Нобелова награда за физика

Нобелова награда за физика (|Nobelpriset i fysik) — годишна награда што ја доделува Кралската академија на науките на научници од различни области на физиката. Таа е една од петте Нобелови награди што ја основал во 1895 година пронаоѓачот на динамитот, шведскиот физичар Алфред Нобел (1833-1896). Останатите награди се: Нобелова награда за хемија, Нобелова награда за физиологија или медицина, Нобелова награда за литература, Нобелова награда за мир и Нобелова награда за економија.
Според тестаментот на Нобел, наградата се исплатува од средствата на Нобеловата задолжбина, а ја доделува комитет од пет члена кои ги избира Кралската академија на науките. Првата Нобелова награда за физика е доделена во 1901 година на Вилхелм Конрад Рентген, од Германија.
Секој добитник добива медал, диплома и парична награда која не е иста секоја година. Во 1901 година, Рентген добил 150.782 шведски круни, што е околу 7.731.004 шведски круни во декември 2007 година. Во 2008 година, наградата им е доделена на Макото Кобајаши, Тошихиде Маскава и Јоичиро Намбу, кои поделија износ од десет милиони шведски круни (малку повеќе од 1 милион €, или 1,4 милиони американски долари.
Наградата се доделува на секој 10 декември во Стокхолм, на годишницата од смртта на Нобел.
2 Добитници
Година, Добитник, Земја, Заслуги
1901, Вилхелм Конрад Рентген, Германија, „во знак на признание за исклучителните услуги во полза на науката со откривањето на извонредните зраци подоцна наречени по него“
1902, Хендрик Лоренц, Холандија, „во знак на признание за исклучителните услуги во полза на науката со нивните истражувања за влијанието на магнетизмот врз зрачењето како појава“
Питер Земан, Холандија
1903, Анри Бекерел, Франција, „за откривањето на спонтаната радиоактивност“<ref
Пјер Кири, Франција, „за заедничкото истражување на појавите на зрачењето откриено од проф. Анри Бекерел“<ref
Марија Кири, ПолскаФранција
1904, Лорд Рејли, Велика Британија, „за неговите иследувања во густините на најважните гасови и откривањето на аргонот во состав на овие изучувања“
1905, Филип Ленард, АвстроунгаријаГерманија, „за неговата работа на катодната цевка““
1906, Џозеф Џон Томсон, Велика Британија, „за неговите теориски и опитни иследувања во електричната спроводливост на гасовите“
1907, Алберт Абрахам Мајкелсон, САД, „за неговите прецизни оптички инструменти и спектроскопските и метеоролошки истражувања извршени со нив“
1908, Габриел Липман, Франција, „за неговиот метод на фотографско доловување на боите на основа на брановата интерференција“
1909, Гуљелмо Маркони, Италија, “за нивните придонеси за развојот на безжичната телеграфија“
Карл Фердинанд Браун, Германија
1910, Јоханес ван дер Валс, Холандија, „за неговата работа на состојбената равенка за гасовите и течностите“
1911, Вилхелм Вин, Германија, „за неговите откритија во врска со законитостите на зрачењето на топлината“
1912, Густаф Дален, Шведска, „за пронаоѓањето на автоматски вентил предвиден за употреба заедно со гасните акумулатори кај светилниците и пловките“
1913, Хејке Камерлинг Онес, Холандија, „за неговите иследувања во својствата на материјата при ниски температури кои, меѓу останатото, доведоа до добивање на течен хелиум“
1914, Макс фон Лауе, Германија, „за откривањето на дифракцијата на рендгенските зраци со кристали“ — важен чекор во развојот на рендгенска спектроскопија.
1915, Вилијам Хенри Брег, Велика Британија, „за нивните услуги во полза на науката во анализата на кристалната структура со помош на рендгенски зраци“, — важен чекор во развојот на рендгенската кристалографија
Вилијам Лоренс Брег, Австралија
1916, ''недоделена'' (Прва светска војна)
1917, Чарлс Гловер Баркла, Велика Британија, „за откривањето на карактеристичното рендгенско зрачење на елементите", — важен чекор во развојот на рендгенската спектроскопија
1918, Макс Планк, Германија, „за неговите услуги во полза на развојот на физиката со откривањето на енергетски квантови“
1919, Јоханес Штарк, Германија, „за откривањето на Доплеровиот ефект кај каналските зраци и расцепувањето на спектралните линии во електричните полиња“
1920, Шарл Едуар Гијом, Швајцарија, „за неговите услуги во полза на прецизните мерења во физиката со откритието на аномалиите во легурите на никел и челик“
1921, Алберт Ајнштајн, ГерманијаШвајцарија, „за неговите услуги во полза на теориската физика, особено поради откривањето на фотоелектричниот ефект“
1922, Нилс Бор, Данска, „за неговите услуги во полза на иследувањето на структурата на атомите и зрачењето што го оддаваат“
1923, Роберт Миликан, САД, „за неговата работа на елементарниот полнеж на електрицитетот и фотоелектричниот ефект“
1924, Мане Сигбан, Шведска, „за неговите откритија и истражување на полето на рендгенската спектроскопија“
1925, Џејмс Франк, Германија, „за откривањето на законитостите кои го раководат влијанието на електронот врз атомот“
Густав Лудвиг Херц, Германија
1926, Жан Батист Перен, Франција, „за неговата работа на прекинатата структура на материјата, а особено за откривањето на таложната рамнотежа“
1927, Артур Комптон, САД, „за откривањето на ефектот наречен по него“<ref
Чарлс Вилсон, Велика Британија, „за неговиот метод на видливо претставување на патеките на наелектризираните честички со кондензирана пареа“<ref
1928, Овен Виланс Ричардсон, Велика Британија, „за неговата работа на термоелектронската појава, а особено за откривањето на законот наречен по него“
1929, Луј де Број, Франција, „за откривањето на брановата природа на електроните“
1930, Чандрасекара Венката Раман, Индија, „за неговата работа на расејувањето на светлината и откривањето на ефектот наречен по него“
1931, ''недоделена''
1932, Вернер Хајзенберг, Германија, „за создавањето на квантната механика, чија примена, меѓу другото, доведе до откривањето на алотропските облици на водородот“
1933, Ервин Шредингер, Австрија, „за откривањето на нови продуктивни облици на атомската теорија“
Пол Дирак, Велика Британија
1934, ''недоделена''
1935, Џејмс Чедвик, Велика Британија, „за откривањето на неутронот“
1936, Виктор Франц Хес, Австрија, „за откривањето на космичкото зрачење“
Карл Дејвид Андерсон, САД, „за откривањето на позитронот“
1937, Клинтон Дејвисон, САД, „за опитното откривање на дифракцијата на електроните со кристали“
Џорџ Паџет Томсон, Велика Британија
1938, Енрико Ферми, Италија, „за покажаното постоење на нови радиоактивни елементи произведени од неутронско озрачување и сродното откритие на јадрени реакции предизвикани од бавни неутрони“
1939, Ернест Лоренс, САД, „за измислувањето и развојот на циклотронот и резултатите добиени со него, особено во однос на вештачките радиоактивни елементи“
1940, ''недоделена'' (Втора светска војна)
1941, ''недоделена'' (Втора светска војна)
1942, ''недоделена'' (Втора светска војна)
1943, Ото Штерн, САД, „за неговите придонеси во развојот на методот на молекулски зраци магнетниот момент на протонот“
1944, Исидор Ајзек Раби, САД, „за неговиот резонантен метод на мерење на магнетните својства на атомските јадра“
1945, Волфганг Паули, Австрија, „за откривањето на начелото на исклучување, наречено Паулиево начело“
1946, Перси Вилијамс Бриџмен, САД, „за направата што произведува крајно висок притисок и за откритијата што ги направи со неа во полето на високопритисочната физика“
1947, Едвард Виктор Еплтон, Велика Британија, „за неговите иследувања во физичките законитости на горната атмосфера, особено за откритието на т.н. Еплтонов слој“
1948, Патрик Блекет, Велика Британија, „за развојот на Вилсоновата маглена комора и откритијата направени со неа во полето на јадрената физика и космичкото зрачење“
1949, Хидеки Јукава, Јапонија, „за предвидувањето за постоењето на мезони врз основа на теориската работа на јадрените сили“
1950, Сесил Франк Пауел, Велика Британија, „за развојот на фотографски метод за проучување на јадрените процеси и откритијатата за мезоните направни по овој метод“
1951, Џон Кокрофт, Велика Британија, „за нивната пионерска работа на претворањето (трансмутација) на атомски јадра со вештачки забрзани атомски честички“
Ернест Волтон, Ирска
1952, Феликс Блох, ШвајцаријаСАД, „за развојот на нови методи за прецизни магнетни јадрена мерења и откритијата поврзани со нив“
Едвард Милс Персел, САД
1953, Фриц Цернике, Холандија, „за покажаниот метод на фазен контраст, особено за измислениоит фазнокотрастниот микроскоп]“
1954, Макс Борн, ГерманијаВелика Британија, „за неговите основоположнички истражувања во полето на квантната механика, особено за статистичкото толкување на брановата функција"
Валтер Боте, Западна Германија, „за методот на совпаѓање и откритијата направени со него"
1955, Вилис Лем, САД, „за откритијата во врска со ситната структура на водородниот спектар"
Поликарп Куш, САД, „за прецизното утврдување на магнетниот момент на електронот"
1956, Џон Бардин, САД, „за нивните истражувања на полето на полупроводниците и откривањето на транзисторскиот ефект“
Волтер Хаузер Братејн, САД
Вилијам Шокли, САД
1957, Ли Џенгдао, Кина САД, „за проникливото иследување на законите за парност што доведе до важни откритија за елементарните честички“
Џенинг Јанг, Кина САД
1958, Павел Черенков, СССР, „за откривањето и толкувањето на Черниковиот ефект“
Иљја Франк, СССР
Игор Там, СССР
1959, Овен Чемберлејн, САД, „за откривањето на антипротонот“
Емилио Сегре, ИталијаСАД
1960, Доналд Глејзер, САД, „за пронаоѓањето на меурната комора“
1961, Роберт Хофштатер, САД, „за пионерските изучувања на расејувањето на електроните во атомските јадра и откритијата за структурата на нуклеоните направени со него"<ref
Рудолф Месбауер, Западна Германија, „за истражувањата во впивањето на одекот на гама-зрачењето и откривањето на поврзаниот ефект кој го носи неговото име"<ref
1962, Лав Ландау, СССР, „за пионерските теории за кондензираната материја, особено течниот хелиум“
1963, Јуџин Вигнер, УнгаријаСАД, „за неговите придонеси кон теоријата за атомското јадро и елементарните честички, особено со откривањето и примената на основни начела на симетријата"<ref
Марија Геперт-Мајер, САД, „за откритијата поврзани со структурата на јадрената обвивка"<ref
Јоханес Ханс Д. Јенсен, Западна Германија
1964, Николај Басов, СССР, „за основоположничката работа на полето на квантната електроника, која доведе до изградба на треперници (осцилатори) и засилувачи засновани на мазерско&ndash;ласерското начело“
Александар Прохоров, СССР
Чарлс Хард Таунс, САД
1965, Ричард Фајнман, САД, „за основоположничката работа на полето на квантната електродинамика, со далекусежни последици во физиката на елементарните честички“
Џулијан Швингер, САД
Шиничиро Томонага, Јапонија
1966, Алфред Кастлер, Франција, „за откривањето и развојот на оптички методи на изучување на Херцова резонанца во атомите“
1967, Ханс Бете, САД, „за придонесите кон теоријата за јадрени реакции, особено откритијата за производството на енергија во ѕвездите“
1968, Луис Алварез, САД, „за решавачките придонеси кон физиката на елементарните честички, особено откривањето на голем број на резонантни состојби, овозможени од неговиот развој на техниката на водородна меурна комора и анализа на податоците“
1969, Мари Гел-Ман, САД, „за придонесите и откритијата на класификацијата на елементарните честички и нивните заемодејства“
1970, Ханес Алфвен, Шведска, „за основоположничката работа и откритија на полето на магнетохидродинамиката со полезна примена во разни области на плазмената физика"<ref
Луј Нел, Франција, „за основоположничката работа и откритијата во врска со антиферомагнетизмот и феримагнетизмот кои доведоа до нивна важна примена во физиката на цврстата состојба"<ref
1971, Денис Габор, Унгарија – Велика Британија, „за пронаоѓањето и развојот на холографскиот метод“
1972, Џон Бардин, САД, „за заеднички развиената теорија за суперспроводливоста, обично наречена БКШ-теорија“
Леон Купер, САД
Џон Роберт Шрифер, САД
1973, Лео Есаки, Јапонија, „за опитните откритија во врска со тунелските појави во полупроводниците и суперпроводниците"<ref
Ивар Јевер, САДНорвешка
Брајан Џозефсон, Велика Британија, „за теориските предвидувања на својствата на суперструјата преку тунелска пречка, особено појавите начелно познати како Џозефсонов ефект"<ref
1974, Мартин Рајл, Велика Британија, „за пионерските истражувања на полето на радиоастрофизиката: Рајл со неговите набљудувања и пронајдоци (особено техниката на отворна синтеза), а Хјуиш за неговата решавачка улога во откривањето на пулсарите“
Ентони Хјуиш, Велика Британија
1975, Оге Бор, Данска, „за откривањето на поврзаноста помеѓу збирното и честичното движење во атомските јадра и развојот на теоријата за структурата на атомското јадро врз основа на оваа поврзаност“
Бен Рој Мотелсон, Данска
Џејмс Рејнвотер, САД
1976, Бартон Рихтер, САД, „за пионерската работа во откривањето на тешка елементарна честичка од нов вид“
Семјуел Тинг, САД
1977, Филип Ворен Андерсон, САД, „за основоположничките теориски иследувања на електронската структура магнетните и безредните системи“
Невил Франсис Мот, Велика Британија
Џон Хазбрук ван Флек, САД
1978, Петар Капица, СССР, „за основните пронаоѓања и откритијаво полето на криогениката"<ref
Арно Алан Пензијас, САД, „за откривањето на космичкото микробраново позадинско зрачење“<ref
Роберт Вудро Вилсон, САД
1979, Шелдон Ли Глешоу, САД, „за придонесите кон теоријата на обединетото слабо и електромагнетно заемодејство помеѓу елементарните честички, вклучувајќи го, меѓу другото, предвидувањето на слабата неутрална струја“
Абдус Салам, Пакистан
Стивен Вајнберг, САД
1980, Џејмс Кронин, САД, „за откривањето на нарушувањата во основните начела на симетријата при распадот на неутралните K-мезони“
Вал Логсдон Фич, САД
1981, Николас Блумберген, САД, „за придонесите кон развојот на ласерската спектроскопија“<ref
Артур Леонард Шавлов, САД
Кај Сигбан, Шведска, „за неговиот придонес кон развојот на високоразделителната електронска спектроскопија"<ref
1982, Кенет Вилсон, САД, „за неговата теорија за критичните појави кај фазните премини“
1983, Субраманијан Чандрасекар, САДИндија, „за теориското изучување на физичките процеси од важност за структурата и еволуцијата на ѕвездите“<ref
Вилјам Алфред Фаулер, САД, „за неговите теориски и опитни проучувања на јадрените реакции од важност при образувањето на хемиските елементи во вселената“<ref
1984, Карло Рубија, Италија, „за решавачките придонеси кон големиот проект кој доведе до откривањето на честичките W и Z, кои ни го приопштуваат слабото заемодејство“
Симон ван дер Мер, Холандија
1985, Клаус фон Клицинг, Западна Германија, „за откривањето на квантизираниот Холов ефект“
1986, Ернст Руска, Западна Германија, „за основоположничката работа во електронската оптика и конструирањето на првиот електронски микроскоп“<ref
Герд Биниг, Западна Германија, „за проектирањето на отчитувачки тунелски микроскоп“<ref
Хајнрих Рорер, Швајцарија
1987, Георг Беднорц, Западна Германија, „за епохалното откритие на суперспроводливоста кај керамичките материјали“
Карл Александар Милер, Швајцарија
1988, Леон Ледерман, САД, „за методот на неутрински сноп и покажувањето на двоичната структура на лептоните со откривањето на мионското неутрино“
Мелвин Шварц, САД
Џек Стајнбергер, САД
1989, Норман Фостер Ремзи, САД, „за откривањето на методот на одвоени трепетни (осцилаторни) полиња и неговата примена во водородниот мазер и други атомски часовници"<ref
Ханс Георг Демелт, САД, „за развојот на јонската замка"<ref
Волфганг Паул, Западна Германија
1990, Џером Ајзек Фридман, САД, „за пионерските иследувања на длабокото нееластично расејување на електроните врз протони и врзани неутрони, што беше од суштинско значење за развојот на кварковиот модел во честичната физика“
Хенри Веј Кендал, САД
Ричард Едвард Тејлор, Канада
1991, Пјер-Жил де Жен, Франција, „за откритието дека методите разработени за проучување на поредочните појави во простите системи можат да се воопштат во посложени облици на материја, особено во течни кристали и полимери“
1992, Жорж Шарпак, Франција/Полска, „за пронаоѓањето и развојот на детектор на честички, особено повеќежичената пропорционална комора“
1993, Расел Алан Халс, САД, „за откривањето на нов вид на пулсар кое отвори нови можности во проучувањето на гравитацијата“
Џозеф Хутон Тејлор, САД
1994, Бертам Брокхаус, Канада, „за развојот на неутронската спектроскопија“ и „за пионерски придонеси кон развојот на техниките на неутронско расејување за проучување на кондензираната материја"<ref
Клифорд Шал, САД, „за развојот на неутронското расејување“ и „пионерски придонеси кон развојо на неутронското расејување со цел проучување на кондензираната материја“<ref
1995, Мартин Луис Перл, САД, „за откривањето на тау-лептонот“ и „за пионерските опитни придонеси кон лептонската физика“<ref
Фредерик Рајнес, САД, „за доказното пронаоѓање на неутриното“ и „за пионерски опитни придонеси кон лептонската физика"<ref
1996, Дејвид Ли, САД, „за откривањето на супертечноста на хелиумот-3“
Даглас Ошероф, САД
Роберт Колман Ричардсон, САД
1997, Стивен Чу, САД, „за развивањето на методи за разладување и ловење на атоми со ласерска светлина.“
Клод Коен Тануџи, Франција
Вилијам Даниел Филипс, САД
1998, Роберт Лафлин, САД, „за откривањето на нов облик на квантна течност со дробнонаелектризирани возбуди“
Хорст Лудвиг Штермер, Германија
Даниел Цуј, САД
1999, Герард 'т Хофт, Холандија, „за разјаснување на квантната структура на електрослабите заемодејства во физиката“
Мартинус Велтман, Холандија
2000, Жорес Алферов, Русија, „за развојот на полупроводнички хетероструктури кои се користат во големобрзинската електроника и оптоелектрониката“<ref
Херберт Кремер, Германија
Џек Килби, САД, „за неговиот удел во измислувањето на интегралното коло“<ref
2001, Ерик Корнел, САД, „за постигнувањето на Бозе-Ајнштајновата кондензација во раредените гасови кај алкални атоми и основоположничките проучувања на својствата на кондензатите“
Карл Виман, САД
Волфганг Кетерле, Германија
2002, Рејмонд Дејвис, САД, „за пионерските придонеси кон астрофизиката, особено за доказното пронаоѓање на космичките неутрина“<ref
Масатоши Кошиба, Јапонија
Рикардо Џакони, ИталијаСАД, „за пионерските придонеси кон астрофизиката кои доведоа до откривањето на вселенските рендгенски извори"<ref
2003, Алексеј Абрикосов, Русија, „за пионерските придонеси кон теоријата на суперспроводливоста и супертечностите“
Виталиј Гинзбург, Русија
Ентони Џејмс Легет, Велика БританијаСАД
2004, Дејвид Грос, САД, „за откривањето на асимптотската слобода во теоријата за силното заемодејство“
Дејвид Полицер, САД
Франк Вилчек, САД
2005, Рој Глаубер, САД, „за придонесите кон квантната теорија на оптичката кохерентност"<ref
Џон Хол, САД, „за придонесите кон развојот на ласерски прецизна спектроскопија, вклучувајќи го оптичкиот честотен чешел"<ref
Теодор Хенш, Германија
2006, Џон Мадер, САД, „за откривањето на црнотелесниот облик и анизотропијата на космичкото микробраново позадинско зрачење“
Џорџ Смут, САД
2007, Албер Фер, Франција, „за откривањето на гигантската магнетоотпорност“
Петер Гринберг, Германија
2008, Макото Кобајаши, Јапонија, „за откривање на потеклото на нарушената симетрија која предвидува постоење на барем три семејства на кваркови во природата“<ref
Тошихиде Маскава, Јапонија
Јоичиро Намбу, ЈапонијаСАД, „за откривањето на маханизмот на спонтано нарушување на симетријата во субатомската физика"<ref
2009, Чарлс Као, ХонгконгВелика БританијаСАД, „за епохалните достигнувања во преносот на светлина со влакна во оптичката комуникација“<ref
Вилард Бојл, КанадаСАД, „за пронаоѓањето на начин на добивање слики со полупроводничко коло, т.е. сетилник со напојна врска (CDD)"<ref
Џорџ Смит, САД
2010, Андреј Гејм, РусијаХоландија, „за епохалните опити врз дводимензионалниот материјал графен“<ref
Константин Новоселов, РусијаВелика Британија
2011, Сол Перлмутер, САД, „за откривањето на забрзувањето на вселената по пат на набљудување на далечни супернови“<ref
Брајан Шмит, АвстралијаСАД
Адам Рис, САД
2012, Серж Арош, Франција, „за епохалните опитни методи кои овозможуваат мерење и манипулација на поединечни квантни системи."
Дејвид Вајнленд, САД
2013, Франсоа Англер, Белгија, „за теориското откривање на механизмот кој придонесува кон нашето осознавање на потеклото на масата на субатомските честички, неодамна потврден со откривањето на фундаменталната честичка од опитите ATLAS и Компактен мионски соленоид (CMS) во Големиот хадронски судирач на CERN“
Питер Хигс, Велика Британија
2014, Исаму Акасаки, Јапонија, „за измислувањето на делотворни светлечки диоди што даваат бела и штедлива светлина"<ref
Хироши Амано, Јапонија
Шуџи Накамура, ЈапонијаСАД
2015, Такаки Каџита, Јапонија, „за откривањето на неутринските осцилации, со кои се покажува дека неутрината имаат маса“<ref
Артур Мекдоналд, Канада
2016, Дејвид Таулес, , „за теориските откритија на тополошките фазни премини и тополошките фази на материјата“<ref
Данкан Холдејн,
Џон Костерлиц
2017, Рајнер Вајс
Нобелова награда за физика (|Nobelpriset i fysik) — годишна награда што ја доделува Кралската академија на науките на научници од различни области на физиката. Таа е една од петте Нобелови награди што ја основал во 1895 година пронаоѓачот на динамитот, шведскиот физичар Алфред Нобел (1833-1896). Останатите награди се: Нобелова награда за хемија, Нобелова награда за физиологија или медицина, Нобелова награда за литература, Нобелова награда за мир и Нобелова награда за економија.
Според тестаментот на Нобел, наградата се исплатува од средствата на Нобеловата задолжбина, а ја доделува комитет од пет члена кои ги избира Кралската академија на науките. Првата Нобелова награда за физика е доделена во 1901 година на Вилхелм Конрад Рентген, од Германија.
Секој добитник добива медал, диплома и парична награда која не е иста секоја година. Во 1901 година, Рентген добил 150.782 шведски круни, што е околу 7.731.004 шведски круни во декември 2007 година. Во 2008 година, наградата им е доделена на Макото Кобајаши, Тошихиде Маскава и Јоичиро Намбу, кои поделија износ од десет милиони шведски круни (малку повеќе од 1 милион €, или 1,4 милиони американски долари.
Наградата се доделува на секој 10 декември во Стокхолм, на годишницата од смртта на Нобел.
2 Добитници
{|
|-
! Година
! colspan=2|Добитник
! Земја
! Заслуги
|-
|1901
|
|Вилхелм Конрад Рентген
|Германија
|„во знак на признание за исклучителните услуги во полза на науката со откривањето на извонредните зраци подоцна наречени по него“
|-
|rowspan=2|1902
|
|Хендрик Лоренц
|Холандија
|rowspan=2|„во знак на признание за исклучителните услуги во полза на науката со нивните истражувања за влијанието на магнетизмот врз зрачењето како појава“
|-
|
|Питер Земан
|Холандија
|-
|rowspan=3|1903
|
|Анри Бекерел
|Франција
|„за откривањето на спонтаната радиоактивност“
|-
|
|Пјер Кири
|Франција
|rowspan=2|„за заедничкото истражување на појавите на зрачењето откриено од проф. Анри Бекерел“
|-
|
|Марија Кири
|ПолскаФранција
|-
|1904
|
|Лорд Рејли
|Велика Британија
|„за неговите иследувања во густините на најважните гасови и откривањето на аргонот во состав на овие изучувања“
|-
|1905
|
|Филип Ленард
|АвстроунгаријаГерманија
|„за неговата работа на катодната цевка““
|-
|1906
|
|Џозеф Џон Томсон
|Велика Британија
|„за неговите теориски и опитни иследувања во електричната спроводливост на гасовите“
|-
|1907
|
|Алберт Абрахам Мајкелсон
|САД
|„за неговите прецизни оптички инструменти и спектроскопските и метеоролошки истражувања извршени со нив“
|-
|1908
|
|Габриел Липман
|Франција
|„за неговиот метод на фотографско доловување на боите на основа на брановата интерференција“
|-
|rowspan=2|1909
|
|Гуљелмо Маркони
|Италија
|rowspan=2|“за нивните придонеси за развојот на безжичната телеграфија“
|-
|
|Карл Фердинанд Браун
|Германија
|-
|1910
|
|Јоханес ван дер Валс
|Холандија
|„за неговата работа на состојбената равенка за гасовите и течностите“
|-
|1911
|
|Вилхелм Вин
|Германија
|„за неговите откритија во врска со законитостите на зрачењето на топлината“
|-
|1912
|
|Густаф Дален
|Шведска
|„за пронаоѓањето на автоматски вентил предвиден за употреба заедно со гасните акумулатори кај светилниците и пловките“
|-
|1913
|
|Хејке Камерлинг Онес
|Холандија
|„за неговите иследувања во својствата на материјата при ниски температури кои, меѓу останатото, доведоа до добивање на течен хелиум“
|-
|1914
|
|Макс фон Лауе
|Германија
|„за откривањето на дифракцијата на рендгенските зраци со кристали“ — важен чекор во развојот на рендгенска спектроскопија.
|-
|rowspan=2|1915
|
|Вилијам Хенри Брег
|Велика Британија
|rowspan=2|„за нивните услуги во полза на науката во анализата на кристалната структура со помош на рендгенски зраци“, — важен чекор во развојот на рендгенската кристалографија
|-
|
|Вилијам Лоренс Брег
|Австралија
Велика Британија
|-
|1916
|colspan=4 align=center|''недоделена'' (Прва светска војна)
|-
|1917
|
|Чарлс Гловер Баркла
|Велика Британија
|„за откривањето на карактеристичното рендгенско зрачење на елементите", — важен чекор во развојот на рендгенската спектроскопија
|-
|1918
|
|Макс Планк
|Германија
|„за неговите услуги во полза на развојот на физиката со откривањето на енергетски квантови“
|-
|1919
|
|Јоханес Штарк
|Германија
|„за откривањето на Доплеровиот ефект кај каналските зраци и расцепувањето на спектралните линии во електричните полиња“
|-
|1920
|
|Шарл Едуар Гијом
|Швајцарија
|„за неговите услуги во полза на прецизните мерења во физиката со откритието на аномалиите во легурите на никел и челик“
|-
|1921
|
|Алберт Ајнштајн
|ГерманијаШвајцарија
|„за неговите услуги во полза на теориската физика, особено поради откривањето на фотоелектричниот ефект“
|-
|1922
|
|Нилс Бор
|Данска
|„за неговите услуги во полза на иследувањето на структурата на атомите и зрачењето што го оддаваат“
|-
|1923
|
|Роберт Миликан
|САД
|„за неговата работа на елементарниот полнеж на електрицитетот и фотоелектричниот ефект“
|-
|1924
|
|Мане Сигбан
|Шведска
|„за неговите откритија и истражување на полето на рендгенската спектроскопија“
|-
|rowspan=2|1925
|
|Џејмс Франк
|Германија
|rowspan=2|„за откривањето на законитостите кои го раководат влијанието на електронот врз атомот“
|-
|
|Густав Лудвиг Херц
|Германија
|-
|1926
|
|Жан Батист Перен
|Франција
|„за неговата работа на прекинатата структура на материјата, а особено за откривањето на таложната рамнотежа“
|-
|rowspan=2|1927
|
|Артур Комптон
|САД
|„за откривањето на ефектот наречен по него“
|-
|
|Чарлс Вилсон
|Велика Британија
|„за неговиот метод на видливо претставување на патеките на наелектризираните честички со кондензирана пареа“
|-
|1928
|
|Овен Виланс Ричардсон
|Велика Британија
|„за неговата работа на термоелектронската појава, а особено за откривањето на законот наречен по него“
|-
|1929
|
|Луј де Број
|Франција
|„за откривањето на брановата природа на електроните“
|-
|1930
|
|Чандрасекара Венката Раман
|Индија
|„за неговата работа на расејувањето на светлината и откривањето на ефектот наречен по него“
|-
|1931
|colspan=4 align=center|''недоделена''
|-
|1932
|
|Вернер Хајзенберг
|Германија
|„за создавањето на квантната механика, чија примена, меѓу другото, доведе до откривањето на алотропските облици на водородот“
|-
|rowspan=2|1933
|
|Ервин Шредингер
|Австрија
|rowspan=2|„за откривањето на нови продуктивни облици на атомската теорија“
|-
|
|Пол Дирак
|Велика Британија
|-
|1934
|colspan=4 align=center|''недоделена''
|-
|1935
|
|Џејмс Чедвик
|Велика Британија
|„за откривањето на неутронот“
|-
|rowspan=2|1936
|
|Виктор Франц Хес
|Австрија
|„за откривањето на космичкото зрачење“
|-
|
|Карл Дејвид Андерсон
|САД
|„за откривањето на позитронот“
|-
|rowspan=2|1937
|
|Клинтон Дејвисон
|САД
|rowspan=2|„за опитното откривање на дифракцијата на електроните со кристали“
|-
|
|Џорџ Паџет Томсон
|Велика Британија
|-
|1938
|
|Енрико Ферми
|Италија
|„за покажаното постоење на нови радиоактивни елементи произведени од неутронско озрачување и сродното откритие на јадрени реакции предизвикани од бавни неутрони“
|-
|1939
|
|Ернест Лоренс
|САД
|„за измислувањето и развојот на циклотронот и резултатите добиени со него, особено во однос на вештачките радиоактивни елементи“
|-
|1940
|colspan=4 align=center|''недоделена'' (Втора светска војна)
|-
|1941
|colspan=4 align=center|''недоделена'' (Втора светска војна)
|-
|1942
|colspan=4 align=center|''недоделена'' (Втора светска војна)
|-
|1943
|
|Ото Штерн
|САД
|„за неговите придонеси во развојот на методот на молекулски зраци магнетниот момент на протонот“
|-
|1944
|
|Исидор Ајзек Раби
|САД
|„за неговиот резонантен метод на мерење на магнетните својства на атомските јадра“
|-
|1945
|
|Волфганг Паули
|Австрија
|„за откривањето на начелото на исклучување, наречено Паулиево начело“
|-
|1946
|
|Перси Вилијамс Бриџмен
|САД
|„за направата што произведува крајно висок притисок и за откритијата што ги направи со неа во полето на високопритисочната физика“
|-
|1947
|
|Едвард Виктор Еплтон
|Велика Британија
|„за неговите иследувања во физичките законитости на горната атмосфера, особено за откритието на т.н. Еплтонов слој“
|-
|1948
|
|Патрик Блекет
|Велика Британија
|„за развојот на Вилсоновата маглена комора и откритијата направени со неа во полето на јадрената физика и космичкото зрачење“
|-
|1949
|
|Хидеки Јукава
|Јапонија
|„за предвидувањето за постоењето на мезони врз основа на теориската работа на јадрените сили“
|-
|1950
|
|Сесил Франк Пауел
|Велика Британија
|„за развојот на фотографски метод за проучување на јадрените процеси и откритијатата за мезоните направни по овој метод“
|-
|rowspan=2|1951
|
|Џон Кокрофт
|Велика Британија
|rowspan=2|„за нивната пионерска работа на претворањето (трансмутација) на атомски јадра со вештачки забрзани атомски честички“
|-
|
|Ернест Волтон
|Ирска
|-
|rowspan=2|1952
|
|Феликс Блох
|ШвајцаријаСАД
|rowspan=2|„за развојот на нови методи за прецизни магнетни јадрена мерења и откритијата поврзани со нив“
|-
|
|Едвард Милс Персел
|САД
|-
|1953
|
|Фриц Цернике
|Холандија
|„за покажаниот метод на фазен контраст, особено за измислениоит фазнокотрастниот микроскоп]“
|-
|rowspan=2|1954
|
|Макс Борн
|ГерманијаВелика Британија
|„за неговите основоположнички истражувања во полето на квантната механика, особено за статистичкото толкување на брановата функција"
|-
|
|Валтер Боте
|Западна Германија
|„за методот на совпаѓање и откритијата направени со него"
|-
|rowspan=2|1955
|
|Вилис Лем
|САД
|„за откритијата во врска со ситната структура на водородниот спектар"
|-
|
|Поликарп Куш
|САД
|„за прецизното утврдување на магнетниот момент на електронот"
|-
|rowspan=3|1956
|
|Џон Бардин
|САД
|rowspan=3|„за нивните истражувања на полето на полупроводниците и откривањето на транзисторскиот ефект“
|-
|
|Волтер Хаузер Братејн
|САД
|-
|
|Вилијам Шокли
|САД
|-
|rowspan=2|1957
|
|Ли Џенгдао
|Кина САД
|rowspan=2|„за проникливото иследување на законите за парност што доведе до важни откритија за елементарните честички“
|-
|
|Џенинг Јанг
|Кина САД
|-
|rowspan=3|1958
|
|Павел Черенков
|СССР
|rowspan=3|„за откривањето и толкувањето на Черниковиот ефект“
|-
|
|Иљја Франк
|СССР
|-
|
|Игор Там
|СССР
|-
|rowspan=2|1959
|
|Овен Чемберлејн
|САД
|rowspan=2|„за откривањето на антипротонот“
|-
|
|Емилио Сегре
|ИталијаСАД
|-
|1960
|
|Доналд Глејзер
|САД
|„за пронаоѓањето на меурната комора“
|-
|rowspan=2|1961
|
|Роберт Хофштатер
|САД
|„за пионерските изучувања на расејувањето на електроните во атомските јадра и откритијата за структурата на нуклеоните направени со него"
|-
|
|Рудолф Месбауер
|Западна Германија
|„за истражувањата во впивањето на одекот на гама-зрачењето и откривањето на поврзаниот ефект кој го носи неговото име"
|-
|1962
|
|Лав Ландау
|СССР
|„за пионерските теории за кондензираната материја, особено течниот хелиум“
|-
|rowspan=3|1963
|
|Јуџин Вигнер
|УнгаријаСАД
|„за неговите придонеси кон теоријата за атомското јадро и елементарните честички, особено со откривањето и примената на основни начела на симетријата"
|-
||
|Марија Геперт-Мајер
|САД
|rowspan=2|„за откритијата поврзани со структурата на јадрената обвивка"
|-
|
|Јоханес Ханс Д. Јенсен
|Западна Германија
|-
|rowspan=3|1964
|
|Николај Басов
|СССР
|rowspan=3|„за основоположничката работа на полето на квантната електроника, која доведе до изградба на треперници (осцилатори) и засилувачи засновани на мазерско&ndash;ласерското начело“
|-
|
|Александар Прохоров
| СССР
|-
|
|Чарлс Хард Таунс
| САД
|-
|rowspan=3|1965
|
|Ричард Фајнман
| САД
|rowspan=3|„за основоположничката работа на полето на квантната електродинамика, со далекусежни последици во физиката на елементарните честички“
|-
|
|Џулијан Швингер
| САД
|-
|
|Шиничиро Томонага
| Јапонија
|-
|1966
|
|Алфред Кастлер
| Франција
|„за откривањето и развојот на оптички методи на изучување на Херцова резонанца во атомите“
|-
|1967
|
|Ханс Бете
| САД
|„за придонесите кон теоријата за јадрени реакции, особено откритијата за производството на енергија во ѕвездите“
|-
|1968
|
|Луис Алварез
| САД
|„за решавачките придонеси кон физиката на елементарните честички, особено откривањето на голем број на резонантни состојби, овозможени од неговиот развој на техниката на водородна меурна комора и анализа на податоците“
|-
|1969
|
|Мари Гел-Ман
| САД
|„за придонесите и откритијата на класификацијата на елементарните честички и нивните заемодејства“
|-
|rowspan=2|1970
|
|Ханес Алфвен
| Шведска
|„за основоположничката работа и откритија на полето на магнетохидродинамиката со полезна примена во разни области на плазмената физика"
|-
|
|Луј Нел
| Франција
|„за основоположничката работа и откритијата во врска со антиферомагнетизмот и феримагнетизмот кои доведоа до нивна важна примена во физиката на цврстата состојба"
|-
|1971
|
|Денис Габор
|Унгарија – Велика Британија
|„за пронаоѓањето и развојот на холографскиот метод“
|-
|rowspan=3|1972
|
|Џон Бардин
| САД
|rowspan=3|„за заеднички развиената теорија за суперспроводливоста, обично наречена БКШ-теорија“
|-
|
|Леон Купер
| САД
|-
|
|Џон Роберт Шрифер
| САД
|-
|rowspan=3|1973
|
|Лео Есаки
| Јапонија
|rowspan=2|„за опитните откритија во врска со тунелските појави во полупроводниците и суперпроводниците"
|-
|
|Ивар Јевер
| САДНорвешка
|-
|
|Брајан Џозефсон
| Велика Британија
|„за теориските предвидувања на својствата на суперструјата преку тунелска пречка, особено појавите начелно познати како Џозефсонов ефект"
|-
|rowspan=2|1974
|
|Мартин Рајл
| Велика Британија
|rowspan=2|„за пионерските истражувања на полето на радиоастрофизиката: Рајл со неговите набљудувања и пронајдоци (особено техниката на отворна синтеза), а Хјуиш за неговата решавачка улога во откривањето на пулсарите“
|-
|
|Ентони Хјуиш
| Велика Британија
|-
|rowspan=3|1975
|
|Оге Бор
| Данска
|rowspan=3|„за откривањето на поврзаноста помеѓу збирното и честичното движење во атомските јадра и развојот на теоријата за структурата на атомското јадро врз основа на оваа поврзаност“
|-
|
|Бен Рој Мотелсон
| Данска
|-
|
|Џејмс Рејнвотер
| САД
|-
|rowspan=2|1976
|
|Бартон Рихтер
| САД
|rowspan=2|„за пионерската работа во откривањето на тешка елементарна честичка од нов вид“
|-
|
|Семјуел Тинг
| САД
|-
|rowspan=3|1977
|
|Филип Ворен Андерсон
| САД
|rowspan=3|„за основоположничките теориски иследувања на електронската структура магнетните и безредните системи“
|-
|
|Невил Франсис Мот
| Велика Британија
|-
|
|Џон Хазбрук ван Флек
| САД
|-
|rowspan=3|1978
|
|Петар Капица
| СССР
|„за основните пронаоѓања и откритијаво полето на криогениката"
|-
|
|Арно Алан Пензијас
| САД
|rowspan=2|„за откривањето на космичкото микробраново позадинско зрачење“
|-
|
|Роберт Вудро Вилсон
| САД
|-
|rowspan=3|1979
|
|Шелдон Ли Глешоу
| САД
|rowspan=3|„за придонесите кон теоријата на обединетото слабо и електромагнетно заемодејство помеѓу елементарните честички, вклучувајќи го, меѓу другото, предвидувањето на слабата неутрална струја“
|-
|
|Абдус Салам
|Пакистан
|-
|
|Стивен Вајнберг
| САД
|-
|rowspan=2|1980
|
|Џејмс Кронин
| САД
|rowspan=2|„за откривањето на нарушувањата во основните начела на симетријата при распадот на неутралните K-мезони“
|-
|
|Вал Логсдон Фич
| САД
|-
|rowspan=3|1981
|
|Николас Блумберген
| САД
|rowspan=2|„за придонесите кон развојот на ласерската спектроскопија“
|-
|
|Артур Леонард Шавлов
| САД
|-
|
|Кај Сигбан
| Шведска
|„за неговиот придонес кон развојот на високоразделителната електронска спектроскопија"
|-
|1982
|
|Кенет Вилсон
| САД
|„за неговата теорија за критичните појави кај фазните премини“
|-
|rowspan=2|1983
|
|Субраманијан Чандрасекар
| САДИндија
|„за теориското изучување на физичките процеси од важност за структурата и еволуцијата на ѕвездите“
|-
|
|Вилјам Алфред Фаулер
| САД
|„за неговите теориски и опитни проучувања на јадрените реакции од важност при образувањето на хемиските елементи во вселената“
|-
|rowspan=2|1984
|
|Карло Рубија
| Италија
|rowspan=2|„за решавачките придонеси кон големиот проект кој доведе до откривањето на честичките W и Z, кои ни го приопштуваат слабото заемодејство“
|-
|
|Симон ван дер Мер
| Холандија
|-
|1985
|
|Клаус фон Клицинг
| Западна Германија
|„за откривањето на квантизираниот Холов ефект“
|-
|rowspan=3|1986
|
|Ернст Руска
| Западна Германија
|„за основоположничката работа во електронската оптика и конструирањето на првиот електронски микроскоп“
|-
|
|Герд Биниг
| Западна Германија
|rowspan=2|„за проектирањето на отчитувачки тунелски микроскоп“
|-
|
|Хајнрих Рорер
| Швајцарија
|-
|rowspan=2| 1987
|
|Георг Беднорц
| Западна Германија
|rowspan=2| „за епохалното откритие на суперспроводливоста кај керамичките материјали“
|-
|
|Карл Александар Милер
| Швајцарија
|-
|rowspan=3|1988
|
|Леон Ледерман
| САД
|rowspan=3|„за методот на неутрински сноп и покажувањето на двоичната структура на лептоните со откривањето на мионското неутрино“
|-
|
|Мелвин Шварц
| САД
|-
|
|Џек Стајнбергер
| САД
|-
|rowspan=3|1989
|
|Норман Фостер Ремзи
| САД
|„за откривањето на методот на одвоени трепетни (осцилаторни) полиња и неговата примена во водородниот мазер и други атомски часовници"
|-
|
|Ханс Георг Демелт
| САД
|rowspan=2|„за развојот на јонската замка"
|-
|
|Волфганг Паул
| Западна Германија
|-
|rowspan=3|1990
|
|Џером Ајзек Фридман
| САД
|rowspan=3|„за пионерските иследувања на длабокото нееластично расејување на електроните врз протони и врзани неутрони, што беше од суштинско значење за развојот на кварковиот модел во честичната физика“
|-
|
|Хенри Веј Кендал
| САД
|-
|
|Ричард Едвард Тејлор
| Канада
|-
|1991
|
|Пјер-Жил де Жен
| Франција
|„за откритието дека методите разработени за проучување на поредочните појави во простите системи можат да се воопштат во посложени облици на материја, особено во течни кристали и полимери“
|-
|1992
|
|Жорж Шарпак
| Франција/Полска
|„за пронаоѓањето и развојот на детектор на честички, особено повеќежичената пропорционална комора“
|-
|rowspan=2|1993
|
|Расел Алан Халс
| САД
|rowspan=2|„за откривањето на нов вид на пулсар кое отвори нови можности во проучувањето на гравитацијата“
|-
|
|Џозеф Хутон Тејлор
| САД
|-
|rowspan=2|1994
|
|Бертам Брокхаус
| Канада
|„за развојот на неутронската спектроскопија“ и „за пионерски придонеси кон развојот на техниките на неутронско расејување за проучување на кондензираната материја"
|-
|
|Клифорд Шал
| САД
|„за развојот на неутронското расејување“ и „пионерски придонеси кон развојо на неутронското расејување со цел проучување на кондензираната материја“
|-
|rowspan=2|1995
|
|Мартин Луис Перл
| САД
|„за откривањето на тау-лептонот“ и „за пионерските опитни придонеси кон лептонската физика“
|-
|
|Фредерик Рајнес
| САД
|„за доказното пронаоѓање на неутриното“ и „за пионерски опитни придонеси кон лептонската физика"
|-
|rowspan=3|1996
|
|Дејвид Ли
| САД
|rowspan=3|„за откривањето на супертечноста на хелиумот-3“
|-
|
|Даглас Ошероф
| САД
|-
|
|Роберт Колман Ричардсон
| САД
|-
|rowspan=3|1997
|
|Стивен Чу
| САД
|rowspan=3|„за развивањето на методи за разладување и ловење на атоми со ласерска светлина.“
|-
|
|Клод Коен Тануџи
| Франција
|-
|
|Вилијам Даниел Филипс
| САД
|-
|rowspan=3|1998
|
|Роберт Лафлин
| САД
|rowspan=3|„за откривањето на нов облик на квантна течност со дробнонаелектризирани возбуди“
|-
|
|Хорст Лудвиг Штермер
| Германија
|-
|
|Даниел Цуј
| САД
|-
|rowspan=2|1999
|
|Герард 'т Хофт
| Холандија
|rowspan=2|„за разјаснување на квантната структура на електрослабите заемодејства во физиката“
|-
|
|Мартинус Велтман
| Холандија
|-
|rowspan=3|2000
|
|Жорес Алферов
|Русија
|rowspan=2|„за развојот на полупроводнички хетероструктури кои се користат во големобрзинската електроника и оптоелектрониката“
|-
|
|Херберт Кремер
| Германија
|-
|
|Џек Килби
| САД
|„за неговиот удел во измислувањето на интегралното коло“
|-
|rowspan=3|2001
|rowspan=2|
|Ерик Корнел
| САД
|rowspan=3|„за постигнувањето на Бозе-Ајнштајновата кондензација во раредените гасови кај алкални атоми и основоположничките проучувања на својствата на кондензатите“
|-
|Карл Виман
| САД
|-
|
|Волфганг Кетерле
| Германија
|-
|rowspan=3|2002
|
|Рејмонд Дејвис
|САД
|rowspan=2|„за пионерските придонеси кон астрофизиката, особено за доказното пронаоѓање на космичките неутрина“
|-
|
|Масатоши Кошиба
| Јапонија
|-
|
|Рикардо Џакони
| ИталијаСАД
|„за пионерските придонеси кон астрофизиката кои доведоа до откривањето на вселенските рендгенски извори"
|-
|rowspan=3|2003
|
|Алексеј Абрикосов
| Русија
|rowspan=3|„за пионерските придонеси кон теоријата на суперспроводливоста и супертечностите“
|-
|
|Виталиј Гинзбург
| Русија
|-
|
|Ентони Џејмс Легет
| Велика БританијаСАД
|-
|rowspan=3|2004
|
|Дејвид Грос
| САД
|rowspan=3|„за откривањето на асимптотската слобода во теоријата за силното заемодејство“
|-
|
|Дејвид Полицер
| САД
|-
|
|Франк Вилчек
| САД
|-
|rowspan=3|2005
|
|Рој Глаубер
| САД
|„за придонесите кон квантната теорија на оптичката кохерентност"
|-
|
|Џон Хол
| САД
|rowspan=2|„за придонесите кон развојот на ласерски прецизна спектроскопија, вклучувајќи го оптичкиот честотен чешел"
|-
|
|Теодор Хенш
| Германија
|-
|rowspan=2|2006
|
|Џон Мадер
| САД
|rowspan=2|„за откривањето на црнотелесниот облик и анизотропијата на космичкото микробраново позадинско зрачење“
|-
|
|Џорџ Смут
| САД
|-
|rowspan=2|2007
|
|Албер Фер
| Франција
|rowspan=2|„за откривањето на гигантската магнетоотпорност“
|-
|
|Петер Гринберг
| Германија
|-
||2008
|
|Макото Кобајаши
| Јапонија
||„за откривање на потеклото на нарушената симетрија која предвидува постоење на барем три семејства на кваркови во природата“
|-
|
|Тошихиде Маскава
| Јапонија
|-
|
|Јоичиро Намбу
| ЈапонијаСАД
|„за откривањето на маханизмот на спонтано нарушување на симетријата во субатомската физика"
|-
||2009
||
|Чарлс Као
| ХонгконгВелика БританијаСАД
|„за епохалните достигнувања во преносот на светлина со влакна во оптичката комуникација“
|-
|
|Вилард Бојл
| КанадаСАД
||„за пронаоѓањето на начин на добивање слики со полупроводничко коло, т.е. сетилник со напојна врска (CDD)"
|-
|
|Џорџ Смит
| САД
|-
||2010
||
|Андреј Гејм
| РусијаХоландија
||„за епохалните опити врз дводимензионалниот материјал графен“
|-
|
|Константин Новоселов
| РусијаВелика Британија
|-
||2011
|
|Сол Перлмутер
| САД
||„за откривањето на забрзувањето на вселената по пат на набљудување на далечни супернови“
|-
|
|Брајан Шмит
| АвстралијаСАД
|-
|
|Адам Рис
| САД
|-
||2012
|
|Серж Арош
|Франција
||„за епохалните опитни методи кои овозможуваат мерење и манипулација на поединечни квантни системи."
|-
|
|Дејвид Вајнленд
| САД
|-
|rowspan=2|2013
||
|Франсоа Англер
| Белгија
|rowspan=2|„за теориското откривање на механизмот кој придонесува кон нашето осознавање на потеклото на масата на субатомските честички, неодамна потврден со откривањето на фундаменталната честичка од опитите ATLAS и Компактен мионски соленоид (CMS) во Големиот хадронски судирач на CERN“
|-
|
|Питер Хигс
| Велика Британија
|-
|-
||2014
|
|Исаму Акасаки
| Јапонија
||„за измислувањето на делотворни светлечки диоди што даваат бела и штедлива светлина"
|-
|
|Хироши Амано
| Јапонија
|-
|
|Шуџи Накамура
| ЈапонијаСАД
|-
|rowspan=2|2015
|
|Такаки Каџита
| Јапонија
|rowspan=2|„за откривањето на неутринските осцилации, со кои се покажува дека неутрината имаат маса“
|-
|
|Артур Мекдоналд
| Канада
|-
|rowspan=3|2016
|
|Дејвид Таулес
|
|rowspan=3|„за теориските откритија на тополошките фазни премини и тополошките фази на материјата“
|-
|
|Данкан Холдејн
|
|-
|
|Џон Костерлиц
|
|-
|rowspan=3|2017
|
|Рајнер Вајс
|