало поповолно отколку да биде совладано од советските сили кои ширеле пустош во земјата. Германија била загрижена за губење на војната и се обидувала да го забрза процесот на екстракција на храна од Украина, па решила да воспостави своја администрација во лицето на генералфелдмаршал фон Ајхорн, кој го заменил генерал-полковникот Александар фон Линзинген. На 6 април командантот на армиската група ''Кијев'' издал наредба во која ги објаснил своите намери да ги исполни условите од договорот. Тоа, се разбира, било во спротивност со законите на украинската влада, која ја поништила неговата наредба. До април 1918 година, офанзивата на германско - австриската операција Фаустшлаг целосно ги отстранила болшевиците од Украина. Германските/австроунгарските победи во Украина се должат на апатијата на локалното население и на инфериорните борбени вештини на болшевичките трупи во споредба со нивните австроунгарски и германски колеги.
Германците ја уапсиле и ја распуштиле Централната Рада на 29 април 1918 година за да ги запрат социјалните реформи што се случувале и го рестартирале процесот на трансфер на снабдување со храна во Германија и Австроунгарија. Германските власти го уапсиле и украинскиот премиер Всеволод Холубович под обвинение за тероризам и на тој начин го распуштиле Советот на народни министри. Пред ова, Радата го одобрил Уставот на Украинската Народна Република. Паралелно со сите овие настани и неколку дена пред промената на власта во земјата на 24 април 1918 година, владата на Белорусија ја потврдила белоруската стопанска комора во Киев на чело со Митрофан Довнар-Заполски на иницијатива на белорускиот секретар за финансии Пјотр Кречевски .
1.4 Хетманат
По државниот удар, Радата била заменета со конзервативната влада на Хетман Павло Скоропадски, Хетманатот и Украинската Народна Република со „Украинска Држава“. Скоропадски, поранешен офицер на Руското Царство, воспоставил режим кој ги фаворизирал големите земјопоседници и концентрирајќи ја моќта на врвот. Владата имала мала поддршка од украинските активисти, но за разлика од социјалистичката Рада, таа била во можност да воспостави ефикасна административна организација, воспостави дипломатски врски со многу земји и склучи мировен договор со Советска Русија. За неколку месеци, Хетманатот исто така отпечатил милиони учебници по украински јазик, основал многу украински училишта, два универзитети и Украинска академија на науките.
Владата на Хетманатот, исто така, ја поддржала конфискацијата на претходно национализираните селски земји од страна на богатите сопственици на имот, често со помош на германските трупи. Ова довело до немири, подем на селско партизанско ( герила) движење и серија големи народни вооружени бунтови. Се воделе преговори за да се добие поддршка од претходните членови на Радата, Петљура и Виниченко, но овие активисти работеле на соборување на Скоропадски. На 30 јули, рускиот левичарски социјалист-револуционер, Борис Михајлович Донској, со помош на локалната УСРП успеал да го убие фон Ајхорн, разнесувајќи го во центарот на Киев на сред светло.
Поради претстојната загуба на Првата светска војна од Германија и Австроунгарија, спонзорите на Скоропадски, Хетманатот формирал нов кабинет на руски монархисти и се обврза на федерација со можна идна не-болшевичка Русија. Како одговор, украинските социјалисти објавиле нова револуционерна влада, Директорат, на 14 ноември 1918 година.
1.7 Времеплов
1.5.1 Пролет 1918 година
* 29 април - Сеукраинскиот аграрен конгрес го избрал Павло Скоропадски за Хетман на Украина
* 30 април - Микола Василенко бил назначен за претседател на Советот на министри и бил задолжен за формирање влада
* 7 мај – Советот на министри ги потврдил своите намери да го додаде Крим на украинската држава
* 15 мај – Потпишување на договор меѓу владите на Украина од една страна и Германија и Австроунгарија од друга за давање заем во износ од 400 милиони карбованети за набавка на украинската храна
* 18 мај – Советот на министри го усвоил законот за формирање на Државна гарда
* 23 мај – започнале мировните преговори меѓу претставниците на Украина и Русија
* 28 мај - во Киев пристигнал ополномоштената делегација на Регионалниот совет на Кубан предводена од Микола Рјабовол со предлог за обединување на Кубан со Украина
* 30 мај – министерот за надворешни работи Дмитро Дорошенко со специјално писмо побарал до амбасадорот на Германија во Украина, баронот Алфонс Мум фон Шварценштајн, Крим да се вклучи во Украина.
1.5.2 Лето 1918 година
* 12 јуни - Конгресот на земјопоседници и аграри на гувернерот Таврија што се одржал во Симферопол го поддржал предлогот Таврија да се вклучи во Украина
* 20 јуни - Сеукраинскиот црковен совет се одржал во Киев
* 1 јули - донесена одлука за создавање на украинскиот универзитет во Камианец-Подилски
* 2 јули – усвојување на законот за државјанство на украинската држава
* 8 јули - создавање на Државниот сенат на украинската држава како врховна судска институција
* 9 јули - формирање на комисија за развој на проектот на Украинската академија на науките
* 10 јули - Киевското православно свештенство ја укинала анатемата на хетман Мазепа
* 24 јули - Украина и Германија го ратификувале мировниот договор од Брест, усвојување закони за општата воена обврска, кривична одговорност за надминување на максимално утврдените цени и шпекулации, назначувања во државна служба
* 27 јули - поради антиукраинската политика на кримската влада на Сулкевич, украинската држава воспоставила економска блокада на полуостровот
* 1 август – усвојување на закони за врховна власт и политичка позиција на воените лица
* 2 август – усвојување на законот за создавање фонд на Националната библиотека на украинската држава
* 6 август – Сеукраински црковен совет повикал на автокефалност на Украинската црква
* 10 август – го потврдил статутот на Украинската државна банка и нејзините основни и резервни капитали
* 17 август – усвоен закон за ограничување на увозот на руските парични единици
* 22 август – во Виена Турција и Украина размениле документи со кои се ратификувал Брестскиот мировен договор
* 10 септември – потпишување на економски договор меѓу Украина, Германија, Австроунгарија за фискалните години 1918-1919
* 18 септември - привремено запирање на обичајната војна со Крим по петиција на владата на Сулкевич
1.5.3 Есента 1918 година
* 5 октомври – во Киев започнале преговорите меѓу Украина и Крим за условите за вклучување на Крим во Украина
* 6 октомври - Отворен државен украински универзитет во Киев
* 16 октомври - Хетманот од Украина издал декларација за заживување на козакството
* 17 октомври – донесена декларација за организација на волонтерска милиција за почитување на поредокот на законот
* 21 октомври - Хетманот од Украина се сретнал со вонредната мисија на регионалната влада на Кубањ, предводена од полковникот В. Ткачов
* 6 ноември – германските власти ги префрлиле бродовите на Црноморската флота на украинската држава
* 13 ноември - Советите го поништиле мировниот договор од Брест и одбиле да ја признаат независноста на украинската држава
* 13-16 ноември – потпишување договор за трговски, конзулатски и поморски односи, железнички и финансиски договори меѓу владата на Украина и вонредната мисија на регионалната влада на Кубан
* 14 ноември – востание против Хетманатот
* 26 ноември - Создадена е Украинската академија на науките со која претседава Владимир Вернадски
1.5.4 Зима 1918 година
* 5 декември – потпишување на договор за соработка меѓу Украина и Грузија
* 14 декември - Хетманот од Украина ги предал своите овластувања и емигрирал во Германија
1.6 Дирекција
Дирекцијата добила огромна популарност и поддршка од некои од воените единици на Скоропадски, вклучувајќи ја и дивизијата Сердиук. Нивната бунтовничка војска го опколила Киев на 21 ноември. По тринеделниот ќор-сокак, Скоропадски абдицирал во корист на Советот на министри, кој им се предал на револуционерните сили. На 19 декември 1918 година, Дирекцијата ја презела контролата врз Киев.
Болшевиците ја нападнале Украина од Курск кон крајот на декември 1918 година, каде што била повторно воспоставена новата украинска советска влада претходно во ноември истата година. На 16 јануари 1919 година Украина официјално и објавила војна на Русија, додека руската советска влада продолжила да ги негира сите тврдења за инвазија. На 22 јануари 1919 година, Дирекцијата била официјално обединета со Западноукраинската Народна Република, иако овој ентитет ''де факто'' одржувал своја војска и влада. На 5 февруари, болшевиците го зазеле Киев.
Во текот на 1919 година, Украина доживеала хаос додека армиите на Украинската Република, болшевиците, белата армија, странските сили на Антантата и Полска, како и анархистичките сили како онаа на Нестор Махно се обиделе да надвладеат. Понатамошната офанзива во Киев, организирана од полската армија и сојузничките украински сили, не била во можност да ја промени ситуацијата. На 10 ноември 1920 година, Дирекцијата го изгубила остатокот од својата територија од болшевиците во Волинија кога преминала во Полска за да прифати интернација. Во март 1921 година, Риганскиот мир ја запечатил заедничката контрола на територијата од страна на Полска, Руска СФСР и Украинска ССР .
Како резултат на тоа, земјите на Галиција, како и голем дел од територијата на Волин биле инкорпорирани во Полска, додека областите на исток и југ станале дел од советска Украина.
По својот воен и политички пораз, Дирекцијата продолжила да одржува контрола над некои од своите воени сили. Спречејќи ја планираната инвазија на нејзиниот ривал надвојводата Вилхелм од Австрија, во октомври 1921 година, владата во егзил на Украинската национална република започнала серија герилски рации во централна Украина кои достигнале до исток до Киевската област. На 4 ноември, герилците на Дирекцијата го зазеле Коростен и заплениле многу воени резерви. Но, на 17 ноември 1921 година, оваа сила била опкружена од болшевичката коњаница и уништена.
1.7 Времеплов
1.7.1 Зима 1918-1919 година
* 14 декември - Дирекцијата на Украина ги добила државните овластувања во Украина откако хетманот на Украина емигрирал во Германија
* 16 декември – Дирекцијата го обновила законот за Национално-поединечна автономија
* 19 декември – големиот влез на Дирекцијата во главниот град на Украина. Воена парада на Софиевска Плошча. Протестна нота до земјите од Антантата поради окупацијата на пристаништата во Јужна Украина ( Интервенција на сојузниците во Руската граѓанска војна)
* 26 декември – Дирекцијата објавила основа за своите економско-социјални политики и политички систем
* 31 декември - Дирекцијата издала протестна нота до Советска Русија поради нејзината инвазија на Украина
* 1 јануари – Дирекцијата го усвоила законот за Врховниот орган на Украинската автокефална православна катедрална црква
* 2 јануари - наредба на началникот Отаман Симон Петљура да ги прогони сите непријатели на Украина
* 3-4 јануари - повторени протестни ноти до Советска Русија поради нејзината интервенција
* 4 јануари – Дирекцијата го усвоила законот за украинската монетарна единица, гривна
* 8 јануари - Владата на Украина го усвоила Законот за земјиште, врз основа на принципите на социјализмот
* 16 јануари – објавување војна со Москва поради немање резултати од мировните преговори
* 22 јануари – декларација за обединување меѓу Украина и Западна Украина на Софискиот плоштад
* 23 јануари – во Киев била отворена сесијата на трудовиот конгрес иницирана од Дирекцијата. На конгресот присуствувале над 400 делегати, од кои 65 ја претставувале Западна Украина. Ја изразиле својата доверба во Дирекцијата и го усвоиле законот за формата на владеење во Украина
* 2 февруари - поради напредувањето на болшевиците, Дирекцијата се преселила од Киев во Виница
* 13 февруари – Дирекцијата го сменила составот на Советот на националните министри
* 17 февруари - Дирекцијата поднела петиција до владите на Антантата и САД за помош во борбата со болшевиците
* 27 февруари - Шефот Отаман се состанал со Комисијата на Антантата во Ходорив
1.7.2 Пролет 1919 година
* 15 март - делегацијата на Западна Украина предводена од Евхен Петрушевич се состанала со Директориумот во Проскурив за понатамошно разговарање за развојот на заедничките операции
* 4 април - ополномоштениот претставник на Украина на мировната конференција во Версај, Х. Сидоренко го изразил својот протест поради полскиот воен напад на украинската територија и нејзината политичка и материјална поддршка од Антантата
* 9 април - Директориумот ја усвоил декларацијата за оставка на владата на Остапенко и назначување на новиот состав на Советот на национални министри предводен од Борис Мартос
* 15 април - Владата на Украина го назначил генералот Александар Осецки за Отаман на армијата
* 29 април – Работи на Володимир Оскилко
* 9 мај - Симон Петљура бил избран за шеф на Директориумот во Радивилив
* 20 мај - мировните преговори на дипломатската мисија на Украина со командата на полската армија Халер во Лублин не покажале резултати
1.7.3 Лето 1919 година
* 12 јуни - Владата на Финска ги обновила дипломатските односи со Украина
* 16 јуни - кардиналскиот државен секретар Пјетро Гаспари го информирал претседателот на Дирекцијата С. Петлиура за одобрувањето на грофот Михаило Тишкевич за амбасадор на Украина во Светата столица
* 18 јуни - делегацијата на Украина на мировната конференција во Версај заедно со претставниците на Естонија, Латвија, Белорусија, Грузија, Азербејџан, Северен Кавказ го изразиле својот протест против признавањето на Врховниот совет на Париската мировна конференција, владата на адмирал Колчак како Врховната влада на Русија
* 20–21 јуни – потпишување на привремен договор на Украина со Полска во Лавов и воспоставување на демаркациона линија (линија Делвиг)
1.8 Антиболшевички и други востанија
Следува списокот на бројни востанија кои се случиле за време на формирањето на Украинската Народна Република. Некои од нив биле во опозиција на владата на Петљура (како што е Аферата Оскилко), некои против воспоставувањето на советскиот режим, некои се одржале за да се елиминираат силите на Антантата. Според документацијата на Чека, во Украина се случиле 268 востанија од 1917 до 1932 година, каде во повеќе од 100 раони побунетите селани убивале чекисти, комунисти и продотријади кои барале храна со сила, што повеќе наликувало на експропријација.* Махновшчина (Нестор Махно)
* Отаман Григориев
* Афера Отаман Оскилко (Володимир Оскилко)
* Востанието на Отаман Зелењи
* Холодни Јар (Студена клисура)
* Отаман Камењука
* Слободни Козаци (Семен Хризло)
* Востанието Зазимија - Отаман Ромашка и Отаман Анхел против Киев и Чернихив Чека и башкирска коњаничка бригада
* Заседа против Црвената армија во близина на Уман во 1920 година
2 Егзил
Владата на Украинската Народна Република дејствувала во Варшава, Париз, Вајмар, Кисинген, Минхен и Филаделфија.
По почетокот на Втората светска војна, Тарас Булба-Боровец, со поддршка на претседателот на Украинската Народна Република во егзил, Андриј Ливицки, ја преминал германско-советската граница и започнал да организира воени единици на УПА подредени на Владата на УПР.
Десеттата итна седница на Украинскиот национален совет ја признал државата Украина како наследник на Украинската Народна Република во егзил и се согласил да ги пренесе овластувањата и атрибутите на државната власт на новоизбраниот претседател на Украина во 1991 година
3 Меѓународно признание
Украинската Народна Република била призната ''de jure'' во февруари 1918 година од Централните сили на Првата светска војна (Австроунгарија, Германија, Отоманската Империја и Бугарија) и од болшевичка Русија, балтичките држави ( Естонија, Латвија и Литванија ), Грузија, Азербејџан, Романија, Чехословачка и Светата столица. ''Де факто'' признавањето било доделено од Швајцарија, Шведска, Данска и Персија. Делумно де факто признавање било добиено од Белоруската Демократска Република.
Подоцна во 1918 година Русија избрала да го повлече признавањето на независна Украина, претставувајќи ги протоколите од Версајскиот договор како оправдување за својата акција. Во 1920 година Симон Петљура и Јозеф Пилсудски го потпишале Варшавскиот договор во кој двете земји ги воспоставиле своите граници долж реката Збруч . Државите кои претходно ја признале Украинската Народна Република ги прекинале сите односи со нејзината влада во егзил откако ја признале советската влада во Киев.
3.1 Важни дипломатски мисии и резултати
* Договор од Брест-Литовск, 9 февруари 1918 година (Централни сили: ратификација на Германија и Турција)
* Прелиминарен мировен договор со Советска Русија, 12 јуни 1918 година (откажување од договорот Брест-Литовск на 13 ноември 1918 година)
* Мировен договор со Донската република, 8 август 1918 година
* Закон за обединување, 20 јануари 1919 година (обединување на два полу-признати ентитети), Република Хутсул (Источна Закарпатија) ја објавила својата волја да се приклучи исто така
* Губење на Киев од Советите на 2 февруари 1919 година и политичка криза во националната влада на Украина
* Оставка на Серги Остапенко и неговата влада поради неуспех на серијата преговори со претставниците на Антантата
* Учество на Париската мировна конференција, 1919 г
* Источногалицискиот мандат на Комисијата на Жил Камбон бил одобрен од водачите на Антантата да и го предадат на Полска, 21 ноември 1919 година
* Варшавски договор (1920) (Полска)
4 Демографија
Според последниот попис направен во 1897 година, републиката броела над 20 милиони жители во седум поранешни руски губернии, плус три ујези од гувернерот Таурида кои се наоѓале на копното.
; Национален состав (илјадници)
* Украинци – 14.931,5 (73%)
* Руси – 2.146,1 (11%)
* Евреи - 1.871,8 (9%)
* Германци – 451,3 (2%)
* Полјаци – 375,9 (2%)
* Белоруси – 208,5 (1%)
* Романци – 185,7 (1%)
* Друго - 1%
5 Административна поделба
На 4 март 1918 година, украинската влада го прифатила законот за административно-територијална поделба на Украина. Законот навел дека Украина е поделена на 32 земји кои се управувани од нивното соодветно земство. Овој закон не бил целосно спроведен бидејќи на 29 април 1918 година имало антисоцијалистички пуч во Киев, по што Хетман Павло Скоропадски ја вратил реформата назад на администрацијата од типот на губернија.
6 Вооружени сили
Седиштето на вооружените сили на републиката се нарекувало генерал Булава и се сметало дека се наоѓа во Киев. Поради постојаната интервенција на Петроградскиот совет и Германија, неговата физичка локација се менувала (Камјанец-Подилски, Била Церква, други).
*
7 Пари и банкарство
Во декември 1918 година бил донесен привремен закон за издавање државни банкноти од страна на УПР. Според овој закон: „''Банкарските банкноти мора да се издаваат во карбованец''“ ( украински : Карбованець). Секој карбованец содржи 17.424 делови од чисто злато и е поделен на две ''хривни'' ( украински: Гривня) или 200 ''шахови'' (украински : Шаг).
Имало бројни банки во републиката, меѓу најпопуларните биле ''Украинабанк'' и ''Сојузбанк'' кои биле создадени од Христофор Барановски, водачот на кооперативното движење.
8 Карти
Областа за која претензии Украинската Народна Република во 1919 година (црвена и розова), во споредба со Украина откако ја повратила независноста во 1991 година (црвена и зелена за териториите за кои нема право во 1919 година).