procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Културно наследство на Македонија во Општина Кавадарци

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Кавадарци според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Кавадарци, Ваташа, Моклишки манастир
2, Општина Кавадарци, Ваташа, Спомен-куќа на Страшо Пинџур
3, Општина Кавадарци, Ваташа, Споменик на дванаесетте ваташки младинци
4, Општина Кавадарци, Дабниште, Црква „Успение на Пресвета Богородица“
5, Општина Кавадарци, Драдња, Црква „Св. Никола“
6, Општина Кавадарци, Дреново, Црква „Св. Богородица“
7, Општина Кавадарци, Кавадарци, Маркова кула
8, Општина Кавадарци, Кавадарци, Куќа на ул. „Браќа Џунови“ бр. 12
9, Општина Кавадарци, Полошко, Црква „Св. Ѓорѓи“
10, Општина Кавадарци, Ресава, Археолошко наоѓалиште „Градот“
Анџелика Греј

Анџелика Греј (родена на 28 јуни 1990 година во Глазгов, Шкотска) е шкотска манекенка со плус големина, глумица и гласноговорник за промоција на поздрав и поразновиден избор на жени во модната индустрија. Бабата на Греј, Барбара Синклер Томсон била модел за француската модна куќа Диор во 40-тите и 1950-тите. Греј се занимавала со моделирање на ''„Vogue Italia“'', „''Elena Miro“'' и ''„Marina Rinaldi“''. Таа се појавила на ''Радио Би-Би-Си'' и во многу национални и меѓународни уреднички изданија.
Трка околу Гуангси 2019

Трка околу Гуангси 2019 — 3. издание на велосипедската етапна Трка околу Гуангси, која се одржала помеѓу 17 и 22 октомври како 38. настан во сезоната на Светската турнеја.
Била освоена од Шпанецот Енрик Мас од екипата .
1 Екипи
Како нов настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети, но не биле обврзани да учествуваат на трката.
Од нив 15 екипи одлучиле да земат учество, а дополнително три професионални континентални екипи биле поканети на трка. Секоја екипа настапила со седум возачи, освен , кои настапиле со шест возачи и , кои имале пет возачи. Со тоа 123 возачи ја започнале трката, а на крајот завршиле 118.
2 Етапи
3 Поредок
+Распоред на поредокот по етапа
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман, Награда за борбеност
1, Фернандо Гавирија, Фернандо Гавирија, Фернандо Гавирија, Рајан Мален, Фернандо Гавирија, Рајан Мален
2, Даниел Меклеј, Паскал Акерман, Паскал Акерман, Гијом Мартен, Паскал Акерман, Сеп Ванмарке
3, Паскал Акерман, Јакопо Моска, Јакопо Моска
4, Енрик Мас, Енрик Мас, Гијом Мартен, Енрик Мас, Рајан Мален
5, Фернандо Гавирија, Томаш Марчињски, Рајан Мален
6, Паскал Акерман, Џеј Томсон
На крај, Енрик Мас, Паскал Акерман, Томаш Марчињски, Енрик Мас, , недоделена
Моден музеј

Моден музеј — вид на музеј којшто содржи значајни збирки на модни додатоци и облека. Модните музеи во одредена мера се поклопуваат со текстилните музеи.
Познати примери на модни музеи се: Музејот на носијата на Канада во Винипег, Модниот музеј во Бат во Бат и Палатата Галиера во Париз. Национални музеи коишто поседуваат големи модни збирки се Викторија и Алберт во Лондон, како и Метрополитен во Њујорк којшто содржи збирка со над 75.000 носии и додатоци.
Тодор Светиев

Тодор Светиев (р. во ) — македонски пијанист и универзитетски професор на Факултетот за музичка уметност при Скопскиот универзитет.
1 Животопис
Светиев е роден во Битола, каде што започнал музички да се образува. Студиите по пијано ги завршил на музичката академија во Загреб, магистрирал на Факултетот за музичка уметност при Скопскиот универзитет (проф. В. Крпан), а се усовршувал на конзерваториумите во Санкт Петербург и Антверпен.
Како солист и камерен музичар развил богата концертна дејност и настапувал успешно на подиумите како во Македонија така и во други земји каде што реализирал повеќе успешни турнеи. Учествувал на повеќе музички фестивали.
Во неговиот репертоар се вбројуваат дела од најразлични епохи, а премиерно изведувал и голем број на дела од македонски автори. Исто така настапувал со оркестрите на Македонската филхармонија, Камерниот оркестар на МРТВ, Филхармонијата од Бургас, Фестивалскиот оркестар на СОКОМ и други.
Во текот на својата концертна дејност соработувал со голем број истакнати македонски и странски уметници. Остварил и повеќе аудио записи како солист и камерен музичар, кои се издадени на четири компакт дискови.
Добитник е на повеќе награди и признанија меѓу кои се наградите: „Златна Лира" за 1999 година, а во 2014 ја добива „Златна Лира" за животно дело, награди кои ги доделува СМУМ. За концертот одржан на фестивалот „Охридско Лето" каде што настапил како гостин - солист на триото „Цирих“, ја добил наградата „Охридска Изида“ за најуспешен концерт на фестивалот во 1993 година. Во 2015 година ја добил наградата за животно дело во областа на музичката педагогија која ја доделува здружението на „Музичките и балетските педагози на Македонија“.
Светиев повеќе години успешно работи како професор по пијано на Факултетот за музичка уметност при универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Како претседател на Сојузот на музичките уметници на Македонија во 2007 година го иницира за првпат одржувањето на фестивалот на СМУМ „Златна лира“ во Скопје и циклусот концерти „Pro musica“.
Костурски музеј на народната носија

Костурски музеј на народната носија (|Μουσείο ενδυματολογίας Καστοριάς) — музеј во Костур, Егејска Македонија, посветен на народната носија.
1 Местоположба и историја
Музејот е сместен во родната куќа на браќата револуционери Панајотис и Јоанис Емануил од XVIII век, којашто се наоѓа на почетокот на маалото Долца, крај Костурското Езеро. Музејот е отворен во 1999 година и е под раководство на друштвото „Хармонија“.
2 Содржина
Целта на музејот е да запознава со традиционалните носии во Костур и Костурско до XX век. На првиот кат се изложени женски носии од околните села, како на пример Нестрам. На вториот кат се градските носии, како на пример џуба (секојдневна женска облека во сино), антерија (секојдневна женска облека со кафеави риги), празнична носија од XVIII век во кафеаво, машка антерија без елек и со фес, прислужничка униформа од фабричка коприна, детски носии, кожни палта и др. Изложени се и многубројни додатоци, како чорапи, колани, пафти, накит и монети.
3 Галерија
4 Поврзано
* Носии од Костурско
Лажни мустаќи

Лажни мустаќи се предмет на простетска шминка што се користи во облекување, глума, шпионажа и криминал. Лажните мустаќи се прават на различни начини, но обично се бара од носителот да користи лепило за да ги залепи мустаќите на неговото или нејзиното лице. Некои од нив имаат самолеплива подлога. Национален ден на лажните мустаќи во САД е на 24 февруари, додека меѓународната прослава е на 3 февруари.
1 Забележителни носители на лажни мустаќи
Највпечатливите лажни мустаќи на сите времиња најверојатно ги носел Чарли Чаплин за улогата на „Скитникот“. Првично ги носел како средство за маскирање на својата младост за улогата.
Гручо Маркс користел лажни мустаќи за време на неговите години во театарскиот жанр водвиљ и во раните филмови на Браќата Маркс. Сепак, неговата била нацртана на неговата усна со масна боја, без влакна. Во подоцнежниот живот тој ги зголемил своите вистински мустаќи. Тоа, заедно со неговата пура и замавтаните веѓи, биле неговата познато обележје.
Во Дејтон, Охајо, има група што се собира да го прослави носењето на лажните мустаќи. Друштвото за лажни мустаќи на „Gem City“ се состанува месечно за разни настани, некои настани вклучуваат трки на 5 км, игри со Дејтон Бомберс или мештански паради.
За Канзас Сити се вели дека го има премиерниот лажен клуб за мустаќи во Северна Америка. Клубот на лажни мустаќи на Канзас Сити има над 500 членови низ целиот свет, вклучувајќи ги и поглавјата на КЦФМЦ во Чикаго, Солт Лејк Сити и Питсбург од Канзас.
Во детската ТВ-серија од 2000-та година „Во ноќната градина“, господин Понтипин носи лажни мустаќи што му летаат од лицето.
Моден додаток

Моден додаток или моден прибор — предмет што служи за надополнување на облеката и се одбира со цел да служи како додаток на нечиј изглед. Ваквиот додаток влијае дополнително да дојдат до израз идентитетот на личноста и личното обележје со оглед на тоа што постојат додатоци коишто се разликуваат во обликот, големината, боите итн. Поимот влегол во употреба во XX век.
1 Историја
Во викторијанската мода, додатоците како ладало, сонцoбран и ракавици имале значење во поглед на родот, расата и општествената класа на жената. Во тој период, општиот правец бил жените да се прилагодуваат или да се стремат кон поспокоен животен стил. Како последица на тоа, жените често ги користеле ракавиците и маските како знаци за работа.
На почетокот од 16 век, мажите со повисок општествен статус во Италија носеле шапки со значки како украс којшто потсеќал на оние коишто на своите капи ги носеле припадниците на војската. Значките на шапките често биле носени заедно со украсен меч и балчак. Тие претставувале модни плакети и често прикажувале сцени со лично значење за оној којшто ги носел.
2 Видови
Модните додатоци може грубо да се поделат во две општи групи: додатоци коишто се држат и додатоци коишто се носат. Традиционално, првата група вклучува чанти, ладала, рачни сонцобрани, паричници, бастуни и мечеви. Додатоците коишто се носат вклучуваат јакни, чизми, чевли, вратоврски, шапки, каиши, ракавици, рачни часовници, чорапи и разни видови накит.
Видот на додатокот којшто поединецот одбира да го држи или носи за да ја надополни својата облека може да се определи преку неколку чинители, како што е природата на пригодата каде што оди. На пример, ако поединецот оди на работа, тогаш неговиот/нејзиниот избор на додаток ќе се разликува од оној кога се оди на пијачка или вечера. Според тоа, различни додатоци се одбираат во зависност од тоа дали станува збор за работа или разонода. Слично, економскиот статус на поединецот, како и религиската и културна позадина исто така може да бидат чинители на изборот.
3 Поврзано
* Статусен симбол
Трета фудбалска лига на Македонија 2020/2021

Третата фудбалска лига на Македонија 2020/2021 - 29. издание на Третата фудбалска лига на Македонија.
Во втората половина на април, третолигашкото првенство било запрено поради финансиските тешкотии поврзани со задолжителен КОВИД-19 тест пред натпревар, наредено од Министерството за здравство.
1 Запад
Сезоната започнала на 17 октомври 2020, а ќе заврши во мај 2021.
2 Југозапад
Сезоната започнала на 10 октомври 2020, а ќе заврши во мај 2021.
3 Север
Сезоната започнала на 24 октомври 2020, а ќе заврши во мај 2021.
4 Исток
Сезоната започнала на 11 октомври 2020, а ќе заврши во мај 2021 година.
5 Југ
Сезоната започнала на 11 октомври 2020, а ќе заврши во мај 2021.
6 Поврзано
* Фудбалски куп на Македонија 2020/2021
* Прва фудбалска лига на Македонија 2020/2021
* Втора фудбалска лига на Македонија 2020/2021
* Општински фудбалски лиги на Македонија 2020/2021
Balizza

Balizza (изговорено: Балица) е модна куќа со облека спремна за носење (prêt-à-porter) од Милано, Италија која најмногу извезува во европските земји, Русија и Соединетите Држави. „Balizza“ била првата модна група по потекло од Турција која присуствувала на Миланската модна седмица.
„BALIZZA USA“ го отворила својот прв бутик за малопродажба на продажниот комплекс „Американа ет бренд“ (Americana at Brend) на 7 април 2013 година, сместен во Глендејл, Калифорнија. Вториот бутик ги отворил вратите на 1 јули во Шерман Оукс, Калифорнија, во трговскиот центар „Вестфилд Фешн Сквер“ (Westfield Fashion Square).
Наметка-фустан

Наметка-фустан или палто-фустан е женски фустан кој наликува на наметка, обично со јака, ревери и предни прицврстувања слични на наметката, и изработени во пролет или есенска ткаенина. Современата наметка-фустан за првпат се појавила во 1910-тите, со напис од 1915 година во ''Vogue'', кој ги уверувал читателите дека новата облека може да се носи преку палтени елеци или тенки фустани. Основната наметка-фустан била главна гардероба за повеќето децении, но станала особено популарна во 1960-тите. Во 80-тите и 90-тите години на минатиот век, Дијана, принцезата од Велс, била особено носител на високи облеки на наметки-фустани, многу дизајнирани од Кетрин Вокер. Облеката често се препорачувала за оние кои сакаат да проектираат професионален изглед, без оглед дали е во канцеларија, или во судница.*
Холандска капа

Холандска капа, или на холандски хул, е стил на женска капа поврзана со различните традиционални холандски носии. Обично изработена од бел памук или чипка, понекогаш се одликува со триаголни клапи или крилја што се вртат од двете страни. Може да личи на некои стилови на капа на медицинска сестра.
Многу делови на Холандија имаат свои традиционални носии.
1 Наводи
Boglioli

Boglioli (изговорено: Бољоли) е кројачки семеен бизнис за мажи, првично со седиште во италијанскиот град Гамбара (во близина на Бреша). Претседател и извршен директор е Гуљелмо Розенберг.
Неговиот изложбен салон е на Корсо Венеција 36 во Милано. Познати се по машката облека на јакни во боја.
1 Историја
„Boglioli“ бил основан во 1974 година како семеен италијански бизнис.
Во 1987 година, брендот ја претставил својата прва збирка за времето на Пити Уомо.
Во 2000 година, „Бољоли“ се здобил со светско признание благодарение на нејзината К-јакна, деконструирана кашмирска јакна со старински шмек, која се одликувала со одмиените бои добиени преку процесот на боење облека.
Името на оваа техника потекнува од конкретниот начин на кој бојата се додава на облеката само откако е зашиена, сосема иновативен и уникатен метод невиден претходно во индустријата.
Успехот на италијанскиот пазар ги натерало „Бољоли“ да се прошират ширум светот во земји како Соединетите Држави, Канада, Јапонија и Русија.
2 Поврзано
*Bulgari
*Gucci
*Prada
Културно наследство на Македонија во Општина Велес

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Велес според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Велес, Велес, Партизански гробишта
2, Општина Велес, Велес, Спомен-куќа на Васил Главинов
3, Општина Велес, Велес, Спомен-костурница
4, Општина Велес, Велес, Куќа на ул. „Јован Алабакот“ бр. 1
5, Општина Велес, Велес, Куќа на Прнарови
6, Општина Велес, Велес, Куќа на Тренчови
7, Општина Велес, Велес, Куќа на Чокалови
8, Општина Велес, Велес, Куќа на ул. „Јован Алабакот“ бр. 8
9, Општина Велес, Велес, Куќа на Паунови
10, Општина Велес, Велес, Куќа на ул. „Максим Горки“ бр. 73
11, Општина Велес, Велес, Куќа на ул. „Петар Михов“ бр. 3
12, Општина Велес, Велес, Куќа на ул. „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ бр. 7
13, Општина Велес, Велес, Куќа на ул. „Владимир Назор“ бр. 34
14, Општина Велес, Велес, Куќа на ул. „Коле Цветков“ бр. 15
15, Општина Велес, Велес, Црква „Св. Ѓорѓи“
16, Општина Велес, Велес, Црква „Св. Димитриј“
17, Општина Велес, Велес, Црква „Св. Никола“
18, Општина Велес, Велес, Црква „Св. Марко“
19, Општина Велес, Велес, Црква „Св. Спас“
20, Општина Велес, Велес, Црква „Св. Пантелејмон“
21, Општина Велес, Велес, Саат-кула
22, Општина Велес, Велес, Велешка тврдина
23, Општина Велес, Велес, Фазил Ахмет-пашина џамија
24, Општина Велес, Велес, Куќа на ул. „9 Ноември“ бр. 54
Боби Макферин

Роберт Кит Макферин Џуниор (|Robert Keith McFerrin Jr.; 11 март 1950 година) е американски пејач и музичар. Тој е познат по својот вокален перформанс, меѓу кои е и аликвото пеење. Најпознат е по песната ''Don't Worry Be Happy'', која стана меѓународен хит, се најде на првото место на американските топ листи и освои многу награди. Тој соработуваше со многу познати инструменталисти, меѓу кои Чик Кореја, Херби Хенкок и Јо-Јо Ма.
1 Дискографија
1.1 Студио албуми
*''Bobby McFerrin'' (1982)
*''Simple Pleasures'' (1988)
*''Medicine Music'' (1990)
*''Hush'' (1992)
*''Bang!Zoom'' (1995)
*''Circlesongs'' (1997)
Берлински Лидертафел

Берлинер Лидертафел или Берлински Лидертафел (|Liedertafel; хорско друштво во Берлин) — германска ознака за аматерски пејачки друштва - пред сè машки хорови - кои во голем број се создале во XIX век и биле еден од носителите, не само во општествениот културен живот, туку и во националните стремежи во Германија и пошироко. Тоа условило настанување на богата хорска литература, претежно романтично-национално обоена, а по техничките барања приспособена на можностите на аматерските хорови. Како име за машки гласен хор, првпат беше употребен во декември 1808 година од Карл Фридрих Зелтер, кој го воспостави првиот северногермански прототип за такви хорови со машки глас. Во 1819 година е основано друго општество од Лудвиг Бергер, Бернхард Клајн, Густав Рајхард и Лудвиг Релстаб и во 1884 година, Адолф Зандер го основа сè уште активниот машки пејачки клуб Берлинер Лидертафел е. В.
1 Историја
1.1 (Оригиналниот) Берлински Лидертафел од 1809 година
Првото берлинско хорско друштво познато уште како „Зелтер Лидертафел“, именувано по неговиот основач Карл Фридрих Зелтер, беше првото машко хорско друштво од ваков вид и модел за слични групи. Составени од 25 мажи кои пишувале и изведувале дела едни за други, користеле ''Дас Енглише Хаус'' (Англиската куќа) на ''Моренстраже'' како свое место за средба.
1.2 (Помладиот) берлинец Лидертафел од 1819 година
„Помладиот Берлин Лидертафел“ од 1819 година (или дури и помладиот Лиедертафел од Берлин) основан од Лудвиг Бергер, Бернхард Клајн, Густав Рајхард и Лудвиг Релстаб, ја продолжи традицијата на популарна хорска музика во градот. Радикално се разликуваше од елитистичката, романтична Тркалезна маса на Зелтер, откако се засноваше и на демократски статут. Тука се собра генерацијата на млади ветерани од Првата светска војна, носејќи ги своите либерални и патриотски идеи.
1.3 (Новиот) берлински Лидертафел од 1884 година
Во 1884 година, ново берлинско хорско друштво, основано од Адолф Зандер, настанало преку спојување на неколку помали хорови. Хорот броеше веќе со 117 пејачи до крајот на основачката година. Во ерата на ''Вилхелмијан Лидертафел'', Берлинскиот Лидертафел броеше со повеќе од 250 пејачи, што беше најголемиот машки глас во Германија. Хорот направи долги патувања во странство (Австрија, Романија, Шведска, Франција, балтичките држави, Италија, Русија, Египет, САД, Јапонија), а заедно со Берлинската филхармонија одржа одлични концерти. Ова општество родило друго, Лехергесангвереин од 1886 година.
Охридско грунче

Охридско мало грунче (|Pelasgus minutus) (Karaman, 1924) е вид риба зракоперка, од семејството крапови. Го има во Албанија и Македонија. Неговите природни живеалишта се реки и слатководни езера. Загрозена е поради загуба на живеалиштата.
1 Опис и распространетост
Охридското мало грунче е најмалиот претставник на автохтоната рибна популација во Охридско Езеро. Телото е издолжено, долго 5-6 см. Устата е мала, поставена косо речиси под агол од 45 степени. Долната вилица е подолга од горната и е исфрлена нанапред. Има голем број на многу ситни лушпи. Телото на горната страна е темно обоено, додека стомачната е посветла.
2 Основни биолошки одлики
Екологијата на овој вид мне е доволно проучена. Се мрести во пролетно летниот период од месец мај до месец јуни.
3 Значење
Охридското мало грунче нема стопанско значење нити за стопански ниту за рекреативен риболов. Има големо значење и тоа во областа на еволуцијата и зоогеографијата на рибите на Балкански Полуостров.
Мозаицизам

Мозаицизам — состојба при која организмот поседува клетки со различен генотип. Генерално, секоја соматска клетка во еден организам поседува иста ДНК, односно ист генотип. Понекогаш група на клетки, клеточни линии, ткива и органи поседуваат клетки кои имаат различен генотип.
Доколку се земе предвид честотата со која настануваат генетските мутации и „неспособноста“ на клетката секогаш да ја репарира (поправи) мутираната ДНК, може да се каже дека секој организам во одреден размер е мозаичен. Како причина за мозаицизмот може да биде мутација на еден ген, промена во поголем генски регион или, пак, аберација на еден или повеќе хромозоми. Доколку соматските мутации настанат рано во ембрионалниот развој, тогаш бројот на клетките, ткивата и органите кои содржат мутирани гени ќе биде поголем, а со тоа и мозаицизмот во организмот ќе биде застапен во поголем процент. Колку фенотипски ќе биде изразен мозаицизмот зависи од типот на мутираниот ген, бројот и видот на клетките кои се мутирани и способоста на нормалните клетки да ја компензираат нефункционалноста на мозаичните мутрирани клетки. Нормално, колку е помал бројот на мутираните клетки или со други зборови кажано, колку е помал мозаицизмот толку фенотипски неговиот ефект ќе биде помалку изразени и обратно, колку повеќе клетки се мозаични толку фенотипот ќе биде повеќе изразен. Во некои случаи мозаицизмот фенотипски воопшто не е изразен. Х-инактивацијата кај женските единки е типичен пример за мозацизам. За време на раната ембриогенеза еден од двата Х хромозоми кај женските единки на основа на случајност се онеспособува. Притоа, една половина од клетките имаат активен еден Х хромозом кој потекнува од едниот родител, а другата половина од клетките го имаат активен другиот Х хромозом, кој потекнува од другиот родител. Бидејќи двата хромозома можат да носат различни алели од двата родитела, клетките ќе поседуваат различен генотип, а со тоа и организмот ќе биде мозаичен. Доколку има мутација на некој функционален ген на едниот Х хромозом, тогаш онеспособувањето е повеќе насочено кон Х хромозомот на кој се наоѓа мутацијата. Друг класичен пример за мозаицизам се туморите, чии клетки содржат бројни мутации споредбено со останатите клетки на организмот. Доколку мозаицизмот е присутен во гаметите, станува збор за гонаден мозаицизам. Кај овој тип на мозаицизам фенотипски промени не се забележуваат кај мозаичниот поединец, туку промените доаѓаат до израз кај потомството кое ќе ги наследи мутациите преку мозаичните гамети.
Охридски мренец

Охридски мренец (''Gobio ohridanus'') — вид на риба која е мала и слатководна, од семејството крапови. Ендемичен вид е на Охридското Езеро во Македонија и Албанија.
1 Опис и распространетост
Охридскиот мренец припаѓа на семејството Cyprinidae. Охридскиот мренец има вретенесто и издолжено тело, релативно крупна глава со крупни очи. Бојата на телото на грбот е сивозелена до сивокафеава, страните се сребренесто сиви, а долната страна е бела. На грбот ина неправилни ситни флеки, од страната на телото понекогаш се јавуваат покрупни флеки. На грбната и опашната перка има повеќе реда неправилни црни точки, а некогаш се појавуваат и на градните перки. Градните перки се релативно широки и јаки со жолтеникаво портокалова боја. Има долна уста, а на аглите се наоѓа еден пар добро развиени мустаќи. Стомачните и аналната перка се изразито бели. Охридскиот мренец е ендемичен вид за Охрид - Црн Дрим - Скадар екосистемот.
2 Основни биолошки одлики
Охридскиот мренец полово созрева од втората до четвртата година од животот при должина од 6 до 8 см. Се мрести во пролет, мај и јуни, порционо, и тоа на песокливо дно. Икрата е леплива и се прилепува со честичките од песок. Плодноста изнесува од 1000 до
3000 јајца кои имаат пречник од околу 2 мм. Развојот на ембрионот во нив најчесто трае седум до десет дена. Охридскиот мренец во Езерото нараснува до 15см. во должина и 30 грама во тежина и живее во мали јата при дното, каде ја бара храната. Подмладокот на Охридскиот мренец се хранат со ситни без’рбетници, а возрасните со ларви од хиромониди, ситни мекотели, икра од други риби и со растителна храна.
3 Значење
Месото на Охридскиот мренец е многу вкусно. Порано поголеми количини се извезувале во Франција поради тоа што месото е посебно ценета и од него се прават специјалитети. Кај нас не е ценета поради малата големина и не е застапена во ловините на рекреативните риболовци.
4 Наводи
* Froese, Rainer and Pauly, Daniel, eds. (2012). "Gobio ohridanus" in FishBase.
Охридски камнар

Охридски камнар ''(Barbatula sturanyi)'' — вид риби зракоперка од родот ''Барбатула''. Живее во Охридско Езеро.
1 Опис и распространетост
Камнарот припаѓа на семејството Nemacheilidae. Камнарот има вретенесто издолжено тело, покриено со ситни, всадени лушпи. Телото до
грбната перка е цилиндрично, а кон опашката благо странично сплескано. Главата е широка и дорзовентрално сплескана, додека очите се дорзално
поставени. Устата е долна и на горната усна има шест мустаќи, четири на рилото и два во аглите на устата. Предниот носен отвор е цевчест. Бојата на телото зависи од местото на живеење. Обично грбот и страните на телото се сиви до сивокафени, по страните се сместени мраморести
шари во вид на темнокафени петни. Стомакот е светложолтеникав до бел. Задната ивица на опашната перка е рамно засечена. По грбната, опашната и градните перки има повеќе реда на темни пеги. Пегите отсуствуваат на стомачните и аналната перка. Охридскиот камнар го населува Охридското Езеро и реката Црн Дрим со притоките.
2 Основни биолошки одлики
Охридскиот камнар полово созрева во втората до третата година од животот. Во периодот на мрестењето, кај полово зрелите мажјаци и женки, по телото и внатрешната страна на стомачните перки се јавуваат епителијални брунки. Се мрести во пролет, април и мај, ретко во март. Икрата ја положува на песок и камења. Плодноста на женката изнесува до 6.000 јајца со пречник од 1 до 1,5 мм. Мрестењето е порционо. Охридскиот камнар достигнива максимална дожина од 10 до 12 см. Животниот век и е до 8 години. Охридскиот камнар претставува риба од дното на чистите и бистри води. Живее на каменито и чакалесто дно, каде се крие под камењата. Младите се групираат во помали јата, додека возрасните живеат единечно. Се храни со ситни животинки од дното. Возрасните се хранат со разни без’рбетници и со икра од други риби.
3 Значење
Нема никакво значење од аспект на рекреативен и стопански риболов.
4 Наводи
*
Томче Грнчаровски

Томче Грнчаровски е роден во Тетово, 17 октомври 1923, а починал во Скопје, 6 јули 1960) – оперски певец, тенор. Пеење учел кај Н. Кунели во Скопје и во Загреб. Тој е учесник во НОБ. Во 1947 г. станува член на Операта на МНТ, како еден од нејзините основачи. Дебитира во 1948 г. како Бепо во операта „Палјачи“. Поради болест, во 1955 се повлекува од јавниот музички живот. Во својата кратка оперска кариера од 1948 до 1952, под уметничкото раководство на диригентската палка на Ловро Матачиќ и диригентите Тодор Скаловски и Трајко Прокопиев, остварил повеќе главни улоги: Алфред Жермон (Травијата), Белмонте (Грабнување од Сарајот), Војводата од Мантова (Риголето), Пинкертон (Мадам Батерфлај), Родолфо (Боеми), Тамино (Волшебната флејта), Ловро (Никола шубиќ – Зрински). Бил извонредно музикален, а поседувал пријатен и топол лирски глас, податливо мек и распеан.
Киро Божиновски

Киро Божиновски е истакнат македонски флејтист. Роден е во Прилеп, 2 ноември 1933, а починал во Скопје 30 октомври 2006. Со музичко образование се здобива во Средното музичко училиште во Скопје и кај Ј. Срејовиќ, во Белград. Долгогодишен прв флејтист на Операта и Балетот на МНТ и прв флејтист на Македонската филхармонија. Како солист настапува на домашниот концертен подиум, во центрите на поранешната СФРЈ и во странство. Божиновски е еден од најистакнатите македонски инструментални уметници, во чиј репертоар се вклучени најзначајните дела од литературата за флејта, како и повеќе остварувања од домашните автори. Член на Скопскиот дувачки квинтет и соработник на Ансамблот за современа музика „Света Софија”.
Киро Давидовски

Киро Давидовски е истакнат македонски обоист. Роден е во Куманово, 24 декември 1932, а починал во Скопје, 2003 година. Еден од првите музичари во Македонија со факултетска диплома за дувачки инструменти. Дополнително се усовршувал на Академијата „Санта Чечилија” во Рим. Бил прв обоист на Македонската филхармонија и развил богата концертна активност во земјава и во странство. Настапувал во многу земји во светот, меѓу кои и во: САД, Германија, Франција, Шпанија, Мексико и др. Имал извонредно голем репертоар во кој влегува огромен дел од литературата за обоа. Дал значајна поддршка и за развој на македонското музичко творештво. Основач е на Катедрата за дувачки инструменти на ФМУ.
Ловро Матачиќ

Ловро Матачиќ е истакнат диригент во Македонија. Роден е 14 февруари 1899, Загреб а починал на 7 јули 1985. Иако без формална академска диплома, студирал музика на Виенскиот конзерваториум), со својот огромен талент и ерудиција се вбројува меѓу врвните европски и светски диригенти. Првите контакти со музиката ги доживува како член на хорот на Виенските деца. Диригентската кариера ја започнува во 1919 г. во Осиечката опера. Потоа следуваат ангажмани во оперските куќи во Нови Сад, Љубљана, Белград, Загреб, Рига и стигнува до диригентскиот пулт на врвните светски оркестри: Дрезденската државна капела, Берлинската и Виенската филхармонија, Токискиот симфониски оркестар. Бил чест гостин на големите оперски куќи во Европа и Америка. На својот богат и разновиден репертоар имал огромен број оперски и симфониски дела од сите епохи во музиката, почнувајќи од Монтеверди и завршувајќи со Вагнер, Брукнер и Штраус, не запоставувајќи го притоа и творештвото на словенските композитори – Сметана, Јаначек, Чајковски, Зајц, Барановиќ и др. Особено голема и значајна е неговата улога во професионалното оформување и воспитување на кадрите – солисти хористи, оркестранти на младата македонска опера. Со своето работење во Операта на МНТ (1948–1952) како режисер и диригент (Грабнување од сарајот, Боеми, Волшебната флејта, Кармен, Евгениј Онегин, Никола шубиќ–Зрински) и со огромните заслуги за нејзиниот развој со право може да се смета како духовен татко на Македонската опера. Се занимавал и со композиторска дејност.
Мирко Божиќ

Мирко Божиќ ( Сињ, 21 септември 1919 - Загреб, 1 август 1995 година ) бил југословенски писател со хрватско потекло.
Студирал на Правниот факултет во Белград . За време на Втората светска војна, тој бил член на НОП . По војната, тој имал бројни позиции. Тој бил директор на Драмата во Хрватскиот народен театар во Загреб, потоа бил уредник на весник „Културни радник“, „Литература“, „Књижевник“ и на неделникот „Телеграм“, а подоцна била намера на загребскиот ХНК и потпретседател на хрватскиот парламент . Најважниот дел од неговиот опус е ''Трилогијата на Курланите'' . Покрај романи, тој пишуваше и сценарија за филмови, ТВ драми и серии, како и радио драми.
1 Награди
* Награда НИН 1955 година за романот ''Неплашен''* Награда Владимир Назор 1985 година за животна работа
Културно наследство на Македонија во Општина Дебар

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Дебар според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Дебар, Баниште, Горен амам
2, Општина Дебар, Баниште, Долен амам
3, Општина Дебар, Гари, Рурална целина Гари
4, Општина Дебар, Дебар, Нов амам
5, Општина Дебар, Дебар, Стар амам
6, Општина Дебар, Дебар, Куќа на ул. „ЈНА“ бр. 33
7, Општина Дебар, Дебар, Куќа на ул. „Петре Поповски“ бр. 9
8, Општина Дебар, Дебар, Куќа на ул. „Лиман Каба“ бр. 22
9, Општина Дебар, Дебар, Куќа на ул. „Црн Дрим“ бр. 32
10, Општина Дебар, Дебар, Куќа на ул. „Братство–единство“ бр. 31
11, Општина Дебар, Дебар, Куќа на ул. „Здравко Чочковски“ бр. 226
12, Општина Дебар, Дебар, Куќа на ул. „Црн Дрим“ бр. 26
13, Општина Дебар, Дебар, Куќа на ул. „Павле Чиковски“ бр. 221
14, Општина Дебар, Дебар, Куќа на ул. „Јордан Зафировски“ бр. 9
15, Општина Дебар, Дебар, Црква „Св. Преподобна Петка“
16, Општина Дебар, Дебар, Инќар џамија
17, Општина Дебар, Рајчица, Црква „Св. Варвара“
18, Општина Дебар, Рајчица, Рајчки манастир
19, Општина Дебар, Џепиште, Археолошко наоѓалиште „Римска црква“
Офелија (месечина)

Офелија — месечина на Уран. Откриена е од сликите направени од ''Војаџер 2'' на 20 јануари 1986 година и му е дадена привремената ознака S/1986 U 8. Не била видена сè додека вселенскиот телескоп Хабл ја фотографирал во 2003 година. Офелија била именувана по ќерката на Полониј, Офелија, во претставата ''Хамлет на'' Вилијам Шекспир. Назначена е како Уран VII.
Освен неговата орбита, со полупречник од 21 км и геометриско албедо од 0,08 буквално ништо не се знае за неа. На сликите на Војаџер 2, Офелија се појавува како издолжен објект, а главната оска е насочена кон Уран. Односот на оските на сфероидот на пролатот на Офелија е 0,7 ± 0,3.
Офелија делува како надворешна пастирска месечина за прстенот на Уран. Орбитата на Офелија е во полупречникот на синхроната орбита на Уран, и затоа полека се распаѓа поради плимните сили.
1 Поврзано
* Уранови месечини
2 Наводи
Објаснувачки забелешки
Цитати
Страхил Андреев

Страхил Андреев (Скопје, 1911 - Скопје, 1989) — македонски боксер кој е основоположник на боксот во Македонија. Тој е и првиот меѓународен сојузен судија, претседател на тренерската организација при Боксерскиот сојуз на Македонија, како и на комисијата за развој на боксот во Македонија.
1 Животопис
Страхил Андреев е роден во скопското Пајко Маало. Татко му Коста бил бакалџија, но во 1924 година фатила криза, па заминал на печалба во Египет. Во 1927 година се зачленил во боксерскиот клуб „Олимпик“, којшто бил најпознат клуб во Александрија. Како аматер одбоксувал околу 80 мечеви до 1933 година и во тој период трипати бил првак на Египет во категоријата велтер (1930-1933). Поради завидните успеси продолжил да боксува професионално. Како претставник на Египет боксувал против Алжир, Тунис, Либија, Сирија и Грција. Во 1933 година добил повластица за професионален боксер под името „Стратис Андреевиќ“ со 23 победи и 4 нерешени резултати зад своето име. Во Македонија се вратил во 1947 година и на негова иницијатива биле основани првите боксерски клубови „Победа“ и „Вардар“.
2 Кариера
Андреев имал добро изграден стил со беспрекорна техника и пет години бил првак на Египет во категоријата велтер. Боксувал против Сем Хаџис, Тери Але, Мохамед Фехми и други. Како тренер создал плејада врвни македонски боксери. Под неговото стручно раководство изникнале скоро сите истакнати македонски боксери и репрезентативци, од кои добар дел станале подоцна и истакнати судии и тренери. Негови ученици биле: Круме Николовски, Миле Андреевски Штука, Панче Леов, Томе Неделковски и други.
Самиот за својата кариера изјавил:
Мојот живот е боксот. Сум се сродил со него, па го чувствувам како дел од себе. И кога нема мечеви па сум со боксот. Дома направив вистински магацин од боксерска литература, документација и реквизити. Само уште ринг немам. Поврзаноста со овој спорт ниту во еден момент не сум имал намера да ја материјализам. Најголема награда за мене е трудот и работата со младите боксери.
3 Признанија
Андреев е носител на многубројни признанија, вклучително „Орден на трудот од трет ред“ (1959) и „Орден за заслуги за народ со сребрена ѕвезда“ (1961). На конференцијата на Боксерскиот сојуз на Југославија во 1979 година бил одликуван со признание за животно дело за особен придонес во развојот на боксот во Југославија. Добитник е и на наградата за животно дело на Боксерскиот сојуз на Југославија и е носител на златната значка на СОФК на Југославија од боксерските работници во Македонија.
4 Користена литература
** Nikitović, D. (1978). ''Mate i Drugovi: Najveći uspesi jugoslovenskih boksera''. BIGZ.
*''30 години физичка култура и спорт во СР Македонија (1945-1975)''. Скопје, 1976.
*''МИ-АНОВА Енциклопедија општа и македонска''. Скопје, 2006.
Елена Ставревска

Елена Ставревска ― македонска научничка за мир и истражувач. Таа е докторантка по политички науки (2017) и магистер по меѓународни односи и европски студии (2008) на Средноевропскиот универзитет (ЦЕУ) во Будимпешта.
Претходно работела како постдокторска соработничка на колеџ Бард Берлин (2017-2018), координаторка на пакет за работа и истражувачка на проектот, Култури на управување и решавање конфликти во Европа и Индија (2011-2013) и асистентka за настава на ЦЕУ (2010-2011). За време на нејзините докторски студии, таа била визитинг докторантка на Трудо Центарот за мир, конфликти и правда на Универзитетот во Торонто (2013) и Студиска програма за соработник по европска безбедност (2009-2010), координирана од Институтот за Европа во Берлин.
Како научничка за мир, таа ги истражува прашањата за родот, полот, меѓусебноста и политичката економија во повоените општества. Во моментов работи во Центарот за жени, мир и безбедност и како академска соработнича во Центарот за Латинска Америка и Карибите на Лондонската школа за економија и политички науки. Во текот на академската 2018-2019 година била гостинка-истражувачка на Институтот Крок за меѓународни мировни студии, Универзитет во Нотр Дам, каде работела на книгата со фокус на родовите одредби во мировните договори и начините на кои тие се преведуваат во закони и политики во обид да се решат неправдите и насилствата во минатото. Врз основа на етнографски истражувања и интервјуа со жени Роми во Босна и Херцеговина и домородни жени во Колумбија, книгата го потенцира влијанието на пресекот на тие „преводи“ и го унапредува концептот на интерсекциска правда во мировните процеси.
Розалинда (месечина)

Розалинда — внатрешна месечина на Уран. Откриен бил од сликите направени од ''Војаџер 2'' на 13 јануари 1986 година и му била дадена привремената ознака S/1986 U 4. Името го добила по ќерката на протераниот војвода во претставата Вилијам Шекспир, како „''Како што милувате“''. Назначен е и како Уран XIII.
Розалинда спаѓа во портиската група на месечини, во која се и Бјанка, Кресида, Дездемона, Порција, Јулија, Купидон, Белинда и Пердита. Овие месечини имаат слични орбити и фотометриски својства. Освен неговата орбита, полупречник од 36 км и геометриско албедо од 0,08 практично ништо не се знае за Розалинда.
На сликите на Војаџер 2, Розалинда се појавува како скоро сферичен објект. Односот на оските на сфероидот на пролатот на Розалинда е 0,8-1,0. Неговата површина е со сива боја.
Розалинда е многу близу до орбитална резонанса од 3:5 со Корделија.
1 Поврзано
* Уранови месечени
2 Наводи
Објаснувачки забелешкиЦитати
Бадри Тејмурташ

Бадри Teymourtash (1908-1995 нов кал. (1287-1374 хиџ. кал.)) наречена во Иран „Мајка на стоматологијата“. Таа била првата жена стоматолог во Иран.
Во 1965 година, таа и д-р Есмаел Сондузи ја основале Стоматолошката школа на Универзитетот „Машхад“.
Таа се пензионирала во 1989 година (1368 година х.к.), и починала во 1995 година. Таа била погребана во Светиот храм (Сахне Азади) во Машхад.
Библиотеката на Стоматолошкиот факултет на универзитетот „Машхад“ била преименувана во нејзина чест.
1 Ран живот
Родена во влијателно иранско семејство во 1908 година во Машхад, таа била сестра на втората најмоќна политичка личност во Иран за време на раната династија Пахлави, Абдолхосеин Тејмурташ. Таа била испратена во Белгија кон крајот на 1920-тите и се запишала на Стоматолошката школа.
По завршувањето на Стоматолошката школа, се верува дека размислувала да се пресели во Белгиско Конго за да преземе хуманитарна работа. Како и да е, падот на Абдолхосеин Тејмурташ во 1932 година ја поттикнало да се врати во Иран каде заедно со сопругата и децата на Тејмурташ, таа издржала осум години домашен притвор и прогонство во далечните имоти на семејството во Хорасан. По абдикацијата на Реза Шах во 1941 година, во согласност со општа амнестија, сите политички затвореници биле ослободени, а Бадри Тејмурташ се преселила во Машхад каде што се занимавала со стоматологија.
2 Поврзано
* Абдолхосеин Тејмурташ
* Иран Тејмурташ
3 Наводи
Културно наследство на Македонија во Општина Гевгелија

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Гевгелија според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+Список на културно наследство на Македонија во Општина Гевгелија, Број, Населено место, Културно добро, Година на прогласување, Фотографија
1, Гевгелија, Археолошко наоѓалиште „Сува Река“, 1976/2003
2, Гевгелија, Археолошко наоѓалиште „Вардарски Рид“, 2002
3, Гевгелија, Гевгелиски амам, 2003
4, Гевгелија, ЖС „Гевгелија“, 2004
5, Гевгелија, НУ Музеј - Гевгелија (Музеј „Митко Зафиров“), 2004
6, Гевгелија, Куќа на ул. „Маршал Тито“ бр. 170, 2004
7, Гевгелија, Андреев конак, 2004
8, Гевгелија, Библиотека „Гоце Делчев“ - Гевгелија, 2004
9, Гевгелија, Кангов конак, 2004
10, Гевгелија, Зграда на Општина Гевгелија, 2004
11, Гевгелија, Вила Тина, 2004
12, Гевгелија, Гевгелиска чаршија, 2004
13, Гевгелија, Зграда на Радио Гевгелија, 2019
14, Конско, Училишна зграда, 1969
15, Милетково, Археолошко наоѓалиште „Градишор/Мрамор“, 2003
16, Прдејци, Археолошко наоѓалиште „Бистерна“, 2003
17, Прдејци, Археолошко наоѓалиште „Ветка Црква“, 2003
18, Смоквица, Црква „Св. Димитриј“, 2003
19, Смоквица, Археолошко наоѓалиште „Агова Чешма“, 2003
20, Гевгелија, Градба на ул. „7 Ноември“ бр. 2, 2018
Цаи Ах-хсин

Цаи Ах-хсин (1899–1990) била прва лекарка на колонијалниот Тајван.
Завршила на Токискиот медицински колеџ за жени во 1921 година, а потоа стажирала во болницата Таихоку во Тајван. Во 1924 година, Цаи се венчала со активистот за независност на Тајван, Пенг Хуа-јинг. Таа основала своја болница во Тајџунг во 1925 година. Создала семинар за обука на акушерки за акушерство, што бил дел од нејзината болница. Сепак, таа морала да го прекине семинарот во 1938 година, бидејќи Јапонците, кои ја нападнале северна Кина во 1937 година, дошле на нејзиниот семинар и принудиле некои од студентите да работат за нив како медицински сестри на фронтот.
Сериската драма „''Wave Washing Sands''“ за нејзиниот живот ја освоила најдобрата сериска драма на доделувањето на наградите Златни Ѕвона во 2005 година.
Огњанка Поповска-Станковиќ

Огњанка Поповска-Станковиќ (р. 1926 во ) — македонски биолог и истражувач од областа на лимнологијата и потамологијата.
1 Животопис
Родена е во 1926 година во Куманово. Основното образование го завршила во родното место, а додека пак гимназиско образование завршила во Скопје. Се запишала на Филозофскиот факултет (група биологија) и студиите ги завршила во 1952 година.
Станковиќ работела како наставник односно професор по биологија во периодот 1950-1953 година. Во 1960 година го стекнува звањето виш стручен соработник и е вработена во Заводот за рибарство во Скопје. Докторската дисертација ја одбранила во 1965 година, а додека пак во 1971 година е избрана во виш научен соработник, а во 1977 во виш научен советник.
Од 1977 до 1983 година е директорка на Природонаучниот музеј во Скопје, а потоа заминува во пензија.
Објавила педесетина научни трудови од областа на лимнологијата и потамологијата.
Црква „Св. Димитриј“ - Страцин

Свети Димитриј — главна селска црква во селото Страцин.
1 Местоположба
Храмот е сместен на возвишение во северниот дел од селото, коешто му дава доминантна положба.
2 Историја
Црквата била изградена во 1847 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата претставува трикорабна базилика со калкански покрив и три скриени апсиди под него. Апсида на источната страна има полукружен облик и е благо истакната. Кон западната страна е доградена отворена припрата. Главниот влез се наоѓа на западната страна, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Во припратата, непосредно на левата страна од главниот влез, има камен гробен споменик.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, помошен објект и трпезаријата. Камбанаријата е дело на Стојан Рачков од Горно Броди, Серско.
4 Фрескопис
Фреските во црквата се изработени во периодот 1884-1885 година од мијачкиот мајстор Аврам Дичов.
5 Галерија
;Надворешност
;Фрески
;Објекти во дворот
6 Поврзано
* Страцин
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
Титанија (месечина)

Титанија – најголема месечина на Уран. Кружи околу Уран на оддалеченост од околу 436.270 км. Полупречникот ѝ изнесува 788,9 км, а масата 3,49×10 кг. Титанија е многу слична на Ариел, иако е поголема.
Ја открил Вилијам Хершел, во 1787 година. Војаџер 2 (1986) е единственото летало кое ја посетило Титанија. Површината на Титанија е полна со кратери и кањони, а видливи се и неколку големи базени (многу големи кратери). Како и кај Ариел, долините, долги со стотици километри, меѓусебно се сечат .
1 Поврзано
* Уранови месечини
Љубица Славеска

Љубица Славеска (моминско: Борисова; р. во ) — македонски фармацевт и универзитетска професорка на Фармацевтскиот факултет во Скопје, раководителка на катедрата за броматологија.
1 Животопис
Нејзиното главно поле на истражување ја насочува да стане раководителка на катедрата по броматологија на самиот факултет. Претходно била вработена исто така во Републичкиот Завод за здравствена заштита на Одделот за контрола на прехранбените производи.
Вимла Суд

Вимла Суд (родена во 1922 година) е првата жена што станала стоматолог во Индија. Дипломирала на Универзитетот во Пенџаб во 1944 година.
1 Образование
Суд била единствената жена од 30 студенти на нејзиниот час на Стоматолошкиот колеџ ДеМонтморенси во Лахоре. Таа дипломирала на Универзитетот во Пенџаб во 1944 година. Нејзиното семејство било лекари и ја охрабрувале да стане стоматолог. Таа се преселила во Њујорк на пракса и патувала низ Соединетите Држави, завршувајќи магистер по детска стоматологија во 1955 година на Универзитетот во Минесота. По поделбата на колонијата Индија, Суд се преселила во Чандигар.
2 Кариера
Суд работела во болницата во Велингдон (сега Рам Манохар Лохија), каде со болничарско комбе ги посетувала селата. Подоцна се приклучила на Институтот за постдипломско медицинско образование и истражување Џавахарлал.
Во ноември 2016 година таа организирала Церемонија на бел мантил за студенти за стоматолошки колеџи кои се заколнале на својата професионална заклетва.
3 Признание и награди
Д-р Суд била признаена од Индиското стоматолошко здружение како почитуван виш работник, таа била почестена од ИДА Чандигар на денот на наставниците, 5 септември 2020 година
4 Наводи
Биљана Настеска

Биљана Настеска (р. во ) — македонски психијатар и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од страна на СДСМ.
1 Животопис
Биљана е дипломирана на Медицинскиот Факултет во Скопје и е специјалист по психијатрија.
Маргарет Каро

Маргарет Каро (родена во Ричмонд, Нелсон, 17 декември 1848 година; починала на 19 мај 1938 година) била стоматолог од Нов Зеланд, социјален реформатор, предавач и писател. Во 1881 година таа била првата жена што била запишана во Регистарот на стоматолози на Нов Зеланд.
Таа се придружила на Адвентистичката црква на Седмиот ден во 1888 година откако одела на евангелистички состаноци одржани од Артур Даниелс.
Маслина Грнчарова-Иванова

Маслина Грнчарова-Иванова (1874, во Загоричани, Костурско — 1958 во Криводол, НР Бугарија) — македонска учителка и деец на ТМОРО.
1 Животопис
Маслина е родена во 1874 година во костурското село Загоричани, денес во егејскиот дел на Македонија. Татко ѝ се викал Иван, а нејзиниот брат Вангел.
Ја завршила Солунската женска гимназија. По завршувањето на гимназијата таа почнала да учителствува во егзархиското училиште во Демотика (Тракија), каде во 1895 година станала член на ТМОРО. Потоа била учителка во Сорович и Зеленич и истовремено вршела курирски должности за организацијата.
Заедно со учителката Елена Минасова го извезла знамето на Д’мбенската чета на ТМОРО. Во 1901 година, таа се вратила на кратко во родното село каде имала средба со Гоце Делчев. Поради членството во ТМОРО, била уапсена заедно со Манол Розов, Лазар Поп-Трајков и Павел Христов и осудена, а казната ја издржувала во затворот во Корча (Албанија).
По излегувањето од затвор, била секретар на Централната комисија на ТМОРО и член на Костурскиот окружен комитет на ТМОРО.
Маслина го шие и на 2 август 1903 година, качена на коњ, го развива знамето на нејзиниот командант Манол Ризов во Загоричани. Со посебна храброст се истакнала при ослободувањето на Невеска. По повторното апсење во август 1903 година Маслина Грнчарова била амнестирана и се вратила во родното село.
По Балканските војни емигрирала во Бугарија (1913), каде учителствувала во селото Пастух.
Во 1928 година, на вториот редовен конгрес на Македонскиот женски сојуз, Грнчарова влегла во раководното тело на организацијата како соработничка.
Маслина Иванова Грнчарова никогаш повеќе не го видела својот роден крај слободен. Таа умира во 1958 година во Криводол, Бугарија. Зад себе остава кратки спомени за револуционерното движење, во кое вели: „...мојата активност беше во служба на оние што носеа пушки. Ги пречекувавме четите, носевме леб, за избеганите од Иванчовата афера ангиравме куќи - да се сокријат од напади. Мојата активност, кога бев слободна, беше за други, а не за мене ... Пред Илинден, јас станав централна врска помеѓу војводите и реонските началници. Останав така и потоа во целиот наш Костурсски реон ...“.