procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Области во Албанија

Областите (|qark или ''sq'') се првостепена единици во управната поделба на Албанија.
Управата е устроена согласно уставот од 1998 г., чии реформи стапиле на сила на 31 јули 2000 г. Постојат вкупно 12 области. Денешните области ги заменуваат поранешните окрузи (''sq'') кои биле трипати побројни.
1 Список на области
Ова е список на областите во Албанија по азбучен редослед, заедно со нивните изворни имиња и општините кои ги содржи секоја од нив како второстепени единици.
Амблем, Област, Албанско име, Општини, Површина(км<sup>2</sup>), Население(2019)
Белград, ''Qarku i Beratit'', Белград, Кучово, Поличани, Скрапар, Ура Вајгуроре
Валона, ''Qarku i Vlorës'', Валона, Делвина, Кониспол, Саранда, Селеница, Фојник, Химара
Горица (Корча), ''Qarku i Korçës'', Горица, Девол, Колоња, Малик, Поградец, Пустец
Дебар, ''Qarku i Dibrës'', Булчица, Дебар, Клос, Матија
Драч, ''Qarku i Durrësit'', Драч, Кроја, Шијак
Ѓирокастро, ''Qarku i Gjirokastrës'', Дропул, Ѓирокастро, Клисура, Либохово, Мемалија, Премет, Тепелена
Елбасан (Коњух), ''Qarku i Elbasanit'', Белеш, Грамеш, Елбасан, Либражд, Пекин, Прењас, Церик
Кукуш, ''Qarku i Kukësit'', Кукуш, Тропоја, Хас
Леска, ''Qarku i Lezhës'', Курбин, Леска, Мирдита
Скадар, Qarku i Shkodrës, Араско Поле, Голема Малесија, Дањски Брод, Пука, Скадар
Тирана (Трнава), ''Qarku i Tiranës'', Вора, Каваја, Камза, Рогожина, Тирана
Фиер, ''Qarku i Fierit'', Дивјака, Лушње, Малакастро, Патос, Росковец, Фиер
2 Поврзано
* Општини во Албанија
* Географија на Албанија
Залив Спенсер

Заливот Спенсер се наоѓа јужно од Австралија, во нејзината држава Јужна Австралија. Заливот Спенсер е долг 322 километри и достигнува најголема ширина од 129 километри. На неговиот западен брег се наоѓа полуостровот Еир, а на источниот брег се наоѓа полуостровот Јорк кој го одвојува од заливот Свети Винсент. Најголеми градови во областа околу заливот се Вајала, Порт Пири и Порт Аугуста. Заливот Спенсер бил откриен од истражувачот Метју Флиндерс во 1802 година. Земјата околу заливот прв ја истражувал Едвард Џон Еир во 1839 годин и 1840-41. Населувањето на бреговите на заливот започнало во доцните 1840-ти.
Јаванско Море

Јаванско Море — дел од Тихиот Океан со површина од 310.000 квадратни километри. Се наоѓа помеѓу островот Борнео на север, островот Јава на југ, Суматра на запад и Сулавеси на исток. На северозапад, преку теснецот Каримата е поврзан со Јужнокинеското Море. Рибловот е важна економска активност во Јаванското Море, во кое живеат преку 3000 видови морски животни. Јаванското Море е и популарна туристичко одредиште, особено за нуркањето. Во текот на Втората светска војна, во февруари и март 1942, во ова море се одвивала поморска битка. Силите на Холандија, Велика Британија, Австралија и САД, скоро и да биле уништени во обидот да ја заштитат Јава од јапонските напади.
Голем Австралиски Залив

Големиот Австралиски Залив е отворен залив на југот од Австралија. Се простира помеѓу равницата Нуларбор на север и Р'тот Пејзли на запад, Р'тот Карнот на исток во должина од околу 1,200 километри. Територијално припаѓа на соединетите држави на Јужна Австралија и Западна Австралија. Големиот Австралиски Залив е дел од Индискиот Океан. Бреговите на заливот се прилично стрмни со клифофви кои достигнуваат висина и до 60 метри. Првиот човек којшто запловил по овој залив бил холандскиот морепловец Тисен во 1627 година. Конечниот опис на заливот го дале Метју Флиндерс и Едвард Џон Ејр. Населеноста на бреговите е мала, така што има повеќе мали населби како Јукла, Ејр, Фолерс Беј и др. На источниот брег има повеќе расфрлани помали острови. Длабочината на заливот изнесува 200 метри на 200 километри од бреговите.
1 Поврзано
* Залив Спенсер
Моч

Моч (или урина, од лат. ''urina'') е отпаден производ на организмот, создаден во бубрезите при филтрацијата на крвта.
1 Настанување
Кај клеточниот метаболизам се создаваат мноштво отпадни материи богати со азот и други материи што се раствроливи во вода, кои треба да се исфрлат од крвта. Тој процес се врши во бубрезите, а создадената течност се нарекува ''моч''. Од бубрзите, преку мочоводите, таа се спушта во мочниот меур, каде останува неколку часа, а потоа со исфрлање, односно уринирање, преку уретрата организмот се ослободува од мочта. Кај повеќето животни мочта содржи и феромони, поради што мокрењето на определени места е поврзано со маркирање на територијата.
2 Човечка моч
Количеството моч што се создава за одреден временски период се нарекува диуреза. Во нефролошката практика, при мерењето на волуменот на исфрлена моч најчесто се зема период од 24 часа. Во нормални околности, дневното количество моч изнесува 800-1500 см³.
Мочта има кисела реакција и нејзината pH вредност изнесува помеѓу 5 и 6.
Хемиската и микроскопската анализа на мочта има големо дијагностичка важност. На пример, при дијабетес во мочта се регистрира шеќер, а при нефритис - белковини. Секое отстапување од нормалниот состав на урината укажува дека метаболизмот на телото не е во ред.
3 Боја
Мочта во нормални околности има жолта боја и во зависност од внесените хранливи материи во организмот таа може да варира од светложолта до темножолта боја. Врз промената на бојата на мочта може да влијае покачената телесна температура, како и губењето телесни течности преку потење, повраќање или пролив.
4 Состав
Составот на урината зависи од факторите на животната средина (температура и влажност), како и од човековата активност, полот, возраста, тежината и здравјето. Кај човекот 95% од урината се состои од вода. Таа содржи и низа органски и неоргански соединенија:
4.1 Органски соединенија
* Карбамид (20 - 35 г)
* Кетонски тела (< 3 г)
* Аминокиселини (1 - 3 г)
* Креатинин (1 - 1,5 г)
* Мочна киселина (0,3 - 2 г)
* Гликоза (< 0,16 г)
* Белковини (< 0,15 г)
* Хипурна киселина (0,15 г)
* Креатин (0,05 - 0,1 г)
4.2 Неоргански соединенија
* Катјони (K+, Na+, Ca2+, Mg2+, NH4+,)
* Анјони (Cl-, SO42-, НРО42-)
* Други јони (во мали количества)
5 Поврзано
* Уреа
* Излачување
Период на полураспад

Период на полураспад — времето потребно за една супстанца во процес на распаѓање да се намали за половина. Во почетокот, терминот обично се користел да се опише особината на нестабилни атоми (кои радиоактивно се распаѓале), но може да важи за било која количина која следи одредена стапка на распад.
Период на полураспаѓање многу често се користи за опишување на залихи во процес на експоненцијален распад на пример радиоактивен распад.
Прстенеста фока

Прстенеста фока (''Phoca (Puca) hispida'')
Должина, 1,3-1,5 м
Тежина, 45-95 кг
Живеалиште, поларни води околу ледената покривка
Распространетост, Арктик, северен Тихи Океан, северен Атлантик, Балтичко Море, Охотско Море
Препознатлива по кружните шари, прстенестата фока живее на целиот Антарктик, на отворено море близу морскиот лед, како и под ледот во кој копа дупки низ кои вдишува воздух. Таа може да нурка до еден час. Се храни со риби, и зоопланктон. Женките ги раѓаат младенчињата на ледот, во кој претходно копаат дувла. Ова животно е омилен плен на белите мечки, кои ги ловат во дувлата или кога ќе испливаат на површината на водата за да вдишат воздух.
Андаманско Море

Андаманско Море или Бурманско Море (|မြန်မာပင်လယ်; |अंडमान सागर; |ทะเลอันดามัน) — водна површина во состав на Индискиот Океан и се наоѓа југоисточно од Бенгалскиот Залив, јужно од Мјанмар, западно од Тајланд, источно од Андаманските Острови и Никобарските Острови, и северно од Суматра и Мајалскиот Теснец.
Морето е долго 1.200 км во правец север-југ, широко 650 км и зафаќа површина од 600.000 км<sup>2</sup>. Просечната длабочина изнесува 870 м, а максималната длабочина е 3.777 м.
Просечната температура на површинскиот слој на водата во февруари изнесува 26-, а во август се искачува над 28 °C. Соленоста се колеба од 20 ‰ на север до 34 ‰ на југозапад. Замавот на морето се менува од 4,7 до 6 метри.
Главно пристаниште е Рангун.
1 Поврзано
* Андамани и Никобари
* Бенгалски Залив
* Индиски Океан
* Салуен
Омански Залив

Оманскиот Залив ги поврзува Арапското Море со Персискиот Залив. Обично се смета за дел од Персискиот Залив а не на Арапското Море. На неговите северни брегови се наоѓа Иран, а на јужните брегови се наоѓа Оман и мал дел од Соединетите Арапски Емирати.
Црква Џезу (Рим)

Црквата Џесу (италијански: ''Chiesa del Gesù'') е црква на Дружбата Исусовате, католички верски ред, која се наоѓа во Рим, Италија. Официјално црквата на италијански се вика: ''Chiesa del Santissimo Nome di Gesù all'Argentina'' или Црква на пресветото име Исус.
Фасадата на црквата претставува прв вистински пример на барокната архитектура,. Црквата служела како пример односно модел за голем број на другио цркви при нивната изградба, посебно во Америка. Црквата била изградена од страна на големиот италијански архитект Јакопо Бароци да Вињола, а фасадата од страна на Џакомо дела Порта.
Аденски Залив

Аденскиот Залив е залив во Индискиот Океан помеѓу Јемен на север и Сомалија на југ. На северозапад е поврзан со Црвеното Море преку теснецот Баб ел-Мандеб. Долг е 1,000 км и шрок од 150 до 440 км.
Заливот е многу важен пад до Персискиот Залив и нафтата што се наоѓа во него, што е многу важно за светската економија. Главни пристаништа во овој залив се Аден во Јемен и Бербера и Босасо во Сомалија.
Овој залив се смета за опасен поради тоа што се граничи со Сомалија која е нестабилна земја, а додека Јемен не покажува особена сила во заштитувањето на заливот. Аденскиот Залив е една од главните светски зони по пиратеријата, што го прави овој залив несигурен за пловидба.
Базилика Свети Павле надвор од ѕидините

Базиликата Свети Павле надвор од ѕидините (италијански: Basilica Papale di San Paolo fuori le Mura) е една од четирите патријархални римски базилики, заедно со уште Свети Јован Латерански, Свети Петар и базиликата „Голема Богородица“. Самата базилика се наоѓа во градот Рим, Италија, надвор од границите на Аурелиските ѕидини, од каде и доаѓа називот надвор од ѕидините.
И покрај тоа што базиликата се наоѓа надвор од границите на Ватикан, сепак според Латеранскиот договор, базиликата поседува посебен екстериторијален статус во сопственост на Светата престолнина.
Изградбата на базиликата започнала во времето на Константин Велики, на местото на гробот на Свети Павле. Подоцна, на местото на истата базилика во 386 година била изградена поголема базилика. Според мозаикот во базиликата, Теодосиј I ја започнал нејзината изградба, Хонориј ја завршил, а во времето на папа Лав I била реновирена и обновена. Во времето кога била изградена, христијанскиот објект бил поголем од базиликата Свети Петар, како и позначаен во римокатоличкиот свет. Во 1823 година објектот бил зафатен од голем пожар, а во 1845 година, истата била обновена.
Средоземна фока-мечка

Средоземна фока-мечка (''Monachus monachus'')
Двата вида Monachus monachus се загрозени. Покрупниот вид, средоземната фока-мечка, се наоѓа на списокот на најзагрозени видови. Крзното може да има од темнокафеава до бледокафеава боја. Женките се покрупни од мажјаците, а младенчињата се раѓаат со црно крзно, што е голема реткост меѓу фоките. Овој вид фоки порано биле доста распространети, но, поради повеќевековното претерано ловење, нивниот вкупен број се намалил на само неколку стотици. Тие главно живеат во Средоземјето, но најголема е колонијата на атлантскиот брег на Мароко. Најблиска роднина на оваа фока е ретката хавајска фока-мечка.
1 Наводи
* Peter Saundry. (2010) C Michael Hogan (Topic Editor)
* William Johnson, (1988), ''The Monk Seal Conspiracy'', Heretic Books ISBN 0-946097-23-2
Бохолско Море

Бохолско Море или Минданајско Море се наоѓа помеѓу островите во склоп на Филипините со Минданао на југ и Бохоли и Лејте на север. Двата поголеми острови коишто се наоѓаат во морето се Сикихор и Камигин. Поврзано е со Филипинското Море на исток, Камотско Море на север и Сулуското Море на запад. Најголеми градови коишто се наоѓаат на бреговите на ова море се:
* Кагајан де Оро Сити
* Илиган Сити
* Бутуан Сити
* Озамис Сити
* Тагбиларан Сити
Флореско Море

Флоресковото море дел од Тихиот Океан и зафаќа површина од 240.000 квадратни километри. Морето се наоѓа помеѓу Макасарскиот Проток на северозапад преку кое е поврзано со Целебското Море, островите Сулавеси на север, Бандското Море на исток, Малите Сундски Острови на југ и Јаванското Море на запад.
Морето го добило своето име по островот Флорес.
Сива фока

Атлантска сива фока (''Halichoerus grypus'') е цицач од семејството Phocidae.
Атлантската сива фока има препознатлива издадена муцка, слична на „римски“ нос. Возрасните фоки според бојата: обчино мажјаците се сиви, со бледи шари на многу посветла подлога. Мажјаците се два или трипати потешки од женките - што е најголема разлика меѓу фоките. Кога не ловат риби, сивите фоки времето го поминуваат лежејќи на карпите или спијеќи во водата во исправена положба (како шишиња), при што само носниците им ѕиркаат од водата. Се спаруваат на брегот, односно на плажите,а и понекогаш и на тревни површини подалеку од брегот. Кога ќе се родат, младенчињата имаат бело крзно, а на брегот остануваат два-три месеци пред да се осмелат да влезат во водата.
1 Основни податоци
должина, 1,8-2,3 м
тежина, 250-400 кг
живеалиште, карпести брегови, острови близу брегот
распространетост, Северозападен Атлантик, Исланд, Британски Острови, Балтичко Море
Целебеско Море

Целебско Море или Сулавеско Море — дел од Тихиот Океан. Се наоѓа меѓу архипелагот Сулу и островите Минданао на север, источно од морето се наоѓаат островите Сангихе, островите Сулавеси се наоѓаат на југ и островите Борнео на запад. На југозапад, морето е поврзано со Јаванското Море преку Макасарскиот Проток. Целебското Море достигнува максимална длабочина од 6,200 м, долго е 837 км во правец исток-запад и 675 км во правец север-југ, со вкупна површина од 280.000 км<sup>2</sup>. Целебското Море има голема разновидност на риби и морски животни. Морето има топла и бистра вода, овозможувајќи живот за околу 580 од 793 видови на корали, делфини, китови, морски желки, баракуда и други видови. Ова море е исто така богато со туна и жолта туна. Целебското Море е значаен транспортен пат за тргување во регионот. Морето е многу популароно место за длабоко нуркање и лукзусни крстарења. Морето е познато во светот по пиратството која ги погодува малите рибарски бродови како и големите бродови коишто носат контејнери (танкери).
1 Поврзано
* Моро — значаен залив во морето
Арафурско Море

Арауфско Море — море во Тихиот Океан и се наоѓа поемѓу Австралија и Карпанетарискиот Залив на југ, Папуа Нова Гвинеја на север, Тиморското Море на запад и Коралното Море на исток со кое е поврзан преку Торесовиот Проток. Морето е долго 1.290 километри, широко е 560 километри и зафаќа површина од 650.000 км<sup>2</sup>.
Во текот на последниот леден период, Тиморското Море заедно со Карпентарискиот Залив и Торесовиот Проток сочинувале голема рамница која ги поврзувала Австралија и Папуа Нова Гвинеја, образувајќи го големиот континент Сахул, што ја олеснила преселбата на луѓето од Азија во Австралија.
Тиморско Море

Тиморското Море е дел од Индискиот Океан и се наоѓа помеѓу островот Тимор на север и Австралија на југ. На исток се наоѓа Арафурското Море кое е дел од Тихиот Океан. Во Тиморското Море спаѓаат Бонапартовиот Залив и заливот Ван Димен на северниот брег на Австралија. Единствен голем град на неговите области е австралискиот град Дарвин. Морето е долго 480 километри и има површина од 610.000 км<sup>2</sup>, најголемата длабочина која што морето ја достигнува е 3.300 метри во северниот дел. Најголеми острови во меорето се: Мелвил, Ашмор и островот Картие.
Уринирање

Уринирање (|mictio, разговорно: ''мокрење'' или ''мочање'') е физиолошки процес што претставува исфрлање на урината од мочниот меур преку мочниот канал надвор од телото.
1 Опис
Вообичаено, уринирањето се врши контролирано, со волја на човекот, при дразба за уринирање. Кај многу мали деца и при одредени заболувања, недостасува контрола над уринирањето. Медицинскиот назив за оваа појава е ''инконтиненција'' (разговорно: ''помочување'').
1.1 Диуреза
Количеството на излачената урина за едно деноноќие се нарекува диуреза (грч. ''di''-, ''uron'' урина = излачување урина). Нормалното количество на излачена урина за 24 часа кај жените изнесува од 1000—1500 ml, а кај мажите до 1800 ml.
Состојбата при која се исфрла мало количество (под 500 ml/24h) урина се нарекува олигурија. Причина за тоа може да биде дехидрирањето, проблеми со срцето или бубрезите и др. или по поголемо крварење (на пример, по операција).
Недостатокот од диуреза или исклучително оскудната диуреза (под 150 ml/24h) се нарекува анурија, а кога диурезата е поголема од нормалното, состојбата се нарекува полиурија. Нормално е преку ден да се исфрла повеќе урина отколку преку ноќта. Кога таквата рамнотежа е нарушена, се користи терминот никтурија и најчесто се забележува при срцеви слабости. Неможноста урината да се исфрли низ мочниот канал се нарекува ретенција (задржување), а неконтролираното уринирање во текот на ноќта се нарекува енурезис.
2 Наводи
Римско гето

Римското еврејско гето (италијански: ''Ghetto di Roma'') се наоѓа во регионот Сант Анџео во Рим, Италија, во близина на портикот на Октавија и театрот на Марцел.
Папската була Cum nimis absurdum била изгласена од страна на папа Павле IV на 14 јули 1555 година. Покрај неколку правила, според оваа була, било наредено да се формира гето, каде биле сместени евреите, народ кој во Рим опстојувал уште пред да биде создадено христијанството како религија. Бројот на евреите во тоа време бил драстично намален, односно нивниот број бил околу 2.000 верници. Гетото било сместено во посебен квартал со три порти, кои биле затворани во текот на ноќта. Ѕидот околу гетото бил изграден од страна на италијанскиот архитект Џовани Салуцио Перуци.
Булата исто така имзабранила и неколку права на еврејската заедница, како на пример забрана за сопственост на имот. Според мал број на евреи пак, самото гето имало позитивна страна за евреите во градот, бидејќи претходно честопати имало случаи за напади врз еврејското население од страна на христијанското, па на овој начин ова било навидум искоренето.
Со формирањето на Римската република во XVIII век, римското гето било забрането, но ова траело само една година, колку и новата република, кога папската држава повторно била обновена, а евреите повторно биле принудени да се вратат во гетото.
Во 1848 година, на почетокот од својот мандат, папа Пиј IX го отворил гетото. Но по враќањето му од егзил во 1850 година,, во кое претходно Римсакта република издала големи анти-папски мерки и правила, папата издал серија од антилиберални мерки, вклучувајќи го и повторното воспоставување на гетото. На 20 септември 1870 година, Папската Држава престанала да постои, а со ова и самото гето.
Ѕидините од еврејското гето биле разрушени во 1888 година.
Денеска, областа околу поранешното гето претставува почетокот на римската синагога.
Карпентариски Залив

Карпентерискиот Залив (|Gulf of Carpentaria) е плитко море кое е опкружено од континентот Австралија од три страни и од Арафурското Море на север. На истокот се наоѓа полуостровот Јорк, на запад Арнехемовата Земја, јужниот дел кој припаѓа на Квинсленд се вика заливска земја или само залив. Првиот Европеец кој го посетил овој регион бил холанѓанецот Вилем Јанзун во 1606. Неговиот сонародник Јан Карстензун го посетил заливот во 1623 г. и му го дал името во чест на Питера де Карпентера, гувернер на холандска источна индија. Регионот подоцнна го истражувал и исцртал Матју Хлиндерс во 1802 и 1803 г. Првото истражување на земјата околу заливот го извел Прус Лудвиг Ласјшхард во 1844 и 1845 година. Климата во овој регион е топла и влажна, со две годишни сезони. Сувата трае од април до ноември, а влажната од декември до март.
1 Поврзано
* Квинсленд
* Арафурско Море
Росово Море

Росовото Море (англ. ''Ross Sea'') е дел од Антарктикот и зафаќа површина од околу 500.000 км<sup>2</sup>. Морето се наоѓа помеѓу Земјата на Мери Берд на исток и Викториината Земја на запад.
Јужниот дел на морето го зазема Росовата Ледена Плоча — извор на многу ледници. На западниот дел на морето се наоѓа Росовиот Остров. На исток се наоѓа Рузвелтовото море во Заливот на Китовите. Во морето се наоѓаат следните острови Блек, Карн, Кулман и Вајт. Најјужниот дел на морето е Гулдовиот Брег кој се наоѓа на 300 километри од Јужниот Пол. Росовото море го открил истражувачот Џејмс Рос во 1841 г. Во 1911 г. Роалд Амундсен ја почнал својата експедиција кон Јужниот Пол од залиовот на Китовите.
1 Поврзано
* Росова Зависност
* Веделово Море
Манекен Пис

Манекен Пис (хол. ''Manneken Pis'' - "момчето кое мокри"), што уште се нарекува и ''Малиот Џулиен'', е скулптура во вид на фонтана на која е претставено момче кое мокри. Toa е еден од симболите на белгискиот главен град Брисел.
1 Историјат
Времето и околностите на создавањето на скулптурата се непознати. Според некои информации таа постоела уште во XV век, а можно e и од 1388 година.
Во Брисел постои предание дека статуата е поставена за да потсетува настаните од Гримбергенската војна, кога лулката со синот на војводата Готфрид III Лувенски била закачена на едно дрво, за да може идниот монарх со својот изглед да ги воодушевува граѓаните, а детето оттаму мокрело врз војниците под него.
Според друго предание, статуата првично била наменета да ги потсетува граѓаните на детето што ги изгаснало огновите запалени од страна на непријателот, мокрејќи врз нив од градските ѕидини.
Денешниот изглед скулптурата го добила во 1619 година благодарение на мајсторството на Жером Дикенуа - дворски вајар - манирист, татко на попознатиот Франсоа Дикенуа. Од 1695 година наваму скулптурата неколкупати била крадена, вклучувајќи го и периодот на престој на Наполеоновите војници во градот (за последен пат статуата е украдена во 60-тите години на дваесеттиот век, по што уште еднаш е заменета со копија). Денес оригиналот се чува во Maison du Roi.
2 Слични скулптури
Слични скулптури на ''Манекен Пис'' има и во белгиските градови Гент, Хаселт и Герардсберген.
Со намера да се задржи славата со вакви фонтани, во 1985 година биле поставени и скулптури на Жанеке Пис (''Jeanneke pis'' - Девојчето кое мокри) и Зинеке Пис (''Zinneke Pis'' - Кучето кое мокри).
3 Галерија
4 Наводи
Зрачен тек

Во радиометријата, зрачен тек или зрачна моќност е начин на изразување на моќта на елеткгромагнетното зрачење (вклучувајќи и инфрацрвената, ултравиолетовата и видливата светлина). Со ова може да се изрази вкупната израчена моќ од изворот, или вкупната моќ што озрачува дадена површина.
1 Единици
Единицата за зрачен тек по SI е ватот (W), што има димензии на „енергија/време“, т.е. џули/секунда.
2 Поврзано
* Сјаен тек
* Моќ (физика)
Црква „Вознесение Христово“ - Мршевци

Свети Спас — македонски православен храм во скопското село Мршевци. Храмот се наоѓа на мало возвишение над селото, веднаш до фудбалското игралиште. Црквата е осветена во 1998 година. Во нејзин склоп постои сала за ручек која собира 250 гости, а моментално се реконструира и чешма. Голем народен собор се одржува за патрониот празник Спасовден кој воедно е и селска слава на селото. Внатрешноста на црквата е живописана со нови фрески, кои се дар од семејствата кои живеат или водат потекло од селото Мршевци, а има и мермерен иконостас.
1 Галерија
Амундсенов Залив

Амундесовиот Залив се наоѓа помеѓу северозападната канадска територија, островите Банкс и Викторија и Бофортовото Море. Заливот е долг 402 км и широк 150 км. Заливот го истражувал норвежанецот Роалд Амундсен (по којшто е именуван заливот) помеѓу 1903 и 1906. Амундесовиот залив се наоѓа на западниот крај на Северозападниот проток, морскиот пат кои го поврзува со Тихиот Океан. На бреговите околу заливот живеат многу малку луѓе, но сепак има населени места како што се: Сакс Харбор, Холман и Полатук. На север од заливот се наоѓа протокот на Принцот од Велс. На југоисток и исток заливот води преку протокот Долфин и Јунион во заливот Симпсон потоа во залив Корнејшн. На запад и северозапад може да се дојде до Бофортовото Море и Северноледениот Океан. На целиот залив владее полара клима, која има екстремно ладна зима. Амундесовиот залив е прекриен со лед во најголемиот дел од годината.
1 Поврзано
* Амундсеново Море
Саат-кула (Гостивар)

Саат-кула (|Ebu Bekir Paşa Saat Kulesi) — еден од најзнаменитите и препознатливи градби во градот Гостивар. Таа е еден од трите културно-историски споменици во Гостивар и се наоѓа и на општинските грб и знаме. Гостиварската саат кула заедно со оние во Скопје, Битола и Прилеп е една од најзачуваните првични саат-кули. Таа сè уште е во функција и го покажува точното време преку неколку часовници вградени на неа. Кулата е заведена како Културно наследство на Македонија.
1 Местоположба
Се наоѓа во средиштето на Гостивар, а веднаш до неа постои џамија наречена Саат-џамија („Ебу Бекир-пашина џамија“) која била обновена во поново време Во непосредната околина на саат-кулата се наоѓаат поштата, познатиот трговски центар „Блу-центар“ со стаклената фасада, а недалеку по улицата на 250-300 метри е црквата црквата Света Богородица и градскиот плоштад.
2 Историја
Изградена е во 1728/29 година од Исмаил-ага, син на Хаџи Јусуф-ага. Годината на градбата и името на градителот се запишани на османлиско-турски јазик на камена плоча што се наоѓа над влезната врата.
Во 2010 била реставрирана под сомнителни околности.
Во јануари 2017 година, биле пуштени во употреба четири нови часовници на врвот на кулата. Поставувањето на часовниците било раководено од Конзерваторскиот центар - Гостивар, а парите били обезбедени од Министерството за култура во вредност од 520 илјади денари.
3 Галерија
4 Поврзано
* Саат-џамија (Гостивар)
Римски форум

Римскиот форум (лат. ''Forum Romanum'') — средиште на политичкиот, правниот, стопанскиот, културниот и религиозниот живот на Стариот Рим. Под ''форум'' се подразбираат сите згради, споменици и остатоци од древните урнатини. Во времето на Стариот Рим, форумот бил урбано место.
1 Историја
Првобитно, на местото на Форумот се наоѓала мочуришна долина покрај ридот Палатин, во која латинските доселеници ги закопувале своите мртви. Дури некаде околу 6. век п.н.е, откако мочуриштето било исушено, почнале да ја населуваат долината.
Во 490 година п.н.е таму биле изградени два храма, посветени на боговите Сатурн и Кастор, што воедно и го забрзал развојот на местото на форумот како градско средиште. Северно од Форумот, непосредно покрај него, сè до смртта на Гај Јулиј Цезар, постоел Comitium, како средиште на римската политика, што го сочинувале ''Curia Hostilia'' (зградата на Сенатот) i ''Rostre'', јавен политички подиум на римските политичари.
Во времето на царот Август, Форумот го добил својот сјај и убавина, бил преуреден и поплочен со мермер. За време на владеењето на римските цареви по Август, Форумот служел за религиозни обреди, а многу помалку за политички цели, па со текот на времето паднал во заборав.
Во периодот на доцната Римска Република, Форумот станал мал, па сите владетели после Цезар, кој го изградил Forum Iulium, почнале да градат свои форуми и храмови.
Дури кон крајот на 18. век биле извршени првите археолошки ископувања на местото на Форумот.
2 Форумот денес
Денес Форумот личи на расфрлан збир од урнатини, но со извесна фантазија посетителите можат да си го претстават ова место и животот во некогашното Римското Царство. На наоѓалиштето сè уште се видливи остатоци од многу згради од различни периоди, храмови, базилики и триумфални сводови.
3 Наводи
Црква Пресвета Богородица на Небесниот жртвеник

Пресвета Богородица на Небесниот жртвеник (латински: ''Basilica Sanctae Mariae de Ara coeli al Campidoglio'', италијански: ''Basilica di Santa Maria in Ara coeli'', македонски: ''Базилика Света Марија на небесниот олтар'') е титуларна базилика во Рим, Италија, која се наоѓа на ридот Капитол.
Во почетокот, христијанскиот објект се викал Света Марија на Капитол, но во текот на 14 век името на црквата било променето. Според легендата, храмот бил изграден на местото каде сибилата Tiburtine Sibyl го предвидела доаѓањето на Исус Христос и неговото раѓање. Честопати црквата се нарекува и како Капитолска базилика.
Во самата базилика се наоѓаат дел од останките на Света Елена, мајка на Константин Велики. Нејзините мошти биле на неколкупати крадени од Рим, па денеска се наоѓаат дел од нив во Франција. Овде се наоѓаат и останките од папа Хонориј II. Еден од најпознатите предмети кои се наоѓаат во базиликата е статуата на малото дете кое е претставено како Исус. Во средниот век и денес, се верува дека статуата поседува чудотворна моќ. Во 1994 година статуата била украдена, и никогаш не била повторно пронајдена. Денеска се користи копија од истата.
Црква Санта Праседе

Базилика Санта Праседе (латински: ''Basilica Sanctae Praxedis'', италијански: ''Basilica di Santa Prassede all’Esquillino'') е тилуларна базилика која се наоѓа во Рим, Италија, во близина на папаската базилика „Голема Богородица“.
Христијанскиот објект сегашната форма го добил во времето на папа Адријан I во околу 780 година, а претходно била изградена на остатоците од некоја градба, за која се смета дека се наоѓаат останките на Света Пракседа и Света Пуденцијана, ќерки на Апостол Пуд, првиот човек кој според традицијата Свети Павле го крстил и го прифатил христијанството во Рим. Двети христијански маченички биле убиени од страна на римските власти.
Базиликата во текот на 822 година била реновирена, односно во времето на Папа Паскал I.
Црква Санта Сабина

Базиликата Санта Сабина на Авентин (латински: ''Basilica Sanctae Sabinae'', италијански: ''Basilica di Santa Sabina all'Aventino'') е титуларна црква која се наоѓа во Рим, Италија, на самиот рид Авентин. Таа припаѓа на римокатоличкиот доминикански ред.
Базиликата била изградена во текот на 5 век. Нејзината градба е во облик на правоаголник во која се наоѓаат неколку столбови распоредени на левата и десната страна во симетрија. Оваа мала базилика е скромно украсена, ако се има предвид раскошната базилика „Голема Богородица“.
MOA-2008-BLG-310L

MOA-2008-BLG-310L е ѕвезда од 23-та величина на оддалеченост од барем 20.000 светлосни години во соѕвездието Скорпија. Има маса од 0,67 сончеви маси, што веројатно значи дека е ѕвезда од тип K во доцна фаза. Во 2009, при појавата на искривување и зголемување наречена гравитациска микролеќа, пронајдена е планета како кружи околу ѕвездата, на растојание од 1,25 ае од деа, со маса 2,3 % од онаа на Јупитер.
1 Поврзано
* MOA-2007-BLG-192L
* OGLE-2005-BLG-390L
* Список на вонсончеви планети
2 Наводи
*
Sk8er Boi

„Sk8er Boi“ — песна од канадската пејачка текстописец, Аврил Лавињ, и е вториот сингл од нејзиниот прв албум, ''Let Go'' (2002). Песната е напишана од Аврил Лавињ и The Matrix (Скот Спок, Лаурен Кристи, и Грахам Едвардс), а продуцент е The Matrix. Издаден е во 2002 година и се искачил на десеттото место на ''Билборд'' Хот 100 во САД (станувајќи втор топ десет сингл на Лавињ таму), на осмо место во Обединетото Кралство, трето место во Австралија, тринаесетто место во Канада и прво место во Шпанија, со што песната станала една од нејзините најуспешни песни до денеска.
1 Список на песни
;Австралија ЦД-сингл
#"Sk8er Boi" 3:23
#"Get Over It" 3:27
#"Nobody's Fool" (снимена во живо во Ванкувер за Z95) 3:58
;ОК, Мексико ЦД-сингл
#"Sk8er Boi" 3:23
#"Get Over It" 3:27
#"Nobody's Fool" (снимена во живо во Ванкувер за Z95) 3:58
#"Sk8er Boi" (музичко видео)
;Француски ЦД-сингл
#"Sk8er Boi" 3:23
#"Get Over It" 3:27
1.1 Промо
;Австралија, ОК, САД промо
#"Sk8er Boi" 3:23
;САД промо винил
:Страна А
#"Sk8er Boi" 3:23
:Страна Б
#"I'm With You" 3:44
;ОК 2003 промо
#"Sk8er Boi" (во живо на Buffalo) 4:10
1.2 Официјални верзии
#"Sk8er Boi" (албум верзија) 3:23
#"Sk8er Boi" (Демо) 3:28
2 Табели
Табела (2002), Највисокапозиција
Австралиска ARIA Сингл Табела, 3
Австриска Сингл Табела, 7
Белгија Ултрапоп 50 (Холандски), 7
Белгија Ултрапоп 50 (Француски), 23
Канадска BDS Ерплеј Табела, 1
Канада, 3
Данска Сингл Табела, 11
Европски Хот 100 Синглови, 3
Француска Сингл Табела, 28
Германска Сингл Табела, 18
Ирска Сингл Табела, 1
Италијанска Сингл Табела, 8
Мексиканска Сингл Табела, 5
Нов Зеланд RIANZ Сингл Табела, 2
Холандија Мега Сингл Топ 100, 11
Норвешка Сингл Табела, 14
Шведска Сингл Табела, 12
Швајцарска Сингл Табела, 17
ОК Сингл Табела, 8
САД ''Билборд'' Хот 100, 10
САД ''Билборд'' Мејнстрим Топ 40, 1
2.1 Табели на крај на годината
Табела (2002), Позиција
Австралиска ARIA Сингл Табела, 38
ОК Сингл Табела, 165
Табела (2003), Позиција
Австралиска ARIA Сингл Табела, 86
Австриска Сингл Табела, 52
ОК Сингл Табела, 160
3 Награди
Година, Церемонија, Награда, Резултат
2003, Награди Греми, Најдобра Женска Рок Вокална Изведба, Номинација
Сокан Награди, Најдобра Поп Песна, Победа
МТВ Музички Видео Награди, Најдобро Поп Видео, Номинација
MuchMusic Видео Награди, Избор на Луѓето, Победа
Тин Избор Награди, Избор Музички Сингл, Победа
Џуно Награди, Џуно Фан Избор, Номинација
MuchMusic Видео Награди, Најдобро интернационално видео од канаѓанец, Победа
Nickelodeon Kids' Choice Awards, Омилена Песна, Победа
4 Историја на издавање
Регион, Датум, Куќа, Формат
САД, Август, 2002, Arista Records, ЦД, дигитално спуштање
Австралија, Sony BMG
Европа
Losing Grip

"Losing Grip" е четвртиот и последниот сингл (освен во Австралија и Нов Зеланд каде песната "Mobile" е издадена) од албумот ''Let Go'' на Аврил Лавињ. Издаден е во доцна spring во 2003 по успехот на "I'm With You". Песната е напишана од Аврил Лавињ и Клиф Магнес. Има повеќе гранџ звук отколку другите песни на ''Let Go''. Аврил ја изведувала песната "Losing Grip" на Џуно Наградите од 2003. Во песната се за работи за "губењето на грипот" на Лавињ со нејзиниот дечко. Синглот добил златна сертификација од RIAA на 22 септември 2003.
1 Музичко видео
Музичкото видео ја покажува Лавињ која изведува пред голема публика. Од време на време се покажуваат снимки од неа како пробива пат меѓу многу луѓе. Исто така има и сцено кога Лавињ ќе скокне во публиката. Публиката ја вежбала оваа постапка на други луѓе пред да дојде Лавињ.
Музичкото видео е режирано од Лиз Фриедландер.
2 Оценки
Кристина Саракено од Allmusic кажала дека "Losing Grip" и дозволувала на Лавињ да ја "покаже" својата гласовна можност за време на "експлозивниот рок рефрен". Сал Синкуемани од ''Slant'' магазинот ги споредила вокалите на Лавињ со канадската пејачка-текстописец Аланис Моризет.
На AOL Radio, "Losing Grip" од гледачите била изгласана за десетта најдобра песна на Лавињ.
3 Награди
"Losing Grip" е номиниран за Греми Награди за Најдобра Женска Рок Вокална Изведба, но наградата ја освоила песната "Steve McQueen" од Шерил Кроу.
Година, Церемонија, Награда, Резултат
2003, Канадски Радио Музички Награди, Најдобро Ново «Рок/Алтернативно» Соло, Победа
Награда за Избор на Обожавателите, Номинација
2004, Награди Греми, Најдобра Женска Рок Вокална Изведба, Номинација
4 Список на песни
Австралиски ЦД сингл
# "Losing Grip" (Албум верзија)
# "I'm With You" (Живо)
# "Unwanted" (Живо)
# "Losing Grip" (Музичко видео)
ОК сингл
# "Losing Grip" (Албум верзија)
# "Losing Grip" (Живо)
# "Naked" (Живо)
# "Losing Grip" (Музичко видео)
Француски ЦД сингл
#Losing Grip
#Losing Grip (Живо)
САД, Австралиски и ОК промо
# "Losing Grip" (Албум верзија)
4.1 Табели
Табела (2003), Највисокапозиција
Австралија, 20
Австрија, 40
Белгија (Фландрија), 48
Белгија (Валонија), 4
Холандија, 8
Германија, 43
Ирска, 18
Швајцарија, 49
ОК, 22
САД ARC Chart Top 40, 6
САД ''Билборд Хот'' 100, 64
Хонгконг, 1
Токио, 12
Ботниски Залив

Ботнискиот Залив или Ботнички Залив (фин. ''Pohjanlahti'', швед. ''Bottniska viken'') се наоѓа во северниот дел на Балтичкото Море. Се наоѓа помеѓу Финска на исток, Шведска на запад и Оландските Острови на југ.
Заливот е долг 725 км, а широк 80 км и зафаќа површина од 117.000 км<sup>2</sup>. Најголемата забележана длабочина во овој залив изнесува 295 м, а просечната длабочина изнесува 60 м. Најголеми реки коишто се влеваат во Ботнискиот Залив се:
* Уме
* Луле
* Турне
* Кеми
* Оуле
Најголеми градови коишто се наоѓаат на бреговите на овој залив се:
* Оулу
* Васа
* Пори
* Јевле
* Хернесанд
* Лулео
1 Поврзано
* Висок Брег
Гигаметар

Гигаметар (симбол Гм или Gm) е единица мерка за должина еднаква на милијарда метри или 1.000.000 км.
Оваа единица не наоѓа примена во практичниот живот бидејќи е преголема за да може да изрази било која величина на Земјата. Најзастапена е во астрономијата, кајшто се користи за изразување на растојанието на придружни небесни тела како планетите од нивните матични ѕвезди.
;Примери:*Една астрономска единица (ае или ае) или просечното растојание од Земјата од сонцето 149,6 Гм.
*Просечната оддалеченост на Јупитер од Сонцето изнесува 778,5 Гм.
*Просечната оддалеченост на GJ 1214 b од ѕвездата GJ 1214 изнесува 2,14 Гм, што е најмалата позната орбита на една вонсончева планета.
*Средниот пречник на Сонцето изнесува 1,391 Гм.
*Средниот пречник на црвената суперџиновска ѕвезда Бетелгез изнесува 1302 Гм.
1 Поврзано
*SI
*SI-претставка
*Светлосна година
*Парсек
Пале (Босна и Херцеговина)

Пале (босански, српски, хрватски : ''Пале, Pale'') — град и општина во Босна и Херцеговина. Градот се наоѓа југоисточно од главниот град Сараево и заедно со уште пет околни општини го формираат Источно Сараево. Источно Сараево, целосно, се наоѓа во Република Српска.
1 Население
1.1 1971
16.119 вкупно
* Срби - 11.230 (69,66)
* Муслимани- 4.508 (27,96)
* Хрвати - 142 (0,88)
* Југословени- 80 (0,49)
* Други- 159 (1,01)
1.2 1991
Општината Пале имаала:
*11,269 Срби
*4,356 Муслимани
*394 Југословени
*126 Хрвати
*165 други
Градот Пале тогаш имал 6,797 жители, од кои:
*4,915 Срби
*1,438 Муслимани
*271 Југословени
*88 Хрвати
*85 други
Денес градот е составен од голем број Срби и има околу 30.000 жители.
2 Збратимени градови
Пале е збратимен со
* Смедерево, Србија
3 Поврзано
* Босна и Херцеговина
* Република Српска
* Сараево
* Источно Сараево
Атинагора Атински

Атинагора Атински (грчки: ''Αθηναγόρας ο Αθηναίος'') бил христијански апологет, филозоф и учител.
Од неговите дела денеска најпознато е "''Legatio pro Christianis''" (Молба за християните) како и "''De resurrectione mortuorum''" (За воскресувањето на мртвите), кое го напишал во околу 180 година.
Атинагора ги заштитувал христијаните од обвинувањето дека се атеисти, неморалисти. Во текот на својот живот, Атинагора, одбивајќи ги незнабожечките оптужби против христијаните за божемна антропофагија (човекојадство) кажал: “Како ние христијаните би можеле да убиваме луѓе, кога тврдиме дека оние жени кои употребуваат средства за пометнуваето се убијци и дека за тоа ќе одговараат пред Бога''”.
Посавски кантон

Посавскиот кантон е еден од десетте кантони во Босна и Херцеговина. Овој е најмал кантон во државата со вкупна површина од 325 км<sup>2</sup> и има население од 43,588 жители (2003). Главен центар на кантонот е гратчето Орашје.
1 Општини
Кантонот е поделен на следните општини: Домаљевац, Оџак и Орашје.
2 Население
Според пописот од 2013 година, Посавскиот кантон имал 43.453 жители, од кои 77,32% Хрвати, 19,00% Бошњаци, 1,92% Срби и 1,77% други.
3 Поврзано
* Федерација Босна и Херцеговина
* Административна поделба на Босна и Херцеговина
* Кантони во Босна и Херцеговина
Јустин Философ

Јустин Филозоф или Јустин Маченик (105 - 165) бил ранохристијански филозоф, теолог и маченик.
Јустин е роден во градот Сихем, подоцна Наблуз, во денешна Палестина. По потекло најверојатно бил Грк. Тој во своите дела самиот дал податоци за својот живот, а особено детално го опишал текот на својата интелектуална одисеја во Дијалогот со Трифон. Го примил христијанството, задржувајќи ја тогата на филозоф. Поминал низ повеќе тогашни филозофски школи: стоичка, перипатетичка, платонска. Самиот велел дека на неговата одлука особено влијаело тоа што ја гледал чудната радост на мачениците кога тие умирале за Исус Христос.
Заминал во Рим во филозофска долама, каде набргу стекнал големо почитување и многу приврзаници. Присуствувал на маченичкиот крај на Свети Птоломеј и Лукиј. Гледајќи го мачењето на невините христијани, тој напишал апологија (одбрана) на христијаните и христијанското учење и му ја предал на римскиот цар Антонин Пиј и на сенатот. Императорот со внимание ја прочитал апологијата и наредил да престане гонењето на христијаните. Јустин го зел преписот од царевата наредба и со неа отишол во Азија, каде што со помош на таа наредба спасил многу гонети христијани. Потоа се вратил во Рим.
Кога настапило гонењето од Марко Аурелиј, тој напишал втора апологија и му ја упатил на владетелот. По ова, филозофот Крискент го обвинил како христијанин, од завист што Јустин го победувал во сите расправии, па Јустин допаднал во темница. Посакувајќи му смрт на Јустин, а плашејќи се овој некако да не се оправда на судот, Крискент начекал прилика, па според преданието, тој успеал да го отруе Јустин во темницата.
Унско-сански кантон

Унско-санскиот кантон е еден од десетте кантони во Босна и Херцеговина. Кантонот се наоѓа во северозападниот дел од земјата и е именуван според реките Уна и Сана. Центар на Унско-санскиот кантон е градот Бихаќ.
1 Население
Според пописот од 2013 година, кантонот има население од 273,261 жители од кои 246,012 Бошњаци (90.02.3%), 8,452 Срби (3.09%), 5,073 Хрвати (1.85%), и 13,724 други (5.04%).
2 Општини
Во кантонот се наоѓаат следните општини: Бихаќ, Босанска Крупа, Босански Петровац, Бужим, Цазин, Кључ, Сански Мост и Велика Кладуша.
3 Поврзано
* Босна и Херцеговина
* Административна поделба на Босна и Херцеговина
* Кантони во Босна и Херцеговина
4 Наводи
Срцев гликозид

Срцеви гликозиди (или кардијални гликозиди) се лекови кои се користат во терапија на конгестивна срцева инсуфициенција и срцева аритмија. Овие гликозиди претставуваат вторични метаболити на некои растенија, но исто така и на некои животни.
Босанско-подрински кантон

Босанско-подрински Кантон — е еден од десетте кантони во Босна и Херцеговина. Кантонот се наоѓа во источниот дел на Централна Босна, во регионот Подриње. Главен центар на кантонот е Горажде.
1 Население
Според пописот од 2013 година, кантонот имал 25.336 жители.
2 Општини
Во кантонот се наоѓаат следните општини: Горажде, Пале-Прача и Фоча-Устиколина.
3 Поврзано
* Федерација Босна и Херцеговина
* Подриње
* Кантони во Босна и Херцеговина
Херцеговско-неретвански кантон

Херцеговско-неретванскиот кантон е еден од десетте кантони во Босна и Херцеговина. Кантонот ја зазема долината на реката Неретва во Херцеговина. Мостар е административен центар на кантонот.
1 Општини
Кантонот е поделен на следните општини: Чаплина, Читлук, Јабланица, Коњиќ, Мостар, Неум, Рама, Равно и Столац.
2 Население
Овој кантон е еден од двата кантона во Федерацијата каде има мешано население од Бошњаци и Хрвати. Хрватите се мнозинство во Чаплина, Читлук, Прозор-Рама, Равно и Столац, додека Бошњаците се мнозинство во Јабланица и Коњиќ. Мостар има исто така мешано население.
3 Поврзано
*Босна и Херцеговина
*Федерација Босна и Херцеговина
*Херцеговина
*Административна поделба на Босна и Херцеговина
*Кантони во Босна и Херцеговина
Тузлански кантон

Тузланскиот кантон е еден од десетте кантони во Босна и Херцеговина чиј главен центар е Тузла.
1 Општини
Во кантонот се наоѓаат општините Бановиќи, Ќелиќ, Добој Исток, Грачаница, Градачац, Калесија, Кладањ, Лукавац, Сапна, Сребреник, Теочак, Тузла и Живинице.
2 Географија и население
Кантонот има вкупна површина од 2,649 км<sup>2</sup>. Според пописот од 2013 година кантонот имал 477,278 жители.
3 Поврзано
* Федерација Босна и Херцеговина
* Кантони во Босна и Херцеговина
* Тузла
Нумерус (математичко списание)

Нумерус — математичко списание за учениците од основното образование во Македонија. Списанието постои уште од 1975 година. Сопственик на списанието е ''СММ'' (''Сојузот на математичарите на Македонија''). Главен и одговорен уредник на списанието е д-р Никита Шекутковски. Уредувачкиот одбор го сочинуваат д-р Алекса Малчески, д-р Љупчо Настовски, Игор Димовски, Зоран Трифунов, Петре Крстевски, Златко Петковски заедно со соработниците д-р Весна Манова Ераковиќ, д-р Татјана Атанасова Пачемска и м-р Ирена Стојковска.
1 Поврзано
*Сигма - македонско математичко списание за учениците од средното образование
Западнохерцеговски кантон

Западнохерцеговскиот кантон е еден од десетте кантони во Босна и Херцеговина. Кантонот зазема територија на регионот Херцеговина.
1 Географија и население
Кантонот се наоѓа во јужниот дел на земјата. Кантонот има вкупна површина од 1,362 км<sup>2</sup> и население од 81,523 жители. Центар на кантонот е Широки Бриег. Во кантонот живее хрватско население, пред и по војната. Пред војната имало и бошњачко малцинство.
2 Општини
Кантонот ги содржи следните општини: Широки Бриег, Посушје, Груде и Љубушки.
3 Симболи
Локалната власт ги користи грбот и знамето на хрватската самопрогласена република Херцег-Босна, симболи кои ги користи и десеттиот кантон. Исто така судот порачал дека тие симболи не смеат да се користат, но локалната власт ги користи, а полицијата нема никакви симболи во рамките на кантонот.
4 Поврзано
*Федерација Босна и Херцеговина
*Кантони во Босна и Херцеговина
Зеничко-добојски кантон

Зеничко-добојскиот кантон е еден од десетте кантони во Босна и Херцеговина.
1 Општини
Општините во кантонот се: Бреза, Добој Југ, Какањ, Маглај, Олово, Тешањ, Вареш, Високо, Завидовиќи, Зеница, Жепче, Усора.
2 Население
Според пописот од 2013 фодина, во кантонот имало 385,067 жители.
3 Поврзано
* Федерација Босна и Херцеговина
* Кантони во Босна и Херцеговина
Раменау

Раменау (|Rammenau) или Рамнов (|Ramnow) — село и општина во округот Бауцен во сојузната покраина Саксонија, Германија.
Раменау е родно место на прочуениот германски филозоф Јохан Готлиб Фихте (1762-1814).
1 Наводи
*
Сараевски кантон

Сараевскиот кантон е еден од десетте кантони во Босна и Херцеговина. Главен град на кантонот е Сараево и овој е најнаселениот кантон во државата.
1 Население
Кантонот Сараево е најнаселен кантон во Босна и Херцеговина. Според пописот од 2013 година, кантонот имал население од 413,593 жители.
2 Општини
Кантонот има 9 општини:
#Центар#Хаџиќи
#Илиџа
#Илијаш
#Нови Град#Ново Сараево#Стари Град#Трново
#Вогошќа
Бутин (растение)

Бутин или напрсток (науч. ''Digitalis'') — род кој се состои од околу 20 видови на растенија. Овој род традиционално бил сместен во фамилијата струпници (''Scrophulariaceae''), но по скорешните филогенетски истражувања, сега е преместен во фамилијата тегавци (''Plantaginaceae''). Води потекло од Западна и Југозападна Европа, Западна и Средна Азија, и Северозападна Африка.
Александра Бурк

Александра Имелда Сесилија Ивен Бурк (родена на 25 август 1988) е англиска пејачка која се појавува на музичката сцена после победата на петтата сезона на ''The X Factor'' серијалот во 2008 година.
Како победник на ''X Factor'', Александра го издала нејзиниот прв сингл „Hallelujah“ (во оргинал песна на Леонард Коен), при што песната станала европски рекордер во продаденост во период за 24 часа - продавајќи 105,000 копии во еден ден, но исто така и најпродавана песна и Божиќен сингл за 2008 година во Велика Британија. Од јануари 2009 година „Hallelujah“ на Бурк продала повеќе еден милион копиии правејќи ја неа прв британски соло изведувач кој продал толку копиии во Велика Британија.
Нејзиниот деби албум ''Overcome'' бил реализиран во октомври 2009 и влегол на првото место на Британската албум листа. Александра до денеска има четири број 1 хитови во Велика Британија: „Hallelujah“, „Bad Boys“, „All Night Long“ и „Start Without You“. Бурк трипати била номинирана за најдобар британски сингл на соло артист на Брит Наградите. Од декември 2010, има продадено повеќе од 4 милиони копии во Велика Британија (во комбинација на албумот и издадените песни).
Веделово Море

Веделовото море е рабно море во Јужниот Океан, на брегот на Антарктикот. Веделовото море зафаќа површина од 8,245,000 км<sup>2</sup>. Од север е опкружено со Јужните Шетландски Острови, Јужните Оркиниски Острови, Јужните Сендвички Острови, од запад и југозапад се наоѓа Антарктичкиот Полуостров, а од југ и југоисток се наоѓа Антарктичкото копно. Најголемата длабочина измерена во ова море изнесува 5.148 м. Просечната годишна температура на површинскиот слој изнесува помалку од 0 °C, која во длабочините се зголемува. Морето е откриено од англичанецот Џејмс Ведел во 1823, по чие име го добило и морето.
1 Поврзано
* Росово Море
My Happy Ending

"My Happy Ending" е песна од канадската пејачка-текстописец Аврил Лавињ, од нејзиниот втор студиски албум ''Under My Skin''. Продуцент на песната е Бач Валкер. Издадена е како втор интернационален сингл од албумот во 2004 и станал четвртиот најуспешен сингл. Песната се искачила на повисоки места отколку "Don't Tell Me", првиот сингл на албумот. Во Обединетото Кралство синглот се искачил во топ пет; Во САД на деветто место, а во Мексико на прво место. Структурно песната е напишана во 4/4 такт.
"My Happy Ending" добила платинска сертификација од RIAA во јануари 2005 година, правејќи ја песната втор платински сингл на Лавињ, после "Complicated" (2002).