procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Лиска

Лиската е птица од семејството блатни кокошки. Ја има и во Македонија.
1 Распространетост
Лиската живее во целиот Стар Свет крај слатките води. Се размножува во Европа, Азија, Австралија и Африка. Во последно време, видот се проширил и во Нов Зеланд. Во поблагите региони лиската е постојан жител, а од постудените се сели во јужна и западна Азија зиме кога водите замрзнуваат.
2 Опис
Лиската е долга 32-42 см и тежи од 585 до 11000 грама. Претежно е црна со голем бел штит на лицето. Бидејќи е вид што плива, цврстите прсти се делумно поврзани со ципи. Младенчињата се посветли од возрасните, имаат белкави гради и им недостасува фацијалниот штит. Прејето на возрасни им се развива на 3-4 месечна возраст, а белиот фацијален штит на едногодишна возраст.
Ова е бучна птица која создава различни повторливи звуци на прпорење, експлозивни или трубачки повици, често ноќе.
3 Поведение
Лиската е многу помалку таинствена од другите блатни кокошки и може да се види како плива во отворени води или оди низ тревни површини. Таа е агресивна и многу територијална за време на сезоната на парење и тогаш обата родитела ја бранат територијата. Вон сезоната на парење може да формира големо јато, можно заради избегнување на потенцијалните грабливци.
Не сака да лета, и кога полетува, всушност трча по површината на водата со многу прскање. Истото го прави, всушност без вистинско летање кога патува на кратки растојанија, потскокнува и поттрчнува по површината. Нејзиниот слаб лет не ветува дека може да прелета поголеми растојанија, но сепак, таа е во состојба да се сели и да прелета изненадувачки долги растојанија, претежно ноќе. Тогаш главата ѝ оди лево-десно, како кога плива и прави скокови и нурнувања при летот.
3.1 Размножување
Гнездото го гради од трски и треви, како и од парчиња од пластика и хартија и го сместува на работ од крајбрежјето или на подводни плотови кои излегуваат од водата. Обично несат повеќе од 10 јајца, понекогаш два-трипати во сезона. Само неколку од младите преживуваат. Тие се чест плен на чапјите и галебите.
Лиските можат да бидат многу сурови кон своите пилиња кога има недостаток од храна. Тие ќе ги удираат пилињата што молат за храна и ќе го прават тоа додека не престанат и не умрат од глад. Ако молењето продолжува, тие можат да го удираат пилето додека не го убијат.
3.2 Исхрана
Лиските се сештојади, и се исхрануваат со голем спектар на мали живи пленови вклучувајќи ги и јајцата на другите водни птици. Јадат алги, растенија, семиња и овошје. Покажува разни варијанти и техники на лов и исхрана и на земја и во вода. Се храни и од површината, но и нурка во потрага по храна.
4 Статус
За овие птици важи Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
5 Галерија
6 Надоврешни врски
* on the Internet Bird Collection
*
Холизам

Холизам (од ὅλος [holos], грчки збор којшто значи сите, цело, целовитост, севкупност) е идеја според која системите (физички, биолошки, хемиски, општествени, економски, умствени, јазични итн.) и нивните одлики треба да се разгледуваат како целини, а не како збир од составните делови. Овде честопати се вбројува и гледиштето според кое системите на некој начин функционираат како целини, и дека нивното функционирање не може целосно да се разбере само со земање предвид на нивните составни делови.
Редукционизмот честопати се смета за спротивен на холизмот. Редукционизмот во науката вели дека еден сложен систем може да се објасни со редукција до неговите фундаментални делови. На пример, процесите во биологијата се редуцираат до хемија, а законите на хемијата се објаснуваат со помош на физиката.
Општествениот научник и лекар Николас Христакис објаснува дека „во последните неколку векови, картезијанскиот проект во науката се обидува да ја раздроби материјата на сè поситни делчиња, со цел разбирање. И ова делува, но до одредена мерка... меѓутоа, составувањето на нештата со цел тие да се разберат е потешко и најчесто доаѓа подоцна во развојот на научникот или во развитокот на науката“.
Алберт Фенел

Алберт Фенел (29 март 1920 година во Чизик - 17 април 1988) — британски филмски и телевизиски продуцент.
Најдобро познат е за неговата работа на шпионската драма од 1960 година „Одмаздници“ (''The Avengers'') со Брајан Клеменс.
Ибански јазици

Ибански јазици — гранка на малајските јазици, дел од јадрените малајско-полинезиски јазици од семејството на австронезиски јазици. Јазиците ги зборуваат народите: Ибаните, Селакоанците, Кендајанците и останати дајачки народи.
Некое време меѓу јазичарите имало забуна за тоа кои јазици го опфаќа поимот „дајачки јазици“. Се установило дека некои дајачки јазици се малајски (малајско-дајачки), а други не се. Немалајските јазици се нарекуваат копненодајачки јазици.
1 Јазици
Јазиците во оваа група се:
*основни ибански: ибански јазик, балауански јазик, ремунски јазик, муаланшки јазик, себеруаншки јазик, себујауански јазик
*кендајански јазик
*кенинџалски јазик
2 Поврзано
* Малајско-полинезиски јазици
* Малајски јазици
Бери Едгар

Ентони Бери Едгар (26 април 1919 - 28 декември 2012), познат како Бери Едгар, бил англиски телевизиски продуцент.
1 Ран живот
Бери Едгар е роден во Бирмингем, единственото дете на Елзи Ен и Перси Едгар. Неговиот татко бил музички изведувач и организатор на концерти кој ја основал радио станицата ББС. Бери се школувал во училиштето Оундл.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Радишани

Свети Ѓорѓи — православен храм во населбата Радишани во градот Скопје. Според изгледот и начинот на изградбата таа потекнува од доцниот средновековен период односно XVI век и многу наликува (речиси е сосема иста) со блиската и соседна црква Свети Никола. Внатрешноста на црквата е живописана со фрески со карактеристична техника на сликарство. Црквата е сместена од левата страна на патот (главната улица Радишанска) и наоѓа на самиот врв на возвишението на кои се наоѓаат селските гробишта на Радишани, кои се дел од нејзиниот двор. Црквата Св.Ѓорѓи сѐ до крајот на шеесеттите години претставувала главна селска црква на Радишани. Еднаш за време на турското владеење таа била разрушена, а потоа била обновена на почетокот на XIX век.
1 Галерија
Чурулин

Чурулин — северен вид птица од семејството на чурулинците.
Распространет е низ Европа, северна Африка и југозападна Азија. Таа е преселница од постудените краеви која зиме преоѓа во Африка. Ја има и во Македонија.
1 Опис
Чурулинот е прилично голема блатна птица иако е со средна големина според стандардите на своето семејство. Должината ѝ се движи од 38 до 46 см, со распон на крилјата од 76 до 88 см и тежина од 290 до 535 грама.
Перјето му е со бои од околината во која се вклопува, нозете му се жолти, но впечатлив е неговиот силен црно-жолт клун и големите жолти очи кои потсетуваат на влекачите. Впечатлив е во лет, со црно-белите ознаки на крилјата.
Името на родот ''Burhinus'' доаѓа од грчкиот ''bous'' (секира) и ''rhis'' (нос).
2 Поведение
И покрај тоа што е класифициран како блатна птици, чурулинот претпочита суви отворени простори со гола земја. Тој, во голема мера е ноќна птица, особено во сезоната на парење кога ја пее својата гласна ѕвонлива песна ''чур-ли, туули, тули тули, чуру-чуру ли''.
Несе 2-3 јајца во гнездото кое го сместува директно на земјата или во мала пукнатинка.
Чурулинот се храни со инсекти, други мали безрбетници и повремено мали влекачи, жаби и глодачи.
3 Подвидови
Има 5 подвида од ''Burhinus oedicnemus'':*''Burhinus oedicnemus distinctus'' (Bannerman, 1914) Канарски Острови, централни и западни*''Burhinus oedicnemus harterti'' Vaurie, 1963
*''Burhinus oedicnemus insularum'' (Sassi, 1908) Канарски Острови, источни *''Burhinus oedicnemus oedicnemus'' (Linnaeus, 1758)
*''Burhinus oedicnemus saharae'' (Reichenow, 1894)
Централен воен комитет (Кина)

Централниот воен комитет (ЦВК) (кин. [упр.] 中华人民共和国中央军事委员会; пинјин: ''Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó Zhōngyāng Jūnshì Wěiyuánhuì'') означува две одбранбени организации: едната на Комунистичката партија, а другата на самата НР Кина како држава.
Командата на Народноослободителната армија (вооружените сили на Кина) ја има државниот воен комитет, под надзор на Постојаниот комитет на Националното народно собрание. Државниот воен комитет номинално се смета за врховен воен орган, чиј врховен командант е претседателот, избран од Националното народно собрание. Во практика, со војската сепак заповеда партискиот воен комитет, кој е во состав на ЦК на партијата.
Обата комитета имаат ист состав, и со тоа претставуваат една иста организација со две улоги во владиниот и во партискиот систем. На чело на обете стои сегашниот претседател на државата, Си Ѓинпинг. Комитетот брои 11 члена и издава наредби за назначување на виши старешини, операции на војската и воено буџетирање. Речиси сите членови се старешини од висок чин, со исклучок на најважните функции, кои припаѓаат на врховното партиско раководство, со што се обезбедува верност кон државниот апарат.
Комитетот е сместен во зградата на Министерство за одбрана на Кина наречена „Првоавгустовска“.
1 Оранизација
Точната внатрешна организација на комитетот е недоволно позната бидејќи важи за голема тајна, но познато е дека има барем пет главни органи:
*Генералштаб
*Служба за правни работи
*Служба за наоружување
*Дисциплинска инспекција
*Служба за ревизија
2 Поврзано
*Министерство за одбрана на Кина
*Народноослободителна армија на Кина
3 Наводи
**
Златно блатарче

Златното блатарче или европското златно блатарче — вод птица од семејството на блатарките, малку поголема од сличните на неа, американско златно блатарче ''Pluvialis dominiica'' и тихоокеанското златно блатарче ''Pluvialis fulva'', кои освен што се помали се и потенки и со малку подолги нозе. Исто така, пердувите за летање им се сиви, а не бели (се гледаат само при лет).
Оваа птица е распространета низ посеверните делови на Европа и западна Азија. Таа е птица преселница која зимува во јужна Европа и северна Африка. Ја има и во Македонија.
1 Опис
Возрасните единки во сезоната на парење се со златни и црни точки на круната, грбот и крилјата. Ликот и вратот им е црн обрабен со бело, градите им се црни и имаат темна опашка. Нозете, исто така, им се црни. Зимно време, црната боја им се губи и тогаш ликот и градите им се жолтеникави, а одоздола се бели.
2 Живеалиште
Живеалиштето на златното блатарче се мочурливите и влажни предели на Европа и Азија. Тие гнездат на земја, на сув и отворен простор. Птици преселници се, кои зимуваат во јужна Европа и северна Африка. Околу 500.000 птици зимуваат во Ирска и Велика Британија. Иако е вообичаена птица, поради нарушувањето на животната средина во минатото, таа во некои земји повеќе не гнезди, како на пример, во Полска, каде се појавува само како заскитана.
3 Размножување
Гнездото претставува плитка дупка во земјата покриена со малку растителен материјал. Обично се наоѓа на отворена земја, многу ретко заштитено во трева. Несат 4 јајца во период од 2-3 дена, со големина од 52 мм и жолтокафеава боја со потемни точки. Обата родитела наизменично ги квачат јајцата триесетина дена. Откако ќе се испилат, малите веднаш го напуштаат гнездото и се способни да се хранат самостојно, но остануваат под надзор на своите родители. Ако до гнездото се приближи грабливец, возрасните им го одвлекуваат вниманието и ги оддалечуваат од него.
4 Исхрана
Овие птици ја пасат храната во тундрите, полињата, крајбрежјата, обично она што ќе го здогледаат. Се хранат и на месечева светлина. Јадат инсекти, ракчиња и бобинки.
5 Статус
Златното блатарче е еден од видовите на кои се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици-преселници.
6 Наводи
* Tomek, T. & Bocheński, Z. (2005). Weichselian and Holocene bird remains from Komarowa Cave, Central Poland. ''Acta Zoologica Cracoviensia'', ''48A''(1-2), 43-65.
Снежана Конеска Руси

Снежана Конеска Руси (родена на во Ниш) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица, и режисерка. Снежана Конеска во својата кариера има одиграно поголем број театарски претстави и филмски улоги.
1 Животопис
Снежана Конеска Руси е родена во Ниш, НР Србија, ФНР Југославија на 8 декември 1952. Конеска се преселила во Скопје, каде завршила своето основно и средно образование. Таа дипломирала на Факултетот за драмски уметности (1975/ 1976) во класата на професорите Владимир Милчин и Љубиша Георгиевски. Таа била успешен студент и била прогласена за најдобар студент за 1976 година.
Македонската јавност ја запаметила Конеска по своите први улоги и придонеси на Детската радио драма во МРТ, каде била член од 1963 до 1973 година. Од 1972 до 1978 година била водител на Македонското радио. Своите први улоги ги одиграла во 1973 година, а во 1975 година ја добила и наградата за најдобар млад глумец од списанието „''Млад борец''“. Од 1978 година станала редовен член на Македонскиот народен театар, и работи се до нејзиното пензионирање во 2019 година. Таа била директор на Македонски народен театар во периот од 2000 до 2004 година. Мајка е на едно дете, ќерка.
2 Награди
Некои од наградите на Снежана Конеска се:* 1974: Награда доделена од весникот „''Млад борец''“, за успешен млад актер за улогата на ликот Девојката во претставата „''Димна Јуда, град градила''“ и за монодрамата „''Ана Франк''“
* 1976: Награда за епизода за улогата на Слепата девојка во „''Крчма под зеленото дрво''“ на ТИ „Војдан Чернодрински“
* 1991: Најдобро глумечко остварување за ликот Маргарита во „''Ричард Трети''“ на ТИ „Војдан Чернодрински“
* 1992: Добитник на Наградата „13 Ноември“ на Град Скопје
* 2019: Награда за животно дело „11 Октомври“
* 2024: Трета награда на анонимен отворен конкурс за монодрамски текст „BIVIR“ (Да живееш, да преживееш), во Домот на култура − Битола, излезена во печат книгата „Слободата живее тука“
* 2025: Награда за животно дело МТФ "Војдан Чернодрински"* 2026: Награда за трајни вредности Златна бубамара на популарноста
3 Филмографија
Година, Филм, Улога
1973, Залез зад езерската земја ТВ-серија, Аскина сестра
1975, Прва вечер ТВ-филм
1980, Учителот ТВ-филм
1983, Премиера ТВ-филм
1985, Од зад грб ТВ-филм
1987, За трошка среќа ТВ-филм, Маруле
1989-1992, Тврдокорни ТВ-серија, Мајката
1990-1991, Еурека ТВ-серија
1991-1992, Македонски народни приказни
1993, Дајте музика ТВ-серија, Снешка
1997, Џипси меџик ТВ-филм
2000, Погрешно време ТВ-серија, Лимба
2000, Големи и мали ТВ-серија, Директорката
2000-2001, Светот има осум страни ТВ-серија
2000-2001, Во светот на бајките ТВ-серија
2002, Звукот на светлината ТВ-филм, Невена
2002, Наше маало ТВ-серија, Комшивка
2003, Нежната прашина на заборавот ТВ-серија
2007-2010, Народни приказни ТВ-серија
2008, Куќен совет ТВ-серија
2011, Трето па машко ТВ-серија, Рајнето
2015, Македонски народни приказни ТВ-серија
2016, Вистинска љубов ТВ-филм, Рајна
2016-2017, Македонски приказни ТВ-серија
2019-2021, Дајте музика ТВ-серија, Снешка
2022-2023, Бистра вода ТВ-серија
2025, Бунтовната Принцеза ТВ-филм, Кастинг
4 Наводи
*
Жлковце

Жлковце (|Žlkovce) е населено место во округот Хлоховец, во Трнавскиот Крај, западна Словачка. Историски гледано, селото за првпат во записите било споменато во 1229 година. Според податоците за бројот на жители од 2011 година, Жлковце има 648 жители.
Мал пескар

Малиот пескар или малиот свиркач е мала блатарка која живее во отворени области со чакал во близина на слатки води, вклучувајќи и јами со чакал, острови и крајбрежја на реките во Европа и западна Азија. Оваа птица ја има и во Македонија.
1 Опис
Возрасните птици имаат сивокафеав грб и крилја, бел стомак, бели гради со една црна линија како ѓерданче. Имаат црна капа, челото им е бело и црна маска околу очите обрабена со бело. Клунот им е краток и темен. Нозете се месо боја, а прстите се поврзани со ципа.
Се разликува од малку поголемиот среден пескар во бојата на нозете, нијансите на главата и присуството на јасниот жолт прстен околу очите.
2 Живеалиште и поведение
Малиот пескар живее во близина на слатки води, крај реки, езера, во чакалести предели. Зимно време се селат во Африка.
Гнездото го сместуваат на земја, поточно во чакалот, со малку или без растенија. Обата родитела се менуваат при инкубацијата.
Се хранат пасејќи во мочурливата земја, обично јадејќи тоа што можат да го видат. Јадат инсекти и црви.
Малиот пескар е еден од видовите на кои се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици-преселници.
Илија Дилберов

Илија Манолов Дилберов, познат како Дилбер Илија, — македонски револуционер, војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.
1 Животопис
Илија Дилберов е роден во 1875 година во кукушкото село Гаваљанци, во Беломорска Македонија, денес Валтуди, Грција. Учел во родното село. Bлегува во ВМОРО на 18 години. Се запознал со Гоце Делчев во Софија. Toгаш бил испратен како војвода во Горноџумајско и во 1898 година на чело на мала чета којашто во една прилика имала десетчасовна борба кај селото Железници. Во 1899 година Дилбер Илија се наoѓa помеѓу селата Падеш и Габрово. Учествувал во аферата мис Стон. Во 1902 година Дилберов бил во четата на Христо Чернопеев, во Струмичко.
Во пролетта 1903 година, по наредба на Гоце Делчев заминал за родното Кукушко, заради подготовки на Илинденското Востание. На почетокот на востанието успешно се бори кај Долно Тодорак, заедно со Гоне Трајков, Милан Делчев и Стојко Немански. Четата се повлекувала кон селото Грамадна, но била опколена во Гаваланскиот Дол од 12 000 аскер. По 15 дена опсада четата успеала да го пробие обрачот и се повлекла кон селото Шљопинци, преминуваjќи го Вардар. Тука се обединила со четата на Аргир Манасиев од околу 400 - 500 луѓе и заминале за Кожуф Планина, а оттаму за селото Ума.
По неуспехот на востанието останал војвода на самостојна чета во Гевгелиско. Во есента 1903 година четите на Дилбер Илија, Андон Ќосето и Аргир Манасиев воделе борба кај Љубничка Чука во која Дилберов, Ќосето, Тодор Сирмениски и Гоно Дилимано го одбиле нападот на противникот со бомбашки противнапад. Во пролетта 1904 година четата на Дилбер Илија паѓа во гркоманcкa заседа во селото Бајалци од која успеваат да се спасат само војводата и Дељо Калчев. Дилберов потoa формира нова чета, со која води неколку борби во 1904 - 1905 година, како таа кај Стојаково којашто трае 13 часа.
По Младотурската револуција во 1908 година станува легален. Учествува во одредот на Јане Сандански во походот кон Цариград во заштита на Младотурскиот преврат. По разочарувањето од Хуриетот, повторно застанал на чело на чета од околу 25 лица, со која дејствува до Првата балканска војна во 1912 година.
При избувнувањето на војната Дилберов влегол како доброволец во македонско-одринските доброволни чети. Со својата чета дејствува преку поставување заседи, уривање мостови и слично, со што го отежнува движењето на аскерот. На почетокот на 1913 година е во четата на Тодор Александров, која дејствува во сојуз со бугарската војска и го заземаат Кукуш. Награден е со орденот „За храброст“.
Во Втората балканска војна во 1913 година бил на чело на здружена партизанска чета од 115 лица, која меѓу селата Карабунар и Сараѓол 30 часа одбива напад на 7-та грчка дивизија, но загинале 25 лица.
По интервенцијата на Бугарија во Првата светска војна во 1915 година Дилбер Илија се вклучува во партизански одред на 11 дивизија, на чело со Никола Лефтеров. Во 1916 - 1918 година дејствува во Призренскo.
Во 1919 година се преселил во Горна Џумаја, каде што починал во 1962 година. Тој е еден од основачите на Македонско-одринското ополченско друштво во 1934 година. Запишал спомени за револуционерната дејност во Кукушко.
Среден пескар

Средниот пескар или средниот свиркач — мала блатна птица. Живее во отворени простори, на крајбрежјата, плажите или низините во близина на вода, низ северна Евроазија и северна Канада. Некои птици живеат во копното на западна Европа и гнездат до северна Франција. Оваа птица ја има и во Македонија.
1 Опис
Возрасните средни пескари се долги 17-19 см, со распон на крилјата од 35 до 41 см. Имаат сивокафеав грб и крилја, бел стомак, бели гради и една црна линија преку нив. Имаат кафеава капа, бело чело, црна маска преку очите и краток портокалово-црн клун.
Нозете му се портокалови и само двата прста му се малку споени со ципа. Младенчињата се посветли од возрасните, често со нецелосна сивокафеава линија на вратот, темен клун и матно жолтеникавосиви нозе.
Овој вид се разликува од помалиот мал пескар по бојата на нозете, декорацијата на главата и недостатокот на жолт прстен околу очите.
2 Поведение
Средниот пескар живее крај слатки води, на отворени места, во постудените делови од Земјата. Таа е птица преселница која зимува во Африка. Но, распространетоста ѝ се проширува и во поумерените краишта каде е постојан жител преку целата година, како на пример во Велика Британија и северна Франција.
Гнездото го поставува на земја, на отворен простор без заштита од растенија. Ако потенцијален грабливец се приближи до гнездото, возрасниот ќе се оддалечи, обидувајќи се да го привлече вниманието и глуми дека има скршено крило. Се разбира, кога натрапникот ќе биде доволно далеку од гнездото, птицата ќе одлета и избега.
Се храни пасејќи на бреговите, најчесто со инсекти, ракчиња и црви.
3 Подвидови
Постојат три слабо дефинирани подвида, кои варираат во големината и бојата на мантијата, а се спојуваат каде им се преклопуваат живеалиштата:
*''Charadrius hiaticula hiaticula'' - се размножува во умерена западна Европа, северно до централна Скандинавија; постојан жител или преселница на кратки растојанија до југозападна Европа. Најголем и најсветол подвид;
*''Charadrius hiaticula psammodroma'' - се размножува во Исланд, Гренланд и северна Канада; зимува во западна Африка. Среден по големина и боја;
*''Charadrius hiaticula tundrae'' - се размножува во арктичка северна Скандинавија и Азија; зимува во Африка и југозападна Азија. Најмал и најтемен подвид.
На подвидовите ''C. h. hiaticula'' и ''C. h. tundrae'' се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици-преселници.
Сиченг

Сиченг (кин. упр. 西城区, пинјин: ''Xīchéng Qū'') — реон во градот Пекинг. Зафаќа површина од 32 км² и со тоа претставува најголем составен дел од стариот град (во II обиколница), а населението брои 706.691 жители. Поделен е на 15 подреони.
Во рамките на реонот се наоѓаат деловното подрачје Сидан, Бејхајскиот парк, Џиншанскиот парк, Шечахај и Џунгнанхај, како и подреонот со популарни со места за излегување, Хоухај. Пред комунизмот, во ова подрачје живееле највеќето аристократи и членови на царското семејство. Во Сиченг е сместена и најстарата католичка црква во Пекинг — Катедрала на Безгрешното зачетие.
1 Economy
Во Сјиџенг се сместени седиштата на шпедитерското претпријатие COSCO, новинската агенција Сјинхуа, Банката на Кина и Државната електродистрибуција.
2 Поважни места во Сиченг
*Пекиншка зоолошка градина
*Камбанарија и тапанарија (кули Голоу и Џунглоу)
*Храм Фајуен
*Еснаф Хугуанг
*Храм Миаојинг
*Џамија Ниуџие
*Лиуличанг - чаршија и пазар на старини
*Дворец на кнезот Гунг
*Сјинџиекоу
3 Образование
Во реонот се наоѓа Средното училиште при Пекиншкиот педагошки универзитет
4 Родени во Сиченг
* Си Ѓинпинг — Претседател на Кина
Морски пескар

Морскиот пескар е мала блатарка која се среќава и во Македонија.
1 Опис
Морскиот пескар е долг 15-17 см. Тој е помал, посветол, со подолги нозе и потенок клун од средниот пескар. Линијата на градите не е целосна и често личи како темна дамка од страната на градите. Грбот му е кафеавосив, а стомакот бел, без шарки. Во сезона на парење, ознаката на градите е црна, инаку е кафеава. Некои мажјаци во сезоната на парење имаат црно чело и црна маска преку очите. Нозете му се црни. Во лет, пердувите за летање му се црнкави обрабени со силна бела боја на краевите. Летачкиот повик е остро ''бип''.
2 Поведение
Живеалиштето на морскиот пескар се песочните морски плажи и соленкави езера, и понекогаш крај слатки води.
Гнезди на земја и несе 3-5 јајца.
Во потоплите региони оваа птица е постојан жител, но од северните краеви се сели во тропските.
Се храни со инсекти и други безрбетници, кои ги лови со трчи-пауза техника, за разлика од другите блатарки кои претежно полека одат и пасат по крајбрежјето.
Оваа птица има неколку географски раси, од кои најмногу се издвојуваат двете кои живеат во Америка, наречени снежен пескар. Тие имаат пократки нозе, посветли и посиви се одозгора отколку птиците во Стариот Свет, и на мажјаците во сезона на парење им недостига испакнатата капа, како и маската врз очите која е или многу слаба или воопшто ја нема. Генетските истражувања објавени 2009 година, сугерираат дека оваа птица е посебен вид.
Кај расите од Индија и Шри Ланка исто така, недостига капата и имаат слаба маска врз очите.
3 Статус
Во многу делови од светот, многу е тешко овој вид непречено да се размножува на плажите поради човечките активности и нивните животни. Универзитетот на Калифорнија во Санта Барбара вложува напори да ја рехабилитира популацијата на снежниот пескар со заштита на плажите во централна Калифорнија кои минуваат низ универзитетскиот кампус.
На морскиот пескар се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици-преселници.
4 Наводи
****
Црква „Св. Наум Охридски“ - Радишани

Свети Наум Охридски Чудотворец — македонски православен храм во населбата Радишани во Скопје. Сместен е во долот од десната страна на реката Серава на подножјето на ридот кој се издигнува кон североисток. Црквата е изградена како манастир во 1936 година, кога при ископувањето на темелите за изградба на овој храм селаните нашле остатоци од некој стар храм. Во манастирот селаните вообичаено се собирале три пати годишно на денот на св. Наум, на Крстовден и една недела пред Ѓурѓовден. Со текот на времето и порастот на населбата Радишани таа станала главна соборна црква за целата населба и околните места, често посетувана за време на најголемите христијански празници, а во неа се извршуваат и венчавки и крштевки. Во дворот на црквата тече извор на лековита („чудотворна“) вода, а исто така се наоѓаат гробовите на двајца македонски владици. Архиепископот г.г. Гаврил, по свое завештание, заедно со неговиот наследник, Архиепископот г.г. Михаил, се погребани во припратата на црквата.
ФК Хјустон Дајнамо

Хјустон Динамо е американски професионален фудбалски клуб, со седиште во Хјустон, Тексас, кој се натпреварува во МЛС во која се натпреваруваат најдобрите клубови во САД и три клуба од Канада. Основан во 2005 година како Хјустон 1836, годината кога бил основан градот Хјустон, тимот го преименуванал своето име во Хјустон Дајнамо по протестите од страна на хиспанските навивачи, бидејќи 1836 можеше да се преземат мерки во војната за независност на Тексас. Клубот првично ги играл својте натпревари на Стадион Робертсон на Универзитетот во Хјустон но се преселил во BBVA Компас стадион за време на сезоната 2012 во МЛС лигата.
Во 2008 година, под раководство на Доминик Кинар, Хјустон Дајнамо станал првиот клуб од МЛС кој успеал да освои бод на мексиканска почвата во ерата на КОНКАКАФ шампионската лига. Својата прва титула шампион на МЛС, Хјустон ја освоил во 2006 година, кога во финалето со 4-3 на пенали ги победиле Њу Ингланд Револушн, а во 2007 година го одбраниле насловот со победа над истиот противник од 2-1 во регуларниот дел од натпреварот.
Тимот е во сопственост на мнозинство сопственици на Anschutz Entertainment Group (AEG) во партнерство со Brener International Group (на чело со Габриел Бренер), и повеќекратниот светски и олимписки првак во бокс Оскар Де Ла Оја. Тренер на тимот е поранешниот американски репрезентативец Доминик Кинар.
1 Титули
*МЛС куп : 2006, 2007.
Сиво блатарче

Сивото блатарче е средно голема блатарка која се размножува во арктичките региони. Таа е птица преселница на долги растојанија и вон сезоната на парење е распространета речиси на сите крајбрежја во светот. Се среќава и во Македонија.
1 Опис
Сивото блатарче е долго 27-30 см, со распон на крилјата од 71 до 83 см и тежина од 190 до 280 грама, а може да тежи и над 345 грама кога се подготвува за преселба. Напролет и во лето (од април до август) возрасните птици имаат црни и бели точки на грбот и крилјата. Ликот и вратот се црни, обрабени со бела линија. Градите му се црни, а под опашката е бел. Опашката е бела со црни завршетоци. Клунот и нозете му се црни.
Се митарат кон крајот на август или почетокот на септември здобивајќи се со зимското перје. Тогаш боите му се многу посветли, грбот му е светлосив, градите сјајно сиви, а стомакот бел. Младенчињата се слични со возрасните вон сезоната на парење, но грбот им е малку поцрн и имаат покремавобели рабови на крилјата. Во сите варијанти на перје, овие птици под крилјата и летачките пердуви се црни, по што лесно се одвојуваат од другите блатарки во лет. А кога се на земја, се разликуваат со покрупниот и подолг (24-34 мм) клун. Напролет, кога се приближува сезоната на парење, стомакот на оваа птица станува црн.
2 Живеалиште и поведение
Живеалиштето на сивото блатарче за време на размножувањето се арктичките крајбрежја на Алјаска, Канада и Русија. Гнезди на земја, во сува отворена тундра, со добра видливост. Гнездото е плитка дупка во крупниот песок, каде несат 4 јајца (понекогаш само 3) и ги лежат во почетокот на јуни. Инкубацијата трае 26-27 дена, а пилињата се оперјуваат на возраст од 35 до 45 дена.
Се селат зимно време на крајбрежјата низ светот. Во Новиот Свет зимуваат од југозападна Британска Колумбија и Масачусетс, јужно до Аргентина и Чиле, во Стариот Свет од Велика Британија и југозападна Норвешка јужно преку крајбрежна Африка до јужна Африка, и на исток, од јужна Јапонија, во крајбрежјата на јужна Азија и Австралија. Таа прави постојан трансконтинентален прелет преку Азија, Европа и Северна Америка, но е редок посетител на континенталните земји, приземјувајќи се привремено заради временските услови или заради хранење и тоа само на крајбрежјата на големите езера. Таму, е редовен минувач при преслебите.
Младите птици не се размножуваат до двегодишна возраст, тие обично остануваат на местото на зимување до второто лето.
2.1 Исхрана
Сивото блатарче се храни пасејќи по плажите и дочекувајќи ги приливите од плима, вообичаено она што може да го види. Исхраната се состои од мали мекотели, црви, ракови и инсекти. Оваа птица не формира големи јата како другите видови од ова семејство кога се храни, туку се распрскани по крајбрежјето. Единствено кога има висока плима, се собираат во големо јато.
3 Статус
Сивото блатарче е еден од видовите на кои се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици-преселници.
4 Галерија
Долгонога шлука

Долгоногата шлука, е широко распространета крајбрежна птица со многу долги нозе. Повеќето извори денес сугерираат дека постојат 2-4 вида. Оваа птица ја има и во Македонија.
1 Опис
Возрасните долгоноги шлуки се долги 33-36 см. Имаат долги розови нозе, долг тенок црн клун и се црнкави одозгора и бели одоздола, со бел врат и глава. Мажјаците имаат црн грб, често со зеленикав сјај. Кај женките, пак, грбот има кафевкава нијанса која е во контраст со црните пердуви на крилјата. Младенчињата имаат сиво наместо црно и песочна нијанса на крилјата.
2 Таксономија и систематизација
Таксономијата на оваа птица е сè уште проблематична. Некои издвојуваат најмногу 5 вида, а други, пак, сите ги сметаат за подвидови. Најприфатена таксономија е следната:
*''Himantopus himantopus himantopus'' или ''H. himantopus'') (Linnaeus, 1758) – вклучувајќи ги и предложените подвидови ''meridionalis'' (јужна Африка) и ''ceylonensis'' (Шри Ланка)
:распространет е во западна Европа и Средоземјето до Средна Азија и потсахарна Африка, како и Мадагаскар, јужна и југоисточна Азија. Северозападните популации се селат на југ во зима.
:Главата и вратот варираат од целосно бели до бели со црна капа и црно на задниот дел од вратот, вообичаено со бела линија низ горниот дел на грбот.
*''Himantopus himantopus mexicanus'', ''Himantopus mexicanus mexicanus'' или ''H. mexicanus'' (P.L.S.Müller, 1776)
:Јужниот дел на Северна Америка преку Средна Америка и Карибите до северен Перу и североисточен Бразил.
:Главата и вратот се секогаш бели, со црна капа која досега до линијата на окото, бела точка под окото и црна линија на задниот дел од вратот. Обично нема бела линија на горниот дел од грбот.
*''Himantopus himantopus melanurus'', ''Himantopus mexicanus melanurus'' или ''H. melanurus'' (Vieillot, 1817)
:Јужна Америка од централен Перу и северен Чиле до југоисточен Бразил и Аргентина.
:Главата и вратот обично се бели со црна линија на задниот дел од вратот и црна линија од тилот до окото. Обично има отворена црна линија на градите и бела низ горниот дел од грбот.
*''Himantopus himantopus leucocephalus'' или ''H. leucocephalus'' (Gould, 1837)
:Јава до Нова Гвинеја, Австралија и Нов Зеланд.
:Главата е обично целосно бела, вратот бел со црно одзади и со отворена црна лента на градите. Обично има бела дамка на горниот дел од грбот.
*''Himantopus himantopus knudseni'', ''Himantopus mexicanus knudseni'' или ''H. knudseni'' (Stejneger, 1887)
:Хаваи, каде е единствена крајбрежна птица.
:Во основа слична со ''H. mexicanus'', но црното на главата и вратот е пораширено, обично до под окото.
3 Поведение
Живеалиштето за размножување на долгоногата шлука се мочуриштата, плитките езера и вештачки езерца. Некои популации се птици преселници и се селат на океанските крајбрежја зиме, a оние од потоплите краишта се постојани жители и само посетители на некои региони.
Се хранат собирајќи ја храната од песокот или од плитката вода. Претежно јадат инсекти и ракчиња.
Се гнездат на оголено место на земја, во близина на водата, обично во помали групи.
Долгоногата шлука е еден од видовите на кои се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици-преселници.
4 Галерија
Холидеј Ин

Холидеј Ин (|Holiday Inn) е меѓународен синџир на хотели основан како дел од британската групација на хотели IHG. Иако започнал како ланец на мотели, денес е еден од најголемите хотелски синџири со 3,414 објекти на глобално ниво. Преку 100 милиони посетители дневно ги користат услугите на Холидеј Ин ширум светот.
1 Галерија
Продолжеток (спорт)

Продолжеток — дополнително време за играње на еден спортски натпревар, ако резултатот бил нерешен после 90 минути игра.
Во повеќето спортови, пролжетоци се играат ако е потребно да се добие победник, на пример во куп натпреварувањата, каде само една екипа може да помине понатаму, за разлику од лигашките натпреварувања каде игра секој со секого. Во САД нерешените натпреври не се омилени, па таму се користат продолжетоци во секој натпревар.
Во професионалниот фудбал продетоци се играат двапати по 15 минути. Доколку натпреварот заврши нерешено и после продолженијата, се пристапува кон изведување на пенали. Како составен дел од натпреварот, продолжетоци се одиграле првпат во 1898 во натпреварувањето за Куп на Англија во фудбал.
Продолжетоците не треба да се мешаат со ''судиското продолжение'', бидејќи тоа е надокнадување на времето кое го одредува судијата, кој смета дека се загубило во натпреварот (заради повреди, замени, задржување на време итн.).
Мала шлука

Малата шлука е мала, набиена крајбрежна птица, монотипечен член на родот ''Lymnocryptes''. Се размножува низ северна Евроазија, а зимува на атлантскиот и средоземниот брег во Европа, во Африка и Индија. Оваа птица ја има и во Македонија.
1 Опис
Возрасните птици се помали од шлуката бекасина и имаат релативно пократок клун. Долги се 18-25 см, имаат распон на крилјата 30-41 см и тежат 33-73 грама. Телото одозгора е шарено со кафеви бои, а одоздола светло. Имаат црна линија низ окото. Крилјата се тесни и зашилени, а жолтите линии на грбот се видливи при лет.
Шарата на главата кај малата шлука се разликува од останатите од нејзиниот род. Таа нема централна линија, туку има две светли странични линии на круната, кои се раздвоени со темно перје.
2 Живеалиште и поведение
Малата шлука е птица преселница чие живеалиште за време на размножувањето се мочуриштата, блатата, тундрата и влажните ливади со ниска растителност.
Птицата е таинствена и тешка за набљудување во областите вон сезоната на парење, добро камуфлирана во животната средина. Затоа, набљудувачите на птици развиле посебна техника за да ги пронајдат, која се состои од одење низ мочурливото живеалиште додека птицата не полета нагоре. Тие потоа ќе се вратат долу и нема да се помрднат од скривалиштето додека натрапникот не дојде сосема близу. Тивко и кратко ќе летнат пред повторно да се вратат назад во растителноста.
2.1 Исхрана
Малата шлука пасе и копка по меката кал, истражувајќи и собирајќи ја храната што ќе ја види. Претежно јаде инсекти, црви, но и растенија.
2.2 Размножување
Мажјакот изведува додворувачко летање при кое испушта звуци како коњ во галоп. Инаку, се тивки птици. Гнездото го сместуваат на добро скриено место на земја и несат 3-4 јајца.
3 Статус
На малата шлука се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водни птици-преселници.
Секретаријат на Комунистичката партија на Кина

Секретаријатот на Централниот комитет на Комунистичката партија на Кина (кин. 中国共产党中央委员会书记处; пинјин: ''Zhōngguó Gòngchǎndǎng Zhōngyāng Wěiyuánhuì Shūjìchù'') е управниот орган на Комунистичката партија на Кина, напоредна на државното устројство на НР Кина.
Најважната улога на секретаријатот е одлучувањето за функционерите и кадрите во партијата и во државата (но не за вооружените сили).
Секретаријатот раководи со работата на Политбирото и неговиот Постојан комитет, на чие чело стои Генералниот секретар. Покрај ова, органот има улога да ја уредува и усогласува организациската поставеност на партијата. Надлежен е за партијата, но не е овластен за водење државна политика. Функционерите на секретаријатот ги гласа и назначува Политбирото и неговиот Постојан комитет.
1 Секретари
Моментални секретари на секретаријатот се од составот на XVII ЦК на КПК се следниве:
# Љу Јиншан (刘云山)
# Љу Ќибао (刘奇葆)
# Џао Леџи (赵乐际)
# Ли Џаншу (栗战书)
# Ду Чинглин (杜青林)
# Џао Хунгџу (赵洪祝)
# Јанг Џинг (杨晶)
2 Поврзано
* Централен воен комитет
* Политбиро на Комунистичката партија на Кина
* Централен комитет на Комунистичката партија на Кина
* Постојан комитет на Политбирото на Комунистичката партија на Кина
Јаја Саного

Јаја Саного (роден 27 јануари 1993) — француски професионален фудбалер кој игра за англискиот клуб од Премиер лигата, Чарлтон Атлетик, како позејмен играч од Арсенал, на позицијата напаѓач.
Тој ја претставувал Франција во селекциите до 16, до 17, до 19, до 20 и до 21 година.
1 Кариера
1.1 Осер
Откако неуспеал да заработи место во престижната Клерфонтејн академија, Саного му се приклучил на локалниот клуб Лес Улис, истиот клуб во кој како млад играл и се развивал легендата на францускиот фудбал Тјери Анри. По една година во клубот, Саного го напуштил и дошол во академијата на Осер на возраст од 13 години. Во 2009 година го направил своето деби за вториот тим на Осер во Првенство де Франс аматер. На 24 јануари 2010, тренерот на Осер Жан Фернандес го повикал Саного во првиот тим за натпреварот од Купот на Франција против Седан кој бил одигран на 26 јануари, еден ден пред неговиот 17-ти роденден. Исто така му бил доделен дресот со број 19. Саного го направил своето професионално деби влегувајќи од клупата во 108-мата минута, а Осер го добил натпреварот по изведувањето на пенали со вкупен резултат 3-0. На 5 мај 2010, тој го имал своето лигашко деби влегувајќи како замена во поразот со 2-1 од Лион. На 6 ноември 2011, Саного го постигнал својот прв преофесионален гол во кариерата стрелајќи во мрежата на Тулуза при победата со 2-0. За време на неговата последна сезона (2012-13) во Осер постигнал 10 гола на 13 настапи во Лига 2.
1.2 Арсенал
На 5 јули 2013, Саного потпишал за англискиот премиерлигаш Арсенал и го добил дрессот со број 22, кој претходно бил носен од неговиот сонародник Франсис Коклен. На 24 август, Саного го направил своето официјално деби за Арсенал против Фулам на Крејвен Котиџ појавувајќи се како замена за Лукас Подолски во 81-вата минута од натпреварот кој "топџиите" го добиле со 3-1.
2 Титули
2.1 Клупски
2.1.1 Арсенал
*ФА Куп (1) : 2013-14.
*ФА Комјунити Шилд (1) : 2014.
2.2 Репрезентација
*Светско првенство под 20 години : 2013
Црква „Св. Петка - Балаклија“ - х. Белви

Света Петка - Источен Петок Балаклија — македонски православен храм кој непосредно до хотелот „Белви“, на автопатот Скопје-Куманово во атарот на скопската населба Илинден.
Темелите на црквата биле удрени во 2000 година за да се одбележи два милениума христијанство. Според некои преданија и легенди, на местото каде што е сега подигната црквата, во минатото постоел храм на Света Петка. Ктитор на црквата бил директорот на АД „Македонија-турист“, Доне Таневски. Во април 2005 година црквата била целосно завршена и осветена.
1 Галерија
Централен комитет на Комунистичката партија на Кина

Централниот комитет на Комунистичката партија на Кина (кин. 中国共产党中央委员会; пинјин: ''Zhōngguó Gòngchǎndǎng Zhōngyāng Wěiyuánhuì'') или ЦК на КПК е највисокиот управен орган на Комунистичката партија на Кина. Има приближно 350 членови кои се бираат во Националниот конгрес на КПК на секои пет години. Членството е доста менливо, на што укажува фактот што во последните 30 години на секој конгрес се менува просечно 62% од постојниот состав.
Комитетот ги назначува најмоќните политичари во државата, заклучно со Генералниот секретар и членовите на Политбирото, Постојаниот комитет и Централниот воен комитет.
Работното тело на Политбирото и неговиот Постојан комитет е Секретаријатот на ЦК на КПК. Членовите на секретаријатот ги предлага Постојаниот комитет, кои потоа треба да ги одобри Централниот комитет. Меѓу организациите во надлежност на ЦК спаѓаат Централното одделение за пропаганда, Централното одделение за организација, Централното одделение за меѓународни врски и Одделението за работа со Обединетиот фронт и други.
1 Поврзано
* Централен воен комитет
* Политбиро на Комунистичката партија на Кина
* Секретаријат на Комунистичката партија на Кина
* Постојан комитет на Политбирото на Комунистичката партија на Кина
Вејнан

Вејнан — град и општина во покраината Шенси, НР Кина. Ова е роден град на прочуениот историчар Сема Ќен (145/135 - 86 п.н.е.). Од околијата Фупинг (денес во состав на Вејнан) потекнува семејството на претседателот Си Ѓинпинг.
1 Управа
Извршната, законодавната и судската власт на градот и општината се сместени во околијата Линвеј (临渭区). Таму се и подрачниот огранок на Комунистичката партија и полицијата.
2 Околии
Бр., Име, Кинески, Пинјин, Население(2004), Површина(км²), Густина(жит/км²)
1, Линвеј, 临渭区, Línwèi Qū, 910.000, 1.221, 745
2, Хуајин (град), 华阴市, Huàyīn Shì, 250.000, 817, 306
3, Ханченг (град), 韩城市, Hánchéng Shì, 390.000, 1.621, 241
4, Хуа, 华县, Huà Xiàn, 340.000, 1.127, 302
5, Тунгуан, 潼关县, Tóngguān Xiàn, 160.000, 526, 304
6, Дали, 大荔县, Dàlì Xiàn, 700.000, 1.766, 396
7, Пученг, 蒲城县, Púchéng Xiàn, 750.000, 1.564, 480
8, Ченгченг, 澄城县, Chéngchéng Xiàn, 390.000, 1.113, 351
9, Бајшуеј, 白水县, Báishuǐ Xiàn, 280.000, 920, 304
10, Хејанг, 合阳县, Héyáng Xiàn, 440.000, 1.227, 359
11, Фупинг, 富平县, Fùpíng Xiàn, 760.000, 1.233, 616
3 Збратимен град
* Сегед, Унгарија
Даме Попов

Дамjaн Поп Иванов (1874 – 1948), попознат како Даме Попов (Попоски), е македонски револуционер, четник во Македонската револуционерна организација и прилепски војвода.
1 Животопис
Роден е на 15 април 1874 година во прилепското село Долнени во родот на Ајтовци - род од 12 семејства, доселен во Долнени од с. Ѓавато, битолско. По влегувањето во Организацијата во мај 1901 година станува четник во четата на Марко Лазаров. Есента истата година војводата Лазаров се разболува и заминува на лекување во Бугарија, a Попов го заменува. Подоцна е заменет од ајдутинот дедо Андреј Петров сè до пристигнувањето на Никола Петров Русински во прилепско истата година. Од 1902 година сè до Младотурската револуција во 1908 година е четник во четата на Ѓорѓи Скрижовски. Во 1911 година станува четник во четата на Милан Ѓурлуков со која во 1912 година се приклучува во Македонско-одринските доброволни чети и учествува во Балканските војни. По завршувањето на Балканските војни со чета на ВМРО се уфрлува на територијата на Вардарска Македонија каде што се судрува со српската вооружена пропаганда во месноста Црвени Стени.
За време на Првата светска војна Попов се вклучува во редовите на Единаесеттата пешадиска македонска дивизија каде што е назначен за командир на Прилепскиот партизански вод при партизанскиот одред на Девизијата. Водот се состои од 26 лица од кои 16 се од Прилепско, 2 од Велешко, 5 од Воденско и 2 од Тиквешко. По завршувањето на Првата светска војна, Даме Попов емигрира во Бугарија каде што учествува во работата на „Илинденската организација“.
За време на Бугарската окупација на Македонија, Даме со семејството се враќа во Прилеп, каде што и умира на 13 јуни 1948 година.
Илчо Јованов

Проф. д-р Илчо Јованов е професор и декан на Факултетот за музичка уметност при Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип. Своето високо образование го започнал со факултетските студии на Факултетот за музичка уметност при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, а го продолжил со магистерски студии на Државната музичка академија ''„Панчо Владигеров”'' во Софија, Р. Бугарија. Неговата наставна област е музичка теорија и педагогија. Во 2009 година ги завршил докторските студии од областа на музичка теорија и педагогија на Регионалната академија при Меѓународниот универзитет во Киев, Украина.
Во своето работно искуство работел како раководител на Народниот и забавен оркестар во ''Дом на ЈНА'' во Белград, во Музичката продукција на МРТВ, како директор на Фестивалот за народна музика ''„Цветници”'', раководител на Народниот оркестар на ''„Фолк-фест Валандово”''. Од основањето на Универзитет „Гоце Делчев“ - Штип, проф. д-р Илчо Јованов е декан на Факултетот за музичка уметност во Штип.
Реализирани проекти
* Бројни вокално-инструментални композиции, аранжман и оркестрации во областа на народната музика за потребите на МРТВ, како и за изведувачите на народната музика.
* Бројни аудио и видео снимки за потребите на музичко-касетната продукција и видеопродукцијата на МРТВ.
* Реализатор на аудиоизданијата (компакт-дискови) за Никола Бадев, Александар Сариевски и др. при Музичко-касетната продукција на МРТВ.
*
Емилија Јаневиќ – Ивановска

Емилија Јаневиќ-Ивановска — проректор за настава на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип. Своите додипломски студии ги завршила на Фармацевтскиот факултет во Скопје, каде што ја завршила и специјализацијата по фармацевтска технологија. Своите постдипломски студии по биологија/биохемија ги завршила на Природно-математичкиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. На истиот факултет ги завршила и докторските студии, каде што во 2003 година се стекнала со звање доктор по биолошки науки. Покрај ова образование, проф. д-р Јаневиќ-Ивановска завршила и супспецијалистички студии на Институт за јадрени науки ''„Борис Кидрич - ВИНЧА“'' во Белград, Србија, како и ''Европската школа за радиофармација, INSTN, Saclay'', Франција.
Во своето работно искуство, проф. д-р Јаневиќ-Ивановска работела на Институтот за патофизиологија и јадрена медицина на Медицински факултет при Универзитет „Св. Кирил и Методиј“ - Скопје. Во 2009 година е ангажирана како професор на Факултет за медицински науки, Универзитет „Гоце Делчев“ – Штип, во наставната област фармација и базична медицина.
Проф. д-р Емилија Јаневиќ-Ивановска има учествувано во повеќе национални проекти финансирани од Министерството за образование и наука на Република Македонија, исто така има реализирано и сѐ уште работи на проекти со Меѓународната агенција за атомска енергија – МААЕ. 
*
Зоран Панов

Проф. д-р Зоран Панов е декан на Факултетот за природни и технички науки при Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип. Факултетски студии завршил на Рударско-геолошки факултет во Штип при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје во 1993 година. Академскиот живот го продолжил на истиот факултет каде што во 1997 година ги завршил магистерските студии. Докторски студии завршил во 2001 година, повторно на Рударско-геолошки факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје. Своето работно искуство го започнал во 1994 година како помлад асистент во Рударско-геолошкиот факултет во Штип. Во 1997 година станал асистент по предметот ''Проектирање на рудници''. Работното искуство го продолжил како доцент во 2002 година по предметот Основи на проектирање, а во 2007 година преминал во вонреден професор. Денес ја извршува функцијата декан на Факултетот за природни и технички науки при Универзитетот „Гоце Делчев“ - Штип.
Интерес во науката на проф. д-р Зоран Панов:
* Проектирање во рударството,
* Механика на карпи,
* Моделирање,
* Графика и дизајн,
* Експлоатација на архитектонско-градежен камен,
* Експлоатација на јаглен,
* Гасификација на јаглен,
* Екологија.
Наставна област
Проф. д-р Зоран Панов е професор на повеќе предмети на Факултет за природни и технички науки, поврзани со неговиот интерес во науката, како што се: ''Технички науки'', ''Рударство'', ''Механика на карпи'', ''Графика и дизајн''.
Членува во професионалната асоцијација Асоцијација за производство и користење на архитектонско-градежен камен „Камен“, Р. Македонија.
*