procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Дионисио Агуадо

Дионисио Агуадо (|Dionisio Aguado y García; – ) — шпански класичен гитарист и композитор од времето на романтизмот.
1 Животопис
Роден е во Мадрид и учел музика кај Мигел Гарсија. Во 1825 отишол во Париз каде се сретнал и спријателил со композиторот Фернандо Сор. Извесно време биле цимери, и за ова пријателство сведочи Соровото дуо „Двајца другари“ (''Les Deux Amis''): едниот дел бил означен со „Сор“ а другиот со „Агуадо“.
Во 1825 издал прирачник за учење гитара наречен „Школа за гитара“ (''Escuela de Guitarra'') кој се препечатува и денес. Во книгата тој опишува употреба на нокти на десната рака како и неговиот изум „триподион“: направа што служи како потпора за гитарата, со што се отстранува пригушувачкиот ефект на телото на свирачот врз инструментот. Други поважни дела се „Три брилијантни ронда“ (''Trois Rondos Brillants'', Оп. 2), „Менует-афандангадо“ (''Le Menuet Affandangado'', Оп. 15), „Мешано фанданго“ (''Le Fandango Varie'', Оп. 16), како и поголем број валцери, менуети и други лесни композиции. Посложените негови дела виртуозна техника и за левата рака кои се речиси невозможни на денешните гитари заради подолгите жици.
Во 1838 Агуадо се вратил во Мадрид и починал на возраст од 65 години.
2 Дела
* Рондо (1825)
* Оп. 1 : „Дванаесет валци“ (''Douze Valses'')
* Оп. 2 : „Три брилијантни ронда“ (''Trois Rondo Brillants'')
* Оп. 3 : „Осум мали дела“ (''Huit Petites Pièces'')
* Оп. 4 : „Шест мали дела“ (''Six Petites Pièces'')
* Оп. 5 : „Четири анданта и четири валцери“ (''Quatre Andantes et Quatre Valses'')
* Оп. 6 : „Нова метода за гитара“ (''Nuevo Método de Guitarra'')
* Оп. 7 : „Лесни валцери“ (''Valses Faciles'')
* Оп. 8 : „Контратанци и лесни валцери“ (''Contredanses et Valses Faciles'')
* Оп. 9 : „Полесни контратанци“ (''Contredanses non difficiles'')
* Оп. 10 : „Лесни вежби и три лекции“ (''Exercices Faciles et Très Utiles'')
* Оп. 11 : „Омилени - Осум контратанци“ (''Les Favorites - Huit Contredanses'')
* Оп. 12 : „Шест менуети и шест валцери“
* Оп. 13 : „Пријатни полесни парчиња“ (''Morceaux Agréables non difficiles'')
* Оп. 14 : „Десет полесни мали дела“ (''Dix Petites Pièces non difficiles'')
* Оп. 15 : „Менует-афандангадо“ (''Le Menuet Affandangado'')
* Оп. 16 : „Мешано фанданго“ (''Le Fandango Varié'')
Битка на Косово (1448)

Втората битка на Косово се одвила од 17 октомври до 20 октомври 1448 година помеѓу силите на Кралство Унгарија на чело со Јанош Хуњади и силите на Османлиското Царство предводена од Мурат II. Битката завршила со повлекување на унгарската војска и тактилчка победа на Османлиите. Ова бил еден од последните обиди за протерување на муслиманите од Балканот. Унгарците сметале дека на Косово ќе добијат помош од страна на албанските сили на Скендербег, но до тоа не дошло главно поради разбивањето на унгарската војска. Во оваа битка не учествувал српскиот деспот Ѓурак Бранковиќ, бидејќи сметал дека османлиската војска е премногу силна за да се сопре нејзината инвазија. Затоа, Јанош Хуњади, Србија ја сметал за непријател во војната. Главно поради ова, по неговото повлекување Јанош Хуњади бил заробен од страна на српските сили. Бранковиќ побарал огромен откуп за Хуњади. По неколкумесечните преговори, тој бил ослободен за 100.000 дукати.
Агата

Агата (X-XI век) — македонска царица, втора жена на царот Самоил. Потекнувала од византиска благородничка фамилија од градот Драч. Нејзиниот татко Јован Хризал (некаде се сретнува како Јован Хрисилиј) бил протеуон на Драч и имал големо влијание во градот и во околината. Се смета дека таа стапила во брак со Самоил, во шеесеттите години на X век. Во бракот со Самуил Агата имала четири ќерки (?, Катун Анастасија, Мирослава и Теодора Косара) и синот Гаврило Радомир.
Доброшки Врв

Доброшки Врв — планински врв на Шар Планина, во северозападниот дел на Македонија. Тој е составен дел на Шар Планина и неговата височина е 2.370 метри. (латитуда 42<sup>o</sup> 08' 01'', лонгитуда 21<sup>o</sup> 01' 42''.
)
1 Галерија
Естонци

Естонците (на естонски: ''eestlased'', претходно ''maarahvas'') се угрофински народ, блиски до Финците и ја населуваат во главно нивната матична држава Естонија. Естонците зборуваат угрофински јазик, познат како естонски јазик. Иако Естонија традиционално групирана како Балтичка држава, Естонците се лингвистички и етнични неповрзани со балтичките луѓе од Латвија и Литванија. Денеска во светот има околу 1.194.000 од кои 1.049.000 живеат во Естонија. Поголемиот дел се припадници на протестантската црква.
Унгарци

Унгарци (или уште нарекувани и Маѓари, унгарски: ''magyarok'') — етничка група, поврзани со нивната матична држава Унгарија, централно европска држава и нејзините земји претходнички (Кралството Унгарија и Народна Република Унгарија). Денеска во светот има околу 14 милиони Унгарци, од кои 10 милиони живееат во денешна Унгарија (од пописот од 2001). Околу 2,5 милиони Унгарци живеат во областите што му припаѓале на Кралството Унгарија пред Договорот од Тријанон од 1920, сега веќе дел од седумте соседи на Унгарија, како што се Романија, Словачка, Србија и Украина. Значителна група на луѓе со унгарско потекло живее во различни делови од светот (најголем дел од нив е во Соединетите Американски Држави), меѓутоа само мал дел од нив го зборуваат унгарскиот јазик и ги негуваат унгарските обичаи. Унгарците се поделени во неколку подгрупи според локалните лингвистички и традиционални обележја. Најголем дел од Унгарците се римокатолици.
1 Унгарците како тема во уметноста и во популарната култура
* „Унгарски благородник“ - песна на унгарскиот поет Шандор Петефи.* „Унгарка“ (срп. ''Мађарица'') — песна на српскиот поп-пејач Здраво Чолиќ.
Битка на Лебово Поле

Битка на Лебово Поле (унгарски: ''Kenyérmezei csata'', романски: ''Bătălia de la Câmpul Pâinii'', турски: ''Ekmek Otlak Savaşı'') — битка која се одвила на 14 октомври 1479 година помеѓу христијанските сојузници предводени од Кралство Унгарија, и Османлиското Царство од друга страна. Битката се одвила на Лебово Поле, во близина на реката Муреш, во Трансилванија, денешна Романија.
Во битката, христијанската војска ја поразила на муслиманската. На чело на христијанската армија биле Павел Кинижи, Иштван Баториј, Вук Бранковиќ и Басараб Лајота. Турските војски пак биле под команда на Али Кодша бег и Басараб IV. На 9 октомври, османлиската војска навлегла на територијата на Трансилванија, каде бил ограбен реонот кај Каланик. Поради ова, главната битка била отворена по само неколку дена од страна на Кралство Унгарија. Така, на 13 октомври 1479 годинам на бојното поле се сретнале околу 20.000.000 османлиски војници наспроти 15.000 христијани. Османлиските војски имале големи загуби. Се смета дека погинале околу 15.000 војници, наспроти околу 3.000 на Унгарците.
Црква „Св. Константин и Елена“ - Блаце

Свети Константин и Елена — селска црква во тетовското село Блаце, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена над селото, на падините на Сува Гора.
До црквата води пат поплочен со бекатон плочки.
2 Историја
Црквата постоела одамна и за нејзе Јован Трифуноски има запишано дека во 1940-тите години имало само остатоци од темелите. Околу црквата била зачувана елова шума. Кога црквата постоела, бил организиран собор на кој се колеле заловени елени.
Според натписната плоча на црквата, црквата била возобновена во 1993 година, а била осветена во 1998 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Блаце
Црква „Св. Троица“ - Блаце

Света Троица — главна манастирска црква на Блатечкиот манастир во тетовското село Блаце, Македонија.
Во самата црква се наоѓа изворот „Самовилска Вода“, што претставува и археолошко наоѓалиште, бидејќи таму се наоѓал сакрален објект од старохристијанско време и средниот век. Новата црква е изградена врз тој објект, а самиот извор се смета за лековит и луѓе од разни краишта доаѓаат да го посетат.
1 Местоположба
Црквата е сместена југоисточно од селото, на падините на Сува Гора. До црквата води земјен пат, кој започнува од главната селска црква „Св. Ѓорѓи“.
2 Историја
Мештаните најпрвин подигнале капела во 1920-тите години.
Според натписната плоча на самата црква, таа била возобновена во 1978 година и осветена во 1983 година. Во 2002 година, повторно била возобновена.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува делумен фрескоживопис во внатрешноста.
3.2 Икони и иконостас
Во црквата има мал дрвен иконостас.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Блаце
Светиниколска Река

:''За други значења видете на Азмак (појаснување)''
Светиниколска Река или Азмак — македонска река, десна притока на реката Брегалница и најголемиот воден тек во Овче Поле.
Настанува од три помали водотеци (краци):
* Караташ (Црн Камен),
* Бериш и
* Мавровица,
кои се соединуваат кај градот Свети Николе, по што го добива името ''Светиниколска Река'', а пред сливот во реката Брегалница е позната под името ''Азмак''.
* Караташ се формира во близина на селото Павлешенци, на надморска височина од 389 метри.
* Бериш извира во атарите на Малино и Алакинци, на надморска височина од 380 метри.
* Мавровица извира од планината Манговица, на височина од 610 м.
Светиниколска Река во Овчеполската Котлина прима неколку притоки. Нејзини леви притоки се Буриловска Река со Немашница, додека десни притоки се Горобинска Река (Поток), Кнежевска Река и Ѓуземелска Река, сите со пороен карактер. Овие овчеполски рекички во летните месеци наполно пресушуваат.
На реката Мавровица, во местото Алин Дол, изградена е акумулација во должина? од 7 км<sup>2</sup>, со зафатнина од 2.700.000 кубни метри. Оваа акумулација се користи за водоснабдување на Свети Николе.
Светиниколска Река се слива во Брегалница на височина од 203 м. Долга е 35 км, има вкупен пад од 407 м и просечен пад од 11,6 ‰. Површината на сливот изнесува 658,7 км<sup>2</sup>. Во најголемиот дел од сливот има пороен карактер.
Кристоф Томас Шефлер

Кристоф Томас Шефлер (|Christoph Thomas Scheffler; (20 декември 1699 – 25 јануари 1756) — германски сликар од периодот на рококото. Најзначаен е по неговите фрески.
Роден во Мајнбург и научил сликање од татко му Волфганг. Во периодот 1719-1722 г. работел како чирак кај Козма Дамјан Азам. Во 1722 пристапил во монашкиот ред Исусовци како послушник и таму живописал неколку цркви. Во 1728 го напуштил манстирскиот живот и се преселил во Аугсбург, каде што живеел сè до смртта во 1756 г.
Во неговото творештво се вбројуваат фреските во црквата Св. Сесилија во Хојзенштам, дело на архитектот Балтазар Нојман по порачка на семејството Шенборн-Хојзенштам, и фреските во црквата Св. Павлин во Трир, изградена за изборниот кнез Франц Георг фон Шенборн. Фреските во капелата на Тевтонското заповедништво (''Deutschhaus'') во Мајнц, исто така дело на Шефер, биле уништени во Втората светска војна.
1 Галерија
Битка на Крбавско поле

Битката на Крбавско поле (хрватски: ''Krbavsko polje'', унгарски: ''Korbávmezei csata'') се одвила на 9 септември 1493 година помеѓу Османлиското Царство од една страна и Кралство Унгарија и Кралство Хрватска од друга страна. Битката се одвила на Крбавско поле, денешна Хрватска.
Во битката, христијанската војска бикла поразена од страна на муслиманската. На чело на христијанската армија биле Ерерик Деречин, Иван Франкопан Цетински и Фердинанд Бериславиќ. Турските војски пак биле под команда на Хадим Јакуп Паша, Санџак бег Исмаил и Мехмед Бег.
По падот на Кралство Босна во 1463 година, јужните и централните делови од Кралство Хрватска останале незаштитени. Османлиите во меѓувреме стигнале до реката Неретва, каде ја освоиле Херцеговина во 1482 година, по кое се упатиле кон Хрватска. Со цел да ја запрат таквата инвазија на Османлиите, Хрватите се обидиле преку Ерерик Деречин да им го попречат патот. Така, на Крбавско поле, во централниот дел од Хрватска, поставиле заседа за Турците. Во меѓувреме османлискиот санџак на чело со Хадим Јакуп Паша со околу 8.000 војници се враќал од војната во Загорје. Хрватската армија броела околу 8.000 војници. Во текот на битката, Кралство Хрватска претрпела голем пораз, каде биле убиени сите три челници на христијанската армија. По битката, голем дел од христијанското население побегнало кон Австрија, а имало и такви кои мигрирале кон Италија.
Ексурбанизација

Ексурбанизација е современ урбан феномен кој се манифестира преку интензивно ширење на градските подрачја надвор од границите на урбаната средина, притоа создавајќи предградија кои се одликуваат со слаба густина на население која опшфаќа огромни пространства.
Овие педградија кои се резултат од процесот на ексурбанизација се многу зависни од автомобилски транспорт, и се неодржливи економски, социјален како и од аспект на заштита на човековата околина.
Тие конзумираат огромни пространства со зелена и обработлива земја и бараат огромни суми за одржување на раширената инфраструктура и обезбедување на јавни сервиси за граѓаните.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Блаце (Тетовско)

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во тетовското село Блаце, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена во јужниот (горен) дел на селото, веднаш спроти селските гробишта.
2 Историја
Црквата била срушена во 1938 година поради дотраеност. По рушењето, мештаните започнале да градат нова црква, но нејзината изградба се одолговлечила, поради што мештаните за празници оделе во црквата во Милетино.
Црквата била обновена врз темели на постара црква во 1837 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна со пространа тристрана апсида од исток и камбанарија од западната страна над влезот во црквата. Таа е малтерисана и варосана во бела боја.
Во поново време бил поставен нов покрив од лим, нов под од мермерни плочи во внатрешноста, нова метална ограда и нова влезна метална врата.
Според извршениот мониторинг од ИКОМОС Македонија во 2023 година, извршените интервенции и вградените материјали се несоодветни.
3.1 Фрескоживопис
Црквата има делумен фрескоживопис, кој е од понов период (1970-1974). Застапено е од олтарната ниша и куполата. Негов автор е сликарот Крсто Гогоски.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Милетинска парохија
* Блаце
Алмопија

:''Ова е статија за античката област. За денешниот регион видете Меглен''
Алмопија (|Ἀλμωπία) — област во стара Долна Македонија, која ја опфаќала малата долина по горниот тек на реката Лудија (Колудеј), меѓу областите Еордеја и Пелагонија. Македонците ја освоиле (според Тукидид), за време на првите Темениди, спуштајќи се од Горна Македонија во Ботиаја и Пиерија. Била густо населена уште во антиката. Птолемај споменува три града: Алмопа, Хорма и Апсал.
Областа денес е позната како Могленска Долина или Меглен, опколена со планините Ниџе и Пајак.
Османлиска инвазија на Отранто

Османлиската инвазија на Отранто претставува воена поход на Османлиското Царство во Апулија, денешна Италија. На 28 јули 1480, година, османлиската флота која броела 128 бродови, од кои 28 галии, пристигнале во близина на градот Неапол во регионот Апулија. Се смета дека оваа флота кон Италија се упатила по Опсадата на Родос. По ова, жителите на околоните места се повлекле кон тврдината, па од 11 август истата година започнале нападите.
Според христијанската историографија, во локалната катедрала биле убиени свештениците. На 12 август, 800 жители кои одбиле да го прифатат исламот биле однесени на ридот Минерва и биле обезглавени. Голем дел од остатоците од овие жртви денеска се чуваат во Катедрала Санта Катерина а Формиело. Овој чин бил остро осуден од страна на Европа. Сепак, турската страна го негира големиот број на погубувања. Бројот на коските според османлиските извори се должел на убиените христијани во текот на битките помеѓу двете страни. И двете страни се согласни дека голем број од месното население било депортирано во Албанија како робови.
Настанот се случил по само 28 години откако паднал Цариград. Во Западна Европа започнало да се размислува околу можниот противнапад врз Османлиите, бидејќи се стравувало главно дека иста судбина може да му се случи и на градот Рим. Така, првичниот план бил направен да папата и месното население да се евакуира во градот. Папа Сикст IV повикал кон крстоносна војна. Неколку град-државаи од Италија, Унгарија и Франција одговориле позитивно на тоа. Сепак, предлогот на папата бил одбиен од страна на Венецијанската Република, главно поради мировниот договор што претходно републиката го имала потпишано со Османлиското Царство.
Во 1481 година, војската била предводена од страна на неаполскиот крал Алфонсо II.
Градот бил ставен под опсада на 1 мај 1481 година. На 3 мај 1481 година, султанот на Османлиското Царство Мехмед II починал, по кое следувал период за превласт на престолот. Ова најверојатно се одразило на османлиското освојување на регионот. Опсадата завршила со започнување на преговори помеѓу двете страни, по кои османлиската војска се повлекла кон Албанија. Сепак, цела османлиска армија не се согласила со отстапувањето на градот, па ја продолжиле опсадата.
1 Поврзано
* Отрантска Врата
* Список на отомански опсади
Американско-канадска епархија

Американско-канадската епархија — една од 15-те, односно една од четирите задгранични епархии на Македонската православна црква. Формирана на Третиот црковно-народен собор одржан во Охрид од 16 до 18 август 1967 година. Прв нејзин епархиски архијереј бил митрополитот Кирил, кој 20 години ја управувал епархијата (1967–1987). Од 1987 до април 1989 година митрополитот Стефан ја носел титулата Американско-канадски; од април 1989 до 1992 епархијата ја администрирал архиепископот Гаврил, а потоа епархијата била под административна надлежност на Синодот. Архиепископот Михаил го презел администрирањето од 1993–1999, архиепископот Стефан од 1999 до 2006, а митрополитот Американско-канадски Методиј (Златанов) од 2006 година.
1 Цркви
Цркви на епархијата има во Гери – Индијана (1963), Колумбус – Охајо (1965), Торонто – Канада (1965), Сиракуза – Њујорк (1968), Хамилтон – Канада (1971) и др. Епархијата има 30 свештенослужители, 30 цркви и два манастира. Секоја година, почнувајќи од 1975 година организира црковно-народен собир на Денот на трудот (првиот викенд во септември), на кој учествуваат сите цркви од епархијата. Во црквите работат неделни училишта за веронаука, македонски јазик, историја на македонскиот народ и историја на МПЦ.
Финци

Терминот Финци (на фински: ''suomalaiset'' , на шведски: ''finnar'' (етнички Финци), ''finländare'' (граѓани на Финска)) може да се однесува на граѓани (без разлика на националност) кои се по потекло од Финска, меѓутоа најчесто се мисли на етничката група чија матична држава е Финска.
Финците се етничка група кои ја населуваат нивната матична држава Финска сместена во северниот дел на Европа. Тие зборуват угрофински јазик наречен фински јазик. Финскиот јазик е близок со другите угрофински јазици естонскиот и карелскиот, додека пак шведскиот јазик којшто е зборуван од Финските Швеѓани е неповрзан со финскиот и е член на индоевропското семејство на јазици. За Финците се смета дека се хомогена етничка група со специфична генетика која е поврзана со другите европски етникуми. Во минатото најголем дел од Финците биле припадници на Католичката црква, додена денеска најголем дел се протестанти и православни.
Унгарски поход (1527-1528)

По Мохачката битка, Османлиите биле принудени да се повлечат од Панонската низнина, главно поради ангажирањето на армијата во другите делови од имеријата. Најмногу од повлекувањето на Османлиите искористил Фердинанд I, поради неговите претензии да стане крал на Унгарија. Во 1527 година тој го поразил османлискиот вазал и ги зазел Буда, Комаром и Секешфехервар (1528). Во тој период османлискиот султан Сулејман Величествениот и покрај молбата на неговиот вазал, тој не покренал нова војна.
Леб и рози

„Леб и рози“ (англиски. ''Bread and Roses'') е игран филм од 2000 година на англискиот режисер Кен Лоуч. Филмот ја прикажува борбата на лошо-платените хигиеничарки и хигиеничари во Лос Анџелес за подобри работни услови и за остварување на нивното право на синдикално организирање. Дејствието на филмот се темели на кампањата „Правда за хигиеничарите“ на Меѓународниот синдикат на услужните работници.
„Леб и рози“ критички го обработува проблемот на економската нееднаквост во САД, а потенциран е и проблемот со здравственото осигурување.
Насловот на филмот упатува на познатиот штрајк на текстилните работнички во Лоренс, Масачусетс, од 1912 година. Овој штрајк често се нарекува штрајк за леб и рози и претставува една од првите победи на работничките во светот и има истакнато место во борбата на жените за полова рамноправност.
Австријци

Австријци (на германски: ''Österreicher'') се нација и етничка група со потекло од Република Австрија и нејзините историски претходнички држави кои ја дела австриската култура и австрискoто потекло. Поради заедничката историја и припадноста во Светото Римско Царство до 1806 година поради тоа што германскиот јазик бил национален јазик (и денеска е) на Австријците, тие биле сметани за Германци. Но после создавањето на националната германска држава, Германското Царство во 1871 и после Втората светска војна Австријците успеале да развијат свој различен идентитет различен од Германците.
Терминот Австријец или Австријка во XIX век кога се употребувал се мислело на граѓанин од Австриската Империја од 1804 па сè до 1918 без разлика на неговата/нејзината националност. Пред XIX век со овие термини се мислело предмет од Хабсбуршката династија како дел од Светото Римско Царство. Во оваа смисла, дефиницијата вклучува говорителе на повеќе од 12 јазици.
Во најблиско време, при употреба на овие термини се мисли на населението од Долна Австрија и Горна Австрија кои заедно ја формираат државата наречена Австрија. Зборуваат на австриска варијанта на германски јазик и најголем дел од нив се католици.
Мохачка битка (1526)

Мохачката битка се војувала меѓу Кралството Унгарија на чело со Лајош II и Османлиското Царство на чело со Сулејман Величествениот, на 29 август 1526 година. Османлиите издвојувале победа во битката.
1 Заднина
Унгарците долго време биле во воен конфликт со Османлиите, кои извршиле инвазија во југоисточна Европа. Бракот на Лајош II со Марија Австриска во 1522 година го принудило кралството да се приближи кон Хабсбуршката династија. Ова ги принудило Османлиите да ја нападнат Унгарија. По одбивањето на Лајош да потпише договор, Османлиите решиле да нападнат. Во јуни 1526 година, османлиската армија тргнала кон Дунав.
Унгарската војска била поделена на три групи: во Трансилванија на чело со Јанош Заполски, главната група која ја предводил самиот крал и една мала г
рупа под раководство на Кристоф Франкопан.
2 Битка
Пред да започне битката, додека Лајош бил во Будим, Османлиите успеале да заземат неколку градови и ги поминиле реките Сава и Дунав. Лајош поседувал околу 26.000 војници, наспроти 50.000 Османлии. Битката траела околу два часа. Пресуден фактор во битката бил нападот на турската артилерија, која убила илјадници Унгарци. Повеќе од 14.000 унгарски војници загинале на почетокот од битката и приближен број на Турци. Сепак, на крај, Османлиите победиле.
Победата не им дала голема сигурност на Османлиите. Битката го означила крајот на Кралството Унгарија.
3 Последици
Унгарскиот пораз означил крај на независна Унгарија, бидејќи кралот Лајош II загинал, а централната власт се распаднала. Османлиите ја искористиле победата за да ги заземат јужна и централна Унгарија, вклучувајќи го Будим, воспоставувајќи пашалак што траел речиси два века.
Унгарија се поделила на три дела: османлиски контролираните централни и јужни територии, Хабсбуршка Унгарија на северозапад и полунезависното Кнежевство Трансилванија на исток. Хабсбурзите, преку Фердинанд I, ја презеле унгарската круна, што го зајакнало нивното влијание во регионот, но и ги вовлекло во долготрајни конфликти со Османлиите.
Голема Босна

Голема Босна е израз со кој се означува Босна во кои граници спаѓа и Словенските исламски народи пред Берлинскиот конгрес од 1878 година.
За време на османлиското ропство при балканското владеење на Турскиот портит вилаетите се делеа на Румски вилает и Босански вилает, каде што границата меѓу двете административни единици минувале по и меѓу Албанските Апли и денешна Косовска Митровица во Северно Косово.
1 Граници на Голема Босна
Голема Босна би ги вклучувала следните географски подрачја:
* Босна и Херцеговина, меѓународно призната држава во своите граници;
* Источна Босна, која го вклучува просторот каде што муслиманското население било мнозинско пред 1867 година,со градовите: Белград, Смедерево, Ужице и Шабац.
* Санџак кој би го вклучувал Новопазарски Санџак, кој останал под власта на Босанскиот пашалак сè до 1878 и под Османлиското Царство до 1912, со релативното Бошњачко мнозинство сè до денес
* деловите на Метохија, каде муслиманите формирале голем дел од населението како што се градовите Пеќ, Призрен и Гора;
* Зета, која би ги вклучила деловите на Црна Гора,каде муслиманите беа мнозинство до 1878 во практично сите поголеми градови како Подгорица, Никшиќ, Колашин и Бар;
* Дубровник и Которскиот Залив, затоа што делови од Которскиот Залив останале под Социјалистичката Република на БиХ сè до 1947 година, додека Дубровник со околината бил користен како врска меѓу Неумското пристаниште и пристаништето на брегот на Зета;
* Јужниот дел на Славонија и Далмација, до Задар.
2 Заклучок
Идејата за Голема Босна претежно ја промовираат бошњачките националисти (претежно од нео-нацистичките групи).
3 Наводи
* Томислав Богавац, Нестајање Срба, Ниш, 1994. (во книгата на Томислав Богавац, на 256та страна, објавена е мапа на голема Босна, која го опфаќа Санџак, делови на Црна Гора и делови од Далмација).
Бразилски португалски јазик

Бразилски португалски јазик — севкупно име за варијациите на португалскиот јазик кој се говори во Бразил. Бразислки португалски јазик го користат 203 милиони жители на Бразил, а и неколку милиони на бразилски имигранти кои најповеќе се во Канада, САД, Португалија, Парагвај и Јапонија. Бразилскиот португалски јазик можеме да го поделиме на:
* формална пишувана верзија
* колоквијална верзија
* дијалектална верзија
1 Поврзано
* Јазик
* Португалски јазик
2 Врски
* Wječniku.
*****
Свети Анастасиј Радовишки

Свети Анастасиј Радовишки или Свети Спасо Радовишки (, – , ) — македонски христијански светец - новомаченик, Македонец. На дваесет години родителите го испратиле во Солун да учи занает. Таму го присилувале да прими ислам, но откако не се откажал од својата вера, бил измачуван, ги поднел сите страдања и одејќи кон бесилката измачениот Анастасиј паднал и ја предал својата душа на Господа. По неговата меченичка смрт, преподобниот Никодим Агиорит го напишал неговото житие. Македонската црква неговиот празник го слави на 8 август според јулијанскиот календар,или 21 август според Грегоријанскиот календар.
Баба Сач

Баба Сач — средновисока планина која се издига помеѓу Кичевската Котлина на север и карстното Церско Поле на југ. Со највисокиот врв Голем Сач од 1.698 м, кој се наоѓа во средишниот дел, се протега во напореднички правец исток – запад. На запад со превалот Турла (1.099 м) е одвоена од планината Бабен (1.220 м), додека на исток преку плитко седло продолжува во повисоката Бушева Планина (1.780 м). Зафаќа мала површина од 39,5 км<sup>2</sup>. Во геолошкиот состав доминираат палеозојски масивни мермери со дебелина до 1.000 м, кои овозможиле нивна експлоатација и интензивна карстификација. На јужното подножје се наоѓаат две селски населби, Цер и Мало Црско.
Знаме на Ниуе

Знамето на Ниуе е симбол усвоен во 1975 г. Се состои од жолта боја со британското знаме во горниот лев агол со ѕвезда во средината и четири помали ѕвезди на краците. Ова е многу невообичаено знаме на британска основа не само поради жолтата позадина, туку и заради фактот што британското кантонот има додатоци. Жолтата боја ја претставува „топлината и пријателството помеѓу Ниуе и Нов Зеланд“.
1 Поврзано
* Список на новозеландски знамиња
Амфакситида

Амфакситида била старомакедонска област што го зафаќала тесниот појас долж двете страни на долниот тек на реката Вардар, од Демиркаписката Клисура до Егејското Море. Во времето на Филип V (II век п. н.е.), Амфакситида е една од петте области кои во Тесалоника коват сребрени и бакарни монети. Според Хомер, во времето на Тројанската војна оваа област била централна пајонска територија од каде што (од градот Амидон) Пајонците тргнале во одбрана на Троја.
Во железното време, особено во VII и VI век п.н.е., во оваа област била создадена исклучително силна локална културна група со центар во Валандовско-гевгелискиот регион, позната како „''Долновардарска''“ или „''Гевгелиска група''“. Од тоа време датираат некрополите во: Дедели – Валандово, Зелениште - Валандово, Лисичин Дол – Марвинци, Бишов Јавор – Смоквица, Сува Река – Гевгелија, Милци – Гевгелија, како и некои некрополи на денешната грчка страна (Чаушица, Бохемица и др.). Според Херодот, во VI век п.н.е. оваа област сè уште била позната како пајонска земја.
Веќе во V век п.н.е. Тукидид ја спомнува Амфакситида како македонска област со четирите града (Идомене, Гортинија, Еуроп и Аталанте), кои се нашле на патот на походот на тракискиот војсководец Ситалк во Македонија, (429 п.н.е).
Бројните археолошки остатоци од градски населби од предримско време на Исар-Марвинци, Вардарски Рид – Гевгелија и во околината на Кукуш упатуваат на можноста за нивно идентификување со старите македонски градови Идомене, Гортинија и Еуроп.
Битка на Фурмантера

Битка на Фурмантера — поморска битка одиграна на 20 октомври 1529 година помеѓу флотата на Османлиското Царство под раководство на Ајдин Рејс и силите на Шпанското Царство кои биле распоредени на островот Фурмантера, во близина на Ибица.
Хабсбуршкиот цар Карло V испратил мала шпанска флота од осум галии под раководство на Родриго Портундо, за да ги елиминира муслиманските бродови кај Алжир. Во битката Родриго Портундо бил убиен, а сите осум галии биле заробени. Неговите војници биле земени како робови во неодамна освоениот Алжир.
Бадерска Клисура

Бадерската Клисура (позната и како ''Прнарска Клисура'') — епигенетска клисура во долниот тек на реката Пчиња. Се протега помеѓу селото Бадер во Скопската Котлина до вливот на реката Пчиња во Вардар во должина од 9,5 км. Таа е всечена во палеозојски шкрилци помеѓу ридовите Каменица (479 m) и Ветерски Рид (508 m), на исток и Мрамор (418 m) и Прнар (489 m), на запад. Во клисурата се изградени изразити вклештени меандри. Низ клисурата минува дел од автопатот Скопје–Велес.
Бентомак

Бентомак — македонски рудник на бентонитски глини кај Крива Паланка. Под името Бентомак е опфатена и компанијата која во 70-тите години на XX век вршела експлоатација на бентонитските глини во Славишко Поле. Тоа се наоѓалиштата Ранковце, Гиновци и Љубинци. Со прекини Бентомак до денес врши експлоатација на фино дисперзни бентонитски глини со висок квалитет. Дебелината на подинскиот слој кај Ранковци е 6 m, а во крајните делови постои листест бентонит со дебелина од 11 m.
Јосиф Багери

Јосиф Јован Багери (албански: ''Josif Jovan Bageri''; , Горна Река, – , ) ― католички свештеник, еден од најистакнатите албански културни дејци од почетокот на XX век. Го уредувал списанието „''Shqypja e shqypnis''“ во Софија, Бугарија. Во почетокот на 20 век активно учествувал во просветувањето на албанското население во реканскиот регион и пошироко. Како културен и просветителски деец, дејствувал во Софија, Дебар, Скопје, Драч и во Приштина, каде се упокоил во 1916 година. Во негова чест, една дебарска улица го носи неговото име, а додека според проектот Скопје 2014 на мостот „Око“ треба да се изгради негов споменик.
Бесвина (иселеничко друштво)

:''За истоименото село видете Бесвина''
Бесвина претставува иселеничко добротворно друштво на Македонците по потекло од селото Бесвина, Костурско, Егејскиот дел на Македонија. Формирано е во Торонто, Канада во 1916 година. Тоа е едно од најстарите македонски друштва во Канада. Било формирано под името ''Спомагателно друштво „Два врва“'', а подоцна се преименувало во „''Бесвина''“. Друштвото е активно на разни полиња.
Британци

Британци или уште и Бритони (на англиски: ''British people'', ''Britons'') е термин со кој се означуваат народите чие потекло е англосаксонско, односно гаѓаните на Велика Британија, островот Ман, Каналските Острови и Британската прекуморска територија. Поголем дел од Британците сами се нарекуваат Англичани, Шкотланѓани па дури и келтски Велшани, но сепак поголем дел од историските светски автори ги сметаат за единствена нација.
Своето име Британците го имаат добиено од старите келтски Брити кои претставуваат пранаселеници на Британскиот остров. Нивната популација во светот денеска изнесува околу 160.000.000 во 206 земји од кои во Велика Британија живеат 60.000.000, во Австралија 10.000.000, Канада 12.000.000, во САД 36.000.000 итн. Говорен јазик им е англискиот, а религија Христијанството.
CUDA

CUDA (|''Compute Unified Device Architecture''), за првпат бил претставен во ноември 2006, претставува API за бројчени пресметки од општа намена, развиен од NVIDIA. Достапен е за сите најнови NVIDIA графички картички, почнувајќи од GeForce 8 серијата па натаму. Користи програмски модел заснован на C. Dруги програмски јазици или API се поддржани како на пример CUDA FORTRAN, OpenCL и DirectCopmpute.
CUDA го третира GPU обработувачот како ко-обработувач до на CPU. Функции со паралелно однесување се напишани со користење на CUDA верзија на програмскиот јазик C. Пред преземањето на овие функции на графичкиот обработувач, CUDA го преведува во инструкциско множество на уредот. Таквата програма се нарекува кернел.
На самата основа постојат трите клучни апстракции кои се изложени на CUDA програмерот како минимално множество на дополнувања на програмскиот јазик, и тоа: хиерархија на групи на нитки, делена меморија и синхронизација на бариери.
Баптистичка црква во Македонија

Баптистите во Македонија се приврзаници на баптистизмот кој претставува реформистичко движење од 17 век, а во Македонија почнал да се шири од 1892 година од мисионери дојдени од Англија. Баптистите се застапници на Библијата и правото на нејзино лично толкување.. Потоа во Македонија од 1928 година дејствува Баптистичкиот сојуз на Југославија Христијанска баптистичка црква „Радосна вест“ (ХБЦ) со седиште во Скопје има околу 100 членови, организирани во локални заедници во Скопје, Радовиш, Струмица, Муртино и Банско. Христијанска црква „Божји Глас“ со седиште во Скопје истотака има околу 100 членови, организирани во локални заедници во Скопје, Прилеп, Охрид и Битола.
1 Баптистите во Македонија
Баптистите во Македонија се појавуваат како одговор на забраната на Евангелско -Методистичката црква, единствента евангелско протестантска црква во Македонија во рамките на Кралството Југославија во 1925 година. Две групи верници одлучуваат да се припојат кон Баптистичката црква на Југославија која била легална.
Првото крштевање било одржано во Скопје 1928 година и со тоа била создадена првата баптистичка црква во Македонија, а во 1930 година била создадена црквата во Радовиш. По осамостојувањето од Југославија во 1991 година, бил создаден Сојузот на Христијаните баптисти во Република Македонија.
Христијанска црква „Божји глас“ била започната со одлука на Сојузот на Христијаните баптисти во Република Македонија на 10 декември 1998 година во скопската населба Кисела Вода. Црквата во 2000 година прераснала во самостојна, земајќи го називот Христијанска Црква „Божји глас“. Има три независни месни заедници во Скопје, Прилеп и Битола, кои се управувани од свои месни црковни одбори, а нивното дејствување го координира Сојузот на Христијанска Црква „Божји глас“.
2 Поврзано
*Радосна Вест (црква)
*Христијанска црква „Божји Глас“
*Протестантството во Македонија
*Баптистичка Црква
Бетар

Бетар (''Брит трумпелдор'') била еврејска младинска организација во Македонија и функционирала како милитантна ревизионистичка ционистичка организација. Била формирана во Скопје во 1923 година и имала филијала во Битола. Поради милитантниот настап на нејзините членови, била непопуларна меѓу членовите на заедниците и во Скопје и во Битола. Во Скопје кенот го раководел Виктор Аврахам Касуто. Организацијата била во постојан судир со членовите на младинската организација „Хашомер Хацаир“.
1 Поврзано
*Историја на Евреите во Македонија
Бигла (планина)

:''За други значења на поимот Бигла, видете на појаснителната страница''
Бигла — средновисока планина што претставува природно продолжение на Илинска и Плакенска Планина. Има динарски правец на протегање сз–ји во должина од 16 км. На запад е ограничена со Ресенско Поле и долината на Голема Река, на исток со долините на Шемница и Боишка Река, а на југ со превалот Ѓавато (1.167 м) е одвоена од планината Пелистер. Во овие граници зафаќа површина од 179 км<sup>2</sup>. Има седум врвови повисоки од 1.500 м, а највисок е Црн Врв (1.935 м), кој се наоѓа во крајниот северозападен дел. Геолошкиот состав е претставен со палеозојски шкрилци, гранитоиди и тријаски конгломерати. Геолошкиот состав, климатските одлики и големата пошуменост условиле појава на кратки водотеци.
Билино

Билино или Билина — средновисока планина што се протега во крајниот североисточен дел на Македонија на границата со Србија. Точните граници на планината тешко можат да се одредат поради големата десецираност на релјефот. На север се
надоврзува Чупино Брдо, кое морфолошки не се разликува многу, па може да се смета за дел од Билино, додека на југ преминот од планината Герман е сосема незабележителен. Главното било се протега во правец север–југ во
должина од 15 км, со отклонување кон исток. Највисок врв во јужниот дел е Стража (1.547 м), додека во северниот е Чупино Брдо (1.703 м). Пониските делови се под шума – даб и бука, а повисоките се под пасишта.
1 Галерија
Бисалтија

Бисалтија или Визалтија — област во Античка Македонија по долниот тек на реката Стримон. Населението Бисалти живеело западно и источно од Стримон, област населена од Одомантите и Едонците. Според најстарото сведоштво кај Херодот, така се нарекува областа околу градот Аргила (западно од Струма). Тукидид ја спомнува во контекст на освојувањата на македонскиот крал Александар I Македонски и проширувањето на државата до Стримон.
Населението што живеело во Бисалтија се именувало како Бисалти. Нивното населување на источниот брег на Струма се случува, најверојатно, со освојувачките походи на Александар I Македонски во V в. пне.
Во областа се наоѓаат градовите: Берга, неидентификуваниот град Адријанопол, градот Евпорија (го спомнува Стефан Византиски) и др.
По Македонско-римските војни по 148 година, Бисалтија ѝ припаѓа на првата мерида.
1 Денешна општина
По областа е именувана и општината Визалтија во Серскиот округ, согласно грчката политика на присвојување на древната историја на Македонија.
Хорехроние

Хорехроние (словачки: ''Horehronie'') или ''Горен регион Хрон'' и ''Хорне Похроние'' е туристички географски регион во Словачка. Регионот се наоѓа во окрузите Банска Бистрица и Брезно и е составен од горната долина на реката Хрон и околните планини Ниски Татри.
Паспје

Паспје (од фр. ''passepied'' = „исчекорник“) е танц од XVII и XVII век со потекло од Бретања, а воедно поимот ја означува и музиката на која се игра ваквиот танц. Ова е добар пример за танцов став од барокната музика и речиси секогаш е дводелна форма со брзо темпо и три-осмински такт, а дел започнува со ненагласен такт од една осминка. Паспјето понекаде го среќаваме и во свити како кај „Музика на вода“ (Свита бр. 1 во Ф) од Георг Фридрих Хендл или „Увертира во француски стил“ од Јохан Себастијан Бах за чембало која има две паспја - молско и дурско за наизменична изведба во обликот I, II, I.
Паспје искомпонирал и Лео Делиб како дел од музиката за пиесата „Кралот се забавува“ (''Le roi s'amuse'') од Виктор Иго. Посовремен пример за паспје е четвртиот (последен) став од „Бергамска свита“ (''Suite bergamasque'') за пијано од Клод Дебиси.
Ботиаја

Ботиаја — област во средишниот дел на Античка Македонија меѓу Пиерија и Елимеја на југ, Еордеја на запад, Алмопија на север и Амфакситида на исток, односно териториите меѓу реките Могленица (Лудија) и Вардар (Аксиј), со градовите Воден, Пела и Бер. Долниот тек на Бистрица и планинските венци на Каракамен и Пајак претставуваат нејзини природни граници. Кај античките автори најчесто се спомнува како посебна област и тоа како област во која првиот македонски крал Пердика, според пророштвото, треба да основа град – престолнината на македонските кралеви — Ајга, а исто така тука е и втората престолнина — Пела. Во римско време се споменуваат градовите: Кир, Скидра, Миеза, Ихне, Алор, Тириса и др.
1 Поврзано
* Ематија
Популарна култура

Популарна култура (поп-култура) или масовна култура — мноштво замисли, гледни точки, ставови, шеги и други културолошки одлики најзастапени меѓу широките народни маси во одредено општество.
Изобилува со КИЧ (германски Kitsch)– нисковредно творештво со уметнички претензии и цел да биде достапно на што поширок круг луѓе.
Основен мотив на создавање на оваа култура е остварувањето профит.
Израел на Евровизија

Иако Израел географски не е дел од Европа, со оглед на тоа што се членка на ЕБУ тие добија дозвола за учевство на овој натпревар во 1973 година.
1 Натпреварувачи (2004 - )
Година, Пејач/ка, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
2004, David D'Or, Leha'amin, X, X, 11, 57
2005, Shiri Maimon, Hasheket Shenish'ar, 4, 154, 7, 158
2006, Eddie Butler, Together We Are One, 23, 4, X, X
2007, Teapacks, Push the Button, X, X, 24, 17
2008, Bo'az Ma'uda, The Fire In Your Eyes, 9, 124, 5, 104
2009, Noa & Mira Awad, There Must Be Another Way, 16, 53, 7, 75
2010, Harel Skaat, Milim, 14, 71, 8, 71
2011, Dana International, Ding Dong, X, X, 15, 38
Внатрешна шега

Внатрешна шега е шега чиј хумор е јасен само на оние кои се (внатре) во некоја општествена група, занимање или друга заедница со заеднички сфаќања. Смешна е само на оние кои ја познаваат ситуацијата од којашто произлегла шегата. Внатрешни шеги може да постојат меѓу членови на потесно друштво, како група од пријатели, или да важат за поширока група, како луѓе со одредено занимање (на пример, програмерски шеги) или место на живеење (на пример, шегите на групата К-15 најчесто се смешни во полна мера само на луѓе кои живеат или живееле во Македонија).
Внатрешните шеги понекогаш помагаат да се дефинира некоја заедница, најчесто врз основа на тоа дека луѓе надвор од неа не ги разбираат. Дел од моќта (или убавината) на внатрешните шеги е тоа што вмешаните знаат дека постојат луѓе кои не ја разбираат шегата. Внатрешните шеги се прикриени алузии на некоја заедничка основа (како искуство) кои служат за да го разбудат заедничкото чувство во заедницата. Само оние што ја имаат таа заедничка основа можат соодветно да реагираат на шегата. Внатрешните шеги можат да бидат подтекст, каде што некој одеднаш ќе почне да се смее за нешто неприкажано (и понекогаш потоа ќе се извини, кажувајќи дека се смеел на внатрешна шега).
Внатрешни шеги понекогаш се користат во творечки дела, како уметност, литература, телевизиски емисии или видеоигри. Во такви ситуации, присуството на некоја внатрешна шега може да не е приметливо на обичната публика, но очигледно за пријателите или соработниците на авторите. Ваквите внатрешни шеги се викаат уште и Велигденски јајца, затоа што претставуваат „скриени“ шеги што можат да се откријат од најзаинтересираните (или на случајно, на среќа).
1 Типови
1.1 Компјутери
Во компјутерската индустрија некои програмери вметнуваат внатрешни шеги во кодот во форма на „Велигденски јајца“, кои претставуваат скриена содржина што може да се открие со внесување на одредени вредности во одреден редослед.
1.2 Поп-култура
Некои телевизиски емисии, како ''Симпсонови'' и ''Фемили гај'', содржат внатрешни шеги во речиси секоја епизода, понекогаш и во врска други емисии или филмови. На пример, во филмот ''Ѕвездени патеки'' од 2009 година често се споменуваат некои работи од серијата ''Ѕвездени патеки'' од 1960-тите, што за љубителите на серијата претставува еден вид на внатрешни шеги.
2 Наводи
de:Witz#Insiderwitz
sv:Humor#Internskämt
Адам Ламберт

Адам Мичел Ламберт (|Adam Mitchel Lambert) (роден на 29 јануари 1982) е американски пејач, текстописец и глумец од Сан Диего, Калифорнија. Во мај 2009 година, тој завршил како финалист на осмата сезона на American Idol.
1 Ран живот
Ламберт е роден во Индијанаполис, но се преселил во Калифорнија кратко време по неговото раѓање, а израснал во Ранчо Peñasquitos во североисточен Сан Диего.
Бошава

Бошава или Бошавица — река во Јужна Македонија, десна притока на Вардар.
Извира на планината Кожуф на надморска височина од 1.070 метри, каде е наречена Лисачка Река, а се влева во Вардар пред Демиркаписката Клисура на височина од 95 метри.
Реката тече во истоимената област Бошава/Бошавија.
1 Тек
Извира на планината Кожуф како Лисачка Река, а подоцна поминува помеѓу планината Кожуф и висорамнината Витачево. Има вкупна должина од 51,5 километри со вкупно сливно подрачје од 467,7 км<sup>2</sup>.
Значаен дел од сливот има пороен карактер.
2 Притоки
Нејзини најголеми притоки се:
* Дошница (38,5 км) и
* Бохулска Река (23 км).
3 Галерија
4 Поврзано
* Вардар
* Баровска Клисура
* Бошава (област)
Обработувач на информации

Обработувач на информации или систем за обработка на информации (СОИ) е систем (било електричен, механички или биолошки) кој зема информации (низа набројани состојби) во еден облик и ги обработува (преобразува) во друг облик, на пр. во статистика, по пат на алгоритамска постапка.
Секој систем за обработка на информации е сочинет од четири основни дела, или потсистеми:
* влез
* обработувач
* склад
* излез
Еден објект може да се смета за обработувач на информации кога прима информации од друг објект и на извисен начин ги менува, пред да ги пренесе. Оваа поширока дефиниција важи за секоја промена во универзумот. Пример за ова може биде и камен кој паѓа, и тоа заради следниве воочливи факти:
Најпрвин, информацијата од Земјината тежа служи како влез во системот наречен камен. Во даден момент каменот е на дадено растојание од Земјиното тло, и патува со дадена брзина. Својствата „моментално растојание“ и „брзина“ исто така претставуваат облици на информации кои само во тој момент може да се сметаат за „складирани“ во каменот.
Во следниот момент растојанието на каменот од тлото веќе е променето, заради движењето под влијание на Земјината тежа. Секојпат кога се менуваат својствата на некој објект се случува процес и делува некој вид на обработувач. Покрај ова, сегашната положба и зголемена брзина на каменот ја воочуваме и ние. Овие изменети својства на каменот можат да се наречат „излез“.
1 Поврзано
* Податок, обработка на податоци, информациски систем
* Канал
* Мрежна служба
Банска Бистрица

:''За останати значења на поимот Бистрица видете ја страницата за појаснување.''
Банска Бистрица (|Banská Bystrica, |Neusohl, |Besztercebánya) — град во централна Словачка кој се наоѓа на реката Хрон и долина опколена од планините Ниски Татри, Голема Фатра и Кремница. Со околу 81.281 жител, Банска Бистрица е шестата најнаселена општина во Словачка Местото за првпат било населено како постојана населба во 9 век и се стекнал со статус на општина за време на Кралството Унгарија во 1255. Градот е центар на регионот Банска Бистрица и округот Банска Бистрица.
1 Збратимени градови
Банска Бистрица е збратимена со неколку градови: