procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Никола Лазовиќ

Никола Лазовиќ (13 ноември 1994) е српски фудбалер кој игра со Скарборо СЦ во Канадската фудбалска лига.
1 Кариера
Лазовиќ играл на младинско ниво со ФК Слобода Ужице. Во 2013 година, тој играл во окружната лига на Златибор со ФК Златибор Чајетина, и помогнал да се обезбеди промоција во Лигата на зоната Дрина во неговата дебитантска сезона. Во 2016 година, тој му помогнал на Златибор да обезбеди промоција во српската лига Запад. Тој се вратил во својот поранешен клуб Слобода Ужице во 2018 година за да игра во Првата лига на Србија. За време на неговиот мандат со Слобода настапил на 29 натпревари, а во Првата лига запиша два гола. По една сезона во Првата лига играше со ФК Тутин.
Во 2020 година се вратил да игра со Слобода Ужице уште една сезона. Во летото 2021 година, тој играл во странство во Канадската фудбалска лига со Скарборо СЦ.
Никола Лазиќ

Никола Лазиќ е политичар во Србија. Работел во Народното собрание на Србија од 2020 година како член на Српската напредна партија. Со дваесет и една година во времето на неговата инаугурација, тој моментално е најмладиот пратеник во српскиот парламент.
1 Приватна кариера
Лазиќ живее во Белград. Тој се стекнал со титула физиотерапевтски техничар по дипломирањето на специјализирана средношколска програма и е студент на Факултетот за медиуми и комуникации на Универзитетот Мегатренд. Неговата мајка Верица Лазиќ е советник на српскиот претседател Александар Вучиќ за социјални и здравствени прашања од 2017 година.
2 Политичар
Лазиќ го доби 160-тото место на изборната листа ''Александар Вучиќ - За нашите деца'' на Прогресивната партија на српските парламентарни избори во 2020 година и бил избран кога листата освоила убедливо мнозинство со 188 од 250 мандати. Сега е член на собраниската комисија за правата на детето; заменик член на комисијата за образование, наука, технолошки развој и информатичко општество; заменик член на комисијата за административни, буџетски, мандатни и имунитетни прашања; член на поткомитетот за млади и спорт; лидерот на парламентарната група за пријателство на Србија со Уганда ; и член на парламентарните групи за пријателство со Куба, Кипар, Франција, Грција, Италија, Јапонија, Црна Гора, Шпанија и Турција.
3 Наводи
Виолета Јовиќ

Виолета Јовиќ (Ниш, 8 март 1966) е српска писателка. Родена била во Ниш каде дипломирала на Правниот факултет. Таа е генерален секретар на Универзитетот во Ниш. Јовиќ е мајка на две деца, Ѓорѓе и Љубица. Член е на Друштвото на писатели на Србија. Наградена е за литература со признанијата (Драгомир Ѓорѓевиќ, Гордана Брајовиќ, Момчило Тешиќ, Брана Цветковиќ, Златно Гашино перо) и сликарство.
Основач и уметнички директор на Фестивалот за детска креативност и креативност за деца Медијана. Има подготвено неколку збирки на Медијанскиот фестивал на детска креативност и креативност за деца.
1 Литературни дела
# Писмо од месечината, песни за деца, ''СКЦ Ниш'', 2000 година.# Сончев вез, песни за деца, ''ПРОСВЕТА Ниш'', 2002.# Радување и играње, песни за деца (заедно со Зоран Вучиќ, Радослав Вучковиќ и Русомир Д. Арсиќ), ''НКЦ'' 2002 година.# Кога ги затворам очите, Песни за деца, ''СКЦ Ниш'', 2004 година.# Осења, роман на дијалект (сврљишко-заплањски), ''ПРОСВЕТА Ниш'', 2004 г.
# Немање, роман на дијалект (сврљишко-заплањски), СРПСКА ''КНИГА Рума'', 2005.# Некои важни работи, песни за млади, ''СРПСКА КНИГА Рума'', 2006.# Виолетова нишка ''VITEZ Белград'', 2007 година.# Преображење, роман на дијалект (сврљишко-заплањски), ''Књижевна заједница „Борисав Станковиќ“ Врање'', 2008.# Бедомник, песни, ''СВЕН Ниш'', 2009.# Тенц, роман на дијалект (сврљишко-заплањски), ''СВЕН Ниш'', 2009.# Јас сум само песна, песни за деца и млади, ''СВЕН Ниш'', 2010.# Осења, II издание, роман на дијалект (сврљишко-заплањски), ''МЕДИВЕСТ Ниш'', 2011.# Немање, II издание, роман на дијалект (сврљишко-заплањски), ''МЕДИВЕСТ Ниш'', 2011.# Преображење, II издание, роман на дијалект (сврљишко-заплањски), ''МЕДИВЕСТ Ниш'', 2011.# Tен`ц, II издание, роман на дијалект (сврљишко-заплањски), ''МЕДИВЕСТ Ниш'', 2011.# Втора, роман на дијалект (сврљишко-заплањски), ''МЕДИВЕСТ Ниш'', 2011 година.# Одминува животот / Пројде живот, заедно со Зоран Вучиќ, поезија на јазикот на татковината (сврљишко-заплањски), ''МЕДИВЕСТ Ниш'', 2012.# Светлулка во очите, песни за деца и млади (награда „Вечерњи новости“ „Гордана Брајовиќ“ за најдобра книга за деца и млади во 2012 г.), ''СВИЦИ Ниш'', 2012 г.# Нема книга, роман на дијалект (сврљишко-заплањски), ''СВИЦИ Ниш'', 2013.# Деветти Торник, раскази на дијалект (Шврљиг-Заплањ), ''Центар за туризам, култура и спорт Сврљиг'', 2014.# Луда самовила, песни за деца и млади, ''МЕДИВЕСТ КТ Ниш'', 2014.# Сезона за лов на светулки, приказни за деца и млади, ''BOOKLAND Белград'' (награда „Момчило Тешиќ“), 2015 година # Треба да пораснеш до дете, песни за деца, ''Ниш културен центар Ниш'', 2015 година.# Што ако ..., роман за деца и млади, ''МЕДИВЕСТ КТ Ниш'', 2015.# Пропас` и други заборавени приказни, приказни на призренско-тимочки дијалект, ''МЕДИВЕСТ КТ Ниш'', 2016 година.# Деда Тикине думе, 101 расказ во призренско-тимочкиот говор, ''МЕДИВЕСТ КТ Ниш'', 2017 година.# Како станав куче, роман за деца, ''ПЧЕЛИЦА Чачак'', 2017.# Пубертетот и тие ситници, песни за деца и млади, ''СВИЦИ Ниш'', 2018.# Арис без Тотел, роман за деца и млади, ''BOOKLAND Белград'', 2018.# БИВАЛВИЈА, роман, ''СВИЦИ''''Ниш'', 2019.
Никола Лазетиќ

Никола Лазетиќ (9 февруари 1978 година) е српски поранешен професионален фудбалер кој играл како крило, генерално на десното крило, но понекогаш и на лево.
1 Клупска кариера
Роден во Титова Митровица, Лазетиќ започнал во неговиот роден клуб Трепча . Подоцна го открил Томислав Милиќевиќ кој го донел во Црвена звезда Белград. Во декември 1995 година, Лазетиќ го направил своето првенствено деби за клубот во победата од 5–1 на домашен терен над Пролетер Зрењанин . Тој забележал уште три настапи во втората половина од сезоната 1995-1996. Во летото 1996 година, Лазетиќ бил позајмен во Будуќност Ваљево, пред да се врати во Црвена Звезда во вториот дел од сезоната 1996-97 . Тој исто така играл со двојна регистрација во Хајдук Белград во текот на пролетта.
Во летото 1998 година, Лазетиќ потпишал со Војводина, помагајќи им да стигнат до финалето на Купот на УЕФА Интертото во 1998 година. Тој потоа се преселил во Обилиќ во контроверзен трансфер во текот на зимата 1999 година, поминувајќи ја следната година и половина во клубот.
Во мај 2000 година, Лазетиќ бил продаден на турскиот клуб Фенербахче. Тој им помогнал да ја освојат лигата во неговата дебитантска сезона, придонесувајќи со пет гола во 30 настапи. Во својата втора година, Лазетиќ настапи на 16 првенствени натпревари и постигна еден гол кога тимот завршил како второпласиран пред Галатасарај.
Во јуни 2002 година, Лазетиќ се преселил во Италија и се приклучи на новодојдените во Серија А, Комо. Тој бил позајмен во Киево три месеци подоцна, без да дебитира за Комо. Во јануари 2003 година, правата на Лазетиќ биле префрлени во Лацио до крајот на сезоната.
Во јули 2003 година, Лазетиќ му се приклучил на колегата од Серија А, Сиена, на позајмица од Комо за една сезона. Тој потоа бил продаден на Џенова од Серија Б, но останал на позајмица во Сиена. Во август 2005 година, Лазетиќ потпишал двегодишен договор со клубот од Серија А, Ливорно. Подоцна се преселил во тимот од Серија Б Торино во јануари 2006 година, помагајќи им да се промовираат во првата лига. Потоа Лазетиќ помина уште две сезони во клубот.
Во август 2008 година, Лазетиќ се вратил во Србија и му се приклучил на неговиот матичен клуб Црвена Звезда Белград, потпишувајќи двегодишен договор. Тој бил капитен на тимот што го освои Купот на Србија 2009-10. Во јуни 2010 година, Лазетиќ го напушти клубот откако не успеа да се согласи за продолжување на договорот.
Во август 2010 година, Лазетиќ потпишал едногодишен договор со неговиот поранешен клуб Војводина. Тој беше ослободен на крајот од договорот.
2 Репрезентативна кариера
Лазетиќ одиграл 25 натпревари и еднаш постигна гол за Србија и Црна Гора во периодот од 1998 до 2003 година.
3 Кариера после играње
Во јуни 2019 година, Лазетиќ бил назначен за спортски директор на Војводина .
4 Трофеи
4.1 Клуб
; Црвена звезда Белград
* Куп на СР Југославија : 1996–97
* Куп на Србија : 2009–10
; Фенербахче
* Супер лига : 2000–01
4.2 Поединечно
* Тим на сезоната во српската Суперлига : 2009–10
5 Приватен живот
Лазетиќ е постар брат на колегата поранешен фудбалер Жарко Лазетиќ.
Миодраг Шкрбиќ

Миодраг Шкрбиќ (Хотковци, 20 јануари 1956 година) е српски претприемач, а бил и поранешен фудбалер.
1 Образование
Миодраг Шкрбиќ учел во гимназијата Огњен Прица во Сараево. Неговиот клас бил прогласен за најдобар во поранешна Југославија, а Шкрбиќ за најдобар ученик.
Магистрирал на Електротехничкиот факултет во Сараево, на катедрата за информатика, а додипломските студии ги завршил во 1978 година на отсекот за телекомуникации.
2 Спортска кариера
Во раната младост тој професионално играл фудбал. Во сезоната 1973/74 бил играч на сараевскиот тим на ФК Железничар. Во 1973 година се приклучил на југословенската младинска репрезентација предводена од тренерот Анте Младиниќ во генерација заедно со Велимир Зајец, Ѓорѓи Вујков, Павковиќ, Златко Крањчар, Влахо и Џемал Муштеданагиќ. За време на студиите ја напуштил играчката кариера, но како дипломиран инженер му се вратил на фудбалот. Во периодот од 1978 до 1982 година настапувал за екипата на Фамос од Храсница.
Во периодот од 1987 до 1989 година бил фудбалски судија во Првата сојузна лига на Југославија.
3 Претприемничка кариера
Тој бил еден од првите приватни претприемачи од поранешна Југославија. Ја основал првата партнерска компанија „Град“ во 1989 година во Сараево. На почетокот на 1990-тите, по избувнувањето на војната, Шкрбиќ заминал во Германија и со своите партнери ја преземал компанијата ''Нед Електроникс''.
По отворањето на источноевропските земји во 1993 година, во Чешка заедно со Нихад Хурем и Мирко Јелчиќ, заедно со учество на фабриката Тесла Вотице, основале компанија специјализирана за информатичка технологија во областа на телекомуникациите наречена ''Стром Телеком''. По успешниот бизнис на почеток, компанијата на ''Стром Телеком'' го откупил сопственичкиот удел од компанијата Тесла Вотице, а потоа и самата фабрика која ја создала најпознатата компанија во Прага од областа на телекомуникациите. Во доцните 1990-ти и почетокот на 2000-тите, компанијата ги проширила своите операции на територијата на Русија и земјите од поранешниот Советски Сојуз, потоа во Германија и Средна Европа, а подоцна и во Конго, Уганда и други делови на Африка. На салонот за автомобили во Женева во 2003 година, ''Стром Телеком'' за прв пат влегла и на американскиот пазар и потпишала договор за испорака на сопствени дигитални комуникациски системи.
По успешното пренесување на сопственоста на ''Стром Телеком'', основал неколку помали компании во повеќе европски земји, од кои во периодот од 2007 до 2011 година со консолидацијата се создал деловен систем под името НИТЕС ''Груп'', кој успешно стопанисувал и работел во Централна и Југоисточна Европа.
Во соработка со граѓанската организација ''Лука Прага'', го поддржал издавањето на романот „Тесла, портрет меѓу маските“ од Владимир Пиштало, добитник на престижната награда на печатениот медум НИН.
Крајни точки на Србија

Ова е список на крајните точки на Србија: точките кои се подалеку на север, југ, исток, запад, повисоки или пониски од која било друга локација.
1 Географска ширина и должина
* Север: Хајдуково ( )
* Југ (со Косово: Драгаш 41°52' С
* Југ (без Косово): Миратовац ( )
* Запад: Бездан 18°51'E
* Исток: Сенокос 23°01'E
2 Висина
* Највисока точка: Велика Рудока, 2 658 m (со Косово)
** Миџор, 2 169 m (без Косово)
* Најниска точка: устието на реката Тимок, 28 м
3 Поврзано
* Крајни точки на Европа
* Географија на Србија
4 Белешки и наводи
Белешки:
а., земји-членки на
Жарко Лазетиќ

Жарко Лазетиќ (22 февруари 1982) е српски фудбалски менаџер и поранешен играч.
1 Играчка кариера
Во декември 2006 година, било објавено дека Лазетиќ се согласил да му се приклучи на Партизан од Бежанија во јануарскиот преоден рок, заедно со неговиот соиграч Антонио Рукавина. Дуото подоцна потпишало четиригодишен договор со Лазетиќ кој му бил доделен дресот со број 10. Тој поминал една и пол сезона со ''Црнобели'', собирајќи ја двојката во кампањата 2007–08.
Во јули 2008 година, Лазетиќ потпишал двегодишен договор со Војводина. Тој останал на стадионот Караѓорѓе една година, пред да замине во странство и да се приклучи на грчкиот клуб Родос. Тој постигнал девет гола во Бета Етники 2009–10, но не успеал да му помогне на тимот да избегне испаѓање.
На почетокот на 2011 година, Лазетиќ се преселил во Индонезија за да игра за Персис Соло под водство на неговиот сонародник Бранко Бабиќ. Тој потоа се врати во Србија, имајќи кратки врски со Јавор Ивањица и Бежанија, пред да се повлече од играта во летото 2013 година.
2 Менаџерска кариера
Лазетиќ ја започнал својата менаџерска кариера во Срем Јаково од српската лига Белград во летото 2014 година. Тој останал асистент на новоименуваниот менаџер на Телеоптик Иван Томиќ во октомври 2015 година, заедно со Дражен Болиќ. Тројката ги извршувале истите улоги во Партизан помеѓу декември 2015 и јули 2016 година кога Томиќ поднел оставка од својата позиција поради лоши резултати. Во октомври 2016 година, Лазетиќ го презел раководството на младинскиот тим на Партизан, а Болиќ бил негов помошник. Тие ја освоиле титулата во лигата во мај 2017 година. Во јуни 2018 година, Лазетиќ му се приклучил на тимот на Мирослав Ѓукиќ како помошник во Партизан, на местото на заминатиот Андрија Делибашиќ. Тој исто така служел како привремен менаџер за клубот во март 2019 година. Следниот месец Лазетиќ се вратил во Телеоптик како менаџер.
Во јуни 2020 година, Лазетиќ бил назначен за менаџер на српскиот Суперлигашки клуб Металац Горњи Милановац. Тој ги напушти во ноември 2021 година за да го преземе ТСЦ Бачка Топола .
3 Приватен живот
Лазетиќ е помлад брат на колегата Никола Лазетиќ .
4 Трофеи
4.1 Клуб
; Бежанија
* Српска прва лига : 2005–06
; Партизан
* Српска Суперлига : 2007–08
* Куп на Србија : 2007–08
4.2 Поединечно
* Најдобар стрелец во прва лига во Србија : 2005–06
* Најдобар стрелец во Купот на Србија : 2006–07
Институт за историја (Србија)

Институтот за историја е српско историско друштво посветено на историските истражувања кои го опфаќале средниот век до формирањето на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците во 1918 година. Институтот бил основан на 15 јули 1947 година, во Белград, под директорот Виктор Новак и заменик директорот на Георги Острогорски. Институтот бил дел од Српската академија на науките и уметностите до 1961 година, кога станал независен.
1 Публикации
Институтот објавува академски списанија, како што е ''Историски Часопис'' (''Историски преглед'').
Неготинска Долина

Неготинска Долина —регион во североисточна Србија. Тој е изолиран и оддалечен од другите делови на Централна Србија. Неготинската Котлина има необични климатски одлики и хидропотенцијални и геоморфолошки локалитети.
Регионот е центриран околу градот Неготин. Сепак, границите на регионот не се цврсто дефинирани. На исток е ограничен со реките Дунав и Тимок, а на запад со планините Велики Гребен и Дели Јован. Сепак, нема одредени географски одлики на север или на југ. Јужната граница може да се толкува како Јелашничка Река, додека северната се протега до Река. Договорено е регионот да биде составен од неколку главни центри: Неготин, Брза Паланка и од Првата светска војна, Салаш и Брусник.
Може да се смета како дел од Тимочка Крајина.
Марко Јовановиќ (фудбалер роден во 1978)

Марко Јовановиќ (21 октомври 1978) е српски поранешен професионален фудбалер кој играл како напаѓач.
1 Кариера
Јовановиќ поминал пет сезони во Војводина од 2001 до 2006 година, забележал 95 настапи и постигнал 20 гола во Првата лига на Србија и Црна Гора. Играл и во странство во Кина, Полска, Украина, Романија и Албанија.
Во ноември 2014 година, Јовановиќ бил назначен за спортски директор на Раднички Ниш. Тој бил разрешен од функцијата во август 2018 година од засега непознати причини. Сепак, три месеци подоцна, Јовановиќ повторно бил назначен за спортски директор на Раднички Ниш.
Вељко Богичевиќ

Вељко Богиќевиќ (27 април 1999) е српски фудбалер, кој играл за Борац Чачак.
1 Статистика за кариера
Клуб, Сезона, Лига, Куп, Континентално, Друго, Вкупно
Лига, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови
Борац Чачак, 2017–18, Српска Суперлига, 10, 0, 1, 0, -, -, 11, 0
2018–19, Српска прва лига, 36, 4, 2, 0, -, -, 38, 4
Вкупно, 46, 4, 3, 0, -, -, 49, 4
Вкупно кариера, 46, 4, 3, 0, -, -, 49, 4
Басијана

Басијана бил важен антички римски град во Панонија (денес Срем во Војводина, Србија). Се наоѓал во близина на денешното село Доњи Петровци во општина Рума. Басијана бил втор по големина град во Сирмија, по Сирмиум. Се наоѓал на пат кој ги поврзувал Сирмиум и Сингидунум.
1 Историја
Басијана е основана како автономна општина во 1 век и постоела до 6 век. Статусот ''муниципиум'' го добил во 124 година, додека во 214 година е забележан како колонија. Првично, градот бил дел од провинцијата Панонија, но поради последователните поделби на оваа провинција, Басијана била вклучена во Панонија Инфериор (2 век), а подоцна во Панонија Секунда (3 век). Тоа беше еден од поважните градови во провинцијата Панонија. За време на доцното Римско Царство, градот бил седиште на еден висок функционер. Во IV век имала ''гинеција'' (Царска волнена мелница, што ја покажува важноста на градот) и била седиште на христијанската епископија.
Во средината на 5 век, градот бил освоен од Хуните. Во 468 година, Денгизич, синот на Атила, ја опустошил Басијана, но претрпел голем пораз откако се обидел да го заземе градот за време на Хуно - Остроготските војни, Острогот Валамир излегол победник. Во текот на неколку децении, регионот беше сцена на борба меѓу Хуните, Остроготите, Гепидите и Ломбардите. Во 510 н.е., договорот меѓу Источното Римско Царство и Остроготите го подели регионот Сирмија меѓу две земји и градот Басијана бил вклучен во источна римска држава. Кога Источната империја успеала да го заземе Сирмиум по поразот на Гепидите, била основана нова провинција Панонија со седиште во Сирмиум и градот Басијана бил вклучен во таа провинција. Во втората половина на 6 век, целиот регион Сирмија бил освоен од Аварите.
2 Археологија
Денес само мал дел од античкиот град е зачуван. Археолошките ископувања започнале во 1882 година и продолжиле во 1935 година, кога биле пронајдени ѕидови, кули, керамика, монети, скулптури и мозаици.
Немања Златковиќ

Немања Златковиќ (21 август 1988) е српски професионален фудбалер кој игра како лев бек.
1 Кариера
Во август 2020 година, Златковиќ се приклучил на ФК Динамо Панчево. По престојот во ФК Слога Краљево, Златковиќ се преселил во ОФК Београд во летото 2021 година.
Немања Лакиќ-Пешиќ

Немања Лакиќ - Пешиќ (14 јануари 1991) е српски среден бек кој игра за Јавор Ивањица.
0.1 Фудбалскиот клуб Керала Бластерс
Лакиќ-Пешиќ играл за Керала Бластерс ФК во индиската Супер лига од сезоната 2017-18. Тој, исто така, го продолжил својот престој со Бластерс и во сезоната 2018-19.
0.2 Јавор Ивањица
На 9 август 2021 година, тој му се приклучил на Јавор Ивањица со едногодишен договор.
1 Трофеи
Долни Срем
* Српска лига Војводина : 2010–11
2 Надворешни извори
** (in Serbian)
Немања Лазиќ (фудбалер, роден април 1990)

Немања Лазиќ (10 април 1990) е српски фудбалски играч од средниот ред кој игра за ФК Раднички Зрењанин.
1 Кариера
Во летото 2019 година, Лазиќ се приклучил на ФК Раднички Зрењанин. Потоа се вратил во Слобода Ужице во јануари 2020 година.
Вељко Бирманчевиќ

Вељко Бирманчевиќ (5 март 1998 година) е српски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за ФФ Малме.
1 Клупска кариера
1.1 Партизан
Бирманчевиќ го потпишал својот прв професионален договор со Партизан на 12 февруари 2016 година и го добил дресот со број 30. Тој го направил своето деби во српската Суперлига на 21 февруари 2016 година во натпревар против ОФК Белград. Подоцна, за време на пролетната полусезона, тренерот Иван Томиќ го користел како резервен играч на натпреварите против Радник Сурдулица и Војводина. Во летото 2016 година, Бирманчевиќ бил позајмен на Телеоптик, каде постигнал 4 гола на 22 натпревари во српската лига Белград за сезоната 2016–17. Тој, исто така, ја продолжи својата позајмица на Телеоптик за сезоната 2017-18 во Првата лига на Србија .
2 Репрезентативна кариера
Бирманчевиќ бил повикан во репрезентацијата до 18 години во текот на 2015 година, и постигнал 1 гол на пријателскиот натпревар против Полска . Во август 2016 година бил повикан во репрезентацијата на Србија до 19 години за меморијалниот турнир „Стеван Вилотиќ - Ќеле“. Бирманчевиќ го постигнал својот прв гол за Србија У19 на натпреварот против Шведска, одигран на 14 ноември 2016 година.
3 Трофеи
; Партизан
* Куп на Србија : 2015–16
; Телеоптик
* Српска лига Белград : 2016–17 ; Малме ФФ
* Алсвенскан : 2021
; Поединечнио
* Алсвенскан млад играч на годината: 2021 година
Косово (песна)

„Косово“ е пародија на хитот на Бич Бојс „ Кокомо “. Продуциран е во 1999 година од радио комичарот / радио личност од Сиетл, Боб Риверс. Неколку години подоцна, во 2005 година, песната станала славна откако норвешките војници снимиле музичко видео додека служеа како мировници во Косово.
1 Сатирични стихови
Според Риверс, „...намерата на песната била да ја исмевам мојата земја поради нејзините насилнички начини низ светот. Идејата била да се истакне колку лежерно САД ја играат Светската полиција. Песната ја добива личноста на американската влада, исмевајќи го фактот што ги туркаме другите без многу грижа.“
We'll kick some ass,
and then we'll see how it goes,
and then we really don't know.
Good luck to Kosovo.
2 Музичко видео
Во мај, 2005 година, група норвешки мировници во Косово (кои се нарекуваат себеси „Момците од Шиптаре“ ) го пародизирале музичкото видео за „Кокомо“, користејќи ја песната на Риверс со сопствена рачна видеокамера. Во пародијата, војниците имитирале танцови движења и сцени од оригиналното музичко видео во пусти области низ Косово разурнати од војна. Тоа било нашироко емитувано на Балканот, поради што норвешкиот амбасадор официјално се извини.
Риверс изјави за спотот: „Песната е украдена...и посакувам да има начин да се спречи тоа“. во 2009 година, групата Wartist (именувана по група која ги поврзува војната и уметностите) ја сумирала аферата, пишувајќи:
Последните неколку секунди од рачно направеното видео прикажуваат еден од војниците како удира автомобил, но тоа е монтирано од многу од објавите на видеото. Исто така, кога биле ставени преводи на песната во Србија, тие по грешка ја замениле „ Милошевиќ “ со името на српскиот херој од 14 век, Милош Обилиќ . Војниците, „Момците Шиптаре“, исто така познати како „Момците Шќиптаре [Албански] Момци“, сите ја напуштиле норвешката армија до моментот кога била спроведена истрагата, па не биле преземени дополнителни дејствија.
Панонска Степа

Панонска Степа — разновидност на тревни екосистеми кои се наоѓаат во Панонската Низина. Тоа е ексклава на Големата Евроазиска Степа, пронајдена во денешна Австрија, Бугарија, Унгарија, Романија, Србија и Словачка.
1 Географија
Панонската степа е ексклава на Евроазиската Степа. Климата е континентална.
Делот од Панонската Степа во Унгарија е биом на пасишта на Големата унгарска рамнина (Алфелд) околу реката Тиса во источниот дел на Унгарија, како и на западниот дел на Унгарија и во австрискиот Градиште. Пејзажот е широко обработен и оригиналниот пејзаж сега се наоѓа само на неколку места, на пример во Националниот парк Хортобаги. Карактеристичниот пејзаж е составен од рамнини без дрвја, солени степи и солени езера и вклучува расфрлани песочни дини, ниски, влажни шуми и слатководни мочуришта покрај поплавните рамнини на античките реки. Овде може да се најдат околу триста видови птици.
Степата Ченковска во близина на Мужа е единствениот степски национален природен резерват во Словачка. Заштитеното подрачје било прогласено во 1951 година зафаќа вкупно 83 хектари.
Освен шумско-степската Ченковска, други значајни степски и шумско-степски биоми во Словачка се наоѓаат претежно околу Дунавските и Источно словачките рамнини и јужните венци на системот Праматра. Два од биомите се Девинска Кобила и Словачкиот карст (се поврзува со Агтелек во Унгарија).
Делот од Панонската Степа во Австрија е присутен во Градиште главно околу езерото Нојзидл.
2 Поврзано
* Средна Европа
* Панонска Низина
* Голема унгарска рамнина
* Евроазиска Степа
Колска вага

Колска вага или мосна вага — мерен инструмент за мерење на масата на камионите со или без товар. Најчесто се изведува како фиксна платформа на ниво на возната лента или малку над неа. Во случај на колска вага од класична конструкција, постаментот се потпирал на механизам со лост кој се урамнотежувал со противтегови и на тој начин се мерела масата. Денес колската вага се изведува како електронска. Под платформата на која се вози возилото има сетилници, обично тензометарски мерни ленти, со кои преку деформациите, со помош на компјутер, посредно се мери масата на возилото (тензометрија). Колската вага се користи за одредување на количината на материјал при превоз на материјал со камион, цистерна, вагон и слично. Затоа, прво се мери празното возило, а потоа натовареното, па масата на товарот се одредува како разлика помеѓу двете измерени вредности. Таквото мерење често е само контрола, бидејќи при полнење на материјалот, неговата количина може да се мери со други постапки и уреди (на пример, со мерење на протокот на течности).
1 Тензометрија
Тензометријата е збир на методи за одредување на деформациите на механичките конструкции или нивните делови. Се мери со помош на механички, електрични или оптички мерни уреди, кои во основа мерат микродеформации, врз основа на кои се пресметуваат вкупните деформации и напрегања. Во зависност од методот на мерење и видот на испитувањето, измерените деформации (т.н. мерни основи) можат да бидат помали од еден милиметар, па до неколку сантиметри. Мерниот уред се нарекува тензиометар и треба да се разликува од тензиометарот кој го тестира површинскиот напон на течностите.
Немања Петровиќ

Немања Петровиќ (17 април 1992) е српски професионален фудбалер кој играл за ФК ТСЦ Бачка Топола.
1 Клупска кариера
1.1 Партизан
1.1.1 Сезона 2013-14
На 11 јули 2013 година, Петровиќ потпишал четиригодишен договор со Партизан . Неговиот тимски број бил потврден како 5, заменувајќи го Жарко Томашевиќ кој се преселил во Кортријк непосредно пред пристигнувањето на Немања Петровиќ. Тој бил прв во протоколот за Партизан во второто квалификациско коло за Лигата на шампионите на УЕФА против ерменскиот клуб Ширак на 17 јули 2013 година. Тој го направил своето деби за клубот во квалификациите за Лигата на Европа на УЕФА против швајцарскиот клуб Тун на 22 август 2013 година. Петровиќ го постигнал својот прв официјален гол за Партизан на 20 октомври 2013 година против Јагодина .
Петровиќ во пролетниот дел од сезоната одиграл само еден натпревар, против Јавор Матис и трипати бил на клупата за резерви. Во сезоната 2014–15, Петровиќ одигра вкупно 12 натпревари за Партизан, постигна еден гол и запиша една асистенција.
1.1.2 Сезона 2014-15
Петровиќ го направил својот прв настап во сезоната 2014-15 на 15 јули против ХБ Торшавн во второто квалификациско коло за Лигата на шампионите на УЕФА. Тој исто така одиграл 2 натпревари во плеј-офот 2014–15 на УЕФА Европа Лигата против Нефтчи. На 28 август 2014 година, Петровиќ и неговиот тим влегле во групната фаза на Лигата на Европа на УЕФА, по победата над азербејџанскиот клуб Нефтчи. На 18 септември 2014 година Партизан играше против Тотенхем, во 54 минути игра Владимир Волков се пожали на прекршок и Петровиќ влезе во игра и го запишал својот прв настап во групната фаза на некое европско натпреварување. На сите други натпревари во Лига Европа е на клупата освен на последниот натпревар во групната фаза каде Петровиќ играл против грчкиот клуб Астерас Триполис. Петровиќ сите 90 минути игра против Астерас како десен бек.
2 Репрезентативна кариера
Петровиќ го имал своето деби за српската репрезентација до 21 година под раководството на Радован Ќурчиќ во 2013 година. Тој бил член на тимот на УЕФА првенството до 21 година во 2015 година.
3 Трофеи
; Партизан
* Српска Суперлига : 2014–15
Марко Голубовиќ

Марко Голубовиќ (20 септември 1995) е српски професионален фудбалер кој игра како крилен напаѓач за Тимок.
1 Клупска кариера
1.1 Партизан
Роден во Мајданпек, Голубовиќ се приклучил на Партизан на 9-годишна возраст. По младинските категории, 2 сезони биле во Телеоптик. Во својата прва сезона со Телеоптик, Голубовиќ одиграл 24 првенствени настапи и исто така одиграл 1 куп натпревар. Откако клубот испаднал од првата српска лига, Голубовиќ забележал 8 гола на 19 натпревари од српската лига Белград за сезоната 2014–15. Тој, исто така, се појавил за клубот во пролетната половина од сезоната 2015-16, со двојна регистрација.
Својот прв професионален договор со Партизан го потпишал на 10 јули 2015 година и го зел дресот со број 80. Голубовиќ го направил своето деби во српската Суперлига на третиот натпревар од Српската Суперлига 2015–16, против Нови Пазар. Во летото 2016 година, Голубовиќ се преселил во Синѓелиќ Белград на едногодишна позајмица. По 17 настапи и постигнати 2 гола во сите натпреварувања за клубот, Голубовиќ го раскина договорот со Партизан и си замина како слободен играч во јули 2017 година.
1.2 Раднички Ниш
Неколку дена откако го напуштил Партизан, Голубовиќ потпишал тригодишен договор со Раднички Ниш. Тој го направил своето деби за клубот во поразот од 3-0 против Црвена Звезда Белград во првиот натпревар од сезоната 2017-18 во српската Суперлига, одигран на 23 јули 2017 година на стадионот Рајко Митиќ.
1.3 Крупа
На 11 август 2019 година, Голубовиќ потпишал договор со, во тоа време, Првата лига на РС, клуб Круп . На 8 мај 2020 година, сезоната 2019–20 во Првата лига на РС ненадејно завршил поради пандемијата КОВИД-19 во Босна и Херцеговина и стандардно, Голубовиќ со Крупа, биле крунисани за шампиони на лигата и се промовираа назад во босанската Премиер лига. Тој го раскинал договорот со клубот на 19 декември 2020 година
2 Репрезентативна кариера
Во 2016 година, Голубовиќ ја претставувал репрезентацијата на Србија до 21 година, со еден настап.
3 Трофеи
Партизан
* Куп на Србија : 2015–16
Крупа
* Прва лига на РС : 2019–20
Немања Главчиќ

Немања Главчиќ (19 февруари 1997) е српски професионален фудбалер, кој игра како играч од средниот ред за рускиот прволигаш Химки.
1 Клупска кариера
1.1 Партизан
По потекло од Богутовац, Главчиќ е роден во Краљево, Главчиќ почнал да тренира фудбал на 5-годишна возраст во локалната фудбалска школа „Бамби“. За младинските категории на Слога Краљево играл до 2011 година, кога преминал во Партизан. Тој бил позајмен на Телеоптик за сезона 2014-15. Главчиќ го потпишал својот прв професионален петгодишен договор со Партизан на 18 јуни 2015 година. Тој го направил своето деби во српската Суперлига во третиот натпревар од 2015–16 Српската Суперлига, против Нови Пазар. За време на зимската пауза надвор од сезоната, Главчиќ се вратил во Телеоптик, каде што го поминал остатокот од сезоната 2015–16. Во летото 2016 година, Главчиќ го раскинал договорот со клубот.
1.2 Спартак Суботица
Главчиќ се преселил во Спартак Суботица во летото 2016 година и потпиша тригодишен професионален договор со клубот. Тој ја започнал сезоната 2016-17 во српската Суперлига како резервна опција, откако го поделил времето на игра со Ннеека Ајуру за првата полусезона. Во текот на втората полусезона, Главчиќ играл најмногу натпревари, во пар со Марко Пантиќ на две дефанзивни позиции во средниот ред. Во текот на сезоната, Главчиќ одиграл вкупно 33 натпревари во двете домашни натпреварувања, под водство на тренерот Андреј Чернишов. Главчиќ го постигнал својот прв гол за Спартак Суботица во победата со 3–2 над Мачва Шабац на 14 август 2017 година. Тој исто така постигна гол на натпреварот од Купот на Србија против Полет Липљан на 20 септември истата година.
1.3 Славен Белупо
На 9 јули 2019 година, Главчиќ потпишал за клубот Прва ХНЛ, Славен Белупо. Својот прв гол го постигна на 30 октомври 2019 година во натпревар од Купот на Хрватска против БСК Бијело Брдо, кој Славен го доби со 2–0. По доаѓањето на новиот тренер Томислав Стипиќ, Главчиќ набрзо се претвори во еден од клучните делови на тимот на Славен. Тој го постигнал својот прв гол на Првата ХНЛ на 22 август 2020 година во поразот од Горица со 2–1. На 16 октомври, тој постигнал еден гол и двапати му асистираше на Томислав Божиќ во рутирањето 5–1 на Истра 1961 година. Тој, исто така, особено му асистирал на Стипе Бачелиќ-Гргиќ во ремито 2-2 со Хајдук Сплит и Торлес Кнол во ремито 3-3 со Динамо Загреб на 29 август и 19 септември, соодветно. Неговите одлични настапи во Хрватска предизвикале дебати во Србија за тоа дали Партизан прерано се откажа од играчот.
1.4 Химки
На 18 јануари 2022 година, тој потпишал 2,5-годишен договор со рускиот клуб Химки .
2 Репрезентативна кариера
Главчиќ е повикан во селекциите на Србија од 2012 година. Како младински играч, тој ја претставувал земјата минувајќи ги сите селекции од 16 до 19 години. Во ноември 2016 година, тој бил повикан и во фудбалската репрезентација на Србија до 20 години под тренерот Ненад Лалатовиќ за пријателски натпревар против Црна Гора, по што се појави како редовен репрезентативец до 2017 година.
3 Трофеи
; Партизан
* Куп на Србија : 2015–16
Азбуковица

Азбуковица е планинска област во западна Србија, на границата со Босна и Херцеговина. Реката Дрина ја дели Азбуковица од општините Сребреница и Братунац. Граници: на северозапад - општина Мали Зворник, на север - општина Крупањ, на североисток - општина Осечина, на исток - општина Ваљево и на југ - општина Бајина Башта. Највисокиот врв е Торничка Бобија висок 1272 метри на планината Бобија. Неколку поројни реки, кои се влеваат во Дрина, ја сечат Азбуковица. Најпознати реки се Трешњица и Љубовиѓа. Во доцниот османлиски период, регионот административно бил дел од Соколската ''нахија.''
Коста Веселинов

Коста Веселинов (с. Бобшево, Пиринско, 1908 – Ксанти, Тракиско, 19 септември 1942) – македонски културно-национален деец, историчар и публицист.
1 Биографија
Учи во Горна Џумаја, но поради учество во марксистичкото движење, во VI клас е исклучен од гимназијата и образованието го продолжува во Пазарџик. Во следната година се враќа во Горна Џумаја и развива поширока национално-политичка дејност. По завршувањето на гимназијата (1929) извесно време работи во Мелник, а потоа се запишува првин на Филозофскиот, а потоа на Правниот факултет во Софија (1930). Станува член на ВМРО (об.) и на КПБ, еден од основачите на БОНСС, но и во раководството на Македонската народна студентска група „Гоце Делчев” што почнува да го издава својот орган „Македонски студентски листъ” (1931), а по забраната продолжува „Македонска студентска трибуна” (1932). Поради национално-политичката активност и статиите во в. „Македонско знаме” е осуден од михајловистите на смрт и извесно време живее илегално. Уапсен и исклучен од Софискиот (1933), тој се запишува на Белградскиот универзитет. Како правник се враќа во Софија (1935) и се вклучува во Редакцијата на сп. „Македонски вести”. Член е на Македонскиот партиски актив на БКП. По забраната на весникот МВ, учествува во Публицистичкиот кружок „Нација и култура” и во подготовката на в. „Гоце”. Редактор е на в. „Глобусъ” (1936– 1937) и се вклучува во обновениот Македонски литературен кружок во Софија. Ја проучува македонската историја и култура и од 1938 г. почнува да објавува свои публикации во новата Национална научна библиотека „К’лбо”: „Националнопоробени народи и национални малцинства (научно-социолошка етида)” (1938), „Преродбата на Македонија и Илинденското востание” (1939), којашто е преведена на македонски уште во 1944 г. и станува прв учебник по историја во отворените македонски училишта, и „Борци за народна слобода” (1940) со монографски прилог и за Г. Делчев. Како адвокат, ги брани уапсените Македонци и членови на МЛК.
По окупацијата на Вардарскиот дел на Македонија, поради национално-политичките дејности е уапсен (1.9.1941) и испратен во концентрациониот логор во Ени-ќој (Тракија). Умира на операција од апендицит во болницата во Ксанти, а погребан е во Софија. Голем е бројот на статиите (најчесто непотпишани или објавени под псевдоними) во весниците: „Македонски студентски листъ”, „Македонска студентска трибуна”, „Македонско знаме”, „Македонска младежь”, „Македонско дело”, „Македонски вести”, „Ехо”, „Глобусъ”, „Заря”, „Дѫга” и др. во кои обработува прашања од македонската и балканската историја, за националната свест, националното прашање, малцинствата и културата.
Марко Кешељ

Марко Кешељ (Белград, 2 јануари 1988) е поранешен српски кошаркар. Играл на позицијата крило.
1 Клупска кариера
Кариерата ја започнал во белградска Мега Исхрана, за која настапувал две сезони. Светислав Пешиќ го повикал и кратко играл за КК Сент Хосеп, а потоа како позајмен играч на Келн, каде тренер му бил Саша Обрадовиќ.
После тоа, Светислав Пешиќ го носи во Црвена звезда, каде одигрува две многу забележителни сезони. Играше за Црвена звезда од 2008 до 2010 година и за тоа време на 99 официјални натпревари постигнува 874 поени. Во првенството на Србија во 2010 година постигнува 11,6 поени, а во плејофот по 14 поени по меч. Во втората сезона во Звезда постигнува 492 поени на 47 натпревари и беше меѓу најдобрите играчи во тимот, но до трофејот не стигна во црвено-белиот дрес. Од многу талентиран млад кошаркар стигна до дресот на сениорската репрезентација. Иако без титула во Звезда, добива целосна афирмација.
Голем интерес го однесе во грчкиот Олимпијакос, за кој играше до 2012 година. Со Олимпијакос ја освои Евролигата во сезоната 2011/12.
Сезона 2012/13 ја започнува во редовите на шпанската Валенсија, но ја напушта во февруари 2013 година поради кратка минутажа и заминува во францускиот Ле Ман до крајот на сезоната. За сезоната 2013/14 потпиша договор со Асвел.
Во октомври 2014 година се вратил во Србија и потпишал отворен договор со Мега Лекс.
2 Репрезентативна кариера
Кешељ е освојувач на бројни трофеи во помладите категории на српската репрезентација. Колекцијата вклучува злато со јуниорската репрезентација на Светското првенство во Нови Сад во 2007 година, злато со репрезентацијата до 20 години од Европското првенство во Рига во 2008 година и златен медал од Универзијадата во Белград во 2009 година.
Во сениорскиот дрес на Србија се истакнал на Светското првенство во Турција 2010 година, кога шутирал тројки со одлични 60 oтсто (21 од 35) и бил втор тројкаш на првенството. Тогаш бил трет стрелец на репрезентацијата со 100 поени, само три помалку од лидерот Ненад Крстиќ. Србија потоа го зазела четвртото место. Кешељ одиграл добро и на ЕП 2011 во Литванија, кога Србија го зазела еседмото место.
3 Успеси
3.1 Клупски
* Ѓирона :
** ФИБА Еврокуп (1): 2006/07.
* Олимпијакос :
** Евролига (1): 2011/12.
** Грчко првенство (1): 2011/12
** Куп на Грција (1): 2011
* Остенде :
** Белгиско првенство (1): 2016/17.
** Куп на Белгија (1): 2017
* Црвена звезда :
** Српско првенство (2): 2017/18, 2018/19.
** Јадранска лига (1): 2018/19.
** Суперкуп на Јадранска лига (1): 2018
3.2 Репрезентативни
* Светско првенство до 19 години: 2007 година
* Европско првенство до 20 години: 2008 година
* Универзијада: 2009 година.
Миладин Стевановиќ

Миладин Стевановиќ (роден 11 февруари 1996 година) е српски професионален фудбалер кој игра како дефанзивец за Чукарички. Тој е способен да игра како централен дефанзивец или како бек на десната страна.
1 Клупска кариера
1.1 Партизан
Роден во Биелина, Стевановиќ дошол во Партизан во август 2008 година, при што бил првпат пријавен. Во август 2013 година, Стевановиќ го потпишал својот прв професионален договор со Партизан, на тригодишен договор. Стевановиќ веднаш бил позајмен на Телеоптик, покрај Мирослав Богошавац.
Стевановиќ го направил своето официјално деби за Партизан на натпревар од Лигата на Европа на УЕФА против Бешикташ на 23 октомври 2014 година. Три дена подоцна, Стевановиќ го одиграл првиот натпревар во српската Суперлига против Јагодина. На 6 ноември 2014 година, Стевановиќ го одиграл својот втор натпревар во Лигата на Европа 2014–15 на УЕФА против Бешикташ на Олимпискиот стадион Ататурк пораз од 2–1 на гостински терен. На 20 март 2016 година, тој го постигнал својот прв натпреварувачки гол за клубот и израмнување на натпреварот во победата од 1–2 на гости против Чукарички.
1.2 Чукарички
По периодот што го поминал во Кајзериспор помеѓу 2016 и 2017 година, Стевановиќ се вратил во српскиот Суперлигаш Чукарички на почетокот на 2018 година. Стевановиќ го направил своето деби за клубот во победата со 2–0 над Мачва Шабац на 17 февруари 2018 година
2 Репрезентативна кариера
Стевановиќ ја претставувал Србија на УЕФА првенството до 19 години 2014 година, елиминиран во полуфиналето од Португалија по изведувањето пенали.
2.1 Светско првенство до 20 години во 2015
На 10 јуни 2015 година, Стевановиќ го направил своето деби во осминафиналето на Светското првенство до 20 години на ФИФА 2015 против Унгарија како замена за Станиша Мандиќ. На 14 јуни 2015 година во четвртфиналето, тој одиграл цели 120 минути против Соединетите Американски Држави. На 20 јуни 2015 година во финалето Србија победил против Бразил и го освоил овој турнир по 28 години. Покрај него, во српскиот победнички тим биле уште двајца играчи на Партизан: Иван Шапоњиќ и Андрија Живковиќ.
3 Трофеи
; Партизан
* Српска Суперлига : 2014–15
* Куп на Србија : 2015–16
; Србија
* Светско првенство на ФИФА до 20 години : 2015 година
Манастир Ѓурѓеви Ступови

Манастирот Ѓурѓеви Ступови е српски православен манастир кој се наоѓа во околината на денешниот град Нови Пазар, во Рашката област во Србија.
1 Историја
Манастирот се наоѓа во близина на Нови Пазар, на врвот на истакната кота покриена со шуми. Тој бил подигнат во околу 1170 година како заклон на великиот кнез Стефан Немања, посветен на Свети Ѓорѓи, познат е како „Трактите на Свети Ѓорѓи“. Манастирот е исклучителен не само по својата положба и значење што го имал според средновековните летописи и ракописи, туку и по својата посебна архитектура. Името го добила по црквата посветена на Свети Ѓорѓи и нејзините две поранешни камбанарија, две високи кули – столбови (старословенски јазик – столп, никулец). Имено, според Стефан Првокрунисан, Немања ја изградил оваа црква за да ја одбележи својата благодарност до Свети Ѓорѓи што го спасил од занданите-пештери каде што бил сместен од неговите браќа.
Манастирскиот комплекс се состоел од црквата Свети Ѓорѓија, трпезарија, трпезарија, резервоари за вода и ѕидови околу влезната кула. Архитектурата на манастирот „Св. Манастирот е објект со збир на архитектонско-градежни иновации во тој период, меѓу кои има две забележителни кули, странични предворја, купола со елипсовидна основа, неправилна форма на олтарниот простор, како и специфично уредување на централниот куполен простор на црквата. Еднокорабниот храм со олтарот составен од три апсиди, наос и нартекс, во својот надворешен изглед го отсликува духот на римската градба. Комбинацијата на византиско просторно уредување и римска архитектура резултираше во оригинална симбиоза која беше основа за посебен архитектонски стил. Влезната кула, по дополнителната изградба на апсидите на источната страна во 1282–83 година, била претворена во капела што кралот Драгутин ја дизајнирал за неговиот гроб. Внатрешноста на капелата е покриена со фрески со историска содржина и портрети на Немањиците. Особена вредност имаат фреските на овој манастир, изведени според најдобрата традиција на Комниновиот стил и вешто прилагодени на архитектурата на храмот, која е особено изразена во сеопфатната купола. Највпечатлива е сликата на Свети Ѓорѓи на коњот, која се наоѓа над главниот влез во црквата. Покрај овој многу карактеристичен има фрески на четири српски државни совети каде се носеле важни одлуки поврзани со српската историја. Пред манастирот е подигнат мал објект кој се користи како музеј за заштита и изложба на најважните фрагменти од црковни и други објекти, каде што некои се целосно компонирани и реконструирани. Како дел од ентитетот Стари Рас со Сопочани, манастирот Свети Ѓорѓи Пиларс е на листата на светско наследство на УНЕСКО од 1979 година и се наоѓа на патеката Трансроманица.
2 Погребувања
* Стефан Драгутин
3 Поврзано
* Туризам во Србија
Азбукум

Азбукум е центар за српски јазик и култура основан во 1995 година. Нуди различни курсеви и програми насочени кон промовирање на јазикот и културата на Србите, како што се курсеви по српски јазик, етно кампови и каравани низ Србија. Работи во Белград и Нови Сад, Србија.
Исто така, нуди онлајн програма за српски јазик, курс базиран на Интернет за оние кои сакаат да учат српски.
Основач и директор на Азбукум е Наташа Милиќевиќ-Добромиров.
Стреланите од Герман

Тринаесетте стрелани од Герман ― масакр извршен врз македонски борци по потекло од селото Герман. Тринаесеттмина биле стрелани од страна на Грчката владина војска и полиција, на 29 октомври, 1948 година.
1 Хронологија на настаните
На 17 април 1946 година во 1 часот по полноќ, жандармеријата навлегла во селото Герман. Повеќе од 50-тина полицајци и војници, пцуејќи и кршејќи ги влезните врати, на брутален начин упаднале во куќите во селото. Таа ноќ, повеќе од 40 души, мажи и жени, биле уапсени и затворени во полициски затвор цели три месеци, каде биле подложени на ѕверска тортура.
Една група биле затворени во Леринско, а други во Солунските затвори. Тринаесет од нив - Васил Белев, Герман Бабинкостов, Герман Боглев, Јоше Дамовски, Јондрич Иванов, Герман Младенов, Фоте Мечкаров, Вангел Нушев, Стојан Пандеов, Лазо Русев, Методија Торков, Вангел Цетелев и Стојан Јанков во 1947 година биле префрлени во озогласените логори на Ура.
Повеќе од една година тринаесетте патриоти од селото Герман, заедно со илјадници други борци од селата во Грција, ги преживувале ужасите на Ура. И покрај ѕверските мачења, тие не отстапиле од ставот за народната борба и останале верни на КПГ и на народот.
Бидејќи не успеале да извлечат ништо од нив во логорот Ура, овие тринаесетмина биле испратени на воен суд. Во октомври 1948 година, тринаесетте селани од Герман, биле одведени во Лерин каде се појавиле пред воениот суд и биле осудени на смрт. На 29 октомври сите биле стрелани.
Сите тие биле чесни патриоти и храбри борци за слобода, членови на ЕАМ и КПГ, кои активно учествувале во борбата против нацистичката и италијанската окупација за ослободување на татковината.
Кога веста за смртта на тринаесетте скапоцени синови стигнала до нивните соселани во Герман, месниот народен совет во чест на загинатите борци организирал народен празник на кој се придружувало целото село. На фестивалот присуствувале претседателите на Народната власт, ДАГ и Леринскиот регионален народен совет, делегати од други преспански села и други.
Оркестарот на ДАГ свирел жалосни маршеви, додека стражата составена од борци, ја искажувала својата почит кон загубените борци.
2 Список на стреланите
* Васил Белев
* Герман Бабинкостов
* Герман Боглев
* Јоше Дамовски
* Јондрич Иванов
* Герман Младенов
* Фоте Мечкаров
* Вангел Нушев
* Стојан Пандеов
* Лазо Русев
* Методија Торков
* Вангел Цетелев и
* Стојан Јанков