procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Енергетски пијалак

Енергетски пијалак — вид пијалак што содржи шеќер и стимуланс (најчесто кофеин). Нивниот нагласок е ставен на обезбедување умствена и физичка возбуда (рекламирана како „енергија“, но различна од енергетската вредност). Може или не може да биде газиран и може да содржи други засладувачи, таурин и аминокиселини. Тие се разликуваат од спортските пијалаци што се рекламираат како подобрување на спортското претставување.
Кафето, чајот и другите природни пијалаци со кофеин по принцип не се сметаат за енергетски пијалаци. Други безалкохолни пијалаци како кола можат да содржат кофеин, но исто така и тие не се сметаат за енергетски пијалаци. Според Европската управа за безбедност на храната, внесувањето до 400 мг кофеин дневно не претставува ризик за здравјето на возрасно лице. Ова е еднакво на околу 4 шолји кафе или 5 стандардни лименки енергетски пијалак.
Населенијата изложени на ризик од усложнувања од употребата на енергетски пијалаци вклучуваат млади луѓе, трезвеници (луѓе што не пијат алкохол или се чувствителни на кофеин), бремени жени, натпреварувачки спортисти и луѓе со срцево-садови болести.
Калојаново

Калојаново (|Калояново) — село во Јужна Бугарија, административен центар на општината Калојаново во Пловдивската Област. Има население од околу 2.547 жители (2022).
1 Географија
Селото се наоѓа во централнио дел на Горнотракиската Низина, на 24 километри од регионалниот центар Пловдив и на 157 километри од главниот град Софија.
2 Историја
Регионот на денешното Калојаново бил дел од најраната државна организација на Античка Тракија — Одриската држава, основано во 5 век п.н.е од Терес I (480-440). Еден од првите центри на Одриската држава бил концентриран во Горнотракиската Низина. Остатоците од овој градски центар, во кој била изградена и царската палата, денес се наоѓаат во околината на Калојаново. Градот создаден во времето на Терес I постоел речиси два века. Подоцна во областа околу Калојаново постоеле тракиската населба Бендипара и римскиот Севериус.
Во средниот век, првите информации за Калојаново доаѓаат од софискиот католички епископ Петар Богдан Бакшиќ од Чипровци, архиепископ софиски во периодот 1646 - 1674 година. За време на османлиското владеење селото се викало Селџиково (Селџиќој) по локалниот феудал Селџик. Калојаново било ослободено од османлиската власт на 4 јануари 1878 година од страна на коњаниците на генералот Павел Карцов.
Преименувањето на Селџиково во современо Калојаново се случило во 1934 година. Изборот на новото име е во чест на бугарскиот цар Калојан
Колено (биологија)

Колено ''(philum)'' — хиерархиско скалило во систематиката на биологијата, и тоа во ботаниката, зоологијата и бактериологијата. Понекогаш подоцна се дели на потколена (''subphyla'', еднина ''subphylum''). Во некои случаи, неколку колена се опфатени во натколено (''superphylum''), што потоа опфаќа група колена. Коленото како таксон е помеѓу царството и класата.
* Во некои систематики, животинското царство прво се дели на оддели, кои потоа се делат на колена. Така, двостраните животни се делумно прикажани како оддел.
* Во ботаниката и микологијата е дозволен и поимот оддел (''divisio'') како синоним за колено ''phylum''.
* Во бактериологијата, поимот „колено“ е дозволено да се користи и за клон.
1 Список на колена на живиот свет
# Колено Acanthocephala
# Колено Acidobacteria
# Колено Acritarcha
# Колено Actinobacteria
# Колено Annelida
# Колено Anthocerotophyta
# Колено Apicomplexa
# Колено Aquificae
# Колено Arthropoda
# Колено Ascomycota
# Колено Bacillariophyta
# Колено Bacteroidetes
# Колено Basidiomycota
# Колено Blastocladiomycota
# Колено Brachiopoda
# Колено Bryophyta
# Колено Bryozoa
# Колено Cercozoa
# Колено Chaetognatha
# Колено Chlamydiae
# Колено Chlorobi
# Колено Chloroflexi
# Колено Chlorophyta
# Колено Choanozoa
# Колено Chordata
# Колено Chrysiogenetes
# Колено Chytridiomycota
# Колено Ciliophora
# Колено Cnidaria
# Колено Crenarchaeota
# Колено Cryptophyta
# Колено Ctenophora
# Колено Cyanidiophyta
# Колено Cyanobacteria
# Колено Cycadophyta
# Колено Cycliophora
# Колено Deferribacteres
# Колено Deinococcus-thermus
# Колено Dictyoglomi
# Колено Dinophyta
# Колено Echinodermata
# Колено Echiura
# Колено Equisetophyta
# Колено Euglenozoa
# Колено Euryarchaeota
# Колено Fibrobacteres
# Колено Firmicutes
# Колено Flagellata
# Колено Fusobacteria
# Колено Gastrotricha
# Колено Gemmatimonadetes
# Колено Ginkgophyta
# Колено Glaucophyta
# Колено Glomeromycota
# Колено Gnathostomulida
# Колено Gnetophyta
# Колено Haptophyta
# Колено Hemichordata
# Колено Hyphochytriomycota
# Колено Kamptozoa
# Колено Kinorhyncha
# Колено Labyrinthista
# Колено Labyrinthista
# Колено Lentisphaerae
# Колено Loricifera
# Колено Lycopodiophyta
# Колено Magnoliophyta
# Колено Marchantiophyta
# Колено Micrognathozoa
# Колено Microspora
# Колено Mollusca
# Колено Mycetozoa
# Колено Myxozoa
# Колено Myzozoa
# Колено Nematoda
# Колено Nematomorpha
# Колено Nemertea
# Колено Neocallimastigomycota
# Колено Nitrospira
# Колено Ochrophyta
# Колено Onychophora
# Колено Oomycota
# Колено Orthonectida
# Колено Parabasalia
# Колено Percolozoa
# Колено Phoronida
# Колено Pinophyta
# Колено Placozoa
# Колено Planctomycetes
# Колено Platyhelminthes
# Колено Porifera
# Колено Prasinophyta
# Колено Priapulida
# Колено Proteobacteria
# Колено Psilophyta
# Колено Pteridophyta
# Колено Rhodophyta
# Колено Rhombozoa
# Колено Rotifera
# Колено Sagenista
# Колено Sarcomastigophora
# Колено Sipuncula
# Колено Spirochaetes
# Колено Tardigrada
# Колено Thermodesulfobacteria
# Колено Thermomicrobia
# Колено Thermotogae
# Колено Verrucomicrobia
# Колено Xenophyophora
# Колено Xenoturbellida
# Колено Zygomycota
Амбазонија

Амбазонија, официјално: Сојузна Република Амбазонија или Држава Амбазонија - политички ентитет  прогласен од англофонските сепаратисти кои бараат независност од Камерун. Сепаратистите тврдат дека Амбазонија треба да се состои од северозападниот регион и југозападниот регион на Камерун. Од 2017 година, амбазонските бунтовници се во вооружен конфликт со камерунската војска, во она што е познато како англофонска криза, формирајќи влада во егзил и заземајќи одредена територија. Ниту една земја не го признала постоењето на Амбазонија.
Киро Чучуков-Себура

Киро Чучуков-Себура (Киро Ќучук) ( во – во Речани, ) – македонски младински партиски активист пред војната, организатор на НОД во Велешко и првоборец.
1 Животопис
Веднаш по окупацијата собирал оружје, разнесувал партиски пропагандни материјали и вршел курирска работа во градот и околината. Еден од првите борци на Велешкиот НОПО „Димитар Влахов“ од мај 1942 година и учесник во сите борбени судрувања со бугарската полиција.
Од септември 1942 година ја извршувал курирската должност. По враќањето од кумановскиот на велешки терен, во почетокот на 1943 година бил откриен од бугарската полиција и ликвидиран, заедно со Нонча Камишова, Стојан Бурчевски - Буридан, Јордан Јорданов и Киро Неделков.
Л’ки

Л’ки (|Лъки) — гратче во Јужна Бугарија, административен центар на општината Л’ки во Пловдивската Област. Има население од околу 1.842 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Гратчето е сместено во мала рамна област на сливот на Џурковската Река во Манастирска Река, во Преспанскиот дел на Родопите. Л’ки се наоѓа на 56 километри јужно од регионалниот центар Пловдив и на 211 километри од главниот град Софија.
2 Историја
До 1910 година, Л’ки бил мала област покриена со ливади. Кога во 1955 година започнала интензивната експлоатација на рудниците за оловно-цинкова руда, населбата брзо се развила и за само десет години неговите жители достигнале 7.000. Од 1959 година е независна административна единица, a од 1969 година добилa статус на град.
Стара Ладога

Стара Ладога (|Ста́рая Ла́дога|p=ˈstarəjə ˈladəɡə|r=Stáraya Ládoga|t=Old Ladoga), позната како Ладога до 1704, е село во Волховскиот реон во Ленинградската област, Русија, кое се наоѓа на реката Волхов во близина на езерото Ладога, на 8 километри северно од градот Волхов, кој е административен центар на реонот.
Бил просперитетен трговски центар во 8-от и 9-от век. Во него доминирале Варјазите кои станале познати како Рус. Поради тоа, Стара Ладога понекогаш се нарекува прва престолнина на Русија, и се смета за првото место од кое името ''Рус'' се проширило кај Источните Словени.
1 Историја
1.1 Основање
Со дендрохронологија се покажало дека Ладога била основана во 753 година. До 950 година, била еден од најзначајните трговски центри во Источна Европа. Трговските бродови пловеле од Балтичкото Море преку Ладога до Новгород и потоа до Константинопол или до Каспиското Море. Овој пат е познат како трговски пат од Варјазите до Грците. Алтернативен пат водел преку реката Волга along the Volga trade route to the хазарската престолнина Итил, а потоа преку Касписко Море до Багдад. Веројатно, најстарата арапска средновековна монета е откопана во Ладога.
1.2 Ладога под Рурик
Според Ипатиевскиот летопис кој бил напишан во 13-ти век, легендарниот варјашки водач Рурик пристигнал во Ладога во 862 година и ја направил негова престолнина. Рурук потоа се преместил во Новгород, а неговите наследници потоа во Киев ги поставиле темелите на Киевски Рус. На периферијата на Ладога има неколку огромни тумили, или кралски погребни кургани. За еден од нив се смета дека е гробот на Рурик, а за друг на неговиот син и наследник Олег. Хејмскрингла и другите нордиски извори споменуваат дека кон крајот на 990-те Ерик Хаконсон извршил напади на брегот и го запалил градот. Ладога бил најзначајниот трговски центар во Источна Европа од околу 800 до 900 година, и се проценува дека помеѓу 90% и 95% од сите арапки дирхами пронајдени во Шведска поминале низ Ладога.
Следното споменување на Ладога во летописите е во 1019 година, when Инјејерд Олофсдотер од Шведска се омажила за Јарослав од Новгород. Според договореното, Јарослав ја отстапил Ладога на неговата жена, која го назначила Рагнвалд Улфсон, за управник на градот. Оваа информација е потврдена во сагите и археолошките докази, кои сугерираат дека Ладога постепено еволуирала во првенствено варјашка населба. Најмалку два шведски кралеви ја поминале својата младост во Ладога, Стенкил и Инге I, а најверојатно и кралот Анунд.
Во 12-ти и 13-ти век, Ладога функционнирала како трговска станица во моќната Новгородска Република. Подоцна, нејзиното трговски значење опаднало и поголемиот дел од населението се занимавало со рибарство во 15-ти век. Откако во 14-ти век биле изградени нови тврдини западно од Ладога, како Орешек и Корела опаднало и военото значење на градот.
1.3 Подоцнежна историја
Откако бил основан градот Нова Ладога во 1704 година од страна на Петар Велики, Ладога станала позната како Стара Ладога и нејзиното значење опаднало.
2 Наводи
Параклис „Вознесение Христово“ - Колицко

Вознесение Христово — параклис во близина на кумановското село Колицко. Сместен е непосредно покрај земјениот пат кој доаѓа од селото Габреш, од каде се пружа поглед на селото.
1 Галерија
2 Поврзано
* Колицко
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија
Бања (град)

Бања (|Баня) — гратче во Јужна Бугарија, во општината Карлово во Пловдивската Област. Има население од околу 3.083 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Гратчето се наоѓа во плодната Карловка Котлина покрај реката Стрјама, 10 км од градот Карлово (со железничка станица), 50 км од регионалниот центар Пловдив и 156 км од главниот град Софија по подбалканскиот пат. Бања е и железничка станица на линијата од Пловдив — Карлово.
Крст на зајдисонце

''Крст на зајдисонце'' — слика масло на платно од Томас Коул. Се верува дека е насликана околу 1848 година. Останала недовршена заради неговата прерана смрт таа година.
1 Композиција
Заради тоа што е незавршена, можно е да се види основниот цртеж како и нијанси на првично нанесените нијанси на основата на сликата.
Ваијана — Потрага по митскиот остров

Ваијана — Потрага по митскиот остров (|Moana, буквално: ''Моана'') — 56-тиот игран анимиран филм на Walt Disney Animation Studios. Заплетот на филмот првично бил опишан како „приказна за митска авантура што се случила пред 2.000 години на островите на јужните делови на Тихиот Океан“. Филмот бил режиран од Џон Маскер и Рон Клементс, сорежиран од Дон Хол и Крис Вилијамс, а компониран од Марк Манчина. Премиерата на филмот во САД била на 23 ноември 2016 г., а во Македонија на 24 ноември 2016 г.
1 Содржина
Филмот започнува со создавањето на срцето на Те Фити, божица што донела живот на островите на Тихиот Океан. Срцето поседува моќ да создава и да го храни животот. Меѓутоа, тоа е украдено од полубогот Мауи, кој предизвикува да се шири темнина што влијае на островите.
Да се префрлиме на времето на Ваијана, која е избрана од океанот да го врати срцето на Те Фити и да го спаси својот народ од еколошка криза. И покрај грижите на нејзиниот татко и културните ограничувања што ѝ се ставаат, Ваијана тргнува на смело патешествие за да го најде Мауи и да го убеди да го врати срцето. За време на нејзиното приклучение, Ваијана се соочува со бројни предизвици, се среќава со различни мистични суштества и дознава повеќе за нејзиното наследство и древните практики на пронаоѓање патишта на нејзините предци. Таа склучува неволно партнерство со Мауи, кој првично ѝ помага само за своја сопствена добивка, но на крајот доживува значителен развој на карактерот.
Додека Ваијана и Мауи пловат преку океанот, тие се соочуваат со различни пречки, вклучувајќи го и чудовиштето од лава Те Ка, за кое се открива дека е разгневена верзија на Те Фити без нејзиното срце. Непоколебливата решителност и верба на Ваијана во себе ја наведуваат да ја открие внатрешната моќ и успешно го враќа срцето на Те Фити, враќајќи го животот на океанот и островите.
Стефан Лазаров

Стефан Лазаров (р. , ) — македонски водител, музичар, јутубер и поткастер.
1 Животопис
Лазаров во 2018 година се вработува во „1ТВ“, како водител на ексклузивниот магазин „Ексклузив“, каде останува една година. Во 2019 година се вработува во Алфа-телевизија како водител и новинар на утринската емисија „Добро утро секое утро“. Во 2020 година почнува да се занимава со Јутуб, каде дава отказ од телевизија. Тој на својот Јутуб-канал имал своја емисија, која се викала „Лазаров шоу“. Лазаров имаше свој поткаст, кој бил насловен „Без лимит“ кој го водеа заедно со Зоран Василевски-Фаци. Во поткастот гостувале познати музички имиња и глумци како Александра Тимковска, Кристина Димитри, Барбара Ракичевиќ, Орце Ѓорѓиевски, Јелена Розга, Марија Луиса, Тијана Дапчевиќ, Ирена Спасовска, Гоце Тодоровски, Вера Мештеровиќ и други. Во својот поткаст наречен „Лазаров поткаст“, биле гости познати пејачи, глумци, спортисти и политичари како: Тони Михајловски, Тамара Тодевска, Игор Џамбазов, Ферус Мустафов, Васил Зафирчев, Гордана Сиљановска-Давкова, Стевчо Јакимовски, Весна Петрушевска, Драган Павловиќ Латас, Јанко Илковски, Јелена Карлеуша, Христијан Мицкоски, Аца Лукас и други. Одреден период се занимавал и со музика, како пејач.
Во 2024 година, е еден од авторите и водител на андреналинското шоу "Триумф" кој се емитува на платформата на Gley и каналот на Лазаров.
Негов татко е познатиот музичар и композитор Орце Лазаров од Група Академци.
Земја на мртвите

''Земја на мртвите'' (|Land of the Dead), познат и како ''Земја на живите мртовци'' — постапокалиптичен филм за зомбија од 2005 г. во режија на Џорџ Ромеро, за кој самиот го напишал сценариото. Филмот е четврти од главната серија „Живи мртовци“ на Ромеро и првиот објавен по дваесетгодишна пауза. Хронолошки му претходат ''Ноќ на живите мртовци'' (1968), ''Зора на живите мртовци'' (1978) и ''Ден на живите мртовци'' (1985). „Земја на мртвите“ има најголем буџет меѓу филмовите во серијата; Ова е првиот и единствениот филм за зомбија на Ромеро што користи компјутерска графика за специјални ефекти и во кој се појавуваат познати глумци (Денис Хопер и Џон Легвизамо).
Филмот се одвива во свет во кој пред неколку години се случила зомби-апокалипса и е посветен на нападот на „живите мртовци“ на еден од последните утврдени градови на луѓе — Питсбург, Пенсилванија. Неговата филозофија ја повторува онаа на претходниот филм на Ромеро, „Ден на живите мртовци“: дури и во свет преплавен од зомбија, главната закана за луѓето доаѓа од самите луѓе; на него се додаваат идеите за социјален протест, вклучително и сеопшти, прикриени во спротивставувањата меѓу парталавите „живи мртовци“ и луѓето задоволни од животот од облакодерот „Фидлерс Грин“, вклучувајќи ја и глобалната закана — напнатост во односите меѓу „третиот свет“ (посиромашните), и „златната милијарда“ (побогатите).
1 Содржина
Живите мртовци го зазеле светот, а последните луѓе живеат во град заграден со ѕидови за да се заштитат додека се справуваат со ситуацијата.
Станко Станковски

Станко Станковски (Самоков, 1936 – Скопје, 1989) ― македонски-југословенски географ, климатолог и хидролог.
1 Живот и дејност
Основно училиште завршил во Самоков и Брод, а гимназија во Прилеп во 1957 година. Диференцијална матура завршил на Учителската школа во Скопје. Потоа работел како учител во селата Растеш и Зркле (Бродско). Во учебната 1960/61 година, тој се запишал на Институтот за географија при ПМФ во Скопје и во 1964 година, дипломирал и бил избран за асистент на Географскиот институт при ПМФ. Последипломски студии завршил во Белград во 1971 година. Во 1972 година, бил избран за предавач по предметот биогеографија со педологија, звање со коешто бил повторно избиран во 1980 и во 1985 година. Докторирал на темата „''Пелагониска Котлина, физичко-географски проучувања со посебен осврт на хидролошките појави и проблеми''” во 1987 година. Истата година бил избран за доцент по предметот климатологија. Има публикувано 15 научни и повеќе стручни и научно-популарни трудови. Бил ангажиран во повеќе научни теми и проекти што биле изготвувани на Географскиот факултет. Има богата и активна општествена дејност надвор од Институтот, а меѓу другото бил и продекан на Географскиот факултет. Добитник е на повеќе признанија. Починал во 1989 година во Скопје.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Димитар Јаранов
* Петар С. Јовановиќ
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Александар Стојмилов

Александар Стојмилов (Бели, 18 јануари 1941) ― македонски географ.
1 Живот и дејност
Основното и средното образование завршил во Кочани. Студирал на Институтот за географија при ПМФ од 1959-1963 година. Магистрирал на Географскиот факултет при Белградскиот универзитет во 1967 година, на насоката Туризам. Во меѓувреме работел како професор во Економското училиште во Кочани и бил вработен во Катлановска Бања. Универзитетската кариера ја започнал во учебната 1968/69 година, кога е избран за асистент на Институтот за географија на ПМФ во Скопје. Во 1971 година, е избран за предавач по предметот Основи на географијата. Докторирал на тема „''Туристички вредности на македонските планини''” во 1974 година. Во 1975 година, е избран за доцент по предметите Основи на географијата и Посебна стопанска географија, во 1980 година, во вонреден, а во 1985 година, во редовен професор. Главно работел во областа на туризмот и терциерните дејности. Остварувал студиски посети во Краков, Вороњеж, Софија, Малага, Братислава и други места. Учествувал во изработката на два просторни планови на Македонија и во изготвувањето на 12 просторни планови за одделни општини во Македонија. Има објавено над 200 труда главно од областа на туристичката и стопанската географија на Македонија, неколку учебници за средно образование и 6 учебници за високо образование. Под негово менторство се одбранети 7 докторски дисертации и 16 магистерски трудови. Бил декан на ПМФ и проректор на УКИМ. Добитник е на повеќе признанија меѓу кои и ''Орден на трудот со златен венец''.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Димитар Јаранов
* Петар С. Јовановиќ
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Миливој Гашевски

Миливој Гашевски (Скопје, 5 октомври 1924 – Скопје, 2010) ― македонски хидролог и климатолог.
1 Живот и дејност
Основно и средно образование завршил во Скопје. На Катедрата за географија на Филозофскиот факултет во Скопје се запишал во 1946 година и како вонреден студент своите студии ги завршил во 1950 година. Во почетокот работел како службеник, потоа како секретар во Заводот за водостопанство на Македонија. Докторирал во 1960 година, на темата „''Планина Бистра - Физичко-географски проучувања''” (во областа на хидрологијата). Во Заводот работел до 1974 година, со звање научен соработник, а потоа се вработил на Институтот за географија при ПМФ во Скопје. Во 1975 година, бил избран во вонреден, а во 1980 година во редовен професор. Наставната, научната и стручната работа му е од областа на хидрологија и климатологија. Посебна заслуга има со остварувањето на проектот ''Катастар на изворите во Република Македонија''. Има значителен број трудови. Бил член на повеќе организации. Добитник е на повеќе плакети и пофалници. Се пензионирал во 1987 година. Починал во Скопје во 2010 година.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Димитар Јаранов
* Петар С. Јовановиќ
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Васил Граматниковски

Васил Граматниковски (роден на 15 јануари 1934 г. во Љубојно) ― поранешен редовен професор на Институтот за географија при ПМФ.
1 Образование
Основно образование завршил во Љубојно, а гимназија во Битола во 1956 година. Студирал на Институтот за географија при ПМФ од 1956-1960 година. Последипломски студии од областа на аграрната географија завршил на Филозофскиот факултет во Љубљана во 1968 година. Во 1974 година, докторирал на Географскиот институт на ПМФ во Скопје, на темата „''Природно географските и социоекономските процеси во Преспанската Котлина како фактори што го условуваат идниот стопански развиток на котлината''”.
2 Кариера
Во 1962 година, тој бил избран за асистент на Географскиот институт на ПМФ во Скопје. Потоа, бил предавач по предмети од стопанската географија. Во 1975 година, бил избран со звањето доцент, додека во 1980 година станал вонреден професор. Во 1985 година, Граматниковски бил унапреден како редовен професор по предметот општа стопанска географија. Во контекст на стручно усовршување на стопанската географија претстојувал во Варшава, Минхен, Љубљана. Бил шеф на Географскиот институт.
3 Трудови и награди
Има објавено 74 труда. Има добиено Орден на трудот со златен венец.
4 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Петар С. Јовановиќ
* Димитар Јаранов
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Митко Панов (географ)

:''За филмскиот режисер, видете Митко Панов.''
Митко Панов (роден на 16 декември 1927, Скопје - 2000, Скопје) ― македонски социјален географ.
1 Животопис
Основно и средно образование завршил во Скопје. Студирал на Катедрата за географија од 1948-1952 година, каде дипломирал, и по две години работа во Гимназијата „Мирче Ацев” во Прилеп, во 1954 година, бил избран за асистент на Катедрата по географија на Филозофскиот факултет. Докторирал во 1960 година, од областа на социјалната географија на темата „''Сливот на Крива Лакавица и Отиња - антропогеографски и стопанско-географски проучувања''”. Во 1961 година, бил избран во звањето доцент, во 1967 година, во вонреден професор, а во 1972 година, во звањето редовен професор. Тој е еден од основачите на првите последипломски студии на Институтот за географија од областа на Просторното планирање во 1976 година. Учествувал во голем број проекти, бил главен организатор на повеќе научни собири на географите. Публикувал над 300 научни и стручни трудови и првата книга ''Географија на СР Македонија.'' Добитник е на повеќе награди и признанија. Се пензионирал во 1987 година. Починал во 2000 година во Скопје.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Петар С. Јовановиќ
* Димитар Јаранов
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Милош Павловиќ

Милош Павловиќ (Чачак, 29 септември 1901 – Скопје, 1978) ― српски и југословенски геолог и професор.
1 Образование
Основно образование учел во Чачак. За време на Првата светска војна, со татко му преку Албанија отишол во Бизерта каде останал 2 години (1916-1917). Потоа заминал на школување во Ница. Во 1919 година, се вратил во новосоздаденото Кралство СХС и по завршувањето на гимназијата, се запишал на Групата за геологија на Филозофскиот факултет во Белград. Дипломирал во 1925 година.
2 Кариера
Работел како асистент на Отсекот за геолошки карти, а потоа до 1930 година, работел како професор во гимназија во Заечар, Штип и Вуковар. По создавањето на Геолошкиот институт на Кралството Југославија, се вработил и таму останал до 1945 година.
После Војната, во областа геологија работел на разни места во Црна Гора, Тирана, Белград, а од 1954 до 1965 година, работел како професор на Катедрата и Институтот за географија на Природно-математичкиот факултет во Скопје. Предавал Општа геологија со петрографија. Се пензионирал во 1965 година. Починал во 1978 година.
3 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Петар С. Јовановиќ
* Димитар Јаранов
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Јордан Пенџерковски

Јордан Пенџерковски (Битола, 10 септември 1925 – Скопје, 1981) — македонски-југословенски геолог.
1 Животопис
Основно и средно образование завршил во родното место. Дипломирал во 1952 година, на Групата за геологија на ПМФ при Универзитетот во Белград. По дипломирањето се вработил во Геолошкиот завод на РМ, во Институтот за истражување минерални суровини. Во меѓувреме, во 1965 година, докторирал на Рударско-геолошкиот факултет во Белград на темата „''Геолошки состав и тектонски склоп на централниот дел на Осоговските планини со осврт на појавите на Пб-Зн на подрачјето Саса-Тораница”''. Долго работел на Геолошкиот завод на РМ во Скопје како научен советник. Во 1977 година, се вработил на Географскиот факултет како вонреден професор по предметите геологија со петрографија и историска геологија. Автор е на голем број трудови од областа на геологијата. Особено се истакнува како автор на Геолошката карта на РМ во размер 1:200000. Починал во 1981 година во Скопје.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Петар С. Јовановиќ
* Димитар Јаранов
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Митко Поптрандовски

Митко Поптрандовски (Косинец, 7 август 1937 – Скопје, 1976) ― македонски-југословенски и геолог.
1 Живот и дејност
Во 1948 година, за време на Граѓанската војна во Грција, како дете бегалец принудно заминал во Чехословачка каде завршил гимназија. Дипломирал во 1960 година, на Природно-математичкиот факултет на Масариковиот универзитет во Брно. Во меѓупериодот од 1960 до 1969 година, работел во Чехословачка во Заводот за геолошки истражувања во Брно, а потоа бил и раководител на Одделението за неметали при Геолошкиот институт во Прага. Во 1969 година, се вратил во Македонија и бил ангажиран како асистент по геологија на Географскиот институт при Природно-математичкиот факултет во Скопје. Во звањето доцент, бил унапреден во 1971 година. Починал во 1976 година.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Димитар Јаранов
* Петар С. Јовановиќ
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Гиго Милески

Гиго Милески (1923 година, Струга - 1995, Скопје) ― македонски економски географ и картограф.
1 Животопис
1.1 Образование
Основно и гимназиско образование стекнал во Струга, Приедор и Битола, сѐ во 1942 година. Студирал во периодот 1947-50 година, на Катедрата за географија на Филозофскиот факултет во Скопје, во првата повоена генерација (1946 година) со индекс број 3.
1.2 Кариера
Тој во септември 1947 година, бил вработен како картограф на Катедрата по географија, а студиите како вонреден студент ги завршил во 1950 година и бил избран за асистент по картографија. Како асистент по картографија е основоположник на Сеизмолошката опсерваторија во Скопје (создадена на 1 ноември 1956 година) и нејзин прв раководител до 1961 година.
Во 1961 година, бил вработен како асистент на Економскиот факултет. Докторирал во 1965 година, на темата „''Езерата во СР Македонија како важни риболовни и туристички подрачја”''. Главно работел во областа на картографија и економска географија. По докторирањето во 1967 година, бил избран за доцент, во 1972 година станал во вонреден, а во 1977 година бил унапреден како редовен професор на Географскиот институт на ПМФ. Стапил во пензија во 1987 година. Починал во 1995 година во Скопје.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Петар С. Јовановиќ
* Димитар Јаранов
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Атанасие Урошевиќ

Атанасие Урошевиќ (Гнилане, 1898 - Белград, 1992) ― југословенски антропогеограф, етнолог и картограф.
1 Животопис
Атанасие Урошевиќ бил роден во 1898 година во Гнилане во Oтоманското Царство. Дипломирал во 1926 година. Тој докторирал на темата „''Горна Морава и Изморник''” во 1929 година, на Филозофскиот факултет во Скопје. На факултетот работел до 1941 година. За време на Втората светска војна, до 1945 година, бил воен заробеник во Германија. Во 1946 година, од страна на Владата на Народна Република Македонија бил повикан од Белград, за да биде професор на Катедрата по географија на Филозофскиот факултет во Скопје со задача да ја организира работата на Катедрата за географија, така што како раководител на Катедрата и нешто подоцна на Институтот за географија на Природно-математичкиот факултет во Скопје, останал до неговото пензионирање во 1964 година. Во 1978 година, бил избран за редовен член на САНУ. Главни научни и образовни занимања му биле антропогеографијата, етнологијата и картографијата. Бил основач на Географското друштво на Македонија и на списанието ''Географски разгледи''. Починал во 1992 година во Белград.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Петар С. Јовановиќ
* Димитар Јаранов
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Љубе Миленковски

Љубе Миленковски (Сопот, 5 јули 1937 – Скопје, 1993) ― македонски географ.
1 Образование
Основно образование завршил во својот роден крај. Учителската школа ја завршил во Скопје во 1958 година, а потоа шест години работел во основно училиште. Завршил Педагошка академија во Скопје, група историја‒географија, а потоа дипломирал на Институтот за географија при ПМФ и во 1969 година се запишал на последипломски студии на Групата за географија на ПМФ во Белград. Докторирал на Географскиот факултет во Скопје во 1983 година, на темата „''Социо-географски и аграрни карактеристики на Гевгелиско-валандовската Котлина''”.
2 Кариера
Работел како наставник и професор во основно училиште, а потоа во Гимназијата „Браќа Миладиновци” во Драчево. Во 1972 година, бил избран за директор на ОУ „Кузман Шапкарев”, потоа преминал на работа во Републичкиот завод за школство, како самостоен педагошки советник за наставата по географија. Од 1975 до 1985 година, бил професор на Педагошката академија „Св. Климент Охридски” во Скопје, на којашто бил и директор. Во 1985 г. е избран за доцент на Географскиот факултет во Скопје, а во 1989 година, во вонреден професор. Научно-истражувачка активност главно е насочена кон аграрната географија и методиката на наставата по географија. Бил автор на повеќе учебници за основното и средното образование.
3 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Петар С. Јовановиќ
* Димитар Јаранов
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Милорад Стојановиќ

Милорад Стојановиќ (Пирот, 24 јануари 1931 – Скопје, 2000), — македонско–српски геолог.
1 Животопис
Основно училиште и гимназија завршил во Алексинац. Студирал на Групата за геологија на ПМФ во Белград од 1949/50 година до 1954 година. Во 1956 година, се вработил во Рударско-топилничкиот басен во Бор, каде што останал до 1958 година. Од 1958 година. до 1981 година, работел во Геолошкиот завод на РМ во Скопје. Во 1979 година, на Рударско-геолошкиот факултет во Белград, ја одбранил докторската дисертација со насловот „''Геолошки састав и тектоника терена Т. Велес ‒ планина Клепа ‒ река Рајец''”. Во 1982 година, бил вработен на Институт за географија при ПМФ, каде бил избран во доцент, во 1985 година станал вонреден, а во 1991 година бил унапреден како редовен професор од областа на геологијата. Неговата научна дејност е во областа на регионалната геологија и минералните суровини. Има публикувано околу 80 научни и стручни трудови, елаборати, извештаи и проекти како и два универзитетски учебници: ''Геологија и петрографија'' (1991 година) и ''Историска геологија'' (1989 година). Имал студиски престој во НР Бугарија (1959 година), Чехословачка (1967 година) и СССР (1969 година). Носител е на повеќе признанија. Починал во Скопје во 2000 година.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Петар С. Јовановиќ
* Димитар Јаранов
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Велимир Ј. Костовски

Велимир Ј. Костовски (Девич, 23 октомври 1922 – Битола, 1984) ― македонски-југословенски географ.
1 Живот и дејност
Гимназија завршил во Прилеп. Дипломирал на скопскиот Филозофски факултет, на Природно-математичкиот отсек, во групата географија во 1950 година, како студент на првата генерација. Потоа до 1954 година, работел како професор по географија во Велес а потоа во Битола (1954/55-1963/64), Во периодот од 1958/59 година, бил назначен за околиски просветен инспектор по предметна настава. Учествувал во образувањето на Географската секција во Битола во 1956 година, и бил прв нејзин претседател. Се занимавал и со метеорологија, спелеологија и астрономија. Од 1964 година, до неговата смрт, бил професор на Педагошката академија. Напишал околу дваесетина трудови, 4 учебници и читанки по географија за VI и VII одделение и I за II година гимназија. Бил еден од иницијаторите за создавање на Друштвото за наука и уметност во Битола (ДНУБ) и бил негов активен член. Работел на докторска дисертација за областа Демир Хисар, но прераната смрт на 22 јануари 1984 година, го спречило да ја оствари неговата животна желба.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Димитар Јаранов
* Петар С. Јовановиќ
* Тодор Кондев
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Владимир Точковски

Владимир Точковски (Струга, 17 мај 1925 – Битола, 1994) ― македонски географ.
1 Живот и дејност
Основно образование завршил во прилепско Кадино Село и битолско Могила. Средно образование стекнал во Битола. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје, на Групата географија во 1953 година. Како професор и директор работел во Гимназијата „Јосип Броз Тито“ и на Педагошката академија – Битола, Вишата туристичка школа во Охрид, а потоа и како надворешен соработник во Факултетот за туризам – Охрид. Од 1960 година, е редовен и активен член на Друштвото за наука и уметност - Битола (ДНУБ). Учествувал во образувањето на Географската секција во Битола, во 1956 година, која ги составил географите од Битолско, Прилепско, Крушевско и Демирхисарско. Се занимавал и со истражувања главно од регионална географија. Докторирал во 1983 година, на Институтот за географија на ПМФ, на темата: „''Структурални промени на населението и просторно територијален и функционален развој на населбите во Пелагонија (Битолско - Прилепско Поле'')“. Има придонес и во учебникарската дејност.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Димитар Јаранов
* Петар С. Јовановиќ
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Илија Петрушевски

Илија Петрушевски (Лешок, 2 август 1941) ― македонски географ, картограф и етнограф.
1 Животопис
Илија Петрушевски е роден на 2 август 1941 година во Лешок, Тетовско. Во 1961 година се запишал, а во 1965 година дипломирал на Групата географија при Природно-математичкиот факултет во Скопје. Во 1969 година се вработил во НУБ „Св. Климент Охридски“ во Скопје. Главно бил задолжен да ја води картографската збирка. Има напишано поголем број трудови и монографски изданија. Се пензионирал во 1999 година.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Димитар Јаранов
* Петар С. Јовановиќ
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
Петар С. Јовановиќ

Петар С. Јовановиќ (Добрача, Србија 10 март 1893 – Белград, 15 ноември 1957) ― географ, геоморфолог, антропогеограф, основач на Катедрата за географија и Географскиот институт во Скопје, и професор.
1 Животопис
Петар С. Јовановиќ роден е на 10 март 1893 година во селото Добрача, Србија. Основно училиште завршил во селата Рамаќи и Добрача (1900-1904), а гимназија во Крагуевац (1904-1912). На Филозофскиот факултет во Белград се запишал во 1912 година, но поради Балканските војни и Првата светска војна имал прекини во студиите. Студирал во Рим, Фиренца, Париз и Белград. Дипломирал на физичко-географската група на Филозофскиот факултет во Белград во јуни 1920 година. Докторирал на истиот факултет, на 7 мај 1922 година. Од 1919 година бил асистент на Јован Цвииќ.
По одбраната на докторатот во 1922 година, бил избран за доцент на Филозофскиот факултет во Скопје, каде што ја основал Катедрата за географија и Географскиот институт. Во 1925 година, бил унапреден во вонреден, а во 1932 година, во звањето редовен професор. Во мај 1941 година, го напуштил Скопје и заминал за Белград. Од ноември 1944 година, работел како редовен професор по географија на Филозофскиот факултет во Белград. Во 1948 година, бил избран за академик. Бил управник на Географскиот институт на САНУ.
Додека престојувал во Македонија, тој вршел истражувања во Скопската Котлина, бил претседател на Географското друштво во Скопје од 1926-1941 година, уредник на Гласникот на Скопското научно друштво-природно одделение и други. Автор е на повеќе научни трудови од геоморфологија, хидрологија, антропогеографија и регионална географија. Починал на 15 ноември 1957 година во Белград.
2 Поврзано
* Томе Андоновски
* Драган Василески
* Миливој Гашевски
* Васил Граматниковски
* Васа Даскаловски
* Никола Димитров
* Мирјана Ѓорѓиева
* Михаило Зиков
* Димитар Јаранов
* Тодор Кондев
* Велимир Ј. Костовски
* Душан Манаковиќ
* Благоја Маркоски
* Љубе Миленковски
* Гиго Милески
* Иван Несторовски
* Милош Павловиќ
* Митко Панов
* Никола Панов
* Јордан Пенџерковски
* Ѓорче Петров
* Илија Петрушевски
* Митко Поптрандовски
* Војислав Радовановиќ
* Бранислав Русиќ
* Аслан Селмани
* Јаким Синадиновски
* Станко Станковски
* Часлав Стојадиновиќ
* Милорад Стојановиќ
* Александар Стојмилов
* Владимир Точковски
* Јован Трифуноски
* Атанасие Урошевиќ
* Јован Цвииќ
* Димитрија Чуповски
3 Дополнителна литература
*''Катлановска Бања'', Гласник Скопског научног друштва VI, 2 Скопље, 1929;
*''Рељеф Скопске котлине'', Гласник Скопског научног друштва, кн X, св. IV, Скопље, 1931.
Покорно јавувам

„Покорно јавувам“ (чешки ''Poslušně hlásím'') е чехословачки филм од 1957 година, во режија на Карел Стекли (Karel Steklý), кој е автор и на сценариото, засновано врз сатиричниот роман „Доживувањата на добриот војник Швејк во светската војна“ на Јарослав Хашек од 1923 година, „Доживувањата на добриот војник Швејк во светската војна“. Главните улоги ги играат: Рудолф Хрушински (Rudolf Hrušínský), Франтишек Филиповски (František Filipovský), Сватоплук Бенеш (Svatopluk Beneš), Милош Несвадба (Miloš Nesvadba) и Јозеф Хлиномаз (Josef Hlinomaz). Фикмот претставува продолжение на „Добриот војник Швејк“, снимен една година претходно.
1 Содржина
На железничката станица во Прага, Швејк (го игра Хрушински) и Лукаш (го игра Бенеш) се качуваат на возот за Будјејовице, но Швејк го заборава багажот на перонот, а потоа навредува еден генерал, ја повлекува безбедносната кочница итн....