Халиме султан

Халиме султан (|حلیمه سلطان) — сопруга на султанот Мехмед III и мајка на султанот Мустафа I и Валиде султан, како и корегент на Отоманското Царство. Таа имала четири деца со Мехмед: Шехзаде Махмуд, Мустафа I и две ќерки. Таа била ''де факто'' совладетелка како Валиде султан од 22 ноември 1617 до 26 февруари 1618 година и од 19 мај 1622 година до 10 септември 1623 година. Халиме исто така била една од истакнатите личности во периодот познат како Султанат на жените.
Халиме живеела во Отоманското Царство како дворјанец за време на владеењето на седум султани: Мурат III, Мехмед III, Ахмед I, Мустафа I, Осман II, Мурат IV и Ибрахим.
1 Ран живот
Со грузиско потекло, Халиме Султан се омажила за Мехмед, кога тој сè уште бил принц и гувернер на Сарухан (Маниса). По смртта на султанот Мурат III во 1595 година, таа дошла во Цариград заедно со Мехмед. Во Цариград, нејзиниот син Махмуд бил многу популарен меѓу јаничарите. Сепак, Халиме не била омилена од нејзината свекрва Сафије Султан.
Таа испратила порака до религиозниот гледач бидејќи била суеверна и сакала да знае дали нејзиниот син ќе стане следниот султан и уште колку долго ќе владее нејзиниот сопруг. Гледачот одговорил, но пораката била пресретната од Абдурезак Ага, главниот црн евнух на царскиот харем, кој подоцна им ја дал на Мехмед и Сафије, наместо неа. Во пораката се велело дека Мехмед ќе умре во рок од шест месеци, а нејзиниот син ќе стане следниот султан. Сафије ова му го соопштила на Мехмед а самиот Махмуд навистина не знаел ништо за постапката на неговата мајка, по кое бил погубен.
Следбениците на Махмуд, кои требало да бидат вклучени во оваа работа, биле фрлени во морето. Се шпекулирало и дека и таа била погубена. Сепак, таа била испратена во Ески (старата) палата сместена на плоштадот Бајазид до крајот на јуни. Мехмед починал само шест месеци по смртта на Махмуд. Во петокот на 9 јануари, Сафије султан, заедно со Шехзаде Мустафа, исто така биле испратени во Ески-сарај. Помеѓу смртта на Мехмед и устоличувањето на Мустафа, нејзината стипендија се состоела од 100 аспери дневно.
2 Валиде султан
2.1 Прв мандат
Кога Мустафа се искачил на престолот во 1617 година, таа станала Валиде султан, како и регент и се стекнала со голема моќ. Таа, како сопруга на Мехмед, очигледно била во можност да има поголем статус како Валиде Султан отколку што имала Хандан Султан, другата сопруга на Мехмед. Ова веројатно било во голема мера затоа што таа ја практикувала власта подиректно, дејствувајќи како регент за нејзиниот ментално неспособен син бидејќи неговата ментална состојба не се подобрила. Никој не очекувал дека Мустафа, кој страдал од тешки емоционални проблеми, ќе стане султан, и затоа таа не уживала позиција со голем статус во царскиот харем. Таа добила 3.000 аспери иако нејзината свекрва Сафије Султан сè уште била жива. Нејзината ривалка Хандан Султан добивала само 1.000 аспери како Валиде Султан. Ќосем султан, сопругата на Ахмед I и негова омилена и легална сопруга ја изгубила својата позиција во палатата Топкапи и била испратена во Стариот дворец откако Мустафа I се качил на престолот.
Таа имала потенцијален сојузник во Кара Давуд-паша, но за време на првото владеење на Мустафа, кое траело само три месеци, таа не можела да ја искористи својата врска со назначувањето на Давуд-паша како везир. Еден од ретките политички сојузи кои валидни биле во можност да склучи со ''мечоносецот'' на нејзиниот син, Мустафа-ага, висок офицер на внатрешната палата, кој бил изнесен од палатата и награден со престижната и стратешки витална функција гувернер на Египет под услов дека ќе се ожени со сестрата на султанот. За неколку месеци пашата бил вратен во Истанбул како голем везир.
2.2 Владеењето на Осман
Подоцна Мустафа бил симнат од престолот, а на него се качил неговиот внук Осман II поради психичката состојба на Мустафа. Мустафа бил вратен во кафезот, а таа во Стариот дворец. Меѓутоа, таа добила само 2.000 аспери за време на нејзиното пензионирање во Старата палата помеѓу двете владеења на нејзиниот син; во текот на првите месеци од нејзиното пензионирање Сафије сè уште била жива, можеби соседка во Стариот дворец, примајќи по 3.000 аспери дневно. Исто така, Ќосем султан добивала по 1.000 аспери дневно за време на нејзиното пензионирање во Стариот дворец. Од нејзината локација во Стариот дворец, таа одиграла клучна фигура во детонирањето и убиството на Осман II. Основната и исклучителна слабост од која страдал Осман II било видливото отсуство на основа на женска моќ во харемот.
2.3 Втор мандат
Барајќи противтежа на јаничарското влијание, Осман II ги затворил нивните кафулиња и почнал да планира да создаде нова и полојална војска составена од анадолски секбани. Ова довело до избувнување на востание во палатата од страна на јаничарите, кое било поддржано од Халиме Султан, бидејќи таа сакала да го ослободи својот син од кафезот и повторно да стане Валиде султан. Подоцна на 18 мај 1622 година Осман повторно бил симнат од престолот, а бунтовниците, во меѓувреме, упаднале во царската палата и го ослободиле Мустафа од неговото затворање и го прогласиле за свој господар. Таа повторно се вратила од Стариот дворец и станала Валиде султан. Некои од јаничарите се консултирале со неа за назначувањата и всушност нејзиниот зет, Кара Давуд-паша, станал голем везир. Фракцијата се заложила за каузата на Мустафа и таа не можела да се чувствува безбедна додека Осман II бил жив. Нивната нелагодност била добро основана, бидејќи некои од бунтовниците сакале да го поштедат Осман, надевајќи се без сомнение дека нема да го искористат за свои цели на некој иден датум. Кара Давуд-паша имал прибегнување, па на последната екстремна мерка на 20 мај 1622 година, Осман II бил задавен во затворот Еди-куле.
2.4 Устоличувањето на Мурат
По смртта на Осман, генералниот гувернер на Ерзурум, Абаза Мехмед-паша, решил да напредува во Истанбул за да се пресмета со убијците на Осман II. Кара Давуд-паша бил избран за жртвено јагне и бил погубен во обид да го измени незадоволството и да ги спречи бунтовите што се насобрале пред дворецот: Мехмед-паша, и покрај понудите дадени од емисарите од главниот град, продолжил со неговото напредување. Соочени со сè подлабока криза, свештениците и новиот голем везир Кеманкеш Кара Али-паша побарале да се согласи со детонирањето на нејзиниот син во корист на единаесетгодишниот Шехзаде Мурат, најстариот преживеан син на Ахмед I. Таа се согласила бидејќи и било ветено дека животот на нејзиниот син ќе биде поштеден. Според тоа, Мустафа бил симнат од престолот и повторно затворен.
3 Смрт
Починала во 1643 година и била погребана во мавзолејот на нејзиниот син во џамијата Аја Софија, Истанбул.
4 Потомство
Заедно со Мехмед, Халиме имала четири деца:
* Шехзаде Махмуд (палата Маниса, Маниса – погубен по наредба на Мехмед III на 7 јуни 1603 година, палата Топкапи, Истанбул; погребан во мавзолејот Шехзаде Махмуд, џамија Шехзаде);* Мустафа I (24 јуни 1591 година, палата Маниса, Маниса – 20 јануари 1639 година, Ески сарај, Истанбул; погребан во мавзолејот на Мустафа I, џамија Света Софија), султан на Отоманското Царство;
* Шах Султан (1588–1623), омажена во 1604 година со Кара Давуд-паша, подоцна голем везир.* Хатиџе Султан (1590–1613), прво се омажила во 1604 година за Дамат Мирахур Мустафа -паша, потоа се омажила во 1612 година за Дамат Махмуд-паша, син на Синан Паша;
5 Во популарната култура
Во ТВ серијата од 2015 година 'Величествениот век: Ќосем', Халиме Султан е портретирана од турската глумица Аслихан Ѓурбуз.
6 Поврзано
* Османлиска династија
* Отоманско семејно стебло
* Список на Валиде султани
* Список на сопружници на османлиските султани
7 Библиографија
*