procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кадмо

Кадмо — лик од старогрчката митологија. Според митот син на Агенор и Телефаса(позната и како Агриопа). Тој бил брат на Европа, а имал и четири браќа Фојникс, Килик, Таса и Финиј. Неговото потекло се поврзувало и со Либија и Посејдон. Често прикажуван и како Феникиски кнез или крал.
1 Етимологија
Според некои етимолошки анализи името има потекло од Феникискиот јазик, семитски јазик сроден со еврејскиот и арапскиот. Според овие видувања името можело да означува „исток„, или пак „древен“, „првороеден“ итн.
2 Митологија
2.1 Потрага по сестрата Европа
Кадмо со своите браќа тргнал да ја пронајде сестра си Европа која Зевс ја грабнал и умешно сокрил од очите на смртните. Браќата се разделиле тргнувајќи на различни страни. Кадмо пловел со брата си Телефас кон островот Род. Тој ја почитувал Атена и ѝ подигал храмови. По смртта на брат си Телефас, Кадмо заминал во пророчиштето во Делфи, каде што Питија го посоветувала да ја напушти потрагата и да тргне по кравата и да согради град на местото каде што таа ќе падне изнемоштена.
2.2 Исполнување на пророштвото
Кога кравата паднала изнемоштена тој од другарите побарал да ја жртвуваат на Атена. Ги пратил другарите на извор со света вода, но таму била огромна змија што повеќето од нив ги убила, но тој ја убил неа. Откако принел жртва, пред него се појавила самата божица која го посоветова забите од змијата да ги закопа во земјата, а од нив излегле „посеани луѓе“. Но поради убиството на змијата Кадмо морал да одслужи осум години кај Ареј, по што му Атена обезбеди владеење со Бојота. Со помош на своите „посејани луѓе“ тој соградил тебански Акропол кој по него добил име Кадмеја. Кадмо се оженил со Хармонија, ќерката на Афродита и Ареј.
Кадмо бил прв смртник на чија свадба биле присутни олимписките божества, а млада била дарувана со божествените подароци. Владееле мирно, но Кадмо му го препуштил владеењето на својот син Пентеј, кого го убила мајка му. Поради тоа Дионис им прорекол дека ќе владеат со варварски племиња, кои ќе опустошат многу хеленски градови. Но поради тоа не биле казнети бидејќи Ареј ги претворил во црни змии со сини дамки и ги испратил на Островот на Блажените. Телата им биле погребани во Илирија каде што Кадмо го имал основано градот Буто. Нивниот наследник бил синот Илирие кој тие го добиле во доцни години.
2.3 Предание за Лихнид (Охрид)
Според една од легендите, Кадмо е основачот на Лихнид (денешен Охрид), кој ова го направил по основањето на својата династија.
Клитамнестра

Клитамнестра (грчки јазик: Κλυταιμνήστρα = „вредна за просидба“) — лик од старогрчката митологија, ќерка на кралот Тандарај, сестра на Елена и сопруга на кралот на Микена, Агамемнон. Таа му родила четири деца: Ифигенија, Лаодика (Електра), Хрисотемида и Орест.
1 Убиството на Агамемнон
Кога Клитамнестра од братот Паламед дознала дека нејзиниот маж сака да ја замени со Касандра која веќе ја довел во дворот, таа под влијание на лагите на Ојак решила да го убие Агамемнон. Тогаш заедно со својот љубовник Ајгист, синот на Тиест, сковала план за убиство на Агаменон. Додека Агамемнон принесувал жртва, таа заедно со Ајгист ги убила и него и Касандра. По смртта на татка си, Електра го скрила братот Орест во Фокида кај Строфиј, зетот на Агамемнон.
2 Одмаздата на Орест
Кога Орест пораснал решил да го одмазди татка си. Заедно со Пилад скроиле план и дошол во Микена, кај својата мајка. Рекол дека е туѓинец и објавил дека Орест е мртов. Набргу потоа Пилад, синот на Строфиј, дошол кај Китамнестра, донел урна и рекол дека таму се остатоците на Орест. Така Орест и Пилад биле срдечно примени во палатата. Кога им се создала можност, ноќе ги убиле мајка си и Ајгист, нејзиниот маж. Кога Тиндареј ги обвинил за убиството, поради славата на неговиот татко Микенците му дозволиле да избега. Подоцна го гонеле Фуриите на неговата мајка.
Жан Филип де Шезо

Жан Филип Лоа де Шезо (|Jean-Philippe Loys de Chéseaux; – ) — истакнат швајцарски астроном од Лозана. Во 1746 г. претставил список на маглини (од кои осум сопствени откритија) на собир на Француската академија на науките, објавен за пошироката јавност дури во 1892 г. од Гијом Бигурдан. Шезо бил меѓу првите што го поставил тврдењето за конечноста на вселената, подоцна познат како Олберсов парадокс, кој вели дека ако вселената бескрајна, ноќното небо би било светло.
Шезо открил две комети: * C/1743 X1 — со Дирк Клинкенберг
* C/1746 P1
Помалку позната е неговата работа на полето на библискиот времеслед, во обид точно да го утврди денот на Христовото распнување според астрономските набљудувања во старозаветната книга „Даниил“. Ова дело е објавено посмртно во неговите спомени (''Mémoires posthumes de M. de Cheseaux'', 1754).
Давиде Калабрија

Давиде Калабрија (роден на во , Италија) — италијански фудбалер, играч од одбраната на .
1 Клупска кариера
Калабрија својата фудбалска кариера ја започнал во младинските школи на Милан од 2006 година. Тој го примил својот прв повик за да се приклучи на првиот тим пред натпреварот против Лацио на 25 јануари 2015 година, но останал на клупата за резерви. Калабрија својот прв натпревар за првиот тим на ФК Милан го имал на 30 мај 2015 година против ФК Аталанта, кога влегол во игра на местото на Матија Де Шиљо на 84 минута во победата од 1-3. На 15 јули 2015 Калабрија официјално бил промовиран во првиот тим. За првпат како стартер започнал во победата од 3-2 над Палермо на 22 септември, играјќи 49 минути и беше многу пофален за неговата игра. Тој го постигнал својот прв професионален гол за Милан против ФК Рома во сезоната 2017/18.
2 Репрезентативна кариера
Калабрија го имал своето деби за Италија U21 на 13 октомври 2015 година, во квалификацискиот натпревар против Република Ирска.
Во јуни 2017 година, тој бил вклучен во составот на Италија под 21 година за УЕФА Европското првенство под 21 година од страна на менаџерот Лујџи Ди Бјаџо. Италија била поразена од Шпанија во полуфиналето на 27 јуни, по поразот од 3:1.
Тој дебитирал за сениорската селекција на Италија, на чело со Роберто Манчини, на пријателскиот натпревар против Естонија во Фиренца на 11 ноември 2020 година, а влегол како замена во 80-та минута од победата од 4-0 . На 18 ноември 2020 година го заменил Лоренцо Инсиње во 94-та минута во победата од 2-0 на Лигата на нации против Босна и Херцеговина во Сараево.
3 Статистика
Клуб, Сезона, Лига, Куп, Европа, Останато, Вкупно
Лига, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови
Милан, 2014–15, Серија А, 1, 0, 0, 0, —, —, 1, 0
2015–16, 6, 0, 2, 0, —, —, 8, 0
2016–17, 12, 0, 1, 0, —, —, 13, 0
2017–18, 21, 1, 4, 0, 5, 0, —, 30, 1
2018–19, 26, 1, 2, 0, 4, 0, 1, 0, 33, 1
2019–20, 25, 1, 2, 0, —, —, 27, 1
2020–21, 32, 2, 1, 0, 6, 0, —, 39, 2
2021–22, 26, 2, 3, 0, 4, 0, —, 33, 2
2022–23, 25, 1, 1, 0, 6, 0, 1, 0, 33, 1
2023–24, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0
Вкупно, 174, 8, 16, 0, 25, 0, 2, 0, 217, 8
Дејан Бодирога

Дејан Бодирога (роден на 2 март 1973 година) — поранешен српски кошаркар, кој играл на позицијата крило, но исто така бил користен и како крилен центар и на бековските позиции.
Во својата кариера играл за екипите на Пролетер Зрењанин, Задар, Палаканестро Трст, Олимпија Милано, Реал Мадрид, Панатинаикос, Барселона и Виртус Рома. Се смета за икона на Евролигата во почетокот на 2000-тите, освојувајќи три титули во четири години во периодот 1999-2003 (две со Панатинаикос и една со Барселона) и на двапати бил избран за најкорисен играч на фајнал форот. Меѓу многуте почести, Бодирога бил избран и во 50 личности кои најмногу придонеле во Евролигата. Се смета за еден од најдобрите играчи кој никогаш не заиграл во НБА лигата.
Бодирога играл за три различни репрезентации во периодот од 1991-2005: Југославија (1991-1992), СР Југославија (1992-2003) и Србија и Црна Гора (2003-2005). Со репрезентацијата на СР Југославија Бодирога освоил сребро на Олимписките игри 1996, две Светски првенства (1998 и 2002) и 3 Европски првенства (1995, 1997 и 2001).
Двапати бил прогласен за најдобар спортист на СР Југославија во 1998 и 2002 година во избор на весникот ''Спорт''.
1 Титули и награди
1.1 Клупски
1.1.1 Олимпија Милано
*Италијанско првенство : 1
: 1995-1996
*Куп на Италија : 1
: 1996
1.1.2 Реал Мадрид
*Куп Сапорта : 1
: 1996-1997
1.1.3 Панатинаикос
*Грчко првенство : 3
: 1998-1999, 1999-2000, 2000-2001
*Евролига: 2
: 1999-2000, 2001-2002
1.1.4 Барселона
*Шпанско првенство : 2
: 2002-2003, 2003-2004
*Куп на Шпанија : 1
: 2003
*Суперкуп на Шпанија : 1
: 2004
*Евролига: 1
: 2002-2003
Радуч

Радуч (на местен говор нарекуван и Радук) — планински врв и засебен гребен на планината Јабланица, во западниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 2.083 метри. Се наоѓа во крајниот северен дел на планината Јабланица по протегањето на нејзиниот срт, но е одделен од главното планинско било со длабоката долина на Лакавичка Река, поради што тој претставува засебен гребен поврзан со планинскиот масив кон југ. Радуч претставува најсеверниот врв на Јабланица, од кој започнува да се протега главниот планински срт во јужен правец. На самиот врв минува граничната линија помеѓу Македонија и Албанија. Непосредно на исток веднаш под врвот избива многу силен извор на вода наречен Девојкина Вода, додека кон североисток има уште неколку многу силни извори на вода наречени Прелог, Тисје, Збињец, Локви. Веднаш на југоисток врвот е поврзан со понискиот карпест врв висок 2018 метри, под кој има сипар (камењар), наречен Слепчарен според седлото (превојот) веднаш под него кој го поврзува Радуч на исток со врвот Стрмница или Луковски Камен. Присуството на два сипари (камењари) непосредно на североисток и југоисток од врвот, повеќето силни извори и неколку пештери во подножјето близу до Модрич и долината на Црн Дрим, укажуваат дека геоморфолошки составот на почвата е варовнички (карст). До врвот Радуч може да се пристапи и искачи од селата Модрич и Дренок на североисток и Лакаица на југ. Глетката од врвот Радуч ги опфаќа Дебарското Езеро на север, долината на Црн Дрим, Стогово и Караорман на исток, врвот Стрижак на Јабланица на југ и областа Голо Брдо во Албанија на запад.
1 Галерија
Тим Манзана Постобон

Тим Манзана Постобон (|Team Manzana Postobón; кратенка според UCI: MZN) — професионална континентална велосипедска екипа основана во Колумбија во 2006 година, која учествува на континенталните трки и добива специјални покани на трки од Светската турнеја.
Екипата била основана во 2006 година, станувајќи континентална во 2007 година. Станала професионална континентална екипа во 2011 година како Колумбија ес Пасион-Кафе де Колумбија, меѓутоа со основањето на европската екипа Колумбија-Колдепортес, екипата се вратила на континентално ниво.
Во 2016 година, екипата конечно станала професионална континентална екипа за сезоната 2017, прва колумбиска екипа на тоа ниво од Тим Колумбија во 2015 година.
1 Состав на екипата
Велосипедисти во рамки на екипата се следниве:
Марко Грујиќ

Марко Грујиќ (роден на во ) — српски професионален фудбалер кој настапува за португалскиот ФК Порто и за фудбалската репрезентација на Србија.
1 Животопис
Марко Грујиќ е роден во Белград. Својата фудбалска кариера ја започнал со клубот од родниот град Црвена ѕвезда, напредувајќи низ младински категории до сениорскиот тим. Тој го направил своето професионално деби во 2013 година, а ја освоил титулата во српската Супер Лига во својата последна сезона со Црвена ѕвезда, пред да го комплетира трансферот од 5,1 милиони фунти во Ливерпул.
Грујиќ е српски интернационалец и ја претставувал Србија на сите младински нивоа од 16 до 21 години, пред да се појави во целост на дебито за сениорската репрезентација на Србија во мај 2016 година. Тој бил дел од српската национална младинска фудбалска репрезентација, која триумфирала на ФИФА У-20 Светското првенство 2015 кое се одржало на Нов Зеланд.
Слепчарен

Слепчарен — планински врв и седло (превој) на планината Јабланица, во западниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 2.018 метри. Се наоѓа во крајниот северен дел на планината Јабланица по протегањето на нејзиниот срт на одделениот планински гребен Радуч, каде што претставува негова најјужна точка на билото на овој гребен. Со името Слепчарен поточно се именува стрмната источна падина на самиот врв со многу густа букова шума која се издигнува длабоката долина на Лакаица и седлото (превојот) кое се спушта од неа и овој врв и ги поврзува врвот Радуч на запад со врвот Стрмница (Луковски Камен) на исток. Самиот врв е доста стрмен и од неговата северна страна има сипар (камењар), а кон северозапад преку седло високо 2.013 метри е поврзано со највисокиот врв на гребенот Радуч. Самиот врв Слепчарен се наоѓа целосно внатре на територијата на Македонија, на оддалеченост на нешто повеќе од 500 метри од граничната линија која се простира на врвот Радуч и продолжува кон југозапад преку гребенот Острилци и врвот Чукнитапан.
1 Галерија
Џереми Бентам

Џереми Бентам (|Jeremy Bentham; Лондон, 15 февруари 1748 — Лондон, 6 јуни 1832) бил британски филозоф, реформатор на правниот систем и основач на утилитаризам.
1 Дело
Го развил моралниот и филозофскиот систем кој се основува на идејата дака се људските суштевства рационални, себични суштевства, односно да тежат на што повеќе корист. Верувал дака тој пружа научен основ за правни и политички реформи. Користеиќи го принципот на најголемата среќа, неговите следбеници, филозофи радикали, биле иницијатори за големиот број на реформи во државната администрација, на правото, владата и земјоделието во Велика Британијаво деветнаестиот век. Како застапник „лесе фер“ на земјоделието подоцна станал и силен застапник на политичката демократија. Неговата утилитаристичка доктрина е развиена во делата „Фрагментите за владата“ (1776) и посебно во книгата „Вовед во начелата на моралот и законодавството“ (1789).
Бентам исто така се смета за еден од зачетницитена борбата за права на животните. Во врска со оваа, позната е и неговата парола „Нее важно дали можат да мислат и зборуваат, туку дали можат да патат“.
Кантабриски Планини

Кантабриски Планини (|Cordillera Cantábrica, |Cordelera Cantábrica) — планински венец во Шпанија кои се протегаат на северот на Шпанија во должина од 300 км, од западниот крај на Пиринеите до Галисискиот Масив во Галисија, долж брегот на Кантабриското Море. Источниот крај преоѓа во Ибериските Планини.
Овие планини сочинуваат посебна физиографска покраина во рамките на поголемиот алпско-хималајски појас и поделени се на три дела: Западни, Источни и Средни, сите со свои особености.
Планините се познати по бројните планинарски и искачувачки патеки, како и по скијалиштата „Алто Кампо“, „Валгранде-Пахарес“ и „Мансанеда“.
Венецот има неколку заштитени подрачја како Националниот парк Пикос де Еуропа, еден од неколкуте месни паркови опфатени од Светската мрежа на биосферни резервати на УНЕСКО и мрежата Натура 2000 на ЕУ, како и посебните заштитени подрачја за запазување на птичјиот свет.
1 Географија
Кантабриските Планини се протегаат во правец исток-запад, речиси напоредно на морето, сè до превојот Лејтариегос. а на југ меѓу Леон и Галисија. Западната граница ја образува долината на реката Мињо, долното течение на нејзината притока Сил и реката Кабрера, нејзина мала притока. Југозападната граница на венецот навлегува во Португалија.
Од особен интерес е сложената разгранетост на планините. Се забележуваат два главни венца, од кои продолжуваат помали сртови и планински образби. Едниот дел го следи морскиот брег, додека другиот е повисок и ја образува северната граница на големата висорамнина на Кастиља и Леон и понекогаш се смета за продолжеток на Пиринеите. Некои делови се мошне стрмни и изгледаат како да се издигаат право од морето.
Јужниот дел поблаго се спушта кон висорамнината на Кастиља, и тука извираат неколку поголеми реки како Ебро и течат во јужен и западен правец. Гледајќи го во целина со сите негови разгранови, кантабрискиот венц достигнува ширина од 97 км на исток до 185 км на запад. Венецот има многу врвови повисоки од 1.800 м, а највисокиот дел се издига од средишните сртови на границата меѓу Леон, Астурија, Паленсија и Кантабрија. Тука е сместен највисоките врвови како Торе де Середо (2.648 м), Пења Вјеха (2.648 м), Пења Приета (2.531 м) и Еспигвете (2.407 м). Од десниот брег на реката Села, во состав на Пикос де Еуропа се издига безимен врв на висина од 2.452 м, а поназапад се сместени слично високите Манподрес, Пења Убиња, Пења Рубија и Куиња. Меѓу забележителностите на ланецот се разните парамери, кои се изолирани висорамнини обиколени со високи планини и стрмни карпи.
Катабриските Планини исцртуваат јасна граница помеѓу т.н. „зелена Шпанија“ на север и сувата Централна Висорамнина јужно. Северните падини имаат обилни циклонски дождови од Бискајскиот Залив, додека пак јужните се во дождовна сенка.
2 Растителен и животински свет
Венецот е дом на многу растителни видови, но и важни животински подвидови како кантабриската мечка (''Ursus arctos pyrenaicus'') и кантабрискиот тетреб (''T. urogallus cantabricus''), иберискиот волк (''Canis lupus signatus'') и кантабриската дивокоза (''Rupicapra pyrenaica parva''). Некои од нив се загрозени.
3 Галерија
4 Поврзано
* Национален парк Пикос де Еуропа
Гола Месечина

Гола Месечина - меѓународен театарски фестивал што се одржува во Скопје. На фестивалот се прикажуваат комедии.
1 Гола Месечина 2017
Четвртото издание на „Гола Месечина“ се одржало во спортскиот центар „Ново Лисиче“. Главната награда за најдобра претстава ја добил драмскито ансамбл при НУЦК „Григор Прличев“ во Охрид, за изведбата на пиесата „Аналфабет“ на Бранислав Нушиќ. За најдобар режисер бил прогласен Срѓан Јаничиевиќ, за претставата „Силјан Штркот шанца“ на Дејан Дуковски, а во изведба на МНТ. Наградата за најдобра машка улога му била доделена на Михаил С'рвански за ликот на Блант во комедијата „Лажговци во неволја“, изведена од театарот „Алеко Константинов“ од Софија. Нагарадата за најдобра женска улога ѝ била доделена на Слаѓана Зрниќ за ликот на Гина во претставата „Нажалена фамилија“, во изведба на Народниот театар на Република Српска од Бања Лука. Изборот на победниците го извршила комисијата во состав: Лилјана Мазова, Павле Пекиќ и Петре Темелковски.
Карл Мај

Карл Фридрих Мај (|Karl May; Хоенштајн-Ернстал, 25 февруари 1842 – Радебојл, 30 март 1912) — германски книжевник. Преведени на триесет јазика, неговите книги се објавувани во рекордните количини, а најпознзнатите се:
„На Далечниот Запад“
„Ловци на мечки“
„Преку пустина“
„Винету“
„Во царството на сребрениот лав“
„Богатство во сребреното езеро“
„Во Балканските клисури“
Според неговите дела се снимени многу филмови и телевизиски серии, а пример се и за многу стрипови. Карл Мај напишал 73 романи вкупна дебелина од два метри и половина. Вкупниот број на неговите книги надминува и до 100 милиони примероци.
Карл Мај е роден во Ернстхал, во место недалеку од Хемнитза, тој дошол на светот 1842 година, како петто од четрнаесте ткајачи и акушерки. Таткото често останувал без работа, па семејството често останувало во беда.
Мај бил многу добар ученик. Во 14 година еден принц му дал стипендија да се школува во учителска школа во Валдернбруг. После две години кнежевскиот питомец бил исфрлен од школата поради кражба на шест свеќи. Можел да го продолжи школувањето во Плаунеа, но и тоа беше проблем. Човекот кај кого престојувал го тужел на училишната администрација, дека ја наговорубал својата сопруга на неморал. Веќе не можел да го продолжи школувањето за наставник. Осуден е на шест години затвор кога украл часовник на еден ученик.
Не можел да најде работа по излезокот од затворот, па покушал да живее од помали кражби и превари. Првата книга ја напишал во затворот. Во Америко за која толку пишувал и отишол пред крајот на животот.
1 Дела
Главните ликови на книгите чија работа се одвива на Далечниот Запад се Олд Шетерхенд и Апач Винету. Најбитние на тој циклус се:
*„Винету”
*„Олд Шурехенд”
*„Богатство во Сребреното Езеро”
*„Ѓавол и Јуда”
*„Божије Раѓање”
*„Син на Ловец на мечки”
Главните херои на книгата чија акција се одржала на Блискиот Исток се Кара Бен Немзи (Олд Шетерхенд од циклус Книгата на Дивиот Запад) и неговиот пријател Хаџи Халеф Омар. Книгите од овој „Арапски циклус“ се:
*„Преку пустина”
*„Преку див Курдистан”
*„Од Багдад до Стамбол”
*„Во Балканските гудури”
*„Преку земјата Арбанаса”
*„Жут арамбаша”
Во третиот циклус спаѓаат делата:
*„Лав од крвава освета”
*„Во лаѓите на Вавилон”
*„Тврдина во планините”
*„Во крајот на сребрениот лав”
*„Скаменета молитва”
Аргонаути

Аргонаути — хеленски епски јунаци кои со бродот Арго тргнале во потрага по Златното руно во Колхида.
1 Причини и тргнување
Според митолошките извори на повик на Јасон, атолскиот јунак и наследник на кралството на Ајсон, кој на оваа задача бил предизвикан со итрина на Пелиј, неговиот чичко кој на измама го зел престолот од татко му. Мисијата била опасна, непредвидлива и неизвесна. Јасон од прочуениот бродоградител Арг побарал брод и пратил гласници низ целата земја да ги повика јунаците да му се придружат на таа мисија.
2 Список на Аргонаути
*Акаст, синот на кралот Пелиј;
*Актор, синот на Дејон од Фокида;
*Адмет, принцот од Фера;
*Амфијарај, аргивски пророк;
*Големиот Анкај од Тега, синот на Посејдон;
*Малиот Анкај, лелегиец од Сам;
*Арг Теспијски, бродоградителот на Арго;
*Аскалаф орхоменец синот на Ареј;
*Астериј синот на Комет Пелопљанин;
*Аталанта од Калидон девица, ловец;
*Аугеја, синот на кралот Форбант од Елида;
*Бут од Атена, пчелар;
*Ехион синот на Хермес;
*Ергин од Милет;
*Еуфем од Тајнар, пливач;
*Еуријал, синот на Мекистеј, еден од Епигони;
*Еуридамант Долопљанец, од езерото Ксиние;
*Фалер од Крета, синот на Дионис;
*Херакле од Тиринт, најсилниот човек кој некогаш живеел, а потоа станал бог;
*Хила од Дриоп, штитоноша на Херакле;
*Идај, синот на Афареј од Месена;
*Идмон од Арг, синот на Аполон;
*Ификле, синот на Тестиј [[Ајтолан;
*Ифит, братот на кралот Еуристеј од Микена;
*Јасон, водач на потрагата;
*Јолај,внукот на Херакле;
*Кајнеј Лапит кој некогаш бил жена;
*Калаид, крилатиот син на Бореј;
*Канто од Еубоја;
*Кастор еден од Диоскурите;
*Кефеј синот на Алеј од Аркадија;
*Корон Лапит од Гиртон во Тесалија;
*Лаерт, синот на Акрисиј од Арг;
*Линкеј извидник, братот на Идај, познат по остриот поглед што ги пробивал дури и ѕидовите;*Мелампо од Пил, синот на Посејдон;
*Мелеагар од Калидон;
*Мопс Лапит;
*Науплие од Арг, синот на Посејдон, прочуениот морепловец;
*Ојлеј од Локрид, таткото на Ајант;
*Орфеј, поет од Тракија;
*Палајмон, синот на Хефаст од Ајтолија;
*Пелеј Мирмидонец;
*Пенелеј, синот на Хепалким од Бојотија;
*Периклимен од Пил, волшебник, синот на Посејдон;
*Појант, синот на Таумак од Магнезија;
*Полидеук спартанскиот боксер, еден од Диоскурите;
*Полифем, синот на Елат од Аркадија;
*Стафил, братот на Хан;
*Тифие, крмар од Исифија;
*Зет, братот на Калаид.
Велат дека никогаш ни порано, ни подоцна не се собрала така величествена група на некој брод.
ATC код D04

1 D04A Антипруритици, вклучувајќи антихистаминици, анестетици, итн.
1.1 D04AA Антихистаминици за топикална употреба
:D04AA01 Тонзиламин
:D04AA02 Мепирамин
:D04AA03 Теналидин
:D04AA04 Трипеленамин
:D04AA09 Хлоропирамин
:D04AA10 Прометазин
:D04AA12 Толпропамин
:D04AA13 Диметинден
:D04AA14 Клемастин
:D04AA15 Бамипин
:D04AA16 Фенирамин
:D04AA22 Изотипендил
:D04AA32 Дифенхидрамин
:D04AA33 Дифенхидрамин метилбромид
:D04AA34 Хлорфеноксамин
1.2 D04AB Анестетици за топикална употреба
:D04AB01 Лидокаин
:D04AB02 Цинхокаин
:D04AB03 Оксибупрокаин
:D04AB04 Бензокаин
:D04AB05 Хинизокаин
:D04AB06 Тетракаин
:D04AB07 Прамокаин
:QD04AB51 Лидокаин, комбинации
Џејмс Кан

Џејмс Ленгастон Едмунд Кан (енг. Џејмс Ленгастон Едмунд Кан) е американски филмски, театарски и телевизиски глумец, кој е роден на 26 март 1940 година во Бронкс (Њујорк).
1 Животопис
Кан е роден во Бронкс (Њујорк), од германски емигранти Софија и Артур Кана. Дипломирал на Neighborhood Playhouse, каде што учел да глуми со легендарниот глумечки учител Санфорд Мајзнер. Тој играл фудбал на Државниот универзитет во Мичиген. Неговата кариера започнала во ТВ серија како што се : The Untouchables, The Alfred Hitchcock Hour, Kraft Suspense Theatre, Combat!, Ben Casey, Dr. Kildare, The Wide Country, Alcoa Premiere, Route 66, и Naked City. Три години подоцна се појавил со Џон Вејн во филмот Ел Дорадо. Неговата прва награда му била доделена за неговата улога во филмот The Rain People (1969), која ја режираl Френсис Форд Копола. Подоцна бил позајмен од страна на Кополе за филмот Кум во кој играл криминалец Сантина „Сонија“ Корлеонеа. За оваа улога бил награден за Оскар како најдобар споредрн глумец.
2 Приватен живот
Кан се жениил четири пати.
3 Бракови
Ди-џеј Матис (1960—1966)- со неа има едно дете.
Шила Рајан (1976—1977)- со неа има едно дете.
Ингрид Хјек (1990-1995)- со неа има едно дете.
Линда Стокес (1996-2005)- со неа има две деца.
Мика Хакинен

Мика Паули Хакинен (|Mika Pauli Häkkinen; р. во ) — фински возач на тркачките автомобили, двократен шампион на Формулa 1 (1998 и 1999).
1 Животопис
Роден во Хелсинки, како момче од својата петта година се натпреварувал во картинг. Во 1990 година победил во Формула 3 што му обезбедило место во Формула 1 и во 1992 потпишал договор со тимот на Лотус. Во 1993 преминал во Мекларен каде добил улога на тест-возач. Истата година тимот го напуштил Марио Андрети и Хекинен добил можност да вози трка заедно со тимскиот колега Аиртон Сена. Во својата прва трка за Макларен успеал да го престигне Сена што предизвикало сензација. Сена во 1994 година преминал во Вилијамс и Хекинен станал прв возач. Во 1995 година доживел тешка несреќа на трката во Аделаида, во Австралија после која едвај останал жив. Сè до 1997 година не успеал да победи и имајќи просечни резултати. Меѓутоа, следните две години бил без конкуренција, пред сè заблагодарувајки им се на одличните Макларенови болиди со Мерцедесови берилијумски мотори и успеал да освои шампионски титули во 2000 и 2001 година, а за титула се борел со Михаел Шумахер, но двапати изгубил. Во 2002 година објавил дека заминува на едногодишна пауза, но за брзо време објавил дека се повлекува од Формула 1. На трките се вратил 2004 година, но овој пат во ДТМ првенство. Се оженил и има две деца.
Масбрахт

Масбрахт — град во југоисточна Холандија. Тој била посебна општина до 1 јануари 2007 година, кога станал дел од новата општина Масхау. Градското собрание се наоѓа во Масбрахт. Фудбалерот Марк ван Бомел е роден во Масбрахт.
Сјаење

''Сјаење'' (англиски: ''The Shining'') — филм на ужасите од 1980 година, во режија на Стенли Кјубрик, кој е автор и на сценариото, засновано врз романот на Стивен Кинг. Главните улоги ги толкуваат: Џек Николсон, Шели Дувал, Дени Лојд, Скетмен Крадерс, Бери Нелсон итн.
1 Содржина
Џек Торенс (го игра Николсон), писател и поранешен учител, добива работа во еден хотел во близината на Денвер, како чувар за време на зимската сезона, кога хотелот е затворен. Притоа, хотелот е на лош глас поради еден дамнешен настан, кога тогашниот чувар го масакрирал неговото семејство. Неговиот син Дени (го игра Лојд) има парапсихолошки способности: страда од синдромот на двоен идентитет и има необични визии. Пред да настапи зимата, Торенс, неговата сопруга Венди (ја игра Дувал) и Дени се сместуваат во хотелот, каде што живеат потполно сами, но набргу, целиот крај го зафаќа голема снежна бура и тричленото семејство останува отсечено. Постепено, Џек го зафаќа депресија и нему почнуваат да му се причинуваат некои ликови кои порано работеле во хотелот. Истовремено, на Дени постојано му се прикажуваат привиденија на двете близначки кои ги убил поранешниот чувар на хотелот. Наспроти забраната, еднаш тој влегува во собата со бројот 237 (каде што бил извршен масакрот) и се враќа со црвенило на вратот, предизвикано од нечиј обид да го задави. Венди, исплашена за животот на Дени, а и свесна дека Џек постепено полудува, првин се обидува разговара со него. Ама во тоа не успева и е принудена да го удри Џек по главата со палка, тоа го онесвестува, а потоа таа го затвора во магацинот за храна. Меѓутоа, Џек успева да излезе и поаѓа во потрага по Венди и Дени, со намера да ги убие. Истовремено, главниот готвач на хотелот, Дик Халоран, кој се наоѓа во Флорида, има визија дека нешто страшно ќе се случи во хотелот и веднаш доаѓа таму. Кога влегува внатре, него го убива Џек. Потоа, тој го брка Дени кој се крие во лавиринтот во дворот на хотелот. Сепак, Дени успева да го надмудри својот татко и да побегне заедно со мајка си, додека Џек останува замрзнат во лавиринтот.
2 Улоги
* Џек Николсон како Џек Торенс
* Шели Дувал како Венди Торенс
* Дени Лојд како Дени Торенс
* Скетмен Кротерс како Дик Халоран
* Бери Нелсон како Стјуарт Улман
* Филип Стоун како Делберт Греди
* Џо Туркел како Лојд
* Ана Џексон како докторка
* Тони Бартон како Лери Дуркин
* Лиа Белдам како млада жена во бања
* Били Гибсон како стара жена во бања
* Бери Данен како Бил Ватцон
* Лиза Барнс како ќерка на Греди
* Луиза Барнс како ќерка на Греди
* Робин Папас како медицинска сестра
* Алисон Колриџ како секретарка Сузи
* Бурнел Такер како полицаец
* Јана Шелдон како стјуардеса
* Кејт Фелпс како рецепционер
Масанобу Фукуока

Масанобу Фукуока (福岡 正信 Fukuoka Masanobu; — ) — јапонски селанец, земјоделец, филозоф и микробиолог, основач на школа за природно полјоделство.
Масанобу Фукуока бил веројатно еден од најзначајните теоретичари на полјоделство, кои се појавиле во нашето време. Неговиот пристап на полјоделството, неговата исхрана и неговата животна филозофија започнале редица на движења и отвориле еден сосема Нов Свет – светот на природното полјоделство.
Засновајќи ја својата теорија и пракса врз четири основни принципи: без обработка (орање или копање), без ѓубре или компост, без плевење и без хемикалии, и водејќи сосема нов пристап до полјоделството (на пример: сеел пред жетвата), Фукуока укажал на правецот по кој полјоделството би требало да оди, доколку сакаме оваа планета да биде дом и за потомците. Докажал дека без современите полјоделствени мерки можат да постигнат ист придонес како и со нив. Исто така, покажал со личен пример како човечката исхрана може да се подреди во природни текови.
1 Награди
* Рамон Магсејсеј (награда) во 1988 година, што се смета за „Азиска Нобелова награда“.
2 Дела
* Природниот пат на земјоделството (The Natural Way of Farming. Translated by Frederic P. Metreaud. Tokyo and New York: Japan Publications, 1985)
* Револуцијата на една сламка (The One Straw Revolution. Translated by Chris Pearce, Tsune Kurosawa, and Larry Korn. Emmaus, Pennsylvania: Rodale Press, 1978)
* Враќање кон природата (The Road Back to Nature. Translated by Frederic Metreaud. Tokyo and New York: Japan Publications, 1987)
Бизон

Бизон (лат. Bison) е род на парнокопитни животни и припаѓа на семејството шуплороги говеда (Bovidae). Бизоните ги одликуваат кратките нозе, широкото чело со јаки и нагоре свиткани рогови, и мускулест преден дел на телото обраснато со долги темнокафеави влакна. Живеат во крда, а мажјаците може да пораснат и до 3,5 m должина и 2 m во висина. Достигнуваат маса и до 1000 кг.
Бизонот е најголемо копнено животно во Европа и Северна Америка. Родот на бизони обфаќа четири изумрени и два современи вида:
*Европски бизон (Bison bonasus)
*Американски бизон (Bison bison).
Во Европа слободно живее само во Бјаловешка шума (Полска, Белорусија). Во Северна Америка се проценувало дека огромните стада на бизони се составени од 60 милиони животни, а денес се речиси потполно уништени.
Ум-Умара

Ум-Умара (|نسيبة بنت كعب; или ''Ум-Амара'', ''Ум-Мара'') — една од првите поддржувачи на пророкот Мухамед и прва жена која се борела со оружје за исламот. Живеала во првата половина на 7 век, но точните датуми на нејзиното раѓање и смрт не се познати.
1 Кратка биографија
Нусајба била сестра на Абдул инб Каба и мајка на Абдул и Хабиб ибн Зајд ал-Ансарија. Како вдовица и првоборка, била една од највлијаелните членови на Мухамедовиот умет за време на нивното престојување во Медина и битката со арапските племиња кои не го прифатиле исламот. Пред Битката кај Ухуд, Умара и Ум-Асма барале од мажот на Асма да го праша Мухамед за дозвола и тие да учествуваат во битката, но не како помошнички на видарка, туку како првоборки, на што пророкот Мухамед им дал дозвола. Освен во оваа, учествувала и во битките кај Хунајна и Јамама и кај Примирје на Худејбија. После војната, се вратила во Медина каде продолжила да проповеда ислам. Бидејќи нејзиниот маж Газија, и нивните синови Абдул и Хабиб не ја преживеле Битката кај Ухуд, таа се омажила за мажот на Ум-Асме ибн Амр и му родила две деца - син Тамима и ќерка Кавла.
Ум-Умара најмногу со својот штит го бранела Мухамед од непријателските стрели. Со тоа таа била ранета единаесет пати. Од дванаесетта стрела изгубила свест и така останала до крајот на битката. Кога битката завршила, таа се освестила и веднаш прашала дали е Пророкот жив. Мухамедовиот пријател Омер, рекол: „''Когаш и да се окренам, зад мене ја гледам Ум-Умара како ме брани''“.
Бричалка

Бричалка – вид предмет кој служи за отстранување на несаканите влакна од телото, особено од лицето. Постојат различни видови бричалки како што се трајните, еднократните и електричните бричалки.
1 Историја
Одредени видови бричалки почнале да се користат на многу места уште во бронзеното време.
Тогаш веќе биле најдени и изделкани остри предмети со кои се отстранувале несаканите влакна. На почетокот, овие предмети најчесто биле од заби на некои животни, а со настанувањето на првите цивилизации бричалките се правеле од бакар, па дури и од злато.
После тоа за бричење се користеле посебни ножеви – бричови. Модерните бричалки какви што ги знаеме денес првпат се појавиле во XVIII и XIX век.
2 Видови бричалки
Постојат повеќе различни видови бричалки кои се разликуваат по одредени особености. Основните видови се: брич, бричалка со жилет, еднократни бричалки и електрични бричалки
2.1 Брич
Бричот е специјално направен нож наменет за бричење. Најмногу се користел до XX век. Денес го користат мал број луѓе, главно оние кои држат до традицијата и во специјалните берберници.
2.2 Брич со заменливо ноже
Овој вид на бричалка е ист како и стандардниот брич, но наместо трајно сечило, има заменливо сечило – ноже, кое по абењето се менува.
2.3 Бричалка со ноже
Овој вид на бричалки се појавил на почетокот на XX век. Има дршка и рамен дел во кој се вметнува тенко ноже – жилет. Ножето се менува после неколку бричења.
Подоцна ножињата, па и самата конструкција на овие бричалки се променети. Ножето е заменето со едно или повеќе нивоа на сечила монтирани на посебнa пластично-гумена подлога - патрон.
2.4 Еднократни бричалки
По својата конструкција еднократните бричалки се слични со претходните. Единствена разлика е што оваа бричалка нема заменливи делови и после едно или повеќе бричења мора целосно да се фрли.
2.5 Електрични бричалки
Електричните бричалки се најслични на електричните машини за стрижење. Основната разлика е во многу попрецизните и поостри ножиња. Исто така адаптибилноста е многу поситна кај електричните бричалки. И кај овие бричалки постојат подетални поделби, пред сè по начинот на движење на сечилата, како и по тоа дали имаат батерија или е неопходно мрежно напојување.
3 Галерија
Црква „Св. Петка“ - Близанско

Света Петка — помала селска црква, моментално во изградба, во поречкото село Близанско.
Црквата е сместена покрај денешниот брег на вештачкото езеро Козјак, како и во непосредна близина на главната селска црква „Св. Архангел Михаил“.
1 Галерија
2 Поврзано
* Близанско
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Близанско

Свети Архангел Михаил — главна селска црква во поречкото село Близанско, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта.
Црквата е сместена покрај денешниот брег на вештачкото езеро Козјак, каде се наоѓаат и самите селски гробишта.
1 Галерија
2 Поврзано
* Близанско
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Црква „Св. Петка“ - населба Близанска

Света Петка — новоизградена црква во викенд-населбата Близанска во непосредна близина на поречкото село Близанско.
Црквата е сместена покрај денешниот брег на вештачкото езеро Козјак.
1 Галерија
2 Поврзано
* Близанско
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Руд Гулит

Руд Гулит, OON (; born Rudi Dil; 1 септември 1962 година) е поранешен холандски фудбалер и менаџер кој настапувал во 1980-тите и 1990-тите, како играч од средниот ред или напаѓач. Тој бил капитен на фудбалската репрезентација на Холандија во 1988 година, кога Холандија го освоила УЕФА Еуро 1988 и исто така бил член на тимот од светското првенство во Италија 1990 година и на ЕУРО 1992.
На клупско ниво, во 1987 година се преселил од ПСВ во Милан за надоместок за трансфер во светски фудбалски размери. Лесно препознатлив со неговите карактеристични плетенки, тој бил дел од познатото холандско трио во Милано, во кое биле вклучени Марко ван Бастен и Франк Рајкард. Гулит освоил три титули во Серија А и два Европски Купови на Шампионите со Милан. Во 1996 година, тој потпишал за Челзи, а една година подоцна бил назначен за играч-менаџер на клубот. Во својата дебитантска сезона, тој го предводел Челзи до успехот во ФА Купот, првата голема титула на клубот по 26 години, и со тоа станал првиот странски менаџер кој победил во ФА Купот.
Гулит ја освои ''Ballon d'Or'' во 1987 година и бил именуван заСветски фудбалски играч на годината во 1987 и 1989 година. Како, играч од средниот ред и напаѓач, тој бил разноврсен играч, играјќи на бројни позиции за време на неговата кариера. Во 2004 година, тој бил именуван за еден однајпопуларни 125 најдобри фудбалери, како дел од 100-годишнината од ФИФА.
Живко Брајковски

Живко Брајковски ( во — во ) — македонски првоборец, учесник во НОВ, политичар и општественик.''''
1 Животопис
Како припадник на НОД од 1941 година, бил член на КПЈ (од 1942 година), борец на Мавровскиот НОПО од 1943 година и член на реонскиот комитет на КПЈ во Маврово, а од септември секретар на околискиот комитет на КПМ за Мавровско (1943-1945).'''' Исто така бил ѝ делегат на АСНОМ. По ослободувањето бил секретар на комитетот на КПМ за установите при владата на НРМ, инструктор на ЦК на КПМ, секретар на обласниот комитет на КПМ за Скопје и член на ЦК на КПМ (1948),'''' пратеник во Собранието на НР Македонија и во Сојузното собрание на ФНРЈ.
Неговиот живот ненадејно згаснал на 20 август 1963 година непосредно по големиот земјотрес во Скопје. По земјотресот бил целосно ангажиран за обновување и изградба на ранетото Скопје.
2 Одликувања и заслуги
Неговиот живот бил исполнет со низа активности со крупни и примерни залагања на општественик и раководител. За неговата неуморна работа е одликуван со повеќе вредни одликувања, меѓу кои:
* Орден „Братство-единство“ од I ред,
* орденот „Заслуги за народ“ од II ред,
* „Орден за храброст“
* Носител е ѝ на „Партизанска споменица 1941“.
Во негова чест во скопската населба Бутел е именувано основно училиште,'''' додека во градот Гостивар една улица го носи неговото име.
3 Поврзано
* Филип Брајковски
* Тренда Брајкова
* Евгенија Брајковска
* Нада Брајковска
* Параскева Брајковска
* Доца Брајковска
* Селвија Брајковска
Дејвид Бенер

Дејвид Крамп Бенер (11 април, 1974) попознат под својот алиас Дејвид Бенер — американски рапер, продуцент, глумец, и активист.
Роден во Дурхем, Северна Каролина, неговата фамилија се преселила во Џексон, Мисисипи, каде што тој пораснал. Тој ја започна својата рап кариера во дуото Crooked Lettaz, кој го напуштил во 2000 за да биде соло артист. Како соло артист тој го издал својот албум наречен Them Firewater Boyz, Vol. 1.
Во 2003, Бенер потпишува за Universal Records, издавајќи четири албуми: Mississippi: The Album(2003), MTA2: Baptized in Dirty Water(2003), Certified (2005), и The Greatest Story Ever Told (2008).
1 Ран живот
Лавел Вилијам Крамп, е роден во Брукхевен, Мисисипи, и пораснат во Џексон, Мисисипи, син на Зено и Каролин Крамп. Тој завршил средно во 1992, на истото средно училиште и универзитет како неговата мајка. Неговиот татко Зено починал на 17 Јуни, 2007.
2 1994-2000 Прв албум и почетоци
Тој своето име го преименувал во Дејвид Бенер, којшто бил познат карактер во ТВ серијата "The Incredible Hulk".Во 1999, со неколку негови другари, тој испраќал демо снимки во локалната радио станица во Џексон, Мисисипи. Неговиот прв албум има продадено околу 7,000 копии. Во албумот имало хит сингл, "Like A Pimp", којшто станал голем хит на радио, и привлекол внимание на неколку издавачки куќи.
3 2003-2006 Следни три албуми
Откако привлекол внимание на неколку издавачки куќи, тој одлучил да потпиште за Universal Records. Во 2003, тој го продуцирал хитот на T.I. наречен "Rubberband Man". Неговиот официјален деби албум е пуштен во продажба во 2003, во кој се наоѓал хит синглот "Like A Pimp" на којшто му гостувал Lil' Flip. Истата година, тој издава уште еден албум, во кој се пронашол хит синглот "Crank It Up" на кој му гостувал Static Major.
Во 2005, тој го издава својот трет официјален албум, во кој има три хит синглови, вклучувајќи гостувања од Lil Boosie, Magic, и други.
Настрана од неговите проекти, тој има помогнато околу текстот за главната песна на играта Saints Row, но и помагање за музиката на уште една игра наречена Marvel vs Capcom 3: Fate of Two Worlds.
4 2007-денес Следни два албуми
Бенер има глумено во неколку филмови. Тој има помогнато околу шоуто That Crook'd Sipp. Неговиот сингл "Play" е користен за првата реклама за ова шоу. Во Јули, 2008 Бенер го издава својот четврти официјален албум, во кој гостувале Аkon, Снуп Дог, и други.
Во 2010, тој го издава својот петти албум со помош и гостување на 9th Wonder.
Во 2017, тој го издаде својот засега последен албум наречен The God Box.
5 Персонален живот
5.1 Активизам
Во 2006, Бенер има добиено награда за помош за време на ураганот Катрина во Њу Орлеанс.
Бенер исто така е против расизмот, иако тој има израснато во Мисисипи, каде што жителите на градот се познати по своите расистички навреди.
6 Дискографија
2000: Them Firewater Boyz, Vol. 1
2003: Mississippi: The Album
2003: MTA2: Baptized in Dirty Water
2005: Certified
2008: The Greatest Story Ever Told
2010: Death of a Pop Star (со 9th Wonder)
2017: The God Box
Сонце зад решетки (филм)

„''Сонце зад решетки''“ ― македонски филм од 1957 година. Го режирал Славко Јаневски, кој исто така го напишал и сценариото.
1 Содржина
Приказна за љубовта меѓу дете и куче. И во моментите кога кучето го фаќа шинтер, детето останува покрај својот другар и со својата упорност го принудува шинтерот да му го врати кучето.
Франк Рајкард

Франклин Едмундо "Франк" Рајкард (; роден на 30 септември 1962 година) — поранешен холандски фудбалер и менаџер, кој настапувал на позицијата играч од средниот ред и одбраната во екипите на Ајакс, Милан, Сарагоса и за фудбалската репрезентација на Холандија за која има настапено 73 пати, постигнувајќи 10 гола. Во неговата тренерска кариера тој бил селектор на репрезентацијата на Холандија, како и на тимовите, Спарта Ротердам, Барселона, Галатасарај и на фудбалската репрезентација на Саудиска Арабија.
Се смета за еден од најдобрите дефанзивни играчи во историјата на фудбалот и како еден од најдобрите играчи на неговата генерација, во 2010 година Рајкард бил опишан од страна на британскиот весник "Дејли Телеграф" како "стилски играч со безобзирно педигре".
Таџурски Залив

Таџурски Залив (|خليج تدجورا, |Badda Tajuura) — залив кај Африканскиот Рог во Источна Африка, сместен е помеѓу протокот Баб-ел-Мандеб кон Црвеното Море и Аденскиот Залив кон Арапското Море и Индискиот Океан. Изобилува со риби, пространи корални гребени и голем фонд на бисерни остриги. Брегот во најголема мера се протега во Џибути, а Сомалија има мал излез во јужниот дел на заливот.
Други морски живеалишта во заливот се морските треви, солниците и мангровите.
1 Историја
Во август 1840 г. е склучен договорот за пријателство и трговија помеѓу султанот Мухамед бин Мухамед и командантот Роберт Морсби од индиската морнарица, со кој островот Муша е продаден на Британија за десет вреќи ориз. Во 1887 г. Британците им го отстапиле островот на Французите, признавајќи го француското влијание во заливот, а за возврат Франција се откажала од Зајла и околните острови.
2 Географија
Заливот зафаќа површина од . Долг е (од Сагало до Обок) 64 км, а широк околу 26 км. За разлика од соседните водни површини, самиот Таџурски Залив е релативно плиток, со наклонети брегови. Брегот изобилува со песочни дини и наместа со палми. Крајбрежните води на север се порамни и плитки. Водата е секогаш топла, што се должи на климата и плиткоста на заливот; најтопла е во јули, со просек од , а најстудена во јануари, со просек од .
Во пристапниот дел од заливот се среќаваат островите Муша и Маскали. Долниот дел е одвоен со потесен копнен дел наречен Губет-ел-Хараб и Асалското Езеро. Во далечното минато, заливот го опфаќал и подрачјето на Асалското Езеро, кое денес е околу 155 метри под морското ниво.
2.1 Опфат
Заливот се протега во рамките на следниве граници:
::''на исток'' — западниот крај на Аденскиот Залив (линија од Обок до Лавјакадо).
::''на запад'' — меридијанот на Губет-ел-Хараб.
3 Острови
Заливот има поголем број мали острови, од кои најголем е Муша. Островите сепак имаат историска важност во колонијалните активности на Франција и Британија.
4 Жив свет
Живиот свет во Таџускиот Залив е разновиден и посебен, што се должи на неговата географска положба. Многу животински и растителни видови во заливот се на работ на изумирање или во значителна опасност. Од особено значење се коралите и морските крави.
5 Население
Крајбрежјето на заливот е многу погусто населено во џибутскиот отколку во сомалискиот дел. Поважни населени места се следниве:
* Џибути: 529.000
* Таџура: 45.000
* Обок: 21.000
* Лојада: 1.367
* Сагало: 719
* Лавјакадо: 1.650
6 Туризам
Таџурскиот Залив е едно од најважните туристички места во Џибути, со 40% од посетителството во земјата. Најпосетени се градовите Обок и Таџура. Со своите корални гребени, заливот ужива популарност меѓу нуркачите, кои покажуваат особен интерес за нуркање со китови-ајкули.
Околу Таџура се протега планинскииот венец Года (1.700 м). Помеѓу градовите сообраќаат и траекти.
7 Поврзано
* Аденски Залив
* Баб ел-Мандеб
* Арапско Море