procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Петре Димовски (партизан)

Петре Димовски, роден со името Петре Миланов Димовски (Крива Круша, 1 февруари 1920 ― Раштани, 10 септември 1944) ― македонски партизан, дел од НОВМ. Член во комунистичката партија на Југославија и Комунистичката партија на Македонија. Партизан во осмата македонска ударна бригада. Деец во Народноослободителната борба во Македонија против бугарските и германските окупатори. За време на Битката кај Раштански Колиби тој храбро и трагично загинал. Во споменикот за загинатите во битката, неговото име е грешно претставено како Петре М. Димов.
1 Животопис
Роден е во азотското село Крива Круша во сиромашно земјоделско семејство. Димовски никогаш не завршил средно училишно образование ниту ни основно школско образование и останал полуписмен цел живот. Заради неговите услови тој одлучил да работи како земјоделец заедно со неговото семејство.
За време на ослободителната војна Димовски одлучил да се приклучи во народната македонска војска. Тој станал член во комунистичката партија на Југославија и комунистичката партија на Македонија. Во 2-ри септември 1944 година тој бил сведок за формирањето на осмата македонска ударна бригада во велешкото село Отиштино. Тој бил дел од втората чета на четвртиот баталјон на бригадата. Во 10-ти септември истата година припатувањето на бригадата се сретнале со германските непријателски воени единици. Во судирот кај месноста Раштански Колиби, источно од Раштани, Димовски храбро и трагично загинал, после војната неговите посмртни остатоци биле пренесени во неговото родно село, којшто денес е раселено.
2 Наводи
Состојба на морето

Состојба на морето, во океанографијата, е општата состојба на слободната површина на голема водена површина - во однос на ветерните бранови - на одредена локација и одреден момент. Состојбата на морето се карактеризира со статистика, вклучувајќи ја висината на бранот, честотата и ветерните бранови. Состојбата на морето варира со текот на времето, бидејќи се менуваат условите на ветрот. Морската состојба може да се процени или од искусен набљудувач (како обучен морнар) или со користење на инструменти како метеоролошки пловки, радари за бранови или сателити со далечинско набљудување.
Во случај на мерење со пловци, статистиката се одредува за временски интервал во кој состојбата на морето може да се смета за константна. Ова времетраење треба да биде многу подолго од поединечниот период на бранови, но пократко од периодот во кој може да се очекува дека условите на ветрот и набраздата значително ќе се разликуваат. Вообичаено, записите од сто до илјада периоди на бранови се користат за одредување на статистиката на брановите.
Големиот број на променливи вклучени во создавањето и опишувањето на состојбата на морето не може брзо и лесно да се сумираат, па затоа се користат поедноставни скали за да се даде приближен, но концизен опис на условите за известување во дневникот на бродот или сличен запис.
1 Шифра на состојба на морето на Светската метеоролошка организација
Светската метеоролошка организација (СМО) има свои кодови за состојба на морето, кои се во голем дел преземени од Дагласовата морска скала.
2 Поврзано
* Бофорова скала
* Дагласова морска скала
3 Галерија
Тиа Неива

Тиа Неива (родено име: Неива Чавез Зелаја, –) — бразилски медиум и основачка на христијанската заедница на спиритуалисти „Долина Зора“ (порт. Vale do Amanhecer) лоцирана во Планалтина, Федерален округ, Бразил.
1 Ран живот
Родена е во Проприа, во сојузната држава Сержипе, во 1926 година. До 1959 година, кога имала 33 години, Неива Чавез Зелаја била незабележителна жена и не манифестирала никакви јавни медиунистички тенденции. Единствената карактеристика што ја издвојувало било фактот што станала камионџија откако починал нејзиниот сопруг и ја оставил да расте четири деца. Неива отишла во Федералниот округ, каде што изнајмила еден од нивните два камиони на Новацап, компанијата што го изградила новиот главен град.
2 Кариера
Според нејзините мемоари, првите медиунистички манифестации многу и пречеле, бидејќи била католик и не се чувствувала удобно со паранормалните сили. Таа барала објаснувања во спиритуализмот, но не можела да се прилагоди. Потопена во она што ѝ го кажувале духовите, таа се откажала од својот професионален живот и работела на вградување на системот кој денес е познат како „Долина Зора“.
Според нејзините сопствени записи, штом успеала да доминира со техниката на проектирање на своето тело, почнала да посетува други духовни рамнини, каде што добивала инструкции што ги применувала меѓу нејзината заедница на медиуми. Меѓу учителите на Тиа Неива бил и тибетанскиот монах по име Умаха, кого таа наводно го посетувала секојдневно помеѓу 1959 и 1964 година и кој наводно умрел во 1981 година.
Во 1963 година таа се разболила од респираторна болест и била интернирана во туберкулозен санаториум во Бело Хоризонте, Минас Жераис. Состојбата и се подобрила, но можела да дише само со мала површина од белите дробови се до нејзината смрт во 1985 година.
3 Наследство
Првата заедница основана од Тиа Неива била во Алексанија, Гојас, и била наречена „''Спиритуалистичка унија Бела стрела“.''''Бела стрела'' била наводниот дух на Инка кој и се појавил и бил нејзин ментор. Денес тој е централна фигура на култот, кој вклучува елементи од христијанството, кандомбле, спиритизмот, вонземјаните и египтологијата. Оттаму се преселила во Тагуатинга, Федерален округ, а во 1969 година во местото познато денес како „Долина Зора“ во руралната зона Планалтина, Федерален округ.
Во последните години, Тиа Неива секогаш била придружувана од нејзиниот придружник Марио Саси кој бил познат како Трино Тумучи. Нејзините деца ја продолжиле нејзината работа и се дел од хиерархијата на сектата. Најважниот, Жилберто Зелаја, или познат како Трино Ајара во духовниот свет, е првиот доктринатор на зората и координатор на храмовите на зората.
Голема секта се изградила околу Неива, која имала неверојатни способоности за организација и убедување, со што ги убедила властите да стекнат земјиште и финансирање за нејзини цели. Според официјалната веб-страница денес има 589 храмови во Бразил и во други земји како Германија, САД, Јапонија и Португалија. Групата има 139.000 членови во 700 храмови.
Американскиот режисер Џенел Ширтклиф режирал документарен филм за Неива наречен ''Мајка на зората'', кој дебитирал на фестивалот Југ од Југозапад во 2022 година.
Андо Ѓорѓиев

Андо Ѓорѓиев, роден со името Андо Трајков Ѓорѓиев (Војница, 1920 — Раштански Колиби, 10 септември 1944) — македонски партизан, дел од НОВМ. Член во Комунистичката партија на Југославија и Комунистичката партија на Македонија. Партизан во осмата македонска ударна бригада. Деец во Народноослободителната борба во Македонија против бугарските и германските окупатори. За време на Битката кај Раштански Колиби тој храбро и трагично загинал.
1 Животопис
Роден е во сиромашно земјоделско семество во велешкото село Војница. Основно училишно образование успешно го завршил но одлучил да не продолжи со средно училишно образование. Почнал да работи како земјоделец заедно со неговите родители.
Во есента 1943 година бил регрутиран во бугарската фашистичка окупаторска војска. Во летто на 1944 година бил преместен во 56 полк на бугарската армија, но Ѓорѓиев не посакал да соработува со суровата фашистичка власт и заради тоа во септември 1944 година избегнал од бугарската војска и учествувал во формирањето на осмата македонска ударна бригада во 2-ри септември 1944 година во велешкото село Отиштино. Во 10-ти септември истата година бил учесник во Битката кај месноста Раштански Колиби против германските воени единици. За време на битката трагично загинал. После војната неговите посмртни остатоци биле пренесени во Велес, каде што се и ден денес.
2 Наводи
Габриел Делан

Франсоа Мари Габриел Делан ( – ) — познат француски спиритист, психички истражувач, писател и електроинженер. Тој е најпознат по неговата книга „''Спиритистички феномен''“ (фр. „''Le Pénomène spirite''“).
1 Живот и работа
Делан е роден во Париз во 1857 година. Неговиот татко, Александар Делан, бил пријател на познатиот основач на спиритизмот, Алан Кардек, а неговата мајка била психографски медиум. Делан бил еден од главните експоненти на спиритизмот, освен од Леон Денис по смртта на Кардек.
Написите на Делан главно се занимавале со прашањето за бесмртноста на душата и со реинкарнацијата. Како спиритист, тој се залагал за научен пристап кон психичките феномени. Тој го водел списанието на Францускиот спиритистички сојуз (фр. „''Union Spirite Française''“) наречено „''Научен и етички преглед на спиритизмот''“ (фр. „''La Revue scientifique et morale du spiritisme''“), од неговото прво објавување во март 1883 година.
Габриел Делан починал во Париз во 1926 година и бил погребан на гробиштата Пер Лашез.
2 Наводи
* Оваа статија содржи текст превземен од француската Википедија, Габриел Делан.
3 Публикации
Од Делан:
*''Le Spiritisme devant la science'' (Paris, E. Dentu, 1885)
*''Le Phénomène spirite, témoignage des savants, étude historique, exposition méthodique de tous les phénomènes, discussions des hypothèses, conseils aux médiums, la théorie philosophique'' (Paris, Leymarie éditeur, 1909)
*''L'Évolution animique. Essais de psychologie physiologique suivant le spiritisme'' (2nd edition, Paris, Chamuel, 1897)
*''L'Âme est immortelle. Démonstration expérimentale de l'immortalité''(Paris, Chamuel, 1899)
*''Evidence for a future life'' (P. Wellby; G.P. Putnam's Sons, 1904) - англиски превод од: "L'Âme est immortelle"
*''Les Apparitions matérialisées des vivants et des morts'': , (Paris, Leymarie, 1909–1911, 2 vol.) pp.528 & 842
* '''' (Paris, BPS, 1923)
* '''' (Paris, Vermet, 1985)
Вклучувајќи пишувања на Делан:
* Madame de Watteville. (Saint-Victor-sur-Rhins, Éditions du Fil d'argent, 2007) - предговорот
* G. Bourniquel & Delanne, G. '''' (Paris, Henri Durville, no date) p.340
* ''La Revue Métapsychique''. Bulletin de l'Institut Métapsychique International.
Биографија:
* Bodier, Paul & Régnault, Henri. ''Un grand disciple d'Allan Kardec: Gabriel Delanne, sa vie, son apostolat, son œuvre'' (Paris: J. Meyer, B.P.S., 1937).
Никола Давчев

Никола Давчев, роден со името Никола Петров Давчев (Ново Село, 19 април 1922 — Раштански Колиби, 10 септември 1944) — македонски партизан, дел од НОВМ. Член во Комунистичката партија на Југославија и Комунистичката партија на Македонија. Партизан во осмата македонска ударна бригада. Деец во Народноослободителната борба во Македонија против бугарските и германските окупатори. За време на Битката кај Раштански Колиби тој храбро и трагично загинал. Во споменикот за загинатите во битката неговото име е грешно претставено како Коле Л. Давчев.
1 Животопис
Роден е во велешкото село Ново Село. Роден е во сиромашно земјоделско семејство, за основно училишно образование тој учел во селото Крива Круша којшто е раселено денес. Давчев одлучил да не продолжи со средно училишно образование и станал земјоделец заедно со неговото семејство. Имал интерест кон обработка на неговата земја и сточарство. Пред априлската војна тој си го одлужил воениот рок во Југославската армија.
Со почетокот на народната ослободителна војна тој бил восхитен кон дејствата на македонските партизани и заради тоа се приклучил во Комунистичката партија на Југославија и Комунистичката партија на Македонија. Во 2-ри септември 1944 година бил учесник со формирањето на осмата македонска ударна бригада. При патувањето на бригадата во Превалец и Горно Оризари, тие се сретнале со германски војници, за време на Битката кај Раштански Колиби, тој загинал од непријателски куршум. После војната неговите посмртни остатоци биле пренесени во неговото родно село, којшто денес е целосно раселено.
2 Наводи
Јован Ѓошев

Јован Ѓошев, роден со името Јован Димов Ѓошев (Крива Круша, 1916 ― Раштански Колиби, 10 септември 1944) ― македонски партизан, дел од НОВМ. Член во комунистичката партија на Југославија и Комунистичката партија на Македонија. Партизан во осмата македонска ударна бригада. Деец во Народноослободителната борба во Македонија против бугарските и германските окупатори. За време на Битката кај Раштански Колиби тој храбро и трагично загинал.
1 Животопис
Јован Ѓошев бил роден во велешкото село Крива Круша. Потекнувал од сиромашно земјоделско и сточарско семејство. За основно училишно образование, тој завршил во неговото родно село додека за средно училишно образование одлучил да не го продолжи. Почнал да работи со неговото семејство во земјоделие и сточарство. Го отслужил воениот рок во армијата на Кралството Југославија пред Априлската војна.
Со почетокот на народната ослободителна војна тој бил восхитен кон дејствата на македонските партизани и заради тоа се приклучил во Комунистичката партија на Југославија и Комунистичката партија на Македонија. Во летото на 1944 година тој се приклучил во народната ослободителна војска на Македонија. Во 2-ри септември 1944 година во велешкото село Отиштино бил присутен за формирањето на осмата македонска ударна бригада.
Патувала бригадата на железничката пруга од Велес-Скопје. Во 10-ти септември истата година кога минеле низ Раштански Колиби се сретнале со силна германска моторизирана колонија. Се одвивала Битката кај Раштански Колиби каде што Ѓошев трагично загинал. После војната, неговите посмртни остатоци биле пренесени во селско гробиште во раселеното село Крива Круша.
2 Наводи
Камен Есперанца

Каменот Есперанза — бил голем впишан камен со должина од 2,4 метри пронајден во долината на Јаки, Мексико. Откриен е и ископан во 1909 година од страна на мајорот Ф.Р. Бурнам и Чарлс Фредерик Холдер.
1 Откритие
Каменот бил откриен за време на експедиција во долината Јаки.
2 Опис
Каменот бил „кафеава, магматска карпа, нејзината најдолга оска е околу 5 метри, а на источната страна, која имала агол од околу четириесет и пет степени, бил длабоко врежан натписот“. Симболите на каменот вклучуваат волута и свастика, кои исто така биле пронајдени и на други камења во Мексико.
3 Легенда
Имало легенда дека каменот паднал од небото во минатото и дека резбата била од човечка рака.
4 Значење на симболите
Бурнам верувал дека симболите се мајански. Други ги класифицираат како петроглифи.
5 Наводи
Филип (војвода на Виртемберг)

Филип Албрехт (германски: ''Philipp Albrecht''; 14 ноември 1893 - 15 април 1975) — син на Албрехт, војвода од Виртемберг и Арх. Тој бил роден во Штутгарт и станал глава на поранешната кралска куќа на Виртемберг по смртта на неговиот татко на 29 октомври 1939 година. Починал во Равенсбург на 81-годишна возраст.
1 Наводи
Стела Нигде

Стелата Нигде — неохетитски споменик од современиот турски град Нигде, кој датира од крајот на 8 век пр. н. е.
1 Откритие
Стелата била пронајдена на 24 септември 1975 година во близина на тврдината Нигде во џамијата Челеби Хусаметин-бег, каде што била повторно употребена, издлабена надолу, како чекор пред влезот во џамијата. Сега се наоѓа воАрхеолошкиот музеј Нигде (инвентар бр. 22.1.75).
2 Опис
Црната базалтна стела е висока 2,18 метри и широка околу еден метар и припаѓа на тип кој се развил во 10-ти век пр. н. е. Го прикажува временскиот бог Тархунзас, кој држи секира и гром во кренатите раце. Виновата лоза која никнува од земјата е лево, а зрната се десно, слично на релјефот во Ивриз. Многу сличен приказ на истиот бог се појавува на релјефот во селото Гокбез, околу 22 км на југ. Фигурата е прикажана со облека, коса и брада во асирски стил. Крилестиот сончев диск, традиционален симбол на владетелот, лебди над неговата глава.
На десниот раб на камениот блок има натпис со лувиски хиероглифи, на кој е запишано посветувањето на стелата на Тархунзас од страна на кралот Мувахаранис, синот на кралот Варпалавас:Овој Тархунзас Мувахаранис [ма]де (?), херојот, кралот, сакан од Тархунзас (и) боговите, синот на Варпалавас, владетелот, херојот.Мувахаранис го наследил својот татко Варпалавас на тронот на доцното лувиско кралство Тувана, држава наследничка на Хетитската Туванува, во јужниот дел на модерната провинција Нигде. Бидејќи е познато дека Варпалавас сè уште владеел во 709 пр. н. е., стелите датираат некое време по таа година, што го прави најновиот познат и податлив пример за таков релјеф, можеби и последниот познат лувиски натпис, со можен исклучок на двојазичниот Азативада натпис на Каратепе.
3 Библиографија
* Џон Бордман (Уред.): ''Античка историја на Кембриџ.''''Плочи до том III: Блискиот Исток, грчкиот свет и Балканот до шестиот век п.н.е.'' Cambridge University Press, Cambridge 1984 pp. 85–87
Ивче Мирчев

Ивче Мирчев, роден со името Ивче Камев Мирчев (Крива Круша, 1917 — Раштански Колиби, 10 септември 1944) — македонски партизан, дел од НОВМ. Член во Комунистичката партија на Југославија и Комунистичката партија на Македонија. Партизан во осмата македонска ударна бригада. Деец во Народноослободителната борба во Македонија против бугарските и германските окупатори. За време на Битката кај Раштански Колиби тој храбро и трагично загинал.
1 Животопис
Роден во велешкото село Крива Круша. Мирчев потекнувал од крајно бедно земјоделско семејство. Основно училишно образование го завршил во неговото родно село но заради неговата економска состојба, тој не можел да продолжи со средно училишно образование. Почнал да работи како земјоделец заедно со неговото семејство. Пред Априлската војна, тој бил дел од Југословенската кралска армија, како дел од неговиот воен рок.
Со почетокот на народната ослободителна војна тој бил восхитен кон дејствата на македонските партизани и заради тоа се приклучил во Комунистичката партија на Југославија и Комунистичката партија на Македонија. Во септември 1944 година тој се приклучил во народната ослободителна војска на Македонија. Во 2-ри септември истата година во велешкото село Отиштино бил присутен за формирањето на осмата македонска ударна бригада.
При патувањето на бригадата во Раштански Колиби се сретнале со силна германска моторизирана колонија и се одвивала Битката кај Раштански Колиби. Заради тоа што бригадата не била доволно спремна околу 15 партизани загинале, еден од нив бил и Ивче Мирчев. После војната неговите посмртни остатоци биле изгубени, но после неколку години биле пронајдени и пренесени во велешката спомен костурница.
2 Наводи
Вилхелм (војвода на Виртемберг)

Вилхелм (германски: ''Carl''; 13 август 1994) — глава на Домот на Виртемберг од 2022 година и германски бизнисмен. Тој е претседател на ''Hofkammer des Hauses Württemberg'', компанија која управува со шумите, фармите, винариите и станбените населби на поранешното кралско семејство на Кралството Виртемберг.
Capitol Records

Capitol Records, LLC (до 2007 година регистрирана под името Capitol Records, Inc.) и позната како Capitol (транскрипција: ''Капитол'') ― американска издавачка куќа основана во 1942 година во Лос Анџелес. Основана е како прва издавачка куќа со седиште на Западното Крајбрежје во Соединетите Американски Држави, а денес е во сопственост на Universal Music Group. Се смета за една од највлијателните музички компании во историјата на забавната музика.
Капитол е позната како издавачка куќа на Бич Бојс и The Kingston Trio, и како американска издавачка куќа на Битлси (нивна матична издавачка куќа била Parlophone). Други изведувачи од Capitol Records се: Кејти Пери, Ајс Спајс, Сем Смит, Трој Сиван, Кодак Блек, Меги Роџерс, Луис Капалди, Kings of Leon, Пол Макартни, Bee Gees и многу други.
1 Историја
1.1 Основање и рани години
Capitol Records била основана од текстописецот и продуцент Џони Мерсер со финансиска помош од филмскиот продуцент Бади Десилва и Глен Воликс, сопственик на Wallichs Music City. На почетокот, издавачката куќа се насочила на продукција на американска поп и џез-музика, привлекувајќи музичари како: Френк Синатра, Пеги Ли и Нет Кинг Кол.
1.2 Во сопственост на EMI
Во 1955 година, британската дискографска куќа EMI (од која подоцна ќе настане Universal Music Group) ја купила Capitol Records, по што во 1957 година го прекинала 55-годишниот договор за дистрибуција помеѓу EMI и RCA Victor на Западната Хемисфера. ЕМИ купила 96% од акциите на Капитол за 8,5 милиони американски долари.
Една од најпознатите карактеристики на Capitol Records е нејзината зграда во Лос Анџелес, позната како ''Capitol Records Tower''. Изградена во 1956 година, оваа цилиндрична зграда е меѓу првите студиски комплекси за снимање музика. Таа е симбол на американската музичка индустрија и често се поврзува со богатата историја на издавачката куќа.
Меѓу најважните моменти во историјата на Capitol Records се случил во 1960-тите години, откако компанијата станала официјален американски издавач на The Beatles. Во 1963 година, Capitol објавила дека ќе го издаде нивниот албум ''Meet the Beatles!'' во САД, кој забележал огромен успех и отворил нова ера на британските музичари на американскиот пазар, позната како „британска инвазија“. Capitol издала многу од најзначајните албуми на Битлси, како: ''Rubber Soul'', ''Revolver'' и ''Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band''.
Во текот на 1970-тите и 1980-тите, Capitol продолжила да доминира на музичката сцена. Издавачката куќа потпишала договори со многу популарни музичари, вклучувајќи ги: Pink Floyd, чиј албум ''The Dark Side of the Moon'' станал еден од најпродаваните албуми на сите времиња, како и The Beach Boys и Steve Miller Band. Capitol се проширил и во други жанрови на музика, вклучувајќи кантри и хип-хоп. Во 1980-тите, издавачката куќа имала голем успех со изведувачи како: Duran Duran и Тина Тарнер.
Во текот на 1990-тите и 2000-тите, Capitol Records била домаќин на музичари како: Radiohead, Coldplay и Кејти Пери, кои постигнале огромни меѓународни успеси.
1.3 Дистрибуција под Universal Music Group
Во 2012 година, EMI била преземена од Universal Music Group, а со тоа и Капитол станал дел од оваа групација.
Арсe Авакумовски

Арсе Авакумовски (роден на 5 октомври 1937 година, во ) — македонски скијач, натпреварувач и репрезентативец во скијачко трчање, подоцна тренер и селектор, повеќепати најуспешен Македонец кој се натпреварувал на „Мавровскиот меморијал“. Живее во Маврово.
Апсолутен првак на Македонија во скијачко трчање бил во периодот од 1960 до 1965 година. Тренирал, се натпреварувал и бил дел од Скијачкиот клуб „Момир Андоновски“ од Маврово. Подоцна, како делегат и селектор присуствувал на XII-те Зимски Олимписки игри во Инсбрук во 1976 година како и на XIV-те Зимски Олимписки игри во Сараево во 1984 година.
Урош Жупанчич

Урош Жупанчич (, - , Љубљана, Словенија) е словенечки алпинист, водач во планина и планински спасител.
На 10 септември 1934 година прави првенствено искачување во Нежиловските карпи на Солунска Глава, и тоа е првото евидентирано алпинистичко искачување во оваа планинска стена а и во Македонија воопшто.
Национален Аквариум на Малта

Национален Аквариум на Малта (''Akkwarju Nazzjonali ta' Malta'' на малтешки) е најголемиот аквариум на Малтешките острови.
Лоциран е во Аура, во северниот дел на островот Малта, и е дом на повеќе од 175 различни видови на животни, вклучувајќи риби, мекотели, влекчи и инсекти.
1 Опис
Објектот, чиј облик наликува на стилизирана морска ѕвезда, се наоѓа на брегот во Аура и е опремен со рекреативни делови за деца и ресторан.
Ана Милевска Ѓеоргиева

Ана Милевска Ѓеоргиева (родена 26 март 1985 во Титов Велес) ― македонски новинар и активен водител.
Основно училиште завршила во родното ООУ „Блаже Конески“, по што го продолжила средното образование во УСО УСО „Кочо Рацин“, исто во Велес. Дипломирала на отсекот за новинарство на правниот факултет „Јустинијан Први“,  при УКИМ Скопје, во 2010 година.
1 Животопис
Ана Милевска Ѓеоргиева, уште пред службено да стане дипломиран новинар, ја започнала својата кариера во медиумите. Во февруари 2007 година започнала да работи во месното 5ФМ радио, а само три месеци подоцна напоредно започнала да работи и како новинар во месната ТВ Здравкин. Работела како новинар во информативната редакција, најпрво на подготовка на прилози за вести, а подоцна снимала и интервјуа и тематски емисии. Во 5ФМ радио работела како водител на утринска програма, а со текот на годините и на неколку други радио-емисии.
Во 2015 година, се вработила во националната Канал 5 телевизија. Каде работела како новинар дописник за општините од Вардарскиот регион.
И покрај работата во Канал 5 телевизија, продолжила со работните обврски во двата локални медиуми, во согласност со времето и можностите.
Работниот ангажман во Канал 5 го завршила во 2018 година. Милевска продолжила да биде постојано присутна како водител на голем број манифестации кои биле организирани и остварувани во Велес. Ана активно се занимава со водителство.
Мисионер

Мисионер — член на верска група испратен во странска земја или заедница за да прозелитира (шири своја религија) и да ги сподели своите верувања. Мисионерите често работат за да ги проповедаат учењата на нивната вера, да обезбедат образование и писменост, и да помогнат во општествените прашања како што се здравствената заштита и сиромаштијата.
Зборот „мисија“ потекнува од 1598 г., кога исусовците испратени во странство го извеле од латинското ''missionem'' (што значи „чин на испраќање“). Изразот најчесто се користи за христијански мисии, но може да се користи за секоја вера или идеологија.
1 По вера
1.1 Христијански мисии
Христијански мисионер е некој што ја споделува својата вера во различни култури. Лозанскиот конгрес од 1974 г. ја опишал целта на еден мисионер како создавање нови месни цркви што можат да растат и да напредуваат.
Мисионерите работат во многу земји низ светот. Во Библијата, Исус им вели на своите ученици (апостолите) да ги шират неговите учења на сите (Матеј 28:19–20, Марко 16:15–18). Ова напатствие е познато како Големата задача и е клучно вдахновение за мисионерската работа.
Соборна црква „Рождество Христово“ (Кишињев)

Соборна црква „Рождество Христово“ (|Catedrala Mitropolitană „Nașterea Domnului”) — главната соборна црква на Молдавската православна црква во Секторот Центар, Кишињев, Молдавија. Била нарачана од гувернерот на Новорусија, принцот Михаил Семјонович Воронцов и митрополитот Гаврил Банулеску-Бодони во 1830 година.
Соборната црква била изградена во 1830-тите во неокласичен стил од Аврам Мелников (кој проектирал слична црква во Болград). Соборната црква била бомбардирана за време на Втората светска војна, а нејзината камбанарија била уништена од месните комунисти во 1962 година. Новата камбанарија е изградена во 1997 година. За време на советското раздобје, богослужбата била забранета, а соборната црква била претворена во изложбен дом.
Дизајнот на Мелников е неокласичен. Фасадата е многу едноставна и јасна со шест дорски столбови на влезот. Поради бројните разурнувања што ги претрпела соборната црква низ времето, зградата неколкупати била обновувана и бил менуван нејзиниот облик. На пример, сегашната цинкова купола и нејзиниот крст на врвот се додаток од 1997 година изграден врз претходната структура. Внатрешноста била целосно празна за време на советското раздобје, но денес има насликани ѕидови во чист православен стил.
1 Поврзано
* Катедралата Преображение во Одеса
* Молдавската православна црква
Лемонал (Белиз)

Лемонал е село во округот Белиз во централно-источниот крајбрежен регион Белиз. Иако областа првично била населена со Маи, ова село било основано во регионот на Белиз, кој првпат бил населен од Европејци. Таа е една од 192-те општини со кои се администрира на ниво на село во земјата заради спроведување на пописот. Селото во 2010 година броело 169 жители. Ова претставува приближно 0,2% од вкупното население на областа. За селото во 2000 година не е направен пописен запис.
Дејвид Греј (музичар)

Дејвид Питер Греј (англ. ''David Peter Gray''; роден на 13 јуни 1968) ― британски пејач и текстописец.
Роден бил на 13 јуни 1968 година во Сејл, до деветтата година живеел во Алтринчам во Чешир, а потоа со семејството се преселил во Велс. Студирал на Уметничкото училиште во Ливерпул.
Првиот студиски албум го издал во 1993 година. Стекнал светска слава по објавувањето на неговиот четврти студиски албум, White Ladder (1998 и реиздаден во 2000 година), а особено со хит-синглот „Babylon“.''White Ladder'' бил прв од трите албуми од Греј кои се искачиле на врвот на топ-листата за албуми во Обединетото Кралство, каде што станал петти најпродаван албум во 2000-тите. Во 2019 година, бил рангиран како десетти најпродаван албум во Обединетото Кралство во 21 век. Дејвид Греј четирипати бил номиниран за Британски музички награди, вклучувајќи и две номинации за најдобар британски пејач.
1 Дискографија
*''A Century Ends'' (1993)
*''Flesh'' (1994)
*''Sell, Sell, Sell'' (1996)
*''White Ladder'' (1998)
*''Lost Songs 95–98'' (2000)
*''A New Day at Midnight'' (2002)
*''Life in Slow Motion'' (2005)
*''Draw the Line'' (2009)
*''Foundling'' (2010)
*''Mutineers'' (2014)
*''Gold in a Brass Age'' (2019)*''Skellig'' (2021)*''Dear Life'' (2025)
Гордон Лајтфут

Гордон Мередит Лајтфут Помладиот (англ. ''Gordon Meredith Lightfoot Jr.''; 17 ноември 1938 - 1 мај 2023) ― канадски кантавтор и гитарист кој забележал меѓународен успех во фолк, фолк-рок и кантри-музиката. Помогнал во дефинирањето на фолк-поп звукот од 1960-тите и 1970-тите и се смета за најистакнат канадски текстописец. Објавил неколку златни и мулти-платинести албуми и песни, препеани од некои од најреномираните светски музички уметници. Биографот на Лајтфут, Николас Џенингс, рекол: „Неговото име е синоним за безвременски песни за возови и бродоломи, реки и автопати, љубов и осаменост“.
Лајтфут бил роден на 17 ноември 1938 година во Орилија, Онтарио и имал шкотско потекло. Во 1958 година се преселил во Лос Анџелес за да студира џез-композиција и оркестрација на музичкиот колеџ „Вестлејк“. Некои од неговите најпознати песни се: „Ribbon of Darkness“ (1965), „Early Morning Rain“ (1966), „If You Could Read My Mind“ (1970), „Sundown“ (1974); „Carefree Highway“ (1974), „Rainy Day People“ (1975) и „The Wreck of The Edmund Fitzgerald “ (1976).
Роби Робертсон од канадската рок-група The Band го опишал Лајтфут како „национално богатство“. Боб Дилан, кој исто така бил обожавател на Лајтфут, го сметал за еден од неговите омилени текстописци и рекол: „Не можам да се сетам на песна од Гордон Лајтфут што не ми се допаѓа. Секогаш кога слушам негова песна, некако посакувам да трае вечно...“. Лајтфут бил истакнат музички изведувач на церемонијата на отворање на Зимските олимписки игри 1988 година во Калгари.
Како поединец, освен разните награди поврзани со неговите албуми и синглови, Гордон Лајтфут добил шеснаесет награди „Џуно“, ASCAP награди за пишување песни во 1971, 1974, 1976 и 1977 година и бил номиниран за пет Греми-награди. Во 1980 година бил прогласен за канадски пејач на деценијата, за неговата работа во текот на 1970-тите. Лајтфут бил примен во Куќата на славата на канадската музика во 1986 година и во Куќата на славата на канадската кантри-музика во 2001 година. Бил примен на Канадскиот булевар на славните во 1998 година. Во мај 2003 година бил прогласен за придружник на Редот од Канада. Лајтфут бил член на Редот на Онтарио, највисока чест на регионот Онтарио. На 24 јуни 2012 година, Лајтфут бил примен во Куќата на славата на текстописците.
Лајтфут починал на 1 мај 2023 година од природна смрт во Торонто, на 84-годишна возраст.
1 Дискографија
*''Lightfoot!'' (1966)
*''The Way I Feel'' (1967)
*''Did She Mention My Name?'' (1968)
*''Back Here on Earth'' (1968)
*''Sit Down Young Stranger'' (aka ''If You Could Read My Mind'') (1970)
*''Summer Side of Life'' (1971)
*''Don Quixote'' (1972)
*''Old Dan's Records'' (1972)
*''Sundown'' (1974)
*''Cold on the Shoulder'' (1975)
*''Summertime Dream'' (1976)
*''Endless Wire'' (1978)
*''Dream Street Rose'' (1980)
*''Shadows'' (1982)
*''Salute'' (1983)
*''East of Midnight'' (1986)
*''Waiting for You'' (1993)
*''A Painter Passing Through'' (1998)
*''Harmony'' (2004)
*''Solo'' (2020)
2 Поврзано
* Канадска музика
Колски Залив

Колски Залив (|Кольский залив) или Мурмански Фјорд — фјорд во Баренцовото Море долг 57 км всечен во северниот дел на Колскиот Полуостров. Широк е до 7 км и длабок 200 до 300 метри. Во него се влеваат реките Тулома и Кола.
Источниот брег е карпест и стрмен, а западниот е релативно рамен. На источната страна се пристанишните градови Мурманск и Североморск. На западната е градот Пољарни, чие пристаниште е главна база на Северната флота.
Приливот и одливот во фјордот се високи 4 метри. Зиме јужниот дел на заливот знае да замрзне. Близу јужниот крај преку заливот има мост.
Гарденија (Белиз)

Гарденија — село во округот Белиз, Белиз лоцирано на околу 32 км северно од градот Белиз.
1 Географија
Гарденија се наоѓа помеѓу селата Сендхил и Бискејн.
Гарденија се протега од 32-от до 37-от километар на северниот автопат и ја вклучува заедницата на Грејс Банк за административни цели. До селото Мај Пен, една од заедниците во долината на реката Белизе, се пристапува по копно преку заобиколен пат од Гарденија. Во однос на водните патишта, реката Белиз поминува низ Грејс Банк, додека Мексико Крик/Лагуна тече низ огромни пропусти низ северниот автопат и се влева во реката кај Грејс Банк. Селото е 13,92 метри надморска височина.
2 Демографија
Во времето на пописот во 2010 година, Гарденија имала 303 жители. Од нив, 86,8% биле креолски, 5,3% мешани, 4,3% местизо, 1,3% источноиндиски, 1,0% гарифуна, 0,7% Мопан Маја, 0,3% белци и 0,3% Кекчи.
3 Историја на Гарденија
Во 1985 година, група постари жени одлучиле да формираат Женска група. Откако се обратиле до Министерството за рурален развој со својата идеја, г-ѓа Ен Оливера и нејзините соработници се одлучиле за името „Гарденија“ за селото.
Со сегашното население од 350, жителите првенствено се фокусираат на земјоделството. Тие патуваат во други урбани центри за вработување и образование, учејќи основно образование во блиските села Сендхил и Бискејн.
4 Засолниште Криво дрво
Гарденијата е дел од Засолништето за диви животни Криво дрво за птици и други загрозени видови.
5 Наводи
*. Government of Belize. Retrieved on 2008-04-19.
Куќа и музеј на славата на кантри-музиката

Куќата и музеј на славата на кантри-музиката (англ. ''Country Music Hall of Fame and Museum'') во Нешвил ― еден од најголемите светски музеи и истражувачки центри посветени на зачувување и промовирање на американската поп, фолк и кантри-музика. Бил отворен во 1967 година и претставува една од најобемните музички колекции во светот.
1 Историја на музејот
Идејата за создавање на Куќа на славата на кантри-музиката се појавила кон средината на 1950-тите години како начин да се оддаде признание на најистакнатите претставници на кантри-музиката и за да се зачува историјата на жанрот. Музејот бил официјално отворен во 1967 година и се наоѓал во близина на Нешвил. Оваа првична локација претставувала збирка на артефакти, снимки, фотографии и костими од познатите кантри-музичари. Сепак, во текот на наредните децении, музиката продолжила да се развива и музејот постојано се проширувал.
Во 2001 година, Куќата и музеј на славата на кантри-музиката бил преместен на нова локација во центарот на Нешвил, каде се наоѓа и денес. Со оваа преселба, музејот добил модерна зграда со голем изложбен простор и специјално дизајнирани сали за изложби, настани и истражувања. Денес, тој претставува една од најзначајните музички институции во светот.
2 Куќа на славата на кантри-музиката
Куќата на славата на кантри-музиката е посебен дел од музејот каде што им се оддава признание на највлијателните и најзначајни личности во историјата на кантри-музиката. За еден професионалец во областа на кантри-музиката, членството во Куќата на славните на кантри музиката е највисоката чест што може да му се додели во тој жанр. Почесната куќа на славата е создадена во 1961 година од страна на Здружението за кантри-музика (CMA); првите примени членови биле Хенк Вилијамс, Џими Роџерс и Фред Роуз.
Нови членови во Куќата на славата се примаат секоја година на посебна церемонија. Оваа чест се доделува на музичари, текстописци, продуценти и други личности кои имале значајно влијание врз развојот на кантри-музиката. Меѓу најпознатите членови на Куќата на славата се: Хенк Вилијамс, Елвис Пресли, Вили Нелсон, Петси Клајн, Лорета Лин, Мерл Хагард, Теми Вајнет, Џони Кеш и Доли Партон.
3 Музејски збирки и експонати
Куќата и музеј на славата на кантри-музиката располага со богата и разновидна колекција која ги покрива сите аспекти на кантри-музиката. Некои од најзначајните експонати вклучуваат оригинални музички инструменти од познати пејачи како Џони Кеш и Доли Партон, костими од познати настапи, ракописи на текстови, како и ретки снимки и фотографии.
Една од најпопуларните изложби во музејот е „Sing Me Back Home“, која ја раскажува приказната за кантри-музиката од нејзините почетоци до денес. Музејот исто така редовно организира повремени изложби посветени на одредени музичари, групи, албуми или други аспекти од кантри-музичката сцена.
Фловерс Банк

Фловерс Банк — село во Белиз во округот Белиз. Тоа е познато место во историјата на Белиз поради одбраната на тогашниот британски Хондурас со тоа што не побегнале од шпанската инвазија од Јукатан.
1 Демографија
Според пописот во 2010 година, Фловерс Банк имал население од 121 жител. Од нив, 91,7% биле креолски, 4,1% мешани, 1,7% местизо, 0,8% источноиндиски и 0,8% кекчи.
2 Историја
Пред „Битката кај Сент Џорџ Кеј“ Фловерс Банк била населба за робови донесени во 1750-тите. Адам Фловерс, предок на семејството Фловерс од Фловерс Банк, кој живеел покрај „реката Белиз“. Тој потекнувал од група робови кои луѓето ги знаеле како „Фловаз Негро Дехн“ (Flowaz Neegro Dehn). Англичанец по име Вилијам Фловерс кој бил познат британецо бил нивен сопственик. Во 1750-тите тој ги довел своите робови на местото што се нарекувало брег на комарци.
Во 1786 година умрел Вилијам Фловерс. Адвокат од Англија го презел тоа на себе и решил да каже дека робовите не се навистина слободни и дека сакал да ги продаде. Робовите воопшто не го толерирале тоа. Тие почнале да упаѓаат во куќите на луѓето и краделе пиштоли, храна, облека и бегале во шумите.
Тогаш имало уште еден човек по име Џејмс Пит Лери. Тој бил началник во тоа време. Тој и советот одлучиле да ги одврзат робовите бидејќи биле слободни во последните 30 години. После тоа тие биле ослободени уште еднаш, тие се вратиле во Белиз со Џејмс Лери. Во тоа време Белиз била наречена „Спогодбата“.
Веста се проширила и Шпанците се заканиле дека ќе го нападнат Белиз. Судијата свикал состанок на истата локација каде што е сегашното Градското собрание. Тие сакале луѓето што се населиле во Белиз да се преселат и да го напуштат местото. Овој состанок се одржал на 17 октомври 1796 година. На средбата се случувале секакви кавги. Па, г-дин Адам Фловерс од Фловерс Банк станал и изјавил дека нема да одат никаде. Тој и неговото семејство убаво си заработувале таму каде што живееле на реката и биле слободни. Тој изговорилː „ако треба да се бориме, тогаш ќе се бориме да ја одбраниме нашата земја!“
После тоа имало и повеќе средби. На 1 јуни 1797 година, тие одлучиле да гласаат дали ќе останат и ќе се борат за својата земја или ќе побегнат оставајќи ја. По, гласањето било нерешено. Затоа му испратиле збор на г-дин Фловерс да го известат дека гласањето е нерешено и да ги собере мажите да дојдат да гласаат. Тој и уште единаесет мажи се спуштиле од Фловерс Банк за да дојдат да гласаат. Кога стигнале таму, заедно со двајца белци гласале за останување и одбрана на местото.
Кога Џејмс Лери слушнал дека гласањето за напуштање на населбата било одлучено дека не се селат, рекол дека требало да ги убие робовите наместо да ги помилува. Сè до следната година, на 10 септември 1798 година, кога се случила вистинската битка со Шпанците.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Горни Подлог

Свети Јован Крстител (понекогаш нарекувана Отсекувањето на главата на Свети Јован Крстител) — главна манастирска црква на Горноподлошкиот манастир во кочанското село Горни Подлог, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во северниот дел на селото.
2 Историја
Уште во минатото во селото постоело оброчиште, односно место каде имало црква. Тоа се наоѓало северозападно од селото. Во 1940 година, таму било изградено манастирчето „Св. Јован“.
Според други извори, црквата е изградена во 1942 година, а била осветена во 1968 година од страна на митрополитот Злетовско-струмичко г. Наум.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Грдовска парохија
* Горни Подлог
Горноподлошки манастир

Горноподлошки манастир — манастир во близина на кочанското село Горни Подлог.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во северниот дел на селото.
2 Историја
Уште во минатото во селото постоело оброчиште, односно место каде имало црква. Тоа се наоѓало северозападно од селото. Во 1940 година, таму било изградено манастирчето „Св. Јован“.
3 Градби во манастирот
Манастирот е составен од црквата „Св. Јован Крстител“, камбанарија, трпезарија и помошни објекти.
3.1 Црква „Св. Јован Крстител“
Црквата била подигната во 1940 година.
4 Галерија
Спанчевска парохија

Спанчевска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Кочанското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Архангел Михаил“ во кочанското село Спанчево. Парохиски свештеник е ереј Богатин Јаневски.
Парохијата ги опфаќа селата: Бања, Бели, Нивичани, Пантелеј, Рајчани и Спанчево.
1 Цркви и манастири
Ова е список на црквите и манастирите во парохијата. Можно е списокот да не е целосен:
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Архангел Михаил“(парохиско седиште), Спанчево
Црква „Св. Атанасиј“, Спанчево
Црква „Св. Илија“, Спанчево
Црква „Св. Петка“, Спанчево
Црква „Св. Илија“, Бања
Црква „Вознесение Христово“, Бели, 1870
Црква „Св. Илија“, Бели, 1964
Црква „Св. Петка“, Бели
Црква „Св. Троица“, Нивичани
Црква „Св. Троица“, Рајчани
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Пантелеј
Црква „Св. Пантелејмон“, Пантелеј
2 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
Ученик (христијанство)

Ученик во христијанството — верен следбеник на Исус Христос. Изразот се среќава и во Новиот завет.
Во древно време, ученикот се сметал за следбеник на својот учител, кој активно го подражавал животот и учењата на учителот и чија цел била да стане „жива копија“ на наставникот. Учеништвото не било нешто како студент во современа смисла; учеништвото било доброволно.
Новиот завет содржи приказни за првите следбеници на Исус што биле со Него за време на Неговата служба. Христос ги поставил за апостолска служба: служба на дванаесетте, служба на седумдесетте, Големата задача, објавувањето на Радосната вест низ целиот свет. А исто и да ги поучуваат народите и да прават ученици на Христос.
Исус забележал дека учеништвото имало висока цена.
1 Поврзано
* Исус Христос
* Дванаесет апостоли
* Апостоли
* Проповед на гората
2 Книжевност
**
Кире Ацевски

Кире Ацевски (р. во Велес) — македонски театарски и филмски глумец.
1 Животопис
Кире Ацевски е роден 27 октомври 2000 година, во Велес, Македонија. Основно училиште завршил во месното ООУ „Блаже Конески“, а средно училиште во Гимназија „Кочо Рацин“, исто во Велес. Во 2023 година, тој дипломирал на Факултетот за драмски уметности – Скопје, во класата на професор м-р Мими Таневска-Србиновска и асистент м-р Ангелчо Илиевски. Од 2025 година, работи во Театар „Јордан Хаџи Константинов - Џинот“ - Велес.
Ацевски во 2018 година ја добил „Големата награда за најдобра машка улога“ на Фестивалот на поетски театар „Борба и обич“, во Русе, Бугарија, за улогите во претставата „''Пранги''“.
2 Театрографија
* „Лисистрата“ - Телохранителот - автор: Аристофан, режија: Хакоб Газанчјан, 2018 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Сомнително лице“ - Јоса - автор: Бранислав Нушиќ, режија: Венцислав Ристов, 2018 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Орестија“ - Менада - автор: Есхил, режија: Александар Ивановски, Ненад Витанов, Софија Ристевска Петрушева, Деан Дамјановски, 2021 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Спасени“ - Полицаецот/Кондуктерот/Мајсторот/Таксистот - автор: Томислав Зајец, режија: Дамјан Костовски, 2022 година, Младински културен центар - Скопје
* „Архангелот над Скопје“ - повеќе улоги - автор: Ристо Вртев, режија: Наташа Поплавска, 2022 година, Арт Медиа
* „Лепа Ангелина“ - Павле Плетикоса“ - автор: Благоја Ристески-Платнар, режија: Љупчо Ѓоргиевски, 2023 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Едвард Втори“ - Лајтборн - автор: Кристофер Марлоу, режија: Андриј Жолдак, 2023 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Вечера за глупаци“ - Коњал Лисјен - автор: Франсис Вебер, режија: Ненад Витанов, 2024 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Мајка“ - Синот (Никола) - автор: Флоријан Зелер, режија: Јордан Витанов, 2025 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Госпоѓа министерка“ - Ристе Тодоровски - автор: Бранислав Нушиќ, режија: Синиша Евтимов, 2025 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Галеб“ - Иља Афанасјевич Шамраев - автор: Антон Павлович Чехов, режија: Александар Ивановски, 2025 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Рацин“ - Богомил - автор: Коста Солев Рацин, режија: Дејан Пројковски, 2025 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Мачорот во чизми“ - Грофот Теодор - автор: Шарл Перо, режија: Деан Дамјановски, 2025 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Поштарска бајка“ - Колбаба - автор: Карел Чапек, режија: Александар Ивановски, 2025 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
* „Не можеме да платиме, нема да платиме!“ - Жарко - автор: Дарио Фо, режија: Елеонора Теова, 2026 година, Театар „Јордан Хаџи Константинов-Џинот“ - Велес
Параклис „Св. Петка“ - Грдовци

Света Петка — мал параклис во кочанското село Грдовци, Македонија.
1 Местоположба
Параклисот се наоѓа на излезот од селото Грдовци, непосредно на патот за селото Зрновци.
2 Галерија
3 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Грдовска парохија
* Грдовци
Црква „Св. Троица“ - Грдовци

Света Троица — главна селска црква во кочанското село Грдовци, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото, во непосредна близина на основното училиште.
2 Историја
Во 1935 година, во средишниот дел на селото, селаните започнале да ѕидаат црква, која ја подигнале до висината на кровот. По Втората светска војна, селаните собрале 7 тони ориз, кој планирале да го продадат и со тие пари да ја довршат црквата. Меѓутоа, кочанската власт им го одзела оризот.
Според официјална страница на епархијата, изградбата на црквата започнала во 1932 година, а осветувањето било извршено во 1970 година од страна на митрополитот Злетовско-струмичко г. Наум.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата добила фрескоживопис во 1998-99 година од страна на зограф Тони од кочанското село Оризари.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Грдовска парохија
* Грдовци