Авганит

Авганит е редок минерал кој припаѓа на класата силикати и германати со хемиски состав (Na,K)<sub>22</sub>Ca<sub>10</sub>[Si<sub>24</sub>Al<sub>24</sub>O<sub>96</sub>](SO<sub>4</sub>)<sub>6</sub>Cl<sub>6</sub> Елементите натриум и калиум, во загради, можат да се заменат едни со други во формулата ( супституција, дијадохија), но секогаш постојат во ист сооднос со другите компоненти на минералот. Хемиски, авганитот е натриум-калиум- калциум алумосиликат со дополнителни хлорни и сулфатни ([SO<sub>4</sub>]<sup>2−</sup> анјони. Структурно, тој припаѓа на рамковните силикати.
Авганитот кристализира во тригоналниот кристален систем и обично формира проѕирни, дебели до тенки табеларни или ребрести кристали со стаклен сјај. Може да се појави и како заоблени зрна. Неговата боја варира помеѓу светло и темно сина, но е безбоен во тенки слоеви.
1 Етимологија и историја
Авганит за прв пат е откриен во наоѓалиштето лапис лазули во Лаџуар Медам во близина на Сар-е-Санг во Авганистан, место познато уште од антиката. Анализата и првичниот опис ги извршил Пјер Барианд (*1933 ), Фабиен Сесброн и Роџер Жиро, кои го именувале минералот по земјата на неговото откривање, Авганистан.
Барианд, Себрон и Жиро ги доставиле своите наоди и избраното име до Меѓународната минералошка асоцијација за преглед во 1967 година (внатрешен број на влез на IMA: 1967-041), која го признала авганитот како посебен минерален вид. Првиот опис бил објавен следната година во француското списание ''Bulletin de la Société Française de Minéralogie et de Cristallographie''.
Краткото име (исто така и ''минерален симбол'' ) на авганитот, кое е исто така признато од IMA/CNMNC од 2021 година, е „Afg“.
Типскиот материјал на минералот се чува во Минералошко-кристалографската лабораторија на Универзитетот Пјер и Марија Кири и Рудници ПаризТек (исто така ''Национално училиште за рудници'', ENSM) во Париз (каталошки број ''50649'') и во Природонаучниот музеј во Лондон (каталошки број ''BM 1969,72'').
2 Класификација
Во застареното 8-мо издание на класификацијата на минерали според Штрунц, авганитот припаѓал на минералната класа „силикати“, а потоа на поделбата „рамковни силикати (силикатни минерали)“, каде што е заедно со канкринит, давинит, микросомит, вишневит и венкит во „канкринитната серија“ со системски број ''VIII/F.05''.
Во системот за класификација Лапис, последен пат ревидиран во 2018 година од страна на Стефан Вајс, кој формално се базира на стариот систем за класификација на Карл Хуго Штрунц во неговото 8-мо издание, на минералот му е даден системот и минералниот број ''VIII/J.09-050''. Ова исто така одговара на поделбата „Рамковни силикати“, каде што авганитот, заедно со алориит, балираноит, биахелаит, бистрит, канкринит, канкризилит, карбобистрит, давинит, депмајерит, фантапиеит, фарнесејт, францинит, џузепетит, хидроксиканкринит, кирхерит, цијаноксалит, лиотит, маринелит, микросомит, питиљаноит, квадридавинит, сакрофанит, тункит, вишневит и венкит, ја формира „канкринитната група“ со системски број ''VIII/J.09''.
Деветтото издание на класификацијата на минерали на Штрунц, последно ажурирано од IMA во 2009 година го класифицира авганитот во веќе пофино поделениот дел „рамковни силикати (тектосиликати) без зеолитска H<sub>2</sub>O“. Ова е понатаму поделено според можното присуство на дополнителни анјони, така што минералот, според неговиот состав, може да се најде во подгрупата „рамковни силикати (тектосиликати) со дополнителни анјони“, каде што, заедно со алориит, балираноит, биахелаит, бистрит, канкринит, канкризилит, давинит, фантапиеит, фарнезеит, францинит, џузепетит, хидроксиканкринит, цијаноксалит, лиотит, маринелит, микросомит, питиљаноит, квадридавинит, сакрофанит, тункит и вишневит, ја формира „канкринитната група“ со системски број ''9.''''FB.05'' .
Во Дана класификацијата на минерали, авганитот има систем и минерален број ''76.02.05.01''. Ова исто така одговара на класата „силикати“ и во рамките на таа поделба, поделбата „рамковни силикати: Al-Si решетки“. Тука, се наоѓа во рамките на поделбата „рамковни силикати: Al-Si решетки, претставници на фелдспат и сродни видови“ во „канкринитната група“, која исто така вклучува бистрит, канкринит, канкризилит, давинит, францинит, џузепетит, хидроксиканкринит, лиотит, микросомит, питиљаноит, квадридавинит, сакрофанит, тункит, вишневит, венкит, маринелит, фарнезеит, алориит, бијахелаит, фантапиеит, цијаноксалит и балиранит.
3 Кристална структура
За различен состав на авганит со формулата (Na,K,Ca)<sub>6</sub>Ca<sub>2</sub>[(SO<sub>4</sub>,CO<sub>3</sub>)<sub>2</sub>|(Cl,OH)<sub>2</sub>|(Al,SiO<sub>4</sub>)<sub>6</sub>]·nH<sub>2</sub>O била одредена тригонална кристална структура во Raumgruppe ''P''31''c'' со параметри на мрежата ''a''= 12,77 Å и ''c'' = 21.35 Биле утврдени Å и четири формулни единици по единична ќелија.
4 Појава
На својата типична локација, Сар-е-Санг, афганитот е пронајден во форма на тенки вени во кристалите на лазуритот, исто така откриени таму. Освен лазуритот, други минерали пронајдени таму вклучуваат калцит, диопсид, нефелин, оливин, флогопит, пирит, содалит и везувијанит. Освен Сар-е-Санг, минералот досега е пронајден само во Авганистан во Робате Пајан во округот Куран ва Мунџан, каде што се наоѓа и Сар-е-Санг.
Како редок минерал, авганитот е пронајден само на неколку локации, со околу 20 документирани појавувања низ целиот свет.
Единствената позната локација во Германија досега е Етрингер Белерберг во близина на Етринген во регионот Ајфел во Рајнска област-Пфалц.
Други локации вклучуваат Монте Сома, Питиљано и неколку места во провинциите Рим и Витербо во Италија,; Кимирут во Канада, долината на реката Малаја Бистраја во областа Сљудјанка во близина на Бајкалското Езеро во Русија, наоѓалиштето на лазурит на реката Љаџвардара во планините Памир во Таџикистан, и рудникот Едвардс во близина на Едвардс во округот Сент Лоренс, Њујорк, во САД.