procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Приватен интернет протокол

''Да не дојде до забуна со Приватна IP-адреса.''
ПИП во телекомуникацијата и информациските системи стои како Приватен интернет протокол или Приватена ИП. ПИП се подразбира како поврзување во приватна локална мрежа која со својот дизајн го имитира функционирањето на интернетот. Поспецифично, интернетот користи насочувачки проток наречен граничен протокол за премин (БГП), како што повеќето мултипротоколни обележја менуваат (МПЛС) мрежи. Со овој дизајн, има повеќенасочни влезови каде пакетот може да се задржи додека мрежата се пресекува. Каде што интернетот е јавна понуда, МПЛС ПИП мрежите се приватни. Тоа ни должи познат, често користен и удобен модел на мрежа за приватни имплементации.
Приватна ИП ги отстранува потребите за застарени мрежи којшто зависат од рамки, и уште по застарените од точка-до-точка мрежи, со услужниот услужник којшто понудува приватена локална мрежа на својот купувач за достапна цена.
1 Приватен IP сервис
Private IP Сервис е приватна виртуелна мрежа која му овозможува мрежен јазол на корисникот, содржејќи се од рамковен преносен посредник или асинхрон трансфер мод (ATM) порт на сервисот за приватната IP мрежа (ПИП мрежа) овозможувајќи IP пренос на податоци користејќи технологија на мултипротоколни обележја (МПЛС). Корисничките податоци се поделени во дискретни IP пакети и пратени преку ПИП мрежата. Вообичаено, приватниот IP сервис користи само едно виртуелно коло (PVC) за поврзување со ПИП мрежата која се пренасочува од секој мрежен јазол. Ip пакетите можат да бидат пратени користејќи од точка-до-точка протокол (PPP), пакет преку SONET (POS), високо ниво на податочна врска (HDLC), мултилинк PPP (MLPPP) и мултилинк врамен посредник (MLFR) енкапсулирачки методи.
2 Стандарден сервис
ПИП мрежниот сообраќај е поделен во две класи, согласен и несогласувачки. Корисничкиот CAR под стандардниот сервис е дефиниран како Silver CAR. За целите на стандардниот сервис: Согласниот сообраќај е тој кој е доставен до ПИП мрежата од страна на корисникот со брзина еднаква или помала од корисничкиот Silver CAR, и несогласувачкиот сообраќајот е тој кој е доставен до ПИП мрежата од страна на корисникот со брзина што ја надминува брзината на корисничкиот Silver CAR. Кога ПИП мрежата е натрупана, несогласувачкиот сообраќај е отфрлен.
Несториј Цариградски

Несториј Цариградски или Нестор (починал околу ) — цариградски патријарх од 428 до 431 година.
Според него е наречено еретичкото движење несторијанство. Во годините пред Ефескиот вселенски собор клучна фигура претставувал Несториј кој, во својство на цариградски архијереј (428), во литургиските беседи ги вклучувал и оние за ''Марија Човекородица'' велејќи притоа дека преку нив тој само ја артикулирал нејзината перцепцијата кај паствата.
Според него, никаде во Светото Писмо таа не се нарекувала Богородица, и никаде во Светото Писмо не станувало
збор за доењето, што било делумно точно бидејќи во Евагелието по Лука (11:27) една жена му вели на Христа: “''Блажена нека е утробата што те носела и градите што те доеле''”. Во својот антропоцентричен пристап Несториј зборува за две Христови компоненти: ''природа'' (ousia) и ''појавност''/персоналност (''upostasiV''). Тој на Првиот ефески собор (431), поддржан од својот истомисленик Јован Антиохиски, жестоко спорел со противниците, предводени од Свети Кирил Александриски и Прокло Кирикски (Мисиски), подоцна назначен за цариградски владика. Епилогот на диспутот била анатемата на Несториј и неговото учење и исклучувањето на источните епархии на Сирската црква од екуменската целост. Токму во ова време, Свети Кирил Александриски станал осведочен востановувач на доктрината за Богородичиното безгрешно зачетие запишана во неговите омилии “''За опонентското кредо на Несториј''”
Така, на крајот од Ефескиот вселенски собор било решено во корист на Свети Кирил Александриски, а самиот Несториј бил осуден Во наредните месеци биле сменети околу 17 епископи кои го поддржувале Несториј. Под притисок на царот, Јован I Антиохиски го напуштил Несториј во март 433 година. На 3 август 435 година, византискиот цар Теодосиј II издал едикт според кој Несториј бил прогонет во манастир во Египет. Тој таму останал да живее до неговата смрт во 451 година.
Лактапата

Лактапата — археолошко наоѓалиште во Перу. Зборот е добиен од два кечуански збора, кои спред Хирам Бингам, откривачот на Мачу Пикчу, значи: ''llacta'' (''град'') и ''pata'' (''висина''). Сепак, со ова име се означуваат повеќе од едно археолошко наоѓалиште во Перу, остатоци од Тавантинсују.
Бингам за првпат го открил Лактапата во 1912 година. Според него, наоѓалиштето лежи на врв на срт помеѓу двете долини Аовамба и Салкантај, околу 5.000 стапки над Хуакина. Тој таму открил остатоци или рушевини, но и три модерни колиби. Тој не го истражил детално местото, но истото било направено 70 години подоцна.
За време на своите истражувања, Бингам открил уште едно наоѓалиште на устието на реката Пампакахуана. Неговиот попратник Херман Тукер изјавил дека името на тој град бил Паталакта и имал околу 100 куќи. Над тоа место имало неколку значајни наоѓалишта, меѓу кои и Хуајлабамба.
1 Поврзано
* Инки
* Тавантинсују
Good Enough (Evanescence)

„Good Enough“ e песна од американската рок група Evanescence. Издадена е во 2007 како четврт сингл од нивниот втор студиски албум, ''The Open Door''. Била напишана од Ејми Ли за нејзиниот долгогодишен пријател и сопруг Џош Хартзлер.
1 Издавање
Сибглот требало да биде издаден во Германија во базичен и премиум формат, а исто така требало да биде издаден дигитално во Австралија, но датумот на издавање никогаш не бил официјално изјавен.
2 Заднина
Инструменти во оваа песна се пијано и виолина, што е различно од нивниот рок звук со гитари. Песната по звукот е многу слична со песните „My Immortal“ и „Hello“.
Заедно со „Lacrymosa“, Ејми Ли кажала дека „Good Enough“ е земена од дел од музиката напишана за филмот ''Хрониките на Нарнија: Лавот, вештерката и ормарот'', но не била употребена во филмот, бидејќи била „многу мрачна“." Но продуцентите на филмот кажале дека никогаш не било испланирано Ли да пишува музика за филмот.
Во интервју за VH1, Ли рекла,
Јас поминав низ многу тешки работи додека го пишував целиот албум и на крајот се оддалечив од тие ситуации. Тоа е навистина тешко. Морате да бидете храбри и силни. Откако го направив тоа, се почувствував чудесно. За првпат почувствував дека можам да напишам песна за тоа колку добро се чувствувам. Никогаш досега го немав направено тоа.
Ли кажала дека нејзиниот долгогодишен пријател и маж, Џош Хартзлер, бил инспирација за песната исто како и за еден од претходните синглови на бендот „Bring Me to Life“. Во ЦД-то на албумот ''The Open Door'', Ли вели,
Џош, ти си мојата муза. Ништо не ме инспирира како тебе. Ти благодарам што ги дополни сите мои недостатоци. Ти благодарам за твојата силa и љубов. Ти благодарам што ми дозволи да се видам преку твоите очи, бидејќи само тогаш знам дека сум доволно добра за тебе.
3 Музичко видео
Музичкото видео за песната е режирано од Марк Веб, во Будимпешта, Унгарија, помеѓу 11 и 14 јуни 2007 година. На 30, 2007, незавршена верзија на музичкото видео е ставена на Интернет и ги вклучува и специјалните ефекти. Ејми Ли се појавила на емисијата на MTV, ''TRL'' на 10 септември 2007, за да направи премиера на видеото.
Во музичкото видео е прикажана само Ејми Ли, која се наоѓа во магазин и закопува фотографија во дупка на подот од даски. Откако ќе замине, дупката пополека се покрива со нови даски. Додека оди до нејзината работна маса за да запише нешто во својот дневник, подот и другите предмети кои ја обиколуваат почнуваат да се топат. Кога таа ќе започне да свири на пијано сите работи кои се наоѓаат во собата ќе се запалат и ќе горат, сè додека не почне да врне дожд и го гаси огнот. Собата ќе биде сета изгорена. Но кога сонцето ќе почне да свети преку прозорците на магазинот, малечко растение ќе порасне од подот и ќе почне да се шири низ целата соба, а сини цветови ќе почнат да растат од пијаното.
4 Список на песни
Базичен Сингл
Премиум Сингл
Македонски информативен центар

Макиедонскиот информативен центар (MИЦ) е македонска независна новинска агенција. Примарна задача МИЦ е обезбедување на вести, информации и анализи на меѓународната заедница, пред сè за странските влади, амбасади, невладини организации, институции, меѓународни компании, библиотеки, разни научни организации, новинските агенции и медиумите во странство во врска со македонската политика, економија, општество, религија, култура и сл.
Kiss (радио)

Радио Kiss e радио канал од Тетово, Македонија. Радиото емитува програма од 1993 и е во склоп на ТВ Kiss.
1 Покриеност
Телевизискиот сигнал на ТВ Кисс ја покрива полошката котлина и планинскиот регион и опфаќа два града, Тетово и Гостивар и стотина села, односно, околу 300 до 350 илјади потенцијални гледачи.
2 Програма
Радиото емитува 24 -часовна програма, главно музика и рекламни спотови и соопштенија, но и информативна и друга програма. Радио Кисс, со повремени прекини, се емитува на интернет повеќе од 10 години. Исто како и телевизијата и Радио Кисс е во целост во приватна сопственост и се издржува преку својата понуда на медиумскиот пазар..
3 Поврзано
* ТВ Kiss
Телевизија 24

Телевизија 24 (поранешна 24 Вести) — телевизиски канал од Скопје, Македонија. Телевизијата е специјализирана за вести, на која се емитуваат на секој час. Телевизијата е по урнек на големите светски канали каде се емитуваат 24 часа вести, а дел од програмата е од форматот на обработена посветена на документарните емисии. Телевизискиот канал во Македонија е достапен преку кабелските оператори и останатите платформи.
Вајна Пикчу

Вајна Пичку, Уајна Пикчу или Хуајна Пикчу (кечуански: ''Wayna Pikchu'' - ''„млад врв“'') е планина во Перу која се наоѓа околу реката Урабамба. Планината се наоѓа веднаш над Мачу Пикчу, каде изградиле пат, населба и храмови. Врвот на Вајна Пикчу е на 2720 метри надморска височина или околу 360 метри повисок од Мачу Пикчу.
Според локалните водачи, врвот на планината бил седиште на високите свештеници и локални девици. Секој ден, според верувањата, висок свештеник со мала група луѓе ќе слезел до Мачи Пикчу за да го објави новиот ден. Храмот на месечината, еден од трите светилишни места на Мачу Пикчу, се наоѓа на оваа планина и е на помала надморска височина одошто Мачу Пикчу.
1 Туризам
Бројот на дневни посетители на Вајна Пикчу е ограничен на 400. До врвот се стигнува преку искачување на стрмен терен и поради тоа има дополнителна опрема како на пример кабли за држење. За време на дождливата сезона ова наоѓалиште е затворено. Од врвот има пат кој води кон Храмот на месечината.
2 Поврзано
* Инки
* Мачу Пикчу
* Тавантинсују
* Храмот на месечината
Титрација

Титрацијата, исто така позната како титриметрија, е лабораториска метода во квантитативната хемиска анализа која се употребува да се одреди масата на аналит со додавање на раствор со позната концентрација со помош на бирета.
1 Видови на титрација
Постојат повеќе видови на титрации, но најкористени се: киселинско-базните, редокс и комплексометриските титрации.
Хортензија

''Хортензијата'' е род на 70 до 75 видови на скриеносеменици по потекло од јужна и источна Азија (Кина, Јапонија, Кореја, Хималаите и Индонезија) и Северна и Јужна Америка.
1 Хортензијата како тема во уметноста и во популарната култура
Хортензијата се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:
* „Хортензија“ - песна на германскиот поет Хајнрих Хајне.
Гоно Јотов

Георги Јотов, наречен ''Гоно'', познат како ''Гонос Јотас'' или ''Јоргос Јотас'' (|Γκόνος Γιώτας, ''Γιώργος Γιώτας'') — македонски гркоман и андартски капетан, учесник во грчката Борба за Македонија.
1 Животопис
Гоно Јотов е роден 1880 година во Ениџе Вардар (Пазар). Татко му бил од патријаршиското село Кадиново . Според некои извори, бил прв братучед на војводата Апостол Петков од Македонската револуционерна организација, во чија чета порано бил комита од 1900 до 1904 г..
Со засилувањето на грчката вооружена пропаганда, Јотов застанал на чело на една андартска чета во реонот на Ениџевардарското Езеро. Гоно како месен жител ги координирал дејствијата на подоцна пристигнатите андартски чети под команда на Аграс (Телос Агапинос), Никифорос (Јоанис Деместихас) и Акритас (Константинос Мазаракис).
Овие чети биле првенствено составени од Грци и тие не ги познавале месните услови во Македонија ниту пак јазикот на Македонците.
Овие неколку андартски чети, сместени во околината на Негуш, ја започнале борбата за Ениџевардарско со војводата Апостол Петков од Македонската револуционерна организација.
Четата на Гоно зедно со првата организирана грчка чета - таа на капетанот Петрилос (Константинос Буковалас), почнале да вршат притисок врз неколку егзархиски села да се откажат од Бугарската егзархија и да преминат кон Цариградската патријаршија Зорбатово (денес Микро Монастири), Кангалич (Врахија), Крџалиево (Адендро) и Постол (Пела).
Во март 1905 година Гоно со својата чета се сместил во колибите Чекрии, Али и Лака и заедно со штотуку пристигнатата андартска чета на капетан Аграс ги нападнал егзархиските села во областа Сланица — Света Марина (Агија Марина), Јанчишта (Агиос Георгиос), Агоре, Голо Село (Акролимни), Луковица (Палеа Ликојани), Бозец (Атира).
На 14 ноември 1906 година четите на Гоно и капетан Аграс ја нападнале базата на Апостол Петков кај селото Жервохор (Палео Зервохори), но според Христо Силјанов тие биле одбиени и имале девет убиени и неколку ранети души, а меѓу нив бил и самиот Аргас Грчки извори тврдат, дека андартите постигнале голема победа. .
Гоно со својата чета од 35 души ја продолжил борбата со Апостол Петков во текот на 1907 и 1908 година сè до Младотурската револуција.
По Хуриетот, Гоно продолжил да врши притисок врз егзархиските села во ениџевардарско и негушко за да преминат кон Цариградската патријаршија.
Кон крајот на 1908 година бил принуден да замине за Атина. Таму со собраните пари си купил хотел и се ставил на располагање на грчкиот генералштаб.
По враќањето во Македонија, Гоно бил предаден од докторот од Антонаки и капетан Апостолис Матопулос и на 12 февруари 1911 година кај селото Ниси во Урумлакот.
Флавијан Цариградски

Флавијан Цариградски (починал во година) — Цариградски патријарх во периодот од 446 до 449 година. Тој бил наследник на Прокл, во времето на Теодосиј II, во времето кога жестоко се водел спорот околу можното осудување на новите еретички движења во империјата.
Во текот на 448 година, Флавијан го свикал собор, на кој го осудил и го лишил од чинот на Евтихиј, кој рекол дека може да се согласи, да исповеда дека:„Господ Исус Христос, се состоел од две природи, сè до нивното соединување. На православните ова не им одговарало. Но, Алексадрискиот патријарх, Диоскор Александриски, кој го заштитувал му го вратил чинот. Ова се случило, бидејќи царот бил на негова страна. Евтих го осудил Флавијан за несторијанство. За Флавијан да биде осуден, царот Теодосиј II, свикал собор во 449 година, познат како Разбојнички собор. На него претседавал Диодор Александриски, и соборот го осудил и лишил Флавијан од чин. Но, настанала тепачка, и бројната војска која ги придружувала монофизитите го претепала Флавијан до смрт. Затоа, и овој собор се нарекол Разбојнички собор.
По ова Флавијан бил осуден и протеран во Ефес. Починал во 449 година. Освен тој, од дворот биле прогонети и царицата Пулхерија. Но целата интрига била откриена на Четвртиот вселенски собор, и таа повторно била вратена во дворецот. По нејзина заповед, моштите на Флавијан биле пренесени од Ефес во Цариград во црквата посветена на Светите Апостоли.
Од страна на Православната и Римокатоличката црква, Флавијан е прогласен за светец.
Кочо Чолаковски

Кочо Чолаковски - Станко (, - ) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Чолаковски е роден во селото битолското Нижеполе во 1923 година. По занимање бил земјоделец. Како младинец се истакнал со непосредни идеи поради што бил примен за член на младинска воспитна група во селото, непосредно после окупацијата. Нешто подоцна бил примен за член на КПЈ. Кога била основана четата „Јане Сандански“, Чолаковски бил еден од нејзините борци. Само ден подоцна од основањето, на 9 септември 1942, загинал при несреќен случај, т.е. при недоволно внимателен пренос на пушки.
Анатолиј Цариградски

Анатолиј Цариградски (починал во година) — Вселенски патријарх во периодот од 449 до 458 година.
Најпрво бил презвитер во Александриската црква, но по смртта на патријархот Флавијан Цариградски бил возведен за патријарх на цариградскиот престол, во 449 година. Цариградскиот престол бил признаен за рамен на Римскиот во негово време, и тоа на Вселенскиот собор во Халкидон, во 451 година.
Овој патријарх се борел многу за чистотата на православната вера, многу страдал од кривоверците, додека најпосле не бил и убиен од нив во 458 година, во времето на царот Лав Велики. Со црквата управувал близу девет години, а потоа се преселил меѓу нејзините Свети јерарси.
Ѓорѓи Зисовски

Ѓорѓи Стерју Зисовски (, — ) — влашки партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Зисовски е роден во битолското село Нижеполе во 1922 година, во една од најголемите семејства во селото, позната под името Тоновци. Имотната состојба им била средна, но бидејќи биле многу деца, по завршувањето на основното училиште бил главен како момок во селото. Тој по природа бил весел младич и добар песнопоец. На 10 август 1944 година, тој се приклучил на Седмата бригада. Зел активно учество во многуте борби што ги водела единицата, но поради болест бил оставен во позадина, во неговото родно село. Тука тој загинал по несреќен случај.
Васил Цаноски

Васил Толи Цаноски - , ― влашки партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Цаноски е роден на 26 декември 1922 година во битолското село Нижеполе. По завршувањето на основното училиште, бидејќи во фамилијата биле многу деца бил селски овчар во селото Брусник. По природа бл многу мирен. За време на окупацијата, тој активно ја помагал НОВ, а на 10 јули 1943 година, тој се приклучил кон партизанските одреди. Подоцна станал борец во составот на Третата македонска бригада. Зел учество во повеќе борби. На 10 мај 1944 година, во една борба против фашистичките сили во Кратовско, Васил загинал.
Список на пријателски натпревари на фудбалската репрезентација на Македонија

0.1 1993
----
0.2 1994
----------------
0.3 1995
----
0.4 1996
--------
0.5 1997
----
0.6 1998
----------------------------
0.7 1999
----
0.8 2000
--------------------
0.9 2001
--------------------
0.10 2002
----------------------------
0.11 2003
--------------------
0.12 2004
------------------------
0.13 2005
------------
0.14 2006
--------
0.15 2007
--------
0.16 2008
--------------------
0.17 2009
--------------------
0.18 2010
------------------------
Шести вселенски собор

Шестиот вселенски собор (грчки: ''Η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος; Τρίτη Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης'' - Трет цариградски собор) бил одржан во Цариград од 7 ноември 680 до 16 септември 681 година. Соборот бил свикан од страна на царот Константин IV Погонат, и одржан во царскиот двор, во свечена сала со куполи (''τρουλλος'').
Римскиот Епископ Агатон бил претставен преку три пратеника. Соборот бил свикан за да се даде одговор на монотелитската ерес, која се појавила во времето на Ираклиј I (610-641 г.) а била формулирана од страна на патријархот Сергиј и прифатена од римскиот Епископ Хонориј. Според тоа учење, познато и како Ектесис, Господ Исус Христос има две природи, а после Воплотувањето има само една волја (монотелитизам) или едно дејство (моноенергизам). Вака формулираното учење ја нудело можноста монофизитите да се вратат во црквата, но било противречно на Халкидонскиот орос.
Присуствувале 174 епископи, кои го осудиле монотелитството и ја востановиле формулата против него, која гласи:
„Во Исуса Христа има две природи – Божествена и Човечка, а исто така и две волји – Божествена и Човечка, така што втората и се покорувала на првата.“.
Александриска црква

Александриската црква е црква чие седиште се наоѓа во Египет, и на чие чело стои епископ со титула Патријарх на Александрија. Таа во текот на минатото претставувала една од четирите т.н. апостолски цркви, заедно со оние во Рим, Антиохија и Ерусалим. Подоцна кон овој список била додадена и константинополската црква.
Александриската црква била основана од страна на апостол Марко во 42 година) , и во следните векови претставувала седиште на христијанската црква во Африка.
Од Александриската црква, во текот на историјата биле создадени три цркви:
* Коптска православна црква
* Александриска православна црква или Александриска патријаршија
* Коптска католичка црква
Ѓорѓи Крстевски (сликар)

:''За други значења видете на појаснителната страница за Ѓорѓи Крстевски''
Ѓорѓи Крстевски (, - , ) — македонски сликар, припадник на првата повоена генерација македонски уметници, кој со своето творештво оставил значаен белег во современото сликарство.
1 Животопис
Крстевски е роден во Битола и до 1941 година учел во Средната трговска гимназија, а во 1951 година во Скопје го завршил Средното уметничко училиште. Во Загреб дипломирал на Академијата за ликовни уметности кај професорот Жељко Хегедушиќ, а во истиот град завршил и курс за конзервација на икони при Заводот за конзервација, а соработувал и со мајсторската работилница за витраж и мозаик на професорот Плевнер. Во неговата творечка биографија се забележани 17 самостојни изложби реализирани во дел од градовите на поранешната СФРЈ, како и податоците дека работел во Музејот на Град Скопје, краток период бил и слободен уметник, а се пензионирал како професор по ликовно образование во Средното сообраќајно училиште „Боро Петрушевски“ во Скопје. Негова специјалност била ѕидното сликарство, мозаикот, реставрацијата на иконите, но работел и со многу други техники. Тој го фрескоживописал наосот (бродот) на црквата „Св. Ѓорѓи“ од Охрид. Работел во масло, графика и е внесен во енциклопедија како единствен мајстор кој се занимава со интарзија. Во почетокот Крстевски создавал реалистички насликани платна, еволуирајќи прво во графиката кон пастилизирана форма, обработувајќи разновидни теми - пејзажи, староградска архитектура, фигуративни моменти. Катастрофалниот скопски земјотрес долго време бил негова преокупација и низ тие дела може да се воочи неговата врска со својот народ и минатото на својата земја.
Петар I Александриски

Петар I Александриски бил Патријарх на Александрија во периодот од 300 до 311 година. Тој за христијански светец е прогласен од страна на Коптската, Римокатоличката и Православната црква
Петар бил ученик и следбеник на Теон Александриски. Некое време бил учител во прочуената филозофска школа на Ориген. На архиепископскиот престол стапил во 299 или 300 година, а починал во 311. Со црквата управувал во претешко време, кога над верните насилствувале однадвор неверниците, а однатре кривоверците. Во негово време во Александрија пострадале шестотини и седумдесет христијани. Често цели семесјтва биле изведувани на губилиште и погубувани. Во тоа време Ариј ги сматувал верните со своето криво учење.
Добрила Пуцкова

Добрила Пуцкова (родена на во Куманово - починала на во ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
1 Животопис
Добрила Пуцкова е родена на 6 јуни 1926 во Куманово, каде го завршила своето образование. По положената аудиција, таа влегла во првиот состав на Драмата на Македонскиот народен театар во 1945 година, во кој останала во текот на целиот работен век, односно до пензионирањето во 1982 година.
Во 2002 година добила Награда за животно дело на Македонскиот театарски фестивал „Војдан Чернодрински“ во Прилеп. Починала на 23 февруари 2007 во Скопје.
2 Театарски улоги (избрана театрографија)
* Валја (''Платон Кречет'', 1945);
* Вера (''Некаде во Москва'', 1947);
* Феба (''Како што милувате'', 1948);
* Васка (''Задруга'', 1950);
* Анжелика (''Вообразен болен'', 1952);
* Дездемона (''Отело'', 1954);
* Сестра Анжелика Глембај (''Господа Глембаеви'', 1955);
* Магдалена (''Домот на Бернарда Алба'', 1956);
* Коштана (''Коштана'', 1956);
* Госпоѓа Линде (''Нора'', 1957);
* Неда (''Црнила'', 1961);
* Ана Копецка, крчмарка кај криглата (''Швејк во Втората светска војна'', 1963);
* Дара (''Госпоѓа министерка'', 1965);
* Бранка (''Матурска вечер'', 1966);
* Кејт Пар (''Хенри VIII и неговите шест жени'', 1967);
* Гаиса Илинишина Шелавина (''Без вина виновни'', 1968);
* Клитемнестра (''Електра'', 1970);
* Прасковја Дроздова (''Бесови'', 1978).
3 Филмографија
* Волчја ноќ (1955: главна улога)
* Мирно лето (1961, главна улога)
* Антица (1969, главна улога)
* Нешто многу деликатно (1970, споредна улога)
* Прва вечер (1974, главна улога)
* Учителот (1980, споредна улога)
* Првите цутови (1981, главна улога)
* Слана во цутот на бадемите (1982, споредна улога)
* Едно лето (1982, главна улога)
* Јагне на ражен (1982, споредна улога)
* На наш начин (1985, споредна улога)
* Чорбаџи Теодос (1987, главна улога)
* Трето доба (1987, главна улога)
* Ангели на отпад (1995, споредна улога)
* Време, живот (1999, главна улога)
1,4-диоксан

1,4-диоксан или само диоксан е безбојно хетероциклично органско соединение, кое е течност на собна температура и притисок. Диоксанот претставува етер. Оваа безбојна течност се користи главно како стабилизатор за растворувачот трихлоретан. Има слабо слатка миризба слична на онаа на диетил етер. Според Меѓународната агенција за истражување на ракот диоксанот се смета за канцерогена супстанца.
Ѓорѓи Крстевски (пејач)

:''За други значења видете на појаснителната страница за Ѓорѓи Крстевски''
Ѓорѓи Крстевски — македонски изведувач, композитор, текстописец, аранжер и продуцент.
1 Животопис
Крстевски е роден на 3 септември 1981 година во Скопје. Своето деби го имал во 1997 година, на фестивалот Тинс хит, каде со извесна Бил­јана ја отпеал песната ''Само за тебе''. Прв посериозен сингл, кој станал хит, била баладата ''Без тебе'', а истата 1999 годи­на од работилницата на Ѓорѓи излегла и песната ''Ти си.'' Потоа следувале ''Таму некаде'', во ''2000'' година, за која бил снимен и видео-спот, а веќе наредната година тој ја промовирал песната ''Си­мона''. Соработка со поп-дивата Калиопи, Крстевски ја остварил во 2002 го­дина, кога на домашниот избор за Песна на Евровизија тој ја пееше нејзината композиција ''Песна за тебе''. Во 2002 година покрај настапот на фестивалот во Зеница, во ете­рот бил лансиран новиот сингл ''Крај на'', а во октомври уште една балада – ''Засекогаш твој''. Во почетокот на 2004 година, тој со Валентино Скендеровски, во негово­то студио Enterprise, Ѓорѓи го снимил својот нов албум, на кој, покрај деветте нови песни, се нашла и српската верзија на ''Несудена'', премиерно изведена во 2003 година, на фестивалот во Бања Лука. Живее во Скопје.
2 Дискографија
*Во името на љубовта (самостојно издание, 2002)*Засекогаш (2004)*Она најдобро од нас (2009)
Црква „Св. Атанасиј“ - Рајчица

Свети Атанасиј (позната и како: Свети Атанасија) — селска црква во дебарското село Рајчица, Македонија.
Црквата се наоѓа во маалото Влаовци, надвор од маалото, помеѓу густа листопадна шума, во мал дол над самиот град Дебар.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во маалото Влаовци, горното маало на селото Рајчица. До нејзе се стигнува преку земјена шумска патека. Во кругот на црквата постојат и гробишта кои припаѓаат на жителите на маалото Влаовци.
2 Историја
Црквата започнала да се гради на место каде што постоела помала црквичка, во 1868 година, а била осветена во 1877 година.
Од страна на Турците црквата била 2 пати ограбувана, при што, првиот пат биле украдени два пара скапоцени одежди со проценета штета од 20 златници-наполеони, а вториот пат се украдени повеќе свештени книги (меѓу кои и Коло мение) со штета од 30 златници-наполеони.
Црквата имала земјиштен посед од 17.692 м<sup>2</sup> и лозје во месноста Клакој од 825 м<sup>2</sup>.
На самиот влез од левата страна постои натпис на старословенски јазик кој гласи: ''„Овој свети храм Светјаго Атанасија се започна во лето 1866 и се зографиса во 1875, во тоа време беше епитроп Анѓеле Митре се потрудија друштво со сите браќа селани за вечна им памјат - од раката на зографот Крсте Колов од Лазарополе“''.
Под надлежност на оваа црква во минатото се наоѓале сите останати (четири) цркви во селото Рајчица, а како правно лице и застапник нејзиниот печат се употребувал како парохиски печат на Рајчката црковна парохија.
Според натпис над главниот влез, храмот бил обновен во 2011 година од страна на Киро Радоешки-Чикер.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува живопис, кој го добила набрзо по нејзината изградба во век.
3.2 Иконостас
Црквата има мал дрвен иконостас.
4 Галерија
5 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Рајчица
Црква „Св. Варвара“ - Рајчица

Света Варвара — мала средновековна црква во дебарското село Рајчица, Македонија.
Црквата се наоѓа во маалото Рајчки, на зарамнета ливада високо над Дебарското Езеро и градот Дебар. Истата е прогласена за заштитен споменик на културата на Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во маалото Рајчки, средното маало на селото Рајчица. До нејзе се стигнува преку земјена патека, која започнува кога ќе заврши асфалтниот пат во маалото.
Во кругот на црквата постојат и гробишта кои припаѓаат на жителите на маалото Рајчки.
2 Историја
Врз основа на зачуваните натписи, црквата била подигната во 1597 година. Во натписите испишани со старословенски букви се спомнуваат ктиторите Овчина и В’лкове. Натписите се наоѓаат нишата, над протезисот и на просторот помеѓу нишата на протезисот и апсидата.
Во минатото била метох на Бигорскиот манастир.
Во 1913 година црквата била целосно ограбена од Турците, при што биле ограбени повеќе скапоцени и старозаветни икони со вкупна вредност од 50 златници-наполеони.
Во март 2016 година олтарниот дел на црквата бил целосно разоран од трагачи на злато. Биле забележани многу оштетувања во внатрешноста на црквата.
3 Архитектура
Црквата е еднокорабна, со полуобличест свод, тристрана апсида (од надворешната) и полукружна апсида (од внатрешната страна). Градена е од кршен и делкан камен, кој е употребен само при создавање на вратата и прозорците. При градењето биле употребени и сполии од некој постар култен објект.
Таа е мала по димензии и со неугледна надворешност.
3.1 Фрескоживопис
Во внатрешноста на црквата има добро зачуван фрескоживопис, кој е насликан истата година кога е подигната црквата. Имињата на зографот и на неговите двајца помошници остануваат непознати. Нивното сликарство нема поголеми ликовни вредности.
Од некогашниот живопис се зачувани остатоци на источниот ѕид, меѓу кои подобро ликовите на „Св. Стефан“, „Омелисмос“, светители од „Великиот вход“, „Св. Роман“, „Благовештението“, „Богородица Ширшаја Небеса“ и фрагмент од композицијата „Вознесение Христово“.
3.2 Иконостас
На импровизираниот дрвен иконостас има неколку икони од истите зографи.
4 Галерија
5 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Рајчица
Домаќин (мрежа)

Домаќин (анг. Host) е секој сметач поврзан во сметачка мрежа (најчесто на интернет) кој со користење на стандардни протоколи може да оствари комуникација, информации, услуги и апликации за корисниците или за другите јазли на интернет. Мрежниот домаќин е мрежен јазол, на кој и е додадена мрежна хост адреса.
Сметачите учествувајќи во мрежата, кои користат Internet Protocol Suite можат да се наречат IP домаќини. Сметачите кои учествуваат на интернет се наречени интернет домаќини или интернет јазли. Интернет домаќини и другите IP домаќини имаат една или повеќе IP-адреси доделени на нивните интернет интерфејси. Адресите се конфигурирани рачно од администраторот или автоматски со start-up со помош на Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP).
Секој мрежен домаќин е физички мрежен јазол (интернет уред), но не секој јазол е домаќин. На мрежните уреди како модем, hub (разводна кутија) и switch (преклопна кутија) не им се доделуваат хост адреси (освен понекогаш за административни цели). Уредите како што се мрежните печатачи и хардвер насочувачи, имаат IP-адреси, но бидејќи тие не се општо наменски сметачо, тие не се сметаат за домаќини.
Мрежните домаќини кои учествуваат во апликации кои користат клиент-опслужувач модел на сметачи, се класифицираат како опслужувачи или клиент системи. Мрежните домаќини исто така може да функционираат како јазли во peer-to-peer апликации, во која сите јазли делат и консумираат ресурси на еквипотентен начин.
1 Потекло на поимот
Терминот "домаќин" се користи во голем број на барања за Коментари (RFC) документи кои го дефинираат Интернет и неговиот претходник, ARPANET. Додека ARPANET била развиена, компјутери поврзани во мрежа обично се носечка рамка во компјутерски системи кои би можеле да се пристапи од терминали поврзани преку сериски портови. Од овие "глупави" терминали не се хост софтвер или вршат пресметките за самите себе, тие не се сметале за домаќини (домаќини). Терминали се поврзани со терминал на домаќините преку сериски интерфејс, а можеби и со circuit switched мрежи, но не се поврзани со било која IP заснована мрежа, и од тогаш не се доделени IP-адреси. Денешните IP домаќините, се со недостаток на способност да служат како терминални опслужувачи.
RFC 871 дефинира домаќин, како општа намена на компјутерскиот систем поврзан со комуникациска мрежа за "... цел на постигнување на ресурси и споделување меѓу оперативни системи,..."
Во оперативните системи, терминот терминал домаќин традиционално означува мулти-кориснички сметач или софтвер обезбедување на услуги за компјутерски терминали, или компјутер, која обезбедува услуги на помали или помалку способни уреди, на пример, телнет домаќин ( телнет опслужувачот) или на xhost (X Window клиент).
2 Наводи
# RFC 871, A Perspective on the ARPANET Reference Model, M.A. Padlipsky (September 1982)
# E. Garrison Walters, The essential guide to computing, page 149, Prentice Hall PTR, 2001.
# Host(network)
Црква „Св. Никола Николимуки“ - Маркова Сушица

Свети Никола Николимуки — црква во селото Маркова Сушица. Црквата се наоѓа на самиот крај, југозападно од селото, на само 300 метри оддалеченост од Марковиот Манастир. Поточно, црквата е сместена од левата страна на патот кој води кон Марков Манастир во неговата непосредна близина, 300 метри пред манастирот. Спроти црквата од другата страна на патот постои чешма наречена Тониева Чешма, а исто така постојат и гробишта. Според изгледот и начинот на изградба од кршен делкан камен, како и остатоците од фрескоживопис на надворешната страна на ѕидовите над влезната врата, може да се заклучи дека црквата датира од постаро време, најверојатно доцниот среден век. Патронен празник на црквата е Св. Никола - „летен“ или Талалеј кој се прославува околу 18.05.
1 Галерија
Референдум за независност на Јужен Судан

Референдумот за независност на Јужен Судан започнал на 9 јануари 2011 година, и истиот завршил на 15 јануари 2011 година за осамостојување на тој дел од земјата. 90 % од гласачите од Судан гласале за одделување на Јужен Судан од Картум.
Референдумот ќе трае една недела и е дел од мировната спогодба од 2005 година со која била завршена дводецениската граѓанска војна во која загинале повеќе од два милиона луѓе. Повеќе од 60 лица биле убиени во серијата судири во јужносуданскиот регион Абјеи.
За учество на референдумот биле регистрирани 3,9 милиони жители на Јужен Судан, но и претставници на малцинствата од Северот и на дијаспората. Претседателот на Судан Омар ал Башир изјавил дека ќе бил мошне разочаран доколку Северот и Југот се одвојат, но напоменал дека ќе ја почитува одлуката на жителите на Југот.
Црква „Св. Петка“ - Црниче

Света Петка — црква во скопската населба Црниче во Општина Кисела Вода. Овој храм бил подигнат и осветен во 1923 година, но чинот на осветување и поставување на камен-темелник за изградба на црквата бил извршен во 1904 година. За 20 години била изградена целосно и осветувањето го извршил тогашниот скопски митрополит Варнава (1920-1930). Постои камен-плоча на која може да се прочита дека храмот бил завршен и осветен на 3 септември 1923 година. Црквата е градена според традиционалниот византиски тип - триконхос од развиен тип, со централна купола и купола над нартексот. Осумаголната централна купола е потпрена на масивни и нагласени пиластри во ентериерот на црквата. Масивните ѕидови на куполата се расчленети со полукружни вертикални ниши во кои
се сместени прозорски отвори. На северната и на јужната страна фасадата ерасчленета со осумаголни конхи. По катастрофалниот земјотрес во 1963 година црквата била оштетена. При поправките од јужната и од северната страна таа е проширена со параклис, посветен на светите цареви и рамноапостоли Константин и Елена, а по извесно време од северната страна е дограден параклис, посветен на Света великомаченичка Недела. Независно од црквата е подигната четирикатна осумаголна камбанарија. Внатрешното декорирање на храмот, односно живописот и иконописот му биле доверени на последниот и најдобар зограф на тоа време, Димитар Папрадишки. Иконостасот е дрвен, со сликана рудиментирана флорална декорација, во централниот дел поставен праволиниски, а од северната и од јужната страна скршнува и ја следи ар хитектурата на градбата..
Обид за атентат на Габриела Гифордс

Атентатот или обидот за атентат во се случил на 8 јануари 2011 година во градот Тусон, Аризона, САД.
Најмалку шест лица биле убиени, а 13 биле повредени, меѓу кои и конгресменката Габриела Гифордсод страна на 22-годишниот Џаред Лугнер, кој отворил оган врз луѓето кои пред супер маркетот "Сејфвеј" во градот Тусон-Аризона ја поздравувале Гифордс. Таа, како конгресмен на Демократската партија од таа држава, сакала да им се обрати на насобраните граѓани, кога наеднаш зад нејзиниот грб се зачуле истрели од автоматско оружје. Гифордс веднаш била погодена во глава и паднала како покосена. Таа сè уште се наоѓа во критичка состојба.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Чаир

Свети Ѓорѓи — црква во скопската населба Чаир во истоимената општина. Била изградена со средства на црквата „Света Богородица” и од добродетели, а била довршена и осветена во 1927 година. Дело е на мијачкиот мајстор-градител Саре Илкоски.
Начело на суперпозиција

Начело на суперпозиција — еден од најопштите закони во многуте гранки на физиката. Наједноставно, ова начело може да се срочи на следниот начин:
Најпознато е начелото на суперпозиција во електростатиката, каде тој утврдува дека ''електростатичкиот потенцијал, создаден во дадена точка во системот од полнежи, е збир од потенцијалите на одделните полнежи''.
Начелото на суперпозиција може да се срочи и поинаку:
* Заемодејството меѓу две честички не се менува при внесување на трета честчка која исто така заемодејствува со другите две.
* Енергијата на заемодејство на сите честички во еден многучестичен систем е всушност збир од енергиите на парните заемодејства меѓу сите можни парови на честички. Во системот не постојат повеќечестични заемодејства.
* Равенките кои го опишуваат однесувањето на многучестичните системи се линерани по количеството на честички.
Всушност, линеарноста на фундаменталната теорија во дадена област на физиката е причина за појавата на начелото на суперпозиција.
Overlay network

Надоврзувачка мрежа е компјутерска мрежа која е поставена над некоја друга. Јазлите во надоврзаната мрежа се смета дека се поврзани преку логички и виртуелки врски, и секој е поврзан со патека, можеби преку повеќе физички врски, со примарната мрежа. На пример дистрибуирани системи како: обработка во облак, peer-to-peer мрежи и клиент-опслужувач апликации се преклопени мрежи затоа што нивните јазли работат преку интернет. Интернетот е преклопена мрежа на телефонската.
1 Употреба на Надоврзувачки Мрежи
1.1 Во Телекомуникации
Надоврзувачките мрежи се користат во телекомуникациите од појавата на circuit switching и оптичките влакна. Телекомуникациските транспортни мрежи и IP мрежите работат во најмала рака преку оптички слој, транспортен слој и IP или circuit layers.
Стопанските приватни мрежи беа првично надоврзани на телекомуникациските мрежи како што се frame relay, Asynchronous Transfer Mode packet switching инфраструктури, но преминот од ваквите инфраструктури кон MPLS мрежи засновани на IP и виртуелни приватни мрежи започна(2001-2002).
Од физичка гледна точка надоврзувачките мрежи се доста комплексни (Слика 1) затоа што спојуваат различни логички слоеви коишто се раководат и градат од различни области(бизниси,универзитети,влади итн) но овозможуваат ослободување од грижи кои со тек на време кои го овозможија создавањето на широкиот спектар на услуги.
1.2 Преку интернет
Во денешно време интернетот е основа за повеќе надоврзувачките мрежи кои можат да се конструираат за да дозволат насочување на пораки до одредишта кои не се одредени со IP-адреси. На пример distributed hash tables се користат за пренос на пораки до јазол имајќи специфична логичка адреса чијашто IP адреса не е однапред позната.
Надоврзувачките мрежи се предложени како начин да се подобри интернет насочувањето, како на пример:преку квалитет на услуга да се гарантира постигнување на streaming media со повисок квалитет.
Исто така надоврзувачките мрежи можат да бидат постепено распоредени до крајните домаќини користејќи го софтверот на истите без соработка со ISPs.
2 Список на протоколи на надоврзувачките мрежи засновани на TCP/IP
Список на протоколи на надоврзувачките мрежи засновани на TCP/IP се:
* Distributed hash tables (DHTs)
* JXTA
* PUCC
* Solipsis
Ретрансмисија

Ретрансмисија е препраќање на пакети кои или биле оштетени или изгубени. Тоа е термин кој се однесува на еден од основните механизми користени од протоколите кои оперираат со преносот на пакети во сметачката мрежа за обезбедување сигурна комуникација ( таква која е овозможена од сигурен податочен поток, како TCP).
Таквите мрежи обично се 'несигурни', што значи дека не даваат гаранција дека нема да има застој, оштетување или губење на пакети или пренос со неправилен редослед.
Протоколите кои овозможуваат сигурна комуникација преку такви мрежи користат комбинации од потврди ( одредена потврда од одредиштето на податокот), ретрансимисија на пакети кои недостигаат или се оштетени ( обично поради недостиг на време и контролен збир за да се овозможи сигурноста.
Има неколку форми на потврди кои може да се користат сами или заедно во мрежните протоколи:
* Позитивна потврда – примачот експлицитно го информира праќачот кои пакети пораки или сегменти беа точно примени што може имплицитно да го информира испраќачот кои пакети не се примени иако биле пратени и мора да бидат препратени. Позитивната потврда со ретрансмисија ( анг. PAR ) е метод користен од TCP (RFC 793) за да верификува примање на пренесени податоци. PAR функционира со препраќање на податоци во утврден временски период сè додека примателот не го потврди приемот на податоци.
* Негативна потврда – анг. NAСK – примачот експлицитно го известува испраќачот кои пакети пораки или сегменти беа неточно примени и мора да бидат препратени (RFC 4077).
* Селективна потврда - анг.SACK – примачот експлицитно набројува кои пакети, пораки или сегменти во протокот се потврдени ( негативно или позитивно ). Позитивна селективна потврда е опција во ТСР која се користи во сателитскиот интернет пристап (RFC 2488).
* Кумулативна потврда – примачот потврдува дека точно го примил пакетот, пораката или сегментот што имплицитно може да го информира испраќачот дека претходните пакети се точно примени. ТСР користи кумулативна потврда во својот лизгачки прозорец.
Ретрансмисијата е многу едноставен концепт. Секогаш кога една страна испраќа информации на друга страна, страната која испраќа зачувува копија од материјалот сè додека другата страна не потврди дека го примила. Во различни ситуации , на пр.:
* Ако нема таква потврда во разумно време, тајмоут или
* Ако испраќачот открите, па дури и со некои средства надвор од опсегот, дека преносот беше неуспешен, или
* Ако примателот знае дека очекуваните податоци не се пристигнати и затоа го известува испраќачот, или
* Ако примателот знае дека податоците се пристигнати , но во оштетена состојба и го информира за тоа испраќачот, па испраќачот автоматски ги препраќа податоците ( бидејќи сè уште има копија од нив ).
1 Поврзано
* Контрола на грешки
* Reliable system design
* Truncated binary exponential backoff
* TCP congestion avoidance algorithm
* Transmission Control Protocol#Development of TCP
2 Наводи
*
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Отуње

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во тетовското село Отуње, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото, до патот кој поминува низ селото за селото Сетоле. Во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
2 Историја
За изградбата на црквата има три различни години: според едната таа е градена во 1860 година, додека обновена во 1994 година. Според истражувачот Јован Трифуноски црквата била подигната во 1866 година и дека била посветена на Алипиј Столпник. Додека пак според натписната плоча на самата црква, таа била подигната во 1855 година.
2.1 Настани од 2001
За време на конфликтот од 2001 година, црквата во Отуње не била поштедена од налетот на албанските банди.
На вратата пред влезот во црквата била скршена мермерната плоча со година на градба на црквата и било пукано со оружје на таванскиот дел со видни оштетувања на плафонот. Електричната инсталација била целосно оштетена и бил одземен струјомерот. Сите четири столба внатре биле оштетени, а на двата столба веднаш до влезната врата во црквата биле оштетени лежиштата за икони. Уништени биле и дрвените седишта за седење на стари и изнемоштени лица при Светите богослужби. Целосно биле уништени два шандани за свеќи, аналогијата со намена за поставување на икони, купелот за крштевање на деца. Најголеми и непоправливи штети и вандалски уништувања биле направени на самиот свето-црковен ентериер на црквата. Многу од иконите биле уништени (сечени со секири, пукано со куршуми или кршени). Во трпезаријата биле скршени сите прозорци, растурен бил сиот прибор за јадење и недостасувал ТВ приемник.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Во црквата има стари фрески и икони на кои не им се знае авторот. Неколку понови фрески имаат живописано учителот Крсто Гоговски од селото Непроштено (еден од киднапираните и убиени Македонци од Непроштено во конфликтот 2001 година) и ликовниот уметник Мирко Видоески од Тетово.
3.2 Икони и иконостас
Црквата поседува иконостас, кој бил исто така оштетен за време на конфликтот 2001 година. Царските двери биле уништени и недостигале, две икони исчезнале, а биле оштетени повеќе други икони.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Втора тетовска парохија
* Отуње
Приватна мрежа Ентерпрајс

Ентерпрајс Приватна Мрежа е сметачка мрежа изградена од страна на бизнисот за интерконекција (поврзување) на мрежните места на различни компании (како што се мрежни места за продукција, канцеларии или продавници) со цел да споделат компјутерски ресурси.
1 Историја
Со почетокот на дигитализација на телекомуникациските мрежи, започнато во 1970-тите во САД од AT&T, и поттикнатоста на растењето на можностите и побарувањата на компјутерските системи, приватните мрежи беа изградени за декади без да се наведува терминот "приватни" на нив. Мрежите беа управувани од телекомуникациските мрежи како и од гласовните комуникации, одредена количина на сигурност и тајност се очекуваше и се извршуваше.
Но со интернетот во 1990-тите дојде нов вид на мрежа, виртуелни приватни мрежи, изградени врз оваа јавна инфраструктура, користејќи енкрипција за да го заштитат преносот на податоци. Така што ентерпрајс мрежите сега се помошно реферирани како ''ентерпрајс приватни мрежи'' со цел да се појасни дека ова се приватни мрежи, во споредба со јавните мрежи.