Лујџи Аламани

Лујџи Аламани (понекогаш е запишан и Алемани) (6 март 1495 година - 18 април 1556) бил италијански поет и државник. Тој се смета за плоден и сестран поет. Тој бил заслужен за воведувањето на епиграмот во италијанската поезија.
1 Биографија
Аламани е роден во Фиренца. Неговиот татко бил посветен приврзаник на партијата Медичи, но Лујџи, паметен под наводна неправда, се приклучил на неуспешен заговор против Џулио де Медичи, наскоро да биде избран за папа Климент VII. Како резултат на тоа, тој бил принуден да се засолни во Венеција, и, по приемот на Медичи за папа, да побегне во Франција. Кога Фиренца ги прогонила Медичи во 1527 година, Аламани се вратил и земал истакнато учество во управувањето со работите на краткотрајната република.
Фиренцаните го отфрлиле владеењето на Медичи и основале република по ограбувањето на Рим во 1527 година; Република Фиренца продолжила да учествува во војната на страната на Французите. Француските порази во Неапол во 1528 година и Ландријано во 1529 година, сепак, доведоа до тоа Франциско I од Франција да го склучи Договорот од Камбре со светиот римски император Карло V. Кога папата Климент VII и Република Венеција, исто така, склучиле договори со императорот Фиренца бил оставен сам да се бори. Чарлс, обидувајќи се да ја придобие наклонетоста на Климент, им наредил на своите војски да ја заземат Фиренца и да ги вратат Медичи на власт.
По опсадата на Фиренца во 1530 година од страна на царските сили, која успеала да ги врати Медичи во војводството, Аламани повторно побегнал, овој пат во Франција, каде што го составил најголемиот дел од неговите дела. Тој бил омилен кај францускиот крал Франсоа I, кој го испратил како амбасадор кај Светиот римски император Карло V по Крепи мирот во 1544 година.
Еден пример на дипломатскиот такт на Аламани се рефлектира во средбата со императорот. Аламани, додека му давал комплементарно обраќање на Чарлс, бил прекинат од императорот кој цитирал ред од сатирична песна на Аламани: ''„Две криви сметки грабливиот орел носи, Подобро да се проголта''“ (''„l'aquila grifagna, Che per piu devorar, duoi rostri porta''“). Двојниот орел бил симбол на Хабсбуршката монархија. По овој прекин, Аламани веднаш одговорил дека тој збор го зборува само како поет кој користи фикции, сега како амбасадор може да ја зборува само вистината. Готовиот одговор го израдувал Чарлс, кој додал неколку комплементарни зборови.
По смртта на Францис, Аламани ја уживал довербата на неговиот наследник Анри II, а во 1551 година бил испратен како негов амбасадор во Џенова. Починал во Амбуаз на 18 април 1556 година.
Напишал голем број песни, одликувајќи се со чистотата и извонредноста на нивниот стил. Најдобрата е дидактичката песна, ''La Coltivazione'' (Париз, 1546, види 1546 во поезијата ), напишана во имитација на Георгиката на Вергилиј. Неговата ''опера Тоскана'' (Лион, 1532) се состои од сатирични дела напишани во празен стих . Неговата употреба на хоратовата епистоларна сатира е важна и неговата десетта сатира била искористена како модел од Сер Томас Вајат во неговата песна „Мојот сопствен Џон Појнц“ која ја вовел формата во англиската литература. Незавршената песна, ''Авархид'', имитирајќи ја Илијадата, тоа било дело на неговата старост и има мала заслуга.
Некои велат дека Аламани бил првиот што употребил празни стихови во италијанската поезија, но таа разлика повеќе му припаѓа на неговиот современик Џан Џорџо Трисино.
Современата поетеса Изабела ди Мора му посветила сонет на Аламани наречен ''„Не само што небото било дарежливо и љубезно кон тебе“''.
Аламани е помал говорник во ''„Уметноста на војната“'' на Макијавели, книга структурирана како дијалог меѓу вистински луѓе познати на Макијавели, а сместена во градините на Козимо Ручелаи. Во оваа книга Аламани е присутен и како лојален пријател на домаќинот и се споменува дека е најмладиот од пријатели на Ручелаи.