procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Генобауд (3 век)

Генобауд или Генебод'' бил крал на Франките « на бреговите на океанот l'Océan » на крајот од 3 век. Тој е првиот франкиски водач познат на историјата.
1 Франки
Франките се сојуз (лига) на германски народи која се оформила во првата половина на 3 век, како одговор на создавањето на лигата на Алеманите. Во 241, некој прв франкиски напад, веројатно на Хатите бил одбиен од страна на Аурелијан, кој убил седумствотини Франки и заробил триста, подоцна продадени како робови,.
2 Животопис
Караусиј е менаписки римски офицер задолжен од страна на царот да ја брани Галија од нападите на саксонските и франкиски пирати, но тој повеќе сакал да соработува со нив оставајќи ги слободно да делуваат и да го делат со него пленот. Кога требал да биде осуден, Караусиј, кој ја контролирал римската флота, се повлекол во Британија каде себеси се прогласил за император во (286).
Максимијан Херкул, новоизбраниот император, отишол во Галија да го задуши бунтот, но не можел да делува во Британија бидејќи Караусидиј ја узурпирал флотата. На 1 јануари 287, тој бил предводник на прославата за инаугурација на неговиот конзулат, кога добил информација за франкиските напади коишто тој веднаш ги задушил . Поддржани од страна на Караусиј, кој станал нивен сојузник, Франките ја преминале Рајна за да го заземат островот Батавија и Шелда, земји кои се наоѓале во рамки на Империјата но речиси ненаселени од страна на Римјаните. Караусиј веќе го контролирал Портус Итиус (денес Булоњ-сир-Мер), а оваа франкиска колонијализација му овозможувала да контролира три значајни пловни патишта (реките Рајна, Меза како и Шелда) .
За да подготви преземање на Британија, Максимијан треба да покори еден од овие два региона и затоа го нападнал устието на Рајна. Тој тука ги донел своите легии, ја опустошил земјата и мошне брзо ги покорил варварите кои, под водство на нивниот крал Генобауд, му се потчиниле на царот, кој им доделил мировен договор (федус), со кој им било дозволено да останат во регионите под римска окупација и доминација, во (288). Франките тогаш ги ослободиле сите нивни римски заробеници. Максимијан на ова подрачје оставил војници и занаетчии со цел да изгради флота против Караусиј, но таа експедиција била неуспешна и дури пет години подоцна, во 293, Констанциј I Хлор ќе ја освои Британија и тоа набрзо после убиството на Караусиј и откако претходно ќе го заземе Портус Итеус ,,.
Не се знае точно од кој народ потекнува Генобауд. Првите хипотези се дека тој бил припадник на Хамавите, народ кој бил дел од франкискиот сојуз, потоа дека бил Бруктер, бидејќи различните воени операции на Максимилијан се наоѓаат спроти Келн, каде на тоа време живеел тој народ. Најпосле, врз основа на терминот « крал на Франките на бреговите на Океанот » кој го дал некој римскиот панегрист, Жан Пјер Поли предлага во него да се гледа како на Хаук, односно како на припадник на древното франкиско племе Хауци,
3 Анекси
3.1 Поврзано
* Франки - Франкиски федерати - Лети - Список на франкиски кралеви
* Доцна Антика - Караусиј - Максимијан
3.2 Библиографија
* Kurth-Clovis.
* Werner-Origines.
* Périn-Feffer-Francs.
* .
* Rouche-Clovis.
Харието

Харието бил водач на банда салиски платеници од средината на 4 век, во служба на Римското Царство.
1 Животопис
Во 350, Магненциј го убил императорот Константин I и се прогласил себеси за император. Граѓанската војна која се водела Магненциј и Константин II, братот на Константин Велики придонела трупите да се повлечат од германската граница, па Алеманите и Франките почнуваат да ја освојуваат римската провинција Горна Германија. Еден офицер од франско потекло, Клавдиј Силван, исто така се прогласил за император, но наскоро бил убиен, во 355. Со овие настапи одбраната на Римјаните против Германите ослабнала. Во 356, Јулијан, кој за таа прилика бил наречен Цезар, влегува во војна против Алеманите.
Зозим малку претходно кажува за некој Салиец по име Харието, водач на група платеници (ловци на глави), кој тогаш живеел во Колонија Августа Треверорум (Трир). Гледајќи како провинцијата станува жртва на грабежи, решава да се заложи во одбрана на Римјаните, ги води своите другари во шумите за да постави заседи на Франките. Кога варварите ќе ги подигнеле своите кампови за преноќување и кога ќе се успиеле, Харието и другарите тргнувале во напад, ги масакрирале и им ги отсекувале главите кои ги оставале да ги види населението. Императорот Јулијан слушнал како луѓето зборуваат за ваквите акции и гледајќи дека се ефикасни, му плаќал на Харието да продолжи со ноќните напади против варварите истовремено продолжувајќи да ги напаѓа дење со вообичаената негова војска. Франките, трпејќи огромни загуби без да ја знаат причината, најпосле се откажале од грабежите . Во тек на овие напади Харието го заробил Небигаст, хамавски принц што му овозможило на Јулијан да преговара и да склучи примирје со Франките. Римјаните ги предале заробените под услов Франките да се повлечат од римската територија.,.
Амијан Марцелин потоа раскажува дека некое време по смртта на узурпаторот Прокопиј (366), Харието, кој станал командант на двете Германии, се борел против Алеманите кои се обидувале одново да ја освојат империјата (веројатно пролетта 368). Тој бил убиен во текот на оваа задача . Императорот Валентинијан I кој бил зафатен со други приоритети во Империјата, можел да применува само дефанзивни мерки. Тој тргнал против Алеманите во 372 но не успеал да го покори кралот Макријан со кој потоа бил приморан да преговара поради офанзивата на Сарматите во Панонија.
2 Библиографија
*
2.1 Првостепени извори
* Зозим, ''Нова Историја'', надворешна врска: .
* Амијан Марцелин, ''Историја на Рим'', livre XXVII, chapitre I.
2.2 Второстепени извори
•Godefroid Kurth, Clovis, le fondateur, Éditions Tallandier, 1896 (réimpr. 2000) (ISBN 2-235-02266-9), p. 99-100.
•Laurence Charlotte Feffer et Patrick Périn, Les Francs (tome 1 - A la conquête de la Gaule), Paris, Armand Collin Editeur, 1987 (ISBN 2-200-37070-6).
•Christian Settipani, « Clovis, un roi sans ancêtre ? », dans Gé-Magazine, no 153, octobre 1996, p. 27 .
Милано-Санремо 2010

Милано-Санремо 2010 беше 101-во издание на Милано-Санремо, велосипедска трка, која се одржа на 20 март. На трката победи Оскар Фреир од Шпанија во групниот завршен крај.
1 Тимови
Настапуваа 25 тима на Милано-Санремо 2010. Секој тим стартуваше со 8 возачи, сочинувајќи ја почетната група од 200 возачи. Тие се:*************************
2 Резултати
, Велосипедист, Тим, Време
1, 6h 57' 28"
2, и.в.
3, и.в.
4, и.в.
5, и.в.
6, и.в.
7, и.в.
8, и.в.
9, и.в.
10, и.в.
Извор: CyclingNews<ref ''cyclingnews.com'', 20 март 2010. Retrieved 12 април 2010.
Апоапсида

Апоапсида е точка на орбитата на некое вселенско тело или друг објект, која е најдалеку до телото околу кое орбитира.
Кога станува збор за кружење околу планетата Земја, тогаш апоапсидата се вика апогеј, а кога кружи околу Сонцето се вика афел, итн.
1 Поврзано
* Периапсида
Периапсида

Периапсида е точка на орбитата на некое вселенско тело или друг објект, која е најблиску до телото околу кое орбитира.
Кога станува збор за кружење околу планетата Земја, тогаш периапсидата се вика перигеј, за кружење околу Сонцето перихел, итн.
1 Поврзано
* Апоапсида
Андеја (космодром)

Андеја е космодром и ракетна база која се наоѓа на островот Андеја во северна Норвешка. Од 1962 година од космодромот Андеја се истрелани над 1.200 ракети со секакви конфигурации.
Во 1997 година е отворена опсерваторијата ALOMAR, која има за цел да ги испита средните слоеви на атмосферата во арктичните региони.
1 Поврзано
* Норвешки вселенски центар
Плесецк

Плесецк (|Космодром Плесецк) е руски космодром сместен во Архангелската област, Русија, околу 800 км северно од Москва и 200 км јужно од Архангелск.
Космодромот Плесецк исклучиво се користи за лансирање на воени вештачки сателити кои се поставуваат во орбитата со високи инклинации, вклучувајќи ги и поларните. Положбата е погодна затоа што теренот северно од космодромот е ненаселен и има субполарен и поларен тере.
Моментално, ракетите Сојуз, Космос, Молнија, Рокот и Циклон ракете се лансираат од Плесецк. Ракетите Протон и Зенит се лансираат само од Бајконур.
1 Поврзано
* Бајконур
* Капустин Јар
Небигаст

Небигаст бил хамавски принц од средината на 4 век.
1 Животопис
Во текот на годините по немирите во 350 г, убиството на императорот и граѓанските војни довело до повлекување на римските трупи долж германската граница а тоа пак ги поттикнало германските народи, Франки и Алемани да ги зачестат грабежите Хамавите, тогаш веќе составен дел од лигата на Франките испратиле трупа под команда на Небигаст, син на кралот на Хамавите, за да ја опљачка Долна Германија. Но неговата трупа била сопрена од страна на Салиецот Харието кој го заробил Небигаст. Подоцна, цезарот Јулијан преговарал со франкиските кралеви и договорил размена на заробеници, меѓу кои и Небигаст, во замена за тоа Франките да ја напуштат римската територија.,
Меѓутоа, Годфроа Курт тврди дека заробен бил кралот на Хамавите, таткото на принцот, кој се викал Небигаст додека пак Кристијан Сетипани вели дека тоа име го носел принцот, односно синот. Можеби едноставно и двајцата го носеле истото име.
2 Некој Небиогаст на почетокот на 5 век
Според Курт, кога Константин III се прогласил за император во 407, тој преговарал со Франките и на двајца од нив, Едобих и Небиогаст им доверил значајни места во неговата војска и ги задолжил да ја чуваат Рајна. Двајцата франкиски војсководци биле победени и убиени во 410 од Геронтиј, кој се борел на страната на Максим. И други автори го спомнуваат Едобих но само Курт и Франц Стааб зборуваат и за Небиогаст ,. Хронолошки, овој Небиогаст не може да биде истиот со хамавскиот принц, но веројатно му е некој близок роднина.
3 Белешки и наводи
3.1 Поврзано
* Харието
* Хамави
3.2 Првостепени извори
* Zozime, ''Histoire Nouvelle'', надворешна врска .
3.3 Второстепени извори
• Godefroid Kurth, Clovis, le fondateur, Éditions Tallandier, 1896 (réimpr. 2000) (ISBN 2-235-02266-9), p. 99-100.
• Laurence Charlotte Feffer et Patrick Périn, Les Francs (tome 1 - A la conquête de la Gaule), Paris, Armand Collin Editeur, 1987 (ISBN 2-200-37070-6).
• Christian Settipani, « Clovis, un roi sans ancêtre ? », dans Gé-Magazine, no 153, octobre 1996, p. 27 .
• Franz Staab (de), « Les royaumes francs au Ve siècle » dans Clovis - Histoire et Mémoire - Actes du colloque international d'histoire de Reims, vol. 1, Presses Universitaires de la Sorbonne, décembre 1997 (ISBN 2-84050-079-5), p. 541-566 .
Домбаровски

Домбаровски е база за лансирање на интерконтинентални балистички ракети (ИКБР), која се наоѓа во Оренбуршката област во Русија.
На 22 декември 2004 вооружените сили на Руската Федерација спровеле лансирање на ракетата Р-36 од космодромот Домбаровски до полусостровот Камчатка.
Во моментов космодромот го користи меѓународната вселенска компанија "Космотрас" за комерцијални лансирања на ракетите "Дњепар". Поважни товари, изведени од "Дњепар":
* 12 јули 2006 - „Џенезис I“
* 28 јуни 2007 - „Џенезис II“
1 Наводи
Палмачим (авиобаза)

Палмахим (|פלמחים) — воздухопловна база во Израел, сместена на средоземниот брег. Во оваа база се наоѓаат хеликоптери, беспилотни разузнавачки летала, ПВО летала, како и полетувачката површина на ракетата Чави, која исфрла товар во повратната орбита над Средоземното Море. Така би било сигурно дека остатоците од ракетата ќе паднат над водата, а не над населено место. Едно од последните лансирања се одвивало на 11 јуни 2007 година кога бил лансиран разузнавачкиот вештачки сателит Офек 7.
1 Наводи
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Гари

Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Гари — главна селска црква во дебарското село Гари. Изградена е во XIX век. Црквата претставува правоаголна базилика.
Црквата се одликува со особено богат фрескоживопис, кој бил насликан од Дичо Зограф и неговата тајфа, богатиот иконостас изработен од гарците Марко, Јован и Петре Филиповски, како и иконите изработени од гарци.
Црквата во Гари, како и во останатите мијачки села е оградена со бедем.
1 Историја
Црква била завршена во 1860 година, а на самата црква за нејзино фрескоживописување работеле мајсторите Дичо Зограф, син му Аврам Дичов и ученикот Петар Јованович. Во богатиот иконостас на црквата се наоѓаат и икони изработени од Дичо Зограф во периодот 1857-1866.
Сепак се верува дека црквата во Гари е многу постара, околу три века.
Црквата била осветена во 1866 година.
1.1 Кражба
Во септември 2011 година во црквата била извршена тешка кражба, каде биле одземени два метални крста, седум „Ареолиот“ икони, пет сребрени икони од внатрешноста на олтарот и околу 4.000 денари.
2 Внатрешност
2.1 Фрескоживопис
Црквата се одликува со доста богат и зачуван фрескоживопис. Фреските во црквата се наоѓаат насекаде и нема ниедно празно место, па така дури и на горниот кат во црквата се наоѓаат интересни и богати фрески. Сите фрески од црквата се изработени од страна на Дичо Зограф, неговиот син Аврам Дичов и ученикот Петар Јованович.
Една одлика на црквата е окото нацртано во триаголник, за кое се верува дека ве следи било како вие да се движите. Овој симбол најчесто се поврзува со слободното ѕидарство, но сепак не може да се поврзе веднаш со тоа. Покрај овој знак, во црквата се наоѓа и сонце со 16 краци на сонцето, кое селаните го сметаат за симбол на Мијачко.
Дичо ги насликал фреските во внатрешноста на црквата, која е позната по тоа што на еден свој свод ја има фреската на Богородица со ангелски крилја, што е редок мотив во македонските цркви.
Фрескоживописот бил обновен во текот на 1986 година.
2.2 Иконостас
Покрај богатиот фрескоживопис, за иконостасот се погрижиле познатите копаничари Петре Филиповски Гарката и неговите браќа Марко и Јован Филиповски, кои потекнуваат од Гари.
3 Предмети
Во црквата се чуваат и коски донесени од Ерусалим, за кои се верува дека носат здравје и живот.
4 Галерија
;Внатрешност
5 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Гари
Бургенланд (округ)

Бургенланд (|Burgenlandkreis) — округ во Саксонија-Анхалт, Германија.
1 Историја
Округот бил основана со спојување на поранешните окрузи Бургенланд и Вајсенфелс како дел од реформата во 2007. На 16 јули 2007, окружниот парламент одлучил повторно да се смени името во Бургенланд, стапувајќи на сила на 1 август 2007.
2 Градови и општини
Округот Бургенланд се состои од следниве единици:
Слободни градови Слободни општини
Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на заедницата на општини; <sup>2</sup>град
3 Поврзано
* Бургенланд (поранешен округ)
* Бургенланд — германско име на сојузна покраина Градиште во Австрија
Шчорс (филм)

„Шчорс'“ (|Щopc) е филм на укранскиот режисер Александар Довженко. Завршен во 1939 г., по нарачка на Сталин, и го обработува животот на украинскиот болшевички командант Николај Шчорс. Улогата на Шчорс ја толкува Евгениј Самојлов (1912–2006).
1 Поврзано
* Филмско студио „Довженко“
Плоштад Халицка (Киев)

Плоштадот на победата (украински: ''Площа Перемоги'') е плоштад кој се наоѓа покрај истоимената улица, булеварот Тарас Шевченко во Киев, Украина.
До 1952 година, плоштадот бил познат како Галицки плоштад.
Плоштадот е посветен на победата на земјата во текот на Големата татковинска војна.
Една од најзначајните градби на плоштадот е Киевскиот циркус. Во средината на плоштадот се наоѓа споменик висок 30 метри.
Шрихарикота

Шрихарикота или Шрихарикоте е корален остров во близина на брегот на Андра Прадеш во Индија на околу 80 км северно од Мадрас.
На овој остров се наоѓа и единствениот индиски вселенски центар, користен од ИСРО за лансирање на многустепени ракети како што се PSLV и GSLV.
1 Поврзано
* Вселенски летови во 2008
Иван Бабунски

Иван Бабунски — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.
1 Животопис
Иван Бабунски се приклучува на ВМРО и е назначен за војвода во Солунскиот револуционерен округ. По убиството на Александар Протогеров во 1928 година поминува на страната на протогеровистите заедно со окружниот раководител Михаил Шкартов .
Учествува во зборната чета на протогеровистите, која е разбиена во Јодола од михаиловистката чета на Георги Настев и Стојан Вардарска . Заедно со Димитар Димашев се спасува од борбата, но кај Самоков двајцата се убиени од михајловистите .
2 Наводи
Патонски мост (Киев)

Патонскиот мост (украински: Міст Патона) е мост се наоѓа во престолнината на Украина, Киев. Мостот минува преку реката Днепар, а е именуван според нејзиниот градител, Евгениј Патон.
Овој мост бил изграден во периодот од 1941 до 1953 година, и е најголемиот во Украина со должина од 1.543 метри или 5.062 стапки. Официјално бил отворен на 5 ноември 1953 година. По неговото отворање, мостот немал некои поголеми обнови до 1968 година, кога биле поставени огради од двете страни, бил обележан пешачкиот и автомобилскиот сообраќај. Во 1976 година се сметало дека мостот нема да може да издржи, бидејќи бил дизајниран за околу 10.000 возила на ден. Сепак, резултатите покажале дека мостот е способен да издржи и до 70.000 возила дневно.
Во 2004 година, мостот претрпел голема реконструкција. Истата година престанал да постои трамвајскиот сообраќај покрај мостот, а биле додадени дополнителни ленти преку кои бил регулиран големиот метеж по мостот. Денеска, мостот е поделен на седум патеки. Од 1 февруари 2008 година, по иницијатива на Министерството за транспорт на Украина, на мостот било додадено дополнително осветлување. Во 2009 и 2010 година, мостот бил повторно реновиран.
Кон крајот на 2011 година, мостот треба да започне со нова реконструкција.
Центар за лансирање Алкантара

Центарот за лансирање Алкантара (|Centro de Lançamento de Alcântara) е бразилски космодром за лансирање на сателити сместен во близина на градот Алкантара, во сојузната држава Маранјо, Бразил. Алкантара се наоѓа на северното крајбрежје на Атлантскиот Океан. Космодромот е управуван од страна на бразилските военовоздухопловни сили (''Comando da Aeronáutica''). Алкантара е најблискиот космодром за лансирање до екваторот, што дава голема предност при лансирањето на сателити во геосинхронта орбита, истата предност ја има и Гвајнскииот вселенски центар.
Конструирањето на базата започнало во 1982 година. Првото лансирање се одвило на 21 февруари 1990 година при која што била лансирана надзвучната ракета од типот Sonda 2 XV-53. Тука се лансирани и ракетите Онгорон I и Онгорон II од страна на француската влада во 1994 година
До сега, само ракетите од типот VLS-1 биле лансирани на овој космодром. На 22 август 2003 година, експлозијата на третата ракета VLS-1 убила 21 лице. Во план се и неколку лансирања на некои меѓународни ракети од оваа база. Во 2003 година е склучен договор со Украина за лансирање на ракетата Циклон-4 како и со Израел за лансирање на ракетите Чави. Во план се и лансирања на руските ракети од типот „Протон“ и на кинеските ракети од типот Чанг џенг 4.
Сегашните планови на владата на Бразил се за конструирање на граѓански вселенски центар, раководен од Бразилската вселенска агенција.
1 Наводи
Станка Златева

Станка Златева Христова (|Станка Златева Христова) (роден на во Крушаре, Сливенска област) е бугарска борачка. Таа го освои сребрениот медал на Летните олимписки игри во 2008, одржани во Пекинг во дисциплината слободен стил до 72 кг.
Станка Златева се занимава со женско борење уште од 1997 година, когаш била на 14 годишна возраст. Нејзиниот прв тренер бил Демир Демирев а потоа таа тренирала со Валери Рајчев во Ќустендилски спортски клуб и во репрезентацијата, како и со Огњан Рајчев во репрезентацијата. Од 2006 година таа се натпреваруваа за Левски Софија, каде што нејзиниот тренер е поранешниот светски шампион и трикратен европски шампион Симеон Штерев.
Таа била првиот бугарски женски борач на Олимпијада. Дебитирала на Олимпијадата во 2004 година во Атина, каде што таму Златева ја претставувала и била 12 на листата. Во 2008 на Олимписките игри во Пекинг, таа беше подготвена да го освои златото, но изгуби изненадувачки во финалето од Ванг Џиао на НР Кина.
Во крајот на 2010 година, беше откриено дека Златева била понудена да се натпреварува за Азербејџан на Олимпијадата во 2012, но беше цврсто одбијено да се разговараа за секоја таква можност со азербејџанците, како што таа ќе биде подготвена да ја претставува само Бугарија.
На 19 декември 2011 година Станка Златева беше одликувана со титула бугарски спортист на годината за третпат од почетокот на нејзината кариера во женското борење, станувајќи заеднички еднакви со борачот Бојан Радев во однос на бројот на пати, когаш го освоиле титулот бугарски спортист на годината.
Реформа на окрузите во Саксонија-Анхалт 2007

Реформата на окрузите во Саксонија-Анхалт 2007 (или Kreisgebietsreform 2007) — закон во Саксонија-Анхалт, Германија, кој стапи во сила на 1 јули 2007, со кој се изврши реорганизацијата на окрузите на Саксонија-Анхалт. Се намали бројот на окрузи од 21 на 11. Девет нови окрузи беа оформени од соединување на постојните окрузи, додека Алтмаркрајс Залцведел и Штендал, како и урбаните окрузи Хале и Магдебург останаа недопрени.
1 Понатамошни настани
*Окружното собрание на Залцланд одлучи да го промени името во Залцландкрајс.
*На 16 јули 2007, окружниот парламенто на округот Бургенланд одличи повторно да го смени името во Бургенланд, стапувајќи таа одлука на сила на 1 август 2007.
Јордан Бадев

Јордан Бадев (во — во ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Внатрешната македонска револуционерна организација, литературен критичар, публицист и новинар во Бугарија.
1 Животопис
Бадев е роден во 1888 година во Битола, тогаш во Отоманското Царство. Во 1906 година завршува Битолска машка гимназија. Студирал словенска филологија на Софискиот универзитет, а потоа учи во Лозана. Се вратил во Македонија и учителствувал во Битола, Самоков и Софија. Во 1911 година, Бадев ја поддржал иницијативата за создавање на легална политичка партија на Македонците - егзархисти во Отоманското Царство - проект кој пропаѓа поради зајакнувањето на политичките тензии и избувнувањето на Првата балканска војна. По Втората балканска војна, во 1913 година, тој се населил во Бугарија и станал учител во Софија. Тој бил еден од членовите-основачи на Македонскиот научен институт .
Почнува да се занимава со литература и новинарство. Пишувал во списанието „''Златорог''“ и во весникот „''Зора''“, а од 1931 година, тој бил уредник на културните прашања на „''Зора''“. Ги уредувал весниците „''Народност''“ и „''Миргород''“. Бадев има голем број на статии во врска со бугарската книжевност - како обшотеоретични статии и прегледи, така и портрети и погледи. Во 1938 година, излегла неговата книга „''Животот и уметноста''“ .
Бадев бил масон. и активен учесник во македонското ослободителното движење. Одржува тесни контакти со раководителите на обновена по Првата светска војна, ВМРО, од која добива парична издршка По поделбата на организацијата на Протогеровисти и Михајловисти, тој застанал на страната на Протогеровистите. Пишува во весникот "Македонија"..
Во годините пред Втората светска војна, тој бил приврзаник на ориентација на Бугарија кон Третиот Рајх, политика во која тој гледал надеж за позитивно решавање на македонското прашање. Бадев е автор на неколку книги, како „''Даме Груев. Живот и дело''“(Скопје, 1943) и многу статии посветени на учесници во македонското движење.. Бадев е и автор на потпишаната од ВМРО книга „''Заговорот против Тодор Александров''“.
Бадев бил убиен без суд и пресуда по Деветосептемврискиот удар во 1944 година. Во март 1945 година е осуден посмртно на Случај № 6 на интелектуалците од низата постапки на т.н. Народен суд Реабилитиран е в 1996 година од Врховниот Суд на Бугарија..
2 Библиографија
*** , статија од Јордан Бадев објавена во сп. „Златорог“, год. III, книга 3-4, Софиja, 1922 г.
3 Наводи
Плоштад „Свети Михаил“ (Киев)

Плоштадот Свети Михаил (украински: ''Михайлівська площа'') е плоштад кој се наоѓа во реонот шевченко во Киев, Украина, меѓу улиците Михаиловска, Житомирска, улицата Три светители и Владимирска.
Овој плоштад е еден од најстарите во градот. Бил формиран во текот на 12 век, во времето на Киевска Рус, и се наоѓа пред влезот од истоимената катедрала. Својата сегашна форма и големина, плоштадот го добил во 1850 година. Името на плоштадот било додадено во 1869 година, односно во времето кога била формирана и улицата посветена на Свети Михаил.
Површината на плоштадот претрпел големи промени во текот на советско време. Во 1919 година бил уништен споменикот послетен на книгињата Олга, а во 1930 година бил срушен и христијанскиот храм. По добивањето на независност на Украина, овој реон започнал повторно да се обновува, вклучувајќи го и храмот и плоштадот.
Стојко Бакалов

Стојко (Стојчо ) Бакалов, познат како Бакалчето — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација, Македонскиот комитет и Внатрешната македонска револуционерна организација.
1 Животопис
Бакалов е роден во 1872 година во Игуменец, Петричко, тогаш во Отоманското Царство, денес во Бугарија. Станува учител во своето родно село, каде што е посветен во делото на ВМОРО и е избран за нејзин легален раководител. Во 1900 година излегува во илегала и води чета во Петричко и Мелничко.
Во 1901 година поради злоупотреба на комитетски средства е осуден на смрт од страна на Серскиот окружен револуционерен комитет и преминува на страната на ВМОК. Според Христо Силјанов, Бакалов се наоѓа меѓу најважните ''"пионери на врховизмот од другата страна на границата (во Македонија б.н)"''.
Учествувал во Горноџумајското востание во 1902 година. Во текот на востанието на 28 септември 1902 година бич еден од раководителите во борбата во месноста „Црна Скала“ кај село Барбарево, Струмичко. По Младотурската револуција во 1908 година бил учител во Крстилци, Петричко.
За време на Првата балканска војна е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во четата на Дончо Златков, а подоцна во 14 Воденско дружина.
Во расцепот во ВМРО застанува на страната на крилото на Александар Протогеров. Убиен е во 1928 година во Чуричени, Петричко.
2 Наводи
Софиски плоштад (Киев)

Софискиот плоштад (украински: ''Софійська площа '') е плоштад кој се наоѓа во Киев, Украина. Плоштадот се наоѓа во реонот Шевченко, и ги поврзува Владимирската, Тарасовската, Софиската и Рилската улица.
Изградбата на плоштадот или местото каде се наоѓа денешниот плоштад е поврзано со изградбата на црквата Света Софија. Таа започнала во 1011 година во времето на кнезот Владимир Велики кој во 988 година го прифатил христијанството како службена религија во Киевска Рус . Катедралата била завршена во 1037 година, во времето на киевскиот кнез Јарослав Мудриот, познат како голем градител на цркви.
Своето име плоштадот го добил во 1869 година, кога биле именувани многу слични згради и градби во градот. Во текот на советското владеење, плоштадот главно бил пренасочен кон одбележување на победата на Црвената армија во текот на војната, па според ова се нарекувал Плоштад на Црвената армија, со исклучок на германското владеење на градот од 1941 до 1943 година.
Здружена општина

Здружена општина или Општинска заедница (|Verbandsgemeinde) — административна единица во германските покраини Рајнска област-Пфалц и Саксонија-Анхалт.
1 Рајнска област-Пфалц
Постојат 163 здружени општини во Рајнската област-Пфалц, кои се групирани во 24 окрузи и поделени во околу 2.200 општини.
Многу од здружените општини се основани во 1969 година. Порано името на административната единица било ''Амт''. Многу од функциите на општинската власт за неколку општини се споени и администрирани од поголем или неколку централни градови или општини заедно во група, додека поединечните општини сè уште имаат ограничен степен на локална автономија.
2 Саксонија-Анхалт
Единаесетте окрузи на Саксонија-Анхалт биле поделени на ''Амтови'', а од 1 јули 2009 година на здружени општини. Со владината реформа од јануари 2010 година, има 18 здружени општини во Саксонија-Анхалт.
3 Поврзано
* Здружени општини во Рајнската област-Пфалц
* Здружени општини во Саксонија-Анхалт
* Здружени општини во Тирингија
Ан дер Фине

Ан дер Фине (|An der Finne) — општинска заедница во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Пред владината локална реформа од 1 јули 2009, ова било ''Амт'', покривајќи ја истата површина, но поделена во повеќе општини. Наречена е по Фине, серија на ридови помеѓу Лоса и Екартсберга. Се наоѓа на околу 20 километри западно од Наумбург и 25 километри североисточно од Вајмар. Седиштето на заедницата на општини е Бад Бибра.
Заедницата на општини Ан дер Фине се состои од следниве општини:
# Ан дер Постштрасе
# Бад Бибра
# Екартсберга
# Фине
# Финеланд
# Кајзерпфалц
# Ланиц-Хасел-Тал
Плоштад на украинските херои (Киев)

Плоштад на украинските херои (украински: ''Площа Українських Героїв'') е плоштад кој се наоѓа во Киев, Украина. Плоштадот се наоѓа во реонот Шевченко, поврзувајќи се со улиците Голема Василкивска, Хетман Павел Скоропадски и Евген Чикаленко.
Плоштадот започнал да се гради во втората половина од 19 век. Во 1891 година, областа била наречена Караваевска според хирургот Владимир Караваев. Еден од првите објекти кои биле изградени овде била Караваевската бања. Овде се наоѓала и куќата на Лав Бендерски.
Во 1914 било планирано да биде изграден споменик на Тарас Шевченко, но ова не се остварило поради војната. Во 1938 улицата била преименувана според Лав толстој, а со тоа и плоштадот.
Современото име во чест на украинските херои е усвоено во 2023 година.
Банкова улица (Киев)

Банковата улица (украински: ''Вулиця Банкова'') е улица која се наоѓа во Киев, Украина. Улицата се наоѓа во Печерскиот регион. Во овој дел се наоѓа администрацијата на претседателот на Украина.
Улицата била изградена во текот на 1870 година. Во текот на својата историја, таа се нарекувала Царедатска, Банкова, Комунистичка и Орџоникиѕе.
Улица на Иван Мазепа (Киев)

Улицата на Иван Мазепа (украински: ''Вулиця Івана Мазепи'') е улица која се наоѓа во Печерскиот реон на Киев, Украина. Улицата се наоѓа меѓу Арсеналниот плоштад и Плоштадот на славата.
Местото каде денеска се наоѓа улицата било населено уште во времето на Киевска Рус, поврзувајќи го градот со Киевско-печерската лавра. Во текот на 19 век улицата била изградена и посветена на Свети Никола. Во 1919 година, улицата го добила своето денешно име.
На оваа улица се наоѓаат амбасадите на Латвија и Молдавија, поликлиниката на Печерскиот реон како и Киевката палата на младите.
Црква „Св. Преображение“ - Локов

Свето Преображение претставува селска црква во струшкото село Локов. Заедно со останатите две цркви од истото село, таа припаѓа под јурисдикција на Првата струшка парохија.. Камен-темелникот бил осветен и поставен на 19 јули 1994 година од страна на Митрополитот г. Тимотеј. Црквата е позната е по тоа што во неа е забранет влез за жени поради некоја икона.
;Легенда
Во црквата постои правило на кој влезот на жените во објектот е забранет. Според тоа легендата многу поодамна во селската црква несмеело да влегуваат жени, поради иконата која се наоѓала во црквата, сè до денот Св.Преображение кога некоја жена влегла. Во тој момент иконата ја снемало, а селаните се вдале во потрага под дрво и камен да се најде иконата, а жената била протерана од селото. После многу долги години иконата ја нашле на карпа каде што ја изградиле сегашната црквата Св. Преображение, и ден денес таму не смее да влезе жена, и на празникот Св. Преображение во дворот од црквата може да има жени, но никоја не смее да влезе.
1 Поврзано
* Локов
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Прва струшка парохија
Алберто Аквилани

Алберто Аквилани (италијански: ''Alberto Aquilani'', роден на во Рим) — поранешен италијански фудбалер кој за последно настапувал за шпанскиот клуб ФК Лас Палмас.
Својата кариера ја започнал во младинскиот тим на Рома, за да во 2002 потпише повеќегодишен договор. Во Серија А дебитирал на 10 мај 2003 против Торино. Во сезоната 2003–2004 бил даден на позајмица во Триестина.
Во 2009 година, Аквилани потпишал за англискиот премиерлигаш Ливерпул за сума од 20.000.000 евра. По една сезона помината во Ливерпул, бил даден на позајмица во Јувентус во 2010 година, а во сезоната 2011-2012 бил даден повторно на позајмица во Милан.
Аквилани бил член на сите младешки репрезентации на Италија. За првиот тим дебитирал во 2006 година против Турција.
Ханс фон Сект

Генерал Ханс фон Сект (|Hans von Seeckt; - ), бил висок офицер во германската армија. Во текот на Првата светска војна бил на Источниот фронт. По војната, како началник на генералштабот (1919-1920) го организирал Рајхсвер (''Reichswehr''), се залагал за сојуз со болшевичка Русија против Полска, но за време на Каповиот пуч, 1920 година, одбил да издаде наредба за настап према пучистите (Рајхсвер не пука кон Рајхсвер!). Во периодот од 1930 до 1932 година, како член на Народната партија, бил пратеник во Рајхстагот, а од 1934 до 1935 бил советник на Чанг Кај Шек.
1 Поврзано
* Рајхсвер
* Рајхстаг
Амадеус

„Амадеус“ е историски филм снимен во 1984 во режија на Милош Форман и сценарио на Питер Шефер. Филмот е адаптација на истоимената театарска претстава на Шефер, во која се раскажува за наводното соперништво помеѓу Волфганг Амадеус Моцарт и Антонио Салиери, двајца композитори кои живееле во Виена, Австрија, во втората половина на XVIII век.
„Амадеус“ беше номиниран за вкупно 53 награди од кои освои 40, меѓу кои и осум Оскари (вклучувајќи и Оскар за најдобар филм), четири БАФТА награди, четири Златни глобуси и една од Режисерското здружение на Америка. Во 1998, Американскиот филмски институт го рангираше филмот на 53-тото место на листата „100 години... 100 филмови“.
Пајажината на Шарлота 2: Големата авантура на Вилбур

''Пајажината на Шарлота 2: Големата авантура на Вилбур'' (|Charlotte's Web 2: Wilbur's Great Adventure) е американски цртан филм од 2006 година, и продолжение од на цртан филм „Пајажината на Шарлота“ од 1973. Филмот бил произведен од Paramount Pictures, Universal Pictures (како што се гледа логото на светот изданија), Universal Cartoon Studios (како што се гледа логото на меѓународни изданија), и Nickelodeon и дистрибуиран од страна на Paramount Home Entertainment во Северна Америка и Universal Studios Home Entertainment во странство.
Бургенланд (поранешен округ)

Бургенланд (|Burgenlandkreis) — поранешен округ на југот на Саксонија-Анхалт, Германија. Соседни окрузи биле (од север во насока на стрелките на часовникот) Мерзебург-Кверфурт, Вајсенфелс, Лајпциг, Ашерслебен-Штасфурт, Алтенбург, Грајц, урбаниот округ Гера, Зале-Холцланд, Вајмар, Земерда и Кифхојзер.
1 Историја
Округо бил основан во 1994 година, кога окрузите Наумбург, Небра и Цајц биле припоени.
2 Географија
Главни реки во округот биле Зале и нејзината притока Унштрут, и исто така на југот на округот Вајсе Елстер. Највисоката точка е Зелигенборнберг (355 м), најниската точка е во долината на Зале, во близина на Гозек (97,8 м).
3 Грб
Грбот прикажува градски ѕид во долниот дел, симболирајќи ги многуте замоци во округот, од кои го добил и името. Шесте зрна грозје ја симболизираат винската култура во областа околу Фрајбург, една од најсеверните вински области во Европа. Мечот и клучот на врвот се симболи за Св. Петар и Св. Павле, патроните на катедралите во Наумбург и Цајц. Овие два симбола се земени од грбот на округот Цајц, кога тој е припоен во Бургенланд.
4 Градови и општини
Градови, Заедница на општини, Слободни општини
5 Поврзано
* Бургенланд (округ) — денешниот округ
* Бургенланд — германско име на сојузната покраина Градиште во Австрија
Црква „Св. Петка“ - Локов

Света Петка — гробјанска црква во селото Локов. Сместена е во крајниот јужен дел од селото.
1 Историја
Црквата била изградена на почетокот од XX век.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источниот ѕид. Влезот е сместен од западната страна. На северниот ѕид има два прозорци, а на средината од апсидата отвор во облик на крст. Објектот е изграден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди. Во дворот на црквата се сместени селските гробишта.
3 Галерија
4 Поврзано
* Црква „Вознесение Христово“
* Црква „Св. Пеображение“
* Локов
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Прва струшка парохија
Цветко Бизев

Цветко Бизев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација и Внатрешната македонска револуционерна организација.
1 Животопис
Бизев е роден во 1886 година во разлошкото село Банско, тогаш во Отоманското Царство. Завршува петти клас и се занимава со трговија. Учествува во Илинденското востание како војвода на чета. По востанието е избран за член на Демирхисарскиот околиски револуционерен комитет .
При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение како служи во четата на Јонко Вапцаров, а подоцна во чета при 14 Воденска дружина .
По Првата светска војна учествува во основањето на Внатрешната македонска револуционерна организација .
2 Наводи
Дројсигер-Цајцер Форст

Дројсигер-Цајцер Форст (|Droyßiger-Zeitzer Forst) — општинска заедница во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Пред 1 јануари 2010, била ''Амт''. Се наоѓа западно од Цајц. Седиштетот на општинската заедница е во Дројсиг.
Општинската заедница Дројсигер-Цајцер Форст се состои од следниве општини:
# Дројсиг<sup>1</sup># Гутенборн
# Кречау
# Шнаудертал
# Ветерцојбе
Димитар Бужбов

Димитар Бужбов — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.
1 Животопис
Бужбов е роден во градот Охрид. При избувнувањето на Првата балканската војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во 3-та оделна партизанска чета и во зборната партизанска чета на МОО. Награден е со бронзен медал .
По Првата светска војна се утврдува во Корча, Албанија, и заедно со сограѓанинот Иван Златарев создаваат база на Внатрешната македонска револуционерна организација, ја помага револуционерната дејност во западна Македонија .
2 Наводи
Антонио Ночерино

Антонио Ночерино (италијански: ''Antonio Nocerino'', роден на во ) — италијански фудбалер играч од средниот ред на Орландо Сити.
1 Кариера
Својата кариера ја започнал во младинскиот тим на Јувентус, за да во 2003 потпише повеќегодишен договор. По една сезона, неговиот договор бил откупен од страна на Џенова, и во следните три сезони настапувал како позајмен играч за Катанѕаро, Кротоне и Месина. Во сезоната 2006-2007 настапувал за Пјаченца, а во 2007-2008 се вратил во Јувентус, но во 2008 година бил вклучен во трансферот на Амаури кој од екипата на Палермо се преселил во Јувентус додека Ночерино тргнал во обратен правец заедно со соиграчот Давиде Ланзафаме и плус нешто повеќе од 12 милиони евра. Ночерино настапувал во Палермо до 2011 година, кога бил купен од Билан. За Билан одиграл три сезони пред да биде позајмуван во Вест Хем Јунајтед, Торино и Парма. Во февруари 2016 потпишал за Орландо Сити.
Радка Кушлева

Радка Манолова Кушлева била народна пејачка од Бугарија, изведувачка на родопски фолклор. Уште додека била жива големата пејачка била нарекувана "Родопскиот славеј".
1 Животопис
Големата пејачка на Бугарија и Родопите Радка Кушлева е родена во 1926 година во селото Широка Лака, Смољанска област. Била наследничка на исклучителен музички род. Нејзината баба по мајчина линија е била истакната пејачка со оригинален репертоар. Од неа Радка Кушлева дознала најубавите песни.
Првите настапи на младата родопчанка се во 1942 година. Тогаш гласот и се слушал за првпат во Радио Скопје. Ученичка во Скопското економско училиште е одобрена од комисијата и на радио често се слушале оригиналните и родопски песни. Од 1948 година Радка Кушлева веќе пее на Радио Софија. Во текот на 50-те години на XX век снима повеќе од 70 оригинални родопски песни, поголемиот дел од кои се во Златниот фонд на Бугарското национално радио. Меѓу нив се "''Бела с'м, бела, јуначе''", нарекувана химната на Родопите, "''Заспало е челебијче''", "''Радо м'ри, бела Радо''", "''Доста ми се момне ле, навдигај''" и уште многу други. Позната е ексклузивната ревност на Радка Кушлева да трага и запишува стари песни од Родопите. За да научи нови песни често им помагала на возрасни жени во домашната и земјоделската работа. Така рамо до рамо со нив и веднаш до нив успеала да открие, заштити и промовира песни-бисери од ризницата на родопскиот фолклор.
Долго време пејачката ја обиколила целa Бугарија заедно со групата "Наша песна". Заедно со Борис Машалов, Ѓурга Пинџурова и Мита Стојчева се утврдувала како една од најпопуларните и сакани бугарски народни пејачки. Во 60-те години на XX век заедно со своите сестри Анка, Стефка и Марија, Радка Кушлева создала вокалниот квартет "Кушлеви". Тоа бил првиот бугарски камерен фолклорен состав. По својот неповторлив начин на музицирање и изградба на песната квартетот "Кушлеви" се претворил во уникатен феномен за бугарската музичка култура. Подоцна кон квартетот се присоедниле двете ќерки на Радка - Соња и Диди, и така квартетот станувал како секстет. Секстетот "Кушлеви" настапил со супериорен успех во поранешниот Советски Сојуз и Франција. Заедно со Емил Димитров и Богдана Карадочева, сестри Кушлеви за првпат претставиле бугарските народни и популарни песни преку оригинално шоу. Пејачката умира во 1984 година по успешен концерт во Велико Трново.
Унштрутал (општинска заедница)

Унштрутал (|Unstruttal) — општинска заедница во округот Бургенланд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Пред 1 јануари 2010, била ''Амт''. Сместена е по текот на реката Унштрут, приближно 50 километри западно од Лајпциг. Седиштето на општинската заедница е во Фрајбург.
Општинската заедница Унштрутал се состои од следниве општини:
# Балгштет
# Фрајбург
# Глајна
# Гозек
# Карсдорф
# Лауха на Унштрут
# Небра
Црква „Вознесение Христово“ - Локов (селска)

Вознесението Христово или Свети Спас — главна селска црква во селото Локов. Сместена е на ширина во југоисточниот дел на селото.
1 Историја
Од натписот над главниот влез од црквата може да се забележи дека црквата била изградена во 1939 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источниот ѕид. Главниот влез е сместен на западната страна, додека на јужната страна има спореден влез. Непосредно над главниот влез има натпис со годината на изградба, а над натписот има ниша со фреска на која е насликан Исус Христос. Над споредниот влез има празна ниша. На јужната страна има три правоаголни прозорци, додека на средината од апсидата има монофора. Објектот е изграден од варовник, а на рабовите се забележуваат камени тули. Црквата е покриена со кров од ќерамиди, а апсидата со лимен кров. Внатрешноста на црквата е зографисана, а иконостасот е богат со икони.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата и метален крст. Камбанаријата се наоѓа непосредно од десната страна на западниот ѕид на црквата. Таа има квадратна основа со залачени отвори во горниот дел. Варосана е во бела боја и е покриена со пирамидален кров од ќерамиди.
3 Галерија
;Надворешен изглед и двор
;Внатрешноста на црквата
4 Поврзано
* Црква „Св. Петка“
* Црква „Св. Пеображение“
* Локов
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Прва струшка парохија
Ветаутал

Ветаутал (|Wethautal) — општинска заедница во округот Бургенланд во Саксонија-Анхалт, Германија. Пред 1 јануари 2010, била ''Амт''. Сместена е по текот на малата река Ветау, притока на Зале, југоисточно од Наумбург. Седиштето на општинската заедница е во Остерфелд.
Општинската заедница Ветаутал се состои од следниве општини:
# Мајневе
# Мертендорф
# Молауер Ланд
# Остерфелд
# Шенбург
# Штесен
# Ветау
Вилхелм II (Германија)

Вилхелм II (германски: ''Wilhelm II;'' 27 јануари 1859 — 4 јуни 1941) — последниот цар (''Kaiser'') на Германија и последен крал на Прусија. Владеел од 1888 до 1918 година.
1 Животопис
Неговото целосно име било Фридрих Вилхелм Виктор Алберт Пруски (|Friedrich Wilhelm Viktor Albert von Preußen). Припаѓал на германската кралска династија Хоенцолерн. Неговиот татко бил Фридрих III кој владеел само неколку месеци во 1888 по смртта на својот татко Вилхелм I. Мајка му била Викторија, најстарата ќерка на британската кралица Викторија, па бил близок роднина со руската царица Александра.
Левата рака му била делумно парализирана поради повреда која ја имал при раѓањето.
Водел милитаристичка политика, ја унапредил воената индустријата, морнарицаа и го охрабрил освојувањето на прекуморските територии (|Weltpolitik).
Во Првата светска војна бил главно командант на германската војска, во сојузништво со Австроунгарија. Пред крајот на војната се одлучил за капитулација, но абдицирал текот под притисок на 9 ноември 1918. Наредниот ден заминал за Холандија, каде што побарал и добил азил и тука го поминал остатокот од животот.
2 Поврзано
* Причини за избувнување на Првата светска војна
* Мароканска криза
* Спомен-црква на царот Вилхелм
Ариевско уверение

Ариевско уверение (|Ariernachweis) — документ кој сведочи дека лицето е припадник на ариевската раса. Почнувајќи од април 1933 г. овој документ станал задолжителен по закон за сите чиновници во јавниот сектор, вклучувајќи ги просветните работници.
Постоеле два типа на уверение:
*„Мало ариевско уверение“ (''Kleiner Ariernachweis'') се добивало со поднесување на едно од следниве три:
**седум изводи од матична книга на родените или крштеници (лицето, неговите родители и баби и дедовци) и три венчаници (од родители и баби и дедовци) или нивни заверени примероци.
**„Родословна исправа“ (''Ahnenpass''),
**„Родословна табела“ - потврден генеалошки извод (''Ahnentafel'') или
*„Големо ариевско уверение“ (''Großer Ariernachweis'') што се барало за оние што поднесувале пријавници согласно Законот за наследство на земја (''Reichserbhofgesetz'') и за членство во НСДАП. За добивање на документот, барателот требал да го проследи семејното потекло до 1800 г. (до 1750 г. за офицери на СС).
Правната основа на уверението бил ставот 3 (т.н. „ариевски став“) од „Законот за обнова на чиновништвото“ (''Gesetz zur Wiederherstellung des Berufsbeamtentums'') од 7 април 1933. Првото напатствие за негова примена, објавено на 11 април 1933 г. гласи:
За неариевци се сметаат оние што потекнуваат од неариевски, особено Еврејски, родители или баби и дедовци. Доволно е еден родител или баба/дедо да не Ариевец. Ова особено важи ако еден од родителите или баба/дедо ѝ припаѓал на еврејската вера.
1 Поврзано
* Нирнбершки закони
* „Уверение за германска крв“ — за мешанци (''Mischlinge'')
2 Наводи
* Eric Ehrenreich. ''The Nazi Ancestral Proof: Genealogy, Racial Science, and the Final Solution''. Bloomington, IN: Indiana University Press, 2007. ISBN 978-0-253-34945-3