Тод Рандгрен

Тод Хари Рандгрен (англ.''Todd Rundgren''; роден на 22 јуни 1948 година) ― американски музичар, пејач, текстописец и музички продуцент. Познат е по неговата софистицирана и често нетрадиционална музика, неговите сценски спектакли и по експериментите со интерактивна уметност. Продуцирал и музички спотови, а исто така бил меѓу првите кои користеле Интернет како средство за дистрибуција на музика во доцните 1990-ти.
Рандгрен е роден во Филаделфија, а неговата професионална кариера ја започнал во 1967 година, откако ја основал групата Nazz. По две години ја напуштил групата за да започне соло кариера. Негов прв топ-40 хит била песната „We Gotta Get You a Woman“ (1970). Негови најпознати песни се: „Hello It's Me“ и „I Saw the Light“ од албумот ''Something/Anything?'' (1972), кои често се емитувале на радио станиците со класичен рок, „Can We Still Be Friends“ од 1978 година и „Bang the Drum All Day“ од 1983 година, која често се пушта на многу спортски натпревари, во реклами и трејлери за филмови. Иако е помалку позната, песната „Couldn't I Just Tell You“ (1972) влијаела врз многу уметници од пауер-поп жанрот.
Рандгрен се смета за пионер во електронската музика, прогресивниот рок, музичките спотови, компјутерски софтвер и дистрибуција на музика преку Интернет. Тој го организирал првиот интерактивен телевизиски концерт во 1978 година, ја дизајнирал првата графичка табла во боја во 1980 година и го направил првиот интерактивен албум, ''No World Order'', во 1994 година. Исто така, тој бил еден од првите музичари кои се истакнале и како пејачи и како продуценти. Негови најзначајни продукциски дела се: ''Straight Up'' (1971) од Badfinger, ''We're an American Band'' (1973) од Grand Funk Railroad, ''New York Dolls'' (1973) од New York Dolls, ''Bat Out of Hell'' (1977) од Мит Лоуф и ''Skylarking'' од XTC (1986). Тој бил примен во Куќата на славните на рокенролот во 2021 година.
1 Живот и кариера
Тод Хари Рандгрен е роден во Филаделфија на 22 јуни 1948 година. Детството го поминал во Апер Дарби Тауншип, Пенсилванија. Со мала помош сам научил како да свири гитара. Како дете бил под влијание на различни жанрови музика, како рок, поп и класична музика. На 17-годишна возраст го формирал неговиот прв бенд „Money“.
Во 1966 година Рандгрен се преселил во Филаделфија и таму се приклучил на блуз-рок групата Woody's Truck Stop. Рандгрен осум месеци бил член на групата а во меѓувреме тие станале најпопуларна група во Филаделфија. Групата ја напуштил заедно со басистот Карсон Ван Остен со кого во 1967 година ја формирал рок-групата Nazz. Рандгрен веќе го изгубил интересот за блуз-музиката и сакал кариерата да ја продолжи со песни во стилот на Битлси и The Who.
Nazz се здобиле со одредена популарност со нивниот прв-сингл, „Open My Eyes“ од јули 1968 година, и „Hello It's Me“; двете песни ги напишал Рандгрен. Тие издале три албуми: ''Nazz'' (октомври 1968), ''Nazz Nazz'' (април 1969) и ''Nazz III'' (1971).
По заминувањето од Nazz, 21-годишниот Рандгрен одлучил да стане продуцент. Летото 1969 година се преселил во Њујорк и ги посетувал клубовите во Гринич Вилиџ, каде запознал многу музичари и модни дизајнери од Менхетен. Станал аранжер и продуцент под водство на Алберт Гросман. Гросман кој претходно го основал Ampex Records му ветил на Рандгрен дека ќе стане „најплатен продуцент на светот“, што подоцна и се остварило.
Во 1970 година, Рандгрен ја започнал неговата соло кариера и го издал неговиот прв солистички албум „Runt“. Албумот бил критички и комерцијално успешен и го содржел хит-синглот „We Gotta Get You a Woman“ кој се искачил на 20-то место на топ-листата ''на Билборд''. Во текот на 1970-тите, Рандгрен продолжил да издава успешни албуми, меѓу кои се: „Something/Anything?“ (1972), „''A Wizard, a True Star''“ (1973) и „Hermit of Mink Hollow“ (1978).
Во 1980-тите, музиката на Рандгрен станала поекспериментална и почнал да вградува елементи на електронска музика во неговите дела. Тој, исто така, продуцирал албуми за други музичари, како ги Гранд Фанк Раилроуд, Њујорк Долс и ХТЦ.
Во 1990-тите, Рандгрен се вратил на традиционалниот рок-звук и издал неколку албуми, како: „2nd Wind“ (1991), „No World Order“ (1993) и „With a Twist...“ (1997). Во средината на 1990-тите, Рандгрен снимил два албума под псевдонимот TR-i („Todd Rundgren interactive“). Првиот од нив, ''No World Order'' од 1993 година, се состоел од фрагменти од музика долги стотици секунди, кои можеле да се комбинираат на различни начини за да му одговараат на слушателот. Следниот албум, ''The Individualist'' (1995), содржи интерактивна видео содржина.
Во 2000-тите, Рандгрен продолжил да издава албуми. Тој исто така продуцирал албуми за други музичари, како Flaming Lips и Lemonheads.
2 Наводи