procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гистав Курбе

Гистав Курбе (франц. ''Gustave Courbet''; Орнан, 10. јуни 1819 — Тур де Пеј, 31. декември 1877) бил најголем претставник на реализмот во сликарството и дал печат на сите. Тој рекол: „Јас не сликам ангели, затоа што не ги гледам“, со што го негира замислувањето и интуицијата, тој веќе го користи оноа што го гледа, и онака како што гледа. По него потреба во реализмот е да укаже на социјалните неправди кои трат сељаци и работници, а не да прикажува историско сликарство кое било на прво место во хијарархијата на Академијата. Работи на големо монументално платно на кои се анонимни селани и работници, луѓето од дното кои никогаш до тогаш не биле во центар на внимание. Тој е сликар на својата епоха, само во оноа време каде што живее. до тој момент уметниците ја сликаат природата, но рееалистите , непротив, сликаат траумитични и банални ситуации. Го оптужуваат дека воведува грда ететика. Сликите на Гистав Курбе се во потполна спротивност во однос на владаечките стандардни сликарства. Тогаш првпат се раздвојуваат ставовите на Академијата и оние незвацичните. во 1885 година требало Париз да стане центар на светската изложба. Гистав Курбе донел 40 слики на комисијата и тие сите ги одбиле. После тоа покрај изложбата направил мал павиљон и внатре ги изложил сите тие дела. На сите негови мали слики, Курбе е присутен. едно од најпознатите дела на Гистав Курбе е каменот на туцачите, кое е за жал уништено. идеолошки е напровокативно. старецот и момчето подготвуваат камен за на пат, штона нас ни говори на полпожувањето на друштвените слоевии нивната безизлезна ситуација.
Небесно Езеро

Небесното Езеро (корејски: ko, Hanja: 天地, ''ko-Latn''; кинески: ''zh-Latn'') — кратерско езеро на границата помеѓу Кина и Северна Кореја. Сместено е во калдера на вулканските планини Бекду, кои се дел од веригата на Бекдудеган на Чангбајските Планини. Се наоѓа во покраината Јангандо, С. Кореја, и , дел во Џилин, североисточна Кина.
0.1 Чудовиштето Ченџи
Многумина веруваат дека ова езеро е дом на Чудовиштето од Небесното Езеро, кое Корејците го нарекуваат Ченџи.
Одредишта на Малев

Одредишта кои ги опслужува Малев:
1 Азија
1.0.1 Југозападна Азија
* Израел
** Тел Авив (Аеродром Бен Гурион Тел Авив)
* Либан
** Бејрут (Аеродром Рафик Харири Бејрут)
* Сирија
** Дамаск (Аеродром Дамаск)
2 Европа
2.0.1 Средна Европа
* Чешка
** Прага (Аеродром Прага)
* Унгарија
** Будимпешта (Аеродром Будимпешта) Централа
* Полска
** Варшава (Аеродром Варшава)
* Словенија
** Љубљана (Аеродром Љубљана)
2.0.2 Источна Европа
* Албанија
** Тирана (Аеродром Тирана)
* Босна и Херцеговина
** Сараево (Аеродром Сараево)
* Бугарија
** Софија (Аеродром Софија)
** Варна (Аеродром Варна)
* Хрватска
** Сплит (Аеродром Сплит) (Сезонски)
** Загреб (Аеродром Загреб)
* Кипар
** Ларнака (Аеродром Ларнака)
* Грција
** Атина (Аеродром Елефтерос Венизелос Атина)
** Солун (Аеродром Солун)
* Косово
** Приштина (Аеродром Приштина)
* Македонија
** Скопје (Аеродром Александар Велики)
* Црна Гора
** Подгорица (Аеродром Подгорица)
* Романија
** Букурешт (Аеродром Букурешт)
** Клуж Напока (Аеродром Клуж Напока)
** Тиргу Муреш (Аеродром Тиргу Муреш)
** Тимисоара (Аеродром Тимисоара)
* Русија
** Екатеринбург (Аеродром Колцово Екатеринбург)
** Москва (Аеродром Домодедово)
* Украина
** Киев (Аеродром Бориспил)
** Одеса (Аеродром Одеса)
2.1 Западна Европа
* Белгија
** Брисел (Аеродром Брисел)
* Данска
** Копенхаген (Аеродром Копенхаген)
* Финска
** Хелсинки (Аеродром Хелсинки)
* Франција
** Париз (Аеродром Париз Де Гол)
* Германија
** Берлин (Аеродром Берлин Тегел)
** Франкфурт (Аеродром Франкфурт)
** Хамбург (Аеродром Хамбург)
** Штутгарт (Аеродром Штутгарт)
* Ирска
** Даблин (Аеродром Даблин)
* Италија
** Милано (Аеродром Милано Малпенза)
** Рим (Аеродром Рим Фјумичино)
** Венеција (Аеродром Венеција)
* Холандија
** Амстердам (Аеродром Амстердам)
* Шпанија
** Мадрид (Аеродром Мадрид)
** Малага (Аеродром Малага) (Сезонски)
* Шведска
** Гетеборг (Аеродром Гетеборг Лендветер)
** Стокхолм (Аеродром Стокхолм Арланда)
* Швајцарија
** Женева (Аеродром Женева)
** Цирих (Аеродром Цирих)
* Обединето Кралство
** Лондон (Аеродром Лондон Гетвик)
Намцо

Намцо (официјално Нам Цо, монголски:Тенгри Нур (Небесно езеро)) е планинско езеро во Тибет, Кина. Езерото се наоѓа на границата меѓу Дамксунг од префектурата Ласа и Баингоин од префектурата Нагќу, околу 112 км северозападно од Ласа.
1 Географија и клима
Езерото лежи на надморска висина од 4,718m и зафаќа површина од 1,870 км<sup>2</sup>. Езерото е на најголема надморска висина од солените езера во светот и најголемото солено езеро во Тибет. И покрај то, не е најголемото езеро во историјата на географски Тибет. Најголемо, сепак е езерото Кингаи (речиси двојно поголемо), но поради промената на границата од 1965, тоа и припаѓа на Кина и е најголемо езеро во оваа земја.
Во езерото има 5 острови со различна големина, а на едн или два има камена руда. Езерото служело за религиозни намени кои ги извршувале поклониците кои поминувале по неговата ледена површина кон крјот на зимата, носејќи ја храната со себе. Тие ги поминувале летата покрај езерото, оневозможени да се вратат сè додека водата од езерото не замрзнела. Оваа пракса е практикувана и за време на комунистичкиот режим на Кина врз Тибет.
Најголемиот остров се наоѓа во северозападниот дел од езерото и е долг 2.100 м, а широк 800 м со возвишување до 100m кон средината. Неговата најблиска точка е на 3,1 км од брегот.
Највнатрешниот остров е на најблиска оддалеченостѕ од 5,1 км од брегот.
Времето покрај Намцо е променливо и често се случува да дојде и до снежни виулици на планинскиот венец Њаинкентагла.
2 Останати податоци
Езерото Намцо се смета дека е едно од најубавите места на планинскиот венец Њаинкентагла. Пустинските пештери во близина, со векови биле одредиште за тибетските поклоници. Површинскиот пат низ Ларген Ла на надморска висина 5,186m беше завршен во 2005, овозможувајќи полесен пристап до езерото од Ласа, што овозможува развој на туризмот.
Во овааповршина се наоѓаат населбите Добџои, Догар и Чагјунгоинба.
Манастирот Таши Дор се наоѓа покрај југоисточниот дел од езерото.
Во хонгконшкиот филм од 2002 ''Допир'' се снимени неколку сцени од езерото.
Постојат некои неточни записи кои велат дека езерото Намцо се наоѓа на најголема надморска виина во светот. Но, оваа констатација е точна за езерото Сенгли кое се наоѓа на надморска висина од 5,386m и зафаќа површина од 92 км<sup>2</sup>. Сепак, Намцо е соленото езеро кое се наоѓа на највисока надморска висина во светот.
За езерото Намцо исто така е снимен и документарец на BBC.
3 Наводи
Сузан Валадон

Сузан Валадон (23 септември 1865 – 7 април 1938) била француска сликарка. Во 1894 Валадон станала прва жена сликар која била примена во Националното Друштво на Уметниците.
1 Нејзиниот живот
Родена како Мари-Клементин Валадон во Бесин-сир-Гартемп, Горна Вјена, Франција, како ќерка на немажена перачка, Сузан Валадон станала циркуски акробат на возраст од 15 години, но една година подоцна, паднала од трапез што значело и крај на нејзината циркуска кариера.
На Монмартр во Париз почнала да се интересира за уметноста, прво работејќи како модел на познатите сликари кои биле привлечени од нејзината појава и убавина. На тој начин била во можност внимателно да ги гледа и да ги набљудува сликарските техники. Потоа и самата почнала да работи како сликар.
Таа им била модел на познати сликари како Анри де Тулуз-Лотрек (којшто и давал и часови по сликање), Реноар, и Пјер Пувис де Шаван, и се знае дека на последните двајца им била љубовница. Едгар Дега бил импресиониран од нејзиното цртање и ја поттикнувал во нејзината работа како сликар.
2 Нејзиното дело
Сузан Валадон сликала мртва природа, букети и пејзажи со извонредна силина на композиција и треперливи бои. Таа исто така е позната и по своите акти. Првите изложби во почетокот на деведесеттите години од 19 -от век содржеле главно портрети меѓу кои и оној на Ерик Сати со кој била во љубовна врска во 1893. Во 1894, Сузан Валадон била првата жена примена во Друштвото на уметниците. Како перфекционист, таа повеќе години работела на своите дела пред да ги изложи.
При крајот на животот, Сузан Валадон била пријателски поврзана со сликарот Татарот Гази.
Умрела на 7 април 1938, во друштво на нејзините пријатели сликари Андре Дерен, Пабло Пикасо и Жорж Брак.
Денес нејзините дела се изложени во центарот Жорж Помпиду и во Музејот на Уметноста Метрополитен во Њујорк.
3 Портрети и слики со Сузан Валадон
Долината на стравот

Долината на стравот — последниот роман со Шерлок Холмс од Артур Конан Дојл. Приказната за првпат била објавена во списанието „Стренд“ помеѓу септември 1914 и мај 1915 г. Книгата била објкавена во Њујорк на 27 февруари 1915.
Дејството во романот е претежно засновано на животните случки на Моли Магирес и особено на агентот Џејмс Мекпарленд. Делото е поделено на два дела: во првиот дел Шерлок Холмс истражува убиство и открива дека телото припаѓа на сосема друг човек и вториот дел е прикаска на самата жртва.
Дајрон Роблес

Дајрон Роблес (роден на 19 ноември 1986 во Гвантанамо) е кубански атлетичар и актуелен сопственик на светскиот рекорд во дисциплината 110m со пречки, со време од 12,87s истрчано на 12 јуни 2008, на митингот во Острава.
На светското првенство во сала во 2006, одржано во Москва, во трката на 60m со пречки Дајрон заврши втор со личен рекорд од 7,46s, резултат кој подоцна го подобри со време од 7,33s што претставува втор најдобар резултат на сите времиња по светскиот рекорд на Колин Џексон. На светското првенство во сала во 2008, одржано во Вленсија, Роблес не ги помина ни квалификациските групи, бидејќи престана да трча мислејќи дека натпреварувачот во соседната патека Сјанг Љу направил погрешен старт. Ова беше големо разочарување за Дајрон кој имаше 9 од 11 најбрзи времиња во текот на зимата и беше најголем фаворит за освојување на златниот медал.
На Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг, многумина беа во очекување на двобојот Роблес-Лиу во финалето, но поради повреда Сјанг Љу се откажа уште во квалификациите, па Роблес лесно стигна до златниот медал со време од 12,93s.
За земјоделството (Катон)

За земјоделството (лат. ''De Agri Cultura'') е книга од римскиот автор Катон Постариот. Ова е најстарото зачувано латинско прозно дело. Александар Хју МекДоналд, во неговата статија во „Оксфордскиот класичен речник“ (''Oxford Classical Dictionary''), вели дека овој есеј датира од околу 160 п.н.е. и забележал дека „и покрај немањето на форма, подробните описи на старите обичаи и суеверија и архаичниот тон, ова сепак било современо дело во кое авторот се раководел според сопствените познавања и искуство со новото капиталистичко земјоделство." Многу подоцнежни дејци искажувале голема почит кон Катон за неговите практични ставови, неговиот стоицизам и неговата и притегната и луцидна проза.
1 Земјоделски рецепти
Еден дел од книгата е посветен на рецепти за земјоделски производи. Меѓу нив наоѓаме:
* имитација на коско вино (каде на ширата ѝ се додавала морска вода);
* првата забележана рецепта за т.н. „грчко вино“ (''vinum graecum''), имитација на силно ароматизираното грчко вино кое се увезувало во Италија во римско време.
2 Ритуали
Книгата содржи краток дел во кој се зборува за верските ритуали кои ги извршуваат земјоделците. Тука јазикот е сосем традиционален, поархаичен од остатокот од книгата. Меѓу другото, Катон тука зборува за вршењето на суоветаурилиите, благослов на земјата и родот.
3 Текстови и преводи
*** William Davis Hooper, преведувач. ''Marcus Porcius Cato, "On Agriculture"; Marcus Terenntius Varro, "On Agriculture"''. Harvard: Loeb Classical Library, 1934.
4 Библиографија
** K. D. White, "Roman agricultural writers I: Varro and his predecessors" во ''Aufstieg und Niedergang der römischen Welt'' уред. H. Temporini. Прв дел, Том 4 (Berlin: De Gruyter, 1973) стр. 439-497.
Swiss International Air Lines

Swiss International Air Lines или само Swiss е национална авиокомпанија на Швајцарија, која оперира на одредишта во Европа, Северна и Јужна Америка, Африка и Азија. Главна централа е аеродромот во Цирих. Авиокомпанијата е во сопственост на Германската авиокомпанија Луфтханза.
1 Проблематичен почеток
Авиокомпанијата беше формирана по банкротирањето на поранешниот Швајцарски национален авиопревозник Swiss Air. Загубите постоеја сè до почетокот на 2005, кога најголемите акционери во авиокомпанијата, Credit Suisse и UBS, склучија договор за продажба на дел од нивните акции на авиокомпанијата Cross Air, регионален сојузник на Swiss Air. Cross Air потоа го промени своето име во Swiss, и новиот национален авиопревозник започна со официјални летови на 31 март 2002 година.
2 Враќање во нормала
До 2005 година, авиокомпанијата беше преполовена на половина од тоа што беше во 2002 година. Имаше годишни загуби, но постепено ги намалуваше, сè до 2006 година, кога оствари профит од 220 милиони долари. Профитот во 2007 година беше 570 милиони долари. На 22 март 2005 година, Луфтханза објави дека планира да го преземе управувачкиот пакет во компанијата и откупи за почеток 11% од акциите. Преземањето заврши на 1 јули 2007 година и операциите на Swiss постепено беа синхронизирани со операциите на Луфтханза. Авиокомпанијата исто така воспостави и регионална подружница, Swiss European Air Lines.
3 Одредишта
Погледни опширно, Swiss International Air Lines одредишта.
4 Нови одредишта и зголемен број на летови
* Цирих - Шангај - Секојдневни летови со Ербас А340 авион
Авиокомпанијата објави зголемување на бројот на летови од аеродромот во Базел. Нови летови беа воведени до Барселона, Будимпешта, Манчестер, Ница, Прага и Варшава.
5 Флота
+ Swiss International Air Lines Флота
Авион, Вкупно, Патници (Прва/Бизнис/Економска), Регистрации, Забелешки
Ербас A319-112, 7, 126, HB-IPR,S,T,U,V,X,Y
Ербас A320-214, 19 (2 нарачки), 168, HB-IJB,D,E,F,H,I,J,K,L,M, N,O,P,Q,R,S,U,V,W, Влегува во сервис: 2011
Ербас A321-111, 6, 200, HB-IOC,D,F,H,K,L
Ербас A330-223, 11, 230 (48/182)[A,J,K,O] 229 (42/187) [Q,R] 196 (12/42/142) [C,G,H,I,P], HB-IQA,C,G,H,I,J,K,O,P,Q,R
Ербас A330-343X, (9 нарачки), Заменува: Ербас A330-200 Влегува во сервис: 2009 Нарачки: 2009-2011
Airbus A340-313X, 15 , 228 (8/48/172), HB-JMA to O, HB-JMJ,M,N,O поранешен авион на Air Canada HB-JMK,L поранешен авион на Austrian Airlines
Avro RJ100 "Jumbolino", 20, 97, HB-IXN до X и HB-IYQ до Z, Operated by Swiss European Air Lines
Окапи

Окапи (''Okapia johnstoni'') е цицач кој припаѓа на семејството ''Giraffidae''. Ги населува прашумите во северниот дел на Демократска Република Конго. Познат е по своите црно-бели ишарани нозе, како и по тоа што е најблизок роднина на жирафата.
Пред 1900 година, окапито не било познато на западниот свет и научниците. Официјално како вид е признато во 1901 година.
1 Изглед
Окапи има темни влакна на грбот, со бели пруги кои се простираат долж предните и задните нозе. Овој склоп на бои се верува дека им помага на младенчињата во препознавањето на мајката во густите прашуми, а служи и како камуфлажа.
До своите рамења се високи од 1,5 до 2 метри, а долги од 1,9 до 2,5 метри. Должината на опашката изнесува 30 до 42 сантиметри. Тежината се движи од 200 до 250 килограми.
2 Историја
Окапито било познато животно на старите Египќани. Пронајдени се древни изрезбани слики во Египет на кои е претставен лик на окапи.
Томохиро Мацунага

Томохиро Мацунага (роден на 27 јуни 1980 во Шизука) е јапонски борач во слободен стил. Тој на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освои сребрениот медал во дисциплината слободен стил до 55 kg.
Татјана Вешкурова

Татјана Леонидовна Вешкурова (руски:Татьяна Леонидовна Вешкурова) (родена на 23 септември 1981) — руска атлетичарка која се натпреварува во спринтерските дисциплини.
На европското првенство во 2006 одржано во Гетеборг, таа го освои сребрениот медал во трката на 400m, а како дел од штафетата на Русија 4х400m златниот.
Најголемиот свој успех, Татјана го постигна на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг каде како дел од штафетата на Русија 4х400m го освои сребрениот медал.
Назир Манкиев

Назир Јунузович Манкиев (|Назир Юнузович Манкиев; роден на 27 јануари 1985 во Суркаки, Ингусетија, СССР) — руски борач кој на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освоил златниот медал во дисциплината Грчко-римски стил до 55 kg. Член на репрезентацијата од 2004 година.
Добитник е на Орден на пријателство за голем придонес во развојот на физичката култура и спортот, високи спортски достигнувања на Летните олимписки игри во 2008 година во Пекинг
Јелена Мигунова

Јелена Мигунова (|Елена Сергеевна Мигунова; родена на 4 јануари 1984, Казањ) — руска атлетичарка.
На Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг, Јелена како дел од штафетата на Русија 4х400m го освои сребрениот медал.
Список на градови во Македонија по население

Ова е список на градови во Република Македонија по население.
1 Градови со повеќе од 25 000 жители
Редослед, Град, Население
1, Скопје, 422.540
2, Куманово, 75.051
3, Битола, 71.808
4, Прилеп, 63.308
5, Тетово, 63.176
6, Штип, 42.000
7, Велес, 40.664
8, Охрид, 38.818
9, Струмица, 33.825
10, Гостивар, 32.814
11, Кавадарци, 32.038
2 Население распределба
Население, Број на градови
100 000+, 1
75 000-99 999, 1
60 000-74 999, 2
40 000-59 999, 4
20 000-39 999, 5
<20 000, 22
3 Поврзано
* Градови во Македонија
* Список на градови во Вардарска Македонија по население (1913)
Кеничи Јумото

Кеничи Јумото (роден на 4 декември 1984 во Вакајама) е јапонски борач во слободен стил. Тој на Летните олимиски игри - 2008 одржани во Пекинг го освои бронзениот медал во дисциплината слободен стил до 60 kg.
Васил Федоришин

Васил Федоришин (роден на ) е украински борач во слободен стил. На Летните олимписки игри - 2004 одржани во Атина во дисциплината слободен стил до 60 кг заврши четврти, но на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освои сребрениот медал.
Отар Тушишвили

Отар Тушишвили (роден на 14 јуни 1978 во Гори) — грузиски борач во слободен стил. Тој на Летните олимписки игри во 2008 година одржани во Пекинг го освоил бронзениот медал во дисциплината слободен стил до 66 кг.
Бесик Кудуков

Бесик Серодинович Кудуков (|Бесик Серoдинович Кудухов) (15 август 1986 – 29 декември 2013) бил руски борач во слободен стил од осетско потекло.
На Летните олимписки игри 2008 во Пекинг, тој го освоил бронзениот медал во категоријата до 55 кг. Четири години подоцна, на Летните олимписки игри 2012, тој го освоил сребрениот медал во категоријата до 60 кг.
Кудуков загинал на 29 декември 2013 во сообраќајна несреќа на сојузниот автопат во јужна Русија помеѓу Краснодарскиот крај и Владикавказ.
Сослан Тигиев

Сослан Тигиев (роден на ) е узбекистански борач во слободен стил. Тој на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освои сребрениот медал во дисциплината слободен стил до 74 kg. Во 2006, тој исто така го освои и бронзениот медал на Азиските игри одржани во Доха.
Гонфалониер

Гонфалониер (итал. ''gonfaloniere'', „знаменосец“) — високопрестижна комунална функција средновековна и ренесансна Италија, особено во Фиренца. Името доаѓа од поимот „гонфалон“ - знамето на комуната.
Во Фиренца тој бил еден од деветте граѓани избрани со ждрепка секои два месеци, кои ја сочинувале владата наречена „Сињорија“. Како „знаменосец на правдата“ (''Gonfaloniere di Giustizia'') тој бил привремениот знаменосец на Република Фиренца и чувар на знамето, кој се обесувал за средината на пренослив крст. За да се разликува од другите осум колеги, неговиот црвен капут, поставен со ермелин, имал опшиено и златни ѕвезди. Секое соседство во Фиренца имал свој старешина (''priore'') кој можел да биде избран за да служи во советот, и свој „задружен знаменосец“ (''gonfaloniere di compagnia'') избран од најистакнатите семејства од секое соседство.
Други комуни во средна и северна Италија, од Сполето до Пиемонт, исто така поставале свои гонфалониери. Во XVI век, семејството Бентивољо од Болоња се стремеле кон оваа функција. Меѓутоа по еден век, во 1622 кога Артемизија Џентилески го насликала портретот на Пјетро Џентиле како гонфалониер на Болоња со гонфалонот во позадината, оваа функција веќе имала само симболично значење.
1 Познати гонфалониери
* Пјеро Содерини - гонфалониер на Фиренца за време на службувањето на Николо Макијавели. Со враќањето на Медичите на власт, Содерини е прогнан од Фиренца и некое време се засолнува во Орашац (тогашна Дубровничка Република), пред да биде повикан во Рим од папата Лав X, каде живеел до крајот на животот.
2 Поврзано
* Гонфалон
* Историја на Фиренца
Издолжување (астрономија)

Издолжување или елонгација — астрономска појава која го претставува аголот помеѓу Сонцето и некоја планета од Млечниот Пат, Месечината или некое друго небесно тело виден од Земјата.
Долните планети имаат максимално ограничено издолжување од 18 до 28° за Меркур и од 45 до 47° за Венера.
Горните планети може да имаат издолжување од различни размери, па така, издолжување од 0° се нарекува врзување, од 90° квадратура и од 180° противположба.
Роберто Кавали

Роберто Кавали (итал. ''Roberto Cavalli'' роден во на – Фиренца, 12 април 2024) — италијански моден творец.
1 Животопис
Роберто Кавали е роден во Фиренца и потекнува од уметничко семејство: неговиот дедо, Џузепе Роси, бил уметник чии дела биле изложени во Галеријата Уфици во Фиренца. Верен на семејната традиција, но сепак насочен кон создавање на свој автентичен креативен пат, Роберто одлучува да се запише на Ликовната академија во својот роден град, а како специјалност ги избира текстилните апликации на слики. Уште како студент успева да реализира серија од маици со цветни апликации во соработка со најголемите италијански производители на текстил.
Роберто Кавали сака да експериментира и да внесува иновации во светот на модата.
Роко Бароко

Роко Бароко (итал. ''Rocco Barocco'', роден во 1944 година во Неапол, Италија) е италијански моден творец.
1 Животопис
Детството и младоста ги минал на островот Искја, близу Неапол, каде што пораснал во семејство заедно со осум браќа. Има диплома за капетан на долга пловидба која ја стекнал на Академијата за морепловство на островот Проџида.
Привлечен од светот на модата, во 1962 година се преселил во Рим каде что најпрвин работел во ателјето на Патрик Де Баренцен.
Во 1974 година го отвора своето модно студио на Шпанскиот плоштад во Рим, а во 1979 година по многубројните успеси кои ги постигнал во високата мода, ја претставил првата женска прет-а-порте колекција. Познат е по неговите сексипилни творби, а меѓу наградите кои ги добил како признание за својот труд, треба да се спомнат „Сребрената маска“ за висока мода во 1967 година, наградата „Сингер“ во Њујорк за млад моден творец и онаа во Питсбург во 1973 година.
Крвна група

Крвна група — класификација на крвта која се заснова на присуството или отсуството на наследени антигенски супстанци кои се составен дел на мембраната на еритроцитите. Овие антигени може да се од видот на белковини, јаглехидрати, гликобелковини или гликолипиди (во зависност од системот за класификација на крвните групи), и некои од овие антигени се исто така присутни на мембраните на некои други типови на клетки. Неколку од овие антигени од еритроцитите кои потекнуваат од еден алел (или блиску поврзани гени) заедно формираат систем од крвни групи.
Крвните групи се наследуваат од двата родитела. Денес се познати вкупно 29 човечки системи од крвни групи кои се признаени од МЗКТ.
Многу бремени жени носат фетус кој има различна крвна група од нивната, така што мајката може да создаде антитела против феталните еритроцити. Понекогаш овие мајчини антитела се IgG, мал имуноглобулинска белковина кој може да ја премине плацентата и да предизвика хемолиза (растворање, разорување) на феталните еритроцити, што води до хемолитичко заболување на новороденчето.
1 Складност за трансфузија на крв
* Единките со крвна група AB ги поседуваат и двата антигена (А и В) на мембраната на нивните еритроцити, и нивниот крвен серум не содржи антитела кои би се бореле против А или В антигенот. Според ова, единка со крвна група АВ може да прима крв од било која друга крвна група (претпочитајќи АВ), но може да дава крв само на единки со крвна група АВ.
* Единките со крвна група А го имаат само А антигенот на мембраната на еритроцитите. Нивниот крвен серум содржи IgM антитела кои дејствуваат (т.е. се борат) против В антигенот. Според ова, единка со крвна група А може да прима крв само од единки со крвна група А или О (претпочитајќи А), а може да дава крв само на единки со крвна група А или АВ.
* Единките со крвна група В го поседуваат В антигенот на мембраната на нивните еритроцити. Нивниот крвен серум содржи IgM антитела против А антигенот. Според ова, единка со крвна група В може да прима крв само од единки со крвна група В или О (претпочитајќи В), а може да дава крв само на единки со крвна група В или АВ.
* Единките со крвна група О (која кај нас и во некои други држави се означува како нулта, а во други со буквата О) ги немаат А и В антигените на мембраната на еритроцитите, но нивниот крвен серум содржи IgM анти-А антитела и анти-В антитела кои дејствуваат против А и В антигените. Според ова, единка со крвна група О може да прима крв само од единки со крвна група О, а може да дава крв на сите останати крвни групи (А, В, О или АВ).
+ Табела за складноста на крвните групи
Примач, Дарител
O−, O+, A−, A+, B−, B+, AB−, AB+
O−
O+
A−
A+
B−
B+
AB−
AB+
2 Поврзано
* Крвна плазма
* Крводарителство
* АВО систем на крвни групи
* Резус-систем
Етрурски јазик

Етрурски јазик — мртов јазик кој го зборувале древните Етрурци, за кој нема податоци за неговото потекло. Најраспространетата верзија за неговото потекло се јавува со верзијата на Игор Дјанков за сродството со изумрените хуријски и урартски јазици, која станува поверодостојна. Во секој случај, неговата морфологија осетно го оддалечува од секој индоевропски јазик. Во тоа време постојат незначителни хипотетички лексички совпаѓања со хатскиот јазик, коин може да се објаснат со населеноста на предците на Етрурците во Мала Азија.
Во последните 100 години е постигнат значаен напредок во изучувањето на етрурскиот јазик: идентификувани беа многу граматички форми, до тој степен на сигурност за значењето на 200 зборови. Сепак, за дешифрирање на целиот јазик сѐ уште е прерано.
Консензусот на мнозинството е дека етрурскиот јазик е поврзан само со други членови на она што се нарекува Тиренско јазично семејство, што само по себе е изолирано семејство, т.е. не е поврзано директно со други познати јазични групи. Општо прифатено е дека Тиренските семејни групи Ретски и Лемноски се поврзани со етрурските.
1 Поврзано
* Прединдоевропски јазици
Сандра О

Сандра О (англиски: ''Sandra Oh'', корејски: ''미주오'') (родена 20 јули 1971) е позната канадска глумица. О има двапати добиено Џини награда и SAGA награда, еднаш се здобива со Златен глобус и четри пати е номинирана за Еми награда. Таа е најдобро позната по нејзината улога како Д-р Кристина Јанг во телевизиската серија на ABC ''Вовед во анатомија''. Во 2005, 0 се појавува на списокот на 50 најубави личности во списанието ''People''.
Гвинет Палтроу

Гвинет Кејт Палтроу (англиски: ''Gwyneth Kate Paltrow'') (27 септември 1972) е американска филмска глумица.
Палтроу добила внимание за нејзините улоги во филмовите како психолошкиот трилер ''Седум'' (1995), во кој глумела со Бред Пит како и драмата ''Ема'' (1996), во која глумела со Џереми Нортем. По улогите во романтичната комедија ''Лизгачки врати'' (1998) и трилерот ''Совршено убиство'' (1998), Палтроу добила светско признание преку нејзината улога во ''Вљубениот Шекспир'' (1998), за која добила Оскар за најдобра глумица, Златен глобус за најдобра глумица во мјузикл или комедија и две награди од страна на здружението на филмски работници. Палтроу толкувала споредни, како и главни улоги, во филмовите ''Талентираниот господин Рипли'' (1999), ''Скок'' (2000), ''Љубовта е слепа'' (2001), и ''Доказ'' (2005), за која добила номинација за Златен глобус за најдобра глумица во драма.
Од 2008 таа ја играла улогата ''Пепер Потс'', во ''Железниот Човек'' (2008), ''Железниот Човек 2'' (2010), ''Одмаздници'' (2012), и ''Железниот Човек 3'' (2013). Таа исто така добила Еми-награда за најдобра глумица гостин во комедија во 2011 година за нејзината улога во серијата Гли.
1 Животопис
Гвинет е ќерка на глумицата Блајт Данер и телевизискиот продуцент Бру Палтроу. Поради нејзината голема приврзаност кон мајка ѝ, Гвинет со своето семејство се преселила од Лондон во САД. Палтроу била омажена за рок-музичарот Крис Мартин, со кого има две деца - синот Мозес (роден во 2006 година). и ќерката Епл (родена во 2004 година), а по разводот, таа била во врска со продуцентот Бред Фалук.
2 Кариера
Благодарение на своите родители, Гвинет имала голема помош на почетокот на кариерата, во која многу ѝ помогнал и Стивен Спилберг, семејниот пријател на нејзините родители. Имено, тој ја ангажирал да глуми во својот филм „Кука“ од 1991 година.
Во 1998 година, Палтроу ја овоила наградата „Оскар“ за улогата во филмот „Вљубениот Шекспир“.
Јуми Накаџима

Јуми Накаџима (јапонски: 中島由美, Yumi Nakajima) е познат македонист и дијалектолог. Професор по славистика и македонски јазик во Државниот Универзитет во Токио.
Јуми е дијалектолог и професор по славистика. На специјализација била во Нови Сад како стипендист од Јапонија. Студирала во Скопје, македонски јазик и литература и упатена и раководена од професор Видоески. Јуми Накаџима учествувала на повеќе семинари за славистика. Таа со проучување на македонскиот јазик се занимава веќе 25 години.
Јуми Накаџима има издадено мал разговорник на македонски јазик а во подготовка е и речник и проширување на македонскиот разговорник. Исто така, Јуми досега има издадено и преводи на делата на Кочо Рацин, Блаже Конески и на браќата Миладиновци, објавени на јапонски јазик.
1 Цитати
„Македонскиот јазик е интересен особено поради примесите од народниот говор. Иако македонскиот литературен јазик е релативно нов, Македонија има богата народна култура, која е многу богата и интересна“.
Лаура Бјаџоти

Лаура Бјаџоти (итал. ''Laura Biagiotti'', родена во 1943 година во Рим, Италија, почина 26 мај 2017 година) е италијански моден творец.
1 Животопис
Лаура Бјаџоти студирала книжевност во Рим, а имала желба да стане археолог. Во светот на модата влегла така што почнала да ѝ помага на својата мајка која работела како кројачка, а својата прва колекција ја претставила во 1972 година.
Извесно време живеела во Пекинг, а била и првиот италијански моден творец кој ја претставил својата колекција во Кина, на 25 април 1988 година.
Лаура Бјаџоти е претседател на Комитетот Леонардо, здружение кое ја доделува годишната награда на италијанските дизајнери за нивните придонеси во подобрување на сликата на Италија во светот.
2 Награди
* На венецијанскиот филмски фестивал во 1985 година ја добила специјалната награда Златен лав за мода.
* Во 1992 година во Њујорк ја примила наградата за Жена на годината.
* Една година подоцна во Пекинг ѝ е доделена наградата Марко Поло.
* Во 1995 год. добила признание за својата работа од страна на тогашниот италијански претседател Оскар Лујџи Скалфаро.
* Во 2002 година, во част на 30 години од кариерата, италијанската Пошта издала марка посветена на Лаура Бјаџоти во вредност од 0,41 евра.
* Во април 2004 година изабрана е за моден советник во националната Комора за мода.
* Во 2007 година во Венеција ѝ е деделена наградата Златен лав за мода, во рамките на филмскиот фестивал во Венеција.
3 Историски модни ревии
* 25 април 1988 год.: во Пекинг 30 манекенки ги носат најзначајните творби на Лаура Бјаџоти.
* 5 февруари 1995 год.: Лаура Бјаџоти е првиот италијански моден творец кој ја претставил својата колекција во Москва.
* 1997: На покана од Сузан Мубарак, сопруга на египетскиот претседател, италијанскиот творец ја претставува својата колекција во Каиро, во корист на локалниот Црвен крст.
Список на градови во Нов Зеланд

По преуредувањето на месното управување во 1989 г., поимот „град“ (''city'') во Нов Зеланд зазел две значења. Пред 1989 г., било кој совет на наслено место (анг. ''borough'') со над 20.000 жители можел да се прогласи за град. Границите на секој совет ги следеле контурите на изградениот простор, па така не се правело разлика помеѓу градскиот (изграден или урбан) простор и просторот на месната управа.
Во 1989, структурата на месната самоуправа доживеала значајна рационализација. Новите окружни и градски совети сега биле многу поголеми и покривале и градско и селско (рурално) земјиште. Многу места кои некогаш имале градски совет сега биле под управа на окружен совет.
Зборот „град“ (''city'') почнал да се применува во понеформална смисла, и се однесувал на поголеми населени простори, независно од границите на месните органи. Ова неформална примена љубоморно се чува и штити од месното население. Гизборн, на пример, се прогласил себеси за првиот град кој го видел новиот милениум. Гизборн е под управа на окружен совет, но неговиот статус како град обично не се оспорува.
1 Население во урбаните места
Податоците за бројот на населението важат за а се однесуваат на сета урбана површина, освен кајшто е наведено поинаку.
Место, Населено место, Население, Површина (км<sup>2</sup>), Густина (жит/км<sup>2</sup>)
1, Окленд
2, Велингтон
3, Крајстчерч
4, Хамилтон
5, Тауранга
6, Нејпиер-Хејстингс
7, Данидн
8, Палмерстон Норт
9, Нелсон
10, Роторуа
11, Њу Плимут
12, Фангареи
13, Инверкаргил
14, Фангануи
15, Гизборн
1.1 Галерија на градови
2 Поврзано
* Административна поделба на Нов Зеланд
* Список на населени места во Нов Зеланд
* Список на главни улици во новозеландските градови
3 Наводи
* Gordon McLauchlan (уредник), ''Illustrated Encyclopedia of New Zealand, The'', Auckland: David Bateman, 1989 (второ издание) (ISBN 1-86953-007-1) - потврда, датуми пред 1989 г.
Седум светски чуда на природата

Седумте светски чуда на природата претставува иницијатива која започнала во 2007 година со цел да се создаде список на седум чуда на природата од страна на луѓето преку глобална анкета. Иницијативата била покренета од страна на Бернард Вебер. Натпреварот завршил во 2011 година.
Следува список на седумте светски чуда на природата:
Место, Земја, Слика
Амазонија и реката Амазон, , , , , (French Guiana), , , ,
заливот Халонг
водопадите Игуасу, ,
островот Чеџу
островот Комодо
Подземна река Пуерто Принсеса
Трпезна Планина
Волф Ошлис

Волф Ошлис (|Wolf Oschlies) е македонист, политички научник, новинар и експерт за Источна Европа.
Роден е во 1941 година во Кенигсберг, Источна Прусија, од 1945 Калининград, Советски Сојуз, од 1991 Русија. Студирал славистика на универзитетот во Хамбург. Од 1973 се вработил во Центарот за аналитика во германската сојузна влада. Исто така работел и во „Институтот за источнонаучни и меѓународни студии“ во Келн. Од 1977 до 2006 работел и предавал како професор на Универзитетот во Гиcен. Денес е публицист за Источна Европа и пишува редовно за мрежниот весник „Евроазиски Магазин“ (''Eurasisches Magazin'') и „Пруски алгемајне цајтунг“ (''Preussische Allgemeine Zeitung'').
1 Творештво
Постојано објавува статии посветени на Македонија. Проф. д-р Волф Ошлис е соавтор на првиот „Учебник по македонски јазик“ (со Вера Боиќ) објавен надвор од границите на поранешна Југославија (1984, преобјавен во 1996 и во 2007 година).
Автор е на неколку книги објавени во Германија, меѓу кои „Македонија 2001–2004: Воен дневник од една мирна земја“ (2004), на студијата „Македонија“ во серијата „Студии за земји“ (2004), како и книга за Мајка Терeза (2009).
Ошлис, меѓу другото, досега превел и повеќе дела од македонската книжевност на германски јазик, меѓу кои и „За македонцките работи“ (2012) на Крсте П. Мисирков.
Тој е редовен учесник на Летната школа и на научниот собир на Семинарот за македонски јазик, литература и култура во Охрид, на научни собири, организирани во Република Македонија, но учествувал и на славистички собири во светот, каде што настапувал и со реферати на македонистички теми.
Тој е и почесен доктор на науки на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, добитник на наградите „Духовен воин“ и Златно перо за превод на книгата „За македонцките работи“. 2012 Ошлис доби признание „Пријател на Република Македонија“ за неговата поддршка за промоција и афирмација на македонскиот јазик, литература и култура во светот. Ошлис ја добива наградата за остварување во областа на публицистиката на 21 декември 2013 година во Собранието на Република Македонија.
2 Публикации
*''Lehrbuch der makedonischen Sprache in 50 Lektionen'' ("Учебник по македонски јазик"), Verlag Sagner, München, 2007. ISBN 978-3-87690-983-7
*''Mutter Teresa – Die Jugend in Skopje'' (Mајка Терeза - jyносттa во Скопје). Wieser Verlag, Klagenfurt/Celovec 2009, ISBN 978-3-85129-828-4
* Проблемот на јазикот на Македонците во трудовите на раната германска македонистика" (Wikisource)
ЕГО

"ЕГО" е неделен магазин, кој се печати и издава во Битола.
Првиот број на ЕГО излезе на 9 септември 2004 година. Негов прв директор беше Жико Калпакоски, автор на повеќе мрежни места и дизајнер на голем број печатени материјали. Првиот главен и одговорен уредник беше Симе Алушевски, долгогодишен новинар и уредник на локалниот Битолски весник, соработник на повеќе македонски магазини ( „ЗБОР“ „ФОРУМ“) и за време на бивша Југославија дописник на повеќе медиуми од ЈУ - просторите. Алушевски е познат како проучувач на масонското движење во Македонија и на Балканот. Одговорен за дизајнот на магазинот беше Зоран Николовски. Денес ЕГО го води Симе Алушевски, како директор и главен уредник.
Во септември 2004 година, без канецаларии и со домашните компјутери на членовите на редакцијата екипата на ЕГО им го понудија првиот број на македонските читатели. После неколку издадени броја ЕГО изнајмува канцеларии во битолскиот пазар.
Редакцијата неколку години работеше во зградата Палата Јустинијан Булевар Први Мај, 148 / 14 Битола.
Мото на магазинот е ЕГО - за егоисти и останати исти
ЕГО www.ego.com.mk - го следи стандардниот принцип на магазинското новинарство „ За секого по нешто“.
Кирил Терзиев

Кирил Стојчев Терзиев (|Кирил Стойчев Терзиев) (роден на во ) е бугарски борач. Тој го освои бронзениот медал на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг, во дисциплината слободен стил до 74 кг.
Реваз Миндорашвили

Реваз Миндорашвили (грузиски:რევაზ მინდორაშვილი) (роден на 1 јули 1976) е грузиски борач кој на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освои златниот медал во дисциплината слободен стил до 84 кг.
La Vie en rose

"La Vie en Rose" (француски за „Живот во розово“) е најпопуларната песна на француската пејачка Едит Пјаф.
Пјаф за првпат песната ја испеала во 1946 година. Текстот бил напишан од страна на Пјаф, а мелодијата на песната од "Луиги" (Луис Гуљеми). англиската верзија на текстот била напишана подоцна од страна на Мак Дејвид. Поради нејзината популарност, оваа песна се појавува на многу албуми на Пјаф. Документарниот филм за Едит Пјаф од 1998 година се вика, исто така, ''La Vie en Rose'', а истиот наслов се користи и за биографскиот филм кој се појави во 2007 година ''La Vie En Rose'', за кој Марион Котијар, којашто ја играше Пјаф, освоила Оскар за најдобра глумица.
Оваа песна подоцна е изведувана од многу музичари. Има освоено награда Греми во 1998 година.
1 Познати наслови
1.1 Верзијата на Грејс Џонс
"La Vie en Rose" беше третиот сингл на американската позната пејачка Грејс Џонс. Верзијата на Џонс на песната „La Vie en Rose“ беше издавана како сингл во 1977, 1980, 1982 и 1985 година.
1.2 Верзијата на Дона самер
Американската пејачка Дона Самер ја испеа "La Vie en Rose" во 1993 во албум во чест на Едит Пјаф, ''Tribute to Edith Piaf'', издаден во Франција и во САД, во кои повеќе пејачи ги изведуваат некои од најпознатите песни на Пјаф.
1.2.1 Список на синглови (CD синглови - Франција)
# "La Vie en Rose" (US Radio Mix - Remixed by Humberto Gatica) - 3:43
# "La Vie en Rose" (Full Bass Mix - Remixed by Colin Peter & Carl Ward) - 4:25
# "La Vie en Rose" (Extended Soul Mix - Remixed by Colin Peter & Carl Ward) - 7:40
# "La Vie en Rose" (Stringapella Mix - Remixed by Colin Peter & Carl Ward) - 5:43
2 Филмови во кои се појавува песната "La vie en rose"
*''Stage Fright'' (1950)
*''Sabrina'' (1954) as Sabrina Fairchild's song
*''The Cheap Detective'' (1978)
*''Bull Durham'' (1988)
*''Christo in Paris'' (1990)
*''Prêt-à-Porter'' (1994)
*''Natural Born Killers'' (1994)
*''French Kiss'' (1995)
*''Sabrina'' (1995)
*''A Soldier's Daughter Never Cries'' (1998)
*''Summer of Sam'' (1999)
* Flip's ''Sorry'' (2002)
*''Something's Gotta Give'' (2003)
*''Jeux d'enfants'' (2003)
*''La notte di Totò'' (2003)
*''View from the Top'' (2003)
*''Modigliani'' (2004)
*''A World Without Thieves'' (2004)
*''Lord of War'' (2005)
*''Valiant'' (2005)
*''The Yacoubian Building'' (2006)
*''La Môme'' (2007)
*''Fred Claus'' (2007)
*''Медуза'' (2007)
*''Воли (2008)
* ''The Wackness (2008)
*''Chrístabel Bertrand (2008)
3 Книги и телевизија
* "'Живот во розово?'" е насловот на тринаесеттата глава на романот ''Казино Ројал'' од Јан Флеминг. Песната е исто така спомната и во романите за Џејмс Бонд, ''Живееш само двапати'' и ''Дијамантите се вечни''.
* "La Vie en Rose" се појавува и во телевизиското шоу "Ја сакам Луси".
4 Наводи
#
Коста Пеев

Коста Пеев (Струмица, ) — македонски славист и македонист, дијалектолог и специјалист за дијалектите на македонскиот јазик од егејскиот дел на Македонија.
1 Животопис
Професор Коста Пеев е дијалектолог и македонист. Роден е во Струмица. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје (1956-1960). Својата научна дејност ја започнал во 1963 година, кога бил избран за асистент во Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков“ во одделението за дијалектологија во Скопје. Во 80- те години, тој зел учество во меѓународен проект за создавање на Сесловенски лингвистички атлас,а потоа и на: Карпатски дијалектолошки атлас и Европски лингвистички атлас. Како редовен професор (1989) по предметот Дијалектологија на македонскиот јазик на Филолошкиот факултет во два мандата е шеф на Катедрата за македонски јазик. Соработник е на меѓународните проекти ОЛА, ОКДА, ЕЛА.
Автор е на шеесетина лингвистички статии и на дијактелочки речник. Својот обемен архив од скапоцени етнолошки и лингвистички материјали го подарил на Институтот за етнологија и антропологија.
Професор Коста Пеев е носител на наградите „Гоце Делчев“, државната награда за образование „Свети Климент Охридски“, како и добитник на високото државно признание – Медал за заслуги за Македонија.
2 Дела
**** Раскази за бегалците од Кукуш, записи за дијалекти и речник.
3 Наводи
Кокс Базар

Кокс-Базар(|Cox's Bazar, бенгалски: ''কক্স বাজার'') — град и центар на истоимениот округ во Бангладеш. Овој град најмногу е познат по риболовството како и по неговите плажи која плажа е објавена за една од најголемите во светот кои излегуваат на море. Нејзината распространетост е дури 125 километри.
Георги Котоев

Георги Ватаевич Котоев (руски:Георгий Ватаевич Кетоев) (роден на 19 ноември 1985) — руски борач кој на Летните олимписки игри - 2008 одржани во Пекинг го освои бронзениот медал во дисциплината слободен стил до 84 кг.
Ширвани Мурадов

Ширвани Гаџикурбанович Мурадов (руски: ''Ширвани Гаджикурбанович Мурадов'') (роден на 20 јуни 1985 во Дагестан, СССР) е руски борач кој на Летните олимписки игри 2008 одржани во Пекинг го освоил златниот медал во дисциплината борење слободен стил до 96 kg. Тој исто така станал и европски првак во борење во 2007. Ширвани по етничко потекло е Лак.
Нганасански јазик

Нганасански јазик — уралски јазик и спаѓа во подгрупата на северни самоједски јазици на самоједската група на јазици. Јазикот го зборуваат нганасанците во Русија. Порано јазикот се нарекувал тавгиски јазик. Јазикот има два дијалекти и тоа: аварски и вадејевски дијалект. Има 8 самогласки и користи кирилица.
1 Азбука
А а, Б б, В в, Г г, Д д, Е е, Ё ё, Ж ж
З з, И и, Й й, ’’, К к, Л л, М м
Н н, О о, Ө ө, П п, Р р, С с, Ç ç
Т т, У у, Ү ү, Ф ф, Х х, Ц ц, Ч ч, Ш ш
Щ щ, Ъ ъ, Ы ы, Ь ь, Э э, Ә ә, Ю ю, Я я
Културна икона

Културна икона или ''бренд'' може да биде слика, предмет, симбол, лого, име, лице, човек, или градба или нешто друго препознатливо, и главно претставува предмет или концепт со големо културно значење за пошироката културна група.
Претстава на предмет или лице коишто имаат специјален статус, важен, или сакан, од некоја посебна група на луѓе, на некое место, или во некој период од историјата.
1 Иконите и луѓето
Човечките суштества го добиваат својот статус на културна икона поради своите дела, постигнувања, улога во општеството, верувања, убедувања.
Иконските фигури можат да произлезат и од социјалните групи (геј икона, поп икона), политички партии, меѓу обожавателите, особено во спортот или музиката.
Некои слики можат да бидат мошне препознатливи, иако честопати не им се знае името или називот, како на пример Џоконда.
2 Икони и брендови
* Примери: Енди Ворхол, Бадвајзер, БМВ, Шанел, Кока-Кола, Гинис, Харли-Дејвидсон, Лего, Марта Стјуарт, Најки, Норман Роквел, Ѕвездени патеки, Вуитон
* Книгата ''Како се создава културна икона'' вели дека брендовите можат да одразуваат вредности и промени. Многу брендови се стремат да станат културни икони, но не успеваат. Културните икони се безвременски, врежани трајно во нашата свест. За да стигне брендот до степен на културна икона, прво треба да биде општо прифатен а дури потоа доажа степен на величење и истакнување на неговата безвременска вредност. Додека брендовите се рационални, културните икони се емоционални, и кон истите се создава силна емоционална приврзаност.
3 Примери на културни икони ширум светот
Културните икони можат да бидат национални, регионални или поврзани со некој град, можат да симболизираат нации, или пак да евоцираат некои одредени вредности. На пример, Франција ја користи Маријана како симбол на Француската револуција и отфрлањето на кралството во корист на републиката која исто така претставува некој вид нивна културна икона.
3.1 Австралија
3.2 Британија
* Шекспир
* Принцезата Дијана
* Британско кралско семејство
* Сер Алек Гинис ,
*''Живи поп икони'' како музичарите Морисеј, Пол Макартни и Дејвид Боуви, глумецот Мајкл Кејн, пејачката Кејт Буш, моделот Кејт Мос, и творецот Вивијан Вествуд.
* Биг Бен
* Список на културни икони во Англија
3.3 Кина
3.4 Франција
* Национални симболи: Маријана, Триколори, Бастија
* Градби: Ајфелова кула, Лувр, Нотр-Дам Версај
* Храна и пијалаци: Бистро, Камембер, кроасан,
* Глумци: Кетрин Денев
* Мода: Ив Сен Лорен, Шанел
* Спорт: Тур д` Франс
3.5 Индија
3.6 Италија
* Уметност:Џоконда, Филмски Фестивал во Венеција, Давид на Микеланџело
* Архитектура: Колосеум
* Храна и пијалак: Тестенини
3.7 САД
* Архитектура: Статуа на Слободата, Емпајр Стејт Билдинг
* Кантри-музика: Вили Нелсон
* Спорт: Бејзбол
* Храна и пијалак: Кока-Кола, Бети Крокер, Скара ,
* Политичари: Џон Ф. Кенеди, Мартин Лутер Кинг
Изгубениот свет (роман)

Изгубениот свет е роман издаден во 1912 година напишан од Артур Конан Дојл. Романот разработува експедиција во Јужна Америка каде праисториски суштества и останати исчезнати животни кои сѐ уште постојат (пр. за Науелито од езерото Науел Уапи во Аргентина). Во оваа книга за првпат е претставен главниот лик, Професор Челенџер, вториот заштитен знак за Артур Конан Дојл. Во романот опишувањето на суштествата зафаќа малку простор, додека во поголем дел е опишана војна помеѓу луѓе и мајмунести животни.
Трафулско Езеро

Трафулското Езеро (|Lago Traful) е ледничко езеро сместено во покраината Неукен, Аргентина. Има вкупна површина од 70 км². Езерото е почетна точка на Трафулската Река која се влева во езерото Науел Уапи.
Отровниот ремен

Отровниот ремен е втор роман на Артур Конан Дојл напишан за Професор Челенџер во 1913 година, точно пред почетокот на Првата светска војна. Приказната се одвива во џингла- поточно во замислена џунгла во собата на Професор Челенџер. Тоа е последната приказна напишана за Челенџер сè до 1920 година, кога спиритуализамот зазема главна преокупација во животот на Артур Конан Дојл.
Земјата на маглата

Земјата на маглата е книга напишана од Артур Конан Дојл во 1926 година. Иако романот е дел од серијалот за Професор Челенџер, сепак во книгата се обработива животот на неговата ќерка Енид и нејзините колеги. После смртта на синот на Дојл, неговиот брат и двата внуци, и како додатно на тоа спиритуализамот на Дојли, во книгата доста е застапен спиритуализмот.
Професор Челенџер

Џорџ Едвард Челенџер, или уште попознат како Професор Челенџер е измислен лик во серијалот научнофантастични книги напишани од шкотскиот писател Артур Конан Дојл. Професор Челенџер, за разлика од другиот измислен лик на Конан Дојл, Шерлок Холмс, е агресивен и доминантен лик во делата.
Кога светот вресна

„Кога светот вресна“ — приказна напишана од страна на сер Артур Конан Дојл. Објавена е за првпат во Liberty Magazine, на 25 февруари и на 3 март 1928 и е дел од серијалот за Професор Челенџер. Професорот Челенџер со машина копа во длабините на земјата. Тој со тоа бушење разбудува огромни суштества кои ќе му ја уништат машината.