procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Компаративна психологија

Компаративна психологија се однесува на научно проучување на однесувањето и менталните процеси на не-човечки животни, особено затоа што овие податоци се однесуваат на филогенетски историја, adaptive значење, како и развој на однесување. Истражувањето во оваа област адреси многу различни прашања, користи многу различни методи и се истражува однесувањето на многу различни видови, од инсекти до примати.
Компаративна психологија е понекогаш претпоставува да се нагласи крст-видови споредби, вклучувајќи ги и оние помеѓу луѓето и животните. Сепак, некои истражувачи се чувствуваат дека директните споредби не треба да биде единствена цел на компаративна психологија и дека интензивно се фокусира на еден организам за да се разбере неговото однесување е исто како пожелни; ако не и повеќе. Доналд Dewsbury разгледуваат делата на неколку психолози и нивните дефиниции и заклучи дека објект на компаративна психологија е да се воспостави принципите на generality се фокусира на двете proximate и крајната каузалитет.
Ѓурѓевац

Ѓурѓевац (хрватски: ''Đurđevac'') — град во Хрватска. Ѓурѓевац е дел од Копривничко-крижевската жупанија, и трет најголем град во самата жупанија. Според пописот од 2011 година, Ѓурѓевац имал население од 6.349 жители.
1 Население
Општина Ѓурѓевац, според пописот од 2011 година, имала население од 8.264 жители, распоредени во следниве населени места:* Будровац, жители: 373
* Чепеловац, жители: 345
* Ѓурѓевац, жители: 6,349
* Гркине, жители: 131
* Мичетинац, жители: 207
* Северовци, жители: 142
* Сирова Каталена, жители: 281
* Суха Каталена, жители: 337
* Света Ана, жители: 99
Според истиот тој попис, 94.92% од населението биле Хрвати.
Вировитица

Вировитица (хрватски: ''Virovitica'') — град во Хрватска. Градот се наоѓа во западниот дел на историско-геогарфската област Славонија, поточно во областа Подравина. Градот се наоѓа во близина на реката Драва и границата со Унгарија. Административно градот е дел од Вировитичко-подравската жупанија. Според пописот од 2011 година, градот имал население од 14,688, а Општина Вировитица 21,291 жител.
1 Население
Општина Вировитица, според пописот од 2011 година, имала население од 21,291 жители:* Чемерница, жители: 653
* Голо Брдо, жители: 364
* Јасенаш, жители: 77
* Корија, жители: 767
* Милановац, жители: 1,711
* Подгорје, жители: 833
* Резовац, жители: 1,303
* Резовачке Крчевине, жители: 331
* Свети Ѓураѓ, жители: 564
* Вировитица, жители: 14,688
2 Вировитица во уметноста и во популарната култура
* „Вировитица“ — песна на српскиот поп-музичар Ѓорѓе Балашевиќ од 1986 година.
3 Галерија
4 Збратимени градови
Вировитица е збратимен со:
* Барч, Унгарија
* Траунројт, Германија
* Вишков, Чехија
Вештачки радиоизотоп

Вештачки радиоизотоп — радиоизотоп кој не се среќава во природата: не постојат природни механизми кои го произведуваат, или истиот е толку неустојчив што се распаѓа за многу кратко време. Такви примери се технециумот-95 и прометиумот-146. Многу од нив се собираат од строеви за јадрено гориво. Некои се добиваат само во забрзувачи на честички.
1 Добивање
Извесни вештачки радиоизотопи се вадат од истрошени прачки во јадрен реактор, кои содржат разни производи од цепење. На пример, се проценува дека до 1994 г. се произведени околу 49.000 TBq (78 тони) технециум присутни во нукеларни реактори — во огромна мера најголем извор на земски технециум. Меѓутоа, само мал дел од произведеното наоѓа стопанска употреба. Други вештачки изотопи значителни количества се добиваат по пат на цепење, но сè уште не се извадени. Трети пак, се добиваат со неутронско озрачување на матични изотопи во јадрен реактор (на пр. Tc-97 се добива со неутронско озрачување на Ru-96) или пак со бомбардирање на матичните изотопи со високоенергиски ечстички од забрзувач.
2 Употреба
Највеќето вештачки радиоизотопи се крајно радиоактивни и имаат кус полураспад. Иако не се безопасни, радиоактивните материјали наоѓаат широка примена во здравството и индустријата.
2.1 Јадрена медицина
Општото поле на јадрената медицина се занимава со примената на радиоизотопи во лекувањето.
2.1.1 Дијагностика
Функционирањето на разни органи во телото може да се следи со радиоактивни трагачки соединенија, каде трагачот се привлекува или згуснува со дејството што се проучува. Трагачот содржи краткотраен радиоактивен изотоп (обично кој дава гама-зрак) со доволно енергија за да се движи низ телото и да биде видлив со гама-камера која потоа ги прикажува згуснатостите. Поради делотворноста на ваквите направи, потребни се многу мали дози на радиоактивен материја.
Метаустојчивиот нукеларен изомер Tc-99m е гама-оддавач со широка примена во дијагностиката поради краткиот полураспад од 6 часа, кој лесно се добива во болниците користејќи т.н. „технециумска крава“.
2.1.2 Лекување
Радиоактивните препарати се соединенија кои радиоизотоп за лекување, обично со негово големо згуснување близу дадениот орган. Таков пример е јодот-131, со кој се лечат извесни заболувања и тумори на штитната жлезда.
2.2 Индустриски извори на зрачење
Индустриски полезни се зрачењата на алфа-, бета- и гама-честичките. Изворите на ова зрачење се вештачки радиоизотопи.
Бано Кушев

Бано Михајлов Кушев бил учител во Отоманското Царство и деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.
1 Биографија
Бано Михајлов Кушев е роден на 22.07.1863 во семејството на трговецот Михаил Јанков Кушев. Тој е еден од учениците на првата генерација што ја завршува прочутата Солунска Гимназија “ Св. Св. Кирил и Методи“ во 1886-та година. Започнува работа како учител во Сер, Солун, Воден, Тетово, Дедеагач и дурги места. Во учебната 1893/94 година работи како замесник директор на училиште во родниот Велес. Иван Крајничанец, учител во истото училиште каде што Кушев бил директор, го нарекува “добар управник и добар другар на учителите“. Во учебната 1897/98 учителствува во Одрин. За време на бранот од апсења по Солунските атентати Бано Кушев (по тоа време главен учител во Велес) е уапсен и одведен во Скопје. По крајот на учебната 1906-1907-ма година, поради сомнежи на властите за учество во револуционерното движење, Кушев е отстранет од Егзархијата како учител во Скопското девическо училиште. Покасно станува училиштен инспектор. Влегува во ВМРО и станува легален деец во Велес. По Младотурската револуција од 1908-ма година е учител во родниот град. Избран е за делегат од Велес на основачкиот конгрес на СБКК (Сојуз на Бугарски Конституциони Клубови) во Солун. На Вториот Конгрес на СБКК е избран за член на ревизионата комисија. Работи активно против режимот на Младотурците. Убиен е на 14.11.1910 година при обезоружителната акција (акција на Младотурскиот режим за собирање на оружјето на четите на ВМРО). Негов брат е Петар Михајлов Кушев (Велес, 24.03.1870-Софија, 12.05.1939), лекар, деец на ВМРО и пратеник од Македонската парламентарна група во 23-тото Народно Собрание на Царство Бугарија од Неврокопскиот реон. Бано Кушев има три сина - Илија Кушев (Велес, 24.03.1896 - с. 'Рлевци (Острилци), Велешко, 29.11.1922), војвода на ВМРО и член на студентското друштво “Вардар“, Тодор Кушев (Велес, 15.02.1901 - Гевгелија, 19.09.1925) - четник на ВМРО, убиен од српска потера и Михаил Кушев (Велес, 15.03.1905 - Велес, 05.11.1992), инженер архитект, член на ММТРО (Македонска Младежка Тајна Револуционерна Организација), раководител на групата во Грац, Австрија, го зачувал тајниот архив на ММТРО.
Рак на јајници

Ракот на јајници е рак кој се формира во или на јајникот. Резултира со појава на абнормални клетки кои имаат способност да се шират на други делови од телото. Кога ќе започне овој процес, може да нема или да има само нејасни симптоми. Симптомите стануваат позабележителни како што ракот напредува. Овие симптоми вклучуваат надуеност, карлична болка, абдоминален оток, и губиток на апетит, помеѓу другите.
Бунт на бродот Баунти (филм од 1962)

Бунт на бродот Баунти (англиски: ''Mutiny on the Bounty'') - американски филм од 1962 година, во режија на Луис Мајлстоун по сценариото на Чарлс Ледерер, засновано врз истоимениот роман на Чарлс Нордхоф и Џејмс Норман Хол. Главните улоги ги играат: Марлон Брандо, Тревор Хауард, Ричард Харис и Тарита. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во седум категории, но не победил во ниту една од нив. Исто така, филмот добил слаби оцени од филмската критика, која сметала дека истоимениот филм од 1935 година бил многу подобар.
1 Содржина
Во филмот се опишува бунтот на бродот „Баунти“ којшто во втората половина на XVIII век пловел од Британија до нејзините колонии. Со бродот управува капетанот Блај (го игра Хауард), кој од самиот почеток на пловидбата е во остри односи со офицерот Кристијан (го игра Брандо). Кога бродот пристигнува на Тахитите, средбата со гостољубивите домородци и со убавите девојки привремено ја намалува затегнатоста на нивните односи, но на враќање кон Британија капетаност станува невозможен. Заинтересиран само за товарот што го носи бродот, тој постепено ги намалува залихите на храна и вода. Најпосле, Кристијан одбива да се потчини на наредбите на капетанот и му дава вода на еден морнар кој умира и тогаш започнува бунтот на бродот.
Револвераш (филм од 1976)

Револвераш (англиски: ''The Shootist'') - американски филм од 1976 година, во режија на Дон Сигел. Главните улоги ги играат: Џон Вејн, Лорен Бекол, Џејмс Стјуарт, Рон Хауард и Ричард Бун. Во овој филм, Џон Вејн ја одиграл својата последна филмска улога.
1 Содржина
Славните денови на Дивиот запад се веќе минато; градовите имаат трамваи, а цивилизацијата е присутна на секој чекор. Поранешниот славен револвераш Ј. Б. Букс (го игра Вејн), сега веќе стар и болен, доаѓа во Карсон Сити кај неговиот пријател-лекар д-р Хостетлер (го игра Стјуарт), кој му ја потврдува дијагнозата којашто Брукс веќе ја знае - тумор. Притоа, лекарот му соопштува дека му се ближи крајот и го советува да ја избегне мачната смрт придружена со тешките болки што го очекуваат. Помирен со крајот, Букс изнајмува стан кај вдовицата Бонд Роџерс (ја игра Бекол) при што не го открива својот вистински идентитет. Сепак, во градот веднаш сите дознаваат дека пристигнал славниот Букс. Притоа, синот на госпоѓата Роџерс, Гијом (го игра Хауард) е воодушевен од славниот револвераш кој убил над 30 луѓе, додека госпоѓата Роџерс не го сака неговото присуство во куќата. Набргу, Букс го посетува локалниот новинар, со понуда да напише книга за неговите јуначки дела, но Букс го исфрла од куќата. Потоа, непознати луѓе се обидуваат да го убијат Букс и тогаш другите станари ја напуштаат куќата на госпоѓата Роџерс. Сепак, таа постепено согледува дека Букс воопшто не е безмилосен убиец и насилник, така што се спријателува со него. На денот на својот роденден, Букс оди во градот, каде во една кафеана го чекаат тројца злосторници, со намера да го убијат. Сепак, Букс успева да ги убие тројцата, но по завршувањето на престрелката него ненадејно го убива сопственикот на барот. Во тој миг доаѓа Гијом и го убива сопственикот.
Критичка психологија

Критична психологија е перспектива за психологија која црпи  опширни сознанија од критичка теорија. Критична психологија ја предизвикува општо прифатената (т.н. мејнстрим) психологија и се обидува да применува психички разбирања во понапредни начини, често се во потрага кон општествени промени како средство за спречување и лекување на психопатолошки појави.
Една од главните критики на критичката психологија кон конвенционалната психологија е дека таа не успева да го разгледа или намерно го пренебрегнува (игнорира) начинот на разликите на моќта помеѓу општествените класи и групи може да влијае на менталната и физичка добросостојба на поединци или групи на луѓе. Тоа го прави ова, делумно поради тоа што има тенденција да се објасни однесувањето на ниво на поединец.
Света Недеља

Света Недеља (хрватски: ''Sveta Nedelja'') — гратче во Хрватска. Гратчето се наоѓа во Загрепската жупанија. Иако е единствено гратче во општината, сепак дел од селата се поголеми од самата Света Недеља.
1 Население
Според пописот од 2011 година, Општина Света Недеља имала население од 18,059, распоредено во 14 населени места:* Бестовје, жители: 2,402
* Брезје, жители: 1,506
* Јагњиќ Дол, жители: 486
* Калиновица, жители: 385
* Керестинец, жители: 1,433
* Мала Горица, жители: 623
* Новаки, жители: 2,091
* Орешје, жители: 1,043
* Ракитје, жители: 2,301
* Сребрњак, жители: 128
* Стрмец, жители: 3,907
* Света Недеља, жители: 1,338
* Светонедељски Брег, жители: 177
* Житарка, жители: 239
Планинско седло

Седло — вдлабнато место на билото на една планина или пак меѓу два рида или планини. Претставува подрачје околу највисоката и најниската точка на линијата која ја сврзува вододелницата (длапката) што ги сврзува возвишенијата. Кога е проодно, седлото е превој меѓу два масива, или најниската патека низ која се минува меѓу два врва.
1 Структурна геологија
Во структурната геологија, седлото е вдлабнатината сместена долж осното протегање на една антиклинала.
2 Математички седла
Седлестата точка во математиката го добила името од дводимензионалниот прототипен пример чија површина се извива нагоре во еден працец, а надолу во друг, налик на јавачко седло или планински превој.
3 Поврзано
* Превој
* Било
* Топографска истакнатост
* Топографска изолираност
Психологија на толпата

Психологија на толпата — гранка на социјалната психологија. Социјалните психолози развиле неколку теории за објаснување на начините на кои психологијата на толпата се разликува и се поврзува со онаа на поединците во неа. Познати теоретичари на психологија на толпата се: Гистав Ле Бон, Габриел Тард, Сигмунд Фројд, и Стив Рајхер. Ова поле се однесува на однесувањето и мисловните процеси на поединечните членови на толпата и на толпата како ентитет. [1] Однесувањето на толпата е под силно влијание на губењето на одговорноста на поединецот и впечатокот за универзалноста на однесувањето, кои се зголемуваат со големината на толпата.
1 Видови на толпи
Толпите можат да бидат активни (банди) или пасивни (публики). Активни толпи можат понатаму да се поделат на: агресивни, ескаписти, привидни или експресивни банди. Агресивните банди се често насилни и надворешно фокусирани. Примери се фудбалски немири и немирите во Лос Анџелес од 1992 година. Ескапистичките толпи се одликуваат со голем број на упаничени луѓе кои се обидуваат да излезат од опасна ситуација. Натпреварувачки толпи се случуваат кога голем број луѓе се борат за ограничени ресурси. Експресивна толпа е која било друга голема група луѓе што се собираат за активна цел. Граѓанската непослушност, рок концертите и религиозните преживеани спаѓаат во оваа категорија.
Сообраќајна психологија

Сообраќајна психологија е дисциплина на психологијата што ги проучува односот помеѓу психолошките процеси и однесувањето на учесниците во сообраќајот односно патните корисници. Во принцип, сообраќајната психологија има за цел да ги применува теоретските аспекти на психологијата со цел да се подобри сообраќајната подвижност (подвижност) преку помагање да се развијат и да се применат противмерки на сообраќајни несреќи, како и преку воведување на саканото однесување, преку образование и мотивација на учесниците во сообраќајот и корисниците на патиштата.
Однесувањето често се изучува во врска со истражувања на сообраќајните несреќи со цел да се оценат причините и разликите во несреќа вклученост. Сообраќајните психолози се разликуваат три мотивации на однесувањето на возачите: образложено или планирано однесување, импулсивно или емоционално однесување, и вообичаено однесување. Дополнително, социјалните и когнитивните примени на психологијата се користат за цели, како што се: спроведување на законите и сообраќајните правила, безбедноста во сообраќајот и на патиштата, образовни кампањи, и, исто така, терапевтски и програми за рехабилитација.
Со ранецот на грбот

„Со ранецот на грбот“ (француски: ''Sac au dos'') — расказ на францускиот писател Жорис-Карл Уисманс.
1 Содржина
Во расказот се зборува за доживувањата на војникот Ежен Лежантел за време на Француско-пруската војна од 1870 година. По матурирањето, тој се запишал на правните студии, но не бил добар студент, туку ги претпочитал кафеаните, девојките и книгите. Откако успеал да ја заврши првата година на студиите, Ежен бил мобилизиран и потоа со воз бил испратен во околината на Шалон, во областа Шампањ. Набргу по пристигнувањето на фронтот, тој се разболел и бил примен во воената болница, каде се спријателил со сликарот Франси Емоно. Кога пруската војска се приближила кон Шалон, болницата била евакуирана и војниците биле преместувани во неколку града за најпосле да ги сместат во болницата во градот Евре. Исто како и претходно, така и за време на престојот во Евре, Ежен и Франси се измачувале во неактивност и во пиење, а единствената светла точка во болницата била сестрата Анжела која го привлекла вниманието на Ежен. Во Евре, Ежен ги посетил благородниците де Фрешед, кои преку своите врски кај воените лекари му помогнале да добие отсуство во Париз, додека Франси, по казна, бил испратен на фронтот. На патот кон дома, Ежен се зближил со една девојка со име Кралица, која никогаш повеќе не ја видел. Во Париз, Ежен лежел болен неколку дена, а потоа ја посетил својата мајка.
2 Осврт кон расказот
Расказот „Со ранецот на грбот“ за првпат се појавил во збирката „Медански вечери“, наречена по местото во кое живеел Емил Зола, каде што се собирале неговите ученици и следбеници, меѓу кои бил и Уисманс. Иако станува збор за воен расказ во кој авторот ги опишува доживувањата на еден млад регрут во Француско-пруската војна од 1870 година, карактеристично за него е тоа што се опишани сосема неважни епизоди, т.е. во него нема ниту еден опис на борби или воени дејства. Сепак, иако во расказот не се случува ништо значајно, благодарение на стилот на Уисманс, тој се одликува со сочност и со релјефност.
Воена психологија

Воена психологија - истражување, дизајн и примена на психолошките теории и емпириските податоци кон разбирање, предвидување, и справување со однесувања  на пријателски или непријателски сили или на цивилното население, што може да бидат пожелни, опасни или потенцијално опасни за спроведување на воени операции. Воената психологија се преобразува од подгранка на групи на различни психолошки дисциплини во алатка која се користи од страна на војската, како и сите алатки на војската, за да им овозможи на војниците подобро да ги преживеат стресовите на војната, додека со користење на психолошки принципи за дебаланс на непријателските сили со што војската полесно ќе победи во војната. Сите стресови и психички болести кои ги разгледува воената психологија не се специфични само за војската. Сепак, војниците имаат тенденција да се соочуваат со одредена комбинација од овие инаку општи стресови. Воената психологија понатаму се специјализира во потрага на оваа уникатна комбинација на стресови кои ги опфаќаата војската и војната. Овие стресови вклучуваат посттрауматски стресни нарушувања (ПТСН), вина, тешкотии во семејството каде воен ветеран е брачен другар, ноќни кошмари и се враќања назад, и многу повеќе. Воена психологија се применува во советување и третман на стрес и замор на воениот персонал или воени семејства, како и третман на психичката траума.
Феба (митологија)

Во старогрчката митологија, Феба (/ˈfiːбi/; на грчки: Φοίβη ''Phoibe'', поврзано со ''Phoebos'' или "сјајна") била една од Титаните, синови и ќерки на Уран и Геја. Со оглед на значењето на нејзиното име и поврзаноста со пророчиштето во Делфи, на Феба веројатно се гледало како на титанска божица на пророштвото и пророчкиот интелект.
Преку Лето, Феба била бабата на Аполон и Артемида. Имињата ''Феба'' и ''Фебиј'' (машки род) почнале да се применува како синоними за Артемида и Аполон (како и за Селена и Хелиј).
Пророчицата од Делфи во ''Eumenides'', на Есхил самата кажува дека, контролата врз Делфиското пророчиште ја добила од страна на Темида. Г. С. Робертсон, истакнува дека пророчките сили во Делфи, одговараат на три генерации на боговите, "Уран, го дал оракулот на неговата сопруга Геја а Хронос потоа го отстапил на неговата сестра Темида."
Кога му дошло ред Зевс да го даде на подарок, Есхил не можел да рече дека оракулот  директно му бил даден на Аполон, кој сè уште не се родил, и како што забележува Робертсон, тука морало да се наметне посредништвото на Феба. .
Опитна психологија

Опитна психологија (експериментална психологија) — примена на опитни методи во служба на психологијата. Опитните психолози вработуваат човековите учесници и животински субјекти да студираат голем број на теми, вклучувајќи, меѓу другото, сензација и перцепцијата, меморијата, познанието, учење, мотивација, емоции; развојни процеси, социјалната психологија, како и на нервните супстрати на сите овие.
1 Историја
1.1 Почетокот на опитната психологија
1.1.1 Вилхелм Вунд
Опитната психологија се појавила како современа академска дисциплина во 19 век, кога Вилхелм Вунд вовел математички и опитен пристап кон оваа област. Вунд ја основал првата психолошка лабораторија во Лајпциг, Германија. Други опитни психолози, вклучувајќи ги Херман Ебингхаус и Едвард Титхенер, вклучувајќи и интроспекција меѓу своите опитни методи.
1.1.2 Чарлс Бел
Чарлс Бел бил британски психолог, чиј главен придонес биле истражувањата кои вклучуваат нерви. Тој го напишал памфлет сумирањето на неговото истражување на зајаци. Своето истражување го заклучил со тоа дека сетилните нерви внесете во ''posterior'' (грбните) корени на ’рбетниот мозок и моторните нерви излегуваат од предниот (ventral) корените на' рбетниот мозок. Единаесет години подоцна, францускиот психолог Франсоа Магенди ги објави истите заклучоци, без да бидат свесни за истражувањето на Бел. Поради Бел, и неговото не- објавување на неговото истражување, откритието било наречено Бел-Магендиев закон. Откритието на Бел, разоткрило верување дека нервите пренесуваат или вибрации или духови.
Психеско

Психеско — прво македонско студентско здружение во областа на психологијата при Универзитетот „Кирил и Методиј“.
Во здружението членуваат студенти од првиот циклус на студии по психологија.
1 Правен облик
Здружението е непрофитно правно лице и невладина организација со седиште во Скопје.
Квантитативна психологија

Квантитативни психологија е поле на научна дисциплина која се фокусира на математичко моделирање, истражување, дизајн и методологија, статистичка анализа на човечкото или животинско на длабоките психолошки процеси. Квантитативни психолози се развиелеи да анализираат широк спектар на методи на истражување, вклучувајќи ги и оние на psychometrics, област која занимава со теорија и техника на психолошките мерења.
Психолозите имаат големи придонеси за статистичка и математичка анализа, со што и квантитативна психологија е сега специјалитет признат од страна на Американската Психолошка Асоцијација. Докторските студии се доделуваат во оваа област во голем број на универзитети во Европа и Северна Америка, и квантитативни психолози се во високата побарувачка во индустријата, владата и академските кругови. Нивната обука и во општествените науки и квантитативна методологија обезбедува уникатна вештина за поставување за решавање и применети и теоретски проблеми во различни области.
1 Историја
Квантитативната психологија ги има своите корени во почетокот на опитната психологија кога, во XIX век, научниот метод бил првата систематска примена на психолошки феномени. Значајни придонеси вклучени E. H. Вебер студии на тактилна чувствителност (1930), Фехер е развојот и употребата на психофизички методи (1850-1860), и Херман фон Хелмоц, истражување на визија и аудиција во почетокот после 1850 година. Вилхелм Вунд често се нарекувал "основач на "опитна психологија", затоа што тој се нарекувал себеси психолог и отворил психолошка лабораторија во 1879, каде што многу истражувачи дошле до студија. Работа на сите истражувачи, и на многу други помогнало да се стави да се одморат од барањата, со теоретичари како што се Емануел Кант, дека психологијата не може да стане наука, бидејќи прецизни опити врз човечкиот ум биле невозможни.
Иваниќ-Град

Иваниќ-Град (хрватски: ''Ivanić-Grad'') или Иваниќ Град (''Ivanić Grad'') — град во средишна Хрватска. Градот е дел од Загрепската жупанија, а се наоѓа во областа Мославина.
1 Население
Спред пописот од 2011 година, Општина Иваниќ-Град имала население од 14,548, жители распоредени во следниве населени места:* Цагинец, жители: 555
* Деановец, жители: 536
* Дережани, жители: 246
* Граберје Иваниќко, жители: 664
* Греда Брешка, жители: 156
* Иваниќ-Град, жители: 9,379
* Лепшиќ, жители: 46
* Лиеви Дубровчак, жители: 351
* Опатинец, жители: 321
* Посавски Брег, жители: 816
* Пречно, жители: 98
* Преровец, жители: 98
* Шемовец Брешки, жители: 85
* Шумеќани, жители: 494
* Тарно, жители: 57
* Тополе, жители: 112
* Требовец, жители: 347
* Заклепица, жители: 88
* Зелина Брешка, жители: 99
Според истиот попис, во Општина Иваниќ-Град живееле 97% Хрвати.
2 Личности
* Јурај Крњевиќ - еден од првите главни водачи на Хрватската селска партија.
* Ѓуро Дежелиќ - хрватски писател
Еволуциска психологија

Еволуциска психологија е теоретски правец во општествените и природните науки која го проучува психичкиот живот од модерна еволутивна перспектива. Таа се обидува да утврди кои психички особини се еволуирани адаптации – т.е. функционални производи на природна селекција.
 Адаптационистичкото размислување насочено кон разбирање на физиолошките механизми, како што се срцето, белите дробови и имунолошкиот систем, е честа појава кај еволуциската биологија, па така еволуциските  психолози применуваат исти размислувања за менталните појави, тврдејќи дека модуларноста на мозокот е слична на онаа на телото т.е.  постоење различни модуларни адаптации кои извршуваат различни функции. Еволуциските психолози тврдат дека голем дел од човековото однесување е производ на психичките адаптации, кои се развиле за решавање на практични егзистенцијални проблеми на нашите предци.
Еволуциските психолози тврдат дека таа не е само гранка на психологијата, туку дека еволуциската теорија овозможува базична, метатеоретска рамка која ги интегрира сите делови од психологијата на ист начин како тоа што го прави еволуцијата во биологијата.
Еволуциските психолози веруваат дека сите однесувања и црти кои се јавуваат универзално, во сите култури, се добри примери за постоењето на еволуциски адаптации вклучувајќи ги способностите за разбирање на туѓите емоции, разликување по крвно сродство, преференација на поздрави партнери и соработка со другите. Тие приложуваат емпириски тестирани докази за теории поврзани со детеубиство, интелигенција, промискуитет, перцепција на убавината , родителско вложување и многу други.
Теориите и наодите од еволуциската психологија имаат примена во многу области како: економија, животна средина, здравство, право, менаџмент, психијатрија, политика и литературa.
Критиките упатени кон еволуциската психологија вклучуваат прашања за нејзината емпириска тестабилност, когнитивни и еволуциски претпоставки (како што се модуларното функционирање на мозокот и  малкуте сознанија за животната средина на нашите преци), важноста на не-генетски и не-адаптивни објаснувања, како и политички и етички прашања  во улога на релевантни променливи поради, интерпретација на резултатите од истражувањето.
Когнитивна психологија

Когнитивната психологија е наука за менталните процеси како внимание, говор, меморија, перцепција, решавање проблеми, креативност, и размислување. Резултатите извлечени од когнитивната психологија се интегрирани во многу други современи дисциплини на психолошки студии, вклучувајќи ги психологија на образование, социјалната психологија, психологија на личноста, психопатологија, развојната психологија и економија.
1 Историја
Интересирањата на човекот за човечкиот ум и менталните процеси се стари уште од времето на Старите Грци. Во 387 п.н.е, Платон е познат по тоа што кажал дека мозокот е седиште на менталните процеси.  Во 1637, Рене Декарт изјавува дека луѓето се раѓаат со вродена идеја, и проследена идеја на ум-тело дуализам, кој ќе дојде да биде познат како супстанција дуализам (во основа идејата дека умот и телото се две одделни материи). Големи дебати се водат од тоа време за тоа дали човековата мисла е исклучиво искуствена или вклучува и вродено познавање.Некои од кои се вклучени во оваа дебата се Џорџ Беркли и Џон Лок од страната на емпиристите и Емануел Кант од сраната на нативистите. 
Филозофска дебата продолжува, од средината до крајот на 19 век е клучен момент во развојот на психологија како научна дисциплина. Двете откритија кои подоцна ќе одиграат значајна улога во когнитивната психологија се откритието на Паул Брока за подрачјето во мозокот кое во голема мера е одговорно за продукција на говорот, и откритието Карл  Верник на област во мозокот за која сметало дека е главно одговорна за разбирањето на јазикот. Двете области подоцна се официјално именувани по нивните откривачи, и пореметувањата на поединецот во продукцијата на говор или во разбирањето поради траума или минимални оштетувања на фетусот се познати како Брокова-афазија и Верникова-афазија. 
Од 1920-тите до 1950-тите, главниот пристап во психологија е бихејвиоризмот. Првично, неговите приврзаници гледаа на менталните процеси, како што се мислиње, верувања, внимание, и свеста  како нешто што не може да се испита, односно надвор од областа на психологијата. Еден од пионерите на когнитивната психологија, кои работеле надвор од тие границите на бихејвиоризмот е Жан Пјаже. Од 1926 до 1950-тите и во 1980-тите години, ги изучувал мислите, јазикот и интелигенцијата на деца и возрасни.
Дуго Село

Дуго Село (хрватски: ''Dugo Selo'') — град во Хрватска. Градот се наоѓа во Загрепската жупанија и практично функционира како приградска населба на Загреб. Според пописот од 2011 година градот имал население од 10.453 жители.
1 Географија
Дуго Село се наоѓа во Загрепската жупанија, на 20 км од центарот на Загреб. Градот има вкупна површина од 51 километар квадратен. Врвот на брдото Мартин Брег се наоѓа во северниот дел на градот. Повеќето од населбите на Дуго Село се наоѓаат на Мартин Брег. Градот фактички е приградско населено место на Загреб.
2 Население
Според пописот од 2011 година, Општина Дуго Село имала население од 17,466, распоредени во следниве населени места:* Андриловец, жители: 286
* Долно Дворишќе, жители: 188
* Дуго Село, жители: 10,453
* Копчевец, жители: 1,093
* Козиншчак, жители: 1,345
* Лепровица, жители: 254
* Лукаришќе, жители: 1,020
* Мала Острна, жители: 325
* Прозорје, жители: 521
* Пухово, жители: 710
* Велика Острна, жители: 1,271
Зеф Љуш Марку

Зеф Љуш Марку (1885 — 2 декември 1920) — албански комунист, член на КПЈ. Тој бил прва жртва на „белиот терор“ во Југославија.
1 Животопис
Роден е во април 1885 година во Призрен. Во родното место завршил основно училиште и два класа гимназија, а потоа се преселил во Скопје. Таму најпрво работел како работник во Државниот монопол, а по Првата балканска војна, во 1912 година работел во Српско-француската банка. Во текот на тие години стапил во работничкото движење на Југославија и станал еден од главните активисти за ширење на социјалистичките идеи.
Станал член на КПЈ од нејзиното основање во 1919 година. Како делегат на Обласниот совет на КПЈ за Скопје, на 19 ноември 1920 година дошол во Ѓаковица, за да помогне на тамошната партиска организација во вршење на агитација за престојните избори за Уставотворното собрание на Кралството СХС, закажани за 28 ноември. Набрзо бил уапсен и бил убиен во затворот во Ѓаковица ноќта меѓу 2 и 3 декември 1920 година. По неговото убиство КПЈ организирала протести и демонстрации во Скопје и Белград.
Убиството на Зеф Љуш Марку се смета како прва жртва на „белиот терор“ во Кралство Југославија, кој станал уште посилен по донесување на „Обзнаната“, во декември 1920, и со Законот за заштита на државата од август 1921 година.
Според него е наречена една гимназија во Скопје.
Илок

Илок (хрватски: ''Ilok'') —најисточен град и општина во Хрватска. Илок се наоѓа во историско-географската област Срем, во близина на реката Дунав. Административно, Илок е дел од Вуковарско-сремската жупанија. Според пописот од 2011 година, Илок имал население од 5,072 жители, а целата општина само 6,767. Во градот се наоѓа познатиот Илочки замок. Името потекнува од унагрскиот јазик (''Újlak'') и значи „ново живеалиште“.
1 Демографија
Според пописот од 2011 година, општината имала население од 6,767 жители.
население
1857, 1869, 1880, 1890, 1900, 1910, 1921, 1931, 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2001, 2011
5,954, 7,040, 6,547, 7,699, 7,865, 8,451, 9,130, 9,458, 8,839, 9,280, 10,049, 10,449, 9,891, 9,748, 8,351, 6,767
Белешка: ''Административно и статистички гратчето се одвоило од Вуковар во 2001''''Население по населено место'', ''1991'', ''2001'', ''2011''
Бапска, 1,624, 1,313, 928
Илок, 6,775, 5,897, 5,072
Мохово, 344, 303, 239
Шаренград, 1,005, 838, 528
''вкупно'', 9,748, 8,351, 6,767
''Население по етничка припадност'', ''1991'', ''2001'', ''2011''
Хрвати, 6,848 (70.25%), 6,425 (76.94%), 5,189 (76.68%)
Словаци, 1,192 (12.22%), 1,044 (12.50%), 935 (13.82%)
Срби, 680 (6.97%), 566 (6.78%), 439 (6.49%)
Унгарци, 115 (1.17%), 98 (1.17%), 78 (1.15%)
друго, 913 (9.36%), 218 (2.61%), 126 (1.86%)
''вкупно'', 9,748, 8,351, 6,767
2 Галерија
Вараждинске Топлице

Вараждинске Топлице (хрватски: ''Varaždinske Toplice'') — мало гратче во Хрватска. Гратчето се наоѓа во Вараждинската жупанија. Местото е познато како спа-центар во Хрватска.
1 Население
Според пописот од 2011 година, општина Вараждинске Топлице имала население од 6.364 жители распоредени во следниве населени места:* Боричевац Топлички, жители: 40
* Чрниле, жители: 162
* Чуриловец, жители: 131
* Долна Пољана, жители: 426
* Дреновец, жители: 361
* Горна ПољанаPoljana, жители: 269
* Грешќевина, жители: 140
* Храстовец Топлички, жители: 176
* Јалшевец Свибовечки, жители: 302
* Јарки Хорватиќеви, жители: 47
* Лесковец Топлички, жители: 487
* Ловрентовец, жители: 118
* Лукачевец Топлички, жители: 55
* Мартинковец, жители: 66
* Петковец Топлички, жители: 265
* Пишќаноец, жители: 73
* Ретковец Свибовечки, жители: 23
* Рукљевина, жители: 17
* Свибовец, жители: 302
* Шкарник, жители: 84
* Туховец, жители: 706
* Вараждинске Топлице, жители: 1,765
* Вртлиновец, жители: 349
2 Личности
* Ана Бешениќ, писател
* Ненад Брикси, новинар
* Лавослав Хорват, архитект
* Ружа Поспиш-Балдани, оперска певица
Стефан Нанов

Стефан Георгиев Нанов (родум од Маловиште, Битолско) бил емигрантски деец и активист на ВМРО (Обединета), Македонец по националност. Својата национална дејност ја започнува во 1928 година кога го заменува Евтим Спространов како член на Извршниот комитет на Сојузот на македонските емигрантски организации. Преку извори во сојузот дознава за организацијата и се приклучува на ВМРО (Обединета). Таму застанува на функцијата Секретар на 1-ви реон во Софија, а потоа со самото основање и главен уредник на весникот Обединист. Како член на организацијата, во 1936 година во Судскиот процес против ВМРО (Обединета) е осуден на казна затвор од 5 години и глоба од 50.000 лева. Во периодот од 1945 до 1947 година е член на Македонскиот научен институт.
Стоил Стоилов

Стоил Стоилов (30 мај 1893 - 20 октомври 1944) - бугарски драмски и оперетен режисер, глумец и театарски деец.
1 Животопис
Роден е во Шумен на 30 мај 1893 г. За првпат учествувал во претстава во текот на 1900 година во католичкиот пансион во Софија. Потоа заминал да учи трговска академија во Виена, но влегол како член во драмското училиште „Ото“, каде учел сценско искуство од 1909 до 1912 година. По враќањето во Бугарија, поради недостаток на работни места во Народниот театар, влегол на работа во Министерството за народно просветителство.
За време на Првата светска војна бил преведувач во Букурешт. Дебатирал во Народниот театар во 1919 година со улогата на Франц Мор во „Разбојници“ од Фридрих Шилер. Поканет бил да стане глумец и режисер во драмско-оеперскиот театар „Ренесанс “, а кратко време работел како режисер во оперскиот театар во Цариград. Од 1920 до 1922 година, работел во „Слободен театар“ на Петар Стојчев. Во 1922 година бил еден од основачите на оперскиот „Кооперативен театар “, каде отанал како режисер до 1941 година, кога со указ на царот Борис III бил назначен за директор на Скопскиот народен театар, во кој работел до 1944 година. Починал на 20 октомври 1944 година во Софија.
2 Дела поставени на сцената
Стоил Стоилов како режисер поставил бројни дела на сцената, меѓу кои позначајни се:
* „Борислав“ на Иван Вазов
* „Контролорот на спалните вагони“ на Александар Бисон
* „Грофица Марица“ на Имре Калман
* „Царицата на чардашот“ на Имре Калман
* „Комисија за моралот“ на П. Морај
Ромео и Јулија в село

Ромео и Јулија од село (германски: ''Romeo und Julie auf dem Dorfe'') - расказ (новела) од збирката „Луѓето од Селдвила“ на швајцарскиот писател Готфрид Келер од 1856 година.
1 Содржина
Во едно село во близината на Селдвила живеат двајца селани, Манц и Марти, вредни луѓе и добри домаќини. На една локација, меѓу нивните ниви се наоѓа запуштена нива чиј сопственик не е утврден, иако селаните мислат дека нејзин законски наследник е еден свирач кој живее заедно со Циганите-чергари. Додека Манц и Марти ги обработуваат своите ниви, нивните деца, Саломон (Сали) и Вренхен си играат заедно. Меѓутоа, проблемите се појавуваат кога општината Селдвила ја става нивата на аукција. Тогаш, Манц победува на аукцијата, но Марти заграбува еден мал дел од нивата. Поради тоа, тие започнуваат судски спор што се развлекува во текот на многу години и Марти и Манц постепено осиромашуваат. Оттогаш, меѓу нив започнува големо непријателство, а Сали и Вренхен, веќе адолесценти, не смеат да комуницираат меѓу себе. Немајќи никаков имот, Манц се сели во Селдвила, каде отвора меана, но работата му оди многу лошо и неговото семејство запаѓа во уште поголема сиромаштија. Од друга страна, Марти останува да живее во селото со својата ќерка, но и тие гладуваат. По многу години, Марти и Манц случајно се среќаваат крај реката и меѓу нив започнува остра караница што прераснува во тепачка. Сали и Вренхен успеваат некако да ги разделат своите татковци и оттогаш Сали не може да престане да мисли на неа. Така, Сали заминува во селото со намера да ја види Вренхен, а истовремено, нејзиниот татко заминува во Селдвила. Во селото, Сали ја наоѓа Вренхен и тие го минуваат денот заедно на нивите каде си играле како деца. Притоа, тие го среќаваат свирачот, кој им кажува дека тој е законскиот наследник на спорната нива, но дека нивните татковци не сакале да сведочат во негова полза. Додека тие се милуваат во житото, ненадејно се појавува татко ѝ на Врнехен, кој се нафрлува на својата ќерка, а тогаш Сали го удира со камен по главата. Марти останува жив, меѓутоа го губи разумот. Подоцна, Марти ја губи и семејната куќа, него го сместуваат во болница за душевно болни лица, а Вренхен останува без покрив над главата. Сали ја посетува својата сакана и таа посакува да се забавуваат. Оттука, тие патуваат по околните села, а Вренхен е среќна, зашто се чувствува како невеста. Во едно село, тие ги среќаваат Циганите-музичари и, придружени од нив, се враќаат на поранешните ниви на своите родители, каде Циганите им приредуваат свадбена веселба. Немајќи никаква иднина пред себе, Сали и Вренхен се качуваат на еден сплав и пловат по реката, а изутрината се фрлаат во реката. Утредента, луѓето ги наоѓаат нивните мртви тела во близината на Седлвила, а новините ја опишуваат нивната судбина.
Пурпурната долина (филм од 1954)

Пурпурната долина (англиски: ''The Purple Plain'') - британски филм од 1954 година, во режија на Роберт Париш, според сценариото на Ерик Амблер засновано врз истоимениот роман на Х. Е. Бејтс. Главните улоги ги толкуваат: Грегори Пек, Бернард Ли и Вин Мин Тан. Филмот бил номиниран за наградите на БАФТА во две категории.
1 Содржина
Откако неговата жена загинува за време на германското бомбардирање на Лондон, канадскиот воен пилот Форестер (го игра Пек), кој учествува во воениет дејства во Бурма, се претвора во машина за убивање и воопшто не се грижи за својот живот. При еден рутински лет, моторот на неговиот авион се запалува, па Форестер и екипажот мора де слетаат на територијата што ја контролира јапонската војска. Тогаш, тие почнуваат очајна борба за своите животи...
Ограбувачи (филм од 1942)

Ограбувачи (англиски: ''The Spoilers'') - американски филм од 1942 година, во режија на Реј Енрајт, по сценариото на Лоренс Хазард. Во главните улоги настапуваат: Џон Вејн, Марлен Дитрих, Рандолф Скот, Хари Кери итн. Филмот е снимен според романот на Рекс Бич и имал една номинација за наградата „Оскар“.
1 Содржина
Дејството на филмот се случува во 1900 година, на Алјаска, за време на Златната треска. Рој Гленистер (го игра Вејн) и неговиот другар Декстри се борат да го сочуваат своето право да бараат злато, а финансиска поддршка им дава забавувачката од салунот Чери Малот (ја игра Дитрих). Од друга страна, нечесниот пратеник Александар Макнамара сака да ги измами...
Врбовец

Врбовец (хрватски: ''Vrbovec'') — гратче во централна Хрватска. Врбовец е дел од Загрепската жупанија и се наоѓа североисточно од главниот град Загреб. Според пописот од 2011 година градот имал население од 4,947 жители.
1 Население
Според пописот од 2011 година, Општина Врбовец имала население од 14,797 жители, во следниве населени места:* Баново, жители: 113
* Брчевец, жители: 546
* Целине, жители: 977
* Церик, жители: 48
* Церје, жители: 217
* Дијанеш, жители: 167
* Ѓиван, жители: 32
* Долен Ткалец, жители: 97
* Дулепска, жители: 155
* Гај, жители: 381
* Горен Ткалец, жители: 185
* Гостивиќ, жители: 139
* Граберанец, жители: 0
* Грабершќак, жители: 87
* Греда, жители: 96
* Хрушковица, жители: 71
* Конак, жители: 115
* кркач, жители: 89
* Куќари, жители: 92
* Лоњица, жители: 1,020
* Ловречка Варош, жители: 157
* Ловречка Велика, жители: 198
* Лука, жители: 840
* Луково, жители: 184
* Марениќ, жители: 58
* Мартинска Вес, жители: 506
* Насеље Стјепана Радиќа, жители: 246
* Негоевец, жители: 176
* Ново Село, жители: 123
* Песковец, жители: 323
* Пираковец, жители: 170
* Подолец, жители: 96
* Пољана, жители: 423
* Пољански Луг, жители: 425
* Прилесје, жители: 181
* Самоборец, жители: 117
* Савска Цеста, жители: 162
* Тополовец, жители: 133
* Врбивец, жители: 4,947
* Врбовечки Павловец, жители: 398
* Врховец, жители: 140
* Жунци, жители: 167
Метида (месечина)

Метида (старогрчки: ''Μήτις'', латински: ''Metis'') e најблиска позната јупитерова месечина. Кружи околу Јупитер на оддалеченост од 128 000 км и го поминува за само 7 часа и 5 минути. Просечниот пречник му изнесува околу 44 км. Масата на овој месечина изнесува 9.56x10<sup>16</sup> кг.
Орбитите Метида и Андрастеја се наоѓаат внатре во Јупитеровиот главен прстен, поради што се сомнева дека може да биде извор за материјалите на прстен. Орбитите на двете месечини се внатре во Рошовата граница, па дури и поради нивните мали димензии да избегнат распад, тие порано или подоцна ќе паднат на Јупитер.
Метида ја открил астрономот Стефан П.Синот, која била објавена како фотографија за вселенската сонда Војажер 1 во 1979 година.
1 Поврзано
* Метида (митологија)
Адрастеја (месечина)

Адрастеја (grč. Αδράστεια) e јупитеров втор најблиска позната месечина. Кружи околу Јупутер на оддалеченост од 129 000 км и го поминува за само 7 часа и 9 минути. Димензиите му се 23x20x15 км, што му дава просечен пречник од околу 16 км. Масата на оваа месечина изнесува 1,91x10<sup>16</sup> кг.
Орбитите Метида и Андрастеја се наоѓаат внатре во Јупитеровиот главен прстен, поради што се сомнева дека можат да бидат извор на материјалите за прстен. Орбитите на двете месечини се внатре во Рошевата граница, па дури и поради нивните мали димензии да избегнат распад, тие порано или подоцна ќе паднат на Јупитер.
Ги открил тогашниот студент, денес познатиот астроном, Дејвид Џевид на фотографиите за Војажер 2 во 1979 година.
Вуковар

Вуковар (хрватски: ''Vukovar'', српски: ''Вуковар, Vukovar'') — град во источна Хрватска. Вуковар се наоѓа во блзина на границата со Србија, на реката Дунав. Вуковар е најголемо речно пристаниште во Хрватска. Административно, Вуковар е дел од Вуковарско-сремска жупанија, и воедно градот е административен центар на жупанијата. Според пописот од 2011 година, Вуковар имал население од 26,468 жители, а општина Вуковар имала население од 27,683. Градот е дом на бројни српско малцинство и важи за центар на српското малцинство во Хрватска. За време на војната во Хрватска Вуковар претрпел големи штети.
1 Име
Името „Вуковар“ значи „град на (реката) Вука“. Зборот „вар“ е унгарски збор за „тврдина“.
2 Општина
Вуковарската општина ги опфаќа следниве населени места:* Грабово, население 47 ж.
* Липовача, население 386 ж.
* Сотин, население 782 ж.
* Вуковар, население 26,468 ж.
Во СФРЈ општината била поголема, а денес е поделена на неколку општини.
3 Демографија
+Национална структура на Вуковар:, година, вкупно, Хрвати, Срби, Германци, Унгарци, друго
2011, 27,683, 15,881, 57.37%, 9,654, 34.87%, 58, 0.21%, 347, 1.25%, 1,743, 6.30%
2001, 31,670, 18,199, 57.5%, 10,412, 32.9%, 58, 0.2%, 387, 1.2%, 2,614, 8.3%
1990, 44,639, 21,065, 47.2%, 14,425, 32.3%, 94, 0.2%, 694, 1.5%, 8,361, 18.8%
1971, 30,222, 14,694, 48.6%, 9,132, 30.2%, 60, 0.2%, 835, 2.8%, 5,501, 18.2%
1948, 17,223, 10,943, 63.5%, 4,390, 25.5%, 54, 0.3%, 913, 5.3%, 923, 5.3%
1931, 10,242, 5,048, 49.6%, 1,702, 16.6%, 2,670, 26.1%, 571, 5.6%, 215, 2.0%
1910, 10,359, 4,092, 39.5%, 1,628, 15.7%, 3,503, 33.8%, 954, 9.2%, 183, 1.8%
4 Збратимени градови
Вуковар е збратимен со:
Еванта (месечина)

Еванта (|Ευάνθη) или Јупитер XXXIII — неправилна месечина на Јупитер. Откриена е во 2001 г. од група астрономи при Универзитетот на Хаваи предводена од Скот Шепард, и ѝ е дадена привремената ознака .
Месечината има пречник од 3 километри и кружи околу Јупитер на просечна оддалеченост од 20.465 Мм, завртувајќи полн круг за 598,093 дена со наклон од 143° кон еклиптиката (142° кон Јупитеровиот екватор) со занесување од 0,2001.
Името го добила во август 2003 г. по Еванта, мајка на харитите (грациите) според некои старогрчки писатели.
Еванта ѝ припаѓа на Ананкината група сочинета од повратни неправилни месечини кои кружат околу Јупитер на растојание од 19,3 до 22,7 Гм при наклон од околу 150°.
Амалтеја (месечина)

Амалтеја (ст. грч. Αμάλθεια) е третата позната Јупитерова месечина. Кружи околу Јупитер на оддалеченост од 181 300 км. Димензиите му се 270x166x150 км, што му дава просечен пречник од околу 168 км. Масата на овој месечина изнесува 7,17x1018 кг. Иако е петта по големина јупитерова месечина, позади 4-те Галилееви месечина, Амалтеја е 15 пати помала од најмалата Галилеева месечина Европа.
Орбитите на Амалтеја и Теба се наоѓаат внетре во јупитеровите прстени, поради што се сомнева дека би можеле да бидат материјал за прстените.
Амалтеја е најцрвениот објект во Сончевиот Систем. За црвената боја на површината одговорни се вулканите на месечината Ија, кои исфрлаат сулфур во вселената. Како и Ија, Амалтеја зрачи многу повеќе топлинска енергија, отколку што ја прима од Сонцето, се претпоставува, (веројатно поради струјните бранови кои доаѓаат од Јупитеровото магнетно поле).
Амалтеја има многу мала густина: 0.99 ± 0.25 г/см³ (густината на водата изнесува 1 г/см³). Се претпоставува дека Амалтеја била неколкупати разорена со удар, при што денес се состои од многу шуплини.
Спрема теоријата околу настанувањето на Јупитеровиот систем, која превладувала пред мерењето на густината на Амалтеја, Амалтеја требала да биде погуста и од Ија, па затоа овие резултати се прилично изненадувачки за научниците.
Амалтеја ја открил астрономот Едвард Емерсон Бернард на 9 септември 1892 година од опсерваторијата Лик.
Тиона (месечина)

Тиона (|Θυώνη) или Јупитер XXIX — неправилна месечина на Јупитер. Откриена е во 2001 г. од група астрономи при Универзитетот на Хаваи под водство на Скот Шепард и дадена ѝ е привремената ознака .
Месечината има пречник од 4 километри и кружи околу Јупитер на просечна оддалеченост од 21,406 милиони километри, правејќи круг за 639,803 дена, со наклон од 147° кон еклиптиката (147° кон Јупитеровиот екватор) со занесување од 0,2526. Просечната орбитална брзина изнесува 2,43 км/с.
Името го добила во август 2003 г. по Тиона, попозната како Семела, мајка на Дионис во старогрчката митологија.
Тиона ѝ припаѓа на Ананкината групана повратни неправилни месечини кои кружат околу Јупитер на оддалеченост од 19,3 до 22,7 милиони километри при наклон од околу 150°.
Основачка конференција на ВМРО (Обединета)

Прва конференција или Основачка конференција била конференција на ВМРО (Обединета) на која биле поставени нејзините темели. Таа била одржана во Виена, Австрија во периодот од 1 до 11 октомври 1925 година. На конференцијата присуствувале 16 делегати, сите од нив дејци со левичарска идеологија. Причината за одржување на конференцијата била заснована на Мајскиот манифест од 1924 година, при што една од задачите на конференцијата била да се изработи програма на организација која ќе го спроведува манифестот.