Трка околу Фландрија 2012

Трката околу Фландрија 2012 било 96. издание на овој еднодневен монументален класик, кој се одржал на 1 април. Растојанието било 256,9 километри, помеѓу Брухе и Ауденарде и била осма трка во сезоната 2012 во Светската турнеја.
Трката била решена со спринт од тројца велосипедисти во самата завршница, каде победил возачот на Том Бонен, кој со тоа, станал петти возач, кој успеал да победи на трката трипати, и го презел водството во генералниот пласман во Светската турнеја. Бонен завршил пред возачот на Филипо Поцато и победникот од 2007 Алесандро Балан од , кој го комплетирал подиумот.
1 Промена на рутата
Рутата на класикот била променета драстично. Целта била променета од Мербеке во Ауденарде, како последица на промената на патеката на класикот. Познати ридови како што се Мур ван Герардсберген и Босберг биле две искачувања, кои биле присутни во скоро секое издание на трката од 1975, но сега биле повлечени од патеката. Нови крајни искачувања биле Ауде Куаремон и Патерберг, обете биле искачувани по третпат. Исто така во патеката ќе биде вклучен и неславниот Копенберг (искачуван по првиот премин на Ауде Куаремон и Патерберг), Стенбекдрис и Клуисберг.
Победникот во 2010 Фабијан Канчелара изјавил во белгиската телевизиска емисија 'De Laatste Show' дека ја сака новата завршница на Трката. Тој вели дека не го сакал мртвиот момент од Тенбосе до Мур на старата рута и исто така рамниот дел по последното искачување (Босберг) до целта. Додека Канчелара ја сака новата патека, некои возачи изразиле негативни мислења за новата рута. Двократниот победник Стајн Дефолдер изјавил дека: „Ова не е повеќе Трка околу Фландрија“. Поранешниот белгиски велосипедист и трикратниот победник Јохан Музеув изјавил дека можеби патеката е направена претешка: „Трипати искачување на Ауде Куаремон и Патерберг може да те разнесат. Патеката не треба да биде направена потешка“.
Многу велосипедски обожаватели (и особено белгиските) исто така изразиле загриженост за промените на патеката и мислат дека промените се направените само поради комерцијални причини. Особено повлекување на „Мур“ не е добро прифатено од обожавателите и сакаат „повлекување на Поџио ди Санремо од завршницата на Милано-Санремо. „Мур“ е вклучен во првото издание во Светската турнеја на Е3 Харелбеке.
2 Ридови во изданието 2012
1, Нокереберг, 7, Валкенберг, 13, Ауде Куаремон
2, Тајенберг, 8, Ауде Куаремон, 14, Патерберг
3, Ајкенберг, 9, Патерберг, 15, Хогберг-Хотон
4, Моленберг, 10, Копенберг, 16, Ауде Куаремон
5, Рекелберг, 11, Стенбекдрис, 17, Патерберг
6, Берендрис, 11, Ниве Круисберг
3 Екипи
18 UCI ProTour екипи биле автоматски повикани да учествуваат во трката, додека дополнително биле повикани шест екипи, кои добиле покани на 16 јануари 2012:
18 ProTour екипи:
Екипи со дополнителна екипа:
4 Преглед од трката
Два главни фаворити биле именувани пред трката, Том Бонен (победник во 2005 и 2006) и Фабијан Канчелара (победник во 2010), со аутсајдери, како што се Мати Брешел, Силвен Шаванел, Петер Саган, Филипо Поцато и Сеп Ванмарке.
Група на 15 возачи, вклучувајќи ги меѓу другите Тајлер Фарар, Пабло Ластрас и Мартен Тјалинги, направиле рано бегство, но поради големината на групата, тие не успеале да добијат повеќе од пет минути предност пред главната група.
Во групата, првите напади дошле во текот на искачувањето на Ауде Куаремон, по околу 180 километри, отстранувајќи некои од послабите возачи, но сè уште голема група останала да вози напред. Но првиот голем настан се случил некои 10 километри подоцна, кога фаворитот Фабијан Канчелара доживеал несреќа на трката, кршејќи ја неговата клучна коска на четири места.
На почетокот на второто искачување на Патерберг, некои возачи паднале во првиот дел на групата, дозволувајќи и на избрана група возачи да добијат предност пред другите. Оваа елитна група, која се состоела од Том Бонен, Ники Терпстра, Силвен Шаванел, Петер Саган, Сеп Ванмарке, Филипо Поцато, Алесандро Балан, Лука Паолини и Винсент Жером, се тркале зад групата во бегство и на некоја точка имале шанса да се борат за победа. Меѓутоа, возачите ја прекинале соработката и во главната група Тим Скај ја презел иницијативата и се обиделе да го пробијат Едвалд Боасон Хаген во водечката група, во што и успеале на третото искачување на Ауде Куаремон. Во текот на ова искачување, Алесандро Балан се одвоил од другите, единствено следен од дуото Филипо Поцато и Том Бонен.
Балан, Бонен и Поцато заедно се искачиле на последното искачување на Патерберг и и покрај бројните обиди од Балан да се оттргне од другите двајца, тројцата возачи спринтале за победи. Во Ауденарде, Бонен го отспринтал Поцато за една должина на тркалото на линијата, додека Балан завршил трети. Група од 43 возачи завршиле во рамките на една минута зад лидерие, Грег ван Авермат го зазел четвртото место и го потиснал Петер Саган на петтото место. Со Ники Терпстра и Силвен Шаванел исто така во првите десет, заедно со победникот Бонен, Омега Парма-Квик Степ била далеку најсилната екипа на трката.
5 Поредок
, Возач, Екипа, Време, Светска турнеја на UCIБодови
1, 6ч 04' 28", 100
2, и.в., –
3, + 1", 70
4, + 38", 60
5, + 38", 50
6, + 38", 40
7, + 38", 30
8, + 38", –
9, + 38", 10
10, + 38", 4