Длабоко зелен отпор

Длабоко зелен отпор (Deep Green Resistance) е радикално еколошко движење кое смета дека доминантната форма на еколошки активизам е неефикасна. Групата, која го доживува постоењето на самата индустриска цивилизација како најголема закана за природната средина, се стреми кон организирање во рамки на заедницата со цел создавање на алтернативна храна, домување и медицински установи. Организацијата се залага за саботажа против инфраструктурата, и ја гледа како неопходна тактика за да ја постигне својата цел за разбивање на индустриската цивилизација. Религиозниот и еколошки научник Тод ЛеВасер го класифицира движењето како апокалиптично или милениарно.
1 Верувања
Во книгата ''„Длабоко зелен отпор“'' од 2011 година, авторите Лиер Кит, Дерик Џенсен и Арик Мекбеј наведуваат дека цивилизацијата, особено индустриската цивилизација, е фундаментално неодржлива и мора активно и итно да се демонтира за да се обезбеди иднина за сите видови на планетата.
Движењето се разликува од светло зелениот екологизам, кој се одликува со фокусирање на лични, технолошки или владини и корпоративни решенија, со тоа што ги смета овие решенија како несоодветни. ДЗО верува дека промените во животниот стил, како што се користење чаши за патување и торби за повеќекратна употреба и пократко туширање, се премногу мали за големите еколошки проблеми со кои се соочува светот. Исто така, се наведува дека неодамнешниот наплив на екологијата стана комерцијален по природа, и затоа сам по себе е индустријализиран. Движењето тврди дека произведениот индустриски отпад по глава на жител е незамиливо поголем од произведениот личен отпад; затоа, индустријализмот е тој на којшто мора да му се стави крај, а со тоа ќе следат и промени во животниот стил.
ДЗО повикува на демонтирање на индустриската цивилизација, и враќање на предземјоделскиот начин на живот. Во напис за Earth Island Institute, Макс Вилберт, кој вели дека ДЗО верува дека „земјоделството е кражба“, го поздравува колапсот на глобалната мрежа на енергија, и ја гледа електричната енергија, без разлика дали е генерирана од фосилни горива или технологии со помала емисија како што се ветерот, сончевата енергија или хидроелектричната енергија, како овозможувач на ширењето на индустриската цивилизација, опасна по планетата.
2 Потекло
Конференција со наслов „Длабоко зелен отпор: Соочување со индустриската култура“ беше организирана од Кит во април, 2007 година, во Дирфилд, Масачусетс.
3 Тактики на отпор
Перспективата на ДЗО е дека доминантната култура, термин кој ги опфаќа сите култури во рамките на глобализираната цивилизација, нема да претрпи доброволна трансформација во одржлив начин на живеење. Ова го вклучува отфрлањето на изводливоста на бавно и меко преминување кон одржливост од страна на движењето. Членовите на движењето веруваат дека индустриската цивилизација неизбежно ќе пропадне. Овој концепт се заснова на историски примери за колапс на големи цивилизации како што се Рим или цивилизацијата на Маите, и статистика во врска со неодржливоста на сегашниот систем. ДЗО тврди дека луѓето мора да дејствуваат решително пред колапсот за да се осигураат дека Земјата ќе остане погодна за живеење за сите организми и дека луѓето ќе изградат поодржливо структурирано општество по колапсот. Основачите на движењето Deep Green ги сметаат технолошките решенија, без разлика колку се добронамерни, како незадоволителни и тврдат дека тие дури можат да доведат до забрзано еколошко уништување и загадување.
Организацијата се залага за саботажа и насилство, кои ги смета за неопходна тактика за да ја постигне својата цел за разбивање на индустријализираното општество и капитализмот; како такво, може да се класифицира како апокалиптично или милениарно движење. Џенсен изјави во интервју за ''Демократија сега!'': „Ме обвинуваат дека сум „човекот на насилството“... но никогаш не мислам дека тоа е навистина фер, затоа што навистина се сметам себеси за „човекот на сè“, дека сакам да ставам сè на маса и да зборувам за сите форми на отпор... Сигурно можеме да ги анализираме случаите каде што сметаме дека е соодветно да се има милитантен одговор или немилитантен одговор.“ Иако организацијата поддржува подземни движења, таа бара од нејзините членови да се придржуваат до ветувањето за ненасилство и работи само како надземно движење.
4 Критика
Прегледот од 2012 година на манифестот на ДЗО од 2011 година ги критикува идеите на ДЗО како поларизирачки, елитистички, екстремистички или асоцијални. Брон Тејлор тврди во ''Отпор: Дали целите ги оправдуваат средствата?'' дека „радикалните тактики имаат тенденција да бидат контрапродуктивни“ при освојувањето на пошироката јавност. Коосновачот на ДЗО, Џенсен, вели дека ако активистите не сакаат да учествуваат во повеќе милитантни акти на саботажа, тие, во најмала рака, треба да се подготват за формирање локални комитети за да се намали или канализира насилството што се очекува да биде спроведено од луѓето на власт во одговор на евентуалниот колапс на цивилизацијата. Една статија во ''Journal of Strategic Security'' ја опишува групата како „загрижувачка биотерористичка закана“, наведувајќи ја нејзината стратегија и склоност кон насилство. Почнувајќи од 2014 година, ФБИ го истражуваше Deep Green Resistance.
Анархо-примитивистите Џон Зерзан, Кевин Такер и други ја критикуваат промоцијата на хиерархијата на ДЗО во организирањето на подземен отпор, кодексот на однесување, историското разбирање на револуцијата и радикалната историја и култот на личноста околу Џенсен и Кит. Мишел Рене Матисон и Александар Рид Рос од Институтот за анархистички студии ја обвинија ДЗО дека „имитира реторика на десничарската милиција, со придружниот хиерархиски авангардизам, култизам на личноста и реакционерен морализам“.
ДЗО се опишува себеси како радикална феминистичка организација, а критичарите ја опишуваат како трансфобична. Организацијата ја опиша трансродовата хормонска терапија за деца како евгеника и се залага за исклучување на трансродовите лица од машки пол кои се идентификуваат како жени од женските простори, додека Кит ја спореди родовата транзиција со осакатување. Во 2012 година, основачот Мекбеј ја напушти групата, велејќи дека таа промовира трансфобија. Весникот ''Земјата на прво место!'' во 2013 година изјави дека „повеќе нема да печати или на кој било начин промовира материјал за ДЗО“.
5 Дополнителна литература
**