SWAT

Во САД, тимот SWAT ( ''англиски: special weapons and tactics, во превод''''специјално оружје и тактики'' ) е единица за спроведување на законски правила што користи специјализирана или воена опрема и тактики. Најпрво било создадено во 1960-тите за да се справи со немирите и насилните конфронтации со криминалците, бројот и употребата на екипите на SWAT се зголеми во 1980-тите и 1990-тите за време на војната против дрогата. Тимовите SWAT сè повеќе се опремени со хардвер од типот на воениот вид и се обучени да распоредуваат против заканите од тероризам, заложништво и во ситуации кои се над можностите на обичните спроведување на законот, понекогаш се сметаат за „висок ризик“. Други земји имаат развиено свои паравоени полициски единици кои исто така се опишани или споредливи со силите SWAT.
Единиците SWAT често се опремени со автоматско и специјализирано огнено оружје, вклучително и автомати,пиштоли, пушки,снајпери ,солзавец, чад и зашеметувачки гранати . Покрај тоа, тие можат да користат специјализирана опрема, вклучувајќи оклопни тешки делови на телото, балистички штитови, алати за влез, оклопни возила, топлински и уреди за ноќно гледање и детектори на движење за тајно определување на положбите на заложниците, во затворени структури.
1 Дефиниција
Дефиницијата на SWAT на Националното здружение на тактички службеници во САД е: SWAT : Назначен тим за спроведување на законот чии членови се регрутирани, селектирани, обучени, опремени и распоредени за решавање на критични инциденти кои вклучуваат закана за јавната безбедност.
2 Историја
2.1 Немири и политички конфликти од 1960-тите
Според и''сторискиот речник за спроведување на законот'', терминот „SWAT“ се користел како акроним за „Специјалното оружје и тактика“ основана како специјализирана единица од 100 лица во 1964 година од страна на полицискиот оддел „Филаделфија“ како одговор на алармантното зголемување на банкарските грабежи . Целта на оваа единица беше да реагира брзо и решително на грабежи на банка, додека тие беа во тек, користејќи голем број специјално обучени офицери кои имаа на располагање голема количина огнена моќ. Инспекторот Дарил Гејтс од полициско одделение во Лос Анџелес (ЛАПД) изјави дека за првпат го предвидувал „SWAT“ како акроним за „Тимот за напад на специјално оружје“ во 1967 година, но подоцна го прифатил „Специјалното оружје и тактика“ по совет на неговиот заменик-шеф, Едвард М. Дејвис .
ЛАПД го промовираше она што стана познато како SWAT тимови од најразлични причини. По расно расчистените немири во Вотс во Лос Анџелес во август 1965 година, ЛАПД започна да размислува за тактики што може да ги користи кога ќе се соочи со урбани немири или раширено насилство. Дарил Гејтс, кој го водеше одговорот на ЛАПД на немирите, подоцна ќе напишеше дека полицијата во тоа време не се соочувала со ниту еден проблем, туку „луѓе кои напаѓаат од сите правци“. Професорот на универзитетот во Њујорк, Кристијан Паренти, напиша дека тимовите SWAT првично биле замислени како „градски конструи за вонредништво“.
Друга причина за создавање на екипите на SWAT беше стравот од осамени или барикадирани вооружени лица кои би можеле да ја надминат полицијата во престрелка, како што се случи во Остин со Чарлс Витман .
3 Организација
Релативната честота на повратни информации од SWAT значи дека овие скапо обучени и опремени службеници не можат да бидат оставени да седат наоколу, чекајќи итен случај. Во многу оддели, службениците обично се распоредени на редовни должности, но се достапни за SWAT повици преку пејџер, мобилни телефони или радио предаватели. Дури и во поголемите полициски агенции, како што се ЛАПД или Pујорк, персоналот на SWAT вообичаено ќе се гледа во улоги за сузбивање на криминал - специјализирани и поопасни од редовната патрола, но службениците не би го носеле својот посебен оклоп и оружје.
Бидејќи службениците треба да бидат на повик поголем дел од денот, тие може да бидат распоредени на редовни патролни обврски. За да се намалат времињата на одговор на ситуации кои бараат SWAT тим, сега е вообичаена практика да се постават SWAT опрема и оружје во обезбедените шкафчиња во стеблата на специјализирани полициски крстосувачи . Одделенија кои честопати го користат овој стил на организација се шерифи во округот, заради различните големини на окрузите и доминантноста на задните патишта. На места како Лос Анџелес, каде што сообраќајот може да биде тежок, ЛАПД користи крстосувачи за да одговорат со нивните службеници за да не мора да се вратат во полициска станица за да се оклопуваат. Сепак, можеби е потребна потешка опрема во зависност од ситуацијата што се јавува.
Потребата да се повика широко распространет персонал, потоа да се опремат и брифираат, предизвикува долго заостанување помеѓу почетната итна помош и реалното распоредување на SWAT на теренот. Проблемите со одложениот полициски одговор во Колумбина доведоа до промени во полицискиот одговор, главно брзо распоредување на линиските службеници за да се справат со активен стрелец, наместо да поставуваат периметар и да чекаат да пристигне SWAT.
4 SWAT Опрема
Тимовите SWAT користат опрема дизајнирана за различни специјалистички ситуации. Посебните парчиња опрема варираат од единица до единица, но има некои постојани трендови во тоа што го носат и користат. Голем дел од нивната опрема е различна од онаа доставена до војската.
Персоналот SWAT носи слични униформи што ги носи војската . Многу полициски оддели се оддалечија од оригиналните стандардни црни или сини униформи, а униформата SWAT сега вклучуваат обични воени зелени и маскирни модели.
Првично, SWAT-единиците беа опремени со вишок челични кациги од Втората светска војна, па дури и шлемови за мотоцикли со стакло. Современите единици SWAT обично ја користат стандардната американска воена кацига . Балистичките елеци, понекогаш вклучително и цврсти инсерти на плочи. Овие елеци се означени со „ПОЛИЦИЈА“, „ШЕРИФФ“, „SWAT“ или слично, за да се овозможи лесна идентификација.
4.1 Оружје
Додека широк спектар на оружје се користат од тимовите SWAT, најчестото оружје вклучува разни пушки, карабини, пиштоли и снајперски пушки.
Тактичките помагала вклучуваат блиц-удирања, стингери и гранати со солзавец . Кучешките единици исто така може да бидат вклучени во SWAT тимови или може да се користат на ''ад хок'' основа.
9мм оружја Heckler &amp; Koch MP5 порано беше главната оружје на повеќето SWAT тимови, но ова е фазно од многу одделенија во корист на 5.56 карабини, како што е Colt CAR-15 и помодерна М4 . Вообичаени пушки користени од единиците SWAT вклучуваат полуавтоматско Benelli M1 , во помала мерка, акција на пумпата Remington &nbsp; 870 година .
Полуавтоматските пиштоли се најпопуларните странични рачки. Примерите може да вклучуваат, но не се ограничени на: пиштоли серии M1911, SIG Sauer серија (особено P226 и P229 ), Берета &nbsp; 92 серии, Пиштоли за глок, H&amp;K &nbsp; USP серија, и 5,7х28мм FN &nbsp; Пиштол со пет седмици .
Colt M16A2 може да се користи од трговците со марка SWAT кога е потребно подолго оружје. Вообичаени снајперски пушки се користат пушка М14 и Ремингтон 700П . Многу различни варијанти на пушки за активирање на завртки се користат од SWAT, вклучувајќи ограничена употреба на .50 &nbsp; калибар снајперски пушки за поинтензивни ситуации.
За брзо кршење на вратите, осипувачки овни, пушки со рани за кршење или експлозивни обвиненија може да се користат за да се пробијат бравите , па дури и да се сруши самата рамка на вратата. Тимовите SWAT исто така користат многу нелетални оружја. Овие вклучуваат Тазери, спрејови за прскање, пиштоли од пипербол, гранати , гранати со блиц-тресок и солзавец . Балистичките штитови се користат во блиски квартали ситуации за да се обезбедат покритие за членовите на тимот SWAT и да рефлектираат огнено оружје. Пиштолите од пипербол се во суштина ознаки за топчести бои, натоварени со топки што содржат олеорезин капсикум .
4.2 Возила
Единиците SWAT исто така може да користат АРВ (оклопно возило за спасување ) за вметнување, маневрирање или за време на тактички операции како што е спасување цивили, офицери, пожарникари и / или воен персонал закачен со огнено оружје. Хеликоптерите можат да се користат за да обезбедат воздушно извидување, па дури и вметнување преку рапинг или брзо обложување . За да се избегне откривање од страна на осомничени лица при вметнување во урбани средини, единиците SWAT може да користат и изменети автобуси, комбиња, камиони или други навидум нормални возила. За време на престрелката во Северен Холивуд во 1997 година, ЛАПД СВАТ командуваше со оклопен камион за испорака на готовина, која ја користеа за да ги извлечат повредените цивили и офицери од силно вооружените банкарски разбојници.
СОТ на Одделот за полиција во Тулса (Тим за специјални операции) користи Алвис Сарацен, британски вграден вооружен оператор . Сараценот беше изменет за да ги задоволи потребите на СОТ. Сарацен се користеше од налога за услуги до одговор при итни случаи. Им овозможи на членовите на тимот безбедно да се движат од една до друга точка.