Наталија Наришкина

Наталија Кириловна Наришкина (рускиː Ната́лья Кири́лловна Нары́шкина; 1 септември 1651 година - 4 февруари 1694 година) била Царица на Русија од 1671 &ndash; 1676 година како втора сопруга на царот Алексеј I Романов и регент на Русија како мајка на царот Петар I од Русија (Петар Велики) во 1682 година.
1 Живот
Потекнувајќи од руско благородно семејство со татарско потекло, ќерка на Кирил Полуектович Наришкин (1623–1691), и сопруга Ана Леонтјевна Леонтјева (р. 1706 година, ќерка на Леонти Димитријевич Леонтјев и сопругата Праскоја Ивановна Рајевскаја, која почина во 1641 година), таа била воспитана во куќата на големиот западно-приклонет болјар Артамон Матвејев. Таа доби послободно и позападно воспитание од повеќето Русинки од тоа време.
1.1 Царица
Во март 1669 година, првата сопруга на царот Алексис Михајлович, царицата Марија Милославска, починала за време на раѓањето на она што би било нејзино четиринаесетто дете. И покрај нивниот број, малку од децата на Алексис и Марија биле здрави. За шест месеци по нејзината смрт имало само два преживеани сина, Феодор и Иван, и двајцата биле слаби или инвалидни. Алексис, поддржан од руската јавност, иако не од семејството на Марија, решил да се ожени повторно во надеж дека ќе создаде повеќе потенцијални наследници. Царот организирал преглед на жени за кои сметал дека се квалификувани на почетокот на 1670 година Наталија била додадена на оваа инспекција по средбата со царот во домот на нејзиниот посвоител Артамон Матвејев. Алексис бил импресиониран од убавината на Наталија, и ја избрал да биде негова невеста без да има потреба да продолжи со планираната втора инспекција. Семејството на Марија се обидело да го запре бракот тврдејќи дека Матвејев користел магични билки на Алексис за да го измами во врска со убавината на Наталија. Овие тврдења биле испитани, но на крајот биле отфрлени, и парот се венчал на 1 февруари 1671 година.
Алексис и Наталија имале среќен брак, поминувајќи многу време заедно во разни палати и вили околу Москва. Првото дете на двојката, идниот император Петар Велики, се родил во мај 1672 година, по што следеле ќерките Наталија и Теодора. Во тоа време било обичај сојузникот на царот да одржува низок клучен начин на живот, одложувајќи му го на сопругот за сите работи и извршувајќи работа во домаќинството. Наталија, воспитана во либерално западно инспирирано домаќинство, негодувала за тоа и успеа постепено да стекнува повеќе слободи во текот на целото време како царица, како што е дозволено да се вози во отворен кочија и да се појавува во црква без превез. Таа обожувала да танцува и посетуваше дипломатски настани, исто така, станала првата жена што посетила театарска претстава.
Таа останала вдовица во 1676 година; синот од претходниот брак на царот се искачил на престолот како Феодор III. Феодор и братот Иван се однесувале со својата маќеа со наклонетост, секогаш повикувајќи се на неа како „мама“.
1.2 Регент
Кога Феодор починала во 1682 година, нејзиниот 10-годишен син станал цар. Таа станала регент, со нејзиниот негувател татко Артамон Матвеев како советник, кој бил повикан од егзил. Сепак, за време на бунтот на Штрелтси на 15 мај 1682 година, двајца нејзини браќа и Матвејев биле убиени, а нејзиниот биолошки татко Кирил Наришкин бил принуден да стане монах во манастир. Постарата сестра на Феодор, Софија Алексеевна, ја заменила како регент.
1.3 Регентност на Софија
Со Софија како регент за синот на Наталија и нејзиниот полубрат Питер, кој бил ко-цар со Иван, Наталија живеела во релативна сиромаштија, добивајќи финансиска поддршка од Патријархот или други во Православната црква. Наталија своето време го поминала главно во летната палата на Алексис во Преображенско, околу 5 години км од Москва, заедно со Петар.
1.4 Правило на Петар
Во август 1689 година, Петар ја симнала Софија и тој и неговиот полубрат Иван продолжиле да бидат ко-цареви. Наталија се вратила како номинален лидер во судот. Нејзиниот брат, Лев Наришкин, бил назначен за министер за надворешни работи и ''де факто'' премиер.
Кога починал патријархот Јоаким во 1690 година, Петар сакал да го назначи за нов патријарх Марселус, епископ од Псков, кој патувал во странство и зборувал повеќе јазици. Сепак, Наталија ја предводела конзервативната фракција во судот да го номинира конзервативниот Адријан, епископ од Казан, за претседател на Руската православна црква.
2 Користена литература
*