procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Стадион „Рамон Санчес Писхуан“

Рамон Санчес Писхуан Стадион (|Estadio Ramón Sánchez Pizjuán; ) е фудбалски стадион во Севиља. Стадионот е домаќин на ФК Севиља. Тој беше, место каде што се одигра натпреварот од Лигата на Шампионите помеѓу Стеауа и ФК Барселона како и натпревари од Светското првенство во фудбал , полуфиналето помеѓу Германија и Франција.
Овој стадион содржи една единствена легенда: фудбалската репрезентација на Шпанија никогаш не загубила меѓународен натпревар на овој стадион. Во Европските натпреварувања, Севиља загуби само трипати дома; од АЗ во 2006-07 Купот на УЕФА во групната фаза, против ЦСКА Москва во 2009-10 УЕФА Лига на Шампиони и против Реал Бетис во 2013-14 во Лигата на Европа.
Стадионот има 42,500 седишта и бил изграден во 1957 година. Тој го замени Стадионот Нервион.
Прекарот на стадионот е ''"Ла Бонбоњера"'' (; се однесуваат на стадионот Алберто Ј Армандо, домот на стадионот на Бока Јуниорс или '' "Ла Бонбонера де Нервион" '' се должи на Нервион соседството, каде што се наоѓа стадионот
1 Светско првенство во Шпанија 1982
Стадионот беше една од локациите на Светското првенство во 1982 година, и се одржа на следните натпревари:
Дата, Репрезентација 1, Резултат., Репрезентација 2, Групна фаза
14 Јуни 1982, 2–1, Група 6 (Прв круг)
8 Јуни 1982, 3–3 (5–4 на пенали), Полуфинале
Алпско скијање

Алпско скијање – начин на скијање на планински падини прекриени со снег. Името го добило по Алпите, планински венец во Европа, каде започнала традицијата на таков начин на скијање. Иако денес алпското скијање е раширено низ целиот свет и на сите континенти, името се задржало до денес.
Овој вид на скијање е многу раширен вид на рекреација, но и еден од стандардните олимписки спортови на Зимските олимписки игри.
1 Техники на алпско скијање
Низ историјата техниките на алпско скијање често значително се менувале. Причините за промени се повеќе, од досетливоста на поедини учители на скијање, од технолошкиот напредок на материјалите, обликот и функционалноста на скијачката опрема, од уреденоста на скијачките патеки, итн.
Првата позната алпска техника била „Лилефендер“, а името го добила по градот Лиленфелд. Станува збор за техника на скијање со помош на еден долг стап, кого скијачот го забодува во средината на кривината, па потоа се врти околу него и на тој начин го одредува правецот на вртење. Подоцна скијачите многу брзо усвоиле користење на два пократки стапа, а не еден долг.
Многу поширока примена доживеала т.н. Албергова техника која во раните години на 20 век ја претставил Австријанецот Ханес Шнајдер. Треба да се истакне и Норвежанецот Сондре Норхајм кој го конструирал скијачкиот фиксатор со што се овозможило подобро управување на скиите со техника која денес се нарекува телемарк. Понатамошниот напредок на технологијата, особено на квалитетот на скиите и нивните рабови, овозможил помодерни алпски техники како што е престапната техника и карвингот. Денес во натпреварувачкото и рекреативното скијање преовладува карвингот, а кај помал број скијачи престапната техника.
2 Дисциплини на алпско скијање
Алпски натпреварувачки скијачки дисциплини се: слалом, велеслалом, супервелеслалом, спуст, алпска комбинација и паралелни натпревари. Неслужбено би можеле да се категоризираат како технички (слалом и велеслалом) и брзински (спуст и супервелеслалом) дисциплини.
Најважни натпревари во алпско скијање се натпреварите на зимските олимпски игри. Секоја година врвните скијачи се натпреваруваат на натпреварите на Светскиот куп по патронат на Меѓународната скијачка федерација (ФИС), која организира и трки на пониско ниво. Исто така се одржуваат и светски првенства.
3 Познати алпски скијачи
Има голем број познати скијачки кои низ историјата доминирале во алпските натпревари. Тука се вбројуваат Ингемар Стенмарк, Алберто Томба, браќата Стив и Фил Мер, Марк Џирардели, Андреас Венцел, Петар Попангелов, Бојан Крижај, Рок Петрович, Борис Стрел и бројни други.
Анфилд

Анфилд (англиски: ''Anfield'') — фудбалски стадион во Анфилд, Ливерпул, Англија кој има сместивост за седење од 54.074 места, што го прави шести по големина фудбалски стадион во Англија. Тоа е дом на Ливерпул од нивното формирање во 1892. Тоа беше првично домот на ФК Евертон 1884-1891, пред да се пресели во Гудисон Парк по спорот со претседателот на клубот.
Стадионот има четири терени: на Спион Коп, главен терен, вековниот терен и Енфилд Роуд. Рекордот на посетеноста бил поставен на натпреварот помеѓу Ливерпул и Вулверхемптон Вондерерс во 1952 година, кога присуствувале 61.905 гледачи.
Две порти кон земјата се именувани по поранешни менаџери на Ливерпул: Бил Шенкли и Боб Пејсли. Статуа на Шенкли се наоѓа надвор од стадионот. Земјата е претворена на| 2 | кимолометри| километри | од железничката станица Ливерпул. Тоа беше предложено во 2002 година да се замени стадионот со нов [стадион [Стенли Парк | Стенли Парк во непосредна близина, но по преземањето на ФК Ливерпул од страна на Fenway Sports Group во 2010 година беше јасно дека тоа нема да се случи.
Конструкција за продолжување на главениот терен започна на 8 декември 2014. Оваа екстензија ја зголеми сместивоста на стадионот на 54.074, што го направи еден од најголемите стадиони со седишта еден во европскиот фудбал. Постојат идни планови за проширување на Енфилд кон патот за мирување кој ќе донесе поголема големина на стадионот на околу 59.000 места за седење.
1 Наводи
*******
Стадион Зејтинбурну

Стадион Зејтинбурну (турски: ''Zeytinburnu Stadyumu'') — фудбалски стадион кој се наоѓа во регионот Зејтинбурну, Истанбул, Турција.
На овој стадион своите домашни натпреваи ги игра екипата на Зејтинбурнуспор од 1984 година. Стадионот има сместивост од околу 16,000 гледачи.
Арена Бејкоз

Арена Бејкоз — фудбалски стадион кој се наоѓа во регионот Бејкоз, Истанбул, Турција.
На овој стадион своите домашни натпревари ги игра екипата на ФК Бејкоз 1908. Стадионот има сместивост од околу 10,000 гледачи.
Водафон арена

Водафон арена (турски: ''Vodafone Arena'') — фудбалски стадион кој се наоѓа во регионот Бешикташ, Истанбул, Турција. Од спонзорски причини, стадионот во моментот се нарекува „Водафон арена“.
На овој стадион своите домашни натпреваи ги игра екипата на ФК Бешикташ. Стадионот бил изграден во 2016 година, на местото на стадионот Инону, кој исто така бил седиште на ФК Бешикташ и кој бил разрушен во 2013 година. Стадионот има сместивост од околу 43.500 гледачи.
Поради блискоста на палатата Долмабахче, Саат кулата, џамијата и Босфорот, турскиот Висок совет за споменици побарал од архитектите да понудат антички изглед на стадионот за да одговара на околната историски област.
Махершала Али

Махершалалхашбаз „Машерхала“ Али (роден Махершалалхашбаз Гилмор; на 16 февруари 1974 г.) — американски глумец. Али ја започнал својата кариера играјќи во сериите ''Преминувајќи ја Јордан'' и ''Извештај матрица'' пред да ја добие улогата на Ричард Тајлер во научнофанатастичната серија ''4400'', со која направил важен чекор во кариерата. Својата прва голема филмска улога тој ја добил во романтичната фантастична драма ''Необичниот случај на Бенџамин Батон''. Тој исто така играл во филмовите ''Грабливци'', ''Местото зад боровите'', ''Слободна држава Џонс'', ''Скриени фигури'' и ја играл улогата на Богс во филмскиот серијал ''Игри на гладните''. Али е исто така познат по улогите во сериите ''Куќа од карти'' и ''Лук Кејџ''
За својата изведба како дилерот на дрога Хуан во драмата ''Месечина'' (2016), Али добил универзално признание од филмските критичари и добил Оскар за најдобар спореден глумец и номинација за Златен глобус.
1 Филмографија
1.1 Филм
Година, Наслов, Улога
2003, ''Револуционер'', Мак Ласлов
2008, ''Необичниот случај на Бенџамин Батон'', Тизи Ведерс
2009, ''Преку граници'', Детектив Стрикленд
2010, ''Грабливци'', Момбаса
2012, ''Местото зад боровите'', Кофи Канкам
2013, ''Повеќе од сестри'', Дез
2014, ''Надмоќност'', Риверс
2014, ''Игрите на гладните: Мокингџеј – 1 дел'', Богс
2015, ''Игрите на гладните: Мокингџеј – 2 дел'', Богс
2016, ''Удари'', Марлон
2016, ''Слободна држава Џонс'', Мозес Вашингтон
2016, ''Месечина'', Хуан
2016, ''Скриени фигури'', Џим Џонсон
1.2 Телевизија
Година, Наслов, Улога, Белешки
2001–2002, ''Преминувајќи ја Јордан'', Д-р. Треј Сандерс, 19 епизоди
2002, ''Прогонуван'', Алекс Далкур, Епизода: "Abby"
2002, ''Њујоршка полиција'', Рашард Колман, Епизода: "Das Boots"
2003, ''Истрага на местото на злосторството: Лас Вегас'', Обезбедувач, Епизода: "Lucky Strike"
2003–2004, ''Извештај матрица'', Џелани Харпер, 15 епзиоди
2004–2007, ''4400'', Ричард Тајлер, 28 епизоди
2009, ''Лажи ме'', Детектив Дон Хјуз, Епизода: "Do No Harm"
2009, ''Закон и ред: Одделение за посебни жртви'', Марк Фостер, Епизода: "Unstable"
2010, ''Невино осуден'', Келвин Вилис, ТВ филм
2011–2012, ''Треме'', Ентони Кинг, 6 епизоди
2011–2012, ''Алфи'', Нејтан Клеј, 12 епизоди
2012, ''Алкатраз'', Кларенс Монтгомери, Епизода: "Clarence Montgomery"
2013–2016, ''Куќа од карти'', Реми Дантон, 33 епизоди
2016, ''Лук Кејџ'', Корнел Стоукс, 7 епизоди
Патници (филм од 2016)

''Патници'' (англиски: ''Passengers'') — научнофантастичен авантуристички филм од 2016 година, режиран од Мортен Тилдум по сценарио на Џон Спејтс. Во главните улоги се појавуваат Џенифер Лоренс, Крис Прат, Мајкл Шин и Лоренс Фишберн. Филмот следи вселенско летало кое патува кон далечна планета пренесувајќи илјадници луѓе, но во леталото настанува дефект во коморите за спиење. Како резултат на тоа, два патника се разбудуваат 90 години порано.
Филмот бил издаден во САД на 21 декември 2016 година во 2D и RealD 3D од страна на Columbia Pictures. По издавањето, ''Патници'' добил мешани ревизии од критичарите, но изведбите на Крис Прат и Џенифер Лоренс како и музиката, визуелните ефекти и сценографијата биле пофалени. Тој остварил заработка од 294 милиони долари во светски рамки. ''Патници'' добил две номинации за Оскар на 89. доделување на наградите, и тоа за најдобра оригинална музика и најдобра сценографија.
1 Улоги
* Џенифер Лоренс како Аурора Лејн, писателка* Крис Прат како Џим Престон, машински инженер
* Мајкл Шин како Артур, робот-келнер на ''Авалон''* Лоренс Фишберн како Гус Манкузо, командир на палуба
* Енди Гарсија како капетан Норис
* Аурора Перино како Селест
Стадион Башакшехир Фатих Терим

Стадион Башакшехир Фатих Терим (турски: ''Başakşehir Fatih Terim Stadyumu'') — фудбалски стадион кој се наоѓа во регионот Башакшехир, Истанбул, Турција.
На овој стадион своите домашни натпреваи ги игра екипата на ФК Истанбул Башакшехир.. Стадионот бил изграден во 2014 година. Стадионот има сместивост од околу 17,801 гледачи
Молитва на украинските националисти

Молитва на украинските националисти (украински: ''Молитва українського націоналіста'') — патриотски текст - молитва напишана во крајот на 1920-те и почетокот на 1930-те од еден од водачите на Организацијата на украинските националисти, Јосиф Андреевич.
"Молитва на украинските националисти" требала да се знае на памет од сите членови на ОУН и нејзините младински организации.
Денес молитвата се користи од членови на украинските националистички организации.
1 Текст
На Украински, На Македонски
Молитва на украинските националисти
Україно,Свята Мати Героїв, зійди до серця мого, прилинь бурею вітрів Кавказських, шумом Карпатських ручаїв, боїв славного Завойовника Батька Хмеля, тріумфом і гуком гармат Революції, радісним гомоном Софійських Дзвонів. Нехай душа моя в Тобі відродиться, славою Твоєю опромінеться, бо ти все життя моє, бо Ти все моє щастя.
Стадион Шукру Сараџоглу

Стадион Шукру Сараџоглу (турски: ''Şükrü Saracoğlu Stadyumu'') — фудбалски стадион кој се наоѓа во регионот Кадиќој, Истанбул, Турција. Од спонзорски причини, стадионот во моментот се нарекува стадион Улкер, додека името ''Шукру Сараџоглу'' доаѓа по името на шестиот премиер на Турција, Шукру Сараџоглу.
На овој стадион своите домашни натпреваи ги игра екипата на ФК Фенербахче. Стадионот бил изграден во 1908 година и обновен помеѓу 1929 и 1932 година, 1965 година и 1982 година, како и во 1999 и 2006 година. На 4 октомври 2006 година, по бројни инспекции од страна на УЕФА, стадионот Шукру Сараџоглу бил избран за домаќин на финалето од Купот на УЕФА во 2009 година , станнувајќи последен на кој се играло едно финале од истиот куп, бидејќи веќе наредната година започнала да функционира Лига Европа.
Стадионот има поминато низ комплетен процес на санацијата на секој блок, кој бил разрушен и потоа повторно изграден. Секој блок е изграден поблиску до теренот, добивајќи можност на навивачите да бидат поблиску до случувањата на теренот. Овој стил на стадионот никогаш не постоел претходно во Турција.
Местаља

Стадион Местаља (|Estadio de Mestalla;) — фудбалски стадион во Валенсија, Шпанија. Стадионот е домаќин на ФК Валенсија и има сместивост од 55.000 седишта, при што е рангиран во петте најголеми стадиони во Шпанија.
1 Историја
Стадионот Местаља беше инаугуриран со пријателскиот натпревар на 20 мај 1923 година помеѓу ФК Валенсија и ФК Леванте на новиот стадион со сместивост од 17 000 гледачи, што е зголемен на 25 000 гледачи четири години подоцна. Во текот на Граѓанската војна Местаља беше искористена како концентрациониот логор а и магацин за складирање. Тоа ќе се задржи само на неговата структура, бидејќи остатокот е празна парцела на земјиште без тераси и демонстративни оштети за време на војната.
Во текот на 1950-тите години Местаља беше реновирана, што резултира со стадион со сместивост за седење од 45 500 гледачи. Таа беше сериозно оштетена од страна на големите поплави во 1957 година во Валенсија. Стадионот наскоро се врати во оперативна употреба со уште некои подобрувања, како што се додавање на вештачко осветлување, и беше отворена во текот на фестивалските свечености во 1959 година.
Во 1969 година името на стадионот е изменета во стадионот Луис Казанова, во чест на претседателот на клубот Луис Казанова Гинер. Промената траеше една четвртина од XX век, кога Казанова призна дека тој бил целосно обземен од таква чест и побара во 1994 година името на стадионот да се врати на Местаља.
Во 1972 се отвори седиштето на клубот, кое се наоѓало во задниот дел на нумерираните тераси. Тоа се состои од канцеларија дизајнирана во авангарда стил со трофејна сала, која го соржи знамето на клубот. Летото 1973 година се воведе уште една промена на Местаља, воведувањето на целосни места за седење, што значеше елиминација на четиринаесет редови на стоење тераси.
2 Иднината
Заменскиот стадион, Нова Местаља или ''Nou Mestalla'', почна да гради во 2007 година, но сѐ уште не е завршен. Новиот стадион треба да има сместивост од 61 500 места за седење.
3 Меѓународни натпревари и Куп финалето
На Местаља се одиграа натпревари на фудбалската репрезентација на Шпанија за првпат во 1925 година.Исто така, Местаља беше избрано место за групната фаза на репрезентацијата на Шпанија на Светското првенство во фудбал 1982 и за време на Летни олимписки игри 1992 одржани во Барселона, каде што Шпанија го освои златото.
На Местаља се одиграа значајни меѓународни натпревари, од кои девет во финалето на Шпанскиот куп, Копа дел реј, исто така, беше привремен дом на ФК Леванте, дом на шпанската репрезентација и егзил за Кастељон и на Реал Мадрид во Купот на европските шампиони. Местаља беше домаќин на купот во 2011 година Копа дел Реј помеѓу Барселона и Реал Мадрид и во 2014 година на Копа дел Реј помеѓу истите две екипи.
3.1 Светско првенство во фудбал 1982
Стадионот беше едно од местата каде што се играше Светското првенство во Фудбал, и на него се одиграа следните натпревари:
Date, Team #1, Res., Team #2, Round
1982-06-16, 1–1, Група 5 (Прва рунда)
1982-06-20, 2–1, Група 5 (Прва рунда)
1982-06-25, 0–1, Група 5 (Прва рунда)
Евгениј Замјатин

Евгениј Замјатин (руски: ''Евге́ний Ива́нович Замя́тин'') (1 февруари 1884, Лебедјан - 10 март 1937, Париз) - руски и советски писател.
1 Животопис
На почетокот, Замјатин бил приврзаник на болшевичкото движење, но по Октомвриската револуција се разочарал од политичките прогони и од злоупотребата на власта. Замјатин се занимавал со математика, бродоградба и книжевност, но себеси се нарекувал „професионален еретик“. Тој бил еден од првите советски дисиденти, а по прогонството од СССР, најпрвин живеел во Англија, а потоа се преселил во Париз, каде умрел во сиромаштија и заборавен од сите.
2 Творештво
Иако голем дел од животот го поминал во емиграција, сите дела на Замјатин се напишани на руски јазик. По повеќедецениската забрана во родната земја, неговите дела започнале да се објавуваат во Русија дури кон крајот на 1980-тите. Во своите дела Замјатин ги споил влијанијата на класичната руска книжевност и на западната книжевна традиција. По основањето на СССР, тој уживал голем углед во советските книжевни кругови и заземал високи раководни позиции, но подоцна бил прогонет од татковината поради неговиот презир кон „книжевното арамолепство, сервилноста и камелеонството“. Замјатин е автор на поголем број раскази, новели и драми, како и на два романа: „Ние“ (1920) и „Камшикот Божји“ (недовршен). Тој извршил големо влијание врз неколку познати писатели, како: Олдос Хаксли, Курт Вонегат и Џорџ Орвел, а романот „Ние“ се смета за класик на дистописката книжевност и за клучно дело на советската книжевност.
Организација на украински националисти

Организација на украинските националисти (ОУН) (|Організація українських націоналістів) — украинска политичка организација во Западна Украина, тогаш под полска власт. Организацијата била основана во 1929 година со здружувањето на повеќе украински националистички структури, вклучително и Украинската воена организација и неколку милитантни антиполски студентски организации.
ОУН дејствувала со инфилтрирање на легални политички партии, универзитети и други политички структури и институции во Западна Украина. Како револуционерни ултра-националисти, ОУН била наречена фашистичка од неколку историчари. Нивната стратегија за придобивање на самостојност во Украина вклучува насилство и тероризам против странски и домашни непријатели, како што се Полска, Чехословачка и Русија.
Во 1940, ОУН се поделила на два дела. Постарите членови го поддржувале Андриј Мелник, а помладите и порадикални членови го поддржувале Степан Бандера. Групата на Степан Бандера декларирала самостојна Украинска Држава на 30 јуни 1941 во Лавов, додека регионот бил под контрола на Нацистичка Германија. Како одговор на тоа, водството на ОУН било потиснато од властите во Нацистичка Германија. Во октомври 1942 била создадена Украинската востаничка армија.
Во 1943 година припадниците на бунтовничката армија извршиле големо етничко чистење против Полјаците. Историчарите проценуваат дека околу 60,000 до 100,000 полски цивили биле масакрирани во Волин и Источна Галиција.
По војната, Украинската востаничка армија се борела против советските и полските владини сили. За време на Операцијата Висла во 1947, полската влада депортирала 140,000 украински цивили од Полска така што би ја одстранила базата за поддршка на бунтовничката армија. Во борбите, советските сили убиле, уапсиле или депортирале повеќе од 500,000 украински цивили. Многу од нив биле членови на Украинската Бунтовничка Армија или нивни роднини и поддржувачи.
За време на Студената војна, организацијата била скришно поддржувана од западните агенции, меѓу кои била и ЦИА.
Денес постојат многу современи Украински десничарски политички организации кои се сметаат за наследници на политичките традиции на организацијата, како на пример политичката партија Свобода, Украинското Национално Собрание и Конгресот на Украинските Националисти. Улогата на организацијата е сè уште оспорена во историографијата, поради тоа што современите политички наследници разија литература за негирање на фашистичките наследства и соработки со Нацистичка Германија на организацијата. Од друга страна некои научници тврдат дека деснчарските аспекти на модерните потомци на организацијата се истакнати од политички противници за изборни цели.
Колпортер-арена

Колпортер арена — повеќенаменски стадион во Келце, Полска. Стадионот најмногу се користи за фудбалски натпревари и тука своите домашни натпревари ги игра екипата на Корона Келце. Стадионот е со сместивост од 15.500 гледачи и бил изграден во 2006 година. Станува збор за еден од најмодерните стадиони во Полска.
Првиот натпревар на стадионот бил одигран на 1 април 2006 година меѓу екипите на Корона Келце и Заглебје Лубин во рамките на првата фудбалска лига на Полска. Натпреварот завршил со резултат 1–1 .
Стариот стадион на Корона Келце моментално го користи резервниот тим на клубот.
1 Натпревари на репрезентацијата
Досега полската фудбалска репрезентација изиграла три натпревари на Колпортер арената. Првиот натпревар бил против Ерменија во квалификациите за Европското првенство 2008. Вториот натпревар бил против Сан марино во квалификациите за Светското првенство 2010. Тој натпревар бил значаен поради две причини: прво, Полска ја забележала највисоката победа во својата фудбалска историја победувајќи со резултат 10:0, и второ, Полска го постигнала својот најбрз гол во историјата благодарение на Рафал Богуски, кој постигнал гол за водство од 1-0 во 23. секунда од натпреварот.
Пријателски натпревар помеѓу Полска и Финска се одиграл на стадионот на 23 мај 2010 година.
Бр., Натпреварување, Датум, Противник, Гледачи, Резултат
1, Квалификации за Европско првенство 2008, 28 март 2007, 15500, 1–0 (1–0)
2, Квалификации за Светско првенство 2010, 1 април 2009, 15550, 10–0 (4–0)
3, Пријателски натпревар, 29 мај 2010, 14000, 0–0 (0–0)
Олимписки стадион Ататурк

Олимписки стадион Ататурк (турски: ''Atatürk Olimpiyat Stadyumu'') — фудбалски стадион кој се наоѓа во Истанбул, Турција.
Стадионот е именуван по Мустафа Кемал Ататурк, основачот и прв претседател на Република Турција. Неговата изградба започнала во 1999 година и била завршена во 2002 година, по неуспешниот обид на Турција да победи како земја-организатор на Олимписките игри во 2008 година, кои на крајот се одржале во Пекинг. Изградбата на стадионот чинела околу 140 милиони американски долари.
Со своите 76.092 седишта и олимписки димензии, од страна на УЕФА стадонот добил титулата „Петѕвезден спортски комплекс“ во 2004 година. Ова му овозможило на стадионот да биде домаќин на финалето од Лигата на шампионите во 2005 година помеѓу Милан и Ливерпул. Освен тоа, во текот на својата историја стадионот бил домаќин и на неколку европски атлетски натпревари.
На овој стадион своите домашни натпревари ги играле ФК Истанбул Башакшехир (2007–2014), ФК Галатасарај (2003–2004) и ФК Бешикташ (2013–2016). Денеска се користи од страна на Фудбалската репрезентација на Турција како и финалето од Фудбалскиот куп на Турција.
1 Рекорди
+ Рекордна посетеност, Место, Посетеност, Дата, Натпревар
1, 79,414, 31 јули 2002, ФК Галатасарај – ФК Олимпијакос
2, 77,512, 22 септември 2013, ФК Бешикташ – ФК Галатасарај
3, 72,059, 25 мај 2005, ФК Милан – ФК Ливерпул
4, 71,334, 21 September 2003, ФК Галатасарај – ФК Фенербахче
5, 71,230, 12 септември 2006, ФК Галатасарај – ФК Бордо
6, 66,300, 13 август 2003, ФК Галатасарај – ПФК ЦСКА Москва
7, 65,110, 19 март 2015, ФК Бешикташ – ФК Клуб Бриж
8, 63,324, 26 февруари 2015, ФК Бешикташ – ФК Ливерпул
9, 62,620, 9 август 2003, ФК Галатасарај – ФК Дијарбеќирспор
10, 60,747, 29 август 2013, ФК Бешикташ – ФК Тромсо
Сан Мамес (2013)

Сан Мамес (уште познат како "'Нов Сан Мамес"') е стадион во Билбао, Баскија, Шпанија. Неговата инагурација била на 16 Септември 2013 година, каде што стадионот го замени стариот стадион Сан Мамес Стадион (1913) и истиот е дом на фудбалскиот клуб Атлетик Билбао.
1 Историја
Првите фази на планирање за нов садион се случија уште во 2004 година, со почетни договори потпишани доцна во 2006 година, по добивањето на одобрение за градење во март 2006 година.На 26 мај 2010 година во 12:00 часот се одржа церемонијата за рушење на стариот стадион Сан Мамес Стадион. На настанот присуствуваа: претседателот на баскискиот парламент , Паткси Лопес;, претседателот на кралската фудбалска федерација на Шпанија Марио Фернандес, Анхел Марија Вилара претседателот на Атлетик Билбао, Фернандо Гарциа Макуа и други високи гости од светот на политиката и фудбалот.
И покрај економските проблеми на земјата се случува во тоа време, особено во баскискиот народ, 52,6% од вкупните трошоци на стадион 211 милиони евра биле платени од страна на јавната установа - некои од баскиската влада, некои од Советот на градот Билбао и некои од Провинцискиот совет на Бискеј.
Новиот стадион беше изграден до пред Сан Мамес стариот стадион на земјата, која беше окупирана до 2003 година од страна на Меѓународниот саем на Билбао. Првично, три четвртини од новиот стадион биле изградени, а потоа се урна и стариот за да се направи простор како би се завршил новиот стадион.
Сан Мамес беше отворен на 16 септември 2013 година на инаугуративниот натпревар во Шпанската Ла Лига кој се одигра во 22:00 часот помеѓу домаќинот Атлетик клуб и ФК Селта, каде што локалниот тим победи со 3-2.
На 19 септември 2014 година, Сан Мамес беше избран како еден од 13 стадиони кој ќе бидат домаќини на натпревари во УЕФА Еуро 2020. Тој ќе биде домаќин на натпревари во групната фаза и една рунда од 16 финалните натпревари на првенството На 5 ноември 2015 година, Сан Мамес беше награден како спортска градба на годината на Светскиот Архитектонтски Фестивал одржан во Сингапур.
2 Концерти
Концерт на Сан мамес Стадионот.
Дата, Артист, Турнеја, Присутни
30 Мај 2017, Ганс анд Росес, Not in This Lifetime... Tour
Шипраге

Шипраге е населено место во централниот дел на Босна, Босна и Херцеговина во близина на Котор Варош (30 км) и Бања Лука (60 км).
1 Клима
Умерено-континентална клима преовладува во областа на Шипраге, со четири сезони: пролет, лето, есен и зима. На околните ридови и планини е претплата и планина. Годишните флуктуации на температурата и врнежите се релативно високи, но долгорочно стабилни..
; Долгорочни ("историски") климатски индикатори за областа на Шипраге
Месец, Средна температура (°C), Минимална температура(°C), Максимална температура(°C), Врнежите(mm)
јануари, –1,7, –4,8, 1,4, 59
февруари, 0,3, –3,6, 4,2, 63
background-color:#F5DEB3;" Март, 4,6, –0,1, 9,3, 59
април, 9,1, 3,9, 14,3, 74
Мај, 13,6, 8,1, 19,2, 90
Јун, 17,2, 11,5, 22,9, 99
Јул, 18,9, 12,6, 25,3, 81
Август, 18,4, 11,9, 24,9, 76
септември, 14,7, 8,6, 20,9, 71
background-color:#F5DEB3;" октомври, 9,5, 4,7, 14,4, 79
background-color:#C2B280;" ноември, 4,4, 1, 7,8, 100
декември, 0,1, –2,7, 3, 88
* Варијации во врнежи помеѓу најсушниот и најмолниот месец се 41 мм. Во текот на годината, просечната температура варира околу 20,6 °C.
2 Историја
Првата илирска населба на местото на денешната Сипрага постоела пред новата ера. Сигурно е познато дека од 3-ти до 5 век тука биле Римјаните. За време на Втората светска војна, скитите биле востанички (партизански) крај.
За време на Војната во Босна, воените сили и полициските сили беа убиени и прогонувани од страна на бошњачкото население.
Еден од 18 логори за цивили во општина Котор Варош беше во просториите на полициската станица (МУП), Шипраге.
3 Население
3.1 Преглед по листи
Години, 1879., 1885., 1895., 1910, 1921., 1931., 1948., 1953., 1961., 1971., 1981., 1991., 2013.
Население, 64 (1.312♦), 277 (1.575♦), 88 (1.426♦), 159 (760♦), 999, 5.098*, 1.774, 7.764*, 828, 822, 1.183, 952, 788
*1931.и 1953.:
општината Шипраге.
♦ Областа на Шипраге
3.2 1971-2013
Шипраге Пописната година 2013: 788 жителите
background-color:#F5DEB3;" Пописната година, background-color:#C2B280;" 1991., background-color:#C2B280;" 1981., background-color:#C2B280;" 1971.
Муслимани/Бошњаци, 745 (78,25%), 711 (60,10%), 422 (51,33%)
Срби, 168 (17,64%), 320 (27,04%), 370 (45,01%)
Хрвати, 1 (0,10%), 6 (0,50%), 0
Југославени, 32 (3,36%), 136 (11,49%), 21 (2,55%)
Другите и непознати, 6 (0,63%), 10 (0,84%), 9 (1,09%)
background-color:lightblue" Вкупниот, background-color:lightblue 952, background-color:lightblue 1.183, background-color:lightblue 822
Си (река)

Си (西江, , ''Сиѓанг''; , ''Сајгунг'') или Западна Река — река во јужна Кина, западна притока на Бисерната Река. Се образува со слевањето на реките Гуеј и Син во Вуџоу, Гуангси. Реката потоа тече на исток низ покраината Гуангдунг, и навлегува во делтата на Бисерната Река веднаш источно од клисурата Лингјенг во Џаоќинг. Главниот тек на Си тече на југоисток низ делтата и се влева во Јужнокинеското Море кај Модао Мен, веднаш западно од Макао. Поважни градови по течението на Си се Вуџоу, Џаоќинг и Ѓангмен.
Другите две крупни притоки на Бисерната Река се Дунг (Источна Река) и Беј (Северна Река).
Си е пловна долж целото течение и претставува важна стопанска сообраќајница во јужна Кина, поврзувајќи ги градовите на делтата со внатрешноста на земјата. Пред повеќе од илјада години е прокопан каналот Лингќу, кој го поврзува сливот на Си (реката Ли, притока на Гуеј) со реката Сјанг, која се влева во Сината Река (Јангцекјанг), образувајќи непрекината сообраќајница од делтата на Бисерната Река до долината на Сината Река.
Целиот речен систем на Си е најголемиот меѓу сите притоки на Бисерната река. Долг е и има втор најобемен проток во Кина, веднаш по Сината Река. Служи за водоснабдување на многу места во Гуангси, Гуангдунг и Макао.
Постои и друга река со истото име, но таа е мала притока реката Ѓулунг северозападно од Сјамен.
1 Речен систем
Речен систем на Си (''закосени'' се реките што течат вон Гуангси)
Фучуан (富川江), Хе (贺江), ''Си'' (西江)
Ли (漓江), Гуеј (桂江)
''Бејпан'' (北盘江), Хунгшуеј (红水河), Ќен (黔江), Син (浔江)
Нанпан (南盘江)
Жунг (融江), Љу (柳江)
Лунг (龙江)
Јоу (右江), Јунг (邕江), Ју (郁江)
Ѕуо (左江)
2 Поважни градови на Си
* Вуџоу
* Џаоќинг
* Ѓангмен
Дејанчо Богданов

Дејанчо Богданов (, Велешко, — , ) — македонски бранител, војник на АРМ, учесник во Воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 24 март 2001 година од експлозија на бомба при обука.
1 Животопис
1.1 Живот, војната 2001 и сведоштва
Дејанчо Богданов е роден на 27 февруари 1980 година во Чашка, Велешко. Кога започнал Воениот конфликт во 2001 година бил дел од Велешката бригада, која во текот на седумте месеци воени операции била распоредена на Матка, Рашче, Танушевци, Карпалак, Кучково, Слупчане и Ваксинце. Загинал на 24 март 2001 година од експлозија на бомба при обука во близината на Велес. Неговото име било испишано на бронзената плоча на Споменикот на Бранителите во центарот на Скопје. Богданов е еден од шестемина велешки бранители кои го положиле својот живот во територијалниот суверенитет и интегритет на Република Македонија. Дејанчо Богданов посмртно бил одликуван со Медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.
Бруто национална среќа

Бруто национална среќа (GNH) е мерење на колективната среќа на една нација. Тоа е концепт кој се појавил во 1972 година во Бутан како идеја на тогашниот бутански крал. Идејата претставува противтежа на бруто-националниот производ како индикатор за развој, кој укажува само на економската компонента на развојот.
1 Историја
1.1 Потекло
Во 1970-те години, земјите во развој беа насочени кон зголемување на економскиот успех да се помогне во развојот на просперитетот. Кралот на Бутан, Џигме Синге Вангчук, верувал дека економскиот пристап го обесчовечува процесот на развој. Вангчук решил да се насочи на концептот којшто тој го нарекува „Бруто национална среќа“.
Повик на чекање

Повик на чекање – дополнителна телекомуникациска услуга која телефонската компанија им ја нуди на своите корисници за да им овозможи да прифатат втор повик кога веќе имаат повик во тек.
1 Опис
Услугата овозможува да не се пропушти втор повик додека корисникот веќе разговора. При повик на корисник кој разговара, истиот ќе добие информација за повик преку звучен сигнал „бип“.
Повикувачкиот корисник добива тон на ѕвонење како во случај кога линијата е слободна.
Повиканиот корисник може времено да го прекине разговорот кој е во тек, да го остави соговорникот на чекање, да оствари врска со повикувачот или да се префрла помеѓу двата повика.
2 Начин на користење
Додека разговара, повиканиот корисник во слушалката ќе чуе „бип“ сигнал
*Повиканиот треба да го притисне флеш копчето (FLASH) на неговиот телефонски апарат
*Откако ќе слушне континуиран тон, треба да го притисне копчето 2 за да го добие вториот корисник кој го повикува
*Доколку сака да се префрли повторно на првиот повик кој е на чекање, треба да ги повтори претходните два чекора.
Услугата по потреба може да се активира или деактивира со внесување на соодветен код.
*Активирање: * 43 #
*Деактивирање: # 43 #
Откако ќе се внесе кодот мора да се добие говорна порака или тон за потврда дека услугата е активирана или деактивирана.
3 Историја
Услугата „повик на чекање“ првично била воведена во Северна Америка во почетокот на седумдесеттите години на 20 век со воведувањето на првите електронски централи во телефонската мрежа. Во овој период услугата е воведена и во Европа со воведувањето на првите дигитални комутациски системи.
Во Македонија услугата е воведена во средината на деведесеттите години на 20 век со пуштањето во сообраќај на дигиталните централи EWSD и Alcatel E10.
Стадион Лујџи Ферарис

Стадион Лујџи Ферарис (италијански: ''Stadio Luigi Ferraris'') — повеќенаменски фудбалски стадион кој се наоѓа во Џенова, Италија. Стадионот исто така познат и како Мараси според населбата каде се наоѓа. Објектот бил отворен во 1911 година и е еден од најстарите стадиони, кои сè уште се во употреба за фудбал и други спортови во Италија. Настрана од фудбал, стадионот бил домаќин на рагби-натпревари на италијанската репрезентација по рагби и, поретко на неколку концерти.
Тој бил првично изграден од страна на Џенова ФК во 1909 година, а се одржувал како нивна приватна сопственост. Во 1933 година, стадионот бил именуван по поранешниот играч на Џенова Лујџи Ферарис, кој починал во 1915 година, за време на Првата светска војна. За време на Втората светска војна бил усвоен во општинска сопственост. Тој во моментов се користи за фудбалски натпревари за ФК Џенова и (од 1946 година) на ФК Сампдорија. Стадионот исто така е домаќин на рагби натпревари. Тој има сместивост од 36.599 гледачи. Англискиот фудбалски клуб Престон Норт Енд оригиналните планови за нивниот стадион ''Deepdale'' стадион биле инспирирани од Стадионот Лујџи Ферарис со работа започнувајќи во 1995 година и конечно бил завршен во 2008 година.
1 Значајни натпревари
Стадион бил официјално отворен на 22 јануари 1911 година со фудбалскиот натпревар помеѓу ФК Џенова и ФК Интер, и во тоа време имал сместивост од 20.000 гледачи. На 22 декември 1912 година, стадионот бил домаќин на првиот меѓународен натпревар помеѓу фудбалската репрезентација на Италија која загубила со 3–1 од Фудбалската репрезентација на Австрија во пријателски натпревар.
Исто така стадионот бил домаќин на Светското првенство во фудбал 1934 на четврфиналниот меч помеѓу Шпанија и Бразил, и тогаш сместивоста била проширена на 30.000 места за седење.
Стадионот бил затворен и повторно изграден пред Светското првенство во фудбал 1990, при што бил домаќин на три натпревари од групата Ц (меѓу Костарика, Шкотска и Шведска) и на 16-финалниот натпревар помеѓу Република Ирска и Романија.
Највисока посетеност на Лујџи Ферарис била забележена на 27 февруари 1949 година, на натпреварот помеѓу Италија и Португалија каде биле присутни 60.000 гледачи.
На 12 октомври 2010 година, за квалификациите за УЕФА Евро 2012 помеѓу Италија и Србија, натпреварот бил прекинат откако навивачите на Србија започнале да фрлаат ракети и огномет на теренот. Кога играта конечно почнала, повеќе ракети и огномети биле фрлени на теренот и судијата го прекинал натпреварот по само шест минути игра.
На 29 февруари 2012 година, САД ја победил Италија со резултат од 1–0 на овој стадион во пријателски натпревар. Тоа бил првпат Италија да биде поразена во Џенова, но и првпат САД да ја победи Италија.
На 14 ноември 2014 година, Лујџи Ферарис бил домаќин на рагби натпреварот помеѓу Италија и Аргентина со победа на домаќинот од 20 - 18.
2 Светско првенство во Италија 1990
Стадионот бил една од локациите на Светско Првенство во фудбал 1990, на кој се одиграле следните натпревари:
Дата, Тим #1, Резултат., Тим #2, Рунда
1990-06-11, 1–0, Група Ц
1990-06-16, 1–2, Група Ц
1990-06-20, 1–2, Група Ц
1990-06-25, 0–0 (5–4 на пенали), 1/16 Финале
Борисов арена

Борисов арена е фудбалски стадон во Борисов, Белорусија на кој играат БАТЕ Борисов и репрезентацијата на Белорусија. Максималната сместивост на стадионот изнесува 13,126 гледачи.
1 Историја
Првиот официјален натпревар одигран на Борисов арената бил финалниот натпревар од купот на Белорусија во сезоната 2013–14 во кој играле екипите на Неман Гродно и Шахтјор Солигорск. Натпреварот завршил со победа од 1–0 за екипата на Шахтјор Солигорск, а украинскиот играч Артем Старгородски го постигнал првиот гол воопшто на стадионот пред повеќе од 11.000 гледачи.
2 Натпревари на репрезентацијата
Фудбалската репрезентација на Белорусија својот прв натпревар на Борисов арената го одиграла на 4 септември 2014 година, победувајќи со 6–1 над Таџикистан во пријателски натпревар. Првиот официјален натпревар, белоруската репрезентација го одиграла на 9 октомври 2014 година, и тоа против Украина пред 10,512 гледачи. Натпреварот бил во рамките на квалификациите за Европското првенство 2016, и завршил со резултат 0–2 во полза на Украина.
2.1 Список на натпревари
#, Датум, Противник, Резултат, Гледачи, Натпреварување
1., 4 септември 2014, Таџикистан, 6–1, 2,400, Пријателски натпревар
2., 9 октомври 2014, Украина, 0–2, 10,512, Квалификации за Европско првенство 2016
3., 12 октомври 2014, Словачка, 1–3, 3,684, Квалификации за Европско првенство 2016
4., 18 ноември 2014, Мексико, 3–2, 6,700, Пријателски натпревар
5., 14 јуни 2015, Шпанија, 0–1, 13,121, Квалификации за Европско првенство 2016
6., 12 октомври 2015, Македонија, 0–0, 1,545, Квалификации за Европско првенство 2016
3 Галерија
Мултимедија

Мултимедија е начин на прикажување на одредена содржина со истовремено користење на текстови, звуци, видео клипови и музика. Содржините прикажани мултимедијално најдобро и најинтересно може да бидат пренесени и разбрани од луѓето за кои се наменети. Мултимедијалните компјутерски програми имаат содржина која е комбинација од текстови, слики, фотографии, звуци, анимации, видео клипови и врски. Второспоменатите овозоможуваат со едноставно кликање на нив корисникот да се "шета" низ содржините на мултимедијалната програма. Мултимедијални програми се на пример: образовниот софтвер, компјуерски игри, мрежните , компјутерските симулации, енциклопедиите, програмите за презентација итн.
1 Терминологија
Терминот мултимедија е првпат употребен од пејачот и уметник Боб Голдстеин на промоција на неговото шоу во Саутхемптон, Лонг Ајленд, во јули 1966 година. Најверојатно Голдстеин знаел дека американскиот уметник Дик Хигинс две години претходно го употребил терминот „интермедија“.
Шербет

Шербет — топол освежувачки безалхоколен пијалак сличен на чај или медовина. Се прави така што печениот шеќер се прелива со студена вода, а потоа се вари додека да зоврие. Самиот поим доаѓа од турскиот збор ''şerbet''.
Шербетот во нашите краишта дошол од арапските земји и Турција. Покрај спомнатите земији овој напиток се користи и во: Србија, Бугарија, Македонија и Босна и Херцеговина.
Шербетот се користи како напиток или како прелив за некои колачи. При подготвувањето на прелив за колачи, на шербетот може да му се додаде масло, мед, ванилин шеќер или сок од лимoн.
Прелив сличен на шербетот се користи и за: тулумби, татлии, туфахии или баклава.
Шербетчија е личност која продава од голем карактеристичен бокал.
Бело вино

Бело вино е вино чија боја може да биде светло-жолта, жолто-зелена, или жолто-златна боја. Се произведува од белите (златните, зелените) сорти на гроѕјето.
Тоа е произведено со алкохолна ферментација на не обоени видови на грозје кои може да имаат бела или црна кожа. Се прави да имa жолта боја, како и да се одржи жолтата транспарентна боја во финалниот производ. Големиот број на различни видови на бело вино доаѓа од голем број на сорти, методи на производство на вино, а исто така и соодносот на остаток на шеќер.
Белото вино постои повеќе од 2500 години. Денес го има во сите земји чии жители пијат вино: Европа, Америка, Океанија, а помалку во Азија и Африка поради климатски и религиозни причини.
1 Галерија
Стадион Караѓорѓе

Стадион Караѓорѓе е фудбалски стадион во Нови Сад. Најмногу се користи за фудбалски натпревари и атлетика , а домаќин е на ФК Војводина. На трибините има место за 15.000 гледачи.
На овој стадион повеќето од својите домашни натпревари ги игра млада репрезентација на Србија, како и повремено сениорската репрезентација на Србије.
1 Историја
Стадион е изграден 1924. година, а отворен е на 28 јуни 1924. Стадионот од своето отворање до Втора светска војна го носел името „Караѓорѓе“. После тоа бил познат само како ''Градски стадион'', додека сагашното име го добил во 2007 година, по Караѓорѓе, водачот на Првото српско востание.
Во текот на Втората светска војна била подигната куќарка на јужната страна на стадиона, а во 1991. година е довршена северната трибина, од 2008. до 2009 година. Извршена е мала реконструкција, кога е поставена тартан стаза, изградена нова југоисточна трибина, на која е поставен современ „ФИЛИПС"-ов семафор.
У марту 2011. започнало поставување на рефлектори, а целокупната работа е завршена кон крајот на јули истата година. Осветлувањето е со јачина 1.400 лукси, а вредност на проектот е износувал околу 300.000 евра. Првиот натпревар под новите рефлектори е одигран на 6 август 2011 година. кога во пријателски натпревар се состанале Војводина и УТА Арад од Романија.
Стадион Караѓорѓе е изабран од страна на ФСС за домаќин на финалто на Купот на Србија за сезоната 2011/12., кој се играл на 16 мај 2012 година. Сепак ФК Војводина подоцна се откажала од организацијата на финалето, а како причина е наведена реконструкцијата на стадионот.
На 24 мај 2013 година со рушење на старата управна зграда (изградена 1942) на јужниот дел на стадионот почнала реконструкцијата на јужната трибина на стадионот, која ја вклучува и изградбата на новата централна јужна трибина на местото на старата зграда, при што во подтрибинскиот простор ќе се наоѓаат просториите по стандардите на УЕФА, како и реновирањето на старата јужна трибина. Реконструкцијата е завршена на 20 август, два дана пред натпреварот со Војводина во Лига Европа против Шериф, а сместивоста на стадионот е зголемена на 15.000 места.
2 Натпревари на репрезентацијата
Фудбалска репрезентација на Југославија на овој стадион одиграла четири натпревари, додека пак репрезентација на Србија својот први натпревар го одиграла 2012. година.
#, Датум, Натпреварување, Противник, Резултат, Гледачи
СФР Југославија (1945–1992)
1., 21 април 1971., Пријателска, Романија, 0:1, 20.000
2., 14 ноември 1979., Квалификации за ЕП 1980., Кипар, 5:0, 14.134
3., 21 ноември 1981., Квалификације за СП 1982., Луксембург, 5:0, 20.000
4., 20. септембар 1989., Пријателска, Грција, 3:0, 8.000
Србија (2006-)
5., 11 септември 2012., Квалификации за СП 2014., Велс, 6:1, 11.000
6., 26 март 2013., Квалификации за СП 2014., Шкотска, 2:0, 5.000
７., 11. октобар 2013., Пријателска, Јапонија, 2:0, 10.000
3 Поврзано
* Списак фудбалских стадиона у Србији
Конвој (филм од 1978)

Конвој (англиски: ''Convoy'') - американско-британски филм од 1978 година, во режија на Сем Пекинпо (''Sam Peckinpah''), а автори на сценариото се Бил Нортон (''Bill L. Norton'') и Бил Фрајс (''Bill Fries''). Главните улоги ги играат: Крис Кристоферсoн (''Kris Kristofferson''), Али Мекгро (''Ali MacGraw'') и Ернест Борнин (''Ernest Borgnine'').
1 Содржина
Камионите што поминуват низ пустината во Аризона меѓусебно комуницираат преку радио-станици. Меѓутоа, на нивната честота се уфрла омразениот шериф Валас (го игра Борнин), велејќи им на возачите дека може да возат побрзо, а потоа ги запира и ги казнува за пребрзо возење. Шерифот и возачот Рабер Дак (го игра Кристоферсон) веќе во неколку наврати имале отворени судири, така што воопшто не ја кријат меѓусебната нетрпеливост. Овојпат, возачите организираат бунт против полициското самоволие. Поради, тоа, камионџиите се собираат во конвој, предводен од Дак, и возат кон Ново Мексико. Вестите за тоа се шират, па ним им се придружуваат и други возачи, а во конвојот се наоѓа и убавата фотографка Мелиса (ја глуми Мекгро).
Војводство Фиренца

Војводство Фиренца (италијански: ''Ducato di Firenze'') — италијанско кнежевство чиј центар се наоѓал во градот Фиренца, Тоскана, Италија. Војводството било основано откако царот Карло V го вратил правото на управување на династијата Медичи над Фиренца. Во 1530 година папа Климент VII, и самиот Медичи, го именувал неговиот роднина Алесандро де Медичи како војвода од Фиренца, со кое настапило трансформирање на Република Фиренца во наследна монархија.
Во 1569 година папата го прогласил Козимо за Голем војвода на Тоскана. Медичи управувале со Големото Војводство Тоскана до 1737 година.
Грејс од Монако (филм од 2014)

Грејс од Монако (англиски: ''Grace of Monaco'' ) - американско-француски филм од 2014 година, во режија на Оливје Даан (''Olivier Dahan''), според сценариото на Араш Амел (''Arash Amel''). Главните улоги ги играат: Никол Кидман (''Nicole Kidman''), Тим Рот (''Tim Roth''), Френк Ланџела (''Frank Langella''), Андре Панверн (''André Penvern''), Паз Вега (''Paz Vega'') и Дерек Џекоби (''Derek Jacobi''). Филмот бил номиниран за наградата „Еми“, во две категории, а кралското семејство од Монако издало официјално соопштение дека филмот никако не смее да се смета како биографски, зашто ги искривува историските факти.
1 Содржина
Филмот ја прикажува приказната за холивудската глумица Грејс Кели (ја игра Кидман) која во 1956 година се омажила за принцот Рение од Монако (го игра Рот). Шест години подоцна, се заоструваат односите меѓу кнежевството Монако и Франција, зашто францускиот претседател Шарл де Гол се заканува дека ќе му наметне данок на Монако и дека ќе го заземе. Истовремено, во криза е и бракот меѓу Грејс Кели и принцот Рение, зашто таа сака да глуми во филмот на Алфред Хичкок, „Марни“...
Омлоп Хет Ниусблад 2017

Омлоп Хет Ниусблад 2017 — 72. издание на велосипедската еднодневна трка Омлоп Хет Ниусблад, која се одржала на 25 февруари како четврти настан во сезоната на Светската турнеја. Првпат била вклучена во календарот на Светската турнеја.
Трката била освоена во спринтерска завршница меѓу тројца, од Грег ван Авермат, пред моменталниот светски првак Петер Саган и возачот на , Сеп Ванмарке, го заокружил подиумот, откако тројцата се одвоиле од групата во последната четвртина на трката.
1 Екипи
Како нов настан на Светската турнеја, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Поради тоа, петнаесет од осумнаесетте екипи — сите освен , и — настапиле на трката. Дополнително, десет професионални континентални екипи се натпреварувале, со што главната била составена од 25 екипи.
2 Рута
По принудното преместување од плоштадот Синт-Питерсплен во Гент во паркот Цитадел за минатогодишното издание, плоштадот повторно ќе се користи како почеток на трката. Завршницата била повторно предвидена во близина на почетокот.
Со 198,3 километри и тринаесет искачувања во „ридската зона“, патеката била предизвикувачка и напорна. Дополнително, имало неколку рамни патеки со калдрма. По минатогодишните градежни зафати, Моленберг се враќа на трката.
2.1 Категоризирани искачувања и калдрми
+ Искачувања и калдрми на Омлоп Хет Ниусблад 2017
Бр., Име, Растојание од, Подлога, Должина(метри), Наклон (%)
Почеток(км), Завршница(км),,
–, Хагхук, 51,4, 146,9, калдрма, 2000, —
1, Леберг, 54,4, 143,9, асфалт, 950, 4,2%, 13,8%
2, Берендрис, 58,5, 139,8, асфалт, 940, 7%, 12,3%
3, Тенбосе, 63,4, 134,9, асфалт, 450, 6,9%, 8,7%
4, Ејкенмолен, 68,9, 129,4, асфалт, 610, 5,9%, 12,5%
5, Мур ван Герардсберген, 80,7, 117,6, калдрма, 750, 9,3%, 19,8%
6, Валкенберг, 98,4, 99,9, асфалт, 540, 8,1%, 12,8%
–, Хагхук, 107,2, 91,1, калдрма, 2000, —
7, Капереј, 117,0, 81,3, асфалт, 1000, 5,5%, 9%
8, Крејсберг, 128,9, 69,4, асфалткалдрма, 1800, 4,8%, 9%
–, Дондереј, 133,6, 64,7, калдрма, 800, —
9, Тајенберг, 138,6, 59,7, калдрма, 530, 6,6%, 15,8%
10, Ејкенберг, 143,9, 54,4, калдрма, 1200, 5,2%, 10%
11, Волвенберг, 147,0, 51,3, асфалт, 645, 7,9%, 17,3%
–, Рејтерстрат, 147,1, 51,2, калдрма, 800, —
–, Карел Мартелстрат, 148,4, 49,9, калдрма, 1300, —
–, Холевег, 149,8, 48,5, калдрма, 350, —
–, Хагхук, 154,4, 43,9, калдрма, 2000, —
12, Леберг, 157,4, 40,9, асфалт, 950, 4,2%, 13,8%
13, Моленберг, 162,9, 35,4, калдрма, 463, 7%, 14,2%
–, Падестрат, 167,8, 30,5, калдрма, 2300, —
–, Липенховестрат, 170,5, 27,8, калдрма, 1300, —
–, Ланге Мунте, 177,5, 20,8, калдрма, 2500, —
3 Поредок
3.1 Завршен пласман