procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Духовност

Духовност — во најопшта смисла — претставува збир на пројави на духот во светот и човекот. Во социологијата, културологијата и публицистиката, под „духовност“ често се подразбираат обединувачките начела на општеството, кои се изразуваат преку морални вредности и традиции, концентрирани, по правило, во верските учења и практики, како и во уметничките дела.
Во рамките на таков пристап, проекцијата на духовноста во индивидуалната свест се нарекува совест, а се тврди и дека зацврстувањето на духовноста се врши преку проповед (опомена), просветување, идеолошко-воспитна или патриотска работа.
1 Во религијата
Духовноста во јудаизмот може да вклучува практики од еврејската етика, еврејската молитва, еврејската медитација, почитување на Шабат и празниците, проучување на Тората, законите за исхрана (кашрут), тшува и други практики. Таа може да вклучува и практики пропишани од Халахата.
Католичката духовност е духовна практика на отелотворување на личниот чин на верата (''fides qua Creditur'') по прифаќањето на верата (''fides quae Creditur''). Прогресивното христијанство е современо движење што се стреми да ги отстрани натприродните тврдења на верата и да ги замени со посткритично разбирање на библиската духовност, засновано на историски и научни истражувања. Тоа се сосредоточува на животното искуство на духовноста, а не на историски догматски тврдења, и го прифаќа фактот дека верата истовремено е вистинска и е човечка конструкција, и дека духовното искуство е психолошки и на невролошко ниво реално и корисно.
Внатрешната духовна борба и надворешната физичка борба се две општоприфатени значења на арапскиот збор џихад: „Големиот џихад“ е внатрешна борба на верникот за исполнување на неговите религиозни обврски. Ова ненасилно значење го истакнуваат и муслимански и немуслимански автори. Најпознатиот облик на исламска мистична духовност е суфиската традиција, во која шеик или пир пренесува духовна дисциплина на учениците. Класичните суфиски богослови го определувале суфизмот како „наука, чија цел е да го поправи срцето и да го одврати од сѐ друго освен од Бог“.
2 Во современата западна религиологија
Духовноста во најопшти црти се одликува како „живот проживеан во полнотата на уникатното искуство на внатрешни доживувања на човекот, во кои можат да бидат присутни традиционални западни културни симболи“ и други образи значајни за човекот. Во современите истражувања, особено западните, се обрнува внимание на отсуството на истоветност меѓу духовноста и религиозноста. Според Ајлин Баркер, на пример, духовноста се разликува од религиозноста по тоа што изворот на последната е надворешниот свет во вид прописи и традиции, додека изворот на духовноста е внатрешното искуство на човекот. Со одвојувањето на црквата од државата во епохата на просветителството, во современите општества сѐ поголемо значење добива нерелигиозната духовност.
АФИ 100 години... 100 љубовни приказни

100 години... 100 љубовни приказни на АФИ е листа на 100-те најголеми љубовни приказни во американското кино. Листата била објавена од Американскиот филмски институт на 11 јуни 2002 година.
2 Список
#, Филм, година, глумица, глумец
1, ''Казабланка'', 1942
2, ''Однесено од виорот'', 1939
3, ''Приказна од западната страна'', 1961
4, ''Празник во Рим'', 1953
5, ''Афера за паметење'', 1957
6, ''Какви што бевме'', 1973
7, ''Доктор Живаго'', 1965, Џули Кристи
8, ''Живото е прекрасен'', 1946
9, ''Љубовна Приказна'', 1970
10, ''Светлата на велеградот'', 1931
11, ''Ени Хол'', 1977
12, ''Мојата убава дама'', 1964
13, ''Моја Африка'', 1985
14, ''Африканската кралица'', 1951
15, ''Оркнски Височини'', 1939
16, ''Пеење на дождот'', 1952
17, ''Мунстрак'', 1987, Шер
18, ''Вртоглавица'', 1958
19, ''Дух'', 1990
20, ''Одовде до вечноста'', 1953
100 години... 100 љубовни приказни на АФИ е листа на 100-те најголеми љубовни приказни во американското кино. Листата била објавена од Американскиот филмски институт на 11 јуни 2002 година.
2 Список
{| class="wikitable sortable"
!#
!Филм
!година
!глумица
!глумец
|-
|1
|''Казабланка''
|1942
|
|
|-
|2
|''Однесено од виорот''
|1939
|
|
|-
|3
|''Приказна од западната страна''
|1961
|
|
|-
|4
|''Празник во Рим''
|1953
|
|
|-
|5
|''Афера за паметење''
|1957
|
|
|-
|6
|''Какви што бевме''
|1973
|
|
|-
|7
|''Доктор Живаго''
|1965
|Џули Кристи
Џералдин Чаплин
|
|-
|8
|''Живото е прекрасен''
|1946
|
|
|-
|9
|''Љубовна Приказна''
|1970
|
|
|-
|10
|''Светлата на велеградот''
|1931
|
|
|-
|11
|''Ени Хол''
|1977
|
|
|-
|12
|''Мојата убава дама''
|1964
|
|
|-
|13
|''Моја Африка''
|1985
|
|
|-
|14
|''Африканската кралица''
|1951
|
|
|-
|15
|''Оркнски Височини''
|1939
|
|
|-
|16
|''Пеење на дождот''
|1952
|
|
|-
|17
|''Мунстрак''
|1987
|Шер
|
|-
|18
|''Вртоглавица''
|1958
|
|
|-
|19
|''Дух''
|1990
|
|
|-
|20
|''Одовде до вечноста''
|1953
|
Бенедета (филм од 2021)

„Бенедета“ (''Benedetta'') — филм на режисерот Пол Верховен од 2021 година. Главните улоги ги играат: Виржини Ефра, Шарлот Ремплинг и Дафни Патакија.
1 Синопсис
Додека на Европа ѝ се заканува опасноста од чумата, малата Бенедета заминува во манастир. Осамнаест години подоцна, се слушаат гласови за сомнителни чуда, а потоа се закажува судење на сестрата Бартоломеја (ја игра Патакија). Сето тоа што се случува подоцна ја поткопува верата на Бенедета (ја игра Ефра)...
Птоломеј III Евергет

Птоломеј III Евергет, (Πτολεμαῖος Εὐεργέτης ''Ptolemaĩos Euergétēs)'' (околу 280 пр. н. е. – 222 пр. н. е.) — третиот крал од Птоломејската династија во Египет од 246 до 222 г. пр. н. е. Птоломејското Кралство го доживеало својот врв на воен и економски план во текот на неговото владеење.
Евергет бил најстариот син на кралот Птоломеј II и неговата прва сопруга Арсиноја I. На престолот се искачил во 246 година пр. н. е. по смртта на неговиот татко, што предизвикало низа драматични настани во соседното и соперничко Селевкидско Царство. Селевкидскиот владетел Антиох II Теос потоа ја напуштил својата сопруга Береника, сестрата на Евергет, за да се врати кај својата прва сопруга Лаодика I. Кратко потоа, Антиох починал, Лаодика се прогласила за регентка, а нејзиниот син Селевк II Калиник станал крал, додека Береника и нејзиниот син биле убиени. Затоа Птоломеј започнал војна против Селевкидите. Тој бил доста успешен во ова, го освоил поголемиот дел од Сирија, Антиохија и напредувајќи до Вавилон и Суза, а според некои извори дури и до границите на Бактрија и Индија. Сепак, подоцна бил принуден да му ги отстапи поголемиот дел од освоените територии на Селевк, а потоа се посветил на внатрешни реформи во Египет, обидувајќи се да ја зачува благосостојбата и другите достигнувања од владеењата на неговиот дедо и татко.
Потоа Птоломеј почнал да вложува големи напори за зближување на културите на своите поданици, односно да ја обедини староегипетската традиција со достигнувањата на грчката цивилизација. Меѓу другото, тој го поттикнал синкретистичкиот култ на грчко-египетскиот бог Серапис и го изградил првиот серапеум во Александрија . Од раздобјето на неговото владеење потекнува обидот за реформа на египетскиот календар, запишан во Канопусовиот едикт, напишан на неколку јазици, кој подоцна послужил за дешифрирање на египетските хиероглифи.
Во 244/243 пр. н. е., Евергет се оженил со поранешната киренајска кралица Береника Киринска, која му родила четири деца: Арсиноја III, Птоломеј IV Филопатор, Магас и Береника.
Него го наследил неговиот син Птоломеј.
Каинан (син на Енос)

Каинан (|קֵינָן בן אנוש), познат и како Кенан — во Петокнижјето, најстариот син на Енос, внук на Сит, правнук на Адам и Ева (Бит. 5:1-10). Тој е еден од претпотопните патријарси.
1 Сведенија
Според масоретскиот текст, тој се родил во 325 г. (според Септуагинтата, во 625 г.) од создавањето на светот, и умрел на возраст од 910 години (Бит. 5:1-14). Тој е татко на Малелеил.
Во Книгата на јубилеите:
* Се споменува името на жената на Каинан — Муалелет.
* Се споменува внуката на Каинан, Дина, од неговата сестра (чие име не е наведено).
Ерменскиот историчар Мхитар Ајриванеци ја споменал жената на Каинан — Магалет.
Во Книгата на Јашар (Праведниот) се споменуваат пет деца на Каинан: синовите Малелеил, Енан, Меред и ќерките Ада и Цила.
Евангелистот Лука го споменува во родословието на Исус Христос како еден од предците на Месијата.
Насон прочитана книга (роман)

„Насон прочитана книга“ — роман од македонска поетеса и писателка, Соња Манџук. Романот е објавен е во 2019 година во Скопје од издавачката куќа „Арс ламина“, откако во истата година е награден со книжевната награда „Пегаз“.
1 Осврт кон делото
Романот е приказна за човекот. Во ова време на технолошки и дигитален развој, човекот се чувствува отуѓен, а во овој роман пронаоѓа приказни каде што се присутни луѓе. Па така, читајќи, човекот никогаш не е сам. Напишан во манирот на постмодернистичките книжевни практики, „Насон прочитана книга“ претставува онирична авантура чиешто поаѓалиште е една библиотека, како онаа добропознатата на Борхес, инаку во неговиот „поимник“ дефинирана како вселена. Структурно, романот е конципиран како книга во книга. Нараторот, инаку љубопитен за тајната на сонот како појава, сонува дека се наоѓа во некоја библиотека и дека посегнува по книга со наслов „Деца на Луната“, од некој анонимен адепт од 19 век. Она што го насетуваме како смисла во приказната на анонимниот автор е дека човековиот дух има способности времето и просторот да ги збере во една точка, да прими информации од кои било време и простор, да доживее севременост, да искуси безвременост. Авторката Соња Манџук во овој роман, преку заокружена приказна, внимателно осмислена структура и со раскошен стил, го поттикнува интересот за овие прашања на суптилен начин – стои во образложението на жири-комисијата за доделување на наградата „Пегаз“, составена од : Димитар Башевски, Иван Шопов и Бисера Бендевска (уредничка во „Арс ламина“).
2 Технички одлики
Романот „Насон прочитана книга“, со обем од 133 страници и со димензии од 21 см, каталогизиран е во библиографско-каталошката база на податоци COBIB.MK и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-259-650-1. Издаден е во 2019 година во Скопје, од издавачката куќа „Арс ламина“. Издавањето на книгата е финансиски помогнато од Министерството за култура.
3 Поврзано
* Соња Манџук
* Награда „Пегаз“
* Македонска книжевност
* Хорхе Луис Борхес
Полковник Илиев (чешма)

Чешма на полковник Илиев — чешма и бугарски воен споменик во близина на Магарево, Битолско, Македонија. Се наоѓа на туристичката патека од Магарево до Јоргов Камен на Пелистер.
Изграден е од бугарската војска во 1917 година во чест на полковникот Стефан Илиев, кој загинал на Македонскиот фронт во Првата светска војна за време на Битолската битка.
Замок Ледерер

Замокот Ледерер, познат и како замокот „Марцибањи“, се наоѓа во Чока и е изграден по 1781 година, кога Леринц Марцибањи го купил необработливо земјиште во Чока. Изградбата на замокот била завршена подоцна од следниот сопственик, Шваб Карол, околу 1870 година. Артур и Карол Ледерер го купиле имотот кон крајот на 19 век . Имотот останал во сопственост на семејството Ледерер, едно од најбогатите еврејски семејства во тоа време, до Втората светска војна. За време на Втората светска војна, замокот бил во сопственост на Херман Геринг.
Од 1950 година, таму е основан земјоделскиот имот „Чока“, кој сè уште се користи од замокот како административна зграда. Зградата е во добра состојба, а паркот околу замокот е претворен во градски парк. Замокот е културен споменик од големо значење.
1 Архитектура
Замокот претставува двокатна зграда, со издолжена основа со симетричен распоред на просториите, ориентирана кон главната улица. Фасадата на главниот влез е поделена со странични и централни проекции. Краевите на проекциите се тимпануми кои се издигаат над кровниот корниз. Прозорците се ритмички распоредени во еден ред, на приземјето со рамна горна греда, а на првиот кат има прозорци со засводени краеви. Колестиот покрив е украсен со покриви на проекциите од страните. Замокот, со својот распоред на главните ѕидни маси, фасадата и симетричната основа, има карактеристики на класицизмот, но поради последователните промени во концептот, добил еклектични карактеристики. Без оглед на тоа, изгледот открива збир на одредени стилски експресивни карактеристики, и во споредба со другите згради од овој тип во Војводина, тој е еден од позначајните историски споменици.
2 Галерија
3 Поврзано
* Список на замоци во Србија
Флутиказон

Флутиказонот е лек од групата на кортикостероиди. Се користи во превенција на симптомите на астма. Со редовна (секојдневна) примена, инхалацискиот флутиказон ги намалува бројот и тежината на астматичните напади. Сепак, не го ублажува веќе започнат астматичен напад.
Вулканско цунами

Вулканско цунами, исто така наречено вулканогено цунами, — цунами предизвикано од вулкански феномени. Околу 20-25% од сите смртни случаи кај вулканите во текот на последните 250 години се предизвикани од вулкански цунами. Најразорното вулканско цунами во запишаната историја е она предизвикано од избувот на Кракатау во 1883 година. Брановите достигнале висина од 40 метри и убиле 36.000 луѓе.
1 Причини
Широк спектар на вулкански процеси можат да предизвикаат цунами. Ова вклучува вулкански земјотреси, колапс на калдерата, експлозивни подводни избуви, ефектите од пирокластични текови и лахари врз водата, лава што се спушта во морето, воздушни бранови од експлозивни подвоздушни избуви, лавини од ладни карпи и лавини од жежок материјал. Вулканските цунами предизвикани од големи странични колапси на свлечишта и пирокластични текови што влегуваат во океанот се најголемите и најопасни.
Авле

Авле (|Αυλές, ''Авлес'') — село во Кожанско, Егејска Македонија, денес во општината Серфиџе на Кожанскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 236 жители (2021).
1 Географија и местоположба
Селото е сместено околу 4 км западно од Серфиџе, на левата страна на реката Фармаки, во подножјето на планината Бурсана, на надморска височина од 360 м.
2 Историја
2.1 Во Отоманското Царство
Неговото население уште од порано има грчко потекло.
Во XIX век Авле било грчко село во Серфиџенската каза на Серфиџенскиот Санџак.
Според статистиката на грчкиот конзулат во Еласона, во 1904 г. во ''Авлес'' (Αυλαίς) живееле 120 Грци христијани.
2.2 Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година тоа броело 180 жител, кои во 1920 г. се намалиле на 146 лица.
Со потпишувањето на Лозанскиот договор во 1922 г. во селото се населиле 30 семејства (вкупно 109 бегалци), така што селото станало мешана населба. Во 1928 г. Авле е заведено со 295 жители или според други податоци, тоа претставувало чисто бегалска населба.
3 Стопанство
Населението произведува жито, компири и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со сточарството.
4 Самоуправа и политика
Во 1920 година, селото станало самостојна општина, чиј атар зафаќал површина од 11 квадратни километри. Општината Авле била приклучена во општината Серфиџе во 1997 година, која била укината во 2011 година и станала дел од поголемата општина Серфиџе-Велвендо.
Селото припаѓа на општинската единица Серфиџе со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Серфиџе, во округот Кожани. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Авле, во кој е единствено село.
Земјотрес во Цариград (447)

Областа околу Цариград била погодена од голем земјотрес во 447 година од н.е. Тој предизвикал сериозна штета на неодамна завршените Цариградски ѕидини во Цариград, уништувајќи 57 кули и големи делови од ѕидините. Историските записи не содржат споменување на жртви директно поврзани со овој земјотрес, иако се вели дека илјадници луѓе починале по него поради глад и „штетен мирис“.
1 Земјотрес
Постои несигурност во врска со датумот на земјотресот во Цариград, при што се предложени 26 јануари, 6 ноември, 8 ноември и 8 декември.
Индоокеански систем за предупредување од цунами

Индоокеанскиот систем за предупредување од цунами (англиски: Indian Ocean Tsunami Warning System, акроним: IOTWS), — воспоставен за да ги предупреди жителите на земјите што граничат со Индискиот Океан за приближување на цунами. Системот за предупредување од цунами е во употреба од средината на 2000-тите.
1 Заднина
Индоокеанскиот систем за предупредување од цунами бил поттикнат од земјотресот во Индискиот Океан во 2004 година и цунамито што следело, во кое загинале или исчезнале приближно 250.000 луѓе. Многу аналитичари тврделе дека катастрофата ќе била ублажена доколку постоел ефикасен систем за предупредување, наведувајќи го добро воспоставениот Тихоокеански центар за предупредување од цунами со седиште на Хаваи, кој работи во Тихиот Океан.
Луѓето во некои области би имале повеќе од доволно време да побараат безбедност доколку биле свесни за претстојната катастрофа. Единствениот начин ефикасно да се ублажи влијанието на цунамито е преку систем за рано предупредување. Други методи, како што се морски ѕидови, функционираат само за одреден процент од брановите, но системот за предупредување е ефикасен за сите бранови што потекнуваат надвор од минималното растојание од крајбрежјето.
2 Перформанси за време на вонредни состојби
Системот сè уште не бил оперативен за време на земјотресот и цунамито во Пангандаран во 2006 година. Индонезиската влада добила предупредувања за цунами од центрите за предупредување, но немала систем за да го пренесе предупредувањето до своите граѓани. Најмалку 23.000 луѓе биле евакуирани од брегот по земјотресот, или од страв од цунами или затоа што нивните домови биле уништени. Бранови високи до 7.39 метри сепак придонеле со околу 700 смртни случаи и 9.000 повредени.
Во низата на земјотреси во Индискиот Океан од 2012 година, системот ги предупредил индиските острови на Андаман и Никобар во рок од осум минути. Некои сирени за предупредување од цунами во Ачех биле одложени за околу 20 минути поради дефект на електричната мрежа предизвикан од близината на земјотресот, а патиштата за евакуација во Банда Ачех биле преоптоварени со сообраќај.
Од 28 земји што го опкружуваат Индискиот Океан, Австралија, Индонезија и Индија се одговорни за предводење на предупредувањата за цунами во областа.
Системот немал средства за предвидување на цунами од вулкански ерупции. По цунамито во протокот Сунда во 2018 година, индонезиската влада вметнала сензори за мерење нивото на морето за да ја пополни оваа празнина.
Горан Вишњиќ

Горан Вишњиќ (Шибеник, 9 септември 1972) е хрватско - американски глумец кој се појавил во многу американски филмови и серии. Неговата најзначајна улога била во телевизиската серија ''Итна служба''.
1 Биографија
1.1 Кариера
Вишњиќ се појавил во разни театарски продукции уште од дете. Неговата прва филмска улога била во контроверзниот српски филм ''Браќа по мајка'' (1988), во кој играл млад усташ. Кога Југославија се распаднала, Вишњиќ отслужувал воена служба во Југословенската народна армија (ЈНА). Тој ја напуштил ЈНА и се врати во Шибеник, каде што се приклучи на Хрватската армија (ХВ) во одбраната на неговиот роден град. Откако ја напуштил Хрватската армија, се преселил во Загреб, каде што се запиша на Академијата за драмски уметности. Како студент на втора година на академијата, бил забележан од професорот Јошко Јуванчиќ и му ја понудил улогата на Хамлет на Летниот фестивал во Дубровник. Вишњиќ станал познат по оваа улога.
Пред ''Итна помош'', Вишњиќ играл споредни улоги во филмовите ''Пацифизам''
, ''Добредојдовте во Сараево'' и ''Практична магија''. Во 1998 година, се појавил во музичко видео на Мадона, што го лансирало во холивудските води. Тој се приклучил на ''екипата на Итна помош'' за шестата сезона (кон крајот на 1999 година ), а во 2006 година станал главен актер. Горан ја напуштил серијата кон крајот на 2008 година, кратко пред да заврши.
Во меѓувреме, глумел во филмовите ''Длабокиот крај'', ''Последната волја'' и ''Доктор сон'', а го позајмил и гласот во анимираниот филм ''Ледено доба''. Глумел и во мини-серијата ''Спартак'' и во истоимената хрватска филмска и телевизиска серија ''Долгата темна ноќ''.
1.2 Приватен живот
Вишњиќ е во брак со Ивана Врдољак, ќерка на хрватскиот режисер Антун Врдољак. Двојката има 3 деца, 2 од нив се посвоени.
Во летото 2007 година, Вишњиќ бил во центарот на скандал во кој Мирела Рупиќ го прогласила за татко на нејзината ќерка, Лана Лурдес. Актерот ја признал аферата и на крајот го признал татковството.
2 Награди
* Награда Орландо за најдобар актер
* Вечерна ружа (1997, 1998, 1999, 2000, 2002, 2004) * Награда на читателите на Filmski.net
* Златна арена за улогата во филмот „Долгата темна ноќ“ (2004)
* Награда на Парискиот фестивал за најдобар глумец во филмот Доктор Слип (2004)
* Годишна награда „Владимир Назор“ (2004)
Пирковац

Пирковац е населено место во општината Сврљиг Нишавски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 19 жители. Во селото се наоѓа манастир Пирковац.
1 Поврзано
* Сврљиг
* Нишавски Управен Округ
* Јужна Србија
Светски ден на свеста за цунами

Светскиот ден на свеста за цунами — годишен настан што се одржува на 5 ноември за подигање на свеста за опасните ефекти од цунамито и важноста на подготвеноста за цунами и раното предупредување од цунамито. Првпат бил воспоставен во 2015 година со Резолуцијата 70/23 на Генералното собрание на Обединетите нации. На овој ден се одржуваат настани во различни земји и луѓето се охрабруваат да ја шират свеста на социјалните медиуми. Свеста за цунамито е многу важна бидејќи во изминатите 100 години имало вкупно 58 цунами со вкупен број на жртви од над 260.000 луѓе. Помеѓу 1998 и 2018 година, поради цунамито се загубиле 200 милијарди долари. Постои потенцијал бројот на жртви од цунамито да се зголеми во иднина поради комбинираните ефекти од зголемувањето на населението во крајбрежните области и покачувањето на морското ниво. Официјалната тема на Светскиот ден на свеста за цунами 2022 била #''GetToHighGround'' (#СтигнетеДоВисокаЗемја), што ги охрабрувало луѓето да вежбаат планови за евакуација од цунами, со прошетки организирани во Португалија и Маврициус.
1 Поврзано
* Меѓународен ден за намалување на ризикот од катастрофи
* Сендајска рамка за намалување на ризикот од непогоди
Праисториски цунами

Праисториските цунами — цунами и таканаречени „мегацунами“ што се случиле пред запишаната историја. Настаните се идентификувани преку усни преданија и/или геолошки докази. Оние настани што се идентификувани преку современи записи се наведени како историски цунами.
1 Список
Приближен датум, Местоположба, Причина, Докази за цунами
66 милиони години пред сегашноста, Кратерот Чикшулуб, Јукатан, удар од астероид, претпоставено
35,5 милиони години пред сегашноста, Заливот Чесапи, болиден удар, претпоставено<ref>Poag, C. Wiley. ''Chesapeake Invader: Discovering America's Giant Meteorite Crater.'' Princeton, NJ: Princeton University Press, 1999.
10.000 години пред сегашноста, Сетон Портиџ, Британска Колумбија, свлечиште во езерото, претпоставено
8.000 години пред сегашноста, Планината Етна, Сицилија, вулканско свлечиште, подморски седименти кај Етна, потопени населби покрај источниот медитерански брег, на пр. Археолошкото наоѓалиште Атлит
8.000 години пред сегашноста, Норвешко Море, наталожени седименти во Шкотска
5.500 години пред сегашноста, Северни острови, цунами, наслаги и истовремени масовни погребувања.
4.000 години пред сегашноста, Островот Реинион, свлечиште, претпоставено
Минела Бабуковски

Минела Бабуковски (, – , ) — македонски партизан.
1 Животопис
Минела Бабуковски е роден во Битола во 1921 година. По занимање бил работник-кафеџија. Уште во младите години пројавувал симпатии кон напредното движење. За време на бугарската фашистичка окупација на Македонија, а воедно и на Битола, Минела бил непријателски расположен кон окупаторот. Во 1944 година, месец март, за да даде свој придонес во општојугословенската војна против фашизмот, Минела се приклучил кон единиците на Народноослободителната војска на Југославија. Бил борец во составот на II Македонска бригада. Како борец зел учество во борбите што ги водела бригадата. Во април 1944 година, загинал во една пожестока борба кај село Острец.
2 Почести
Во негова чест една улица во Битола, во населбата Стрелиште, го носи неговото име.
Гаџин Хан

Гаџин Хан е населено место и општина во Нишавскиот Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 1.194 жители. Во општината живеат 5.850 луѓе. Од Гаџин Хан е Драгутин Матиќ, најпознат српски воен извидувач во балканските војни и Првата светска војна, нарекуван ''Око соколово''.
1 Населени места
Населби во општината: Велики Вртоп, Велики Крчимир, Виландрица, Гаре, Гаџин Хан, Горно Власе, Горно Драговље, Горни Барбеш, Горни Душник, Гркиња,Долно Драговље, Долни Барбеш, Долни Душник, Дуга Пољана, Дукат, Јагличје, Калетинац, Копривница, Краставче, Личје, Мали Вртоп, Мали Крчимир, Марина Кутина, Миљковац, Ново Село, Овсињинац, Равна Дубрава, Семче, Сопотница, Тасковиќи, Топоница, Ќелије, Чагровац, Шебет.
2 Поврзано
* Нишавски Управен Округ
* Јужна Србија
The Hidden (игра)

''The Hidden'' (македонски: ''Скриениот''), познат и како ''The Hidden: Source'' — повеќеиграчки бесплатен мод создаден за популарната компјутерска игра ''Half-Life 2''. Начинот на игра се сосредоточува на пронаоѓање на избеган истражувачки субјект, кој е исклучително подвижен, неверојатно силен и речиси невидлив. Првата бета-верзија била издадена на 13 јуни 2005 г., а последната верзија на 8 септември 2007 г.
1 Играчки процес
Играта се заснова на екипа од командоси на I.R.I.S. што ловат еден единствен играч, наречен Скриениот (англ. ''The Hidden''). Додека екипата на I.R.I.S. мора да се потпре на своите оружја и заедничка работа, Скриениот е речиси невидлив и поседува сосема поинаков комплет оружја.
Членот на I.R.I.S. што ќе го убие Скриениот ја добива привилегијата самиот да игра како Скриениот во следната рунда. Тој може да победи ако успее да ја убие целата екипа на I.R.I.S. Системот за појавување на играчите е многу сличен на оној во ''Counter-Strike'', па убиените играчи мораат да чекаат до крајот на рундата за повторно да се појават. Скриениот, откако ќе убие противник, може да го изеде и на тој начин да ја врати животната енергија.
Суштински дел од играта е стравот. Бидејќи Скриениот може да се забележи само преку лесно прекршување на светлината, може да ги гледа своите противници низ ѕидовите и може да се придвижува по таваните, членовите на I.R.I.S. мораат да бидат сосредоточени во секое време.
Единиците на I.R.I.S. имаат избор помеѓу две класи на игра: напаѓачка класа и помошна класа. Покрај тоа, тие мораат да изберат главно оружје, вторично оружје и дополнителна опрема.
2 Приказна
Британски научници и генетичари успеале да ја пренасочат светлината околу органски субјект, така што тој станува невидлив за човечкото око. За жал, овој процес води до силни и постојани болки кај испитаникот, што вообичаено завршува со губење на контактот со стварноста.
Досега било невозможно да се одржи во живот субјект со способност за пренасочување на светлината. Нивниот пробив, познат само како Субјект 617, избегал, а екипата на I.R.I.S. била испратена да го елиминира. Од неговото бегство, финансирањето е значително зголемено, но британската влада негирала каква било вмешаност во генетскиот опит.
Благоја Милевски

Благоја „Боби“ Милевски-Кичеец — македонски фудбалски тренер и поранешен играч кој е тренер на фудбалската репрезентација на Македонија.
1 Играчка кариера
1.1 Клупска
Во текот на својата играчка кариера настапувал за Црвена звезда, Ираклис, Трикала, Марибор, Победа, Панилијакос, Македонија ЃП, Ашдод, Цементарница 55 и Вардар.
1.2 Репрезентативна
Одиграл еден натпревар за репрезентацијата на Македонија во септември 1998 година против Египет.
2 Тренерска кариера
По повлекувањето од , тој стана тренер. Додека беше тренер на „Вардар“, ја освоил наградата што ја доделува Фудбалската федерација на Македонија за најдобар тренер во 2013 година. На 18 септември 2014 година, бил именуван за тренер на македонскиот тим до 21 година. На 11 мај 2018 година, Милевски потпишал договор со клубот од израелската премиер лига, ФК Ашдод.
По враќањето во репрезентацијата на Македонија до 21 година, Милевски станал главен селектор на сениорската Македонска репрезентација во септември 2021 година.
3 Почести и награди
Како играч:
* НК Марибор
** Словенечка лига:
*** Вицешампион: 1994–95
** Куп на Словенија:
*** Победник: 1993–94
* ФК Победа
** Прва македонска лига:
*** Вицешампион: 1996–97
* ФК Ашдод
** Тото куп:
*** Вицешампион: 2001-02
* ФК Цементарница 55
** Втора македонска лига:
*** Вицешампион: 2006–07
* ФК Македонија ЃП
** Прва македонска лига:
*** Победник: 2008–09
** Куп на Македонија:
*** Вицешампион: 2008–09
Како тренер:
* ФК „Вардар“
** Прва македонска лига:
*** Победник: 2012–13
** Суперкуп на Македонија:
*** Победник: 2013
4 Селекторска статистика
Тим, Од, До, Податоци
Н, Поб, Нер, Пор, Поб%
септември 2021, ''до денес''
Вкупно
Ристо Кавалиновски

Ристо Кавалиновски (, – , ) — македонски партизан.
1 Животопис
Кавалиновски е роден на 14. III. 1922 во село Бистрица. Потекнува од селска земјоделско сиромашно семејство. За време на стара Југославија по завршувањето на четврто одделение работел како наемен земјоделски работник. Веднаш по окупацијата Кавалиновски работел за Народноослободителната војска на Југославија. Во месец септември 1942 година бил мобилизиран од бугарската војска во која бил сè до март 1943 година. На 12 март 1943 година кога дошол на отсуство не се вратил во единицата, туку доброволно се приклучил кон партизанските одреди.
При еден напад на бугарски участок во село Злокуќани извршен во март 1944 година Кавалиновски тешко ранет паднал во рацете на окупаторот. Бил мачен, но никого не провалил, иако знаел за повеќе партиски работници на теренот на Бистричко. По долго мачење тој бил на најсвиреп начин ликвидиран од окупаторитее, а неговите остатоци и ден денес не се знае каде се.
2 Почести
Во негова чест една улица во Битола, во Лавчанска населба, го носи неговото име.
Хју Грант

Хју Џон Мунго Грант (роден на 9 септември 1960 година) е англиски актер. Грант добил неколку признанија, вклучувајќи ја наградата на Британската филмска академија и наградата Златен глобус, како и номинации за две награди „Прајмтајм Еми“. Исто така добил и почесен Цезар во 2006 година. Во 2022 година, списанието ''„Тајм Аут“'' го навело Грант како еден од 50-те најголеми британски актери на сите времиња. Неговите филмови заработиле над 4 американски долари милијарди низ целиот свет.
Грант го имал своето деби како долгометражен филм во ''Привилегиран'' (1982), потоа романтичната драма ''Морис'' (1987) за која добил признание, како и наградата „Волпи куп“ за најдобар глумец. Грант потоа глумел во низа успешни историски драми како што се ''Остатоци од денот'' (1993), ''Разум и чувствителност'' (1995) и ''Враќање на монархијата'' (1995). Тој се појавил како ѕвезда со романтичната комедија на Ричард Кертис ''Четири свадби и еден погреб'' (1994), за која ги освоил Златниот глобус и наградата БАФТА за најдобар глумец. Грант глумел и во други романтични комедии како што се ''Нотинг Хил'' (1999), ''Дневникот на Бриџит Џонс'' (2001), ''За едно момче'' (2002), ''Две недели за заљубување'' (2002), ''Всушност, љубов'' (2003) и ''Музика и стихови'' (2007).
Грант почнал да глуми во спротивен стил, заработувајќи номинации за две награди БАФТА за најдобар спореден глумец за неговите улоги во ''Флоренс Фостер Џенкинс'' (2016) и во ''Падингтон 2'' (2017). Тој глумел и во научно-фантастичниот филм ''Атлас на облаците'' (2012), неколку акциони филмови со Гај Ричи, вклучувајќи го ''Џентлмените'' (2019), ''Вонка'' (2023) и хорор филмот ''Еретик'' (2024), што му донело уште една номинација за БАФТА. Грант добил две номинации за наградата Прајмтајм Еми за најдобар глумец за минисеријата на Би-Би-Си ''Англиски скандал'' (2018) и ''Слом'' (2020).
Грант отворено зборувал за својата антипатија кон глумата, за својот презир кон културата на славните личности и за непријателството кон медиумите. Бил истакнат критичар на однесувањето на Руперт Мердок за време на скандалот со прислушување телефони на Њуз Интеренешанал.
Органски надреализам

Органскиот надреализам — еден од двата главни столбови во надреалистичкото движење во визуелните уметности. Се карактеризира со автоматистички техники, кои неговите практичари ги користат за да ослободат несвесни асоцијации со цел да им дозволат на своите креативни имагинации да се појават на отворен начин. Некои познати уметници кои се карактеризирани како органски надреалисти се Жоан Миро, Андре Масон и Макс Ернст.
Раните дела на некои од уметниците активни во дадаистичкото движење може да се сметаат за дел од оваа категорија. Органскиот надреализам бил еден од главните претходници на апстрактниот експресионизам.
Елбасанска азбука

Елбасанската азбука е азбучно писмо од средината на 18 век, создадена за ''Елбасанското евангелие'', кој е единствениот ракопис напишан со него. Ракописот бил напишан во црквата „Св. Јован Владимир“ во централна Албанија, а денес се чува во Националната архива во Тирана. Азбуката, како и ракописот, е именувана по градот Елбасан, каде што била измислена, и иако ракописот не е најстариот напишан на албански јазик, елбасанската азбука е најстарата од седумте познати оригинални азбуки создадени за албанскиот јазик. Елбасанското евангелие содржи 59 страници со библиска содржина напишани со азбука од 40 букви, од кои 35 се јавуваат често, а 5 поретко.
Калетинац

Калетинац е населено место во општината Гаџин Хан Нишавски Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 34 жители.
Во селото е роден Драгутин Матиќ, најпознат српски воен извидувач во балканските војни и Првата светска војна, нарекуван ''Око соколово''.
1 Поврзано
* Гаџин Хан
* Нишавски Управен Округ
* Јужна Србија
Пандо Чулков

Пандо Чулков (Горенци, – , ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Чулков е роден во 1878 г. во селото Горенци, Костурско, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Стекнал средно образование и работел како учител во родното село. За време на Илинденското востание, иако имал нарушено здравје, бил централен војвода на ВМОРО, а по задушувањето на востанието бил секретар во четата на Митре Влаот. Подоцна станал помошник на реонскиот војвода Христо Цветков во Костурско. Поради влошената здравствена состојба, Чулков не се приклучил Македонско-одринските доброволни чети и не учествувал во Првата балканска војна. Починал во 1913 г. од своето заболувње во градот Скеча, тогаш окупиран од Царството Бугарија.
Георги Константинов Бистрицки напишал за него:
2 Поврзано
* Константин Чулков
Наум Веќилхарџи

Наум Веќилхарџи (роден Наум Панајот Бреди; 1797–1846) бил албански правник и учен. Во 1844, тој објавил уникатна азбука за албанскиот јазик со букви што тој лично ги создал, наречена Виткуќска азбука. Веќилхарџи е еден од најзначајните фигури во раната албанска преродба, и се смета за нејзин прв идеолог.
1 Биографија
1.1 Ран живот
Наум Веќилхарџи е роден на 6 декември 1797 во село Виткуќ, во близина на Корча, во јужна Албанија во православно христијанско семејство. Неговото семејство го презело прекарот ''Веќилхарџи'' (tr букв. управник) бидејќи неговиот татко Панајот Бреди го снабдувал дворот на Али-паша Јанински. По уништувањето на Виткуќ во 1819, во потрага по подобар живот заминал во Дунавските кнежевства. Како студент учествувал во Влашкото востание од 1821. Неколку години подоцна работел во Браила како адвокат, се збогатил и ги искористил своите пари за промоција на идеите на албанската преродба.
1.2 Дејност
Во 1824 или 1825 започнал со создавање на азбука за албанскиот јазик. Конечната верзија на неговата Виткуќска азбука од триесет и три букви, чии знаци ги измислил лично тој, била испечатена како дел од буквар во 1844-5 со наслов ''Ëvetari Shqip Fort i Shkurtër'' ("Најкорисната и најконцизната албанска азбука"). Веќилхарџи избегнувал употреба на латински, грчки или арапски букви и знаци поради можното нивно повраување со религијата и можноста да предизвикаат поделби помеѓу Албанците од различни религии. Букварот на Веќилхарџи прво бил дистрибуиран во Корча и подоцна на запад до Берат, каде што постигнал голем успех. Букварот циркулирал и во Премет. На 22 април 1845 Атанас Паскали, еден од позначајните луѓе од Корча заедно со други му испратил писмо во кое барал што е можно повеќе примероци. Помеѓу албанските историчари, ова дело на Веќилхарџи се смета за почеток на албанската преродба.
Во 1845 Веќилхарџи испратил отворено полемичко писмо до својот внук на грчки јазик, кој ги нарекол неговите патриотски идеи ''химера'': писмото се смета за еден од првите пишани документи во кои се споменуваат главните идеи на албанското преродбенско движење. Се смета дека неговата смрт е предизвикана од труење, според некои по наредба на Цариградскиот патријарх. Причината и времето на неговата смрт се непознати. Се верува дека починал кратко по летото 1846 година, кога се објавени последните информации за него во влашкиот печат.
2 Виткуќска азбука
Веќилхарџи измислил оригинално писмо за своите буквари. Писмото кое понекогаш се смета за слично со ерменската азбука, најверојатно било развиено некаде околу 1825 година. Писмото на Веќилхарџи, познато како Виткуќско писмо, по родното место на неговиот автор. Краток период се користело во некои делови на Албанија, но никогаш не доживеало поголема популаризација.
Француски воени гробишта (Горица)

Француските воени гробишта — големи гробишта лоцирани во Горица, Албанија. Се наоѓаат во близина на ''паркот Ринија''. Француските воени гробишта имаат 640 крстови. Тие ги означуваат гробовите на француските војници кои загинале тука во конфликтите од Првата светска војна.
Партизански гробишта (Ливно)

Партизанските спомен гробишта во Ливно се изградени во 1972 година во чест на југословенските партизани од Ливно кои биле убиени во Народноослободителниот фронт. Тоа е едно од најголемите партизански гробишта во Босна и Херцеговина. Содржи останки на 171 неидентификувани партизани, како и останки од сите партизани убиени во областа. Имињата на познатите партизани се врежани на четирите страни на споменикот.
За време и по војната, од 1992 до 1995 година, споменикот бил постојано напаѓан во обид да се уништи. За време на војната, двапати бил динамитирани, но ги издржал експлозиите. Честопати е оштетена со графити.
Социјалдемократската партија на Босна и Херцеговина организира годишно косење и плевење на просторот за да помогне во зачувувањето на споменикот.
Дрндарски занает

Дрндарски занает — производство и обработка на памук.
1 Историјат
Памукот е една од најстарите текстилни култури во светот. Податоците за одгледување на оваа индустриска култура во Египет, Кина, Средна Азиија и Закавказје се однесуваат до пред нашата ера. Во 10 век памукот од Африка бил носен во Шпанија каде што во Барцелона се вршело текстилно проиизводство, на територија на САД колонистите почнувале да одгледуваат памук од почетокот на 17 век, и ако старо седелците се занимавале со памук уште од постаро време.
Меѓу големите производители на памук спаѓаат Кина, САД и Индија.
2 Историја во Македонија
Во Македонија, посебно во скопскиот регион одгледувањето на памук било вековна традиција. Кај нас како и на целиот Балкан, памукот бил донесен од Азија, поточно Турција, и најмногу се одгледувал во јужна Србија и Македонија.
Во 1931 година со памук биле засеани 839 хектари во Македонија, додека во 1956 година имало 13144 хектари. Памукот се сеел во Скопско, Кумановско, Овчеполско, Кочанско, Струмичко, Гевгелиско, Тиквешко, Велешко. Во Скопје до 1928 година постоеле дрндари, преработувачи на памукот, а имало и големи складишта за увезена стока од сите можни мустри добиена од англиски, француски и арапски фабрики. Во Скопје постоеле памучно-мануфактурни работилници.
3 Начин на производство и обработка на памукот
Памукот се сеел со рачно расфрлање на семето по нивите. По никнување памукот се „одретчувал“ со негово прашење, односно се оставале онолку корења колку што требало за да се добие повисок принос. Ова се вршело со помош на мотика. На нивите обично работеле жени и деца, бидејќи мажите имале други обврски во домаќинството.
Памукот се берел така да биде чист, односно да не се меша со суви лисија и друго. Собраниот памук го прострирале под отворено небо во дворот за да се исуши, по неколку сончеви дена памукот се собирал во големи вреќи од козина. Бидејќи чушарките не зреат истовремено, памукот се берел во неколку наврати во период од две до три недели, односно од крајот на летото па се до последните есенски денови.
Некогаш селаните го носеле памукот во влачарницата во Свети Николе. Влакното било готово за употреба кога било исчистено од семката, процес што се нарекувал „егренирање“, друг процес за оваа намена е дрндање или омекнување по што се добивал памук како текстилна суровина.
4 Алати на занаетот
*''Вител'' е дрвена алатка која се користела за чистење на чушарките од памуковото семе. Оваа алатка има четвртаста рамка со подебела основа што служела за стабилизирање за време на работењето.
*''Лак'' е алатка за омекнување или за дрндање на памукот. Се изработувал од јако и меко дрво, односно извиткана гранка од јасен, бреза, даб, дрен, липа, елка, смрека, итн. Лакот има свиткано парче дрво во вид на хокејска палка со рачка за спојување на свитканиот дел и тетивата.
Француски воени гробишта (Белград)

Француски воени гробишта во Белград — француски воени гробишта од Првата светска војна. Тие се дел од Новите гробишта, на аголот од улиците Рузвелтова и Свети Никола.
1 Историја
Француските воени гробишта биле изградени во 1931 година, во рамките на Новите гробишта во Белград. Французите ги уредиле, а општината Белград, портата и оградата околу гробиштата ѝ ги подарила на Република Франција. Гробиштата биле осветени на 11 ноември 1931 година. Оградата со портите е долга 132 метри и е изградена од песочник и црвена тула, во стилот на српските манастири во ресавски стил, по проект на архитектот Рајко Татиќ. Гробиштата, исто така, вклучуваат две капели, проектирани од архитектот Милутин Борисављевиќ.
Влезот во гробиштата е од улицата Рузвелтова.
2 Галерија
Британски воени гробишта (Скопје)

Британски воени гробишта во Скопје – воени гробишта од Првата светска војна во кои почиваат 124 војници на Британската армија од кои најголемиот број починале од грип по објавувањето на прекинот на огнот со Бугарија. Шестмина од погребаните не се идентификувани, а поставени се посебни спомен-обележја во чест на шест војници погребани на германските гробишта во Скопје чии гробови не биле пронајдени.
1 Местоположба
Воените гробишта се наоѓаат во населбата Автокоманда, веднаш до црквата „Св. Архангел Михаил“ (практично во нејзиниот двор) и студентскиот дом „Стив Наумов“, на 3,5 км од средград.
2 Историја
Скопје било заземено од Бугарите во октомври 1915 година, а француската коњаница го ослободила кон крајот на септември 1918 година. Британските гробишта во Скопje биле создадени по примирјето кога биле собрани погребни останки на британски војници од Британските гробишта во Куманово, Француските воени гробишта во Прилеп, Британските и француските воени гробишта во Велес и други гробишта. Големото мнозинство од погребаните починале од грип по примирјето со Бугарија.
3 Гробови
Во гробиштата се наоѓаат 124 поединечни гробови, од кои 1 на медицинска сестра, како и посебни спомен-обележја во чест на шест војници погребани на германските гробишта во Скопје чии гробови не биле пронајдени.
Маченички гробишта (Горица)

Маченички гробишта (алб: ''Varrezat e Dëshmorëve),'' или понекогаш Херојски гробишта — гробишта со местоположба над градот Горица, Албанија. Гробиштата имаат голема статуа на војник со крената тупаница, како спомен на паднатите војници кои загинале за време на Втората светска војна во Албанија. Статуата се наоѓа на врвот на улицата „Меѓународна војна“.
Тука се и Француските воени гробишта во Горица (алб: ''Varrezat franceze në Korçë).''
Мирко Филиповиќ

Мирко Филиповиќ (роден на 10 септември 1974 година), попознат по неговото ринг име Мирко Кро Коп, е хрватски поранешен професионален борец во мешани боречки вештини, кикбоксер и аматерски боксер. Тој е најпознат по своето време на Прајд Фајтинг Чемпионшип (Pride Fighting Championships). Кро Коп се борел во УФЦ, K-1, РИЗИН и Белатор. Филиповиќ е широко познат како еден од надобрите кикбоксери во тешка категорија и MMA борци на сите времиња.
Филиповиќ е шампион на Гран При на Прајд во 2006 година, шампион на К-1 Светското првенство во финалето во Загреб и шампион на Гран При првенството во Ризин во 2016 година, станувајќи втор борец во светот кој освоил првенства и турнири во мешани боречки вештини и кикбокс. Тој е исто така поранешен шампион на ИГФ. Неговиот прекар, Кро Коп, скратеница од „Croatian Cop (мак: хрватски полицаец)“, доаѓа од неговото вработување во Антитерористичката единица Лучко, елитната единица на хрватската полиција.
Препознатливиот потег на Филиповиќ бил неговиот молскавично брз лев удар со нога, некогаш познат како „десна нога, болница; лева нога, гробишта“. Тој бил успешен аматерски боксер и освоил голем број медали на меѓународни натпревари, а бил и член на тимот на Хрватска кога се натпреварувале на Светското првенство во аматерски бокс во 1997 г.
Од 23 декември 2003 година до 11 јануари 2008 година, бил пратеник во Хрватскиот парламент за првата изборна единица. Бил избран како независен кандидат на листата на Социјалдемократската партија.
На 1 март 2019 година, објавил дека ќе се пензионира поради здравствени причини, поточно поради претрпен мозочен удар.
1 Поврзано
* Список на машки кикбоксери
Фотографски занает

Фотографски занает — изработка на фотографии, што подразбира нивно снимање, развивање и продажба.
1 Историја на занаетот во Македонија
Пред Првата светска војна во Македонија фотографите работеле нерегулирано. Од 1920 година, со решение на Министерството за трговија се барало да полагаат испит за стекнување на звање мајстор фотограф. Со развојот на аматерската фотографија со која се занимавале повеќе луѓе и кои биле конкуренциија на мајсторите, овој занает бил претворен во луксуз. Најмногу корист фотографите имале од групни сликања на ученици, свадби, веселби по семејствата, како и фотографирање за службени лични потреби.
Фотографски материјали биле набавувани од Загреб и Белград.
2 Поврзано
* Фотограф
* Фотографија
Леблебиџиски занает

Леблебиџиски занает — занает за производство на леблебија, која е мезе од печен слануток. Овој занает постоел во Македонија, Иран, Палестина, Јордан, Сирија, Либан, Ирак, Грција, Турција и Бугарија.
1 Историја на занаетот во Македонија
Овој занает бидејќи бил во врска со исхраната на населението, бил доста застапен. Во Скопје постоела и улица наречена „Леблебиџиска“, како и во Струмица. Овој занает немал своја еснафска организација, исто така дуќаните за леблебија не биле групирани.
Според еден преглед на занаетчии во Скопје во 1925 година се сметало дека имало 66 леблебиџиски и бозаџиски дуќани заедно.
2 Поврзано
Леблебија
Полски воени гробишта (Техеран)

Полските воени гробишта во Техеран — историски гробишта сместени во источните предградија на Техеран, Иран, како дел од христијанските гробишта Дулаб во Техеран. Создадени биле за време на евакуацијата на полските цивили од СССР во Втората светска војна. Овие гробишта содржат останки од 2.192 гробови на полски цивили кои починале од болест за време на нивниот транспорт до Средниот Исток.
1 Гробови
На овие гробишта има два спомен-обележја. Првиот постар спомен се наоѓа во центарот на полскиот дел, изграден во чест на жртвите од оваа историска миграција, а другиот, кој датира од 2017 година, е камена статуа на полскиот бел орел. Статуата од орелот на левата страна има натпис со иминањата на бегалците кои се удавиле во Каспиското Море, а десно се имињата на оние кои се погребани на гробиштата во Коремшехр, Казвин и на повеќе гробишта во Иран.
2 Поврзано
* Полски воени гробишта во Монте Касино
* Полски воени гробишта во Казамасима
3 Наводи