Хулијана Морел

Хулијана Морел (16 февруари 1594 – 26 јуни 1653) била каталонска доминиканска калуѓерка и интелектуално чудо од дете. Некои извори тврдат дека таа добила докторат по канонско право во Авињон во 1608 година. Во 1941 година, Силванус Морли открил дека ова му се припишува на погрешно читање од 1859 година од Хоакин Рока и Корнет од латински документи од 17 век и навел други кои наведуваат дека, додека нејзиниот татко сакал таа да докторира, таа одбила, сметајќи дека тоа е некомпатибилно со нејзиниот статус како калуѓерка.
1 Биографија
Морела е родена во Барселона и останала без мајка кога била многу мала; нејзиниот тренинг го добила од доминиканските калуѓерки во Барселона. На четиригодишна возраст дома почнала со латински, грчки и хебрејски јазик под компетентни учители. Кога сè уште немала седум години, таа му напишала латинско писмо на својот татко кој бил отсутен.
Обвинет за учество во убиство, таткото побегнал во Лион со својата ќерка, која тогаш имала осум години. Во Лион, Хулијана продолжила со студиите, посветувајќи девет часа дневно на реторика, дијалектика, етика и музика. На 12-годишна возраст јавно ги бранела своите тези за етика и дијалектика со највисоки пофалби. Таа потоа се посветила на физика, метафизика и канонско и граѓанско право. Нејзиниот татко, кој во меѓувреме се населил во Авињон, сакал таа да докторира право. Ова титула ја стекнала во 1608 година, кога јавно ги одржала своите правни тези во папската палата на вице-легатот пред истакната публика, меѓу која била и принцезата де Конде. Не е јасно кој орган и ја доделил дипломата. 
Според некои извори, Морел била првата жена која добила универзитетска диплома, но околностите се нејасни. Хулијана Морел „одбранила тези“ во 1606 или 1607 година во Лион или можеби Авињон, иако тврдењата дека таа добила докторат по канонско право во 1608 година се дискредитирани. Првата жена што добила докторат во модерната ера била Елена Корнаро Пископија во 1678 година на Универзитетот во Падова.
Занемарувајќи го богатството и поволната понуда за брак, таа влегла во текот на истата година во манастирот Сент Праксед во Авињон. Во 1609 година се закалуѓерила, а на 20 јуни 1610 година ги зела заветите. Во три наврати била именувана за главна калуѓерка. Две години пред нејзината смрт била во големи телесни страдања и нејзината смртна агонија траела пет дена; таа починала во 1653 година во Авињон.
Во една пофална песна Лопе де Вега зборува за неа „како четврта од благодатта и десеттата муза“ и вели „дека таа била ангел кој јавно ги предавала сите науки од професорските катедри и во училиштата“. 
2 Дела
Морел оставила голем број религиозни списи:
* Превод на „Vita Spiritualis“ на Винсент Ферер, со коментари и белешки за различните поглавја (Лион, 1617; Париз, 1619);
*''Духовни вежби за вечноста'' (1637);
* Француски превод на ''Правилото на Свети Августин'' со додавање на различни објаснувања и набљудувања за целите на поучување (Авигон, 1680);
*''Историја на реформата на манастирот Св. Пракседис'', со житијата на некои побожни сестри, во ракопис;
* Латински и француски песни, некои печатени, а некои во ракопис.
3 Поврзано
* Беатрис Галиндо
* Франсиска де Лебрија
* Изабела Лоза
* Луиза де Медрано
4 Користена литература
**
5 Наводи