procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Антим IV Цариградски

Антим IV Цариградски — вселенски патријарх во два наврати во периодот меѓу 1840 и 1841 година, и во периодот од 1848 до 1852 година. Роден е во Истанбул (Цариград) и служел како канцелар во Цариградската патријаршија пред да биде избран за митрополит на Конија во периодот од 1825 до 1835 година, и Лариса во периодот од 1835 до 1837 година, и Никомедија во периодот од 1837 до 1840 година.
Тој бил избран за патријарх во 1840 година, но бил разрешен од страна на отоманскиот султан Абдул Меџит I во 1842 година по што се повлекол на Принцевските Острови. Повторно бил избран за патријарх во 1848 година. За време на второто начелствување бил в тајни преговори со грчката црква која самостојно прогласила автокефалност во 1833 година. Во 1850 година издал ''Патријахален и синодски указ'' прогласувајќи ја автокефалноста на грчката црква во согласност со каноните.
Во 1852 година повторно бил разрешен и се повлекол на Принцевските острови каде останал сè до својата смрт во 1878 година.
1 Наводи
*:
Евгениј II Цариградски

Евгениј II Цариградски — Вселенски патријарх од 1821 до 1822 година. Пред да биде избран за патријарх тој бил архиепископ во Поморие, Бугарија.
Евгениј бил еден од архиепископите кои биле држени како заложници од страна на Махмуд II заедно со Вселенскиот патријарх Григориј V кога избувнало грчкото востание за независност во 1821 година. На 10 април 1821 година Григориј V бил симнат од престолот и обесен од страна на Турците пред централната порта на Цариградската патријаршија. Архиепикопот Евгениј, кој сѐ уште во тој период бил затвореник, бил избран во тој период за патријарх.
Дион-Олимп

Дион-Олимп (|Δήμος Δίου–Ολύμπου, ''Димос Диу-Олимбу'') — општина во Катеринско, Егејска Македонија, денес во округот Ситонија, Грција. Административен центар е гратчето Литохоро.
1 Населени места
Општината Дион-Олимп е создадена на 1 јануари 2011 г. со обединување на општините Литохоро, Дион и Источен Олимп по законот „Каликратис“.
1.1 Општинска единица Дион
Општинската единица Дион со седиште во Кондариотиса ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
:* Општински оддел Кондариотиса
::* село Кондариотиса (Κονταριώτισσα)
:* Општински оддел Вронду
::* село Вронду (Βροντού)
:* Општински оддел Карица
::* село Карица (Καρίτσα)
:* Општински оддел Кондариотски Колиби
::* село Кондариотски Колиби (Άγιος Σπυρίδωνας, Агиос Спиридонас)
:* Општински оддел Малатрија
::* село Малатрија (Δίον, Дион)
::* село Платанаќа (Πλατανάκια)
:* Општински оддел Ступи
::* село Ступи (Νέα Έφεσος, Неја Ефесос)
1.2 Општинска единица Источен Олимп
Општинската единицаа Источен Олимп со седиште во Лептокарија ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
:* Општински оддел Лептокарија
::* село Лептокарија (Λεπτοκαρυά)
:* Општински оддел Пантелејмон
::* село Ново Пантелејмон (Νέος Παντελεήμονας, Неос Пантелејмонас)
::* село Пантелејмонска Плажа (Παραλία Παντελεήμονος, Паралија Пантелејмонос)
:* Општински оддел Платамон
::* град Платамон (Πλαταμώνας, Платамонас)
:* Општински оддел Пурлија
::* село Нова Пурлија (Νέοι Πόροι, Неи Пори)
::* село Пурлија (Πόροι, Пори)
::* село Свети Димитрија (Άγιος Δημήτριος, Агиос Димитриос)
::* село Старо Пантелејмон (или само Пантелејмон; Παλαιός Παντελεήμονας, Палеос Пантелејмонас)
:* Општински оддел Скотина
::* село Скотина (Σκοτίνα)
::* село Горна Скотина (Άνω Σκοτίνα, Ано Скотина)
::* село Скотинска Плажа (Παραλία Σκοτίνας, Паралија Скотинас)
1.3 Општинска единица Литохоро
Општинската единица Литохоро ги опфаќа следниве општински оддели и населени места:
:* Општински оддел Литохоро
::* град Литохоро (Λιτόχωρο)
::* село Варички Колиби (Καλύβια Βαρικού, Каливија Варику)
::* село Грица (Λιμήν Λιτοχώρου, Лимен Литохору)
::* село Плака (Πλάκα)
::* манастир „Свети Дионисиј“ (Μονή Αγίου Διονυσίου)
2 Поврзано
* Дион
* Олимп
Еремија IV Цариградски

Еремија IV Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 1809 до 1813 година.
По потекло бил од Крит. Тој бил протосингел во Вселенската патријаршија, за подоцна да биде избран за епископ на Митилини (1783-1809). Во 1809 година бил избран за патријарх.
Го сметале за длумно успешен патријарх, успеал да ја зголеми писменоста а поседувал и одредени раководствени вештини. Се покажал и како храбар заштитник на интересите на црквата. Во 1813 годиа се повлекол поради здравствени причини се повлекол во Митилини, каде починал во 1824 година.
Агатангел Цариградски

Агатангел Цариградски — вселенски патријарх во периодот од 1826 до 1830 година, а претходно бил и митрополит во Белград во периодот од 1816 до 1825 година.
1 Животопис
Како млад се замонашил во Света Гора во манастирот Ивирон. Во ноември 1815 година бил избран да раководи како Митрополит Белградски.
Во 1817 година, бил постигнат договор помеѓу митрополитот и кнезот Милош за поставување на Јован Томиќ, протопрезвитер во Соборната црква во Белград.
За време на начелствувањето на митрополитот Агатангел во 1822 година поставен е иконостасот во Њубостињскиот манастир, а биле и изградени конаците на Каленичкиот и Туманскиот манастир. Во периодот од 10 години како митрополит во Србија бил приморан да соработува со кнезот Милош кој пак се вмешувал во сите црковни работи, не обрнувајќи внимание на каноните на православната црква.
Митрополитот Агатангел воедно бил учесник и на собирот на 6 ноември 1817 година, на кој се потврдило дека кнезот Милош е кнез на Србија. Во август 1825 година бил избран за митрополит на Халкидон, а на 26 септември 1826 година за вселенски патријарх. Начествувал сè до 5 јули 1830 година кога бил отстранет од престолот.
Бил протеран во Кајсери. Починал во 1832 година во Одрин.
Собна температура

Собна температура — израз за претпочитаната или типичната температура на една просторија која ја користат луѓето за разни цели. Претставува мал опсег на температури, при кои воздухот не е ни претопол, ни престуден.
Поимот може да се однесува на температурата што се чувствува на човечкото тело, или пак на оптимална температура за храна и пијалаци, складирање на лекови или пак вршење на научни опити. На пример, Државната фармакопеја на Русија, под „собна температура“ (за чување на лекови) подразбира опсег од 15 до .
1 Здравје и удобност
Поради разликите во влажноста на воздухот и облеката, препорачаната собна температура во лето не е иста со онаа во зима. Лете се препорачува до , а зиме до . Според други согледувања, максималната температура треба да изнесува , а под за да се избегне синдромот на боледување при лош квалитет на воздухот.
Според Здравствената опсерваторија на Западен Мидлендс, Британија, соодветна собна температура зиме е за дневната соба и барем во другите простории, при што највисоката удобна температура за возрасни е .
2 Поврзано
* Телесна температура
* Стандардни услови
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Костинци

Рождество на Пресвета Богородица — црква во селото Костинци. Сместена е во крајниот северен дел од селото, на десната страна од патот кој продолжува до соседното село Долгаец. Црквата е прогласена за споменик на културата.
1 Историја
Црквата била изградена во 1624/1625 година. Од натписот над влезната врата во внатрешноста на црквата се дознава дека ктитори кои ја подигнале црквата биле поп Стојко, Милош и Коста од блиското село Стровија. Денешниот изглед се должи на неколку фази на изградба. Во првата фаза од 1624/1625 година, храмот е подигнат како мала еднокорабна црква со полукружен свод и тристрана апсида на источната страна. Во XVII век, црквата била проширена од западната страна, така што добила припрата и трем. Неодамна откриената мермерна плоча од 1918 година — напишана на македонски јазик со кирилско писмо — сведочи дека камбанаријата ја подариле браќата Костадин и Стојче Димоски.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со мала многуаголна апсида на источната страна над која има полукружна фреска. Влезот на црквата се наоѓа на западната страна и над него има ниша со фреска на којашто е прикажано Рождеството на Пресвета Богородица. Ниша со фреска на Богородица со Исус има и на јужниот ѕид. Кон дел од јужната страна бил дограден помошен објект, а на неговиот јужен крај се издига камбанаријата. Таа има квадратна основа и на секоја страна во горниот дел има по една монофора.
Дворот на црквата е ограден со ограда од бетонски тули и во него се сместени селските гробишта.
3 Живопис
Црквата е живописана во сите нејзини делови. Живописот во наосот се состои од два слоја кои потекнуваат од XVII и XIX век, додека во припратата се среќава живопис од XVII, XVIII и XIX век. Фрескописот бил изработен од околни зографи, кој се истакнува со своите уметнички дострели, а исто така во црквата има и ретки дрвени икони од почетокот на XIX век. Иконите на Исус Христос, на апостолите и на Богородица ја потврдуваат големата уметничка вредност, a фрескописот го отсликува Исусовиот пат од неговото создавање, страдање па сè до распетието и неговото воскреснување.
4 Галерија
Надворешност
Внатрешност
Објекти во дворот
Окопнети снегови

„Окопнети снегови“ — збирка раскази на македонскиот писател Димитар Солев од 1956 година.
1 Содржина
Централна тема на збирката „Окопнети снегови“ е судбината на децата и младите за време на виорот на војната. Границите на оваа проза се повлечени околу кругот на една тешка и мрачна реалност, со исклучок на воведниот текст, краткиот поетичен расказ, „Светулка“ кој се одликува со суптилна и нежна симболика на љубовта. Сепак, во повеќето раскази, како: „Окопнети снегови“, „Солза“, „Крај на пролетта“, „Ноември“, „Пантомима I“ и „Пантомима II“, преовладува опсесијата со смртта, т.е. повеќето од ликовите се жртви на злосторството.
Антим III Цариградски

Антим III Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 1822 до 1824 година.
1 Животопис
Потекнува од Коронис Наксос каде се родил во 1762 година. Неговиот татко бил свештеник во селото и по потекло бил од Пелопонез. Тој бил ѓакон за време на начелствувањето на патријархот Неофит VII и архиѓакон во 1791 година. Подоцна се стекнал со титулата протариј, за повторно од април 1797 година да стане протосингел на Вселенскиот патријарх.
Бил избран за епископ на Смирна во 1797 година како наследник на епископот Григориј, кој бил избран за Вселенски патријарх. Во 1821 година бил избран за епископ на Халкедон. Турците како одмазда за ширењето на грчкото револуционерно движење го упасиле заедно со прелатите и ги затвориле седум месеци во занданите на најужасниот затвор во Истанбул. Во 1822 година, откако бил обесен Григориј V како Вселенски патријарх бил назначен Евгениј II, кој исто така починал откако бил измачуван од страна на Турците, Антим, кој сѐ уште бил затворен бил избран за патријарх во овој тежок период за време на грчкото востание.
Како патријарх успеал да ја зачува независноста на Кипарската архиепископија,и привилегиите кои ги имала, во период кога Турците темелно ги погубувале свештениците и истакнатите граѓани, дури и епископие во советот биле за укинување на архиепископијата. Антим исто така го одбил преводот на англиската протестантска библија.
Во 1824 година Антим III бил отстранет од страна на султанот, бидејќи одбил да соработува во борбата против грчкото востаничко движење и поради тоа што ја поддржувал независноста на србите. Побегнал во Скутари и подоцна бил протеран во манастирот Свети Јован Крстител во Кајсери во Кападокија. Неколку месеци по прогонот и многуте тешкотии кои му го нарушило здравјето, па во декември 1825 година султанот му дозволил да се врати во Измир.
Во Измир тој живеел во мало станче во Горна Махала и четопати учествувал во месниот црковен живот. Тој бил и викар во Смирна во 1831 и 1833 година. Тој починал во 1842 година во Смирна и целото свое богатство го оставил на храмовите и добротворните организации во градот. Грандиозниот погреб бил воден од страна на ефескиот митрополит Антим и бил погребан во црквата Свети Јован Божествениот каде неговиот гроб постоел сè до големата Малоазиска катастрофа.
Одбрани раскази (книга од Димитар Солев)

„Одбрани раскази“ - книга од македонскиот писател Димитар Солев, објавена од издавачката куќа „Мисла“ во 1970 година.
1 Содржина
Во збирката се застапени следниве раскази:* Слово за Игора
* Време на дождалците
* Морнарска отпуска
* Смртта на Марко
* Првата зима на слободата
* Скоевски состанок
* Мирисот на расечена лубеница
* Јаглика во паркот
* Кружно патување на сенката
Покрај расказите на Солев, во збирката е поместен и предговорот, со наслов „Димитар Солев или Достоинство на авангардниот реализам“, напишан од Александар Спасов во 1967 година.
2 Технички податоци
Збирката „Одбрани раскази“ е објавена во рамките на едицијата „Новогодишна библиотека“, посветена на современите македонски писатели. Книгата, со обем од 117 страници не е каталогизирана, ниту пак ја поседува меѓународната ознака ISBN. Таа е отпечатена во Графичкиот завод „Гоце Делчев“ од Скопје.
Калиник V Цариградски

Калиник V Цариградски — Вселенски патријарх во два наврати во периодите од 1801 до 1806 година и од 1808 до 1809 година. Тој бил и митрополит во Одрин (1780-1792) и Никеја (1792-1801).
1 Библиографија
*И. И. Соколов. Константинопольская церковь въ XIX вѣкѣ. Опытъ историческаго изслѣдованія. Т. I, СПб., 1904.
По реката и спроти неа

„По реката и спроти неа“ — збирка раскази на македонскиот писател Димитар Солев од 1960 година.
1 За делото
Во третата книга на Солев, збирката раскази „По реката и спроти неа“, се забележува поинаков тематски интерес во споредба со неговите прве две дела: навистина, во првиот дел од збирката (расказите „Крај на пролетта II“, „Под небото“, „Стрмнина“, „Мост под лозјето“ итн.) провејува тематиката на војната, но потоа се појавуваат нови содржини, посветени на современиот живот. Но, повторно, Солев е свртен не кон површните, случајни појави и животни ситуации, туку кон суштинското и типичното за современото живеење. На тој начин се нагласува активниот однос на авторот, лишен од еднонасочна дескрипција. Најпосле, оваа збирка се одликува и со повисока интелектуална преокупација, особено нагласена во завршните раскази, како: „Сентиментална архива“, „Несентиментална архива“, „Терална архива“, „Маестрална архива“ и „Астрална архива“.
Под усвитеност (роман)

„Под усвитеност“ — роман на македонскиот писател Димитар Солев од 1957 година.
1 За романот
Во романот „Под усвитеност“ Солев ја претставува воената атмосфера во поробениот град и судбината на младината во тие услови. Во таа смисла, романот може да се смета како продолжение на збирката „Окопнети снегови“ при што се среќаваат дури и некои слични ситуации. Сепак, за разлика од „Окопнети снегови“, во овој роман на прв план е ставена активната компонента на отпорот и борбата против злосторството при што младоста се јавува како носител на негацијата на црната реалност и откривач на нови, светли хоризонти. Централна тема на романот е неколкудневната историја, исполнета со психолошка тензија, на група млади луѓе кои подготвуваат атентат врз окупаторскиот шпион. Притоа, сложената раскажувачка материја, авторот ја предава низ згустен, драматичен и богат психолошки пресек на главните ликови. Истовремено, и во ова дело се среќава живата и течна реченица со складна композициска структура, карактеристична за неговото прво дело.
2 Поврзано
* Истрел (филм)
Кирил VI Цариградски

Кирил VI Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 1813 до 1818 година.
1 Животопис
Роден е во 1769 година во Одрин, каде и се школувал. Бил интелигентен е добар ученик. Под закрила бил на месниот епископ (подоцна патријарх) Калиник V, кој му ја доделил титулата ѓакон во 1791 година и го прогласил за секретар. Во 1801 година, кога неговиот заштитник стана вселенски патријарх, тој бил назначен за патријахатски архиѓакон. Од оваа позиција бил особено заинтересиран за реорганизација на патријахалното училиште.
Во септември 1803 година бил избран за епископ во Конија, каде епископувал о наредните 7 години. Таму тој се занимавал со воспоставување на училишта, изнаоѓање на учебници и описменување на населението. Во 1810 година бил преместен во катедралната црква во Одрин. На 4 март 1813 година по напуштањето на позицијата на Еремија IV бил избран за Вселенски патријарх.
Како Вселенски патријарх, покрај особениот интерес кон образованието тој го финансирал создавањето на музичко училиште, ја реорганизирал патријахалната болница и објавил многу книги од кои повеќето биле религиозни. Го стабилизирал финансирањето на патријархатот и ја отворил повторно патријахатската печатница како и Големото училиште. Сер претпоставува дека султанот Махмуд II го приморал да си поднесе оставка на 13 декември 1818 година.
По оставката се пензионирал во Одрин. Кога започнала војната во 1821 година, неговото име било во султановиот указ за апсење на 30-те свеѓтеници и познати благородници во одринско. Бил погубен од страна на Турците кои го обесиле на портите на црквата и го оставиле телото да виси три дена (првиот пат јажето се скинало и Турците како страв од празноверие) го фрлиле во реката Марица. Подоцна неговите остнки биле погребани, а неговата гробница може да посети во дворот на една куќа во селото Кулели Бургас,во близина на реката Марица.
Прогласен е за светец во 1993 година од светиот синод на Руската праволавна црква, и се чествува на 18 април или пак една недела по Велигден.
American Corners Macedonia

American Corners Macedonia или Американски катчиња Македонија (кратенка: ACM) — американски библиотеки сместени во партнерски организации. Пристапот до американските катчиња е слободен и отворен за сите заинтересирани граѓани на Македонија.
Американските катчиња во Македонија постојат од самиот почеток на нивното создавање и се раширена во мрежа од пет катчиња низ целата територија на Македонија, вклучувајќи ги катчињата во градовите Битола, Скопје, Струга, Тетово и Штип.
1 Почеток
Самата програма за американските катчиња низ светот е поддржана од министерството за надворешни работи на Соединетите Американски Држави, која започнала како иницијатива пред повеќе од десет години. Моментално постојат скоро 400 катчиња во 60 држави низ целиот свет.
Основна функција на американските катчиња е да се направат достапни информациите за САД до пошироката публика низ светот. Катчињата обезбедуваат пристап до моменталните и веродостојните информации за САД преку книги, видеа, интернет и преку локални активности. Служат како регионални центри за информации и програми насочени кон американската култура, образование, историја, моменталните настани и владата.
Американските катчиња се исто така домаќин на голем број настани: културни програми, предавања со гости од американската амбасада, со Фулбрајт стипендисти и други, филмски и видео проекции, поетски читања, часови за разговор на англиски јазик, клуб на читатели, читање на приказни за деца, и многу други активности.
2 Американски катчиња во Македонија
2.1 Американско катче Битола
Првото американско катче е отворено во Битола во октомври 2003 година, кое е отворено како последица на соработката помеѓу Канцеларијата за односи со јавност на американската амбасада во Скопје и Министерството за култура на Македонија.
2.2 Американско катче Скопје
Американското катче во главниот град е отворено во јануари 2005 година како партнерство помеѓу Секторот за односи со јавност на американската амбасада, Градската библиотека „Браќа Миладиновци“, Министерството за култура на Македонија и непрофитна организација.
Катчето ја промени својата местоположба од 2013 година и сега се наоѓа во склоп на новиот дел на Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“.
2.3 Американско катче Струга
Катчето во Струга е отворено на 30 ноември 2010 година и претставува последно од петте катчиња низ Македонија. Отворено е во соработка помеѓу Канцеларијата за односи со јавност на американската амбасада, Општина Струга и непрофитната организација.
2.4 Американско катче Тетово
На 17 јануари 2008 година е отворено американското катче во Тетово, како трето по ред во Македонија. Катчето е плод на соработката помеѓу Канцеларијата за односи со јавност на американската амбасада, Општина Тетово, Домот за културата во Тетово (како институција домаќин) и НВО „Аурора“.
2.5 Американско катче Штип
Четвртото по ред американско катче во Македонија е отворено во Штип, прво во источниот дел на земјата. Катчето било отворено на 3 март 2010 година. Било отворено преку соработка на Канцеларијата за односи со јавност на американската амбасада, Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип и непрофитната организација.
Софрониј II Цариградски

Софрониј II Цариградски — Вселенски патријарх по потекло од Алеп, Сирија, началствувал во периодот од 1775 до 1780 година.
Бил епископ во Ерусалим и во 1771 година бил избран за Ерусалимски патријарх како Софроиј V Ерусалимски.
Во 1775 година бил избран за Вселленски патријарх како Софрониј II Цариградски. За време на неговото начелствување, синодот во Цариград ја анатемисла коливата.
Тој бил образован и аскетски патријарх и бил особено заинтересиран за образованието и финасиите во патријаршијата. Починал на 19 октомври 1780 година и бил закопан во дворот на црквата Арханѓели.
Мелетиј II Цариградски

Мелетиј II Цариградски — Вселенски патријарх роден во Бозкада начествувал во периодот од 1768 до 1769 година.
Во периодот од 1750 до 1768 година тој бил архиепископ во Лариса по што бил избран за Вселенски патријарх. За време на бунтот во 1769 година бил тргнат од престолот и бил протеран во Митилена. Во 1775 година со дозвола на султанот Мустафа III се вратил во Бозкада и во 1777 година во Цариград, каде починал безимотен.
Гаврил IV Цариградски

Гаврил IV Цариградски — вселенски патријарх во периодот од 1780 до 1785 година. По потекло бил од Смирна од богато аристократско семејство. Тој бил епископ во Кунда а подоцна епископ во Јанина сè до април 1771 година кога станал митрополит во Патра. Тој бил доследен следбеник на црковниот ред и закони.
Во 1780 година бил избран за патријарх. За време на начелствувањето го издигнал Анастасиј Париј, кој го разрешил спорот поврзан со коливата и панихидата. Во 1784 година гi објавил обредите на Света Гора..
Починал на 29 јуни 1785 година и бил погребан во истиот гроб со неговиот претходник во дворот на црквата на Арханѓелите.
Теодосиј II Цариградски

Теодосиј II Цариградски — Вселенски патријарх по потекло од Крит кој начелствува во периодот од 1769 до 1773 година.
1 Животопис
Тој бил главен во црквата Св. Ѓеорѓи во Цариград. Подоцна бил избран за епископ во Херсовои Света Гора, а во 1767 година станал еписко во Солун. Бил избран за Вселенски патријарх на 11 април 1769 година, во периодот кога христијаните биле прогонувани пшоради повлекувањето на руските сили кои помогнале по барање на претходниот патријарх Серафим II и останатото свештенство. Теодосиј дејствувал за да ги спаси манастирите во Света Гора од рушење, ги ослободил заробеницците, ги зајакнал училиштата и манастирите и заедно со Ерусалимскиот патријарх, успеале да ја зачуваат православната власт над managed to keep the Светата земја. Конечно се обидел да направи компромис, по однос на прашањето поврзано со коливата на Света Гора.
Бил приморан да се повлече на 16 ноември 1773 година, по дејствата на митрополитот во Бурса Мелетиј. Се повлекол во манастирот Камариотиса во Халки. Во 1776 година откако целосно го изгубил видот се вратил во Цариград каде останал до својата смрт.
Прокопиј Цариградски

Прокопиј Цариградски — Вселенски патријарх кој начествувал во периодот од 1785 година до 1789 година.
1 Животопис
Роден е во Алагонија Каламата во Месинија во 1734 година. На возраст од 12 години заминал по стапките на постариот брат Неофит, кој му помогнал да го заврши основното образование. Подоцна се стекнал со титулата ѓакони кога тој починал во 1759 година го наследил Прокопиј на барање на жителите во митрополијата.
Останал во оваа диоцеза единаесет години сè до 1770 година кога бил повикан да служи во црквата во Смирна, која успеал да ја доведе во ред, по нередите кои ги предизвикал неговиот претходник Калиник. Прокопиј станал ѓакон и канцелар на митрополитот, и подоцна маченик Григориј V. Во тој период биле изградени многу храмови но не успел да добие дозвола да се обнови црквата Аја Фотини.
Во периодот од 1780 до 1782 година Прокопиј бил член на синодот на Вселенската патријаршија и живеел во Истанбул.
На 29 јуни 1785 година тој бил избран за Вселенски патријарх. Тој бил аскет, скромен и работлив. Се справил со административните и финансиските прашања во патријахатот, обидувајќи да го ограничи надворешното влијание во верските работи. Па така дошло до судир со владетелот на Молдавија,Александр II Маврокордат, поради изборот на митрополитот на Молдавија епископот Лав.
Во 1787 година била втората руско-турска војна и султанот го приморал да ги искритикува сите востанички движења, и да собере дополнителни даноци и ќивотни материјали за да се зајакнат османските војски. Овие постапки предизвикале негативни дејства и создале бројни непријатели. Со указ на султанот Селим III бил приморан да се повлече на 30 април 1789 година и бил протеран во големиот манастир на Света Гора.
Во 1797 година се вратил во својот роден град. Таму живеел во ќелија во близина на цркавата Св. Никола Сицовашки. Прокопиј најверојатно починал во 1803 година а според друга верзија во 1814 година и бил закопан во близина на црквата. Подоцна неговите останки биле префрлени во манастирот Мардаки.
Хрисант Цариградски

Хрисант (25 февруари 1768 - 10 септември 1834) — македонски свештеник на Цариградската патријаршија и вселенски патријарх од 1824 до 1826 година.
1 Животопис
Роден во февруари 1768 гoдина во Долно Граматиково, Воденско. Посетувал грчко училиште во Воден, па заминал за Кожани, каде учел кај Амфилохјиас Параскевас. Подоцна прешол во Негуш и изучувал филозофија и математика кај познатиот учител Анастасиос Камбитис, а на крајм кај солунскиот учен Јонас Спармиотис.
По образованието, станал кесариски митрополит. На 5 февруари 1799 г. е избран за берски митрополит уи останал на катедрата сè до 1811 г. Владикувајќи во Бер, направил заложби за развојот на просветната дејност во епархијата. Членувал и во Светиот синод во Цариград. Во 1806 г. го уредил и објавил второто издание на житието на Свети Антониј Нови Берски.
На 13 јули 1811 г. станал серски митрополит и членувал во друштвото „Филики етерија“. На 9 септември 1824 г. е избран за цариградски патријарх по симнувањето на неговиот претходник Антим III. На престолот останува две години, и потоа е симнат од османлиската власт.
Починал во 1834 г. в манастирот „Христос Спасителот“ на Принцовиот Остров (Бујукада) кај Цариград.
2 Чествување
Во 1997 г. в Долно Граматиково е подигната статуа на Хрисант, а почнувајќи од 2000 г. во негова чест во селото се приредува годишен фестивал „Хрисантија“.
3 Поврзано
* Гркомани
Неофит VII Цариградски

Неофит VII Цариградски — Вселенски патријарх во два наврати во периодите од 1789 до 1794 година и од 1798 до 1801 година.
Тој по потекло бил од Смирна. Се школувал во познатото „Верско училиште“ во градот, каде бил соученик на Никодим Светогорец.Тој бил инзвореден ученик и бил против популаризацијата на верските текстови, бидејќи сметал дека ова ќе доведе до вулгаризација..
Тој бил архиѓакон во патрјаршијата и во мај 1771 година бил избран за епископ на Маронија. Во мај 1789 година го наследил Прокопиј како Вселенски патријарх. Иако го сметале за одличен патријарх, сепак, бил присилен да се повлече на 1 март 1794 година и да се повлече во Халки а подоцна на Родос, па на Патмос и Света Гора. Бил повторно избран за патријарх во 1798 година но во 1801 година се повлекол и бил протеран на Света Гора.
Додека бил патријарх го екскомуницирал професорот по филозофија Христодулус Памплекис, и го возобновил Големото училиште и биле основани голем број на училишта. Бил противник на пантеизмот и ја осудил книгата „Под постојана причесна“, чиј автор бил поранешниот митрополит Макариј Коринтски. За време на неговото начелствување и по многу дебати, преводот и објавувањето на правилата на православието биле одобрени од негова страна. Па така го издал и делото на Никодим Светогорец, „Кормило“ во , Цариград. Со негова дозвола била отворена и патријахалната печатница и издадени правилата на Јован IV.
Неофит III Цариградски

Неофит III — грчки духовник и вселенски патријарх во 1636 и 1637 г.
Роден е најверојатно на островот Хиос. Служел како ираклиски митрополит, па во средината на 1636 г. е избран за вселенски патријарх. На 5 март 1637 г. се откажал од престолот поради неможноста да ајде начин да ги врати огромните долгови во кои била западната Цариградската патријаршија (100.000 гроша зајмени од Западот, Турци, Ерменци и Евреи).
Се повлекол во Новиот манастир на Хиос, каде и починал.
Џамија Бали Паша

Џамија Бали Паша (|Bali Paşa Camii) — џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во реонот на Фатих во Истанбул.
2 Историја
Џамијата започнала да се гради во времето на османлискиот султан Бајазид II, од страна на неговиот визер Малкочоглу Бали Бег. Сепак, градбата била завршена од страна на неговата жена Хума Хатун поради неговата смрт во 1495 година.
Долго време се сметало дека џамијата била изградена во времето на Сулејман I од страна на неговиот главен архитект Мимар Синан, но според тврдењата, самата градба не одговарала на архитектонскиот стил од негово време, туку се претпоставува дека во негово време била само реновирена.
Џамијата била изградена од камен. Куполата на џамијата е висока 12 метри, која била уништена по големиот пожар во градот. Куполата повторно била изградена во 1935 година, додека внатрешноста била реновирена во следните години. Џамијата има едно минаре. Нејзиниот минбер бил изграден од Хуна хатун, додека заборавениот гроб на Бали Паша заедно со неговата сопруга се наоѓаат во дворот од џамијата.
Јоаникиј III Цариградски

Јоаникиј III Цариградски — пеќски архиепископ и српски патријарх во периодот од 1739 до 1746 година и вселенски патријарх од 1761 до 1763 година.
1 Живот
Јаоникиј е роден околу 1700 година во влијателно византиско и фанариотско семејство Караџа. Тој станал ѓакон во служба на патријархот Пајсиј II и подоцна бил прогласен за протосинкел.
Со договорот од 1739 година во Белград со кој завршила Австро-Руската–Турска Војна (1735–39), Кралството Србија престанало да постои. Султанот го сменил просрпскиот Печки патријарх Арсениј IV и на негово место го поставил гркот Јоаникиј, кој ја имал титулата Печки архиепископ и српски патријарх. Претходниот патријарх се преселил на север во Хазбуршката монархија заедно со многу Срби, денес познати под името Втора српска преселба. Арсениј IV станал митрополит Карловски, одржувајќи ја врската со Србите кои останале во Отоманското Царство под јурисдикција на Јонаикиј. Јоаникиј бил Печки патријарх сè до 1746 година кога поради големите долгови од неговото луксузно живеење бил приморан да ја продаде титулата за да ги плати кредиторите.
По враќањето во Цариград, во септември 1747 година бил назначен за митрополит во Халкедон. На 26 март 1761 година бил избран за Вселенски патријарх, каде останал сè до 21 мај 1763 година кога бил заменет и прогонет на Света Гора.
Благодарение на поддршката на неговото семејство, Јоаникиј се вратил од прогон и се стекнал со одреден приход од манастирот на островот Халкиво близина на Цариград, wкаде починал во 1793 година.
Атанасиј III Цариградски

Атанасиј III (1597 - 15 април 1654) — грчки духовник, вселенски патријарх и светец.
1 Животопис
Роден е во 1597 г. со световно име Алексиј Пателар (|Αλέξιος Πατελάρος) во ретимниското село Аксос на островот Крит.. Од 1622 до 1634 г. служел како солунски митрополит. На 25 февруари 1634 г. е прогласен за вселенски патријарх и се задржува на функцијата до почетокот на април истата година. Во 1652 е повторно избран на функцијата, овој пат задржувајќи се на неа само 15 дена.
Григориј V Цариградски

Григориј V Цариградски — вселенски патријарх во три наврати од 1797 до 1798 година, од 1806 до 1808 и од 1818 до 1821 година. Тој имал голема улога во обновата на црквата „Свети Ѓорѓи“-Истанбул, која била оштетена од пожар во 1738 година. Во периодот на избувнувањето на Грчката војна за независност, како етнарх на православниот Милет Григориј V бил обвинет од султанот Махмуд II за неспособност да го сузбие грчкото востание, иако ги осудил грчките востанички дејства за да ги заштити христијаните во Цариград од репресалиите на Турците. Угнетувањата започнале за време на светата недела во 1821 година, откако грчките побуненици постинале успех во борбите со отоманските војски на Пелопонез.
Тој бил изнесен од црквата „Свети Ѓорѓи“ - Истанбул на 22 април 1821 година, Велигден, веднаш по прославувањето на Велигденската литургија, и обесен (во патријархиска одежда) и висел два дена на портата на патријаршијата по наредба на султанот по што следел масакар на христијанското население во Цариград.
Во негово сеќавање, портата на Св. Петар, во еден период главна порта на патријаршијата, била заварена во 1821 година и останала заварена до денес.
1 Смрт
Според неколку сведоштва, по смртта на Григориј неговото тело заедно со телата на останатите прелати било предадено на евреите во градот, кои ги влечеле низ улиците и ги фрлиле во морето. Сведоштвата се разликуваат во однос на тоа дали евреите кои го сториле ова биле присилени или пак се пријавиле за да го сторат тоа, но приказната се раширила, што довело да се случат неколку крвави одмазднички напади во јужна Грција од страна на грчките востаници кои сметале дека евреите се соработници на Турците. Ова пак довело евреите да им се придружат на Турците во нападите на христијаните во некои области во северните делови на Грција, што пак довело до нов бран на антиеврејски напади на југот. Во текот на ноќта, телото на патријархот било извлечено од водите од страна на грчки морнари, кои го однеле во Одеса. По погребот, некои од грчките морнари напаѓале еврејски продавници кои работеле за време на погребалната церемонија. Телото на патријархот сепак на кајот завршило во митрополската црква во Атина.
Тој од страна на Грчката православна црква се смета за ''великомаченик''.
2 Влијание
Бруталното погубување на Григориј V, особено на ден Велигден, ги шокирало и навредило христијаните. Предизвикало и протести ширум Европа и го потпомогнало ширењето на филихеленизмот. Постојат наводи според кои за време на грчката борба за независност, многу востаници го изравирале името на Грегориј на своите мечеви како симбол на одмазда.
Дионисиос Соломнос, во својата Ода на слободата, која подоцна станала химна на Грција исто така го спомнува бесењето на патријархот.
3 Галерија
Самуил Цариградски

Самуил Цариградски — вселенски патријарх во два наврати во периодите од 1763 до 1768 година и од 1773 до 1774 година.
Се образувал во Големото училиште. Во младоста бил ѓакон а подоцна архиѓакон на Вселенскиот патријарх Пајсиј II. Во 1731 година бил избран за митрополит на Дурсу и на 24 мај 1763 година вил избран за Вселенски патријарх иако бил во подоцнежна возраст за таа позиција.
За време на начелствувањето тој се обидел да ги среди финансиите на патријаршијата: намалувајќи ги трошоците, го намалил собирањето на наемнина на петпати годишно и ја укинал старата навика да се исплаќаат монасите и свештенството во намирници (животни, јајца, итн.). Го подобрил образованието и писменоста во патријаршијата. Во 1767 година ја укинал автокефалијата на архиепископот Печки и Охридски (чија јурисдикција била над големи области во Македонија, Епир, Тесалија, Албанија и Србија ) и ја ставил под власта на Цариградската патријаршија.
На социјално ниво го забранил „робувањето на жените“ и бил противник на чеизот и браковите од финасиска природа. Печатот на патријархатот го поделил на четири делови од кои три им биле дадени на епископите во синодот. На таков начин го намалил притисокот врз патријархот, кој сега ги делел одговорностите со синодот.
Радикалните дејства предизвикале реакции,поради кои бил приморан да се повлече на 5 ноември 1768 година. Бил протеран во манастир на Света Гора и во 1770 година успеал да ја измоли турската власт да му дозволи во својот роден град во Тарабија. По повлекувањето на патријархот Теодосиј II, соборот повторно го избрал Самуил за патријарх, против негова волја на 17 ноември 1773 година.
Втгорото начелствување траело една година. Во тој период се обидел да го разреши прашањето поврзано со „коливата“ спроведувајќи посилни мерки за разлика од неговиот претходник. На 24 декември 1774 повторно бил протеран на Света Гора а подоцна во Халки, wкаде починал на 10 мај 1775 година. Погребан е во црквата Св. Никола во Халки . Постојат гласини дека негова љубовница била Роксандра Караџа.
1 Дополнителна литература
* "Samuel Chantzeris Byzantium (1700-1775). His contribution to the intellectual movement of the Nation in the 18th century. ", Ed. Person, Athens 2008.
Пајсиј I Цариградски

Пајсиј I (? - 1688) — грчки духовник и вселенски патријарх во 1652-1653 и 1654-1655 г.
Роден е на островот Лезбос. Служел како лариски митрополит, а во јули 1652 г. е избран за вселенски патријарх, наследувајќи го Атанасиј III. Во април 1653 г. службата му е прекината и прогонет е на островот Халки (Хејбелиада) кај Цариград. Во март 1654 г. повторно е устоличен, овојпат со поддршка од синодот на Руската црква, по проверката на свештеничките книги.
Симнат е во март 1655 г. и доделена му е прво кизилската, а потоа и ефеската митрополија. Починал на Халки околу 1688 г.
Партениј I Цариградски

Партениј I Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 1639 до 1644 година. Партениј бил патријарх во период на постојани промени на местото цариооградски патријарх поради османлискиот сулатан.
1 Спор со Никифор
Во спорот на Никифор Алексндриски, Партениј застанак на страната на хирархите на Синајската црква дозволувајќи им да изведуваат верски служби во Каиро кога никифор би во посета на Влашко. Откако Никифор се вратил во Александрија, со протест до Партениј предизвикал повлекување на дозволите. Сепак, тензиите околу ова прашање меѓу двете цркви продолжиле.
2 Синоди
Во 1641 година Партениј го свикал синодот во Цариград, на кој присуѕствувале осум прелати и четири достоинственици на црквата. На овој синод би одобрен поимот поимот ''пресуштествување''. Наредната година Партениј го свикал поважниот Јашки синод. Целта на овој синод да се спротивстави на одредени католички и протестански доктрински грешки кои се испреплетале во православната теологија и понудиле обемна православна изјава за вистинитоста на верата.
Серафим II Цариградски

Серафим II Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 1757 до 1761 година.
1 Живот
Серафим II е роден во Делвина, јужна Албанија како дете на грчки родители кон крајот на век. Пред да биде избран за Вселенски патријарх на 22 јули 1757 година тој бил митрополит во Пловдив.
Како патријарх во 1759 година тој го воведува постот на Свети Андреја на 30 ноември, и во 1760 година тој ај дал првата дозвола на Козма Аетолски да започне со мисинерска работа во селата во Тракија.
Во 1759 година го поканил Евгениј Бугарски да ги надгледува реформите во патријахалната академија и за време на неговото начелствување во академијата било под влијание на Серафимовите проруски идеали на Бугарски што придонело до приближување на Руското царство со Цариградската патријаршија.Како последица на ова Серафим II бил заменет на 26 март 1761 година и протеран на Света Гора, и бил заменет од отоманските власти со Јоаникиј III.
За време на Руско-турската војна 1768-1774 тој го поддржувал Руското царство и воспоставувањето на проруска православна држава на Балканот во 1769 година и ги поттикнувал грците да се бунтуваат против Турците. По неуспехот на востанието, во 1776 година се преселил во Украина, каде починал на 7 декември 1779 година. Погребан е во Марскиот манастир.
Климент Цариградски

Климент Цариградски — Вселенски патријарх во период од 42 дена во 1667 година.
Тој бил митрополит во Конија кога бил избран за патријарх на 9 септември 1667 година. Тој бил необразована и груба личношт поради што неговиот избор не бил признаен. Светиот синод протестирал кај султанот Мехмед IV, кој го разрешил на 21 октомври 1667 година.
Герасим II Цариградски

Герасим II (? - 1689) — грчки духовник и вселенски патријарх од 1673 до 1674 г.
Станал свештеник уште во младоста, а потоа и митрополит на великотрновската и браилската епархија во Бугарија и Романија, кои тогаш биле под Цариградската патријаршија. На 11 август 1673 г. е избран за вселенски патријарх по иницијатива на сопругата на Големиот драгоман (преведувач) на Високата порта, Панајот Никузиј.
Во декември 1674 г. е симнат и назначен за хиосски митрополит. Во 1677 г. се обидел да се врати на престолот, но не успеал. Службувал андроски митрополит, но во 1678 г. функцијата му е одземена. Станал пароско-наксосски митрополит, каде се задржал до 1683 г., кога бил симнат по налог на патријархот Дионисиј IV.
По ова, побарал заштита од Венецијанците, кои во тоа време владееле со Егејот. Владиката Јосиф, кој го наслеил како пароско-наксоски митрополит, му го дал манастирот „Света Недела“ на островот Наксос, каде Герасим починал на 6 февруари 1689 г.
Дионисиј III Цариградски

Дионисиј III Цариградски (? - 1696) — грчки духовник и вселенски патријарх од 1662 до 1665 г.
1 Животопис
Роден е на островот Андрос во семејството Вардалис, Пардалис или Спанос (Βαρδαλής, Παρδαλίς, Σπανός). Од 1652 до 1662 г. служел како лариски митрополит. Во 1659 г. ја презема и Пруската (Бурсенска) епархија по бесењето на митрополитот Гавриил Бурсенски на 30 април 1657 г.
Во 1662 г. е избран за вселенски патриајрх. По негова иницијатива, во 1663 г. Мануил Костурски ја основа Големата народна школа во Цариград, која потоа е прогласена за Патријаршиска академија. Се вклучува и во црковните спорови во Русија, предизвикани од промените на патријархот Никон.
На 21 октомври 1665 г. се повлекува од престолот и во 1666 г. ја возглавува Солунската епархија. Во 1669 г. оди во Ерусалим, а потоа се сместува на Света Гора. Таму ги обновува Големата Лавра и скитот „Света Ана“, каде потоа живее. Таму умира, и погребан е на 14 октомври 1696 г.
Методиј III Цариградски

Методиј III Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 1668 до 1671 година.
По потекло од Крит, тој служел цо црквата на Богородица во Галата. Во 1646 година тој бил митрополит во Ираклија, и на 5 јануари 1668 година бил избран за патријарх наследувајќи го патријархот Климент.
Н о бидејќи претходниот патријарх Патениј IV бил непријателски расположен кон него, тој бил присилен да се повлече во март 1671 година и да стане монах во Хиос и подоцна во манстирот Строфади во Закинтос. Во 1677 година тој заминал во Венеција и станал свештеник во православната црква Свети Ѓорѓи Грчки која го опслужувала месното православно население сè до неговоата смрт во 1679 година.
Калиник IV Цариградски

Калиник IV Цариградски — вселенски патријарх во период од неколку месеци во 1757 година и познат писател и учител.
Калиник IV понекогаш означуван и како Калиник III поради претходникот Калиник, кој бил избран во 1726 година но починал пред да седне на престолот, понекогаш не се вбројува меѓу патријарсите.
1 Живот
Константин Маврик е роден во Загора Грција во 1713 година и во 1728 година се преселил во Цариград. Во 1740 година тој бил назначен за ѓакон и на 28 август 1741 година тој бил назначен за голем протосинкел во патријархот. На 23 септември 1743 година бил назначен за митрополит во Браила, каде останал сè до 1748 година кога се вратил во Цариград.
Годините во Цариград ги минал во дебата со православната заедница дали оние кои се преобратиле во римокатолици и Ерменски праводлавни христијани треба повторно да бидат покрстени. Овие заедници биле особено бројни по Турско–Венециската војна кога отмоманската војска го освоила Пелопонез кој бил под управа на Венеција.
Поддржувачите на неважноста на католичките и ерменските покрстенија и последователно потребата од препокрстување, биле патријархот Кирил V поддржан од страна на Евгениј Бугарски и Евстратиј Аргент, и поголем дел од населението, кое било поттикнато од страна на монахот Авксенти. Отпорот кон повторното крстење бил предводен од поголемиот број на митрополите предводени од Калиник. Нивниот отпор не се должел поради почитување на латините, туку поради тоа што прекрстувањето не било земено предвид во старите канони и било спротивно на литургиската пракса.
Кога Светиот синод гласал на 28 април 1755 година против барањето на Кирил V, тој ги прогонил членовите на Светиот синод кои бие против неговата замисла. Калиник бил прогонуван и морал да побегне. Во 1755 година Кирил V го објавил официјално „''Заповедта на Големата Христова света црква''“ според која сите морале да се прекрстат.
Во 1756 година Калиник се засолнил во француската амбасада во Цариград, каде добил огромна сума на пари која била дадена на султанот Осман III. Ова довело Кирил да биде сменет на 16 јануари 1757 година а на негово место бил назначен Калиник. Сепак неговото назначување предизвикало силен отпор кај народот, па негвото прогласување за патријарх можело само да се спроведе во присуство на турската војска. По церемонијата, толпата се обидела неуспешно да го зароби. Ова противење го спречило Калиник да се обиде да ја поништи ''Заповедта'', и неговата положба била толку тешка што морал да се повлече на 22 јули 1757 година, по што бил наследен од страна на Серафим II кој бил неутрален по ова прашање.
По неговото повлекувањеКалиник вил протеран на Лимнос а подоцна во Синај каде останал во манастирот Света Катерина. Тука тој работел во старата библиотека на манастирот. Во јануари 1761 година се вратил во Цариград, каде му било простено и во октомври 1763 година се вратил во родниот град, Загора.
Последните години од својот живот ги минал во Загора, каде ја основал месната библиотека и се посветил на изучување на книги и пишување. Починал во Загора во 1791 година.
Неофит IV Цариградски

Неофит IV Цариградски — Вселенски патријарх во кус период од 1688 до 1689 година.
Тој бил епископ во Одрин. Бил избран за патријарх откако бил расчинет неговиот претходник, Калиник II. Тој останал на престолот само во период од пет месеци по што се повлекол и на престолот повторно застанал Калиник II.
Горан Михајловски

Горан Михајловски (р. во ) — македонски новинар. Завршил на Студиите по новинарство на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, и во 1989 година започнал да работи како новинар во дневниот весник Вечер. Во Вечер ги минал сите новинарски скалила, а задачата главен и одговорен уредник на весникот ја извршувал од 1998 до 2000 година. Потоа со група новинари го основал весникот Вест, чиј прв број излегол на 5 јули 2000 година. Автор е на колумната „Сакам да кажам“, која непрекинато излегува од 12 јануари 1991 година секоја сабота. Колумната е отпечатена во четири книги, и има добиено пет награди, меѓу кои и „Златна бубамара“ за најчитана страница. По 15 години работа како главен уредник во Вест, Михајловски заминал поради одлука на издавачот да не му биде продолжен договорот.
Моментално, Михајловски е уредник на порталот „Сакам да кажам“.
Јоаникиј II Цариградски

Јоаникиј II Цариградски — Вселенски патријарх во четири наврати во периодот од 1646 до 1656 година.
1 Живот
Јоаникиј по потекло бил од Линдос град на островот Родос. Тој бил назначен за митрополит на Ганос и Хора во 1624 година од страна на патријархот Кирил I и во 1636 година тој станал митрополит на Ираклеа. Поддржан од молдавскиот војвода, Васил Лупу, бил избран како патријарх за првпат на 16 ноември 1646 година.
Низ век било вообичаено поради интригите и кавгите во христијанската заедница и Светиот синод предизвикувал брзи промени и повторни поставувања на патријарси: од 1595 до 1695 имало шеесет и една промена и триесет и еден патријарх. Овие чести промени биле охрабрувани од страна на османските власти кој добивале парични средства за секое назначување. Јоаникиј исто така бил сменуван и назначуван неколкупати: бил разрешен на 28 октомври 1648 оа оивтирно поставен во јуни 1651 па сменет во јуни 1652, и повторно бил патријарх во периодот од април 1653 до март 1654и од март 1655 до јули 1656 година.
Во 1654 година бил затворен бидејќи бил главна причина за насобирачките долгови на патријархатот кон Високата порта. По последната промена во 1656 година, бил назначен за епископ на Кеа и Термија, каде се пензионирал и останал до својата смрт во 1659 или 1660 година.
Да ја засили својата позиција наспроти своите непријатели, тој побарал поддршка од Австрискиот цар и од Рим. Од оваа причина дозволил католички мисии по бреговите на Црното Море и Кикладите. Но сепак одбил да потпише католички симбол на верата кога било побарано од страна на конгрегацијата за пропаганда на верата, зачувувајќи ја својата кревка позиција.
Атанасиј IV Цариградски

Атанасиј II — грчки духовник и вселенски патријарх од 2 до 10 август 1679 г.
На престолот се задржал само 8 дена, па бил симнат од редестовскиот епископ под одвинение за срамно и недолично однесување кон народот. По ова, на престолот повторно дошол Дионисиј IV со помош на противниците на Анастасиј.