procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Трајчо Костов

Трајчо Костов (|Трайчо Костов; Софија, - Софија, ) бил бугарски комунист. Во периодот од 1944 до 1949 година е еден од водечките фигури во Бугарската комунистичка партија. Во 1949 година е главната жртва на чистката што е спроведена во Партијата.
1 Животен пат
Костов во 1916 година е мобилизиран во редовите на бугарската војска и војува за бугарското преземање на Вардарска Македонија од Србија. По завршувањето на Првата светска војна работи како стенограф во Народното собрание и започнува да студира право на Софискиот универзитет. Во 1920 станува член на Бугарската комунистичка партија, а во 1924 година е уапсен и осуден на 8 години затвор поради учество во издавањето на „Работническиот весник“.
Во 1929 година е амнестиран и заминува за Советскиот Сојуз, каде што станува член на Сесојузната комунистичка партија (болшевици). Се вработува во Коминтерната. Накратко се враќа во Бугарија во периодот 1931-1932 и од 1935 до 1936 година, а во 1938 година се враќа за постојано.
Во текот на 1942 година повторно е уапсен и осуден на доживотен затвор како еден од раководителите на БКП. Ослободен е по капитулацијата на Бугарија на 9 септември 1944 година и застанува на чело на Партијата до враќањето во земјата на Георги Димитров и Васил Коларов.
Од 1946 до 1949 година е потпретседател во неколку бугарски влади, а од 1945 до 1949 година е и пратеник во Собранието.
Во март 1949 година Костов е отстранет од владата и е именуван за директор на Народната библиотека „Свети Кирил и Методиј“. Во јуни истата година е исклучен од ЦК на БКП, а наскоро потоа е и уапсен. На 7 декември против него е организиран монтиран судски процес, на кој еден од главните сведоци е македонскиот комунист Благој Хаџипанзов. Обвинет дека е агент на југословенските комунисти и на Западот, осуден е на смрт и ноќта помеѓу 16 и 17 декември е обесен.
Рехабилитиран е во 1956 година, по завршувањето на хајката против Југославија од партиите членки на Информбирото.
2 Писмото на Костов за етничката определба на Македонците
Кон крајот на мај 1941 година, по воената окупација на поголемиот дел од Вардарска Македонија од страна на бугарските војски, Трајчо Костов му пишува писмо на Тодор Павлов во врска со етничката определба на Македонците во Вардарска Македонија. Од неговото писмо јасно произлегува дека процесот на оформување на македонска национална свест кај словенското население во Вардарска Македонија доста напреднал во моментот на пишување на тоа писмо.
Во писмото Костов, меѓу другото, го пишува следното:
: „Ние сме должни да ги имаме предвид фактите. А фактите зборуваат дека еден голем дел од македонското население има веќе македонска, а не македонско-бугарска свест. Според нашите сигурни податоци, кои доаѓаат од компетентни другари од самата Македонија, македонската свест многу длабоко проникнала, особено кај младата генерација која не била зафатена со егзархиската пропаганда. Според тие другари... не помалку од 80% од словенското население во Македонија се чувствува како македонско, а не како бугарско население (не го разбира бугарскиот јазик).“
Перце

Перце (тргалка или плектрум) — помагало со кое се тргаат жиците на еден жичен инструмент. Кај гитарите, бенџата и сличните инструменти, перцето е посебно помагало кое се држи во раката на свирачот. Кај чембалата, тргалките се дел од механизмот на инструментот.
1 Гитарски перца
Гитарското перце обично има облик на тесен остроаголен триаголник со заоблени ќошиња; најостриот агол е оној кој најчесто се користи за тргање на жицата. Такво перце исто е различно од ''напрсното перце''. Тие се изработуваат од разни материјали, меѓу кои желкини оклопи и целулоид, но денес пластиката е најчестиот материјал. Големината, формата и дебелината варираат во значителна мера. Предметите како малите монети може да се искористат како замена за перце доколку се укаже потреба, и всушност Брајан Меј (гитарист од групата „Квин“) ја направил употребата на стара паричка (од шест пенија) дел од неговиот препознатлив звук.
Свирачите на бенџо и на гитара често носат метално или пластично палечно перце монтирано на прстен, и свирачите на блуграс-бенџо скоро секогаш носат метално или пластично напрсно перце на врвовите на нивните прсти, коешто понекогаш се користи и од гитаристите.
2 Поврзано
* Гитарско перце
* Напрсно перце
* Мезраб
* Жичен инструмент
ФК Фенербахче

ФК Фенербахче е професионален турски фудбалски клуб со седиште во градот Истанбул. Во моментов клубот се натпреварува во Супер лигата на Турција.
Клубот е основан во 1907 година од група на локални луѓе, а тоа го прави еден од првите фудбалски клубови формирани во Турција. Тие се еден од најуспешните фудбалски клубови во Турција, со 19 титули во турското првенство, 6 Купа на Турција и 9 Суперкупа, а исто така тие никогаш во нивната историја не испаднале во пониските лиги. Клубот важи и за еден од клубовите со најмногу навивачи во Турција.
Клубот игра на Стадионот Шукру Сараџоглу кој е со капацитет од 53,715.
1 Историја
Фенербахче бил основан во Кадиќој областа во Истанбул од Зија Сонѓулен (1886-1936), Ајетулах бег (1888-1919) и Неџип Оканер (1892-1959). Оваа група на поединци го основале клубот тајно, со цел да се задржи на низок профил. Во тоа време, султанот Абдул Хамид II, му забранувал на турскиот народ да основа клубови, па дури и да игра фудбал. На првата средба, Сонѓулен бил избран за прв претседател на клубот. Сè до промените во законите, кои дошле со Младотурската револуција во 1907 година, активностите на Фенербахче биле обавувани под строга тајност.
Тимот се приклучи на Истанбулската фудбалска лига во 1909 година и во сезоната 1911-1912 го освоил своето прво првенство, минувајќи низ целата сезона без пораз.
2 Бои и амблеми
Официјалните бои на клубот се жолтата и сината.
3 Титули
* Турско првенство
** Победник (19) :
1959, 1960-1961, 1963-1964, 1964-1965, 1967-1968, 1969-1970, 1973-1974, 1974-1975, 1977-1978, 1982-1983, 1984-1985, 1988-1989, 1995-1996, 2000-2001, 2003-2004, 2004-2005, 2006-2007, 2010-2011, 2013-2014
*Куп на Турција
** Победник (6) :
1967-1968, 1973-1974, 1978-1979, 1982-1983, 2011-2012, 2012-2013
*Куп на претседателот/Суперкуп на Турција
** Победник (9) :
1968, 1973, 1975, 1984, 1985, 1990, 2007, 2009, 2014
*Балкан куп
** Победник (1) :
1966-67
*Куп Ататурк
** Победник (2) :
1964, 1998
*Куп на премиерот
** Победник (8) :
1945, 1946, 1950, 1973, 1980, 1988, 1992, 1998
*Куп на турските спортски новинари
** Победник (12) :
1969, 1973, 1975, 1976, 1978, 1979, 1980, 1982, 1985, 1986, 1994, 1995
*Куп на Истанбул
** Победник (16) :
1911-12, 1913-14, 1914-15, 1920-21, 1922-23, 1929-30, 1932-33, 1934-35, 1935-36, 1936-37, 1943-44, 1946-47, 1947-48, 1952-53, 1956-57, 1958-59
4 Стадион
Фенербахче својте домашни натпревари ги игра на стадионот Шукру Сараџоглу, који се наоѓа во Кадиќој, азискиот дел на Истанбул. Стадионот е изграден во 1908 година, а реконструкцијата траела во периодот од 1999 до 2006 година. На овој стадион е одиграно финалето на Купот на УЕФА 2009.
5 Играчи
Размер HO

HO (''H0'' во континентална Европа) е најпопуларен размер во железничкото моделарство во најголемиот дел на светот.
Името е добиено од германскиот израз ''Halb-null'' што значи ''половина-нула'', бидејќи 1:87 размерот е приближно половина од размерот О.
Според размерот HO, 3,5 мм претставува 1 стапка; овој несмасен однос e околу 1:87,086. Така што во размерот HO меѓупросторот помеѓу шините обично е 16,5 мм независно кој од моделите е од стандардните пруги на 4'8,5".
1 Историја
HO скалата за првпат се појавува во Англија во 1930 година, како алтернатива на размерот ООта, која се потврдува како несоодветна за моделите на возови. Нејзината популарност и практичност ја зафаќа во доцните 1950-ти години и Америка.
Во 1960 година популарноста на размерот HO веќе ја надминува и размерот О.
Денес размерот HO е најпопуларна железнички моделарски размер, нарочно во континентална Европа и Северна Америка, за разлика од размерот ОО кој е сѐ уште најпопуларен во Англија.
2 Варијанти
HO скалата има повеќе потесни линии како претставници на теснолинејски железнички линии како одговор на нормалната линија во размер HO.
Варијации на размерот HO
Размер
Колосек
Прототип
Забелешка
HO
16,5 мм
нормален
1435 мм колосек
HOm
12 мм
метарска
1000 мм колосек
HOn3 - 1/2
12 мм
3'6"
3'6" е стандардна ширина во Африка, Австралија, Нов Зеланд и сите други линии освен линиите на „Шинкансен“ во Јапонија
HOn3
10,5 мм
36"
HOn30 / HOe
9 мм
30"
Типично за линии во 24-30" ширина, особено HOe од 750 мм која постои во поранешните југословенски простори.
HOz / HOf
6,5 мм
15"
Популарен HOf во Европа и во Република Македонија поради постоењето на теснолинејка од 600 мм.
3 Надворешни врски во дискусиони групи
* Дискусиона група
* Дискусиона група
* Дискусиона група
4 Поврзано
* Железничко моделарство
* Железница
* Пруга
Пекинг

Пекинг (|北京, пинјин: ''Běijīng'') — главен град на Народна Република Кина и еден од најнаселените градови во светот со население од околу 19,612,368 жители во 2010 година. Пекинг е политички, културен и образовен центар на државата, и истиот е дом на најголемите државни компании во Кина. Оваа метропола се наоѓа во северна Кина и се граничи со Хебеј на север, запад, југ и исток и со Тјенѓин на југоисток.
Пекинг е политички организиран како општина, која е под директа управа на владата. Пекинг е поделен на 14 урбани и супурбани окрузи како и од две рурални окрузи. Пекинг е главен транспортен центар во државата, со голем број железнички и патни линии, како и директни воздушни линии со кои се поврзува со остатокот од светот.
Пекинг е еден од четирите големи стари главни градови на Кина. Градот бил во срцето на кинеската историја со векови, и поради тоа има голем број споменици од различни историски ери, кои сите имаат национална вредност. Градот е препознатлив по палатите, храмовите и големите камени ѕидови и порти. Уметничките богатства и универзитетите го направиле градот културен центар на кинескиот народ, како низ историјата, така и денес.
Најпрометна сообраќајница во јавниот превоз е Пекиншкото метро (zh-Hans), кое превезува над 9,7 милиони патници дневно.
1 Меѓународни односи
1.1 Збратимени градови
Пекинг е збратимен со следниве градови:
1.2 Партнери
Пекинг е партнер со:
2 Пекинг како тема во популарната култура
* „Пекинг О.“ (''Peking O.'') - песна на германската рок-група „Кен“ (''Can'') од 1971 година.
3 Поврзано
* Забранетиот град
* Градови во Кина
* Заштитени културно-историски места во Пекинг од државно значење
Пребонд

Пребонд (македонски: Кнез Првуд), Македонски крал на македонското словенско племе Ринхини. Бил предводник на сојузот меѓу Ринхините и Струмјаните. Поради заговор, бил заробен во Солун во 674 година и затворен во Цариград. По бегството бил фатен кај Виза и погубен истата година од неговото заробување поради изјавата дека повторно би повел војна против Византија и притоа ниеден христијанин не би поштедил.
Египтологија

Египтологија — наука што се занимава со изучување на Стариот Египет и египетските антиквитети. Таа е регионална и тематска гранка на пошироките дисциплини античка историја и археологија. Човекот што се занимава со оваа наука се нарекува египтолог.
1 Вовед
Египтологијата ги изучува египетските култури (јазик, книжевност, историја, религија, уметност, стопанство и етика) од V милениум п.н.е. до крајот на римското владеење IV век н.е. Современата египтологија (наспроти антикварскиот интерес за земјата Египет) се смета дека се зародил во 1822 година, кога Жан-Франсоа Шамполион објавил генерална дешифрација на хиероглифите за првпат, со помош на Розетскиот камен. Подоцна, со сè поголемото познавање на египетскиот јазик и писмо, изучувањето на староегипетската цивилизација станала академски строга наука во голем подем, со сиот стимул кој ова познавање на пишаните материјали можело да го даде.
2 Проблеми и тајни
Постојат многу отворени проблеми во врска со Стариот Египет, а некои од нив никогаш не можат да бидат решени. Египетската археологија е во постојан премин, со тоа што голем дел од теримологијата и хронологија е спорна. Археолошките наоди се нецелосни, каде безброј реликвии не можат да се пронајдат или биле уништени. Новите археолошки наоди можат да ги доведат во прашање дотогашните заклучоци. Покрај тоа, постојат и внатрешни проблеми на општа сплотеност на разните династии како и проблеми со усогласување на Египет со другите цивилизации.
2.1 Потекло
Стариот Египет не бил една обединета држава пред 3300 п.н.е. Опстпјувал како независна држава сѐ до 300 п.н.е. Археолошките наоди укажуваат на тоа дека развиено египетско општество постоело од многу поодамна.
2.2 Храмови и пирамиди
Египетски храмови постојат и денес. Други се руинирани од забот на времето и други непогоди, додека од трети нема никаква трага. Египетските градби се едни од најголемите градежни дела во историјата на човештвото. Тие претставуваат најсилни и најтрајни симболи на египетската цивилизација.
2.3 Погребување и гробници
Мумифицирањето на мртвите не постоело отсекогаш. Откога овој обичај започнал, мртовецот се поставувал во гробницата со разни ритуали и протокли. Египетскиот погреб бил комплексна церемонија во која се граделе разни паметници, се кажувале молитви, и правеле ритуали во чест на мртовецот. Сиромашните кои не можеле да си дозволат гробница биле закопувани во обични гробови во песокот, и заради пустата средина, тие најчесто останувале природно мумифицирани.
2.4 Библијата
Старите египјани се запишани во Стариот завет, и играле предоминантна улога во животот на раните евреи, од фаѓањето на Јосиф до нивното прогонство од Египет, и подоцна односите со кралството Израелското царство. Постојат неколку неодговорени прашања за точните меѓусебно извршени влијанија на овие два народа.
2.5 Технологија
Извесни артефакти и записи не одговараат на конвенционалните системи за развој на технологијата. Софистикацијата на староегипетската технологија е сѐ уште недоволно проучена.
3 Поврзано
* Џовани Батиста Белцони
* Хавард Картер
* Захи Хавас
* Вилијам Метју Флиндерс Петри
* Список на египтолози
Гребен (округ)

Гребен (|Περιφερειακή ενότητα Γρεβενών) — округ во Егејска Македонија (денес Грција). Администратицен центар е градот Гребен (Гревена). Голем дел од округот е планински, што го прави Гребен еден од најслабо населените окрузи во Грција. Создаден во 1967 г. од стариот округ ''Гребен-Кожани'', во која што главен град бил Кожани. Се граничи со окрузите Јанина (Епир) на запад, Костур на северозапад, Кожани на север и исток, Лариса на југоисток и Трикала на југ.
Во планините спаѓаат Пинд на запад, Хасија на југозапад и југ и Црвена Гора на североисток. Најдолгата река е Бистрица која што тече низ источниот, централниот и северниот дел на округот.
Економијата на регионот се потпира на сточарство и земјоделство, екотуризам, шумска индустрија и скијачкиот центар Василица, којшто е популарно одредиште за зимските одмори.
1 Сообраќај
* Грчки меѓународен автопат 15, Ј, Цен., С
* Грчки меѓународен автопат 26, ЈИ
* Вија Егнација (суперавтопат)/E90, ЈЗ, Цен., СИ
2 Општини
Округот Гребен се дели на 2 општини. Тие се следниве (означени со бројки во инфокутијата)::*Гребен (''Гревена'') (1)
*Дескати (2)
3 Поврзано
* Список на села во Гребен
* Список на села во Населица
Хацон

''За Хацон во Чудата на Свети Димитрија - викиизвор''
Хацон или Хатсон (латински: ''Rex Hatson'' или ''Rex Hacon'') — првиот крал на првата македонска средновековна држава, наречена Македонска Славинија. Владеел во 20-те години на 7 век. Го предводел воено-племенскиот сојуз на Берзитите, Драговитите, Вајонитите, Велегезитите и Сагудатите при опсадата на градот Солун од 614-616 година. За време на борбите бил убиен.
Македонски Словени

Македонските Словени со историско име ''Славини'' или ''Склавени'', биле група на словенски племиња кои ја населувале територијата на регионот Македонија и зборувале старословенски јазик.
Според средновековните хроничари, словенскиот народ (gens) кој во VI и VII век го населил регионот Македонија го сочинувале следниве словенски племиња: Берзити, Вајунити, Драговити, Ринхини, Сагудати, Смолјани и Струмјани. Границите на регионот Македонија се простирале:
* на исток до реката Места,
* на запад до Јадранско Море,
* на север граничеле со српско-хрватската група (Косово)
* додека на југ отишле сè до Пелопонез;
* на исток од р. Места (источно од Пиринска Македонија т.е. Бугарија), се населиле седумте словенски племиња и Северите, а исто и Смолјаните и Тимочаните.
1 Словените и Антите
Византискиот хроничар, Прокопиј од Ќесара вели „овие две нации, Словени и Анти живеат во демократија“ (Procopius of Caesarea : Wars VII 14.22); македонските Словени и Антите биле два, но сродни народа.
Воедно, Антите и Словените биле непријателски настроени едни кон други, дури меѓу нив избувнала и војна во која победиле Словените ("Христоматия по история на България", стр. 57). За да ја зајакне Византиската моќ, императорот Јустинијан ги вооружувал Словените против Антите кои во подолг временски период биле големи непријатели ( "История на българската държава през средните векове", том I, София, 1970 г. стр. 41).
2 Наводи
Размер N

N, е еден популарен размер во железничкото моделарство кој им овозможува на хобистите градење на макети на многу помал простор од најпопуларниот размер HO, бидејќи моделите се многу помали (1:160 скоро половина) од HO (1:87).
1 Историја
Името го добива од англиската кратенка '' Nine millimetres '' што значи ''девет милиметри'', што е растојание помеѓу внатрешниот раб на шините.
Размерот N има сооднос од 1:160 и е разработен од германското претпријатие ''Arnold Rapido'' во раните 1960-ти години, која нагло се шири низ светот благодарејќи на големината на моделите кој се практични за мали простори.
2 Варијанти
Размерот N има повеќе потесни линии како претставници на теснолинејски железнички линии како одговор на нормалната линија во размер N .
Варијации на размерот N
Размер
Колосек
Прототип
Забелешка
N
9 мм
нормален
1250 - 1700 мм колосек
Nm / N3
6,5 мм
15"
850 - 1249 мм колосек, истата ширина на колосек со размер Z
Ne / Ne2
4,5 мм
650 - 849 мм колосек
Nf / Ni
3,75 мм
400 - 650 мм колосек, во Република Македонија поради постоењето на теснолинејка од 600 мм. (Не е стандард, но фирмата Ralino го дефинира)
3 Поврзано
* Железничко моделарство
* Железница
* Пруга
Северна Ирска

''Оваа статија е за федералната единица на Обединетото Кралство. За други значења на поимот „Ирска“, видете Ирска (појаснување).''
Северна Ирска (ирски: ''Tuaisceart Éireann'') (англиски: Northern Ireland) — држава во рамките на Обединетото Кралство. Површината на Северна Ирска (13843 км<sup>2</sup>) е речиси еднаква на половина од површината на Република Македонија. Главен град е Белфаст.
1 Историја
Веќе долго време постои конфликт помеѓу протестантските христијани на Северна Ирска и католичкото малцинство. Протестантите сакаат Северна Ирска да остане во унија со Велика Британија, а пак Католиците сакаат Северна Ирска да се обедини со јужниот сосед, Република Ирска. Се проценува дека во 20 век загинале 3.500 жители како последица на тероризмот во Северна Ирска, т.е. од нападите извршени од обете горноспоменати страни, а бројот наповредените лица се проценува на околу 50.000.
2 Географија
Северна Ирска го формира заедно со Англија, Велс и Шкотска. Таа е единствена од четирите земји од Обединетото Кралство што не се наоѓа на островот Велика Британија туку на островот Ирска. Северна ирска има свои закони, пари и внатрешна организација. Но кога се работи за меѓународни збиднувања е суверена земја Велика Британија. Во Северна Ирска се зборува англиски и ирски. Главен и најголем град на Северна Ирска е Белфаст. Во Белфаст живеат околу 280.000 жители. Единствениот меѓународен аеродром во Северна Ирска се наоѓа кај главниот град Белфаст. Тој е еден од 11-те меѓународни аеродроми во Обединетото Кралство. Северна Ирска се наоѓа на Атлантскиот Океан на три мориња. Таа се граничи со Република Ирска. Број на населението во Северна Ирска изнесува 1,7 милиони жители. Густината на населението изнесува 120 жители на км2 Северна Ирска има атлантска клима, на запад паѓа околу 2030 mm дожд, на југ и на југоисточниот дел паѓа околу 760–1010 mm годишно. Пролетта е најсува, а летото и зимата се најводени периоди во годината. Во зима скоро никогаш не врне снег. Просечната температура од април до септември изнесува околу 18 степени.
3 Северна Ирска како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Алстер“ (англиски: ''Ulster'') — песна на англиската панк-рок група ''Sham 69''.
Близок Исток

Близок Исток — поим што често се користи од археолозите, географите и историчарите, и поретко од новинарите и коментаторите, со цел да се посочи регионот кој ја опфаќа Анадолија (модерна Турција), Левантот (модерен Израел, Јордан, Сирија и Либан), и Месопотамија (модерен Ирак и Источна Сирија). Алтернативниот поим ''Среден Исток'' — претпочитан во некои политички и економски контексти — не се користи од блискоисточните археолози и историчари. Алтернативен не-евроцентричен поим во скорешните години е 'Југозападна Азија', иако овој поим сѐ уште нема постигнато поширока распространетост.
Египет, иако дел од Африка, често се смета за дел од регионот на Блискиот Исток. Неговото вклучување се должи на суштинските врски кои ги имал со другите блискоисточни држави низ античките, средновековните и модерните времиња.
Во Европа, „Близок Исток“ е претпочитаниот поим поради очигледната географска близина.
1 Поврзано
* Среден Исток
* Југозападна Азија
* Антички Близок Исток
* Далечен Исток
* Ориент
Полска азбука

Полската азбука е писмото со кое се пишува полскиот јазик. Таа се заснова на латиницата, но користи и дијакритици како креската, која е графички слична на остриот акцент (на пр.: ź, ś), како и горна точка (ż) и огонек (ą, ę). Стандардното кодирање на полската азбука е ISO 8859-2 (Latin-2), а нестандардни, но соодветни се и ISO-8859-13 и ISO-8859-16.
Полската азбука има 32 букви, во кои спаѓаат 9 самогласки и 23 согласки.
''Поврзано: Полска фонологија''
+ Полска азбука, Големи букви, A, Ą, B, C, Ć, D, E, Ę, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M, N, Ń, O, Ó, P, R, S, Ś, T, U, W, Y, Z, Ź, Ż
Мали букви, a, ą, b, c, ć, d, e, ę, f, g, h, i, j, k, l, ł, m, n, ń, o, ó, p, r, s, ś, t, u, w, y, z, ź, ż
Буквите Q, V и X не спаѓаат во полската азбука но се употребуваат за реклами и странски зборови. Тие му се едноставно непотребни на полскиот изговор. Наместо нив, се употребуваат буквите K, W, односно KS/GZ.
1 Поврзано
* Полски правопис
* Македонска транскрипција на полскиот јазик
Свети Августин

Свети Августин (латински: ''Aurelius Augustinus''; роден на во Тагасте, Алжир - починал на ) — една од најзначајните личности во развојот на западното христијанство. Во Римокатоличката црква, Августин се смета за светец и Отец на Црквата, како и покровител на Августинскиот ред. Голем број филозофи и теолози се под влијание на неговите учења, а неговите дела (вклучувајќи ги и „''Исповеди''“ - кои често се сметаат за првата западна автобиографија) сè уште се изучуваат и читаат.
Според неговиот современик Јероним: „''Августин повторно ја создава древната вера''". Во раните години тој бил под силно влијание на манихејството, а потоа и на Неоплатонизмот на Плотин. По примањето на христијанството и неговото крштевање во 387 година, Августин го развил својот пристап кон филозофијата и теологијата, различни методи и различни гледишта. Верувајќи дека благодатта на Христос е неопходна за човековата слобода, тој помогнал да се формулира доктрината за првородниот грев и прави првите чекори во развојот на теоријата на фер војна.
Кога Западното Римско Царство започнало да се распаѓа, Августин развил концепт на Католичката црква како духовен ''Град Божји'' (во книгата „За државата Божја“), кој се разликува од материјалниот земен град. Неговите мисли се длабоко под влијание на средновековниот светоглед. ''За државата Божја'' и Августин се тесно поврзани со доктрината на Светото Тројство, како што е формулирано од Никејскиот и Цариградскиот вселенски собор.
Во Католичката црква и Англиканската заедница тој е светец, црковен учител и покровител на Августинците. Неговиот празник се слави на 28 август на денот на неговата смрт. Тој е покровител на пиварите, печатарите, теолозите и голем број на градови и епархии. Многу протестанти, особено калвинистите, го сметаат за еден од духовните отци на протестантската реформација поради неговите учења за спасение и Божјата благодат.
Во Православната Црква многу од неговите учења не се прифатени. Други доктрини, понекогаш неприфатливи за Православната Црква, се неговото мислење за оригиналниот грев, доктрината за благодат и предодреденост. Сè уште се смета за светец, а неговиот празник се слави на 15 јуни. Тој е исто така познат како „''Блажен Августин''“ или „Св. Августин Блажен“.
Негово најпознато дело е „За државата Божја“.
1 Св. Августин како мотив во популарната култура
* „Сонував дека го видов св. Августин“ (англиски: ''I Dreamed I Saw St. Augustine'') — песна на американскиот рок-музичар Боб Дилан од 1967 година.
Сиднеј

Сиднеј (англиски: ''Sydney'') — главниот град на Нов Јужен Велс со над 4.000.000 жители. Тој е најстариот град во Австралија, населен во 1788 г. и е ценет како главен трговски и културен центар на Австралија.
Градот е многу добро познат по одржувањето на Летните олимписки игри во 2000 год.
1 Поврзано
* Сиднејски заливски мост
Џуничиро Коизуми

Џуничироо Коизуми (јапонски: 小泉純一郎) (роден на 8 јануари 1942) бил премиер на Јапонија во времетраење од пет и пол години, односно од 2001 до 2006. Тој се смета како реформатор на економијата заостаната од времето на 1990-тите.
Како повеќето јапонски политичари, тој доаѓа од семејство со генерации утврдено во парламентот. Но Џуничиро се докажал како многу поспособен политичар од неговиот татко Џуња Коизуми, кој бил генерален директор на јапонската агенција за одбрана, и неговиот дедо Матаџиро Коизуми, кој бил министер за пошти и телекомуникации.
Дождовна шума

Дождовните шуми се шуми што се одликуваат со обилни врнежи. Можат да бидат тропски или умерени. Заедничко на овие два типа им е што добиваат најмалку 1.750-2.000 мм дожд годишно. Тропските дождовни шуми се наоѓаат близу екваторот, а умерените дождовни шуми се на поголемо растојание северно или јужно од екваторот, како на пример Алјаска и Нов Зеланд.
Земјиштето во дождовната шума е изолирано од сонцето. На ова (најниско) ниво нема многу растенија, што му дозволува на човек лесно да се движи во ваквите предели. Сите растенија во дождовните шуми се борат да се пробијат и да стигнат поблизу до врвот каде што се сончевите зраци.
1 Поврзано
* Тропска дождовна шума
* Џунгла
Бермудски Триаголник

Бермудски Триаголник — зона во Атлантскиот Океан што се протега помеѓу Мајами — Бермудите — Порторико. Не се знае дали навистина нешто таму постои или сè се случува како последица на човечка грешка. Се проценува дека регионот околу Бермудскиот Триаголник проголтал повеќе од 140 брода и авиони со повеќе од 1.000 непронајдени луѓе.
1 Теории
Постојат голем број неразрешени несреќи и многу теории за нивните причини. Едно можно решение е дека се предизвикани од невреме, урагани, кои често се појавуваат над областа. А друго, дека има пореметување на Земјината магнетосфера. Некои пак мислат дека е дело на пирати.
Некои мислат дека е човечка грешка, но сепак мистеријата за Бермудскиот Триаголник станува сè поголема и понејасна од кои луѓето копнеат да дознаат со каков натприроден проблем треба да се соочиме.
2 Прв случај
Меѓу првите мистерии поврзани со Бермудскиот Триаголник е пронаоѓањето на бродот Мери Селест. Во 1872 година напуштениот брод бил пронајден околу 500 километри подалеку од неговата патна линија по која требало да се движи, помеѓу градовите Њујорк и Џенова. Немало никаков знак од екипажот што бил составен од 10 луѓе, ниту пак се знаело што се случува со нив. Од бродот недостигал спасувачкиот чамец, но се останува мистерија. Се верува дека на местото на Бермудскиот Триаголник бил исчезнатиот континент Атлантида.
3 Други настани
* 1947: Воениот авион „C-45 Superfort“ исчезнал на 1.000 милји од Бермуди.
* 1948: Четиримоторниот авион „Tudor IV“ исчезнал со 31 патник.
* 1948: ДЦ-3 исчезнал со 32 патници и со екипажот.
* 1949: Исчезнал уште еден „Tudor IV“.
* 1950: Бил загубен џиновскиот авион „Globemaster“ на Американската воена авијација.
* 1950: Американскиот товарен брод ЅЅ „Sandra“, долг 120 метри, потонал без трага.
* 1952: Исчезнал британски транспортен авион со 33 патници.
* 1954: Авионот на Американската морнаричка авијација „Lockheed Constellation“ исчезнал со 42 патници.
* 1956: Хидроавион на Американската морнарица „Martin P5M“ исчезнал со 10 члена на екипажот.
* 1962: Авион-танкер „KB-50“ на Американската воена авијација исчезнал без трага“.
* 1963: Американскиот крстосувач „Marina sulphur queen“ долг 140 метри, исчезнал со целиот екипаж. Од бродот не биле дадени сигнали за опасност, ниту се пронајдени неговите остатоци.
* 1967: Исчезнал и US-122 преправен во транспортен авион.
* 1970: Му се губи трагата на францускиот товарен брод „Milton Latrides“.
* 1973: Германски товарен брод „Anita“ од 20.000 тони исчезнал заедно со 32 члена на екипажот.
Меиџи (период)

Меиџи (明治時代 ''меиџи џидај'' = „период на просветено владеење“) — период во историјата на Јапонија што траел 45 години од 23 октомври 1868 до 30 јули 1912 за времето на тогашниот јапонски цар — Муцухито, наречен „Меиџи“ („Просветлениот“), познат по како укинувач на феудализмот.
1 Пред 1868 г.
Пред Меиџи периодот јапонските цареви немале моќ и едноставно претставувале фигура. Јапонија била регулирана од страна на неколкуте моќни самураи (заповедници) со воена диктатура преку кои со векови било одлучено државата да биде изолирана и да нема контакт со надворешниот свет.
2 По 1868 г.
Со самиот почеток на овој нов период, било решено Јапонија да ги отвори своите граници на светот и да ја започни нејзината модернизација со што брзо се докажала како светска сила.
Политичарите од тоа време донеле 5 главни цели со кои добиле огромна поддршка од населението во формирањето на новата влада. Тие биле:
* воведување на парламент
* вклучување на сите класи во државните работи
* социјална и работна слобода за сите класи
* заменување на старите закони и обичаи со нов законски систем
* ориентација кон меѓународно државно искуство за зајакнување на царството
По Меиџиевиот период, започнал периодот Тајшо со новиот цар - Јошихито во 1912 г.
Аеродром Тирана

Меѓународниот Аеродром Тирана (|Rinas или ''Rinasi'') — аеродром кој ѝ служи на Тирана, Албанија и е главниот аеродром на Албанија. Се наоѓа на 25 км северно од Тирана.
Сите сообраќајни опреми на аеродромот Ринас се моментално модернизирани со инвестиција на Lockheed Martin.
На 23 април 2005, започнал приватен 20-годишен период на концесија под приватен менаџмент на конзорциум воден од Hochtief AirPort. Како дел од оваа концесија, започнала со работа изградбата на целосно нов патнички терминал и разни подобрувања во инфраструктурата, вклучувајќи и нов пристапен пат. Со овие подобрувања, аеродромот ќе биде во можност да се справи со патничките побарувачки на Албанија во претстојните години.
1 Авио компании и одредишта
* Ада Ер (Бари)
* Adria Airways (Љубљана)
* Албаниан Ерлајнс (Атина, Болоња, Истанбул Ататурк, Лондон-Станстед, Милано Малпенза, Приштина, Рим Фјумичино, Торино, Франкфурт)
* Албатрос Ервејс (Бари, Бергамо, Венеција, Верона, Пескара, Пиза, Римини)
* Алиталија (Милано Малпенза, Рим Фјумичино)
* Алпи Иглс (Венеција)
* Austrian Airlines
** Аустриан Ероус (Виена)
* Беле Ер (Анталија, Бергамо, Верона, Ѓенова, Пиза, Рим Фјумичино, Трст, Форли)
* Бритиш Ервејс (Лондон-Гетвик)
* Хемус Ер (Софија)
* Jat Airways (Белград)
* Малев (Будимпешта)
* Олимпик Ерлајнс (Атина)
* Turkish Airlines (Истанбул Ататурк)
1.1 Врвни пет превозници
* Беле Ер - 24%
* Alitalia - 20%
* Албаниан Ерлајнс - 14%
* Austrian Airlines - 9%
* Turkish Airlines - 5%
2 Поврзано
* Список на аеродроми
* Транспорт во Албанија
Еразмо Охридски

Св. Еразмо Охридски (или Лихнидски) — христијански маченик од крајот на III и почетокот на IV век по потекло од Антиохија кој извесно време претстојувал во Лихнид (Охрид), Македонија. Неговиот култ ги поминал локалните граници на Македонија и се проширил не само во другите места на Балканот туку и пошироко во Европа. Денес, Св. Еразмо подеднакво е почитуван од Римокатоличката и Православната црква.
За животот на Еразмо и неговиот престој во Лихнид дознаваме од двете негови житија сочувани во повеќе верзии во кои е опишана неговата мисионерска дејност и маченичка смрт во времето на Диоклетијан и Галериј. За престојот и мисионерската дејност на Еразмо во градот Лихнид и неговата околина, освен пишани извори постојат и многубројни народни преданија настанати неколку века по неговата маченичка смрт. На него е посветна познатата средновековна црква „Св. Еразмо“ во Охрид.
Овие изворни податоци соопштуваат дека Еразмо, кој бил епископ во градот Антиохија, стравувајќи за својата безбедност побегнал во Либанските гори каде живеел седум години. Но, римските власти успеале да го фатат и да го затворат под обвинение дека е христијанин. Според преданието, непосредно пред да биде извршена смртната казна, Еразмо бил спасен од ангел кој го упатил да замине, според едни извори во Сидугридум, според други во Охрид, според трети во Лоукридос, а според приложното житие во Москополскиот зборник во градот Лихнид. И покрај контрадикторноста на изворните податоци во врска со местата каде што престојувал Еразмо по неговото заминување од Антиохија, врз основа на археолошките податоци пронајдени при ископувањата на наоѓалиштата во Охрид и Охридско, како и врз основа на раширеното народно предание и култ кон светецот, речиси без исклучок се смета дека античкиот Лихнид бил градот каде што Еразмо еден подолг период ја извршувал својата мисионерска дејност.
Тој таму се задржал повеќе години работејќи како мисионер, вршејќи разни чуда меѓу месното население од кои најкарактеристично е воскреснувањето на синот на видниот Лихнидиец Анастас и покрстувањето на 40.000 нови верници. Неоспорна е големата улога и влијание што го одиграл култот на Св. Еразмо во ширењето и зацврстувањето на христијанството на овие простори.
Дознавајќи за големиот успех што го постигнал во неговата мисионерска работа, царот Галериј им наредил на локалните власти веднаш да го затворат Еразмо, а потоа лично го сослушал и наредил да биде однесен во градот Соурмитана. Но и таму Еразмо продолжил со својата дејност при што успеал да преобрати 30.000 нови верници пред да биде повторно затворен и мачен. Според легендата, повторно од затворот го спасил ангел, по што Еразмо според житието сочувано во Москополскиот зборник заминал во градот Фримос во Кампанија и оттаму во Хермелеја каде што и умрел, а пак во сите други житија сочувани во латинските извори се кажува дека од Соурмитана преку Драч или о стровот Крк, Еразмо заминал за Италија каде по седум дена од неговото пристигање починал во градот Формија каде што и бил погребан. Во IX век градот Формија настрадал од Сарацените при што моштите на светецот биле пренесени во соседниот град Гаета.
Човекови права

Права и слободи на човекот и граѓанинот — основните критериуми што ја отсликуваат улогата на човекот и граѓанинот во едно општество. Истовремено тие се најасниот показател за карактерот на власта. Колку се понапредни тие, толку повеќе ја стеснуваат можноста на власта (властодршците) за злоупотреби и арбитрарност кон правата и слободите на човекот.
1 Историја
Голем чекор кон развојот на правата и слободите на човекот и граѓанинот, во вистинска смисла на зборот - човековата историја се чини со право ја смета Големата повелба за правата (латински: ''Magna Carta Libertatum'') од 1215 година, кога англиските феудалци, стекнале за себе одредени привилегии од тогашниот крал. Ова било зачеток за подоцнежно проширување на корпусот на правата и слободите на човекот.
На повисоко ниво за правата на човекот била Франција, со Декларацијата за правата на човекот и граѓанинот (француски: ''Declaration des droits de l’home et du citoyen'') во 1789 година. Оваа Декларација ја објавила слободата, рамноправноста, приватната сопственост и отпорот против насилството како природни и неотуѓиви права.
Од особено значење во оваа тематска целина има Универзалната Декларација за Човековите Права (англиски: ''Universal Declaration of Human Rights''), која ја усвоила Генералното Собрание на Обединетите Нации на своето заседание во Париз на 10 декември 1948 година. Тргнувајќи од начелото дека „''сите луѓе се раѓаат слободни и рамноправни во достоинството и во правата''”.
2 Денес
Република Македонија, од 1997 година ја прифатила јурисдикцијата на Европскиот суд за човекови права во Стразбур, Франција.
Човековите права се сметаат за прекршени во следниве неколку примери:
* Непризнавањето на раса или етничка група
* Ако жените не бидат третирани како еднакви со мажите
* Ако религиозни групи не бидат третирани како еднакви со други
* Осудувањето на смрт
* Ако човекот е продаден или третиран како слуга
* Гаснењето на водата при неплаќање на одредена сметка
* Непостоење на бесплатно школување
* Казнувањето на личност без правилно судење
* Немањето право на глас или политичко претставување
3 Поврзано
*Прва детска амбасада во светот Меѓаши
*Младешки права
* Машки права
* Женски права
Славинија

::''Оваа статија се однесува регионот во централна-северна европа. За кралството, видете Македонска Славинија. За регионот во југоисточна Европа, видете Славонија''
Славинија — историски регион во денешна Полска и Германија кој се состои од западниот дел на регионот Померанија, поточно Западна Померанија и Далена Померанија.
Поимот Војводство Славинија понекогаш се користи за да означи Западното словенско војводство Померанија кое постоело на утоката реката Одра во 12 век со цел да се разликува од Померанија, војводство кое исто така било наречена Померанија во тоа време.
Во Доцниот Среден Век било постепено германизирано културно и лингвистички, поради влијанието на многу германски доселеници.
1 Поврзано
* Померанија
* Војводи на Померанија
2 Наводи
*
Список на аеродроми во Македонија

Список на аеродроми во Македонија, групирани по тип и подредени по место.
:''За подреден список по име на аеродром, видете :Категорија:Аеродроми во Македонија'':''За подреден список по ИЦАО код, видете Список на аеродроми по ИЦАО код: LW''
1 Аеродроми
МЕСТО, ИЦАО, ИАТА, ДАФИФ, ИМЕ НА АЕРОДРОМ
Меѓународни аеродроми
Охрид, LWOH, OHD, Аеродром Свети Апостол Павле Охрид
Скопје, LWSK, SKP, Меѓународен аеродром Скопје
Спортски аеродроми
Битола, LW74, Аеродром Логоварди
Куманово, LW67, Аеродром Аџи Тепе
Прилеп, LW66, Аеродром Мало Коњари
Скопје, LW75, Аеродром Стенковец
Штип, LW73, Аеродром Сушево
Аеродроми за авиони на стопанска авиација
Битола, LW68, Аеродром Српци
Велес, LW70, Аеродром Каратманово
Долнени, LW69, Аеродром Сарандиново
Неготино, LW72, Аеродром Неготино
Росоман, Аеродром Градско
Свети Николе, LW76, Аеродром Мавровица
Свети Николе, LW71, Аеродром Пеширово
Штип, Аеродром Криви Дол
Помошни писти
Кочани, Помошна писта Пониква
Штип, Помошна писта Плачковица
2 Поврзано
* Транспорт во Република Македонија
Список на аеродроми во Албанија

Ова е список на аеродроми во Албанија, подреден по вид и место.
2 Аеродроми
На аеродромите со задебелени букви сообраќаат редовни патнички превозници — засега само меѓународниот во Тирана.
Опслужуван град, Област, ICAO, IATA, Назив на аеродромот, Местоположба
Меѓународни аеродроми
Тирана, Тирана, LATI, TIA, Аеродром „Мајка Тереза“ - Тирана
Кукуш, Кукуш, LAKU, Кукуш
Валона, Валона, LAVL, Меѓународен аеродром Валона ''(во изградба)''
Ова е список на аеродроми во Албанија, подреден по вид и место.
2 Аеродроми
На аеродромите со задебелени букви сообраќаат редовни патнички превозници — засега само меѓународниот во Тирана.
{| class="wikitable sortable"
|- valign=baseline
! | Опслужуван град
! | Област
! | ICAO
! | IATA
! | Назив на аеродромот
! | Местоположба
|-
| Меѓународни аеродроми
|
|
|
|
|
|-
| Тирана
| Тирана
| LATI
| TIA
| Аеродром „Мајка Тереза“ - Тирана
|
|-
| Кукуш
| Кукуш
| LAKU
|
| Кукуш
|
|-
| Валона
| Валона
| LAVL
|
|Меѓународен аеродром Валона ''(во изградба)''
|
Области во Грција

Областите на Грција (|Περιφέρειες της Ελλάδας) се официјалните регионални административни единици на Грција. Постојат 13 области (девет на копното, и четири островски групи), кои се понатамошно поделени на 54 окрузи.
# Атика
# Епир
# Западна Грција
# Западна Македонија
# Источна Македонија и Тракија
# Јонски Острови
# Јужен Егеј
# Крит
# Пелопонез
# Северен Егеј
# Тесалија
# Централна Грција
# Централна Македонија
Во регионот Македонија постои еден автономен регион — Света Гора (''Αγίον Όρος''), монашка држава под грчки суверенитет. Сместена е на најсточниот од трите полуострови кои се истакнуваат во Егејот од областа Централна Македонија.
1 Анализа на окрузите по области
- Источна Македонија и Тракија
- Марица
- Родопи
- Скеча
- Кавала
- Драма
- Централна Македонија
- Сер
- Халкидик
- Солун
- Кукуш
- Пиерија
- Иматија
- Постол
- Западна Македонија
- Лерин
- Гребен
- Костур
- Кожани
- Јонски Острови
- Крф
- Кефалинија
- Лефкада
- Закинтос
- Епир
- Теспротија
- Јанина
- Превеза
- Арта
- Западна Грција
- Етолија-Акарнанија
- Ахаја
- Елис
- Тесалија
- Лариса
- Магнезија
- Трикала
- Кардица
- Централна Грција
- Беотија
- Евбеја
- Фокис
- Фтиотис
- Евританија
- Атика
- Атина
- Пиреј
- Западна Атика
- Источна Атика
- Пелопонез
- Коринтија
- Арголида
- Аркадија
- Лаконија
- Месинија
- Северен Егеј
- Лезбос
- Хиос
- Самос
- Јужен Егеј
- Киклади
- Додеканези
- Крит
- Хања
- Ретимно
- Ираклион
- Ласити
2 Поврзано
* Список на окрузи во Грција
Ранофламанско сликарство

Ранофламанско сликарство или фламанска примитива (употр. во холандски и шпански) — израз кој означува група на сликари активни главно во Ниските Земји во XV и раниот XVI век. Периодот започнува околу времето на Хуберт ван Ејк и завршува со Герард Давид. Овие сликари биле олицетворение истовремено на средниот век и преодот кон ренесансата.
Овој период е паралелен на Италијанската ренесанса, но стилски е различен. Обично се вели дека ова е раноренесансно или доцноготско сликарство.
1 Поврзаност со италијанската рененсанса
Овој нов стил се јавил во Фландрија речиси истовремено со италијанската ренесанса. Мјасторите на овој стил биле многу почитувани во Италија, и веројатно имале поголемо влијание врз италијанската уметност отколку обратно. Ренесансата не вршела некакво значајно влијание на северот пред 1500. Меѓутоа, додека во Италија гледаме радикални промени во архитектурата, скулптурата и фиолсофијата, револуцијата во Фландрија била ограничена само на сликарството. За сликарството во периодот помеѓу 1500 и пред Осумдесетгодишната војна, видете Холандско-фламанско ренесансно сликарство
2 Список на сликари
* Алберт ван Ауватер (1444-1515)
* Дирк Баутс (~ 1400/1415-1475)
* Јероним Бос (~ 1450 - 1516) - современик на ранофламанската школа, чиј стил е радикално различен и уникатен.
* Јос ван Васенхове наречен и Јустус Гентски (~ 1410-1480)
* Рогир ван дер Вејден (~ 1400-1464)
* Хуго ван дер Гус (1440-1482)
* Герард Давид (~ 1455-1523)
* Жак Даре (~ 1404-1470)
* Јан ван Ејк (~ 1385–1441)
* Хуберт ван Ејк (~ 1366–1426)
* Јан Јуст ван Калкар (~ 1450 - 1519)
* Робер Кампен, наречен и Флемалски мајстор (1378–1444)
* Петрус Кристус (~ 1410/1420-1475/1476)
* Браќа Лимбург (1385-1416)
* Мајстор на легендата за Св. Луција (1480-1510)
* Мајстор на извезените лисја (активен ~ 1480-1510)
* Симон Маримион (~ 1425-1489)
* Ханс Мелминг (~ 1430-1494)
* Муленски мајстор (активен 1480-1500) - некаде именуван Жан Хеј
* Гертген тот Синт Јанс (~ 1460–1490)
* Хуан де Фландес (~ 1460-~ 1519) - роден во Фландрија, активен во Шпанија
3 Поврзано
* Раноренесансно сликарство
* Холандска ренесанса
* Северна ренесанса
Ајтос

:''За селото Леринско, видите Ајтос (село).
Ајтос (|Айтос) — град во Југоисточна Бугарија, административен центар на општината Ајтос во Бургаската Област. Има население од околу 22.243 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Градот се наоѓа во подножјето на Источна Стара Планина, 30 километри северозападно од Бургас.
2 Историја
Ајтос е стара населба, основана од Тракијците. Остатоци околу градот од неолитот сведочат дека на ова место долго време постоела населба. Остатоците од три кули (северозападно од градот) се од средновековната тврдина Аетос, изградена помеѓу 650 и 750 година, па оттука и неговото сегашно име. Во 1206 година, Аетос, како и многу други градови во Тракија, бил уништен од крстоносците предводени од Хенри од Фландрија, брат на Балдвин I од Фландрија. Како утврден град, тој повторно бил подигнат по 1488 година. Подоцна, во 17 век, патникот Евлија Челеби го забележал со името Ченгис.
За време на Бугарската Преродба, градот бил значајна населба со познат панаѓур. По Едренскиот мир во 1829 година, многу жители на градот и околните села емигрирале во Бесарабија, но сепак во времето на ослободувањето (1878) во градот имало 3.000 жители.
По објавувањето Балканската војна во 1912 година 7 луѓе од Ајтос доброволно се пријавиле во Македонско-одринското ополчение.
Петар Христов - Германчето

Петар Христов - Германчето (1867, Герман - 28 февруари 1907, Дробитишта) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација .
1 Животопис
Петар Дамов Христов, познат и како Петре Дамовски, е роден во 1867 година, во селото Герман, Леринско. Во 1899 година, тој влегол во ТМОРО и станал селски војвода. Во 1901 година, османлиските власти го уапсиле и осудиле на 6 години робија, но во 1903 година бил амнестиран. Учествувал во Илинденското востание како војвода. По Востанието, заминал за Соединетите Држави и оттаму се вратил во 1905 година. Повторно основал чета и како нејзин војвода дејствувал против Османлиите и андартите во Преспанско, особено Наколец. На 28 февруари 1907 година, тој бил опколен од османлиската војска кај селото Дробитишта. За да не им падне жив во рацете, Петар Христов се самоубил. Неговиот син Герман Дамовски ја продолжил традицијата во борбата за ослободување на Македонија, како раководител на НОФ.
2 Галерија
3 Поврзано
* Герман Дамовски
* Македонска револуционерна организација
Герман Дамовски

Герман Петров Христов - Дамовски — роден на година во Герман, Леринско. Син е на војводата Петар Христов-Германчето.
Во 1916 година, тој се преселил во Бугарија поради мачеењ од страна на грчките власти. Во 1918 година му се придружил на работничкото движење во Софија, а во 1924 година станал мајстор шивач. Соработувал со лево ориентирани македонски емигранти и бугарски комунисти. Во 1934 учествувал во убиството на пунктов начелник на ВМРО во градот Варна. Осуден на смрт од ВМРО, исто и од бугарски суд, но подоцна е оправдан. Во 1937 година е интерниран во градот Котел заради поддршка на комунистичкото движење, а во 1938 пак е интерниран во градот Берковица, Клисурски манастир, во врска со убиството на генералот Пеев.
За време на Втората светска војна, 1941 им помагал на заробеници од италијанскиот фронт. Во 1943 година група од 5 илегалци, коишто доаѓале во Македонија од Србија, начело со Богоја Фотев биле уапсени на гара Ристовец од бугарската полиција. Благодарение на врските на Герман Дамовски со бугарски комунисти во разни служби, тие се ослободени. Истата година се враќа со семејството во Македонија и се поврзува со партизаните кај селото Бистрица, Битолско.
Во 1945 година се присоединува кон борбата против грчката власт како организациски секретар на Окружниот одбор на НОФ за Леринско. Помага за изградба на македонски училишта, подготовка на македонски учители, создавање на ансамбли итн., во селата Герман и Желево. Дејствува како партизан и организатор во Преспанско, Леринско, Костурско, Кајларско. Се истакнува во 74 дневните борби на Грамошта, сè до капитулацијата на ДАГ во 1949 година кога повторно емигрира во Полска.
Наклеветен од грчки комунисти како божемен титовист, на 23 ноември 1949 бил исклучен од КПГ. Во март 1950 бил затворен. Вроцлавскиот градски суд одлучил да биде ослободен, но во 1952 наново бил покренат процес против него од страна на грчките комунисти, заради неговиот цврст став за правата на Македонците, и пак оправдан. Во град Згожелец третпат бил уапсен и екстрадиран во Бугарија. Таму во април 1952 година наново бил суден и испратен во логорот Белене, каде што престојувал сè до 6 јануари 1954.