procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Тајванска канаста

„Тајванска канаста“ — југословенски филм од 1985 година, во режија на Горан Марковиќ. Главните улоги ги толкуваат: Борис Комнениќ, Неда Арнериќ, Радко Полич, Предраг Манојловиќ итн.
1 Синопсис
Саша е 40-годишен невработен архитект. Покрај сопругата, тој одржува љубовна врска со девојката Вања, а одржува контакти и со други жени. Истовремено, тој изработува подвижни скулптури кои никој освен него не ги сфаќа сериозно. Невротичен и несигурен, тој потполно им одговара на неколку сомнителни луѓе кои успеваат да му го наметнат своето влијание.
Брукелен

Брукелен е град и поранешна општина во Холандија, во покраината Утрехт. Сместен е на северозапад од градот Утрехт, покрај реката Вехт и близу езерата на Лосдрехт Пласен, област со природен и туристички интерес. Припаѓа на областа наречена Вехтстрик.
1 Историја
Во текот на 17 век, многу богати трговски семејства од Амстердам ги граделе своите дворци покрај реката близу Брукелен. На 1 јануари, 2011 година, Брукелен бил споен со Лунен и Марсен со што го формирале Стихтсе Вехт. Постои голем хотел Ван дер Валк (хотел Брукелен), чија фасада е во кинески стил. Универзитетот Нинроде се наоѓа во Брукелен. Покрај тоа, општината Бруклин во Њујорк е именувана по Брукелен (види Историја на Бруклин).
2 Транспорт
* Железничка станица Брукелен
* Автобуски број: 120, 130, 143, 524 and 526
3 Галерија
4 Поврзано
* Филмскиот глумец Рутгер Хауер, исто така е роден во Брукелен.
5 Наводи
* Статистичките податоци се земeни од
Стеван Базеркоски - Лански

Стеван Базеркоски - Лански (во ― во , Прилепско) ― револуционер, македонски партизан и учесник во НОВ.
1 Животопис
Стеван бил учесник во работничкото и комунистишкото движење и борец во првиот Прилепски партизански одред. Член е на СКОЈ од 1940 година, а на КПЈ од 1941 година. Од 1941 година работел на подготовките за оруженото востание во прилепскиот крај. Од октомври до декември 1941 година, се наоѓал во Прилепскиот НОПО „''Гоце Делчев“''. По расформирањето на одредот, работел во Скопје. Во мај 1942 година стапил во Прилепскиот НОПО ''„Ѓорче Петров“''. Загинал во борба со бугарската војска и полиција, во близина на селото Прилепец.
2 Наводи
Остен (Осте)

Остен (службено: Остен (Осте); |Osten или ''Osten (Oste)''; |Oosten) — општина во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Остен претставува најисточна општина во округот Куксхафен. Се наоѓа на брегот на реката Осте во областа Остермарш.
1.2 Општински единици
Општината Остен се состои од следниве единици:
* Алтендорф
* Изензе
* Остен (гл. место)
Хехтхаузен

Хехтхаузен (|Hechthausen; |Heckthusen) — општина во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Местото е нарекува „Портата кон Куксланд“ (''das Tor zum Cuxland'').
1 Географија
1.1 Местоположба
Хехтхаузен се граничи на север, на исток и на југ со текот на реката Осте.
1.2 Општински единици
Денешната општина се состои од следниве шест единици, кои претходно биле самостојни општини во рамки на поранешната општинска заедница Ан дер Осте:
* Борнберг
* Хехтхаузен (гл. место)
* Клајнверден
* Клинт
* Лаумилен
* Виш
Епона

Во гало-римската религија, Епона била заштитник на коњи, коњчиња, магариња и мазги. Била божица на плодноста, како што покажуваат нејзините атрибути на патери, корнукупија, уши од жито и присуство на ждребиња во некои скулптури. Таа и нејзините коњи можеби биле водачи на душата на патот (возењето) по смртта, со паралели во Ријанон од Мабиногион. Обожавањето на Епона, „единственото келтско божество на кое на крајот се поклонувал и самиот Рим“, како покровител на коњаницата била широко распространета во Римската Империја помеѓу првиот и третиот век од нашата ера; ова е невообичаено за келтско божество, од често поврзан со специфични локалитети.
Иако е познато само од римски контексти, името Епона („Голема кобила“) е од галскиот јазик ; потекнува од пракелтски * ''коњ'' „коњ“, што доведува до современ велшки ''ебол'' „ждребе“, заедно со аугментираната наставка ''- на'' често, иако не исклучиво, што се наоѓа во анонимите (на пример Сирона, Матрона) и вообичаената галска женска еднина ''-а''. Во една епизода зачувана во забелешка на Паузанија, архаичната Деметра Еринис (Одмаздоубива Деметра) била исто така Голема кобила, која ја јавнал Посејдон во форма на пастув и ги ождребила Арион и ќерката која не била именувана вон аркадиските мистерии. Деметра била почитувана како кобила во Ликосура во Аркадија во историските времиња.
Скулптурите на Епона можат да се поделат во пет вида поред Беноа: јавање, стоење или седење пред коњ, стоење или седење меѓу два коња, скротување коњи на начин на ''потија терон'' и симболична кобила и ждребе. Во коњички тип, вообичаен во Галија, таа е прикажана како седи на страна на седло на коњ или (ретко) лежи на еден; во типот Царски (почесто надвор од Галија) таа седи на престол, придружуван од два или повеќе коњи или ждребиња. Во далечната Дакија, таа е претставена на стела (сега во Музејот Сепмувезети, Будимпешта) во форма на Кибела, седната фронтално на престол со рацете на вратот на нејзините спарени животни: нејзините коњи се замена за лавовите на Кибела.
1 Денес
На островот Макинак, Мичиген, Епона се слави секој јуни со посета на шталите, благослов на животните и Парадата на Епона и Баркус. На островот Mackinac не се дозволени автомобили; примарен превоз останува коњот, така што славењето на Епона има особено значење на овој остров на горниот среден запад. „Празникот на Епона“ вклучува благослов на коњи и други животни од страна на еден локален црковен човек.
Денес, Епона ја обожуваат и неодруидите и други пагани и многубошци.
2 Поврзано
* Коњска жртва
* Бел коњ (митологија)
Тараклиски државен универзитет

Тараклискиот државен универзитет „Григориј Цамблак“ (|Universitatea de Stat din Taraclia; |Тараклийски държавен университет) - државен универзитет сместен во Тараклија, Молдавија.
1 Историја
Универзитетот бил отворен на 1 октомври 2004 година. Тогашниот претседател на Молдавија, Владимир Воронин и претседателот на Бугарија, Георги Прванов присуствувале на инаугуративната церемонија. Во 2019 година, молдавскиот претседател Игор Додон го увериl бугарскиот претседател Румен Радев дека молдавската страна ќе го преобрази универзитетот во филијала на бугарскиот Русески универзитет.
2 Насоки
Универзитетот нуди и додипломски и постдипломски насокии. Некои од темите што се предаваат на овој универзитет се:* Бугарски јазик и книжевност и романски јазик и книжевност;
* Романски јазик и книжевност и англиски јазик и книжевност;
* Педагогија на основно образование;
* Музика;
* Историја;
* Услуги по социјална заштита;
* Сметководство;
* Предучилишна педагогија и романски јазик и книжевност.
Елалтитан

''Елалтитан'' — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на провинцијата Чубут, јужна Аргентина . Содржи единствен вид, ''Elaltitan lilloi'' .
1 Етимологија
''Елалтитанот'' првпат бил опишан и именуван од Филип Д. Манион и Алехандро Отеро во 2012 година, а типскиот вид е ''Elaltitan lilloi''. Генеричкото име е изведено од ''Елал'' (се изговара како „ее-лал“) - бог на народот Техуелче од провинцијата Чубут и ''титан'', џин во старогрчката митологија . Специфичното име, ''лилои'', го одликува Мигел Лило, за неговиот придонес и наследство во природните науки во Тукуман.
2 Откривање
''Елалтитанот'' е познат само од една единка, претставена од поврзан делумен посткраниален скелет . Холотипот ги вклучува и PVL 4628 и MACN-CH 217 се состои од три градни пршлени, два пршлени на опашката, лева плешка, левата надлактица, лева палечна коска, и двете лакотни коски, десна препонска коска, проксимално половина на десната бедрена коска, дел од левата голема писка, дел од малата писка. ''Елалтитан'' е првиот скелет на титаносаурус што зачувал поврзан калканеум. Иако целиот материјал првично бил сместен во Колекција на Палеонтологија на Вертебрадос де ла Фондацион Институто Мигел Лило во Тукуман, Аргентина и бил придружен како PVL 4628 година, дорзалните пршлени и целосниот каудален пршлен потоа биле преместени во музе во Буенос Аирес, каде што биле приклучени како MACN-CH 217.
3 Опис
Холотипот на ''Елалтитанот'' првично му се припишувал на ''Антарктосаурус'' од Бонапарт и Гаспарини (1979), а подоцна привремено се однесувал на ''Аргиросаурус'' од Хаиме Пауел (1986, 2003). Филип Д. Манион и Алехандро Отеро (2012), кои го именувале родот, го дијагностицирале ''Елалтитан'' со единствена комбинација на карактери, како и со една автопоморфија . Автопоморфијата (уникатна одлика) е присуство на дорзовентрално висок нервен лак ограничен на предната половина од центарот (со исклучок на кондиларната топка) во предните - повеќето каудални пршлени . Наведени се и други потенцијално невообичаени одлики. Овие особини се разликуваат од сите други, вклучувајќи ''Антарктосаурус'' и ''Аргиросаурус'', како и други сауроподи од долниот дел на Формација Бахо Бареал, како ''Друсиласаура'' и ''Епактосаурус'' .
Ортомерус

'' Ортомерус '' (Orthomerus) – еден вид хадросауроид кој живеел во доцниот период на креда денес: Холандија и најверојатно Украина.,.
1 Опис
Името Ортомерус значи „исправен фемур“. Како и другите хадросауроиди, ортомерот се движел на две или четири екстремитети и бил тревојад. Опишани се два вида на ортомер: Orthomerus dolloi - што е типичен вид од родот, именуван од Хари Говие Сили во 1883 година - и Orthomerus weberi, опишан во 1945 година од Анатолиј Риабинин. Orthomerus dolloi е познат по фосилите на опашните пршлени и феморалните и тибијалните коски.
2 Наоди од фосили и детерминизација
И двата вида, како и целиот род Ортомерус, во моментов се сметаат за номинација на дубијата , иако Маџија и сор. (2020 г.) укажуваат на тоа дека О.долои може да се разликувал од другите доцни кретозни орнитоподи од денешна Европа во однос на одредени одлики на фемурот . Филогенетската анализа спроведена од овие автори сугерира дека О.долои е релативно напреден хадросауроид, но не припаѓа на Hadrosauridae - групата во која претходно била класифицирана .. .
3 Класификација
Како хадросаурид, Ортомерус би бил бипар / четириаголен тревојад, кој јадел со постојано заменливи заби поставени во коските на вилицата со ограничена подвижност што овозможуваше прежвакување.
Вртечки судир на уништување

Во атомската физика, вртечкиот судир на уништување (или спин-дезориентација ) е физичко влијание кога аголниот момент на центрифугата на атомот е неповратно измешан.
Овој вид судир може да биде значаен спин механизам за релаксација за поларизирана пареа на алкален метал. Особено, стапката на олеснување на атомите алкален метал во СЕРФ атомските магнетометри е доминирана од страна на вртечките судири на уништување.
+Spin-destruction cross sections, , σ<sub>sd,self</sub>, σ<sub>sd,He</sub>, , σ<sub>sd,Ne</sub>, , σ<sub>sd,N2</sub>
K, 1 × 10<sup>−18</sup> cm<sup>2</sup>, 8 × 10<sup>−25</sup> cm<sup>2</sup>
Rb, 9 × 10<sup>−18</sup> cm<sup>2</sup>, 9 × 10<sup>−24</sup> cm<sup>2</sup>, 5.2 × 10<sup>−23</sup> cm<sup>2</sup>, 1 × 10<sup>−22</sup> cm<sup>2</sup>
Cs, 2 × 10<sup>−16</sup> cm<sup>2</sup>, 3 × 10<sup>−23</sup> cm<sup>2</sup>, 1 × 10<sup>−22</sup> cm<sup>2</sup>
Мансурасаурус

''Мансурасаурус'' (што значи „''гуштер од Мансура''“) — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешен Египет. Типскиот вид и единствениот вид е ''Mansourasaurus shahinae'' .
Откривањето на ''Мансурасаурус''от било сметано за доста значајно од палеонтолозите, бидејќи многу малку остатоци од доцна креда биле пронајдени во Африка каде карпестите слоеви што зачувуваат остатоци и произведуваат богати фосили претходно не биле пронајдени на или близу до нивото на земјата.
1 Откривање и именување
Хешам Салам, палеонтолог од универзитетот Мансура, заедно со тим студенти откриле скелет од сауропод во оазата Дакла во западна пустина во Египет. Во 2016 година, било објавено дека биле ископани над триесет примероци од диносауруси, меѓу нив и титаносауриски сауроподи.
Врз основа на овој скелет, типскиот вид ''Mansourasaurus shahinae'' бил именуван и опишан во јануари 2018 година, од страна на Хешам М. Салам, Ерик Горскак, Патрик М. О'Конор, Иман А. ел-Дауди, Сана ел-Сајед, Сара Сабер, Махмуд А. Кора, Жозеф Сертих, Ерик Р. Сејферт и Метју Ц. Ламана. Општото име се однесува на универзитетот Мансура. Специфичното име ја одликува Мона Шахин, една од основачите на Центарот за палеонтологија на ’рбетници на Универзитетот Мансура.
Примерокот кој бил опишан во 2018 година е негова холотип, MUVP 200, откриен во слој од Формацијата Кусеир која датира од времето на кампан пред околу 73 милиони години. Се состои од делумен скелет со череп и долни вилици. Содржи фрагмент од покривот на черепот, дел од долната мозочна кутија, стоматолошките заби на долните вилици, три пршлени на вратот, два задни пршлени, осум ребра, десната скапула, десната коракоида, и хумерите, полупречник, третиот метакарпал, три метатарзи и делови на остеодермите . Скелетот бил пронајден на површина од четири на три метри. Не бил артикулиран. Авторите заклучиле дека холотипот е малолетнички примерок, бидејќи коските на неговиот рамен појас сè уште не биле споени.
2 Опис
Единката - не целосно порасната - холотип била околу 8-10 метри долга. Тој веројатно тежел околу 5 тони, приближно исто како и африканскиот слон .
3 Филогенија
''Мансурасаурус'' бил сместен во Титаносаурија во изведена положба како ''сестрин'' вид на Лохекотитанит. Кладската анализа покажала дека припаѓа на клад на евроазиските сауроподи, вклучувајќи ги ''Ампелосаурус'', ''Лираиносаурус'', ''Немегтосаурус'', ''Опистоцеликаудија'' и ''Палудититан'', помалку или повеќе современи форми. Хипотезите за односите меѓу доцноамериканскиот африкански и евроазискиот сауропод биле тешко тестирани, бидејќи многу малку од нивните остатоци биле пронајдени во Африка. ''Мансурасаурусот'' е најпознат континентален африкански (т.е. со исклучок на Мадагаскар) титаносаурус од Горна креда од временскиот период по кеноман . Неговото постоење ќе покаже дека континентот е далеку помалку изолиран од различните евроазиски копнени сауроподи отколку што се претпоставувало. Предците на ''Мансурасаурус''от би стигнале до Африка од Европа.
Палудититан

''Палудититан'' — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешна Романија, односно на островот познат како Хатег ''Палудититан'' бил мал член на Сауропода, со висина на рамото од околу 2 метри. Григориј С. Пол во 2016 година ја проценил должината на ''Magyarosaurus dacus'' и ''Палудититанот'', според него сметан за можен единствен таксон, на 6 метри и тежина од еден тон.
Во 2002 година, белгиско-романска експедиција открила скелет од сауропод во коритото на реката Раул Маре. Во тоа време тој бил најцелосниот скелет на сауропод откриен во Романија. Во 2010 година, типскиот вид''Paludititan nalatzensis'' бил именуван и опишан од Золтан Цики, Влад Кодреја, Католин Мурзеа и Паскал Годефројт . Генеричкото име потекнува од латински ''palus'', „мочуриште“ и грчкото титан . Специфичното име се однесува на неговото наоѓалиште Налат-Вад.
Холотипот, UBB NVM1 се состои од делумен скелет на кој му недостасува черепот. Содржи три грбни пршлени, најмалку девет опашкасти пршлени, дванаесет шеврони, десна половина на карлицата, лев седална коска, долниот крај на десната бутна коска и две канџи на прстите. Остатоците не биле пронајдени во артикулација, но во толку блиско здружување што веројатно тие претставуваат единствена единка.
Опишувачките автори на ''Палудититан ја'' разгледувале можноста скелетот да е примерок од ''Magyarosaurus dacus'', титаносауриски саурод кој го дели истото живеалиште. Преостанатите остатоци биле идентични. Од друга страна, тие не покажале никакви заеднички уникатни особини, синапоморфии, а ''M. dacus'' е познат од друга локација. Тие се чувствувале оправдано да именуваат посебен таксон, во очекување на понатамошни откритија.
1 Еволутивни односи
''Палудититан'' бил сместен во 2010 година во Титаносаурија . Поточно, се сметал за веројатен член на Литостротија. Кладистичката анализа сугерирала дека станува збор за сестрински вид на јужноамериканскиот ''Епахтосаурус'' .
2 Палеоекологија
''Палудититанот'' живеел во периодот на креда на островот Хатег со различни збир на животни, вклучувајќи и други островски џуџиња, како што се ''Маџаросаурус'', хардосауридот Телматосаурус и игуанодонтот Залмоксес. Ендемски диносаурусите вклучуваат ''Струтиосаурус'', неколку мали влекачи како ''Bradycneme'', ''Elopteryx'', ''Heptasteornis'' и avialan ''Balaur'' . Главниот грабливец на екосистемот на островот бил џиновскиот атехардиден птеросаурс ''Хацегоптерикс'' .
Цедарпелта

'' Цедарпелта '' (Cedarpelta) — тревојаден диносаурус на анкилосаурија.,.
1 Опис
Живеел во периодот на креда (пред околу 100 милиони години) во Северна Америка. Должина на черепот приближно 60 см. Неговите остатоци (череп) биле пронајдени во САД (Јута).
Првично, Цедарпелта беше вклучен во семејството Ankylosauridae. Кога се открило дека било поврзани со досаурусите, не биле сметани во ниту едно од овие семејства.
2 Наоди од фосили и детерминизација
'' Цедарпелта '' бил голем анкилосауриан. Во 2010 година, Григориј С. Пол потврдил должина на телото од 7 метри и тежина од 5 тони. Кенет Карпентер проценувал дека е помал од 5 метри. сугерирајќи дека не припаѓал на Анкилосаурус.
3 Класификација
Викариус и сор. (2004), сепак, го протолкувал родот како најосновниот член на семејството Nodosauridae, поставен дури и под нозосауридите Pawpawsaurus campbelli, Silvisaurus condrayi и Sauropelta edwardsorum. Сепак, новиот материјал на скелетот ја потврдувал оригиналната идентификација на Карпентер и сор. Седарпелта бил едн од најбазалните анкилосауриди. Ова исто така било резултат на анализата на Викторија Меган Арбор која ја поставила Седарпелта веднаш над Гастонија, најбазалниот анкилосаурид во нејзината студија.
Рукватитан

''Рукватитан''— род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Средна Креда на територијата на денешна Танзанија. Фосилите биле откриени во формацијата Галула, и истите датираат пред околу 100 милиони години. Видот, кој споделувал одлики со друг јужноафрикански вид, ''Malawisaurus dixeyi'', бил висок 9,1 метри од главата до врвот на опашката, и имал предни екстремитети кои се проценуваат на околу 2 метри должина. Неговите фосили биле пронајдени вградени во карпа покрај езерото Руква во долината Руква, од каде и го добил своето име.
Пелегринисаурус

''Пелегринисаурус'' (што значи ''гуштер од Пелигрини'') — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешна Аргентина. Фосилите биле пронајдени во формацијата Ален.
1 Откривање и именување
Назначениот холотип, MPCA 1500, бил откриен во 1975 година од Роберто Абел и неговиот асистент Хаиме Емилио Пауел. Бил пронајден од долниот член на формацијата Ален во близина на езерото Пелегрини, Аргентина, датирајќи од доцна креда, односно кампан - мастрихт, но не бил опишан официјално до 1996 година од Леонардо Салгадо. Првично, пронајдените остатоци биле упатени на ''Епахтосаурус'', но подоцна оваа хипотеза била напуштена затоа што MPCA 1500 не споделува изведени одлики со холотипот на ''Епахтосаурус'' . Општото име ''Пелегринисаурус се'' однесува на езерото Пелегрини, каде е пронајден примерокот. Специфичното име ''Powelli'' е во чест на Хаиме Е. Пауел.
2 Опис
''Пелегринисаурусот'' е прилично голем титаносаурус . Проценетата големина на телото е околу 20-25 метри. Холотипот вклучува нецелосен десен бедрен кош, дваесет и шест пршлени на опашката и четири грбни пршлени . Автопоморфните одлики на ''Пелегринисаурус'', по кои може да се разликува, се:
* Вентралната страна на центарот на грбот има попречна ширина еднаква на двојно поголема од дорзовентралната (вертикална) длабочина.
* Среднозадните и задните каудали се антеропостериорно (хоризонтално) издолжени и имаат дорзовентрално депресивни нервни кичми, чии предни краеви се повисоки на предните отколку задните.
''Пелегринисаурусот се'' разликува од другите титаносауруси со антеропостериорно издолжени и дорзовентрално депресивни среднозадни и задни опашки на ’рбетот; Салгадо ја толкувал оваа состојба како вон- артикулација помеѓу нервниот ’рбет и артикуларниот процес на последователниот пршлен, што го намалува движењето на опашката.
Десниот фемур е делумно зачуван. Антеропостериозно е компресиран со многу зарамнет четврти трохантер .
3 Палеоекологија
''Пелегринисаурусот'' бил откриен во формацијата Ален, во која веројатно живеел заедно со другите титаносауруси, како што се ''Еолосаурус'' и ''Рокасаурус'' . Салгадо сугерира дека современите хадросауриди и титаносаурусот ''Еолосаурус'' живееле во крајбрежните низини, додека другите поголеми титаносауруси (како што е ''Пелегринисаурус'' ) и тероподи живееле во внатрешните средини на регионот.
Наносаурус

'' Наносаурус '' (Nanosaurus) –(џуџе гуштер) диносаурус, минијатурен орнитопод од доцна јура, бил долг 1 метар од семејството хипсилфодони. Тој постоел за време на доцната јура.
Брз , тревојади на две нозе со клун од рог и џебови на образите за чување храна (слично на хрчак). Имал 30 кг. Откриени остатоци најдени во Колорадо. Веројатно наносаурусот бил синоним на otinii. Тој бил откриен од Отинел Марш..,.
1 Опис
„Наносаурусот“ бил познат по остатоците од сите делови на телото, вклучувајќи два добри зачувани скелета, иако черепот е сè уште слабо познат.
Тоа бил бипедален диносаурус со кратки предни екстремитети и долги задни екстремитети со големи процеси за прицврстувања на мускулите. Главата му била мала. Имал мали заби во форма на лист (триаголни и со мали гребени и дентикули кои ги поставуваа предните и задните рабови) и премаксила рани заби со помалку украси.
Како и неколку други неорнитхиски диносауруси, како што се '' Hypsilophodon '' ',' 'Thescelosaurus' 'и' 'Talenkauen' ',имал тенки плочи по должината на ребрата наречени меѓуребрени плочи, овие структури имале потекло 'рскавични.
2 Наоди од фосили и детерминизација
Во 1877 година, Марш именувал два вида на „Наносаурус“ во одделни публикации, засновани на делумни остатоци од Морисоновата формација на Гарден парк, Колорадо. Еден труд го опиша "Н. агилис ", заснован на YPM 1913 година, со остатоци со впечатоци на стоматолошки и postcrania l битови со вклучени илиум , коски на бутот, коски на коска и фибула. Другиот труд со име "Н. рекс ", втор вид кој Марш го заснова на ЈПМ 1915 година (исто така наречен 1925 година во Галтон, 2007 година), комплетна коска на бутот.
Следната година, тој го именувал новиот род "Лаосаурус" "на материјалот собран од Самуел Вендел Вилистон од Комо Блаф, Вајоминг. Именувани се два вида: "Л. целер ", заснована на делови од единаесет пршлени (ЈПМ 1875); и "помалиот" 'Л. грацилис ", првично заснован на заден пршлен центар, опашка центар и дел од улна (преглед на Питер Галтон во 1983 година го наошол примерокот, сега се состои од тринаесет задни и осум опашни центри и делови од двете задни екстремитети). Трет вид “, Л. конзори ", е основана од Марш во 1894 година за ЈПМ 1882 година, која се состои од повеќето од еден артикулиран скелет и дел од барем уште едн примерок. .
3 Класификација
Кладограмот подолу произлегува од анализата на Херн "и сор."
Хемор

Хемор (|Hemmoor) — мал град во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Осте, околу 40 километри североисточно од Бремерхафен и 25 километри јужно од Брунсбител.
Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Хемор се наоѓа на границата помеѓу Гест и Остемарш. Градското јадро се наоѓа на реката Осте.
1.2 Соседни општини
Хемор се граничи со Остен, Оберндорф, Вингст, Мителстенае, Ламштет, Хехтхаузен, Гросенверден (округ Штаде).
2 Историја
Хемор настанал во 1968 година со спојување на некогашните шест самостојни општини Басбек, Варштаде, Хем, Вестерзоде, Хемор и Хесел. На 1 октомври 1982 година, Хемор добил градски права.
2.1 Припојувања
На 1 јануари 1972 година, една област од соседната општина Оберндорф со околу 50 жители била припоена кон Хемор.
3 Политика
3.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 23 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 8.001 и 9.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
Партија/Листа Удел на гласови Број на места
CDU, 41,10 %, 9
SPD, 37,24 %, 9
Граѓански форум Хемор, 11,54 %, 3
Граѓанска група Хемор (BgH), 5,47 %, 1
Зелени, 4,63 %, 1
3.2 Градоначалник
Градскиот совет го избрал членот на советот Ласе Вериц (CDU) за градоначалник за претстојниот период.
3.3 Збратимени градови
Хемор е збратимен со следниве градови:
* Куе, Франција
* Свафхем, Велика Британија
* Ридерсдорф кај Берлин, Германија
4 Занимливост
Цементарницата Портланд, која работела помеѓу 1866 и 1983 година, доставувала бетон за Статуата на Слободата во Њујорк.
5 Галерија
Лираиносаурус

''Лираиносаурус'' (што значи „виткав гуштер“; од баскискиот ''лиреин'', што значи „витка“, и грчки ''саурос'', што значи „гуштер“ ) — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел во денешна Шпанија . Типскиот вид, ''Lirainosaurus astibiae'', бил опишан од Санц, Пауел, Ле Лоф, Мартинес и Переда-Субербиола во 1999 година.
1 Систематика
Овој род бил заснован на фрагмент на черепот, изолирани заби, неколку пршлени вклучувајќи го и холотипот - предниот каудален пршлен и коските на слепото црево од доцна креда. Материјалот од Лано, Шпанија бил опишан од Дијаз и неговите колеги (2013), и вклучува цервикални, грбни и каудални пршлени, дорзални ребра.
2 Палеоекологија
Примероци се пронајдени на северно-пиринејскиот локалитет Белви, кој се наоѓа во основата на членот Марнс де ла Маурин. Морското биостратраграфско тестирање на формацијата ја става својата возраст некаде помеѓу доцниот Кампан до раниот мастрихт. Другите современи диносауруси во слојот Белви вклучуваат титаносаурусите сауроподи ''Ампелосаурус'', ''Рабодон'' и неопределени елементи на анкилосаурус и Дромеосауриди .
Австропосејдон

''Австропосејдон'' — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешен Бразил. Содржи еден вид, ''Austroposeidon magnificus'' .
1 Опис
''Австропосејдон'' бил голем сауропод, всушност, најголемиот диносаурус откриен во Бразил до сега, со единствениот познат примерок, возрасен, со должина од околу 25 метри.
Неколку одлики покажуваат дека ''Австропосејдон'' бил член на титаносаурусите ; артикулациите за хипосфен-хипантум недостасуваат од пршлените, цервикалните и дорзалните пршлени немаат нервни кичми во форма на виљушка, а внатрешната текстура на коската е камилатна (интерпункција од многу мали воздушни комори). Опишувачите утврдиле дека ''Австропосејдон'' е нов род заснован на бројни автопоморфии (или одлики карактеристични само за познатите фосили) во пршлените: тринаесеттиот цервикален пршлен има колонообразни ламини, а задните ламини се делат на два крака; првиот дорзален пршлен има предни и задни ламини, кои се искривуваат надолу и нанадвор, а неговата дијапофиза се протега до горната маргина на центарот ; и предниот дел од виљушките на ламини во дорзалните пршлени позиционирани кон задниот дел на трупот. Покрај тоа, ''Австропосејдон'' поседува уникатна комбинација на други ’рбетни одлики, кои не се гледаат на друго место меѓу титаносаурусите.
КТ скенот покажал дека внатрешната коскена текстура на пршлените поседува концентрични, наизменични прстени од камилатно ткиво и густо ткиво; опишувачите ги толкувале овие како прстени на раст во коската.
2 Откривање и именување
''Австропосејдон'' е познат од еден примерок, MCT 1628-R, кој се состои од делови на грлото на матката (вратот), грбот и сакралните пршлени (вклучително и цервикално ребро и еден целосен дорзален пршлен). Примерокот е откриен во формацијата Пруденте во слоеви од периодот кампан - мастрихт, од страна на палеонтологот Левелин Ивор Прајс во 1953 година, но остатоците не биле опишани дури до 2016 година. Животното најверојатно било зачувано поради поплава, судејќи според ситниот песочник во кој бил пронајден примерокот. За жал, местото каде што е пронајден примерокот сега е изгубен за урбаниот развој.
Името на родот комбинира ''аустро'' („јужен“, како во Јужна Америка, од латински ''Аустер'', јужен ветер) и ''посејдон'', повикување на грчкиот бог на морето со исто име . Специфичното име е латинскиот збор ''magnificus'' („голем, возвишен, благороден“), се однесува на големината на примерокот.
3 Класификација
Филогенетска анализа во 2016 година го обновил ''Австропосејдон'' како сестрински таксон на Логнокосауријата. Ажурирана верзија била објавена од Силва и соработниците (2019).
Рокасаурус

Рокасаурус (што значи „''Рока гуштер''“) — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешна Аргентина во Јужна Америка. Фосилите од овој вид на диносаурус биле пронајдени во 2000 година во рамките на формацијата Ален, со датум од средниот кампан до раниот мастрихт по возраст, кои датираат пред околу 75 до 70 милиони години. Овој род пораснал до 8 метри должина, што го прави еден од помалите сауроподи. Се смета дека е тесно поврзан со ''Салтасаурус'' и ''Неукенсаурус''.
Типскиот вид, ''Rocasaurus muniozi'', бил официјално опишан од Леонардо Салгадо и Аспиликуета во 2000 година.
Отерндорф

Отерндорф (|Otterndorf; |Oterndörp) — мал град во округот Куксхафен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на устието на реката Медем, дел од делтата на Елба.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Ланд Хаделн.
Стариот дел на градот вклучува бројни фахверк-куќи.
1 Географија
1.1 Местоположба
Отерндорф се наоѓа на северниот брег од Долна Елба, во рамките на округот Куксхафен, во Долна Саксонија, припаѓајќи на историската област Хаделнски крја.
1.2 Градски единици
* Отерндорф (гл. место)
* Остеренде Отерндорф
* Вестеренде Отерндорф
2 Историја
Отерндорф припаѓал на Ланд Хаделн, најпрвин како ексклава на Саксо-Витенберг, а подоцна по поделбата на династијата во 1296 година како дел на Саксо-Лауенбург. Прв пишан доказ за постоењето на градот Отерндорф потекнува од 1261 година во документ напишан од Годефридус, кој бил свештеник. Во 1400 година, Отерндорф ги добил градските права од војводата Ерих IV, војвода на Саксо-Лауенбург.
2.1 Припојувања
На 1 август 1929 година самостојните општини Остеренде Отерндорф и Вестеренде Отерндорф биле припоени кон градот.
2.2 Движење на населението
<sup>1</sup> Податоците од 1929 г. за припоените места: Остеренде Отерндорф (1.280 жит.) и Вестеренде Отерндорф (997 жит.)<sup>2</sup> Резултатите од пописот на 6 јуни<sup>3</sup> Резултатите од пописот на 27 мај<sup>4</sup> податоци на 31 декември
3 Политика
3.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 20 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 7.001 и 8.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
Партија/Листа Удел на гласови Број на места
SPD, 45,05 %, 9
CDU, 42,77 %, 9
FDP, 12,16 %, 3
3.2 Градоначалник
Градскиот совет го избрал членот на советот Томас Булвинкел (CDU) за градоначалник за претстојниот период.
3.3 Збратимени градови
Отерндорф е збратимен со следниве градови:
* Шерингам, Велика Британија
* Пенцлин, Германија
4 Стопанство
Денес, Отерндорф е омилено туристичко одредиште. Постојат неколку бањски езера близу плажата, камп-места, бројни апартмани и хостели. Градот е средиште на туризмот во т.н. Куксланд.
5 Познати луѓе
* Хелмут Фридрикс (1899-1945) ― СС водач, член на Рајхстагот
* Торстен Шрифер (р. 1976) ― германски фудбалски судија
* Андре Хан (born 1990) ― германски фудбалер
6 Галерија
Прасе (филм од 2018)

„Прасе“ (англиски: ''Pig'') - ирански филм од 2018 година, во режија на Мани Хагиги, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Хасан Маџуни, Лејла Хатами и Лејли Рашиди. Филмот бил номиниран за „Златната мечка“ на Берлинскиот филмски фестивал.
1 Синопсис
Непознат сериски убиец започнува да ги убива иранските режисери. Хасан Касмаи, режисер кој се наоѓа на „црниот список“ на власта, го интересира само едно нешто: Зошто тој не е на мета на убиецот?
Американско лудило (филм од 1932)

„Американско лудило“ (англиски: ''American Madness'') — американски филм од 1932 година, во режија на Френк Капра, Ален Дван и Рој Вилијам Нил. Автор на сценариото е Роберт Рискин (Robert Riskin), а главните улоги ги толкуваат: Волтер Хастон (Walter Huston), Кеј Џонсон (Kay Johnson) и Пет О'Брајан (Pat O'Brien).
1 Синопсис
За време на Големата депресија, одборот на директорите на една банка е загрижен поради тоа што претседателот на банката Том Диксон им доделил премногу кредити на луѓето кои се сметаат за ризични клиенти поради ниските приходи или опасноста да ја загубат работата. Управата размислува да го смени Диксон, а тој тврди дека кредитите ги одобрил на луѓето кои лично ги познава и кои не се ризични, а освен тоа, тој смета дека за време на криза треба да се одобруваат кредити за парите да циркулираат, зашто само така ќе се намали кризата. Главниот благајник Кирил Клует им должи на гангстерите многу пари кои ги загубил на обложување и тие вршат притисак на него да им помогне да ја ограбат банката и така да го врати долгот. Притоа, тие го предупредуваат да си обезбеди алиби, така што тој ја повикува Диксоновата сопруга Филис да излезат таа ноќ, убедувајќи ја дека е вљубен во неа. Таа се надева на необврЗувачка забава и ја прифаќа неговата понуда откако нејзиниот сопруг, поради деловни состаноци, го откажува планираното излегување со намерада ја прослават годишнината од нивниот брак. Таа ноќ, гангстерите ја ограбуваат банката, а главниот осомничен е поранешниот затвореник Мет Браун, кого Диксон го вработил како благајник. Ноќта кога се случил грабежот, Мет Браун ги среќава Филис Диксон и Кирила Клуета, па со тоа има алиби, но сметајќи дека Филис и Клует се љубовници, го премолчува тоа за да не го повреди Диксона...
Ментухотеп I

Ментухотеп I (исто така Ментухотеп-аа, т.е. „Големиот“) можеби бил тебански номарх и независен владетел на Горниот Египет за време на раниот Прв среден период. Алтернативно, Ментухотеп I може да биде измислена фигура создадена за време на подоцнежната Единаесетта династија, која се прославила за време на Интеф II и Ментухотеп II, кој ја имал улогата на татко основач.
1 Идентитет
Ментухотеп е можеби месен египетски номарх во Теба за време на раниот прв среден период, околу 2135 година п.н.е. Кралскиот список од Карнак пронајден во Фестивалската сала на Тутмос III го содржи на позицијата број 12 делумното име „Мен-“ во кралски картуш, различно од она на Ментухотеп II (бр. 29) или Ментухотеп III (бр. 30). Достапните фрагменти од списокот од Карнак се чини дека ги претставуваат фараоните по кој било хронолошки редослед, и затоа не може да се утврди дали или кога живеел овој фараон. Многу научници тврдат дека Ментухотеп I, кој можеби бил само тебански номарх, посмртно добил кралски титулар од неговите наследници, со што оваа претпоставена личност се нарекува „Ментухотеп I“.
Фактот дека ниту еден современ споменик не може со сигурност да му се припише на кралот „Ментухотеп I“, натера некои египтолози да предложат дека тој е измислен предок и основач на единаесеттата династија, измислен со за време на подоцнежниот дел на династијата.
На основата на статуата од светилиштето Хекаиб на Елефантин, Ментухотеп се нарекува ''„Татко на боговите“'' . Оваа титула веројатно се однесува на непосредните наследници на Ментухотеп, Интеф I и Интеф II, кои владееле како кралеви над Горниот Египет. Од оваа титула, многу египтолози тврдат дека овој Ментухотеп веројатно бил татко на Интеф I и Интеф II, и исто така дека тој никогаш не бил фараон, бидејќи оваа титула обично била резервирана за не-кралските предци на фараоните.
Кралското име на Ментухотеп е непознато, бидејќи тој можеби не бил крал, или ниту еден следен крал на 11-та династија не носел кралско име до Ментухотеп II, и веројатно е дека тој никогаш немал кралско име. Неговото Хорово име ''Тепи-а'', „Предок“, секако му било дадено посмртно.
2 Семејство
Сопругата на Ментухотеп можеби била Неферу I и статуата од Хекаиб може да се толкува дека тој бил татко на Интеф I и II. Кралскиот список од Карнак има очигледно една не-кралска личност (без картуш), по име Интеф, на позицијата бр. 13 Ова може да се однесува ''на Интеф Постариот, син на Ику'', тебански номарх лојален на кралевите во Хераклеополис во раниот прв среден период. Сепак, кралевите на преостанатите фрагменти не се наведени по хронолошки редослед, така што тоа воопшто не е сигурно.
3 Владеење
Како тебански номарх, власта на Ментухотеп можеби се протегала на југ до првата катаракта. Ментухотеп може хипотетички да склучил сојуз со номархот Коптос, кој потоа го довел неговиот наследник Интеф I во војна со хераклеополитските кралеви од 10-та династија кои владееле со Долен Египет, и нивните моќни сојузници на номархот од Средниот Египет, особено Анхтифи.
Бонатитан

Бонатитан — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешна Аргентина во Јужна Америка.
Типскиот вид е ''Bonatitan reigi'', првпат опишан од Мартинели и Форасепи во 2004 година. Специфичниот епитет го одликува Освалдо Риг. Холотипот, MACN-PV RN 821, првично вклучувал опашкасти пршлени, како и елементи на екстремитетите. Сепак, Салгадо и неговите соработници (2014) го унапредил холотипот да вклучува само черепна кутија и ги третирал другите елементи наведени под MACN-PV RN 821 како припадници на посебна единка врз основа на големината и релативните пропорции. Имињата на родот и видот ги почитуваат познатите аргентински палеонтолози Хосе Фернандо Бонапарте и Освалдо Риг.
Вие се оро македонско

„''Вие се оро македонско''“ — македонска народна песна. Песната е посветена на македонското оро кое во песната, се играло покрај Вардар во Скопје во присуство на многу Македонци. Песната има патриотски карактер.
1 Текст
-Вие се, вие оро македонско,
голем собор ми се собрал крај Вардарот.
Оро и песна, сонце и љубов,
тоа е наша Македонија.
Сиот народ се насобрал македонски,
прегрнати братски да се развеселат.
Оро и песна, сонце и љубов,
тоа е наша Македонија.
Дали гледаш, мило Скопје, дали слушаш
како македонска песна се пее?
Оро и песна, сонце и љубов,
тоа е наша Македонија.
Вардаре, Пирин кај ти е?

„''Вардаре, Пирин кај ти е?''“ — македонска народна песна, напишана од непознат автор. Песната е посветена на Пиринскиот дел на Македонија и неговите жители и има патриотски карактер.
1 Текст
Вардаре, Пирин кај ти е,
Вардаре, Егеј кај ти е?
Мајко Македонијо, ајде не плачи,
ден ќе дојде, ќе ги гушнеш Пирин планини.
Мајко Македонијо, ајде запеј ти,
ден ќе дојде, ќе те носат води егејски.
Вардаре, Пирин кај ти е,
Вардаре, Егеј кај ти е?
Солзи течат мајчински, македонски,
тешки како што ни се, еј, векови.
Вардаре, Пирин кај ти е,
Вардаре, Егеј кај ти е?
Мајко Македонијо, ајде не плачи,
ден ќе дојде, ќе ги гушнеш Пирин планини.
Мајко Македонијо, ајде запеј ти,
ден ќе дојде, ќе те носат води егејски.
Вардаре, Пирин кај ти е,
Вардаре, Егеј кај ти е?
Вратете се Македонци

„''Вратете се Македонци''“ — македонска народна песна. Песната е посветена на македонските печалбари кои во песната, Македонија ги бара да се вратат дома. Песната има печалбарски карактер.
1 Текст
-Заминавте Македонци,
в' друга земја, непозната,
да работите.
Ах, вратете се Македонци,
за вас плаче родна мајка Македонија,
ај, вратете се Македонци,
жално плаче родна мајка Македонија.
Си оставивте мајки и сестри,
камен на срце да носат,
многу години.
Ах, вратете се Македонци,
за вас плаче родна мајка Македонија,
ај, вратете се Македонци,
жално плаче родна мајка Македонија.
Бог да молевте, солзи роневте,
гласој наши преку море
не слушнавте.
Ах, вратете се Македонци,
за вас плаче родна мајка Македонија,
ај, вратете се Македонци,
жално плаче родна мајка Македонија.
Во Солуна Еди куле

„''Во Солуна Еди куле''“ — македонска народна песна. Песната е посветена на некојси јунак кој во песната, лежел ранет и болен во тврдината Еди-куле во Солун. Песната има патриотски и ајдутски карактер.
1 Текст
-Во Солуна Еди куле,
ранет јунак лежи,
болен лежи, тага пати,
сè љуто го боли.
Над глава му славеј пиле,
тажна песна пее.
Проговара ранет јунак
на славеј пиле:
- Не пеј пиле тажна песна,
тук' иди до дома.
Јас си имам, славеј пиле,
до две машки деца.
Да им кажеш, славеј пиле,
зошто сум в' зандани.
Да пораснат, да се борат,
за да ме осветат.
Сум се борел за слобода,
за Македонија.
Нарамбенатитан

Нарамбенатитан — род на род на титаносауруски сауроподски диносаурус, кој живеел во периодот на доцна креда на територијата на северна Патагонија на Аргентина.
Нарамбенатитанот е познат по холотипот MAU-Pv-N-425, нецелосен скелет . Тој бил собран во 2005 и 2006 година од формацијата Анаклето ( Група Неукен ) во северна Патагонија. Првпат бил именуван од Леонардо С. Филипи, Родолфо А. Гарсија и Алберто Ц. Гаридо во 2011 година и типскиот вид ''Narambuenatitan palomoi''. Општото име се однесува на Пуесто Нарамбуена. Специфичното име му оддава чест на откривачот, Салвадор Паломо.
Нарамбенатитанот бил вклучен на кладот на Китострорија во трихотомија со ''Епахтосаурус''.
Пафлагонија

Пафлагонија (|Παφλαγονία; |Paflagonya) бил антички регион на црноморскиот брег во северна Анадолија, сместен помеѓу Витинија на запад и Понт на исток, и одделен од Фригија (подоцна, Галатија). Според Страбон, реката Партениј ја формирала западната граница на регионот, а од исток била ограничена со реката Халис. Името ''Пафлагонија'' е добиено од легендите од Пафлагон, син на Финеј.
Црква „Св. Петка“ - Живово

Света Петка — главна селска црква во мариовското село Живово, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена надвор од селото, западно од селото и до нејзе води патека. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Изградена е во средината на XIX век.
3 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна.
Непосредниот трем и градба на црквата се обновени во 1994 година.
3.1 Фрескоживопис
Црквата е живописана во 1893 година, како што е запишано над самата влезна врата.
3.2 Икони и иконостас
Црквата поседува голем дрвен иконостас.
4 Галерија
5 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Живово
В село се чешма градеше

„''В село се чешма градеше''“ — македонска народна песна. Песната е посветена на некојаси чешма која била градена во некое село и за веселбата на селаните околу чешмата.
1 Текст
-В село се чешма градеше,
голем се џумбуш правеше.
Лиду, лиду лиду, ли ду ду,
голем се џумбуш правеше.
В село се чешма градеше,
на крај село до јаворот.
Лиду, лиду лиду, ли ду ду,
на крај село до јаворот.
Каков им беше мајсторот,
чешмата што ја направи?
Лиду, лиду лиду, ли ду ду,
чешмата што ја направи.
Чешмата што ја направи,
како ѝ тури чепурот.
Лиду, лиду лиду, ли ду ду,
како ѝ тури чепурот.
Мнјамавамтука

''Мнјамавамтука'' (што значи „''ѕвер на Мтука''“) — род на титаносауруски сауроподски диносаурус, кој живеел во периодот на доцна креда на територијата на денешна Танзанија. Остатоците се пронајдени во формација Галула. Типскиот вид и единствениот вид е ''M. moyowamkia'' .
1 Откривање и именување
Во 2004 година бил пронајден скелет од сауропод кај реката Мтука, дваесетина километри од езерото Руква. Ископан е помеѓу 2005 и 2008 година.
Во 2019 година, типскиот вид ''Mnyamawamtuka moyowamkia'' бил именуван и опишан од Ерик Горскак и Патрик М. О'Конор. Генеричко име е контракција на кисвахили ''Mnyama wa Mtuka,'' „ѕвер на Мтука“. Опишувачите експлицитно изјавиле дека тие сметаат дека „ѕвер“ е соодветно име за член на Титаносаурија. Специфичното име е контракција на ''moyo wa mkia'', што значи „''срцето на опашката''“ на Свахилски јазик.
Холотипот, RRBP 05834, е пронајден во слој од формацијата Галула, која потекнува од Апт - Кеноман, најверојатно стар од 110 до 100 милиони години. Се состои од делумен скелет на кој му недостасува черепот. Содржи нервен лак од прешлен, центар од четири вратни пршлени, седум задни пршлени, седум нервни лакови и седум центри од пршлените на опашката, четири шеврони, бројни парчиња од ребро, сечило од десно рамо, десна коска, и два хумери, лева улна, десна прва метакарпална, лева трета метакарпална, лева седална коска, десна препонска коска, две бутни коски итн. Скелетот не бил артикулиран. И покрај черепот што недостасува, тој претставува еден од најпознатите скелети на раните титаносаури.
2 Опис
Холотипот поединец имал проценета должина од 7,6 метри и тежина од 1,5 тони.
Авторите што ги опишуваат укажале на некои карактеристични одлики. Пет од нив се автопоморфии, уникатни изведени карактери. Средните и задните дорзални (задни) пршлени имаат додаток гребен или ''ламина'', виљушкар на врвот, сместен помеѓу нормалниот гребен што ги поврзува предните артикуларни процеси и нервниот канал. На задните пршлени им недостасува гребен што ги поврзува задните артикуларни процеси бидејќи гребенот на задниот дел на нервниот процес се протега сè до невралниот канал. Пршлените на средната опашка имаат пршлено тело од кое задното лице е проширено и странично, што резултира во форма на срце. Горната внатрешна страна на предниот раб на сечилото на рамото, делот што ја допира коракоидата, се одликува со закривен грб кој се одвива паралелно со жлебот.
3 Филогенија
Мнјамавамтука бил сместен во Титаносаурија во 2019 година. Кладистичките анализи укажале на неколку можни позиции во еволутивното дрво. Мнјамавамтука понекогаш се претставува надвор од Литостротија . Алтернативно, тој бил позициониран во базална положба во рамките на литостротиите, како сестрински вид на ''Малависаурус''.
Илиосучус

'' Илиосучус '' (Iliosuchus) – двоножен, месојаден теропод на натсемејството Тираносауроида.
1 Опис
Значењето на неговото име - крокодили на колк.Живеел во периодот на јура (пред околу 169-164 милиони години) во областите на денешна Европа. Неговото тело било долго 1,5 м. Неговите остатоци биле пронајдени во Англија (Оксфордшир)..
2 Наоди од фосили и детерминизација
Специфичното име на латински значело „непознато“. Друг вид, I. clevelandi, бил назначен во 1976 година од Питер Галтон , кој го нарекол Stokesosaurus clevelandi на Илиосучус, но тоа не било проследено..
3 Класификација
Илиосучус, бил многу мал со должина од девет до десет сантиметри, имал вертикално над-ацетабуларен гребен на површината, сличен на тираносауриди и многу други грабливи диносауруси кои припаѓаале на групата Тетанура, вклучувајќи ги и Пјатницкисаурус и Мегалосаурус. Таквиот фрагментарен и нецелосен материјал е несоодветен за точна класификација; и покрај тоа, Илиосучус понекогаш се сметал за предок на тираносаурид. Ова е малку веројатно , бидејќи коските не можеле да се разликуваат од малите единки на Мегалосаурус. Без оглед на тоа Илиосучус не детерминиран и затоа има резерви околу севкупната негова класификација.
Турско-германски универзитет

Турско-германскиот универзитет (|Türk-Alman Üniversitesi, |Türkisch-Deutsche Universität) - државен универзитет сместен во Истанбул, Турција. Универзитетот бил основан во 2013 година со намера да има институт што ги спојува академските традиции и од Германија и од Турција. Универзитетот нуди насокии на турски, англиски и германски јазик.
Трошоците за универзитетот ги делат Германија и Турција. Турција се грижи за трошоците за зградите. Од 2009-2020 година, од Сојузното министерство за образование и истражување биле инвестирани околу 28 милиони евра од Германија.
Во 2016 година, шест академици бил отпуштени, вклучувајќи двајца неисправни декани. Како реакција на критиката изнесена од академици од Германија, ректорот Халил Аканат изјавил дека академиците од Германија сакаат само да ја деградираат Турција.
Во февруари 2021 година излегло дека академикот Таџетин Кутај, кој имал договор со универзитетот, постојано објавувал расистички и хомофобични твитови. Студентите на универзитетот протестирале против тоа.
1 Наводи