procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ице Беличев

Ице Беличев (роден на во ) — македонски поет и текстописец.
1 Животопис
Ице Беличев е роден на во . Основното училиште завршил во с. Муртино, Струмичко, а средно медицинско училиште во СОУ „Јане Сандански“ во Штип. Високото образование го продолжил на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје и дипломирал на катедрата за македонска книжевност и јужнословенски книжевности. Денес работи како професор по македонски јазик и литература во СОУ „Никола Карев“ во Струмица.
Освен професор тој е поет, текстописец и голем поддржувач на секакви поетски и културни манифестации ширум земјата, но и надвор од неа.
Со поезија се занимава уште од најрана возраст, а неговите први творби се забележани во некои списанија. Денес учествува на голем број поетски и литературни конкурси и манифестации како и на повеќе поетски фестивали, меѓу кои, „''Литературни искри''“, Гостивар, „''Збор''“, Кочани, „''Лирични гласове''“, Софија, Р. Бугарија, „''Мелнички вечери на поезија''“ во Мелник, Р. Бугарија и многу други. Дел од неговите песни се наградувани не само во Македонија, туку и надвор од неа.
2 Творештво
# „Гледач во небото“ – стхозбирка, објавена 2015 година
# „Чекор помеѓу“ – стихозбирка, објавена 2019 година, која била избрана за поетска книга на годината на манифестацијата „''Планетопија''“
# „Стариот жетвар“ – стихови објавени во стихозбирката „''Скршнување''“
Освен тоа, Беличев е:
* застапен со поезија во поетскиот алманах „100 илјади поети за промена“ во 2017 и 2018 година
* Застапен со поезија во повеќе списанија, меѓу кои: „''Зенит''“, „''Современи дијалози''“, „''Раст''“ и други
* застапен во бугарскиот алманах за литература, „''Огниште''“ во 2019 година
- Застапен со поезија на голем број електронски портали
Ице Беличев како текстописец се јавува како автор на повеќе народни фестивалски песни, за кои има добиено награди. Тој е автор на првонаградената песна на Фолк Фест Валандово во 2018 година „Горда мајка“, изведена од Благица Калева. Освен тоа, Беличев се јавува и како автор на поголем број песни за детски фестивали.
3 Награди
Во 2019 година ја добил годишната награда како признание на Општина Струмица во областа на културата и книжевноста.
Економија на Бутан

Економијата на Бутан, една од најмалите и најмалку развиените земји во светот, се заснова на земјоделство и шумарство, кои обезбедуваат главна егзистенција за повеќе од 60% од населението. Земјоделството главно се состои од егзистенцијално земјоделство и сточарство . Грубите планини доминираат на теренот и ја прават тешката и скапа изградбата на патишта и друга инфраструктура.
Економијата на Бутан е тесно усогласена со индиската преку силни трговски и монетарни врски и зависност од индиската финансиска помош. Повеќето развојни проекти, како што е изградба на патишта, се потпираат на индиска мигрантска работна сила . Во тек се модерни програми за образование, социјала и животна средина со поддршка од мултилатерални развојни организации.
Секоја економска програма ја зема предвид желбата на владата да ја заштити животната средина и културните традиции на земјата. На пример, владата, во претпазливо проширување на туристичкиот сектор, ги охрабрува посетите на луксузни, еколошки совесни туристи. Деталните контроли и неизвесните политики во области како што се индустриско лиценцирање, трговија, работна сила и финансии продолжуваат да ги попречуваат странските инвестиции. Извозот на хидроенергија во Индија го зголемил вкупниот раст на Бутан, иако БДП паднал во 2008 година како резултат на забавувањето на Индија, нејзиниот доминантен извозен пазар.
1 Макро-економски тренд
Следува графикон на трендот на бруто домашниот производ на Бутан по пазарни цени од страна на Меѓународниот монетарен фонд :
Година, БДП (милиони БТН ), БДП (милиони УСД)
1985 година, 2.166, 175
1990 година, 4.877, 279
1995 година, 9.531, 294
2000 година, 20.060, 460 година
2005 година, 36.915, 828 година
2008 година, 45 000, 1280 година
Хидроенергетскиот потенцијал на Бутан и неговата привлечност за туристите се клучни ресурси. Владата на Бутан направи одреден напредок во проширувањето на производната база на нацијата и подобрувањето на социјалната благосостојба.
Во 2004 година, Бутан станала првата земја во светот што забранила пушење и продажба на тутун.
2 Поврзано
* Земјоделство во Бутан
* Банкарство во Бутан
* Рударство во Бутан
* Риболов во Бутан
* Шумско стопанство во Бутан
* Бутански нгултрум, валута
3 Наводи
**
Оотсузуми

Оотсузуми [], познат и како ''Оокауа'' [ ], е јапонски тапан во форма на песочен часовник. Тоа е поголема верзија на ''тсузуми'', или ''котсузуми'' и се користи во традиционалниот јапонски театар и народна музика. Неговиот изглед е малку поразличен од оној на ''тсузуми'', а произведениот звук е многу различен од кој било од четирите звуци што ги создава ''котсузуми''. Со оглед на тоа што ''котсузуми'' е помал и има поукрасена глава од тапан, оокауа е поголема, а главата добива пообичен, кожен изглед. Звукот е исто така повисок и висински поостар, што наликува на повеќе сув, скоро металичен од помекиот звук на ''тсузуми''. Структурата на песочен часовник е малку поголема, а на средина има испакнато „копче“, за разлика од ''котсузуми'', кој има измазнет среден дел. Главите на тапанот се затегнати многу цврсто, не оставаат простор за понатамошно напнатост и акустични прилагодувања. ''Оокава'' се свири така што се положува на левиот колк на свирачот, можеби поради неговата поголема, тешка големина, додека ''тсузуми'' се положува на десното рамо.
Главите на тапанот (горе и долу) се направени од дебела кожа земена од возрасни коњи, а во однос на грижата за главите на тапанот ''оокауа'', инструментот треба да се чува на суво место цело време. Спротивно на тоа, главите на помалите, ''котсузуми'', секогаш мора да бидат влажни. Бидејќи звукот на ''оокауа'' се претпоставува дека е повисок во висина, свирачот мора да осигура дека кожата на главата на тапанот останува колку што е можно позатегната, а тоа најдобро се реализира кога главите на тапанот се чуваат суви. За да се исушат главите на тапанот, тие често се загреваат во близина на еден вид стар стил на јапонска печка наречена ''хибачи'' не помалку од еден час пред изведбата. Кога е подготвен за изведување, свирачот ги зема тапаните и ги врзува за корпусот на ''оокауа'' што е можно поцврсто со помош на дебело, тешко јаже од коноп и користи еден вид потенко свилено јаже за дополнително стегање на јажето што ги врзува тапаните и обезбедува зафат за тапанот. Пред да се заврши подготовката, се става украсно јаже од коноп со долги реси на тапанот. Со оглед на природата на главите на ''оокауа'', тие се користат одреден број пати. Бидејќи се многу скапи, барем 1000$ за пар, свирачот мора да измери колку пати и колку долго се свири на инструментот. Ако главите се добро згрижени, тие можат да се користат дури за десет настапи, по што главите покажуваат знаци на абење, го губат посакуваниот квалитет на звукот и мора да бидат сменети.
Како и ''тсузуми'', на ''оокауа'' се удира и со голи раце. Бидејќи главите на тапанот се затегнати многу цврсто, често боли самото свирење на тапанот, а на прстите на свирачот мора да се развијат калуси, односно да се наталожи мртво ткиво, за поудобно свирење. За калусите мора да се води грижа, да се бричат со нож од време на време, пред да станат премногу големи. Повеќето свирачи користат кожа од елен на дланките, за да ја заштитат својата дланка и да го подобрат звукот. Тие носат додатоци на прстите направени од повеќе слоеви јапонска ''уаши'' хартија, стврдната со скроб, на прстите.
1 Видео
*
Црква „Св. Димитриј“ - Баниште

Свети Димитриј — главна селска црква во дебарското село Баниште, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел од селото, а околу нејзе се наоѓаат стари гробишта, а некогаш околу нејзе се наоѓало и селското гумно.
2 Историја
Црквата потекнува од век.
Откако била изградена црквата, во нејзе биле закопувани родовите кои го славеле Петковден, додека останатите биле закопувани во црквата „Св. Јован Крстител“ надвор од селото. Подоцна, селските гробишта биле целосно преместени кај црквата „Св. Јован Крстител“.
3 Галерија
4 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Баниште
Преспанска гомнушка

Преспанска гомнушка (''Alburnoides prespensis'') е рибен вид од семејството Циприниди. Домородец на Балканот: Преспанското Езеро во Грција, Македонија и Албанија. Бентопелагична умерена слатководна риба, до 9 см во должина.
1 Опис и распространетост
Телото на преспанската гомнушка е издолжено, страничносплеснато, покриено со ситни лушпи. Карактеристично е што на лушпите во страничната линија се забележуваат две реда паралелни црни точки кои формираат темна линија по целата должина на телото, по што лесно се распознава. Бојата на грбот е светлокафеава а стомачната страна е светлосива покриена со црни точки. Окото е релативно крупно. Грбната перка е релативно долга Грбот е со темнозелена до темносина боја, а страните и стомакот сребрено бели со седефаст сјај. Гомнушката од Преспанското Езеро е ендемичен вид и се среќава само во Преспанско Езеро и притоките.
2 Основни биолошки одлики
Преспанската гомнушка полово созрева во третата година од животот, на должина од 6-7 см. Се мрести порционо во долг временски интервал, од мај до јули, во плитката крајбрежна зона на Езерото. Икрата е леплива и се прицврстува за ситен песок и чакал. Ембрионалниот развој е краток и трае 4 - 5 дена. Просечната големина која ја достигнува белвицата изнесува 8 -10. Живее и во стагнантни олиготрофни, но и во еутрофни екосистеми, а и во бавно проточни екосистеми. Живее во помали или поголеми јата и главно се задржува во крајбрежниот регион на Езерото. Популација во Преспанското Езеро е многу мала и нема стопанско значење. Многу лесно се лови на секаков мамец и често ја ловат рекреативни риболовци почетници. Возрасните единки се хранат со зоопланктон и со инсекти.
3 Значење
Преспанската гомнушка нема економска вредност а исто не претставува вид кој што е интересен за рекреативен риболов.
Спонда (месечина)

Спонда, исто така позната како — месечина на Јупитер. Таа била откриена од група на астрономи од Хавајскиот универзитет предводен од Скот Шепард во 2001 година и ѝ било дадено привременото назначување .
Пречникот на Спонда е околу 2 километри и кружи околу Јупитер на просечно растојание од 24.253.000 км за 771,604 дена, со наклон од 154° до еклиптиката (156° до екваторот на Јупитер), во спротивновртечка насока и со ексцентричност од 0,443.
Таа била именувана во август 2003 година по еден од Хорите (Часови), кој заседавал со седмиот час (либации излеани после ручек). Хорите, богињите на времето во денот но и на годишните времиња, биле ќерките на Зевс (Јупитер) и Темида.
Припаѓа на Пасифаината група, неправилни спротивновртечки месечини што кружат околу Јупитер на растојанија од 22,8 до 24,1 Гм и со склоности од 144,5° до 158,3°.
Абди Бајрактар џамија

Абди Бајрактар џамија — главна и најстара џамија во селото Лисичани, во Општина Пласница, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во близина на сретселото на Лисичани.
2 Историја
Џамијата била подигната во 1785 година од страна на извесен Абди Бајрактар, по кого е и именувано.
3 Галерија
Еринома (месечина)

Еринома, позната и како Јупитер XXV – повратна Јупитерова неправилна месечина. Била откриена од тим астрономи од Хавајскиот универзитет предводен од Скот Шепард ''и др.'' во 2000 година, и времено била обележена како .
Пречникот на Еринома изнесува околу 3,2 км и кружи околу Јупитер на средно растојание од 22.986.000 км за 711,965 дена, со орбитален наклон од 164° во однос на еклиптиката (162° во однос на Јупитеровиот екватор), во повратна насока и со орбитално занесување од 0,2552.
Еринома ѝ припаѓа Кармината група, која се состои од неправилни повратни месечини кои кружат околу Јупитер на растојание од 23 до 24 Gm и со наклон од околу 165°.
Килена (месечина)

Килена, исто така позната како — месечина на Јупитер. Откриена е од група на астрономи од Хавајскиот универзитет предводен од Скот Шепард во 2003 година, добивајќи ја привремената ознака .
Килена има пречник од околу 2 километри и кружи околу Јупитер на просечно растојание од (23,4 милиони км) 23 396 000 км за 731,099 дена (2,00 Земјини години), со наклон од 140,149 ° до еклиптиката (139,543 ° до екваторот на Јупитер), во спротивновртечка насока и со ексцентричност од 0,4116.
Таа била именувана во март 2005 година, по Килена, најад (изворна нимфа) или ореад (планинска нимфа) поврзано со Планината Килена, Грција. Таа била ќерка на Зевс (Јупитер).
Припаѓа на Пасифаината група, неправилни спротивновртечки месечини што кружат околу Јупитер на растојанија од 22,8 до 24,1 Гм и со наклони од 144,5° до 158,3°.
Преспанска мрена

Briána
Conservation status
Least Concern (IUCN 3.1)
Scientific classification
Domain:, Eukaryota
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Chordata
Class:, Actinopterygii
Order:, Cypriniformes
Family:, Cyprinidae
Subfamily:, Barbinae
Genus:, ''Barbus''
Species:, ''B. prespensis''
Binomial name
''Barbus prespensis''S. L. Karaman, 1924
Преспанска мрена (црна мрена) (''Barbus prespensis'') — вид ципринидна риба.
Ја има во Албанија, Грција и Северна Македонија.
Нејзините природни живеалишта се периодични реки и слатководни езера. Загрозена е загуба на живеалиштата.
1 Опис и распространетост
Телото на преспанската мрена е вретеновидно. Грбот е со светлокафеава до темнокафеава боја, додека страните се со посветла жолтокафеава боја. Стомачниот дел е изразито бел. По телото, особено по грбот, а и по страните и сите перки се наоѓаат многубројни мали црнокафеави дамки со неправилна форма. Дамките се најдобриот показател, според кој најлесно се разликуваат црната од белата мрена. Преспанската мрена има меснати усни и горната усна е истурена над долната. Има два пара мустаќи со различна должина. Еден пар мустаќи се наоѓа над горната усна, а другиот пар е на краевите на горната усна. Преспансклата мрена е ендемичен вид и се среќава само во Преспанското Езеро и притоките.
2 Основни биолошки одлики
Карактеристично за мрената е тоа што машките единки го чистат и го чуваат местото на мрестот до доаѓањето на женката. Полово созрева во третата односно четвртата година од животот. Се мрести во долг временски период, од крајот на мај па до почетокот на август. Икрата е провидна и не се лепи за подлогата. Се мрестат на чакалесто дно и покрај покрупни камења. Живее во помали и поголеми јата на дното на речното корито. Се движи во брзиот дел на реката во потрага за храна. Ларвите од мрена се исхрануваат со алги дијатомие. Во исхраната на возрасните единки од мрена доминираат разните видови на ларви, полжави, школки, но не отсуствува и храната од растително потекло. Интересно за мрената е тоа што храната може да ја земе и од под камењата, каде што е недостапна за другите риби.
3 Значење
Месото на преспанската мрена е многу вкусно и се приближува до вкусот на пастрмката, поради сличните еколошки услови на микронаселбата во која живеат. Икрата на мрената е отровна и при јадење може да предизвика грчеви, пролив и поблаги облици на труење.
4 Наводи
* Кривели, Ај 2005 година. . Посетено на 19 јули 2007 година.
Синопа (месечина)

Синопа – најдалечна позната Јупитерова месечина. Според старогрчката митологија, Синопа била жена за која се верува Зевс неуспешно се обидел да ја заведе. Оваа месечина ја открил во 1914 година. Ананка, Карма, Пасифаја и Синопа можеби се остатоци од еден астероид кого го привлека Јупитеровата гравитација, после што се распаднал. Пречникот на оваа месечина е 36 km, а од Јупитера е оддалечена околу 23.700.000 km.
1 Поврзано
* Јупитерови природни месечини
Вашицу

Вашицу [], што значи ''„простории во јапонски стил''“ и на англиски јазик честопати нарекувана ''„соба за татами“'', е јапонска просторија со традиционално подно под ''татами''.''Вашитсу'' обично има и лизгачки врати (''фузума''), наместо врати со шарки помеѓу просториите. Можеби имаат ''шоџи'' и, ако одредената просторија треба да служи како просторија за прием на гости, може да има ''токонома'' (газебо за украсни предмети).
Во минатото, скоро сите јапонски простории биле ''вашицу'', а Јапонците спиеле на футони поставени на ''татами'' и седеле директно на татами или на ''забутон'' поставен на ''татами''. Во денешно време, многу јапонски куќи имаат само едно ''вашицу'', кое понекогаш се користи за забава на гости, а повеќето соби се во западен стил. Многу нови градежни јапонски апартмани воопшто немаат ''башицу'', наместо тоа, користат подови од линолеум или дрвени подови.
Големината на ''вашицу'' се мери со бројот на ''татами'', користејќи го контра зборот ''јоо'' [''jō'' (ja)], кои, во зависност од површината, се движат помеѓу 1,5м<sup>2</sup> и 1,8м<sup>2</sup>. (Видете татами). Типична големина на просториите се шест или осум татами во приватен дом. Постојат и душеци со половина големина, како 4,5 татами просторија.
Мебелот во ''вашицу'' може да содржи ниска маса на која едно семејство може да јаде вечера или да ги забавува гостите, додека седи на ''забутон'' или ниско столче, наменето за употреба на татами. Може да се обезбеди и ''котатсу'', кој е одреден вид ниска маса што содржи греен елемент користен во зима; ова е особено важно бидејќи повеќето јапонски домови немаат централно греење.
Антонимот е ''јоошитсу'' [''yōshitsu'' (ja)], што значи ''„простории во западен стил“.'' Друг израз за ''башицу'' е ''нихонма'' (ja), а соодветниот израз за ''јоошитсу'' е ''јоома'' [''yōma'' (ja)].
1 Поврзано
* Хигашијама Бунка во периодот Муромачи
Преспански грунец

''Преспански грунец (Преспанска писа)''''(Rutilus prespensis)'' е слатководна риба од фамилијата Циприниди. Оваа риба е опишана како независен вид од едно езеро на Балканот, Преспанското Езеро, кое се протега на три земји: Албанија, Грција и Северна Македонија . Се јавува во близина на бреговите и во плитки, мочурливи области на езерото
1 Опис и распространетост
Преспанскиот грунец има странично сплескано, тенко и издолжено тело покриено со крупни лушпи. Телото е релативно високо, очите релативно мали. Главата е кратка и потесна од телото. Подопашната перка е мала. Устата е мала, долна, Телото на горната страна е темно обоено, додека стомачната е посветла. Преспанскиот грунец е ендемичен вид и го населува само Преспанско Езеро и притоките.
2 Основни биолошки одлики
Половата зрелост кај машките претставници на преспанскиот грунец настапува во втората година (најчесто во третата година од животот), додека пак кај женската популација една година подоцна. Грунецот во Преспанското Езеро се мрести од мај до јуни обично на температрура на водата од 16-18 степени. Полага релативно мал број на икра. Икрата има мал перивителусен простор. Икрата е леплива и се прилепува за подлогата. Развојот на ембрионите во јајцата трае околу една седмица. Максималната должина на преспанскиот грунец изнесува 20 см. Месното население во зависност од возраста и големината има два термини (имиња) за претставниците на овој вид. Помалите единки се нарекуваат преспански грунец, а поголемите (над 15 см) преспанска писа. Преспанскиот грунец добро го поднесува варирање на температурата на водата како и влошувањето на квалитетот на водата па затоа се среќава и во студени води на притоките на Преспанското Езеро како и во самото Езеро. Освен тоа го имаи во оние делови на езерото каде водата е со полош квалитет. Живее во мали јата, особено помладите единки, кои се среќаваат при површината на водата. Преспанскиот грунец се храни скоро со секаква храна (растителна и животинска.
3 Значење
Преспанскиот грунец има големо стопанско значење и е доста битен за развојот на рекреативниот риболов на Преспанското Езеро.
Фусума

Во јапонската архитектура, фусума [] се вертикални правоаголни панели кои можат да се лизгаат од една на друга страна, за да ги редефинираат просторите во просторот или да дејствуваат како врати. Тие обично се околу 90цм широки, 180цм високи, со иста големина како ''татами'', и се дебели 2-3цм. Висината на ''фусума'' се зголемила во последниве години, како резултат на зголемувањето на просечната висина на јапонското население и 190цм висината сега е вообичаена. Во постарите конструкции, тие се високи 170цм. Се состојат од решетка, како дрвена потструктура, покриена со картон и слој хартија или крпа од двете страни. Тие обично имаат црна лакирана граница и кружен прсен за прстите.
Историски гледано, ''фусума'' била насликана, честопати со сцени од природата, како што се планини, шуми или животни. Денес, многумина имаат обична хартија од дудинка или имаат индустриски испечатена графика со лепези, есенски лисја, цвет на јапонска цреша, дрвја или геометриски фигури. Може да се купат и за деца со популарни цртани ликови.
И ''фусума'' и ''шоџи'' (фини'','' проѕирни хартиени разделувачи на соби) работат на дрвени шини од горниот и долниот дел. Горната шина се нарекува ''камои'' (, а долната се нарекува ''шики'' (. Традиционално, овие биле мачкани со восок, но во денешно време тие обично имаат лента за подмачкување со винил за да се олесни движењето.
Заедно со ''фусума'', ''шооџи и татами'' душеците ''од'' слама (како под) сочинуваат типична јапонска просторија.
1 Поврзано
* Список на партиции на традиционална јапонска архитектура
* Шооџи
Преспанска штипалка

''Преспанска штипалка'' (Cobitis meridionalis) е вид риба од семејството Cobitidae. Ја има во Албанија, Грција и Северна Македонија.
Нејзиното природно живеалиште се слатководни езера. Загрозена е нејзината загуба на живеалиштата.
1 Опис и распространетост
Телото на преспанската штипалка е бочно умерено сплескано до цилиндрично. Опашната перка е заоблена и најчесто има темна (сива) пега по краевите на опашната перка. Телото ѝ е мазно, покриено со ситни лушпи кои тешко се забележуваат. По должината на целото тело се протегаат темносиви пеги кои понекогаш може да се во облик на темни континуирани или испрекинати ленти. Устата е мала, а долната усна е поделена на два дела. Има три пара на кратки мустаќи. Последниот пар достигнува до почетокот на окото. Преспанската штипалка е ендемичен вид и го населува само Преспанското Езеро и притоките.
2 Основни биолошки одлики
Екологијата на овој вид не е доволно проучена. Се мрести во пролетно-летниот период од месец мај до месец јуни.
3 Значење
Преспанската штипалка нема стопанско значење ниту за стопански, ниту за рекреативен риболов. Поради тоа што е ендемичен вид и го населува само Преспанското Езеро и притоките има големо значење и тоа во областа на зоогеографијата на рибите на Балканскиот Полуостров. Како и во другите природни езера така и во Преспанското Езеро настанати се големи промени по однос на екологијата на рибите и тоа најмногу изразено по однос на мрестот на белвицата и крапот. За разлика од порано кога белвицата се мрестела речиси на брегот од езерото, сега таа се мрести во средишните делови на езерото. Слично се случува и со крапот. Ова најверојатно е резултат на драстичното намалување на езерското ниво, како и присуството на сончарката во езерото. Намалувањето на нивото доведува и до намалување на волуменот и површината која во последно време за македонскиот дел изнесува 165 км<sup>2</sup>, или 16.500 хектари. Мошне е значајно што скобустот речиси веќе и да го нема во ловините, слично како во Охридско Езеро. Мрената, која порано, исто така, значајно учествувала во ловините, сега на македонскиот дел од езерото сè помалку ја има. Со оглед дека Преспанското Езеро е со мезотрофен карактер, тоа од друга страна има и поголема рибна продукција за разлика од Охридското, но, со риби со мала економска
вредност. Изразено на хектар езерска површина годишниот принос е проценет до 22 килограми или вкупно за македонскиот дел 363000 кг.
Клевета (Ботичели)

„Клевета“ (|Calunnia) — слика од италијански уметник Сандро, создадена во 1495 г..
Содржината на сликата е поврзана со трактатот на Лукијан, наречен „На клеветата“. Таа е своевидна алегорија - кралот Мида, седнат на престолот, шепоти кон кои се - алегориски претстави на незнаењето и сомневањето. Клеветата е претставена како убава девојка со невин изглед и син фустан. Таа влече гол маж, кој го претставува ренесансниот народ, кој им се моли на боговите да бидат сведоци на неговата невиност. Над клеветата се нејзините придружници - подмолноста и измамата, кои ја поддржуваат и ја величаат. Лево од сликата се покајанието, претставено како старица облечена во облека за оплакување и Вистината, како гола жена (личи на Венера од друга слика на Ботичели) која се моли кон небото. Во позадина има три лакови. Статуите на нив со неверување гледаат што се случува пред нив.
Во 1497 година, на плоштадот Сињорија, Савонарола гнаредил палеж на многу уметнички дела - слики, скулптури, книги,... самиот Ботичели бил разочаран - и неговите слики биле изгорени. Затоа, оваа негова слика е потемна од неговите претходни (на пример, пролет и Раѓањето на Венера) и го изразува неговиот попесимизам. Следната година, Савонарола бил уапсен и изгорен на главниот плоштад.
Пролет (Ботичели)

Сандро Ботичели (1445-1510) ја насликал Пролет (италијански:“Primavera“), позната и како „Алегорија на пролетта “, насликана во рамките на циклусот митолошки слики за семејството Медичи, кои биле заинтересирани за “пагански” теми (на кои, меѓу другите, им припаѓа и „Раѓањето Венера“)). А мотивски е блиска до интересот кој во тоа време се обновува кон Платон и (неоплатонизмот) што довело до интерес за античките теми и основањето на Платоновата Академија во Фиренца 1469 ] год. Пролетта, заедно со Раѓањето на Венера, била планирана за Вила ди Кастело, а денес е сместена во Галеријата Уфици во Фиренца.
На сликата е покажан овоштарник во кој дрвјата се распоредени во полукруг што формираат композициска рамката за низа фигури. Десно, Зефир богот на ветрот, кој ја држи Хлора, и ја оплодува со својот здив при што таа се претвора во флора и божица на пролетта. Во средината е Венера , додека над неа е нејзиниот син Купидон кој исфрла љубовни стрели. Лево, три Грции во нежен танц , а покрај нив е Меркур кој ги растерува облаците облаците со меч во раката.
Ботичели внел во оваа слика елеганција, лесен потез и богата симболика која во тоа време била блиска и до некои алхемиски принципи. Лирски, нежен, поетичен, ботичели отвора некои нови страници на сликарството со истакнати субјективни и интимистички моменти..
Мадона од ложата (Ботичели)

„Мадона од ложата“ (|Madonna della Loggia) — слика од италијански уметник Сандро Ботичели, создадена во 1467 г..
Ликовите се сериозни, змислени,доловени со нежна со меланхолија, која што е типична за Ботичели..
Ботичели внел во оваа слика елеганција, лесен потез и богата симболика која во тоа време била блиска и до некои алхемиски принципи. Лирски, нежен, поетичен, ботичели отвора некои нови страници на сликарството со истакнати субјективни и интимистички моменти..
Портрет на млада жена (Ботичели)

„Портрет на малада жена“ (|Ritratto di dama) — слика од италијанскиот уметник Сандро Ботичели, создадена во 1480–1485 г..
Се претпоставува дека моделот на младата жена прикажана на сликата е Симонета Веспучи, една од најубавите жени на Фиренца . Медалјонот околу вратот на жената укажува на поврзаност со семејството Медичи, бидејќи е утврдено дека скапоцениот камен во медалјонот е од колекцијата скапоцени камењана Медичи. Сепак, дури и ако Симонета Веспучи била модел, Ботичели не го овој портрет во строга смисла на зборот, туку портрет на „идеална жена“, олицетворение на одредена митолошка слика.
Инфодемија

Инфодемија – кованица од зборовите „информација“ и „епидемија“ што обично се однесува на брзо и далекусежно ширење на точни и неточни информации за нешто, како што е некоја болест. Бидејќи фактите, гласините и стравовите се мешаат и шират, станува тешко да се научат основните информации за некое прашање. Зборот е создаден во 2003 година, а забележал обновување на употребата во времето на КОВИД-19.
Donkey Hot

Donkey Hot — музички албум на македонската група „Фолтин“, објавен во 2003 година.
1 Список на песни
Албумот содржи седум песни:* Engraçadinha
* Moulin Rouge (as a dutch discoteque)
* I like to be a Horse
* Teresa
* No coche no mujer
* Muriel Mule (my name is)
* Donkey Hot (contra Moulin Rouge in Amsterdam)
2 Опис на албумот
На албумот настапуваат следниве музичари:* Бранислав Николов - вокал и акустична гитара
* Пеце Трајковски - хармоника, акустична гитара итн.
* Пеце Николовски - кларинет, усна хармоника, програмирање итн.
* Петар Димитровски - клавијатури, фарфиса и програмирање
* Славе Јовев - тапани
* Марјан Станиќ - перкусии
Албумот е снимен во Домот на културата во Битола, во ноември 2002 година, а миксирањето и мастерот биле направени во студиото „Тра-ла-ла“ во Скопје, во април 2003 година. Сите песни се компонирани и аранжирани од членовите на групата, кои се автори и на дизајнот на обвивката, додека обвивката е испечатена од „Artline“ во Битола; инженер на звукот е Ален Хаџи-Стефанов; инженери на миксот се Ален Хаџи-Стефанов и Мите Димовски, кој е инженер на мастерингот; продуценти на албумот се: Ален Хаџи-Стефанов, Мите Димовски и Пеце Николовски; а Ванчо Кичеец е извршен продуцент.
Мадона и дете со ангел (Ботичели)

'' Мадона и дете со ангел '' (|Madonna col Bambino degli Innocenti) е слика од италијаскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели.
Создадена околу 1465–1467. Денес е сместена во Болницата на невините во Фиренца.
Во сликата, која е една од најраните дела на Ботичели, се забележува влијанието на неговиот учител, сликарот Филипо Липи инспирирана од на неговото последно дело '' Мадона и детето со двајца ангели "". Без оглед на тоа уште во ова рано негово дело, се забележуваат неговите суштински уметнички одлики кои ќе го обележат како еден од најзначајните сликари на ренесансата.
Неговиот циклус на Мадони, кој што го работел скоро целиот свој живот, можеби е најзначаен и највпечатлив со изразитата чувствителност, лиричност, меланхоличност, мистичност и задлабоченост во одредена ликовна мисла која е вон стилските определби од тоа време, со што Ботичели, е автентичен, оригинален и специфичен во неможноста на одредена естетска компартивистика за тој период. Неговиот сликарски поглед е специфичен и вонвременски.
Мадона во слава со серафими (Ботичели)

'' Мадона во слава со серафими '' (|Madonna in gloria di serafini) е слика од италијаскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели.
Создадена околу 1469 -1470 . Денес е сместена во Уфици во Фиренца..
Делото спаѓа меѓу првите негови автентични творби од циклусот на Мадона. Ослободен од влијанието на неговиот учител сликарот Филипо Липи, Ботичели, во целост го открива својот стил, со монументално и цврсто сликање на фигурите во просторот.
Ботичели успеал, во ова дело, да ги изрази драматичноста на ликот на Богородица како мајка, која е целосно свесна за Исус и неговите страдањан, поради што го држи заштитнички во нејзините раце.
Неговиот циклус на Мадони, кој што го работел скоро целиот свој живот, можеби е најзначаен и највпечатлив со изразитата чувствителност, лиричност, меланхоличност, мистичност и задлабоченост во одредена ликовна мисла која е вон стилските определби од тоа време, со што Ботичели, е автентичен, оригинален и специфичен во неможноста на одредена естетска компартивистика за тој период. Неговиот сликарски поглед е специфичен и вонвременски.
Солтон Сити (Калифорнија)

Салтон Сити (|Salton City) е населено место без административен статус во американската држава Калифорнија.
1 Демографија
Според пописот од 2010 година, бројот на населението е 3.763, што е за 2.785 (284,8 %) жители повеќе од 2000 година.<b>Група</b>, <b>2000 г.</b>, <b>2010 г.</b>
Белци, 602 (61,6 %), 1.151 (30,6 %)
Афроамериканци, 8 (0,8 %), 80 (2.1 %)
Азијци, 6 (0,6 %), 61 (1.6 %)
Латиноамериканци, 318 (32,5 %), 2.368 (62,9 %)
Вкупно, 978, 3.763
Портрет на млад човек (Ботичели, Лондон)

''Портрет на млад човек'' — темпера на панелско сликарство од италијанскиот ренесансен уметник Сандро Ботичели, в. 1483 година. Сместен е во Националната галерија во Лондон.
Оваа табла е мала, но значајна. Пред оваа работа, субјектите во италијанскиот портрет биле или седиште со портрет (само половина од лицето се покажувало), или седеа со три четвртини од нивното лице. На оваа слика момчето седи со целото лице и може да биде мапирано, што го прави револуционерно дело за своето време.
Мадона од калинка (Ботичели)

'' Мадона од калинка '' (|Madonna della Melagrana) е слика од италијаскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели.
Создадена околу 1487 . Денес е сместена во Уфици во Фиренца..
На сликата е прикажана Мадона и Исус, придружувани од ангели, со калинка во рака. Калинката е симбол на идното страдање на Христос.
Сликата е од зрелиот период на Ботичели, раскоѓна во изразот, колоритот, композицијата, во некои делови го наговестува идниот барокен стил кој е се појави многу подоцна.
Неговиот циклус на Мадони, кој што го работел скоро целиот свој живот, можеби е најзначаен и највпечатлив со изразитата чувствителност, лиричност, меланхоличност, мистичност и задлабоченост во одредена ликовна мисла која е вон стилските определби од тоа време, со што Ботичели, е автентичен, оригинален и специфичен во неможноста на одредена естетска компартивистика за тој период. Неговиот сликарски поглед е специфичен и вонвременски.
Портрет на млад човек (Ботичели, Палата Пити)

''Портрет на млад човек'' - слика на италијанскиот ренесансен уметник Сандро Ботичели, датирана од 1470 до 1475 година. Сместена е во Палатата Пити во Фиренца.
Различно припишувана на различни сликари, на крајот била вклучена во делата на Ботичели. Таа е една од првите познати три четвртни портрети во западноевропската уметност.
1 Поврзано
* Портретите на Ботичели во Националната галерија, Лондон и Националната уметничка галерија, Вашингтон.
Црква „Св. Димитриј“ - Атишта

Свети Димитриј — главна селска црква во кичевското село Атишта, Македонија.
Црквата се наоѓа на самиот влез во селото и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа северозападно од селото Атишта.
2 Историја
Црквата била подигната во 1936 година. Претходно на тоа место се познавале рушевини од постар храм. Изградбата на црквата завршила во 1938 година.
3 Архитектура
3.1 Иконостас
Иконостасот, целиот во резба, бил изработен неколку години по изградбата на црквата. Иконите во иконостасот се дело на браќата Доне и Илија Донески од мијачкото село Гари.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Атишта
Мадона од павилјонот (Ботичели)

'' Мадона и Детето со три ангели '' или позната како Мадона од павилјонот (|Madonna del Padiglione) е слика од италијанскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели,
создадена околу 1493 година. Денес е сместена во Пинакотека Амбросијана во Милано..
Богородица е портретирана како држи книга на градите и му гестикулира на Детето. Ангелите ја повлекуваат драперијата на павилјонот. Заедно, книгите и отворената драперија означуваат откровение, дека старозаветното пророштво е исполнето при раѓањето на Христос, дете на Богородица.
Неговиот циклус на Мадони, кој што го работел скоро целиот свој живот, можеби е најзначаен и највпечатлив со изразитата чувствителност, лиричност, меланхоличност, мистичност и задлабоченост во одредена ликовна мисла која е вон стилските определби од тоа време, со што Ботичели, е автентичен, оригинален и специфичен во неможноста на одредена естетска компартивистика за тој период. Неговиот сликарски поглед е специфичен и вонвременски.
Портрет на млад човек (Ботичели, Вашингтон)

''Портрет на млад човек'' или ''Портрет на младич'' - портрет кој му се припишува на Сандро Ботичели (1446–1510), е пример за италијанското ренесансно сликарство. Насликана е во раните 1480-ти со темпера на пано и сега е сместена во Националната уметничка галерија во Вашингтон. Сликата била припишана на Ботичели од историчарот на уметност Бернард Беренсон во 1922 година. Одлики на ова парче го вклучуваат неговиот интересен израз и елегантен гест на рацете, што некои го толкуваат како ран приказ на младешки артритис или Марфанов синдром.
Портрет на Џулијано де Медичи (Ботичели, Берлин)

''Портрет на Џулијано де Медичи'' - слика прикажувајќи го Џулијано де Медичи (1453-1478) од италијанскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели, веројатно насликана непосредно пред Џулијано да биде убиен во Пациевиот заговор во 1478 година. Припаѓа на Берлинските државни музеи и се наоѓа во Сликарската галерија (Gemäldegalerie) во Берлин.
Се верува дека е најраната од бројните верзии на Ботичели.
Agelaia

''Agelaia'' е род на троски социјални оси (од семејство Vespidae), кои се распространети од Мексико до северна Аргентина. 17 од 33 опишаните видови се наоѓаат во Бразил. Овие видови живеат во роеви и се гнездат во шуплини.
Родот го вклучува видот ''A. vicina,'' кои понекогаш гнездат на тавани во Саун Пауло, Бразил, кое што ја бара помошта на пожарниркарска служба за отстранување на гнездото што може да брои повеќе од 1.000.000 оси. Родот исто ги вклучува и ''A. pallipes'', кои гнездат во земјата, тие биле пронајдени во Јужна Америка и се сметаат за еден од најагресивните оси во регионот.
Овие оси се сметаат за агресивни во споредба со другите видови оси и нанесуваат убод кој предизвикува многу болка. Главната компонента на отровот е Агелотоксин, директен хемолизин Фосфолипаза А2.
1 Видови
*''Agelaia acreana'' (Silveira & Carpenter, 1996)
*''Agelaia anceps'' (de Saussure, 1854)
*''Agelaia angulata'' (Fabricius, 1804)
*''Agelaia angulicollis'' (Spinola, 1851)
*''Agelaia areata'' (Say, 1837)
*''Agelaia baezae'' (Richards, 1943)
*''Agelaia bequaerti'' (Richards, 1951)
*''Agelaia brevistigma'' (Richards, 1978)
*''Agelaia cajennensis'' (Fabricius, 1798)
*''Agelaia centralis'' (Cameron, 1907)
*''Agelaia constructor'' (de Saussure, 1854)
*''Agelaia cornelliana'' (Richards, 1943)
*''Agelaia flavipennis'' (Ducke, 1905)
*''Agelaia fulvofasciata'' (DeGeer, 1773)
*''Agelaia hamiltoni'' (Richards, 1978)
*''Agelaia imitatrix'' (Cooper, 2001)
*''Agelaia lobipleura'' (Richards, 1978)
*''Agelaia melanopyga'' (Cooper, 2000)
*''Agelaia multipicta'' (Haliday, 1836)
*''Agelaia myrmecophila'' (Ducke, 1905)
*''Agelaia nebularum'' (Cooper, 2000)
*''Agelaia nigrescens'' (Cooper, 2001)
*''Agelaia ornata'' (Ducke, 1905)
*''Agelaia pallidiventris'' (Richards, 1978)
*''Agelaia pallipes'' (Oliver, 1792)
*''Agelaia panamaensis'' (Cameron, 1906)
*''Agelaia pleuralis'' (Cooper, 2000)
*''Agelaia silvatica'' (Cooper, 2000)
*''Agelaia testacea'' (Fabricius, 1804)
*''Agelaia timida'' (Cooper, 2000)
*''Agelaia vicina'' (de Saussure, 1854)
*''Agelaia xanthopus'' (de Saussure, 1854)
*''Agelaia yepocapa'' (Richards, 1978)
2 Дополнителна литература
* Zucchi, R., Sakagami, SF, Noll, FB, Meechi, MR, Mateus, S., Baio, MV, et al. (1995) ''Agelaia vicina'', основан рој полистин со најголема големина на колонија меѓу оси и пчели (Hymenoptera: Vespidae). ''Урнал од Њујорк ентомолошко друштво, 103'' (2), 129-137.
* Хермес Марсел Густаво, Кахер Андреас. Родот ''Агелаја'' Лепетие (Хименопера, Веспида, Полистина) во Рио Гранде до Сул, Бразил. ''Ул.''''Градници. ентомол.'' [сериски на Интернет]. 2004 март [цитиран 2008 година 17 мај] ; 48 (1): 135-138.
Мадона од Магнификат (Ботичели)

'' Мадона од Магнификат '' ( (| Madonna del Magnificat) е слика од италијаскиот ренесансен сликар Сандро Ботичели.
Создадена околу 1481. Денес е сместена во Уфици во Фиренца..
Делото ја прикажува [[Богородица крунисана од двајца ангели. Таа го белижи отворањето на Магнификат на десната страна од книгата; на левата страница е дел од Бенедикт. Во левата рака држи калинка. За Богородица се смета дека е портрет на Лукреција Торнабуони, сопруга на Пјеро де Медичи а на двете ангелчиња кои ја држат книгата, нејзините синови Лоренцо и Џулијано. Во својата книга „Агонијата и екстази“, за животот на Микеланџело, писателот Ирвинг Стон, кој поминал неколку години живеејќи во Фиренца, Италија, тврдел дека сликата е направена за семејството Медичи во тоа време.
Неговиот циклус на Мадони, кој што го работел скоро целиот свој живот, можеби е најзначаен и највпечатлив со изразитата чувствителност, лиричност, меланхоличност, мистичност и задлабоченост во одредена ликовна мисла која е вон стилските определби од тоа време, со што Ботичели, е автентичен, оригинален и специфичен во неможноста на одредена естетска компартивистика за тој период. Неговиот сликарски поглед е специфичен и вонвременски.
Прва кичевска парохија

Прва кичевска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Кичевското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Нејзиното седиште е во кичевската градска соборна црква „Св. Петар и Павле“. Покрај дел од градот Кичево, парохијата ги опфаќа и селата: Атишта, Бигор Доленци, Вранештица, Дупјани, Карбуница, Козичино, Крушица, Лисичани, Миокази, Орланци, Патец, Рабетино, Речани, Светораче, Староец и Челопеци.
Парохиски свештеник е протојереј-ставрофор Ѓорѓи Лапоски.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Петар и Павле“, Кичево(парохиско седиште), почеток на век
Црква „Св. Димитриј“, Атишта, 1936
Црква „Св. Антониј“, Бигор Доленци, 1865
Црква „Св. Петка“, Бигор Доленци, 1858
Црква „Св. Недела“, Бигор Доленци
Црква „Св. Никола“, Вранештица, 1858
Црква „Св. Ѓорѓи“, Вранештица, XVI век
Црква „Св. Илија“, Вранештица, XVI век
Црква „Св. Ѓорѓи“, Дупјани, 1872
Црква „Св. Недела“, Дупјани
Црква „Св. Никола“, Карбуница, 1862
Црква „Св. Атанасиј“, Козичино, 1883
Црква „Св. Богородица“, Крушица, XIX век
Црква „Св. Илија“, Лисичани, 1995
Црква „Св. Атанасиј“, Миокази, 1935
Црква „Св. Никола“, Орланци, 1872
Црква „Св. Недела“, Орланци, 1938
Црква „Св. Петка“, Патец, 1996
Црква „Св. Димитриј“, Рабетино, XIX век
Црква „Св. Никола“, Речани, 1933
Црква „Св. Кузман и Дамјан“, Светораче, 1858
Црква „Св. Јован Крстител“, Староец, 1999
Црква „Св. Илија“, Челопеци, 1861
2 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
Лика Чопова-Јурукова

Лика Чопова-Јурукова ( во — во ) — македонски педагошки работник и публицист. Потекнува од македонските револуционерни семејства на Делчеви и на Чопови, од мајка Руша Делчева, сестра на Гоце Делчев и татко Андон Чопов.
1 Животопис
Нејзиното детство и младост се всушност опишани во книгите на кои таа е соуредник, а се поврзани со нејзиното револуционерно семејство. Едната книга е „Огнено Семејство“ од познатиот македонски публицист Јован Павловски, а втората е: „Револуционерката Руша Делчева (1868– 1945), по спомените на Лика Чопова“, Скопје, 1983 од д-р Симо Младеновски.
Иако таа не е во преден план во поголемите збиднувања од минатиот век, сепак таа е верна сенка на нејзината мајка и е очевидец на многу немили настани од македонската историја и самото семејство на Делчеви.
Член е на Илинденската организација во Бугарија и член на Комитетот за пренесување на моштите на Гоце Делчев, од Софија во Скопје.
Таа јасно, како и нејзината мајка ги посочува предавниците на Гоцевото дело, скриени зад Врховистичките групи предводени од Борис Сарафов, Иван Гарванов, Тодор Александров, Ванчо Михајлов и на ним сличните. Во нејзиното интервју, таа опишува еден ваков настан, кој се случил во црквата „Св. Недела“ во Софија.
По повод дваесетгодишнината од Илинденското востание, на 2 август 1923, моштите на Гоце Делчев биле изложени во црквата „Св. Недела“ во Софија. Голем број од македонската имиграција и неговото најтесно семејство, меѓу кои била и сестра му Руша со нејзината ќерка Лика, се насобрале да му оддадат почит на великанот Делчев. Сакајќи да се наметнат како почитувачи и наследници на делото на Гоце, врховистите пробале на подмолен начин, да го искористат и овој момент за ширење на бугарска пропаганда. Врховистот Велко Думев, се качил на маса и се обратил со зборовите:
''„Ожалостено собрание, ние денеска се собравме да се поклониме пред коските на легендарниот револуционер Гоце Делчев. Тој умре, но неговиот заменик Тодор Александров ќе ја ослободи Македонија...“''
На што Делчевото семејство бурно изреагирало и самиот Атанас Раздолов го грабнал за ногавиците и го прекинал со зборовите:
''„Слези предавнику! Како можеш да го споредуваш Гоце со Тодор Александров, тој е крвопиец на македонскиот народ?!“''
Ова е само еден настан, низ кој јасно е прикажана бугарската пропаганда, која била спроведувана на терен од нивните слуги - врховистите. Делчевото семејство и понатаму останува да страда и е мета на бандите на Тодор Александров, кој впрочем го ликвидира и внукот на Гоце Делчев, а брат на Лика - Тодор Чопов.
2 Смрт
Последен пат, јавноста ја видела по повод 80-годишнината на нејзиниот вујко, Гоце Делчев. Иако, наизглед уморна, таа со сета сила и должна почит кон најголемиот македонски револуционер, ја следела свечената церемонија и се поклонила пред неговиот гроб, во црквата „Св. Спас“ во Скопје.
Лика Чопова - Јурукова е погребана со свечени државни почести на градските гробишта во Бутел, во улицата на великаните.
Кожувчанка

Кожувчанка ДОО Кавадарци е македонско претпријатие (акционерско друштво) за пијалаци, основано во 1995 година во Кавадарци. Поради што водата се црпи од изворите на планината Кожуф, токму затоа се нарекува друштвото Кожувчанка.
1 Историја
Кожувчанка е приватно претпријатие создадено во 1995 година од семејството Јанчеви. Првите производи на друштвото биле минералната вода и обичната изворска вода.
Во Македонија, Кожувчанка е обвластена за производство и распределување на газираниот сок Синалко.
Во 2015 година, оваа компанија го пуштила во промет првото нивно пиво наречено Македонско пиво.
2 Поврзано
*Македонско пиво
*Синалко
*Митко Јанчев
Смешните кокети

Смешните кокети (француски: ''Le précieuses ridicules'') - драма во еден чин (комедија) на францускиот писател Молиер од 1659 година.
1 За делото
Молиер доживеал огромен успех со „Смешните кокети“ при што тој играл една од главните улоги. Комедијата-едночинка „Смешните кокети“ ги исмејува обичаите и светскиот салонски живот, на кој му недостасувала природност, и кој во основа бил лага и лицемерие: две кокетни госпоѓици го одбиваат додворувањето на две момчиња (гроф и маркиз), и се вртат кон други двајца кои се облечени како гроф и маркиз, а кои се всушност преоблечени слуги во таа облека. Ова интересно сиже му пружило можност на Молиер да го прикаже потеклото и психологијата на лицемерството во 17 век. Ова дело претставува пресврт во творештвото на Молиер, зашто во него првпат започнал да ги исмејува недостатоците на тогашното општество.
Кинеско народно културно село

Кинеско народно културно село (кинески: ''深圳中国民俗文化村'') е дел од Величественото кинеско народно село во Шенџен, Кина. Сместено е во непосредна близина на тематскиот парк „Величествена Кина“ и прикажува поставки од секојдневниот живот и архитектурата на 56. етнички групи во Кина. Тој бил отворен за јавноста во октомври 1991 година.
1 Села
Пресоздадените села на паркот ги вклучуваат следните:
* село на Ји
* село на Мјао
* село на Донг
* село на Наки
* село на Буји
* село на Јао
* село на Џуанци
* село на Мосо
* село на Дај
* село на Ва
* село на Хани
* село на Гаошанци
* село на Бај
* село на Ли
* село на Ѓингпо
* тибетска националност
* ујгурска националност
* Квадратен јард
* монголска националност
* корејска националност
* пештерска куќа во северно Шаанси
* село на Туѓа
2 Фестивали
Народното културно село на Кина одржувало неколку културни фестивали, вклучувајќи ги Фестивал на прскање со вода на Дај, Шалмајски фестивал на Мјао, Факелски фестивал на Ји, Големиот културен храмски саем Хуасја, Културен фестивал Синкјанг, и Културен фестивал на трева на Внатрешна Монголија.
3 Поврзано
* Музеј на народите во Кина
* Виетнамски музеј за етнологија
* Список на паркови во Шенџен
* Список на народности во Кина
Вообразениот болен

Вообразениот болен (француски: ''Le malade imaginaire'') - драма (комедија) на францускиот писател Молиер од 1673 година. Таа е последното дело на Молиер. На 17 февруари 1673 година, за време на четвртата претстава, во која тој ја играл главната улога, Молиер доживеал напад и умрел веднаш штом бил пренесен во неговиот стан.
1 Осврт кон делото
Гете имал многу пофално мислење за „Вообразениот болен“ која ја читал повеќе пати. Притоа, една сцена од драмата ја истакнувал како симбол на совршеното познавање на театарската сцена, а тоа е сцената во која вообразениот болен ја прашува својата ќерка Луизон дали во собата на нејзината постара сестра влегол некој млад човек. Според Гете, изнесувајќи разни мотиви, Молиер намерно го прави дејствието побавно така што Луизон најпрвин се прави дека не го разбира прашањето, потоа тврди дека ништо не знае, откако татко ѝ ќе се закани, таа паѓа во несвест, потоа ведро се враќа од божмната несвестица и најпосле признава сè. Според Гете, во оваа сцена има повеќе практична поука од сите теории.