procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Папка

Папка или фасцикла — предмет што се користи за чување на документи или акти, кои треба да бидат слични по намена или содржина. Папките обично се направени од малку потврда хартија или картон, но може да се најдат и папки направени од пластика.
1 Намена
Папките најчесто се користат како канцелариски материјал за групирање на документи кои служат за истата цел: проекти, договори, судски досиеја и пресуди, итн. За слични цели се користат и по домовите. Папката најчесто се користи кога документацијата треба да се пренесе на друга локација или да се предаде на институција. Но, бидејќи е направена од потврда хартија или пластика, погодна е и за архивирање документи.
Во сметачката техика, папките се нарекуваат и директориуми.
Чудомир

Димитар Христов Чорбаџиски (|Димитър Христов Чорбаджийски); (, – , ), познат по псевдонимот Чудомир — бугарски писател, хуморист, сатирик, сликар и локален историчар.
1 Биографија
Димитар Чорбаџиски е роден во 1890 година во семејството на Марија и Христо Чорбаџиски од селото Турија, Казанлашко. Неговиот татко сакал тој да стане офицер или трговец, но мајка му го поттикнала да студира сликарство. Како дете го добил прекарот Чудомир, кој подоцна го употребил како литературно име. Учел во гимназијата „Иван Вазов“ во Стара Загора. Во 1913 година дипломирал на Бугарската национална уметничка академија.
Учествувал во Балканската и Првата светска војна.
Во 1921 година се оженил со својата партнерка, сликарката Мара Нонова.
Во периодот 1920–1933 година предавал во училиштето во Казанлак. Во 1929–1930 година специјализирал сликарство во Париз. До неговата смрт бил претседател на читалиштето „Искра“ и директор на етнографскиот музеј во Казанлак. Од 1938 година бил член на Врховниот читалиштен совет, а во 1966 година станал пратеник во Народното собрание.
На 26 декември 1967 година во Софија се самоубил скокајќи од балконот на третиот кат во болницата каде што се лекувал од неизлечлива болест. Погребан е во Казанлак.
2 Tворештво
Својата креативна дејност ја започнува како карикатурист, работејќи во сатирични весници и списанија. Во 1932 година пишува сатирични приказни. Делата на Чудомир се преведени на романски, руски, словачки, српски, чешки и други јазици.
Најпознати од нив се:
*„Јас не сум од нив“ (1935)
*„Нашенци“ (1936)
*„Аламинут“ (1938)
Настапувал и како уметник. Автор е на 1000 цртежи и акварели.
Во чест на Чудомир во 1979 година во Казанлак бил отворен Музејот за литература и уметност, кој го носи неговото име.
Андреј Петрески

Андреј Петрески (1997, Скопје, Република Македонија) — македонски обоист.
1 Музичко образование и кариера
Андреј Петрески е роден во 1997 година, во Скопје. Основното и средното музичко образование ги завршил во ДМБУЦ „Илија Николовски-Луј“ во класата на проф. Надица Ристиќ. Во текот на школувањето учестувал на повеќе државни и меѓународни натпревари на кои освоил неколку награди. Исто така, тој е дел од неколку проекти меѓу кои и „Младинскиот супер оркестар“ со кој настапил во Љубљана, во Белград и во Скопје. Во 2015 година се запишал на Факултетот за музичка ументост во Скопје, во класата на проф. Гордана Јосифова-Неделковска. Тој е дел од Дувачкиот квинтет при Факултетот за музичка уметност, а настапувал и со камерниот оркестар „Саша Николовски-Ѓумар“ при Музичката младина на Македонија. Освен тоа, тој соработува и со Македонската опера и балет, со Црногорскиот симфониски оркестар и со Македонската филхармонија. По дипломирањето во 2019 година, ја започнал соработката со Сараевската филхармонија, а од 2020 година станал нејзин член на местото прва обоа.
1.1 Настапи
* Подиум на млади, Охридско лето 2021, Црква Св. Софија, Охрид, 10.7.2021 (заедно со Александар Хаџиевски)
Виктор Рафајловски

Виктор Рафајловски — македонски пијанист.
1 Музичко образование и кариера
Виктор Рафајловски учел пијано во ДМУЦ „Илија Николовски-Луј“ во класата на проф. Катарина Ќетковиќ-Фидановска. Во текот на образованието учествувал на повеќе натпревари на кои освоил бројни награди, како: прва награда на државните натпревари во 2010, 2012, 2013, 2014, 2015 и 2017 година, а во 2019 и во 2021 година ја освоил специјалната прва награда. Исто така, тој победил на меѓународните натпревари во Аранѓеловац (2011), во Врање (2011), на натпреварот „Даворин Јенко“ во Белград (2014), на натпреварот „San Donna di Piave“ во Италија (2015) и во Шабац (2016). Во 2020 година ја освоил втората награда на натпреварот „Даворин Јенко“, а освоил награди и на меѓународниот натпревар во Гевгелија (2011 и 2019), ЕМСУ во Скопје (2015), на меѓународниот натпревар „Полихимнија“ во Скопје (2017 и 2018), на натпреварот „Охрид те сакам“ (2018). На натпреварот „Охридски бисери“ освоил неколку награди: прва специјална награда (2012), втора награда (2018) и прва специјална награда во својата категорија и втора награда на целокупниот натпревар (2020). Исто така, тој ја освоил првата награда и бил прогласен за најдобар македонски пијанист на натпреварот „Пијанофест - Битола“. Во 2020 година, на натпреварот „Полихимнија“ ја освоил првата награда и бил прогласен за лауреат на натпреварот.
1.1 Настапи
Рафајловски остварил и неколку самостојни настапи, како:* концерт „Младите доаѓаат“ (солист со Македонската филхармонија), јуни 2021.
* Подиум на млади, Охридско лето 2021, Црква Св. Софија, Охрид, 11.7.2021.
Назли Толга Бренинмаер

Назли Толга Бренинмаер (|Nazlı Tolga Brenninkmeyer; родена на 8 ноември 1979 година, Анкара) е турско-холандскa новинарка и презентерка на вести. Назли Толга е родена на 8 ноември 1979 година во Анкара. Основното образование Назл Толга го завршила во Истанбул, а гимназијата на Американскиот приватен колеџ Усќудар. Таа дипломирала на Универзитетот Мармара, отсек новинарство а својата професионална кариера како репортер на Канал Д ја започнала во 1998 година и на таа позиција останала до 2003 година.
Потоа се преселила во Шоу ТВ и СКИ Турк како презентерка на вести во 2003 година и на тој начин ја започнала својата прва независна информативна програма на 24-годишна возраст. Таму останала до септември 2007 г. кога започнала да води вести на ФОКС. На 14 јуни 2013 година, Толга ја напуштила позиција како водителка на вечерните вести на ТВ Фокс поради нејзиниот брак и последователно преселување во странство. Толга има добиено многу новинарски награди, вклучувајќи ги Медја Фарези и Алтин Келебек, а работела и како наставник за медиуми и комуникација во медиа школа во Истанбул.
Таа е во брак со холандскиот стопанственик Лоренс Бренинмаер од 31 август 2013 година. Таа е мајка. Покрај тоа, Назли Толга има постара сестра по име Еда, родена во 1978 година.
1 Наводи
Триптан

Триптаните се класа на лекови чија структура се заснова на структурата на триптаминот и кои се користат како абортивна терапија во третманот на мигрена и кластерна главоболка. Оваа класа на лекови за прв пат била воведена во 1990-те. Иако се ефикасни во третманот на поединечните главоболки, тие не обезбедуваат нивна превенција. Триптаните не се ефикасни во третманот на тензиона главоболка, освен кај лица кои имаат и мигрена. Триптаните не ублажуваат други типови на болка.
Овие лекови делуваат како агонисти на серотонинските 5-HT<sub>1B</sub> и 5-HT<sub>1D</sub> рецептори во крвните садови и нервните завршетоци во мозокот. Првиот клинички достапен триптан бил суматриптанот од 1991 година. Триптаните во голема мера ги замениле ерготамините, постара класа не лекови кои се користеле за ублажување на мигренозна и кластерна главоболка.
Посетница

Посетница или визит-карта — картичка што содржи деловни информации за компанија или поединец ангажиран во бизнис. Се споделува за време на формални настани. Обично вклучува: име на давателот на картичката, компанијата или деловна припадност (обично со лого) и информации за контакт, како што се адреса, телефонски броеви, броеви на факс, е-адреси и мрежно место . Со развојот на услугите за социјално вмрежување, често на посетниците се наоѓаат и страниците на социјалните мрежи. Картичките традиционално имале едноставен црн текст на бела заднина, а препознатливиот изглед бил посакуван знак на професионалност. Технолошкиот напредок на крајот на XX век внел промени во стилот, па професионалните посетници често вклучуваат еден или повеќе аспекти на впечатлив визуелен дизајн.
Не постои стандард за размерите на посетниците. Некои се со слични размери поради можноста за полесно складирање. На пример, банкарските картички (85,60 × 53,98 мм) и деловните картички во Западна Европа (85 × 55 мм) се речиси со иста големина.
Багмати

Багмати ( |बागमती नदी, |बागमती ,|Bagmati е река во источно-централен Непал и северна индиска држава Бихар.
Потекнува во планините на сливот на неколку потоци на околу 15 километри североисточно од Катманду и тече на околу 10 километри југозападно низ терасовите оризови полиња на долината Катманду . Понатаму, реката се свртува кон југ и тече директно низ градот Катманду, одвојувајќи го од градот Патан, а потоа стигнува до крајот на долината Катманду и влегува во клисурата Чобар, минувајќи низ опсегот Махабхарат. Пред да ја напушти влажната земја, реката исто така го пробива гребенот Сивалик (Чурија).
Багмати ја преминува границата со Индија и тече низ областите Ситамархи, Шеохар и Музафарпур во државата Бихар. Багмати се спојува со реката Лахандаи Нади, формирајќи ја реката Кареха Нади, која ги носи нејзините води до реката Коси.
Багмати се смета за света река во хиндуизмот и будизмот. По должината на бреговите на реката има многу хинду храмови.
Тамур (река)

Тамур ( |तमोर नदी ) е голема река во источен Непал. Потекнува од снеговите на гребенот Канченџунга и тече главно во јужниот и југозападниот правец . На 10 километри над градот Чатра се спојува со реките Сун-Коси и Арун, со што се формира реката Сапт-Коси.
Тамур носи 19% од протокот на вода Сапт-Коси (Сонце-Коси носи 44%, Арун - 37%) .
Мечи (река)

Мечи (|Mechi River, |मेची नदी ) е река во источен Непал и североисточна Индија, притока на реката Махананда, која пак ги носи нејзините води до Ганг.
Мечи потекнува од опсегот Махабхарат во источен Непал. Средниот тек ја формира границата помеѓу Непал и индиската држава Западен Бенгал. Во долниот тек, тече низ територијата на индиската држава Бихар, се влева во реката Махананда на територијата на областа Кишангањ, северно од градот Кишангањ . Областа на сливот на реката Махананда, чиј дел е и сливот Мечи, кој е 8088 км² во Непал и 11.520 км² во Индија.
Седумка, љубов или смрт (филм)

„''Седумка, љубов или смрт''“ ― македонски филм од 2009 година, во режија на Коле Ангеловски. Главните улоги ги играле: Бранко Бенинов, Марија Кондовска и Благоја Спиркоски-Џумерко.
1 Улоги
Глумец, Улога
Бранко Бенинов, Трпе
Марија Кондовска, Мара
Благоја Спиркоски-Џумерко, Миле
Димче Мешковски, Матичарот
Владимир Ангеловски-Дади, Кумот
Владимир Талески, Тодо
Славица Јовановска, Милица
Коле Ангеловски, Сопругот на Милица
Речник на турцизми, архаизми, дијалектизми и ретко употребувани зборови во македонскиот јазик

''Речник на турцизми, архаизми, дијалектизми и ретко употребувани зборови во македонскиот јазик'' — речник од Толе Белчев, професор од областа македонистика на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип. Книгата е издадена од Универзитетот „Гоце Делчев“ - Штип.
1 Содржина
Речникот располага со околу 2.400 збора, од кои околу 1.600 се турцизми, 1.150 архаизми (од кои околу 500 се турцизми) и 300 дијалектизми (од кои околу 40 се турцизми).
Случки од животот

Случки од животот — македонска серија во режија на Миле Грозданоски. Серијата е во 3 сезони, вкупно епизоди 28, се емитуваше во период од 1984 до 1987 година во продукција на Македонска Телевизија. Главните улоги ги играат: Тодорка Кондова-Зафировска, Мите Грозданов, Славица Зафировска, Бранко Ѓорчев и
Кристина Колозова.
1 Улоги
Глумец, Улога
Мите Грозданов, Васко
Славица Зафировска, Маја
Тодорка Кондова-Зафировска, Ана
Бранко Ѓорчев, Илчо
Кристина Колозова
Ѓорѓи Колозов, Ставре
Катерина Крстева, Соседката
Кире Печијаревски, Полицаец/Камерман
Шенка Колозова, Тинка
Ацо Јовановски
Кирил Ќортошев
Мајда Тушар
Тодор Николовски
Дубравка Киселички, Ленче
Игор Џамбазов
Стево Спасовски
Благоја Чоревски
Сабина Ајрула-Тозија, Мајката
Драган Спасов-Дац
Александар Ѓорчев, Докторот
Силвија Стојановска
Гоце Влахов
Вукосава Донева, Параскева
Таше Кочовски, Поштарот
Елица Арева
Сарда

Сарда ( |शारदा नदी ), ''Чаука'', во горниот тек - Кали, ''Калинади'' ( |काली नदी ), ''Махакали'' е река во Непал и Индија.
Потекнува од Хималаите ( опсегот Заскар ) во на надморска височина од околу 4 км, во областа Питорагарх, Утараханд, Индија. Се влева во реката Гагара (притока на реката Ганг ).
Во нејзиниот горен тек, реката ја формира западната граница на Непал.
1 Економска употреба
Постојат планови за изградба на браната Панчесвар и хидроцентрала. Во април 1993 година, во близина на градот Танакпур во областа Шампават, хидроцентралата Танакпур (со капацитет од 120 MW) и браната Сарда биле ставени во функција.
Во 2007 година, реката била во фокусот на медиумското внимание во врска со нападот врз луѓето од џиновски сом.
2 Имиња
Едно од имињата на реката, „Кали“, е дадено во чест на божицата Кали, чиј храм се наоѓа во Калапани во близина на преминот Липу . слушај)) на границата меѓу Индија и Тибет. Во рамнините на Утараханд и Утар Прадеш, реката Кали е позната како Сарда.
Писалка

Писалка — предмет што се користи за пишување. Најстарите средства за пишување биле разни дрвени стапчиња, шилести камења, скршени школки итн.
1 Материјали и прибор што се користеле за пишување
Писалките биле условени од материјалите на кои се пишувало. Се разликуваат две техники на пишување:
* врежување знаци на тврда површина,
* пишување знаци со некаква боја.
За врежување се користеле длето, чеканче и шилци, додека за пишување на помек материјал (на пр. глинени или восочни плочки) користеле различни писалки, т.е. стилуси.
1.1 Длето и чеканче
Египетските хиероглифи првично биле врежувани на карпите на храмовите, големите градби, надгробните споменици со остро метално длето и чеканче. Хиероглифите исто така се всекувале во дрво со длето или нож.
1.2 Четкички
Старите Египќани сликале со мали стапчиња направени од рогоз, направени во облик на четкички. Со нив на камен или друг материјал се нанесувале течности со различна боја. Исто така, од 3. век пр.н.е., Кинезите користеле четки (пронаоѓач Менг Тиен) направени од животински влакна. Во Кина, Јапонија и др. четкичките и денес останале како писалки.
1.3 Стилуси
Стилуси (|stilus) се метални ( бронза, железо) или писалки од слонова коска. Во ретки случаи, биле користени благородни метали. Најмногу се користеле за пишување на восочни таблици. Се пишувало со зашилен врв, додека тапиот дел се користел за измазнување на восокот или поправка на текстот.
Стилусите најчесто се користела во средниот век и биле изработувани со должина од 15 до 20 сантиметри. Учениците во средновековна Европа користеле стилуси за да пишуваат на дрвени таблици обложени со црн или зелен восок, оставајќи бели траги со остриот крај на стилусот кои можеле да се избришат со тапиот крај.
1.4 Каламус
Каламусот е писалка направен од цевчести стебла на растенија (на пр. трска) и косо исечени на врвот. Со нив се пишувале на папирус така што прво се потопувал каламусот во мастило. Мастилото било направено од саѓи, смола и вода, во која подоцна бил додаван јаглен во прав.
Го користеле Египќаните, Грците, Римјаните, Арапите, а позната е и кај Србите, Турците и други народи.
1.5 Перо
Птичјото перо се користело на почетокот на средниот век во Европа. Направено е од опашки или крилја на големи птици. Некои историчари веруваат дека Теодорих Велики (455-526 ) бил првиот што ги користел. Најчесто тие биле долги 30 сантиметри и потсечени на врвот.
Метално перо се користело во Рим пред 1800 години. Вакви пера биле откриени во урнатините на Херкуланеум и некои римски гробови од 1 век од нашата ера. Првото модерно челично перо било направено во 1789 година, а за нејзин творец се смета Алојз Зенефелдер, творец на литографијата. Наливперото било конструирано во Америка во 1884 година, а во Европа се раширило по 1900-тите години.
1.6 Молив
Моливот се користи од 1790 година, иако неговиот најважен дел, графитот, бил откриен уште во 1564 година во близина на Бороудејл, во англиското грофовство Камберленд. Французинот Николас Конте го усовршил графитниот молив во 1790 година.
Стојан Димов

Стојан Димов — македонски кларинетист.
1 Музичко образование и кариера
Стојан Димов е роден во Велес. Основното и средното образование ги завршил во Велес и во Скопје. Од 1975 до 1981 година студирал на Факултетот за музичка уметност во Скопје, во класата на проф. Иван Кочаров, како и на Универзитетот во Загреб, во класата на проф. Јосип Нохта. Во 1993 година, магистрирал на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Од 1980 до 1995 година работел како соло-кларинетист во Македонската филхармонија, а истовремено бил член на Биг бендот при МРТ. Во 2002 година станал постојан член на оркестарот на Горан Бреговиќ. Во текот на својата кариера, Димов остварил бројни настапи со рецитали, а како солист настапил со бројни македонски и странски оркестри. Исто така, тој членувал и во неколку камерни ансамбли.
Финарда

Финарда ― сорта на крупни домашни овци од регионите Ломбардија и Пиемонт во северна Италија. Таа е тешка раса која е одгледувана главно за месо, иако дава и 4–6 приноси кг волна годишно. Таа произлегува од вкрстувањето на расите Бергамаска и Бјелезе. Таа е една од четириесет и двете автохтони месни сорти на овци со ограничена распространетост за која се води овчарска книга од страна на Националното здружение за овчарство (италијански: Associazione Nazionale della Pastorizia). Меѓутоа, во 2008 година, овчарската книга бila празна и можеби всушност никогаш не била активирана. Повеќето податоци за сортата датираат од 1983 година.
Статусот на зачувување на сортата бил наведен како „не е изложен на ризик“ од ОХЗ во 2007 година. Во 2013 година не биле пријавени вкупните бројки за расата; населението се проценува на 5000 грла.
Јовица Наумчевски

Јовица Наумчевски (р. во ) — македонски поп-фолк пејач, кој бил дел од Група Молика.
1 Животопис
Наумчевски е роден на 15 јули 1989 година во Битола македонски пејач. Завршил средно музучко во Битола, потоа студирал на факултет за музичка уметност во Скопје. Од 2012 година до 2015 бил член на групата "Мотив Бенд" од Битола. Од 2016 до 2025 година е член на Група Молика. Тој има свој авторски песни. Со Група Молика и Анета Мицевска настапуваат секаде низ светот, имаат турнеи во Австралија, Америка, Канада, Германија, Турција и други земји. Тој има и дует песни со Анета Мицевска и Група Молика.
Во 2019 година, се ожени за Габриела Наумчевска.
2 Песни
* Дење ноќе 2013
* Еј Јано лична Јано 2015
* Цело срце љубов голема 2015
* Ме горат погледи 2016
* Да прелетам в роден крај 2016
* Чекај ме мајко ти 2016
* Стара приказна 2017
* Писмо 2017
* О доме мој 2017
* Севдо убава 2018
* Прости ми 2020
* Евдо мори Евдо 2021
* Дајре 2021
* Села Пелистерски 2022
* Љубовта е сила моќ 2023
* Букети од сомнежи 2023
3 Наводи
Фрабозана

Фрабозана ― сорта на овци од долините и областа околу Мондови во покраината Кунео, во Пиемонт во северозападна Италија. Името го зема од комуната Фрабоза Сопрана и Фрабоса Сотана, и некогаш била најбројната сорта на овци во Пиемонт. Се одгледува во долините Гесо, Грана, Песјо, Верменања иМонрегалези во покраината Кунео и во долината Пеличе во покраината Торино. Две подсорти се признаени во рамки на сортата, Роашино во Лигурските Алпи и малку помалата Фрабозана израсната во областа на Мондови. Фрабозана е една од четириесет и двете автохтони месни сорти на овци со ограничена распространетост за која има овчарска книга од Националното здружение за овчарство (италијански: Associazione Nazionale della Pastorizia).
Статусот на зачувување на расата бил наведен како „не е изложен на ризик“ од ОХЗ во 2007 година. Во 2013 година вкупниот број за сортата бил 4284.
Устав на Корзика

Првиот корзикански устав бил изготвен во 1755 година за краткотрајната Корзиканска Република независна од Џеновската Република, почнувајќи од 1755 година, и останал на сила до припојувањето на Корзика од Франција во 1769 година. Напишано е на тоскански италијански јазик, јазикот на елитната култура и луѓето во Корзика во тоа време.
Била изработена од Пасквале Паоли, и вдахната од Жан-Жак Русо, кој, нарачано од Корзиканците, напишал „Проект на уставот за Корзика“, во 1763 година.
Вториот корзикански устав бил изготвен во 1794 година за краткотрајното (1794–96) Англо-Корзиканско Кралство и вовел право на глас за сите сопственици на имот. Тој исто така бил сметан за високо демократски устав за своето време.
Линда Коли му дава признание на Паоли за пишување на првиот пишан устав на една нација држава.
Фломастер

Фломастер — вид писалка што има сопствен извор на мастило направен од впивачки материјал како што е филц. Врвот што се користи за цртање или пишување е исто така направен од филц. Функцијата на капачето од филц е да спречи сушење на мастилото.
Сè до почетокот на деведесеттите години на 20 век, како растворувачи на мастилото се користеле толуен и ксилен, две супстанции кои се штетни и имаат непријатен мирис. Денес, мастилото во фломастерите се прави на база на алкохол.
Фломастерот го добил името по американската фабрика од втората половина на 20 век.
1 Видови фломастери
Фломастерите се произведуваат во различни бои и различни дебелини. Исто така, фломастерите можат да имаат различни намени:
* Фломастери за цртање
* Постојан маркер
* Непостојан маркер
* Безбедносен маркер
Дино Имери

Дино Имери (1990, Скопје, Република Македонија) — македонски пијанист исто така познат како "волшебникот на пијаното". Тој е прогласен за Најдобар Уметник на УКИМ за 2022 година - признание кое може да се стекне еднаш во кариерата.
1 Музичко образование и кариера
Дино Имери е роден во Скопје. Во текот на својата кариера остварил бројни настапи со повеќе оркестри и камерни ансамбли, како: Македонската филхармонија, Софиската филхармонија, Стразбуршката филхармонија, Симфонискиот и камерен оркестар на ФМУ, Македонската опера и балет, Камерниот оркестар на Музичката младина на Македонија, ID Chamber Orchestra итн. Исто така, остварил рецитали на повеќе престижни музички сцени, како што се: „Ватрослав Лисински“ во Загреб, Палатата „Естерхази“ и „Лист-центрум“ во Австрија, „Пијано плаж фестивал“ во Франција, Скопско лето, Охридско лето, Интерфест — Битола итн. Покрај тоа, Имери снимил неколку дискографски изданија, а добитник е и на повеќе награди и признанија. Во 2018 година станал доцент на Факултетот за музичка уметност во Скопје, а во 2023 година се стекнува со звање вонреден професор.
Хаста-Баш

Хаста-Баш е река на Крим долга 2,45 километри со слив од 5,63 км² (според други извори - долга 3,7 км и слив од 1,6 км² , на територијата на Голема Јалта.
Изворот на реката е карстниот извор Хаста-Баш, кој се наоѓа под карпата Аи-Петри, на надморска височина од над 500 м. Во долниот дел, реката тече по источната периферија на Алупка и се влева во морето од источната страна на Кејп Комунаров.
Каста-Баш, преведен од кримскиот татарски „болна глава“ (хаста - „болна“, баш - „глава“), лековитите својства му се припишуваат на изворот, за кој е составена легенда.
Главната одлика на изворот и целата река е тоа што просечниот годишен истек е неколку пати поголем од количината на врнежи што паѓаат во оваа област - главниот волумен го обезбедува влагата, која се кондензира во карстните шуплини на Аи-Петри.
Знаме на Базиликата

Знамето на Базиликата ― еден од службените симболи на регионот Базиликата, Италија. Сегашното знаме било усвоено на 6 април 1999 година.
1 Симболизам
Знамето е грбот на Базиликата поставен на азурно поле. Неслужбена варијанта има регионот Базиликата над нејзиниот грб, бел штит со златна граница со четири сини бранови, што ги претставува четирите главни реки во регионот: Базенто, Агри, Брадано и Сини.
Знаме на Аостинска Долина

Знаме на Аостинска Долина ― еден од службените симболи на регионот Аостинска Долина, Италија. Сегашното знаме било усвоено на 16 март 2006 година.
1 Историја
Знамето било создадено во 1942 година од идеја на каноникот Жозеф Бреан, кој предложил негова употреба во антифашистичка брошура од 1942 година со наслов „Големата Аостинска Долина“. Отец Бреан ги нацртал боите на грбот на Војводството Аоста од 16 век, сребрен лав на црн штит со црвен јазик и двобојно знаме. Набргу потоа, движењата на отпорот во Аостинската Долина ги направил свои, создавајќи преполовен вертикално знаме кое, по неговото ослободување, не добило никаква формална ратификација, и поради широко распространетиот страв дека може да ги поттикне желбите за независност и поради неговата сличност со некои транспаренти на анархистичкото движење.
Знамето било во неслужбена употреба од 1947 година додека не било усвоено како службено со Регионалниот закон од 2006 година.
Знаме на Абруцо

Знаме на Абруцо ― еден од службените симболи на регионот Абруцо, Италија. Сегашното знаме било усвоено на 21 мај 1999 година.
1 Симболизам
Знамето е грбот на Абруцо поставен на бургундско поле. Белата боја ги претставува снежните планини, зелените ридови во регионот, а сината боја на Јадранското Море.
2 Историја
Шахе

Шахе е река во областа Лазаревски во градот Сочи, Краснодарска територија, Русија. Вториот најдолг во градот по Мзимта. Должината на реката е 59 км, површината на одводниот слив е 553 км² .
1 Опис
Се влева во Црното Море на територијата на микрообласта Головинка. Други населби сместени по нејзиното течение се Шаке, Ахинтам, Мали Кичмаи, Бољшој Кичмаи, Отрадное, Карциз Прво, Солохаул, Бзогу, Бабук-Аул. Вселенска туристичка рута бр. 30 минува покрај реката. Проток на вода: 6,5 м³/s (минимум), 28 м³/с (просечен), 421 м³/с (максимум).
2 Историја за реката
Позната уште од доцната антика како реката Ахеунта, по која минувала границата помеѓу племињата Зих и Саниг .
3 водопади
На една од притоките на Шаке - реката Џегош има „ 33 водопади “.
4 Главни притоки
; Лево
Вајт, Бзич, Бзогу.
; Права
Кут, Буши, Бојук, Ажу, Болшаја Бзнич, Малаја Бзнич, Псиј, Кичмај, Ацепс, Џегош.
5 Податоци од воден регистар
Според податоците на државниот воден регистар на Русија и геоинформацискиот систем за зонирање на водостопанство на територијата на Руската Федерација, изготвен од Федералната агенција за водни ресурси:
* Басен област - Кубан
* Речен слив - Реки на сливот на Црното Море
* Дел за управување со водите - Реки на сливот на Црното Море од западната граница на сливот на реката Шепси до реката Псоу
* Шифра на водно тело - 06030000312109100000554
Јантик

Јантик е нисководна река на југоисточниот брег на Крим, на територијата на урбаната област Феодосија. Должината на водотекот е 10,0 километри, сливното подрачје е 50,0 км² . На картата на Бетев од 1836 година, реката се нарекува ''Кучк Јаланчик'', а на картата на Питер Кепен од 1836 година, очигледно, искривено, како ''Иланчик'' .
Водотекот започнува на северната падина на планината ''Саритлик'' (висока 445 м), во горниот тек поминува низ долината Имарет, покриена со дабови и габерови шуми. Патеката на Грин тече покрај реката. Приближно во средниот тек, Јантик тече од левиот брег во огромната долина Армутлук, низ која тече вода до самата устие. Источниот слив е гребенот Узун-Сирт ( Планината Клементјев ) . Според референтната книга „Површински водни тела на Крим“, во близина на реката има 9 неименувани притоки, долги помалку од 5 километри. Јантик се влева во заливот Коктебел на Црното Море североисточно од селото Коктебел, зоната за заштита на водата на реката е поставена на 50 м.
Едно од езерцата на реката се нарекува „Хрушчовска фонтана“, именувана по сопственикот на имотот, земјопоседникот Иполит Хрушчов, на чија земја имало извор („фонтана“), исто така користен за полнење на акумулацијата.
Знаме на Лацио

Знаме на Лацио ― еден од симболите на регионот Лацио, Италија. Знамето во моментов не е службено, но е во општа употреба.
1 Симболизам
Знамето е грбот на Лацио опкружен со ловорови и маслинови гранчиња, под златна круна на небесно сино поле со златните зборови „Regione Lazio“.
2 Историја
Фирстенау

Фирстенау (|Fürstenau; |Fösnau) — мал град во округот Оснабрик, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 40 километри северозападно од безокружниот град Оснабрик и 25 километри источно од Линген.
Градот претставува административно седиште на истоимената општинската заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Фирстенау се наоѓа југозападно од Анкумер Хее.
1.2 Градски единици
Денешниот град Фирстенау бил основан на 1 јули 1972 година со административната реформа во Долна Саксонија од стариот град Фирстенау и местата Холенстеде, Швагсторф и Зетруп. Сите градски единици припаѓале до 30 јуни 1972 година на округот Берзенбрик, а по неговото распуштање на округот Оснабрик.
1.3 Клима
Градот е под влијание на мешана морска клима со влажни северозападни ветришта од Северното Море. Годишна просечна температура на воздухот изнесува од 8,5 до 9,0 °C и паѓаат околу 616 милиметри врнежи. Најтопли месеци се јули и август со просечни температури од 17,2, односно од 16,9 °C, додека најладни месеци се јануари и февруари со 1,6, односно 2,2 °C во просек. Најмногу врнежи паѓаат во месеците јуни и јули со просечно 69 односно 75 милиметри, додека најсуви месеци се февруари и март со просечни 36, односно 42 милиметри.
2 Политика
2.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 21 избран член од пет различни партии. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
Следната табела ги прикажува општинските резултати од 1996 година.
Изборни резултати за Градскиот совет на Фирстенау
, CDU, SPD, Grüne, FDP, AfD, Linke, независен, Вкупно, Излезност
Период %, %, %, %, %, %, %, %, %
1996–2001, 57,9, 15, 36,7, 10, 3,3, 0, 2,2, 0, –, –, –, –, –, –, 100, 25, 66,0
2001–2006, 59,5, 15, 37,9, 10, 2,6, 0, –, –, –, –, –, –, –, –, 100, 25, 59,6
2006–2011, 52,9, 11, 45,1, 10, 2,0, 0, –, –, –, –, –, –, –, –, 100, 21, 56,0
2011–2016, 54,54, 12, 38,85, 8, 3,7, 1, 1,1, 0, –, –, 1,81, 0, –, –, 100, 21, 50,96
2016–2021, 54,32, 11, 37,84, 8, 4,53, 1, 3,32, 1, –, –, 1,81, 0, –, –, 100, 21, 51,48
2021-2026, 40,65, 11, 43,88, 11, 6,46, 2, 4,96, 1, 4,05, 1, –, –, –, –, 100, 21, 61,63
заокружени проценти.Извори: Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија, Округ Оснабрик
2.2 Градоначалник
* 2021-денес Матијас Вибел (SPD)* 2019–2021 Мануела Нестрој (CDU)
* 2006–2019 Херберт Ганс (CDU)
* 1976–2006 Рајнхолд Шредер (CDU)* 1929–1933 Бернхард Хаферкамп
2.3 Збратимени градови
Фирстенау е збратимен со следниве градови:
* Рурло, Холандија (од 1979 г.)
* Хоен Нојендорф, Германија (од 1991 г.)
3 Познати луѓе
* Франц Бердинг (1915-2010) — политичар
* Ида Раминг (р. 1932) — теолог и глумец
4 Галерија
Сарданапал

Сарданапал ( |Σαρδᾰνάπᾱλ(λ)ος ) е митскиот крал на Асирија, триесет и третиот потомок на Нин. Владеел 64 години пред основањето на Рим. Грците го идентификувале Ашурбанипал со Сарданапал.
Како да ги изградил Анхиал и Тарс, во кои може да се поистоветува со Сенахерим. Медијанецот Арбак правел заговор против него. Во женска маска завиткал пурпурна нишка меѓу наложниците. Кога настанала завера против него, тој се запалил во палатата. Гробницата во Анхиалус во Киликија има натпис .
„Гробницата“ (ниту еден од асирските кралеви не бил погребан во Киликија) Сарданапал во предвечерието на Битката кај Ис ја посетил Александар Велики.
Информациите за Сарданапалус се навраќаат на незачуваниот трактат на античкиот грчки историчар Ктесијас „Праска“, цитиран од Диодор Сикулус и голем број други подоцнежни антички автори. Историскиот прототип на Сарданапал, очигледно, бил Син-шар-ишкун, кој починал за време на падот на Ниневија во 612 година п.н.е. д., но некои детали од неговата историја може да се преземат од Сенахериб, Ашурбанипал и Шамаш-шум-укин.
1 Влијание врз културата
Во визуелните уметности, Сарданапалус традиционално е прикажан како лежи на кревет од пердуви. Оваа традиција потекнува од Јувенал, кој во „Сатирите“ го споменува „пердувот на Сарданапал“. Ова спомнување дури и поттикнало тврдења дека Сарданапал е неговиот пронаоѓач.
* Аристотел во расправата „ Никомахова етика “ ги споредува страстите на многу моќни луѓе со страстите на Сарданапалус.
* Во првиот чин од комедијата Ј. Б. Молиер „ Дон Жуан, или Камената гозба “ Слугата на Дон Жуан Сганарела го споредува со Сарданапал.
* Спомнувањето на Сарданапал е често и во Г. Р. Державин . Во неговата ода „Благородник“, богатиот мрзлив благородник се споредува со Сарданапал, а во одата „Храброст“ има редови:
* Кромвел во истоимената трагедија Хуго се споредува себеси со Сарданапалус:
* Нему му е посветена Бајроновата трагедија „Сарданапалус“ .
* Францускиот композитор Викторин де Жонсиер ја создал операта Сарданапалус.
* Францускиот композитор Берлиоз ја создаде увертирата „Смртта на Сарданапалус“.
* Постои и слика на францускиот уметник Ежен Делакроа „Смртта на Сарданапалус“.
* „Принцот Сарданапал“ се вика И. НО. Гончаров во писмото на Валеријан Мајков до Италија.
* Песната на групата „ Аквариум “ „ Сарданапал “ на албумот „ Црна роза - амблем на тагата, црвена роза - амблем на љубовта “, што е музика за истоимениот филм на Сергеј Соловјов .
* Во книгата „ Dunno on the Moon “ од Носов, авторот на писмото до весникот се криел под овој псевдоним.
* Сарданапал е главниот лик на поемата на Германецот Лукомников „Бевме нападнати. . . “.* Сарданапал е пеперутка од семејството на шаренците (''Nymphalidae'') ( |Agrias claudina sardanapalus ).
* Во претставата М. Горки „На дното“ Сатен му се обраќа на Глумецот: Сарданапал.
Шелен (река)

Шелен е мала река во источниот дел на јужниот брег на Крим, во источниот дел на Главниот гребен на Кримските Планини. Должината на реката е 10 км, сливното подрачје е 42,0 км², наклонот на реката е 35 м/км, просечниот годишен истек на мерната станица Громовка е 0,042 м³/сек , на устието - 0,5 м³/сек .
Изворот се наоѓа четири километри северозападно од селото Громовка, на југоисточната падина на Главниот гребен на Кримските Планини, на надморска височина од 650 м. Тече речиси на југ, падините на долината на реката се расчленети со клисури. и греди, во горниот тек се покриени со шума од бука, габер,јавор (областите на субмедитеранска ксерофилна вегетација се зачувани речиси непроменети). По Громовка, вегетацијата е претставена со ретки грмушки од закржлавени грмушки (габер, держидерево, дива роза ) и површини покриени со ретка тревна вегетација изгорена од сонцето. Долината на реката се граничи на север со планината Караул-Тепе (983,9 м), на запад - со синџир планини со врвот Ају-Каја (982,7 м), на исток е во непосредна близина на сливот на реката Равен.
Речното корито има благ наклон, што доведува до релативно униформни услови низ целата река, освен во горниот тек, каде што наклонот се зголемува, има делови од скалест канал. Во средниот тек, плавината е засадена со лозја . Шелен има истек само во пролет и по дождовите, типични се поплави од кал (во 1956 година, калта формирала плука на устието на реката што оди 41 м во морето ). За време на поплави, дното на реката е предмет на значителни изливи и наноси . Се влева во заливот Капсихорска на Црното Море во селото Морское , формирајќи делта од песок и чакал широка 60 метри. Шелен има 4 неименувани притоки , водата на реката припаѓа на класата на хидрокарбонати, групата на калциум, со минерализација од 200–300 до 450–600 мг/л и цврстина од 2,3–3,9 до 5,15–7,0 .
Мачеста (река)

Мачеста (река) е река во Краснодарската област во Русија која се влева во Црното Море. Должина - 18 км. Површината на сливот е 67,5 км².
1 Географија
Потекнува од јужните падини на гребенот Алек на надморска височина од околу 900 метри, тече во областа Хостински во Сочи и се влева во Црното Море. Највисоката точка на сливот на реката Мачеста е 1003 метри надморска височина.
Реката Мачеста има многу притоки, но најголемите од нив се: Цаник и Змејка.
2 Име
Реката е најпозната по своите минерални извори на сулфурводород (види. одморалиште Мачеста). Името на реката обично се преведува од јазикот убих како „огнена вода“, поради фактот што кожата на човекот станува црвена по потопување во изворите. Според друга верзија, името на реката доаѓа од абхазискиот „местото каде што удри гром“.
Постои легенда за една девојка по име Мачеста, која продрела низ пештера во подземјето до духот на цревата и по цена на својот живот го убила духот и на површината извадила лековити извори.
За прв пат во историјата, реката била спомната во 137 г. д., кога познатиот историчар и поморски командант Флавиј Аријан, во своето писмо до римскиот император Адријан, дал опис на брегот, посочувајќи, меѓу другото, на реката Масаитика (подоцна Мачетика).
Фриулци

Фриулците, исто така наречени Фриуланци или Фурланци ― етнолингвистичко малцинство кое живее првенствено во Италија, со значителна дијаспора.
Фриулците првенствено го населуваат регионот Фриули и зборуваат на ретороманскиот јазик фрулски, кој е тесно поврзан со ладинскиот, кој се зборува првенствено во Јужен Тирол/Горно Адиџе, и со ретороманскиот јазик, домороден во кантонот Граубинден во Швајцарија.
1 Распространетост
Околу 600.000 Фриулци живеат во историскиот регион Фриули и во делови од Венеција. Некои други илјадници живеат во дијаспората главно во САД, Канада, Аргентина, Бразил, Австралија и Белгија.
Тие традиционално зборуваат фриулнски, посебен реторомански јазик кој е втор по големина признат малцински јазик во Италија по сардинскиот. Генетски, Фриулците се групираат со пошироки население во Европа, иако сè уште покажуваат најголема генетска сличност со другите италијански населенија. Фурланците дури служеле за време на Првата светска војна, особено во Битката кај Виторјо Венето, каде што 7.000 Фурланци биле заробени од италијанската војска. Фриулците служеле и во Втората светска војна, но останале само неколку записи на оваа тема.
2 Поврзано
* Демографија на Италија
* Астероидот 212705 Фриул бил именуван во чест на регионот Фриули
3 Наводи
*
Отузка

Отузка е река во југоисточниот дел на Крим. Се влева во Црното Море во селото Курортноје (Нижни Отуз). Должината на реката е 4 км, сливното подрачје е 77 км², просечниот годишен истек на мерната станица Шебетовка е 0,069 м³ / s, наклонот на реката е 11,8 м / км , на устието - 0,093 м³ / с . Реката се напојува со дожд, снег и под земја. По обилните врнежи можни се калливи води.
Изворот на реката е со сливот на потоците Монастирски (Кизилташски) и Кабакташки во близина на селото Шебетовка (Отуз). Се влева во Црното Море во селото Курортноје на територијата на стар парк. Недалеку од устието на Отузка, во западното подножје на Кара-Даг, има научно село на резерватот Карадаг, и биолошка станица, Природен музеј на резерватот, аквариум со морски животни и делфинариум. На картата во водичот ''Москвич, се користи варијанта на името на реката Копермам''[
1 притоки
Десната притока на Отузка е потокот Монастирски (Кизилташски), долг 12 километри. Монашкиот поток е именуван по манастирот Кизилташски сместен во горниот тек, кој е основан во 1858 година. Има две леви притоки - потокот Кабакташки (Коперљум, Коперључ), долг 9,1 км, опасен кал и гредата Суатскаја долга 3,2 км.
Херота

Херота (Хуарота) е планинска река во областа Адлер во градот Сочи, која се влева во Црното Море. Формирана е од сливот на две реки во центарот на селото Ориол- Изумруд: Болшаја Херота и Малаја Херота што течат од Сребреното Езеро. Должината на реката со Големата Херота е 14 километри. Сливното подрачје е 24,7 км². Во 2020 година, реката била преименувана во Хорота поради дисонанцата на името .
1 Етимологија
Името има локално, апхазиско ( саџиско ) потекло, за што сведочи географскиот формант ''-та'' (сп. Хоста, Мацеста, Мзимта, Гумиста ). Топонимот потекнува од|ха (хабла) - „село“ и презимето на Абхазија|Арютаа Арјутаа, збирно значи „село на кланот Арјутаа“ .
2 Податоци од воден регистар
Според државниот регистар на води на Русија, тој припаѓа на областа Кубански слив, делот за управување со вода на реката - реката на сливот на Црното Море од западната граница на сливот на реката Шепси до реката Псоу (границата на Руска Федерација со Абхазија ), речниот подслив на реката - е отсутен. Речниот слив на реката е сливот на реките на Црното Море.
Во градот, реката е многу загадена.
3 Поплави
* Поројниот дожд, кој започнал околу 4 часот наутро на 25 јуни 2015 година, до 12 часот ја наполнил реката Херота и се излеала од нејзините корита, поплавувајќи ги околните улици. Нивото на водата долж улицата Гастело на места достигнала 2,7 метри. Водениот тек носел автомобили, делови од уништени згради и разно ѓубре кон железничката станица Адлер и се расфрлал по тротоарите .
* На 25 октомври 2018 година, реката повторно се излеала од коритата, поплавувајќи ги околните улици. Ситуацијата ја влошуваат долго неисчистеното корито и ниско висечките мостови .
4 Галерија
5 Поврзано
* Список на реки на Сочи
Небуг

Небуг - река во областа Туапсе на Краснодарската територија во Русија, северозападно од градот Туапсе.
Небуг потекнува од јужната падина на планината Фаше (812 м) од главниот кавкаски венец на надморска височина од околу 500 метри. Речниот слив е опкружен со бројни планини покриени со мешана шума. Долината на реката има многу подеми и падови. На реката Понежина (притока на Небуг) во горниот тек има водопади и карпи.
Должината на реката е 18 км, сливното подрачје е 73,3 км² . Протокот на вода значително се зголемува за време на поплави и достигнува 600 м³/с. Реката доживува 10-12 поплави годишно. Просечна количина на вода — 2,53 м³/с. Се влева во Црното Море кај истоименото село.
Сестрата Кери

„Сестрата Кери“ (англиски: ''Sister Carrie'') — роман на американскиот писател Теодор Драјзер од 1900 година.
1 За делото
Својот прв роман, „Сестрата Кери“, Драјзер го објавил во 1900 година откако го привлекол вниманието на Френк Норис, лектор во една издавачка куќа. Книгата му била толку непријатна на еден член на издавачката куќа (или на неговата сопруга), што била објавена без никакво воодушевување и се продала во мал број примероци, но наишла на малку подобар прием во Англија. Веројатно, за ликот на Кери Драјзер бил инспириран од сестра му, која побегнала со некој оженет човек од Чикаго во Њујорк, каде што живеела доста удобно, а Драјзер живеел некое време во нејзината куќа. Во романот, Драјзер ја опишува повеста на една девојка која од своето мало место се сели во Чикаго, каде се вљубува во едне човек, а потоа во друг за најпосле да ги надмине двајцата. Вториот маж, Херствуд, поради Кери ги остава жената, децата и својата работа, но и покрај тоа ја губи Кери, по што запаѓа во тешка беда и извршува самоубиство. Во последната глава од романот, Кери Мигер постигнува успех во театарската кариера и неа ја чека светла иднина и токму тоа било причината за ужасот кај публиката, која била навикната на схематското прикажување на жените во романите. Пред овој роман, никој во американската книжевност не раскажал толку верни животни приказни и не опишал такви ликови. „Сестрата Кери“ наишла на подобар прием во Англија отколку во САД.
Китенска

Китенска е мала река на Балканскиот Полуостров.
Се наоѓа во југоисточна Бугарија. Тече јужно од градот Китен, тече кон исток. Таа се влева во Црното Море кај Кејп Караагач. Должината на реката е околу 3 км.
Се формира од сливот на реките Узунчаирска и Орјашка.
1 Топографски карти
* Листа на карти K-35-XVI Бургас. Масштаб: 1 : 200 000. Состояние местности на 1975-1980 год. Издание 1986 г.
Магри (река)

Магри е река во Русија, која тече низ територијата на областа Лазаревски во градот Сочи ( Територија Краснодар). Се влева во Црното Море.
1 Географија
Откако се спуштa од планините, реката тече низ одморалиштето микрообласт Магри, поминувајќи ги автопатот А147 и железницата.
На реката има водопад Магри.
2 Приказна
Се претпоставува дека името на реката Магри доаѓа од абхазиската ''амагра'' - „ракав“. Иако името на местото Магри доаѓа од името на маж и жена.
3 Поврзано
* Список на реки на Сочи
Камчија

Камчија е река во Бугарија.
Се наоѓа на истокот на земјата. Настанува од сливот на две реки што течат од источниот дел на балканските планини, Гољама-Камчија и Луда-Камчија, тече кон исток. Се влева во Црното Море 25 километри јужно од Варна. Во античко време, реката се нарекувала Панисос (Панисос), подоцна Словените и го дале името Тича.
Должина 244 км. Областа на сливот е 5358 км².
Макопсе (река)

Макопсе е река во областа Лазаревски во градот Сочи. Должината на реката е 12 км, сливното подрачје е 37,7 км².
1 Хидроним
Хидронимот доаѓа од спојувањето на зборовите |мэкъу, што значи ''сено'' и |псы - ''река'', односно „сено река“. Според една верзија, за време на поплавата, многу сува трева плови покрај реката од крајбрежните ливади.
2 Географија и хидрологија
Реката Макопсе е формирана на западната падина на Велики Кавказ на сливот на три реки: Џималт, Кумиштепе и Гумиштепе. На устието на реката се наоѓа истоименото село Макопсе, во горниот тек селото Наџиго. Во Црното Море се влева типична планинска река. Храна снег, дожд, под земја. На реката и нејзините притоки има каскада од 15 водопади „Серенада на љубовта“, високи од 5 до 38 метри . Флората долж бреговите на реката одговара на висинската зона на регионот на Црното Море: во горниот тек преовладуваат иглолисни шуми, потоа широколисни шуми доаѓаат да ги заменат, а суптропските елементи се присутни на устието.
3 Историско значење
По избувнувањето на конфликтот во Сочи, во јануари 1919 година, на конференцијата во Париз, претставниците на Грузија претставија историска карта на границите на државата за време на владеењето на кралот Давид Градител и кралицата Тамара, на која територијата на областите Сочи и Туапсе била дел од Грузија. Врз основа на презентираните историски докази, границата на Грузија, која била поддржана од Велика Британија, требало да се смета токму за реката Макопсе што тече 14 километри југоисточно од Туапсе.
4 поплави
* Поради силна поплава во октомври 2018 година, се урна патен мост преку реката Макопсе по кој минува автопатот А-147 .
Конка (ракав)

Конка(''канал Днепар'') е левата растока на реките Днепар во нејзиниот долен тек во Херсонската област во Украина. Најголемата од гранките на делтата на Днепар.
Во 18 век, границата со Кримскиот хан минувала покрај реката.Турците ја нарекоа ''Конка Илкису'' - „Коњски води“. Името доаѓа од стадата диви коњи ( церади ) кои се среќаваат овде до крајот на 19 век.
1 Опис
Конка тече во поплавните рамнини на Днепар во областите Аљошковски и Голопристански во регионот Керсон. Одделен е од реките Днепар спроти селото Приднепровскоје, област Белозерски . Тече југозападно паралелно со реките Днепар. Недалеку од вливот во вливот на Днепар на Конка се островите ''Гапски'' и ''Кругли'' . Вториот го дели каналот на ''Стараја Конка'' и ''Новаја Конка''.
Од градот Аљошка до вливот во вливот на Днепар, Конка е пловна. Преку теснецот кај селото Белогрудово, реката се спојува со каналот на Стариот Днепар, благодарение на што има удобна водна врска помеѓу Гола Пристан и Херсон (18 км).
Помалку продолжената лева рака на Днепар, која се наоѓа возводно во близина на селата Козачки кампови и Кринки, се нарекува и ''Конка''.
Во градот Голаја Пристан, насипот Конка е опремен со должина поголема од еден километар.
Конка е симболизирана со една од трите сини ленти на знамето на Керсон.
2 Населби (низводно)
* Аљошка
* Белогрудово
* Голи пристаниште
3 Езера и утоки (низводно)
* вчерашното езеро
* Естјуар Сина
* тркалезно езеро
* Езерото Нижесолонецкое
* Беј Збуриевски Кут
* езерото Красниковое
* езерото Гапка
4 Конка во историјата
Постои претпоставка дека реката Конка е дел од античкиот воден систем Герос-Хипакирис, опишан од Херодот во 5 век п.н.е. п.н.е д. Претпоставката за идентитетот на Конка и Хипакирис ја изразува академик Б. А. Рибаков во делото „Херодотова Скитија. Историска и географска анализа“. Во делото „Герос на Херодот“, Јури Безух вели: „Можеме со сигурност да кажеме дека - Конка е Герос, а долот Болшие Серогози е Чапли со бројни притоки и е Гипакирис, кој се влева во заливот Каркиницки. Црното Море за време на Херодот“ .