procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Џои Роскопф

Џозеф „Џои“ Роскопф (|Joseph Rosskopf; р. ) — американски професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа .
1 Кариера
Професионален возач од 2010 година, Роскопф бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015 и за Џиро д’Италија 2016. Ја освоил Тур ди Лимузен во 2016 година и бил само втор возач од Северна и Јужна Америка, по Леонардо Дуке, кој ја освоил трката.
Роскопф го освоил националното хронометарско првенство во 2017 и 2018 година. Во јули 2019 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2019.
Во ноември 2020 година, Роскопф потпишал двегодишен договор со екипата , почнувајќи од сезоната 2021.
2 Личен живот
Роскопф го завршил средното училиште во родниот град Декатур.
3 Достигнувања
;2011
: 2. Краен пласман Трка околу Руанда
::1. Етапа 4
;2012
: 4. Трка Батенкил
: 9. Краен пласман Новозеландски велосипедски класик
;2013
: 1. Краен пласман Трка Париз-Арас
::1. Етапа 1
: 1. Етапа 4 (ITT) Тур де Бос
: 3. Краен пласман Флеш ди Сид
: 3. Меѓународно првенство Филаделфија
;2014
: 1. Краен пласман Велосипедски класик Редлендс
::1. Етапа 5
: 1. Планински пласман Трка околу Јута
: Панамериканско првенство
::2. Друмска трка
::2. Хронометар
: 6. Краен пласман САД Про Сајклинг Челинџ
;2015
: 1. Етапа 3 (TTT) Критериум ди Дофине
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Вуелта а Еспања
;2016
: 1. Краен пласман Тур ди Лимузен
::1. Етапа 1
: 1. Етапа 5 (ТТТ) Енеко Тур
: 2. Светско првенство во екипен хронометар
: 6. Краен пласман Трка околу Јута
: 10. Јапонски куп
;2017
: 1. Национално хронометарско првенство
: 1. Етапа 2 (ТТТ) Волта а Каталуња
: 10. Краен пласман Тур де Јоркшир
;2018
: 1. Национално хронометарско првенство
;2020
: 1. Планински пласман Тур Даун Андер
: 3. Краен пласман Тур Поату-Шарант ан Нувел-Аквитен
;2021
: Национални друмски првенства
::1. Друмска трка
::4. Хронометар
3.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020
Џиро, —, 85, 70, —, —, 64
Тур, —, —, —, —, 73, —
Вуелта, 124, —, —, 81, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Црква „Св. Петка“ - Гостиражни

Света Петка – манастирска црква на Гостирашкиот манастир.
1 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со цилиндричка лимена купола и полукружна апсида на источната страна. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна, а над него има полукружна ниша со вметната икона на којашто е прикажана Света Петка. Црквата има и спореден влез кој се наоѓа на јужната страна и води до олтарскиот простор. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди. Внатрешноста на црквата е живописана, а иконостасот е богат со икони во различна големина.
Камбанаријата на црквата се наоѓа непосредно од левата страна на влезната порта од дворот на манастирот. Таа има квадратна основа и се состои од два дела. Долниот дел е изграден од тули, додека горниот дел е отворен од сите четири страни.
2 Галерија
3 Поврзано
* Гостирашки манастир
* Црква „Св. Атанасиј“ - Гостиражни
* Гостиражни
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Андреј Локтионов

Андреј Вјачеславич Локтеов ( |Андре́й Вячесла́вович Локтио́нов ; 30 мај 1990 година, Воскресенск, Советски Сојуз ) бил професионален руски хокеј на мраз кој играл како централен напаѓач.
Во моментов игра за Каролина Хариекенски од најголемиот град на Северна Каролина Рали во Националната хокеј лига (НХЛ) (2014).
Со сениорската репрезентација на Русија ја освоил титулата Светски куп на Светскиот куп во 2014 година во Минск. Со тимот на Лос Анџелес Кингси во 2012 година го освоил трофејот на Стенли Купот.
1 Кариера
Хокеарската кариера на Андреј Локтиов започнала во хокеарскиот клуб Хосккејск во Воскресенск, и продолжил во рамките на програмата за развој на Москва Спартак . Како 16-годишен тинејџер тој се приклучил на редовите на Локомотив Јарослав за чиј прв тим го направил своето деби во сезоната 2007/08 на Руското првенство. Пред тоа, тој играл две сезони во помладиот објект на истиот клуб. После само 5 одиграни натпревари таа сезона за тимот на Јарослав, Локтеов заминал во драфтот во НХЛ во 2008 година како 123-та точка во 5 рунди избрани од тимот на Кингс во Лос Анџелес .
Веднаш по нацртот тој заминал во Северна Америка, каде во сезоната 2008/09 година играл во Лигата за развој на Онтарио за Виндзор Спитфер (24 гола и 42 асистенции на 51 натпревар). Следната сезона, тој потпишал договор со клубот кој го подготви и го направи своето деби во НХЛ (тој играл само еден натпревар таа сезона за „Кралевите“. Во следните три сезони наизменично играл за клубот од Калифорнија, и за нивниот придружник на Манчестер монарси (Американска хокеј лига). Тој го постигнал својот прв гол во НХЛ во сезоната 2010/11, натпревар против Каролина Харикенс одигран на 19 октомври 2010 година. Тој одигра вкупно 17 натпревари за „кралевите“ во текот на таа сезона со 4 голови и 3 асистенции.
Во сезоната 2011/12. одиграл 39 натпревари за Кингсе во регуларниот дел од сезоната (3 гола и 4 асистенции) и уште два натпревари во серија на плеј-оф. Кралевите го освоиле трофејот на Стенли Купот таа сезона.
Во текот на февруари 2013 година локтеов премина во Њ, со кого потпиша двегодишен договор. За време на неговите две сезони во тимот на Devаволите, тој одигра вкупно 76 натпревари со прилично скромен учинок од 12 голови и асистенции.
Март 2014 година Локтеов се тргуваl со тимот на Каролина .
1.1 Репрезентативна кариера
Тој го направил своето деби за репрезентацијата на Русија на поголемите натпреварувања во 2007 година на светскиот куп за играчи под 18 години. Локтиов одигра истакната улога на натпреварот каде Русија го освои златниот медал, со 2 гола и 4 асистенции на 7 одиграни натпревари. Тој исто така играл за тимот под 18-годишна возраст од 2008 година за следното првенство на кој репрезентацијата освои сребрен медал.
Тој го направил своето деби за сениорскиот тим на СП 2013 година каде одиграл 7 натпревари со една асистенција и Русија ја освоила 6-та во екипата на Русија која е на Светското првенство 2014 година.Во Белорусијаосвоил златен медал. Локотинов одиграл само еден натпревар
2 Поврзано
****
Зорана Михајловиќ

Зорана Михајловиќ (Тузла, 5 мај 1970) — српска политичарка, заменик-премиер и министер за градежништво, транспорт и инфраструктура на Владата на Република Србија и заменик-претседател на Српската напредна партија.
1 Биографија
Родена е во мај 1970 година во Тузла, СР Босна и Херцеговина, СФРЈ.
Основно и средно училиште завршила во Белград.
2 Образование
Дипломирала на Економскиот факултет, Универзитет во Белград, 1993 година со дипломска теза „Енергетски ресурси во Европската економска заедница“.
Титулата Магистер ја стекнала на Економскиот факултет во Белград, оддел за меѓународна економија со магистерска теза „Енергетскиот сектор во Србија и во некои европски земји - Франција, Германија и Шведска“ 1998 година.
Докторска титула добила на Економскиот факултет на Универзитетот во Белград со трудот „Енергетски и економски развој - анализа на меѓусебна зависност на примерот на Србија и земјите од Европската Унија“, 2001 година.
Од 2006 г. таа работела како научен соработник на Економскиот факултет во Белград, од 2008 година како доцент на истиот. Од 2011 година таа била промовирана во вонреден професор. Денес, предава на Универзитетот Мегатренд за економија на природни ресурси, обновлива енергија.
Зборува англиски, француски и италијански . Има напишано четири книги од областа на енергетиката и енергетската политика, кои се учебници на Економскиот факултет и на Универзитетот Мегатренд.
3 Професионална кариера
Скоро 20 години таа е во бизнисот на својата професија. Така работела како професор по сметководство и деловна економија на Првото училиште за економија во Белград, во 1993 година направи 1995 година. Во периодот од 1996 г. до 2006 г. била вработена во Електроенергетската индустрија на Србија, на повеќе работни места. Михајловиќ била советник за енергетика и животна средина на вицепремиерот на Србија од 2004 до 2006 година, потоа советник за енергетика на премиерот на Република Српска 2008-2009 година.
Таа била член на советодавниот одбор на организацијата, која била замрзната поради активната услуга во српската влада.
Од 2008 година била доцент, вонреден професор од 2011 на универзитетот Џон Незбит во Белград.
4 Политичка кариера
Проф. Д-р Зорана Михајловиќ била член на партијата Г17 плус. Во тоа време се наоѓала на списокот на советници на мрежното место Мирољуб Лабус, заменик на премиерот на Србија, министер за енергија и животна средина.
Таа се приклучила на Српската напредна партија во април 2010 година. Таа постигнала многу брз напредок и станала членка на Извршниот одбор на српската напредна партија. Во периодот на изборната кампања за општите избори во Србија 2012 година Зоран Михајловиќ била еден од водечките луѓе во кампањата на Српската напредна партија.
Црква „Св. Атанасиј“ - Гостиражни

Свети Атанасиј – главна селска црква во селото Гостиражни. Сместена е во источниот дел од селото.
1 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со мала полукружна апсида на источната страна. Кон западната страна е доградена припрата чија влезна врата се наоѓа на северната страна. Храмот е изграден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него се сместени камбанаријата и христијанските селски гробишта. Камбанаријата е со квадратна основа и се издига над влезната порта од дворот на црквата. Нејзиниот горен дел, сместен над влезната порта од дворот, е ограден.
2 Галерија
3 Поврзано
* Гостирашки манастир
* Црква „Св. Петка“ - Гостиражни
* Стровија
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Тамара Котевска

Тамара Котевска (родена на година во ) — македонска режисерка, најпозната по својот документарен филм „''Медена земја''“ од 2019 година.
1 Животопис
Котевска е родена во Прилеп. Таа добила стипендија за едногодишен престој во 3-та година од средното образование во Тенеси, Соединетите Држави. Таа дипломирала на Факултетот за драмски уметности при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, со нагласок во документарниот филм.
2 Кариера
Заедно со Љубомир Стефанов, Котевска поминала три години снимајќи го документарниот филм за дивиот женски пчелар Хатиџе. Филмот првично требало да биде краток документарен филм за областа на реката Брегалница, кога наишле на еден пчелар. Котевска и Стефанов претходно работеле заедно на друг документарен филм, „''Езеро од јаболка''“ (2017)
. Медена земја освоил три награди на филмскиот фестивал „Санденс“ во 2019 година и добил две номинации на 92-то издание на Оскар: ''Најдобар документарен филм'' и ''Најдобар странски филм''. Тоа е втор македонски филм што добил номинација за Оскар по „''Пред дождот''“ (1994).
Трет долгометражен документарен филм на Котеска, филмот „''Приказната за Силјан''“ ја добил „Наградата на Музата“ на Венецијанскиот филмски фестивал во 2025 година. Филмот бил дел од службената секција „Надвор од конкуренција“, и во конкуренција од 20 дела бил прогласен за највдахнувачки филм на фестивалот. Филмот бил вдахнат од македонскиот фолклор и ја следи приказната за земјоделец кој пронаоѓа повреден бел штрк.
Список на градови во Туркменистан

Ова е список на градови во Туркменистан.
1 Список
1.1 Поголеми градови
Ова е список на најголемите градови во земјата. Бројот на населението се однесува на 2010 г. Седиштата на покраините се задебелени.
Бр., Град, Население, Покраина
1, Ашхабат, 947.221, Ашхабат
2, Туркменабат, 279.765, Лебап
3, Дашогуз, 245.872, Дашогуз
4, Мари, 126.141, Мари
5, Сердар, 93.692, Балкан
6, Бајрамали, 91.713, Мари
7, Балканабат, 90.149, Балкан
8, Теџен, 79.324, Ахал
9, Туркменбаши, 73.803, Балкан
10, Магданли, 68.133, Лебап
11, Абадан, 42.868, Ахал
12, Атамурат, 39.602, Лебап
13, Јолотен, 38.936, Мари
14, Конеургенч, 35.386, Дашогуз
15, Анау, 30.042, Ахал
16, Хазар, 29.131, Балкан
17, Гурбансолтан Еџе, 27.451, Дашогуз
18, Гумдаг, 27.408, Балкан
19, Бахарли, 25.065, Ахал
20, Газоџак, 25.043, Лебап
21, Берекет, 23.762, Балкан
22, Болдумсаз, 23.728, Дашогуз
23, Ѓокдепе, 21.465, Ахал
24, Сајат, 21.160, Лебап
24, Сејди, 21.160, Лебап
26, Кака, 20.218, Ахал
27, Тагта, 18.660, Дашогуз
28, Фарап, 17.277, Лебап
29, Губадаг, 17.118, Дашогуз
30, Акдепе, 15.898, Дашогуз
31, Мургап, 15.724, Мари
32, Серхетабат , 15.713, Мари
2 Поврзано
* Географија на Туркменистан
Немилата случка кај Окс-Бау (филм од 1942)

Немилата случка кај Окс-Бау (англиски: ''The Ox-Bow Incident'') - американски филм од 1942 година, во режија на Влијам А. Велман, според истоимениот роман на Волтер Ван Тилбург Кларк. Главните улоги ги граат: Хенри Фонда, Дејна Ендрјус, Ентони Квин, Вилијам Ајт, Хери Морган, Хери Девенпорт, Френк Конрој итн. Во 1944 година, филмот бил номиниран за „Оскар“ за најдобар филм, а поради неговата историска и културна важност, во 1998 година бил сочуван во Националниот регистер на филмови на САД.
1 Синопсис
Двајца туѓинци навраќаат во мало место на Дивиот Запад. Тогаш пристигнува веста дека еден сточар е убиен и дека крадците ги украле неговите говеда. Жителите на местото веднаш организираат потера по виновниците, а само неколкумина повикуваат на разум и на законитост. Набргу, гонителите, предводени од мајорот Тетли (го игра Конрој) наоѓаат тројца мажи и ги обвинуваат за кражбата и за убиството. Обвинетите тврдат дека се невини, т.е. дека не знаат ништо за убиството и дека говедата ги купиле од убиениот човек. Меѓутоа, разјарената толпа нема милост кон нив и веднаш ги беси на едно дрво. Само неколкумина се спротивставуваат на обидот за бесење, меѓу кои и туѓинецот Гил Картер (го игра Фонда), но толпата лесно ги совладува. Тогаш, на местото пристигнува шерифот, кој соопштува дека човекот за кого се мислело дека е убиен, всушност е само ранет, но дека се пронајдени вистинските виновници. Тогаш, учесниците на потерата сфаќаат дека обесиле тројца невини луѓе, а мајорот Тетли извршува самоубиство во својот дом. Гил и неговиот другар го напуштаат местото и заминуваат да се погрижат за семејството на еден од обесените мажи.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Слепче

Свети Ѓорѓи – главна селска црква во селото Слепче. Сместена е во северниот дел од селото.
1 Историја
Црквата била изградена и живописана во периодот од XVII-XVIII век, а била обновена во XIX век.
2 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Кон западниот ѕид на црквата е доградена припрата со два влеза — еден на западната и еден на јужната страна. На јужната страна од храмот има ниша со фреска во лоша состојба. Објектите на црквата и прилепениот помошен објект во целост се обоении во бела боја и се покриени со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата има уште еден помошен објект, а во него се сместени и селските гробишта.
3 Галерија
4 Поврзано
* Слепченски манастир
* Црква „Св. Никола“ - Слепче
* Слепче
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Амели Ленс

Амели Ленс (родена на 31 мај 1990 година) — белгиска дигитална музичка диџејка, продуцент на снимање и ко-сопственичка на етикетата Ленске. Таа е потпишана во записите на Пан-Пот државни записи, со кои има издадено неколку синглови и ПрД, најуспешни до сега е ЕП за ''Контрадикција во'' 2017 година. Таа има снимено и за етикетите на Дримкод и Елевејт. Нејзините сетови во живо имаат тенденција кон минимално техно, бас, мешајќи класични киселински и племенски влијанија со повеќе современи европски техно звуци.
Ленс имала турнеја низ Европа и Северна Америка, вклучително и настап во 2017 година на ЛаПлаж де Глазарт во Париз, и на фестивалот Будења 2018 во Холандија.
1 Детство
Ленс е родена во Вилворде. Уште од рана возраст, таа имала разновиден интерес за музика, како рани влијанија наведувајќи ги Девет инчни нокти, Подземје, Момци Нојси и Елен Алиен. Таа се апсорбирала во електронската музика на 16 години, откако присуствувала на фестивалот „Дур 2006 “ во Белгија, искуство што го опишува како „животoменувачки“. Таа вели: „Штом се вратив дома, почнав да читам за историјата на електронската музика и открив толку многу нови уметници и етикети. Беше како цел Нов Свет отворен за мене; Направив плејлисти во АјТунс, ставајќи песни по нарачка што ми се допадна, вид на како поткаст, но немешан.
2 Кариера
Ленс се откажала од својата работа во модната индустрија во 2014 година, и почнала да работи како диџеј под името Рене, пуштајќи претежно бас-тежок минимално техно, а со тоа заработувајќи престој во клубот Лавиринт во Хаселт, Белгија, каде што изградила доволно репутација за турнеја низ цела Европа. Неодамна, нејзините високи енергетски комплети се познати по мешавината на класични влијанија на киселина и племенски куќи, заедно со посовремени европски техно звуци.
3 Музички звук и опрема
Таа често свирела во живо со помош на кутијата за ефекти на Пионер, која ја користи "за да додаде слоеви во мешавината. Има вграден семплер и персонализирани ефекти што може целосно да ја реформира патеката што се игра. Како и сè, неговата употреба е ситуациона. Понекогаш едвај го допирам, но кога ќе пуштам каков врв, тоа навистина сјае. Специфично барам и купувам песни што ќе работаат добро со уредот. Многу одземени или минималистички заклучени жлебови. “ Кога снимала, таа најчесто користела синтезатор на музика за музика Аблтон во живо и работна станица за дигитални аудио, како и синтетика и секвенсер „Електрон аналоген чет“.
4 Дискографија
* 2016 година: ''Издишување''* 2016 година: ''Нека оди''* 2017 година: ''Контрадикција''* 2017: ''Остани со мене''* 2017: ''Нел''* 2019 година: ''ЕП Базил''
Културно наследство на Македонија во Општина Чучер-Сандево

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Чучер-Сандево според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Чучер-Сандево, Бразда, Бразданска гробница
2, Општина Чучер-Сандево, Бањане, Црква „Св. Благовештение“
3, Општина Чучер-Сандево, Бањане, Црква „Св. Ѓорѓи“
4, Општина Чучер-Сандево, Бањане, Црква „Св. Илија“
5, Општина Чучер-Сандево, Горњане, Црква „Св. Никита“
6, Општина Чучер-Сандево, Кучевиште, Црква „Воведение на Пресвета Богородица“
7, Општина Чучер-Сандево, Кучевиште, Кучевишки манастир
8, Општина Чучер-Сандево, Побожје, Побошки манастир
9, Општина Чучер-Сандево, Побожје, Црква „Св. Петка“
10, Општина Чучер-Сандево, Чучер-Сандево, Куќа на Александар Урдаревски-Станко
11, Општина Чучер-Сандево, Чучер-Сандево, Споменик на Александар Урдаревски-Станко
Црква „Св. Недела“ - Браилово

Света Недела – главна селска црква во селото Браилово. Сместена е во јужниот дел од селото, поточно во Долно Маало.
1 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Црквата има влез на јужната страна. Од западната страна е доградена припрата до која води влез сместен исто така на јужната страна.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, споменик на НОБ и селските гробишта. Камбанаријата претставува примитивна дрвена конструкција со квадратна основа којашто е покриена со лимен кров.
2 Галерија
3 Поврзано
* Браиловски манастир
* Црква „Св. Илија“ - Браилово
* Браилово
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Браиловски манастир

Браиловски манастир — манастир во средишниот дел на Македонија, на западните падини на планината Бабуна, во близина на селото Браилово.
1 Историја
Манастирот бил изграден со подигнувањето на манастирската црква на почетокот од XX век. На местото на коешто е подигната манастирската црква се наоѓа истоимено археолошко наоѓалиште.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма и неколку помошни објекти.
2.1 Црква „Свети Илија“
Црквата била осветена на 12 октомври 1975 година од страна на пелагонискиот епископ Ангелариј по налог на Митрополит Преспанско-битолски г. Климент. Градбата на црквата е мала еднокорабна со полукружна апсида.
3 Галерија
4 Манастир
* Манастир Св. Илија — археолошко наоѓалиште
Слепченски манастир (Прилепско)

Слепченски манастир — манастир во средишниот дел на Македонија, на западните падини на планината Бабуна, во близина на селото Слепче.
1 Историја
Манастирот бил изграден во 1673 година од еромонахот Михаил, но од натписот на мермерната плоча во нишата на проскомодијата се забележуваат и имиња на други еромонаси и монаси.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат стопански дел, една црква, конаци, чешма и неколку помошни објекти. Стопанскиот дел се наоѓа непосредно од обете страни пред влезот на манастирот, а во него се одгледуваат овци и свињи. До дворот на манастирот води камена порта која неодамна била обновена, но од оштетениот фрескопис во нејзиниот сводест дел може да се заклучи дека таа има постара потекло. Во време кога манастирот бил во цутот на развојот, сводестиот дел бил целосно насликан со патронот на манастирот Свети Никола како замена средишно место на полукружната површина. На северната страна во дворот на манастирот се наоѓаат стари конаци. Тие се на два ката, со долг чардак во предниот дел и се надградени на карпестиот простор.
2.1 Црква „Свети Никола“
Манастирската црква е сместена во средишниот дел од источната половина на манастирскиот двор. Според натписот над влезот на црквата од внатрешната страна, таа била изградена и зографисана во 1674 година. Од натписот се забележува дека нејзини ктитори биле игуменот и еромонах Сергиј, еромонахот Никифор, монахот Кирил, монахињата Јаникија и други световни лица. Градбата на црквата е еднокорабна и без апсида, а во поново време била доградена и припрата без живопис.
3 Галерија
4 Поврзано
* Слепченски манастир — манастир во близина на селото Слепче, Демирхисарско
Црква „Св. Атанасиј“ - Забрчани

Свети Атанасиј – главна селска црква во селото Забрчани. Сместена е на неколку стотина метри северозападно од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во 1987 година по барање на селскиот црковен одбор заради задоволување на верските потреби на селаните.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот се наоѓа на јужната страна. Кон западната страна е доградена припрата до којашто води влезна врата сместена исто така на јужната страна.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата претставува примитивна метална конструкција.
3 Галерија
4 Поврзано
* Забрчани
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Варошка парохија
Горњански манастир

Горњански манастир — средновековен манастир во скопското село Горњане.
Самата црква на манастирот потекнува од 1307 година, кога била обновена на темели на постара градба. Била завршена за само една година, а во 1316 година бил довршен и нејзиниот првобитен фрескоживопис.
1 Местоположба
Манастирот е сместен на падините на планината Скопска Црна Гора, меѓу селата Горњане, Бањане и Чучер. Од градот Скопје, манастирот е оддалечен околу 15 километри на север.
2 Историја
Се смета дека манастирот, како и голем број црковни споменици во околината на Скопје, биле изградени во век по освојувањето на Македонија од царот Василиј II како потврда на византиската власт. За време на српско-бугарско-византиските борби кон крајот и почетокот на , повеќето од овие споменици биле урнати, меѓу кои и овој манастир.
По освојувањето на областите во Македонија во 1282 година од страна на кралот Милутин и особено по женидбата со византиската малолетна принцеза Симонида во 1299 година, ќерка на византискиот цар Андроник II Палеолог, поголем дел од тие манастири биле обновени.
Историјата на манастирот е спомената во две грамоти, едната е сочувана и била од византискиот цар Михаил IX, син и совладетел со Андроник II. Во нејзе се вели дека е издадена на молба на кралот Милутин и со која се потврдува неговата даровна грамота. Подоцна, била издадена и втора грамота, која не е сочувана, во која стоело дека приходите ќе бидат наменети за издршка на монасите во Хиландарскиот пирг.
За време на отоманскиот период, манастирот имал тешко време. Кај голем дел од старите фрески настанале големи оштетувања, поради што била извршена обнова на нивно место во 1484 година. За обновата сведочи натписот над јужната врата во наосот.
3 Градби во манастирот
Од манастирскиот комплекс до денес се сочувани: манастирската црква, старите конаци и други помошни објекти.
3.1 Црква „Св. Никита“
Црквата „Св. Никита“ е главната манастирска црква во целиот комплекс, по која е и наречен целиот манастир. Во пишуваните извори, иако недоволно прецизни, дознаваме дека црквата била обновена во 1307 година од страна на кралот Милутин, откако ја нашол запустена. Тоа значи дека црквата постоела и пред неговото доаѓање во Скопје во 1282 година. Првиот фрескоживопис бил извршен непосредно по изградбата, односно до 1320 година, а од него денес е сочуван поголемиот дел. Понов фрескоживопис бил направен во век во калотата на куполата. Иконите во црквата биле изработени од страна на Дичо Зограф.
Црквата има изглед на впишан крст со купола, која се потпира на четири столба, без нартекс и со влез на јужната и на западната страна. Фасадата е богато украсена со ниши, аркади и запци, изработена од камен и тула.
3.2 Параклис „Св. Јован Претеча“
Кон крајот на век и во почетокот на век, кон јужната страна на црквата бил доѕидан параклис посветен на „Св. Јован Претеча“. Подоцна бил разрушен.
4 Галерија
Кетски јазик

Кетскиот е енисејски јазик кој се зборува во Сибир (Краснојарски крај) во Русија. Долги години се верувало дека јазикот е јазичен изолат, но денес е познато дека е дел од енисејските јазици. Кетскиот е единствениот жив енисејски јазик, кој е воедно и загрозен во однос на неговиот опстанок. Кетите живеат по реката Енисеј.
1 Документирање
Најраните записи за јазикот биле објавени од Питер Сајмон Палас во 1788 во неговиот дневник „Патешествија по разните покраини на Руската Држава“. За време на 19 век, руските јазичари по грешка го сметале јазикот за угрофински, поточни хантиски дијалект. Во 1934 година Каргер ја објавил првата кетска граматика, како и првиот кетски буквар.
2 Фонологија
2.1 Самогласки
, предни, средни, задни
затворени
средни, <sup>1</sup>
отворени
2.2 Согласки
, двоусни, алвеаоларни, непчени, меконепчени, ресни, грлену
носни
избувливи, безвучни
звучни
струјни, централни
странични
3 Писмо
Латинско писмо од 1930:
A a, Ā ā, Æ æ, B b, Ç ç, D d, E e, Ē ē
Ə ə, F f, G g, H h, Ҕ ҕ, I i, Ī ī, J j
K k, L l, M m, N n, Ņ ņ, Ŋ ŋ, O o, Ō ō
P p, Q q, R r, S s, Ş ş, T t, U u, Ū ū
V v, Z z, Ƶ ƶ, Ь ь
Кирилско писмо од 1980:
А а, Б б, В в, Г г, Ӷ ӷ, Д д, Е е, Ё ё
Ж ж, З з, И и, Й й, К к, Ӄ ӄ, Л л, М м
Н н, Ӈ ӈ, О о, Ө ө, П п, Р р, С с, Т т
У у, Ф ф, Х х, Ц ц, Ч ч, Ш ш, Щ щ, Ъ ъ
Ә ә, Ы ы, Ь ь, ’, Э э, Ю ю, Я я
Проституција

Проституција претставува дејност или пракса на ангажирање во сексуална активност во замена за одреден надомест во пари или во производи. Проституцијата се опишува како ''сексуални услуги'' или ''комерцијален секс'', а колоквијално се нарекува ''курвање''. Исто така, таа се опишува со примена на еуфемизмот „најстариот занает“. Лицето кое се занимава со проституција се нарекува проститутка или сексуален работник (работничка), а колоквијалниот израз е „курва“.
1 Проституцијата како мотив во уметноста и во популарната култура
1.1 Проституцијата како мотив во книжевноста
* „Петтиот војник“ (српски: ''Пети војник'') — расказ на српскиот писател Мирослав Јосиќ Вишњиќ.* „Госпоѓицата Фифи“ (француски: ''Mademoiselle Fifi'') — расказ на францускиот писател Ги де Мопасан од 1882 година.* „Топка маст“ (француски: ''Boule de suif'') — расказ на Ги де Мопасан од 1880 година.* „Пристаниште“ — расказ на Ги де Мопасан.* „Тељеовата куќа“ (француски: ''La Maison Tellier'') — расказ на Ги де Мопасан од 1881 година.* „Средишница“ — расказ на рускиот писател Виктор Пелевин од 1991 година.
1.2 Проституцијата како мотив во популарната музика
* „Средовечна курва“ (англиски: ''Middle-aged Whore'') — песна на американската хардкор-панк група ''Adrenalin O.D.''.* „Божиќна честитка од една курва во Минеаполис“ (англиски: ''Christmas Card From A Hooker In Minneapolis'') — песна на американскиот музичар Том Вејтс (''Tom Waits'') од 1978 година.* „Роксен“ (англиски: ''Roxanne'') — песна на британската рок-група Полис (''The Police'') од 1978 година.* „Барокен бордел“ (англиски: ''Baroque Bordello'') — песна на британската рок-група Стренглерс (''The Stranglers'') од 1979 година.* „Курви“ (англиски: ''Whores'') — песна на американската рок-група Џејнс адикшн (''Janes Addiction'') од 1987 година.
Црква „Св. Илија“ - Браилово

Свети Илија – манастирска црква на Браиловскиот манастир.
1 Историја
Црквата била изградена на почетокот на XX век на местото на истоименото археолошко наоѓалиште. Нејзината изградба е поттикната од мештаните на чело со Јован Павлоски. Осветена е на 12 октомври 1975 година од страна на пелагонискиот епископ Ангелариј по налог на Митрополит Преспанско-битолски г. Климент.
2 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна, со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Влезот се наоѓа на западната страна и над влезната врата има црно-бела слика на Свети Илија, а над сликата има ниша со фреска на која е прикажан патрониот светец.
Камбанаријата на црквата се издига во средишниот дел од дворот на манастирот. Таа има квадратна основа и на секоја страна во горниот дел има по еден отвор. Влезот на камбанаријата е сместен на источната страна.
3 Галерија
4 Поврзано
* Браиловски манастир
* Манастир Св. Илија — археолошко наоѓалиште
* Црква „Св. Недела“ - Браилово
* Браилово
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Црква „Пресвета Богородица“ - Горно Село

Пресвета Богородица – главна селска црква во Горно Село. Сместена е во крајниот јужен дел од селото, на површина којашто ѝ дава доминантна положба во поглед на остатокот од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во 1890 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна којашто е украсена со седум слепи ниши. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна, а црквата има и спроеден влез на јужната страна. Над обата влеза има по една ниша со фреска во лоша состојба. На јужниот ѕид има два прозорци и едно помало окно во нискиот источен дел, а два прозорци има и на северниот ѕид од храмот. Објектот е изграден од варовник и во целост е варосан, а покриен е со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата претставува примитивна метална конструкција.
3 Галерија
4 Поврзано
* Горно Село
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Варошка парохија
Небреговски манастир

Небреговски манастир — манастир во средишниот дел на Македонија, на западните падини на планината Бабуна, во близина на селото Небрегово.
1 Историја
Манастирот бил изграден со подигнувањето на манастирската црква и пвиот дел од конакот во 1970 година.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак и археолошко наоѓалиште.
2.1 Конак
Манастирскиот конак се состои од два споени дела во јужниот и западниот дел од дворот на манастирот. Неговата изградба била поттикната од Пере Јончески и Миле Младеноски од селото Небрегово. Првиот дел од конакот бил изграден во 1970 година, а потоа неколкукратно бил доградуван и конечно бил довршен во 1992 година, кога и бил осветен. Западниот дел бил довршен во текот на 2010-тите години.
2.2 Црква „Свети Јован Крстител“
Црквата била изградена во 1970 година по барање на селскиот црковен одбор на место каде што во минатото се наоѓала постара црква. Темелите на новоизградената црква биле осветени на 17 мај 1992 година. Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна.
2.3 Археолошко наоѓалиште
Археолошкото наоѓалиште се наоѓа источно од манастирската црква, непосредно од десната страна на влезот од дворот на манастирот. На ова место се остатоци од базилика градена од кршен камен и варов малтер.
3 Галерија
Црква „Св. Никола“ - Небрегово

Свети Никола – главна селска црква во селото Небрегово. Сместена е на влезот од селото, непосредно по завршувањето на патот кој води од соседното село Дупјачани.
1 Историја
Црквата била изградена во 1882 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна, полукружно засводена, со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна којашто е украсена со седум слепи ниши. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна и над него има ниша со фреска во лоша состојба на којашто е прикажан Свети Никола. Храмот има и спореден влез на јужната страна, а над него исто така има ниша со фреска во лоша состојба на којашто е насликан Архангел Михаил. Објектот е изграден од камен и е покриен со кров од ќерамиди. Во јужниот ѕид од надворешната страна на црквата е вѕидана мермерна плоча со релјефна претстава на Атина и Херкул. Пред црквата се наоѓа фрагментиран столб.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него се сместени камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата има квадратна основа. Изградена е од камен и на секоја страна има по една монофора. Влезот на камбанаријата се наоѓа на источната страна.
3 Галерија
4 Поврзано
* Селска Црква — археолошко наоѓалиште
* Небреговски манастир
* Црква „Св. Јован Крстител“ - Небрегово
* Небрегово
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Варошка парохија
Црква „Св. Јован Крстител“ - Небрегово

Свети Јован Крстител – манастирска црква на Небреговскиот манастир.
1 Историја
Црквата била изградена во 1970 година по барање на селскиот црковен одбор на место каде што во минатото се наоѓала постара црква. Темелите на новоизградената црква биле осветени на 17 мај 1992 година. На камбанаријата има ктиторски натпис од кој се забележува дека била изградена во 2014 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Глсавниот влез се наоѓа на западната страна, а храмот има и спореден влез на јужната страна. Над главниот влез има ниша со фреска на којашто е претставен Свети Јован Крстител. Внатрешноста на црквата е делумно зографисана, а иконостасот содржи икони во три реда.
Камбанаријата на црквата се наоѓа непосредно пред главниот влез на храмот. Таа има квадратна основа и се состои од два дела. Долниот во целост е застаклен, додека горниот дел е отворен и ограден со метална ограда. Од другата страна на црквата, непосредно до апсидата, се наоѓа археолошкото наоѓалиште Манастириште, каде што се среќаваат остатоци од ранохристијанска базилика.
3 Галерија
4 Поврзано
* Манастириште — археолошко наоѓалиште
* Небреговски манастир
* Црква „Св. Никола“ - Небрегово
* Небрегово
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Варошка парохија
Ахурири

Ахурири (маорски и |Ahuriri) — река во регионите Отаго и Кантербери на Јужниот Остров на Нов Зеланд.
Реката извира од источните пазуви на Јужните Алпи. Тече во должина од 70 км низ најјужниот дел на котлината Макензи пред да невлезе во истоимениот ракав на езерото Бенмор — еден од составните делови на хидросистемот Ваитаки. Оттука се соединува со самата река Ваитаки, која пак се влева во Тихиот Океан.
Горното течение на реката го зазема Природозаштитниот парк Ахурири, и претставува познато подрачје за мушичарење, во кое живеат речната и калифорниската пастрмка.
Најблиско населено место е селото Омарама.
1 Поврзано
* Ахурири — населба на градот Нејпиер, наречена по реката
* Ваитаки — округ во подрачјето на реката
Riot Act (албум)

„Riot Act “ — седмиот студиски албум на американскиот рок бенд Pearl Jam, објавен на 12 ноември 2002 година преку Епик Рекордс. По целосната турнеја за промоција на претходниот албум, ''Binaural'' (2000), групата направила едногодишна пауза. Групата се реконструирала во почетокот на 2002 година и започнала со работа на нов албум. Музиката на албумот била разновидна, вклучувајќи песни под влијание на фолк, уметнички рок и експериментален рок. Стиховите се занимаваат со морталитет и егзистенцијализам, со влијание и од политичката клима по терористичките напади на 11 септември 2001 година и случајната смрт на девет навивачи за време на настапот на групата на Фестивалот Роскилде во 2000 година.
Бендот го промовирал албумот со политички наполнета турнеја во 2003 година. Албумот добил претежно позитивни критики.
Pearl Jam (албум)

„Pearl Jam“ — осмиот студиски албум на американскиот рок бенд Pearl Jam, објавен на 2 мај 2006 година преку J Records. Албумот бил првото и единствено издание на групата за J Records. Албумот бил издаден по скоро четири години од нивниот последен албум Riot Act (2002). Групата започнала со работа на во ноември 2004 година во Студио Х во Сиетл, Вашингтон и завршила во февруари 2006 година.
Музиката од албумот била прогласена за враќање во корените на групата, со акцент на ажурирани песни со агресивен звук. Стиховите на песните се претежно раскажани од гледна точка на ликовите и се занимаваат со социо-политички теми во Соединетите држави во тој период, како што е Војната против теророт.
Албумот бил критички добро прифатен и имал комерцијален успех, дебитирајќи на првото место на Билборд 200. Албумот имал три синглови - „World Wide Suicide“, „Life Wasted“ и „Gone“. Бендот го поддржал албумот со целосна светска турнеја во 2006 година.
Герда Таро

Герта Похорле (1 август 1910 - 26 јули 1937 година), професионално позната како Герда Таро, била германски еврејски воен фотограф активна за време на граѓанската војна во Шпанија . Таа се смета за прва жена фоторепортер што починала додека фотографирала на фронтовската линијата во војна..
Таро била придружник и професионален партнер на фотографот Роберт Капа . Името „Роберт Капа“ првично бил прекар што го споделиле Таро и Капа (роден Ендре Фридман), изум со цел да се ублажи зголемената политичка нетрпеливост во Европа и да се привлече профитабилниот американски пазар. Значителен износ на она што се смета за рано дело на Роберт Капа, всушност го направила Таро.
1 Ран живот
Похорле била родена на 1 август 1910 година во Штутгарт, Германија во Гизела Борал и Хајнрих Похорле, еврејско семејство од средна класа, кое неодамна емигрирало од Источна Галиција . Таму учела во С''редното училиште „Кралицата Шарлот“'' и подоцна учела во бизнис колеџот, поминувајќи една година во интернатот во Лозана .
Во 1929 година, семејството се преселило во Лајпциг, непосредно пред подемот на нацистичка Германија. Таро се спротивставила на Националната социјалистичка германска работничка партија (името на нацистичката партија во Германија) и се заинтересирала за левичарската политика. Во 1933 година, по доаѓањето на власт нацистичката партија, таа била уапсена и приведена заради дистрибуирање на пропаганда против Национал Социјалистите. На крајот, целото домаќинство во Похорле било принудено да ја напушти Германија кон различни места. Таро, на 23-годишна возраст, се упатила кон Париз, додека нејзините родители се обиделе да стигнат до Мандатот Палестина (исто така позната како Ерец Јисраел во тоа време од Евреите кои барале да воспостават безбедна татковина). Нејзините браќа отишле во Англија. Таа повторно не го видела своето семејство.
2 Кариера
Кариерата на Таро била кратка, но со големо влијание врз фото-новинарството, особено во војната.
3 Публикации
*
4 Наводи
Белешки Дополнителна литература
***** Arroyo, Lorna (2011). Documentalismo técnico en la Guerra Civil española. Inicios del fotoperiodismo moderno en relación a la obra de Gerda Taro [Technical documentation in the Spanish Civil War. Beginnings of modern photojournalism in relation to the work of Gerda Taro] (PhD) (in Spanish). Castellón: Universidad Jaime I.
*
Морис Сев

Морис Сев (француски: ''Maurice Scève'') - француски поет.
1 Животопис
Сев живеел во Лион, во првата половина на XVI век. Кон крајот на животот се повлекол во еден пуст крај во околината на Лион со цел да размислува, слика и компонира.
2 Творештво
Под големо влијание на средновековното наследство, со голема доза на мистицизам во кој доминира платонско-петраркистичката идеја за совршената жена, Сев ги пишувал своите десетостихови за Јунакот, кои се одликуваат со сложена симболика со скриено значење од кои многу до ден-денес не се целосно објаснети.
Ванахајм

Во космологијата на норвешкиот свет, Ванахајм ( стар норвешки за „дом на ванирот “) е локација поврзана со Ванир, група на богови што се поврзани со плодноста, мудроста и можноста да ја видат иднината .
Ванахајмер е потврдена во ''Поетската Еда'' ; составена во 13 век од претходни традиционални извори, и ''Прозна Еда'' и (во ехемеризирана форма) ''Хајмскрингла'' ; и двете напишани во 13 век од Снори стурлсон . Во ''Поетската Еда'' и ''Прозната Еда'', Ванахајм е опишана како место каде се издигнал богот Нјорд.
1 Докази
Ванахајм се споменува еднанш во ''Поетската Еда'' ; во строфа од песната ''Вафрањизмал'' . Во Вафнарњизмал'','' Гагнародр (богот Один во маскирање) се вклучува во игра на итриност со јотун Вабефранир . Гагнер го прашува Вабефрарнир од каде дошол Ванскиот бог Нјорд, зашто, иако владее многу копитари и хирги, Нјорд не бил воспитан меѓу Асир. Вафрарнир одговара дека Нејрир бил создаден во Ванахајм од „мудрите сили“ и упатува дека Нјорд била разменета како заложник за време на Војната во Есир-Ванир . Покрај тоа, Вафрарнир коментира дека, кога ќе заврши светот ( Рагнарок ), Нјорд ќе се врати во „мудриот Ванир“.
Во поглавје 23 од книгата „ ''Проза Еда'' “ ''Гилфагининг'', востаната личност на Висока вели дека Нјорд бил одгледан во Ванахајм, но подоцна бил испратен како заложник на Сисир .
На Хајмскригла книга ''сагата Инглинга'' бележи еухмеризиран сметка за потеклото на Нордиска митологија. Во поглавје 1, „Ван дом или домот на Ванир“ е сместен околу реката Дон (за кој Снори пишува некогаш се викаше „Тана виљушка“ или „Вана виљушка“). Поглавје 4 ја опишува војната „Есир-Ванир“, истакнувајќи дека за време на размената на заложници, Асир го испратил богот Ханир во Ванахајм и таму веднаш бил поставен за поглавар. Во поглавје 15, кралот Свејгир е запишан како се оженил со жена по име Вана во „Валанланд“, сместена во Шведска . Двајцата родија дете, кое го именуваа Ванланди (што значи „Човек од земјата на Ванир“ ).
Постоењето на Девет светови добиваат споменување во некои текстови на старите норвешки текстови. Овие светови негде се конкретно наведени во низа, но генерално се претпоставува дека го вклучуваат Ванахајм. Хенри Адамс Bellows смета другите осум да биде Асгард, Алфхајм, Мидгарг, Јотунхајм, Сварталфахемир, Нилфхајм,Муспершеилмер а можеби и Новаљерир .
Хилда Елис Дејвидсон коментира дека точно онаму каде Ванахајмер спаѓа во Деветте светови не е јасно, бидејќи „главните богови Фрајр и Нежорд со голем број други, се претставени заедно со Аси во Асгард, но се чини веројатно дека тоа било во подземјето “ Дејвидсон забележува поврзаност помеѓу Ванир и „ копнените духови кои живееле во могили, ридови и во вода [. . . ]
Рудолф Симек тврди дека Снори „несомнено“ го измислил името ''Ванахајмр'' како колега од Ванир на Асгард, но не ја спомнува референцата за ''Вафранизам'' .
Џамија (Десово)

Џамија во Десово — џамија во селото Десово. Џамијата се наоѓа во средишниот дел од селото, на источните падини од ридот на кој е сместена црквата „Св. Троица“.
1 Историја
Џамијата се споменува во написот „Заград и заградчани — На гробот од Глигор Соколовиќ“, објавен во српскиот весник Политика на 21 ноември 1934 година.
2 Архитектура
Градбата на џамијата има четириаголна основа. Џамијата има едно минаре со полукружна основа врз многуаголен постамент. Минарето има едно шерефе. Дворот на џамијата е ограден со метална ограда и во него има шадрван.
3 Поврзано
* Десово
* Прилепско муфтиство
Дреновечки манастир

Дреновечки манастир — манастир во средишниот дел на Македонија, на јужните падини на планината Бабуна, во близина на селото Дреновци.
1 Историја
Манастирот бил изграден со подигнувањето на манастирската црква веројатно во XVII век.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма и помошни објекти. На карпи над доворот од манастирот се издига и метален крст, а зад манастирот има и стар гроб.
2.1 Црква „Свети Атанасиј“
Според своите димензии, архитектурниот стил и живописот, црквата се проценува дека била изградена во XVII век. Таа е еднокорабна со правоаголна основа и се одликува по тоа што олтарскиот простор во источниот дел претставува засебен дел со помали димензии и има мала полукружна апсида на источната страна.
3 Галерија
Црква „Св. Теодор Тирон“ - Дреновци

Свети Теодор Тирон – главна селска црква во селото Дреновци. Сместена е во средишниот дел на селото, во непосредна близина на основното училиште.
1 Историја
Црквата била изградена во 1857 година, а била зографисана во 1883 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата е трикорабна, со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна којашто е украсена со осум слепи ниши. Храмот има влез на јужната страна над кој има ниша со фреска во лоша состојба. Кон западната страна е доградена припрата до која води влезна врата на источната страна. Објектот е изграден од варовник и е варосан, а покриен е со кров од ќерамиди. Внатрешноста на црквата е живописана, а автори на фресокиписот се зографите Коста, Вангел и Никола Атанасовиќ од Крушево.
Дворот на црквата е ограден со бетонска ограда и во него се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата е со квадратна основа и се состои од два дела. Долниот дел е изграден од камен, а горниот од тули. На секоја страна во горниот дел има по една монофора. Влезот на камбанаријата се наоѓа на западната страна.
3 Галерија
Црква
Објекти во дворот
4 Поврзано
* Дреновечки манастир
* Црква „Св. Атанасиј“ - Дреновци
* Дреновци
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Грета Гервиг

Грета Селест Гервиг родена на 4 август, 1983 година) — американска глумица и режисер. Таа најпрво го привлекла вниманието откако работела и се појавувала во неколку филмови за глупости . Помеѓу 2006 и 2009 година, таа се појавила во голем број филмови од Џон Сванберг, од кои некои заедно ги напишала или заедно ги режирала , вклучувајќи ја и ''Хана ги зема скалите'' (2007) и ''Ноќи и викенди'' (2008).
Од раните 2010-ти, Гервиг соработувала со нејзиниот партнер Ноа Баумбах на неколку филмови, меѓу кои и ''Гринберг'' (2010), ''Франсис Ха'' (2012), за што доби номинација за Златен глобус, и ''Љубовница Америка'' (2015). Таа се појавила и во филмовите ''Дамселс во дистрес'' (2011), ''На Рим со љубов'' (2012), ''Планот на Меги'' (2015), ''Џеки'' (2016) и ''Жени од 20 век'' (2016).
Соло режиски вложувања на Гервиг беа најмладите филмови ''Лејди птица'' (2017) и ''Мали жени'' (2019), и двајцата заработиле номинации за Оскар за најдобар филм. За поранешна, таа добила Оскар номинации за најдобра режија и најдобро оригинално сценарио . За втората, таа била номинирана за Оскар за најдобро адаптирано сценарио.
1 Животопис
Гервиг е родена во Сакраменто, Калифорнија и израсната во соседството Ривер Парк. Таа е ќерка на Кристин (н.е. Сауер), медицинска сестра на Об-Гин и Гордон Гервиг, која работела за кредитна унија на заеми за мали деловни активности. Таа е близу до нејзините родители и тие настапуваат во ''Франсис Ха'' како родители на нејзиниот лик. Таа има постар брат, пејзаж архитект и сестра, менаџер во Комисијата за еднакви можности за вработување. Гервиг има германско, ирско и англиско потекло.
Гервиг била одгледан унитарен универзалист . Таа присуствувала во Средното училиште Св. Францис, католичко училиште за девојчиња во Сакраменто и дипломирала во 2002 година. Таа се опишала себеси како „интензивно дете“. Гервиг покажала ран интерес за танц и подоцна се зафатила со натпреварувачко мечување, но морала да се повлече делумно поради високите трошоци. Таа имала намера да заврши диплома за музички театар во Њујорк, но завршила да дипломира на колеџ Барнард со диплома за англиски јазик и филозофија. Надвор од наставата, таа настапила во Универзитетот Колумбија, Варсис Шоу со Кејт Мекинон .