Мораво рокче

Мораво рокче — габа која расте на класјето на ’ржta и сродните житни и фуражни растенија. Потрошувачката на зрна или семиња контаминирани со структурата на преживување на оваа габа, ракчев склеротиум, може да предизвика ерготизам кај луѓето и другите цицачи.''C. purpurea'' најчесто ги напаѓа видовите како што се 'ржта (неговиот најчест домаќин), како и тритикале, пченица и јачмен. Тоа влијае на овесот само ретко.
1 Животен циклус
''Јадрото на рокчето'' наречено ''Sclerotium clavus'' се развива кога цветна трева или житни култури се инфицираат со аскоспор на ''C. purpurea''. Процесот на инфекција имитира зрно полен што расте во јајник за време на оплодувањето . Бидејќи инфекцијата бара пристап на габичната спора до стигмата, растенијата инфицирани со ''C. purpurea'' главно се вкрстуваат видови со отворени цветови, како што се 'ржта (''Secale cereale'') и Alopecurus.
Пролиферирачкиот габичен мицелиум потоа го уништува јајниците на растението и се поврзува со васкуларниот сноп првично наменет за хранење на семето во развој. Првата фаза на инфекција со рокче се манифестира како бело меко ткиво (познато како ''Sphacelia segetum'') кое произведува зашеќерена медлика, која често паѓа од заразените тревни цветови. Оваа медлика содржи милиони асексуални спори (конидии) кои се распрснуваат на други цветови од инсекти или дожд. Подоцна, ''Sphacelia segetum се'' претвора во тврд сув ''Sclerotium clavus'' во лушпата на цветот. Во оваа фаза, алкалоидите и липидите (на пр. рицинолеинска киселина) се акумулираат во Склеротиумот.
Кога зрелиот ''Sclerotium'' паѓа на земја, габата останува неактивна додека соодветните услови не ја активираат нејзината плодна фаза (почеток на пролетта, дождовниот период, потребата од свежи температури во текот на зимата итн.). 'Рти, формирајќи едно или повеќе плодни тела со глава и шип, различно обоени (налик на ситна печурка). Во главата, сексуалните спори во форма на нишки (аскоспори) се формираат во перитеција, кои се исфрлаат истовремено, кога цветаат соодветни тревни домаќини. Инфекцијата со рокче предизвикува намалување на приносот и квалитетот на произведеното жито и сено, а ако заразеното жито или сено се хранат со добитокот, тоа може да предизвика болест наречена ерготизам.
''Polistes dorsalis'', вид на социјални оси, се забележани како вектор на ширење на оваа конкретна габа. За време на нивното барање храна, честичките од габичните конидии се врзуваат за делови од телото на оваа оса. Како што ''P.dorsalis'' патува од извор до извор, ја остава габичната инфекција зад себе. Инсектите, вклучувајќи ги и мувите и молците, исто така се покажа дека носат конидии од видовите ''Claviceps'', но дали инсектите играат улога во ширењето на габата од заразени на здрави растенија не е познато.
2 Интраспецифични варијации
Раните научници забележале ''Claviceps purpurea'' на други Poaceae како ''Secale cereale''. 1855 година, Grandclement го опиша рокчето на ''Triticum aestivum''. Во текот на повеќе од еден век, научниците имаа за цел да опишат специјализирани видови или специјализирани сорти во видот ''Claviceps purpurea''.
*''Клавицепс микроцефала'' Тул. (1853)
*''Claviceps wilsonii'' Cooke (1884)
Подоцна научниците се обиделе да ги утврдат сортите домаќини како
*''Claviceps purpurea'' var. ''агропири''*''Claviceps purpurea'' var. ''пурпура''*''Claviceps purpurea'' var. ''spartinae''*''Claviceps purpurea'' var. ''вилсонии'' .
Молекуларната биологија не ја потврди оваа хипотеза, но издвои три групи кои се разликуваат во нивната еколошка специфичност.* Г1 - копнени треви на отворени ливади и полиња;
* Г2 - треви од влажни, шумски и планински живеалишта;
* G3 ( ''C. purpurea'' var. ''spartinae'' ) - солени барски треви (Spartina, Distichlis).
Морфолошки критериуми за разликување на различни групи: Обликот и големината на склеротијата не се добри показатели бидејќи тие силно зависат од големината и обликот на цвеќата домаќин. Големината на конидиите може да биде индикација но е слаба и треба да се внимава на тоа, поради осмотскиот притисок значително варира доколку спорите се забележани во медлика или во вода. Склеротичната густина може да се користи бидејќи групите G2 и G3 пливаат во вода.
Соединението на алкалоиди се користи и за диференцирање на соевите.
3 Опсег на домаќин
3.1 Pooideae
''Agrostis canina'', ''Alopecurus myosuroides'' (G2), ''Alopecurus arundinaceus'' (G2), ''Alopecurus pratensis'', ''Bromus arvensis'', ''Bromus commutatus'', ''Bromus hordeaceus'' (G2), ''Bromus inermis'',''Bromus marginatus'', ''Elymus recense''''['''','' (G1), ''Nardus stricta'', ''Poa annua'' (G2), ''Phleum pratense'', ''Phalaris arundinacea'' (G2), ''Poa pratensis'' (G1), ''Stipa'' .
3.2 Arundinoideae
''Danthonia'', ''Molinia caerulea''.
3.3 Chloridoideae
''Спартина'', ''Дистихлис'' (Г3)
3.4 Panicoideae
''Сетарија''
4 Епидемиологија
''Claviceps purpurea'' му е позната на човештвото одамна, а нејзиниот изглед се поврзува со екстремно студените зими кои биле проследени со дождливи извори. 
Склеротијалниот стадиум на ''C. purpurea'' што е забележлив на главите на ’рж и други такви зрна е познат како рокче. Склеротиите 'ртат во пролет по период на ниски температури. Температура од 0-5 Потребни се °C најмалку 25 дена. Неопходна е и вода пред студениот период. Поволните температури за производство на строма се во опсег од 10-25 °C. Поволните температури за раст на мицелиите се во опсег од 20-30 °C со оптимална температура на 25 °C.
Сончевата светлина има хромогено дејство врз мицелиумот со интензивно обојување.
5 Ефекти
Циклусот на болеста на габата рокче беше првпат опишан во 1853 година, но поврзаноста со рокче и епидемиите меѓу луѓето и животните беше пријавена веќе во научен текст во 1676 година Рокчевиот склеротиум содржи високи концентрации (до 2% од сувата маса) на алкалоидот ерготамин, комплексна молекула која се состои од прстен циклол-лактам добиен од трипептид поврзан преку амидна врска со дел од лизергинска киселина (ерголин) и други алкалоиди од групата ерголин кои се биосинтетизирани од габата. Рокчевите алкалоиди имаат широк опсег на биолошки активности, вклучително и ефекти врз циркулацијата и невротрансмисијата.
Ерготизам е името за понекогаш тешки патолошки синдроми кои ги зафаќаат луѓето или животните кои проголтале растителен материјал што содржи рокчев алкалоид, како што се зрна контаминирани со рокче. Монаси од редот на Свети Антониј Велики специјализирани за лекување на жртвите од ерготизам со мелеми кои содржат растителни екстракти за смирување и стимулирање на циркулацијата; биле вешти и во ампутации.  Вообичаеното име за ерготизам е „Оган на Свети Антониј“, во однос на монасите кои се грижеле за жртвите, како и за симптомите, како што се силно чувство на печење во екстремитетите. Овие се предизвикани од ефектите на рокчевите алкалоидите врз васкуларниот систем поради вазоконстрикција на крвните садови, што понекогаш доведува до гангрена и губење на екстремитетите поради сериозно ограничената циркулација на крвта.
Невротропните активности на рокчевите алкалоиди исто така може да предизвикаат халуцинации и придружно ирационално однесување, конвулзии, па дури и смрт. Други симптоми вклучуваат силни контракции на матката, гадење, напади и несвестица. Уште од средниот век, контролираните дози на рокче се користеле за да се предизвикаат абортуси и да се запре мајчиното крварење по породувањето. РОкчевите алкалоиди се користат и во производи како што е Кафергот (содржат кофеин и ерготамин или ерголин ) за лекување на мигренозни главоболки. Екстрактот од рокче повеќе не се користи како фармацевтски препарат. 
Рокчето не содржи диетиламид на лизергинска киселина (ЛСД), туку ерготамин, кој се користи за синтеза на лизергинска киселина, аналог на и претходник за синтеза на ЛСД. Згора на тоа, рокчева склеротијата природно содржи одредени количини на лизергинска киселина.
6 Култура
Декстрозен агар од компир, семки од пченица или овесно брашно се соодветни подлоги за раст на габата во лабораторија.
Земјоделското производство на Claviceps purpurea на 'рж се користи за производство на рокчеви алкалоиди.  Биолошкото производство на рокче алкалоиди се врши и со сапрофитски култури.
7 Шпекулации
Во текот на средниот век, труењето со луѓе поради консумирање на 'ржан леб направен од жито заразено со рокче било вообичаено во Европа. Овие епидемии биле познати како пожар на Свети Антониј, или ''ignis sacer''.
Гордон Васон предложил дека психоделичните ефекти се објаснувањето зад фестивалот на Деметра во Елевзинските мистерии, каде што иницираните пиеле кикеон''.''
Линда Р. Капораел во 1976 година тврдеше дека хистеричните симптоми на млади жени кои ги поттикнале испитувањата за вештерки во Салем биле резултат на конзумирање на ’рж загадена со рокче. Сепак, нејзините заклучоци подоцна беа оспорени од Николас П. Спанос и Џек Готлиб, по прегледот на историските и медицинските докази. Други автори исто така фрлија сомнеж дека ерготизмот бил причина за испитувањата на вештерките во Салем.
Големиот страв во Франција за време на револуцијата, исто така, некои историчари го поврзуваат со влијанието на рокчето. 
Британскиот автор Џон Григсби тврди дека присуството на рокче во стомакот на некои од т.н. праисториски култ на плодноста сличен на култот на Елевзинските мистерии на античка Грција. Во својата книга Беовулф и Грендел тој тврди дека англосаксонската поема Беовулф се заснова на сеќавање на задушувањето на овој култ на плодноста од страна на следбениците на Один. Тој наведува дека Беовулф, кој го преведува како ''јачмен-волк'', сугерира поврзаност со рокче кој на германски бил познат како „волкот на забот“. 
Избувнувањето на насилни халуцинации меѓу стотици жители на Понт Сент Еспри во 1951 година на југот на Франција, исто така, се припишува на ерготизам. Загинаа седум лица.
8 Поврзано
* Ерготизам
* Гламница