Маја Шестрем

Марија (Маја) Шестрем (1868–1961) била истакната шведска текстилна уметница од 1890-тите до 1930-тите. Конкретно, таа дизајнира сложени внатрешни украси за новото градско собрание на Стокхолм. Тие вклучуваат огромни свилени таписерии кои биле ткаени во Текстилната компанија Лујџи Бевилакуа во Венеција. По отворањето на градското собрание во 1923 година, Шестрем се преселила во Рим каде што го поминала остатокот од својот живот, на крајот во сиромаштија, отфрлена од Швеѓаните поради нејзиното верување во Мусолини. Сепак, нејзината репутација била обновена во 2000-тите.
1 Ран живот
Родена на 13 март 1868 година во парохијата Раус, општина Хелсингборг, Маја Шестрем била ќерка на Ларс Шестрем и Аманда Ландгрен. Таа била воспитана со нејзините три сестри и тројца браќа во резиденцијата на судскиот извршител во Барслов. И покрај тешките финансиски услови на семејството, таа и нејзините сестри оделе на училиште во блискиот Хелсингборг. Во 1886 година, благодарение на поддршката што ја добила од Аманда Ериксон, која работела во заводот за статистика, таа можела да го развие својот интерес за уметност во училиштето за уметност и занаети, Констфак Универзитетот за уметности, занаети и дизајн. Таму била запознаена со установата „Пријатели на ракотворбите“ (Handarbetets Vänner) која, благодарение на дизајните што ги направила, ја примиле во 1893 година. Наскоро таа станала нивниот водечки дизајнер, брзо стекнувајќи репутација за нејзините ткаенини за тапацир.
2 Кариера
Благодарение на соработката со архитектот Карл Вестман, во 1902 година таа дизајнира текстилни украси за Пресенс Вилата во Салтсјобаден и добива налог за производство на текстил за домаќинство и килим на куп за библиотеката на Госта Митаг-Лефлер, која доби критики. Во раните 1900-ти, таа произведувала и текстил за цркви.
Понатамошната соработка со Вестман доведува до провизија за сите внатрешни текстилни украси за новодизајнираната градска куќа на Стокхолм. Ова довело до тоа да помине две години во Венеција во ''фабриката за ткаење на свила Лујџи Бевилакуа каде што се произведувала'' нејзината голема таписерија Гениите на гозбата и свилените изработки Елен и Орел и Пауни. Овие дела сè уште ги красат Комората на Советот и Комората Три круни.
По отворањето на Градското собрание во 1923 година, Шестрем се преселила во Рим, каде што продолжила да дизајнира текстил во своето студио. Покрај тоа, заедно со нејзините три сестри соработувала во управувањето со Бла Боден бизнис во близина на Хелсингборг. Таа избрала и испратила уметнички дела од Италија, вклучувајќи ги и оние што самата ги изработила, на продажба во Шведска. Првично бизнисот напредувал, но интересот паднал во 1930-тите што довело до затворање во 1939 година.
Шестрем останала во Италија до крајот на животот. По завршувањето на Втората светска војна, таа живеела во сиромаштија во своето студио оштетено од бомба. Секогаш силен поддржувач на Мусолини, таа повеќе не била прифатена од скандинавската заедница. Починала во Хамбург на 30 октомври 1961 година додека се враќала од Хелсингборг во Рим. Таа е погребана во Барслов.
Маја Шестрем останала заборавена додека нејзините дизајни не биле повторно откриени на почетокот на 21 век. Облеката и чантите инспирирани од нејзините цртежи се продавале во италијанските модни продавници и во Хејвордс од Њујорк. Таа сега е препознаена како една од најважните текстилни уметници во Шведска.