procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Драма (XIX век)

Воведение на Пресвета Богородица (|Εισόδια της Θεοτόκου) наречена и Стара митрополија (''Παλαιάς Mητροπόλεως'') — црква во градот Драма, Егејска Македонија. Порано била катедрален храм на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Храмот е изграден на местото на византиска или ранопоствизантиска црква, целосно обновена во 1721 г. од епископот Партениј Драмски. За оваа обнова се знае од мермерна плоча вградена во соседната митрополитска зграда. Од ракописна литургија од 1735 г. која се чува во олтарот, се знае дека прв ктитор на храмот бил епископот Фотиј Филипски, што значи дека црквата е изградена пред 1300 г., кога Драма е одвоена од Филипската митрополија. Црквата е опишана на почетокот на XVIII век од францускиот патописец Пол Лика. По разорниот земјотрес од 1829 г. храмот претрпел целосна обнова која траела од 1834 г. па сè до 1975 г.
Според Асен Василиев, градител на црквата е Јанкул Силјанов од Тресонче.
2 Архитектура
Храмот претставува трикорабна базилика со двоводен покрив, типичен за тоа време, Има скромна надворешност. Во дворот има чешма и мраморно корито. Има двавлеза — еден од запад и еден од север. Трета врата води до женската црква и камбанаријата, подигната во 1893 г. Мала врата води од жртвеникот на исток кон дворот.
Внатрешноста е поделена на три кораба со два реда од по седум столбови. Од старините зачувани се вредниот резбан иконостас од почетокот на XIX век, владички престол, амвонот и проскинитар. Има забележителни икони од 1850, 1864, 1865 и 1871 г. Нивни автори се Серги Георгиев од Неврокоп, Антим од Неврокоп и Димитар Неделчев од Караќој. Една икона на Свети Спиридон на владичкиот престол е дело на Јаков Мелнички: χειρ Ιακώβου Ν. Μελενικίω ετος αων' (= 1850). Во апсидата е зачувана фреска на која е претставено Симнувањето од крстот, потпишана долу од Димитар Неделчев. Во 1917 г. бугарската војска однела вредно ракописно евангелие, кое денес се чува во Националната библиотека „Св. Кирил и Методиј“ во Софија.
Во 1971 г. е урнат предниот дел на црквата, за да може да се гледа новата катедрала. Во 1975 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.
3 Поврзано
* Драмска епархија
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Маврово (Лагадинско)

Рождество на Пресвета Богородица (|Γεννήσεως τῆς Θεοτόκου) — црква во селото Маврово, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во центарот на селото. Камен-темелникот е поставен во 1951 година. Изградбата извесно време била сопрена, за да продолжи во 1959 г. Првата литургија е отслужена на 7 јуни 1964 г. од јеромонахот Генадиј Калупцис.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Височани

Свети Ѓорѓи (|Αγιος Γεώργιος Ξηροποτάμου) — црква во селото Височани, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1898 г. Претставува парохиски храм на селото.
1 Поврзано
* Драмска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Кавак (Лагадинско)

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Кавак, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е парохиски храм. Изградена е во 1955 г. и осветена од митрополитот Максим Серско-нигритски во 1995 г. Градбата претставува трикорабна базилика со ќерамиди. Живописувањето на храмот започнало во 2005 г.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Враста (Лагадинско)

Свети Ѓорѓи и Успение на Пресвета Богородица (|Αγίου Γεωργίου & Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — црква во селото Враста, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е парохиски храм на селото. Сместена е во неговиот северен дел, до средновековната Врастенска кула и гробиштата. Изградена е врз постар храм од кој останала само камената камбанарија. Тој претходен храм бил изградена на 30 март 1868 г. според натпис на мермерна плоча. Сегашната црква е трикорабна крстовидна базилика со купола. Храмот е живописан и има иконостас во византиски стил.
Во старата камбанарија се вградени римски надгробни релјефи.
Во парохијата влегуваат и црквите „Св. Петка“, „Св. Павле“, „Свети Бессребреници“ и вонселските цркви „Св. Антониј“ и „Св. Јован Претеча“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Текри Вермишли

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Текри Вермишли, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е парохиски храм. Изградена е во 1932 г. Осветена е од митрополитот Константин Серско-нигритски во 1978 г. Во парохијата влегуваат и храмовите „Св. Рафаил, Никола и Ирина“, „Св. Ѓорѓи“ и „Св. Петка“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Султанот на Мароко (слика)

''Султанот на Мароко'' ― слика на масло на платно од 1845 година на францускиот романтичарски и ориенталски сликар Ежен Делакроа, сега во Огистинскиот музеј во Тулуз. Нејзиниот целосен наслов е „''Мулај Абд-Ер-Рахман, Султан на Мароко, кој ја напушта својата палата во Мекнес, опкружен со неговите чувари и неговите главни офицери''“. Го прикажува султанот Абд ал Рахман Марокански.
Тигар со желка

''Тигар со желка'' или ''Тигар играјќи со желка'' ― слика масло на платно од 1862 година од Ежен Делакроа. Таа била продадена од Christie's во Њујорк за 9.875.000 долари во мај 2018 година.
1 Наводи
Битка кај Тајбур, 21 јули 1242 година

''Битка кај Тајбур, 21 јули 1242 годиа'' ― слика од 1837 година на Битката кај Тајбур од Ежен Делакроа, едно од 33 огромни дела нарачани од различни уметници од Луј-Филип I за неговата Галерија на битки во дворецот Версај, отворена во 1837 година. Сè уште виси таму, помеѓу „''Битка кај Бувин''“ од Орас Верне, 27 јули 1214 година и „''Битка кај Монс-ан-Певел''“ на Шарл-Филип Ларивјер, 18 август 1304 година. Тоа е единственото дело на Делакроа во Галеријата.
Црква „Св. Троица“ - Моди

Света Троица (|Ἁγίας Τριάδος) — црква во селото Моди, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Ерисовско-светогорско-ардамерската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1812 г. Има многу вредни икони, дела на мајстори од Галачишката школа. Живописот е изработен во XIX век.
1 Поврзано
* Ерисовско-светогорско-ардамерска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Аспровалта

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου) — црква во гратчето Аспровалта, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е парохиски храм на гратчето. Изградена е во 1975 г. и осветена од митрополитот Константин Серско-нигритски.
Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Спиридон“ и „Св. Преображение“, како и „Успение на пресв. Богородица“ во Ривиера и „Успение на пресв. Богородица“ во Серски Брег.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Грција на урнатините на Мисолонги

''Грција на урнатините на Мисолонги'' (|La Grèce sur les ruines de Missolonghi) ― маслена слика од 1826 година на францускиот сликар Ежен Делакроа, а сега е зачувана во Ликовниот музеј во Бордо. Оваа слика била вдахната од Третата опсада на Мисолонги од страна на османлиските сили во 1826 година, за време на која многу луѓе од градот по долгогодишната опсада (речиси една година) решиле да се обидат да направат масовен пробив за да избегаат од глад и епидемии. Обидот резултирал со катастрофа, при што поголем дел од Грците беа убиени.
1 Анализа
Грција е прикажана како клекната жена која го зазема најголемиот дел од сликата. Таа е облечена во традиционална грчка носија, нејзините гради се широко голи, а ги рашири рацете во знак на тага. Раката на мртвата жртва може да се види како излегува од урнатините, под нејзините стапала. Во позадина, маж со темен тен, облечен во жолт турбан, кој го симболизира непријателот, засадува знаме во земјата.
Сликата позајмува елементи од христијанството. Навистина, „Грција го прифаќа ставот на молитва во раните векови на христијанството. Синиот мантил и белата наметка, традиционално се припишуваат на Безгрешното зачнување, ја зајакнуваат оваа аналогија со световната фигура на Марија овде. Силата на сликата е остриот контраст помеѓу традиционалната алегорија која поттикнува идеализација на моделот и обработка на сцената без никаква отстапка кон идеалот.“
Манастир „Св. Ѓорѓи“ - Аспровалта

Свети Ѓорѓи (|Μονή Αγίου Γεωργίου) — црква и поранешен манастир кај гратчето Аспровалта, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот се наоѓа на неколку километри северозападно од Аспровалта. Сместен е високо во Орсова Планина, со поглед на Струмскиот Залив. Од манастирот останала само црквата.
Основањето на манастирот не е посведочено во писмените извори. Сепак, врз основа на архитектонските и живописните особености тој се датира во втората половина на XVI век. Неретко погрешно се поистоветва со метохот „Св. Ѓорѓи“ во околината на Стибан, споменат во указ на царот Михаил VIII од 1259 г. Црквата е во светогорски стил, но нема купола во средишниот дел. Веројатно бил потчинет на манастирот Есфигмен, бидејќи ова подрачје во поствизантиско време било во владение на тој светогорски манастир. Поголемиот дел на живописите во црквата се оштетени. Преживеаните фрески се стилски блиски на делата на зоградот Антониј, кој работел на Света Гора и во западна Егејска Македонија на крајот од XVI век.
Во 1979 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Димитриј“ - Горно Ставрос

Свети Димитриј (|Ι. Ν. Ἁγίου Δημητρίου) — црква во селото Горно Ставрос, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Ерисовско-светогорско-ардамерската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1869 година од епирски мајстори, автори на црквата „Св. Марина“ во Рендина. Храмот претставува трикорабна базилика. Фреските не се зачувани, но зачувани се вредни икони од 1842 г. и порано. До храмот во 1870 г. е изградена камбанарија, а на исток од него има костурница од 1702 г.
1 Поврзано
* Ерисовско-светогорско-ардамерска епархија
Невестата од Абидос (Делакроа)

''Невестата од Абидос'' (француски: ''La Fiancée d'Abydos'') или ''Селим и Зулеjка'' ― наслов на две дела на Ежен Делакроа, едно во Музејот на ликовни уметности во Лион (пред 1849 година) и друго во Лувр (1843–1849 година).
Двете дела ги прикажуваат ликовите Селим и Зулејка од истоимената песна на Лорд Бајрон, напишана откако тој го препливал Хелеспонтот меѓу Абидос и Сестос имитирајќи го Леандер.
Зајдисонце (Делакроа)

''Зајдисонце'' ― цртеж од средината на 19 век од Ежен Делакроа. Изработен во маслен пастел на обложена хартија, делото прикажува зајдисонце.
1 Опис
Додека Делакроа бил нашироко познат по неговите ликоцентрични романтистички слики, францускиот уметник создал голем број експресивни дела во текот на неговите подоцнежни години. Меѓу овие дела е ''Зајдисонце'', направено од Делакроа околу 1850 година. Цртежот прикажува зајдисонце, поставен зад и над нежно наведнат пејзаж. Зајдисонцето е делумно блокирано од две облачни формации, едната директно над Земјата и втората, подебела лента долж врвот на сликата. И покрај овие пречки, зраците на сончевата светлина видливо се пробиваат, што ги натерало некои да ја споредат сликата со претходното дело на Делакроа на Аполонската галерија.
Црква „Св. Марина“ - Рендина

Света Марина (|Αγίας Μαρίνας) — црква кај селото Рендина, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Ерисовско-светогорско-ардамерската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа јужно од селото. Има забележителна архитектура. Претставува еднокорабен храм во византиски стил со купола. Изградена е во 1869 г. од епирски мајстори, автори на црквата „Св. Димитриј“ во Горно Ставрос, како што е означено на натпис на црквата. Храмот е подигнат врз урнатините на постара градба, веројатно храмот на Артемида во древниот град Аретуса. Султанот на црквата ѝ дал 400 декари обработливо земјиште. Реставрирана е по 1980 г.
Во црквата е најдена икона од 1864 г. на која е претставен прочуениот борец Лиј (на неа наречен Леон), познат од судбината на Димитрија Солунски.
Во 1969 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
1 Поврзано
* Ерисовско-светогорско-ардамерска епархија
Влегување на крстоносците во Цариград

''Влегување на крстоносците во Цариград'' (француски: ''Entrée des Croisés à Constantinople'') или ''Крстоносците влегуваjќи во Цариград'' ― голема слика на Ежен Делакроа. Била нарачана од Луј-Филип во 1838 година, а завршена во 1840 година. Насликана со масло на платно, таа е во збирката на Музејот Лувр во Париз.
Сликата на Делакроа прикажува позната епизода од Четвртата крстоносна војна (12 април 1204 година), во која крстоносците се откажале од нивниот план да го нападнат муслиманскиот Египет и Ерусалим и наместо тоа го ограбиле христијанскиот (православен) град Цариград, главниот град на Римската Империја. Сликата го прикажува Балдвин I на чело на поворка низ улиците на градот по нападот; на сите страни се жителите на градот кои молат за милост.
Сјајноста на сликата и употребата на бои се должи на студијата на Делакроа за старите мајстори, како што е Паоло Веронезе. Сликата била изложена во Салонот од 1841 година, каде што сликарскиот романтизам на нејзиниот стил бил контроверзен; весникот ''Le Constitutionnel'' изразил жалење за „збунетата и задавена композиција, досадните земјени бои и недостатокот на дефинитивни контури“, но Бодлер ја ценел „апстракционата намера“ на делото.
1 Дополнителна литература
* Пул (Pool), Фиби (Phoebe) (1969). ''Delacroix''. Лондон: Hamlyn.
Арапски коњи како се борат во коњушница

''Арапски коњи како се борат во коњушница'' ― ориенталистичка слика од 1860 година од Ежен Делакроа, потпишана и датирана од уметникот и сега е во Музејот Орсеј.
1 Историја
Уметникот помогнал во борбата со пастуви за време на неговото време во Мароко, која оставила длабок впечаток и била спомната во писмото до неговите пријатели на 8 февруари 1832 година. Тој направил скица од неа и забележал дека „сивиот коњ ја префрлил неговата глава под вратот на другиот [коњ]“. Во својот дневник за 19 јуни 1854 година, Делакроа ја спомнал оваа тема како една од неколкуте дела на тематизирани на Мароко на кои работел тогаш, но и покрај тоа се чини дека само ги започнал ''Арапски коњи'' околу две години подоцна во 1856 година. Тој го завршил на 14 јуни 1860 година, оставајќи триесет години помеѓу борбата со пастуви и завршувањето на работата. Тој го створил делото за Естјен, истиот трговец со уметнички дела како ''Коњи напуштајќи го морето'', и затоа двете дела обично се сметаат како двојка.
Делото било продадено во Париз на 12 февруари 1872 година, а следната година Џон Солниер го стекнал во Бордо. Потоа беше забележано дека е во сопственост на Чарлс Хејм во 1885 година, а потоа на Исак де Камондо. Била дарувана на Лувр во 1908 година, изложувајќи ја две години подоцна. Таа била преместена во нејзиното сегашно престојувалиште во 1986 година.
Вампир-психопат

„Вампир-психопат“ — збирка раскази на рускиот писател Јуриј Мамлеев.
1 Изданија на македонски јазик
Збирката била објавена на македонски јазик од издавачката куќа „Темплум“ како 41. книга во едицијата „Магма“, и тоа двапати: еднаш во 2010 година и вторпат во 2022 година. Преводот од руски јазик е дело на Павел Попов.
* Издание од 2022 година: Книгата, со обем од 136 страници и со димензии од 18 сантиметри, е отпечатена во печатницата „Алма“ во тираж од 100 примероци. Таа е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека Св. „Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-9029-77-1. Графичкото уредување и дизајнот е дело на фирмата „Кома“. На предната корица е наоѓа слика на Давид Алварез, додека на задната корица е даден кус осврт врз книгата и куса биографија на авторот.
2 Содржина
Збирката „Вампир-психопат“ содржи 15 раскази:* „Поинакви односи“
* „Петрова“
* „Учителот“
* „Полигамија“
* „Вампир-психопат“
* „Дневникот на младичот“
* „Стрелба“
* „Замав“
* „Јама“
* „Дневникот на песот-филозоф“
* „Едниот“
* „Макрокосмос“
* „Одлетување“
* „Приближување“
* „Стаорец“
Клучка (патен сообраќај)

Клучка — прифатен назив со кој се означува и дефинира најбрзиот и најбезбедниот вид на раскрсница во две или повеќе нивоа на патен сообраќај. Може да биде на секаков вид на пат, а најчесто се среќава на автопатишта и мотопатишта. Клучката мора да се состои од: надвозник или подвозник, лента за забрзување (за вртење на патот во двете насоки) и лента за забавување (за исклучување на патот во двете насоки). Со оглед дека заради надвозникот или подвозникот клучката е раскрсница вон ниво, само преку неа автопатиштата и мотопатиштата можат директно да се вкрстат со другите патишта. Клучката е наречена така затоа што патеките што се вкрстуваат на овој начин се „заплеткани“. Клучката е исто така најскапа за изградба и најголем вид раскрсница.
1 Напомени
Поимот клучка е вообичаено име за раскрсници во две или повеќе нивоа, но исто така се нарекува крстосница на повеќе нивоа, подвозник или надвозник.
Бангкокшки Залив

Бангкокшки Залив (|อ่าวกรุงเทพ, трскр. ''Ао Крунг Теп'') — најсеверниот дел на поголемиот Тајландски Залив. Се протега од округот Хуа Хин на запад до округот Сатахип на исток. Во него се влеваат три големи реки во централен Тајланд — Чао Праја (со нејзината растока Та Чин), Ме Клонг и Банг Паконг.
Во заливот има неколку острови на извесно растојание од источниот брег како Ко Сичанг, Ко Лан и Ко Пај.
1 Екологија
Надлежниот орган го опишува квалитетот на водата во Бангкокшкиот Залив како „многу лош“.
2 Поврзано
* Тајландски Залив
Црква „Св. Павле“ - Егри Буџак

Свети Павле (|Αποστόλου Παύλου) — црква во селото Егри Буџак, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Ерисовско-светогорско-ардамерската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е сместен во центарот на селото. Изграден е во XX век од Грците дојдени од Турција 1920-тите. Внатре се чуваат 16 вредни преносливи икони, два сребрени путира, сербрена дарохранителница и 42 старопечатени книги. Иконите датираат од 1819, 1869, 1907 г., а некои од недатираните се од XVII и XVIII век.
1 Поврзано
* Ерисовско-светогорско-ардамерска епархија
Црква „Св. Пантелејмон“ - Канџа

Свети Пантелејмон (|Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος) — црква во селото Канџа, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм.
1 Историја
Црквата се наоѓа во центарот на селото. Изградена е во 1932 г. За време на германската окупација во Втората светска војна храмот е опустошуван на три наврати. Обновена е во 1972 г. Значително настрадала во земјотресот од 1978 г. потоа е повторно изградена.
Во парходхијата влегуваат и храмовите „Св. Богородица Вратарница“, „Св. Бессребреници“ и „Св. Рафаил, Никола и Ирина“.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Димитриј“ - Ѓувелци

Свети Димитриј (|Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου) — црква во селото Ѓувелци, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е парогхиски храм на селото. Изградена е околу 1950 г. Земјотресот во 1978 г. нанел големи штети на храмот и затоа истиот е изграден одново во 1981 г. Осветен е на 2 ноември 1986 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Храмот е живописан.
Во парохијата влегуваат и црквите „Св. Илија“, „Св. Лука“ и „Св. Дух“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Јован Претеча“ - Сулево

Свети Јован Претеча (|Τιμίου Προδρόμου) — црква во селото Сулево, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1936 г. за време на отецот Димитриос Данаил. Осветена е во 1979 г. од митрополитот Константин Серсско-нигритски. Градбата претставува трикорабна базилика со повисок среден кораб. Живописувањето на храмот започнало во 2007 г.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Мостарска клучка

Мостарска клучка или колоквијално само „Мостар“ — најголемата сообраќајна клучка во Белград. Во неа се влива сообраќај од вкупно шест правци, од кои два се и најоптоварени во Белград - мостот Газела од запад и од југ од правец на Саемот, т.е. Булеварот Војвода Мишиќ. Клучката се наоѓа на европските патишта Е-75 и Е-70.
Мостарската клучка започнала да се гради во 1967, а била завршена во 1974 година на местото на населбата Јатаган Мала. Првично било предвидено да служи како дел од градскиот автопат Бежанија - Автокоманда, но бидејќи обиколницата околу Белград не била завршена, градскиот автопат станал дел од европските автопатишта.
1 Технички одлики
* Зафаќа површина од два хектари
* највисоката точка е 22
* преку неа минува трамвајски сообраќај
* вкрстување на патишта во три нивоа
* има 6 подземни пешачки премини и четири пасарели
* има четири автобуски и две трамвајски постојки на клучката
* во клучката има семафор (обично се прават клучки за да се избегнат семафорите)
Цевковод

Цевковод — систем од цевки за транспорт на стоки, обично во течна и гасовита состојба. Пневматските цевки може да се користат и за транспорт на цврсти материи со помош на воздух под притисок.
Секоја хемиски стабилна супстанција во гасовита и течна состојба може да се транспортира со цевковод. Постојат многу различни видови цевководи како што се: нафтоводи, гасоводи, цевководи за отпадни води, водоводи или дури и цевководи за пиво.
Најважни цевководи од економски аспект се цевководите за транспорт на сурова нафта и природен гас. Тоа е и најдобриот начин за транспорт на овие суровини во споредба со железничкиот транспорт кој има пониска цена по единица и побрз трансфер на суровините. Иако цевководи може да се градат и под море, тоа е економски и технички многу тежок процес, така што поголемиот дел од сурова нафта е поверојатно да се транспортира со танкери по море отколку да се градат цевководи под море.
Нафтоводите се градат од не’рѓосувачки челик. Цевките имаат внатрешен пречник од 30 до 120 cm. Секаде каде што е можно, тие се изградени на површината на земјата. Суровата нафта обично се транспортира со брзина од околу 1 до 6 m/s .
1 Поврзано
* Водовод
* Нафтовод
* Гасовод
Црква „Св. Петка“ - Везник

Света Петка (|Αγίας Παρασκευής) — црква во селото Везник, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е парохиски храм на селото.
Архитект на црквата е Андреја од Костур, кој ја изградил и „Св. Атанасиј“ во Довишта. Храмот е подигнат на местото на старата црква „Св. Недела“. Изградена е во три фази. Прво е изграден жртвеникот, потоа главнината на храмот нартексот, така добивајќи трикорабна базилика. Црквата е отворена на 20 октомври 1805 г. според натписот на плоча. Се чува и султанскиот ферман за неа од 17 септември 1805 г.
Во парохијата влегуваат и црквите „Св. Дух“, „Св. Недела“ и „Св. Константин“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Атанасиј“ - Довишта

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Довишта, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е парохиски храм на селото. Завршена е на 1 септември 1805 г. за време на митрополитот Константин Серски, за што сведочи натписот на надвратната мермерна плоча. Нејзин архитект е мајсторот Андреја од Костур, кој ја изградил и црквата „Св. Петка“ во Везник. Подигната е на местото на постара црква со исто име. Во музејот на црквата има вредни икони од 1760 г. наваму.
Градбата претставува трикорабна крстовидна базилика со купола. Подоцна е живописана. Храмот има вреден иконостас со резбани сцени од Стариот и Новиот завет. Иконостасот е дело на дебарскиот мајстор Кузман Дебарски (Козма Дебрели). Неговата изработка веројатно почнала со изградбата на црквата, но месното предание вели дека е направен во 1817 г. Во ореолот на светците пишува 1843, кој се однесува на нивното посребрување. Во горниот ред на иконостасот има икони од 1810 г. некои понови од 1860 г. Кузман е убиен во Довишта и погребан во селото; на мермерен крст во црковниот музеј се чита неговото име и годината 1840.
Во 1900 г. е подигната четирикатна камбанарија.
Во парохијата на храмот влегуваат и црквите „Св. Димитриј“ (1864), „Св. Христофор“ (1912), „Св. Ѓорѓи“ (1928), „Живоносен Извор“ и „Св. Троица“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Нафтовод

Нафтовод — вид цевковод кој служи за транспорт и пренос на нафта од едно на друго место, т.е. од местото на производство до потрошувачот (рафинерија). Денес, мрежата на нафтоводи е многу добро развиена, особено во местата од каде што се извлекува - Русија, Магреб, Блискиот Исток, Канада, САД и други.
Најдолгиот нафтовод во Европа и светот е Дружба, кој се протега од Татарстан во Русија до Германија во должина од повеќе од 4.000 км.
1 Поврзано
* Нафта
* Гасовод
* Цевковод
Црква „Св. Архангели“ - Мелникич

Свети Архангели (|Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν) — црква во селото Мелникич, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е парохиски храм. Претставува трикорабна сводеста базилика со апсида на исток. Во 1965 г. е додаден дополнителен простор на запад, кој првично бил канцеларија, а потоа е претворен во нартекс. Во 2006 г. е додаден и трем.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Никола“ - Башќој

Свети Никола (|Αγίου Νικολάου — црква во селото Башќој, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен и парохиски храм, сместен во источниот дел на селото. Изградена е во 1965 г. Претставува мала базилика без купола. Осветена е на 30 ноември 2003 г. од митрополитот Теолог Серско-нигритски. Внатрешноста е живописана.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Кирил и Методиј“ - Орљак

Свети Кирил и Методиј (|Ἱερός Ναός τῶν Ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου) — црква во селото Орљак, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Камен-темелникот на црквата е поставен во 1950 г. Завшениот храм е осветен во 1972 г. Градбата претставува къстокуполна базилика.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Последно лето на Балканот

Последно лето на Балканот - турска серија снимена во Македонија (Битола) во режија на Куршат Басер.
1 Улоги
Глумец, Улога
Мустафа Јашар, Нијази
Бедија Беговска, Сузан
Фуркан Палали, Ариф
Хазал Каја, Емине
Тони Михајловски
Елјеса Касо, Реџеп Ага
Ерман Шабан, Мустафа
Игор Ангелов, Бугарски началник
Фирдаус Неби, Хилми
Сузан Акбелге
Тугџе Казаз, Зејнеп
Борис Чоревски, Пашата
Луран Ахмети, Виктор
Серчан Бадур
Сузан Максут
Гулсим Али, Ајше
Перихан Ејупи-Туна, Зехра
Мушереф Лозана, Муксинет
Наџи Шабан, Алексеј
Билјана Јовановска, Фиданка
Атила Клинче, Мартин
Caner Music
Зекир Сипахи
Габриела Петрушевска
Слободан Степановски, Командирот
Петар Димоски, Никола
Благоја Спиркоски Џумерко
Зејнеп Кумрал
Јордан Симонов
OBN

ОБН (кратенка за Open Broadcast Network), е телевизиски канал во Босна и Херцеговина. Првично започна во 1996 година по завршувањето на Граѓанската војна на иницијатива на ОХР (Канцеларијата на високиот претставник) да понуди алтернатива на постоечките канали со националистички настроени.
Влада Дивљан

Владимир Влада Дивљан (Белград, 10 мај 1958 - Виена, 4 март 2015) бил српски рок-музичар. Во доцните 1970-ти, тој беше член на џез-рок бендот Мерлин и Звук улице, а од 1979 до 1984 година бил водач на вокално-инструменталниот ансамбл Идоли, кој првично бил наречен „Дечаци“. Од 1985 година започнува самостојна кариера, во чии рамки ја продолжи својата поп-рок форма додека работеше на филмска музика. Од август 1991 до септември 1997 година живеел во Австралија (Сиднеј), по што се вратил во Белград. Од јуни 1999 година живее и работи во Виена, каде што почина на 5 март 2015 година.
1 Биографија
Владимир Дивљан е роден во Белград, на 10 мај 1958 година, како единствен син на Стеван Дивљан и Мирјана Сикимиќ. Владиниот татко Стеван е роден во Добромани, кај Требиње, од каде со семејството се преселил прво во Требиње, а потоа во Белград, каде ја запознал својата идна сопруга Мирјана, чиј татко исто така е од Херцеговина. Беше во брак со Дина Ѓуровиќ, со која ги добија синовите Стеван и Павле.
Нему му е посветен филмот „Небеска тема“ на Младен Матичевиќ. За тој филм Младен Матичевиќ ја доби наградата „Влада Дивљан“ во 2019 година.
Светомаринска кула

Светомаринска кула (|Πύργος Αγίας Μαρίνας Δάφνης) — средновековна одбранбена кула северозападно од селото Ежово и северно од Кизили, Нигритско, Егејска Македонија.
1 Историја
Кулата се наоѓа на 1 км северно од Кизили. Близу неа е пештерниот параклис „Св. Марина“, по кој е наречена. Тој е споменат во документ од XI век како „Пресвета Богородица Пештерна“, владение на Иверскиот манастир на Света Гора. Кулата веројатно постоела уште тогаш и имала за задача да го брани храмот. Во морфолошки поглед, аа наликува на Кучоската кула.
Во 1979 г. кулата е прогласена за заштитен споменик на културата.
2 Поврзано
* „Св. Марина“ — средновековен пештерен параклис кај кулата
* Мариина кула — средновековна кула во самото Ежово, исто така прогласена за споменик на културата
Црква „Св. Атанасиј“ - Нигрита

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου) — црква во градот Нигрита, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е една од двете парохиски цркви во градот. Изграден е во 1906 г. врз темелните на постара црква. Градбата претставува трикорабна сводеста базилика без купола. Осветена е во 1950 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Живописана е во 1990 г.
Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Фануриј“ и „Рождество на пресв. Богородица“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Манастир „Св. Јован Претеча“ - Гајдарохор

Свети Јован Претеча (|Τιμίου Προδρόμου) — црква и поранешен манастир кај селото Гајдарохор, Нигритско, Егејска Македонија.
Манастирот се наоѓа западно од селото и е потчинет на светогорскиот манастир Кутлумуш. Црквата претставува еднокорабен храм, граден од 1843 до 1849 г. според писмените извори. Во ѕидаријата има архитектонски елементи од древномакедонски градби. Внатре е богато украсена со живопис од XIX век. Камбанаријата е изградена во 1864 г.
Во 1994 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Троица“ - Секавец

Света Троица (|Αγίας Τριάδος) — црква во селото Секавец, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм.
Црквата е изградена во 1960-тите. Осветен е во 1970 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски. Во 2003 г. е придодадена припрата на запад.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ежово

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Ежово, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм, сместен на северниот крај на селото. Изградена е во 1926 г. На почетокот на XXI век е обновена и живописана. Во парохијата влегуваат и параклисите „Св. Никола“ и „Рождество на пресв. Богородица“ од XIX век, како и средновековниот пештерен параклис „Св. Марина“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Тјенгунг (вселенска станица)

Тјенгунг официјално Вселенска станица ''Тјенгунг'', е вселенска станица конструирана од Кина во нискоземската орбита, помеѓу 340 и 450 км над површината. Како прва долгорочна вселенска станица на Кина, таа е целта на „третиот чекор“ на кинеската вселенска програма за носење на екипаж во вселената. Откако ќе биде целосно завршена, Тјенгунг ќе има маса помеѓу 80 и 100 t, приближно една петтина од масата на Меѓународната вселенска станица и приближно со големината на деактивираната руска вселенска станица ''Мир''.
Изградбата на станицата се базира врз основа на искуството добиено од нејзините претходници, Тјенгунг-1 и Тјенгунг-2. Првиот, односно централниот модул, ''Тјенхе'' („Хармонија на небото“), бил лансиран на 29 април 2021, по што следеле повеќе мисии со и без екипаж, и два други модула кои треба да бидат лансирани во 2022.
Книжевен круг

Книжевен круг е годишна литературна награда за најдобри ракописи на државно ниво којашто од 2011 година ја доделува Друштвото на писатели Битолски книжевен круг - Битола.
Наградата ја доделува жири-комисија составена од членови на Друштвото за необјавени ракописи, или веќе објавени ракописи во три категории: проза, поезија и книжевна критика. Наградата била доделена и во категоријата драма. Наградата за животно дело се доделува од 2026 година, за целокупен книжевен опус на македонски автори.
Наградените ракописи се публикувани и промовирани на меѓународната манифестација „Битолски книжевни паметења“ која секоја година се одржува во Битола.
Помеѓу останатите имиња, како добитници на наградата Книжевен круг се издвојуваат: Блаже Миневски, Стефан Марковски, Братислав Ташковски, Трајче Кацаров, Весна Мундишевска - Велјановска, Зоран Пејковски, Љубинка Донева, Петре Димовски, Панде Манојлов, Михајло Свидерски други.
1 Наводи
Црква „Св. Димитриј“ - Маслар

Свети Димитриј (|Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου) — црква во селото Маслар, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е праохиски храм на селото.
Црквата е изградена во 1819 г. Градбата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив. Има вредни икони, фрески и иконостас. Црквата е обновувана во 1950 и 2007 г. поради нејзината старост.
Во 1982 г. храмот е прогласен за споменик на културата.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Штрајк (филм од 1925)

„Штрајк“ (руски: ''Стачка'') — филм на режисерот Сергеј Ејзенштајн од 1925 година. Главните улоги ги играат: Максим Штраух, Григориј Александров и Михаил Гоморов.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Русија, во 1903 година, и го опишува штрајкот на работниците во една фабрика, кој на крајот е крваво задушен од власта.
Величествените седуммина

„Величествените седуммина“ (англиски: ''The Magnificent Seven'') — американски филм од 1960 година, во режија на Џон Старџес. Главните улоги ги граат: Јул Бринер, Стив Меквин, Џејмс Кобурн, Илај Волак, Хорст Бухолц, Бред Декстер, Роберт Вон, Чарлс Бронсон итн.
1 Синопсис
Бандата на безмилосниот Калвера (го игра Валах) редовно го ограбува едно мало село во Мексико. Не можејќи повеќе да ги трпат маките, селаните одат да побараат помош во САД. Тие успеваат да го убедат Крис (го игра Бринер), кој наоѓа уште шестмина револвераши кои од различни причини ја прифаќаат работата, иако понудената парична награда е ниска. Револверашите успеваат да ги организираат селаните, кои успешно го одбиваат нападот на бандата. Но, токму тогаш опаѓа борбениот морал кај селаните и тоа го искористуваат разбојниците кои успеваат да влезат во селото. Така, револверашите се принудени да го напуштат селото, иако Калвера им ги поштедува животите. Меѓутоа, тие не се луѓе кои лесно се откажуваат и решаваат да се вратат во селото, каде успеваат да ја избркаат бандата, иако притоа гинат неколкумина од нив. Потоа, Крис и Вин (го игра Меквин) го напуштаат селото, а младиот Чико (го игра Бухолц) останува, воден од љубовта кон една селска девојка.
Црква „Св. Марина“ - Ежово

Света Марина (|Αγίας Μαρίνας) — средновековен пештерен параклис северозападно од селото Ежово и северно од селото Кизили, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Параклисот е издлабен во природна карпа. Во средишниот дел има остатоци од живопис од Палеолошката епоха. Крај црквата била изградена Светомаринската кула, чија задача била да ја чува.
Во 1979 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
1 Поврзано
* Светомаринска кула
* Серско-нигритска епархија
Крсте Чачански (награда)

Наградата „Крсте Чачански“ била книжевно признание за необјавена збирка раскази кое се доделувало од Културниот центар „Бран“ од Струга и Ревијата за книжевност „Бранувања“ од 2011 до 2019 година.
Признанието го носи името на прозаистот и поет со струшко потекло Крсте Чачански (25 септември 1949 - 13 јуни 2003) и се доделувало истовремено со признанието за најдобар поетски ракопис „Јован Котески“ на манифестацијата Струшки книжевни средби.
1 Добитници
Христо Петрески (2011) за збирката раскази „Пирамида. Лавиринт“
Милован Стефановски (2012) за збирката раскази „Ѓаволско море“
Петре Димовски (2013) за збирката раскази „Мисија“
Марина Мијаковска (2014) за збирката раскази „Куќички“
Добре Тодоровски (2015) за збирката раскази „Помен за едно време“
Васил Тоциновски (2016) за збирката раскази „Грлици“
Стефан Марковски (2017) за збирката раскази „Смртта долетува насмевната“
Владимир Плавевски (2018) за збирката раскази „Момини солзи“
Даниела Андоновска-Трајковска (2019) за збирката раскази „Кафе, чај и црвено небо“
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Нигрита

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου) — црква во градот Нигрита, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е забележителен пример за духовната архитектура. Изградена е во три последователни фази — првата е од XVI век, а последната од крајот на XVII до почетокот на XVIII век. На нејзино место веројатнјо имало помал храм од доцновизантиско време, од кога датираат првите податоци за постоењето на градот. При реконструкција на чесната трпеза во 2006 г. е откриена белешка во олтарот ставена заедно со мошти на Свети Трифун и Свети Пантелејмон. Белешката е од митрополитот Јоаникиј III Серски, кој вели дека тој го осветил храмот на 3 април 1753 г., вториот ден на Велигден.
Подоцна десниот олтар во црквата е посветен на Света Петка. Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква. Во 1987 г. стариот нартекс е срушен и изграден е нов. Внатрешноста е зачувана во недропрена состојба — има дрвен иконостас и обложен таван.
Усната традиција тврди дека на крајот крајот на ΧVIII или почетокот на XIX век изгорел источниот дел на црквата. За ова сведочи фактот што мал дел од фреските на храмот се подгорени и се постари за околу еден век од останатите. Во главниот храм и во нартексот има живопис од XVIII и првата половина на XIX век. Фреските од XVIII век се дело на непознат творец, за кој преданието вели дека бил монах кој ги насликал без надомест, освен сместување и храна. Живописот од XIX век е дело на прочуениот мајстор Михаил Анагност од Самарина и неговата тајфа. За жал, тие потоа се видоизменети од неспособни зографи.
Од 1922 до 1935 г. храмот бил катедрала на Нигритската епархија.
Во 1990 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.;Параклиси на парохијата
Во парохијата влегуваат и следниве параклиси:* „Св. Никита Готски“ од 1954 г., изграден во источниот дел на градот, на местото каде на 14 септември 1944 г. германските сили го собрале целото машко население на градот, но без да го стрелаат, што мештаните го припишуваат на интервенцијата на Свети Никита
* „Св. Петка“ — мала трикорабна базилика во западниот дел на градаот, изградена во 1974 г.
* „Св. Тома“ — од 1980-те, подигнат на местото на старо поклоничко место на рид јужно од градот
* „Св. Дионисиј Олимписки и Св. Тома“ од почетокот на 1990-тите
* „Пресв. Богородица Елеуса“ од 2008 г., изграден на јужниот ѕид на „Св. Ѓорѓи“
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Архангели“ - Драма

Свети Архангели (|Ναός Ταξιαρχών Δράμας) — средновековна црква во градот Драма, Егејска Македонија. Влегува во состав на Драмската епархија на Цариградската патријаршија. Во 1976 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
1 Историја
Црквата се наоѓа во градскиот центар, многу близу до североисточниот дел на ѕидините со кои е врзан со скалиште. На источниот крја на ѕидот се откриени римски натписи што сведочат дека овде порано имало пагански храм претворен во црква. Црквата е мал храм од времето на Палеолозите на почетокот на XIV век со забележителен живопис. Според една од верзиите за неговото потекло, веројатно бил погребален параклис во која почивала царицата Ирина Монфератска (сопруга на Андроник II Палеолог), за која се знае дека починала во Драма во 1320 г.
Храмот е обновен во денешниот облик во 1973 – 1974 г. по макотрпни ископувања и проучувања.
2 Архитектура
Храмот е еднокорабна правоаголна градба со апсида на источната страна, тристрана однадвор и полукружна одвнатре. Конхата на жртвеникот е во североисточниот агол. Влезот е од западната страна, а на двете долги страни има по два отворени прозорци, при што источниот на јужниот ѕид првобитно бил влез и имал свод. Храмот е изграден од ситни камења и тули, меѓу кои има многу антички и средновековни мермерни фрагменти, што го отежнувало датирањето на градбата. Според последните истражувања, храмот има три главни фази. Првата, на која припаѓа јужниот ѕид и дел од источниот, е од почетокот на XIV век. Во оваа фаза црквата била еднокорабна, со сводест влез од јужната страна. Во втората фаза меѓу 1861 и 1892 г. обновена е северната и западната страна со стари архитектонски елементи, а на западниот ѕид, лакот е заманет со мансарден покрив, отстранет е јужниот влез и направен е нов од запад. Во третата фаза храмот бил заобиколен од север, запад и југ со портик со едноводен покрив, кој ја покрива целата зграда. При соборувањето на портикот во 1973 г. откриена е староста на градбата, што довело до обнова на нејзиниот првобитен изглед. Сводеста градба во допир со јужниот ѕид на црквата е костурница направена подоцна.
Во внатрешноста, во источниот дел и околу прозорците, има остатоци од фрески датирани во првите децении на XIV век. Ова се сцени од Страстите и одделни светци, които се добри претставници Палеолошкото сликарство и покрај лошата состојба. Во црквата имало и мермерен иконостас, од кој се откриени доста делови за време на обновата, па така и тој е реставриран. Се состои од четири вертикални потпори кои држат хоризонтален архитрав, а два столба ги блокират празнините меѓу нив.
3 Поврзано
* Драмска епархија
Кулски манастир

Кулски манастир „Воздвижение на Чесниот Крст“ или „Св. Јован Претеча“ (|Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού Παλαιοκάστρου, ''Μονή της Κούλας'') — црква и поранешен манастир кај селото Кула, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на 3 км северно од Кула, на падините на планината Шарлија. На 200 м над манастира има свет извор.
2 Историја
Според камениот ктиторски натпис манастирот е изграден во 1879 - 1880 г. и почнал да работи на 10 февруари 1880 г. Ктитори се Константинос Дакос и сопругата Дафни Кулели, жители на серското маало Каменица по потекло од Кула.
За време на Грчката вооружена пропаганда во Македонија (1904 - 1908) манастирот станал упориште на андартите кои војувале со четите на МРО. На 6 јуни 1906 г. македонска чета го убила чуварот на манастирот Мита Кепа од Савек.
На 6 јули 1907 македонска чета и егзархисти од околните села наполно го изгореле манастирот, при што останала само црквата, која до денес е единствената градба.
Храмот е обновен во 1935-1937 г. од ќерката на Константинос Дакос, Анастасија и жени од Каменица.
3 Архитектура
Манастирот бил мал. Црквата има димензии од 14,25 × 6,75 м. Покривот е двоводем со засеци на исток и запад, покриен со ќерамиди. На краевите има железни крстови. Ѕидаријата е од камен, со дебелина од 0,74 м. Северниот дел на храмот е вкопан. Апсидата на исток е полукружна. Има само един влез од запад, четири прозорци на јужниот ѕид и едно округло окно над апсидата. Подот е нов. Иконостасот е изработен во 1935-1937 г. Најастарата икона е онаа на Свети Илија со натпис „1883“. Останатите икони заедно со царските двери се од времето на обновата на манастирот во 1930-тите.
4 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Збогум, Румелија

''Збогум, Румелија'' (|Elveda Rumeli) — турска серија снимена во Македонија (Битола) во режија на Сердар Акар, а произведена од Адам филм од Турција и Сектор филм од Македонија. На овој проект е анганжирана техничка и глумечка екипа од мешан состав од Турција и Македонија. Серијата се прикажувала од 20 септември 2007 до 19 октомври 2009 година на ATV-телевизија, Турција. Во Македонија се прикажувала на телевизија „Сител“ во 2015 година.
Македонско озвучување: Ѓокица Лукаревски, Душица Стојановска, Бедија Беговска, Сузан Акбелге, Гоце Тодоровски, Ванчо Петрушевски, Зорица Панчиќ, Владо Дојчиновски, Елизабета Клинчаревска-Младеновска, Сашка Димитровска, Љупчо Ангеловски, Дарко Велиќ, Бојан Велевски, Кристина Ласовска и Александар Велјановски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Ердал Озјагчилар, Рамиз
Шебнем Сонмез, Фатма
Толгахан Сајишман, Мустафа
Филиз Ахмет, Зарифе
Бедија Беговска, Бедија
Мустафа Јашар, Бајтар
Ѓокхан Мете, Касап Ѓабар
Ертан Шабан, Александар Македонски
Луран Ахмети, Димитри
Перихан Ејупи-Туна, Муневер
Петар Мирчевски, Петрус
Елјеса Касо, Командир Џезми
Ерман Шабан, Кајмакам Дилавер
Сузан Акбелге, Мерјем
Салаетин Билал, Масер Паша
Туна Орхан, Хасан
Беррак Тузунатач, Вахиде
Гулчин Сантирчиоглу, Хатиџе
Зекир Сипахи, Папас Ефенди
Шефкет Наим Хасан, Имам Ефенди
Нади Гулер, Терзи Никола
Caner Music, Илјас
Огнен Дранговски, Јане Сандански
Благоја Спиркоски Џумерко, Трговец
Фирдаус Неби, Стефан
Наџи Шабан, Кристо
Борис Чоревски, Џамбо
Ердоан Максут, Кајмакам
Осман Али, Иван
Трајче Иваноски, Трговец
Марјан Чакмакоски
Салих Бадемчи, Музафер
Махир Ипек, Ахмет Екрем
Мустафа Акташ, Ѓорѓи
Рамадан Махмут
Мушереф Лозана
Маја Андоновска, Софи
Атила Клинче, Министерот
Сузан Максут
Филип Мирчевски
Абдурахман Рахман, Кочијашот
Билјана Јовановска, Марика
Петар Димоски, Халим
Благоја Ивчески, Џорџ
Јуџел Ертен, Мехмет Ефенди
Најдо Тодески
Илко Стефановски, Осман
Горан Ивановски
Андон Јовановски, Џандарман
Цветанка Чавлеска
Соња Михајлова, Селанка
Црква „Св. Преображение“ - Кизили

Свето Преображение (|Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου) — црква во селото Кизили, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм, сместен во источниот дел на селото. Изградена е во 1923 г. Градбата претставува базилика со двоводен покрив. Обновена е во 1985 г. Во 2005 г. еден дел од црквата насликан со живопис.
Во парохијата влегува и параклисот „Св. Пантелејмон“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Алфред Рапопорт

Алфред Рапопорт – австроунгарски дипломат (генерален конзул) во Скопје (1900– 1909), помошник на Хајнрих Милер при спроведувањето на Мирцштешките реформи.
Автор на книгата „Во земјата на мачениците“ (Париз, 1927). Оваа книга е квалификувана како потресно сведоштво за едно неповторливо време, во неа се понудени факти и коментари за Македонија низ поглавјата: Илинден, Мирцштег, „Комитаџиите“, Битола, Скопје, Света Гора, Солун, етничка Македонија и македонското прашање.
Црква „Св. Никола“ - Комарјани

Свети Никола (|Αγίου Νικολάου) — црква во селото Комарјани, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.
Црквата е изградена во јужниот дел на селото, на местото на стариот тулен храм срушен истата година од едимерот Јоанис Калфопулос. Осветен е на 4 јуни 1970 г. од митрополитот Константин Серско-нигритски за време на свещеникот Георгиос Кириакидис. Во 1964 г. се живописани конхата на апсидата и куполата. Подоцна е живописан остатокот од храмот и на истиот му е додадена припрата.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Каваклија (Серско)

Успение на Пресвета Богородица (|Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — црква во селото Каваклија, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.
1 Историја
Црквата е гробишен храм сместен во маалото Долна Каваклија. Изградена е од 1908 до 1912 г. На почетокот на XXI век до неа е подигната новата голема црква „Св. Василиј“. Во парохијата влегува и храмот „Св. Петка“.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија