procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Крстоносни држави

Крстоносни држави — држави кои биле создадени во времето на Крстоносните војни во Мала Азија и Светата Земја. Овие држави подоцна повторно биле заземени од страна на исламскиот свет.
1 Близок Исток
Првите четири држави кои биле формирани за време на Првата крстоносна војна се:
* Грофовија Едеса (1098-1150)
* Кнежевство Антиохија (1098.-1268.)
* Грофовија Триполи (1104.-1288.)
* Ерусалимско Кралство до 1291 година
Ерусалимско Кралство имало четири вазални територии:
* Кнежевство Галилеја
* Грофовија Јафа и Аскалон
* Вазална држава Трансиордан
* Вазална држава Сидон
2 Кипар
По третата крстоносна војна било создадено Кипарското Кралство со освојувањето на Кипар од страна на Ричард I, додека бил на неговиот поход кон светата замја. Ова кралство се задржало сè до 1489 година кога Кипар бил преземан од страна на Венеција.
3 Византија
* Латинско Царство
* Солунско кралство
* Ахајско Кнежевство
* Атинско Војводство
* Епирско Деспотство
* Трапезунтско Царство
* Никејско Царство
Сител

Сител — еден од првите приватни комерцијални ТВ-станици во Македонија. Започнал со емитување на сопствена програма на 17 септември 1994 година. Сител е медиум со претежно забавен општ формат. Претежно програмата се состои од таканаречени ''турски серии'' синхронизирани на македонски јазик, но се прикажуваат и други серии, како и програма од македонско производство: „Качамак“, „Брза кујна“, „Сè или ништо“, „Листа за 300“ и други. Исто така има информативна програма, која до денес прикажува централен дневник во 19:00 часот.
На 1 јули 2008 година, Сител телевизија ја пуштила и својата сателитска програма, телевизија Сител 3, а на 20 јуни 2013 година, вториот канал, Сител 2, кој бил регионален канал и можел да се прикажува само во областа на Кратово, Куманово и Крива Паланка. И двете сестрински канали не се активни.
1 Домашна програма
Емисии
* Ја сакам Македонија
* Качамак
* Се или нешто
* Мерак меана
* Брза кујна
* Листа за 300
* Шоу Магазин
* Детектор
Телевизиски серии
* Македонски стари приказни
* Балкан бенд
* Од денес за утре
* Операција дијамант
* Ветар низ тополите
* Среќа во вреќа
* Азиланти
* Неверство во зимска ноќ
За Елиза

За Елиза (гер. ''Für Elise'') — етида за пијано опус 59 од Лудвиг ван Бетовен означена како „поко мото“, компонирана на 27 април 1810 г.
Проучувачите на делото на Бетовен не се сигурни која била Елиза. Се претпоставува дека за да се сокрие името на неговата вистинска избраничка Тереза (Тереза Малфати фон Роренбах од Деза, 1792-1851) која ја одбила неговата брачна понуда, употребено е името Елиза.
Поштенска марка

Поштенска марка е начин на евидентирање на претплатата за поштенските услуги. Обично, тоа е мал книжен правоаголник залепен на коверт за писмо. Поштенската марка потврдува дека праќачот на писмото во потполност или делумно ја платил цената на поштенската услуга. Користењето на поштенски марки е најраширениот начин на плаќање за поштенските услуги.
Обликот на поштенските марки е правоаголен. Сепак, постојат и триаголни и петоаголни марки. Сиера Леоне и Того издадоа поштенски марки во облик на овошки. Бутан издаде поштенска марка која претставуваше грамофонска плоча на која е снимена националната химна. Покрај на хартија, марките се издаваат и на фолија. САД издадоа една пластична поштенска марка, а во Холандија издавани се марки на сребрена фолија.
1 Историја
Џејмс Чалмерс од Велика Британија е првиот кој во 1834 дошол на идејата за развојот на поштенските марки. Слична замисла имал и Ловренц Кошир (Словенец), поштенски службеник од Австрија во 1835, но неговата идеја не е имала добар прием. Во Франција, сопственикот на една мала пошта, De Valayer, во 1653 година на своите муштерии им нудел мали парченца хартија на кои било испишано “потврда за платен транспорт”. Подоцна концептот на самолепливи поштенски марки го објавил Роуленд Хил во текстот ''(Поштенска реформа: значење и практичност) ''(Postal Reform: its Importance and Practibility)'' од 1837 година. Во овој текст се тврди дека е подобро праќачот да го плаќа преносот на поштенската пратка. Исто така, тој се залагал за воведување на единствена тарифа 1 пени за било кое писмо, без разлика каде се праќа. Идеите на Чалмер биле прифатени во британскиот Парламент во 1839. На 6 мај наредната година е издадена првата поштенска марка Црно пени на која се наоѓал ликот на кралицата Викторија.
2 Поштенската маркакако тема во уметноста
* „Збирка на марки“ - расказ на чешкиот писател Карел Чапек.
3 Поврзано
* Филателија
* Пошта
Мексиканска ситуација

Мексиканска ситуација или мексиканска пресметка (англиски: ''Mexican standoff'') во филмот претставува термин кој означува сцена каде што повеќе ликови имаат вперени оружја еден кон друг, со што се создава стратегиска сотојба каде ниедна страна не може да делува на начин кој овозможува победа.
1 Потекло
Фразата доаѓа во употреба во доцниот 19 век, кога оригинално била употребувана да се прикаже состојбата на неодлучност на мексиканската влада. Фразата се употребува и за вооружени и за невооружени конфликти на статус кво, каде одделните страни не можат да преземат акција.
2 Мексиканската ситуација во филмовите
Во филмската уметност, мексиканската ситуација често е портретирана преку многубројни противници со вперени оружја меѓусебе, со што секој противник се чувствува подеднакво загрозен и не верува дека може прв да го употреби своето оружје без последици по сопствениот живот; еден првичен застел може решително да ја уништи нестабилната рамнотежа со што сите противници межусебно ќе се застрелаат. Оваа ситуација се појавува на крајот од филмовите ''Добриот, Лошиот и Грдиот'' и ''Касапски кучиња''. Аналогна нестаблина ситуација може да се појави кога оружјето е во подеднаков дофат на двајца противници, како што е климаксот на филмот ''Повторно мртов''. Мексиканската ситуација денес се смета за филмско клише поради претераната негова употреба во шпагети вестерните и акционите филмови.
Распнување на крст

Распнување на крст (лат. ''Crucifixio'') е древен метод на погубување, кајшто субјектот е прикован на голем дрвен крст и оставен да виси до смртта. Оваа форма на погубување постоела неколку векови пред новата ера. Жртвата била приковувана на крстот, со рацете заковани на хоризонталната греда на крстот. Причината за смртта од распнувањето е задушување, бидејќи градниот кош е раширен и вдишувањето е оневозможено.
Познато е дека крусификцијата ја користеле Персијците во 6-7. век п.н.е., а веројатно оттаму ја презел и Александар Македонски. Тој распнал на крст 2.000 преживеани жители од опсадата на Тир, како и лекарот што не успеал да го излекува неговиот пријател Хефестион. Круцификцијата била вообичаен метод на погубување во Mедитеранот во 4. и 3. век п.н.е. во Картагина, Античка Македонија и Стариот Рим.
Римјаните особено често го користеле распнувањето како метод за погубување, дури имале и определени места надвор од градовите кајшто биле постојано сместени крстови за распнување. По задушувањето на Спартаковото востание во 71 п.н.е., Римјаните распнале на крстови околу 6.000 востаници покрај 200-километарскиот пат помеѓу Рим и Капуа како предупредување на останатите робови. Исус Христос бил казнет на смрт со распнување во 30 или 33 година од новата ера од Понтиј Пилат, конзулот на Јудеја, поради спротивставувањето на власта на Римјаните.
Крстот како симбол на распнувањето на Исус и неговото воскреснување станал заштитен знак на христијанството дури некаде во 2. или 3. век од новата ера.
1 Распнувањето како тема во уметноста и во популарната култура
* „Распнат на крст“ (англиски: ''Crucified'') - песна на американската хард-кор група Агностик фронт (''Agnostic Front'') од 1987 година.
Малтешки ред

Суверен воен ред на Малта (СМОМ), ''официјално:'' Суверен Воен Хоспитален Ред на Свети Јован Ерусалимски, Родос и Малта ''(латински:'' Supremus Militaris Ordo Hospitalarius Sancti Ioannis Hierosolymitani Rhodiensis et Melitensis) ''(италијански:'' Sovrano Militare Ordine Ospedaliero di San Giovanni di Gerusalemme, di Rodi e di Malta), попознат како Ред на Малта или Витези од Малта - католички лаички религиозен ред, традиционално од воена, витешка и благородна природа.  Иако не поседува територија, поредокот често се смета за суверен ентитет според меѓународното право.
Редот бара континуитет со Витешки Хоспиталер. Редот ја почитува Богородица како своја заштитничка, под титулата Богородица Филермос.
Членството на Редот вклучува околу 13.500 витези, дами и капелани.  Триесет и три од нив се прогласени за религиозни витези на правдата.  До 1990-тите, највисоките класи на членство, вклучувајќи ги и офицерите, бараа доказ за благородната лоза. Во поново време, беше создаден пат за витези и дами од најниската класа (од кои не е потребен доказ за аристократската лоза) да бидат специјално издигнати во највисоката класа, што ги прави подобни за функција во редот.
Денешната улога на Редот во голема мера е фокусирана на обезбедување хуманитарна помош и помош во меѓународните хуманитарни односи, за која цел има статус на постојан набљудувач на Генералното собрание на Обединетите нации од 1994 год.  Редот вработува околу 52.000 лекари, медицински сестри, помошници и болничари потпомогнати од 95.000 волонтери во повеќе од 120 земји, помагајќи им на децата, бездомниците, инвалидите, постарите и неизлечиво болните луѓе, бегалците и лепрозните ширум светот без разлика на етничката припадност или религијата.  Преку својот светски корпус за помош Малтезер Интернационал, редот им помага на жртвите на природни катастрофи, епидемии и војни.
Редот одржува дипломатски односи со 113 држави,  склучува договори и издава свои пасоши, монети и поштенски марки. Нејзините две централни згради во Рим уживаат вонтериторијалност,  слично на амбасадите и одржува амбасади во други земји. Новинската агенција Agenzia Nazionale Stampa Associata ја нарече „најмалата суверена држава во светот“.  Тројцата главни службеници се бројат како граѓани.  Иако Орденот е набљудувач на Генералното собрание на Обединетите нации од 1994 год,  ова беше доделено со оглед на неговата „долгогодишна посветеност во обезбедувањето хуманитарна помош и нејзината посебна улога во меѓународната хуманитарни односи“;  истата категорија ја имаат и други недржавни субјекти како што се Меѓународниот олимписки комитет и Меѓународниот комитет на Црвениот крст.
Национален институт за аеронаутика и вселена

Националниот институт за аеронаутика и вселена (индонезиски: ''Lembaga Penerbangan dan Antariksa Nasional''/LAPAN) е индонезиска владина вселенска агенција. Основана е на 27 ноември 1964 ос страната на поранешниот индонезиски претседател Сухарто.
Главниот штаб е сместен во Џакарта, но има и десетици помали центри кои се сместени на потегот од Ачех до Папуа.
Дански национален вселенски центар

Данскиот национален вселенски центар (ДНВЦ; дански: Danmarks Rumcenter, ''DRC'') е дански истражувачки институт за вселената и е дел од данското министерство за наука, технологија и иновации. Сместен е во Копенхаген и Естербро. Има вкупно досега изработено 69 научни истражувачки проекти.
Сегашен администратор е Ајгил Фриис-Кристенсен и има буџет од 56 милиони дански круни.
Ахајско Кнежевство

Ахајското Кнежевство била една од „латинските држави“ кои биле создадени на просториите на поранешна Византија по преземањето на Цариград од страна на крстоносците во 1204 година.
Својот врховен подем го постигнала во времето на Вилијам II, кој градот Мистра го подигнал за своја престолнина, но по поразот во Пелагонија во 1259 година, морал да ја предаде на Михаил VIII, при што повторно започнало византиското присуство во државата. Државата опстојувала сè до 1432 година кога била повторно вратена на Византија.
1 Владетели на Ахајското Кнежевство
* Вилијам I Шамплит (1205—1209)
* Готфрид I Вилерден (1209—1228)
* Готфрид II Вилерден (1228—1246)
* Вилијам II Вилерден (1246—1278)
* Карло I Анжујски (1278—1285)
* Карло II Анжујски (1285—1289)
* Изабела Вилерден (1289—1307)
** Флоранс Хајнулски (1289—1297)
** Филип I Савојски (1301—1307)
* Филип II Анжујски (1307—1313)
* Матилда од Хајнаула (1313—1318)
** Лудвиг Бургундски (1313—1316)
* Јован Анжујски (1318—1333)
* Роберт II (1333—1364)
** Катарина Валоа (1333—1346)
* Марија I Бургундска (1364—1370)
** Филип III Анжујски (1364—1373)
* Јована Напулска (1373—1376)
* Жак Бауски (1381—1383)
* Карло III Анжујски (1383—1386)
''Власт на каталонската дружина од 1386. до 1396.''* Петар од свети Суперан (1396—1402)
* Марија II Цакарија (1402—1404)
* Центурионе (1404—1432)
2 Поврзано
* Првиот пад на Цариград
* Крстоносни држави
* Морејско Деспотство
Национална комисија за вселенски активности

Националната комисија за вселенски активности (|Comisión Nacional de Actividades Espaciales) (CONAE) — цивилна вселенска агенција во сопственост на владата на Аргентина.
Основана е на 28 мај 1991 како наследник на постарата агенција за вселенски истражувања CNIE. Главните штабови се сместени во Кордоба и Буенос Аирес.
1 Лансирања
* SAC-A: 2 декември 1998 (Спејс шатл).
* SAC-B: 4 ноември 1996 (Пегасус ракета). Прва аргентинска ракета.
* SAC-C: 21 ноември 2000 (Делта ракета). Заено со НАСА.
* SAOCOM: Во развој. Синтетички Апертура Радарска за набљудување со италијанската ISA.
* SAC-D: Ќе биде лансирана во 2010. Дел од соработката помеѓу CONAE и NASA.
* SAC-E: Непознат датум на лансирање. Во соработка со бразилската АЕВ.
* SAC-F: Информациите сѐ уште не се достапни.
Грофовија Едеса

Грофовија Едеса била една од државите кои биле формирани од страна на крстоносците во време на Крстоносните војни во 12 век. Главна престолнина на новата држава бил градот Едеса, кој се наоѓа на територијата на поранешна Месопотамија, денешна Сирија.
Крстоносците на чело со Болдвин Де Бујон најпрвин ја окупирале и опседнале ''Едеса'' за да на 10 март 1098 година Болдвин Де Бујон го преземе градот и на тој начин да ја создаде првата крстоносна држава во Светите Земји. Едеса била преземена од страна на муслиманите во текот на 1144 година, чија година се поврзува и престанувањето на постоење на оваа држава. Вториот крстоносен поход (1147-1149) бил закажан за во текот на 1145 година како одговор за потпаѓањето на грофовијата Едеса на 25 декември претходната година во рацете на владетелот на Мосул - Зенги.
Национална малезиска вселенска агенција

Националнате малезиска вселенска агенција (MNSA; малајски: ''Agensi Angkasa Negara'', ANGKASA) е малезиска вселенска агенција која е основана во 2002 година. Главна задача и е да ја води малезиската вселенска програма, да ја истражува вселената и да учествува во формулирањето на националната малезиска вселенска политика.
Прв генерален и сегашен директор на агенцијата е професорот Датук Мазлан Бинти Отман и др. Мустафа Дин Субари како негов заменик.
Собор во Клермон

Клермонскиот собор претставува црковен собир кој се одржал во градот Клермон во 1095 година.
Во 1095 година папата Урбан II свикал црковен собор во францускиот град Клермон. По завршувањето на соборот тој истапил со свечен говор пред огромната маса прост народ, рицари и духовништво повикувајќи ги на оружје за да го отргнат од рацете на „неверниците“ „гробот господов“. На сите учесници во походот им било ветено потполно простување на гревовите, а на оние кои ќе загинат - рај на небото. Папата укажал и на материјалните придобивки што ги очекуваат војниците на исток: „оние што се тука кутри и бедни таму ќе бидат радосни и богати“ изјавил Папата.
Повикот на Урбан II нашол жив одзив меѓу насобраното население. Неговиот говор бил прекинуван со извиците: „Господ така сака“. Многумина од насобраниот народ веднаш дале заклетва дека ќе одат во поход во знак на што пришиваат крст на своите алишта.
Идејата за поход на Исток била поддржана од страна на феудалците: војната им ветувала нови земји и богата добивка. Црквата им дава на крстоносците значајни привилегии. Тие се ослободуваат од плаќањето на долговите, а нивниот имот и семејствата преминуваат под заштита на црковните институции. Ситните рицари веднаш „примаат крст“ само за да не ги плаќаат долговите. Сепак значаен дел од рицарите не е рамнодушен и кон религиозните цели на акцијата. Во тоа време религијата владее со умовите и ослободувањето на „христијанските светилишта“ во Палестина симболизира во претставите на феудалецот подвиг, во којшто неговите религиозни побуди се сливаат со освојувачките стремежи.
Говорот на Урбан II ги дигнал на нозе и закрепостените селани. Повикот на папата којшто споменува за фантастично плодородие на земјата на Исток, за тоа дека бедните таму ќе станат богати, ги покренува во селските маси надежите за подобар живот и слобода од омразениот гнет.
По Клермонскиот собор по порака на Урбан II агитацијата за војна со „неверните“ насекаде водат епископите, свештениците и монасите. Со најголема популарност меѓу простиот народ се здобива монахот Петар Пустиник, којшто го повикува простиот народ од Северна и Средна Франција, а исто така и од Германија околу реката Рајна да учествува во походот. Така, во 1096 година бил одржан првиот поход кон Светата земја, наречен Прва крстоносна војна.
1 Наводи
Скаскин Д. и други. (1970). Историја на средниот век, том 1, Скопје (стр. 252)
Национална вселенска организација (Република Кина)

Националната вселенска организација (NSPO) (кинески: ''國家太空中心 / Kuochia Taikung Chunghsin''), порано позната како национално биро за вселенска програма) е цивилна владина вселенска агенција на Тајван. NSPO моментално се занимава со развивање на технологии и изработка на сателитот од серијата на FORMOSAT за Земјино набљудување.
Главниот штаб на NSPO е сместен во Син-Чу, Тајван.
1 Програма
* FORMOSAT-1: Комуникациски и јоносферски истражувачки сателит, лансиран во јануари 1999.
* FORMOSAT-2: јоносферски истражувачки сателит, лансиран во мај 2004.
* FORMOSAT-3/COSMIC: конструкција од 6 микросателити за да продуцираат GPS, лансиран во Април, 2006 во соработка со NASA.
Пелопонез (област)

Пелопонез (грчки: ''Πελοπόννησος''), е периферија во јужна Грција. Се граничи со периферијата Западна Грција на север и со периферијата Атика на североисток. Провинцијата има површина од околу 15.490 км<sup>2</sup>. Таа е дел од поголемиот полустров Пелопонез.
1 Управување
Периферијата Пелопонез е поделена на пет префектури:
* Аркадија
* Арголида
* Коринтија
* Лаконија
* Месинија
2 Поголеми заедници
* Аргос (грчки: ''Άργος'')
* Каламата (грчки: ''Καλαμάτα'')
* Коринт (грчки: ''Κόρινθος'')
* Триполи (грчки: ''Τρίπολη'')
Изгорени од сонцето

Изгорени од сонцето (|Утомлённые солнцем) е филм на рускиот режисер и глумец Никита Михалков од 1994 година. Филмот, помеѓу другите награди, ги освоил Главната награда на Филмскиот фестивал во Кан и „Оскар“ за најдобар филм од странско говорно подрачје.
1 Заплет
Филмот започнува со 1936 година, пред самата „Голема чистка“ на Јосиф Сталин. Генерал-мајорот Сергеј Котов (го игра Никита Михалков), идеалист-комунист и воен херој од Бољшевичката револуција и Руската граѓанска војна, ужива во животот во неговата селска куќа. Покрај него се Марусја, поранешна благородничка која станала негова жена, неговата ќерка Надја и членовите на поширокото ексцентрично семејство на неговата сопруга, составено од поранешни благородници. Харизматичниот Котов претставува инспирација за сите околу него...
Ана-Марија Равнополска-Дин

Ана-Марија Равнополска-Дин (|Анна-Мария Равнополска-Дийн) е бугарска композиторка и музичарка. Студирала во Романија (при Лијана Паскуали) и во САД (при Сузан МакДоналд).Нејзиниот неверојатен талент е одликуван со престижната Artist Diploma во Универзитетот во Индиана, Блумингтон. Компонира класичка, Џаз и поп-музика. Од 1991 работи како професор во Американскиот Универзитет во Бугарија.
1 Дискографија
* Bulgarian Harp Favorites, Arpa d’oro, CD 2003
* Legende: French Music for Harp, Gega compact disc, 1999
* Harpist at the Opera (honoring the Donizetti bicentennial), Arpa d'oro CD, 1997
* Harps of the Americas (Paraguayan and pedal harps), Arpa d'oro CD, 1996
* Erich Schubert Pop Harp Festival, Gega CD, 1994
* A Harpist's Invitation to the Dance, Gega CD, 1992
Список на аеродроми во Црна Гора

Ова е список на аеродроми во Црна Гора, групирани по вид и по местоположба.
1 Аеродроми
Опслужуван град, ИКАО, ИАТА, Име на аеродромот
Меѓународни
Подгорица, LYPG, TGD, Аеродром Подгорица (Аеродром Голубовци)
Тиват, LYTV, TIV, Аеродром Тиват
Цивилни аеродроми
Беране, LYBR, IVG, Аеродром Беране (Аеродром Долац)
Никшиќ, LYNK, Аеродром Никшиќ (Аеродром Капино Поле)
Подгорица, LYPO, Аеродром Ќемовско Поле
Жабљак, ZBK, Аеродром Жабљак
Воени аеродроми
Подгорица, LYPJ, Воздухопловна база Подгорица (Воздухопловна база Голубовци)
Надвор од употреба
Улцињ, Аеродром Улцињ
Будва, QBA, Аеродром Будва
Херцег Нови, HNO, Аеродром Херцег Нови
Котор, ZKQ, Аеродром Котор
2 Поврзано
* Транспорт во Црна Гора
Загатка

Загатка — игра, проблем или играчка што ја испитува генијалноста или знаењето на една личност. Во загатката, од решавачот се очекува да ги состави парчињата на логичен начин, со цел да дојде до правилно или забавно решение на сложувалката. Постојат различни жанрови на загатки, како што се крстозбори, сложувалки за пребарување зборови, сложувалки со бројки, загатки за врска и логички загатки.
Загатките честопати се создаваат за да бидат форма на забава, но исто така можат да произлезат од сериозни математички или логички проблеми. Во такви случаи, нивното решение може да биде значаен придонес во математичките истражувања.
Ќе се вратат штрковите

Ќе се вратат штрковите (|Вратиће се роде) е српска телевизиска серија во копродукција со „Кобрафилм“, „Адреналин“ и телевизија „Б92“.
Серијата се состои од 25 епизоди, секоја со времетраење по 45 минути. Во споредба со други српски серии, се разликува по обемот, бројот на глумци и техниката на снимање. Режијата е на Горан Гаиќ, а сценарист Никола Пејаковиќ. Серијата е снимана на локации во Белград и селото Баранда.
Во Србија, серијата се емитува на телевизијата Б92 во секој петок во 21:00, во Црна Гора на Тв Ин, во Хрватска се емитува на Нова тв, во БиХ на РТРС и ФТВ, а во Македонија на А1 телевизија, секој понеделник во 20:30.
Вембли

Вембли (|Wembley) — област во северозападен Лондон. Овој кварт е познат по истоимениот стадион којшто е најголем во Обединетото Кралство, како и по познатата Вембли арена.
Овој кварт не е многу привлечен за живеење и во него има многу иселеници од Африка, Јужна Америка, Карибите, Азија, Источна Европа како и од Јужна Европа. Населението коешто живее во него е посиромашно и во овој дел на Лондон многу се чести кражбите, а развиен е и останатиот уличен криминал. Во овој кварт засилена е полициската контрола, а единствена светла точка во него се стадионот Вембли и Вембли арената.
Вселенска и високоатмосферска комисија за истражување

Вселенската и високоатмосферската комисија за истражување или популарно нарекувана ''Пакистанска вселенска агенција'' (урду: ''سپارکو'' / SUPARCO) пакистанска владина вселенска агенција која е одговорна за пакистанскиот вселенсака програма. Формирана е во септември 1961 година по наредба на тогашниот претседател Ајуб Кан, а по совет на професорот д-р Абдус Салам, кој е нобелов лауерат.
SUPARCO е автономна истражувачка и развојна организација под владата на пакистан. Главниот штаб е сместен во Исламабад, додека главната развојна станица е во вселенскиот центар Сомниани. Агенцијата исто така има и канцеларии во Лахор и во Карачи (како инженерски инсталации).
1 Пакистански сателити
Име, Лансиран, Прекинат, Намена
Rehbar-1, 7 јуни 1962, Истражување на јоносферата
Rehbar-2, 9 јуни 1962, Истражување на јоносферата
BADR I, јануари 1986, 1987, Експериментален комуникациски сателит
BADR B, 10 декември 2001, Сè уште во употреба, Комуникациски сателит
PAKSAT-1 (порано Palapa C1), 20 декември 2002, Сè уште во употреба, комуникациски сателит
PAKSAT-IR, Во раџвој
2 Интернационална соработка
Во Мај, 2007, Кина (како стратешки партнер) се согласи и даде позитивен сигнал за соработка со пакистанската агенција. Билатералниот договор вклучива соработка на полето на вселената, науката и технологијата. Потоа вклучува соработка и на полињата како клима и енергија. Во Август, 2006 Кина почна соработка со пакистан за лансирање на три зејени сателити во следните 5 гоидини.
Безразмерна мрежа

Безразмерна мрежа (|scale-free network) — посебен вид на сложена мрежа. Многу „реални мрежи“ припаѓаат на оваа категорија. Поимот „реални мрежи“ се однесува на било кој феномен кој ги има теоретските одлики на мрежа (на пр. социјална мрежа, компјутерска мрежа, невронска мрежа, епидемија).
Кај безразмерните мрежи, некои јазли се однесуваат како „силно поврзани центри“ (со голем степен), иако поголемиот број на јазли се со мал степен. Структурата и динамиката на безразмерните мрежи се независни од големината на системот N, што претставува број на јазли кои ги има системот. Со други зборови, мрежа која е безразмерна ќе ги има истите одлики без разлика на бројот на јазли кои ги има. Овие мрежи се карактеристични по тоа што распределбата на степените е според Yale-Simon распределбата - врската за законот за степен кој е дефинирана со
:<math> \mathbf{P(k) \sim k^{- \gamma, </math>
каде веројатноста P(k) дека јазолот во мрежата е поврзан со k други јазли е приближно пропорционална со k−γ и оваа функција дава приближно добри резултати за набљудуваните податоци. Коефициентот γ може да варира апроксимативно од 2 до 3 за повеќето реални мрежи, но сепак во некои случаи неговата вредност може да биде и помеѓу 1 и 2 .
Игло

Игло (инуитски:''iglu'' - „куќа“; множина ''igluit'') е привремено живеалиште во зимски услови или за престој на ловците на канадските и гренландските Инуити (Ескими) направено од снежни блокови.
1 Начин на изградба
Градителот избира длабок снежен нанос од фин, зрнест компактен снег и го сече во блокови. Откако ќе се положи еден ред блокови во круг, нивните површини на врвот се обработуваат во искосен агол за да го формираат првиот круг од спиралата. Другите блокови се додаваат во спиралата, која се стеснува кон внатре сѐ додека не се заврши куполата, со отвор за проветрување на врвот.
Харпун

Харпун (од француски: ''harpon'') е долг инструмент во форма на копје кој се користи во риболовот за фаќање на риби или други поголеми водени цицачи како што се китовите. Оваа задача ја исполнува преку пенетрација на целното животно, за потоа рибарот користејќи јаже или ланец прицврстен за крајот на проектилот да го извлече пленот. Харпунот исто така може да биде употребен и како оружје. Постојат и експлозивни харпуни, а денес харпунот еволуирал и во рачен харпун, полесна верзија која е користена од нуркачите за заштита од опасна морска фауна.
Џохор

Џохор (џави:''جوهر'') е држава во Малезија помеѓу 1°20"N и 2°35"N. Таа е една од најразвиените малезиски држави. Главен град и кралска престолнина е Џохор Бахру, порано наречен ''Танџунг Путери''. Стариот главен град бил Џохор Лама.
Џохор се граничи со Паханг на север, Малака и Негери Сембилан на северозапад, и Џохорски премин на југ кој ја дели Малезија со Сингапур.
1 Административна поделба
Џохор е поделен на 8 дистрикти.
Ескими

Ескими или Инуити, народ сочинет од староседелците на арктичкиот и субарктичките региони на Гренланд, Алјаска, Канада и крајниот исток на Сибир (Русија), припадници на монголоидната раса. Денес се проценува дека постојат околу 177.000 Ескими.
1 Потекло на поимот
Во самонаречените имиња за Ескимите спаѓаат и Инуити, Инупијани, Јупик и Алутит, а сите се помалку или повеќе локални варијанти на зборот што значи „народ“. Името ''Еским'', кое првпат е употребено од Европејците, може да потекнува од монтагнаскиот збор за чевли за снег, а ова име им се допаднало на луѓето од Арктикот што живеат на Алјаска, додека оние во Канада и од Гренланд го претпочитаат името ''Инуит''.
2 Потекло
Ескимите се од азиско потекло, како и американските Индијанци, но се разликуваат од нив по начинот на кој се приспособиле на климатските услови, присуството на крвната група Б и по нивниот јазик (ескимско-алеутски), кои укажуваат на тоа дека се од различно потекло.
3 Живот
Традионалната ескимска култура е целосно приспособена на екстремниот студ, снег и мраз во кои речиси нема зеленчук, а карибуите (американски северен елен), рибите и морските цицачи се главен извор на храна. За лов на море се користат харпунот, кајакот едносед и поголеми чамци наречени умијаци. Облеката се изработува од крзното на карибуите и од кожата на фоките. Зимите ги минуваат во иглуа, кои биле изградени од блокови снег или во полуподземни куќи изработени од камен и треви, алетата во шатори од животински кожи. Санките со кучиња биле основно превозно средство. Религијата им била насочена кон шаманизмот и невидливиот свет на духовите. До крајот на XX век, моторните возила за движење по снег и пушките ги замениле кучешките запреги харпуните. Многу Ескими го напуштиле номадскиот начин на живот и лов и се преселиле во северните места и градови. некои формирале кооперативи преку кои ги продаваат рачно изработените предмети и стока.
Годфрид Бујонски

Годфрид Бујонски (1060— 18 јули 1100, Ерусалим) — еден од водачите во Првиот крстоносен поход од страна на крстоносците. По освојувањето на Ерусалим, станал крал на Ерусалим. Тој не сакал да биде крунисан како крал, туку како чувар на Светиот Гроб.
Кедах

Кедах (џави:قدح, нас. 1.778.188) е држава во Малезија, која е сместена во севернозападниот дел на полуостровот Малаја. Кедах има површина од 9.425 км<sup>2</sup>, и претежно е рамничарски со големо производство на ориз. Тука спаѓа и островор Лангкави. Кедах во минатото се нарекувал Сибури (таи : ไทรบุรี) од Сијамците, кои пак имале големо влијани на овие простори.
На север се наоѓа државата Перлис и меѓународните гранци со тајландските провинции Сонгхла и Јала, на југ и југозапад се државите Перак и Пенанг.
Главен град и кралска престолнина е Алор Стар.
Поделен е на 12 дистрикти.
Според пописот од 2003 во Кедах живеат следниве етнички групи:
* Малајци 1.336.352,
* Кинези 252.987,
* Индијци 122.911,
* Лица без државјанство 35.293 и
* други 27.532.
Келантан

Келантан (кинески: 吉兰丹) е држава во Малезија. Главен град и седиште на султанатот е Кота Бхару.
Келантан е сместен во североисточниот дел на полуостровот Малаја. На север се граничи со тајландската провинција Наративат, Теренгану на југоисток, Перак на запад, и Паханг на југ. На североисток излегува на Јужнокинеско Море.
Под водство на исламската партија на Малезија (PAS), Келантан е најконзервативната и најисламистичката малезиска држава.
Градски стадион Тетово

Стадион Тетово — повеќенаменски стадион во Тетово, Република Македонија. Моментално најмногу се користи за фудбалски натпревари. Има сместивост од 15.000 гледачи.
1 Историја
Стадионот е отворен во 1981 година и до 2016 година се викал Градски Стадион Тетово.
Во март 2015 година, бил потпишан договор помеѓу ФФМ и Општината Тетово за реконструкција на стадионот како дел од проектот на УЕФА, „Хет-трик 4“. Подновувањето на стадионот започнало во април 2015 година.
Во јули 2016 година, Еколог Интернешнл, сопствениците на ФК Шкендија, го зедоа Градскиот стадион во Тетово под концесија од Советот на општина Тетово и се обврзаа да инвестира 7,7 милиони евра за реновирање на стадионот за да може да биде домаќин на меѓународни натпревари. Теренот е преименуван во Еколог Арена под договорот за концесија.
Опсада на Лисабон

Опсадата на Лисабон започнала на 1 јули и траела сè до 25 октомври 1147 година. Со овој поход, градот Лисабон конечно бил преземан од страна на Португалците и крстоносците од Маврите.
Герард Меркатор

Герард Меркатор (5 март 1512 - 2 декември 1594) — фламански картограф. Роден е во Рупелмонд во источна Фландрија. Од 1552 живеел во Дисбург. Познат е како првиот човек којшто го има претставено светот на географска карта.
1 Биографија и работа
Герард Меркатор е роден како Герт Кремер или Жерард де Кремер во фламанскиот град Рупелмонд. Неговото презиме ''Меркатор'' по коешто е познат, всушност е латинизација на неговото родно презиме што значи трговец. Се школувал во Ден Бош кај познатиот холандски хуманист Макропедиј на Левенскиот универзитет. Пред да се прослави како картограф единствен приход на Меркатор била работата како занаетчија со математички инструменти. Потоа тој се преселил во Левен каде што започнал да работи со Жема Фрисиј и Гаспар Мирика. Со нив работел од 1535 до 1536 на изработка на глобус. Во проектот тој немал улога на картограф, но сепак успеал да се наметне со своите способности. Во 1537 година тој нацртал географска карта на Палестина, а потоа во 1538 на светот, а во 1540 и географска карта на Фландрија. За време на овој негов труд тој проучувал и една италјанска скрипта во која се содржани некои техники на копирање и цртање на географски карти.
Во 1544 се активирал како симпатизер на протестантството, па бил затворен и одлежал казна затвор од 7 месеци.
Во 1552 се преселил во Дисбург каде што отворил картографска работилница. Во 1554 почнал да изработува шест плочи со географски карти на Европа. Неговите мотиви од Дисбург не се потполно јасни. Меркатор можеби ја напуштил Холандија каде што претходно студирал и работел поради религиозни причини, но и со цел да најде универзитет каде што може да се вработи. Тој предавал математика во академското училиште во Дисбург.
По изработката на уште неколку карти до 1564 година, Герард Меркатор во 1569 нацртал нова географска карта на светот на којашто ги одбележал копното и морињата со паралелни линии.
Тој прв го употребил зборот атлас како збир на повеќе географски карти со што го охрабрил Абрахам Ортелиј да го изработи првиот атлас во 1570. Во 1578 година Меркатор изработил и сопствен атлас којшто го изменил и дополнил во наредните години. Во 1585 година тој во атласот ги додал географските карти на Франција, Германија и Холандија, а во 1588 додал и географска карта на Балканскиот Полуостров. Во 1595 по неговата смрт биле издадени уште неколку карти од неговиот син Румолд Меркатор.
Меркатор исто така изработувал и глобуси. Во тоа време изработката на глобуси била во подем, а глобусите главно се изработувале од дрво со коешто се формирало форма на топка. Меркатор при изработката на глобуси над дрвото лепел географски карти коишто ги сечел во средината со што бил обележан екваторот. Тој ги сечел местата на географските карти со коишто биле обележани половите и така ги лепел на дрвото. При оваа изработка Меркатор користел и водени бои (акварел). Денес се сочувани 22 глобуси изработени од Герард Меркатор.
Меркатор починал во Дисбург како благороден човек. Тој бил погребан во катедралата Сан Салваторе. Некои од неговите дела може да се видат во Дисбург, а поголемиот дел се наоѓаат во музејот „Св. Никола“ во Белгија.
2 Поврзано
* Картографска проекција
Еми Росум

Емануел Греј „Еми“ Росум (родена на 12 септември 1986 г.) — американска глумица и пејачка.
Таа е позната по улогата на Фиона Галагер во телевизиската серија ''Бесрамници''. На почетокот на својата кариера, таа играла во филмовите ''Ловец на песни'' (2000), ''Американска рапсодија'' (2001) и ''Судбина'' (2002). Таа ѝ станала позната на пошироката јавност со улогата во мистериозната драма ''Мистична река'' (2003). Таа глумела во научнофанатастичниот филм ''Денот после утре'' (2004) и добила пофалби од критичарите за изведбата во главна улога во ''Фантомот од операта'' (2004). Таа оттогаш глумела во филмовите ''Посејдон'' (2006), ''Драгонбол: Еволуција'' (2009), ''Предизвик'' (2009) ''Прекрасни суштества'' (2013), ''Пред да исчезнам'' (2014), ''Ти не си ти'' (2014) и ''Комета'' (2014).
Во 2007 година, Росум го издала својот деби албум, ''Inside Out''. Истата година таа издала божиќен мини-албум, насловен ''Carol of the Bells''. Во 2013 година, таа го издала вториот албум ''Sentimental Journey''.
Вселенски летови со екипаж

Човечките вселенски летови се вселенски летови кои се одвиваат со помош на човечки екипаж.
Следува список на најпознатите светски вселенски програми со лансирања на човечки екипажи.
Земја Национален поим Прв астронаут Датум Всел. програма Лансирна рампа
СССР, космонаут (руски: космонавт), Јури Гагарин, 12 април, 1961, Vostok 1, Восток
САД, astronaut, Алан Шепард, 5 мај, 1961, Mercury-Redstone 3, Redstone
Кина, yǔhángyuán, hángtiānyuán, ..., (1973), прекинат, Shuguang 1, Long March 2
Кина, yǔhángyuán, hángtiānyuán, ..., (1981), прекината, Piloted FSW, Long March 2
ESA, astronaut, cosmonaut, spationaute, ..., (1999), прекинат, Hermes, Ariane V
Кина, yǔhángyuán, hángtiānyuán, taikonaut, Јанг Ливеи, 15 октомври, 2003, Shenzhou 5, Long March 2F
Јапонија, ..., ..., (2003), прекинат, HOPE-X, H-II
Индија, ..., ..., (2014), планиран, ..., GSLV-Mk II
ESA, astronaut, ..., (2020), планиран, CSTS or Hopper, Ariane V
Јапонија, ..., ..., (2020), планиран, ..., ...
Турција, astronot, gökmen, ..., (2020), планиран, ..., ...
Иран, ..., ..., (?), планиран, ..., Shahab 6 or 7
Сува Гора

Сува Гора — стара грамадна планина во северозападниот дел на Македонија. Во нејзините подножја се Полошката Котлина од западната страна и долината на реката Треска од источната страна. Иако е релативно висока, таа сѐ уште нема развиен зимски туризам.
1 Особености
Планината претставува типичен хорст издигнат помеѓу Полошката Котлина на запад, кањонската клисура на
реката Треска на исток, на север се протега до Илин Гроб, а оттаму продолжува во планината Осој, чии клонови се спуштаат во полите на Сува Река и Тетовска Суводолица. Планината со неотектонските движења е зафатена со рамномерно издигање на целата површина. Нејзиното било претставува пространо, широка и разбиена карстна висорамнина на височина од 1.600 м, која кон југ од највисокиот врв Дупен Камен (1.857 м) стрмно се спушта во селото Корито. Се протега во правец запад-југ-ззапад-север-североисток. Морфопластиката на Сува Гора овозможила да се одликува со значителна површина од 1.000 до 1.500 м (40 км<sup>2</sup>). Бидејќи е изградена од варовници, развиени се сите површински карстни облици, меѓу кои преовладуваат вртачите, а се среќаваат и неколку мали карстни полиња.
2 Поврзано
* Сува Гора — истоимена планина во Мала Преспа, продолжеток на Галичица
Парашкев Цветков

Парашкев Цветков (|Парашкев Цветков), (името се среќава и како ''Параскев''), бил револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член, раководител и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во 1875 година во Плевен, Бугарија. Завршил гимназија во Софија и потоа учителствувал три години. Во 1897 година заминал во Прага (Чешка), а потоа во Дрезден (Германија), каде што студирал музика. По враќањето станал професор во Битолската егзархиска гимназија (1902).
Учествувал на Смилевскиот конгрес (мај 1903) каде бил избран за еден од секретарите. Уште пред Илинденското востание раководел со една од револуционерните чети во Битолско.
На 21 мај 1903 година со четата бил откриен и опседнат во селото Могила, Битолско, од 300 турски војници. По 36-часовна борба, тешко ранет, војводата Цветков извршил самоубиство.
2 Наводи
Тале Христов

Тале Христов — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и раководител на Македонската револуционерна организација .
1 Животопис
Тој е роден во 1878 година во Прилеп. Во Битола завршил гимназија и станал учител во Прилеп. Уште во младите години додека учел се вклучил во редовите на ТМОРО.
За време на учителствувањето работел на јакнење на револуционерната организација во Прилеп и Прилепско. Учествувал на Смилевскиот конгрес во мај 1903.
На 23 јули 1903 година бил опколен од турски аскер и во борбата бил тешко ранет. Успеал да се скрие во една пештера, каде по неколку дена искрварил и умрел на 23 јули 1903 година.
Аргир Маринчев

Аргир Маринчев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Тој е роден во 1870 година во Охрид. Како учител во родниот град тој се оддал на револуционерна дејност, поради што бил во лоши односи со егзархискиот владика. Учествувал на Смилевскиот конгрес во мај 1903 година. За време на Илинденското востание станал војвода на просторот меѓу Битола и Охрид и во борбите против турскиот аскер имал повеќе успеси. На 30 и 31 август 1903., меѓу селата Речица, Куратица и Свиништа, кај месноста Рашанец, каде беа сместени околу 1700 души после опожарувањето на нивните села, со својата чета останал да се бори до последниот момент. Тој и неговите четници го задржувале непријателот сè до претпоследните куршуми. Последните ги задржале за себе, извршувајќи саможртва .
Милетинска парохија

Милетинска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Тетовското архијерејско намесништво на Тетовско-гостиварската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Успение на Пресвета Богородица“ во тетовското село Милетино. Неа ја опслужува протојереј Ненад Ѓорѓески (сос. 2015).
Ги опфаќа селата Блаце, Волковија, Милетино, Радиовце, Стенче, Теново и Челопек, како и историското село Горно Фалише.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Ѓорѓи“, Блаце
Црква „Св. Константин и Елена“, Блаце
Црква „Св. Троица“, Блаце
Црква „Св. Ѓорѓи“, Волковија
Црква „Св. Мина“, Волковија
Црква „Св. Атанасиј“, Волковија
Црква „Св. Атанасиј“, Горно Фалише
Црква „Св. Богородица“(парохиско седиште), Милетино
Црква „Св. Димитриј“, Милетино
Црква „Св. Ѓорѓи“, Милетино
Црква „Св. Атанасиј“, Милетино
Црква „Св. Петка“, Милетино
Црква „Св. Атанасиј“, Радиовце
Црква „Св. Илија“, Стенче
Црква „Св. Петка“, Стенче, 1923
Црква „Св. Екатерина“, Стенче, 2013
Црква „Св. Никола“, Теново
Црква „Св. Недела“, Теново
Црква „Св. Никола“, Челопек
Црква „Св. Богородица“, Челопек
2 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
2 мај (починале)

373, Атанасиј Александриски — Патријарх на Александрија.
902, Борис I — бугарски цар.
1519, Леонардо да Винчи — италијански уметник и пронаоѓач (р. 1452.).
1567, Марин Држиќ — хрватски писател.
1957, Џозеф Мекарти — американски сенатор (р. 1908.).
1980, Кирил Петрушев — министер за внатрешни работи на Македонија.
2002, Изет Сарајлиќ — босански и југословенски поет.
2013, Џеф Ханеман — американски хеви-метал гитарист.
2015, Маја Плисецкаја — руска и советска балерина.
2022, Ѓуро Седер — хрватски сликар.
Никола Каранџулов

Никола Каранџулов ( - 28 јуни 1904) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Никола Каранџулов е роден во Прилеп во 1880 година. Во Загреб завршил Педагошко училиште. Повеќе години учителствувал во родниот град и во други места низ Македонија.
Во 1898 година ѝ пристапил на револуционерната организација ВМОРО.
Во 1902 година, бил затворен во битолскиот затвор од страна на османлиската власт во кој подоцна успеал да избега. Станал војвода на чета и инструктор-ревизор на четите во Прилепско.
Учесник бил на Прилепскиот конгрес во мај 1904 година. На 28 јули 1904 година, неговата чета била откриена од Османлиите во околината на прилепското село Селце, во месноста Црвена Стена. Во повеќечасовната нерамна борба, покрај другите, загинал и војводата Каранџулов
Георги Пешков

Георги Пешков — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и раководител на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Тој е роден во Прилеп, во трговско семејство,во кое и самиот се занимавал со трговија. Со посредство на Даме Груев и Пере Тошев успеал да влезе во редовите на Организацијата. Дејствувал во Битола, Прилеп, Охрид, Ресен и други места. Пешков бил член на Битолскиот окружен комитет и во тоа учествувал на Смилевскиот конгрес. За време на Илинденското востание дејствувал во раководното тело на Кичевскиот реон. Во мај 1904 учествувал и на Прилепскиот конгрес. Загинал за време на Втората балканска војна во 1913 година во градот Сер во Егејска Македонија .
Меѓународен аеродром Ираклион

Меѓународниот аеродром Ираклион, „Никос Казанѕакис“ е главен аеродром на островот Крит, Грција и вториот најпрометен аеродром во земјата, по Атинскиот аеродром. Се наоѓа на 5 километри од главниот град Ираклион, близу општината Неа Аликарнасос. Аеродром е поделен на цивилни и воени објекти и зафаќа 21.000 км² површина.
Аеродромот е именуван по Никос Казанѕакис родум од Ираклион, грчки писател и филозоф.
1 Површина
Аеродромот Никос Казанѕкис го опслужува Ираклион (грчки: ''Ηράκλειο''), Агиос Николаос (грчки: ''Άγιος Νικόλαος''), Маља (грчки: ''Mάλλια''), Херсонисос (грчки: ''Χερσόνησος'') и други летувалишта. Тој е главниот и најпрометен аеродром на Крит.
2 Информации за патниците
Често се замолуваат авиокомпаниите да не им дозволуваат на патниците да ја сликаат или снимаат пистата. Тоа е така бидејќи на аеродромот оперира база на грчкото воздухопловство.
Георги Поп Христов

Георги Поп Христов — македонски револуционер, член, раководител и војвода Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
1.1 Рани години и образование
Тој е роден во 1876 година во селото Крстоар, Битолско. Образованието го завршил во селото Буф, на грчки јазик. Продолжил егзархиско основно образование во своето село. Завршил прогимназија во Битола. По една година учителствување во своето родно село, го продолжил образованието во Солун. Во учебната 1895-96 година, тој се вработил како учител во Кавадарци каде и се вклучил во револуционерното дело. Од 1900 година, тој бил учител во бугарско основно училиште во Битола.
1.2 Револуционерна дејност
На 12 февруари 1902 година, тој бил уапсен и осуден на смрт, но бил амнестиран во февруари 1903 година. Учествувал на Смилевскиот конгрес во мај 1903 година, како претставник од Битола. За време на востанието бил војвода во Леринско. По востанието доаѓа во Бугарија, но во пролетта 1904 година, тој се вратил во Македонија. Активно делува во обновување на Организацијата во Битолско, Костурско и Леринско. Во мај 1904 година, тој учествувал како делегат на Прилепскиот конгрес. Следната 1905 година, тој учествувал на Рилскиот конгрес.
1.3 Заминување во Бугарија
Учествувал во Балканските војни и во Првата светска војна, по што се населил во Бугарија. Во 1925 година, на конгресот во Србиново, тој бил избран за член на ЦК на ВМРО. Тесно соработувал со Александар Протогеров. По убиството на Протогеров, по наредба на Иван Михајлов во 1931 година, тој се повлекол од активно учество во Организацијата. Умрел во 1962 година во Софија.
Автор е на книгата „''Револуционерната борба в Битолски округ''“ издадена во Софија, во 1953 година.