procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Исак Самоковлија

Исак Самоковлија (3 септември 1889 - 15 јануари 1955) бил истакнат босански еврејски писател. По професија тој бил лекар. Неговите приказни го опишуваат животот на босанските сефардиски Евреи.
1 Животопис
Самоковлија е родена во сефардиско еврејско семејство во Горажде, Босна и Херцеговина во времето на австроунгарската окупација. Додека едната страна од неговото семејство доаѓаше од Шпанија по протерувањето на Евреите од Шпанија, „неговиот прадедо се пресели во Босна од градот Самоков во Бугарија “, што доведе до „презимето Лос Самоковлис во Ладино или Самоковлија во Босна.
По завршувањето на основното училиште, Самоковлија заминал во Сараево. Студирал средно училиште со Иво Андриќ, првиот Југословенец што ја освоил Нобеловата награда за литература. По завршувањето на средното училиште во 1910 година, тој доби стипендија од локалната еврејска добротворна организација „Ла Беневоленција“ за да студира медицина во Виена. Подоцна работел како лекар во градовите Горажде и Фојница (1921–25) пред да започне редовна работа во сараевската болница Кожево во 1925 година.
На почетокот на Втората светска војна, тој бил раководител на оддел во болницата во Кошево. Во април 1941 година тој бил отпуштен од службата, како и другите Евреи, но наскоро тој бил мобилизиран бидејќи медицинскиот лекар се борел против епидемијата на тифус. Дури во 1945 година, тој успеал да избега од Југославија и да се крие сè додека не се ослободила земјата. По завршувањето на Втората светска војна, тој извршувал различни позиции во босанските и југословенските книжевни кругови. Од 1948-51 година го уредувал списанието „ ''Бразда“'', а потоа, сè до неговата смрт, бил уредник во издавачката компанија „Свјетлост“. 
Неговиот прв расказ „''Рафина авлија“'' е објавен во 1927 година и две години подоцна излезе неговата прва збирка раскази „''Од прољеча до прољеча“''. Неколку од неговите приказни беа направени во телевизиски филмови, а неговата книга ''Ханка'' беше направена во истоимен филм во режија на Славко Воркапиќ во 1955 година. Тој не доживеа да го гледа филмот, почина на 65 години во јануари 1955 година. Тој беше погребан на старите еврејски гробишта во падините на планината Требевиќ, близу Сараево.
2 Библиографија
*''Рафина авлија'' (1927)
*''Од прољеча до прољеча'' (1929)
*''Носач Самуел'' (1946)
*''Соломуново слово'' (1949)
*''Ханка''*''Плава Јеврејка''*''Он је луд''*''Фузија''*''Трагом живота''*''Ѓердан''*''Прича о радостима''
ТЕЦ „Осломеј“

Термоелектроцентрала „Осломеј“ (или скратено само ТЕЦ „Осломеј“) — термоелектрична централа во близина на селото Осломеј, во Кичевската Котлина, во западниот дел на Македонија. Централата работи на јаглен. Таа е дел од РЕК „Осломеј“.
1 Изградба
Термоелектроцентралата Осломеј била завршена и почнала со работа во текот на 1980 година.
2 Производство
2.1 Капацитет
Централата има само еден блок со вкупна инсталирана моќност од 125 MW.
3 Планови
Поради празнењето на резервите на јаглен од двете наоѓалиште на рудникот „Осломеј“, како и сериозните пречки што произлегуваат од социјално-културната средина во можност за експлоатација на наоѓалиштето Поповјани, оваа централа се соочува со голема несигурност во поглед на снабдувањето со гориво.
Во 2015 година била изработена студија на изводливост за осовременување на централата, во која било препорачано централата да продолжи да работи со увозен јаглен, кој ќе има поголема калорична вредност. За реализација на овој проект потребни се 126 милиони евра.
Млекара Битола

Млекара АД Битола — македонско акционерско друштво за производство на млеко и млечни производи со седиште во Битола.
1 Организација и управување
Во 2020 година, генерален директор на Млекара АД Битола бил Ѓорѓи Петрушев.
2 Активности
Во 2019 година, Млекара АД Битола остварила вкупен приход од 2 949 076 034 денари, со што била најголемо претпријатие во млечната индустрија во Македонија (учество од 32,7% во вкупниот приход остварен во целата млечна индустрија). Една година претходно, нејзиниот приход изнесувал 2 369 463 234 денари. Исто така, таа била најголемото претпријатие во млечната индустрија мерено според остварената добивка, која во 2019 година изнесувала 176 384 420 денари. Во 2018 година, таа имала 169 вработени, а во 2019 година бројот на вработените се зголемил на 191, а по овој показател, таа била второ најголемо претпријатие во македонската млечна индустрија.
Осломејско Езеро

Осломејско Езеро — вештачко езеро во близина на селата Стрелци и Шутово, Македонија. Езерото влегува во групата на оформени акумулации.
Езерото има настанато пред десетина години во една од депресиите на поранешниот рудник за јаглен „Осломеј“.
1 Површина
Езерото има површина од над 30.000 метри квадратни и има максимална длабочина од 15 метри.
2 Галерија
3 Поврзано
* РЕК „Осломеј“
Што ми е лепо, убаво

''„Што ми е лепо, убаво“'' — македонска народна песна со христијански религиозен карактер, на македонски народен говор, во која се опева Дева Марија и нејзиниот син Исус. Во песната се споменуваат и Свети Никола и Свети Илија.
1 Одлики
Аранжманот на верзијата испеана од Јонче Христовски е на Миодраг Божиновски.
2 Текст
:Што ми е лепо, убаво,
:на високана планина,
:на онаа рамна, леле, рудина.
:Рајските софри, ставени,
:најгоре Свети Никола,
:до него Свети, леле, Илија.
:Меѓу нив сестра Марија,
:со Христа Бога на раце,
:со златно капче, леле, на глава.
:Свиле се до два облака,
:кренале ми го Ристоса,
:кренале ми го, леле, в небеса.
:Седна Марија да плачи,
:Свети Никола е теши,
:Свети Никола, леле, ѝ вели:
:- Молчи ми, сестро Маријо,
:ние ќе ти го земиме,
:на занат ќе го, леле, дадеме.
:На занат ќе го дадеме,
:да прави страшни мостои,
:да врват грешни души, грешници.
Мала Лангобардија

Мала Лангобардија (латински: Langobardia Minor) - името што, во раниот среден век, било дадено на власта на Лангобардите во средно-јужна Италија, што одговара на војводствата Сполето и Беневенто. По освојувањето на Лангобардското Кралство од Карло Велики во 774 година, таа останала под лангобардска контрола.
Еднаш во Италија преку Фриули во 568 година, Ломбардите откинале од Римјаните голем дел од земјата јужно од Алпите, но не претставувале, барем првично, еднообличен и продолжен посед. Покорните земји биле групирани, според терминологијата на тоа време, во две важни области: Голема Лангобардија, од Алпите до денешна Тоскана и Мала Лангобардија која ги опфаќала поседите јужно од римските територии (кои во тој последен дел од 6 век се протегала од Рим до Равена низ сегашните Умбрија и Марке). Равенската Егзархија била поврзана со Рим преку „римскиот коридор “, кој минувал низ Орвјето, Кјузи и Перуџа и ја одделувал Мала Лангобардија од Голема.
Додека Голема Лангобардија била распарчена и се менувала во многу војводства и гасталди, Мала Лангобардија одржувала извонредна установна стабилност за време на Лангобардското Кралство (568–774), останувајќи поделена на двете војводства Сполето и Беневенто. Тие биле создадени веднаш по лангобардското навлегување, во 570-тите години на минатиот век, а првите војводи биле Фаролд во Сполето и Зото во Беневенто. На почетокот тие ги вклучувале географски само внатрешните области, оставајќи ги Римјаните под контрола на крајбрежните области; дури подоцна (особено за време на владеењето на Агилулф, 591–616) поседите на Лангобардите биле проширени и на крајбрежјето. Така станало покорно на двете војводства на целиот јадрански брег помеѓу римските упоришта Анкона на север и Отранто на југ; Јонците и Тиренците, сепак, само делумно потпаднале под власта на војводата на Беневенто, кој никогаш не бил во можност трајно да ги заземе Неапол, Саленто и врвот на Калабрија (јужно од Козенца и Кротоне), и секако, Рим и неговите предградија.
Голема Лангобардија

Голема Лангобардија (латински: Langobardia Maior) - името што, во раниот среден век, било дадено на поседите на Лангобардското Кралство во Северна Италија. Се состоел од вистинска Ломбардија со нејзиниот главен град Павија, војводствата Фриули и Трент, како и регионот на Тоскана. На југ била ограничена со Патримонијата Свети Петар односно Папската Држава основана по пипиновата даровница во 754 година, протегајќи од Тиренското до Јадранското Море. Лангобардските територии пошироко се нарекувале ''Мала Лангобардија'', која се состоела од Војводствата Сполето и Беневенто.
Голема Лангобардија била внатрешно поделена на источна Австрија (Стара Земја), западна Невстрија (Нова Земја) и јужна Тоскана. Откако поседите биле освоени од Карло Велики во 774 година за време на опсадата на Павија, тие станале дел од Каролиншката држава.
Христо Ампов

Христо Ампов — ( во — во Софија, Бугарија). Учесник во македонското револуционерно движење.
1 Животопис
Завршил гимназија во Солун. По првата светска војна бил член на Македонското студентско друштво во Софија и негов благајник. Одржувал врски со Привременото претставништво на бившата ВМРО Обединета. Бил член на ВМРО (Обединета), а по убиството на Симеон Кавракиров, станал секретар на Третиот областен комитет на ВМРО (Обединета), за пиринскиот дел на Македонија. Во своето политичко дејствување се залагал за зближување на ВМРО (Обединета) со протогеровистичката струја на ВМРО и за обединување на националфедералистичката струја на ВМРО (Обединета), врз платформата за единствен македонски револуционерен фронт.
Бил учесник на Цариградската конференција на ВМРО (Обединета) во 1929 година. По Втората светска војна активно учествувал во работата на Сојузот на македонските емигрантски друштва во Софија и во Македонскиот научен институт. Како претставник на македонската емиграција во Бугарија, учествувал на Второто заседание на АСНОМ (декември 1944), во Скопје.
2 Наводи
2060 Хирон

2060 Хирон — мало тело во надворешниот Сончев Систем, во околусончева орбита меѓу Сатурн и Уран. Првпат е забележана од Чарлс Ковал во 1977 година, и станува збор за првиот член на нова класа на тела денес познати како кентаури, тела со орбити меѓу астероидниот и Кајперовиот Појас.
1 Наводи
Пицо Бјанко

Пицо Бјанко (буквален превод: ''Бел Врв'') - планина на Пенинските Алпи, со поглед кон Макугнага во италијанскиот регион Пиемонт. Лежи на масивот северно од Пунта Гробер, помеѓу Белведерскиот ледник и Куарацовата Долина.
Пицо Бјанко е свртен кон источниот ѕид на Монте Роса и е позната гледна точка. Во 1789 година Орас-Бенедикт де Сосир го достигна нејзиниот врв со цел да ја измери висината на Монте Роса.
Благоја Кочовски

Благоја Кочовски ( - ) - професор, писател и собирач на народно творештво.
1 Животопис
Благоја Кочовски е роден на 17 февруари 1930 г. во село Бабино, Демир Хисар. Основно училиште (до четврто одделение) учел во родното село, а седмолетка во село Доленци. Учителска школа завршил во Битола.
По отслужувањето на воениот рок работел како учител во битолското Добровени и демирхисарското село Жван, а во 1965 година како терапевт во Аудиолошкиот центар со деца и возрасни во Скопје. По дипломирањето на Филозовскиот факултет на катедрата за југословенска книжевност и македонски јазик во Скопје се вработил во гимназијата „Панче Арсовски“, каде останал да работи сè до пензионирањето. По пензионирањето се вратил во родното Бабино.
2 Литературна дејност
Кочовски се занимавал со собирачка активност, и има собрано над 1000 страници народно творштво - приказни и песни. Тој е долгогодишен трагач по националните корени на својот народ, но и регистратор на многу вистински настани кои преку своето творештво ги оттргнал од заборав. Благоја Кочовски имал вонредно добро искуство на запишувач.
3 Дела
Благоја Кочовски ги објавил книгите:
* „Пашапорт“ (1983);
* „Земја за сонување“ (1989, книга посветена на корените на својата семејна лоза);
* „Учителот Максим Попоски“ (2003 г. во соавторство со Добре Тодоровски);
* „Откорнати“ (2005).
Аеродромот Касезе

Аеродромот Касезе е аеродром во Уганда .
1 Локација
Аеродромот се наоѓа во градот Касезе, во западниот регион на Уганда, во подножјето на планините Руензори и близу до меѓународната граница со Демократска Република Конго . Тоа е приближно 261 километар по воздушен пат, западно од меѓународниот аеродром Ентебе,, тоа е најголемиот цивилен и воен аеродром во земјата. Координатите на аеродромот Касезе се: 0 ° 11'27.0 "N, 30 ° 06'10.0" E (Географска ширина: 0.190825; Лонгитуда: 30.102786).
2 Преглед
Аеродромот Касезе е еден од 47-те аеродроми во земјата. Тој е еден од дванаесетте аеродроми во земјата, под администрација на Управата за цивилно воздухопловство на Уганда (АЦВ). Тој е меѓу петте аеродроми во странство кои се овластени да управуваат со прекуграничниот воздушен сообраќај од земјите членки на источноафриканската заедница, како дел од напорите за промовирање на туризмот во источна Африка.
3 Објекти
Аеродромот се наоѓа на 959 метри надморска височина. Има една тревна писта која има 1,600 метри должина и е 30 метри широка.
4 Меѓународен аеродром
АЦВ на Уганда планира да го реновира и подобри аеродромот со продолжување на пистата на . Пистата исто така ќе биде проширена на Пистата ќе биде асфалтирана .
Ќе се изградат терминална зграда и објекти каде што ќе се складира горивото од авионите . Исто така ќе се подигне контролна кула. Ќе бидат инсталирани царински и имиграциски објекти, како и магацини за складирање товар. Од октомври 2008 година, плановите за изградба се одобрени и изградбата ќе започне веднаш штом станарите кои живеат во близина на земјиштето ќе се преселат во друга населба. Откако ќе се реновира аеродромот Касезе ќе се прогласи за „Меѓународниот аеродром Касезе“.
Во 2010 година, АЦВ склучи договор со Gauff Consultants Limited за консултантски услуги за повторен развој на прелиминарни мастер планови и детални инженерски дизајни за аеродромот Гули по дена од околу UGX: 359 милиони (приближ.) 217 000 УСД).
Во јули 2013 година, печатените медиуми во Уганда објавија дека се очекува реновирање и надградбата на аеродромот да започне во средината на 2014 година. Во ноември 2014 година се одржала регионалната конференција за туризам во Кампала на која претседателот Мусевени „потврдил дека Уганда ги завршиле плановите за изградба на меѓународниот аеродром Касезе“.
5 Поврзано
* Список на аеродроми во Уганда
* Превоз во Уганда
Прекрасната птица

Splendid starling
Етиопија
Conservation status
Least Concern (IUCN 3.1)
Таксономија
Царство:, Животни
Тип:, Хордови
Класа:, Птица
Ред:, Passeriformes
Семејство:, Sturnidae
Род:, ''Lamprotornis''
Вид:, ''L. splendidus''
Биномна номенклатура
''Lamprotornis splendidus''(Vieillot, 1822)
Прекрасната птица (''Lamprotornis splendidus''), исто така позната и како прекрасна сјајна ѕвезда е вид на птица од семејството ''Sturnidae''. Нив ги има во државите: Ангола, Бенин, Бурунди, Камерун, Централноафриканска Република, Република Конго, Демократска Република Конго, Екваторска Гвинеја, Етиопија, Габон, Гамбија, Гана, Гвинеја, Гвинеја-Бисао, Кенија, Либерија, Мали, Нигер, Нигерија, Руанда, Саун Томе и Принсип, Сенегал, Сиера Леоне, Јужен Судан, Танзанија, Того, Уганда и Замбија.
1 Користена литература
ЕВН Македонија

ЕВН Македонија — македонско акционерско друштво кое претставува групација на одделни компании во областите на дистрибуција, производство и трговија на електрична енергија.
1 Историја
Како дел од процесите за воведување на современи одредби од областа на енергетиката, државната компанија АД Електростопанство на Македонија (ЕСМ) во 2005 година била поделена на три одделни компании кои ги покриваат трите основни области во полето на пазарот со електрична енергија:* пренос: Македонски електропреносен систем оператор (МЕПСО) како оператор на електропреносниот систем
* производство: Електрани на Македонија (ЕЛЕМ) како компанија за производство на електрична енергија. Компанијата била преименувана во 2019 година во ''mk'' по промената на името во Северна Македонија.
* дистрибуција и снабдување : ''ЕСМ АД'', подоцна продадена во 2006 на австриската ЕВН Групација и преименувана во ''EВН Македонија''. Покрај дистрибуција и снабдување, компанијата го има преземено управувањето со наследените производствени капацитети поврзани на дистрибутивната мрежа.
Со понатамошното воведувањето на европските регулативи од областа на енергетиката како дел од процесот на евроинтеграција на државата, компанијата има прераснато во групација на одделни компании поединечно насочени во пазарно регулираните области.
Групацијата е составена од следните копмании:
* Електродистрибуција — оператор на дистрибутивната мрежа
* ЕВН Хоме — универзален снабдувач и снабдувач во краен случај
* ЕВН Снабдување — снабдувач на електрична енергија на слободниот пазар
* ЕВН Електрани — производител на електрична енергија
2 Организација и управување
2.1 Електродистрибуција
Електродистрибуција ДООЕЛ Скопје е компанија која управува со дистрибутивната мрежа за електрична енергија во Македонија.
2.2 ЕВН Електрани
EВН Македонија Електрани ДООЕЛ Скопје (кратенка: ''ЕВН Електрани'') е компанија за производство на електрична енергија, дел од групата компании што ја сочинуваат ЕВН Македонија АД. Оваа компанија управува со 11 мали хидроцентрали, кои се ревитализирани и целосно автоматизирани. Нивната вкупна инсталирана моќност изнесува 47 MW, додека просечното годишно производство изнесува 140 GWh. Ваквото производство на годишно ниво обезбедува електрична енергија за околу 20.000 домаќинства. Во 2010 година овие електрани оствариле рекордно производство од 218 GWh.
Малите хидроцентрали во сопственост на ЕВН се: ХЕ „Матка“, ХЕЦ „Пена“, ХЕЦ „Попова Шапка“, ХЕЦ „Бабуна“, ХЕЦ „Песочани“, ХЕЦ „Белица“, ХЕЦ „Сапунчица“, ХЕЦ Калиманци, ХЕЦ „Зрновци“, ХЕЦ Турија и ХЕЦ „Дошница“.
+, Хидроцентрала, Инсталирана моќност (MW), Просечно годишно производство (GWh)
Матка, 9,6, 30
Пена, 3,3, 13
Попова Шапка, 4,8, 20
Бабуна, 0,72, 1,2
Песочани, 2,9, 12
Белица, 0,25, 1
Сапунчица, 2,9, 11,5
Калиманци, 13,8, 26
Зрновци, 1,6, 4,5
Турија, 2, 1,2
Дошница, 5,1, 18
3 Општествена одговорност
Во 2020 година, ЕВН Македонија ја започнала програмата „Лост“ за стипендирање на студенти од сиромашни семејства, кои студираат електроенергетика на некој од македонските универзитети.
Индустрија за преработка на овошје и зеленчук

Индустријата за преработка на овошје и зеленчук — гранка на прехранбената индустрија која се занимава со преработка и конзервирање на овошје и зеленчук.
1 Индустријата за преработка на овошје и зеленчук во Македонија
Во 2019 година, индустријата за преработка на овошје и зеленчук во Македонија ја сочинувале 187 претпријатија од кои 101 биле микро, 67 мали, 16 средни, а само три биле големи (Вивакс Доо Скопје, Дием-ГП Доо Гевгелија и МАМАС Фоод Доо Струмица). Во поглед на територијалната разместеност, најмногу фирми имало во Скопје (58), а потоа во Струмица (12), Гевгелија (9), Битола и Кочани (по 7) и Куманово (6). Вкупниот приход остварен во оваа индустрија во 2019 година изнесувал 7 757 612 871 денар од кои 73,5% (5 708 684 988 денари) биле остварени во најголемите 20 претпријатија. Во 2019 година, остварената добивка во оваа индустрија изнесувала 558 373 560 денари, а 86,5% (483 317 244) биле остварени во најголемите 20 претпријатија. Во 2019 година, во индустријата за преработка на овошје и зеленчук биле вработени вкупно 1 839 лица (1 945 во 2018 година) од кои 1 290 работеле (70%) во најголемите 20 претпријатија.
+ Најголеми претпријатија во индустријата за преработка и конзервирање на овошје и зеленчук во Македонија во 2019 година (според вкупниот приход)
Претпријатие, Вкупен приход (милиони денари)
Тргопродукт, 662,6
Вивакс, 617,9
Дием-ГП, 517,4
Фруктал-Мак, 405,4
Бимфоод, 349,2
Вори Јорданка, 323,6
Ларс, 305,1
Дим-Комерц, 304,6
Бестфуд Ти, 286,6
Випро, 256,1
Вита Рес, 207,5
Мамас Фоод, 202,5
Румко 91, 197,5
Техноалат Комерц, 196,3
Дентина, 176,1
Кривогаштани промет, 167,4
Фунги Флора, 149,4
Ким, 141,5
Ксенос, 133,9
Бонум, 107,8
+ Најголеми претпријатија во индустријата за преработка и конзервирање на овошје и зеленчук во Македонија во 2019 година (според добивката)
Претпријатие, Добивка (милиони денари)
Тргопроизвод, 106,3
Дием-ГП, 73,5
Вивакс, 42,8
Мамас Фоод, 36,6
Дим-Комерц, 33,1
Бестфуд Ти, 24,4
Вори Јорданка, 19,7
Випро, 19,6
Фруктал Мак, 19,6
Бимфоод, 18,6
Кривогаштани промет, 16,3
Ксенос, 11,0
Румко 91, 9,8
Вита Рес, 9,7
Греен производ, 8,5
Бага Фоод, 7,0
Веса-компани, 6,9
Нимекс СА, 6,8
Ларс, 6,8
Аграр-ко, 6,4
+ Најголеми претпријатија во индустријата за преработка и конзервирање на овошје и зеленчук во Македонија во 2019 година (според вработените)
Претпријатие, Број на вработени
Вивакс, 100
Техноалат Комерц, 100
Дим-Комерц, 98
Ексклузив, 90
Бонум, 90
Вори Јорданка, 80
Тргопроизвод, 69
Ким, 66
Бага Фоод, 60
Бестфуд Ти, 60
Випро, 59
Фруктал Мак, 59
Дием-ГП, 58
Олив-Пак, 54
Вита Рес, 45
Ксенос, 44
Румко 91, 43
Дентина, 42
Греен Производ, 37
Кривогаштани-Промет, 36
Голема сина дупка

Големата сина дупка (англиски: ''Great Blue Hole'') е огромна подводна дупка блиску брегот на Белиз во Средна Америка. Дупката се наоѓа во средишниот дел на Лајтхаус Риф, мал атол кој се наоѓа на 70 км од градот Белиз. Дупката е округла, пречник од 318 метри и длабочина од 124 метри. Дупката се наопавила во периодот на ледената доба кога нивото на морето било пониско (последно ледено доба). Анализата на сталактитите кои биле пронајдени во дупката покажуваат дека истата била создадена пред 153,000; 66,000; 60,000; и 15,000 години. Како што нивото на океанот се зголемувало, пештерата постепено се потопувала. Големата сина дупка е дел од Светското културно наследство на УНЕСКО.
1 Истражување
Ова место било промовирано во светските рамки од Жак Кусто, кој го прогласил за едно петте најдобри места за нуркање. Во 1971 година со неговиот брод „Калипсо“ започнал да ја мапира дупката и нејзината длабочина. Истражувањата од оваа експедиција наведуваат дека дупката е типично карстно-варовничка формација, која била создадена пред издигнувањето на нивото на морето. Ова било потврдено со испитувањата на сталактитите кои се под вода. Некои сталактити биле закосени вертикално за 5 степени, што индицира дека имало во минатото некои геолошки поместувања на платото.
Првичната измерена длабочина на дупката била 125 метри, што е најчесто цитирана длабочина за дупката. Во 1997 година имало истражување извршено од Камбриската Фондација и тие навеле длабочина од 124 метри. Разликата во длабочината може да се објасни со седиментацијата на дното или неточни мерења. Целта на истражувањето било да се соберат примероци од дното на дупката и да се документира пештерниот систем.
Во декември 2018 година две мали подморници влегле во дупката сè со цел да ја мапираат внатрешноста на дупката. Со користење на сонарно скенирање, тимот успеал да направи 3Д мапа на дупката.
2 Туризам
Дупката е популарно туристичко одредиште за нуркање. Дупката има кристално чиста вода, богат животински свет и убави услови за нуркање. Најчесто туристите се носат на еднодневно патување до дупката. Во 2012 година ''Discovery Channel'' ја рангирал Големата сина дупка на прво место на списокот на „Најдобри 10 неверојатни места на Земјата“.
3 Надворешни работи
*
Регулатива 2015/848

Регулативата 2015/848 — правен документ донесен од Европскиот парламент и на Советот на Европската унија со кој се регулира постапката на стечај. Таа ги поставува правилата за постапките за прогласување несолвентност, банкрот, затворање на несолвентните фирми (преку ликвидација или стечај), како и судските активности поврзани со овие постапки. Регулативата се однесува на сите физички и правни лица, незваисно од формата на организација, кои ги исполнуваат условите наведени во неа.
1 Опфат на Регулативата
Регулативата 2015/848 се однесува на јавните колективни постапки, вклучувајќи ги и привремените постапки кои се поврзани со законите во врска со несолвентноста. Во согласност со неа, во активностите на спасување на должникот, приспособување на долгот, реорганизација и ликвидација:* на должникот целосно или делумно му се врши продажба на имотот при што се назначува стечаен управник,
* имотот на должникот е предмет на контрола или надзор од страна на судот,
* се дозволува привремен прекин на поединечната постапка за извршување од страна на судот со цел да се започнат преговори меѓу должникот и неговите доверители, под услов да бидат заштитени сите доверители, а ако не се постигне договор, тогаш се применува некоја од горенаведнеите две постапки.
Оваа Регулатива се однесува и на постапките за спасување на должникот во случај на нивно нарушено функционирање, а овие постапки може да започнат и во случај кога постои веројатност дека фирмата ќе западне во несолвентност. Целта на овие постапки за спасување е да се избегне несолвентноста на должникот или престанување на неговото работење. Колективните постапки кои ги покрива оваа регулатива треба да ги опфатат сите или повеќето доверители, но под услов со нив да не се засегнати правата на останатите доверители.
2 Поважни одредби на Регулативата
Поважни одредби на Регулативата 2015/848 се следниве:* Сите известувања за текот на стечајната постапка треба да се објавуваат преку електронска огласна страница
* Поставување одредени услови за назначувањето, стручноста и усовршувањето на стечајните управници
* Стечајниот управник има овластување да достави план за реорганизација на должникот
Туинска Река

Туинска Река — мала река која извира на планината Добра Вода, североисточно од Кичево. Поминува низ селата Туин и Арангел.
Реката учествува во создавањето на реката Темница, заедно со малата Поповјанска Река.
1 Галерија
2 Поврзано
* Туин
* Арангел
* Темница
Аналфабетски курсеви

Аналфабетски курсеви — основен облик за описменување на возрасното население. Президиумот на АСНОМ, на седницата одржана од 2 до 5 септември, 1944 година, донел решение за организирање на вакви курсеви во Македонија. Курсевите се одржувале во вечерните часови, а ги посетувале лица од 12 до 45 годинишна возраст. Биле организирани во првите години по ослободувањето и преку нив се описменил голем дел од неписменото возрасно население.
Македонија, во која се зародила словенската писменост пред повеќе од милениум години, по ослободувањето се нашла во состојба со околу 75% неписмено население над десетгодишна возраст. Тој факт нужно барал од самиот почеток на слободното живеење да се преземат широки мерки и активности за отстранување на оваа културно-просветна заостанатост.
Само во текот на првите 5 години по Ослободувањето (1945–1950) се организирани повеќе од 9.000 аналфабетски курсеви, во кои биле опфатени околу 300.000 неписмени лица. Како резултат на овие и други преземени активности, процентот на неписмените постојано опаѓал. Статистичките показатели ја даваат следнава периодична слика на опаѓањето на процентот на неписменото население: 1948 – 40,3%; 1961 – 24,5%; 1994 – 6,7%; 2004 – 3,9%.
1 Првите училишта
Меѓу првите училишта во кое се изведувала наставата на современ, стандарден, македонски јазик е училиштето во кичевското село Подвис, а второто се наоѓа во преспанското село Љубојно. Учител во Подвис бил подвижанецот Василко Лазарески, а во Љубојно, Методија Јовковски, Благоја Ничевски и Јосиф Кондовски од Љубојно, Филип Поповски од Долно Дупени и Фанија Чемчева од Воден, Егејска Македонија.
Забележани се и образовните активности и во кичевското село Кнежино. Таму како учител се јавува Борис Петрески, трговски работник со стекнато образование на печалба во Белград. Училиштето било сместено сретсело, во куќата на Трајан Јоноски, кој во исто време е претседател на НОО во селото.
2 Наводи
Винаријата Маркам

Винарска визба Маркам е винарија која е создадена во долината Напа, Калифорнија, во 1874 година. Винаријата Маркам работела постојано од своето основање (иако под различни имиња) и е четвртата најстара винарија што работи постојано, во округот Напа.
1 Историја
Винаријата Маркам е создадена од Џенан Лоран, кој бил имигрант од регионот Бордо во Франција, и пристигнал во Калифорнија во 1852 година како дел од приливот на население што произлезе од златната треска во Калифорнија. Видел дека земјата во долината Напа е соодветна за производство на вино и ја создал својата фабрика за производство на вино во 1874 година. Лоран и неговите лози станале познати текот на 1880-ти години.
Џенан Лоран починал во 1890 година, а неговата винарија продолжила со успешна работа до 1978 година. Таа година, винаторот Брус Маркам ја купил винаријата на Лоран и ги работел лозјата во околните Јантвил, Оук Нол и Калистога, Калифорнија. Со тоа ги основал лозовите насади Маркам.
Во 1988 година винаријата Лоран била продадена на јапонскиот производител на вино и алкохолни пијалаци Мерсијан Корпорејшн. Тој започнал четиригодишна програма за реновирање, проширување и засадување на повеќе лозови насади на имотот на Маркам, вреден повеќе од милион долари. Со помош на овие реновирања и засадување на лози повеќе од двојно го зголемил капацитетот на лозовите насади Маркам.
Од 2019 година винаријата е во сопственост на јапонската компанија Кирин.
2 Лозја
На винаријата Маркам во долината Напа и припаѓаат 350 хектрарина лозје во областите што се граничат со планината. Света Елена, околу заедниците Калистога, Јантвил и Оук Кнол.
3 Вина
Винаријата Маркам произведува вина од видовите Мерло, Каберне Совињон, Совињон блан и Шардоне. Винаријата е историски позната по своето вино Каберне Совињон, иако виното Мерло кое било познато во 1980 година подоцна станало предводник.
Бранка Станковска

Бранка Станковска (, во — ) — македонска радио и тв водителка. Во Македонската радио-телевизија го поминала целиот работен век (1948-1987). Нејзината најава на првиот телелевизиски пренос од Црн Врв на 5 јуни 1964 г. е почеток на програмата на ТВ Скопје, емитувана преку сопствената телевизиска мрежа. Неколку месеци подоцна (на 14 декември) Станковска ги читала вестите на првиот телевизиски „Весник“, заедно со Благоја Крстевски, што го означи почетокот на емитувањето на редовната програма на Македонската телевизија. Била една од најпознатите спикерки и водителки на малиот екран.
Мртва природа: цвеќиња

''Мртва природа: цвеќиња'' (француски: ''Nature morte: fleurs'') ― масло на платно од Пјер Огист Реноар во Танхаузеровата збирка во Гугенхајмовиот музеј, Њујорк.
Оваа слика од 1885 година е слична на „''Мртва природа: цвеќиња и бодликави круши''“ за која се верувало дека е насликана една година порано, но во овој случај Реноар не вклучувал овошје и трпезариско платно и бил повеќе воздржан во употребата на бојата.
Рудник „Осломеј“

Осломеј — наоѓалиште на јаглен во непосредна близина на истоимената термоцентрала. Рудникот претставува површински коп и веќе е целосно исцрпен. Истиот почнал да се експлоатира во 1980 година.
Во јужниот дел на наоѓалиштето, во текот на изминатите години се има создадено Осломејското Езеро.
1 Делови
Наоѓалиштето е поделено на два дела:
* Површински коп Осломеј-Исток, каде целосно е изваден јагленот; и
* Површински коп Осломеј-Запад, каде јагленот е во завршна фаза на експлоатација.
2 Технологија
Откопувањето на јагленот се вршело со континуирана и дисконтинуирана механизација.
3 Поврзано
* Јаглен
* Осломеј
* РЕК „Осломеј“
Капачки (Реноар)

''Капачки'' (француски: ''Les Baigneuses'') ― маслена слика на платно направена помеѓу 1918 и 1919 година од францускиот сликар Пјер Огист Реноар. Откако била дадена на државата од страна на неговите три сина во 1923 година, во моментов се чува во Музејот Орсе во Париз.
Постојат две групи голи жени: два модели лежат во преден план, плус три капачи во позадина, десно. Еден од моделите на оваа слика е Андрее Хеслинг, која станала првата сопруга на синот на Реноар, Жан. Природниот амбиент прикажан на сликата била големата градина на куќата сопственост на сликарот во Кање-сур-Мер.
На сликата, Реноар отстранил какво било повикување на современиот свет и покажал „безвременска природа“. Капачката темата е доминантна во последната сезона на сликите на Реноар: жените портретирани од сликарот се слободни и неограничени. Овие капачки се „стопени во природата и облините се спојуваат со дрвјата, цвеќињата и со црвената вода“.
Сликата добила критики поради „огромноста на нозете и рацете, слабоста на кожата и розовката боја на моделите“.
1 Поврзано
*''Русокоса капачка'' (1881 и 1882)
Aethomys thomasi

Aethomys thomasi
Заштитен статус
Least Concern (IUCN 3.1)
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Chordata
Class:, Mammalia
Order:, Rodentia
Family:, Muridae
Genus:, ''Aethomys''
Species:, ''A. thomasi''
Binomial name
''Aethomys thomasi''(de Winton, 1897)
Aethomys thomasi припаѓа на видот на глодачи од семејството глувци. Овој вид живее само во Ангола. Неговото природно живеалиште е суптропска или тропска сува грмушка.
Балот кај Мулен де ла Галет

'' Балот кај Мулен де ла Галет '' (попозната и како '' Танцувањето кај Мулен де ла Галет '') ― слика, масло на платно од 1876 година од францускиот уметник Пјер Огист Реноар. Денес се наоѓа во Музеј Орсе во Париз и една е од најпознатите ремек-дела на импресионизмот. Создадена е само две години после првата изложба на импресионистите. Сликата прв пат е претставена на третата изложба на импресионистите 1877 година и се истакнала као сликарска поема на среќата и благосостојбата.
1 Опис
На неа се прикажани танчерите облеани сосветлината на попладневното сонце во дворот пред Мулин де ла Галет во Париз на Монмартр.
На ова место за танцување најчесто во саботата попладне кога времето било убаво, се собирале најчесто помлади луѓе, припадници на средната класа.
Во сликата владее атмосферата на идиличното летно попладне, во кое сонцето низ гранките, но и запалени ламби, ги осветлува танчерите.
2 Стил
Сликата е внимателно надоградувана и композициски и стилски со инсистирање на доловување на севкупниот впечаток на светлината,како и поетиката која е во слава на животот, во слава на урбаната социјализација и неотуѓеност.
Боите, начинот на поставување и градација на копозицијата, линиската колористичка ритмика како и чувството на светлосно треперење, всушност го претставуваат импресионизмот во целосна авторска ликовна ангажираност и естетска верба.
3 Влијание
Иако сликата се појавува дури на третата изложба на импресионистите, таа според слободата на изразот, неверојатното чувство за светлината и избраниот чист, скоро лежерно пастелен и лебдечки колорит, ќе биде уште поголемо ослободување на импресионистите како и патоказ кон понатамошниот творечки ангажман на ликовните уметници кои во природата ќе ја пронајдат севкупната инспирација и хармонија на човечот со севкупното опкружување.
Таа е и своевиден вовед во идниот постимпресионизам.
се е во слава на животот и природата, како своевидна последна песна пред големите ужаси кои понатаму, особено од почетокот на дваесеттиот век ќе ја раздрма севкупната цивилизациска оставнина на човештвото.
Џамија (Шутово)

Џамија (Шутово) — главна селска џамија во селото Шутово, во Општина Кичево, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото Шутово.
2 Историја
Џамијата била обновена, откако старата градба била запалена во 1913 година.
Глувчето од тревната шума

Cloud forest grass mouse
Conservation status
Least Concern (IUCN 3.1)
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Chordata
Class:, Mammalia
Order:, Rodentia
Family:, Cricetidae
Subfamily:, Sigmodontinae
Genus:, ''Akodon''
Species:, ''A. torques''
Binomial name
''Akodon torques''(Thomas, 1917)
Глувчето од тревната шума ( ''Akodon torque'' ) е вид глодач од семејството Cricetidae . Овој вид на глодачи го има само во Перу .
1 Користена литература
* Мусер, Г.G и М.Д. Карлетон. 2005 година Натсемејство Муроидеа. стр. 894–1531 ''во'' Цицачки видови на светот, таксономски и географски референт. Ед. Д. Вилсон и Д.М. Ридер. Универзитет Pressонс Хопкинс, Балтимор.
Gerbilliscus kempi

''Gerbilliscus kempi''
Заштиттен статус
Least Concern (IUCN 3.1)
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Chordata
Class:, Mammalia
Order:, Rodentia
Family:, Muridae
Genus:, ''Gerbilliscus''
Species:, ''G. kempi''
Binomial name
''Gerbilliscus kempi''(Wroughton, 1906)
Синоними
''Gerbilliscus kempi'' е вид на глодач. Видовите ''G. kempi'' и ''G. gambianus'' се сметаат за синоними на овој вид, но сепак, IUCN го процени секое класифицирање како да се различни видови.
Според Меѓународниот сојуз за заштита на природата во 2004 година, видот ''G. kempi'' како што тие го нарекуваат е пронајден во државите: Бенин, Буркина Фасо, Бурунди, Камерун, Централноафриканска Република, Чад, Демократска Република Конго, Брегот на Слоновата Коска, Етиопија, Гана, Гвинеја, Кенија, Мали, Нигерија, Руанда, Сиера Леоне, Судан, Того, Уганда и Либерија.
Емилија Златкова Анастасова

Емилија Златкова Анастасова ( , ) — македонска писателка. Од петтата година живеела во Пробиштип, каде завршила основно и средно училиште. Таа завршила македонска книжевност и македонски јазик на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје.Таа била основач на издавачката куќа „Збор“ и главен уредник во истата.
Моментално живее и работи во Велес.
1 Творештво
Автор е на книгите:
* „Волшебното синџирче“ 2000 г. (роман за деца и млади),
* „Нов Ден, Нова Песна“ 2003 г. (поезија),
* „Поглед кон невидливото“ 2020 г. (збирка драми),
* „Близнаци“ 2020 г. (прв роман за возрасни),
* „Детето во снегот“ 2020 г. (раскази).* „Неверство “ 2021 г. (роман)*„Каде е Емили?“ 2021 г. (роман)
*„Новогодишна ноќ“ 2021 г. (роман)
*„Невообичаен Велигден“ 2022 г. (роман)
*„Одмазда“ 2022 г. (роман)
*„2248“ 2024 г. (роман)
Ложа (Реноар)

'' Ложа ''— слика, масло на платно од 1874 година од францускиот уметник Пјер Огист Реноар. Денес се наоѓа во Кортолд Галерија во Лондон.
1 Опис
На сликата е прикажан млада двојка, во театарска ложа во париски театар.
На сликата е прикажана Нини Лопес, моделот на Реноар, претставена на четиринаесет негови слики во следните неколку години. Младиот човек е неговиот брат Едмонд, новинар и уметнички критичар. Одењето во театар било значаен чин, во кој покрај што се гледале претстави, важно било и да се биде виден..
2 Стил
Сликата е внимателно надоградувана и композициски и стилски со настојување на доловување на севкупниот впечаток на светлината, како и поетиката која е во слава на животот, таа е една од ретките слики на Реноар, претставена во ентериер и осветлена со вештачко светло.
Боите, начинот на поставување и градација на копозицијата, линиската колористичка ритмика како и чувството на светлосно треперење, всушност го претставуваат импресионизмот во целосна авторска ликовна ангажираност и естетска верба, со што во оваа слика настојува на повеќето ликовни елементи во кои настојува на прикажувањето на портретот, на фигурите и одредена дефинираност и прецизност во севкупниот условен реализам.
3 Влијание
Сликата повеќе содржи одредени не само ликовни елементи карактеристични за импресионизмот туку и одредени литературни реминисценции кои се во своевиден дослух а можеби и инспирација на големиот писател од тој период, реформаторот и книжевниот иноватор Марсел Пруст.
Мајка и деца

''Мајка и деца'' (позната и како ''Шеталиште'' (''La Promenade'')) ― импресионистичка слика на Пјер Огист Реноар, која е сместена во Фриковата збирка. Иако сликата е најчесто позната како „''Мајка и деца''“'','' Реноар ја претстави со насловот „''Шеталиште''“ во 1876 година. Сликата е прикажана во беседка под низа скали кај Фриковата збирка.
1 Библиографија
**
Танц во град

''Танц во град'' ― слика на францускиот уметник Пјер Огист Реноар. Делото од 1883 година е во збирката на Музејот Орсе. Танчери се моделот и уметник Сузан Валадон и пријателот на Реноар, Пол Огист Лот.
Ова дело, заедно со придружните парчиња „''Танц во село''“ и „''Танц во Буживал''“, е произведено по нарачка на трговецот со уметности Пол Дуранд-Руел. Сите три биле насликани во 1883 година, на кои имало две лица кои танцуваат во различни средини (иако жената во „''Танц во село“'' е моделирана од Алин Шариго, подоцна сопругата на Реноар).
Големите капачки (Реноар)

'' Големите капачки '' ― слика, масло на платно од 1884–1887 година од францускиот уметник Пјер Огист Реноар. Денес се наоѓа во Филаделфија, Соединетите Држави во Музејот на уметноста во Филаделфија.
1 Опис
На сликата е прикажана сцена на голи жени како се бањаат. Во преден план, две жени седат покрај водата, а третата стои во водата близу нив. Во позадината , има уште две капачки.
Таа што стои во водата во преден план, се чини дека треба да попрска со вода една од жените што седт на брегот. Таа жена се потпира назад за да гоизбегне очекувано прскање.
2 Стил
Сликата е внимателно надоградувана и композициски и стилски со настојување на доловување на севкупниот впечаток на светлината, како и поетиката која е во слава на животот, во неа Реноар, целосно се посветува на слободно прикажување на сцени со потполна радост и величење на убавината на женското тело, сликата има одреден наивен, чист, исконски зафат во претставувањето на природата и човекот.
Боите, начинот на поставување и градација на копозицијата, линиската колористичка ритмика како и чувството на светлосно треперење, всушност го претставуваат импресионизмот во целосна авторска ликовна ангажираност и естетска верба, со што во оваа слика настојува на повеќето ликовни елементи во кои настојува на прикажувањето на фигурите и одредена дефинираност и прецизност во севкупниот условен реализам.
3 Влијание
Сликата повеќе содржи одредени не само ликовни елементи карактеристични за импресионизмот туку и одредени елементи кои директно го најавуваат постимпресионизмот и е еден вид директно влијание и мост кон капачките на Пол Сезан, насликани подоцна и во сосема друг ликовен контекст..
Андон Китанов

Андон Китанов, полно име: Андон Китанов Петров Ангелков (1829 - 1914) — македонски градител, копаничар и иконописец, претставник на Дебарската школа. Изградил и внатрешно уредил голем број на важни цркви и манастири во Македонија.
1 Живот и дела
Роден е во 1829 г. во мијачкото велешко село Папрадиште, во големиот градителско-зографски род Ангелковци. Татко му Китан Петров, дедо му Петар и прадедо му Ангелко исто така биле градители и копаничари. Учел кај татко му, и работел претежно како градител, иако се занимавал и со копаничарство и иконопис. Работел во црквите „Св. вмч. Георгиј“ во Кочани, „Св. Никола“ во Штип, „Св. Атанасиј“ во Дојран, каде ги изработил дрворезите и иконописот.
Автор е на „Рождество на пресв. Богородица“ во Согленскиот манастир кај Согле, на новата црква во Пантелејскиот манастир во Пантелеј, во кој го направил иконостасот. Китанов, кој предводел тајфа не поголема од 15 лица, во Велешко ги изградил црквите „Св. Атанасиј“ во Богомила, „Пресв. Богородица“ во Бистрица (1860), „Св. Атанасиј“ во Теово, „Св. Илија“ во Долно Врановци, „Св. Илија“ во Бусилци, „Св. Петка“ во Долно Оризари, „Св. Воскресение Христово“ во Еловец, „Св. Никола“ во Лисиче, „Св. Троица“ во Раштани, „Св. Стефан“ во Нежилово, „Св. Илија“ во Капиново, „Св. Никола“ во Крнино и „Св. Троица“ во Подлес.
Во Гевгелиско ги изградил „Св. Димитриј“ во Балинци, „Св. Архангел Михаил“ во Грчиште, „Св. Константин и Елена“ во Миравци, „Рождество на пресв. Богородица“ во Давидово, „Св. Атанасиј Велики“ во Габрово, „Воснесение Христово“ во Петрово, „Св. Ѓорѓи“ во Серменин, „Св. Димитриј“ во Конско, „Св. Димитриј“ во Кованец, „Св. Константин и Елена“ во Мрзенци, „Св. Петка“ во Прдејци, „Св. Димитриј“ во Смоквица, „Св. Атанасиј“ во Богданци, „Успение на пресв. Богородица“ во Ѓавато и „Рождество на пресв. Богородица“ во Богородица. Во егејскиот дел на гевгелиско ги изградил црквите „Успение на пресв. Богородица“ во Мачуково „Св. Архангели“ во Смол, „Св. Никола“ во Бајалци и „Св. Ѓорѓи“ во Ореовица.
Во Дојранско негови дела се „Св. Петка“ во Марвинци, „Св. Ѓорѓи“ во Аканџали (денес во неговиот егејски дел), „Св. Ѓорѓи“ во Брајковци и „Св. Ѓорѓи“ во Пирава.
Во 1860 г. Китанов го изградил манастирот „Св. Ѓорѓи“, наречен и Неготински манастир. Во 1896 г. ја изградил црквата „Св. Кирил и Методиј“ во Гевгелија.
Со Китанов понекогаш работеле и мајсторите Јаков Зографски и неговиот син Ѓорѓи Зографски, како и Коста Крстев.
Починал во 1914 г. во родното село.
2 Поврзано
* Дебарска школа
* Македонска резба
* Ангелковци (папрадишки род)
Писмо од Гоце Делчев до Никола Малешевски (1899)

Во прилог следи извадок од писмото на Гоце испретено до Никола Малешевски на .
1 Спорност
Според дел од бугарската академска заедница, ова писмо е доказ за бугарската национлна свест на Гоце Делчев. Сепак, голем број македонски историчари ја спорат оваа теза и сметаат дека спорниот дел според начинот и контекстот во кој е напишан е само иронија и не се мисли на националната свест. Како поткрепа на овој став се бројните други писма на Делчев во кои јасно се искажува за Македонец. Дури Гоце Делчев самиот себеси во истото писмо истакнува како Бугарите и Бугарофилите, и Грците се болест врз македонското население.
2 Спорен дел
Сива азиска окатка

Сивата азиска окатка (''Pseudochazara geyeri'') е пеперутка од семејството на шаренците. Живее во Македонија, Албанија, Грција, источна Турција и Кавказот.
1 Опис
Сивата азиска окатка е кафеава по боја, со различни светли или темни нијанси. Горната страна е кафеавкасто-сива со примеси на жолтеникава боја, а долната страна е видно сјајна. Долната страна е посветла, има нијанси на кафеава, жолтеникава и сива, со бели вени. Живее на јужниот дел од Балканот па до Кавказот. Најмногу може да се види во јули и август. Лета од јуни до септември. Ларвите живеат на треви.
2 Подвидови
*''Pseudochazara geyeri geyeri''*''Pseudochazara geyeri karsicola'' Gross, 1978 (Ерменија)
*''Pseudochazara geyeri occidentalis'' (Rebel & Zerny, 1931) (Албанија)
Белотрака окатка

Белотрака окатка (''Pseudochazara anthelea'') е вид на пеперутка, од семејството на шаренците. Пеперугата живее во Македонија, Албанија, Бугарија, Грција, Турција и Ирак. Мажјаците се различни од женките со тоа што имаат бела долна страна. Пеперугите живеат во суви и каменести предели, најчесто варовници.
1 Подвидови
Има само еден подвид на белотраката окатка:
*''Pseudochazara anthelea amalthea'' Frivaldsky 1845
Овој вид живее покрај реката Струма и на островот Крит.
2 Лет
Овој вид на пеперуги летаат од мај до јули, во зависност од местото и климата. Ларвите живеат на треви.
3 Опис
Мажјаците се кафеави со бела примеса во средишниот дел на горната страна на крилјата, каде во долниот дел има жолтеникаво-портокалови нијанци. Има црни точки кај жолтеникавите нијанси. Долниот дел на крилјата е сив со бели точки. Женките се светлокафеави и имаат портокалова нијанса, и нема бела боја. Има црни точки во портокаловиот дел. Овие пеперуги ги има многу во средините каде живеат и летаат од април до јуни.
Грчка окатка

Грчка окатка (''Pseudochazara graeca'') е вид на пеперутка, дел од семејството на шаренците. Пеперутката живее во Македонија, на Пелистер, и во Грција.
1 Опис
Оваа пеперутка е средна по големина. Мажјакот и женката се слични, по боја се кафени, во средишниот дел на горната страна на кријата има темнокафена нијанса, а рабовите се светлокафени. На светлокафените нијанси има по две црни точки. Оваа пеперуга лета од средината на јули до август. Ларвите живеат на треви.
2 Подвидови
*''Pseudochazara graeca graeca''*''Pseudochazara graeca apollo'' (Gross, 1978)
*''Pseudochazara graeca coutsis'' (Brown, 1977)
*''Pseudochazara graeca pelops'' (Gross, 1978)
Голем сатир

Големиот сатир (''Satyrus ferula'') е пеперутка од подвидот шаренци. Пеперутката е географски широко распространета, а живее и во Македонија.
1 Опис
Должината на крилјата е од 25 до 30 мм. Овој вид на пеперутки има јасна разлика помеѓу половите, и помеѓу женките има поголема разновидност. Мажјаците се темнокафени на двете страни (горна и долна), додека пак женките се посветли и имаат широки сивкасти ленти на долните делови од крилјата. На долните делови има црни точки со мали бели внатрешности.
Периодот за летање е од јуни до септември и јајцата се полагаат на трева. Ларвите се хранат со ''Stipa'', ''Festuca'', ''Bromus erectus'' и ''Deschampsia caespitosa''. (Higgins, Riley, 1982)
2 Животна средина
Пеперугата се наоѓа во Јужна Европа, Средна Азија и Мароко. Пеперугата сака тревни површини и краишта покрај шуми. Живее на надморска висина од 400 до 1800 метри надморска висина.
После капење (Реноар)

''После капење'' (|La sortie du bain, буквално „Излегување од капење“) ― слика од 1910 година на францускиот сликар Пјер Огист Реноар. Сликата сега е во Барнсовата фондација во Филаделфија.
1 Провидност
Сликата била купена од уметникот во Париз, од Пол Дуран-Руел во октомври 1910 година. На 18 декември 1915 година, Алберт К. Барнс (основач на фондацијата) купил од вториот.
2 Наводи