704 Интерамнија

704 Интерамнија — голем астероид од типот F. Со просечен пречник од околу 330 километри, тој е петти по големина астероид, по Церера, Веста, Палада и Хигија. Неговото средно растојание од Сонцето е 3,067 (АЕ). Откриена е на 2 октомври 1910 година од страна на Винченцо Черули и именувана по латинското име за Терамо, Италија, каде што работел тој. Веројатно е петти до десетти најмасивен астероид, со маса која се проценува на 1,2% од масата на целиот астероиден појас. Набљудувањата од страна на Многу голем телескоп во 2017-2019 година, во комбинација со резултатите од прикривање, покажуваат дека обликот на Интерамнија може да биде конзистентна со хидростатичката рамнотежа за тело со незината густина со вртежен период од 7,6 часа. (Нејзиниот моментален период е 8,7 часа.) Ова сугерира дека Интерамнија можеби се формирала како тело во рамнотежа, и дека ударите го промениле нејзиниот вртежен период откако целосно се зацврстила.
1 Одлики
Иако Интерамнија е најголемиот астероид по „големата четворка“, таа е многу малку проучена. Таа е најголемиот од астероидите од типот F, но до 2017-2019 година постоеле многу малку детали за нејзиниот внатрешен состав или облик, а сè уште не е направена анализа на светлинската крива за да се утврдат еклиптичките координати на половите на Интерамнија (и оттука и нејзиниот аксијален наклон). Студиите на Многу голем телескоп (МГТ) даваат просечен пречник од околу 332 километри и откриле елипсоидна форма, слична на 4 Веста; добиената пресметка на густината (1,98 ± 0,68 g·cm <sup>−3</sup>) не е доволно прецизна за дефинитивно да се заклучи составот на Интерамнија, но присуството на хидрирани материјали на површината и нејзините севкупни спектрални сличности со Церера сугерираат дека најверојатно станува збор за ледено тело. Отсуството на поврзано семејство на астероиди имплицира дека Интерамнија не претрпела џиновски удар во последните 3 милијарди години, за разлика од 4 Веста и 10 Хигија.
Нејзината многу темна површина и релативно голема оддалеченост од Сонцето значи дека никогаш не може да се види со 10x50 двоглед. Во повеќето опозиции нејзината магнитуда е околу +11,0, што е помалку од минималната осветленост на Веста, Церера или Палада. Дури и при перихелична спротивставеност нејзината магнитуда е само +9,9, што е над четири светлински пониски од Веста.
Нејзината орбита е малку поексцентрична од онаа на Хигија (15% наспроти 12%), но се разликува од орбитата на Хигија по нејзината многу поголема наклонетост и малку пократок период. Друга разлика е што перихелот на Интерамнија се наоѓа на спротивната страна од перихелијата на „''големата четворка''“, така што Интерамнија во перихелот е всушност поблиску до Сонцето отколку што Церера и Палада се на иста должина. Малку е веројатно дека ќе се судри со Палада бидејќи нивните јазли се премногу оддалечени, додека, иако нејзините јазли се наоѓаат на спротивната страна од оние на Церера, со која исто така е мала веројатноста да дојде до судир.
2 Површина
Нема длабоки базени видливи на сликите на VLT. Сите големи кратери мора да имаат рамни подови, во согласност со ледениот состав од типот C/F.
3 Маса
Во 2001 година, Михалак проценил дека Интерамнија има маса од . Проценката на Михалак зависи од масите на 19 Фортуна, 29 Амфитрита и 16 Психа; со што оваа маса е добиена со претпоставка за нецелосен динамички модел.
Во 2011 година, Баер пресметал дека Интерамнија има маса од .
Астрометриската реанализа на Гофин од 2014 година дава уште помала маса од .
Во 2019 година, Хануш и сор. консолидирале 21 избрани претходни масовни проценки, кои датираат од 1992 до 2017 година, со метастатистички резултат од (односно, до 1 сигма неизвесност.