procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Фелсобањаит

Фелсобањаит или базалуминит — хидриран минерал од алуминиум сулфат со формула: Al<sub>4</sub>(SO<sub>4</sub>)(OH)<sub>10</sub>·4H<sub>2</sub>O. Тоа е редок бел до бледо жолт минерал кој обично се јавува како глобуларни маси и инкрустации или како ситни ромбни кристали. Кристализира во моноклиничен кристален систем.
Се јавува како производ на атмосферско дејство под кисели услови поврзани со распаѓање на пирит или марказит. Поврзаните минерали вклучуваат хидробасалуминит, хидроаргилит, мета-алуминит, алофан, гибсит, гипс и арагонит.
Фелсобањаит првпат е опишан во 1853 година за појава во рудникот Баја Спри, Баја Спри (''Фелсобања''), округ Марамуреш, Романија, и е именуван по локалитетот. Името на минералот ''базалуминит'' е користено за појава на истиот минерал во Англија во 1948 година и е дискредитирано од Меѓународното минералошко здружение (IMA) во 2006 година.
1 Карактеристики
Фелсобањаитот е сулфат со хемиска формула Al₄(SO₄)(OH)10·4H₂O. Кристализира во моноклиничниот систем. Неговата Мосова тврдост е 1,5, што го прави многу мек минерал. Фелсобањаитот и базалуминитот се сметале за различни видови до 1997 година, кога се покажало дека се исти. Бидејќи фелсобањаитот бил опишан од Кенгот во 1853 година, а базалуминитот во 1948 година, името на вториот е зачувано.
Според класификацијата на Никел-Струнц, фелсобањаитот припаѓа на «07.D - Сулфати (селенати, итн.) со дополнителни анјони, со H₂O, само со средно големи катјони; „оснеедарски рамнини со споделување на лице“ заедно со следниве минерали: лангит, посњакит, вровулфеит, шпанголит, ктеназит, христелит, кампиљаит, ѓавилин, ортозерпиерит, серпиерит, ниедермајрит, едвардзит, карбојдит, глаукоцеринит, хонесит, хидрохонесит, мотукореаит, маунткеит, шигаит, вермландит, вудвардит, цинкалуминит, хидровудвардит, цинковудвардит, натроглаукоцеринит, никишерит, лосонбауерит, тореит, муреит, намувит, бехерит, рамсбекит, фонбезингит, редгилит, халкоалумит, никелалумит, киргистанит, гуариноит, шуленбергит, тереземагнанит, UM1992-30-SO:CCuHZn и монтетрисаит.
2 Формирање и наслаги
Можеби потекнува од производ на дехидрација на хидробасалуминат. Откриен е во рудникот Баја Спри, во покраината Марамуреш (Романија). Што се однесува до каталонските говорни територии, овој вид е пронајден во Пруланс, во рудникот Сан Мигел, во рудникот тиркиз и во наоѓалиштето на ретки метали Мосет.
Ешли Фаркухарсон

Ешли Фаркухарсон (родена на 16 март 1999 година) — американска санкачка која ги претставувала Соединетите Американски Држави на Зимските олимписки игри 2022 и Зимските олимписки игри 2026.
1 Кариера
Фаркухарсон освоила сребрен медал на Американско-пацифичкото првенство во санкање во 2021 година во поединечна дисциплина и сребрен медал во екипната штафета на Светското првенство во санкање во 2021–22 година.
Таа ги претставувала Соединетите Американски Држави на Зимските олимписки игри 2022 во натпреварот поединечно санкање за жени и завршила на 12-то место.
Нејзиниот најголем спортски успех го постигнала на Зимските олимписки игри 2026 година, каде што повторно настапила во поединечната женска дисциплина. Таму освоила бронзен медал, со што станала втората Американка во историјата што освоила олимписки медал во санкање, како и првата Американка во последните 12 години со олимписко одличје во овој спорт. Овој резултат ја вбројува меѓу најуспешните американски санкачки и претставува врв во нејзината досегашна спортска кариера.
Таига Хасегава

Таига Хасегава (23 октомври 2005) е јапонски скијач. Тој ја претставувал Јапонија на Зимски олимписки игри 2026 и освоил сребрен медал во Слоупстајл.
1 Кариера
Хасегава ја претставувал Јапонија на Светско првенство во сноубординг во 2023 година и освоил златен медал во дисциплина голем скок со резултат од 177,25 поени.
Во јануари 2024 година, се натпреварувал на Зимски X игри 2024 во настан на големи скокови. Тој станал првиот сноубордер кој слетал со прекинувач во 1980 година на натпревар и освоил златен медал. Во јануари 2025 година, повторно се натпреварувал на X игрите и освоил сребрен медал во натпревар на големи скокови и бронзен медал во настаните слоупстајл.
Во март 2025 година, Хасегава повторно ја претставувал Јапонија на Светско првенство во сноубординг во 2025 година и освоил сребрен медал во настан на големи скокови со резултат од 174,50 поени.
Хасегава ја претставувал Јапонија на Зимските олимписки игри 2026 и освоил сребрен медал во дисциплина слоупстајл со резултат од 82,13.
Фергусонит

Фергусонит — минерал кој содржи комплексен оксид од разни ретки земни елементи. Општата хемиска формула на фергусонит е (Y,REE) <sub>NbO4</sub>, каде што REE = ретки земни елементи во цврст раствор со Y. Итриумот е обично доминантен (минералот во овој случај се нарекува фергусонит-(Y)), но понекогаш Ce или Nd може да бидат главната компонента на ретки земни елементи (во фергусонит-(Ce) и фергусонит-(Nd), соодветно). Другите ретки земни елементи се присутни во помали количини, а танталот понекогаш заменува дел од ниобиумот. Постојат и фергусонит-бета- (Nd), фергусонит-бета-(Y), фергусонит-бета-(Ce) форми, но тие се класифицирани како 4.DG.10 во Никел-Струнцовиот систем. Минералот има тетрагонална кристална симетрија и иста структура како шелитот (калциум волфрам, <sub>CaWO4</sub> ), но може да биде метамиктичен (аморфен) поради оштетување од зрачење од неговата мала содржина на ториум. Се наоѓа како иглести или призматични кристали во пегматитот. Именуван е по британскиот политичар и колекционер на минерали Роберт Фергусон од Рејт (1767–1840).
1 Етимологија и историја
Фергусонит-Y првпат е откриен во 1826 година од Вилхелм Ритер фон Хајдингер на неговиот типски локалитет, полуостровот Кекертаасак во близина на Атамик во Гренланд. Именуван е по шкотскиот физичар Роберт Фергусон. Првично се сметал за единствен минерал, но подоцна фергусонит бил препознаен како минерална серија што опфаќа различни минерали со различен состав.
2 Класификација
Во системот за класификација на Штрунц, фергусонит се класифицира различно во зависност од изданието. Во 8-то издание, минералите фергусонит, заедно со форманит-(Y) и распит, формираат подгрупа на оксиди со однос метал-кислород од 1:2. Во 9-то издание, тој е класифициран како молибдатен и волфратен минерал без дополнителни анјони или вода, подгрупа на сулфатите и ја формира шелитната група заедно со форманит-(Y), повелит, шелит, столзит и вулфенит.
Во класификацијата на Дана, фергузонитите и форманитот-(Y) формираат своја група во рамките на оксидите што содржат Nb, Ta и Ti, со емпириска формула ABO₄.
3 Модификации и варијанти
Една варијанта на фергузонит-Y е рисорит, со состав (Y,Er)(Nb,Ti,Ta)(O,OH)₄ и содржи до пет проценти по маса титаниум(IV) оксид. Соодветните минерали фергузонит-β се диморфи на минералите фергузонит.
4 Формирање и локации
Фергусонит се формира во пегматитни карпи што содржат лантаниди. Поврзан е со моназит, гадолинит, таленит, еуксенит, аланит, циркон, биотит и магнетит. Минералот е широко распространет, но се јавува само во ниски концентрации.
Покрај типската локација, познати се наоди од норвешките покраини Естфолд и Ауст-Агдер, регионот Ајфел во Рајнска област-Пфалц, Германија, Итерби во Шведска, Мадагаскар, Пиемонт во Италија, Вале (Швајцарија) и американските држави Колорадо и Тексас.
5 Кристална структура
Фергусонит-Y кристализира во тетрагоналниот кристален систем, просторна група I41/a, со параметри на решетката a = 5,15 Å и c = 10,89 Å и четири формулни единици по единечна ќелија.
Феодосијт

Феодосијт — многу редок хлориден минерал, неодамна одобрен, со формула Cu<sub>11</sub>Mg<sub>2</sub>Cl<sub>18</sub>(OH)<sub>8</sub>•16H<sub>2</sub>O. Неговата структура е единствена. Феодосијт доаѓа од вулканот Толбачик, познат по многу ретки фумаролски минерали. Хемиски слични минерали, хлориди што содржат и бакар и магнезиум, вклучуваат хајдеит, паратакамит-(Mg) и тондиит.
1 Карактеристики
Феодосијт е хидриран бакар-магнезиум хлорид со хемиска формула Cu₁₁Mg₂Cl₁₈(OH)₈(H₂O)₁₄·2H₂O.[2] Беше одобрен како валиден вид од страна на Меѓународното минералошко здружение во 2015 година. Кристализира во моноклиничниот систем. Неговата структура е единствена. Некои минерали со сличен хемиски состав (хлориди што содржат бакар и магнезиум) се хајдеит, паратакамит-(Mg) и тондиит.
2 Формирање и наслаги
Феодосијт е откриен во фумаролата Главна Теноритоваја на вулканот Толбачик, кој се наоѓа во Камчатка (Далечноисточен федерален округ, Русија). Ова е единственото место каде што е пронајден овој минерален вид.
Дијаспорит

Дијаспорит е минерал од алуминиум хидроксид оксид, α-AlO(OH), кој кристализира во орторомбичниот систем и е изоморфен со гетит. Понекогаш се јавува како сплескани кристали, но обично како ламеларни или лушпести маси, при што сплесканата површина е насока на совршено расцепување на која сјајот е изразено бисерен по карактер. Тој е безбоен или сиво-бел, жолтеникав, понекогаш виолетов по боја и варира од проѕирен до транспарентен. Може лесно да се разликува од другите безбојни транспарентни минерали со совршено расцепување и бисерен сјај (на пр. лискун, талк, бруцит и гипс) по неговата поголема тврдост од 6,5–7. Неговата специфична тежина е 3,4. Кога се загрева пред цевката за дување, тој насилно се распаѓа, распаѓајќи се во бели бисерни лушпи.
Минералот се јавува како производ на промена на корунд или шмиргла и се наоѓа во грануларен варовник и други кристални карпи. Добро развиени кристали се наоѓаат во наоѓалиштата на шмиргла на Урал и во Честер, Масачусетс, и во каолинот во Шемниц во Унгарија. Доколку може да се добие во големи количини, би бил од економско значење како извор на алуминиум.
Дијаспората, заедно со гибсајт и боемит, е главна компонента на алуминиумската руда боксит.
Првпат е опишан во 1801 година за појава во Мраморскиот завод, Свердловската област, Среден Урал, Русија. Името, кое го измислил Рене Жист Ауј, потекнува од старогрчкиот збор што значи „да се расејува“, алузија на неговото распаѓање при загревање.
''Чарит'', ''отоманит'', ''туркизит'' и ''зултанит'' се трговски имиња за дијаспорит со квалитет на скапоцен камен (исто така позната како турски дијаспорит) од планините Илбир во југозападна Турција.
Фенгченгит

Фенгченгит — редок минерал од еудијалитната група со формулата . Формулата е поедноставена бидејќи не покажува присуство на циклични силикатни групи. Во споредба со другите минерали од групата, фенгченгитот се карактеризира со присуство на железен фери (со што е сличен на икранит, моговидит и фекличевит) и есенцијални, доминантни празнини. Минералот е откриен во комплексот Саима во близина на градот Фенгченг во Кина - оттука и неговото име.
1 Карактеристики
Фенченгитот е циклосиликат со хемиска формула Na₁₂◻₃(Ca,Sr)₆Fe³⁺₃Zr₃Si(Si₂₅O₇₃)(H₂O,OH)₃(OH,Cl)₂. Беше одобрен како валиден вид од страна на Меѓународната минералошка асоцијација во 2011 година, а првпат беше објавен во 2017 година. Кристализира во тригоналниот систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е 5. Хемиски е сличен на еудијалитот, а исто така е сличен на моговидитот во однос на празнината и доминацијата на ферично железо.
Примерокот што беше користен за одредување на видот, познат како типски материјал, е зачуван во минералошката колекција на Геолошкиот музеј на Кина, во Пекинг (Народна Република Кина).
2 Формирање и наслаги
Откриен е во Народна Република Кина, поточно во градот Саима, во округот Куандијан (Дандонг, покраина Љаонинг), каде што се наоѓа во форма на анхедарни до субхедарни зрна, генерално помеѓу 1 и 7 mm, при што најголемата е со големина поголема од 15 mm. Ова кинеско место е единственото на планетата каде што е опишан овој вид минерал.
Фераиолоит

Фераиолоит — редок минерал со формулата MgMn<sup>2+</sup><sub>4</sub>(Fe<sup>2+</sup><sub>0.5</sub>Al<sub>0.5</sub>)<sub>4</sub>Zn<sub>4</sub>(PO<sub>4</sub>)<sub>8</sub>(OH)<sub>4</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>20</sub>. Поврзан е со фосфатниот минерал фалстерит . Фераиолоитот е пронајден во пегматити во рудникот на компанијата Фут Литиум, округ Кливленд, Северна Каролина, САД. Името му е дадено на Џејмс (Џим) А. Фераиоло (1947–2014).
1 Карактеристики
Фераиолоитот е хемиски елемент со хемиска формула MgMn₄2+(Fe2+0.5Al3+0.5)₄Zn₄(PO₄)₈(OH)₄(H₂O)20. Беше одобрен како валиден вид од страна на Меѓународната минералошка асоцијација во 2015 година. Кристализира во моноклиничниот систем. Фераиолоитот има единствена комбинација на елементи и е тесно поврзан со фалстеритот.
2 Формирање и наслаги
Откриен е во рудникот Фут, во округот Кингс Маунтин (Северна Каролина, САД). Ова е единственото место каде што е пронајден овој минерален вид.
Жулија Симон

Жулија Симон (родена на 9 октомври 1996 година) — француска биатлонка. Таа се натпреварува на Светскиот куп во биатлон.
1 Биатлонски резултати
Сите резултати се превземени од Меѓународната унија за биатлон.
1.1 Олимписки игри
Таа има освоено пет медали; три златни и два сребрени.
Настан, Поединечно, Спринт, Потера, Масовен старт, Штафета, Мешовита штафета
2018 Пјонгчан, (не се натпреварувала)
2022 Пекинг, 21-во, 29-то, 8-мо, 6-то, 6-то, Сребро
2026 Милано Кортина, Злато, 34-то, —, Сребро, Злато, Злато
1.2 Светски првенства
Таа има освоено 13 медали, од кои 10 златни и три бронзени.
Настан, Поединечно, Спринт, Потера, Масовен старт, Штафета, Мешовита штафета, Поединечна мешана штафета
2019 Естерсунд, 24-то, 61-во, —, —, 8-мо, 8-мо, 7-мо
2020 Разун Антерзелва, 31-во, 41-во, 35-то, 5-то, 14-то, 7-мо, —
2021 Покљука, Не завршила, 28-мо, 22-ро, 16-то, 8-мо, 5-то, Злато
2023 Оберхоф, 5-то, 10-то, Злато, Бронза, 4-то, Бронза, —
2024 Нове Место, Бронза, Злато, Злато, 4-то, Злато, Злато, —
2025 Ленцерхајде, Злато, 7-мо, 12-то, 22-ро, Злато, Злато, Злато
1.3 Светско првенство
Сезона, Генерално, Поединечно, Спринт, Потера, Масовен старт
Поени, Позиција, Поени, Позиција, Поени, Позиција, Поени, Позиција, Поени, Позиција
2016–17, 29, 79-та, 0, —, 16, 69-та, 13, 73-та, 0, —
2017–18, 42, 67-ма, 0, —, 29, 60-та, 13, 66-та, 0, —
2018–19, 415, 23-та, 47, 23-та, 168, 17-та, 115, 25-та, 85, 24-тa
2019–20, 551, 8-ма, 74, 13-та, 211, 9-та, 144, 8-ма, 128, 12-тa
2020–21, 575, 13-та, 19, 44-та, 140, 19-та, 192, 10-та, 181, 3-тa
2021–22, -, 12-та, -, 8-ма, -, 15-та, -, 7-ма, -, 8-мa
2022–23, 1093, 1-ва, 155, 2-ра, 295, 3-та, 373, 1-ва, 270, 1-ва
2023–24, -, 5-та, -, 5-та, -, 6-та, -, 2-ра, -, 2-рa
2 Приватен живот
На 25 октомври 2025 година, Симон била осудена на 3 месеци условна затворска казна и парична казна од 15.000 евра за кражба од кредитната картичка на соиграчката Жастин Брајсаз-Буше. На почетокот таа го негирала обвинението, тврдејќи дека е жртва на кражба на идентитет, но подоцна ја признала вината.
Дисциплинскиот комитет на Француската скијачка федерација го разгледал случајот на Симон и донела одлука да ја санкционира. Таа добила шестмесечна забрана (пет месеци суспендирана) и парична казна од 30.000 евра (15.000 евра суспендирана). Поради оваа казна, таа не можела да се натпреварува на првата фаза од Светскиот куп во биатлон 2025–26 година во Естерсунд, Шведска.
Себастијан Ахо

Себастијан Антеро Ахо, роден на 26 јули 1997 година, е фински професионален хокеар на мраз. Тој настапува како напаѓач и е заменик капитен на екипата Каролина Харикејнс во Националната хокеарска лига (НХЛ). Пред заминувањето во НХЛ, Ахо играл за Оулун Карпет во финската СМ-лига, каде што го имал своето професионално деби во сезоната 2013–14. На НХЛ драфтот во 2015 година бил избран како 35-ти пик, а своето деби во НХЛ го направил во сезоната 2016–17 со Каролина Харикејнс.
1 Играчка кариера
1.1 СМ-лига
Ахо го забележал своето деби во СМ-лига со екипата на Оулун Карпет во сезоната 2013–14. Во плејофот од сезоната 2014–15, тој го постигнал решавачкиот гол во продолжението на седмиот натпревар од финалната серија, со што му помогнал на Карпет да ја освои титулата фински шампион.
1.2 Каролина Харикејнс
Ахо бил рангиран меѓу првите 20 европски напаѓачи кои ги исполнувале условите за учество на НХЛ драфтот во 2015 година. На самиот драфт, тој бил избран во втората рунда како 35-ти избор во вкупниот пласман од екипата на Каролина Харикејнс.
На 13 јуни 2016 година, Ахо склучил тригодишен договор на почетно ниво со екипата на Каролина. Своето деби во НХЛ го имаше на 13 октомври 2016 година, кога во првиот натпревар од сезоната 2016–17 ја запиша и својата прва асистенција. На 12 ноември истата година, го постигнал својот прв гол во лигата, а подоцна додал уште еден во победата од 5–1 против Вашингтон Капиталс. На 31 јануари 2017 година, Ахо го остварил својот прв хет-трик во кариерата на натпреварот против Филаделфија Флаерс, со што станал најмладиот играч во историјата на франшизата Харикејнс/Вејлерс кој постигнал хет-трик.
2 Личен живот
Ахо бил роден во Сатакунан кескусаираала во Пори, но официјално неговото родно место е Раума.
Јоханес Дале Шевдал

Јоханес Дале-Шевдал, роден на 23 мај 1997 година, е норвешки биатлонец кој учествувал на Светското првенство во биатлон во 2020 година. Тој ја освои златната медалја во масовниот старт на 15 км на Зимските олимписки игри во 2026 година.
1 Резултати од биатлон
Сите резултати се добиени од Меѓународната унија за биатлон .
1.1 Олимписки игри
''1 медал (1 златен)''
Мак Форхенд

Мак Форхенд, роден на 4 август 2001 година, е американски скијач во слободен стил кој настапува на меѓународни натпревари. На Зимските олимписки игри 2026, освоил сребрен медал во големиот воздушен натпревар. Дополнително, тој има освоено 6 медали на Зимските X игри и се искачил на подиумот 11 пати на Светскиот куп на ФИС.
1 Позадина
Форхенд пораснал во Конектикат и започнал да скија во планинското одморалиште Стратон во Вермонт.
2 Кариера
Тој учествувал на Светското првенство во скијање слободен стил под ФИС, каде што на само 17 години, во својата прва сезона, го освоил ФИС Кристален глобус во слоупстајл.
На 20-годишна возраст, настапил на Зимските олимписки игри во Пекинг во 2022 година. Во големиот воздушен натпревар се пласирал во финалето и завршил на 11-то место, додека во слоупстајл дисциплината го освоил 17-то место.
На Зимските X игри во Аспен во 2026 година, Форхенд освоил златен медал во машкиот натпревар Биг Ер, постигнувајќи 96,00 поени во своето второ трчање. Подоцна, на Зимските олимписки игри во Италија истата година, тој го освои сребрениот медал во дисциплината голем воздух со 98,25 поени, што му дало вкупно 193,25 поени. Дополнително, тој завршил на 11-то место во финалето на слоупстајл дисциплината.
Фермиит

Фермиит — редок ураниумски минерал со формула Na<sub>4</sub>(UO<sub>2</sub>)(SO<sub>4</sub>)<sub>3</sub>·3H<sub>2</sub>O. Хемиски поврзани минерали вклучуваат опенхајмерит, мајсерит (кој е исто така структурно поврзан со фермиит), белаковскиит, натрозипеит и платилит. Фермиит доаѓа од рудникот Блу Лизард, округ Сан Хуан, Јута, САД, кој е познат по многу ретки ураниумски минерали. Името го носи во чест на Енрико Ферми (1901–1954).
1 Здружение
Фермиит е тесно поврзан со бројни други сулфатни минерали: опенхајмерит, синилардит, ветерилит, бледит, манганобледит, халкантит, епсомит, гипс, хексахидрит, кронкит, сидеронатрит и тамаругит.
2 Кристална структура
Главниот градежен блок на кристалната структура на фермиит е синџир со состав (UO<sub>2</sub>)(SO<sub>4</sub>)<sub>3</sub>. Синџирите се поврзани со пет типа на Na-O полиедри.
3 Карактеристики
Фермиит е сулфат со хемиска формула Na₄(UO₂)(SO₄)₃(H₂O)₃. Бил одобрен како валиден вид од страна на Меѓународното минералошко здружение во 2014 година, а првпат беше објавен една година подоцна. Кристализира во орторомбичниот систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е 2,5.
Мострите што се користат за одредување на видот, познат како типски материјал, се зачувани во минералошките колекции на Природонаучниот музеј на округот Лос Анџелес, во Лос Анџелес (Калифорнија) со каталошки броеви: 65546, 65547 и 65548, и во Минералошкиот музеј Ферсман, на Руската академија на науките, во Москва (Русија).
4 Формирање и наслаги
Откриен е во рудникот „Син гуштер“, кој се наоѓа во Ред Кањон, округ Сан Хуан, Јута, САД, каде што се јавува како призми со {101} фацијална навика, долги до ~0,5 mm, и во субпаралелни или неправилни агрегати. Исто така, е опишан во блискиот рудник Марки, при што овие два рудници се единствените места на планетата каде што е опишан овој минерален вид.
5 Наводи
Јенс ван 'т Ваут

Јенс ван 'т Ваут, роден на 6 октомври 2001 година, е холандски брз лизгач на кратки патеки. Тој освоил три златни олимписки медали и еден бронзен медал на Зимските олимписки игри во 2026 година. На Зимските олимписки игри во 2022 година, тој заедно со холандскиот тим поставил олимписки рекорд во мешаната штафета на 2000 метри.
1 Личен живот
Постариот брат на Ван 'т Ваут, Меле, е исто така брз лизгач на кратки патеки.
Фекличевит

Фекличевит — редок минерал од еудијалитската група со формула Na<sub>11</sub>Ca<sub>9</sub>(Fe<sup>3+</sup>,Fe<sup>2+</sup>)<sub>2</sub>Zr<sub>3</sub>NbSi(Si<sub>3</sub>O<sub>9</sub>)<sub>2</sub>(Si<sub>9</sub>O<sub>27</sub>)<sub>2</sub>. Оригиналната формула беше проширена за да се покаже присуството на циклични силикатни групи и присуството на силициум на местото M4, според номенклатурата на еудијалитската група. Во споредба со другите минерали од групата, фекличевит се карактеризира со присуство на железно железо (со што е сличен на икранит, моговидит и фенгченгит) и доминација на калциум на местото N4. Калциумот е подреден во структурата и е присутен и на местото M1. Други минерали што содржат железо од групата се еудијалит, ферокентбруксит, георгбарсановит, хомјаковит, лабиринтит, онеилит и растсветаевит, но тие содржат повеќе феро железо. Името Фекличевит го добива по чест на рускиот минералог и кристалограф, В.Г. Фекличев.
1 Карактеристики
Фекличевит е силикат со хемиска формула Na₁₁Ca₉(Fe³⁺,Fe²⁺)₂Zr₃Nb[Si₂₅O₇₃](OH,H₂O,Cl,O)₅. Кристализира во тригоналниот систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е 5,5.
Според класификацијата на Никел-Струнц, фекличевит припаѓа на „09.CO: Циклосиликати со 9 врски [Si9O27]18-“ заедно со следниве минерали: алуаивит, еудијалит, ферокентбруксит, кентбруксит, хомјаковит, манганохомјаковит, онеилит, раслакит, карбокентбруксит, зирзилит-(Ce), икранит, тасекит, растсветаевит, голишевит, лабиринтит, јонсенит-(Ce), моговидит, георгбарсановит, аквалит, дуалит, андриановит, воронковит и манганоеудијалит.
2 Појава и асоцијација
Фекличевит е пронајден во канкринитната сиенитна вена од пегматоиден тип, која се јавува во алкалниот масив Ковдор, на полуостровот Кола, Русија. Фекличевит коегзистира со егирин - диопсид, канкринит, калиумов фелдспат, пектолит, титанит, хематит и пиротит.
3 Белешки за хемијата
Фекличевит има доста високи примеси на манган и флуор, со помали количини на хафниум, стронциум, титаниум, цериум и лантан.
Myosotis stricta

''Myosotis stricta'' — растителен вид од родот ''Myosotis''.
1 Опис
''Myosotis stricta'' е едногодишно растение, високо од 5 до 40 см. Стебленцето му е вертикално, обично од основата многу разгрането, со кукесто свиткани влакна во основата, влакната во горниот дел на стеблото свртени нагоре или прилегнати. Базалните листови собрани во розета, ланцетни до елиптични, долги 10 до 30 мм, широки 2–5 мм, во основата стеснети, долната површина од листовите особено по жилите со кукесто свиткани влакненца. Стеблените листови ланцетни или елиптични, приседнати, долги до 25 мм, широки 2 до 5 мм, со исправени влакна. Цветовите збиени во врвниот дел во срповидно соцветие кое при образувањето на плодот е силно издолжено. Цветните дршки се куси, околу 1 мм, со прилегнати влакненца, при образување на плодот до 1,5 мм, свртени нагоре и косо поставени во однос на оската на соцветието, која е со нагоре свртени и прилегнати влакна. Долните цветови се со брактеи (1–2). Чашката e yвончевидна, при цветањето долга околу 2 мм, при образувањето на плодот се издолжува до 4 мм, всечена до половината на 5 издолжено-триаголни запци, со бројни кукесто свиткани влакна во долниот дел и со прилегнати или полустрчести влакна во горниот дел, не отпаѓа. Венчето е со куса венечна трубичка, одвај подолго од чашката, проширениот дел од венчето со пречник од околу 2 мм, светло до потемносино. Оревчињата се јајцевидни, во врвниот дел заострени, долги околу 1,5 мм, 1 мм широки, кафеави.
2 Живеалиште
Живеалишта на ''Myosotis stricta'' се брдски пасишта, тревести места, камењари, почесто на силикатна подлога, но се среќава на серпенти и варовник. Се наоѓа на надморски височини од 200 до 1700 метра.
3 Распространетост
''Myosotis stricta'' може да се најде во Европа и Азија.
3.1 Во Македонија
Скопска Црна Гора – с. Побожје, Рамно, с. Арачиново; Жеденска Клисура – с. Рашче, с. Сулари; Куманово – Кокино, с. Младо Нагоричане, с. Малотино, с. Пелинце, Страцин – Карпински манастир, Мокро Езеро, Плоче; Велес – Св. Илија, Манговица – с. Пестришино, с. Мечкуевци; Кратово; Овче Поле – Богословец; Пробиштип; Штип – железничка станица „Ванчо Прке“; Кавадарци – с. Ресава , с. Бојанчиште; Валандово – манастирот „Св. Ѓорѓија; Гевгелија – Богданци; Струмица – с. Сушица, с. Иловица , с. Габрово; Огражден – с. Петралинци; планина Серта; Осоговски Планини – с. Калниште, Саса; Кочани – с. Истибања; Делчево – Македонска Каменица, Тодоровци, с. Луковица, с. Шашковица, Голак; Пехчево: Влаина Планина – Јудови Ливади; Радовиш; Плачковица – река Плаваја; Тетово – с. Рогачево; Шар Планина – с. Лисец, Попова Шапка, с. Долно Јеловце; Сува Гора, с. Лешница; Бистра – Смрека, с. Галичник, с. Кнежино, Меденица; Кичево – с. Цер; Галичица – Суво Поле; Прилеп – Маркови Кули, с. Загорани, с. Мраморани, с. Лознани, с. Кукуречани, Црновршка Река, Дабничка Планина; Мариово – с. Вепрчани, с. Манастир, Селечка Планина, Расимбегов мост, Рамниште, с. Дуње; Преспа – с. Крани.
Ферикоронадит

Ферикоронадит — оловен минерал откриен во 2016 година од Чуканов и сор. во близина на Нежилово, Македонија. Неговата поедноставена елементарна формула е Pb(Mn<sub>6</sub><sup>4+</sup>Fe<sub>2</sub><sup>3+</sup>)O<sub>16</sub>, и се наоѓа во матрица од шпинели со доминантен цинк. Ферикоронадитот е именуван како аналог на коронадитот.
1 Етимологија и историја
Името произлегува едноставно од неговата врска со коронадитот, од кој е аналог на железо, и од фактот дека тривалентниот јон на железо Fe3+ е главниот октаедарски катјон за балансирање на полнежот, заменувајќи го јонот на манган Mn3+.
Неговиот типски примерок е зачуван во Минералошкиот музеј А.Е. Ферсман на Руската академија на науките во Москва, Русија, под каталошки број 4787/1 и во Националната установа на Македонскиот музеј за природна историја во Скопје, Македонија, под каталошки број PNMG 790. Неговиот типски локалитет се наоѓа и во Македонија, во долината Бабуна.
2 Карактеристики
Ферикоронадитот е оксид со хемиска формула Pb(Mn₆4+Fe₂3+)O16. Одобрен е како валиден вид од страна на Меѓународното минералошко здружение во 2016 година. Тој е аналог на Fe3+ на коронадитот. Хемиски е поврзан со линдквистит, плумбоферит, зензенит и магнетоплумбит. Кристализира во тетрагоналниот систем. Се наоѓа во мали вени со дебелина до 8 милиметри, во грануларни агрегати составени главно од шпинели доминирани од цинк. Неговата структура се базира на двојни синџири кои се состојат од октаедри со центрирано лице од (Mn, Fe, Ti) кои делат рабови; синџирите имаат заеднички темиња, со што формираат псевдо-рамка; големите катјони (Pb, Ba) се наоѓаат во тунели во оваа рамка.
3 Кристална структура
Ферикоронадитот кристализира во тетрагоналниот систем во просторната група I4/m (група бр. 87) со параметри на решетката a = 9,9043(7) Å и c = 2,8986(9) Å, плус една формулна единица по единечна ќелија.
4 Формирање и наслаги
Откриен е во долината Бабуна на планините Јакупица, во Нежилово (општина Чашка, Македонија). Ова е единственото место каде што е опишан овој минерален вид. Обично се наоѓа поврзан со други минерали како што се: алмеидаит, барит, франкинит, гахнит, хетеролит, кварц, ромеит, цинков мусковит, цинков талк, циркон и два вида засега неименувани: Неименуван (Mn аналог на плумбоферит) и Неименуван (Mn аналог на плумбоферит).
Ицхак де Лаат

Ицхак де Лаат (роден на 13 јуни 1994 година) е холандски лизгач на кратки патеки.
1 Кариера
Под влијание од својот татко Де Лаат почнал да лизга на осум години. Тој освоил златен медал во штафетна трка на 5000 м во 2017 во Ротердам.
Тој се квалификувал за Зимските олимписки игри 2018 во трките на 1000 метри за мажи, 1500 метри за мажи и штафета на 5000 метри.
Инспириран од метал музиката, тој ги дизајнира сликите на своите шлемови.
Џовани Францони

Џовани Францони (роден на 30 март 2001) — италијански тркач во алпско скијање учесник на Светскиот куп во алпско скијање.
1 Кариера
Во својата деби сезона, Францони постигнал четири подиуми на Светскиот куп во брзински дисциплини, вклучувајќи ја и неговата прва победа во кариерата во легендарниот спуст во Кицбил, а го освоил и сребрениот медал во машкиот спуст на домашните Зимски олимписки игри во 2026 година.
2 Резултати од Светски куп
2.1 Пласман во сезоната
Сезона
Возраст, Вкупно, Слалом, Велеслалом, Супервелеслалом, Спуст
2022, ''20'', 138, —, 51, 53, —
2023, ''21'', 133, —, —, 58, 59
2024, ''22'', 140, —, —, 52, —
2025, ''23'', 49, —, —, 13, 32
2026, ''24'', 9, —, —, 5, 4
:
2.2 Подиуми на трки
* 2 победи – (1 спуст, 1 супервелеслалом)
* 4 подиуми (2 спуст, 2 супервелеслалом), 9 меѓу првите десет
Сезона
Датум, Локација, Дисциплина, Место
2026, 18 декември 2025, Вал Гардена, Италија, Супервелеслалом, 3-ти
16 јануари 2026, Венген, Швајцарија, Супервелеслалом, 1-ви
17 јануари 2026, Спуст, 3-ти
24 јануари 2026, Кицбил, Австрија, Спуст, 1-ви
3 Резултати од Светско првенство
Година
Возраст, Слалом, Велеслалом, Супервелеслалом, Спуст, Екипно комбинирано, Тимски настан, Паралелно
2021, ''19'', —, 14, —, —, 23, —, БДНФ
2025, ''23'', —, 20, ДНФ, 21, —, —, —
4 Олимписки резултати
Година
Возраст, Слалом, Велеслалом, Супервелеслалом, Спуст, Екипно комбинирано
2026, ''24'', —, 24, 6, 2, 7
Партенопа (филм)

„Партенопа“ (''Parthenope'') – филм на режисерот Паоло Сорентино од 2024 година. Главните улоги ги играат: Селест Дала Порта, Стефанија Сандрели и Гери Олдман.
1 Синопсис
Една жена, родена во Неапол во 1950 година, ја бара среќата во токот на долгите лета на својата младост, заљубена во својот роден град и неговите бројни незаборавни ликови. Во филмот се прикажува животот на Партенопа, од раѓањето до денешнината...
Јерн Венцел

Јерн Венцел (роден на 13 август 2004) — германски боб-санкач. Тој ја претставувал Германија на Зимските олимписки игри во 2026 година.
1 Кариера
Јерн Венцел го имал своето деби како кочник на Европското првенство во боб-санкање на 3 декември 2022 година. На 18 февруари 2024 година, тој го имал своето деби на Светското првенство во боб-санкање како кочник во четири-члениот тим на Кристоф Хафер. Во февруари 2025 година, тој се натпреварувал на Европското првенство во боб-санкање и освоил златен медал во дисциплината четиричлено натпреварување, заедно со Флоријан Бауер, Георг Флајшхауер и пилотот Јоханес Лохнер. Следниот месец, тој се натпреварувал на Светското првенство и освоил сребрен медал во дисциплината четиричлено натпреварување во Лејк Плесид.
Во сезоната 2024/25, Венцел и Лохнер обезбедиле победа во Светското првенство, прво во боб-санкање за двајца, а подоцна и во боб-санкање за четири лица. Следната сезона, ја освоил првата трка од сезоната во новоизградениот лизгачки центар Кортина, како и трката во Лилехамер, и двете во тим од четири лица. На Европското првенство во 2026 година, Лохнер, Венцел, Флајшхауер и Торстен Маргис го освоиле сребрениот медал во боб за четири лица.
2 Резултати од Светско првенство
Настан, Двочлено, Четиричлено
2025 Лејк Плесид, 2-ри
Елиса Конфортола

Елиса Конфортола (родена на 2 април 2002 година) е италијанска лизгачка на кратки патеки. Конфортола е европски шампион на 1500 метри во 2024 и 2025 година. Со италијанската мешана штафетна екипа таа го освоила сребрениот медал на Светското првенство во 2025 година и златниот медал на Зимските олимписки игри во 2026 година.
1 Кариера
1.1 Јуниор
Конфортола започнала да се натпреварува во брзо лизгање на возраст од 12 години на ледената арена во Бормио, под тренерство на Никола Родигари. Таа ја претставувала Италија на Светското првенство за млади во 2018 година, освојувајќи бронзен медал во штафетната трка за жени. Во 2019 година, тимот на Италија со Конфортола повторно го освоил третото место. На Европските млади олимписки игри во Сараево во 2019 година, Конфортола освоила златен медал на трката на 1500м.
1.2 Сениор
Конфортола се приклучила на Групо Супортиво Фијаме Оро и ја претставувала Италија на Европското првенство од 2023 до 2026 година, освојувајќи го златниот медал во индивидуална конкуренција во 2024 година на трката на 1500 метри. Конфортола била наградена со наградата „Џулио Онести“ за извонреден придонес во италијанскиот спорт. Во 2025 година била дел од тимот на Италија кој победил во женската штафетна трка.
На Светското првенство во 2025 година, Конфортола била дел од италијанскиот тим кој освоил сребрен медал во мешаната екипна штафетна трка. Таа ја претставува Италија на Зимските олимписки игри 2026, каде што била дел од мешаниот екипен тим на Италија кој го освоил златниот медал.
Стефан Ембахер

Стефан Ембахер (роден на 12 јануари 2006та година) е австриски скијачки скокач кој се натпреварува на светското првенство за скијачки скок. Тој е сметан за еден од најистакнатите млади спортисти во спортот, има освоено повеќе титули за Светското јуниорско првенство во нордиско скијање и освојувајќи подиум на Светскиот куп на почетокот на неговата сениорска кариера.
1 Ран живот
Ембахер е роден во Хопфгартен во Бриксентал, во австриската покраина Тирол. Започнал да се занимава со скијачки скокови уште на млада возраст, а подоцна го посетувал престижниот „Шигимназиум Стамс“, кој е голем центар за развој на австриските зимски спортисти. Тој го претставува зимскиот клуб „Кицбухелер“.
2 Кариера
2.1 Јуниорска кариера
Ембахер постигнал значаен успех на јуниорско ниво. На Светското првенство во нордиско јуниорско скијање во 2024 година во Планица, тој освоил златнен медал на нормалниот рид. Успешно ја одбранил својата титула на Светското првенство во нордиско јуниорско скијање во 2025 година во Лејк Плесид, станувајќи еден од ретките спортисти кои освоиле последователни јуниорски светски титули.
Тој, исто така, освоил медали во екипната и мешана конкуренција на јуниорските светски првенства.
2.2 Светско првенство
Ембахер првпат се појавил на Светскиот куп во скијачки скокови на ФИС на 3 јануари 2024 година на станицата „Фоур Хилс“ во Инсбрук, освојувајќи поени на својот прв настан од Светскиот куп во кариерата.
На 26 ноември 2025 година, тој го постигнал својот прв подиум на Светскиот куп со второто место во Фалун.
За време на Турнирот „Четири ридови“ во сезоната 2025–26, тој поставил нов рекорд во квалификациите за рид на „Гросе Олимпијшанце“ во Гармиш-Партенкирхен со скок од 145,5 метри.
2.3 Олимписки игри
На Зимските олимписки игри 2026, Ембахер освоил златен медал во машка конкуренција во супер тим на големи ридови за Австрија.
3 Стил и репутација
Ембахер е познат по својата силна механика на полетување, избалансирана позиција на лет и конзистентност во услови на променлив ветер. Неговите рани резултати го поставиле како еден од најперспективните млади скокачи во Австрија.
4 Резултати од Светското првенство
4.1 Индивидуални подиуми
* **1 подиум**
** 2-ри – Фалун, Шведска (голем рид), 26 ноември 2025 година
Потомци на сонцето

''Потомци на сонцето'' (|태양의 후예, |Descendants of the Sun) — јужнокорејска воено-драмска телевизиска серија од 2016 г., во која главните улоги ги толкуваат Сонг Џунг Ки, Сонг Хје Кјо, Џин Гу и Ким Џи Вон. Серијата се прикажувала на телевизискиот канал KBS2 од 24 февруари до 22 април 2016 г., секоја среда и четврток во 21:55 ч. по корејско време.
1 Содржина
Ју Ши Џин (го глуми Сонг Џунг Ки) е капетан на единица за специјални намени на јужнокорејската армија, кој се наоѓа во мировна мисија во жариштето на измислената земја Урук. Случајната средба со докторката Канг Мо Јон (ја глуми Сонг Хје Кјо) води до заемна вљубеност, но нивните професионални дејности не дозволуваат романсата да се развива непречено. Ши Џин мора да ги извршува наредбите на воената команда и да ги предводи војниците, додека Мо Јон не успева да стане професорка поради привилегираната положба на нејзината колешка конкурентка.
За време на еден од нивните состаноци, тие сфаќаат колку се разликуваат нивните погледи на животот: војникот мора да убива за да заштити други животи, додека докторката смета дека секој живот мора да биде спасен. Поради ова, тие одлучуваат да се разделат. Осум месеци подоцна, откако го одбива сексуалното вознемирување од страна на својот претпоставен, Мо Јон е принудена да замине во воена зона во Урук. Таму Ши Џин и Мо Јон повторно се среќаваат и заедно преживуваат земјотрес и епидемија, што повторно ги разгорува нивните чувства. По враќањето во Кореја, тие ја продолжуваат својата врска сѐ додека Ши Џин не е испратен на мисија каде што исчезнува без трага.
2 Улоги
Сонг Џунг Ки, капетан Ју Ши Џин
Сонг Хје Кјо, Канг Мо Јон
Џин Гу, постариот водник Со Де Јонг
Антон Лундел

Антон Лундел роден на 3 октомври 2001 година е фински професионален хокеар на мраз, кој е центар на Флорида Пантерс од Националната хокеарска лига (НХЛ). Лундел се сметал за најдобар кандидат за драфтот за влез во НХЛ во 2020 година, каде што беше избран на 12-то место во генералниот пласман од Пантерс. Лундел има освоено два последователни Стенли купови со Пантерс во 2024 и 2025 година.
1 Играчка кариера
Лундел за првпат играл како младинец на 14-годишна возраст до 16 години во рамките на јуниорската програма на ХИФК. Продолжувајќи го својот развој во текот на својата четврта сезона со клубот, Лундел кога за прв пат играл како професионалец, постигнал девет гола и 19 поени во 38 натпревари во текот на сезоната 2018-19 во Лига лигата. Покажувајќи го неговиот потенцијал како истакнат двонасочен напаѓач, Лундел ја продолжил својата дебитантска сезона со подобрување на своите офанзивни вкупни резултати со 10 гола и 28 поени во 44 натпревари од регуларната сезона пред сезоната 2019-20 да биде откажана поради пандемијата КОВИД-19.
На 7 јуни 2021 година, Ландел потпишал тригодишен договор на почетно ниво со Флорида Пантерс. Ландел го имал своето деби во НХЛ на 14 октомври 2021 година, во натпреварот на Флорида против Питсбург Пингвинс. На 19 октомври 2021 година, го постигнал својот прв гол во НХЛ, против голманот на Тампа Беј Лајтнинг, Андреј Василевски, во победата на Пантерс од 4–1. На 31 јануари 2022 година, Ландел го забележал својот прв натпревар во НХЛ со повеќе поени (пет асистенции) во победата на Пантерс од 8–4 над Колумбус Блу Џекетс. Тој беше прогласен за НХЛ дебитант на месецот за јануари 2022 година, откако постигнал 17 поени во 15 натпревари.
Во сезоната 2023-24, Ландел стигнал до финалето на Стенли Купот со Пантерс втора година по ред, победувајќи ги Едмонтон Ојлерс во седум натпревари и така го освоиле првото првенство во кариерата на Стенли Купот. Една недела по освојувањето на Стенли Купот, Ландел потпишал шестгодишно продолжување на договорот со Пантерс во вредност од 30 милиони долари. Во сезоната 2024-25, Ландел и Пантерс конечно ќе го освојат третото последователно финалето на Стенли Купот и ќе го повторат успехот како шампиони на Стенли Купот втора година по ред, повторно победувајќи ги Ојлерс во финалето во шест натпревари.
2 Меѓународна кариера
Антон Лундел освоил златен медал со селекцијата на Финска до 18 години на Светско првенство до 18 години 2018, при што забележал шест поени во седум натпревари, а следната година триумфирал и со јуниорската репрезентација на Финска на Светско јуниорско првенство 2019 со четири поени во седум средби; по пропуштањето на турнирот во 2020 година поради повреда, се вратил на Светско јуниорско првенство 2021, каде ја предводел Финска до бронзен медал со учинок од шест голови и вкупно десет поени во седум натпревари, што го вброило меѓу тројцата најдобри стрелци на првенството, а истата година освоил и сребрен медал со сениорската репрезентација на Репрезентација на Финска во хокеј на мраз на Светско првенство во хокеј на мраз 2021.
3 Награди и почести
Награда, Година, Реф.
НХЛ
Шампион на Стенли Купот, 2024, 2025,
4 Поврзано
*
Целестин (минерал)

Целестин (име прифатено од IMA) или целестит — минерал кој се состои од стронциум сулфат (SrSO). Минералот го добил името по неговата повремена деликатна сина боја. Целестин и карбонатниот минерал стронцианит се главни извори на елементот стронциум, кој најчесто се користи во огномет и во разни метални легури.
1 Етимологија
Целестинот го добил своето име од латинскиот збор ''caelestis'' што значи небесен, кој пак бил изведен од латинскиот збор ''caelum'' што значи небо, воздух, време, атмосфера и небо.
2 Појава
Целестинот се јавува како кристали, а исто така и во компактни масивни и фиброзни форми. Најчесто се наоѓа во седиментни карпи, често поврзани со минералите гипс, анхидрит и халит. Повремено, на некои локации, може да се најде и со сулфурни инклузии.
Минералот се наоѓа низ целиот свет, обично во мали количини. Бледо сини кристални примероци биле пронајдени на Мадагаскар. Бели и портокалови варијанти биле пронајдени и во Јејт, Бристол, Велика Британија, каде што бил екстрахиран за комерцијални цели до април 1991 година.
Скелетите на протозоата Алкантара се од целестин, за разлика од оние на другите радиоларијани кои се состојат од силициум диоксид.
Во карбонатни морски седименти, растворањето во закоп е препознаен механизам на таложење на целестин. Понекогаш тој се користи како скапоцен камен.
3 Геоди
Целестинските кристали се наоѓаат во некои геоди. Најголемиот познат геод во светот, целестински геод со дијаметар од 11 метри во најшироката точка, се наоѓа во близина на селото Пут-ин-Беј, Охајо, на островот Саут Бас во езерото Ири. Геодата била претворена во пештера за набљудување наречена Кристална пештера, а кристалите кои некогаш го сочинувале дното на геодата биле отстранети. Геодата има целестински кристали со ширина од 46 см во пречник, а се проценува дека тежина на секој кристал е околу 140 кг.
Се верува дека целестинските геоди се формираат преку замена на алабастерните нодули кои се состојат од калциум сулфати, гипс или анхидрит. Калциум сулфатот е ретко растворлив, но стронциум сулфатот е претежно нерастворлив. Растворите што содржат стронциум, а кои доаѓаат во контакт со нодули од калциум сулфат, го раствораат калциумот, оставајќи празнина. Стронциумот веднаш се таложи како целестин, при што кристалите растат во новоформираната празнина.
Розелит

Розелитот е редок арсенатен минерал со хемиска формула: . Лесно растворлив во киселини. Првпат е опишан во 1825 година за појава во рудниците Раполд во Шнеберг, Саксонија, Германија и именуван од Арманд Леви по германскиот минералог Густав Роуз. Се јавува во хидротермални средини што содржат кобалт и е поврзан со вени на кварц и халцедон во типската локација. Исто така, е пријавен во Италија, Мароко, Чиле, Британска Колумбија и неколку локации во Германија.
Плеохроизмот на розелитот зависи од хемискиот состав, при што потемно-розовите сорти имаат поголема содржина на кобалт, а посветло-розовите сорти имаат поголема содржина на калциум и магнезиум. Ова доведува до две различни шеми на плеохроизам, една за темна розова и една за светла розова. Темно-розовите сорти имаат X: темна розова, Y: бледа розова, Z: побледа розова. Светло-розовите сорти имаат X: бледа розова, Y: побледа розова, Z: најбледа розова боја. Поради својата светла и богата боја, розелитот е многу популарен меѓу собирачите на минерали.
Флора Табанели

Флора Табанели (родена на 20 ноември 2007 година) — италијанска слободна скијачка.
1 Кариера
Табанели ја претставувала Италија на Зимските младински олимписки игри 2024 и била знаменосец за време на отварачката церемонија. За време на Младинските олимписки игри таа освоила златни медали во дисциплините голем скок во воздух и слоупстајл.
За време на Светскиот куп во слободно скијање на МСФ во сезоната 2024–25, Табанели го освоила женскиот кристален глобус во парк и пајп со 540 поени во натпреварите со голем скок во воздух и слоупстајл. На 13 март 2025 година, таа го освоила натпреварот во голем скок во воздух, истиот ден кога нејзиниот брат, Миро Табанели, го освоил својот прв натпревар од Светскиот куп во кариерата. Тие станале првиот брат и сестра што освоиле победа за време на ист Светски куп.
Таа дебитирала на МСФ Светското првенство во скијање на даскаво 2025 година и завршила на четвртото место во дисциплината слоупстајл. Една недела подоцна, таа се натпреварувала во дисциплината голем скок во воздух и освоила златен медал со резултат од 176,75 поени.
Во ноември 2025 година, Табанели претрпела скинат лигамент на десното колено откако незгодно слетала од скок додека тренирала со националниот тим за Зимските олимписки игри 2026. Во јануари 2026 година, таа била избрана да ја претставува Италија на Зимските олимписки игри 2026, откако неодамна се опоравила од сериозната повреда на коленото. Таа олимписки дебитирала во дисциплината голем скок во воздух и освоила бронзен медал. За време на нејзиното трето и последно натпреваруње од Зимските олимписки игри таа постигнала 94,25 поени за нејзиниот 1620, највисокиот резултат за трик во еден ден.
2 Личен живот
Постариот брат на Табанели, Миро, е исто така олимписки слободен скијач.
Јодирит

Јодирит или јодаргирит е природна минерална форма на сребрен јодид е релативно редок минерал кој припаѓа на класата на халиди. Кристализира во хексагонален кристален систем со хемиски состав β-AgI и обично формира безбојни, транспарентни, табеларни до призматични кристали со големина од сантиметри, но исто така и проѕирни, лушпести, грануларни до масивни минерални агрегати кои со текот на времето потемнуваат во воздух. Познати се и бисерно-сиви, жолто-зелени и кафеави варијанти.
1 Етимологија и историја
Јодиритот првпат бил откриен во 1859 година во „рудникот Албарадон“ во близина на Консепсион дел Оро во мексиканската држава Сакатекас и е опишан од Александар Феликс Густав Ахил Лејмери, кој го именувал минералот по неговите хемиски компоненти јод и сребро.
Поврзани минерали се кераргирит и бромирит.
2 Кристална структура
Јодаргиритот кристализира во хексагоналниот кристален систем во просторната група P63mc (просторна група бр. 186) со параметри на решетката a = 4,59 Å и c = 7,51 Å и две формулни единици по единична ќелија.
Јодаргиритот се формира како секундарен минерал преку оксидација во наслаги богати со сребро, заедно со други секундарни минерали на сребро како што се акантит, бромаргирит и хлораргирит, но исто така и церусит и природно сребро како придружни минерали.
Маршит

Маршитот (CuI) е природно настанат изометриски халиден минерал со повремена замена на сребро (Ag) со бакар (Cu). Цврст раствор помеѓу сребрениот миерзит на крајниот елемент и бакарниот маршит на крајниот елемент е пронајден во овие минерали од наоѓалишта во Брокен Хил, Австралија. Името на минералот е изведено од лицето кое прв го опишало, австралиски колекционер на минерали по име Чарлс В. Марш. Марш го привлекол вниманието кон природниот бакарен јодид (Маршит) во 1800-тите, нагласувајќи ја неговата природна појава, не треба да се меша со бакар(I) јодид, супстанца што најчесто се синтетизира во лабораториски услови.
Една од препознатливите карактеристики на маршитот е тоа што пред изложување на воздух минералот има слабо медено -жолта боја, но откако ќе се изложи на воздух станува тула -црвена боја. Друга карактеристика корисна за идентификување на маршитот е темноцрвената боја што ја флуоресцира под кратки бранови (SW) и долгобранови (LW) ултравиолетови зраци.
1 Геолошка појава
Типот на локалитет на маршит е метаморфозиран локалитет на олово-цинк-сребро руда во Брокен Хил, округ Јанковина, Нов Јужен Велс, Австралија. Некои од вообичаените минерални асоцијации на маршит на овој локалитет вклучуваат вад, лимонит, природен бакар, куприт и церусит.
Маршитот се јавува природно во геолошките супергенски наоѓалишта во Чукикамата, Чиле, кои се интензивно ископани за бакар. Дополнителни истражувања на карпите и минералите од оваа област покажуваат дека изотопи на јод кои се наоѓаат во минерали, како што е маршитот, и почвите, можат да се користат за да се разберат процесите што го формирале супергенското наоѓалиште.
Покрај повеќекратните појавувања во Австралија и Чиле, маршитот е пронајден и пријавен во Финска, Германија, Русија и Јужна Африка. На локалитетот Рубцовски во Алтајскиот крај, Русија, маршитот се наоѓа поврзан со други халидни минерали богати со јод, како што е миерзитот, во наоѓалиште на основни метали. Маршитот се наоѓа во наоѓалиштето на сребро ископано во рудникот за сребро Алберт во Мпумаланга, Јужна Африка, поврзан со разни минерали богати со сребро.
2 Библиографија
* Палаче, П.; Берман Х.; Фрондел, К. (1960). „ ''Данов систем на минералогија, том II: Халиди, нитрати, борати, карбонати, сулфати, фосфати, арсенати, волфрами, молибдати, итн. (Седмо издание)“'' Џон Вајли и синови, Инк., Њујорк, стр.20–22.