procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Павзаниј

Павзаниј — крал на Античка Македонија кој владеел во 393 п.н.е.
Павзаниј бил син на кралот Аероп II. По таткова линија ѝ припаѓал на династијата Врскаестиди, кои делувале во северозападна Македонија. Владеел една година, и според Диодор Сицилиски бил убиен од Аминта II, внук на Александар I, кој го зазел престолот (Диодор, 14.89). Во хронологијата на владетели Павзаниј понекогаш стои по Аминта II според распоредот на династиските таблици на Хрониката на Есевиј, кој ја составувал во IV век според претходните записи на грчките историчари и делумно според Диодор. Историјата за него е оскудна и конфузна. Во ова време македонските владетели се менувале често во меѓусебна борба за престолот, а и името ''Аминта'' истовремено го носеле неколку членови на династијата Аргеади.
1 Библиографија
* Диодор, «Историческая библиотека» СПб, 1774.
Семеник

Семеник (''епидидимис'') — дел од надворешните машки полови органи, сместен во скротумот (мошник) заедно со тестисот. Има облик на цевка, долга од 3 до 5 м, која е совиткана и служи за пренос на машките полови органи до простата, а потоа и надвор од телото.
Анатомски има 3 дела:
* глава- која лежи над горниот пол на тестисот и е негов најраширен дел, покриена е со туника албугинеа која го обвива и тестисот и на тој начин комуницираат помеѓу себе;
* тело - кое лежи на задниот раб на тестисот и се продолжува како семена врвца
* опашка- лежи во долниот дел на задниот раб на тестисот и не е јасно одвоена од телото.
Семеник (testis) - е парна машка жлезда сместена во мадното кесе (scrotum). Семеникот наликува на сплоснато јајце составено од паранхим и сврзно ткиво. Паранхимот е изграден од извиткани семени цевчиња и бројни Leidigovi клетки кој го сочинуваат ендикриниот дел од жлездата. Во семените цевчиња созреваат машките полови клетки сперматозоиди.
Телесна стража на Суверениот

Телесна стража на Суверениот (англ. ''Sovereign's Bodyguard'') е групниот назив на три церемонијални единици во Обединетото Кралство чија задача е да го чуваат и бранат Суверениот. Тие единици се:
* Почитуван кор на Вооружени господа (''Her Majesty's Bodyguard of the Honourable Corps of Gentlemen at Arms'') - формирана 1509
* Јоумени на Гардата (''Queen's Bodyguard of the Yeomen of the Guard'') - формирана 1485
* Кралска стрелачка дружина (''Royal Company of Archers, the Queen's Bodyguard for Scotland'') - формирана 1676; во кралска служба од 1822
Иако Јоумени на Гардата е постара единица, Вооружените господа се од повисок ранг, заради тоа што нивната класа е 'господа', а не 'јоумени', и заради тоа што се 'најблиска гарда', т.е. личната гарда на Суверениот. Кралската стрелачка дружина ја има оваа улога кога Суверениот е во Шкотска.
Смиљан (Хрватска)

Смиљан (|Smiljan) — село во планинскиот регион Лика, Хрватска. Се наоѓа 7 км западно од Госпиќ, а 15 км од автопатот Загреб-Сплит. Населението брои 418 жители (2011).
Смиљан е познат како родното место на големиот научник Никола Тесла (1856-1944), во тое време било дел од Австроунгарија.
Денеска во селото има спомен-комплекс во кој се стои родната куќа на Тесла, заедно со српска православна црква и околината. Тука има музеј на животот и изумите на Тесла. Во близината има и соборна сала.
Блиското село Смиљанско Поле има 178 жители.
1 Поврзано
* Госпиќ
Преспанско-пелагониска епархија

Преспанско-пелагониска епархија — една од 15-те епархии на Македонската православна црква. Формирана е со одлука на синодот во 1958 година и за нејзино седиште е избран градот Битола. При формирањето на МПЦ оваа епархија се нарекувала Охридско-битолска епархија. За архијереј бил избран епископот Климент, кој раководел до 1977 година . Во 1974 епархијата била преименувана во Преспанско-битолска и неа ја администрирале викарните епископи Методиј, Ангелариј и Горазд, а од 1979 митрополитот Гаврил. Во 1981 година на чело на Преспанско-битолската епархија бил поставен митрополитот Петар. Во 1994 година епархијата била преименувана во Преспанско-пелагониска со четири намесништва: Битолско, Прилепско, Ресенско и Крушевско-демирхисарско.
Епархијата има околу 300.000 верници, 600 цркви, манастири и капели, со 100 свештенослужители и 30 монаси и монахињи.
Епархијата ја поседува Митрополитската современа библиотека Св. Јован Богослов, чијшто вкупен книжен фонд се состои од над 10.000 книги. Таа, како издавачка куќа, досега има издадено најразлична богословска литература.
Во состав на Епархијата работи Хуманитарната Организација „Самарјанин“ која истовремено е иницијатор и исполнувач на идејата за проектот „Трето дете – зголемување на наталитетот“. Оваа хуманитарна организација, со благослов и под покровителство на надлежниот архијереј, организира голем број хуманитарни изложби, приредби, аукции, со цел прибирање помош за штитениците на епархијата. Нејзина исклучително значајна активност е и народната кујна.
1 Митрополити
Македонска православна црква
Климент Преспанско-битолски, 1959 - 1979
Петар Преспанско-пелагониски, 1981 - денес
Викарни епископи
Македонска православна црква
Јован Дремвицки, 1998 - 2000
Климент Хераклејски, 2005 - денес
2 Намесништва и парохии
Преспанско-пелагониската епархија има 4 архијерејски намесништва и 39 парохии.
;Битолско архијерејско намесништво
* Прва битолска парохија
* Втора битолска парохија
* Трета битолска парохија
* Четврта битолска парохија
* Петта битолска парохија
* Шеста битолска парохија
* Беранечка парохија
* Бистричка парохија
* Буковска парохија
* Добрушевско-дедебалска парохија
* Ивањевска парохија
* Краварско-бачка парохија
* Лисолајска парохија
* Могилска парохија
* Новачка парохија
* Старавинска парохија
* Шеснаесетта приградска парохија
* Седумнаесетта приградска парохија
;Прилепско архијерејско намесништво
* Прва прилепска парохија
* Втора прилепска парохија
* Обршанска парохија
* Варошка парохија
* Малокоњарска парохија
* Ропотовска парохија
* Тополчанска парохија
* Плетварско-беловодичка парохија
* Долненско-секиречка парохија
* Прилепско-витолишка парохија
;Ресенско архијерејско намесништво
* Прва ресенска парохија
* Втора ресенска парохија
* Трета ресенска парохија
* Јанковска парохија
* Подмочанско-љубојнска парохија
;Крушевско-демирхисарско намесништво
* Прва крушевска парохија
* Втора крушевска парохија
* Демирхисарска парохија
* Сопотничка парохија
* Слепчанска парохија
* Бучинска парохија
Александар (опера)

''Александар'' (итал. ''Alessandro'') — опера од Георг Фридрих Хендл компонирана во 1726 и за првпат изведена во Лондон. Заснована е на делото ''Гордоста на Александар'' од Ортензио Мауро. Во неа се работи за големото патешествие и походи на Александар Македонски во Индија каде се среќава со кралот Пор, предмет на уште една Хендлова историска опера - ''Пор''.
Фридрих Вилхелм Цахов

Фридрих Вилхелм Цахов или Цахау (герм. ''Friedrich Wilhelm Zachow'') (1663 - 1712) бил германски музичар и композитор. Бил учител по музика на Георг Фридрих Хендл. Го учел да свири на виолина, органа, обоа и чембало, како и компонирање.
Петар Ацев

Петар Ацев — македонски револуционер, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во селото Ореовец, Прилепско. Завршил VI клас во Софија. Од 1897 до 1901 година е учител во Прилеп, Крушево и други места во Македонија. Заедно со браќата Мирче и Георги, тој се вклучил во револуционерната дејност на Македонската револуционерна организација. Во 1901 година, негов четник е Крсто Гермов, подоцна познат како Шаќир војвода.
На почетокот на 1902 година, тој станал нелегален, а од мај бил околиски војвода за Прилепско. Тогаш негов четник е и Атанас Иванов. Петар Ацев е претставник на Прилепскиот револуционерен реон на Смилевскиот конгрес, тој бил еден од главните противници за кревање на востанието. Како главна причина за таквиот став биле недоволната подготвеност и немањето на оружје во регионот.
Петар Ацев, заедно со Георги Поп Христов и Лазар Поп Трајков, бил избран за резервен член на Генерал штабот, составен од Даме Груев, Анастас Лозанчев и Борис Сарафов .
По завршувањето на Илинденското востание бил избран за нелегален член на окружниот комитет, заедно со Павел Христов и Панде Кљашев, а за легални Милан Матов, Петар Нешев и Михаил Ракаџиев. Ацев водел неколку борби со отомански сили и четите на српската и грчката пропаганда во Македонија.
На 28 јуни 1904 година четите на војводите Петар Ацев и Никола Каранџулов воделе борбата со турски аскер кај село Селце, во која загинува Никола Карандџулов. Во 1905 година Трајко Кралев, Петар Ацев, Ѓуре Спирков и Крсто Гермов имале средба со српскиот ренегат Глигор Соколов, кој со фалсификувани документи ги убедувал да му дозволат да влезе во Македонија .
Во 1907 година, тој учествувал во Битката на Ножот заедно со војводите Тане Николов, Иван Наумов, Михаил Чаков, Христо Цветков и Мирче Најдов.
На Ќустендилскиот конгрес Петар Ацев бил избран за дополнителен член на ЦК, заедно со Петко Пенчев, Павел Христов, Ефрем Чучков, Аргир Манасиев и Стамат Икономов .
По Младотурската револуција, тој излегол од илегала и се населил во Прилеп. Две години подоцна е уапсен и 15 месеци е носен низ разни затвори низ Македонија и Мала Азија. Бил ослободен во средината на 1911 година по што се населил во Пловдив, Бугарија.
Учествувал како доброволец во Балканските војни, а потоа и во Првата светска војна. Петар Ацев учествувал во Привременото претставништво на поранешната ВМРО, а подоцна бил член на Илинденската организација. Ранет е во текот на Горноџумајските случувања во септември 1924 година.
Починал во Пловдив во 1939 година.
3 Поврзано
* Дончо Ацев
* Пара Ацева
* Мирче Ацев - Оровчанецот
* Георги Ацев
* Мирче Ацев
* Димче Ацев
* Менка Ацева
* Вера Ацева
3 Поврзано
* Мирче Ацев, војвода од Илинденскиот период
* Ѓорѓи Ацев, војвода од Илинденскиот период
* Мирче Ацев, македонски комунист и Народен херој на Македонија од Втората светска војна. Внук на војводата Мирче Ацев.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Марена

Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во кавадаречкото село Марена.
Црквата се наоѓа до главниот пат што води за Кавадарци, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Историја
Црквата е изградена во втората половина на XIX век.
2 Архитектура
Архитектонскиот облик на црквата е трикорабен, создаден од два реда колони кои се меѓусебно врзани со арки. Корабите имаат рамни дрвени таваници, а главниот кораб се надвишува над страничните. На источната страна од црквата е олтарната апсида, а две ниши во олтарниот простор ја вршат функцијата на проскомидија и ѓаконикот. Главниот влез во црквата е од западната страна, а помал влез - спореден е на северната страна.
Внатрешноста на црквата е осветлена со по три прозорци на јужната и северната страна.
2.1 Фрескоживопис
На западниот дел во црквата е галерија на која има една лента со фреско натпис и годината 1879, најверојатно како година кога црквата била зографисана. Внатрешноста на црквата е исполнета со фрески по ѕидовите. Иконостасот во црквата е исполнет со икони: престолни, празнични и на светите апостоли. Три од престолните икони (Св. Никола, Св. Ѓорги, Богородица со Христос и Св. Јован Претеча)се изработени од зографот Петре од село Тресонче 1870 година.
На северниот и јужниот ѕид во првата зона се насликани светци во цел раст: „Св. Кирил и Методиј“, „Св. Петка“, „Св. Мина“, „Св. Теодор Тирион“, „Св. Атанасиј“ и други. Композицијата „Страшниот суд" е насликана на јужниот ѕид во втората зона над светците во цел раст. Големите празници со композициите „Воскресение Христово“, „Влегување во Ерусалим“ (Цветници) и други се наоѓаат на северниот ѕид во втората зона. Во главниот кораб и тоа во горните делови насликани се симболите на четирите евангелисти. Тука се и претставниците на Богородица, Исус Христос и Бог Саваот.
Композицијата Благовештение е над олтарната конха а во нишата од проскомидијата е композицијата Христос воскресна од гроб. На западниот дел од црквата - галеријата е презентирана композицијата Успение Богородично а лево и десно се пророците: Данаил, Илија, Соломон, Давид, Исаија, Елисиј и Еремија.
3 Галерија
4 Поврзано
* Марена
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Маренска парохија
Везир

Везир (арапски: وزير) — висок државен функционер во Отоманското Царство, кој влегувал во султановиот Диван.
Во муслимансите монархии титула соодветна на современата титула „министер“, која му се доделува на висок по ранг политички и религиозен советник на султанот. А пак титулата „голем везир“ е соодветна на денешната „премиер“.
Првпат функцијата „везир“ се појавува во Персија, каде била втора најважна личност во државата по калифот. Во некои држави и некои периоди во историјата некомпетентните везири биле убивани - на пример султанот Селим I за време на своето осумгодишно владеење во Отоманското Царство осудил на смрт седум везири.
Најпрвин имало само еден везир, но со текот на времето нивниот број постојано растел, во времето на Сулејман Законодавецот ги имало девет, во 1599 година дваесет и три. Оваа титула ја носеле и пашите со три туга (опашки), обично назначувани за беглербегови. Напоредно со зголемувањето на бројот, нивната компетентност им се намалувала. Главен бил големиот везир (садри-азам) - врховен раководител на државната администрација, министер-претседател.
1 Везирот како мотив во уметноста
* „Доаѓањето на босанскиот везир Ќуприлиќ во Травник“ (српскохрватски: ''Dolazak bosanskog vezira Ćuprilića u Travnik'') — босанска епска песна.
Хенли на Темза

Хенли на Темза (анг. ''Henley-on-Thames'') — град на северниот брег на реката Темза во јужен Оксфордшир, Англија, околу 16 км низводно и североисточно од Рединг, 16 км спротиводно и западно од Мејденхед. Се наоѓа билзу аголот помеѓу грофовиите Оксфордшир, Беркшир и Бакингемшир.
1 Историја
Хенли го среќаваме во Книгата на Судниот ден во 1086 како ''Хенлеј''. Бил во поседство на Чертсиската опатија. Средствата биле: 5½ кожи. 1 црква, 6 плуга, 4 акри ливади, корија вредна 50 крмака. Проценето на тогашни £5.
Хенли на Темза ѝ должи многу на својата местоположба и пристаниште кое го снабдувало Лондон со дрвена граѓа и житни култури.
1.1 Градби
Хенлиски мост е мост со пет свода преку реката изграден во 1786. Црквата ''Св. Мери'' се наоѓа недалеку од тука и има кула изградена во XVI век.
Во околината на Хенли се наоѓаат неколку значајни приватни градби:
* Фолиски Двор - градба од тули конструирана од архитектот Кристофер Рен.
* Гринлендс со својот денешен изглед благодарение на В. Х. Смит и денес во него се наоѓа Хенлискиот менаџментски колеџ
1.2 Денес
Хенли е место добро поврзано со Лондон за оние кои не живеат во градот. Градот има своја железничка станица, со директни линии до Лондон Падингтон во најпрометните часови. Вон тие часови до таму се стигнува со менување на возот на Твифорд. покрај ова има и ескпресни магистрални линии од блиското место Рединг до Падингтон и Хај Викам со пристап до Лондон Мерилебон. Со малку возење по автопатот M40 може да се стигне директно во градот или на Хилингдон за Лондонското метро.
Градот има музеј основан во 1998, наречен Речен и веслачки музеј, кој е во Мил Медоус и е контруиран од архитектот Дејвид Чиперфилд. Музејот ги покрива тематиките Темза, веслањето како спорт и самиот град. Бил официјално отворен од кралицата Елизабета II.
2 Веслачка регата
Хенли е светски познат центар на спортското веслање, каде секое лето се одржува т.н. Хенлиска кралска регата, важен друштвен настан за луѓето од средните и високите класи. Се одржува на место каде реката е природно права. Настанот станал ''кралски'' во 1851. таа година принцот Алберт станал покровител (патрон) на регатата. Интересно место е т.н. Храмски Остров, кој е мал остров на реката на кој е изграден архитектонски каприц.
На истото место се одржуваат и повеќе други регати и трки во веслање.
Локалните веслачки клубови се:
* Горнотемски веслачки клуб
* Хенлиски веслачки клуб
* Леандерски веслачки клуб (дом на олимписки и светски шампиони)
* Веслачки клуб Филис Корт
3 Збратимени градови
* Фалез, Франција, од 1973
* Лајхлинген, Германија, од 1979
4 Наводи
Вика

Вика (Wicca) или "The Craft",е древна религија на вештерките. Таа опфаќа почитување и верување во повеќе божества, меѓу кои најголемо значење и се придава на Големата Мајка Божица. Виканската религија е свртена кон жената, и тежнее кон создавање материјалхално опшество, односно општество кое ќе биде владеено од жената. Жената е света затоа што таа ја има најголемата моќ на природата да подарува живот. ''„Нема маж што не излегол од жена“'', тоа е една виканска поговорка. Вика верува во мистичното и во практичен допир со магијата. Има повеќе видови на Вика од кои најпозната е Дијанската Вика.
Меркосур

Меркосур или Меркосул (на шпански: Mercado Común del Sur или на англиски: Southern Common Market) е регионален трговски договор помеѓу Бразил, Аргентина, Уругвај и Парагвај, формиран во 1991 со договорот од Асунсион, кој подоцна претрпува амандмани во 1994 и станува Договорот од Оуро Прето. Целта на овој договор е да промовира слободна и константна размена на добра, луѓе и пари.
Почетоците на Меркосур можат да се лоцираат во 1985 година кога претседателите на Аргентина и Бразил ја потпишуваат програмата за економска соработка помеѓу Бразил и Аргентина.
Во моментов Боливија, Чиле, Колумбија, Еквадор и Перу имаат статус на придружни членки. Венецуела го потпиша пристапниот договор во јуни 2006, но пред да стане полноправна членка, влезот мора да биде ратификуван од парламентите на Парагвај и Бразил.
1 Имплементација
Многумина од жителите на Јужна Африка гледаат на овој договор како шанса за комбинирање на ресурсите и баланс на активностите на останатите светски економски велесили, особено Соединетите Американски Држави и Европската Унија. Организацијата исто така му контрира на Договорот за слободна трговија помеѓу Америките, меѓутоа повеќе од половината од членките на Меркосур го имаат одбиено овој договор, на самитот на Америките во 2005. Сепак со развојот на унијата на јужно-американски држави велат дека нејзините земји членки не се против договоро како таков, туку против доминантната улога на САД во овој договор.
Развојот на Меркосур беше значително ослабен со колапсот на Аргентинската економија во 2001 и заради константните конфликти помеѓу останатите земји членки на организацијата. Слободното движење на луѓе и добра е често мета на контраверзни случки, како што на пример унилатерално Аргентина наплаќа по 5 пезоси за луѓето да транзитираат низ нејзината територија.
Во декември 2004, со потпишувањето на договорот на Андската заедница за Трговија, овој блок односно заедница е составен од 263 милиони луѓе кои во комбинација даваат Бруто-домашен производ од повеќе од 2.42 трилиони долари секоја година мерено според Светската Банка. Со ова Меркусор станува петта најголема економска сила во светот.
2 Договори со останати страни
Во последно време со новите договори за соработка со Меркосур, Андската заедница доби и нови придружни членки, како што се Аргентина, Бразил, Парагвај и Уругвај. Овие четири членки на Меркосур добија придружно членство во Андскиот совет на министри за надворешни работи. Овој потег го присили Меркосур, да им даде веднаш членство на сите земји членки на Андската заедница, по принципот на Економска комплементарност.
Во 2005 колумбискиот претседател Алваро Урибе, го потпиша законот со кој се ратификува соработката со Меркосур, и им дава на колумбиските производи пристап до пазар од 230 милиони луѓе.
Список на британски сликари

Ова е делумен список на поважни британски сликари (по хронолошки ред):
1 Родени во XVI век
* Џорџ Гауер (~1540-1596)
* Николас Хилард (1547-1619)
* Сер Антонис Ван Дајк (1599-1641) (фламанец) Главен кралски сликар
1.1 Родени во XVII век
* Вилијам Добсон (1610-1646)
* Џон Мајкл Рајт (1617-1694)
* Сер Џејмс Торнхил (1675-1734)
* Џон Вутон (1682-1764)
* Џон Вандербенк (1694-1739)
* Вилијам Хогарт (1697-1764)
1.2 Родени во XVIII век
* Вилијам Хоар, (~1707-1792)
* Францис Хејман (1708-1776)
* Ричард Вилсон (1713-1782)
* Сер Џошуа Рејнолдс (1723-1792) Главен кралски сликар
* Џорџ Стабс (1724-1806)
* Томас Гејнсборо (1727-1788)
* Сори Гилпин (1733-1807)
* Џорџ Ромни (1734-1802)
* Џозеф Рајт од Дерби (1734-1797)
* Хенри Фузели (1741-1825) ''роден во Швајцарија''* Поч. Метју Вилијам Питерс (1741-1814)
* Принс Хоар, (1755-1834), сликар и драматург
* Томас Стотард (1755-1834
* Вилијам Блејк (1757-1827)
* Лемјуел Францис Абот (1760-1803)
* Сер Томас Лоренс (1760-1830) Главен кралски сликар
* Џон Кром (1768-1821)
* Томас Гиртин (1775-1802)
* Џејмс Колинсон (1825-1881)
* Џозеф Малорд Вилијам Тарнер (1775-1851)
* Џон Констабл (1776?1837)
* Џон Варли (1778-1842)
* Џон Сел Котман (1782-1842)
* Сер Дејвид Вилки (1785-1841) Главен кралски сликар
* Сер Џорџ Хејтер (1792-1871) Главен кралски сликар
* Џон Мартин (1789-1854)
* Џозеф Стенард (1797-1830)
2 Родени во XIX век
* Едвин Хенри Лендсиер (1802-1873)
* Томас Сидни Купер (1803-1902)
* Вилијам Холман Хант (1827-1910)
* Данте Габриел Росети (1828-1882)
* Едвин Лонг (1829-1890)
* Џон Еверет Миле (1829-1896)
* Фредерик Лејтон (1830-1896)
* Артур Хјуз (1832-1915)
* Сер Едвард Барн-Џонс (1833-1898
* Бенџамин Вилијамс Водач (1833-1921)
* Вилијам Морис (1834-1896)
* Сер Лоренс Алма-Тадема (1836-1912) ''холанѓанец''* Џон Еткинсон Гримшо (1836-1893)
* Волтер Гудман (1838-1912)
* Џон Клејтон Адамс (1840-1906)
* Валтер Гривс (1846-1930)
* Џон Вилијам Вотерхаус (1849-1917)
* Џон Колиер (1850-1934)
* Едвард Роберт Хјуз (1851-1914)
* Алфред де Бреански Постариот (1852-1928)
* Френк Бернард Дикси (1853-1928)
* Едмунд Лејтон (1853-1922)
* Артур Мелвил (1858-1904)
* Чарлс Спенслај (1865-1958)
* Џ. Хоџсон Лобли (1879-1948)
* Роџер Фрај (1866-1934)
* Обри Винсент Биардсли (1872-1898)
* Еленонор Фортескју-Брикдејл (1872-1945)
* Артур Хенри Најтон-Хамонд (1875-1970)
* Алфред Фонтвил Де Бреански Помладиот (1877-1957)
* Френк Кедоган Купер (1877-1958)
* Огастес Џон (1878-1961)
* Ванеса Бел (1879-1961)
* Виндам Луис (1884-1957)
* Данкан Грант (1885-1978)
* Стенли Спенсер (1891-1959)
* Бен Николсон (1894-1982)
3 Родени во XX век
* Џон Пајпер (1903-1992)
* Џон Бриџман (1914-2004)
* Хермион Хамонд (1910-2005)
* Хајнц Копел (1919-1980) Роден во Берлин, а живеел во Ливерпул.
* Џон Кристофору (1921-)
* Џон Вонакот
* Кен Киф (1935-2001)
* Брус МекЛин (1944-)
* Едвард Кели (1946-)
* Николас Хели Хачинсон (1950-)
* Дејвид Липман (1959-)
* Кен Мејкок (1960-)
* Стјуарт Пеарсон Рајт (1975-)
* Вил Тиатер (1980-)
4 Поврзано
* Англиска уметност
* Британска уметност
Вермилион

Вермилион е македонска издавачка куќа основана во 2006 година, насочена исклучиво кон децата и младите. Нејзината мисија е на децата и младите да им понуди приказни и идеи кои се истовремено забавни и поучни, кои поттикнуваат креативност и критичко размислување, ги прифаќаат различностите како извор на богатство а не на проблеми, и инспирираат културен дијалог и мир.
Првото издание на Вермилион, книгата “Петар Пан во црвено” од Џералдин Макоркран (прво официјално продолжение на детската класика “Петар Пан” од Џемс Бери) беше издадена во април 2007 година. Во превод на Марија Тодорова, книгата ја доби годишната награда „Златно перо“ 2007 за најдобар книжевен превод, што ја доделува Здружението на книжевни преведувачи на Македонија.
Од првото издание на Вермилион, 10% од цената на секоја продадена книга претставува донација за Институтот за белодробни заболувања кај децата - Козле.
Сите го сакаат Рејмонд

''Сите го сакаат Рејмонд'' (англиски: ''Everybody loves Raymond'') е американски ситком емитуван на телевизијата CBS од 1996 до 2005. Заедно со Сајнфелд, Пријатели, Фрејзер и други, ова е еден од најпознатите американски ситкоми.
Серијата се врти околу секојдневниот живот на итало-американецот Реј Барон, писател на спортска колумна во весник, кој живее со својата жена Дебра Барон, нивната ќерка Али и нивните идентични синови Мајкл и Џефри. Родителите на Реј и неговиот љубоморен и несигурен брат Роберт, не ги оставаат Реј и Дебра на мира ни еден момент. Реј често се вмешува во нечии проблеми, но на крај обично тој излегува виновен.
''Сите го сакаат Рејмонд'' кај нас се емитуваше на Сител телевизија.
1 Заднина
Заснована на вистински искуства на Реј Романо, ''Сите го сакаат Рејмонд'' премиерно се прикажа на 13 септември 1996. на CBS. Серијата е продуцирана од HBO, Worldwide Pants во асоцијација со Where’s Lunch?. Иако првата сезона не беше многу гледана главно поради лошиот термин петок навечер, понатамошните сезони се емитуваа во нов термин и ја победуваа конкуренцијата. Една од најсилните конкуренти во тој термин беше Ели МекБил. Последната епизода беше емитувана на 16 мај 2005, а според гледаноста се наоѓа позади сериите ''М*А*S*H, На здравје, Married... with Children, Сајнфелд, Home Improvement, Луд по тебе, Сексот и градот, Фрејзер и Пријатели'', а пред ''Вил и Грејс и Кралот на Квинс''.
2 Гледаност
Американска гледаност по сезона, според рејтинзите на Нилсен.
Сезона, Термин, Премиера, Финале, ТВ сезона, Рангирање, Гледачи(во милиони)
1, Петок во 20:30, 13 септември, 1996, 7 април, 1997, 1996-1997, #82, 10.6
2, Понеделник 20:30, 22 септември, 1997, 18 мај, 1998, 1997-1998, #30, 13.3
3, Понеделник 21:00, 21 септември, 1998, 24 мај, 1999, 1998-1999, #11, 15.5
4, 20 септември, 1999, 22 мај, 2000, 1999-2000, #12, 17.1
5, 2 октомври, 2000, 21 мај, 2001, 2000-2001, #5, 19.1
6, 24 септември, 2001, 13 мај, 2002, 2001-2002, #4, 20.0
7, 23 септември, 2002, 19 мај, 2003, 2002-2003, #7, 18.6
8, 22 септември, 2003, 24 мај, 2004, 2003-2004, #10, 17.4
9, September 20, 2004, May 16, 2005, 2004-2005, #10, 17.4
3 Глумците по Сите го сакаат Рејмонд
* Бред Герет моментално глуми во ситкомот ''До смрт''.
* Патриша Хитон оваа есен ќе глуми во нов ситком ''Пак до тебе'' (Back to you), заедно со Келси Грамер, ѕвездата од Фрејзер.
* Питер Бојл почина од срцева болест на 12 декември 2006.
Жан Калвин

Жан Калвин ( — ) — верски реформатор, основач на Калвинистичката протестантска црква. Протеран од Франција, заминал во Швајцарија и Женева ја претворил во град-црква. Основата на неговото учење била „божествената предодреденост“. Вовел строги норми: ги намалил забавите и театарските претстави, забранил жените да носат обетки и свилени фустани итн., а имотите на манастирите ги конфискувал. Следбениците на Калвиновото учење беа Хугенотите во Франција, а во Англија — пуританците. Неговите идеи имале големо влијание во борбата на буржоазијата против феудалците (холандската револуција од 1566-1588 и англиската револуција од 1640-1660).
1 Поврзано
* Учења за христијанската вера — капитално дело на Калвин
Драга Чаловска-Секуловска

Драга Чаловска - Секуловска (, - ) — македонска новинарка, учесник во НОВ од 1941 година и еден од основачите на Радио Скопје, каде што непосредно по ослободувањето, во еден период кога радиото бележело брз и сестран развој, ја вршела функцијата уредник на Радио Скопје.
Велимир Брезовски

д-р Велимир Брезовски (, - ) ― истакнат македонски историчар, автор на стотина трудови, научен советник во Институтот за национална историја во Скопје. Најпознат е како долгогодишен раководител на Одделението за документација на Институтот за национална историја.
Бил учесник во НОАВМ (1941) и член на КПМ (1944). Работел во Историското одделение на ЦК на СКМ (1954-1959) и меѓувремено дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје – Група историја (јуни 1955). По приклучувањето на Историското одделение на ЦК на КПМ кон Институтот за национална историја (1960– 1986), докторирал на наведениот факултет на темата „Ослободителната војна во Македонија 1943 година” (1965). Автор е на книги, зборници со документи, статии и прилози од научни собири за периодот меѓу двете светски војни и НОАВМ.
1 Поврзано
* Славко Брезоски
* Глигор Брезовски
2 Наводи
Антонио да Кореџо

Антонио Алегри да Кореџо (|Antonio Allegri da Correggio, - ), познат и само како Кореџо — италијански сликар од високата ренесанса и маниризмот, еден од зачетниците на барокното сликарство. Сликал религиозни и митолошки теми, а важна особина на неговото сликарство е разнежената сензуалност, декоративноста и чувството за односот на светлото и темното.
Хенри Мур

Хенри Мур ( - ), британски вајар, главен претставник на апстрактниот правец во европското вајарство. Под влијание на Пабло Пикасо и на Бранкуси, секогаш се стремеше кон синтеза на апстрактните облици со надреалистички психолошки истражувања.
Негов најголем поддржувач бил прочуениот историчар на уметноста Кенет Кларк.
Вера Циривири-Трена

Вера Циривири - Трена (, - , ) — македонска партизанка, учесник во НОБ.
1 Биографиja
1.1 Рани години
На 15 години, поради болест оди на лекување во Белград и токму таму започнува нејзината политичката кариера. Во тоа време, шивачкиот дуќан на Коста Циривири, нејзиниот татко, во Белград било познато свратилиште на револуционери, уметници, поети и студенти од Македонија, меѓу кои најредовни посетители биле: Мирче Ацев, Страшо Пинџур, Борка Талески, Кузман Јосифоски-Питу, Кочо Рацин и други, кои имале големо влијание во нејзините политички убедувања.
Вера во тоа време иако многу млада, учествувала во студентските протести. Во периодот додека живеела во Белград, Вера со мајка ѝ многу често патувале до Прилеп и назад. На тие патувања, всушност, тие од Белград носеле материјали, летоци и сè што било потребно за формирање месни комитети.
1.2 Револуционерна дејност
Во 1940 година станала член на Комунистичката партија на Југославија, а истата година на Илинден, таа била еден од организаторите на манифестацијата, која по повод националниот празник ја организирале младите македонски патриоти.
За време на окупацијата Вера Циривири била меѓу првите што се приклучува во НОБ. Таа важела за многу добар инструктор со одлични организаторски способности, па поради тоа партијата постојано и доверувала задачи да отвора месни комитети и да испраќа борци на фронтот. Во повеќе места Вера се претставувала како Трена, некаде како Светлана, некаде како Ленче. Бугарските окупаторски власти давале 20.000 лева за да ја фатат жива. По партиска задача заминала за Штип, каде што во ноќта на 15 јули 1944 година, од бугарската полиција била блокирана куќата во која се наоѓала. Вера боса почнала да бега кон соседните куќи, но никој не и одговорил на молбите да се скрие. Во моментот кога го прескокнувала ѕидот на оградата од некоја куќа, паднала погодена од полициските агенти, кои ја гонеле. За да не се предаде жива во рацете на непријателот, Вера се самоубила. Вера Циривири-Трена до денес не е прогласена за народен херој.
2 Во нејзина чест
Во нејзина чест се именувани основните училишта:
* ОУ "Вера Циривири Трена" во населбата Карпош во Скопје.
* ОУ "Вера Циривири Трена" во Дебреште.
Во нејзина чест и детската градинка во Штип го носи нејзиното име.
Пит Мондријан

Пит Мондријан ( - , ), холандски сликар и теоретичар. Како еден од основачите на групата „Де Стил“, во 1920 година објави манифест за „неопластицизмот“. Од 1940 година живееше во САД. Тој е значаен претходник на новото сликарство.
Двајт Ајзенхауер

Двајт Ајзенхауер (|Dwight D. Eisenhower; - ), американски генерал и политичар. Во Втората светска војна бил командант на американските воени сили во Европа, потоа командант на сојузничките сили во Средоземјето, раководел со операциите на Сицилија, во јужна Италија и со десантот на Нормандија. По војната бил командант на Северноатлантскиот пакт. Во 1952 и во 1956 година бил избран за претседател на САД.
1 Ајзенхауер како тема во популарната култура
* „Ајзенхауеров блуз“ (''Eisenhower Blues'') - песна на британскиот рок-музичар Елвис Костело (''Elvis Costello'') од 1986 година.
Жан Реноар

Жан Реноар (Jean Renoir, , - , ), француски филмски режисер, великан на францускиот и светскиот филм. Ги напишал книгите „''Реноар, татко ми''“ и „''Мојот живот и моите филмови''“. Режисер е на филмовите „''Нана''“, „''Кучка''“, „''Мадам Бовари''“, „''Голема илузија''“ и „''Марселеза''“,.
Џонатан Свифт

Џонатан Свифт (|Jonathan Swift; Даблин, 30 ноември 1667 - Даблин, 19 октомври 1745 ) — најголем англиски критичар еден од најостроумните критичари на човековата природа и општествените процеси. Негови познати дела се романот „Гуливеровите патувања“, „Битка на книгите“ и „Приказна за бурето“.
1 Животопис
1.1 Младост
Роден е во Даблин како второ дете на Џонатан и Абигејл Ерик Свифт. Татко му е роден во Ирска, а мајка му во Англија. Неговиот татко починал седум месеци пред неговото раѓање. За неговото детство малку се знае, а фактите за него често се контрадикторни. Се верува дека мајка му се вратила во Англија додека Џонатан бил многу млад. Го оставила Џонатан кај фамилијата на својот татко. За младиот Џонатан најмногу се грижел неговиот вујко Годвин. Годвин го пратил Џонатан во гимназијата Килкени заедно со неговите роднини.
Од 1682 студирал на колеџот Тринити во Даблин, на кој дипломирал во 1686 година. Додека ја спремал магистратурата, поради политичките немири бил принуден да замине во Англија. Мајка му му помогнала да стане секретар и личен помошник на Сер Вилијам Темпл. Вилијам Темпл бил дипломат, кој бил заслужен за Тројниот сојуз од 1668 г.
:„Никогаш не се чудам што гледам злобни луѓе, но често се чудам што ги немам видено да се засрамат“
2 Влијание
Во чест на Свифт, ирскиот поет Вилијам Батлер Јејтс ја има напишано кратката песна, „Епитафот на Свифт“ (''Swift's Epitaph'').
Димитар Митрев

Димитар Митрев (Дедеагач, - , ) — македонски книжевен критичар и есеист, академик, професор на Филозофскиот факултет во Скопје.
Уште во 1938 година, кога бил основан Македонскиот литературен кружок во Софија, тој членувал во него заедно со Никола Вапцаров, Коле Неделковски, Ѓорѓи Абаџиев, Антон Попов и со други прогресивни македонски писатели кои работеле за афирмирањето на македонската национална култура.
Во периодот 1974-1976 година, тој бил ректор на Скопскиот универзитет.
Бил главен и одговорен уредник на списанието за литература, култура и уметност „''Современост''“.
1 Творештво
* „Антологија на македонската лирика“ (1951, со Блаже Конески)
* „“ (1954)
* „Критериум и догма“ (1956)
* „Минато и литература“ (1958)
* „Odsev Ilindenske wsatje v umjetni literaturi“ (Ljubljana, 1958)
* „Повоени македонски поети“ (Антологија, 1960)
* „Пиринска Македонија и БКП“ (1961)
* „Критики и огледи“ (1969)
* „Избрани дела“ (7 т., 1970)
* „Есеји и критике“ (Белград, 1975)
* „Пиринска Македонија во борба за национално ослободување“ (1980)
* „Пиринска Македонија“ (1986)
2 Значење и влијание
За делото на Димитар Митрев се напишани повеќе книги и студии, како:
* Петар Ширилов: ''Мислата и делото на Димитар Митрев: пролегомена за духовниот портрет'', Скопје: Наша книга, 1974.
* Катица Ќулавкова: ''Димитар Митрев, живо дело'', Скопје: Ѓурѓа, 2004.
Исто така, на Димитар Митрев му е посветена една песна на македонскиот поет и етнолог Наум Целакоски, со наслов „Те чекаме пак да ни се вратиш“.
Список на градови во Куба

Ова е список на поголемите населени места (градови) на Куба.
1 Најголеми градови
Ова се населените места во Куба со преку 20.000 жители, по надолен редослед. Бројот на жители се однесува на самиот град, а не на нивните општини. Сите податоци важат за 2003 г.
Бр., Град, Население, Покраина
1, Хавана, 2.135.498, Хавана
2, Сантјаго де Куба, 425.851, Сантјаго де Куба
3, Камагвеј, 305.845, Камагвеј
4, Олгин, 277.050, Олгин
5, Гвантанамо, 207.857, Гвантанамо
6, Санта Клара, 205.812, Виља Клара
7, Лас Тунас, 153.982, Лас Тунас
8, Бајамо, 147.563, Гранма
9, Сиенфуегос, 144.207, Сиенфуегос
10, Пинар дел Рио, 137.523, Пинар дел Рио
11, Матансас, 132.664, Матансас
12, Сиего де Авила, 110.422, Сиего де Авила
13, Санкти Спиритус, 98.794, Санкти Спиритус
14, Мансаниљо, 97.038, Гранма
15, Карденас, 80.832, Матансас
16, Палма Соријано, 76.179, Сантјаго де Куба
17, Моа, 57.652, Олгин
18, Флорида, 53.847, Камагвеј
19, Морон, 53.551, Сиего де Авила
20, Нуева Херона, 46.923, Хувентуд
21, Контрамаестре, 44.752, Сантјаго де Куба
22, Колон, 44.520, Матансас
23, Артемиса, 43.427, Артемиса
24, Гвинес, 42.801, Мајабеке
25, Сагва Ла Гранде, 41.756, Виља Клара
26, Тринидад, 41.293, Санкти Спиритус
27, Пласетас, 40.982, Виља Клара
28, Баракоа, 39.190, Гвантанамо
29, Нуевитас, 38.995, Камагвеј
30, Банес, 34.452, Олгин
31, Сан Луис, 33.717, Сантјаго де Куба
32, Сан Хосе лас Лахас, 33.233, Мајабеке
33, Кајбариен, 32.679, Виља Клара
34, Сан Антонио де лос Бањос, 32.582, Артемиса
35, Пуерто Падре, 31.854, Лас Тунас
36, Хагвеј Гранде, 30.200, Матансас
37, Кабајван, 30.135, Санкти Спиритус
38, Мајари, 29.027, Олгин
39, Вертиентес, 28.368, Камагвеј
40, Варадеро, 27.170, Матансас
41, Консоласион дел Сур, 26.953, Пинар дел Рио
42, Амансио, 26.658, Лас Тунас
43, Сан Кристобал, 25.932, Артемиса
44, Гвира де Мелена, 24.896, Артемиса
45, Сан Херман, 24.699, Олгин
46, Куманајагва, 24.367, Сиенфуегос
47, Сагва де Танамо, 23.641, Олгин
48, Гванахај, 23.095, Артемиса
49, Хатибонико, 22.962, Санкти Спиритус
50, Маникарагва, 22.851, Виља Клара
51, Камахуани, 22.796, Виља Клара
52, Коломбија, 22.295, Лас Тунас
53, Сандино, 22.187, Пинар дел Рио
54, Ховељанос, 22.000, Матансас
55, Никеро, 21.636, Гранма
56, Ла Маја, 21.278, Сантјаго де Куба
57, Баута, 21.151, Артемиса
58, Хигвани, 21.130, Гранма
59, Гвиса, 20.461, Гранма
60, Никаро-Левиса, 20.000, Олгин
2 Поврзано
* Покраини во Куба
* Општини во Куба
Волтер Липман

Волтер Липман ( - ), е американски новинар и писател, со голем авторитет за надворешно-политички прашања. До 1966 година бил уредник и воведничар на весникот „Њујорк хералд трибјун“. Двапати бил добитник на Пулицеровата награда.
Оставил длабоки траги во модерната политичка историја на САД. Липман не ја создаваше политиката на САД, ниту беше одговорен за неа, но со своите толкувања, поддршки и негирања, значително влијаеше врз насоката во која одеше Америка.
Ингмар Бергман

Ернст Ингмар Бергман (|Ernst Ingmar Bergman, 14 јули 1918 — 30 јули 2007) — шведски филмски и театарски режисер и сценарист. Според Вуди Ален, Бергман е еден од најголемите и најзначајните имиња во историјата на филмот. Режирал повеќе од шеесет играни и документарни филмови. Неговите дела често се занимаваат со смртта, болеста, верата, предавството, песимизмот и лудилото. Неговиот филм „Седмиот печат“ останува запаметен како едно од големите филмски ремек-дела.
1 Рано детство
Ингмар Бергман е роден во Упсала, Шведска. Син на Ерик Бергман, лутерански поп и Карин, медицинска сестра. Израснал со неговиот постар брат Даг и сестра Маргарета, опкружен со религија. Неговиот татко бил конзервативен и со строги родителски концепти. Ингмар бил затворан во темни плакари за „престапи“ како мокрење во креветот.
Џозеф Пристли

Џозеф Пристли (англиски: ''Joseph Priestley'') (13 март 1733 - 6 февруари 1804) — англиски материјалистички филозоф, психолог, физичар и хемичар. Ги откри кислородот, амонијакот, хлороводородот, сулфурната киселина, азот диоксидот и јаглеродниот диоксид.
1 Животопис
Задоен од прогресивните идеи, Пристли ја поздравил француската револуција и бил член на „Друштвото на пријателите на француската револуција“. Како последица на тоа, во 1791 година, приврзаниците на реакционерните идеи му ја нападнале куќата и му ја уништиле лабораторијата, а тој морал со семејството да побегне во Лондон, а во 1794 година се преселил во Америка.
2 Философските погледи на Пристли
Во однос на религиозните проблеми, Пристли бил приврзаник на деизмот и верската толеранција. Оттука, тој бил силен критичар на празноверието, но исто така и на атеизмот. Но, од друга страна, тој бил приврзаник на материјалистичките сфаќања во областа на психологијата. Во своето дело „Хартлиевата теорија за човечкиот дух на принципите на асоцијацијата на идеите“ (''Hartley's theory of human mind on the principles of the association of ideas''), објавено во 1755 година, тој ги застапувал идеите на Дејвид Хартли. Во подоцнежните дела, како што се „Истражувања за материјата и духот“ (''Discussions relating to matter and spirit'') и „Доктрината на филозофската нужност“ (''The doctrine of philosophical necessity'') од 1777 година, како и „Слободни дискусии за доктрините на материјализмот“ (''Free discussions on the doctrines of materialism'') од 1778 година, тој отишол чекор напред во споредба со Хартли.
Така, наспроти него, Пристли ја застапува тезата за материјалност на душевните појави. Според него, материјата е активна супстанција, која „поседува својство на простирање и сила на привлекување или одбивање“, но покрај нив, материјата поседува и други својства, а едно од нив е мислењето, кое е „својство на нервниот систем или поточно на мозокот“. Според Пристли, сите наши идеи потекнуваат во крајан мера од осетите и осетните идеи, а настануваат со нивна механичка асоцијација чија физиолошка основа ги сочинуваат вибрациите во човечкиот мозок. Во согласност со овие идеи, Пристли бил застапник на механицистичкиот детерминизам во однос на прашањето на слободата на волјата.
Јаша Хајфец

Јаша Хајфец (|Jascha Heifetz, |Иосиф Рувимович Хейфец; , , Литванија - , , САД) — литванско-американски виолинист, еден од најголемите виртуози на виолина на XX век.
Роден е во еврејско семејјство Вилнус, денешна Литванија, тогаш дел од Руската Империја. Постојат спорности околу годината на неговото раѓање. Неговиот татко бил исто така виолинист. Јаша почнал да свири виолина на својата тригодишна возраст, неговиот татко му бил негов прв учител. На петгодишна возраст почнал да зема часови од Иљја Малкин, поранешен ученик на Леополд Ауер. Јаша бил чудо од дете, својот прв јавен настап го имал на седумгодиша возраст во Ковно, денешен Каунас во Литванија.
Соработувал со пијанистот Артур Рубинштајн и со виолончелистот Г. Пајтогорски.
На 12-годишна возраст, по концертот во Лондон, Фриц Хеслер, во тоа време водечки вилоинист во светот, кога го слушнал Хајфецовиот звук без трошка завидливост на собраните музичари им рекол: „Господа, мислам дека е време да ги оставиме виолините, ова е неповторливо“.
На 16-годишна возраст ја напуштил Литванија и се преселил во САД.
Владислав Ковачев

Владислав Ковачев, познат и како Славчо Ковачев ( - ) ― скопско-штипски војвода и публицист, уредник на весникот „''Автономна Македонија''“ и идеолог на Македонската емигрантска федеративна организација, пламен приврзаник на една балканска федерација во која Македонија би влегла како рамноправна единица.
1 Биографија
По завршувањето на Военото училиште во Софија, се вклучил во македонското револуционерно движење. Бил противник на врховизмот на генерал Цончев. Со својата чета водел борби против врховистите во Македонија. Како војвода учествувал во Илинденското востание во Штипско, Кочанско и Кратовско.
По востанието се вклучил во политичкиот живот на македонската емиграција во Бугарија. Бил уредник на весникот „''Автономна Македонија''“ каде остро ги разобличувал непријателите на ослободителното дело на македонскиот народ и оние што довеле до безмилосното распарчување на Македонија. Ковачев бил убиен среде бел ден од страна на автономистичката ВМРО и платениците на Ванчо Михајлов во текот на Горноџумајските случувања.
Браунов кабинет

Кабинетот на поранешниот премиер на Обединетото Кралство Гордон Браун (2007-2010) бил формиран по преземањето на функцијата од Тони Блер на 27 јуни 2007.
1 Кабинет
Функција, Име, Служба
ПремиерПрв лорд-ризничарМинистер за јавната служба, Гордон Браун, 27 јуни 2007–
Канцелар на касата, Алистер Дарлинг, 28 јуни 2007–
Државен секретар за надворешни и комонвелтски работи, Дејвид Милибенд, 28 јуни 2007–
Државен секретар за правдаЛорд-висок канцелар, Џек Стро, 28 јуни 2007–
Државен секретар за внатрешни работи, Џеки Смит, 28 јуни 2007–
Државен секретар за одбранаДржавен секретар за Шкотска, Дез Браун, 5 мај 200628 јуни 2007–
Државен секретар за здравство, Алан Џонсон, 28 јуни 2007–
Државен секретар за животната околина, храна и рурални работи, Хилари Бен, 28 јуни 2007–
Државен секретар за меѓународен развој, Даглас Александар, 28 јуни 2007–
Државен секретар за деловност, претприемаштво и регулативна реформа, Џон Хатон, 28 јуни 2007
Водач на Долниот домЛорд таен печатМинистер за жениДржавен секретар за рамноправностиПретседател на Лабуристичката партија, Хариет Харман, 28 јуни 2007
Државен секретар за работа и пензииДржавен секретар за Велс, Питер Хејн, 28 јуни 2007–24 октомври 2002–
Државен секретар за транспорт, Рут Кели, 28 јуни 2007–
Државен секретар за заедници и локална управа, Хазел Блерс, 28 јуни 2007–
Парламентарен секретар на ризницатаГлавен бич на Долниот дом, Џеф Хун, 28 јуни 2007–
Државен секретар за деца, училишта и семејства, Ед Болс, 28 јуни 2007–
Министер за кабинетската службаКанцелар на војводството Ланкастер, Ед Милибенд, 28 јуни 2007–
Државен секретар за култура, медиуми и спорт, Џејмс Парнел, 28 јуни 2007–
Државен секретар за Северна Ирска, Шон Вудвард, 28 јуни 2007–
Водач на Горниот домЛорд-претседател на советот, Баронесата Ештон од Апхоланд, 28 јуни 2007–
Главен секретар на ризницата, Ендрју Барнам, 28 јуни 2007–
Државен секретар за иновација, универзитети и струки, Џон Денам, 28 јуни 2007–
Капетан на почитуваниот кор на Вооружени господаГлавен бич на Горниот дом, Лордот Грокот, 1 мај 2002–28 јуни 2007–
Главен правозастапник за Англија и Велс, Баронесата Скотланд од Астал, 28 јуни 2007–
Министер за Африка, Азија и Обединетите Нации, Лордот Малох-Браун, 28 јуни 2007–
Министер за станбени работи, Ивет Купер, 28 јуни 2007–
Министер за деца, млади и семејстваМинистер за Северозападот, Беверли Хјус, 17 јуни 200528 јуни 2007–
Министер за ОлимпијадатаМинистер за ЛондонГенерален благајник, Теса Џовел, 6 јули 200528 јуни 2007–
Парламентарен приватен секретар на премиерот, Ијан Остин, 28 јуни 2007–
Парламентарен приватен секретар на премиерот, Анџела Смит, 28 јуни 2007–
2 Наводи
Христо Андонов Полјански

Христо Андонов Полјански (Дојран, - , ) — македонски историчар, ректор на Универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје (1984-1985), долгогодишен професор на катедрата по историја на Филозофско-историскиот факултет, признат научник, проучувач на историјата на македонскиот народ.
1 Животопис
Основното и средното образование и Филозофскиот факултет (на Група историја) ги завршил во Скопје. Бил избран за асистент
на Катедрата за историја (1953), докторирал (1958), бил избран за доцент (1959), за вонреден професор (1966), а потоа за редовен
професор (1970) по предметот Општа историја на новиот век. Бил продекан (1960-1963), шеф на Катедрата за историја (1971-1974 и 1974-1976) и ректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј (1984-1985).
Како професор дал евидентен придонес за создавање стручни и наставно-научни кадри. Истражувал во земјата и во странство. Дел од архивската документација објавил во одделни зборници на документи, како што се трите тома „''Британски документи за историјата на македонскиот народ''“. Учествувал на научни собири во земјата и во странство. Неговото научно дело се состои од над 500 единици стручни и научни трудови, монографии научни статии и прилози, рецензии, библиографии и др.
Автор е на 463 библиографски единици, од кои 40 се книги . Од неговите трудови посебно се издвојуваат шесте томови за Гоце Делчев, „''Британската библиографија за Македонија''“, „''Странскиот печат за Илинденското востание''“, „''Британски документи за историјата на македонскиот народ''“, „''Гоце Делчев и неговото време''“ и итн.
Добитник е на наградите „АВНОЈ“ и „11 Октомври“.
2 Наводи