procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Нова џамија (Ростуше)

Нова џамија — џамија во долнореканското село Ростуше. Џамијата е сместена во средишниот дел од селото, на околу стотина метри од сретселото.
1 Архитектура
Градбата на џамијата има квадратна основа и е покриена со лимен кров со купола во среднишниот дел. Ѕидовите на џамијата содржат повеќе издолжени ланцетни прозорци, а аглите на ѕидовите се заоблени. Џамијата е бојадисана во светложолта боја со неколку истакнати столбчести делови кои се со светлокафеава боја. Минарето е обоено во бела боја, а се одликува со тоа што шерефето е покриено со покривна конструкција.
2 Поврзано
* Стара џамија
* Ростуше
* Дебарско муфтиство
Џамија (Видуше)

Џамија во Видуше — главна и единствена џамија во долнореканското село Видуше. Џамијата е сместена на крајот од селото.
1 Архитектура
Градбата на џамијата има четириаголна основа и пирамидален кров. Градена е од бетонски тули, а покривот е со ќерамиди.
2 Поврзано
* Видуше
* Дебарско муфтиство
Фелпке (Долна Саксонија)

Фелпке (|Velpke) — општина во округот Хелмштет, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 20 километри северно од градот Хелмштет и 10 километри источно од градот Волфсбург.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Фелпке се наоѓа помеѓу природните паркови Елм-Лапвалд и Дремлинг и околу десет километри источно од градот Волфсбург.
1.2 Општински единици
Општината е составена од следниве единици:
* Фелпке
* Мајнкот
* Варштет (со Биштет)
2 Галерија
Бардорф

Бардорф (|Bahrdorf) — општина во округот Хелмштет, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Бардорф се наоѓа помеѓу природните паркови Елм-Лапвалд и Дремлинг.
1.1 Општински единици
Општината е составена од следниве единици:
* Бардорф (со Бланкен)
* Макендорф (со Клинкерверк (Цигелај))
* Рикенсдорф
* Залсдорф (со Алтена)
Како посебна месност со куќи се води и Булерби (еден километар од Рикенсдорф).
2 Познати луѓе
* Алберт Саксонски — филозоф и бискуп
3 Галерија
Грос Твилпштет

Грос Твилпштет (|Groß Twülpstedt) — општина во округот Хелмштет, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Грос Твилпштет се наоѓа помеѓу природните паркови Елм-Лапвалд на југ и Дремлинг на север.
1.1 Општински единици
Општината е составена од следниве единици:
* Грос Твилпштет
* Клајн Твилпштет
* Папенроде
* Ример
* Грос Зисбек
* Клајн Зисбек
* Фолкмарсдорф
2 Галерија
Стара џамија (Ростуше)

Стара џамија — џамија во долнореканското село Ростуше. Џамијата се наоѓа на влезот од селото, на левата страна од патот.
1 Историја
Џамијата веројатно била изградена во XVII век, но историски претрпела неколку градежни зафати, така што нејзиниот првобитен изглед е изменет. Минарето на џамијата било изградено во поново време.
2 Архитектура
Градбата на џамијата има квадратна основа и пирамидален кров. Таа била изградена од дрво, што е најмногу забележиелно од нејзината предна страна, и камен, што се забележува на дел од страничните ѕидови и задната страна. Ѕидовите на џамијата се одликуваат со повеќе прозорци, кои на предната страна се во еден ред, додека на страничните ѕидови во два реда. Во делот од јужниот ѕид каде што завршува дрвената градба и продолжува онаа од камен се забележува разлика во големината и распоредот на прозорците. Минарето на џамијата е изградено од бигор. Дворот на џамијата е ограден со камена ограда, а во него се сместени муслиманските гробишта.
3 Поврзано
* Нова џамија
* Ростуше
* Дебарско муфтиство
Џамија (Велебрдо)

Џамија во Велебрдо — главна и единствена џамија во долнореканското село Велебрдо. Џамијата се наоѓа во источниот дел од селото, непосредно од левата страна на долниот крак од патот кој минува низ селото.
1 Архитектура
Градбата на џамијата има правоаголна основа и е покриена со лимен кров со купола во среднишниот дел. На ѕидовите од џамијата има повеќе залачени прозорци распоредени во два реда, додека на куполата има 16 монофори. Минарето се одликува со тоа што има три шерефиња. Неговата основна е квадратна до првото шерефе, а над него е кружна.
2 Поврзано
* Велебрдо
* Дебарско муфтиство
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Велебрдо

Свети Ѓорѓи — главна и единствена црква во долнореканското село Велебрдо. Црквата се наоѓа во крајниот јужен дел од селото, на околу стотина метри по исклучување од десната страна на долниот крак од патот кој минува низ селото.
1 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола. Ѕидовите на црквата содржат повеќе монофори и слепи ниши. Влезната врата се наоѓа на западната страна и над неа има ниша со правоаголна слика со ликот на Свети Георги. Црквата во целост е изградена од камен. Влезниот простор е покриен со кров од ќерамиди, додека крилата и куполата се покриени со лимен кров.
Во дворот на црквата има помошен објект.
2 Галерија
3 Поврзано
* Велебрдо
* Дебарско-кичевска епархија
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
Џамија (Требиште)

Џамија во Требиште — главна и единствена џамија во долнореканското село Требиште. Џамијата се наоѓа во источниот дел од селото.
1 Архитектура
Градбата на џамијата има правоаголна основа и е покриена со лимен кров со купола во среднишниот дел. На ѕидовите од џамијата има повеќе залачени прозорци распоредени во три реда, а залачени прозорци се среќаваат и на куполата. Особена одлика на џамијата е тоа што има две минариња со по три шерефиња.
2 Поврзано
* Требиште
* Дебарско муфтиство
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ростуше

Успение на Пресвета Богородица — црква во долнореканското село Ростуше. Сместена е на неколку стотина метра од селото и до неа води исклучување од десна страна на патот кој води до селото Велебрдо.
1 Историја
Познато е дека црквата била претворена во џамија од страна на муслиманското население на селото некаде во XIX век откако ја распалиле претходната градба и на нејзино место ја изградиле новата. Но, на 30 август 1918 година, џамијата повторно била претворена во православна црква со нејзиното старо име и во неа била служена литургија со 12 свештеници од околните села.
Обновената црква е преосветена на 30 јули 2023 г. од митрополитот Тимотеј Дебарско-кичевски и епископот Партениј Антаниски.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со две осумаголни куполи со различна големина. На секоја втора страна на обете куполи има по една монофора, доека на преостанатите страни има слепи ниши. Главната влезна врата страна е сместена на западната страна, над неа има празна ниша, а над нишата има слепа трифора во полукружна рамка. Спореден влез во црквата има и од јужната страна, над кој исто така има празна ниша. Слепи ниши се забележуваат на јужниот и северниот ѕид, додека слепи бифори има на ѕидовите од шестаголните крила и над нив. Градбата на источната страна има многуаголна апсида, а на секоја од трите надворешни страни има по една слепа монофора. Црквата е градена од бигор, додека цоклето е од камен. Објектот во целост е покриен со ќерамиди.
Во дворот на црквата се сместени христијанските гробишта.
3 Галерија
4 Поврзано
* Ростуше
* Дебарско-кичевска епархија
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
Строкир

Строкир (|Strokkur, „бутин“) — гејзер во геотермалното подрачје крај реката Квитау во југозападен Исланд, источно од градот Рејкјавик. Се вбројува меѓу најпознатите гејзери во Исланд и избива на секои 6–10 минути. Водоскокот обично е висок 15-20 м, а напати знае да достигне 40 м.
1 Местоположба
Гејзерот е сместен во долината Хејкадалир, кој изобилува со други геотермални појави како кални вирови, фумароли, но и други гејзери, од кои се издвојува познатиот Гејсир, по кој е наречена оваа појава.
2 Историја
Строкир за првпат се споменува во 1789 г. кога се случил земјотрес што го одзатнал проводот на гејзерот. Во текот на XIX век избивал колебливо; во 1815 г. достигал висина дури до 60 м. Продолжил да избива сè до почетокот на XX век, кога се случил друг земјотрес кој повторно го затнал проводот. Во 1963 г. е решено проводот да се прокопа со цел конечно да се одзатне, со што гејзерот продолжил редовно да избива до денес.
3 Туризам
Гејзерот и околинаата редовно привлекува посетители бидејќи претставува еден од малкуте гејзери што избиваат често и навремено.
4 Поврзано
* Географија на Исланд
* Геологија на Исланд
* Список на вулкани во Исланд
Црква „Св. Илија“ - Битуше

Свети Илија — манастирска црква во долнореканското село Битуше. Црквата се наоѓа во крајниот североисточен дел од селото, на неколку стотина метри од соседното село Велебрдо.
1 Контроверзија
При изградбата на црквата, пред олтарот било изѕидано култното место каде што во минатото верниците му палеле свеќи на Свети Илија. Надлежниот митрополит г. Тимотеј одбил истата да ја освети сè додека изѕиданото место не биде срушено, што наишло на незадоволство кај месното население, така што црквата останала неосветена.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола. Секоја страна од куполата содржи монофора, а на повеќе места од ѕидовите на црквата има слепи ниши, вклучувајќи ја и полукружната апсида на источниот ѕид. Над влезната врата има трифорен облик, при што поголемиот среден дел всушност претставува монофора. Црквата во целост е изградена од камен и е покриена со лимен кров.
Во дворот на црквата има споменик на пет загинати борци во Народноослободителната борба.
3 Галерија
4 Поврзано
* Битуше
* Дебарско-кичевска епархија
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Битуше

Свети Архангел Михаил — главна селска црква во долнореканското село Битуше. Сместена е во непосредна близина на сретселото.
1 Архитектура
Градбата на црквата има четириаголна основа. Влезната врата е сместена на јужната страна и над неа има полукружна слика со ликот на Архангел Михаил. На ѕидовите од црквата има неколку правоаголни прозорци, на источната страна има десетаголна апсида со монофорен облик на секоја од петте истакнати страни, а на источниот ѕид над апсидата има окно. Камбанаријата на црквата се издига во западниот дел од црквата, непосредно од десната страна на влезната врата. Таа се состои од два дела, од кои првиот има квадратна основа и се издига веднаш над висината на црквата, додека вториот има осумаголна основа и содржи по еден затворен прозорец на секоја страна. На јужниот ѕид под камбанаријата и до влезната врата има монофора преградена со решетки. Во продолжение на градбата на црквата од западната страна во поново време е дограден помошен објект со влез од јужната страна. Црквата во целост е градена од камен, камбанаријата е од бигор, а обете се покриени со лимен кров.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда над која има ниска железна преграда, а во него се сместени селските гробишта.
2 Икони
Престолните икони на иконостасот и неколку медалјони со светци на долниот дел од сводот на наосот се дело на видниот дебарски мајстор Дичо Зограф. Потписи на Дичо има и на престолните икони на Свети Никола, Свети Илија, Свети Георги, Светите Модест и Спиридон, како и на Свети Димитриј.
3 Галерија
4 Поврзано
* Битуше
* Дебарско-кичевска епархија
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
Џамија (Јанче)

Џамија во Јанче — главна и единствена џамија во долнореканското село Јанче. Џамијата се наоѓа во источниот дел од селото, на височина од која доминира во однос на останатите градби.
1 Архитектура
Градбата на џамијата има квадратна основа и е покриена со пирамидален кров. На ѕидовите има неколку залачени прозорци, а целиот објект е обоен во бела боја. Минарето има едно шерефе.
2 Поврзано
* Јанче
* Дебарско муфтиство
Дарјан Петрич

Дарјан Петрич ( година во Крањ, Словенија) е поранешен јубилеен пливач во слободно време, кој ја претставуваше Југославија на три последователни Летни олимписки игри, почнувајќи од 1980 година. Тој е брат на пливачот Борут Петрич, најмладиот учесник (14 години, 325 дена) на Летните олимписки игри во 1976 година во Монтреал, Квебек, Канада.
На Летната универзијада од 1987 година во Загреб, Петрич освоил две сребрени медали во 400 и 1500 метри слободен стил.
Во 2010 година учествувал на градоначалнички избори во Општина Крањ, но не успеал да го помине првиот круг, добивајќи 16,92% гласови.
Вечната насмевка

Вечната насмевка (шведски: ''Det eviga leendet'') — новела на шведскиот писател Пер Лагерквист од 1920 година.
1 Содржина
Во темнината седат неколку мртовци и зборуваат за убавината на животот и се сеќаваат на своите животи. Еден старец раскажува како живеел осамено, работејќи како клучар, а дури во староста го засакал животот, откако случајно видел една убава девојка. Кога почувствувал дека ќе умре, се обидел да влезе во нејзината куќа, но не успеал и умрел на улицата. Разговорите на мртовците ги слуша еден старец, кој живеел скромен, сиромашен живот без никој да му обрне внимание. Еден млад мртовец почнува да раскажува за својата прошетка во шумата, каде дошол до една воденица, каде добро вечерал, потоа легнал со жената на воденичарот, а потоа се фрлил во реката. Друг млад мртовец копнее по саканата девојка, но старецот кој седи до него му кажува дека девојката е одамна мртва, а тој бил нејзиниот син. Друг човек раскажува за својата сакана девојка со која подоцна се оженил, но која умрела штом го родила бебето, а целото село погинало од природна катастрофа. Потоа зборуваат неколку луѓе кои, секој на свој начин, се претставуваат како спасители на човештвото. Најпосле, едне човек ги повикува мртвите да појдат кај господ за да им ја каже смислата на животот. Постепено се собираат безброј луѓе кои со векови патуваат низ темнината. Меѓутоа, кога доаѓаат кај бога, тој не им дава никаков одговор, туку ги поразува со својата едноставност, а децата почнуваат да си играат со него. Наеднаш, сите мртовци наоѓаат спокојство и сфаќаат дека животот е вреден сам по себе, по што мирно се враќаат назад.
2 Осврт кон делото
„Вечната насмевка“ е дело за потрагата по смислата на животот, парабола за богатството и разноликоста на животот и неговата неможност да се сведе на еден елемент. Параболичната рамка во која Лагерквист го набљудува човечкиот род - за да ѝ побегнат на вечноста, мртовците разговараат за своите животи на земјата - претставува основа врз која авторот ја гради својата едноставна порака за несовпаѓањето на човековото искуство и за вечната релативност на животот, среќата, задоволството, победите и поразите. Оваа лирска приказна, исткаена од едноставни, скржави вињети за различните човечки судбини, го освојува читателот со својата едноставна, непретенциозна сериозност со која авторот ја развива тезата за животот како „нешто најразбирливо од сето она што не може да се разбере“. Преку убедливиот човечки мозаик, возбудлив во својата едноставност, ова дело нуди една голема вистина - дека сопственото искуство е мерка на сите нешта и дека секој човек има свое место во животот во кое треба најпотполно да се оствари.
Прва македонска кошаркарска лига - Најкорисен играч на финалето

Најкорисен играч на финалето на Првата македонска кошаркарска лига претставува признание на кошаркарот во кое ги покажал своите квалитети во одреденото финале.
1 Освојувачи
^, Означува дали играчот е активен во Првата македонска лига
Означува дали Најкорисниот играч го освоил Првенството таа сезона
Играч (X), Означува колку пати бил Најкорисен играч
* Забелешка: Оваа табела е нецелосна
Сезона, МВП на финалето, Позиција, Држава, Клуб
1992/93
1993/94
1994/95
1995/96
1996/97
1997/98
1998/99
1999/00
2000/01, Ѓорѓи Чековски <sup>1</sup>, Крилен центар, Работнички
2001/02, Ѓорѓи Чековски <sup>1</sup>, Крилен центар, Фершпед Работнички
2002/03
2003/04
2004/05, Тони Симиќ, Центар, Фершпед Работнички
2005/06, Диме Тасовски^ <sup>1</sup>, Крилен центар, Фершпед Работнички
2006/07, Златко Гоцевски, Центар, Струмица 2005
2007/08, Доналд Кол, Крилен центар, Фени Индустри
2008/09, Диме Тасовски^, Крилен центар, Фершпед Работнички
2009/10, Дамјан Стојановски^, Крило, Вардар Осигурување
2010/11, Војдан Стојановски, Бек, Фени Индустри
2011/12
2012/13, Тодор Гечевски, Центар, МЗТ Аеродром
2013/14, Дамјан Стојановски^ (2), Крило, МЗТ Аеродром
2014/15, Марко Симоновски^, Крило, МЗТ Аеродром
Сеад Шеховиќ, Крилен центар, МЗТ Аеродром
2015/16, Дамјан Стојановски^ (3), Крило, МЗТ Аеродром
2016/17, Шарлон Клоф, Разигрувач, МЗТ Аеродром
2017/18, Расел Робинсон, Бек, Работнички
2018/19, Дамјан Стојановски^ (4), Крило, МЗТ Аеродром
2019/20, Недоделена
1 Ѓорѓи Чековски (2000/01 и 2001/02) и Диме Тасовски (2005/06) го освоиле признанието Најкорисен играч на разигрувањето, а не на финалето.
2 Поврзано
*Прва македонска кошаркарска лига
*Најкорисен играч на сезоната
*Најкорисен играч на финалето во Купот на Македонија
*Македонски кошаркарски признанија на годината
*Македонска Кошаркарска Федерација
Црква „Пресвета Богородица“ - Јанче

Пресвета Богородица — главна и единствена црква во долнореканското село Јанче. Црквата се наоѓа во јужниот дел од селото.
1 Историја
Во првата половина на 2014 година, непознати сторители влегле во црквата преку прозорец од задната страна и украле три поголеми и една помала икона со старост поголема од еден век.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида во задниот дел. Главната влезна врата е сместена на западната страна и над неа има ниша со ликот на Богородица и Исус, а до внатрешноста на храмот води и споредба врата сместена од северната страна. На ѕидовите од црквата има повеќе прозорци. Црквата е градена од камен и е покриена со кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда, а во него се наоѓаат помошен објект и камбанаријата. Камбанаријата е со правоаголна основа и истата се состои од два дела. Во долниот дел е отворена од сите страни, додека во горниот има по една голема монофора на западната и источната, како и по една голема бифора на северната и јужната страна. Покриена е со пирамидален лимен кров. Од надворешната страна на оградата, непосредно од десната страна на портата има чешма со натпис на српски јазик.
3 Галерија
4 Поврзано
* Јанче
* Дебарско-кичевска епархија
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
Планинарски дом „Браќа Јаневи“

Планинарски дом „Браќа Јаневи“ — планинарски дом во Македонија, сместен на надморска височина од 680 метри, во азотското село Ораов Дол.
1 Историја
Зградата во која се наоѓа планинарскиот дом, во текот на Втората светска војна од страна на бугарската окупациска власт била претворена во участок и мачилиште.
2 Положба
Домот се наоѓа на надморска височина од 600 метри во самото село Ораов Дол.
3 Тури
Од домот може да се пешачи до врвот Кадиица (4 часа), до врвот Лута (5 часа), до водопадите на Брезица (1 час), до Десовски Езера (5 часа), до селото Габровник (1.5 часа), до селата Мокрени и Богомила (6 часа) и до селото Теово (2,5 часа).
4 Особености
Домот располага со капацитет од 30 кревети, кујна и трпезарија за 30 лица.
Горан Марковиќ

Горан Марковиќ (р. во ) е српски режисер.
1 Животопис
Роден е во Белград. Двајцата негови родители Раде Марковиќ и Оливера Марковиќ, биле познати српски глумци. Завршил во Петта белгратска гимназија, потоа ФАМУ во Прага. Има направено повеќе од педесет документарци, 11 целовечерни  филмови, напишал десетици филмски сценарија, напишал шест театарски парчиња, режирал три театарски претстави, напишал три книги. Добил повеќе од 30 домашни и странски награди и признанија, како и за работата на филмот, и за театарската креативност.
Предава режија на Факултетот за драмски уметности во Белград, член е на Европската Академија на филмската уметности во Брисел. Разведен, без деца.
Колумниста е во дневниот весник „Политика“ , каде најчесто пишува на теми од културата.
2 Филмографија
* 1969 - „Бурето држи вода додека мајсторите не си одат“
* Во 1971 - „Без име“
* 1977 - „Специјално образование“
* 1979 година - „Национална класа“
* 1980 - „Мајстори, мајстори“
* 1982 - „Вариола вера“
* 1985 - „Тајванска канаста“
* 1987 - „Веќе видено“
* 1989 - „Собирен центар“
* 1992 - „Тито и јас“
* 1995 - „Урнебесна трагедија“
* 1994 - „Отворена врата “(2 епизоди)
* 1999 - „Најважни херои“
* 2000 - „Србија, година нула“
* 2002 - „Кордон“
* 2008 - „Турнеја“
* 2012 - „Фалсификатор“
* 2014 - „Тајната на Tитовата соба“
* До 2015 - „Константин Koчa Поповиќ“ 
* 2016 година - „Слеп патник на бродот на лудаци“
Витаминка

Витаминка е македонско претпријатие (акционерско друштво) за прехранбени и кондиторски производи, основано во 1956 година во Прилеп.
1 Историја
Витаминка А.Д. е основана во 1956 година во Прилеп, СР Македонија. Претпријатието е основано од тогашната државна власт и првичната замисла била да биде претпријатие за производство и обработка на црвен мелен пипер. Во 1976 година, раководството на претпријатието усвоило нов деловен план и проширување на производните капацитети и асортимани. Така, Витаминка започнала со производство на поголем број прехранбени производи. Набргу, Витаминка прераснала во водечко претпријатие во прехранбената индустрија во Македонија. Денес, Витаминка има над 600 вработени.
2 Производство
„Витаминка“ е водечко претпријатие во прехранбената индустрија во Македонија. Од своето вкупно производство, околу 45% се пласира на пазарите надвор од Македонија. Своите производи Витаминка ги продава во повеќе од 30 држави, а во 2019 година започнала да извезува и во Јапонија. Витаминка има над 350 видови пакувани прехранбени производи.
Во 2019 година, „Витаминка“ ја купила фабриката за масло „Брилијант“ од Штип.
3 Производи
Поголемите брендови на Витаминка се:
* Стоби Флипс - вклучува 10 видови на Стоби Флипс
* Атлантис - чоколадни морски школки, има вкупно 3 видови
* Синтагма - чоколади, 9 видови
* Сириус - чоколади, 8 видови
* Луна - чоколади, 7 вида
* Витанез
* Кечап Витаминка
* Цевитана
Асортиманот на Витаминка е поголем и вклучува различни видови производи и вкусови.
4 Награди и признанија
Во 2019 година, македонската влада ѝ доделила на „Витаминка“ признание за општествена одговорност и промоција на семејните вредности. Признанието било доделено поради скратувањето на работното време на вработените во „Витаминка“ кои се враќаат од породилно отсуство во времетраење од три месеци. Покрај тоа, „Витаминка“ вовела и надоместок за трето дете. Покрај ова признание, како дел од манифестацијата „Најдоброто од Истокот“ која ја организира Здружението на новинарите од Источниот Регион, на „Витаминка“ ѝ било доделено признание за најдобра домашна инвестиција (за преземањето на фабриката за масло „Брилијант“ во Штип).
5 Наводи
# , vitaminka.com.mk
# , vitaminka.com.mk
Ростушка Река

Ростушка Река или Дуф Дол — река во Западна Македонија и десна притока на Радика.
1 Течение
Реката е образувана од два помали водотеци на планината Крчин, познати како Голема и Мала Река. Изворот на Голема Река е на надморска височина од 1.540 м. По течението на реката е сместен Дуфскиот Водопад, по што таа поминува низ кањон, а потоа поминува низ селото Ростуше и конечно се влева во реката Радика од нејзината десна страна.
2 Хидрографија
Вкупната површина на речниот слив на Ростушка Река изнесува 9,9 км<sup>2</sup>.
3 Галерија
4 Поврзано
* Дуфски Водопад
* Крчин
* Ростуше
Џастин Клајверт

Џастин Клајверт ( година) — холандски професионален фудбалер кој игра за ФК Рома и холандската репрезентација. Тој првенствено се одликува како лево крило.
1 Клупска кариера
1.1 Ајакс
Клајверт дојде преку младинската програма на Ајакс и го имал својот прв професионален договор со Ајакс. Тој го направил своето деби со Јонг Ајакс на 16 септември 2016 година во игра против MVV, заменувајќи го Винс Гино Декер во 67-та минута, во загуба од 1-0. Клајверт го направил своето прво деби за титулата во Ередивизи на 15 јануари 2017 година, во победата од 1-3 во однос на ПИК Зволе, кога го замени Амин Јунес на 39. минута. Тој го постигнал својот прв гол на Ередивис на 19 март 2017 година во гостинскиот натпревар против СБВ Екселсиор, точно 10 години и 1 ден по последниот гол на својот татко. Натпреварот завршил со 1-1 нерешено.
На 26 ноември 2017 година, Клајверт ја отворил својата сезона со хет-трик во домашната победа од 5-1 над Рода; неговиот татко никогаш не постигнал хет-трик во холандската лига.
2 Меѓународна кариера
Во 2016 година на европското првенство под 17, што се одржало во Азербејџан, Клајверт играл за Холандија, која стигна до полуфиналето.
3 Личен живот
Џастин е син на поранешниот холандски меfународен фудбалер Патрик Клајверт и внукот на поранешниот фудбалер на Суринам, Кенет Клајверт.
Атинската школа (слика)

Атинската школа (|Scuola di Atene) — фреска од италијанскиот ренесансен сликар Рафаело. Сликата била изработена помеѓу 1509 и 1511 како дел од проектот на Рафаело за украсување на собите што денес се познати како „''Соби на Рафаел''“, во Апостолскиот дворец во Ватикан.
Западен Регион (Исланд)

Западен Регион (|Vesturland, тр. ''Вестирланд'') — еден од осумте традиционални региони во Исланд, сместен на западното крајбрежје на островот. Претставува единствениот каде најголемиот град (Акранес) не е општинско седиште (во случајов, Поргарнес).
1 Општини
Општина, Изворно, Население, Површина(км<sup>2</sup>)
Акранес, Akraneskaupstaður, 7.259, 8,57
Еја- и Миклахолтсхрепир, Eyja- og Miklaholtshreppur, 129, 383,51
Квалфјардарсвејт, Hvalfjarðarsveit, 648, 481,06
Кринтарфјердир, Grundarfjarðarbær, 877, 149,08
Поргарпигд, Borgarbyggð, 3.745, 4.926,85
Скораталсхрепир, Skorradalshreppur, 56, 215,8
Снајфетлспајр, Snæfellsbær, 1.641, 682,04
Стикисхоулмир, Stykkishólmsbær, 1.177, 10,53
Талапигд, Dalabyggð, 667, 2.426,88
Хелгафетлсвејт, Helgafellssveit, 58, 242,94
2 Поврзано
* Западни Фјордови
Раѓањето на Венера (Ботичели)

Раѓањето на Венера (|Nascita di Venere — слика на италијанскиот уметник Сандро Ботичели, најверојатно направена во средината на 1480-тите години. Таа го отсликува митот за раѓањето на божицата Венера (Афродита). Денеска, сликата се наоѓа во галеријата Уфици во Фиренца.
Биографија Џорџо Вазари споменува дека сликите на Ботичели „Раѓањето на Венера“ и „Пролет“ се наоѓале во вилата „Кастело“ во Фиренца, која била во сопственост на Козимо де Медичи. Голем дел од експертите по историја на уметноста прифаќаат дека сликата била насликана за Лоренцо ди Медичи, брат на Лоренцо де Медичи, во 1486 година. Подоцнежни извори потвриле дека Лоренцо ја поседувал „Пролет“, а целосем доказ дека токму тој ја нарачал на ''Раѓањето на Венера'' денеска не постои.
Се смета дека како модел за ликот на Венера била Симонета Веспучи, која најверојатно е родена во Портовенере.
Албинеа Мадона

Албинеа Мадона или Мадона од Албинеја е изгубена слика од Кореџо. Најдобрата преживеана копија е од 16 век од Антонио Лето, од црквата Сан Роко во Реџо Емилија и сега се наоѓа во Галеријата Нацијалеал ди Парма.
1 Историја
Има многу докази за комисијата за "анхона" или олтар за црквата Сан Просперо, парохиската црква Албинеја, во ридовите во близина на Реџо Емилија - се споменува во писмото од 12 Мај 1517 година од неговиот парохиски свештеник Џовани Гидоти ди Ронкоп во Алесандро де Малагузи. Тој открил дека голем дел од работата на него била завршена до тоа време и дефинитивно била завршена на 14 октомври 1519 година, кога Корреџо ја добил последната исплата за тоа. Друг документ од 18 декември истата година го споменува "анхона де ла ностра Дона д'Албенеа" (олтар на Пресвета Богородица во Албинеја).
Веројатно била отстранета од неговата оригинална локација и заменета со копија од Франческо I д'Есте. Тоа боло дадено на новиот римски цар Леополд I, светиот римски цар Леополд I од Алфонсо IV д'Еста во 1657 година, а потоа исчезнала без трага.
2 Наводи
Портрет на Адел Блох Бауер I

Портретот на Адел Блох Бауер I (исто така познат и како „''Дамата во златно''“ или „''Жената во златно''“) — слика на Густав Климт, завршена помеѓу 1903 и 1907 година. Портретот бил нарачан од Фердинанд Блох Бауер, еврејски банкар и производител на шеќер. Сликата била украдена од нацистите во 1941 година и прикажана во Австриската галерија „Белверде“. Во 2006 година, по осумгодишни напори од наследниците на Блох-Бауер, сликата била вратена на семејството. Истата година била продадена за 135 милиони долари, во тоа време рекордна цена за една слика.
Овој портрет бил првиот од двете на кои била насликаха Адел Блох Бауер. Вториот, наречен Портрет на Адел Блох Бауер II бил завршен во 1912 година. Адел починала во 1925 година, и според нејзината волја, уметничките дела на Климт биле оставени во Австриската галерија „Белверде“, иако тие припаѓале на Фердинанд, а не на неа. По аншлусот на Австрија од страна на Нацистичка Германија, Фердинанд побегнал од Виена и се упатил кон Швајцарија, оставајќи зад себе голем дел од своето богатство, вклучувајќи ја и неговата голема уметничка колекција. Сликата била украдена од страна на нацистите во 1941 година, заедно со остатокот од имотот на Фердинанд, по обвинението за даночно затајување против него. Средствата добиени од наводната продажба на уметнички дела, имот и неговиот бизнис со шеќер биле надоместени против даночното побарување. Адвокатот што дејствувал во име на германската држава му го дал портретот на Австриската галерија „Белверде“, тврдејќи дека ги следел желбите што Адел ги направила. Фердинанд починал во 1946 година.
Во 1998 година Хубертус Цернин, австриски истражувачки новинар, утврдил дека Галеријата „Белведере“ содржела неколку дела украдени од еврејските сопственици во војната и дека галеријата одбила да ги врати на нивните оригинални сопственици или да признае кражба. Една од внуците на Фердинанд, Марија Алтман, го ангажирала адвокатот Е. Рандол Шенберг за да поднесе тужба против галеријата за враќање на пет дела од Климт. По седумгодишна судска тужба, која вклучувала расправа пред Врховниот суд на САД, арбитражната комисија во Виена се согласила дека сликите биле украдени од семејството и дека треба да се вратат на Алтман. По добивањето на сликата, таа била продадена на стопанственикот и уметничкиот колекционер Роналд Лаудер, кој ја поставил во Нова Галерија во Њујорк.
Јужен Полуостров (Исланд)

Јужен Полуостров (|Suðurnes), тр. ''Сидирнес'') — регион во северозападен Исланд. Наречен е по полуостровот Рејкјанес (''Reykjanesskagi'') на кој се наоѓа.
1 Население
Регионот има население од 22.000 жители и се вбројува меѓу најгусто населените делови на земјата. Седиштето му е во Кеплавик, кој сам по себе имал 7.000 жители, но се споил со Њардвик, образувајќи го Рејкјанеспајр — второ населено место по големина вон поширокото подрачје на Рејкјавик; во 2013 г. градот броел 14.231 жител.
2 Знаменитости
На полуостровот се одвива активен вулканизам со големи лавини полиња, и затоа е мошне оскуден со растителнсот. Јужната половинја има голем број топли и сулфурни извори, особено околу езерото Клејварватн и геотермалното подрачје Крисивик. Кај Свартесенги има геотермална централа која го користи ова природно добро за производство на струја.
Друга позната знаменитост на подрачјето е раседната долина Аулваќау кај Кринтавик која ја бележи границата помеѓу тектонските плочи на Евроазија и Северна Америка. Преку оваа долина (широка 18, а длабока 6 м) во 2002 г. е изграден т.н. „Мост меѓу континентите“, со поранешно име „Лејф Касметливиот“ во чест на исландскиот морепловец Лејф Ериксон кој стасал до Америка 500 години пред Кристофер Колумбо.
На полуостровот се сместени некои рибарски гратчиња како Кринтавик и Њардвик заедно со Кеплавик и неговиот меѓународен аеродром „Лејфир Ериксон“, како и поранешната американска воена база. Недалеку од аеродромот е и познатата бања „Сина Лагуна“ (''Bláa Lónið''), која впрочем претстаува топло езеро.
3 Општини
Општина, Изворно, Население, Површина(км<sup>2</sup>)
Вогар, Sveitarfélagið Vogar, 1.268, 164,4
Кардир, Sveitarfélagið Garður, 1.595, 20,67
Кринтавик, Grindavíkurbær, 3.323, 423,46
Рејкјанеспајр, Reykjanesbær, 17.805, 144,48
Сангерди, Sandgerðisbær, 1.779, 61,79
4 Поврзано
* Вулкани во Исланд
* Рејкјанески Гребен
Убавицата (уметничка слика)

''Убавицата'' (|Красавица) е уметничка слика нацртана во техниката масло на платно  во 1915 година од рускиот уметник Борис Кустодиев. Сликата зафаќа димензии од 141 на 185 сантиметри и се наоѓа изложена во Третјаковската Галерија. Модел за сликата била глумицата на Московскиот Уметнички Театар Фаина Шевченко.
1 Опис
Сликата прикажува голи, дебела жена која седи на кревет во широка украсени соба со цветна позадина на ѕидните тапети.
Саму Кастиљехо

Саму Кастиљехо (роден на во , Шпанија) — шпански фудбалер кој натстапува во ФК Валенсија.
Кастиљехо има настапувано за Фудбалската репрезентација на Шпанија до 16, 17 и 21 година.
1 Клупска кариера
Роден во Малага, Андалусија, Кастиљехо дипломирал во младата школа на Малага. На 16 години дебитирал за ФК Малага Б.
На 29 август 2014 година, Кастиљехо го имал своето официјално деби со првиот тим, влегувајќи на теренот во 57 минута при поразот на Малага од ФК Валенсија со резултат од 3:0. Тој го постигнал својот прв професионален гол на 2 февруари во победата над ФК Валенсија од 2:0 на домашен терен.
На 18 јуни 2015 година потпишал петгодишен договор со Виљареал, за која екипа имал 91 одигран натпревар и 9 постигнати голови.
На 14 август 2018 година, Кастиљехо потпишал со ФК Милан како позајмен играч на една година, со можност за негово купување во износ од 15 милиони евра, а Карлос Бака бил вклучен во трансферот.
На 12 јули 2022 година, Кастиљехо потпишал тригодишен договор со Валенсија.
2 Статистика
Клуб, Сезони, Лига, Куп, Континентален, Останато, Вкупно
Лига, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови
Малага, 2014–15, Ла Лига, 34, 1, 5, 0, —, —, 39, 1
Вилјареал, 2015–16, Ла Лига, 28, 1, 4, 0, 13, 1, —, 45, 2
2016–17, Ла Лига, 33, 2, 3, 1, 8, 0, —, 44, 3
2017–18, Ла Лига, 30, 6, 3, 0, 5, 0, —, 38, 6
Вкупно, 91, 9, 10, 1, 26, 1, 0, 0, 127, 12
Милан, 2018–19, Серија А, 31, 4, 4, 0, 4, 0, 1, 0, 40, 4
2019–20, Серија А, 22, 2, 3, 1, —, —, 25, 3
2020–21, Серија А, 28, 1, 2, 0, 13, 2, —, 43, 3
2021–22, Серија А, 5, 0, 0, 0, 0, 0, —, 5, 0
Вкупно, 86, 7, 9, 1, 17, 2, 1, 0, 113, 10
Валенсија, 2022–23, Ла Лига, 1, 0, 0, 0, —, 0, 0, 1, 0
Вкупно, 212, 17, 24, 2, 43, 3, 1, 0, 280, 22
Играчи на карти (Сезан)

Играчи на карти (|Les Joueurs de cartes) – низа уметнички дела на францускиот сликар Пол Сезан. Тоа е низа од 5 слики, сликани во техника масло на платно, кои настанале во периодот пред смртта на Сезан, во раните 1890-ти години и му припаѓаат на постимпресионистичкиот стил.
Постојат 5 познати верзии на сликата кои варираат по големина и по бројот на насликани играчи. Се чуваат во Музејот Орсе, Институтот на уметноста Куртланд, Музејот Метрополитен во Њујорк и во фондацијата Барнс во Филаделфија. Најновата верзија се наоѓала во приватната колекција на Гркот Џорџ Ембрикос сè до 2011 година кога ѝ била продадена на кралското семејство од Катар за рекордни 259 милиони американски долари, искачувајќи се на прво место на најскапо продадени слики сè до ноември 2017 година.
1 Кратка биографија на авторот
Сезан е роден во 1839 година во Екс ан Прованс, во Франција, а умрел во 1906 година во својот роден град. Бил еден од најзначајните личности на француското и европското сликарство, со пресудно влијание на неговиот понатамошен развој. Неговото дело претставува премин меѓу импресионизам и кубизам, па историчарите на уметноста го сместиле во постимпресионизмот. Во текот на својот живот не бил сметан за голем уметник, бидејќи неговата уметност била нова и несфатена. Дури пред самиот крај на неговиот живот почнува да биде познат, а неговите дела дури посмртно почнале многу да се ценат. Негови најзначајни дела се ''Сина ваза'', ''Портрет на госпоѓата Сезан'', ''Поглед на Естак'', ''Момчето во црвен елек'' и ''Планината Сент Виктоар''.
2 Анализа на уметничкото дело
Иако е познато за 5 верзии од низата слики ''Играчи на карти'', последните три се многу слични во композицијата, како и по бројот на играчи (двајца). Точните датуми и редоследот на творење на овие слики не се познати. Иако долго се претпоставувало дека Сезан почнал од поголеми кон помали платна, истражувањата во последните години ја оспоруваат оваа претпоставка.
Секоја слика содржи провансалски селани целосно преокупирани со пушење на нивните лулиња и играње карти. Глумците, сите мажи, се прикажани задлабочени во своите карти, со поглед насочен надолу, следејќи ја играта. Мотивот за овие слики Сезан го пронашол кај холандските и француските сликари од XVII век. Меѓутоа, додека тие прикажувале груби игри на пијани коцкари во кафаните, тој ги заменил со трговци со сталожен изглед, камени лица и во поедноставено опкружување. Кај жанровските сликари од XVII век се прикажува моментот на драма, портретите на Сезан се препознатливи токму по немањето драма, немањето пијалак, пари за коцкање како и конвенционален разговор.
3 Физички одлики
Сликарската техника користена за ''Играчи на карти'' е масло на платно. Најголемата верзија е со димензии 134,6 на 180,3 сантиметри и се чува во фондацијата Барнс. Во Музејот Метрополитен се наоѓа делото со димензии 65 на 81 сантиметар, додека во Музејот Орсе делото е со димензии 47,5 на 57 сантиметри.
4 Верзии
Турбе на Гази Баба

Турбето на Гази Баба се наоѓа на истоимениот рид во Скопје. Во него бил погребан Ашик Челеби, познат турски поет кој во својство на кадија го поминал остатокот од својот живот во Скопје, каде што и умрел во 1571 година.
Турбето Гази Баба е затворена осмострана куполеста градба. Изградено е од тула, а неговата надворешност е малтерисана.
За време на земјотресот од 1963 година објектот бил прилично оштетен. Денес турбето е реконструирано.
Источен Регион (Исланд)

Источен Регион (|Austurland, тр. ''Ејстирланд'') или Источни Фјордови (''is'', тр. ''Ејстфирдир'') — регион во источниот дел на Исланд. Зафаќа површина од и има население од 15.300 жители (2007).
Најголемо населено место во регионот е Ејилстадир, со население од 2.300 жители. Најстара општина е Тјупивогир (настаната во 1589 г.), денес со население од 470 жители (2015).
1 Хелкистадир
Регионот е познат по каменот дволомец (во средниот век наречен „сончев камен“) во рудникот „Хелкистадир“ во Ескифјердир. Чистотата и проѕирноста на кристалите од ова наоѓалиште, како и нивната дволомност предизвикала интерес кај научната јавност почнувајќи од крајот на XVII век. Подоцна овие кристали одиграле значајна улога во почетниот развој на оптиката на брановите, кристалографијата и физиката на кристалите. „Хелкистадир“ е затворен во 1925 г., а педесет години подоцна е прогласен за национален споменик.
2 Траектен сообраќај
Единствениот траект кој го поврзува Исланд со европското копно сообраќа од Сејдисфјердир еднаш неделно во летните месеци и повремено во остатокот од годината.
3 Општини
Општина, Изворно, Население, Површина(км<sup>2</sup>)
Вопнафјердир, Vopnafjarðarhreppur, 655, 1.903,31
Поргарфјардархрепир, Borgarfjarðarhreppur, 108, 440,15
Прејдталсхрепир, Breiðdalshreppur, 185, 452,22
Сејдисфјердир, Seyðisfjarðarkaupstaður, 676, 212,64
Тјупавогсхрепир, Djúpavogshreppur, 461, 1.132,63
Фјардапигд, Fjarðabyggð, 4.777, 1.162,23
Фљоутсталсхјерад, Fljótsdalshérað, 3.547, 8.883,77
Фљоутсталсхрепир, Fljótsdalshreppur, 76, 1.516,3
Хорнафјердир, Sveitarfélagið Hornafjörður, 2.306, 6.309,44
4 Поврзано
* Западен Регион (Исланд)
Деветтиот бран

''Деветтиот бран'' (|Девятый вал, ''Dyevyatiy val'') е слика од 1850 година на руско-ерменскиот сликар на морски крајолици Иван Ајвазовски. Тоа е неговото најдобро познато уметничко дело.
Насловот се однесува на една стар израз во едрењето кој се однесува на еден бран со неверојатна големина, кој доаѓа на ред по постепено поголеми бранови.
Сликата го опишува морето после ноќна бура и луѓе кои се соочуваат со смртта, обидувајќи се да се спасат себеси со припивање до остатоци од уништен брод. Остатоците, во облик на крст, се чини дека се приказ на христијанска метафора за спасение од земниот грев. Сликата има топли тонови, кои ги намалуваат очигледна заканувачки тонови на морето и можноста за луѓето да преживеат изгледа веројатна. Оваа слика ја покажува деструктивната страна, и убавината на природата.
Јужен Регион (Исланд)

Јужен Регион (|Suðurland, тр. ''Сидирланд'') — регион во јужниот дел на Исланд. Населението брои 23.311 жители (2007). Најголем град и регионално седиште е Селфос, со население од 6.000 жители.
1 Општини
Општина, Изворно, Население, Површина(км<sup>2</sup>)
Вестмански Острови, Vestmannaeyjabær, 4.284, 16,14
Аурпорг, Sveitarfélagið Árborg, 8.995, 157,19
Мирталсхрепир, Mýrdalshreppur, 633, 749,09
Скафтаурхрепир, Skaftárhreppur, 560, 6.944,26
Аусахрепир, Ásahreppur, 247, 2.942,32
Источен Рангауртинг, Rangárþing eystra, 1.798, 1.839,93
Надворешен Рангауртинг, Rangárþing ytra, 1.610, 3.187,09
Хринаманахрепир, Hrunamannahreppur, 774, 1.375,07
Кверагерди, Hveragerðisbær, 2.566, 9,03
Елфис, Sveitarfélagið Ölfus, 2.111, 736,32
Кримснес- и Крафнингсхрепир, Grímsnes- og Grafningshreppur, 479, 899,44
Скејда- и Кнупверјахрепир, Skeiða- og Gnúpverjahreppur, 690, 2.231,74
Плаускоугапигд, Bláskógabyggð, 1.115, 3.300
Флоуахрепир, Flóahreppur, 644, 288,9
2 Поврзано
* Јужен Полуостров (Исланд)
Праведни судии

Праведни судии или праведните судии е долниот лев панел на Гентскиот олтар, насликан од Јан ван Ејк или неговиот брат Хуберт Ван Ејк помеѓу 1430-32 година. Се верува дека на панелот се прикажани портрети на неколку современи личности како што се Филип Добриот, а можеби и уметниците Хуберт и Јан ван Ејк. Панелот бил украден во 1934 година и никогаш не бил пронајден.
Престолнински Регион (Исланд)

Престолнински Регион (|Höfuðborgarsvæðið, тр. ''Хевидпоргарсвајдид'') — регион во југозападен Исланд кој го опфаќа главниот град Рејкјавик и шест општини околу него. Секоја општина има свој совет, а општинските управи имаат разни заеднички надлежности како комуналиите, јавниот превоз и противпожарните служби.
Регионот е најголемото урбано подрачје во Исланд. со преку 60 % од населението на државата, но само 1 % од површината. Иако регионот зафаќа, вистинското населено подрачје се протега на само , додека остатокот се ненаселени предели
1 Население
Од седумте општини на регионот, најголема е Рејкјавик со 122.460 жители. Најслабо населена е Кјоусархрепир, со само 217 жители, но најголема површина. Најмала површина зафаќа Селтјарнарнес.
Општина, Изворно, Население, Површина(км<sup>2</sup>), Густина(жит/км<sup>2</sup>)
Кардапајр, Garðabær, 14.717, 74,4, 198
Коупавогир, Kópavogur, 34.140, 83,7, 408
Мосфетлспајр, Mosfellsbær, 9.481, 193,7, 49
Рејкјавик, Reykjavík, 122.460, 277,1, 442
Селтјарнарнес, Seltjarnarnes, 4.415, 2,3, 1.920
Кјоусархрепир, Kjósarhreppur, 217, 287,7, 0,75
Хапнарфјердир, Hafnarfjörður, 28.189, 143,3, 197
Вкупно, 213.619, 1.062,2, 201
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ореше

Свети Ѓорѓи — главна манастирска црква на Орешкиот манастир во азотското село Ореше, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа над селото, сместена веднаш до старите манастирски конаци. Манастирската црква се наоѓа на месноста Манастириште.
До црквата води асфалтен пат, кој започнува пред самиот влез во селото Ореше.
2 Историја
Нема податоци кога е започната нејзината изградба, иако Јован Трифуноски забележал дека била изградена околу 1900 година.
Црквата била обновена во 2004 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Велешко архијерејско намесништво
* Богомилска парохија
* Ореше
Госпоѓиците од Авињон

Госпоѓиците од Авињон (|Les Demoiselles d’Avignon) — слика создадена во 1907 година од шпанскиот уметник Пабло Пикасо. Делото денеска се наоѓа во постојаната колекција на Музејот на модерната уметност во Њујорк, САД. Сликата прикажува пет голи женски проститутки во бордел на Карер д'Авињон во Барселона. Секоја фигура е прикажана на вознемирувачки конфронтирачки начин. Жените се претставени со аголни и неповрзани форми на телото. Три фигури од левата страна покажуваат одлики на лицето во ибериски стил, додека двете на десната се прикажани со одлики на африканските маски. Расистичкиот примитивизам евоцирал во овие маски, според Пикасо, го поттикнал да „''ослободи сосема оригинален уметнички стил на огромна, дури и дивјачка сила''“.
Во оваа адаптација, Пикасо направил радикално отстапување од традиционалното европско сликарство. Оваа прото-кубистичка работа се смета за плодна во раниот развој на кубизмот и модерната уметност.
''Les Demoiselles d’Avignon'' во времето кога била направена, предизвикала револуционерно и контроверзно мислење и довело до широк распространет гнев и несогласување, дури и меѓу најблиските соработници и пријатели на сликарот.
Во времето на својата прва изложба во 1916 година, сликата се сметала за неморална. Делото, насликано во студиото на Пикасо во Монмартр, Париз, било објавено јавно за првпат во Салон де Антин во јули 1916 година, на изложбата што ја организирал поетот Андре Салмон. На оваа изложба, Салмон го дал денешниот наслов на сликата, која претходно била позната како „Филозофски бордел“, со цел да се намали нејзиното скандалозно влијание врз јавноста. Пикасо, кој секогаш ја нарекувал „''мон бордел''“, никогаш не ја засакал титулата на Салмон.
Пролетен ден (уметничка слика)

''Пролетен Ден'' (руски: ''Весенний день (картина Н. Позднеева)'' е уметничка слика од познатиот руски ликовен уметник Николај Матвеевич Позднеев (1930-1978). Таа се обидува да го прикаже и пренесе расположението во советското општество на крајот на 1950-тите до раните 1960-ти.
1 Историја
''Пролетен Ден'' е една од првите оригинални жанровски композиции од страна на Николај Позднеев. Тој ја развива темата за првпат покрената три години порано, во неговата дипломска слика ''Од Училиштето'' (1956, сега се чува во збирката на Псковската Сликарска Галерија). Првата верзија на сликата е прикажана во 1960 година на основната Уметничка Изложба во Ленинград и во Москва каде авторот не бил целосно задоволен. Позднеев ја пресликал и преработил сликата, што го правејќи ја повеќе издолжена вертикално. Групата на деца е поместена од центарот во горниот лев агол. Смелата одлука се покажала оправдана: составот на платното стекнало аспирација, која е во согласност со општиот концепт на делото. Биле засилени акцентите на боите, полесна станала целата палета на сликата. Како резултат на тоа, во делото почнало целосно да се чувствува духот на пролетта и надежта, во согласност со расположението на ерата на преодот  на децениите.
Биластин

Биластинот е антихистаминик од втората генерација кој се користи во третманот на алергиски конјуктивит и уртикарија.
Покажува селективност за хистаминските H<sub>1</sub> рецептори, и има слична ефиксасност како цетиризинот, фексофенадинот, и деслоратадинот. Бил развиен во Шпанија во ''FAES Farma''.
Биластинот е одобрен во Европската Унија за симптоматски третман на алергиски риноконјуктивит и уртикарија, но не е одобрен за употреба во САД.
1 Дозирање
Се зема преку уста и покажува брз почеток на дејство (за 30–60 минути).
Шарен живот

Шарен живот (герм. ''Das Bunte leben'') е уметничка слика  во маслена техника на Василиј Кандински. Холандскиот собирач на уметнички дела, Емануел Левеншајн ја купил сликата веднаш по нејзиното завршено во 1907 година. По неговата смрт, неговата вдовица Хедвиг ја позајмила на амстердамскиот градски музеј на чување.
На 3 март 2017, од тројца негови наследници поднесена е тужба во Њујорк против Баварската народна банка, каде веруваат дека сега се чува, во почит на сликарството, со сегашна вредност од $80 милиони евра.
Тужбата тврди дека сликата беше делотворно преземена и продадена без дозвола, „сликата е одземена од своите легитимни сопственици во 1940 година, што е во спротивност на меѓународното право за време на периодот на Нацистичка окупација во Холандија во продолжение на Нацистичката кампања на еврејскиот геноцид“.
Сликата'' Шарен живот'' е изложена во Градската галерија во домот на Лебнах, во Минхен, Германија.
Северозападен Регион (Исланд)

Северозападен Регион (|Norðurland vestra, тр. ''Нордирланд вестра'') — регион во северниот дел на Исланд. Најголемо населено место е Сејдауркроукир, со население од 3000 жители.
1 Општини
Општина, Изворно, Население, Површина(км<sup>2</sup>)
Акрахрепир, Akrahreppur, 194, 1.366,01
Западен Хунатинг, Húnaþing vestra, 1.193, 3.022,83
Плентиоус, Blönduóssbær, 895, 182,61
Скагапигд, Skagabyggð, 93, 488,59
Скагастрент, Sveitarfélagið Skagaströnd, 482, 52,6
Скагафјердир, Sveitarfélagið Skagafjörður, 3.955, 4.176,45
Хунаватнсхрепир, Húnavatnshreppur, 383, 3.815,98
2 Поврзано
* Североисточен Регион (Исланд)