Македонска стрелба

Македонска стрелба — начин на борба со огнено оружје (најчесто пиштоли) што вклучува пукање со двете раце истовремено кренати до нивото на рамената, понекогаш со споени палци. Техниката (нејзината имитација) е широко користена во кинематографијата (првенствено во акционите филмови и вестерните), како и во пукачките игри од прво лице. Оваа техника ја удвојува огнената моќ на стрелецот и го намалува отскокот по истрелот поради зголемената маса кога палците се споени.
1 Потекло на името
Поимот „македонска стрелба“ или „македонско пукање“ се однесува на техника на истовремено користење на два пиштоли. Техниката во Русија се нарекува „Стрельба по-македонски“. Оваа метода била вклучена во руската воена обука.
1.1 Историски контекст и потекло
На 9 октомври 1934 г., во Марсеј, Франција, бил извршен атентат врз кралот Александар I Караѓорѓевиќ. Атентатот бил организиран од хрватското усташко движење, предводено од Анте Павелиќ, во соработка со Внатрешната македонска револуционерна организација (ВМРО). Атентаторот бил Владо Черноземски, истакнат член на ВМРО.
Черноземски се приближил до моторната колона на кралот и испукал повеќе куршуми со полуавтоматски пиштол Маузер C96, при што кралот Александар веднаш починал. Францускиот министер за надворешни работи, Луј Барту, исто така бил смртно ранет за време на нападот. Иако Черноземски бил вооружен со второ оружје — револвер Волтер — тој не го искористил за време на атентатот.
1.2 Етимологија и припишување
Се верува дека рускиот новинар Владимир Богомилов го вовел поимот „македонска стрелба“ во напис во весникот „Комсомольская правда“ при известувањето за атентатот. Меѓутоа, историските записи покажуваат дека Черноземски користел само еден пиштол за време на нападот, што претполага дека поврзаноста на поимот со двојното користење на оружје можеби се развила подоцна.
Друго гледиште претполага дека македонските револуционери ја развиле и користеле оваа техника на двојно користење на оружје за да ја зголемат борбената ефикасност за време на нивната борба против османлиското владеење. Особено за време на Балканските војни од 1912–1913 година, револуционерите користеле герилски тактики, каде што брзото и приспособливо користење на оружје било од суштинско значење. Користењето на два пиштоли овозможувало повисока стапка на огнена моќ и поширок агол на стрелање, што било критично во брзи, блиски судири.
1.3 Технички аспекти и обука
Изведувањето на техниката „македонска стрелба“ бара значителна вештина, координација и физичка сила. Практикантите обично користат два пиштоли со слични карактеристики, држејќи ги со испружени раце. Правилната положба на нозете е клучна за одржување на рамнотежа и за овозможување брзи промени на насоката, што му овозможува на стрелецот ефикасно да покрие поширока област. Овој метод ефективно ја удвојува огнената моќ на стрелецот, но исто така претставува предизвици, како што се зголемено време за повторно полнење и намалена прецизност. Како последица, само високо вешти стрелци можеле ефикасно да ја применуваат оваа техника.
1.4 Пад на употребата
Со напредокот на огненото оружје, особено со развојот на компактни автоматски пушки во 1950-тите години, практичноста на двојното користење на пиштоли се намалила. Овие нови оружја понудиле зголемена огнена моќ и леснотија на прикривање, што ја направило техниката „македонска стрелба“ во голема мера застарена во современите воени и полициски контексти.
1.5 Културна застапеност
И покрај опаѓањето на практичната употреба, „македонската стрелба“ е прикажана во различни медиумски облици, вклучувајќи филмови и видеоигри. Ликови како Лара Крофт од серијалот „Tomb Raider“ и бројни личности од вестерн-жанрот се прикажани како го користат овој македонски стил на двојно користење на пиштоли, што придонесува за неговото трајно присуство во популарната култура.