procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Куве

''Куве'' (франц. ''cuvée'') — француски поим за вино кој потекнува од ''зборот cuve'', што значи бочва или резервоар. Винарите го користат пооимот ''cuvée'' со неколку значења, повеќе или помалку засновани на концептот на резервоар со вино наменет за некоја намена.
1 Вина
''Cuvée'' на винските етикети означува вино од посебна (квалитетна) мешавина или берба. Бидејќи поимот ''cuvée'' за оваа намена е нерегулиран, а повеќето вина се чуваат во бочва или резервоар во некоја фаза од производството, присуството на зборот ''cuvée'' на етикетата на некој производител не е гаранција за висок квалитет. Сепак, пробирливите производители кои пласираат на пазарот и обични мешавини и мешавини што ги нарекуваат „''cuvée''...“ обично го резервираат зборот за посебни мешавини или одбрани бочви со повисок квалитет - барем во споредба со обичните вина на тој производител. Особено поими како ''cuvée speciale'' или ''tête de cuvée'' се претпоставува дека означуваат повисок квалитет. Во овој контекст, вината со повисок квалитет од обичните cuvée често се нарекуваат ''резерва'', додека ''cuvée'' со понизок квалитет од главното е ''второ вино''.
Во Шампања, а понекогаш и во други региони, каде што се произведуваат пенливи вина по традиционален метод, ''„куве“'' се однесува и на најдобриот сок од грозје добиен со нежно цедење на грозјето. Во Шампања, „куве“ се првите 2.050 литри сок од грозје од 4.000 кг грозје, додека следните 500 литри се познати како ''taille'' (опашка) и се очекува да дадат вина со погруб нарав. Многу производители на шампањ се гордеат што користат само куве во своето вино.
2 Друга храна и пијалаци
Поимот може да се применува и на пиво или на чоколадо, што се однесува на серија што ја мешаат производителите за да се произведе одреден вкус. Многу ламбици и гезови - кисели пива со одлики слични на вино - се продаваат како ''куве''. Кога се однесува на пиво или чоколадо, поимот нема дефинирано значење, туку е наменет да евоцира слики од повисок квалитет - слично на употребата на „резерва“ за вино во области каде што поимот не е регулиран со закон.
Поимот може да се однесува и на коњак. На пример, 3.140 ''cuvée'', кој не е означен со стандардните класификации VS, VSOP или XO значи дека одлежал најмалку шест години пред флаширање.
3 Поврзано
* Резерва
Езеро Селавик

Езерото Селавик е езеро кое се наоѓа на 11 километри југозападно од Селавик, Алјаска. Долго е 50 километри. Се граничи со Националниот резерват за диви животни Селавик и полуостровот Болдвин, а се влева во заливот Хотам и звукот Коцебу.
Езерото Селавик е трето по големина езеро во Алјаска по езерото Илиамна и езерото Бечароф, и седумнаесетто езеро по големина во Соединетите Американски Држави.
1 Историја
Неговото име на јазикот инупијак за прв пат било објавено во 1842– 44 година од страна на поручникот Лавренти Загоскин, IRN, кој го напишал ''како Чиливик'', и веројатно се однесува на племе или село инупијак. Се чини дека го добил еден од истражувачките експедиции на Сер Џон Франклин околу 1850 година.
Рејни Езеро

Рејни езеро е слатководно езеро со површина од 932 км2 и се протега на границата помеѓу Соединетите Американски Држави и Канада. Реката Рејни извира од западната страна на езерото. Денес се користи за хидроелектрична енергија за локациите во САД и Канада. Интернешнл Фолс, Минесота и помалиот град Раниер, Минесота се наоѓаат наспроти Форт Франсес, Онтарио, од двете страни на реката Рејни. Езерото Рејни и реката Рејни воспоставуваат дел од границата помеѓу американската држава Минесота и канадската покраина Онтарио.
Националниот парк „Војажер“ се наоѓа на југоисточниот дел од езерото и се поврзува со езерата Кабетогама и Намакан кај водопадите Кетл. Езерото Рејни е дел од големиот систем на езера што го формираат сливот на заливот Хадсон, кој на запад се протега до Горно Езеро, на север до Северноледен Океан. Сливот на езерото Рејни ги вклучува дивите предели на областа кану Баундари Вотерс.
1 Геологија
Геолошки, езерото Рејни е дел од Супериорниот Кратон на Канадскиот Штит и имаат заеднички карактеристики, како што се голема, древна калдера и раседни линии што јасно може да се видат на сателитските слики од езерото.
2 Поврзано
* Ернест Оберхолцер
* Округ Кучичинг, Минесота
* Првата нација на реката Сена
Накнек (езеро)

Накнек е езеро во Соединетите Американски Држави. Накнек е сместено во соединетата држава Алјаска. Површината на езерото е 627 км2.
Езерото е познато по спортскиот риболов, што е еден од најголемите риболовници на кралски лосос во југозападна Алјаска, иако кралскиот лосос е значително побројно од сокај лососот, како и од розовиот и чам лосос. Големата виножитна пастрмка е исто така честа појава околу езерото, заедно со северната штука, езерската пастрмка и арктичкиот дивјак. Кампот Брукс се наоѓа на брегот на езерото каде што реката Брукс се влева во езерото преку брзаци.
Езеро Тексома

Езерото Тексома е еден од најголемите резервоари во Соединетите Американски Држави, 12-то најголемо езеро на Инженерскиот корпус на американската армија (USACE) и најголемо во округот Талса на USACE. Езерото Тексома е формирано од браната Денисон на реката Ред во округот Брајан, Оклахома, и округот Грејсон, Тексас, на околу 1,168 км спротиводно од устието на реката. Се наоѓа на устието на реките Црвена и Вашита. Проектот е завршен во 1944 година. Браната е оддалечена околу 8 км северозападно од Денисон, Тексас, и 24 км југозападно од Дурант, Оклахома. Езерото Тексома е најразвиеното и најпопуларното езеро во рамките на округот Талса у носи околу 6 милиони посетители годишно. Поголем дел од езерото е во Оклахома а помал дел во Тексас.
Двата главни извори на езерото Тексома се Црвената река од запад и реката Вашита од север. Други значајни извори се Големиот минерал поток, Мал минерал потокот, Банкомб потокот, Рок потокот и Глас потокот. Езерото истекува во Црвената река кај браната Денисон.
Нормалната надморска височина на базенот за заштита варира од 187-189 м. Национален геодетски вертикален датум во зависност од годишното време. Базенот за контрола на поплави се протега до надморска височина 197 м. Езерото го достигнало преливникот на браната на висина од 200м пет пати - еднаш во 1957, 1990 и 2007 година, како и на 24 мај и 18 јуни 2015 година. Претходно највисоката надморска височина на езерото е забележана на 6 мај 1990 година, на 644,76 стапки. Овој рекорд бил срушен на 29 мај 2015 година, а езерото го достигнало својот врв на 1 јуни 2015 година, на нова рекордна надморска височина од 645,72 стапки. Врвот на браната Денисон е на 670 стапки.
0.1 Солена вода од Црвената река
Црвената река што го формирала езерото е солена река поради слоеви од сол што останале од поранешното море кое е старо 250 милиони години, и се наоѓало во сегашниот пограничен регион Тексас-Оклахома. Со текот на времето, тоа море испарило, оставајќи слоеви од сол - претежно натриум хлорид . Карпите и тињата на крајот ги закопале наслагите, но солите продолжуваат да се испуштаат низ природните истекувања во притоките над езерото Тексома, испраќајќи дури 3.450 тони сол дневно што истекуваат по Црвената река. Проблемот со водата во Црвената река, голем дел од неа е премногу солена и воопшто не може да се користи. Поради овој феномен, пругастиот бас, вид солена риба, напредува во езерото. Езерото е дом на единствената самоодржлива популација на пругаст бас во Тексас.
Езеро Сент Клер

Езерото Сент Клер ― е слатководно езеро кое се наоѓа помеѓу канадската покраина Онтарио и американската држава Мичиген. Именувано е во 1679 година од француските католички истражувачи по Света Клара Асишка, на чиј празник за прв пат го виделе езерото.
Тоа е дел од системот Големи Езера (иако не се смета за едно од петте Големи езера), и заедно со реката Сент Клер и реката Детроит, езерото Сент Клер го поврзува Хјурон (на север) со Ири (на југ). Има вкупна површина од околу 1,100км2 и просечна длабочина од 3,4м; за да се обезбеди непречен воден пат, владините агенции во обете земји одржуваат водовод 9,1м бродски канал низ плиткото езеро повеќе од еден век.
1 Географија
Ова езеро се наоѓа на околу 10км североисточно од централните области на Детроит, Мичиген и Виндзор, Онтарио. Заедно со реката Сент Клер и реката Детроит, езерото Сент Клер ги поврзува езерото Хјурон (на север) со езерото Ири (на југ). Областа е значајна по фактот дека канадската територија околу езерото (метрополитенска област Виндзор) се наоѓа јужно од соседната територија на Соединетите Американски Држави ( САД ).
Езерото Сент Клер е долго околу 22,5м од север кон југ и околу 21м од исток кон запад. Неговата вкупна површина е околу 430мил2. Ова е прилично плитко езеро за својата големина, со просечна длабочина од околу 3,4м и максимална природна длабочина од 7м. Езерото се напојува од реката Сент Клер, која тече на југ од езерото Хјурон и има обемна речна делта каде што се влева во езерото Сент Клер. Ова е најголемата делта на системот на Големите езера.
Атабаска

Езерото Атабаска (cwd, „[каде] има растенија едно по друго“) се наоѓа во северозападниот агол на Саскачеван и североисточниот агол на Алберта во Канада. Езерото било 26% во Алберта и 74% во Саскачеван.
Езерото се напојува од реката Атабаска и други реки, а водата тече кон север преку реката Слејв до системот Макензи, на крајот се влева во Северниот Леден Океан.
1 Топонимија
Името на јазикот Вудс Кри првично се однесувало само на делтата Пис-Атабаска која била формирана од сливот на реките Пис и Атабаска на југозападниот агол на езерото. Пред 1789 година, Сер Александар Мекензи го истражувал езерото. Во 1791 година, Филип Тернор, кој бил картограф за компанијата Хадсонс Беј, напишал во својот дневник: „ниска мочурлива земја на јужната страна со неколку врби што растат на неа, од каде што езерото воопшто го добива своето име Атабаска. Питер Фидлер првично го запишал името за реката во 1790 година како ''Голема Арабуска''. До 1801 година, името добило поблизок правопис на сегашното име. До 1820 година, Џорџ Симпсон ги нарекувал и езерото и реката „Атабаска“.
2 Географија
Езерото зафаќа површина 7,849км2 или 3,031км2 вклучувајќи ги и островите. Тоа е 283км долго, има максимална ширина од 50км и максимална длабочина од 124м и содржи 204км3 вода, што го правело најголемо и едно од најдлабоките езера и во Алберта и во Саскачеван езерото Тазин во близина е подлабоко и осмо најголемо во Канада. Тоа е 20-то најголемо езеро во светот по површина. Водата тече северно од езерото преку системите на реката Слав и Мекензи, на крајот достигнувајќи го Северниот Леден Океан.
Форт Чипјујан, една од најстарите европски населби во Алберта, се наоѓа на западниот брег на езерото, каде што Ривиер де Роше го исцедува езерото и тече кон реката Слав, започнувајќи го своето северно патување по источната граница на Националниот парк Вуд Бафало. Источниот дел од езерото се стеснува до ширина од околу 1 километар во близина на заедницата Фонд ду Лак на северниот брег, а потоа продолжува до својата најисточна точка на устието на реката Фонд ду Лак.
Фидлер Поинт на северниот брег на езерото Атабаска е именуван по Питер Фидлер, геодет и картограф за компанијата Хадсонс Беј.
Заедно со други езера како што се Големо Мечкино Езеро и езерото Големо Ропско Езеро, езерото Атабаска е остаток од огромното глацијално езеро Меконел.
Рејндијр Езеро

Езерото Рејндијр е големо езеро во Западна Канада, кое се наоѓа на границата помеѓу североисточен Саскачеван и северозападна Манитоба, при што мнозинството е во Саскачеван. Името на езерото се чини дека е превод на името Алгонкински јазици. Тоа е 21-то најголемо езеро во светот по површина, како и второ најголемо езеро во Саскачеван и деветто најголемо во Канада. Осум проценти од езерото се наоѓаат во Манитоба, додека 92% од езерото е во Саскачеван.
Пристапот до езерото е преку автопатите 102 и 994 во Саскачеван и автопатот 394 во Манитоба. Автопатот 102 завршува кај заедницата Саутенд на јужниот крај на езерото Рејндир. Автопатот 394 завршува на границата со Саскачеван и продолжува како автопат 994 во должина од 1.1 километри во Киносао на источниот брег.
1 Географија
Езерото Рејндијр има силно вдлабнато крајбрежје и содржи бројни мали острови. На источниот брег се наоѓа заедницата Киносао, на северниот крај Брошет, Манитоба ; и на јужниот крај Саутенд, Саскачеван. Се влева главно на југ, преку реката Рејндијр и контролирана брана, до реката Черчил, а потоа на исток до Хадсонов залив. Протокот на вода од езерото е регулиран со браната Вајтсенд .
Дип Беј, лоциран на јужниот крај од езерото, има должина од околу 13 километри, широк е и има длабочина од 220 метри, тоа е местото на удар од голем метеорит кој датира од пред околу 99 милиони години. Според локалната легенда на Кри, тоа исто така е и локацијата на езерско чудовиште.
2 Историја
Неколку рани истражувачи патувале низ езерото Рејндир, вклучувајќи го и Дејвид Томпсон, кој во 1796 година отворил продавница за трговија со крзно на западниот брег, именувана како Бедфорд Хаус. Истражувајќи го патот до езерото Атабаска, Дејвид Томпсон ја поминал зимата на езерото Рејндир и ја напуштил продавницата во пролет во 1797 година.
3 Паркови и рекреација
На 5 километри западно од Саутенд, на јужниот крај на езерото се наоѓа кампот Норвил Олсон, кој е провинциско рекреативно место. Паркот има бесплатен камп, пристап до езерото и место за спуштање чамци. Пристапот е преку автопатот 102.
Неколку заливи и острови на езерото Рејндер се домаќини на домови за рибари. Нордик Лоџ, кој е оддалечен 2 километри на запад од кампот Норвил Олсон, се наоѓа ловечки и риболовен објект со колиби и сместување. Лоренс Беј Лоџ е камп оддалечен 56 километри североисточно од Саутенд. Пристапот преку вода или хидроплан.
4 Риболов
Риболовот е важна индустрија во областа, а спортските риболовци се привлечени од нејзините бистри и длабоки води. Штука со големина на трофеј е честа појава во езерото Рејндијр. Езерото, исто така, поддржува лесен комерцијален риболов. Видови риби вклучуваат волај, жолт костру, северна штука, езерска пастрмка, арктичка сива риба, езерска бела риба, циско, тркалезна бела риба, бурбот, бела морска риба, златна око и долгонос морска риба.
5 Поврзано
* Езера во Канада
Лагуна Салада (езеро)

Лагуна Салада (Laguna Salada) е повремено езеро во пустината Сонора во северниот дел на мексиканската држава Долна Калифорнија. Езерото, кое лежи на 10 метри под нивото на морето, се наоѓа околу 30 километри југозападно од градот Мексикали. Должината на водната површина е околу 60 км, а ширината е до 17 км.
Во текот на летото, кога езерото ќе пресуши, има силни песочни бури предизвикани од монсунските ветрови. Водата ја добива главно преку врнежите, а ја губи со преголемо испарување.
Геолошки, езерото е плитка вдлабнатина помеѓу две планини што е поврзана на север со раседот Сан Андреас. Северно од оваа вдлабнатина е Солтонското Море, во чиј центар е Езерото Солтон Си.
Оваа област се карактеризира со исклучително силна сеизмичност, а во 2010 година, Лагуна Салада била епицентар на земјотрес со јачина од 7,2 степени.
1 Поврзано
* Географија на Мексико
* Долна Калифорнија
Винебejго (Езеро)

Винебejго е езеро во Соединетите Американски Држави. Се наоѓа на територијата на американската држава Висконсин. Површината на езерото е 557км.
Езерото има две главни притоки, реките Волф и Фокс, кои се спојуваат во езерото Бјут де Морт. Реката Фокс тече источно низ Ошкош и во езерото Винебejго на неговиот западен централен брег, потоа тече на северозападниот брег, околу островот Доти кај Нина-Менаша до Литл Езерото Бјут де Морт. Потоа реката тече североисточно и се влева во Грин Беј и служи како дел од водниот пат Фокс-Висконсин. Езерото Винебejго е дел од поголем систем на езера во Висконсин познат како базен Винебejго.
Градовите на неговите брегови ги вклучуваат претходно споменатите Ошкош, Нина и Менаша, како и Фонд ду Лак на јужниот брег. Општинските системи за вода за пиење што опслужуваат над 200.000 луѓе црпат вода директно од езерото, вклучувајќи ги и системите што ги опслужуваат градовите Ошкош, Нина, Менаша и Аплтон.
Ремерово Езеро

Ремерово Езеро (|Romer Sø) — копнен слатководен фјорд на северниот крај од земјата на кралот Фредерик VIII, во близина на североисточниот брег на Гренланд. Данската воена база и метеоролошка станица „Норд“ е единственото населено место во областа и се наоѓа на 50 км на североисток. Езерото и неговата околина се дел од подрачјето на Националниот парк Североисточен Гренланд .
Езерото за прв пат е картирано во 1933 година од Лауге Кох за време на воздушните истражувања направени за време на тригодишната експедиција во Источен Гренланд од 1931 до 1934 година. Веројатно е именувано по данскиот астроном/пронаоѓач Оле Ремер (1644–1710).
1 Географија
Ремеровото Езеро се наоѓа на западниот крај од полуостровот Кристијан Земја на крунскиот принц, западно од Алпите на Принцезата Елизабета . Лежи во долга и тесна вдлабнатина што се протега паралелно со системот на Дански фјордови посеверно и се протега приближно од североисток кон југозапад околу . Ледникот завршува на северниот крај, а долината на реката Нунатаами Елв тече од јужниот крај на езерото и, свиткувајќи се на југ низ долината позната како ''Вандредален'', ги испушта своите води во северниот внатрешен крак на Инголфскиот Залив на Гренландското Море.
1.1 Ледникот „Слоновско Стапало“
Езерото е познато по својот импресивен ледникот Слоновско Стапало, широк ледник во Пиемонт со впечатлива форма од широк терминален лобус што се влева во езерото од југоисточна страна во неговиот централен дел.
 
2 Поврзано
* Список на фјордови на Гренланд
Езеро Шамплејн

Езеро Шамплен (|Lac Champlain) е големо природно слатководно езеро во Северна Америка. Со должина од 172 км и површина над 1,295, се наоѓа претежно помеѓу американските држави Њујорк и Вермонт, но се протега и на север во канадската покраина Квебек.
Градовите Бeрлингтон, Вермонт, и Платсбург, Њујорк, се најголемите населби на езерото, а кон југ се наоѓа историскиот тврдина Тикондерога во Њујорк. Делот од Квебек е во регионалните окружни општини Ле От-Ришелје и Бром-Мисискои. Во езерото има голем број острови; најголемите се Гранд Ајл, Ајл Ла Мот и Норт Херо: сите се дел од округот Гранд Ајл, Вермонт. Поради врските на езерото Шамплен и со морскиот пат Сент Лоренс преку реката Ришелје, и со реката Хадсон преку каналот Шамплен, езерото Шамплен понекогаш се нарекува „Шестото Големо Езеро “.
Крајбрежјето на езерото е релативно неразвиено и е домаќин на голем број државни паркови, вклучувајќи ги оние во Норт Херо и Батон Беј во Вермонт, и Камберленд Беј во Њујорк. Голем дел од крајбрежјето на Њујорк се наоѓа во рамките на поголемиот парк Адирондак. Езерото е значаен дел од локалната култура, особено Шамп, Бeрлингтон, Вермонт, и Платсбург, Њујорк, се најголемите населби на езерото, а кон југ се наоѓа историскиот тврдина Тикондерога во Њујорк. Делот од Квебек е во регионалните окружни општини Ле От-Ришелје и Бром-Мисискои.
1 Геологија
Долината Шамплен е најсеверната единица на систем на релјефни форми познат како Голема Апалачка Долина, која се протега помеѓу Квебек, Канада, на север, и Алабама, САД, на југ. Долината Шамплен е физиографски дел од поголемата долина на реката Сент Лоренс, која пак е дел од поголемата Апалачка физиографска поделба.
1.1 Хидрологија
Езерото ја исцедува речиси половина од Вермонт, а приближно 250.000 луѓе ја добиваат својата вода за пиење од него. Езерото во Вермонт се напојува од реките ЛаПлат, Ламој, Мисискоа, Полтни и Винуски, заедно со потокот Луис, Литл Отер и Отер Крик. Во Њујорк, се напојува од реките Осабл, Боке, Грејт Чези, Ла Чут, Литл Осабл, Литл Чези, Салмон и Саранак, заедно со потокот Патнам. Во Квебек, се напојува од реката Пајк. Поврзано е со реката Хадсон преку каналот Шамплен. Делови од езерото замрзнуваат секоја зима, а во некои зими целата површина на езерото замрзнува, што се нарекува „затворање“. Во јули и август, температурата на езерото достигнува просек од 21°C.
1.2 Чејзи гребен
Чејзи гребенот е обемна ордовициска карбонатна карпеста формација што се протега од Тенеси до Квебек и Њуфаундленд. Најстарите гребени се на јужниот крај на островот Ла Мот; малку помлади гребени се наоѓаат во каменоломот Фиск, а најмладите се во полињата на север.
2 Поврзано
* Езера во Северна Америка
Јелоустоун (езеро)

Езерото Јелоустоун е најголемата водна површина во Вајоминг и во Националниот парк Јелоустоун. Езерото е на 2357м надморска височина, зафаќа површина од 350км со крајбрежје од 180 км. Додека просечната длабочина на езерото е 132м, неговата најголема длабочина е 394м. Езерото Јелоустоун е најголемото слатководно езеро кое се наоѓа над 2,100 м надморска височина во Северна Америка.
Во зима, мразот е со речиси 90 цм дебелина и покрива голем дел од езерото, освен таму каде што плитката вода ги покрива топлите извори. Езерото замрзнува на почетокот на декември и може да остане замрзнато до крајот на мај или почетокот на јуни.
1 Историја
Шумата и долините околу езерото Јелоустоун биле населени со староседелци уште од праисторијата. Археолозите пронашле точни податоци за човечко присуство во паркот пред 1872 година. Тие откриле дека староседелците ловеле овци со голем рог, и собирале луковици од горчлив корен и камас најмалку 11.000 години. Денес, 26 племиња тврдат дека имаат културна поврзаност со Јелоустоун. Првиот човек од европско потекло за кој што се знае дека го видел езерото е траперот Џон Колтер на почетокот на 19 век. За време на ерата на трговијата со крзно од 1820 до 1840 година, езерото го посетувале многу групи на ловци кои се движеле низ регионот на територијата. Во дневникот на Озборн Расел, тој ја опишува посетата на езерото во 1836 година на следниов начин:16-ти август - Г-дин Бриџер дојде со остатокот од групата. 18-ти - Целиот камп се движеше низ делот на источниот брег на езерото низ густи борови, имаше паднати дрва околу осумнаесет км и кампуваше во мала прерија. 19-ти - продолживме по брегот до излезот околу дваесет км и кампувавме во прекрасна рамнина Хејден долина која се протегаше по северниот крај на езерото. Оваа долина беше прошарана со расфрлани шуми од голем високи борови, формирајќи засенчени засолништа за бројните лосови и елени за време на жештината на денот. Езерото е со обем од околу 100м, граничено на исток со високи планински венци чии вргањи завршуваат на брегот, а на запад со низок корито од борови планини. Неговата најголема ширина изнесува петнаесет милји, лежејќи во издолжен облик од југ кон север, или поточно во форма на полумесечина. Во близина на местото каде што кампувавме имаше неколку топли извори кои постојано вриеја. Во близина на нив имаше отвор во земјата со дијаметар од околу осум инчи од кој постојано излегуваше врела пареа со звук сличен на оној што го создава пареата што излегува од безбедносниот вентил на моторот, и можеше да се чуе на пет или шест милји оддалеченост.
Кралот Артур и неговите витези на тркалезната маса

''„Кралот Артур и неговите витези на тркалезната маса“'' е прераскажување на легендите за Артур, од Роџер Ланслин Грин. Книгата била наменета за деца. Првпат била објавена од „Пафин Букс“ во 1953 година и оттогаш е препечатена многу пати. Во 2008 година, била повторно издадена во серијата „Пафин класикс“ со вовед од Дејвид Алмонд (автор на ''„Клеј“'', ''„Скелиг“'', ''„Дивината на Кит“'' и ''„Јадачите на оган“'' ), и оригиналните илустрации од Лоте Рајнигер.
1 Композиција
Грин се обидел да ги испреплете многуте легенди околу кралот Артур во една приказна, поради тоа што мислел дека делото на Малори е повеќе лабава збирка од посебни приказни, Грин се обидел да создаде приказна со почеток, средина и крај. Црпел од многу други средновековни извори, но главно од Малори, особено во последниот дел.
2 Поврзано
* Крал Артур
Фантастичниот Господин Лисец (филм)

''„Фантастичниот Господин Лисец“'' е анимирана авантуристичка комедија од 2009 година во режија на Вес Андерсон (во неговото деби во анимацијата) според сценарио на Андерсон и Ноа Баумбах, а базиран на истоимениот роман од Роалд Дал. Во филмот,со стоп-анимација, главните улоги ги играат Џорџ Клуни, Мерил Стрип, Џејсон Шварцман, Бил Мареј, Вилијам Дефо и Овен Вилсон.Во филмот, низа кражби предводени од г-дин Фокс (Клуни) резултираат со тоа што неговото семејство, а подоцна и неговата заедница се гонети од тројца земјоделци.
Ден Акројд

Даниел Едвард Акројд (роден на 1 јули 1952 година, во Отава, Канада) е канадски актер. Тој е најпознат по своите улоги во ''Браќата Блуз'' и ''Ловци на духови''.
Во 1990 година, бил номиниран за Оскар за најдобра споредна машка улога за неговата улога во ''„Возејќи ја госпоѓица Дејзи“''.
Акројд исто така глумел во филмовите П''ерл Харбор'', ''Ловци на духови 2'', ''Ловци на духови: Наследство'', ''Ловци на духови: Замрзнатиот трон'' и ''Индијана Џонс и Храмот на пропаста'', и многу други.
Ова мало прасенце

„Ова мало прасенце отишло на пазар“ (често скратено како „Ова мало прасенце) е детска песничка и игра со прсти на англиски јазик. Има индекс на народни песни Roud со број 19297.
1 Текст
Песната се брои на прстите на новороденчето или малото дете, при што секој ред одговара на различен прст, обично почнувајќи од големиот прст на ногата, и завршувајќи со малиот прст на ногата.
2 Потекло
Во 1728 година, првиот стих од песната се појавил во стихотворби наречена ''Песна за дадилките''. Првата позната целосна верзија е снимена во ''Книгата со приказни на познатиот Томи Тамб'', е мала книга издадена во Лондон околу 1760 година.
Целосната песна продолжила да се појавува, со мали варијации, во малку збирки од крајот на 18-ти и почетокот на 19-ти век. До средината на 20-ти век, стиховите се однесувале на „Мали прасиња“. Тоа била осма најпопуларна детска рима во анкетата од 2009 година во Обединетото Кралство.
Мили Авитал

Мили Авитал (родена на 30 март 1972, Ерусалим, Израел) е израелска глумица, која е добитничка на израелскиот Оскар за 1992 година.
1 Живот и кариера
Мили Авитал се здобила со слава во својата татковина на осумнаесетгодишна возраст кога освоила израелски Оскар за нејзината улога во филмот „Преку океанот“. Потоа се преселила во Њујорк за да ги продолжи студиите по глума, а во 1994 година ја добила главната женска улога во научно-фантастичниот филм на Роланд Емерих „Ѕвездена порта“.
Во втората половина на 1990-тите, Авитал имала значајни улоги во голем број американски филмови, вклучувајќи ги „Мртов човек“ со Џони Деп и „Бакнеж без причина“ со Дејвид Швимер. На телевизија, таа ја играла главната улога во израелската серија „Воени заробеници“, која подоцна била адаптирана во американската верзија „Татковина“. На американската телевизија, таа имала споредни улоги во сериите "Жежност“ во 2009–2010 година и „Парк Авенју 666“ во 2012 година.
Кентаки (езеро)

Езеро Кентаки е големо пловно вештачко езеро покрај реката Тенеси во Кентаки и Тенеси. Создадено е во 1944 година со зафаќање на реката Тенеси преку браната Кентаки од страна на Управата за долина на Тенеси за контрола на поплави и хидроелектрична енергија. Езерото од 649 км2 е најголемото вештачко езеро по површина во САД источно од реката Мисисипи, со 3,322 км крајбрежје.
Езерото Кентаки има капацитет за складирање на поплави од 120.8 км повеќе од 2,5 пати поголемо од следното најголемо езеро во системот TVA. Езерото Кентаки обезбедува извор на хидроелектрична енергија и е рекреативна дестинација. Заедно со езерото Баркли, тоа е едно од езерата на кои се споменува името Национална рекреативна зона „Земја помеѓу езерата“.
1 Рекреација
Езерото е пожелно риболовно подрачје. На езерото Кентаки се одржуваат професионални риболовни турнири, вклучувајќи турнири организирани од Мејџор Лиг Фишинг и Американ Бас Англерс. На ова езеро се поставени рекорди за најголемиот од трите вида риби некогаш фатени во Кентаки: бел бас (2.3кг), биволски крап (25кг), и жолто седало (0.57кг). Тоа е исто така главна атракција за два државни парка во Кентаки: Државното одморалиште Кентаки Дам Вилиџ на север и Државното одморалиште Кенлејк на запад.
2 Поврзано
* Државно одморалиште Кенлејк
* Државно одморалиште Кентаки Дам Вилиџ
Владимир Батез

Владимир Батез (роден на 7 септември 1969 година) е српски политичар и пензиониран одбојкар кој се натпреварувал за Југославија на Летните олимписки игри 1996 и на Летните олимписки игри 2000. Тој бил покраински секретар за спорт и млади во Владата на Војводина од 2016 до 2020 под претседателството на Игор Мировиќ.
1 Ран живот
Батез бил роден во Бијело Поље, Црна Гора, Југославија.
2 Кариера
Во 1996 година, Батез бил дел од југословенската репрезентација која го освоила бронзениот медал на Олимпискиот турнир. Тој ги одиграл сите осум натпревари.
Четири години подоцна, Батез го освоил златниот медал со југословенската презентација на Олимпискиот турнир во 2000 година. Тој одиграл пет натпревари.
Харлин Деол

Харлин Каур Деол (родена на 21 јуни 1998 година) е индиска меѓународна крикет играчка. Харлин го имала своето деби за Индија против Англија на 22 февруари 2019 година, во Ванкеде во Мумбаи, станувајќи втората жена крикет играч од Чандигар што игра за Индија по Танија Батија. Таа го завршила своето школување во јавното училиште Јадавиндра, Мохали и последователно го имала своето деби во WT20I против Англија на 4 март 2019 година. Харлин го имала своето деби во женскиот Т20 предизвик за Треилблејзерс на 6 мај 2019 година против Супернова, делејќи партнерство од 100 трчања со Смрити Мандхана.
Во јануари 2020 година, била именувана во тимот на Индија за Светското првенство во Австралија.
Деол станала вирален хит во јули 2021 година откако извела акробатско фаќање додека го избегнувала граничното јаже за време на серијата „Твенти20“ против Англија, Деол скокнала за да го фати подигнатиот удар на Ејми Џонс со две раце високо над главата, но, сфаќајќи дека нејзиниот моментум ја носи преку граничното јаже и потенцијално да прими шест поени, таа ја фрлила топката во воздух за да си даде доволно време да се врати на теренот за игра и да ја врати топката што паѓала. Таа добила пофалби од Сачин Тендулкар и премиерот Нарендра Моди за фаќањето.
Во јули 2022 година, таа била именувана во тимот на Индија за турнирот во крикет на Игрите на Комонвелтот во 2022 година во Бирмингем, Англија.
Во првата сезона на Индиската женска Премиер лига во 2023 година, Харлин Деол ја купиле Гуџарат Џајантс (GG) за 40 лаки индиски рупии. Нејзиниот вкупен број од 202, кој го постигнал со стапка на удар од 125,46, ја донел на два поени од постигнување на најдобри поени за нејзиниот тим.
Петар Пан (драма и роман)

''„Петар Пан; или момчето кое не сакаше да порасне“'', или ''„Петар Пан“'', е дело од Џ.М. Бари, во форма на драма од 1904 година и роман од 1911 година насловен како ''„Петар и Венди“''. Двете верзии ја раскажуваат приказната за Петар Пан, палавко мало момче кое може да лета и има многу авантури на островот Недојдија, населен со сирени, самовили, црвенокожи и пирати.
Претставата прв пат се играла во театарот „Војводата од Јорк“ во Лондон на 27 декември 1904 година со Нина Бусико, ќерка на драматургот Дион Бусико, во главната улога. Бродвејска продукција била поставена во 1905 година со Мод Адамс во главната улога. Подоцна била обновена со актерки како Мерилин Милер и Ева Ле Галиен. Бари продолжил да ја ревидира претставата со години по нејзиното деби, сè до објавувањето на сценариото за претставата во 1928 година, под името ''„Петар Пан или момчето кое немаше да порасне“.''
Пред објавувањето на романот на Бари, претставата првпат била адаптирана во новелата од 1907 година ''„Книгата со слики за Петар Пан“'', напишана од Даниел О'Конор и илустрирана од Алис Б. Вудворд. Ова била и првата илустрирана верзија на приказната. Романот првпат бил објавен во 1911 година од „Ходер и Стоутон“ во Велика Британија и од „Синови на Чарлс Скрибнер“ во САД. Оригиналната книга содржи фронтиспис и 11 полутонски плочи од уметникот Ф.Д. Бедфорд. Романот првпат бил скратен од Меј Бајрон во 1915 година, со дозвола на Бари, и објавен под насловот ''„Петар Пан и Венди“'', кога за прв пат била употребена оваа форма. Оваа верзија подоцна била илустрирана од Мејбл Луси Атвел во 1921 година.
Од оригиналната продукција, приказната била адаптирана како пантомима, сценски мјузикл, телевизиски специјал, претстава на лизгање на мраз со жива тема во средината на 1970-тите и неколку филмови, вклучувајќи нем филм од 1924 година, анимиран филм на Дизни од 1953 година и филм со живо акционо играње од 2003 година. Претставата ретко се изведувала во својата оригинална форма на сцената во Велика Британија, додека пантомимските адаптации често се поставувале околу Божиќ. Во САД, оригиналната верзија е исто така заменета по популарност со мјузиклот од 1954 година, кој станал популарен на телевизија. Во 1929 година, Бари ги предал авторските права за делата на Петар Пан на болницата Грејт Ормонд Стрит, детска болница во Лондон.
1 Поврзано
* Список на дела базирани на Петар Пан
Рама Дуваџи

Рама Саваф Дуваџи е американска аниматорка, илустраторка и керамичарка. Таа работела со Њујоркер (The New Yorker), Вашингтон Пост, ББЦ, Епл и др.
Рама Саваф Дуваџи, родена во Хјустон,Тексас, од родители сириски муслимани од Дамаск. Нејзиното семејство се преселило во Дубаи, Обединети Арапски Емирати, кога имала девет години, и во детството живеела во арапските држави од Персискиот Залив.
1 Кариера
Голем дел од илустрациите на Дуваџи ја истражуваат арапската култура со акцент на социјалната правда, особено правата на жените. Таа се фокусира на создавање уметност заснована на сопствените искуства и прашања за кои се грижи. Нејзините дела се објавени во''„Њујорк тајмс“'' и ''„Вашингтон пост“,'' како и во британски места како што се „Би-Би-Си“ и „Тејт Модерн“. Од 2023 година, Дуваџи создала бројни дела за геноцидот во Газа, како и уметнички дела во поддршка на жртвите од граѓанската војна во Судан.
Бебиња бувови

''„Бебиња бувови“'' е книга од Мартин Вадел од 1992 година, илустрирана од Патрик Бенсон. Станува збор за три бувчиња кои се будат една ноќ и не ја наоѓаат својата мајка. Тројцата се грижат за нејзиното отсуство, но потоа се воодушевени кога таа се враќа од ноќниот лет.
1 Рецепција
''Списанието „Хорн Бук“'', во еден осврт на изданието на книгата ''„Бебиња бувови'' “,напишала „премногу текст на секој расподел, уништувајќи го темпото на оригиналот и барајќи премногу од публиката што читала книга на табла“., а ''Скул Лајбрери Џурнал'' напишале „Оваа едноставна приказна бледнее во споредба со исклучително добро изработените илустрации... Повторувањето едноставно не функционира. Заплетот е премногу оскуден, текстот премногу невозбудлив... Едноставни, добро напишани книги за мајчинската љубов и сигурност за оваа возрасна група се во изобилство“, додека ''Буклист'' предложил „Оваа приказна ќе допре до познат жиг кај секое мало дете кое се плашело кога го оставил неговиот или нејзиниот родител, а родителите можеби ќе стекнат ново разбирање за тоа како може да се чувствува мало дете кога е оставено“ и заклучил „Прекрасна „читај ми“ книга за време на дремка, време за раскажување приказни или пред спиење“.
„Буктраст“ го нарекол „утешително и зачудувачки илустрирано“, а ''„Гардијан“'' го опишал како „најдоброто семејство бувови“ во детска книга.''„Бебиња бувови“'' е исто така рецензирана од ''„Паблишерс Викли“'',''„Киркус Ривјус“'',''„Книги за чување“'', и „Ерл детство Ирска“.
Црква „Св. Димитриј“ - Граешница

Свети Димитриј — помала селска црква во битолското село Граешница, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во северозападниот дел на селото Граешница, веднаш зад последните куќи.
2 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Бистричка парохија
* Граешница
Пасош за Пимлико

„Пасош за Пимлико“ (англиски: ''Passport to Pimlico'') – филм на режисерот Хенри Корнелиус (Henry Cornelius) од 1949 година, снимен по сценариото на Т. Е. Б. Кларк (T. E. B. Clarke). Главните улоги ги играат: Стенли Холовеј (Stanley Holloway), Бети Ворен (Betty Warren) и Барбара Мари (Barbara Murray). Во 1950 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ за најдобро сценарио, а исто така бил номиниран и за БАФТА во категоријата најдобар британски филм.
1 Синопсис
Жителите на еден дел од Лондон прогласуваат независност, откако откриваат една стара спогодба. Поради тоа, наеднаш настанува потреба за „пасошот за Пимлико“...
Георги Икономов Дупничанин

Георги Икономов, роден Георги Јанакиев Икономов, познат и како Економович и Дупничанин (Дупница, 12 октомври 1822 — Дупница, 1865) — просветителен деец од Дупница, активен за време на преродбата во Бугарија.
1 Животопис
Георги Икономов е роден на 12 октомври 1822 година во Дупница, тогаш дел од Отоманското Царство. Неговиот татко поп Јанаки бил свештеник во градската црква. Неговиот постар брат Михаил Икономов (1815 — 1906) работел како чувар во Ерусалим и подоцна како учител во Ресен. Неговиот помал брат, Христо Икономов, работел со нивниот татко во Дупница. За основно учел во неговиот роден град. Подоцна продолжил во Пловдив околу 1840 г.. Меѓу 1841—1843 година учел во Цариградско грчко училиште. После тоа станал учител во неговиот роден град (1845—1846; 1862—1863), во Карлово (1846—1848), во Сопот (1849—1851), во Самоков (1856—1857), во Велес (1857—1861) и во Прилепското класно училиште (1864—1865), каде го заменил македонскиот учител Васил Алексиев.
Учествувал во Борбата на македонскиот народ против Цариградската патријаршија, со негов поттик бил организиран првото сесловенско празнување на браќата Кирил и Методиј во Велес. Автор е на неколку дела. Пишувал статии во весникот „Бугарија“ (1859—1863). Починал во 1865 година од туберкулоза.
Варјашка гарда

Варјашка гарда (|Τάγμα τῶν Βαράγγων) или Варјашка стража — назив под кој се познати скандинавските и англосаксонските платеници (Варјаги), кои служеле во византиската војска од X до XIV век.
Овој зборовен спој за првпат е употребен во хрониката на Јован Скилица (Мадридски Скилица) во 1034 г. Варјагите пристигнувале во Византија преку Киевски Рус. Во 988 г., царот Василиј II добил од рускиот кнез Владимир Светославич одред од 6.000 души за борба против узурпаторот Варда Фока, и од нив организирал тагма (воена единица). Во текот на следните два века, Варјагите учествувале во војните што ги водело Царството и служеле како дворска стража.
Местото на нивното распоредување на почетокот бил Големиот дворец, а почнувајќи од епохата на Комнини, тоа биле дворскиот комплекс Мангана и Влахернскиот дворец.
Варјашката стража била одбрана формација (елитна единица), која се прославила со верноста кон својот господар, со физичките предиспозиции, вооружувањето, облеката и дисциплината. На нивните офицери им биле доделувани дворски звања — на пример, Харалд Суровиот го имал звањето спатарокандидат. На чело на стражата, со титула аколут, најчесто стоел Грк.
1 Должности
Должностите и целта на Варјашката гарда биле слични — ако не и идентични — на службите што ги обезбедувале киевската дружина, шведскиот/норвешкиот хирд и скандинавските и англосаксонските хускарли.
Варјагите служеле како лична телохранителска единица на царот, положувајќи му заклетва за верност. Тие имале церемонијални должности како придружници и прогласувачи, и извршувале одредени полициски должности, особено во случаи на предавство и заговор.
На чело на Гардата стоел посебен офицер, аколут, кој вообичаено бил византиски поданик.
Микрочленконоги

Микрочленконогите (од микро и членконоги) се посебна група на микробни безрбетници од типот членконоги. Нивните микроскопски димензии (обично од еден до неколку милиметри) ги одредуваат нивните хабитати (обично почви), еколошките карактеристики и методите на нивното проучување.
1 Опис
Микрочленконогите се способни да се движат само во рамките на веќе постоечките пори во почвата.
Тие се разновидна, таксономски одвоена група на мали животни, главно претставници на различни класи и редови на членконоги.
Микрочленконоги вклучуваат главно следниве групи:
* Почва и површина Collembola
* Почвени грини: Oribatida, Mesostigmata, акарични грини и други мали арахниди
* Мали стоногалки
* Мали инсекти како и нивните ларви
* Мали ракови.
Многу видови микрочленконоги сè уште не се проучени и бараат дополнителни истражувања.
Димензии: од делови на милиметарот до неколку милиметри.
Телото, како кај сите други членконоги, е поделено на сегменти (со зглобно поврзани екстремитети).
Микрочленконогите се наоѓаат речиси космополитски, најчесто во куповите од паднати лисја, отпадоците кои се наоѓаат во почвата и горните слоеви на почвата. Тие играат клучна улога во забрзувањето на распаѓањето на органската материја и формирањето на структурата на почвата.
Во водните живеалишта, тие се среќаваат во планктонот или бентосот.
Се среќаваат предаторски и паразитски претставници.
2 Значајност
Микрочленконоги се важна и голема група организми кои играат важна улога во одржувањето на хомеостазата во екосистемите.
Заедниците на микрочленконоги служат како биоиндикатори за чистотата на животната средина, бидејќи се многу чувствителни на промените во условите на екосистемите. Нивното проучување помага подобро да се разберат процесите што се случуваат во природата и да се процени состојбата на животната средина.
Микроартроподи на почвите (педобионти) ги изучуваат посебен тип на зоолози, таканаречени зоолози на почвата (колемболози, акаролози и други).
Џамија (Доленци)

Џамија (Доленци) — главна селска џамија во битолското село Доленци, Општина Битола.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во Средното Маало во селото Доленци, спроти основното училиште во селото.
2 Историја
Џамијата била срушена во 1912 година, ама потоа била обновена во 1950-тите години.
3 Галерија
Сигнал „Wow!“

Сигнал „Wow!“ (во превод од англиски: „Уја!“) — силен теснопојасен радиосигнал, регистриран од д-р Џери Ејман на 15 август 1977 г., додека работел на радиотелескопот „Големото уво“ на Државниот универзитет во Охајо. Слушањето на радиосигналите се спроведувало во рамките на проектот SETI. Сигналот се чинел дека доаѓа од правецот на соѕвездието Стрелец.
Одликите на сигналот — како преносниот опсег и односот сигнал/шум — изгледале (според некои анализи) како оние што теоретски би се очекувале од вонземски сигнал.
Изненаден од тоа колку точно одликите на добиениот сигнал се совпаѓале со очекуваните одлики на меѓуѕвезден сигнал, Ејман ја заокружил соодветната група симболи на исписот и до нив ја потпишал забелешката „Wow!“ („Уја!“). Овој потпис му го дал името на сигналот.
1 Дешифрирање на исписот
Заокружениот код 6EQUJ5 го опишува менувањето на интензитетот на примениот сигнал во текот на времето. Секоја линија на исписот соодветствувала на 12-секунден интервал. Интензитетите биле кодирани со алфанумерички симболи, при што буквата 'U' (интензитет помеѓу 30,0 и 30,999... во однос на бучавата) се појавила само еднаш за цело време на работата на радиотелескопот. Ширината на сигналот изнесувала не повеќе од 10 кХц. Различните методи за одредување на честотата на сигналот дале вредности (1420,356 МХц и 1420,456 МХц), кои се многу блиску до честотата на радиолиниите на неутралниот водород (1420,406 МХц, или 21 см), што е важен показател за потенцијално природно вонземско потекло.
2 Време на прием на сигналот
Антената на радиотелескопот „Големото уво“ била неподвижна, а за скенирање на небото се користело вртењето на Земјата. Со оглед на аголната брзина на ова вртење и ограничената ширина на зоната на примање на антената, одредена точка од небото можела да се набљудува во текот на точно 72 секунди. На тој начин, постојан по замав вонземски сигнал треба да се набљудува токму 72 секунди, при што првите 36 секунди неговиот интензитет треба постепено да се зголемува — сѐ додека телескопот не се насочи точно кон неговиот извор — а потоа уште 36 секунди исто така постепено да се намалува, додека вртењето на Земјата ја оддалечува набљудуваната точка од небесната сфера од зоната на примање. Така, како што должината на сигналот „Wow!“ (72 секунди), така и обликот на графикот на неговиот интензитет во однос на времето, соодветствуваат со очекуваните одлики на вонземски сигнал.
Морски мајмуни

Морски мајмуни се сега познати како ракчиња од саламура (''Артемија'') кои се користат како нови аквариумски миленици. Развиени во САД во 1957 година од Харолд Фон Браунхут, тие се продаваат како јајца наменети за додавање во вода и најчесто доаѓаат во комплет од три кеси и упатство за користење. Понекогаш во комплетот се приклучени и мал резервоар и дополнителни кесички. Овој производ почнал да се продава во 70-тите години но особено се појавувал со стриповите, и останува присутен во популарната култура.
1 Историја
Фармите за мравки биле популаризирани во 1956 година од Милтон Левин. Харолд Фон Браунхат измислил производ на база на саламура од ракчиња следната година, 1957 година. Фон Браунхат соработувал со морски биолог, Ентони Д'Агостино, за да се развие соодветна мешавина од хранливи материи и хемикалии во сува форма што може да се додаде во обична вода од чешма за да се создаде соодветно живеалиште за ракчињата да напредуваат. Фон Браунхат доби патент за овој процес на 4 јули 1972 година.
Првично се викале „Инстант живот“ и се продавале за 0,49 долари, но Фон Браунхат го променил името во „Морски мајмуни“ во 1962 година. Новото име било базирано на нивното живеалиште во солена вода, заедно со наводната сличност на опашките на животните со оние на мајмуните.
Морските мајмуни биле интензивно рекламирани во стрипови во текот на 1960-тите и почетокот на 70-тите години користејќи илустрации од илустраторот на стрипови Џо Орландо. Тие прикажувале хуманоидни животни кои немале никаква сличност со ракообразните животни. Многу купувачи биле разочарани од различноста и од краткиот животен век на животните. Фон Браунхат е цитиран како изјавил: „Мислам дека купив нешто како 3,2 милиони страници рекламирање на стрипови годишно. Функционираше прекрасно.“
2 Употреба
Колонија се формира со додавање на содржината од пакетче означено како „Прочистувач на вода“ во резервоар со вода. Ова пакетче содржи сол, освежувач на вода и јајца од ракчиња во саламура. По 24 часа, ова се дополнува со содржината од пакетче означено како „Јајца од инстант живот“, кое содржи повеќе јајца, квасец, боракс, сода, сол, малку храна, а понекогаш и боја. Кратко потоа, морските мајмуни се изведуваат од јајцата што биле во пакетчето „Прочистувач на вода“. Потоа на секои седум дена се додава „Храна за раст“ што содржи квасец и спирулина. Најдобрата температура за изведување е 24–27°C. Дополнителни кесички може да се купат на официјалната веб-страница, иако тие не се потребни за благосостојбата на морските мајмуни.
''Артемијата'' обично има животен век од два до три месеци. Под идеални домашни услови, забележано е дека домашните морски мајмуни живеат до пет години. Бидејќи се лесни за размножување и грижа за нив, ракчињата често се користат и како модел организам во научните истражувања за проучување на развојната биологија, генетиката и токсикологијата.
Ich komme (песна)

„Ich komme“ е песна на финската пејачка Ерика Викман. Напишана и продуцирана е од Кристел Русберг и Јори Русберг. Песната била објавена на 17 јануари 2025 година и ќе ја претставува Финска на Евровизија 2025.
1 Позадина и композиција
Песната е напишана и продуцирана од Кристел Русберг и Јори Русберг (Roos+Berg). Таа ги спојува финската диско и електронската музика. Текстот одразува „радосна порака за задоволство, екстаза и транс состојби“ и сексуално задоволство и кулминација, кои се одразуваат во нејзината структура, што одговара на начинот на кој се постигнува сексуалниот врв.