Национален парк Гран Парадизо

Национален парк Гран Парадизо (италијански: ''Parco nazionale del Gran Paradiso''; |Parc national du Grand Paradis), е италијански национален парк во Грајанските Алпи, помеѓу долината Аоста и регионите Пиемонт. Паркот е именуван по планината Гран Парадизо, која се наоѓа во паркот; тој е соседен со францускиот национален парк Ваноаз. Земјиштето што го опфаќа паркот првично бил заштитен со цел да се заштити алпскиот ког од ловокрадци, бидејќи било лично ловиште за кралот Виктор Емануел II, но сега ги штити и другите видови.
1 Историја
Во почетокот на 19 век, поради ловот, алпскиот ког преживеал во областа Гран Парадизо и Ваноаз. Овде преживеале околу 60 поединечни кози. Козите биле интензивно ловен, делумно за спорт, но и затоа што се сметало дека нивните делови од телото имаат терапевтски својства: талисманите биле направени од мала коска во облик на крст која се наоѓала во близина на срцето на козите и се носеле со цел да ги заштитат од насилна смрт. Поради алармантното намалување на популацијата на козите, Виктор Емануел, кој наскоро требало да биде крал на Италија, го прогласил Кралскиот ловечки резерват на Гран Парадизо во 1856 година. Направена е заштитна заштита за козите. Патеките поставени за козите и денес се користат како дел од 724км обележани патеки и патеки за мазги.
Во 1920 година, внукот на Виктор Емануел II, Виктор Емануел III ги донирал оригиналните 21 квадратни километри на паркот (5.189 хектари), и паркот бил основан во 1922 година. Тоа бил првиот национален парк во Италија. Имало околу 3.000 кози во паркот кога бил прогласен за национален парк. Институциите на паркот довеле до зголемување на популацијата на козите, која достигнала до 4.000 до 1933 година. Во следната деценија, и покрај присуството на паркот, влошувањето на квалитетот на надзорот под фашистичка власт, ловокрадството и Втората светска војна довеле до постојано намалување на популацијата на козите. До 1945 година останале само 419. Нивната заштита била повторно воспоставена по војната, а во паркот во 2005 година имало 4.000
2 Географија
Паркот се наоѓа во Грајанските Алпи во регионите Пиемонт (во градскиот град Торино ) и долината Аоста во северозападна Италија. Опфаќа 703 квадратни километри алпски терен, 10% од површината на паркот е пошумена, 16,5% се користи за земјоделство и пасишта, 24% се необработени, а 40% се класифицирани како стерилни. 9,5% од површината на паркот е окупирана од 57 ледници. Планините и долините на паркот се извајани од ледници и потоци. Висините во паркот се движат од 800-4060 м, со просечна надморска височина од 2 000 м. Долинските подови во паркот се пошумени. На повисоките височини има алпски ливади. Постојат карпи и ледници на надморска височина повисоки од ливадите. Гран Парадизо е единствената планина целосно во границите на Италија која е висока над 4000 м. Од неговиот врв се гледаат Мон Блан и Матерхорн. Во 1860 година, Џон Кауел станал првиот човек што стигнал до врвот. На запад, паркот дели граница со францускиот национален парк Ваноаз. Тие соработуваат во управувањето со популацијата на козите, кои сезонски се движат низ нивната заедничка граница.
3 Флора
Шумите во паркот се важни бидејќи обезбедуваат засолниште за голем број животни. Тие се природна одбрана од лизгање на земјиштето, лавини и поплави. Двата главни типа на шуми пронајдени во паркот се иглолисни и листопадни шуми. Листопадните европски букови шуми се вообичаени на страната на паркот Пиемонт, а не се наоѓаат на страната Вале д'Аоста. Овие шуми се густи со густо зеленило кое пропушта многу малку светлина во текот на летото. На листовите од бука им треба долго време за да се распаднат и тие формираат дебел слој на шумскиот под што го попречува развојот на други растенија и дрвја. Аришите се најчестите дрвја во шумите на долинските подови. Се мешаат со смреки, швајцарски камени борови, а поретко сребрени елки.
Јаворови и липови шуми се наоѓаат во доловите. Овие шуми се присутни само во изолирани области и се изложени на ризик од исчезнување. Дабовите шуми се почести во областа на долината Аоста отколку во областа Пиемонт поради повисоките температури и пониските врнежи. Дабот не е типичен вид во паркот и често се среќава помешан со шкотскиот бор. Насадите со костен во паркот се погодени од човечкото одгледување дрво и овошје. Ретко расте над 1000м, а најважните шуми со костен се наоѓаат на Пиемонтската страна на паркот. Иглолисните шуми на паркот вклучуваат насади со шкотски борови, шуми од смрека во кои доминира норвешката смрека, често помешана со ариш. Аришот и швајцарските камени борови шуми се наоѓаат до највисокото субалпско ниво (2200-2300 метри).
На повисоки надморски височини дрвјата постепено се истенчуваат и има алпски пасишта. Овие пасишта се богати со цвеќиња до доцна пролет. Дивите цвеќиња во високите ливади на паркот вклучуваат миризливи темјанушки, горечавка, буков крин и Рододендрон феругинеум. Паркот има многу карпести живеалишта. Најчесто се наоѓаат над дрвените и алпските пасишта. Овие области имаат карпи и остатоци на нивната површина. Алпските растенија се прилагодиле на овие живеалишта со преземање одлики и џуџест раст, влакнест, светло обоени цветови и високо развиени корени. Околу 1.500 растителни видови може да се видат во Алпската ботаничка градина Парадизија во близина на Коњ во паркот.
4 Фауна
Алпските кози во лето пасат на обилните планински пасишта, а во зима се спуштаат на пониски височини. Спарувањето на Гран Парадизо со националниот парк Ваноаз обезбедува заштита на козорот во текот на целата година. Заедно со козрогот, животинските видови пронајдени во паркот вклучуваат голема ласица, ласица, зајак, евроазиски јазовец, алпска дивокоза, волк (неодамна пристигнат од Централна Италија) и можеби дури и рис. Козата и дивата коза поголемиот дел од годината ја поминуваат над дрворедот. Тие се спуштаат во долините во зима и пролет. Сточна храна од алпски мрмот на растенија долж снежната линија.
Во паркот има повеќе од 100 видови птици, вклучително и голем ушест був, карпест птармиган, алпско попче и алпски чавки. Златните орли се гнездат на карпести делови, а понекогаш и на дрвја. Планинската карполазачка се наоѓа на стрмни карпи. Во шумите на паркот има црни клукајдрвци и оревокршачи.
Паркот поддржува многу видови пеперутки, вклучувајќи аполонова пеперуга, белци и јужни шумски нимфи.