procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Зоран Мариќ

Зоран Мариќ (роден на 21 февруари 1960 година) е српски професионален фудбалски менаџер и поранешен играч.
1 Клупска кариера
Роден во Бока, СФР Југославија, Мариќ ги претставуваше локалните клубови Нови Сад и Војводина во неговата земја. Во јануари 1988 година, на речиси 29 години, му беше дозволено да ја напушти нацијата на Железната завеса и да се пресели во Шпанија, каде што ќе остане до неговото пензионирање пет години подоцна, во галисиските клубови Селта и Компостела.
Мариќ се натпреваруваше во Ла Лига со Селта и Компостела, со вкупно 71 натпревар и 13 голови, пред да ја заврши својата играчка кариера во 1993 година.
2 Репрезентативна кариера
Мариќ заработи два настапи за Југославија, двете во 1983 година. Тој го направи своето деби на 30 март во пријателската победа со 2-0 против Романија.
3 Менаџерска кариера
Мариќ стана менаџер во 1999 година, особено работејќи со поранешните страни Компостела и Војводина. На 19 мај 2010 година, тој го освоил босанскиот куп 2009–10 додека бил на чело на босанскиот премиерлигаш Борац Бања Лука, кој го водеше од јануари до август 2010 година.
По Борац, тој од 2011 до 2012 година работеше како селектор на репрезентацијата на Србија до 19 години, а потоа раководеше со Спартак Суботица, Пролетер Нови Сад, повторно Војводина и Нови Пазар.
На 21 јуни 2019 година, Мариќ стана нов менаџер на, во тоа време, Првата лига на РС клуб Крупа . На 8 мај 2020 година, сезоната 2019–20 во Првата лига на РС ненадејно заврши поради пандемијата КОВИД-19 во Босна и Херцеговина и стандардно, Крупа, предводена од Мариќ, беа крунисани за шампиони во лигата и се промовираа назад во босанската Премиер лига На 15 септември 2020 година, тој ја напушти Крупа поради лоши резултати.
4 Приватен живот
Синот на Мариќ, Горан, исто така бил фудбалер и напаѓач. И тој помина многу години играјќи во Шпанија, главно во Селта Б.
5 Признанија
5.1 Менаџер
Борац Бања Лука* Куп на Босна : 2009–10
Крупа
* Прва лига на РС : 2019–20
Шумадиски Планини

Шумадиски Планини — висорамнина во централна Србија, помеѓу реките Сава и Дунав на север, реката Голема Морава на исток, реката Западна Морава на југ и Колубара, Љиг и Дичина на запад.
Нејзините главни планини ја вклучуваат Авала (511м), Космај (626м), Венчац (659м), Букуља (696м), Рудник (1.132м), Јешевац (902м), Вујан (856м), Каблар (889м), планините Гледиќ (922 гм), Јухор (774м), Црни Врх (Јагодина) (707м), Котленик (749м), вториот вклучувајќи ги планините Гружа и планината Љубиќ.
1 Поврзано
* Планини на Србија
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Сиваковци

Црквата Рождество на Пресвета Богородица е дрвена православна црква во селото Сиваковци, Турбовската општина, Винничка област. Архитектонски споменик од локално значење.
Првата дрвена црква била изградена во 1740 година и се наоѓала на местото на модерно училиште. Во 1867 година беше отворено првото црковно училиште. До крајот на векот, богослужбата во црквата ја воделе свештеници од династијата Машицки (или Машински).
Во 1875-1877 година започна изградбата на нова еднокупола црква со камбанарија именувана по Рождеството на Богородица. Црквата се наоѓала во близина на старата црква. Црквата е дрвена, на камени темели. Во 1878 година е постигнат договор со Иван Малчевски да се наслика нов иконостас на црквата.
Во 1963 година црквата била уништена, а во 1989 година црквата била обновена, повеќето црковни предмети и икони биле вратени.
1 Галерија
2 Врски
* // Селска заедница Турбив
Караѓорѓево (ергела)

Караѓорѓево е имот кој лежи 10 км северозападно од Бачка Паланка, Србија. Имотот зафаќа површина од69.14 метри квадрати и располага со замок, ловиште, фарма, земјоделски капацитети и шумски и мочуришни живеалишта. Имотот е во државна сопственост, а управуван од страна на Војската на Србија. Од неговото формирање како државна сопственост на Австроунгарското Царство во 1885 година, служела како претставително ловиште и одморалиште за државници, високи воени функционери и стопанственци. Дел од имотот е заштитен како посебен природен резерват.Пејзажот содржи вековни дабови и багремови шуми, мочуришта, разновидни видови флора и фауна и голема оддалеченост од најблиските населби. Отворен е за ловци и туристи во текот на целата година.
Имотот е познат и по својата елитна фарма со обетка, со музеј на коњски трки. Фармата првично била создадена во 1904 година, користејќи коњи од познатиот унгарски државен Студ на Мезохегиес.
Во 1971 година, Јосип Броз-Тито свикал заеднички состанок на водачите на Сојузот на комунистите на Југославија и Сојузот на комунистите на Хрватска во имотот Караѓорѓево, што резултирало со задушување на Хрватската пролет.
Одморалиштето станало познато кога таму се одржа средбата Милошевиќ-Туѓман Караѓорѓево од страна на претседателите на Србија, Слободан Милошевиќ и Хрватска, Фрањо Туѓман во предвечерието на југословенските војни, каде што наводно склучиле таен договор за поделба на Југославија.
Бошко Обрадовиќ

Бошко Обрадовиќ (роден на 23 август 1976 година) е српски политичар кој е основач и водач на десничарската политичка партија Двери. Тој беше кандидат на партијата за претседателските избори во 2017 година.
Обрадовиќ е роден на 23 август 1976 година во Враниќи, Чачак, СФР Југославија. Студирал филологија на Универзитетот во Белград, каде што дипломирал во 2002 година откако ја напишал својата теза со наслов ''„ Милош Црњански и новиот национализам“'' . Во 1999 година, тој и некои од неговите соученици започнаа сопствена публикација, ''Двери Српске'' („''Српски порти'' “ на српски). Издавачката група се претвори во ''Српски сабор Двери'' („ ''Српското собрание на портите'' “ на српски) во 2003 година, по што на крајот стана политичка партија Двери во 2011 година.
1 Политичка кариера
Првите избори на кои Обрадовиќ се кандидираше за повисока функција беа српските парламентарни избори во 2012 година, каде што неговата партија освои 4,34% од вкупните гласови на национално ниво. Обрадовиќ стана лидер на Двери на 25 јуни 2015 година. На српските парламентарни избори во 2016 година, Обрадовиќ се согласи Двери да се кандидира во коалиција со Демократската партија на Србија, која исто така се кандидираше на евроскептична платформа. Коалицијата Двери-ДСС доби 5% од националните гласови и така Двери за првпат влезе во српскиот парламент.
1.1 Претседателска кампања 2017 година
Во септември 2016 година, Двери објави дека Обрадовиќ ќе биде нивниот кандидат за претседателските избори во Србија во 2017 година. Обрадовиќ официјално ја започна својата копнена кампања во Чачак на 13 јануари 2017 година.
На 3 март 2017 година, Федерика Могерини го посети српскиот парламент како претставник на Европската унија за да разговара за пристапувањето на Србија во Европската унија. За време на нејзиниот говор, Обрадовиќ и неговите сопартијци тивко држаа табли на кои пишуваше „Србија не му верува на Брисел “, напишани и на англиски и на српски. Ова беше во целосна спротивност со Воислав Шешељ и пратениците од Српската радикална партија, кои скандираа во знак на протест во текот на целиот говор на Могерини. По говорот, Обрадовиќ посочи дека мисли дека скандирањето било тајно договорено однапред како политички трик меѓу Шешељ и премиерот Вучиќ.
На 28 март 2017 година, Обрадовиќ присуствуваше на протестот за пензиите, откако беше поканет од пензионерите поради нивните државно мандатно намалувања на пензиите. На протестот присуствуваше и еден од противниците на Обрадовиќ во претседателската трка, Вук Јеремиќ. Следниот ден, тој отпатува за Германија, каде што беше поканет да го посети парламентот на Баден-Виртемберг од Јерг Меутен од политичката партија Алтернатива за Германија . За возврат, Обрадовиќ го покани Меутен да ја посети Србија како гостин на Двери.
Обрадовиќ се пласираше на шестото место од единаесетте кандидати на претседателските избори, со 2,29 отсто од националните гласови. По изборите изјави дека е незадоволен од резултатите, а поради нерегуларности треба да се одржат повторно избори.
2 Приватен живот
Обрадовиќ е во брак со Јулија Обреновиќ од август 2016 година и има три деца од првиот брак со Весна Обрадовиќ.
Горан Мариќ (фудбалер)

Горан Мариќ Говорчин (Горан Мапић; роден на 23 март 1984 година) е српски поранешен фудбалер кој играл како напаѓач.
Поголемиот дел од својата професионална кариера го помина во Шпанија, речиси исклучиво во пониските лиги со Селта де Виго Б.
1 Фудбалска кариера
1.1 Почеток на кариера / Селта
Роден во Нови Сад, Социјалистичка Федеративна Република Југославија, Мариќ се преселил во Шпанија во неговите тинејџерски години, а во младоста играл за три клуба, вклучувајќи ги ФК Барселона и РК Селта де Виго. Тој го направи своето сениорско деби со резервите на вториот и редовно постигнуваше голови за екипата на Сегунда дивизион Б, особено постигнувајќи 21 гол во 32 натпревари во сезоната 2007-08 (најдобар во неговата група, втор во целина); сепак, тој се појави само еднаш за главниот тим во Сегунда Дивизион, неговиот резултат се состои од 30 минути во поразот од 1-2 на домашен терен против ЦД Кастелон на 2 февруари 2008 година.
Во 2008-09, Мариќ беше позајмен во друг тим од третото ниво, ФК Барселона Б. Во јуни 2009 година, тој беше ослободен од Галисите.
1.2 Норвич Сити
Мариќ му се приклучи на Норвич Сити на проба во летото 2009 година, на турнеја со клубот за време на неговата претсезона во Шкотска и постигнувајќи два голови во три натпревари, против Ердри Јунајтед и Сент Џонстон. Потоа, менаџерот Брајан Ган потврдил дека бил доволно добро импресиониран за да му понуди договор на играчот, со тоа што едногодишниот договор бил потпишан на 30 јули.
Мариќ го направи своето официјално деби за Канаринците против Јеовил Таун, за фудбалскиот Лига Куп на сезоната, појавувајќи се како замена. Неговиот прв старт беше на Трофејот во фудбалската лига 2009-10 против Брентфорд (победа 1-0) , но речиси секогаш беше петти избор за време на неговото време таму, зад вообичаените Грант Холт и Крис Мартин, но исто така и Џејми Куретон и Коди Мекдоналд; последователно, тој ја напушти страната откако неговата врска беше прекината со заедничка согласност, на 3 декември 2009 година.
1.3 Враќање во Шпанија / Унгарија
Во вториот дел од 2009-10, Мариќ се вратил во Шпанија и во нејзината дивизија 2, потпишувајќи со Реал Унион. Тој ретко се појавуваше во текот на сезоната (помалку од една половина од натпреварите во лигата), исто така страдајќи од тимско испаѓање.
Поголемиот дел од следните години Мариќ го помина во Унгарија, како претставник на Ломбард-Папа ТФЦ.
2 Приватен живот
Таткото на Мариќ, Зоран, исто така бил фудбалер и напаѓач. И тој помина многу години работејќи во Шпанија, главно во Селта.
Мирко Марјановиќ (кошарка)

Мирко Марјановиќ (2 мај 1926 - ''непознато'') бил српски кошаркар и тренер. Тој ја претставуваше кошаркарската репрезентација на Југославија на репрезентативно ниво.
1 Играчка кариера
Марјановиќ играше за белградските тимови Југословенската армија и Партизан од Првата југословенска лига. Во сезоната 1945 година, тој го освоил Југословенското првенство со Југословенската армија.
Во јуни 1951 година, Марјановиќ одигра два натпревари за Црвена звезда на меѓународниот куп турнир во Милано, Италија. На 18 јуни, тој забележал 10 поени во поразот од 46–35 од Борлети Милано. Следниот ден, тој забележа 17 поени во победата од 54–24 над Гинастика Рома.
2 Репрезентативна кариера
Марјановиќ беше член на кошаркарската репрезентација на Југославија на Европското првенство на ФИБА 1947 година во Прага, Чехословачка. Во текот на пет натпревари на турнирот, тој имаше просек од 9,2 поени по натпревар. На Европското првенство на ФИБА во 1953 година во Москва, Советскиот Сојуз, тој постигна просек од 6,5 поени по натпревар во текот на единаесет натпревари на турнирите.
Марјановиќ беше југословенски репрезентативец на Светското првенство на ФИБА во 1954 година во Рио де Жанеиро, Бразил. Во текот на пет натпревари на турнирот, тој имаше просек од 4,2 поени по натпревар.
3 Тренерска кариера
Како играч-тренер Марјановиќ беше тренер на Партизан во последните четири сезони додека настапуваше за нив.
4 Тренерски рекорд
4.1 Југословенска прва машка кошаркарска лига
Сезона, Тим, Игри, П, Н, И, П%, Резултат
1954 година, Партизан, 22, 12, 2, 8, .545, 5-ти
1955 година, Партизан, 18, 10, 2, 6, .556, 3
1956 година, Партизан, 18, 10, 4, 4, .556, 3
1957 година, Партизан, 18, 6, 1, 11, .333, 7-ми
Кариера, 76, 38, 9, 29, .500
Ние не сме ангели 2

Ние не сме ангели 2 е продолжение на филмот ''Ние не сме ангели'' . Како и во претходниот дел, режисер и сценарист е Срѓан Драгојевиќ . Поголемиот дел од глумечката екипа е иста, со исти или слични улоги. Жанрот е дефиниран како тинејџерска комедија. Мирка Васиљевиќ дебитирала во филмот, во главна женска улога.
Филмот ''Ние не сме ангели 2'' е римејк на американскиот филм Таа е надвор од контрола од 1989 година.
1 Синопсис
Никола и понатаму е заводник, иако годините го направија своето. Безгрижната рутина на белградскиот измамник драматично ја прекинува неговата сакана ќерка Софија, која штотуку полни 15 години, а „напалените“ тинејџери почнуваат да ѝ навалуваатна врата.
До неодамна, Софија беше класичен човек кој оди на натпревари со својот татко и пука во пејнтбол арената (татко и е сопственик на пејнтбол клубот „Малиот Сталинград“). Потоа, за 15 роденден, неговата поранешна сопруга Марина и нејзината пријателка Виолета Зубиќ ангажираат модни и козметички експерти кои „грдото пајче“ ќе го претворат во „секси лебед“.
Сепак, вистинскиот пекол за Никола доаѓа дури кога Марина и Виолета ќе заминат во Рим на една недела и ќе му ја препуштат грижата за Софија. Притиснат од многуте додворувачи, Никола почнува да полудува и користи трикови, насилство и психотерапија за да ја брани Софија од додворувачите.
Ќерката на Никола, Софија, 15-годишно девојче, почнува да покажува интерес за спротивниот пол, додека Никола, патолошки љубоморен татко, вложува максимални напори да ја заштити својата единица од какво било машко влијание и ги елиминира сите потенцијални кандидати не избирајќи средства. Се разбира, тоа не е воопшто лесно, особено што ѓаволот и ангелот повторно решија да се обложат на „среќен или несреќен крај“.
2 Улоги
+, Глумец, Улога
Никола Којо, Никола
Мирка Васиљевиќ, Софија
Лука Кнежевиќ, Марко
Срѓан Тодоровиќ, Ѓавол
Урош Ѓуриќ, Ангел
Милена Павловиќ, Марина
Весна Тривалиќ, Виолета
Зоран Цвијановиќ, Ѓура
Мики Манојловиќ, Милан
Горан Јевтиќ, Андреја
Ненад Стојменовиќ, Божидар
3 Интересни факти
На кастингот за улогата на Софија била и популарната глумица Марија Бергам.
Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Стара Прилука

Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - православна црква во село Стара Прилука, архитектонски споменик.
Изграден пред повеќе од 100 години (од 2019 година), се наоѓа во центарот на селото Стара Прилука, општина Турбив, Виничка област, недалеку од дворец Меринг. Средствата за изградбата ги собраа селаните и локален претприемач, сопственик на фабрика за тули - Сергеј Меринг. За тоа сведочат натписите на плоча вградена во скалите на храмот. Интересно е што црквата понекогаш се нарекува Преображение и се припишува на нејзината постара старост - според некои извори, изградена е во 1819 година.
Црквата ја изградил германски архитект.
1 Галерија
Војни во Југославија

Војните во Југославија — низа одделни, но поврзани етнички конфликти, војни за независност и бунтови што се воделе во поранешна Југославија [A 2] од 1991 до 2001 година, што довеле до распад на југословенската федерација во 1992 г.
Повеќето од војните завршиле со мировни договори, вклучувајќи целосно меѓународно признавање на новите држави, но со огромна човечки жртви и економска штета за регионот. Првично, Југословенската народна армија (ЈНА) барала да го зачува единството на цела Југославија со уништување на владите кои барале отцепување, но таа сè повеќе била под влијание на српската влада на Слободан Милошевиќ, која евоцирала српски национализам за да го замени слабеењето на комунистичкиот систем.
Според извештајот на Обединетите нации од 1994 година, српската страна немала за цел да ја обнови Југославија, туку да создаде „Голема Србија“ од делови на Хрватска и Босна. Други иредентистички движења се исто така поврзани со војните, како што се „Голема Албанија“ (од Косово, иако била напуштена по меѓународната дипломатија) <ref>
Фемто-

Фемто- (симбол: ф, меѓун. f) — претставка во метричкиот систем што означува фактор од 10 <sup>−15</sup>. Истата била додадена во Меѓународниот систем на единици (SI) во 1964 година. Потекнува од данскиот збор da, што значи „петнаесет“, што има нејасно сличен правопис на ''ферми'', кој бил претходно воведен за да означи фемтометар.
Примери:
* Вирусот ХИВ-1 има маса од околу 1 x 10 <sup>−15</sup> g или 1 fg.
* Протонот има пречник од околу 1,66 фемтометри.
Фемтометарот го дели симболот (fm) со постарата единица ''fermi'' која не била дел од системот SI. Единицата „ферми“, именувана во чест на Енрико Ферми, често се среќава во јадрената физика.
Трка околу Турција 2021

Трка околу Турција 2021 — 56. издание на велосипедската етапна Трка околу Турција, која се одржала помеѓу 11 и 18 април 2021 година во Турција. Трката претходно била дел од Светската турнеја до 2019 година, но била преместена во 2020 година. Изданието во 2021 година било прво учество на трката во календарот на ПроСерија на UCI и Европската турнеја, откако изданието во 2020 година било откажано поради пандемијата на КОВИД-19 во Турција.
1 Екипи
Три UCI World Tour екипи, четиринаесет професионални континентални екипи и осум континентални екипи учествувале на трката. Од нив, , и , со шест возачи секоја, биле единствените кои не ја започнале трката со максималните дозволени седум возачи. Екипата првично била поканета да учествува, но тие самите се откажале откако еден од нивните возачи добил позитивен антидопинг тест. Од 171 возач кои ја започнале трката, 139 завршиле.
2 Рута
Изданието во 2021 година вклучувало осум етапи, две повеќе отколку во 2019 година, на растојание од 1.338,9 километри. Првата етапа морала да биде изменета поради лапавица долж првичната рута, намалувајќи го вкупното растојание на 1.244 километри.
3 Етапи
4 Поредок
+ Водство во пласманите по етапа
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Спринтерски пласман, Екипен пласман
1, Арвид де Клејн, Арвид де Клејн, Арвид де Клејн, Ивар Слик, Шон де Би
2, Марк Кевендиш, Марк Кевендиш, Марк Кевендиш, Виталиј Буц, Артјом Захаров
3, Марк Кевендиш
4, Марк Кевендиш, Ивар Слик
5, Хосе Мануел Дијаз, Хосе Мануел Дијаз
6, Јаспер Филипсен
7, Јаспер Филипсен, Јаспер Филипсен
8, Марк Кевендиш
На крај, Хосе Мануел Дијаз, white Јаспер Филипсен, Виталиј Буц, Ивар Слик,
* На втората етапа, Кристофер Халворсен, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел зелената маичка, бидејќи првопласираниот Арвид де Клејн ја носел тиркизната маичка како предводник на генералниот пласман. Арвид де Клејн на третата етапа, а Јаспер Филипсен на четвртата и петтата етапа ја носеле зелената маичка во име на Марк Кевендиш од истата причина.
Зепто-

''Зепто-'' (симбол: з, меѓун. z ) — претставка во метричкиот систем што означува фактор од 10 <sup>−21</sup>, односно .
Усвоен во Меѓународниот систем на единици (SI) во 1991 година, тој е изведен од латинскиот la, ''седум'', бидејќи е еднаков на 1000<sup>−7</sup>.
Примери за негова употреба:
* Електричниот полнеж на еден електрон е 160,217657 зептокулони (zC).
* Еден зептомол (цмол) од супстанцијата содржи 602 честички.
* Молекулата на човечкиот инсулин има маса од приближно 10 зептограма (zg).* Времето на патување на фотон низ молекуларниот водород е 247 зептосекунди (zs) за просечната должина на врската на молекуларниот водород.
Јокто-

''Јокто-'' (симбол: ј, меѓун. y) — претставка во метричкиот систем што означува фактор од 10<sup>−24</sup> или .
Била усвоена во 1991 година од Генералната конференција за тежини и мерки. Доаѓа од латинскиот ''octo'' или старогрчкиот grc, што значи „осум“, бидејќи е еднакво на 1000<sup>−8</sup>. ''Јокто-'' е најмалиот официјален SI префикс.
Може да се користи за да се наведе масата на субатомска честичка.
Лиеж-Бастоњ-Лиеж 2020

Лиеж-Бастоњ-Лиеж 2020 — 106. издание на велосипедската еднодневна трка Лиеж-Бастоњ-Лиеж, која првично требало да се одржи на 26 април 2020 година. Поради пандемијата на КОВИД-19, била повторно закажана за 4 октомври одржувајќи се како 17. настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од Примож Роглич во возбудлив спринт помеѓу петмина возачи, поразувајќи го светскиот првак Жилијан Алафилип, кој веќе ги кренал рацете во воздух, во фотофиниш. Алафилип, меѓутоа, подоцна го добил петтото место бидејќи го попречувал Марк Хирши во спринтот. Ова го довело Хирши на второто место, додека победникот на Тур де Франс 2020, Тадеј Погачар, го заокружил подиумот со третото место.
1 Екипи
Бидејќи Лиеж-Бастоњ-Лиеж е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи, секоја со по седум возачи. Од 175 возачи, 125 ја завршиле трката.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
Јасна Драговиќ

Јасна Драговиќ ( Белград, 22 јануари 1954 ) е српски сценограф и костимограф.
1 Биографија
Јасна Драговиќ е родена во Белград на 22 јануари 1954 година. Дипломирала во 1977 година на Факултетот за применета уметност во Белград, на отсек за сценографија. Магистрирала во 1993 година години на истиот факултет од областа на ТВ и филмска сценографија. На Факултетот за применети уметности се вработила во 1989 година. Од 1989 до 1994 година работела како асистент, од 1994 година до 1999 година како доцент, а од 1999 година до 2004 година години како вонреден професор. За редовен професор е избрана во 2004 година од областа на ТВ и филмската сценографија. Се усовршила во ОАЕ во 1991 година и Украина во 1995 година. Има направено сценографија на околу 30 домашни и копродукциски филмови, исто толку театарски претстави како и сценографија на околу 200 телевизиски проекти. Учесник е на странски и домашни изложби.
2 Филмографија
+, Година, Назив, Улога
1978, Коцка, коцка, коцкица, сценограф
1979, Герсла, арт директор
1980-ти
1980, Нешто од животот, костим
1981, Широк е листот, асистент на костимографот
1981, Пикник во Тополи, костим и сценографија
1981, Лов во матно, костим
1981, Светозар Марковиќ, асистент на сет
1981, Бановиќ Страхиња, сет дресер
1982, Вариола вера, сценограф
1984, Пази што правиш (Матуранти), сценограф
1987, Под рушевини, сценограф
1987, Телефономанија, сценограф
1988, Некоја чудна земја, сценограф
1988, Доме, сладок доме, сценограф
1988, Другарка министерка, сценограф
1988, Масмедиологија на Балканот, сценограф
1990-ти
1990, Балканска перестројка, сценограф
1990, Ноќни играчи, сценограф
1993, Рај, сценограф
1994, Ќе биде подобро, сценограф
1996, Иван, сценограф
1997, Расте тревата, сценограф
1997, Покондирена тиква, сценограф
1997, Злобна жена, сценограф
1998, Свирач, сценограф
1998, Досие 128, сценограф
2000-ти
2000, Il furto del tesoro, арт дизајнер
2001, Belgrado Sling, сценограф
2002, I banchieri di Dio, арт дизајнер
2002, Мајстор (ТВ филм), сценограф
2003, Il papa buono, арт дизајнер
2004, Il servo ungherese, арт дизајнер
2004, Mathilde, арт дизајнер
2004, Смешни и други приказни, сценограф
2005, Il cuore nel pozzo, арт дизајнер
2005, Идеални врски, сценограф
2006, I figli strappati, арт директор
2006, Затемнување, арт директор
2007, Caravaggio, арт дизајнер
2007, Село гори, а баба се чешла, сценограф/ супервизор за сценографија
2007, Поглед во небо, сценограф
2007-2008, Застани го времето, сценограф
2008, Браќата Блум, арт дизајнер
2009, Human Zoo, сет декоратер
2009, Banlieue 13: Ultimatum, сет декоратер
2010-ти
2010, L'homme qui voulait vivre sa vie, сет декоратер
2012, Lokaut, асистент на сет декоратерот
2012, Лед (филм), сценограф
2013, Тајно, сет декоратер
2014, Ноемвриски човек, арт директор
2014, Еднакви, супервизор на сет
2016, Шума, арт дизајнер
2017, Драги соседи, сценограф
2017, An Ordinary Man, сет декоратер
2018, Tau, сет декоратер
2018, Intrigo: Death of an Author, сет декоратер
3 Награди и признанија
* Награда Кристална призма
* Награда Јоаким Вујиќ
* Признание „ЈУСТАТА“
Корида (слика на Едуар Мане)

''Корида'' (''Борба со бикови'') – слика масло на платно на францускиот сликар Едуар Мане, насликана во 1864-1865 година која денес е дел од колекцијата Фрик во Њујорк. Димензиите на сликата се 48x60.4cm. Како и ''Мртвиот човек'', сликата првично била дел од поширока композиција насловена ''Епизода во корида''. Сцената е инспирирана од десетдневното патување на Мане во Шпанија, есента 1865 година. Борбата на бикови на која бил сведок, Мане ја опишал во писмото до Шарл Бодлер како „една од најубавите, најзанимливите и најужасните глетки што можат да се видат.“
1 Библиографија
* Anne Coffin Hanson, ''Manet and the modern tradition'', New Haven and London, Yale University Press, 1977
* Françoise Cachin, Charles S. Moffett and Juliet Wilson Bareau, ''Manet 1832-1883'', Paris, Réunion des Musées Nationaux, 1983, 544 p.
* Adolphe Tabarant, ''Manet et ses œuvres'', Paris, Gallimard, 1947, 600 p.
* Théophile Thoré-Burger and William Bürger, ''Salons de William Bürger, 1861-1868, avec une préface par Théophile Thoré'', vol. 2, t. II, Paris, Jules Renouard, 1870
* Claude Pichois and Jean Ziegler, ''Baudelaire, correspondance, vol. 2, t. II'', Paris, Gallimard, 1973
Мионица

Мионица е град и општина сместен во Колубарски Округ во западна Србија. Од 2011 населението на градот е 1.571, додека населението на општината е 14.263 жители.
1 Географија
Населението Мионика се наоѓа на 92 километри од Белград, главниот град на Србија. На југ се граничи со планините Маљен и Сувобор и има пристап до реката Колубара, регионот Сава и Панонска Низина на север. Додека Србите сочинуваат големо мнозинство од населението, Ромите сочинуваат значително малцинство, додека има помали популации на етнички Црногорци, Хрвати, Унгарци, Македонци, Словенци, Германци и Албанци.
2 Демографија
Според резултатите од пописот од 2011 година, општина Мионица има 14.335 жители.
2.1 Етнички групи
Етничкиот состав на општината:
Народ, Население, Удел (%)
Срби, 13.758, 95,97
Роми, 351, 2,45
Црногорци, 14, 0,10
Муслимани, 11, 0,08
Македонци, 7, 0,05
Југословени, 6, 0,04
Хрвати, 6, 0,04
останати, 182, 1,27
Вкупно, 14.335
3 Економија
Економијата на Мионика е претежно земјоделска. Нејзина основна дејност се овошните насади и сточарството. Општината е и туристичка дестинација, особено реката Рибница, добро позната по разгледување и спортови на отворено, како што се риболов и лов. Бањата Врујци привлекува туристи и е позната по водата.
Следната табела дава преглед на вкупниот број на вработени лица по нивната основна дејност (од 2017 година):
Активност, Вкупно
Земјоделство, шумарство и риболов, 61
Рударство, 10
Преработувачка индустрија, 705
Електростопанство, гас и вода, 14
Водостопанство и управување со воден отпад, 87
Градба, 114
Трговија на големо и мало, поправка, 216
Сообраќај, складирање и комуникација, 126
Хотели и ресторани, 117
Медиуми и телекомуникации, 25
Финансии и осигурување, 22
Имотен фонд и повелба, -
Стручни, научни, иновативни и технички активности, 86
Административни и други услуги, 22
Администрација и социјално осигурување, 208
Образование, 187
Здравство и социјална работа, 129
Уметност, одмор и рекреација, 29
Други услуги, 38
Вкупно, 2.198
4 Образование
Во Мионица има едно основно училиште и економско средно училиште, здравствена клиника во заедницата и културен центар со кино прикачено на него.
5 Галерија
6 Збратимени градови
Земја, Градот, Регионот, Датум
Томашув Мазовјецки, ''Лоѓско Војводство''
Лашко, ''Долна Штаерска''
Израел, Кацрин, ''Голанска Висорамнина''
7 Забележителни луѓе
* Никола Грбовиќ
* Бобан Јанковиќ
* Миодраг Јешиќ
* Живојин Мишиќ
8 Поврзано
* Административна поделба на Србија
Федир Панчук

Федир Панчук (|Федір Панчук; роден 3 мај 1954, во село Свердливка, ''сега Пенкивка'', Липовечки реон Липовец, Виничка област) - украински уметник и писател. Почесен уметнички работник на Украина.
1 Биографија
Роден е на 3 мај 1954 година во селото Пенкивка, Липовечки реон, Виничка област.
Во 1979 година дипломирал на Филолошкиот факултет на Педагошкиот институт во Виница. Работел како учител во осумгодишното училиште во селото Нова Прилука, особено на своите ученици им го посветил романот „Педагошки тест“. Дипломирал и на Факултетот за сликарство на Московскиот кореспондентен народен универзитет за уметности .
Во 1991 година бил избран за претседател на огранокот на Виница на Националниот сојуз на мајстори на народната уметност на Украина.
Работел како директор на музејот на Михајло Коцјубински во Виница (назначен во 1999 година). Автор на многу литературни и уметнички проекти, кои беа успешно спроведени на музејот.
Во 2006 година отворил своја уметничка галерија во училиштето во селото Козинци, каде што студирал, што се наоѓа во зградата на поранешниот дворец Раковски.
Од 2007 г. член на Националниот сојуз на новинари на Украина.
2 Врски
* // Општина Турбив
Амстел Голд Рејс 2021

Амстел Голд Рејс 2021 — 55. издание на велосипедската еднодневна трка Амстел Голд Рејс, која се одржала на 18 април како четиринаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Иако Ваут ван Ерт бил прогласен за победник пред Том Пидкок во спринтерскиот фотофиниш, каде Максимилијан Шахман го заокружил подиумот, се шпекулирало дека камерата на целта била насочена околу 26,86 центиметри пред вистинската линија на целта, што направило вистинскиот победник да биде нејасен.
1 Екипи
Бидејќи Амстел Голд Рејс е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
Црногорско оро

Црногорско оро или едноставно оро е црногорско национално оро кое потекнува од Динарскиот регион на Западен Балкан.
1 Етимологија
Името „оро“ потекнува од дијалектната форма на зборот „Орао“, што значи „орел“, што се однесува на тоа како танцот се изведува за да личи на движењата на орелот.
2 Популарност
Орото обично се изведува на црногорските и херцеговските свадби и прослави. Може да биде вклучена во стилизирана фолклорна кореографија и ја изведуваат фолклорни танци од Црна Гора и Србија на натпревари ширум светот.
Јарчина

Јарчина е систем на реки и канали во регионот Срем во Војводинската провинција во Србија со вкупна должина од 53км, која се влева во реката Сава. Системот ја вклучува ''реката Меѓеш - канал Јарчина Галовица -'' тек Прогарска Јарчина.
1 Меѓеш
Горниот дел од системот е природниот тек на 27км долга река Меѓеш. Потекнува од врвот ''Иришки Венац'' на источните падини на планината Фрушка Гора, на надморска височина од 480 m. Меѓеш тече на југ, до манастирот Гргетег и селата Шатринци, Добродол и Жарковац и прима многу помали потоци што се слеваат од Фрушка Гора. Кај селото Путинци, реката прави мал свиткување со лакт и кај селото Доњи Петровци, од десно ја прима реката Шеловрнац и навлегува во канализираниот дел од нејзиниот тек, на надморска височина од 90 метри.
2 Јарчина-Галовица
Првично, каналот се дели во два правци, ''Јарковачка Јарчина'' и ''Јарчина-Галовица''. Првиот се влева на запад во реката Сава кај селото Јарак, источно од градот Сремска Митровица. Вториот продолжува на југ за 4км, до селата Попинци пред да го премине каналот Галовица кај село Прхово.
3 Прогарска Јарчина
Од тој момент, 22 Каналот долг км е познат како ''Прогарска Јарчина''. Од лево ја прима реката Криваја и кај селото Ашања, северно од мочуриштето Обедска бара, каналот свртува кон исток и ја напушта Војводина и навлегува во областа Белград, каде што се влива во Сава кај селото Прогар (општина Сурчин), на надморска височина од 70 м. Во оваа делница каналот тече низ подрегионот Подлужје во регионот на Срем, покрај езерото Живача и мочуриштето, кое се користи за рибникот Бољевци. Каналот ја означува и западната граница на белградската мочурлива шума Бојчинска шума.
Тур де Романди 2021

Тур де Романди 2021 (именувана и како Трка околу Романди) — 74. издание на велосипедската етапна Тур де Романди, која се одржала помеѓу 27 април и 2 мај како седумнаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
1 Екипи
Бидејќи Тур де Романди е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Воедно била поканета и националната екипа на Швајцарија, со што на трката имало 20 екипи. Секоја екипа имала право на 7 возачи, со што вкупно имало 140 возачи, од кои 120 ја завршиле трката.
2 Рута
На трката имало еден пролог и пет етапи.
3 Етапи
4 Поредок
+ Водство во пласманите по етапа
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман, Награда за борбеност
P, Роан Денис, Роан Денис, Роан Денис, ''недоделена'', Штефан Бисегер, ''недоделена''
1, Петер Саган, Петер Саган, Жоел Зутер, Марк Хирши, Жоел Зутер
2, Сони Колбрели, Сони Колбрели, Реин Тарамае
3, Марк Солер, Марк Солер, Штефан Кинг
4, Мајкл Вудс, Мајкл Вудс, Кобе Госенс, Тимен Аренсман, Магнус Корт
5, Реми Кавања, Герајнт Томас, ''недоделена''
На крај, Герајнт Томас, Сони Колбрели, Кобе Госенс, Тимен Аренсман, , Кобе Госенс
* На првата етапа, Герајнт Томас, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел зелената маичка, бидејќи првопласираниот Роан Денис ја носел жолтата маичка како предводник на генералниот пласман.
Дардана (тврдина)

Тврдината Дардана е археолошки локалитет од бронзеното време, железното време и доцната антика во денешно источно Косово. Се наоѓа на рид северозападно од Каменица. Таа била населба на врвот на ридот и тврдина на Дарданите во класичната антика и била повторно изградена во доцната римска ера како дел од фортификацискиот систем во римската провинција Дарданија. Локалитетот бил откриен во 1970-тите, но ископувањата започнале сериозно дури во 2012 година. Едно од најраните наоди на локалитетот е погребна стела пронајдена случајно во подножјето на ридот во 1992 година. Нејзиното толкување помогнало да се расветли илирските погребни обичаи, а ископувањата на локалитетот придонеле за знаење за трговијата обрасци меѓу Дарданија и средоземниот регион. Слични локалитети се откриени во последните години во Каменичкиот регион.
1 Бронзено доба
Најраните наоди на локалитетот датираат од доцниот неолит. Тие се состојат од две камени секири, фрагменти од кремен нож и прободен камен чекан. Се смета дека овие материјали се донесени на локацијата од друга локација. Првите наоди за кои се смета дека првично биле на локалитетот датираат од бронзеното време и главно се фрагменти од керамика.
2 Доцна антика
Фазата на доцната антика ја претставува последната фаза на населување и користење на локалитетот. Повеќето ископани архитектонски структури, вклучувајќи ги ѕидовите, кулите и живеалиштата, датираат од оваа ера. Системот за утврдување има две линии на бедеми. Планот на земјата на ѕидовите следи неправилна шема како што ја следи природната формација на ридот. Тие се изградени во јадро и фурнир и нивната ширина варира помеѓу 140см и 210см. Камењата што се користат за изградба на ѕидот се од локално потекло од песочник и со средна големина.
3 Ископувања и конзервација
Локалитетот е прогласен за археолошки споменик на културното наследство на Косово под ознака 1198 од 2015 година.
4 Библиографија
*
Молинска шума

Шума Молин е шума сместена во општина Нова Црња, провинција Војводина, Србија. До 1961 година постоела населба по име Молин. Селото било напуштено во 1961 година поради подземните води. Во денешно време, шумата Молин се користи како ловиште.
Зона Замфирова (филм)

''Зона Замфирова'' е српски филм од 2002 година кој претставува љубовна приказна меѓу членовите на различни општествени слоеви, кујунџијата Мане (Војин Четковиќ) и богатата ќерка Зона (Катарина Радивојевиќ), сместена во амбиентот на Ниш од крајот на 19 век.
Замислен многу амбициозно, филмот ги надмина сите очекувања во поглед на гледаноста и заработката, а според некои извори станал и најгледаниот српски филм на сите времиња.
Филмот бил премиерно прикажан на 31 октомври 2002 година во Белград.
1 Синопсис
Филмот ја следи судбината на хероината Зона, ќерка на чорбаџија која е вљубена во кујунџијата Мане. Кога тетка Дока ја бара раката на Зона за Мане, тој е одбиен и повреден до смрт. Тој се одмаздува и неговата одмазда директно влијае на угледот на Зона... Но, љубовта знае како да ги надмине сите препреки и двајца љубовници наоѓаат начини да се спојат...
2 Улоги
+, Глумец, Улога
Катарина Радивојевиќ, Зона Замфирова
Војин Четковиќ, Мане
Милена Дравиќ, Ташана, мајка на Зона
Драган Николиќ, хаџи Замфир, татко на Зона
Радмила Живковиќ, Дока, тетка на Мане
Ружица Сокиќ, Таске
Светлана Бојковиќ, Јевда, мајка на Мане
Никола Ѓуричко, Перица
Слобода Миќаловиќ, Васка, помошничка
Небојша Илиќ, Манулач
Бранимир Брстина, хаџи Јордан, татко на Манулач
Даница Максимовиќ, Перса, сопруга на Јордан
Јелица Сретеновиќ, тетка или стрина на Зона
Ана Франиќ, Василија
Предраг Ејдус, Францишек, трубач
Биља Крстиќ, пејачката Ајша
Тихомир Станиќ, Стеван Сремац
Бојана Бамбиќ, Гена
Михајло Бата Паскаљиевиќ, Фенерџија
Марија Вицковиќ, Калина
Сања Крстовиќ, Уранија
Александар Маринковиќ, Пајица
Владимир Црвенковиќ, Поте
Александар Михаиловиќ, Коте
Јасминка Хоџиќ, Николета
Младен Недељковиќ, новинар
Драгана Илиќ, Костадинка
Станислава Милосављевиќ, Рушка
Ратомир Васиљевиќ, Амет
Александар Лазаревиќ, Кујунџија
Ангелина Тошиќ, Параскева
Слободан Алексиќ, Професор
Снежана Петровиќ, Мада
Јана Милосављевиќ, мала Зона
Љубиша Баровиќ, Гмитраќ грнчар
Милан Наков
Зоран Живковиќ
Марија Поповиќ, Доне
Тања Ранчиќ
Батица Андреевиќ
Славољуб Плавшиќ, возач на кочија
Владимир Ковачевиќ
Зоран Николиќ
Емил Суческа, Јован
3 За филмот
''Зона Замфирова'' е најгледаниот српски филм од 2002 година, со 1.082.052 гледачи во српските кина. Филмот е снимен во формат 16:9, а издаден е примерок од филмот 4:3, специјално за телевизија. Филмот има 5,1 Dolby Digital звук.
Филмот е снимен од 18 јуни до 22 јули 2002 година во Ниш, Пирот и Сокобања.
4 Награди
* Наградата за најдобар Глумечки пар на годината, по избор на читателите на ТВ Новости, ја добија Катарина Радивојевиќ за улогата на Зона и Војин Четковиќ за улогата на Мане на Филмските средби во Ниш во 2003 година.
5 ДВД издание
ДВД изданието на филмот беше објавено на 1 октомври 2003 година. Содржи посебни додатоци, како што се: Избор на сцени, доживувања од снимањето, трејлер, интервјуа со режисерот и глумците, фотогалерија, репортажа од премиерата на филмот во Сава Центар и музички спотови.
Јанош Тот

Јанош Тот (Вршац, 16 јуни 1961 - Белград, 30 октомври 2013) бил српски театарски, телевизиски и филмски глумец.
1 Биографија
Јанош Тот е роден во Вршац на 16 јуни 1961 година. Се запишал на Академијата за уметности, отсек за глума во Нови Сад, во класата на професорот Дејан Мијач. Додека бил на Академијата, почнал да игра во Српскиот народен театар во Нови Сад. Дипломирал во Суботица со претставата Колку ви е драго. Постојан член бил на Театарот Теразије е од 1990 година, а гостувал и во други театри.
Како правак на драмата играл во бројни театарски претстави како: Ноќта на лудаците во Господска улица, Битката кај Сењак, Зимскиот дворец, Три белградски фртали, Лукреција или ждеро, Алан Форд, Кукла од насловна страна, Бакни ме Кејт, Јубилеј, Генерална проба на самоубиство, Маратонците го трчаат почесниот круг и други. Имал забележителни улоги и во телевизиски серии, од кои најпознати се Мојот роднина од село (2008-2011) и Звездара (2013).
Починал по кратко и тешко боледување на 53-годишна возраст на 30 октомври 2013 година. Комеморацијата по повод неговата смрт се одржала во Театарот Теразије, а погребан е на Ново бежаниските гробиштата на 2 ноември [2013 година.
2 Филмографија
+, Година, Назив, Улога
1980-ти
1981, База на Дунав
1990-ти
1990, Народен претставник
1995, Знакови
1996, Среќни луѓе, сопстрвеник
1997, Горе доле
1998, Купи ми Елиота, ѓубретар
2000-ти
2000, Зајко, Црвенкапа и Лотар Матеус, педофил
2001, Семејно богатство, полицаец
2003, Скоро сосема обична приказна
2004, Шарени кажи
2004, Трага на Караѓорѓе, Танасије Милошпевиќ
2004, Смешни и други приказни, Сосед
2004, Парадокс, Бора
2007-2009, Сељаци, Жоја
2010-ти
2010, Жена со скршен нос, доктор
2008-2011, Мојот роднина од село, Рос
2011, Сестри
2011, Мешано месо
2012, Монтевидео, Бог те видео (ТВ серија), електричар Жика
2013, Звездара (ТВ серија), Жиле
2013, Фалсификатор, тужител
3 Награди
* Награда Статуета на Ќуран на Деновите на комедијата во Јагодина, за најдобра улога во претставата Јубилеј. 2001 година
* Награда на Статуета Ќуран на Деновите на комедијата во Јагодина, за најдобри улоги во претставите Генерална проба на самоубиство и Маратонците трчаат почесен круг 2009 година
* Награда за најдобро глумечко остварување во претставата Лажа и паралажа, на средбите на војводинските театри.
Црн цвет

''Црн цвет'' е епски роман со висока фантазија на српскиот писател Бобан Кнежевиќ, објавен во 1993 година. Оригинално напишан на српски, романот е преведен на англиски од Драгана Рајков и објавен во независната американска издавачка куќа Приме Бокс во 2004 година.
1 Прием
Кирстен Џ. Бишоп: „ ''Црниот цвет'' е вистинска магична приказна со безвременски квалитети на легенди и бајки. Напишан со софистицираност и елеганција, ги поставува неопходните прашања за традиционалниот херој, човекот со сила и храброст.“
Зоран Стефановиќ: „Европски епски песни, балкански етнички наративи, бајки, геополитички и заговорни митови, модерен меч и магиски жанр, роман на потокот на свеста. . . Според мојот ум, Блак Блумсом е единствената книга што ја знам и која прецизно и беспрекорно ги интегрира традиционалните и модерните жанрови на сосема различни техники на раскажување приказни. Резултатот е остар и трогателен, јунгова драма со долгорочни одгласи.“''Публишерс Викли'' „Првпат објавен во Југославија во 1993 година, романот на Кнежевиќ има форма на постмодерна авантура со меч и магии за проникливо коментирање на природата на херојството и агресијата. Неговиот безимен наратор, прогонет млад Србин, се пазари со заробениот волшебник за да ја добие потребната сила за да се одбрани. Алегориската намера на приказната станува јасна само постепено, онолку колку што Кнежевиќ намерно го меша редоследот на својот наратив, менувајќи ги раните и подоцнежните поглавја на таков начин што настаните од минатото и сегашноста постојано се пресликуваат и неразлично се мешаат еден со друг. Резултирачкиот портрет на свет каде што злосторствата од минатото се повторуваат и насилството раѓа уште повеќе насилство, создава безвременска парабола што читателите ќе ја најдат зборува за современата политичка реалност на земјата на авторот, како и за остатокот од светот“.
Шерил Морган: „Приказната во суштина е медитација за улогата на херојот врзан за мускули во народните приказни и фантастичната фикција, и како таква е многу поинтелигентна од просечниот фабрикуван, екструдиран фантастичен производ чијшто издавачите ги сакаат овие денови. Тоа е исто така благословено кратко.“
2 Награди
* Добитник на наградата „Лазар Комарчиќ“ за најдобар југословенски научнофанатастичен и фантастичен роман, 1993 година.
Се гледаме во Монтевидео

''Се гледаме во Монтевидео'' е српска комедија од 2014 година по сценарио и режија на Драган Бјелогрлиќ. Тоа е продолжение на филмот ''Монтевидео, Бог те видео.'' Бил избран за српски кандидат за најдобар странски филм на 87 Оскари, но не бил номиниран.''Се гледаме во Монтевидео'' е снимено на повеќе локации, Параќин, Белград, Улцињ, Трст, а исто така и на шпанскиот остров Тенерифе.
1 Заплет
Фудбалската репрезентација на Југославија се подготвува да учествува на инаугуративното Светско првенство на ФИФА, светското првенство за машки фудбалски репрезентации што ќе се одржи во главниот град на Уругвај, Монтевидео во Светско првенство во фудбал 1930. По долго патување над Атлантскиот Океан, репрезентацијата на Југославија се најде меѓу 12 други нации, кои се натпреваруваат за Светското првенство.
Селекцијата на Југославија е аутсајдерот на турнирот и има минимални шанси за успех откако ќе биде реми со фаворитите на турнирот, Бразил. Благодарение на талентот и посветеноста на играчите, тие ги победија Боливија и Бразил во нивната групна фаза и се пласираа во нокаут фазата. Низ светот се шират вести дека Југославија го освои третото место на турнирот.
Здравко Шотра

Здравко Шотра ( Козице, 13 февруари 1933 — Белград, 8 октомври 2025) — српски режисер и сценарист.
1 Животопис
Дипломирал режија на Академијата за театар, филм, радио и телевизија во Белград. Тој е вработен во Телевизија Белград речиси од нејзиното основање, каде што во текот на 70-тите години ја режирал познатата емисија „''Образ со образ''“ со Драган Николиќ и Милена Дравиќ, која станал многу популарна ширум поранешна Југославија.
До 1980 година е во брак со Никица Мариновиќ со која го има синот Марко.
Добитник е на наградата Златна антена за придонес во ТВ продукцијата во 2019 година.
2 Филмска режија
+Филмови кои ги напишал и режирал Здравко Шотра, Година, Назив, Жанр, Награда
1970-ти
1977, Повеќе од игра
1978, Пукање во сливата преку реката
1979, Освојување на слободата
1980-ти
1981, Шеста брзина
1982, Одиме понатаму
1983, Игмански марш
1985, Држење за воздух
1988, Браќа по мајка
1989, Војна на Косово
1989, Госпоѓа минтистерка
1990-ти
1991, Еве ги нашите деца, документарен
1994, Дневник на навреди 1993
1998, Лаење на ѕвездите
2000-ти
2002, Зона Замфирова
2003, Илка
2004, Грабеж на Третиот Рајх
2005, Ивкова слава
2006, Каде цвета жолтиот лимон
2009, Ранет орел
2009, Гревот на нејзината мајка
2010-ти
2012, Шеширот на професорот Коста Вујиќ
2016, Santa Maria della Salute
2021, Александар од Југославија
3 Серии
Некои од неговите дела се:
* Повеќе од игра (1976)
* Приказни за работилница (1982)
* И јас сакам портокалово... но трпам (1992)
* Каде цвета жолтиот лимон (2006)
* Ранет орел (2008/2009)
* Гревот на нејзината мајка (2009/2010)
* Непобедливо срце (2011/2012)
* Шеширот на професорот Коста Вујиќ (2013)
* Santa Maria della Salute (2017)
* Александар од Југославија (2021)
Барзава (Тимиш)

Барзава или Брзава е река која тече во Романија и Србија. Барзава е дел од сливот на Црното Море и се влева во реката Тимиш (или Тамиш). Тоа е 166км долга и има дренажна површина од 1.190 км.
1 Име
Романските форми ''Bârzava'' и ''Bêrzava'' (последна форма уште во весниците од 19 век) се од дакиско потекло и значат „река од бреза“. ''Bārzupe'' „река од бреза“, ''-ava'' е вообичаен крај за имињата на балтичките реки, сп. Даугава Српската форма ''Брзава'' е изведена од ''Берзава'' и е усвоена на српскиот брз ''/'' брз „брз“, што значи „брзата река“ во словенските јазици. Името Барзава исто така било дадено на една комуна во Арад и на село во Харгита.
2 Романија
Барзава извира во Семенските планини, дел од Карпатите, западна Романија, источно од градот Ресица. Реката тече на североисток, блиску до врвот Пијатра Гознеи и низ селото Валиуг, стигнувајќи до најсеверниот дел на планините Семеник, каде што се свртува кон северозапад. Минува низ градовите Ресица и Боча, најголемите населби на неговиот тек, и продолжува веднаш до селата Берзовија и Шошдеа, каде што Барзава го напушта планинскиот регион Банат кон долната западна рамнина. Ова е исто така местото каде што реката се свртува кон југозапад, се излева во неколку паралелни потоци и тече покрај селата Скулеа, Гатаја, Сангеорж, Ровиница Маре и Дента. Од оваа точка, до неговото вливување во Тамиш, коритото на реката Барзава е канализирано. Откако ќе тече покрај селото Партош, неколку километри ја формира романско-српската граница и по текот на 127 гкм низ Романија, Барзава влегува во српската провинција Војводина во близина на селото Марковичево.
3 Србија
Брзава тече до селата Конак и Банатска Дубица, каде што станува дел од најголемиот каналски систем во Србија, Канал Дунав-Тиса-Дунав. Единствената преостаната населба на реката е селото Јарковац, пред да се влее во Тамиш, јужно од селото Ботош. Реката е комплетна 39км патеката низ Србија е статистички класифициран како Канал Брзава, но не е пловен.
4 Притоки
Следниве реки се притоки на реката Барзава (од извор до уста):
Лево: Криваја Маре, Гриндиес, Валиуг, Лишкову Маре, Раул Алб, Секу, Содол, Доман, Барзавица, Моравица (горна Барзава), Копаш, Москадин, Физеш, Боруга, Горова, Циопса
Десно: Берзовица, Алибег, Параул Баилор Мари, Болновец, Гозна, Извору Рау, Бреазова, Гропосу, Пјетросу, Терова, Кремени, Ворник, Стоиконска, Бирданка
5 Населби сместени во близина на р
Во Романија: Валиуг, Ресица, Боча, Берзовија, Гатаја, Дента
Во Србија: Марковичево, Конак, Банатска Дубица, Јарковац
6 Наводи
* Јован Ѓ. Марковиќ (1990): ''Енциклопедиски географски лексикон Југославија'' ; Свјетлост-Сараево;
*''Atlas svijeta'', Петто издание (1974); Југословенски лексикографски завод