Миса (Пучини)

Џакомо Пучини '' Миса '' или'' Миса за четири гласови '' ( пошироко познат под апокрифното име '' ''''Messa di Gloria'''' '') погрешниот наслов, '' Messa di Gloria '', првпат бил употребен во 1951 година од издавачите на првото печатено издание, Милс Музика од Њујорк.Мисата е компонирана за оркестар и хор со тенор и баритон солисти. Строго кажано, делото е целосна миса, а не вистинска „Mesa di Gloria“ (која ги содржи само Kyrie и Gloria сопропуштрно Credo, Санктус, Бенедиктус и Агнус Деи).
1 Историја
Пучини ја составил мисата како негова дипломска вежба од Музички институт Пацини. Ја имала својата прва изведба во Лука (град) на 12 јули 1880 година. Сепак, „Кредото“ веќе било напишано и изведено во 1878 година и првично било замислено од Пучини како самостојно дело. Пучини никогаш не го објавил целосниот ракопис на „Миса“, и иако бил добро прифатен во тоа време, повторно била изведен дури во 1952 година (прво во Чикаго, а потоа во Неапол). Сепак, тој повторно употребил некои од нејзините теми во други дела, како што е Агнус Деи во неговата опера ''Манон Леско'' и Kyrie во ''Едгар''.
На крајот на Втората светска војна, Данте Дел Фиорентино купил стара копија од ракописот на Миса од семејството Вандини во Лука, мислејќи дека тоа е оригиналната партитура. Меѓутоа, автограмот, кој го поседува семејството Пучини, му го дале на Рикорди, издавачката куќа на Пучини. Следната правна битка конечно била решена со поделба на правата на делото помеѓу Рикорди и Милс мјузик (издавачите на ракописот на Фиорентино).
2 Структура
Темпо, Време, Наслов, Ставови, Соло
Кирие, 5 мин., Кирие Елеисон, Ларгето''
Глорија, 20 мин., Глорија во екселсис Део, ''it''
И на земјата мир, ''Анданте''
Те славиме, те благословуваме, ''тоа''
Ви благодариме, ''it'', тенор
Gloria in excelsis Deo, ''Темпо 1''
Domine Deus, ''it''
Кој ги зема гревовите на светот, ''it''
Зашто само вие сте свети, ''it''
Со Светиот Дух, ''it''
јас верувам, 16 мин, Јас верувам во еден Бог, ''it''
И инкарниран, ''it'', тенор
Распетие, ''it'', баритон
Воскресение, ''it''
Et in Spiritum Sanctum, ''Темпо 1''
И еден католички светец, ''[тempo Ларгето]''
И животот на идниот век, ''it''
Санктус-Бенедиктус, 3 мин 40 с, Sanctus, ''it''
Бенедиктус, ''it'', баритон
Агнус Деи, 2 min. 40 s, Агнус Деи, ''it'', тенор, баритон
3 Снимки
* Алфонсо Скарано (конд.), Алеш Бришејн (тенор), Роман Јанал (баритон), хор на чешката филхармонија Брно, северночешката филхармонија Теплице, 2014 г.
* Мартин Елмквист (конд.), Марчело Бедони (тенор), Џеф Сперс (баритон), Луксембуршка филхармонија, Класико, 2010 г.
* (конд.), Бернхард Шнајдер (тенор), Кристијан Шмит-Тимерман (баритон), Прашката филхармонија, 2006 г.
* Инго Шулц (конд.), Даниел Магдал (тенор), Стефан Стол (баритон), Хор Олберг, 2004 г.
* Пјер Џорџо Моранди (конд.), Антонело Паломби (тенор), Гунар Лундберг (баритон), унгарски оперски оркестар и радио хор, Наксос, 2002 г.
* Јирген Бадеј (конд.), Вили Штајн (тенор), Томас Фајфер (баритон), Кантореи Маулброн (хор), Југозападно германско радио Баден-Баден и симфониски оркестар Фрајбург, K&K Verlagsanstalt, 2001
* Антонио Папано (конд.), Роберто Алања (тенор), Томас Хемпсон (баритон), Лондонски симфониски оркестар и хор, Еми класици, 2001
* Вилфрид Маер (конд.), Ролф Ромеи (тенор), Гилермо Анзорена (баритон), Швабишер Сангербунд, Виртембергише Филхармонија Ројтлинген, 1999 г.
* (конд.), Kölner Philarmoniker, Motette Records, 1995
* András Ligeti (конд.), Денес Гуљас (тенор), Балаж Пока (баритон), Chœurs de la Radio-Télévision Hongroise, Orchester Symphonique de Budapest, Hungaroton Classic, 1992
* Клаудио Скимон (конд.), Хосе Карерас (тенор), Херман Преј (баритон), Оркестарот на филхармонијата на Амброзиските пејачи, Ерато, 1984 година
Елијаху Инбал (конд.), Кари Ловас (сопран), Вернер. Холвег (тенор), Take MecDaniel, Chor des Westdeutschen Rundfunks, Radio-Sinfonie-Orchester Frankfurt, Philips Classics, 1975
* Мишел Корбоз (конд.), Вилијам Џонс (тенор), Филип Хутенлохер (баритон), Chœur symphonique et orchester de la Foundation Gulbenkian de Lisbonne, Erato, 1974
4 Резултат
*
*
*
5 Наводи
Дополнителни извори
*Пол Филмер, (''sic''), рефрен од северен Лондон, април 2005 година.
*Gabriella Biagi Ravenni, , Центро студија Џакомо Пучини, 1999 година.