procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Знаме на Гренланд

Знамето на Гренланд е омислено од страна на Ту Кристиансен. Се состои од две еднакви хоризонтални траки во бела и црвена боја, со голем диск на десната страна на знамето. Едната половина на кругот која што се наоѓа во белото поле е црвена, додека пак другата половина на кругот која што се наоѓа во црвеното поле е бела.
Локланото име на Гренландското е ''Erfalasorput'', значи наше знаме, но називот Aappalaatoq (црвена) се користи за Грендланското, како и за знамето на Данска. Денес двете знамиња се истакнуваат, обично едно покрај друго.
Во 1978 година, Данска дала автономија на Гренланд, и еднаков статус со Кралството Данска. Локалната власт распишала јавен конкурс на кој стигнале 555 предлози. По втората расправа и додатните предлози усвоен е денешниот изглед, знаме со нордиски крст.
Знамето е усвоено на 21 јуни 1985 година.
1 Поврзано
* Грб на Гренланд
* Знаме на Данска
Тајмиште (рудник)

Тајмиште — рудник на железна руда, кој се наоѓа на источните падини на планината Бистра. Тој е карактеристичен претставник на вулканогено-седиментни наоѓалишта на железо. Локализиран е во вулканогено-седиментна средина изградена од различни видови карпи, при што рудната минерализација е ограничена на продуктивниот хоризонт со дебелина од повеќе десетици метри. Моќноста на рудните слоеви е од неколку сантиметри до повеќе од 20 m. Во поглед на минералниот состав во наоѓалиштата се забележува присуство на силикати на железото и сидерит. Примарниот минерален состав на оруднувањето под влијание на подоцнешните метаморфни процеси и тектонски раздробувања претрпел интензивни промени, па така дешифрирањето на примарниот вид на појавување честопати е отежнато. Содржината на железото во рудата се движи во дијапазон од 32 до 37% зелезо.
Знаме на Свети Вартоломеј

Знамето Свети Вартоломеј, официјално е знамето на Франција, но неофицијално населението го користи локалното знаме на (грбот на Свети Вартоломеј на бела основа).
1 Поврзано
* Грб на Свети Вартоломеј
* Знаме на Франција
Вилијам Лили

Вилијам Лили (1 мај /11 мај 1602 – ) бил познат англиски астролог, а посебно популарен поради употреба на хорарната астрлогија, што била негова специјалност.
Во 1652 година предизвикал контроверза со тоа што го предвидел големиот пожар во Лондон, 14 години пред да се случи Многумина од тоа време помислиле дека тој го започнал пожарот, но нема никаков доказ со што би се потврдиле ваквите искази. Дури бил испрашуван и пред Парламентот, и прогласен е за невин.
Знаме на Саба

Знамето на Саба било усвоено на 6 декември 1985 (националниот ден на островот). 130 различни дизајни биле презентирани во Комисијата. Избраното знаме било дизајнирано од 18 годишниот жител на Саба Даниел Џонсон.
Кроја

Кроја или Круја (|Krujë|Kruja) — град во Албанија и седиште на истоимениот округ. Во мерењата извршени во 2004 година, во Кроја живееле околу 20.000 жители.
Ова е најпозната како роден град на Ѓорѓи Кастриот - Скендербег, албански национален јунак од времето на отпорот кој градот го пружал на Османлиското Царство.
1 Историја
Градот го освоил цар Душан, и тој, како и останатите српски градови од тоа време, уживал одреден степен на автономија.
Османлиското Царство од 1443 до 1478 година четири пати безуспешно се обидувало да го освои овој град. Градот конечно паднал под османска власт по Скендербеговата смрт.
2 Поврзано
*Скендербег
*Прва опсада на Кроја
*Втора опсада на Кроја
*Трета опсада на Кроја
*Чеврта опсада на Кроја
*Пад на Кроја
Знаме на Туркс и Кајкос

Знамето на Туркс и Кајкос има темносина основа на која се наоѓа знамето на Обединетото Кралство во горниот лев агол и грбот на Туркс и Кајкос на десната страна на кој се наоѓаат школка, јастог и кактус.
1 Поврзано
* Грб на Туркс и Кајкос
Знаме на Свети Мартин (Франција)

Знамето на Свети Мартин е неофицијално знаме на француската прекуморска територија Свети Мартин. Знамето се користи да се претстави движењето за отцепување од Гваделуп.
Официјалното знаме на островот е знамето на Франција.
1 Поврзано
* Грб на Свети Мартин (Франција)
* Знаме на Франција
Знаме на Мартиник

Знамето на Мартиник е усвоено на 2 февруари 2023 год. Тоа се состои од две еднакви хоризонтални ленти: зелена (горе) и црна (доле) со црвен триаголник врз основа на дигалката.
1 Знаме на локалната власт на Мартиник
Знамето на локалната власт на Мартиник беше усвоено на 28 ноември 2016 год. како знаме кое ќе ја претставува Локалната власт на Мартиник.
2 Знаме на Франција
Бидејки Мартиник е прекуморска територија на Франција, Знамето на Франција има официјален статус. Тоа се состои од три вертикални ленти во сина, бела и црвена боја. Знамето на Франција беше усвоено на 15 февруари 1794 год.
3 Змиско знаме на Мартиник
Змиското знаме на Мартиник е знаме кое нема официјален статус на Мартиник. Тоа се состои од бел крст на сина основа и змија (ендемична за островот) во сите 4 агли. Ова знаме датира уште од 1766 год.
4 Ипсејте
Ипсејте е знаме кое се користеше за претставување на Мартиник во спортските натпревари до од 2016 до 2021 год. Сè уште често се користи и гледа како културен симбол на Мартиник.
5 Знаме на делегацијата на Мартиник на меѓународни турнири во таеквондо
Знаме на делегацијата на Мартиник на меѓународни турнири во таеквондо е знаме кое се користеше за претставување на Мартиник во таеквондо натпреварите.
6 Други знамиња на Мартиник
7 Поврзано
* Грб на Мартиник
* Знаме на Франција
Знаме на Курасао

Знамето на Курасао е усвоено на 2 јули 1984 година. Се состои од сина основа што ги симболизира морето и небото поделена на два дела со жолта линија која го симболизира сонцето на островот. Двете ѕвезди што се наоѓаат во горниот десен дел на знамето ги симболизираат островите Курасао и Клејн Курасаоao, но исто така „Љубовта и Среќата“. Петте краци на секоја ѕвезда ги симболизираат петте континенти од кои луѓето во Курасао се населувале.
1 Поврзано
*Грб на Курасао
*Знаме на Холандија
Знаме на Свети Мартин (Холандија)

Знамето на Свети Мартин е национално знаме на холандскиот дел од островот Свети Мартин кој е прекуморска територија на Кралството Холандија. Усвоено е на 13 јуни 1985 година.
1 Слични знамиња
Дизајнот на Свети Мартин личи на военото знаме на Филипините.
2 Поврзано
*Знаме на Холандските Антили
*Знаме на Свети Мартин (Франција)
Знаме на Еквадор

Знамето на Еквадор е усвоено на 26 септември, 1860 година. Се состои од три хоризонтални траки, жолта, сина и црвена боја. На државното знаме, за разлика од цивилното се наоѓа и грбот на Еквадор.
Иако дизајнерот на знамето кажал дека бил инспириран од Гетовите симболики во боите во неговите дела имаат силно национално значење на Еквадор. Според него жолтата боја е симбол на земјоделието и богаствата, сината боја симбол на океанот и небото а црвената крвта на оние кои го дале својот живот за слобода.
Знаме на Бразил

Знамето на Бразил се састои од зелена подлога во чиј средиштен дел се наоѓа голем жолт ромб во внатрешноста на ромбот се наоѓа син круг со бели звезди во пет различни величини и заоблена бела трака преку нив. Во внатрешноста на траката е испишано мотот ''Ordem e Progresso'' (португалски: ''Ред и Напредок'')
Модерната верзија на знамето е официјално усвоена на 19 ноември 1889 година. Концептот го осмислил Рејмундо Тексиера Мендес во соработка со Мигел Лемосо и Мануел Перера Реис. Верзијата со 27 ѕвезди е усвоена на 12 мај 1992 година.
Знаме на Венецуела

Знамето на Венецуела потекнува од 1811 година. Тогаш биле усвоени три главни бои: жолта, сина и црвена. Распоредени се во три хоризонтални полиња. Подоцна на знамето е додаден грбот.
Жолтата боја го симболизира богатството, сината храброста, а црвената независноста.
Во 19 век на знамето биле додадени 7 ѕвезди кои ги претставувале покраините во Венецуелла. На 20 ноември додадена била и 8-ма ѕвезда затоа била спроведена и новоослободената покраина Гијана.
Во 1954 година биле усвоени и воените и поморските знамиња чии горни десни агли го содржеле грбот. На грбот се наоѓа коњ во галоп, а правецот на неговото движење бил променет во 2006 година.
1 Историски знамиња
Знаме на Колумбија

Знамето на Колумбија е усвоено 26 ноември 1861 година. Знамето е тробојно, во жолта, сина и црвена боја. Жолтата боја ја зазема горната половина на знамето, а другите две по една четвртина.
Франциско Миранда е првата личност која го осмислила знамето со овие три бои, потпирајќи се примерно на боите кои ги користел Кристофер Колумбо на своето знаме, но и Гетовата теорија за основните бои. Овие бои на знамето ги делат Колумбија, знамето на Еквадор и знамето на Венецуела.
Се смета дека овие бои носат и додатни значења. Па така жолтата е симбол на ресурсите на земјата, сината на океанот кој ја опкружува оваа земја, а црвената крвта што била проелана во борбата за независност.
1 Поврзано
*Грб на Колумбија
Знаме на Чиле

Знамето на Чиле се состои од две хоризонтални траки во црвена и бела боја со подеднаква ширина. На белото поле, во горниот лев агол се наоѓа син квадрат со бела петокра во центарот кој е движечка сила на напредокот и честа. Сината боја е симбол на небото а белата снегот кои ги покрива Андите. Црвената боја ја претставува крвта пролеата во борбата за независност.
Знаме на Уругвај

Знамето на Уругвај се састои од девет хоризонтални пруги во бела и сина боја. Во горниот лев агол се наоѓа бела подлога на која се наоѓа мајското сонце со 16 зраци. Знамето е усвоено првпат во 1828 година, а по мали измени повторно е усвоено во 1830 година. Уругвај од 1952 годин има три официјални знамиња, знамето на Пабељон се користи најчесто, а на државните институции секогаш се наоѓаат и по две други знамиња - Артигас и Треинтаитрес.
Кукуш (Албанија)

Кукуш (Кукс, Кукес, Кукеш; |Kukës, ''Кукс'') — град и седиште на истоимената општина и област, во северот на Албанија. Според пописот извршен во 2001 година, во Кукуш живееле 17.222 жители.
Градот се наоѓа во планинската област во северна Албанија, блиску до границата со Србија/Косово.
Градот е преместен во времето на изградбата на хидроелектраната и вештачкото езеро Фјерза на реката Дрим во 1976 година. Стариот град Кукуш тогаш бил потопен. Денешниот град, изграден во 1970-те, порано го имал и називот Нов Кукуш (албански: Kukësi i Ri).
Областа и градот имаат слаба патна поврзаност со остатокот од земјата. Населението е сиромашно, а криминалот претставува голем проблем.
Земајќи ја предвид географската местоположба на градот, во близина на етно-историскиот македонски регион Гора, како и доселувањата од горанските села во градот, се претпоставува дека во Кукуш живеат околу 2.000 Македонци од областа Гора.
1 Поврзано
* Љума
Знаме на Фолкландските Острови

Знамето на Фолкландските Острови е усвоено на 29 септември, 1948. Знамето се состои од темносина основа на чија десна страна се наоѓа грбот на Фолкландските Острови, а во горниот лев агол знамето на Обединетото Кралство.
За време на Фолкландската војна, кога Аргентина го окупирала островот, знамето било забрането и во официјална употреба било знамето на Аргентина.
1 Поврзано
* Грб на Фолкландските Острови
Знаме на Јужна Џорџија и Јужните Сендвички Острови

Знамето на Јужна Џорџија и Јужните Сендвички Острови е усвоено во 1985 година, кога била формирана и територијата. Пред тоа оваа територија го користело знамето на Фолкландските Острови. Знамето има темносина основа на која од десната страна е сместен грбот на Јужна Џорџија и Јужните Сендвички Острови, а во горниот лев агол знамето на Обединетото Кралство.
1 Поврзано
* Грб на Јужна Џорџија и Јужните Сендвички Острови
Кониспол

Кониспол — најјужниот град во Албанија. Сместен е на еден километар од албанско-грчката граница.
Главните занимања во градот се земјоделствотo и лозарството. Според пописот извршен во 2001 година во градот живееле 2,218 жители.
Знаме на Парагвај

Знамето на Парагвај е официјалното знаме на оваа јужноамериканска држава. Тоа е единствено знаме во светот кое што има различни грбови на лицето и опачината на знамето.
1 Опис
Знамето е тробојно и е составено од три еднакви хоризонтални ленти во црвена, бела и сина боја. На средината на белата лента се наоѓа грбот на Парагвај. Од едната страна е лицето на грбот на Парагвај кој се состои од два концетрични кругови во кои се наоѓа жолта ѕвезда петокрака околу која има зелено гранче а погоре стои слоганот ''REPUBLICA DEL PARAGUAY'' (шпански за „Република Парагвај“). Од задната страна на знамето се наоѓа задната страна на грбот, кој се состои од два концентрични кругови во кои се наоѓа жолт лав под црвената капа на слободата и мотото ''Paz y Justicia'' („Мир и правда“) додека пак на врвовот како и на претходниот грб се наоѓа слоганот Република Парагвај.
2 Симболизам
Боите на актуелното знаме на Парагвај симболизираат:
* црвена - правда
* бела - мир
* сина - слобода
3 Историски знамиња
4 Знамиња на парагвајските департмани
5 Наводи
**
6 Поврзано
* Парагвај
* Грб на Парагвај
* Химна на Парагвај
Работничка партија на Кореја

Работничката партија на Кореја (РПК) е владеачка, најголема и најмоќна партија во Демократска Народна Република Кореја. Партијата владее со државата уште од основањето на ДНР Кореја, односно од 30 јуни 1949 година, и како водачи на истата до денес биле вечниот претседател Ким Ил-сунг (1949–1994) и неговиот син Ким Џонг-ил (1997 - денес). Моментален секретар на централниот комитет на партијата е Ким Ки-нам, кој бил назначен во октомври 2007. Партијата често се смета за една од последните сталинистички ориентирани партии во светот.
1 Централен комитет
Составот на ЦК на партијаат во септември 2010 година бил:
1.1 Президиум на полибирото
*Ким Џонг-илl - генерален секретар
*Ким Јонг-нам
*Чое Јонг-рим
*Џо Мјонг-рок († 6 ноември 2010)
*Ри Јонг-хо
1.2 Членови на политбирото
*Ким Јонг-чун
*Џон Пјонг-хо
*Ким Кук-тае
*Ким Ки-нам
*Чое Тае-бок
*Јанг Хјонг-соп
*Канг Сок-џу
*Пјон Јонг-рип
*Ри Јонг-му
*Џу Санг-сонг
*Хонг Сок-хјонг
2 Симбол
Симбол на партијата е традиционалниот комунистички симбол, чекам и срп, и во средината има приказ на кулата Џуче.
3 Поврзано
* Северна Кореја
* Ким Џонг-ил
Хилперик (Аквитанија)

Хилперик (понекогаш се спомнува и името ''Хилдерик'' во хрониките од тоа време) бил малолетниот син на Хариберт II, и кусо ја носел титулата крал на Аквитанија во 632. Тој бил убиен кусо време по смртта на татко му во 632, веројатно по наредба на Дагоберт I, полубратот на Хариберт.
Светлана Ражнатовиќ-Цеца

Светлана Ражнатовиќ-Цеца е популарна српска поп-фолк пејачка родена во Житораѓа на година.
1 Животопис
На 19 февруари 1995 година, Цеца се мажи со Жељко Ражнатовиќ Аркан. Го родила својот син, Вељко на 10 декември 1996, а подоцна и ќерката Анастасија на 25 мај 1998 година.
Цеца е претседател на ФК Обилиќ, чиј сопственик бил Жељко Ражнатовиќ Аркан. Аркан бил убиен на 15 јануари 2000 година во атентат, а по неговото убиство, Цеца се повлекува од јавниот живот на одредено време.
2 Дискографија
*''Цветак зановетак'' (1988) ПГП РТБ
*''Лудо срце'' (1989) ПГП РТБ
*''Пустите ме да га видим'' (1990) ПГП РТБ
*''Бабарога'' (1991) ПГП РТБ
*''Шта је то у твојим венама'' (1993) Јувекомерц
*''Ја још спавам у твојој мајици'' (1994) Lucky Sound & Центро сцена
*''Фатална љубав'' (1995) Lucky Sound & ПГП РТС
*''Емотивна луда'' (1996) Комуна
*''Маскарада'' (1997) ПГП РТС
*''Цеца 2000'' (1999) ПГП РТС
*''Деценија'' (2001) Grand Production & City Records
*''Горе од љубави'' (2004) Ceca Music & Miligram Music
*''London Mix'' (2005) Ceca Music & Miligram Music
*''Идеално лоша'' (2006) Ceca Music & Miligram Music
*''Љубав живи'' (2011) Miligram Music
*''Позив'' (2013) Miligram Music & City records
*''Аутограм'' (2016)
2.1 Видеографија
Спот, Година, Режисер
''Цветак зановетак'', 1988, —
''Забранићу срцу да те воли'', 1989, —
''То, Мики'', 1990, —
''Пустите ме да га видим'', 1990, —
''Ципелице'', 1990, —
''Лако је теби'', 1990, —
''Све у своје време'', 1990, —
''Не дај ме'', 1990, —
''Ех, тешко мени'', 1990, —
''Бабарога'', 1991, —
''Волим те'', 1991, —
''Избриши, ветре, траг'', 1991, —
''Хеј, вршњаци'', 1991, —
''Сто пут’ сам се заклела'', 1991, —
''Да си некад до бола волео'', 1991, —
''Не куни, мајко'', 1991, —
''Бивши'', 1991, —
''Мокра трава'', 1991, —
''Кукавица'', 1993, —
''Шта је то у твојим венама'', 1993, —
''Опрости ми сузе'', 1993, —
''Жарила сам жар'', 1993, —
''Заборави'', 1993, —
''Не рачунај на мене'', 1994, —
''Нећу да будем к’о машина'', 1994, —
''Ко некад у осам'', 1994, —
''Ко на грани јабука'', 1994, —
''Није монотонија'', 1995, Дејан Миличевиќ
''Знам'', 1995, Дејан Миличевиќ
''Иди док си млад'', 1995, Дејан Миличевиќ
''Фатална љубав'', 1995, Дејан Миличевиќ
''Београд'', 1995, Дејан Миличевиќ
''Неодољив-неумољив'', 1996, Дејан Миличевиќ
''Неваљала'', 1997, Дејан Миличевиќ
''Доказ'', 1999, Дејан Миличевиќ
''Црвено'', 2000, Дејан Миличевиќ
''Забрањени град'', 2001, —
''Брука'', 2002, —
''Драгане мој'', 2002, CODE
''39,2'', 2002, CODE
''Горе од љубави'', 2004, —
''Трула вишња'', 2005, —
''Лепи громе мој'', 2006, —
''Расуло'', 2011, Милош Надаждин
''Да раскинем са њом'', 2013, Милош Надаждин
''Турбулентно'', 2013, Милош Надаждин
''Добро сам прошла'', 2015, Милош Надаждин
''Невиност'', 2017, TOXIC ENTERTAINMENT
''Анђео другог реда'', 2017, TOXIC ENTERTAINMENT
''Лажов ноторни'', 2017, Дејан Миличевиќ
''Више од љубави'', 2024, Милош Надаждин
''Мушкарчина'', 2024, Немања Новаковиќ
Јужноболивиски кечуански дијалект

Јужноболивискиот кечуански или познат како централноболивиски кечуански е варијанта (дијалект) на јужнокечуанскиот дијасистем, кој претежно се зборува во Боливија, но и во Аргентина. Во Аргентина дијалектот е познат како северозападен хухујски дијалект. Во Боливија дијалектот го зборуваат околу 2,800,000 жители, додека пак во Аргентина го зборуваат околу 860,000 жители.
1 Дијалекти
*чукисачки дијалект (Боливија)
*кочабамбаски дијалект (Боливија)
*северозападен хухујски дијалект (Аргентина)
*орурски дијалект (Боливија)
*патосиски дијалект (Боливија)
*сукрески дијалект (Боливија)
2 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуански јазик
Куско-колјаоски кечуански дијалект

Куско-калјаоскиот кечуански е варијанта (дијалект) на кечуанските јазици, кој се зборува во јужно Перу и северна Аргентина. Овој е еден од најголемите дијалекти на кечуанските јазици со околу 4 милиони говорници.
1 Наводи
* Antonio Cusihuamán (1976): Diccionario Quechua Cuzco-Collao [- Castellano y vice versa]. Ministerio de educación del Perú
2 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуански јазик
Куско-кечуански дијалект

име= Куско-кечуански јазик
Куско-кечуанскиот е дијалект на јужнокечуанскиот дијасистем од групата на кечуански јазици. Дијалектот се зборува во Куско и регионот. Овој дијалект се користи од Главната академија за кечуанските јазици.
1 Наводи
2 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуански јазик
Филип Ленард

Филип Едуард Антон фон Ленард (|Philipp Eduard Anton von Lenard, Братислава, - ), бил германски физичар и добитник на Нобеловата награда за физика во 1905 за истражувањето на катодните зраци и за откритието на многу нивни својства. Тој бил националист и антисемитист, а како активен поборник за нацизмот, тој го поддржувал Адолф Хитлер во 1920-тите и имал важна улога во движењето "Deutsche Physik" (Германска физика) за време на нацистичкиот период.
1 Придонеси за физиката
2 Поврзано
Ленардова цевка
3 Наводи
*****
Кечуански дијалект од Сантјаго дел Естеро

Кучуанскиот дијалект од Сантјаго дел Естеро или познат како сантјашко-кечуански е варијанта (дијалект) на јужнокечуанскиот дијасистем, кој се зборува во Сантјаго дел Естеро, Аргентина од околу 60,000 жители. Според Етнолог, зборовниот фонд на овој дијалект е 81% ист со кечуанските дијалекти во Боливија.
1 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуански јазик
Северноболивиски кечуански дијалект

Северноболивискиот кечуански е варијанта (дијалект) на јужнокечуанскиот дијасистем, кој претежно се зборува во Боливија, но и во Перу. Јазикот го зборуваат околу 116,500 жители.
1 Дијалекти
*аполски дијалект
*чаразански дијалект
*чумски дијалект
2 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуански јазик
Ивајловград

Ивајловград (|Ивайловград) — град во крајниот југоисточен дел на Бугарија, сместен во Источните Родопи. Тој е административен центар на истоименета општина во Хасковската Област. Градот се наоѓа во близина на границата со Грција. Населението на градот изнесува околу 3.158 жители (2022 г.). Регионот е познат по античката Вила Армира, која претставува еден од најзначајните археолошки споменици во Бугарија.
1 Географија
Ивајловград се наоѓа во крајните делови на Источните Родопи, по средниот тек на реката Арда. Регионот на Ивајловград има супмедитеранска клима. Во околината на градот се наоѓаат езерото „Ивајловград“, хидроелектраната „Ивајловград“ и граничниот премин ''Ивајловград-Кипринос''.
2 Историја
Византиските епархиски списоци од 9-10 век го споменуваат градот како центар на владиката со името Љутица на местото на денешниот Ивајловград. Според Јован VI Кантакузин (1347-1354) неговата пешадија пристигнала до тврдина во 1342-1343. Населбата била уништена од страна на Отоманските Турци за време на нивната инвазија на Балканот во 14-15 век.
Информации за градот за време на владеењето на Отоманското Царство има малку, но тој бил во центарот на казата под името ''Ортаќој'' во Едренскиот вилает. Голем дел од бугарското население се преселило од регионот поради организираните грабежи и меѓусебните војни во империјата.
И покрај ослободувањето на Бугарија во 1878 година и обединувањето во 1886 година, градот останал дел од Отоманското Царство до Првата балканска војна во 1912-1913, кога претрпел многу напади од страна на башибозукот.
3 Историски знаменитости
* Љутица, тврдина во околината на градот
* Вила Армира, античка римска вила во околината на градот
* Л’джански Манастир
4 Редовни настани
*''Празник на градот'' и празник на Св. Трифун Зарезан - се одржува на 14 февруари (стар стил)
*''Собир на Илиева нива'' - се одржува во првата сабота на месец јуни и тој претставува комеморативен собир во спомен на децата убиени во регионот за време на Балканските војни од башибозукот.
5 Збратимени градови
* Лонго, Франција
* Кипринос, Грција
Ајакучо-кечуански дијалект

име= Ајакучо-кечуански јазик
Ајакучо-кечуанскиот или познат како чанка-кечуански е дијалект на кечуанскиот јазик кој се зборува во регионот Ајакучо во Перу. Со околу еден милион зборували, овој дијалект е еден од најголемите кечуански дијалекти. Врз основа на овој дијакет е стандардизиран јужнокечуанскиот јазик.
1 Наводи
* Rodolfo Cerrón-Palomino, ''Lingüística Quechua'', Centro de Estudios Rurales Andinos 'Bartolomé de las Casas', 2nd ed. 2003
* Clodoaldo Soto Ruiz, ''Quechua: manual de enseñanza'', Instituto de Estudios Peruanas, 2nd ed. 1993, ISBN 84-89303-24-X
* Clodoaldo Soto Ruiz, ''Gramática Quechua Ayacucho-Chanca'', Ministerio de Educación, 1976
* Clodoaldo Soto Ruiz, ''Diccionario quechua Ayacucho-Chanca'' [- Castellano y vice versa]. Ministerio de educación del Perú, 1976
* Gary Parker, ''Ayacucho Grammar and Dictionary'', Mouton, 1969
2 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуански јазик
Ванкаско-кечуански дијалект

Ванкаско-кечуански е варијанта/ дијалект на кечуанскиот јазик. Дијалектот се зборува во јужниот дел на Перу. Јазикот го зборува народо Хунка. Овој дијалект го зборуваат околу 300.000 жители и има три главни дијалекти: вајла ванка, вајча ванка и савша ванка. Во 1977 година била издадена првата граматика на овој дијалект од страна на Родолфо Серон Паломино.
1 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуани
Инкаваско-кањариски кечуански дијалект

Инкаваско-кањарискиот е варијанта/ дијалект на кечуанскиот јазик кој се зборива во окрузите Инкаваси и Кањарис во Перу. Овој дијалект го зборуваат околу 30.000 жители.
1 Наводи
*Ronel Groenewald et al. (2002): Shumaq liyinawan yaĉakushun - Aprendamos con los cuentos bonitos
2 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуани
Искар

Искар (|Искър, |Oescus, ''Ескус'') — река во западниот дел на Бугарија. Долга е 368 км (најдолгата во земјата) и нејзиниот речен слив опфаќа површина од приближно 8.650 км<sup>2</sup>. Реката Искар извира од планината Рила и е единствената река која поминува низ Стара Планина. Се влева во реката Дунав во близина на селото Гиген.
Реката Искар се формира од спојувањето на три реки: Бел Искар, Лев Искар и Црн Искар. За негов почеток се смета реката Бел Искар, кој извира од Чанакѓолските Езера на надморска висина од 2.500 m..
Реката формира два клисури „Панчаревска“ и „Искарска“, карактеристични со интересни карпести формации на чии падини се сместени бројни манастири. На неа се наоѓаат вештачките езера Искар, Пасарел и Панчарево.
Вјатка

Вјатка (|Вя́тка; татарски: Нократ, Noqrat; маријски Виче) е река во Кировската област и републиката Татарстан во Русија. Вјатка е десна притока на реката Кама. Долга е 1.314 км, со површина на сливот од 129,000 км<sup>2</sup>.
Вјатка извира во северниот дел на автономната република Удмуртија. Се влева во реката Кама кај малиот град Соколке, на некои 20 км пред проширувањето на Кама во Кујбишевското Езеро.
Вјатка се заледува на почетокот на ноември и останува под лед сè до половината на април.
Главни притоки на Вјатка се : Кобра, Летка, Великаја, Молома, Пижма, Чепица, Бистрица, Воја и Килмез.
Богата е со риба: деверика, црвенперка, лињак, сом, штука, костреш и смуќ
Пловна е од своето устие низзводно сè до градот Киров, некои 700 км. Во пролет до сидриштето на градот Кирс (преку 1,000 км).
Главни пристаништа на Вјатка се: Киров, Котељнич, Советск
Хариберт II

Хариберт II (роден во 606/610 – починат на 8 април 632), крал на Аквитанија од 629. Тој е син на Хлотар II, крал на Франките и на Сихилда. Тој е крал на Аквитанија од 629 до неговата смрт во 632.
1 Животопис
Тој е полубрат на Дагоберт I. Понекогаш сметан како простодушен (можеби станувало збор за некоја обична физичка немоќ) , татко му веројатно доброволно го тргнал настрана од кралската моќ.
Во декември 626 во Клиши, согласно волјата на татко му Хлотар и неколку дена после венчавката на Дагоберт со Гоматруда, Св. Аманд ги венчал Хариберт и Фулберта . Не е исклучена можноста Фулберта да е некој лик измислен во текот на 20 век или 21 век од страна на некои историчари (лажни Меровинзи).
Во 629, поттикнат од поборници на Неустрија кои биле до вујко му Бродулф, тој станува крал на Аквитанија, кралство на територија отстапена од страна на Дагоберт I.
Ова кралство се протегало сè до Пиринеите, вклучувајќи неколку грофовии кои се наоѓале меѓу Тулуза и Бордо но исто така и регионите на Каор, Ажен, Периге и Сент. Престолнина му била Тулуза.
Аквитанија служела како тампон зона меѓу визиготска Септиманија и франкиското кралство на Дагоберт. Тоа било под закана на наездите на Баските или "Васконците".
Во 630, вујко му Бродулф бил убиен од страна на неговиот полубрат Дагоберт во Сен-Жан-де-Лозн во Бургундија.
Тој присуствувал на крштевањето на Сигеберт, синот на Дагоберт и на Рагнетруда.
На 8 април 632, Хариберт починал по кусо владеење од три години. Неговото тело било закопано во базиликата Сен-Ромен, во Блај.
2 Потомство
Тој е татко на Хилперик (626-633), кој хрониката на Фредегер го споменува како мртов уште во колевка, веројатно убиен на барање на Дагоберт I. Оваа смрт му овозможила на Дагоберт повторно да стави рака на Аквитанија којашто бил принуден да му ја отстапи на Хариберт.
Ветлуга (река)

Ветлуга (|Ветлу́га) е река во републиката Мариј Ел и Нижегородската област во Русија. Оваа река е лева притока на реката Волга и во поголемиот дел од својот ток е пловна.
Самоуништување (филм)

„''Самоуништување''“ ― македонски игран филм од 1996 година. Режиран е од Ербил Алтанај, по сценарио на Сашко Насев, а како продуцент и во главната улога се јавува Јовица Михајловски, Катерина Коцевска, Благоја Чоревски, Тони Михајловски
1 Улоги
Глумец, Улога
Јовица Михајловски, Кумплунг (Јован)
Катерина Коцевска, Стојна
Благоја Чоревски, Славчо (Цацко)
Оливер Митковски, Цоле
Јелена Мијатовиќ, Шила
Тони Михајловски, Црни (уличен ограбувач)
Силвана Ерац, Вилма
Валентина Божиновска, Роза
Бајруш Мјаку, Шеф на кафана
2 Кратка содржина
Филмот „''Самоуништување''“ е урбана трагикомедија чија тема е распаѓањето на семејството, кризата на поединецот врзана со духот на времето во кое се случува дејството, иако пред сè, тоа е семејна морална драма која може да се смести и во кое било време и место, а во случајов се одвива во едно скопско предградие, и се случува сега. Тоа е приказна за ликот Кумплунг, таксист, човек без морални предрасуди, силеџија и љубовџија, човек што ги почитува само своите страсти. Тој кон сопругата Стојна, работничка во фабрика, се однесува како кон сопственост, па таа ропски послушна ги исполнува неговите барања и го поднесува неговото грубо и просто однесување.
Цоле, неговиот син студент, е малтретиран од својот татко кој кон него не чувствува ниту татковска љубов ниту обврска. Единствена слабост Кумплунг покажува кон неговата љубовница Шила, кафеанска пејачка, која се мажи за полицискиот инспектор, брат на Стојна. Само тогаш Кумплунг е исфрлен од шемата по која живее и веднаш бара нов сексуален објект. Жртва станува девојката на неговиот син, Вилма, наивна и приглупа девојка која по силувањето станува негова љубовница. Од оваа тајна врска таа останува бремена. Цоле, при една брутална сцена на насилство на Кумплунг врз Стојна, го напаѓа таткото кој потоа останува инвалид врзан за количка. Цоле се жени за Вилма, таа раѓа син, а Стојна и понатаму ропски ја поднесува судбината обременета со нови тешкотии.
Самоков (Бугарија)

Самоков (|Самоков) — град во Бугарија кој се наоѓа во западниот дел од земјата, на 55 км од Софија. Градот е административен центар на истоимената Општина Самоков во Софиската област.
1 Географија
Самоков се наоѓа во високата Самоковска котлина, која е опкружена со неколку планини - Рила, Плана, Витоша, Верила и Ихтиманска Средна Гора. Низ неа тече реката Искар. Градот се наоѓа на само 8 км од зимскиот центар Боровец. Во близина на градот се наоѓа Националниот парк Рила.
2 Историја
Минатото на градот е поврзано со ископувањето на железо. Оттука доаѓа и неговото име „Самоков“ - по еден од големите чекани за преработка на железната руда. Во подножјето на Доспејската планина (Лакатишка Рила) при Шишмановата клисура се наоѓа Шишманово кале. Таму има ранохристијанска базилика и манастирскиот комплекс. Изградени се во времето на Римското Царство. Опожарени се во 7-8 век од варварите. Името им е поврзано со легенди и приказни за последните битки на царот Иван Шишман со Турците.
Некогаш тука имало римска населба, а сегашниот град се јавува подоцна - во почетокот на 14 век како рударско село. Во тоа време бугарските занаетчии влегле во директна врска со западноевропските рудари саксонци, наречени "саси", а по нивниот пример биле воведени саксонските печки, ковачки работилници со мевови и големи чекани "самокови" (од каде доаѓа и името на градот) управувани со водна сила. Кога Турците го освоиле во 1372 Самоков бил развиен економски и културeн центар.
Градот бил еден од центрите на бугарската национална преродба. Тука била отворена првата бугарска печатница на Никола Карастојaнов (1828), а во 18 и почетокот на 19 век се формирала познатата Самоковска ликовна школа (иконописна, животописна и резбарска). Во Самоков се родиле или работеле едни од најпознатите бугарски зографи - Христо Димитров и неговите синови Димитар и Захариј Зограф, Станислав Доспевски, син на Димитар Зограф, Иван и Никола Образописови и др. Самоковец бил и Константин Фотинов, основач на првото бугарско списание "Љубословие" (1844). Самоков бил еден од центрите во кои се водела борба за независна бугарска црква. Со опаѓањето на занаетчиството кон крајот на 19 век градот ја изгубил својата економска, културна и административна моќ.
3 Историски знаменитости
* Белјова црква, подоцна-средновековна црква
* Бајракли џамија, џамија која била изградена во текот на 19 век
* Црква Свети Никола, соборниот храм на поранешната Самоковска епархија.
* Големата чешма, била изградена во 1660 година по нарачка на Мехмед ефенди.
4 Збратимени градови
* Кострома, Русија
Вага (река)

Вага е река во Вологодската и Архангелската Oбласт во Русија.
Реката Вага е наголема лева притока на реката Северна Двина долга 575 км, со слив од 44.800 км². Просечниот годишен проток на вода изнесува 384 м<sup>3</sup>/с. За време на висок водостој пловна е до Вељска. Заледена е од почетокот на ноември до крајот на април. Позната е по сплаварството. Поголеми населени места на реката се Вељск и Шенкурск.
Кахамарка-кечуански дијалект

име= Кахамарка-кечуански јазик
Кахамарка-кечуанскиот е варијанта/ дијалект на кечуанскиот јазик кој се зборува во покраината Кахамарка во Перу. Сепак, јазикот никогаш не се зборувал низ целиот регион, туку само со одредени места, оние каде и денес е зборуван. Денес, овој дијалект е сериозно загрозен, и слабо се изучува од младите деца. Првата граматика на овој дијалект била издадена во 1976 година од Феликс Кесада.
1 Наводи
*Félix Quesada C. (1976): Diccionario Quechua de Cajamarca-Cañaris [- Castellano y vice versa]. Ministerio de educación del Perú
*David Coombs et al. (2003): Rimashun kichwapi - Hablemos en quechua
*Marco A. Arana Zegarra (2002): . Thesis 2002, Pontífica Universidad Católica del Perú.
Вишера (река)

Вишера е река, лева притока на реката Кама во Пермскиот крај во Русија. Припаѓа на сливот на Каспијското Езеро. Долга е 415 км, а површина на поречјето изнесува 31,200 км<sup>2</sup>. Поголемиот дел тече во правец север-југ.
Главни притоки се Јазва и Колва.
Реката Вишера се замрзнува кон крајот на октомври или почетокот на ноември, и останува замрзната под лед сè до крајот на април.
Во поречјето на оваа рекат постојат наоѓалишта на дијамант.
Ју Ес Банк Тауер

Ју Ес Банк Тауер (|U.S. Bank Tower) е седми највисок облакодер во САД.
Се наоѓа во Лос Анџелес во Калифорнија. Оваа зграда е висока 310 метри и има 73 катови, со две подземни паркиралишта.
Изградбата започнала во 1987 година а е завршена во 1990 година. Архитектот бил Хенри Н. Коб. Изградбата била вредна 350 милиони долари.
Петронас Тауерс

Кулите Петронас (или едноставно Петронас Тауерс или Твин Тауерс) се два облакодери близнанци поврзани со ходник. Се наоѓаат во Куала Лумпур, главниот град на Малезија.
Изградбата на овие кули траела од 1992 до 1998 година и биле највисоки во светот, додека не ги надвисил тајванскиот Тајпеј 101, но се највисоки кули близначки, по уривањето на Светскиот трговски центар во Њујорк.
Имаат по 88 ката и нивната намена и исклучиво за бизнис цели.
Според висината овие кули се 5 во светот.
Вичегда

Вичегда е десна притока на реката Северна Двина во Архангелската област во Русија.
Реката е долга 1.130 км со површина на слив од 121.000 км<sup>2</sup>. Реката има претежно нивален режим. За високиот водостој пловна е до Волдин (959 к). Просечниот годишен проток на устието изнесува 1.100 м<sup>3</sup>/с. Заледена е од ноември до мај.
Главни пристаништа се Солвичегорск, Јаренск, Межог, Ајкино, Сиктивкар и Уст-Кулом.
1 Поврзано
* Северна Двина
Херкуланеум

Херкуланеум (|Ercolano) — антички град во Кампанија кој исчезнал за време на ерупцијата на вулканот Везув на 24 август 79 година. Според легендите, градот бил основан од Херкул а на неговото место денес е сместен италјанскиот град Ерколано.
1 Галерија
2 Поврзано
* Помпеја
* Стабија
Ламаско-кечуански дијалект

Ламаско-кечуанскиот е варијанта/ дијалект на кечуанскиот јазик кој се зборува во покраината Ламас во Перу. Овој дијалект е во голема мера загрозен бидејќи бројот на деца кои го изучуваат јазикот е мал.
1 Наводи
*Marinerell Park, Nancy Weber, Víctor Cenepo S. (1975): Diccionario Quechua de San Martín - Castellano y vice versa. Ministerio de educación del Perú
*Gerald Taylor (2006): Diccionario Quechua Chachapoyas - Lamas (- Castellano)
2 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуани
Чачапојаско-кечуански дијалект

Чачапојаско-кечуанскиот е варијанта/ дијалект на кечуанскиот јазик кој се зборува во покраините Чачапојас и Луја во Перу. Овој дијалект е загрозен дијалект, бидејќи мал број деца го изучуваат и го користат во секојдневната комуникација. Се верува дека округот Конила е последниот округ во Перу каде се изучува дијалектот.
1 Наводи
* Gerald Taylor (2006): Diccionario Quechua Chachapoyas – Lamas (Castellano)
2 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуани
Пакараоско-кечуански дијалект

Пакараоско-кечуанскиот е варијанта/ дијалект на кечуанскиот јазик кој се зборувал до средината на XX век во Перу. Овој дијалект бил истражуван од холандскиот јазичар Вилем Аделар во 1970-те години, во период кога јазикот бил зборуван од уште неколку жени. Се претпоставува дека во 2000 година нема останат жив говорник на јазикот, но сепак се мисли дека пасивно јазикот го знаат луѓе кои растеле заедно со старите.
Интересно за овој дијалект е тоа што не припаѓа во ниту еден од големите дијалекти на кечуанскиот јазик (северен или јужен) и има фонемичен акцент и разликува кратки и долги самогласки.
1 Наводи
* Adelaar, Willem. 1987. Morfología del Quechua de Pacaraos. Lima, Universidad Nacional Mayor de San Marcos.
* Willem F. H. Adelaar, Pieter Muysken (2006). The languages of the Andes, pp. 242–249. A sketch of a Peruvian Quechua Dialect (Pacaraos).
2 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуани
Амбо-Паско кечуански дијалект

име= Амбо-Паско кечуански јазик
Амбо-Паско кечуански — варијанта (дијалект) на кечуанскиот јазик. Овој дијалект, според проценките од 1998 година, го зборуваат околу 90.000 луѓе но бројката се претпоставува дека опаѓа. Дијалектот е познат и по името кечуански дијалект од Сан Рафаел-Хуаријака. Скоро сите говорници на овој јазик се двојазнични и знаат шпански. Дијалектот се зборува по дома и нема престижен статус, за разлика од јужнокечуанскиот јазик. На овој дијалект има радио програма, речник и преведени делови од Библијата.
1 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуани
Кичвански јазик

име= Кичвански јазик
Кичванскиот јазик (''Kichwa shimi'', ''Runashimi'', ''Quichua'') е кечуански јазик кој ги опфаќа дијалектите во Еквадор и Колумбија. Овој јазик го зборуваат околу 2,500,000 жители. Кичванскиот е дел одгрупата на северни кечуански дијалекти. Овој јазик низ историјата претрпел големи промени во поглед на синтаксата и поради тоа има специјална позиција во групата на кечуански јазици. Кичванскиот јазик има развиено унифициран прафопис.
1 Особености
За разлика од останатите кечуански јазици, кичванскиот не ги разликува гласовите и , туку двете ги исговара како . Така, и , алофоните на самогласките и во близина на , не постојат, па како пример зборот ''kiru'' може да значи „заб“ и „дрво“, а во останатите кечуански јазици зборовите поразлично се изговараат. Покрај тоа, кичванскиот ги изгубил присвојните и двонасочните сифукси, како и екслузивност и инклузивност на првото лице
2 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуани
Леска (Албанија)

Леска или Леж (|Lezhë) — град во северозападна Албанија со околу 15.000 жители.
Сместен е на левиот брег на реката Дрим околу 9 километри од устието на Дрим во Јадранското Море. Подрачјето е тешко проодно, мочурливо и слабо населено. Леска е значајна раскрсница на автомобилските патишта кои водат кон Драч, Тирана, Скадар и Свети Јован (Шенѓин). Од Леска, Дрим е низводно пловен за помалку бродови, а на брегот на морето се наоѓа Свети Јован.
1 Историја
Градот бил основан од Дионисиј од Сиракуза, 385 година п.н.е. и од тогаш е викан Лис (латински: ''Lissus'').
Во Првата балканска војна, на Леска на 18 ноември 1912 година, му биле одземени делови од српската Дринска II дивизија и Шумадиско-албанскиот одред. За време на Првата светска војна преку Леска во зимата 1915 - 1916 поминал поголем дел од српската војска при повлекувањето на југ од Србија.
2 Знаменитости
* Црква „Св. Никола“ наречена и „Црква-џамија“ — историски споменик и мавзолеј на Скендербег
3 Поврзано
***
Хлодовик II

Хлодовик II, наречен „Мрзливиот“, роден во 635 и починат на 31 октомври 657, бил крал на Неустрија и крал на Бургундија од 639 па сè до неговата смрт.
1 Животопис
Хлодовик II дошол на престолот по смртта на неговиот татко Дагоберт I, во 639. Дагоберт имал четири деца, а неговата жена Нантилда била регент во тек на нивното малолетство сè до нејзината смрт во 642. Понатаму владеењето на Хлодовик II се одвива под влијание на мајордомот на палатата на Неустрија Ега како и Ерхиноалд (или Аршамбо). Кралската резиденција тогаш била во Клиши.
Во 649, Хлодовик II се оженил со некоја англосаксонска слугинка што се викала Батилда (626-680). Купена во Јорк од страна на мајордомот Ерхиноал, таа била донесена во кралството на Франките за да се омажи со Хлодовик II. Од овој брак му се родиле тројца синови :
* Хлотар III (652-673), кој го наследува својот татко како крал на Неустрија и на Бургундија (657-673) ;
* Хилдерик II (653-675), кој станува крал на Австразија после смртта на Хилдеберт Посвоениот (662-673), потоа крал на сите Франки по смртта на неговиот постар брат Хлотар III (673-675) ;
* Теодорих III (654-691), кој станува крал на Неустрија и на Бургундија по смртта на брат му Хлотар III во 673. Малку време подоцна постариот брат Хилдерик II го симнал од престолот. Теодорих станал крал на Неустрија и на Бургундија по смртта на Хилдерик II (675-679), потоа крал на сите Франки по смртта на неговиот братучед Дагоберт II (679-691).
Хлодовик II умрел на 31 октомври 657, на 22 годишна возраст, после 18 години владеење како крал. Закопан бил во Сен-Дени, до неговиот татко Дагоберт.
Според една легенда, два сина на Хлодовик II дигнале бунт против својот татко во тек на некој поклонение во Светата земја. Тогаш, Хлодовик II ги победил и сакал да им ги изгори нервите на нозете. Двајцата браќа тогаш се амонашиле во опатијата Жумиеж која отпосле богато била дарувана од Хлодовик и Батилда. Оваа легенда нема никаква историска подлога: Хлодовик II не бил никогаш во светата земја а тој умрел на млада возраст така што неговите синови биле премногу мали за да креваат бунт против него.
1.1 Библиографија
* Jean Verseuil, ''Les rois fainéants : de Dagobert à Pépin le Bref 629-751'', édition Critérion, Paris, 1946 .
* Frédégaire (trad. par O. Devilliers et J. Meyers), ''Chronique des Temps Mérovingiens'', édition Brepols, 2001 .
*''Chroniques du temps du Roi Dagobert (592-639)'' (traduites du latin par François Guizot et Romain Fougère). 2 édition. Clermont-Ferrand : Paleo, coll. « Sources de l'histoire de France », 2004. 169 p., 21 cm. .
Јужнокечуански јазик

Јужнокечуански јазик — најзборуваната варијанта/ дијасистем на кечуанските јазици. Овој јазик го зборуваат околу 5 милиони жители во Перу, на Андите. Покрај Перу, јазикот се зборува и во Боливија и Аргентина. Јужнокечуанскиот има стандардизиран правопис кој бил изработен од Родолфо Серон Паломино и овој правопис може да биде користен од сите јужнокечуански дијалекти. Овој правопис се користи во официјалните кечуански документи во Перу, Боливија и Аргентина, како и невладини организации како што Microsoft и Wikipedia.
1 Примери
Во прилог следуваат некои примери на различните јужнокечуански дијалекти:
ајакучо, куско, јужнокечуански, македонски
upyay, uhay, upyay, „пие“
utqa, usqha, utqha, „брзо“
llamkay, llank'ay, llamk'ay, „работи“
ñuqanchik, nuqanchis, ñuqanchik, „ние“
-chka-, -sha-, -chka-, наставка за прогресив
punchaw, p'unchay, p'unchaw, „ден“
2 Наводи
* Cerrón-Palomino, Rodolfo (1994): Quechua sureño, diccionario unificado quechua-castellano, castellano-quechua [Southern Quechua, Unified Dictionary Quechua-Spanish, Spanish-Quechua]. Lima, Biblioteca Nacional del Perú.
3 Поврзано
* Кечуански јазици
* Кечуани
Западна Двина

Западна Двина или Даугава (|Западная Двина, белоруски: ''Заходняя Дзвіна'', летонски: ''Daugava'', |Düna, |Dźwina) е река во источна Европа со вкупна должина од 1020 km. Извира во Валдајската висорамнина и тече низ Русија, Белорусија, Латвија и кај Рига се влева во Балтичкото Море. Оваа река е прикажана на банкнота од 10 лати.
1 Градови на Западна Двина/Даугава
* Рига
* Саласпилс
* Огре
* Јекабпилс
* Даугавпилс
* Полоцк
* Велиж
* Витебск
2 Притоки
* Полота
3 Поврзано
* Северна Двина
Дон (река)

Дон (|Дон) — една од главните реки во европскиот дел на Русија. Извира кај градот Новомосковск, а се влева во Азовското Море (Таганрошки Залив). Должината на реката изнесува 1.950 км. На реката Дон се наоѓа големото вештачко Цимљанско Езеро (2.700 км<sup>2</sup>, 23,9 км<sup>2</sup>).
Најголеми градови на реката Дон се Воронеж и Ростов.
1 Поврзано
* Донски Козаци
Долна Тунгуска Река

Долна Тунгуска Река (|Нижняя Тунгуска) е сибирска река и една од поголемите притоки на реката Енисеј. Се наоѓа во Иркутската област и Краснојарскиот крај.
За 2010 година била планирана изградба на голема Брана, која би поплавила 10.000 км<sup>2</sup> локални низини.
Ижма (река)

Ижма (|И́жма, Изьва) е лева притока на риеката Печоре, која протекува низ Автономната Република Коми во Русија. Извира на југот на Тиманската Висорамнина. Долга е 531 км. Површината на сливот на реката Ижма изнесува 31.000 км<sup>2</sup>. Просечниот проток на 154 км од устието во Печора е 203 m³/s. Заледена е кон средината на ноември, а се одмрзнува кон средината на месец мај. Најголеми притоки на Ижма се Ухта и Ајува.
Знаме на Ромите

Знамето на Ромите (ромски: ''O styago le romengo'') е меѓународно знаме на ромскиот народ. Усвоено е на првиот конгрес на Ромите во 1971 година, одржан во Лондон. Знамето се состои од сина и зелена боја кои ги претставуваат небото и земјата. На средината на знамето се наоѓа тркало, црвена чакра, кое ја претставува миграцијата на Ромите.
1 Поврзано
* Роми
Музиканти (скулптура во Скопје)

Музиканти или Свирачи, по реконструкцијата наречени Штипски Свирачи е композиција од четири фигури со висина од по еден метар, поставена на камен постамент од 80 сантиметри во Скопје. Дело е на вајарот Благој Чушков кој во 2002 година го направил по нарачка на тогашните скопски градски власти. Скулптурата била поставена на платото пред Балканска банка на Плоштадот Македонија. Во 2006 година скулптурата била цел на вандализам. Имено двете помали фигури на музичарите од скулптурата исчезнале, а една од нив била оштетена. За време на реконструирањето на кејот „13 ноември“ скулптурата била отстранета. Во 2009 година, пред Капитал банка во центарот во Скопје, по неколкугодишна пауза повторно била вратена скулптурата, но овојпат музичарите биле изработени во многу поголема димензија кои „свиреле“ на истите инструменти.