procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Галицко-Волинско кнежевство

Галицко-Волинско кнежевство (|Галицько-Волинське князівство|translit=Halytsko-Volynske kniazivstvo; |Regnum Galiciae et Lodomeriae) — средновековна држава во Источна Европа која постоела од 1199 до 1349. Нејзината територија се наоѓала во денешна Украина, со делови во Белорусија, Полска, Молдавија, и Литванија. Заедно со Новгородската Република и Владимирско-суздаљското Кнежевство, била едно од трите важни сили кои се појавиле по распадот на Киевски Рус. Најмногу зборуван јазик бил старорускиот, кој е претходник на денешните источнословенски јазици, а официјална религија било православното христијанство.
Роман Велики ги обединил Галицкото и Волинското кнежевство на крајот од 13ти век. По уништувањето предизвикано од монголската инвазија на Киевска Рус (1239 до 1241), кнезот Данило и другите руски кнезови полагале верност на Бату Кан од Златната Орда во 1246. Во 1349 кралството било освоено од католичка Полска. По анексијата, полскиот крал Казимир III Велики ја усвоил титулата Крал на Полска и Рус, а територијата била трансформирана во Руско војводство (|Palatinatus Russiae) во 1434.
Зоки Поки (телевизиска серија)

Зоки Поки е македонска телевизиска серија, според расказ на авторот Оливера Николова.
1 Улоги
Глумец, Улога
Матеј Настовски, Зоки Поки
Анастасија Аневска, Лидија
Матео Матоски, Боки
Матеј Зимбаков, Гоки
Сашко Коцев, Филип
Даниела Иваноска, Ивана
Сабина Ајрула-Тозија, Баба Оле
Кирил Андоновски, Дедо Симе
Игор Ангелов, Ѕвездан
Мартин Јорданоски, Актерот во театар
Симеон Мони Дамевски, Забарот
Јасмина Василева, Мајката на Гоки
Благица Трпковска, Учителката
Предраг Павловски, Таткото на Стојанче
Катерина Илиевска, Мајката на Стојанче
Димитрија Доксевски, Вработен во музеј
Бранко Атанасов, Дечкото
Најубавата (филм од 1951)

„Најубавата“ (италијански: ''Belissimma'') — филм на режисерот Лукино Висконти (Luchino Visconti) од 1951 година. Главните улоги ги играат: Ана Мањани (Anna Magnani), Тина Апичела (Tina Apicella), Валтер Кјари (Walter Chiari), Гастоне Ренцели (Gastone Renzelli) и Алесандро Бласети (Alessandro Blasetti). Во филмот, Висконти дава социјално-психолошка студија на карактерот и на општествените прилики во Италија. Според една приказна, насловот на филмот доаѓа оттаму што Висконти, кога барал девојче кое ќе глуми во друг негов филм, се нашол опкружен од 4 000 мајки кои викале: „Моето е најубаво!“ Висконти го снимил филмот по комерцијалниот неуспех на филмот „Земјата трепери“, кога направил долга пауза во која бил посветен само на театарската режија. За својата улога на мајката која е посветена на тоа на своето дете да му обезбеди филмска улога, Мањани ја освоила наградата „Nastri d'argento“. Исто така, посебен куриозитет е тоа што во филмот се појавува познатиот режисер Бласети кој се глуми себеси.
1 Синопсис
На радиото објавуваат конкурс за „најубавото“ типично италијанско девојче на возраст меѓу шест и осум години за потребите на снимањето на еден филм. На конкурсот се пријавуваат речиси сите жители на Рим чии деца одговараат на бараната возраст, а меѓу нив е и Мадалена Чекони (ја игра Мањани) која го пријавува своето девојче Марија (ја игра Апичела). Иако девојчињата мора да покажаат и некаква дарба за глума, а Марија е целосно неталентирана, Мадалена е решена на својата ќерка да ѝ обезбеди филмска улога. Иако се работи за сиромашно семејство, Мадалена ја запишува Марија на курс по балет, на рецитација, ја носи на фризер и порачува да ѝ сошијат нов фустан. Сето тоа води до несогласувања во семејството, зашто таткото не го одобрува таквото непотребно трошење на парите...
Ристо Стојанов

Ристо Стојанов-Амиго (р. , ) — македонски фолк пејач.
1 Животопис
Ристо Стојанов-Амиго е македонски пејач на народна музика, и по изведба на мексиканска музика. Тој својата кариера ја започнува во групата Мањифико, кој е еден од основачите. Негови попознати песни се: "Била си ту", каде е автор на текстот, "Мамо ќе ти умрам", "Ја излези либе", "Невесто мила" и "Едно срце" која неколку пати била прогласувана за песна на годината на Радио Кавадарци.
Негов син е Влатко Стојанов, кој е пејач на групата "Луда Мара" Кавадарци.
Јотролан

Јотролан (трговско име Isovist ) е радиоконтрастно средство кое содржи јод, супстанца која се користи за подобрување на видливоста на телесните структури на сликите добиени со техники на снимање со рендген.
Од 2021 година, не е познато дали сè уште се продава некаде во светот.
1 Медицинска употреба
Посебно се користел за сликање на просторите што го опкружуваат централниот нервен систем, како што се коморите, по инјектирање во рбетномозочната течност ; а исто така и за ангиографија (слика на крвни садови), урографија (слика на уринарниот тракт ) и хистеросалпингографија (слика на матката и јајцеводите ). Можел да се користи и за сликање на заеднички простори и при ендоскопска ретроградна холангиопанкреатографија (ERCP). <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" >&#x5B; ''Потребен е цитат'' &#x5D;</sup>
2 Контраиндикации
Хистеросалпингографијата е контраиндицирана за време на бременост и за време на акутно воспаление во карличниот регион.
3 Несакани ефекти
Најчести несакани ефекти се гадење и повраќање. Црвенило и жешко чувство на кожата се релативно чести кога лекот се инјектира преку вена. Кога се инјектира во рбетномозочната течност, главоболката е меѓу најчестите негативни ефекти, а понекогаш може да се појави конфузија или халуцинации. Забележани се и реакции слични на алергија како треска, хипотензија (низок крвен притисок) и шок.
4 Интеракции
Интеракциите со лекови се слични на другите контрастни агенси што содржат јод. Јод-131, радиоактивен изотоп кој се користи за снимање на штитната жлезда ( сцинтиграфија ) и терапија на карциноми на штитната жлезда, може да биде помалку ефикасен кога се користи во рок од две до шест недели по примената на јотролан поради резидуалниот јод кој го има уште во телото на пациентот. Јотролан може да го забави излачувањето на лекот за дијабетес, метформин, што потенцијално резултира со млечна ацидоза.
5 Хемија и механизам на дејство
Хемиски, супстанцијата е димер на тријодиран дериват на изофтална киселина. Атомите на јод лесно ги апсорбираат рендгенските зраци, подобрувајќи го контрастот во сликите на телото со Х-зраци. Тој е нејонски, но растворлив е во вода.
Гадодијамид

Гадодијамид, кој се продава под брендот Omniscan, е средство за контрастно средство на МРИ (GBCA) базирано на гадолиниум, што се користи во процедурите за магнетна резонанца (МРИ) за да помогне во визуелизацијата на крвните садови.
1 Медицинска употреба
Гадодијамид е контрастно средство кое се користи за кранијална и спинална магнетна резонанца (МРИ) и за општа МРИ на телото по интравенска администрација. Обезбедува подобрување на контрастот и ја олеснува визуелизацијата на абнормалните структури или лезии во различни делови од телото вклучувајќи го и централниот нервен систем (ЦНС). Непроменет ја преминува крвно-мозочната бариера.
2 Несакани ефекти
Тој е еден од главните GBCA поврзани со нефрогена системска фиброза (NSF), токсична реакција што се јавува кај некои луѓе кои имаат проблеми со бубрезите. Не се забележани случаи кај луѓе со нормална бубрежна функција.
Студија од 2015 година открива дека гадолиниумот се депонира во мозочното ткиво на луѓе кои примале гадодијамид. Други студии со помош на масовна спектрометрија по смртта откриле дека поголемиот дел од депонираниот гадолиниум останал најмалку 2 години по инјектирањето и таложењето, исто така, кај лица без проблеми со бубрезите.
Ин витро студиите покажале дека тој е невротоксичен.
Италијанската работна група им препорачала на мајките кои дојат претпазливо да избегнуваат какви било контрастни средства како што е гадодиамид кој е поврзан со нефрогена системска фиброза.
3 Општество и култура
Гадодијамид бил суспендиран односно повлечен од употреба заедно со гадопентетична киселина (Магневист) од Европската агенција за лекови во 2017 година.
Колоноскопија

Колоноскопија — медицински ендоскопски терапевтски и дијагностички метод, при кој лекарот ја испитува и проценува состојбата на внатрешната површина на дебелото црево со помош на ендоскоп. Колоноскопијата овозможува визуелно дијагностицирање на воспалителни болести на цревата (чирав колитис, Кронова болест и други), потслузни и епителни новообразувања (полипи, тумори) и дивертикулоза.
1 Начин на примена
Овој зафат е многу сложен и напорен и затоа може да го вршат само многу искусни и вешти ендоскописти. Пред да се примени овој метод, неопходно е да се подготви дебелото црево за испитување. Лицето врз кое ќе се примени методот ќе ги изврши пропишаните подготвителни дејства што траат од 12 до 18 часа, а кои се состојат во следење на соодветна исхрана. Најчесто на човекот му се наложува да пие само вода и течности што не содржат влакна од 12 до 18 часа. Можат да се препишат и прочистувачки средства. Од него, исто така, може да се побара да се воздржи од употреба на аспирин или други лекови што содржат салицилати со цел да се спречи можното крварење за време на примената на методот или подоцна. Пред самата колоноскопија на лицето му се дава лек што ги опушта цревата и истовремено ја намалува болката што го прави прегледот помалку непријатен, а во некои центри овој метод се изведува под краткотрајна анестезија.
2 Опрема
Опремниот кабинет вклучува видеоколоноскоп со видеопроцесор и монитор, електрохируршки апарат, иригациска пумпа, инсуфлатор за воздух или CO2 и аспиратор за течности.
Низ колоноскопот можат да се пренесат штипки за биопсија, јамки за полипектомија, апликатори со штипки, вбризгувачи, ножеви за секцирање и многу други инструменти.
Јовче Ќучук

Јовче Петров Ќучуков познат повеќе како Јовче Ќучук (9 август 1911, Велес ― Велес, 9 ноември 1944) ― македонски партизан и деец на Комунистичката партија на Македонија во Велес. Еден од најистакните комунистички дејци од Велешко при народнотоослободителна борба. Тој бил убиен од страна на германски и бугарски фашистички војници при борбата за ослободувањето на градот Велес.
1 Животопис
Јовче Ќучук бил роден во сиромашно семејство која што се наоѓала во другата страна на реката Вардар во градот Велес, заради неговите сиромашни услови тој имал само четиригодишно основно школско образование. После завршувајќи нсо основното школско образование тој се вработил во градскиот монопол, служел во армијата на кралството на СХС пред почетокот на втората светска војна тој исто работел како наемен. Во рани години тој бил интерисиран со социјализмот и почнал да учествува во активности на КПЈ, и покрај 1935 тој успешно се приклучува во партијата. Ќучук брзо станал еден од најистакните и главните членови во комитетот во Велес покрај април 1941 година. Во 1938-1939 почнал да станува повеќе политички активни и организирал протести и демострации.
Кога Македонија потпаднала на бугарската фашистичка окупација Ќучук почнал активно да учествува против новиот формиран фашистички режим. Ќучук заедно со Димко Митрев покрај нивните домови почнале да ги пренесуваат изданија за велешкиот партизански весник „Народен билтен“ но после беше откриено од Бугарија и уништено. Ќучук почнал да собира остатоци на оружја и користејќи неговото искуство ги поправал и ги продавал на велешкиот партизански одред „Димитар Влахов“. Во 2 декември 1941 бил уапсен од страна на фашистичката влада на Бугарија и префрлен во затвор во Скопје.
Покрај втората половина на 1942 го префрлиле во Златарица, Царство Бугарија, таму бил до 1943. Во септември 1944 година фашистичката влада на Бугарија обидуваше да го осуди за смрт но биле неуспешни. Ќучук се вратил во Велес и се приклучил во Комунистичката партија на Македонија и станал еден од главните водачи во Велешкиот регион. Во ноември 1944 година тој се приклучи во 3<sup>та</sup> Македонска ударна бригада и во ноември 9ти 1944 учествувал во ослободувањето на Велес. Тој не преживеал при битката заради тоа што кога се обидувал да ја деактивира бомбите покрај железничкиот мост бил убиен од германски и бугарски фашистички војници.
2 Наводи
Горенички мост

Горенички мост или Грофчански мост — поранешен камен мост во близина на дебарското село Горенци. Мостот минувал преку реката Радика и пред неговото уништување во 1960-тите бил прогласен за културно наследство на Македонија.
1 Историја
Мостот се наоѓал во близина на Дебар, по течението на реката Радика. Имал три лака, од кои средниот бил најголем, а страничните биле помали и исти. Меѓу сводовите имало две „мостови ниши“. Неговата должина била над 50 м.
Мостот бил разрушен при изградбата на браната на Дебарското Езеро во 1960-тите. Мостот бил внимателно демонтиран камен по камен поради неговиот статус на културно наследство, а секој камен потоа бил обележан да биде повторно изграден на друго место долж Радика. Камењата биле чувани во објект во близина нај Бошков Мост, но поради немање пари мостот не бил изграден и камењата биле искористени за разни други градби во Дебар.
Елен Томас (научник)

Елен Томас (родена 1950 година, Хенџело) е еколошки научник и геолог родена во Холандија, специјализирала за морска микропалеонтологија и палеокеанографија. Таа е почесен професор на Харолд Т Стернс и Смит куратор по палеонтологија на Природонаучниот музеј Џо Веб народ на Универзитетот Веслејан и виш научник за истражување на Универзитетот Јеил.
1 Академска кариера и истражување
Томас присуствувала на Универзитетот во Утрехт (BSc, 1971; MSc 1975; и PhD, 1979). Томас ги проучувала еколошките и климатските промени во текот на геолошките временски размери, специјализирани за проучување на бентосни фораминифери Томас била првиот научник кој открил масовно истребување во бентосни фораминифери блиску до границата палеоцен-еоцен, сега препознаени како резултат на климатскиот настан познат како Палеоцен-еоценски топлински максимум, за што таа добила Морис Јуинг во 2012 година. медал на Американската геофизичка унија и океанските поморски истражувања.
Томас била главен уредник на списанието ''Палеокеанографија и палеоклиматологија'' од 2015 до 2019 година, објавено од Американската геофизичка унија.
2 Награди и почести
* 2011 - Соработник AAAS (Американска асоцијација за унапредување на науката).* 2012 - Медал Морис Јуинг на Американската геофизичка унија.* 2016 година - Брејди медал на Микропалеонтолошкото друштво.* 2019 година - колега GSA (Геолошко друштво на Америка)
* 2020 година - Џозеф А. Кушман медал за извонредност во истражувањето на фораминиферите
* 2022 година - Награда за граници на знаење на Фондацијата BBVA. во Климатските промени, споделено со JC Zachos
Дебора Јакобвиц

Дебора Беа Јакобвиц е американска екологистка. Таа дипломирала кај професор Филис Л. Ричардс на Универзитетот во Тексас во Остин.
1 Ран живот
Јакобвиц била одгледана од нејзината мајка Жана Јакобвиц и татко Леонард Јакобвиц. Таа пораснала во Албакерки, Ново Мексико со уште три браќа и сестри. Таа го посетувала средното училиште Елдорадо и дипломирала со стрејт Ас.
2 Кариера
Откако докторирала, Јакобвиц се приклучила на Катедрата за човечка екологија, детски развој и семејни односи на Универзитетот во Тексас во Остин како асистент. Во 2008 година, таа била назначена за претседател на Катедрата за човечки развој и семејни науки на новоформираната школа за хумана екологија.
Ен Хевен Морган

Ен Хевен Морган (родена „Ана“ на 6 мај 1882 година &ndash; 5 јуни 1966 година) била американски зоолог и екологист.
1 Биографија
Една од трите деца на Стенли Г. Морган и Џулија А. Даглас Морган, Ана Морган е родена во Ватерфорд, Конектикат и учела на Меморијалниот институт Вилијамс во Нов Лондон, Конектикат. Во 1902 година, Ана се придружила на колеџот Велсли, а потоа се префрлила на Универзитетот Корнел. Откако добила диплома во 1906 година, таа работела како асистент и инструктор на одделот за зоологија на колеџот Маунт Хољок до 1909 година. На Универзитетот Корнел, таа била наградена со докторат. во 1912 година со дисертација насловена ''„Прилог кон биологијата на мај-летот“'', по што станала професорка на колеџот Маунт Хољок. Морган станала вонреден професор во 1914 година, а потоа редовен професор во 1918 година. Од 1947 година била претседател на зоолошкиот оддел на Маунт Хољок, работејќи сè додека не се пензионирала. Во овој период, во летните месеци предавала и морска зоологија во морската биолошка лабораторија Вудс Хол. Таа починала од рак на желудникот во Саут Хедли, Масачусетс.
Нејзиното истражување и инструкции се фокусирале на лимнологија, хибернација на животните и еколошки и еколошки прашања. Автор е на три книги за зоологија. Изданието на ''American Men of Science'' од 1933 година ја навеле заедно со уште две жени меѓу 250-те вкупни записи. Таа била наградена со истражувачки стипендии од Американското здружение за унапредување на науката, Фондацијата Рокфелер и Националната академија на науките.
2 Библиографија
*''Роднини на животните и човекот'' (1955)
*''Теренска книга на животни во зима'' (1939) *''Теренска книга со езерца и потоци: вовед во животот на свежа вода'' (1930)
Јопентол

Јопентол (трговско име Imagopaque ) е фармацевтски лек кој се користел како радиоконтрастно средство за снимање на рендген во Европа.
1 Медицинска употреба
Употребата вклучувала ангиографија (слика на артерии ), венографија (слика на вените ) и подобрување на КТ скен, урографија (слика на уринарниот систем ), артрографија (слика на зглобовите), ендоскопска ретроградна холангиопанкреатографија (ERCP; слика на жолчката и панкреасниот канал ), хистеросалпингографија (слика на матката и јајцеводите ) и гастроинтестинални студии.
Можел да се инјектира во крвните садови или телесните шуплини или да се дава на пациентите орално преку уста.
2 Контраиндикации
Хистеросалпингографијата е контраиндицирана за време на акутно воспаление во карличниот регион.
3 Несакани ефекти
Несаканите ефекти вклучуваат гадење, повраќање, главоболка, како и низок или висок крвен притисок или пулс. Реакции кои се слични на алергија како што се осип се обично благи; глотален едем, шок и срцев удар се ретки.
4 Интеракции
Јод-131, радиоактивен изотоп што се користи за снимање на штитната жлезда ( сцинтиграфија ) и терапија на карциноми на штитната жлезда, може да биде помалку ефикасен кога се користи во период од две до шест недели по примената на јопентол во организмот поради резидуалниот јод во телото.
5 Фармакологија
5.1 Хемија и механизам на дејство
Јопентол е радиоконтрастно средство кое содржи јод, растворлив во вода. Атомите на јод лесно ги апсорбираат рендгенските зраци, што резултира со поголем контраст на сликите со Х-зраци. Има ниска осмолалност, што значи дека растворот има релативно ниска концентрација на молекули; ова е обично поврзано со помалку негативни ефекти од контрастните средства со висока осмолалност.
Клиничкото испитување во фаза III заклучило дека јопентол создава слики со сличен висок квалитет како иохексолот и дека е подеднакво добро толериран од пациентите.
5.2 Фармакокинетика
По интравенска инјекција, јопентолот се дистрибуира во екстрацелуларниот простор. Неговото врзување за плазма протеините е многу ниско. Супстанцијата не се метаболизира, туку се излачува во непроменета форма преку бубрезите, исклучиво со гломеруларна филтрација. Само 2% од јопентолот се излачуваат со фецесот. односно полувреме на елиминацијата е два часа.
Дебра Робертс

Дебра Ц. Робертс е јужноафрикански научник и една од шесте копретседатели на Меѓувладиниот панел за климатски промени. Таа била избрана за копретседавач на Работната група II за шестото оценување во 2015 година.
Таа е раководител на Одделението за иницијативи за одржлив и издржлив град во општината еТеквини ( Дурбан, Јужна Африка).
1 Образование и кариера
Робертс има докторирано по урбана биогеографија на (тогашниот) Универзитет во Натал, Јужна Африка (1991). Откако работела како пост-докторски истражувач, таа се приклучила на локалната власт во 1994 година. Таа го формирала Одделот за планирање на животната средина и заштита на климата на општината еТеквини (Дурбан, Јужна Африка) кој го водела од 1994 до 2016 година. Во 2016 година, таа била назначена за основање на Одделението за иницијативи за одржлив и отпорен град во Дурбан и е првиот главен директор за отпорност во градот. Таа работи како вонредна професорка на Универзитетот во Твенте.
2 IPCC работа
Таа била главен автор на Поглавјето 8 (Урбани области) од Работната група II од Петтиот извештај за проценка на IPCC и била избрана за копретседавач на работната група II за шестиот циклус на оценување на IPCC во 2015 година. Таа исто така била главен автор на Специјалниот извештај на IPCC за глобалното затоплување од 1,5 °C.
3 Препознавање
Во 2014 година, AfriCAN климатскиот конзорциум и ја доделил на Робертс наградата за истражување на климата во Африка. Таа била предавач на Барбара Вард во 2016 година на Меѓународниот институт за животна средина и развој. Таа е почесен професор на Универзитетот во КваЗулу-Натал и била наведена во 2019 година од страна на организацијата за јавни службеници Аполитика како една од 100-те највлијателни луѓе за климатските промени во светот. Таа добила почесни докторати од Универзитетот во Твенте во 2022 година. и од Универзитетот во Кејптаун во 2023 година.
Classroom of the Elite

''Classroom of the Elite'' (буквално: ''Училница на елитата''; |ようこそ実力至上主義の教室へ, ''Добре дојдовте во класот за особено надарените'') — серија лесни романи на јапонскиот писател Шого Кинугаса со илустрации на Шунсаку Томосе, објавена од мај 2015 до септември 2019 г. под натписот MF Bunko J на Media Factory. Продолжението на серијата со поднаслов ''Classroom of the Elite: Year 2'' започнало да се објавува во јануари 2020 г. Адаптацијата на манга од Јују Ичино започнала да се објавува во месечното списание Comic Alive на Media Factory на 27 јануари 2016 г. На 25 декември 2021 г., истото списание започнало да објавува адаптација на манга илустрирана од Сиа Сасане.
Од септември до јануари 2017 г. се прикажувала првата сезона на аниме-адаптацијата на лесниот роман, со која се занимавало студиото Lerche. Втората сезона била објавена во јули 2022 г. Третата започнала со објавување во 2024 г.
1 Содржина
Во недалечната иднина, јапонската влада го основала училиштето Кодо Икусеи за да обучува и образова поколение луѓе што ќе ја поддржуваат земјата во иднина. На учениците им се дава висок степен на слобода за да го симулираат вистинскиот живот колку што е можно повеќе. И покрај тоа што училиштето е познато по неговите воспитаници што имаат отворен пат до сите фирми и владини установи каде што се прифатени без конкуренција, всушност тоа важи само за учениците од клас „А“. Поради ова, во училиштето избива сериозна борба меѓу часовите за да се постигне ранг „А“ до крајот на учењето.
Училиштето воведува S-бодовен систем, кој го одликува нивото на тековни постигања на ученичките класови. Врз основа на неговите показатели, класовите се повишуваат и го губат рангот, а за учениците се одредува висината на нивниот месечен надоместок. Класовите добиваат бодови за постигања, но ги губат за злоделата на учениците. Во текот на првиот месец од обуката, клас „D“, каде што училиштето ги одредува најлошите ученици, ги губи сите првични 1000 бода, неговите ученици речиси целосно ги губат сите погледи во борбата за рангот „А“, а месечното финансирање за нивното образование и сместување исто така е вратено на нула.
Приказната е раскажана од гледиште на Кијотака Ајанокоџи, тивок и незабележлив тип, ученик од клас „D“, кој не е познат по својата способност да прави пријатели. Иако Ајанокоџи има извонредни способности во учењето, спортувањето и носењето практични одлуки во тешки ситуации, тој внимателно ги крие своите способности и не се стреми особено кон успех. Откако ги запознава Сузуне Хорикита и Кикјо Кушида, двајца негови соученици, неговата положба (како и положбата на нивниот клас) почнува да се менува.
Даниел Клер

Даниел Клер е морски научник чие истражување го опфатило ефектот на настанот Ел Нињо во 2015/2016 година врз коралните симбиози и паразити.
1 Живот
Студирала на додипломски студии на Универзитетот на Хаваи во Хило, пред да заврши докторат на Универзитетот во Викторија во Канада. По нејзиниот докторат, Клер се приклучила на Вуд Лабораторијата на Универзитетот во Вашингтон во Сиетл како постдокторски соработник на Национална океанска и атмосверска управа за клима и глобални промени.
Клер студирала додипломски студии по морски науки на Универзитетот на Хаваи во Хило. Во 2011 година, за време на нејзините додипломски студии, Клер ја добила стипендијата за додипломски студии на Национална океанска и атмосверска управа Холингс во лабораторијата за заливот Каситсна во Алјаска. Таа потоа продолжила со докторски студии од 2013-2018 година на Универзитетот во Викторија во Канада во врска со коралната симбиоза за време на настанот Ел Нињо во 2015/2016 година. Нејзината теза „ ''Симбиози на корали под стрес: просторна и временска динамика на интеракциите на корал-симбиодиниум'' “ ѝ го донесе златниот медал на канадскиот генерален гувернер за академска извонредност. За време на нејзината докторска студија, Клаар ја искористи својата обука како научен нуркач за да ја заврши теренската работа на островот Киритимати во Тихиот Океан.
2 Работа
По нејзиниот докторат, Клер зела постдокторска стипендија НООА за клима и глобални промени (C&GC) за да ги проучува „ ''Големите климатски двигатели на паразитизмот кај рибите од коралните гребени'' “ на Универзитетот во Вашингтон, Сиетл.* Настанот Ел Нињо 2014–16
* Корал во истражување на климата
* Ефектот на климатските промени врз коралите
* Белење на корали
Маријама Мамане

Маријама Мамане е екологист и инженер од Нигер.
Мамане ја основала компанијата Џасигрин (анг: Jacigreen) и освоила неколку награди за иновации за нејзината работа за подобрување на екологијата на реките.
1 Ран живот и образование
Мајката на Мамане магистрирала на науки за животот и земјата.
Мамане пораснала покрај реката Нигер во нејзиниот роден град Нијамеј, а од 2020 година живеела во Буркина Фасо. Дипломирала биоразновидност и управување со животната средина на Универзитетот во Нијамеј.
2 Кариера
Во 2016 година, Мамане ја освоила наградата Претприемнички пат (анг: ''Entrepreneurial Journey)'' од ''Меѓународниот институт за инженерство на вода и животна средина'' (исто така познат како 2iE) и ја основала компанијата Џасигрин (анг: Jacigreen) и ја регистрирала во Уагадугу. Компанијата работи на претворање на инвазивниот зумбул во земјоделско ѓубриво и компост и биогас. Биогасот се користи во генераторите за создавање електрична енергија.
Во 2016 година, Мамане ја освоила и наградата Омилена на жирито на наградите ''African Rethink Awards''.
Во 2017 година, Мамане ја добила ''наградата за млади шампиони на Земјата на'' Програмата за животна средина на Обединетите нации. Наградата била со вредност од 15.000 долари.
Лиз Чикаје

Лиз Чикаје Чурај (родена 1982 година) е домороден перуански лидер коај придонела значително за заштита на дождовните шуми и реките во областа Лорето во североисточниот дел на Перу, заштитувајќи ги правата на народот Јагуа. Благодарение на нејзините напори, Националниот парк Јагуас бил основан во 2018 година. Во јануари 2019 година во Лима ѝ била доделена француско-германската награда за човекови права од страна на францускиот и германскиот амбасадор.
1 Биографија
Лиз Чикаје е родена во 1982 година во домородната заедница Борас де Пукауркило во областа Пебас во регионот Лорето во Перу. Таа му припаѓа на кланот Њут (врапче јастреб). Кога била мала, израснала во шума каде научила да ја цени важноста на природата и дивите животни. Како што таа растела, домородните заедници што живееле во областа биле сè позагрозени од нелегална сеча и ископување рудници. Откако решила да ја преземе задачата да се бори за благосостојбата на овие заедници, таа ги развила своите лидерски способности и во 2013 година се обидела да стане градоначалник на областа Пебас. Иако не победила, таа повеќе се запознала со проблемите на луѓето во областа.
Благодарение на нејзината работа, во 2014 година таа била избрана за претседател на ФЕКОНА, федерација на домородните заедници на Ампијаку, обезбедувајќи можност за соработка со други домородни федерации во областа. Таа работела на зачувување на областа опкружена со реките Напо, Путумајо и Амазон, соседни Колумбија и Бразил. Како член на Комитетот за категоризација на резервираната зона Јагуас, таа работела на развојот на Националниот парк Јагуас во кој би можеле да се интегрираат и да се заштитат домородните заедници.
Во 2017 година, Министерството за животна средина на Перу ја поканиле да учествува во работата на COP 23. Таа ги претставила своите предлози за националниот парк Јагуас на Конференцијата на Обединетите нации за климатски промени во Бон, Германија.
Благодарение на нејзините напори, Националниот парк Јагуас бил основан во 2018 година. Во јануари 2019 година во Лима ѝ била доделена француско-германската награда за човекови права од страна на францускиот и германскиот амбасадор.
На Чикаје ѝ била доделена наградата Голдман за животна средина во 2021 година.
Твила Мун

Твила Мун е научник во Националниот центар за податоци за снег и мраз, позната по нејзината работа на ледената покривка на Гренланд.
1 Образование и кариера
Мун има диплома од Универзитетот Стенфорд (2004) и MS од Универзитетот во Вашингтон (2008). Докторирала. во 2014 година од Универзитетот во Вашингтон каде што работела на причините за губење на ледената маса од ледникот на Гренланд. По нејзиниот докторат. таа завршила постдокторска работа во Националниот центар за податоци за снег и мраз и Универзитетот во Орегон пред да се приклучи на Националниот центар за податоци за снег и мраз како истражувачки научник во 2017 година.
2 Истражување
Мун е најпозната по нејзиното истражување на ледената покривка на Гренланд. Нејзиното рано истражување ја испитувало положбата на ледената покривка, и промената во движењето на ледникот. Таа испитувала како водата произведена на дното на ледените брегови придонесува за слатката вода пронајдена во фјордовите на Гренланд, и го дефинирала влијанието на губењето на ледената покривка на Гренланд врз порастот на морското ниво. Таа е дел од групата која работи на воспоставување долгорочни набљудувања на ледената покривка на Гренланд. Мун ги испитал податоците за квантифицирање на загубата на мраз од ледената покривка на Гренланд, и ги споделува овие резултати и информации преку разговори со медиумите и Претставничкиот дом на Соединетите држави. Таа зборува за климатските промени од повеќе места во медиумите, и е коавтор на извештајот на Арктикот. Мун зборувала за границата помеѓу да се биде научник и да се биде активист во областа на науката за климата.
3 Избрани публикации
****
Роуз Муканкомеје

Роуз Муканкомеје — политичар, биолог и екологист од Руанда, чија работа се однесува на зачувување на шумите во Руанда.
1 Кариера
Муканкомеје била член на парламентот на Руанда од 1995 до 2001 година.
Муканкомеје била генерален директор на Управата за управување со животната средина на Руанда (РЕМА). Нејзината работа довела до важност за идната политика во 2011 година за Националната политика за шуми на Руанда, која го навела значајниот проект„големиот пресврт во трендот на опаѓање на шумската покривка“ на Руанда.
Во 2013 година, Муканкомеје добила награда за херој на шумите од Форумот на Обединетите нации за шуми. Наградата го навела развојот на Умуганда, месечен проект за садење дрвја во заедницата, нејзината промоција на одржливо земјоделство и нејзината работа на националната забрана за пластични кеси.
2 Личен живот
Муканкомеје студирала во странство за време на геноцидот во Руанда, во кој биле убиени нејзините родители, браќата и сестрите. Кога се вратила во Руанда, станала згрижувачки родител на 24 деца кои ги загубиле своите семејства.
Муканкомеје докторирала по биологија во 1992 година.
3 Избрани публикации
* Муканкомеје, Р., Ф. Лавиолет и Ј.П. Descy. Régime alimentaire de Tilapia, Oreochromis niloticus, du lac Muhazi (Руанда). ''Annales de Limnologie-International Journal of Limnology'' 30.4 (1994).
* Муканкомеје, Р., Плисниер, П.Д. , Деси, ЈП. ''et al.'' Езерото Музахи, Руанда: лимнолошки карактеристики и производство на фитопланктон. ''Hydrobiologia'' 257, 107-120 (1993).
* Mukankomeje, R., Micha, JC, Descy, JP, & Frank, V. Потенцијално производство на воведен вид (Protopterus aethiopicus Heckel, 1871) врз основа на моделирање на екосистемското езеро Мухази (Руанда). ''Medelingen der Zittingen-Koninklijke Academie voor Overzeese Wetenschappen'' (1996) ''.''
Аманда Линч

Аманда Х. Линч е еколошки и социјален научник и директорка на Браун Институтот за животна средина и општество и истакнат професор по еколошки студии на Универзитетот Браун. Таа е член на Американското метеоролошко друштво и на Австралиската академија за технолошки науки и инженерство.
1 Кариера
Откако докторирала. во атмосферски науки од Универзитетот во Мелбурн во 1993 година, Линч го развила првиот модел на регионален климатски систем на Арктикот. Во 2003 година, додека работела на Универзитетот во Колорадо, Линч добила стипендија од страна на Австралискиот истражувачки совет.
По работата на Универзитетот Монаш, се приклучила на Универзитетот Браун во 2011 година како професор по животна средина и планетарни науки. Додека била на Универзитетот во 2013 година, Линч била именувана за главен уредник на списанието ''Weather, Climate and Society'' и била именувана за член на Американското метеоролошко друштво. Во 2017 година, Линч била избрана со едногласно гласање да се приклучи на Норвешката научна академија за поларни истражувања. Таа е копретседавач на Светската програма за истражување на климата на Светската метеоролошка организација на Обединетите нации и е член на одборот на списанието ''Политички науки''.
2 Приватен живот
Линч има две деца. Таа била избрана за член на Светската академија за уметност и наука во 2016 година. Таа е член на Клубот на истражувачи од 2021 година. Таа е член на директорскиот круг на Музејот на уметност во Портланд (PMA).
Гулер Думан

Гулер Думан (турски: ''Güler Duman'') (родена на )Турски уметник за народна музика, текстописец, композитор, водител и професор по музика.
Таа станала еден од најпродаваните уметници на турската народна музика со албумите што ги издала од раните 1980-ти. Во 2008 година била избрана за културен амбасадор од германското Министерство за култура. Таа, исто така, одржала семинари за турска народна музика, турски ритми и светски ритми во многу земји во светот. Во 1995 година, отворила музичко училиште во Хановер, Германија, обезбедувајќи образование за илјадници студенти и е пионер во многу земји во Германија и Европа во овој поглед..
1 Дискографија
*''Dost Garip'' (1980)
*''O Leyli Leyli'' (1982)
*''Seher Yeli'' (1984)
*''Mevlayı Seversen'' (1985)
*''Misafir Geldim'' (1987)
*''Nazlı Yara Küskünüm'' (1987)
*''Kulluk Benim Olsun Sultanlık Senin'' (1988)
*''Ya Dost'' (1988)
*''Buldular Beni'' (1990)
*''Duygu Pınarı (Vezrana)'' (1991)
*''Gül Yüzlü Sevdiğim'' (1992)
*''Güler Duman '94'' (1994)
*''Bu Devran'' (1995)
*''Öl Deseydin Ölmez miydim?'' (1997)
*''Yolcuyum Bu Dağlarda'' (2002)
*''Türküler Dile Geldi'' (2009)
*''Yüreğimden Yüreğinize'' (2012)
*''Yüreğimden Yüreğinize Sazım'' (2017)
Линда Зал

Линда Зал — научник за животна средина, која претходно работела за Централната разузнавачка агенција. Додека била во ЦИА, таа била одговорна за формирање на работна група по име Медеа во 1992 година, која била специјализирана за користење шпионски сателитски снимки за собирање на податоци за животната средина.
1 Биографија
Зал пораснала во Норт Хорнел, Њујорк како најстара од трите деца. Нејзиниот татко бил управител на голема млекарница. Подоцна станала професор на Универзитетот Корнел, повлекувајќи се како почесен професор.
1.1 Образование и кариера
Зал завршила докторат по градежништво и инженерство за животна средина на Универзитетот Корнел (1976). Додека била во училиштето, таа била менторирана од Доналд Џејмс Белчер.
По дипломирањето, таа работела од 1975 до 1984 година во Earth Satellite Corporation и користела компјутери за подобрување на сликите на Landsat, така што деталите во скенираните детали на сателитите можеле полесно да се пристапат. Во 1985 година се вработила во ЦИА. Таму, таа водешла тимови од научници и станала клучна во реализацијата на потенцијалната моќ на шпионските сателити да ги следат бројните еколошки проблеми и промените што можеле да се видат од вселената, активност што таа ја нарекла „еколошки ловење“. Таа се повлеклаод ЦИА во 2013 година.
Таа била наградена со Медал за разузнавање за кариера од директорот на ЦИА Џон Бренан во 2013 година, и Медал за заслуги за разузнавање од директорот на ЦИА Џорџ Тенет во 2000 година. Во 2023 година, Зал била избрана од Националната академија за инженерство.
1.2 Личен живот
Зал се омажила и се развела со Чарлс Шефилд, математичар, физичар и писател на научна фантастика роден во Англија. Двојката имала две ќерки Елизабет и Викторија Шефилд.
Хелен Плам

Хелен Џоан Плам е експерт за климатски промени и виш јавен службеник во Нов Зеланд во Министерството за животна средина. Таа го претставувала Нов Зеланд како преговарач на многу конференции на Обединетите нации за климатски промени.
1 Кариера
Плам се приклучила на Министерството за животна средина во средината на 1980-тите. Таа го претставувала Нов Зеланд како преговарач и придонела за договорите за климатските промени, како што е и Протоколот од Кјото и COP 26.
Во 2008 година, Плум била избрана да служи двегодишен мандат како претседавач со Подружното тело за научни и технолошки совети на Рамковната конвенција на Обединетите нации за климатски промени и била првиот Новозеланѓанец што ја пополнил оваа позиција. Тогашниот министер за климатски промени, Дејвид Паркер, ја признал нејзината „исклучителна способност“ кога го објавил нејзиното именување.
Во Новогодишните почести за 2020 година, Плум била предложена за номинирација на Новозеландскиот Орден за заслуги, за услуги за животната средина.
Од октомври 2020 година, таа била претседателка на Експертската група за климатски промени, соработка помеѓу ОЕЦД и Меѓународната агенција за енергија.
Бетси Ведерхед

Елизабет К. Ведерхед, попозната како Бетси Ведерхед, е американски климатолог, атмосферски научник, владин претставник и професор.  Таа била назначена во 2020 година од претседателот на Соединетите Американски Држави, Доналд Трамп, да раководи со Националната климатска проценка (НКП).
1 Биографија
Пред да работи за владата на Соединетите Американски Држави, Ведерхед работела во приватниот сектор за Јупитер интелигенција. На Универзитетот во Колорадо и Кооперативниот институт за истражување во еколошки науки, таа ги проучувала климатските промени на Арктикот и моделирањето на климатските прогнози.
Наследникот на Трамп, Џо Бајден, ја отстранил Ведерхед од позицијата во април 2021 година, заменувајќи ја со Алисон Криминс. Во Претставничкиот дом, двајца републиканци прашале зошто администрацијата на Бајден ја отстраниле од нејзината улога да ја надгледува НКП, тврдејќи дека нејзиното отстранување е политички мотивирано.
Миа Кришна Пративи

Миа Кришна Пративи (родена на 19 јуни 1996 година) е индонезиски инженер за животна средина и екологист. Во 2021 година, таа била наведена на список како една од 100-те жени на БиБиСи.
Пративи присуствувала на Технолошкиот институт Бандунг и работела во Агенцијата за животна средина во градот Денпасар. Пративи развила компјутерска апликација за подобрување на собирањето, преработката и рециклирањето на урбаниот отпад на островот Бали. Управувала преку невладината организација Грија Луху и ја вклучувала и локалната заедница.
Во октомври 2021 година, Пративи била во жирито на натпреварот за одржлив тинејџер.
Кирстен Бенкендорф

Кирстен Бенкендорф била морски научник која работела на истражување на мекотели, антибиотици, антиинфламаторни својства и својства за борба против ракот. Таа била наградена со наградите Млад Австралиец на годината во 2000 година и Медал на Дороти Хил за наука во 2011 година.
1 Ран живот и кариера
Бенкендорф дипломирала за наука на Универзитетот Меквари во 1994 година, а потоа докторирала на Универзитетот во Волонгонг во 1999 година. Таа била консултант за кариера во Советот на Шелхарбур во Нов Јужен Велс, пред да стане предавач по морска биологија на Универзитетот Флиндерс во Јужна Австралија, од 2006 до 2010 година, а потоа да работи на Универзитетот Саутерн Крос.
Бенкендорф спровела истражување за комбинација на медицински и морски истражувања, истражувајќи ги антиканцерогените екстракти од австралискиот морски свет, вклучително и телата.
Бенкендорф е професор по морска наука и ко-заменик-директор на Истражувачкиот центар за морска екологија на Универзитетот Јужен Крос. Таа е исто така советник во Малаколошкото друштво на Австралија, како и вонреден уредник на научни извештаи и морски дроги.
Во 2011 година таа била наградена со медалот Дороти Хил за нејзиното истражување за морската наука, мекотелите и нивните лековити својства. Таа била наградена и со наградата за млад Австралијанец на годината, во 2000 година, за наука и технологија и за Австралијанец на годината во Нов Јужен Велс, во 2001 година, за нејзиниот придонес во зачувување на животната средина.
Бенкендорф има и истражувачки проекти за проучување на ефектите на пестицидите и на ракчињата и на остригите. Таа, исто така, има истражувачки проект за антиоксидантните и антиинфламаторните својства во екстрактите од морските мекотели. Таа има и истражувачки проект кој го истражува влијанието на стресните фактори на климатските промени во океаните врз квалитетот на морската храна и морските безрбетници и нивните липидни профили.
2 Публикации
Овие примери биле избрани од публикациите на Бенкендорф биле како што следува:
* Хемиска одбрана во јајце масите на бентосни безрбетници: проценка на антибактериската активност кај 39 мекотели и 4 полихети. (2001) К Бенкендорф, А.Р. Дејвис, Ј.Б. Бремнер. ''Весник за патологија на безрбетници'' 78 (2), 109-118. * Слободни масни киселини и стероли во бентосниот мрест на водните мекотели и нивните поврзани антимикробни својства. (2005) К Бенкендорф, А.Р. Дејвис, СН Роџерс, Ј.Б. Бремнер. ''Весник за експериментална морска биологија и екологија'' 316 (1), 29-44.* Биолошка и хемиска разновидност на мекотели: секундарни метаболити и медицински ресурси произведени од морски мекотели. (2010). К Бенкендорф. ''Биолошки прегледи'' 85 (4), 757-775.
3 Награди и признанија
2011 година, Медал Дороти Хил од Австралиската академија на науките .
2008 година, СА млад висок афион награда.
2001 година, Награда за млад Австралијанец на годината во Нов Јужен Велс - Категорија за животна средина.
2000 година, Награда за млад Австралијанец на годината за наука и технологија.
4 Во медиумите
Бенкендорф објавила во ''The Sydney Morning Herald'', и ''The Conversation'', за нејзиното истражување за својствата на мекотелите против ракот.
Пени Ветон

Пенелопе Ветон (5 јануари 1958 - 11 септември 2019 година) била климатолог и експерт за регионални проекции за климатските промени поради глобалното затоплување и влијанието на тие промени. Нејзиниот примарен научен фокус била Австралија.
1 Ран живот
Ветон е родена во Мелбурн, Викторија, на 5 јануари 1958 година. Таа имала диплома за наука (достигнувања), отсек физика и почесна година по метеорологија, од Универзитетот во Мелбурн. Докторирала филозофски студии на истиот универзитет во 1986 година.
2 Кариера
Ветон ја започнала својата кариера во доцните 1980-ти како истражувач на Одделот за географија на Универзитетот Монаш во Клејтон, Викторија.
Во 1989 година, таа се приклучила на одделот за атмосферско истражување на CSIRO (подоцна станал CMAR CSIRO за морски и атмосферски истражувања). Ветон станлаа истражувачки лидер во 1999 година и лидер на истражувачка програма во 2009 година. Ветон била главен автор на третиот, четвртиот и петтиот извештај за проценка на Меѓувладиниот панел на ОН за климатски промени (IPCC). Четвртиот извештај за проценка на кој и била доделена Нобеловата награда за мир во 2007 година
Ветон била поканувана како говорник на различни конференции за климатски промени, како што е Институтот за глобални промени во Аспен, Четири степени или повеќе? Австралија во жежок свет. на Универзитетот во Мелбурн во 2011 година и конференцијата „Гранхаус 2011: Наука за климатските промени“.
Ветон објавила бројни написи во научни списанија за климатските промени, како и свој придонес за повеќе популарни публикации.
3 Личен живот
Ветон живеела во Футскреј, Викторија, со нејзината сопруга Џенет Рајс, која била сенатор на Зелените и поранешен градоначалник на Марибирнонг, и нивните два сина. Во 2003 година, Ветон била подложена на операција за променување на полот.
Ветон починала на 11 септември 2019 година во Систерс Бич, Тасманија.
Аугуста Хенрикес

Аугуста Хенрикес е активистка, едукатор и владин министер од Гвинеја-Бисао, која во 2012 година била добитник на наградата за заштита на мочуриштата Рамсар (Управување).
Во 1991 година, Хенрикес ја коосновала невладината организација , која се залагала за акција за биолошка разновидност и учество на заедницата во Гвинеја-Бисао. Таа исто така била основач на повереникот на Фондацијата за образование со производство, добротворна организација развиена од Патрик ван Ренсберг.
Хенрикес ја претставувала земјата на меѓународно ниво, вклучително и како претставник на Меѓународната унија за зачувување на природата. Работела и во Министерството за национално образование како раководител на образование на возрасни.
Вероника Ваљехос

Вероника Ваљехос-Марчант (родена околу 1967 г.) е раководител на Одделот за проекти и животна средина на Чилеанскиот Антарктички институт (INACH) и член на Комитетот за заштита на животната средина (ЦЕП). Таа се смета за првенец на Чилеанките во истражувањето на Антарктикот.
1 Ран живот и образование
Ваљехос-Марчант е родена и израсната во Сантјаго, Чиле, дипломирала по морска биологија на Универзитетот во Валпараисо, а потоа и магистрирала на зачувување на природните ресурси.
2 Кариера и влијание
Ваљехос-Марчант е раководител на Одделот за проекти и животна средина на Чилеанскиот Антарктички Институт (INACH) и член на Комитетот за заштита на животната средина (ЦЕП). Таа првпат отпатувала на Антарктикот во 1995 година и го посетила 10 пати потоа Таа работи на поддршка на чилеанските истражувачи на Антарктикот во меѓународна соработка.
Стефани Пеј

Стефани Пеј (родена 1959 година) е британски екологист и истражувач на ракови.
1 Живот и работа
Пи студирал на Универзитетот во Единбург и на Универзитетот во Хал, а во 2014 година била награден со докторат од Универзитетот во Лидс. Таа е член на Институтот за екологија и управување со животната средина и овластен екологист.
Во нејзината рана професионална кариера, во 1984 година, таа го составила првиот нацрт на инвентарот на древните шуми за Западен Сасекс.
Откако работела за Советодавната група за земјоделство и дивиот свет, таа работела за Cobham Resource Consultants, подоцна како дел од групата Скот Вилсон, како еколошки консултант, каде што започнале нејзините интереси за белиот рак со канџи, ''Austropotamobius palipes'' и сигналните ракови, Pacifastacus leniusculus.
Како независен истражувач на ракови, нејзиното истражување се концентрирало на заштитата на белиот рак со канџи од Обединетото Кралство и ограничувањето на инвазијата на вонземските сигнални ракови.
Пеј е водечки поборник за зачувување и управување со ракови во Британија и има напишано голем дел од упатствата за ракови што ги користат британските екологисти и менаџери за методите на истражување и следење, обновување на живеалиштата, ублажување за време на работите на водните тела, и, подоцна, на „локалитетите на арката“ за заштита на раковите со бели канџи. Таа, исто така, одржува совети и обука за организации како што се Wildlife Trusts, Агенцијата за животна средина, Scottish Natural Heritage, BBC и други.
Со оглед на тоа што инвазивните сигнални ракови се главна закана за домородните ракови, и во Британија и во Европа, Пеј ги проучувала ефектите на сигналните ракови врз белите ракови со канџи и нивната околина, особено врз домашните рибни резерви, и истражувала методи за контрола и искоренување.
Таа го претставувала The Wildlife Trusts на Управувачката група на Акциониот план на Обединетото Кралство за биоразновидност за бели ракови со канџи, и е член на одборот на Меѓународната асоцијација за астакологија и има придонесено во европската програма CRAYNET.
По нејзиното вработување како вонреден директор, Екологија со Aecom, Пеј има значително искуство со еколошки истражувања, еколошка проценка и управување во низа живеалишта во Британија на многу видови проекти, особено во патишта и аеродроми за развој на водните ресурси.
Таа е визитинг предавач на Универзитетот во Лидс.