Климатски промени во Јапонија

Климатските промени се итно и значајно прашање што ја засега Јапонија. Во последниве години, земјата забележала забележителни промени во нејзините климатски обрасци, при што зголемувањето на температурите служи како истакнат показател за овој феномен. Како архипелаг сместен во североисточна Азија, Јапонија е особено ранлива на влијанијата на климатските промени поради нејзината разновидна географија и изложеност на различни временски системи. Нацијата доживува широк спектар на клими, кои се протегаат од студените зими на Хокаидо до суптропските клими на Окинава. Промените во температурните модели имаат потенцијал да ги нарушат екосистемите, да влијаат на земјоделската продуктивност, да ги модифицираат водните ресурси и да претставуваат значителни предизвици за инфраструктурата и човечките населби.
Јапонската влада сè повеќе спроведува политика за климатските промени за да одговори на овие проблеми. Владата критикуваше дека нема кредибилен план за постигнување на нето нула емисии на стакленички гасови до 2050 година. Како потписник на Протоколот од Кјото и домаќин на конференцијата во 1997 година која го создаде, Јапонија е под договорните обврски да ги намали своите емисии на јаглерод диоксид и да преземе други чекори поврзани со спречување на климатските промени.
1 Емисии на стакленички гасови
Од глобалните емисии на стакленички гасови, Јапонија е одговорна за 2,6%. Просечната стапка на емисии на CO по лице во Јапонија е речиси двојно повеќе од глобалниот просек. Емисиите се малку намалени од 2013 година, а нето нула емисии се поставени до 2050 година.
Јапонија вети дека ќе стане јаглеродно неутрална до 2050 година. Во 2019 година Јапонија испушти 1212 метрички тони CO<sub>2eq</sub>, Емисиите CO по жител биле 9,31 тони во 2017 година и биле петти најголем производител на емисии на јаглерод. eмисиите на стакленички гасови од Јапонија се над 2% од годишниот вкупен свет, делумно поради тоа што јагленот испорачува над 30% од нејзината електрична енергија. Електраните на јаглен сè уште се граделе во 2021 година некои може да станат заглавени средства.
+Емисии на CO2 по сектори во 2019 година, Сектор, Емисии Mt
Енергија, 432.93
Индустрија, 279.2
Транспорт, 198.58
Комерцијална индустрија, 64.71
Домаќинства, 53.36
Индустриски процеси, 45.17
Отпад, 30.88
Друго, 3.11
Пресметките во 2021 година покажуваат дека за да му се даде на светот 50% шанса да избегне пораст на температурата од 2 степени или повеќе, Јапонија треба да ги зголеми своите обврски за климата за 49%. За 95% шанса треба да ги зголеми обврските за 151%. За 50% шанса да остане под 1,5 степени, Јапонија треба да ги зголеми своите обврски за 229%. Анализата од март 2021 година на ''Климатски акционен тракер'' рекло дека Јапонија треба да ги намали емисиите на стакленички гасови, така што до 2030 година емисиите ќе бидат 60% под нивото од 2013 година; ова ќе ја поддржи целта за ограничување на затоплувањето на 1,5°С.
Понатаму, Јапонија бележи намалување на нејзините годишни емисии, со намалување од 5,3% на индустриските емисии поради намаленото производство на челик. Емисиите во домовите се намалија за 1,4%, додека емисиите на возилата се зголемија за 3,9%. И покрај овие промени, Јапонија сè уште во голема мера се потпира на фосилните горива, кои сочинуваат околу 70% од нејзиното производство на енергија. Во однос на обновливите извори на енергија, Јапонија цели кон 10 гигавати офшор ветерен капацитет до 2030 година, но во моментов се предвидува да достигне само 4,4 гигавати.
1.1 Транспорт
Транспортниот сектор учествува со 20% од вкупната емисија на Јапонија. Во транспортниот сектор главно се користи нафта. Овој конкретен сектор во моментов се потпира на фосилни горива и се предвидува дека ќе продолжи да го прави тоа некое време. Еден предизвик за декарбонизација на транспортниот сектор е цената на таквите технологии потребни за трансформацијата. Емисиите се намалуваат во секторот од 2001 година поради ефикасноста на горивото на автомобилите и намалувањето на населението.
1.2 Снабдување со енергија и фосилни горива
Снабдувањето со енергија главно се врши од фосилни горива, достигнувајќи до 88% од вкупното снабдување со примарна енергија во 2019 година. Фосилните горива се составени од комбинација на нафта (38%), јаглен (27%) и гас (23%). Во 2012 година, катастрофата во Фукушима доведе до зголемување на зависноста на Јапонија од фосилните горива. Снабдувањето со енергија на земјата беше под влијание на постепеното исклучување на јадрената енергија, со само 4% од снабдувањето доаѓа од јадрени извори во 2019 година во споредба со 15% во 2010 година Фосилните горива главно се увезуваат и големата зависност од необновливите извори го отежнува постигнувањето на јаглеродно неутрално општество. Од вкупното снабдување со примарна енергија на Јапонија, само 8% се направени од обновливи извори; сепак, ова е двојно зголемено од 1990 година.
1.3 Индустриски емисии
Иако Јапонија е развиена земја, таа сè уште има големо присуство на енергетски интензивни индустрии (како што се производството на челик и цемент) во споредба со другите развиени економии. Земјата има висока потрошувачка на енергија што може да се спореди со земјите во подем како Кина, Индија и Бразил. Во Јапонија, вкупните индустриски емисии во земјата изнесуваат приближно 967,4 милиони тони CO годишно. Меѓу индустриите, секторот на железо и челик има највисока стапка на емисии, со околу 111,9 милиони тони CO.
1.4 Преглед на тековните емисии
Според податоците објавени од Министерството за животна средина, вкупните емисии на стакленички гасови во Јапонија за фискалната година што завршува во март 2023 година се намалиле за 2,3%, што изнесува 1,085 милијарди метрички тони еквивалент на CO2. Ова намалување бележи намалување за 23% во однос на нивоата забележани во 2013 година. И покрај овој напредок, Јапонија допрва треба да ја исполни својата амбициозна цел за намалување од 46% до 2030 година. Примарниот придонес за ова намалување беше индустрискиот сектор, кој забележа пад на емисиите од 5,3%, главно поради намалувањето на производството на челик и соодветното намалување на побарувачката за електрична енергија. Дополнително, емисиите во домовите се намалени за 1,4%. Сепак, не сите сектори покажаа пад; емисиите од транспортниот сектор, на пример, се зголемија за 3,9%.
На фронтот на обновливите извори на енергија, Јапонија постави цел да постигне 10 гигавати офшор ветерна енергија до 2030 година. Сепак, проекциите сугерираат дека Јапонија е во чекор да достигне само 4,4 гигавати до крајот на деценијата, што укажува на значителни предизвици кои претстојат во исполнувањето на нејзините цели за обновлива енергија.
2 Влијанија врз природната средина
2.1 Температурни и временски промени
2.1.1 Температура
Климатските промени драстично ја погодија Јапонија. Температурата и врнежите рапидно се зголемија во годините до 2020 година. Ова резултираше со незрели зрна ориз, а исто така и портокали кои автоматски се одвојуваат од нивната кожа поради незрелиот раст од несоодветното време. Многу корали во јапонските мориња и океани изумреа поради зголемената температура на морето и закиселувањето на океаните. Тигрести комарци, кои пренесуваат денга треска, беа пронајдени посевер од порано.
Пресметките на Симулатор на Земјата го откриваат дневното зголемување на просечната температура во Јапонија во периодот од 2071 до 2100 година. Температурата ќе се зголеми за 3,0 °C во сценарио Б1 и 4.2 °C во A1B во споредба со онаа од 1971 до 2000 година. Слично, дневната максимална температура во Јапонија ќе се зголеми за 3,1 °C во Б1 и 4.4 °C во A1B. Врнежите во лето во Јапонија ќе се зголемуваат постојано поради глобалното затоплување (годишните просечни врнежи ќе се зголемат за 17% во сценариото Б1 и за 19% во сценариото А1Б во периодот 2071–2100 година во споредба со оној од 1971–2000 година).
Со оглед на проекциите на температурата за Јапонија, во зависност од сценариото има различни исходи. Во најлошото сценарио за 2100 година, каде што емисиите на стакленички гасови не се намалуваат, зголемување од речиси 6 °C се очекуваат во зима и речиси 5 °C за лето во споредба со годишниот во 1900 година. Доколку дојде до драстично намалување на емисиите, тогаш зголемувањата ќе бидат речиси 2 °C и 1,5 °C соодветно до 2100 година.
2.1.2 Врнежите
Врнежите во Јапонија варираат од 1000 mm до 2.500 mm годишно, предизвикувајќи различни настани во зависност од годината, или поплави или недостаток на достапност на вода за сектори како што е земјоделството. Посложено е, во секој случај, да се предвидат ефектите од климатските промени, лесно, за врнежите. Екстремните врнежи се почести, а вкупните годишни врнежи се чини дека се намалуваат.
2.1.3 Екстремни временски настани
Климатските промени нема да влијаат само на параметрите како што се температурата и врнежите. Се чини дека се зголемија и екстремните настани како топлотни бранови, суши, цунами, бури и тајфуни. Зголемената фреквенција и продолженото времетраење на таквите природни катастрофи веројатно ќе влијаат врз енергетскиот, земјоделскиот и туристичкиот сектор на Јапонија.
2.1.4 Покачување на нивото на морето
Глобалното затоплување довело до зголемување на светскиот пораст на нивото на морето поради топењето на ледниците и ледените плочи.
Јужните и источните крајбрежни делови на Јапонија имаат голема веројатност да бидат погодени од феномени како што се цунами и бури.
2.2 Водните ресурси
Водните ресурси се многу зависни од стапките на врнежи и евапотранспирација во земјата. Температурните проекции во Јапонија сè повеќе влијаат на двата процеси на циклусот на вода, повредувајќи ја достапноста на водните ресурси за Јапонија. Ефектот на климатските промени врз достапноста на вода во Јапонија вклучува:
* Помалата покриеност со снег и мраз на крајот ќе значи зголемување на сушите. Јапонија е земја во која претходно имало суши. Во подрачја кои зависат од топењето на снегот за достапност на вода, се очекува намалување на испуштањата на реките.* Истекувањата кои се очекуваат врз основа на сценарија при зголемени ниски и средни емисии, предизвикувајќи ерозија на почвата, транспорт на загадувачи и ризици од поплави.* Промената во складирањето на подземните води влијае на нејзината инфраструктура, предизвикувајќи контаминација, па дури и зголемување на засолувањето поради порастот на нивото на морето.
Намалувањето на водните ресурси потенцијално може да предизвика проблеми за јапонските сектори, како што е земјоделството, кои ќе мора да најдат различни методи на одгледување за да управуваат со отпадот од вода, особено во сценариото на тешки суши.
2.3 Екосистеми
Промените во температурата, моделите на врнежи и порастот на нивото на морето се некои потенцијални ефекти од климатските промени, кои водат до промени во распространетоста и изобилството на растителни и животински видови. Наведени подолу, се екосистемите кои потенцијално ќе бидат погодени од климатските промени во Јапонија:
* Промени во дистрибуцијата на видовите: како што се зголемуваат температурите, видовите ги менуваат своите опсези на повисоки географски широчини или височини во потрага по поладни услови. Ова може да ја наруши рамнотежата на екосистемите и да доведе до губење на видови кои не се во состојба да се прилагодат.* Промени во фенологијата: климатските промени предизвикуваат промени во времето на сезонските настани како што се цветањето, миграцијата и хибернацијата. Овие промени можат да влијаат на времето на интеракции помеѓу видовите, како што се опрашување или односите предатор-плен.* Промени во шумските екосистеми: климатските промени доведуваат до промени во растот, продуктивноста и составот на шумите во Јапонија, во зависност од видот на дрвјата. На пример, исконските шумски екосистеми веќе се погодени поради климатските промени. Промените во температурата и шемите на врнежи може да влијаат на времето и интензитетот на шумските пожари што на крајот може да доведе до губење на биолошката разновидност и зголемување на емисиите.* Влијанија врз морските екосистеми: Зголемените температури на морето и закиселувањето на океаните влијаат на морските екосистеми во Јапонија, што доведува до промени во дистрибуцијата и изобилството на видови и менување на прехранбените мрежи. Ова може да има влијание врз рибарската индустрија, која е важен извор на егзистенција за јапонските заедници.
Севкупно, климатските промени имаат значителни влијанија врз јапонските екосистеми, а овие влијанија веројатно ќе продолжат, па дури и ќе се забрзаат во иднина. Јапонија мора да преземе чекори за ублажување и прилагодување на овие влијанија за да ја заштити својата биолошка разновидност и услугите што ги обезбедуваат екосистемите.
2.4 Биоразновидност
Јапонија е регион со биолошка разновидност со над 90.000 признати видови, од кои повеќе од 30% од водоземците, влекачите и слатководните и морски видови, а повеќе од 20% од цицачите и растенијата се загрозени со истребување. Сè повеќе се пријавуваат еколошки промени, а климатските промени се препознаваат како главна закана за биолошката разновидност. Фенолошките и дистрибутивните записи покажуваат дека еколошките промени се случуваат како одговор на климатските промени во Јапонија.
Во просек, фенологијата на бројни животински видови е одложена, што доведува до промени во интеракциите на видовите. Забележано е брзо проширување на опсегот кај инсектите и коралите, додека идните проекции укажуваат на брзи поместувања на растенијата кон повисоки надморски височини и значителни загуби на климатски погодни области за видовите на висока надморска височина. Влијанијата на климатските промени врз јапонските видови не се секогаш конзистентни со набљудувањата и проекциите претходно пријавени во други региони. Постои потреба од дополнителни истражувања во други помалку познати региони за да се подобри разбирањето на регионалните влијанија, што може да се олесни со користење на локално достапни податоци и публикации, особено во земјите од неанглиско говорно подрачје.
2.5 Корални гребени
Затоплувањето на светските океани во изминатите неколку децении имаше значително влијание врз крајбрежните екосистеми, особено на коралните гребени кои се наоѓаат во тропските и суптропските региони. Потенцијалниот иден исход од глобалното затоплување во лагуната Секисеи може да доведе до екстремно загревање и масовно белење, што би имало синергистички ефекти со локалните стресни фактори.
Во 2015-2016 година, белењето на коралите се случи во голем обем поради покачените температури на морето, а коралните гребени на островите Рјукју доживеаја екстремно топлинско напрегање и големо белење во летото 2016 година Ова белење зафати околу 90% од коралите во лагуната Секисеи. Анализата покажа дека опаѓањето на густината на коралистите и тревопасните животни се совпаѓа со намалувањето на коралната покривка по масовното белење, додека промените во богатството на видовите не биле во корелација со промената на коралната корица. Краткорочните опаѓања на кораливорите беа вообичаени во Големиот корален гребен по масовното белење во 2016 година, и на островот Ишигаки и други локации за време на настанот за белење во 1998 година. Одговорот на тревопасните животни варира од место до место. Сите потенцијални залихи, вклучително и рибарското производство, производството на аквариумска риба, рекреативното нуркање и контролата на алги од тревопасни животни, се намалија по белењето. Во јануари 2017 година, јапонското Министерство за животна средина соопшти дека 70% од лагуната Секисеи во Окинава, најголемиот корален гребен во Јапонија, биле убиени од белење на коралите.
Овие наоди сугерираат дека сериозното белење и екстремното загревање биле главните причини за губење на разновидноста на рибите и поврзаните потенцијални резерви на екосистемски услуги во лагуната Секисеи.
3 Влијанија врз луѓето
Се очекува климатските промени да имаат влијание врз различни сектори од населението на Јапонија. Во економскиот сектор, тоа ќе влијае на земјоделството, урбанизацијата и енергетиката, додека во здравствениот сектор, ќе влијае на луѓето во однос на смртноста и зголемената изложеност на топлотни бранови, меѓу другите влијанија
3.1 Земјоделство
Промената на климатските услови, со зголемување на температурните движења, намалувањето на врнежите и засилувањето на топлотните бранови, сушите и другите надворешни појави, влијаат на производството на храна. Овие услови имаат тенденција да ги намалат приносите и квалитетот на културите. Одговорите на зголемувањето на температурата може да бидат насочени кон поместување на зоните на садење на културите на повисоки надморски височини каде што може да се најдат идеални климатски услови за раст. Со зголемувањето на температурата може да дојде до промени во должината на вегетативниот период и рана појава на фенолошки фази.
Истражувањата покажаа дека климатските промени веќе имаат значително влијание врз земјоделството за ориз со зголемувањето на екстремните настани како што се горештините или сувите периоди. Овие промени претставуваат сериозна грижа за одгледувачите и може да станат извор на ранливост на системот за растително производство и да претставуваат закана за националната безбедност на храната. Се покажа дека постои директна врска помеѓу производството на ориз и температурата, кога степенот на климатските промени е голем, производството се намалува. Намалување на приносот е забележано во одредени области или во екстремно топли години.
Побарувачката за наводнување може да се зголеми со повисоки температури поради повисоката евапотранспирација на растенијата. Проширувањето на наводнуваните површини може да стане закана за водните ресурси, во однос на количината и квалитетот, доколку се зголемат побарувачката и производството на житни култури.
3.2 Урбанизација
Јапонија е една од најурбанизираните земји во светот, со 91,8% од нејзиното население концентрирано во урбаните области до 2020 година Овој тренд ќе продолжи и ќе се зголемува. До 2050 година стапката на урбанизација се очекува да биде речиси 95%.
Постарите лица се особено ранливи на влијанијата на топлотните бранови и според податоците од Евро-медитеранскиот центар за климатски промени, до 2035 година, приближно 38% од населението ќе биде на возраст над 65 години. Утврдено е дека високите нивоа на загаденост на воздухот ги зголемуваат ефектите од урбаната топлина. Во 2017 година, речиси 77% од вкупното население беше изложено на нивоа на загаденост на воздухот над праговите на СЗО.
3.3 Крајбрежни поплави
Според Евро-медитеранскиот центар за климатски промени, поради неговата географија, високите стапки на запечатување на почвата и густата урбанизација долж јапонското крајбрежје, земјата е ранлива на екстремни врнежи и поплави на крајбрежјето, особено на понаселениот остров Хоншу. Јапонија е изложена на редовни тајфуни.
Во 2018 година, поројните дождови предизвикаа поројни поплави и лизгање на земјиштето, што резултираше со повеќе од 200 смртни случаи, евакуација на 2,3 милиони луѓе и повеќе од 7 милијарди американски долари штета. Европско-медитеранскиот центар за климатски промени наведува дека зголемувањето на нивото на морето, висината на брановите и зачестеноста на тајфуните се очекува да ја зголемат штетата врз човечките населби. Ризикот од поплави ќе се зголеми во иднина, со тоа што длабочината на поплавите во Токио ќе се зголеми за 170% до 2050 година. Ова би резултирало со штети на недвижен имот и инфраструктура од 220% до 240%.
3.4 Енергија
Според Евро-медитеранскиот центар за климатски промени, јапонскиот енергетски систем е значително погоден од силни поплави кои произлегуваат од обилните врнежи и тајфуни. Во септември и октомври 2020 година, тајфуните Факсаи и Хагибис предизвикале прекин на електричната енергија што зафатило 10 милиони домаќинства во Јапонија. Поради побрзото од просечното глобално зголемување на температурата и зголемената фреквенција на топлотните бранови, побарувачката за ладење се зголемува во земјата.
Трендот за потребите за греење е нешто спротивен од оној на потребите за ладење. Ќе има значително намалување на потребите за греење низ целата земја, со најголемо намалување во Хокаидо и умерено намалување на јужните острови. Од друга страна, потребите за ладење значително ќе се зголемат на јужните острови Шикоку и Кјушу, додека само мало зголемување се очекува во Хокаидо и покачените области на Хоншу.
3.5 Здравје
Климата и временските обрасци во Јапонија претрпеа промени кои доведоа до зголемување на просечната температура. Како резултат на тоа, ранливите популации како што се постарите лица се изложени на висок ризик поради интензитетот на топлотните бранови и топлотниот стрес. Се очекува зголемувањето на температурите да овозможи пренос на болести низ Јапонија, вклучително и болести кои се пренесуваат преку вектор, како што е денгата, кои имаат тенденција да напредуваат во потоплите клими.
3.6 Топлински бранови и топлотен стрес
Смртноста и морбидитетот би се зголемиле во земјата, па дури може да се удвојат во источна и северна Јапонија поради повисоките просечни температури и зголемувањето на фреквенцијата и времетраењето на топлотните бранови.
Јапонија доживува растечки тренд на смртни случаи од болести поврзани со топлина. Помеѓу 1968 и 1994 година, биле регистрирани 2.326 смртни случаи од топлотен удар, од кои 589 само во 1994 година, кога силниот топлотен бран предизвикал температурите да надминат 38 °C. Во ненормално топлото лето во 2018 година, имало 95.137 итни пациенти со симптоми на топлотен удар од кои 160 починале, 50% биле на возраст над 65 години. Тој тренд би можел да продолжи да се зголемува во отсуство на мерки за адаптација за справување со климатските промени.
3.7 Влијанија врз трудот
Влијанието на глобалното затоплување е двојно бидејќи влијае и на понудата на работна сила и на продуктивноста. Како што напредуваат климатските промени, се очекува намалување и на понудата на работна сила и на продуктивноста во повеќето региони во светот, особено во тропските области. Според студијата на Дасгупта и сор. (2021), во сценариото за затоплување под 3.0 °C, се предвидува дека идните климатски промени ќе доведат до намалување од 18 процентни поени на глобалната вкупна работна сила за секторите со ниска изложеност и намалување од 24,8 процентни поени за секторите со висока изложеност. Во Јапонија, според сценариото за ниски емисии, се проценува дека вкупната работна сила ќе се намали за 0,88%, додека, според сценариото за средни емисии, се очекува да се намали за 2,2%.
3.8 Климатските промени и денга, зика и маларија
Се очекува ефектите од климатските промени да го прошират географскиот опсег и условите на животната средина погодни за разни заразни болести кои се пренесуваат преку вектор, вклучително и денга. Веројатноста за пренос на денга се засилува со зголемувањето на температурите, бидејќи развојот и пролиферацијата на комарците се значително под влијание на фактори како што се температурата, врнежите и влажноста. Ризиците поврзани со соодветноста за пренос поради климатските промени се интензивираа со текот на времето, и ако планетата продолжи да се загрева, повеќе од 1,3 милијарди поединци би можеле да се соочат со температури погодни за пренос на Зика до 2050 година.
Епидемијата на денга што се случи во Јапонија во 2014 година сугерира дека еколошките услови неопходни за нејзино пренесување може да се зголемуваат. Според CMCC (2022), доколку емисиите продолжат на умерено ниво, 84,7% од населението би можело да се соочи со средни температури погодни за пренос на денга до 2050 година, а според сценарио за високи емисии, 81,8% би можеле да бидат изложени на ризик. Во случајот со Зика, 80,7% од населението би можело да биде изложено на ризик до 2050 година според сценарио со средна емисија на штетни гасови, додека 82,7% би можеле да бидат изложени на ризик при сценарио за високи емисии.
Јапонија претходно била погодена од маларија, и иако повеќе не се смета за ендемична, комарците одговорни за нејзиното пренесување сè уште постојат. Според проекциите, до 2050 година, 40,4% од јапонското население би можело да биде изложено на ризик од маларија според сценарио со ниски емисии, додека 42,5% би можеле да бидат изложени на ризик според сценарио со високи емисии.
Истражувањата сугерираат дека општиот пораст од 10 μg/m3 во дневните концентрации на PM2,5 во Јапонија е поврзан со 1,3% зголемување на вкупната смртност која ги исклучува несреќните случаи. Проекциите покажуваат дека до 2060 година, може да има 779 смртни случаи годишно на милион луѓе во Јапонија поради загадувањето на воздухот на отворено, што е зголемување од 468 смртни случаи од 2010 година.
4 Ублажување и адаптација
4.1 Адаптација
Во однос на мерките за адаптација за земјоделството и водните ресурси, напорите треба да се фокусираат на управување и реновирање на капацитетите за наводнување, како и предвидување на пресадување на култури во најжешките периоди и развој на сорти на култури отпорни на проектираните зголемувања на температурите.
Во однос на мерките за адаптација за смртност и морбидитет поради повисоките просечни температури и зголемувањето на фреквенцијата и времетраењето на топлотните бранови, различни студии сугерираат дека промените во животниот стил, како што е широката употреба на климатизери, може да претставуваат важна адаптација на ризикот од итни случаи на топлотен стрес.
Јапонија го усвои својот Национален план за адаптација кон влијанијата на климатските промени во 2015 година, кој содржи конкретни мерки за различни сектори како што се земјоделството, шумарството и рибарството, водните ресурси, природните екосистеми, природните катастрофи и крајбрежните области, здравјето на луѓето, индустриската и економската дејност, како и животот на граѓаните и урбаниот живот.
4.2 Енергетска транзиција
Во однос на енергијата, во 2020 година, Јапонија се обврза да постигне целосна декарбонизација до 2050 година, но сепак е посветена на намалување на емисиите за 26% до 2030 година Како резултат на тоа, фосилните горива ќе продолжат да бидат релевантни и потенцијално ранливи во следните неколку години, додека изворите без јаглерод, како што се обновливите извори и преостанатата јадрена енергија, се очекува да станат подоминантни и потенцијално да се соочат со сопствените ранливости во втората половина на векот.
Целокупните перформанси на Јапонија во индикаторот за енергетска транзиција се во согласност со просекот на земјите од Г20. Земјата покажа високи перформанси во доменот Ефикасност и електрификација, што ја поттикна трансформацијата на енергетскиот сектор. Сè уште има простор за подобрување во однос на зголемување на инсталираниот капацитет на обновливите извори и намалување на употребата на фосилни горива. Со постигнување напредок во овие области, Јапонија, исто така, може да го намали нивото на урбаното загадување на воздухот и да ги намали емисиите CO по жител, што ќе доведе до дополнителни подобрувања на индикаторот за емисии.
Надоврзувајќи се на постојните еколошки иницијативи, Јапонија размислува за ревидирана климатска цел насочена кон дополнително намалување на емисиите на стакленички гасови. Владата планира да постигне намалување од 66% на емисиите од нивото од 2013 година до фискалната 2035 година. Оваа амбициозна цел е дел од сеопфатната стратегија наменета за прилагодување на енергетскиот микс на земјата до 2040 година, дизајнирана да им обезбеди на бизнисите предвидлива рамка за идни инвестиции и да обезбеди усогласеност со меѓународните еколошки стандарди утврдени со Парискиот договор. Средната цел за 2030 година е утврдена со намалување на емисиите за 46%. Дополнително, стратегијата вклучува значително подобрување на улогата на јадрената енергија во националното енергетско портфолио, со цел да се зголеми нејзиниот удел од помалку од 10% во моментов на 22%. Оваа промена се смета за клучна компонента за забрзување на транзицијата на Јапонија кон поодржливи извори на енергија.
4.3 Политики и законодавство
Како членка на Парискиот договор, Јапонија беше првата нација што објави нов национален климатски план до 2020 година како што се бара во договорот од 2015 година. Сепак, овој нов план не вклучуваше големи промени од националниот климатски план од 2013 година, кој имаше за цел да ги намали емисиите за 26% од стапките од 2013 година. Овој недостаток на агресивна акција како петти најголем загадувач во светот го наведе Светскиот институт за ресурси да го опише планот како „го става светот на поопасна траекторија“. Слично на тоа, ''шефот за клима и енергија на Светскиот фонд за дивиот свет, Јапонија'', Наојуки Јамагиши, го опиша планот како „целосно погрешен сигнал“.
Во 2018 година, Јапонија го воспостави својот стратешки енергетски план, со цели поставени до 2030 година. Планот имаше за цел да ја намали употребата на јаглен од 32 на 26 проценти, да ги зголеми обновливите извори од 17 на 22-24 проценти и да го зголеми јадреното од 6 на 20-22 проценти од миксот за производство на енергија. Како дел од оваа цел, Јапонија објави цел за затворање на 100 стари, нискоефикасни централи на јаглен од нејзините 140 електрани на јаглен. Од 2020 година, 114 од 140 јапонски централи на јаглен се сметаат за стари и неефикасни. Дваесет и шест се сметаат за високоефикасни, а во моментов се градат 16 нови високоефикасни постројки. Финансирањето на енергијата од јаглен во странство заврши во 2021 година. Јапонската влада соопшти дека ќе се обиде да биде јаглеродно неутрална што е можно поскоро во втората половина на векот. Официјалната цел на јапонската влада е да биде нето нула во 2050 година.
Кампањата Кул Биз, воведена во времето на поранешниот премиер на Јапонија, Џуничиро Коизуми, била насочена кон намалување на употребата на енергија преку намалување на употребата на климатизација во владините канцеларии.
4.4 Цена на јаглеродот
Од 2012 година, земјата наплаќа „Данок за ублажување на климатските промени“ на нафта, јаглен и природен гас од 289 ¥ ($2.63) по номинален тон јаглерод што го испуштаат при согорување. Покрај тоа, Токио има локален систем за тргување со емисиите на јаглерод од 2010 година во кој дозволите за јаглерод се проценуваат на приближно 50 американски долари.
Во декември 2009 година, девет индустриски групи се спротивставиле на данокот на јаглерод на отворањето на климатската конференција COP-15 во Копенхаген, наведувајќи: „Јапонија не треба да размислува за данок на јаглерод бидејќи тоа ќе и наштети на економијата која веќе е меѓу енергетски најефикасните во светот." Индустриските групи ги претставуваа секторите за нафта, цемент, хартија, хемикалија, гас, електрична енергија, производство на автомобили и електроника и информатичка технологија.
Јапонија лансирала пазар на јаглеродни кредити на 11 октомври 2023 година, при што се очекува дата за јаглерод во 2028 година.
4.5 Ниво на општина
Локалните самоуправи, и префектурите и општините, се одговорни за создавање на сопствени планови за прилагодување кон климатските промени според Законот за адаптација на климатските промени, кој стапи на сила во декември 2018 година. Тие исто така имаат задача да создадат локални центри за адаптација на климатските промени за проучување на адаптацијата на климатските промени, кои може да се основаат во партнерство со истражувачки институти, универзитети или други соодветни локални институции. До 2021 година, 22 од 47 префектури и 30 од 1.741 општина имале воспоставено планови, додека 23 префектури и 2 општини основале истражувачки центри. Додека локалните самоуправи можат да креираат заеднички планови и центри според законодавството, до 2021 година никој не го направил тоа.
Јапонскиот главен град Токио се подготвува да ја принуди индустријата да направи големи намалувања на стакленички гасови, преземајќи го водството во земјата која се бори да ги исполни своите обврски од Протоколот од Кјото. Гувернерот на Токио, Шинтаро Ишихара, одлучил да оди сам и да го создаде првиот јапонски систем за ограничување на емисиите, намалувајќи ја емисијата на стакленички гасови за вкупно 25% до 2020 година од нивото во 2000 година.
4.6 Меѓународна соработка
Јапонија го создала Планот за постигнување на целниот протокол од Кјото за да ги постави неопходните мерки потребни за исполнување на нивната обврска за намалување од 6% според Протоколот од Кјото. За прв пат бил воспоставен како резултат на евалуацијата на Програмата за политика за климатски промени спроведена во 2004 година. Главните гранки на планот се обезбедување на стремеж кон животната средина и економијата, промовирање на технологијата, подигање на јавната свест, користење на политички мерки и обезбедување меѓународна соработка.
5 Поврзано
* Енергија во Јапонија
* Кул Земја 50
* Еколошки прашања во Јапонија
* Вклучени електрични возила во Јапонија