procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Стојан Тренчевски

Стојан Тренчевски (, - , ) — македонски новинар и радиоводител, основач и претседател на граѓанската асоцијација „Скопјанката Мајка Тереза“. Тој е најпознат хроничар на Мајка Тереза, каде со добил и синонимот „Син на Мајка Тереза“, затоа што е еден од најзаслужните во Македонија за афирмацијата на животот и делото на светицата.
1 Животопис
Тренчевски е роден 1955 година, во Куманово. Целиот свој работен новинарски век од 32 години го минал во Македонското радио - Радио Скопје, но во македонската јавност останал забележан и како хроничар на животот и делото на Мајка Тереза.
Забележителен момент од неговата новинарска кареиера е преносот што на Македонско радио на денот на осамостојувањето на Македонија, во 1991 година. Автор е на преку 20 книги, како „Нашата мајка“, „Скопјанката Мајка Тереза“, „По патиштата од детсвото на Мајка Тереза“, преведени на италијански, англиски, шпански, германски, полски и на бенгалски јазик.
Тренчевски бил првиот новинар, кој почнал да го истражува и следи патот и хуманоста на Мајка Тереза, и сето тоа да го презентира пред македонската јавност. Во 1975 година како студент, волонтер на Македонскиот Црвен крст учествувал на собирот на хуманисти на Меѓународен црвен крст во Женева. Тогаш за првпат слушнал, ја запознал и дознал за големата хуманистка од Индија, родена во Скопје со крстеното име Гонџа Бојаџиу. Понатаму целосно се посветил на ликот и делото на Мајка Тереза. Затоа, како нејзин следбеник го нарекувале „син на Мајка Тереза“. На негова иницијатива, се остварила неговата идеја и желба да се изгради спомен куќа на Мајка Тереза во Скопје, како и желбата да се изгради храм на Тоше во родното Крушево. Бил и визитинг-предавач на Духовната академија во Италијанскиот световен и образовен центар „Асизи“.
Починал во Скопје на 8 февруари 2015 година.
Авионска несреќа кај Кожле (2016)

Авионската несреќа кај селото Кожле во Општина Петровец. се случила на 6 септември, 2016 околу 17:40. Во авионот имало 6 луѓе, патници и членови на екипажот.
Приватниот комерцијален авион полетал од италијанскиот град Тревизо, а требал да слета во Приштина. Авионот требало да наполни гориво на скопскиот аеродром. Патниците во авионот биле пет италијански и еден косовски државјанин.
Лисистрата

Лисистрата (грчки: ''ΛΥΣIΣTPATН'') — драма (од жанрот комедија) на старогрчкиот писател Аристофан.
1 Ликови
Во драмата се појавуваат следниве ликови:* Лисистрата, атинска жена
* Калоника, атинска жена
* Мирина, атинска жена
* Стратилида, атинска жена
* Лампита, спартанска жена
* Други жени
* Советник, атински маж
* Кинесија, сопругот на Мирина
* Неговиот син
* Гласник од Лакедемон
* Пратеник од Лакедемон
* Неколку безработници
* Слуга
* Атински маж
* Пратеник од Атина
* Хор од атински старци
* Хор од атински жени
2 Содржина
Најпрвин, дејството на драмата се одвива на една атинска улица, а потоа пред храмот на Акропол, во 411 година п.н.е.
2.1 Прв чин
Лисистрата излегува на улица и загрижено гледа лево-десно, нестрпливо очекувајќи некого. Пристигнуваат Калоника, Лампита и Мирина, а подоцна и многу други жени, не само од Атина, туку и од Беотија, Спарта и од други места. Лисистрата им го образложува својот план со цел да ги натераат мажите да престанат да војуваат: Жените ќе се затворат во храмот на Акропол, а мажите, не можејќи да издржат без сексуалните односи, ќе бидат принудени да попуштат. Жените положуваат заклетва.
2.2 Втор чин
Атинските старци се упатуваат кон Акропол со намера да ги избркаат жените со помош на оган, но жените набрзина полнат кофи со вода и успеваат да се одбранат. Кај храмот пристигнува и член на атинскиот совет во придружба на двајца полицајци, но тие бегаат исплашени од жените. Помеѓу мажите и жените настанува кавга: мажите им се потсмеваат на жените, истакнувајќи ги нивните слабости, додека жените се жалат на својата потчинета положба. Притоа, тие цврсто ја повторуваат својата намера да ја спасат Грција од војните.
2.3 Трет чин
Лисистрата е вознемирена, зашто жените почнуваат да попуштаат и, со разни изговори, сакаат да си одат дома. Пред Акропол доаѓа Кинесија и ја моли жена си да се врати дома, а таа му го разгорува сексуалниот нагон и во последниот миг бега во храмот, оставајќи го сопругот.
2.4 Четврти чин
Во Атина пристигнуваат пратеници од Спарта и од Лакедемон, соопштувајќи дека насекаде жените им откажале послушност на мажите. Мажите и жените почнуваат да се мират.
2.5 Петти чин
На мажите им се придружува и Лисистрата и пратениците од градовите ветуваат дека повеќе нема да војуваат меѓу себе. Мажите и жените се помируваат и настанува општа веселба.
3 За делото
„Лисистрата“ извршила влијание врз поголем број драмски писатели, како на пример, делото „Скротениот скротител“ (''The Woman Prize or the Tamer Tamed'') на англиските ренесансни писатели Френсис Бемонт и Џон Флечер. И други писатели биле инспирирани од „Лисистрата“, како: Ј.Ф. Кастели (со делото „Завереници“), Л. Анценгрубер, Адолф Вилбранд (со комедијата „Владеењето на жените“ од 1892 година), како и Р. Лаукнер и Ф. Буш (со делото „Женска завера“ од 1920 година). Исто така, Морис Донеј го преработил ова дело.
Илија Плавев

Илија Плавев (Велес, 1867 - Белград, 1940) − македонски социјалист и комунист, еден од првите социјалисти во Македонија. Бил сопруг на Роса Плавева, социјалистка и една од првите борци за женски права во Македонија.
1 Животопис
Уште како дете заминал на печалба прво во Солун, а потоа во Софија, каде што работел и се школувал. Во Софија им се приклучил на македонските социјалисти. Во 1902 година се враќа во Велес и станува еден од истакнатите активисти на месното работничко движење. Во 1905 година со семејството доаѓа во Скопје и станува член на раководството на социјалдемократската група. По Младотурската револуција учествувал во штрајкувачкото движење и раководи со штрајкот на скопските чевларски работници. Бил член и на Народната федеративна партија.
По Првата светска војна се вклучува во обновата на скопската партиска организација и станува нејзин благајник. Бил и потпретседател на Покраинскиот комитет на КПЈ за Македонија. По донесувањето на Обзнаната е прогонуван од власта и повеќепати е затворан. Поради материјална криза, принуден е да го напушти Скопје и да се пресели во Белград. Таму умира во 1940 година.
Во негова чест, една улица во Скопје (во населбата Козле) го носи неговото име.
Пету

Пету (изворно: ''Petuh'' или ''Petu'') — мешан јазик кој се говори во градот Фленсбург во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, северна Германија, на границата со Данска. Претставува мешавина од германски, долногермански, дански и јужнојитски. Има горногерманска лексика (со извесни дански поими и преведени заемкиемки) но граматиката и синтаксата му се дански и долногермански (долносаксонски). Се смета дека настанал во XIX век и бил во широка употреба и во 1950-тите, но денес е на работ на изумирање.
1 Потекло на името
Дијалектот е наречен по постарите госпоѓи наречени „петутантки“ (иматели на годишен билет) кои со тракети оделе на излети и прошетки низ Фленсбуршкиот Фјорд и седеле во кафетериите на неговиот брег.
Пету, Германски
Wie kann ich sitzen bei ausses Licht un szue Rollo'n un nähn abbe Knöppe an?, Wie kann ich ohne Licht sitzen und bei geschlossenen Rollos Knöpfe annähen?
besüsseln, jemanden hegen und pflegen
figellinsch, schlitzohrig
Kinner einlegen, Kinder ins Bett bringen
2 Наводи
* Karl Nielsen Bock, 1933. "Niederdeutsch auf dänischem Substrat." ''Studien zur Dialektgeographie Südostschleswigs.'' Copenhagen and Marburg.
Лука Пуј

Лука Пуј (|Lucas Pouille) , – француски професионален тенисер. Најдобар пласман во сингл-натпреварите имал на 11 јули 2016 година, кога го држел 21 место на списокот на АТП. Татко му е од Франција, а мајка му од Финска.
1 Кариера
Пуј најдобрите резултати на турнирите во поединечна конкуренција ги постигнал во 2016 година: финале на турнирот во Букурешт во кое бил поразен од Шпанецот Фернандо Вердаско и полуфинале на мастерсот во Рим каде бил запрен од Британецот Енди Мари ").
Истата година на Отвореното првенство на Австралија во конкуренција на парови дошол до полуфинале заедно со сонародникот Манарино каде изгубиле од парот Џејми Мари – Бруно Соарес. Претходно во четвртфиналето ги победиле првите носители Ројер – Текау.
Најдобри резултати на гренд слемовите постигнал во 2016 година кога играл во четвртфиналето на Вимблдон и на Отвореното првенство на САД.
Општина Белчишта

:''За истоименото село, видете Белчишта.''
Општина Белчишта — поранешна рурална општина во Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога заедно со поранешната Општина Мешеишта и дел од територијата на Општина Охрид ја создале новата Општина Дебрца. Седиште на општината било селото Белчишта.
Територијата на општина се наоѓала во регионот Дебрца. Најголема река во општината била Сатеска. Општината се граничела со: Општина Мешеишта и Општина Косел на југ, Општина Делогожди и Општина Луково на запад, Општина Другово на север и Општина Сопотница на исток.
1 Демографија
Заедно со Општина Мешеишта, Општина Белчишта според пописот од 2002 година го има следниот состав на население:* жители 5.507
* Македонци 5.323 (96,68%)
* Албанци 153
* Турци 2
* Срби 8
* останати 20
Статистички податоци кои се водат и одделно за Општина Мешеишта и Општина Белчишта според пописот од 2002 година, етничкиот состав е следен:
Националност, Општина Мешеишта, Општина Белчишта
Македонци, 2.403, 2.921
Албанци, 153, 0
Турци, 2, 0
Роми, 0, 0
Власи, 1, 0
Срби, 2, 6
Бошњаци, 0, 0
останати, 6, 13
2 Поврзано
* Општина Дебрца
* Општини во Македонија
* Белчишта
* Дебрца
Црква „Св. Никола“ - Лешани

Свети Никола — главна селска црква на селото Лешани, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта.
Старата црква од 1909 година, која имала под околу 80 см под површината на земјата, а на западната и јужната страна припрата, била урната и на нејзино место била изградена денешната црква, која целосно ја заменила црквата „Успение на Пресвета Богородица“ како главна селска црква.
Сите престолни и празнични икони во црквата се насликани од Русалим Крстев од Лазарополе, кои биле пренесени од иконостасот на старата црква Успение на Пресвета Богородица.
1 Историја
Била градена од 1909 до 1919 година, а била осветена во 1920 година. Иконите на иконостасот се изработени од Русалим Крстев од Лазарополе во 1909 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Лешани
* Црква „Св. Атанасиј“
* Црква „Св. Петар“
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“
* Црква „Сите Светци“
* Лешански манастир
* Белчишка парохија
Делфт

Делфт (|Delft) — град и општина во Холандија. Се наоѓа во покраината Јужна Холандија, северно од Ротердам и јужно од Хаг.
Делфт е познат по својот стар град со канали, производството на порцелан, Делфтскиот технички универзитет, сликарот Јоханес Вермер и научникот Антони ван Левенхук и поврзаноста со кралската оранска династија.
1 Историја
Делфт настанал како населба на вештачки канал, по што го добил името (''Delf'', од ''Delven'': „копање“). Грофот Вилем II му ги дал на Делфт сите градски права на 15 април 1246 година. Трговијата, занаетчиството и производството на пиво понатаму значително се развиле. Во 1389 година бил ископан канал со што градот бил поврзан со реката Мас, а со тоа и со Северното Море.
Сè до век Делфт бил еден од најголемите градови во Холандија. Околу 1400 година Делфт имал околу 6.500 жители и бил трет град во Холандија, после Дордрехт (8.000) и Харлем (7.000).
Принцот Вилем Орански имал резиденција во Делфт, и тука загинал во атентат на 10 јули 1584 година. Погребан е во градската катедрала, а со тоа е започната традицијата на погребување на членовите на Оранската династија во Делфт.
Во експлозија на барут во 1654 година уништен е голем дел од градот и притоа загинале околу стотина граѓани.
Градот своето трговско значење го изгубил кон крајот на век во корист на Хаг и Ротердам.
Денес, Делфт е туристичко одредиште со сочувани историски зданија.
2 Население
По податоците од 2014 година, во градот живееле 99.737 жители.
Услар

Услар (|Uslar) — град во јужниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија, во југозападниот дел на округот Нортхајм. Сместен е на јужниот дел на шумското подрачје Золинг, кое претставува дел од Везерското Средногорје.
Услар се наоѓа на германскиот Пат на фахверкот.
1 Историја
Услар бил првпат споменат во 1006/1007 година. Во втората половина на век, велфската династија започнала да владее со градот, што траело до век.
Во 1599 година бил изграден замокот Фројдентал, кој бил запален во 1612 година. Во 1819 година, големи делови од градот биле запалени.
2 Географија
Услар се наоѓа близу границите со Хесен и Северна Рајна-Вестфалија. Од Хановер е оддалечен 110 километри на север.
2.1 Градски единици
Градот Услар е поделен на 19 градски единици: Алберсхаузен, Алерсхаузен, Болензен, Делихаузен, Динкелхаузен, Ешерхаузен, Фирстенхаген, Гирсвалде, Камерборн, Офензен, Шларпе, Шенхаген, Шенинген, Золинген, Услар, Фале, Ферлихаузен, Фолприхаузен и Винзен.
3 Сообраќај
До Услар може да се стигне преку покраинскиот пат Л554 од Гетинген. Низ Услар поминува сојузниот пат Б241 во насока на Беферунген до Нортхајм. Најблиски автопати се А7 и А44.
Најблизок меѓународен аеродром е Хановер, додека други помали аеродроми се Падерборн-Липштат и Касел.
Во близина на градот се наоѓа мал рекреативно леталиште, водено од локалниот клуб.
Услар е поврзан со железница преку градот Нортхајм.
4 Стопанство
Индустријата во Услар се заснова на природните ресурси како дрво, песок и вода.
Во век, индустријата за мебел на Услар била светски позната со над 2000 вработени во 1950-тите години. Денес, само туризмот е важна гранка во градот.
Постои и приватна пиварница, која произведува пиво на семејството Бергброј.
5 Меѓународни односи
Услар е збратимен со следниве градови:* Члухов, Полска (од 1999 г.)
Црква „Св. Атанасиј“ - Лешани

Свети Атанасиј — нова црква во селото Лешани, сместена на ридот над селото, а до нејзе се наоѓа голем крст.
1 Историја
Црквата била изградена на место, каде одамна имало бигорен камен на кој во горниот дел имало издлабена ниша, во која имало остатоци од живопис. Воедно, во месноста биле пронајдени и средновековни керамички садови.
2 Поврзано
* Лешани
* Црква „Св. Никола“
* Црква „Св. Петар“
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“
* Црква „Сите Светци“
* Лешански манастир
* Белчишка парохија
Севастократор

Севастократор (|σεβαστοκράτωρ) — висока титула во Византија, која била воведена кон крајот на XI век и била наменета за блиските членови на царското семејство. Покрај Византија, била користена и во Бугарија и Србија. Жената на севастократорот се нарекувала севастократица.
Дордрехт

Дордрехт (хол. Dordrecht) — град во Холандија во покраината Јужна Холандија. Тоа е четврти по големина град во покраината, со население од 118.782 во 2014 година Општината го опфаќа целиот остров Дордрехт, исто така, често се нарекува „Het Eiland ван Dordt“ (Островот на Dordt), граничи со реките Стар Мас, Бенеден Мерведе, Нов Мерведе, Холандс Деп и Дордрише Кил. Дордрехт е најголемиот и најважниот град во Drechtsteden и е исто така дел од Рантстад, главната конурбација во Холандија. Дордрехт е најстариот град во Холандија и има богата историја и култура.
Историја
Во 18 век, важноста на Дордрехт почна да бледнее, и Ротердам стана главен град во регионот. Сепак, во текот на вековите, Дордрехт одржа клучна функција во одбрана на Холандија. Тоа беше домаќин на поделба на армијата и во 20 век. За време на мобилизација на август 1939 година, пешадија и артилерија беа испратени во Дордрехт да се брани на островот. Кога Германците извршија инвазија на Холандија на 10 мај 1940 година германските падобранци слетаа во Дордрехт. По жестоките борби успеаја да стигнат на мостовиите Дордрехт-Moerdijk и Дордрехт-Zwijndrecht. Многу згради во Дордрехт биле уништени. На крајот на Втората светска војна, во текот на зимата 1944-1945, Дордрехт и неговата околина беа во средината меѓу спротивставените армии. На границата меѓу окупирана и ослободените региони трчаа долж Холандс Diep. Дордрехт конечно беше ослободен од страна на канадската армија. Во 1970 година, општината Dubbeldam (тогаш околу 10.000 жители) и јужниот дел на општина Sliedrecht беа вклучени во Дордрехт, со што Дордрехт и Островот станаа една општина. 
Демографија
Во 2008 година, околу 17% од населението на Дордрехт беше од не-западно потекло. Помеѓу 2005 и 2008 година, овој број не е променет. Алохтоното населението се за голем дел од младите луѓе, а на домородното население почна да возраст многу брзо. Над шест илјади Турци живеат во Дордрехт, од кои многумина се по потекло од Kayapinar. Според социјално- географскита Канцеларијата на Дордрехт, населението се состоеше од следните етнички групи во 2005 година [13] и во 2008 година 
Население во Дортдрехт
Етнички Групи, 01-01-2005, 01-01-2008
Етнички Холанѓани, 86,594, 86,611
Други западни алохтони, 11,610, 11,580
Турци, 6,113, 6,326
Мароканци, 2,521, 2,611
Суринамци, 2,759, 2,796
Холандски Антили, 3,199, 3,037
Други не-западни алохтони, 6,528, 5,226
Вкупно, 119,324, 118,187
Култура
Поради долга и важна улога во холандската историја, Дордрехт има богата култура. средновековниот центарот на градот е дом на повеќе од 950 споменици. Во градот, исто така се сместени 7 историски цркви и 6 музеи во релативно мала област и е домаќин на многу фестивали и настани секоја година.
1 Галерија
2 Наводи
;Notes
*
Гимнастика на Летните олимписки игри 2016 – трамбулина за мажи

Гимнастичкото натпреварување во трамбулина за мажи на Летните олимписки игри 2016 било одржано во ХСБЦ арената на 13 август 2016 година.
1 Формат на натреварување
Натпреварувањето се состои од две фази: квалификации и финале. Во квалификациите, гимнастичарите изведуваат две рутини: задолжителна и доброволна. Резултатите за двете рутини се собираат, и најдобрите осум гимнастичари се пласираат во финалето. Финалето се состои од една рутина, а квалификациските резултати не се пренесуваат.
2 Резултати
2.1 Квалификации
Место, Гимнастичар, Задолжително, Доброволно, Казна, Вкупно, Квалиф.
1, 52.160, 60.375, 112.535, Кв.
2, 50.630, 60.460, 111.090, Кв.
3, 49.280, 60.770, 110.050, Кв.
4, 49.340, 59.840, 109.180, Кв.
5, 49.645, 59.080, 108.725, Кв.
6, 49.140, 59.325, 108.465, Кв.
7, 49.140, 59.050, 108.190, Кв.
8, 48.300, 59.360, 107.660, Кв.
9, 47.795, 59.000, 106.795, Рез.
10, 49.015, 57.215, 106.230, Рез.
11, 47.885, 58.170, 106.055
12, 48.375, 57.515, 105.890
13, 49.525, 55.925, 105.450
14, 49.320, 54.395, 103.715
15, 47.035, 29.110, 76.145
16, 49.615, 6.240, 55.855
2.2 Финале
Место, Гимнастичар, Тежина, Изведба, Лет, Казна, Вкупно
, 17.300, 26.400, 18.045, 61.745
, 17.800, 25.200, 17.535, 60.535
, 18.400, 23.700, 18.075, 60.175
4, 18.000, 23.700, 17.835, 59.535
5, 16.700, 25.500, 17.325, 59.525
6, 17.200, 24.000, 17.600, 58.800
7, 17.100, 22.500, 17.540, 57.140
8, 2.200, 2.700, 1.915, 6.815
Ана Коњух

Ана Коњух (|Ana Konjuh), – професионална тенисерка од Хрватска. Моментално се наоѓа на 92 место на ВТА листата (септември 2016).
1 Кариера
1.1 јуниорска кариера
Коњух почнала да тренира тенис на шест години. Во 2012 година настапила во игра на парови во јуниорското финале на турнирот на парови на Вимблдон, а партнерка ѝѝ била Швајцарката Белинда Бенчич. Во финалето изгубиле од првите носителки, Канаѓанката Ежени Бушар и Американката Тејлор Таусенд.
Истата година на 2 декември, Ана го освоила јуниорскиот турнир Еди Хер, а потоа на Отвореното првенство на Мајами настапил на Оранж боул и на 8 декември го освоила истиот. Со јуниорските гренд слем турнири, овој е најпрестижен јуниорски тениски турнир.
2013 година Ана ја отворила со освојување на дупла круна на јуниорскиот гренд слем турнир на Отвореното првенство на Австралија. Прво на 25 јануари во конкуренција на парови со партнерката Карол Хао од Канада го победиле парот Олександра Корашвили од Украина и Барбора Крејцикова од Чешка, а потоа во финалето во поединечна конкуренција на 26 јануари ја победила Катерина Синијакова, со што станала прва светска јуниорка.
Во февруари 2013 година дебитирала во Фед купот за екипата на Хрватска и забележала три победи во поединечна конкуренција (од кои една против Уршула Радванска, како и една победа во парови (со Дарија Јурак).
Првиот турнир на ИТФ Коњух го освоила во јуни 2013 година во Монпелје, совладувајќи ја Русинката Ирина Кромачева.
Во септември 2013 година го освоила својот втор јуниорски гренд слем турнир во поединечна конкуренција на Отвореното првенство на САД. Во финалето славела против Американката Торнадо Алисија Блек со 3:6, 6:4 и 7:6.
1.2 Сениорска кариера
1.2.1 2014
На АСБ класик во Оукленд, на својот прв професионален ВТА турнир, за кој добила покана, последниот ден на 2013 година ја победила првата носителка на турнирот и 14 тенисерка на светот Роберта Винчи. На Вимблдон го остварила резултатот на кариерата победувајќи ги Новозеланѓанката со српско потекло (родена во Хрватска) Марина Ераковиќ и Белгијанката Јанина Викмајер, а изгубила од 16 носителка, Данката Каролина Вознијацки.
1.2.2 2015
Коњух годината ја почнала на турнирот во Оукленд, каде ја победила Мона Бартел, а изгубила од Елена Веснина во второто коло. На Отвореното првенство на Австралија изгубила од Магдалена Рибарикова. После низа од рани испаѓања во Прага ја победила Белинда Бенчич, светскиот рекет број 34, а потоа изгубила од Клара Кукалова.
1.2.3 2016
Резултат на кариерата на гренд слемовите остварила на Отвореното првенство на САД кога влегла во своето прво четвртфинале.
2 Приватен живот
Ана своите победи ѝ ги посветува на својата сестра Антонија.
Раде Товладијац

Раде Товладијац (Улцињ, 1 август 1961) ― црногорски автор на стрипови‎, сценарист, ликовен уметник и архитект.
Дипломирал на Архитектонскиот факултет во Белград, со проектот „''Небески град — Орбитална станица у Лагранжовој стационарној тачки – Л5''“. Со Зоран Туциќ, Вујадин Радовановиќ и Саша Живковиќ, тој бил основач на уметничката група „Баухаус 7“ во 1981 година во Белград.
Поважни стрипови: „''Људи за звезде''“ (Ју стрип магазин, 1984-1985), „Смешна страна српске стварности“ (''Прес'', 2011-2012) и „Стрипформер“ (''Информер'', 2013—) и илустрације Хајдук Станко, Фантом, Мандрак, Бетмен, Џејмс Бонд, Модести Блејз, Карлос Кастанеда итн.
Еден е од основачите на Здружението на стрип уметници на Србија (Удружење стрипских уметника Србије, УСУС) во 2010 година и своевремено тој бил претседател на здружението.
1 Врски
* , Lambiek Comiclopedia
*
Золинг

Золинг (|Solling) — низа ридови високи до 530 метри во Везерското Средногорје во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија, чии крајни јужни ридови се протегаат и во покраините Хесен и Северна Рајна-Вестфалија.
Во рамките на Долна Саксонија претставуваат втори најголеми ридови и трети највисоки зад Харц (Вурмберг; 971 м) и Кауфуншката Шума (Хаферберг; 581 м).
Низ шумите на Золинг главно се сретнуваат смрча и бука. Дабот исто така расте во некои делови. Золинг е дом на бројни животни и птици, како обичен елен и обична ѕвингалка.
Заедно со помалиот и понискиот масив Фоглер и малиот Бургберг на север, Золинг е дел од Природниот парк Золинг-Фоглер.
1 Ридови
Главни ридови во Золинг се следниве:
2 Села и градови во Золинг
Села и градови во Золинг се:
Тилбург

Тилбург (хол. Tilburg) e град vo Холандијa во покраината Северен Брабант. Општина Тилбург исто така ги вклучува и селата Беркел - Енсхот и Уденхаут. Со население од 210.289, е втор по големина град во Северен Брабант, а шести најголем град во Холандија. Нејзинитa метрополитенска област, која го вклучува ''Goirle'', има 300.249 жители. Тилбург Универзитетот се наоѓа во Тилбург, како што се Аванс Универзитетот за применети науки и Фонтис Универзитетот за применети науки. Постојат три железнички станици во рамките на општината: Тилбург, Тилбург Универзитет и Тилбург Ресхоф. На 75 хектари (185-акр) Spoorzone ; Областа околу централната станица Тилбург била во сопственост од страна на холандските железници како една од своите дворови за одржување на националниот воз. Таа неодамна била купена од страна на градот и е во моментов се трансформира во урбана зона, која треба да стане составен дел од центарот на градот.
1 Поврзано
* Тексурес ( Бенд)
* Еврејски Тилбург
* Брабанци
Извор

Извор — место од каде што потечува некој поток или река.
1 Изворот како тема во уметноста и во популарната култура
* „Извор ми вода извират“ - македонска народна песна.* „Извор“ - песна на југословенскиот поет Мак Диздар.* „Извор“ — песна на македонскиот поет Јован Котески.* „Три врела“ — песна на рускиот поет Александар Пушкин.* „Изворче“ — расказ на македонскиот писател Бошко Смаќоски.* „Бела тага на изворот“ - песна на македонскиот поет Ацо Шопов.* „Ноќен извор“ - песна на македонскиот поет Ацо Шопов.* „Извор“ - песна на македонската група „Баклава“ од 2008 година.
Скопје '63

Скопје '63 (на српско-хрватски: ''Skoplje '63'') — југословенски црно-бел документарен филм од 1964 година, режиран од Вељко Булајиќ за Скопскиот земјотрес од 1963 година. Филмот бил прикажан на Канскиот филмски фестивал во 1964 година, но не влегол во главната конкуренција. Филмот исто така бил избран за југословенски кандидат за Оскар за најдобар странски филм на 37. доделување на Оскарите, но не добил номинација. Филмот освоил бројни награди на неколку филмски фестивали, како: „Златен лав“ на Венецијанскиот филмски фестивал, „Златна нимфа“ на фестивалот во Монте Карло, „Златен клас“ на фестивалот во Ваљадолид, наградата на филмската критика на Канскиот фестивал, наградата на градот Загреб, признанието на градот Скопје итн.
Снимањето на филмот започнало три дена по катастрофалниот земјотрес и траело четири месеци. Потоа, Булајиќ потрошил дванаесет месеци на монтирање во студиата на Јадран филм. Во филмот се прикажуваат последиците од земјотресот кој го погодил Скопје, главниот град на тогашна СР Македонија, како и акциите на спасување и хуманитарната помош која во Скопје стигнала од другите краеви на Југославија и од бројни земји од светот.
Ферекрат

Ферекрат - старогрчки писател.
1 Творештво
ферекрат бил помлад современик на Кратет и претставник на Старата античка комедија. Негово најпознато дело е „Дивјаци“, прикажано во 420 година. Во оваа комедија се прикажуваат луѓето на кои им здодеало општеството и затоа одат кај дивјаците. Меѓутоа, ниту нивниот живот не им се допаднал.
Тира (митологија)

Тира - личност од старогрчката митологија. Таа била ќерка на Салмонеј.
1 Субината на Тира
Тира ја обљубил богот Посејдон, земајќи го обликот на речниот бог Енипеј, кого Тира го сакала и често го посетувала. Од тој однос, Тира тајно родила близнаци кои ги ставила во чамец, со намера да ги испрати кај нивниот божествен татко. Но, децата ги нашол некој коњар и ги зел кај себе, давајќи им ги имињата Пелија и Нелеј. Кога Салмонеј дознал за тоа, је затворил ќерка си, а маќеата Сидера немилосрдно ја колнела. На Тира ѝ ја пресечиле косата, ја тепале и таа морала да ги работи најтешките работи. Нејзините маки траеле сè додека нејзините синови не пораснале и еднаш таа ги препознала и се сретнала со нив. Потоа, тие ја ослободиле мајка си, а Сидера ја казниле за нејзините лоши постапки.
2 Тира како инспирација
Тира се јавува како лик во две драми на Софокле, за неа се зборува во Хомеровата „Одисеја“ (XI, 235-259), а митот за неа го обработиле и Каркин и Астидамант Помладиот.
Русија на Детскиот избор за песна на Евровизија

Русија учествувала 11 пати на Детскиот избор за песна на Евровизија од своето деби во 2005 година. Нивната телевизија која управува со учесниците е РТР. Досега во својте учества Русија има едно прво, едно второ и едно трето место.
1 Претставници
****
Година, Изведувач, Песна, Позиција, Бодови
2005, Владислав Крутски, "Krutskikh Дорога к солнцу", 9, 66
2006, Анастасија и Марија Толмачеви, "Vesinny Jazz", 1, 154
2007, Александра Головченко, "Otlichnitsa", 6, 105
2008, Михаил Пунтов, "Spit angel (Спит ангел)", 7, 73
2009, Екатерина Ријабова, "Malenkiy prints (Маленький принц)", 3, 116
2010, Саша Лазин & Лиса Дрозд, "Boy and Girl", 2, 119
2011, Екатерина Ријабова, "Kak Romeo i Džuljetta", 4, 99
2012, Лерика, "Sensatsiya (Сенсация)", 4, 88
2013, Дајана Кирилова, "Mechtay", 4, 106
2014, Алиса Кожикина, "Dreamer", 5, 96
2015, Миша Смирнов, "Mechta (Dream)", 6, 80
2016, Софија Фисенко, TDB
2 Поврзано
* Детски избор за песна на Евровизија
* Русија на Евровизија
Фолендам

Фолендам (|Volendam) — град во Холандија во провинцијата Северна Холандија, ѝ припаѓа на општината Едам-Фолендам. Во градот живеат околу 22 000 жители (ноември 2007).
1 Историја
Првобитно, локацијата на Фолендам била на пристаништето во близина на општината Едам, која се наоѓала на влезот од Амстердам. Во 1357, жителите на Едам ископале краток канал до Заудерзе со сопственото одвоено пристаниште. Тоа ја отстранило потребата за оригиналното пристаниште, кое било оштетено и се користело за одземање површина од морето. Фармерите и локалните рибари се населиле таму и формирале нова заедница Фолендам што значело нешто како насипна брана. Поголемиот дел од населението припаѓа на Римокатоличката црква, кој е длабоко поврзан со културата на селото. Историски гледано, многу мисионерки, мисионери и епископи израснале во Фолендам. Денес постои параклисот на Пресвета Богородица на вода, кој се наоѓа во селото во паркот.
1.1 Пожар во кафуле
На прославата на пречекот на Новата 2001 година, прскалките во кафулето Де Хемел предизвикале краток, но интензивен оган. Имено со палењето на прскалките, се запалиле сувите божиќни украси на таванот, при што таванот целосно паднал и одзел 14 животи, а сериозно биле повредени 200 лица.
2 Tуризам
Фолендам е популарна туристичка атракција во Холандија, добро познат по своите стари рибарски бродови и традиционална облека сè уште носи од страна на некои жители. Женската носија на Фолендам, со својата висока капа, е една од најпрепознатливите на холандската традиционална носија, и често се вклучени во туристички разгледници и постери (иако се верува дека помалку од 50 жени се облечени во оваа носија како дел од нивниот секојдневен живот, повеќето од нив се постари)
3 Фудбал
ФK Фолендам е фудбалски клуб формиран во Фолендам, којшто регуларно игра во Холандската прва лига (Dutch Eredivisie) (во моментот клубот се натрпреварува во втората дизизија).
4 Музика
Фолендам исто така е познат по карактеристичниот стил на музика, која се вика „палингсоунд“ (буквално; звукот на јагулите) кој се однесува на Фолендам како статус на рибарско село. Во текот на 1960 година, локална група „Мачките“ беше многу популарна група во Холандија и во странство. Уште еден бенд од Фолендам беше БЗН (BZN), која стана популарна во доцните 1960-ти и раните 1970-ти. Во 1995 година БЗН извел дует со десетгодишниот Јан Смит, кој и самиот брзо станал славна личност. Популарните музички групи 3JS и Ник&Симон се славните од Фолендам, чии сите членови учествувале на локалните музички изведби во текот на годините.
5 Сликари на Фолендам
* Морис Боател (1919-2007), француски сликар
РК Загреб

РК Загреб е ракометен клуб од Загреб, Хрватска. Моментално, РК Загреб се натпреварува во
хрватската премиер лига, хрватскиот куп, ЕХФ Лигата на шампионите како и во регионалната СЕХА лига.
Тимот бил претходно познат како Бадел 1862 Загреб, Банка Хрватска Загреб и Кроација Осигурување Загреб поради спонзорски причини.
Сега клубот се вика Прво плинарско друштво Загреб или скратено ППД Загреб.
1 Состав
:''Состав за сезоната 2019–2020'';Голмани
* 1 Радивије Ристановиќ
* 12 Аријан Јовиќ
* 16 Матеј Ашанин
;Десни крила
* 3 Јосип Ереш
* 8 Јосип Божиќ-Павлетиќ
* 18 Златко Хорват
* 19 Ненад Костески
;Леви крила
* 6 Давор Чавар
* 7 Давид Мандиќ
* 33 Валентино Равниќ
;Пикери
* 2 Марин Шипиќ
* 15 Дарко Стојниќ
* 80 Кристијан Бечири
;Леви бекови
* 24 Александер Шпенде
* 44 Матеј Хрстиќ
* 77 Дамир Бичаниќ
;Средни бекови
* 4 Филип Вистороп
* 5 Лука Мраковчиќ
* 34 Анте Гаџа
* 88 Алекс Влах
;Десни бекови
* 9 Гашпер Храстник
* 97 Јосип Векиќ
1.1 Стручен штаб
* Претседател: Анте Анчиќ
* Менаџер: Божидар Јовиќ
* Тренер: Силвијо Ивандија
* Фитнес тренер: Бојан Голуб
* Асистент: Владимир Јелчиќ
* Асистент: Марио Келентриќ
* Доктор: Слободан Шкориќ
* Доктор: Дамир Кајба
2 Познати поранешни тренери
*Здравко Зовко (1990-1993)
*Абас Арсланагиќ (1995-1996)
*Велимир Кљаиќ (1998-1999)
*Здравко Зовко (1999-2000)
*Лино Червар (2000-2002)
*Лино Червар (2004-2009)
*Ивица Обрван (2009-2012)
*Славко Голужа (2012-2013)
*Веселин Вујовиќ (2014-2016)
*Силвијо Ивандија (2016-сè уште)
*Славко Голужа (2017; привремен)
*Касим Каменица (2017)
*Златко Сарачевиќ (2017–2018)
*Лино Червар (2018)
*Бранко Тамше (2019)
Major Lazer

Major Lazer — американски електронски бенд составен од Diplo, Jillionaire, и Walshy Fire. Бендот бил создаден од Diplo и Switch, но Switch напуштил во 2011 година. Нивната музика опфаќа бројни жанрови, микс од реге со денсхол, регетон, хаус и мумбатон.
Major Lazer издале три студиски албуми: ''Guns Don't Kill People... Lazers Do'' во 2009, ''Free the Universe'' во 2013, и ''Peace Is the Mission'' во 2015 година. Тие исто така издале мини-албум именуван ''Apocalypse Soon'' во март 2014 година, кој вклучувал вокални соработки со Фарел Вилијамс и Шон Пол. Покрај тоа, Major Lazer исто така го продуцирале албумот ''Reincarnated'', кој бил прв реге албум на Снуп Дог под името "Снуп Лајн".
1 Дискографија
;Студиски албуми
*''Guns Don't Kill People... Lazers Do'' (2009)
*''Free the Universe'' (2013)
*''Peace Is the Mission'' (2015)
*''Music Is the Weapon'' (2017)
*''Lazerism'' (2020)
Пандроса

Пандроса - лик од старогрчката митологија, ќерка на кралот Кекроп и на Аграула.
1 Митот за Адонид
Пандроса, заедно со нејзините две сестри, Аграула и Херса, првобитно имале божествена природа, а нивниот култ се славел во врска со оној на божицата Атина. Оттука, Пандроса имала посебен храм, сместен на Акропол, покрај храмот на Атина Палада.
Адонид

Адонид Ареј- лик од старогрчката митологија, син на Феник и Алфесибија. Тој бил поддржувач на војните поради војните. Не бил омилен меѓу боговите, освен што имал поддршка од Афродита која ја сакачла неговата страст и од лакомиот Ад што се радувал на младите воини што гинеле во војните.
1 Митот за Адонид
Адонид бил многу убаво момче и во него се вљубила божицата Афродита. Тој погинал за време на лов на вепар кого го испратил љубоморниот Ареј. Во негова слава се славел празникот Адонидово, кој траел два дена: првиот ден била оплакувана неговата смрт, додека вториот ден со голема радост се славел неговото враќање, зашто божицата на подземниот свет Персефона му дозволила половина година (пролетта и летото) да ги поминува на горниот свет, заедно со Афродита, додека втората половина од годината (есента и зимата) бил принуден да ги поминува во подземниот свет.
Писандар

Писандар - атински државник.
Писандар им се придружил на олигарсите на кои не им се допаѓал атинскиот демократски устав. Можноста за преврат им се укажала по поразот на Атина на Сицилија, во 413 година п.н.е., кога со помош на разни средства олигарсите успеале да го исплашат народот кој во 411 година п.н.е. ги прифатил предлозите на Одборот на триесетмината. Овој одбор изработил нацрт на новиот атински устав, според кој политичките права им припаѓале само на оние кои се најспособни (телесно или според имотот) да се занимаваат со политика, а нив не смее да ги има помалку од 5.000. Така, поголемиот дел од народот ги изгубил политичките права, а бил избран Совет од 400 членови, кој ја извршувал улогата на провизорна влада со неограничени овластувања. Потоа, Советот ги прогонувал и убивал демократите; не го свикувал собранието ниту тогаш кога Атина преговарала со Спарта; а дефинитивниот устав што го изработила комисијата никогаш не бил воведен. Меѓутоа, војската не ѝ се покорила на новата власт, туку им останала верна на демократите. Кога се одметнал речиси целиот Хелеспонт и кога се прочуло дека атинската морнарица била катастрофално поразена кај Еретрија (на Пелопонез), а речиси целата Еубеја се одметнала, народот во Атина се побунил и се собрал на Пикна, а потоа го соборил Советот, по четиримесечна власт. По соборувањето на власта бил воведен олигарскиот устав според кој граѓански права имале сите луѓе кои служеле како хоплити.
Црква „Св. Стефан“ - Свети Николе

Црква „Св. Стефан“ — црква која се наоѓа во Свети Николе, во Општина Свети Николе.
Во 1910 година врз темелите на старата еднокорабна црква била изградена гробишната црква Свети Стефан. Пред влезот на црквата бил најден масивен коринтски капител кој е изложен во Народниот Музеј во Свети Николе.
Иконите во најголем дел се од Ѓорѓи Зографски и непознат автор од 1929 година. Од кој архијереј е осветена нема податоци. Во 2006 година црквата била реновирана и бил дограден нартекс.
Корибанти

Корибанти - свештеници на фригиската божица Кибела.
1 Митот за Кибела
Кибела била фригиска божица на плодноста, азиски пандан на египетската Изида. Најпознатиот мит поврзан со Кибела е оној каде таа се вљубила во момчето Атид, кој се одликувал со извонредна убавина. Меѓутоа, тој ја изневерил божицата и сакал да се ожени со една принцеза. Разлутената божица сакала да му се одмзади и се појавила на неговата свадба и сите гости ги зафатил пански страв така што полуделе. Атид избегал во шумата, полудел и се убил.
Во чест на Атид, самата Кибела го воспоставила празникот на жалоста за време на пролетниот еквиноциј. Тогаш, корибантите оделе во планините да го бараат Атид, а кога ќе го пронајделе, т.е. некоја слика која го претставувала него, се предавале на голема радост и играле, во придружба на разни инструменти, така што се вртеле во стилот на турските дервиши. Таквиот занос, кој лечел од лудило, го спомнува Аристофан во своите драми.
Црква „Св. Никола“ - Свети Николе

Црква „Св. Никола“ — црква која се наоѓа во Свети Николе, во Општина Свети Николе.
Оваа црква била изградена врз темелите на старата црква. Темелите биле осветени на 25 октомври 1983 година од Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Ангелариј. Храмот бил осветен на 14 октомври 1990 година од Митрополитот Брегалнички г. Стефан.
Иконите на иконостасот и фрескоживописот во олтарскиот дел се дело на зографот Драган Ристевски од Охрид.
Црквата која традиционално го носела ова име била денешната „Св. Прохор Пчински“ врз која е изградена постојната „Св. Никола“. Оваа постара црква е преименувана и преосветена во 2011 г.
1 Архитектура
Објектот е еднокорабна градба граден од камен, тула и малтер. Кровот од надвор е на две води а внатре поделен на три свода, од кои средниот е највисок. Таванот е од дрво. Црквата е долга 12, а широка 6,40 метри. На ѕидовите се прозорци. Во внатрешноста на западната страна се наоѓа певница од дрвена конструкција, а на северниот ѕид е залепена проповедалницата, исто така од дрво. Олтарниот простор е подигнат во однос на наосот. Од олтарниот простор на југ се влегува во мала просторија – ѓаконик за чување на светите книги и реликвии. Црквата не е живописана. Единствен украс во ентериерот е дрвениот иконостас обоен кафеаво. На него се наоѓаат повеќе икони вградени во рамки. Некои потекнуваат од 1849, а други од 1875/77 година. Други носат индикт Е. Според внатрешната елевација поделена на три дела со тенки дрвени столбови, 4 на број и според архитектурата и иконите од 1849 година, може со сигурност да се претпостави дека е градена во првата половина на XIX век. Тоа е време на интензивна градба на голем број цркви во Македонија. Повеќето се градени од мајсторот-градител Андреја Дамјанов. Меѓу останатите, тој ги градел и црквите во Велес, Куманово и Ново Село. Во контекст со ова може да се претпостави дека и оваа црква е градена од него.
Аристогитон

Аристогитон — атински државник.
1 Историјат
По смртта на Писистрат на власт дошол неговиот син Хипија. Во исто време, младиот Хармодиј му бил миленик на Аристогитон, граѓанин од средниот сталеж. Кога Хипарх го силувал Хармодиј, тој му се доверил на Аристогитон, а тој, воден од љубовниот сомнеж и од стравот од власта на Хипарх, започнал да кова завера против синовите на Писистрат. Истовремено се случило и тоа Хипарх ја отфрлил сестрата на Хармодиј, која била повикана да ја носи кошницата за време на Панатенеите и тоа уште повеќе ги налутило заверениците кои, мислејќи дека се предадени, го убиле Хипарх. Меѓутоа, неговата стража го убила Хармодиј, Аристогитон успеал да избега, но подоцна бил фатен и убиен, заедно со многумина други учесници во заверата. Потоа следувала свирепата власт на Хипија која била задушена три години подоцна од потомците на Алкемеон, помогнати од Спартанците, а Хипиј бил прогонет. Историјата на Аристогитон ја опишале Тукидид (VI 54), Аристотел („Уставот атински“) и Херодот („Историја“ V 55, 56).
Кибела

Кибела (старогрчки: Κυβέλη, Κυβήβη, Κύβελις = „онаа со коса“ или „онаа со секира“) — фригиската божица на шумите и на природната плодност, Големата мајка на сите богови.
1 Митот за Кибела
Кибела била фригиска божица на плодноста, азиски пандан на египетската Изида. Најпознатиот мит поврзан со Кибела е оној каде таа се вљубила во момчето Атид (Атис), кој се одликувал со извонредна убавина. Таа го назначила за свој свештеник, но под услов засекогаш да остане невин. Меѓутоа, Атид ја изневерил божицата и сакал да се ожени со една принцеза. Разлутената божица сакала да му се одмзади и се појавила на неговата свадба и сите гости ги зафатил пански страв така што полуделе. Тогаш, полудениот Атис побегнал во шумата каде самиот се осакатил, а од неговата крв никнале синолички.
Во чест на Атид, самата Кибела го воспоставила празникот на жалоста за време на пролетниот еквиноциј. Тогаш, првиот ден, нејзините свештеници (корибанти) оделе во планините, во шумата сечеле бор, го кителе и го носеле во храмот, како симбол на мртвото момче. Вториот ден, со свирката на разни инструменти, го барале Атид, а кога ќе го пронајделе, т.е. некоја слика која го претставувала него, се предавале на голема радост и играле, во придружба на разни инструменти, така што се вртеле во стилот на турските дервиши. Таквиот занос, кој лечел од лудило, го спомнува Аристофан во своите драми.
Италија на Детскиот избор за песна на Евровизија

Италија учествува на Детскиот избор за песна на Евровизија од 2014 година.
Најдобриот пласман им е победата во 2014 година која им ја донел Винченцо Кантиело со песната "Tu primo grande amore", а најлошиот резултат бил остварен во 2015 со заземањето на 16-тото (претпоследно) место.
1 Претставници
****
Година, Изведувач, Песна, Позиција, Бодови
2014, Винченцо Кантиело, "Tu primo grande amore", 1, 159
2015, Кјара и Мартина Скарпари, "Viva", 16, 34
2016, Фиама Боча, "Cara Mamma (Dear Mom)", 3, 209
2017, Марија Ајсид Фиоре, "Scelgo (My Choice)", 11, 86
2018, Мелиса и Марко, "What Is Love", 7, 151
2019, Марта Виола, "La Voce Della Terra", 129
2021, Елизабета Лиза, "Specchio (Mirror On The Wall)", 10, 107
2022, Шанел Дилекта, "Bla Bla Bla", 11, 95
2023, Мелиса и Рања, "Un Mondo Giusto", 11, 81
2024, Симоне Гранде, "Pigiama Party", 9, 98
2 Поврзано
* Детски избор за песна на Евровизија
* Италија на Евровизија
Владимир Крстиќ - Лаци

Владимир Крстиќ - Лаци (Ниш, 21 февруари 1959) е српски автор на стрипови‎ и сликар.
Стрипови објавувал во земјите на Југославија, Франција, САД, Италија итн. Поважни стрипови: "Billy Wanderer / Били Луталица)" (1984-1985, по сценарио на Миодраг Крстиќ), "Велики Блек" (1986, по сценарио на Петар Алаџиќ), "Нинџа" (1988, по сценарио на М. Крстиќ), "Шерлок Холмс" (2010-, по сценарио на Силван Кордури), "Адам Вајлд" (2014-2016, по сценарио на Џанфранко Манфреди), и ''Ghosted'' (2015, по сценарио на Џошуа Вилијамсон).
Еден е од основачите на Здружението на стрип уметници на Србија (Удружење стрипских уметника Србије, УСУС) во 2010 година.
1 Врски
* Lambiek Comiclopedia
* , ComicBook DB
* , Здружението на стрип уметници на Србија
ДАФИФ

ДАФИФ (англиски: ''Digital Aeronautical Flight Information File'' или скратено ''DAFIF'') — сеопфатна база на податоци за најнови воздухопловни податоци , вклучувајќи аеродроми, воздушни патишта, воздушни простори, податоци за навигација и други факти важни за летање во целиот свет, раководена од страна на Националната агенција за геопросторна-интелигенција (NGA). На македонски јазик скратено се нарекува ''ДДИВЛ'' или во превод „''Дигитална податотека за информации за воздухопловни летови''“.
1 Повлекување на јавниот пристап
ДАФИФ бил јавно достапен до октомври 2006 година, преку интернет, но сепак бил затворен за пристап на јавноста поради „''зголемувањето на бројот на странски давателите на изворите кои се повикувале правата на интелектуална сопственост или ја предупредување НГА дека тие имаат намера да ги копираат нивните извори''". Во моментов само Федералните и државните владини агенции, овластени владини вработени и корисниците од Министерството за одбрана се во можност да пристапат до податоците на ДАФИФ.
Во моментот на објавување, НГА не истакнал кој се „''странските даватели на извори''“. Подоцна било откриено дека австралиската влада стои зад овој потег. Австралиската владина корпорација Воздушен Сообраќај Австралија во септември 2003 година започнала да наплаќа за пристап до австралиските податоци. Наместо да ги исклучи австралиските податоци, NGA одлучила да престане да ги прави податоците достапни за јавноста.
2 УСФИФ
Дел наречен ''УСФИФ'' или ''Податотека на воздухопловни летови на Соединените Американски Држави'' кој содржел информации само за САД бил достапен на страницата на NGA сè до октомври 2007 година. На јавната страница на NGA веќе нема воздухопловни информации.
Славко Крстевски

Славко Крстевски (Слепче, Демирхисарско, 11 август 1939) ― македонски поет, романописец и драмски автор.
1 Животопис
Славко Крстевски е роден на 11 август 1939 година во Слепче, Демирхисарско. Основното образование го завршил во родното место, а потоа продолжил во Школата за народни учители „Браќа Миладиновци“ во Битола. Во периодот од 1959 до 1962 година, тој работел како учител во Базерник, Суводол, Кутретино и Демир Хисар. Основач е и прв раководител на Народната библиотека при Домот на културата „Илинден“ во Демир Хисар. Од 1964 до 1975 година, тој бил дописник на весниците „''Комунист''“, „''Народна задруга''“, „''Трудбеник''“ и ''Радио Битола'', а од 1976 до 1986 година, тој бил дописник на Македонската радио-телевизија. Сметан е за еден од основачите на драмскиот аматеризам во Демир Хисар. Драмските групи под негово раководство, биле претставувани успешно и освојувале многу награди на фестивалите низ Југославија.
Во 2005 година, Борис Дамевски ја објавил книгата „''Ентузијазам и ефекти - скица кон автобиографските забелешки на Славко Крстевски''“.
2 Библиографија
Славко Крстевски е автор на книгите:
* Невини, а осудени (драма, 1968) - напишана во 1955, а издадена како самостојно издание во 2016;
* Крикови (поезија, 2014)
* Битисување (роман, 2014)
*Катарза (поезија 2018)
*Memento mori (монодрама, 2020)
3 Награди
* Прва награда на поетскиот конкурс на магазинот „Спорт и свет“ - 1961, Загреб
* Прва награда за главна машка улога на IV Републичка аматерска драмска смотра во Штип - 1967
* Награда за животно дело на Фондацијата „Димитар Димитровски Такец“ - 2015
*Климентово перо (за драмата „Невини, а осудени“) - Награда на Здружението за наука и култура „НОВА“, Битола - 2016
*Златна обетка - Награда на Општина Демир Хисар - 2017
*Награда за животно дело на Општина Демир Хисар - 2018
*Награда за животно дело на Меѓународната поетска манифестација „Охридски поетски бисер“ - 2020
Хатори Ханзо

Хатори Ханзо (服部 半蔵?, ~1542 – 4 ноември 1596), исто така познат и како , бил познат нинџа од ерата Сенгоку, за кого се верува дека го спасил Токугава Иејасу, и му помогнал да стане владетел на обединетата Јапонија. Денес, тој често е предмет на портретирање во модерната популарна култура.
1 Биографија
Тој бил син на Хатори Ханзо Јасунага, самурај кој служел во кланот Мацудаира (подоцна Токугава). Подоцна го добил прекарот Демонот Ханзо (鬼の半蔵 Они но Ханзо поради бестрашната тактика, како и за да се разликува од Ватанабе Ханзо (Ватанабе Морицуна), кого го нарекувале и ''Јари но Ханзо'' (槍の半蔵 Копјето Ханзо).
Бугарија на Детскиот избор за песна на Евровизија

Бугарија досега учествувала 6 пати на Детскиот избор за песна на Евровизија од своето деби во 2007 година. Нивната телевизија организатор која управува со учесниците е Бугарската национална телевизија БНТ.
Досега во своите учества Бугарија има едно второ место остварено на изборот во 2014 година кога Крисија, Хасан и Ибрахим ја отпеале песната "Планетата на децата".
1 Учества
****
Година, Изведувач, Песна, Позиција, Бодови
2007, Бон Бон, "Бонбонландия", 7, 86
2008, Крастиана Крастева, "Една мечта", 15, 15
2011, Иван Иванов, "Супергерой", 8, 60
2014, Крисија, Хасан и Ибрахим, "Планетата на децата", 2, 147
2015, Габриела Јорданова ft. Иван Стојанов, "Цветът на надеждата", 9, 62
2016, Лидија Ганева, "Вълшебен ден"
2 Поврзано
* Детски избор за песна на Евровизија
* Бугарија на Евровизија