Шпатула (јазик)

Шпатула за јазик — медицинско средство што се користи во медицинската пракса за спуштање на јазикот за да може да се прегледаат усната шуплина и грлото. Во спротивно, пациентот можеби нема да може сам да го извади јазикот, што го отежнува прегледот на устата.
1 Општи одлики
Современите шпатули за јазик се рамни, тенки, издолжени и направени од дрвен материјал. Тие се заоблени и сплескани на двата краја, како стапчиња за сладолед. Историски гледано, тие се изработувале од различни материјали и во мали количини, вклучувајќи балсово дрво и бор, додека денес се изработуваат на големо и од материјали со понизок квалитет. Зачувани се примероци од метални и дрвени шпатули за еднократна употреба од раздобјето на Американската граѓанска војна.
Поради природата на нивната употреба (вметнување во устата), шпатулите треба да се чуваат на чисто, но не мора да значи стерилно место. За да се спречи контаминација на овие инструменти пред употреба, производителите произведуваат и пакувања со еден артикл, иако ова е ретко (пакетите со сто артикли се многу почести) и се користат само за посебни пригоди.
Употребата е следнава. Кога пациент ќе влезе во ординација на матичен лекар, а лекарот ќе забележи симптоми на настинка или некоја друга болест што ги зафаќа устата, грлото или дишните патишта во анамнезата, медицинскиот стручњак најчесто одлучува да изврши рутински прегледи - слушање на белите дробови и преглед на грлото. Често се случува прегледот на грлото да му го отежнува зборувањето на пациентот. Затоа, лекарот го замолува широко да ја отвори устата и да каже „аааа“. Ова го отвора грлото, а лекарот користи шпатула за да го тргне јазикот од видното поле до грлот.
Иако е главно безопасен и не е премногу непријатен, прегледот со шпатула за јазик може да биде проблематичен за пациенти со изразен фарингеален рефлекс (мускулен спазам што предизвикува стегање на грлото/фаринксот, што може да доведе до кашлање). Соодветно решение за проблемот е да се постави шпатулата поблиску до усниот отвор и да се избегне допир со други делови од устата. Во вториот случај, допирањето на сув дрвен предмет може да предизвика болка кај многу чувствителни пациенти
2 Иновативност
Името „шпатула за еднократна употреба“ доаѓа од фактот дека дрвените шпатули се евтини, лесни за набавување, но тешки за чистење. Од овие (економски), а исто така и здравствени причини (спречување на зараза што потекнува од устата на пациентот), тие најчесто се фрлаат во корпа за отпадоци веднаш по употребата. Сепак, не е невообичаено малите деца да го добијат овој предмет како подарок од лекарот како подарок за „храброст“ и да ја понесат шпатулата дома. За ваквите случаи, јужнокорејскиот студент Чон Унсол, под покровителство на Националниот универзитет за наука и технологија во Сеул, осмислил шпатула за еднократна употреба направена од шеќерна трска, која е осмислена така што децата можат да ја јадат по прегледот и, уживајќи во слаткиот вкус, засекогаш да се ослободат од стравот од лекарите. И други производители прават вкусни шпатули. Иако не се јадат, некои сорти се ароматизирани со вкус на грозје или вишни, додека приватните лекари можат да набавуваат вкусови според желбите на пациентите. Се препорачува за секој случај секогаш да се имаат обични шпатули.
Како предмети од меко дрво, хобисти и наставници користат шпатули во немедицински цели. Тие ги вклучуваат во своите опити и проекти и ги нарекуваат занаетчиски или стапчиња Мајерхофер. Се користат со стапчиња за сладолед и други предмети со идентична структура и облик, а од нив се изработуваат разни други предмети, лостови и слично. Затоа, покрај продавниците што складираат медицински материјали, овој инструмент може да се купи и во продавниците „направи сам“. Иако улогата на шпатулите во немедицински цели е техничка, не е исклучено да може да се користи за уметнички цели - размачкување боја.