Сеферино Хименес Маља

Сеферино Хименес Маља (исто така познат како Ел Пеле, „Силниот“, или „Храбриот“; 26 август 1861 година – 9 август 1936 година) бил шпански Ром, римокатолички катехист и активист за шпанските ромски каузи. светец заштитник на Ромите во римокатолицизмот. Жртва на шпанските републикански милиции за време на Граѓанската војна, Сеферино Хименес Маља бил прогласен за блажен на 4 мај 1997 година; 4 мај е и неговиот празник.
1 Биографија
Хименес Маља е роден во Хуан Хименес и Јозефа Маља, католичко ромско семејство, или во Бенавен де Сегрија, Леида или во Алколеа де Синка, Шпанија. Изворите се различни за тоа дали годината била 1861 или 1865 година. Се крстил во Фрага, провинцијата Уеска. Неговиот татко бил трговец со добиток. Семејството обично ја чекало зимата на фарми на места што земјоделците ги издвојувале за нив, или во спротивно изнајмиле викендица на неколку месеци. Сеферино често гладувал. Придружувајќи го својот татко, тој станал познавач на каталонски како и ромски. Околу 1880 година неговиот татко го напуштил семејството и тие заминале во Барбастро, каде што неговиот вујко го научил Сеферино да ткае плетени корпи. На околу дваесетгодишна возраст, тој се оженил со Тереза Хименес Кастро според традиционалната ромска церемонија. Тие биле среќни во брак четириесет години. Тие немале деца, но се грижеле за неговите помали браќа и сестри. Околу 1909 година ја посвоиле сираката внука на Тереза, Пепита. Во 1912 година, Хименес Маља и неговата сопруга Тереза го свечена бракот на католичка церемонија и купија куќа во градот Барбастро во Уескан. Тереза почина во 1922 година.
Познат по својата искреност, Сеферино станал нешто како лидер во ромската заедница во Барбастро и околината. Луѓето го барале за совет и да посредува во семејни кавги. Тој, исто така, ги решавал споровите меѓу Ромите и Шпанците.
Еден ден еден локален земјопоседник, болен од туберкулоза, се онесвестил на улица. Без оглед на опасноста од зараза, Маља го кренала човекот на рамениците и го однела дома. Благодарното семејство го наградиле со сума доволна за започнување бизнис со купување и продавање на вишок мазги кои на француската армија повеќе не и биле потребни по светската војна. Син на пријателот на Сеферино, Ферушон, во Музејот на мачениците во Барбастро. Сеферино бил дарежлив кон сиромашните, колку што бил успешен. Се зборувало дека тој често им позајмувал пари на сиромашните Роми, а исто така им дозволувал да ги отстранат од шталите животните кои најмногу им се допаѓаат. Тие би можеле да си ги платат долговите кога ќе ги продадат или на крајот од сезонската работа кога ќе можат да си го дозволат тоа. Според ромската традиција, тој хранел и сиромашни деца.
Хименес Маља е опишан како пријатен, добродушен, висок, слаб човек, внимателно облечен и истакнат изглед. Иако неписмен, по смртта на неговата сопруга, Хименес Маља започнал кариера како катехист под водство на свештеникот-учител, дон Николас Сантос де Ото, предавајќи ги и децата Роми и Шпанците. Имал дарба за катехизирање на децата раскажувајќи им приказни. Тој станал член на Францисканскиот Трет ред, Друштвото на Свети Винсент де Павле и учествувал во евхаристиското поклонение во четвртокот навечер.
Во јули 1936 година, за време на шпанската граѓанска војна, Хименес Маља се обидел да одбрани католички свештеник од републиканските милиции. И двајцата биле уапсени и затворени во поранешен манастир на капучините, претворен во воен затвор. Еден познаник го советувал дека најверојатно ќе биде ослободен доколку се откаже од бројаницата, но тој одбил. Една ромска легенда вели дека војниците го прашале дали има оружје, а тој одговорил: „Да, еве го“, притоа покажувајќи ја бројаницата . На 9 август, Хименес Маља и другите биле одведени со камион на гробишта и застрелани. Тој, наводно, починал држејќи ја бројаницата во рацете и извикувајќи: „Да живее Христос Царот!“. Тој бил погребан во масовна гробница; неговото тело никогаш не било пронајдено.
2 Признанија
На 4 мај 1997 година, Сеферино Хименес Маља бил прогласен за блажен од папата Јован Павле II, кој рекол дека Маља „знаел како да сее хармонија и солидарност меѓу своите, посредувајќи и во конфликти кои понекогаш ја замаглуваат врската помеѓу не-Ромите и Ромите, покажувајќи дека Христовата љубов знае. нема граници на раса или култура“.
Приближно 3.000 Роми присуствувале на церемонијата на беатификација во Рим, а некои патувале од далечни места како Словачка и Бразил.
3 Поврзано
* на италијански (достапен е преводот).