procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Зенитизам

Зенитизам било уметничко движење во Југославија од 1921 до 1926 година, прво во Загреб од 1921 до 1924 година и од 1924 година во Белград. Тоа првенствено вклучувало визуелни уметности, графички дизајн, поезија, литература, театар, филм, архитектура и музика. Како и другите авангардни движења во тоа време, имало антивоени, антибуржоаски и антинационалистички ставови и ја отфрли традиционалната култура и уметност. Мициќ го дефинирал како „апстрактен метакосмички експресионизам“.
1 Движењето
Движењето било формирано по Првата светска војна, за време на која Југославија загубила еден милион жители. Иако некои уметници од регионот биле познати во Европа, Зенитизмот било првото значајно уметничко движење од Балканот во Европа.
2 Зенит
Повеќето од неговите идеи биле пренесени преку списанието ''Зенит'' кое го лансирал Љубомир Мициќ и кое објавило 43 изданија помеѓу 1921 и 1926 година.
Караш

Караш е долга река во Банатскиот регион Војводина, Србија и Романија и лева притока на Дунав. Реката Караш е со површина од 1, 400 километри и иако е канализиран не е пловен.
1 Име
Во римско време, реката била позната како Апо, од тракиски збор што значи „вода“. Унгарското име е ''Карас''.
2 Романија
Караш потекнува од планините Анина, североисточно од градот Анина, блиску до изворите на реките Барзава и Нера. Тој поминува низ Романија во должина од 59 км, течејќи кон север во неговите рани дострели пред да сврти југозападно кај градот Карашова каде што прима многу кратки притоки, особено, левата притока на ''Лишава'', потоа поминува многу села (вклучувајќи ги Ѓурѓова, Тицваниу Маре, Градинари, Варадија, Мерчина, Врани) пред да влезе во српската покраина Војводина. Во Романија, неговата должина е 79км и неговата големина на сливот е 1,280 км.
3 Србија
Веднаш по преминувањето на границата, Караш ги прима своите две главни притоки, ''Боругу'' од десната страна и ''Вичиник'' од лево. Ги минува селата Куштиљ, Војводинци, Добричево, Стража и Јасеново и стигнува до источната страна на Делиблатската Пешчара и ридот ''Думача'', најисточната страна на Ридовите на Загајица. Од оваа точка, Караш е канализиран и инкорпориран во последниот дел од каналот Дунав-Тиса. Се протега покрај селата Дупљаја, Гребенац, Кајтасово и Банатска Паланка пред да ги заврши своите низ Србија, се влева во Дунав кај селото Стара Паланка, спроти туристичкото место Рам.
4 Населени места сместени во близина на р
Во Романија: Чарашова, Горуја, Тивчаниу Маре, Градинари, Варадиа,Caraşova, Врани
Во Србија: Куштиљ, Војводинци, Добричево, Стража, Јасеново, Дупљаја, Гребенац, Кајтасово, Банатска Паланка, Стара Паланка
5 Притоки
Следниве се притоките на Караш (од извор до уста):
Лево: Бухиу, Раичовацеа, Серениац, Гарлиште, Горуита, Лисава, ВичиничBuhui,
Десно: Извору Маре, Јервану Маре, Комарник, Гелуг, Догнечеа, Бархеш, Циорноват, Варадија, Боругу
6 Крашовани
Крашовани или Карашани, се луѓе со јужнословенско потекло, населени околу градот Царасова во горниот тек на реката. Познати како добри земјоделци и занаетчии со проценет број од 20.000 по Втората светска војна.
7 Наводи
*''Мала Просветна Енциклопедија'', Трето издание (1985); Просвета;
* Јован Ѓ. Марковиќ (1990): ''Енциклопедиски географски лексикон Југославија'' ; Свјетлост-Сараево;
Сена кај Буживал

''Сена кај Буживал'' - слика од 1876 година на Алфред Сисли, сега во импресионистичкиот дел на Музејот на уметност Метрополитен, кој ја добил во 1992 година како ветен и делумен подарок на г-дин Даглас Дилон и неговата г-ѓа. Покажува дел од Сена во близина на населеното место Буживал.
1 Наводи
Јегричка

Јегричка е река во северна Србија, во регионот Бачка во провинцијата Војводина, долга десна притока на реката Тиса.
1 Географија
Јегричка е ''самица'' („осамена река“), или река која како таков нема извор, туку се формира од неколку природни одводни канали од мочуриштата. Тече јужно од селото Пивнице, во централна Бачка. Реката тече во источен правец во текот на целиот нејзин тек. Поминува покрај селата Деспотово, Равно Село, Змајево и Сириг, паралелно со Каналот Дунав-Тиса-Дунав и Малискиот канал. Во близина на градот Темерин, Јегричка формира лак на север, се влева до селото Госпоѓинци и во мочуриштата на Жабаљ на југ, каде што нејзините води се користат за рибникот Јегричка, со површина од 0.98 километри. Реката продолжува кон исток, на северната страна на ''ридот Јуришна хумка'' и се влева во Тиса.
Јегричка порано бил бавен, наизменично воден тек, кој поврзувал низа мочуришта и мочуришта кои во периодите на високи води се излевале и летале како вистинска река, стигнувајќи до Тиса. Денеска комплетниот прв дел од коритото на реката се канализира. Во следните 20 километри реката е зачувана во својата природна форма додека последните 15 километри се користат за рибници. Причината зошто реката е толку бавна и мрзелива е поради исклучително малиот наклон во нејзиниот слив, реката извира на надморска височина од 76 метри и се празни на73 метри.
2 Заштита
Во 2003 година реката била ставена под прелиминарна заштита на животната средина, а паркот на природата Јегричка бил формиран во 2005 година. Во доцните 2000-ти, деловите на реката кои течат низ населбите, како Равно Село и Змајево, биле издлабени и исчистени од тиња, додека бреговите биле приспособени во планините со клупи, летниковци и маси. Но, до 2011 година реката повторно бил затнат со ѓубре. Водата во паркот е загрозена од домашниот отпад, канализацијата, сечењето и палењето на трската, одведувањето на пестицидите од околните ниви и ловокрадството.
Реката е позната по големите теписи од бели водни божури. Други видови вклучуваат барски папрат и поголем мочен меур. Реката е богата со различни видови риби, водоземци, влекачи и цицачи. Домаќин на различни видови на водни птици и е дом на загрозената феругинозна патка. Реката е богата со обичен крап, северна штука, сом и џандер, а дел од реката се трансформира во рибникот Јегричка. Делот од паркот е прогласен за важна област за птици.
Ашок Мурти

Ашок Мурти е српски стилист за гардероба, кој се смета за најпознатиот стилист за гардероба во земјата.
Мурти почнал да црта на многу млада возраст, што набрзо го препознале неговиот дедо и неговите учители на училиште. Неговите учители решиле да го пријават во специјалното училиште за таленти во Шабац, каде што завршил основно и средно училиште.
Откако служел во југословенската војска, дошол во главниот град Белград, без поим дека ќе остане да живее таму Мајката на Мурти е Србинка, додека татко му доаѓа од Индија. Тој се идентификува како Југословен. Неговите родители биле пријатели на поранешната премиерка на Индија Индира Ганди.
Подоцна студирал архитектура и всушност работел како архитект до 1994 година Помеѓу 1994 и 2001 година работел како стилист за гардероба во Телевизија БК. Потоа работел за РТВ Пинк помеѓу 2001 и 2007 година. Денес, тој е хонорарен работник.
Стадион З'дежеле

Стадион З'дежеле (словенечки: ''Stadion Z’dežele'') — фудбалски стадион во Цеље, Словенија. На него игра фудбалскиот клуб Цеље од 2003 година. Пред јули 2017 година, стадионот беше наречен Арена Петрол.
Во времето на неговото отворање, Арена Петрол беше најмодерниот фудбалски стадион во земјата. Името го доби од главниот спонзор, словенечката нафтена компанија Петрол. Стадионот беше отворен на 9 септември 2003 година со една трибина со капацитет од 3.600 луѓе. Во текот на следните години беа изградени три дополнителни трибини до завршувањето на стадионот во 2008 година со капацитет од 13.059 седишта; Од кои 7.000 се покриени. Теренот на стадионот е долг 105 метри, широк 68 метри и е покриен со природна трева. Стадионот има и систем за греење на теренот и рефлектори.
1 Наводи
Стражилово

Стражилово е шумска долина во планината Фрушка Гора, Србија. Сместено е на североисточните падини на Националниот парк Фрушка Гора, на околу 5 километри од Сремски Карловци и на околу 15 километри од Нови Сад. Тоа е местото каде што е подигнат споменикот на познатиот српски поет Бранко Радичевиќ. За време на викендите и за време на празниците, тој е преполн со посетители од блиските градови. Во Стражилово има планинарска колиба, бидејќи тоа е и почетна точка на планинарската патека „Фрушка Гора трансверзале“, која се протега околу планината повеќе од 160 километри. Во близина на Стражилово се наоѓаат неколку православни манастири кои датираат главно од 16 век.
1 Поврзано
* Сремски Карловци
* Фрушка Гора
Младен Јосиќ

Младен Јосиќ (15 јули 1897, Бечеј - 1 октомври 1972 година, Париз) бил српски сликар. Тој имал свое ''ателје'' во Белград каде студентите по уметност доаѓаа да ги усовршат своите вештини, а многумина станале познати академски сликари и вајари.
1 Биографија
Младен Јосиќ е роден во Бечеј, на 15 јули 1897 година. Неговото семејство било од Банатско Опово. Во 1920 година студирал во Академијата на Гранде Шоумиер кај Антоан Бурдел. По враќањето во Југославија, архитектот Драгиша Брашован му гради ателје. Јосиќ сликал портрети на кралот Петар I од Србија и кралот Александар I од Југославија. Во 1937 г. Јосиќ отворил свое уметничко училиште во рамките на фондацијата Илија М. Училиштето било затворено од владата на Тито во 1950 година. Во почетокот на 1950-тите Јосиќ емигрирал во Франција. Живеел во Париз до смртта во 1972 година. Погребан е со сопругата Асја Јосиќ на гробиштата Монпарнас во Париз. Неговиот син Аљоша Јосиќ бил архитект и сликар.
2 Стил
Јосиќ првично бил под влијание на кубизмот, а подоцна и на реализмот. Многу од неговите дела биле инспирирани од оние на француските сликари Сезан и Гоген.
3 Изработки
* Кралот Петар I од Србија, портрет, масло на платно
* Кралот Александар I од Југославија, портрет, масло на платно
* 1953 Дубровничка катедрала, масло на платно, 60 x 80 см.
4 Наводи
*
Криваја (Бачка)

Криваја е река во северна Србија. Со должина од 109 километри, таа е најдолгата река која целосно тече во границите на српската покраина Војводина.
1 Горен курс
Криваја извира во Суботичка Пешчара, од неколкуте потоци кои се спојуваат југозападно од селото Женик. Најдолгиот поток потекнува од ''ридот Павловац,'' североисточно од Бајмок, едно од најнаселените села во Војводина. Потокот минува помеѓу селото Ѓурѓин и ''ридот Јарамазов'' (Јарамазов) пред да се сретне со пократкиот северен поток (веќе наречен Криваја) и продолжува кон југ.
Реката поминува покрај селата Мали Београд и Зобнатица, туристичко одморалиште и место на познатата фарма за обетка, пред да стигне до градот Бачка Топола. Кај Зобнатица, Криваја е брана, создавајќи 5,5 км долго вештачко Зобнатичко Езеро, со површина од 2,55 км, се користи за наводнување и туризам.
2 Долниот курс
Реката свртува кон запад по Бачка Топола, а потоа повторно нагло се свртува кон југоисток, во близина на селото Бајша и сите три населби што ја сочинуваат општината Мали Иѓош: малиот град Мали Иѓош и селата Ловќенац и Фекетиќ. Во градот Србобран, Криваја свртува кон исток, издлабувајќи плитко, 15 км долга долина, во која се завртува 33 км пред да се влее во Големиот Бачки Канал, дел од Каналот Дунав-Тиса-Дунав. Вкупниот сооднос на меандрирањето на целата река е 65:109 (во долината 15:33), па така и името (''Криваја''; српски за крива ''река''). Селото Турија стои на устието на Криваја во каналот, на надморска височина од 76 м.
Криваја одводнува површина од 956 км , припаѓа на црноморскиот одводен слив и не е пловен.
3 Загадување
Дваесетгодишното истражување на Српската агенција за заштита на животната средина, објавено во 2019 година, покажало дека реките во Војводина се најзагадени во Србија. Од 10 најзагадени реки, 9 биле од Војводина, а вкупно 79% примероци од војводинските реки имале „многу лоши резултати“. Криваја е особено загадена во долниот дел, низводно од Бачка Топола и со години е „еколошка црна точка“. Водата се користи за градската индустрија. Дополнително, браната возводно задржува повеќе вода за наводнување на фармите во текот на летото отколку што треба, така што реката се претвора во бавно отворен канализациски канал.
Реката речиси исчезнува, колоквијално се нарекува „Немаја“ („Нема река“). Жабите исчезнаа додека мувите и комарците напредуваа. Наводнување се користи на од земјоделската фарма „Фекетиќ“, кои тврдат дека им треба вода и ја плаќаат на „Војводина Воде“, компанија во покраината задолжена за вода. Претставникот на фармата рече „ги повикуваме да ја регулираат браната кога нивото на водата е недоволен, што тие секогаш го прават. Што се случува под браната, не знаеме“. Од „Војводина Воде“ тврдеа дека имаат проект за уште една акумулација кај Србобран, која ќе го реши проблемот. Локалните екологисти не се убедени бидејќи претходното решение на компанијата, копањето на реката, било кобно за живиот свет.
4 Поврзано
* Географија на Војводина
Патот на машината, Лувесјен (Алфред Сисли)

'' Патот на машината, Лувесјен '' или Патот до Севр во близина на Лувесјен'' — слика од 1873 година на Алфред Сисли. Изложен на Универзална изложба од 1900 година, тој влезе во Лувр во 1918 година од колекцијата на Џоани Пејтел и е во Музејот Орсеј од 1986 година..
Делото претставува одлучувачки тематски и композициски иновациска аналогија со слика на Мајндерт Хобема изложена во Националната галерија во Лондон, Патот на Миделхарнис: по секоја веројатност Сисли го користел овој извор, веројатно познат за време на неговиот англиски престој во 1857-1861 година. Од друга страна, влијанието на Жан Батист Камил Коро во натуралистичката концепција на композицијата се јавува несомнено. Од друга страна, големото значење што му се придава на небото, ја открива љубовта што Сисли ја чувствувал кон Џон Констабл, познатиот англиски сликар од почетокот на деветнаесеттиот век, и кон холандските мајстори од XVII век, особено кон Саломон ван Рујсдел.
Сисли во оваа слика избира да прикаже селска патека во Лувесиен, едно од селата што најмногу ги сакал. Не само што во ова дело е темата на пејзажот, како што е навистина типично за Сисли, туку се открива и храбар перспективен ефект на пробив: илузијата на третата димензија, всушност, е вратена од патот што се навива нормално на сликовитото. површина. Дрвјата, величествено се издигнуваат до небото, не само што и даваат длабочина и ритам на композицијата, туку и испреплетуваат сложена игра на линии и симетрии, со нивната вертикалност што е во контраст со хоризонталниот тренд на нивните сенки.
Погледот е малку надвор од центарот и на набљудувачот му нуди директна визија на патеката, облеана во топла и пасивна светлина, типична за тој период помеѓу крајот на летото и почетокот на есента. Свесен за Сисли исто така го хуманизира својот пејзаж со воведување на некои мали фигури. Сликовното истражување на Сисли е и акутно и интимно и враќа чувство на слатка пустош, штотуку омекната од присуството на ведро небо и палетата играна на топли бои.
Стефан Јанковиќ (кошаркар)

Стефан Јанковиќ (Белград, 4 август 1993) е српско - канадски кошаркар. Тој играл на позициите крилен центар и центар.
1 Биографија
Од 2012 до 2014 година, Јанковиќ присуствувал ''на Универзитетот во Мисури'', каде што играл кошарка за Мисури Тајгерс. Во 2014 година, тој се префрлил на ''Универзитетот на Хаваи'' (гранка Манои). Како играч на Хавајски воини на Виножито во сезоната 2015/16. имал просек од 15,7 поени, 6,8 скока и 1,3 блокади по натпревар. На крајот од таа сезона Јанковиќ бил избран за играч на годината и член на првиот тим на идеалниот тим во рамките на конференцијата ''Биг Вест''.
Тој не бил избран на драфтот на НБА во 2016 година. Во средината на јули 2016 година, тој потпишал договор со Мајами Хит, но бил отпуштен пред почетокот на сезоната во НБА. На 1 ноември 2016 година, тој бил ангажиран од Су Фолс Скајфорс. На првиот ден од март 2017 г. бил тргуван со Ири бејхокси.
На 29 јули 2017 година, тој потпишал тригодишен договор со Црвена звезда. Тој со црвено-белите во сезоната 2017/18. ја освоил српската Суперлига. По една сезона го раскинал договорот со Црвена звезда. Во октомври 2018 година, потпишал договор со Партизан. Тој е со црно-белите во сезоната 2018/19 . го освоиле Купот Радивоје Корач. Во август 2019 година потпишал нов двегодишен договор со Партизан, а набргу потоа бил префрлен на едногодишна позајмица во АЕК од Атина. Тој бил во тимот на АЕК до 31 декември 2019 година, кога позајмицата била раскината. Во јануари 2020 година, тој се приклучил на тимот на Капитал Сити Го-Го, кој играл во Развојната лига на НБА. Од сезоната 2020/21. повторно се приклучил на тимот на Партизан. На почетокот на сезоната играл на неколку натпревари додека тренер бил Владо Шќепановиќ. Но, по смената на тренерот и доаѓањето на Саша Филиповски, тој не поминал ниту минута на теренот. На крајот на 2020 година, клубот го известил дека нема обврска да присуствува на тренинзите на тимот. Потоа Јанковиќ тренирал поединечно, а на 2 февруари 2021 година заминал на позајмица во турскиот Бахчешехир до крајот на сезоната. Во јули 2021 година, тој официјално го раскинал договорот со Партизан, а подоцна истиот месец потпишал договор со екипата на Цмоки-Минск од Белорусија. Тој бил во белорускиот клуб до крајот на 2021 година, кога му бил раскинат договорот. Во јануари 2022 г. потпишал за Тајшин дримерс од Тајван.
2 Успеси
2.1 Клупски
* Црвена Ѕвезда:
** Српско првенство: 2017/18.
* Партизан:
** Куп Радивоје Корач: 2019 година
Бојан Малишиќ

Бојан Малишиќ (роден на 14 јануари 1984 година) е српски професионален фудбалер кој игра како централен бек за српскиот клуб Синѓелиќ Белград.
1 Кариера
Малишиќ започна во неговиот роден град Раднички Крагуевац, пред да се пресели во Рад во летото 2007 година. Тој помина три сезони со ''Граѓевинари'', пред да премине во Јавор Ивањица.
На почетокот на 2011 година, Малишиќ се преселил во странство во Узбекистан и му се придружил на Насаф Карши. Тој му помогна на клубот да го освои Купот на АФЦ подоцна истата година.
Во јули 2012 година, Малишиќ потпиша со украинскиот прволигаш Ховерла Ужхород. Во сезоната 2012-2013 забележа 23 натпревари во лигата и постигна еден гол.
Во 2014 година, Малишиќ се вратил во Азија и му се приклучил на клубот од Премиер лигата на Хонгконг, Јужна Кина. Тој се пресели во тимот на Филипинската фудбалска лига Давао Агилас во 2017 година.
Во пресрет на сезоната 2018, Малишиќ потпиша да игра за индонезискиот клуб Персиб Бандунг.
2 Признанија
2.1 Клуб
; Насаф Карши
* Куп на АФЦ : 2011 година
2.2 Поединечни признанија
* Награди за најдобар фудбалер на Хонгконг : Најомилен играч ( 2014–15 )
* Награди за најдобри фудбалери на Хонгконг: Најдобри фудбалери на Хонгконг ( 2014–15, 2015–16 )
* Лига 1 : Најдобар гол во 2018 година
Филип Стевановиќ

Филип Стевановиќ (роден на 25 септември 2002 година) е српски професионален фудбалер кој игра како лево крило за клубот од Ередивизие Херенфен како позајмен од Манчестер Сити.
1 Клупска кариера
Роден во Ариље, првите фудбалски чекори ги направи во локалниот клуб Враниќ. Подоцна се приклучил на младинскиот систем на Партизан откако бил скаутиран од Душан Трбојевиќ.
На 9 декември 2018 година, Стевановиќ го направил своето официјално сениорско деби за Партизан во победата со 3–0 на гости во лигата над Рад, влегувајќи како замена во 82. минута за Ѓорѓе Ивановиќ. Тој забележа уште три лигашки настапи во преостанатиот дел од сезоната.
На 1 август 2019 година, Стевановиќ го постигнал својот прв гол за Партизан откако дошол од клупата во реваншот од второто квалификациско коло на УЕФА Лига Европа 2019–20, победа од 3–0 на домашен терен против велшкиот „Кеј Номадс“ на Кона. Така тој стана нивниот најмлад стрелец во натпреварувањата на УЕФА и вториот најмлад во клупската историја, со 16 години и 311 дена. Три дена подоцна, Стевановиќ го постигнал својот прв лигашки гол за Партизан, отворајќи го резултатот во евентуалната домашна победа од 4-0 над Мачва Шабац. Последователно, тој придонесе со заби во победата од 3-0 на домашен терен против Рад на 18 август.
Во октомври 2020 година беше објавено дека Стевановиќ се согласил да му се приклучи на Манчестер Сити следниот јануари.
2 Репрезентативна кариера
Стевановиќ го направи своето деби за фудбалската репрезентација на Србија до 19 години во квалификациите за Европското првенство на УЕФА до 19 години 2020 година.
Саша Здјелар

Саша Здјелар (роден на 20 март 1995 година) е српски професионален фудбалер кој игра за српскиот клуб ФК Партизан како играч од средниот ред.
1 Клупска кариера
Зџелар го направи своето деби за сениорската репрезентација за ОФК Београд во победата од 3–0 на домашната лига над Нови Пазар на 3 декември 2011 година, на 16-годишна возраст. Тој подоцна беше продаден на грчкиот шампион Олимпијакос во 2013 година, но остана во својот матичен клуб во следните две години. Вкупно, Здјелар забележа 67 натпреварувачки настапи со ''Романтичарите''.
Во летото 2015 година, Здјелар на крајот се пресели во Грција и му се приклучи на Олимпијакос. Тој го направи своето деби за клубот на 28 октомври 2015 година, играјќи цели 90 минути во ремито 2–2 од Купот на Грција против Платанијас. На 13 јануари 2016 година, Зџелар го постигнал својот прв сениорски гол за Олимпијакос во победата од 6–0 во Купот на Грција над Ханија.
На 13 јануари 2017 година, Здјелар беше позајмен на шпанската Сегунда дивизион РЦД Мајорка до крајот на сезоната.
На 29 јануари 2018 година, тој беше позајмен на Партизан до крајот на сезоната 2017-2018, откако беше ставен на списокот на не фаворит на Олимпијакос. На крајот на сезоната 2017-18, Партизан го објави потпишувањето на играчот за проценета сума од 500.000 евра. На 23 мај 2018 година, Здјелар го постигна победничкиот гол против Младост Лучани, во финалето на Купот на Србија.
Во сезоната 2018-19, Зџелар го освои својот втор трофеј во Купот на Србија и собра 45 настапи за Партизан, во три натпреварувања.
Во сезоната 2019-2020, прекината поради глобалната пандемија на КОВИД-19, Здјелар повторно беше играч со најмногу настапи на Партизан, со 42 настапи (и прескокнувајќи само 3 натпревари) во сите натпреварувања.
Во јули 2020 година, Саша за прв пат ја носеше капитенската лента на Партизан.
2 Репрезентативна кариера
Здјелар ја претставуваше Србија на УЕФА првенството до 19 години 2014 година, а тимот беше елиминиран во полуфиналето од Португалија по изведување пенали. Тој исто така беше член на тимот што го освои златниот медал на Светското првенство на ФИФА до 20 години во 2015 година.
На 31 мај 2016 година, Здјелар го направи своето целосно меѓународно деби за Србија, влегувајќи како замена во пријателската победа од 3–1 над Израел. Последователно, тој се појави како замена за време на повреда во пријателскиот нерешен резултат 1-1 со Русија на Стад Луј II пет дена подоцна.
3 Признанија
3.1 Клуб
; Олимпијакос
* Суперлига Грција : 2015–16
* Куп на Грција : Вицешампион 2015–16
; Партизан
* Куп на Србија : 2017–18, 2018-19
3.2 Репрезентација
; Србија
* Светско првенство на ФИФА до 20 години : 2015 година
Раде Загорац

Раде Загорац (роден на 12 август 1995 година) е српски професионален кошаркар на Партизан Белград од Јадранската лига, Кошаркарската лига на Србија и Еврокупот. Висок е 2.06 м, тој главно игра на позицијата крило.
1 Професионална кариера
Загорац ја започна својата професионална кариера со Мега Визура почнувајќи од сезоната 2012-13. Тој ја помина сезоната 2013-14 како позајмен во Смедерево 1953 година. Тој се врати во Мега за сезоната 2014-15. На 1 октомври 2015 година, на натпреварот од 1. коло од Јадранската лига против Црвена звезда, тој ја скршил левата рака. Тој се врати на теренот на 17 јануари во натпреварот против Тајфун. До крајот на сезоната одигра вкупно 13 натпревари во Јадранската лига, со просек од 13,1 поен, 5,9 скока и 2,4 асистенции по натпревар. Мега Лекс се пласираше во финалето каде загуби од Црвена звезда. Во април 2015 година, Загорац се изјаснил дека ги исполнува условите за драфтот на НБА во 2015 година, за подоцна да се повлече. На 2 јули 2016 година, Загорац потпиша нов двегодишен договор со Мега Лекс. Над 26 натпревари во сезоната 2016-17 во АБА лигата, тој имаше просек од 15 поени, 6,5 скока и 2,5 асистенции по натпревар.
На 23 јуни 2016 година, Загорац беше избран со 35-ти вкупен пик на драфтот во НБА од страна на Бостон Селтикс. Неговите права од драфтот подоцна беа заменети со Мемфис Гризлис, за иден пик во првата рунда. Тој играше за Гризлис за време на Летната лига на НБА во 2017 година. На 17 јули 2017 година, тој потпиша со Гризлис. На 16 октомври, Гризлис се откажа од него пред почетокот на сезоната 2017-18.
На 28 ноември 2017 година, Загорац потпишал со шпанскиот клуб Реал Бетис Енергија Плус до крајот на сезоната 2018–19. На 29 јуни 2018 година, Реал Бетис Енергија Плус се раздели со Загорац.
На 30 јуни 2018 година, Загорац потпишал двегодишен договор со Партизан.
2 3х3 кошаркарска кариера
Загорац го освои златниот медал на Светското првенство на ФИБА 3x3 до 18 години 2012 година претставувајќи ја репрезентацијата на Србија 3x3 до 18 години заедно со Лука Анѓушиќ, Милош Јанковиќ и Михајло Андриќ.
3 Надвор од теренот
Загорац и Ненад Миљеновиќ ја основаа Унијата на играчи во АБА лигата во јули 2020 година Унијата е непрофитна организација и синдикат со седиште во Белград, Србија, кој ги претставува играчите на АБА лигата.
Ацо Петровиќ (кошарка)

Александар „Ацо“ Петровиќ (14 октомври 1959 – 1 декември 2014) бил српски кошаркарски тренер.
1 Кариера
Петровиќ својата тренерска кариера ја започна во Раднички Белград, каде помина четири години. Потоа, тој беше помошник тренер на Црвена звезда и го освои првенството на Југославија 1997–98. Тој исто така ги водеше ФМП Железник и Хемофарм Вршац од домашните клубови.
Првиот странски ангажман беше во Русија во тимот на Локомотив Ростов, а со нив дојде до финалето во 2005 година на FIBA Europe Conference North . Исто така, Петровиќ водел повеќе од странските клубови УНИКС, Жалгирис и Азовмаш .
1.1 Репрезентација
Петровиќ беше помошник тренер на Светислав Пешиќ во репрезентацијата на Југославија, со кого го освои златото на ЕП 2001 во Турција и една година подоцна на Светското првенство во Индијанаполис. Има и сребрен медал од ЕП 2009 во Полска кога беше во стручниот штаб на Душан Ивковиќ.
2 Болест и смрт
За време на неговата работа во клубот УНИКС била откриена болеста амиотрофична латерална склероза, а потоа Петовиќ престанал да тренира. Последниот натпревар на УНИКС предводен од него беше против неговиот поранешен клуб Црвена звезда во Еврокупот 2012–13. Починал на 1 декември 2014 година на 55-годишна возраст.
Ненад Миљеновиќ

Ненад Миљеновиќ (роден на 8 април 1993 година) е српски професионален кошаркар на Динамо Букурешти од романската Лига Национала. Висок е 1.94 м и тој игра на позицијата организатор на игра.
1 Професионална кариера
Миљеновиќ почна да игра кошарка во младинските редови на ФМП. Во октомври 2011 година, Миљеновиќ го потпишал својот прв професионален договор со белградски Партизан. Во декември 2011 година, тој беше позајмен на Мега Визура. На 25 септември 2012 година потпишал раскин на договорот со Партизан.
Само еден ден по раскинувањето на договорот со Партизан, Миљеновиќ потпишал четиригодишен договор со српскиот тим Раднички Крагуевац, на 26 септември 2012 година.
На 23 јули 2013 година, Миљеновиќ потпиша едногодишен договор со неговиот поранешен тим, Мега Визура.
Во јуни 2014 година го продолжи договорот со Мега Визура. Со заминувањето на Василије Мициќ од тимот, неговата улога во тимот се зголеми во текот на сезоната 2014–15. Во првиот натпревар од сезоната 2014–15 во АБА лигата за неговиот тим, тој постигна 26 поени и додаде 10 асистенции, за да му помогне на својот тим да го победи МЗТ Скопје со резултат 103–98. Тој е прогласен за играч на месецот во АБА лигата за октомври во сезоната 2014–15 во АБА лигата . Над 24 натпревари одиграни во текот на сезоната 2014-2015 Јадранската лига, тој имаше просек од 13,3 поени, 4,6 скока и водечка лига со 8,4 асистенции по натпревар. Во текот на истата сезона тој пет пати беше прогласен за МВП на колото, беше асистент лидер на сезоната и беше многу близок втор играч во МВП поредокот зад неговиот соиграч Никола Јокиќ.
На 19 август 2015 година, тој потпиша тригодишен договор со шпанскиот тим Севиља. По една сезона со Севиља во шпанската лига АЦБ, тој се раздели со клубот.
На 5 јули 2016 година, Миљеновиќ потпишал со грчкиот клуб ПАОК од Грчката кошаркарска лига.
На 1 февруари 2019 година, Миљеновиќ се приклучи на екипата на АБА лигата Олимпија. Тој имаше просек од 15 поени и 7 асистенции по натпревар.
Во август 2020 година, тој потпиша со Сан-ен НеоФеникс од јапонската Б.лига.
2 Репрезентативна кариера
Миљеновиќ беше член на јуниорската репрезентација на Србија. Со јуниорските репрезентации на Србија, тој играше на следните турнири: 2009 ФИБА Европа првенство до 16 години, каде што освои бронзен медал, Светско првенство на ФИБА до 17 години 2010 година, првенство на ФИБА Европа до 18 години 2011 година, каде што победи сребрен медал, 2012 ФИБА Европа првенство до 20 години и 2013 ФИБА Европа првенство до 20 години.
3 Надвор од теренот
Миљеновиќ и Раде Загорац ја основаа Унијата на играчи во АБА лигата во јули 2020 година Унијата е непрофитна организација и синдикат со седиште во Белград, Србија, кој ги претставува играчите на АБА лигата.
Немања Дангубиќ

Немања Дангубиќ (роден на 13 април 1993 година) е српски професионален кошаркар на Партизан Белград од Јадранската лига, Кошаркарската лига на Србија и Еврокупот. Тој беше избран од Филаделфија Севентисиксерс со 54-ти вкупен пик на драфтот во НБА во 2014 година.
1 Професионална кариера
Во 2010 година, Дангубиќ се приклучил на јуниорскиот тим на Хемофарм, пред да му се приклучи на сениорскиот тим за сезоната 2011–12.
Во јули 2012 година, Дангубиќ потпиша со Мега Визура.
1.1 Црвена звезда (2014–2018)
На 31 јули 2014 година, Дангубиќ потпишал тригодишен договор со клаузула за откажување по секоја сезона со Црвена звезда. Во сезоната 2014–15, Црвена звезда го освои првенството во Јадранската лига, првенството во Српската лига и Купот Радивој Кораќ.
На 10 јули 2016 година, тој повторно потпиша со тимот до крајот на сезоната 2017-18. Во март 2018 година, беше објавено дека Дангубиќ ќе го пропушти остатокот од сезоната 2017-18 поради повреда на коленото. Тој ја напушти Звезда летото 2018 година.
1.2 Баерн Минхен (2018-2019)
На 18 септември 2018 година, Баерн Минхен од Кошаркарската Бундеслига (ББЛ) беше објавено дека потпишал едногодишен договор со Дангубиќ.
1.3 Естудијантес (2019–2020)
Во јули 2019 година, Дангубиќ потпиша со шпанскиот клуб Естудијантес.
1.4 Партизан (2020–сега)
На 10 јули 2020 година, Дангубиќ потпиша договор со белградски Партизан. Во сезоната 2020-21, тој имаше просек од 7,5 поени и 2,9 скока на 24 натпревари во АБА лигата.
1.5 НБА драфт
На 26 јуни 2014 година, Дангубиќ беше избран со 54-ти вкупен пик на драфтот во НБА во 2014 година од страна на Филаделфија 76ерс. Тој подоцна беше трејдуван во Сан Антонио Спарс на драфт вечерта. На 6 јули 2019 година, неговото драфт-право беше разменето за Бруклин Нетс во трејд со три тима.
2 Репрезентативна кариера
Дангубиќ и помогна на Србија да ги освои сребрените медали на Светското првенство до 19 години во 2011 година и на Европското првенство до 18 години во 2011 година. Додека првично беше во ред за составување на српскиот тим за Светското првенство во кошарка ФИБА 2014 година, Дангубиќ беше принуден да го напушти тренинг кампот на тимот пред да започне, откако претрпе повреда на коленото.
3 Поврзано
* Список на играчи на КК Црвена звезда со 100 одиграни натпревари
Мирослав Николиќ

Мирослав „Мута“ Николиќ (роден на 8 јануари 1956 година) е српски професионален кошаркарски тренер и поранешен играч. Во моментов работи како главен тренер на Војводина од Кошаркарската лига на Србија.
1 Играчка кариера
Николиќ играше професионална кошарка за КК Гоша од Смедеревска Паланка, ОКК Белград, Вршац, ИМТ, Марибор и Раднички Крагуевац.
2 Тренерска кариера
Николиќ својата тренерска кариера ја започна во 1990 година. Беше тренер на Марибор, Раднички Крагуевац, ИМТ Белград, БФЦ Беочин, Партизан, Будуќност, Црвена звезда, НИС Војводина, Аполон Патра, Хемофарм, Автодор Саратов, Радничка Крагујевац и Динамик.
3 Селекторска кариера на репрезентацијата
Николиќ беше помошник селектор на репрезентацијата на Југославија под водство на Жељко Обрадовиќ помеѓу 1996 и 1998 година. Тој го освои сребрениот медал на Летните олимписки игри 1996 година во Атланта и два златни медали подоцна, на Европското првенство во 1997 година во Шпанија и Светското првенство на ФИБА во 1998 година во Грција.
Во 2006 година, Николиќ беше селектор на репрезентацијата на Србија и Црна Гора до 20 години, со која освои златен медал на ФИБА Европа првенството до 20 години во Турција во 2006 година. Во 2007 година, тој беше селектор на репрезентацијата на Србија до 19 години, со која освои златен медал на Светското првенство на ФИБА до 19 години во Србија во 2007 година.
Помеѓу 2014 и 2019 година, Николиќ беше помошник селектор на репрезентацијата на Србија под водство на Александар Ѓорѓевиќ. Тој исто така има два сребрени медали од Светскиот куп во кошарка на ФИБА 2014 во Шпанија и Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро.
4 Административна кариера
Во јули 2018 година, Николиќ стана спортски директор за Динамик БГ, каде што претходно беше главен тренер. Тој го напуштил местото во мај 2019 година.
5 Достигнувања во кариерата
; Како главен тренер
* Шампион на ЈУБА лига : 3 (со Партизан : 1996–97, и со Будуќност : 1998–99, 1999–2000)
* Победник на Купот на Српската лига : 2 (со Динамик БГ : 2016–17, и со Војводина : 2020–21 )
; Како помошник селектор на репрезентацијата
* Летни олимписки игри 1996 година :
* Европско првенство на ФИБА 1997 година :
* Светско првенство на ФИБА 1998 година :
* Светско првенство во кошарка ФИБА 2014 :
* Летни олимписки игри 2016 :
* Евробаскет 2017 :
Улица во Марли

''Улица во Марли'' (неточен наслов, исто така позната како ''Плоштад на пазарот'') - слика од 1876 година на Алфред Сисли. Се наоѓа во Кунстхале Манхајм од 1913 година. Насликана во Ле Пор-Марли, таа е репродуцирана на местото на неговото создавање на патеката Земјата на импресионистите .
1 Опис
Станува збор за слика масло на платно со димензии 50 × 65 см. Сисли прикажал лица кои изгледаат речиси проѕирни.
2 Анализа
Платното го прикажува патот од Версај до Ле Пор-Марли. Зградите и деловните објекти не се променети.
3 Репродукција на патеката Земјата на импресионистите
Репродукцијата на сликата во природна големина е изложена од 1990-тите на местото на нејзиното создавање, по патеката Земјата на импресионистите, на улицата Жан-Жорес де Пор-Марли број 9, на аголот со патот што ги поврзува Версај до Сен Жермен-ан-Леј. И покрај густиот сообраќај, повеќето куќи и денес се препознатливи.
4 Потекло
* Стекнат од музејот Кунстхале во Манхајм во 1913 година.
Црвена венчавка (филм)

„Црвена венчавка“ (француски: ''Les Noces rouges'') — француско-италијанскифилм од 1973 година во режија на Клод Шаброл (Claude Chabrol), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Стефан Одран (Stéphane Audran), Мишел Пиколи (Michel Piccoli), Клод Пјеплу (Claude Piéplu), Клотилд Жоано (Clotilde Joano), Елијана де Сантис (Eliana de Santis), Франсоа Робер (François Robert) и Даниел Лекуртоа (Daniel Lecourtois). Филмот, кој е снимен според вистинит настан, претставува осуда на малограѓанскиот конформизам и на амбициозноста на политичарите.
1 Синопсис
Незадоволни од своите семејни животи и од провинцискиот живот, Лисиен (ја игра Одран), која му е сопруга на градоначалникот, и Пјер (го игра Пиколи), заменикот на градоначалникот, веќе неколку години се љубовници. Градоначалникот (го игра Пјеплу) не е заинтересиран за сексот, додека сопругата на Пјер со години е болна и врзана за постелата. Наеднаш, сопругата на Пјер умира, а жителите на градот сметаат дека се работи за самоубиство. Меѓутоа, Пјер ѝ признава на Лисиен дека тој ја убил сопругата. така, двајцата добиваат идеја дека на сличен начин можат да постапат и со нејзиниот сопруг, со цел да ја остварат својата љубовна среќа...
Бојан Мамиќ

Бојан Мамиќ (роден на 13 септември 1981 година) е српски фудбалер кој неодамна настапувал за екипата на Парнахиба.
1 Клупска кариера
Бојан Мамиќ претставувал поголем број клубови во српските пониски лиги особено низ градот Белград. Тој бил плодотворен со своите голови во период додека настапувал за тие клубови.
Во 2006 година, Бојан Мамиќ за прв пат се преселил од Србија во Минск, главниот град на Белорусија. Играјќи за екипата на МТЗ-РИПО од Минск, Мамиќ настапил на вкупно 36 натпревари и постигнал 6 голови. Својот прв настап на едно европско натпреварување го имал со екипата на МТЗ-РИПО Минск, кога клубот играл во натпреварите на Куп на УЕФА Интертото. Неговиот клуб се обидувал да обезбеди место во Лигата на Европа на УЕФА. На тие два натпревари од Купот на УЕФА Интертото Мамиќ успеал да постигне два гола.
Добрата форма на Бојан Мамиќ во белорускиот клуб го довела до трансфер во литванскиот врвен тим ФК Атлантас, во 2008 година. Тоа бил краток престој во клубот од Клајпеда, пред да биде префрлен во друг литвански клуб, односно во екипата на ФБК Каунас од вториот по големина литвански град Каунас. Мамиќ поминал осум месеци како член на ФБК Каунас. Во 2008 година тој ја имал својата прва можност да игра на натпреварите од квалификациите за Лигата на шампионите на УЕФА. Екипата на ФБК Каунас била елиминирана од натпреварувањето иако имале еден нерешен натпревар против италијанскиот клуб Сампдорија во нокаут фазата од Лигата на Европа на УЕФА.
Бојан Мамиќ, подоцна во месец јули 2009 година се приклучил на унгарското државно првенство, односно преминал во екипата на Ференцварош ТЦ.
По престојот во Унгарија тој се приклучил на бразилскиот клуб Парнахиба откако во меѓувреме кратко престојувал во малтешкиот клуб Мкаба. Бојан Мамиќ тренирал со тимот на Парнахиба СЦ во претсезоната 2016 година, но никогаш не одиграл ниту еден натпревар за тој клуб. Наместо тоа, тој одлучил да се повлече од фудбалот и да продолжи со својата фудбалска академија со полн капацитет.
Бојан Мамиќ во текот на својата професионална кариера настапувал за повеќе од 20 клубови.
2 Период по играњето фудбал
2.1 Тренирање
Мамиќ поседувал диплома со ранг Б добиена од УЕФА за да може да работи како тренер.
2.2 Детска Обединета Академија Парнаиба
По пензионирањето како играч во 2016 година, Мамиќ ја формирал својата фудбалска академија, во градот Парнаиба во северниот дел на Бразил.
Академијата била наменета за деца на возраст од 5 до 17 годишна возраст и моментално во неа тренираат над 150 студенти, бројка што ја прави најголемата фудбалска академија во градот. Мамиќ ги тренирал децата зборувајќи на англиски јазик, но и на португалски јазик.
3 Приватен живот
Бојан Мамиќ зборувал српски, англиски, португалски, шпански и руски јазик.
Поплава во Пор-Марли

''Поплава во Пор-Марли'' — серија од 4 и 7 слики насликани од Алфред Сисли во 1872 и 1876 година. Една од нив моментално се наоѓа на 2 кат во Музејот д'Орсе во делот 32 (Моне - Реноар - Писаро - Сисли). Била изложена на втората изложба на импресионистите, пред да стане дел од колекцијата на Адолф Таверние, Франција ја стекнала какко завештание на грофот Исак де Камондо. Друга верзија на сликата е дел од збирката на Уметничкиот музеј во Руан. Насликани во Ле Пор-Марли, 2 верзии на сликата се репродуцирани на местото на нивното создавање на патеката земјата на импресионистите.
1 Опис
Станува збор за масло на платно со димензии 60 × 81 см. На оваа слика, во преден план ја гледаме водата како тече кон хоризонтот со некои дрвја и столбови, во втор план е куќата на трговец со вино, „На Свети Никола“, се огледува во бескрајното огледало на водата која навлегла во сѐ. Во втор план има неколку чамци и неколку човечки силуети качени во чамците, а во позадина сивкаво и облачно небо. На десната страна се поставени дрвја и столбови за да се балансира сликата.
Во 1876 година, кога Сисли го насликал својот поглед на Пор-Марли, Сена била надојдена, градот бил под вода. Во една зграда, која сѐ уште постои и денес, се наоѓа продавница за вино и алкохолни пијалаци, ''A St Nicolas'', како што е илустрирано со нејзината фасада заменета со сегашното кафуле ''Le Brazza.''
2 Анализа
Отсуството на контури, како и употребата на дамки боја за прикажување и боење на предметите се одлики на импресионистичкото движење и ја покажуваат подвижноста на елементите. Допирот е многу широк, но никогаш не ја уништува формата, што фундаментално го разликува Сисли од Моне. Најкористени бои се сивата, кафената и белата, кои овде се поврзани со невремето и природните катастрофи. Сепак, неколкуте сини точки на небото низ кои минува сончевата светлина можат да значат надеж. Како заклучок, оваа слика има описна функција. Таа прикажува поплавен предел кој ги повлекува чувствата на сликарот низ прилично мрачните бои. Рефлексиите во водата како и техниката на цртање (дамките) го покажуваат движењето на водата и на претставените луѓе. А за тоа што значи секој детаљ во оваа слика, можеме да кажеме дека облаците и водата ги илустрираат несреќите што го зафаќаат светот и идејата за инвазија, додека дрвјата, зградата и синото небо делумно ја покажуваат идејата за отпор и надеж. Како резултат на тоа, гледајќи го ова платно, набљудувачот е под влијание на неколку емоции и впечатоци: -На прво место, набљудувачот ја чувствува големината на катастрофата и ги замислува страдањата на жителите на Пор-Марли. - Но додека набљудувачот навлегува во сликата и ги открива нејзините детали, тој гледа дека пламенот на надежта никогаш не згаснува.
3 Потекло
*''Поплавата во Пор-Марли'' била сопственост на Легран, Пендезон, Огист Пелерен, потоа на Адолф Таверние, сите од Париз.
* 6 март1900: Купена од грофот Исак де Камондо, Париз, за 43.000 франци.
* 1911 година: донирана на музејот Лувр, каде што била изложена од 1914 година.
* 1947 година: пренесена во Националната галерија на Же де Пом
* 1986 година: префрлена во Музејот Орсе
Зоран Матиќ

Зоран Матиќ ОАМ (роден на 25 декември 1944 година) е поранешен фудбалски тренер.
1 Биографија
1.1 Играчка кариера
По пристигнувањето во Аделаида 1973 година од Југославија, Матиќ играше за Белград Вудвил (Белиот град) пред да се пресели во Аделаида Сити. Додека играше за Аделаида Сити, тој ја претставуваше државата Јужна Австралија четири пати.
1.2 Тренерска кариера
Матиќ е најпознат по тренерот на Аделаида Сити во австралиската Национална фудбалска лига. Тој беше тренер на Аделаида Сити на три шампионски титули (1986, 1991/1992 и 1993/1994) и беше првиот тренер на НСЛ кој освоил 200 натпревари. Матиќ беше тренер на годината во НСЛ за сезоните 1990/1991 и 1994/1995 година. Матиќ е член на Куќата на славните на фудбалската федерација Австралија и Куќата на славните на Фудбалската федерација на Јужна Австралија.
1.3 Пензионирање
По повлекувањето од тренерската работа, Матиќ почна да работи во градежната индустрија. Во 2006 година, како резултат на индустриска несреќа со пад од покрив од шест метри, Матиќ беше хоспитализиран со повеќе повреди, вклучувајќи скршен врат, скршена рака, скршена капа на коленото и повреди на лицето.
Миљан Мутавџиќ

Миљан Мутавџиќ (роден на 3 февруари 1986 година) е српски професионален фудбалер кој игра како централен или дефанзивен играч за врска.
Помеѓу 2008 и 2009 година, Мутавџиќ одигра два репрезентативни натпревари за српската репрезентација, и двата пријателски.
1 Клупска кариера
Мутавџиќ дебитираше за сениорите додека играше за Бане во Втората лига на Србија и Црна Гора. Потоа се преселил во Јавор Ивањица во зимата 2005 година, каде ги поминал следните четири години, до зимата 2009 година. Мутавџиќ беше член на тимот кој ја освои првата српска лига 2007–08 со непобедлив рекорд. Тој исто така отишол на шестмесечна позајмица во Металац Горни Милановац во првата половина од сезоната 2005-2006.
1.1 Малме ФФ
Во март 2009 година, Мутавџиќ беше официјално префрлен во Малме ФФ. Тој постигна гол на своето првенствено деби за клубот во победата од 1–0 на гости против БК Хекен. Сепак, Мутавџиќ доживеа повреда на коленото помалку од една недела подоцна, поради што го пропушти остатокот од сезоната 2009 година. Тој се соочи со некои проблеми додека се опоравуваше од неговата повреда, но успеа да одигра 12 лигашки натпревари во сезоната 2010, помагајќи му на клубот да ја освои својата прва титула Алсвенскан од 2004 година. Целосно закрепнат, Мутавџиќ играше редовно во текот на сезоната 2011, забележа 22 лигашки настапи и еднаш постигна гол. Тој, исто така, забележа девет настапи во европските натпреварувања таа година, кога клубот беше елиминиран во плеј-оф рундата од Лигата на шампионите, пред да стигне до групната фаза од Лигата на Европа.
1.2 Враќање во Србија
Во зимскиот преоден рок 2012 година, Мутавџиќ се вратил во Србија по три години со преминувањето во Раднички Крагуевац. Тој се преселил во неговиот роден клуб Нови Пазар во јануари 2013 година. На 16 јули 2014 година, Мутавџиќ потпишал двегодишен договор со новопромовираниот клуб од Суперлигата Борац Чачак.
2 Репрезентативна кариера
На 14 декември 2008 година, Мутавџиќ го направи своето меѓународно деби за Србија на пријателски натпревар против Полска во Анталија. Неговиот втор настап за државната репрезентација дојде на уште еден пријателски натпревар, на 11 февруари 2009 година, против Украина во Никозија.
3 Признанија
; Јавор Ивањица
* Српска прва лига : 2007–08
; Малме ФФ
* Allsvenskan : 2010 година
Миљан Миљаниќ

Миљан Миљаниќ (4 мај 1930 – 13 јануари 2012 година) ― југословенски и српски фудбалер, тренер и администратор, кој играл како дефанзивец.
Роден во Битола, Вардарска Бановина, Кралство Југославија, во семејство со потекло од кланот Бањани во општина Никшиќ во Црна Гора, Миљаниќ ги поминал првите години од својот живот во она што подоцна ќе стане СР Македонија во рамките на СФР Југославија и на крајот денешна Македонија.
За време на неговата шарена кариера, Миљаниќ беше тренер на Црвена звезда Белград (освои 10 трофеи), Реал Мадрид (освои титули во Ла Лига едноподруго, вклучително и двојна Лига/ Куп во сезоната 1974-1975), Валенсија ЦФ (разочарувачки период што траеше три четвртини од сезоната 1982-1983 кога доби отказ од тимот на 17-то место во лигата), и југословенската репрезентација, на која беше главен тренер на Светските првенства 1974 и 1982 година.
Тој е подеднакво познат како семоќен претседател на Фудбалскиот сојуз на СР Југославија (ФСЈ), функција што ја вршеше со години пред да замине во 2001 година.
Неговото влијание врз фудбалската игра во Југославија е огромно бидејќи под негово менторство излегоа цела генерација тренери, меѓу кои и Чиро Блажевиќ, Ивица Осим, Тоза Веселиновиќ итн. Покрај обожавателите, Миљаниќ има и свој дел од клеветниците кои чувствуваат дека неговата заштитна марка претпазлива и одбранбена тактика, како и потпирање на постари играчи, придонеле за слабите резултати и непривлечната игра на југословенската репрезентација во текот на 1970-тите и 1980-тите.
Во 2002 година, за неговиот придонес во асоцијативниот фудбал, Миљаниќ стана добитник на Орден за заслуги на ФИФА - највисокото признание доделено од ФИФА.
1 Приватен живот
Миљаниќ беше оженет со Оливера „Вера“ Рељиќ со која имаше две деца: синот Милош Миљаниќ (поранешен фудбалер и сегашен менаџер на Алијанца ФК од Ел Салвадор) и ќерката Зорка.
Тој почина на 13 јануари 2012 година, на 81-годишна возраст, во Белград, Србија, откако неколку години страдаше од Алцхајмерова болест. Во жалост за загубата на поранешниот великан на клубот, на 14 јануари, екипата на Реал Мадрид, која ја тренира Жозе Мурињо, го одигра својот првенствен натпревар на гости кај Реал Мајорка со играчи од Мадрид со црни ленти.
2 Признанија
2.1 Менаџер
Црвена звезда Белград
* Прва југословенска лига : 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1972–73
* Куп на Југославија : 1967–68, 1969–70, 1970–71
* Митропа куп : 1967–68
Реал Мадрид
* Ла Лига : 1974–75, 1975–76
* Копа дел Реј : 1974–75
2.2 Поединечни признанија
* Орден за заслуги на ФИФА : 2002 година * Награда Дон Балон : 1976 година
3 Наводи
* Miljan Miljanić manager profile at BDFutbol