procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Пантелејмон“ - Костур

Свети Панталејмон Варлаамски (|Αγίου Παντελεήμονα) — црква во градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Според натписот на апсидата, црквата била подигната во 1857 г. Во 1991 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.
Градбата претставува камена трикорабна базилика. Изградена е од делкани камени блокови одделени со појаси од керамични плочи. Корабите се поделени со дрвени столбови.
Храмот има забележителен резбан иконостас од 1877 г. Во царскиот ред се поставени иконите (од југ кон север): Св. Илија, Преображение Господово, Христос Голем Архијереј, Св. Ѓорѓи и Св. Теодор, Св. Пантелејмон, Пресв. Богородица, Св. Јован Претеча, Св. Атанасиј и Св. Тома. Живопис има единствено во проскомидската ниша, каде е претставена сцената „Христос-Жртва“.
Нина Деан

Нина Гачиќ Деан (р. во Нови Сад) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
1 Животопис
Дипломира во Универзитетот „Св. Кирил и Методиј" во Скопје, на отсекот за глумечка игра во 2010 година, во класата на проф Зоја Бузалковска. Од 2012 до 2015 година, работи во Театар Комедија. Од 2016 година, работи во Македонски народен театар во Скопје.
2 Филмографија
Година, Филм, Улога
2006, Самитот на шаманите ТВ-филм, Рамона
2009, Бунило ТВ-филм, Келнерка
2011, Ова не е американски филм ТВ-филм, Русинката
2012, Скопје ремикс ТВ-филм
2013, Балканот не е мртов ТВ-филм, Глумица во претставата
2016, Сечи тука ТВ-филм, Нина
2017, Ах, љубов моја ТВ-филм, Сузан
2017-2019, Фамилија Марковски ТВ-серија, Елена
2018, Сонував за крв и душа ТВ-филм, Језебел
2020-2022, Преспав ТВ-серија, Пантерка
2025, Утре наутро ТВ-филм, Јоана
2026, Утре наутро ТВ-серија, Јоана
Линеарен парк

Линеарен парк — парк кој е значително подолг отколку што е широк. Линеарните паркови претставуваат ленти од јавно земјиште што се протегаат покрај канали, реки, потоци, одбранбени ѕидови, електрични водови или автопати и крајбрежја. Линеарните паркови можат да вклучуваат сè, од коридори за диви животни до речни текови и патеки, доловувајќи ја најшироката смисла на зборот. Други примери вклучуваат железнички патеки („од шини до патеки“), при што станува збор за железничка инфраструктура пренаменета за рекреативна употреба со отстранување на постојните структури.
Вообичаено, линеарните паркови се резултат на дејствувањето на јавниот и приватниот сектор поради урбаната потреба во густо населените места за отворен зелен простор. Линеарните паркови кои се протегаат низ урбаните средини претставуваат задоволително решение при недостаток на простор така што ја задоволуваат потребата од урбано зеленило. Тие исто така ефикасно поврзуваат различни населби во густо населени урбани средини и создаваат места кои се идеални за активности како што се џогирање или пешачење. Линеарните паркови може да се категоризираат и како зелени патеки. Во Австралија, линеарен парк кој се наоѓа по должината на брегот е познат како предбрежен пат. Во однос на нивниот дизајн, линеарните паркови изгледаат уникатни бидејќи се планираат пред сè земајќи го предвид мислењето на јавноста за тоа како просторот ќе влијае врз нив.
Александар Богориди

Кнез Александар (Алеко) Стефанов Богориди (|княз Александър (Алеко) Стефанов Богориди; |Aleko Paşa; |Αλέξανδρος Βογορίδης) (1822/1823, Цариград – 17 јули 1910, Париз) е османски државник од бугарско потекло, првиот генерал-гувернер на Источна Румелија (1879–1884).
1 Потекло и образование
Александар Богориди е најмалиот син на кнез Стефан Богориди, влијателен османски функционер од бугарско потекло, и внук на епископ Софрониј Врачански. Неговиот брат Никола Богориди исто така бил кнез на Молдавија. Расте во грчка средина и првично не зборува бугарски јазик. Учи во престижни училишта во Цариград и подоцна во Европа, вклучувајќи го и Париз, каде што се стекнува со високо образование.
2 Кариера
Богориди започнува кариера во османската администрација, каде зазема високи позиции благодарение на своето потекло и образование. По Берлинскиот договор (1878), кој ја создава автономната област Источна Румелија, тој е назначен за нејзин прв генерал-губернатор (1879–1884). За време на неговиот мандат, тој работи на стабилизирање на регионот, промовирајќи економски и административни реформи. Неговото владеење е обележано со напори за баланс меѓу османските интереси и локалните аспирации за автономија.
3 Подоцнежен живот
По завршувањето на мандатот во Источна Румелија, Богориди продолжува да служи во османската администрација, но постепено се повлекува од активниот политички живот. Умира во Париз во 1910 година.
Геоглиф

Геоглиф — геометриска или сликовита шара нанесена на земја, која обично е подолга од 4 метри. Многу геоглифи се толку големи што можат да се видат само од воздух (најпознат пример се геоглифите кај Наска).
Постојат неколку начини за создавање геоглифи: со отстранување на горниот слој на почвата по периметарот на шарата, со натрупување чакал таму каде што треба да минува линијата на шарата, или со садење дрвја (''шумоглиф'') што го образуваат потребниот цртеж. Геоглифите се користат за уметнички цели и денес.
1 Геоглифи во Македонија
Светиниколскиот Геоглиф е геометриска или сликовита шара нанесена на земја, видлива од воздух, која наликува на буквата „М“ или на трикратна стрелка, со ориентација север-југ. Се наоѓа на височинка со тркалест облик и размери од околу 85 на 45 метри. Локалитетот е познат и како Канда меѓу месното население.
Според истражувањата на поранешната новинарка Емилија Гелева, овој геоглиф потекнува од периодот 10.500 години пред новата ера, а под него наводно се наоѓа древна технологија од развиена цивилизација. Таа тврди дека оваа технологија е поврзана со соѕвездието Плејади и има благопријатно дејство на околината. Археоакустични мерења, според неа, потврдуваат дека структурата е вештачка. Гелева поврзува голем дел од топонимијата на Овче Поле и некогашна Пајонија со ведски записи, толкувајќи ги како дел од длабоката историја на Македонија.
2 Поврзано
* Петроглиф
* Графити
Гложан

Гложан (|Hložany) е населено место во општината Бачки Петровац, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 1.706 жители. Селото е претежно словачко. Првите Словаци во Гложан се доселували кога и во Бачки Петровац 1745 година, на имот од семејство Чарнојевиќ како работници. Српското население не е било многубројно.
1 Поврзано
* Бачки Петровац
* Војводина
* Словаци
Јован Весов

Јован Весов или Иван Весов, роден Јован Андреев Весов (Велес, 1843 — Велес, 16 ноември 1922) — македонски општественик, трговец и политичар. Видеч член на Велешката црковна општина.
1 Животопис
Јован Весов е роден во 1843 година во градот Велес, тогаш дел од Отоманското Царство. Потекнува од значајното велешко трговско семејство Весови. Заедно со неговиот брат Саздо Весов учествувале во борбата против Цариградската патријаршија. Учествувале во прогонството на грчката владика Антим Гедзис. Организирал средба со митрополитот Доротеј Скопско во Велес. Во април 1873 година бил дел од делегацијата во Солун кои го одбрале Дамаскин Велешки од Панаѓуриште за митрополит на Велес. Успеал да го отстрани гркоманското влијание во црквата „Св. Спас“. Дел од епархискиот совет на Дамаскин меѓу 1873 и 1878 година.
Јордан Весов е еден од основачите на читалиштето „Просвештение“ на 1 септември 1871 година. Меѓу 1869 и 1871 година бил назначен за благајник на еден од велешките училишта. Весов бил одбран за благајник на читалиштето после нејзиното формирање.
На 3 јуни 1878 година заедно со Константин Шулев и Тодор Поп Митов отидле во Пловдив со намера да ги прикажат неповолните услови на велешаните во Македонија кај егзархот Јосиф I и кнез Корсаков. Учествувале во дејства против странската пропаганда во Велешко и Азот.
После потпишувањето на Берлинскиот договор Јован Весов се вратил во Велес и станува член на Велешката црковна општина. На 12 мај 1885 година се формирало нов епархиски совет со Георги Трајков како претседател, Весов бил приклучен како член заедно со братучед му Илија Весов, Андреја Коробаров, Димитар Бојаџиев и Димитар Мирчев. Во Велигден 1900 година Алексо Мартулков заедно со Никола Русински го ограбиле.
Поради кражбата во истата година Весов избегнал во Солун. Во 1905 или 1906 година е избран за член на Солунската црковна општина.
Во јуни 1911 година Јован Весов подржал иницијатива за создавање легална политичка партија за Македонците во Отоманското Царство. Проектот пропаднал поради почетокот на Балканските војни.
После Втората балканска војна во 1913 година, бил интерниран од новиот грчки режим во Трикери.
Женет е за Пандора, татко е на архитект Владимир Весов, Константин, Петар, Павлина, Викторија и Зорка. Роднина е на Љубомир Весов. Се вратил во неговиот мајчин град каде што починал на 16 ноември 1922 година.
2 Наводи
Маглиќ (Србија)

Маглиќ (поранешно име ''Буљкес'', |Маглић) е населено место во општината Бачки Петровац, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 2.148 жители. До Втората светска војна тука живееле Германци, кои после војната иселени во Германија. На нивното место населено е српското население од Банат, Босна и Херцеговина, Лика. Најмасовно населување е било 1949 и 1950 година со население од Грделичка клисура (Јужна Србија).
1 Поврзано
* Бачки Петровац
* Војводина
Кулпин

Кулпин (|Kulpín) е населено место во општината Бачки Петровац, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 2.431 жител. Селото е претежно словачко. Селото оснувале браќа Стратимировиќ 1745 година кога населувале 200 српски семејства. Првите Словаци се доселувале во 1755 година.
Во Кулпин се наоѓа дворец на семејството Дунѓерски.
1 Познати личности
* Стефан Стратимировиќ, карловачки митрополит
* Светлана Гајинов Ного, поетеса, сликарка и професорка
2 Поврзано
* Бачки Петровац
* Војводина
* Словаци
Луг (Беочин)

Луг (|Lug) е населено место во општината Беочин, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 529 жители. Селото е словачко. Словачко население од Бачки Петровац, Гложан и Кулпин оснувало селото во 1902 година.
1 Поврзано
* Јужнобачки Управен Округ
* Војводина
* Словаци
Кисач

Кисач (|Kysáč) е населено место во градот Нови Сад, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 4.512 жители. Селото е претежно словачко. Во Кисач Словаци се доселуваве 1773 година од Словачка.
1 Познати личности
* Милан Степанов, српски фудбалер
2 Поврзано
* Нови Сад
* Војводина
* Словаци
Бачки Петровац

Бачки Петровац (|Báčsky Petrovec) е град и општина во Јужнобачкиот Управен Округ, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 5.227 жители. Градот е претежно словачки. Во Бачки Петровац се доселува првото словачко население, од 2.000 луѓе, 1745 година на повик Михајло Чарнојевиќ. Тука живееше и 19 српски семејства.
Во општината живеаат 11.512 луѓе, претежно Словаци. Втори по бројноста се Срби кои се мнозина во Маглиќ.
1 Населени места
Населби во општината: Бачки Петровац, Гложан, Кулпин, Маглиќ.
2 Демографија
; Етнички состав во градот
; Етнички состав во општината
3 Поврзано
* Јужнобачки Управен Округ
* Војводина
* Словаци
Селенча

Селенча (|Selenča) е населено место во општината Бач, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 2.395 жители. Селото е претежно словачко. Првите Словаци се населувале во Селенча 1758 година.
1 Поврзано
* Јужнобачки Управен Округ
* Војводина
* Словаци
Пивнице (Србија)

Пивнице (|Pivnica) е населено место во општината Бачка Паланка, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 2.812 жители. Селото е претежно словачко. Првите Словаци се доселували во крајот на 18 век од денешна Унгарија. Порано тука постојали мали српски населби Гола Добра, Радојевиќ и Сантовац. После Голема селба на Срби 1690 година српско население се зголемува. Во крајот на 18 век словачки и српскиот дел од населба се спојуваат во една населба Пивнице.
1 Поврзано
* Бачка Паланка
* Војводина
* Словаци
Ѓуле (спортска опрема)

Ѓуле или кугла – спортски реквизит што се користи во атлетската дисциплина фрлање ѓуле.
1 Видови ѓулиња
Ѓулето како спортски реквизит се изработува од различни видови материјали во зависност од неговата намена. Mатеријали што се користат за изработка на ѓулиња се: песок, железо, леано железо, цврст челик, нерѓосувачки челик, месинг и синтетички материјали како поливинил. Некои метали се погусти од другите, поради што големината на ѓулето е различна. На пример, различни материјали се користат за правење ѓуле за фрлање во сала и фрлање на отворено - бидејќи мора да се земе предвид оштетувањето на околината - така што вторите се помали. Постојат различни стандарди за големина и тежина на ѓулето кои зависат од возраста и полот на натпреварувачите, како и од правилата на управното тело.
2 Тежина
Во натпреварите во машка конкуренција ѓулето тежи 7,26 кг, а во женска конкуренција тежи 4 кг. На јуниорските, училишните и ветеранските натпревари се користат ѓулиња, обично под тежините на оние што се користат на сениорските натпревари.
3 Поврзано
*Фрлање ѓуле
Лорча

Лорча — вид поморски брод, широко распространет во земјите од Југоисточна Азија (Тајланд, Бурма и така натаму).
1 Конструкција
Лорчата е вид џонка со кинеска опрема (такелажа) и европски труп, на кој се поставени 1 до 3 јарболи. Едрената опрема на еднојарболна лорча се состоела од широко попречно право едро.
На повеќејарболните лорчи се користеле и прави и коси едра со различни големини. Многу често, предниот дел на бродот носел украсен орнамент, кој неретко изгледал како позлатена топка. Крмниот помост ги сврзувал улогите на команден мост и кормиларско место.
Обично целата посада на лорчата се состоела од едно семејство.
По Првата опиумска војна, лорчите главно биле користени од англиски трговци во регионот на Кина. Втората опиумска војна започнала со заземањето на лорчата „Ероу“ (''Arrow'') од страна на Кинезите.
Огниште (котел)

Огниште — во парна машина, просторот каде што гори горивото, произведувајќи топлина за да ја зоврие водата во котелот. Жешките гасови создадени во огништето се влечат низ низа цевки што минуваат низ котелот.
1 Проветрување
За да се овозможи постојано согорување, потребно е да се обезбеди одведување на димните гасови од огништето (на пр., парен котел), истовремено внесувајќи доволна количина воздух за согорување. Ова заедно се нарекува проветрување. Според начинот на кој се остварува струењето на димните гасови и воздухот, проветрувањето може да биде природно или вештачко.
Природното проветрување настанува поради дејството на поттисок (пловност), како последица на разликата во притисокот помеѓу околниот воздух и димните гасови. Разликата во притисокот, која настанува поради поттисокот, непосредно зависи од висината на оџакот и температурата на излезните димни гасови. Колку се поголеми висината на оџакот и температурата на излезните димни гасови, толку е поголема разликата во притисокот, што овозможува поголеми брзини на струење на димните гасови и воздухот, односно согорување на поголема количина гориво. Меѓутоа, со зголемувањето на висината на оџакот растат отпорите на струењето на димните гасови, а истовремено поради зголемувањето на површината се зголемува ладењето на димните гасови, што неповолно влијае на ефективната разлика во притисокот. Поради тоа, со природно проветрување можат да се постигнат само ограничени дејства, па затоа денес многу ретко се користи, односно само во одредени случаи кај помошните парни котели.
Вештачкото проветрување се остварува со дејство на вентилатори. Ако постои само вентилатор за воздух, таквото проветрување е поттисно (со притисок); ако е вграден само вентилатор за димни гасови, тогаш станува збор за вшмукувачко проветрување (со вшмукување); а ако е вграден вентилатор за воздух и вентилатор за димни гасови, таквото проветрување се нарекува урамнотежено или комбинирано.
Леблебија

Леблебија (|leblebi) — печен плод од слануток што се користи како мезе. Леблебијата е вообичаена и популарна во Македонија, Иран, Палестина, Јордан, Сирија, Либан, Ирак, Грција, Турција и Бугарија, а понекогаш зачинета со сол, лути зачини, сушени каранфилчиња или обложена со сладок премаз. Во Македонија често се меша со суво грозје, а во средината на 20 век и со шарени бонбони.
1 Поврзано
* Леблебиџиски занает
Збогум, Копакабано

Збогум, Копакабано — македонски филм сниман во 2025 година, чија премиера е во 2026 година. Филмот е во режија и сценарио на Милчо Манчевски, продуцент е Јане Ќортошев.
1 Улоги
Глумец, Улога
Сара Климоска, Малина
Филип Трајковиќ, Виктор
Соња Михајлова, Тодора
Петар Мирчевски, Брет Пит
Дејан Лилиќ, д-р Миле Рабит
Јордан Симонов, Панче
Јасмина Василева, Ружа
Стефан Николовски, Раде Корнер
Калина Наумовска, Рио
Ана Костовска, Цена
Иван Ѓошевски, Цане
Симона Спировска, Слаѓана
Виктор Арсов, Крсте
Марина Поп Панкова, Фармацевт
Сара Панковска, Соработник за продажба
Александар Степанулески, Детективот Боби
Благоја Чоревски
Марин Гавриловски, Затворски чувар
Петар Пројковски, Касиер
Калин Тодоровски, Иан
Светлана Левичева, Оксана
Сонта

Сонта (|Sonta) е населено место во општината Апатин, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 3.194 жители. Селото е релативно мнозински хрватско (Шокци). Хрвати се населувале во Сонта во крајот на 18 век од Херцеговина, Босна и Далмација.
1 Поврзано
* Апатин
* Војводина
* Хрвати во Србија
Бачки Моноштор

Бачки Моноштор (|Monoštor) е населено место во градот Сомбор, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 2.647 жители. Селото е мнозински хрватско (Шокци). Бачки Моноштор оснувале Хрвати во почеток на 18 век од Босна.
1 Поврзано
* Сомбор
* Војводина
* Хрвати во Србија
Кугла (кугларска)

Кугларска кугла — кугла/топка што се користи за куглање. Обично се изработува од уретан (пластика) или смола (ебонит). Има три дупки за да може да ги стават палецот, средниот прст и домалиот прст во него.
Постојат два вида кугли: тврда кугла и реактивна кугла. Нивниот пречник се движи од 21,59 до 21,83 см (8,5 до 8,595 инчи)..
Масите се означени во фунти (= 453,59 g/U) на куглите.
Број на кугла, Маса во кг
6, 2,72
7, 3,18
8, 3,63
9, 4,08
10, 4,54
11, 4,99
12, 5,44
13, 5,90
14, 6,35
15, 6,80
16, 7,26
1 Изработка
Кугларските кугли се изработуваат од пластика или смола. Првите примероци биле изработени од најтешките дрва Syderoxylon и Olea Laurifolia, но се користел и оревот.
Потстанар

Потстанар — македонски филм снимен во 2025 година, чија премиера ќе биде во 2026 година. Филмот е во режија на Марко Ѓоковиќ, а сценариото е на Симеон Венциславов.
1 Улоги
Глумец, Улога
Ана Јовановска, Неда
Илија Волчески, Илчо
Анастас Тановски
Хакан Даци, Хакан
Николина Кујача
Камка Тоциновски
Албен Укај, Владимир
Софија Куновска
Борис Дамовски
Адем Карага
Стефанија Начевска
Мина Јелушиќ
Лазар Христов
Бранко Атанасов
Матеа Јанковска
Јовица Михајловски
Јасмина Поповска
Габриеле Д'Анунцио

Габриеле Д’Анунцио (итал. Gabriele D’Annunzio; 12 март 1863, Пескара – 1 март 1938, Гардоне Ривијера) бил истакнат италијански поет, драматург, романописец, воен херој, авантурист и политичар, познат по својата ексцентрична личност, харизматичен стил и значајно влијание врз италијанската книжевност и политика во доцниот 19 и раниот 20 век. Често нарекуван „''il Vate''“ (Пророкот) и „''l’Immaginario''“ (Имагинарниот), тој бил симбол на италијанскиот декадентизам и естетизам, а неговите идеи и естетика имале влијание врз италијанскиот фашизам, иако самиот никогаш не се декларирал како фашист. Неговиот живот бил исполнет со контроверзии, романтични врски, воени подвизи и политички авантури.
За време на Првата светска војна, Д’Анунцио учествувал во смели воени акции, вклучувајќи го „Летот над Виена“ (1918). Во 1919 година, тој ја предводел окупацијата на Риека (Фиуме), создавајќи краткотрајно регенство што влијаело врз фашистичкиот стил, иако не бил формален фашист. По повлекувањето од политиката, живеел во раскошната вила „Виториале дегли Италијани“. Умрел во 1938 година, оставајќи трајно наследство како еден од највлијателните и контроверзни италијански книжевници.
Изотермички вагон

Изотермички вагон — затворен товарен вагон наменет за превоз на расиплива стока. За да се намалат топлинските загуби, каросеријата на изотермичкиот вагон е опремена со топлинска изолација од полистирен, полиуретанска пена и други материјали, а има и приспособувања за разумно поставување на товарот. За одржување на постојана и рамномерна температура на воздухот, изотермичкиот вагон може да има уреди за ладење и греење, како и системи за принудна циркулација на воздухот и вентилација на товарниот простор.
1 Историја
Првите вагони биле ладени со мраз, кој бил сечен во зима од посебни базени или езера. Густавус Свифт успеал во зимата 1877 г. за првпат да развие ефикасен систем за ладење на железнички вагони за компаниите и производителите на месо од Чикаго. Тој го циркулирал воздухот низ мразот, а потоа низ целиот вагон за да го разлади. Овој систем бил основата на успехот на Union Stock Yard, кланиците во Чикаго. Оладените вагони овозможиле за првпат да се пренесе месото од закланите животни низ целиот САД.
Подоцна, се користел вештачки мраз, но тој брзо бил заменет со други средства за ладење; наједноставното било замената на обичниот (воден) мраз со сув мраз. Со зголемувањето на доверливоста на моторите со внатрешно согорување, се појавиле изотермички вагони со моторен погон. Постојат дури и вагони чие ладење се постигнува со испарување на течен гас.
Кегла

Кегла или чун — предмет, поставен вертикално на тлото, кој служи како цел во одредени игри на вештина, обично куглање.
1 Опис
Кугларските кегли се ротациски тела, вообичаено со валчест облик. Тие имаат рамна основа, што им овозможува да се постават на тлото, а најчесто имаат помалку материјал на врвот, што им овозможува да го спуштат тежиштето и да бидат постабилни. Горниот дел често има сферичен облик, поврзан со остатокот од кеглата со потесен врат. Во игрите поврзани со куглањето, кеглите имаат и испакнатина во близина на нивната основа.
2 Материјал
Типично, кугларските кегли се парчиња од дрво добиени со обработка на вртежен струг. Кугларските кегли се изработуваат од меѓусебно залепени парчиња од јавор, кои потоа се обработуваат на вртежен струг, а откако ќе се обликуваат, се обложуваат со пластичен материјал.
Исто така кеглите можат да бидат целосно направени од пластика. Ова е случај со кеглите за ''Куглање со девет кегли'' или куглањето за деца.
3 Употреба
Во куглањето, целта е да се соборат пар кегли, на одредено растојание, користејќи кугла.
Некои варијанти на билијард, како што е италијанскиот билијард, користат мали кегли.
4 Галерија
5 Поврзано
* Куглање
Вагон-цистерна

Вагон-цистерна — вид железнички подвижен состав наменет за превоз на течности, вклучувајќи: нафта и нафтени деривати, метанол и етанол, хемиски активни и агресивни течни супстанции (киселини, раствори на алкалии, водороден пероксид и др.), течен гас (пропан-бутан, кислород), прехранбени производи (вода, малтодекстрин, вино, растителни масла) и др. Вагон-цистерните се користат и за превоз на ситнодисперзни прашкасти материи: брашно (вагон за брашно), цемент, талк и друго.
1 Општи одлики
Котелот на вагон-цистерната може да биде наменет за превоз на товар без прекумерен притисок (нафтени деривати, вода, хемиски супстанции, цемент) или под притисок (течни гасови).
За превоз на течни гасови што имаат точка на вриење пониска од нормалните услови (0 °C), се користат вагон-цистерни со криогени уреди. За да се заштити металот на котелот од корозија под влијание на материите што се превезуваат во него, се применуваат посебни внатрешни облоги или додатоци во товарот што дејствуваат како инхибитори на корозијата.
Црква „Св. Недела Галиотрипска“

Света Недела Галиотрипска или Света Недела на Ридот (|Αγίας Κυριακής στις Γκαλιότρυπες или ''Άγιας Κυριακής του Βουνού'') — црква во градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Претставува мал поствизантиски параклис од кој е зачуван само олтарот. Бил подигнат во XVIII–XIX век. Во него се поставени икони од останатите цркви во Костур. Храмот е пристапен единствено со скала и од него има прекрасен поглед на Костурското Езеро и самиот град.
1 Наводи
1.0.1 Забелешки
Австралопитекус

Австралопитекус е изумрен род на хоминиди што живееле во Африка пред околу 4,2 до 1,8 милиони години. Тие се сметаат за важен дел од еволутивната историја на човекот, иако не се директни предци, туку блиски сродници. Нивната способност да се движат на две нозе е клучна карактеристика што ги разликува од другите примати. Фосилите од австралопитеци, пронајдени главно во Источна и Јужна Африка, даваат вредни информации за раните фази на развојот на нашите предци.
1 Карактеристики
Физички, австралопитеците биле ниски, со висина од еден до еден и пол метар, а нивните тела комбинирале особини слични на мајмуните и на луѓето. Иако имале мал мозок, поголем од оној на шимпанзата, но многу помал од човечкиот, тие можеле да се движат исправено, иако нивниот начин на движење бил помалку ефикасен од оној на современите луѓе. Живееле во савански и шумски предели, хранејќи се главно со растителна храна, но веројатно и со инсекти или мали животни.
Австралопитеците веројатно живееле во мали групи, што им помагало да се заштитат од предатори. Нивната социјална структура, судејќи по разликите во големината меѓу мажјаците и женките, можеби била слична на онаа кај некои современи примати, со доминантни мажјаци. Иако не постојат докази дека изработувале сложени алатки, тие можеле да користат едноставни предмети како гранки или камења. Најпознат пример е „Луси“, скелет од видот ''Australopithecus afarensis'', кој станал симбол на овие рани хоминиди и нивното место во човечката еволуција.
Црква „Св. Никола Драготски“

Свети Никола Драготски (|Άγιος Νικόλαος Δραγωτά) — средновековна црква во градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Петка Драготска“. Изворно ѝ припаѓал на Охридската архиепископија.
Црквата била подигната во втората половина на XIV век и е обновена два пати. Од првата фаза се зачувани само фреските на Пресв. Богородица Поширока од небесата и сцена од Чудата, обете на источниот ѕид, а останатите се уништени во XVII век за време проширувањето на храмот.
Од фазата од XVII е зачуван убавиот резбан и живописан иконостас од 1668 година, чии икони се од истиот период. Натписот на иконостасот гласи:
Во 1924 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.
1 Фрескоживопис
Франкопани

Франкопаните (|Frankopani, Frankapani, |Frangipani, |Frangepán, |Frangepanus, Francopanus) се истакнат хрватски благороднички род, еден од највлијателните во хрватската историја од XI до XVII век, заедно со родот Зрински. Потекнуваат од островот Крк (Веглија) во Јадранското Море и постепено го прошируваат своето влијание врз големи територии во Хрватска, Далмација и континенталните региони како Горски Котар.
1 Потекло и влијание
Франкопаните се поврзуваат со римскиот аристократски род Франџипани (''Frangipani''), што им дава дополнителен престиж. Првите документирани податоци за родот датираат од XI век, а тие брзо се етаблираат како едни од најголемите земјопоседници и високи функционери во Кралството Хрватска во унија со Унгарија. Управуваат со повеќе градови и области, вклучувајќи го и Крк, Сень, Огулин и други важни центри. Нивното богатство и моќ произлегуваат од контрола врз трговијата, поморските патишта и тврдините.
2 Политичка и воена улога
Франкопаните играат клучна улога во одбраната на Хрватска од османлиските освојувања, особено во XVI и XVII век. Тие често се бунтувале против централната власт на Хабсбурзите, барајќи поголема автономија за Хрватска. Најпознат пример е заговорот на Зрински-Франкопани (1670-1671), предводен од Петар Зрински и Фран Крсто Франкопан, против Хабсбуршката монархија. Заговорот бил неуспешен, а двајцата водачи биле погубени, што довело до значително намалување на моќта на Франкопаните.
3 Културно наследство
Франкопаните не биле само воини и политичари, туку и покровители на уметноста и културата. Тие финансирале изградба на цркви, манастири и тврдини, а некои членови на родот биле и писатели. Фран Крсто Франкопан, на пример, е познат по своите поетски дела на хрватски јазик, што го прави значајна фигура во хрватската книжевност.
4 Падот на Франкопаните
По неуспешниот заговор од 1671 година, Хабсбурзите конфискувале голем дел од имотите на Франкопаните, а родот постепено ја губи својата моќ. Последните членови на семејството умираат во XVIII век, но нивното наследство останува во бројните замоци, тврдини и културни споменици во Хрватска, особено на островот Крк и во регионот Приморје-Горски Котар.
Алатини

Алатини — еврејско трговско-банкарско-индустриско семејство во Солун од средината на XIX век, членови на трговската комора во Солун.
1 Историја
Родоначалник на родот е сефардскиот Евреин Мојсеј Алатини (1809–1882), а неговиот татко Лазар бил трговец во Солун. Во XIX век, семејството се преселило во Солун од Ливорно, Тоскана, денешна Италија.
„Алатини“ била меѓу 20-те најбогати фирми во Солун, заедно со „С. Фернандез и син“, „Саул Модиано“ и „Исак Јосуа Модијано“. Овие куќи имале филијали и во Марсеј. Во 1837 г. Мојсеј ја основал фирмата „Браќа Алатини“, подоцна преименувана во „Алатини и Модијано“. Фирмата првично тргувала со пченица и житарки. Од средината на XIX век отвориле индустриски претпријатија по цела Македонија, главно во Солун: фабрика за брашно, две за памук, за тули, за керамиди, мелница со парни турбини во Штип и други.
Заедно со Саул Модијано и Фернандез Мизрахи ја отвориле пиварницата „Олимбос“ во Солун. Во 90-тите години на XIX век, Алатини добиле концесии за експлоатација на железни руди на Халкидик и хром во Скопско, Средна и Јужна Македонија. Заедно со францускиот рударски инженер Шарто, експлоатирале антимон и арсен близу Криволак и рудникот Алшар, кој ги носи првите букви на Алатини и Шарто. Од Македонија извезувале жито, памук, волна, козина, сурови тутун и магнезиум, а увезувале ориз, шеќер, кафе, ткаенини и многу други производи. Во 1875 г. основале сопствено модерно еврејско училиште со ученици.
Во 1888 г. браќата Алатини ја основале „Банк де Салоник“ со учество на „Ландер Банк“ од Виена. Канцеларијата на банката во Француското Маало ( Франкомаала) е подигната во 1906 година, а градбата денес е прогласена за заштитен културен споменик. Зградата била завршена во декември 1908 г. и била продадена на Алфредо Алатини, прв директор на банката.
Првата куќа на семејството почнала да се гради во 1862 г., а подоцна во 1895 или во 1899 г. Карлос (Шарл) Алатини ја подигнал вилата „Алатини“, во близина на истоимената мелница. По отоманско-италијанската војна (1911–1912), членовите на семејството биле депортирани од Солун како италијански државјани и се населиле во Франција.
Хипокампус

Хипокампус (преку латински од грчкиот ιππόκαμπος, „морски коњ“) — главна компонента на мозокот кај луѓето и другите ‘рбетници. Луѓето и другите цицачи имаат два хипокампуса, по еден на секоја страна од мозокот. Хипокампусот е дел од лимбичкиот систем и игра важна улога во консолидирањето на информациите од краткорочното памптење во долгорочната меморија и во просторната меморија што овозможува навигација.
Хипокампусот се наоѓа во алокортексот, со нервни проекции кон неокортексот кај луѓето, како и кај приматите. Хипокампусот, како и медијалниот палиум, е структура што се наоѓа кај сите 'рбетници. Кај луѓето, тој содржи два главни меѓусебно поврзани делови: самиот хипокампус (исто така наречен Амонов рог) и забестиот гирус.
1 Врска со лимбичкиот систем
Поимот лимбичен систем во 1952 година го вовел Пол Меклин за да го опише збирот структури што се граничат со работ на кортексот (латински ''limbus'' што значи граница). Ова ги вклучува хипокампусот, цингуларниот кортекс, олфакторниот кортекс и амигдалата. Пол Меклин подоцна посочил дека лимбичките структури ја образуваат невронската основа на емоциите. Хипокампусот е анатомски поврзан со делови од мозокот вклучени во емоционалното однесување - септумот, со хипоталамусното мамиларно тело и предниот јадрен комплекс на таламусот, и општо е прифатено дека е дел од лимбичкиот систем.
Куцура

Куцура (|Кoцур) е населено место во општината Врбас, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 3.952 жители. Селото е релативно мнозински русинско. Русини се населиле во Куцура 1763 година од денешна Украина.
1 Познати личности
* Љубомир Фејса, српски фудбалер
2 Поврзано
* Врбас
* Војводина
* Панонски Русини
Јосиф Гурко

Јосиф Владимирович Ромејко-Гурко (рус. Ио́сиф Влади svalka:Влади́мирович Роме́йко-Гурко́; 28 јули 1828 – 28 јануари 1901) бил истакнат руски фелдмаршал и воен командант, познат по својата улога во Руско-турската војна (1877-1878). Роден е во Новгород во семејство на белоруски благородници. Завршил воено образование во Пажескиот корпус во 1846 година и започнал воена кариера како потпоручник во хусарскиот полк на Империјалната гарда.
1 Кариера
Гурко брзо напредувал во војската:
* 1846: Влегува во хусарскиот полк.
* 1857: Унапреден во капетан.
* 1860: Станува аѓутант на царот Александар II.
* 1861: Унапреден во полковник.
* 1866: Командир на 4-тиот хусарски полк во Мариупол.
* 1870: Генерал-мајор и член на царската свита.
* 1873: Командир на 1-та бригада на 2-та гардиска коњичка дивизија.
* 1876: Унапреден во генерал-потполковник и командир на 2-та гардиска коњичка дивизија.
За време на Кримската војна бил стациониран кај Белбек, а подоцна учествувал во ослободувањето на руските селани од крепостништво (1862–1866). Неговиот најзначаен придонес бил во Руско-турската војна, каде се истакнал како енергичен и решителен командант. Гурко бил познат по својата храброст, делејќи ги тешкотиите со своите војници, што му донело голема почит во Бугарија, каде многу места и улици го носат неговото име.
Од 1883 до 1894 година служел како генерал-губернатор на Варшава, период обележан со контроверзна политика на присилна русификација, што предизвикала незадоволство во полското општество поради неговата суровост и антисемитизам.
2 Личен живот и наследство
Гурко починал во 1901 година, оставајќи зад себе наследство како способен, но строг воен лидер. Неговите акции во Бугарија го направиле херој во таа земја, додека неговото управување во Полска останало спорно.
Франц Ксавер Фибер

Франц Ксавер Фибер (1 март 1807 — 22 февруари 1872) — германски бохемски ботаничар и ентомолог.
1 Животопис
Фибер е роден на 1 март 1807 година во Прага. Бил син на Франц Антон Фибер и Марија Ана родена Хантшел. Студирал економија, менаџмент наука и современи јазици на Чешкиот технички универзитет во Прага од 1824 до 1828 година. Започнал да работи во финансии (државна служба) пред да стане магистрат во Хрудим во Бохемија.
Фибер бил член на Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina. Бил автор на „Synopsis der europäischen Orthopteren“ (1854), ''„Die europäischen Hemiptera“'' (1860 година) и бројни други публикации за инсектите. Особено се познати неговите трудови за крилјата на инсектите. Освен хемиптерите, тој ги проучувал и ортоптерите.
Починал на 22 февруари 1872 година во Хрудим, на 64-годишна возраст.
Таве кози

Таве кози („тепсија со кисело млеко “) — национално јадење во Албанија. Тоа е јадење од јагнешко (понекогаш пилешко, тогаш наречено ''тава кози ме миш пуле'') и ориз печен со мешавина од јогурт и јајца (кои го заменуваат оригиналното кисело млеко) додадени во ру ( пченично брашно и путер ). Обично се зачинува со сол, бибер, лук и оригано . Јадењето е популарно и во Грција, Македонија, Косово и Турција, каде што е познато како ''елбасанска тава'' (|Tavë Elbasani или ''Tava e Elbasanit)''), именувана по албанскиот град Елбасан.
Чешко Село

Чешко Село (поранешно име ''Фсбијан'', |Česká ves) е населено место во општината Бела Црква, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 26 жители. Селото е мнозински чешко. Чеси се населувале во 1837 година, преку денешна Романија каде имаат чешки населби. Чешко Село е најмалку селото во Војводина и едина населба со чешка мнозина во Србија.
1 Поврзано
* Бела Црква
* Војводина
* Чеси
Палента

Палента (од |polenta) — јадење направено од варено пченкарно брашно кое низ историјата се правело и од други житарици. Може да се послужува како топла каша или може да се олади и стврдне во векна што може да се пече, пржи или пече на скара.
Житарица што обично се користи е жолта пченка, но често се користат и хелда, бела пченка или нивни мешавини. Грубо меленото брашно дава цврста, груба палента, а ситно меленото дава кремаста, мека палента. Палентата е незаобиколен дел од северноиталијанската, швајцарската и балканската (каде што се прават слични јадења, како качамак, жгањци или мамалига) кујна (во помала мера, во средноиталијанската, на пр. тосканската, кујна). Во минатото јадењето палента традиционално се поврзувала со пониските класи, бидејќи кашата од пченкарно брашно била основна храна во нивната секојдневна исхрана.
1 Поврзано
* Бакрдан
* Мамалига
Локве (Србија)

Локве (|Sân-Mihai) е населено место во општината Алибунар, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 1.508 жители. Селото е претежно романско. Првите Романци населувале Локве во XVIII век од Влашка.
1 Поврзано
* Јужнобанатски Управен Округ
* Војводина
* Романци
Руски Крстур

Руски Крстур (поранешно име ''Велики Крстур'', |Руски Керестур) е населено место во општината Кула, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 3.846 жители. Селото е претежно русинско. Русини се населувале во Руски Крстур 1751 година од денешна Украина или источна Словачка.
1 Поврзано
* Кула (Србија)
* Војводина
* Панонски Русини
Бикиќ До

Бикиќ До (|Бикић До, |Бикич Дол) е населено место во општината Шид, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 199 жители. Селото е релативно мнозински русинско. Првите Русини се доселувале во 1848 година од денешна Словачка.
1 Поврзано
* Шид
* Војводина
* Панонски Русини
Абажур

Абажур (|abat-jour, буквално: „пригушувач на светлина“) — составен дел на ламба (штит), кој се користи во дизајнот на ентериери и уметничкото уредување на простории.
Абажурот е наменет за заштита на очите од заслепувачкото дејство на изворот на светлина и за создавање на потребното осветлување преку негово одбивање, впивање и/или расејување. Исто така, абажурот често се користи како елемент на уметничкото уредување на ламбата, собата, просторијата, предворјето, верандата итн.
1 Историја
Абажурот за првпат се појавил во Франција пред повеќе од двесте години и оттогаш го освоил целиот свет, цврсто етаблирајќи се во домовите на многу луѓе. Уште од древни времиња, за да ги заштитат очите од светлината на факелите, свеќите, а подоцна и на керозинските ламби, луѓето измислувале посебни метални прегради.
Постепено, дизајнерите и декоратерите почнале да посветуваат посебно внимание на овој украсен елемент. Абажурите почнале да се изработуваат во различни облици и нијанси, од разни видови ткаенини, украсени со реси, набори и мониста. Сега абажурот станал не само неопходен и функционален дел од ентериерот, туку е способен да пружи и естетско задоволство.
На крајот на XIX век настапува епохата на модерната. Таа се одликува со свртување кон природните мотиви, растителните орнаменти и брановидните шари. Сето тоа се одразило и во дизајнот на ентериерот. Абажурите почнале да се сликаат со цвеќиња, лисја, пеперутки и птици. Самата основа — држачот на абажурите исто така почнала да се менува. Им се давале најразновидни облици.
На почетокот, абажурите се изработувале само од ткаенина, но благодарение на талентираните дизајнери Луис Тифани (САД) и Антонин Дома (Франција), денес имаме можност да се восхитуваме на абажури од стакло и кристал. Тифани го направил својот прв абажур во стил на витраж, од остатоци од обоено стакло. Му се допаднало како парчињата стакло се прелеваат со сите бои на виножитото. Така се родил нов правец. Антонин Дома, пак, се осмелил да направи абажури од кристал, кој дотогаш се користел само за лустери. Благодарение на новата техника на изработка на кристал, абажурите добиле природни облици со многу живи отсенки.
Црква „Св. Димитриј Варлаамски“

Свети Димитриј Варлаамски (|Άγιος Δημήτριος Βαρλαάμ) — црква во градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата на „Св. Пантелејмон Варлаамски“.
Црквата била подигната во 1882 г., што е означено на мермерна плоча однадвор над влезот. Градбата претставува трикорабна базилика со убав дрвен иконостас, на кој има икони од август 1889 г.
Игленик

Игленик — футрола или перниче за игли и шпенагли, кое се користи при шиење, со што се спречува нивно губење за време на работата.
1 Историја
Почетоците на иглениците се запишани во средниот век во Европа. На англиски јазик биле познати под многу имиња: „pimpilowes, pimpilos, pimplos, pimploes, pin-pillows, pin-poppets“. Во 1376 г., на Жана де Менил ѝ била оставена сребрена футрола за игли во француски текст наречен „Завет на совет“, напишан од жена позната како Ла Монтер од Руан. Постојат и други спомнувања на футроли за игли од средновековната ера. До XVI век, овие биле заменети со спомнувања на „перничиња за игли“. Преживеале некои примери од разни делови на Европа што имаат раскошна везба. Мали порцелански корпи со игленик внатре биле многу популарни, како и мали перничиња, на пример, свадбени или породилни перничиња, извезени со пораки. Обично иглениците биле полнети со памук, волна, коњски влакна или струготини, иако некои биле полнети со шмиргла, абразив за чистење и острење на иглите.
Во текот на XVIII век, тешките игленици станале популарни меѓу шивачките. Во Англија, масичките со штипки за шиење, направени за држење на рабови за шиење, станале вообичаени и често биле во облик на птица (опашката се штипнувала за да се отвори и затвори „клунот“ за држење на ткаенината); на задниот дел од птицата било прикачено кадифено перниче за игли.
Еден особено популарен дизајн е оној во облик на домат, често со мала прикачена јагода што содржи шмиргла. Дизајнот на домат најверојатно бил воведен за време на викторијанската епоха. Често се наведува дека потеклото на овој дизајн е верувањето дека ставањето домат на каминот во нов дом гарантирало просперитет и одбивало зли духови, и дека ако доматите не биле во сезона, семејствата импровизирале користејќи тркалезна топка од црвена ткаенина полнета со песок или струготини, која исто така станала место за чување игли. Меѓутоа, ова тврдење, се чини, нема основа во историските факти, а иглениците во облици на многу различни зеленчуци биле вообичаени во викторијанската епоха.
Вредноста и капиталот

„Вреднос и капитал: Истражување на некои темелни принципи на економската теорија“ (англиски: ''Value and capital: An inquiry into some fundamental principles of economic theory'') — книга на англискиот економист Џон Хикс од 1939 година.
1 Содржина
Второто издание на книгата се состои од вовед, четири дела (со 24 глави) и математички додаток.* Вовед
:: * Прв дел. Теорија на субјективната вредност
* Глава 1. Полза и преференции
* Глава 2. Законот за побарувачката на потрошувачот
* Глава 3. Комплементарност
:: * Втор дел. Општа рамнотежа
* Глава 4. Општа рамнотежа на размената
* Глава 5. Функционирањето на системот на општа рамнотежа
* Глава 6. Рамнотежата на фирмата
* Глава 7. Техничка комплементарност и техничка супституција
* Глава 8. Општа рамнотежа на производството
:: * Трет дел. Основи на динамичката економија
* Глава 9. Методот на анализата
* Глава 10. Рамнотежа и нерамнотежа
* Глава 11. Камата
* Глава 12. Одредувањето на каматната стапка
* Глава 13. Каматата и парите
* Глава 14. Доход
:: * Четврти дел. Функционирањето на динамичкиот систем
* Глава 15. Планирањето на производството
* Глава 16. Цените и планот на производството
* Глава 17. Каматата и планот на производството
* Глава 18. Трошењето и позајмувањето
* Глава 19. Побарувачката на пари
* Глава 20. Привремената рамнотежа на целиот систем. 1. Неговата несовршена рамнотежа
* Глава 21. Привремената рамнотежа на целиот систем. 2. Можни стабилизатори
* Глава 22. Привремената рамнотежа на целиот систем. 3. Законите на нејзиното функционирање
* Глава 23. Акумулацијата на капитал
* Глава 24. Заклучок. Трговскиот циклус
* Математички додаток
2 За делото
Во предговорот кон првото издание, напишан во Манчестер, во октомври 1938 година, Хикс соопштува дека идеите наведени во книгата се родиле за време на неговата работа на Лондонската школа за економија (''London School of Economics'') од 1930 до 1935 година. Притоа, тој признава дека некои од идеите не се целосно негови, туку произлегле од соработката со неколку колеги, како: професорот Робинс, Р. Г. Д. Ален, Калдор, Лернер, професорот Хајек, Розенстајн-Родан и Еделберг. Подоцна, во разработката на идеите изложени во книгата му помогнале и забелешките упатени од Пјеро Срафа, а во деловите во кои се разработува пазарот на капитал му помогнала и сопругата.
Второто издание на книгата се појавило во 1946 година. Во предговорот, напишан во Оксфорд, во јули 1946 година, Хикс наведува дека во книгата направил бројни технички поправки, особено во поглед на математичката формулација на условите за рамнотежа на пазарот. За разјаснување на тие спорни места, во второто издание се вклучени две дополнителни белешки, додека во третата белешка се коментира придонесот на американскиот економист Пол Семјуелсон, кој во меѓувреме објавил неколку труда посветени на потребните услови за стабилност на пазарната рамнотежа и на динамичката анализа.
Додаток:Квалификации за СП во фудбал 2026 УЕФА - резултати и состави (група Ј)

Овој додаток ги содржи сите натпревари од групата Ј на УЕФА квалификациите за Светското првенство 2026, прикажани во детали.
1 Резултати и состави
1.1 1. коло
1.2 2. коло
1.3 3. коло
1.4 4. коло
1.5 5. коло
1.6 6. коло
Енола Холмс

''Енола Холмс'' (|Enola Holmes) — детективски игран филм на Netflix, чија главна хероина е сестрата на Шерлок Холмс. Филмот е екранизација на книгата „Мистериите на Енола Холмс: Случајот на исчезнатиот маркиз“ од Ненси Спрингер. Главната улога ја толкувала Мили Боби Браун (истовремено и еден од продуцентите на филмот), а во другите улоги се појавуваат Сем Клафлин (Мајкрофт Холмс), Хенри Кавил (Шерлок) и Хелена Бонам Картер (мајката на главната хероина).
Филмот бил објавен на 23 септември 2020 г. Критичарите високо ја оцениле глумата на Браун, а „Енола Холмс“ станал еден од најпопуларните оригинални филмови на Netflix. Продолжението, „Енола Холмс 2“, било објавено на 4 ноември 2022 г.
1 Содржина
Англија, 1884 г. — свет на прагот на промени. На утрото на нејзиниот 16-ти роденден, Енола Холмс (Мили Боби Браун) се буди и открива дека нејзината мајка (Хелена Бонам Картер) исчезнала, оставајќи чуден асортиман на подароци, но без очигледна трага каде отишла или зошто. По слободоумното детство, Енола одеднаш се наоѓа под грижа на нејзините браќа Шерлок (Хенри Кавил) и Мајкрофт (Сем Клафлин), кои се решени да ја испратат во завршно училиште за „правилни“ млади дами.
Одбивајќи да ги следи нивните желби, Енола бега за да ја бара својата мајка во Лондон. Но кога нејзиното патување ќе ја вовлече во таинство околу млад лорд бегалец (Луис Партриџ), Енола станува врвна детективка сама по себе, надмудрувајќи го својот познат брат додека разоткрива заговор што се заканува да го промени текот на историјата.
2 Улоги
Глумец, Улога
Мили Боби Браун, Енола Холмс
Хенри Кавил, Шерлок Холмс
Сем Клафлин, Мајкрофт Холмс
Хелена Бонам Картер, Јудорија Холмс
Луис Партриџ, виконт Тјуксбери
Берн Горман, Линторн
Адил Ахтар, инспектор Лестрад
Сузи Вокома, Идит
Хати Морахан, леди Тјуксбери
Дејвид Бамбер, Вимбрел Тјуксбери
Франсес де Латур, грофицата
Клер Рашбрук, г-ѓа Лејн
Фиона Шо, г-ца Харисон
Ели Хадингтон, г-ца Грегори
Гребенац

Гребенац (|Grebenaț) е населено место во општината Бела Црква, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 599 жители. Селото е претежно романско. Романци населувале Гребенац во XVIII век претежно од Трансилванија.
1 Познати личности
* Васко Попа, српски поет од романско потекло, според САНУ меѓу 100 најзнаменити Срби
2 Поврзано
* Бела Црква
* Војводина
* Романци
Торак

Торак (|Torac) е населено место во општината Житиште, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 1.916 жители. Селото е мнозински романско. Има двете махали, Велики и Мали Торак. Романци се доселувале во Торак од Сакалаз (денешна Романија) 1767 година.
1 Поврзано
* Среднобанатски Управен Округ
* Војводина
* Романци