Шоларска вода

Шоларската Вода е флаширана вода од изворот Шолар, Азербејџан, или вода испумпана во градот Баку од изворот Шолар.
1 Историја
Баку е главен и најголем град на Азербејџан, како и најголемиот град во Каспиското Море и во регионот на Кавказ. И покрај нејзината величественост, во 19 век неговата вода била солена и ретко чиста, што придонесувала за болести како колера, дифтерија, шарлах, тифус и пегава треска. Соочени со постојани прекини и нехигиенско снабдување со вода, жителите на Баку барале „сигурен, здрав извор на вода“. Кога сите познати решенија биле исцрпени, градските планери во Баку побарале меѓународна експертиза. По долгогодишно истражување и размислување, била донесена одлука за изградба на цевковод за насочување на водата од планините Кавказ кон Баку. Водата од овој цевковод станала позната како „Шоларска вода“.
Кон крајот на 19 век, пристапот до вода за пиење бил сериозен проблем за повеќето луѓе што живееле во Баку. Алтернативите како постројките за отстранување на солта или водовод од реката Кура биле премногу скапи и биле напуштени. Додека бил во Париз, Хаџи Зејналабдин Тагиев, азербејџански државјанин, индустриски магнат и филантроп, смислил идеја да изгради водовод од подножјето на Кавказските планини до Баку. Во 1899 година, Тагиев го ангажирал Вилијам Линдли, британски градежен инженер кој дизајнирал повеќе системи за вода и канализација за повеќе од триесет градови низ Европа. Со задача да се обиде да најде изобилен извор на вода, Линдли ги избрал изворите во близина на Губа, на планините Кавказ. Општинската влада на Баку првенствено се спротивставила на идејата за изградба на гасовод, но Тагиев инсистирал на тоа, велејќи: „Сè додека планината Шахдаг [има] мраз на својот врв... Шолар никогаш нема да истече“.
Линдли ја поминал 1899 година завршувајќи ги истражувачките работи во близина на богатите извори и реки на Куба Ујезд. Вода била пронајдена во Шолар, лоцирана на висорамнините меѓу Кусар и Хазри. Неговиот проект бил поддржан од Алимардан Топчубашов, пратеник во Думата. Топчубашов испорачал 25.000 рубли за проектот на Линдли.
Во 1901 година, Думата обезбедила уште 182.000 рубли за проектот. Работата започнала на 3 јануари 1904 година. Сепак, проектот бил забавен поради револуцијата помеѓу 1905 и 1907 година. На 5 мај 1909 година, Думата го создала Одделот за изградба на водовод, а Линдли бил именуван за инженер.
Изградбата на водоводот започнала во јануари 1917 година.
2 Воден канал
Водоводот Баку-Шолар минувал низ ридовите во Губа и завршувал во Баку. Водоводот имал должина од 110 милји јужно. Набргу по изградбата, гасоводот доставувал 3 милиони кофи вода дневно за жителите на Баку. До денес, водоводот Шолар останал витален извор на вода до центарот на Баку. Сигурен и чист, овој извор на вода помогнал да се зголеми популацијата на Баку од неколку илјади на над 2,5 милиони.
Кога бил изграден, водоводот Баку-Шолар бил најдолгиот во земјата.
Во населбата Советски во Баку имало три водни кули со шоларска вода вода. Според жителите овие споменици биле земени под државна контрола. Овие кули биле изградени во 19 век поради изградбата на водоводот Шолар. Секоја од овие кули луѓето ги обезбедувала со Шоларската вода. Овие кули функционирале до 1950-тите.
Пристапот до чиста вода за пиење останал главен проблем за повеќето градови во Азербејџан. Особено, на полуостровот Абшерон му недостасувало извор на вода за пиење, бидејќи неговите подземни води биле контаминирани и загадени. Азербејџан увезувал флаширана вода за пиење од други нации како Иран, Турција и Обединетите Арапски Емирати, но земјата всушност имала доволно домашни извори на вода за да избегне увоз на вода, според Парвиз Моин, ирански флуиддинамичар.
Моин спроведел истражување за тоа дали Шоларската вода можела да се користи како извор во работата на флаширана вода. Откако Моин земал примерок од изворот Шолар и го испратил во Германија на тестирање, германските научници потврдиле дека водата била „одличен извор за [вода] за пиење“.
Модерното флаширање на вода од цевководот Шолар започнало на 1 јули 1997 година. Користејќи го оригиналниот водовод на Тагиев и локалните работници, операцијата продавала вода низ Азербејџан. Компанијата дури ги проширила своите ресурси и моментално шишиња безалкохолни пијалаци, вклучувајќи кола и сода со вкус на портокал.