Гласање

Гласањето е метод на избор на управник или донесување важна одлука.Целта е да се направи колективна одлука или да се изрази мислење, обично по дискусии, дебати или изборни кампањи . Демократските општества избираат носители на високи функции со гласање. Жителите на едно место, претставенo од страна на избран функционер се нарекуваат "избраници", а оние гласачи кои гласале на гласачкото ливче за одбраната на нивните кандидати се нарекуваат "гласачи". Постојат различни системи за собирање гласови.
Во демократијата , владата се избира со гласање на избори: начин да се одбере функционер, од неколку кандидати за владеење. Во претставничката демократија ''гласањето'' е метод со кој функционерот ги назначува своите претставници во својата влада. Во директна демократија , ''гласањето'' е начинот на кој функционерот директно донесува одлуки, ги претвора сметките во закони итн.
Гласот е формално изразување на поединечниот избор за или против некои движења (на пример, предложена револуција); за или против некое гласачко прашање; или за одреден кандидат, избор на кандидати или политичка партија . Многу земји користат тајно гласање , практика за спречување на заплашување на гласачите и заштита на нивната политичка приватност .
Гласањето често се случува на избирачко место ; тоа е доброволно во некои земји, задолжително кај други, како што е Австралија.Различни системи за гласање користат различни типови гласови. Плуралното гласање не бара од победникот да постигне мнозинство гласови, или повеќе од педесет проценти од вкупните гласови. Во системот на гласање кој користи само едно гласање за една трка, кога победуваат повеќе од двајца кандидати, победникот најчесто може да има помалку од педесет проценти од гласовите.
Несакан ефект од едно гласање по трката е поделба на гласовите, Во Република Северна Македонија познат како концензус која има тенденција да ги избира кандидатите кои не го поддржуваат центризмот и има тенденција да создадат двопартиски систем . Алтернатива на системот со еден глас е гласа
0.1 Референдуми
Најчесто, кога граѓаните на една земја се повикуваат да гласаат, тоа е за избори. Сепак, луѓето можат да гласаат и на референдуми и иницијативи . Од крајот на XVIII век, во светот беа организирани повеќе од петстотини национални референдуми (вклучувајќи и иницијативи); меѓу нив, повеќе од триста се одржаа во Швајцарија . Австралија е рангирана на второ место со десетици референдуми.
0.2 Религиозни ставови
Христаделфијците , Јеховините сведоци , Амишите од Стариот поредок , Растафаријците , собранијата на Господ и некои други религиозни групи , имаат политика да не учествуваат во политиката преку гласање. Рабините од сите еврејски деноминации го поттикнуваат гласањето; некои дури сметаат дека тоа е религиозна обврска.
1 Гласачки методи
1.1 Методи засновани на хартија
Најчестиот метод на гласање користи хартиени гласачки ливчиња на кои гласачите ги означуваат нивните одлуки. Ова може да вклучи обележување на нивната поддршка за кандидат или партија наведена на гласачкото ливче, или запишување , каде што го запишуваат името на нивниот претпочитан кандидат ако не е наведено.
1.2 Машинско гласање
Машинско гласање користи машини за гласање , кои можат да бидат рачни или електронски . Во Бразил, гласачите го наведуваат бројот на кандидатот за кој сакаат да гласаат, а потоа го потврдуваат својот глас кога фотографијата на кандидатот е прикажана на екранот.
1.3 Онлајн гласање
Во некои земји на луѓето им е дозволено да гласаат онлајн. Естонија беше една од првите земји што користеа онлајн гласање : за првпат беше користен на локалните избори во 2005 година .
1.4 Поштенско гласање
Многу земји дозволуваат поштенско гласање , каде гласачите се испраќаат и го враќаат по пошта. Пример за поштенско гласање е Швајцарија.
1.5 Јавно гласање
За разлика од тајното гласање, јавното гласање се одржува во јавноста и најчесто се прави со покажување на раце. Еден пример е системот на Landsgemeinde во Швајцарија, кој сè уште е во употреба во кантоните на Апенцел Иннерроден , Гларус , Гризон и Швиц .
1.6 Други методи
Во Гамбија , гласањето се врши со помош на мермери, метод воведен во 1965 година за справување со неписменоста . Избирачките места содржат метални тапани насликани во партиски бои и амблеми со фотографии на кандидатите прикачени на нив. На гласачите им се дава мермер за да се постават во барабанот на нивниот избран кандидат; кога падна во барабанот, звучи звук за да се регистрира гласањето. Ако мермерот остане на врвот на тапанот, а не се става во неа, гласањето се смета за неважечко.
2 Наводи