Темна окатка

Ringlet
Conservation status
Least Concern (IUCN 3.1)
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Arthropoda
Class:, Insecta
Order:, Lepidoptera
Семејство:, Шаренци
Genus:, ''Aphantopus''
Species:, ''A. hyperantus''
Binomial name
''Aphantopus hyperantus''(Linnaeus, 1758)
Synonyms
Темната окатка (''Aphantopus hyperantus'') е пеперутка од семејството на шаренците (''Nymphalidae''). Тоа е само една од бројните пеперутки „ринглет“ во племето Сатирини.
1 Опсег
Темната окатка е широко распространет вид кој се наоѓа низ поголемиот дел од царството на Палеарктикот. Во Европа е честа појава во повеќето земји, но отсутен од северна Скандинавија, полуостровска Италија (се наоѓа во северна Италија), Португалија, јужна и централна Шпанија (се наоѓа во Кантабриските планини и источните Пиринеи), средоземните острови и Северна Африка. Во Грција го има во северните региони (Македонија, Тесалија). Надвор од Европа, го има низ поголемиот дел од умерената Азија, вклучувајќи ги Русија, Сибир, Монголија, Кина и Кореја.
2 Опис
Темна окатка е пеперутка со средна големина со распон на крилјата до 35 до 42 милиметри. Горните и долните страни на крилата се цврсто кафеави со мали дамки на очи со жолтеникава рамка. Новоизлезениот прстен има кадифеен изглед и е речиси црн со бел раб до крилјата. Бројот и големината на точките за очи се променливи, тие може да недостасуваат на горната површина на крилото. Во Средна Европа и јужна Англија се јавува ретка форма arete. Јајцата се бледо жолти при првото положување, но стануваат бледо кафеави.
Гасениците се долги околу 25 милиметри. Тие се сиви или светло црвеникаво кафеави и имаат темни, црвеникаво кафеави и многу фини точки. Дорзално има темна надолжна линија, која е проширена на границите на сегментот. Кон задниот дел, оваа линија е поинтензивно обоена. Главата е потемна и има неколку слаби надолжни ленти.
2.1 Варијација на боја и дамки на крилата
3 Подвидови
* ssp. ''abaensis'' Yoshino, 2003 - северозападен Сечуан
* ssp. ''alpheois'' Fruhstorfer, 1908 - Урал, западен Сибир
* ssp. ''Арктика'' (Seitz, 1909) - северна Европа
* ssp. ''биети'' (Обертур, 1884) - Сечуан и северен Јунан
* ssp. ''hyperantus'' Linnaeus, 1758 - западна Европа, типот локалитет е Шведска
* ssp. ''лути'' Еванс, 1915 година - југоисточен Тибет
* ssp. ''ocellata'' (Батлер, 1882) (= ''amurensis'' Staudinger, 1892 ; = ''insularis'' Kurentzov, 1966) - Амур и Усури
* ssp. ''sajana'' (О. Банг-Хаас, 1906) - Сајан Планини
* ssp. ''sibiricus'' Obraztsov, 1936 - Алтај, јужен Сибир и Трансбајкалија
Тие живеат во тревни, влажни или суви шумски чистини со грмушки, но не и на отворени места. Постои силен степен на приврзаност кон шумските рабови и грмушките од капини. Инсектот може да биде многу чест и таму каде што има лазачки трн (''Cirsium arvense'') или мочуришни трн (''Cirsium palustre''), оригано (''Origanum vulgare''), шумски шуга (''Knautia sylvatica'') или трева (''Heracleum sphondylium'') кои се омилена храна. Мажјаците летаат во потрага по новоизведени женки во бавен, непрекинат лет и треперат наоколу, околу и помеѓу стеблата на тревата.
4 Период на летот
Овој тип пеперутки летаат од средината на јуни до крајот на август.
5 Храна на ларвата
Гасениците се хранат со многу треви. Меѓу прехранбените растенија се:
6 Развој и биологија
Женката расфрла нелепливи јајца со бавен низок лет над пасиштата. Ларвата е ноќна. Постојат четири прелистувања. Ларвата хибернира додека е во третата старост, кршејќи ја дијапаузата за да се храни во топлите зимски вечери. Хранењето продолжува на пролет. Куклата генерално стои исправена во слаба свилена кожурец, во основата на тревната чашка. Оваа фаза трае две недели. ''A. hyperantus'' генерално се смета дека има затворена популациона структура бидејќи се јавува кај мали, добро дефинирани популации.
7 Етимологија
Хиперант, од грчката митологија, бил еден од 50-те синови на Египт, убиен од една од 50-те ќерки на Данај, наречени Данаиди.