Ромео и Јулија (балет од Сергеј Прокофјев)

'' Ромео и Јулија '' (|Ромео и Джульетта|Romeo i Dzhulyetta), Оп. 64, е балет од Сергеј Прокофјев базиран на драмата на Вилијам Шекспир ''Ромео и Јулија''. Прво компониран во 1935 година, тој беше суштински ревидиран за неговата советска премиера на почетокот на 1940 година. Прокофјев повторно употреби музика од балетот во три суита за оркестар и соло дело за пијано.
Бесмртната приказна за две вљубени срца, обединети само по смртта засекогаш, е отелотворена на сцената благодарение на музиката на Прокофјев. Продукцијата се случи непосредно пред Втората светска војна и мора да им оддадеме почит на посветените мајстори кои се спротивставија на наредбите кои беа вообичаени во тоа време, кои преовладуваа и во креативната сфера на сталинистичката земја: композиторот го задржа традиционалниот трагичен крај. на парцелата.
По првиот грандиозен успех, кој ја додели претставата со Сталиновата награда, имаше многу верзии, но буквално во 2008 година се одржа традиционалната продукција од 1935 година во Њујорк со среќен крај на познатата приказна непозната за јавноста до тој момент. .
Меѓу најдобрите советски балети што ја красат сцената на Државниот академски Бољшој театар на СССР, едно од првите места со право го зазема балетот „Ромео и Јулија“ на С. Прокофјев. Тој секогаш ја плени публиката со својата висока поезија и вистински хуманизам, светло, вистинито олицетворение на човечките чувства и мисли. Премиерата на балетот се одржа во 1940 година во театарот за опера и балет Киров Ленинград. Во 1946 година оваа претстава беше пренесена со одредени промени на сцената на театарот Бољшој на СССР.
Балетот Ромео и Јулија (либрето на С. Прокофјев и Л. Лавровски по Шекспир) поставен од кореографот Л. Лавровски е една од најзначајните пресвртници на патот на советскиот балетски театар кон реализмот. Барањата за висока идеологија и реализам, заеднички за целата советска уметност, го определија пристапот на Прокофјев и Лавровски кон олицетворение на длабокиот идеолошки концепт на бесмртната трагедија на Шекспир. Во живописната репродукција на ликовите на Шекспир, балетските автори се обидоа да ја откријат главната идеја за трагедијата: судирот меѓу мрачните сили негувани од средниот век, од една страна, и чувствата, идеите и расположенијата на луѓето. на раната ренесанса, од друга страна. Ромео и Јулија живеат во суров свет на сурови средновековни обичаи. Непријателството што минува од колено на колено ги раздвојува нивните стари патриски семејства. Во овие услови љубовта на Ромео и Јулија требаше да биде трагична за нив. Оспорувајќи ги предрасудите на застарениот среден век, Ромео и Јулија умреле во борбата за лична слобода, слобода на чувствата. Со нивната смрт, тие се чинеше дека го потврдија триумфот на хуманистичките идеи на една нова ера, чии зори се разгореа сè поблескаво. Лесни стихови, тажен патос, забавна буфон - сето она што го живее Шекспировата трагедија - наоѓа живописно и карактеристично олицетворение во музиката и кореографијата на балетот.
Инспирирани сцени на љубовта меѓу Ромео и Јулија, слики од секојдневието и суровиот, инертен морал на веронеската аристократија, епизодите од впечатливиот уличен живот во италијанскиот град, каде лесната забава им го отстапува местото на крвавите тепачки и жалосните поворки, оживуваат пред гледачот. Фигуративно и уметнички, силите на средниот век и ренесансата се спротивставени во музиката на балетот. Острите застрашувачки звуци ја поттикнуваат идејата за мрачните средновековни обичаи кои безмилосно ја потиснувале човечката личност, неговата желба за слобода. На таква музика се градат епизоди од судирот на завојуваните семејства - Монтегите и Капулетите, со тоа се одликуваат типични претставници на светот од средниот век. - арогантниот и злобниот Тибалт, бездушниот и суров Сињор и Сињора Капулет. Предвесниците на ренесансата се прикажани поинаку. Богатиот емотивен свет на Ромео и Јулија е откриен во лесна, возбудена, милозвучна музика.
Сликата на Јулија е најцелосно и најатрактивно доловена во музиката на Прокофјев. Безгрижната и разиграна девојка, како што ја гледаме на почетокот на балетот, покажува вистинска несебичност и херојство кога во борбата за верност на своите чувства се бунтува против апсурдните предрасуди. Музичкиот развој на сликата оди од изразување на детска спонтана забава до најнежните текстови и длабоката драма. Во музиката полаконски е оцртан ликот на Ромео. Две контрастни теми - лирско-контемплативна и возбудена-страсна - ја прикажуваат трансформацијата на Ромео под влијание на љубовта кон Јулија од меланхоличен сонувач во храбра, намерна личност. Другите претставници на новата ера се сликовито наведени од страна на композиторот. Духовитата музика, полна со весел, донекаде груб хумор, а понекогаш и остар сарказам, го открива ликот на Меркутио, весел, весел другар и шегаџија.
Музичкиот портрет на отец Лоренцо, филозоф и хуманист, е многу експресивен. Мудрата едноставност и смиреноста се комбинираат во него со голема топлина и хуманост. Музиката што го карактеризира Лоренцо игра значајна улога во создавањето на општата атмосфера во која ќе проникне балетот - атмосфера на хуманост и емоционална полнота. Вистински отелотворувајќи ја содржината на Шекспировата трагедија, Прокофјев ја толкува на својствен начин, што се објаснува со особеностите на неговата креативна поединечност.
1 Снимки
Самиот Сергеј Прокофјев го направил првото снимање на музика од балетот, со Московската филхармонија во 1938 година. Оттогаш, има снимки од целосната партитура, како и разни извадоци, како што се оркестарските свити што ги подготвил композиторот. . Леополд Стоковски диригираше со Симфонискиот оркестар на Ен-Би-Си во ретка стерео снимка во 1954 година. Андре Превин со Симфонискиот оркестар на Лондон и Лорин Мазел со Оркестарот на Кливленд и двајцата направија снимки на комплетната партитура во 1973 година. Мајкл Тилсон Томас диригираше Сан Симфонискиот оркестар Франциско во 1995 година, во избори од партитурата, и двете за RCA Victor. Георг Солти диригираше со Симфонискиот оркестар на Чикаго во снимка заедно со Класичната симфонија. Валери Гергиев направи две снимки со Киров Оркестар во 2001 година и Симфонискиот оркестар на Лондон во 2011 година.
2 Библиографија
****