procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Салта (покраина)

Салта (|Salta) е покраина на Аргентина сместена во севернозападниот дел на земјата. Се граничи со покраините Формоса, Чако, Сантјаго дел Естеро, Тукуман и Катамарка. Исто така се граничи и со покраината Хухуј. Не север се граничи со Боливија и Парагвај и на запад со Чиле.
1 Географија и клима
Високите врвови на Андите како (Акај, Качи и Чањи) се наоѓаат во североисточниот дел и ги прават долините попознати како ''Quebrada del Toro'', и долината Лерма. Оваа е една од понаселените области и тука се наоѓа главниот град Салта. климата тука се одликува со топли лета (просечно од 23 °C до 40 °C) и ладни зими во кои температурата паѓа до смтзнување.
На исток во околината на областа Гран Чако, климата е посубтропска и тука се наоѓа џунглата Јунгас во националниот парк Ел Реј.
Најголеми реки се Пилкомајо, Бермехо и Хураменто, која подоцна станува река Саладо. Покраината Салта е е сместена во многу трусно подрачје, каде има многу земјотреси, како катастрофалните од 1692 и 1948 година.
2 Стопанство
Земјоделството и дериватната индустрија се водечки во покраината. Најпознати култури кои се извезуваат се Тутун, шеќерна трска и винарството. Исто така многу се одгледува пченка, грашок, лимони, банана, и домати.
3 Туризам
Салта е дом на голем број природни, културни и историски атракции.
Градот Салта е најважно туристичко одредиште и центар на сите збиднувања. најзначајни места за посета се многуте колонијални куќи и катедрали, археолошкиот музеј во кој има 3 замрзнати мумии од времето на царството на Инките, кои се најдени во вулканот на 6.700 м Лулаилако.
4 Административна поделба
Салта е поделена на 23 департмани (шпански: ''departamentos'').
5 Поврзано
* Административна поделба на Аргентина
Трстеница

Трстеница (|Κρυοπηγή, ''Криопиги''; до 1927 г. ''Τρεστενίτσα'', ''Трестеница'') — поранешно село во Зихненско, Егејска Македонија, денес во општината Зелјахово на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓало на северната страна на реката Драматица во клисурата Ташлак, околу 5 км југозападно од селото Алистратик, на надморска височина од 190 м.
2 Историја
2.1 Во Отоманското Царство
Во отоманскиот збирен даночен список на немуслиманското население од вилаетот Зихна од 1659-1660 година селото е наведено под името ''Дрстениче'' со 22 домаќинства.
Во XIX век Трстеница било македонско село во Зихненската каза на Серскиот Санџак. Според грчка статистика од 1866 г. во ''Трестеница'' (Τρεστενίτσα) живееле 125 Македонци христијани. Според Стефан Верковиќ во 1889 г. во селото имало 42 македонски домаќинства.
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во ''Трстеница'' (Trësténitsa) имало 52 домаќинства и 180 жители Македонци.
Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото Трстеница имало 320 жители, сите Македонци. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Трстеница имало 240 Македонци под врховенство на патријаршијата.
2.2 Во Грција
Во Првата балканска војна Трстеница е окупирана од Бугарија, но по Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор, кога броело 154 жители. Нивниот број во 1920 г. се намалил на 124.
По Првата светска војна во 1923 година во селото биле населени само 7 грчки бегалци. Во 1927 година, името на селото било променето во Криопиги (''Κρυοπηγή'').
3 Население
Бидејќи настрадало за време на Балканските војни, во пописот од 1913 година, селото било забележано со 154 жители, во 1920 година со 124 жители, во 1928 година со 182, а во 1940 година со 228. Следната 1941 г. селото е окупирано од бугарски единици, кои во него завеле 216 жители. Во пописот од 1951 и 1961 година било забележано со 210 жители, а во 1971 г. само со еден жител, што укажува дека селото веќе било речиси сосема напуштено, иако во 1981 г. е попишано со 15 жители. Во пописот од 1991 г. селото е избришано од евиденција.
4 Личности
Родени во Трстеница
* Кочо Муструкот (1873 - 1901) — македонски револуционер и војвода
5 Наводи
Папа Јулиј I

Јулиј I — римски папа во периодот од 6 февруари 337 до 12 април 352 г. Според Liberian Catalogue тој бил на Светиот Престол 15 години, 1 месец и 11 денови. Папа Јулиј I бил објавен за светец од страна на Римокатоличката црква и чествувањето му е на 12 април.
Македонска аикидо федерација - Аикикаи Македонија

Македонска аикидо федерација - Аикикаи Македонија е организација која обединува здруженија на граѓани (клубови) чија дејност е аикидо. Целта ѝ е изучување на аикидото во неговата изворна форма, според начелата поставени од основачот Морихеи Уешиба и според стандардите на Аикикаи Фондацијата од Токио, Јапонија.
Основана е во 2006 година.
1 Административен статус
МАФ е регистрирано правно лице согласно Законот за здруженија и фондации во Република Македонија со седиште во Скопје. Територијата на дејствување е целата територија на републиката. Федерацијата ја претставува нејзиниот претседател, а главното одлучувачко тело е нејзиното собрание кое е сочинето од претставниците на поединечните клубови-членки.
2 Името на федерацијата
Јапонскиот збор „Аикикаи“, во името на федерацијата, во превод значи „Организација за АИКИ“ или поточно: „Организација за хармонизација на енергија“. Истиот е преземен од името на матичната организација за аикидо во Токио, Јапонија, која го носи името „Аикикаи фондација - Светско седиште на аикидото“ (Aikikai Foundation - Aikido world headquarters).
3 Цели
Целите на МАФ се обезбедување на високи стандарди за практикување на вештината Аикидо, и нејзина промоција во Македонија и во светот.
4 Меѓународен статус
Македонската аикидо федерација - Аикикаи Македонија, доби полно Признавање од Аикикаи фодацијата во Токио во 2020 година. Со ова признавање, МАФ-АМ се стекна со право да одржува испити за мајсторки (ДАН) степени со своја техничка комисија, која овие испити ги пријавува во Аикикаи фондацијата и од таму се издаваат соодветните дипломи кои важат во целиот свет.
Македонската аикидо федерација - Аикикаи Македонија, според својот статут и техничките правила, издава сертификати за право на подучување аикидо на лица кои ги исполнуваат условите наведни во техничките правила. Сертификатите важат во рамките на федерацијата.
Од 2020 година МАФ-АМ, преку Националната аикидо спортска асоцијација, стана и полноправна членка и на Меѓународната аикидо федерација (IAF).
Во 2023 година претседателот на МАФ-АМ, Дамјан Цингарски ја претставуваше Македонија на Светските борбени игри (World Combat Games) што се одржаа во Ријад, Саудиска Арабија.
Во 2024 година, претставници од редовите на МАФ-АМ је претставуваа Македонија на Меѓународниот аикидо самит во Токио, Јапонија. Ова е прво официјално учество на македонски аикидоки на овој светски најпрестижен аикидо настан, што претставува значаен историски праг за аикидото во Македонија.
5 Клубови членки
*** (НЕАКТИВЕН)
* Аикидо клуб Фудошин - Скопје (НЕАКТИВЕН)
*Аикидо клуб Бушидо - Велес
* (НЕАКТИВЕН)
**Аикидо клуб Мушин - Охрид
*Аикидо клуб Икигаи - Скопје
*Аикидо клуб Варна - Варна (Бугарија)
*Аикидо клуб Икеда - Твер (Русија)
*Аикидо клуб Икеда - Смоленск (Русија)
Хосе Калдерон

Хосе Мануел Калдерон (шпански: ''José Manuel Calderón'') е шпански кошаркар, кој настапува за тимот на Њуjорк Никс во американската НБА лига. Како член на младинската репрезентација на Шпанија, тој го освои златниот медал во 1998, а контибуираше кон сребрените медали на европските првенства во 2003 и 2007. Во 2006, на Светското првенство во кошарка во Јапонија, Хосе беше првиот бек на шпанската репрезентација, кои го освоија првото место на турнирот. Како член на Рапторсите, во 2007/2008 сезона, има неверојатен просек од 5,5 асистенции за секоја изгубена топка, и заедно со Крис Бош ги водат Рапторси кон уште една успешна сезона. Во 2010-2011 сезона Калдерон има просек од неверојатни 8,9 асистенции по натпревар. 2012-2013 ја започнува во Детроит Пистонс. Во 28 натпревари Хосе бележи по 11,3 бода по натпревар и 7,1 асистенција. На 11 јули 2013 година потпишува 4 годишен, 28 милионски договор со Далас Маверикс. Ја завршува сезоната со просеци од 11.4 бода по натпревар и 4.7 асистенции. На 25 јуни 2014 е испратен во Њујорк Никс. Надвор од теренот, тој е амбасадор за разни хуманитарни организации, како „Right to Play“ (Право да се игра).
Санта Крус (покраина)

Санта Крус (|Santa Cruz) е покраина во Аргентина, сместена во јужниот дел на земјата во Патагонија. Се граничи со покраината Чубут на север, и Чиле на запад и југ. На исток се граничи со Атлантикот.
1 Географија и клима
Јужниот дел од покраината се наоѓа во студениот појас и има изобилство на ледници.
Просечната температура изнесува 13 °C во лето и 3° во зима, со падови до -25°. Дождови има само до 200 мм годишно.
Реки кои течат во оваа област се Десеадо, Санта Крус, Галегос, Којле, Чико и Пинтурас.
2 Стопанство
Најпозната гранка на индустријата е петролејството со годишно производство од 4,5 милиони м<sup>3</sup> нафта и 3 милиони м<sup>3</sup> гас, најмногу во рафинериите Пико Трункадо, „Кањадон Секо“ и „Серо Редондо“.
Се копа и јаглен (во „Рио Турбио“) со околу еден милион м<sup>3</sup> годишно. Има и рудници на злато („Серо Вангардија“), глина, гипс, сол и др.
3 Административна поделба
Провинцијата има 7 департмани:
Департмант (Главен град)
# Корпен Аике (Пуерто Санта Крус)
# Десеадо(Пуерто Десеадо)
# Гуер Аике (Рио Галегос)
# Лаго Аргентино (Ел Калафате)
# Лаго Буенос Аирес (Перито Морено)
# Магаланес (Пуерто Сан Хулиан)
# Рио Чико Департман (Гобернадор Грегорес)
4 Поврзано
* Административна поделба на Аргентина
Спасувањето на војникот Рајан (филм)

Спасувањето на војникот Рајан (|Saving Private Ryan), познат и како Спасувајќи го војникот Рајан — американски филм од 1998 година, во режија на Стивен Спилберг, а по сценариото на Роберт Родат. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Том Хенкс, Мет Дејмон и Том Сајзмор. Филмот е делумно заснован врз вистинската приказна за браќата Ниланд. Филмот бил добро прифатен од публиката и критиката, добивајќи неколку награди, меѓу кои и наградата Оскар, а остварил и добра заработка во киносалите.
1 Содржина
Филмот зборува за еден настан од Втората светска војна, кога тројца браќа, американски војници, загинуваат во ист ден, па командата одлучува најмладиот брат, војникот Рајан, да биде спасен и вратен дома. Капетанот Џон Милер со својата единица го бара Рајан, поминувајќи низ бројни опасности и дури изгубува неколку војници, но кога ќе го пронајдат, Рајан одбива да ги напушти другарите.
Филмот започнува така што еден постар ветеран (подоцна дознаваме дека е Рајан), (Харисон Јанг), за време на посетата (со неговото семејство) на американските гробишта и меморијалниот центар во Нормандија, Франција, паѓа пред еден надгробен споменик, занесен од емоции.
Сцената се менува во почетокот на инвазијата на Нормандија, каде американските војници се борат на плажата Омаха со вкопаната германска пешадија и митралеските гнезда. Еден од луѓето кои го преживуваат првиот налет, капетанот Џон Х. Милер (Том Хенкс) од вториот баталјон ренџери, собира група војници и полека се пробива низ германската одбрана кон излезот од плажата.
2 Улоги
* Том Хенкс како Капетан Милер
* Том Сиземор како наредник Хорват
* Едвард Бурнс како војник Рејбен
* Бери Пепер како војник Џексон
* Адам Голдберг како војник Мелиш
* Вин Дизел како војник Капарцо
* Џовани Рибиси ​​како болничар Вејд
* Џереми Дејвис како Заповедник Апхем
* Мет Дејмон како војник Рајан
* Тед Дансон како Капетан Хамил
* Пол Џамати како Наредник Хил
* Денис Фарина како Потполковник Андерсон
* Џорг Штадлер како Steamboat Вили
* Макс Мартини како Заповедник Хендерсон
* Натан Филион како Минесота Рајан
* Леланд Орсер како Поручник ДеВинд
* Рајан Херст како паратрупер Манделсон
* Харв Преснел како Генерал Маршал
* Дејл Ди како Полковник на воен оддел
* Брајан Кранстон како Полковник на воен оддел
* Харисон Јанг како стариот Рајан
* Кетлин Бајрон како г-ѓа Рајан
Сан Луис (покраина)

Сан Луис (|San Luis) е покраина во Аргентина сместена во географскиот центар на земјата (на 32º јужна паралела). Соседни покраини почнувајќи од север се Ла Риоха, Кордоба, Ла Пампа, Мендоса и Сан Хуан.
1 Стопанство
Најразвиена стопанска гранка во Сан Луис е земјоделството. Најчесто се одгледува пченка и од животните говеда.
Додека во градовите од индустријата најзастапено е производството на машини, текстил, керамика, пластика и хартија.
од минералите пак имаме рудници на варовник и мермер, но исто така на волфрам, ураниум и сол.
2 Туризам
Иако Сан Луис не е некое привлечно одредиште на странските туристи, покраината сепак ја посетуваат домашните. Има богати извори на минерални води и со тоа има голем број на бањи како ''Villa de Merlo''. Интересен е исто така националниот парко во главниот град ''Sierra de las Quijadas'', и парковите ''Valle del Conlara, Potrero de los Funes''.
3 Административна поделба
Покраината има 9 департмани (''departamentos'').
Департмент Главен град
Ајакучо, Сан Франциско де Монте де Оро
Белграно, Вилја Генерал Рока
Капитал, Сан Луис
Чакабуко, Конкаран
Коронел Прингелс, Ла Тома
Генерал Педентера, Вилја Мерцедес
Гобернадор Дупуј, Буена Есперанса
Хунин, Санта Роса
Либертадор Генерал Сан Мартин, Либертадор Генерал Сан Мартин
4 Површина
* Сан Луис (појаснување)
* Административна поделба на Аргентина
Калапот

Калапот — село во Егејска Македонија, Република Грција.
1 Историја
+ Места во заедницата Калапот преименувани со службен указ на 13 јануари 1969 година, Име, Име, Ново име, Ново име, Опис
Каин Бунар, Καΐν Μπουνάρ, Пурнарија, Πουρνάρια, месност на Сминица на З од Калапот
Долно Черешово, Κάτω Τσερέσοβα, Като Керасија, Κάτω Κερασιά, месност на Сминица на З од Калапот
Горно Черешово, Άνω Τσερέσοβα, Ано Керасија, Άνω Κερασιά, месност на Сминица на З од Калапот
Равеница, Ραβενίτσα, Ипсома Аврамиди, Ύψωμα Άβραμίδη, врв на Сминица на Ј од Калапот
Главица, Γκλαβίτσα, Кефалаки, Κεφαλάκι, врв на Штудер на Ј од Калапот
Куз Баир, Κούζ Μπαΐρ, Скиерон, Σκιερόν, гора на Штудер на С од Калапот
2 Културни и природни знаменитости
* Црква „Успение на пресв. Богородица“ од 1841 г.
* Црква „Св. Димитриј“ — манастирска црква од 1865 г.
Понтиј Пилат

Пилат Понтиј (латински: ''Pontius Pilatus'', грчки: ''Πόντιος Πιλάτος'') — управител на римската провинција Јудеја во периодот од 26-36 година, во времето на царувањето на императорот Тибериј. Според Новиот завет и Јосиф Флавиј, Пилат го осудил Исус Христос на смрт.
Владеењето на Пилат се одликувало со насилство, што довело до масово народно незадоволство. Според зборовите на филозофот Филон Александриски, Пилат бил одговорен за многу убиства за кои не му било судено. Исто така, се смета дека Пилат, по донесената одлука за распнување на крстот на Исус Христос, бил преместен по извесно време на друго место.
1 Пилат како тема во уметноста и во популарната култура
* „Пилат“ - роман на бразилскиот писател Карлос Кони од 1974 година.
Хухуј (покраина)

Хухуј (|Jujuy) е покраина во Аргентина сместена во крајниот северозапад на земјата. Се граничи со Чиле и Боливија. Единствен сосед од во аргентина ѝ е покраината Салта, со која се граничи на исток и југ.
1 Административна поделба
Провинцијата е поделена на 16 департмани (''departamentos'').
2 Поврзано
* Административна поделба на Аргентина
Гибралтарски Проток

Гибралтарски Проток (арапски: مضيق جبل طارق, шпански: ''Estrecho de Gibraltar'') — проток кој ги поврзува Атлантскиот Океан и Средоземното Море, a ги раздвојува Шпанија и Гибралтар во Европа од Мароко во Африка.
Името доаѓа од арапското Џебел Тарик што значи планината Тарик и се однесува на умајадскиот берберски војсководец Тарик ибн-Зијад кој го предводел арапското освојување на Шпанија во 711 г.
Во најтесниот дел, ширината на морето е 13 км. Длабочината варира помеѓу 300 и 900м. Помеѓу двата континента има постојана траектна линија.
На северната страна на протокот се Шпанија и Гибралтар, а на јужната се Мароко и Сеута, која е шпанска енклава во Северна Африка. Карпите околу протокот во антиката биле познати како „Херкулови Столбови“. Во околината има неколку мали острови за кои се води територијален спор меѓу Шпанија и Мароко.
1 Поврзано
* Гибралтар
* Гибралтарски Залив
* Пиринејски Полуостров
* Алборанско Море
Рио Негро (покраина)

Рио Негро (|Río Negro) е покраина во Аргентина, сместена на северниот раб од Патагонија. Се граничи со покраините Чубут, Неукен, Мендоса, Лапампа и Буенос Аирес. На исток излегува на Атлантикот.
1 Географија и клима
На северот од Патагонија, реката Лимај служи како природна граница со Неукента на запад, и реката Колорадо и Ла Пампа на север.
Плодните долини на Андите примаат повеже од 2000 мм годишни врнежи од дожд, додека другиот дел едвај 200 мм. летата претежно се топли, но во зима снег може да се забележи на островите Чоеле Чоел.
2 Стопанство
Економијата во покраината е сконцентрирана на земјоделството по тековите на големите реки. Тука се произведува околу 40% од вкупното аргентинско производство на јаболка и сокови.
Рибарството во Атлантикот има годишен улов на 11.000 тони на риба и 8.000 на друга морска храна. Голем дел оди за извоз.
3 Туризам
Има две главни туристички места: Андите и
Атлантскиот брег.
4 Административна поделба
Провинцијата е поделена на 13 департмани (''departamentos'').
5 Поврзано
* Административна поделба на Аргентина
Мисионес (покраина)

Мисионес (|Misiones) е една од покраините во Аргентина сместена во североисточниот дел на земјата во регионот Месопотамија. Се граничи со Парагвај на северозапад, Бразил на север и исток, и Кориентес на југозапад.
1 Географија
Мисионес е претпоследна покраина по големина пред Тукуман.
Во покраината течат три поголми реки од кои едната е парана, па реката Уругвај и Игуазу. Спектакуларните vodopadi Игуасу се наоѓаат во оваа покраина, кои ги делат заедно со Бразил.
2 Клима
Климата е суптропска, но нема суви сезони, што ја прави земјата на покраина многу плодна и обработлива. Растителноста наречена "Selva Misionera" е впрочем суптропска џунгла.
3 Неселение
Во Мисионес живеат 965,522 луѓе. Мнозинствоте се имигранти ос Европа. Најмногу има Италијанци, па Германци, Шпанци, Полјаци, Украинци, Французи, Швајцарци, Руси, Швеѓани, Данци, Арапи, и Јапонци.
4 Стопанство
Најголемиот економски придонес доаѓа од џунглата, претежно туризам и сеча на дрво. Најексплоатирани дрва се гватамбу, кедар, петириби, инкеза, анчико, евкалиптус и гвејката. Други култури кои се одгледуваат се чај, тутун, шеќерна трска, ориз и кафе.
Неписменоста изнесува е 8,6 %.
5 Административна поделба
Покраината има 17 департмани (''departamentos''):
6 Покраина
* Административна поделба на Аргентина
Мендоса (покраина)

Мендоса (шпан. ''Mendoza'') е покраина во Аргентина, сместена во западноцентралниот дел на земјата во регионот Кујо. Се граничи со покраините Сан Хуан, Сан Луис, Ла Пампа, Рио Негро и Неукен. На запад се граничи со Чиле.
1 Географија и клима
Самата покраина е сместена на планинскиот масив на Андите, поточно на нивниот понизок дел попознат како „Преткордиљери“, кои се малку пониски. Реки кои течат се Мендоса, Тунујан, Дијаманте и Атуел.
Климата е континентална, сончева и сува, со топли лета и ладни зими Годишните врнежи се движат од 150 до 350 mm.
Планините изобилуваат со ледници.
2 Стопанство
Најголема гранка е лозарството, односно винарството со 70% од вкупното производство во земјата. Има и големо производство на јаболка, круши, домати, кромид, сливи, маслинки, вишни, праски и души.
Има огромни наоѓалишта на нафта. А исто така се копа и доста вар.
3 Административна поделба
Покраината е поделена на 18 департмани (''departamentos''),
4 Поврзано
* Административна поделба на Аргентина
Огнена Земја (покраина)

Огнена Земја (полн назив: Огнена Земја, Антарктика и Јужни Атлантски Острови; |Provincia de Tierra del Fuego, Antártida e Islas del Atlántico Sur) е покраина во Аргентина. Се граничи со Чиле и Атлантикот. Со остатокот од Аргентина нема копнена врска.
1 Географија и клима
Покраината може да се подели на 3 области: островите во Огнена Земја, Аргентински Антарктик и Островите во Јужниот Атлантик.
1.1 Огнена земја
:''Види Огнена Земја''
Има ниски планини и песочни плажи. Има на север неколк степи и помали реки како ''Гранде'', ''Mонетa'', ''Она'', ''Ласифашај''.
карактеристична е по ниските температури (годишна просечна 5.3 °C), и врнежи од 300 mm на север и 550 mm на југ.
1.2 Аргентински Антарктик
:''Види Аргентински Антарктик''
Тука преку целата година е ладно и ветровито.
1.3 Островите во Јужниот Атлантик
:''Види Островите во Јужниот Атлантик
Тука е климата нешто попријатна, со исклучок на Фокландски Острови.
2 Стопанство
Оваа покраина има исклучителни поволности поради сигурната поддршка на индустријата и неиселувањето на населението.
Стандардот на населението е исклучително висок исто како и во главниот град Буенос Аирес, и покраината Санта Крус.
Тука има големо присуство на корејски компании (Samsung) плазма телевизори, ЦД-ромови, ДВД дискови, мобилни телефони и сл.
3 Административна поделба
Покраината е поделена на 4 департмани (''departamentos''), од кои само првите два се под аргентинска власт:
# Ушуаја (гл. град Ушуаја)
# Рио Гранде (гл. град Рио Гранде)
# Аргентински Антарктик:
# Фокландски острови
4 Поврзано
* Огнена Земја
* Аргентински Антарктик
* Фокландски острови
* Административна поделба на Аргентина
Џејмс Белич (историчар)

Професор Џејмс Белич (англ. ''James Belich'') ОРЗНЗ (р. 1956) е новозеландски историчар, познат авторитет на тема Новозеландски војни.
Белич е од југословенско потекло (веројатно со изворно презиме „Белиќ“), а роден е во Велингтон во 1956, како син на Сер Џејмс Белич, подоцнежен лабуристички градоначалник на Велингтон.
Магистрирал историја на велингтонскиот универзитет Викторија, па добил стипендија и заминал за Оксфорд каде учел докторат. Неколку години предавална универзитетот Викторија во Велингтон пред да се префрли на Оклендскиот универзитет, каде е професор.
Делото „Новозеландски војни“ (''The New Zealand Wars'') (1987) се заснова на неговата докторска дисертација, и истата ја добила меѓународната Тревор Ризова Спомен-награда. Подоцна книгата била обработена во низа влијателни документарци за Телевизија Нов Зеланд.
Книгата ''Нема да умрам: Војната на Титоковару'' (''I Shall Not Die': Titokowaru's War'') (1990), која се заснова на неговата магистерска дисертација, добила високи оценки и Адамовата Награда за новозеланска книжевност.
Белич има напишано и двотомно дело со наслов ''Историја на Новозеланѓаните'' (''A History of the New Zealanders''), кое се состои од ''Создавање народи'' (''Making Peoples'') (1996) и ''Пресоздадениот рај'' (''Paradise Reforged'') (2001).
Во 2006 кралицата Елизабета II го прогласила Белич за Офицер на Редот за заслужност на Нов Зеланд за неговите заслуги во историското истражување.
1 Поврзано
* Историја на Нов Зеланд
* Новозеландска книжевност
* Новозеландски војни
Сан Хуан (покраина во Аргентина)

Сан Хуан (|San Juan) е покраина во Аргентина, сместена во западниот дел на земјата. Се граничи со Ла Риоха, Сан Луис и Мендоса и со Чиле на запад.
1 Географија и клима
Покраината е дел од континенталната полупустина Кујо. Бидејќи се наоѓа на Андите, таа е претежно планинска земја. врнежите ги има претежно во лето и се одликува со јаки бури.
2 Стопанство
Традиционално економијата е заснована на земјоделството, посебно винарството.
Се одгледува и домати, пченка, компир, смоква, праска и др.
Присутна е и текстилната индустрија и производството на конзерви, а од рударството се копа злато и олово и глина.
3 Административна поделба
Покраината е поделена на 19 департмани (''departamentos'').
4 Туризам
Покраината изобилува со атракции. Почнувајќи од Андите каке била присутна цивилизацијата на Инките, до националните паркови како Ischigualasto Provincial Park. Своевидна атракција се и многуте предели како Valle Fértil. Има и водни спортови, бањи голем број на археолошки локалите и музеи.
5 Поврзано
* Административна поделба на Аргентина
Здравик

Здравик (грчки: ''Δραβήσκος'', ''Дрависко''с, до 1926 г. ''Ζδράβικ'', ''Здравик'') — село во Зихненско, Егејска Македонија, денес во општината Зелјахово на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.488 жители (2011).
1 Географија и местоположба
Селото е сместено во Серското Поле, околу 32 км југоисточно од градот Сер и 12 км јужно од Зелјахово. Лежи на северозападното подножје на планината Кушница, на надморска височина од 100 метри.
2 Историја
2.1 Во Отоманското Царство
Во XIX век Здравик било грчко село во Зихненската каза на Серскиот Санџак.
Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900, во Здравик живееле 200 Грци и 130 Роми. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 во Здравик живееле 250 Грци.
2.2 Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата година во Здравик се запишани 264 жители, кои во 1920 г. се зголемиле 277 лица.
Во 1922 г., селото било населено од грчки доселеници од Тракија, кои ја изградиле црквата „Свети Димитриј“. Во 1926 г. селото Здравик било применувано во ''Дравискос.''
3 Стопанство
Главно занимање на населението е земјоделството, а претежно се произведуваат жито, памук, тутун и други земјоделски производи. Покрај земјоделството, во селото, внимание се посветува и на краварството.
Во селото постојат бројни трговски и занаетчиски дуќани, како и други установи.
4 Општествени установи
* Полициска станица
* Пошта
5 Културни и природни знаменитости
* Црква „Св. Атанасиј“ од 1850 г.
* Црква „Св. Преображение“ од 1927 г. — главна селска црква
* Црква „Свети Димитриј“ од XX век
Ла Риоха (покраина)

Ла Риоха (|La Rioja) e покраина во Аргентина, семстена во западниот дел на земјата. Се граничи со покраините Катамарка, Кордоба, Сан Луис и Сан Хуан.
1 Географија и клима
Сместена во северозападниот регион на Аргентина, ја прави оваа покраина сува и неплодна.
Тука зимите се кратки, додека летата се долги и суви. Годишните врнежи од дожд се нешто помали од 200 мм.
2 Стопанство
Основна дејност во оваа покраина е земјоделството, кое поради сушната клима што ја има се изградфени големи системи за наводнување. Најзастапено е винарството и се одгледуваат кикирики, маслинки и памук.
Има говеда (250.000 грла) и кози (150.000 грла), кои повеќе се одгледуваат заради нивното крзно.
Се копа глина и ураниум во рудникот „Елдорадо“.
3 Административна поделба
Покраината е поделена на 18 департмани (''departamentos'').
4 Поврзано
* Административна поделба на Аргентина
Буенос Аирес (покраина)

:''За главниот град на државата, погл. Буенос Аирес.''
Буенос Аирес (|Provincia de Buenos Aires) е најнаселената покраина во Аргентина. Главен град е Ла Плата (850.000 жители) и се наоѓа 50 км јужно од главниот град Буенос Аирес.
1 Географија
Буенос Аирес има површина од 307.571 км<sup>2</sup> и се граничи со Рио Негро, Ла Пампа, Кордоба, Санта Фе и Ентре Риос. На исток излегува на Атлантикот. Воедно е и најголема покраина во Аргентина.
Претежно е рамничарска земја со исклучок на возвишенијата: Сиера де ла Вентана и Сиера де Тандил. Највисок врв е Серо Трес Пикос (1.239 м), а најдолга река е Саладо (700 км).
2 Клима
Просечната температура во покраината изнесува помеѓу 13 и 17 °C. На брегот ветровите се студени и влажни. Има дождови од 500 до 1.000 мм годишно.
3 Стопанство
Развиено е сточарството, од кои најмногу овчарството, свињарството, и живинарството. Од големо значење е и млекарската индустрија.
Од земјоделските култури најмногу се одгледува соја, пченка, пченица, сончоглед. Има исто и маслинови полиња.
Од индустријата најразвиени се хемиската, металургијата, автомеханиката, текстилната индустрија и производството на храна. со учинок од 50% од вкупното производство во земјата.
4 Туризам
Туризмот најзастапен е на атлантскиот брег. Познати туристички места се: Самборомбон Беј, Мар дел Плата и др.
5 Административна поделба
Покраината е поделена на 134 административни делови (''partidos'')
6 Поврзано
* Административна поделба на Аргентина
Кордоба (аргентинска покраина)

Кордоба (|Córdoba) е една од покраинте на Аргентина, сместена во централниот дел на земјата. Главен град е Кордоба, и е втор по големина во земјата.
Се граници со покраините Сантјаго дел Естеро, Санта Фе, Буенос Аирес, Ла Пампа, Сан Луис, Ла Риоха и Катамарка.
1 Административна поделба
Покраината е поделена на 26 департмани (''departamentos'').
2 Поврзано
* Аргентина
* Административна поделба на Аргентина
Ентре Риос (покраина)

Ентре Риос (|Entre Ríos) е една од покраина на Аргентина, сместена во регионот Месопотамија во североисточниот дел на земјата. Се граничи со покраините Буенос Аирес (југ), Кориентес (север) и Санта Фе (запад), и Уругвај на исток.
Главен град е Парана (250,000 жители), и лежи на истоимената река Парана.
1 Стопанство
Од земјоделието најзастапен е оризот (60% од националното производство), сојата, пченицата, пченката, и агруми со што е и втор производител и 16% оди во извоз во Европа.
Од сточарството има говеда (4,5 милиони грла) и овци, од кои 60.000 км<sup>2</sup> се пасишта и фарми.
Од вкупното национално производство на јајца, Ентре Риос има удел од 37%. Се произведува и мед најмногу за извоз.
Индустријата за производство на храна и пијалаци е многу застапена. Има и многу млинови во кои се произведува брашно. Исто застапена е дрвната, хемиската, металургиската и машинската индустрија.
2 Географија и клима
Целиот регион е низина на некои места ива возвишенија до 100 м. Тука има два ридски предели т.н ''lomadas'' или ''cuchillas''.
Името на покраината значи „меѓуречје“. Реки кои течат се: Парана на запад и југ; реката Уругвај и Мокорета на исток; и Гвајкираро на север.
Климата е суптропска се годишни врнежи до 900 мм.
3 Административна поделба
Покраината еподелена на 17 департмани (''departamentos'').
4 Поврзано
* Административна поделба на Аргентина
Формоса (покраина)

Формозa (|Formosа) е покраина во северноисточниот дел на Аргентинаи е дел од регионот Гран Чако. Има допирна точка со Асунсион, главниот град на Парагвај и граничи со покраините Чако и Салта. Административен центар е Формоза. Оваа е една од најсиромашните покраини во Аргентина.
1 географија и клима
Сместена е помеѓу реките Бермехо и Пилкомајо, таа има многу поволна, влажна и топла клима. Просечната температура е 21 °C, а во летото достига и до 45 °C
Суптропскиот ветер од исток носи 1000 мм врнежи годишно, додека во другиот сув дел е околу 80 мм.
2 Стопанство
Како слабо индустријализирана покраина, стопанството се заснова на одгледувањето на крупен добиток и на полјоделството.
Има преку 1 милион грла добиток.
Памукот е со годишно производство од 100.000 тони беше карактеристичен за 1970-те, но по економската криза во 2001, истиот падна на 50.000 тони.
Сојата е со годишно производство од 25.000 тони и пченката со 55.000 тони.
Друго; мед (273 т) и деривати, дрвена граѓа (140.000 т) и текстилна ндустрија (памук, кожа).
3 Административна поделба
Покраината е поделена на 9 департмани (со нивните административни центри):
# Бермехо (Лагуна Јема)
# Формоза (Формоза) - најнаселен (40,04% од населението)
# Лаиши (Сан франциско де Лаиши)
# Матакос (Инхениеро Хуанез)
# Патињо (Команданте Фонтана)
# Пилагас (Еспинилјо)
# Пилкомајо (Клоринда)
# Пиране (Пиране)
# Рамон Листа (Генерал Енрике Москони)
4 Потекло на името
Името на градот и покраината доаѓа од архаичниот шпански ''fermosa'' (денешно ''hermosa'') што значи „убава“. Името ''Vuelta Fermosa'' или ''Vuelta la Formosa'' го користеле шпанските морнари во текот на 16 век за да ја опишат областа каде реката Парагвај поминува сега кај градот. Морнарите ја барале легендарната Сиера дел Плата.
5 Поврзано
* Административна поделба на Аргентина
Братиништа

Братиништа (|Χαράδρα, ''Харадра''; книжевно: ''Χάραδρος'', ''Харадрос''; до 1927 година: ''Μπρατίνιστα'', ''Братиниста'') — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото е оддалечено околу 15 километри јужно од градот Бер, на надморска височина од 740 метри.
Селото е сместено на северозападните падини на планината Шапка.
2 Историја
Ова село било населено исклучиво со Македонци кои говореле грчки и се чувствувле како Грци поради силните асимилаторски влијанија.
Селото било преименувано во текот на 1927 година кога му било доделено името Харадра (''Χαράδρα'').
3 Стопанство
Селаните поседуваат ограничени обработливи површини од кои дел се наводнуваат. Најмногу се произведува жито (пченица), а голем број жители се занимаваат и со сточарство. Поголемиот дел од атарот на селото е сопственост на велепоседникот Енрикос, чиј имот се состои од 30.000 декари пасишта и шуми.
4 Население
Во век, во селото се забележани 53 глави на домаќинства.
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во ''Братиништа (Брајнат)'' живееле 80 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во ''Баштане'' (Bachtane) имало 80 жители. Ваквите бројки и податоци, во кои К’нчов и Бранков даваат различни податоци, се должат на тоа дека и двајцата го мешаат селото Братиништа со селото Брањате.
Во 1912 година е забележано како грчко христијанско село.
Во пописот од 1913 година селото било забележано со 95, во 1920 година со 94, во 1928 година со 103, во 1940 година со 163, во 1951 година со 169, во 1961 година со 206, додека во 1971 година, поради помасовно иселување во поголемите градови во земјата, бројот на неговите жители се намалил на 108, а во 1981 година на само 49. Во 1991 година биле попишани исто така 49 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 78 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 17 жители.
5 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Македонида со седиште во селото Боштани, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Куково, во кој покрај селото Братиништа влегуваат и Куково, Спорлита, Порос и манастирот „Св. Јован Претеча“.
6 Културни и природни знаменитости
* Црква „Св. Илија“, прогласен за споменик на културата
7 Наводи
Евровизија 1998

Евровизија 1998 — 43. натпревар за избор на најдобра песна. Се одржал во Бирмингем во Обединетото Кралство на 9 мај. Учествувале 25 земји, а победила Дана Интернационал од Израел, со песната ''Diva''.
1 Учество на Македонија
На оваа Евровизија, Македонија и официјално зела учество. Ја претставувал Владо Јаневски со песната „Не зори зоро“. Учеството на фестивалот било без спонзори, ТВ камери, стилист, шминкер и без ниту еден новинар од Македонија. Владо дури сам си ја купил облеката од Милано, бидејќи го одбиле од фирмата „Тетекс“. Поради помали средства, спотот за „Не зори зоро“ од МРТВ 80% е измонтиран од стари архивски снимки на планини и езера. Владо песната ја напишал за неговата тогашна девојка од Русија со која живеел во Москва.
Боштани

Боштани или Постан (|Ριζώματα, ''Ризомата''; до 1926 година: ''Μπόστιανη'', ''Бостјани'') — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото е оддалечено околу 25 километри јужно од градот Бер, на надморска височина од 600 метри. Површината на селскиот атар изнесува 36 квадратни километри.
Селото е сместено на северозападните падини на планината Шапка. Во близина на селото се наоѓа скијачкиот центар Скутерна.
2 Историја
Селото Боштани, иако носи словенско (македонско) име, уште од постаро време било населено со грчко население.
Селото било преименувано во текот на 1926 година кога му било доделено името Ризомата (''Ριζώματα'').
3 Стопанство
Селаните поседуваат само малку земја околу селото, на кои главно одгледуваат главно тутун и пченица, додека нивниот добиточен фонд се состои од повеќе илјади овци и кози и малку крупен рогат добиток. Остатокот од земјиштето околу селото е поседуван од страна на државата, главно составено од пасишта и шума, кои ги дава под наем.
Селото во поново време е особено познато по своите квалитетни домати.
4 Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во селото живееле 144 Грци христијани. Во книгата „Населените места во Егејска Македонија“ од Тодор Христов Симовски, пак, е наведено дека во селото Боштани, К’нчов забележал 420 жители Грци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во ''Баштане'' (Bachtane) имало 420 Грци.
Во 1910 година во ''Бостани'' (Μποστάνι) имало 620 жители. Спирос Лукатос посочува „грчки јазик на жителите“.
На пописот во 1912 година, селото е забележано со грчки јазик и христијанска религија.
Во пописот од 1913 година селото било забележано со 645, во 1920 година со 623, во 1928 година со 791, во 1940 година со 1.094, во 1951 година со 1.032, во 1961 година со 1.266, во 1971 година со 1.221, во 1981 година со 1.052, а во 1991 година со 1.129 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.150 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 816 жители.
5 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Македонида со седиште во селото Боштани, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Боштани, во кој Боштани е единствено село.
6 Културни и природни знаменитости
;Цркви
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“ — главна селска црква, изградена во век
7 Наводи
Покраини во Ирска

Ирска е првостепено поделена на 4 покраини. Кои понатаму се делат на грофовии.
Сите три покраини се под контрола на Република Ирска, додека четвртата Алстер (околу 80%) е под контрола на Велика Британија, односно таа е Северна Ирска.
Покраина, Население, Површина (км²), Најголем град
503.083, 17.713, Голвеј
2.292.939, 19.774, Даблин
1.172.170, 24.608, Корк
1.993.918, 24.481, Белфаст
1 Поврзано
* Грофовии во Ирска
* Административна поделба на Северна Ирска
Кашмир

Кашмир (|کٔشِیر / कॅशीर; |; |كەشمىر; |کشمیر) е северозападниот дел на Индискиот Полуостров. Сè до средината на XIX век, поимот Кашмир се користел за долината што се наоѓа помеѓу Хималаите и Пир Панџал. Денес, Моментално кашмирскиот регион е поделен на три држави: Индија, Кина и Пакистан. Притоа, Кашмир ги опфаќа државата Џаму и Кашмир во Индија (со долината Џаму и Ладак), пакистанската административна провинција Северни Територии и Азад Кашмир, како и кинескиот административен регион Аксај Чин.
1 Историја
Во првата половина на првиот милениум, Кашмир станал главен центар на хиндуизмот и подоцна на будизмот, а во XIX век се развил и Кашмирскиот шаивизам. Во 1349 година, Шахот Мирза станал прв муслимански владетел во Кашмир. Во наредните пет века, Кашмир има муслимански морнарси, кои владееле сè до 1751 година.
Пат во космос (филм)

„Пат во космос“ (англиски: The Right Stuff) е филмска адаптација од 1983 на истоимената книга на Том Вулф од 1979. ''„Пат во космос“'' ја раскажува приказната за тест пилотите кои биле вклучени во истражување на летање при големи брзини во Воздухопловната база Едвардс, како и за оние кои биле одбрани да бидат астронаути за програмата „Меркур“, првиот обид на Америка да испрати човек во вселената. Приказната ја спротивставува „Меркурската седумка“ и нивните семејства со пилоти како Чак Јегер, кој бил сметан од другите тест пилоти како најдобар од групата, но кој никогаш не бил одбран како астронаут. ''„Меркурската седморка“'' биле Скот Карпентер , Гордон „Гордо“ Купер, Џон Глен, Гус Грисом, Вали Шира, Алан Шепард и Дике Слејтон.
0.1 Синопсис
Филмот започнува со сцена во Воздухопловната база Едвардс во 1947 година. Оваа правлива и сува воена воздухопловна база е местото каде тајновито се тестираат брзи воздухоплови вклучувајќи го X-1 леталото на ракетен погон подготвено да лета побрзо од звукот. Откако неколку тест пилоти загинуваат во обидот да го пробијат „звучниот ѕид“, шансата да лета со X-1 му е понудена на Чак Јегер, воен херој и офицер за врски. При јавање на коњ, заедно со неговата жена Гленис , Јегер паѓа и крши неколку ребра. Не сакајќи да ја признае повредата,и со помош на дршка од метла, тој успева да го пробие „звучниот ѕид“ летајќи го X-1, победувајќи го „демонот во небото“.
Аркудохор

Аркудохор (|Αρκοχώρι, ''Аркохори''; книжевно: ''Αρκοχώριον'', ''Аркохорион''; до 1934 година: ''Αρκουδοχώρι'', ''Аркудохори'') — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 5 километри јужно од градот Негуш, на надморска височина од 600 метри. Вкупниот селски атар зафаќа површина од 17 квадратни километри.
Сместено е на источните падини на планината Каракамен.
2 Историја
Населението во минатото имало грчко и македонско потекло, но македонското било одамна асимилирано од грчкото. К’нчов и Бранков погрешно го споменуваат како македонска населба.
Во 1934 година, името на селото било преименувано во Аркохори (''Αρκοχώρι'').
3 Стопанство
Селото Аркудохор е доста пасивно, а населението главно се занимава со овоштарство, со експлоатација на шумите и со сточарство.
4 Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во селото живееле 240 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во ''Аркудохор'' имало 320 Македонци.
Селото во пописот од 1913 година било забележано со 447 (од кои 266 мажи и 181 жена), во 1920 година со 446, во 1928 година со 512, во 1940 година со 670, во 1951 година со 715 и во 1961 година со 675 жители. Во 1971 година, поради иселувањето на поголем број семејства во поголемите градови во земјата и во странство, бројот на населението се намалил на 375, а во 1981 година на 206 жители. Во пописот од 1991 година се покажало зголемување, бидејќи биле забележани 312 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 332 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 256 жители.
5 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Негуш со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Аркудохор, во кој е единствено село.
6 Наводи
Ленстер

Ленстер (англиски: Leinster, ; ирски: ''Laighin'' или ''Laigin'', ) — покраина во Ирска која се наоѓа во источниот дел на земјата. Во Ленстер влегуваат следниве грофовии:
* Карлоу,
* Даблин ,
* Килдер ,
* Килкени ,
* Лиш ,
* Лонгфорд ,
* Лаут ,
* Мит,
* Офали,
* Вестмит,
* Вексфорд и
* Виклоу.
Ленстер е нанаселена покраина во Ирска. Традиционалното знаме на Ленстер е златна харфа на зелена основа.
1 Градови
Најголем град е Даблин, кој воедно е и главен град на Ирска. Пошироката зона на Даблин брои 1.661.185 жители (2006 г). Друг поголем град е Талахт со (90.212), Бланчертстаун (60.000), Клондалкин (43.929) и Лукан (37.622).
2 Стопанство
БНП на Ленстер во 2004 година изнесувал преку 75 милијарди евра.
3 Поврзано
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
* ИРА
Алстер

Алстер (ирски Cúige Uladh / Ulaidh, шкотски: ''Ulstèr'', англиски: ''Ulster'') — покраина во Велика Британија, дел од Северна Ирска.
1 Географија и демографија
Алстер е со население од 2 милиона жители и површина од 24.481 км<sup>2</sup>. Најголем град е Белфаст се повеќе од милион жители. Тој е главен град на Северна Ирска.
Алстер е поделен на 9 грофовии од кои три се во Република Ирска и шест во Северна Ирска:
1.1 Грофовии во Република Ирска
* Каван
* Донегол
* Монахан
1.2 Грофовии во Северна Ирска
* Антрим
* Арма
* Даун
* Фермана
* Лондондери (Дери)
* Тирон
2 Религија
Традиционални ирците се католици, додека англичаните се протестанти и нивниот сооднос е 49% спрема 48%, но има и други или атеисти кои прават баланс.
3 Поврзано
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
* ИРА
Манстер

Манстер (ирски: ''An Mhumhain'', ''Ан Вун'', ''Cúige Mumhan'' или ''Mumha''; англиски: ''Munster'') — најјужната од сите четири покраини во Ирска. Ги опфаќа следниве грофовии:
* Клер (110.800)
* Корк (480.909)
* Кери (139.616)
* Лимерик (183.863)
* Типерери (149.050)
* Вотерфорд (107.942)
Името доаѓа од келтската божица Мума. Во минатото покраината била поделена на шест области:
*''Tuadh Mhuman'' (Северен Манстер),
*''Deas Mhuman'' (Јужен Манстер),
*''Urh Mumhan'' (Источен Манстер),
*''Iar mumhan'' (Западен Манстер),
*''Ernaibh Muman'' (Делот Ернај од Манстер) и
*''Deisi Muman'' (Делот Диси од Манстер).
1 Ирски јазик
Ирскиот јазик се зборува како прв јазик ''Gaeltachtaí'' (ирско говорно подрачје) во;
* Западен Кери (''Corca Dhuibhne'')
* Јужен Кери (''Uíbh Ráthach''). Тука јазикот изумре во 1950.
* Западен Корк (''Múscraí'')
* Југозападен Корк (''Oileán Cléire'')
* Југозападен Вотерфорд (''Gaeltacht na Rinne'' или ''Gaeltacht na nDeise'')
2 Поврзано
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
* ИРА
Чорново

Чорново (|Φυτεία или ''Φυτιά'', ''Фитија'', до 1926 година: ''Τσόρνοβον'', ''Цорновон'') — село во Берско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Бер, во Централна Македонија, Грција. До денес е населено исклучиво со Македонци.
1 Географија и местоположба
Селото е оддалечено околу 14 километри северозападно од градот Бер и 10 километри југоисточно од градот Негуш, на надморска височина од 480 метри. Површината на селскиот атар изнесува 44 квадратни километри.
Селото е сместено на источните падини планината Каракамен, на десет километри југозападно од селото Јанчишта.
2 Историја
Селото од своето основање, па сè до денес е населено со чисто македонско население и како такво не претрпело никакви етнички промени.
На пописот во 1912 година, селото е забележано со македонски јазик и христијанска вера.
Селото било преименувано во текот на 1926 година му било доделно името Фитија (''Φυτεία'').
2.1 Потекло и значење на името
Селото Чорново (понекогаш и Чернова) означува „црно вино“ и веројатно било така наречено поради големите лозови насади во областа и неговото црно вино.
3 Стопанство
Како полупланинско село, населението се занимава со земјоделство и сточарство. Се произведува овошје, пченица и други земјоделски производи. Прилично е развиено и самото сточарство, за кое постојат погодни услови.
Воедно, населението во селото отсекогаш се занимавало и со лозарство и винарство.
4 Население
Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во селото живееле 280 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Чорново (Tchornovo) имало 384 жители.
Во 1910 година во Чорново (''Τσόρνοβον'') имало 550 жители.
Селото веројатно било многу поголемо отколку што го забележал самиот К’нчов, затоа што во пописот од 1913 година било забележано со 639, во 1920 година со 679, во 1928 година со 776, во 1940 година со 977, во 1951 година со 880, во 1961 година со 828, во 1971 година со 635, во 1981 година со 537, а во 1991 година со 585 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 483 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 409 жители.
5 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Добра со седиште во селото во Јанчишта, која припаѓа на поголемата општина Бер, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Чорново, во кој покрај Чорново припаѓаат и Костемар, Љановрохи и Свети Никола.
6 Културни и природни знаменитости
* Црква „Св. Атанасиј“ — главна селска црква од XVIII век, прогласена за споменик на културата
* Црква „Св. Никола“
7 Редовни настани
* Атанасовден (18 јануари) — курбан во чест на Свети Атанасиј
8 Иселеништво
Голем дел од населението на селото поради барање за подобри услови во последните години се иселуваат од селото, претежно во градот Бер.
9 Наводи
Голвеј (грофовија)

Голвеј (ирски -''Contae na Gaillimhe'', англиски -''County Galway'') е грофовија во покраината Конахт, Ирска. Сместена е на западниот брег од Ирска. Името доаѓа од градот Голвеј. Голвеј е втора по големина после грофовијата Корк.
1 Историја
Првите жители на Голвеј се смета дека се појавиле некаде пред 7000 години. Има доста археолошки наоѓалишта кои датираат од 5000 г. п.н.е. Грофовијата била основана во 1569 година.
2 Поврзано
* Конахт
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
* ИРА