procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Димче Маленко

Димче Маленко — македонски поет, раскажувач и драмски автор. Роден е во Охрид на 21 септември 1919 година. Починал во Охрид на 6 април 1990 година. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Бил член на Литературниот кружок во Охрид (1943-1944). Тој станал член на ДПМ во 1972 година.
1 Библиографија
* Слободољубиви човекољубци (роман, 1972)
* Паркот на Јоновци (раскази, 1973)
* Маченици (поезија, 1983)
* Вознемирен водосвод (роман, 1995)
Загар

Загар или 'рт — вид куче што им помага на ловците со тоа што трага или гони дивеч. Споредете ги со птичарите што им помагаат на ловците со тоа што ја препознаваат положбата на пленот или го донесуваат истиот.
Постојат два вида загари под кои потпаѓаат по неколку раси:
Вид Пример
Загари извидници, кои го следат пленото со тоа што го посматраат. Ова се многу брзи кучиња, кои самите го фаќаат и убиваат или онеспособуваат пленот., Випет
Загари намирисувачи, кои го следат пленот по мирис. Овие кучиња се издржливи, но не трчаат брзо., Басет
Домородни загари, кои го следат пленот со вид, мирис и слух. Овие кучиња се брзи и издржливи, но не се побрзи од загарите извидници., Критикос Лагоникос
1 Загарот како тема во уметноста и во популарната култура
* „Загари на љубовта“ (''Hounds of Love'') — песна и албум на британската пејачка Кејт Буш (''Kate Bush'') од 1985 година.
Видое Видичевски

Видое Видичевски — македонски поет, раскажувач, романописец и драмски писател. Роден е на година во Охрид. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Тој бил лен на ДПМ од 1959 година.
1 Животопис
Завршил Филозофски факултет во Скопје. Бил оснoвач и прв директор на Радио Охрид, директор на Домот на културата во Охрид, еден од основачите на „Охридско лето“ и негов раководител, како и покренувач на манифестацијата „Прличеви беседи“. Член на ДПМ од 1959 година.
За своето творештво e добитник на низа признанија, меѓу кои наградата на РТС на Струшките вечери на поезијата, наградата за најдобра книга меѓу два саема, Седмоноемвриската награда на Охрид, наградата на „Дијалог“ за најдобра поетска книга во 2009 година и на наградата „Книжевно жезло“, што Друштвото на писателите на Македонија ја доделува за поетски опус со високи естетски вредности.
2 Библиографија
* „Сини питоми утрини“ (поезија, 1959);
* „Бреговите се немирни“ (драма, 1963);
* „Балада за орканата“ (драма, 1964);
* „Големата шума“ (роман, И дел, 1970);
* „Малиот одред“ (тв-серија од 10 епизоди, 1977)
* „Големата шума“ (роман, 2 дела, 1986)
* „Вечерен пејзаж од градот“ (поезија, 1986);
* „Таинствени води“ (роман за деца, 1990);
* „Заробеници на вечерните игри“ (раскази, 1993);
* „Времето на црвените рози“ (роман, 1994);
* „Песни за потопот“ (поезија, 2000);
* „Приказни за Дамјана“ (раскази за деца, 2000).
3 Награди
Добитник е на наградите: „РТВ Скопје“ за најдобра книга за деца и на книгоиздателството „Детска радост“.
Спас Банџов

Спас Банџов (1904 - 15 август 1942) — македонски комунист, борец во Шпанската граѓанска војна.
1 Рани години
Спас Банџов е роден 1904 година како трет син на Наум Банџов и Ленка Банџова род. Талева кои во тоа време живееле во Битола и каде се раѓа Спас. По година-две целата фамилија се враќа во Охрид. Растејќи како дете во многучлено семејство со скромни приходи, Спас завршил само трети клас во време на Првата светска војна. Потоа го напушта училиштето и уште како дете почнува да се занимава со рибарство и земјоделство.
2 Печалба
Во 1921 година, заедно со својот помал брат Јонче, Банџов заминува на печалба во Романија. Таму останува до есента 1924 година, кога, преку Куба, сака да отиде во САД на печалба. Во Хавана на Куба работи околу половина година по што, пролетта 1925 година, заедно со една група од четириесетина души, се обидува илегално да влезе во САД. Но, близу до брегот на Флорида, американската патрола ги открива и ги затвора. По шест-седум недели поминати во затвор, Банџов е депортиран прво на Куба, а потоа во Франција, каде што е пуштен на слобода.
Банџов одлучува да остане во Франција и се населува во гратчето Ла Палис. Работи како општ работник прво во една ортомaџиска фабрика, а потоа во железарска фабрика. Во 1928 година станува член на синдикатот, а во 1931 година и на Комунистичката партија на Франција. Поради своите активности е гонет и затворан од француската полиција. Во 1927 година честопати бил принуден да бега во Белгија, а во 1928 година и трајно се преселил во Брисел. Таму, во 1932 година се жени со една белгиска работничка.
3 Доброволец во Шпанија
По избувнувањето на Шпанската граѓанска војна, во неговиот дом во Брисел доаѓале доста доброволци кои оделе во Шпанија, како Југословени, така и Бугари и луѓе од други народности кои доаѓале од Советскиот Сојуз за Шпанија. Кон половината на 1937 година Банџов решава и самиот да замине за Шпанија. Таму се приклучува на Интернационалните бригади. На почетокот се борел на Мадридскиот фронт, а потоа бил префрлен на Теруелскиот фронт и бил унапреден во чин поручник. Во Шпанија поминал околу 15-16 месеци, но сериозно се разболува од стомачни болести и во 1938 година се враќа во Брисел.
4 Враќање во Охрид
Откако југословенската амбасада во Брисел го известува дека мора да отслужи три години воен рок ако сака да се насели во Југославија, Банџов, заедно со својата жена, во септември 1939 година се преселува во Софија, каде се зачленува во Комунистичката партија на Бугарија.
По окупацијата на Вардарска Македонија од Бугарија, во јули 1941 година Банџов оди во Охрид, каде останува еден месец и, меѓу другото, се среќава со Петре Пирузе. Во втората половина на август 1941 година се враќа во Софија каде продолжува со илегалната партиска работа. Но повторно сериозно заболува и пролетта 1942 година е опериран од чир во стомакот. Му констатираат и рак и набрзо, на 15 август 1942 година, Банџов умира во татковиот дом во Охрид.
Во негова чест, во центарот на Охрид е поставена негова биста, а исто така по него е именувана и една охридска улица.
Димитар Пандев

Димитар Пандев (роден на 17 мај 1958 година во Охрид) — македонски филолог и книжевен критичар. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Магистрирал на тема „''Тиквешкиот зборник - лингвистичка анализа''“, а докторирал на темата „''Лесновскиот паренезис од 1353 - лингвистичка анализа''“. Работел како професор на Филолошкиот факултет во Скопје. Тој станал член на ДПМ во 1987 година.
1 Книжевно творештво
* Согледби (есеи и критики, 1981)
* Карписко евангелие (монографија, 1995, соавторство)
* Македонски јазик за средно образование (учебник, 1997)
*Меѓу црквата и чаршијата (2015)
1.1 Табела 1. Преглед на најзначајните дела
* година жанр име на делото
* 1981 есеи Согледби
* 1995 монографија Карписко евангелие
* 1996 роман Средновековни романи и раскази
* 1997 учебник Македонски јазик за средно образование
* 1999 анализа Тиквешки зборник
2 Критики
* Прличев како филолог (Литературен збор стр. 39-45, 1992)
* Македонскиот јазик од Илинден (1903) до АСНОМ (1944). итн
3 Награди
Добитник е на наградите:
* „Млад борец“
* „Гоце Делчев“
* 2009 - „Стале Попов“ за „''Пропатување низ приказните''“
Борис Бојаџиски

Борис Бојаџиски ( - ) — македонски писател и еден од осноположниците на македонската книжевност за деца. Започнал да се занимава со книжевност додека бил во учителската академија во Шабац. Подоцна, како учител, тој напишал неколу приказни за деца. Учителствувал по разни села на Охридско и Струшко, сѐ до почнувањето на војната, кога поради болест, тој престанал да работи. Бојаџиски е добитник на бројни награди за неговата книжевна активност. Починал во Охрид во 1959 година.
Борис Бојаџиски е еден од првите новинари на весникот „''Нова Македонија''“, каде што заземал најразлични должности, од соработник, известувач до уредник на културната рубрика на весникот.
По ослободувањето и воспоставувањето на македонската држава, Бојаџиски бил еден од првите македонски автори за деца.
1 Библиографија
* Милка
* Првите цутови („Кочо Рацин“, 1953)
* Чекори што не можеа да запрат
* Над двете езера
* Денес, утре, задутре
* Ронки
* Галебово крило
Мемоарите на Шерлок Холмс

''Мемоарите на Шерлок Холмс'' е збирка од раскази со Шерлок Холмс од писателот Артур Конан Дојл, првобитно издадени во 1894 година.
1 Раскази
Расказите од ''Мемоарите'' се:
* ,,Сребрениот блесок" ("The Adventure of Silver Blaze")
* ,,Картонската кутија" ("The Adventure of the Cardboard Box") (овој расказ стои во збирката ''Неговиот последен поклон'' во американското издание на канонот)
* ,,Жолтото лице" ("The Adventure of the Yellow Face")
* ,,Службеникот на брокерот" ("The Adventure of the Stockbroker's Clerk")
* ,,Глорија Скот" ("The Adventure of the Gloria Scott")
* ,,Мазгрејвскиот ритуал" ("The Adventure of the Musgrave Ritual")
* ,,Рајгејтскиот чифлигар" ("The Adventure of the Reigate Squire")
* ,,Подгрбавениот човек" ("The Adventure of the Crooked Man")
* ,,Пациентот-станар" ("The Adventure of the Resident Patient")
* ,,Грчкиот преведувач" ("The Adventure of the Greek Interpreter")
* ,,Поморската спогодба" ("The Adventure of the Naval Treaty")
* ,,Крајниот проблем" ("The Adventure of the Final Problem")
2 Поврзано
* Шерлок Холмс
* Артур Конан Дојл
Моравска мисија

Повод за Моравската мисија на Кирил и Методиј било писмото на моравскиот кнез Ростислав до византискиот цар Михаило III. Ростислав настојувал да ја осамостои и зацврсти својата држава, Моравија, на која и се заканувала опасност од германското свештенство. За да ја отстрани опасноста тој побарал проповедници кои ќе го шират Христовото учење на словенски јазик. Византија ќе ја прифати неговата порака зашто германско-бугарскиот сојуз бил опасност и за Моравија и за безбедноста на Византија.
Кирил и Методиј ја прифатиле оваа задача, но наишле на многу проблеми, а еден од нив е немањето азбука на која би ги превелe најпотребните книги за богослужба. Константин помогнат од Методиј ја создал првата словенска азбука (855та година), глаголица која содржи 38 букви. Во глаголицата 24 букви биле по образец на грчката брзописна деловна азбука, а останатите 14 според гласовниот систем на словенскиот јазик.
Во 863 година пристигнале во Моравија каде отвориле голем број училишта и цркви во кои се ширела просветата на словенски јазик, а биле оспособени голем број нови учители. Латино-германското свештенство почнало да ги обвинува за ширење ерес, па затоа папата ги повикал во неговиот двор во Рим. На пат за Рим, Константин, Методиј и нивните ученици се задржале во Панонија каде ги удриле темелите на словенската писменост и во оваа земја.
Пред да пристигнат во Рим кратко се задржале во Венеција каде Константин, кој бил познат како добар филозоф и оратор спорел со тријазичниците т.е. оние коишто се застапувале за ширење на Христовото учење само на грчки, еврејски и латински јазик. Константин ги разбил обвинувањата велејќи дека секој народ има право на свој јазик.
Кога пристигнале во Рим, Константин ги донел моштите на римскиот папа Климент кој бил маченички удавен во 100 година н.е. а кого подоцна Римската црква го прогласила за светец.
Во Рим во 869 година папата Адријан ги посветил словенските книги, што значи дека Римската Црква официјално ја признала словенската писменост.
Набргу по официјалното признание Кирил се разболел и умрел. По неговата смрт Методиј ја продолжил започнатата дејност, но бил постојано напаѓан и клеветен од германското свештенство и исцрпен од борбите со нив, од затворите и прогонствата умрел во 885 година.
Кирил и Методиј превеле повеќе црковни книги како Неделното евангелие наменето за читање во неделните и празничните денови, Службеникот - книга што содржи молитви и читања при разни служби, Требникот - книга со молитви и читања за различни случаи од животот на луѓето.
Методиј го превел Номоканонот што претставува зборник од правила и закони за црквата, Патерикот - зборник од кратки житија за разни црковни отци.
Во житието на Кирил се спомнува и како оригинален автор на различни стихотворби.
Кирил и Методиј врз основа на јазикот на македонските словени од околината на Солун го создале првиот литературен јазик за сите Словени познат како старословенски или црковно-словенски јазик, ја создале првата словенска азбука, глаголица, ги превеле првите книги на словенски јазик и преку ширењето на христијанското учење на словенски јазик ги удриле темелите на словенската писменост и култура.
Мешовити зборници

Масовниот продир на мешовитите зборници започнува од XV век. Најчесто во нив се избирале беседите на најпознатите отци и писатели, апокрифни текстови, хагиографии, црковни слова, раскази, романи, историски списи.
Типичен мешовит зборник е Тиквешкиот зборник од крајот на XV век.
Враќањето на Шерлок Холмс

''Враќањето на Шерлок Холмс'' е збирка раскази со Шерлок Холмс од писателот Артур Конан Дојл, првобитно издадени во 1903-1904.
1 Историја
Книгата за првпат била издадена на 7 март 1905 г. од издавачот Џорџ Њунс и во колонијално издание од Лонгманс. Тираж при првото печатење: 30.000. За американското издание од Меклур, Филипс & Д-р се испечатели уште 28.000 примероци.
Ова била првата збирка по 1893, кога Холмс „умира“ во „Финалниот проблем“. Откога го издал ''Баскервилскиот пес'' во 1901 г. (иако дејствието е пред Холмсовата смрт) Дојл бил под голем притисок да го оживее неговиот славен лик.
2 Раскази
Оваа збирка содржи раскази чие дејствие се одвива во 1894 г., со тоа што му го дава на Холмс периодот од 1891 до 1894 г. за да го објасни „Големиот јаз“ за време на кој секој мислел дека тој е мртов.
* ,,Празната куќа" ("The Adventure of the Empty House") (враќањето на Холмс)
* ,,Норвудскиот градежник" ("The Adventure of the Norwood Builder")
* ,,Танцувачите" ("The Adventure of the Dancing Men")
* ,,Осамениот велосипедист" ("The Adventure of the Solitary Cyclist")
* ,,Игуменското училиште" ("The Adventure of the Priory School")
* ,,Црн Питер" ("The Adventure of Black Peter")
* ,,Чарлс Август Милвертон" ("The Adventure of Charles Augustus Milverton")
* ,,Шест Наполеони" ("The Adventure of the Six Napoleons")
* ,,Тројцата студенти" ("The Adventure of the Three Students")
* ,,Златните очила" ("The Adventure of the Golden Pince-Nez")
* ,,Изгубениот рагбист" ("The Adventure of the Missing Three-Quarter")
* ,,Еби Грејнџ" ("The Adventure of the Abbey Grange")
* ,,Втората дамка" ("The Adventure of the Second Stain")
3 Поврзано
* Шерлок Холмс
* Артур Конан Дојл
Лазо Каровски

Лазо Каровски — ( во — во Скопје) ― македонски поет, литературен историчар и фолклорист
1 Животопис
Еден од првите македонски поети по ослободувањето, романописец, детски поет, литературен историчар и фолклорист. По завршувањето на гимназијалното образование во родниот град и во Скопје, дипломирал на Катедрата за југословенски литератури и македонски јазик на Филозофскиот факултет во Скопје, каде што и докторирал со темата „''Печалбарството во македонската народна и уметничка литература“'' (''Македонски печалбарски песни)'''','' во 1973 година. Работел како гимназиски професор во Кавадарци и во Учителската школа во Битола, а потоа предавал на тамошната Педагошка академија.
Тој е еден од најпознатите македонски фолклористи, а истовремено е и познат автор и поет.
2 Библиографија
Каровски пишуваше и за деца и за возрасни.
Од неговото творештво за деца се издвојуваат следните збирки поезија:*''Овчарче (1946)''*''Песната на славејот (1955)''*''Митко шета со ракета''
Во спомен на дванаесетте младинци од Ваташа убиени од Бугарите во Втората светска војна, ја напишал поемата: ''Крвава Балада (1947)''.
Од неговото творештво за возрасни се издвојуваат следните збирки поезија:**''Родината в песни (1951)''*''Момина чука (1955)''*''Родина''*''Стравини (1958)''
Од неговото прозно творештво се издвојуваат:*''Патишта (1959)''*''Заорок (1971)''*''Раскин''
Каровски е исто така автор и на романсираните биографии на Климент и Наум Охридски.
Добитник е на бројни награди за литературна дејност.
Авантурите на Шерлок Холмс

Авантурите на Шерлок Холмс (англ. ''The Adventures of Sherlock Holmes'') — збирка од дванаесет раскази со Шерлок Холмс од писателот Артур Конан Дојл, илустрирани од Сидни Паџит кои првобитно излегувале во списанието ''Стренд'' од јули 1891 до јуни 1892 год. Книгата била издадена на 14 октомври 1892 од издавачката куќа Џорџ Њунс, а американското издание било издадено на 15 октомври од Харпер. Почетниот тираж во двете земји заедно бил 14.500 примероци.
Книгата била забранета во Советскиот Сојуз во 1929 год. заради окултизам, иако такво нешто не може да се најде во книгата. Нешто подоцна, забраната била отповикана.
1 Раскази
* „Скандал во Бохемија“ (''A Scandal in Bohemia'')
* „Лига на црвенокосите“ (''The Red-Headed League'')
* „Прашање на идентитет“ (''A Case of Identity'')
* „Мистеријата во Боскомбската Долина“ (''The Boscombe Valley Mystery'')
* „Петте портокалови семки“ (''The Five Orange Pips'')
* „Кривоустиот човек“ (''The Man with the Twisted Lip'')
* „Синиот крабункул“ (''The Adventure of the Blue Carbuncle'')
* „Пегавата лента“ (''The Adventure of the Speckled Band'')
* „Инженеровиот палец“ (''The Adventure of the Engineer's Thumb'')
* „Знаменитиот ерген“ (''The Adventure of the Noble Bachelor'')
* „Берилската дијадема“ (''The Adventure of the Beryl Coronet'')
* „Бакарните буки“ (''The Adventure of the Copper Beeches'')
2 Адаптации
Авантурите на Шерлок Холмс биле филмувани во низа телевизиски серии од страна на Телевизија Гранада во Англија во периодот помеѓу 1984 и 1994 год. За повеќе информации, видете: Авантурите на Шерлок Холмс (телевизија).
2.1 Филмски
Авантурите на Шерлок Холмс биле филмувани во игран филм од 1939 г., вториот филм во кој Бејзил Ратбон го игра Холмс и Најџел Брус е Доктор Вотсон. Таму, Џорџ Цуко го игра професорот Мориарти, кој ги заплашува неговите помошници. Ова е еден од најдобрите филмови во серијалот, со добри глумци и добра мистерија со јужноамерикански гаучоси, „Песната на стариот морнар“, и кралските обележја.
3 Поврзано
*Шерлок Холмс
* Артур Конан Дојл
Апокриф

Зборот апокриф потекнува од грчки збор кој во превод значи скриен, таен, обвиткан. Овие текстови биле скриени и чувани во тајност во манастирите и биле достапни за свештениците или на луѓето упатени во религиозните тајни. Апокрифите се однесувале на личности, настани во Библијата за кои се давало оскудни податоци. Кратките библиски текстови ги развиле во опширни содржини, прераскажувани на интересен начин со цел да се придобие влијанието на читателската публика.
Апокрифите се делат на старозаветни и новозаветни. Популарни апокрифни текстови се: текстовите кои ја содржат ткн. Книга Аврамова, Видението на пророкот Исаија, Видението на Енох, Адам и Ева, Прекрасниот Јосиф. Од новозаветните апокрифи најпознато е Видението на апостолот Павле.
1 Наводи
Лесновска книжевна школа

Писмената и книжевната дејност од Кратовско и Злетовско е тесно поврзана со дејноста на Лесновскиот манастир. Култот на овој манастир е поврзан со пустиножителскиот пат на Св. Гаврил Лесновски. Најзначаен претставник на оваа школа е Станислав Лесновски кој придонел за развивање на оваа школа во која се негуваат калиографското препишување.
Неговото последно поклонување

„Неговото последно поклонување: Некои сеќавања на Шерлок Холмс“ (англиски: ''His Last Bow: Some Reminiscences of Sherlock Holmes'') е збирка раскази од 1917 година која содржи претходно објавени кратки раскази за Шерлок Холмс, објавена од страна на Артур Конан Дојл. Покрај стандардните кратки раскази кои се вклучуваат во збирката, скоро секое издание вклучува и предговор прераскажан од гледната точка на Џон Вотсон.
1 Опис
Книгата била објавена во Велика Британија од издавачката куќа Џон Мари во октомври 1917 година. Во САД била објавена од Џорџ Х. Доран.
Шест од приказните биле објавени во списанието „Стренд“ (''The Strand Magazine'') во периодот од септември 1908 и декември 1913. Списанието ја објавила приказната „Преноќилиштето Вистерија“ под насловот „Сеќавањата на Шерлок Холмс“ и била поделена во два дела, “Исклучителниот случај на Џон Скот Еклс“ и “Тигарот од Сан Педро“. Последната приказна „Неговото последно поклонување“ (1917) е епилог на воената служба на Холмс и била објавена во Колиерс на 22 септември 1917 година - еден месец пред премиерата на книгата на 22 октомври.
2 Содржина
* Предговор на Џон Вотсон (1917)
* ,,Преноќилиштето Вистерија" ("The Adventure of Wisteria Lodge", 1908)
* ,,Картонската кутија" ("The Adventure of the Cardboard Box", 1892) (овој расказ стои во ''Мемоарите на Шерлок Холмс'' во британското издание на канонот)
* ,,Црвениот круг" ("The Adventure of the Red Circle", 1911)
* ,,Плановите Брус-Партингтон" ("The Adventure of the Bruce-Partington Plans", 1908)
* ,,Детективот што умира" ("The Adventure of the Dying Detective", 1913)
* ,,Исчезнувањетона Леди Францис Карфекс" ("The Disappearance of Lady Frances Carfax", 1911)
* ,,Ѓаволовата нога" ("The Adventure of the Devil's Foot", 1910)
* ,,Неговиот последен поклон" ("His Last Bow", 1917)
3 Поврзано
* Артур Конан Дојл
* Шерлок Холмс
Кратовска книжевна школа

Во рамките на Кратовската книжевна школа, како книжевни центри се среќаваат македонските манастири Свети Прохор Пчињски, Свети Јоаким Осоговски и Свети Гаврил Лесновски. Во овие манастири поактивно писмената и книжевната традиција ќе започне меѓу XII и XIV век, а се разбира и до XIX век, зашто во овие манастири ќе се негува словенскиот збор и православието во периодот на турското владеење во Македонија.
Како македонски дејци, припадници на оваа школа се јавуваат Димитар Кратовски кој е активен во XV век и Јован Кратовски кој својата дејност ја обавувал во XVI век. Кај препишувачите од Кратовската книжевна школа постоела јазична свест за почитување и за употреба на особеностите од Охридската книжевна школа. Тие спонтано внесувале јазични особености од северните и од источните македонски говори. Од оваа школа потекнуваат ракописите како: Вранешничкиот апостол, Лесновски паренезис, Струмичкиот апостол, Хлудовиот триод, Радомирово евангелие, Карпинското евангелие и други.
Ракописите од Охридската и од Кратовската школа се совпаѓаат едни со други според повеќе правописни и јазични особености, и ја претставуваат македонската варијанта на црковнословенскиот јазик.
Ерминија

Ерминија — прирачник во кој се претставувала самата техника на зографисувањето. Во Македонија позната е ерменијата на велешкото семејство Зографски, како и ерминиите на Дичо Зограф.
Досега во Македонија се регистрирани и се презентирани единаесет ерминии, со околу 4000 страници текст, коишто му припаѓаат на културно-книжевното наследство од XIX век. Првата ерминија од овој век е датирана во 1818 година, а последната е од 1900 година. Тука спаѓаат: ''Ерминија од Христе Хаџи Константнович'' од Прилеп (1818), ''Ерминија од Павел Стојанович'', зограф од Галичник (1869), ''Ерминија - Зборник на семејството Зографски'' (1875-1885), ''Ерминија од Мојсо Крстов'' (1885), ''Ерминија на Ѓорѓи Доневич'', од с. Гари (1888).
Систем за движење

Системот за движење, познат и како локомоторен систем, го овозможува движењето на одделните делови на телото, како и движењето на целиот организам во просторот. Кај без‘рбетниците, тој е претставен само и главно со мускулниот систем, а кај ‘рбетниците со мускулен и со скелетен систем, при што скелетот е пасивниот дел, додека мускулниот систем е активниот дел на овој систем.
1 Скелетен систем
:''Основна статија:Скелет''
Под ''скелет'' се подразбираат сите цврсти творби во внатрешноста или површината на животинското тело кои служат како телесни потпирачи и за кои се прицврстени мускулите и другите меки органи. Скелетните делови можат да бидат живи производи од телото (коските и ‘рскавицата) или мртви излачени производи (черупките на мекотелите или хитинскиот оклоп на членконогите).
2 Мускулен систем
:''Основна статија:Мускулен систем''
Мускулниот систем е збир од мускули преку кој се остваруваат сите движења на телото или на неговите делови. Морфолошки и физиолошки се разликуваат три вида на мускули: напречно-пругасти, мазни и срцевиот мускул како посебен.
Ролс-Ројс Фантом

Ролс-Ројс го користи името Фантом (|Phantom) за повеќе модели на луксузни возила многу долго време:
* 1925–1931 Ролс-Ројс Фантом I
* 1929–1936 Ролс-Ројс Фантом II
* 1936–1939 Ролс-Ројс Фантом III
* 1950–1959 Ролс-Ројс Фантом IV
* 1959–1968 Ролс-Ројс Фантом V
* 1968–1991 Ролс-Ројс Фантом VI
* 2003– Ролс-Ројс Фантом (2003)
Ролс-Ројс Фантом I

Фантом (''Phantom'') (подоцна Фантом I) е автомобил од марката Ролс-Ројс, замена за оригиналниот модел Сребрено Сениште. Како и прочуеното Сениште, Фантом се произведувал во Обединетото Кралство и САД.
Големо подобрување во однос на Сеништето бил новиот со линеарен шестцилиндричен мотор со горно поставени клипови. Овој автомобил бил последен збор на технологијата во своето време, со групи од по три цилиндри со глави кои се раздвојувале, чиј мотор вадел одлична сила за влеча на овој голем и тежок автомобил. Моторот користел цилиндри со пречник од 4107.9 мм и должина од 139.7 мм со вкупна зафатнина од 7.7 Л (7668 см³). Во 1928 леаното железо на цилиндрите било заменето со алуминиум.
Напред автомобилот имал полуелиптична, додека назад имал кантилеверска амортизација. Кочниците биле серво на сите 4 тркала, иако некои првобитни американски модели немале предни кочници.
Разликите помеѓу американските и британските модели се оскините растојанија — двете со иста должина на каросерија од 3644.9 мм, но британскиот модел со долго оскино растојание бил за 3822.7 мм подолг од американскиот модел со 3721.1 мм. Моделите се разликувале и по преносот, со тоа што британскиот имал 4, додека американскиот имал 3 брзини.
Британските модели се произведувале во фабриката во Дерби, додека американските во Спрингфилд, Масачусетс.
1 Производство
* Фантом I (ОК): 2269
* Фантом I (САД): 1243
Архивот на Шерлок Холмс

''Архивот на Шерлок Холмс'' — последната збирка раскази со Шерлок Холмс од писателот Артур Конан Дојл. За првпат била издадена во 1927 год. и содржи раскази објавени помеѓу 1921 и 1927 год.
Ова збирка содржи три расказа во кои Д-р Ватсон не е раскажувачот. Расказот,,Мазаринскиот камен" е раскажуван во трето лице заради тоа што бил планиран и за театарска претстава каде Ватсон скоро и не се појавува. Во расказите,,Побледениот војник" и,,Лавовска грива" самиот Холмс е раскажувач; во вториот, дејството се одвива по неговото пензионирање.
1 Раскази
* ,,Прославениот клиент" ("The Adventure of the Illustrious Client")
* ,,Побледениот војник" ("The Adventure of the Blanched Soldier")
* ,,Мазаринскиот камен" ("The Adventure of the Mazarin Stone")
* ,,Три калкана" ("The Adventure of the Three Gables")
* ,,Сасешкиот вампир" ("The Adventure of the Sussex Vampire")
* ,,Три Гаридеба" ("The Adventure of the Three Garridebs")
* ,,Загатката на Торскиот мост" ("The Problem of Thor Bridge")
* ,,Ползач" ("The Adventure of the Creeping Man")
* ,,Лавовска грива" ("The Adventure of the Lion's Mane")
* ,,Превезениот станар" ("The Adventure of the Veiled Lodger")
* ,,Поседот Шоскомб" ("The Adventure of Shoscombe Old Place")
* ,,Бојаџијата во пензија" ("The Adventure of the Retired Colourman")
Љубителите и изучувачите на Шерлок Холмс ја сметаат ''Архивата'' за една од најнеимпресивните во канонот. Таа била напишана кога Дојл имал тотално изгубено интерес за пишување на дела со Шерлок Холмс и затоа не се сметаат за значајни во канонот.
2 Поврзано
* Шерлок Холмс
* Артур Конан Дојл
Иван Шишкин

Иван Иванович Шишкин, 1832–1898) е руски сликар на предели. Учел 4 години во Московското училиште за сликарство, вајарство и архитектура, а потоа ја посетувал Императорската академија на уметностите во Санкт Петербург во периодот од 1856 до 1860 год. каде дипломирал со највисоки почести и златен медал. По пет години Шишкин станува член на Академијата, а подоцна и професор. Истовремено водел и часови по сликање на предели во Вишата уметничка школа.
Некеое време Шишкин живеел и работел во Швајцарија и Германија. При неговото враќање во Санкт Петербург, станува член на Дружината на подвижни уметнички изложби и на Друштвото на руски акварелисти. Исто така учестувал и на изложби при Академијата на уметностите, Сѐруската изложба во Москва (1882), Нижни Новгород (1896), и на Светската изложба во (Париз, 1867 и 1878 и Виена, 1873). Шишкиновиот метод на сликање е засован на аналитички проучувања на природата. Тој се прославил со своите шумски предели, но исто така бил и извонреден технички цртач и графичар.
+
''Утро во борова шума'', Ржено поле'', ''Дожд во дабова шума''
Грклан

Грклан (лат. ''larynx'') — цевчест орган за дишење и создавање на гласот. Изграден е од ‘рскавични елементи, од кои најголема е штитовидната ‘рскавица - Адамово јаболко, парната лажичеста, прстенестата ‘рскавица, како и мажлецот (епиглотис). Гркланот е постојано отворен, освен при голтање, кога се затвора со мажлецот. Со тоа се спречува влегување на храна во душникот.
Слузокожата што го обложува гркланот формира парни набори - гласни жици. Гласот се генерира преку вибрациите на гласните жици кога воздухот струи низ нив. Артикулацијата на гласот се контролира преку движењето на јазикот, забите и усните.
Марија Воденска

Марија Воденска — поет и романописец. Родена е на 7 февруари 1942 во Цакони, Воденско, Егејска Македонија. Завршила Филолошки факултет во Скопје, а работела како професор и новинар. Член на ДПМ од 1993 година.
1 Книжевно творештво
* Гранитна есен (поезија, 1985)
* Три чешми(документарна проза, 1990)
* Беломорка (роман, 1991)
* Раселени прва книга (документарна проза, 1998)
* Раселени втора книга (1999)
* Христијан (роман за деца, 2000)
* Беломорка втора книга (2000)
Примери од современата македонска поезија

* 4ти МАЈ 1903 – Гане Тодоровски
* Балада за непознатиот - Кочо Рацин
* Бисера – Константин Миладинов
* Везилка – Блаже Конески
* Голапче – Константин Миладинов
* Денови – Кочо Рацин
* s:Дојди в Охрид – Гане Тодоровски
* Елегии за тебе – Кочо Рацин
* Епитаф - Кирил Пејчиновиќ
* Желание – Константин Миладинов
* Земја - Никола Вапцаров
* Копачите – Кочо Рацин
* Ленка – Кочо Рацин
* Македонија – Анте Поповски
* На Струга дуќан да имам... – Кочо Рацин
* Осма молитва на моето тело – Ацо Шопов
* Печал – Кочо Рацин
* Проштавање – Кочо Рацин
* Селска мака – Кочо Рацин
* Сердарот – Глигор Прличев
* Т'га за југ - Константин Миладинов
* Татунчо – Кочо Рацин
* s:Тешкото – Блаже Конески
* Тутуноберачите – Кочо Рацин
* Утрото над нас – Кочо Рацин
* s:Цветови – Славко Јаневски
Коњица

Коњица или коњаница — дел од копнената војска која се одликува со поголема подвижност и сила на фронтален удар во однос на пешадијата. Историски, коњицата се состоела од војници кои јавале на коњи, камили, слонови и други животни способни да понесат човек во борба. Основни типови на коњица се лесна и тешка (оклопна).
Иако има индиции дека во праисториска Европа имало некои форми на припитомување на коњи пред десетици илјади години, општоприфатено е дека коњите почнале да се користат за транспорт околу четири илјади години п.н.е. во степите на Средна Азија. Најраните коњички единици биле бојнит коли кои во Сумер и другите месопотамски цивилизации ги влечеле магариња. Бојни коли со коњи, особено двоколки, се карактеристични за индоевропските освојувања кои се движеле од Средна Азија кон Европа, Блискиот Исток и Индија околу 1700 г.п.н.е.
Важни моменти во развојот на коњицата биле воведувањето на оклопни јавачи во Партија и пронаоѓањето на узенгиите во Кина (најдоцна до III век н.е., во Европа стигнало во IV век), кои овозможувале комбинирање на силината на ударот на коњот и јавачот при напад со оружје за блиска борба. Новите модели на седло, како норманското седло, кое овозможувало јавачот да го искористи движењето на коњот за да фрли копје (џилит) со поголема силина од пешадиец, истовремено придржувајќи се со стегање на бедрата и наслонот од седлото.
Делотворноста на коњицата опаѓала со развојот на огненото стрелачко оружје и артилеријата. Во многу армии, единиците кои спаѓале во коњица во минатото се преориентирани на користење тенкови или хеликоптери како средство за транспорт.
Џилит

Џилит — копје кое се фрла, обично од коњаници. Обично е со метален (железен) врв и е покусо од копјето наменето за прободување.
Римската пешадија користела копје за фрлање наречено „пилум“.
Спортската дисциплина фрлање копје има директно потекло од овие воени вештини.
Глигор Поповски

Глигор Поповски (Будинарци, Беровско, 1 април 1928 - Скопје, 14 мај 2007) - македонски писател за деца, поет, раскажувач, романописец и преведувач.
1 Животопис
Глигор Поповски е роден на 1 април 1928 година, во малешевското село Будинарци. Се школувал во родното село, во Берово и во Струмица, а во Скопје завршил учителска школа. Во 1949 година се вработил во редакцијата на „Пионерски весник“, најпрвин како илустратор, а потоа како соработник. До пензионирањето во 1988 година работел во редакцијата „Детска радост“ при НИП „Нова Македонија“ како уредник на неколку детски списанија („Титов пионер“, „Развигор“, „Другарче“ и „Росица“), а потоа бил главен уредник на издавачката дејност.
2 Книжевно творештво
Глигор Поповски пишувал само книжевност за деца. Својата прва книга „Сказна за Вилен“ ја објавил во 1953 година. Потоа, тој напишал над 30 книги за деца, неколку сликовници, две телевизиски серии за деца, неколку телевизиски игри за деца и повеќе радио-драми за деца. Исто така, има преведено десетина книги за деца од руски и српски јазик, а неговите дела се преведени на албански, турски, српски, хрватски, словенечки и украински јазик.
Позначајни дела на Поповски се:* Сказна за детето Вилен (1953)
* Цвет (поезија за деца, 1953)
* Дрварче (раскази за деца, 1954)
* Росица (поезија за деца, 1956)
* Далечен свет (раскази за деца, 1957)
* Со тротинет по цел свет (поезија за деца, 1958)
* Било едно дете (раскази за деца, 1959)
* Мостот (роман за деца, 1959)
* Црвената рака (роман за деца, 1961)
* Парада за цвеќињата (поезија за деца, 1964)
* Чудо во гората (поезија и раскази за деца, 1965)
* Сказни за Возовија (1967)
* Сказна за најјунакот (поезија за деца, 1969)
* Што има зад тополите (раскази за деца, 1969)
* Морнарот Неп (сказни за деца, 1971)
* Билјана (раскази за деца, 1972)
* Испит (роман за деца (1972)
* Бојан (роман за деца, 1973)
* Кога тато вози (1977)
* За поубав свет (поезија за деца, 1978)
* Планино, убавино (роман за деца, 1979)
* Разговори за сообраќајот (раскази за деца, 1980)
* Најтемната ноќ (повест, 1981)
* Човек со човек (поезија за деца, 1982)
* Добри мои, добар ден (песни и раскази за деца, 1983)
* Учителката (роман за деца, 1984)
* Елен Камен (сказни, 1988)
* Другата страна (роман за деца, 1991)
* Шеп, шеп, шеп (гатанки, 1991)
3 Награди
Поповски е добитник на повеќе награди: „Младо покољење“ (за книгата „Билјана“); „Партизански курир“ (за своето целокупно творештво на тема на НОБ); „13 Ноември“ (за книгата „Најтемната ноќ“); статуетата „Курирче“ (за севкупната дејност); како и две награди на „РТВ-Скопје“ и СВП за најдобра книга за деца („Што има зад тополите“ и „Испит“).
Васко Смилевски

Васко Смилевски е роден во 1951 година, во Скопје.
Првите карикатури ги објавува во „Студентски збор“. Објавувал и во „ОКО“ (Загреб), „Политика“ (Белград), „Комунист“ (Скопје), „Млад борец“ (Скопје), „Јеж“ (Белград), „Остен“ (Скопје), „Фокус“ (Скопје), „Младост“ (Белград), „Екран“ (Скопје)...
Кублај-хан

Кублај Хан, попознат како Големиот Хан (1215-1294) бил последниот владетел на Монголското Царство (1260-1294) и основач, а воедно и прв цар на кинеската династија Јуен (1279-1294)
1 Ран живот
Кублај бил внук на Џингис Хан. Неговиот брат Монгке во 1251. станал кан, а тој управувал со јужната теритрија на монголското царство. Во 1258. Монгке му даде команда над источната армија со задача да му помогне во нападот над Кина. Монгке умира во 1259. И покрај смрта, Кублај продолжува со војната. Скоро тој добива вест дека неговиот помлад брат се прогласил за кан. Кублај склучува мир со Кина и се враќа во Монголија. Поради тоа што двајцата се прогласиле за канови, во 1260. година доаѓа до војна и по три години, Кублај победува.
2 Монголско Царство
За време на неговото владеење, царството било поделено во четири канати, кои имале посебен кан под врховна власт на големиот кан. Во негово време монголското царство ги добило своит најголеми граници, со овојање на Кина кое заврши во 1279. година со финална победа над династијата Сонг.
3 Кинески цар
Во 1271 година Кублај кан званично ја основа династијата Јуен и за главен град го прогласи Пекинг. За да ја обедини Кина, покрена голема офанзива проти остатокот од држава на династијата Сонг, која финално беше освоена во 1279. година. За време на неговото владеење дојде до економски раст и проправање на големиот канал и ширење на патната мрежа. Марко Поло го посетил неговиот двор во 1270 година. Ги освоил Јинан и Кореја, а водел и неуспешни походи кон Јапонија, Бурма, Виетнам и Индонезија.
Сумер

Сумер или Сумерија (од акадското ''Шумеру''; сумерски назив: ''ки-ен-ги(-р)'', клин. 𒆠𒂗𒄀) — првата светска цивилизација за која е потврдена писменоста и изградба на градови. Настанала во Месопотамија, односно долината на реките Тигар и Еуфрат (денешен Ирак). Потеклото на Сумерите не е потврдено, но се верува дека се доселиле од север и се помешале со затекнатото население.
Првите големи градови ги изградиле Сумерите во западниот дел на Месопотамија, што на грчки значи „меѓуречие“: се работи за една мошне плодна долина создадена со напластување на наносите што ги носеле реките Тигар и Еуфрат. Во својата земја, со сопствено име ''Киенгир'' или „земја на благородните господари“ Сумерите создале многу градови - држави. Во нив управувал владетел - свештеник, кој претставувал овоплотување на богот-заштитник, секоја држава имала свој владетел кој се сметал за вистински господар и владетел кому земјоделското население морало да му дава дел од жетватa. Почеста што му се укажувала на богот била ограничена на храмот околу ко се одвивал општествениот и економскиот живот: изградена среде населеното место, кулата на храмот (зигуратот) доминирала над градот и околната територија. Потребата да се забележи со знаци количеството на родот и делот што му припаѓа на богот , довела до создавање писмо; првите записи се однесуваат на количеството просо принесено во храмот, кое се сметало на глинени таблички и тие претставуваат најстари записи во светот. Религијата и писмото на сумерите биле прифатени и приспособени од Акадите кои, околу 2500 година п.н.е., се населиле на север. Мирниот соживот (а можеби и мешањето) меѓу двата народа во еден миг бил нарушен и Акадите воспоставиле превласт, создале голема империја која се одржала околу два века. Сумерските градови добиле извесна автономија и во следниот период ќе живеат раскошно под власта на третата династија Ур.
Главно занимање на Сумерците било земјоделството и сточарството. Живееле во колиби изградени од глина и трска. Граделе Иригациони системи, насипи и вештачки езера и рано ја усвоиле употребата на бакарот. Во втората половина на IV милениум пред н.е. веќе не ги убивале заробениците, се појавило ропството, првата писменост со таканареченото Клинесто писмо и се создала богата племенска аристократија. Кон преминот во III милениум пред н.е настанале и повеќе мали држави, кога биле изградени и царските гробници во околината на градот-држава Ур. Семејствата и селските општини значително се разликувале по своето богатство, а аристократијата располагала и до 300 хектари земја, која ја обработувале робовите и подоцна слободните зависни домашни селани.
Цветна дршка

Цветна дршка — стебленце (петелка) што го носи цветот, а се наоѓа под цветната ложа до листот во чии пазуви се развил цветот (прицветник — брактеја). Цветовите без цветна дршака се нарекуваат седечки.
1 Особености
На цветната дршка се ноѓаат листови наречени брактеоли. Присуството или отсуството на овие листови е значаен таксономски показател, и по правило, кај еднокотиледоните е присутен еден и тоа на иста страна со прицветникот, додека кај двокотиледоните има два и тоа на спротивната страна од него. Низ цветната дршка минуваат спроводни снопчиња и стигнуваат до цветната ложа.
2 Значење
Од особеностите на цветната дршка зависи и на кој начин ќе се сушат цветовите со помош на глицерин. Цветовите со зелјеста дршка се сушат во топол раствор од глицерин, а оние со дрвенеста дршка се сушат на ладен.
Ершир

''Оваа статија се однесува на грофовијата во Шкотска, за расата на говеда видете Ершир (раса говеда).''
Ершир (''Siorrachd Inbhir Àir'' на шкотски гелски) била грофовија во југозападна Шкотска, сместена на бреговите на Клајдскиот Ферт. Поважни градови се Ер, Килмарнок и новиот град (и стариот кралски замок) Ирвајн. Градот Трун (нас. 20,000) на брегот е домаќин на Британското отворено првенство во голф секои седум години, вклучувајќи го и најскорешното во 2004. Приближно 200,000 посетители доаѓаат во Трун во овој период.
Ершир е еден од земјоделско најплодните региони во Шкотскa. Компири се одгледуваат на полињата во близина на брегот, користејќи ѓубрива на основа на алги, и како дополнение грофовијата произведува свински производи, други зеленчуци со корења, говеда (видете подолу) и летното шумско овошје како што се јагодите се одгледуваат масовно. Регионот бил силно индустријализиран, со производство на челик, ископување на јаглен и во Килмарнок голем број на примери на масовно производство, како најпознато е вискито Џони Вокер. Скоро сите појави на индустрија се исчезнати, и невработеноста (со исклучок на земјоделскиот Јужен Ершир) е голема, над националниот просек.
Ершир станал дел од кралството Шкотска во текот на 11 век. Во 1263, Шкотите успешно протерале група на норвешки Викинзи во заседа позната како Битката кај Ларгс.
Поважно историско место во Ершир е Замокот Тарнбери, кој потекнува од 13 век или порано, и кој може би бил родно место на Роберт Брус.
Историски подрегиони на Ершир се:
* Област Карик, Ершир
* Област Канингем, Ершир
* Област Кајл, Ершир
Од Ершир потекнува и истоимениот вид на говедо - Ершир, што потекнува од пред 1800.
Горно Каласлари

Горно Каласлари (или Горно Караслари) — село во источниот дел на Општина Велес чиј атар се допира до просторот на Општина Свети Николе, во околината на градот Велес.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 25 до 50 Македонци и 100 Турци.
Бројот на жители на селото опаѓа. Во 1961 година селото имало 104 жители: 9 Македонци, 82 Албанци и 12 Турци. Денес Горно Каласлари има 66 жители од кои 7 се Македонци, а 59 се Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 50 жители, од кои 43 Албанци и 7 лица без податоци.
1.1 Родови
Денес селото е населено со мнозински албанско население, но во минатото селото било Јуручко, па чисто македонско.
Според истражувањата од 1920-1924 година, родови во селото биле:
Македонски
* Доселеници: ''Тошевци (2 к.)'' доселени биле кон крајот на 18 век од селото Долно Каласлари; ''Перовци (3 к.)'' доселени биле на почетокот од 19 век од Велес. Подалечно потекло од прилепско; ''Ѓургијовци (2 к.)'' доселени биле во 1850 година од селото Виничани; ''Белевци (1 к.)'' доселени биле во 1850 година од Ново Село.
2 Самоуправа и политика
2.1 Избирачко место
Селото опфатено во избирачкото место бр. 2193 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на месна заедница на селото Долно Караслари.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 396 гласачи.
3 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Багреми — населба од римско време
* Мери — населба и некропола од римско време
4 Поврзано
* Долно Каласлари
Димитар Солев

Димитар Солев (Скопје, 24 мај 1930 - Скопје, 24 септември 2003) — македонски раскажувач, романописец, драмски автор, есеист, книжевен критичар и преведувач.
1 Животопис
Основно образование, од 1937 до 1941, стекнал во Пеќ. Нижа гимназија, од 1941 до 1944 година, учел во Скопје за време на окупацијата. По Ослободувањето, тој учел гимназија. Студирал прво на Високата филмска школа во Белград, а потоа на Филозофскиот факултет, при што дипломирал на групата по историја на југословенските литератури.
Работел како уредник во Телевизија Скопје, директор на Македонската телевизија, директор на НУБ „Св. Климент Охридски“ (1978-1987), и како главен и одговорен уредник на списанието „Разгледи“. Солев бил член на Македонскиот ПЕН центар. Во 1956 година станал член на Друштвото на писателите на Македонија, а одреден период бил и негов претседател.
2 Творештво
Солев пишувал проза и есеи, а се занимавал и со преведување и со книжевна критика. Истовремено, за неговите дела пишувале повеќе критичари од поранешна СФРЈ, а неговите книги се преведени на повеќе јазици.
Тој е припадник на средната генерација македонски писатели кои се појавиле по Втората светска војна. На книжевната сцена се појавил во 1956 година, со збирката раскази „''Окопнети снегови''“, а веќе следната година го објавил романот „''Под усвитеност''“. Во 1960 година се појавила неговата втора збирка раскази „По реката и спроти неа“, додека вториот роман „Кратката пролет на Моно Самоников“ излегол од печат во 1964 година. Во македонската книжевност, тој е познат како голем поборник за употребата на модерниот книжевен израз. Исто така, Солев е еден од првите македонски писатели кој пишувал кратки прозни творби.
3 Библиографија
Најпознати дела на Солев се:
Збирки раскази:
* Окопнети снегови (1956)
* По реката и спроти неа (1960)
* Ограда (1963)
* Зима на слободата (1968)
* Слово за Игора (раскази, 1969)
* Одбрани раскази (1970)
* Полжави (1975)
* Црно огледало (1985)
* Одумирање на државата (1990)
* Промена на системот (1993)
* Ќелав штурец
* Синовски татковци (посмртно, 2006)
Романи:
* Под усвитеност (1957)
* Кратката пролет на Моно Самоников (1964)
* Дрен (1980)
* Зора зад аголот (1984)
* Дублер (1988)
* Мртва трка (1998)
Есеи:
* Кво вадис скриптор (1970)
Радио-драми:
* Пушка в езеро (1966)
* Бамја или hibiscus esculentus (1967)
* Патот на сенката (1968)
* Девственици (1969)
* Мртва стража (1969)
Сценарија:* 1959: По врвиците на слободата (сценарио)
* 1962: Граница (сценарио)
* 1964: Школски распуст (сценарио)
* 1965: Денови на искушение (сценарио)
* 1966: Патем (сценарио)
* 1972: Истрел (сценарио)
Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
4 Награди
За романсираната биографија на Васил Антевски - Дрен, која беше објавена во 1980, Димитар Солев ја доби Рациновата награда.
Добитник е на наградата „11 Октомври“.
Сократ Лафазановски

Сократ Лафазановски (, — Скопје, 5 октомври 2025) — македонски сликар и балетски уметник.
1 Животопис
За време на Граѓанската војна во Грција со семејството пребегал во Романија. Во Букурешт завршил училиште за применета уметност - сликарство и балетско училиште, а дипломира ликовна уметност на Педагошката академија во Скопје.
Покрај професионалната сликарска дејност, цели 14 години бил професионален балетски уметник во Операта во Брашов (Романија) и Македонскиот народен театар во Скопје. Како сценограф има изведено преку 25 оперски постави, оперети, класични балети и претстави за деца. Работел и како ликовен педагог.
За 35 години уметничко творештво, Лафазановски имал насликано околу 1200 уметнички дела изведени во масло, акварел и пастел. Од нив, 600 се наоѓаат во Скопје, 200 се подарени на установи, пријатели и љубители на убавата уметност, а останатите се во други земји: Србија, Црна Гора, Романија, Италија, Австрија, Германија, Франција, Данска, Австралија, Грција.
Член бил на Друштвото на ликовни уметници на Македонија. Во 5 октомври 2025 година починал.
2 Наводи
Клуковец

Клуковец — село во западниот дел на Општина Велес, во околината на градот Велес.
Населбата официјално била прогласена за село во 2014 година.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во средното сливно подрачје на реката Тополка, од нејзината лева страна. Од градот Велес селото е оддалечено 16 километри и лежи на надморска височна од 350 метри.
2 Население
Според пописот од 2002 година, во селото живеат 193 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 311 жители, од кои 310 Албанци и 1 лице без податоци.
2.1 Родови
Клуковец е албанско село.
Според истражувањата од 1966 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Касамовци (6 к.)'' доселени се во 1925 година од селото Горно Јаболчиште. Таму имаат роднини, уште подалечно потекло од Горна Река.
3 Општествени установи
Во селото работи подрачно основно училиште на ОУ „Васил Главинов“ од Велес. Наставата се одвива тука во првите пет одделенија. Наставата во училиштето се изведува на албански наставен јазик.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2200 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место бил запишан вкупно 1 гласач.