procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Сливова пеперуга

Сливовата пеперуга (''Satyrium pruni'') е пеперуга од семејството на пеперуги синци, од видот опашкари. Пеперугата ја има и во Македонија
.
1 Распространетост
Оваа пеперуга живее во скоро цела Европа, па сè до Јапонија. Оваа пеперуга се смета за стабилна и не е под никаква опасност.
2 Изглед
Пеперугата е мала.Горната страна на пеперугата е кафена. Во долниот дел има портокалови белези и црна опашка со бели дамки. Долниот дел е посветол и има бела линија. За разлика од брестовата пеперуга, со која е многу слична, оваа има дамки кај портокаловите белези. Повеќето од својот живот го поминуваат во крошните на дрвјата и многу ретко слегуваат долу.
3 Животен циклус
Јајцата се полагаат единчено на млада трнинка. Во оваа фаза таа хибернира. Трнинката е извор на храна на ларвата, но сепак таа се храни и со слива. Гасениците излагаат следната пролет, кон крајот на април. Таа се храни со цветовите. Постарите ларви се зелени. На листовите се одвива фазата на кукла во јуни. Куклите се црни со бели дамки, емитација на птичји измет. Возрасните единки имаат по една генерација и летаат во јуни и јули.
4 Поврзано
* Пеперуги во Македонија
Јустин Кругер

Јустин Метју Кругер ( |Justin Matthew Krueger - Диселдорф, 6 октомври 1986 година ) бил професионален германски хокеј на мраз кој играл дефанзивно.
Тој бил член на германската репрезентација за која го направил своето меѓународно деби на СП 2010 година.
Кругер учествувал во нацрт - влезот во НХЛ во 2006 година, каде бил избран за 203-ти пик во седмото коло од тимот на Каролина Харикенс . Од 2013 година играл во дресот на ХК Берн во швајцарската лига со која имал освоено две титули во Швајцарскиот шампион (во сезоните 2015/16 и 2016/17).
Неговиот татко бил поранешен канадско-германски хокеј играч и хокеар тренер Ралф Кругер .
1 Поврзано
* Германска репрезентација за хокеј на мраз
* Германска федерација за хокеј на мраз
Омар Габер

Омар Махмуд Габер ( , романизиран; Каиро, 30 јануари 1992 година ) бил професионален египетски фудбалер кој играл на позицијата десен бек .
Тој играл во египетскиот сениорски тим од 2011 година.
1 Клупска кариера
Габер поднесол оставка во фудбалската школа Замалека Гиза во 2010 година започнал и професионална кариера. Со Замалек ја освоил титулата египетски шампион во сезоната 2014/15 и тројца победници на Националниот куп во сезоните 2012/13, 2013/14. 2014/15 година. По 6 години и над 110 натпревари одиграни на египетското првенство, во мај 2016 година тој потпишал четиригодишен договор со швајцарскиот Базел . Тој го направил своето ново деби на 24 јули истата година во натпревар против Сион (победа од 3: 0), а своето европско деби го завршил со националните шампиони и титулите на Купот на Швајцарија.
Во текот на 2018 година играл како позајмен играч во тимот на Лос Анџелес МЛС .
2 Репрезентативна кариера
Првиот настап го имал во националниот дрес за младата репрезентација на 17 април 2011 година против Габон, а подоцна истата година, тој исто така учествувал на Светскиот куп под 20 години во Колумбија .
Играл за Египет и на Олимписките игри во 2012 година во Лондон, на турнир на кој Египќаните биле поразени во четвртфиналето од Јапонија .
Со сениорската репрезентација, тој освоил сребрен медал на Купот на Африканските нации 2017 година во Габон . Тој исто така бил дел од репрезентацијата на СП 2018 година во Русија .
3 Поврзано
* Фудбалска репрезентација на Египет
Фактор на раст сличен на инсулин

Факторите на раст слични на инсулин (IGFs) се белковини со висока сличност на низата на инсулинот. IGFs се дел од комплексен систем со кој клетките комуницираат со нивната физиолошка средина. Овој комплексен систем (често нарекуван IGF „оска“) се состои од два рецептори на клеточната површина (IGF1R и IGF2R), два лиганди (фактор на раст сличен на инсулин 1 (IGF-1) и фактор на раст сличен на инсулин 2 (IGF-2)), фамилија од седум IGF-врзувачки белковини со висок афинитет (IGFBP1 до IGFBP7), како и поврзаните IGFBP деградирачки ензими.
1 IGF1/GH оска
IGF „оската“ често се нарекува хормон за раст/IGF-1 оска. Факторот на раст сличен на инсулин 1 (IGF-1) главно се секретира од црниот дроб како резултат на стимулација од хормонот за раст (GH). IGF-1 е важен за регулација на нормалната физиологија, како и на голем број патолошки состојби, вклучувајќи и канцер. IGF оската учествува во клеточната пролиферација и инхибиција на клеточната смрт (апоптоза).
Пругаво-шарен синец

Пригаво-шарениот синец (Leptotes pirithous) е пеперуга од семејеството на пеперуги синци, од видот синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Опис
Оваа пеперуга е мала со распон на крилјата од 21 до 29 мм кај мажјаците, и од 24 до 30 мм кај женките. Горниот дел на пеперугата е виолетово-сина кај мажјаците, а кај женките е сино-кафеава. Долната страна е со темна беж боја со бели линии. Има маргинални портокалови и црни дамки и две мали опашки. Овие пеперуги летаат од февруари до ноември.
Ларвите се хранат со растенијата ''Plumbago capensis'', ''Indigofera'', ''Rynchosia'', ''Vigna'', ''Burkea'', ''Mundulea'', ''Melilotus'', ''Crataegus'', ''Quercus suber'', ''Medicago sativa'', ''Trifolium alexandrium'', ''Arachis hypogaea'', ''Lythrum'', ''Calluna'', ''Genista'', ''Dorycnium'', ''Lythrum salicaria'', ''Calluna vulgaris'', ''Onobrychis viciifolia'', ''Ulex'' и ''Melilotus alba''. Еден животен циклус може да трае од четири до осум седмици, зависи од температурата.
2 Распространетост
Оваа пеперуга може да се најде во јужна Европа, Средоземјето, Мала Азија, Хималаите и во поголем дел од Африка.
3 Подвидови
До сега се идентификувани следните подвидови:*''Leptotes pirithous pirithous'' - јужна Европа, Кавказ, Северна Африка
*''Leptotes pirithous capverti'' Libert, Baliteau & Baliteau, 2011 - Зелен 'Рт
*''Leptotes pirithous insulanus'' (Aurivillius, 1924) - Мозамбички Проток
4 Живеалиште
Оваа пеперуга живее во области кои се обработливи, градини и ливади.
5 Галерија
6 Поврзано
* Пеперуги во Македонија
Црноврвна жолта пеперуга

Црноврвна жолта пеперуга (''Euchloe penia'') е пеперуга од семејството на пеперуги белци, од видот белци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Опис
Пеперугата е со среден раст. Распонот на крилјата на пеперугата е од 32 до 36 мм. Возразните единки на пеперугата се со зеленкасто-жолта боја. На врвовите на крилјата а горниот дел има црни нијанси. Долниот дел на крилјата е си слична нијанса како и горната, но нема црни нијанси.
Пеперугата има две генерации годишно. Возрасните единки летаат од април до јули. Пеперутката живее во суви и топли карпести предели.
Ларвите се хранат со растенијата: ''M. tessela'' и ''M. fruticulosa''.
2 Распространетост
Пеперугата може да се најде во Македонија, Бугарија, Грција, Турција, Либан, Сирија и северен Ирак.
3 Подвидови
*''Euchloe penia penia''*''Euchloe penia taleschicus'' Back & Leestmans, 2001
*''Euchloe penia thessalica'' (Mezger, 1936)
4 Поврзано
* Пеперуги во Македонија
Дабова пеперуга

Дабовата пеперуга (''Neozephyrus quercus'') е пеперуга од семејството на пеперуги синци, од видот опашкари. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Распространетост
Пеперугата ја има во скоро цела Европа, Северна Африка, Мала Азија и Кавказ.
2 Подвидови
*''N. quercus interjectus'' (Verity, 1919) Италија
*''N. quercus longicaudatus'' (Riley, 1921) Турција, Кавказ
*''N. quercus iberica'' (Staudinger, 1901) Мароко, Алжир, Иберски Полуостров
3 Изглед
Овие пеперуги може да се видат кога се активно околу дабовите дрва во јули и август. Мажјаците имаат сјајва виолетова боја на горниот дел. Централните делови на крилјата се со кафеава нијанса, а рабовите темни. Женките имаат обратен редослед на боите. Долните страни на крилјата се сивкасти, со црни рабови. Задниот дел има опашки а во нивна близина има портокалови дамки.
4 Животен циклус
Јајцата се полагаат единечно, во основата на дабовата пупка. Тие се полагаат доцна во летото, за да може да излезат следната пролет. Зиме јајцата може лесно да се најдат. Гасениците целосно се развиваат во јајцата за период од две до три седмици, но не излегуваат сè до следната пролет. На пролет тие се вгнездуваат во пупките за да се хранат и заштитат. Кога пупките ќе се отворат, тие се кријат и се хранат само ноќе. Овие пеперуги имаат една генерација годишно. Возрасните единки летаат во јули и август.
5 Галерија
6 Поврзано
* Пеперуги во Македонија
Робустен кактус

Робустниот кактус (''Ferocactus robustus'', „голем ферокактус“) е бурест кактус од видот ферокактуси.
1 Распространетост
Робустниот кактус е распространет во Пуебла и Веракрус во Мексико.
2 Опис
Робустниот кактус создава големa „перница“ која достигнува висина и до 100 см, а во пречник достигнува и до 5 метри. Овој кактус е сферичен и има осум остри ребренца. Цветовите на кактусот се налик на инка. Цветовите се жолти и достигнуваат должина до 4 см. Плодовите се сферични, месести и жолти. Плодовиѕе се долги до 7,5 см.
Кукасто-боцкаст кактус

Кукасто-боцкастиот кактус (''Ferocactus hamatacanthus'') е бурест кактус од видот ферокактуси.
1 Распространетост
Кактусот го има во Чиваванската пустина во северозападно Мексико, но и во Ново Мексико и југозападен Тексас во САД.
2 Опис
Овој кактус е единечен и има глобуларна форма. Кактусот расте до 60 см. Овој кактус има 13 ребренца, но понекогаш може да се најдат единки и со 17 ребренца. Ребренцата се заоблени и мже да дистигнат до 3 см висина. Ареолите се големи и оддалечени од 1 до 3 см. Секоја ареола има 12 радијални боцки, долги од 5 до 7 см.Има 4 централни боцки кои се долги 15 см. Една од централните боцки е кукеста.
Цветовите на кактусот се големи и достигнуваат до 8 см. Тие се жолти. Плодовите на кактусот се округли, долги до 5 см, месести и се јадат.
Полуостровски кактус

Полуостровски кактус (''Ferocactus peninsulae'') е бурест кактус, дел од видот ферокактуси. Кактусот е ендемски во Мексико, поточно во сојузната држава Јужна Долна Калифорнија.
1 Опис
Полуостровскиот кактус достигнува висина и до 70 см. Кактусот е овален и има од 12 до 20 длабоки и изразени ребренца. Боцките се сивкасто-црвени и имаат бели или жолти врвови. Цветовите се налик на инка и тие се црвенкасти или жолти. Цветовите достигнуваат должина до 6 см. Плодовите се сферични, жолти и долги 4,5 см.
2 Распространетост
Полуостровскиот кактус е еднемичен на полуостровот Калифорнија, поточно во мексиканската сојузна држава Јужна Долна Калифорнија. Името на кактусот потекнува од матичниот регион каде е ендемски.
3 Галерија
Малкудамчест синец

Малкудамчестиот синец (Polyommatus damon) е пеперуга од семејството на пепепруги синци, од видов синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Подвидови
Подвидови на пеперугата се:*''Polyommatus damon damon'' - централна и Јужна Европа
*''Polyommatus damon kotshubeji'' (, 1915) – Кавказ
*''Polyommatus damon merzbacheri'' (, 1913) - Џунгарски Алтај
*''Polyommatus damon mongolensis'' (, 1980) – Монголија, Сибир
*''Polyommatus damon noguerae'' (, 1924) –Шпанија
*''Polyommatus damon ultramarina (Schawerda, 1924) - Алпи
* ''Polyommatus damon zhicharevi'' (, 1915) -Кавказ, Јужна Европа
2 Живеалиште
Пеперугата може да се најде во Јужна и Средна Европа, па сè до Монголија и Алтај. Планинските видови населуваат суви грмушести предели, или отворени ливади до 2100 метри надморска висина.
3 Опис
Распонот на крилјата е од 20 до 34 мм. Овие пеперуги имаат полов диморфизам.
Мажјакот е голем, има синкасто-зелена нијанса со црна бордура. Долениот дел е светлокафен, без окели. Има бело обележје. Женките се темнокафени, каде на горната страна има траги од црвенкасти дамки. Пеперугата ја има во Централна и Јужна Европа, Средна Азија па до Тијан-Шан. Возрасните едики летаат во јули и август.
4 Биологија
Возрасните единки летаат од јуни до август. Ларвите се хранат со растенијата Onobrychis и ''Medicago falcata''.
5 Галерија
Емориев кактус

Емориевиот кактус (Ferocactus emoryi) е бурест кактус од видов на ферокактуси.
1 Опис
Емориевиот кактус е сферичен или цилиндричен кактус, налик на буренце. Кактусот е светлозеленкаст и достигнува дијаментар од 60 до 110 см, а висина од 2 до 2,5 метри. Кактусот има од 15 до 30 ребренца со туберкули, особено кај помладите единки. Централната боцка е многу долга, достигнува должина од 4 до 10 см. Околу нема има од седум до дванаесет боцки кои достигнуваат должина и до 5 см. Големите и инкестите цветови се вообичаено црвени или жолти, достигнуваат должина од до 7,5 см и пречник од 5 до 7 см. Плодот е овален и долг 5 см.
2 Распространетост
Овој вид може да се најде во природата во Мексико и САД, поточно во Аризона.
3 Живеалиште
Емориевиот кактус расте во пустински предели со ниски грмушки, карпески падини и каменести и карпести предели. Кактусот може да расте на надморска висина до 1200 метри.
4 Подвидови
*''Ferocactus emoryi'' var. emoryi''
*''Ferocactus emoryi'' var. ''rectispinus'' (Engelm.) N.P.Taylor
5 Наводи
* Flora of North America Editorial Committee, e. 2003. Magnoliophyta: Caryophyllidae, part 1. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, New York.
*****
Сандиегов кактус

Сандиеговиот кактус (''Ferocactus viridescens'') е бурест кактус од видот ферокактуси.
1 Распространетост
Кактусот расте во округот Сан Диего во Калифорнија, САД. Исто така може да се најде и во Долна Калифорнија, Мексико. Во САД кактусот е под опасност за исчезнување поради губење на хабитатот, најмногу поради земјоделството и урбанизмот.
2 Опис
Кактусот е сферичен и скоро цилиндричен. Овој кактус повеќе расте во ширина одошто висина, па така висината изнесува до 30 см. Телото е светлозелено, составено од неколку ребренца кои се прекриени со боцки. Боцките се црвенкасти кога се млади, а подоцна затемнуваат или засивуваат. Кактусот има жолти цветови. Плодот е црвен или жолт. Латинското име означува „ферокактус кој зазеленува“.
Надвор од својот хабитат мора да се одгледува на температура повисока од 5 степени, застаклени простории.
Широкобоцкаст кактус

Широкобоцкастиот кактус (''Ferocactus latispinus'') е кактус од видот на ферокактуси. Кактусот потекнува од Мексико.
1 Распространетост
Овој вид е еднемичен за Мексико.
2 Опис
Широкобоцкастиот кактус расте како единечен глобуларен кактус. Кактусот има светлозелена боја. Достигнува 30 см висина и 40 см попречно. Кактусот има 21 ребренце. Боцките се или црвенкасти или бели. Тие се сплескани и достигнуваат должина до 5 см. Овој кактус цвета доцна на есен или рано на зима. Цветовите налик на инка се виолетови или жолтеникави и долстигнуваат должина до 4 см. Плодот е овален и достигнуваат должина до 2,5 см.
3 Подвидови
Ботаничарите препознаваат два подвида на кактусот, кои се разликуваат во бројот на страничните боцки.*''Ferocactus latispinus'' subsp. ''latispinus'' — 9–15 странични боцки.*''Ferocactus latispinus'' subsp. ''spiralis'' — 5–7 странични боцки.
4 Одгледување
Овој кактус често се користи како украсно растение. Овој кактус цвета во раната фаза на развојот, што е пожелна хортикултурна одлика. Издржлив е до −4 °C. Просечна минимална температура е 10 °C.
Лигавите габи се хранат со остатоците во распаѓање на овој кактус во Мексико.
Старец (кактус)

Старецот (''Cephalocereus senilis'') е име на кактус од видот правоиздигнати кактуси (Cephalocereus). Кактусот е ендемски во сојузните држави Гванахуато и Идалго во Мексико. Овој вид на кактуси е под сериозна опасност од исчезнување во природната средина поради котролираното одгледување и потрошувачка како украсно растение.
1 Опис
Старецот е високо, столбесто растение. Кактусот може да расте од 5 до 15 метри. Стеблото најчесто нема гранки, бидејќи не може соодветно да ја издржи страничната тежина. Највпечатлива одлика кај овој кактус е растресените долги бели влакна, налик на волна. Оваа „волна“ е особено забележителна кај младите примероци. Како што старее, влакната опаѓаат. Цветовите се црвени, жолти или бели. Кактусот може да нема цветови првите 10 или 20 години. Влакната се изменети боцки и тие го штитат кактусот од смрзнување или преголема жештина. Под белата прекривка има остри помали боцки, најчесто жолтеникави.
2 Одгледување
Кактусот е доста популарен вид за одгледување како украсно растение. Тоа се должи поради неговиот бел изглед. Овој кактус сака добро дренирана почва, посува и од другите кактуси.
Сивкаст кактус

Сивкастиот кактус (''Ferocactus glaucescens'') е кактус од видот на ферокактуси.
1 Опис
Кактусот расте во варовнички предели во сојузната држава Идалго во Мексико. Кактусот е сферичен и цилиндричен и расте до 60 см во пречник. Кактусот има долги жолти боцки и жолти цветови лете.
Постои и вид на кактусот без боцки (''Ferocactus glaucescens ''forma'' nuda'').
Кога се одгледува надвор од матичниот регион, како украсно растение, кактусот треба да биде во застаклена просторија
Шумски синец

Шумски синец (''Cyaniris semiargus'') е пеперуга од семејството на пеперуги синци, од видот синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Подвидови
Подвидови на пеперугата се:*''Cyaniris semiargus semiargus'' - Евроазија
*''Cyaniris semiargus altaiana'' (, 1909) - Тијан-Шан, Алтај, Сајан
*''Cyaniris semiargus amurensis'' (, 1909) - Амур, Јапонија
*''Cyaniris semiargus atra'' (, 1885) - Алтај
*''Cyaniris semiargus jiadengyunus'' (, 1992)- Алтај
*''Cyaniris semiargus maroccana'' (, 1920 - Мароко
*''Cyaniris semiargus tartessus'' (, 2007) - Шпанија
*''Cyaniris semiargus transiens'' , 1910 - Шпанија
*''Cyaniris semiargus uralensis'' (, 1909) - Урал
2 Распространетост
Пеперугата живее во скоро цела Европа, па сè до Мароко, Арктикот, Блискиот Исток и Сибир.
3 Живеалиште
Овој вид живее во ливади, пасишта, тревни површини и полиња кои имаат цвеќиња. Живее до 2200 надморска височина. Претпочита места кои не се наѓубрени.
4 Опис
Распонот на крилјата кај двата пола е сличен, од 32 до 38 мм.
Овие пеперуги имаат полов диморфизам. Мажјаците имаат крилја во темносина боја и со поголем пречник од женките. Горната страна на пеперугата има црна бордура и бели краеви. Женките се кафеави. Долната страна е сивкаста.
Двата пола немаат портокалови дамки и имаат темновиолетово или кафено тело.
5 Биологија
Оваа пеперуга има една генерација годишно. Презимува како млада ларва. Возрасните единки летаат од мај до август. Гасениците претежно се хранат со растението ''Trifolium pratense'', но и ''Trifolium medium'', ''Trifolium spadiceum'', ''Vicia cracca'', ''Anthyllis'', ''Genista'' и ''Melilotus''.
6 Галерија
Гоингарајп

Гоингарајп (|Goingarijp, |Goaiïngaryp) — село во општината Фризиски Езера од покраината Фризија во Холандија. Има население од 245 жители (2019).
1 Историја
Пред 2014 г. Гоингарајп бил во состав на општината Скарстерлон, а сè до 1984 г. — во склоп на Донијаверстал.
2 Население во минатото
1999 2002 2003 2004 2015, 2018, 2019
247, 249, 229, 227, 260, 260, 245
Блед синец

Бледиот синец (''Cupido decolorata'') е пеперуга од семејството на пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Распространетост
Оваа пеперуга ја има на Балканот, Средна Европа и Источна Европа.
2 Опис
Оваа пеперуга е мала по големина. Како и нејзините сродни видови, бледиот синец има полов диморфизам.Мажјакот на бледиот синец има сина горна страна на крилјата со сиви рабови. Женката, пак, има кафена горна страна со бели рабови. Долниот дел на крилјата се сиви, со сини нијанси. На долната страна има линии и црни дамки.
3 Биологија
Лларвите се хранат со растенијата ''Medicago sativa'' и ''Medicago lupulina''.
4 Поврзано
*Пеперуги во Македонија
Четрсе

Четрсе — извонреден и вековен обичај во Штип, кој се практикува на верскиот празник „Свети 40 маченици“ на 22 март. Впишан во списокот на нематеријално културно наследство на човештвото во 2013 година.
Учесниците се собираат на улиците и плоштадите во Штип, а потоа се искачуваат на стрмниот Исар. Попатно застануваат во црквата за да им одадат почести на Светите четириесет маченици. При искачувањето, според традицијата, учесниците треба да се поздрават со најмалку 40 луѓе. Младите собираат и 40 камчиња, 39 ги фрлаат во Брегалница, а едно оставаат под перница зашто, според верувањето, ќе го сонат животниот сопатник. Во текот на целиот ден во овој дел на градот свират музички групи што потоа свират на бродот сè до ноќта.
Празникот се пренесува од родителите што ги водат децата, или постари роднини и пријатели што ја пренесуваат традицијата на помладото поколение. Овој пролетен настан бара несебична соработка на многу луѓе од сите возрасни групи, општествени класи и потекло, со што се претставува и поттикнува заедништвото и солидарноста. Празникот е исто така начин за зближување на различните верски и етнички групи што живеат во Штип, со што се овековечува чувството за припадност на градот и неговите традиции.
1 Нематеријално културно наследство
Обичајот Четрсе во Република Македонија со Одлука на Управата за заштита на културното наследство орган на Министерството за култура донесе решение со бр.УП 10/36 од 21.01.2011 година со кое е прогласено за значајно културно наследство.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Смилево (селска)

Свети Ѓорѓи (позната и како Свети Ѓорѓија) — главна селска црква во демирхисарското село Смилево, сместена на височинка во селото.
1 Историја
Црквата била изградена во 1911 година, една година пред завршување на отоманското ропство.
2 Архитектура
Градбата на црквата е прилично голема и во основа претставува трикорабна градба со полукружен дрвен средиштен свод и покриени странични бродови. Поседува петострана апсида со слепи аркади од надворешната страна.
Црквата поседува три влеза и големи пространи прозорци, поставени во два реда на северниот и на јужниот ѕид. Ѕидовите се од кршен камен, а на фасадата се обработени со фугирање. Има покрив на две води и истиот е од ќерамиди, но најверојатно првично бил од плочи. Отворите, венецот и апсидата се изработени од делкан камен.
Во внатрешноста црквата има галерија.
3 Галерија
4 Поврзано
* Смилево
* Преспанско-пелагониска епархија
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
* Демирхисарска парохија
Септемвриско востание

Септемвриско востание (|Септемврийско въстание) – била вооружена побуна која во септември 1923 година ја извела Бугарската комунистичка партија под притисок на Коминтерната во обид да се собори новата влада на Александар Цанков која дошла на власт со пучот од 9 јуни. Покрај комунистите, востанието го поддржале и земјоделците и анархистите. Целта на востанието била "воспоставување на влада на работници и селани " во Бугарија, а не претворање социо-економскиот систем на земјата во комунизам.
Пастрма

Пастрма – овчо или козјо солено и сушено месо. Денес пастрмата главно се користи за подготовка на познатите пастрмалии и поретко како додаток на течно гравче или печена на жар. Пастрмата се користи за подготовка на уште еден специјалитет својствен за Радовиш – саздрма.
1 Подготовка
Пастрмата се подготвувала од турско време. Порано се користела многу повеќе бидејќи немало фрижидери, па за чување на месото се користело негово солење и сушење.
Постапката за создавање пастрма е долг. Закланата овца или коза се остава сама да се исцеди од течностите и крвта и потоа се расекува за да може да се соли. Посолувањето трае 3-4 недели при што месото се врти на сите страни за солта да фати подеднакво на сите страни. Најчесто се користи јадра морска сол. Потоа следи сушење кое трае најмалку месеци и пол. Најдобро е да се суши надвор кога има мразови и ветер.
Мумија (филм од 1932)

Мумија (англиски: ''The Mummy'') — американски филм од 1932 година, во режија на Карл Фројнд (Karl Freund), според сценариото на Нина Вилкокс Путнам (Nina Wilcox Putnam) и Ричард Шајер (Richard Schayer). Главните улоги ги играат: Борис Карлоф (Boris Karloff), Зита Џохан (Zita Johann), Дејвид Менерс (David Manners), Артур Бајрон (Arthur Byron) и Едвард Ван Слоун (Edward Van Sloan).
1 Содржина
Познатиот англиски археолог Џозеф Вемпл (го игра Бајрон) пронаоѓа необична мумија во Египет — од телото не биле извадени внатрешните органи, туку станува збор за принцот Имхотеп (го игра Карлоф), кој бил жив закопан. Заедно со мумијата е пронајден и ковчег со записот на богот Тот, кој може да ги оживее мртвите. Еден член на експедицијата го отвора ковчегот и се обидува да го прочита записот, но тогаш мумијата оживува, а тој полудува од страв. Десет години подоцна, синот на Џозеф, Френк Вемпл (го игра Менерс) се подготвува да го напушти Египт, откако неговата археолошка експедиција завршува неуспешно. Меѓутоа, него го посетува непознат човек, кој му соопштува каде се наоѓа гробницата на една древноегипетска принцеза. Пронајдената мумија на принцезата е изложена во музејот во Каиро, а во Египет доаѓа и професорот Џозеф Вемпл. Една вечер, музејот го посетува мистериозниот човек, кој ја изговара молитвата со цел да ја оживее принцезата. Меѓутоа, неговите зборови ја хипнотизираат Хелен Гросвенор (ја игра Џохан), ќерката на британскиот гувернер на Судан, која во тоа време се наоѓа на една забава. Таа се обидува да влезе во музејот и паѓа во несвест на влезот, а ја спасуваат таткото и синот Вемпл. Истовремено, чуварот на музејот го здогледува натрапникот во музејот, но веднашпаѓа мртов. Френк Вемпл се вљубува во Хелен, а во неговиот стан доаѓа непознатиот човек, кој си го бара записот на богот Тот. Тогаш, докторот Милер (го игра ван Слоун), кој ја придружува Хелен, открива дека непознатиот човек е мумијата на принцот Имхотеп, откриена од професорот Вемпл. Кога професорот Вемпл се обидува да го запали записот, Имхотеп го убива со помош на телепатија. Истовремено, тој ја принудува Хелен да го посети во неговиот дом и тогаш ѝ кажува дека таа е духот на неговата мртва принцеза. Подоцна, тој повторно ја хипнотизира Хелен и се обидува да ја убие, сакајќи да ја оживее со помош на записот на богот Тот и така и неа да ја претвори во бесмртна мумија. Меѓутоа, Хелен ја замолува божицата Изида, која го убива Имхотеп во моментот кога тој се обидува да ја убие Хелен. Тогаш, мумијата на Имхотеп се распаѓа, а Хелен и Френк конечно можат да бидат заедно.
Аламоски кактус

Аламоскиот кактус (''Ferocactus alamosanus'') е вид на кактус од видот ферокактуси. Овој кактус може да се најде во Мексико. Името на кактусот потекнува од месноста Аламос во мексиканската сојузна држава Сонора.
1 Живеалиште
Овој кактус се наоѓа во западниот дел на Сиера Мадре Оксидентал, во областа на Аламос во Мексико. Кактусот живее на надморска висина од 450 до 1300 метри. Кактусот може да се најде во тропските предели па сè до боровите или дановите шуми. Овој вид не е доста чест и се смета дека набрзо може да се најде на списокот на загрозени видови. Има само околу 10 локации каде може да се најде кактусот.
2 Опис
Кактусот е дел од групата на бурести кактуси (налик на буренце). Примероците на кактусите живеат сами, но понекогаш може да се најдат и мали групи. Телото на кактусот е цилиндресто, расте до 30 см во пречник и висина до 25 см. Кактусот има од 12 до 20 ребренца, тие се длабоки. Централната боцка е налик на игла и може да достигне до 6 см должина. Има 8 радијални боцки со должина до 4 см. Цветовите се зеленкасто-жолти, може да бидат долги до 45мм и пречник од 35 мм. Плодот е темноцрвен.
Калифорниски кактус

Калифорнискиот кактус (''Ferocactus cylindraceus'') е кактус од видовите на ферокактуси. За првпат бил опишан од Георг Енгелман во 1853.
1 Распространетост
Кактусот го има во пустината Мохаве и Соноранската пустина во Калифорнија, Невада, Аризона и Јута в САД. Исто така го има и во пустините во Мексико блиску границата со САД. Расте во карпести и сушни предели на предели до 1500 метри надморска висина.
2 Опис
Калифорнискиот кактус е најчесто цилиндричен или сферичен. Некои постари примероци може да нараснат во вид на столб до 2 метри во висина. Кактусот е прекриен со долги боцки, кои се прави и црвени додека се млади. Подоцна стануваат закривени и сиви.. Кактусот има виолетови или темноцрвени цветови со жолта внатрешност. Плодовите се жолти и месести.
3 Подвидови
*''Ferocactus cylindraceus'' var. ''cylindraceus'' — калифорниски кактус*''Ferocactus cylindraceus'' var. ''lecontei'' — леконтеев кактус
4 Конзервација
Поради својата скулптурна форма и убави квалитети, иако е доста чест кактус, тој е под закана од колекционерите на растенија. Во пустинските предели кактусот го губи хабитатот бидејќи се градат сончеви градини и ветерници.
5 Галерија
Жалфиин синец

Жалфииновиот синец (''Pseudophilotes bavius'') е пеперуга од семејството на пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија и има посебен подвид за ендемскиот македонски подвид.
1 Распространетост
Пеперугата се наоѓа на голема територија, од Мароко до Казахстан. Оваа пеперуга се наоѓа во мали изолирани популации во места богати со цветови, ливади, суви каменести предели и отворени грмушести пространства.
2 Опис
Распонот на крилјата на пеперугата изнесува од 24 до 30 мм. Возрасните единки летаат од април до мај, и повторно од јуни до јули. Пеперугите имаат две генерации годишнп. Ларвите се хранат со видовите на растенија ''S. officinalis'', ''S. nutans'', ''S. verbenaca'' и ''S. verticillata''. Најчесто се хранат со цветови, но понекогаш и со листови. Често се наоѓаат со мравките. Презимуваат во фаза на кукла.
3 Подвидови
*''P. b. bavius''*''P. b. casimiri'' Hemming, 1932
*''P. b. hungarica'' (Dioszeghy, 1913)
*''P. b. fatma'' (Oberthür, 1890)
*''P. b. egea'' (Herrich-Schäffer, [1852])
*''P. b. macedonicus'' Schultze, 1958
*''P. b. eitschbergeri'' (Koçak, 1975)
*''P. b. vanicola'' (Koçak, 1977)
4 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Матеркин синец

Матеркиниот синец (Pseudophilotes vicrama) — пеперуга од семејството на пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Распространетост
Пеперугата ја има во Азија,<ref> па преку Балканот до источна Европа и Финска.
2 Опис
Распонот на крилјата на пеперугата е од 20 до 26 мм. Мажјакот има бледосина боја на горната страна на крилјата со широка бордура. Женките се кафени. Овие пеперуги имаат полов диморфизам. Ресести се краевите односно рабовите на крилјата. Долниот дел на пеперугата има сивкасто-бледа боја со исто синкасти ресести краеви. На крилјата има црни дамки, а дамките покрај рабовите имаат и портокалови нијанси.
3 Подвидови
*''P. v. vicrama''*''P. v. cashmirensis'' (Moore, 1874)
*''P. v. astabene'' (Hemming, 1932)
*''P. v. clara'' (Christoph, 1887)
*''P. v. pallida'' (Shchetkin, 1960)
*''P. v. schiffermulleri'' (Hemming, 1929)
4 Поврзано
* Пеперуги во Македонија
Ливадски синец

Ливадски синец (''Cupido alcetas'') е пеперуга од семејството на пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Распространетост
Оваа пеперуга за првпат била опишана во 1804 гдина. Може да се најде во јужна и Средна Европа, Мала Азија, па сè до Сибир и Казахстан.
2 Живеалиште
Пеперугата живее во тревни површини, грмушести предели и крајшумни региони до 1200 метри надморска висина.
3 Опис
Распонот на крилјата на пеперугите изнесува д 26 до 32 мм. Горниот дел на крилјата е плавкасто-виолетов кај мажјаците, а кај женките обратно. Овие пеперуги имаат
полов диморфизам. Рабовите на крилјата се црни, со бела бордура. Долниот дел на крилјата е плавкасто-сив со мали црни дамки, опкружени со синкаста нијанса. Основите на крилјата исто така имаат синкаста нијанса. Најчесто нема портокалова боја на долната страна. Кај долниот дел од крилјата има и мала кратка опашка.
4 Биологија
Возрасните единки летаат од мај до септември. Во зависност од локацијата, овие пеперуги имаат од две до три генерации годишно. Ларвите се гранат со листови на растенијата: ''Coronilla varia'',''Galega officinalis'',''Trifolium'',''Vicia'' sp.,''Medicago lupulina'' и ''Securigera varia'').
Пандемија

Пандемија е поим кој се користи за да се дефинира епидемија која се има проширено во поголеми региони, на пример на повеќе континенти или низ целиот свет. Во минатото се случиле повеќе пандемии на болести како што се сипаниците и туберкулоза. Една од најпогубните пандемии забележана во историјата е Црната смрт која во 14 век убила 75-200 милиони луѓе. Тековни пандемии се СИДА и COVID-19. Како други поблиски пандемии може да се набројат Шпанскиот грип од 1918 година и пандемијата на Свински грип од 2009 година.
Долгоопашест синец

Долгоопашестиот синец (''Lampides boeticus'') е пеперуга од семејството на синци, од видот синци.
1 Распространетост
Оваа пеперуга може да се најде во голем дел на Европа, Африка, Јужна Азија, Југоисточна Азија и Австралија.
2 Живеалиште
Овој вид живее покрај шуми, планински ливади до надморска висина до 2700 метри.
3 Опис
Распонот на крилјата на пеперугата е од 24 до 32 мм кај мажјаците и од 24 до 34 кај женките. Мажјаците имаат синкасто-виолетова боја на горната страна со кафени краеви, додека пак женките имаат обратен редослед. Овој вид има полов диморфизам. Двата пола имаат тенка и долга опашка и две темни дамки во задниот дел. Долната страна на крилјата се во бледокафена боја со бели дамики. Покрај тоа има и дамка налик на око во близина на опашката.
4 Екологија
Овој вид може да има и до три генерации годишно. Возрасните единки летаат од февруару до ноември и тие се мигранти. Јајцата се бели со зеленкаста нијанса и имаат форма на диск. Може да бидат и до 0,5 мм во пречник. Тие се полагаат единечно.
Возрасните гасеници се зелени или црвенкасто-кафени. Може да достигнат должина и до 15 мм. Куклите може да достигнат големина и до 10мм.
Ларвите се хранат со цветови и листови од растенијата ''Medicago'', ''Crotalaria'', ''Polygala'', ''Sutherlandia'', ''Dolichos'', ''Cytisus'', ''Spartium'' и ''Lathyrus''. = | jfm =
5 Поврзано
*Пеперуги во Македонија
Фудбалски натпревари Босна и Херцеговина - Италија

Натпревари Босна и Херцеговина - Италија
Вкупно натпревари, 3, Вкупно натпревари
Победи, 1, Порази
Нерешени, 0, Нерешени
Порази, 2, Победи
Дадени голови, 3, Примени голови
Примени голови, 6, Дадени голови
#, Дата, Локација, Домаќин, Резултат, Гостин, Натпреварување, Детали, Наводи
1., 6 ноември 1996., Сараево, 2 &ndash; 1, Пријателски натпревар
2., 11 јуни 2019, Торино, 2 &ndash; 1, Квал. за ЕП 2020, детали
3., 15 ноември 2019, Зеница, 0 &ndash; 3, Квал. за ЕП 2020, детали
4., 4 септември 2020, Фиренца, 1 &ndash; 1, Лига на нации 2020-2021
5., 18 ноември 2020, Сараево, 0 &ndash; 2, Лига на нации 2020-2021
6., 9 јуни 2024, Емполи, 1 &ndash; 0, Пријателски натпревар
7., 31 март 2026, Зеница, 1 &ndash; 1 , Квалификации за СП 2026
Репкин белец

Репкиниот белец (''Pieris napi'') е пеперуга од семејството на пеперуги белци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Распространетост
Оваа пеперуга е расширена во скоро цела Европа и Азија, но и Индија, Северна Африка и Северна Америка. Пеперутката може да се најде во ливади и шумски предели. Поретко може да се најде во градини и паркови.
2 Опис
Оваа пеперутка има родов диморфизам. Женките имаат две точки на предните страни на крилјата. Вените на крилјата кај женките најчесто се поизразени за разлика од мажјациѕе. Долната страна на крилјата има бледожолта боја, а вените имаат зеленкаста нијанса. Најчесто ги полага јајцата на растението ''brassicaceae''. Мажјаците имаат сексуален феромон, кои и луѓето може да го приметат, цитралот.
3 Животен циклус
Јајцата се полагаат единечно на голем број растенија, меѓу кои ''Sisybrium officinale'', ''Alliaria petiolata'', ''Cardamine pratense'', ''Rorippa nastutium-aquaticum'', ''Sinapis arvensis'', ''Cardamine amara'', ''Brassica oleracea'' и ''Raphanus raphanistrum''. Овие гасеници се често штетници во
градините. Гасениците се зелени и добро камуфлирани. Кога се големи имаат црни дамки со бели влакна. Зимата ја поминува во фазата кукла. Куклата е зелена.
4 Живеалиште
Пеперугата може да се најде во тревни површини, шумски предели, ливади и долини. Подоцнежните генерации го прошируваат местото за хранење во посушни предели. Живее и до 2500 метри надморска висина во Европа, или 3600 во Мароко.
Во северна Европа има две или три генерации од април до септември. Во потопли предели има и четврта генерација.
5 Подвидови
*''Pieris napi napi''*''Pieris napi adalwinda'' (Fruhstorfer, 1909) Финска, Шведска
*''Pieris napi meridionalis'' Heyne & Rühl, 1895 Шпанија, Италија
*''Pieris napi segonzaci'' (le Cerf, 1923) Атлас
*''Pieris napi maura'' (Verity, 1911) Алжир
*''Pieris napi atlantis'' (Oberthür, 1923) Мароко
*''Pieris napi flavescens'' (Wagner, 1903) Австрија
*''Pieris napi lusitanica'' Lep. Portug. Porto: 2, 1929 De Sousa Португалија
6 Синоними
*''Pieris adalwinda'' Fruhstorfer, 1909*''Pieris arctica'' Verity, 1911*''Pieris canidiaformis'' Drenowsky, 1910*''Pieris dubiosa'' Röber, 1907*''Pieris flavescens'' Wagner, 1903*''Pieris meridionalis'' Heyne, 1895
7 Поврзано
*Пеперуги во Македонија
Дорат (коњ)

Дорат или дорија – коњ чија боја на крзното на телото е кафеава со црна грива, опашка, рабови на ушите и долниот дел на нозете. Доратите се најчести кај многу раси на коњи.
Без црните делови на крзното, коњот не може да се смета дека е дорат. Црните делови понекогаш може да бидат покриени со бели обележја кои сепак не ја менуваат класификацијата дека коњот е дорат. Доратите имаат темна кожа освен под белите обележја, каде кожата им е розова. Генетски, дорат се јавува кога коњот го носи агути генот и црно основно крзно. Додавањето на други гени создава други бои на крзната. Додека основните концепти за бојата на доратите се прилично едноставни, самите гени и механизмите кои предизвикуваат варијации на сенките кај семејството на доратите, се доста сложени и понекогаш се тема на расправа.
1 Дории во македонското народно творештво
*Спремај ми, спремај либе коња дорија
Зоонози

Зоонози (грчки. ''zoon'' - животно и ''nosos'' - болест) се група на заразни болести кои се заеднички за луѓето и некои животни, а можат да се пренесат од животните на луѓето и обратно. Причините во преден план се меѓу животните и само повремено можат да се пренесат на човекот. Човекот може да се зарази со гризнување или со гребнување, потоа со контакт со секрет, измет, мокрача или преку храна. Главен резервоар за ширење на опасни зоонози се глодачите, шумските глувци и волови. Причинители на зоонози можат да бидат бактерии, вируси, паразити, габи, рикеции и приони.
1 Список на некои зоонози
* Антракс
* Птичји грип
* Бруцелоза
* Ехинококоза
* Хистоплазмоза
* Куга
* Лептоспироза
* Лајшманиоза
* Q грозница
* Трихинелоза
* Туберкулоза
* Туларемија
* Кампилобактериоза
* Беснило
* Ебола
* Маларија
* Салмонелоза
* Токсоплазмоза
* Тифус
* Лајмска болест
* Шуга
Локална анестезија

Локална анестезија е било која техника која се користи за да предизвика отсуство на осет на одреден дел од телото, најчесто за да се поттикне локална аналгезија, односно локална нечувствителност на болка, иако можат да бидат зафатени и други локални сетила. Тоа им овозможува на пациентите да бидат подложени на хируршки и стоматолошки зафати без да чувствуваат болка и да бидат вознемирени. Во многу ситуации, како што е царски рез, овој начин е побезбеден за разлика од општата анестезија. Исто така се користи против болка којашто не е предизвикана од хируршки зафат и за да се овозможи дијагностицирање на некои хронични заболувања. Анестезиолозите понекогаш користат техники на комбинирање на општа и локална анестезија.
Следниве поими често се користат наизменично:
*''Локална анестезија, во конкретна смисла е анестезија на мал дел од телото како што е заб или дел од кожата.''*''Регионалната анестезија е насочена кон анестетирање на поголем дел од телото како што е рака или нога.''*''Спроведувањето на анестезија опфаќа голем број на локални и регионални техники за анестезија.''
Ристо Калчевски

Ристо Калчевски ( во — во ) — македонски сликар и професор на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, најкарактеристичен претставник на апстрактното сликарство.
1 Животопис
Дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Љубљана во 1953 година. Членувал во групата Мугри. Самостојно излагал во Скопје, Љубљана, Париз и Крањ.
2 Стил
Уште во најраните слики се јавуваат асоцијативни елементи („Фигури во зелено“, 1959), кои подоцна преминуваат во наполно нефигуративни претстави („Пареа“, 1961).
Кон крајот на шеесеттите внесува во делото несликарски материјали со ненаметлив геометризам, ослободувајќи го патот на сликата кон објектот. Последните дела, инспирирани како и претходните од македонското културно и географско поднебје, содржат повесел колорит и понагласена раздвиженост.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Магарево

Црква „Св. Ѓорѓи“ — главна манастирска црква на Магаревскиот манастир во битолското село Магарево, Македонија.
Црквата се наоѓа во непосредна близина на импозантната црква „Св. Димитриј“. Таа е остаток од некогашниот Магаревски манастир, женски манастир, кој постоел на тоа место.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа јужно од селото, во непосредна близина на црквата „Св. Димитриј“, од каде започнува и земјен пат кој води до оваа црква.
2 Историја
Црквата била подигната во 1871 година, но за време на Првата светска војна била уништена сосе манастирските конаци, бидејќи селото Магарево се наоѓало на фронтовската линија.
На црквата биле изведувани помали интервенции, при што бил променет подот со керамички плочки, бил дограден трем на јужната страна, била извршена надградба на камбаријата над нартексот и галеријата и била препокриена со ќерамиди.
3 Архитектура
Црквата е еднокорабна градба со полукружна апсида на исток и камбанарија на западниот дел.
Градбата на црквата е во лоша состојба и во 2022 година биле забележани конструктивни пукнатини на апсидата и источниот ѕид, како и конструктивно отклонување на камбанаријата, поради што е потребно да се изведе санација.
3.1 Иконостас
Денешниот иконостас и иконите потекнуваат од поново време.
4 Галерија
5 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Кукуречанска парохија
* Магарево
Рон Влар

Рон Петер Влаар ( ; роден на 16 февруари 1985 година) — холандски фудбалер кој игра како централен одбранбен за АЗ Алкмар во Ередивизие, откако се вратил да игра во неговиот прв професионален клуб.
Влар е холандски интернационалец од 2005 година. Тој ја претставувал својата земја на Еуро 2012 и Светското фудбалско првенство во 2014 година што го освоил бронзениот медал. Влар настапил 32 пати за репрезентацијата на Холандија и играл како капитен за Феенорд и на Астон Вила .
17 Лебед

17 Лебед Флемстидова ознака за двоен ѕвезден систем во северното соѕвездие Лебед. Со привидна ѕвездена величина 5, системот, според Бортловата скала, може да се забележи со голо око на приградското небо во текот на ноќта. Мерењата направени со вселенското летало Хипаркос покажуваат годишна промена на паралаксата од 0,0478 ″, што е еквивалентно на растојание од околу 68,2 светлосни години или 20,9 парсеци од Сонцето. Има релативно високо сопствено движење, движејќи се низ небесната сфера со брзина од "/годишно.
Ѕвездената класификација на примарната ѕвезда е F7 V, што значи дека е ѕвезда на главната низа како и Сонцето. Ѕвездата има маса за 1,24 пати поголема од масата на Сонцето и полупречник за 0,95 - 1,1 пати поголем од Сончевиот полупречник. Таа е со старост од околу 2,8 милијарди години и сјае со сјајност 3,66 пати поголема од сончевата. Делотворната температура на ѕвездената атмосфера е 6.455 K, што одговара на жолтобела обоеност карактеристична за ѕвездите од F-тип.
На аголно растојание од 791,40 лачни секунди се наоѓа придружник со сопствено движење класифициран како M0.4, што укажува дека станува збор за ѕвезда, црвено џуџе. На проценетото растојание на парот, кое е еднакво на предвидено растојание од 16.320 АУ. Иако CCDM наведува постоење на уште четири придружници, тие физички не се поврзани со оваа двојна ѕвезда.
Хофддорп

Хофддорп ( ; буквално преведен како ''Главно село'' ) е главниот град на општината Харлемермеер во покраината Северна Холандија во Холандија. Во 2009 година, населението изнесувало нешто над 73,000 жители. Градот е основан во 1853 година, веднаш по исцедот на Харлермермер. Хофддорп се наоѓа на
20 Лебед

20 Лебед — единечна, портокалова ѕвезда во северното соѕвездие, Лебед. Станува збор за темна ѕвезда, но може да се забележи со голо око со привидна ѕвездена величина од ,03. Растојанието до 20 Лебед е пресметано од промената на паралаксата од , што одговара на растојание од 202 светлосни години. Се приближува кон Сончевиот Систем со околусончева радијална брзина од .
Станува збор за ѕвезда во поодмината старост, односно црвен џин со ѕвездена класификација , ѕвезда која го потрошила водородот како гориво во своето јадро и сега е во процес на ширење. Наставката укажува дека се присутни невообичаено силни линии на цијан во спектарот. 20 Лебед е катологизирана како една од најмалку променлива ѕвезда во Хипаркосовиот каталог, менувајќи го својот сјај за не повеќе од 0,01 величина. Масата и е за 1,28 пати поголема од Сончевата маса и се проширила за 13 пати од Сончевиот полупречник. Ѕвездата зрачи 57,5 пати од Сончевата сјајност од својата зголемена фотосфера при делотворна температура од 4.337 K.
Валре

Валре е општина и град во покраината Северен Брабант во јужна Холандија, веднаш јужно од градот Ајндховен. Општината важи за богата и економски просперитетна.
1 Центри за население
* Аллст
* Валер
2 Градското сообрание Валре
Во јули 2012 година, градското собрание во Валре било уништено од пожар што резултирало од два автомобили кои во текот на ноќта влегле во зградата од спротивните краеви.
3 Галерија
4 Наводи
Етомидат

Етомидат (промовиран како Амидат) e анестетик со кратко дејство кое се внесува преку вена за започнување на општа анестезија и седација при кратки процедури, како што се: лекување (местење) на изместен зглоб, интубирање, кардиоверзија и електроконвулзивна терапија. Анестетикот бил развиен во 1964 година од белгиската фармацевтска компанија „Џансен Фармацевтика“ и во 1972 година (во Европа) и 1983 година (во САД) бил презентиран како реагенс кој се внесува преку вена.
1 Фармакологија
1.1 Фармакодинамика
(R)-Етомидат е десет пати посилен од неговиот (S)-енантиомер. При ниски концентрации, (R)-Етомидат e регулатор на GABA<sub>A</sub> рецепторите што содржи β2 и β3 подделови. При високи концентрации, може да предизвика струи во отсуство на GABA<sub>A</sub> и да се однесува како алостеричен модулатор. Неговата локација на врзување се наоѓа во трансмембранскиот дел на овој рецептор, помеѓу подединиците алфа и бета (α<sup>−</sup>β<sup>+</sup>). GABA<sub>A</sub> рецепторите што содржат β3 се вклучени во анестетичките дејствија на етомидатот, додека рецепторите што содржат β2 се вклучени во некои седации и други дејствија што можат да се добијат од овој лек.
1.2 Фармакокинетика
При вообичаена доза, анестезијата е предизвикана во рок од 5 до 10 минути, иако полуживотот на метаболизам на овој лек е околу 75 минути, бидејќи етомидатот се прераспределува од плазмата до другите ткива.
*Почеток на дејство: 30-60 секунди
*Врвен ефект: 1 минута
*Траење: 3-5 минути; прекинато при разградување
*Распределба: V<sub>d</sub>: 2–4.5 L/kg
*Врзување за белковина: 76%
*Полуживот на респределување: 2.7 минути
*Полуживот на прераспределување: 29 минути
*Полуживот на отстранување: 2.9 до 5.3 часа
2 Метаболизам
Етомидат е органско соединение што има голема способност за врзување за белковини во крвната плазма и се метаболизира до неактивни производи од страна на хепатичката и плазма естераза.
3 Формулација
Етомидатот обично се прикажува како јасен, безбоен раствор за инјектирање што содржи 2 mg/ml етомидат во воден раствор од 35% пропилен гликол, иако била воведена и подготовка на липидна емулзија (со еквивалентна јачина). Етомидат првично бил презентиран како рацемска смеса, но R формата е значително поактивна од неговиот енантиомер. Подоцна бил реформулиран како лек со единствен енантиомер, со што стана првиот општ анестетик во таа класа што се користи клинички.
SARS-CoV-2

SARS-CoV-2 (|Severe acute respiratory syndrome coronavirus 2, во превод: Тежок остар дишен синдром коронавирус 2) — заразен вирус што ја предизвикува острата дишна болест КОВИД-19. Овој вирус е причинител за пандемијата од новиот коронавирус. Геномското секвенцирање покажало дека тој е позитивен, едноланчен РНК-коронавирус.
Многуте претходни случаи биле поврзани со големиот пазар на морски плодови и животни во Вухан, Кина, а се смета дека вирусот има животинско потекло. Следењето на генетските секвенци на овој вирус и другите примероци на вируси покажало сличност со SARS-CoV (79,5 %) и коронавирус на лилјаци (96 %). Поради тоа се смета дека потеклото на вирусот најверојатно доаѓа од лилјаци, иако и потеклото од ракови не е исклучено.
Како би се избегнала забуна со болеста SARS, Светската здравствена организација во својте јавни изјави го нарекува вирусот како "вирус кој ја предизвикал болеста COVID-19".
1 Вирологија
Преносот од човек на човек е потврден во текот на пандемијата на новиот коронавирус SARS-CoV-2. Се пренесува преку дишни капки од кашлање во распон од околу 1,8 м. Заразата може да се пренесе и индиректно преку загадени површини.
Исто така е можна и зараза во текот на инкубацискиот период на вирусот, но тоа сè уште не е докажано во потполност, така што таквата врста на пренесување не е распространета, и инфекциите се во целост последица на пренесување на вирусот од пациенти што имаат вистински симптоми на болеста COVID-19.
2 Галерија
Електорнски микрографи на SARS-CoV-2
3 Поврзано
*Коронавирус
*COVID-19
*Пандемија на коронавирус 2019-2020