Тврдина (Осиек)

Тврдина (|Tvrđa) или Цитадела ― стариот град на градот Осиек во Хрватска. Тоа е најдобро зачуваниот и најголемиот збир на барокни згради во Хрватска и се состои од хабсбуршка бастионска (ѕвездена) тврдина изградена на десниот брег на реката Драва. Тврѓа е опишана од Светскиот фонд за споменици како „уникатен пример на барокен воен, административен и комерцијален урбан центар од XVIII век“.
Ѕвездената тврдина била изградена во непосредната близина на средновековен Осиек по поразот на османлиските сили во 1687 година, поради стратешкото значење на Осиек. Изградени почнувајќи од 1712 година според плановите на Матијас фон Кајзерфелд и потоа Максимилијан Госо де Енеф, сите пет планирани бастиони и две порти биле завршени до 1715 година. До 1735 година, внатрешниот град бил завршен и биле додадени три северни бастиони. Кога е завршена, таа била најголемата и најнапредната хабсбуршка тврдина на границата со Отоманската Империја, која се состоела од осум бастиони и со оружарници, складишта, штаб на гарнизон, воен суд, градежна канцеларија, гарнизонски лекар, стражарница, живеалишта за офицери, воена болница и седум касарни. Завршената тврдина била целосно опкружена со ѕидови и палисади и имала четири главни порти на секоја страна (север, југ, исток, запад). Тврѓа имала улични светилки до 1717 година и било местото на првото јавно водоснабдување во Хрватска, отворено во 1751 година.
Военото значење на Тврѓа се намалило по Берлинскиот конгрес во 1878 година, со зголемената стабилност на околниот регион. Поголемиот дел од ѕидовите и утврдувањата на тврдината биле уништени во 1920-тите поради препреката што ја претставувале за развојот на Осиек. Додека утврдувањата се во голема мера отстранети, внатрешното јадро на тврдината останало недопрено и сега е дом на цркви, музеи, училишта и други јавни згради, како и бројни барови и ресторани. Од утврдувачкиот систем, сега останале недопрени само северната страна на ѕидините, како и делови од првиот и осмиот бастион заедно со северната порта позната како „Водната порта“ (хрватски: vodena vrata). Тврѓа претрпела значителна штета за време на Хрватската војна за независност во текот на 1990-тите и била вклучена на Списокот за најзагрозени места за набљудување на светските споменици во 1996 година. Сега се наоѓа на „пробниот список“ на Хрватска за разгледување како номиниран за место на светско наследство.
1 Историја
1.1 Средновековно и отоманско време
Новото име Осиек првпат се појавило во 1196 година. Центарот на средновековниот Осиек се наоѓал на бреговите на реката Драва каде што сега стои Тврѓа. Градот бил трговско-пристанишна населба од почетокот на 12 век поради неговата положба на патот од Печ и Буда кон југ. Местото било дом на романескната црква „Св. Троица“. Помеѓу 1526 и 1687 година, Осиек бил управуван од Османлиите, кои не го промениле изгледот на населбата на некој суштински начин, туку вовеле исламски места за богослужба, давајќи му на областа ориентален изглед. Траги од средновековни и отомански градови останале до ден-денес, вклучително и остаток од стариот ѕид на отоманската тврдина, познат денес како „Турски ѕид“ (хрватски: hr) или „Филибејска тврдина“ (hr), кои лежат до пристапниот пат кон Тврѓа.
За време на отоманскиот период, Осиек бил меѓународно познат поради Мостот на Сулејман I. Изградбата на мостот ја започнал Ибрахим-паша на 16 август 1526 година по наредба на Сулејман Величествениот. Мостот, кој ги поврзувал Осиек и Дарда, имал облик на дрвен пат на столбови и бил приближно 7 км долг и 6 м широк. Гледано како голема закана за христијанска Европа, мостот бил напаѓан неколку пати, уништен во 1664 година, кога бил запален по наредба на унгарскиот феудалец Миклош VII Зрински (|Nikola VII. Zrinski, |VII. Zrínyi Miklós). Мостот бил обновен за време на владеењето на Сулејман II. Конечно, бил запален од хабсбуршките војски во 1686 година.
1.2 Дизајн и изградба
1.2.1 Прв распоред на крајот на 17 век
Развојот на воената населба во Тврдината започнал во 1687 година кога хабсбуршките војски ги протерале Османлиите од градот за време на Големата турска војна. Главниот командант на царската армија, Лудвиг Вилхелм, маркгроф на Баден-Баден, го гледал Осиек како место од исклучително стратешко значење во војната против Османлиите. Тој побарал поправка на градските ѕидини и предложил изградба на нова тврдина според Вобановите начела за воено инженерство.
Градскиот магистрат бил создаден во 1690 година, додека плановите за новата тврдина сè уште биле изготвувани, а еден од неговите документи од август истата година ја опишал состојбата на населбата како „уништена“. Два месеци подоцна, на 29 октомври, османлиската војска ненадејно нападнала. Нападот бил одбиен само благодарение на добро организираната одбрана, а Османлиите се повлекле на 6 ноември, по кратка опсада. Настанот бил јасна поука дека изградбата на тврдината не смее дополнително да биде одложувана. Првата фаза од претворањето на Тврдина во барокна тврдина била заснована на планот што го смислил инженерот Матијас фон Кајзерфелд од 1691 година.
1.2.2 Втор распоред во 18 век
Првичниот план за Тврдина бил изготвен поради потребата од зајакнување на градските ѕидини, но не вклучувал одредби за редизајнирање на внатрешноста и предвидувал главно неконтролиран развој. Новите планови за тврдината на десниот брег на реката Драва ги подготвил Максимилијан Госо де Енеф. Госо го презел планирањето на тврдината кога изградбата веќе била во тек. Почнувајќи од август 1712 година, австриските инженери, надгледувани од командантот на тврдината, генералот Јохан Штефан фон Бекерс, изградиле касарни, штабови, цркви и манастири, опкружени со систем од ровови, бастиони и местоположби за оружје, почитувајќи го дизајнот на Госо. Дизајнот го следел моделот на низинските холандски воени утврдувања од тој период.
До 1715 година, сите пет планирани бастиони и две порти биле завршени. Дополнителна, западна порта што води до Горниот град била додадена во 1716 година. Изградбата на доградбата на спротивниот брег на реката Драва, дизајнирана да нуди заштита од северната страна и да служи како мост, била завршена до 1721 година. Последната, четврта порта, која води до Долниот град, била додадена дури во 1783 година. Изградбата на внатрешниот град била завршена до 1733 година, а во 1735 година биле завршени три дополнителни северни бастиони, заедно со поштата, градежната канцеларија на тврдината и болницата. Завршената тврдина имала „осум бастиони, две оружја, две големи складишта, штаб на гарнизон, воен суд, градежна канцеларија, лекар од гарнизон, стражарница, офицерски станови, воена болница и седум касарни“. Врз основа на „прстениот модел“, утврдувањата заземале површина од 80 хектари, што ја направило Тврѓа најголемата тврдина на границата со Отоманската Империја.
Планот на Госо оставил простор да бидат градени цркви каде што некогаш постоеле џамии. Првично, пренаменетите џамии биле користени како цркви, но Францисканците почнале да градат барокна црква во 1709 година и била осветена во 1732 година. Францисканскиот манастир бил изграден помеѓу 1699 и 1705 година, а новото крило било додадено помеѓу 1731 и 1733 година, кое подоцна станало нов манастир во 1761 година. Во 1725 година, Језуитите ја започнале изградбата на парохиската црква „Св. Михаил“ (|Sveti Mihovil), по изградбата на сопствен манастир. Оваа црква била во употреба по 1734 година, иако била нецелосна. Столбот на Света Троица бил подигнат на главниот плоштад на тврдината во 1730 година како споменик на чума со волути со постаменти на кои се поставени четири заштитници од чума. Четири дополнителни постаменти биле додадени на споменикот во 1784 година, на секој од нив има статуа на светец. Тврѓа имала улично осветлување уште во 1717 година. Првиот систем за снабдување со јавна вода во Хрватска бил отворен во Тврѓа во 1751 година.
Во средината на 18 век, наводно, имало повеќе од 35 анови во Тврѓа, што се проценува на една од три згради на тврдината. Престолонаследникот Јозеф престојувал во еден од гостилниците при посетата на Осиек. Во 1786 година, сега како Јозеф II, тој донел одлука за спојување на Горниот град, Долниот град и Тврѓа во еден единствен градски совет.
1.3 19 и 20 век
Откако военото значење на тврдината се намалило на крајот на 19 век, Тврѓа станала средиште на административен, образовен, културен и научен живот во Осиек и во целиот регион. Првото училиште во Осиек било организирано во Тврѓа; првата наставна програма била воведена во 1707 година, за подоцна да се прошири и обнови, а првата печатница почнала да работи во 1735 година. Значењето на образовните установи ви Тврѓа најдобро се подвлекува со фактот дека хрватските лауреати на Нобеловата награда, Лавослав Ружичка и Владимир Прелог, заедно со српскиот научник Милутин Миланковиќ (Миланковиќиеви циклуси), сите биле дипломци на училиштата во Тврѓа. Земјоделскиот факултет на Универзитетот „Јосип Јурај Штросмаер“ во Осиек бил сместен во поранешниот генерален штаб од 1995 година, откако претходното место било уништено во Хрватската војна за независност. Факултетот за прехранбена технологија е преместен во зграда која служела како прва воена болница во Осиек, од средината на 17 век до почетокот на 1990-тите. Други денешни образовни установи во Тврѓа ги вклучуваат II и III гимназија, музичко училиште „Фрањо Кухач“ (поранешна Римокатоличка семинарија), Језуитска класична гимназија (поранешни логистички бараки изградени во средината на 18 век) и Средно економско училиште (поранешна гимназија за девојки).
Според пописот од 2001 година, во градскиот округ Тврѓа, живеле 10.277 жители во 3.310 домаќинства. Внатрешноста на тврдината сега е средиште на ноќниот живот на Осиек. Во Тврѓа има многу барови и ресторани. Тврдината е домаќин на Музејот на Славонија, најголемиот музеј од општ вид во Хрватска, кој се наоѓа во Тврѓа од 1946 година. Во поранешниот градски музеј и архивска зграда денес се наоѓа Државната управа за заштита на спомениците, оддел на хрватското Министерство за култура. Заштитник на Тврѓа е Свети Михаил, а неговиот празник 29 септември се слави како ден на градскиот округ Тврѓа.
2 Статус на културно наследство
„Сум видел многу европски градови, но никогаш не најдов идентичен развој со кој постоечкото урбано јадро ќе биде претворено во утврдување или слично урбанистичко решение“. Иве Мажуран, стручњак за Тврдина
Светскиот фонд за споменици ја опишал Тврѓа како „уникатен пример на барокен воен, административно и комерцијално урбано средиште од осумнаесеттиот век“. Тврѓа е на „Пробната листа“ на Хрватска за разгледување како кандидат за Светско наследство. За време на судирот во Хрватска од 1991 до 1995 година, 90 отсто од зградите во Тврѓа биле оштетени до одреден степен, а тврдината била вклучена на списокот за најзагрозени места за набљудување на светските споменици од 1996 година. Оттогаш не била појавена на списокот, кој е објавуван на секои две години.
На задната страна на хрватската банкнота од 200 куни, издадена во 1993 и 2002 година, се прикажани зградата на главниот штаб, која датира од 1726 година, и планот на тврдината.
Агенцијата за обнова на осиечката Тврдина (|Agencija za obnovu osječke Tvrđe) е основана во 1999 година. Нејзини наведени цели се заштита, обновување и заживување на Тврѓа. Постапката на обнова има за цел да ги зачува архитектонските, историските и естетските квалитети на Тврѓа во целосна согласност со начелата на реставрација поставени од Меѓународниот совет за споменици и локалитети, притоа задржувајќи го неговиот повеќефункционален карактер. Се предвидува и меѓународна соработка, особено со Советот на Европа. Агенцијата е заеднички финансирана од Владата на Хрватска, Осиек-барањската жупанија и Град Осиек.
3 Дополнителни извори
*