procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Том Дејли

Томас Роберт "Том" Дејли (|Thomas Robert "Tom" Daley; Плимут, 21 мај 1994) е елитен британски нуркач во вода. Неговата специјалност главно е да скока од кула на висина од 10 метри, најчесто во поединечна конкуренција.
Почнал да тренира кога имал седум години во локален скокачки клуб во Плимут, а на 9-годишна возраст започнал сериозно да се натпреварува на националните турнири. На 14-годишна возраст, Дејли во 2008 година ја освоил титулата Национален шампион на Велика Британија во скокање од кула, со што станал најмладиот скокач што го постигнал тој резултат во Велика Британија. Учествувал на Летните олимписки игри во 2008 година во Пекинг, каде што бил најмладиот член на британскиот олимписки тим. Уште следната година на Светскиот куп во Рим, тој ја освоил светската титула во истата дисциплина.
Тој го освоил својот прв олимписки медал на ЛОИ во 2012 година во Лондон, каде што го освоил третото место во поединечни скокови од кулата. Четири години подоцна, на Игрите во 2016 година во Рио го освоил бронзениот медал заедно со Даниел Гудфел во синхронизирани скокови од кулата .
На светско првенство во 2015 година во рускиот Казањ, тој освоил два медала, златен во тимска конкуренција (заедно со Ребека Галантри ) и бронзен во поединечни скокови од кулата. Две години подоцна, на светското првенство во Будимпешта, каде што го освоил златниот медал во скокови од кулите, заедно со Грејс Рид и среброто во заеднички скокови од даска.
1 Поврзано
* Скокање во вода
* Скок на вода Светскиот куп 2015 година
* Ребека Галантри
Нарињо

Нарињо (|Nariño) — департман во западна Колумбија. Се граничи со Еквадор и излегува на Тихиот Океан. Главен град е Пасто.
Се одликува со разновидна географија и клима, во зависност од надморската висина: топла во ниските предели крај океанот, но студена во планинските краишта, каде претежно живее населението. Оваа ситуација се повторува во правецот север-југ. Други поважни градови се Тумако и Ипијалес.
1 Историја
Во претколумбовско време оваа територија ја населувале бројни индијански племиња, меѓу кои Киљасингите, Ава, Пасто и Тума. Прв европски конквистадор на подрачјето бил Андагоја Пасквал, кој дошол во 1522 г. од тихоокеанскиот брег. Водејќи се според сознанија добиени од Франсиско Писаро, Пасквал приредил експедиција која довела до освојувањето на Перу.
Планинските краишта на департманот први ги истражиле Хуан де Ампудија и Педро де Ањаско во 1535 г. по нарачка на Себастијан де Белалкасар. Следната година, Белалкасар самиот направил обиколка низ овие предели и стасал до Попајан, каде престојувал извесно време пред да тргне за Шпанија.
Департманот е наречен по националниот деец Антонио Нарињо (1765-1824), идеолошки претходник на борбата за независност на Колумбија.
2 Општини
# Албан
# Алдана
# Анкуја
# Арболеда
# Барбакоас
# Белен
# Буесако
# Гвајтариља
# Гвалматан
# Гвачукал
# Ел Пењол
# Ел Росарио
# Ел Таблон
# Ел Тамбо
# Ел Чарко
# Илес
# Имуес
# Ипијалес
# Јакванкер
# Кваспуд
# Колон (Хенова)
# Консака
# Контадеро
# Кордоба
# Кумбал
# Кумбитара
# Ла Крус
# Ла Љанада
# Ла Тола
# Ла Унион
# Ла Флорида
# Лејва
# Линарес
# Лос Андес
# Магви Пајан
# Маљама
# Москера
# Нарињо
# Олаја Ерера
# Оспина
# Пасто
# Поликапра
# Потоси
# Провиденсија
# Пуерес
# Пупијалес
# Рикаурте
# Роберто Пајан
# Саманиего
# Сан Бернардо
# Сан Лоренсо
# Сан Пабло
# Сан Педро де Картаго
# Сандона
# Санта Барбара
# Сантакрус
# Сапујес
# Таминанго
# Тангва
# Тукерес
# Тумако
# Франсиско Писаро
# Фунес
# Чачагви
3 Поврзано
* Лас Лахас — познато христијанско светилиште во департманот
Bastion works

Bastion works & rew>>works - музички албум со песни на македонската поп-група „Бастион“. Албумот е издаден како заедничко издание на ''AG Records'', ''PMG Recordings'' и ''Lithium Records''. Дизајнот на обвивката е дело на Милчо Манчевски, а изработката на Филип Јовановски. Дигиталниот трансфер и ремастерот го направил Марк Инграм.
1 Содржина
Албумот содржи вкупно 19 песни, и тоа осумте песни од првиот албум на „Бастион“ и 11 обработки од страна на повеќе македонски музичари и групи:* Hollywood
* Deca sunca
* Hot Day in Mexico
* Mesec u šolji
* Mr. Complex
* Lica u ogledalu
* Molitva
* Boje
* Холивуд (PMG Kolektiv)
* Деца на сонцето (Pikolomini)
* Hot Day in Mexico (Foltin)
* Мистер Комплекс (Robotek vs The John featuring Dora)
* Лица во огледало (Special People Club)
* Молитва (KLO))
* Colors (Bei the fish)
* Емил врати се (Pogan Pagan featuring Tamara)
* Мистер Комплекс (Oliver's Geisha)
* Месечина во шолја (Neletronski guru)
* Sun Children (Steel Temple)
Маквориски пингвин

Маквориски пингвин (|Eudyptes schlegeli) е пингвин кој живее во водите околу Антарктикот.
1 Физички особини
Макворискиот пингвин расте од 65–76 cm и тежи 3-8 кг. Изгледаат како макаронските пингвин, но имаат бело лице и брада, за разлика од црните макаронски пингвини.
2 Размножување
Маквориските пингвини се размножуваат само на островот Маквори. Тие се гнездат на плажи или оголени области на карпи покриени со трева. Како и повеќето морски птици, и макаворијските пингвини исто така живеат во колонии недалеку од морскиот брег. Сезоната за парење започнува во септември, а јајцата се полагаат најдоцна во октомври. Лежат две јајца, но обично само едно преживува. И мажјаците и женките лежат на нив вкупно околу 35 дена (тие се менуваат на секои 12 дена).
Кога младенчето ќе се испили, машкиот родител го чува околу 10-20 дена, а мајката ја носи храната. По овој период, двајцата родители бараат храна, додека младенчињата формираат колонии. По околу два месеци, младенчињата го напуштаат гнездото и обично се враќаат во колонијата заради парење по околу шест години.
3 Исхрана
Маквориските пингвини се хранат со крил, риби, а помалку со лигни. Малечките кои сè уште ги хранат родителите јадат 2 до 3 пати на ден.
4 Загрозеност
Маквориските пингвини се сметаат за ранлив вид. Во минатото, тие се ловеле за нафта, кога владата на Тасманија помеѓу 1870 и 1919 година издала дозволи за нивен лов. Во овој период, просечно 150 000 пингвини (и кралски и маквориски) биле ловени на годишно ниво. Откако бил забранет нивниот лов на Маквори, бројот на пингвините од овој вид пораснал на околу 850.000 парови (по процените од 1984-1985 година).
На копно, стаорците понекогаш ги напаѓаат нивните јајца и младенчиња. Успехот во репродукцијата може да биде намален заради вознемирување од страна на туристите и истражувачите. Морското загадување, особено поради случајно јадење пластичен отпад, исто така може да биде смртоносно за единки од овој вид.
Најголемата закана за маквориските пингвини, како и за пингвините воопшто, се климатските промени како резултат на глобалното затоплување и намалувањето на бројот на риби како резултат на масовното ловење риби во регионот на Антарктикот.
5 Име
На македонски и српски јазик, овие пингвини го добиле името по островот Маквори каде што се гнездат. Меѓутоа нивното научно име го добиле по германскиот зоолог Герман Шлегел.
На англиски јазик овие пингвини се нарекуваат Royal penguins, што лесно доведува до забуна со кралските пингвини |King penguins), па во англиската литература треба да се обрати внимание на оваа разлика.
Коктел за четворица (ТВ-филм)

„Коктел за четворица “ — македонски телевизиски филм од 1970 година. Го режирал Димитрие Османли, а автор на сценариото е Томе Арсовски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Киро Ќортошев
Вукосава Донева - Варколи
Ацо Јовановски
Снежана Стамеска
Јура (департман)

Јура или Жира (француски и |Jura) — департман во регионот Бургундија-Франш Конте, источна Франција. Наречен е по планинскиот венец Јура кој преминува и во соседна Швајцарија.
1 Историја
Низ историјата, Јура била во состав на Слободната Грофовија Бургундија, на француски позната како Франш Конте. Нејзин главен град бил Дол сè до освојувањето на областа од страна на Луј XIV, кога управата е преместена во Безансон. Денес Дол е потпрефектура, односно втор град по управна важност.
Веќе во XIII во две третини од Јура се говорел посебен дијалект на франкопровансалскиот јазик, кој се задржал во руралните средини и во XX век.
Јура е меѓу првобитните 83 департмани воведени во 1790 г. по Француската револуција. Создаден е со одвојување на дел од некогашната покраина Франш Конте. Управно седиште (префектура) на департманот е градот Лон ле Соње.
2 Население
Ова е бројното движење на населението на департманот Јура, почнувајќи од 1801 година:
3 Географија
Департманот денес е во состав на регионот Бургундија-Франш Конте и се граничи со департманите Ду, Горна Сона, Златниот Брег, Сона и Лоара и Ен во Франција, како и кантонот Во во Швајцарија на исток.
Планините на венецот Јура се одликуваат со шумовити падини, за разлика од Алпите, кои се кршести и каменливи.
Во планинските прадели на департманот има многу езера, од кои најголемото Шален, долго 3, а широко 1 км. Покрај природните езера, има и акумулации како што е Вуглан, едно од најголемите вештачки езера во Франција.
4 Клима
Климата на Јура е мошне разновидна, зависно од надморската височина. Котлините се умерени, но високите планински долини имаат сурови зими.
5 Стопанство
Јура е винарски крај. Тукашните вина, како што е жолтото (''vin jaune''), се необични по тоа што се слични на шери, одлежувајќи под „цвет“ од квасец на површината. Се прават од домородните сорти грозје како савањин. Други се пулсар, трусо и шардоне.
Во департманот нема значајни индустриски заводи. Има неколку града од скромна големина, а стопанството е земјоделско. Во отсуство на крупни производители, развиено е занаетчиството и другите малостопански дејности.
6 Туризам
Туризмот е најзастапен на венецот Јура, каде се развиени планинарството и зимските спортови.
7 Поврзано
* Општини во Јура
* Окрузи во Јура
* Кантони во Јура
Јагне на ражен (ТВ-филм)

Јагне на ражен – македонски телевизики филм од 1982 година. Го режирал Славољуб Стефановиќ-Раваси, а според сценариото на Богомил Ѓузел.
1 Улоги
Глумец, Улога
Тодорка Кондова, Лена
Ацо Јовановски, Војдан
Јоана Поповска, Милка
Петре Арсовски, Кузман
Сабина Ајрула, Софија
Јорданчо Чевревски, Арсо
Лилјана Велјанова, Биљана
Киро Ќортошев, Стојан
Лиле Георгиева, Ангелина
Видосава Грубач, Стојаница
Душко Костовски, Бојан
Тодор Николовски, Селанец
Останати улоги &#9660;
Глумец, Улога
Спасе Нелов, Претседател на селската задруга
Вера Вучкова, Прва селанка
Добрила Пуцкова, Втора селанка
Предраг Дишљенковиќ, Покојникот
Борис Ангеловски, Попот
Андријана Трајковска, Кристина
Виктор Дојчиновски, Игор
Зоран Никодиновски, Зоран
Сасо Србиновски, Диме
Марија Ремењ

Марија Ремењ (|Марія Віталіївна Рємєнь; Макеевка, ) — украинска атлетичарка, чија специјалност била спринт дисциплина на 60, 100 и 200 метри. Со Олесија Пов, Наталија Погребњак и Јелисавета Бризгин, таа била член на националната штафета 4 х 100 м и освоила злато на Европското првенство во 2010 година со 42,29, што било најдобро време на светот таа година .
1 Спортска кариера
На Европското јуниорско првенство во 2009 година (У-23) била седмо место. Во истата година на Светското првенство во Берлин, со штафетата таа не успеала да стигне до финалето.
Во 2010 година, таа исто така се натпреварувала на Светското првенство во салата во 2010 година на 60 метри и испаднала во полуфиналето.
Таа остварила личен рекорд од 60 метри на Европското првенство во 2011 година во Париз, кога била втора со 7,15. и на Светскиот куп во 2011 во Тегуа со штафетата била трета во светот со 42,51. . Штафетата била составена од: Олесја Повх, Наталија Погребњак, Марија Ремењ и Христина Стуј.
Во 2012 година, таа го постигнала својот најголем успех. На Европското првенство во Хелсинки, таа станала европска шампионка на 200 метри , а на Олимписките игри во Лондон со штафетата на Олесија Повх, Христина Стују, Марија Ремењ и Јелизавета Бризгин, била трета со нов национален рекорд од 42.04.
Европското првенство на затворено во 2013 година во Гетеборг успешно го започнала. На 100 метри била втора.
Таа била двократен украински шампион во трката на 200 метри (2009, 2010 година).
2 Лични записи
; на отворено
: 100 м - 11.06 (+1.1), Јалта, 5 јуни 2013 година.
: 150 м - 16,73 (+2,0), Амстердам, 31 август 2013 година
: 200 м - 22,58 (+1.3), Лондон (ЛОИ), 6 август 2012 година
; во салата
: 50 м 6,18, Лијевен, 14 февруари 2012 година
: 60 м 7,10, Гетеборг (ЕП). 3 март 2013 година
: 200 м 23,71, Волгоград, 21 јануари 2012 година
3 Награди и признанија
За медалот освоен на Олимписките игри во 2012 година, на 15 август 2012 година претседателот на Украина и подарил орден на принцезата Олга III.
Јан Весели

Јан Весели ( |Jan Veselý ; Острава, 24 април 1990 година ) е чешки кошаркар . Тој можел да игра на крилна и во центарска позиција, а во моментов игра за Фенербахче .
1 Кариера
1.1 Европа
Среќната кариера ја започнал во јуниорските категории на Прибор и Снејкс, остров од Чешка. Во 2006 г. дошол во Словенија и потпишал за екипата на Слован . Во летото 2008 година . се преселил во Белград, во клубот Партизан . Веднаш по пристигнувањето, тој изјавил дека се наоѓа меѓу црно-белите заради тренерот Вујошевиќ . Тој освоил вкупно девет трофеи со Партизан, трипати го освоил Купот на Радивој Корач, Јадранската лига и српската Супер лига . Тој бил член на тимот кој во сезоната 2009/10. го однел до финалето во Евролигата . Во 2010 г. бил прогласен за најдобар млад играч во Европа од ФИБА Европа. На неговиот последен натпревар во дресот на Партизан, капитенот на тимот, Петар Божиќ, дозволил шампионскиот трофеј да го крене Јан Весели кој бил поздравен со овации во преполниот Пионер .
1.2 НБА
Јан Весели бил избран во првото коло од НБА драфтот за 2011 година како шести избор од страна на Вашингтон Визардс. На 9 април 2012 година Јан Весели го остварил својот прв дабл-дабл учинок, запишал 11 бода и скокови во натпревар со Шарлот Бобкетс . Јан Весели ги продолжил своите добри игри против Бобкетс и на 23 април 2012 година остварувајќи рекорд во кариерата, постигнувајќи 16 бода. Во својата прва сезона тој во просек постигнувал 4,7 бода и 4,4 скока по натпревар.
февруари 2014 година направил трансвер во Денвер.
1.3 Враќање во Европа
Почетокот на август 2014 година потпишал двегодишен договор со турскиот Фенербахче.
2 Личен живот
Јан Весели потекнувал од спортско семејство. Неговиот татко бил кошаркар и неговата мајка била одбојкарка. Неговата помлада сестра и неговата девојка се занимаваат со кошарка.
3 Успеси
3.1 Клуб
* Партизан :
** Српско првенство (3): 2008/09, 2009/10, 2010/11.
** Јадранска лига (3): 2008/09, 2009/10, 2010/11.
** Куп на Радивоје Корац (3): 2009, 2010, 2011 година.
* Фенербахче СК :
** Евролига (1): 2016/17.
** Турско првенство (3): 2015/16, 2016/17, 2017/18.
** Куп на Турција (2): 2016, 2019 година.
** Супер куп на Турција (2): 2016, 2017 година.
3.2 Поединечни
* Највреден играч на Евролига (1): 2018/19 .
* Идеален тим на Евролигата - Прва постава (3): 2015/16, 2017/18, 2018/19 .
* Најдобар млад играч во изборот на ФИБА Европа (1): 2010 година.
* Учесник на Ол-стар првенството на Турција (2): 2015, 2016 година.
Орб

Орб (|Orb) — река во департманот Еро, јужна Франција. Долга е 145 км и се влева во Средоземното Море во гратчето Валрас Плаж.
1 Течение
Реката тече низ низ градовите Бедарје и Безје, каде е пресечена од Јужен Канал (Миди) по аквадукт над неа. Во антиката, Орб се преминувл во Капестан, по римскиот мост „Серм“ долг 1.500 м.
2 Географија
По своето течение, Орб минува низ следниве населени места:
* Сеј и Рокозел
* Авен
* Ле Буске д'Орб
* Ла Тур на Орб
* Бедарје
* Ерепјан
* Ламалу ле Бен
* Ле Пижол на Орб
* Рокбрен
* Сесенон на Орб
* Лињан на Орб
* Безје
* Совијан
* Серињан
* Валрас Плаж
3 Притоки
Реката ги има следнице притоки:
* Жор (30 км)
* Лиру (30 км)
* Мар (29 км)
* Тору (25 км)
* Верназобр (24 км)
* Рјетор (18 км)
* Ерик (14 км)
Аријан Адеми

Аријан Адеми (|Arijan Ademi); (роден на во ) — македонски фудбалер роден во Хрватска, играч од средниот ред на Динамо Загреб и на македонската репрезентација.
Адеми ја започнал својата кариера во екипата на Шибеник за која дебитирал во март 2008 година, на само 16 години. Во јуни 2010 направил трансфер во Динамо Загреб, клуб за кој настапува и денес.
На репрезентативно ниво Адеми ги поминал речиси сите младински селекции на Хрватска почнувајќи од селекцијата под 18 години, па под 19, под 20 и под 21 година. Тој забележал три настапи и за сениорската репрезентација на Хрватска во 2013 година, меѓутоа поради фактот што сите три натпревари биле пријателски и од неофицијален карактер, му било дозволено да ја смени репрезентацијата и да заигра за Македонија за која дебитирал на 9 октомври 2014 против Луксембург во натпревар од квалификациите за Европското првенство 2016.
1 Животопис
Адеми има македонско-албанско потекло и тој е братучед на македонскиот фудбалер и поранешен репрезентативец Агим Ибраими.
2 Титули
2.0.1 Динамо Загреб
*Прва ХНЛ : 7
:2010–2011, 2011–2012, 2012–2013, 2013–2014, 2014–2015, 2017–2018, 2018–2019
*Куп на Хрватска : 4
:2010–2011, 2011–2012, 2014–2015, 2017–2018
*Суперкуп на Хрватска : 2
:2013, 2019
Шенбиел-Агсбах

Шенбиел-Агсбах (|Schönbühel-Aggsbach) — општина во округот Мелк на сојузната покраина Долна Австрија.
1 Населени места
Општината опфаќа осум села, наведени со нивното население:
* Агсбах-Село (''Aggsbach-Dorf'', жит.)
* Агштајн (''Aggstein'', жит.)
* Берргинг (''Berging'', жит.)
* Волфштајн (''Wolfstein'', жит.)
* Гшвент (''Gschwendt'', жит.)
* Зиделграбен (''Siedelgraben'', жит.)
* Хуб (''Hub'', жит.)
* Шенбиел на Дунав (''Schönbühel an der Donau'', жит.)
2 Население
Ова е состојбата на населението во општината во текот на три десетлетија:
Акватинта

Акватинта - (|aquatinte, |aquatintaradierung, |aquatint) — графичка техника на длабок печат, во која плочата - матрицата се обработува на хемиски начин.
1 Историја
Творец на оваа графичка техника бил Жан-Батист Ле Пренс (1734—1781), којшто за првпат ја презентирал оваа техника во 1769 година и која што веднаш после тоа станала мошне популарна, особено во Франција, каде што почнувале да изработуваат и повеќебојни графички листови со совршен квалитет.
Еден од најистакнатите автори којшто работел во оваа техника бил Франсиско Гоја (1746—1828), особено во неговите циклуси „Ужасите на војната“ и „Капричиоси“.
Други попознати автори кои ја применуваат акватинтата во соето творештво биле Камиј Писаро (1830—1903), Жорж Руо (1871—1958) или Џони Фридландер (1912—1992).
2 Процес
Кај акватинтата, добро исполираната метална плоча се напрашува со добро сомелен прав од колофониум или асфалт, потоа, плочата бавно се загрева, со што фината прашина се растопува овозможувајќи ситни точки како пори да ја отвораат матрицата. Следниот процес е нагризување во киселина, плочата се става во сад со киселина и на одреден временски интервал се врши фино нагризување кое подоцна е одлична површина, добро обработена за печатење врз графичкиот лист. Со помош на оваа техника се создаваат графички дела кои се богати со тонски градации кои се движат од најсветли до најтемни.
Стилски и изразно таа е слична на техниката на лавирање.
3 Галерија
Општини на Реинион

Ова е список на општините на францускиот прекуморски департман Реинион, секој наведен со округ и општинска заедница на припадност.
INSEE-бр., Пошт.број, Општина, Француски, Основана, Округ, Општинсказаедница
97401, 97425, Лез Авирон, ''Les Avirons'', 1894, Сен Пјер, CIVIS
97402, 97412, Бра Панон, ''Bras-Panon'', 1882, Сен Беноа, CIREST
97424, 97413, Силао, ''Cilaos'', 1965, Сен Пјер, CIVIS
97403, 97414, Антр Де, ''Entre-Deux'', 1882, Сен Пјер, CASUD
97404, 97427, Л'Етан Сале, ''L'Étang-Salé'', 1894, Сен Пјер, CIVIS
97405, 97429, Петит Ил, ''Petite-Île'', 1935, Сен Пјер, CIVIS
97406, 97431, Ла Плен де Палмист, ''La Plaine-des-Palmistes'', 1899, Сен Беноа, CIREST
97407, 97420, Ле Пор, ''Le Port'', 1895, Сен Пол, TCO
97408, 97419, Ла Посесјон, ''La Possession'', 1890, Сен Пол, TCO
97409, 97440, Сент Андре, ''Saint-André'', 1741, Сен Беноа, CIREST
97410, 97470, Сен Беноа, ''Saint-Benoît'', 1733, Сен Беноа <sup>(с)</sup>, CIREST <sup>(с)</sup>
97411, 97400, Сен Дени, ''Saint-Denis'', 1689, Сен Дени <sup>(с)</sup>, CINOR <sup>(с)</sup>
97418, 97438, Сент Мари, ''Sainte-Marie'', 1737, Сен Дени, CINOR
97419, 97439, Сент Роз, ''Sainte-Rose'', 1790, Сен Беноа, CIREST
97420, 97441, Сент Сизан, ''Sainte-Suzanne'', 1704, Сен Дени, CINOR
97412, 97480, Сен Жозеф, ''Saint-Joseph'', 1875, Сен Пјер, CASUD
97413, 97416, Сен Ле, ''Saint-Leu'', 1790, Сен Пол, TCO
97414, 97421, Сен Луј, ''Saint-Louis'', 1768, Сен Пјер, CIVIS
97415, 97428, Сен Пол, ''Saint-Paul'', 1663, Сен Пол <sup>(с)</sup>, TCO <sup>(с)</sup>
97417, 97442, Сен Филип, ''Saint-Philippe'', 1830, Сен Пјер, CASUD
97416, 97410, Сен Пјер, ''Saint-Pierre'', 1735, Сен Пјер <sup>(с)</sup>, CIVIS <sup>(с)</sup>
97421, 97433, Салази, ''Salazie'', 1899, Сен Беноа, CIREST
97422, 97418, Ле Тампон, ''Le Tampon'', 1925, Сен Пјер, CASUD <sup>(с)</sup>
97423, 97426, Ле Троа Басен, ''Les Trois-Bassins'', 1897, Сен Пол, TCO
(с) — седиште
Општински заедници:
* CASUD: ''Communauté d'agglomération du Sud'' („Јужно општинско здружение“), создадено во 1997 г.
* CINOR: ''Communauté intercommunale du Nord de La Réunion'' („Северна меѓуопштинска заедница на Реинион“), создадена во 2001 г.
* CIREST: ''Communauté intercommunale Réunion Est'' („Источна меѓуопштинска заедница на Реинион“), создадена во 2002 г.
* CIVIS: ''Communauté intercommunale des Villes solidaires'' („Меѓуопштинска заедница на солидарни градови“), создадена во 2003 г.
* TCO: ''Territoire de la Côte Ouest'' („Територија Западен Брег“), создадена во 2002 г.
1 Поврзано
* Општини во Франција
* Географија на Реинион
Марио Бенедети

Марио Бенедети (''Mario Benedetti'', 1920-2009) - уругвајски писател.
1 Творештво
Бенедети се смета за најголемиот уругвајски раскажувач. Неговата најдобра збирка раскази е „Монтевидеанци“ во која ги опишува секојдневните проблеми на малите луѓе во неправедното општество, како и сцени од семејниот и љубовниот живот. Тој се одликува со исклучителна дарба, без непотребни објаснувања, во расказите да ги скицира најважните црти.
Третиот дел од ноќта

Третиот дел од ноќта (полски: ''Trzecia część nocy'') - полски филм од 1971 година, во режија на Анджеј Жулавски (Andrzej Źuławski) кој е и автор на сценариото заедно со Мирослав Жулавски (Miroslaw Źuławski). Главните улоги ги толкуваат: Малгожата Браунек (Malgorzata Braunek), Лешек Телешински (Leszek Teleszynski) и Јан Новицки (Jan Nowicki).
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива за време на Втората светска војна. Во едно село, германските војници ги убиваат жената и детето на Михал, а тој и неговиот татко успеваат да побегнат. Наскоро, Михал станува дел од движењето на отпорот, но при првата акција тој е ранет. Тој се крие во една зграда, а припадниците на Гестапо по грешка заробуваат друг човек и така Михал успева да се спаси. Притоа, тој запознава млада жена која започнува да се пораѓа. Михал ѝ помага да го роди бебето, а таа му помага нему. Михал е опседнат со жената поради тоа што му личи на неговата жена Хелена, а истовремено го гризе совеста поради судбината на нејзиниот сопруг. Жената и нејзиното бебе се сместуваат во еден манастир, и тоа во истата соба во која живеел Михал со своето семејство. Михал, пак, се вклучува во програмата за одгледување тифусни вошки од кои се произведуваат вакцини и со заработените пари им помага на жената и бебето. Најпосле, тој дознава дека нејзиниот сопруг е пренесен во една болница и оди таму за да го ослободи, но полицијата го убива.
Стадион Зоран Паунов

Стадионот Зоран Паунов, познат и по старото име Градски стадион Велес - фудбалски стадион со сместивост од 2.300 гледачи. Моментално на него настапува екипата на Борец 1919.
1 Историја
Во јуни 2019 година, Градскиот стадион Велес бил преименуван во Стадион Зоран Паунов во чест на десетгодишнината од смртта на бившиот голман на Борец - Зоран Паунов.
Бернард Маламуд

Бернард Маламуд (1914-1986) - американски писател со еврејско потекло.
1 Творештво
Заедно со Филип Рот и Сол Белоу, Маламуд е еден од најголемите американски писатели со еврејско потекло. Тој е познат по своите романи и кратки раскази во кои го опишува животот на Евреите во гетата на големите градови, со осврт на тензијата во односите со другите жители, особено прикажани низ ликот на т.н. „шлемил“. За својот роман „Поправач“ ја добил Пулицеровата награда.
1.1 Библиографија
Најважни дела на Маламуд се:* Помошник
* Нов живот
* Фиделмановите слики
* Станари
* Божјата милост
* Магичното буре
* Идиотите имаат предност
* Рембрантовата шапка
* Птицата-Евреин.
Мецотинта

Мецотинта (|manière noire, |schabkunst, |mezzotint — графичка постапка длабок печат во кој матрицата - металната плоча се изработува и подготвува за печатење по механички пат.
1 Историја
Откривањето на мецотинтата му се припишува на Лудвиг фон Зиген (1609-1680) во средината на 17 век,
2 Метод
Техниката се изведува со помош на посебен алат наречен лулашка, која има остра површина на крајот. Нишалката или лулашката се движи во сите правци на плочата со што прави рамномерно изрежани површини во вид на ситен растер. Со помош на овие ситно изрежани површини на плочата се добиваат многу суптилни нијанси и тонски премини слични како на старите црно-бели фотографии.
Мецотинтата е една од најпрецизните графички техники, спора во изработката и мошне деликатна.
3 Галерија
Бакропис

Бакропис (|l'eau-forte, |radierung, |etching) — графичка техника длабок печат, во која матрицата се подготвува за печатење со помош на хемиско нагризување.
1 Историја
Се претпоставува дека техниката на бакропис била преземена од занаетот за изработка на оружје, каде што била употребувана за украсување на делови од оружјето.
Првите почетоци потекнуваat од почетокот на XVI век, и тоа од работилницата на Даниел Хофер (1471-1536).
Најрано датиран бакропис бил „Девојката која ги ниша нозете“ од Урс Граф од 1513 година, изработена на железна плоча затоа што во тоа време не се користел бакар.
Албрехт Алтдорфер (1480-1538), ја усовршил оваа техника до совршенство.
Некои од поистакнатите и позначајни графичари кои работеле во оваа техника биле Жак Кало (1592-1635), Антони ван Дајк (1599-1642), Рембрант Херменсон ван Рајн (1606-1669), Жан Ливенс (1607-1674)Франсиско Гоја (1746-1828), Ежен Делакроа (1798-1863), Вилијам Блејк (1757-1827), Теодор Русо (1812-1878), Шарл-Франсоа Добињи (1817-1878), Едгар Дега (1834-1917), Едуар Мане (1832-1883) и Пабло Пикасо (1881-1973).
2 Метод
На бакарна плоча, претходно добро исполирана, матирана и исчистена, се нанесува слој на битуменскa смола која е отпорна на дејството на киселината. На така подготвената плоча, цртежот се исцртува со остра игла, при што се отстранува заштитниот филм до слојот на металната плоча.
Бакарната плоча се става во раствор на азотна киселина, која го нагризуваа металот на незаштитените (со битумен) места и ги продлабочува трагите од иглата.
По вадењето на заштитниот битуменски слој, на исчистената бакарна површина се нанесува печатарска боја. Печатарската боја продира во зарезите од иглата и нагризувањето. Потоа, бојата со бришење се отстранува од плочата при што останува само таа која длабоко продрела во зарезотините од иглата и киселината. Потоа на специјална хартија (во која има процентуално најмногу памук), навлажнета, се става над матрицата и се поставува во специјална преса за длабок печат.
Бојата од притисокот се втиснува во омекнатата хартијата оформувајќи го поставениот цртеж. Освен бакарната се користи и цинкана или железна плоча.
Иако слична, оваа техника се разликува од техниката бакрорез. Во техниката бакрорез, цртежот се оформува по механички пат, директно со режење во бакарната плоча со посебен челичен и остар алат, додека при бакрописот цртежот се оформува по хемиското дејство на киселината. И едната и другата техника припаѓаат на техниката на длабок печат.
Аферим! (филм од 2015)

„Аферим!“ — романски филм од 2015 година, во режија на Раду Јуде, кој е автор и на сценариото, заедно со Флорин Лазареску. Главните улоги ги играат: Теодор Корбан, Михај Команоју, Тома Кузин и Александру Дабижа. Филмот бил прикажан на неколку филмски фестивали при што освоил неколку награди, како: Сребрена мечка за режија на Берлинскиот фестивал и најдобар долгометражен филм на 9. Вуковарски филмски фестивал.
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива кон крајот на XIX век. Костандин (го игра Корбан) е заптија кој е изнајмен од болјарот Јордаке (го игра Дабижа) за да го пронајде избеганиот роб Карфин (го игра Кузин). Костандин заминува во потрага по робот заедно со својот син Јоница (го игра Команоју), а патем му го пренесува своето богато искуство, давајќи му бројни совети. Најпосле, тие го наоѓаат Карфин, кој ги моли да го пуштат, правдајќи се дека не е виновен, туку вината лежи во сопругата на Јордаке која го завела. Заедно со Карфин, заптиите заробуваат и едно дете-Циганче кое подоцна го продаваат на пазар. На Јоница му паѓа жал за Карфин и го моли својто татко да го пуштат, но Костандин не попушта, зашто сака чесно да си ја врши работата. Сепак, тој му ветува на Карфин дека ќе го замоли Јордаке да го казни поблаго. Кога пристигаат во домот на Јордаке, Костандин разговара со болјарката, а таа му признава дека Карфин не е виновен за нејзиното неверство. Врз основа на тоа, Костандин го замолува Јордаке да не го мачи робот Карфин, но навредениот Јордаке го кастрира Карфин.
Павел Плоц

Павел Плоц (|Pavel Ploc); (роден во , на ) — поранешен чехословачки и чешки скијачки скокач, денешен чешки политичар. Тој има освоено два олимписки медали.
1 Кариера
Павел Плоц е роден во спортско семејство. Неговиот татко, исто така именуван Павел, ја претставувал Чехословачка во биатлон на Зимските олимписки игри во 1968 година во Гренобл и 1972 година во Сапоро.
Плоц започнал со скијачки скокови на возраст од 6 години, а на 17-годишна возраст го направил своето деби во сезоната на Светскиот куп 1981/82. На 2 март 1982 година во Тауплиц го освоил 12-то место, а на 18 март 1983 година тој освоил сребрен медал на Светското првенство во скијање во Харахов. . Покрај освојувањето на сребрениот медал, Плоц со четвртиот скок од 181 метар, поставил нов светски рекорд. Два месеци порано, тој ја остварил својата прва победа во Светскиот куп на истото место.
Тој освоил бронзен медал на Олимписките игри во Сараево на голема и сребрен медал во Калгари на мала скокалница. На светските првенства имал две бронзени медали, во Енгелберг во 1984 и Лахти во 1989 година. Ова е додадено на бронзениот медал во Светското првенство во летови во 1985 година на леталницата во Планица.
Тој ја завршил кариерата на 15 декември 1991 година во Сапоро. Ова било под влијание на фактот дека тој не можел да се прилагоди на тогашниот нов стил на скокање во стил на V.
Од 1996 до 2002 година, тој бил член на градскиот совет на Харах. Тој не успеал да се влезе во Чешкиот парламент во 2002 година, но 4 години подоцна успеал и станал пратеник во Долниот дом како кандидат на Чешката социјалдемократска партија (ЧССД).
1.1 Светски куп
* 2. во генерален пласман во 1988 година.
* 3. во генералниот пласман во 1984 година.
* 10 победи.
Штефан Раб

Штефан Конрад Раб (|Stefan Konrad Raab) (роден на 20 октомври 1966) е Германски забавувач, комичар, музичар и поранешен водител на телевизија. Раб ја започна
својата телевизиска кариера како домаќин на комедијата „Вивазија“ во 1993 година. Тој стана добро познат во 1994 година, откако состави хит сингл, кој го измами тренерот на националниот фудбал, Берти Вогтс. Од 1999 до 2015 година, тој беше домаќин на синоќешната шоу на комедија ТВ Тотал и исто така создаде голем број други телевизиски емисии, како што се Beat the Raab и Bundesvision Song Song Contest. Во раните 2010-ти, Раб се сметаше за најмоќната германска телевизиска програма.Раб е толку познат по неговата повторлива улога како продуцент, писател и изведувач на германски записи на Евровизија на почетокот од 1998 година. Тој беше starвезда на националното претселективно шоу Беше утврден победничкиот влез на Германија на натпреварот 2010 година во Осло.
Мерано

Мерано ( UK : / m ə r ɑː n oʊ /, US : / m eɪ - /, Italian:  или Меран ( German: ) е град и ''општина'' во Јужен Тирол, северна Италија. Општо земено, најдобро позната по своите спа центри, и се наоѓа во рамките на котлина, опкружен со планини на височина до над морското ниво, на влезот на долината Пасиер и Виншгау .
Во минатото, градот бил популарно место на живеење за неколку научници, литературни луѓе и уметници, меѓу кои Франц Кафка, Езра Паунд, Пол Лазарсфелд, како и царицата Елизабета од Австрија, која ја ценела нејзината блага клима .
Зекерија Тамир

Зекерија Тамир или Закарија Тамер (2 јануари 1931, Дамаск, Сирија) - сириски писател.
1 Творештво
Тамир се смета за еден од најдобрите арапски раскажувачи. Првата збирка раскази, „'Ржењето на белиот коњ“ ја објавил во 1960-тите во Дамаск. Иако е самоук писател, без високо образование, Тамир се истакнува со својот стил и со темите поврзани со човековото отуѓување, искористувањето на сиромашните и потчинувањето на послабите. Тамир е автор на 11 збирки раскази, неколку зборници со сатирична проза и неколку книги со детска литература. Најпознати негови дела се: „Ноевиот повик“, „Сите на колена“, Мојата невидлива другарка“, „Тигрите, десеттиот ден“, „Ќе се смееме“ итн.
Елена Алексиева

Елена Алексиева (1975, Софија, Бугарија) - бугарска писателка.
1 Животопис
Алексиева е магистер по меѓународни општествени односи, а на Новиот бугарски универзитет во Софија докторирала во областа на книжевната семиотика.
2 Творештво
Алексиева е авторка на поетските збирки „Јаже околу срцето“ и „Лицето на ангелот-убиец“; збирките раскази „Читателската група 31“, „Кој“, „Синдикатот на домашните миленици“; романите „Витезот, ѓаволот, смртта“, „Таа е овде“ и „Нобеловец“; и драмите „Теранеум“, „Глас“ и „Експеримент“. Исто така, таа се занимава и со преведување од англиски јазик.
Чешањето на седмата година (филм)

Чешањето на седмата година (англиски: ''The Seven Year Itch'') - американски филм од 1955 година, во режија на Били Вајлдер, кој автор и на сценариото, заедно со Џорџ Акселрод (според неговата истоимена драма). Главните улоги ги играат: Мерилин Монро и Том Јуел. Филмот освоил еден „Златен глобус“ (Јулер во категоријата најдобар глумец во комедија или мјузикл).
1 Синопсис
Ричард Шерман (го игра Јуел) е семеен човек кој штотуку го испратил своето семејство на летен одмор. Тогаш, случајно ја запознава убавата, млада сосетка (ја игра Монро). Тој ја кани девојката дома, каде се обидува да ја бакне. Утредента, тој повторно ја поканува девојката, која останува да спие во неговиот дом, а тој тешко се воздржува од желбата да ѝ се додворува. Меѓутоа, кога таа му кажува дека го смета за пријатен, симпатичен и привлечен маж, тој одлучува да замине кај своето семејство.
Селва Бакр

Селва Бакр (1949, Каиро, Египет) - египетска писателка.
1 Животопис
Бакр најпрвин магистрирала економија, но потоа дипломирала театрологија по што станала позната театарска и филмска критичарка.
2 Творештво
Во своите дела, Бакр најчесто го опишува страдањето на малиот човек од предградијата на Каиро. Најчесто главни ликови во нејзините дела се жените, скицирани со неколку потези, но доволно убедливи да ги прикажат нивните маки и стремежи. Најважни нејзини дела се: „За душата која постепено е крадена“, „Златната кочија не се качува на небото“, „Опис на славејот“, „Зајачиња“, „Како селанката меси тесто“ итн.
Хосе де ла Колина

Хосе де ла Колина (шпански: ''José de la Colina''; 1934, Санандер, Шпанија) - шпанско-мексикански писател.
1 Животопис
Де ла Колина е роден во Шпанија, но од својата шестгодишна возраст живее во Мексико.
2 Творештво
Во своите дела, де ла Колина се обидува да пронајде начин како да го потисне чувството на несигурност, создавајќи паралелен свет на стварноста. Негови поважни книги се: „Дојди, сиво коњче“ и „Борба со пантерката“.
Стивенс–Џонсонов синдром

Стивенс–Џонсонов синдром (СЏС) е тип на сериозна кожна реакција. Заедно со токсичната епидермална некролиза (TEN) и Стивенс-Џонсон/токсична епидермална некролиза (SJS/TEN), сочинуваат спектар на болести, од кои СЏС е најмалку сериозна. Еритема мултиформе претежно се смета за засебна состојба. Раните симптоми на СЏС вклучуваат треска и симптоми слични на грип.
Најчести причинители се одредени лекови како ламотригин, карбамазепин, алопуринол, сулфонамидни антибиотици и невирапин. Други причинители се инфекции со ''Mycoplasma pneumoniae'' и цитомегаловирус или причинителот може да остане непознат. Ризик-факторите вклучуваат ХИВ/СИДА и системски лупус еритематозус.
Џовани Верга

Џовани Верга (италијански: ''Giovanni Verga''; 1840 — 1922, Катанија, Италија) — италијански писател.
1 Животопис
Детството и раната младост Верга ги поминал на родниот остров.
2 Творештво
Верга започнал да пишува уште додека живеел во Катанија, кога ги објавил „Карбонари од планините“, „Љубовта и татковината“ и „На лагуните“. По преселбата во Фиренца, каде се дружел со Лујџи Капуано, тој ја развил теоријата на веризмот чиј основен постулат е дека обичниот настан треба да се раскаже сам по себе и да дејствува сам од себе, а писателот треба што повеќе да се оддалечи од него. Во своите дела, Верга реалистично го слика сицилијанскиот живот. Негови поважни книги се: „Љубовницата на Грамињи“ и „Живот во полињата“, „Семејството Малавоља“, „Мајсторот Дон Џезуладо“, „Селски раскази“ и „По улиците“.
Ивањевска парохија

Ивањевска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Битолското архијерејско намесништво на Преспанско-пелагониската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Ѓорѓи“ во селото Ивањевци. Парохиски свештеник е ереј Пецо Николоски.
Парохијата ги опфаќа селата: Ивањевци, Клепач, Лознани, Лопатица, Новоселани, Подино, Подмол, Свето Тодори и Трновци.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Ѓорѓи“, Ивањевци, 1847
Црква „Св. Архангел Михаил“, Клепач
Црква „Св. Атанасиј“, Лознани, 1860
Црква „Св. Кирил и Методиј“, Лознани, 1990
Црква „Св. Никола“, Лопатица
Црква „Св. Ѓорѓи“, Новоселани, 1860
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“, Подино, 1929
Црква „Св. Димитриј“, Подмол
Црква „Св. Теодор Стратилат“, Свето Тодори, 1880
Црква „Св. Теодор Стратилат“, Свето Тодори, 1970
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“, Трновци, 1883
2 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
Постојна

Постојна (словенечки: ''Postojna;'' |Adelsberg; |Postumia) — град во Општина Постојна, 35 километри од Трст, во југозападна Словенија. Градот е центар на општината Постојна. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
1 Историја
Познато е дека областа била населена уште од палеолитската ера поради откривањето на пештерска населба во близина на градот Постојна наречена карпесто засолниште Бетал (словенечки: ''Betalov spodmol''). Градот лежи на реката Пивка. Во пишаните извори населбата првпат се споменува во 13 век, а во 1432 година станала околија. За град е прогласен во 1909 година.
Од доцниот среден век, тој бил дел од Војводството Крањска, а со тоа и дел од Хабсбуршката Монархија. Помеѓу 1918 и 1943 година беше под италијанска власт, (номинално до 1947 година) и беше дел од провинцијата Трст, под италијанското име Постумија.
2 Цркви
Парохиската црква во градот е посветена на Свети Стефан и припаѓа на Коперската епархија. Во градското подрачје на Постојна, на оваа парохија припаѓаат и црквата посветена на пророкот Даниел во селото Залог и параклисот посветен на Свети Лазар на градските гробишта.
3 Знаменитости
Една од главните туристички атракции на Словенија, Постојнска Јама, се наоѓа во близина на градот.
4 Поврзано
* Постојнска Јама
* Предјамски замок
Тутин

Тутин — градска населба во Србија, во општината Тутин, во Рашкиот Округ. Според пописот од 2011 година во Србија, во Тутин живееле 10.094 жители.
1 Географија
Тутин се наоѓа на надморска височина 867 метри во централниот дел на Рашкиот Округ, кој во тој дел на државата се нарекува Санџак, во Општина Тутин. Населбата се граничи на север со Дубово, на исток со Митрова, на југоисток со Жупа, на југозапад со Северен Кочарник и на запад и северозапад со Лукавица. Иако Тутин има големо влијание врз блиската населба Веље Поље, не се граничи со него.
Клучно влијание врз климата на Тутин е дека урбаниот дел се наоѓа во котлина опкружена со ридови, па населбата Тутин има поблага зима од околните населби.
2 Историја
Тутин припаѓа на релативно помладите, односно доцна формираните населби. Се вбројува во редот на дваесетината што настанале во втората половина на шеснаесеттиот до крајот на XVIII век. Сите села околу него имаат многу подолга традиција и претходна историја. Првото спомнување на Штавица е во писмото на монасите Павле и Дамјан, кои минатото ги обиколувале христијанските земји под Турците, поминале во овој крај и испратиле извештај до папата во 1557 година. Документот се однесувал на Штавичкиот Басен, со тоа и Штавица, но Тутин не бил спомнат во него и сè уште е непозната. Тоа е затоа што неколку населени места во Србија имаат исто име, а бидејќи е со словенско потекло, сигурно е дека означува симбол. Постојат неколку легенди за името Тутин.
Една од нив е поврзана со Хусеин-капетан Градашчевиќ, борец против Турците, кој овде „протатнил“ (тутањ) со војската во 1831 година на пат од Босна до Косово. Тутин тогаш се викал Доња Дмитрова (Доња Митрова). Првиот познат пишан документ за името Тутин, село со седум куќи, се наоѓа во патописот на Англичанките Мјур Макензи и А. П. Ирби од 1868 година. година. Тие, со придружба на пропатување од Нови Пазар до Рожае и Пеќ, преноќиле во Тутин, село со 7 куќи каде гостопримство им дале во аганската куќа Хамзагиќ. Ова не значи дека тогаш бил создаден Тутин и го добил името. До 1912 година, Тутин бил мало село со 20 куќи. Во 1920-тите години, населбата значително се развила, имало: јавни згради, здравствени станици, училишта и продавници.
3 Поврзано
*Рашка
* Општина Тутин
Опел Карл

Опел Карл (германски: ''Opel Karl'') — градски мал автомобил кој се произведува од страна на германската марка на автомобили Опел. Овој модел е иста верзија на корејскиот Шевролет Спарк, која пак е наследник на Даеву Матис. Карл го заменил моделот Опел Агила во декември 2014 година. Во Велика Британија, тој се продава на пазарот како „Воксхал Вива“ од декември 2014 година.
1 Историја
Опел Карл го носи името на најстариот син на Адам Опел, Карл. Моделот е тесно поврзан со четвртата генерација на Шевролет Спарк.
Автомобилот првично започнал да се произведува во Јужна Кореја, со почетна цена во Велика Британија под 8000 фунти, а потрошувачката на гориво достигнува 4,3 л/100 км. Додека е со потекло од Јужна Кореја, неговиот 1,5-цилиндричен мотор е со 1000 кубици и моќност од 55 kW (75 КС).
Иако димензиите на Карл се многу слични на неговиот претходник, тој е помал од 115 мм (4,5 инчи), што го прави скоро иста големина како поскапиот Опел Адам со три врати.
Опел Карл не се продава на сите пазари во Европа. Не се продава во Норвешка, Шведска, поранешни земји од СССР, Малта, Источен Балкан (вклучително Бугарија и Романија), Грција, Турција и Кипар.
Опел Карл ја имал својата втора светска премиера што се одржала во Риека, Хрватска во 2015 година. Во октомври 2018 година било објавено дека производството на Карл и Вива ќе биде прекинато до крајот на 2019 година.
Новата виетнамска автомобилска компанија ВинФаст го лиценцирала Опел Карл од Џенерал моторс, за производство на нивниот прв градски автомобил. Предниот дел на автомобилот ќе биде поставен за да одговара на новиот стил на марката ВинФаст. Раните возила ќе бидат произведени во Јужна Кореја, но во 2019 година, производството треба да биде во сопствените капацитети на ВинФаст во Хајфонг.
2 Воксхал Вива
Воксхал Вива го вклучува основниот SE модел, SE A/C (кој има климатизација како стандард, оттука и името) и моделот SL. [22]
Опсегот има стандардна спецификација на високо ниво во споредба со слични возила од други производители, вклучувајќи систем за предупредување за поаѓање, контрола на крстарење, ограничувач на брзина, патнички компјутер (инстант MPG, просечна MPG, просечна брзина, стоп за гледање и патување), систем за набудување, електронска програма за стабилност и контрола на влечење, предни ламби за магла и аголни ламби.
Моделот SL нуди дигитална контрола на климата, делумно кожено обојување и алуминиумски тркала. Опциите вклучуваат електронски управуван стаклен подвижен покрив, систем за забава на екран на допир и „Зимски пакет“ што содржи загреани седишта, волан и огледала на вратата.
3 ВинФаст Фадил
ВинФаст Фадил бил развиен од ''Vingroup'' во Виетнам. Се очекува да биде објавен во септември 2019 година.
Градски стадион Гостивар

Градски стадион Гостивар ― фудбалски стадион со сместивост од околу 1.000 гледачи. Сопственост е на Општина Гостивар, а со него стопанисува и воедно главен корисник е ФК Гостивар. Во минатото, корисник на теренот бил првичниот ФК Гостивар.
1 Историја
Во 2015 година, била започната нова трибина на стадионот.
Во јуни 2022 година, биле заменет тревникот и биле почнале градежни зафати во подтрибинскиот простор од страна на новите сопственици на ФК Гостивар.
2 Галерија
Опел Агила

Опел Агила (германски: ''Opel Agila'') — градски мал автомобил кој бил произведуван од страна на германската марка на автомобили Опел во периодот од 2000 до 2014 година, како варијанта на „Сузуки Вагон Р+ “ (прва генерација) и „Сузуки Сплеш“ (втора генерација). Се продавал под марката Воксхал во Велика Британија.
Првата генерација била класифицирана како градски автомобил, додека втората генерација како минивен, а автомобилот бил заменет во март 2015 година од Опел Карл, кој е познат како Воксхал Вива во Велика Британија.
1 Историја
1.1 Агила А (2000–2007)
Првата генерација Агила претставува иста верзија како Сузуки Вагон Р+, кој бил произведуван во Јапонија. Опел Агила А се произведувал како бензинец од 1000 и 1200 кубици и дизел со 1300 кубици. Продажбата започнала во август 2000 година.
1,0 моторот бил моторот Z10XE со три цилиндри и 973 кубици. Моторот 1,2 бил Z12XE со четири цилиндри и 1248 кубика. Агила била произведувана во фабриката на Опел во Гливице, Полска, додека Сузуки Вагон Р + во фабриката Маџар Сузуки во Унгарија.
1.2 Агила B (2007–2014)
Втората генерација Агила била официјално претставена на 15 мај 2007 година и била претставена на Саемот за автомобили во Франкфурт во 2007 година.. Сузуки ја продавал оваа генерација под името Сплеш.
Автомобилот бил 200 мм (7,9 инчи) подолг од неговиот претходник - сличен на оние како Цитроен Ц3 Пикасо, Тојота Јарис, Хонда Џез и Нисан Микра. Како поголем во големина од претходната генерација бил класифициран како мини МПВ. Продажбата започнала во април 2008 година.
Бензинските мотори биле со три цилиндри и 1000 кубици, 65 КС (48 kW; 64 КС) и четири цилиндри со 1200 кубици и 86 КС (63 kW; 85 КС), а дизел верзијата била со четири цилиндри и 1300 кубици со CDTI од 75 КС (55 kW; 74 КС).
Европското производство на „Опел Агила“ и „Сузуки Сплеш“ било во фабриката „Маџар Сузуки“ во Унгарија. Автомобилот бил заменет во март 2015 година од „Опел Карл“, познат како „Опел Вива“ во Велика Британија.
2 Мотори
Сите мотори ја содржат технологијата „Екотек“.
Бензин
Модел, Мотор, Зафатнина, Сила, Вртежи, Забелешка, CO<sub>2</sub> (g/km)
1.0 ecoFLEX, I3, 973 cc, at 6,000 rpm, at 4,800 rpm, 120 (2008–10)
1.2 VVT, I4, 1199 cc, at 5,500 rpm, at 4,400 rpm, 131 (2008–10)
Дизел
Модел, Мотор, Зафатнина, Сила, Вртежи, Забелешка, CO<sub>2</sub> (g/km)
1.3 CDTI, I4, 1248 cc, at 4,000 rpm, at 1,750 rpm, (2008–10), 120
СОНЦЕ. Коалиција за Европа

СОНЦЕ. Коалиција за Европа - опозициската коалиција на социјалдемократските движења на Македонија, формирана врз основа на Социјалдемократски сојуз на Македонија (СДСМ) предводена од Радмила Шекеринска.
* Социјалдемократски сојуз на Македонија - Радмила Шекеринска
* Нова социјалдемократска партија - Тито Петковски
* Либерално демократска партија - Јован Манасиевски
* Либерална партија на Македонија - Стојан Андов
* Нова Алтернатива - Георги Оровчанец
* Зелена Партија на Македонија
* Партија на пензионерите на Република Македонија
* Демократски Сојуз на Власите од Македонија
На вонредните парламентарни избори во 2008 година, коалицијата „СОНЦЕ. Коалиција за Европа“ доби 23,31% од гласовите и 27 пратенички места, значително губејќи ја владејачката партија ВМРО-ДПМНЕ.