procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Министерство за правда (Полска)

Министерство за правда на Република Полска — едно од министерствата на Полска.
Од 1956 до 1957 година, Зофија Вашилковска била првата жена што ја вршела функцијата министер за правда во историјата на Полска.
Секој министер за правда во периодот од 1990 до 2010 година и од 2016 година е и јавен обвинител.
1 Поврзано
* Министерство за правда
Призрачен остров

Призрачен остров — наводен остров што бил нацртан на карти некое време, но подоцна било откриено дека не постои. Овие острови обично потекнуваат од извештаите на првите морнари во нови области и обично се резултат на навигациски грешки, погрешни набљудувања, дезинформации или намерни измислици. Некои острови останале на картите со векови пред да се поправи грешката.
За разлика од изгубените земји, за кои се вели дека некогаш постоеле, но биле уништени од некоја причина, призрачниот остров е територија за која се тврди дека постои, но подоцна се дознава дека е поинаку (или територијата не е остров).
Црква „Св. Наум Охридски“ - Нов Дојран

Свети Наум Охридски — нова селска црква во дојранското село Нов Дојран, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа над регионалниот пат 1105, кој минува низ селото Нов Дојран, сместени меѓу куќи.
2 Галерија
3 Поврзано
* Нов Дојран
* Струмичка епархија
* Струмичко архијерејско намесништво
* Дојранска парохија
Кажимјеж Соснковски

Кажимјеж Соснковски (полски: pl) — полски генерал и политичар, фигура во борбата за независност, основач на Сојузот за активна борба, началник на штабот на Првата бригада на Полските легии за време на Првата светска војна.
По воспоставувањето на Полската Држава бил заменик-премиер (1919 – 1920) и министер за воени работи (1920 – 1924), полски претставник во Друштвото на народите (1925), командант на Јужниот фронт за време на Септемвриската одбранбена кампања на полската армија, по агресијата на Третиот Рајх и СССР во 1939 година.
Наследник на претседателот на Полска, министер без ресор во владата на Владислав Шикорски во егзил (1939 – 1940), врховен командант на Сојузот на вооружена борба (1939 – 1941), врховен командант на полските вооружени сили (1943 – 1944).
1 Наводи
Славомир Новак

Славомир Ришард Новак (роден на 11 декември 1974 година во Гдањск) е полски политичар и бил државен функционер во Украина. Тој бил избран во Сејм на 25 септември 2005 година, освојувајќи 9.061 гласови во 25 област Гдањск како кандидат од листата на Граѓанската платформа.
Бил и член на Сејм 2001-2005 година.
Новак служел како шеф на избирачкиот штаб на кандидатот за претседател на Полска, Бронислав Коморовски, за време на претседателските избори во 2010 година.
Од 18 ноември 2011 до 27 ноември 2013 година ја извршувал функцијата министер за транспорт, градежништво и поморска економија.
На 24 октомври 2016 година тој бил назначен за шеф на украинската транспортна агенција Укравтодор и му било доделено украинско државјанство. Тој бил разрешен од функцијата шеф на Укравтодор во септември 2019 година.
На 20 јули 2020 година Новак бил лишен од слобода од Полското Централно антикорупциско биро (по заедничка истрага со Националното биро за борба против корупцијата на Украина) под сомнение за корупција, управување со организирана криминална група и перење пари. Според Националното биро за борба против корупцијата на Украина, претставници на Укравтодор „создале криминална организација чии активности биле насочени кон проневера на средства доделени од меѓународните организации за поправки на патишта во Украина“.
1 Поврзано
* Список на членови на Сејм (2005–2007)
* Список на членови на Сејм (2007–11)
* Список на членови на Сејм (2011–15)
2 Наводи
Јакоб Богдани

Јакоб Богдани (6 мај 1658 - 11 ноември 1724), чии имиња понекогаш се пишуваат Јакоб и Богдани, бил унгарски и британски уметник добро познат по неговата мртва природа и егзотични слики од птици .
1 Биографија
Богдани е роден во градот Еперјес, потоа преименуван во округот Сарош во северниот дел на Кралството Унгарија, денешен Прешов, Словачка . Идејата за сликање на големи украсни платна полни со егзотични птици во формална градина беше измислена во Холандија од Мелкиор де Хондекотер (1636-95). Богдани е роден во Унгарија и се преселил во Амстердам во 1684 година, каде што тогаш работеше Мелкиор де Хондекотер и каде што Богдани сигурно ја научил или барем ја усовршил својата специјалност - прикажување на растенија, птици и животни. Во 1688 година се населил во Англија, каде што, според Џорџ Верту, бил „многу охрабрен“ од кралицата Ана, како и работејќи за Вилијам III.
Во 1684 година заминал во Амстердам каде што живеел и работел до преселувањето во Лондон во 1688 година.
Во Амстердам се запознал со унгарскиот колега кој работел на писма и бил типограф Миклош Тотфалуси Кис, кој исто така студирал во Холандија. Во Лондон тој постигнал успех како специјалист за мртва природа и сликар на птици на дворот на кралицата Ана, а неколку негови слики станале дел од Кралската колекција . Еден од неговите главни покровители бил адмиралот Џорџ Черчил, брат на војводата од Марлборо, чиј познат птичарник во паркот Виндзор можеби обезбедувал предмети за некои од неговите слики.
Богдани се оженил со Елизабет Хемингс со која имал две деца, Вилијам, кој станал истакнат британски државен службеник и Елизабет, која се омажила за сликарот Тобијас Страновер . Тој влијаел на сликарот на птици Мармадук Крадок . Тој починал во Финчли, северен Лондон.
2 Слики
Неговите слики од птици прикажуваа низа егзотични видови како што се какаду, ара и мини, кои веројатно биле увезени во европските живеалишта во тоа време. Ги измешал со познати европски птици, како што се големите и сините цицки, европските зелени клукајдрвци и евроазиските јаи . Тој често истакнувал слика со птица со црвени пердуви, како што е црвен ибис, црвен авадат или северен кардинал . Во неговите пејзажи обично се собирале бројни птици; исклучок биле високо ценетите ''Два исландски сокола'', насликани околу крајот на 17 век или почетокот на 18 век. Моментално сместен во Музејот и уметничката галерија на замокот Нотингем, прикажувал два снежни бели жирфалкони .
Една од неговите слики била искористена како корица на албумот „Прокол Харум“ од 1974 година ''„Exotic Birds and Fruit“'' .
Неколку негови слики се изложени во Унгарската национална галерија и Музејот за ликовни уметности, Будимпешта .
Ана Томова-Синтова

Ана Томова-Синтова е родена на 22 септември 1941 година, Стара Загора, Бугарија таа е бугарска оперска пејачка (сопран). Народен уметник на Народна Република Белорусија (1979).
1 Биографија
Ана Томова-Синтова е родена на 22 септември 1941 година во семејство на учителка и оперска пејачка. Веќе на четиригодишна возраст, таа учествувала во оперска продукција, изведувајќи ја улогата на детето Чио-Чио-Сан од операта Мадам Батерфлај од Џакомо Пучини. На рана возраст посетувала часови по хармоника и пијано.
Во 1958 година, Ана победила на вокален натпревар, а потоа влегла во Бугарскиот државен конзерваториум во Софија. Нејзини учители биле Георги Златев-Черкин и Катја Спиридонова. Таа првпат настапила на сцената како Татјана во операта на Петар Илич Чајковски „Евгениј Онегин“ во театарот во Стара Загора.
По некое време, таа започнала да настапува во операта во Лајпциг. Во операта Арабела од Ричард Штраус, Ана ја исполнила насловната улога. По ова Томова-Синтова играла улоги и во други опери на Штраус. Во 1971 година, Ана победила на натпревар за изведување во Рио де Жанеиро.
Од 1972 година - солистка на германската државна опера (ГДР) .
Во 1973 година, диригентот Херберт фон Карајан дознал за Ана Томова-Синтова, со која почнал редовно да учествува на турнеи до неговата смрт во 1989 година.
Настапувала на најголемите сцени во светот: Лајпциг, Париз, Женева, Токио, Салцбург, Сан Франциско, таа пеела во Ковент Гарден, Метрополитен опера, Лиричка опера од Чикаго, Ла Скала. Од 1973 до 1991 година била редовен учесник на фестивалот во Салцбург.
2 Изведби
* „Норма“ Белини - ''Норма''* „Андре Шениер“ Џордано - ''Маделин''* „Дон Џовани“ од Моцарт - ''Дона Ана''* „Свадбата на Фигаро“ од Моцарт - ''грофица''* „Тоска“ од Пучини - ''Тоска''* „Турандот“ од Пучини - ''Турандот''* „Дер Розенкавалие“ од Штраус - ''Маршал''* „Аријадна на Наксос“ од Штраус - ''Аријадна''* „Арабела“ од Штраус - ''Арабела''* „Јуџин Онегин“ - Чајковски - ''Татјана''* „Аида“ од Верди - ''Аида''* „Отело“ од Верди - ''Дездемона''* „Дон Карлос“ од Верди - ''Елизабет''* „Травијата“ од Верди - ''Виолета''
3 Награди
* 1970 - втора награда на Меѓународниот натпревар за млади оперски пејачи (Софија)
* 1971 година - „Гран-при“ на меѓународниот натпревар (Рио де Жанеиро)
* 1973 - Камерсенгер од Берлинската државна опера (ГДР)
* 1974 - Национална награда на ГДР
* 1979 година - Народен уметник на Народна Република Белорусија
* 1986 - Награда Димитров
* 1996 година - Орден на Стара Планина, 1 степен
* 2001 - Американската поштенска служба издала печат на кој пејачката е претставена како Дездемона.
Ану Тали

Ану Тали (родена на 18 јуни 1972 година) е естонски диригент.
1 Живот и кариера
Тали е родена во Талин. Нејзината мајка Ен Тали е истакната математичарка. Нејзината сестра близначка Кадри Тали е исто така диригент и директор на Естонскиот национален симфониски оркестар. Таа ја започнала својата музичка обука како пијанист, а дипломирала во средното музичко училиште во Талин во 1991 година. Студиите ги продолжила на Естонската музичка академија како диригент кај Куно Аренг, Томас Каптен и Роман Мацов. Од 1998 до 2000 година студирала на Државниот конзерваториум во Санкт Петербург кај Илја Мусин, а подоцна и кај Леонид Корчмар. Почнала да студира во 1995 година со Јорма Панула на Академијата Сибелиус во Хелсинки. Во 1997 година, Тали и нејзината сестра близначка Кадри Тали го основале Естонско-финскиот симфониски оркестар, со Ану Тали како диригент на оркестарот и Кадри Тали како негов менаџер. Оркестарот подоцна го добил името Нордиски симфониски оркестар. Тали и Нордискиот симфониски оркестар го направиле своето деби снимање во 2002 година со „Лебедов лет“, за Финландиа/Ворнер Класикс, во која биле прикажани две светски премиерни снимки, оркестарските свити Лет на океан и лебед од Вељо Тормис. Оваа снимка им ја донела наградата за млад уметник на годината на наградите Ехо Класик во 2003 година во Германија. Нивното второ снимање било ''Акција страст илузија'', исто така на Ворнер Класикс.
Во Северна Америка, Тали го имала своето деби како диригентско американско деби со Симфонискиот оркестар на Њу Џерси во јануари 2005 година. Во април 2007 година, Тали била именувана за музички директор на Камерниот оркестар во Манитоба, и требало да започне во септември 2007 година. Меѓутоа, во ноември 2008 година, оркестарот објавил дека со Тали не можат да се договорат за условите на договорот и Тали никогаш не ја презеле функцијата во Манитоба.
Во летото 2006 година, Тали дебитирала на оперскиот фестивал во Савонлина со нова продукција на Кармен и исто така на фестивалот во Салцбург со оркестарот Моцартеум. Нејзината работа во современата музика вклучува диригирање на американската премиера на ''Песни на војните што ги видов'' на Хајнер Гебелс.
Тали го направила своето прво гостување како диригентско појавување со оркестарот Сарасота во февруари 2011 година. Во јуни 2013 година, оркестарот Сарасота ја именувале Тали за свој следен музички директор, од 1 август 2013 година, со првичен договор од 3 години. Оркестарот и го продолжил договорот за уште 3 години во 2016 година. Во октомври 2017 година, оркестарот објавил дека Тали ќе се повлече од нејзиното местото директор на оркестарот во 2019 година.
Тали и нејзиниот сопруг Хендрик Агур, директор на училиштето Густав Адолф во Талин, се венчале во 2014 година. Двојката има дете, родено во мај 2015 година. Нејзините награди и почести вклучуваат Културна награда на Естонија 2003 година и Претседателска награда на Естонија во 2004 година. Тали, исто така, снимила естонска музика со Франкфуртскиот РСО. Во 2021 година, Ану Тали ја диригирала светската премиера на концертот за виолончело на Карола Обермилер, Фосфор.
Едвард Русјан

Едвард Русјан (6 јуни 1886 – 9 јануари 1911) бил пионер во летање и конструктор на авиони од Австро-унгарската империја. Тој загина во авионска несреќа во Белград .
1 Биографија
Русјан е роден во Трст, тогаш главното пристаниште на Австро-Унгарија (сега во Италија). Неговите родители и двајцата биле домородци од регионот на Горица и Градишка : неговиот татко, Франк Русјан, бил Словенец, а неговата мајка, Грација Кабас, била Фриула . Детството и адолесценцијата Русјан ги поминал во Горица, во предградието Рафут .
Во младоста станал професионален велосипедист и дизајнирал свои модели на велосипеди, заедно со неговиот брат Јосип Русјан. Бил член и на гимнастичкото друштво Сокол .
Тој го направил својот прв лет на 25 ноември 1909 година, во близина на Горица, во Еда I, биплан по негов сопствен дизајн. Еда бил прекарот на Едвард, кој му го дала неговата мајка.
Летот бил покриен и достигна висина од . На 29 ноември 1909 година, тој летал на надморска височина од . Оригиналниот дизајн бил проследен со неколку подобрени верзии. Тој се преселил во еден хангар во близина на Мирен јужно од Горица.
Русјан прв пат присуствувал на настан за јавен лет со моделот EDA V на 6 декември 1909 година, кога неговиот авион се распаднал при слетувањето. Во јуни 1910 година, тој го испробал моделот EDA V, кој му овозможил да лета 40 метри над земјата и да го прелета целото поле Мирен.
Браќата Русјан останале без финансии за изградбата на ЕДА VII. Во 1910 година, Едвард Русјан го запознал бизнисменот Михајло Мерќеп од Загреб, Хрватска (тогаш дел од Австро-Унгарија ), кој му понудил финансиска помош за неговите напори. Истата година, браќата се преселиле во Загреб, Хрватска, кога започнале проект за изградба на авиони во поголем обем заедно со првиот хрватски пилот Драгутин Новак, кој претходно летал со Едуард Славољуб Пенкала .</br> Во ноември 1910 година, тие конструирал нов модел, наречен „Сокол“.
Во јануари 1911 година, Едвард и Јосип Русјан заминале на промотивна турнеја низ балканските градови. За време на лет во Белград, Србија на 9 January 1911 силен ветер го скршил крилото на авионот на Едвард и тој се нурнал во железнички насип во близина на Белградската тврдина во фатална несреќа. На неговиот погреб присуствувале голема толпа од околу 14.000 луѓе.
Погребан е на Новите гробишта во Белград, лоц 15, гроб 343.
2 Наследство
Аеродромот Марибор Едвард Русјан и астероидот 19633 Русјан се именувани по него. Комерцијално-деловниот центар ''Еда центар'' во Нова Горица е посветен на споменот на Русјан.
Еден од DC-10 во флотата ЈАТ го добил името по Едвард Русјан.
Седум (филм)

Седум (|Seven, стилизирано како Se7en) — американски трилер во стил неоноар, режиран од Дејвид Финчер и сценарио на Ендру Кевин Вокер. Филмот раскажува за истрагата на двајца детективски партнери за серија убиства што се поврзани со седумте смртни гревови. Улоги: Бред Пит, Морган Фриман, Гвинет Палтроу и Кевин Спејси. Кинокритичарите ја пофалиле работата на режисерот и снимателите, глумата и музиката за филмот. Филмот „Седум“ и членовите на филмската екипа биле наградени и со голем број престижни филмски награди. Врз основа на филмот е создадена стрип-серија со исто име.
1 Содржина
Кога пензионираниот полициски детектив Вилијам Сомерсет (Морган Фриман) се справува со последен случај со помош на новопрефрлениот Дејвид Милс (Бред Пит), тие откриваат голем број сложени и жестоки убиства. Наскоро сфаќаат дека имаат работа со сериски убиец (Кевин Спејси), кој е насочен кон луѓе за кои мисли дека ги претставуваат седумте смртни гревови. Сомерсет, исто така, се спријателува со сопругата на Милс, Трејси (Гвинет Палтроу), која е бремена и се плаши да го одгледа своето дете во злосторнички град.
2 Улоги
Глумец, Улога
Морган Фриман, детективот поручник Вилијам Сомерсет
Бред Пит, детектив Дејвид Милс
Гвинет Палтроу, Трејси Милс
Кевин Спејси, Џон Доу
Џон К. Макгинли, Калифорнија
Ѓер Енико

Ѓер Енико (родена на 17 јули 1968 година, во Будимпешта) е унгарски конзервативен политичар и избрана за пратеник во Европскиот парламент (ЕП) со Фидес .
Таа го напуштила Европскиот парламент на 31 август 2010 година за да ја преземе функцијата државен секретар за европски прашања во нејзината родна Унгарија.
Таа е носител на бројни награди: Национален орден на Легијата на честа на Франција (2013), Командант на Орден на белгиската круна (2012), Голем крст на шпанскиот Орден за граѓански заслуги (2011), Медал на честа на Претседател на Република Унгарија (2011) и Големиот крст на Орден за заслуги на Република Италија (2002).
1 Образование
Дипломирала на Економскиот универзитет во Будимпешта, Факултетот за меѓународни односи во 1992 година, докторирала во 2000 година. Во 1997 година таа учествувала на курсот понуден од Националната школа за администрација.
Стажирала во САД, Белгија, Франција, Мексико и Шпанија. Стажирање во Француското национално собрание (1998), во Советот на Европа (1998) и во Европската комисија (1995).
Јазици кои се зборуваат: англиски, италијански, шпански (одлично), француски (средно).
2 Вработување
Државен министер за европски прашања, Министерство за надворешни работи (2010-2011).
Пратеник во Европскиот парламент (2009-2010), член на Економско-монетарниот комитет.
Шеф на штабот на ЕУ на политичката група Фидес во унгарското национално собрание (2003-2009).
Амбасадор на Унгарија во Италија (1999-2003).
Советник за ЕУ прашања на унгарското национално собрание (1992-1999).
Предавач на Универзитетот ЕЛТЕ во Будимпешта (2004-2009) и наставничкиот колеџ Естерхази во Егер (1995-1998).
3 Јавна активност
Унгарски член на работната група за „Европска политика“ на Европската народна партија (2005-2009).
Претседател на Италијанскиот форум во Будимпешта (2004-).
Член на Одборот на Политичкиот научен преглед, Унгарија (2007-).
Директор на Центарот за Слободна Европа (2004-2009).
4 Публикации
Националните парламенти и Европската унија, Озирис, 2004 година.
Коавтор на неколку публикации за европските интеграции.
Извештаи за Латинска Америка и за САД во неделникот HVG (1991–1992).
5 Лично
Мажена, има две деца.
6 Поврзано
* Избори за Европскиот парламент во Унгарија во 2009 година
Јана Рихлитска

Јана Миколаивна Рихлитска ( |Яна Миколаївна Рихліцька , повикувачки знак „ Јара “; 2 април 1993 година, Виниција - 3 март 2023 година, во близина на градот Бахмут, Доњецка област ) била украински доброволец, војник, борбен лекар на 93-та механизирана бригада на вооружените сили на Украина и учесник во руско-украинската војна .
1 Биографија
Јана Рихлицка е родена на 2 април 1993 година во Виниција.
Дипломирала на Економскиот и Правниот факултет на Националниот правен универзитет Јарослав Мудриј (2015). Во студентските години активно се занимавала со спорт и била кандидат за магистер по спорт во самбо и џудо . Рихлитска работела и во ИТ индустријата. Пред целосната војна, Јана работела како регрутер во ИТ секторот. Откако Русија ја нападнала Украина во февруари 2022 година, таа волонтирала и им помагала на цивилите и на украинските војници. Подоцна, Јана се приклучила на вооружените сили на Украина и станала болничар на пунктот за прва помош во Бахмут.
Во пресрет на големата руска инвазија на Украина, таа започнала активна волонтерска работа. Во мај 2022 година, таа станала борбен лекар на 93-та посебна механизирана бригада „Холодни Јар“, спасувајќи многу животи во центарот за стабилизација во Бахмут.
Неколку дена откако била фотографирана во акција, таа била убиена од руски артилериски оган на 3 март 2023 година, за време на евакуацијата на ранетите во близина на градот Бахмут, Доњецка област.
Таа била погребана на Алејата на хероите во нејзиниот роден град и била преживеана зад нејзините родители и нејзиниот значаен другар.
2 Награди
* Орден на Бохдан Хмелницки, трета класа (7 април 2023 година, постхумно)
Умие Кочак

Умие Кочак (р. 1957 година) е турска сценаристка и глумица.
1 Биографија
Родена е во селото Челемли во провинцијата Адана во 1957 година. Основното училиште го завршила во своето село. Но, таа не можела да продолжи со образованието понатаму. По бракот во 1982 година, таа се преселила во Arslanköy, мала населба во провинцијата Мерсин, каде што сè уште живее. Arslanköy е планинска населба во планините Торос околу северно од Мерсин . Таа е мајка на три деца.
2 Театарска и филмска кариера
Иако недоволно образована, таа сакала да чита. Во 2001 година, таа основала женски театар по име ''Arslanköy Kadınlar Tiyatro Grubu'' („Женска театарска група Арсланки“) во нејзиниот мал град. Во 2006 година, групата учествувала на Меѓународниот театарски фестивал Сабанџи во Адана .
Потоа напишала филмско сценарио по име ''Јун Бебек'' („Волнената кукла“) за животот на селските жени. Таа го режираше и филмот, кој ја заслужи нејзината слава. Во 2013 година, филмот учествувала на вториот Евроазиски филмски фестивал во Њујорк и бил награден. Таа подоцна играла и во телевизиски серии. Заплетот ја отсликува трагедијата на една селанка по име Хатиџе и нејзината ќерка Елиф. Вториот сопруг на Хатиџе, Али, а особено мајката на Али, постојано ги злоставуваат Хатиџе и Елиф. Елиф, која трпи угнетување, добива олеснување кога ќе најде волнена кукла. Во филмот глумеле Ајше Армут, Ознур Армут и Сехер Чувадир. Во филмот нема машки лик освен силуета во една сцена. Дебито на филмот било за време на 49-от Меѓународен филмски фестивал во Анталија во 2012 година како неконкурентен филм. Подоцна, филмот било емитуван и на телевизискиот канал Турската радио и телевизиска корпорација (ТРТ).
Во 2017 година, таа учествувала во телевизиска реклама на Турк Телеком заедно со португалскиот фудбалер Кристијано Роналдо .
3 Изберете дела
3.1 Сценарио
*''Ерик Ешкиси''*''Озон Тапакас'' ı
*''Кара Кују''*''доктор Белеш''*''Турунчгил Хајаттир''*''Çicekler Solmasın''*''Хасрет Чичеклер'' и
3.2 Кратки раскази
*''Ватан Севгиси''*''Irazca'nın Düşleri''*''Канајан Јара''*''Кадер''*''Обрук''*''Ајаксиз Ајакта Дурмак''*''Баба Бен Гелдим''*''Мухтар Адаи Хасрет Ана'' .
4 Учествувања во ТВ серии
*''Истанбул Ханимин Чифтлиги''*''Хајат Девам Едијор''*''Ханимин Чифтлиги''*''Касаба''*''Сехер Вакти'' .
5 Награди
* Меѓународна театарска награда Адана
* Меѓународна театарска награда во Анкара
* Награда за иницијатива за образование на Дарушафака
* Награда на меѓународниот фестивал за жени уметници Борнова
* Награда за образование Торос Колеји
* Награда НВО „Кадер против насилството врз жените“.
* Годишна уметничка награда за индустријалци и деловни луѓе од Мерсин
* TİKAV- Награда за мајчинско училиште за 2012 година
* Награда за иницијатива на НВО Самсун
* Награда на Евроазискиот филмски фестивал во Њујорк
Главна бејзболска лига

Главна бејзболска лига (|Major League Baseball, ''MLB'') — професионална бејзболска организација во Северна Америка, една од петте професионални спортски лиги во САД и Канада. 30-те екипи се поделени во две лиги — Американска и Национална, кои пак се поделени во три дивизии — Источна, Централна и Западна. Двете лиги работеле како посебни правни лица од 1901 и 1876 г., соодветно, и биле споени во една спортска организација под раководство на Комесарот за бејзбол во 2000 г. Лигата, исто така, ги надгледува помалите бејзболски лиги, кои се состојат од приближно 240 клуба поврзани со клубовите од Главната бејзболска лига. Заедно со Меѓународната бејзболска федерација, Лигата го организира Меѓународниот бејзболски класик.
Првата професионална бејзболска екипа е создадена во 1869 г. во Синсинати. Раните децении на професионалниот бејзбол се одликувале со соперништво помеѓу лигите и играчите што постојано се менувале од еден клуб или лига во друг. Периодот пред 1920 г. е познат како епоха на „мртвата топка“, каде играчите ретко погодувале хоум-ран.
Медицински центар во Северна Естонија

Медицински центар Северна Естонија е естонски медицински центар чија главна зграда се наоѓа во Мустаме,Талин.
Фондацијата на медицинскиот центар на Северна Естонија е основана на 25 јули 2001 година.
Центарот се состои од 7 клиники и 32 специјалистички центри. Вкупно, таму работат над 4800 луѓе.
За една година на околу 144.000 пациенти им била овозможена специјализирана медицинска нега. За една година, на околу 84.000 пациенти им се помогнало преку итна медицинска помош.
Точно на пладне

„Точно на пладне“ (англиски: ''High Noon'') — филм на режисерот Фред Цинеман (Fred Zinnemann) од 1952 година, снимен по сценариото на Карл Форман (Carl Foreman) засновано врз романот „Лимената ѕвезда“ (''Tin Star'') на Џон В. Канингем (John W. Cunninghama). Главните улоги ги играат: Гари Купер (Gary Cooper), Томас Мичел (Thomas Mitchell), Грејс Кели (Grace Kelly), Лојд Бриџис (Lloyd Bridges), Кејти Џурадо (Katy Jurado) и Ијан Мекдоналд (Ian MacDonald). Овој култен филм се одликува со едноставна приказна, со одлична режија и со невообичаено временско поклопување меѓу траењето на дејствието и на траењето на самиот филм. Низ целиот филм се провлекува интересната музичка партитура на Дмитри Тјомкин. Филмот освоил четири награди „Оскар“, вклучувајќи ја и онаа за најдобра машка улога.
1 Синопсис
Шерифот Кејн (го игра Купер) штотуку се жени и ја напушта работата, зашто утредента во градот треба да пристигне новиот шериф. Меѓутоа, токму тогаш доаѓа веста дека со следниот воз во градот треба да пристигне злосторникот Френк Милер (го игра Мекдоналд) кого Кејн го затворил пред неколку години. На железничката станица веќе се наоѓаат тројца соработници на Френк, чекајќи го него, а со намера да го убијат Кејн. Иако првобитната намера му била да го напушти градот со својата сопруга (ја игра Кели) и да започне нов живот, Кејн решава да остане и да им се спротивстави на злосторниците. Тој бара помош од граѓаните, но сите го одбиваат од различни причини. Така, Кејн мора сам да се соочи со бандата на Френк...
Естонскиот здравствен одбор

Естонскиот здравствен одбор е естонска владина агенција во областа на одговорност на Министерството за социјални работи. Агенцијата придонесува за здравствената заштита и обезбедува заштита на здравјето, здравјето на животната средина, хемиската безбедност и безбедноста на медицинските помагала во Естонија преку превентивен и надзор заснован на жалби во гореспоменатите домени. Дополнително, агенцијата обезбедува лабораториски услуги со наплата за на пример да го одреди квалитетот на водата за пиење.
1 Историја
Здравствениот одбор бил формиран со закон во 2010 година со три претходни агенцииː Инспекторат за здравствена заштита, Здравствен одбор, и Центар за известување за хемикалии со спојување во едно.
2 Работа
Естонскиот здравствен одбор објавува годишни прегледи на своите активности во областа на здравствената заштита од 2012 година.
3 Организација и локации
Освен нејзиното седиште во Талин, кој меѓу другото е домаќин на одделот одговорен за Северна Естонија, агенцијата има уште три регионални одделенија во Парну, Тарту и Кохтла-Јарве. Дополнително, Здравствениот одбор има агенции во Рапла, Паиде, Тарту, Пилцама, Рапина, Валга, Вилјанди, Вору, Парну, Куресаре, Кердла, Хапсалу, Кохтла-Јарве, Раквере и Нарва.
Со Здравствениот одбор раководи генерален директор. Во 2017 година, Мерике Јурило го заменил Тиу Аро на оваа позиција. Во летото 2020 година, Јурило ја објавил својата оставка, а есента, Улар Лано бил назначен за нов генерален директор.
Масовни медиуми во Киргистан

Масовните медиуми во Киргистан се ограничени, а медиумскиот пејзаж е доминиран од страна на владата. Како и да е, во Киргистан има поголема слобода и плурализам отколку во другите земји во Средна Азија.
Во последниве години, владата на Киргистан ја има зајакнато цензурата и спровела закони кои ја ограничуваат слободата на медиумите. Независните новинари се соочиле со репресија, вклучително и притвор. Независните медиуми исто така биле затворени од владата.
1 Весници и списанија
Во 2003 г., осум од околу 30 весници и списанија во Киргистан биле во државна сопственост, а државната издавачка куќа Учкун бил најголемиот издавач на весници во земјата.
2 Телевизија и радио
Конкуренцијата меѓу медиумите е искривена поради големата владината поддршка на провладините весници и радиодифузните куќи. Во раните 2000-ти години, сè поголем број такви продажни места биле контролирани од поединци со врски со владата. Во моментов има мешавина од 8 државни и 20 приватни телевизиски мрежи во Киргистан, каде што владата ги ограничува емитувањата и во минатото ги заплашувала или затворала приватните мрежи како што е НТС кои емитувале протести на опозицијата. Има 23 ФМ радио станици и вкупно 13 АМ станици. Медиумите во државна сопственост се доминантни, а потезите за нивна приватизација од страна на опозицијата биле блокирани од претседателот Курманбек Бакиев, со оглед на политичката клима во земјата. Сепак, покриеноста е ограничена, особено во јужниот дел од земјата. Повеќето приватни мрежи се со седиште во главниот град Бишкек. Во 2004, имало 187,6 телевизори на 1.000 жители; немало достапни статистички податоци за користењето на радиото.
Како телевизијата и радиото, медиумите се ограничени во она што можат да го известуваат и ретко се критички настроени кон владата. Новинарите во минатото биле малтретирани и заплашувани кои без разлика дали биле про или антивладини, и протестирале кога претседателот ја презел улогата на заменик директор во државната Јавна радиодифузна корпорација на Република Киргистан. Има мешавина од државни и приватни агенции, на киргистански, руски и англиски јазик. Клеветата е казниво дело, иако нерамномерно се спроведува.
По промената на власта во 2005 година, опозициските ставови генерално добиле поголема експонираност во медиумите отколку порано. Сепак, пристапот до медиумите од страна на портпаролите на опозицијата останал ограничен. Киргистанскиот суд добил наредба за затворање на опозициската телевизија Сентибар.
3 Интернет
Повеќе од 34 отсто од населението во Киргистан користело Интернет до 2016 година. Растот на користењето на Интернет довело до тоа онлајн медиумите да бидат позначајни и да играат поголема улога во политичките процеси во земјата. Најдобар пример за тоа биле антикорупциските протести одржани во Бишкек во ноември и декември 2019 година, откако Клуп, локален медиум, објавил истрага заедно со киргистанското биро на Радио Слободна Европа и Проектот за известување за организиран криминал и корупција за огромната корупција во Киргистан на царинската служба.
4 Поврзано
* Слобода на печатот во Киргистан
* Ехо на Москва
One Outs

''One Outs'' (|ワンナウツ, македонски: ''Еден излегува'') — спортска манга на Шинобу Каитани, објавена во ''Business Jump'' од 1998 до 2006 г. Била повторно пуштена на 1 октомври 2008 г. Студиото Madhouse објавило истоимена аниме-серија од 25 епизоди заснована на мангата.
Главниот лик е Тоа Токучи (јап. ''渡久地 東亜'') — надарен фрлач што завршува во професионалниот бејзболски клуб „Ликаонс“.
1 Содржина
Саитамскиот клуб „Ликаонс“ е најслабиот во Јапонската бејзболска лига. Хиромичи Коџима, ѕвездениот удирач (англ. ''batter'') на „Ликаонс“, се упатува во тренинг-кампот во Окинава за да се подготви за својата последна шанса во 21-годишната кариера да му донесе шампионска титула на клубот. Фрлачот што му фрлал на тренинг се повредува и заедно со тренерот одат да бараат заменик, но наместо тоа учествуваат во американската коцкарска игра „One Outs“, каде фрлач (англ. ''pitcher'') и удирач играат еден на еден. Меѓу другите, тука игра и Тоа Токучи, најдобриот и непобедлив бејзболски играч за пари. Откако двапати го играл, Коџима го носи Токучи во „Ликаонс“ за повеќе да не игра бејзбол за пари. Меѓутоа, Токучи потпишува договор „One Outs“ со сопственикот на клубот, според кој добива 5 милиони јени за секој изваден удирач, но губи 50 милиони за изгубен бод.
Централна болница во Источен Талин

Централната болница Источен Талин е болница лоцирана во Талин, Естонија во подобласта Верени, на улицата Рави 18.
Централната болница Ида-Талин е акредитирана како ESMO назначен центар за интегрирана онкологија и палијативна нега за годините 2022-2024 година.
Од 2021 година, болницата е полноправна членка на OECI (Организација на европски институти за рак). Мрежата за соработка обединува повеќе од 100 европски центри и институти за рак од земјите на Европската унија и од други делови на светот. Покрај тоа, од 1993 година, очната клиника е центар на очната онкологија на Балтикот, обединувајќи го третманот на пациенти со интраокуларни и орбитални тумори од Латвија, Литванија и Естонија.
Центарот за хирургија на 'рбетот во болницата има меѓународна акредитација како центар за 'рбет AO.
Од летото 2016 година, како резултат на акредитација од страна на Европскиот одбор и Колеџот за акушерство и гинекологија, важечки е сертификат кој ја признава женската клиника на централната болница Ида-Талин како европска акредитирана студиска база за акушерство и гинекологија. ИТК е препознаена како болница погодна за бебиња, ознаката првпат и била доделена од УНИЦЕФ во 2008 година и повторно евалуирана во 2019 година.
Во 2011 година, очната клиника била призната како меѓународно акредитиран очен центар од Европскиот одбор за офталмологија. Од 2016 година, очната клиника ИТК е дел и од мрежата за ретки болести ERN-EYE (Европска референтна мрежа).
Историја
Територијата на зградата на улицата Рави на централната болница Ида-Талин има долга историја поврзана со медицината, која датира од почетокот на 18 век. Во 1715 година, властите на руската царска држава наредиле да се формира централна болница за потребите на рускиот адмирал. Поморската болница е основана во 1715 година во западниот дел на територијата на сегашната зграда на улицата ИТК Рави. Покрај поморската болница, во 1730 година била изградена и копнена болница на парцелата на денешната Централна болница, во нејзиниот источен дел покрај историското езеро Тиигивески. Во 1772 година, копнената болница лоцирана над подоцнежната парохиска болница била споена со поморската болница во Јукентал. Во дворот на улицата Рави, централната болница Ида-Талин, пронајдени се гробови од 18 век. Во 18 век на местото на сегашната болница имало големи и уредни гробишта, а старите мапи покажуваат дека таму се наоѓала и мала православна дрвена црква.
Помилување

Помилување претставува акт на милост кој го дава државата спрема лица кои се огрешиле пред законот.
Во Македонија помулување може да даде Претседателот на Републиката. Со помилувањето се ослободува од гонење потполно, или делумно, или се ослободува од казна, или изречената казна му се заменува со поблага, или му се определува пократко траење на правните последици од казната на поимично определено лице.
Сеид Јахја Бакуби

Сеид Јахја Бакуби (исто така напишан Бакуви ) бил суфиски мистик од 15 век од Шамаки, кој го основал редот Калвати.
1 Биографија
Јахја е роден во Шамахи во регионот на Ширван, тогаш управуван од Ширваншаховите. „Калвати“ е изведен од арапскиот збор ''Калва'' ( ''Калват'' на персиски), што значи „повлекување“, „изолација“ и „осаменост“. Ова било поврзано со фундаменталниот принцип на наредбата, кој им наложувала на членовите да поминат 40 дена во мала ќелија за време на самицата еднаш годишно, при што требало да постат и постојано да се молат. Редот Калвати смета дека нивниот основач е суфискиот мајстор и учител Умар ал-Халвати, кој починал во 1397 година во градот Табриз во северозападниот дел на Иран. Меѓутоа, според германскиот ориенталист Ханс Јоаким Кислинг, наследникот на Умар ал-Калвати, Јахја, бил вистинскиот креатор на редот Калвати и не добил признание за тоа, бидејќи членовите на Калвати сакале името на нивниот ред да се поврзе со Омар ал-Калвати. Според Мехрдад Киа, Јахја „се смета за вистински основач на братството“.
Јахја живеел во ера кога имало големи политички немири и религиозни активности на Кавказ, Ирански Азербејџан и Анадолија. Ова била средината во која се одвивале операциите на Јахја. По несогласување со ривалот суфи, Јахја се преселил од Шамаки во Баку во околу 1640 година. Таму основал истакнато религиозно и политичко движење. Отоманскиот историчар и хагиограф Ташкопрузаде известил дека Јахја „привлекол околу себе десет илјади луѓе. Јахја е автор на ''Вирд ал-Саттар'', кој членовите на повеќето ограноци Калвати се обврзани да го читаат. Починал во Баку во 1464 година .
По неговата смрт, штабот на редот Калвати бил преместен во Амасија во северна централна Анадолија од следбениците на Јахја, Пир Илјас и Закарија ал-Калвати. Ова преместување можеби е поврзано со личното потекло на Пир Илјас, или поради конфликт со Ширваншах во Шамахи, или можеби тоа е резултат на нивната поддршка на Сафавидите за време на кампањата на Шејх Џунејд во 1460 година, која заврши со негов пораз и убиство од рацете на Ширваншах Калилула I. Со оглед на заедничкото потекло, ритуали, филозофии и духовни предци на Сафавид и Калвати, тешко е прецизно да се одреди нивната прецизна врска.
Воислав Никчевиќ

Воислав Никчевиќ ( Воислав Никчевиќ; 18 јануари 1935 – 2 јули 2007) бил црногорски лингвист.
1 Животот
Никчевиќ е роден во село во близина на Никшиќ, Кралство Југославија, а се школувал на Универзитетот во Загреб во Загреб, Хрватска . Бил професор на Филолошкиот факултет во Никшиќ, Универзитетот во Црна Гора .
Тој бил најпознат по неговата работа за промовирање на црногорскиот јазик како посебен јазик од српскиот . Бил истакнат член на Доклеанската академија на науките и уметностите и бил директор на Институтот за црногорски јазик и филологија .
По неговата смрт на 2 јули 2007 година во Белград бил погребан во Цетиње .
Марија Балишевска

Марија Кристина Балишевска родена Полановска (родена 1947 година во Сандомиерз ) – етномузиколог, новинар, основач на Центарот за народна култура на радио во 1994 година.
1 Биографија
Во Полското радио започнала да работи во Редакцијата за народна музика од 1973 година, веднаш по дипломирањето на Универзитетот во Варшава, м-р 1973 година. Радиото и народната култура станале нејзина страст во 1968 година за време на етнографскиот камп во близина на Лечика. Таа раководела со Центарот за народна култура, а претходно со Редакцијата за народна музика од 1982 година (со тригодишна пауза кога Редакцијата била распуштена за време на воена состојба).
Од 1998 година е координатор на Европската радиодифузна унија за традиционална и народна музика. На нејзина иницијатива, во 1998 година, бил создаден полскиот фолклорен фестивал на радио „Нова Традиција“ и серијата за издавање ЦД ''Музика од извори'' - збирка народна музика на полското радио која на крајот содржи 25 ЦД-а (делови на кои таа е автор), исто така. како ЦД-а, ''полски народни инструменти'' и ''Добредојдовте Европа'' (2004), по повод пристапувањето на Полска во ЕУ. Организатор на два фолклорни фестивали на Европската радиодифузна унија, во 1995 година во Закопане и во 2005 година во Гдањск. Автор е на илјадници програми на етнички, традиционални, народни и народни теми, како и на многу илјади теренски, фестивалски и студиски снимки.
Добитник е на Златен микрофон (1993), специјална награда на Фондацијата за култура (1998), медал Зигмунт Глогер (2003), награда на министерот за култура и национално наследство за 2007 година во областа на промоција на културата и Наградата на Оскар Колберг (2014) .
2 Признанија и медали
* Витез крст на Редот на Полонија (2011) * Златен крст за заслуги (2005)
* Сребрен крст за заслуги (2000)
* Бронзен медал за заслуги на културата Глорија Артис (2005) * Сребрен медал за заслуги на културата Глорија Артис (2016)
Демос Шакаријан

Демос Шакаријан (|Դեմոս Շաքարյան; 21 јули 1913 &ndash; 23 јули 1993) е американски бизнисмен од ерменско потекло од Лос Анџелес кој ја основал Меѓународното заедништво на деловните луѓе на целосното Евангелие („FGBMFI“). Неговата приказна и приказната на „FGBMFI“ е тема на книгата ''Најсреќните луѓе на Земјата'', напишана од Џон и Елизабет Шерил (''Guideposts'' магазин) и објавена во 1975.
Мишши Јухма

Мишши Јухма —( |Юхма Мишши и |Юхма Мишши ) (роден на 10 април 1936 година Село Сакат, округ Батиревски, Чувашки АССР, СССР) е чувашки романописец, поет, фолклорист.
1 Биографија
Миши Јума е роден на 10 април 1936 година во Сакат во областа Батиревски во Чувашија . Миши Јухма дипломирал на Чувашкиот државен педагошки универзитет . Работел како истражувач во Чувашкиот републички музеј за локална литература . Тој, исто така, раководел со издавачка куќа на чувашки книги.
2 Креативна активност
Јухма Мишши е познат како автор на многу историски романи и новели, збирки легенди и раскази, есеи, драмски и поетски книги; студии за античката и средновековната историја, како и за фолклорот и митологијата на народот Чуваш .
Делата на М. Јухма биле објавени на руски, чувашки и други јазици на народите на СССР и странски земји. Јухма Мишши работи и во жанрот драма. Околу триесет негови драми се поставени на сцените на театрите во голем број земји ( Азербејџан, Литванија, Украина, Казахстан, Австрија, Кореја итн.), вклучително и „Во ноќта на полна месечина“, „Фондација “, „Пердуви на белиот лебед“, „Момче од слама“, „Херој од тесто“, „Маж и жена - еден сатана“, „Како да се стигне до рајот“, „Солзите на боговите“. Врз основа на неговите дела се создадени опери и балети, кои биле поставени на сцените на голем број театри. Зборовите на Мишша Јухма се составени од многу песни што се пеат до ден-денес.
Dalmatinka (песна)

„Dalmatinka“ (|Далматинка) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга од нејзиниот трет соло студиски албум ''Moderna žena'' (2016). Песната е издадена како сингл од албумот во 2011 година. Напишана е од Здеслав Клариќ, Владо Мирчета, Слободан Вељковиќ, Бојан Шаламон, Јурај Блажевиќ, Иван Дражиќ и Самир Мујагиќ. Клариќ и Шаламон се продуценти на песната. Како придружен артист на „Dalmatinka“ се јавува хрватската рап група Connect. Со цел да ја промовира песната, Розга ја извела во живо за време на фестивали, а потоа и на нејзините концерти и регионални турнеи. Песната има и свое музичко видео кое ја прикажува пејачката како ја пее песната во Сплит.
Според текстот, во песната се работи за знаменитостите коишто можат да се видат во Сплит и за начинот на љубење во хрватската област Далмација.
Николај Овчиников

Николај Василиевич Овчиников (14 октомври 1918 година во село Мижули, Чебоксарски Уезд] &ndash; февруари 2004 година), бил руски и чувашки сликар (историски и разговорни дела, пејзажи ), народен уметник на Русија и Чувашија, професор на Националната академија, член на на науките и уметностите на Република Чуваш.
1 Биографија
Роден е во селото Мижули во округот Маринско-Посадски во Чувашката Република во 1918 година.
Студирал во уметничкото училиште Алатир (1937).
Во текот на 1939-1945 година, Овчиников се борел во Советско-финската војна на Карелискиот истмус и Втората светска војна.
Од 1944 година, член на Сојузот на уметници на СССР .
Во 1951 година дипломирал на Институтот за уметност, скулптура и архитектура Илја Репин на Академијата за уметности на СССР во Ленинград (сега Санкт Петербург (работилница на професорот Р.Р. Френц ). Кандидат за ликовни студии во 1954 година.
Од 1960 година, тој беше вонреден професор на Катедрата за уметност на Катедрата за ликовни и графички уметности на Чувашкиот државен наставнички институт именуван по И.Ја. Јаковлев.
Секретар на Одборот на Сојузот на уметници на РСФСР (1961–1983).
Претседател на Управниот одбор на Сојузот на уметници на Чувашкиот АССР (1963–1989).
Народен уметник на Чувашкиот АССР (1968).
Професор по катедра за ликовни уметности (1973).
Редовен член на Националната академија на науките и уметностите на Република Чуваш (1995).
Народен уметник на РСФСР (1984).
Николај Овчиников рекордни цени
Рекордна цена за Николај Овчиников за 2024 година беше за Масло на платно потпишано подолу десноРекорната цена за Николај Овчиников за 2023 година беше за снежен пејзажРекордна цена за Николај Овчиников во 2022 година беше за дијаметар 5 1/8 инчи (13 см). Рекордна цена за Николај 20 Овчиников беше за романтично чукање на срцето од серијата „Лавиринти“ Рекордна цена за 2020 година за Николај Овчиников беше за десет дела: Шума
2 Изложби
Учествувал на регионални, Ул-Унија, серуски изложби и на изложби во странство. Лични изложби во САД, Јапонија, Франција, ОК и Германија.
3 Галерија
Сликите на Николај Овчиников се наоѓаат во 34 музеи во Русија и во странство и во приватни колекции.
4 Награди
* Награден е со Орден за татковинска војна (втор степен) и со Орден за пријателство на народите (1978)
* Тој беше награден со Државната награда на Чувашката Република именувана по К. В. Иванов (1975)
* Неговото име беше внесено во Почесната книга за трудова слава и херојство на Чувашката автономна република (1989)
* Тој беше награден со златен медал на Националната академија на науките и уметностите на Република Чуваш (2002).
5 Наводи
*****
1899 (ТВ-серија)

1899 (|1899) — германска драмска телевизиска серија со елементи на мистерија и ужас, создадена од Јантје Фризе и Баран бо Одар. Телевизиската серија од осум епизоди имала премиера на Netflix на 17 ноември 2022 г. На почетокот на јануари 2023 г., Netflix ја откажал серијата по првата сезона, иако авторите рекле дека требало да има уште 2 сезони.
1 Содржина
Годината е 1899. Патници од различни националности и општествена положба патуваат на „Кербер“ од Европа до Њујорк за да започнат нов живот. При преминувањето на Атлантикот добиваат сигнал за помош од бродот „Прометеј“, кој исчезнал пред четири месеци.
2 Воспримање
На агрегаторната веб-страница ''Rotten Tomatoes'', телевизиската серија има оценка од 79 % врз основа на 29 критики од критичарите, со просечна оценка 6,8 од 10. На агрегаторната веб-страница ''Metacritic'', телевизиската серија има оценка 69 од 100 врз основа на 11 критики од критичарите, што значи „во целост поволни критики“.
Мерл Хагард

Мерл Роналд Хагард (англиски; ''Merle Ronald Haggard''; 6 април 1937 година - 6 април 2016) ― американски кантри-пејач, текстописец, гитарист и виолинист.
Мерл Хагард е роден 6 април 1937 година во Оилдејл, Калифорнија. Имал тешко детство по смртта на неговиот татко, а во младоста неколку пати бил во затвор. Откако бил ослободен од Државниот затвор Сан Квентин во 1960 година, Хагард успеал да го промени својот живот и започнал успешна кариера во кантри-музиката. Тој стекнал популарност со песните за работничката класа; некои негови песни содржеле стихови спротивни на бунтот против Виетнамската војна кои пак биле често застапени во популарната музика во тоа време. Во периодот од 1960-тите до 1980-тите, Хагард имал 38 песни кои се искачиле на прво место на топ-листите за кантри-музика во САД, а неколку од нив се пласирале и на Билбордовата топ-листа за сите жанрови. Хагард продолжил да издава успешни албуми и во 2000-тите.
Мерл Хагард добил многу награди и признанија за неговиот придонес во музиката, како: Признание од Кенедиевиот Центар (2010); Греми награда за животно дело (2006); награда „Икона на BMI“ (2006); и бил внесен во Куќата на славата на текстописците во Нешвил (1977); Куќата на славата на кантри музиката (1994) и Куќата на славата на музиката од Оклахома (1997 година).
Починал на 6 април 2016 година, на неговиот 79-ти роденден, на неговиот ранч во округот Шаста, Калифорнија, откако претходно заболел од двојна пневмонија.
Томар

Томар (позната и како Томарос, Тимарис или Олцика; |Τόμαρος, ''Τμάρος'' или ''Ολύτσικας'') — планина во Јанинско, Епир, Грција, дел од венецот Пинд.
1 Потекло на името
Името потекнува од два грчки збора: темно (τέμνω) и орос (όρος), темно со значење сече, додека вториот збор орос, значи планина. Всушност, името значи „остра планина“.
Според втората верзија, името потекнува од илирскиот епоним ''Temus'', со можно значење „мрак“.
2 Географија
Планината се наоѓа во јужниот дел на Јанинско и се протега во правец североисток-југоисток. Се одводнува од реките Ахерон и Лурос.
Најблиски околни планини се Џумерка и Сулиотските Планини на запад, Заркорахи на југ, Ксеровуни на југоисток и Горила на југозапад, од која е одделена со превојот Липа (720 м). Најблискиот град е Јанина, сместен северозападно од планината. Други населени места на планината се Либјахово и Липа на југозападниот, Грачана и Багуси на северозападниот и Драмеси, Копани и Црковишта во источниот дел. Автопатот „Егнатија“ (А2) (Игуменица - Јанина - Кожани - Солун - Дедеагач) поминува северно од планината.
Највисокиот врв, исто така Томар (познат и како Голема Олцика), се издига на 1.974 метри надморска височина. Други врвови на планината се Бело (1.820 м), Лакомата (1.665 м), Лахано (1.483 м), Луца (1.330 м), Големо Литари (1.348 м), Пророк Илија (1.063 м), Рахи Моцу (1.540 м) и Селома (1.840 м).
Карпите на планината се варовници и помалку флиш.
Врвот може да се искачи западно од месноста Пророк Илија (900 м) или од селото Варјадес (760 м), во јужниот дел од планината за околу 3 часа. Врвот Селома (1.840 м) може да се искачи од селото Црковишта (730 м) за околу 3 часа и половина.
3 Туризам
Во подножјето на планината, во непосредна близина на селото Црковишта се наоѓаат остатоците на древниот град Додона. Во него, имало светилиште посветено на Зевс, каде што живеел најстариот антички грчки јасновидец, еден од најпрестижните после Делфи.
4 Поврзано
* Пинд
* Јанина
* Томар — град и општина во централна Португалија
5 Наводи