procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Романска војна за независност

Романската војна за независност претставува војна од 1877 година на сојузничките руско-романски сили против Османлиското Царство. На 4 април 1877 година Русија и Романија потпишале договор во Букурешт за поминување на руските војски преку романска територија а за возврат по војната на Романија и била гарантирана независноста. Така на 12 април руските сили влегле на романска територија.
1 Заднина
На 21 мај 1877 година романскиот парламент на чело со Михаил Когалничану ја прогласил земјата за независно кралство а по еден ден оваа одлука била поддржана и од романскиот крал по кое романските власти откажале да го платат годишниот данок на империјата во износ од 914,000 леи.
2 Конфликт
Пред започнувањето на Руско-турската војна, Русите не сакале да соработуваат со романската армија, ниту да ја вклучат Романија во повоените договори. Но кај Плевен руската армија се соочила со силната армија на Осман паша составена од 50,000 војници. Во двата напади руската армија била поразена со големи загуби.. Поради тоа рускиот кнез Николај му понудил договор на романскиот кнез Карол I за вклучување на Романија во војната. Самиот крал бил назначен за главен командант на своите сили.. Така романските сили учествувале во третиот неуспешен обид за зазимање на Плевен но по блокадата на градот биле заземени Гривица и Орјахово а по неколкуѕ месеци сојузниците го зазеле и Плевен.
По крајот на Битката кај Плевен, романските сили се свртиле кон Дунав и учествувале во Битката кај Видин. По повлекувањето на османлиските сили кон јужните делови на Бугарија и склучувањето на примирјето од Едрене војната била добиена. Романија во војната имала околу 10,000 жртви.
По крајот на војната бил потпишан најпрвин Санстефанскиот а потоа и Берлинскиот конгрес по кој Романија добила независност.
Брајтенфелде (амт)

Брајтенфелде (|Breitenfelde) — општинска заедница во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште е во градот Мелн, иако самиот не е дел од заедницата.
Општинската заедница Брајтенфелде се состои од следниве општини:
# Алт Мелн
# Белау
# Борсторф
# Брајтенфелде
# Грамбек
# Хорнбек
# Лемраде
# Ниндорф на Штекниц
# Шретстакен
# Талкау
# Волтерсдорф
Сиера Невада (Шпанија)

:''Статијава се однесува на планински венец во Шпанија. За други места со ова име, погл. Сиера Невада (појаснување).''
Сиера Невада (|Sierra Nevada = „снежен венец“) — планински венец во покраините Гранада и Алмерија во областа Андалусија, Шпанија. Највисок врв е Муласен (3.478 м), кој е воедно највисок врв во континентална Шпанија.
Венецот е популарно туристичко одредиште, особено поради скијачкиот центар во истото јужно средоземно подрачје познато по топло и сончево време. На подножјето се наоѓа градот Гранада, а малку понатаму се и градовите Алмерија и Малага.
На дел од венецот се наоѓа националниот парк Сиера Невада, а целиот венец е прогласен за биосферен резерват. На северните падини на планините се наоѓаат опсерваторијата „Сиера Невада“ и радиотелескопот на Институтот за милиметарска радиоастрономија (IRAM), на надморска височина од 2.800 м.
1 Образување
Сиера Невада е создадена во текот на планинотворниот настан наречен алпска орогенеза во кој се создадени и европските Алпи на исток и венецот Атлас во северна Африка на југ. Денешниот облик планините го добиле во палеогенот и неогенот (пред 66 до 1,8 милиони години) при судирот на Африканската со Евроазиската континентална плоча.
2 Географија
Во средиштето на венецот се наоѓа срт кој се протега во насока запад-југозапад - исток-североисток. Сливното подрачје е постојано на висина над 3.000 м во поголемиот дел од својот опфат.
На јужната страна на венецот има неколку тесни и долги речми долини кон југозапад, одделени со повеќе помали сртови.
Северната страна е пострмна и покарпеста, па долините имаат понеправилна насоченост. Тука преовладува реката Хенил, која извира кај Муласен и потоа прима голем број притоки.
2.1 Клима
Според Кепеновата класификација на климата, Сиера Невада има средоземна субполарна клима (Dsc), поради големата надморска височина.
+ Прадолјано (2.507 м)
1975-1989, јан, фев, мар, апр, мај, јун, јул, авг, сеп, окт, нов, дек, ''Годишна''
Највисока (°C), 0,3, -0,9, 0,6, 3,2, 4,6, 14,2, 21,6, 19,8, 14,2, 10,4, 3,5, 2,6, ''7,8''
Најниска (°C), -6,1, -7,9, -7,5, -4,3, -2,9, 5,6, 11,9, 10,6, 5,7, 2,2, -3,3, -4,0, ''0,0''
Просечна (°C), -2,9, -4,4, -3,4, -0,6, 0,9, 9,9, 16,6, 15,2, 9,9, 6,3, 0,1, -0,7, ''3,9''
Врнежи (мм), 86,7, 91,2, 78,8, 53,8, 53,6, 29,7, 6,1, 11,7, 33,7, 69,0, 85,2, 93,1, ''692''
3 Галерија
4 Поврзано
* Алпухарас
* Сиера Невада (појаснување)
* Национален парк Сиера Невада
5 Наводи
5.1 Библиографија
* Francisco Pérez Raya, Joaquín Molero Mesa, Francisco Valle Tendero, 1992: "Parque Natural de Sierra Nevada. Paisaje, fauna, flora, itinerarios". Ed. Rueda. Madrid. ISBN 84-7207-067-0
* "Flora de la Tundra de Sierra Nevada". Pablo Prieto Fernández, Ed. Universidad de Granada. ISBN 84-600-1810-5
* "Sierra Nevada: Guía de Montaña". Aurelio del Castillo y Antonio del Castillo. Ed. Penibética, 2003. ISBN 84-932022-3-1
Омиш

Омиш — град во Хрватска, во Сплитско-далматинска жупанија. Зафаќа површина од 266,20 км² и население од 6.462 жители. Во пошироката околина живеат 14.936 жители.
1 Географска положба
Градот се наоѓа во Далмација, на устието на реката Цетина во Јадранско Море.
2 Историја
До територијалната реорганизација во Хрватска се наоѓаше во составот на старата општина Омиш.
Подрачјето на Јадранскиот брег, прво го населуваат Илирите, околу 1000 година п.н.е., а после нив доаѓаат Грците околу 400 година п.н.е. кои основаа колонии на брегот и поблиските острови. После нив Римското Царство доаѓа на власт во 34 година п. н. е. Околу 600 година Србите и Хрватите се населуваат на подрачјето на денешна Далмација.
Првите жители на тоа подрачје после падот на римската власт според Константин Порфирогенит биле некрстените Срби, а Омиш се наоѓал во состав на српското кнежевство Паганија. Омиш бил најзначаен град на српска Паганија, од каде омишките гусари ги напаѓале бродовите.
Омиш првпат пат се споменува во историјата под името ''Онеум'' (латински: ''Onaeum''), кој згаснува во почетокот на 7 век. Историското средиште на тогашниот Омиш било сместено на источниот брег на реката Цетина (името потекнува од фригискиот збор ''зетна'' - ''врата'', и со тоа се опишува устието на Цетина во морето).
Во античкиот период населбата Омиш веројатно се наоѓала кај селото Баучиќ каде се пронајдени многубројни антички пронајдоци (релјефи, натписи, надгробни споменици, светилки, пари итн.). Најважни споменици, кои се чуваат во Градскиот музеј, се пронајдоците од камени римски натписи. Од текстот може да се заклучи дека се направени за време на владеењето на римските цареви Тибериј и Клаудиј, а највероватно биле наменети за некоја јавна зграда, споменик или пат, што говори за важноста на населбата во која се градени.
3 Население
На пописот на население од 2011 година, градот Омиш имаше 14.936 жители, од кои во самото населено место 6.462.
3.1 Град Омиш
Број на жители според пописот<ref
1857, 1869, 1880, 1890, 1900, 1910, 1921, 1931, 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2001, 2011
8.153, 9.255, 10.038, 11.212, 12.788, 13.791, 14.283, 15.344, 15.122, 15.094, 17.637, 15.880, 15.056, 15.630, 15.472, 14.936
3.2 Омиш (населено место)
Број на жители според пописот
1857, 1869, 1880, 1890, 1900, 1910, 1921, 1931, 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2001, 2011
575, 821, 771, 851, 936, 1.014, 1.439, 1.854, 1.506, 1.651, 2.408, 3.731, 4.800, 6.079, 6.565, 6.462
3.3 Попис 1991
На пописот на населени од 1991 година, населеното место Омиш имало 6.079 жители, од следниот национален состав:
Мелн

Мелн (|Mölln) — град во округот Војводство Лауенбург, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Градот е опкружен од неколку мало езера (Штатско Езеро, Шулско Езеро, Цигелско Езеро, Хегеско Езеро, Шмалско Езеро, Литауско Езеро, Дризенско Езеро, Пинско Езеро). Каналот Елба-Либек тече низ градот. Градот претставува административно седиште на општинската заедница Брајтенфелде, иако самиот не е член на истата.
Градот бил основан во век. Брзо станал важен град, поради Стариот пат на солта кој поминува во близина, по кој била пренесувана солта произведувана во соланите во Линебург (Долна Саксонија) до балтичкото пристаниште Либек и Каналот Штекниц, кој бил претходник на денешниот канал Елба-Либек. Иако се наоѓал во средина на средновековното војводство Лауенбург, градот бил продаден на Ханзиниот град Либек, кој владеел со Мелн од 1359 до 1683 година.
Самиот Мелн се нарекува „град на Ојленшпигел“, поради Тил Ојленшпигел, легендарен измамник познат по неговите пороци и провокативните мисли. Ојленшпигел се верува дека живеел во Брауншвајг, но неговата последна година ја поминал во Мелн. Умрел од чума во 1350 година. Иако неговото постоење не е докажано, постојат неколку споменици за него во Мелн.
Во 1992 година, десничарски екстремисти подметнале пожар во турска куќа, при што загинале три девојчиња.
1 Галерија
Договор на Ахмед-паша

Договор на Ахмед Паша (персиски:''عهدنامه احمد پاشا'', |Ahmet Paşa Antlaşması) — мировен договор потпишан во 1732 година помеѓу Османлиското Царство и Сефевидското Царство.
Договорот бил потпишан од Ахмед-паша од османлиска страна и Мехмед Риза Кулу од персиска. Според договорот, Османлиското Царство ги задржала придобивките во Кавказ од претходната војна а освен тоа Персија ја признала загубата на западните делови на царството додека реката Арас станала нова граничната линија меѓу двете земји.
Влезот е од другата страна

„Влезот е од другата страна“ — збирка поезија од македонската поетеса Николина Андова, објавена во 2013 година во издание на „Темплум“. За оваа збирка, Андова ја добила наградата “Мостови на Струга” која ја доделуваат Струшките вечери на поезијата и УНЕСКО за најдобра дебитантска книга.
1 Технички одлики
Збирката е печатена во мал формат (17 сантиметри), во мек повез и има 77 страници. Книгата е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека Св.Климент Охридски - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4658-23-8. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата “Кома”. Книгата била официјално промовирана на 29 мај 2013 година, во Младинскиот културен центар во Скопје. За книгата зборувал Владимир Мартиновски, а стихови читале Ана Голејшка и Донка Батакоја.
2 Содржина
Збирката „Влезот е од другата страна“ содржи 53 песни, распоредени во пет циклуси („Благословено е она што не можеме да го допреме“, „Таа е таква“, „Едноминутни сеќавања“, „Влезот е од другата страна“, и „Внимание“), а покрај нив, на крајот од книгата е дадена куса биографија на авторката. Во збирката се застапени следниве песни:
Благословено е она што не можеме да го допреме, Лица, Глас, Дланки, Запирки, Сè е продупчено, Нашите лица се валкаат, Книга, Леб, Она што не сме биле, Сè, Зборови, Секогаш го пронаоѓам домот, Има предели, Брашно и ѕвезди, Ракопис, Сенки, Како кога два брода, Ништо, Кога моето детство е настинато, Се смалуваме, Меур, Излог, Патент, Тишина, Токму сега, Луѓето влегуваа, Таа е таква, Во нејзината машина, Среќа, Таа шета растрчана, Упатства, Згрозена од правта, На заминување, Како што некои луѓе, По мостовите, Се навраќавме, За пасвордот по Џибран, Ме фотографираш, Тешко дека ќе се изгубиме, Среде, Едноминутни сеќавања, Отворено, Кога бог ги празни џебовите, Бог меѓу другото, Богови скитници, Може ли, Влезот е од другата страна, Внимание, Дури и дождот, Вресок, Под стреите, и Лаксатив за песна.
Османлиско-српска војна (1876-1878)

Српско-турската војна од 1876-1878 довела до ослободување на Србија од вазалниот статус од Османлиското Царство и нејзино проширување со градовите Ниш и Врање. Оваа војна претставува дел од Руско-турската војна.
1 Заднина
Во 1876 година Србија претрпела пораз во војната против Османлиите. По започнувањето на Руско-турската војна во денешна Бугарија, Србија не се вклучила веднаш бидејќи била материјално исцрпена и поради австриските дејства во Босна. Во април 1877 година Александар II го предупредил на кнезот Милан да не презема предвремени дејстија против Османлиите. Но кога стигнал првичниот неуспех на руските сили кај Плевен и Стара Загора (јули 1877), Русите ги повикале српските сили. Владата на Јован Ристиќ започнала да го одолговлекува процесот поради недостиг од финансии и поради страв од можно руско повлекување и турска инвазија врз српските земји. Но по големиот притисок, Србија во војната се вклучила во ноември 1877 година.
По крајот од конвенцијата во Будимпешта, Русија се обврзала кон Австроунгарија да не презема операции кон денешна Босна и Херцеговина, Србија била предупредена да не испраќа свои сили во Босна. Така кога Србија се вклучила во конфликтот своите сили (46 000 од вкупно 90 000 војници и 128 од вкупно 198 топови) ги насочила кон Видин, Ниш и Софија. Русите биле фокусирани за заштита на линијата Софија - Едрене - Цариград а Османлиите се стремиле да ги изолираат српските сили преку одбрана на Ниш.
2 Воени дејствија
На чело со околу 13,000 војници српските сили ги зазеле во декември градовите Бела Паланка и Пирот. Градот Ниш паднал кон крајот на декември а во јануари биле заземени и Куршумлија. На 22 јануари воените конфликти биле прекратени кога во Едрене било потпишано примирје.
3 По војната
По крајот на војната, српскиот премиер Ристиќ побарал да му бидат дадени Косово, Нови Пазар, Видин и голем дел од Македонија (Скопје, Велес, Штип и Дебар). Овие намери биле во спротивност од руските кои сакале создавање на голема бугарска држава на Балканот. По договорот од Сан Стефано, Србија ги задржила териториите околу Ниш, а како компензација за Пирот и Врање кои биле доделени на Бугарија ги добила териториите до Нови пазар и Митровица. Со помош на Австроунгарија Владата на Ристиќ издејствувала промена во овие услови. Берлинскиот конгрес ја потврдила независноста на Србија градовите Пирот и Врање биле вклучени кон Србија.
4 Македонци како доброволци во војната
Во Српско-турската војна учестувале над стотина макеоднски доброволци, кои во борбата покажале голема храброст и хероизам за што биле и одликувани со одрени и медали. Меѓу нив се споменуваат: Константин Везенков и Коста Ѓуша од Крушево, Ѓорѓија Пулевски од Галичник, Ангеле Танаскоски од Цер, Диме Чакре од Прилеп, Мицко Павлески од Латово, Спиро и Илија Јованоски познат и како Илија Делија од Мало Илино, Ташко Чавка и Велко Паша од Кривогаштани, Димитрија Димоски и Ристо Царовски од Бучин, Димитрија Маркоски и Тасе Колароски од Свето Митрани, како и голем број други доброволци кои биле од Кичевско, Охридско, Битолско, Дебарско, Струшко и други места од Западна Македонија.
Црногорски Санџак

Поголемиот дел од денешна Црна Гора под османлиска власт бил во периодот од 1498 до 1699 додека крајбрежјето било под венецијанска контрола. Денешна Црна Гора била вклучена во Скадарскиот санџак и Босанскиот санџак додека Горна Зета останала независна. Во 1514 година Османлиите зазеле поголем дел од земјата и бил прогласен посебен црногорски санџак а за прв санџакбег бил избран по наредба на Бајазид II, Скендербег Црнојевиќ кој го прифатили исламот. По неговата смрт црногорскиот санџак бил вклучен во составот на Скадарскиот санџак. И покрај тоа што паднала под османлиска власт, Црна Гора главно поради својата географска положба, задржила одреден степен на самостојност. И покрај специјалната автономија, во текот на 17 век во земјата имало поголем број на бунтови. Во овој период Црна Гора станала теократска држава на чие чело се наоѓале владиките на Црногорската митрополија од династијата Петровиќ-Његош.
Славјанка (река)

Славјанка (|Славя́нка) — река во Ленинградската област во Русија, притока на Нева. Долга е 31 км со сливно подрачје од 230 км<sup>2</sup>.
Ова е типична рамничарска река со бавен тек. Почнува да тече од мочуриштата 9 км југозападно од Павловск и тече североисточно кон местото, каде минува низ парковите околу големиот Павловски дворец. Продолжува на север и се влева во Нева кај Рибатское во Санкт Петербург. Кај устието е длабока речиси 1,5 м.
1 Поврзано
* Павловск
* Храм на пријателството
Храм на пријателството (Павловск)

Храм на пријателството (|Храм Дружбы) — павилјон во облик на класичен храм во Павловскиот парк во Павловск кај Санкт Петербург, Русија. Изграден е на свијок на реката Славјанка во 1781-84 г. по проект на познатиот архитект Чарлс Камерон и е посветен на пријателството.
Зданието веројатно најпрви служело како место за одржување на камерни концерти за избраното дворско друштво. При изградабата на павилјонот, Камерон во близината поставил и кујна во облик на колиба од необработени трупци.
Павилјонот е окружен со шенаесет бели зажлебени дорски столбови, во кои стои ротонда во окер боја, со бел покрив. Во горниот дел од ѕидот се ставени скулптурни медалјони. Вратата е од даб и бронза, и обично е отворена за туристи. Во летниот период во храмот се изложуваат скулптури од фондот на Павловскиот музејски парк.
Порано, во една од нишите на градбата стоела статуа на Катерина Велика како Церера. Оваа статуа е гипсена копија на бронзен оригинал на Јаков И. Рашет од 1789 г., која стоела на царскоселското „Грото“. Над нишата, ѕидот е украсен со лесени украси во штукатура.
Над вратата стои натписот „Љубовта, почитта и преданоста на првите сопственици го посветија овој храм, подарувајќи им го ова парче земја“. Павилјонот изгледа особено привлечно поради отсјајот во реката Славјанка и густото зеленило во заднината.
1 Поврзано
* Павловск
* Чарлс Камерон
* Храм на пријателството (Сан Суси)
* Летниковец (плоштад Македонија) — слично здание во Скопје, посветено на љубовта
Кенет Ванбилсен

Кенет Ванбилсен (|Kenneth Vanbilsen; р. ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Бил именуван во почетниот состав на екипата за Тур де Франс 2015. На десеттата етапа на Тур де Франс ја освоил наградата за борбеност.
1 Достигнувања
;2008
: 1. Трофеј Валонски Ардени (јуниори)
: 7. Париз-Рубе (јуниори)
;2011
: Трка околу Вламс-Брабант
::1. Етапа 2
::1. Етапа 5
: 3. Арденска стрела
: 9. ГП Јеф Шеренс
;2012
: 1. Трка околу Фландрија под 23 години
: 2. Сиркут де Валони
: 2. Брустем Синт-Трујден
: 3. ЗЛМ Тур
: 3. Јеук-Гингелом
: 7. Меморијал Рик ван Стенберген
: 7. Трка околу Лимбург
: 7. Катекурс
: 8. Светско друмско првенство под 23 години
: 10. Национале Слујтингспрејс
;2013
: 1. Планински пласман Трка на Фјордовите
: 2. Јонг Мар Мудиг
: 3. Друјвенкурс Оверејсе
: 7. Краен пласман Тур де л’Еурометропол
: 8. Гоиксе Пејл
: 9. Дач Фуд Вали Класик
;2014
: 1. Гран при д’Увертир ла Марселеза
: 1. Борбен пласман Енеко Тур
: 2. Класик Лоар Атлантик
: 2. Стадспрејс Герардсберген
: 5. ГП Јеф Шеренс
: 6. Тур де ла Сом
: 10. Краен пласман Тур де Пикарди
: 10. Трка околу Лимбург
;2015
: 2. Гран при Марсеј
: 9. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
: Тур де Франс
:: Награда за борбеност на етапа 10
;2016
: 4. Класик Лоар Атлантик
;2017
: 1. Борбен пласман Трка околу Белгија
: 8. Полинорманд
: 8. Дварс дор хет Хагеланд
;2019
: 1. Дварс дор хет Хагеланд
;2022
: 6. Схелдепрејс
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
Џиро, не настапил во текот на неговата кариера
Тур, 158, —, —, —, —
Вуелта, —, СО, 146, 137, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Османлиско-црногорска војна (1876-1878)

Османлиско-црногорската војна (1876-1878) довела до конечно протерување на Османлиите од црногорската земја. Како позадина на војната било востанието во Херцеговина и почетокот на Српско-турската војна истата година.
1 Заднина
Во октомври 1874 година во Подгорица, која тогаш била пограничен град на Османлиското Царство, бил убиен Јусуф-бег Крњиќ, познат османски чиновник. Најверојатно го убил еден близок роднина на војводата Марко Миљанов. Во знак на освета, Турците извршиле одмазда над населението и трговците. Овој настан е познат како Подгорички покол. Тој резултирал со лоши односи помеѓу Црна Гора и Османското царство, који уште повеќе биле влошени со избивањето на востанието во Херцеговина. Црна Гора им пружала воена и материјална помош на востаниците и ги застапувала пред Портата. Црна Гора за себе барала дел од Херцеговина кој османските власти не сакале да и го отстапат. Поради тоа Црна Гора во јуни 1876 година му објавила војна на Османлиското Царство, а веднаш потоа тоа го направила и Србија.
2 Војната
Една од најодлучувачките битки била кај Волчиот дол каде османлиските сили имале загуба од 4,000 војници наспроти 70 црногорски војници. По оваа победа битки се воделе и на границата кон Херцеговина и Албанија. На 24 септември бил освоен Никшиќ, а по ова следувале Бар, Улцињ, Грможур итн. Војната завршила со потпишување на примирјето од Едрене меѓу Руската и Османлиското Царство. Територијата на Црна Гора се проширила од 4.405 км<sup>2</sup> на 9.475 км<sup>2</sup> а по Берлинскиот конгрес земјата добила независност.
Плуарзел

Плуарзел (|Plouarzel, |Plouarzhel) — општина во департманот Финистер на региони во Франција|регионотот Бретања, северозападна Франција.
Во општината се наоѓа најзападната точка во континентална Франција — ’ртот Корзен.
1 Бретонски јазик
Во 2005 г. општината започнала јазична програма за зачувување на бретонскиот јазик. Веќе во 2008 г. 9,71% од учениците во основното образование поминале двојазична настава.
2 Поврзано
* Општини во Финистер
3 Наводи
* — INSEE
*
Гијом ван Кејрсбулк

Гијом ван Кејрсбулк (|Guillaume Van Keirsbulck; р. во ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
1 Кариера
Роден во Руселаре, Ван Кејрсбулк е внук на Бенони Бехејт и ја имал својата прва поголема победа во 2011 година, освојувајќи ја трката Омлоп ван хет Хутланд. Во јуни 2017 бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
2 Достигнувања
;2008
: 8. Европско хронометарско првенство
;2009
: 1. Париз-Рубе за јуниори
: 6. Краен пласман Меѓународна јуниорска трка околу Долна Саксонија
::1. Етапа 2 (ITT)
;2010
: 3. Национално хронометарско првенство под 23 години
;2011
: 1. Омлоп ван хет Хутланд
: 1. ГП Брик Шоте
: 3. ГП Џеф Схеренс
: 4. Ле Самин
: 7. Хале-Ингоигем
;2012
: 4. Краен пласман Тур де л’Еурометропол
::1. Пласман за млад возач
;2013
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Тирено-Адријатико
: 6. Гулегем Курсе
: 8. Хејстсе Пејл
: 9. Краен пласман Три дена Де Пане
;2014
: 1. Краен пласман Три дена Де Пане
: 1. Етапа 7 Енеко Тур
: 2. Краен пласман Три дена Западна Фландрија
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 2
: 7. Краен пласман Трка околу Катар
::1. Пласман за млад возач
: 7. Курне-Брисел-Курне
;2015
: 5. Дварс дор Вландерен
: 8. Ронде ван Зеланд
;2017
: 1. Ле Самин
: 5. Дварс дор Вест-Вландерен
: 7. ГП Марсел Кинт
: 10. Де Кустпејл
: Награда за борбеност на етапа 4 Тур де Франс
;2018
: 1. Антверпен Порт Епик
: 6. Дварс дор Вест-Вландерен
2.1 Grand Tour general classification results timeline
Голема трка, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022
Џиро, не настапил во текот на неговата кариера
Тур, —, —, —, —, 147, 123, —, —, —, 123
Вуелта, 125, —, —, —, —, —, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Бихен

Бихен (|Büchen) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на Каналот Елба-Либек, околу 13 километри североисточно од Лауенбург (Елба) и 45 километри источно од Хамбург.
Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница. Железничката станица во Бихен претставува јазол за железничките линии Берлин-Хамбург и Либек-Линебург.
1 Историја
Помеѓу 1945 и 1990 година, Бихен служел како западногермански граничен премин на внатрегерманската граница за железнички сообраќај. Преминот бил отворен за возови кои патувале помеѓу советската окупациска зона (до 1949 г., потоа Источна Германија или Западен Берлин и американската окупациска зона (до 1949 г.) потоа Западна Германија. Сообраќајот бил предмет на меѓузонските одредби, пропишани со Транзитниот договор од 1972 година.
Гудов

Гудов (|Gudow) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
1 Историја
Помеѓу 1982 и 1990 година, Гудов служел како западногермански греничен премин на внатрегерманската граница за автомобили кои патувале должи автопатот А24 помеѓу Источна Германија или Западен Берлин и Западна Германија. Сообраќајот бил предмет на одредбите на меѓузонскиот сообраќај, пропишани со Транзитниот договор од 1972 година.
Збратимени градови

Збратимени градови — облик на правен и општествен договор помеѓу градови, окрузи, региони, области, префектури, па дури и држави во географски и политички различни области со кој ги унапредуваат културните и трговските врски. Современата замисла на збратимувањето потекнува по Втората светска војна во 1947 година, сака да шири пријателство и разбирање помеѓу различни култури и помеѓу поранешни непријатели како чин на мир и помирување, да ја охрабри трговијата и туризмот. Од неодамна, збратимувањето растечки било користено како облик на стратешки меѓународни стопански врски помеѓу градовите.
1 Поврзано
* Список на збратимени градови на Македонија
Експедиција на Гугунијан

Експедиција на Гугунијан претставувала обид од една мала група на ерменски националисти од Русија да започнат вооружен конфликт во Османлиското Царство односно во вилаетите каде живееле Отоманските Ерменци.
Водачот на експедицијата Саркис Гугунијан бил загрижен како и многу други Ерменци кои живееле во Русија за нивните браќа кои живееле под деспотската власт на султанот Абдул Хамид II. Во почетокот водачот имал руска поддршка за нападот но многу бргу руските власти му забраниле да прави какви било дејствија без нивна согласност. Но со поддршка од богатите Ерменци во Тбилиси и Баку тој заедно со уште 120 револуционери влегле на османлиска територија во септември 1890 година, но уште при првиот судир се повлекле во Русија.
Кога пристигнале на руска територија тие биле пресретнати од Козаците и упасени. 23 од уапсените биле осуденио на смрт а голем дел од останатите биле пратени на принудна работа на Сибир.
Леблебија (род)

Леблебија — на то на бобовите (''Fabaceae'') и единствениот од племето Cicereae. Потекнуваат од Блискиот Исток и Азија. Најпознат и единствен домашен член на родот е сланутокот (''Cicer arietinum''), наречен и наут.
1 Поврзано
* Дал (јадење)
Сасунско востание (1894)

Сасунското востние било востание на ерменскиот народ во рамките на Османлиското Царство кое се случило во 1894 година. Како главен организатор на востанието била Социјалдемократската партија, Ерменската револуционерна организација и припадниците на Ерменското национално ослободително движење.
Востанието му претходело на т.н. Ерменски масакар (1894-1896) од страна на султанот Абдул Хамид II кој го добил прекарот ''црвен султан''. Но западните сили протестирале на случувањата во Сасун барајќи султанот да ги исполни ветените реформи. Русија пак територијата на Ерменија ја сакала но без народот во неа, Велика Британија во тој момент била задоволна од контролирањето на Египет и Кипар и не сакала да влегува во конфликт со Османлиите. Во меѓувреме Високата Порта нашла нов сојузник во Европа, Германија.
Ханасорски поход

Канасорскиот поход претставувал напад на ерменските ајдуци на чело со Ерменската револуционерна федерација против курдските племиња на 25 јули 1897 година како последица од масакрот над населението во Ван во 1896 година кога од страна на курдските племиња биле убиени голем број на Ерменци кои требало да се повлечат кон Персија. Овој настан следувал по една година од зазимањето на Отоманската банка. Курдите биле опседнати во областа на Канасор. Во раните утрински часови на 25 јули 1897 околу 250 револуционери ги нападнале позициите на курдските племиња по кое биле убиени сите мажи а биле поштедени единствени жените и децата.
Гестхахт

Гестхахт (|Geesthacht) — најголем град во округот Војводство Лауенбург, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на 34 километри југоисточно од Хамбург, на десниот брег на реката Елба. Градот претставува дел од метрополитенската област Хамбург.
Територијата на градот непосредно се граничи со хамбуршкиот кварт Алтенгаме, додека од Долна Саксонија е разделена преку Елба, а самиот град се наоѓа на тромеѓа помеѓу трите покраини (Шлезвиг-Холштајн, Хамбург и Долна Саксонија).
1 Историја
* Околу 800 година: Била спомената црква.
* 1216: Прв документирано спомнување на населба како „Хахеде“ (''Hachede''), тогаш дел од Саксонија.
* Промената на текот на Елба ја поделило населбата на две: Гестхахт и Маршахт (денес во Долна Саксонија).
* 1296: Гестхахт станал дел од Војводството Саксо-Лауенбург, кое настанало по распаѓањето на Саксонија.
* 1370: Војводата Ерик III го заложил Гестхахт — како дел од Грофовијата Бергедорф — на Либек.
* 1401: Војводата Ерик IV насилно ја преземал заложената земја.
* 1420: Гестхахт е отстапен како дел на кондоминиум („владеење на два субјекта на иста територија“) на Ханзините градови Хамбург и Либек со Мирот во Перлеберг.
* 1811: Гестхахт е освоен од Франција.
* 1813: Повратен е кондоминиум.
* 1865/66: Шведскиот хемичар Алфред Нобел основал фабрика за глицерол во Гестхахт (на ридот Кримел) и го осмислил динамитот. Кримел станал првата фабрика за динамит во светот.
* 1868: Либек го продал својот удел во кондоминиумот на Хамбург, а со тоа Гестхахт станал дел од територијата на Хамбург.
* 1906: Отворање на железничката линија Бергедорф-Гестхахт.
* 1918–1933: Гестхахт е средиште на радикалните левичарски партии (USPD, KPD и SAPD) и го добил прекарот „Малата Москва“.
* 1924: Добил градски права од Хамбург на 2 јануари.
* 1928: Уништување на историското градско јадро со пожар.
* 1937: Поради територијалната реорганизација на Хамбург (Закон за голем Хамбург), Гестхахт е префрлен на пруската покраина Шлезвиг-Холштајн, каде станал дел од округот Војводство Лауенбург.
* 1953: Прекин на патничкиот сообраќај на железничката линија Бергедорф-Гестхахт.
2 Меѓународни односи
2.1 Збратимени градови
Гестхахт е збратимен со следниве градови:
* Хогезанд-Сапемер, Холандија (од 1966 г.)
* Чадертон, Велика Британија (од 1966 г.)
* Плезир, Франција (од 1975 г.)
* Кулдига, Латвија (од 1991 г.)
Цариградски протести (1890)

Цариградските протести се случиле на 27 јули 1890 година во населбата Кумкапи во Истанбул. Во овие протести биле убиени повеќе лица вклучувајќи и еден полицаец а голем број биле повредени.
Протестите биле организирани од страна на Ерменската Цариградска патријаршија и Социјалистичката партија за будење на ерменското угнетувано население во Османлиското Царство. Во почетокот демонстрантите упатиле барање до патријархот и Националното собрание по кое патријархот бил принуден да се приклучи кон поворката која се упатила кон палатата Јилдиз.. Демонстрантите главно од Високата порта барале да се исполни членот 61 од Берлинскиот конгрес кој гласел дека Високата Порта се задолжува да воведе реформи за локалното ерменско население и да осигури нивна безбедност од Курдите и Черкезите.
Зејтунско востание (1895-1896)

Зејтунското востание избувнало во 1895 година и траелно до 1896 година во времето на Ерменскиот масакар кога жителите на Зејтун, денешен град во Турција, плашејќи се од можен масакар се кренале против османлиските власти.
Ерменците од градот кои биле под раководство на Социјалистичката партија, разбрале за тековните масакри кои се случувале во соседните реони и на тој начин започнале да се подготвуваат за вооружен отпор. Биле мобилизирани околу 1,500 вооружени мажи а 16 луѓе биле избрани за да се упатат кон административната зграда. Во реонот на вилаетот се наоѓале 20,000 војници, 12 топови, и дополнителни 6,000 војници од Смирна и 30,000 курдски и черкешки војници.
Ерменците во почетокот на востанието успеале да заробат 600 војници и по нивниот обид за бегство сите биле погубени. Отпорот завршил со интервенција на Големите сили. На востаниците им било дозволено да заминат во егзил, даночното оптоварување било олеснето и бил назначен христијански заменик-гувернер. Поради ниските температури, илјадници Турци загинале и многу други починале во болниците од рани здобиени во битка. Се смета дека бројот на жртвите од конфликтот се движи од 5,000 до 10,000 луѓе.
Одбрана на Ван (1896)

Одбраната на градот Ван претставува дел од Ерменскиот масакар.
Во времето на Ерменскиот масакар во јуни 1896 година жителите на градот Ван започнале одбрана против вооружените сили на Османлиското Царство. Помеѓу 3 и 11 јуни околу 600 ерменски војници започнале со одбрана на градот. По една недела султанот побарал помош од западните сили со ветување дека ќе стави крај на насилството против Ерменците. По започнување на преговорите било договорено ерменските бранители да заминат кон Персија во придружба со османлиските војници. Но договорот не бил испочитуван кога на патот кон границата околу 1,000 Ерменци биле убиени од курдските и османлиските војници. Ова било проследено со дополнителни масакри во регионот на Ван по кое според британскиот конзул околу 20,000 Ерменци биле убиени а околу 350 ерменски села целосно уништени.
Договор од Цариград (1897)

Цариградскиот договор од 22 ноември 1897 година ставил крај на Грчко-турската војна. Под притисок на Големите сили, Османлиите биле принудени да се откажат од заземените територии во Тесалија во замена на неголеми територијални придобивки (395 km2) и воена репарација во износ од 4 милиони турски лири.
Поради неспособност да го исплати овој долг, Грција паднала под финансиска контрола на Големите Сили. Според истиот договор била прекратена војната на островот Крит и островот добил административна автономија на чело со принцот Георгиос (вториот принц на грчкиот крал) како врховен комесар на Велика Британија, Франција, Русија и Италија.
Хое Елбгест

Хое Елбгест (|Hohe Elbgeest) — општинска заедница во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште е во Дасендорф.
Општинската заедница Хое Елбгест се состои од следниве општини:
# Аумиле
# Бернзен
# Дасендорф
# Ешебург
# Хамварде
# Хоенхорн
# Крепелсхаген-Фарендорф
# Вирсхоп
# Волторф
# Ворт
Кон општинската заедница исто така припаѓа слободната област Саксонска Шума.
Честотомер

Честотомер или фреквенцметар — електронски мерен инструмент кој ја покажува честотата (фреквенцијата) на периодичен електричен сигнал.
Ова е уред за мерење на повторувањата во единица време (вообичаено во секунда) на целосен електромагнетен бран. Се користат различни видови на честотомери. Бројни се инструментите со отклон (дефлексија) кои вообичаено се користат за мерење ниски честоти, но можат да се користат за честоти до 900 Hz. Истите функционираат на принцип на балансирање на две спротивставени сили. Промените во честотата која треба да се мери предизвикуваат промена во овој баланс што може да се измери со отклон на стрелката на скалата. Постојат два вида на честотомери, уреди со електрична резонанција и рациометри. Едноставен пример на уред со електрична резонанција е инструмент со подвижна намотка. Во една верзија, овој уред има две намотки наместени на различни честоти и споени под прав агол на таков начин што целиот елемент, со стрелката, може да се движи. Честотите во средината на скалата на инструментот значи дека струите во двете намотки се приближно еднакви и стрелката е во средината на скалата. Промените на честотата предизвикуваат дисбаланс на струите во двете намотки што на крајот резултира со придвижување на стрелката.
ATC код B02

1 B02A Антифибринолитици
1.1 B02AA Аминокиселини
:B02AA01 Аминокапроинска киселина
:B02AA02 Транексаминска киселина
:B02AA03 Аминометилбензоева киселина
1.2 B02AB Протеиназа инхибитори
:B02AB01 Апротинин
:B02AB02 Алфа1 антитрипсин
:B02AB04 Камостат
:B02AB05 Улинастатин
2 B02B Витамин К и други хемостатици
2.1 B02BA Витамин К
:B02BA01 Фитоменадион
:B02BA02 Менадион
2.2 B02BB Фибриноген
:B02BB01 Човечки фибриноген
2.3 B02BC Локални хемостатици
:B02BC01 Апсорблив желатински сунѓер
:B02BC02 Оксидирана целулоза
:B02BC03 Тетрагалактуронска киселина хидроксиметилестер
:B02BC05 Адреналон
:B02BC06 Тромбин
:B02BC07 Колаген
:B02BC08 Калциум алгинат
:B02BC09 Епинефрин
:B02BC30 Комбинации
2.4 B02BD Крвни коагулациони фактори
:B02BD01 Коагулационен фактор IX, II, VII и X во комбинација (Протромбински комплексен концентрат)
:B02BD02 Коагулационен фактор VIII
:B02BD03 Инхибитор на алтернативниот пат на фактор VIII
:B02BD04 Коагулационен фактор IX
:B02BD05 Коагулационен фактор VII
:B02BD06 Фон Вилебрандов фактор и коагулационен фактор VIII во комбинација
:B02BD07 Коагулационен фактор XIII
:B02BD08 Ептаког алфа (активиран)
:B02BD10 Фон Вилебрандов фактор
:B02BD11 Катридекаког
:B02BD13 Коагулационен фактор X
:B02BD14 Сусоктоког алфа
:B02BD30 Тромбин
2.5 B02BX Други системски хемостатици
:B02BX01 Етамзилат
:B02BX02 Карбазохром
:B02BX03 Батроксобин
:B02BX04 Ромиплостим
:B02BX05 Елтромбопаг
:B02BX06 Емицизумаб
Аумиле

Аумиле (|Aumühle) — општина во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на 21 километар од Хамбург.
1 Географија
Аумиле се наоѓа на реката Биле во Саксонската Шума, најголемата шума во Шлезвиг-Холштајн.
2 Историја
* Во 1350 година, Аумиле бил првпат споменат како „Ау-Миле“ (''Au-Mühle''; буквално „воденица на Ау“).
* Во 1871 година, царот Вилхелм I му ја доделил Саксонската Шума на Ото фон Бизмар како признание на неговите дела за Германија.
* Во 1884 година била создадена железничка постојка „Аумиле“ на железничката линија Хамбург-Берлин, а изградбата на железничка станица започнала во 1909 година. Железничката станица Фридрихсру во соседниот Фридрихсру била отворена во 1846 година, а подоцна често користена од Ото фон Бизмарк.
* Карл Дениц, последниот претседател на нацистичка Германија, се преселил во Аумиле по неговото пуштање од затворот во Шпандау во 1856 година. Останал таму до смртта.
3 Сообраќај
Аумиле има железничка станица на хамбуршката С-Железница (линија С21).
4 Збратимени општини
Аумиле е збратимен со:
* Мортањ сир Севр Франција
* Слен, денес дел од Куворден, Холандија
Славонски Брод

Славонски Брод (|Slavonski Brod) — град во Хрватска и административен центар на Бродско-посавска жупанија. Според првичните резултати од пописот 2011, во градот живееле 59.507 жители, а во самото населено место живееле 53.473 жители. Славонски Брод е најголем и најзначаен град во Славонија.
1 Географија
Славонски Брод се наоѓа на северниот брег на реката Сава, на границата со Босна и Херцеговина и е центар на Бродско-посавска жупанија. Претставува раскрсница на главните сообраќајни правци во правец запад-исток и север-југ. Низ Брод поминува и железничка пруга и автопат кој ја поврзува Западна Европа со Блискиот Исток, а на реката Сава има мост кој ја спојува Хрватска со Босна преку официјален граничен премин. Градот е сместен на пола пат помеѓу Загреб и Белград, на крајниот југ на Панонската Рамнина, помеѓу Бродско Брдо на север и реката Сава на југ. Пловниот пат на реката се користи уште од римско време, а паралелно со реката Сава, денес, низ славонската рамнина се простира и нафтовод.
2 Историја
Населба на овој дел од Хрватска постоела уште во праисториско време, благодарениe на поволната географска положба, умерената континентална клима, плодната почва и близината на реката. Градот го доби името ''Брод'' кое на почетокот значело место на кое се прегазува реката, а после и средство за остварување на истото.
На североисточниот дел на градот, во месноста ''Галово'', не многу одамна е откриено богато наоѓалиште на античка култура од раното камено време. Освен фактот дека се работи за најголемото наоѓалиште од каменото време на подрачјето на Северна Хрватска, исклучително е значајно да се нагласи дека пронајдените остатоци го потврдуваат 8.000 години старото населување на Брод.
Денес Славонски Брод е сообраќаен град на автопатот кој ја поврзува Средна и Западна Европа со Мала Азија. Како административен центар на жупанијата и индустриски центар, Славонски Брод и понатаму расте и се развива, поготово во последните десетина години.
3 Население
3.1 Град Славонски Брод
3.2.1 Број на жители според попис
Година, 2001., 1991., 1981., 1971., 1961., 1953., 1948., 1931., 1921., 1910., 1900., 1890., 1880., 1869., 1857.
бр. жители, 64.612, 57.229, 49.153, 40.043, 30.093, 23.116, 20.196, 19.203, 13.729, 13.193, 9.627, 6.940, 5.872, 4.775, 4.015
3.2 Славонски Брод (населено место)
3.2.1 Број на жители според попис
Година, 2001., 1991., 1981., 1971., 1961., 1953., 1948., 1931., 1921., 1910., 1900., 1890., 1880., 1869., 1857.
бр. жители, 58.642, 55.683, 47.583, 38.705, 28.810, 21.858, 16.681, 15.827, 11.199, 10.651, 7.532, 4.968, 4.433, 3.362, 2.736
4 Образование
Денес во Славонски Брод поштои Машински факултет, Висока учителска школа, осум средни и единаесет основни училишта. Од установите на претшколска возраст, во градот постојат седум детски градинки, Центар за рехабилитација на деца со попречен развој и една Музичко-јазична работилница. Стапката на неписмени е ниска во однос на вкупниот број на жители. Најголемиот број на неписмени се старите лица.
5 Поврзано
* Славонија
Шварце Ау

Шварце Ау (|Schwarze Au) — поток во јужниот дел на сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, кој поминува низ Саксонската Шума.
Изворот на Шварце Ау се наоѓа на 38 метри н.в. северно од градот Шварценбек. Поминува низ Саксонската Шума во насока исток-запад, тече низ местото Фридрихсру во општината Аумиле, каде се влева на 11 метри н.в. во Биле.
Масакрите на Бедирхан

Масакрите на Бадр Кан пртставувале серија од масакри извршени од страна на курдскиот емир Бадр Кан бег против асирското христијанско население во 1840 година. Злосторствата резултурале со убивање на повеќе од 10.000 Асирци а истото завршило по интервенција на османлиските власти и соборување на последниот курдски емир на полунезависната држава на Курдите во рамките на империјата
.
1 Заднина
Во текот на 19 век, Османлиите ја изгубиле контролата над Горна Месопотамија и Курдистан по египетската интервенција на Мухамед Али Паша. По египетското повлекување овие територии им биле доделени на курдски емири од кои најмногу се истакнал Ибрахим Паша чија територија се наоѓала од Дијарбакир до Алеп. Во истиот период се зголемило и британското влијание над регионот. Во истиот период започнала и мисијата на американските и британските мисионери кои во голема мера ги поддржувале асирските христијани.
2 Курдски внатрешни конфликти
Во 1839 година започнале внатрешни немири меѓу Норалах, брат на поранешниот емир и Сулејман кој бил негов внук односно син на поранешниот емир. Асирците од своја страна биле поделени на двете страни во конфликтот но поголемиот дел од нив, вклучувајќи го и асирскиот патријарх биле на страната на Сулејман. Конфликтот се претворил во масакар кога Норалах ги поразил силите на Сулејман и ги нападнал асирските села кои го поддржувале.
Паломарска опсерваторија

Паломарска опсерваторија |Palomar Observatory — астрономска опсерваторија во приватна сопственост, сместена во округот Сан Диего во Калифорнија, САД. Местото се наоѓа 145 км југоисточно од Лос Анџелес, во Паломарските Планини. Со неа работи Калифорнискиот технолошки институт (Калтех) во Пасадена и нејзините истражни соработници како Лабораторијата за реактивен погон (JPL) и универзитетот „Корнел“.
Во состав на опсерваторијата работат неколку телескопи, вклучувајќи го познатиот Хејлов телескоп (5,1 м) и телескопот „Семјуел Ошин“ (1,2 м). Научниот кадар работи и со други инструменти како Паломарскиот интерферометар и историскиот Шмитов телескоп (0,46 м) од 1936 г.
1 Телескопи
1.1 Хејлов телескоп
Хејловиот телескоп има отвор од 5,1 и го носи името на астрономот Џорџ Елери Хејл. Неговата изградба е предложена во 1928 г. Конструиран е од самиот институт Калтех со средства од фондацијата „Рокфелер“. Леќата е избрусена од издржливо стакло од стакларницата „Корнинг“. Во своето време бил најголем телескоп во светот и за првпат е употребен на 26 јануари 1949 г. за NGC 2261. од страна на истакнатиот астроном Едвин Хабл, кој ја имал честа прв да работи со него.
Со Хејловиот телескоп се направени значајни откритија на далечни тела што се квазарите и дал прв непосреден доказ за ѕвездите во далечните галаксии. Со него е проучуван хемискиот состав на галактички облаци, што довело до сознанието за синтезата на елементите во вселената. Има откриено илјадници астероиди.
1.2 Други телескопи
* „Шеесетинчен телескоп“ (1,5 м) — сместен во зградата „Оскар Мајер“. Пуштен е во 1970 г. како помошник на Хејловиот телескоп. Со овој инструмент е откриено првата ѕвезда-кафеаво џуџе.* „Семјуел Ошин“ (1,2 м) — започнат во 1938 и завршен во 1948 г. Првично се нарекувал „48–инчен Шмитов телескоп“, за во 1986 г. да го добие сегашното име, во чест филантропот Семјуел Ошин. Со овој инструмент е откриена џуџестата планета Ерида. Ова откритие подоцна претставувало повод за научни расправи, што довеле до прогласувањето на Плутон за џуџеста планета.
* роботски телескоп (0.6 м) изработен во јануари 2006 г. наменет за следење на временските прилики на најголемата Сатурнова месечина — Титан. Се користи и за проследување на набљудувањата на сончевиот Систем направени со телескопот „Семјуел Ошин“.
2 Поврзано
* Калифорниски технолошки институт
* Лабораторија за реактивен погон
Штркел

Штркел или коњска мува — крвопијни муви од то на штркелите (''Tabanidae''). Женките имаат устен апарат во облик на ножички со кои ја сечат кожата и потоа сркаат од крвта. Членовите на овој род се потенцијални преносители на антракс, црви и трипанозоми. Некои видови, како што е говедскиот штркел (''Tabanus bovinus''), одат на говедата и не се така опасни за луѓето. Во родот влегуваат стотици видови и многу групи:
1 Поврзано
*Краткоусни
Лауенбуршки Езера

Лауенбуршки Езера (|Lauenburgische Seen) — општинска заедница во округот Војводство Лауенбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу градот Рацебург. Општинската заедница била преименувана на 1 јануари 2007 година во сегашното име од „Рацебург-Ланд“. Нејзиното седиште е во градот Рацебург, иако самиот град не е член на заедницата.
Општинската заедница Лауенбуршки Езера се состои од следниве општини:
Луис Свифт

Луис А. Свифт (|Lewis A. Swift; 29 февруари 1820 &ndash; 5 јануари 1913 ) — наградуван американски астроном, познат како откривач на голем број комети и маглини, многу од нив во Новиот општ каталог (познати како NGC-објекти).
1 Живот
Според самиот Свифт, почнал да се интересира за астрономијата уште како мало дете, кога ја видел Големата мартовска комета во 1843 г. одејќи накај училиште во Кларксон, Њујорк. Најпрвин учителот му рекол дека му се причинило, но по три дена новоста за оваа комета излегла во весниците.
Првите астрономски набљудувања ги вршел во градот Рочестер без посебно одредено место, туку во сокак или на покрив. Подоцна изградил и опсерваторија со средства од претприемачот Халберт Харингтон Ворнер и набавил 40-сантиметарски телескоп во вредност од 13.000 долари.
Ворнер банкротирал во познатата финансиска „паника од 1893 г.“, па затоа Свифт се преселил во Калифорнија, каде станал директор на опсерваторијата Маунт Лоу, понесувајќи го телескопот.
Се оженил двапати, прво со Лукреција Хант (1850), а потоа со Кери Д. Топинг (1864). Со втората жена го добиле синот Едвард Д. Свифт, кој исто така станал астроном.
2 Откритија
Свифт е откривач и сооткривач на поголем број комети, вклучувајќи ги периодичните комети како 11P/Темпел-Свифт-LINEAR, 64P/Свифт-Герелс и 109P/Свифт-Татл (матично тело на метеорските дождови Персеиди). Ги открил и кометите C/1877 G2, C/1878 N1, C/1879 M1, C/1881 J1, C/1881 W1, C/1892 E1, D/1895 Q1, C/1896 G1 и C/1899 E1. Бил сооткривач на кометата C/1883 D1 (Брукс-Свифт). Треба да се напомене дека кометата 54P/де Вико-Свифт-NEAT ја открил син му, Едвард.
Послетната комета ја открил на возраст од 79 години. Свифт е еден од малкумината што ја виделе Халеевата Комета на два наврати (во временска разлика од 76 години).
Открил и стотици маглини, меѓу кои и IC 289 во соѕвездието .
3 Почести
Покрај докторатот од Рочестерскиот универзитет., Свифт добил повеќе медали од било кој друг астроном во своето време, вклучувајќи две од чисто злато доделени од Империјалната академија на науките од Австралија, четири бронзени од Тихоокеанското астрономско друштво и Лапласовиот медал од Астрономското друштво на Франција. Во 1897 г. бил првиот човек награден со Џејсол-Гвилтовиот медална Кралското астрономско друштво на Британија.
Во негова чест се наречени астероидот 5035 Свифт и месечевиот кратер Свифт.