procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Видингшо

Видингшо е градска област јужно од Линшепинг, Шведска со население од 4.297 лица (2010). Зградите се состојат главно од домови за едно семејство изградени во 1960-те, 1970-те и 1980-те години. Има фитнес центар, пицерија и еден супермаркет. Тинербекен реката поминува низ Видингшо.
Музичарот Ларс Винербек и комичарот Андерс Јохансон потекнуваат од Видингшо.
Видингшо се граничи со областите Ехолмен и Берга
Уши Дигард

Уши Дигард (родена на 15 август 1948 година) е поранешна порно ѕвезда и модел претежно позната по нејзините улоги во филмовите на Рас Мејер. Родена е во Шведска со швајцарско-француско семејство.
1 Раните години
Имала манастирско образование и научила различни јазици. Таа научила да скија и го сакала животот на отворено. На училиште, левата рака и била врзана зад грб и ја натерале да пишува со десната рака, иако природно била левак.
По напуштањето на училиштето отпатувала во Италија, а потоа и во Франција за да го подобри својот италијански и француски јазик. Потоа отпатувала на Каналските Острови и во Лондон каде што работела во голем хотел. По ова, таа отпатувала преку Маракеш на Канарските Острови каде што работела во текот на зимата во фирма за накит со процентуално плаќање. Во текот на летото таа патувала наоколу. Работела и во продавници за накит во Шведска и Швајцарија. Својот сопруг го запознала на Канарските острови.
2 Кариера
Дигард влегла во кинематографијата во Шведска каде глумела во неколку меки еротски филмови. Во 1967 година, таа отишла во САД, каде што таа наскоро почнала да се појавува во бројни сексплоатациски филмови како што се ''Холивудската авантура на Уши'' (''Мотелот на Ракел,'' 1970), филм со толку низок буџет што е снимен без звук, а потоа е додаван аудио елементот.
Таа се појавувала и во порнографски списанија. Таа била меѓу најпознатите модели со големи гради кон крајот на 1960-тите и раните 1970-ти. Списанијата во кои таа често се појавува ги вклучуваат ''Најт, Синема Икс, Латентна слика'' и ''Гент''.
Дигард добила улога во „''Чери, Хари и Ракел!“ на Рас Мејер!'' (1970) за да се обезбеди прекин во последната интерпретативна танцова сцена која ја симболизира смртта на антагонистот. Таа продолжила да се појавува во повеќе филмови на Мејер во 1970-тите: ''Supervixens'' (1975) и ''Под долината на ултра-виксените'' (1979). Таа била и копродуцент на ''Up!'' и ''Под долината на ултра-виксените''. Таа, исто така, обезбедила нарација за ликот на Тунди Хорват во последниот филм на Мајер ''Пандора Пикс'' (2000).
Таа глумела и во ''„Единствената куќа во градот'' “ на Ед Вуд (1971).
Таа се појавила како Мејдеј во култната акциона комедија ''Суперчик'' (1973) со Џојс Џилсон во главната улога и глумеше со Џон Холмс во ''Те посакувам'' (1974).
Таа имала помала улога како затвореничка во култната класика ''Илса, Волчицата на СС'' (1975), се појавила како „Супер девојка“ во ''Фантазмот'' (1976) во режија на Ричард Френклин, се појавила како девојка на забава во ''Елитата убијци'' ( 1975) во режија на Сем Пекинпа и имала мала улога во ''Чести Андерсон, USN'' (1976). Таа, исто така, имала улога на лик наречен „Пичка“ во ''Женски шовинисти'' (1976).
Во 1977 година Дигард имала камео појавување (гола под туш) во сегментот „Католички средношколки во неволја“ во филмот на Џон Лендис „''Кентаки Фрајд“''.
Во 1979 година, таа настапила со Џон Холмс, Џони Кис, Серена, Кенди Семплс, Китен Нативидад и Кели Стјуарт во порнографскиот филм ''Џон Холмс и All-Star Секс Кралиците'' од Зејн Ентертејмент Груп. Во тие години, таа глумела и во некои кратки филмови за „секси борење“, главно за студиото „Триумф“ и „Белстоун“ на Рон Дворкин.
Искра Гешоска

Искра Гешоска — македонска теоретичарка на уметност, директор и програмски уредник на КРИК - Фестивал за критичка култура и Контрапункт. Таа е ќерка на доајените на македонското глумиште Димитар Гешоски и Милица Стојанова.
Го добила Гете медал за 2024 година.
Ласес Биргита

Ласес Биргита (починала во 1550 година) наводно била шведска вештерка. Таа била првата жена погубена поради магија во Шведска.
Во април 1550 година, Ласес Биргита, што значи „Биргита, сопругата на Ласе“, од Алгуцрум во Оланд, им признала на судскиот извршител и на секретарот на замокот Калмар дека се обидела да разбуди мртов човек на гробиштата Кастлоса на полноќ.
Една ноќ, Биргита и двајца мажи влегле во црковниот двор со намера да разбудат еден од мртвите со помош на магија. Биргита го поминала местото трипати, кружејќи и потоа дувала во клучалката на црквата додека истата не се отворила. Таа се обидела да ја земе црковната одежда, но не успеала бидејќи не ја нашла, по што ја заклучила вратата на црквата на ист начин на кој што ја отклучила. По вториот обид, во друга прилика, таа успешно ја земала одеждата, ја поминала црквата трипати наспроти сонцето, се откажала од Господ и се заколнала на Ѓаволот. Судот ја осудил Бригита за вештерство и ја осудил на смрт со обезглавување. Мажите кои ја придружувале добиле парични казни.
По судењето на Биргита, шведскиот лов на вештерки останал повеќе или помалку неактивен до 1590-тите, а вистинската хаварија со вештерките не се случила сè до 1668 година. Следната личност која била погубена поради волшебство во Шведска била Ана Ериксдотер.
1 Наводи
Брита Пипаре

Брита, „сопругата на Јоран Пипаре“ (живеела околу 1595) била наводна шведска вештерка. Нејзиниот случај е значаен, илустрирајќи судење на вештерки одржано кога верувањето во вештерство се зголемило, но законот сè уште не дозволувал сурово прогонство на волшебната практика.
Брита е опишана во судскиот протокол како „Брита, сопруга на Јоран свирачот на флејта“. Во септември 1593 година, Брита била обвинета за магии во Стокхолм заедно со лукавата жена „Маргарета од Норсунда“. Маргарета била активна како народна волшебничка која се занимавала со медицина, ги изложувала крадците и им давала одмор на духовите со магиски ритуали: сепак, бидејќи негирала дека ги користела овие магии за да повреди некого, таа била ослободена со опомена, бидејќи судот не ја сфатил неа сериозно. Брита била обвинета дека предизвикала болест, како и економска штета на некои од градските трговци со употреба на магија. Таа признала дека користела магии и напивки, но негирала дека имала какви било односи со Ѓаволот.
Во овој момент, Шведска сè уште се придржувала до стариот закон, кога вештерките се гонеле само кога се сметало дека предизвикала повреда или смрт, и не морала да биде поврзана со Сатаната, како што ќе стане подоцна. Меѓутоа, кон крајот на 16 век, Шведска била под влијание на новиот поглед на континентот, кој ги поврзувал сите магични практики со Сатаната без разлика на намерата. Ова на крајот требало да доведе до реформиран закон за вештерки во 1608 година, кога сите магии станале казниви со смрт, а 1590-тите означуваа деценија кога судењата за вештерки станале почести и овој конфликтен став бил илустриран, како на пример во случајот со Брита.
Брита признала дека практикувала магија, што ја направило вештерка според новото гледиште за магијата. Сепак, таа негирала дека склучила сатански пакт, а постојниот закон не предвидувал толкување на личноста како вештерка едноставно со користење на магија. Под влијание на судењата на вештерки во други земји како Данска, судот навистина расправал за употребата на тортура, но мнозинството членови на судот пресудило против тоа. Судот на крајот изјавил „да не се прави повеќе отколку што дозволува законот на Шведска, кој бара шест сведоци или целосно признание, пред некој да биде осуден на смрт“. Меѓутоа, бидејќи признала дека практикува магија, сепак се сметало дека е опасно за судот да се ослободи, иако не можеле да и судат. Затоа, таа едноставно била задржана во затвор. Во септември 1595 година, Брита била ослободена, но протерана од градот. Актот бил поддржан од нејзиниот сопруг Јоран Пипаре, кој „веруваше дека е злобна како и другите“. По ова никаде не се споменува.
1 Поврзано
* Ласес Биргита
* Геске
Кернан

Кернан е средновековна кула во Хелсингборг, Сканија, во јужна Шведска. Тоа е единствениот дел што останал од поголема данска тврдина, која заедно со тврдината Кронборг спроти Ересунд, го контролирале влезот помеѓу Категат и Ересунд и на југ од Балтичкото Море.
1 Историја
Потеклото на тврдината Хелсингборг е спорно, но данската легенда го наведува нејзиното потекло во владеењето на легендарниот Крал Фрои. Сепак, оваа легенда не е поткрепена со археолошки докази. Дендрохронолошкото датирање покажало дека јадрото било изградено во 1310-те, кога Ерик VI од Данска бил крал на Данска. Се сметала за најважната тврдина во Данска и била составен дел во обезбедувањето контрола над теснецот помеѓу Сканија и Зеланд.
Бил предаден на Шведска заедно со остатокот од Сконланд како дел од Роскилдскиот мировен договор во 1658 година. Тврдината била повторно преземена од данските сили во 1676 година за време на Шведско-бранденбуршката војнаа, а нејзиното заземање се прославило со веење на џиновско знаме на Данска над неа. Ова знаме подоцна било заробено од шведската армија и е зачувано во Воениот музеј во Стокхолм. Тврдината била вратена под шведска контрола со Договорот од Лунд во 1679 година. Шведскиот Карл XI наредил да се урне поголемиот дел од него, плашејќи се дека бил премногу изложен на прикраден напад од Данска. Единственото нешто што било зачувано од замокот било старото средновековно јадро на кулата. Кулата продолжила да служи како знаменитост за превоз преку Ересунд.
2 Реставрација
Замокот бил обновен почнувајќи од 1893-1894 година, под инструкции на Оскар Фердинанд Трап, шведски стопанственик и инженер (1847-1916). Архитект за реставрацијата бил Јозеф Алфред Хелерстром (1863–1931), градски архитект на Хелсингборг од 1903 до 1928 година. Целта на реставрацијата била да се врати, колку што е можно, изгледот на структурата врз основа на најстарата позната средновековна илустрација. Кренелацијата на зградата датира од овие поправки.
3 Во популарната култура
*''Кернан'' има луда железница по негов урнек во паркот Ханза во Зирксдорф, Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Линда Олофсон (телевизиски новинар)

Линда Олофсон (родена на 24 мај 1973 година во Ванас, Вестерботен ) е шведска ТВ-новинарка. Таа моментално е ко-водител на дебатното шоу ''Аргумент'' на СВТ заедно со Хелена Винк, а претходно била водителка на ''Мит и природата'', наследувајќи ја Шарлот Пермел. Подоцна ја наследил Мартин Емтенес.
1 Семејство
Таа е ќерка на познатиот шведски ТВ-новинар Сверкер Олофсон.
Лајла Олгрен

Рагнхилд Лајла Лилемор Олгрен (родена Андерсон; 1937–2014) — шведски телекомуникациски инженер којa се смета за развивач на мобилна телефонија заедно со Остен Макитало, двајцата инженери во Телија. Конкретно, таа успешно воведе складирање на телефонскиот број во микропроцесорот на телефонот, така што поврзувањето може да се постигне со притискање на копчето за повик. Со тоа се избегнаа прекини на преносот предизвикани од препреки како што се дрвјата при подолго традиционално бирање. Пристапот потоа беше усвоен ширум светот. За нејзините напори, во 2009 година таа стана првата жена на која ѝ беше доделена наградата Полхем за технички иновации.
Ана Херденштам

Ана Марија Ингеборг Херденштам моминско ''Магнусон на'' 21 октомври 1965 година во Малме, Шведска е модел, новинар и водител на вести, кој работи во Експресен. Таа исто така била водител на вести во ТВ4 Нихетерна. Херденштам била стационирана во Соединетите Држави како странски дописник за ТВ4 Нихетерна 2014–2015 година. Таа била домаќин на покривањето на ТВ Експресен од претседателските избори во САД во 2016 година. Херденштам, исто така, известувала во живо на лице место за терористичките напади во Париз 2015 година, Брисел 2016 година и Стокхолм 2017 година .
Во 2000 година, Херденштам заедно со Оле Бергман ја напишала книгата ''Малата тага: Книга за спонтан абортус''.
Ана Херденштам се омажила за режисерот Манс Хернгрен во 1988 година. Во 2007 година, таа повторно се омажила и го променила своето презиме од Нормели (кое го имала во тоа време) во Херденштам. Таа е во брак со Мика Пакален од 2017 година.
1 Библиографија
* 2000 година – ''Малата тага: Книга за спонтан абортус''
Нганеко Минхиник

Нганеко Минхиник (|Ngāneko Kaihau Minhinnick; — ) — лидер на Новозеландските Маори.
1 Биографија
Родена на 15 август 1939 година со потекло од Нгати Те Ата, Минхиник пораснала во Ваиуку и била едно од 15-те деца. Од рана возраст, таа била избрана од нејзиниот народ за иден водач, присуствувајќи на сослушувањата на Судот на Маори од 11-годишна возраст и станала каитиаки на Тахуна Марае кога имала 19 години. Таа се омажила за нејзиниот сопруг, Еден Минхиник, кога имала 16 години.
Минхиник била прогласена за млада жена на годината од Советот на Маори на Нов Зеланд во 1970 година, признавајќи ја нејзината вклученост во работите на заедницата како правда на мирот, преведувач на маорскиот јазик и учителка на маорски во ноќните часови.
Во 1985 година, Минхиник била еден од водачите на барањето за пристаништето Манукау во врска со загадувањето на пристаништето до Трибуналот Вајтанги. Извештајот на трибуналот и последователните поднесоци на Минхиник до владата биле фактори во развојот на Законот за управување со ресурси од 1991 година.
Во почестите на роденденот на кралицата во 2013 година, Минхиник била назначена за Дама придружник на Орденот за заслуги на Нов Зеланд за заслуги на Маори и конзервација. Нејзината инвестиција била во владината куќа во Велингтон на 5 септември 2013 година.
Минхиник починала на 15 јуни 2017 година, а нејзината тангиханга (традиционален погребен обред на Маори) се одржал во Тахун Марае.
Стокхолмс-Тидниген

''Стокхолмс-Тиднинген'' (што значи ''Стокхолм тајмс'' на англиски) бил утрински весник на шведски јазик објавен во Стокхолм, Шведска, помеѓу 1889 и 1984 година со прекин од 1966 до 1981 година. Тој бил еден од главните дневни весници во земјата заедно со ''Дагенс Нихетер'' и ''Афтонбладет'' во 1960-тите.
1 Историја и профил
''Стокхолмс-Тиднинген'' бил основан од Андерс Јерлинг во 1889 година. Весникот бил со седиште во Стокхолм. Во својата рана фаза имаше три изданија: утринско, вечерно и провинциско издание. Меѓутоа, во 1890 година продолжиле само две изданија.
Со цел да се добие поголема читателска публика, цената на ''Стокхолмс-Тиднинген'' беше задржана ниска, а неговата содржина вклучувала популарни и концентрирани вести. Весникот имаше тираж од 10.000 примероци во 1890 година и 42.000 примероци во 1894 година. Во 1900 година има тираж од повеќе од 100.000 примероци. Така, тој станал првиот шведски весник кој го надмина тој обем на тираж и бил првиот весник со масовен тираж во земјата. Весникот го задржа високото ниво на тираж во 1920-тите.
На 19 септември 1931 година, ''Стокхолмс Дагблад се'' споил со ''Стокхолмс-Тидинген''. Весникот заедно со ''Стокхолмски Дагблад'', ''Свенска Дагбладет'' и ''Афтонбладет'' го купи Торстен Кројгер. Поточно, тој стана сопственик на ''Стокхолмс-Тидинген'' и ''Афтонбладет'' во 1932 година И двата труда ја поддржуваа Либералната партија под сопственост на Кројгер до 1956 година кога тој ги продаде на шведската конфедерација на синдикати.
По промената на сопственоста, ''Стокхолмс-Тиднинген'' стана поддржувач на социјалдемократскиот став. Е.Б. Ринман, Свен О. Андерсон и Андерс Јохансон се меѓу главните уредници на дневниот весник. Елсе Клин објавувал написи поврзани со модата во весникот од 1910-тите до 1950-тите под името на Гвен.
Во 1966 година, непосредно пред своето прво затворање, ''Стокхолмс-Тидинген го'' смени својот формат на таблоид за да го зголеми својот тираж, а Гунар Фредриксон бил назначен за главен уредник. Сепак, овие промени не функционирале и трудот престанал да се објавува на 27 февруари 1966 година.
Во октомври 1981 година, ''Стокхолмс-Тидинген'' бил повторно објавен и бил во сопственост на Социјалдемократската партија. Сепак, таа била затворена во 1984 година.
Пума Свед

Јохана Јусиниеми (родена на 13 септември 1976 година), попозната по нејзиното уметничко име Пума Свед, е шведска порнографска глумица и танчерка. Првиот дел од нејзиното уметничко име доаѓа од спортскиот автомобил Форд Пума. Од 2005 година, таа се појавила во над 200 филмови.
Таа има финско потекло, бидејќи и двајцата нејзини родители биле по потекло од Финска, и таа живее во Калифорнија од 2004 година.
Работела како претставник за продажба на компјутери во Шведска, а подоцна и како гламур модел пред да премине во филмови за возрасни. Таа првично настапувала само во сцени за жена-жена, но го направила своето хардкор маж-жена деби во видеото ''School of Hardcore'' од 2005 година од студиото AntiInnocence Video, со кое претходно била изведувачка на договор.
Таа добила номинација за AVN награда за 2009 година за веб-старлета на годината, и номинација за XBiz награда за 2009 година за Web Babe/Starlet of the Year. Во 2010 година, таа го направила своето прво појавување во мејнстрим филм, камео во комедијата ''41-годишната Богородица кој ја напумпа Сара Маршал и се чувствуваше супер лошо за тоа'' со комичарот/актерот Брајан Кален, порано познат од MADtv .
Во октомври 2012 година, Свед ја објавила својата автобиографија издадена од Линд & Кo. Во автобиографија раскажува претпазливи приказна за нејзиниот живот обраќајќи посебно внимание на нејзиното детство, нејзиниот вовед во порно индустријата и нејзиниот проблематичен однос и разводот од Сунит Пател.
Во 2014 година, таа се појавила во третата епизода од седмата сезона на ''Sons of Anarchy''. Таа се појавила како „Сканкенштајн“ во првиот филм продуциран од порно студиото на клубот заедно со Џена Џејмсон. Во 2014 година таа се појави во две епизоди од шведското риалити шоу ''Svenska Hollywoodfruar'' како пријателка на Аса Вестерлунд.
Свед привлкла внимание во јануари 2016 година кога весникот ''Aftonbladet'' објавил написи за шведскиот општински синдикат на работници. Луѓето во синдикатот ги користеле средствата на синдикатот за луксузни вечери и ангажирање на Свед за изведување стриптиз шоу во ресторан во сопственост на синдикатот, што довело до отпуштање на синдикалната касиерка. Многу работни членови го откажале членството во синдикатот.
Во октомври 2017 година, Пума објавила дека го отвора својот прв ресторан, „Пума Бургер“ во Малме, Шведска.
Столе Димитриевски

Столе Димитриевски (|Столе Димитриевски; роден на 25 декември 1993 година, во Куманово) — македонски фудбалер, голман на Валенсија и на македонската репрезентација.
Откако ја започнал кариерата во Работнички во 2010 година, тој го поминал најголемиот дел од својата кариера во Шпанија. Димитриевски има 50 настапи за македонската репрезентација, за која дебитирал во 2015 година. Во 2021 година ја претставувал Македонија на Европското првенство 2020.
1 Статистика
1.1 Репрезентација
+Настапи и голови по репрезентација и година, Репрезентација, Година, Настапи, Голови
Македонија, 2015, 2, 0
2016, 5, 0
2017, 9, 0
2018, 8, 0
2019, 10, 0
2020, 3, 0
2021, 15, 0
2022, 7, 0
2023, 7, 0
2024, 10, 0
2025, 8, 0
Вкупно, 84, 0
157P/Тритон

157P/Тритон е периодични кометаи во Сончевиот Систем.
Кит Тритон (У. К. Шмит телескопска единица, Кунабарабран) ја откри оваа комета на длабока изложеност IIIa-J направена со телескопот Шмит од 122 см на 1978 година, 11.66 февруари.
0.1 Историски моменти
* Прелиминарната орбита беше пресметана од MP Candy (Перт опсерваторија, Австралија) користејќи позиции добиени од Tritton на 11, 13 и 15 февруари. Тоа беше елипсовидна орбита со датум perihelion од 1977 година, 30.07 октомври и орбитален период од 7.30 години. Б. G. Marsden (Смитсонијан астрофизичка опсерваторија) ја ревидира орбитата користејќи пет позиции кои се протегаат во периодот од 11 февруари до 13 март.
* Месечевата светлина ги оневозможи набљудувањата во последната половина на февруари 1978 година и во раните денови на март; сепак, кометата била пронајдена од J. H. Bulger (станица Агасиз на опсерваторијата Харвард) на 10.27 март. Тој ја дал јадрената магнитуда како 20. Последните три набљудувања на кометата ги добил Шао на 11.28, 13.20 и 14.21 март. На ИАУ Циркулар бр. 3194, издадена на 15 март 1978 година, Марсден напишал: „Можно е кометата да доживеала изблик околу времето на набљудувањето на Харвард на 15 февруари...“ Не беа добиени никакви набљудувања потоа.
* Кометата не беше откриена за време на предвидените враќања во 1984, 1990 или 1996 година и се претпоставуваше дека е изгубена.
* Сепак, на 6.44 октомври 2003 година, користејќи CCD слики добиени со рефрактор од 0,12 m, Ц В Џулес (Фонтајн Хилс, Аризона, САД) и П Холвоцрем (Кампинас, Бразил) открила комета која се покажала на слична орбита на изгубената комета. Б. Г. Марсден можеше да пресмета нова орбита, објавена во Кружниот круг бр. 8215 на IAU, издаден на 7 октомври 2003 година, кој потврди дека навистина е идентична со кометата Тритон.
* Кометата беше пронајдена и при нејзиното појавување во 2010 година.
Ингрид Брус

Ингрид Моника Брус (1940–2012) — шведски градежен инженер која остана запаметена по нејзиниот придонес во шведскиот одбранбен сектор, особено по координирањето на развојот на ракетниот систем земја-воздух познат како БАМСЕ во 1990-тите. Брус била првата жена што претседавала со синдикатот Sveriges Civilingenjörsförbund (CF), во 1980-тите додека во 1990-тите била на чело на шведскиот комитет под Европската организација на градежни инженери FEANI.
1 Биографија
Родена и израсната во Сафле, Ингрид Моника Брус била ќерка на градежниот инженер Карл Георг Брус (1911–1999) и Елен Ингрид (1908–2006). Второто од седумте деца на семејството, таа го завршила средното училиште во 1958 година. Следејќи ги стапките на нејзиниот татко, таа била една од трите жени кога започнала да студира на одделот за електроника на Техничкиот колеџ Чалмерс во Гетеборг. Во 1964 година магистрирала градежништво и се преселила во Стокхолм.
Во 1968 година, Брус била вработена во Администрацијата на Кралските Шведски Воздухопловни Сили каде што работела на роботско водење. Следната година се преселила во консултантската компанија TUAB каде што била вклучена во навигациската технологија додека не се вратила во Воздухопловните Сили во 1993 година. Таму таа станала лидер на проектот на ракетниот систем земја-воздух БАМСЕ. Била унапредена на чело на центарот за оружје во 1998 година, каде што работела сè до нејзиното пензионирање во 2003 година.
На синдикалниот фронт, додека била во ТУАБ била избрана за заменик во локалниот синдикат. Во 1975 година станала член на комисијата за ЦФ за пазарот на трудот. Откако станала член на одборот во 1982 година, станала претседавач на CF од 1985 до 1989 година, станувајќи првата жена да го стори тоа. Додека била таму, таа го запознала Герхард Раунио, исто така инженер и член на одборот; Тие се венчале во 1991 година. Преку нејзините синдикални активности, таа се трудела да ги охрабри жените да стекнат квалификации во науката и технологијата.
Од 1985 година била активна во ФЕАНИ, Европската организација за градежни инженери. И покрај раководење на шведскиот комитет, таа била и потпретседател на организацијата од 1991 до 1994 година.
Ингрид Брус починала на 17 ноември 2012 година и е погребана во Стокхолм.
Луси Греј (активист)

Луси Греј (|Lucy Gray; р. декември 2006 година) — активист за климатски промени од Нов Зеланд.
1 Биографија
Луси Греј е ученичка во училиштето Ао Тавити во Крајстчерч и претходно била во средното училиште Кашмир. Таа е национален претседавач со активностите за климатските услови на School Strike 4, вклучувајќи маршеви за приклучување на учениците од училиштата. Три се случиле во 2019 година, на 15 март (кој бил напуштен од безбедносни причини поради престрелките во џамијата Крајстчерч ), 24 мај, и повторно на 27 септември. Четвртиот протест во затворен простор се одржал во мај 2020 година, додека Нов Зеланд бил во карантин поради пандемијата СОВИД-19 .
Во мај 2019 година, Греј се состанала со премиерката Џасинда Ардерн за да разговара за плановите на владата за управување со кризата со климатските промени. Таа зборувала на Националниот ден на млади лидери во 2019 година, 2019 фестивал за иднината, и на TEDx Youth@Christchurch . На почетокот на 2020 година, таа била читател на ''1.5 Degrees Live!'' настан. Таа ќе биде главен говорник на онлајн Самитот за цели за одржлив развој Аотеароа Нов Зеланд за 2020-2021 година.
Греј ја именува Грета Тунберг, шведска активистка за климатски промени, како еден од нејзините модели и инспирации. Таа е авторка на „Rise up“, химна на протестите за климатските промени.
Ц/1969 Ј1 - Комета Бенет

Ц/1969 Ј1 - Комета Бенет формално познат како C/1969 Y1 (стар стил 1970 II и 1969i), била една од двете комети што ја поминаа Земјата во 1970-тите, заедно со Западна комета. Името го носи и сосема друга комета, C/1974 V2. Откриена од Џон Кајстер Бенет на 28 декември 1969 година додека сè уште имало речиси две ае од Сонцето, стигнала до перихел на 20 март, поминувајќи најблиску до Земјата на 26 март 1970 година како што се повлекува, достигнувајќи врв со светлинска величина 0..
1 Аполо 13 обид за фотографија
Комета Бенет требло да биде фотографирана од екипажот на Аполо 13 за време на нивното патување до Месечината. Нивниот прв обид на 13 април 1970 година бил неуспешен. На 14 април 1970 година, по завршувањето на маневрот за ориентирање на вселенското летало за втор обид, ''Odyssey''s service модулот пукна, принудувајќи го откажувањето на научниот на мисијата целите и допирот на површината на Месечината.
Комета Хумасон

----
Комета Хумасон , формално назначена '' 'Ц / 1961 Р1' '' (позната како '' '1962 VIII' '' и '' '1961e' ''), била непериодична комета откриена од Милтон Л. Хумасон на 1 септември 1961 година. Нејзиниот перихел бил далеку од орбитата на Марс, на 2,133 ае. Периодот на излезната орбита е околу 2516 години. Пречникот на неговото јадро на кометата се проценува на околу 30–41 km.
Тоа била „џиновска“ комета, многу поактивна од нормалната комета за нејзиното растојание до Сонцето, со апсолутна величина од 1,5−3,5, можеше да биде нагоре до сто пати посветла од просечна нова комета. Имаше невообичаено нарушен или „турбулентен“ изглед.
Елизабет Ватути

Елизабет Ванџиру Ватути (р. ) — кениска активистка за животна средина и клима и основач на иницијативата Зелена генерација, која ги негува младите да ја сакаат природата и да бидат еколошки свесни на млада возраст и сега има засадено 30.000 садници дрвја во Кенија.
Во 2019 година ѝ била доделена наградата Африканска зелена личност на годината од Фондацијата Eleven Eleven Twelve и била прогласена за една од 100-те највлијателни млади Африканци од Африканските младински награди.
1 Образование
Ватути дипломирала на Универзитетот во Кенија со диплома за студии за животна средина и развој на заедницата.
2 Рано детство и еколошки активизам
Ватути пораснала во округот Ниери, кој е познат по тоа што има највисока шумска покривка во Кенија. Своето прво дрво го засадила на седумгодишна возраст и во своето средно училиште основала еколошки клуб со помош на нејзиниот професор по географија, кој се понудил да биде покровител на клубот. Таа била дел од раководството на Клубот за животна средина на Универзитетот Кенија (KUNEC) каде што можела да спроведе бројни активности; како што се садење дрвја, чистење и еколошка едукација; сето тоа додека се зголемува свеста за глобалните еколошки предизвици како климатските промени.
Во 2016 година, таа ја основала иницијативата Зелена генерација, со фокус на негување на повеќе млади ентузијасти за животна средина, практично образование за животната средина и климата, градење отпорност на климата и позеленување училишта. Нејзиното видео „Шумата е дел од мене “ било прикажано од Глобалниот форум за пејзажи (GLF) како дел од серијата на Младински гласови во пејзажи.
Таа е добитник на наградата за стипендија за Вангари Матаи за нејзината извонредна страст и посветеност за зачувување на животната средина. Ватути е исто така полноправна членка на Движењето Зелен појас, кое го основа покојниот професор Вангари Маатаи, кој е пример на Ватути и голема инспирација и влијание
Во 2019 година, на Меѓународниот ден на младите, таа била препознаена од војводата и војвотката од Сасекс на нивниот Инстаграм за нејзината работа во зачувување на животната средина. Таа била прикажана и на веб-страницата на Кралицата Комонвелт Траст. Истата година таа била претставена заедно со Ванеса Накате и Оладусо Аденике од Гринпис како една од тројцата млади црни активисти за климата во Африка кои се обидуваат да го спасат светот.
3 Награди и признанија
* четврта награда за стипендија Вангари Матаи за 2016 година * Награда за младински шампион за климатски фонд на Зелен климатски фонд * Награда за зелена личност на Африка за 2019 година од Фондацијата Eleven Eleven Twelve.* 100 највлијателни млади Африканци од Африканските младински награди.* Меѓународната награда Дијана (2019) * Регионален финалист на ОН Млади шампиони на Земјата за Африка (2019) * Меѓународен ден на младите, 2019 година, признание од војводата и војвотката од Сасекс.* Здружение на блогери на Кенија - BAKE Awards (2018) за најдобар блог за животна средина.
Замок Мелсокер

Замокот Мелсокер (''Mälsåkers'') е дворец во општината Стренгнес, округот Седерманланд, Шведска. На имот се наоѓа во парохијата Итерсело, северно од Марифред и североисточно од Сталархолмен. Се наоѓа на Бјоркфјерден, залив на езерото Меларен.
1 Историја
Главните згради биле изградени во 1660-те и 1670-те од Густаф Соп (1624-1679), по цртежите на Никодим Тесин, (1615–1681). Во 1839 година, имотот бил наследен од Луиз фон Ферсен (1816–1879). Во 1853 година, таа го прокоцкала Мелсокер на Фредрик Окерман (1800-1877). По неговата смрт неколку пати ги менувал сопствениците. Тој бил продаден во 1898 година на инженерот Аке Сјогрен кој започнал со реставрација на имотот.
Мелсокер бил купен во 1943 година од норвешката амбасада во Стокхолм и просториите биле искористени за обука на норвешките полициски трупи за време на Втората светска војна. Во 1945 година, покривот се запалил и дворецот изгорел. Во 1951 година, бил изграден нов покрив. Во 1993 година, Кралската шведска академија на книжевноста, историјата и старините иницирала обемна реставрација. Од 2007 година, здружението е одговорно да го направи замокот достапен за јавноста.
2 Во филмот
Замокот се појавува во филмот ''„Гладијаторите“'' од 1969 година, каде што е седиште на телевизиска воена игра.
Ема Адбoге

Ема Адбoге (родена 1982 година), шведска илустраторка и писателка за деца. Покрај илустрирањето на сопствените книги, таа придонела и за дела од други автори, а истовремено земала и нарачки од образовни издавачи. Во 2013 година, таа била наградена со наградата Елза Бесков за илустрираната ''Ленис Оле'' и други дела за деца.
1 Биографија
Родена во 1982 година во Линшепинг, Адбoге е сестра близначка на Лисен Адбoге, која исто така е илустратор, карикатурист и писател. По завршувањето на средното училиште во Мјoлби, двете студирале илустрација во училиштето за карикатура во Хофорс. До својата 21 година, секоја од нив илустрирала неколку книги од различни автори.
Во 2011 година, за нејзината книга „Лени е шеќерно срце“, Адбoге ја освоила сребрената награда за илустрација во „Кола!“ натпреварот организиран од Здружението на шведски илустратори и графички дизајнери. Тоа е приказна за едно мало девојче кое на почетокот мислела дека би било интересно да се однесува како возрасна, но кога ќе ја открие целата работа на возрасните, таа одлучува наместо тоа,таа да стане бебе.
Нејзината ''математика на отворено: забавни активности за секоја сезона'' (2016) е објавена на англиски јазик. Ги охрабрува децата од пет до осум години да учат математика со играње со предмети што можат да ги најдат надвор, како што е мерење на должината на црв или правење снешко.
Книгата Гропен на Адбoге во 2018 година ја добила наградата „Август“ во категорија деца и млади возрасни.
Тузенбрудер

''Тузенбрудер'' е драмска ТВ-серија на шведската телевизија во три сезони, од 2002 година (сезона 1), 2003 година (сезона 2) и 2006 година (сезона 3). Третиот дел од серијата првпат бил издаден на 10 март 2006 година, монтиран како еден филм, за подоцна да биде прикажан на ТВ како подолга серија.
1 Приказна
1.1 Сезона 1
Главниот лик на серијата ''Тузенбрудер'' е Хофа (Ола Рапаче), кој живее средна класа со сопругата и децата во предградие на Стокхолм. Хофа има свој мал бизнис заедно со неговите најдобри пријатели, Никлас (Шанти Рони) и Хамид (Данило Бејарано). Но, бизнисот оди бавно и тие се во долгови. Прво позајмуваат пари од локалната мафија, а кога не можат да им ги вратат, ја разбираат опасноста во која се и затоа решаваат да ограбат банка.
1.2 Сезона 2
Хофа сега одлежува затворска казна за ограбувањето. Тој знае дека неговата сопруга Анели (Ања Лундквист) поминува се повеќе и повеќе време со соседот Патрик (Магнус Крепер), а Хофа е загрижен дека ќе го остави за Патрик. Во затвор Хофа се спријателува со Петер (Јакоб Еклунд) и направија план како да избегаат. Откако ќе излезе од затвор, Петер станува ментално нестабилен без неговите лекови и почнува да убива луѓе. Петер на крајот е фатен од полицијата, но тој го обвинил Хофа за сите убиства. Хофа украл чамец и тргаал накај Балтичкото Море, каде што чамецот тоне во бура.
1.3 Сезона 3
Сите претпоставуваат дека Хофа е мртов, и неговата сопруга се омажи за Патрик. Но, Хофа е жив и тој плови на брегот во Естонија и е примен од едно семејство таму. Хофа има врска со жената во семејството и нејзиниот сопруг дознава, но му простува на Хофа кога тој ја спасил неговата мала ќерка од давење. Хофа одлучува дека сака да се врати во Шведска и користи лажен пасош, но полицијата набрзо дознава дека тој повторно се појавил. Во меѓувреме бракот на Анели и Патрик почнува да се распаѓа.
2 Улоги
* Ола Рапаче како Хофа
* Ања Лундквист како Анели, сопруга на Хофа
* Бисе Унгер како Макс, детето на Хофа
* Данило Бејарано како Хамид
* Шанти Рони како Никлас
* Џејкоб Ериксон како Томи
* Јакоб Еклунд како Петер
* Магнус Крепер како Патрик
* Иван Матијас Петерсон како Тобијас
Богесунд (замок)

Замокот Богесунд е поранешен дворец во општина Ваџолм, околу 15 километри на исток од Стокхолм, Шведска. Се наоѓа во центарот на природниот резерват ''Богесундсланд.'' Зградата е во стилот на замокот и гледа на главниот превозен канал за испорака во и надвор од Стокхолм преку Стокхолмскиоот архипелаг.
1 Историја
Дворецот бил изграден во 1640 -тите години на иницијатива на Пер Брахе Помладиот (1602-1680) и подоцна бил повторно реновиран неколку пати. Замокот го добил сегашниот изглед со кули и готски прозорци во 1860-тите, според цртежите на архитектите Фредрик Вилхелм Шоландер (1816-1881) и Тор Меделплан (1832-1863).
2 Наводи
Карин Јулстрем

Карин Астрид Марија Јулстрем (родена на 31 август 1963 година), попозната како Карин Јулстрем, е шведска телевизиска водителка, новинарка и авторка. Таа е една од најпознатите шведски телевизиски водителки и има презентирано емисии како ''Мелодифестивален'', ''Карин 21:30'' и ''Уста преку маса''.
1 Ран живот
Јулстрем е родена во Оргрите, Гетеборг од мајка Ула (моминско Содердал), учителка и татко, Ленарт Јулстрем, глумец и режисер. На возраст од дванаесет години, таа добила главна улога во радио Божиќното шоу ''Фрида и дедо''. За време на средното училиште студирала природни науки. Откако нејзините родители се развеле, Јулстрем и нејзиниот брат Никлас се преселиле заедно во стан, приклучувајќи се на рок бендот Арт и учествувајќи на шведското државно првенство во рок 1982 година. Тие не успеале да се најдат меѓу првите три, а Рок-СМ го освоила подоцна светски познатата рок група Европа.
2 Кариера
Јулстрем се пријавила и на главните курсеви по новинарство и медицинско образование, а била примена и на двете. Сепак, таа се одлучила за новинарство. По дипломирањето, Јулстрем работела и како известувач за весниците ''Гетеборгс-Тидинген'' и ''Афтонбладет'' . Помеѓу 1987 и 1989 година го претставувала телевизиското музичко шоу ''Гиг'' проследено со други емисии како ''Петочни текстови'', ''Мелодифестивален 1990'', ''Уста преку маса, Мајка Свеа, Таа и Тој'' заедно со Паоло Робертои други: сите на шведскиот јавен радиодифузен сервис СВТ.
Јулстрем, исто така, работела како развивач на програми, сценарист и шеф на информации за продукциската куќа зад MTV во Скандинавија. Јулстрем ја создала драмската серија ''Петок секој ден''. Таа, исто така, застанала на театарската сцена за време на нејзината претстава ''Фредаг варје даг'' и пеела песни.
Јулстрем ја објавила својата прва книга ''Не на картата'' на Саемот на книгата во Гетеборг во 2009 година.
3 Личен живот
Јулстрем порано била во врска и се омажила за водителот на радио ток-шоу Стефан Лив и таа во тоа време била Карин Јулстрем-Лив. Двојката се развела во 2007 година. Во 2013 година, нејзината втора врска, со сопственикот на клуб Стефан Албрехтсон, исто така, завршила.
Црква „Вознесение Христово“ - Довезенце

Вознесение Христово (или Свети Спас) — главна селска црква во кумановското село Довезенце, Македонија.
Црквата потекнува доцниот среден век, односно од крајот на или почетокот на век. Прогласена е за значајно културно наследство на Македонија.
Денес, црквата се наоѓа во делумно разурната состојба.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во Селиште, во источниот дел на селото Довезенце. Покрај црквата се наоѓаат селските гробишта, како и зградата на старото училиште, кое било подигнато уште во 1820 година.
2 Историја
Ова е гробишна црква, подигната на рид во XVI–XVII век. Според истражувањето на Јован Трифуноски од 1972 година, црквата била изградена пред крајот на отоманскиот период на остатоци на поранешен храм.
3 Архитектонски опис
Црквата претставува двокорабен храм и се состои од правоаголен наос со апсидална ниша во северниот кораб, припрата во јужниот кораб со правоаголен облик во основата. Црквата е асиметрична по нејзините оски. Влезот од западната страна низ еднокрилна дрвена врата води право во северниот кораб. Од јужната страна, еднокрилна дрвена врата води во јужниот кораб. Според архитектурата, се смета дека јужниот кораб е постар. Помалиот јужен и поголемиот северен кораб се поврзани со четири отвора со лачни завршетоци во горниот дел, носени од три кврадратни камени столба. Во источниот дел на северниот кораб има апсида со ѓаконик и проскомидија.
Црквата е изградена од делкан камен и варов малтер. За сводната конструкција и трите столба на аркадите се употребени камени блокови. Сводниот систем на северниот кораб и горното подрачје на северниот ѕид заедно со покривот во голем дел се оштетени. Подовите во корабите се изработени од убави камени плочки. Во централниот дел на наосот е направена украсна розета со округол облик, со седум светли и седум потемни трапезоидни камени плочки, а во средината има една округла плоча.
Во северниот кораб, до самиот ѕид има камен столб со капител, релјефно обработен, а околу столбот има плитка плетеница. Другите два столба се наоѓаат во јужниот кораб и еден столб надвор пред самата црква.
3.1 Живопис
Живописот е фрагментарно зачуван. Во олтарниот простор има дел од стариот живопис, кој на другите ѕидови е малтерисан. Во апсидната конха е претставена Богородица Поширока од небесата во полн раст. Северно и јужно од неа е Благовештението со Архангел Гаврил и Богородица во медалјони. Под Богородица Поширока од небесата се претставени допојасни фигури на архијереите св. Василиј Велики и Јован Златоуст. Над Богородица Поширока од небесата фрагментарно е зачувана композицијата Вознесение Христово – Христос во медалјон. Во конхата на проскомидијта е претставен ѓаконот Стефан. На јужниот ѕид во олтарниот простор е светиот воин Прокопиј Кесариски во полн раст. Долниот дел на фреската е оштетен, а над него има фрагменти од двајца старозаветни пророци во медалјони.
4 Икони од црквата
Сите икони од црквата денес се сместени во Галеријата на икони во Куманово.
5 Галерија
6 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија
Црква „Св. Петка“ - Мургаш

Света Петка (понекогаш Света Параскева) — главна селска црква во кумановското село Мургаш, Македонија.
1 Местоположба
Ова е гробишен храм во маалото Банковци, во подножјето на ридот Кула.
2 Историја
Изграден е во XVI-XVII век.
3 Архитектура
Храмот има слична архитектура на црквата „Св. Спас“ во Довезенце.
Однадвор наликува на профана градба со асиметричен покрив на две води, доколку го изземеме малиот крст создаден во квадратна камена плоча прицврстена на самиот врв на западниот забат. Фундирана е на изразито кос терен и со источната страна повеќе од половина од својата височина е вкопана во земја, додека западната страна ѝ е целосно отворена. Косината на теренот видно се забележува на подните површини. Масивните ѕидови се градени од локален камен со вулканско потекло.
Претходно тоа била мала еднокорабна градба. Денешниот изглед го добила во подоцнежно време. Имено, за потребите на црквата е отстранет западниот ѕид од наосот и доградена е правоаголна припрата со иста големина како наосот, а долж целата јужна страна придодаден е тесен издолжен простор - затворен трем кој преку два аркадни премина комуницира со припратата, односно со наосот. Наосот и западната припрата се наоѓаат под еден полукружен свод прицврстен со еден потпорен лак. Јужниот простор или затворениот трем е засводен со четвртина свод. На северниот и западниот ѕид од припратата со помош на потпрен лак е оформена по една ниша. На спојот меѓу сводот и јужниот ѕид на тремот се наоѓа издолжен правоаголен отвор што ја внесува светлината во наосот преку друг мал отвор на јужниот ѕид.
Интервенциите кои денес се забележуваат на покривниот покривач се од поново време, кога покривката од камени плочи е заменета со керамиди.
3.1 Камбанарија
Како придружен објект била подигната и камбанарија чиј изглед е целосно изменет во поново време, кога се направени груби интервенции над влезната врата и на подот.
3.2 Фрескоживопис
Живопис има само во олтарот, кој датира од крајот на XVI до почетокот на XVII век. На него се истакнува допојасната претстава на Свети Ахил Лариски.
Новото малтерисување на внатрешните ѕидови во наосот е резултат од оштетувањата на живописот, како и оштетувањата на стариот малтер од празните површини на останатите ѕидови (под претпоставка тие воопшто да не биле живописани), а на фасадите, веројатно поради „подновување“ на градбата. Првобитната црква немала малтерисани фасади.
3.3 Иконостас
Во втората половина на XIX век црквата повторно станува објект на санациони интервенции, внатрешно уредување и опремување. Во рамките на обновата бил изработен висок иконостас во наосот и мал иконостас во источниот дел од јужниот трем со кој е формиран параклис или „женска црква“, како што го нарекува населението овој простор. Иконите од иконостасите се дело на Хаџи Косте зограф и фотограф од Велес од 1872 година. Тогаш во наосот биле поставени страничните столови и архијерејскиот престол.
Во црквата се наоѓаат икони на Коста Крстев од 1842 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија
Ема Виклунд

Ема Виклунд (р. Шеберг; ) — шведска манекенка и глумица. Таа се појавила на неколку насловни страници на ''списанието Elle'' и во музичкото видео на Џорџ Мајкл во 1992 година за „Too Funky“. Нејзините глумечки улоги ги вклучуваат улогите на полицаец Петра во четири од ''филмовите Такси'' (1998–2007).
1 Кариера
Родена е на 13 септември 1968 година во Стокхолм, Шведска, таа е висока 177 см, русокоса со сини очи која чекорела на пистата за Тиери Муглер, Кристијан Лакроа и Ланвин. Таа потпишала за Elite Model Management и можевме да ја видиме во спотот на Џорџ Мајкл за „Too Funky“ заедно со други модели како што е Линда Евангелиста.
Таа се забавувала со Улф Екберг, текстописец и соосновач на Ace of Base, од 1994 до 2000 година. Својата глумечка кариера ја започнала во 1995 година, а со четирите ''филмови „Такси“'' (1998 &ndash; 2007) станала популарна глумица во Франција. Во нејзината родна Шведска, таа е позната како ТВ-водителка и редовна во светот на модата.
На 12 февруари 2003 година, таа се омажила за Ханс Виклунд и имале две деца, ќерката Тајра и синот Елис. Таа седнала во одборот на шведскиот моден трговец Lindex во 2007 година. Таа се појавува и во нивните реклами. Виклунд течно зборувала германски.
2 Филмографија
* 1992 - ''Inferno'' (TV филм)
* 1995 - ''Inferno''* 1998 - ''Taxi'', Petra
* 1999 - ''Simon Sez'', The Dancer
* 2000 - ''Taxi 2'', Petra
* 2000 - ''Petite copine'' (short)
* 2003 - ''Taxi 3'', Petra
* 2004 - ''Big Kiss'', Sonja
* 2007 - ''Taxi 4'', Petra
Мариела Идивуома

Мариела Идивуома (родена на 12 февруари 1976 година) е хонорарна новинарка од шведско - лапонско потекло и водител на информативната програма на лапонски на СВТ. Таа била ко-домаќин на фестивалот на песни на малцинскиот јазик двапати во 2006 година заедно со Софија Јанок и 2008 година заедно со Ролф Дигервал. Идивуома живее со нордискиот комбиниран скијач Хавард Клеметсен, со кој има син. Двојката живее во Трондхајм, Норвешка.
Jaкоб Адолф Хег

Јаков Адолф Хег (29 јуни 1850 година, Остергарн - 1 март 1928 година, Бјурокер) бил шведски композитор.
Хег студирал пијано на Конзерваториумот во Стокхолм од 1865 до 1870 година, како и композиција во Копенхаген кај Нилс Вилхелм Гејд и во Берлин кај Фридрих Кил. Поради ментална болест, тој ги поминал годините од 1880 до 1895 година во болница. Потоа работел како пијанист и композитор во Хедвигсфорс, Шведска, и продолжил да го прави тоа откако се преселил во Норвешка помеѓу 1900 и 1909 година и се преселил во Шведска во Худиксвал.
Хег компонирал четири симфонии и други оркестарски и хорски дела, камерна музика, збирка ''Мали нордиски песни без зборови'' за пијано, десет свити за пијано и парчиња за виолончело и за оргули.
Неговиот братучед Густаф Хег (1867 &#x2013; 1925) исто така бил композитор.
Карин Хубинет

Карин Рагнхилд Марија Хјубинет, моминско Петерсон (18 април 1966 година), е шведска новинарка и телевизиска водителка. Таа е сестра на политичарката Хилеви Енгстром . Хјубинет ја започнала својата кариера како водителка на дебатното шоу Svart eller vitt, кое се емитувало на ТВ4 во средината на 1990-тите. После тоа, таа ги претставувала Uppdrag granskning и Kvällsöppet, а исто така била известувач во Sveriges Radio . Таа потоа работела исклучиво за СВТ презентирајќи ги емисиите Агенда и Актуелт . Таа е член на управниот одбор на компанијата Hands on AB.
Кога нејзината сестра Хилеви Енгстром, која е политичарка на Умерената партија, станала секретарка за вработување по општите избори во 2010 година, Хјубинет морала да поднесе оставка од својата работа како новинар во Агенда и Актуелт. Сепак, таа останала да работи во СВТ, каде што станала странски новинар за емисијата Кореспондентерна. Една година подоцна таа започнала да го презентира своето ток-шоу, наречено ''Hübinette'', кое се емитувало две сезони во 2011 и 2012 година.
Карин Хјубинет се вратила на претставувањето на Агендата во 2014 година, откако програмата го променила форматот и ја додале Камила Квартофт и други како презентери. Тоа значи дека доколку нејзината сестра се појави во емисија, некој од другите водителки може да ја интервјуира.
1 Наводи
Црква „Св. Никола“ - Колицко

Свети Никола — главна селска црква во кумановското село Колицко, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на еден километар северозападно од селото. Во близина на црквата се наоѓа шумското земјиште Обрук, каде се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Изградена е во 1872 година врз темелите на постар урнат храм.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува живопис.
3.2 Иконостас
Престолните икони се дело на мајсторот Коста Крстев.
3.3 Икони
Еве некои стари икони од црквата, денес изложени во Галеријата на икони во Куманово:
4 Галерија
5 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија
Замокот Бекаског

Замокот Бекаског (|Bäckaskog slott) е во општината Кристијанштад, Сканија, јужна Шведска, првично бил манастир изграден во 13 век. Таа била трансформирана во замок во 16 век. Замокот се наоѓа на истмуз помеѓу езерото Иво (најголемото езеро на Сканија) и езерото Опман.
Манастирот бил затворен од Данската круна во 1537 година за време на реформацијата. Во 1584-1653 година, благородниците Хенрик Рамел и неговиот син Хенрик Рамел Јуниор му го дале на замокот сегашниот изглед.
1 Наводи
* - Официјална страница.
Лусет Родстрем

Марија ''Лусет'' Родстрем, (родена на 3 декември 1974 година) е шведска новинарка и телевизиска водителка. Работeла за ТВ4 од 1998 година, кариерата ја започнала во ЗТВ како водителка на Ефтер заедно со Мартен Андерсон помеѓу 1997 и 1998 година. Таа ги претставила новогодишните прослави на ТВ4 заедно со Рикард Шеберг во 1998 година и Џозефин Крафорд во 2005 година. Во 1999 година Родстрем учествувала како „куче трагач“ во шоуто ''Во вселената'' заедно со Хасе Аро .
Лусет Родстрем исто така го претставувала детското шоу Латјо Лајбан на ТВ4 со Тобе Блом, а во 2002 година се натпреварувала во Гладијаторена во специјално издание за славни личности.