Даниел Е. Ата

Даниел Ата (роден во 1962 година) — американски ботаничар. Во неговата работа како ботаничар, тој собирал растенија во сите 50 држави на Соединетите Американски Држави, како и во неколку други земји. Работата на Ата била фокусирана во три области: „флористика - кои растенија растеле во одреден регион; таксономија - како да се разликуваат растенијата меѓу себе, како да се нарече и со што било поврзано; и применета ботаника - како растенијата се користеле за храна, лекови, засолниште и други корисни цели.“ Ата е познат како истакнат регионален ботаничар, а високопрофилните ботанички проекти во кои што бил инволвиран (како што е неодамнешниот проект „Спонтана флора на Централ Парк“) привлекле национално и меѓународно внимание.
1 Кариера
Даниел Ата бил директор за заштита на природата во Ботаничката градина во Њујорк. Ата бил вклучен во работа поврзана со инвазивни растенија во поширокиот регион на градот Њујорк, вклучувајќи го и округот Вестчестер. Додека бил вработен во БГЊ, Ата собирал растителен материјал за Мерк, Фајзер, Националниот институт за рак, Лореал, Медицинскиот центар Корнел Вејл и многу други добри организации. Ата бил и заменик-уредник за ''Бритонија''. Ата бил ко-развивач на наставната програма за курсот ''Пресувење на растенија за уметност и наука'', како и дел од програмата за сертификати по ботаника што се нудила преку Програмата за континуирано образование на Ботаничката градина во Њујорк. Тој обучил стотици студенти за техниките за собирање и зачувување на примероци од хербариум со музејски квалитет.
Во 2021 година, Ата ја напуштил Ботаничката градина во Њујорк поради нивниот мандат за вакцинација, а истата година протестирал против државниот закон што Џефри Диновиц го коспонзорирал за додавање на КОВИД-19 во задолжителните имунизации за одење на училиште, носејќи жолта значка која што на Евреите им било наредено да ја носат за време на нацистичкиот режим. Диновиц рекол дека „прикажувањето на свастики и жолти ѕвезди на Давид [...] било одвратно и навредливо“.
Во 2022 година тој истражувал и напишал извештај за еколошката историја на селото Сенека во Централниот парк. До 2024 година, продолжил да собира примероци за таксономски и флористички студии, предавал за техники за собирање растенија и го истражувал родот ''Persicaria'' од Северна Америка.
1.0.1 Њујорк Сити ЕкоФлора
Овој проект, во фаза на прототипирање до 2017 година, бил дизајниран да ги вклучи жителите на Њујорк во заштитата и зачувувањето на растителни видови на Њујорк. Проектот имал за цел да ги користи граѓанските научници за собирање и организирање на податоци поврзани со растенија, животни, габи и живеалишта во регионот. Овие податоци потоа ќе се синтетизирале со постојните збирки од историски природни науки и научни публикации. „Екофлората на Њујорк ќе биде онлајн, континуирана листа за проверка на растенија во реално време - првата што ќе ги поврзе растенијата во мрежата на животот во Њујорк - што ќе резултира со динамичен ресурс за планирање на зачувувањето, како и за жителите на Њујорк кои се добро информирани за важноста на урбаните екологии и кои можат да придонесат за нивна заштита.“
1.0.2 Флора во Централниот Парк
Еден од истражувачките проекти на Ата вклучувал документирање и собирање на секое природно растение во Централ Парк. Овој проект претставувал соработка помеѓу Њујоршката ботаничка градина, Конзерваторијата на Централ Парк и Одделот за паркови и рекреација на градот Њујорк. Целите на овој проект биле да се документира дивата флора на Централниот Парк и да се обезбеди ажуриран ботанички инвентар „за да се помогне во тековните програми за реставрација, конзервација, образование и рекреација и да се документира флората за научни, еколошки и конзерваторски студии“.
1.0.3 Инвазивна инфекција во подем: Corydalis incisa
Ата и други во Њујоршката ботаничка градина и Лоуер Хадсон ПРИСМ (едно од осумте партнерства за регионално управување со инвазивни видови во Њујорк) координирале тим од граѓани-научници за да документираат и да го отстранат Corydalis incisa, инвазивен вид во развој кој се наоѓал покрај реката Бронкс во округот Вестчестер, Њујорк и округот Бронкс, Њујорк.
2 Уметност
Родителите на Ата биле уметници, и тој бил вклучен во неколку проекти во заедницата поврзани со ботаниката и уметноста.
3 Избрана библиографија
* Ата, Делавер 2008. Нов вид на Acalypha (Euphorbiaceae: Acalyphoideae: Acalypheae) од Белизе и соседните Мексико и Гватемала. Brittonia 60: 185–189.
* Kikodze, D., M. Tavartkiladze, T. Svanidze, DE Atha (уредник на англиски текст). 2007. Растенија на Грузија. Теренски водич. Цигнис Сахелосно, Тбилиси, Грузија. 224 стр.
* Бриџвотер, СГМ, ДЈ Харис, К. Вајтфорд, АК Монро, МГ Пен, Д.А. Сатон, Б. Сејер, Б. Адамс, М. Балик, Д.Е. Ата, Ј. Соломон, Б. Холст. 2006. Прелиминарна контролна листа на васкуларните растенија од шумата Чикибул, Белизе. Edinb. J. Bot. 63: 269–321.
* Ата, ДЕ, Л. Ромеро и Т. Форест. 2005. Одредување на волуменот на кората кај Bursera simaruba во Белизе. Карипски журнал за наука. 41: 843–848.
* Atha, DE 2004. Polygonaceae. стр. 308–310 во Н. Смит, С.А. Мори, А. Хендерсон, Д. Стивенсон и С. Хилд (ур.), Цветни растенија на неотропските култури. Принстон Универзити Прес, Принстон.
* Ата, ДЕ 2004. Phytolaccaceae. стр. 292–294 во Н. Смит, С.А. Мори, А. Хендерсон, Д. Стивенсон и С. Хилд (ур.), Цветни растенија на неотропските култури. Принстон Универзити Прес, Принстон.
* Балик, МЈ, МХ Ни и ДЕ Ата. 2000. Контролна листа на васкуларните растенија во Белизе, со вообичаени имиња и употреби. Мемоари на њујоршката ботаничка градина 85: 1–246.
* Форд, ЛЈ, РЈ Хокинс, ДЕ Ата. 2009. Теренски водич за дивите цвеќиња во регионот Копер Кањон во Мексико. Издавачка куќа „Донинг Компани“, Вирџинија Бич. 160 стр.
* Atha, DE & W. Carr. 2010. Прв извештај за Persicaria hispida (Polygonaceae) од Северна Америка северно од Мексико (Тексас). J. Бот. Рез. Инст. Тексас 4 (2): 561–564.
* Reveal, JL и DE Atha. (2010). Нови комбинации и типизации кај Bistorta, Persicaria, Polygonum и Rumex (Polygonaceae). Brittonia 62: 243–263.
* Atha, DE, MH Nee & RFC Naczi. 2010. Persicaria extremiorientalis (Polygonaceae) е основана во флората на источните Соединети Американски Држави. Весник на Ботаничкото друштво Тори 137: 333–338.
* Ата, ДЕ, ЏД Мичел, СК Пел и ФР Камачо. 2011. Нов вид на Комокладија (Anacardiaceae) од Белизе и Гватемала. Brittonia 63: 370–374.
* Reveal, JL и DE Atha. 2012. 8. Persicaria (L.) Mill. Smartweed, стр. 236–250. во Cronquist et al. (ур.), Intermountain Flora. The New York Botanical Garden Press, Бронкс, Њујорк.
* Ата, Делавер 2012. Нови записи за васкуларниот растителен округ од Централен Тексас. Phytoneuron 2012-100: 1–3.
* Muñoz-Rodríguez, P., JM Cardiel & DE Atha. 2014. Acalypha подрод Linostachys (Euphorbiaceae, Acalyphoideae): глобален преглед. Фитотакса 166 (3): 199-221.
* Ата, ДЕ, ЈЛ Ревеал, КН Ганди. 2014. (2298–2299) Предлози за зачувување на Persicaria maculosa, nom. cons., наспроти Polygonum vernum и за отфрлање на името Polygonum subg. Dioctus (Polygonaceae). Таксон 63: 689–690.
* Ата, Д., Е. Фелисијано и А. Фелбер. 2014. Нови записи за васкуларни растенија во округот Бронкс, Њујорк. Phytoneuron 2014-87: 1–2.
* Ата, Д, ЈА Шулер и С. Лумбан Тобинг. 2014. Corydalis incisa (Fumariaceae) во окрузите Бронкс и Вестчестер, Њујорк. Phytoneuron 2014-96: 1–6.
* Инго, Л., Ј. Мошни, ВН Керимов, М. Хуцишвили, ДЕ Ата, РП Борис и Д. Кумоа. 2015. Екстрактите од смрека индуцираат калциумова сигнализација и апоптоза во клетките на невробластомот. Весник за фармацевтски и фармацевтски науки. 1: 1–7.
* Ланге, И., Ј. Мошни, К. Таманјан, М. Куцишвили, ДЕ Ата, РП Борис и Д. Кумоа. 2016. Екстрактот од Scrophularia orientalis индуцира калциумова сигнализација и апоптоза во клетките на невробластомот. Меѓународен журнал за онкологија 48: 1608–1616. .
* Ата, Д., Р. Алварез, Д. Физер, М. Федер, З. Ванг и Р. Кели. 2016. Gamochaeta pensylvanica (Asteraceae) е воспоставена во флората на Њујорк. Phytoneuron 2016-22: 1–4. Објавено на 3 март 2016 година. .
* Сајмон, Т., Ал-Шејх, Д. Ата и К. Фаул. 2016. Документација и волјата на капиталот. Хатје Канц. 200 стр.
* Ата, Д., Т. Форест, РФЦ Наци, МЦ Пејс, М. Рубин, ЏА Шулер и М. Ни. 2016. Историската и постоечката васкуларна флора на Њујоршката ботаничка градина. Brittonia 68: 245–277.