procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Јонсдорф

Јонсдорф (|Jonsdorf) — општина во јужниот дел на округот Герлиц, во југоистокот на сојузната покраина Саксонија, Германија. Вгнездена е во долина на Житавските Планини, дел од Лужичките Планини.
1 Историја
Во 1539 Јонсдорф бил првпат споменат во документ, кој прикажува продавање на земја на нови десет доселеници од опатијата Ојбин. Во 1547 целата земја од Ојбин била продадена на градот Цитау од Максимилијан Втори.
Во 1580 Хиеронимус Рихтер го започнал ископувањето на песок внатре во карпите, во околината на Јонсдорф за производство на воденички камења. Неколку декади подоцна, во 1667, градскиот совет на Цитау одлучил да најде дополнителни наоѓалишта во округот помеѓу Јонсдорф и Валтерсдорф. Производството на воденички камења завршила во 1917.
Во следните години, двете села пораснале. По сечењето на шумата помеѓу новиот и стариот Јонсдорф во 1731, двата дела на селото биле споени. Изградбата на црквата во Јонсдорф започнала во истата година.
Како многу други села и градови во Горна Лужица, Јонсдорф започнал специјален вид на индустрија во 18-от и XIX век - ткаење на лен. Првиот туристички развој во селото започнал во 1841, кога Карл Линке ги отворил првите објекти за лекување со студена вода ''(Kaltwasseranstalt)'', како и примена на хидротерапија. Бањскиот туризам станувал сè поважен и поважен во наредните години. Во 1890 била отворена железничка линија на тесен колосек помеѓу Цитау и Јонсдорф, со што помогнала селото да се развие.
По крајот на Втората светска војна и пристигнувањето на протераните Судетски Германци од Бохемија, се развиле определени програми за развој. Во 1984 се отворило новото училиште. Новите проекти по обединувањето на Германија ја унапредиле економската структура. Лекувалиште со лизгалиште било отворено во 1996, а во 2004 била отворена куќа на пеперутките ''(Schmetterlingshaus)''.
2 Знаменитости
Најважни знаменитости на селото се планините и карпите, кои го опкружуваат селото, кои пак често имаат бизарни облици. Самото село нуди некои специјални институции за лекување исполнети со паркови. Исто така постојат и многу куќи во фахверк-стил ''(Umgebindehäuser)'', кои нудат прекрасни погледи со нивните шарени бои и цвеќиња кои ги опкружуваат.
Црква „Св. Варвара“ - Охрид

Света великомаченица Варвара — македонски православен храм, кој се наоѓа во срцето на стариот дел на градот Охрид, веднаш до влезот на античкиот театар, на главната улица „Илинденска“, која води кон горната порта на Самолиовата тврдина. Изградена е во 1965 година. На самото место постоело камарче во кое стоела иконата на св. в-мца Варвара, кое што и денес постои на северниот ѕид. После уривањето на придружните објекти и демонтирањето на иконостасот на црквата "Св. Јован" - Канео, истиот е монтиран во оваа црква, а иконите се сместени внатре во црквата со цел да се заштитат.
Лора (Маршалски Острови)

Лора (маршалски: ''Ļora'' е населено место во Маршалските Острови. Лора е воедно и едно од островчињата од кои е составен атолот Маџуро. На Лора се наоѓа највисоката точка на атолот Маџуро, 3 м надморска височина. Лора е поврзана со пат со Џарит.
1 Поврзано
* Маџуро
* Населени места во Маршалските Острови
* Острови во Маршалските Острови
Балиско-витуански јазици

Балиско-витуанските јазици се подгрупа на мезомеланезиските јазици од групата на океански јазици од јазичното семејство малајско-полинезиски јазици.
1 Јазици
Во оваа група спаѓаат:
* Унеапански јазик (балиски)
* Витуански јазик
2 Поврзано
* Мезомеланезиски јазици
* Океански јазици
* Малајско-полинезиски јазици
Сејматски јазик

Сејматски јазик — дел од подгрупата на адмиралитетски јазици, од групата на океанските јазици и дел од семејството на малајско-полинезиски јазици. Јазикот го зборуваат околу 1000 луѓе во покраината Манус во Папуа Нова Гвинеја. Во рамките на адмиралските јазици, јазикот е дел од западноадмиралските јазици.
1 Поврзано
* Адмиралитетски јазици
* Океански јазици
Мануски јазици

Мануските јазици се подгрупа на адмиралитетските јазици, од групата на океански јазици од семејството на малајско-полинезиски јазици. Групата е составена од 22 јазика.
1 Класификација
Анализата на „Базата на основни австронезиски зборови“ целосно ја поддржала веродтојноста на групата.
*лониуанско-источномануски
**источномануски: андранско-хуски јазик, елуански јазик, ерески јазик, келејски јазик, куртиски јазик, короански јазик, лејпонски јазик, лелејски јазик, налиски јазик, папиталајски јазик, понамски јазик, титански јазик
**мокераншки-лониуански: лониуански јазик, мокераншки јазик
*западномануски: биписки јазик, ликумски јазик, њиндроуански јазик, хермитски јазик (†), мондрополонски јазик, тулуанско-бохуајски јазик, соријанско-харенгански јазик, кехечки јазик (дрехетски јазик, левејски јазик)
2 Поврзано
* Океански јазици
* Адмиралитетски јазици
Југоисточни соломонски јазици

Југоисточните соломонски јазици — подгрупа на океанските јазици, дел од семејството на малајско-полинезиски јазици. Подгрупата има 26 јазика и се зборуваат во југоисточниот дел од Соломоните. „Базата на основни австронезиски зборови“ сосема ја потврдила веродостојноста на групата. Јазиците се многу слични едни со други и јазичарите веруваат дека во скоро време тие се одделиле од еден заеднички јазик.
1 Класификација
*Гелајско-гвадалканалски
**буготуански јазик
**гелајски: ленгоански јазик, гелајски јазик
**гвадалканалски: бираонски јазик, гариски јазик, малангоански јазик, талисески јазик
*малаитско-санкристобалски
**малаитски
***лонгуански јазик
***северномалаитски: баелелеански јазик, баегуански јазик, фаталекански јазик, гулалански јазик, квајоански јазик, квараески јазик, валаски јазик, лауански соломонски јазик, тобајтански јазик
***јужномалаитски: ареарески јазик, саски јазик, дорионски јазик, орохански јазик
**санкристобалски: аросиски јазик, бауроански јазик, фаганиски јазик, кахуански јазик, овански јазик
2 Поврзано
* Океански јазици
* Малајско-полинезиски јазици
Црква „Св. Климент Охридски“ - Охрид

Свети Климент Охридски позната како Мал Свети Климент — македонски православен храм, кој се наоѓа помеѓу куќите во срцето на стариот дел на градот Охрид на улицата Методи Патчев веднаш над познатата Куќа на Робевци. Оваа црква припаѓа на малите еднокорабни охридски цркви од XIV век. Фрескосликарството на непознатиот локален зограф е едно од подобрите остварувања во Охрид. Треба да се спомене дека во XIV век, кога манастирот "Свети Пантелејмон" е претворен во џамија, моштите на св. Климент се пренесени токму во оваа црква.
1 Галерија
Црква „Св. Никола Болнички“ - Охрид

Свети Никола Болнички — македонски православен храм, кој се наоѓа во стариот дел на градот Охрид, на улицата Цар Самоил, помеѓу охридското пристаниште и Куќата на Робевци, веднаш наспроти црквата Света Богородица Болничка. Изградена и живописана во 1313 година од непознат зограф. Црквата е еднокорабна со засводен полукружен свод. На нејзината западна страна се наоѓа камбанарија - преслица единствена во Македонија, изградена под влијание на приморската архитектура. За првпат се споменува во еден документ за имотот на црквата "Света Богородица Перивлепта". Во XV век на јужната страна од црквата дограден е параклис, од кој денес е сочуван апсидниот дел со претставата "Причестувањето на апостолите". Во дворот на оваа црква се наоѓаат остатоците од градските ѕидини, кои од Самоиловата тврдина се спуштале до самото езеро.
1 Галерија
Темотуански јазици

Темотуанските јазици се подгрупа на океанските јазици од семејството малајско-полинезиски јазици. Името е добиено по покраината Темоту во Соломоните. Оваа група била предложена од Рос и Нес во 2007, а претходно се сметале за папуански јазици.
1 Јазици
Според Етнолог, групата е составена од:
*темотуански јазици (10)
**гребенско-сантакруски јазици (4)
***аивоански јазик
***енгдевуански јазик
***налогоански јазик
***натугуански јазик
**утупуанско-ваникорски јазици (6)
***ловоноански јазик
***танемански јазик
***теануански јазик
***утупуански јазици (3)
****амбански јазик
****асумбоански јазик
****танибилиски јазик
2 Наводи
*
3 Поврзано
* Малајско-полинезиски јазици
*Океански јазици
Каниетски јазик

Каниетски јазик — мртов јазик кој е дел од подгрупата на адмиралитетски јазици, од групата на океански јазици и од семејството на малајско-полинезиски јазици. Во рамките на адмиралитетските јазици, јазикот бил класифициран како западноадмиралитетски јазик. Јазикот се зборувал во Папуа Нова Гвинеја сè до 1950-те години.
1 Поврзано
*Адмиралитетски јазици
* Океански јазици
Вувулуанско-ауански јазик

Вувулу-ауански јазик — дел од подгрупата на адмиралитетски јазици, од групата на океански јазици и од семејството на малајско-полинезиски јазици. Во рамките на адмиралитетските јазици, јазикот е дел од западноадмиралитетските јазици. Јазикот го зборуваат околу 1.500 луѓе во Папуа Нова Гвинеја.
1 Наводи
*Blust, Robert. 2008. A reanalysis of Wuvulu Phonology. ''Oceanic Linguistics'' 47: 275-293.
2 Поврзано
* Адмиралитетски јазици
*Океански јазици
Лоуански јазик

Лоуанскиот јазик или само лоу е дел од подгрупата на адмиралитетски јазици, од групата на океански јазици и од семејството на малајско-полинезиски јазици. Јазикот се зборува на островот Лоу во Папуа Нова Гвинеја од околу 1000 луѓе.
1 Дијалекти
Јазикот е составен од 3 дијалекти, од кои главен е рејскиот дијалект.
2 Поврзано
* Адмиралитетски јазици
* Океански јазици
Јапски јазик

Јапскиот е малајско-полинезиски јазик кој се зборува во сојузната држава Јап во Микронезија. Според Етнолог, јапскиот јазик сочинува своја посебна гранка во океанските јазици, а некои јазичари тврдат дека јазикот е дел од адмиралитетските јазици.
1 Одлика
Главна каректеристика на јазикот е глоталниот стопирачки глас. Зборовите кои започнуваат на самогласка обично на почетокот имаат глотален глас. Гласот се јавува и во средина и на крајот од зборовите.
2 Правопис
Јапскиот се пишува со латиница. Сè до 1970-тите години глоталниот глас не се бележел со посебен знак. Ако глоталниот глас се појавел на крај од зборот, тогаш последната самогласка се удвојувала. Глотализацијата на согласки се бележела со апостроф. Но, во 1970-тите се донел нов правопси според кој двојните самогласки означуваат долги самогласки, а глоталскиот глас се забележува со q.
3 Поврзано
* Океански јазици
* Адмиралитетски јазици
Кристофер Сатон (велосипедист)

Кристофер Сатон (|Christopher Sutton; р. ) — поранешен професионален друмски велосипедист од Австралија, кој возел професионално во периодот 2005-2015 за екипите , и .
Роден во Карингба, предградие на Сиднеј, Нов Јужен Велс, Сатон работел како столар. Тој е син на велосипедскиот тренер од институтот за спорт на Нов Јужен Велс, Гери Сатон и внук на британскиот велодромски тренер, Шејн Сатон; обата поранешни професионален велосипедисти. Започнал со велосипедизам на 11 години, и станал професионалец во 2005, возејќи за UCI ProTour тимот . Во сезоната 2008, Сатон потпишал со , подоцна преименуван . Во 2010 се преселил во новоформираниот тим Тим Скај. Моментално живее во Силванија, Нов Јужен Велс.
1 Достигнувања
;2003
: 1. Етапа 5 Серија Заливски класик
;2004
: 1. Национален првак во бодовна трка
;2005
: 1. Национален друмски првак под 23 години
: 1. Национален медисон првак
: 1. ГП Либерационе под 23 години
: 1. Копа Ромита
: 5. Светско друмско првенство под 23 години
;2006
: 1. Коле-По де Лоар
;2007
: 1. Етапа 4 Сиркут Сиклист Сарт
: 1. Шатору Класик де л’Индр Трофи
: 1. Етапа 1 Тур ду Поату Шарент
;2008
: 1. Краен пласман Делта Тур Зеланд
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Џиро д’Италија
: 4. Краен пласман Трка околу Катар
;2009
: 2. Краен пласман Хералд Сан Тур
::1. Етапа 2
::1. Етапа 3
::1. Етапа 4
: 2. Краен пласман Трка околу Британија
::1. Етапа 1 ;2010
: 1. Краен пласман Серија Заливски класик
: 1. Етапа 3 Бриксија
: 1. Етапа 6 Тур Даун Андер
: 2. Даун Андер Класик
: 4. Друмска трка, Игри на Комонвелтот
;2011
: 1. Курне-Брисел-Курне
: 1. Етапа 2 Вуелта а Еспања
: 3. Краен пласман Тур де Валони-Пикард
::1. Етапа 2
: 10. Париз-Бурж
;2013
: 9. Ле Самин
: 9. Класик РајдЛондон-Сари
;2014
: 1. Критериум Јапонски куп
: 4. Даун Андер Класик
;2015
: 4. Даун Андер Класик
Црква „Св. Димитриј“ - Охрид

Свети великомаченик Димитриј Мироточив — македонски православен храм, кој се наоѓа во стариот дел на градот Охрид, недалеку од Горна порта, на излезот од дворот на црквата Св. Богородица Перивлепта од левата страна, веднаш до Галеријата на икони. Се вбројува во редот на помалите охридски цркви кои се изградени и живописани во XIV век. Не се сочувани историски податоци за изградбата на оваа еднокорабна црква со тристрана олтарна апсида. Фрескоживописот е поделен во три зони и е дело на непознат зограф со високи уметнички квалитети. Карактеристичен за оваа црква е и "Големиот змиски крст", кој потекнува од XVII век.
1 Галерија
Црква „Св. Богородица Пандонос“ - Охрид

Црква Света Богородица - Панданос — црква која се наоѓа во стариот дел на градот Охрид веднаш над познатиот охридски амфитеатар, на улица Кузман Капидан. Изградена е на темели од стара средновековна црква. Во внатрешноста постои фрескоживопис само на олтарниот дел, а тоа е фреската на Прсевета Богородица, патронот на црквата.
1 Галерија
Јужноокеански јазици

Јужноокеанските јазици се дел од океанските јазици од семејството на малајско-полинезиски јазици. Оваа јазична подгрупа била предложена од Линч, Рос и Кроули во 2002 година. Оваа група на јазици е направена според одредени врски меѓу јазиците, а не како стандардна јазична фамилија.
1 Класификација
''Базата на основни автронезиски зборови'' целосно ја поддржала класификацијата на група*Новокаледониско-лојални јазици
**новокаледониски јазици
**лојални јазици
*Вануатски јазици
**јужновануатски јазици
**северновантуатски јазици
Линч (1995) ги групирал јазициве на следниов начин:*Јазици Бенкс-Торес
*северозападни сантоански јазици
*југозападни сантоански јазици
*сакаоански јазик
*источносантоански јазици
*амбаејско-маевоански јазици
*јадрени јужноокеански јазици
**централновануатски јазици
***малекуланско-крајбрежни јазици
***малекуланско-внатрешни јазици
***пентекостни јазици
***амбримско-памански јазици
**еписко-ефатејски јазици
***еписки јазици
***шепардско-северноефатејски јазици
**јужноефатејско-јужномеланезиски јазици
***јужноефатејски јазик
***јужномеланезиски јазици
****јужновануатски јазици
****новокаледониски јазици
Оваа организација е малку импресионистичка. Нејадрените групи се класифицираат како северновануатски јазици, но тоа е географска класификација без дефинирани одлики. Кларк (2009) дава малку поразлична класификација на јужноокеанските јазици:
северно-централни вануатски јазици
*источносантоански јазици
*малекуланско-внатрешни јазици
*североисточни вануатски-бенкс јазици
**централновануатски јазици
**источновануатски јазици
**еписки јазици
**малекуланско-крајбрежни јазици
**западносантоански јазици
Јужновануатските и новокаледониските не се вклучени во оваа класификација.
2 Наводи
*Lynch, John, Malcolm Ross & Terry Crowley. 2002. ''The Oceanic languages.'' Richmond, Surrey: Curzon Press.
3 Поврзано
* Океански јазици
* Малајско-полинезиски јазици
Вијана

Вијана (шпан. ''Viana'') — гратче и општина во покраината Навара во северна Шпанија. Местото е основано во 1219 г. од наварскиот крал Санчо VII. Денес населението брои 4.018 жители.
Во Вијана е погребан италијанскиот војсководец и државник Чезаре Борџија (1475/76-1507). Градот е родно место на отецот Франциско Гонсалес де Ибара, мисионер во јужна Калифорнија во периодот помеѓу 1820 и 1840.
Борџија

Борџија (''Borgia'') — европска папско семејство од италијанско и шпанско потекло. Името доаѓа од градот Борха, Сарагоса, кои бил феудален имот на семејството која била дел од арагонската аристократија. Семејството Борџија во текот на ренесансата стнале моќна и влијателно семејство. Тие биле покровители на уметноста, а нивната поддршка им овозможила на многу уметници на ренесансата да го остварат својот потенцијал. Најбрилијантните личности на оваа ера редовно го посетувале нивниот двор.
Во периодот помеѓу 1400 и 1500 година, семејството Борџија дала двајца папи: Каликст III (1455-1458 година) и Александар VI (1492-1503 година). Денес семејството најмногу се памети по корупцијата за време на Александар VI. Тие се обвинети за многу различни кривични дела: прељуба, кражба, силување, поткуп, инцест, убиство (особено убиства со труења ) и слично. Поради нивниот стремеж за моќ, семејството Борџија стекнале моќни непријатели.
Џовани Борџија

Џовани Борџија (на шпански: Хуан), бил втор војводата од Гандија (1477 - 14 јуни 1497) бил син на Папата Александар VI и брат на Чезаре Борџија, Хофре Борџија и Лукреција Борџија. Џовани бил второ дете, од четирите деца, на Папата Александар VI и неговата љубовница Ваноза Катанеј .
Џовани Борџија најверојатно роден во Рим. Тој се оженил со Марија Енрикез де Луна. Тој бил војводата од Гамдија, војводата од Сеса, гувернер на Свети Петар и гонфалониер и капетан - генерал на Црквата. Тој бил убиен ноќта на 14 јуни 1497 во Рим. Неговото тело било пронајдено во реката Тибар со 30 недопрени златни дукати, кои укажуваат дека станува збор за политичка ликвидација. Неговиот придружник исто така бил убиен, па немало сведоци на убиството . Поради недостаток на извори не може да се утврди главниот инспиратор на атентатор. Се посочуваат повеќе непријатели на Џовани и Папата Александар VI, а според една верзија зад неговото убиство стои неговиот брат Чезаре Борџија.
Џовани и Марија имале две деца: Хуан де Борја Енрикез (познат како Хуан Борџија), кој станал трет војвода од Гандија и Франциска де Хесус Борја, која станала калуѓерка во манастирот во Ваљадолид. Вториот Хуан бил таткото на светецот Френсис Борџија.
Лукреција Борџија

Лукреција Борџија (18 април 1480 - 24 јуни 1519) била вонбрачна ќерка на Родриго Борџија, кој подоцна станал папа под името Александар VI, и неговата љубовница Веноза Катанеј. Нејзините браќа се Чезаре Борџија, Џовани Борџија и Хофре Борџија. Таа е член на моќната ренесансна фамилија Борџија. Во некои од изворите често се сугерираа дека Чезаре и Лукреција најверојатно имале инцестуозни односи .
Фамилијата на Ликреција во подоцнежниот период станала синоним за безмилосната политика и корупција која била карактеристична за папството за време на ренесансата. Лукреција била жигосана како фатална жена и како таква е портретирана во многу уметнички дела, романи и филмови.
Меѓутоа многу малку, од изворите, се знае за животот на Лукреција, како и за степенот на нејзиното учество во политичката дејност на нејзиниот татко и браќа. Нејзината фамилија и организирале неколку брака со важни и моќни мажи, со цел фамилијата Борџија да стекне моќни сојузници и да ги оствари сопствените политички амбиции. Лукреција била во брак со Џовани Сфорца (господар на Пезаро), Алфонсо од Арагон (Војводата од Бисеглија) и Алфонсо Д' Есте (војвода од Ферара). Според традицијата, Алфонсо од Арагон бил незаконски син на кралот на Неапол и бил убиен од страна на Чезаре откако го изгубил своето политичко значање.
Лук де Јонг

Лук де Јонг (роден на 27 август 1990) — холандски фудбалер, напаѓач на ПСВ Ајндховен.
1 Титули
; Твенте
* Холандско првенство (1) : 2009-2010
* Куп на Холандија (1) : 2010-2011
* Суперкуп на Холандија (2) : 2010, 2011
; ПСВ Ајндховен
* Холандско првенство (1) : 2014-2015, 2015-2016, 2017-2018
* Суперкуп на Холандија (1) : 2015, 2016, 2022
; Севиља
* Лига Европа (1) : 2019-20
Хавиер Флоренсио

Хавиер Флоренсио Кабре (|Xavier Florencio Cabré; р. во Тарагона, Каталонија) — поранешен шпански професионален друмски велосипедист, кој настапувал професионално помеѓу 2001 и 2013 Низ кариерата, Флоресио возел за , Релакс-Фуенлабрада, , , и .
1 Кариера
Флоренсио возел во 2009 и 2010 за , откако претходните три сезони ги поминал со ProTour team .
Во 2010, Флоренсио требало да биде на стартот на 97. Тур де Франс, но бил повлечен од тимскиот список, бидејќи „користел супстанции, кои содржеле ефедрин со цел третирање на непријатностите при седење.“ Ова било прекршок на внатрешните политики на тимот. Тој бил критикуван од тимот за оваа ситуација и поради тоа тој не можел да најде нов тим, откако згаснал.
Тој ја поминал сезоната 2011 во , а потоа се преместил во . Флоренсио останал со екипата до крајот на 2013, кога се повлекол од велосипедизмот како возач, но и се приклучил на екипата како спортски директор.
2 Достигнувања
;1996
: Јуниорски национален друмски првак
;2002
: 1. Етапа 8 Тур де л’Авенир
: 3. Вуелта а ла Риоха
: 5. ГП Кореиос де Португал
;2003
: 3. Етапа 6 Трка околу Холандија
: 5. Трка околу Холандија
: 5. Вуелта Валенсијана
: 6. Тур Даун Андер
;2006
: 1. Класика де Сан Себастијан
: 3. Краен пласман, Тур де л’Ен
;2007
: 4. Национално друмско првенство
: 9. Класика де Сан Себастијан
;2008
: 3. Краен пласман Вуелта а ла Валенсија
::1. Бодовен пласман
: 3. Краен пласман Тур ду Лимузин
;2012
: 9. Класика де Сан Себастијан
2.1 Распоред на резултатите на Гранд Тур
Гранд Тур, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013
Џиро, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —
Тур, —, —, —, 46, 101, —, —, —, —, —
Вуелта, 90, 98, СО, СО, 36, 59, 104, —, 105, —
СО = се откажал
Географија на Науру

Географијата на Науру ги опфаќа географските, релјефните и демографските одлики на државата. Науру е островска држава, составена само од еден остров, кој се наоѓа во Тихиот Океан. Науру нема копнена граница со друга држава, но по морски пат се граничи со Микронезија на север, со Кирибати на исток, Папуа Нова Гвинеја на запад и со Соломоните на југ. Островот се наоѓа 53 км јужно од екваторот со географски координати . Науру е еден од трите острови богати со фосфат, другите два се Банаба и Макатеја. Според проценките за 2007 година во Науру живееле 9,275 жители. Науру нема главен град, но за таков се смета округот Јарен.
Науру има вкупна површина од21 километар квадратен и вкупната должина на брегот е 30 км. Климата во државата е тропска, каде од ноември до февруари има влажна монсунска сезона. Највисоката точка на островот е 71 метар кој се наоѓа во централната фосфатна висорамнина. Единствената суровина од економска важност во државата е фосфатот, кој е создаден од депозити на гвано (птичјо ѓубриво). Бидејќи островот е опколен од корален гребен, во Науру нема природни пристаништа, реки или големи езера. Морските територии на Науру се 370 км риболовна зона и 22 км територијална зона.
1 Природни непогоди
Осровот се соочува со периодични суши и ограничени колочини на природна свежа вода. Почвата на островот е со висок степен на фосфат, како и бакар, мангезиум, железо и цинк, и сето тоа не е погодно за растителниот свет. Поради 90 годишното ископување на фосфатот во државата, 90% од Науру е опустошена земја и тоа резултира со ограничени природни ресурси.
2 Крајни точки
Крајните точки на земјата се:
* северна точка – 'Рт Ана
* источна точка – 'Рт Иџув
* јужна точка – безимена точка во Мененг
* западна точка - пристаништето во Аиво
* највисока точка - Коменд Риџ (71 m)
* најниска точка - Тихи Океан
3 Административна поделба
Науру е поделен на 14 административни области кои се групирани во осум изборни единици. Областите во Науру се:
4 Демографија
Островот има население од 9.265 жители, од кои 96% зборуваат наурски јазик. Претходно, населението било поголемо, но во 2006 околу 1500 луѓе се отселиле.
Службен јазик во Науру е наурскиот. Англискиот е широко застапен и претставува јазик на управата и трговијата.
Ертничкиот состав на Науру е: 58% се Наурци, 26% останати тихоокеански етнички групи, 8% Кинези и 8% Европејци. Сите Европејци се Британци. Најголема религија е христијанството.
Осврнувајќи се на медицинските проблеми на Науру, науруанците се најдебели луѓе во светот. Исто така населението има проблеми и со диабетес.
5 Поврзано
* Науру
* Географија на Океанија
* Океанија
Дон Педро Луис де Борџија

Дон Педро Луис де Борџија (на шпански: ''Pedro Luis de Borja'') (1458 или 1460 - 1488 или 1491) бил првиот војвода од Гандија и благородник од Валенсија. Тој бил син на папата Александар VI и полубрат на Чезаре Борџија, Хофре Борџија, Џовани Борџија и Лукреција Борџија.
Тој бил оженет за Марија Енрикез де Луна од благородничката фамилија Кандија. Поради прерана смрт Педро, таа подоцна се оженила за неговиот помлад брат Џовани (познат како Хуан) во септември 1493 година. По неговиот херојски триумф за време на битката на Ронда, кралот Фердинанд II го награди со титулата ''гран од Шпанија'' на 18 мај 1485 година. Гандија, доменот на фамилијата Борџија во Шпанија, биле наследени од Педро. Меѓутоа, пред да стане војвода од Гандија, си ја купил војводската титула преку финансискиот договор со локалните благородници Андрес де Кабрера, Маркиз од Моја, и неговата сопруга, Беатриз де Бобадила. Според овој договор, Педро требало да обезбеди непозната сума за маркизот во замена за одредени права на војводството. Кон крајот на 1485 година, кралот Фердинанд II официјално на Педрос му ја доделил титулата војвода од Гандија.
Тирено-Адријатико

Тирено-Адријатико (неофицијално наречена и ''Трка на две мориња'') — елитна велосипедска етапна трка помеѓу бреговите на Тиренско и Јадранско Море во Италија. Традиционално се одржува во почетокот на сезоната и се смета за важна подготовка за класичната трка Милано-Санремо. Од 2005 до 2007, била дел од календарот на UCI ProTour, и иако била класификувана во 2008 како настан од европската турнеја, кога организаторот RCS ги повлекол сите негови настани од примарниот календар на UCI, трката станала дел од календарот на Светски ранкинг на UCI следната година.
Првпат била одржана во 1966 и тоа издание се состоело од 3 етапи, кои веќе од наредното издание на трката станале 5 до 1984. Од 1984 трката се состоела од 6, 7 или 8 етапи; меѓутоа, од 2002 станала седумдневна трка. Од второто издание на трката секогаш завршува во Сан Бенедето дел Тронто.
Со освојување на шест последователни изданија (1972–77), Роже де Влеминк го држи рекордот по број на освоени победи.
Таа е една од неколкуте велосипедски трки, на која Еди Меркс нема остварено победа.
1 Список на победници
Година, Победник, Етапи, Должина (км)
1966, 3, 604
1967, 5, 1.068
1968, 5, 1.037
1969, 5, 946
1970, 5, 913
1971, 5, 985
1972, 5, 884
1973, 5, 582
1974, 5, 781
1975, 5, 816
1976, 5, 882
1977, 5, 809
1978, 5, 864
1979, 5, 916
1980, 5, 814
1981, 5, 835
1982, 5, 820
1983, 5, 857
1984, 6, 1.043
1985, 6, 1.011
1986, 6, 981
1987, 6, 936
1988, 6, 930
1989, 7, 1.071
1990, 8, 1.041
1991, 8, 1.317
1992, 8, 1.166
1993, 8, 1.431
1994, 8, 1.316
1995, 8, 1.422
1996, 8, 1.370
1997, 8, 1.162
1998, 8, 1.437
1999, 8, 1.412
2000, 8, 1.249
2001, 8, 1.155
2002, 7, 1.049
2003, 7, 1.235
2004, 7, 1.228
2005, 7, 1.214
2006, 7, 1.108
2007, 7, 1.097
2008, 7, 1.122
2009, 7, 1.095
2010, 7, 1.229
2011, 7, 1.075
2012, 7, 1.063
2013, 7, 1.060,1
2014, 7, 1.034,6
2015, 7, 1.006,4
2016, 6, 851
2017, 7, 1.030,7
2018, 7, 992,5
2019, 7, 1.048,5
2020, 8, 1.138,1
2021, 7, 1.104,1
2022, 7, 1.133,9
1.1 Повеќекратни победници
Победи, Велосипедист, Изданија
6, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977
2, 1978, 1982
1980, 1981
1987, 1992
1989, 1990
2012, 2013
2015, 2017
2021, 2022
1.2 Победи по земја
Победи, Земја
24
8
5
4
3, ,
2, ,
1, , , , , ,
Ваноза Катанеј

Ваноза Катанеј (13 јули 1442 година - 24 ноември, 1518) бил италијанска благородничка, таа била една од многуте љубовници на кардиналот Родриго Борџија, идниот папа Александар VI.
Роден е во 1442 во Мантова и потекнувала од благородничко семејство. Ваноза се преселила во Рим каде што била сопственик на неколку гостилници. Пред да стане љубовница на Александар, таа имала наводна љубовна врска со кардиналот Џулијано дела Ровере, идниот папа Јулиј II. Таа му родила четири деца на Александар VI, кои отворено ги признал како свои:
* Џовани, потоа војвода на Гандија (роден 1474);
* Чезаре (роден 1475);
* Лукреција (родена 1480);
* Хофре (роден 1481 или 1482)
Ваноза имала четири сопрузи. Прво се омажила Доменико ди Аригано. Нејзин втор сопруг бил Антонио де Бреша. Во 1480 се омажила за Џорџо дела Кроче. Со него имала син по име Отавиано. Нејзин последен сопруг бил Карло Канале.
Географија на Кирибати

Географијата на Кирибати ги опфаќа географските, релјефните и демографските одлики на земјата. Кирибати е островска државата составена од 32 атоли и 1 остров. Државата се наоѓа во Тихиот Океан и низ неа поминува екваторот. Атолите во државата ги сочинуваат трите островски групи: Линиски Острови, Гилбертови Острови и Острови Феникс. Банаба е единствен остров во државата, кој е богат со фосфат и е еден од трите фосфатни острови во Океанија. Од поглед на часовните појаси, Кирибати е најисточна држава во светот. Главен град во државата е Јужна Тарава, а службени јазици кирибатски и англиски. Кирибати има вкупна површина од 726 км<sup>2</sup> и население од 105.432 според проценките за 2005 година.
1 Податоци
; Местоположба:: Кирибати се наоѓа во Океанија и е составена од три островски групи: Линиски Острови, Гилбертови Острови и Острови Феникс. Низ државата поминува екваторот. Кирибати е најисточната држава во поглед на часовните појаси. Државата нема копнени граници, но по морски пат се граничи со Науру и Микронезија на запад, со Тувалу, Токелау, Кукови Острови и Француска Полинезија на југ и со Француска Полинезија на југоисток. На исток и север се граничи со меѓународни води. Географските координати на земјата се .
; Површина::* вупно:
:* копно: 771 км<sup>2</sup>:* вода: нема
:: Белешка: Во вкупната површина се опфатени сите три островски групи.
; Морски територии::* ексклузивна економска зона: 370 km
:* територијални води: 22 km
; Копнени граници:: нема
; Брег::; Клима:: тропска клима со топли и суви периоди.
; Релјеф:: Повеќето од островите се рамни и опколени со корални гребени.
; Надморска височина::* најниска точка: Тихи Океан 0 m
:* највисока точка: Банаба
; Природни ресурси:: фосфат
; Употреба на земјиште::* обработливо: 0%
:* постојани насади: 51%
:* постојани пасишта: 0%
:* шуми: 3%
:* друго: 46% (проц. за 1993)
; Природни непогоди:: во државата се појавуваат тајфуни, обично од ноември до март. Поради малата надморска височина на островите, државата може да биде потопена.
2 Крајни точни
Крајните точки на Кирибатите се:
* северна точка – Тераина, Линиски Острови
* источна точка – Каролински Остров, Линиски Острови
* јужна точка – Флинтски Остров, Линиски Острови
* западна точка - Банаба
3 Демографија
Најголемата етничка група на Кирибати се кирибаќаните. Тие се микронезиски народ. Околу 14 век, Фиџици и Тонганци се населиле на Кирибати и со тоа се измешала етничката структура на населението.
Народот во Кирибати зборува на кирибатски јазик. Иако англискиот е службен јазик на Кирибати, тој не се користи многу.
Христијанството е најголема религија на Кирибати кое започнало да се шири во 19 век. Повеќето се католици.
4 Поврзано
* Кирибати
* Острови во Кирибати
* Географија на Океанија
Леон Осман

Леон Осман (роден на 17 мај 1981 година) — англиски фудбалски играч кој игра за Евертон во Премиер лигата и за репрезентацијата на Англија. Тој ја поминал целата негова кариера како играч на Евертон, иако тој има поминато време на позајмица во Карлајл и Дерби Каунти.
1 Животопис
Осман е роден во Хајхер Енд, Виган во Грејтер Манчестер од Турско-кипарски татко и англичанка мајка. Тој израснал во Скелмерсдејл, во Мерсисајд. Тој се приклучува на академијата на Евертон и бил дел од тимот кој во 1998 година го освоил ФА Младинскиот Куп. По освојувањето на купот, Осман се здобил со повредата на коленото која го оддалечува од теренот за една година.
2 Кариера
2.1 Клубови
Осман беше позајмен на Карлајл во октомври 2002 година, каде што постигна еден гол во лигата, против Маклесфилд Таун и беше прогласен за играч на годината од страна на клубот. Тој доби продолжување на договорот за уште една година со Евертон во летото 2003 година, но не успеа да се пробие во првиот тим до крајот на сезоната 2003-04. Наместо тоа, тој повторно бил позајмен, овој пат на Дарби Каунти. Тој имал суштинска улога во успешната мисија на Дерби за да се избегне испаѓањето лигата, тој го импресионирал менаџерот Џорџ Барли и тој се обидел да го купи од Евертон. Наместо тоа, Осман се вратил во својот матичен клуб за последните три натпревари на Евертон од сезоната. Менаџерот Дејвид Мојес му дал шанса на Осман да дебитира, стартувајќи во почетните единаесет, против Вулверхемптон Вондерерс, и тој постигнал погодок по само три минути од неговото деби.
Осман стана редовен играч од првиот тим во сезоната 2004-05, играјќи како десно крило во 4-1-4-1 формација. Тој ја заврши сезоната со седум гола, вклучувајќи ги и двата против Астон Вила. Во сезоната 2005-06 менаџерот Мојес повеќе го користеше неговото ново засилување Сајмон Дејвис, за да Осман со текот на времето повторно да се врати во тимот и да го остави Дејвис на клупата. Тој беше еден од најстандардните играчи во сезоната 2006-07, во која направи 37 настапи и постигна три гола.
Неговиот почеток во сезоната 2007-08 почна со два гола за две последователни победи против Виган Атлетик и Тотенхем. Неговата појава во почетните 11 за Евертон е загрозена од доаѓањето на Јужноафриканецот Стивен Пиенар. Двајцата играчи изгледаат минијатурни, но се смета дека поседуваат одличниа контрола и допир на топката, со Пиенар двајцата придонесуваат за победата дома кога Јужноафриканецот постигна погодок на асистенција на Осман против Мидлзборо.
2.2 Репрезентација
На 14 ноември 2012 година, на возраст од 31, Осман го заработил својот прв повик во сениорскиот тим на Англија за пријателскиот натпревар против Шведска. Осман го започнал натпреварот како внатрешен играч од средниот ред за неговата земја и ги одиграл сите 90 минути во поразот со 4-2.
Хулијан Санчес

Хулијан Санчес Пимиента (|Julián Sánchez Pimienta; р. во Сафра) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
1 Достигнувања
;2006
: Вуелта а Мајорка
::3. Краен пласман
::2. Трофео Поленка
;2007
: 2. Пруеба Вилјафранка де Ордизија
;2009
: Волта а Каталуња
::1. Етапа 4
::1. Планински пласман
Лајпциг (округ)

Лајпциг (|Leipzig) — округ во сојузната покраина Саксонија, Германија. Именуван е по градот Лајпциг, кој е опкружен од округот, но не е дел од него. Се граничи со (од запад надесно) покраината Саксонија-Анхалт, урбаниот округ Лајпциг, окрузите Северна Саксонија и Средна Саксонија и покраината Тирингија.
1 Историја
Округот бил основан со спојување на поранешните окрузи Мулдентал и Лајпциг, како дел од реформата на окрузи во август 2008.
2 Географија
Округот се наоѓа во низините околу Лајпциг. Главни реки во округот се Мулде, Вајсе Елстер и Плајсе.
3 Градови и општини
Градови, Општини
Ќук

Ќук или евроазиски ќук — граблива птица од редот утковидни. Се среќава и во Македонија.
Ќукот е една од најмалите утковидни птици. Должината на телото достигнува 18-21 см, распонот на крилјата е 47-54 см, а тежината од 64-135 гр. Има стројна фигура, со голема глава. Го држи телото исправено. Поседува доброразвиени куси „уши“ од пердуви, кои понекогаш се прилепуваат назад и не се забележуваат добро. Шареницата му е јаркожолта. Лицевиот дел е непотполн, светлосив, ишаран со нежни темнокафеави дамки. Ограден е со темна „огрлица“ во облик на полумесечина. Клунот е кус, извиен и во основата со издуена восковица. Бојата на пердувите на грбот варира меѓу светложолтеникава до сиво-кафеава, ишарано со темни надолжни линии и светли заоблени дамки.
Нашироко е распространет во Централна, Источна и Јужна Европа, Северна Африка, Мала Азија, Иран, Казахстан и Русија. Зимува во Африка на територијата од Сенегал и Судан до Уганда и Кенија и в југозападниот дел на Арапскиот Полуостров.
Живее во разретчени широколисни шуми со високи дрвја, стари крајречни шуми, единечни дрвја во откриени предели, зашумени појаси, градини и паркови во населени места.
Ќукот е птица преселница. До местата за размножување долетува во април. Преселбата зависи од временските прилики. При студено време одмора и се задржува на патот на преселбата, па затоа се враќа подоцна. Уште при пролетната преселба мажјаците ја демонстрираат карактеристичната песна. Во есен ќукот е молчалив. Одлетува во септември и октомври.
Исхраната на ќукот е разновидна. Се состои од инсекти, многуноги, гуштери, птици и цицачи.
Ќуковите формираат постојани двојки. На почетокот од размножувачкиот период, мажјакот непрекинато „ќука“. Тој го повторува своето повикување 20 - 22 пати во минута. Во месец мај женката снесува 3 до 6 елипсовидни, гланц-бели јајца со маса 15 - 16 g. На јајцата лежи само женката во текот на 24 - 25 денови. Мажјакот го исхранува гнездото. Не се двоуми да нападне и човек. Женката исто така ги пази јајцата и не бега при опасност.
1 Поврзано
* Утки
Вајсвасер

Вајсвасер (|Weißwasser, |Běła Woda) — град во историската област Горна Лужица, во источниот дел на сојузната покраина Саксонија, Германија.
Вајсвасер е третиот најголем град во округот Герлиц, веднаш зад Герлиц и Цитау. Градската знаменитост е неговата водокула.
1 Историја
Вајсвасер бил спомнат првпат на 8 јуни 1552; името на градот значи „бела вода“. Станал дел од пруска Шлеска во 1815. Во и век, Вајсвасер бил европскиот центар за производство на стакло. Станал дел од пруската покраината Долна Шлеска во 1919.
Вајсвасер ги добил своите градски права на 28 август 1935. Во Втората светска војна, 40% од градот бил уништен. Со распаѓањето на Прусија, како последица на војната, градот станал дел од Саксонија од 1945-52. Потоа бил дел од комунистичка Источна Германија од 1952-90 и администриран во рамките на Округот Котбус. Многу претпријатија биле затворени во текот на комунистичкиот режим. По падот на Берлинскиот ѕид, останале само неколку. По обновувањето на Саксонија по повторното обединување на Германија, градот се вратил под администрација на покраината.
Вајсвасер сега се соочува со последиците од повторното обединување на Германија, особено силно била погодена локалната економија. Многу луѓе ги загубиле нивните работни места и во градот сè уште има висока стапка на невработеност. Постепено, многу луѓе се решаваат да ја напуштат областа во потрага по работа во другите делови на Германија.
Во септември 2005, Вајсвасер бил домаќин на „Денот на Саксонците. Настанот бил многу успешен, со над 300.000 посетители, со што градот се презентирал како идна туристичка атракција.
1.1 Грб
Грбот бил донесен на 31 јануари 1927. Двете зелени стаклени чаши ја симболизираат индустријата за стакло на градот, која била една од најголемите во поранешна Источна Германија. Алатите се однесуваат на рударството, кое сега е напуштено во градот. Сината и жолтата се традиционални бои на Горна Лужица и белите бранови во долниот дел на грбот го симболизираат името на градот.
1.2 Население
Движење на бројките за население низ години:
- 1825 - 390
- 1933 - 13.494
- 1939 - 14.388
- 1946 - 12.940
- 1950 - 13.844
- 1960 - 14.028
- 1981 - 32.799
- 1984 - 34.994
- 1988 - 38.288
- 1995 - 31.745
- 1997 - 30.300
- 1998 - 28.605
- 1999 - 27.315
- 2000 - 26.107
- 2001 - 24.815
- 2002 - 23.862
- 2003 - 22.966
- 2004 - 22.758
- 2005 - 21.912
- 2006 - 20.823
- 2007 - 20.298
- 2008 - 19.927
- 2009 - 19.615
- 2010 - 19.416
Извор од 1998: Статистичко биро на Саксонија
2 Знаменитости
* Водокула
* Стадион за хокеј на мраз „Фухсбау“
* Музеј за производителите на стакло
* Зоолошка градина
* Пиклер - парк во Бад Мускау
* Рододендрон - парк во Кромлау
* Шумска железница Мускау
* Браунштајх - езеро
3 Спорт
Локалниот клуб за хокеј на мраз ''Eissport Weißwasser'', познат и како „Лисиците“, бил најуспешниот клуб во Првата лига за хокеј на мраз во поранешната Источна Германија.
Викиманија

Викиманија (|Wikimania) — меѓународен собир за корисниците и уредниците на вики-проектите на Фондацијата Викимедија (како што е Википедија и другите збратимени проекти). Тематиката на презентациите и дискусиите се проектите на Викимедија, други викија, програмска опрема со отворен код, слободно знаење и слободни содржини, како и различните општествени и технички аспекти што се однесуваат на овие теми.
1 Досегашни собири
+ Собири на Викиманија, Собир, Датум, Место, Посетеност, Архив на презентации
Викиманија 2005, 5–7 август, Франкфурт, Германија, 380, сликореди, видео
Викиманија 2010, 9–11 јули, Гдањск, Полска, ~ 500, сликореди
Викиманија 2011, 4–7 август, Хаифа, Израел, 720, презентации,
Викиманија 2012, 12–15 јули, Вашингтон, САД, 1.400, презентации,
Викиманија 2013, 7–11 август, Хонгконг, Кина, data-sort- 700, презентации,
Викиманија 2014, data-sort- 6–10 август, Лондон, Велика Британија, 1.762, презентација, видеа
Викиманија 2015, data-sort- 15–19 јули, г. Мексико, Мексико, 800, презентации, видеа
Викиманија 2016, 21–28 јуни, Езино Ларио, Италија, 1.200, презентации, видеа
Викиманија 2017, 9–13 август, Монтреал, Квебек, Канада, data-sort- 1.000, презентации, видеа
Викиманија 2018, 18–22 јули, Кејптаун, ЈАР, data-sort- 700+, презентации, видеа
14–18 август, Стокхолм, Шведска
2 Поврзано
* Викисредби во Македонија
2.1 Македонски
* - страница на викито на Викимедија Македонија
** - Викимедија Македонија
2.2 Англиски
* - Мета-вики
* - Kaltura
;тарабни ознаки
* #wikimania
Кукумјавка

Кукумјавката — вид граблива птица од семејството утки (''Strigidae''), релативно мала во однос на останатите претставници од ова семејство. Заедно со кукувијата, познати се по непријатното продорно огласување, по што и ги добиле имињата. Често може да се слушнат заедно на местата каде се спојуваат населбите со ливадите, пасиштата или обработливите површини. Сепак, како и останатите видови од семејството, и овие се исклучиво корисни птици. Се среќава и во Македонија.
Кукумјавката е мала утка (23 - 27,5 см во должина), со заоблена и одозгора сплесната глава на краток врат, со големи жолти очи насочени нанапред и задебелено тело. Пердувите се со кафеава боја, со бели дамки.
Ова се претежно ноќни птици. Кукумјавката и кукувијата се синантропни видови, живеат блиску до човекот, во градско опкружување и селски домаќинства, секаде каде има отворени ливади со ниска грмушеста вегетација на кои можат да ловат ситни глодачи. Како место за одмор и гнездење ѝ служат разните пукнатини во објектите изградени од човекот, дупките во земјените отсеци, дупките во дрвјата, пукнатините на карпите и напуштените гнезда. Во најладните периоди од зимата, сите утки се повлекуваат на југот на Европа и северот на Африка.
Се храни првенствено со крупни инсекти, ноќни пеперуги, ситни глодачи, а понекогаш и со глувци или волухарици. Заедно со кукувијата се птици станарки, што значи дека кај нас се присутни во текот на целата година. Преселничките движења се познати само кај младите птици кои не се сè уште полово зрели. Возрасните единки не се селат и не се здружуваат во групи.
Кукумјавката била заштитен знак на Минерва, римската божица на мудроста. Според некои легенди се вбројува во „предците на светот“, додека под влијание на христијанството станува симбол на грдоста и злобата.
1 Поврзано
* Утки
Меѓународен платен промет

Меѓународен платен промет претставува збир на методи, инструменти и правила со кои се извршуваат плаќањата меѓу луѓето, претпријатијата, финансиските институции и други организации со седиште во различни држави.
1 Инструменти на меѓународниот платен промет
Плаќањата меѓу субјектите од различни земји се поврзани со различни активности, како што се: туристички патувања, увоз и извоз на стоки, извршување услуги итн. За извршување на меѓународниот платен промет се применуваат повеќе инструменти:* чек;
* меница;
* банкарска дознака;
* акредитив;
* кредитно писмо итн.
2 Улогата на банките во меѓународниот платен промет
Банките имаат централно место во меѓународниот платен промет. За извршување на платниот промет со странство, банките одржуваат кореспондентски односи со странските банки, кај кои имаат отворено сметки преку кои поминуваат сите девизни приливи и одливи.
Во платниот промет со странство, банките најчесто се јавуваат само во улога на посредник, односно тие не вложуваат сопствени средства, туку плаќањата се извршуваат од сметките на клиентите. Имено, ако некој клиент на банката треба да изврши плаќање кон странство, тој дава налог до својата банка, заедно со сите потребни документи, а банката го извршува плаќањето преку своите кореспондентни банки. Оттука, овие активности не ги изложуваат банките на ризик или, во најлош случај, станува збор за условни обврски. Се разбира, за посредувањето во меѓународниот платен промет, банките наплаќаат провизии, кои претставуваат важен извор на приходи.
Поради тоа што предизвикуваат само условни обврски за банките, инструментите на меѓународниот платен промет се прикажуваат како вонбилансни ставки. На пример, таков е случајот со акредитивот, еден од најчесто применуваните инструменти во меѓународниот платен промет. Со акредитивот, една банка се обврзува дека на корисникот на акредитивот ќе му исплати одреден износ, доколку тој ги исполни условите наведени во него. Оттука, акредитивот претставува условна обврска за банката, бидејќи таа ќе го плати наведениот износ само ако корисникот на акредитивот ги исполни бараните услови.
3 Брз пренос на пари
Во поширока смисла на зборот, во рамките на меѓународниот платен промет спаѓа и услугата „брз пренос на пари“. Станува збор за услуга која им овозможува на луѓето брзо и едноставно да испратат или да примат одреден износ готови пари (во некоја странска валута) во или од странство, без некои посебни формалности, при што нема потреба ниту да поседуваат банкарска сметка. Меѓутоа, наспроти овие поволности, за извршената услуга, банките наплатуваат прилично високи провизии коишто се движат дури и до 5%. Инаку, во светот постојат две големи меѓународни мрежи за брз пренос на пари од една до друга земја: „Мани грем“ и „Вестерн унион“.
4 Поврзано
* Платен промет
5 Наводи
Стив Морабито

Стив Морабито (|Steve Morabito; р. во Монте) — швајцарски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Достигнувања
;2006
: 1. Етапа 5 Тур де Свис
: 2. ГП Шварцвалд
;2007
: 2. Краен пласман Хералд Сан Тур
::1. Етапа 4
::1. Етапа 6
;2010
: 4. Краен пласман Тур де Свис
: 7. Краен пласман Сиркут Сиклиста де ла Сарт
;2011
: 5. Краен пласман Џиро дел Трентино
: 9. Краен пласман Трка околу Калифорнија
;2012
: 2. Краен пласман Трка околу Австрија
;2014
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Џиро дел Трентино
: 6. Краен пласман Тур де Свис
;2015
: 8. Краен пласман Тур де Свис
;2016
: 3. Национално друмско првенство
: 9. Краен пласман Тур Даун Андер
;2018
: 1. Национално друмско првенство
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018
Џиро, —, 83, СО, 88, —, —, —, 34, 25, —, —, 53, 79
Тур, —, —, —, —, 51, 49, —, 35, —, СО, 36, —, —
Вуелта, 84, —, —, —, —, —, 35, —, СО, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал