Костурски дијалект

Костурски дијалект — македонски дијалект во југозападната група на југоисточното македонско наречје.
Се зборува во Костурско, Егејска Македонија, областа Корешта, северно од градот Костур, како и селата Врбник и Билишта, денес во Албанија. Денес, дијалектот се среќава во говорна форма, но во минатото го среќаваме и во пишана форма, на пр. весниците „Нова Македонка“ и „Единство“. Најстарите податоци за говорот од Костурско ги среќаваме во „“ (''Un Lexique Macédonien du XVI siècle''), кој содржи повеќе од 300 зборови и фрази од село Богатско.
1 Територија
1. Костурско-корешчанскиот говор зафаќа најголема територија на костурското говорно подрачје: се простира на две географски области – Пополе, рамничарскиот дел околу Костурското Езеро, каде што се наоѓаат градовите Костур и Рупишта, и Корешта — претежно планинскиот дел во сливот на горниот (изворишниот) тек на реката Бистрица до Нередска Планина на исток, која претставува и граница со леринскиот говор. На тој простор македонското население живее во Рупишта, Горенци, Загоричани, Тиолишта, Куманичево, Поздивишта, Брезница, Смрдеш, Крчишта, Вишени и други, а некои села денес веќе не егзистираат, бидејќи по Граѓанската војна во Грција се разурнати, а македонското население е раселено или отидено во емиграција. Такви села се: Косинец, Габреш, Лобаница, В'мбел, Бапчор, Д'мбени (подоцна обновено со Власи од Епир) и други.
* Костурско-корешчанскиот говор доминира и во селата што се наоѓаат во малата област Река во изворишниот дел на Бистрица под Писодерската Планина. Тука спаѓаат селата Рулја, Бесвина, Трново, Ошчима и Желево. Овој подговор условно се нарекува корешчанско-рекански.
2. Костурско-беличкиот говор го репрезентираат триесетина села распоредени во сливот на реката Белица, десна притока на Бистрица. Неговата северна и североисточна граница оди по правецот на селата Новоселјани – Четирок – Мањак – Марковени. На овој простор се наоѓаат селата Слимница, Јановени, Стенско, Гратче, Галишта, Псоре, Добролишта, Четирок, Радигоже (раселено) и други.
3. Костенарскиот говор го зафаќа најјужниот дел од костурското говорно подрачје. Неговите најтипични репрезентанти се селата: Езерец, Сничени, Видолушта, Жиковишта, Лебишево, Долени, Мангила (Монгила), Нестим, Жужелци, Марчишта (раселено) кои се расположени во планинскиот дел на Костенаријата.
* Нестрамскиот говор го репрезентира гратчето Нестрам, кое се наоѓа во горниот тек на реката Белица, околу 25 километри југозападно од Костур на надморска височина од 870 метри.
2 Фонолошки одлики
* старословенските гласови Ѫ (он) и Ѧ (ен) преминале во '' 'н '', '' 'м '', ''ен'', ''ем'' : д'нб (даб), п'нт (пат), гр'нди (гради), з'мп (заб), г'мба (габа), ендар, говендо, гренда, ерембица
* замена на старословенските ерови Ъ > о, Ь > е : вошка, сон, дош, свекор, пекол, ден, темен, тенка
* на местото на старословенските *tj, *dj се среќава ''шч'' и ''ж'', поретко ''жџ'' : свешча, лешча, вежџа, межа, вежџа; понекогаш ''ќ'' и ''ѓ'' : куќа, гаќи, миѓу
* испуштање на буквата ''т'' при членувањето на именките за м.р. : брато, градо
3 Морфолошки одлики
* сегашно време 1л.ед. со ''а'' : ода (одам), плета (плетам), пренда (предам)
* употреба на наставката ''-нишча'' за множина на зборови ср.род: кученишча, поленишча
* употреба на предлозите ''во'' и ''со''* глаголски конструкции со ''имам'' : Јас им правено.
* остатоци од групата ''чере'' заедно со ''цр'' : црн, черно, череша
4 Лични заменки
4.1 Еднина
* Јас
* Ти
* Тој
* Таа
* Тоа
4.2 Множина
* Ние
* Виe
* Тиа