procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Социјално вмрежување

Социјално вмрежување (|social networking) — создавање на виртуелни заедници најчесто засновани на определен мрежно место и алатките што ги нуди. Вакви заедници обично започнуваат така што група на основачи ќе ги поканат членовите на нивните кругови на пријатели и соработници да се приклучат. Новите членови го повторуваат процесот, со што го зголемуваат бројот на јазли и врски во мрежата. Мрежните места на ваквите социјални медиуми обично нудат апликации како автоматско дополнување на адресари, јавни профили (поединечни мрежни места) на корисници, можност за формирање нови врски преку „сервиси за запознавање“.
Некои социјални мрежи, го комбинираат поврзувањето преку интернет и со елементи надвор од него, како организирање настани и журки во кои членовите се среќаваат лице в лице. Така, „Мyspace“ е фокусиран на музика и филмови, а „Фејсбук“ на студентскиот живот. Поновите социјални мрежи стануваат уште поспецијализирани, наоѓајќи ја својата публика во тематски „ниши“ како сликарство, тенис, фудбал, голф, па дури и козметичка хирургија.
Иако некои од нив се организирани врз основа на деловни контакти со рестриктивен пристап до некои од податоците, повеќето социјални мрежи се јавни и дозволуваат било кому да се зачлени.
Лав Троцки

Лав Давидович Троцки (|Лев Давидович Троцкий) ( — ), роден ''Лав Давидович Бронштајн'' (|Лев Давидович Бронштейн) — руски болшевички комунистички водач и марксистички теоретичар. Пред револуцијата од 1917 г. Троцки бил противник на Владимир Илич Ленин и на неговото крило во руската социјалдемократија, но оттогаш тој и неговите приврзаници влегуваат во редовите на Лениновата партија. Троцки станува еден од водачите на Октомвриската револуција и на повоената изградба на Советска Русија. По смртта на Ленин е еден од најсериозните кандидати за негов наследник, но како негов наследник станува Јосиф Сталин. Троцки, како член на Левата опозиција, заради својата опозиција кон Сталин бидува деградиран и протеран, прво во советскиот дел на Средна Азија, а потоа и во странство. Убиен е во Мексико од страна на советскиот атентатор Рамон Меркадер кој се инфилтрира во Троцкиевата непосредна околина.
Денес неговите теории и идеи се обединети во едно учење - троцкизам, што е една гранка на марксизмот и е сосема спротивно на сталинизмот.
Арапски христијани

Арапски Христијани се луѓето кои етнички се Арапи, или кои се културолошки-лингвистички арабизирани, а ја следат христијанската религија. Се верува дека постојат околу 9 милиони арапски Христијани во Арапскиот Свет и помеѓу 25-30 милиони во целиот свет.
Мнозинството арапски Христијани живеат на Блискиот Исток каде иако Исламот е превладувачка религија, постојат и значаен број на малцински религии. Најголем број на арапски Христијани, без разлика дали се работи за реални бројки или пропорционално (според популацијата на земјата) има во Египет, Израел/Палестина, Јордан, Либан и Сирија. Исто така, поголемиот број на арапски имигранти во Аргентина, Бразил, Колумбија, Еквадор и САД се Христијани. Само во Бразил, на пример има над 12 милиони Арапи, од кои поголемиот дел се Христијани.
Пентархија

Пентархија, од грчки „Владеење на петтемина“, влијаела во создавањето на „Петте големи мориња“ или рани Епископии, кои ги претставуваат петте најголеми христијански центри во средниот век:
* Рим (св. Апостол Петар и Апостол Павле)
* Цариград (св. Апостол Андреја)
* Антиохија (св. Апостол Петар)
* Александрија (св. Апостол Марко)
* Ерусалим (св. Апостол Јаков)
Првите четири градови, плус Ерусалим биле најголемите христијански центри во Римското Царство во 4 век, периодот кога христијанството било официјално признаено и добило статус на рамноправна религија.
После арапските освојувања, само Цариград останал во состав на Римското Царство (Византија). Папата во Рим во овој период сѐ уште бил во голема мерка поврзан со Цариград (сѐ до Големиот раскол), Ерусалим и Александрија потпаднале под муслиманско владеење, додека Антиохија со векови продолжила да биде фронтна линија помеѓу Византија и Арапскиот Калифат. Со ова, но и со некои други тековни политичко-историски големи промени, идејата за постоење на пет најголеми административни центри на Христијанската Црква уште повеќе се оддалечила од реалноста.
1 Источно-православната Пентархија во 17 век
Кога во 1589 година метрополитска Москва го добила статусот на независна патријаршија (што значи дека повеќе не била подредена на пораниешната Вселенската патријаршија на Цариград), православието ја вклучувало неа во новата Пентахрија, сочинета од Цариград, Москва (на местото на Католички Рим), Антиохија, Ерусалим и Александрија.
2 Други значења
Општо кажано, зборот „Пентархија“ се користи кога се говори за пет владетели, или пет моќи. Така, низ историјата има примери кога овој збор бил користен за опис на либералната пентахрија во Италија во 19 век, или петте големи Европски сили во 18 век и 19 век (Британија, Франција, Австрија, Прусија и Русија).
ru:Пентархия
Никола Ќуркчиев

Никола Ќуркчиев — македонски политичар.
1 Животопис
Тој бил роден на 26 февруари 1954 година во Гевгелија.
Образование:
Дипломиран машински инженер
Политички ангажман:
- Член на СДСМ од 21.04.1991 година.
- Претседател на ОО на СДСМ - Гевгелија од 1991 до 1997 и од 1999 до 2003 година;
- Член на ЦО на СДСМ во периодот од 1991 до 2003 година;
- Член на Претседателството на ЦО на СДСМ од 1995 до 1999 година;
- На Четвртиот Конгрес на СДСМ, на 08.02.2003 година, избран за Генерален секратар на СДСМ.
Општествен ангажман:
- градоначалник на општина Гевгелија во периодот 1996 - 2000 година. За време на градоначалничкиот мандат, ги извршува и функциите:
- претседател на Заедницата на единици на локална самоуправа на Република Македонија;
- претседател на македонската делегација во Конгресот на локални и регионални власти (CLRAE) при Советот на Европа;
- член на Управниот Комитет на Ecos-Ouverture Програмата на Европската Комисија;
- член на Постојаниот мешовит Комитет за прекугранична соработка помеѓу Р Македонија и Република Грција;
- член на Управниот Комитет - Компонента 3 - од проектот на ЕК - Социоекономски развој од поголеми размери;
- на Парламентарните избори 2002 година, избран за пратеник во Собранието на Република Македонија.
- член на Комисија за прашање на изборите и именувањата на Собранието на РМ;
- член на Комисијата за транспорт, врски и екологија на Собранието на РМ;
- Парламентарни избори 2006 година, иабран за пратеник во Собранието на Република Македонија
Естонска Советска Социјалистичка Република

Естонската Советска Социјалистичка Република, кратко: Естонска ССР (на естонски: ''Eesti Nõukogude Sotsialistlik Vabariik'', кратко: ''Eesti NSV'') било името дадено на 21 јули 1940 на сателитската држава создадена за време на Втората светска војна на територијата на претходно независната Република Естонија, по окупацијата од Советската армија на 17 јуни 1940. Естонската ССР беше претходно анексирана во Советскиот Сојуз на 6 август 1940, кога номинално постана 16-та составна република на СССР. Нејзината територија била претходно освоена од Германија во 1941, па потоа повторно анексирана и освоена од Советите во 1944.
Киргиска Советска Социјалистичка Република

+ Кыргыз СоветтикСоциалисттик Республикасы
Девиза: Бардык өлкөлордүн пролетарлары, бириккиле!
Главен град, Фрунзе
Образувана, 14 октомври 1924
Во составот на СССР, од 14 октомври 1924 до 31 август 1991
Површина, 198 500 км<sup>2</sup>7-ма во СССР
Население, 4 257 000 души (1989)10-та во СССР
Густина, 21,4/км<sup>2</sup>12-та во СССР
Киргискатa Советска Социјалистичка Република била ''„социјалистичкa држава на работници и селани“'', сојузна советска република, во составот на СССР.
1 Историја
По национално-државното обособување на советските републики во Средна Азија на 14 октомври 1924 е образувана ''Кара-Киргиската автономна област'' (од 25 мај 1925 само Киргиска) во составот на РСФСР. На 1 февруари 1926 е преобразувана во ''Киргиска АССР'', а на 5 декември 1936 - во Киргиска ССР.
2 Поврзано
* Киргистан
Алфа (биологија)

Кај социјалните животни, алфа е поединец во заедница со највисокиот ранг. Кога еден мажјак и една женка ја исполнуваат оваа улога, тие се нарекуваат алфа пар. Другите животни во истата општествена група покажуваат почит или други симболички знаци на почитување кон алфата или алфите.
Кај хиерархиските социјални животни, алфите обично добиваат повластен пристап до храна и други пожелни предмети или активности, иако големината на овој општествен ефект варира во голема мера во зависност од видови.
Алфите можат да го постигнат нивниот статус преку супериорна физичка спремност и/или преку социјални напори и градење сојузи во рамките на групата.
Позицијата на алфа, исто така, се менува кај некои животни, обично преку физичка пресметка помеѓу доминантно и потчинето животно.
Анимација

:''За Анимација (филм) кликнете овде.''
Дефиниции за Анимација се:
* Актот, процесот или резултатот на давање живот, интерес, дух, движење или активност.
* Состојбата или одликата на бидување жив, активен, духовен или енергичен.
Анимација во филмската уметност претставува:
* Уметноста или процесот на создавање на анимиран филм
* Анимиран филм
Христијанството во Иран

Присуството на разните облици на Христијанство во Иран има долга историја, иако секогаш било малцинска религија, засенета од другите религии - Зороастријанизмот во минатото и Шиитскиот Ислам денес. Како и да е, иранските Христијани одиграле круцијална улога во историјата на христијанството.
1 Сегашна состојба
Поради социо-економските и политички притисоци во годините после Иранската револуција (како и евидентната дискриминација и егзодус) голем број на ирански Христијани емигрирале, и тоа најмногу во САД, Канада и Западна Европа. Тоа довело во 2000 година во Иран само 0,4% од популацијата да се определи како христијанска, за разлика од 1975 кога во Иран имало 1,5%.
Значи, и покрај долгата традиција која христијанството ја има во Иран, поради неговата блискост со западноевропските идеали (според водечките исламски политичари), претставници на црквите се гонети. Најпластичен пример за ова е смртта на Haik Hovsepian Mehr - епископ на Jamiat-e Rabbani во 1994, или Ghorban Tourani - пастор на независна евангелистичка Црква, како и држењето во заточеништво на hamid Pourmand кое предизвикува меѓународни загрижувачки реакции. Тоа пред сè се должи на фактот дека дури повеќе од 80% од верниците на овие цркви се преобратени од Исламот.
Вартоломеј I Цариградски

Екуменскиот Патријарх Вартоломеј I (грчки: ''Βαρθολομαίος Α'';
во — Цариградски патријарх и „''прв меѓу еднаквите''“ од 2 ноември 1991 година.
Тој е роден на Имброс, турски остров во Егејско Море. Има турско државјанство, но е припадник на малото етничко-грчко малцинство во Турција. Течно говори турски, грчки, латински, француски, англиски, италијански и германски јазик.
Како екуменски Патријарх тој е меѓународно активен. Една од неговите првични работни задачи била обновувањето на еднаш прогонетите Источно-православни Цркви во поранешниот Источен Блок после падот на комунизмот во деведесеттите години на 20 век. Со таа цел работел за да придонесе за зацврстување на врските меѓу повеќето национални Цркви и Патријархии. Исто така, го продолжи и помирувачиот дијалог со другите религии, вклучително и другите Христијански, Исламски и Еврејски секти. Невообичаено и интересно, се здоби и со репутација на активен екологист преку вклучувањето на неговата Патријаршија во бројни меѓународни еколошки каузи и програми. Ова му го донесе и прекарот „Зелениот Патријарх“.
Богословие

Богословие или теологија (од грчки θεος, theos, „Бог“, + λογος, logos, „збор“ или „разум“) — дискурс што ја поврзува религијата, духовноста и Бога. Богословите се стремат кон употреба на рационални анализи и аргументи, а сè со цел дискусија, интерпретација и учење на религиозните теми.
Во своето дело „Пофалба на глупоста“, Еразмо Ротердамски ги критикува и исмејува богословите, затоа што зборуваат со измислени изрази и зборови кои никој не ги разбира. Притоа, според него, теолозите се занимаваат со мистериозни прашања, како што се: по кои канали гревот стигнал до потомците на Адам; на кој начин и за колку време Христос созреал во утробата на Марија; на кој начин во сакраментот акциденцијата постои без материјата; дали е потребно време за божественото создавање; дали во Христос има повеќе од едно синство итн. Оттука, Еразмо ги обвинува теолозите дека го знаат одговорот дури и на оние прашања на кои не можеле да одговорат ниту самите апостоли. Понатаму, тој им се потсмева на теолозите за нивната практика „Светото писмо да го растегнуваат како кожа“, т.е. да ископааат неколку зборови овде-онде и да им ја изменат смислата онака како што им одговара, дури кога тие имаат и спротивно значење.
1 Богословието како тема во уметноста и во популарната култура
* „Среќни и несреќни теолози“ — кус расказ на ирскиот писател Вилијам Батлер Јејтс од 1902 година.* „Теолозите“ — кус расказ на аргентинскиот писател Хорхе Луис Борхес.* „Рајот на теолозите“ — песна во проза на полскиот поет Збигњев Херберт.
Сириско христијанство

Сириско христијанство — културно-лингвистичка посебна заедница во склоп на Источното Христијанство. Неговите корени се наоѓаат во Блискиот Исток.
1 Историја
Сириското христијанско наследство е пренесено преку сирискиот јазик, дијалект на арамејскиот. И за разлика од грчката христијанска култура, сириската култура е контемплација, меѓу другото, на ран јудаизам и месопотамска култура, маргинализирани и прогонувани од Римското Царство. Со Антиохија како политичка престолнина, после нејзината елинизација улогата на културни центри ја презеле месопотамските градови Едеса, Нисибис и Ктесифон.
Георги Прванов

Георги Седефчов Прванов (|Георги Седефчов Първанов) е политичар од Бугарија и претседател на Република Бугарија, избран е на 18 ноември 2001 г. Пред тоа бил претседател на Бугарската социјалистичка партија.
Прванов е роден во селото Сириштник, Перничко на . Пораснал во соседното село Косача. Георги Прванов е оженет и има два сина. (2005 г.)
1 Образование и квалификации
Во 1975 Прванов завршил математичката гимназија во Перник. Во 1981 г. дипломирал на Историскиот факултет на СУ „Св. Климент Охридски“ - Софија. Во 1988 г. докторирал во областа на историјата со тема „Димитар Благоев и бугарскиот национален проблем 1879-1917“.
2 Научна кариера
Во 1981 г. се вработува во Институтот за историја на БКП како научен соработник. Од 1989 година е виш научен соработник. Во периодот 1992 — 1996 е директор на Центарот за историски и политиколошки истражувања кон Вишиот Совет на БСП.
3 Политичка кариера
Член е на БСП од 1981 до 2001 г. На 41-от конгрес на БСП (3-6 јуни 1994 г.) е избран за заменик-претседател на ВС на БСП. На 42-от вонреден конгрес на БСП (21-23 декември 1996 г.) е избран за претседател на ВС на БСП. На 43-от (1 и 2 мај 1998г.) и на 44-от конгрес на БСП (6 и 7 мај 2000г.) е реизбран за претседател на ВС на БСП.
Народен пратеник е во 37-то Народно собрание (1994-1997 г.), 38-то Народно собрание (1997-2001 г.) и 39-то Народно собрание. Претседател е на парламентарната група за соработка со Грција и член е на парламентарната Комисија за радио и телевизија (1994-1997 г.), претседател на Парламентарната група на Демократската левица (1997-2001 г.) и на Парламентарната група на Коалицијата за Бугарија во 39-то Народно собрание.
Избран е за претседател на Република Бугарија на изборите во ноември 2001 г. Стапува на должност на 22 јануари 2002 г.
Се сметаа, дека владината коалиција БСП-НДСВ-ДПС, која што е на власт во Бугарија по парламентарните избори во 2005 г., е не само поткрепена, но и создадена од него.
Бил таен соработник на Државна сигурност во сектор РИК (Разузнаване "История и култура") пред 1990 година. Работел по “македонското прашање” под името “Гоце” како уредник на книгата “Габерот” од Методи Димов, емигрант од Македонија, соработник на бугарските агенти.
Татарски јазик

Татарски јазик (''tatar tele, tatarça, татар теле, татарча'') — туркиски јазик од алтајската група на јазици. Јазикот е службен јазик во руската република Татарстан и мајчин јазик на Татарите.
1 Географска распространетост
Татарскиот јазик се зборува во Татарстан, Русија, но и во делови од Кина, Турција, Полска, Украина, Финска и Средна Азија. Покрај тоа што татарскиот јазик е мајчин јазик на Татарите, тој е мајчин јазик на неколку илјади Маријци, Мордовци и Каратаи. Околу 94 % од Татарите изјавиле дека знаат татарски јазик за време на пописот во Русија во 2002.
2 Службен статус
Татарскиот, заедно со рускиот, е службен јазик во Република Татарстан. Официјалното писмо на татарскиот јазик е кирилското татарско писмо, кое ги има основните кирилски букви и некои додатни букви кои се вовеле за потребите на татарската фонологија. Покрај кирилското писмо, јазикот понекогаш користи латинско и арапско писмо. Сите официјални документи во Татарстан се на кирилица, како и мрежните места. Сепак, во различни места каде татарскиот не е службен јазик, секој поединец може да користи и друго писмо, во зависност од неговата одлика.
Татарскиот јазик бил де факто службен јазик во 1917 година во Татарската Автономна Советска Социјалистичка Република. Исто така, се смета дека татарскиот јазик бил службен јазик во краткотрајната држава Идел-Урал, која била создадена нешто по Руската граѓанска војна. Сепак важно е да се напомене дека Болшевичка Русија не признавала службени јазици, но сепак имало дозволи за користење на некои јазици во одредени сегменти на јавната администрација.
Употребата на татарскиот јазик опаднала од 1930 па навака. Во 1980-те јазикот не се користел во училиштата, дури не и од татарските деца. Јазикот останал да се користи на разговорно ниво и најчесто во руралните области. Денес, сè уште, јазикот го нема статусот на престижен меѓу Татарите, но истиот не е ни загрозен јазик. Високо образование на татарски јазик може да се сретне само во Татарстан и тоа само кај универзитетите за хуманистички науки. Во целата република татарскиот е средство за секојдневна комуникација. Како прв службен јазик тој се користи во руралните окрузи на републиката, а рускиот е сè уште доминантен и најкористен јазик во целата република.
3 Потекло
Татарскиот јазик потекнува од т.н. кипчачко-прабугарска подгрупа на кипчачката група туркиски јазици.
4 Примери
* äye - да
* yuq - не
* isänme(sez)/sawmı(sız) - здраво
* sälâm - здраво
* saw bul(ığız)/xuş(ığız) - до видување
* zínhar öçen - молам
* min - јас
* sin - ти
* ul - тој / таа / тоа
* bez - ние
* sez - вие
* alar - тие
* millät - народ
Пупуке

Пупуке (|Pupuke) — слатководно езеро сместено во вулкански кратер помеѓу населбите Такапуна и Милфорд на Северниот Брег на Окленд, Нов Зеланд. Езерото на едно место е оддалечено само 500 м од морето и има обиколка од 6 км со длабочина од 57 м. Местото често го посетуваат излетници, веслачи, едрачи како и диви птици. Веднаш до старата црпна станица има и кафетерија, мал театар, надворешен амфитеатар и изложбен простор. Сè поголемата популарност на местото значи и намалување квалитетот на водата и тоа им задава грижи на локалните власти .
Другите слични вакви кратери во рамките на Оклендското вулканско подрачје биле затрупани од подоцнежни ерупции, а пад други се прекршиле на места и се излиле како резултат на долги врнежи. Езерото Пупуке сѐ уште е езеро заради тоа што водата оди по каналите заедно со лавата доаѓајќи под кратерскиот ѕид, создавајки разни извори по плажите помеѓу населбите Такапуна и Милфорд.
1 Галерија
Индиска астрологија

Индиската астрологија позната како Џотиш (jyoti-светло и ishvara-управител бог) или во превод наука за светлоста божја. Хороскопотот што се употребува е сидерален и е различен од општо прифатениот западен хороскоп. Разликата се состои во почетната астрономска точка т.н. ''aries ingres'' или почетната точка на хороскопот, којашто астрономски се поистоветува со сидералниот помин на сонцето на 0 степени во Овен, а којашто приближно се случува на 14 април секоја година (исправка - Лахириева прецесија). Еден од најистакнатите претставници и пионер на индиската астрологија во Македонија е Симеон Атанасоски.
Варна

Варна (|Варна) е најголемиот црноморски град во Бугарија и трет по големина во земјата. Се наоѓа во северноисточна Бугарија. Варна е град-пристаниште со 330.486 жители. Поради развиениот морски туризам, големиот број на хотели, како и дворецот Евксиноград, којшто е седиште на владата и претседателот на Бугарија за време на летните месеци, Варна се смета за „приморскиот главен град на Бугарија“. Варна се распростира на околу 105 квадратни километри и е административен центар на Варненската област и општината Варна.
1 Култура
Варна е центар на повеќе културни проекти, меѓу кои се и фестивалот „Варнско лето“ и филмскиот фестивал „Љубовта е лудост“. Во Варна се наоѓа и археолошки музеј во кој се изложени најстарите откриени златни предмети во светот. Тој е и балнеолошки курорт и туристичко-рекреативен центар.
2 Образование
Варна е важен универзитетски центар и е седиште на многу универзитети:
* Економскиот универзитет
* Медицинскиот универзитет
* Техничкиот универзитет
* Военоморската академија "Никола Вапцаров"
* приватниот Слободен универзитет .
3 Галерија
4 Врски
* , Дневник, 18 март 2006
Брус Спрингстин

Брус Фредерик Џозеф Спрингстин — (|Bruce Frederick Joseph Springsteen, роден на ) — американски рок-пејач, гитарист и композитор.
1 Музичка кариера
На почетокот на 2014 година, Спрингстин го објавил својот 18. студиски албум под наслов „High Hopes“. Албумот бил снимен на повеќе локации (Њу Џерси, Лос Анџелес, Атланта, Австралија и Њујорк) со неговата група „E Street Band“, а како гостин се појавува и гитаристот Том Морело (поранешен член на „Rage Against the Machine“). Албумот бил најавен во ноември 2013 година, кога биле објавени песната „High Hopes“ и видео спотот за неа.
Знаме на Бугарија

Знамето на Бугарија има правоаголна форма и се состои од три ленти во бела, зелена и црвена боја. Тие се расположени хоризонтално одгоре надолу, при што полињата се еднакви по форма и големина.
1 Историја
За време на османлиското ропство ајдуците и комитите го користеле зеленото знаме со извезен златен лав и со натпис „Слобода или Смрт!“ („''Свобода или смърт!''“)
За првпат знаме со бела, зелена и црвена боја, според денешниот изглед, било сошиено од Стилијана Парашкевова во романскиот град Браила и истото било предадено на бугарските доброволци кои учествувале во Руско-турската војна од 1877-1878 година. Знамето е во форма на квадрат со лав, и натпис „Бугарија“ (''България'') во средината. Денес знамето е дел од колекцијата на знамиња на Националниот воено-историски музеј во Софиjа.
По ослободувањето на државата, првиот бугарски устав од 16 април 1879 во член 23 определува, дека „бугарското народно знаме е тробојно и се состои од бела, зелена и црвена боја, поставени хоризонтално“.
Во 1947 на знамето, во левиот горен агол на белата боја бил додаден грбот на Народна Република Бугарија кои се користело до 27 ноември 1990. На тој датум текстот во уставот бил изменет и грбот бил отстранет.
2 Галериjа
3 Поврзано
* Бугарија
* Грб на Бугарија
* Државна химна на Бугарија
Михаил Фрадков

Михаил Ефимович Фрадков (р. 1 септември 1950) — руски политичар и поранешен Премиер на Русија.
Фрадков е роден близу Самара во еврејско семејство. Студирал на московскиот „Станкоинструментальный институт“ (дипломирал 1972) и на Академијата за меѓународна трговија (дипломирал 1981). Во 1973, се вработил во економскиот оддел на амбасадата на СССР во Индија, каде останал да работи две години. Подоцна држел неколку други функции во Русија. Во 1991, Фредко ја претставувал Русија на Општата спогодба за царини и трговија (GATT) во Женева.
Доцна во 1992, Фрадков бил назначен за Заменик Министер за надворешни економски врски. Помалку од една година подоцна, во октомври 1993 станал Прв Заменик Министер за надворешни економски врски. На 15 април 1997, по претседателска одлука, Борис Елцин го назначува Фрадков за Министер за надворешни економски врски и трговија, каде служел речиси една година. Кон средината на 1999, со друга претседателска одлука Фредков станува Министер за трговија.
Во 2001 Владимир Путин го назначува за директор на Федералната Даночна Полиција, пред што бил Заменик Секретар на Советот за Безбедност. Во 2003 бил назначен за претставник на Русија во Европската Унија. На 1 март 2004, Путин го номинира Фрадков за следен премиер и ова назначување добива согласност од Думата на 5 март истата година.
Назначувањето на Фрадков за премиер било изненадување за многу луѓе, бидејќи тој видливо не бил дел од потесниот круг на Путин. Некои ова го објаснуваат со идејата да се постави некој независен, кој не припаѓа на ниту еден од „клановите“ во Кремљ. Поранешниот Премиер Сергеј Степашин, под чие водство служел Фрадков, се искажал за Фрадков како за човек кој е „апсолутно независен од било кој вид на политички клан или група“. Путин и неговите соработници го величаат Фрадков како искусен, професионален и чесен. Неговото назначување побудило незадоволство кај руските националисти, бидејќи Фрадков е евреин.
На 12 мај 2004, Фрадков повторно бил назначен за премиер, по повторната изборна победа на Путин и неговото пристапување на 7 мај.
На 12 септември 2007 Фрадков му најавил оставка на претседателот Путин, која тој ја прифатил, и го номинирал Виктор Зубков за наследник. Фрадков останал на должност сѐ до потребната потврда од Думата. Зубков бил потврден на 14 септември.
Белица (општина)

Општина Белица (|Община Белица) — општина во Пиринска Македонија, во денешната Благоевградска област, југозападна Бугарија. Центар на општината е градот Белица. Општината има 13 населени места со вкупно население од 9.646 жители (2015).
1 Администрација и политика
1.1 Населени места
Општината има 12 населени места. Тие се следниве (имињата во заграда се сегашните, сменети од бугарската држава)
* Бабјак
* Белица
* Гарван (Златарица)
* Гољово (Гал’бово)
* Дагоново
* Краиште
* Кузово
* Лутово (Љутово)
* Орцево
* Палатик
* Хахњово (Горно Краиште)
* Черешево (Черешово)
1.2 Историски места
* Ќорово (Врхари)
2 Личности
* Владимир Поп Томов
Грб на Бугарија

Грбот на Бугарија е дефиниран во Уставот на Република Бугариjа од 1991 година и претставува исправен златен лав на црвено поле во формата на штит.
1 Блазон
Блазонот на бугарскиот грб е детално опишан во посебен Закон за државниот грб, донесен од Народното собрание во 1997 година. Грбот на Република Бугарија претставува исправен златен крунисан лав на црвено поле во форма на штит. Над штитот има круна со пет крста и над самата круна има еден исправен крст. Штитот го држат два златни крунисани лавови во исправена положба, свртени кон штитот од лева и десна хералдичка страна. Тие стојат врз две вкрстени дабови гранки со желади. Под штитот има бела лента со тробоен кант на која со златни букви е испишано на бугарски ''„Съединението прави силата“'' или во превод ''„Обединувањето ја прави силата“''.
2 Историjа
Стилизирани слики на лав постојат уште во Првото Бугарско Царство. Лавот како симбол на власт, сила и храброст е еведентиран и во Второто Бугарско Царство (1185-1396). Најстариот бугарски грб со хералдички лав датира од 1295 г. Во периодот на царот Иван Шишман (1371–1395), последниот цар ва Второто Бугарско Царство, анонимен арапски патешественик опишал и насликал грб на штитовите на царската гарда на Трново.
По паѓањето на Бугариjа под отоманска власт во краjот на 14 век традициjата на лавот како главен бугарски симбол била зачувана во западноевропските и илирските грбовници во неколку верзии. Во почетокот на 18 век хрватскиот хералдичар Павао Ритер Витезовиќ направил промена во блазонот на бугарскиот грб и ставил еден златен исправен лав на црвен штит. Овоj блазон бил прифатен и од Христофор Жефарович во неговата „Стематографиjа“ од 1741 година. Верзиjата од „Стематографиjа“ добила голема популарност меѓу бугарските преродбеници и револуционери во 19 век, а златниот исправен лав се сфаќал како наjпрепознатлив бугарски национален симбол.
По ослободувањето на Бугариjа во 1878 година во првиот бугарски устав како државен грб бил опишан токму блазонот на Жефарович. Во 1879 година на штитот, челенката и круната се додале подножје и мантиjа. Бидеjки во периодот 1880-1926 немало посебен закон за грб, истовремено се користеле и малиот и големиот грб. Грбот бил конечно правно дефиниран и опишан во 1927 година, кога била прифатена средна форма со штит, челенка, круна, држачи, подножjе и девиза. Таа верзија се зачувала до 1947 година, кога (по комунистичкиот преврат од 1944) бил создаден нов грб со тркалезна сина позадина и исправен златен лав, окружени од два снопа на житни класи, поврзани на врвот со црвена петокрака и во основата со црвени и тробоjни ленти. По паѓањето на комунистичкиот режим во 1989 година и по долг период на вжештени партиски дебати во 1997 година било донесено решение за враќање на историскиот грб од периодот 1927-1946 со нов дизаjн.
3 Галериjа
4 Поврзано
*Знаме на Бугарија
*Химна на Бугарија
Неврокоп (општина)

Општина Неврокоп (офиц. Општина Гоце Делчев; |Община Гоце Делчев) — општина во Пиринска Македонија, во денешната Благоевградска област, југозападна Бугарија. Центар на општината е градот Неврокоп (Гоце Делчев). Општината има 13 населени места со вкупно население од 32.169 жители (2011).
1 Администрација и политика
1.1 Населени места
Општината има вкупно 12 населени места. Тие се следниве (имињата во заграда се сегашните, сменети од бугарската држава):
* Баничан
* Брезница
* Буково
* Даг Чифлик (Добротино)
* Јуч Дурук (Делчево)
* Корница
* Л’жница
* Мусомишта (Мосомиште)
* Неврокоп (Гоце Делчев)
* Нов Чифлик (Борово)
* Папас Чаир (Попови Ливади)
* Цирополе (Господинци)
1.2 Историски
* Боржоза (Драгостин)
* Заим Чифлик
* Средна
Кресна (општина)

Општина Кресна (|Община Кресна) — општина во Пиринска Македонија, во денешната Благоевградска област, југозападна Бугарија. Центар на општината е градот Кресна. Општината има 7 населени места со вкупно население од 5.683 жители (2015).
1 Населени места
Општината има вкупно 7 населени места. Тие се следниве:
* Брезница (денес: Горна Брезница)
* Влахи
* Долна Градешница
* Кресна (порано: Станица Пирин)
* Оштава
* Сливница
* Стара Кресна (порано: Кресна)
Дарданија (Европа)

Дарданија била античка држава на просторите на Балканскиот Полуостров, на подрачјето на денешно Косово, денешна јужна Србија и северозападниот дел на денешна Македонија и денешна источна Албанија. Најголеми населби во тоа време биле Naissus (Ниш), Therranda (Призрен), Vicianum (Вучитрн), Skopi (Скопје) и главниот град Дамастион.
Западната граница на Античка Македонија започнувала од Пинд и продолжувала по Шарпланинскиот масив (Јабланица, Кораб, Дешат и планината Скард - денес Шар Планина). Шар Планина била тромеѓата помеѓу Македонија, Илирија и Дарданија . Северната граница на Античка Македонија, од тука, се спуштала по падините на планината Јакупица, минувала низ современите градови Скопје и Велес, по линијата на Сопот и Новачани, како и по долината на реката Пчиња и излегувала на Осоговските планини сè до Рила Планина. Северната граница на Македонија, подоцна била граница помеѓу римските провинции Македонија и Горна Мизија , меѓутоа оваа граница била и граница меѓу две култури: источна (хеленска) и западна (латинска).
Дарданците биле племе од илирско и тракиско потекло, кои честопати претставувале закана за Македонското кралство. На територијата живееле и Келти. и Тракијци. По римското освојување на Илирија во 168 година, Римјаните го колонизирале овој регион и основале неколку градови.
Историчарите од антиката ја споменуваат Дарданија како независно царство од почетокот на втората половина на 4. век пне. Тогаш територијата била приближно како што била и османската покраина Косово. Територијата го вклучувала денешно Косово и се простирала до горниот тек на реката Вардар на југ и Јужна Морава на исток. Населението на Дарданија, претежно од робови, било претежно земјоделско. Во текот на тоа време бил создаден и Демастион - првиот град на илирското царство, кој ковал сопствени пари. За многу кратко време Дарданија го има античкиот град Скупи за главен град. Дарданците упаѓале на територијата на Скупи и Античка Македонија Царството сочинувало неколку племиња, од кои најзначајно било племето на дарданците. Имало и други племиња како: галабри, тунати и тнр алпски дарданци. Царството Дарданија било монархија. Според пишаните податоци од тоа време, се гледа дека дарданската армија била редовна, под команда на царот. Во текот на втората половина на 4. век, основната воена единица е фалангата, составена од 8000 војници.
1 Римска Покраина
Дарданците биле покорени од страна на Римјаните најверојатно кон крајот на I век п.н.е. До крајот на III век Дарданија не била посебна покраина, туку била дел од покраината Мизија (потоа Горна Мизија). Кон крајот на III век, Дарданија станала посебна Римска покраина која граничела со покраината Дакија.
Царот Диоклецијан подоцна (околу 284 година) ја прогласил Дарданија за засебна покраина со главен град Најсус (денешен Ниш во Србија).
Мехомија (општина)

Општина Мехомија (офиц. Општина Разлог, |Община Разлог) — општина во Пиринска Македонија, во денешната Благоевградска област, југозападна Бугарија. Центар на општината е градот Мехомија (од 1925 г. офиц. Разлог). Општината има 8 населени места со вкупно население од 21.495 жители (2015).
Официјалното име на општината е во согласност преименувањето на градот Мехомија, кој го добил името по традиционалната котлинска област Разлог (Разлошко) во која е сместен.
1 Самоуправа и политика
1.1 Населени места
Општината има 8 населени места, од кои еден град и седум села. Тие се следниве (имињата во заграда се сегашните, сменети од бугарската држава):
* Бања
* Бачево
* Годлево
* Горно Драглишта (Г. Драглиште)
* Долно Драглишта (Д. Драглиште)
* Елешница
* Мехомија (Разлог)
* Недобарско (Добарско)
Фунгикултура

Фунгикултура е процесот на производство на храна, лекови и други производи по пат на одгледување на печурки и други габи.
Овој израз се користи за одгледувањето на габи со мравки-листосекачи, термити, амброзионосни буби, и мочуришни полжави.
Татари

Татари (|Tatarlar/Татарлар)— заедничко име за некои туркојазични народи од Источна Европа и Средна Азија. Денешниот татарски јазик се однесува кон кипчачката група на туркиските јазици. Денешните Татари се делат на Сибирски Татари, Астрахански Татари, Вазански Татари и Кримски Татари.
Историски, Татарите се едно од монголските племиња и зборуваат на монголски јазик. Покорени од Џингис Хан, подоцна се вклучуваат во монголските напади врз Азија и Европа. Името ,,Татари" средновековните писатели го изведуваат од името на Тартар, грчки бог на подземниот свет, како поврзување со бруталноста на татаро-монголските орди во Европа. Така името ,,Татари" е употребувано за опис на сите народи кои прегазиле делови од Азија и Европа под водство на Монголците во 13 век. Подоцна под истото име се подразбираат речиси сите номадски освојувачи од Азија, независно дали се од Монголија или од крајните западни делови на Азија. До почетокот на 20 век, Русите со името ,,Татари" именуваат бројни народи, почнувајќи од Азерите до сибирските племиња.
Денес Татарите живеат во средишните и јужните делови на Русија, (мнозинството во Татарстан), Узбекистан, Казахстан, Украина, Таџикистан и Киргистан. Нивната бројност е околу 10 милиони. Мнозинството се муслимани.
Денешните Татари потекнуваат од населението на наjзападниот дел на монголската држава — Златна Орда, која опфаќа делови од денешна Украина, Русија и Казахстан. Таму Татаро-Монголците биле малуброjни и се измешале со локалното кипчачко (куманско население), како и со други постари народи како Прабугарите. Кипчачкиот туркиски јазик се наложил како доминантен и се зборува во различни дијалекти од денешните Татари. Подоцна Златната Орда се разделила на неколку делови, меѓу кои се и Казањското, Астраханското и Кримското Ханство.
1 Поврзано
* Прабугари
* Прабугаризам
Вибија Сабина

Вибија Сабина (''ц.'' 86-136 или 137) била царица и жена на римскиот цар Адријан. Родена е во 86 како ќерка на Салонина Матидија, внука на царот Трајан и Луциј Вибиј Сабин, кој бил конзул.
Вибија се омажила за Адријан, по барање на царицата Плотина, за тој да може да го наследи братот на нејзиниот дедо, во 117. Тие немале деца и веројатно немале среќен брак. Оваа прекрасна жена била силна и независна и нејзините сфаќања за бракот не стоеле добро кај царот. Сабина имала љубовна врска со едно од неговите момчиња-робови.
Во 128 дадена ѝ е титулата Августа.
Починала во 136 или 137, пред нејзиниот сопруг, од непознати причини. Постоеле гласини дека Адријан ја отрул, но за тоа нема доволно докази.
Природни науки

Природни науки се системи на знаења (науки) чија основна цел е да се проучи природата и процесите поврзани со неа. Во групата на природните науки влегуваат математиката, физиката, хемијата, биологијата, сите гранични науки помеѓу овие науки, а понекогаш ја вклучуваме и географијата во групата на природните науки, иако таа е и општествена наука.
1 Поврзано
* Општествени науки
* Егзактни науки
* Технологија
* Техника
Арборикултура

Арборикултура е селекцијата, садењето и негата на поединечни дрва, и изучувањето на нивниот раст и реакција на културните обичаи и животната околина.
Науката се изучува со цел за одгледување на дрва, обично во градина или урбана средина, за нивното здравје и долговечност, отпорност од штетници и патогени, справување со ризици, максимален доход од вложувања и од орнаментални и естетки причини. Заради ова, оваа наука се разликува од шумарството, кое се занимава со комерцијално производство и исползување на дрво и други шумски производи од насади и шуми. Арборикултурата има слична врска со шумарството како што градинарството има со земјоделството.
1 Поврзано
* Меѓународно арборикултурно друштво
* Арборскулптура
* Хортикултура
Енологија

Енологија е науката која се занимава со сите аспекти на виното и винарството од гроздоберот до шишето. Стручњакот по енологија се нарекува енолог, но тој исто така може да биде и винар.
Терминот доаѓа од грчкиот збор, ''оенос'' (οίνος), што значи вино, и наставката ''-логија'' (од грчкиот збор λόγος, што значи наука).
1 Поврзано
* Вински термини
* Енофилија
* Сомелие
* Вино
* Винар
* Винарска визба
* Температура за служење вино
* Аристологија
Хаџидимово (општина)

Општина Хаџидимово или Општина Сингартија (|Община Хаджидимово) — општина во Неврокопско, Пиринска Македонија, во денешната Благоевградска област, југозападна Бугарија. Центар на општината е градот Хаџидимово. Општината има 15 населени места со вкупно население од 10.069 жители (2015).
1 Администрација и политика
1.1 Населени места
Општината има 15 населени места. Тие се следниве (имињата во заграда се сегашните, сменети од бугарската држава):
* Абланица
* Беслен
* Блатска
* Гајтаниново
* Копривлен
* Л’ки
* Лески (Ново Лески)
* Либјахово (Илинден)
* Нова Ловча
* Парил
* Петралик (Петрелик)
* Садово
* Теплен
* Тешово
* Хаџидимово (создадено од Долна Сингартија и Горњани)
1.2 Иселени места
* Љалево
* Перица
Августа (титула)

Августа (|Augusta) — женски облик на титулата „Август“ (''Augustus''). Обично се давала на сопругите или роднините на римските цареви. Во III век, овие жени исто така можеле да ги добијат и титулите ''Матер кастрорум'' и ''Матер патриае''.
1 Список на Августи
* 14 - Ливија, жена на Октавијан Август.
* 41 - Антонија Минор, мајка на Клавдиј.
* 50 - Агрипина Помладата, жена на Клавдиј.
* 64 - Попеја Сабина и Клавдија, жена и ќерка на Нерон.
* пред 80 - Флавија Домицила, жена на Веспазијан.
* 105 - Помпеја Плотина и Улпија Марцијана, жена и сестра на Цар Трајан.
* 112 - Салонина Матидија, внука на Трајан.
* 128 - Вибија Сабина, жена на Адријан.
* 138 - Фаустина Постарата, жена на Антонин Пиј.
* 146 - Фаустина Помладата, ќерка на Антонин Пиј, жена на Марко Аврелиј, мајка на Комод.
* 164 - Луцила, жена на Марко Аврелиј и жена на Луциј Вер.
* 177 - Брутија Криспина, жена на Комод.
* 193 - Манлија Скантила и Дидија Клара, жена и ќерка на Дидиј Јулијан.
* 210s - Флувија Плаутила, жена на Каракала
* 220 - Аквилија Севера, втора и четврта жена на Елагабал.
* 220s - Јулија Авита Мамеја и Салустија Орбијана, мајка и жена на Александар Север.
* 238 - Сабина Транквилина, жена на Гордијан III.
* 240s - Отацилија Севера, жена на Филип Арапот.
* 240 - Херенија Етрускила, жена на Дециј Тајан, мајка на Херениј Етрурецот и Хостилијан.
* 250-ти - Маринијана, wife of Валеријан.
* c. 250 - Корнелија Салонина, жена на Галиен.
* 253 - Корнелија Супра, жена на Емилијан.
* 260 - Сулпиција Дријантила, жена на Регалијан.
* 274 - Улпија Северина, жема на Аврелијан, веројатно единствената ''Августа'' сама за себе.
* 283 - Магнија Урбика, жена на Карин.
* 308 - Галерија Валерија, ќерка на Диоклецијан и жена на Галериј.
* по 312 - Хелена Константинополска и Константина, мајка и ќерка на Константин I.
* пред 385 - Елија Флакила, жена на Теодосиј I.
* ц. 416? - Гала Плацидија, ќерка на Теодосиј I, жена на Константин III, мајка на Валенцинијан III.
* 439 - Лицинија Евдоскија, жена на Валенцинијан III.
* ц. 440 - Јуста Грата Хонорија, сестра на Валенцинијан III.
* ц. 5000 - Теодора, ко-регент и сопруга на Јустинијан I
* 568 - Елија Софија, консорт а потоа и регент, сопруга на Јустин II
Златен делишес

Златен делишес е сорта на јаболко со жолта боја. Овој вид не е сроден на јаболкото „Црвен делишес“.
1 Изглед и вкус
Златниот Делишес е големо, жолто јаболко со изразена лупка и многу слатко по вкус. Подложно е на модрици и набирање, и затоа бара внимателно ракување и складирање. Овој вид е е посладок од зеленото јаболко и затоа се користи и за готвење.
2 Историја
Оваа популарна сорта првобитно била наречена „Mullin's Yellow Seedling“ („Малиновиот жолт расад“) при нејзиното прво лансирање на пазарот во 1914 во округот Клеј, Западна Вирџинија (САД).
3 Сезона
Се бере од есен до зима.
Цвеќарство

Цвеќарство или флорикултура — дисциплина на хортилкултурата која се занимава со одгледување на цветоносни и орнаментални растенија. Цветоносните растенија се одгледуваат ширум светот во простории и надвор. Цвеќарите, за примарна цел го имаат развојот на размножувањето на растенијата, а со тоа и на нови видови.
1 Предмет на проучување
Цвеќарската култура ги вклучува билките со отворен простор, како што се многугодишно растение и двогодишни растенија, собни билки, саксиени билки, сецкан цвет и цвеќе со следечко зеленило. За разлика од расадни производи кои се занимаваат продукција на садници дрвенасти билки (дрва, жбун и лијана), цвеќaрството опфаќа претежно зељести билки, но се занимава и со мали број дрвенасти и полудрвенасти видови кои со својот хабитус, низок раст, раскошни цветови или техники на огдледувања и размножувања се слични на зељестите многугодишни растенија. Такви се на пример розата, која, иако е дрвенаста билка, припаѓа на цвеќарството. Исто така многу билки кои имаат вредност за фармација истовремено се и декоративни (перуника, божур, невен. Билките во сад за ентериер опфаќаат цветнодекоративни и лиснодекоративни билки кои се често дрвенасти билки во тропски и суптропски подрачја како што се фикус, филодендрони, палма. Поединечни поградинарски култури, како зелка, имаат декоративен вид кои се предмет на произведување и примена преку цвеќарството.
Во Македонија цвеќарството се изучава на катедрите за хортикултура и пејсажна архитектура на шумарскиот факултет како и на земјоделскиот факултет.
2 Технологија на производство
Производството на цветната култура се обавува во стаклена градина со контролирании услови, каде се регулира температура, влага и осветлување, или на отворено, а испорачува во контејнери како репро материјал без сечениот цвет.
Индустријата на сечениот цвет е посебна област на цвеќарството и технологија во овојата област каде опфаќа низа постапки со кои се добива квалитетен и економичен производ со оптимална продуктивност а тоа се размаци на садње, сечење на цветови (пинсирање), фертиригација итн. За овој сегмент на цвеќарството важно е и како да се постигне што поголема трајност на приозводот по берба, како да се складира, чува и пакува, што е предмет на изучување на постхарвест физиологијата.
Некои видови цвеќиња се берат во природа за пазарот на сечено цвеќе, што не е случај само кај нас, туку и во Австралија и САД.
3 Тренд
Развојот, преку облагородување на билките, и синтеза на нови сорти е главна преокупација на цвеќарството денас. Потреба за нов таксон во цвеќарството е стален. Од извештајот на Европската канцеларија за билни сорти (CPVO -Community plant variety office) за 2008. година се гледа дека во периодот 1999-2008 година е поднесено околу 15.500 барања за регистрација и заштита на сортите на украсните билаки. Само во 2008 година. поднесено е 1631 барање што е убедливо најмногу во споредба со останатите групни билки (полјоделски билки, овошје и зеленчук) и предстаавува 54,2% од свите барања. Розите и хризантема од почетокот на работата CPVO биле најважни таксони на основа на податоците на Канцеларијата, а после тоа пеларгониум, љиљани, гербер и многу други, од година до година.
Јонатан (јаболко)

Јонатан е јаболко со средна големина, по вкус слатко, но и кисело, со цврста, но мазна лупка. Овој вид е во блиско сродство со јаболкото Езопус Шпиценбург.
Ова јаболко потекнува од 1826 од фармата на Филип Рик во Вудсток, Грофовија Алстер, Њујорк. Се мисли дека расадот бил Езопус Шпиценбург. За првпат забележано е во 1826. Иако можеби првобитно се нарекувало „Rick apple“ („Риково јаболко“), наскоро Џаџ Буел, Претседателот на Хортикултурното Друштво на Албани го преименувал во чест на Џонатан (мак: ''Јонатан'') Хасбрук, кој го открил ова јаболко и му го посочил на Буел.
1 Поврзано
* Јонаголд - хибрид од Јонатан и Златен Делишес.
Јонаголд

Јонаголд е сорта на јаболко која е хибрид помеѓу сортите Златен Делишес и Јонатан. Ова јаболко е големо и слатко со тенка лупка. Меѓутоа заради нивната големина, овие јаболка не се одгледуваат на големо во многу земји во светот. Јонаголдот е триплоид, што значи дека не само што бара друга сорта на јаболко за опрашување, туку исто така и не дава свој полен.
Саво Климовски

Д-р Саво Климовски (роден на година во Скопје) — македонски правник, професор по уставно право и политички систем на Правниот факултет во Скопје.
1 Научна кариера
Правните студии со одличен успех ги завршува во јуни 1970 год. на Правниот Факултет во Скопје, каде што во 1974 год. се стекнал со степен на магистер од областа на правно-политичките науки. Со докторат на правни науки се стекнува во мај 1978 год. на Правниот Факултет во Љубљана. За асистент на Правниот факултет е избран во април 1971 г. Првпат за редовен професор на научната област уставно право и политички систем и политичка филозофија. Од октомври 1992 год. во два мандати е декан на Правниот Факултет во Скопје. Во периодот 1996 до 1998 година е претседател на Универзитетскиот сенат при Универзитетот „Кирил и Методиј“ - Скопје.
Има објавено повеќе монографии, средношколски и универзитетски учебници, како и бројни прилози во научни и стручни публикации.
2 Политичка кариера
Саво Климовски во периодот од април 1986 год. до март 1991 год. е член на македонската влада и одговорен за ресорите на образованието, културата и физичката култура.
Од 1992 до 2000 година во Собранието на Република Македонија ги имаше следниве активности:
* Претседател на комисијата за уставни прашања и политички систем
* Претседател на комисијата за европски и евро-атлантски интеграции
* Претседател на советот за меѓунационални односи
На изборите во 1998 година Климовски е избран за пратеник како претставник на Демократската Алтернатива, по што од 1998 до 2000 година ја врши функцијата претседател на Собранието на Република Македонија.
Проф. д-р Саво Климовски е основач и претседател на LIONS CLUB - Скопје. Претседател е на невладината организација за научна комуникација и зближување на народите од земјите во кинескиот теснец и останатиот дел од светот.
Грени Смит

Грени Смит е сорта на јаболко со потекло од Австралија околу 1865 од случаен расад расаден од Мери Ана ''Грени (баба)'' Смит. Се мислидека ова било семка од ''Malus sylvestris'', Европско диво јаболко, вкрстена со стандардното домашно јаболко ''M. domestica'' како опрашувач; доколку ова е точно, тоа значи дека е хибрид.
Ова јаболко било насекаде садено во Нов Зеланд, од каде било донесено во Англија околу 1935 и САД во 1972 од страна на Грејди Овил.
Јаболката „Грени Смит“ се зелени со светлозелени пеги, иако некои можат да имаат и розово руменило. Тие се рскави, сочни, кисели јаболка одлични за готвење или јадење директно. Исто така овие секористат во овошни салати заради тоа што потемнуваат побавно од другите видови.
Оваа сорта бара помалку часови на ладно, а повеќе време за да узрее, и затоа претежно расте во предели со умерена клима.
Јаболката „Грени Смит“ се поцврсти по состав од другите зелени јаболка, што може да предизвика проблеми кај луѓто со вештачки вилици.