Епаф (митологија)

Во старогрчката митологија, Епаф (старогрчки: ''Ἔπᾰφος''), исто така наречен Апис — син на Зевс и крал на Египет.
1 Семејство
Епаф бил син на Зевс и Ија и со тоа, брат на Кероеса. Со својата сопруга, Мемфис (или според други, Касиопеја), имал една ќерка, Либија, додека некои извештаи додаваат уште една која го носела името Лисијанаса. Овие ќерки подоцна станале мајки на синовите на Посејдон, Бел, Агенор и можеби Лелекс со првиот, додека Бусирис се родил од вториот. Преку овие ќерки, Епаф бил предок на „мрачните Либијци, и етиопјаните со висока душа, и подземните и слабите Пигмеи“.
Според еден извештај, Епаф имал син, Дор, кој го родил Пигмеј, предок на Пигмејците. Инаку, ова племе на ситни мажи е родено од Епаф и Геја (Земја).
2 Митологија
2.1 Раѓање
Името/зборот Епаф значи „Допир“. Ова се однесува на начинот на кој бил зачнат, со допир на раката на Зевс. Роден е во Евбеја, во пештерата Босауле според Страбон или според други, во Египет, на реката Нил, по долгото талкање на неговата мајка. Потоа бил скриен од Куретите, по барање на Хера, но Ио го барала и потоа го пронашла во Сирија каде што го негувала сопругата на кралот на Библус.
2.2 Фетон
Епаф бил исто така современик и соперник на Фетон, син на Хелиос и Климена. Тој ја критикуваше својата хералдика велејќи: „Кутриот, луд човеку, што не ќе ти се допадне ако твојата мајка зборува, толку си надуен со симпатиите на твојот замислен татко, Господарот на денот.“ Ова го поттикна Фетон да го започне своето судбоносно патување во кочијата на сонцето на својот татко.
2.3 Владеење и смрт
Епаф се смета во митовите за основач на Мемфис, Египет. Хера, завидувајќи се што копилето на нејзиниот сопруг владеело со толку големо кралство, се погрижи Епаф да биде убиен додека лови.
Дејвид Рол го идентификува Епаф со фараонот на Хиксите, Апофис.
4 Наводи
4 Наводи
* Есхил, преведен во два тома. 2. Молителки од Херберт Вир Смит, доктор по филозофија. Кембриџ, Масачусетс. Харвард Универзити Прес. 1926. Онлајн верзија во Дигиталната библиотека Персеј. Грчки текст достапен од истата веб-страница.
* Есхил, преведен во два тома. 1. Прометеј врзан од Херберт Вир Смит, доктор по филозофија. Кембриџ, Масачусетс. Харвард Универзити Прес. 1926. Онлајн верзија во Дигиталната библиотека Персеј. Грчки текст достапен од истата веб-страница.
* Аполодор, Библиотеката со англиски превод од Сер Џејмс Џорџ Фрејзер, Ф.Б.А., Ф.Р.С. во 2 тома, Кембриџ, Масачусетс, Харвард Универзити Прес; Лондон, Вилијам Хајнеман ДОО. 1921. ISBN 0-674-99135-4. Онлајн верзија во Дигиталната библиотека Персеј. Грчки текст достапен од истата веб-страница.
* Еврипид, Комплетна грчка драма, уредено од Витни Џ. Оутс и Јуџин О'Нил помладиот во два тома. 2. Фениси, преведено од Роберт Потер. Њујорк. Random House. 1938. Онлајн верзија во Дигиталната библиотека Персеј.
* Еврипид, Фабули на Еврипид. том 3. Гилберт Мареј. Оксфорд. Кларендон Прес, Оксфорд. 1913. Грчки текст достапен во Дигиталната библиотека Персеј.
* Гај Јулиус Хигин, Фабули од Митовите за Хигин преведени и уредени од Мери Грант. Публикации за хуманистички студии на Универзитетот во Канзас. Онлајн верзија на проектот Topos Text.
* Херодот, Историите со англиски превод од А. Д. Годли. Кембриџ. Харвард Универзити Прес. 1920. Онлајн верзија на проектот Topos Text. Грчки текст достапен во Дигиталната библиотека Персеј. Нон од Панополис, Дионисијака преведено од Вилијам Хенри Денам Рауз (1863-1950), од Класичната библиотека Лоеб, Кембриџ, Масачусетс, Харвард Универзити Прес, 1940 година. Онлајн верзија на Topos Text Project.
* Нон од Панополис, Дионисијака. 3 тома. В.Х.Д. Рауз. Кембриџ, Масачусетс, Харвард Универзити Прес; Лондон, Вилијам Хајнеман, ДОО. 1940–1942. Грчки текст достапен во Дигиталната библиотека Персеј.
* Псевдо-Климент, Признанија од Преникејската библиотека Том 8, преведено од Смит, Пречесниот Томас. Т. и Т. Кларк, Единбург. 1867. Онлајн верзија на theoi.com
* Публиј Овидиј Насо, Метаморфози преведени од Брукс Мор (1859-1942). Бостон, Корнхил Паблишинг Ко. 1922 година. Онлајн верзија во Дигиталната библиотека Персеј. Публиј Овидиј Насо, Метаморфози. Хуго Магнус. Гота (Германија). Фридрих Андреј Пертес. 1892. Латински текст достапен во Дигиталната библиотека Персеј.
* Публиј Папиниј Статиј, Тебаида преведена од Џон Хенри Мозли. Томови на класичната библиотека Лоеб. Кембриџ, Масачусетс, Харвард Универзити Прес; Лондон, Вилијам Хајнеман ДОО. 1928. Онлајн верзија на Топос Текст Проектот.
* Публиј Папиниј Статиј, Тебаида. Том I-II. Џон Хенри Мозли. Лондон: Вилијам Хајнеман; Њујорк: Синови на Г.П. Путнам. 1928. Латински текст достапен во Дигиталната библиотека Персеј.
* Страбон, Географијата на Страбон. Издание од Х.Л. Џонс. Кембриџ, Масачусетс: Харвард Универзити Прес; Лондон: Вилијам Хајнеман, ДОО. 1924. Онлајн верзија во Дигиталната библиотека Персеј.
* Страбон, Географија уредена од А. Мајнеке. Лајпциг: Тојбнер. 1877. Грчки текст достапен во Дигиталната библиотека Персеј.