Улрих II Жовнешки

Улрих Жовнешки бил значајна историска личност во развојот на благородничката династија што подоцна ќе стане позната како Цељски грофови. Како благородник од Савиња, кој тогаш бил дел од Светото Римско Царство, тој имал важна улога во политичките и територијалните промени што се случувале во регионот.
Во времето кога се водела борба за превласт помеѓу Хенрик, војводата од Корушка, и хабсбуршките владетели на Австрија и Штаерска, Улрих застанал на страната на Хабсбурговците. Со оваа одлука, тој одиграл пресудна улога во пренесувањето на контролата над регионот Савиња од Крањска, каде што доминирале Мајнхардинерите, во хабсбуршкото Војводство Штаерска. Со тоа, Улрих поставил основа за понатамошно зајакнување на своето семејство и неговите наследници во рамките на хабсбуршките територии.
Бракот на Улрих со благородничката Катерина од Хеунбург бил од особено значење за понатамошниот напредок на неговото семејство. Преку овој брак, нивниот син добил право да бара наследство над имотите на Хеунбург во Корушка и долината Савиња. Ова наследство го вклучувало и замокот Цеље, кој имал голема стратешка важност, бидејќи контролирал клучни патишта и гранични области.
Со спојувањето на благородничките куќи Жовнек и Хеунбург, биле создадени услови за формирање на нова моќна династија. Овој нов благороднички дом, кој станал познат како Цељски грофови, во наредните генерации одиграл значајна улога во историјата на Словенија, Хрватска и поширокиот регион на Централна Европа.
1 Живот
Претходните историчари верувале дека имало двајца Улрих Жовнешки во втората половина на 13 век, Улрих I и Улрих II. Сепак, барем од 1960-тите, консензусот се сменил, и сега се верува дека постоел еден благородник со тоа име. Сега се смета дека Улрих бил помлад син на Конрад I Жовнешки. Во 1278 година, Улрих се борел во Битката кај Маркфелд на страната на кралот Рудолф I против Отокар II, кралот на Бохемија, и неодамна соборениот војвода од Австрија и Штаерска. По поразот на Отокар, Хабсбурговците и Домот на Горица-Тирол го поделиле пленот меѓу себе, при што Австрија и Штаерска ги добиле Хабзбурговците, а Корушка и Крањска вторите; долината Савиња станала тампон зона помеѓу двата домени.
По смртта на неговите постари браќа Конрад II околу 1262 година и Луитполд околу 1286 година, Улрих останал единствениот наследник на имотите Санек центрирани околу замокот Жовнек во Савиња. По смртта на неговиот помлад брат Гебхард III околу 1292 година, Улрих останал единствениот Господар на Санек. По смртта на неговата прва сопруга, Ана од Стернберг, тој се оженил со Катерина од Хеунбург, првородената ќерка на Улрих II гроф од Хаунбург и Агнес од Баден, титуларната наследничка на Домот на Бабенберг преку нејзината мајка Гертруда од Австрија.
Во 1308 година, Улрих застанал на страната на Албрехт I и неговите синови Рудолф I и Фридрих во нивната расправија против Хенрик од Горица-Тирол околу наследството на трон на кралството Бохемија. Улрих станал хабсбуршки вазал, значително ослабувајќи ја позицијата на Хенрик во стратешки важниот регион помеѓу Штаерска и Крањска. Во мировниот договор од 1308 година, потврден во 1311 година, долината Савиња конечно била инкорпорирана во Хабсбуршка Штаерска.
Улрих починал околу 1316 година. Неговиот син Фридрих го добил наследството на неговата мајка во југоисточна Корушка и во Савиња, вклучувајќи го и Цељскиот замок, со што го удвоил својот имот и го отворил патот за подемот на Цељските грофови.