procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Цвета Толевска

Цвета Толевска ( во Љубојно — 2017 во ) — македонска лекарка, радиотерапевт-онколог и универзитетски професор на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
1 Животопис
Родена е на 29 мај 1945 година во селото Љубојно, Преспа. Основно училиште и гимназија завршила во Битола. Во 1964 година се запишала на Медицинскиот факултет во Скопје, а дипломирала во 1970 година.
Во 1972 година се вработила на Институтот за радиотерапија и онкологија, при Медицинскиот факултет во Скопје. Во 1982 година е избрана за асистент на Медицинскиот факултет.
Во 1984 година била на едногодишно стручно усовршување во болница во Детроит, САД.
Во текот на својата работа Цвета Толевска учествувала со свои трудови на повеќе научни и стручни конгреси, симпозиуми и интерсекциски состаноци на просторот на некогашна Југославија и Македонија, како и на повеќе европски и светски конгреси.
Во септември 1992 година била избрана за научен соработник по предметот онкологија со радиотерапија, во мај 1995 година за доцент, во октомври 1997 година за вонреден професор, а во 2002 година била избрана за редовен професор по предметот онкологија со радиотерапија. Бројните стручни и научни публикации, како и докторската дисертација на Цвета Толевска претставуваат научен придонес во областа на радиотерапијата и хемотерапијата на злоќудните заболувања во нашата земја.
Проф. д-р Цвета Толевска е соавтор на учебникот „Радиотераписка онкологија“ издадена во 2002 година како заеднички труд на наставниот кадар при катедрата по онкологија со радиотерапија, а има публикувано и бројни стручни и научни трудови.
Сехадет Доко

Сехадет Доко (моминско: Мекули; во — во ) — македонска лекарка, која била прва Албанка што станала лекар во Југославија.
1 Животопис
Дипломирала во првата генерација на Медицинскиот факултет во Скопје (1947 – јануари 1954). Како студент била демонстратор по наставните предмети Анатомија и Патофизиологија и соработник на Институтот за судска медицина во Скопје. Првин се вработила во приштинската болница, а потоа специјализирала гинекологија и акушерство во Белград (1960). По враќањето, таа била шеф на Одделението за гинекологија во Градскиот диспанзер, а при отворањето на Приштинскиот универзитет, таа била избрана за професор на тамошниот Медицински факултет. Била директор на Клиниката за гинекологија во Приштина (1972-1981) и докторирала на тема „''Токсоплазмата кај жената во фертилната возраст во САП Косово''“ (Белград, 1974). Основоположник е на списанието „''Праксис медика''“. Учествувала на повеќе научни собири во земјата и во странство и има објавено над 30 научни трудови. Форумот на жените на Косово ја прогласил за водечка интелектуалка на Косово (1997).
Ели Јаковска

Ели Јаковска (р. во Пробиштип) — македонска фудбалерка, која игра за Конак Беледијеспор во Истанбул, Турција.
1 Кариера
1.1 Клупска
Во 2015 година, Јаковска играла за ЖФК Драгон 2014. Таа учествувала во квалификацискиот циклус за жени во Лигата на шампионите на УЕФА 2015–16 - натпревари од групата 2 за ЖФК Драгон 2014. Во 2017 година, таа била капитен на ЖФК Истатов 2015 и го освоила Купот на Македонија.
Потоа се преместила во Турција и потпишала со клубот Бешикташ од Истанбул, на 9 ноември 2017 година. Таа го напуштила клубот откако се појавила на шест натпревари и постигнала три гола. Во Првата женска фудбалска лига на Турција во периодот 2019-2020 година, таа се приклучила на клубот Конак Беледијеспор од Измир.
1.2 Меѓународна
Јаковска била член на македонските селекции до 17 и до 19 години; таа моментално игра за македонската репрезентација.
Ратка Куљан-Зографска

Ратка Куљан-Зографска (р. во ) — македонска докторка и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од страна на СДСМ.
1 Животопис
Дипломирала на Медицинскиот Факултет во Скопје и работела како гинеколог-акушер. Била директорка на Гинеколошко-акушерската болница „Чаир“ во Скопје. До 2006 година била секретар во Министерството за здравство. По политичката кариера живее и работи во Скопје.
Член е на Социјалдемократскиот сојуз на Македонија.
Марлин Берман

Марлин Берман (|Marlene Behrmann; р. ) — професор по психологија на Универзитетот Карнеги Мелон. Таа е специјалист во когнитивна невронаука на визуелната перцепција, со специфичен фокус на препознавање на предмети.
Главниот пристап што го користи во своето истражување е да го проучи однесувањето на возрасните луѓе кои претрпеле оштетување на мозокот (обично како последица на мозочен удар или повреда на главата), што селективно влијае на нивната способност да ги спроведат овие процеси. Берман, исто така, спроведува студии за рехабилитација на субјекти со повреди на мозокот со цел да ги третира опсервираните дефицити, што исто така ги расветлува механизмите што лежат во основата на визуелната когниција.
Патриша Голдман-Ракиш

Патриша Голдман-Ракиш (моминско Шоер,|Patricia Goldman-Rakic; ― ) ― американски професор по невронаука, неврологија, психијатрија и психологија на Факултетот за медицина при Универзитетот Јејл. Таа била пионер во мултидисциплинарно истражување на префронталниот кортекс и работната меморија.
1 Истражување
Голдман-Ракиш била првата што ги открила и опишала колата на префронталниот кортекс и нивниот однос со работната меморија. Претходно, научниците сметале дека повисоките когнитивни функции на префронталниот кортекс се надвор од опсегот на научните истражувања. Истражувањето на Голдман-Ракиш покажало дека методите што се користат за проучување на сетилните кортекси може да се прилагодат на префронталните кортикални области од највисок ред, откривајќи ја основата на колото за поголема когнитивна функција. Поради Голдман-Ракиш, научниците почнале подобро да ја разбираат невробиолошката основа на повисоката когнитивна функција и на нарушувањата како што се шизофренија, Алцхајмерова болест, нарушување на хиперактивност со дефицит на внимание (АДХД), церебрална парализа, Паркинсонова болест и деменција . Таа користела мултидисциплинарен пристап, применувајќи биохемиски, електрофизиолошки, фармаколошки, анатомски и бихевиорални техники за да ја проучи работната меморија. Таа е пионер во првите студии за влијанието на допамин врз функцијата на префронталниот кортекс, истражување кое е клучно за нашето разбирање за шизофренија, АДХД и Паркинсонова болест.
Таа употребувала снимање со микроелектрода во своето истражување и го оспорила традиционалниот поим дека меморијата не е контролирана во фронталниот лобус; таа покажала дека работната меморија е одвоена од долгорочната меморија.
Кејт Џефри

Катрин Џејн Џефри (|Kathryn Jane Jeffery; р. ) — невронаучник од Нов Зеланд. Таа е професор по бехавиорална невронаука на Универзитетскиот колеџ во Лондон. Таа проучува како мозокот кодира тридимензионален простор и која е неговата улога во навигацијата.
1 Истражување
Џефри е особено заинтересирана за полето на претставување на 3Д просторот во рамките на хипокампусот во нашиот мозок.
2 Почести
Џефри е член на Кралското друштво за биологија и соработник на Кралскиот институт за навигација. Таа е исто така потпретседател на Кралскиот институт за навигација.
Ненси Кувер Андреасен

Ненси Кувер Андреасен (|Nancy Coover Andreasen; р. ) — американски невронаучник и невропсихијатар. Таа моментално е шеф на психијатрија на Универзитетот во Ајова.
Андреасен е пионер во примената на техниките за невровизуелизација кај големите ментални болести и ја објавила првата квантитативна студија за магнетна резонанца на мозочни абнормалности кај шизофренијата. Таа води мултидисциплинарен тим кој работи на тридимензионални техники за анализа на слики за да се интегрира мулти-модалното сликање и развој на автоматизираната анализа на структурни и функционални техники за сликање.
Радмила Ставриќ - Хрисохо

Радмила Ставриќ-Хрисохо (моминско: Крстова; во — во ) — македонски биохемичар и универзитетски професор на Медицинскиот факултет во Скопје.
Таа била првиот специјалист по медицинска биохемија во Македонија.
1 Животопис
Има дипломирано хемија на Природно Математичкиот Факултет во Скопје во 1953 година, а како специјалист по медицинска биохемија станала во 1961 година. Во 1965 година ја одбранила докторската дисертација „''Kвантитативното одредување на јодните споеви во крвта''“ на ПМФ и таа првата жена која се стекнала со докторска титула од областа на хемијата во Македонија. Своето усовршување во медицинската кариера го продолжува во Загреб и Белград, како и во Англија, Австрија и Данска.
Ставриќ-Хрисохо ја има основано Лабораторијата при Интерната клиника и станала шефица на истата во 1957 година. Станала директор на Институтот за клиничка биохемија со самото создавање во 1975 година. По нејзиното вработување, во биохемиската лабораторија биле воведени нови методи и анализи кои имале за цел потполно да ги задоволат барањата на сите образувани клинички одделенија на Интерната клиника.
Ставриќ-Хрисохо вовела и примена на современи анализи и методи во клиничката медицина и постојано семинарско образование. Има раководено со многу истражувачки проекти и публикувала над 80 трудови.
Ставриќ-Хрисохо исто така вршела и настава на Катедрата по биохемија на Медицинскиот факултет во Скопје, како редовен професор (почнувајќи од 1986 година).
Ставриќ-Хрисохо била избрана за прв претседател на Здружението на медицинските биохемичари на Македонија во 1990 година, и била на чело на истото до 1992 година.
2 Признанија
На 7 април 2020 година, по повод Светскиот ден на здравјето, Македонското лекарско друштво (МЛД) ѝ ја доделила Повелбата „Трифун Пановски“.
Мери Шервуд

Мери Шервуд (|Mary Sherwood; ― ) ― американски лекар, наставник и поддржувач на превентивната медицина, јавното здравје, женското здравје и грижата за децата. Таа играла витална улога во многу женски организации и клубови, а придонела и за многу медицински социјални движења во Мериленд и Балтимор.
Нада Цветковиќ

Нада Цветковиќ (моминско: Богданова; р. во Нови Сланкамен, Војводина) — македонски специјалист по болести на устата и забите и универзитетски професор на Стоматолошкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Средно образование, гимназија, завршила во Суботица. На Стоматолошкиот факултет во Белград дипломирала во 1960 година. Со звањето специјалист по болести на устата и забите се здобила во 1973 година, а со звањето примариус во 1979 година. Со одбраната на докторската теза под наслов „Функционална процена на забната пулпа кај некои патолошки состојби согледана преку ензимската активност на нејзините ензими“, на Стоматолошкиот факултет во Белград, во 1981 година, се здобила со научниот степен доктор на стоматолошки науки од областа забна патологија и терапија.
Првото работно искуство на проф. Цветковиќ е во Градската поликлиника во Суботица и во Здравствениот дом „Кисела вода“ во Скопје (1960-1963). Во 1963 година се вработила на Стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет во Скопје и истата година била избрана за асистент на предметот дентална патологија и терапија. Потоа, во 1967, 1972, 1975 и 1980 г. била преизбирана во истото звање. Во звањето доцент на Катедрата за дентална патологија и терапија била избрана во 1982 година, а за редовен професор, во 1988 година.
Проф. д-р Нада Цветковиќ се пензионирала во 1990 година во звањето редовен професор. Научната активност на професор д-р Нада Цветковиќ била насочена кон биохемиско испитување на нивото на ензимите кај разни патолошки состојби на пулпата, со што, индиректно, се проценува метаболната активност на пулпата и нејзината потенцијална заштитна функција. Резултатите од нејзините испитувања се цитирани во учебникот „ЕндодонцијаД од Филиповиќ и соработниците, во издание на „Дечје новине“ од Белград (1989). Издала 50 статии од кои 49 се објавени во домашни публикации и една во странска. Проф. Цветковиќ била раководител на Отсекот за ендодонција на Клиниката за дентална патологија и терапија при ООЗТ Стоматолошки клиники. Била член на стручното гласило на стоматолозите од Македонија „Македонски стоматолошки преглед“ од неговото основање во 1977 до 1980 година.
Герти Кори

Герти Тереза Кори (родена во Радниц на 15 август 1896 година, починала на 26 октомври 1957 година) била австроунгарско-американска биохемичарка, која во 1947 година ја добила Нобелова награда за наука,станувајќи само трета жена што ја добила, и прва жена што била наградена со Нобеловата награда за физиологија или медицина, за нејзината значајна улога во „откривањето на текот на каталитичката претворање на гликогенот“.
Кори е роденa во Прага (тогаш во Австроунгарското Царство, сега Чешка). Герти не e прекар, туку таа е именувана по австриски воен брод. Растејќи во време кога жените биле маргинализирани во науката и имале само малку можности за образование, таа се пријавила да студира медицина, каде што го запознала својот иден сопруг Карл Фердинанд Кори на час по анатомија; по нивното дипломирање во 1920 година, тие се венчале. Поради влошените услови во Европа, двојката емигрирала во Соединетите Американски Држави во 1922 година. Герти Кори го продолжила својот интерес за медицинско истражување, соработувајќи во лабораторијата со Карл. За разлика од нејзиниот сопруг, таа имала потешкотии да обезбеди позиции за истражување, а оние што ги добивала и обезбедувале оскудна плата. Нејзиниот сопруг инсистирал да продолжат да соработуваат, иако тој бил обесхрабрен од институциите што го вработиле.
Кори заедно со нејзиниот сопруг, Карл и аргентинскиот физиолог Бернардо Хоси,ја добила Нобеловата награда во 1947 година за откривање на механизмот со кој гликогенот,дериват на гликозата се распаѓа, во мускулното ткиво, на млечна киселина, а потоа се ресинтизира во телото и се складира како извор на енергија (познат како циклус на Кори ). Тимот исто така го идентификувал значајното каталитичко соединение, естерот Кори . Во 2004 година, и Герти и Карл Кори добиле Национална историска хемиска одредница како признание за нивната работа во разјаснувањето на метаболизмот на јаглехидратите .
Додека работеле на Универзитетот во Вашингтон, Герти и нејзиниот сопруг го откриле присуството на посредувачко соединение во мускулите на жаба што овозможувало распаѓање на гликогенот, наречено гликоза 1-фосфат, сега познато како естер на Кори. Тие ја утврдиле структурата на соединението, го идентификувале ензимот фосфорилаза што го катализира неговото хемиско формирање и покажале дека естерот на Кори е почетен чекор во претворањето на јаглехидратот, гликоген во гликоза (разградувајќи ги резервите на енергија во структура во кој тие можат да се користат). Исто така, оваа постапка може да биде последниот чекор во претворањето на гликозата во крвта во гликоген, бидејќи е реверзибилен чекор. Герти Кори, исто така, ја проучувала болеста на складирање на гликогенот, идентификувајќи најмалку четири форми, секоја поврзана со одреден ензимски дефект. Таа прва покажала дека дефект на ензим може да биде причина за генетско заболување кај човекот.
1 Дополнителна литература
******
Дафина Стојаноска

Дафина Јованоска-Стојаноска (р. во ) — македонски стоматолог и пратеник во Собранието на Македонија од страна на ВМРО-ДПМНЕ.
1 Животопис
Дипломирала на Стоматолошкиот факултет во Скопје. Работела како матичен стоматолог во родниот град Гостивар во период од 2004 до 2008 година.
Од 2008 до 2016 година е вработена во ФЗОМ во Гостивар. Стојаноска истовремено станува секретар на ОК на ВМРО-ДПМНЕ Гостивар во период од 2012 до 2015 година. Во 2015 година е избрана за член на ИК на ВМРО-ДПМНЕ, сѐ до 2017 година, каде што повторно била избрана за член во 2018 година.
Јошиока Јајои

била лекар и активистка за права на жената. Таа го има основано Медицинскиот универзитет во Токио за жени во 1900 година. Ова била првата медицинска школа за жени во Јапонија. Таа исто така е позната како Вашијама Јајои.
1 Животопис
Јошиока е родена во денешниот дел од градот Какегава, префектурата Шизуока, каде што нејзиниот татко, лекар, се залагал за основно образование за децата од селото. Јајој пораснала во 19-от век кога образованието на жените било озогласено. Таа завршила медицинско училиште ''Саисеи-Гакуша'' и ја добила 27-та медицинска лиценца доделена на жена во Јапонија. Сфаќајќи ја тежината на оваа кариера за жените во Јапонија, таа решила да основа свое медицинско училиште, што го сторила пред да наполни 30 години.
На матурантите од Медицинскиот факултет во Токио за жени не им било дозволено да практикуваат медицина сè до 1912 година, кога јапонската влада им дозволила на жените да се пријават за националниот медицински преглед. До 1930 година, скоро илјада жени поминале низ училиштето на Јошиока.
Јајој била политички активна во текот на својот живот. Со многу свои колеги, таа се залагала за сексуално образование . Во 1930-тите, Јајој била вклучена во јапонското движење за право на глас на жените, движење наречено „Чисти избори“ во Јапонија. Во 1938 година, јапонската влада ги назначила Јајои и уште десет жени водачи на „Советот за вонредни состојби за подобрување на начините на живеење на нацијата“, што било напор за пред-воена мобилизација. Таа била водечка фигура во разни воени патриотски здруженија на жени и здруженија на млади. По завршувањето на војната, таа повторно се свртила кон организациите што го промовирале образованието на жените.
Јајои во 1955 била наградена со Орденот на скапоцената круна, а во 1959 била посмртно наградена со Орденот на светото богатство.
Меморијалната награда Јошиока била воспоставена во чест на наследниците на Јошиока. Јапонското здружение на жени во медицината ги именувала своите две награди според Јошиока Јајои и Огино Гинко (првата жена лиценцирана како лекар во Јапонија).
Јајој била прикажан на јапонска комеморативна поштенска марка 80 јени, на 20 септември 2000 година заедно со Наруше Jinинзо и Цуда Умеко. Меморијалниот музеј посветен на Јајој постои во Какегава, Шизуока.
2 Користена литература
* Сали А. Хастингс, „Јошиока Јајои“, во ''Лекари, медицински сестри и медицински практичари: Био-библиографски изворник'', ед. од Лоис Н. Магнер (Вестпорт, КТ: Гринвуд Прес, 1997), стр. 315–319.
* Јошиока Јајои, ''Јошиока Јајој ден'' (Токио: Центар Нихон Тошо, 1998); препечатено од 1941 година, прво издание.
* Трудовите на Јошиока се собираат во Архивата на универзитетот, Медицинскиот универзитет за жени во Токио
* Мара Патесио и Марико Огава, „Да се стане жена-лекар во почетокот на Меиџи Јапонија (1868-1890): женски борби и амбиции“, Historia shkenciarum 15,2, 2005: 159-176
Одри Еванс

Одри Елизабет Еванс (|Audrey Elizabeth Evans; р. 1925 година) ― детски онколог и основоположник на неколку непрофитни организации во текот на свој живот. Таа е позната како „Мајка на невробластомата“ за нејзината работа на ова поле.
1 Кариера
Откако ја завршила медицинската обука во САД, се вратила во Англија за да се занимава со специјалистичка педијатрија. Наскоро сфатила дека ова поле е исклучиво за мажи, а не за жени. Затоа, таа се вратила назад во Соединетите Американски Држави за да ја започне својата кариера во детска онкологија.
2 Еванс систем за одредување на стадиумот на невробластомот
* Прв стадиум: туморот е ограничен на органот на потекло (целосна ексцизија)* Втор стадиум: туморот се протега надвор од органот на потекло, но не ја преминува средната линија; може да бидат вклучени регионални лимфни јазли* Трет стадиум: туморот се протега надвор од средната линија за да навлезе во ткивата од спротивната страна
* Четврти стадиум: далечна метастаза (на скелет, други ткива или далечни лимфни јазли)
* Четврти стадиум С: локализиран примарен тумор кој не ја преминува средната линија, со далечинско заболување ограничено на црниот дроб, поткожните ткива и коскената срцевина, но без докази за зафатеност на коскениот кортекс
Цветелина Јанева

Цветелина Јанева — бугарска поп-фолк пејачка.
1 Дискографија
1.1 Албуми
* На първо място (2010)
* Дъщеря на песента (2012)
* Мога пак (2012)
1.2 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Открадната любов'', 2008, Тенчо Јанчев
''Ранявай ме'', 2008, Људмил Иларионов – Љуси
''Три минути'', 2009, Николај Скерлев
''Авторът е друг'', 2009, Људмил Иларионов – Љуси
''На първа среща'', 2009, Николај Скерлев
''Като вирус'', 2009, Николај Скерлев
''Искаш война'', 2009, Николај Скерлев
''Момиче за всичко'', 2010, Николај Скерлев
''Всичко'', 2010, Николај Нанков
''Празна стая'', 2010, Николај Нанков
''За контакти'', 2010, Николај Нанков
''Влез'', 2010, Николај Нанков
''Давай, разплачи ме'', 2010, Николај Нанков
''Какво правим сега'', 2011, Николај Нанков
''Притеснявай ме'', 2011, Николај Нанков
''По-страшно'', 2011, Николај Нанков
''Брой ме'', 2011, Николај Нанков
''Никога и никъде'', 2012, Николај Нанков
''Мога пак'', 2012, Николај Нанков
''Две черти'', 2012, Николај Нанков
''Бонбони'', 2012, Николај Нанков
''С какъвто се хванах'', 2012, Николај Нанков
''Още ли'', 2013, Николај Нанков
''Счупени неща'', 2013, Николај Нанков
''За господина'', 2013, Николај Нанков
''Без думи'', 2013, Николај Нанков
''До безумие'', 2013, Николај Нанков
''Бяла приказка'', 2013, Николај Нанков
''Алергична'', 2014, Николај Нанков
''Още колко нощи'', 2014, Николај Нанков
''Страх ме е'', 2014, Николај Нанков
''Чакам теб'', 2014, Николај Нанков
''Кажи ми, ало'', 2015, Николај Нанков
''4 червени луни'', 2015, Николај Нанков
''Музика в мен'', 2015, Николај Нанков
''Видимо изневерил'', 2015, Николај Нанков
''Коледа'', 2015, Николај Нанков
''Пей сърце'', 2016, Георги Манов
''Да те бях зарязала'', 2016, Николај Нанков
''Убий ме'', 2017, Николај Нанков
''Честито'', 2018, Николај Нанков
''Маракеш'', 2018, Николај Нанков,Добромир Кирјаков
''Грешка беше'', 2018, Николај Нанков
''Краят с мен'', 2018, Николај Нанков
''Болка моя'', 2019, Salih Sali
''Не ме оставяй'', 2019, Николај Нанков
''Ангелът'', 2019, Николај Нанков
''Минутите'', 2020, Николај Нанков
''Бой, бой'', 2021, Николај Нанков
''Филм за нас'', 2021, Николај Нанков
''Черните очи'', 2022, Виктор Антонов - Rikk
''Драскай клечката'', 2023, Николај Нанков
''По живота'', 2023, Николај Нанков
''Невиждани очи'', 2024, Николај Нанков
''Хавана'', 2024, Николај Нанков
''Питаш ли ме'', 2024, Николај Нанков
''Все по живота'', 2025, Виктор Антонов - Rikk
''Хавте'', 2026, Николај Нанков
''TBA'', 2026, Николај Нанков
1.3 Тв верзии
Спот, Година, Албума, Режисер
''Безопасна'', 2013, Мога пак, Људмил Иларионов – Љуси
''Ще се гордееш'', 2013, Мога пак, Људмил Иларионов – Љуси
''В твоя стил'', 2013, Мога пак, Николај Нанков
''Без да ми се дърпаш'', 2013, Мога пак, Николај Нанков
Епса Урумова

Епса Урумова (р. во ) — македонска докторка, специјалист по патолошка анатомија и универзитетски професор на Медицинскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Таа е родена на 14 октомври 1922 година во Велес. Студирала медицина во Белград и во Софија, каде што и дипломирала (1948). Хабилитирала со трудот за ''Pneumocystis Carinii''.
Се усовршувала во Загреб, Диселдорф, Келн и Базел, а за судска медицина во центрите во Љубљана, Загреб и Белград. Изведувала настава по патологија на новоформираниот Медицински факултет во Ниш. Била директор на Институтот за патолошка анатомија и шеф на Катедрата (1972–1981). Вовела експериментална патологија на очното јаболко, примена на диференцијални боења за специфични ткива во светлосната микроскопија и клиничко-патолошките научни конфронтации. Публикувала над 100 труда. Била претседател на Друштвото на патолозите на Југославија и го организирала 4. конгрес на патолозите на Југославија (1983).
Соња Талевскa

Соња Талевска (р. во с. Жван) — македонски дерматовенеролог и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од страна на ВМРО-ДПМНЕ.
1 Животопис
Соња Талевска е дипломирана на Медицинскиот факултет во Скопје и е специјалист по дерматовенерологија.
Мери Роналд Бисет

Мери Роналд Бисет (|Mary Ronald Bisset; - ) — лекарка и мисионерка. Откако ги добила медицинските дипломи, заминала во Бивани, Пенџаб, Индија, каде била медицинска мисионерка. Таа обезбедила грижа за девојчиња и жени и помогнала да се воспостави болница за жени во Бивани. Таа лекувала пациенти за време на епидемиите и се обидувала да ја намали стапката на смртност при породување. Во 1931 година ѝ бил доделен медалот „Каисар и Хинд“ за јавна служба во Индија.
1 Медицинска и мисионерска кариера
Бисет добила диплома за медицина во 1905 година од Абердинскиот универзитет. Таа била хирург за очи и акушер.
Во 1907 година, Бисет отишла во Бивани, Пенџаб, Индија. Таа била една од првите жени што работеше како медицинска мисионерка во Индија. Таа пристигнала како ново крило во болницата. Покрај грижата за луѓето со проблеми со окото и породилните случаи, таа лекувала пациенти и за време на епидемии. Во 1910 и 1911 година, во Палвал се појавила епидемија на која Бисет работела со д-р Јанг во женската болница во Палвал за лекување на околу 600 пациенти. Двете лекарки биле медицински мисионери од Зенана кои вршеле ампутации и други неопходни операции.
Таа се обидела да ја намали стапката на болести и смрт при породување. Бисет напишала дека пуперпералната сепса е вообичаена поради нехигиенски услови, како што се валкани постелнини и крпи што се користеле при породување. Верувајќи дека циркулирачкиот воздух е лош, жените биле затворени во просториите, кога бил запален оган за да се загрее просторијата, без оглед на времето, и секоја можност за циркулирање на воздухот беше блокирана. На жените им било забрането да пијат вода или млеко ако развијат пуерперална сепса, поради загриженост за гноен исцедок.
Бисет помогнала да се надгледува изградбата на болница за жени во Бивани, која беше отворена есента во 1921 година. Во 1931 година, таа работеше во Бивани во болницата „Зенана Баптистичка мисија“ . Таа и помогна на д-р Елен Фарер да обезбеди медицинска нега за девојчиња и жени. Двете жени биле наградени со сребрен и златен медал Каисар-и-Хинд .
Хелен Фландерс Данбар

Хелен Фландерс Данбар (|Helen Flanders Dunbar; ― ) — важна личност во американската психосоматска медицина и психобиологија. Данбар е основоположник на Американското психосоматско друштво во 1942 година и била првиот уредник на неговото списание.
1 Истражување и влијанија
Данбар верувала дека, телото и душата, се интимно поврзани и лекарот мора да ги лекува и двете за пациентот да се излечи целосно.
Милка Христова

Милка Христова (р. во ) — македонски доктор по медицина и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од страна на ВМРО-ДПМНЕ.
1 Животопис
Милка Христова дипломирала на Медицинскиот факултет во Скопје како докторка на медицина и станала специјалист по училишна медицина во Делчево.
Христова во два мандати ја извршувала и функцијата советник од редовите на советничкиот список на ВМРО-ДПМНЕ во Општина Делчево. Таа е дел од Комисијата за здравство при Општинскиот комитет на ВМРО-ДПМНЕ во Делчево. Истовремено, Милка Христова е и член на претседателството на Унијата на жени во Делчево.
Александра Волканоска

Александра Волканоска (моминско: Ставрева; во — во ) — македонски физиолог и универзитетски професор.
1 Животопис
Дипломирала на Медицинскиот факултет при Белградскиот универзитет во 1933 година.
Работела како практичен лекар и како асистент на Медицинскиот факултет во Белград.
Академската кариера до редовен професор ја продолжува на Институтот за физиологија при Медицинскиот факултет во Скопје во 1949 година, посветувајќи се на работата со студентите и обуката на кадарот.
Јулија Дмитриевна Белјаева

Јулија Дмитриевна Белјаева (|Юлия Дмитриевна Беляева; р. во ) — руска славистска и македонистка.
1 Животопис
По завршувањето на Филолошкиот факултет на МДУ „Ломоносов“ (1950) и одбраната на кандидатската дисертација по филолошките науки (1963) се специјализирала по историјата на јужнословенските литератури. Работела во Институтот за славистика и балканистика на АН на СССР во Москва, првин како научен соработник (1954–1977), а потоа како виш научен соработник (1977– 1990). Откако самостојно го научила македонскиот јазик, се занимавала со македонистика (од 1964) и објавила повеќе прикази (во руски, македонски и српски изданија) и избори, антологии и преводи од македонски автори на руски јазик.
Трота од Салерно

Трота од Салерно била медицински лекар и писател во јужниот италијански крајбрежен град Салерно, која живеела во раните или средните децении на век. Нејзината слава се проширила сè до Франција и Англија во и век.
1 Практична медицина според Трота
Делото со кое Трота најчесто се поврзува како автор е ''Practica secundum Trotam'' („Практична медицина според Трота“), кое опфаќа различни медицински теми, од неплодност и нарушувања на менструацијата до каснување од змија и козметика. Трота била познат авторитет за акушерство и позната бабица во Салерно. Иако нејзините дела се познати по нивните практични информации за гинекологија и акушерство, Трота пишувала и за медицински проблеми со кои се соочуваат и мажите и жените.
Доротеја Бука

Доротеја Бука (1360–1436) — италијански лекар. Малку е познато за нејзиниот живот, освен што таа била шеф на катедрата по медицина и филозофија на Универзитетот во Болоња повеќе од четириесет години од 1390 година. Нејзиниот татко претходно ја имал истата позиција.
Јасминка Дамческа

Јасминка Дамческа (р. во ) — македонски лекар и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од страна на ВМРО-ДПМНЕ.
1 Животопис
Јасминка Дамческа е дипломирана докторка на медицина на Медицинскиот факултет. Во 2014 година била на магистратура - јавно здравство и специјализација - радиодијагностика и е член на ВМРО-ДПМНЕ.
Мирсада Емини-Асани

Мирсада Емини-Асани (р. во ) — македонски гинеколог-акушер од албанско потекло и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од страна на ДУИ.
1 Животопис
Мирсада Емини-Асани дипломирала на Медицинскиот факултет, а подоцна станала специјалист гинеколог-акушер.
Благородна Бојаџиева

Благородна Бојаџиева (р. во ) — македонски оториноларинголог и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од редовите на ВМРО-ДПМНЕ.
1 Животопис
Благородна Бојаџиева е дипломирана докторка на медицина, специјалист по оториноларингологија и е член на ВМРО-ДПМНЕ.
Весна Пемова

Весна Пемова (р. во ) — македонски лекар и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од страна на ВМРО-ДПМНЕ.
1 Животопис
Весна Пемова е дипломирана докторка на медицина на Медицинскиот факултет. Таа е специјалист по дерматовенерологија и е член на ВМРО-ДПМНЕ.
Мерал Узеири-Ферати

Мерал Узеири-Ферати (р. во ) — македонски лекар и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од страна на ДПА.
1 Животопис
Мерал Узеири-Ферати е дипломирана докторка на медицина на Медицинскиот факултет. Има специјализација по гинекологија и акушерство и е член на ДПА.
Домника Рајчановска

Домника Рајчановска (р. 1960 година) — македонски педијатар и универзитетски професор.
1 Животопис
Средно училиште завршила во гимназијата „Јосип Броз-Тито“ во Битола. Дипломирала на Медицинскиот факултет во Скопје во 1984 година. Специјализирала на педијатрија од 1995 година до 1999 година. Магистерските студии ги завршила во 2007 година и потоа запишала докторски студии во 2008 година.
Во 1986 година се вработила во Медицинскиот центар во Битола. Како педијатар работела во амбулантата во Домот за доенчиња и мали деца, исто така во Битола. Последните години работела во ЈЗУ Здравствен дом во Службата за превентивна здравствена заштита на деца од 0-6 години.
Во 2007/08 година станала предавач на Високата Медицинска школа во Битола.
Од научно истражувачките области проучува педијатрија, спортска медицина, здравствено воспитание и медицина на трудот. Посебен фокус од научно-истражувачката дејност посветува на клиничката медицина.
Како професор, а потоа и директор на Медицинската школа во Битола при универзитетот „Св. Климент Охридски“, Рајчановска предавала многу предмети.
2 Постигнувања
Има учествувано на бројни конгреси, симпозиуми и семинари и е автор или соавтор на повеќе стручно-научно трудови од областа на педијатријата.
Мируше Хоџа

Мируше Хоџа (родена: Мемдали; р. во ) ― македонска универзитетска професорка, преведувачка и научничка.
1 Биографија
Основно и средно образование завршила во Скопје. Дипломирала на Групата за албански јазик и книжевност и италијански јазик. По дипломирањето, извесно време била ангажирана како соработник во албанската редакција на МТВ.
Зумрете Јакупи

Зумрете Јакупи (р. во ) — македонски професор и поранешен пратеник во Собранието на Македонија од редовите на ДУИ.
1 Животопис
Зумрете Јакупи завршила високо образование и Виша медицинска школа. Магистер е по здравствен менаџмент на Универзитетот МИТ од Скопје и е член на ДУИ.
Златанка Белазелкоска

Златанка Белазелкоска (моминско: Кирилова; р. во ) — македонски специјалист по болести на устата и пародонтот и универзитетски професор на Стоматолошкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Белазелкоска е родена на 26 март 1948 година во Скопје, Македонија. Матурирала во 1968 година во Скопје, а на стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет дипломирала во 1973 година. Звањето специјалист по болести на устата и забите го добила во 1977 година.
Магистрирала и докторирала на Стоматолошкиот факултет при Скопскиот универзитет во 1981 и 1989 година, соодветно.
На стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет во Скопје, на Клиниката за болести на устата и парадонтот, се вработила во 1975 година. Во 1977 година била избрана во звањето помлад асистент по предметот болести на устата и пародонтот на Стоматолошкиот оддел при Медицинскиот факултет. Во 1979 година била избрана во звањето асистент на Катедрата за болести на устата и пародонтот при Стоматолошкиот факултет во Скопје и уште трипати била преизбирана во истото звање. Во звањето доцент на истата Катедра била избрана во 1990 г. Изборот во звањето вонреден професор на д-р Златанка Белазелкоска бил извршен во 1995 г. За редовен професор били избрана 2000 година, а реизбрана во истото звање во 2005 година.
Издала над 120 статии, објавени во домашни и во странски публикации. Автор е на учебникот „Орална патологија“. Ја истражувала улогата на ензимите во етиопатогенезата на прогресивната пародонтопатија.
Проф. д-р Златанка Белазелкоска е активно вклучена во дејноста на Стоматолошкиот факултет и на стоматолошките клиники. Во неколку изборни периоди била избирана за секретар на Кадровскиот одбор при Наставно-научниот совет на Факултетот, од 1992 наваму. Проф. д-р Златанка Белазелковска била и раководител на Катедрата за болести на устата и пародонтот како и на Клиниката за болести на устата и пародонтот при Универзитетскиот стоматолошки клинички центар во Скопје.
Добитник е на повеќе награди и признанија.
Ѓорѓија Сајкоски

Ѓорѓија Сајкоски (роден на 12 август 1972 година во Кичево) — доктор на историски науки. Сајкоски е долгогодишен член на ВМРО ДПМНЕ, пратеник во сегашниот состав на Собранието.
1 Животопис
Сајкоски е роден на 12 август 1972 година во Кичево. Во минатото Сајкоски има извршувано повеќе функции и тоа претседател на Совет на Општина Кичево 2009-2013, заменик министер во министерство за локална самоуправа, директор на ЈП Студенчица.
Сајкоски има извршувано и повеќе партиски функции и тоа бил член на избирачки одбор номиниран од ВМРО-ДПМНЕ во сите изборни циклуси од 1998 до 2006 година. Бил претседател на Месен Комитет Девеана, во склоп на ОК ВМРО ДПМНЕ Кичево од 2004 до 2008 година. Исто така Сајкоски бил претседател на комисија за култура под ОК ВМРО ДПМНЕ Кичево од 2004 до 2010 година. Претседавал со Советот на Општина Кичево и бил исто така координатор на советничка група на ВМРО-ДПМНЕ од 2009 до 2013 година. Членувал во Комисија за локална самоуправа од 2010 до 2014 година. Сајкоски исто така бил и потсекретар период од 2011 до 2015 година. Претседател на ОК ВМРО-ДПМНЕ Кичево бил од 2010 до 2020 година.
Амелија душ Сантуш Кошта Кардија

Амелија душ Сантуш Кошта Кардија (|Amélia dos Santos Costa Cardia; 1855 во — 1938) — една од првите лекарки во Португалија.
Завршила Политехничко училиште од 1883 до 1887 година, а потоа Медицинско-хируршко училиште во Лисабон и дипломирала на 20 јули 1891 година. Нејзината докторска теза била за жолта треска. Таа беше првата жена во Португалија која стажирала во болница. Амелија, исто така, основала дом за стари лица што го водела скоро десет години и била дел од Националната лига против туберкулоза и Здружението на медицински науки. Дополнително, таа припаѓала на португалската спиритулистичка федерација. Амелија била и писателка.
1 Публикации
* Епизоди од војната, 1919 година
* Визионер: психолошка романса, 1932 година
* Грешница: психолошка романса, 1934 година
* Манумисија: психолошка романса, 1936 година
Јелка Масин-Спасовска

Јелка Масин-Спасовска ( во — во ) — македонска лекарка, интернист-нефролог и универзитетски професор на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
1 Животопис
Родена е на 7 март 1964 година во Охрид. Средно образование завршила во Скопје, а високо образвование завршила на Медицинскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје во 1991 година. Во 1992 година се запишала на магистерски студии на Медицинскиот факултет во Скопје, а во мај 1999 година го одбранила магистерскиот труд на тема: „Динамика на промените на плазма-вискозноста и фибронектинот кај хипертензија индуцирана со гравидитет“. Докторирала на 9 јануари 2009 година на истиот факултет.
На Медицинскиот факултет во Скопје во јуни 1994 година е избрана во звањето помлад асистент. Од јуни 2000 година е избрана во звањето асистент од областа интерна медицина. Во мај 2010 година е избрана во звањето научен соработник од областа на интерна медицина. За виш научен соработник е избрана во 2015 година и за вонреден професор е избрана на 22 декември 2015 година.
Изведувала настава на студиските програми од прв и втор циклус студии, учествувала во континураната обука за лекари за водење на акутна и хронична дијализа, лекари-стажанти и лекари од примарното здравство. Активно била вклучена како ментор и едукатор на специјализантите по интерна медицина. Има објавено 74 научни труда од нефролошката трансплантациска област, од кои 33 печатени трудови, 10 научни труда во научни списанија со импакт-фактор, 20 труда во меѓународни научни списанија, 1 труд во меѓународна научна публикација, 2 труда со оригинални научни резултати објавени во научно стручно списание и 41 труд во зборници од научни собири.
Била член на повеќе национални, балкански, европски и меѓународни здруженија.
2 Смрт
Јелка Масин-Спасовска починала на 9 мај 2017 година во неразјаснети околности, кои ја бранувале јавноста скоро цела година. На крајот, Јавното обвинителство го затворило предметот како „самоубиство“.
Доротеја Еркслебен

Доротеа Кристијане Еркслебен (|Dorothea Christiane Erxleben; р. како Лепорин; во ― во ) ― прва лекарка во Германија и прва жена со лиценца за лекар од службено медицинско тело.
1 Кариера
Еркслебен се запознала со медицина од рана возраст благодарение на нејзиниот татко. Италијанската научничка и академик, Лаура Баси, ја инспирирала Еркслебен во борбата за нејзиното право да практикува медицина. Во 1742 година, таа објавила Трактат во кој го изразила своето тврдење дека на жените треба да им се дозволи да студираат на универзитет.
Откако била примена на студии со специјално одобрение од тогашниот владетел на Кралството Прусија, Фридрих Велики, Еркслебен ја добила својата титула како доктор по медицина од Универзитетот во Хале во 1754 година. Со ова таа станала првата Германка која ја добила оваа титула. Таа продолжила да ги анализира препреките што ги спречуваат жените да студираат, со особен акцент на домаќинство и мајчинството/децата.
2 Личен живот
Таа била мајка на Јохан Кристијан Поликарп Еркслебен. Еркслебен и нејзиниот брат Кристијан Поликарп Лепорин студирале основни науки, латински јазик и медицина со нивниот татко Кристијан Поликарп Лепорин. Нејзиниот татко бил лекар во Кведлинбург во Прусија. Таа главно лекувала сиромашни луѓе. Идејата жена да студира медицина во тоа време била шокантна, особено затоа што во тоа време со закон било забрането за жените да вршат јавни функции, па според тоа се сметало дека жените не треба да практикуваат медицина или да добијат медицинска диплома. Тројца лекари од Кведлинбург ја обвиниле Еркслебен за дилетантизам и побарале да се преиспита нејзината работа и знаење. Ректорот на Универзитетот „Мартин Лутер“ во Хале-Витенберг одлучил дека практикувањето медицина не е исто што и извршувањето јавни функции и ѝ дозволил на Еркслебен да го полага испитот. Откако го положила испитот, неа ѝ била доделена медицинска диплома на 12 јуни 1754 година.
3 Трактат
Еркслебен ја проучувала медицинската теорија на Георг Ернст Стал, поврзана со пиетизмот. Ова ја инспирирало Еркслебен да ги преиспитува теолошките и филозофските основи според кои жените биле ставени во подредена положба. Предвидувајќи критики за нејзиниот став од двата пола, Еркслебен во својот текст им се обраќа на сите читатели, мажи и жени. Таа се служела со јазикот на „скромност“, вообичаен метод што го користеле жените во Кверел де Фемс ''(Querelle Des femmes)'', додека им се обраќала на машките читатели. Била директна и критична кон изговорите на жените што се користеле за да се избегне едукација за подобрување на нивниот живот. Била свесна дека некои жени се изложени на тешка физичка работа при грижа за домаќинството и имаат малку време да се образоваат. И покрај ова, таа го критикувала недостатокот на желба за образование.
4 Почит
На 13 ноември 2015 година, Гугл го прослави нејзиниот 300. роденден со ''Google Doodle''.
5 Поврзано
* Жени во медицината
Игбале Ферати - Руси

Игбале Ферати - Руси (1932, во — 1975, ) — специјалист гинеколог. Медицински факултет завршила во Скопје. Специјалист по гинекологија и акушерство и прва жена - албанка гинеколог во Република Македонија. Работела во Тетово и има исклучителен придонес во здравственото просветување кај жените од албанска националност и популаризација на Црвениот крст.
Екатерина Чундева-Галиќ

Екатерина Чундева-Галиќ ( во — во ) — македонска позната професорка, еден од основачите на Електротехничкиот факултет во Скопје.
1 Биографија
Дипломирала во 1951 година на Електротехничкиот факултет во Белград и веднаш се вработила во претпријатието „Хидроелектропроект“. Еден е од главните проектанти на хидроцентралите Вруток, разводната постројка 110 КВ Вруток, Хидроцентралите Равен и Шпиље. Во 1959 година се вработува на Електро-техничкиот факултет во Скопје, каде во 1976 година е избрана за редовен професор.
Жаклина Лазаревска

Жаклина Лазаревска (родена на година во ) — дипломирана математичарка-информатичарка на Природно - математички факултет во Скопје. Почнувајќи од 1 септември 1987 година таа е професорка по информатика во гимназијата „Св. Климент Охридски“ во Охрид. Во своите најплодни професорски години Жаклина Лазаревска напишала Учебник и Збирка задачи за Програмски јазици за III година гимназиски паралелки природно – математичко подрачје и Збирка задачи за програмирање во С ++. Пред да стане пратеник Лазаревска од 2013 до 2016 година беше советник во Советот на општина Охрид.
За време на нејзинот мандат како пратеничка на СДСМ таа била активна во следните активности на собранието:* Комисија за образование, наука и спорт, претседател
* Комисија за локална самоуправа, заменик-претседател
* Комисија за труд и социјална политика, член
* Комисија за еднакви можности на жените и мажите, заменик-член
* Делегација на Собранието на Република Македонија во Парламентарниот комитет за стабилизација и асоцијација, член
* Пратеничка група на Собранието на Република Македонија за соработка со Парламентот на Кралството Шведска, претседател
* Пратеничка група на Собранието на Република Македонија за соработка со Парламентот на Руската федерација, член
1 Наводи
Карола Маер Милобар

Карола Маер Милобар (родена 1876 година) станала првата жена лекар што практикувала медицина во Хрватска во 1906 година. Таа дипломирала на Медицинскиот факултет во Цирих во 1900 година. Клиниката во која работела се наоѓала на улицата Бериславишева во Загреб, од 1906 до 1945 година. Тоа била првата приватна клиника за болести на дигестивниот тракт и женски органи во Загреб.
Марјан Пејоски

Марјан Пеjоски - македонски моден творец кој живее и работи во Обединетото Кралство. Студирал на Школата за уметност и дизајн на Централ Сент Мартинс.
Тој е главно познат по дизајнирањето на иконскиот лебедов фустан на Бјорк, кој пејачката го носела многу пати: на насловната страница на албумот „''Веспертин“'', за ''Веспертин турнејата'', за Канскиот фестивал 2000 година и за Оскарите во 2001 година. Тој не знаел дека таа го носела на Оскарите сè до следното утро.
Во 2004 година, Пејоски ги дизајнирал костумите за куполната турнеја на ''Мисија'', ''„The Tour of Misia 2004 Mars & Roses“'' .
Двете Англичанки и континетот

Двете Англичанки и континентот (француски: ''Les deux Anglaises et le continent'') е француски филм од 1971 година, во режија на Франсоа Трифо. Филмот е заснован на романот на Анри-Пјер Рош. Главните улоги ги играат: Жан-Пјер Лео, Кика Маркам, и Стејси Тендетер.
1 Синопсис
Дејствието се одвива на почетокот на 20 век. За време на патувањето во Велс, Французинот Клод (го игра Лео) ги запознава сестрите Ен (ја игра Маркам) и Мјуриел (ја игра Тендетер). Ен е вајарка, а Мјуријел е учителка. Во текот на следните 20 години се менуваат чувствата меѓу Клод и двете сестри, но романтичните односи често ги оневозможува физичката оддалеченост, двете силни мајки и конвенциите на времето. Клод станува уметнички критичар и сите тројца ги изразуваат своите потиснати страсти низ нивните професии...
Презир (филм од 1963)

„Презир“ (француски: ''Le Mépris'') — француски филм од 1963 година, во режија на Жан-Лик Годар кој е автор и на сценариото, засновано врз романот на Алберто Моравија. Главните улоги ги толкуваат: Мишел Пиколи, Брижит Бардо, Џек Паланс и Фриц Ланг, а една улога глуми и самиот Жан-Лик Годар.
1 Содржина
Пол Жавал (го игра Пиколи) е драмски писател кој е оженет со младата Камиј (ја игра Бардо). Него го ангажира американскиот филмски продуцент Џереми Прокош (го игра Паланс) за да го преработи сценариото за филмот заснован врз „Одисејата“ на Хомер, а кого го режира Фриц Ланг (се игра себеси). Бескрупулозниот Прокош се обидува да ја освои Камиј, а намерата ја остварува за време на снимањето на островот Капри. Претходно, меѓу Пол и Камиј доаѓа до кавга и таа му кажува дека повеќе не го сака. Додека Пол учествува на снимањето на филмот, Прокош и Камиј патуваат со неговиот автомобил во Рим, но патем погинуваат во сообраќајна несреќа.
Марија Зужелова

Марија Зужелова (р. , во ) — македонска докторка - стоматолог и професор на Стоматолошкиот факултет во Скопје, Р Македонија.
1 Животопис
проф. д-р Марија Зужелова е родена на 13. ноември 1948 година во Скопје. Средно образование завршила во Училиштето за забари и забни техничари во Скопје во 1967 година. На Стоматолошкиот факултет во Скопје дипломирала во 1973 година. Со звањето специјалист по ортодонција се здобила во 1977 година.
Во 1983 година, на Стоматолошкиот факултет во Скопје, проф. Зужелова го одбранила магистерскиот труд под наслов “Рендгенкраниометриска анализа на фацијалните и кранијалните варијации во етничките групи” и се здобила со научниот степен магистер на стоматолошки науки од областа ортодонција. Со одбраната на докторската дисертација на Стоматолошкиот факултет во Белград, под наслов “Рендгенска кефалометриска проучавања линеарних и ангуларних димензија назолабијалних структура код особа са нормалном оклузијом и малоклузијом II/1 и III класе” се здобила со научниот степен доктор на стоматолошки науки од истата област.
Во 1973 г., како стипендист на Заедницата за научни дејности, темата “Смена на забите како фактор за оклузални неправилности” ја изработила на Клиниката за ортодонција. Првото вработување на проф. Зужелова било во 1974 г., на Клиниката за ортодонција при ООЗТ Стоматолошки клиники. Во 1977 г. била избрана во звањето помлад асистент на Катедрата за ортодонција при Стоматолошкиот факултет во Скопје, а во 1979 г. била избрана за асистент. Во 1982, 1985 и 1989 била преизбирана во истото звање. Изборот за доцент на проф. Зужелова бил извршен во 1990 г. а за вонреден професор била избрана во 1995 год, а во 2000 година била избрана во звањето редовен професор.
Како стипендист на Заедницата за меѓународна техничка соработка на Берлинскиот сенат, била на едногодишен студиски престој во Берлин, тогашна Западна Германија.
Според податоците со кои располагаме, публицистичкиот опус на професор Зужелова опфаќа над 100 статии кои се објавени во домашни и во странски публикации.
Проф. д-р Марија Зужелова била раководител на Клиниката за ортодонција при ООЗТ Стоматолошки клиники во Скопје во периодот 1996 до 1998. Во 1999 г. била повторно назначена за раководител на Клиниката за ортодонција. Проф. д-р Зужелова била и раководител на Катедрата за ортодонција при Стоматолошкиот факултет во Скопје.
Проф. д-р Марија Зужелова била учесник во изработката на научноистражувачкиот проект под наслов “Состојбата на оралното здравје и потребниот третман на населението во СР Македонија преку примената на базичните критериуми на Светската здравствена организација” чии резултати биле објавени во 1990 г.