Благоја Георгиевски

Благоја Георгиевски - Буштур ( во Скопје - во ) — македонски кошаркар и југословенски репрезентативец.
Во негова чест, Купот на Македонија во кошарка го носи неговото име.
1 Играчка кариера
1.1 Клупска младинска кариера
Пред да стане кошаркар, Буштур бил активен пингпонгар. Во 1965 година, Благоја одлучил да се појави на еден тренинг на Работнички, но тогаш тој бил избркан поради непочитување на куќниот ред. Следниот ден, Георгиевски повторно дошол на тренинг каде овојпат тренерите му дозволиле да ги покаже своите кошаркарски способности и тогаш го увиделе неговиот потенцијал.
1.2 Клупска сениорска кариера
Во 1967 година, Георгиевски бил вклучен во сениорската екипа на Работнички. Првите минути Благоја ги добил кога имал 18 години против Борац од Чачак во Првата југословенска кошаркарска лига. На 29 декември 1969 година, тренерот Лазар Лечиќ го ставил Георгиевски на теренот во продолжението на натпреварот против силниот Олимпија од Љубљана. Во тие последни пет минути од натпреварот, Благоја постигнал девет бода и резултатот завршил 101-96 за Работнички. По овој натпревар, Буштур си обезбедил место во почетната петорка на Работнички.
Со Работнички во сезоната 1975/76, Благоја стигнал до полуфиналето на Купот на победниците на куповите. Во тоа тоа полуфинале, за време на гостувањето кај Чинцано Олимпија Милано, Георгиевски заедно со соиграчот Драган Радосављевиќ добиле труење од храна, резултирајќи со висок пораз на Работнички поради отсуството на Георгиевски - Буштур и слабиот играчки учинок на заболениот Радосављевиќ.
Во прошталниот натпревар во дресот на Работнички, одигран во Градски Парк на 12 мај 1984 година пред околу 2,500 гледачи, самиот Георгиевски организирал и ја довел ветеранската југословенската репрезентација да се натпреварува против скопскиот клуб и Буштур. Репрезентацијата била сочинета од Ќосиќ, Плеќаш, Далипагиќ, Делибашиќ, Вараиќ, Јеловац, Чермак, Андоновски и многу други. На чело на селекцијата бил Јанко Луковски. За Работнички освен Буштур настапиле: Сотировски, Настев, Митев, Серафимовски, Радоњиќ, Стојковиќ, Зрно, Давитков, Јаневски, Шишковски, Самарџиски. На 13 минути и 13 секунди, бидејќи бројот 13 Георгиевски највеќе го носел, имало мал прекин за самиот Буштур да се збогува со пријателите, публиката, ТВ аудиториумот и од активната кошарка. Најефикасни на тој натпревар кај репрезентативците ветерани биле Варајиќ со 31 и Јеловац со 27 поени, додека кај Работнички се истакнале Стојковиќ со 26 поени и Серафимовски со 18 поени. На мечот од професионалното судење се збогувале и судиите Анастасовски и Поповски.
1.3 Младинска репрезентативна кариера
Георгиевски - Буштур бил член на младинската југословенска репрезентација. Со таа репрезентација предводена од Лазар Лечиќ, Благоја ја освоил Балканијадата во Риека во 1970 година. Потоа за време на младинското европско првенство одржано во Атина, Буштур со Југославија го освоил четвртото место на Континентот. Тој бил учесник на Универзитетските игри 1970 во Торино.
1.4 Сениорска репрезентативна кариера
На Средоземните игри 1971, Георгиевски заедно со Југословенската кошаркарска репрезентација го освоил златото. На Европското првенство во 1971 година, кое било одржано во Западна Германија, Георгиевски со Југославија освоил сребрен медал. Тој со Југославија учествувал на Олимписките игри во Минхен 1972. Тогаш тој со репрезентацијата го освоил петтото место. На Балканските игри во 1972 (Сараево) и 1974 година (Солун), станал првак со југословенскиот состав. На Средоземните игри 1975, тој повторно станал првак. Георгиевски бил учесник на Летните олимписки игри 1976 кои биле одржани во Монтреал, како член на Југословенската кошаркарска репрезентација, тој освоил сребрен медал.
За југословенската репрезентација, Буштур одиграл 124 натпревари и постигнал 388 поени.
2 Тренерка кариера
2.1 Клупска кариера
Тој бил тренер на МЗТ Аеродром.
2.2 Репрезентативна кариера
Благоја Георгиевски бил селектор на македонската репрезентација.
3 Останата кариера
Благоја Георгиевски дипломирал на Правниот Факултет во Скопје во 1980 година.
Како функционер, Георгиевски бил член на Управниот Одбор и на Собранието на МОК, претседател на Олимпискиот Совет при МОК, потпретседател на МОК. Тој бил носител на македонското знаме на Олимписките игри во Атина 2004. Исто така, тој бил претседател на стручниот совет на МКФ.
Георгиевски бил амбасадор на Специјалните олимписки игри.
4 Смрт
На 29 јануари 2020 година и околу 23:00 часот, во населбата Кисела Вода, Благоја Георгиевски починал кога при управување на своето возило, изгубил контрола над возењето и излетал од коловозната лента каде што удрил во бетонска жардињера на булеварот Србија. Тој починал на местото на несреќата. Поради неговата смрт, Работнички го повлекол бројот 13 од употреба на клупските дресови.
5 Успеси
5.1 Клупски титули и успеси
5.1.1 Работнички
*Куп на Југославија : вицепрвак 1976, 1983
*ФИБА Европски Куп на Победниците на Куповите : полуфинале 1975/76
5.2 Репрезентативни титули и успеси
5.2.1 Младинска репрезентација на Југославија
*Балкански игри (1) : 1970
*Европско првенство под 18 години : четврто место 1970
5.2.2 Сениорска репрезентација на Југославија
*Средоземни игри (2) : 1971, 1975
*Балкански игри (2) : 1972, 1974
*Европско првенство во кошарка : вицепрвак 1971
*Летни олимписки игри : вицепрвак 1976
5.3 Признанија
* Спортист на Македонија за 1971 година* Спортист на Скопје за 1972 година* „Златна значка“ од Југословенскиот сојуз за физичка култура* Член на Клубот на великаните на МОК од 1997 година