Долина на бурињата

Долина на бурињата — локација од 9,3 хектари токсичен отпад во близина на Брукс во северниот дел на округот Булит, Кентаки, во близина на Луисвил, именувана по бурињата што содржат отпад расфрлани низ целата област.
Откако собирала отпад од 1960-ти години, Агенцијата за заштита на животната средина на Соединетите Американски Држави (EPA) го анализирала имотот во 1979 година, и пронашла високи нивоа на тешки метали, полихлорирани бифенили и околу 140 други хемиски супстанции. Ова било една од основните причини за донесување на Законот за сеопфатен одговор, компензација и одговорност за животната средина, или Закон за суперфонд во 1980 година. Официјално, чистењето на локацијата започнало во 1983 година и завршило во 1990 година.
1 Историја
1.1 Фрлање отпад и загадување
Долината на бурињата е локација од 9,3 хектари токсичен отпад во Брукс, Кентаки во северниот дел на округ Булит, во близина на Луисвил. Станала место за собирање токсичен отпад почнувајќи некаде во 1960-ти години. Неговото дејствување предизвикало внимание кај инспекциските службеници, кога некои од бурињата се запалиле и гореле повеќе од една недела во 1966 година. Во тоа време, немало закони за решавање на складирањето на ѕоксичниот отпад или ограничувањето во врска со количината на токсичниот отпад, а локацијата продолжила да биде без дозвола уште една деценија. Во 1977 година, починал сопственикот на оваа локација, за кој се претпоставува дека е примарниот „исфрлувач“ на локацијата, А.Л. Тејлор.
Во 1978 година, истрагата на имотот од страна на Одделот за природни ресурси и заштита на животната средина на Кентаки открил дека на локацијата биле депонирани над 100.000 буриња со отпад, од кои 27.000 буриња биле закопани, а преостанатите биле исфрлени директно во јами и ровови. Со текот на времето, многу од бурињата не биле вее цврсто затворени или непропустливи со што содржината се протекла во земјата, во блискиот поток со истекување на атмосферска вода. Често жителите од околината доставувале поплаки најмногу поради силните мириси долж коритото на потокот.
1.2 Чистење и законодавство
Во 1979 година, по топењето на пролетниот снег, протекле голема количина на токсичен материјал што конечно ја натерало Агенцијата за заштита на животната средина да реагира. Агенцијата ја анализирала состојбата како и содржината на водата во потокот во 1979 година, и пронашла високи нивоа на тешки метали, полихлорирани бифенили и околу 140 други хемиски супстанции. Истата година, Агенцијата започнала итно чистење на бурињата што најмногу протекувале. Работниците на терен брзо сфатиле дека обемот на проблемот е далеку над нивните способности. Откако веста за проблемите таму, станала јавна, местото било искористено од членовите на Конгресот како една од причините за донесување на предложениот закон за Суперфонд. Иако широко објавената катастрофа со „Каналот на љубовта“ често се сметала дека е причина за донесувањето на законот за Суперфонд, активистката на „Каналот на љубовта“ Лоис Гибс при што „Долината на бурињата станала конкретизација на проблемот“.
Чистењето на локацијата започнало во 1983 година и официјално завршило во 1990 година, иако проблемите продолжиле да постојат многу години. Еколошката ревизија на локацијата во 2003 година пронашла полихлорирани бифенили во седиментот околу областа, и било наредено дополнително тестирање.
Во декември 2008 година, инспекторите на Агенцијата за заштита на животната средина на САД пронашле околу четириесет 'рѓосани метални буриња во земјиште веднаш надвор од делот од депонијата, која била оградена во 1980-ти години, вклучувајќи дел од Спомен-шумата Џеферсон. На 15 декември 2008 година започнало ново чистење на локацијата.
2 Поврзано
* Опасен отпад во Соединетите Американски Држави
* Алеја на ракот