procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гласинац

Гласинац (Гласиначка Висорамнина и Гласиначко Поле) – висорамнина на подрачјето на општината Соколац во источниот дел на Република Српска, на планината Романија, со пространо поле со површина 22 км<sup>2</sup>, должина 7 км, на надморска висина над 800 метри.
Во далечното минато Гласинац бил распаќе на важни патишта кои ги спојувале долините на реките Босна и Дрина. Висорамнината се состои од пространи ливадаливади и пасиштепасишта, карактеристични за источниот дел на Босна, чие дно најчесто е составено од тврди непропусни стени. Гласиначката Висорамнина е опкружена со четинарски шуми и врвовите на Романија, Боговиќка Планина, Градина, Црн Врв, Копито, Кратељ.
На ова подрачје се наоѓаат и значајни археолошки наоѓалишта. Познато наоѓалиште се и средновековните некрополи, како што е некрополата во местото кое денес се вика Црквина, недалеку од раскрсницата Подроманија. По предание, тука имало црква со гробишта. Стеќците се со разновидни облици, а некои се со орнаменти.
Овде се одвивала Битката на Гласинац.
1 Археологија
Гласинац е археолошко наоѓалиште со европско значење, познато од крајот на 19 век. Истражувањето почнало 1886-1891 година на Гласиначо Поле, а подоцна било проширено до Прача и Дрина, па археолошкиот поим (гласиначко подрачје), е значително пошироко од географското. Евидентирани се околу 50 праисториски градини и повеќе од 1.200 тумулуси (гробни тумби), концентрирани во групи и некрополи, од кои најважни се: Талини, Лазини, Кусачи, Чаворини, Потпеќини, Читлук, Маравиќи, Плањи, Брезје, Илијак, Русановиќи, Госиња, Осово, Бранковиќи, Сјеверско, Претежен дел на тумулусите е истражен, а од градините ископувани се Кусачи, Кошутица, Кадиќа Брдо, Илијак, Лозник и некои други.
Истражувањата ги воделе Ѓорѓе Стратимировиќ, Ќиро Трухелка, Вејсил Ќурчиќ, и најмногу Фрањо Фиала, а во поново време Боривој Човиќ и Б. Говедарица.
1.1 Хронологија на наоѓалиштата
Хронологија на гласиначките наоди изработиле Алојз Бенац и Боривој Човиќ. Најстарото населување на Гласинац паќа во бакарното време. Потоа следат:
*Рано бронзено доба Гласинац I: 1800 до 1500 п.н.е.; населението се номадски сточари, со хетерогено потекло, прилично малубројни.
*Средно бронзено доба Гласинац II: 1500 до 1300 п.н.е. Населеноста е ретка, како и порано.
* Касно бронзено доба Гласинац III: 1300 — 800 п.н.е. доаѓа до стабилизација, се населуваат повеќе градини, а бројот на жители расте.
Најголемиот процут паѓа во железно време
* Гласинац IV: 800 до 500 п.н.е. и
* Гласинац V: 500 п.н.е. до 250 п.н.е. од кога потекнуваат најмногу градини и гробои и тогаш дефинитивно се кристализира гласиначката култура на железното доба.
По географското простирање таа многу поширока од гласиначкото подрачје бидејќи ја опфаќа и југозападна Србија, Источна Херцеговина и Црна Гора, а мати-културата во северна и средна Албанија всушност е јужна гранка на гласиначката култура.
Бунгур

Бунгур – дробена пченица или јадење од истата. Бунгурот се разликува од булгурот кај покрај дробењето на пченицата, се врши и подварување.
Бунгурот се добива со мелење на пченица во посебни рачни мелници. Една таква мелница е изложена во Најмалиот етнолошки музеј на светот.
Некогаш бунгурот се спремал често и скоро во секоја куќа. Се комбинирала со разни додатоци кои биле на располагање во куќата – сирење, зеленчук, пилешко или некое друго месо.
Денес ова јадење е скоро исчезнато од македонската трпеза, а под влијание на светските трендови се појавува булгурот кој се продава спремен во продавниците.
Во Национална класификација на духовното културно наследство, бунгурот е класифициран во „Јадења од житарици“.
1 Рецепт
Во денешни услови, љубителите на старите рецепти за дробење на пченицата ги користат модерните кујнски алатки.
Околу 200 грама пченица се дроби во блендер. Се запржува едно кромитче, се додава ситно сечкано морковче, пиперче и патлиџан. Се посолува и зачинува и се префрла во тава на оган. Доколку се става месо, се пропржува и мевцето. На крајот се додава дробената пченица, се полева со вода, се става во вжештена рерна и се остава да се пече додека не испари водата (како за ориз).
Џон Кразински

Џон Берк Кразински (|John Burke Krasinski, р. 20. октомври 1979 година во Бостон, Масачусетс, САД) е американски глумец и кинематограф. Добитник е на бројни награди и признанија, вклучувајќи четири номинации за Еми наградите и две награди од Здружението на филмски глумци. Во 2018 година списанието „Тајм“ го прогласи за еден од стоте највлијателни луѓе во светот.
Кразински постана познат по неговата улога како Џим Халперт во комедиската серија „Канцеларијата“ (2005-2013), проект на кој тој ја вршеше и улогата на продуцент и гостински режисер. Потоа тој го режираше и глумеше во драмскиот филм „Кратки интервјуа со грозни мажи“ (2009) и комедијата „Холарови“ (2016). Кразински беше еден од сценаристите, режисер и глумец во хоророт „Тивкото место“ (2018), кој беше добро прифатен кај критиката и оствари големи успеси во киносалите. Тој е протагонист и продуцент во трилер серијата „Џек Рајан“ (2018-денес), која е дистрибуирана од Амазон. За оваа улога Кразински беше номиниран за наградата на Здружението на филмски глумци за одличен настап на машки глумец во драмска серија.
Кразински се појавува и во филмовите: „Дозвола за брак“ (2007), „Валкана игра“ (2008), „Заминуваме“ (2009), „Комплицирано е“ (2009), „Нешто позајмено“ (2011), „Чудото“ (2012), „Ветена земја“ (2012), „Алоха“ (2015) и „13 часа: Скриените војници од Бенгази“ (2016). Неколкупати го позајмил својот глас во документари и анимирани филмови како „Шрек 3“ (2007) и „Универзитет за чудовишта“ (2013). Во 2013 година Кразински ја основа продуцентската куќа „Сандеј Најт Продакшенс“. Оженет е за англиската глумица Емили Блант со која имаат две ќерки.
Винсент Шу

Винсент Шу (|Vincent Sheu, р. 1. октомври 1990 година) е американски натпреварувач во брзо решавање на Рубикова коцка. Шу има поставено неколку светски рекорди, вклучувајќи ги дисциплини како најмалку потези и едно решавање на 2x2x2 коцка. Тој моментално е директор и делегат за Светската асоцијација за Рубикови коцки (|World Cube Association, WCA), преку која учествувал во организацијата на бројни државни и меѓународни натпревари. Претходно меѓу 2012 и 2015 година, Шу беше прв претседавач на Регулационата комисија за WCA заедно со Лукас Гарон. Во текот на неговиот мандат, правилникот за натпревари беше целосно ревидиран.
1 Личен живот
Шу живее во Саратога, Калифорнија, САД. Освен со решавање на Рубикова коцка, тој се занимава и со друштвен танц. Неговото образование е во областа на статистиката и молекулатната и клеточна биологија на додипломско ниво од Калифорнискиот универзитет во Беркли, а за постдипломски студии има степени по биоинженерство (од Беркли) и по право и компјутерски науки од Стенфордовиот универзитет.
Булгур

Булгур (арапски: برغل‎ bourghoul) – храна од жита направена од издробени, провриени зрна различни видови пченица, најчесто дурум (цврста). Потеклото му е од Средниот Исток.
1 Особини
Булгурот често луѓето го мешаат со бунгурот, дробената пченица, кој за разлика од булгурот не се проварува. Булгурот е вообичаена состојка која се користи во кујните на Блискиот Исток и Средоземјето.
Има лесен, оревест вкус.
Булгурот се разликува во зависност од издробеноста. Може да биде лесно, средно и екстра сомелен. Најквалитетен булгур е оној кој е сомелен до еднолична големина на честичките.
Булгурот е признат како цело зрно од страна на Американското одделение за земјоделство.
2 Употреба во кујна
Булгурот не изискува готвење, иако може да е дел од готвените јадења. Потребно му е само потопување во вода.
Грубиот булгур се користи за правење готвени јадења, додека средните и фините зрна се користат како житарки за појадок, салати како што се кисир, пилав, леб, како и за десертни пудинзи.
Кашата од булгур е слична на фрумент, испукана пченична каша која била основа на средновековната кујна.
Може да се користи и како додаток на други јадења на ист начин како тестенините или оризот. Некогаш луѓето го мешаат со ориз бидејќи има сличен изглед иако тесктурата е различна.
На Кипар е познат како „пуркури“ и се користи за подготовка на „κούπες“ (кои на кипарски турски се нарекуваат „булгур кофтеси“) и разни видови киба.
Апорофобија

Апорофобија (од шпанскиот ''aporofobia,'' и од старогрчкиот ''ἄπορος''''(á-poros) ='' без ресурси, сиромашни и ''φόβος''''(Фобос) ='' страв) — страв од сиромаштија и од сиромашните луѓе. Тоа е одвратност и непријателство кон сиромашните луѓе, без ресурси или кои се беспомошни.
Концептот на апорофобијата е измислен во 1990-тите години од филозофот Адела Кортина, професор по етика и политичка филозофија на Универзитетот во Валенсија, да се разликува овој став од ксенофобија, што се однесува само на отфрлање на странци и расизам, што е дискриминација според етничките групи. Разликата помеѓу апорофобијата и ксенофобијата или расизмот е во тоа што социјално не постои дискриминација или маргинализација на имигранти или припадници на други етнички групи кога овие луѓе имаат средства, економски ресурси и/или социјална и медиумска релевантност.
1 Библиографија
* Кортина, Адела (2017). ''Aporofobia, el rechazo al pobre''. Barcelona: Paidós.
Културно наследство на Македонија во Општина Долнени

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Долнени според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Долнени, Дебреште, Археолошко наоѓалиште „Градиште“
2, Општина Долнени, Локвени/Житоше, Црква „Св. Атанасиј Житошки“
3, Општина Долнени, Зрзе, Зрзески манастир
4, Општина Долнени, Зрзе, Црква „Св. Никола“
5, Општина Долнени, Костинци, Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
6, Општина Долнени, Небрегово, Спомен-дом „Блаже Конески“
7, Општина Долнени, Слепче, Црква „Св. Никола“
Меѓународна ромска унија

Меѓународна ромска унија (ромски: ''Romano Internacionalno Jekhetanipe'') — организација активна за правата на ромскиот народ. Нејзиното седиште е во Прага .
Меѓународната ромска унија е основана на вториот Светски ромски конгрес во 1978 година. Нејзините претседатели ги вклучуваат Станислав Станкиевич, Емил Чука и пред него Рајко Чуриќ, кој ја извршувал оваа функција повеќе години. Шпанската организација Унија Романи е поврзана со Меѓународната унија на Ромите.
1 Членство
Меѓународната ромска унија има организации-членки во следниве земји:.
2 Структура
Меѓународната ромска унија се состои од четири тела: Конгрес, Парламент, Президиум, Суд на правда.
3 Институционални врски
Меѓународната ромска унија има институционални врски со: - Советот на Европа . - ОБСЕ (ОДХИР). - УНХХР . - ООН - ЕРТФ . ИРУ има меморандум за разбирање и соработка со Министерството за надворешни работи на Чешката Република и другите земји со цел „континуирано подобрување на состојбата и животните услови на Ромите.
4 Поврзано
* Меѓународен ден на Ромите
Прстенот на Ифланд

Прстенот на Ифланд - прстен украсен со дијаманти, со портрет на Август Вилхелм Ифланд - истакнат германски актер, драматичар и театарски режисер од крајот на 18-ти и почетокот на 19 век. Носителот, или носител на „Прстенот на Ифланд“, се смета за „најзначајниот театарски глумец што говори на германски јазик, според мислењето на претходниот добитник кој по своја волја му го предал за следниот период“,.
1 Носители на прстенот
Носител на прстенот, Роден, Починат, Времетраење, Националност
Ифланд, Август Вилхелм, 19 април 1759, 22 септември 1814, −1814, Прусија
Лудвиг Девриент, 15 декември 1784, 30 декември 1832, 1814–1832, Прусија
Емил Девриент, 4 септември 1803, 7 август 1872, 1832–1872, Саксонија / Германија
Теодор Деринг, 9 јануари 1803, 17 август 1878, 1872–1878, Прусија / Германија
Фридрих Хасе, 1 ноември 1827, 17 март 1911, 1878–1911, Прусија / Германија
Алберт Басерман, 7 септември 1867, 15 мај1952, 1911–1952, Германија
''Интеррегнум'', 1952–1954
Вернер Краус, 23 јуни 1884, 20 октомври 1959, 1954–1959, Германија / Австрија
Јозеф Мајнрад, 21 април 1913, 18 февруари 1996, 1959–1996, Австрија
Бруно Ганц, 22 март 1941, 16 февруари 2019, 1996–2019, Швајцарија
Јенс Харцер, 14 март 1972, 2019–, Германија
Прва македонска кошаркарска лига 1993/94

Прва македонска кошаркарска лига 1993/94, или А-1 Мак Партнер лига поради спонзорски причини, ― 2. издание на Првата македонска кошаркарска лига. Во оваа сезона првак бил Годел Работнички.
1 Учесници
1.1 Екипи
Екипа, Град, Сала
Алумина, Скопје
Вардар, Скопје
Годел Работнички, Скопје, Градски Парк
Гостивар, Гостивар, Младост
Жито Вардар, Велес, Гемиџии
Кочани Деликатес, Кочани, Кочани
Македонија 91 Интерекс, Струмица, Парк
МЗТ Хепос, Скопје, Јане Сандански
Младост Металец, Битола, Младост
Неметали Огражден, Струмица, Парк
Тиквеш, Струмица, Парк
1.2 Персонал
Екипа, Главен тренер, Капитен
Годел Работнички, Александар Књазев, Јорданчо Давитков
Гостивар, Благој Печалов
МЗТ Хепос, Лазар Лечиќ, Милан Медиќ
Кочани Деликатес, Ѓорѓи Ситновски
1.3 Тренерски смени
Забелешка: Оваа тебела е нецелосна
Екипа, Во заминување, Заминување од функција, Во доаѓање, Пристигнување на функција
Претсезонски
Сезонски
Кочани Деликатес, Димитар Маневски, Ѓорѓи Ситновски
2 Прва лига
Екипи кои продолжиле во доигрувањето
Место, Екипа, Победи, Порази, КошРазлика, Бодови, Забелешка
1, Кочани Деликатес
2, Годел Работнички
3, МЗТ Хепос
4, Неметали Огражден
5, Македонија 91 Интерекс
6, Гостивар/Вардар
7, Гостивар/Вардар
?, Алумина
?, Жито Вардар
?, Младост Металец
?, Тиквеш
Извор:
3.1 Резултати
19. коло
Гостивар - Кочани Деликатес 70:68
3 Доигрување (втора лигашка фаза)
3.1 Резултати
1. коло
Македонија 91 Интерекс - Кочани Деликатес 67:84
Неметали Огражден - МЗТ Хепос 66:85
2. коло
Неметали Огражден - Кочани Деликатес 68:74
МЗТ Хепос - Годел Работнички 85:81
3. коло
Кочани Деликатес - Гостивар 126:93
Македонија 91 Интерекс - МЗТ Хепос 61:71
4. коло
МЗТ Хепос - Кочани Деликатес 71:63
4 Разигрување
Победник воПрвата лига 1993/94
Работнички 2. титула
5 Поврзано
* Куп на Македонија 1994
* Втора македонска кошаркарска лига 1993/94
Сигма Лебед

Сигма Лебед — ѕвезда син суперџин во северното соѕвездие Лебед. Со привидна величина од 4,2 и е припадник на ѕвезденото здружение Лебед OB4 и се наоѓа на растојание од 3.300 светлосни години од Земјата.
Поради својата местоположба на галактичкиот диск, набљудувањето на σ Лебед е попречено од меѓуѕвездената прашина и е зацрвенета со величина од 0,2 и од оваа причина нејзината величина е намалена за 0,6 при видливите бранови должини. Кога ќе се земе сето ова предвид, нејзината сјајност е за 50.000 пати поголема од онаа на Сонцето.
Спектралната нализа на ѕвездата покажала едновремено постоење во фотосферата на Si<sub>II</sub> и He<sub>I</sub> линии, со периодична променливост. Периодичноста е пресметана и има вредност од 1,59 часа во сите три линии што може да е резултат на ѕвезденото осцилирање. Не е забележана јасна промена на сјајноста.
Зета Лебед

Зета Лебед (ζ Лебед, ζ Cyg) — двојна ѕвезда во соѕвездието Лебед. Има привидна величина од 3,26 и оддалечена е 143 светлосни години (44 парсеци) .
Главната составница, ζ Лебед A е џиновска ѕвезда од спектрален тип G8 IIIp. Најверојатно е дека се работи за џин во облик на црвена грутка, што е ѕвезда во напредна фаза која започнала со соединување на јадрениот хелиум. Има трипати поголема маса од Сонцето и 5 пати поголем полупречник. Зрачи 112 пати посјајно од Сонцето од нејзината надворешна атмосфера, при делотворна температура of 4,910 K. Дава жолтеникав сјај од типот G.
Втората составница, ζ Лебед B е бело џуџе од типот DA4.2. Двете ѕвезди се вртат една околу друга, правејќи цел круг на секои 6.489 дена (17,8 години), при занесување од 0,22. Белото џуџе не е непосредно видливо, но се проценува дека има привидна величина од 13,2.
Зета Лебед во атмосферата изобилува со бариум и други тешки елементи, што ја чини т.н. „благобариумска ѕвезда“. Овие елементи се синтетизираат од другиот член на двоецот кога минува низ фазата на асимптотската гранка на својот развој, а потоа се ифрлаат во ѕвездениот ветер и се насобират во тековната главна составница. Преда да се здобие со оваа дополнителна маса, Зета Лебед имала околу 2,5 пати поголема маса од Сонцето, додека пак поразвиената AGB-ѕвезда имала три Сончеви маси.
Генерален директорат за минерално истражување и експлоатација

Генерален директорат за минерално истражување и експлоатација на Турција (турски: ''Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü'', попознат како ''MTA'') — научна институција основана од Министерството за енергетика и природни ресурси на 14 јуни 1935 година.
МТА спроведува геолошки и геофизички истражувања низ цела Турција, со цел да ги истражи природните ресурси, како нафтените и енергетските суровини. Институцијата има 6 оддели со многу различни лаборатории за анализи, 12 окружни канцеларии и еден објект за обука на геолози и геофизички инженери во Анкара. Освен што се фокусира на теренска работа за рударски истражувања, МТА има и објекти за далечински сензори уште од 1975 година. Одделот за далечински сензори работи под одделот за истражување за геофизика на МТА и ТУБИТАК има соработка уште од раните 1970-ти.
МТА го објавува Билтенот за минерални истражувања и истражувања двапати годишно од 1936 година. Трудовите се објавуваат на англиски и турски јазик од 1950 година и се дистрибуираат низ целиот свет.
12-та германска армија

12-та германска армија била една од германските армии кои учествувале во Втората светска војна.
Ја сочинувале 19 дивизии од кои 5 оклопни, 3 моторизирани, 8 пешадиски и 3 ридски. Сите овие дивизии биле групирани во Југозападна Бугарија а со дел и во Романија и имале за цел едновремен напад на Југославија и Грција.
1 Историја
Германската 12-та армија била формирана на 13 октомври 1939, на чело со генералот Вилхелм Лист. На почетокот била ангажирана на дефанзивни задачи долж линијата Зигфрид, а во 1940 година била вклучена во нападот и окупацијата на Франција. Подоцна, таа година, била преместена во Кралството Романија, со цел припрема за офанзива на Балканот.
Во февруари 1941, со договор помеѓу фелдмаршалот Лист и бугарскиот генералштаб бил овозможен премин на германските трупи. Ноќта на 28 февруари единиците на германската армија ја преминале реката Дунав и навлегле во Бугарија, каде се распределиле на стратешки позиции.
На 6 април, единиците на 12-та армија учествувале во инвазијата на Југославија и Грција. Прва капитулирала Југославија, а Грците после шестмесечна борба со Италијанците не биле во состојба да се спротивстават на 15-те дивизии на 12-та армија, од кои четири биле оклопни.
12-та армија станала Армиска група E (''Heeresgruppe E'') на 1 јануари 1943.
2 Команданти
* Генерал Вилхелм Лист 13 октомври 1939 - 29 октомври 1941 година
* Генерал Валтер Кунце 29 октомври 1941 - 2 јули 1942 година
* Генерал-полковник Александер Лер 30 јули 1942 - 31 декември 1942 године
* Генерал Валтер Венк 10 април 1945 - 7 мај 1945 година
3 Поврзано
* Априлска војна
Ро Лебед

Ро Лебед — жолтеникава ѕвезда во северното соѕвездие, Лебед. Може да се забележи со голо око како ѕвезда со привидна ѕвездена величина од 4,02. Измерената годишна паралакса е 26,39 лачни милисекунди, што пак дава растојание од околу 124 светлосни години. Се оддалечува од Сонцето со радијална брзина од +6,88. Оваа ѕвезда е член на групацијата наречена тенок диск дел од галаксијата Млечен Пат.
Станува збор за развиена џиновска ѕвезда од тип G со проценета старост од 660 милиони години и ѕвездена класификација . Додавката укажува дека во спектарот постои мало зголемување на присуството на железо во надворешната атмосфера. Нејзината маса е за 2,16 пати поголема од Сончевата маса и има полупречник 7,81 пати поголем од Сончевиот полупречник. Ѕвездата зрачи со сјај 37 пати поголем од Сончевата сјајност од зголемената фотосфера при делотворна температура од 5.100 K.
Ро Лебед е сјаен рендгенски извор со сјајност од . Поседува површинско магнетно поле со максимална јачина од .
Француски Роми

Француски Роми, познати по употребата на француски јазик како ''гитанс'', ''цигани'' или ''манучи'' — етничка група која потекнува од Северна Индија. Не се познати точниот број на Роми во Франција - проценките варираат од 20 000 до 400 000 жители. Според овие проценки, најмалку 12,000 Роми живеат во неофицијални урбани кампови низ целата земја, при што француските власти честопати се обидуваат да ги затворат. Во 2009 година, француската влада испрати повеќе од 10,000 странски Роми назад во Романија и Бугарија.
Архитектурцентрум - Виенa

Архитектурцентрум Виенa ( АЗ В ) е музеј во Виена, во Музејската четврт. Замислен е како центар за изложби, настани и истражувања на архитектурата и сродни области, особено архитектурата и урбанистички дизајн од XX и XXI век. Тој е национален музеј за архитектура на Австрија.
1 Активности
Во постојаната изложба „Австриската архитектура во XX и XXI век“ е прикажана историјата на австриската архитектура од 1850 година до денес. Променливите изложби ја претставуваат модерна архитектура, со акцент за новите перспективи во архитектонските случувања.
Преку низа настани и активности, архитектурата е претставена како „културна дисциплина, секојдневен феномен и комплексен процес“.
Овие настани вклучуваат и професионални презентации и семинари, стручни работилници, детски работилници, публикации и годишниот конгрес за архитектура во Виена.
Во рамките на музејот постои и центар за документација и истражување во кој е и специјализирана библиотека со 27.000 специјализирани публикации, како и база на податоци за архитектура, лексика, архива и колекција во врска со архитектурата на XX и XXI век.
2 Историја
Центарот е основан во 1993 година како непрофитна организација. Тоа произлезе од соработката помеѓу националната влада на Австрија и градот Виена, а заеднички ја водат Федералното Министерство за образование, уметност и култура и канцелариите за култура и урбан развој во Виена.
По осум години на привремени локации Архитектурцентрум Виенa, АЗ В се пресели на сегашната локација во 2001 година. Има на располагање околу 1.000 m изложбен и деловен простор, со организирање на над 150 изложби, 300 настани и 600 архитектонски екскурзии во првите 15 години.
Карлсплац

Карлсплац — станица на - ВУБ линија-1, ВУБ линија-2, и ВУБ линија-4 на виенското метро. Отворена е во 1978 година.
Со 233.000 патници на ден (заклучно со 2011 година), подземната станица Карлсплац е една од најпопуларните во Виена.
Со изградбата на подземната станица Карлсплац, формиран е и контролен центар, потребен за следење на работата на метрото. Постојаното проширување на трасата на мрежата и новите задачи за набудување, го довле контролниот центар Карлсплац до границите на неговите максимални можности. Од 2006 година, ова било преселено и со изградба на нова зграда на метрото, станица во Ердберг.
1 Историја
Станицата Карлсплац (на германски: Alte Stadtbahnstation Karlsplatz) порано била станица на железничката пруга во центарот на Виена. Зградите над нивото на Карлсплац се позната архитектурата во стилот „Југендстил“. Тие биле создадени од архитектот Ото Вагнер, кој бил главен консултант на Виенската транспортна комисија, за разлика од другите градски железнички станици, таа била направени од челична конструкција и мермерни плочи во внатрешноста.
Станицата била отворена за употреба во 1899 година. Откако делови од градската железница биле претворени во метро, било решено да се урнат двете згради, но подоцна биле заувани. Деловите од станицата биле демонтирани, санирани и повторно поставени на два метри повисоко. Денес едната од зградите се користи за изложби како дел од музејот на Виена со влез во метрото, а другиот се користи за кафеана.
2 Уметност
Во станицата работеле и свои дела оставиле познатите уметници:
* „Пи“ од Кен Лум.
* Повторно инсталирање на Питер Коглер
* „Дует на коли“ од Ернст Фридрих и Елеонор Фридрих
H I-подрачје

H I-подрачје — облак во меѓуѕвездената средина сочинет од неутрален атомски водород (HI), покрај месното изобилство од хелиум и други елементи. (H е знакот за водород, а I означува неутрален атом. Овие подрачја не оддаваат видлива светлина (освен во спектралните линии од други неводородни елементи) туку се распознаваат по подрачјето на спектралната линија 21 см (1.420 MHz). Оваа линија има многу ниска веројатност за преод, така што потребни ѝ се многу големи количества водорден гас за да биде видлива. Во јонизациските предници, каде H I-подрачјата се судираат со јонизиран гас во ширење (како H II-подрачје), второспоменатото сјае посилно отколку вообичаено. Степенот на јонизација во H I-порачје е многу мал, со околу 10<sup>−4</sup> (т.е. една честичка на 10.000). При типичен меѓѕвезден во галаксиите како Млечниот Пат, H I-подрачјата се најустојчиви при температури или под 100 или над неколку илјади келвини; гасот помеѓу овие температури се загрева и лади многу бргу, постигнувајќи еден од устојчивите температурни режими. Во рамките на една од овие фази, гасот обично се смета за изотермен, освен кога е близу H II-подрачје во ширење. Близу ова подрачје, и во густо H I-подрачје, тоа е одвоено од непореметеното H I-подрачје со ударна предница и од H II-подрачјето со јонизирачка предница.
1 Нагледна претстава
Нагледна претстава за H I-оддавањата се добива со радиотелескоп, утврдувајќи ја структурата на спиралните галаксии. Се користи и за добивање на слика за гравитациските пореметувања помеѓу галаксиите. Кога се судираат две галаксии, материјалот се развлачува од нишките, овозможувајќи им на астрономите да го одредат правецот на движење на овие галаксии.
H I-подрачјата делотворно впиваат фотони кои се достатно енергетски да го јонизираат водородот, за што се потребни 13,6 електронволти. Ваквите подрачја се сеприсутни во Млечниот Пат; Локмановата Дупка е една од малкуте празнини преку кои може јасно да се набљудуваат далечните објекти при крајноултравиолетови и благорендгенски бранови должини.
2 Поврзано
* H II-подрачје
* GW 123.4-1.5
Македонско радио 3

Македонско радио - Радио 3 или само Радио 3 — третата програма на Македонското радио кое е во склоп на Македонската радио-телевизија. Започнало со работа во 1976 годнина. Од 2002 година емитува програма на јазиците на заедниците во Македонија.
Вук Анѓелиќ и Банот Задранин

Вук Анѓелиќ и банот Задранин (српски: ''Вук Анђелиһ и бан Задранин'') - српска епска (јуначка) песна. Оваа верзија на песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од татко му Стефан.
1 Содржина
Банот од Задар го држел Милутин в затвор веќе девет години. Кога Милутин го замолил банот да го ослободи, тој му побарал голем откуп, вклучувајќи ги и три коња. Тогаш, Милутин му испратил писмо на својот брат Вук Анѓелиќ, молејќи го да го обезбеди откупот. Вук ги набавил бараните нешта, но никако не можел да ги обезбеди коњите кои ги барал банот. Затоа, тој се преправил како просјак и отишол во дворот на банот каде ги грабнал неговите два сина од колевката и избегал. Кога слугинката му ја раскажала случката, банот веднаш се сетил за кого се работи и му напишал писмо на Вук Анѓелиќ, молејќи го да му ги врати децата. Вук се согласил, но банот морал да го ослободи Милутин и да му исплати големо богатство.
2 Осврт кон песната
Вук Анѓелиќ е опишан како човек со „темни мустаќи, а крваво око; каде ќе погледа, со окото сече - како молња од темен облак“. Тој се провлекува нечујно „од трн до трн“ и „од грмушка до грмушка“. Со крпената торба и со дреновиот стап на рамото, тој ја отсликува народната сила која во секоја прилика умее да си го пробие патот.
Дресер на желки

''Дресер на желки'' (турски: ''Kaplumbağa Terbiyecisi'') е слика на Осман Хамди-бег, насликана во 1906 и 1907 година (две верзии). Во 2004 година била продадена за 3,5 милиони американски долари и во моментов е прикажана во Музејот Пера во Истанбул.
Сликата ''Дресер на желки'' од Хамди-бег е сатира која на алегориски начин ги прикажува бавните и неефикасни обиди на Отоманското Царство за општествени реформи.
На сликата е прикажан еден постар човек во традиционална отоманска верска носија а во рацете држи кавал со кој се обидува да ги „дресира“ желките за да бидат побрзи.
1 Историски контекст
Хамди-бег ја создал сликата во време на големи социјални и политички превирања во Отоманското Царство. Реформите воведени од султанот Абдулхамид Втори се покажале неефикасни.
Отоманското Царство, која сè уште опфаќала делови од Балканскиот Полуостров, делови од Северна Африка, Анадолија и Левант, и голем дел од Арапскиот Полуостров на крајот на XIX век, била под сериозна закана и од растечката моќ и подемот на национализмот под Отоманското Царство ,и од упадите на странските сили што на крајот ќе резултира со поделба на царството во Првата светска војна.
Иако во тоа време не била разбрана и протолкувана, сликата со нејзината симболика, постигнала поголемо значење во следните децении, најавувајќи ја Младотурската револуција од 1908 година.
Пеќска патријаршија

Пеќската патријаршија е историска јужнословенска црква основана во Скопје на 16 април 1346 година (Велигден) од страна на царот Стефан Душан со поддршка на патријархот на Трново (Велико Трново), архиепископот охридски и монашкото братство на Света Гора.
Старата епархија на Рас (Стари Рас) на Охридската архиепископија е подигната во Патријаршија со цел конечно да се христијанизираат Србите во Босна и да се намали влијанието на нивното Богомилство. Катедралата е подигната во Пеќ, па оттука и името на црквата.
Убиството на Душан Јовановиќ

Душан Јовановиќ било 13-годишно етничко ромско момче од Белград, СР Југославија, кое било убиен на 18 октомври 1997 година од страна на две 17-годишни скинхеди. Тој бил претепан до смрт на улицата ''Београдска'' во центарот на Белград додека одел од семејниот дом во блиската продавница за храна. Единствената причина за убиството било ромското потекло на Јовановиќ.
1 Настан
Душан Јовановиќ бил 13-годишно момче кое живеело со семејството на улицата ''Београдска'' кај плоштадот Славија во Белград. Вечерта, на 18 октомври 1997 година, неговиот татко Александар му дал пари на момчето и го испратил во близу самопослуга за да купи Кока-Кола. На патот до продавницата, Душан бил нападнат од двајца членови на екстремно десничарското движење на скинхедите. Откако го препознале неговото ромско потекло, му наредија да им ги даде парите пред да ги фрли на земја, да го удрат со метални чизми и да го удрат со скршено парче од олук. Јовановиќ починал поради скршен врат. Единствената причина за нападот беше очигледното ромско потекло на Јовановиќ.
Александар Јовановиќ започнал да го бара својот син. На крајот го пронашол телото на Душан покриено со крв, лежејќи на скалила.
2 Апсење и судење
Полиција брзо ги идентификувала двајцата убијци кои биле 17 годишните Милан Чујиќ и Иштван Фендрик од Земун. Во март 1998 година, Белградски окружен суд ги казнил двајцата на тогаш максималната казна за малолетници: 10 години во казнено-поправен дом за малолетници. Тие биле пратени да ја опслужуваат нивните казни во поправниот дом во Ваљево. Нивните казни биле подоцна намалени од судот. Фендрик бил ослободен од затворот на 1 април и Чујиќ на 30 април 2004 година.
Додека биле во затвор, Фендрик бил интервјуиран од списанието НИН неделно или член на хулиганите кои го поддржувале ФК Рад (како што било шпекулирано во медиумите). Сепак, тој признал дека тој бил под влијание од крајната десничарска политика за време на убиството. Фендрик покажал каење за време на интервјуто, и исто така откако бил ослободен. Чујиќ изјавил јавно дека не чувствува каење.
3 Епилог
Душан бил закопан два дена по убиството, и стотици луѓе присуствувале на неговиот погреб. Скоро по трагедијата, семејстовото на Јовановиќ се преселило во друга куќа во населбата Миријево во Белград. Неговата мајка се самоубила во јули 2015 година после претходен неуспешен обид. Сестрата, Кристина, родена три години по смртта на Душан, рекла дека нивната мајка „никогаш не можела да прифати дека нејзиниот син го нема“, и дека изразила желба да биде со него на неговиот роденден (1 август). Александар Јовановиќ, таткото, исто така претрпел неколку срцеви напади и нервни слома, и починал на крајот на 2016 година.
На 10 годишнината на убиството, 18 октомври 2007, српскиот претседател Борис Тадиќ посветил спомен плоча за Јовановиќ на улица „Београдска“ на куќата број 33, каде што момчето било убиено.
Халил Паша (сликар)

Халил Паша (1857, Истанбул - август, 1939, Истанбул), бил турски сликар и наставник по уметност. Тој беше еден од првите импресионисти во Турција.
1 Животопис
Неговото семејство потекнувало од Родос, а неговиот татко Селим, бил еден од основачите на Турската воена академија.
Како и многу турски уметници од крајот на XIX век кои се стремеле кон западното сликарство, најпрвин, тој го добил своето образование за ликовната уметност во военото училиште за инженерство, денес познато како Истанбулскиот технички универзитет.
По дипломирањето, вообичаено било студенти да станат наставници во воените училишта, но тој инсистирал да ги продолжи студиите во Париз. Во 1880 година, неговиот татко конечно се согласи, при што тој поминал осум години работејќи во ателјето на Жан-Леон Героме.
Своето прво ликовно претставување го имал на Светската изложба во 1889 година каде што освои медал. Кога се вратил во Турција, тој сепак станал учител во воено училиште.
Во 1906 година, тој ја добил титула „Паша“. Две години подоцна, сепак, на почетокот на Втор уставен период, тој заминал во пензија со чин полковник а продолжил да работи како професор по ликовна уметност во училиштето - Училиште за ликовни уметности и занаети, денес Мимар Синан универзитет за ликовни уметности.
За време на Турската војна за независност, тој отишол во Египет на покана на Абас Ḥилми Паша.
2 Селектирани дела
Од Музејот Сакип Сабанчи, Истанбул.
Македонско радио Сат

Македонско Радио Сат (познато како Радио Македонија) — радио станица на Македонската радио-телевизија. Радиото се емитува преку среднобрановиот предавател Овче Поле помеѓу 19 и 5 часот секоја вечер на честота од 810 kHz. Исто така, програмата е достапна преку сателит и на мрежното место на МРТ.
Џанет Јелен

Џанет Луиз Јелен (|Janet Louise Yellen, р. 13. август 1946 година во Њујорк, Њујорк, САД) е американски економист на институтот „Брукингс“. Јелен беше претседавач со Системот на федералните резерви на САД од 2014 до 2018 година. Таа дојде на таа позиција од местото на потпретседател на Системот (2010-2014 година). Претходно таа беше претседател и главен извршен директор на Федералната резервна банка во Сан Франциско, Калифорнија, САД. Ги има извршувано и задачите на претседавач на советот за економија при Белата Куќа за време на претседателот Бил Клинтон, а беше и професор по бизнис на Школата за бизнис „Валтер А. Хаас“ при Калифорнискиот универзитет, Беркли.
Јелен беше номинирана од претседателот Барак Обама да го наследи Бен Бернанки како претседавач со Системот на федералните резерви на САД. На 6. јануари 2014 година, американскиот сенат ја потврди оваа номинација. Оваа значајна одлука одекна во јавноста и Јелен положи заклетва на 3. февруари 2014 година со што постана првата жена која ја имала оваа позиција. Таа ја вршеше улогата на претседавач до 3. февруари 2018 година. Освен бројните успеси и придонеси во областа на економијата, Јелен е запаметена и по отстранувањето на многу родови пречки како жена во нејзината професија.
Бедри Рахми Ејубоглу

Бедри Рахми Ејубоглу (1911 – 21, септември,1975) беше турски сликар и поет.
1 Животопис
Бедри Рахми Ејубоглу е роден во 1911 година во Гореле на Црното Море. Тој бил второ дете во семејството. Неговиот постар брат, Сабахатин Ејубоглу, бил познат писател, а неговата помлада сестра, Муала Ејубоглу, била една од првите архитекти која работела во доменот реставрацијата. Таа била добро позната по својата работа во Палатата Топкапи во Истанбул.
Поради позицијата на татко му како гувернер, тој живеел во различни делови на Турција, средно училиште завршил во Трабзон. Во 1929 година пресели во Истанбул и се запишал на Академија за ликовни уметности во Истанбул.
Тој ја напушти Академијата привремено во 1931 година, заминувајќи да студира во Франција заедно со својот брат. Учал француски јазик во Дижон, а подоцна и во Лион.
Бедри Рахми студирал во студиото на Андре Лохте во Париз, каде ја запознал својата идна сопруга Ернестине Летони.
Подоцна се вратил во Турција, ги завршил студиите и се стекнал со диплома во 1936 година. Во 1937 година, бил вработен во Академијата како асистент и преведувач на Леополд Леви. Ејџоглу останал во Академијата до неговата смрт во 1975 година.
2 Творештво
Неговата прва самостојна изложба ја отворил во Букурешт во Галеријата Хасефер во 1935 година. Изложбата ја организирала неговата идна сопруга Ернестин. Бедри Рахми бил многу плоден уметник; ги насликал фреските во „ресторанот Лидо“ во Истанбул (1943), завесата во Операта во Анкара (1946). Тој беше испратен од владата во Едрене во 1938 година во Çорум и Искилип во 1942 година. Тоа бил период што значел пресврт во неговата сликарска кариера.
Работел големи мозаици и слики, познати му биле делата за Експо 58 - Саемот во Брисел во 1958 година, каде што добл прва награда .
Тој бил член на ликовната група Д а ја основал Група од 10 за млади сликари.
Создал бројни и големи мозаични композиции кои се монтирани во Истанбул во болници, хотели.
Автор е и на познатиот витраж поставен во Амбасадата на Турција во Бон, Германија.
На едно од подоцнежните патувања во Париз бил воодушевен од изложбата на африканската уметност. Таа го инспирирала да создава циклуси на дрворез .
Во 1960 година бил поканет во САД од Рокфелер Фондација и Фондација Форд. Тој исто така бил гостин професор на Универзитетот во Калифорнија, Беркли.
Негово дело е дел од колекцијата на музејот на модерната уметност. во Њујорк . Бројни дела може да се најдат во музеите во САД, Европа и Турција . ,
3 Писателска дејност
Покрај својата работа на Академијата за ликовни уметности, тој создал и писателска кариера , пишувајќи ликовни огледи објавувани во списанија и дневни весници .
Неговата прва поетска збирка ја објавил во 1941 година - „Писмо до творецот“. Неговата втора збирка „ Црница “ била објавена во 1948 година . Други поетски книги:
*„Сол “ 1952
*„Сите во едно“, 1953
*„Четирите“, 1956
*„Црница 69“, 1969
*„Дол Карабакир Дол“, 1974
*„Јас живеев“, 1977
*„Турд“
Ета Лебед

Ета Лебед (η Лебед, η Cygni) — ѕвезда во соѕвездието Лебед. Видлива е за голото око, со привидна величина од 3,889. Лежи долж главниот труп на соѕвездието, некаде на средината помеѓу ѕвездите Гама Лебед и Албирео. Судејќи според годишното паралаксно поместување од 24,17 лмс, се наоѓа на растојание од 135 светлосни години од Сонцето.
Со старост од 3,3 милијади години, ова е развиена џиновска ѕвезда во облика на црвена грутка од класата K0 III. Тековно се наоѓа на хоризонталната гранка и создава енергија по пат на јадрено соединување на хелиум во јадрото. Има 1,59 пати поголема маса од Сонцето и се проширила на 11 Зрачи 52,5 пати поголема сјајност од нејзината надворешна атмосфера, при делотворна температура од 4.783 K.
Ета Лебед има пет визуелни придружнички, од кои само составницата B е физички поврзана. Оваа ѕвезда со величина 12,0 лежи на аголно растојание од 7,80 лачни секунди по положбен агол од 206°, според утврденото во 2007 г.
Турско стреличарство

Турско стреличарство е традиција на стреличарството кое станало многу развиено во текот на Отоманското Царство, тоа има потекло од Евроазиските Степи во вториот милениум п.н.е.
Традиционалното турско стреличарство е впишано на Претставителниот список на нематеријалното културно наследство на УНЕСКО во 2019 година
Татарски академски театар „Галиаскар Камал“

Татарски Академски театар Галиаскар Камал (|Татарский Академический Театр имени Галиаскара Камала, |Галиәсгар Камал исемендәге татар дәүләт академия театры) е водечки театар во Казан, Русија. Именуван е по драмскиот писател Галиаскар Камал, основан бил на 22 декември 1906 година.
Првите тетарски татарски почетоци биле во 19 век кога во некои во Русија се појавиле татарски аматерски театарски групи во места населени претежно од Татари. Првата објавена претстава на татарски јазик била „Несреќната девојка“ (1886) од Габдрахман Иљуаси (1856–1895). Претежно претстави се занимавале со проблемот на договорените бракови кои биле многу чести во тоа време.
Првата професионална татарска се случила во 1906 година и била подготвена од групата „Сајар“ (Патникот). „Сајар“ на крајот станала водечка татарска професионална институција. Во 1939 година е преименувана по драмскиот писател Галиаскар Камал. Во 1987 година, компанијата се преселила во сегашната зграда на брегот на езерото Кабан.
Тековниот репертоар на театарот се состои претежно од претстави напишани од татарски драматурзи, но вклучува и многу претстави на руски и странски драмски писатели.
Поради политичките ситуации и културната клима во некогашниот СССР, театарост во татаристан, имал извонредн комерцијален успех и извонредно високиот квалитет на неговите претстави, како и огромната популарност на театарот како жанр меѓу Татарите.Тој бил една од поретките форми за национална идентификација и самодокажување.
Алишев Габдулазјан Габдулбариевич

Алишев Габдулазјан Габдулбариевич татарски: Алишев Габдуллаҗан Габделбари улы; |Алишев Габдуллазян Габдулбариевич, бил татарски поет, драматург, писател и борец за отпор од времето на СССР. Пишувал претежно романи за деца, од најзначајните жанрови: „Волците“ 1934, „Заклетвата“ 1935, „Мојот брат“ 1940, како и собрани бајки, „Бајки на мајките“ 1941.
Покрај неговото пишување, Алиш ги поминал своите рани години работејќи на изградба и подобрување на електрична станица во градот Менцелинск, на бреговите на Кабанските езера. Од 1933 година работел како професионален новинар и извршен секретар на младинското списание „Пионер калиме“. Во 1941 година, тој бил поставен за главен уредник на Татарскиот радио комитет.
Во 1941 година, Алишсе приклучил кон Црвената армија и се борел во Втора светска војна. Истата година, тој беше затворен од Вермахтот близу градот Брајанск. Тука се запозна со борец и поет на отпорот Муса Калил. Додека биле в затвор, тие формирале подземна група за отпор за да се спротивстават на нацистите. Нивните планови подоцна биле откриени, биле ликвидирани во затворот на Платцене.
Капа Лебед

Капа Лебед (κ Лебед, κ Cygni) — ѕвезда во соѕвездието Лебед. Има привидна величина од 3,8, што ја прави доволно сјајна за да биде видлива со голо око. Во соѕвездието, го сочинува крајот од левото крило на лебедот. На околу 5° северно од ѕвездата е малиот метеорски дожд капа цигниди.
Испитувајќи го нејзиниот спектар, покажано е дека ѕвездата е од класата G9 III, при што сјајносната класа III укажува на истрошување на водородното гориво во јадрото и ширење до степен на џиновска ѕвезда во текот на ѕвездениот развој. Исто така, познато е дека се колеба во сјајноста, но само за 0,01 до 0,02 величини. Измерениот аголен пречник на ѕвездата, по исправките за рабно затемнување, изнесува 2,07 ± 0,09 лмс. Оддалечена е 124,2 светлосни години (38,1 парсеци) согласно паралаксните мерења, што значи дека има 8–9 пати поголем полупречник од Сончевиот. Надворешната обвивка има делотворна температура од 4.920 K, што ѝ дава на ѕвездата жолтеникаво-портокалов сјај, преоден од типот G кон типот K.
Шумата на обесениот (роман)

„Шумата на обесениот“ (|Pădurea spânzuraților) е роман на романскиот писател Ливиу Ребреану. Објавен во 1922 година, делумно е инспириран од судбината на неговиот брат Емил Ребреану, офицер во Австроунгарската армија обесен за шпионажа и дезертерство во 1917 година, за време на Првата светска војна.
Романот послужил и како подлога за играниот филм Шумата на обесениот снимен во 1965 година.
Романот навлегува во некои од клучните драматични, цивилизациски и историски драми, противречности и цивилизациски катаклизми на почетокот од 20 век.
Ламбда Лебед

Ламбда Лебед (λ Лебед, λ Cyg) — ѕвезда во соѕвездието Лебед, оддалечена 770 светлосни години.. Има привидна величина од 4,54.
Ова е повеќекратна ѕвезда, чии со составници A, B и C се познати уште од XIX век. Самата главна составница A е спектроскопски двоец, сочинет од ѕвездите Aa и Ab, со величини од 5,4 и 5,8 и орбитален период од 12 години. Составницата B е од типот B7V, има величина од 6,26, и одвоеност од 0,77" (околу 180 ае). Составницата C е од типот K2III-IV, има привидна величина од 9,65 и разделеност од 85". Неодамна е утврдено и присуство на дополнителните придружнички D (на 50" од A), E (на 8" од C) и F (на 40" од C), сите со привидна величина од 14.
Дното на небото (филм)

''Дното на небото'' (|La limita de jos a cerului) е романски филм од 2013 година.
Беше кандидат за Најдобар филм на странски јазици на 87. Награди на Филмската Академија.
1 Содржина
Филмот ја прикажува приказната за Виорел, млад човек кој живее осамен, „заборавен“ во Молдавија.
Неговиот најдобар пријател, Гаска, опседнат од небото има луд сон да лета со скршена едрилица.
2 Улоги
* Игор Бабјак како Виорел.
* Ела Јонеску како Марија
* Серџиу Волок како Гаска
Ипсилон Лебед

Ипсилон Лебед или υ Лебед — ѕвезда во северното соѕвездие Лебед. Може да се забележи со голо око, со привидна ѕвездена величина од 4,43. Врз основа на годишнта промена на паралаксата од 5,08 mas, се наоѓа на растојани од околу 640 светлосни години од Сонцето.
Станува збор за ѕвезда од B тип на главната низа со ѕвездена класификација B2 Vne. Додавката 'e' укажува дека е Be-ѕвезда, што пак значи дека е брзовртежна ѕвезда околу која има диск од гас. Поседува голема вртежна брзина од околу 230 км/с, што е причината за магловитиот изглед на спектралните линии означени со додавката 'n'. Оддавното подрачје на нејзиниот диск има полупречник од . Ѕвездата воедно се набљудува кон полот, бидејќи недостасуваат спектралните впивни линии од дискот.
Ипсилон Лебед има маса за 9,3 пати поголема од онаа на Сонцето и нејзиниот полупречник е за 4,7 пати поголем од оној на Сонцето. Брзото вртење ја прави ѕвездата да има сплескан облик со истакнато екваторско испакнување што е за 18% подолго од полупречникот на половите. Зрачи со сјај 7.305 пати поголем од оној на Сонцето од надворешната атмосфера при делотворна температура од 22.000 K.
Ѕвездата има промени во сјајноста, вклучувајќи ги тука и краткотрајните пулсирања со периоди од 2,95 и 2,6 на ден, и случајните изблицикои се случуваат во периоди од неколку години. Ова може да се должи со губењето на масата на ѕвездата. Постои сомнеж дека станува збор за спектроскопска двојна ѕвезда, но досега не е забележан придружник со помош на теочкаста интерферометрија. Измерените промени во радијалната брзина можно е да се предизвикани од придружник кој би имал орбитален период од околу 11,4 години.
Прва македонска кошаркарска лига 1996/97

Прва македонска кошаркарска лига 1996/97 ― 5. издание на Првата македонска кошаркарска лига. Во оваа сезона првак бил Годел Работнички.
1 Персонал
Екипа, Главен тренер, Капитен
Годел Работнички, Тихомир Матевски, Јорданчо Давитков
Жито Вардар, Стерија Андоновски
Никол Ферт, Благоја Кипровски, Марјан Георгиевски
МЗТ Аеродром, Александар Књазев
Деликатес
Извор:
2 Резултати
Годел Работнички - МЗТ Аеродром 61:78
Куманово - Никол Ферт (победа на Куманово)
Деликатес - Никол Ферт (победа на Деликатес);1. коло
Никол Ферт - МЗТ Аеродром 91:88;8. коло
Никол Ферт - Годел Работнички
3 Бараж за пласман во ФИБА ЕвроКупот
Поради што Годел Работнички го освоил Првенството, а МЗТ го освоил Купот 1997, ФИБА Европа дозволувала влез на една македонска екипа во ФИБА Еврокупот, второто по ранг европско натпреварување, во сезоната 1997/98. Победникот од баражот го добивал тоа место. Но сепак подоцна, ФИБА Европа да им дала место и на двете екипи.
4 Победнички состав
број, име, позиција, националност
4, Ѓорѓе Војновиќ, Бек /Крило
5, Илија Боцевски, Центар
6, Владимир Драгутиновиќ, Разигрувач
7, Душан Боцевски, Центар
8, Хери
9, Гоце Герасимовски
10, Горан Димитријевиќ, Бек
11, Јорданчо Давитков (К), Бек
12, Дејан Јовановски, Крило/ Бек
13, Емил Рајковиќ, Крилен центар
14, Игор Гацов
15, Атанасов
Срѓан Станковиќ, Центар
Победник воПрвата лига 1996/97
Работнички 5. титула
Главен тренер
* Марин Докузовски
5 Македонски клубови во меѓународните натпреварувања
Екипа, Натпреварување, Фаза
Годел Работнички, ФИБА Еврокуп, Прелиминарна групна фаза - Група А (6. место)
МЗТ Аеродром, Рунда на 32те екипи
Никол Ферт, ФИБА Куп на Кораќ, Регуларна сезона - Група Е (4. место)
6 Поврзано
* Куп на Македонија 1997
* Втора македонска кошаркарска лига 1996/97