procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мал шарен клукајдрвец

Малиот шарен клукајдрвец (''Dendrocopos minor'') е член на семејството клукајдрвци (''Picidae'').
Малиот клукајдрвец е населен во палеарктичкиот регион, но само некои подвидови се познати.
Го има во Македонија.
1 Опис
Заради неговата мала големина и неговата навика да поминува голем дел од времето во крошните на високите дрва во шумите и парковите, овој мал клукајдрвец е често незабележан, но ако е забележан на трупец може да биде идентификуван преку неговите широки шари на крилјата и линии низ долниот дел на грбот.
Maшките клукајдрвци имаат светлоцрвена круна, кафеаво чело, црна лента над очите, и друга од почетокот на клунот до вратот. Тилот и горниот дел од грбот му се црни, но долниот дел на грбот е измешан со црно и бело. На крилјата има пошироки и повидливи линии, а на пердувите од надворешната страна на опашката се измешани.
Долите делови се бели со ленти на слабиите. Клуновите и нозете се темносиви.
Кај женските клукајдрвци круната е бела, но младите птици и од двата пола имаат повеќе или помалку црвеникаво на главата. Нема поголеми сезонски промени.
2 Живеалиште и поведение
Нивните навики се многу слични со тие на големиот шарен клукајдрвец, и имаат ист мал и набит изглед, речиси триаголен, кога скокаат од дрво на дрво. Неговиот глас е како повторено "киик",
гласно за една мала птица, и неговото вибрирачко брборење е поистакнато отколку тоа на останатите поголеми видови. Оваа замена за песна може да биде слушната цело време, но најчесто кога додворувањето почнува во почетокот на годината.
Неговата исхрана составена од инсекти е слична на таа на големиот шарен клукајдрвец. Кога лови ларви во дрвата тие се ронат во скапаното дрво, и ѓубрето на подножјето на дрвото е често првата индикација дека инсектите ги напаѓаат погорните гранки. Од есен до пролет малиот шарен клукајдрвец најчесто лови инсекти, ларви кои живеат во дрва, а се храни и со тенки мртви гранки во живи дрва. Низ сезоната за парење, инсектите кои живет на површината од зеленилото и кората на дрвата сочинуваат зголемен износ на исхрана. Новороденчињата во главно се хранат со инсекти од површината, како и мушички и ларви. Ноќе спијат во стари дупки.
Гнездо од изронети ларви е често показател дека таму има дупка со новороденчиња, бидејќи возрасните не ги носат со себе кога клукаат. Дупката е највообичаено на значителна висина од земјата и може да биде на висина од 9 или 10 метри. Тоа е помала дупка за разлика од таа на големиот шарен клукајдрвец, со пречник од 2 до 5 см.
Оската варира, дупката на гнездото е често 30 см под влезот. 5-8 убаво полирани бели јајца се снесуваат врз пилевина и ронки во доцната половина на мај, и дозволено е само едно легло. И двата родители лежат врз јајцата. Повремено стара или природна пилевина се употребува или додава.
Малиот шарен клукајдрвец е најчесто постојан жител, но понекогаш може да биде и само посетител.
Чести се годишни варијации на популацијата. Зимските температури можат да покажат директен ефект врз преживувањето на малиот шарен клукајдрвец, додека временските услови за време на пролет имаат индиректен ефект на парењето заради изобилството од храна.
Белокрстен шарен клукајдрвец

Белокрстниот шарен клукајдрвец (''Dendrocopos leucotos'') е Евроазиски клукајдрвец кој припаѓа на родот ''Dendrocopos''.
Toj е најголем од досега забележаните клукајдрвци во западниот палеарктик. Го има и во Македонија.
1 Опис
Белокрстниот шарен клукајдрвец е долг 24-26 см, со распон на крилјата 38-40 см и има перја слични како големиот шарен клукајдрвец, но со бели линии низ целите крилја наместо точки и бел долен грб. Мажјаците имаат црвена круна, а женките црна.
2 Распространетост
Подвидот ''D. l. leucotos'' го среќаваме во централна и северна Европа, а подвиодот ''D. l. lilfordi'' на Балканот и во Турција. Уште десет подвида се распространети до Кореја и Јапонија. Таа е ретка птица, која бара голема шума, со многу мртви дрвја. Нивниот број значително се намали во нордиските земји, а во Шведска се смета за загрозен вид и е ставен во националната прогарама за заштита.
3 Поведение
Во сезоната на парење овој клукајдрвец, како и другите од неговиот род, прави гнездо во дупките на дрвото, која е широка околу 7 см и 30 см длабока. Снесува 3-5 бели јајца и ги инкубира 10-11 дена. Се храни претежно со дрвните штетници - инсекти, и нивните ларви, со разни други инсекти, како и со ореви, семиња и други плодови. Чукањето во дрво од страна на мажјаците е многу силно, а огласувањето вклучува мек звук „киук“ и малку подолг „куееек“.
4 Подвидови
Има 12, до сега познати, подвида:*''D. l. leucotos''*''D. l. lilfordi''*''D. l. tangi''*''D. l. subcirris''*''D. l. stejnegeri''*''D. l. namiyei''*''D. l. takahashii''*''D. l. owstoni''*''D. l. fohkiensis''*''D. l. insularis''*''D. l. quelpartensis''*''D. l. uralensis''
Планински сокол

Планинскиот сокол (''Falco biarmicus'') е голема птица на преријата, која се гнезди во Африка, југоисточна Европа и малку во Азија. Во опасност е од изумирање, но бројот им се зголемува по сезоната на парење.
Го има во Македонија.
1 Опис
Планинскиот сокол е голем сокол долг од 43 до 50 сантиметри, со распон на крилја од 95 до 105 сантиметри. Европскиот ланер сокол ''Falco biarmicus feldeggi'' има мали сиви или кафено-сиви горни делови, најголем број африкрански подвидови се побледи сино-сиви одозгора. Градите се набраздени кај северните птици кои личат на степски сокол, но планинските соколите имаат црвена дамка на задниот дел од главата. Половите се слични, но покафените младенчиња се послични со Степските соколи. Како и да е, степските се посветли на врвот од главата и имаат помалку јасни линии. Се огласува со „враааауууу“.
2 Живеалиште и гнездење
Планинскиот сокол е птица на отворените предели или саваната. Вообичаено лови по потрага на хоризонтални патеки,а не како перегрин соколот кој лови од височина, и главно го напаѓа пленот во лет. Тој положува 3-4 јајца во гнездото кое го поставува на раб од карпа, или понекогаш во старо гнездо на дрво.
3 Таксономија и систематика
Ова е најверојатно најстариот жив вид на сокол. Поддршка за оваа претпоставка доаѓа главно од биогеографијата која се согласува со збунувачката шема на ДНК. Сепак, таму има неконтролирана хибридизација и незавршено лозово сортирање.
Во секој случај, зачетокот на целиот жив разновиден вид изгледа започнува во доцниот плеистоцен, пред околу 130.000-115.000 години.
4 Галерија
5 Наводи
* Helbig, A.J.; Seibold, I.; Bednarek, W.; Brüning, H.; Gaucher, P.; Ristow, D.; Scharlau, W.; Schmidl, D. & Wink, Michael (1994): . ''In:'' Meyburg, B.-U. & Chancellor, R.D. (eds.): ''Raptor conservation today'': 593–599.
* Merret, Christopher (1666): ''Pinax rerum naturalium Britannicarum continens vegetabilia, animalia et fossilia, in hac insulā repperta inchoatus'' Pulleyn and F. & T. Warren, London.
** Sharpe, Richard Bowdler (1874): ''Catalogue of the birds in the British Museum 1''. British Museum (Natural History), London.
* Strickland, Hugh Edwin (1855): ''Ornithological Synonyms''. J. Van Voorst, London.
* Wink, Michael; Seibold, I.; Lotfikhah, F. & Bednarek, W. (1998): . ''In:'' Chancellor, R.D., Meyburg, B.-U. & Ferrero, J.J. (eds.): ''Holarctic Birds of Prey'': 29–48. Adenex & WWGBP.
* Wink, Michael; Sauer-Gürth, Hedi; Ellis, David & Kenward, Robert (2004): . ''In:'' Chancellor, R.D. & Meyburg, B.-U. (eds.): ''Raptors Worldwide'': 499–504. WWGBP, Berlin.
Полузатворена предна заоблена самогласка

Полузатворената предна заоблена самогласка е вид на самогласка во некои јазици.
Меѓународната фонетска азбука (МФА) нема посебен симбол што „точно“ одговара на полузатворената заоблена самогласка помеѓу полузатворената и полуотворената (бидејќи ниеден јазик не ги разликува сите три), но договорно го користи симболот ⟨⟩. Кога се бара прецизност, се ставаат подредни знаци: ⟨⟩ или ⟨⟩.
1 Предавање на македонски
На македонски, гласот се предава со буквата „е“ (на пр. герм. ''de'' = Шенбург; нор. ''no'' = Естфол, унг. ''hu'' = Ѓерѓ). Исклучок е турскиот, кајшто гласот се предава со „о“.
2 Особености
2.1 Јазици
Јазик, Збор, МФА, Значење, Белешки
англиски, Кардиф, en, 'птица', Централизирана.
Нов Зеланд, Централизирана; може да биде полуотворена.
германски, стандарден, de, 'убав', Централизирана.
каталонски, северен, ca, 'листови', Се среќава во заемки од окситанскиот и францускиот.
кинески, шангајски, 安 ''eu'', 'безбеден'
норвешки, стандарденјугоисточен, no, 'сладок', Централизирана.
турски, tr, 'око', Централизирана; може да се претстави и како .
унгарски, hu, 'убива', Централизирана.
фински, fi, 'полевица'
шведски, стандарден централен, sv, 'истрошен', Централизирана. Обично се претставува како .
3 Библиографија
********
Келеда (општинска заедница)

Келеда (|Kölleda) — општинска заедница во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во градот Келеда, иако самиот град од 1 јануари 2021 година не е повеќе дел од општинската заедница.
Општинската заедница Келеда се состои од следниве општини:
# Гроснојхаузен
# Клајннојхаузен
# Острамондра
# Растенберг
Бајхлинген

Бајхлинген (|Beichlingen) — село и поранешна општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од градот Келеда.
1 Географија
Бајхлинген се наоѓа пет километри северно од градот Келеда, во Тириншката Котлина, на јужниот раб од ридскиот масив Шмике. На источниот дел од општината се наоѓа пошумениот Кинцелсберг со височина од 380,1 метар.
Гроснојхаузен

Гроснојхаузен (|Großneuhausen) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Гроснојхаузен се наоѓа во Тириншката Котлина, а реката Лоса го дели Гроснојхаузен од Клајннојхаузен. Низ селото поминува патот Б85 од Вајмар кон Келеда.
Западна Фризија

Западна Фризија (|West-Friesland; |West-Fryslân) е современ регион во северозападниот дел на Холандија, во состав на покраината Северна Холандија.
1 Општина
Регионот зафаќа површина од околу 800 км² и е окружен со Западнофризискиот кружен трап (''Westfriese Omringdijk''). Поделен е на следниве општини:
Име, литературенхоландски, локалнонаречје
Алкмар, ''Alkmaar'', ''Alkmar''
Дрехтерланд, ''Drechterland'', ''Drechterland''
Енкхејзен, ''Enkhuizen'', ''Henkhúze''
Когенланд, ''Koggenland'', ''Koggeland''
Лангедејк, ''Langedijk'', ''Lengedoik''
Медемблик, ''Medemblik'', ''Memeloik''
Опмер, ''Opmeer'', ''Obmar'' / ''Opmar''
Стеде Брук, ''Stede Broec'', ''Stee Broek''
Схаген, ''Schagen'', ''Skagen''
Херхуговард, ''Heerhugowaard'', ''Heerhugoweerd'' / ''Heregeweerd''
Холандс круна, ''Hollands Kroon'', ?
Хорн, ''Hoorn'', ''Hoorn''
Поголеми градови се Хорн и Алкмар.
2 Наречје
Традиционалниот говор на регионот e западнофризиското наречје (''Westfriesk'') на холандскиот јазик, кој сосем различен од западнофризискиот јазик (''Frysk'', офиц. хол. ''Westerlauwers Fries'') Денешниот регион има слична големина и местоположба на некогашниот округ („гау“) Вестфлинге, самиот дел од многу поголемата историска област Западна Фризија.
3 Поврзано
* Фризија (поширока област)
* Западнофризиски јазик
* Фризиски Острови
Среден шарен клукајдрвец

Средниот шарен клукајдрвец (''Dendrocopos medius'') е европски клукајдрвец кој му припаѓа на родот ''Dendrocopos''.
Го има во Македонија.
1 Опис
Средниот шарен кукајдрвец е 20–22 см долг и има перја слични на големиот шарен клукајдрвец. Како и кај тие видови, горните делови се претежно црни, со бели кругови на горниот дел од крилјата, и бели хоризонтални линии на при крајот на крилјата. Долните делови им се бели. Главната разлика е што имаат црвени круни, розови перја кај анусот, темни ленти на слабините и немаат црна мустаќеста лента.
Иако е само малку помал од големиот шарен клукајдрвец, изгледа помал заради малиот тенок клун и позаокружената бледа глава. Него може да го помешаме со сирискиот клукајдрвец (особено младенчињата), кој се одликува со мал клун, но црвената круна нема тесни црни страни.
2 Распространетост
Средниот шарен клукајдрвец го има само во Европа и југозападна Азија, од северна Шпанија и Франција, источно до Полска и Украина, и јужно до централна Италија, на Балканскиот Полуостров,Литванија,Латвиjа,Турција,Кавказ и Иран.
Овие видови се гнезделе и во Шведска, но исчезнале до истребување во 80те години. (Сепак, и подоцна биле забележани во Шведска). Поради нивната седентарна природа (не се преселници) тие никогаш не биле евидентирани или видени во Велика Британија.
3 Живеалиште и поведение
Овие птици бараат повеќе листопадни шумски предели, особено предели со стар Габер,Костен и Евла, како и колаж од ширина, пасишта и густа шума.
Тие се хранат на високи дрва, движејќи се постојано и иамјќи добар поглед од височина.
Копаат гнездо во некое распаднато стебло или на потенка гранка, широко до 5 см.Несат 4-7 јајца и ги инкубираат 11-14 дена.
Средниот шарен клукајдрвец се храни со инсекти и нивните ларви. Тие, исто така, се хранат со смолата од дрвата.
Овој клукајдрвец ретко ќе го слушнеме да чука по дрвата, а никогаш во територијални цели. Тоа го прави со пеење, со еден назален звук „гваиик, гваааик, гвааик“ и забрзано „кик кикикик“.
4 Наводи
* Gorman, Gerard (2004): Woodpeckers of Europe: A Study of the European Picidae. Bruce Coleman, UK. ISBN 1-872842-05-4.
Декларација за независност на Албанија

Декларацијата за независност на Албанија (албански: ''Deklarata e Pavarësisë, Shpallja e Pavarësisë'') претставува изјава која била издадена на 28 ноември 1912 година според која била прогласена независноста на Албанија од Османлиското Царство.
Независноста се прогласила од Големото народно собрание во Валона, а била потврдена со Лондонскиот договор со којшто била завршена Првата балканска војна во 1913 година.
Шилингштет

Шилингштет (|Schillingstedt) — село и поранешна општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 6 јули 2018 година претставува дел од градот Земерда.
1 Географија
Шилингштет се наоѓа во Тириншката Котлина. Источно од него се наоѓа селото Бајхлинген.
2 Галерија
Острамондра

Острамондра (|Ostramondra) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Острамондра се наоѓа на јужниот раб од Фине помеѓу Тириншката Порта и најсеверната винска област Фрајбург.
Низ Острамондра тече потокот Шафау.
1.1 Општински единици
Кон Острамондра припаѓа местото Ретгенштет.
2 Галерија
Тихомир Спировски

Тихомир Спировски - Младичот (, - , ) — македонски театарски, телевизиски и филмски сценограф и костимограф.
1 Животопис
Спировски е роден на 6 јануари во 1968 година во Битола. Завршил Филозофски факултет, Историја на уметност со археологија, на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Работел на многу голем број претстави, меѓу кои се: „Буре барут“, „Црна дупка“, „Хомо еректус“, „Мара де Сад“, „Дон Кихот“, „Дундо Марое“, „Тетовирани души“, „Македонски рулет“, „Комшилук наопаку“, „Лонг плеј“, „Пат за Никарагва“ и други. А освен во Драмски и во МНТ, работел и во театрите во Струмица и во Битола, во КПГТ во Суботица, во Градскиот театар во Подгорица и во други театарски куќи. Спировски сценографија и костимографија потпишал и во неколку играни и телевизиски филма, како и на реклами и спотови. Работел на „Крајот на светот“ на Јани Бојаџи, потоа на спотот „Сараево“ - Влатко Стефановски, на „Феномен театар“ и на многу други проекти. Починал во Скопје на 45 годишна возраст на 9 април 2013 година. Погребан е во родната Битола.
Лауерс

Лауерс (западнофризиски и |Lauwers) е река во Холандија што образува дел од границата помеѓу покраините Фризија и Гронинген. Од 730-тите до поразот на војводата Видукинд во 785 г. реката ја исцртувала границата на Саксонија со Франкиското Царство.
Реката извира како мал поток кај селото Сурхејстервен. По реката е наречено вештачкото Лауерско Езеро (''Lauwersmeer''), кое порано било природно и се нарекувало ''Lauwerszee''. Недалеку од Геркесклостер/Стробос го пресекува каналот „Принцеза Маргарита“.
Лауерс станува вистинска река во подолното течение, откако ќе ја прими притоката Стар Варт (''Oude Vaart'') кај Схалкендам. Во подолниот тек се разгранува на два ракава: фризискиот Стар Лауерс (''Oude Lauwers'') и Зејлдип, во покраината Гронинген.
На крајот од течението, Лауерс се влева во Ваденското Море во теснецот помеѓу островите Схирмониког и Ротумерог, кој може да е смета и за продолжеток на самата река.
1 Галерија
Уснено-заднонепчена приближна согласка

Уснено-заднонепчена приближна согласка — вид на согласка во некои јазици. Во англискиот, гласот е претставен со ⟨w⟩; и истата буква служи како симбол на гласот во меѓународната фонетска азбука (МФА) и X-SAMPA. Кај највеќто јазици гласот впрочем се јавува како лабијализираната заднонепчена приближна согласка , а нејзини полусамогласен пандан е затворената задна заоблена самогласка . Бидејќи уснено-задновенечните согласки тешко се вклопуваат табелите што имаат само уснени и заднонепчени колони, може да се смести во заднонепчената или (дво)уснената колона (или во обете), иако вториот случај е редок вон официјалната таблеа на МФА; сместувањето веројатно има повеќе врска со фонолошките критериуми отколку со фонетските.
При предавањето на странските јазици на македонски, гласот најчесто се предава со буквата „в“ (т.е. како усненозабната струјна самогласка )
1 Особености
Звучната лабијализирана заднонепчена приближна согласка ги има следниве особености:
Некои јазици како јапонскиот и можеби северните ирокески јазици имаат глас што обично се предава со каде усните се стиснати (или барем незаоблени), што претставува вистинска уснено-заднонепчена согласка (наспроти лабијализирана заднонепчена согласка). Местата што го предаваат гласот поблиску го избегнуваат стандардниот симбол или му додаваат подредно надесно опавче .
2 Occurrence
Јазик, Збор, МФА, Значење, Белешки
адигејски, kbd, 'ти'
англиски, en, 'плаче'
апхаски, 'човек'
арапски, стандарден, ar, 'рози'
баскиски, eu, 'четири'
велшки, cy, 'јад'
виетнамски, vi, 'недела'
западнофризиски, fy, 'турка', Никогаш не сде јавува на почетокот на зборот
каталонски, ca, 'преминува'
кинески, кантонски, zh-Hani zh-Latn, 'езеро'
мандарински, zh-Hani zh-Latn, 'крал'
ирски, ga, 'глас'
италијански, it, 'човек'
италијански, ja-Hira ja-Latn, 'јас', Се изговара со стискање на усните.
кабардински, kbd, 'ти'
корејски, ko-Hang ko-Latn, 'чапја'
малајски, ms, 'пари'
паштунски, ps, 'еднаш'
полски, pl, 'милост', Соодветствува на по стар изговор и во источното наречје.
португалски, pt, 'кога', Неслоговен алофон на освен по заднонепчени препречни соглсаски. Бразилските наречја што имаат користат кога стои на завршницата на слогот.
романски, ro, 'мастиф'
сери, sei, 'лице', Алофон на
сото, ''sewa'', 'зараза'
свахили, sw, 'ученик'
тагалски, ''araw'', 'ден'
тајландски, th ''waen'', 'прстен'
украински, uk, 'таа'
француски, fr, 'да'
хавајски, haw, 'брз', Може да се оствари и како .
хебрејски, he, 'моќ'
холандски, фламански, nl, 'младенче', Стандарден белгиски изговор, може да се оствари како во некои наречја.
шпански, es, 'колку'
3 Поврзано
* Уснена саогласка
* Заднонепчена самогласка
* Звучна усненозабна струјна самогласка (најблизок глас во македонскиот)
Штраусфурт (општинска заедница)

Штраусфурт (|Straußfurt) — општинска заедница во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Штраусфурт.
Општинската заедница Штраусфурт се состои од следниве општини:
# Ганглофземерн
# Хаслебен
# Ритнордхаузен
# Шверштет
# Штраусфурт
# Вернингсхаузен
# Вундерслебен
Вундерслебен

Вундерслебен (|Wundersleben) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Вундерслебен се наоѓа на реката Унштрут во Тириншката Котлина, источно од Штраусфурт и западно од окружниот град Земерда.
Полуотворена предна заоблена самогласка

Полуотворената предна заоблена самогласка (полуниска предна заоблена самогласка) е вид на самогласка во некои јазици. Меѓународната фонетска азбука (МФА) ја означува со симболот ⟨⟩. Овој знак постои и како лигатурата œ (спој од буквите o и e) во извесни јазици. Треба да се напомене дека малата верзија на истата лигатура (⟨⟩) се користи за друг глас: отворената предна заоблена самогласка.
1 Предавање на македонски
На македонски, гласот се предава со буквата „е“ (на пр. герм. ''de'' = Гедел; фр. ''fr'' = Грез.
2 Јазици
Јазик, Збор, МФА, Значење, Белешки
азерски, aze, 'вол'
англиски, кокни, en, 'птица', Централизирана. Може да биде незаоблено или пак стандардната варијанта .
, Централизирана; може да биде средна.
ЈАР, en, 'оди', Некои говорници. Може да биде и дифтонг од типот ~ наместо оваа согласка. Другите јужноафрикански наречја не вршат монофтонгација.
германски, стандарден, de, 'пекол', Централизирана и снижена.
дански, da, 'кокошка'
ерменски, западен, arm, 'Евгенија'
западноломбардски, ''fioeu'', 'син', старомилански; денес алофон на
исландски, is, 'меѓутоа'
кинески, кантонски, zh-yue-Hani zh-yue-Latn, 'чизми'
мандарински, zh-cmn-Hani zh-cmn-Latn, 'месечина'
ву, 碗, 'чинија'
лурски, tr, 'ноќ'
монголски, чахарски, 'lock', Стандарден дијалект во Внатрешна Монголија
норвешки, no, 'пиво'
окситански, оверњански, ''puei'', 'тогаш', Некои дијалекти, особено северните
лимузенски
севернофризиски, frr, 'цвет'
фарски, fo-Latn, 'легнати'
француски, fr, 'млад'
холандски, јужен, nl, 'надвор', Некои дијалекти; соодветствува на во стандардниот холандски
Хаг, Соодветствува на во стандардниот холандски.
Лимбург, nl, 'колиба', Некои дијалекти. Соодветствува на во стандардниот холандски.
Самогласката што се бележи со во стандардниот централен шведски е впрочем средно .
3 Библиографија
******
Ганглофземерн

Ганглофземерн (|Gangloffsömmern) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Ганглофземерн се наоѓа во Тириншката Котлина на реката Презе, која се влива во Унштрут.
1.1 Соседни општини
Општината се граничи со Гројсен на север, Шилфа на исток, Штраусфурт на југоисток, Шверштет на југ и Лиценземерн на запад.
1.2 Општински единици
Кон општината Ганглофземерн припаѓа и селото Шилфа, кое било самостојно до 1950 година.
Хаслебен

Хаслебен (|Haßleben) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Ганглофземерн се наоѓа во Тириншката Котлина, околу 18 километри северно од покраинскиот главен град Ерфурт. Реката Шмале Гера тече низ местото.
Иако не се наоѓа на реката Унштрут, низ местото поминува велосипедскиот пат Унштрут.
Ритнордхаузен (Тирингија)

Ритнордхаузен (|Riethnordhausen) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Ритнордхаузен се наоѓа во Тириншката Котлина, околу десет километри северно од покраинскиот главен град Ерфурт. Местото се наоѓа на покраинскиот пат 2142 помеѓу Штраусфурт и Ерфурт, сместен на реката Шмале Гера.
Соседни општини се: Хаслебен, Алперштет, Неда, Валшлебен и Ринглебен.
Вернингсхаузен

Вернингсхаузен (|Werningshausen) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Вернингсхаузен се наоѓа во Тириншката Котлина на реката Граме, притока на Унштрут. На југ од местото се влива Шмале Гера во Граме.
Иако не се наоѓа на реката Унштрут, низ местото поминува велосипедскиот пат Унштрут.
Хеншлебен

Хеншлебен (|Henschleben) — село и поранешна општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 31 декември 2019 година претставува дел од општината Штраусфурт.
1 Географија
Хеншлебен се наоѓа во Тириншката Котлина на реката Унштрут.
1.1 Општински единици
На поранешната општина Хеншлебен припаѓало и местото Фера, кое било припоено кон Хеншлебен на 1 јули 1950 година.
2 Галерија
Затерланд

Затерланд (|Saterland; затерландски фризиски: ''Seelterlound'') — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Сместен е помеѓу градовите Лер, Клопенбург и Олденбург.
Ова е матичниот крај на Затерландските Фризи кои и денес говорат на свој јазик. Тие се најмалото признато јазично малцинство во Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Затерланд се наоѓа во северозападниот дел на областа Олденбуршки Минстерски крај, во триаголник на градовите Лер, Клопенбург и Олденбург. На југ од Затерланд се наоѓа крајбрежниот канал, на север и северозапад се наоѓа историската област Источна Фризија. Општината е одвоена од областа со реката Леда. На запад се наоѓа општината Остраудерфен, граничејќи се со местото Идафен. На исток Затерланд е опкружен со каналот Елизабетфен, што ја прави вкупната должина на географската граница на Затерланд. Со одлука на мештаните од 1949 година поранешната општина Елизабетфен, која припаѓала на Затерланд, била префрлена во општината Барсел.
Низ местото тече Загтер Емс од југ кон север.
1.2 Соседни општини
Соседни општини на Затерланд се следниве:
* Општинска заедница Јиме
* Општина Барсел
* Град Фризојте
* Општинска заедница Нордхимлинг
* Општина Остраудерфен
1.3 Општински единици
Општината е создадена во 1974 година со здружување на помалите општини Штриклинген (зат. фр. Струкелје), Рамслох (Ромелсе) и Шарел (Схедел). Поранешната општина Шарел се состоела од денешните општински единици Шарел и Зеделсберг.
Општината Затерланд се состои од четири општински единици:
# Рамслох со местата Рамслох-Орт, Рамслох-Норд, Рамслох-Ост, Хоеберг, Раке, Холен, Холен-Бранд и Холенермор. Во Рамслох се наоѓа општинското седиште и во март 2021 година имал 5.281 жител.
# Шарел со местата Шарел-Орт, Бетхолт, Лангхорст, Нојвал и Хезелберг. Во март 2021 година, Шарел имал 2.624 жители.
# Зеделсберг со местата Зеделсберг-Орт, Колони, Хилен I, Хилен II, Фермезанд и Хезелберг. Во март 2021 година, Зеделсберг имал 3.040 жители. Зеделсберг не припаѓал јазично на Затерланд и до општинската реформа бил дел од Шарел.
# Штриклинген со местата Штриклинген-Орт, Болинген I, Болинген II, Утенде, Витензанд и Бокелеш. Во март 2021 година, Штриклинген имал 3.287 жители.
2 Историја
Во средниот век, Затерланд бил песокливо подрачје и зафаќало површина од околу 15 километри во должина и 1–4 километри во ширина, окружено со мочуришта. Населен е во периодот помеѓу XX и XIII век од Фризи доселени од Источна Фризија. Поради релативната изолираност на местото, мештаните развиле сопствен облик на источнофризиски јазик наречен „затерландски“ кој опстојува и денес. Затерландските Фризи (герм. ''Saterfriesen'') се најмалиот малцински народ признаен од властите.
3 Галерија
4 Поврзано
* Затерландски фризиски јазик
Шверштет (Земерда)

Шверштет (|Schwerstedt) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Швершет се наоѓа помеѓу Бад Тенштет и Штраусфурт. Од двете места е оддалечен по околу 5 километри. Низ местото тече потокот Еде.
Западно од местото поминува границата со округот Унштрут-Хајних.
2 Галерија
Штраусфурт

Штраусфурт (|Straußfurt) — општина во округот Земерда, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
Штраусфурт се наоѓа на реката Унштрут во Тириншката Котлина.
1.1 Општински единици
Кон општината Штраусфурт припаѓаат местата Хеншлебен и Фера.
2 Галерија
Чукарка

Чукарка — село во Србија во општина Прешево во Пчињскиот Округ. Се наоѓа јужно во Прешевската долина веднаш до српско-македонската граница и магистралниот пат Белград-Скопје.
Во селото постои џамија, српската црква Св. Ѓоргија, основно училиште и селски гробишта. Исто така има и воден резервоар, кое служи за снабдување на селото со вода.
Според пописот од 2002. селото имало 512 жители (според пописот од 1991 селото имало 526 жители).
1 Демографија
Во селото Чукарка живеат 307 полнолетни жители, а просечната старост на населението изнесува 28,9 години (28,5 кај машките и 29,3 кај жените). Во селото има 105 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 4,88.
Ова село е главно населено со Албанци (според пописот од 2002 година).
Српското население во селото ги слават Св. Петка, Св. Архангел и Св. Никола. Населението е доселено од 1924. до 1931. година од Ристовац кај Врање, Горна Пчиња и други места.
Фалечки дијалект

Фалечкиот (''Pfälzisch/Pälzisch'' или ''Pfaelzisch/Paelzisch'') — западнофранконски дијалект на германскиот јазик што се говори во долината на Рајна, во подрачјето помеѓу градовите Цвајбрикен, Кајзерслаутерн, Алцај, Вормс, Лудвигсхафен, Манхајм, Хајделберг, Шпајер, Ландау, Верт на Рајна и границата регионот Алзас во Франција. Постојат говорници и вон ова подрачје. Пенсилванискиот германски потекнува главно од фалечките дијалекти на населението што се преселило во Северна Америка од XVII до XIX век. Многу елементи на ова наречје се застапени и во говорот на Дунавските Шваби во Хрватска и Војводина.
Дијалектот може да се подели на две групи: западнофалечки (''Westpfälzisch'') и источнофалечки (''Vorderpfälzisch''). Некои примери за разликите помеѓу горногерманскиот и фалечкиот говор се:
Источнофалечки, Западнофалечки, Горногермански, Македонски
Mais, Mais, Mäuse, глувци
Lais, Lais, Läuse, вошки
Grumbeea, Grumbeer, Kartoffel, компир
Schnoog(e), Stechmigg, Mücke, комарец
Bääm, Bääm, Bäume, дрва
Schdää, Schdää, Stein, камен
soi, sei, sein, негов
unsa, unser, unsere, наш
ned/nid, net, nicht, не
dowedder/dwedda, degeche, dagegen, против
Fusch, Fisch, Fisch, риба
ebbes, ebbes, etwas, нешто
Ärwedd, Arwett, Arbeit, работа
Doa, Dor, Tor, порта
Abbel, Abbel, Apfel, јаболко
hawwe, hänn, haben, има
Јустиција

Јустиција (|Justitia) е римска божица на правдата. Нејзиниот лик често се користи како алегорија или олицетворение на моралните вредности во правниот систем.
Таа најчесто е претставена со терезија во десната рака, каде на двата кантари ги мери добрите и лошите постапки на обвинетиот. На која страна ќе натежнат доказите, таква ќе биде пресудата. Во левата рака носи меч со две острици, што ги симболизираат разумот и правдата, т.е. фактот што тие две вистини не одат секогаш заедно. Очите ѝ се преврзани, што означува дека правдата е еднаква за сите и непристрасна. Од 16 век па наваму, вајарите сѐ повеќе го изоставуваат тој детаљ од визуелниот приказ.
Веќе е вообичаено пред судските згради или во судниците да стои статуа на божицата Јустиција.
Европски бурник

Европската бурница (''Hydrobates pelagicus'') е мала птица од фамилијата бурници, (''Hydrobatidae''), дел од морските птици, од редот на цевконосните. Таа е единствениот член од родот ''Hydrobates''.
Според списокот на „Авибазата“ на ''Denis Lepage'', оваа птица ја има во Македонија, но нејзиното присуство не е посведочено.
1 Опис
Бурницата е мала птица, со темни перја и бела задница. Таа е 15–16 cm долга со 38–42 cm распон на крилја. Таа се разликува од останатите бурници со своите помали димензии, различната задница и начин на летање.
2 Распространетост
Европскиот бурник се гнезди на недостапните острови во северниот Атлантик и западниот Медитеран, со основна популација во западна Ирска, северозападна Шкотска, а светски најголемата колонија се гнезди на еден од островите на Фарските Острови. Најголемата колонија, пак, во Медитеранот се наоѓа на еден од островите на Малта, каде постојат околу 5000 парови. Таму живеат исклучиво вон сезоната за парење, и ова, како и недостапните острови на гнездење, придонесуваат ''европските бурници'' да бидат птици кои не можат да се видат. Само силните атлантски бури може да ги натераат да се засолнат на `ртовите на југозападна Ирска и Англија.
3 Поведение
3.1 Гнездење
Европскиот бурник се гнезди во колонии блиску до морето, најчесто во дупки, јами или во пукнатини од карпи. Снесуваат само по едно бело јајце. Размножувањето им е во ноќните часови за да го избегнат грабливиот напад од галебите и поморниците. Тие, исто така, избегнуваат да слетаат на копно кога месечината осветлува. Како повеќето бурници, нивната способност за движење на копно е ограничена и се сведува на брзо повлекување кон засолништето.
3.2 Хранење
Овој вид има растреперен лет и тапкаат по површината на водата собирајќи храна од површината на океанот. Може да ги видиме од брод, зашто го следат. Птичарите ги намамуваат со специјален мамец кој содржи остатоци од риби, рибино масло, пченка и разни ароми, па дотогаш речиси празниот океан ќе биде исполнет со стотици вакви птици.
4 Меѓу народот
Овие птици им се познати на морнарите и се верува дека тие се предвесници на невреме. Нивното најкористено народно име во Англија е „пилето на Мајка Кери“. Мајката Кери е фантастичен лик, кој е измислен во 19 век од страна на морнарите и кој го претставува морето. Некогаш се верувало дека овие птици се душите на морнарите премрзнати од студ.
5 Наводи
*
Полузатворена задна заоблена самогласка

Полузатворената задна заоблена самогласка (или полувисока задна заоблена самогласка) е вид на самогласка во некои јазици. Меѓународната фонетска азбука (МФА) ја бележи со симболот ⟨⟩.
И покрај истоветниот изглед со македонската буква, овој глас не се јавува во македонскиот гласовен систем. Македонската буква „о“ ја претставува полуотворената задна заоблена самогласка ⟨⟩,
1 Јазици
Јазик, Збор, МФА, Значење, Белешки
англиски, Австралија, en, 'проѕев'
кокни, Кога не стои на крајот од зборот, може да биде и дифтонг како или . На крајот од зборот е ~~.
Југоисточна Англија
новодаблински, Највеќето говорници. Другите даблински акценти користат ~~.
Нов Зеланд
ЈАР, Општи и локални говори. Согласката е поотворена кај култивираниот говор.
Ирска, ''go'', 'оди', Може да биде и дифтонг како или , зависно од дијалектот.
Шкотска
Индија
Северен Среден Запад (САД), Обично се дифтонгира во .
Сингапур
арапски, египетски, بؤ, 'уста'
бугарски, mk, 'уста'
виетнамски, vi, 'чинија'
германски, стандарден, de, 'или'
дански, стандарден, nl, 'сопруга'
естонски, et, 'столче'
западнофризиски, fy, 'јарец'
италијански, it, 'дупка'
каталонски, ca, 'сум'
кинески, кантонски, zh-yue-Hani zh-yue-Latn, 'висок'
ву, 花, 'цвет'
корејски, ko-Kang ko-Latn, 'плата'
маратски, mr, 'сладок'
норвешки, no, 'закон'
полски, pl, 'yo-yo', Алофон на помеѓу преднонепчени или палатализирани согласки.
португалски, pt, 'два'
унгарски, hu, 'болест'
урду, ur, 'отворено'
фарски, fo-Latn, 'зборува'
француски, fr, 'мрежа'
холандски, Белгија, nl, 'зелка', Во Холандија честопати се дифтонгира во .
североисточен
стандарден
Левен, nl, 'make', Соодветствува на во стандардниот холандски.
чешки, cs, 'око'
шведски, sv, 'патува'
шлески, szl, 'Шлеска'
2 Библиографија
******************
Полузатворена предна незаоблена самогласка

Полузатворената предна незаоблена самогласка (полувисока предна незаоблена самогласка) е вид на самогласка во голем број на јазици. Меѓународната фонетска азбука (МФА) го бележи гласот со is ⟨⟩.
И покрај истоветниот изглед со македонската буква, овој глас не се јавува во македонскиот гласовен систем. Македонската буква „е“ ја претставува полуотворената предна незаоблена самогласка ⟨⟩,
1 Јазици
Јазик, Збор, МФА, Значење, Белешки
англиски, Австралија, ''bed'', 'кревет'
Нов Зеланд, Може да биде поблиску до [] кај некои говорници.
ЈАР, Може да биде и пониска [] или повисока , зависно од дијалектот.
Северна Америка, ''play'', 'игра', Некои дијалекти. Многу говорници имаат дифтонг од типот наместо оваа согласка.
Ирска, Може да биде дифтонгот наместо оваа согласка, зависно од дијалектот.
Шкотска
Индија
Сингапур
Алстер, Се изговара како во Белфаст.
Кардиф, en, 'прибор', Централизирана; соодветствува на во други дијалекти.
арапски, египетски, arz, 'зошто'
левантски, arz
виетнамски, vi, 'отрпнат'
галисиски, gl-Latn, 'три'
германски, стандарден, de, 'душа'
грузиски, ka, 'крал'
дански, стандарден, da, 'пета', Често се претставува како .
западнофризиски, fy, 'шашлив'
запотечки, тилкијапански, ''се бара пример'', Се јавува претежно по , а инаку самогласката е централна
италијански, it, 'ѕвезди'
каталонски, ca, 'набор'
кинески, кантонски, zh-cmn-Hani zh-cmn-Latn, 'нос'
мандарински, zh-cmn-Hani zh-cmn-Latn, 'лета'
ву, zh-wuu-Hani zh-wuu-Latn, 'се навалува'
корејски, ko-Kang ko-Latn, 'сече'
малајски, ms, 'патка'
норвешки, no, 'се смее'
полски, pl, 'ден', Алофон на помеѓу преднонепчени или палатализирани согласки.
португалски, pt, 'маса'
руски, ru, 'шија', Се јавува само пред меки согласки.
севернофризиски, frr, 'син'
фарски, fo-Latn, 'јас'
француски, fr, 'убавина'
холандски, белгиски, nl, 'чуден', Во Холандија честопати се дифтонгира во .
североисточен
стандарден
шведски, sv, 'see'
2 Библиографија
**************
Кифхојзер (округ)

Кифхојзер (|Kyffhäuserkreis) — округ во северниот дел на покраината Тирингија, Германија. Соседни окрузи се окрузите Мансфелд-Јужен Харц, Зале и Бургенланд во Саксонија-Анхалт и окрузите Земерда, Унштрут-Хајних, Ајхсфелд и Нордхаузен.
1 Историја
Во век постоел замок на планинскиот масив Кифхојзер, кој бил изграден во текот на владеењето на императорот Фридрих Барбароса. Според локалната легенца, императорот не умрел, туку продолжил да спие во овој замок.
Од 1579 областа потпаднала кон територијата на Саксонија, а по 1815 била поделена помеѓу пруската покраина Саксонија и Шварцбург-Зондерсхаузен.
Во 1952 биле основани двата округа Артерн и Зондерсхаузен. Овие окрузи биле споени во 1994 година со одредени мали промени, кога некои општини припаднале на други окрузи.
2 Географија
Округот е именуван по планинскиот масив „Кифхојзер“. Главна река во округот е Унштрут, која тече низ источниот дел на округот.
3 Грб
Главен симбол на грбот е лавот на грофовите од Шварцбург, кои историски гледано најмногу владееле со територијата на округот. Лавот држи штит на кој е претставен грбот на грофовите од Мансфелд, кои ја поседувале областа околу Артерн во 18 век. Трите зелени ридови во долниот дел го симболизираат планинскиот пејзаж со многу шума, големата брановита линија постои за реката Унштрут, додека малата за реката Випер.
4 Градови и општини
Слободни градови, Слободни општини
Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Земјотрес во Чиле (1960)

Земјотресот во Валдивија, Чиле (|link=no|Terremoto de Valdivia/Gran terremoto de Chile) бил природна непогода која се случила на 22 мај 1960 година. Според официјалните статистики, тоа бил најсилниот регистриран земјотрес во историјата на човештвото. Вредноста на неговата моментална магнитуда изнесувала 9,5 степени.
Непогодата се случила во 15 часот по месно време, а освен Чилеанскиот регион, биле зафатени и јужните делови на Јапонија, Филипини и Хаваи, како и југоисточна Австралија и некои делови на Алјаска.
Епицентарот бил во местото Лумако, оддалечено 570 километри од главниот град Сантјаго. Најблискиот поголем град бил Темуко, додека Валдивија бил градот со најголема претрпена штета. На земјотресот му претходело силно цунами со бранови, кои според сведоштвата на жителите, достигнувале височина од 25 метри. Ова цунами било најсурово кај островот Хило (Хаваи), каде брановите имале висина од 35 метри.
Смртните случаи и материјалната штета не се точно утврдени бидејќи проценките на експертите значително се разликуваат. Бројот на погинати лица се движи од 3 000 до 6 000, додека паричната вредност на оштетените објекти се смета дека е 400-800 милиони долари (2,9-5,8 билиони долари во 2011 со пресметана инфлација).
По земјотресот, 40% од домовите во најпогодениот град Валдивија биле уништени, а 20 илјади луѓе станале бездомници. Најголемиот дел од урнатите градби биле ѕидани од бетон, но поради неквалитетниот начин на градење и непланските инженерски мерења тие биле многу подложни на уривање. Интересно, куќичките градени од дрво се покажале многу поиздржливи, па дури имало и случаи каде дел од нив поминале целосно неоштетени. Голем дел од зградите во самиот центар на градот останале пусти и ненаселени во текот на 90-тите години од минатиот век.
Оваа природна катастрофа била врв на долгата економска криза која го тресела Чиле. Падот на националната трговија и економија започнал во 1911 година со пуштање во употреба на Панамскиот Канал, како и неможноста на земјата да се модернизира со патишта и железница. Поради мрежната и патна изолација, Чиле останал настрана од големите бизнис зделки, а земјотресот бил кулминација на долгото финансиско слабеење.
Светската заеднца со солидаризирала со нивната национална несреќа, па така САД испратиле материјална и парична помош, додека владата на Мексико отворила неколку државни училишта во трусните и погодени области.
Уште еден поголем земјотрес го зафатил ова геолошко подрачје. Се случил во февруари 2010 година и имал јачина од 8,8 степени на скалата на моментална магнитуда. Имајќи ја предвид траумата од пред 50 години, овој земјотрес поминал со многу поблаги последици - 525 загинати и 25 исчезнати лица.
Романот „Куќа на духови“ од познатата чилеанска писателка Изабела Аљенде ја обработува трагедијата предизвикана од големиот земјотрес. Направени се и многу документарни филмови посветени на оваа природна појава.
Вие (Германија)

Вие (|Wiehe) — поранешен град во округот Кифхојзер, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа 24 километри јужно од Зангерхаузен и 32 километри северно од Вајмар.
1 Географија
1.1 Местоположба
Вие се наоѓа во долината на реката Унштрут.
2 Познати жители
* Леополд фон Ранке (1795-1886) — историчар, основоположник на современата историографија
Младеновац

Младеновац е мал град и општина во Србија. Младеновац сочинува една од 17 општини на Град Белград. Според податоците од 2013 година, Младеновац имал население од 23.314 жители.
1 Име
Името на градот потекнува од сопственото име „Младен“, што протолкувано значи „млад човек“, „младост“.
2 Местоположба
Младеновац се наоѓа на 47 км јужно од Белград. Младеновац е дел од Белградскиот округ. Општината има 339 км<sup>2</sup> и население од 53.050 жители.
2.1 Населени места
Општина Младеновац има 22 населени места:
Селски населби:
* Америќ
* Белуѓе
* Белевац
* Голема Иванча
* Голема Крсна
* Влашка
* Дубона
* Јагнило
* Ковачевац
* Кораќица
* Мала Врбица
* Марковац
* Пружатовац
* Рабровац
* Сенаја
* Црквине
* Шепшин
Приградски населби:
* Рајковац
* Меѓулужје
* Границе
* Младеновац (село)
Градски населби
* Младеновац
3 Поврзано
* Белград
* Србија
* Општини во Србија
Клукајдрвести

Клукајдрвестите Девет фамилии од широко распространетите птици го сочинуваат редот . Овој ред содржи околу 67 рода, со преку 400 вида.
1 Опис
Клукајдрвестите птици, се многу необични, добро опремени ползачи. Речиси сите птици од овој ред имаат зигодактилно обликувани стапала, односно имаат 2 прста свртени нанапред (до половина на првиот зглоб меѓусебно сраснати) и два прста свртени наназад. Само неколку видови имаат три прста наместо четири. Сите прсти имаат силни, остри канџи во облик на полумесечина, што им овозможува лесно да се качуваат нагоре по стеблото. Клунот, исто така, им е силен, а на врвот многу остар.
Опашката на овој ред птици е исто така многу специфична. Пердувите на опашката се релативно кратки и цврсти, па таа им служи како „трета нога“ при ползењето нагоре-надолу по стеблото, а особено како поптпорка кога го клукаат дрвото.
Тие немаат меки долни пердувчиња, туку само цврсти пердуви.
Претежно се хранат со инсекти, но има и такви кои јадат овошје или пчелин восок. Оние видови кои се хранат со инсекти, се движат од дното на стеблото кон крошната, копајќи со клунот во кората на дрвото за да дојдат до инсектите или нивните ларви. Откако со остриот клун ќе ископаат, тогаш за фаќање на инсектите им користи необично обликуваниот јазик. Тој им е многу долг, змијолик, малку `рскавичен, а по рабовите на секоја страна има по 4 до 5 кратки, цврсти боцки, кои потсетуваат на врв од стрела. Исто така, лачат леплива слуз, како мравојадите, која им помага при исхранувањето. Се сметаат за корисни чистачи на шумите од паразити и разни штетни инсекти.
Сите, без исклучок, гнездат во дупки од дрвјата, кои или сами ги издупчиле, или пак, ги земаат од други, или наоѓаат природни. Младенчињата брзо се излегнуваат, но потоа им е потребна нега од родителите додека целосно не се осамостојат.
Големината им се движи од 7 cm долг и 8 грама тежок, најмалиот, до 63 cm долг и 680 грама тежок, најголемиот.
2 Систематизација
Ред: ''PICIFORMES''* Подред:''Galbulae''** Фамилија Galbulidae –(18 вида)
** Фамилија Bucconidae –(30 вида)
* Подред: ''Pici''** Фамилија Lybiidae –(околу 40 вида)
** Фамилија Megalaimidae – (околу 25 вида)
** Фамилија Ramphastidae – (околу 40 вида)
** Фамилија Semnornithidae –(2 вида)
** Фамилија Capitonidae – (околу 15 вида)
** Фамилија Miopiconidae (фосил)
** Фамилија Picavidae (фосил)
** Фамилија Picidae – клукајдрвци (над 200 вида)
** Фамилија Indicatoridae – (17 вида)
3 Клукајдрвците како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Чук-чук“ — песна на македонскиот поет Васил Куноски.* „Двајцата стари пријатели“ — расказ на македонскиот писател Ванчо Николески.
4 Дополнителна литература
* Gorman, Gerard (2004): Woodpeckers of Europe: A Study of the European Picidae. Bruce Coleman, UK. ISBN 1-872842-05-4.
Кокаљка

Кокаљка, голем нуркач, цуцлест нуркач или шатор е водна птица, член на семејството нуркачи.
Кокаљката ја има и во Македонија. Била користена како птица-работничка во риболовот со птици на Дојранското Езеро
1 Опис
Кокаљката е најголемиот член од семејството нуркачи од Стариот Свет, но некои видови се наоѓаат и во Америка. Долги се од 46 до 51 см, а распонот на крилјата им е од 59 до 73 см и тежат од 900 до 1500 грама. Тие се одлични пливачи и нуркачи и затоа рибата ја ловат нуркајќи. Во лето, со своите впечатливи шари на вратот и грбот не можеме да ги помешаме со друг нуркач; додека во зима, како и другите нуркачи имаат бело околу очите и розов клун.Новоиспилените имаат карактеристични црно-бели линии на главата кои се губат со нивното созревање (растење).
2 Живеалиште и гнездење
Кокаљката се гнезди во тревнатиот дел од езерата. Подвидот ''P. c. cristatus'' е распространет во Европа и Азија по должината на средниот запад, а во зима тие се селат во потопли предели, што значи дека тие се птици преселници. Но, африканскиот подвид ''P. c. infuscatus'' и австралискиот ''P. c. australis'' не ги напуштаат своите места на живеење, тие се седентарни.
3 Поведение
За време на парењето кокаљката прави гнезда на површината на водата, бидејќи на копно не се движи многу добро поради тоа што нејзините нозе се поставени поназад. Обично се изведуваат по две јајца, а родителите го носат подмладокот на грб помеѓу пердувите. Исто така, секој родител си одбира свој „фаворит” за кој подоцна ќе се грижи и ќе го подучува.
Необично, но со испилувањето младите нуркачи се способни самостојно да пливаат и нуркаат. Возрасните му ги пренесуваат вештините на подмладокот на тој начин што носејќи ги на грб се нуркаат во вода, а потоа ги оставаат младите да испливаат на површината на водата и да допливаат до нив.
Кокаљката претежно се храни со риба, но јаде и мали ракчиња, инсекти и мали жаби. Овој вид птици е доведен до истребување во Обединетото Кралство во 19 век, бидејќи нивните пердуви биле користени за украсување на капите и дамските шапки. Кралското друштво за заштита на птиците во Британија го сопрело нивното истребување, па тие повторно ги населиле пределите низ Европа.
4 Поврзано
*Список на птици во Македонија
Рослебен

Рослебен (|Roßleben) — поранешен град во округот Кифхојзер, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа на реката Унштрут, 22 километри југоисточно од Зангерхаузен.
1 Географија
1.1 Местоположба
Рослебен се наоѓа во долината на реката Унштрут.
1.2 Соседни општини
Следниве општини се граничеле со градот пред неговото распуштање (од север надесно): Алштет (Саксонија-Анхалт) (округ Мансфелд-Јужен Харц, Саксонија-Анхалт), Кверфурт (округ Зале (округ), Саксонија-Анхалт), Кајзерпфалц (округ Бургенланд (округ), Саксонија-Анхалт), Вие, Дондорф, Наузиц, Гехофен, Калбсрит и Хајгендорф (сите во округот Кифхојзер).
1.3 Градски единици
Градот Рослебен се состоел од следниве единици:
* Рослебен
* Ботендорф
* Шеневерда
2 Галерија
Жолта чапја

Жолтата чапја (''Ardeola ralloides'') потекнува од Стариот Свет и гнезди во јужна Европа и Средниот Исток.
1 Опис
Жолтата чапја е мала чапја, долга од 44 до 47 см, од кои 20–23 см се тело, и имаат распон на крилата од 80 до 92 см.
Перјата на оваа чапја се жолтеникаво-окер. Стомакот, опашка и крилјата ѝ се бели. Долгите нозе ѝ се жолти, а краткиот дебел клун е зелено-жолт со црн завршеток. Вратот ѝ е многу кус. Лете, возрасните единки имаат долги пердуви на вратот. Кога летаат изгледаат како да се бели, заради бојата на долните пердуви и белите крилја. Младенчињата на жолтата чапја имаат потемни пердуви.
2 Живеалиште
Жолтата чапја гнезди во слатководни мочуришта и мочурливи низини со трска во Медитеранот и југозападна Азија, Мароко и Етиопија. Таа е птица преселница, па во септември и октомври, лета во Африка, а само некои поединци остануваат да презимуваат во јужниот дел на Медитеранот. Како постојан жител е позната само во Унгарија.
2.1 Гнездење
Жолтата чапја гнезди секоја година од април до јуни во колонии, заедно со други видови чапји, ибиси и мали корморани. Гнездото од трева и трска го прави на стебла од трска или ниски дрвја. Снесуваат 3-4 јајца кои и двајцата родители ги инкубираат и заеднички се грижат за младенчињата откако ќе се испилат, додека по 45 дена не станат самостојни.
2.2 Исхрана
Жолтите чапји се најактивни во самракот и тогаш ловат разни инсекти, жаби и мали рипчиња.