procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мал бакарец

Малиот бакарец (''Lycaena phlaeas'') е пеперутка од видот на пеперутки бакарци. Пепеугата е доста распространета и ја има и во Македонија.
1 Опис
Горната страна на крилјата кај пеперутката има доминација од две бои: портокалова и црна. Средишниот дел е црн, а црни се рабовите на крилјата. Врвовите на крилјата се портокалови и во нив има 8 или 9 црни точки. Задните краеви на крилјата се исто така во портокалова боја. Долната страна на крилјата се сивкасто-светлокафени со црни точки. Кон врвот има нијанси на портокалова боја. Гасениците се зелени, а некои имаат и светловиолетова нијанса.
2 Подвидови
Овој вид на пеперутки има поголем број подвидови, од кои за некои нема причина за нивно посебно класифицирање:
*''L. p. hibernica'' Goodson, 1948 — Ирска
*''L. p. eleus'' Fabricius, 1798 — Велика Британија
*''L. p. phlaeas'' Linnaeus, 1761 — од Европа до Кавказ
*''L. p. polaris'' Courvoisier, 1911 — Урал, Сибир, Чукотка
*''L. p. kamtschatica'' Gorbunov, 1994 — Камчатка
*''L. p. ganalica'' Gorbunov, 1995 — Камчатка
*''L. p. daimio'' (Seitz, [1909]) — Курилски Острови, Сахалин
*''L. p. gonpaensis'' (Yoshino, [2019]) — Северен Јунан, Кина
*''L. p. hypophlaeas'' (Boisduval, 1852) —САД
*''L. p. chinensis'' (Felder, 1862) — Усури
*''L. p. oxiana'' (Grum-Grshimailo, 1890) — Алтај, Тјан-Шан
*''L. p. comedarum'' (Grum-Grshimailo, 1890) — Памир
*''L. p. stygiana'' Butler, 1880 — Памир
*''L. p. shima'' Gabriel, 1954 — А рабија
*''Lycanea phlaeas pseudophlaeas'' (Lucas, 1866) — Етиопија, Уганда
*''L. p. ethiopica'' (Poulton, 1922) — Уганда
*''L. p. abbottii'' (Holland, 1892) — Кенија, Танзанија, Малави
*''L. p. flavens'' (Ford, 1924) — Тибет
*''L. p. coccinea'' (Ford, 1924)
*''L. p. americana'' (Morris, 1862) — САД
*''L. p. arethusa'' (Dod, 1907) — Канада
*''L. p. arctodon'' Ferris, 1974 — САД
*''L. p. feildeni'' (McLachlan, 1878) — САД
*''L. p. alpestris'' Emmel & Pratt, 1998 — САД
3 Галерија
4 Поврзано
*Список на пеперутки во Македонија
5 Наводи
Евро Колеџ Куманово

Евро Колеџ Куманово ― акредитиран приватен колеџ во Македонија. Програмите се изучуваат 3/2 години, и дипломираните се здобиваат со диплома за додипломски или магистерски студии за Бизнис администрација, по стекнување на 180/120 ECTS.
Колеџот е официјален партнер на Универзитетот за американско наследство во Јужна Калифорнија.
Лавиринт (квиз)

Лавиринт е форма на квиз кој е емитуван на Радио-телевизија Србија во недела од 16 часот. Првата сезона започнала да се емитува на 22 ноември 2015 година.
1 Правила на квизот
Целта на натпреварувачите е успешно да излезат од лавиринтот за 12-15 минути. Лавиринтот се состои од неколку простории со два излеза. Натпреварувачот одговара на 3 прашања во секоја просторија: првото носи 10.000 динари, второто 20.000 динари, а третото 30.000 динари. Доколку натпреварувачот освои сума од повеќе од 30.000 динари, тој го обезбедува својот премин на следното ниво. Ако се работи за сума од точно 30.000 динари, натпреварувачот има можност да избере врата: црвена или зелена, каде што црвената врата го држи на исто ниво, а зелената води до следното. Сума помала од 30.000 динари го одржува на исто ниво. По седмата просторија натпреварувачите ги чека креаторот и чувар на лавиринтот, Урош Петровиќ, кој го поставува последното, одлучувачко прашање „на кое мал број луѓе можат точно да одговорат за кратко време“. Погрешниот одговор „го држи натпреварувачот во лавиринтот засекогаш“, додека точниот одговор го ослободува од лавиринтот со освоената сума на пари. Најголем дел од прашањата на натпреварувачот во овој квиз ги поставуваат познати личности од јавниот живот, но и историски и митски личности кои во квизот ги играат костимирани глумци. Натпреварувачите немаат никаков вид на помош, единствено што имаат на располагање е сопственото знаење. По натпреварот, креаторот на квизот, Урош Петровиќ, долгогодишниот претседател на Менса, им поставува посебно прашање на гледачите и им дава време да размислат до следната епизода.
2 Епизоди
2.1 Сезони
Квизот успешно се емитувал три сезони и се здобил со популарност во одредени кругови.
* Првата сезона имала 10 епизоди ( 2015 - 2016 )
* Втора сезона - ( 2016 - 2017 ) * Трета сезона - ( 2017 )
2.2 Глумци
* Стефан Ковачевиќ ( 2015 - 2017 )
* Ивана Станчев ( 2015 - 2017 )
* Петар Кокиновиќ ( 2016 - 2017 )
* Сандра Видовиќ - Мистичност
* Дејан Пантелиќ - Ди-Џеј Деки
2.3 Гости на квизот
Во квизот гостуваа многу познати личности. Некои од нив се:
* Емир Бекриќ
* Оливер Млакар
* Миња Субота
* Алиса Мариќ
* Јован Мемедовиќ
* Рада Ѓуричин
* Саша Илиќ
* Богдан Обрадовиќ
* Иван Ивановиќ
* Живорад Николиќ
* Сандра Перовиќ
* Срѓан Јовановиќ
* Никола Којо
* Милорад Милинковиќ
* Ненад Гладиќ
* Драган Великиќ
* Марија Вељковиќ
* Воја Анитиќ
* Слободан Шаренац
* Игор Блажевиќ
* Зефирино Грази
* Дианго Фереза
* Влада Пановиќ
* Мишко Кораќ
* Рада Ѓуриќ
* Весна Манојловиќ
* Наташа Ковачевиќ
* Соња Калајиќ
* Владимир Јелиќ
* Исак Асиел
* Јован Радовановиќ
* Неле Карајлиќ
* Милорад Капор
* Никола Петричиќ Ричи
Урѓуп

Урѓуп (|Προκόπιο ''Прокóпио,'' или кападокиски грчки: ''Прокóпи'', |Burgut Kalesi) — град во покраината Невшехир во Средна Анадолија во Турција. Се наоѓа во историскиот регион Кападокија, во близина на пештерните цркви во Ѓореме. Според пописот од 2010 година, во општината живееле 34,372 жители од кои 18,631 во градот.
Милутин Гарашанин (политичар)

Милутин Гарашанин (Белград, 22 февруари 1843 - Париз, 5 март 1898 ) бил српски политичар, претседател на Владата, претседател на Народното собрание и министер.
1 Биографија
Роден е во Белград, од татко Илија, писател на „Начертание“ и претседател на српската влада во два наврати, и мајка Софија Даниќ, родена на 10/22 февруари 1843 година.
Се школувал во Белград, каде покрај основното образование завршил и гимназија. Поминал само една година во белградскиот Лицеј, на природонаучниот отсек. Во 1860 година заминал во Франција, каде студирал основна и посебна математика во Сен-Барб. По завршувањето на политехничките студии, тој станал артилериски поручник во 1865 година. Потоа дипломирал на артилериското училиште во Мец, Франција, а потоа (од 1868 година) живеел на имотот на неговиот татко во Гроцка и се занимавал со мелничарската индустрија. За прв пат влегол во државната служба во 1876 година како офицер. Во Српско-турската војна од 1876 годин учествувал во борбите на Ибарската војска во чин артилериски капетан, како командант на Чачанската бригада. Ден 11 август истата година бил ранет во Битката кај Огоријевац, поради што бил унапреден во мајор и добил Орден Таковски крст од 5-ти степен. До објавувањето на нова војна во 1877 година, се занимава со економија во Грочка, на имотот „Гавран“. Во втората војна со Турција 1877/78 година, тој бил помошник началник на Јаворската војска, во чин мајор. Воената кариера ја завршил како полковник.
Тој ја започнал својата политичка кариера дури во октомври 1880 година, кога се приклучил на Пироќанскиот кабинет. Од 1881 - 1883 година бил министер за внатрешни работи на Кнежевството Србија.
Во јануари 1881 година со група млади конзервативци ја основал Српската напредна партија и станал нејзин претседател.
Бил учесник во првиот телефонски разговор меѓу Белград и Ниш во 1886 година. Од другата страна на линијата, во Ниш, бил кралот Милан Обреновиќ. Поради лошата чујност и лошиот квалитет на телефонската линија, кралот неколку пати повторил: „Милутин, зборувај погласно! “. На крајот Гарашанин одговорил: „Ваше Височество, толку гласно зборувам што ако се качете на кулата на Соборниот храм, несомнено ќе треба да ме слушнете во Ниш и без телефон“. “
Автор е и на книжевни дела, од кои најзначајно е ''„Доколице“,'' напишано во 1892 година. Тој се сметал за одличен говорник.
Здружението за култура, уметност и меѓународна соработка „Адлигат“ има едно негово писмо, во кое Гарашанин пишува за промената на власта во Бугарија и за обидите на Русија да го прошири своето влијание на Балканот, кое е спротивставено на тогашната српска политика.
Црна Гора му доделила Орден кнез Данило I и Обилиќ медал .
Мартин Онгла

Мартин Онгла Има II (роден на 16 март 1998 година, во Јаунде) — камерунски фудбалер, на на заем од Ројал Антверпен и на камерунската репрезентација.
1 Клупска кариера
Роден во Јаунде, Онгла ја посетувал спортската академија Нкуфо на поранешниот фудбалер Блез Нкуфо, пред да се приклучи на шпанската Гранада во 2016 година. Веднаш по доаѓањето во клубот, тој бил приклучен на резервите во Сегунда Дивисион Б, каде го направил своето деби на 21 август 2016 година, започнувајќи во ремито 1–1 на домашен терен против Атлетико Манча Реал.
На 28 јануари 2017 година, Онгла го направил своето деби за првиот тим на Гранада во Примера Дивисион, играјќи цели 90 минути во поразот со 2-0 од Виљареал. Во пресрет на сезоната 2017–2018, Онгла дефинитивно бил промовиран во главниот тим, но сега во Сегунда Дивисион. На 16 јануари 2018 година, тој бил позајмен во Барселона Б на шест месеци, екипа од истата лига.
На 3 јули 2019 година, по шестмесечна позајмица во украинскиот клуб Карпати Лавов, Онгла му се приклучил на Ројал Антверпен во Белгиската Про лига. Во својата прва сезона во Белгија, Онгла одиграл 15 натпревари без постигнат гол, помагајќи му на клубот да го освои Купот на Белгија играјќи го целиот натпревар во финалето против Клуб Бриж, кое завршило со победа на Антверпен од 1-0.
На 9 јули 2021 година, Онгла се преселил во италијанската екипа член на Серија А, Верона, на заем - кој може да стане обврска за откуп доколку се исполнат некои услови.
2 Репрезентативна кариера
За сениорската репрезентација на Камерун дебитирал на 16 ноември 2020, во победата со 2-0 над во Мапуто во натпревар од квалификациите за Светското првенство 2022.
Бил повикан во репрезентацијата да игра на Африканскиот куп на нации 2021.
3 Титули
3.0.1 Ројал Антверпен
*Куп на Белгија : 1
: 2019-2020
Борислав Боро Алексиќ

Борислав Боро Алексиќ ( 28.04.1936- 18. јануари 2019) бил српски графичар, сликар и ликовен педагог.
1 Биографија
Борислав Алексиќ бил роден во Сараево на 28 април 1936 година каде што завршил основно училиште и Училиште за применета уметност (1955 година). Академија за применета уметност, студирал и завршил во Белград (1958 година). Почнал самостојно да изложува во 1960 година. Учествувал на речиси сите значајни изложби на графика во СРБиХ и Југославија. Неговиот графички опус е поопширен и позначаен од неговиот сликарски опус.
Освен со графика и сликарство, работел како ликовен педагог, т.е. бил професор на Школата за применети уметности во Сараево. Во 1972 година бил доцент на Академијата за ликовни уметности во Сараево од областа на цртежот и сликарството, на која предавал како вонреден професор до неговото заминување во 1982 година.
По избувнувањето на граѓанската војна и распадот на СФРЈ, тој целосно се повлекол од јавниот живот.
2 Награди
* 1972 година - Гран при на 3. Биенале на графика во Фиренца,
* 1973 година - Награда УЛУБиХ,
* 1975 година - 27 јули награди на БиХ
Бизнис Академија Смилевски

Бизнис Академија Смилевски (БАС) ― приватна високообразовна установа во Скопје. Располага и со кампус во Битола. Основан е во 2007 г. од проф. д-р Цветко Смилевски, експерт во областа на бизнис, шеф на ''ДЕТРА Центар'' за образование по стопанско управување од 1991 г.
Спроведува студии по следните специјалности (во траење од 3 години, 180 ECTS):
* Бизнис менаџмент,
* Маркетинг менаџмент.
БАС исто така нуди насоки за постдипломски - специјалистички студии (со времетраење од 1 година, 60 ECTS) во областа Стратегиски менаџмент.
1 Наводи
Loderus

Loderus е род на растителни оси кои се слични на оние од родот Dolerus, од кои се разликуваат по формата и по должината на очите.
1 Живеалиште
Родот е распространет во Европа, во Сибир и во Северна Америка.
Во Македонија се утврдени неколку вида од овој род.
2 Опис
Видовите од овој род лесно се препознаваат по изгледот на оса, иако немаат тенка „половина“ како кај вистинските оси. Должината на телото изнесува 6-10 мм. Антените се куси и не ја надминуваат должината на абдоменот. Крилата се стаклесто провидни, жилките и стигмата се црни.
Ларвите се хранат и се развиваат на растенијата од родот Equisetum.
Миленко Атанацковиќ

Миленко Атанацковиќ (01.05.1875 г. - 07.02.1955 г.), бил српски сликар и ликовен педагог.
1 Биографија
Миленко Атанацковиќ бил роден во Шид во 1875 година. Во 1878 година заедно со семејството кое биле трговци, се преселил во Бјељина. Основно и трговско училиште завршил во Бјељина, а во Сараево завршил средно техничко училиште. Во 1895 година го продолжил своето образование во подготвителната школа за сликарската академија во Виена, кај познатиот професор по сликарство Шауер. Потоа поминал речиси една година во сликарската работилница на сликарот Паја Јовановиќ, каде се стекнал со солидна основа и образование за студии на Академијата за сликарство во Виена, каде се запишуал во 1896 година и дипломирал во 1899 година. По завршувањето на академијата, посетувал тригодишна специјализација на истата академија, кај неговиот професор К. Грипенкерл. Таа академија за сликарство во Виена (|Allgemeine Maller Schule) во тоа време била позната во Европа и недостижен сон на многу млади уметници.
Не сметајќи ги годините на школување во Сараево, студирањето во Виена и петте години што ги поминал со службата како професор во гимназијата во Пљевља, цело време живеел во Бјељина. Таму во периодот од 1920 година до 1947 година и работел (до пензионирање), во Гимназијата „Филип Вишњиќ“ како како професор по сликарство и цртање. Во неговиот плоден живот оставил дела од исклучителна вредност, особено во областа на портретот.
Најголем дел од делата на Миленко Атанацковиќ се чуваат во Уметничката галерија на Босна и Херцеговина во Сараево, музејот Семберија и галеријата Миленко Атанацковиќ во Бјељина.
Се претпоставува дека негови дела денес се наоѓаат во разни галерии, музеи и приватни збирки на сопственици во Америка, Англија, Австрија, Бјељина, Шид, Плевља, Београд, Река Црнојевиќ, Сараево, Тузла и други места.
Миленко Атанацковиќ, сметал дека неговиот жанр е „пазарен“. Во неговиот опусот најчести дела се портрети, слики и цртежи, направени на хартија, платно, картон и дрво. Тој бил документарец на своето време и го снимил живот на неговата Бјељина и нејзините жители. Значајно е да се каже дека во периодот меѓу двете светски војни изработувал иконостаси, кои сè уште претставуваат значајни дела од фрескоживописот и иконописот во црквите во Бјељина, Загонима и Јања. Од 1950 година до 1955 година главно се занимавал со цртање орнаменти. Направил околу 1000 различни цртежи и скици, кои најмногу се користеле за уметнички занаети.
За прв пат изложувал како студент во Виена во Куќата Кинслер, а последната ретроспективна изложба на неговите дела била организирана во Бјељина во 2005 година на педесетгодишнината од неговата смрт.
Својот исклучително успешен живот го завршил во Бјељина, на 7 февруари 1955 година. Денес, уметничка галерија во Бјељина го носи неговото име.
Урош Спаиќ

Урош Спаиќ (13 февруари 1993) е српски професионален фудбалер кој игра како централен бек за турскиот суперлигашки клуб Касимпаша.
1 Клупска кариера
1.1 Црвена Ѕвезда
Спаиќ го имал своето професионално деби за Црвена Звезда на 27 октомври 2010 година во натпреварот од Купот на Србија против Борац Чачак. Подоцна, тој бил позајмен на тимот на Сопот, во српската трета лига, каде што ја играл сезоната 2011-12. Во својата последна сезона во Црвена ѕвезда, тој настапил на 16 натпревари и станал играч со извонредни квалитети.
1.2 Тулуз
На 29 мај 2013 година, Црвена Ѕвезда и ФК Тулуз се договориле за трансфер на Спаиќ во француската лига за 1,5 милиони евра. Спаиќ го направил своето деби во Тулуз против Валенсиен во првото коло од сезоната 2013–14.
1.3 Андерлехт
На 31 август 2016 година, Спаиќ му се приклучил на белгискиот клуб Андерлехт на позајмен договор за една сезона. Договорот станал постојан при крајот на сезоната 2016-17.
1.4 Краснодар
На 26 мај 2018 година, тој потпишал 5-годишен договор со рускиот прволигаш ФК Краснодар . Пред сезоната 2020-2021, во руската Премиер лига била воведена нова граница од 8 странски играчи во тимот. Спаиќ до тој момент не се појавил за Краснодар во 2020 година поради повреда, а не бил пријавен во лигата за сезоната. На 21 јануари 2022 година, неговиот договор со Краснодар бил раскинат со заедничка согласност.
1.5 Феенорд
На 15 септември 2020 година тој му се приклучи на Феенорд на позајмица до крајот на сезоната. Тој го направил своето деби за клубот на 4 октомври 2020 година со старт на гостувањето против Вилем II, натпревар кој бил добиен со 1–4.
1.6 Касимпаша
На 31 јануари 2022 година, Спајиќ му се придружил на турскиот клуб Касимпаша .
2 Репрезентативна кариера
Спајиќ првпат играл за репрезентацијата на Србија до 21 година во пријателскиот натпревар со Израел до 21 година на 6 февруари 2013 година. Тој ги одиграл сите три натпревари во групата за тимот на УЕФА првенството до 21 година во 2015 година .
Тој го направил своето деби за српската репрезентација на 4 септември 2015 година во квалификацискиот натпревар за ЕВРО 2016 против Ерменија, кој Србија го победи со 2–0. Во јуни 2018 година тој беше избран во тимот на Србија за Светското првенство 2018, но не успеа да одигра ниту еден натпревар.
3 Трофеи
; Андерлехт
* Белгиски Суперкуп : 2017 година
Даница Караѓорѓевиќ

Даница Караѓорѓевиќ (моминско ''Маринковиќ''; Белград, 17 август 1986 година ) е принцеза од српската лоза на Караѓорѓевиќ од 2017 година, кога се омажила за принцот Филип.
1 Биографија
Родена е во Белград на 17 август 1986 како Даница Маринковиќ, а од 1992 г. година живее во Париз. Принцезата Даница најголем дел од студиите ги завршила во Париз, каде што дипломирала графички дизајн на Академијата за применети уметности и славистика на Универзитетот Сорбона. Во Лондон магистрирала графички дизајн на Челзи колеџот за уметност и дизајн - Универзитетот за уметности во Лондон.
Позната под уметничкото име Дана МААР, покрај нејзината основна професија графички дизајн, принцезата Даница креативно се изразува и како уметник на колажи. Нејзиниот веќе препознатлив стил се манифестира преку колажи кои ги создава и активно ги изложува преку самостојни и групни изложби и саеми на уметност, со што станува дел од културното милје на Белград и Париз. Принцот Филип и принцезата Даница со родителите на младоженецот престолонаследникот Александар II и принцезата Марија на нивната свадба. Од многуте самостојни изложби во Белград, Нејзиното Кралско Височество имала самостојни изложби во галериите во Париз во 2007 и 2008 година. Нејзините колажи биле изложени и на Биеналето на современа уметност во Париз во 2008, 2010 и 2014 година. Принцезата е член на Здружението на ликовни уметници за применета уметност и дизајнери на Србија во одделот за дизајн од 2010 година.
Помеѓу бројните реализирани проекти во рамките на основната професија на Нејзиното Кралско Височество, графичкиот дизајн и визуелните комуникации, нејзиниот проект „Портрети на архитекти - ретроспективна изложба на архитектонскиот оддел УЛУПУДС 1953-2010“ ја освоила наградата БИНА (Меѓународна недела на архитектура на Белград, Ev2010 ). година, како и наградата на Мајскиот салон на Друштвото на ликовни и применети уметници на Србија (УЛУПУДС) 2011 година. години.
Принцезата Даница зборува српски, француски, англиски и шпански.
2 Титули и признанија
* 7 октомври 2017 година - денес: Нејзиното кралско височество принцезата Даница Караѓорѓевиќ од Србија
2.1 Хералдика
На црвениот лозанж е бел двоглав орел во лет со двете глави крунисани со хералдичката круна на Србија, клун, јазик и сребрени нозе, а на градите на орелот црвен штит со крст до рабовите меѓу кои се четири сребрено бели, а на дното штитови два сребрени лилјани. Штитот е крунисан со круната на кралот Петар I, со син крин во центарот. Грбот е идентичен со грбот на принцот Филип.
3 Семејството
Принцезата Даница се омажила за принцот Филип Караѓорѓевиќ на 7 октомври 2017 години.
3.1 Маж
Име, Слика, Дата на раѓање
принц Филип, 15 јануари 1982 година
3.2 Потомство
Име, Дата на раѓање
Принц Стефан, 25 февруари 2018 година
3.3 Родители
Име, Слика, Дата на раѓање, датум на смрт
Милан Циле Маринковиќ, 1946 година
Беба Маринковиќ, 1949 година
Манастир Вратна

Манастирот Вратна припаѓа на Тимочката епархија на Српската православна црква и се наоѓа во близина на истоименото село, недалеку од Неготин.
1 историја
Сместено е на бреговите на истоимената река, позната по своите природни камени мостови, кои се највисоки во Европа. Според народните преданија, ја изградил архиепископот Никодим (1317 - 1324) на почетокот на XIV век за кралот Милутин Немањиќ (1282 - 1321). Манастирот во текот на вековите повеќе пати бил уриван и обновен, а денес е активен женски манастир. Соборот се слави околу манастирот на Петровден. Неговата црква е посветена на Вознесение Господово (''Спасовден''), а до неа има два конака. Самата градба е едноставна еднокорабна црква со полукружна апсида и на влезот подигната камбанарија. Неговата должина е 16 метри, ширина 7,5, додека ѕидовите се дебели 2,5 метри.
Манастирот бил обновен или делумно обновен во 1415 година, а во втората половина на 18 век бил напуштен. Станко Фрајкор, кој подоцна станал неготински обор-кнез, го обновил манастирот, но Турците го запалиле во 1813 година, по распадот на Првото српско востание. Јон Тајкулица во 1837 година го обновил манастирот а во 1856 година, жителите на околните села (Јабуковац, Вратна и Уровица) изградиле конак западно од црквата. Последното реновирање било во 1937 година.
До 1839 година во манастирот живеел еден јеромонах, чија должност била да ги плаќа сметките на властите. Во 1864 година, манастирската нурија ја сочинувало само селото Вратна со 87 куќи. Во 1864 година, капиталот на манастирот изнесувал 20.974 гроша. Според табелата од 1889 година, манастирскиот имот се состоел од: 18,75 хектари обработливо земјиште и 280 хектари шума. Имотот бил помал во 1895 година - 274 хектари, од кои 260 биле под шума.Немало капитал, а вредноста на манастирскиот имот била 18.640 динари.
Во 1870 г. Манастирот се наоѓал во атарот на селото Вратна, Краинска околија, Брзопаланечка околија и Неготинска епархија. Имало двајца монаси.
Во 1898 година, манастирот припаѓал на „третиот ред“. Игумен тогаш бил Филарет Петровиќ. Во 1899 година, игуменот Филарет му предал 1.000 динари на Одборот на Српската книжевна задруга во форма на акции на Српското бродско друштво. Тоа го правел со намера од дивидендата на тие акции на секои пет години да објавува по едно историско-филозофско или поучно книжевно дело. Во тоа време во манастирот често доаѓале посетители - туристи и средношколци.
Пред Втората светска војна (1936-1937), јеромонахот Амвросиј бил единствениот монах во манастирот. Му помогал стариот црковник Јован, селанец Влав. Манастирот имал своја воденица во која го мелел Амвросиј, за да се храни со мамалјуг. Монахот со пушка морал да ја чува шумата од крадците на дрвосечачите, со помош на пет големи кучиња. На камен рид бил поставен мермерен крст за да го одбележи местото на манастирот. Во 1936 година, манастирската црква била ниска, каллива, со камени темели, инаку плитар, од плитар, покриен со кал. Мнозинството посетители биле само за славата на манастирот. Во 1941 г. есента партизаните го нападнале и целосно го ограбиле манастирот Вратна. Тие извадиле сè од него, дури и работи од олтарот.
Зора (пеперутка)

Зора (''Anthocharis cardamines'') е пеперутка од видот белци, кој пак опфаќа над 1100 врсти на пеперутки. Оваа пеперуга ја има во скоро цела Европа, вклучително и Македонија, како и умерени предели на Азија. Кај мажјаците се забележува јасна портокалова нијанса, што е карактеристичо за оваа пеперуга.
Мажјаците и женките живеат во различни предели. Мажјаците се наоѓаат покрај шуми, а женките во ливади. Изворот на искраха е разновиден.
Парењето најчесто е контролирано од женките. Женките може да употребат различни сигнали со нивниот абдомен кога се приближуваат на мажјак.
1 Опис
Горната страна на крилјата на мажјаците е бела во централниот дел, која преминува во портокалова и завршува со темнокафени врвови со црни рабови. Телото е црно, а антените црно-бели. Долната страна на крилјата ја има портокаловата нијанса, но остатокот од крилјата е мозаик од бели и маслинесто-зелени шари. Има и жолта нијанска покрај телото.
Женката е различна на горната страна на крилјата. Наместо портокалова нијанса, се забележува кремаста боја. Врвовите на крилјата се црни со бели дамки. Долната страна е слична како и кај мажјаците, но нема портокалова боја.
2 Исхрана
Женките се хранат си сите растенија кои се наоѓаат во околината каде живеат, меѓу кои со:
*''Lathyrus montanus''*''Viola canina''*''Viola riviniana''*''Geranium robertianum''*''Viola tricolor''*''Capsella bursa-pastoris''*''Lychnis flos-cuculi''
3 Подвидови
*'' A. c. cardamines'' (Linnaeus, 1758)*''A. c. meridionalis'' (Verity, 1908)*''Anthocharis cardamines phoenissa'' (Kalchberg 1805)*''A. c. alexandra'' (Hemming, 1933)*''A. c. isshikii''
4 Поврзано
* Список на пеперутки во Македонија
Битка кај Ан

Битката кај Ан (кинески: 鞍之战; пинјин: Ān zhī Zhàn) ― битка водена за време на Пролетниот и есенскиот период во 589 п.н.е. на ридот Хуа во областа на денешниот град Чинан, Шандонг помеѓу државите Ќи и Чин. Завршила со победа на државата Чин и на крајот резултирало со сојуз меѓу двете држави.
Два од трите преживеани коментари на пролетните и есенските анали, Цуо Чуан и Гулијанг Чуан го опишуваат настанот што довел до битката како навреда што ја претрпел чинскиот емисар во ќискиот двор, но двата извори се разликуваат по природата на навредата. Според Цуо Чуан, војводата од Ќи им дозволил на жените да ја следат посетата на емисарот од преградена страна, жени кои потоа го навредиле емисарот со нивната смеа. Гулијанг Чуан тврди дека војводата од Ќи ги навредил емисарите на четири држави во посета со тоа што на секоја од нив и доделил служител кој ги споделувал нивните соодветни физички дефекти.
Ветренско Езеро

Ветренско Езеро или Звоначко Езеро е една од водените површини во сливот на реката Нишава, урински тип, настанато по падот на ридот Сурланица и создавањето на природна брана во долината на Ветренска Река. Административното езеро се наоѓа во општина Бабушница.
1 Позиција и простор
Ветренско Езеро се наоѓа во долината на Ветренска Река, десна притока на Звоначка Река, во близина на селото Звонац, помеѓу:
* Асеновото Кале (1033 м. n. в) на сесевероисток,
* Остра глава (932 m. n. в) на северозапад и
* Милошевиот рид (978 м. n. в) на југ.
2 Географски одлики
Езерото е од урниски тип. Се формирало во 1972 г. година кога ридот Сурланица се срушил во долината на Ветренска река и формирал природна брана.
Езерото е вретеновидно, долго околу 180 m и широко околу 50 m. Во мај 2010 година, од езерото истекувале околу 15 литри вода во секунда.
Dolerus

''Dolerus'' е род на растителни оси кои припаѓаат на фамилијата Tenthredinidae.
Видовите од овој род се наоѓаат во Европа и Северна Америка. Ги има и во Македонија, каде досега се утврдени повеќе од 20 вида.
1 Опис
Видовите од овој род лесно се распознаваат по жилкувањето на предните крила. Телото е валчесто и издолжено, црно и често со црвеникав абдомен. Меѓу видовите постои голема сличност, и доста тешко се распознаваат, особено машките форми.
Ларвите се развиваат на растенија од родовите Equisetum, Juncus, Carex, и на повеќе видови од фамилијата Gramineae.
Видови:
*''Dolerus aeneus''*''Dolerus anticus''*''Dolerus bimaculatus''*''Dolerus bajulus''*''Dolerus cothurnatus''*''Dolerus picipes''*''Dolerus pratensis''*''Dolerus madidus''*''Dolerus aericeps''*''Dolerus germanicus''*''Dolerus nitens''*''Dolerus triplicatus''*''Dolerus uliginosus''*''Dolerus vestigialis''*''Dolerus varispinus''
Милош Вељковиќ

Милош Вељковиќ (26 септември 1995) е српски професионален фудбалер кој игра како централен бек за Вердер Бремен и за репрезентацијата на Србија .
1 Клупска кариера
Роден во Базел во Швајцарија од родители Срби, Вељковиќ ја започнал својата професионална фудбалска кариера во швајцарскиот ФК Базел.
1.1 Тотенхем Хотспур
Милош Вељковиќ му се приклучил на Тотенхем Хотспур во 2011 година од ФК Базел. Тој го направил своето деби во Премиер лигата на 8 април 2014 година против Сандерленд во победата од 5-1 на домашен терен, заменувајќи го Паулињо по 88 минути. Тој добил повеќе минути игра на 11 мај против Астон Вила кога влегол во игра наместо Сандро во 62. минута.
Вељковиќ отишол на позајмица во Мидлсброу во Чемпионшип на 16 октомври 2014 година на три месеци. Поради формата на дуото од средниот ред Грант Лидбитер и Адам Клејтон во средниот ред, тој бил ограничен на неколку замени настапи и неговата позајмица не била продолжена во јануари.
На 20 јануари 2015 година, Вељковиќ му се приклучил на Чарлтон Атлетик на позајмица до крајот на сезоната. Сепак, тој заработил повреда на рамото во неговиот трет натпревар за Чарлтон што го исклучи од конкуренција.
1.2 Вердер Бремен
Вељковиќ му се приклучил на Вердер Бремен на 1 февруари 2016 година, потпишувајќи три и пол годишен договор, за пријавена сума од 300.000 евра. На 24 септември 2016 година, тој го направил својот прв настап за првиот тим во сезоната 2016–17 во победата со 2–1 против ВфЛ Волфсбург на 5. натпревар, првата победа на клубот во сезоната; тој ги одигра цели 90 минути како централен бек откако Ламине Сане отпаднал поради проблеми со коленото на загревањето за натпреварот.
Во јуни 2018 година, тој се договорил за продолжување на договорот со клубот.
2 Репрезентативна кариера
Вељковиќ е роден во Швајцарија од родители Срби, тој првично ја застапувал Швајцарија до 16 години пред да се заложи за верност кон Србија. Тој играл за репрезентацијата на Србија до 19 години, која го освоиле Европското првенство за играчи до 19 години на УЕФА во 2013 година. Во летото 2015 година, тој исто така го освоил Светскиот куп на ФИФА до 20 години за Србија како дел од Златната генерација која доаѓала за репрезентацијата на Србија. Вељковиќ на секој натпревар играл како централен бек.
Тој го имал своето деби за репрезентацијата на Србија на 11 ноември 2017 година на пријателски натпревар против Кина .
Во јуни 2018 година, тој бил вклучен во последниот тим од 23 играчи за Светското првенство во фудбал 2018 година, каде што се појавил на натпреварот против Бразил.
3 Стил на игра
Вељковиќ играл и како централен бек и како дефанзивен играч за врска. Тој открил дека претпочита да игра како дефанзивен играч за врска во клупскиот фудбал, а претпочитал да игра како централен бек за време на репрезентативниот фудбал.
4 Трофеи
Србија
* Првенство на УЕФА до 19 години : 2013 година
* Светско првенство на ФИФА У-20 : 2015 година
Поединечно
* УЕФА Европско првенство до 19 години Тим на турнирот: 2013 година
Прешевско архијерејско намесништво

Прешевско архијерејско намесништво е една од четирите организациски единици на СПЦ во Врањската епархија, со седиште во Бујановац. Ги опслужува верниците од општините Прешево, Бујановац и Трговиште. Се состои од - сакрални објекти изградени во периодот од 19 до 21 г. век. Во последните дваесет години црквите на намесништвото се доведени во функционална состојба неопходна за богослужба на верниот народ.
1 Важност
Монументалното наследство од просторот на оваа епархија зазема значајно место во културната ризница на Србија и на Балканот. На територијата под нејзина јурисдикција има вкупно три општини со 50 храмови.
2 Список на цркви
Список на цркви на Прешевското архијерејско намесништво во општина Прешево
# Црквата Свети великомаченик Димитриј во Прешево
# Црквата Свети Ѓорѓи во Ораовица
# Црквата Свети Јован Крстител во Трнава
# Црквата Свети великомаченик Георгиј во Чукарка
# Црквата Свети Архангел Гаврил во Рељан
# Црквата Света Преподобна Параскева во Раинца
Список на цркви, испосници и црковни дворови на Прешевското архијерејско намесништво во општина Бујановац
# Црквата на Светите апостоли Петар и Павле во Бујановац
# Црква на сите српски светци во Божињевци
# Црквата на Светиот цар Константин и царицата Елена во Велики Трновец
# Црквата Света преподобна маченичка Параскева во Раковец
# Црквата Свети Јован Богослов во српската куќа
# Црквата Света Преподобна Параскева во Лучани
# Црквата Свети пророк Илија во Левосоје
# Црквата Свети Прокапиј во Љиљанац
# Црквата Преображение во Жужељица
# Црквата Света Троица во Жбевац
# Црквата Свети Симеон Столпник во Богдановац
# Црквата на Светиот апостол евангелист Марко во Биљача
# Црквата Св. Ѓорѓија во Кршевица
# Црквата Свети Отец Николај во Клиновац
# Црквата на Светиот цар Константин и царицата Елена во Куштица
# Црквата Света Преподобна Параскева во Кленике
# Црквата Свети Никола во Брњар
# Црквата на Светиот пророк Илија во Сејац
# Црквата Свети Архангел Гаврил во Лопардинец
# Црквата на Светите апостоли Петар и Павле во Јабланица
# Црквата Вознесение Господово во Карадник
# Црквата Света Троица во Старк
# Ермитаж на Свети Прохор Пчињски во Прохор Пчињски
# Црква во Свињиште
# Црквата Свети Ѓорѓија во Спанчевац
# Црква во Бараљевац
# Црква во Воганац
# Црква во Узов
# Црква во Претина
# Црква во Себрат
Список на цркви, параклиси и црковни дворови на Прешевското архијерејско намесништво во општина Трговиште
# Црквата Свети Отец Николај во Трговиште
# Црквата Света Троица во Марганец
# Црквата Отсекување на главата на Свети Јован Крстител во Ново Село
# Црквата Свети Никола во Шапранц
# Црквата Свети Јован Богослов во Шајница
# Црквата Успение на Пресвета Богородица во Просечник
# Црквата Свети Архангел Гаврил во Доња Трница
# Црквата Преображение Господово во Козји До.
# Црквата Света Преподобна Параскева во Лешница
# Света Троица во Златовац
# Црквата на Светите апостоли Петар и Павле во Доњи Стајевац
# Црквата на пророкот Илија во Радовница
# Параклис Света Преподобна Параскева во Сурлица
# црква Горновац
Мала Ремета (манастир)

Манастирот Мала Ремета или Реметица припаѓа на Сремската епархија на Српската православна црква, која се наоѓа на Фрушка Гора, веднаш до истоименото село. Претставува недвижно културно добро како споменик на културата од исклучително значење.
1 Положба и минато
Се наоѓа во јужниот централен дел на Фрушка Гора, веднаш до манастирското село Мала Ремета. Името на манастирот значи Мала пустина.
Манастирската црква е посветена на Покровот на Богородица. Традицијата го поврзува основањето на манастирот со српскиот крал Драгутин. Во протоколот на манастирот Беочин, во 1844 година е наведено дека манастирот Мала Ремета е стар „601 година“, што би можело да значи - 1243 години. Кратка историја на манастирот Мала Ремета е напишана на 23 ноември 1738 година од игуменот на Хоп, Иринеј Радиќ, во манастирот Беочин. Веродостојни податоци даваат само турски документи, во кои манастирот за прв пат е евидентиран во 1546 година, но многу брзо потоа бил запален. Кон крајот на 17 век, манастирот бил обновен од монаси бегалци од манастирот Рача на Дрина. Манастирскиот печат потекнува од тоа време и оттогаш до 1920 година, манастирот бил воден како метох на манастирот Беоцин. На местото на старата црква, во 1739 година била изградена нова, трета зграда.
Манастирската црква била изградена (според договорот од 1738 година) на „почвата на Беочин“ од мајсторите Тодор и Никола, а ктитор бил Станко Милинковиќ од Шумља. Од истата година потекнува и заштитната повелба издадена од генерал Валис на манастирот Беочин, во која се споменува и заштитува Мала Ремета. Јован Јовановиќ, Оберлеутанот на Петроварадинскиот полк, ја поправил манастирската црква одвнатре, а под камените ќелии од северната страна изградил визба во 1754 година. По волја на покојникот, вдовицата на поручникот Ружица изградила уште три монашки ќелии со мала кујна во средината. На чело на манастирот од 1749 година е игуменот Атанасија. Престолните икони за оваа црква ги изработил иконописецот Јанко Халкозовиќ во 1759 година.
Во 1845 г. јеромонах и надгледник на манастирот бил Венимијан Бороцки.
Во Втората светска војна уништени се пансионот и манастирската библиотека.
Денеска манастирот се состои од црква, еднокрилен конак, нова дрвена камбанарија и параклис.
Во манастирот биле напишани и чувани два вредни ракописи од 17 век.
2 Старешини на манастирот
* Рафаила Марковиќ, игуманија на манастирот (1969-2020).
* Февронија Јовановиќ, игумен на манастирот (2021 — денес).
3 Галерија
Гарашко Езеро

Гарашкото Езеро се наоѓа во срцето на Шумадија, на работ на Букуља, на десетина километри од Аранѓеловац на патот Аранѓеловац - Белановица - Љиг на надморска височина од околу 400 m, и е формирано во 1976 година. со преградување на реката Букуља и неколку нејзини притоки за потребите на водоснабдувањето на Аранѓеловац и неговата околина. Областа варира од нивото на водата, но обично е околу 65 ha. Се состои од три ограноци, Милиќевиќи, Лекиќи и Врба, кои ги добиле имињата по поплавените села на селата Гараши и Јеловиќ. Се одликува со стрмни брегови од едната и достапни од друга страна. Дното е тврдо (иловина) со нежни кањони покрај некогашните реки. Најголемата длабочина е над 20 m. Светот на рибите е разновиден, така што белите риби вклучуваат јавор, црвена перка, бодорка, крупатица, бабушка, а племенскиот крап, костур, сом, тревен крап и штука го држат неофицијалниот државен рекорд со најголем примерок од 19,6 кг. Недалеку од езерото има базен со угостителски објект и спортски терени за одбојка на плажа и фудбал пет на страна.
1 Галерија
2 Поврзано
* Список на езера во Србија
Милан Родиќ

Милан Родиќ (2 април 1991) е српски професионален фудбалер кој игра како лев бек за Црвена Звезда и за фудбалската репрезентација на Србија.
1 Клупска кариера
1.1 ОФК Белград
Родиќ го одиграл својот прв професионален натпревар за ОФК Београд на 26 април 2009 година, против Партизан на 18-годишна возраст. Речиси две години подоцна, на 25 април 2012 година, тој бил именуван во идеалниот тим на Спортал од 26. коло во српската Суперлига 2011–12 .
1.2 Зенит Санкт Петербург
На 31 јануари 2013 година, Родиќ потпишал договор со Зенит Санкт Петербург. На 21 февруари 2013 година, тренерот Лучано Спалети го распореди Родиќ во 85. минута како замена за Сергеј Семак против Ливерпул во Лигата на Европа 2012-13 на УЕФА . Сепак, Родиќ на крајот одиграл само пет натпревари за Зенит пред да биде позајмен на ФК Волга Нижни Новгород и резервниот тим на Зенит, по што преминал во Крилија Советов.
1.3 Крилија Советов
Во август 2015 година, Родиќ потпишал со Крилија Советов. Во текот на две сезони, Родиќ се вратил во натпреварувачка форма. По две години поминати во Крилија Советов, Родиќ им се заблагодарил на фановите и прокоментирал дека е среќен што игра за Крилија, но дека му недостасува семејството во Србија.
1.4 Црвена Звезда
На 21 јули 2017 година, Родиќ потпишал тригодишен договор со српската Црвена Звезда од Белград . Црвена Ѕвезда платила околу 250.000 евра на Крилија Советов за трансферот на Родиќ. Тој играл во сезоната на Црвена ѕвезда 2017-18 во УЕФА Лига Европа под тренерот Владан Милојевиќ . На 19 октомври 2017 година, Родиќ добил црвен картон на домашен натпревар од групата Х против Арсенал, кој Црвена ѕвезда го загубила со 0–1. На 12 март 2019 година, тој го продолжил договорот со Црвена ѕвезда до летото 2022 година
2 Репрезентативна кариера
На 6 јуни 2011 година, Родиќ го направил своето деби со репрезентацијата на Србија до 21 година против репрезентацијата на Шведска до 21 година. Пет години подоцна, Родиќ го добил својот прв повик во сениорскиот тим на Србија за пријателски натпревар против Русија на 5 јуни 2016 година.
Во мај 2018 година тој бил именуван во прелиминарниот тим на Србија за Светското првенство во фудбал во Русија 2018 година. На 4 јуни, тој го направил своето репрезентативно деби на пријателски натпревар против Чиле, влегувајќи како замена за Александар Коларов во 80. минута. Тој исто така бил избран во тимот на Србија за Светското првенство 2018, но не успеал да се појави таму.
3 Трофеи
; Зенит Санкт Петербург
* Руска фудбалска Премиер лига : 2014–15
; Црвена Звезда
* Српска Суперлига (4): 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21
* Куп на Србија : 2020–21
4 Надворешни извори
* на Utakmica.rs
Крупачко Езеро

Крупачко Езеро е ниско блато во југоисточна Србија, богато со разновидна флора и фауна.
1 Локација
Езерото се наоѓа во југоисточна Србија, на надморска височина од околу 400 метри, меѓу селата Крупац и Велико Село кај Пирот. Тоа е околу десет километри возводно од центарот на градот Пирот долж Нишава.
2 Димензии
Езерото е со должина од околу 1 км, ширина од 50 до 60 метри во текот на годината и максимална длабочина од 4 метри.
3 Настанок
Езерото настанало како последица на постоењето на неколку подводни извори и еден извор во непосредна близина. Езерото во минатото течело (имало истекување на вода), додека денес поради застоена вода е богато со тиња .
4 Активности
Езерото е богато со различни видови риби, па затоа е многу погодно за риболов, кој е претежно популарен на локално ниво. Поради големата вегетација, Крупачкото Езеро воопшто не дава можности за развој на водени спортови или капење во езерото.
Во Крупачко Езеро живеат неколку интересни видови риби, но можеби најважна е лињак, кога пред неколку години беше воведена постојана сезона на лов, бидејќи тука е многу загрозен вид. Во Крупачко езеро се уште има солидна популација на оваа риба. Штуките кои го сочинува овој тресет имаат уникатна шема, па затоа се навистина интересен улов. Покрај споменатите видови риби, најголема популација има црвеноперката и пиорот, риба чии живеалишта се главно планински реки и потоци, па затоа овде има изолирана популација.
5 Поврзано
* Список на езера во Србија
Заовинско Езеро

Заовинско Езеро се наоѓа на планината Тара кај местото Заовине и е вештачко по потекло. Создадено е во периодот од 1975 година до 1983 година, кога текот на Бел Рзав бил преграден од брани во близина на врвот ''Кик'' (958 мнв). На највисокиот водостој, површината на езерото е на надморска височина од 881,5 m. Најголемата длабочина е околу 110 m.
Езерото е дополнето со два потоци Коњска река и Бел Рзав.
1 Одлики
Езерото е акумулација на реверзибилната хидроцентрала „Бајина Башта“ во Перуќац, со која е поврзано со вертикален цевковод. Во случај на низок водостој на реката Дрина, езерото се испразнува и се стартуваат турбините на хидроцентралата, додека во случај на вишок вода и поплави, водата се испумпува вертикално во Заовинско Езеро. Поради тоа нивото на езерото многу осцилира. Има и четири помали езера од кои преку систем на поврзани садови може да се излее вода во големо езеро. Едно од тие езера е и езерото Спајиќ кое се наоѓа од другата страна на браната.
Водата е многу чиста и со мала преработка во пречистителни станици се користи за пиење.
Езерото се користи и за одгледување пастрмка.
Во лето има капачи на неуредените плажи.
Во близина на пополнетата брана се наоѓа местото каде Јосиф Панчиќ ја открил Панчиќевата оморика, како и средновековната тврдина Град.
2 Флора на Заовина
Околу 50% од флората на целата планина Тара е забележана во Заовине, односно околу 15% од флората на Србија. На ова подрачје досега се идентификувани околу 600 растителни видови.
* Од вкупниот број на евидентирани видови, 55 растителни видови се на прелиминарната црвена листа на флора на Србија.
* меѓу 330 меѓународно важни растенија кои живеат во Србија, 25 видови можат да се најдат во областа Заовина;
* во областа Заовина има 15 растителни видови кои се заштитени како природни реткости како што е рунолист, а има и субендемити на Николиќева кандилка, Панчиќева полска млечика и претставниците на семејството Orchidaceae, кои се предложени да се вклучат во списокот на Уредбата за заштита на природните реткости.
3 Галерија
4 Поврзано
* Список на езера во Србија
Цао (префектура)

Префектурата Цао или Цаочоу (zh) ― чоу (префектура) во императорска Кина со средиште на современиот Хезе или округ Цао во Шандонг, НР Кина. Постоел (со прекини) од 6 век до 1913 година.
1 Географија
Под династијата Суј, префектурата Цао го вклучувала округот Јуанќу. Административниот регион Цаочоу во династијата Танг е во пограничниот регион на современиот југозападен Шандонг и источен Хенан. Веројатно вклучува делови од современите:
* Под управа на Хезе, Шандонг:
** Хезе
** Округ Цао
** Округ Дингтао
** Округ Ченгву
** Округ Донгминг
* Под управа на Шангќју, Хенан:
** Округ Минкуан
2 Наводи
*
Македонска граматика (1946)

„Македонска граматика“ – граматика на македонскиот јазик од Круме Кепески одобрено од Министерството за народна просвета со решение бр. 343 од 24 јануари 1946 година
1 Содржина
Правописот содржи дванаесет глави: * Увод
* Фонетика
* Етимологија
* Морфологија
* Именки
* Придавки
* Броеви
* Заменки
* Глаголи
* Неменливи зборови
* Синтакса
* Интерпункција
2 Поврзано
* Круме Кепески
* Македонски јазик
* Македонска граматика
Облачинско Езеро

Облачинското Езеро е природно езеро во југоисточна Србија, на дваесетина километри западно од Ниш, во близина на Мали Јастребац. Езерото има приближно кружен облик и пречник од околу 1, во близина на селото Облачина (Општина Мерошина). Видливо е дури и од височина од околу 10.000 м.
1 Историја
Во 1960-ти години, покрај езерото е изграден јавен базен со широчина од речиси 100 метри, игралиште за кошарка и фудбалско игралиште, како и мотел со бунгалови на брегот на езерото. На брегот на езерото во тоа време била изградена викенд населба. Во тоа време тоа беше најпосетуваното дневно летувалиште на Ниш и сите од околината (а Прокупље е на дваесетина километри). Поради невнимание на надлежните, објектите беа запуштени во средината на 1980-тите.
Сепак, на почетокот на 21 век, околината на езерото беше преуредена така што брегот на езерото беше исчистен и направен висок земјен брег.
2 Туризам
Напролет на езерото се одржуваат извиднички акции од меѓународни размери, за да се исчисти езерото, и водата и брегот, за да биде сепак омилено излетничко место за жителите на Ниш и Прокупље.
Секоја година на езерото се одржуваа натпревари на млади спортски риболовци, што последниве години повеќе не е практика, пред сè поради лошото управување со езерото. Езерото порано редовно го порибуваше риболовното друштво од Ниш, додека од 2010 година до денес повеќе не го прави тоа, иако моментално стопанисува со ова езеро.
Од летото 2014 година Облачинското Езеро станало омилена дестинација за фудбалски кампови наменети за деца до 14 години, кои во тренажниот процес имаат на располагање големо фудбалско игралиште, терен на вештачка трева и базени. Следниве видови на забава се достапни за гостите во кампот целосно бесплатно: тенис (згура), пинг-понг, фудбал на маса, билијард и конзоли за игра. Поради горенаведеното, сите сместувачки капацитети на Облачинското езеро се распродадени една година однапред и се подготвуваат планови за проширување на сместувачките капацитети кои во моментов се скромни 60 места.
Езерото и неговата околина даваат одлични можности за рекреација, забава и туризам. Порано во околината имаше голем број овошни насади (насади) со познатата Облачинска вишна, а сега ги има многу помалку, пред сè поради тешките услови за стопанисување.
3 Галерија
4 Поврзано
* Список на езера во Србија