Тифус

Тајфус, познат и како тифусна треска, е група на заразни заболувања кои вклучуваат епидемичен тифус, мелез тифус и мурински тифус . Најчести симптоми се треска, главоболка и осип. Обично, симптомите се појавуваат една до две недели по изложеноста.
Болестите се предизвикани од специфичен вид бактериска инфекција . Епидемичниот тифус се должи на ''Rickettsia prowazekii'' распространет од вошки на телото, мелез тифусот се должи на ''Orientia tsutsugamushi'' распространета од чигерите, а муринскиот тифус се должи на ''Rickettsia typhi'' раширен од болви .
Во моментов нема вакцина која е комерцијално достапна. Превенцијата е со намалување на изложеноста со организмите кои ја шират болеста. Третманот е со антибиотик доксициклин . Епидемичниот тифус генерално се појавува при избув на епидемија кога се присутни лоши санитарни услови. Мелез тифусот се јавува во Југоисточна Азија, Јапонија и Северна Австралија. Муринскиот тифус се јавува во тропските и суптропските области во светот.
Тифусот најрано е опишан уште од 1528 година. Името потекнува од грчкиот ''тафос'' (τύπος) што значи магливост, опишувајќи ја состојбата на заразените.
1 Знаци и симптоми
Овие знаци и симптоми се однесуваат на епидемичниот тифус, бидејќи е најважен од групата болести на тифус.
Знаците и симптомите започнуваат со ненадеен почеток на треска и други симптоми слични на грип околу една до две недели откако е заразен организмот. Пет до девет дена по започнувањето на симптомите, обично започнува да се појавува осип по телото и се шири до екстремитетите. Овој осип на крајот се шири низ поголемиот дел од телото, поштедувајќи го лицето, дланките и стапалата. Знаците на менингоенцефалитис започнуваат со осипот и продолжуваат во втората или третата недела. Другите знаци на менингоенцефалитис вклучуваат чувствителност на светлина ( фотофобија ), променет ментален статус ( делириум ) или кома. Нетретираните случаи често се фатални.
2 Причини
Повеќе болести го вклучуваат зборот "тифус" во нивните описи. Видови вклучуваат:
Состојба, Бактерија, Резервоар / вектор, Белешки
Епидемичен тифус од вошки, ''Rickettsia prowazekii'', Голема вошка, Кога се користи терминот „тифус“ без појаснување, ова е обично опишаната состојба. Историските наводи на „тифус“ сега генерално се сметаат за вакви услови.
Мурински тифус или „ендемски тифус“, ''Rickettsia typhi'', Болви на стаорци
Мелез тифус, ''Оrientia tsutsugamushi'', Крлежи на луѓе или глодачи
Треска, Рикеции забележана група на треска, Крлежи, Вклучува треска со бутониза, тифус на крлежи и други варијанти.
3 Превенција
Заклучно со 2019 година, ниту една вакцина не е достапна во комерцијална основа. Во развој е вакцина за мелез тифус позната како вакцина за мелез тифус .
4 Третман
Американското здружение за јавно здравје препорачува третман врз основа на клинички наоди и пред да се потврди дијагнозата. Без третман, смрт може да се појави кај 10% до 60% од луѓето со епидемичен тифус, при што луѓето со над 60 години имаат најголем ризик од смрт.   Во ерата на антибиотиците, смртта е невообичаена ако е даден доксициклин. Во една студија на 60 лица хоспитализирани со епидемичен тифус, никој не починал кога му било дадено доксициклин или хлорамфеникол . Некои луѓе исто така може да имаат потреба од кислород и интравенски течности.
5 Епидемиологија
Според Светската здравствена организација, сегашната стапка на смртност од тифус е околу еден на 5.000.000 луѓе годишно.
Денес постојат само неколку области на епидемичен тифус. Од крајот на 20. век, случаи се забележани во Бурунди, Руанда, Етиопија, Алжир и неколку области во Јужна и Средна Америка.
Освен два случаи, сите случаи на епидемичен тифус во САД се случиле источно од реката Мисисипи . Едно испитување на група случаи во Пенсилванија заклучило дека изворот на инфекцијата се летечките верверички . Центрите за контрола и спречување на болести имаат документирано само 47 случаи од 1976 до 2010 година. Појава на болвата - носител на муринскиот тифус била идентификувана во центарот на Лос Анџелес, Калифорнија, во октомври 2018 година
6 Историја
6.1 Среден век
Првиот сигурен опис на болеста се појавува во 1489 година од н.е. за време на шпанската опсада на База против Маврите за време на војната во Гранада (1482–1492). Овие извештаи вклучуваат описи на треска; црвени дамки над рацете, грбот и градите; дефицит на внимание, паѓање во делириум; гангренозни рани и придружниот мирис на гнило месо. За време на опсадата, Шпанците изгубиле 3.000 мажи на бојното поле, но дополнителни 17.000 умреле од тифус.
6.2 19 век
За време на повлекувањето на Наполеон од Москва во 1812 година, повеќе француски војници починале од тифус отколку што биле убиени од Русите .
Голема епидемија се случила во Ирска помеѓу 1816 и 1819 година, за време на гладот предизвикан од светското намалување на температурата позната како Годината без лето . Загинале околу 100 000 луѓе. Тифусот повторно се појавил кон крајот на 1830-тите, а уште една голема епидемија на тифус се случила за време на Големиот глад во Ирска помеѓу 1846 и 1849 година. Ирскиот тифус се раширил во Англија, каде понекогаш била нарекувана „ирска треска“. Умирале луѓе од сите социјални класи, бидејќи вошките биле ендемски и неизбежни, но особено биле погодени пониските социјални страти.
6.3 20 век
Во 1922 година, епидемијата на тифус го достигнала својот врв на советската територија, со околу 25 до 30 милиони случаи во Русија. Иако тифусот ја опустошил Полска со околу 4 пријавени милиони случаи, напорите да се спречи ширењето на болеста во таа земја во голема мерка успеале во 1921 година преку обидите на пионерите за јавно здравје како што се Хелејн Спароу и Рудолф Вајгл . Во Русија за време на граѓанската војна меѓу Белата и Црвените армија, од тифус умреле околу 3 милиони луѓе, главно цивили.
За време на Втората светска војна, многу германски воени сили по загубата кај Сталинград починале од тифус. Сликите на масовни гробови, вклучувајќи луѓе кои починале од тифус, може да се видат на снимките снимени во концентрациониот логор Берген-Белсен . Меѓу илјадници затвореници во концентрационите логори, како Терезиенштат и Берген-Белсен, кои починале од тифус биле и Ана Франк, на 15-годишна возраст и нејзината сестра Маргот, на возраст од 19 години. Големите епидемии во повоениот хаос во Европа биле спречени само од широко распространетата употреба на новооткриениот ДДТ за убивање на вошки на милиони бегалци и раселени лица .
6.4 21 век
Почнувајќи од 2018 година, избувнувањето на тифус се шири низ округот на Лос Анџелес, а најпогодени се бездомниците. Во 2019 година, градскиот адвокат Елизабет Гринвуд открила дека и таа е заразена со тифус како резултат на каснување од болви во нејзината канцеларија во градското собрание во Лос Анџелес, што резултирало со нејзино лекување.
7 Тифусот како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Тифусари“ — песна на македонскиот поет Славко Јаневски.