Парен притисок на водата

+ Парен притисок на водата (0–100 °C), ''T'', °C, ''T'', °F, ''P'', kPa, ''P'', torr, ''P'', atm
0, 32, 0.6113, 4.5851, 0.0060
5, 41, 0.8726, 6.5450, 0.0086
10, 50, 1.2281, 9.2115, 0.0121
15, 59, 1.7056, 12.7931, 0.0168
20, 68, 2.3388, 17.5424, 0.0231
25, 77, 3.1690, 23.7695, 0.0313
30, 86, 4.2455, 31.8439, 0.0419
35, 95, 5.6267, 42.2037, 0.0555
40, 104, 7.3814, 55.3651, 0.0728
45, 113, 9.5898, 71.9294, 0.0946
50, 122, 12.3440, 92.5876, 0.1218
55, 131, 15.7520, 118.1497, 0.1555
60, 140, 19.9320, 149.5023, 0.1967
65, 149, 25.0220, 187.6804, 0.2469
70, 158, 31.1760, 233.8392, 0.3077
75, 167, 38.5630, 289.2463, 0.3806
80, 176, 47.3730, 355.3267, 0.4675
85, 185, 57.8150, 433.6482, 0.5706
90, 194, 70.1170, 525.9208, 0.6920
95, 203, 84.5290, 634.0196, 0.8342
100, 212, 101.3200, 759.9625, 1.0000
Парениот притисок на водата е поим што го означува притисокот што го вршат молекулите на водена пареа во гасовита форма. Притисокот на заситената пареа е притисокот при кој водената пареа е во термодинамичка рамнотежа со својата кондензирана состојба . При притисок поголем од притисокот на пареата, водата би се кондензирала, додека при пониски притисоци би испарувала. Притисокот на заситеноста на пареата на водата се зголемува со зголемување на температурата и може да се одреди со релацијата Клаузиус-Клапејрон.
Точката на вриење на водата е температурата на која притисокот на заситената пареа е еднаков на амбиенталниот притисок.
Пресметките на парниот притисок на водата најчесто се користат во метеорологијата . Односот температура-парен притисок обратно ја опишува врската помеѓу точката на вриење на водата и притисокот.
1 Формули за приближување
Постојат многу објавени пресметки за пресметување на притисокот на заситената пареа над вода и над мраз. Некои од нив се (по приближен редослед на зголемена точност):
1.1 Точност на различни формулации
Во прилог споредба на точноста на овие различни експлицитни формулации, покажувајќи ги притисоците на заситеноста на пареата за течна вода во kPa, пресметани на шест температури со нивната процентуална грешка од табеларните вредности на Лајд(2005):
'''' (°C), '''' (Lide Table), '''' (Eq 1), '''' (Antoine), '''' (Magnus), '''' (Tetens), '''' (Buck), '''' (Goff-Gratch)
0, 0.6113, 0.6593 (+7.85%), 0.6056 (-0.93%), 0.6109 (-0.06%), 0.6108 (-0.09%), 0.6112 (-0.01%), 0.6089 (-0.40%)
20, 2.3388, 2.3755 (+1.57%), 2.3296 (-0.39%), 2.3334 (-0.23%), 2.3382 (+0.05%), 2.3383 (-0.02%), 2.3355 (-0.14%)
35, 5.6267, 5.5696 (-1.01%), 5.6090 (-0.31%), 5.6176 (-0.16%), 5.6225 (+0.04%), 5.6268 (+0.00%), 5.6221 (-0.08%)
50, 12.344, 12.065 (-2.26%), 12.306 (-0.31%), 12.361 (+0.13%), 12.336 (+0.08%), 12.349 (+0.04%), 12.338 (-0.05%)
75, 38.563, 37.738 (-2.14%), 38.463 (-0.26%), 39.000 (+1.13%), 38.646 (+0.40%), 38.595 (+0.08%), 38.555 (-0.02%)
100, 101.32, 101.31 (-0.01%), 101.34 (+0.02%), 104.077 (+2.72%), 102.21 (+1.10%), 101.31 (-0.01%), 101.32 (0.00%)
2 Бројчени приближности
За сериозни пресметки, Лоу (1977) развил два пара равенки за температури над и под нулата, со различни нивоа на точност. Сите тие се многу точни (во споредба со Клаузиус-Клапејрон и Гоф-Грач ), но користат вгнездени полиноми за многу ефикасни пресметки. Сепак, постојат понови прегледи на можеби супериорни формулации, особено Векслер (1976, 1977),