Викторија Херман

Викторија Херман била американскагеографка и комуникаторка за климатските промени. Таа била и управен директор на Арктичкиот институт, истражувач на Национален географски канал, и асистент- научен професор на Волш школата за надворешна служба на Универзитетот Џорџтаун, каде нејзиното истражување се фокусирало на арктичката соработка и политика и климатска адаптација на промени во САД и териториите на САД.
Херман исто така била дел од Американско здружение за унапредување на науката (AAAS) IF/THEN како амбасадор и работела на зајакнување на девојките и жените во СТЕМ. Таа била именувана на листата на Форбс 30 под 30 години, Националната доверба за историско зачувување на листата 40 под 40 години, млад лидер од Северна Америка од Пријатели на Европа, една од 100-те највлијателни луѓе во Климатска политика ширум светот од Аполитикал, и како дел од инаугуративниот „КАФЕ100 – извонредни креатори на промени кои преземаат акција за решавање на некои од најгорливите проблеми во Америка и ширум светот“ од поранешниот американски обвинител Прет Бахара .
1 Живот и образование
Родена во Парамус, Њу Џерси, Херман рано се заинтересирала за еколошките прашања . Таа израснала како Еврејка и го навела искуството на нејзините баба и дедо како преживеани од Холокаустот како инспирација за нејзиното истражување и застапување за влијанието на климатските промени врз обесправените заедници. Учела во средното училиште Парамус.
Во 2012 година, Херман дипломирала на меѓународни односи и историја на уметност на Универзитетот Лихај, а потоа и била доделена едногодишна стипендија во Фондацијата Карнеги за меѓународен мир во Вашингтон, каде што работела на одржлив транспорт и климатски политики во градовите. Херман во 2013 година се преселила во Канада како добитник на Фулбрајт, завршувајќи магистер по меѓународни односи на Факултетот за меѓународни односи Норман Патерсон на Универзитетот Карлтон . Во 2014 година ѝ била доделена стипендијата на Гејтс Кембриџ за докторски студии на Институтот за истражување Скот Полар . Во 2017 година, Херман ја добила наградата Бил Гејтс Сениор за посветеност на подобрување на животите на другите, и во 2019 година докторирала на Универзитетот во Кембриџ . Во последната година од нејзиниот докторат, Херман поминала три месеци на Националните академии за науки, инженерство и медицина како соработник во програмата за стипендија за наука и технологија за политика на Кристин Мирзајан.
2 Арктичката политика и истражување на миграцијата
Херман се приклучила на Арктичкиот институт во 2015 година, а во 2016 година станала претседател и управен директор на организацијата. Таа го насочувала стратешкото планирање за да ја постигне својата мисија да ја информира политиката за праведен, одржлив и безбеден Арктик. Херман го надгледувала спроведувањето на глобалните истражувачки партнерства и раководела со тим низ Северна Америка и Европа. За време на мандатот на Херман, Арктичкиот институт постојано се рангирал како топ-75 тинк-тенк од Програмата за тинк-тенкови и граѓански општества на Универзитетот во Пенсилванија и бил во потесниот избор од магазинот „Проспект“ како најдобар американски тинк-тенк за енергија и животна средина.
Таа била признат експерт за политиката на Арктикот, и сведочела пред Комитетот за внатрешна безбедност на Претставничкиот дом на САД и го информирала Комитетот за надворешни работи на Претставничкиот дом на САД и Комитетот на Сенатот на САД за енергија и природни ресурси за Арктикот безбедноста и климатските промени. Во 2017-2018 година таа служела како уредник за преглед на Алјаска за четвртата Национална климатска проценка и била на должност како еден од двајцата делегати на САД во Работната група за социјална и човечка група на Меѓународниот комитет за арктичка наука . Херман седела во Одборот на директори на Конзорциумот за истражување на Арктикот на САД од 2019 година и служела како копретседавач на Одборот на директори на Арктичката младинска мрежа.
Истражувањето на Херман се фокусирало на миграцијата, раселувањето и преместувањето предизвикана од климата во Арктикот, Јужниот Тихи Океан и САД. Во 2016-2017 година, таа работела како главен истражувач за проектот „Еродирачки рабови на Америка“, истражувачки проект финансиран од Национален географски. Таа патувала низ целата земја интервјуирајќи 350 локални лидери за да идентификува што е најпотребно за да се заштитат крајбрежните заедници од неизбежните влијанија на климатските промени . Во партнерство со Националната доверба за историско зачувување и со поддршка од наградата за иновации на ЏМК, следен проект на „Ероудинг Еџес“ донесол техничка помош директно до малите и средни градови кои се географски оддалечени и социо-економски ранливи. Нејзиниот истражувачки проект финансиран од Национален географски канал, во Фиџи, ги истражувал последиците од односот предизвикан од климата врз културното наследство .
Таа била инаугуративен главен истражувач на истражувачката координативна мрежа Арктичка миграција во хармонија: интердисциплинарна мрежа за приморските видови, населби и култури во движење финансирана од Национална научна фондација . Херман ја развила меѓународната мрежа од 700+ членови за да ја олесни отворената комуникација, да поттикне меѓудисциплинарна размена и да изгради нови тимови за соработка од научници, засегнати страни и практичари за да ги истражат начините на кои двигателите и последиците од миграциите на крајбрежјето на Арктикот се вкрстуваат и комуницираат еден со друг и да ги идентификуваат импликациите за општеството.
3 Комуникација за климатските промени
Херман работела и како научен комуникатор за јавната публика и како академски истражувач кој ги проучувал комуникациите за климатските промени . Таа имала објавено повеќе од 20 статии во списанија за рецензија и поглавја од академски книги. Нејзиното истражување се фокусирало на тоа како сликите што се користат во масовните медиуми конструираат вредности, идентитети и идеи за моќ за поместувањето на климатските промени, ранливите заедници и политиката на Арктикот. Херман тврдела дека стипендијата за климатски промени можело и требало да информира за конкретна акција и како акцијата можело да ја збогати стипендијата. Во дискусијата за нејзиното истражување на универзитетите, таа ги охрабрила другите истражувачи да го најдат својот јавен глас и да ја измерат важноста на раскажувањето приказни за охрабрување на акцијата за климатските промени.
Како истражувач на Националниот географски канал, Херман одржала неколку јавни говори за политиката за климатските промени, раскажувањето приказни и акцијата во заедницата. Нејзините разговори од сцената на Националното географско друштво вклучувале презентација инспирирана од „Избери сопствена авантура“ за Кријејтив Морнингс и главен панел на фестивалот Експлорерс, каде што таа беше претставена во разговор со Ендрју Ревкин, Ема Марис, Леланд Мелвин и Иан Стјуарт за да разговараат планета во опасност. Херман била страственик за зајакнување на младите и тесно соработувала со Национална географска образовна програма за да ја зголеми свеста за климата и можностите за локална акција. Таа помогнала во производството и била вклучена во онлајн курсот ''„Настава за глобалните климатски промени во вашата училница“'', презентирајќи климатски приказни низ Америка за програмата Експлорер училница, и олеснувајќи им и менторирајќи ги младите раскажувачи во Национален географски фото камп за млади во Луизијана. Во 2021 година, Херман била истакнат истражувач во телевизиските станици во сопственост на АБЦ, Нашата Америка: Клима на надежта во партнерство со Национален географски Partners .
Таа често пишувала мислења за климатските промени и политиката на Арктикот за ''Гардијан'', Сајетифик Американ, и CNN . Херман, исто така, често се појавувала како експерт во вестите, вклучително и ''научниот петок'' на НПР, ABC News; и БиБиСи, меѓу другите. Во 2019 година, Херман беила прогласена од Американско здружение за унапредување на науката (AAAS) за амбасадор Ако/Тогаш и била застапник за видливост на жените во истражувањето за климатските промени и за девојките кои се занимаваат со СТЕМ. Херман била претставена како модел за девојчиња во СТЕМ од Националниот детски музеј кампањата ''Таа може СТЕМ'' на Советот за рекламирање.
4 Избрана библиографија
4.1 Статии во списанија
* 2020 Херман, В. „Стратешки комуникации на Арктичкиот совет: 20 години циркуполарна слика“. Весник за стратешки комуникации. https://doi.org/10.1007/s10767-020-09384-2* 2020 Марчман, П., Сајдерс, АР, Лејлани Мејн, Кели, Херман, В., Батлер, Дебра. „Планирање на релокација како одговор на климатските промени: повеќеслојни адаптации“. Теорија и практика на планирање.
* 2020 Распотник, А, Гронинг, Р. и Херман, В. „Приказна за три града: концептот на паметни градови за Арктикот“. Поларна географија. Прифатено.
* 2019 Херман, В. „Раѓањето на зависноста од нафтените патишта: наративи и развој на нафтата на север“. Американски преглед на канадски студии, 49:2, 301-331,
* 2019 Херман, В. „Рурални урнатини во приказната за климатските промени во Америка: фотоновинарство, перцепција и агенција во Шишмареф, Алјаска“. Анали на Американското здружение на географи, 109:3, 857–874,
* 2017 Herrmann, V. „Арктичка домородна општествена безбедност на COP21: Разликата на безбедносниот дискурс и инструментите во климатските преговори“. ПОЛИТИК, 20:3, 65–82, DOI: https://doi.org/10.7146/politik.v20i3.97174 .
* 2017 Herrmann, V. „Култура во движење: Кон инклузивна рамка за размислувања за културното наследство во политиките за миграција, раселување и релокација поврзани со климата“. Археолошки преглед од Кембриџ, 32 (2), 182–196. DOI: https://doi.org/10.17863/CAM.23647 .
* 2017 Херман, В. „Првите бегалци од климатските промени во Америка: виктимизација и зајакнување во новинарското раскажување приказни“. Енергетски истражувања и општествени науки весник, 31, 205-214. DOI: https://doi.org/10.1016/j.erss.2017.05.033 .
* 2016 Herrmann, V. „Инвестирање во заедницата: концептуализација на инклузивен училишен дизајн за американскиот Арктик“. Поларна географија, 39:4, 239–257,
* 2016 МекКористин, С. и Херман, В. „„Стариот Арктик“: Известувања за ветераните од експедицијата за пребарување на Френклин во британскиот печат: 1876–1934 година“. Polar Record, 39:4, 215-229, DOI: https://doi.org/10.1017/S0032247415000728 .
* 2016 Herrmann, V. „Студената војна на глобалното затоплување: рециклирани визуелни наративи од врвот на светот“. Поларна географија, 38:4, 289–305,
* 2015 Херман, В. „Климатски промени, арктичка естетика и домородна агенција во ерата на антропоценот“. The Yearbook of Polar Law, 7:1, 375–409, DOI: https://doi.org/10.1163/2211-6427_015 .