Нир Шавив

Нир Џозеф Шавив — израелско-американски професор по физика. Тој е редовен професор на Институтот за физика „Рака“ при Хебрејскиот универзитет во Ерусалим.
Шавив е познат по неговата хипотеза за климатските промени за сончеви и космички зраци, која не се согласува со научниот консензус за климатските промени предизвикани од човечкиот фактор.
Во 2002 година, Шавив претпоставил дека премините низ спиралните краци на Млечниот Пат дека биле причина за големите ледени доба во последните милијарда години. Во неговото подоцнежно дело, коавторство на Јан Вејзер, бил поставена на ниска горна граница на климатскиот ефект на CO2.
Неговиот најпознат придонес на полето на астрофизиката бил обидот да покаже дека Едингтоновата сјајност не е строга граница, односно, дека астрофизичките објекти можат да бидат посветли од сјајноста на Едингтон без да се разнесат. Тоа се постигнувало преку развивање на порозна атмосфера која овозможува зрачењето да избега додека врши мала сила на гасот. Теоријата била правилно користена за да се објасни загубата на маса во џиновската ерупција на Ета Кобилица и еволуцијата на класичните ерупции на Нова.
1 Образование и кариера
Шавив почнал да посетува курсеви на Израелскиот институт за технологија во Хаифа на 13-та годишна возраст. По 3 годишна служба во единицата 8200 на ИД, во 1994 година добил титула магистер на науки по физика и докторирал во 1994-1996 година. Во текот на 1996-1999 година, тој бил соработник на наградата Ли Дубриџ во групата TAPIR (Теоретска астрофизика) на Калтек . Во текот на 1999-2001 година, тој бил на постдокторска позиција на Канадскиот институт за теориска астрофизика.
Во 2001-2006 година, тој бил предавач на Институтот за физика Рака на Хебрејскиот универзитет во Ерусалим. Во 2006–2012 година бил вонреден, а од 2012 година редовен професор.
Помеѓу 2008 и 2011 година, тој бил шеф на синдикатот на факултетите на Хебрејскиот универзитет и бил претседател на координативниот совет на синдикатите на факултетите помеѓу 2010 и 2014 година.
Во 2014 година, тој станал член на Институтот за напредни студии во Принстон и служел како претседател на Институтот за физика Раках помеѓу 2015 и 2019 година.
1.1 Космички зраци и клима
Шавив е еден од поборниците за климатска врска со космички зраци. Во 2003 година тој покажал дека флуксот на космичките зраци во текот на изминатите милијарди години може да се реконструира од возраста на изложеност на железните метеорити, дека овие варијации на флуксот се очекуваат од премините на спиралните краци и тие се во корелација со појавата на епохите на леденото доба на Земјата.
Во подоцнежна работа со Јан Вејзер, било докажано дека реконструкцијата на температурата над фанерозоикот е во корелација со флуксот на космичките зраци, но не е во корелација со реконструкцијата на CO2, со што се поставува горната граница на ефектите на CO2. Geological Society of America. pp. 4–10. Archived from (PDF) on 2011-11-04. <code></code>: Cite journal requires <code>&#x7C;journal=</code> (help)
2 Отфрлање на климатските промени предизвикани од човекот
Шавив не се согласувал со научниот консензус за климатските промени предизвикани од човекот. Тој вели дека промените на сончевата активност дале придонес помеѓу половина до две третини од затоплувањето во текот на 20 век.
3 Награди и награди
* 1996 Волф фондацијата награда за извонредност како докторант
* 1996 Lee A. DuBridge стипендија на Калтек
* 2000 Беатрис Тремејн стипендија во Торонто
* 2004 Зигфрид Семјуел Волф предавање за јадрена физика
* 2014 IBM Einstein Fellowship, Институт за напредни студии, Принстон