Англо-тајландски мировен договор

Англо-тајландски мировен договор (долг наслов: Формален договор за прекинување на воената состојба меѓу Сијам и Велика Британија и Индија) — договор потпишан во Сингапур на 1 јануари 1946 година, кој ставил крај на воената состојба што постоела меѓу Тајланд и Обединетото Кралство од објавувањето на војната на 25 јануари 1942 година за време на Втората светска војна. Иако Тајланѓаните истиот ден објавиле војна и на Соединетите Американски Држави, мировниот договор меѓу САД и Тајланд никогаш не бил потпишан бидејќи американската влада одлучила да не ја признае легалноста на објавувањето на војна во светлината на јапонската инвазија на Тајланд на 8 декември 1941 година.
Мировниот договор стапил на сила на денот на неговото потпишување. Бил регистриран во ''Серијата договори на Обединетите нации'' на 23 август 1951 година.
1 Позадина
За време на Втората светска војна, Тајланд бил сојузник на Јапонското Царство. Во текот на војната Тајланд се стекнал со територии кои биле инкорпорирани во земјата во замена за слобода на јапонската влада да воспостави воени бази на овие територии, како и во остатокот од Тајланд. Териториите што ги добил Тајланд биле одземени од Француска Индокина за време на кратката војна со Франција кон крајот на 1940 и почетокот на 1941 година и од Британска Малаја за време на јапонскиот напад во декември 1941 година. На 25 јануари 1942 година, тајландската влада објавила војна на Соединетите Американски Држави и Обединетото Кралство. Северната армија била испратена да помогне во инвазијата на Британска Бурма и дел од таа област била анексиран.
За време на војната, делови од тајландската влада одржувале тајни врски со сојузничките влади и тајно соработувале со нивните разузнавачки служби. Откако јапонската влада се предала во август 1945 година, тајландската влада тврдела дека никогаш не била во војна со западните сили и дека објавувањето на војна ѝ било наметнато од јапонската влада. Владата на САД го прифатила ова правно толкување и се однесувала кон тајландската влада како кон пријателска нација. Британската влада, сепак, одбила да го прифати ова толкување и побарала да се склучи мировен договор.
2 Ефекти од договорот
Главниот ефект од мировниот договор бил да се поништи тајландската анексија на државите Шан и четири од нефедеративните малајски држави. Британците постигнале помалку отколку што се надевале, главно затоа што Соединетите Држави се спротивставиле на каква било казнена акција против Тајланд. Тие не биле во можност, на пример, да ја намалат големината на тајландските вооружени сили. Договорот барал бесплатна испорака на до 1,5 милиони тони ориз, кој бил во вишок во Тајланд, до Британска Малаја, каде што имало недостиг. Исто така, им забраниле на Тајланѓаните да градат канал преку теснецот Кра без дозвола од британската влада, која клаузула го поткопал авторитетот на владата на Приди Баномјонг.
По неговото донесување, Соединетите Американски Држави и Велика Британија ги обновиле дипломатските односи со Тајланд на 5 јануари. Следниот ден се одржале општи избори. По потпишувањето на договорот, Соединетите Американски Држави ѝ позајмиле 10.000.000 долари на Тајланд за реконструкција на нејзината транспортна мрежа, тешко оштетена од американското бомбардирање. Тајланд се приклучил на Обединетите нации на 16 декември 1946 година.
Одделен Австралиско-тајландски мировен договор, пропишан со австралиската објава на војна од 2 март 1942 година и Законот за посвојување од страна на австралискиот Статут на Вестминстер, бил потпишан на 3 април 1946 година.