Луиз Глик

Луиз Глик (|Louise Elisabeth Glück; - ) — американска поетеса. Добитничка на Пулицеровата награда за поезија во 1993 година. Во 2020 година, ја добила Нобеловата награда за книжевност за нејзиниот „непогрешлив поетски глас што, по својата строга убавина, го прави поединечното постоење универзално.“
1 Животопис
Глик е родена во 1943 г. во Њујорк, а детството го минала на Лонг Ајленд. Нејзиното целосно име е Луиз Елизабет Глик. Потомок е на унгарски Евреи кои емигрирале во САД. Учела на колеџите „Сара Лоренс“ и „Колумбија. Живеела во Кембриџ, во државата Масачусетс. Предавала на неколку колеџи и универзитети, вклучувајќи го и Универзитетот Јејл.
2 Творештво
Нејзината поезија припаѓа на објективистичката поетика, создадена во текот на 1930-тите години, чии главни претставници биле Луис Зуковски, Чарлс Резникоф, Џорџ Опен и Карл Ракоси. Следејќи ја оваа поетика, таа ги третира песните како предмети, истакнувајќи ја сериозноста, интелигенцијата и способноста на поетот да го разбере светот со употреба на обични секојдневни зборови. Во својот есеј „Докази и теории“, таа наведува дека застапува поезија која се приближува до тишината и се граничи со исчезнувањето. Иако во нејзините творби се присутни и автобиографски елементи, таа отсекогаш била против упростеното изедначување на поезијата и личното искуство, а интроспекцијата ја гледала како поширока потрага по смислата и по вредностите. Исто така, во својата поезија, таа трага по значењето на хуманоста во нашиот дехуманизирна свет. Глик е добитничка на повеќе стипендии и награди, а во 1993 година, ја добила Пулицеровата награда за книгата „Дива перуника“. Исто така, била поетеса-лауреатка на Конгресната библиотека за 2003-2004 година, како и писател-резидент на универзитетот Јејл и предавач на програмата за творечко пишување на Универзитетот во Бостон. За есејот „Дивата перуника“ ја добила наградата на Здружението на поетите, драмските писатели, есисити, уредници и романописци.
Слично на повеќето современи американски поети, самоиспитувањето на Глик е насочено кон барањето одговор на прашањето за значењето на човечноста. Централни теми на нејзините песни се старогрчките ликови, теми и слики, заедно со потрагата по вредностите и значењето, како и истражувањето на човечката егзистенција. Со својата сила, нејзината поезија ги претставува невообичаеноста и мистеријата на обичните искуства, агонијата и болната загуба. Иако е свесна за минливоста, таа го изразува стремежот за вечност и така повторно ја воспоставува рамнотежата.
3 Објавени дела
3.1 Поезија
* „Верна и виртуозна ноќ“ (2014)
* "Песни 1962-2012" (2012)
* „Рурален живот“ (2009)
* „Аверно“ (2006)
* „Октомври“ (October, 2004)
* „Седум века“ (The seven ages, 2001)
* „Vita Nova“ (1999)
* „Пасишта“ (Meadowlands, 1996)
* „Првите четири стихозбирки“ (The first four books of poems, 1996)
* „Дива перуника“ (The wild iris, 1992)
* „Арарат“ (Ararat, 1990)
* "Ахилов триумф" (The triumph of Achilles, 1985)
* "Фигура на потекло" (Descending figure, 1980)
* „Градина“ (1976)
* „Куќа во мочуриштето“ (The home of marshland, 1975)
* „Првороденче“ (Firstborn, 1968)
3.2 Есеи
*''Американска оригиналност: Есеи за поезијата'' (2017)
*''Докази и теории: Есеи за поезијата'' (1994)
4 Награди и признанија
* Пулицерова награда за поезија (1993)
* Болингенова награда (2001)
* Поет лауреат на САД (2003–2004)
* Национална книжевна награда (2014)
* Национален медал за хуманитарни науки (2015)
* Нобелова награда за литература (2020)