Изотопи на хлорот

Хлорот (<sub>17</sub> Cl) има 25 изотопи, кои се движат од <sup>28</sup>Cl до <sup>52</sup>Cl, и два изомери, <sup>34m</sup>Cl и <sup>38m</sup>Cl. Постојат два стабилни изотопи, <sup>35</sup>Cl (75,8%) и <sup>37</sup>Cl (24,2%), што му дава на хлорот стандардна атомска тежина од 35,45. Најдолговечниот радиоактивен изотоп е <sup>36</sup>Cl, кој има полураспад од 301.000 години. Сите други изотопи имаат полураспад под 1 час, многу помалку од една секунда. Најкраткото траење се <sup>29</sup>Cl и <sup>30</sup>Cl неврзани со протон, со полураспад помал од 10 пикосекунди и 30 наносекунди, соодветно; полураспадот на <sup>28</sup> Cl е непознат.
1 Список на изотопи
<sup>28</sup>Cl, 17, 11, 28.03035(54)#, п, <sup>27</sup>S, 1+#
<sup>29</sup>Cl, 17, 12, 29.01505(20)#, 5.4(19) zs, p, <sup>28</sup>S, (1/2+)
<sup>30</sup>Cl, 17, 13, 30.005018(26), <50 ns, p, <sup>29</sup>S, 3+#
<sup>31</sup>Cl, 17, 14, 30.9924481(37), 190(1) ms, β<sup>+</sup> (97.6%), <sup>31</sup>S, 3/2+
β<sup>+</sup>, p (2.4%), <sup>30</sup>P
<sup>32</sup>Cl, 17, 15, 31.98568461(60), 298(1) ms, β<sup>+</sup> (99.92%), <sup>32</sup>S, 1+
β<sup>+</sup>, α (0.054%), <sup>28</sup>Si
β<sup>+</sup>, p (0.026%), <sup>31</sup>P
<sup>33</sup>Cl, 17, 16, 32.97745199(42), 2.5038(22) s, β<sup>+</sup>, <sup>33</sup>S, 3/2+
<sup>34</sup>Cl, 17, 17, 33.973762490(52), 1.5267(4) s, β<sup>+</sup>, <sup>34</sup>S, 0+
<sup>34m</sup>Cl, 146.360(27) keV, 31.99(3) min, β<sup>+</sup> (55.4%), <sup>34</sup>S, 3+
ИП (44.6%), <sup>34</sup>Cl
<sup>35</sup>Cl, 17, 18, 34.968852694(38), Stable, 3/2+, 0.758(2)
<sup>36</sup>Cl, 17, 19, 35.968306822(38), 3.013(15)×10<sup>5</sup> y, β<sup>−</sup> (98.1%), <sup>36</sup>Ar, 2+,
β<sup>+</sup> (1.9%), <sup>36</sup>S
<sup>37</sup>Cl, 17, 20, 36.965902573(55), Stable, 3/2+, 0.242(2)
<sup>38</sup>Cl, 17, 21, 37.96801041(11), 37.230(14) min, β<sup>−</sup>, <sup>38</sup>Ar, 2−
<sup>38m</sup>Cl, 671.365(8) keV, 715(3) ms, ИП, <sup>38</sup>Cl, 5−
<sup>39</sup>Cl, 17, 22, 38.9680082(19), 56.2(6) min, β<sup>−</sup>, <sup>39</sup>Ar, 3/2+
<sup>40</sup>Cl, 17, 23, 39.970415(34), 1.35(3) min, β<sup>−</sup>, <sup>40</sup>Ar, 2−
<sup>41</sup>Cl, 17, 24, 40.970685(74), 38.4(8) s, β<sup>−</sup>, <sup>41</sup>Ar, (1/2+)
<sup>42</sup>Cl, 17, 25, 41.973342(64), 6.8(3) s, β<sup>−</sup>, <sup>42</sup>Ar, (2−)
β<sup>−</sup>, н?, <sup>41</sup>Ar
<sup>43</sup>Cl, 17, 26, 42.974064(66), 3.13(9) s, β<sup>−</sup>, <sup>43</sup>Ar, (3/2+)
β<sup>−</sup>, n?, <sup>42</sup>Ar
<sup>44</sup>Cl, 17, 27, 43.978015(92), 0.56(11) s, β<sup>−</sup> (>92%), <sup>44</sup>Ar, (2-)
β<sup>−</sup>, n? (<8%), <sup>43</sup>Ar
<sup>45</sup>Cl, 17, 28, 44.98039(15), 513(36) ms, β<sup>−</sup> (76%), <sup>45</sup>Ar, (3/2+)
β<sup>−</sup>, n (24%), <sup>44</sup>Ar
<sup>46</sup>Cl, 17, 29, 45.98525(10), 232(2) ms, β<sup>−</sup>, n (60%), <sup>45</sup>Ar, 2-#
β<sup>−</sup> (40%), <sup>46</sup>Ar
β<sup>−</sup>, 2n?, <sup>44</sup>Ar
<sup>47</sup>Cl, 17, 30, 46.98972(22)#, 101(5) ms, β<sup>−</sup> (>97%), <sup>47</sup>Ar, 3/2+#
β<sup>−</sup>, n? (<3%), <sup>46</sup>Ar
β<sup>−</sup>, 2n?, <sup>45</sup>Ar
<sup>48</sup>Cl, 17, 31, 47.99541(54)#, 30# ms[>200 ns], β<sup>−</sup>?, <sup>48</sup>Ar
β<sup>−</sup>, n?, <sup>47</sup>Ar
β<sup>−</sup>, 2n?, <sup>46</sup>Ar
<sup>49</sup>Cl, 17, 32, 49.00079(43)#, 35# ms[>200 ns], β<sup>−</sup>?, <sup>49</sup>Ar, 3/2+#
β<sup>−</sup>, n?, <sup>48</sup>Ar
β<sup>−</sup>, 2n?, <sup>47</sup>Ar
<sup>50</sup>Cl, 17, 33, 50.00827(43)#, 10# ms[>620 ns], β<sup>−</sup>, <sup>50</sup>Ar
β<sup>−</sup>, n?, <sup>49</sup>Ar
β<sup>−</sup>, 2n?, <sup>48</sup>Ar
<sup>51</sup>Cl, 17, 34, 51.01534(75)#, 5# ms[>200 ns], β<sup>−</sup>?, <sup>51</sup>Ar, 3/2+#
β<sup>−</sup>, n?, <sup>50</sup>Ar
β<sup>−</sup>, 2n?, <sup>49</sup>Ar
<sup>52</sup>Cl, 17, 35, 52.02400(75)#, 2# ms[>400 ns], β<sup>−</sup>?, <sup>52</sup>Ar
β<sup>−</sup>, n?, <sup>51</sup>Ar
β<sup>−</sup>, 2n?, <sup>50</sup>Ar
2 Хлор-36
Количините во трагови на радиоактивниот <sup>36</sup>Cl постојат во животната средина, во сооднос од околу 7×<sup>10-13</sup> до 1 со стабилни изотопи. <sup>36</sup>Cl се произведува во атмосферата со распрскување на <sup>36</sup>Ar со заемни дејства со протоните на космичкиот зрак. Во подземната средина, <sup>36</sup>Cl се генерира првенствено како резултат на неутронски зафат со <sup>35</sup>Cl или мионски зафат со <sup>40</sup>Ca. <sup>36</sup>Cl се распаѓа или на <sup>36</sup>S (1,9%) или на <sup>36</sup>Ar (98,1%), со комбиниран полураспад од 308.000 години. Полураспадот на овој хидрофилен нереактивен изотоп го прави погоден за геолошко датирање во опсег од 60.000 до 1 милион години. Дополнително, големи количини на <sup>36</sup>Cl биле произведени со неутронско зрачење на морската вода за време на атмосферски детонации на јадрено оружје помеѓу 1952 и 1958 година. Времето на престој на <sup>36</sup>Cl во атмосферата е околу 1 недела. Така, како маркер за настан на водата од 1950-тите во почвата и подземните води, <sup>36</sup>Cl е исто така корисен за датирање на води помалку од 50 години пред сегашноста. <sup>36</sup>Cl се користи во други области на геолошките науки, прогнози и елементи. Во реакторите за стопена сол базирана на хлорид се произведува со неутронски зафат е неизбежна последица на користење природни изотопски мешавини на хлор (т.е. оние кои содржат ). Ова произведува радиоактивен производ со долг животен век кој треба да се складира или да се отстрани. Одвојувањето на изотоп за да се добие чиста може значително да намали производство на , но мала количина сепак може да се произведе со (n,2n) реакции кои вклучуваат брзи неутрони.
3 Хлор-37
Стабилниот хлор-37 сочинува околу 24,23% од природниот хлор на земјата. Варијацијата се јавува бидејќи наоѓалиштата на хлоридни минерали имаат малку покачена рамнотежа на хлор-37 во однос на просекот пронајден во депозитите на морската вода и халитот.