procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Јанос Бихари

Јанос Бихари (21 октомври 1764 &ndash; 26 април 1827) бил влијателен унгарски ромски виолинист. Тој бил еден од основачите на ромската академска музика и музичкиот жанр вербункос.
До средината на деветнаесеттиот век, „Циганската музика“ била издигната до висока мода, а првата позната била онаа на Јанос Бихари, која пијанистот Франц Лист ја опишал како: „Тоновите испеани од неговата волшебна виолина течат на нашите маѓепсани уши како солзи. . ."
1 Биографија
Бихари е роден во ромско семејство во Нагјабони, Унгарија (денес Веке Блахово, Словачка); неговиот татко бил виолинист. Во 1801 година, живеејќи во Пешта, Бихари создал оркестар од 1 цимбалист и 4 виолинисти. Овој оркестар наскоро станал популарен и посетил со Бихари многу градови во Унгарија и во странство. Во секоја земја Бихари ја учел локална народна и академска музика и ја организирал да се свири за време на неговите настапи. Бихари бил толку популарен што можел да живее како благороден човек: имал скапа облека и слуга што ја држел виолината на Бихари, престојувал во луксузни хотели итн. Бил поканет да свири и за императорот на Австрија.
Мелодиите на Бихари ги користеле композитори како Франц Лист, Лудвиг ван Бетовен, Пабло де Сарасате и други.
Во 1824 година Бихари ја повредил левата рака, со што ја нарушил неговата способност за изведување. Последователно, неговата популарност опаднала и тој умрел во сиромаштија во Пешта .
Бихари оставил зад себе 84 музички композиции кои се сметаат за класика.
2 Културното наследство
Во Унгарија, Bihari János Táncegyüttes е унгарска фолклорна танчерска група именувана по познатиот композитор Јанос Бихари.
3 Поврзано
*** Free scores by János Bihari партитури
Бајрам Халити

Бајрам Халити, роден на 21 мај 1955 година во Гњилане, ФНР Југославија ) е автор од Косово. Неговите книги имаат освоено многу награди, вклучително и неколку награди на годишниот натпревар „Амико Ром“ во Италија и неговото дело било вклучено во ''Патиштата на Ромите: ПЕН антологија на циганите писатели'' од 1998 година. Полиглот кој држел предавања низ Европа и САД, тој работел како уредник на списанието ''Ахимса'' („Ненасилство“), посветено на ромските и српските прашања.
Вилен (општина)

Вилен (|Wielen) — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Вилен се наоѓа северозападно од окружниот град Нордхорн на границата со Холандија. Источно од Вилен се наоѓа општината Вилзум, а југоисточно е општината Итербек, кои се наоѓаат во општинската заедница Илзен. Местото Фенебриге е најзападното место во копнениот дел на Долна Саксонија. На запад се наоѓа холандската општина Харденберг.
1.2 Општински единици
Општината Вилен е составена од следниве единици:
* Балдерхар
* Штрипе
* Фенебриге
* Вилен
Арлии

Арлии (Arlije) — месна подргупа на Ромите, кои претежно живеат во Македонија. Тие сочинуваат мнозинство во Општина Шуто Оризари, Скопје.
1 Општо
Тие, за време на Отоманската Империја, биле донесени од Анадолија и се населиле во тогашната покраина Румелија. Арлиите припаѓаат на муслиманскиот ромски народ. Постојат различни подгрупи на Арлие, именувани по нивните традиционални занимања,, l кои живеат во Македонија , Косово и јужна Србија. Покрај македонскиот и албанскиот, тие зборуваат и на арлискиот дијалект на балканскиот ромски. Зборот ''Арлије'' (еднина ''Арли'') е изведен од турскиот збор ''јерли'' (што значи „роден“ или „населен“), како и името ''Ерлидес'' (грчки: Ερλίδες, еднина Ерли) од слична група што живее во Грција. Најголемата населба Арлије е во Шуто Оризари во Македонија.
2 Познати Арлии
*Шабан Бајрамовиќ
*Есма Реџепова
*Мухарем Сербезовски
Кал (бенд)

Кал (што значи „црн“ на ромски) е светски музички ромски бенд од Србија (по потекло од Ваљево, сега со седиште во Белград). Тие го привлекле интересот на српската и светската јавност со нивниот истоимен деби албум, објавен во 2006 година, претставувајќи спој на традиционалната балканска ромска музика со влијанија на танго, блискоисточни, турски, па дури и јамајски влијанија.
Кал бил формиран во 1996 година, а учествувале во неколку компилациски албуми со други ромски, српски и светски музички изведувачи. Нивното прво појавување на националната телевизија било во емисијата на Б92 Тимофејев во новогодишната ноќ 2006 година , каде што го претставиле својот уникатен стил.
Во текот на 2006 година, Кал имале турнеја со преку стотина концерти ширум светот, вклучувајќи ги повеќето европски земји и САД . Тие учествувале на фестивалите Сигет (во 2001, 2002 и 2004 година), La notte di San Lorenzo во Милано, и 11-то европско биенале на млади уметници во Атина, EXIT во Нови Сад во 2004 и 2005 година, и претставени во 2006 година на World Music Expo, WOMEX . Во април 2006 година, албумот го достигнал првото место на Светските музички топ листи во Европа и завршил на третото место на годишната листа.
Бендот, особено фронтменот Драган Ристиќ, се исто така политички и општествено ангажирани, борејќи се против предрасудите и антиромските чувства. Драган и неговиот брат Душан ја основале летната школа Амала во Србија, работилница за ромски јазик, историја, културно наследство и политичка моќ.
1 Постава
* Драган Ристиќ – вокал, гитара,
* Александра Вељковиќ-Вокал
* Милорад Шалајко Јевремовиќ – вокал, виолина
* Раде Арсеновиќ – Хармоника
* Марко Ќурчиќ – бас гитара
* Душан Гњидиќ – Тапани
2 Дискографија
2.1 Компилации
* Виолета и Кал: Будва '97 (1997, Комуна Белград )
* Балкански амбиент (1998, музика на Марко, Бугарија)
* Светски Ритми (1998, United One Records, Германија)
* A zenne unnepe (2000, Француски културен институт)
* Романо Суно (2003, B92 Records)
* Serbia Sounds Global 3 (2003, B92 Records)
2.2 Албуми
*''Кал'' (2006) ( Б92 /реиздадено меѓународно Асфалтно танго )
*''Radio Romanista'' (2009) ( Б92 / Асфалтно танго )
*''Ромологија'' (2013) ARC музика (Велика Британија) Сити рекордс, Мултимедија рекорди Србија), Лу ги потресе момчињата (Полска)
3 Наводи
**{[deadlink*
4 Поврзано
* (in English)
** на Асфалт Танго, меѓународна издавачка куќа
Миранда Вуоласранта

Миранда Вуоласранта (родена 1959 г.) е активистка од Финското Кале, учителка на ромски јазик и експерт за човекови права на Ромите, која е претседател на Европскиот форум за Роми и патници.
1 Биографија
Вуоласранта е родена во 1959 година. Таа пораснала во традиционално ромско семејство, зборувајќи фински, шведски и ромски. Додека и двајцата нејзини родители биле неписмени, тие го поттикнувале образованието на Вуоласранта и нејзините четири браќа и сестри. И покрај тоа, како млада, наставниците ја советувале да го игнорира нејзиниот ромски идентитет за да успее во финското општество. Сепак, дипломирала како наставник по ромски јазик и историја по студирањето во Шведска во 1970-тите. Додека работела како учителка, таа станала застапник за правата на Ромите, најпрво како дел од работната група за имиграција на финските Роми во Шведска, каде што живеела. Во 1980-тите, Вуоласранта се вратила во Финска и почнала да го користи новинарството како средство за застапување за ромските заедници. Во 1989 година таа започнала да работи со Финскиот национален советодавен одбор за ромски прашања како претставник на организацијата, Романо Мисио.
Во текот на 1990-тите, активизмот на Вуоласранта продолжил. Во 1995 година работела на составување наставни материјали за ромски јазик за училиштата. Таа отворено зборувала за потребата медиумите и училиштата во Финска да ја извршат нивната законска обврска да обезбедат преводи за заедниците што зборуваат ромски. Во 1997 година станала офицер за планирање на Националниот советодавен одбор за ромски прашања и во 1998 година станала генерален секретар на ромскиот советодавен одбор во Министерството за социјални работи и здравство; таа била првиот Ром на оваа функција.
Од 2002 до 2006 година Вуоласранта работела на прашања поврзани со Ромите во Советот на Европа во Стразбур. Од 2008 до 2012 година била извршен директор на Националниот ромски форум на Финска. Потоа работела во Министерството за надворешни работи на Финска и од 2013 до 2015 година како офицер за политика во Европската комисија. Таа работела на голем број други позиции, вклучително и како претседател на Европскиот ромски форум. Од 2020 година таа била претседател на Европскиот форум за Роми и патници.
Во 2020 година, во нејзината улога како претседател на ЕРТФ Вуоласранта дала изјава со која ја охрабрила „ромската нација да се здружи за да се бори против пандемијата “, притоа признавајќи дека многу ромски заедници биле изложени на висок ризик да се заразат со СОВИД-19 .
2 Критика
Неколку истакнати членови на финската ромска заедница, вклучително и уметникот Киба Лумберг, перкусионистот Рајнер Фриман ( fi ) и авторот Веијо Балцар, ја критикувале Вуоласранта велејќи дека таа да ги води конзервативните Роми кои се обидувале да ги минимизираат проблемите и да ги исклучат критичките гласови. Во 2008 година таа била принудена да плати парична казна откако Лумберг ја обвинил за клевета.
3 Награди
* Награда за борец за човекови права (2012) - Финска лига за човекови права.* Награда Златен крст на тркала (2007) - Меѓународен сојуз на Ромите.
4 Наводи
Хале (Нојенхаус)

Хале (|Halle) — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа јужно од општината Илзен и градот Нојенхаус. На запад се граничи со општината Гетело, источно е општината Лаге, додека на југ се граничи со Холандија.
Поашеберг во Хезинген со 89 метри е второто највисоко возвишение во Грофовијата Бентхајм.
1.2 Општински единици
Општината се состои од следниве места:
* Хале
* Хардинген
* Хезинген
Итербек

Итербек (|Itterbeck) — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Георгсдорф се наоѓа северозападно од окружниот град Нордхорн, на границата со Холандија. Североисточно од Итербек се наоѓа општината Вилзум, источно е општината Илзен, југоисточно е општината Гетело и северозападно и југозападно е општината Вилен, сите припаѓаат на општинската заедница Илзе. На запад се наоѓа холандската општина Харденберг, додека на југ е општината Туберген (обете во покраината Оверајсел).
1.2 Општински единици
Општината Итербек се состои од следниве единици:
* Итербек
* Еге
* Итербекермор
* Клајне Штрипе
* Балдерхармор
* Итербекердозе
* Рацел
Пилар Монтоја

Пилар Монтоја Манзано (1960 - 6 март 2015), позната како Ла Фараона, била шпанска ромска танчерка на фламенко. Член на семејството Фарукос, таа била најстарата ќерка на танчерот Антонио "Фаруко" Монтоја Флорес и пејачката Енрикета Рејес, како и сестрата на Росарио „Ла Фарука“ Монтоја и тетката на Хуан Мануел "Фарукито" Фернандес Монтоја, Антонио Ел Фару и Ел Карпета.
1 Биографија
Пилар Монтоја е родена во Севиља во 1960 година, како најстара ќерка на танчерот Фаруко и пејачката Енрикета Рејес. Таа пораснала во семејна атмосфера каде танцувањето и пеењето фламенко биле длабоко вкоренети. Во нејзините танци, таа била позната по булериите со голема прецизност, а особено по тангото „со примеси на злоба и печатот на канастеро“ во стилот на семејството, на што додала свој печат. На 15-годишна возраст таа почнала да го придружува нејзиниот татко , во сите претстави што ги монтирал, вклучувајќи ја и бродвејската турнеја на ''Flamenco Puro'', заедно со Конча Варгас и други фламенко ѕвезди. „La Faraona“, како што стана позната Монтоја, продолжи да се појавува во ''Andalucía Flamenca'' и ''Persecución'' како солист. Таа исто така била дел од филмскиот документарен филм за нејзиното семејство, ''Bodas de gloria'', во режија на и Мануел Паласиос.
Во 2006 година, таа глумела со нејзината сестра Росарио во ''Гитанас'' на фестивалот Мон-де-Марсан во Франција. Таа се појавила во неколку емисии со нејзиниот внук , вклучувајќи ја и ''Алма Виеја'' на нејзиното последно Биенале де Фламенко во Севиља во 2014 година. Таа, исто така, била на меѓународна турнеја со фламенко уметници надвор од нејзиното семејство, како Ел Гито и .
Покрај настапите, во нејзините подоцнежни години, Пилар Монтоја предавала курсеви и семинари за танцување фламенко на академијата Фламенкос пор ел Мундо во Севиља.
Таа починала во Севиља на 6 март 2015 година по долго боледување, неколку недели по нејзиното последно појавување во јавноста на 24 февруари, претставувајќи ја ''Ми Херенсија'' со нејзината сестра Росарио, како дел од фламенко циклусот Viene del Sur во во Севиља. Нејзиниот син Хуан „Ел Баруло“ Фернандес ја продолжил семејната традиција, освојувајќи награда на во 2015 година .
2 Стил
По повод во почит на Пилар Монтоја од нејзиниот внук Фарукито, Европа прес го опишал нејзиниот стил:
Како и танцот на нејзиниот славен предок, танцот на Ла Фараона е краток и директен, едноставен во техничкиот аспект, но многу прецизен, полн со сила и доверба во сопствениот преносен капацитет. Ла Фараона била уникатна затоа што, во рамките на познатите естетски клучеви, развила стил на сила, но и каприц, полн со вкус и смисла за хумор, аспект што експлодирал главно во тангото. Таа, без сомнение, била најцрната, најафриканската од семејството Фаруко. Последната слика на Ла Фараона е нејзиниот канастеро стил, нејзиниот начин на пробивање на боса сцена и со плетен кош на раката, отскокнувајќи во ритамот на тангото. Нејзиното уникатно движење на колкот ќе влезе во историјата на танцот фламенко.
Мариела Мер

Мариела Мер (родена на 27 декември 1947 година во Цирих) е швајцарска писателка.
Мариела Мер е родена како припадник на номадскиот народ Јениче. Таа била жртва на ''Hilfswerk für die Kinder der Landstrasse'' (во слободен превод „Организација за помош на деца од руралните улици“), која ги одвоила децата Јениче од нивните родители. Мер била преместувана во 16 сиропиталишта и три поправни домови како дете. Четири пати била сместена во ментална институција и поминала деветнаесет месеци во женски затвор.
Мер го објавила своето прво дело во 1975 година, а нејзиниот прв роман, ''Штајнцајт'', во 1981 година. Таа ги брани каузите на аутсајдерите и угнетените малцинства. Нејзината работа била признаена во 1998 година со почесен докторат на Универзитетот во Базел .
Во 2000 година, таа поднесе оставка од клубот на автори ''Групе Олтен'', бидејќи групата застранила од својата мисија која имала за цел реализација на „ демократско социјалистичко општество“.
Мариела Мер моментално живее во Тоскана.
1 Библиографија
************
Саша Колпаков

Александар Александрович Колпаков (|Александр Александрович Колпаков; роден на 15 февруари 1943 година во Бузулук, Оренбуршка област, РСФСР, Советски Сојуз) е советски и руски гитарист, пејач и композитор.
1 Биографија
Потекнува од семејство ''Серво'', група Роми кои се наоѓаат претежно во Русија и Украина, тој почнал да свири гитара со седум жици на рана возраст додека живеел во регионот на Саратов. Откако се преселил пред дваесет години во Москва, настаувал во неколку групи, но работел најмногу во театарот Ромен, единствениот ромски театар што постои во светот.
Колпаков се занимавал и со независни проекти, како што е свирењето со Колпаков трио, првиот руски ромски ансамбл кој ја обиколил Северна Америка во посткомунистичкиот период. Неговиот внук Вадим Колпаков ја владее гитарата со седум жици и е член на триото Колпаков од 1994 година.
Како солист и композитор, Родава Тут е првата плоча на Саша, објавена од Опре, швајцарска издавачка куќа посветена на промоција на ромска музика. Неговата музика е типична за она што може да се слуша додека се поминува една вечер дома со Ромите. Некои од песните се стари и неколку стотици години.
Илзен

Илзен (|Uelsen) — општина во округот Грофовија Бентхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во крајниот запад на Долна Саксонија, во близина со границата на Холандија.
2 Галерија
Писта Данко

Писта Данко (13 јули 1858 - 29 март 1903) бил водач на бенд и композитор роден во Унгарија, кој припаѓал на ромскиот народ. Тој првенствено работел во народни музички стилови популарни во Унгарија во 19 век. Тој често бил познат по прекарот „Нотафа“, унгарски збор што значи „балада-пејач на народната музика“.
1 Биографија
Данко е роден во унгарскиот град Сегед, каде што почнал да компонира музика на 28-годишна возраст. Тој припаѓал на музички ансамбл наречен „Hangászsor“, или „Ред музичари“. Потоа се преселил во градот Сзатмар, каде што ја сретнал и започне да и се додворува на Илонка Џо, ќерката на градоначалникот на Сзатмар. Бидејќи Данко бил циган, градоначалникот не ја одобрил врската, што ги натерало Данко и Џо да побегнат. Двајцата биле заедно до смртта на Писта, кој починал од белодробна болест во 1903 година.
2 Музички стил
Поради наследството на Данко, тој бил натопен во Унгарската народна музика, а повеќето од неговите дела биле напишани во популарните стилови на вербункос и нота на народната танцова музика. Тој, исто така, компонирал дела во други стилови како што се маршеви.
3 Музички дела
Додека живеел во Сегед, Данко компонирал музика за повеќе од 400 песни, вклучувајќи го и делото на Лајош Поса. Една од неговите најпопуларни песни во тоа време беше ''Az a szép, az a szép'' ( ''Убав е, убав е'' ), која сè уште е меѓу популарните песни за народни игри во Унгарија. На барање на неговиот соработник Геза Гардони, истакнат унгарски автор, Данко составил марш наречен ''A magyarok bejövetele'' ( ''Марш на Унгарците'') за илјадагодишнината од унгарската држава во 1885 година. Ова дело го претставува врвот на популарноста на Данко во животот, што му донесе статус што ретко го постигнува еден Ром меѓу елитата во Унгарија.
4 Наследство
Данко е редок пример на Ром кој се родил во сиромаштија, а потоа се стекнал со слава и богатство. Тој станал популарен, затоа што свирел задоволувајќи го музичкиот вкус на јавноста. Како што често се случува, Данко добли значително признание по неговата смрт, кога следните генерации Унгарци биле уште поентузијасти и ја прифатиле неговата музика.
Јавна статуа на Данко била подигната во Сегед, на брегот на реката Тиса. Врз основа на неговиот живот е снимен и филм на унгарски јазик по име ''Данко Писта'', објавен во јануари 1941 година.
5 Наводи
*''Гсемер Геза'' (2001) Сегени Данко Писта. Аломрегенија, Будимпешта.
Хесус Кастро (глумец)

Jesús Castro
Jesús Castro at the 31st Goya Awards
Born, Jesús Castro Romero (1993-01-19) 19 January 1993 (age 29)Vejer de la Frontera, Cádiz, Spain
Occupation, Actor
Хесус Кастро Ромеро (роден на 19 јануари 1993 година, во Вејер де ла Фронтера, Кадис) е шпански глумец, познат по соработката со Луис Тосар, главниот протагонист во ''Ел Нињо''. Тој се смета за еден од новите секс симболи на шпанската кинематографија.
1 Биографија
Хесус Кастро е роден на 19 јануари 1993 година во Универзитетскатата болница во Пуерто Реал. Пред да биде глумец, работел во дискотека и во кафулето на татко му.
Тој, на аудицијата за неговата улога во ''Ел Нињо'', бил избран меѓу три илјади учесници. По неговата појава во ''Ел Нињо'', некој му предложил да оди на аудиција за потоа да ѝ се придружи на глумечката екипа на ''La isla mínima'', од Алберто Родригес Либреро каде што ја толкувал улогата на Квини.
Во 2015 година, Хесус учествувал во ТВ серијата ''Мар де пластико'' како Лукас Моралес, играјќи во 13 епизоди. Потоа, во 2017 година, Хесус глумел во ТВ серијата ''Secretos de Estado,'' во продукција на Mediaset, заедно со Мишел Калво и Миријам Галего. Серијата била објавена следната година.
Во 2018 година, Diagonal TV објавиле дека Хесус Кастро и Аитор Луна се првите коишто добиле улога во ТВ серијата ''La Reina del Sur''. Во ''Бригада Коста дел Сол'', која што како тема ја има дрогата, снимена во Малага, глумат Хесус Кастро, Хуго Силва и Алваро Сервантес.
2 Личен живот
Хесус е во врска со манекенката Анабел Ернандес од 2015 година. Во 2017 година, се појавил во хуманитарната кампања „Соблечи ме“ и го искористил хаштагот #DesnúdameSolidario на Инстаграм за да собере 5.000 евра за Fundación Eddy, фондацијата која што им помага и ги поддржува припадниците на ЛГБТ - заедницата.
3 Филмографија
+Телевизиски улоги и филмски претстави, година, Наслов, Улоги, Белешки
2014 година, ''Ел Нињо'', Нињо, Филм
2014 година, ''Минијата на островот'', Квини, Филм
2015 година, ''Мар де пластика'', Лукас Моралес, ТВ серии; 13 епизоди
2015–2016 година, ''Ел Принсипе'', Пако Бен Барек, ТВ серии; 10 епизоди
2017 година, ''Пердонаме, Сењор'', Рафа, ТВ серии; 8 епизоди
2019 година, ''Ла Реина дел Сур'', Исус, ТВ серии; 2 епизоди
2019 година, ''Secretos de Estado'', Андрес Ривера, ТВ серии; 13 епизоди
2019 година, ''Бригада Коста дел Сол'', Терон, ТВ серии; 13 епизоди
2022 година, ''Diario de un gigoló'', Емануел, ТВ серии; 10 епизоди
Николае Гуца

Николае Лингурару е ромски манела пејач.
1 Музичка кариера
Гуца започнал како пејач и хармоникаш во доцните 1980 -ти, свирејќи музика на виолина. Својот дебитантски албум го издал во 1992 година. Две години подоцна, тој го издал својот прв мејнстрим хит - „De când te iubesc pe tine“ ( англиски : „Since I've Been Loving You“), вклучен во неговата втора долга плоча. Неговиот прв албум за странска публика бил издаден во Франција, во 1996 година; додека романските музички критичари речиси и не реагирале на неговата музика, новинарите во странство ја покажале својата благодарност и ја нарекле неговата музика многу модерна мода на џипси џез (вклучувајќи електрични гитари и синтисајзери ).
Почнувајќи од околу 1998 година, Гуца развил зголемен интерес за манеле музиката, поджанр на балканската народна музика наклонета кон клубови, под влијание на турскиот и арапскиот поп, слично на она што е познато во поранешна Југославија како турбо-фолк и народна и во Бугарија како чалга. Гуца имал важна улога во унапредувањето на манеле (кои бил прилично нов музички тренд во тоа време) и донел влијанија од западната поп и хип хоп музика . Некои од неговите песни се: „Aş renunţa“, „Am greșit și eu“, „Dacă vrei“ и „Doar tu“. Во 2007 година, Гуца објавил насловна верзија на „ Лејла “ на Хари Мата Хари, третопласираната песна на Евровизија 2006 година, преименувајки ја во „Cine ești?“ (Која си ти?).
Висенте Ескудеро

Висенте Ескудеро (27 октомври 1892 година во Ваљадолид, Шпанија – 4 декември 1980 година во Барселона) бил шпански танчер на фламенко. Тој бил тесно поврзан со авангардата на своето време и ја донел модернистичката естетика за да се прикаже на неговата теорија за танцот.
Ескудеро беше еден од ретките теоретичари на своето време кој коментираше за кореографијата и презентацијата на машкиот танц фламенко и неговиот „Декалог“ или десет правила за машкиот танчер се почитуваат и денес. Покрај тоа што бил водечки фламенко танчер во неговата ера, тој бил талентиран сликар во стилот, а неговите студии за фламенко често се изложувани. Неговото дело беше восхитувано од шпанскиот модернистички сликар Жоан Миро. Ескудеро се појави и во филмовите ''Кастиља на оган'' (1960) и ''Со Источниот ветер'' (1966).
Неговата прва официјална изведба била во 1920 година во театарот Олимпија во Париз. Својата зрелост како танчер ја достигна меѓу 1926 и 1936 година, за кое време имаше интензивни турнеи низ Европа и Америка. Неговата најпозната продукција беше ''El amor brujo''.
Пишувањето на Ескудеро на тема танц на фламенко и кореографија бил влијателно во формирањето на вкусовите на неговата генерација и на следната, и тој работел и влијаел на легендарниот Антонио Гадес. Неговиот стил се засновал на силна и експресивна мажественост и јасна и прецизна работа на нозете и ''загради'' (движења на рацете). Десетте принципи на Ескудеро беа како што следува:
# Танцувајте во машки стил.
# Трезвеност.
# Свртете го зглобот со затворени прсти.
# Ограничено движење на колковите.
# Танцувајте мирно, без суета.
# Хармонија на стапала, раце и глава.
# Бидете убави, флексибилни и искрени.
# Развијте индивидуален стил и акцент.
# Танц во традиционална носија.
# Чувајте низа звуци во умот, не ставајте шајки во чизмите, танцувајте на едноставна сцена и не користете додатоци.
Неговото објавено пишување вклучува:
* Mi baile ''(Мојот танц)'' (1947);
* Pintura que baila ''(Танцувачки сликар)'' (1950);
* Decálogo del buen bailarín ''(Десет правила за машки танчер) ('' 1951).
Кале (цигани)

Кале - самонаречено име на една од „големите“ групи цигани. Територии на живеење: Шпанија, Португалија, Латинска Америка, јужна Франција, исто така пронајдени се и во Северна Америка и Северна Африка. Тие се поделени на шпански (познати и како калос и хитанос) и португалски (калони). Зборуваат дијалекти добиени од шпански и португалски со помош на вклучувања на ромски вокабулар и елементи на ромска граматика, што е резултат на долга кампања на присилна асимилација. Традиционално тие се исповедаат како католици, во 20 век и многу припадници на Кале станале евангелисти.
Уметничката култура на Кале е една од двете најпознати цигански култури во светот благодарение на жанрот фламенко музика и танц, во чиешто појавување, развој и популаризација тие дале огромен придонес. Костимот за изведување фламенко танци потекнува од традиционалната облека на циганите од Кале.
1 Имиња
Кале од Северна Африка се нарекуваат со другите Кале со прекарот „Маври“.
''Самонареченито име Кале'' (варијанта Кале) го носат и циганите од Финска и Велика Британија, но културолошки се поблиски до Ромите и Синтите.
Во минатото, Ромите понекогаш се нарекувале и ''Кале'', но во втората половина на 20 век овој збор почнале да го користат циганите во однос на луѓето од муслиманските земји.
''Гитана'', од шпанскиот ''gitana'' (хитана), односно „циган“ е збор за шпански циган, танц на шпански цигани или изведувач на такви танци.
Од етнографска и лингвистичка гледна точка, Ероминчела, група цигани кои живеат во Баскија, се разликуваат од Кале.
2 Интересни факти
* Долго време, Кале во Шпанија живееле одвоени од Шпанците, во пештери.
* Заштитникот на циганите во Католичката црква, Чеферино Маглија, бил кало.
3 Поврзано
* Ромите
* Љули
* цигани
* Циганска култура
4 Надвоешни врски
*******
Кибарие

Бахрије Токмак, попозната по нејзиното уметничко име Кибарие (родена на 10 август 1960 година), е турска арабеска - поп пејачка.
1 Живот
Кибарие е родена како Бахрије Токмак на 10 август 1960 година во семејство со ромско потекло. Таа е ќерка на Доган и Макбуле Токмак и е родена во Ахисар, Маниса. Кога се родила, нејзините родители сè уште не биле венчани, а нејзиниот датум на раѓање првично бил забележан како 1959 година. Во 1981 година, таа поднела барање до судот да го исправи нејзиниот датум на раѓање при регистрацијата и го променила во 1960 година.
Во последниве години, таа се појавила како судија на натпреварот за пеење на ATV ''Oryantal Star'' . Заедно со филхармонијата на Тепеџик, таа настапила на 85-от Меѓународен саем во Измир во 2016 година.
1.1 Личен живот
На 21 декември 1979 година, таа се омажила за таксистот Тунај Урек. Двојката се развела по неколку години. Во 1999 година се омажила за Али Кучукбалчик и заедно имаат ќерка по име Бирѓул.
2 Дискографија
2.1 Албуми
*''Кимбилир'' (1981)
*''Aşkın Adresi'' (1982)
*''Gelin Ağıtı'' (1982)
*''İşte Kibariye'' (1983)
*''Хајат Мердивени'' (1985)
*''Kibariye'' (1986)
*''Romanika (Sabredemedim)'' (1986 – Harika Müzik)
*''Hançer (İyimserim)'' (1987)
*''Севменин Бедели'' (1987)
*''Avustralya Konseri'' (1988)
*''Arabesk'in Sultanı'' (1989)
*''En Büyük Kibariye'' (1989)
*''Ашк Чембери'' (1990)
*''Беним Шаркиларим'' (Бајшу – МЕР – Ракс Музик)
*''Шаркилара Хајат Верен'' (1990)
*''Aşkın Sesi'' (1991 – Bayşu Müzik)
*''Бир Туткудур'' (1992 – Бајшу Музик)
*''Kibariye '93'' (1993 – Bayşu Müzik)
*''İşte Ses İşte Yorum'' (1993 – Bayşu Müzik)
*''Kibariye Fırtınası'' (1994 – Tempa Müzik)
*''Бир Нумара'' (1995 – Бајшу Музик)
*''Кул Кедиси'' (1995 – Темпа Музик)
*''Кара Кишлар'' (1996 – Банко Музик Јапим)
*''Bir Duygudur Kibariye'' (1998 – Prestij Müzik)
*''Бојун Егмем'' (2000 – Престиј Музик)
*''Јениден'' (2001 – Престиј Музик)
*''Бен Ајакта Агларим'' (2003 – ДСМ – Тек Музик)
*''Gülümse Kaderine'' (2006 – Avrupa Müzik)
*''Колексија: Бир Нумара'' (2008)
*''Anlayamazsın'' (2008 – Avrupa Müzik)
*''4 Мевсим'' (2010 – Avrupa Müzik)
*''Gülü Soldurmam'' (2014 – Avrupa Müzik)
3 Филмографија
година, Наслов, Улога
1981 година, ''Кимбилир'', Кибарие
1987 година, ''Шен Сулукуле'', Ѓулер
2000 година, ''Hayatım Roman'', Себеси
2002 година, ''Рејтинг Хамди'', „Споредна улога“, (ТВ серија)
2005 година, ''Чешм-и Булбил'', Булбил, (ТВ серија)
''Хабабам Синифи Уч Бучук'', Нурије
4 Поврзано
*
Доминик Лакатош

Доминик Лакатош (роден на 8 април 1997 г.) е Чешки професионален играч на хокеј на мраз. Моментално настапува за ХК Витковица од Шешката Екстралига (ЕЛХ). Тој бил избран од Њујорк Ренџерс во шестото коло, вкупно 157-ми севкупно, на нацртот за влез во НХЛ 2017 година.
1 Играчка кариера
Лакатош го направил своето деби во Чешката Екстралига играјќи со HC Bílí Tygři Liberec за време на Сезоната 2014-15 во Чешката екстралига.
Во сезоната 2018-19, Лакатош не можел да го репродуцира својот претходен офанзивен резултат со Либерец пред да биде позајмен од колегата од ЕЛХ, ПСЖ Берани Злин, до крајот на кампањата на 14 ноември 2018 година Во неговиот ангажман во Злин, Лакатош го вратил својот резултатски допир и собрал 4 гола и 13 поени во 20 натпревари пред да биде отповикан од неговата позајмица од Либерец пред истекот на рокот за тргување на ЕЛХ на 31 јануари 2019 година
На 7 мај 2019 година, Лакатош го напуштил Либерец за да потпише двегодишен договор со колегата од ЕЛХ, ХЦ Витковице.
2 Статистика за кариера
3 Личен живот
Тој е со Ромско (циганско) потекло.
Артур Кварежма

Артур да Силва Кварежма (27 јуни 1917 - 2 декември 2011 година) бил португалски фудбалер од ромско потекло кој играл како напаѓач.
1 Клупска кариера
Роден во Бареиро, округот Сетубал, Кварежма започнал да игра со локалниот ФК Бареиренсе во втората лига. Во летото 1936 година тој се преселил во Примеир лига со CF Os Belenenses, каде што останал во следните 13 сезони, работејќи како електричар после тренинзите.
Во 1945–46, кога тимот од Лисабон го освоил своето прво и единствено државно првенство, Кварежма постигнал 14 гола на 22 натпревари. Тој се пензионирал на 5 октомври 1948 година на само 30 години по натпреварот против соседниот Спортинг КП (4-1 победа на домашен терен, два гола), а потоа работел како тренер на неговиот главен клуб во текот на истата кампања, водејќи го до третата позиција. Работел со младинските екипи во следните години.
2 Меѓународна кариера
Кварежма играл пет натпревари за Португалија, настапувајќи на исто толку пријателски натпревари во текот на осум години. Тој го направил своето деби на 28 ноември 1937 година, против Шпанија (победа 2–1 во Виго); пред тој натпревар тој, заедно со соиграчите Маријано Амаро, Жоао Азеведо и Хосе Симеес, одбил да го изведе фашистичкиот поздрав, а потоа бил испрашуван од ПИДЕ.
3 Личен живот и смрт
Кварежма починал во својот роден град Бареиро на 2 декември 2011 година, на 94-годишна возраст. Многу медиуми го спомнале како пра-вујко на друг фудбалер, Рикардо Кварежма, кој играл со поединечни и тимски успеси за ФК Порто и исто така бил интернационалец; вториот, сепак, подоцна го негирал ова, но го нарекол првиот како „инспирација за надминување на неволјите во животот“.
4 Почести
Белененсес
* Примеира лига: 1945–46
* Тача де Португалија : 1941–42; Вицешампион 1939–40, 1940–41, 1947–48
Јанош Фаркаш

Јанош Фаркаш (27 март 1942 година во Будимпешта &#x2013; 29 септември 1989 година во Будимпешта) бил унгарски фудбалер.
За време на неговата клупска кариера играл за Вашаш СЦ. Заработил 33 натпревари и постигнал 20 гола за фудбалската репрезентација на Унгарија од 1961 до 1969 година, и учествувал на Светското првенство во фудбал во 1962 година, на Европскиот куп на нации во 1964 година и на Светското првенство во фудбал во 1966 година. Тој исто така освоил златен медал во фудбал на Летните олимписки игри 1964 година. Тој особено е запаметен по неговиот прекрасен гол на Светското првенство во фудбал во 1966 година против Бразил, придонесувајќи за сензационалната победа од 3-1 против актуелниот шампион. Кариерата ја завршил прилично рано, на 30-годишна возраст и стана гастроном. Тој починал на 47-годишна возраст од срцев удар. По неговата смрт бил именуван младински фудбалски турнир. 
1 Наводи
*
Беатрис Кариљо

Беатрис Микаела Кариљо де лос Рејес (родена на 2 јуни 1975 година) е шпански политичар и социјален активист. Таа е член на 13-тиот конгрес на пратениците интегрирани во парламентарната група на социјалистите, претставувајќи ја Севиља .
1 Биографија
Родена на 2 јуни 1975 година во Палма дел Рио, во провинцијата Кордоба, таа е од ромско етничко потекло. Самонаречена социјалистка „откако (таа била во) басинето“, нејзиниот татко бил таен член на Шпанската социјалистичка работничка партија (ПСОЕ) за време на ерата на Франкоистичка Шпанија, кој се бореше против бегството на децата роми. Студирала бизнис администрација, се стекнала со диплома за социјална работа и диплома за антропологија; ги плаќала студиите со работа во улична продажба и во портокаловата индустрија во нејзиниот роден град.
Социјална активистка позната по нејзината работа како претседател на Факали, Федерацијата на здруженија на жени ромки, таа се кандидирала на третото место на листата на PSOE за Севиља за Конгресот на пратениците во однос на општите избори во 2019 година. Таа била избрана за член на 13-от мандат на Долниот дом.
Јон Воику

Јон Воику ( – ) — романски виолинист и диригент на оркестар од ромско потекло. Во 1969 година го основал наградуваниот Букурешки камерен оркестар, кој сега е диригиран од страна на неговиот син Мадалин Воику.
1 Животот
Воику бил роден во Букурешт, во семејство на професионални музичари. На 6-годишна возраст ги имал првите часови по музика со Константин Никулеску. На 14-годишна возраст, тој влегол во Кралската музичка академија во Букурешт, каде што студирал со Џорџ Енеску. По дипломирањето во 1940 година, тој станал виолинист во Националниот радио оркестар на Романија, каде што бил забележан од диригентот Вилем Менгелберг; Воику го имал своето деби како солист со оркестарот набргу потоа. Во 1946 година ја освоил првата награда на музички натпревар организиран во Букурешт од Џорџ Енеску и Јехуди Менухин.
Во 1949 година, Воику првпат се појавил како солист со филхармонијата на Џорџ Енеску под водство на Џорџ Џорџеску, и тој постигнал големо признание како учесник на нивната турнеја низ Белград во 1957 година; од 1972 до 1982 година бил директор на Филхармонијата.
Ромица Пучану

Ромица Пучану (1926 &ndash; 1996) била ромска пејачка и интерпретатор на урбаната музика од Романија.
1 Ран живот
Пучану почнала да пее професионално кога имала 14 години, со „Браќа Гор тараф“, еден од најпознатите ''тарафури'' во тоа време.
2 Кариера
Таа била високо ценета за нејзиниот уникатен глас и за сензибилитетот на нејзиното пеење.
3 Личен живот
И покрај нејзиниот професионален успех, таа имала несреќен љубовен живот, што довело до одредени проблеми со пиењето, а исто така влијаело на нејзиниот глас во последниот дел од животот.
Таа била во брак со хармоникашот Бебе Тербан. Корнелија Теишану, нејзината внука, исто така била пејачка.
4 Смрт
Пучану загинала како последица на сообраќајна несреќа во 1996 година.
5 Поврзано
* Музика на Романија
Хилари Монахан

Хилари Монахан е американска авторка, најпозната по нејзиниот дебитантски роман „''МЕРИ: Повикувањето''“ од Њујорк Тајмс. Нејзината работа вклучува романи за млади возрасни, хорор, урбана фантазија и романтични романи. Има објавено повеќе од десетина книги. Нејзините други уметнички имиња се Теа де Сал и Ева Дароус.
1 Лично
Монахан примарно се опишува себеси како автор на хорори. Нејзиниот петти роман за млади возрасни ''„Шуплива девојка“'' е инспириран од нејзиното велшко ромско наследство.
2 Избрани дела
Романи
''Како Хилари Монахан''
Првиот роман на Монахан за млади, ''"МАРИ: Повикувањето",'' е првиот во серијата и е за група тинејџери кои се обидуваат да повикаат дух за кој се испоставува дека е "Крвавата Мери" и почнува да ги следи. Бил објавен од Дизни-Хиперион во 2014 година и се нашол на листата на бестселери на Њујорк Тајмс, дебитирајќи на #2. Продолжението, ''MARY: Unleashed'', било објавено во 2015 година.
Дебито на Монахан во фантазијата за возрасни , ''"Змиски очи"'', е третиот роман од серијата "Богови и чудовишта", чии претходни два романи ги напишале Чак Вендиг и Стивен Блекмур . "Змиски очи" е за Ламија, змиско чудовиште од грчката митологија, која ја напушта мајка си и се наоѓа во битка меѓу митолошки суштества. Била објавенa е од Абадон во 2016 година.
Нејзиниот петти роман за млади и трет самостоен роман ''„Шуплива девојка'' “ е за тинејџерка Ромka од Велс која грозоморно му се одмаздува на момчето што ја силувало, користејќи насилство и магија. Бил објавен е од Делакорт во 2017 година.''Како Ева Дароус''
Нејзиниот прв самостоен роман за млади возрасни, ''"The Awesome"'' , бил објавен под уметничкото име Ева Дароус од Рејвенстон во 2015 година. Станува збор за седумнаесет годишен ловец на духови кој е во потрага да ја изгуби невиноста за да може да лови вампири.''The Awesome'' доби рецензија со ѕвезда од Publishers Weekly .''Како Теа де Сал''
Првата романтична серија на Монахан за возрасни, NOLA Nights, серија од три книги почнувајќи со ''"Улицата Кралот на Бурбон"'', била објавена во 2017 година од Pocket Star, под уметничкото име Теа де Сал.
Кратки раскази
Монахан, исто така, придонела со краток расказ за ''"Неговото грозно срце"'', антологија на прераскажување на приказните на Едгар Алан По од 2019 година, уредена од Далија Адлер и објавена од Flatiron Books. Нејзиното пишување ќе се појави заедно со авторите Кендар Блејк, Рин Чупеко, Ламар Џајлс, Тифани Д. Џексон и Стефани Куен, меѓу другите.
3 Библиографија
Како Хилари Монахан
Романи
Млади возрасен
* Серија Крвава Мери
#''МЕРИ: Повикувањето'' (Дизни Хиперион, 2014)
#''МЕРИ: Ослободена'' (Дизни Хиперион, 2015)
*''Шупливата девојка'' ( Делакорте прес, 2017)
Фантазија
* Богови и чудовишта
*''Змиски очи'' (Абадон, 2016)
Како Ева Дароус
Млади возрасен
*''The Awesome'' (Равенстон, 2015)
*''Мртво мало злобно девојче'' ( Тинејџер од Арлекин, 2017)
*''Belly Up'' ( Inkyard Press, 2019)
Како Теа Де Сал
Романса
Серија "Ноќите на НОЛА"
#''Улицата Кралот на Бурбон'' (Pocket Star - џебна ѕвезда, 2017)
#''Кралицата на улицата Дофин'' (Pocket Star - џебна ѕвезда, 2017)
# Дамата од кралската улица (Pocket Star - џебна ѕвезда, 2017)
Алфонсо Мехија Аријас

Алфонсо Мехија Аријас бил мексикански музичар, писател, социјален активист и политичар. Роден бил во Веракрус, Мексико на 11 септември 1961 година и претежно живеел во Мексико, каде што се населило неговото семејство.
1 Кариера
Од детството се приклучувал на музички здруженија кои ја дефинирале неговата струка. Студирал виолончело, историја на уметност, етномузикологија и хорско и оркестарско диригентство на Националниот конзерваториум за музика и Националната школа за музика на УНАМ. Ученик на престижни учители како Барбара Каминска (Полска), Енрике Мармисоле, Хорхе Кордова, Леонардо Веласкес и Кристијан Кабаљеро меѓу многу други. Посетувал и мастер класи од Јо-Јо Ма и Мстислав Ростропович.
Д-р Меџиа-Ариас бил специјалист за јапонска традиционална музика и бил познат во Јапонија како прв шпанско-американски играч на Шакухачи (Одлика доделена од Даи Сенсеи Аоки Реибо, национално живо богатство). Исто така, имал лично водство на Кифу Мицухаши, Ходо Јамагучи и Кацуја Јокојама во Мексико, Лос Анџелес, Калифорнија, САД и Окајама, Јапонија. Во Мексико научил композиција и оркестарско диригентство од Умберто Ернандес Медрано. Мехија-Ариас бил член на работилницата за оркестарско диригирање на Ицван Ленкер во Њујорк, САД и Сан Салвадор, Република Ел Салвадор.
Студирал и во Тојохаши, Нагоја и Бисен, Окајама во Јапонија, Њујорк Сити, Лос Анџелес Калифорнија, САД. ''Барокна музичка интерпретација'' од Рајнер Јохансен и Изабел Шау од ''Музика Антиква Келн'', (Германија). ''Интерпретација и украсување на средновековната, ренесансната и барокната музика'' од Филип Пикет, на Музичарите на глобус, Лондон, ОК.
2 Политичка кариера
Алфонсо Мехија Аријас учествувал во Мексиканската политика, се кандидирал за позицијата што ја претставува Мексиканската либерална партија (PLM). Отворено ги критикувал владините политики, напишани во многу публикации како ''Ноќта на светулките'' и ''Подиум'', осудувајќи ја корупцијата и кршењето на човековите права во неговата земја, како и оние што им се нанесени на мексиканските етнички малцинства како оние на неговиот ромски народ населен во Мексико, дејствија што донесоа негово гонење од различни партии, особено од Партијата на Демократската револуција (ПРД), која управувала со Град Мексико и други важни градови.
3 Дела
''Diferencias conceptuales entre los Barrocos Europeo y Mexicano'' (Концептуални разлики во европскиот и мексиканскиот барок ) есеј. Како и мјузикли и други мултидисциплинарни изведби.
Џони Радукану

Џони Радукану (1 декември 1931 – 19 септември 2011 година) бил романски џез пијанист со ромско етничко потекло, чие семејство има долга музичка традиција која датира од 17 век.
Роден е во Браила и почнал да свири контрабас на 19-годишна возраст пред да се префрли на пијано. За време на неговата музичка кариера, некои од неговите многубројни соработки надвор од Романија биле оние со Арт Фармер (труба) и Слајд Хемптон (тромбон) и Фридрих Гулда (пијано). Во 1987 година, Радукану добил почесно членство во Академијата Луис Армстронг во Њу Орлеанс. Тој бил основач на романската џез-школа, а за време на музичката кариера долга повеќе од половина век, открил, негувал и обучил неколку генерации романски џез музичари. Леонард Федер го нарекол „Господин Џез од Романија“. Бил претседател на Романската џез-федерација. Радукану бил во брак со Гета Костин од 1962 до 1970 година.
Радукану починал во својот стан на улицата Олтарулуи во Букурешт и е погребан на локални гробишта во Черница, округот Илфов, блиску до главниот град.
1 Дискографија
*''Џез трио'' – ''Серија џез'' бр. 4 (Електрокорд, 1966)
*''Џез во мојата земја'' (Electrecord, 1967)
*''Исповеди'' (Electrecord, 1979)
*''Исповеди II'' (Electrecord, 1982)
*''Исповеди III'' – ''Серија џез'' бр. 21 (Electrecord, 1986)
*''Џез произведен во Романија'' (Electrecord, 1987)
*''На неговите пријатели'' (Алфа издаваштво, 1996)
*''Џез зад Карпатите - Џони Радукану ја запознава Теодора Еначе'' (Грин рекордс, 1999)
*''Џез антифанариот'' (Анастасија, 2002)
*''Џез од Романија - во живо во Сан Франциско'' (Mediaround Inc. /Интерконт музика, 2002)
*''Џез бестамент'' (Tescani Productions, 2005)
*''Камерна џез музика'' (Soft Productions, 2008)
*''Внатрешни приказни - Џез песни'' (Tvr Media, 2009)
2 Книги
*''Осаменоста, мојата работа'' (Regent House Printing & Publishing, 2002)
* Сара него Џони(Вивалди, 2005)
Мануш

Мануш била глумица и пејачка.
1 Биографија
1.1 Ран живот
Мануш е родена во 1972 или 1973 година како Мануш Барандај или Мануш Барандјаи во Сент-Марис-де-ла-Мер како трето дете на мајка со потекло од Франција Синти и татко Германско-Американец. Таа била израсната во Харлем, Северна Холандија, Келн, (Германија) и Бил, Швајцарија. На 18-годишна возраст, Мануш почнала да се занимава со манекенство, но нејзината кариера запрела на 20-годишна возраст по сообраќајна несреќа што оставила лузни на стомакот и нозете. Таа емигрирала во САД во летото 2006 година и се вратила во Европа во 2015 година.
1.2 Филмска кариера
Мануш се занимавала со филм во 1997 година. Во 2000 година, ѝ била понудена улогата на „нимфоманката“ во филмот „ ''Амели'' “ на Жан-Пјер Жоне, кој отворил многу врати во филмската и ТВ индустријата за Мануш, како и ја етаблирала како „лоша девојка“. Мануш често добивала заслуга како акциона и хорор глумица или како професионалец во улоги кои можат да бидат интензивни и тешки за играње. Во 2004 година таа ја играла борецот Карда во ''Ангелот на смртта 2'', а веднаш потоа следеле ''Легендата за планината на месечината'' на Тимо Роуз (2005), ''Канибалот'' на Маријан Дора (2006), ''Барикадата'' на Тимо Роуз (2007) и ''Филозофија на нож на'' Андреј Исканов ( 2008). Мануш ја освоила најдобрата споредна женска улога во 2011 година на филмскиот фестивал ПолиГринд во Лас Вегас за нејзината улога како Олга во ''Супер''.
1.3 Музичка кариера
Таа започнала како сајберпанк пејачка. Покрај нејзината глумечка и писателска кариера, таа работела како пејачка во бендот Cyanide Savior заедно со нејзиниот сопруг Крис Васкез.
Во 2016 и 2017 година таа снимила две песни со британскиот бенд Бронски бит од 1980-тите и американскиот продуцент Мен Периш.
2 Личен живот
Мануш се омажила за своето долгогодишно момче Крис Васкез во 2006 година. Тие живееле во Њујорк, САД, а се развеле во 2014 година.
Хари Стојка

Хари Стојка (роден на 22 јули 1957 година во Виена ) е виенски џез гитарист. Тој потекнува од дијаспорската династија Ловара-Ром од Багарешкиот клан.
Во 1980-тите тој играл во Монтре со луѓе како Лери Кориел и Бирели Лагрен. Во денешно време тој ужива да свири ромски џез кој е близок до неговите корени.
Братучед на Стојка е џез гитаристот Карл Рацер.
1 Дискографија
*''Надвор од коска'' (WEA, 1980)
*''Во живо во Монтре'' (WEA, 1981)
*''Камера'' (WEA, 1981)
*''Тесни'' (WEA, 1982)
*''Брат до брат'' (WEA, 1985)
*''Во живо'' (Спреј 1987)
*''Кажи да'' (JMS, 1989)
*''Хари Стојка'' (Џипси, 1996)
*''Kunst Im Grauen Haus 1998'' со Руди Вилфер (Rst, 1998)
*''Gitancoeur'' (2000)
*''Unplugged'' (2002)
*''Во живо на ромската свадба'' (2004)
*''Почит на замав'' (2004)
*''Garude Apsa'' (2005)
*''98 86'' (Џипси, 2005)
*''In Between'' (Пејт, 2009)
*''Gitancoeur D'Europe'' (EmArcy/Universal, 2011)
*''Индија Експрес'' (Џипси, 2012)
*''Почит на Битлси'' (Лотус 2016)
*''Други врати'' (Лотус, 2017)
*''Психо гитара'' (Џипси, 2019)
Воли Такс

Владимир „Воли“ Такс (февруари 1948 - 10 април 2005) бил холандски пејач и текстописец. Тој бил основач и фронтмен на групата Недербит The Outsiders (1959–1969) и рок групата Tax Free (1969–1971).
По комерцијалниот и уметнички успех со The Outsiders во доцните 1960-ти, тој имал кратка соло кариера во 1970-тите, а потоа бил успешен текстописец, продуцирајќи голем број хит песни за холандски уметници. По неговата смрт во 2005 година, два добротворни концерти во Амстердам ја докажале неговата трајна популарност и влијание.
1 Биографија
Владимир Такс е роден на 14 февруари 1948 година во Амстердам во Холандија. Неговиот татко Холанѓанец и неговата мајка Русинка Ромка се запознале во концентрационен логор за време на Втората светска војна. Тој израснал во Амстердам и научил англиски на рана возраст од контактите со американските морнари, на кои им бил макро.
Во 1959 година, на 11-годишна возраст, тој бил еден од основачите на бит бендот The Outsiders. Бендот пеел англиски стихови, со Такс како главен текстописец; Такс пеел и свирел на гитара и хармоника. Додека свирел со The Outsiders, Такс снимил соло албум (со симфониски оркестар), ''Love-In''.
По снимањето на три албуми, The Outsiders се распаднале во 1969 година.
Во 1997 година The Outsiders се собрале за последен пат за да одржат турнеја во Холандија. Турнејата била краткотрајна поради непредвидливото однесување на Такс.
Такс, откако го предводел бендот наречен Tax Free, почнал соло кариера. Во 1974 година, тој ја освоил Сребрената харфа, награда за музички талент и имал значаен успех со неколку соло синглови. Крајот на неговата кариера бил хитот „Ајде да танцуваме“ (1977), кој станал хит во Холандија.
Такс починал во 2005 година, и бил погребан во Амстердам, откако на собирот во Парадизо во негова чест биле собрани доволно пари за неговиот погреб. Една година подоцна, во Парадизо се одржал добротворен концерт за да се соберат средства за поставување споменик на неговиот гроб. Споменикот, со три гитарски вратови, продолжува да привлекува посетители.
2 Библиографија
** Blanes, Jerome (2012 - English edition). Outsiders by insiders. ISBN 978-11-059-275-08* Vahl, Rutger (2015). Wally Tax - Leven en Lijden van een Outsider. ISBN 978-90-388-0043-1
Фаустино Рејес

Фаустино Рејес Лопес (роден на 4 април 1975 година во Марчена, Севиља) e поранешен боксер од Шпанија, кој ја претставувал својата родна земја на Летните олимписки игри 1992 година во Барселона, Шпанија. Таму го освоил сребрениот медал во перо категорија (57кг), откако бил поразен во финалето од Германецот Андреас Тевс.
1 Олимписки резултати
* Го победи Брајан Кар (Велика Британија) со 22-10
* Го совлада Сомлук Камсинг (Тајланд) со 24-15
* Го победи Еди Суарез (Куба) со 17-7
* Го победи Рамазан Паљани (Унифициран тим) со 14-9
* Пораз од Андреас Тевс (Германија) со 9-16