procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Комитет за помош за Грците од Мала Азија

Комитетот за помош на Грците од Мала Азија (1917–1921) била организација за помош основана за време на Првата светска војна како одговор на геноцидот врз Грците во Отоманската Империја. Комитетот бил познат и како едноставно ''Грчки комитет за помош'' .
1 Извршен одбор
* Претседавач: Френк В. Џексон
* Почесен претседавач: Џејкоб Гулд Шурман
* Заменик-претседател: Базиле Д. Дугунџи
* Секретар: Џон П. Ксенид
* Благајник: Абрахам Е. Казан (поднел оставка во ноември 1917 година), Ролин П. Грант
2 Операции
ГРЦ работела преку мрежа на странски конзули, мисионери и хуманитарни работници сместени на различни точки во Отоманската Империја. Притоа, нивните работни методи биле слични на оние на Американскиот комитет за ерменско и сириско помош (ACASR), кој исто така биле активни за време на Првата светска војна. Тие, исто така, соработувале со американските дипломатски институции во Атина и Солун за да им помогнат на бегалците од Турција.
Неврокопско

Неврокопско (денес и Гоцеделчевско) — историско-географска област во Пиринска Македонија околу градот Неврокоп (Годе Делчев).
Територијата на областа приближно се совпаѓа со некогашната Неврокопска околија, а денес ги вклучува општините Неврокоп (Гоце Делчев), Грмен и Хаџидимово и речиси целите општини Сатовча (без селото Осина в Девинско) и Банско (без градовите Банско и Добриништа во Разлошко), како и селата Брштен и Црнча во општината Доспат.
Сместена е во Неврокопската Котлина и блиските делови на Родопите и Пирин. Се граничи со Разлошко на север, Девинско на исток, Драмско, Серско и Валовишко (Егејска Македонија) на југ и Санданско на запад.
До Балканските војни областа имала поширок опфат, вклуќувајќи егејски територии кои влегле во Грција со Букурешкиот договор од 1913 г.
Руски акт за намалување на глад

Рускиот акт за намалување на глад од 1921 година бил формиран од Конгресот на Соединетите држави на 24 февруари 1919 година, со буџет од 100 милиони долари ( 1,757,000,000 американски долари во 2024 ). Рускиот акт бил зголемен со приватни донации, што резултирало со уште 100 милиони долари. Веднаш по војната, програмата доставила повеќе од четири милиони тони помош во 23 европски земји зафатени од војната. Помеѓу 1919 и 1921 година, Артур Куминг Рингленд бил шеф на мисијата во Европа. АРА ги завршила своите операции надвор од Русија во 1922 година; работеле во Русија до 1923 година.
Под водство на Херберт Хувер, по војната во Европа била дистрибуирана помош од многу големи размери преку Американската агенција за помош. Во 1921 година, за да се намали катастрофалниот глад во Руската СФСР, предизвикан од воената комунистичка политика на советската влада, директорот на АРА во Европа, Волтер Лајман Браун, започнал преговори со рускиот народен комесар за надворешни работи, Максим Литвинов, во Рига. Латвија (во тоа време сè уште не била припоена од СССР). Договорот бил постигнат на 21 август 1921 година, а дополнителен договор за спроведување бил потпишан од Браун и народниот комесар за надворешна трговија Леонид Красин на 30 декември 1921 година. Американскиот Конгрес присвоил 20.000.000 долари за помош според ''рускиот Закон за намалување на глад'' од крајот на 1921 година. Хувер многу го мразел болшевизмот и сметал дека американската помош ќе ја покаже супериорноста на западниот капитализам и на тој начин ќе помогне да се спречи ширењето на комунизмот.
Во својот врв, АРА вработувале над 300 Американци, повеќе од 120.000 Руси и хранеле 10,5 милиони луѓе дневно. Нејзините руски операции биле предводени од полковникот Вилијам Н. Хаскел. Медицинскиот оддел на АРА функционирал од ноември 1921 до јуни 1923 година и помогнал да се надмине епидемијата на тифус што тогаш ја пустошел Русија. Операциите за намалување на глад на АРА се одвивале паралелно со многу помали операции за намалување на глад на Менонитите, Евреите и Квекерите во Русија.
Операциите на АРА во Русија биле затворени на 15 јуни 1923 година, откако било откриено дека Русија под раководство на Ленин го обновила извозот на жито.
Кула на Бог

Кула на Бог (|신의 탑, |Tower of God) — јужнокорејска манхва напишана и илустрирана од Ли Џонг Хуи (псевдоним ''S.I.U'', ''Slave In Utero''), цифрено објавена од ''Naver Corporation'' од 5 јули 2010 г. Службено била објавена на англиски јазик на 30 јуни 2014 г. на платформата ''Line Webtoon''. Делото е преведено на 28 јазици во светот.
На 1 април 2020 г., била објавена истоимената анимирана серија (аниме) од ''Telecom Animation Film'', првпат прикажана на јужнокорејскиот семрежен портал ''Naver''. Втората сезона ќе има премиера во јули 2024 г. од ''The Answer Studio''.
1 Содржина
Приказната се врти околу момче по име Дваесет и Петтиот Бам, кој го поминал поголемиот дел од својот живот заробен во пештера под таинствена и гигантска кула. Бам нема сеќавања за своето минато или светот надвор од кулата, а негова единствена придружничка е девојката по име Рахила, за која длабоко се грижи. Рахила сака да ги види ѕвездите надвор од кулата и го остава Бам зад себе за сама да ја искачи кулата. Решен да ја пронајде Рахила, Бам решава самиот да влезе во кулата, и покрај опасноста и предизвиците што претстојат.
Внатре во кулата, Бам наидува на разни други поединци, секој со свои причини за искачување. По патот, тој се спријателува со неколку ликови, вклучувајќи ја моќната и загадочна принцеза Јури Захард, и основа екипа што ќе му помогне да се движи низ испитувањата на кулата. Кулата е поделена на катови, секој со свои исклучителни предизвици и испитувања. За да напредува, дружината мора да ги помине овие испитувања и да ги надмине страшните противници. Како што напредува Бам, тој дознава повеќе за тајните на кулата и сложената хиерархија на жителите на кулата.
Во текот на неговото патешествие, Бам почнува да ја открива сопствената самоличност и цел. Открива и скриени сили во себе и се соочува со бројни противници, вклучувајќи моќни суштества познати како Испитувачи (англ. ''Rankers''), кои се искачиле до 134. кат и добиле ранг.
Фло Рајда

Трамар Лејсел Дилард (англиски: ''Tramar Lacel Dillard;'' роден на 16 септември 1979 година), професионално познат како Фло Рајда (англиски: ''Flo Rida'', IPA: /ˌfloʊ ˈraɪ.də/) ― американски рапер, пејач и текстописец. Неговата песна „Low“ од 2007 година 10 недели била на прво место на топ-листата во САД и своевремено го соборила рекордот за продажба преку цифрено преземање.
Дилард е роден на 16 декември 1979 година, и живеел во населбата Керол Сити во Мајами Гарденс на Флорида.
Првиот студиски албум под наслов ''Mail on Sunday'' Фло Рајда го објавил во 2008; албумот се искачил на четврто место на топ-листата во САД. Следната година го објавил албумот ''R.O.O.T.S..'' Потоа следувале албумите: ''Only One Flo (Part 1)'' (2010) и ''Wild Ones'' (2012); и овие албуми исто така се пласирале на американската топ-листа за албуми, ''Билборд'' 200. Фло Рајда продал преку 80 милиони плочи ширум светот, со што е меѓу музичарите со најмногу продадени албуми. Негови други популарни песни се: „Right Round“, „Club Can't Handle Me“, „Good Feeling“, „Wild Ones“, „Whistle“, „I Cry“, „GDFR“ и „My House“.
Заедно со Сенхит го претставувал Сан Марино на Изборот за песна на Евровизија 2021 година во Ротердам.
1 Дискографија
*''Mail on Sunday'' (2008)
*''R.O.O.T.S.'' (2009)
*''Only One Flo (Part 1)'' (2010)
*''Wild Ones'' (2012)
Crunchyroll

Crunchyroll (се изговара: ''Кранчирол'') — американска компанија за производство и лиценцирање што се сосредоточува на преносни источноазиски творештва, вклучувајќи аниме, манга, драми и игри. Компанијата е основана во 2006 г. од група дипломци на Калифорнискиот универзитетот во Беркли. Crunchyroll била подружница на AT&T Otter Media, а од 2016 до 2018 г., компанијата соработувала со Funimation Global Group, која на крајот се споила со Crunchyroll во 2022 г., откако Sony го купил Crunchyroll во 2021 г. Компанијата моментално е во сопственост на Sony Pictures Entertainment и Aniplex.
Crunchyroll нуди над 1.000 анимеа, 200 драми и 80 наслови на манги. Достапноста на оваа збирка подлежи на регионални ограничувања. Од 2021 г., услугата има 5 милиони платени претплатници. Crunchyroll, исто така, ги објавува своите производи на видеоносители директно или преку своите партнери за распределба (Aniplex of America, Sentai Filmworks, Viz Media и Discotek Media во Северна Америка, и Anime Limited во Обединетото Кралство).
Ladytron

Ladytron ― англиска група на електронска музика основана во Ливерпул во 1999 година. Групата се состои од: Хелен Марни (главна пејачка, синтисајзер), Мира Аројо (пејачка, синтисајзер) и Даниел Хант (синтисајзери, гитара, пејачк). Групата издала седум студиски албуми: ''604'' (2001), ''Light &amp;amp; Magic'' (2002), ''Witching Hour'' (2005), ''Velocifero'' (2008), ''Gravity the Seducer'' (2011), ''Ladytron'' (2019) и ''Time's Arrow'' (2023). Тие, исто така, го издале албумот во живо ''Live at London Astoria на 16.07.08'' во 2009 година и компилацискиот албум ''Best of 00–10'' во 2011 година. Продуцирале и ремикси за музичари како: Дејв Ган, Erasure, Goldfrapp, Apoptygma Berzerk, Placebo, Blondie, Gang of Four, Кристина Агилера, Nine Inch Nails, Bloc Party, Kings of Convenience, Soulwax и Рошин.
Името на групата е преземено од песната „Ladytron“ од Roxy Music. Поранешниот член на Рокси мјузик, Брајан Ино, во 2009 година рекол: „Ладитрон за мене е најдоброто од англиската поп-музика“. Лејдитрон својот звук го опишува како „електронски поп“, но музичките новинари нивниот музички стил меѓу другите жанрови го опишале и како синт-поп, електронски рок, пост-панк и нов бран. Некои песни од групата содржат стихови напишани од Аројо на нејзиниот мајчин бугарски јазик.
1 Членови на групата
Сегашни членови
* Хелен Марни – водечки вокал, синтисајзери (1999-денес)
* Мира Аројо – синтисајзери, вокал (1999-денес)
* Даниел Хант – синтисајзери, гитари, бас гитара, вокал (1999-денес)
Поранешни членови
* Рубен Ву - синтисајзери (1999-2023)
2 Дискографија
*''604'' (2001)
*''Light & Magic'' (2002)
*''Witching Hour'' (2005)
*''Velocifero'' (2008)
*''Gravity the Seducer'' (2011)
*''Ladytron'' (2019)
*''Time's Arrow'' (2023)
Лептин (хормон)

Лептинот — протеински хормон што го синтетизираат адипоцитите (клетките на масното ткиво). Неговата главна улога е регулација на енергетскиот баланс.
Како еден од главните сигнали на енергетскиот статус, нивото на лептин влијае врз апетитот и ситоста.
Количината на циркулирачки лептин е во корелација со количината на енергетски резерви, главно триглицериди складирани во масното ткиво. Високото ниво на лептин се интепретирани од страна на мозокот дека енергетските резерви се високи, додека ниското ниво на лептин индицира дека енергетските резерви се ниски, во процесот на адаптација на организмот на глад преку низа метаболички, ендокрини, невробиохемиски и бихејвиорални промени.
Личка капа

Личка капа — облека и важен културен симбол на Лика, дел е од националната носија.
Капата има облик на цилиндар со рамен врв во црвена боја, а страните се црни. Црни реси висат низ грбот.
Според Супичиќ и Иванчевиќ, личката капа е модерна верзија на покривка за глава што се користела во времето на Јаподите. Во текот на бронзеното време, Јаподите користеле бронзена плоча како подлога на капата, која била обложена со текстил или кожа и прицврстена со бронзен раб. Словените усвоиле дел од автохтоната јаподска култура и облека како што е капата. Од сите кратки тркалезни капи, личката е најблиску до оние што ги гледаме на илирските бронзени огради.
Во Кордун, дел од Воена Краина, австриската воена облека подоцна станала дел од националната носија, но личката капа ја заменила австриската воена капа. Личките ајдуци ја носеле во борбите против Турците.
Има сличности со другите динарски капи, како што се црногорските и шибенските капи. Некои лички капи го имаат хрватскиот грб на врвот. Се носат главно како дел од националната носија.
The Sunday Times

Сандеј тајмс (|The Sunday Times, буквално: ''Неделно време'') — неделен весник што се објавува во Обединетото Кралство. ''Сандеј тајмс'' е објавен од ''Times Newspapers Ltd'', подружница на ''News International'', која пак е во сопственост на ''News Corporation''.''Times Newspapers'' го поседуваат и ''The Times'', но и двата весници се основани независно еден од друг и дошле под иста сопственост дури во 1966 г. ''News International'' на Руперт Мердок ги купил двата весници во 1981 г. Секој април од 1989 г., како додаток кон весникот се објавува „Списокот на богати“ (англ. ''Sunday Times Rich List'') — список на 1.000 најбогати поединци или семејства што живеат во Обединетото Кралство, слично на американскиот список „Форбс 400“.
Додека ''The Times'' има многу помал тираж од ''The Daily Telegraph'', најголемиот сериозен дневен весник во Обединетото Кралство, ''Сандеј тајмс'', доминира на трговиштето за квалитетни неделни наслови; Неговиот тираж од 1,3 милиони примероци е еднаков на оној на ''The Sunday Telegraph'', ''The Observer'' и ''The Independent''''on Sunday'' заедно.
1 Историја
Весникот започнал на 18 февруари 1821 г. како ''The New Observer'', но го променил своето име во ''Independent Observer'' во април. Станал ''The Sunday Times'' во 1822 г., но не бил поврзан со ''The Times''. Основачот, Хенри Вајт, го продал во 1823 г. на Даниел Витл Харви. Под Харви, ''Сандеј тајмс'' направил некои забележителни работи. Во 1838 г., објавил голема слика од крунисувањето на кралицата Викторија, најголемата досега во британски весник. Во 1841 г., тоа било еден од првите весници што отпечатиле роман во делови: „Старата катедрала на Свети Павле“ од Вилијам Харисон Ејнсворт.
Алис Ен Корнвел, која се збогатила со австралиско рударство и ја отворила ''Midas Mine Company'' на Лондонската берза, го купила весникот во 1887 г. како подарок за нејзиниот партнер Фил Робинсон, кој станал уредник, и за рекламирање на нејзината нова фирма ''The British and Australasian Mining Investment Company''. Се венчале во 1894 г. Во 1893 г., Корнвел го продал весникот на Фредерик Бир, кој веќе бил сопственик на ''The Observer''. Тој ја поставил својата жена Рејчел Сасун Бир на чело. Таа веќе го водела ''The Observer'', со што станала првата жена што водела национален весник. Ја задржала улогата на уредничка и на двата весници до 1901 г.
Последните денови во пустината

„Последните денови во пустината“ (англиски: ''Last Days in the Desert'') — филм на режисерот Родриго Гарсија (Rodrigo García) од 2015 година. Гарсија е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Јуан Мекгрегор (Ewan McGregor), Тај Шеридан (Tye Sheridan) и Ајелет Зурер (Ayelet Zurer).
1 Синопсис
Додека престојува во пустината, Исус Христос пости, се моли и се бори со ѓаволот за душата на еден номад и неговото семејство...
Катунишко Езеро

Катунишко Езеро — мало вештачко езеро на реката Луда Мара, непосредно по спојувањето на Манастирска Река и Сеѓавица, на патот од селото Ваташа до Моклишкиот манастир.
1 Галерија
2 Поврзано
* Луда Мара
* Моклишко Езеро
* Ваташа
Романтичарот

''Романтичарот'' (|Erkenci Kuş, буквално: ''Ранобудна птичка'') — турска телевизиска серија што се прикажувала на ''Star TV'' од 26 јуни 2018 до 6 август 2019 г. Во серијата глумат Демет Оздемир и Џан Јаман. Серијата се прикажувала и во Македонија, на телевизија „Сител“ со македонска синхронизација.
1 Содржина
Санем е млада жена што се стреми да биде писателка и да живее на островите Галапагос. И покрај тоа што работи во самопослугата на нејзиниот татко, таа е принудена од нејзините родители да избере помеѓу договорен брак со нејзиниот сосед Музафер, и наоѓање соодветна работа. Санем се вработува во Фикри Харика, една од водечките турски рекламни агенции, каде Лејла, нејзината сестра, е извршна помошничка. Сопственикот на рекламната агенција, Азис, има два сина — Емре и Џан. Емре сака да ја преземе фирмата, но неговиот татко верува дека Џан е посоодветен за работата и тој е назначен за раководител. Џан го има она што татко му го сака за фирмата, но претпочита да фотографира на далечни места. Откако дознава за здравствените проблеми на неговиот татко, Џан на крајот се согласува да ја води фирмата. Азис, исто така, му кажува на Џан да го најде шпионот во фирмата што му помага на нивната соперничка, Ајлин. На Емре не му се допаѓа идејата неговиот брат да биде раководител и смета дека тој треба да ја има таа должност. Планот на Емре е да направи Џан да пропадне, така што самиот станува шпион. Санем налетува на Џан на темен балкон на оперска забава на која се слави 40-годишнината од фирмата. Џан мисли дека е неговата девојка Полен, па ја бакнува. Санем сфаќа дека го сака странецот што ја бакнал и му го дава извршното име Албатрос, но го мрази Џан, а Емре ја тера да верува дека Џан сака само да ја зголеми вредноста на фирмата за да може да се продаде. Џан наскоро се вљубува во Санем и дознава дека тој ја бакнал тој ден во операта, што ја започнува неизбежната приказна за љубовта.
2 Поврзано
* Господинот
Republica

Republica ― англиска алт-рок-група основана во 1994 година. Биле во зенитот на популарноста во периодот од 1996 до 1999 година. Денешната постава се состои од Сафрон (пејачка), Тим Дорни (клавијатури) и Џони Мејл (гитара).
Жанровски Republica се вбројува во групите кои свират „технопоп панк-рок “. Групата била на пауза од 2001 година до нивното повторно обединување во 2008 година. Групата Republica е најпозната по песната „Redy to Go“.
1 Членови
1.1 Сегашни членови
* Сафрон – пејачка, дајре (1994–2001, 2008–сега)
* Тим Дорни – клавијатури (1994–2001, 2008–сега)
* Џони Мејл – гитара, бас (1995–2001, 2008–сега)
1.2 Поранешни членови
* Енди Тод – клавијатури, гитара, бас (1994–1997)
* Дејвид Барбароса – тапани (1994–1997)
* Аликс Тиернан – удирачки инструменти (1994–1995)
* Мик Пири – бас (1994–1995)
Матија Цвек

Матија Цвек (роден на 9 март 1993 година) е хрватски пејач и текстописец. Се прослави со учество во емисијата ''А страна'' на ХРТ. Тој првпат го привлече вниманието на јавноста во 2018 година кога ја објави својата песна „Visine“. Првиот студиски албум на Цвек, ''Izbirljivo i slučajno'' (2021), дебитираше на врвот на хрватската табела за албуми.
1 Кариера
Цвек настапува на Изборот за песна на Евровизија 2017 како придружен вокал за песната на Жак Ходек „ Мојот пријател“. По неговото појавување на Евровизија почнува редовно да учествува на разни фестивали и свирки. Во јуни 2018 година, Цвек го издава својот деби-сингл на главниот сингл „Visine“. Цвек го издава својот деби студиски албум ''Izbirljivo i slučajno'' на 16 април 2021 година кој дебитира на врвот на хрватската топ листа на албуми на Top of the Shops. На почетокот на 2022 година e објавена соработката со хрватската пејачка Ени Јуришиќ насловена „Trebaš li me“. Песната достига број еден на HR Топ 40 и го постигнува првото место на топ листите на Цвек. На 29-тото доделување на Порин награди, Цвек однесува дома две награди: награда за најдобар поп-албум и наградата за најдобра машка вокална изведба. На доделувањето на наградите Цесарица во 2023 година, Цвек ја освојува наградата за песна на годината со „Trebaš li me“. Песната добива две дополнителни награди за песна на годината во изданијата од 2023 на Златни студио и HR Music Awards, соодветно.
На 25 јуни 2023 година Цвек учествува на Мелодије Јадрана 2023 со песната „Zalazak“. На 6 октомври 2023 година, тој соработува со српската пејачка Марија Шерифовиќ на песната „Pola sunca“ преземена од шестиот студиски албум на Шерифовиќ ''„Долази Љубав“''. Тие дополнително го промовираат синглот преку музичко видео во режија на Хампер Дигитал објавено на 6 октомври 2023 година и со телевизиско појавување во српското шоу ''„Кец на Једанаест“'' . Од април 2024 година, музичкото видео има над 9,4 милиони прегледи на платформата, 5 месеци од неговото објавување. Синглот бил многу комерцијално успешен, достигнувајќи го третото место на ''Билборд'' ' Croatia Songs.
На 25 ноември 2023 година, Цвек го одржува својот прв концерт во Белград во Центар Омладине во Белград . Српскиот поп-пејач Душан Свилар е присутен на неговото отворање. Тој дебитира со настап во живо во земјата најпрво за време на настапот на Јелена Розга, каде што бил гостин изведувач за песната „Zar je ljubav spala na to“, а подоцна настапува сам во клуб во Белград во јуни 2023 година
2 Приватен живот
Цвек е во врска со хрватската кантавторка Ника Турковиќ. За време на едно интервју, открива дека пред да го најде својот повик во музиката, накратко се осмелил да изгради кариера во фудбалот.
3 Дискографија
3.1 Студиски албуми
*''Izbirljivo i slučajno'' (2021)
*''Vile se ovdje igraju'' (2023)
4 Награди и номинации
година, Здружението, Категорија, Номиниран / музичко дело, Резултат,
2022 година, Цесарица, Песна на годината, "Ptice",
„Zaplesala jе s ljetom“
Порин, Најдобар поп албум, ''Izbirljivo i slučajno'',
Најдобра машка вокална изведба, Матија Цвек
2023 година, Цесарица, Песна на годината, "Trebaš li me",
Златни Студио,
Top HR Music Awards,
Горна Трница

Горна Трница (|Горња Трница) е населено место во општината Трговиште, Пчињски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 45 жители.
1 Демографија
Во населбата Горња Трница живеат 76 возрасни лица, а просечната возраст на населението е 50,2 години (46,5 за мажи и 54,2 за жени). Во населбата има 44 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 1,95 (2002).
2 Поврзано
* Трговиште (Србија)
* Пчињски Управен Округ
* Јужна Србија
Discord

Discord (се чита: ''Дискорд'') — меѓуплатформски сопствен систем за миговни пораки (месинџер) со поддршка на VoIP и видеоконференции, наменет за употреба од различни заедници по интерес. Системот е најпопуларен меѓу играчите и студентите. Инвеститорот е Discord Inc. (поранешен Hammer & Chisel) од Сан Франциско. Тоа е настолна клиентска примена, заснована на рамката Electron и спроведена за Windows, macOS и Linux, мобилна примена е за андроид и iOS, а има и веб-клиент. Месинџер-опслужувачите се наоѓаат во 11 центри за податоци во различни делови на светот. Од 13 мај 2019 г., повеќе од 250 милиони учесници биле регистрирани во месинџерот, со просечно месечно онлајн присуство од 56 милиони корисници.
АТП Ешторил 2024 – поединечно

АТП Ешторил 2024 – поединечно бил тениски турнир од АТП серијата 250, кој се одиграл во Ешторил, Португалија, како дел од тениската сезона 2024 од 1 до 7 април 2024.
Во финалето на ова издание, Хуберт Хуркач го победил Педро Мартинес со 6–3, 6–4, со што ја освоил својата прва титула во Ешторил и вкупно 8-ма АТП титула во кариерата. Исто така, за Хуркач ова била првата титула на земјена подлога во кариерата, со што станал првиот полјак кој освоил титула на оваа подлога на некој АТП турнир уште од Војчех Стучлик во 1981 година.
Овој турнир бил последениот во кариерата за домашниот тенисер и некогашниот топ 30 играч, Жоао Соуса. Тој загубил во првото коло од Артур Фис, и на тој начин ја завршил својата тениска кариера.
1 Носители
Првите четворица носители биле слободни во првото коло и директно се пласирале во второто.
# Каспер Руд
# Хуберт Хуркач (победник)
# Лоренцо Музети
# Алехандро Давидович Фокина ''(се повлекол)''# Артур Фис
# Миомир Кецмановиќ
# Гаел Монфис
# Доминик Кепфер
2 Жреб
Shikimori's Not Just a Cutie

''Shikimori's Not Just a Cutie'' (|可愛いだけじゃない式守さん, буквално: ''Шикимори не е само слаткица'') — јапонска љубовна комична манга на Кеиго Маки. Била серијализирана на веб-страницата и примена ''Magazine Pocket'' на Kodansha од февруари 2019 до февруари 2023 г., со нејзините поглавја собрани во дваесет тома танкобон од април 2023 г. Мангата е лиценцирана во Северна Америка од Kodansha USA. Аниме-серија произведена од Doga Kobo се прикажувала од април до јули 2022 г.
1 Содржина
Средношколецот Јуки Изуми често се соочува со случки и несреќи во животот. Меѓутоа, изгледа дека овие проблеми престануваат да се случуваат кога тој поминува време со својата девојка Мијако Шикимори. Шикимори, попопуларна и посамоуверена од Јуки, не е само негова партнерка; тој ја гледа како извор на сочувство и заштита, светилник во неговото постоење склоно кон несреќи. Двајцата постепено ја продлабочуваат својата љубов еден кон друг со надеж дека ќе се погрижат Јуки да го надмине своето необично животно искушение.
Марина

Марина (|marinus) — пристаниште што служи за закотвување јахти, глисери, чамци, едрилици, обично во туристички места. Марината се разликува од пристаништето по тоа што во неа не впловуваат големи патнички или товарни бродови.
Зборот ''марина'' може да се однесува и на внатрешен пристан на река или канал што се користи исклучиво од неиндустриски пловни објекти за задоволство.
1 Поставеност
Марините може да се наоѓаат покрај бреговите на реките што се поврзуваат со езерата или морињата и може да бидат во внатрешноста. Тие исто така се сместени на крајбрежни пристаништа (природни или вештачки) или крајбрежни лагуни, или како самостојни објекти или во пристаништен комплекс.
2 Историја
Во 19 век, малкуте постојни пловни објекти за задоволства ги делеле истите капацитети како трговските и рибарските бродови. Марината се појавила во 20 век со популаризацијата на јахтарството.
3 Објекти и услуги
Марината може да има капацитети за полнење гориво, миење и поправка, продавници и ресторани. Марината може да вклучува приземни објекти како што се паркинзи за возила и приколки за чамци. Лизгачки патеки (или рампи за чамци) за спуштање на пловилото од приколка во водата. Марината може да има специјализиран кран што се користи за кревање на потешки чамци од водата и нивно префрлање на копното. Марината може да обезбедува складирање на чамци во или надвор од вода.
Услугите засновани на такси, како што се паркирање, користење на излетнички места, пабови и клубови за туширање обично се вклучени во долгорочните договори за изнајмување. Јахтите кои го посетуваат обично имаат можност да го купат секој погодност од фиксен распоред на такси; аранжманите може да бидат широки колку за еднократна употреба, како туш или неколкунеделно привремено лежење. Правото на користење на капацитетите често се проширува по тарифи за ноќевање или периоди на посетителите на јахтите. Бидејќи пристаништата честопати се ограничени со достапниот простор, може да бидат потребни години на список на чекање за да се добие постојано место.
4 Пристаништа и пристап
Чамците се закотвени на пловци, на фиксни или пловечки патеки врзани за закотвување на куп со механизам за валјак или прстен (пловечки докови, понтони). Пловците се поевтини за изнајмување, но помалку погодни отколку да може да се премине од земја до брод. Пристанишните шатлови (водени такси), може да префрлаат луѓе помеѓу брегот и чамците вкотвени на пловци. Алтернатива е тендер како што е чамец на надувување . Објектите што нудат гориво, рампи за бродови и продавници вообичаено ќе имаат пристаниште за вообичаена употреба издвоено за такви краткорочни потреби за паркирање.
Онаму каде што плимата и осеката се големи, пристаништата може да користат преводници за одржување на нивото на водата неколку часа пред и по осеката.
GeoGuessr

GeoGuessr (се чита: ''Геогесер'', буквално: ''ГеоПогодувач'') — прелистувачка игра развиена од шведскиот програмер Антон Вален, објавена на 9 мај 2013 г. Играта користи карти на Google Street View и бара од играчот да ја погоди местоположбата на улица/алеја/автопат во светот со тоа што ќе ја означи на Google Maps. Секој ден (во рок од една недела по објавувањето на играта), 100 — 300 илјади корисници ја посетуваат нејзината веб-страница. Од декември 2015 г, играта е достапна и како iOS-примена.
1 Развој
Антон Вален сакал да оди на веб-страницата на Google Maps и да гледа далечни места на картите на Google Street View. Тој одлучил да додаде играчки елемент кон картите. Развојот на играта траел две недели. Вален ја користел библиотеката JavaScript, Backbone.js и верзијата 3 на API на Google Maps за да ја создаде играта. Вален ја објавил играта на Google Chrome Experiment на 10 мај 2013 г.
2 Играчки процес
''GeoGuessr'' го сместува играчот на пет алгоритамски одредени места низ светот. Местата се ограничени на патишта (фотографирани од камерите на Google Street View и прикачени на колата). Повеќето места во Азија и Африка, Јужна Америка и Средна Австралија и поголемиот дел од далечниот север во Канада и Русија се исклучени.
Прозорецот за уличен приказ на ''GeoGuessr'' не дава никакви информации освен слики од самата улица и компас; работи како што се патни знаци, растителност, стандард на живеење, клима и сообраќај на возилата се нудат како трага што можат да му помогнат на играчот да ја одреди неговата местоположба. Играчот може да се движи и по патишта. Откако играчот е подготвен да погоди местоположба, ќе го означи местото врз картата на Google што може да се зголеми. Потоа, GeoGuessr ја покажува вистинската географска положба и му доделува оценка на играчот врз основа на тоа колку оддалечена е означената местоположба на играчот од точното место. Бодовите се движат од 0 (ако точната местоположба е спротивна од предвидената) до 5000 (ако проценетата местоположба е на 150 метри од точната местоположба). Потоа на играчот му се прикажува ново место и процесот се повторува додека играчот не ги пронајде сите пет места. Максималното количество бодови е 25.000.
Глисер

Глисер (|glisseur) — лесен, брз моторен брод со рамно дно. Благодарение на рамниот облик на дното, кога се зголемува брзината на движење, водата создава хидродинамичка сила што ја надоместува тежината на глисерот, т.н. лизгање. Ова предизвикува носот да се подигне и да предизвика пловилото да лебди. Ова, пак, го намалува триењето и придонесува за поголема брзина на движење.
1 Особини
Телото на глисерот е тврдо или на надувување, со рамно дно. Движењето се врши со мотор кој создава воздушен или подводен млаз, соодветно со воздушен или воден пропелер.
2 Употреба
Примената на глисерите е широка, бидејќи покрај за спорт (т.н. тркачки глисери), тие се користат и за граѓански и за воени цели (поморски десант).
Хрватска прагматична санкција

Хрватска прагматична санкција — името на заклучокот на Хрватскиот сабор усвоен на 11 март 1712 година со кој било уредено прашањето за наследување на хрватскиот престол.
1 Историја
Имено, унгарско-хрватскиот крал Карло VI немал син, па се обидел да го обезбеди престолот за женската лоза на својата куќа. Хрватско-славонското благородништво, барајќи поддршка од виенскиот двор против унгарските навлегувања, први му излегле во пресрет на Карло. Хрватскиот сабор на 9. март 1712 година на седницата во Загреб, донел заклучок ''дека ќе и се довери на онаа и онаква женска лоза од австриска род која ќе ги поседува не само Австрија, туку и Штаерска, Корушка и Крањска, а ќе има седиште во Австрија.''
Така, Собранието допуштило хрватската круна да може да ја носи и женска лоза на Хабсбурзите. Карло никогаш официјално не ја потврдил оваа санкција поради обѕир кон унгарското благородништво, кое во тоа време било против правото на Хабсбурзите да наследуваат по женска линија, но тој ја примил со одобрување и им се заблагодарил на Хрватите во посебно писмо, ветувајќи: ''Ние и нашите наследници секогаш ќе ги чуваме вашите права, привилегии и повластувања,'' давајќи им ја на тој начин посакуваната поддршка.
Хрватската прагматична санкција му дала поттик на Карло конечно да го реши наследното прашање, па на 19. април 1713 година донел Прагматична санкција за сите земји од Хабсбуршката Монархија.
Карло III ја признал прагматичната санкција донесена од унгарските власти во 1723 година, признавајќи го, по долг отпор, правото на наследство на Хабсбурзите по женска линија, но под услов за единство на сите земји на круната на Св. Стјепан . Така, прагматичната санкција на Хрватска ја изгубила својата правна вредност, но нејзиното историско значење е неспорно. Со хрватската прагматична санкција, хрватскиот сабор докажал дека Хрватска има целосна автономија во рамките на Хабсбуршката Монархија и може да одлучува и за прашања како што е наследувањето на престолот. Затоа хрватската прагматична санкција се споменува и во преамбулата на Уставот на Република Хрватска како еден од доказите за хрватската државност низ долговековното туѓо владеење.
Ширахама Кенки

Ширахама Кенки (白濱顕貴, Виетнам: Bạch Tân Hiển Quý ) бил јапонски пират од крајот на 16-ти до почетокот на 17 век,тој бил еден од првите јапонци кој бил исконтактиран од јужниот виетнамски војвода од Нгујан Лордови.
Тој првпат пристигнал на виетнамскиот брег во 1585 година, со пет бродови и почнал да извршува пиратски напади и напади на крајбрежјето. На крајот бил избркан од флота од најмалку десет бродови предводена од шестиот син на лордот Нгујан Хоанг, два од пиратските бродови биле уништени, а Ширахама побегнал. Се вели дека Виетнамците со кои се сретнал во тоа време го помешале со западњак.
Четиринаесет години подоцна, во 1599 година, бродот на Ширахама бил уништен во близина на пристаништето Тун Ан. Локалниот магистрат, правилно верувајќи дека е некој разновиден пират или разбојник, го нападнал Ширахама и бил убиен. Ширахама потоа бил затворен, а Нгујан Хоанг испратил порака до Токугава Иејасу, новиот ''шогун'' на Јапонија, прашувајќи како да се справи со јапонските морнари во иднина. Ова било првиот официјален контакт меѓу двете влади и го означил почетокот на неколкудецениски пријателски односи.
1 Наводи
Hotel California

Hotel California (буквално: ''Хотел Калифорнија'') — песна на групата ''Eagles'' од нивниот истоимен албум од 1976 г. Песната била објавена и како сингл на почетокот на 1977 г.
1 Текст
Текстот е прилагоден на македонски.
Hotel California, Хотел Калифорнија
[Строфа 1], [Строфа 1]
Пристаниште Пунат

Пристаниште Пунат Зума е туристичка дестинација која се наоѓа во близина на селото Пунат, Хрватска на островот Крк. Тоа е најголемото пристаниште во северниот дел на Јадранот. Островот е поврзан со копното на Хрватска со мост, кој директно се поврзува со автопат.Пристаништето е приближно половина час со автомобил од најблискиот аеродром со услуга за Источна Европа.
Пристаништето Пунат е првото хрватска пристаниште кое поседува ISO 14001 сертификат за одржување на животната средина и ISO 9001 за управување со квалитет.
Замок Херман

Замокот Херман, познат и како замок Нарва или тврдина Нарва, е средновековен замок во градот Нарва, во североисточна Естонија. Замокот бил основан околу 1256 година, кога областа била дел од Данското царство. Првите целосно камени утврдувања биле изградени во почетокот на 14 век. Ливонскиот огранок на Тевтонскиот ред го купил замокот во август 1346 година и го поседувал во поголемиот дел од неговата подоцнежна историја.
1 Средновековни утврдувања
Кралството Данска, откако ја освоило северна Естонија во 13 век, воспоставиле гранично упориште, првично изградено од дрво, на пресекот на реката Нарва и стариот пат во средината на 13 век. Под заштита на упориштето, претходната населба се развила во градот Нарва, кој ги добиле правата на градот Либек во првата половина на 14 век.
По неколку конфликти со соседните источнословенски држави Новгород и Псков, данските владетели почнале да градат камено упориште на почетокот на 14 век како гранична одбрана. Првично била мала зграда слична на замок со 40 м страни и кула, градба која и претходела на денешната кула Херман, на нејзиниот северозападен агол.
На почетокот на XIV век, на северната страна на упориштето било формирано мало предворие, а во средината на векот на западната страна бил додадено големо предворието, каде на граѓаните им било дозволено да се кријат во случај на војна бидејќи градот Нарва не бил опкружен со ѕидини за време на данската власт.
Во 1346 година, кралот Валдемар IV од Данска ја продал северна Естонија, вклучително и Нарва, на Ливонскиот ред, кој повторно ја изградил зградата во манастирска зграда според нивните потреби. Упориштето во најголем дел го зачувало првобитниот план на земјата, со своите масивни крила и двор во средината.
Кулата Херман, исто така, била завршена со Ливонскиот ред, наложен со воспоставувањето на тврдината Ивангород од страна на Големото Московски Кнежевство на спротивната страна на реката Нарва во 1492 година. Редот го опкружувал градот со утврден ѕид, кој не е зачуван (било наредено да се урне во 1777 година).
Ѕидот се опишува дека имал четири порти: „портата ''Виру''“ на запад, „порта на стадото“ на север, „Старата порта“ што води до речното пристаниште на исток и „Водената порта“ (или „Мала порта“) на југ. Портите биле покриени со железни плочи, а на нив им претходеле подвижни мостови. Градскиот ѕид, со должина од приближно еден километар, бил зајакнат со најмалку седум кули и бил опкружен со ров.
Кон крајот на владеењето на Ливонскиот ред во 16 век, градскиот ѕид бил дополнет, портите биле зајакнати со додавање на предни делови, а неколку ѕидни кули биле приспособени да се користат како специјални топовски кули или рондели, од кои две може да се видат и денес во нивната реконструирана форма на аглите на западниот двор на замокот.
2 Поврзано
* Историја на Естонија
* Список на замоци во Естонија
Рухну (Естонија)

Рухну е мало село на западниот дел од Естонија. Тоа е единствената населба на островот Рухну во Ришкиот Залив и административен центар на истоимената селска општина.
Според податоците од пописот од 2011 година. Во селото живееле само 55 жители, што го прави Рухну најмал општински центар во целата земја.
1 Поврзано
* Рухну (остров)
* Сарема
Рухну (остров)

Рухну е мал остров кој се наоѓа во централниот дел на водната област на Ришки Залив во Балтичкото Море. Островот припаѓа на Естонија, т.е. на нејзината област Сарема, каде што е формирана посебна општина.
Островот има речиси кружна форма, со максимална должина од околу 5 км и ширина до 3,5 км, и го претставува највисокиот дел од некогашниот фронтален морен издигнат над морското ниво. Бреговите на островот се многу вдлабнати, особено е вдлабнат неговиот западен брег, покрај кој има бројни карпи и карпести островчиња. Вкупната површина на островот е 11,9 км², а максималната надморска височина е 28 метри. Најблиската точка на копно е Кејп Колка во Латвија, кој е на околу 37 километри на запад.
Во текот на 13 век, на островот се населила поголема група Швеѓани, кои во следните неколку векови го сочинувале апсолутното мнозинство на островот. Според статистичките податоци од 1934 година на островот живееле 282 жители, од кои само 5 биле етнички Естонци, додека сите останати биле Швеѓани. До крајот на Втората светска војна, речиси целото шведско население на островот било раселено во Шведска, а само две шведски села останале на островот. За време на советското владеење, островот бил повторно населен со етнички Естонци, а на островот била сместена и мала поморска база на советската армија. Според податоците од 2015 г. На островот живееле само 95 жители, а општината Рухну, која ја опфаќа територијата на островот, е најмалата општинска единица во Естонија. Единственото населено место на островот е истоименото село Рухну.
На јужниот дел на островот има мал аеродром, преку кој островот е поврзан со Парну и Куресаре, а исто така е поврзан со копното со редовна ферибота линија. Светилникот кој бил изграден на островот во 1878 година бил дизајниран во Париз од Густав Ајфел. Дрвената црква на Рухну била изградена во 1644 година таа е најстарата дрвена црква во Естонија.
Островот Рухну е дом на автохтоната естонска раса овци кои денес се одгледуваат на островот главно за употреба на нивната волна.
1 Поврзано
* Географија на Естонија
* Заливот Рига
* Сарема
* Општините на Естонија
Полжавот и китот

''Полжавот и китот'' е сликовница за деца од 2003 година од Џулија Доналдсон и илустрирана од Аксел Шефлер. Книгата е добитник за најдобра книга за предучилишна возраст во 2009 година, на наградата Блу Питер во 2005 година, и за најдобра книга за читање на глас и како и наградата Гиверни во 2007 година за најдобра научна книга со слики. ''Полжавот и китот'' била адаптирана во нескратена аудио книга, претстава а исто така била и преведена на британски знаковен јазик. Во 2019 година бил објавен краток филм кој е заснован на книгата.
1 Заплет
На мазна црна карпа покрај пристаништето живеат јато морски полжави, а еден од нив копнее да го види големиот, широк свет; чувство што сонародниците кои се врзани за карпата не можат да го разберат. Откако ќе напише оглас за „ ''барање на превоз околу светот'' “ со помош на слузот од полжав, еден љубезен грбав кит пристигнува една ноќ осветлена од месечината и му нуди да го однесе на своите патувања. Заедно тие одат на патување по океанот низ целиот свет, покрај санта мраз,вулкани, ајкули и пингвини. Водното дуо на својот пат гледа прекрасни глетки, сè додека едно сончево летно утро, грбавиот кит, збунет од звукот на група тркачки глисери, плива во заливот и заглавува на плажа од плимата што се повлекува.
Во обид да му помогне на својот пријател, полжавчето ползи до блиското училиште во заливот и пишува „''Спаси го китот!'' “ со слузот на таблата. Децата и наставникот од училиштето веднаш ги известуваат службите за итни случаи, а локалното население и противпожарната служба помагаат да се одржи напуштениот кит влажен додека плимата конечно не се сврти. Полжавот и китот се продолжуваат безбедно да пливаат подалеку од селаните, кои им маваат и ги бодрат.
Заедно, полжавот и китот се враќаат во домот на полжавот на пристаништето, каде што ги импресионираат другите членови во јатото со приказните од патувањето. Китот ја испружа опашката, дозволувајќи им на другите полжави да се качат. Потоа, додека сонцето заоѓа зад површината на океанот, грбавиот кит го носи целото јато полжави, во понатамошни авантури.
2 Адаптации и изданија
Приказната е достапна во мек повез, книга со цврсти корици, сложувалка, боенка, книга со активности и налепници, аудиокнига со придружно аудио ЦД, магнетна книга и книга за заедничко читање со придружна магнетна аудио лента. Изданието со мек повез е посветено: „На сите во основното училиште Хилхед, Вик“
''Полжавот и Китот'' била адаптирана за сцена од театарската компанија Tall Stories во 2012 година и била изведувана на турнеја низ Обединетото Кралство и остатокот од светот.
3 Осврти
''Тајмс'' ја нарече: „Храбра и брилијантна, мудара и откачена“. ''Гардијан'' рече дека е „радост да се чита гласно“ и ја вклучи во списокот на најдобри детски книги за возраст од 2 до 4 години.
Антун Канижлиќ

Антун Канижлиќ е роден на 20 ноември 1699, во Пожега – 24 август 1777 година, во Пожега бил хрватски исусовец и поет.
По завршувањето на гимназијата во Пожега, образованието го продолжил во Загреб, Виена и Леобен. Студирал теологија три години во Грац, а дипломирал теологија во Грац и Трнава.
Пишувал главно верски книги, молитвени книги и преведувал од германски на хрватски јазик.
1 Творештво
* Света Рожалија, целосен наслов Света Рожалија Панормитска девица украсена и пијана според Антун Канижлиќ Пожежанин
*''Каменот е реален, немирите големи''
2 Поврзано
* на lzmk.hr
*
Елке Шал

Елке Шал (|Elke Schall; во Шпајер — професионален пингпонгарка од Германија. Таа има офанзивен стил во играта.
Таа се натпреварувала на пет последователни Олимписки игри од 1992 до 2008 година. Нејзината партнерка во двојки на првите четири Олимписки игри билаНикол Штрузе, со која го освоила Европското првенство во 1996 и 1998 година. Таа била дел од германскиот тим кој бил трет во 1997 година и шести во 2004 година на Светските првенства, имала и три пласмани на подиумот на Европските првенства во 2000, 2002 и 2007 година.
Таа го освоила германскиот шампионат во мешани двојки шест пати и била играч на годината во Германија во 2003-та година. На Светското првенство во 2009 година, таа и Кристијан Сус стигнале до четврт-финалето, но потоа биле поразени од евентуалните сребрени медалисти.
Од 2001 до 2008 година била во брак со германскиот професионален пинг-понг играч Торбен Восик, кого го запознала во 1991 година.
Таа има тројца браќа и сестри. Нејзиниот брат Мартин е пензиониран професионален кошаркар.
Нејзиниот матичен клуб е ТВ Бузенбах.
Плоштад Слобода (Талин)

Плоштад Слобода, е градски плоштад во центарот на Талин.
На плоштадот се спојуваат улиците на Харју, Русикранци, Татари, булеварот Естонија, автопатот Парну и булеварот Карли.
1 Историја
Се изградил на местото на шведскиот бастион пред Портата Харју , која била срамнета во средината на 19 век. Во 1867 година на плоштадот била подигната црквата Свети Јован.
Во 1865 година, Карл Август Мајер, поранешниот градоначалник на Ревел, (види Ричард Мајер (фабрика) ) со сопствени средства изградил камени скали од почетокот на улицата Харју до улицата Команданти, за да ги украси скалите Мајер на нив поставил осум украсни керамички (подоцна леано железо) вазни.
На почетокот на 20 век бил наречен: Пазар за сено, плоштадот Петровскаја.
Во 1910 година, пазарот Сенаја бил затворен на плоштадот, а плоштадот бил поплочен со камен. По повод 200-годишнината од заземањето на градот од страна на руските трупи , на плоштадот бил подигнат споменик на Петар I. На 1 мај 1922 година, споменикот бил демонтиран, постаментот под него бил уништен, нозете од бронза на Петар биле претопени во естонски центи, а споменикот на естонските ученици кои учествувале во војната за ослободување на 1918-1920 бил излиен во бронзени раце. (стоел кај 2. Реално училиште), а преостанатата биста била преместена во Кадриорг, каде што стоела во близина на куќата на Петар (до сегашната претседателска резиденција) до почетокот на Втората светска војна, нејзината понатамошна судбина е непозната.
Во 1930-тите, плоштадот бил изграден со згради во функционалистички стил - Куќата на уметностите (1933, од архитектите Антон Соанс, Едгар-Јохан Куусик), административната зграда (1932, архитект Роберт Натус), хотелот ''Скандик Палас'' (1936 г., архитект Елмар Лохк).
Од 29 април 1941 година до 15 мај 1989 година, плоштадот бил наречен Плоштад на победата (Виду Вјаљак, ), за време на периодот на германската окупација ''Плоштад Слобода''.
Во 2009 година на плоштадот бил изграден Споменикот на победата во Ослободителната војна.
2 Плоштадот во кинематографија
Црквата Свети Јован била прикажана како црква Св. Моника во серијата „Авантурите на Шерлок Холмс и доктор Вотсон“ („ Богатствата на Агра “).
Во мај 1986 година, се појавиле епизоди од филмот „Сто години во мај“, за што за кратко време бил поставен модел на споменикот на Петар I што се наоѓал таму од 1910 до 1922 година.
Тиниус

Бернар Жан-Шарл Верлак (21 август 1957 - 7 јануари 2015 година), познат по псевдонимот Тиниус (од |Tinhós), бил француски карикатурист. Тој бил долгогодишен карикатурист на францускиот сатиричен магазин ''Шарли Ебдо''.
На 7 јануари 2015 година, Тиниус бил убиен во пукањето ''во Шарли Ебдо''.
1 Биографија
Тиниус бил роден во Париз на 21 август 1957 година. Студирал цртање на Екол Бул. Откако работел на полето на стрипови, Тиниус почнал да прави цртани за Меѓународниот идиот (''L'Idiot International)'', Дебелата Берта (''Grosse Bertha)'' и Настан во четврток (''L'Événement du jeudi).''
Тиниус најпрво почнал да работи во ''Шарли Ебдо'' во 1980 година, а потоа повторно се приклучил на неделникот кога повторно почнал да се издава во 1992 година. Исто така бил соработник на неделниот магазин за вести ''Маријана'' и месечната публикација Ледена течност (''Fluide Glacial)''. Покрај тоа, тој цртал за Телерама (''Télérama) и'' Ехото на Саваните (''L'Echo des Savanes).''
Тиниус бил активен и во францускиот свет на играње улоги, со неговите илустрации вклучени во игри како Змејски Сон (''Rêve de Dragon)'' и МЕГА, и многу илустрации за списанието Касус Бели. Неговото дело било прикажано во кооперативна игра со карти од 2015 година, Влакнестиот (''Les Poilus)'', за трагичното и осаменото искуство на француските војници во рововите на Големата војна.
Тиниус бил член на Карикатуристи за мир, како и на Судски печат (Press Judiciare) здружение на француски новинари кои го покриваат правниот систем. Тој бил еден од основачите на ''Кловнови без Граници'', француската филијала на Clowns without Borders International, и учествувал во проекти на CSF на Филипините, Бурма и Север-Па де Кале. Во 2010 година, тој објавил книга во која се прикажани карикатури од неговите препознатливи панди за да биде од корист на француското поглавје на Светската фонд за природа, кое го нарекол „пријател на пандите и земјата“.
Тиниус бил татко на четири деца. Бил погребан на гробиштата Пер Лашез на 15 јануари 2015 година. Француско-либанскиот џез-трубач Ибрахим Маалуф свирел за време на церемонијата во чест на Тиниус што се одржала во големата сала на општината Монтреј, Сена-Сен Дени.
2 Дела
* 1991: ''On s'énerve pour un rien''* 1999: ''Тас де богатство''* 2006: ''Ле Спорт данс ле пееше''* 2008: ''C'est la faute à la société''* 2008: ''Le Procès Colonna''* 2010: ''Pandas dans la brume''* 2010: ''Ле Фрик е главен град''* 2011: ''5 до Саркози''
3 Поврзано
* Список на убиени новинари во Европа
Пристаниште Олимпик

Пристаниште Олимпик е пристаниште сместено во Барселона, Каталонија. Сместено источно од пристаништето Барселона, биле домаќини на настаните за едрење за Летните олимписки игри 1992 година.
Тоа ќе биде главното место за Купот на Америка во 2024 година. Местото е отворено во 1991 година.
1 Галерија
2 Наводи
* Том 2. стр. 255-8.
*