Средно образование

Средно образование е степенот на образование по основно училиште. Средното образование е генерално завршна фаза на задолжителното образование. Меѓутоа, средното образование во некои земји се вклучува во периодот на задолжително, а во некои на незадолжително образование. Следната фаза на едукација е обично факултет или универзитет. Средното образование се одликува со преминот од типично задолжително, сеопфатно основно образование за малолетници кон изборно, селективно, високо образование (на пример, универзитет или стручно училиште) за возрасни. Во зависност од системот, училиштата од овој образовен степен се нарекуваат средни училишта, гимназии, лисеуми, колеџи, стручни училишта или подготвителни училишта, а точното значење на секој од овие поими варира помеѓу националните образовни системи.
1 Средно образование по земја
1.1 Аргентина
Образовниот систем е бесплатен, а средното образование е задолжително.
1.2 Австралија
Училиште е задолжително во Австралија на возраст меѓу пет-шест / шеснаесет или седумнаесет години, во зависност од државата, каде во последниве години, во текот на три-четвртини од луѓето кои престојуваат до нивната тринаесетта година во училиште. Државните училишта се образоваат околу две-третини од австралиски ученици, со другата третина во независните училишта, процент за кој се зголемува во многу делови на Австралија. Државните училишта се слободни, иако повеќето училишта наплаќаат она што се познати како "доброволни" прилози, а независните училишта, како и религиозни и световните, наплаќаат школарина. Без оглед на тоа дали училиштето е владино(државно) или самостојно, потребно е да се придржуваат до исти програмни рамки. Повеќето ученици, тие во државните или независни училиште, обично носат униформи, иако постојат различни очекувања.
Секоја држава и територии има свој формат од 12 година Упис:
• Австралијанската главна територија: ACT 12 година сертификат
• Јужна Австралија: Упис на Јужна Австралија / Јужна Австралија сертификат за образование (SAC/ SACE)
• Северна Територија: Високо Средни студии сертификат / Сертификат за образование на Северна Територија (NTCE)
• Квинсленд: Сертификат за образование Квинсленд (QCE)
• Нов Јужен Велс: Сертификат за образование за Висока школа (HSC)
• Тасманија: Тасмански сертификат за образование (TCE)
• Викторија: Сертификат за образование Викторија (VCE)
• Западна Австралија: Сертификат за образование Западна Австралија (WACE)
1.3 Бразил
Во Бразил, средното училиште официјално е наречен Ensino Médio (порано Сегундо Грау) и е исто така неформално позната како colegial. Тоа е последна фаза на основно образование. Бразилското средно училиште трае 3 години, обидувајќи се да се продлабочи она што го научиле студентите во основните Ensino Fundamental образование. Бразилските средношколци се референцирани со нивните година - 1, 2 и 3 години.
За разлика од другите земји, бразилските студентите го немаат крајниот тест да се заклучат студиите. Нивното одобрување зависи само од нивната конечна оценка за секој предмет. Секој универзитет разработува детално свој тест за да одберат нови ученици - ова тестирање, вестибуларниот (vestibular), обично се случува еднаш годишно.Енем (Enem), што не е задолжителен државен испит, ги оценува средношколците во Бразил и се користи за пласман на приватни и јавни училишта.
Најдобрите резултати во вестибуларниот и во Енем и најдобрите универзитети се концентрирани на јужниот регион на земјата, главно во државите од Саун Пауло, Рио де Жанеиро, Минаш Жераис, Еспирито Санто, Рио Гранде, Санта Катарина и Парана, и во Федералниот округ. Недостатокот на финансиски средства, историски и општествени проблеми придонесуваат за слабата посетеност од страна на студентите, особено оние во јавните училишта. Сепак, некои од нив се национални модели, како на пример Colégio Pedro II , по името на царот од 19 век.
Приватни претпријатија, од друга страна, може да бидаt признатi како академски одлични или само како инвестиции во социјално вмрежување. Распоредот се разликува од училиште до училиште. Но предмети, сепак, се напишани од Ministerio da Educação (Министерството за образование), кое ги нагласува тешките науки.
Образовната година започнува во февруари и завршува во декември; на институции им е дозволено да ги дефинираат нивниот точните датуми на почетокот и крајот. Тие, сепак, мора да обезбеди најмалку 200 дена на часови годишно.
Универзитетите се исто така поделени во јавни и приватни. На ова ниво, јавните оние кои се сметаат за одлични и нивните вестибуларен испит е високо конкурентен (на испитот за медицинскито училиште во UNICAMP може да собере 300 кандидати за место). За подобра подготовка, затоа, многу студенти се curso pre-vestibular (курс за универзитетска подготовка ), што е понуден од страна на големите приватни средни училишта.
1.4 Велика Британија
Во Велика Британија средните училишта нудат средно обрасование кое го покрива доцните години од школување. Држжавните среди училишта во Англија и Велс се класифицирани како или (изборни)гимназиски училишта, (не-изборни)општи гимназии, градски-технолошки колеџи или академии. Во Шкотска, има само два типа на државни школи, Римска Католичка или не-деноминационална. Повеќето средни училишта во Англија и Велс се општи. Гимназиите (граматички) се останати во некои окрузи во Англија. Академиите(порано познати како градски академии) се нов вид на школи претставени во 2000 година од страна на New Labour на Тони Блер. Независниите средни училишта ги земаат децата на возраст од 13 години.
Приватните училишта во Англија и Велс генерално сè уште се осврнува на годините од 7-11 како прва - петта Форма, или алтернативно приватни школи се осврнуваат на Година 7 како IIIrds(Thirds), Y8 како LIV (Пониска четврта), Y9 како UIV(Повисока четврта), Y10 како LV(Пониска петта), Y11 како UV(Повисока петта) и потоа Шеста-Форма.
Англија, Велс и Северна Ирска
Во Англија, Велс и Северна Ирска, учениците обично се префрлаат од основно училиште директно во средно на 11 годишна возраст. Во неколку делови од Велика Британија има middle schools(средни школи) за годините од 9-13(слични на Американските middle schools), и повисоки школи за годините од 13-18. Грст од 8-12 средни школи, од 12-16 или од 18 годишна возраст деца, сè уште постојат. Овие училишта беа прво претставени во 1968, и бројот на таквите растеше драматично преку 1970-те , о бројот на истите почна да се намалува од средината на 1980-те.
Не е својствено, но некогаш средните училишта( одделно и во Јужно Западен Велс) исто така можат да бидат поделени на ''Повисоки'' ( години 13-16) и ''Пониски'' училичта (години 11-13).
Едукацијата е задолжителна сè до крајот на 11 година( последниот Петок во јуни во академската година кога ученикот полни 16 години), и школувањето може да се продолжи на уште две години потоа. Традиционално петте години на задолжително средно школување во годините од 11 до 16 беа познати како "прва година" до "петта година" (и сè уште се во приватен сектор) но од Септември 1990 овие години беа пренумерирани како Година 7 до Година 11(Година 8 до Година 12 во Северна Ирска) со доаѓањето на Националната наставна програма.
По Година 11 ученикот може да избере да остане на училиштето, да се префрли на колеџ, или да го напушти образованието и да почне да бара работа или да започне школување. Оние кои остануваат на училиште влегуваат во Година 12 и Година 13 (Година 13 и Година 14 во Северна Ирска). Овие години традиционално се познати како Шеста Форма("Lower Sixth" и "Upper Sixth"), и бараат од учениците да специјализираат од три до пет оредмети за нивните А-левели(A Levels). Во постојано зголемувачките броеви од 1990-те некои ученици исто така земаат повеќе стручни курсови на колеџи како што е BTEC или други слични квалификации.
Ова е необично специјализирана наставна програма за оваа годишна група под интернационални стандарди, и скоро некои работи беа направени за да се зголеми бројот на предметите кои се учат. По добивање на релевантната А левел(A level) диплома или квалификација, ученикот може да се запише на универзитет.
1.4.1 Шкотска
Во Шкотска, учениците се префрлаат од основно во средно образование на или 11 или на 12 годишна возраст. Децата обично присуствуваат на истите средни училишта како своите врсници, како што сите средношколци имаат "прелиминарни дози". Децата или присуствуваат на Римска Католичка, или не-деноминационална школа во согласност со верувањата на нивните родители. Децата во Шкотска присуствуваат на средните училишта во текот на целото нивно образование, нема колеџи од вид на Шеста Форма во Шкотска.
Првата и втората години од средно училиште(скратени С1 и С2) се продолжение на 5-14 наставна програма која започнува во основно училиште, по која учениците избираат кои предмети сакаат да ги учат со одредени задолжителни предмети како Англиски и Математика за С3 и С4. Овие се наречени Стандардни Одделенија, но некои школи користат Средишни курсови кои земаат две години за завршување со завршен испит на крајот од С4. По С4 некои ученици остануваат да се вработат или одат на понатамошни едукациски колеџи, како и да е овие денови најголем дел од учениците студираат за Highers , од кои пет се најчесто учени. Овие земаат година за да се завршат. По нив некои од учениците се одлучуваат да аплицираат за универзитети или остануваат и понатаму за 6 година, каде други Highers се добиваат, или Advanced Highers се учат. Поради природата на школување во Шкотска, додипломските програми траат четири години, како што матурата е нормално на крајот по завршувањето на highers во С6( години 16-17), кои се споредуваат со трите години во остатокот од Велика Британија. Како и инстукциите преку образованието на Англиски јазик, Gaelic medium education е исто така пристапно преку цела Шкотска.
1.5 Германија
Германскиот школски систем е бесплатен и задолжителен до 18 години. По Grundschule (основното училиште кое трае 4-6 години), наставниците препорачуваат секој ученик на една од три различни видови на средно образование. Родителите имаат последниот збор за тоа во кое училиште нивното дете ќе присуствуваат.
• Hauptschule - наменето за студентите кои одат во занаетчиството како што се градежништвото, по завршувањето на 9-то или 10-то одделение. Во текот на учењето во стопанството, потоа учениците присуствуваат на Berufsschule, двојно-стручно средно образование.Hauptschule е предмет на sigdren на имигранти со врсници, чиј германски јазик е слаб, што доведе до кругот на сиромаштијата.
• Realschule - наменето за студентите кои сакаат да чирак за чиновнически работни места каде не се бараат универзитетски студии, како што е банкарството; по завршувањето на 10-то одделение. Оние коишто го менуваат своето мислење и се одлучат да одат на универзите треба да продолжат по тестирањето на:
• Гимназија - академски подготвително училиште за ученици кои планираат да одат на универзитет или политехника. Некои нудат класично образование (латински, грчки), додека други се концентрирани на економија и слично. Наставниот план води до степенот Abitur неодамна беа намалени од 13то до 12то одделение ("Г-8", осум години од гимназијата).
На Gesamtschule (споредбено со американските училишта) ги става сите ученици во една зграда, комбинирани на три основни видови; овие сè уште се доста ретки.
Студентите со посебни потреби се запишуваат на Förderschule или Sonderschule.
1.6 Данска
Во Данска е задолжително да добијат образование одговарајќи на програмата на основното училиште до 10-тата година од средното образование. Од 2009 година, пак, беше исклучен, исто така, да присуствуваат на предучилишна. Исто така учениците можат да изберат и училиште до 11та година. После основното училиште дел од учениците одбираат на возраст помеѓу 15-19 обично да одат преку 3-година "Гимназијата", што е подготвителна за Универзитетот. Ако не посетуваат гимназија, најчестата алтернатива е да присуствуваат на стручната обука. Постојат повеќе од 100 различни стручни курсеви во Данска.
1.7 Индија
Во Индија, Индискиот Предуставен амандман во 2002 година, член 45 (член 36-51 се на Принципи на Директивата на Државната политика) на Уставот беше-"Член 45.Одредба за бесплатно и задолжително образование за деца.-Државата ќе се обиде да обезбеди во рок од десет години од отпочнувањето на овој Статут, за слободно и задолжително образование за сите деца додека тие не наполнат возраст од четиринаесет години. "Но, таа уставна обврска беше времено и повторно одложено - прво во 1970 година, а потоа да 1980,1990 и 2000 година. На 10-тиот петгодишен план визуелизира дека Индија ќе го постигне Универзалното основно образование од 2007 година. Сепак, министерот на Унијата за развој на човечки ресурси најави дека во 2001 година Индија ќе ја постигне таа цел само до 2010 година. (Деведесет и трети амандман) Бил, 2002, преномериран како Уставот (Амандман 86) акт, 2002 година, кој беше донесен на 12 декември 2002 година изјави: актот дополнително го измени Уставот на Индија. . Било да е тоа донесен од страна на Парламентот во педесет и третата година на Република Индија, на следниов начин: - 1. Краток наслов и отпочнување. (1) Овој закон може да се нарече Устав (Амандман Осумдесет и шестата) акт, 2002 година. (2) на стапувањето во сила на датум што централната власт може, со известување во Службен весник, да го наименува. 2. Вметнување на нов член 21А .- По членот 21 од Уставот, на следниов член се додава, односно правото на образование .- "Член 21A. Државата ќе им обезбеди бесплатно и задолжително образование на сите деца на возраст од 6-14 години на таков начин како држава може со закон, да утврди. ". 3.Замената на нова статија за член 45 .- За член 45 од Уставот, на следниов член да биде заменет, имено: - Резерви за раното детство,грижи и воспитување на децата на возраст под шест години. "Член.45. Државата ќе се обиде да им го обезбеди заштита на раното детство и образование за сите деца додека тие целосно се на возраст од шест години.". 4. Амандманот на член 51A. - Во членот 51A на Уставот, по клаузула (Ј), следната реченица се додава, и тоа: - ". Член (к) кој е родител или старател може да обезбеди можности за образование на неговото дете или, како што може да биде, одделение на возраст меѓу шест и четиринаесет години ".
Врз основа на Уставниот мандат предвиден во член 41, 45, 46, 21А и различни пресуди на Врховниот суд на Владата на Индија има преземено неколку чекори за искоренување на неписменоста, подобрување на квалитетот на образованието и да се вратат на училиште децата кои заминале од училиштето за една или повеќе причини.Некои од овие програми се Национално технолошка мисија, програма за исхрана и поддршка за основно образование, Национална отворена школа, шема за Оброк од средината на денот, Sarva Siksha Abhiyan и други државни конкретни иницијативи. Покрај тоа, со ова неколку држави имаат донесено закон да се обезбеди бесплатно и задолжително основно образование, како што се-Керала образование 1959 година, Закон на Пенџаб за основно образование за 1960 година, Закон на Гуџарат задолжителното основно образование 1961 година, Закон на УП Основно образование 1972 година, Закон на Раџастан за основно образование 1964 година, итн.
Меѓутоа, во Уставот на Индија и на Врховниот суд, имаат декларирано дека образованието сега е фундаментално право на луѓето од Индија,
1.7.1 Историјат
Индија има долга традиција на организирано образование. Како историчар има кажано, "Не постои ниту една друга земја каде љубовта за учењето имале толку рано потекло или е толку трајно и остварува моќно влијание." Сепак, образовни напори во земјата изминале долг пат од оваа традиционална позиција во нејзината дефиниција, покриеност, како и сила.Сегашниот образовен систем во земјата оперира во еден поинаков контекст од класичниот минатото. Посветеноста на земјата за обезбедување на образование за сите и нејзините напори да се постигне оваа цел во брза мода е да се види во оваа комплексно милје во рамките на образовниот систем кој е во моментов функционира.
Како ветеран едуционист Шри Џ П Нек вели: "Во индиското општество, особено на хинду општество е исклучително нерамноправен, и овој (обезбедува еднаквост на образовните можности) е една вредност врз основа на кои општеството може да биде хуманизирано и зајакнато . Всушност, ова прашање е толку важно на индиското општество што не може ни да се надеваат дека ќе преживеат, освен врз основа на рамноправна реорганизација ". Помеѓу 1813 и 1921 година, британските администраторни воделе темели на современиот образовен систем. Директорот на позитивниот придонес на британските администратори на еднаквост беше да се даде на сите граѓани отворен пристап до образовните институции поддржани од јавните фондови. На пример, најлошите тешкотии можеби се сретнале со проблемот кога "недопирливи" касти дошле за образување .
Првиот тест стана во 1856, кога едно момче од недопирливи каста аплицира за прием во државно училиште во Dharwar. Тој бил одбиен на приемот на теренот дека тоа ќе резултира со повлекување на сите касти на Хинду децата од училиште, а со тоа и затворањето на самото училиште. Но одлуката беше остро критикуван од страна на генералниот гувернер на Индија, како и од страна на Судот на директори во источноиндиска компанија и јасна политика беше утврдено дека нема недопирливото дете треба да се одбие на приемот во приватно училиште, дури и ако тоа значи затворање на училиштето (Извештај на Индискиот образование на Комисијата, 1882). Британските администраторите на тој начин утврдени, цврсто и недвосмислено, на правото на секое дете без оглед на каста, пол или традиционални табуа, да побара прием во сите училишта поддржан или со помош на јавните средства. Британскиот администраторите одби да го прифати принципот на задолжително основно образование. Индискиот националистичка мисла, сепак, беше цврсто на ставот дека обезбедувањето на рамноправност на образовни можности мора да содржи одредени минимални општото образование за да бидат обезбедени за сите деца на бесплатна и задолжителна основа.Барањето е четири години на задолжителното образование (што ќе се обезбеди делотворна писменост) треба да бидат обезбедени за сите деца беше изнесен, за првпат пред индискиот образование на Комисијата од страна на доајенот на Индија, Dadabhai Naoroji во 1881 година. Gopal Кришна Gokhale кој ја пресели резолуцијата на оваа тема во Централниот Законодавно собрание во 1910 година и повторно се најде предлогот обезбеден за нацрт-законот во 1912 година, од кои не ги постигнаа своите цели. Во оваа фаза, тоа е просветлен да го прочитате, тогаш објавената индиска образовната политика,
1913 година. Тоа започнува како : "Неговото Царско Височество Кралот Император во одговарање на адреса на Универзитетот Калкута на 6 јануари, 1912 година, рече: -
"Тоа е моја желба дека може да се шири над земјата мрежа на училишта и колеџи од кои ќе одат натаму лојални , машки и корисни граѓани, може да се одржи во сопствените индустрии и земјоделството и на сите струки во животот. Исто така е мојата желба, дека во домовите на моите Индиски предмети може да се осветли и нивниот труд засладен со ширењето на знаење со сите што следува во воз, на повисоко ниво на размислување, смиреноста и на здравјето. Тоа е преку едукација дека мојата желба ќе биде исполнета, а причината за образование во Индија никогаш нема да биде многу блиску до моето срце. "
Владата на Индија, одлучија, со одобрение на државниот секретар на САД, да им помогне на локалните власти, со помош на големи грантови од царските приходи ако средствата стануваат достапни, сеопфатниот системи за продолжување на образованието во неколку провинции. Секоја провинција има свој образовен систем, кој израсна во локалните услови и да се запознаеме со луѓето, како дел од нивната општа благосостојба. Со оглед на различните социјални услови во Индија нема во практика да биде еден збир на прописи и една стапка на напредок за цела Индија. Дури и во провинциите има простор за поголема разновидност во типови како институции кои постојат и денес. Владата на Индија немаат желба да го лиши локалните власти од интерес и иницијатива во образованието. Но, важно е во интервали за да ја видите образовната политика во Индија како целина. Принципи, со лого на образованието во поширок контекст и во современи услови и концепции, на orientalia и на посебните потреби на седиштето на заедницата, беа дискутирани на три важни конференции на експерти и претставници и не-официјални претставници одржувани во последните две години. Овие принципи се основа на прифатена политика. Колку тие во секое време може да се најдат локалната апликација мора да биде утврдена во врска со локалните услови.
На прашањето задолжително и бесплатно основно образование, политиката, изјави: Во јавната побарувачка за задолжително продолжено основно образование сепак расте, а меѓу 1918 и 1931година беа донесени закони за задолжително средно образование за повеќето делови од земјата од страна на новоизбраниот државни законодавства во кои Индијанците беа во мнозинство. Во 1937 година, Махатма Ганди ја поднесе неговата шема на основно образование според кои образованието на седум или осум години времетраење беше да бидат обезбедени за сите деца и нејзината содржина беше да се биде револуција од зградата што е круг на општествено корисни продуктивни занает. Како резултат на сите овие напори, идејата е дека тоа е должност на државата да им обезбеди бесплатно и задолжително образование за сите деца до тие на возраст од 14 години беше прифатено како национално важен аспект на севкупниот напор да се обезбеди еднаква можност. Под мудро раководство на Сер Џон Сарџент, тогашниот образовен советник на Владата на Индија, овие идеи беа прифатени од страна на британската администраторите и пост-воениот план на развојот на образованието во Индија (1944) познат кај народот како Сарџент план, стави напред предлози за да обезбеди бесплатно и задолжително основно образование за сите деца во возрасната група 6-14 во период од 40 години. (1944-1984). Националистичката мислење не го прифати овој долг период, како и комисијата под претседателство на Б Г Кер предложи оваа цел би можело и треба да се постигне во рок од 16 години (1944-1960г.). Тоа беше оваа препорака која на крајот беше инкорпорирана во Уставот, како директива на Принцип на државната политика. Тоа беше не така само идеална изјава , но добро обмислено формулирање на политиката, која уште да се спроведе преку значителна компонента беше да се обиде да се постигне до 2000 година во рамките на Образование за целиот план.
Јадро на наставната програма е нагласено на ниво во основното училиште. Ова е внимателно планирана програма која во содржина е во споредба со оние кои се усвоени во голем број на други земји. А основни заеднички може да помогне во надминувањето на разликите меѓу образовните можности на урбани и рурални луѓе, и на мажите и жените, но тоа не може да ги елиминира тие тешкотии, освен ако стапката на писменост се подобри, поголемо учество се случува во училиштето и други промени се случуваат во општеството.
Во прилог на редовно статистичко вратениот систем, кој редовно се собираат и објавуваат под насловот образование во Индија секоја учебна година (него не постојат класично 16 маси. Овие статистички податоци се исто така проследени со 5 или 6 илустрации), исто така има и две експертски институции подпокровителство на Министерството односно развој на човечки ресурси.Националниот совет за образовни истражувања и обука (NCERT) и Националниот институт за образование за планирање и администрација (NIEPA) кои вршат редовни истражувања и анкети, и детални анализи.
1.7.2 Образование на возрасни - Историска позадина и преглед на достигнувањата
Искоренување на неписменоста е една од големите национални прашања на Владата на Индија од независноста. Во текот на првиот петгодишен план, програмата за социјална едукација, вклучувајќи ги и писменоста, беше воведена како дел од програмата за развој на заедниците (1952г.).
Различните типови на напори биле направени од страна на државите за ширење на писменоста. Меѓу овие, Грам Шикшан мокин започна во Округот Сатара Махараштра во 1959 година беше една од успешните масовни кампањи. Тоа насочи кон заокружување на писменоста и работата на село по село во краток период од 3 до 6 месеци, преку почесните услуги на наставниците од основно и средно училиште и учениците од средните училишта, поддржано од целата заедница. Со тоа се постигна еден добар дел од успехот, но страдаше од недостаток поради финансиски ограничувања и некои од нивните добри работи беа изгубени како последица. И покрај овие различни иницијативи програмата на писменоста на возрасните не направи многу напредок.
Темата беше нанесена во должина од Котари комисија (1964-1966 г.), кој ја истакна важноста на ширење на писменоста што е можно побрзо. Комисијата, исто така е забележано дека "писменост ако сака да биде исплатлива, мора да биде функционална. Таа ги посочи следниве мерки: • Проширување на универзалното школување на пет години за времетраењето на возрастна група 6 – 11 години. • Обезбедување на скратено работно време на образованието за оние деца на возраст од 11 – 14 години, кои го пропуштили школувањето или се откажала од школувањето предвреме. • Обезбедување на скратено работно време на општото и стручното образование на помладите возрасни на возрасната група од 15 – 30 години. • Употреба на мас-медиумите како моќна алатка за животна средина и изградба на писменоста. • Поставување на библиотеките. • Потреба од следење на програмата. • Активна улога на универзитетите и доброволна организација во државата и другите области.
Националната политика за образование во 1968 година не само што ги прифати препораките на Комисијата за образование, но, исто така, ја потврди важноста на универзалната писменост и развој на возрасни и континуираното образование за прашање од приоритет. Иако формалното основно образовната програма беше дополнета со неформално образованиот систем, исто така, беше одлучено да се преземе описменување на возрасни програми кулминирано со пристапот на вкупно писменостната мисија.
Мулти-Фронт пристапот на универзализацијата на основното образование и универзално писменоста на возрасните е донесен за постигнување на вкупната писменост. Националната политика за образование (1986г.) даде неквалификуван приоритет за следните три програми за искоренување на неписменоста, особено кај жените: - (а) универзализација на основното образование и универзални задржување на децата до 14 годишна возраст. (Б) систематска програма на неформалното образование во воспитно заостанати. (В) Националниот писменостна мисија која има за цел да направи 100 милиони возрасни образувани од 1997 година.
Главните цел на овие програми е за унапредување на писменоста меѓу жените, членови кои им припаѓаат на планираните тела и племиња, особено во руралните области. Програмата за Образование на возрасни се состои од три компоненти: основна писменост (вклучувајќи математика), функционалноста и граѓанската свест. Програмата опфаќа различни шеми, така што конечно има за цел да им помогне на учениците да се постигне "разумен степен на самодоверба во писменоста и функционалноста и подобро разбирање на обемот и вредноста на науката.
Се разбира, дури и пред независноста, имаше образование на возрасни програми.Махатма Ганди имал образование како еден од неговите конструктивни програми, а како масовна кампања имало преку неговото движење, се обидел да направи сосема писмени окрузи. Некој успех исто така беше постигнат. На пример Сурат округот, во поранешното Бомбај Претседателството се целосно описменети, но повторно се повторува во неписменост, поради недостаток на следење.Имаше напори за ширење од Барода владетелите, дополнети со жива библиотека движење. Овде повторно има недостаток на следење и постојани напори предизвикаат релапс во неписменоста помеѓу ранливите делови. Имаше доброволни агенции кои работат во оваа област. Некои агенции како Карнатака Советот на образование на возрасни, Гуџарат социјален комитет за Образование Комисија за општествено образование на Бомбај Град и други големи програми да се протегаат низ целата држава, или митрополитскиот град.Домот на писменост на Лакнау има пофалбена работа во оваа област. Таа настанала во 1953 година кога нејзиниот основач, г-ѓа Велти Х. Фишер го основала во мала веранда во Алахабад, со цел да се искорени неписменоста и да се промовира образование во Индија. Таа беше префрлена на Лакнау во 1956 година.
На Универзитетот Грантова Комисија, на состанокот одржан на 5 мај 1971 година, се смета за општиот модел на развој и помош кон образованието за возрасни лица во универзитет и се согласија дека "помош на универзитетиte за програмата за образование на возрасни се направени на основа на споделување 75:25 и дека помошта на Европската комисија да универзитет нема да ја надмине РС. 3 lakhs за четвртиот плански период. ’’Одделенијата на продолжување на образованието се дело на" Универзитетот оди на масес ". Слоганот "Секој еден, учи друг" фатени на имагинацијата не само на студентите, но и голем број на образовани лица, и таа изгледаше како овие програми ќе се сретнат со голем успех. Сепак, како и повеќето ентузијастички лансирани програми, тие исто така, паднаа од страна на патот. Обуката на фармерите и проектот за функционална писменост беше лансиран во 1968-1969, координирање на активностите на министерствата за образование, земјоделство информации и радиодифузија.Централниот Советодавен одбор за образование во ноември 1975 г. побара средба со ексклузивниот акцент на формалниот систем на образование каде треба да се даде и голем елемент на неформалното образование и да се воведе во системот.
Во една смисла, иако неформално образование Системот беше пуштен со свој сет на цели, главната цел беше да се справи со проблемот на осипување од формалниот систем. На осипување од формалниот систем ќе продолжи да лебди околу 50% и не покажаа некоја голема разлика во последните четири децении (стапка на осипување се движат во Оценки I-IV од 64,0 во 1960-61, на 67 во 70-71, за 58,7 во 1980-1981 на 44,3 во 1990-1991. На стапка на осипување во Оценки V-VIII се движи од 74,3-63,4 во текот на овие децении). Не е тешко да се погоди на колективните идентитети на жртви, децата кои не успеваат да преживеат во училиштето. Тие се деца на Безимотните земјоделски работници и селани за издржување. Каста-мудар, значителен дел од нив му припаѓа на планираните тела кои имаат загарантирани посебни права, вклучувајќи резервација во високото образование и претставничките тела, во Уставот. Состојбата на децата им припаѓаат на многу од племиња и е уште полошо, посебно во централниот дел на Индискиот појас. Шумските-живеалиште племенски заедници морале да го носат товарот на членка иницијативи во конструкција на брана, развој на туризмот, со помош на играта светилишта и рударство. Освен како дестабилизирачки искуства, пристрасност против племенските култури и јазици, наставниот план и наставничката пречка за напредување на племенското образование. Постојат околу 40 милиони рурални занаетчии во Индија. За нив, сегашната стандардна наставна програма е тривијална, и во некоја смисла неважна и понижувачка. Не е чудно, еден реаализира во една прилично едноставна, ненаучен начин, овие деца да престанат да доаѓаат на училиште порано. Конечно, детето живее во сиромашни квартови, кои живеат во услови на несигурност и насилството е секогаш веројатно случај на предвремено повлекување или отстранување.
Во согласност со последните трендови во движењето на меѓународната писменост, со акцент на големи писменостни програми во Индија се префрли од "писменост" до "образование за возрасни" преку средно фази на "функционална писменост" и "неформално образование" во текот на последните педесет години . Изјавата на политика за сегашната програма го нагласува развојот на функционална надлежност и свест за возрасни ученици и две од трите подеднакво важни компоненти на Националната програма за образование на возрасните (1978).Третата компонента е очигледно писменост. Нашите универзитети исто така, бил врзан во оваа активност.
Националната Програма за образование на возрасни (NAEP) беше отворена на 2 октомври 1978 година. Во изјавата во Собранието на 5 април, 1977 година, Унијата на министерот за образование изјави дека "заедно со универзализација на основното образование, со највисок приоритет во планирањето на образованието ќе бидат ставени на образованието на возрасните." Целта на NAEP е "да се организира програми за образование за возрасни, со писменост како неопходна компонента, за околу 100 милиони неписмени луѓе во возрасната група 15-35, со цел да им се обезбедува со вештини за самостојно учење насочено кон самобитна и активна улога во нивниот развој и во развојот на нивната животна средина. "Во конкретна смисла, три Р, социјална свест и функционалност се три основни компоненти на NAEP. И покрај внимателното планирање пред почетокот на оваа програма (што беше предвидено во програма на фази), на Сардар Пател Институт за социјални и економски истражувања, по анкетата спроведена во почетната рамна на ентузијазам, забележани во врска со напредокот на програмата во прогресивната држава Гуџарат, како: "Во целина, додека NAEP во Гуџарат, генерално, беше утврдено дека се однесува на целните групи кои се чуваат во поглед под NAEP и беше утврдено дека имаат некои други аспекти за пофалба,се сметаат сите работи, неговите постигнувања во однос на ширењето на писменоста е доста скромна, а уште повеќе во смисла на социјална свест и функционалност ". Во извештајот требаше да се каже: "Колку повеќе клучни аспекти како содржина на образованието, педагогија, итн може да биде испитана во само ако подолго време е на располагање, или идеално, на континуирана основа.Токму овие аспекти, кои имаат најмногу придонес за продолжување на стагнацијата и ширењето на писменоста во земјата. Оваа студија не е доволна за да се покаже дали да се прави пробив во овие области, и дали на програмата за образованието за возрасни е претпоставка карактерот на масовното движење како би било пожелно и јасно за намерата на NAEP "(1979).
Потоа дојде Мисијата за Национално писменост (NLM). За кратко време,за време на ерата на профилот на мисии на високата технологија, некои внимание е посветено на прашањата како имунизација, безбедна вода за пиење и писменоста, заедно се зборува за учеството на луѓето и социјалната ревизија на овие програми. Во 1989 година, областа заснована на кампањите на вкупната писменост (TLC) се појави како програмска стратегија за мисијата наа Националната писменост против оваа позадина. И покрај тоа што е правилно предвидено дека првичната социјална мобилизација за време на сериозна кампања дава инспирација да се рашири за масовно учество на луѓето, на волонтерска основа своето време и енергија за да предизвикаат како писменост, следење на програмата не се работеше јасно. Сепак, признавајќи и признавање на многу пропусти и неуспеси на ’пристапот на кампањата ', дури и уште порано од 1994 година, NLM продолжи со истиот TLC стратегија и се обиде да го поткрепат со подобар мониторинг, внатрешна евалуација и во моментов со заживување напор преку она што се нарекува " Реконструирање на Операцијата“. Разгледување на функционирање на овие програми, Авик Гош заклучува: "Во моментов се фокусира на NLM за писменоста мора да се смени, и слично, мисијата на моделот- сериозно-време на NLM треба да отстапи пред потрајна и постојана програма за образование на возрасни кои одговара на потребите на возрасните како поединци и како членови на маргинализираните групи ". Вкупните кампањи на писменост, првично во најмала рака, помогна во зајакнувањето на партиципативен пристап во справувањето со ова прашање, иако тука повторно, остана проблемот на одржување на динамиката.Во буџетот за 1999-2000, средства за проектот за Програмата за рурална Функционална писменост не се споменуваат посебно. Целокупната распределба на образованието за возрасни, сепак, е зголемен за околу 40%.
Освен ако не се во контекст на револуционерните општествени трансформации, недостатокот на спектакуларен успех во програмата за образование на возрасни, како и за одржување на својата динамика е разбирливо. Тоа е откако сите многу далечен роднина во однос на финансиската трошоци за формален систем (во буџетот на 1999-2000, вкупната алокација на ресурси (како план и не-план) за четири програми за основно образование, Операција Црн одбор , неформално образование и образование на возрасните соодветно, 3037, 400, 350 и 113,4 10 милиони соодветно). Понатаму, тука е многу реален проблемот на педагогијата. На пример, како професор Џалалудин (1986) вели: "Иако 1652 мајчиниот јазик, се идентификувани во последните пописи во Индија, само 15 главни литературни јазици ставени на политички статус во рамките на осмиот Распоред на индискиот устав. Потоа, тука е проблемот на сценариото. Во контекст на национално ниво писменоста на возрасните и програма за образование, на прашањето за стекнување на повеќе од едно писмо, па дури и по сценарио на јазичните малцинства станува важна област на јазикот за планирање. Терминот билитерарност се користи во овој контекст во Индија. "Понатаму, во земји како Индија, кои имаат долга традиција на пренос на идеи и мудрост усно, како поединечните и општествени трансформации преку кампања на масовно описменување, туку се еден вид на обновување на природата од се адитив или богат ". Исто така постои и проблемот кој продолжи за одржување на кампањскиот пристап. Постојат некои знаци кои се надеваат на ИКТ-поддржан услуги кои се користат за премостување на Персискиот Залив. Некои партнерство на Владата на Индија и невладини организации во партнерство со меѓународни организации и приватниот сектор се најверојатното и резултат од таквата соработка а напорите можеби може да го покажат патот.
А сепак, важноста на оваа компонента не може да се доискаже. "Во нашата земја, голем број лица влегле во зрелоста без соодветно образование и, следствено, нивната самодоверба е несигурна. Во брзо менување на животната средина на економските и културните промени, тие ќе продолжат да бидат остро, освен ако нивните капацитети активно се консолидираат и подобруваат, па како да се сретне со надворешниот свет на еднакви услови ". Оваа програма може да биде во природата на програмата Зајдисонце (наведена подоцна во овој документ), а до тогаш, односно писменост станува самоодржливи фактот со само-што произлегуваат побарувачка за неговите многу корисноста и потребата за поисполнет живот, ниту една Влада не треба да им биде дозволено да го игнорира овој аспект.
1.7.3 Во иднината
Потребата да се оди во учење на владата, исто така, како услови за создавање способности во образовниот систем да се задоволат потребите на растот на знаење, проширување на комуникацијата, засилување на културните корени.Променливите потреби на Воспитната технологија и влез на компјутери и интеграција на информатичките и комуникациските технологии бараат нови структури, кои на системот треба да бидат способни да се асимилираат. Обновување на образованието, исто така, повикува на одредба за редовни прегледи, кои, исто така, смета дека менување на сценарија како и развојот на новите технологии.
Во публикацијата на УНЕСКО, "Образованието во Азија и на Тихиот Океан", Раџа Рој Синг со право пишува: "Динамиката на образованието и нејзината улога во секое општество во развој и трансформација се направи дека е важно образованието постојано да се обновува со цел да се подготват за иднината отколку за застареноста.Овој процес на обновување потекнува од различни извори кои вклучуваат: развој на човечкото знаење, што е основна компонента на образованието; наследството на колективното искуство и вредности, кој ги пренесува образование на новите генерации на средства и методи на комуникација со која знаењето и вредностите се пренесуваат и на нови вредности и стремежи кои човечкиот дух ги додава на колективното искуство и мудрост од минатото или од која наследство од минатото се реинтерпертирани и преиспитани. "
Тековни писменостни Програми
1.Проект за рурална функционална писменост (RFLP): Центри за образование на возрасни се поставени од страна на RFLP во сите држави и територии на унијата. Тие се целосно финансирани од страна на централната власт, иако на водачи на влади и на Сојузот за територијални управи се задолжени за неговото спроведување.
2. Програма за државно образование на возрасни (SAEP): финансирано целосно од страна на државните влади, оваа програма има за цел зајакнување на тековните програми за образование на возрасни и проширува на опфатот за да се обезбеди дека програмите се постигнати кај жени и другите обесправени групи.
3.Возрасна едукација преку волонтерски агенции: Централна шема за помош на доброволни агенции постои за да се олесни учеството на доброволни агенции.Владата на Индија обезбедува финансиски грантови за доброволни агенции врз програмска основа.
4. Програми за вклуќеност на студенти и младинци во образование на возрасни. На Универзитетот Грантова комисија обезбедува 100 проценти финансиска помош за колеџите и универзитетите за поддршка на нивното активно учество во литературните и образование на возрасни активности. Поточно, 50.000 возрасни образовни центри се очекува да бидат организирани во рамките на оваа програма. Паралелно со образование за возрасни програма, на колеџ и универзитет, студентите ќе бидат ангажирани во ширењето на универзално основно образование кај децата кои не одат на училиште.
5.Нехру увак Кендрас: Ова не е студентска младинска организација која развива програми за обука за едукација на младите во согласност со нивните потребнии идентификувани чувства.
6.Неформално образование за жени и девојки: Овој проект става посебен акцент врз социо-економскиот статус на жените со подобрување на обезбедување на нивното учество во програми за развој во прилог на напорите за планирање на семејството и промоција на добросостојбата на децата. Оваа програма е заеднички напор на Владата на Индија и УНИЦЕФ.
7.Шрамик Видјапидс: Оваа програма е замислена и оттогаш финансиран од Владата на Индија, со цел да се обезбеди интегрирано образование на урбаните и поединечни работници и нивните семејства, со цел да се подигне нивната продуктивност и да го збогати својот сегашен живот.
8.Централен одбор за Образование на работници: Оваа програма има за цел обезбедување писменост на неквалификувани и полуквалификувани лица, како и подигање на нивната свест и функционалност. Нејзината посебна одлика е да се задоволат потребите на признати работници со специјално исти програми.
9.Функционална писменост за возрасни жени: Започната во Меѓународната година на жените, под покровителство на Владата на Индија, оваа програма опфаќа здравје и хигиена, храна и исхрана, управување на домот и детската заштита, образование, како и стручни и професионални вештини.
10.Стимулирана наградна шема за описменување на возрасни жени: дизајнирани да ја промовираат писменоста меѓу 15-35 годишно стари жени, оваа шема претставува награди за образование на возрасни центри (во населбата, и Сојузот територијални нивоа). На ниво на држава, наградите се наменети за опремување на различни видови, како и средства за обука.
11. Програма за пост-писменост и следење: Програмата е во функција од 1984-1985.Управата за образование на возрасни се разви во широки насоки за подготовка на нео-писмени материјали за државните влади и државни ресорсни центри. Исто така се произведува прототип на нео-писмени материјали.
Наведените активности се одразуваат за определување на Индија да го направи целото население образувано со вклучување на други владини агенции поврзани со развој, како и универзитети и волонтерска организација во литературните активности. Одговорноста за планирање и финансирање на овие активности, сепак, зависи од владините центраи и државата.
1.7.4 Образовниот систем во Индија
Образовниот систем во Индија има посебна врска меѓу учителот и ученикот од времето на непознавање. Всушност, Индија е земја за да се утврди она што го знаеме како "gurukul" систем на образование. Меѓутоа, со доаѓањето на Британците, англискиот стана дел и парче од индискиот образовен систем. Денес англискиот е трета голема медиум за настава во Индија по хинди и маратски.
Во моментов образовниот систем во Индија главно се состои од основно образование, средно образование, високо средно образование и високо образование. Основното образование се состои од осум години на образование.Секој од средно и висок претставник на средното образование се состои од две години на образование. Високото образование во Индија почнува по полагањето на високото образование или на 12тиот стандард. Во зависност од класот,дипломирањето во Индија може да потрае три до пет години. Постдипломски курсеви обично се од две до три години на траење. По завршувањето на пост дипломски, обемот за вршење на истражување во разни образовни институции, исто така, останува отворено.
Со повеќе од 17.000 колеџи, 400 универзитети, 13 институти од национално значење и разни други стручни институти, на високото образование во Индија е едно од најголемите во светот.
Сепак, тоа е брзо интегрирање на светската економија и соодветниот подемот на студентската подвижност која е направена привлечна опција да се студира во Индија.Постојат голем број на Индијци кои како студенти од странство кои конкурираат секоја година на индиските универзитети и колеџи. За сите оние кои сакаат да студираат во Индија, многу е важно да се добие претходни и точни информации за курсевите кои сакате да ги преземете, на универзитетот на кој ќе сакате да аплицирате и како да се обратите во врска со процедурата за аплицирање. За меѓународен студент, исто така е важно да се знае на сместувачките особености, временските услови, исхрана и трошоци на живот во градот во кој тој или таа имаат намера да студираат.
1.7.5 Образование за маргинализираните заедници во Индија
Како образование е средство за започнување на социо-економската трансформација во едно општество, разни мерки се преземаат за подобрување на пристапот на едукација на маргинализираните делови на општеството. Една таква мерка е воведување на систем за резервирање на институциите за високо образование. Според сегашниот закон, 7,5% места во повисоките образовни институции се резервирани за племиња, 15% за планираните тела и 27% за не крем слоеви на другите постари класи (OBCs). Според индискиот устав, различните малцински групи, исто така, може да формираат свои образовни институти. Исто така се преземени напори за подобрување на пристапот до високото образование кај жените на Индија со поставување на разни образовни институции исклучиво за нив или резервирање седишта во веќе постоечките институции. Зголеменото прифаќање на курсеви за далечното учење и проширување и отворање на универзитетски систем е исто така, придонесување многу во процесот на демократизација на високото образование во Индија.
1.7.6 Објекти за странските студенти во Индија
Секогаш се чекаат изненадувања откако ќе влезат во кои било ново место. Може да биде потребно време за адаптација на него / неа во новата средина. Тоа е нормално да се чувствувате возбудена, збунети, па дури и пресреќени. Овие проблеми се главно со кои се соочуваат странските студенти кога ќе пристигнат во Индија. Тие може да се соочат со проблеми како јазикот, проблем со сместувањето и храната и така натаму. Но, меѓународните претставништва на студентите во најголем дел од институтите имаат обезбедено простории за меѓународните студенти во Индија, каде може да се олеснат нивните проблеми. Покрај тоа, Владата на Индија, исто така, постави Образование за консултанти на Индија да се грижиме за потребите на поголем број на странски студенти во Индија.
Колеџите и институтите за странските студенти се потребни за извршување на потребните документи заедно со нив, како што се приемното писмо, пасош, дозвола за престој итн странски студенти може да се искористат со станбена дозвола по пријавувањето на странецот во канцеларијата за регистрација во рок од седум дена од денот на нивното пристигнување.
Целата земја нуди различни курсеви за странски студенти. Меѓународните студенти можат да аплицираат за медицински предмети, инженерски курсеви, курсеви за применети уметности итн Владата има резервирано некои места за странски студенти и ученици од другите земји во развој. Меѓународните студенти можат да добијат преку овој прием се за државна квота. За повеќе информации во врска со овие приемните, студентите може да се јават на Индискиот Висок комесаријат кој се наоѓа во нивните земји.
Самофинансирачките меѓународни студенти бараат за прием на постдипломски студии, исто така, може да изберете од различните курсеви кои се нудат од страна на индиската универзитети. Освен Владата на Индија, постојат некои приватни образовни институции кои обезбедуваат различни средства за странските студенти во Индија.
Владата на Индија нуди различни стипендии годишно за странските студенти. Овие стипендии се нудат на оние кои се заинтересирани во спроведувањето на своите студии во Индија. Некои од школарините понудени од страна на владата се Програма за Културна размена, Сојузната шема, SAARC стипендии и ICCR стипендии.
1.7.7 Предности на студирање во Индија
Индија е брзо стана главна економска сила во светот денес. И ако нејзиниот трендовски раст продолжува за уште неколку години, наскоро ќе игра голема улога во светската економија, заедно со Кина. Таа и самата била една од главните причини на атракција за многу странски студенти. Исто така, Индија е успешна во несогласувањата со демократијата (со исклучок на годините помеѓу 1975-1977) исто така беше една од главнита магнетна сила за научниците од целиот свет. Сепак, за разлика од Индија знаејќи добро, има и некои други предности кои ги привлекуваат студентите да студираат во Индија. Некои од нив се
Ниска цена:
Цената на образование во Индија е прилично ниска во споредба со многу други земји од светот.
Квалитетно образование:
Квалитетот на образованието не е униформиран во целата должина на земјата. Сепак, постојат некои образовни институции во Индија, кои обезбедуваат едукација од светска класа.Индианскиот Институт за технологија, Индија Сите Институт за медицински науки - AIIMS, Њу Делхи. Вооружените сили, Медицински колеџ Пуна.Кристијан Медицински колеџ,Велорe. JIPMER, Територија Пондишери. Џавахараи Нехру Медицински колеџ, Аму, Алигарх. Национален институт за технологија и Мода NIFT - Њу Делхи. Маулана Азад Медицински колеџ, Њу Делхи. Лојола колеџ, Мадрас. Индиските Институти за менаџмент, индискиот институт за науки, Национално Право училишта, Џавахарлал Нехру универзитет, Претседателството на Академијата, Мадрас. Ана универзитет, Мадрас Националниот институт за технологија Тиручирапали тамил Најду, Мадрас Универзитет, Универзитетот Хајдерабад, Кампус правен центар, Универзитетот Делхи Њу Делхи. Правен факултет, Национален Правен факултет на Индија Унив, Бангалор. NALSAR Универзитетот на Законот, Хајдерабад. Универзитет за Националното законодавство, Бопал. Националниот законодавен универзитет, Јодхпур, Алахабад Универзитетот Алахабад, Кумаон-Универзитет на Утаранчал.Гарвал-Универзитет на Утаранчал. Банарас хинду Универзитетот на Варанаси. CIHTS Сарнат (Централниот универзитет на тибетскиот студии). Делхи универзитет и се некои други такви институти.Владата на Индија се исто така придонесува за забрзувањето на напорите за воспоставување вакви институти кои можат да понудат квалитетно образование во Индија.
Финансиска помош: Разни стипендии, образовани заеми и друга финансиска помагала сега се достапни за проучување во Индија денес.
• Услуга за Советување: Владата на Индија обезбедува услуги за консултации на заинтересирани странски студенти преку образовните консултанти на Индија (Ed.CIL). Така може да ги добијат сите информации во врска со индискиот образовен систем, трошоци за образование, траење, виза, сместувачки капацитети, дури и пред слетувањето во Индија.
• Единствени предмети: Покрај споменатите предности, една, исто така може да учат некои уникатни предмети, кои беа откриени и развиена од страна на традиционалните знаења на системот на Индија. Ајурведата, Санкрит, Јога, хинди, се некои такви курсеви, кои привлекуваат многу странски студенти.
• Забелешка-Правото на образование ќе бидат значајни само и само ако сите нивоа на образование кои допираат до сите делови на народот на друг начин нема да успеат да се постигне целта поставена од страна на нашиот основач и да се направи индиското општество егалитарно општество.
1.8 Ирак
• Средно образование во Ирак се состои од две фази, и завршува со секоја дипломски испит
-Средно тригодишно
-Подготвително тригодишно
• Не секој студент е примен во колеџ во Ирак пред полагање на испитите одржани во дипломата од ова министерство за Подготвителни училишта.
• Максималната добиен бод е 100, минимум бодови се 50.
1.9 Република Ирска
Во Република Ирска средното училиште започнува на возраст од 12 години, и трае три или опционално пет или шест години. Главните видови на средна школа се: опчтински училишта, гимназии, колеџи( иако овој термин обично се користиза трет-степен институции како универзитети), стручни училишта, доброволни средни училишта, и meánscoileanna ( средни училишта кои предметите ги одржуваат строго на ирски јазик). По три години (години 14-16), секој ученик зема задолжителен тест познат како 'the Junior Certificate'. Обично ученикот ќе одложи испити од 9 до 11 предмети; Англиски(L1), Ирски(L2), Странски Јазик(L3) и Математика се задолжителни.
По завршувањето на 'the Junior Certificate', ученикот може да продолжи уште две години земајќи друг тест, ' the Leaving Certificate', приближно на возраста меѓу 17-18 години. Учениците обично земаат од 6 до 8 предмети. Освен во исклучителни услови, предметите кои се земаат мора да ги вклучуваат Ирски(L1), Англиски(L2), странски јазик(L3) и Математика. Резултатите од the Leaving Certificate директно одлучуваат прием на универзитет преку ранкинг систем воден од страна на CAO. Повеќе од 80% од учениците кои го завршуваат Junior Certificate продолжуваат до the Leaving Certificate.
Има и опционална година во многу средни школи во Ирска позната како Transition Year, (транзициска година), која некои ученици избираат да ја земат по завршувањето на Junior сертификатот, пред продолжување до The Leaving Certificate. Фокусирана на проширување на хоризонтите, годината е често структурирана околу проектите на учениците како изработување на магазини, добротворна работа, водење мал бизнис итн. Регуларните предмети можат да се измешат со часови музика, драма, јавен говор итн. Transition Year, не е формално надгледувана, но прогресот кај учениците е континуирано следен внимателно од страна на учители. Програмите варираат од училиште до училиште. Оваа година исто така е фокусирана на давање на децата увид во работниот свет преку работно искуство. каде секој
Во прилог на главниот училиштен систем, Ирска има паралелен систем на стручни школи, кои пласираат помал фокус на академски предмети и повеќе на стручни и технички способности - околу 25% од учениците присуствуваат на овие школи. Много стручни училишта исто така нудат вечерни часови на возрасни. Исто така има и истакнато движење познато како Gaelscoileannaа каде секој предмет е предаван преку Ирскиот јазик, и овие растат во број многу брзо.
1.10 Република Македонија
Средното училиште во Република Македонија е наречено "средно училиште" или "middle school", и структурата е останата од социјалистичкиот период. Реформи се спроведуваат во моментот, па едукацијата ќе биде соодветна со поголемиот дел од водечките светски земји. Ова значи дека сè уште има многу форми. Во основа, има припремно средно училиште за секој факултет или универзитет. Има : електро техничко срено училиште, механичко средно училипште, економско, фармацевтско, медицинско средно училиште,... и гимназија се природни науки и лингвистика. Средното училиште го пополнуваат ученици на возраста меѓу 14 и 18 години.
1.11 Малезија
Националното средно образование во Малезија, по моделот на (историски) англиски систем, се состои од 5 училишни години и се нарекува "форми" (tingkatan на малајски). Студентите почнуваат да ги посетуваат средните училишта во текот на годината кога тие ќе наполнат 13 години, по седницата за UPSR (Ujian Pencapaian Sekolah Rendah или ОУ Проценка испитување) на крајот на основното училиште.Студентите кои ќе паднат имаат учебен услов во UPSR треба да одат уште една дополнителна година наречена Избришана (Peralihan) година пред да се дозволи да се продолжи во формула 1. Автоматски промоција до 5 форма е во сила од 1996 година. Некои средни училишта нудат дополнителни две години познат како шеста форма, поделени во долниот и горниот дел од шестата.
Форми 1 до 3 се познати како нижо средно (Menengah Rendah), додека Форми 4 и 5 се познати како завршено средно (Menengah Tinggi). Стриминг во уметноста, науката или стопански текови е направено на почетокот на завршено фаза средно.Учениците седат за стандардизиран тест на крајот на двете фази; Penilaian Menengah Rendah (PMR) за нижо средно, и Sijil Pelajaran Малезија (СПМ, што е еквивалентно на испитот О-ниво) за завршено средно. На крајот на шестата форма, студентите седат за Sijil Tinggi Pelajaran Малезија или Сертификат на Малезија Висока школа (еквивалент на А-нивоа). Јазикот на наставата во средните училишта е национален малајски освен за јазикот на научните и математичките предмети. Научните и математичките предмети се изучуваат на англиски јазик од 2003 година, но малајски ќе бидат вратени во фази, од 2012 година.
1.12 Мексико
Пониското-средно образование (3 години) е важен дел од основното образование во Мексико и е задолжително. За упис, студентите треба да имаат успешно завршено шест години основно образование. Следната фаза, високосредно образование или подготвителна школа ("Preparatoria") е незадолжителна и има три насоки: Основно високосредно, Техничко професионално образование, и Технолошко високообразование, познато како "Bachillerato" ( За сите 6 години Средно образование), при што луѓето често го мешаат со Американското "Bachelors Level" кое е познато како "Licenciatura o Ingeniería" во Латино-Американсите земји(не вклучувајќи ја Венецуела, каде истото е познато како "Doctor".
1.13 Нов Зеланд
Во Нов Зеланд учениците одат на училиште во годините помеѓу 13 и 18. Порано познати како Forms 3 to 7, овие одделенија се познати како Години од 9 до 13. Школувањето е задолжително до 15-тиот (со дозвола) или 16-тиот роденден на ученикот. Во некои области од земјата, средното училиште е колоквијално познато како "колеџ". NCEA е кваливикациската школа поддржана од владата. Нов Зеланд исто така има intermediate schools кои ги покриваат последните две години од основно образование (годините 7 и 8) и не се средни школи.
1.14 Пакистан
Средното образование во Пакистан почнува од 9-то одделение и трае четири години. По завршување на 10-то одделение, од учениците се очекува да земат стандардизиран тест овластен од регионалниот Одбор на Средно Образование (BISE). По успешно завршување на овој испит, учениците се наградени со сертификат (Secondary School Certificate или HSC ) Овој е локално наречен "Матурален Сертификат" или "Матурален", скратено. Учениците, потоа се упишуваат на колеџ и ги завршуваат 11-то и 12-то одделение. После завршување на 12-то одделение, тие повторно полагаат стандардизиран тест, исто така овластен од регионалните одбори. По успешно завршување на тестот, студентите се наградени со сертификат ( the Higher Secondary (School) Certificate (или HSC) ). Овој степен на образование е исто така наречен the F.Sc./F.A. или "intermediate". Има многу насоки кои учениците може да ги изберат за нивното 11 и 12-то одделение, како пред-медицинска, пред-инженерска, хуманистички ( или социјални) науки и трговија. Некои технички насоки неодамна им беа претставени на учениците за 11-то и 12-то одделение.
Алтернативни квалификации во Пакистан се исто така пристапни но не се одржувани од BISE туку од други испитни одбори. Најчестата алтернатива е General Certificate of Education (или GCE), каде SSC и HSC се заменети со Ordinary Level (или О степен) и Advanced Level (или A степен) соодветно. Други квалификации го вклулуваат IGCSE кој го заменува SSC. GCE O степен, IGCSE и GCE AS/A Степен ги водат Британски испитни одбори CIE од Cambridge Assessment и Edexcel од Pearson PLC. Advanced Placement (или AP) е алтернативна опција но многу поретка од GCE или IGCSE. Ова го заменува средното образование како 'High School Education'. AP испитите се надгледувани од страна на Северно Американски испитен одбор ,College Board и можат да се изработат само под надзор од центри кои се регистрирани со College Board-от, за разлика од GCE O/AS/A Степенот и IGCSE каде испитите можат да се полагаат без надзор.
1.15 Парагвај
Во Парагвај, средното образование е наречено Educación Media. По девет години Educación Escolar Básica ( Основна Школа), ученикот може да бира да оди или во Bachillerato Técnico ( Стручно училиште) или во Bachillerato Científico (Средно училиште), и двата како дел од Educación Media' системот. Овие две форми на средно образование траат три години, и се обично сместени во истиот кампус наречен Colegio. Bachillerato Técnico го комбинира основното образование со некои специфични предмети, како пред-стручно образование и определување на кариера. Некои од полињата се механика, електрицитет, трговија, конструкција, бизнис во администрацијата, итн.
По завршувањето на средното училиште, може да се запише на универзитет. Исто така можно е студент да ги избере и Techniko и Cientifico школувањето.
1.16 Португалија
Зборот за средно училиште на португалски беше liceu, но неоддамна беше сменет со Escola Secundária ( средно училиште кое вклучува од 7-мо до 9-то одделение) и ги покрива од 10-то до 12-то одделение. По завршувањето на средното училиште учениците можат да бират помеѓу Universidade (Универзитет) или Instituto Politécnico (Политехнички институт). Исто така, студентите можат да бират да започнат уметничка кариера, во кои случаи треба да се пријават на аудиција во Националната Конзерваторија или во една од Португалските уметнички школи. Португалската влада моментално го зема предвид проширувањето на задолжителното образование до 12-то одделение, наместо до 9-то. Во средното училиште, ученик може да се премести во следното одделение само ако положат со доволен број бодови CGPA(cumulative grade point average).
1.17 Русија
Главен предмет (одредба, тема): Средно образование во Русија имаше околу 60 000 општи образовни училишта во 2007 – 2008 учебна година; овој број вклучува приближно 5000 напредни изучувачки училишта кои специјализирале на странски јазици, математика итн.; 2 300 напредни училишта со општа цел и 1 800 училишта за сите категории на деца со посебни потреби.;не вклучува стручни технички училишта и техникуми. Приватните училишта отпаѓаа за 0,3% од основните училишни запишувања во 2005 и 0,5% во 2005. Според извештајот на УНЕСКО од 2005, 96 % од возрасната популација има завршено ниско средно училиште и најмногу од нив исто така имаат и високо средно образование.
1.18 Сингапур
Децата присуствуваат(одат) на основно училиште првите 6 нивоа, потоа средно училиште следните 4-5 нивоа, што е проследено или со младешки (јуниорски) колеџ, или со централизирани институти за 3- годишни курсеви.Врз основа на резултатите од PSLE, учениците од Сингапур подлежат на средно образование или во Специјално,(Укинато во 2008), Изразно или во Нормални текови на Интегрираната програма (спроведено во 2004). И двете, и специјалното и изразно се 4- годишни курсеви кои водат до Сингапур-Кембриџ Основен Сертификат на Образование ‘Обичен’ – О левел на испитување. Разликата меѓу Специјалното и Изразното е тоа што поранешното( претходното, првото) зазема повисок Мајчин Јазик, кој може да биде искористен како прв јазик во испитите наместо предметот “мајчин јазик”кои учениците од Изразното го земаат. Како и да е , ако некои ученици од EXPRESS можат да се справат со повикиот мајчин јазик, ним им е дозволено да го искористат како прв јазик во испитите исто така. The Normal stream (normalen tek?) е 4-годишен курс кој води до Сингапур – Кембриџ Основен сертификат за образование”Normalen” – “N- левел на испитување, со можноста 5тата година да биде пропратена со СИнгапур-Кембриџ GCE Обичен – О левел на испитување. Разделено е на Нормален Академски и Нормален Технички каде во вториот учениците земаат предмети кои се технички во природата како Дизајнот и Технологијата. Интегрираната програма е 6-годишна програма понудена на 10 проценти од групите за да поминат низ испитите од О левел и да одат право до поврзаните JC. После втората година од средното образование,u;enicite se tipi;no postaveni во широк опсег на курсови комбинации, што го прави целокупниот број на предмети кои треба да ги отседат во о – левелот 6 до 10 предмети. Ова вклучува Наука(Физика, Биологија;хемија), Хуманистички (Изборн географија/историја, Чисти географија/историја, општествени( социјални) студии, Литература итн.)и дополнителен математички предмет на повисок левел или комбинирани предметни модули. Некои училишта имаат (поминато) направено далеку од о-левелот на испитување и учениците го отседуваат(слушаат) само А-левелот на испитување или .................Пост – наставните активности постанаа задолжителни на 2 левел, каде сите ученици морат да партиципираат во најмалку еден основен ССА, и партиципацијата е оценета заедно со другите работи како Раководство во текот на 4те години на Средно образование, во систем на бодување( бодови). Натпреварите се организирани така да учениците имаат цел кон која се стремат( за која работат) и во случај на музички групи да покажат таленти.
1.19 Словенија
Во Словенија, постојат различни средношколски институции за средно образование, каде ученикот може да бира во согласност со неговите интереси, способности и верувања. Најголемиот дел од нив се јавни и финансирани од владата, иако има некои парохиски повискои средни училишта и Waldorf повисоко средно училиште, кои се приватни и на кои мора да се плати школарина да се присуствува.
Гимназиите се најелитните и најтешките средношколски програми, наменети за најдобрите ученици кои сакаат да продолжат понатаму со универзитетско образование. Тие понатаму се поделени во основни гимназии, класични гимназии, технички гимназии, гимназии за уметност и гимназии за бизнис. Сите тие траат четири години и вклучуваат задолжителен завршен испит( слн. matura) кој е круцијален за студиранње на универзитетите. Нивната наставна програма вклучува широк спектар на најразлични предмети кои треба да нанесат широки општи познавања кај учениците.
Техничките средни училишта траат четири години и покриваат широк домет на дисциплини. Тие завршуваат со стручен завршен испит и дозволуваат децата да студираат на стручен или професионален колеџ.
Стручните средни училишта постојат во два вида: Двојна и програма заснована на улилиштето. Порано школувањето беше покривано од страна на работодавците, додека практичниот тренинг сега го нудат во училиштата. И двата од нив се завршуваат со завршен испит. Учениците можат да продолжат со нивната едукација во две-годишна техничко-стручна програма( колоквијано позната како 3+2 програма), која ги подготвува за нивниот завршен испит ако тие сакаат да продолѓат со нивната едукација.
Курсот за завршниот испит е едно-годишна програма, наменета за ученици кои полагаат стручен завршен испит. По завршувањето на курсот, тие го земаат завршниот испит, кој ги исполнува условите за универзитетско образование.
Стручниот курс е едно-годишна програма нудена на гимназиски ученици кои, поради различни причини, не сакаат да продолжат со својата едукација. Таа вклучува завршни испити, квалифицирајќи ги апликантите за посебна окупација.
1.20 САД
Како дел од едукацијата во Соединетите Американски Држави, средното образование се состои од 6,7,8 и 9 па до 12 одделение. Ова зависи од зоната на образование и од што е составена. Одделенијата од 9 до 12 е најсличната структура на средно училиште.
Виетнам
Средното училиште во Виетнам е наречено Trung hoc pho thong, кое значи "Популарно Средно Училиште" , за деца од десетто па до дванаесетто одделение (16-18 години). Во средно школо, учениците имаат 12 предмети да научат, и сите 12 предмети се задолжителни. За секој главен предмет( литература, математика, хемија, физика, биологија, историја, географија и странски јазик), има два степена на учење: Основен и напреден. Предметите во напредниот степен добиваат на време и на интензитет повеќе од оние од основниот степен. Учениците се поделени во пет групи:
• Основна група: Сите предмети се од основен степен.
• Група А: Математика, Физика и Хемија се во напреден степен.
• Група Б: Математика, Хемија и Биологија се во напреден степен.
• Група Во: Литература, Историја и Географија се во напреден степен.
• Група Г: Математика, Литература и Странски Јазик се во напреден степен.
Учениците ќе матурираат во средните училишта само ако го поминат Матуралниот Тест од 6 предмети. Ако не, тие мора да почекаат до тестот од следната година. Учениците мора да матурираат ако сакаат да можат да присуствуваат на универзитети или колеџи.
1.21 Финска
Финскиот образовен систем е релативно егалитарно Северен систем. Ова значи дека на пример не се плаќа школарина за редовните студенти и се сервираат бесплатни оброци на учениците. Постојат приватни школи, но тие се непривлечни со законот.
Второто ниво образование не е задолжително, туку многу од мнозинството го посетува. Постои можност за избор помеѓу средно училиште (lukio, гимназија) и стручно училиште (ammatillinen oppilaitos, yrkesinstitut). Дипломирани студенти на двете средно училиште и стручно училиште може да се примени да учат во понатамошно образование (универзитет и Политехника).
Средно училиште, за разлика од стручно училиште, завршува со национално оценет матурски преглед (ylioppilastutkinto, studentexamen). Полагање на тест е де факто предуслов за понатамошно образование. Системот е дизајниран така што околу најниските постигнувајќи 5% паѓаат и исто така 5% го добиваат најдоброто одделение. Испитот овозможува ограничен степен на специјализација во природните науки или општествените науки. Матурата е важен и формално семеен настан, како и крштевки, свадби, и погреб.
Во меѓународните проценка на ОЕЦД на работата на студентите, ПИСА, Финска постојано се едни меѓу највисоките резултати во целиот свет; во 2003 година, финец од 15-годишна возраст доби првво место во читање и писменост, наука и математиката, а втор во решавање на проблемот, во целиот свет. Светскиот економски форум е рангиран за високо образование Финска и е број еден во светот.
1.22 Франција
Во Франција, средното образование е поделено во две фази:
• Колеџ кој се грижи за првите четири години од средното образование на возраст од 11 до 15 години
• Гимназија (lycées) обезбедува три учебни години за понатамошно средно образование за децата на возраст меѓу 15 и 18 години. Учениците се подготвени за диплома (baccalauréat).
1.23 Холандија
Во Холандија, средното училиште е наречено middlebare school (буквално: "среден-степен образование") и почнува веднаш по 6-то одделение основно училиште ( група 8). Децата кои имаат предавања во средното училиште се околу 12 години. Бидејќи образованието во Холандија е задолжително на возраста помеѓу 4 и 16 ( и делумно задолжително помеѓу 16 и 18), сите деца мора да одат на средно школо.
Средните училишта се дел од voortgezet onderwijs (буквално: "продолжено образование").Voortgezet onderwijs се содржи од 3 главни насоки: vmbo, кое има 4 одделенија и е поделено на неколку степени; havo, кое има 5 одделенија, и vwo, со 6 одделенија. Изборот за одделена насока е заснован на резултатите од тест на способност ( најпознат како CITO тест), препорака од учителот во 6-то одделение основно училиште, и одлуката на родителите на детето. Можно е и да се префрла меѓу насоки. После завршувањето на одделна насока, ученикот може да продолжи во претпоследната година од следната насока, од vmbo во havo, и од havo во vwo.
Успешното завршување на одделна насока овозможува пристап до различни степени на високо образование. После vmbo, ученикот може да го продолжи своето образование во mbo ("среден-степен применето образование"). Havo дипломата дозволува прием во hbo("повисоко професионално образование"), кое го сочинуваат универзитети на професионално образование. Само со vwo може ученик да биде примен во научно-истражувачки универзитет.
1.24 Хонгконг
средно училиште (中学, кантонски: jung1 hok6), колеџ (书院)
Средното образование во Хонгконг во голема мера е заснована на британскиот образовен систем. Средното училиште почнува во седмата година, или форма Еден, на формалното образование, по основното Шест. Студентите нормално поминуваат пет години во средните училишта, од кои првите три години (од еден до три форми) се задолжителни како во основното образование. Четири Форми и пет ученици се подготвуваат за Хонгконг Сертификатот за образовно испитување (HKCEE), кој се одржува по Пет форми. Студентите добиваат задоволително одделение каде ќе бидат промовирани во шестата форма. Тие потоа се подготвуваат за Хонгконг Ниво на Напредно испитување (HKALE) (колоквијално А-ниво), кој треба да биде донесена по седмата форма. На HKALE и HKCEE резултатите ќе бидат разгледани од универзитетите за прием. Некои средни училишта во Хонгконг се нарекуваат "колеџи". Во некои училишта, Форма Шест и Форма Седум се нарекува Долен Шест и Горен Шест соодветно.
На HKCEE е еквивалентна на британската GCSE и HKALE е еквивалентна на британската А-ниво.
Од октомври 2004 година, имало жестока дискусија за предложените измени во образовниот систем, кој вклучува (меѓу другите) за намалување на времетраењето на средното образование од седум години до шест години, и спојување на два испити HKCEE и HKALE во еден испит. Предложените измени ќе стапат во сила во 2010 година.
1.25 Чешка
Чешкиот образовен систем, поради историски причини, е речиси ист како германскиот школски систем. Образовниот систем е бесплатен и задолжителен и да се на возраст од 16 години. По Základní škola (Основно Учислиште) на возраст од 16 години, студентите се насочени кон три различни изборни средни училишта:
• Střední odborné učiliště (СОУ) - наменето за студентите кои одат во трговијата (на пример, столарија, ѕидарски, авто-механичар, итн) образованието е 3 годишно и има слободен приемен испит, во комбинација со вежби (една недела учат во училиште / една недела практика во фабриката, пекарница, градилиште ... итн), завршуваат со сертификат.
• Střední odborná škola (СОС) - наменето за учениците кои одат во една професија (сметководител, техничар, учител во градинка (негувател)..) и завршува со maturita како излезен испит. Последниот испит се состои од 2 задолжителни и 2 изборни предмети.Задолжителни предмети се чешки јазик,светска книжевност и еден друг јазик.Изборните зависат од видот на училиште (математика, физика, сметководството, и др) Студијата е 4 годишна и треба да го положат приемниот испит (чешки јазик и математика или физика, варира во зависност од видот на училиште)
• Гимназија (Гим) - наменета за студентите кои ќе одат на универзитет / колеџ и завршува со maturita испит. Исто така со два задолжителни предмети чешки јазик и светска книжевност и еден друг јазик. Изборните предмети се разликуваат, обично, помеѓу хуманистичка и наука. Студијата е 4, 6 или 8 годишна. Во случај на 6 (8) години, учениците завршуваат основно училиште 2 (4) години порано и тоа две (четири) години имаат потешко студиска програма на гимназијата. Исто така, постојат влезен испит за сите овие програми.
''Маturita'' е потребно за студии во Универзитетот. Abitur од гимназија е подобро за хуманистичките насоки на Универзитетот и СОС Abitur е подобро за техничките насоки на универзитет.