procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гунила Лундгрен

Гунила Лундгрен е шведска писателка и активистка за мир и животна средина. Таа е координатор на Меѓународниот сојуз на шведски писатели. Авторка е на повеќе од 30 книги за деца (за кои добила престижни награди), преведени на многу јазици и многу книги во двојазични изданија за децата од втората генерација имигранти. Меѓу нив: Во овој широк свет, антологија на песни, песни, игри на 64 јазици, вклучувајќи ги фулански, хаја, кимбунду, креолски, сомалиски, свахилскии, тигрињски, волофски и коса. Таа моментално изработува програма која вклучува деца од соседството на имигранти во предградието на Стокхолм, Ринкеби, и децата од јужноафриканскиот град Ланга, во близина на Кејптаун.
Во 1972 година ја напишала својата прва книга ''Марица циганка'' заедно со три тинејџерки Ромки. Многу од нејзините книги се напишани во соработка со Ромите, меѓу кои и цртаната книга ''Софија З 4515'', која е за Софија Таикон која го преживеала концентрациониот логор Аушвиц.
1 Библиографија
*''Марица циганка'', 1972 година.
*''Аљоша'', 1998 година.
*''Нелсон Мандела: момчето овчар што стана претседател'' од Гунила Лундгрен и Керстин Гидфорс, 2000 година.
*''Без куќа, без гроб'', ромски песни и песни - двојазична книга на шведски и ромски, 2002 година.
*''Црни рози - Кале Рузе'', двојазична книга на шведски и ромски за ромската литература, култура и историја, 2003 година.
*''Софија З-4515'', Двојазичен на шведски и ромски, 2006 година.
*''Во овој широк свет''*''Циркус Живот- една година со Бразил Џек'', Фото: Малколм Џејкобсон, 2009 година.
Аника Екдал

Аника Екдал (родена 1955 година во Стокхолм, Шведска) е текстилна уметница која дизајнира таписерии во ренесансен и барокен стил со помодерни техники, создавајќи дела од големи размери во свој современ стил. Таа има изложувано во Европа и Австралија и била добитник на Нордиски текстил во 2013 година.
1 Биографија
Аника Екдал била родена во 1955 година во Стокхолм, Шведска каде го поминала своето детство. Од 1978 година развила интерес за работа со текстил. Во раните 1980-ти, таа се преселила во Блекинге и магистрирала текстилна уметност во 1994 година на Школата за дизајн и занаети ХДК на Универзитетот во Гетеборг. Била предавач на Технолошкиот институт Блекинге (2002–08) и дополнителен професор на ХДК (2008–11).
Претпочитаната уметничка форма на Екдал е дизајнот на таписерија. Студирајќи ги ренесансните методи, таа користи класични техники за создавање дела од големи размери кои прикажуваат луѓе и ситуации од нејзиниот живот. Нејзините дела може да потраат до една и пол година за да се завршат додека таа ги вткајува современите слики на животни, луѓе, места во нејзините наративни дизајни. Таа го опишува процесот исто како пишување роман, ткаење на приказната со традиционални методи, но користејќи модерен пристап, вклучувајќи дигитални техники.
Помеѓу 2000 и 2006 година, таа работела на пет дела создавајќи серија што ја нарече ''Барокна забава''. Делата биле вклучени во изложба која била изложена во замокот Калмар, културниот центар Ронеби, уметничкиот музеј и Музејот на уметност Далландс. Секое од поединечните дела сега е купено: насловното дело „Барокната забава“ (2000) му припаѓа на музејот во Гетеборг; „Свадбата во Квинс“ (2002) е во сопственост на Националниот совет за јавни уметности и е изложен на Универзитетот во Упсала. „Милите“ (2003) бил купен од општината Фалкенберг ; „Театарот во паркот“ (2006) го купи Вармландс Музеј во Карлштад; и „Дефинитивно злато“ (2008) му припаѓа на Регионалниот совет на Вестра Геталанд. Екдал патувала низ Европа проучувајќи таписерии, ја посетила Полска за да ги проучува светски познатите таписерии на замокот Вавел и работела во Австралија каде што изложувала во уметничката галерија Мејтланд во Нов Јужен Велс.
Во февруари 2013 година во Музејот на уметност Абецита во Бурос, Екдал ја добива Нордиската награда за текстил, чест што и додели не само значителна парична награда, туку и додели визитинг професор на Универзитетот во Гетеборг. Истата година во ноември, таа била наградена со престижниот медал на Принц Еуген за нејзините извонредни таписерии. Во 2015 година таа ги открила двете таписерии што ги направила од доделувањето на наградата, ''Следи ме. Блесни'', што е за откривање и перцепција и С''леди ме. Расти'', за раст и развој. И двете биле инсталирани на Универзитетот во Осло во 2015 година.
Моника Шефер-Кортинг

Моника Шефер-Кортинг (|Monika Schäfer-Korting; р. во ) — германски фармаколог и токсиколог.
1 Живот
Шефер-Кортинг студирала фармација на Универзитетот Јохан Волфганг Гете во Франкфурт на Мајна од 1971 до 1975 година. Во 1976 година била одобрена како фармацевт. Во 1977 година докторирала како ученик на професорот Ернст Мутшлер. Во 1989 година се здобила со пост-докторска диплома.
Во 1994 година била назначена за прв професор и претседател за фармакологија на Фармацевтскиот факултет на Слободниот универзитет во Берлин (СУ Берлин). Од 2007 година, како и од 1997 до 1999 година, таа била потпретседател за животни науки и истражување на СУ Берлин.
Од 2003 до 2008 година, таа била портпарол на истражувачката група на DFG: „Иновативни активни фармацевтски состојки и системи на носители: Интегративна оптимизација за третман на воспалителни и хиперпролиферативни болести (FG 463)“. Таа го координирала проектот BMBF - Network: „Студија за валидација за тестирање за пенетрација на кожата со помош на биотехнолошки произведени модели на кожа (FKZ 0312881)“.
Шефер-Кортинг е соавтор на учебникот за фармакологија и токсикологија со име „Mutschler. Arzneimittelwirkungen (Drug Actions)“, чие најново 8-мо издание било објавено во 2001 година. За „Springer Verlag Heidelberg“ работи како уредник на серија монографии со наслов: „Оптимизирана терапија со лекови“, за „ABW Verlag Berlin“ ја уредува серијата монографии со наслов „Критичка монографија за лекови (TCDM)“. Таа работи како член на уредувачкиот одбор на микози и фармакологија и физиологија на кожата. Шефер-Кортинг е член на одборот на ''Gesellschaft für Dermopharmazie'' (Друштво за дермофармација), како и директор на научниот советодавен одбор на ''Bundesinstitut für Risikobewertung'', Берлин.
Во фокусот на нејзината работа е карактеризацијата на односот на користа и ризикот од лековите. Во 1999 година Шефер-Кортинг ја објавила монографијата: „Соодносот корист/ризик: Прирачник за рационална употреба на потенцијално опасни дроги“, заедно со Ханс Кристијан Кортинг. Парадигма во контекстот формираат локалните гликокортикоиди со зголемен однос на користа и ризикот, како што е предникарбат. Денес, таа е особено заинтересирана за трансдукција на сигнал во различни ткива во потрага по иновативни активни фармацевтски состојки особено за кожни болести. Овде фокусот е на сфингозин-1-фосфат и соодветниот рецептор. Во однос на развојот на нови лекови, концептот за про-дрога е од особена важност. Уште во фазата на развој на нови активни состојки се разгледуваат и можностите за создавање на соодветни формулации. Со кожен третман со лекови, липозомите и нано-структурираните лепидични носители се сметаат за особено интересни. За да се намали бројот на експерименти со животни во контекст на токсиколошките истраги, се развиени нови типови на експерименти кои наместо со животни се служат со помош на модели на кожа.
Моника Шефер-Кортинг била во брак со Ханс Кристијан Кортинг од 1980 до 2012 година, кога тој починал.
Ана дом Вол

Ана де Вал, моминско ''Лундстром'' (25 мај 1844 - 18 мај 1889) била шведска глумица и пејачка.
1 Биографија
Родена е во Рослаген, во шведскиот Упланд . Де Вал е родена вонбрачно од морскиот капетан и светилник на Синго Ебе Јансон и Ана Ерсдотер Фримодиг, а пораснала како згрижувачка ќерка со нејзиниот вујко Андерс Ерсон Лундстром, чувар на црквата во црквата Адолф Фредрик во Стокхолм .
Кога имала единаесет години дошла во студентскиот театар Селиндерска каде останала до 1866 година. После тоа, таа била вклучена, од 1866 до 1872 година, во театарот Седра и ги играла годините 1872-1884 наизменично во Миндре, Седра и Нија театри во Стокхолм и во Нија Тетар во Гетеборг. Следната година настапувала во Шведскиот театар во Хелсинки, а од 1886 до 1887 година била во Васатеатрн во Стокхолм.
Во 1867 година се омажила за музичкиот режисер Оскар де Вал. Заедно имале син, глумецот Андерс де Вал.
2 Галерија
Ема Бруме

Ема Марија Изабел Броме (13 јуни 1985 година) е шведска глумица. Таа е најпозната по нејзината главна улога во серијата SVT од 2020 г, ''Лето '85''.
Студирала на Академијата за драмски уметности во Стокхолм помеѓу 2009 и 2012 година и оттогаш работи во Драматен.
1 Наводи
Ива Буман

Шведската глумица и драматург, Ива Буман (полно име: ''Рут Ива Елизабет Буман) Седерберг'' е родена на 23 ноември 1944 година во Сундсвал, но пораснала во Анге.
Буман студирала на Шведската национална академија за мимика и глума 1969–72 година, а потоа започнала да работи во Градскиот театар во Стокхолм.
Немам Гафури

Немам Гафури (25 декември 1968 - 1 април 2021 година) била лекарка и лекарка од шведски Курди, родена во Ирак. Таа била позната по помагањето на жртвите на Јазидите на Исламската држава Ирак и Левант (ИСИЛ).
1 Ран живот
Немам Гафури е родена на 25 декември 1968 година во регионот Чнарок во Ирак (сега Курдистански регион) во семејството на Махмуд Ага Кака Зиад Гафури, курдски командант на отпорот и Гулзар Хасан Џалал, која на борците на отпорот им обезбедувала храна и муниција. Гафури имала 10 браќа и сестри и пораснал во близина на Техеран и во Накадех, во иранската провинција Западен Азербејџан. Во 1980-тите, семејството се преселило во Стокхолм како бегалци. Гафури потоа студирала медицина на Универзитетот во Печ, Унгарија и на Универзитетот Умео во северна Шведска, специјализиран како кардиоторакален хирург.
2 Кариера
Гафури учествувала во мисиите за помош во Етиопија и Индија. Во ирачкиот регион Курдистан, Гафури спровела епидемиолошко истражување за факторите на ризик со кои се соочуваат преживеаните од конфликтните зони. Таа била дел од опсежните напори за помош, како што се мисиите во Иран за помош на преживеаните од земјотресот. Кога ИСИЛ ја започнал експлоатацијата и геноцидот на Јазидите за време на војната во Ирак, Гафури им помогнала на бегалците кои пристигнувале ранети и трауматизирани на границата и го направила нејзиниот примарен фокус да им помогне. Таа ја основала здружената помош за Курдистан, хуманитарна организација и формирала клиника во еден од бегалските кампови; од април 2021 година, илјадници раселени семејства Јазиди сè уште живееле во овој камп.
Во март 2021 година, Гафури водела мисија за повторно обединување на дванаесет деца, чувани во курдско-сириски сиропиталиште на сириско-ирачката граница, со нивните мајки. Жените ги родиле овие деца додека биле сексуално робувани од борците на ИСИЛ. Кога се вратиле во Ирак, старешините на Јазидите ги принудиле да ги напуштат овие деца.
3 Смрт
Гафури се заразила со КОВИД-19 во март 2021 година, додека повторно обединила дванаесет мајки Јазиди со нивните деца. Таа потоа била префрлена во Стокхолм, Шведска, за итна медицинска помош. Починала на 1 април 2021 година.
Ида Валетон

Ида Валетон (родена ''Мегендорфер'', |Ida Valeton; — ) — германски научнк. Таа беше директор на седиментната петрографска лабораторија на геолошкиот и палеонтолошкиот институт на Универзитетот во Хамбург. Дополнително, таа била привремен професор на неколку локации.
Нејзиниот фокус во науката бил на истражување на седименти и боксити.
1 Живот
1.1 Ран живот
Ида Валетон е родена во 1922 година во Хамбург, како прва ќерка на Ина и Фридрих Мегендорфер. Во 1935 година, откако нејзиниот татко се вработил како професор по психијатрија на Универзитетот Фридрих-Александар, нејзиното семејството се преселило во Ерланген. За време на Втората светска војна, таа студирала во Ерланген, Минхен и Грац.
1.2 Научна кариера
Откако докторирала под надзор на Франц Херич на Универзитетот во Грац, таа го започнала својот научен мандат под менторство на Карл Вилхелм Коренс на Универзитетот во Гетинген. Од 1948 до 1952 година била асистент на геологот Адолф Вурм на Универзитетот во Вирцбург. Потоа, таа се преселила во Хамбург со цел да основа лабораторија за седиментна петрографија на ''геолошкиот државен институт'' во Хамбург (кој подоцна станува ''геолошки и палеонтолошки институт'' на одделот за геологија на Универзитетот во Хамбург). Таму хабилитирала во 1957 година, а за професор е именувана во 1964 година.
Во 1963 и 1964 година била привремен професор на геолошкиот институт во Бордо. Поради дополнителни посети во странство таа патува во Индија, Африка и Јужна Америка. Во текот на летото 1974 учествувала во првата експедиција на Егон Т. Дегенс на езерото Ван, каде што студирала на терасните седименти од езерото Источна Анадолија.
Таа била меѓународно признат експерт за боксит по пензионирањето во 1987 година.
2 Избрани публикации
* . Heidelberger Beiträge zur Mineralogie und Petrographie (1954), Band 4, Ausgabe 1, S. 207-16.
* . Zeitschrift der Deutschen Geologischen Gesellschaft, Band 111 (1959), S. 739-81
* . Развојот во седиментологијата (1964), Бенд 2, С. 123-29.
* . Beiträge zur Mineralogie und Petrographie (1965), Band 11, Ausgabe 3, S. 217-46
* , Елсевиер, Амстердам, 1972 година.
* јас Валетон; Абдул- . 1974 година
* , Pressestelle der Universität Hamburg, 1975 година
* Ида Валетон; Абдул Абдул-Разак; Дитмар Клусман. Минералогија и геохемија на глауконитни пелети од кредни седименти во северозападна Германија. Штутгарт : Schweizbart'sche Verlagsbuchhandlung, 1982 година.
* I. Валетон; H. Beissner; А. Карваљо: Терциерниот бокситски појас на областите на тектонско издигнување во Сера да Мантикеира, Југоисточен Бразил. Швајзербарт, Штутгарт 1991 година.ISBN 978-3-510-57017-1
* I. Валетон; F. Wilke: Терциерни боксити во областите на слегнување и поврзани седименти добиени од латерит во северозападна Индија. Швајзербарт, Штутгарт 1993 година.ISBN 978-3-510-57018-8
* Gott schenkte mir Flügel. Ковач, Хамбург 2000 г.ISBN 3830002203
Стина Бергман

Стина Бергман (29 април 1888 &ndash; 3 јули 1976) била шведска писателка, преведувачка и сценарист.
Бергман била ќерка на глумецот Август Линдберг и глумицата Аугуста Линдберг, и сестра на режисерот Пер Линдберг. Таа била во брак со писателот Јалмар Бергман.
1 Филмографија како сценарист
*''Сведенхилмс'' (1935)
*''Женско лице'' (1938)
*''Долар'' (1938)
*''Старецот доаѓа'' (1939)
*''Заветот на Неговата Милост'' (1940)
Беатрис Диксон

Сесилија Елизе Беатрис Диксон (31 март 1852 - 18 јануари 1941 година) била шведски филантроп и пионерски активист за умереност во Гетеборг . Во 1884 година, заедно со нејзината мајка, Диксон го основала Здружението Аверас Син Крст (''Öfverås Blåbandsförening''), првото шведско друштво за умереност, кое служело како негов секретар 15 години. Таа, исто така, претседавала со градската ''Христијанско здружение на млади жени'' од 1891 до 1916 година.
1 Биографија
Родена на 31 март 1852 година во Гетеборг, Сесилија Елис Беатрис Диксон била најмалото дете на Џејмс Диксон и Елеонора Вилердинг. Израсната во едно од најбогатите семејства во градот, таа се школувала од нејзините родители и нејзината гувернанта.
Во раните 1880-ти, на продолжена посета на Англија со нејзините родители, таа стапила во контакт со оние кои се вклучени во најважните општествени случувања во тоа време, вклучително и YWCA и проектите за домување за сиромашните во Ист Енд во Лондон. Таа негувала пријателства со Кетрин Бут и Агнес Велин, двете водечки филантропи, кои ја инспирирале нејзината идна работа и нејзиниот интерес за поттикнување на воздржаност кај работничката класа.
По враќањето во Шведска, заедно со нејзината мајка, таа го основала првото шведско друштво за умереност на имотот на нејзините родители во областа Оргрите во Гетеборг. Таа, исто така, основала ''Христијанско здружение на пријатели на млади работници''. Диксон, исто така, ги поддржувала активностите за воздржување на национално ниво, трошејќи значително време на предавања низ земјата.
Од 1906 до 1917 година, таа служела во управниот одбор на таканаречениот систем Гетеборг, непрофитна институција која се занимавала со намалување на потрошувачката на алкохол. Подоцна довело до продавниците за алкохол Системболагет во Финска и Шведска.
Беатрис Диксон починала на 18 јануари 1941 година. Таа е погребана во Гетеборг.
2 Наводи
Карина Бергфелт

Барбру Карина Бергфелт, (родена на 19 февруари 1980 година) е шведски новинар, известувач, колумнист и автор. Од март 2016 година таа е дописник на СВТ во Вашингтон
Во 2012 година, Бергфелт ја добила наградата Големата новинарска награда во категоријата Раскажувач на годината за нејзиниот извештај „Денот што никогаш нема да го заборавиме“ за масакрот во Утоја во јули 2011 година.
1 Библиографија
* Бергфелт, Карина (2012). ''Патрицид''. Стокхолм: Френк.
*''Расизам во Шведска'' (антологија, 2014)
* Бергфелт, Карина (2015). ''Остануваат седум дена живот''. Стокхолм: Норстед.ISBN 9789113066967
* Бергфелт, Карина (2015). ''Фотографирање''.Букмарк Форлаг.ISBN 9789187441370
17 Тетида

Тетида, ознака за мала планета 17 Тетида — камен астероид од внатрешните области на астероидниот појас, со пречник од приближно 90 километри. Бил откриен на 17 април 1852 година, од германскиот астроном Роберт Лутер во опсерваторијата Билк во Диселдорф, Германија, кој му го одложил на Фридрих Вилхелм Август Аргеландер да го именува своето прво откритие на астероид по Тетида од грчката митологија.
1 Опис
Астероидот кружи околу Сонцето на растојание од 2,1–2,8 ае еднаш на секои 3 години и 11 месеци (1.419 дена). Неговата орбита има ексцентричност од 0,13 и наклон од 6° во однос на еклиптиката.
Спектарот на овој објект покажува дека станува збор за астероид од типот S со ниски и високи форми на калциум на пироксен на површината, заедно со помалку од 20% оливин. Висококалциумската форма на пироксен формира 40% или повеќе од вкупниот присутен пироксен, што укажува на историја на наслаги на магматски карпи. Ова сугерира дека астероидот претрпел диференцијација со топење, создавајќи површина од базалтна карпа.
Масата на Тетис е пресметана од растројувањата на 4 Веста и 11 Партенопа. Во 2007 година, Баер и Чесли пресметале дека Тетис има маса од 1,2 kg со густина од 3,21 g/cm<sup>3</sup>.
Едно тетидиско ѕвездено прикривање било забележано од Орегон во 1999 година. Сепак, настанот не бил измерен.
Оваа мала планета добила името по Тетида, мајката на Ахил во грчката митологија.
18 Мелпомена

Мелпомена (ознака за мала планета: 18 Мелпомена) — голем светлол астероид од главниот појас кој бил откриен од страна на Џ. Р. Хинд на 24 јуни 1852 година, и е именуван по Мелпомена, Музата на трагедијата во грчката митологија. Тој е класифициран како астероид од типот S и е составен од силикати и метали.
Мелпомена ја прикрила ѕвездата ДЗР 114.159 на 11 декември, 1978 година. Можен мелпоменски сателит со пречник најмалку 37 км бил откриен. Сателитскиот кандидат добил привремена ознака S/1978 (18) 1. Во 1988 година било извршено пребарување за сателити или прашина што кружи околу овој астероид со помош на телескопот UH88 во опсерваторијата Мауна Кеја, но напорите не вродиле со плод. Мелпомена била забележана со вселенскиот телескоп Хабл во 1993 година. Тој можел да ја реши малку издолжената форма на астероидот, но не биле откриени сателити.
Мелпомена е проучуван со радар.
Ела Билинг

Елна (Ела) Билинг моминско Вулф (1869–1921) била шведска активистка за правата на жените и правобранител, која првично придонесувала за здружението на женските суфражисти (ФКПР) во Кристијанштад. Таа подоцна патувала нашироко низ Шведска, дури и на далечниот север, основајќи здруженија за право на глас. Билинг пишувала написи за право на глас за списанието на здружението ''Гласови за жени''. Таа се покажалаа како убедлив говорник во огранокот на Стокхолм на Националната асоцијација за право на глас на жените.
1 Биографија
Родена во Ферлов, Скане, на 26 март 1869 година, Елна Вулф била ќерка на крофтерот Нилс Оредсон Вулф и неговата сопруга Јохана родена Карлсдотер. Таа била израсната заедно со неколку браќа и сестри во нешто што изгледа дека било скромно опкружување. Во 1897 година се омажила за Јохан Алберт Билинг (1863–1918) со кого имала две деца. Работела одредено време како наставничка во основно училиште во Кристијанштад каде што станала член на градскиот Одбор за ублажување на сиромаштијата (Fattigvårdsstyrelsen), каде што била забележана по нејзината посветеност да се грижи за младите луѓе. Додека била во Кристијанштад, таа била активен член на ФКПР, локалниот огранок на Здружението за право на глас на жените.
Во 1912 година, семејството се преселило во Стокхолм каде Ела Билинг посветила зголемено внимание на движењето за право на глас на жените. Таа патувала низ земјата, собирајќи потписи и основајќи локални здруженија. Во 1913 година, нејзините посети на здруженијата на северот на Шведска привлекле значително внимание. Таа давала написи во списанието за право на глас на жените ''Право на глас за жените'', особено охрабрувачки извештај за здружението за право на глас во Лулео во кое ги пофалила напорите на нејзиниот шеф Марта Бухт.
Од 1915 година, таа работела за краток период како избрана за член на Градскиот совет на Стокхолм. Таа исто така била претседател на огранокот во Стокхолм на Шведското здружение на жени на граѓани (Svenska Kvinnors Medborgarförbund). Ела Билинг починала во Стокхолм на 22 декември 1921 година и била погребана на гробиштата Остра во Кристијанштад.
Малвина Бракенхиелм

Малвина Бракенхиелм родена како Хилда Ингеборг Малвина Габриела Ранстен (25 декември 1928 – 25 декември 1853 година) била шведска писателка на 30 романи и 250 раскази. Таа била филантро, а исто така настапувала и предавала музика. Нејзината постара сестра била писателката Лаура Фитингхоф .
1 Живот
Бракенхиелм е родена во Norrköping на Божик во 1853 година. Нејзиниот татко, Јонас Бернхард Ранстен, бил свештеник и член на парламентот. Нејзините родители имале голема фарма во Солетеа . Таа „Вина“ била една од петте девојки кои сите биле музички настроени и студирале на Музичката академија во Стокхолм. Нејзината мајка, Отилија Лофвандер, била пријателка на „Шведското славејче“ Џени Линд . Нејзиното семејство живеело половина година во Стокхолм каде нејзиниот татко присуствувал на неговите пратенички должности. Нејзината постара сестра Лаура Фитингхоф исто така била писателка и ги опишала 1860-тите кога семејството им помагало на оние кои живееле полошо од нив. Малвина ја сметала филантропијата на нејзината мајка за восхитувачка и го усвоила нејзиниот добротворен поглед.
Во 1873 година се омажила за Јохан Николаус Реенстиерна и за три години била мајка на две деца и вдовица. Таа одржувала концерти за да собере пари и почнала да пишува. Таа ја победила својата сестра Лаура во печатење за една година со нејзината публикација ''Skisser och berättelser'' во 1883 година користејќи го nom de plume на ''Рејчел'' .
Во 1889 година го добила името Бракенхиелм кога се омажила за Карл во мај истата година во Њујорк. До декември, нејзиниот несилен нов сопруг почнал да пие и ја направи вдовица по втор пат и мајка на трето дете. Таа се вратила во Шведска чувајќи дел од деталите од бракот од нејзините сестри.
Во својот живот напишала повеќе од 30 романи и 250 раскази но не ги оценила многу високо. Работела како учителка по пеење во Упсала, но сиромаштијата на крајот ја натерала да живее со нејзината сестра Лаура, но тоа било проблематично. Успехот на Лаура со нејзината книга од 1907 година за 1860-тите и нејзината младешка ќерка Роза покренала љубомора и расправии.
Како и нејзината мајка и покрај сопствената сиромаштија, Малвина се свртела кон филантропијата.
Бракенхиелм умрела, последната од ќерките Рунтсен, во парохијата Кунгшолмс во 1928 година.
Оса Бекман

Оса Бекман (родена 1961 година) е шведски литературен критичар. Таа пишувала за шведскиот весник ''Дневни вести'' и била уредничка на книжевното списание ''Литературно списание „Бониерс“'' од 1987 до 1990 година.
1 Дела
* Ј''ас самата сум куќа на светлината'', издавачка куќа „Алберт Бониерс“ 2002
2 Награди
*''Награда за есеј „Жерар Бониер“'' (награда за есеј), 2003 година
3 Наводи
Фрида Боисен

Фрида Марија Боизен, (родена на 25 септември 1974 година) е шведска новинарка и авторка.
1 Ран живот
На 25 септември 1974 година, Боизен е роден во Сабра, Шведска.
Боизен студирала новинарство на Универзитетот во Гетеборг.
2 Кариера
Бојзен е колумнист за весникот „ Експресен“. Таа претходно била главен уредник на ''Гетеборгс-Тиднинген'' . Таа исто така била стратег за социјални медиуми за Dagens Industri.
Во октомври 2015 година, Боизен станала главен дигитален уредник за Bonnier Tidskrifer.
Кон крајот на 2015 година, нејзината книга ''Digital succé - så lyckas du med sociala medier'' била објавена од Bokförlaget Forum. Во 2014 година ја освоила наградата ''Најдобра употреба на социјалните медиуми'' на наградите INMA.
Боизен работела во Гетеборгс-Постен помеѓу 1997 и 2001 година. Во 2001 година таа била дебатен гостин, и колумнист во Nyhetsmorgon на TV4, панелот на СВТ morningshow Gomorron Sverige и TV3s Tillsammans.
Во 2006 година, таа станала главен уредник на модното списание Плаза Квина.
Во 2018 година, Боизен е автор на Digital Passion.
3 Наводи
Моника Викстрем-Јокела

Моника Викстрем-Јокела (родена на 19 јуни 1960 година) е финско-шведска телевизиска сценаристка и авторка од Финска .
Таа живее во Нууксио, Еспо со своите пет деца. Има напишано четири книги за „Елен Различната“ на шведски, и една книга со факти „Во текот на целата година во училиште и дома“. Книгите за Елен Различната се преведени на фински и норвешки. Викстрем-Јокела исто така напишала многу приказни за Киркпостен во 2004-2005 година.
Марија Вине

Марија Вине (8 јули 1912 – 22 април 2003 година) била шведско- данска поетеса и писателка.
1 Биографија
Вине е родена во Копенхаген и пораснала во сиропиталиштето таму. Во 1936 година, таа го запознала шведскиот писател Артур Лундквист, со кого се омажила истата година. Двајцата се населиле во Стокхолм и останале заедно до смртта на Лундквист во 1991 година.
Нејзината прва збирка поезија, ''Ветерот надвор од темнината'', 1943 година, била под големо влијание на модернизмот. Со ''Нозе со треска'', 1947, нејзиното пишување постепено станало лично и длабоко болно. Во ''Тие застрелаа лав'', 1951, Вине ги раскажува годините што ги поминала во сиропиталиштето, а во ''Хармоника под ѕвездите'', 1956, нејзините патувања во различни делови на светот се раскажува.
До нејзината смрт во 2003 година, Вине објавила повеќе од триесет збирки проза и поезија. Таа добила неколку награди, како што се наградата Белман (1976) и наградата Ферлин (1985).
2 Наводи
Малин Волин

Малин Волин, (родена на 8 декември 1978 година) е шведска новинарка, писателка и блогерка. Таа пишува хроники за Афтонбладет и за магазинот Мама. Таа, исто така, го има блогот „Жена на фудбалерите“, на веб-страницата Афтонбладетс. Во 2008 година, таа била номинирана за „писател на хрониката на годината“ за гала што ќе се одржи во Циркус во Стокхолм. Таа е во врска со поранешниот фудбалер Јоаким Ланц кој има играно за Калмар ФФ, Мјалби АИФ и Остерс ИФ . Двојката има четири деца заедно и живее во Калмар.
1 Библиографија
*''Дали мојот задник изгледа долг во ова??'' (2007)
*''Фудбалска сопруга'' (2008)
*''Малин од Скафтнес'' (2011)
2 Наводи
Мона Вален-Хјерпе

Мона Вален-Хјерпе понекогаш наречена ''Жената Сјосала'' е родена на 24 јануари 1932 година во Стокхолм и починала на 19 јуни 2008 година (76-годишна возраст). Вален-Хјерпе била шведска авторка и криминалец; таа ја запалила викендицата на Еверт ''Таубе Сјосала'' на 19 декември 1969 година. После тоа била сместена во психијатриска болница. Таа го признала палењето на Сјосала на 10 март 1970 година и на 1 август била осудена за лекување на ментални нарушувања поради шизофренија.
Вален-Хјерпе напишала за нејзината „врска“ со семејството Таубе во нејзината книга од 1987 година „''Сјосала гори“'', велејќи „Еверт Таубе ветува дека ќе се омажи за мене, но ме затвораат во ментална болница“.
Таа е портретирана како Лена Најлен во книгата на Фредрик Стрејџ од 2005 година ''Фанови'', а подоцна имала претстава заснована на книгата, изведена во Содра Театрн во Стокхолм .
Мона е и инспирација за песната на шведскиот пејач Томазс „Ти си вљубен во мене“ (2012).
Осе Берг

Осе Берг ( се ; р. 1967) е шведски поет и критичар .
Осе Берг била меѓу основачите на Стокхолмската надреалистичка група во 1986 година и објавила рана книга за нивната издавачка компанија ''Surrealistförlaget'' во 1988 година. Во доцните 1990-ти, таа се појавила како една од најистакнатите млади поети во Шведска и од 1997 година има неколку збирки поезија објавени од различни ограноци на издавачката куќа Бониер, најголемата и најпрестижната во Шведска. Осе Берг дебитирала како прозаист со расказ во збирката ''sv'' , објавена на ''Вертиго'', издавачката компанија на Карл-Мајкл Еденборг, уште еден член на Стокхолмската надреалистичка група. Берг била уредник и на книжевното списание Bonniers Litterära Magasin (попознато како ''BLM'' ), има придонесено во списанието ''90tal'', подоцна преименувано во ''00tal'', и е критичар на весникот ''Expressen'' .
1 Награди и почести
* Награда за најдобра преведена книга за 2013 година, потесен избор, ''Transfer Fat''
2 Избрани публикации
*''sv'' (Стокхолм : Бониер Алба, 1997)
*''sv'' (Стокхолм : Бониер, 1999)
*''sv'' (Стокхолм : Бониер, 2002)
* Придонесе за ''sv'' , ед. од Викторија Џедерлинг (Стокхолм: Вертиго 2003)
*''sv'' (Стокхолм: Бониер, 2005)
*''Remainland: Selected Poems of Aase Berg'', во превод на Јоханес Герансон (Tuscaloosa: Action Books, 2005)
*''Со елен'', во превод на Јоханес Герансон (Бостон: Црн Океан, 2009)
Бура Пер

Циклонот Пер е моќна бура со тропски ветрови која го погодила западниот брег на Шведска и Норвешка, утрото на 14 јануари 2007 година. Во Шведска од невремето загинале шест лица, а без струја останале приближно 300.000 домаќинства.
Бурата била официјално именувана како ''циклон Хано'' од Слободниот универзитет во Берлин, кој ги именува сите области со низок притисок што ја зафаќа Европа, додека бурата била наречена ''Пер'' од Норвешката метеоролошка служба, која ги именува сите силни бури што ја погодуваат Норвешка.
1 Починати
* Маж на 60-годишна возраст загинал кога неговиот автомобил бил погоден од дрво што паднало во округот Јеншепинг на 14 јануари. Жена која патувала со него се здобила со полесни повреди.* 9-годишно момче во Мотала починало откако дрво паднало врз него околу пладне на 14 јануари.* 24-годишен камионџија загинал во Уларед кога камионот го удрил дрво на 14 јануари.* 61-годишен маж загинал во пристаништето на Малме во несреќа поради невремето на 14 јануари.* Двајца мажи загинале на 15 јануари, еден на Еланд и еден во Смоланд, кога работеле во шума како последица на невремето.
Карин Валберг

Карин Валберг (родена 1950 година во Калмар, Шведска) е шведска акушерка и авторка. Таа е најпозната по нејзината криминална серија за криминалниот инспектор Клејс Клесон и неговата сопруга Вероника Лундборг, главен лекар во болницата Оскаршамн. Во 2012 година нејзиното авторство било претставено во Америка. Нејзината работа е споредена со традиционалната детективска фикција на Агата Кристи.
1 Библиографија
* (2001) Последен повик
* (2002) Оној што погледна внатре
* (2003) Замрзнат живот
* (2004) Девојката со мајски цвеќиња
* (2006) Блокот
* (2007) Утешителот
* (2009) Тајната на Сигрида
* (2009) Смртта на продавачот на теписи Олсон
* (2009) Камила и лагата
* (2010) Камила и Мике
* (2011) Гласкларт
2 Наводи
Гунел Валквист

Гунел Валквист (19 јуни 1918 - 11 јануари 2016 година) била шведска писателка и преведувачка. Родена во Стокхолм, Валквист била избрана за член на Шведската академија во 1982 година. Валквист била член на Католичката црква и напишал неколку есеи за католичката религија во современото време, меѓу кои и извештаи од Вториот ватикански собор. Таа го превела романот од седум дела ''Во потрага по изгубеното време'' од Марсел Пруст на шведски (1965–1982).
1 Биографија
Родена во Стокхолм во 1918 година, таткото на Валквист бил потполковник Гунар Валквист, а нејзината мајка била преведувачката Лили Валквист. Таа се школувала во женско училиште во Шевде Гунел, но го завршила училиштето и дипломирала во Стокхолм. Семејството се преселило по смртта на Гунар Валквист. Валквист била кратко време во брак со офицер. По бракот, во 1939 година, таа се преобратила во католицизам, во капелата Санкта Ингридшем на француските доминикански сестри. Работела како секретарка во шведската армија, пред да се пресели во Упсала во 1941 година за да студира нордиски и романски јазици. Магистрирала во 1946 година на Универзитетот во Упсала.
По Втората светска војна, Валквист живеела во Париз, каде што пишувала рецензии за списанија и преведувала литература од француски на шведски. Нејзините преводи вклучуваат дела од Бернанос, Балзак, Клодел, Декарт и Вајл. Во 1950 година таа почнала да го преведува романот од седум дела „Во потрага по изгубеното време“ од Марсел Пруст на шведски, што ѝ требало триесет години за да го заврши. Таа живеела во Рим од 1955 до 1958 година. Валквист напишала неколку есеи за католичката религија во современо време, меѓу кои и извештаи од Вториот ватикански собор. Во 1970-тите, Валквист била дел од библиска комисија задолжена за нов превод на Новиот завет, но таа поднела оставка во знак на протест против начинот на кој се извршувал преводот.
Валквист била избрана за членка на Шведската академија во 1982 година. Починала во Брома во 2016 година.
2 Наводи
*
Миа Торнблом

''Марија'' Сузан „Миа“ Торнблом, (родена на 10 мај 1967 година во Стокхолм) е шведска авторка, говорник и едукатор за лидерство. Таа најмногу зборува за самодовербата и работи со тимско образование и има работено за менторската програма на Скандиа Ливс. Таа исто така била водителка на шоуто ''Ниберг и Торнблом'' кое се емитувало на ТВ3 во 2007 година заедно со Рене Ниберг.
Во 2007 година, таа била Сомар П1 на Сверигес Радио.
1 Наводи
Сисела Бок

Сисела Бок (моминско Мирдал ; 2 декември 1934 година) е американски филозоф и етичар роден во Шведска, ќерка на двајца добитници на Нобеловата награда : Гунар Мирдал кој ја добил наградата за економија со Фридрих Хајек во 1974 година и Алва Мирдал која ја добила Нобеловата награда за мир во 1982 година.
1 Биографија
Бок дипломирала и магистрирала по психологија на Универзитетот Џорџ Вашингтон во 1957 и 1958 година, а докторирала по филозофија на Универзитетот Харвард во 1970 година. Порано била професор по филозофија на Универзитетот Брандеис, таа е моментално  Виш визитинг соработник во Центарот за популација и развојни студии на Харвард, Школата за јавно здравје Харвард .
Бок е омажена со Дерек Бок, поранешен претседател (1971 &ndash; 1991, привремен 2006 &ndash; 2007) на Харвард. Нејзината ќерка Хилари Бок е исто така филозоф. Нејзиниот брат, Јан Мирдал, бил политички писател и новинар.
На Бок и била доделена наградата Орвел во 1978 година за ''Лага: Морален избор во јавниот и приватниот живот''.
На Бок и била доделена наградата Храброст на совеста на 24 април 1991 година „за нејзиниот придонес во стратегиите за создавање мир во традицијата на нејзината мајка“.
2 Книги
*''Лажење: Морален избор во јавниот и приватниот живот'' (Книги на Пантеон, 1978; Гроздобер изданија со мека, 1979, 1989, 1999 година).
*''Тајни: за етиката на прикривањето и откривањето'' (Пантеон Букс, 1982; Гроздобер изданија со мека, 1984, 1989 година).
*''Стратегија за мир: Човечки вредности и закана од војна'' (Pantheon Books, 1989; Vintage мек издание, 1990).
*''Алва Мирдал: Мемоарите на ќерката'' (Адисон-Весли, 1991 година; издание на мека 1992 година).
*''Заеднички вредности'' (Прес на Универзитетот во Мисури, 1995 година; издание на мека 2002 година).
*''Хаос: Насилство како јавна забава'' (Персеј, 1998; издание со мека 1999).
*''Еутаназија и самоубиство потпомогнато од лекар'', со Џералд Дворкин и Реј Фреј (Универзитетска преса во Кембриџ, 1998).
*''Истражување на среќата: од Аристотел до наука за мозокот'' ( Прес на Универзитетот Јеил, 2010 година).
3 Поврзано
* Среќа
Лина Томсгард

Лина Ингеборг Томсгард (родена на 3 мај 1978 година во Стокхолм ) е шведска колумнистка, диџеј и консултант за односи со јавноста. Таа е основачка на Rättviseförmedlingen .
Таа учествувала во сезоната 2014–15 на På spåret заедно со музичарот Џејсон Диаките .
Гунила Герланд

Гунила Герланд (родена на 13 јули 1963 година) е шведска авторка, предавачка и дебатерка на тема Аспергеров синдром.
1 Биографија
Гунила Герланд е родена во Стокхолм, Шведска, на 13 јули 1963 година. Нејзиниот татко го напуштил семејството, а нејзината мајка станала ментално болна алкохоличарка. Нејзината автобиографија од 1996 година со наслов ''Вистинска личност: Животот однадвор'' (оригинален шведски наслов: ''En Riktig Människa'' ), го опишува растењето со Аспергеров синдром во неемпатична средина.
Таа продолжила да пишува и исто така предавала и дебатирала за Аспергеров синдром и спектарот на аутизам. Работи како советник и едукатор на терен во Стокхолм. Нејзините списи се цитирани во работата во врска со спектарот на аутизмот и проблемите поврзани со аутизмот, како што е прозопагнозијата, како додаток на начините на кои аутизмот се анализира и дискутира.
2 Библиографија
* 1996 - ''Вистинска личност: Животот однадвор'' . Тр. Џоан Тејт.
* 1997 година - ''Добро е да прашате.''''.''''.''''Книга за Аспергеров синдром и високофункционален аутизам''* 1998 година - ''Онаму каде што е оправдано - за човештвото, „биологизмот“ и аутизмот'' (ед. )
* 2000 - ''Како да се разбере и третира агресивното и самоповредувачко однесување кај аутизмот?''''Преглед на модели на третман и сродни фактори''* 2000 - ''Дознаваме за Аспергеров синдром, високофункционален аутизам и PDD'' .ISBN 9781853028403
* 2002 - ''Аутизам - проблеми и можности'' (со Горан Хартман и Солвеиг Ларсон)
* 2003 - ''Аспергеров синдром - и тогаш?''* 2004 - ''Аутизам: врски и сексуалност''* 2010 - ''Работа со Аспергеров синдром - занаетчиството и професионалната улога''* 2010 година - ''Деца кои предизвикуваат загриженост: гледаат, разбираат и им помагаат на децата од предучилишна возраст со различен развој'' (со Улрика Аспефло)
* 2013 година - ''Тајните на успехот за професионалците во полето на аутизмот: Инсајдерски водич за разбирање на аутизмот, животната средина и вашата улога'' .ISBN 9781849053709
Јован Драгаш

Јован Драгаш (Јован Дејанов) — деспот, постариот син на деспотот Дејан (од кого ја наследил титулата) и на Владислава (или Евдокија).
По татковата смрт, од соседите бил потиснат во Жеглигово и во Горно Пострумје, по што го признал вазалството кон Волкашин и кон Углеша. По Маричката битка (1371), заедно со помладиот брат Константин формирале самостојна држава (1372–1375), која постепено ја прошириле на териториите источно од р. Вардар, северно од Врање и од Велбужд, Рила на исток, до Сер и до Солун на југ, како и во Тиквеш.
Нета Хусеин

Нета Хусеин е индиско-шведски лекар, клинички невролог, блогер, Википедијан, истражувач и медицински аналитичар. Таа, исто така, го носи корисничкото име Нета Хусеин на Википедија. Таа е позната по нејзините напори да се справи со ширењето на дезинформации на Википедија за потеклото на коронавирусот .
1 Биографија
Хусеин е родена во Кунамангалам во државата Керала . Таа се преселила во Шведска и моментално живее во Стокхолм .
Хусеин ја започнала својата кариера на Википедија во 2010 година, кога сè уште била студент на прва година по медицина на медицинскиот колеџ Каликут во Кожикоде. Таа, исто така, организирала достапност на Википедија за жените и ЛГБТК заедницата во Индија. Високите студии ги продолжила во 2016 година со приклучување на Универзитетот во Гетеборг . Таа исто така работела како блогер во ''Хафингтон пост'' до 2018 година Во 2020 година, таа го добила својот докторат по клиничка неврологија на Универзитетот во Гетеборг. Таа е вклучена во медицинските истражувања засновани на клиничка неврологија со помош на технологијата за виртуелна реалност во Универзитетската болница Сахлгренска . Таа е поврзана со Одделот за клиничка невронаука и рехабилитација на Универзитетот во Гетеборг.
Во средината на 2020 година, таа започнала да се фокусира на создавање и курирање на статии на Википедија поврзани со пандемијата COVID-19 на англиски, малајаламски и шведски изданија. Таа има напишано скоро 30 написи на Википедија поврзани со СОВИД-19, вклучително и Список на недокажани методи против СОВИД-19 со цел да се спречи ширењето на дезинформации за пандемијата COVID-19 на интернет и платформите на социјалните медиуми.
Таа, исто така, го започнала ВикиПроект со цел да ги подобри и прошири информациите во врска со темите за ефикасноста на вакцините COVID-19 и за безбедноста на вакцината COVID-19 на Википедија.
Таа ја добила престижната академска награда „Жени со отворен код“ за 2020 година, како признание за нејзиниот придонес во врска со ширењето и споделувањето медицинско знаење и информации на Википедија. Таа, исто така, добила почесно специјално признание од Обединетите нации преку нивната официјална рачка на Твитер во 2020 година. Таа добила почесно признание за време на виртуелната конференција Викиманија во 2021 година.
Сара Варга

Сара Варга Медлин Џонсон (родена на 14 април 1982 година), професионално позната како Сара Варга, е шведска виспоп пејачка, текстописец, автор и диџеј.
Во летото 2010 година, Варга отишла на концертна турнеја заедно со шведскиот бој бенд Rebound! . Во есента 2010 година таа била диџеј во 4-та сезона на ТВ-програмата ''Raw Comedy Club'' . Варга се натпреварувала во Мелодифестивален 2011 со песната „ Spring for livet “, која ја напишала заедно со Фиге Бостром и завршила на деветтото место. Таа повторно учествувала на Мелодифестивален 2017 со Јуха Мулари со песната „Du får inte ändra på mig“, но не се пласирала во финалето.
1 Библиографија
*''Från groda till prins'' (2007)
2 Дискографија
2.1 Албуми
*''Вера, надеж и љубов'' (2008)
*''Пролет за во живо'' (2011)
*''Ett år av Tystnad'' (2012)
2.2 Слободни
*''Секогаш имај'' (2008)
*''Ду гик'' (2010)
*''Пролет за во живо'' (2011)
Марта Тиканен

Марта Елеонора Тиканен (родена на 3 април 1935 година) е финска писателка што зборува шведски.
1 Биографија
Родена во Хелсинки, таа работела како известувач за ''Hufvudstadsbladet'' од 1956 до 1961 година. Дипломирала на Универзитетот во Хелсинки, магистер по уметност во 1958 година и магистер по филозофија во 1961 година. Тиканен била во брак со писателот Хенрик Тиканен . Филмот заснован на нејзината книга ''Manrape'' ( ''Män kan inte våldtas'', „Мажите не можат да бидат силувани“), во режија на Јорн Донер, бил објавен во 1978 година.
2 Библиографија
* nu imorron (1970)
* Ingenmansland (1972)
* Вем брир сиг ом Дорис Михаилов (1974)
* Män kan inte våldtas (1975)
* Århundradets kärlekssaga (1978)
* Mörkret som ger glädjen djup (1981)
* Софија еген бок (1982)
* Rödluvan (1986)
* Storfångaren (1989)
* Arnaía kastad i havet (1992)
* Bryta mot lagen (1992)
* Personliga angelägenheter (1996)
* Sofia vuxen med sitt MBD (1998)
* Två (2004)
* Ема и Уно - visst var det kärlek (2010)
3 Награди
* Награда за алтернативна книжевност на нордиските жени (1979)
* Ви благодариме на финскиот книжар за наградата за книга (1979)
* Финска државна награда за ширење на знаењето (1983)
* Големата награда за шведска литература Де Ниос (1999)
* Финска награда на Шведската академија (2002)
* Финска државна книжевна награда (2011)
4 Наводи
* кај издавачите на Rowohlt (in German)
22 Калиопа

Калиопа (ознака за помала планета: 22 Калиопа) е голем астероид од типот М од астероидниот појас откриен од Џ. Р. Хинд на 16 ноември 1852 година. Името е по Калиопа, грчката муза на епската поезија. Околу неа орбитира мала месечина по име Лин.
1 Одлики
Калиопа е малку издолжена, приближно 166 km во пречник, и малку асиметричен, како што е потврдено од решените слики направени со МГТ во Европската јужна опсерваторија. Овој нов пречник, кој бил измерен со набљудување на меѓусебните затемнувања на Калиопа и Лин, е 8% помал од оној пресметан од набљудувањата на ИРАС.
Спектарот на Калиопа е М-тип, што покажува дека неговата површина може делумно да се состои од железо и никел. Густината на астероидот е околу 3,4 g/cm<sup>3</sup>. Бидејќи астероидот најверојатно е збировит отпад, со можната порозност од 20-40% се добива густина на материјалот од 4,2-5,8 g/cm<sup>3</sup>, што значи дека Калиопа веројатно е направена од мешавина на метал со силикати. Спектроскопските студии покажаа, сепак, докази за хидрирани минерали и силикати, кои укажуваат на прилично камена површинска композиција. Калиопа има и ниско радарско албедо, што не е во согласност со чисто метална површина.
Анализата на светлинската крива покажува дека полот на Калиопа најверојатно покажува кон еклиптичките координати (β, λ) = (−23°, 20°) со 10° неизвесност, што и дава на Калиопа Осен наклон од 103°. Ротацијата на Калиопа тогаш е малку назадна.
2 Сателит
Калиопа има еден познат природен сателит, наречен Лин или (22) Калиопа I Лин. Тој е доста големоколу 28 km во пречники би бил значителен астероид сам по себе. Кружи околу 1100 км од центарот на Калиопа, што е еквивалентно на околу 13,2 полупречници на Калиопа. Лин бил откриен на 29 август 2001 година од Жан-Лук Марго и Мајкл Е. Браун, додека друг тим предводен од Вилијам Мерлин, исто така, независно ја открил Месечината 3 дена подоцна.
3 Првото ѕвездено прикривање
На 7 ноември 2006 година, првото ѕвездено прикривање од страна на сателитот на астероид (Лин) била успешно забележана од група јапонски набљудувачи според предвидувањето кое било направено само еден ден претходно од Бертиер ''и сор''. врз основа на повеќе од 5 години редовни набљудувања на бинарниот систем Калиопа користејќи адаптивни оптички системи на копнени телескопи. Набљудуваните акорди на Лин даваат единствена можност да се процени големината на месечината која се проценува на 20-28 км.
Марија Свеланд

Марија Свеланд (родена 1974 г.) е авторка и новинарка од Шведска, најпозна по книгата ''Битерфитан'' од 2007 година (составена шведска сложена именка која може да се преведе како ''Горчлива'' или ''Горчлива пичка'' или помалку буквално ''Горчлива'' или ''Горчлива кучка'' ).''Битерфитан'', според Свеланд, не е автобиографија, туку дело инспирирано од нејзините сопствени искуства. Книгата го критикува институционализираното потесно семејство од радикална феминистичка перспектива, посочувајќи ги прашањата како што се неплатената домашна работа на жените, сексуалното насилство и непропорционалното користење на родителско отсуство од страна на мажи/ жени.
Свеланд придонела за шведскиот документарен филм „''Сурфање на мрежата на омразата“'' од 2013 година.''Горчлива 2'' била објавен во 2017 година.
1 Дела
*
2 Наводи
Керстин Торвал

Керстин Торвал (12 август 1925 во Ескилстуна – 9 април 2010 година) била влијателен шведски романописец.
Торвал била родена во Ескилстуна на 12 август 1925 година. Прво работела илустрации. Нејзината прва книга била ''Книга за тебе'' во 1959 година, која се покажала популарна кај младите возрасни читатели.
Нејзината работа понекогаш била предмет на контроверзии, најмногу обележана со нејзиниот роман од 1976 г. ''Најзабрането'' ) кој се однесува на средовечна жена. со висок сексуален нагон. Тој роман бил адаптиран во телевизиска серија од три епизоди на телевизијата Сверигес во 2016 година, со шведската глумица Сила Торел која ја игра Торвал.
Торвал починала во април 2010 година по долго боледување во установа за нега на стари лица.
Еми Келер

Еми Келер, родена на 22 мај 1858 година во Стокхолм, Шведска, починала на 2 февруари 1925 година во Фреста, Шведска, била шведска химнописка и писателка. Нејзините попознати дела се Божиќната песна ''Сега се запалени илјада божиќни светла'' и музиката за детската божиќна песна ''Мала божиќна песна'', подоцна и со текст на Сигрид Сколдберг-Петерсон .
Хеле Клајн

Хеле Луиз Клајн (родена на 9 јули 1966 година) е шведска новинарка и политички коментатор.
Хеле Клајн е родена во Енскеде во јужен Стокхолм . Таа е внука на физичарот Оскар Клајн и правнука на рабинот Готлиб Клајн . Хеле Клајн била главна политичка уредничка на весникот ''Örebro-Kuriren'' од 1991 до 1995 година. Во 1995 година, таа започнала да работи како уредник за ''Афтонбладет'', најголемиот весник во Шведска, каде што била главен политички уредник од 2001 до 2007 година. Таа била ракоположена за свештеник во црквата во Шведска во јануари 2008 година.
Клајн е поранешен член на одборот на Шведската социјалдемократска младинска лига (SSU).