Мумии: Патување низ вечноста

Мумии: Патување низ вечноста (|''Mummies: A Journey Through Eternity''; |''Les Momies: Un voyage dans l'éternité'') е илустрирана монографија од 1991 година за египетските мумии, древните египетски погребни практики и историјата на откритијата на египетските мумии. Напишано од францускиот историчар Франсоаза Динанд и лекарот Роџер Лихтенберг, и објавен во џебен формат од Éditions Gallimard како 118-ти том во збирката „Découvertes Gallimard“ (позната како „Откритија на Абрамс“ во Соединетите Држави, и „Нови хоризонти“ во Обединетото Кралство).
1 Синопсис
Од Херодот, древните патници биле погодени од оваа чудна земја, која „не била како другите“, а древните Египќани го сочувале мртвото тело на што е можно пореален начин. Благодарение на сведоштвата на Арапите, Западот отсекогаш знаел дека древниот Египет бил земја на мумии. Денес, знаеме повеќето од процесите на мумификација, сушење на телата добиени преку сувата клима во Египет, отстранување на внатрешните органи, употреба на натрон и завои. Слично на тоа, знаеме какви ритуали го придружувале подготвувањето на трупот, кои биле одговорни за процесот на мумификација. Што се однесува со мумификацијата, таа е поврзана со египетската религија, за која е гаранција за бесмртност, можност за нов живот или живот по смртта.
2 Вовед
Врз основа на неодамнешните радиографски и генетски анализи на телата, Франсоаза Дананд и Роџер Лихтенберг правеле сметка за историското знаење за мумиите и додаваат научна димензија во оваа мала книга, објавена во „Археологија“ серија од збирката „Декуверте“ на Галимар“.
Според традицијата на „Découvertes“, која се засновала на обилна сликовна документација и начин на здружување визуелни документи и текстови, подобрени со печатење на обложена хартија, како што се коментирало во ''L'Express -'' „вистински монографии, објавени како уметнички книги“. Книгата е речиси како „графички роман“, богато документирана со повеќе од 200 илустрации - цртежи, слики, скулптури, фотографии од мумии со рендген итн., кои ја илустрираат копијата на телото бидејќи страниците се прилично подеднакво поделени помеѓу сликите и текстови.
Книгата е археолошка и антрополошка студија за египетските мумифицирани и погребни практики во древниот Египет, практика што Египќаните ја развиле на почетокот на Старото Кралство, кое траело до времето на Римскиот Египет (портрети на мумијата Фајум), па дури и под христијанскиот Египет на првите векови.
Се отвора со снимки на глава на цела страница од девет мумии ископани од тимот на ИФАО на Дананд. Фотографиите од ископувањата во некрополата на војводата се исто така некои од најважните моменти на книгата. Авторите пристапуваат на темата од различни агли: откритијата на мумиите од западниот свет (погл. Јас, „Мумиите излегуваат на виделина“), како што се списите на Херодот и љубопитноста на Египтоманија во 19 век, па сè до научните истражувања на 20 век со придонесот на радиолошките техники (погл. V, „Под експертска анализа“).
Второто поглавје - „Создавање подобра мумија“ - се занимава со тоа како древните Египќани мумифицирале тело, додека третото поглавје, „Кон бесмртноста“, илустрирано со антички слики кои ги објаснуваат обредите и верувањата.
Поглавје IV, „Од вечниот живот до суровата реалност“ ги раскажува вредните приноси што ги принесувале старите Египќани со своите мртви и директната последица од тоа: ограбувањето на гробниците.
Во последното поглавје (погл. V), научниците даваат антрополошки резултати.
Во вториот дел - делот „Документи“ - книгата дава компилација од извадоци земени од некои антички документи и текстови од истражувачи од 19 век, која е поделена на пет дела:
1, Погребни обреди; 2, Мумификација според Херодот; 3, Немирен крај; 4, Две сензационални откритија; 5, Гледајќи во мумиите.
Книгата се затвора со хронологија, карта, натамошно читање, список на илустрации и индекс. Преведено е на холандски (Белгија и Холандија), англиски (Велика Британија и САД), италијански, јапонски, руски, јужнокорејски, шпански, шведски и традиционален кинески (Тајван).
3 Прием
На Бабелио, книгата има просек од 3,18/5 врз основа на 14 оценки. Гудридс објави, врз основа на 23 оценки, американското издание добива просечно 3,91 од 5, а изданието на ОК 3,75/5 врз основа на 12 оценки, што укажува на „генерално позитивни мислења“.
Во неговата рецензија за книга за списанието (1992), францускиот историчар Жорж Тејт напишал: „Во пет густи, јасни и раскошно илустрирани поглавја, авторите презентираат документ на оваа тема заснован на најновите откритија кои ги опфаќаат сите прашања што може да се постават за мумиите. Раскошното дело каде интересот на текстот никогаш не слабее благодарение на живо и јасно пишување и илустрација извонредна по неговиот квалитет и по поддршката, а понекогаш и проширувањата што ги носи на текстот.“
Рускиот египтолог Виктор Солкин во својата рецензија напиша: „Светот на мумиите, погребните маски и амајлиите, комеморативните текстови и грандиозните гробници стана една од „визиткартите“ на древниот Египет во очите на нашите современици. Се чини дека многу е напишано на оваа тема; сепак, многу ретко може да се најде публикација која на едноставен и достапен јазик би ја објаснила суштината на една ваква сложена и, во исто време, толку фасцинантна појава. Во овој контекст, книгата на Ф.Дананд и Р.Лиштенберг, мали но информативни и преубаво илустрирани, би било големо откритие за читач кој умее да говори руски, особено земајки предвид интересните информации кои страниците ги содржат за ретки споменици и уникатни историски слики. Сè би било добро, но руското издание на книгата се покажа дека е делумно неточно „благодарение“ на работата на преведувачот. Оригиналната книга е добра за масата на конкретни детали, имиња, што му овозможува на читателот подобро да го разбере материјалот, да прави споредби, да најде аналогии во други книги. Тоа е многу достојна книга напишана за сите заинтересирани за Египет од двајца познати експерти. Нивниот текст е проследен со одлични илустрации, многу добро репродуцирани во руската верзија. Книгата дефинитивно вреди да се купи, и покрај сите преводни грешки. Поради некоја причина, Британците можеа да направат висококвалитетен превод на француска книга. Зошто сме полоши?“