procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кенигс Вустерхаузен

Кенигс Вустерхаузен (|Königs Wusterhausen) — град во округот Даме-Шпревалд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија.
1 Географија
1.1 Положба
Кенигс Вустерхаузен или „КВ“ (''KW''односно Ка-Ве) како што често е нарекуван, се наоѓа на каналот Ноте и реката Даме југоисточно од Берлин.
1.2 Делови на градот
Кенигс Вустерхаузен е најголемиот град во округот Даме-Шпревалд. Со општинската реформа во 2003 кон градот се припоиле седум општини меѓу кои: Цезен, Каблов, Дипензе, Нидерлеме, Зенциг, Вернсдорф и Цернсдорф, со што површината на градот шесткратно се зголемила, а неговото население се дуплирало.
2 Историја
Во 1320 првпат бил споменат замокот во градот, како и околината. Од 1400 биле поседи на благородничко семејство од Шлибен.
На 14 октомври 1669, Фридрих фон Јена го добил замокот и селото Вендиш Вустерхаузен. На почетокот на јули 1683, Фридрих кој подоцна станал изборен кнез и крал на Прусија, го добил замокот и селото. Во 1698, Фридрих Вилхелм го добил замокот како подарок од неговиот татко. Во 1707, крунисаниот принц и подоцна крал, Фридрих Вилхелм I ја основал неговата компанија. Помеѓу 1713 и 1718, замокот бил претворен во ловечка куќа. Во 1718, градот со името Вустерхаузен, го добил моменталното име Кенигс Вустерхаузен.
Во 1862, романописецот и поетот Теодор Фонтане го посетил Кенигс Вустерхаузен кога го пишувал својот патопис.
Од 1901, Кенигс Вустерхаузен е дом на бранденбуршкото школо за слепи и слеповидни, финансирано од хамбуршкиот трговец Херман Шмит.
Во 1920 бил пуштен првиот радиски предавател во Германија во близина на градот, а во 1935, Кенигс Вустерхаузен го добил статусот на град. Во 1937 била изградена и осветена католичката црква Св. Елизабета.
Во 1938 била отворена обиколницата околу Берлин, сега автопат 10, кога ги опслужувала градовите околу Берлин. Во 1944 бил изграден концентрационен камп во близина на железничката товарна станица.
По Втората светска војна Кенигс Вустерхаузен се наоѓал во Источна Германија.
Во 1972 паднала централната кула, висока 243 метри, дел од радиските предаватели. Истата година во близина на градот се срушил Иљушин Ил-62 во кој загинале 156 луѓе.
3 Збратимени градови
* Округ Штеглиц-Целендорф (Берлин)
* Пшибрам, Чешка
* Џермантаун (Тенеси), САД
Кипар на Евровизија

Кипар е земја учесничка на Евровизија која досега нема победено. Прво учество го зема во 1982 година.
1 Натпревари
Year, Artist, Title, Final, Points, Semi, Points
1981, Island, "Monika" ("Μόνικα"), 6, 69
1982, Anna Vissi, "Mono I Agapi" ("Μόνο η αγάπη"), 5, 85
1983, Stavros & Constantina, "I Agapi Akoma Zi" ("Η αγάπη ακόμα ζει"), 16, 26
1984, Andy Paul, "Anna Maria Lena" ("Άννα Μαρία Λένα"), 15, 31
1985, Lia Vissi, "To Katalava Arga " ("Το κατάλαβα αργά"), 16, 15
1986, Elpida, "Tora Zo" ("Τώρα ζω"), 20, 4
1987, Alexia, "Aspro Mavro" ("Άσπρο-μαύρο"), 7, 80
1989, Yiannis Savvidakis & Fani Polymeri, "Apopse As Vrethume" ("Απόψε ας βρεθούμε"), 11, 51
1990, Haris Anastazio, "Milas Poli" ("Μιλάς πολύ"), 14, 36
1991, Elena Patroklo, "SOS", 9, 60
1992, Evridiki, "Teriazoume" ("Ταιριάζουμε"), 11, 57
1993, Kyriakos Zympoulakis & Dimos Van Beke, "Mi Stamatas" ("Μη σταματάς"), 19, 17
1994, Evridi, "Ime Anthropos Ki Ego" Είμαι άνθρωπος κι εγώ", 11, 51
1995, Alex Panayi, "Sti Fotia " ("Στη φωτιά"), 9, 79
1996, Constantinos Christoforou, "Mono Yia Mas" ("Μόνο για μας"), 9, 72
1997, Hara Constantinou & Andreas Constantinou, "Mana Moi" ("Μάνα μου"), 5, 98
1998, Michalis Hatzigiannis, "Genesis " ("Γένεσις"), 11, 37
1999, Marlain, "Tha 'Nai Erotas" ("Θα 'ναι έρωτας"), 22, 2
2000, Alexandros and Christina, "Nomiza" ("Νόμιζα"), 21, 8
2002, One, " Gimme", 6, 85
2003, Stelios Constantas, "Feeling Alive", 20, 15
2004, Lisa Andreas, "Stronger Every Minute", 5, 170, 5, 149
2005, Constantinos Christoforou, "Ela Ela (Come Baby)" ("Ελα Ελα"), 18, 46, X, X
2006, Annette Artani, "Why Angels Cry", X, X, 15, 57
2007, Evridiki, "Comme Ci, Comme Ça", X, X, 15, 65
2008, Evdokia Kadi, "Femme Fatale", X, X, 15, 36
2009, Christina Metaxa, "Firefly", X, X, 14, 32
2010, The Islanders, "Life Looks Better in Spring", 21, 27, 10, 67
2011, Christos Mylordos, "San Aggelos S'agapisa" ("Σαν άγγελος σ'αγάπησα"), X, X, 18, 16
2012, Ivi Adamou, "La La Love", 16, 65, 7, 91
2013, Despina Olympiou, "An me thimasai" ("Aν με θυμάσαι"), X, X, 15, 11
2015, Giannis Karagiannis, "One thing I would like to do", 21, 12, 6, 108
2019, Tamta, "Replay", 13, 75, 9, 53
Полска на Евровизија

Полска за првпат дебатира во 1994 година каде го постигнува и најдоброто место во историјата на настапување.
1 Натпревари
Година, Изведувач, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
1994, Edyta Górniak, "To nie ja!", 2, 166
1995, Justyna Steczkowska, "Sama", 18, 15
1996, Kasia Kowalska, "Chcę znać swój grzech...", 15, 31
1997, Anna Maria Jopek, "Ale jestem", 11, 54
1998, Sixteen, "To takie proste", 17, 19
1999, Mietek Szcześniak, "Przytul mnie mocno", 18, 17
2001, Andrzej Piaseczny, "2 Long", 20, 11
2003, Ich Troje, "Keine Grenzen-Żadnych granic", 7, 90
2004, Blue Café, "Love Song", 17, 27, X, X
2005, Ivan & Delfin, "Czarna dziewczyna", X, X, 11, 81
2006, Ich Troje feat. Real McCoy, "Follow My Heart", X, X, 11, 70
2007, The Jet Set, "Time To Party", X, X, 14, 75
2008, Isis Gee, "For Life", 24, 14, 10, 42
2009, Lidia Kopania, "I Don't Wanna Leave", X, X, 12, 43
2010, Marcin Mroziński, "Legenda", X, X, 13, 44
2011, Magdalena Tul, "Jestem", X, X, 19, 18
2019, Tulia, Pali sie, X, X, 12, 90
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Дебреше

Успение на Пресвета Богородица — црква во селото Дебреше, близу Гостивар. Сместена е на самиот јужен крај на селото, во правец кон Здуње, помеѓу последните селски куќи. Како манастир, црквата се споменува уште во XVII век, кога најверојатно поради Австриско-турската војна и Карпошевото востание, била разрушена од Османлиите. Денешниот црковен објект е возобновен и изграден во август 1998 година. На пространата ливада во која се наоѓа црквата секоја година се одржуваат големи прослави со црковнонародни собири по повод патрониот празник Успение на Пресвета Богородица (28.08. - Голема Богородица) кога се одржува и наддавање со ракотворби и веселба, како и за Велигден. На неколку наврати, меѓу кои последен пат во пролетта 2013, црквата е мета на вандалски и дивјачки напади од месното население, при што таа е каменувана, искршен е прозорец со оштетување на оградата, искршена и расфрлена е плочата со натпис, како и цветниот венец од прославата на Велигден.
1 Галерија
Тобијас Вајс

Тобијас Вајс (роден во Швебиш Хал на 30 јули 1985) — германски фудбалер, играч од средниот ред на Бохум. Тој ја започнал својата професионална кариера во Штутгарт, пред да направи трансфер во Хофенхајм во 2007 година, каде играл цели седум години пред да се пресели во Бохум во 2014 најпрво на заем а потоа и со потојан договор.
Досега Вајс има одиграно и еден натпревар за германската репрезентација.
Србија на Евровизија

Србија се натпреварува Евровизија од 2007 година па сè до денес. На првиот настап ја носат и првата победа во Хелсинки, така што Евровизија 2008 беше одржана во Белград.
1 Натпреварувачи
Година, Изведувач, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
2007, Марија Шерифовиќ, "Molitva" (Молитва), 1, 268, 1, 298
2008, Јелена Томашевиќ feat. Bora Dugić, "Oro" (Оро), 6, 160, X, X
2009, Marko Kon & Milan Nikolić, "Cipela" (Ципела), X, X, 10*, 60
2010, Милан Станковиќ, "Ovo je Balkan" (Ово je Балкан), 13, 72, 5, 79
2011, Nina Radojičić, "Čaroban" (Чаробан), 14, 85, 8, 67
2012, Жељко Јоксимовиќ, "Nije ljubav stvar" (Није љубав ствар), 3, 214, 2, 159
2013, Moje 3, "Ljubav je svuda" (Љубав је свуда), X, X, 11, 46
Малта на Евровизија

Малта за првпат учествува на Евровизија во 1971 која досега има најдобро второ освоено место.
1 Натпревари
Година, Изведувач, Песна, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
1971, Joe Grech, "Marija l-Maltija", 18, 52
1972, Helen and Joseph, "L-imħabba", 18, 48
1975, Renato Micallef, "Singing This Song", 12, 32
1991, Paul Giordimaina и Georgina Abela, "Could It Be", 6, 106
1992, Mary Spiteri, "Little Child", 3, 123
1993, William Mangion, "This Time", 8, 69
1994, Chris and Moira, "More than Love", 5, 97
1995, Mike Spiteri, "Keep Me In Mind", 10, 76
1996, Miriam Christine, "In a Woman's Heart", 10, 68
1997, Debbie Scerri, "Let Me Fly", 9, 66
1998, Chiara Siracusa, "The One That I Love", 3, 165
1999, Times Three, "Believe 'n Peace", 15, 32
2000, Claudette Pace, "Desire", 8, 73
2001, Fabrizio Faniello, "Another Summer Night", 9, 48
2002, Ira Losco, "7th Wonder", 2, 164
2003, Lynn Chircop, "To Dream Again", 25, 4
2004, Julie and Ludwig, "On Again... Off Again", 12, 50, 8, 74
2005, Chiara Siracusa, "Angel", 2, 192, X, X
2006, Fabrizio Faniello, "I Do", 24, 1, X, X
2007, Olivia Lewis, "Vertigo", X, X, 25, 15
2008, Morena, "Vodka", X, X, 14, 38
2009, Chiara Siracusa, "What If We", 22, 31, 6, 86
2010, Thea Garrett, "My Dream", X, X, 12, 45
2011, Glen Vella, "One Life", X, X, 11, 54
2012, Kurt Calleja, "This Is the Night", 21, 41, 7, 70
2013, Gianluca Bezzina, "Tomorrow", 8, 120, 4, 118
2014
РТК 2

РТК 2 (на албански: Radio Televizioni i Kosovës, на српски: Радио Телевизија Косова, Radio Televizija Kosova) е вториот канал на Радио Телевизија Косово. Започна со работа во јуни 2013 кога во Приштина беше свечано отворен од страна на американската амбасадорка во Косово, Трејси Ен Џекобсон. Таа оцени дека "со отворањето, овој канал ќе биде значаен за припадниците на сите нации на Косово, кои ќе ги добиваат информациите за свој јазик за вестите во земјата и светот како и активностите на косовските институции".
Програмата на каналот се емитува на српски, турски, бошњачки и ромски јазик, а отворањето на каналот беше предвидено со планот на Марти Ахтисари.
Сан Марино на Евровизија

Сан Марино се натпреварува Евровизија од 2008 година па сè до денес. Не бележи посебен успех.
1 Натпреварувања
Година, Изведувач, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
2008, Miodio, "Complice", X, X, 19, 5
2011, Senit, "Stand By", X, X, 16, 34
2012, Valentina Monetta, "The Social Network Song", X, X, 14, 31
2013, Valentina Monetta, "Crisalide (Vola)", X, X, 11, 47
2014, Valentina Monetta, "Maybe", 24, 14, 10, 40
2016, Serhat, X, X, X, X, X
2019, Serhat, Say na na na, 17, 104, 10, 129
Графен

Графен е дводимензионална јаглеродна структура со дебелина на еден атом. Двајца научници, Гејм и Новоселов, ја издвоиле во 2004 година од парче графит. За издвојување користеле леплива трака (селотејп) и така за првпат добиле минијатурни фрагменти од тој материјал. Графит со дебелина од еден милиметар содржи три милиони слоеви графен, наредени едни на други, лесно меѓусебно поврзани.
Графенот е скоро целосно проѕирен,но е истовремено и толку густ што ни најмали атоми на гас не можат да поминат низ него. Исто така е и добап спроводник на струја како и бакарот. Како материјал графенот има исклучително специфични својства. Тој е голем кристал кој има многу голема цврстина – сто пати појак од челик – а може да се растегне и до 20%.
Графенот е истовремено и најтенок и најјак познат материjал. Откривањето на графенот и неговите својства веднаш се одразило во бројни други области, од квантна физика до практична електроника.
Бидејќи е практично провиден и е добар проводник, графенот е погоден за изработка на проѕирни екрани чувствителни на допир, светлосни панели и сончеви ќелии. Измешан со пластика, овозможува изработка на лесни и суперјаки композитни материјали за следите генерации сателити, авиони и автомобили.
Графенот им овозможува на физичарите да проучуваат дводимензионални материјали со уникатни својства и благодарение на него, возможни се експерименти кои ќе дадат нови погледи во квантната физика. Се очекува графенски транзистори да ги заменат силицијумските и со тоа да се изработат уште поефикасни компјутери.
Интралично општење

Интралично општење претставува општење со самиот себеси. Тоа е душевен акт со кој човеко разговара со себеси. Оваа појава изгледа дека не е типична појава на општење, сепак е многу честа и содржи белези одлики на комуникациски процес. Се смета дека интраличното општење е основа за сите други општења меѓу луѓето. Ова општење се однесува на движењето на идеите во душевните процеси на поединецот што се одвиваат без физичко присуство на други лица. Тоа значи дека интраличното општење е ограничено на личноста, која во општењето со својата средина, пред да изнесе некој став, пред да донесе одлука и пред да преземе некоја постапка, во себе ги става во меѓусебно општење своите знаења, вредности, интереси, цели и сите други содржини на својата душевна структура.
Евровизија 1997

Евровизијата 1997 е 41 натпревар за избор на најдобра песна. Се одржа во Даблин, Ирска на 3 мај. Учествуваа 25 земји, а победи Обединетото Кралство.
1 Резултати
Ред.бр, Земја, Јазик, Изведувач, Песна, Место, Бодови
01, грчки, Hara & Andreas Konstantinou, "Mana Mu Mana Mou" (Μάνα μου), 5, 98
02, турски, Şebnem Paker & Grup Ethnic, "Dinle", 3, 121
03, норвешки, Tor Endresen, "San Francisco", 24, 0
04, германски, Bettina Soriat, "One Step", 21, 12
05, англиски, Marc Roberts, "Mysterious Woman", 2, 157
06, словенечки, Tanja Ribič, "Zbudi se", 10, 60
07, италијански, Barbara Berta, "Dentro di me", 22, 5
08, холандски, Mrs. Einstein, "Niemand heeft nog tijd", 22, 5
09, италијански, Jalisse, "Fiumi di parole", 4, 114
10, шпански, Marcos Llunas, "Sin rencor", 6, 96
11, германски, Bianca Shomburg, "Zeit", 18, 22
12, полски, Anna Maria Jopek, "Ale jestem", 11, 54
13, естонски, Maarja-Liis Ilus, "Keelatud maa", 8, 82
14, босански, Alma Čardžić, "Goodbye", 18, 22
15, португалски, Célia Lawson, "Antes do adeus", 24, 0
16, шведски, Blond, "Bara hon älskar mig", 14, 36
17, грчки, Marianna Zorba, "Horepse" (Χόρεψε), 12, 39
18, англиски, Debbie Scerri, "Let Me Fly", 9, 66
19, унгарски, V.I.P., "Miért kell, hogy elmenj?", 12, 39
20, руски, Alla Pugacheva, "Primadonna" (Примадонна), 15, 33
21, дански, Kølig Kaj, "Stemmen i mit liv", 16, 25
22, француски, Fanny, "Sentiments songes", 7, 95
23, хрватски, E.N.I., "Probudi me", 17, 24
24, англиски, Katrina & The Waves, "Love Shine a Light", 1, 227
25, исландски, Paul Oscar, "Minn hinsti dans", 20, 18
Калуѓерка (птица)

Калуѓерка — честа птица во умерена Евроазија. Птица преселница е, која зимува во северна Африка, северна Индија, Пакистан, и делови од Кина. При преселбата лета дење, често во големи јата. Низинската популација од најзападните области на Европа се постојани жители (резидентни). Тие понекогаш се движат кон Северна Америка, особено по бура. Во Канада се забележани по бура, во декември 1927 и во јануари 1966 година.
Калуѓерката ја има и во Македонија.
1 Опис
Калуѓерката е долга 28-33 см, со распон на крилјата 67-87 см и тежина од 128 до 330 грама. Има округли крилја и тенка, долга пувка (креста) на главата. Нозете ѝ се најкратки од нејзиниот вид. По боја е црно-бела, но грбот ѝ е со зеленикав сјај. Мажјакот има долга цуцулка (пувка) и црни круна, грло и гради кои се во контраст со белото лице. Женките и младенчињата имаат помала пувка и послабо изразено лице, а во останатиот дел од телото се слични со мажјаците.
Кога лета, се слуша јасниот звук на павтањето со крилјата, како и кога се брани од напаѓачи.
За време на сезоната на парење се огласуваат со постојани повици. Типичен повик за контакт е гласно, пискливо ''пии-уит пии-уит'', а мажјаците се додворуваат со ''пии-уит-уит-уит из-уит'' додека летаат наоколу и испуштаат и други звуци слични на мрачно и развлечено мјаукање.
Калуѓерката е територијална птица која активно си ја брани територијата на гнездење и хранење. Активна е и ноќе, па гнездото го брани од сите животни кои смета дека ја загрозуваат. Кога непријателот ќе му се приближи на гнездото, калуѓерката го надлетува, пискливо го испушта својот карактеристичен повик, и напаѓа правејќи нагли замавтувања со крилјата, како да му се скршени.
1.1 Исхрана
Калуѓерката претпочита да се храни ноќе, ако има месечева светлина. Се храни секогаш во близина на вода, по влажни ливади и ораници, како и во плитките води. Јаде инсекти и други ситни безрбетници.
1.2 Размножување
Калуѓерката се гнезди на влажните ливади и ораници каде што се храни. Има едно легло годишно, а се гнезди рано. Женката несе 3-4 зеленикави јајца со црни дамки. Гнездото и младенчињата ги бранат бучно и агресивно против сите натрапници, па дури и од коњи и добиток.
2 Статус
Заради природното живеалиште на калуѓерката, кое е обично нива, ливада, пасиште и сл. и кое во последно време е оптоварено со напредокот на цивилизацијата и со употреба на разни пестициди, бројот на овие птици се намалува. И на оваа птица се однесува Договорот за заштита на африканскоевроазиските водени птици преселници.
3 Наводи
*''Крајбрежни птици'' by Hayman, Marchant and Prater ISBN 0-7099-2034-2
Украина на Евровизија

Украина се натпреварува Евровизија од 2003 година па сè до денес. Бележи добри места, скоро секогаш во топ 5, а во 2004 година и го освојува првото место со Руслана и Wild Dancers, а потоа пак го освојува првото место во 2016 со Џамала.
1 Натпреварувачи
Година, Изведувач, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
2003, Oleksandr Ponomaryov, "Hasta la Vista", 14, 30
2004, Руслана, "Wild Dances", 1, 280, 2, 256
2005, GreenJolly, "Razom nas bahato, nas ne podolaty", 19, 30, X, X
2006, Tina Karol, "Show Me Your Love", 7, 145, 7, 146
2007, Verka Serduchka, "Dancing Lasha Tumbai", 2, 235, X, X
2008, Ани Лорак, "Shady Lady", 2, 230, 1, 152
2009, Svetlana Loboda, "Be My Valentine! (Anti-Crisis Girl)", 12, 76, 6, 80
2010, Alyosha, "Sweet People", 10, 108, 7, 77
2011, Mika Newton, "Angel", 4, 159, 6, 81
2012, Gaitana, "Be My Guest", 15, 65, 8, 64
2013, Zlata Ognevich, "Gravity", 3, 214, 3, 140
2014, Mariya Yaremchuk, "Tick-Tock", 6, 113, 5, 118
2016, Џамала, "1944", 1, 534, 2, 287
Романија на Евровизија

Романија се натпреварува Евровизија од 1994 година па сè до денес.
1 Натпреварувања
Година, Изведувач, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
1994, Dan Bittman, "Dincolo de nori", 21, 14
1998, Mălina Olinescu, "Eu cred", 22, 6
2000, Taxi, The Moon", 17, 25
2002, Monica Anghel & Marcel Pavel, "Tell Me Why", 9, 71
2003, Nicoleta Alexandru, "Don't Break My Heart", 10, 73
2004, Sanda Ladoşi, "I Admit", 18, 18, X, X
2005, Luminiţa Anghel & Sistem, "Let Me Try", 3, 158, 1, 235
2006, Mihai Trăistariu, "Tornerò", 4, 172, X, X
2007, Todomondo, "Liubi, Liubi, I Love You", 13, 84, X, X
2008, Nico & Vlad Miriţă, "Pe-o margine de lume", 20, 45, 7, 94
2009, Elena Gheorghe, "The Balkan Girls", 19, 40, 9, 67
2010, Paula Seling & Ovidiu Cernăuţeanu, "Playing with Fire", 3, 162, 4, 104
2011, Hotel FM, "Change", 16, 77, 4, 111
2012, Mandinga, "Zaleilah", 12, 71, 3, 120
2013, Cezar Florin Ouatu, "It's My Life", 13, 65, 5, 83
Хајдезе

Хајдезе (|Heidesee) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија.
1 Општински единици
Хајдезе се состои од 11 села, кои биле споени во една општина во 2003. Овие села се:
* Биндов
* Блосин
* Даненрајх
* Долгенброт
* Фридерсдорф
* Гребендорф
* Гусов
* Колберг
* Прирос
* Штреганц
* Волциг
Навигација

Навигација или пловство — наука и вештина на водење на бродовите, авионите и други објекти од една на друга точка на Земјата по воден и воздушен пат, како и на вселенските летала низ вселената.
Основни задачи на навигацијата се одредување на курсот, оддалеченоста помеѓу две места и одредување на местоположбата на бродот (авионот, вселенскиот брод) заради проверка на поминатиот пат. Средствата и начините за решавање на тие задачи зависат од степенот на развитокот на науката и техниката, па заради тоа развитокот на навигацијата е тесно поврзан со достигнувањата од областа на астрономијата, математиката, хидрографијата и техниката.
1 Развиток на навигацијата
1.1 Стар век
За развитокот на навигацијата во стариот век малку се знае. Најстар начин на навигација е пловењето дење во видливоста од (на) копното. Од навигациска опрема се употребувал единствено рачниот длабинометар. Пловењето ноќе и ориентацијата според ѕвездите ја опишува Хомер во Одисејата.
Грците го мереле поминатиот пат и оддалеченоста во стадиуми (околу М); околу брегот се ориентирале со помош на забележливи природни и вештачки објекти на копното (светилници, храмови), а на отворено море по небесните тела и ветерот. Редовното појавување на монсуните на Индискиот Океан го навела грчкиот морепловец Хипал да плови со ветер од Арабија право до Индија.
1.2 Среден век
Научните методи на навигација во Западна Европа ги пренеле Арапите, во чии училишта во Шпанија во XII век се учела и примена на астрономијата во навигацијата. Во втората половина од XII век е конструиран астролабот и помошниот инструмент ''ноктурнал'', со којшто можело да се одреди ѕвезденото време и положбата на Северницата, а со тоа и географската ширина на морето.
Широка примена на бродскиот компас и поморските карти, напредокот во бродоградбата во XIV век, придонеле до повеќе сигурност во одредувањето на местоположбата на бродот покрај брегот, а со помош на астролабот и на отворено море.
Највешти навигатори во тоа време биле морнарите од италијанските приморски градови, посебно од Венеција и Џенова, а на север морнарите на Ханза. Венецијанците употребувале посебни табели наречени ''мартологио'', слични на табелите за собирање на курсеви, со кои се пресметувала приближната местоположба на бродот на отворено море (собрана местоположба) по едрењето од позната појдовна точка. Поминатиот пат во поединечни курсеви се пресметувал со помош на песочен часовник и брзината на бродот, проценета од око.
Во почетокот на XV век Португалија станала центар за развитокот на навигацијата. На тоа најмногу придонел Хенрик Морепловецот којшто го систематизирал целокупното тогашно знаење за навигацијата. Околу 1483 година во Португалија е формирана посебна комисија за навигација, која ја составила табелата на деклинација на Сонцето, за пресметување на географската ширина со помош на висината на Сонцето во меридијани, и го подобрила астролабот.
Блазиус Мерем

Блазиус Мерем (|Blasius Merrem; 4 февруари 1761 – 23 февруари 1824) бил германски природонаучник, зоолог, орнитолог и херпетолог.
1 Младост
Роден е во Бремен, а студирал на Гетингенскиот универзитет на катедрата на Јохан Фридрих Блуменбах. Во овој период пројавил интерес за зоологијата, особено за орнитологија.
2 Научни придонеси
2.1 Орнитологија
Мерем е познат како првиот научник што предложил поделба на птиците на „тркачи“ (''Ratitae'') со рамна предница и кобиличарки (''Carinatae'') или „летечки птици“. Ова го изложил во неговата класификација на птиците, во трудот насловен како „Пробен природен систем на птиците“ (''Tentamen Systematis Naturalis Avium'') објавен во Берлин во 1816 г.
2.2 Херпетологија
Во делото „Пробем систем на водоземците“ (''Versuch eines Systems der Amphibien'', 1820), Мерем бил првиот научник што точно ги одделил водоземците од влекачите и крокодиловидните од гуштерите. Исто така бил првиот што ги соединил гуштерите и змиите во еден ред — лушпари (''Squamata'').
3 Дела
*''De animalibus scythicis apud Plinium.'' Goettingae: Grape, 1781.
*''Vermischte Abhandlungen aus der Thiergeschichte''. Göttingen: Boßiegel, 1781.
*''Versuch eines Grundrisses zur allgemeinen Geschichte und natürlichen Eintheilung der Voegel''. Leipzig: Müller, 1788.
*''Beytraege zur Naturgeschichte. Beytraege zur Geshichte'' (sic!) ''der Amphibien.'' Erstes Heft. Duisburg und Lemgo: Meyer 1790.
*''Beytraege zur Naturgeschichte. Beytraege zur Geschichte der Amphibien''. Zweytes Heft. ''Beschreibung der Amphibiensammlung des Herrn Doctors und Medicinalraths Janssen in Düsseldorf''. Erstes Stück. Leipzig: Verlagshandlung der Gelehrten, Leipzig, 1790; 2. Aufl. Essen: Baedeker 1829.
*''Handbuch der Pflanzenkunde nach dem linneischen System''. Marburg: Neue academische Buchhandlung, 1809.
*''Versuch eines Systems der Amphibien (Tentamen systematis amphibiorum)''. Marburg: Krieger, 1820.
*''Beitraege zur Naturgeschichte. Beitraege zur Geschichte der Amphibien''. Drittes Heft. I. ''Verbesserungen und Zusätze zu den ersten beiden Heften'', S. 1–62. II. ''Bemerkungen über die Amphibien des Vorgebirges der guten Hoffnung und Beschreibungen einiger derselben'', S. 63–141. Baedeker: Essen, 1821.
Матирен Жак Брисон

Матирен Жак Брисон (|Mathurin Jacques Brisson; 30 април 1723 &ndash; 23 јуни 1806) — француски зоолог и природонаучник.
Роден е во Фонтне ле Конт. Првиот дел од животот го посветил на природонауката и напишал неколку стручни дела, како што се „Животинско царство“ (''Le Règne animal'', 1756) и „Орнитологија“ (''Ornithologie'', 1760). Во 1759 г. стамал член на Француската академија на науките.
Работел како помошник на научникот Р.А. Реомир, а по неговата смрт се оттргнал од природонауката. Бил назначен за професор по „природна филозофија“ во Навара, а потоа во Париз. His most important work in this department was his „Специфична тежина на телото“ (''Pesanteur Spécifique des Corps'', 1787), но издал и уште неколку книги на физичка тематика кои своевремено важеле за многу ценети дела.
Починал во Кроаси на Сена, близу Париз.
1 Дела
*''Regnum animale in classes IX distributum sive Synopsis methodica.'' Haak, Paris, Leiden 1756–62.
*''Ornithologia, sive Synopsis methodica sistens avium divisionem in ordines, sectiones, genera, species, ipsarumque varietates.'' Bauche, Paris, Leiden 1760–63
*''Supplementum Ornithologiæ sive Citationes, descriptionesque antea omissæ & species de novo adjectæ, ad suaquaque genera redactæ.'' Paris 1760.
*''Lettres de deux Espagnols sur les manufactures.'' Vergera 1769.
*''Dictionnaire raisonné de physique.'' Thou, Paris 1781–1800.
*''Observations sur les nouvelles découvertes aërostatiques.'' Lamy, Paris 1784.
*''Pesanteur spécifique des corps.'' Paris 1787.
*''Traité élémentaire ou Principes de physique.'' Moutard & Bossange, Paris 1789–1803.
*''Trattato elementare ovvero Principi di fisica.'' Grazioli, Florenz 1791.
*''Die spezifischen Gewichte der Körper.'' Leipzig 1795.
*''Suplemento al Diccionario universal de física.'' Cano, Madrid 1796–1802.
*''Principes élémentaires de l'histoire naturelle et chymique des substances minérales.'' Paris 1797.
*''Anfangsgründe der Naturgeschichte und Chemie der Mineralien.'' Mainz 1799.
*''Instruction sur les nouveaux poids et mesures.'' Paris 1799.
*''Elémens ou Principes physico-chymiques.'' Bossange, Paris 1800.
*''Elements of the natural history and chymical analysis of mineral substances.'' Ritchie, Walker, Vernor & Hood, London 1800.
*''Tratado elemental ó principios de física.'' Madrid 1803/04.
2 Наводи
** Jean Dhombres (dir.) (1995), ''Aventures scientifiques. Savants en Poitou-Charentes du XVIe au XXe siècle'', Les éditions de l’Actualité Poitou-Charentes (Poitiers) :
Словенија на Евровизија

Словенија се натпреварува Евровизија од 1993 година па сè до денес.
1 Натпреварувачи
Година, Изведувач, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
1993, 1X Band, "Tih deževen dan", 22, 9
1995, Darja Švajger, "Prisluhni mi", 7, 84
1996, Regina, "Dan najlepših sanj", 21, 16
1997, Tanja Ribič, "Zbudi se", 10, 60
1998, Vili Resnik, "Naj bogovi slišijo", 18, 17
1999, Darja Švajger, "For a Thousand Years", 11, 50
2001, Nuša Derenda, "Energy", 7, 70
2002, Sestre, "Samo ljubezen", 13, 33
2003, Karmen Stavec, "Nanana", 23, 7
2004, Platin, "Stay Forever", X, X, 21, 5
2005, Omar Naber, "Stop", X, X, 12, 69
2006, Anžej Dežan, "Mr Nobody", X, X, 16, 49
2007, Alenka Gotar, "Cvet z juga", 15, 66, 7, 140
2008, Rebeka Dremelj, "Vrag naj vzame", X, X, 11, 36
2009, Quartissimo feat. Martina Majerle, "Love Symphony", X, X, 16, 14
2010, Rok Žlindra Ansambel Žlindra and Kalamari, "Narodnozabavni rock", X, X, 16, 6
2011, Maja Keuc, "No One", 13, 96, 3, 112
2012, Eva Boto, "Verjamem", X, X, 17, 31
2013, Hannah Mancini, "Straight into Love", X, X, 16, 8
Јастребовидни

Јастребовидни — предложен и делумно прифатен ред што ги опфаќа највеќето грабливи птици што ловат дење: јастребите, орлите, мршојадците и разни други птици (вкупно 225 вида). Долго време во минатото, овие птици се вбројувале во соколите, во состав на редот соколовидни (''Falconiformes''), но неодамнешните испитувања на ДНК укажуваат на тоа дека соколите не се во блиско сродство со јастребовидните, туку се поблиски на папагаловидните и врапчевидните. Оваа одвојување денес е усвоено од Меѓународниот орнитолошки конгрес (IOC), како и комисиите за класификација на јужноамериканските и северноамериканските птици (SACC и NACC), на Американскиот сојуз на орнитолозите,
Согласно класификациите на NACC и IOC, во редот влегуваат и американските мршојадци. SACC ги става овие мршојадци во свој ред. Оваа дилема постои уште од 1990-тите години. Статијава се води по класификацијата на првоспоменатите два органа.
1 Особености
За јастребовидните се знае дека постојат уште од средниот еоцен (од можниот базален род ''Masillaraptor'' од Меселската Јама) и обично имаат остри свиени клунови со месести кожурки на основата, во кои се сместени ноздрите. Крилјата им се долги и прилично широки, погодни за едрење по воздухот.
Имаат силни нозе и стапала, опремени со канџи и спротивставена задна канџа. Речиси сите членови на редот се месојадни. Пленот го ловат денски или на самрак и имаат остар вид. Живеат многу долго и имаат ниски стапки на размножување.
Пилињата имаат долга предлетна фаза, а по првиот лет остануваат во гнездото уште 3–8 недели. Полова зрелост достигнуваат дури по 1 до 3 години, како возрасни единки. Половите значително се разликуваат: женката понекогаш е преку двапати потешка од мажјакот. Овој полов диморфизам е доведен до крајност кај птицојадите како вистинскиот јастреб (''Accipiter''), а речиси не постои кај мршојадците. Птиците од овој ред по правило се моногамни, што значи дека до смена доаѓа само ако едниот умре.
Јастребовидните се едни од најразнообразните редови на птици по големина. Разликите се јасно воочливи ако се споредат малите јастереби со најголемите мршојадци, и нешто поголемиот андски кондор (веројатно најголемата летечка птица на светот), ако не се бројат американските мршојадци.
2 Таксономија
Ред јастребовидни (''Accipitriformes'')
* јастреби (''Accipitridae'') — глувчари, орли, еи, јастреби, луњи, мршојадци)
* американски мршојадци (''Cathartidae'') — мршојадци од американските континенти, вкл. кондори
* орел-рибар (''Pandionidae'')
* секретари (''Sagittariidae'')
3 Користена литература
********
Лукау

Лукау (|Luckau, |Łuków) — град во округот Даме-Шпревалд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Поради неговата убавина бил наречен „Бисер на Долна Лужица“.
1 Потекло на името
Името има лужички корени со значење на мочуриште или плавна ливада, кои соодвествуваат на околината.
2 Историја
Најстариот зачуван документ во кој се спомнува градот Лукау (користејќи го словенското име ''Луков'') потекнува од годината 1276. Градот во подем станал еден од главните градови на Долна Лужица во 1492.
Со одредбите на Прашкиот мир во 1635 во текот на Триесетгодишната војна, Маркгрофовијата Долна Лужица била припоено кон Изборното кнежевство Саксонија, чија територија дотогаш припаѓала на Бохемија.
Во текот на Триесетгодишната војна, Швеѓаните го утврдиле градот како главна база. Претрпел огромни штети како последица на постојаните борби.
На 4 јуни 1813 во текот на Наполеоновите војни, предноста на француската армија била запрена со победата на руско-пруските сили и било склучено примирје во Плесвиц. Ова било кратко нарушено на 6 јуни со престрелката во борбата кај Лукау.
Додека наредил преглед на неговите трупи, Наполеон преноќил во Лукау во 1813.
Како последица на Виенскиот конгрес во 1815, Долна Лужица била предадена на Прусија, маркгрофовијата било распуштена, а самата област и градот Лукау биле припоени кон покраината Бранденбург.
Од 1816 до 1993 Лукау имал статус на окружен град. Сега е дел од руралниот округ Даме-Шпревалд, чиј главен град е Либен. Лукау е добро познат по својата бања (''Moorbad''), уште од почетокот на 20 век.
3 Знаменитости
* Лутеранска црква Св. Никола
Готската двојна соборна црква била изградена во текот на периодот од 1375 до 1437. При пожарот на црквата во 1644 голем дел од средновековниот мебел бил уништен. Обновата на внатрешноста била предводена од архитектите Печ и Бергт во богат барокен стил. Органата, која е особено убава, била поставена од компанијата за органи во Лајпциг, Донат, во текот на 1672 - 1674. Околу 2002 биле преземени одредени реконструктивни зафати.
* Кула Хаусман со капелата Св. Ѓорѓи
Капелата и нејзиниот двор биле изградени во текот на 14 век, користени само за секуларни цели од реформацијата.
* Градски ѕидини
Голем дел од старите градски ѕидини од 13 и 14 век биле зачувани. Особено прекрасна е Црвената кула (''Roter Turm'').
* Барокни куќи
Убавиот плоштад е опкружен со бројни барокни градби. Некои од овие куќи се богати украсени од италијанските градители.
* Градско собрание
Градското собрание (''Rathaus'') било изградена во 17 век и подоцна изменето во неокласичен стил.
4 Сообраќај
Лукау се наоѓа на сојузниот автопат A87 (Торгау-Франкфурт на Одра), A96 (Берлин-Цитау) и A102 (од Бранденбург на Хафел преку Јитербог).
Постои железничка станица на линијата Берлин-Дрезден.
Сместен околу 10 километри на исток од Лукау е излезот „Дубен“ на автопат А13.
Русија на Евровизија

Русија се натпреварува Евровизија од 1994 година па сè до денес.
0.1 Натпреварувања
Година, Изведувач, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
1994, Youddiph, "Vyechniy stranik" (Вечный странник), 9, 70
1995, Philipp Kirkorov, "Kolibelnaya dlya vulkana" (Колыбельная для вулкана), 17, 17
1997, Alla Pugacheva, "Primadonna" (Примадонна), 15, 33
2000, Алсу, "Solo", 2, 155
2001, Mumiy Troll, "Lady Alpine Blue", 12, 37
2002, Premier Ministr, "Northern Girl", 10, 55
2003, t.A.T.u., "Ne ver', ne boysia" (Не верь, не бойся), 3, 164
2004, Yulia Savicheva, "Believe Me]", 11, 67, X, X
2005, Natalia Podolskaya, "Nobody Hurt No One", 15, 57, X, X
2006, Dima Bilan, "Never Let You Go", 2, 248, 3, 217
2007, Serebro, "Song Number 1", 3, 207, X, X
2008, Dima Bilan, "Believe", 1, 272, 3, 135
2009, Anastasiya Prikhodko, "Mamo" (Мамо), 11, 91, X, X
2010, Peter Nalitch, "Lost and Forgotten", 11, 90, 7, 74
2011, Alexey Vorobyov, "Get You", 16, 77, 9, 64
2012, Buranovskiye Babushki, "Party for Everybody", 2, 259, 1, 152
2013, Dina Garipova, "What If", 5, 174, 2, 156
2019, Sergey Lazarev, "Scream", 3, 503, 8, 175
Ајхвалде

Ајхвалде (|Eichwalde) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија. Општината се наоѓа на југозападната граница со Берлин. Со само 2,8 км<sup>2</sup> површина, таа е најмала општина во Бранденбург, додека според густината на населеност е втора (веднаш зад Глинике/Нордбан).
Вилдау

Вилдау (|Wildau) — општина во округот Даме-Шпревалд, во сојузната покраина Бранденбург, во Германија. Се наоѓа близу Берлин и е поврзана со С-Железницата.
1 Историја
Историјата на Вилдау почнува со рибарските семејства кои се населиле долж реката Даме и потоа испораката на песок, чакал и тули од областа со брод до Берлин.
Машинската индустрија го ставила Вилдау на картата при индустриската револуција. Во 1897, компанијата Шварцкопф основала фабрика за локомотиви и изградила населба за работниците од фабриките, која денес е заштитено културно наследство. Во текот на Втората светска војна, локалните фабрики биле вклучени во военото производство. По војната тие станале државни претпријатија во Источна Германија. По повторното обединување на Германија фабриките главно биле водени од ''Treuhand''.
Во областа околу Вилдау, бројни технолошки и бизнис паркови биле отворени во претходните години, пред сè во услужната индустрија, логистички центри, како и компании за енергија и животна средина. Инженерска школа била основана уште во 1949, а од 1991 сојузната покраина Бранденбург го основала Техничкиот универзитет за применети науки Вилдау.
Турција на Евровизија

Турција се натпреварува Евровизија од 1975 година па сè до 2012.
Победува еднаш во 2003 година.
1 Натпреварувачи
Година, Изведувач, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
1975, Semiha Yankı, "Seninle Bir Dakika", 19, 3
1978, Nilüfer Yumlu и Nazar, "Sevince", 18, 2
1980, Ajda Pekkan, "Pet'r Oil", 15, 23
1981, Modern Folk Trio и Ayşegül Aldinç, "Dönme Dolap", 18, 9
1982, Neco, "Hani?", 15, 20
1983, Çetin Alp i The Short Waves, "Opera", 19, 0
1984, Beş Yıl Önce, On Yıl Sonra, "Halay", 12, 37
1985, Mazhar-Fuat-Özkan, "Didai didai dai", 14, 36
1986, Klips ve Onlar, "Halley", 9, 53
1987, Seyyal Taner and Lokomotif, "Şarkım Sevgi Üstüne", 22, 0
1988, Mazhar-Fuat-Özkan, "Sufi", 15, 37
1989, Pan, "Bana Bana", 21, 5
1990, Kayahan, "Gözlerinin Hapsindeyim", 17, 21
1991, İzel, Reyhan Karaca and Can, "İki Dakika", 12, 44
1992, Aylin Vatankos, "Yaz Bitti", 19, 17
1993, Burak Aydos, "Esmer Yarim", 21, 10
1995, Arzu Ece, "Sev", 16, 21
1996, Şebnem Paker, "Beşinci Mevsim", 12, 57
1997, Şebnem Paker and Etnik, "Dinle", 3, 121
1998, Tarkan Tüzmen, "Unutamazsın", 14, 25
1999, Tuba Önal, "Dön Artık", 16, 21
2000, Pınar Ayhan and The SOS, "Yorgunum Anla", 10, 59
2001, Sedat Yüce, "Sevgiliye Son", 11, 45
2002, Buket Bengisu and Safir, "Leylaklar Soldu Kalbinde", 16, 29
2003, Sertab Erener, "Everyway That I Can", 1, 167
2004, Athena, "For Real", 4, 195, X, X
2005, Gülseren, "Rimi Rimi Ley", 13, 92, X, X
2006, Sibel Tüzün, "Süper Star", 11, 91, 8, 91
2007, Kenan Doğulu, "Shake It Up Şekerim", 4, 163, 3, 197
2008, Mor ve Ötesi, "Deli", 7, 138, 7, 85
2009, Hadise, "Düm Tek Tek", 4, 177, 2, 172
2010, Manga, "We Could Be the Same", 2, 170, 1, 118
2011, Yüksek Sadakat, "Live It Up", X, X, 13, 47
2012, Can Bonomo, "Love Me Back", 7, 112, 5, 80
Англиканска заедница

Англиканска заедница (|Anglican Communion) — меѓународна асоцијација на национални англикански цркви. Не постои единствена „Англиканска црква“ со универзален правен авторитет и секоја национална и регионална црква има своја автономија, но се во целосно канонско единство со Црквата на Англија. Статусот на целосно канонско единство значи дека меѓу овие цркви постои заемна согласност за најважните доктрини и Причеста во секоја месна црква е возможна за секој англиканец.
Со приближно 77 милиони следбеници, Англиканската заедница е една од најголемите христијански заедници во светот. Некои од црквите на оваа заедница се познати како англикански (т.е. јасно ја препознаваат нивната историска поврзаност со Англија (''Ecclesia Anglicana'' е латински за „англиска црква“); други, како што се Американската и Шкотската епископална црква, или Црквата на Ирска, претпочитаат посебни именувања. Секоја црква има своја доктрина и литургија, и е управувана од местен примат.
Архиепископот од Кантербери, примат на Англиканската црква, нема службена канонска или административна власт надвор од неа, но е признат како симболичен поглавар на Заедницата. Во однос на приматите на другите месни англикански цркви, тој ужива на првенство на честа (primus inter pares — „прв меѓу еднаквите“).
Цојтен

Цојтен (|Zeuthen) — општина во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија.
1 Географија
Се наоѓа близу југоисточната граница со Берлин на западниот брег на реката Даме и Цојтенското Езеро. Се граничи со Ајхвалде на север, Шулцендорф и Шенефелд на запад, Вилдау и Кенигс Вустерхаузен на југ, како и округот на Берлин Трептов-Кепеник на источниот брег на Цојтенското Езеро, каде општината ја поседува енклавата Мирсдорфер Верде. Четирите општини на Цојтен, Ајхвалде, Вилдау и Шулцендорф претстапуваат субурбанизирана област.
Железничката станица Цојтен се наоѓа на железничката линија Берлин - Герлиц.
2 Историја
Веројатно има словенско потекло како многу места во Бранденбург. Цојтен со соседните Мирсдорф и Герсдорф бил првпат споменат во 1375 во документ на императорот Карло IV, кој го добил маркгрофовијата две години претходно од баварската династија Вителсбах.
Уништен од Триесетгодишната војна и со население од само 122 жители во 1860, брзиот развој на поранешното село на речниот брег во посакувана субурбана станбена зона започнал кратко потоа со изградбата на железничката линија до Герлиц и издигнувањето на Берлин како главен град на Германското Царство во 1871. Станицата Цојтен била пуштена во употреба на 1 ноември 1897. Соседниот Мирсдорф бил припоен кон општината во 1957.
Во Втората светска војна, германското министерство за телекомуникации започнала да гради циклотрон и објект за облагодарување на изотопи во Цојтен, кој од 1962 бил употребуван како источногермански институт за физика, дел од Академијата на науки на ГДР. По повторното обединување на Германија, објектите биле споени како второ седиште на институтот DESY.
3 Меѓународни односи
* Маломице, Полска
* Интерлакен, Швајцарија
Јосиф Николај Лауренти

Јосиф Николај Лауренти (|Josephus Nicolaus Laurenti; 4 декември 1735 – 17 февруари 1805) — австриски природонаучник од италијанско потекло.
Лауренти е роден во Виена. Се смета за автор на класата влекачи (''Reptilia'') со делото ''la'' (1768) во кое расправа за улогата на отровот кај влекачите и водоземците. Ова е мошне значаен труд во историјата на херпетологијата, каде се определени триесетина рода на влекачи (за разлика, да речеме, од X издание на Линеевото дело „Систем на природата“ (1758), каде се даваат само десет. Во 1768 г. Лауренти објавил и дело на италијански, насловено како ''it'' („Змеј“), каде го опишува слепиот дождовник наречен човечка рипка (''Proteus anguinus'') која ја зел од пештера како Постојнската Јама во Словенија, или можеби некаде во западна Хрватска). Ова е меѓу првите научни описи на пештерско животно во западниот свет.
Давид Абрахам

Давид Анхел Абрахам (роден на 16 јули 1986) — аргентински фудбалер, играч од одбраната на Ајнтрахт Франкфурт.
1 Титули
1.1 Базел
* Швајцарска Супер лига : 2009-2010, 2010-2011, 2011-2012.
* Куп на Швајцарија : 2010, 2012.
останати натпреварувања
*Ухрен куп : 2008, 2011.
Сињска алка

Сињска алка — хрватска витешка игра која секоја година се одржува во далматинскиот град Сињ на годишнина од победата над турските освојувачи на 14 август 1715 година кога војниците од Сињ успеале да го одбијат нападот на војската на турскиот заповедник Мехмед-паша Челиќ.
1 Правила на играта
Алката е витешко натпреварување каде што јавач на коњ во полн трк мора да ја помине патеката во должина од 160 m, (дозволено е време до 12 секунди) и со копје да ја погоди средината на малиот железен круг којшто се вика алка, а кој се наоѓа на висина од 3,22 m над тлото. Алката се состои од два концентрични круга, каде што помалиот круг e со пречник од 3,51 cm, а поголемиот со пречник од 13,1 cm. Круговите се меѓусебно сбодови преку три крака кои ја делат надворешната кружница на три еднакви полиња. Целта на играта е да се соберат што е моѓно повеќе бодови во три обиди.
Вредноста на поединечните полиња е различна, па горното поле над малиот круг вреди два бода, додека долните полиња лево и десно вредат по еден бод. Доколку играчот го погоди малиот круг тој ќе освои три бода. Бидејќи полињата се со различна вредност, од локалниот дијалект произлегле и различни називи за нив. Бодувањето во долните две полиња од големиот круг се вика ''„у један“'' (што значи „во еден“, односно дека е освоен еден бод), бодувањето во горното поле од големиот круг се вика ''„удва“'' (што значи „во два“, односно дека се освоени два бода), додека бодувањето во малиот круг се вика ''„у сриду“'' (што значи „во средина“ или во „центар“, односно дека се освоени три бода). Меѓутоа дури и ако не се погоди алката, односно доколку алкарот ја допре со копјето, месното население вели ''„уништа“'' (што значи „во ништо“, односно дека не е освоен бод но е допрена алката), додека ако алката остане недопрена, се вели ''„промашио“'' (што значи дека алкарот не ја ни допрел алката, односно ја промашил целта).
За секое бодување ''„у сриду“'' покрај алкарот, слави и целокупната публика, бидејќи смислата на самото натпреварување не е само да се победат останатите натпреварувачи, туку и да се погоди што поголем број ''„у сриду“'', што предизвикува голема вештина и умешност на алкарот во ракување со копје, јавање на коњ и остро око. Секое бодување „у сриду“ се слави со огласување на лимените инструменти и пукање од ''„мачкула“'' - старинскиот топ.
Алката се користела во XVII и XVIII век како војничка вежба за коњаниците кои носеле копја.
Јохан Георг Ваглер

Јохан Георг Ваглер (|Johann Georg Wagler; 28 март 1800 - 23 август 1832) бил германски херпетолог.
Ваглер е роден во Нирнберг. По завршувањето на средното образование, се запишал на Нирнбершкиот универзитет. Подоцна се преселил во Минхен и Работел како помошник на Јохан Баптист фон Спикс сè до неговата смрт во по смртта на Спикс во 1826 г, кога бил назначен за директор на Зоолошкиот музеј при Минхенскиот универзитет. Работел на обемни збирки што ги донел од Бразил и го напишал трудот „Монографија за папагалите“ (''Monographia Psittacorum'', 1832), каде се опишува и сината ара.
Починал во 1832 г. од повредите што си ги задал кога случајно самиот се застрелал со пушка додека истражувал во Мозах, Минхен.
1 Дела
До денес се објавени четири Ваглерови дела:*''Monographia Psittacorum (1832)'' (Минхен), заедно со Александар Ветмор.
*''Natürliches System der Amphibien : mit vorangehender Classification der Säugethiere und Vögel : ein Beitrag zur vergleichenden Zoologie (1830)'' (Минхен). Заедно со Чарлс Ричмонд Волес.
*''Serpentum Brasiliensium species novae = ou, Histoire naturelle des espèces nouvelles de serpens : recueillies et observées pendant le voyage dans l'intérieur du Brésil dans les années 1817, 1818, 1819, 1820 (1824)'' (Минхен). Заедно со Јохан Баптист фон Спикс.
*''Wagler's Six ornithological memoirs from the 'Isis.' (1884)'' (Лондон). Уред: Sclater, P.L.
2 Наводи
* Adler, Kraig, editor. 1989. ''Contributions to the History of Herpetology''. Society for the Study of Amphibians and Reptiles (SSAR). ISBN 978-0916984199.
Владимир Јаневски

Владимир Јаневски е роден 1969 година во Скопје. Во периодот од 1996 г. до 2002 г. студира на додипломски студии на Институтот за етнологија и антропологија при Универзитетот „Св.Кирил и Методиј“ во Скопје, Македонија. Во јули 2002 г. се стекнува со степен дипломиран етнолог на тема: ''Народната носија во Овче Поле''. Во Јуни 2011 г. се стекнува со степен магистер по етнолошки науки, на тема: ''Етнолошки и етнокореолошки одлики на македонските традиционални народни ора - по избрани примери''. Од 2011 г. е запишан на докторски студии во Институтот за фолклор Марко Цепенков – Скопје (тема: ''Етнокореолошка класификација на ората во Македонија'').
Своето професионално искуство го започнува во периодот од 1986 г. до 2001 г. како играч и пејач во професионалниот Ансамбл за народни игри и песни на Македонија ''„Танец“'' од Скопје. Во периодот од 2001 г. до 2007 г. е професор во ДМБУЦ „Илија Николовски-Луј“ на насоката за традиционална музика и игра. Од 2007 г. до 2010 г. се вработува како асистент на Одделот за етнокореологија при Факултетот за музичака уметност, Универзитет „Гоце Делчев“ – Штип. Во јули 2010 г. е избран за доцент на Одделот за етнокореологија при Факултетот за музичака уметност при Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип. Денес ја извршува функцијата на продекан на Факултетот за музичака уметност при Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип.
Учествува на многу концерти и гостувања надвор од државата како ментор на учениците од ДМБУЦ и како пејач и играч во „Танец“.
Добитник е на повеќе награди:
* 2003 Награда за посебен придонес во презентацијата на народната култура, Во организација на „Модест“, Скопје.
* 2004 Прва награда на меѓународниот фестивал за етнографски филм во организација на Етнографскиот музеј од Белград за филмот Пишање на невеста.
* 2010 Нграда за особен придонес во популаризацијата на етнологијата и етнолошкото културно наследство, Македонско етнолошко друштво.
Членство:
* Од 1996 Член на Македонското етнолошко друштво, Скопје, Македонија.
* Од 2003 Член на International Dance Council, УНЕСКО, Париз, Франција.
* Од 2011 Член на Здружението на етнокореолози на Македонија, Скопје Македонија (позиција: Претседател).
Изложби:
* Народните носии од Штип и штипско, Завод и Музеј Штип, мај 2010 г. (автор).
* Young Brides, Old Treasures, Museum of International Folk Art, Santa Fe, New Mexico, септември 2011 г. (концепција и реализација).
*