Хелен Гвин-Воган

Дама Хелен Шарлот Изабела Гвин-Воган (родена Фрејзер; 21 јануари 1879 – 26 август 1967) — истакната англиска ботаничарка и миколог. За време на Првата светска војна, таа служела во помошниот корпус на Женската армија, а потоа како командант на Женските кралски воздухопловни сили од 1918 до 1919 година. За време на Втората светска војна, од 1939 до 1941 година, таа служела како главен контролор на помошната територијална служба.
1 Ран живот и образование
Хелен Шарлот Изабела Фрејзер е родена на 21 јануари 1879 година во Вестминстер, Лондон, Англија. Таа била постарата ќерка на капетанот на армијата , почитуваниот Артур Хеј Дејвид Фрејзер (1852-1884; син на Александар Фрејзер, 18-ти Лорд Салтон) и Луси Џејн (починала во 1939 година), ќерка на мајорот Роберт Данкан Фергусон, од Стрелската бригада и Кралската стрелачка милиција Ершир и Вигтон. Луси Фрејзер била романописец и дополнителна дама во придружба на нејзиното кралско височество принцезата Беатрис; во 1887 година, откако останала вдовица, таа се преомажила за дипломатот Франсис Хеј-Њутн.
Поради кариерата на нејзиниот очув, Фрејзер го поминала поголемиот дел од младоста живеејќи во странство и се школувала главно кај гувернанти. Од 1895 до 1896 година, таа се школувала во Женскиот колеџ Челтнам, приватно интернатско училиште само за девојчиња во Челтнам, Глостершир.
Во 1899 година, таа присуствувала на женскиот оддел на Кингс колеџ во Лондон за да се подготви за приемните испити на Универзитетот во Оксфорд. Сепак, таа останала на Кингс колеџ како една од првите студентки што студирала ботаника и зоологија. Таа била наградена со Картеровиот медал во 1902 година, а дипломирала на Универзитетот во Лондон со диплома за наука (BSc) во 1904 година. Таа, исто така, студирала кај Маргарет Џејн Бенсон, раководителка на Одделот за ботаника на Ројал Холовеј колеџ. Таа била наградена со докторат по наука (DSc) во 1907 година.
2 Кариера
2.1 Академска кариера
Откако ја завршила дипломата, во 1904 година работела како демонстратор за микологот В.Х. Блекман на Универзитетскиот колеџ во Лондон. Се преселила во Ројал Холовеј колеџ во 1905 година како демонстратор на ботаничарката Маргарет Џејн Бенсон. Во 1906 година била унапредена во асистент предавач. Во 1907 година, ѝ била доделена титула доктор на науки за нејзиното истражување за размножување на габи и била назначена за предавач по ботаника на Универзитетскиот колеџ во Нотингем. Во 1909 година, била именувана за раководител на одделот за ботаника на Биркбек колеџот во Лондон. Од 1917 до 1919 година, направила пауза од академијата за да служи за време на Првата светска војна.
Во 1920 година таа аплицирала за Региус професор по ботаника на Универзитетот во Абердин, но не успеала. Наместо тоа, се вратила на колеџот Биркбек и била назначена за професор по ботаника во 1921 година. Ги продолжила студиите за генетика на габи. Била раководител на одделот од 1921 до 1939 година и повторно од 1941 до 1944 година. Се пензионирала од академијата со полно работно време во 1944 година и била назначена за заслужен професор од Универзитетот во Лондон.
2.2 Воена служба
Во 1917 година, таа беше назначена за контролор на помошниот корпус на Женската армија во Франција, заедно со Мона Чалмерс Вотсон, главен контролор на WAAC во Лондон. За нејзината служба, таа беше првата жена наградена со воен орден Дама Командант на Редот на Британската Империја во јануари 1918 година. Таа неволно служела како командант на Женските кралски воздухопловни сили од септември 1918 година до декември 1919 година.
Гвин-Воган била првпат назначена за Главен контролор на Помошната територијална служба во 1939 година. Ова било улога што Мери Бакстер Елис ја одбила бидејќи претпочитала да го води волонтерскиот тим за прва помош за медицински сестри Јеоманри. Елис, сепак, се согласила да обезбеди 1500 жени да служат во Помошната територијална служба, сè додека остатокот можел да биде независен. Ова било договорено, но Гвин-Воган го прекршила договорот и го принудила волонтерскиот тим за прва помош за медицински сестри Јеоманри да биде апсорбиран. Гвин-Воган ја задржала улогата до 1941 година.
2.3 Останато
Гвин-Воган била заинтересирана за политика. Додека студирала на колеџот Ројал Холовеј, таа и Луиза Гарет Андерсон го основале Здружението за право на глас на Универзитетот во Лондон. Во 1926 година, таа зборувала како дел од состанокот на Националниот сојуз на здруженија за еднакво граѓанство.
Таа се кандидираше на изборите за окружен совет на Лондон во 1922 година како советник на Општинската реформска партија за Камбервел Норт; не беше избрана. Таа се кандидираше како парламентарен кандидат на унионистите за Камбервел Норт на општите избори во 1922, 1923 и 1924 година. Таа загуби со 254 гласа во 1922 година, со 4686 во 1923 година и со 3736 во 1924 година.
Таа била активна и во женските водичи и беше одликувана со Сребрена Рипка. Во 1930 година, Гвин-Воган претседаваше со Шестата светска конференција на водичи. На оваа конференција беше договорен уставот на Светската асоцијација на женски водичи и извиднички, а Олаве Баден-Пауел беше едногласно избрана за главен светски водич.
По нејзиното пензионирање во 1944 година, таа беше почесен секретар со полно работно време на лондонската филијала на Здружението на војници, морнари и воздухопловни сили до 1962 година.
3 Личен живот
Во 1911 година, таа се омажила за Дејвид Томас Гвин-Воган (1871–1915), кого го наследила како раководител на одделот за ботаника на колеџот Биркбек во Лондон. Нејзиниот сопруг починал од туберкулоза по четири години брак, а тие немале деца. Таа починала во својот дом во Сторингтон, Сасекс, во 1967 година, на 88-годишна возраст.
4 Почести и одликувања
На одликувањата по повод роденденот на кралот во 1919 година, Гвин-Воган била назначена за Дама-командант на Редот на Британската империја (DBE) „како признание за истакнатите заслуги извршени за време на војната“ и затоа ѝ била доделена титулата ''Дама''. На одликувањата по повод роденденот на кралот во 1929 година, таа била унапредена во Дама-Голем крст на Редот на Британската империја (GBE) „за јавни и научни заслуги“.
Таа беше избрана во Линеовското друштво во 1905 година и беше наградена со Медалот за успех во 1920 година.
Таа беше претседател на Британското миколошко друштво во 1928 година.
Габични видови именувани во нејзина чест се ''Palaeoendogone gwynne-vaughaniae'' и ''Pleurage gwynne-vaughaniae''.
„Англиско наследство“ откри сина плоча во чест на Гвин-Воган во март 2020 година, поставена на куќата на Бедфорд Авенју во Блумсбери, Лондон, каде што таа живеела речиси 50 години.