procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Љупчо Димитровски

Љупчо Димитровски (Скопје, 10 март 1951) — македонски поет. Студирал на Економскиот факултет во Скопје-Економска политика и развој. Во мошне успешен и стабилен брак е со Гордана Димитровска (родена во 1953.). Имаат син Горан (роден 1956.).
Во македонската книжевност дебитира со стихозбирката „Куќа што молчи” (1972), која ја предизвика книжевната јавност со авангардноста - експериментирањето со поетскиот збор и говор.
Досега ги објави и: стихозбирките „Некогаш игра“ (1973), „Безбели, на небо ветер фрла длабок здив“ (2015), потоа на поетската студија „Посејдоново утро“ (1983), поетската инсталација „Momentum“ (1981), како и на мошне обемната поетската студија „Генерика” (1998) – своевидна модерна поетска историја на човекот и неговите устреми во времето, создавана од 1971. до 1996. година. Го има објавено и краткиот роман „Марија и Јасен“ (1987).
Љупчо Димитровски е соавтор (заедно со Милош Линдро и Данило Коцевски) на книжевниот манифест „На чекор од говорот“, објавен во списанието „Разгледи“ во 1980. година.
Во книжевната периодика има објавено поголем број критичко-есеистички текстови.
Пишува хумор и сатира. Како проект од јавен интерес (аудио издание), Советот за радиодифузија на Македонија (Агенција за медиуми) ја објави сатиричната серија во 10 епизоди LATENTIA HRONICUS- Однапред и одзади.
Има напишано и снимено дваесетина аудио проекти од јавен интерес, од кои секако најзначајни се: „Лирско ехо“, своевидни поетски приказни со поезија од истакнати македонски поети, „Авантура на опстојот“, авторска поезија во која интерпункцијата има посебна функција при сценски „приказ“, и „Јазикот е мојата татковина“- Македонска граматика (правила на стандардниот јазик, правопис и правоговор).
Љупчо Димитровски бил 40 години професионален радио и телевизиски новинар и уредник во МРТВ и на ТВ „Алфа“ (уредник на редакција за култура и уметност, на редакција за забавно-рекреативна програма, главен и одговорен уредник на Втората програма на Македонското радио), како и во Радио Гром (Генерален менаџер, сопственик и новинар).
Има напишано студија (објавена на Интернет) „Аспекти на модерното радио - радио на современата модерност“, што е сублимат на практично искуство, согледби и сознанија од областа на теоријата на информацијата и теориите на комуникологијата, потоа филозофијата, естетиката, психологијата, социологијата, антропологијата и маркетингот.
Љупчо Димитровски е автор на првиот професионален новинарски блог (www.dimitrovski.net) што прерасна во единствен писателско-новинарски и енциклопедиско македонско мрежно место „Паноптикум“ - продолжение на истоимената радио емисија.
Евгени Савов

Евгени Савов (? - 26 ноември 1983), судија на Врховниот суд на Македонија и долгогодишен соработник на весникот „Нова Македонија“. Подолго од две и пол децении ја уредуваше рубриката „Правен советник“, преку која весникот „Нова Македонија“ директно кореспондираше со илјадници читатели во Македонија, давајќи им потребни советни и упатства.
Дарко Димитров

Дарко Димитров (роден на година во ) — македонски текстописец, композитор и музички продуцент. Покрај тоа што е назначен за ревитализатор на главната поп сцена во Република Македонија, која влијае на околните Балкански држави, тој исто така има добиено многу награди за меѓународна соработка со многу популарни странски артисти и има над 30 домашни награди.
Тој е продуцент на Нинанајна, песната од Република Македонија за Евровизија 2006.
1 Животопис
Дарко Димитров е роден во 1973 во Скопје, како син на познатиот македонски пејач и композитор Славе Димитров. Неговата семејство има богата музичка историја, како на пример, неговиот дедо, Благоја Петров - Караѓуле, кој бил познат по своето оперско пеење а исто и по пеењето на традиционалната музика. Дарко Димитров има дипломирaно на Музичката академија во Скопје и работи во своето семејно музичко студио наречено „Студио Димитрови“ заедно со неговиот татко и неговиот брат Оливер.
Еден од неговите први хитови е „''Отвори го пенџерчето''“, рап пародија на популарната фолк песна изведувана од групата Нулта Позитив во соработка со популарниот фолк пејач Митре Митревски.
По продуцирањето на хип-хоп музика за време на раните 1990-тите, Дарко Димитров се префрлил на музичката поп сцена. Од 1996 има продуцирано по неколку хитови за артистите: Нокаут, Ребека, Каролина Гочева, Ерзана, Тоше Проески, Јован Јованов, Александар Митевски, Брејк, Александар Ристевски-Принц, Тамара Тодевска, Искра Трпева, Калиопи, Владо Јаневски, DD квартет, Маја Гроздановска Панчева, Роберт Билбилов, Маја Саздановска, Мартин Вучиќ, Дуле и Коки, Марија Шерифовиќ, Тијана, Даниел Џокиќ, Александра, Gentiana Ismajli, Леонора Јакупи, Аурела, Армен Раџепагиќ, Раде Врчаковски итн.
Во 1999 издал компактен диск насловено како „100% хитови - Најдоброто од Дарко Димитров“ од различни изведувачи, кое достигнало рекорди во продажбата во Македонија.
Неговите песни учествувале во многу познати музички фестивали како: Скопје фест во Скопје, Макфест во Штип и Охридски Трубадури - Охрид Фест во Охрид во Република Македонија; Sunčane skale и Будва музичкиот фестивал во Црна Гора; ''FERAS'' Радио Фестивал во Србија; Фестивалот Pamukkale во Турција; Golden Stag во Romania; Euro Video Grand-Prix; Европскиот фестивал за деца со посебни потреби 2006; Magic song, Топ фест во Албанија итн.
Во 2006, песната Нинанајна во продукција на Дарко Димитров, била македонската песна за Евровизија 2006. Taa била изведувана на македонски и англиски јазик од страна на Елена Ристеска и добила 56 бода, притоа пласирајќи се не 12-тото место, како најголем успех на Македонија на Евровизија.
Дарко Димитров има добиено над 30 награди во категориите за „''најдобар продуцент''“ и „''најдобар аранжер''“. Тој е основач на "M2" - музичка продукциска компанија заедно со Иво Јанкоски, кој е менаџер на познатите македонски групи Леб и Сол, Архангел и Анастасија. Со М2 има организирано неколку талент шоуа, од кои произлегоа македонските познати изведувачи: Елена Ристеска, Ламбе Алабаковски, Александра Пилева, 4play, Емил Арсов и Туна.
Жан Батист Лили

Жан Батист Лили (|Jean-Baptiste Lully; 28 ноември 1632 - 22 март 1687) бил француски композитор, диригент и виолинист, од италијанско потекло. Најпознат по неговата музичка улога на дворот на кралот Луј XIV.
Теодор Жерико

Теодор Жерико (|Théodore Géricault) ( – ) бил француски сликар и графичар. Стилски припаѓа на доцниот класицизам. Сликал теми со историска содржина, современи драматични настани и друго. Со светска слава се здобил со сликата „Сплавот Медуза“.
Пол Гоген

Пол Гоген (, - ) бил француски сликар. Тој се инспирирал од егзотичниот свет на островите Тахити и Фати - Ива. Формите на неговите слики се мирни и монументални, проткаени со еротика. Влијаел врз развојот на експресионизмот и на формирањето на фовизмот, а се занимавал и со скулптура. Умрел на Маркишките Острови во 1903 година,.
1 Галерија
Астерфест

Астерфест е меѓународен филмски фестивал којшто започна да се одржува од 2005 година во Струмица. Фестивалот има натпреварувачки карактер. Програмските категории ги сочинуваат филмските селекции: ''„Астердокс“'', „''Глобална фикција''“, „''Анимоушн''“, „''Посвети''“, „''Мери-Дионс''“ и др. На фестивалот се доделуваат наградите: Златна, Сребрена и Бронзена потковица, Наградата за најдобар автор „''Ацо Алексов''“, Наградата за најдобро сценарио „''Ѓорѓи Абаџиев''“, како и други специјални награди и пофалници за најдобри филмови.
Покрај овие награди, се доделуваат и почесната Награда за високи достигнувања во областа на филмот „''Астер''“ и други специјални награди. Досегашни гостински лауреати на Астерфест биле: Бранко Гапо, Карољ Вичек, Лордан Зафрановиќ, Рангел В'лчанов, Боро Драшковиќ, Мигел Ермосо, Жарко Радиќ, Лаила Пакалнина, Салаетин Билал, Тимоти Бајфорд, Владимир Блажевски, Славко Штимац, Ларс Хенрик Гас, Карпо Година, Љупка Џундева, Боро Стјепановиќ, Киро Урдин, Борис Геретс, Вајт Хелмер, Борис Каваца, Коле Ангеловски, Џеки Шепард, Данчо Чеврески, Ким Лонгиното, Пиро Милкани, Јан Качер, Желимир Жилник, Каталин Ладик...
Во официјалната конкуренција на фестивалот земаат учество професионални филмски автори и продукции од цел свет, а се прикажуваат претежно кусометражни (кратки играни и креативни документарни) авторски филмски содржини.
Фестивалот се одржува секоја година и е делумно поддржан од Општина Струмица.
Уметнички директор на Астерфест е основачот на фестивалот Горан Тренчовски.
Астерфест прерасна во значајна филмска манифестација од ваков тип не само во Македонија, туку и во балканскиот регион и пошироко.
Сукарно

Сукарно (|Sukarno), роден Кусно Сосродихарџо (''id'' 6 јуни 1901-21 јуни 1970) бил првиот претседател на Индонезија и еден од основачите на Движењето на неврзаните заедно со Тито. За време на неговото владеење Индонезија стекнала независност.
Во 1967 г. е симнат е со преврат потпомогнат од американските служби и на негово место дошол генералот Сухарто.
Ава Гарднер

Ава Гарднер (, — , ) — една од легендите на Холивуд. Зад себе остави речиси 60 филмови и незаборавни улоги во делата како што се „Сонцето повторно се раѓа“, „Ноќта на Игуана“, „Могамбо“ и „Босонога контеса“..
Караѓорѓевиќи

Караѓорѓевиќ се српска кралска династија која владеела со Србија (а потоа и со кралствата СХС и Југославија). Нејзин владетелски претходник е династијата Обреновиќ. Караѓорѓевиќи се крвно поврзани со првата српска влатеделска династија - Немањиќите.
1 Родословие
Слика, <sup>Титула</sup>Име, Владеење, Белешки
<sup>Вожд</sup> Караѓорѓе Петровиќ, 15 февруари 1804 – 21 септември 1813, Водач на Првото српско востание. Востанието било задушено.
<sup>Кнез на Србија</sup> Александар, 14 септември 1842 – 23 декември 1858, Абдицирал. Династијата Обреновиќ се вратила на власт.
<sup>Крал на Србија;</sup><sup>Крал на Србите, Хрватите и Словенците</sup> Петар I, 15 јуни 1903 – 16 август 1921, Во егзил од ноември 1915 поради Српската кампања. Бил прогласен за крал на Србите, Хрватите и Словенците на 1 декември 1918.
<sup>Крал на Србите, Хрватите и Словенците;</sup><sup>Крал на Југославија</sup> Александар I, 16 август 1921 – 9 октомври 1934, Ја променил титулата во “крал на Југославија“ во 1929.Убиен во Марсеј.
<sup>Кнез-намесник на Југославија</sup> Павле, 9 октомври 1934 – 27 март 1941, Кнез-намесник за Петар II.
<sup>Крал на Југославија</sup> Петар II, 9 октомври 1934 – 29 ноември 1945, Кнезот Павле бил намесник до пучот на 27 март 1941; во егзил од 17 април 1941, а монархијата била укината на 29 ноември 1945.
Јан ван Хејсум

Јан ван Хејсум (|Jan van Huysum или ''nl''; 15 април 1682 - 8 февруари 1749) — холандски сликар.
Бил син на Јустус ван Хејсум, кој бил вешт украсувач на порти, паравани и вазни. Една негова слика е зачувана во галеријата во Брауншвајг, на која е насликан „Орфеј и ѕверовите во шумовит предел“, и тоа дава објаснение за наклоноста кон предели на неговиот син од обичен и аркадски тип; Јан ван Хејсум, иако бил вешт сликар на мртва пирода, се сметал себеси дека е генијален пределен сликар.
Половина од неговите слики во јавните галерии се предели, погледи на измислени езера и пристаништа со невозможни рушевини и класични зданија, и шуми со високи, неподвижни дрва - сето тоа мошне сјајно и измазнето, и сосема безживотно. Најстарото вакво дело му датира од 1717 г, и се наоѓа во Лувр. на него се прикажани моми во забел како бираат цвеќиња близу гроб, рушевини од портик, и далечен дворец на бреговите на езеро окружено со планини.
Некои од најдобрите негови слики со цвеќе и овошје се наоѓаат во приватни збирки во Англија: оние од 1723 во глеријата на ерлот од Елсмир, други од 1730-1732 во збирките на Хоуп и Ешбертон. Еден од најдобрите примероци сега се наоѓа во Националната галерија во Лондон (1736-1737). Ниеден друг јавен музеј нема подобри и побројни дела од Лувр, кој има четири предели и шест табли со мртва природа; потоа доаѓаат Берлин и Амстердам со четири цветно-овошни дела; потоа се Санкт Петербург, Минхен, Хановер, Дрезден, Хаг, Брауншвајг, Виена, Карлсруе, Бостон и Копенхаген.
Готлиб Дајмлер

Готлиб Вилхелм Дајмлер ( во Шорндорф - во Штутгарт) — германски инженер, кој во 1883 го конструирал првиот автомобилски бензински мотор. Тој мотор им овозможил брзина на возилата од 18 километри на час. Во 1890 година ја основал компанијата „Дајмлер Моторен-Гезелшафт“ која 26 години по неговата смрт, во 1926 година се споила со фабриката Карло Бенц во компанија „Дајмлер-Бенц“, производител на автомобилите „Мерцедес“.
Влечна патека

Влечна патека — пат или патека која се протега долж брегот на една река, канал или друг копнен воден пат. Целта на оваа патека е да му овозможи на сувоземното возило, влечното животно или групата на луѓе-влекачи да влечат брод (често барка). Ова била честа форма на транспорт во времето кога не можеле да се постават ефикасни мотори на бродовите и каде едрењето било оневозможено заради брзи струи, тунели или мостови, или пак неповолни ветрови.
Многу од овие влечни патеки денес не се користат за влеча, па се преправени за употреба како повеќенаменски патеки. Сѐ уште го носат називот на влечни патеки, иако не се користат како такви.
1 Поврзано
* Рамен чамец
* Каналски чамец
* Бурлак
CZ 99

CZ 99 (CZ-99) е пиштол во поризводство на Застава Оружје од Крагуевац, Србија.
1 Варијанти
Калибарот на пиштолот е 9mm Пара, но постои и верзија .40SW. Постојат понови верзии: CZ 999, со СДФ (само двојна функција) и ДФ/ЕФ (двојна функција/единечна функција) селектор и CZ 999 Scorpion без овој селектор.
Во ова време, Црвена Застава работат на нови модификации на првичниот концепт.
Четвртата генерација од семејството CZ 99 е CZ05 кој почнал да се произведува на пролет 2007. Се разликува од CZ 999 Scorpion со тоа што му е додадена Пикатини-шина.
2 Употреба
Спрската и македонската полиција користат CZ 99 како службен пиштол, а истиот и се извезува. Копии на CZ 99 се произведувале во Јужна Африка и Израел. Постои и компактна верзија: CZ 99G Compact.
Израелската копија е онаа на моделот CZ 99 Compact G и се произведува од KSN Industries и го носи името „Голан“. Јужноафриканската копија е онаа на големиот CZ 99, со име TZ-99 и негов произведувач бил Tressitu накратко пред нивниот банкрот.
Алфонс де Ламартин

Алфонс де Ламартин (целосно име: Alphonse-Marie-Louis de Prat de Lamartine; Макон, - Париз, ), француски поет и академик. Со своите дела изврши големо влијание на романтизмот во Франција. Во политичкиот живот учествуваше во државниот удар на Наполеон Трети. Најпознати негови дела се „Поетски размислувања“, „Поетски и религиозни хармонии“, „Жаслен“ и „Пат на исток“.
1 Животопис
Ламартин бил умерен во љубовта, но кога остарел, жалел поради тоа што повеќе не влијае врз жените ниту со духот. Оттука, тој се жалал поради тоа што немал среќа да умре на време.
Џовани Батиста Моргањи

Џовани Батиста Моргањи (1682 - Падова, 5 декември 1771), познат италјански и светски медицински научник, еден од пионерите на новите сфаќања во лекувањето на болестите, втемелувач на патолошката анатомија. Во делото „За жариштата и причините на болестите“ ја збогатил медицината со првите описи на некои болести, како што е заболувањето на срцето, туберкулозата на бубрезите, акутна атрофија на црниот дроб и други.
Добри Даскалов

Добри Даскалов (13 октомври 1882 - 16 јуни 1912) — македонски револуционер, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Добри Даскалов е роден во Кавадарци во свештеничко протестантско семејство. Основното образование и нижа трикласна гимназија завршил во Кавадарци, а потоа продолжил да учи во егзархиската гимназија во Солун. Од Солун, своето образование го продолжил во Самоков, Бугарија, каде, во учебната 1896/1897 година, се запишал на протестантското Железарско училиште, заедно со Петар (Пешо) Самарџиев и Петар Јуруков. Tаму ја започнал својата револуционерна дејност и станал член на револуционерниот кружок „Трајко Китинчев“.
Даскалов станал член на ТМОРО во 1901 година и бил борец во четите на Јане Сандански и на Христо Чернопеев. Учествувал во грабнувањето на мис Стон, со која фамилијата Даскалови, како протестантска фамилија од порано имала добри пријателски и деловни врски. Бил избран за делегат на Солунскиот конгрес, но не учествувал на него. Во Илинденското востание се бори во Тиквешијата. Во 1904 година учествува на Прилепскиот конгрес на ТМОРО, а во 1905 година — на Рилскиот конгрес. На 13 јуни 1905 година учествува во Битката со турскиот аскер во кавадаречкото село Ресава. Во 1908 година учествува на Ќустендилскиот конгрес на десницата на ВМОРО. По Младотурската револуција, во 1909 година бил еден од основачите на Народната федеративна партија и член на нејзиното централно раководство.
Подмолно е убиен во Кавадарци на 16 јуни 1912 година по наредба на Тодор Александров. Убиството го организирал Милан Ѓурлуков, а тоа било извршено од страна на Крсто Ристов, бивш четник во четата на Добри Даскалов. Тој го убил Даскалов во моментот кога пред портата на својата куќа ја земал во раце деветмесечната ќерка Невенка.
Во негова чест, а по предлог на Димката Ангелов Габерот во НОБ, Тиквешкиот партизански одред го носел неговото име, со цел да се стави јасно до знаење дека тие ја продолжуваат борбата на илинденците. Денес гимназијата во Кавадарци исто така го носи неговото име.
У Тант

У Тант (|ဦးသန့်; - ) — бурмански дипломат, трипати по ред генерален секретар на ООН (1962 до 1971). Конго, берлинската и кубанската криза, војната во Виетнам, пресметките на Блискиот Исток и индиско-пакистанскиот судир беа драматичните настани со кои се соочувал Тант.
Во 1970 г. е прогласен за почесен граѓанин на Град Скопје.
1 Поврзано
* Историја на Мјанмар
* Политика на Мјанмар
Топологија

Топологија е дел од математиката што се занимава со проучување на општата и деталната структура на просторите и непрекинатите трансформации во нив. Сите простори кои се проучуваат во топологијата се наречени тополошки простори (од кои специјален случај е и реалниот Евклидов n-димензионален простор). Топологијата, наречена уште и ''analysis situs'' (''анализа на место'') или ''geometria situs'' („геометрија на место“), сврзува неколку основни математички полиња, меѓу кои најважни се теоријата на множества и пресликувањата.
Резултатите кои се добиваат во топологијата се многу ''општи'' и силни. Така на пример, од тополошки аспект ''крофна'' (тор) и ''шолја за кафе'' се всушност исто: обете припаѓаат на иста класа на хомотопска еквиваленција т.е. се хомотопно еквивалентни со производот на две кружници како тополошки простори.
1 ноември (настани)

1512, Таванот на Систинската капела во Ватикан, насликан со фрески од Микеланџело, за првпат ѝ е претставен на јавноста.
1755, Во катастрофалниот земјотрес проследен со цунами што го зафатија Лисабон загинаа 60.000 луѓе.
1943, Единици на бартаљонот „Мирче Ацев“ по двочасовни борби со германските единици и со балисти по вторпат го ослободуваат Кичево.
1946, Обединетите нации формираа Меѓународен фонд за помош на децата (УНИЦЕФ).
1952, Американците ја активираа првата пробна водородна бомба на островот Ениветок во Тихиот Океан.
1954, Во Алжир започнало востание против францускиот колонијализам, кое по 8 години резултирало со независност. По тој повод 1 ноември е прогласен за национален празник на Алжир.
1973, Од ранжирната станица Трубарево тргна првиот електричен воз во Македонија.
1981, Антигва и Барбуда добива независност од Велика Британија.
1993, Стапува во сила Мастришкиот договор, со што се создава Европската Унија.
1998, Создаден е Европскиот суд за човекови права.
2002, Македонското Собрание со 72 гласа „за“ и 28 „против“ ја избра новата Влада на Република Македонија, предводена од Бранко Црвенковски.
2 ноември (починале)

1950, Џорџ Бернард Шо — британски писател, романописец, музички и драмски критичар.
1963, Нго Дин Дием — претседател на Јужен Виетнам.
1975, Пјер Паоло Пазолини — италијански режисер и писател.
1990, Панче Мировски — првиот лирски тенор на македонската оперска сцена.
1999, Митар Суботиќ — југословенски и српски рок-музичар.
2004, Тео ван Гог — холандски режисер.
2018, Рој Харгроув — американски џез-музичар.
1 ноември (починале)

921, Ричард Бургундски — војвода од Бургундија.
955, Хенрик I Баварски — војвода од Баварија.
1391, Амадеус VII Савојски — гроф од Савоја.
1399, Јован V Британски — војвода од Британија.
1546, Јулио Романо — италијански уметник.
1642, Жан Николе — француски истражувач.
1804, Јохан Фридрих Гмелин — германски природонаучник.
1860, Александра Фјодоровна — руска царица.
1894, Александар III Александрович — руски цар.
1903, Теодор Момзен — германски историчар, правник и писател, добитник на Нобеловата награда за литература.
1907, Алфред Жари — француски драматург.
1922, Лима Барето — бразилски писател.
1966, Петар Радаковиќ — хрватски и југословенски фудбалер.
1972, Езра Паунд — американски поет.
1982, Кинг Видор — американски режисер.
1995, Васил Иљоски — македонски драмски писател.
2013, Владимир Светиев — македонски глумец.
Салаетин Билал

Салаетин Билал (Скопје, - , ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и режисер од турска народност.
1 Животопис
Салаетин Билал студирал на Театарскиот конзерваториум во Истанбул, Турција. Во 1964 година, тој станал член на ансамблот на Турски театар - Скопје. Како глумец гостувал и во проекти изведувани на сцените на Македонскиот народен театар, Драмскиот театар, како и на матичната сцена со ансамблот на Албанската драма.
За своето глумечко умеење бил награден како најдобар артист на Театарските игри „Војдан Чернодрински“ во Прилеп во 1976 и 1990 година, а на Театарските игри во 1992 година добил награда за најдобра споредна улога. Двапати бил добитник на наградата што ја доделува ревијата „Екран“ - прогласен е за глумец на годината во 1976 и 1977 година. Добитник е и на општествените признанија „13 Ноември“ - Награда на градот Скопје за 1977 г., а во 1984 година го доби највисокото републичко признание Наградата „11 Октомври“, Добитник е на Наградата за животно дело "Војдан Чернодрински" 2014.
Починал во Скопје на 10 мај 2018 година.
2 Филмографија
Година, Филм, Улога
1975, Волшебното самарче ТВ-серија
1976, Најдолгиот пат ТВ-филм, Кајмакам
1977, Итар Пејо ТВ-серија
1980, Време, води ТВ-филм, Кајмакам
1982, Полноќно сонце краток филм
1982, Илинден ТВ-серија
1983, Премиера ТВ-филм
1983, Записник ТВ-филм
1984, Белото циганче ТВ-серија
1985, Курсот завршува со коњ ТВ-филм, Тахир
1985, Од зад грб ТВ-филм, Сами
1985, На наш начин ТВ-филм
1986, Солунски патрдии ТВ-серија, Јашар Бег
1987, Народни трибуни ТВ-серија
1988-1989, Тврдокорни ТВ-серија
1990, Трст виа Скопје ТВ-серија, Самба
1993, Бог да ги убие шпионите ТВ-филм, Паша ефенди
1993, Македонска сага ТВ-филм
1994, Македонски народни приказни ТВ-серија
1995, Ангели на отпад ТВ-филм, Миксер
1997, Џипси меџик ТВ-филм, Муџахедин
2000, Глас ТВ-филм
2000-2001, Во светот на бајките ТВ-серија
2001, Прашина ТВ-филм, Мајор
2001, Зад непријателските линии ТВ-филм, Ејуп
2002, Наше маало ТВ-серија
2003, Чекор пред времето ТВ-филм
2003, Нежната прашина на заборавот ТВ-серија, Абдурахман Паша
2004, Илузија ТВ-филм
2004, Под ТВ-филм, Танас Митикј
2005, Крчма на патот кон Европа ТВ-филм, Ристе
2006, Таква ТВ-филм, Шукру
2007, Стапица ТВ-филм, Таткото на Соња
2007, Сенки ТВ-филм, Герасим
2007-2009, Збогум Румелија ТВ-серија, Масер Паша
2009, Исток, запад , исток ТВ-филм, Келнер
2009-2010, Балканска свадба ТВ-серија, Влатко
2010, Народни приказни ТВ-серија, Момир
2010, Жарче ТВ-филм, Дедото
2010, Мајки ТВ-филм, Дедо
2010-2012, Македонски народни приказни ТВ-серија
2012, Трето полувреме ТВ-филм, Чевлар
2013, Балканот не е мртов ТВ-филм, Валијата
2013, Игра и спас ТВ-филм, Таткото
2014, До балчак ТВ-филм, Гостилничарот
2014, Големата врата ТВ-серија
2015, Три дена во септември ТВ-филм, Бакалот
2015, Лимоната ТВ-филм, Али Риза
2016, Преспав ТВ-серија, Директорот Ташко
2017, Евгеничарите ТВ-филм, Стар човек
2017, 5+ фамилија ТВ-серија
2018, Народни приказни ТВ-серија, Кадијата
2018, Незаборавна пролет, во заборавено село ТВ-филм, Басри
2018, Дедо и внук ТВ-филм, Дедото
Писма од Иво Џима

Писмата од Иво Џима (Англиски: ''Letters from Ivo Jim''a) е филм (воена драма) на режисерот Клинт Иствуд од 2007 година, со Кен Ватаб и Казунари Ниномија во главните улоги. Филмот раскажуца за Битката за Иво Џима од перспектива јапонски војници, а сниман е во исто време како и филмот „Знамињата на нашите татковци“, кој раскажува за истата приказна од перспектива со американски војници. Филмот скоро целосно е на јапонски иако го финансираше американска продуцентска компанија. Беше номиниран и за Оскар, а доби и Златен Глобус за најдобар филм.
3 ноември (починале)

1954, Анри Матис — француски сликар и вајар.
1988, Круме Кепески — македонски педагог, лингвист, преведувач, собирач на македонски народни умотворби, граматичар, автор на првата македонска граматика.
1989, Никола Солдатов — познат македонски новинар.
1995, Бојан Адамич — словенечки композитор.
1995, Гојко Зец — српски и југословенски фудбалер и тренер.
2007, Александар Дедјушко — руски глумец.
2010, Виктор Черномирдин — премиер на Русија.
2018, Сондра Локе — американска глумица.
2024, Квинси Џонс — американски музичар и продуцент.
2025, Радомир Путник — српски писател, драматург и театролог.
Кралица (филм)

Кралица (|The Queen) е британско-француско-италијански филм од 2006 година, кој ги опишува настаните по смртта на Дијана Спенсер, принцезата од Велс. Режисер на филмот е Стивен Фрирс, а автор на сценариото е Питер Морган. Главните улоги ги играат: Хелен Мирен, Мајкл Шин, Џејмс Кромвел, Алеј Џенингс, Хелен Мекрори, Роџер Алам и Силвија Симс. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во шест категории, но победил само во една (Хелен Мирен за најдобра главна женска улога). Вкупно, филмот освоил 60 награди на бројни фестивали.
1 Приказна
Дејството на филмот почнува на 2 мај 1997 година, кога Тони Блер (го игра Шин) е избран за премиер на Велика Британија. Тој и неговата сопруга (ја игра Мекрори) одат на прием кај кралицата Елизабета II (ја игра Мирен), која треба официјално да го прогласи за премиер. Четири месеци подоцна, Дијана Спенсер, бившата сопруга на принцот Чарлс, загинува во сообраќајна несреќа во Париз. Притоа, Владата на Блер и кралицата се судруваат околу прашањето за погребот на принцезата Дијана. Кралицата смета дека по разводот Дијана не била повеќе членка на кралското семејство, така што нејзиниот погреб мора да биде приватен. Спротивно на тоа, Блер смета дека принцезата Дијана уживала голема поддршка кај народот и поради тоа треба да биде погребена со јавна, свечена церемонија. Принцот Чарлс (го игра Џенингс) бра од својата мајка погреб со кралски почести, зашто Дијана е мајка на двата принца, Вилијам и Хари. Најпосле, соочена со притисокот од премиерот и од јавноста, кралицата попушта и дава официјална изјава по повод смртта на принцезата Дијана, која потоа е закопана со највисоки почести. Неколку месеци подоцна, премиерот Блер повторно оди на средба со крлаицата.
3 ноември (настани)

1903, Со поддршка на САД, Панама прогласила независност од Колумбија. Претседателот на САД, Теодор Рузвелт не сакал да ѝ плати на Колумбија колку што барала за САД да изградат канал помеѓу Атлантскиот и Тихиот Океан. Следната година, во договор со новата влада на Панама, САД ја започнале изградбата на Панамскиот Канал.
1906, Германскиот психијатар Алојз Алцхајмер го објавил извештајот за болеста која подоцна била наречена по него.
1918, Во Падова, Италија, Австроунгарија војска потпиша капитулација, со што практично се распадна кралството Австроунгарија.
1944, На предлог на Поверенството за просвета, Президиумот на АСНОМ донел решение за отворање на гимназии во градовите: Скопје, Битола, Штип, Куманово, Прилеп, Струмица, Тетово, Велес и Охрид.
1944, Во селото Горно Врановци, е донесена одлука за основање на Школата за народни учители во Скопје.
1951, Со посебна уредба на владата на НР Македонија е формиран Отсекот за правни науки при Правно-економскиот факултет во Скопје. На 1 јули 1956 година, Отсекот за правни науки се одвоил како посебна високообразовна институција.
1965, Излегол првиот број на весникот на Општина Прилеп „Народен глас“.
1970, Салвадор Аљенде ја презел должноста претседател на Чиле, како прв марксист во западната полутопка, избран на слободни избори.
1992, Генералниот конзул на Сојузна Република Германија во Скопје, Ханс Лотар Штепан, преку Министерството за односи со странство, ја известил Владата на Република Македонија, дека позитивно го решила нејзиното барање за отворање на Генерален конзулат на РМ во Бон.
1993, Република Македонија добила статус на набљудувач во ГАТТ - Меѓународен договор за трговија и царински тарифи.
2004, Републиканецот Џорџ Буш, по вторпат е избран за претседател на САД. На должноста стапил на 20 јануари 2001 г.
Средношколски мјузикл

Средношколски мјузикл (|High School Musical) е американски филм од 2006 година.
1 Приказна
Трој и Габриела се тинејџери, коишто се многу различни. Тие сосема случајно ќе настапат на едно караоке шоу и ќе ја освојат публиката. Потоа ќе се разделат, мислејќи дека никогаш повторно нема да се видат. Но, наскоро тие повторно ќе се најдат во истото средно училиште и ќе се борат за главните улоги во мјузиклот. Шарпеј и нејзиниот брат Рајан ќе направат се да ги спречат да настапат, но тие сепак со помош на нивните пријатели ќе успеат во тоа иако во исто време ќе бидат и натпреварот по хемија во кој учествува Габриела и кошаркарскиот натпревар. Потоа тие и двајцата одат да испејат а пред да пејат на шоуто пред нив пејат Шарпеј и Рајан со нивната омилена песна. На тој настап Tрој и Gабриела ќе победат а Шарпеј ќе почне да плаче.
Таа ќе и биде лута на Габриела.
Ѕвезден прав (филм од 2007)

Ѕвезден прав (англиски:''Stardust'') — американски-британски филм од 2007 година, напишан според романот на Неил Гејмен. Филмот е од Paramount Pictures и е режиран од Метју Вон.
1 Приказна
Тристан Трон е младо но сиромашно момче кое е заљубено во Викторија бесчувствителна девојка во потрага по богато момче а не по сиромашно како што е Тристан. За време на еден вечерен излет со Викторија тие здогледуваат како паѓа една ѕвезда. Тристан се заколнува дека отшто ја сака ќе го премине и светот ако треба само да и ја донесе ѕвездата. Тој оди во потрага по ѕвездата не знаејќи во каква авантура влегува. Во тој момент не е само тој кој забележува дека има падната ѕвезда. За да дојде до ѕвездата тој мора да помине покрај еден волшебен ѕид во неговото село не знаејќи дека кога ќе го помине ѕидот влегува во магична димензија каде ѕвездата е прекрасна девојка додека во вистинскиот свет само ''ѕвезден прав''. Но не е само Тристан во потрага по ѕвездата. Злобната вештерка Ламиа и нејзините сестри бараат вечна младост и го сакаат срцето на ѕвездата, преживеаните синови на кралот исто така и итриот продавач на волшебни алатки.
2 Наводи
ja:スターダスト (小説)#映画
Мјузикл

Мјузикл или музички театар е жанр во филмската и театарската уметност настанат во почетокот на XX век. Мјузиклот настанал како потреба за забава на театарската публика. Тематиката на мјузиклот може да биде приказна од секојдневниот живот или прерадено книжевно дело. Најпознатите мјузикли се Коса, Бакни ме Кејт, Циганите летаат во небото, Некои тоа го сакаат жешко, Чикаго и др.
Драмското дејство се искажува со говор, глума, пеење и игра.
1 ноември (родени)

1339, Рудолф IV — војвода од Австрија.
1351, Леополд III — војвода од Австрија.
1549, Ана Австриска — сопруга на шпанскиот крал Филип II.
1757, Антонио Канова — италијански неокласицистички вајар (†1822)
1801, Винченцо Белини — италијански оперски композитор.
1813, Петар Петровиќ - Његош — владика, поет и владетел на Црна Гора.
1839, Ахмед Мухтар-паша — отомански Голем Везир.
1842, Стојан Новаковиќ — српски политичар и научник.
1871, Стивен Крејн — американски писател.
1880, Алфред Вегенер — германски метеоролог и геолог.
1886, Херман Брох — австриски писател.
1892, Александар Александрович Алехин — руски шаховски велемајстор и светски првак.
1902, Ојген Јохум — германски композитор.
1921, Владимир Ќосевски — македонски архитект и урбанист.
1923, Викторија де лос Анхелес — каталонска оперска пејачка.
1923, Гордон Диксон — канадски писател на научна фантастика.
1941, Дивна Лакинска — македонски андрагог.
1943, Алајдин Абази — македонски академик и универзитетски професор.
1946, Џанг Деѓанг — поранешен вицепремиер на Кина за економија.
1952, Бора Ѓорѓевиќ — српски и југословенски пејач, член на групата Рибља чорба.
1957, Сади Беџети — македонски универзитетски професор.
1972, Пол Диков — шкотски фудбалер.
1972, Тони Колет — австралиска глумица.
1973, Роберт Лукетиќ — австралиски филмски режисер.
1979, Милан Дудиќ — српски фудбалер.
1983, Јелена Томашевиќ — српска поп пејачка.
1983, Јоко Огура — јапонски модел.
1992, Филип Костиќ — српски фудбалер.
Маргарет Лоренс

Маргарет Лоренс (18 јули 1926 - 5 јануари 1987), била канадска писателка, доминантна личност во канадската современа литература, авторка на романот „Камениот ангел“. Покрај писателската дејност, таа беше ангажирана и во антинуклеарното движење.
2 ноември (родени)

69 п.н.е., Клеопатра — кралица на Египет од македонската династија Птолемаиди и негов последеен фараон.
1699, Жан Батист Симеон Шарден — француски сликар.
1755, Марија Антоанета — принцеза на Австрија и кралица на Франција и на Навара.
1795, Џејмс Полк — претседател на САД.
1815, Џорџ Бул — британски филозоф и математичар.
1844, Мехмед V — отомански султан.
1847, Жорж Сорел — француски филозоф, основач на синдикализмот.
1854, Исидор Гунсберг — британски шахист.
1865, Ворен Хардинг — претседател на САД.
1906, Лукино Висконти — италијански филмски режисер и сценарист, еден од зачетниците на неореалистичката филмска школа.
1913, Берт Ланкастер — американски глумец
1923, Чезаре Рубини — италијански ватерполист, кошаркар и тренер.
1928, Владимир Беара — југословенски фудбалер и тренер.
1929, Ричард Тајлер — канадски физичар.
1932, Стојан Ристески — македонски научник, поет и раскажувач.
1938, Софија Грчка — кралица на Шпанија.
1939, Енрико Албертози — италијански фудбалски голман.
1950, Љубомир Љубоевиќ — српски и југословенски шахист.
1954, Ведран Рожиќ — хрватски и југословенски фудбалер.
1959, Саид Ауита — марокански атлетичар.
1962, Трајко Вељаноски — претседател на Собранието на Република Македонија.
1967, Звонимир Солдо — хрватски фудбалер.
1974, Нели — американски рапер.
1976, Тјери Омејер — француски ракометар.
1989, Стеван Јоветиќ — црногорски фудбалер.
2000, Алфонсо Дејвис — канадски фудбалер.
Александар Дубчек

Александар Дубчек (27 ноември 1921 - Прага, 9 ноември 1992), претседател на Социјалдемократската партија на Словачка, водач на Прашката пролет во 1968 година и симбол на демократските промени во Источна Европа.
Починал во прашката болница на Хомолце 1992 година.
4 ноември (починале)

1847, Феликс Манделсон - Бартолди — германски композитор, пијанист и диригент.
1994, Сем Френсис — американски сликар.
1994, Фред Смит — американски рок-музичар.
2004, Владан Холец — српски и југословенски глумец.
2024, Оливера Николова — македоснка писателка.
Андре Малро

Андре Малро (|André Malraux; Париз, - Париз, ) — француски писател есеист, теоретичар и историчар на уметноста. Учествувал во дејности против колонијалните власти во Индокина, како и во Шпанската граѓанска војна. Кога Германија ја нападнала Франција, веднаш беше мобилизиран, но набргу бил заробен. Успеал да побегне од заробеништво и станал еден од најпознатите команданти на отпорот.
Негови познати дела се романите „Кралски пат“, „Освојувачи“, „Човековата судбина“ и најпознатото негово дело „Антимемоари“.
1 Значење и влијание
Францускиот писател Албер Ками во младоста бил голем љубител на творештвото на Малро, а подоцна со својата театарската група „L'Equipe“ ја прикажувал адаптацијата на „Времето на презирот“.
Ордан Петлевски

Ордан Петлевски (Прилеп, 24 август 1930 - Загреб, 22 јануари 1997), македонски сликар. Една од клучните фигури на современата македонска и хрватска ликовна уметност.
По дипломирањето на Академијата за применета уметност во Загреб во 1955 година живеел во Хрватска. Бил еден од иницијаторите за основање на Музејот на современа уметност во Скопје во 1963 година.
Контекстуалните рамки на сликарството на Петлевски се движат од фантастиката и надреализмот до енформелот и сликарството на материја, типично со биоморфни облици на монохроматска позадина. Иако средишниот дел од творештвото на Петлевски се поврзува со енформелот, како доминантен правец во апстракцијата од 60-те години на XX век, кај Петлевски секогаш станува збор за уникатен јазик и за „превладување на енформелот“. Негова ќерка е познатата хрватска писателка Сибила Петлевски.
Мртвата невеста

Мртвата невеста е американски анимиран филм од 2005 од авторот на необичните и често мрачните филмски остварувања, режисерот Тим Бартон. Тој искористил т.н стоп-анимација (''„stop motion"'') за овој филм, музичка фантазија во која еден од гласовите ги позајмува глумецот Џони Деп. Како го објаснува костурот на еден од ликот во овој анимиран филм: тоа е трагична приказна за љубовта, страста и убиството најстрашно ви викторијанската Англија.
Во ''Мртвата невеста'', и Џони Деп и останатите глумци зборуваат преку кукли од 30 сантиметри, кои се движат заблагодарувајќи се на одличниот процес 'stop motion' анимација. Интересно е тоа што сите кукли се рачно направени. Филмот е сниман во Велика Британија и Америка.
Тоа што исто така има голем дух во ова остварување е музиката, уште еден чест соработник на Тим Бартон - композиторот Дени Елфман.
Овој филм беше номиниран за Оскар во 2006 година, за најдобар анимиран филм.
Едуар Мане

Едуар Мане (|Édouard Manet; Париз, 23 јануари 1832 - Париз, 30 април 1883) — француски сликар, непосреден претходник на импресионистите.
Неговото платно „Појадок на трева“, претставува една од првите слики, со која отстапи од конвенционалниот академски начин на сликање. Претежно сликаше во масло и тоа портрети (Зола, Клемансо, Пруст и други), но една од најомилените теми му беше сликањето во природа.
4 ноември (настани)

1814, Прогласен е норвешкиот устав, со кој оваа земја стана независно кралство, поврзано со Шведска само преку личен сојуз.
1893, (23 октомври по стариот календар) Во Солун, со учество на истакнатите македонски револуционери Даме Груев, Петар Поп Арсов, д-р Христо Татарчев, Иван Хаџи Николов, Антон Димитров и Христо Батанџиев, формирана е Внатрешната македонска револуционерна организација (ВМРО). Најголемо дело на Организацијата беше Илинденското востание во 1903 година. На Рилскиот конгрес организацијата го доби називот Внатрешна македонско-одринска револуционерна организација (ВМОРО). Покрај споменатите македонски револуцонери, носители на организацијата беа Гоце Делчев, Ѓорче Петров, Пере Тошев, Димо Хаџи Димов, Јане Сандански, Никола Карев и многу други револуционери.
1944, Единиците на НОВ на Македонија по борбите што ги водеа на приодите кон Битола го ослободија градот.
2004, САД ја признаа Република Македонија под уставното име.
Алфред Брем

Алфред Едмунд Брем (|Alfred Edmund Brehm; 2 февруари 1829 - 11 ноември 1884) бил германски природонаучник и зоолог. На патувањата низ Европа, Африка и Мала Азија собра огромен материјал и го објави во своите дела за животните „Животинско царство“, „Животот на птиците“ и „Шумски животни“.
Минхен (филм)

Минхен (|Munich) е драмски филм режиран од Стивен Спилберг од 2005 год. кој раскажува за масакрот на израелските спортисти на Олимписки игри во Минхен 1972 год. и тајната на одмаздничката операција која ја наредила израелската власт. Приказната зборува за група убијци, кои ги предводи бившиот агент Мосада "Avner" (Ерик Бана), кои ги пронаоѓа спортистите. Филмот е номиниран за пет Оскари.
1 Преглед
Филмот е заснован на книгата на канадскиот новинар Џорџ Џонас, Vengeance: The True Story of an Israeli Counter-Terrorist Team. Самата книга е темелена на исказите на Јувал Авива, кој тврди дека бил агентот Мосада. Во книгата Авивовата приказна главниот лик е наречен "Авнер". Книгата на Џонас најпрвен е екранизирана како телевизиски филм од 1986, Sword of Gideon, со Стив Бауер и Мајкл Јорк во главни улоги, во режија на Мајкл Андерсон.
Филмот е сниман на разни локации на Малта (кои требаа да ја прикажат Тел Авив, Бејрут, Кипар,Атина и Рим), Будимпешта (која требала да ги замени Лондон, Рим и Париз и германскиот аеродром Фурстенфелдбрук), Париз и Њујорк.
Во американските кина филмот помина доста лошо, заработувајќи околу 43,5 милиони долари, што било околу три четвртина од буџетот (75 милиони). Меѓутоа, филмот релативно добро поминал во Европа, со 130,346,986 долари.
Луис Хенри Морган

Луис Хенри Морган (|Lewis Henry Morgan) (21 ноември 1818 – 17 декември 1881) бил американски етнолог и социолог. Неговите студии за животот на американските Индијанци му послужија на Енгелс како основа за книгата „Потеклото на фамилијата, приватната сопственост и државата“.
Бјорн Борг

Бјорн Руне Борг (; роден на 6 јуни 1956) е поранешен бр. 1 тенисер од Шведска. Помеѓу 1974 и 1981 тој освоил 11 Гренд слем титули. Тој пет пати едноподруго го освојувал Вимблдон и шест пати вкупно Отвореното првенство на Франција, рекорд кој подоцна бил соборен од Рафаел Надал. Според многумина, тој е еден од најдобрите тенисери на сите времиња.
За време на неговата релативно кратка сениорска кариера, Борг освоил 41% од Гренд слем турнирите на кои настапил (11 од 27) и неговиот процент на победи на Гренд слем натпреварите изнесувал 89.81% (141–16). Неговиот процент од победи-порази на сите подлоги (тепих, земја, тврда, и трева) изнесувал 82.74% (609–127), и неговиот процент на победи на Вимблдон изнесувал 92.73% (51–4); сите претставуваат АТП рекорди. Тој е еден од четворицата тенисери во опен ерата кој успеал да ги освои Вимблдон и Отвореното првенство на Франција во една година и единствениот тенисер кој тоа го сторил трипати. Исто така тој е единствениот тенисер кој успеал да освои три Гренд слем турнири без да загуби ниту еден сет. Тој бил првиот тенисер кој успеал да освои 10 Гренд слем турнири (пред да биде надминат од Пит Сампрас со 14, Рожер Федерер со 17, и Рафаел Надал со 14 титули). На АТП турнејата, тој освоил вкупно 64 титули.
Бјорг бил првиот играч кој успеал да освои повеќе од 1 милион долари во една сезона, во 1979.
4 ноември (родени)

1575, Гвидо Рени — италијански сликар.
1840, Огист Роден — француски вајар.
1905, Драгутин Тадијановиќ — хрватски поет.
1929, Мира Бањац — српска и југословенска театарска и филмска глумица.
1953, Марина Туцаковиќ — српска авторка на текстови за песни.
1956, Џордан Рудес — клавијатурист на американската група Dream Theater.
1959, Дејан Цукиќ — српски и југословенски рок-пејач.
1972, Луис Фиго — португалски фудбалер.
1975, Едуард Кокшаров — руски ракометар.
1978, Горка Вердуго — шпански велосипедист.
1992, Карлос Верона — шпански велосипедист.
1998, Ашраф Хакими — марокански фудбалер.
2001, Максим Мухин — руски фудбалер.
Роберт Овен

Роберт Овен ( - ) — англиски социјалист, еден од најпознатите претставници на утопискиот социјализам. Тој сметал дека приватната сопственост, религијата и буржоаскиот брак се трите зла што треба да се отстранат. Меѓутоа, според негово мислење, тоа не треба да се прави со револуција, туку со експерименти и со просветување.
На почетокот, Овен бил фабрикант, а врз основа на тоа искуство го изградил своето социјалистичко учење поради што бил напаѓан од останатите индустријалци. Поради тоа, заминал во САД, каде се обидел да основа комунистички колонии, но неговите обиди пропаднале. Тогаш, тој се свртел кон работничката класа и во следните 30 години се борел за подобрување на нејзината положба. За тие напори бил пофален од Фридрих Енгелс, кој пишува дека „сите општетсвени движења, секој вистински напредок кој е направен во Англија во корист на работникот се врзуваат со Овеновото име.“
Мери Ен Еванс

Мери Ен Еванс ( - ), позната под псевдонимот Џорџ Елиот, e англиска писателка. Автор е на многу познати романи за англиското село, меѓу кои се и „Воденицата на Флоси“, „Сајлас Марнер“, „Адамс Бид“ и „Ромола“.
Френсис Бејкон (сликар)

Френсис Бејкон ( - ) — англиски сликар.
1 Творештво
Во 1976 година, за една Бејконова слика на аукцијата во Њујорк биле платени 140 000 американски долари. Во мај 1990 година, Бејконовиот триптих „Мај - јуни“ бил продаден за 6 270 000 американски долари. По смртта на Бејкон, цената на неговите дела започнала да расте вртоглаво: Така, во 2008 година, неговиот Триптих од 1976 година бил продаден за повеќе од 80 милиони долари, додека во ноември 2013 година уште едно негово дело достигнало рекордна цена. Имено, неговата слика од 1969 година, под наслов "Три студии на Лусијан Фројд", на аукцијата во Њујорк, организирана од страна на "Кристи", била продадена за дури 142,4 милиони долари.
2 Значење и влијание
* Една песна на полскиот поет Тадеуш Ружевич од 1994-1995 година се вика „Френсис Бекон или Диего Веласкес на заболекарскиот стол“.
Малата Мис Америка

Малата Мис Америка (|Little Miss Sunshine) е американска комедија / драма од 2006 год. кои ја режираа сопружниците Џонатан Дејтон и Валери Фарис по сценариото кое го напиша дебитантот Мајкл Арндт инспириран од каотичното патување на својата фамилија од своето дество. Приказната се одвива околу незгодната фамилија која заминува на долго патување со жолто комбе до Калифорнија поради нивната ќерка која треба да настапува на натпреварот "Мала Мис Америка". Филмот освои 2 номинации на Златен Глобус како и 2 награди на Оскар.
Аптон Синклер

Аптон Синклер (англиски: ''Upton Sinclair'') ( – ) — американски писател и публицист, борец за социјални права и мир во светот. Меѓу најпознатите негови дела се „Џунгла“, „Џими Хигинс“ и „Крајот на светот“.
На македонски јазик се преведени неговите книги: „Џими Хигинз“ („Култура“, 1950), „Кралот јаглен“ („Наша книга“, „Мисла“, „Култура“ и др., 1977) и „Забите на змејот“ („Арс студио“, 2017).
1 Влијание
Во романот „Шунка на 'ржан леб“, Чарлс Буковски наведува дека првиот писател кој му оставил впечаток бил Аптон Синклер, кој користел едноставни реченици и пишувал со бес.
2 Наводи
Категорија:Американски социјалисти
5 ноември (починале)

1515, Мариото Албертинели — Италијански сликар.
1879, Џејмс Кларк Максвел — шкотски физичар и математичар кој важи за најголемиот теориски физичар на XIX век.
1982, Жак Тати — француски филмски глумец и режисер.
1980, Бане Андреев — активист на комунистичкото, работничкото и студентското движење во Југославија и Македонија.
1992, Арпад Ело — унгарско-американски физичар, статистичар и шаховски мајстор.
1994, Милан Младеновиќ — српски и југословенски рок-музичар, член на групата „Екатерина Велика“
2007, Нилс Лидолм — шведски фудбалер.
7 ноември (настани)

680, Започнал Шестиот вселенски собор во Цариград. Главна одлука на соборот, кој траел до 16 септември 681. година, била дека Исус има двојна природа — човечка и божја, и со тоа биле побиени и прогласени за ерес тврдењата на монотелитите дека има само божја природа.
1665, Започнал да излегува најстариот опстанат весник, „Лондон газет“.
1917, (23 октомври по стариот календар) Во Петроград избувна социјалистичката револуција во Русија, подоцна наречена Октомвриска револуција.
1944, НОВ: Ослободен е Охрид
1995, Во хотелот „Мармора“ во Истанбул беше потпишан договор за формирање мешовит македонско-турски деловен совет. Советот е формиран со цел да ги разрешува сите пречки во трговската соработка меѓу Република Македонија и Република Турција.
2004, Во Република Македонија се одржа неуспешен референдум за отфрлање на предложената територијална организација на државата.
6 ноември (починале)

1032, Јован XIX — римски папа.
1406, Инокентиј VII — римски папа.
1632, Густав II Адолф — шведски крал.
1836, Шарл X — француски крал.
1836, Карел Хинек Маха — чешки поет.
1893, Петар Илич Чајковски — руски композитор и еден од најголемите симфоничари на XIX век.
1915, Христо Чернопеев — бугарски офицер, учесник во македонското револуционерно движење.
1933, Андреј Љапчев — премиер на Бугарија.
1989, Владимир Хоровиц — американски пијанист.
1996, Драган Кресоја — српски и југословенски режисер.
2021, Маринко Роквиќ — српски фолк-пејач.
2023, Јанко Луковски — македонски кошаркар и тренер.
6 ноември (настани)

355, Констанциј II го прогласил Јулијан Отпадникот за цар на Рим.
1315, Данте Алигиери е осуден на смрт.
1512, Фернандо Магелан пристигнал на Молучките Острови.
1860, Абрахам Линколн станал претседател на САД.
1942, Во селото Битуше, Гостиварско, проработи првата партизанска печатница во Македонија „Гоце Делчев“.
1943, Втора светска војна: Советската армија го ослободил градот Киев.
1944, Ослободени се градовите: Радовиш, Дојран и Валандово.
1984, Роналд Реган повторно е избран за претседател на САД.
1996, Хрватска била примена во Советот на Европа.