procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ингалил Мосандер

Ингалил Маргарета Мосандер, моминско Ларсон (родена на 17 јули 1943 година), е шведски новинар, позната како плоден рецензент на книги на телевизија и во печатените медиуми.
1 Биографија
Мосандер е родена во Ескилстуна.
Работела како новинар во ''Дагенс Нихетер'', ''Вестманландс,''''Билдјурнален, ВекоЖурнален'' и ''Експресен'', и во ''Афонбладет'' од 1979 година Во 2006 година, списанието ''Свенск бокхандел ја'' прогласило за „највлијателна шведска новинарка во бизнисот со книги“. Таа била водителка на ''радио шоуто Сомар'' во јуни 2014 година. Мосандер, исто така, критикувала книги за веб-страницата Сениорен. Во 2004 година и била доделена стипендијата Аксел Лифнер.
Од 1999 до 2019 година, Мосандер неделно критикувала книги за телевизиското шоу ''Добра вечер'' емитувано на СВТ. Во септември 2019 година, СВТ објавила дека одлучиле да не го задржат сегментот за критика на книги на Мосандер во шоуто, што довело до критики од многу гледачи. Мосандер протестирала против одлуката.
2 Личен живот
Мосандер била во брак со хирургот Бо Ериксон помеѓу 1967 и 1974 година. Во 1987 година, таа се омажила за новинарот Јан Мосандер. Ингалил Мосандер и нејзиниот сопруг биле двајца од петте Швеѓани кои ја преживеале катастрофата на Коста Конкордија во 2012 година. Мосандер го поддржала кривичното осудување на капетанот Франческо Скетино.
Комета од типот на хирон

Комета од типот на хирон (CTC) е член на мала фамилија од комета дефинирани како што имаат голема полуоска поголема од онаа на Јупитер (5,2 ае) и Параметарот на Тисеран во однос на Јупитер (T<sub>Јупитер</sub>) повеќе од 3.
Семејството е именувано по нејзиниот најголем и најистакнат член 2060 Chiron, официјално означен како комета (95P/Chiron) и како мала планета на кентаур -класа, која ја замаглува границата меѓу двете групи.
Постојат четири нумерирани комети кои се сметаат за класични членови на ова семејство: 39П/Отерма, 165П/ЛИНЕАР, 166П/НЕАТ и 167П/ЦИНЕОС..
CTC се разликуваат од комети од типот Енкес (ETC) и комети од семејството Јупитер (JFC). За разлика од кометите од типот на Хирон, JFC имаат T <sub> Јупитер </sub> помал од 3 (обично со период помал од 20 години), додека ETC имаат голема полуоска помала од онаа на Јупитер. Втората група Халееви комети (HTC) има само класична дефиниција, а тоа е периодот помеѓу 20 и 200 години. Членовите на семејството CTC имаат динамичен животен век од 6,5 милиони години, многу подолг од 50.000 години што им се припишуваат на комети од семејството Јупити.
Камчатски метеор

Камчатски метеор — метеор што експлодирал во излив на воздух во близина на источниот брег на полуостровот Камчатка во источна Русија на 18 декември 2018 година. Околу пладне, месно време, астероид со пречник приближно 10 метри влгол во атмосферата со брзина од 32,0 км/с, со ТНТ-еквивалент енергија од 173 килотони, повеќе од 10 пати повеќе од енергијата на бомбата Дебелко фрлена на Хирошима во 1945 година.
1 Преглед
Врз основа на енергијата и брзината на ударот, астероидот имал маса од 1600 тони и пречник помеѓу 10 и 14 метри (32 до 45 стапки) во зависност од неговата густина. Ударот беше објавен околу 8 март 2019 година и е најголемиот астероид што удрил на Земјата од влегувањето на 20-метарскиот [[
Чељабинск во февруари 2013 година и трет по големина регистриран метеор од 1900 година после тоа и Тунгуска настан.
Сателитот „Тера“ на НАСА и „Химавари 8“ на Јапонската метеоролошка агенција ја снимиле патеката од прашина од настанот, иако нивниот интервал на набљудување билпредолг за да се сними самиот пукање на воздухот.
Доминантниот период на инфразвукот CTBTO беше многу долг, од редот на 20 до 25 секунди што одговараше на енергии од редот од 100 до 200 килотони. ударниот бран беше доволно силен за да има пукнати прозорци ако ударниот бран беше над населен регион.
И покрај тоа што беше само шест години по претходната, статистички се проценува дека настаните толку големи се случуваат во просек само еднаш на неколку децении.
Од јануари 2017 година, над 723.000 астероиди биле следени во Сончевиот Систем, со повеќе откриени, изгубена и обновени дневно. Од 2011 година, во просек, секој ден се откриваат 80 нови помали планети со пречник од 30–50 метри или повеќе.
Од март 2019 година, 724 (приближно еден од илјада) се класифицирани како потенцијално опасен астероиди (PHA).
Ниту Чељабинск ниту метеорите од Камчатка не беа на списокот и би биле премали за да се откријат со сегашните ресурси.
Снорум

Снорум е село, во денешно време повеќе како фарма, во Парохијата Јернс, општина Скелефтеш, округот Вестерботен, Шведска.
Селото го добило своето име во 19 век кога географски геодет си играл со детската рима ''Снип, снап, снорум, хеј базалорум'' и именувал пет нови населени места во парохијата Јорн, секој по еден збор во рима. Снип, Снап, Хеј и Басалорум се четири други села во близина.
Замок Коберг

Замокот Коберг (''Kobergs slott'') е замок во Вастергетланд, Шведска. Тоа е резиденција на принцезата Дезире, бароницата Силфвершилд и нејзиниот покоен сопруг барон Никлас Силфвершилд (1934–2017).
Коберг се наоѓа во близина на езерото Вандеридсватнет, околу 10км јужно од Тролхатан. Замокот е трикатна зграда од камен, опкружена со две цврсти куполи кружни кули. Главната зграда била обновена во стилот на неоренесансната архитектура во текот на 1890-тите под дизајн на шведскиот архитект Фредрик Лијеквист (1863-1932).
Луиз Аделборг

Луиз Натали Аделборг (2 јули 1885 - 9 септември 1971 година) била шведски дизајнер на порцелан и текстилен уметник.
1 Биографија
Луиз Аделборг е родена во Лудго, округот Седерманланд, Шведска, член на благородното семејство Аделборг. Таа била ќерка на Жакет Де Гир и Ото Еренфрид Аделборг, капетан на шведската армија. Нејзиниот брат Фредрик станал дипломат, а нејзиниот брат Густаф-Ото станал писател.
Дипломирала на Техничкото училиште во Стокхолм, следејќи ги студиските патувања во Италија и Франција. Таа започнала да изложува керамика и везови во 1916 година, а во исто време била избрана како дизајнер на шаблони за фабриката за порцелан Rörstrand. Таа продолжи да работи за нив до 1957 година, развивајќи се во високо почитуван дизајнер познат по „неоценет, но грациозен модернизам“. Моделите што таа ги развила се Васе (1923) и Националната служба (околу 1930). Националната служба, подоцна преименувана во Шведска Грејс, има мотив од пченица и била изложена на изложбата во Стокхолм во 1930 година. Шведската Грејс сè уште се произведува и се смета за иконски дизајн.
Таа, исто така, била многу заинтересирана за везење и текстилна уметност. Таа создала голем број текстил со религиозни мотиви за црковна употреба, вклучително и антипендиум за црквата Ридархолм. Таа, исто така, дизајнирала и модели за ткаенини од Алмедал-Далсјофорс.
Делата на Аделборгсе се чуваат во Националниот музеј во Стокхолм. Таа е погребана на северните гробишта надвор од Стокхолм.
Ц/2014 ОГ392 (ПанСТАРРС)

Ц/2014 ОГ392 (ПанСТАРРС) — комета откриена како кентаур на 28 јули 2014 година кога била од Сонцето и имала привидна величина 21.
ДЕЦам сликите од 2017 година на кометата на од Сонцето покажаа активност веројатно произведена од јаглерод диоксид.
Клоновите на орбитата на проценуваат динамичен животен век (количина на време во тековната орбита) од 13 илјади до милион години.
Перихел (најблиску до Сонцето) се одвива недалеку од орбитата на Сатурн со Сатурн минимално растојание на пресекот на орбитата од пример, на 29 септември 2231 година на околу ±1 милион km од Сатурн.
ќе дојде до противположба на 1 ноември 2021 година во соѕвездието Cetus кога ќе има сончево издолжување од 170 степени. Нумеричка интеграција покажува дека кометата последен пат дошла до перихел кон крајот на јули 1979 година и следно ќе дојде до перихел на 29 ноември 2021 година.
Мариелунд, Упсала

Мариелунд е село во округот Упсала, Шведска.
Селото е околу 59 километри (36 милји) северно од Стокхолм, главниот град на Шведска. Тоа е 14 километри источно од Упсала и има историски дрвени куќи во стилот на Југендстил и национални романтични стилови. Постојат куќи со различна големина, главно изградени во текот на 1890-1930 година.
Железничката станица Мариелунд се наоѓа на железничката пруга со тесен метар наследство Упсала-Лена Јернвог („Ленакатен“).
Керстин Кардон

Матилда Кристина (Керстин) Кардон (1843–1924) била шведска сликарка и учителка по уметност. Една од првите 18 жени кои биле примени во женскиот оддел на Кралската шведска академија за ликовни уметности, таа продолжила да слика портрети и мртва природа во масло и пастел. Во 1875 година, таа започнала да предава на Семинари за обука на женски учители (Högre lärarinneseminariet) и отворила сопствено сликарско училиште во центарот на Стокхолм. Таа била популарна сликарка на портрети од високото општество, таа направила три портрети на кралот Оскар II.
1 Биографија
Родена во Стокхолм на 17 август 1843 година, Матилда Кристина Кардон била ќерка на литографскиот уметник Јохан Елиас Кардон (1802–1878) и неговата сопруга Брита Кристина родена Сундберг (1812–1894). Тие имале две ќерќи а Матилда била помалата. Откако првично била обучена од нејзиниот татко, во 1864 година таа била една од првите 18 жени кои биле примени од новиот женски оддел на Кралската академија каде студирала до 1871 година
Таа за прв пат насликала мртва природа и жанровски слики, поднесувајќи го малку хумористичното дело „Lurande katt“ (мачка што демне) до Уметничката асоцијација на Стокхолм во 1868 година. По завршувањето на студиите, таа одела на студиски патувања во Париз, Минхен, Лондон, Виена, Италија и Холандија, особено за да го усоврши нејзиното портретно сликарство.
Во 1875 година, по предавањата во различни училишта во Стокхолм, таа била ангажирана од страна на Училиштето за обука како инструктор по цртање до 1884 година. Паралелно, таа отворила сликарско училиште во нејзиното ателје на Дротнингатан во центарот на Стокхолм каде што останала до 1911 година. Преку нејзините многубројни студенти, таа можела да даде значаен придонес во уметноста во Шведска. Во 1890 година, таа станала членка на Шведската федерација на уметници (Svenska Konstnärsförbundet) и била назначена за комесар за одделот за шведски женски уметници на Светскиот саем во Чикаго во 1893 година. Од 1907 година, таа била член на уметничкиот комитет на Пријатели на ракотворби.
Покрај нејзините три портрети на кралот Оскар Втори, таа насликала и многу истакнати Швеѓани, вклучувајќи го и истражувачот Свен Хедин, сликарот Густаф Ридберг и многу грофови и барони. Нејзините дела се наоѓаат во колекцијата на Музејот на уметност во Малме и делот за гравури на Националниот музеј во Стокхолм.
Керстин Кардон починала во Стокхолм на 5 јануари 1924 година.
Болид

Болид значи исклучително светол метеор, но терминот е предмет на повеќе од една дефиниција, според контекстот. Тоа може да се однесува на секое големо тело кое формира кратер или на она што експлодира во атмосферата. Може да биде синоним за огнена топка, понекогаш специфична за оние со привидна магнитуда од -14 или посветла.
1 Дефиниции
Зборот болид (; Италијански преку латински од Greek grc , ) може да се однесува на малку различни феномени во зависност од контекстот во кој се појавува зборот, а читателите можеби ќе треба да направат заклучоци за да одредат кое значење е наменето во одредена публикација.
Едно чувство се однесува на екстремно светол метеор, особено оној што експлодира во атмосферата. Во астрономијата, се однесува на огнена топка приближно светла како полна месечина, и генерално се смета за синоним за огнена топка. Во геологијата, болидот е многу голем удар.
Една дефиниција го опишува болидот како огнена топка што достигнува привидна величина од -14 или посветла повеќе од двапати посветла од полната месечина.
„Суперболид“ е болид што достигнува привидна светлинска величина од -17 или посветла, што е приближно 100 пати посветло од полната месечина. Неодамнешните примери на суперболиди ги вклучуваат метеоритот Сатерс Мил во Калифорнија и Метеорот Чељабинск во Русија.
2 Астрономија
ИАУ нема официјална дефиниција за „болид“, и генерално го смета терминот синоним за огнена топка, посветла од вообичаеното метеор; сепак, терминот генерално се однесува на огнени топки кои достигнуваат привидна магнитуда &минус;14 или посветла. Астрономите имаат тенденција да користат „болид“ за да идентификуваат исклучително светла огнена топка, особено онаа што експлодира (понекогаш се нарекува и детонирачка огнена топка). Може да се користи и за да значи [#[Metico манифестации|огнена топка што се слуша.
2.1 Суперболид
Избрани експлозииа на суперболид воздух:
* Тунгуска настан (Русија, 1908)
* 2009 Суперболид Сулавеси (Индонезија, 2009)
* Челјабинск метеор (Русија, 2013)
3 Геологија
Геологот го користи терминот ''bolide'' во малку поинаков контекст од астроном. Во геологија, укажува на многу голем удар. На пример, Woods Hole Крајбрежниот и морскиот научен центар на USGS користи „болид“ за секое големо тело кое удира што формира кратер чие потекло и состав е непознато, како, на пример, дали станува збор за камен или метален астероид, или помалку густа, ледена комета направена од испарливи, како што се вода, амонијак и метан.
Најзабележителен пример е болидот што го предизвика кратерот Чикшулуб пред 66 милиони години. Научниот консензус се согласува дека овој настан директно довел до истребување на сите нептичји Диносауруси, а за тоа е потврдено и со тенок слој од Иридиум пронајден на тој геолошки слој што ја означува K–Pg границата.
(374158) 2004 УЛ

е помал од километар астероид на извонредно ексцентрична орбита, класифициран како објект во близина на Земјата и потенцијално опасен астероид на Аполо група. Објектот е познат по тоа што го има вториот најмал перихел од кој било познат астероид, по .
Откриен е на 18 октомври 2004 година од Истражување на астероидите на Линколн во близина на Земјата (ЛИНЕАРНО) на ЕТС на Линколн Лаб во близина на Сокоро, Ново Мексико.
1 Орбита и класификација
Овој астероид Аполо кружи околу Сонцето на растојание од 0,09–2,44 ае еднаш на секои 17 месеци (521 ден; голема полуоска од 1,27 ае). Неговата орбита има извонредно висока занесеност од 0,93 и наклон од 24 ° во однос на еклиптиката.
Поради својата орбита, тој е исто така меркуропресекувач, венеропресекувач и марсопресекувач. Има Земја минимално растојание на орбитално пресекување 0,0182 ае (2.720.000 км), што се преведува во 7,1 месечеви растојанија.
2 Физички одлики
е претпоставен камен астероид од типот S.
Во октомври 2014 година, вртежна светлинска крива за овој астероид беше добиена од фотометриските набљудувања на американскиот астроном Брајан Ворнер во станицата CS3 - Палмер ДивидU82) во Лендерс, Калифорнија. Даде подолг од просекот вртежен период од часа потребни за помалите планети 2–20 часа за да се исполни целосното свртување) со голема варијација на осветленоста од 1,2 светлинска величина, што укажува на не-сфероидна форма ).
Врз основа на генеричка претворање од големина во пречник, мери помеѓу 0,5 и 1,2 километри. „Колаборативната врска со крива на астероиди“ претпоставува стандардно албедо за камените астероиди од 0,20 и пресметува пречник од 0,516 километри со апсолутна величина од 18,8.
3 Нумерирање и именување
Оваа мала планета беше нумерирана од Центар на мала планета на 18 октомври 2013 година. Од 2018 година, не е именуван.
Анели Алханко

Анели Алханко (|Anneli Elisabeth Alhanko Skoglund; родена. 11 септември 1953 година) - шведска балерина со Финско потекло.
1 Биографија
Анели е родена во 1953 година во Богота, Колумбија, каде нејзиниот татко, Ерки Алханко, бил генерален конзул на Финска. На 4 -годишна возраст, таа била донесена во Шведска, каде што била од 1963 до 1971 година. студирала на. По завршувањето на студиите, Анели работела во Кралскиот шведски балет и брзо станала една од водечките балерини: веќе во 1971 година. таа танцувала во „ Оревокршачка“ во режија на Рудолф Нуреев, а подоцна глумела во класични балетски продукции.
Во 1973 година, Анели била назначена за солист, во 1976 година - примабалерина, а во 1990 година била прогласена за прва балерина во Шведска. Таа била поканета на многу од водечките светски балетски компании, и таа била единствената Швеѓанка која била поканета да танцува во Москва во театарот Болшој : таа во 1984 година ја одиграла улога во балетот Жизел во режија на Галина Уланова. После тоа, Анели дури ја добила титулата ''Прима балерина апсолутна'' во знак на признание за нејзиниот талент.
Напуштајќи ја Кралската опера, Анели продолжила да дејствува како глумица гостинка и се зафатила со настава. Во 2007 година таа отворила своја школа за танц, која во 2010 година. се приклучила на академијата за танц ''База 23 - Академија за танц во Стокхолм'', каде што, покрај класичниот балет, предаваат и други стилови на танцување.
Во 1975 година, во Шведска биле издадени марки со ликот на Анели Алханко во 2003 година. Портретот на Анели бил вклучен во Националната галерија на портрети во замокот Грипшолм.
Внуката на Анели била Мис на Шведска 2006 година.
2 Признание и награди
* 1980: Оперска награда на Шведска Дагбладец
* 1998: Медал за литература и уметност
* 2010: ''Награда за култура по природа и култура''* 2014: ''Златен медал на Шведската театарска асоцијација за „извонредна уметничка работа“Teaterförbundet''
3 Главни улоги
* Лебедово езеро
* Оревокршачка
* Ромео и Јулија
* Заспаната убавица
* Жизел
*''Фрекен Џули (балет)''* Како е дисциплиниран лутиот просјак
* Камелија
* Манон
* Ла Бајадере
*''Онегин''* Сон на летната ноќ
Техила Блад

Техила Блад (родена на 5 септември 1995 година во Упсала) е шведска глумица, пејачка, пливачка и балетска танчерка најпозната по улогата на младата Лизбет Саландер во шведскиот филм „Милениум“.
1 Биографија
Техила била шестото дете во семејство со осум деца, кои биле фокусирани и определени на музика, танц, пливање и глума. Во 2008 година групата браќа и сестри, кои се нарекувале себеси BBx8 (BB пати осум), дошле до полуфиналето во Шведска има талент ''2008.'' Техила дипломирала на Кралскиот шведски балет во Стокхолм во јуни 2015 година.
2 Кариера
Во 2005 година, Техила учествувала во ТВ минисерија ''Митови'' кој се емитувал во четири епизоди на Шведската телевизија (SVT). Од тогаш се појавувала и во филмови и ТВ емисии за деца и возрасни, особено е позната по улогата ''Ела на две места'' (СВТ), ''Повлечи ме наназад!!'' (СВТ), ''Девојката со тетоважа на змеј'', ''Девојката што си играше со оган'' и ''Девојката што го удри гнездото на стршенот''.
Во есента 2009 година, Техила имала поголема улога во филмот Пернила Август ''Далечно,'' каде што таа и Нооми Рапас го играат главниот лик Лина (дете и возрасен). Филмот првпат бил прикажан во јавноста на Неделата на критичарите на Филмскиот фестивал во Венеција 2010 година, каде што ја освоила наградата на Неделата на критичарите. Премиерата во Шведска била на 10 декември 2010 година.
3 Филмографија
Година, Наслов, Улога, Белешки
2005 година, ''Митови'', Изабел, 4 епизоди
2006 година, ''Повлечи ме наназад!!'', Дете од минатото време, ТВ серии
2009 година, ''Девојката со тетоважа на змеј'', Младата Лизбет Саландер
2009 година, ''Девојката што си играше со оган''
2009 година, ''Девојката што го удри гнездото на стршенот''
2010 година, ''Далечно'', Младата Лина
2013 година, ''Викторија'', Ана
2014 година, ''Очевидец'', Зана, 4 епизоди
4 Награди
Година, Награда, Категорија, Работа, Резултат
2011 година, Награди Голдбаг, Најдобра споредна женска улога, ''Далечно''
Лау (црква)

Црквата Лау (|Lau kyrka) е средновековна црква на шведскиот остров Готланд, во епархијата Висби. Таа е невообичаено голема црква, и можеби ја користеле Доминиканците кои проповедале за крстоносните војни.
1 Историја
Црквата Лау датира од почетокот на 13 век, но веројатно била пред-датирана од романската црква на истото место. Само јужно од црквата, исто така, се наоѓаат остатоци од одбранбена кула, кои датираат од 12 век, а подоцна се претворени во ректорат (откако се уништени). Многу порано, се чини дека областа околу денешната црква била значајно место бидејќи претхристијанските гробни полиња, неколку векови постари од црквата, се пронајдени и северно и јужно од црквата.
Најстариот дел од црквата е невообичаено големиот наос, кој датира од почетокот на 13 век и има романескна стил. Слично големиот хор датира од околу 1300 година а можеби и поконкретно од пред 1288 година, кога кратката граѓанска војна на островот можела да ги наруши плановите за градење. Црквата е една од најголемите (во текот на 13 век најголемите) селски цркви на Готланд, сместена во релативно мала парохија. Научниците шпекулираат зошто е изградена толку голема црква на местото. Некои веруваат дека необичната големина и величина на црквата е последица од тоа што црквата се наоѓа во близина на брегот, близу до добро природно пристаниште, а парохијата можеби имала економски придобивки од надворешната трговија. Друга теорија е дека можеби служела како црква за аџии. Најверојатно, сепак, црквата можела да привлече толпи како една од неколкуте цркви надвор од Висби, каде што доминиканските фратри на островот проповедале за крстоносна војна против Курланд, Ливонија и Прусија. Познато е преку неколку зачувани папски писма дека популарните Доминиканци биле експлицитно замолени да проповедаат за крстоносни војни не само во Висби, туку и на одредени места во селата, а научниците заклучиле дека Црквата Лау веројатно била една од овие места.
Не се направени поголеми промени во црквата уште од средниот век. Обнова на црквата била извршена во 1958-1960 година.
2 Архитектура
Како што споменавме, црквата е една од најголемите средновековни селски цркви на Готланд. Има пет надворешни портали, најмногу од сите селски цркви на островот. Особено романеските портали на наосот се значајни, богато извајани и невообичаено големи. На црквата ѝ недостасува кула; може да се заклучи од начинот на изградба на западниот крај на црквата дека постоеле планови за изградба на една, но од една или друга причина таа никогаш не била изградена.
Во внатрешноста доминира високиот засводен таван, носен од големи столбови со извајани основи и престолнини. На западниот ѕид се наоѓаат мурали од 1520 година, на кои е прикажан Страшниот суд. Останале неколку остатоци од оригиналните витражни прозорци.
Црквата има значаен мебел. Оставот на олтарот, кој го прикажува крунисувањето на Богородица, е од почетокот на 15 век, но подоцна (18 век) повторно е обоен. Триумфалниот крст на црквата е еден од најголемите во нордиските земји, кој датира од средината на 13 век. Крштелниот фонт е дело на романескниот вајар Сиграф.
Протопланета

Протопланета е голем планетарен ембрион кој настанал во протопланетарен диск и поминал низ процес на внатрешно топење со што се создала диференцирана внатрешност. Протопланетите се смета дека се создаваат планетезимали големи 1 км, кои гравитациски си ги растројуваат орбитите и се судираат меѓусебе, постепено зголемувајќи го својот обем додека станат планети.
Во Сончевиот Систем, се смета дека меѓусебните судири на планетезималите создале неколку стотици планетарни ембриони. Овие ембриони биле слични на Церера и Плутон со маса од околу 10<sup>22</sup> до 10<sup>23</sup> кг и пречник од неколку илјади километри. Во текот на стотици милиони години, тие се судирале меѓусебно. Не е познат редоследот по кој планетарните ембриони се судрале за да се создадат планетите, но се смета дека првите судири ја замениле првата „генерација“ на ембриони со втора генерација составена од помал број, но поголеми ембриони. Тие, повторно би се судирале по што се создала трета генерација на уште помал број, и сѐ поголеми ембриони. На крајот, останале само неколку ембриони, кои се судриле по што завршило создавањето на планетите.
Првите протопланети имале повеќе радиоактивни елементи, чие што количество се намалило низ времето поради радиоактивното распаѓање. Загревањето поради радиоактивноста, меѓусебните судири и гравитацискиот притисок ги стопило деловите од протопланетите за време на нивниот раст до станување планети. Во стопените подрачја потешките елементи потонале до јадрото, а полесните елементи се издигнале на површина. Ваквиот процес е познат како планетарна диференцијација. Составот на некои метеорити покажува дека имало и диференцијација кај некои астероиди.
Според претпоставката за џиновски удар, Месечината настанала со судирот меѓу претпоставената протопланета наречена Теја и Земјата, во раните фази по настанокот на Сончевиот Систем.
Во внатрешниот Сончев Систем, има три „преживеани“ протопланети; тоа се астероидите Церера, Палада и Веста. Психеја најверојатно преживеала од силен удар со друго тело кое што ги соголило надворешните, карпести слоеви на протопланетата. Астероидот Метида, се претпоставува дека имала слична судбина како Психеја. Астероидот Лутеција, исто така има одлики на протопланета. Џуџестите планети од Кајперовиот Појас се викаат и протопланети. Затоа што на Земјата се пронајдени железни метеорити, се претпоставува дека порано во астероидниот појас имало други протопланети со метално јадро, кои биле уништени и кои се извор на ваквите метеорити.
Во февруари 2013 година, астрономите за прв пат директно набљудувале создавање на протопланета во гасовит диск околу далечна ѕвезда.
1 Поврзано
* Насобирање (астрофизика)
* Фузор (астрономија)
* Мезопланета
* Планетазималн
Емили Фејтфул

Емили Фејтфул (27 мај 1835 - 31 мај 1895) била англиска активистка за правата на жените и издавач.
1 Биографија
Емили Фејтфул била родена на 27 мај 1835 година во Хедли Ректори, Сари. Таа посетувала училиште во Кенсингтон.
Во 1864 година, Фејтфул била вмешана во случај на развод помеѓу адмиралот Хенри Кодрингтон и неговата сопруга Хелен Џејн Смит Кодрингтон (1828-1876). Кодрингтон бил обвинет за обид за силување на Фејтфул; сепак, како што се развивал случајот, овие обвиненија подоцна биле отфрлени и Фејтфул одбила да даде сведочење. Исто така, било изјавено и дека Фејтфул и Хелен биле љубовници лезбејки.
Во 1888 година, на Фејтфул ѝ била доделена пензија од 50 фунти. Таа починала во Манчестер.
Таа е протагонист на романот на Ема Доногју од 2008 година, ''Запечатеното писмо'', роман кој се базира врз случајот за развод на Кодрингтон од 1864 година.
2 Викторија прес и магазин Викторија
Со цел да се прошири нејзината активност, која тогаш била многу ограничена, во 1860 година Емили Фејтфул основа во Лондон печатница за жени. Од 1860 до 1864 година, Викторија Прес го објавувала феминистичкото ''англиско женско списание''.
Во 1863 година таа започнала да објавува месечник, ''списание Викторија'', во кој осумнаесет години континуирано и искрено ги застапува барањата на жените за исплатливо вработување.
3 Активизам
Во јануари 1864 година го објавила првиот годишен извештај на Лејдис Лондонското здружение за еманципација и продолжила да објавува други дела во име на ова друштво. Во 1868 година го објавила романот „''Промени на промена“''. Таа, исто така, се појавила како предавач, и, со цел да ги унапреди интересите на жените, држела успешни предавања и во Англија и во Соединетите Американски Држави.
Била член на Друштвото за поттикнување на вработувањето на жените.
4 Архиви
Архивите на Емили Фејтфул се чуваат во Женската библиотека од библиотеката на Лондонската школа за економија.
Роза Кобо Бедија

Роза Кобо Бедија (родена на 17 декември 1956 година) е шпанска феминистка, писателка и професорка по социологија на родот на Универзитетот А Коруња. Таа е и директорка на Центарот за родови студии и феминистки на истиот универзитет. Нејзината главна насока на истражување е феминистичката теорија и социологијата на родот.
1 Раните години и образованието
Роза Кобо Бедија била родена во Кантабрија, 17 декември 1956 година. Дипломирала со диплома по политички науки и социологија во 1981 година на Универзитетот Комплутенсе во Мадрид. Магистрирала во 1983 година. Во 1992 година, таа ја прочитала својата докторирала со дисертација на тема „Демократија и патријархатот во Жан Жак Русо“, под д-р Селија Аморос со почести.
2 Кариера
Кобо била основачка и прва директорка на Интердисциплинарниот семинар за феминистички студии на Универзитетот А Коруња помеѓу 2000 и 2003 година. Таа, исто така, раководела со магистерската програма за родови и еднаквости политики од 2005 до 2008 година. Нејзината главна насока на истражување е феминистичката теорија и социологијата на родот. Таа е член на Советодавниот тим на Одделението за жени и наука (UMYC) на Министерството за образование во Генералниот секретаријат за научна и технолошка политика. Во 2008 година била советничка во Министерството за еднаквост. Таа предавала курсеви и конференции за родова социологија и феминистичка теорија во Шпанија и во различни земји од Латинска Америка. Режирала проект за проституција и јавни политики финансиран од Институтот за жени. Таа го води курсот за Историја на феминистичката теорија на Универзитетот во А Коруња и магистрирала еднаквост и еднаквост во развојот на соработката на Универзитетот во Вик-централниот универзитет во Каталонија .
3 Награди
* 1997 година, награда „Кармен де Бургос“ за најдобро објавена статија таа година, доделена од Здружението за историски студии за жените на Универзитетот во Малага.
* Во 2017 година, награда Игуалдаде „Ернестина Отеро“ од Општински совет на жените од Виго.
* Во 2018 година, награда Комадре де Оро од Феминистичка група за дискусија Комадрес
Ана Сибила Сергел

Ана Брита Сергел или Ана Сибила Сергел, подоцна презиме ''Хау'' (1733–1819), била шведска уметничка (везење), официјален декоратер на кралскиот шведски двор.
Сергел била ќерка на украсувачот на везови на кралскиот шведски двор, Кристофер Сергел и Елизабет Свирнер од Германија. Нејзиниот брат бил познатот уметник Јохан Тобијас Сергел. Во 1754 година, таа се омажила за лозарот на дворот, Јохан Валентин Хов или Ховје (р. 1760).
Сергел била стручна асистентка на нејзиниот татко до неговата смрт во 1773 година. По смртта на нејзиниот татко, таа ја делела функцијата официјален декоратер во везот на дворот со нејзината сестра Марија Софија. Меѓу најпознатите дела направени од двете сестри е внатрешната декорација на кралската палата Фредрикшов.
Сара Сали

Сара Сали, е социјална научничка, истражувачка, академски и академски администратор од Уганда, која е вонреден професор и декан на Факултетот за родови студии на Универзитетот Макерере, најстариот и најголемиот јавен универзитет во Уганда.
1 Позадина и образование
Сара е родена во регионот Буганда во Уганда. По посетувањето на локалните основни и средни училишта, таа била примена на Универзитетот Макерере, во главниот град на Уганда, Кампала . Дипломирала во 1992 година, со диплома по општествени науки .
Таа продолжила да се здобива со магистерска диплома за родови студии на Универзитетот Макерере во 1999 година. Подоцна, таа добила доктор по филозофија по меѓународни здравствени студии на Универзитетот Кралица Маргарет, во Единбург, Шкотска .
2 Кариера
Сали е искусна социјална научничка со долгогодишно искуство во оваа област, кое се протега до крајот на 1990-тите. Нејзините области на интерес вклучуваат ХИВ / СИДА, пол, репродуктивно здравје, здравствени системи, јавна политика и политика. Голем дел од истражувањето на Сали се фокусира на скриени и нехетеронормативни однесувања, како и на малцинските групи. Нејзиното истражување се фокусира на нејзината родна земја Уганда, но често вклучува и други африкански земји и далечни континенти, вклучувајќи ги Европа и Северна Америка.
3 Семејство
Професорката Сара Сали е мажена мајка.
4 Членство на одборот и комисијата
* Советодавна работна група за систематска дијагностика на земјата (SCD) на Светска банка (UG)
* Комитет за преглед на истражување на болницата Менго
* Националниот комитет за био-безбедност на Националниот совет за наука и технологија на Уганда
* Меѓународна асоцијација за феминистичка економија
* Советот на Универзитетот Макерере
* Одбор за состаноци на Универзитетот Макерере
* Комитет за обезбедување квалитет на Универзитетот Макерере
* Одбор за благосостојба и дисциплинска комисија на Универзитетот Макерере (претседавач)
* Јужноафриканско социолошко здружение (САСА)
* Британската асоцијација на алумни во Уганда (UBAA)
На Советот на Универзитетот Макерере, Сали го претставува академскиот кадар. Таа е исто така член на Истражувачкиот конзорциум ReBUILD, со седиште на Универзитетот Квин Мери во Единбург, Шкотска.
Професорката Сали е член на Советодавниот одбор на „Програмата за социјални науки на следната генерација во Африка“, заеднички напор меѓу општествените научници во истражувањето и академската заедница во Африка и САД.
5 Поврзано
* Стела Нинзи
* Силвија Тамале
* Захара Нампево
Мезопланета

Мезопланетите се тела со планетарна маса помала од Меркур, но поголема од Церера. Терминот прв го употребил Исак Асимов. Ако големината се одредува преку екваторскиот полупречник, мезопланетите треба да имаат приближен полупречник од 500 до 2.500 километри.
1 Историја
Терминот е прв пат го употребил Асимов во својот есеј „Што ни кажува името ", објавен во Лос Анџелес Тајмс (анг: ''Los Angeles Times)'' во доцните 1980-ти.
Асимов истакнал дека Сончевиот Систем има многу планетарни тела, а границата на поделба на „големите (главните) планети“ од помалите планети била произволни. Асимов истакнал дека има голем јаз во големината помеѓу Меркур (најмалото планетарно тело кое несомнено се сметало за голема планета) и Церера (најголемото планетарно тело кое несомнено се сметало помала планета). Само едно планетарно тело познато во тоа време, Плутон, влегува во тој јаз. И наместо произволно да се одлучува дали Плутон припаѓа на големите или малите планети, Асимов предложил секое планетарно тело што по големината влегува во јазот меѓу Меркур и ''Церера'' да се нарече мезопланета, затоа што на грчки мезос (''mesos'') значи „средина“.
Денес, според оваа дефиниција мезопланети би биле: Плутон, Ерида, Хаумеја, Макемаке, Гунггунг, Квавар, веројатно Седна, а можеби и Орк .
2 Поврзано
* Астероид
* Кентаур (мала планета)
* Џуџеста планета
* Фузор (астрономија)
* Протопланета
* Планетазимал
* Кафеаво џуџе
Ана Марија Шмилау

Ана Марија Шмилау, родена ''Нидерманс'' (почина на 23 мај 1725 година) била шведска таписерка.
1 Живот
Шмилау била во брак со заповедникот Џејкоб Хартвич Шмилау. Во 1690 година, таа била инструкторка и главна господарка на училиштето за ракотворби за кралски таписерии за жени на палатата Карлберг, ''Тапетсколан вид Карлберг,'' кој бил основан од кралицата Улрика Елеонора од Данска, за да може жените да се образуваат во уметничка професија која ќе им овозможи да се издржуваат како нешто друго освен домашни. Зачувани се неколку таписерии од работата на жените во ова училиште, кое било затворено по смртта на кралицата во 1693 година. Сепак, бидејќи таписериите се забележани како произведени од тимот на училиштето и не се потпишани од поединечен уметник, работата на Ана Марија Шмилау не може да се издвои.
2 Наводи
* Svenskt konstnärslexikon del V, sid 74, Allhems Förlag, Малме. Libris 8390293
Финспонг (замок)

Замокот Финспанг се наоѓа во Финспанг, провинцијата Естерјетланд, Шведска. Изградбата на замокот започнала во 1666 година, од Луис де Гер. Дизајниран е во архитектура на холандскиот класичен стил од холандскиот архитект Адријан Дортсман.
Овесхолм (замок)

Замокот Овесхолм (|Ovesholm slott) е стара куќа во општината Кристијанштад во Сканија, Шведска.
1 Историја
Карл Адам Врангел (1748-1829), гувернер на Кристијанштад, ја изградил палатата во 1792-1804 година. Грофот Аксел Раул Хамилтон (1787-1875) изградил продолжение на зградата во 1857 година
Овесхолм е стар дворец што првично го имал истото име како и парохијата - Трине, и кое во 1374 година го сменило името во Игешолм и неколку века подоцна во Овесхолм.
Во 1620 година веднаш до малото езеро, Ове Уруп изгради куќа, која во 1792 година ја преместил гувернерот на Кристијанштад Карл Адам Врангел на два ката со мансардни покриви малку подалеку од езерото. Карл Адам Врангел, исто така, ги изградил сите камени згради, плевни, работнички куќи и уредени паркови и градини.
Во 1857 година, Аксел Раул Хамилтон започнал реконструкција на главната зграда до нејзиниот сегашен изглед со трет кат и промена на влезот со камени столбови.
Во текот на 1979-1983 година, Раул Л. Хамилтон извршил темелно реновирање на главната зграда и неговата околина.
2 Наводи
Робелов (замок)

Замокот Робелов (|Råbelövs slott) е стара куќа во општината Кристијанштад во Сканија, Шведска.
1 Историја
Ингеборг Кјелдсен Крогнос се смета дека е најстарата позната сопственичка на имотот некаде во 1300-тите години. Имотот бил продаден во 1616 година на данскиот советник и воен комесар во Сканија Кристофер Улфелд (1583-1653) кој ја изградил главната зграда во 1637 година. Имотот го наследил неговиот син Ебе Кристоферсен Улфелд (1616-1682) во 1663 година. По смртта на Улфелд во 1682 година, Робелав го предал на својот зет, шведскиот воен офицер Карл Густаф Скајт (1647-1717). Во 1782 година, имотот изгорел и главната зграда била сериозно оштетена. Подоцна биле изградени целосно нови згради. Имотот денес е во приватна сопственост на семејството Мареј.
Селаен

Селаен е најголемиот остров во Меларен, Шведска, и зафаќа 94,72км² Се наоѓа во Сталархолмен, источно од Стренгнес, и има околу 1.800 постојани жители. Поврзан е со мост со копното. Тоа е најголемиот остров во сите езера во Шведска. Во Хеимскрингла, Гранмар, кралот на Седерманланд, бил убиен на овој остров од Инѓалд Илрулер.
1 Поврзано
* Географија на Шведска
Турсе

Турсе (''островот на Тор'') е најголемиот остров на езерото Венерн, област 62.03 км<sup>2</sup>. Турсе се наоѓа во општина Мариестад. Турсе порано се состоел од два острови (Торс и Фогело), но околу 1930 година водата помеѓу нив била испумпувана, а поранешното морско дно сега се користи за одгледување култури.
Турсе има околу 550 семејства кои живеат во текот на целата година, и околу трипати повеќе во лето. Во 1994 година, мостот „Турсеброн“ бил отворен помеѓу копното и островот. Долг е околу 900 метри.
Поради големината на езерото Венерн, островот има повеќе поморска клима (со поблаги зими) и повеќе сончеви часови во споредба со копното.
1 Поврзано
* Географија на Шведска
Нисан (река)

Нисан е река во југозападна Шведска, долга 200 километри. Завршува во заливот Категат на Северното Море во Халмстад. Правиот среден и горниот тек на Nissan ја следи гранката на зоната Протогине-зона на слабост на кората во западна Шведска. Нисан го одводнува западниот дел на сливната рамнина Јужен Смоланд.
1 Поврзано
* Географија на Шведска
Рита Ванионпа

Рита Маија Ванионпа (3 октомври 1952 – 24 април 2021) била финско-шведска текстилна уметничка.
1 Биографија
Ванионпа била наградена со неколку стипендии и е избрана за уметничка на годината за 2011 година од страна на шведско-финското уметничко здружение Суомиарт.
Работата на Ванионпа е прикажана во галериите низ Шведска, на изложби како што се „Тогаш и сега“ во во 2011 година, и „Доволно е“ во музејот Рохсака во 2015/2016 година.
Ванионпа починала на 24 април 2021 година, во Стокхолм, од КОВИД-19. Таа имала 68 години.
2 Наводи
Ема Шенсон

Ема Софија Перпетуа Шенсон (21 септември 1827 – 17 март 1913) била шведска фотографка и сликарка. Таа била една од најраните женски професионални фотографи во Шведска.
1 Биографија
Родена во Упсала на 21 септември 1827 година, Шенсон била ќерка на благајникот на академијата Џон Шенсон и училишниот администратор Марија Магдалена Хар. Нема податоци за нејзиното образование или за тоа како се запознала со фотографирањето.
До 1860-тите, таа отворила студио во Упсала, станувајќи една од најраните женски професионални фотографи во Шведска и првата што основала бизнис во Упсала. Покрај фотографиите од катедралата во Упсала, таа направила серија од околу 20 отпечатоци од албуми како почит на шведскиот ботаничар Карл Линеј (1707–1778). Во 1880-тите и 90-тите години, таа направила дополнителна технички совршена серија на катедралата која го покажува напредокот и резултатите од реставраторската работа. Сликите ги откриваат не само нејзините технички вештини, туку и нејзината способност да ја позиционира камерата за да добие архитектонски одлични слики. Иако негативите на Шенсон исчезнале, нејзините фотографии од катедралата што се поправа може да се видат во албум во универзитетската библиотека.
Ема Шенсон починала во Упсала на 17 март 1913 година. Таа е запаметена како една од најраните женски професионални фотографи во Шведска заедно со Розали Сјоман во Стокхолм, Хилда Сјолин во Малме и Вилхелмина Лагерхолм во Еребру .
2 Поврзано
* Софија Хеселиус
3 Галерија
Барбара Нтамбирвеки

Барбара Нтамбирвеки е адвокатка, академик и активистка во Уганда. Таа е предавач на Правниот факултет на Уганда Пентекосталниот универзитет, приватен универзитет.
1 Позадина и образование
Нтамбирвеки има диплома по правни науки на Универзитетот Макерере, најстариот и најголемиот јавен универзитет во Уганда. Таа, исто така, има диплома за правна пракса од Центарот за развој на правото. Нејзиниот магистер по правни науки го стекнала на Универзитетот во Кејптаун во Јужна Африка.
2 Кариера
Таа е предавачка на Правниот факултет на кампусот Кампала на Универзитетот во Уганда Пентекостал. Таа, исто така, служи како адвокат во адвокатска канцеларија, специјализирана за комерцијални трансакции, судски спорови и административно право. Таа истовремено работи како истражувачки службеник во организацијата Адвокатес Коалиција за развој и животна средина, каде што „обезбедува истражувачка и административна поддршка за различните проекти во рамките на Програмата“.
Во нејзините лични текстови, Нтабирвеки ја препознава доминацијата на земјоделството во националната економија. Таа тврди дека за да се максимизира земјоделското производство, примената на науката и технологијата е критично важна. Таа го критикува малото финансирање од страна на владата на Уганда за земјоделски истражувања.
Фресен

Фресен е најголемиот остров во езерото Сторшон, сместен западно од градот Естерсунд во Јемтланд, Шведска. Во текот на најголемиот дел од запишаната историја, Фресен бил регионален центар на Јемтланд и е локација на Фросо Рунестон, најсеверната во светот.
Шведскиот композитор Вилхелм Петерсон-Бергер имал летна куќа (и од 1930 година постојан дом) на островот. Во 1896 година, Петерсон-Бергер составил збир на пијано парчиња насловен ''Frösöblomster'' (''Цвеќиња на Фресен''), а неговата опера ''Арнлјот'' од 1910 година делумно се базира на рунските натписи на Фросо Рунестон.
1 Историја
Фресен е именуван по нордискиот бог Фреир. Тоа е локацијата на "Фросо Рунестон", најсеверно подигната плоча во светот, која датира од 1030-1050 година. Фресен бил посебно ''копирање'' до 1974 година, но во тоа време беше споен со Естерсунд.
1.1 Болница
Од 1915 до 1988 година, Фресен бил локацијата на Болница Фросо, државна психијатриска болница задолжена за грижа за пациенти од целиот Норланд. Практиките на болницата подоцна беа доведени во прашање, и се знае дека анонимно закопала најмалку околу 50 од нејзините пациенти.
2 Галерија
Захара Нампево

Д-р Захара Нампево, е адвокатка од Уганда, активистка за човекови права и академик. Таа е извршна директорка на Центарот за човекови права и мир (ХУРИПЕК) на Правниот факултет на Универзитетот Макерере, во Кампала, главниот град и најголемиот град на Уганда.
1 Позадина и образование
Захара Нампево има долга листа на академски квалификации и во законот и во арената за човекови права. Таа има диплома по правни науки на Универзитетот Макерере, во Кампала, главниот град и најголемиот град на Уганда. Таа, исто така, има диплома за правна пракса, добиена од Центарот за развој на правото, исто така во Кампала.
Нејзината напредна диплома за заштита на човековите права е добиена од Универзитетот Або Академи, во Турку, Финска. Таа, исто така, има магистер по правни науки, за човекови права, доделена од Универзитетот во Нотингем во Обединетото Кралство. Нејзината диплома доктор по правни науки е добиена од Универзитетот Емори во Атланта, Џорџија, Соединетите Американски Држави.
2 Кариера
Пред да се приклучи на факултетот на Универзитетот Макерере во 2006 година, таа работела како виш правен службеник во Фондацијата за иницијатива за човекови права (ФХРИ), непрофитна организација за застапување на човековите права, со седиште во Нсамбја, населба во Кампала. Таа, исто така, работела како специјалист за родова правда во Фондот за развој на Обединетите нации за жени, во Либерија. Непосредно пред да се приклучи на Макерере, таа работела за Данската агенција за меѓународен развој (ДАНИДА), како координатор на нивната програма „Пристап до правда“.
На Универзитетот Макерере, Нампево предава право и раководи со ХУРИПЕК, компонента на Правниот факултет. Таа е специјализирана за човекови права и родови права и предава резолуција на конфликти, меѓународно хуманитарно право, родово право, здравствено право и семејно право. Таа има објавувано значително во списанија со колеги на оваа тема и на сродни теми.
Д-р Захара Нампево е директорка во Центарот за истражување на управување и јавна политика, тинк-тенк, со седиште во Кампала, Уганда.
Катарина Стенбек

Катарина Алис Хилда Стенбек е шведска уметничка, дизајнерка, електронски музичар, пејачка и Јутјуберка.
1 Ран живот и театар
Стенбек пораснала во Салтсјобаден надвор од Стокхолм, но и како дете живеела во Лондон. Студирала театар во Содра Латин во Стокхолм пред да се пресели во Њујорк за да студира на Американската академија за драмски уметности од 2005 до 2008 година.
2 Музика
Стенбек била предводник на пост-диско бендот Фолдинг Легс од Бруклин од 2009 до 2015 година. Во пролетта 2017 година, таа го лансира Галериет и го издала нејзиниот деби соло албум, Романтик Џесчурс( анг: ''Romantic Gestures)'', подоцна истата година. Три од песните од албумот, биле премиерно прикажани на шведското национално радио во ''Музикгајден''. Во 2018 година, таа го издала EП-то, Сенд ми јор Дотр (анг: ''Send Me Your Daughter)''.
Стенбек, која самостојно ја продуцира целата нејзина работа, користи маски, аудиовизуелни инсталации и други театарски елементи во нејзините музички спотови и изведби во живо.
3 Уметност
Стенбек е самоука уметничка. Нејзината работа опфаќа широк спектар на медиуми, вклучувајќи сликарство, скулптура од папие-маше , видео инсталација, уметност за носење и стоп-моушн анимација. Таа започнала канал на YouTube во март 2019 година, на кој споделува видеа за нејзината работа. Во август 2019 година, лансирала онлајн продавница на прибор за домаќинство, додатоци и уметнички дела дизајнирани и создадени од Стенбек во нејзиното студио.
4 Личен живот
Стенбек моментално живее во Лос Анџелес, Калифорнија и Стокхолм, Шведска.
5 Дискографија
5.1 Албуми
* Романтични гестови (2017 година, самообјавено)
5.2 Проширени претстави
* Испрати ми ја својата ќерка (2018 година, самообјавено)
5.3 Синглс
*''Десна бранова должина'' (2017 година, само-ослободен)
*''Љубовник со носталгија'' (2017 година, самообјавен)
*''Allting är som vanligt'' (2017, самообјавено)
*''Senga'' (2018, самообјавено)
5.4 Музички видеа
*''„Десна бранова должина“ во'' режија на Катарина Стенбек. Видеото беше премиерно прикажано на GAFFA и доби позитивни критики на неколку блогови, а песната се најде на топ листите на Hype Machine .*''„Сенга“ во'' режија на Катарина Стенбек. Видеото беше премиерно прикажано на магазинот Том Том и доби неколку позитивни критики на блогот, а песната повторно се најде на топ листите на Hype Machine .
Самали Кијинги

Самали Кијинги е адвокатка за финансии од Австралија/Уганда која служи како директор за правни работи во Африканската банка за извоз и увоз, од април 2017 година.
1 Ран живот и образование
Самали била родена од родители од Уганда, покојната Робина Касирие Кијинги, адвокатка и д-р Агреј Кијинги, кардиолог. Таа има диплома за право и уметност по меѓународни студии и диплома за правна пракса, и двете доделени од Универзитетот за технологија во Сиднеј, Австралија. Таа, исто така, е примена како адвокат во Нов Јужен Велс, Австралија и во Англија и Велс.
2 Кариера
Г-ѓа Кијинги ја започнала својата кариера како банкарски адвокат во Ашурт ЛЛП, кој претходно бил Блејк Досон Волдрон, во Сиднеј, Австралија. Таа потоа работела како постар соработник во Клифорд Ченс, во Лондон.
Таа, исто така, работела како директор и раководител на Регулаторната политика и советодавната група за хартии од вредност во Дојче Банк, со седиште во Лондон. Во времето кога била ангажирана од Афрексимбанк, таа била независен консултант кој ги советува корпорациите и регулаторите за пазарите на капитал.
Во Африканската банка за извоз на увоз, таа служи како директор за правни услуги и како корпоративен генерален советник.
3 Други размислувања
Кијинги е основачки член на ''Комитетот за стекнување'' на африканска уметност, на галеријата за модерна уметност Тејт, во Лондон, Обединетото Кралство.
Во 2018 година, Кијинги била призната како една од 100-те највлијателни луѓе со африканско потекло под 40-годишна возраст, од страна на ''Највлијателни 100 Компанија''.