procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Лабораторија за науки за климата и животната средина

+ LSCE, Лабораторија за науки за климата и животната средина
Слика од лабораторијата од 2023 година
Лабораторија за науки за климата и животната средина (LSCE, Climate and Environment Sciences Laboratory) е француска мешовита истражувачка единица (UMR 8212) помеѓу CNRS, CEA и Универзитетот во Версај Сен-Квентин, чија цел е проучување на климата, а особено на климатските промени. Таа е дел од Институтот Пјер Симон Лаплас и се наоѓа на кампусите во Орме де Мерсије и Гиф-сур-Ивет.
Групата игра значајна улога во рамките на Меѓувладиниот панел за климатски промени и вклучува моделари во глациологија, далечинско сензорирање и студија за квалитетот на воздухот.
Во Бога веруваме

„Во Бога веруваме“ (исто така преведено како „In God we Trust“) е официјалното мото на Соединетите Држави, како и мотото на американската држава Флорида, заедно со нацијата Никарагва (шпански: En Dios confiamos) Тоа беше усвоено од Конгресот на САД во 1956 година, заменувајќи го E pluribus unum („Од многуте, еден“), што беше де факто мото уште од првичниот дизајн на Големиот печат на Соединетите држави.
Иако најраните споменувања на фразата може да се најдат во средината на 19 век, потеклото на оваа фраза како политичко мото лежи во Американската граѓанска војна, каде што поддржувачите на Унијата сакаа да ја нагласат својата приврзаност кон Бог и да го зајакнат моралот. формата „IN GOD WE TRUST“ првпат се појави на парчето од два центи во 1864 година и првично се појавуваше само на монети, но постепено стана прифатено меѓу Американците. Во 1950-тите следеше многу пошироко усвојување. Првите поштенски марки со мотото се појавија во 1954 година. Закон донесен во јули 1955 година со заедничка резолуција на 84-от Конгрес (Pub. L.Tooltip Public Law (САД) 84–140) и одобрен од претседателот Двајт Ајзенхауер бара „ In God We Trust“ се појавуваат на сите американски валути. Овој закон првпат беше имплементиран на ажурираниот сребрен сертификат од еден долар кој стапи во оптек на 1 октомври 1957 година. 84-от Конгрес подоцна донесе закон (Pub. L.Tooltip Public Law (Соединети Американски Држави) 84–851), исто така потпишан од претседателот Ајзенхауер на 30 јули 1956 година, прогласувајќи ја фразата за национално мото. Неколку држави, исто така, наложија или одобрија нејзина употреба во јавни институции или училишта, додека Флорида, Џорџија и Мисисипи ја вклучија фразата во некои од нивните државни симболи. Мотото е користено и во некои случаи во други земји, особено на монетите на Никарагва.
Мотото останува популарно меѓу американската јавност. Според заедничка анкета од 2003 година на USA Today, CNN и Gallup, 90% од Американците го поддржуваат натписот „In God We Trust“ на американските монети и студентска анкета од 2019 година од College Pulse покажа дека 53% од студентите го поддржуваат неговото вклучување во валута . Некои групи и луѓе во Соединетите Држави, сепак, се спротивставија на неговата употреба, тврдејќи дека нејзината религиозна референца ја прекршува клаузулата за основање на Првиот амандман. Овие групи веруваат дека фразата треба да се отстрани од валутата и јавниот имот, што резултираше со бројни тужби. Овој аргумент не ја надмина толкувачката доктрина за сместување и поимот „церемонијален деизам“. Првата и дозволува на владата да ги одобри верските установи сè додека сите се третираат еднакво, додека втората наведува дека повторувачкото повикување на верски субјект во церемонијални прашања ја отстранува фразата од нејзината оригинална религиозна конотација. Врховниот суд во Њу Хемпшир, исто така како Второ, Четврто, Петто, Шесто, Осмо, Деветто и Десетто коло, сите ја потврдија уставноста на мотото во различни поставки. Врховниот суд го дискутираше мотото во фусноти, но никогаш директно не пресудил за неговата усогласеност со уставот на САД.
Вера Меткалф

Вера Кингекук Меткалф (родена 1951 година) - едукатор и застапник позната по нејзината работа во зачувувањето на традициите и јазикот на домородните луѓе на Алјаска. Во 2019 година, таа била примена во женската Куќа на славните на Алјаска.
1 Ран живот и образование
Меткалф е родена во Сивунгак (Савоонга) на островот Сент Лоренс, Алјаска. За време на нејзиното школување на островот, таа служела како помошник на наставникот и ги преведувала лекциите на Јупик за да ги сподели со учениците во класот. Во 1991 година, Меткалф дипломирала на Универзитетот во Алјаска Фербенкс.
2 Кариера
Додека работела за фондацијата Беринговиот теснец, Меткалф работела на репатријација на посмртните останки кои ги чувал Музејот Фербенкс и институцијата Смитсонијан . Преку нејзината работа, речиси 1000 останки биле вратени на островот Сент Лоренс според Законот за заштита и репатријација на гробовите на домородните Американци.
Во 2002 година, Меткалф била именувана за шеф на Комисијата за ескими морж, таму таа работи на одржување на правата за егзистенцијален лов на морж и резба на моржова слонова коска од членовите на Алјаска Мајчин заедница. Таа, исто така, споделува знаење за тоа како транспортот може да му наштетат на моржот, вклучувајќи ги авионите и бродскиот сообраќај. Меткалф ја следи големината на жетвата на моржот, што е важно бидејќи промените во морскиот мраз ја менуваат способноста за лов и резултираат со намалена берба на моржови потребни за храна. Во интервју во 2021 година, таа ги опишала предизвиците на бербата на моржот и истакнала дека зборува за заедницата околу во нејзината работа, а не за себе. Меткалф била назначен за претседател на Комисијата за истражување на Арктикот на САД Џорџ В. Буш во 2006 година.
Во 2015 година, Меткалф соработувала со Стејт департментот на Соединетите држави за да воспостави безвизно патување преку Беринговиот Теснец за да им овозможи на луѓето во регионот полесно да ги посетуваат членовите на семејството во регионот.
Меткалф го споделува своето домородно знаење за океанот, и користи јавни настани за да ја нагласи потребата од локални партнери за разбирање на влијанијата врз животната средина од климатските промени. Таа е член на Иннуитскиот циркуполарен совет и работи на зголемување на знаењето за домородните јазици како што е јупичкиот јазик што го зборува. Таа е дел од истражувачки проект финансиран во 2021 година од Националната научна фондација на Соединетите држави, кој ќе испита како промените во морскиот мраз влијаат врз морските цицачи и ловот за егзистенција.
Во 2003 година, Фондацијата Пред Колумбо им додели Американска награда за книга на Меткалф и коавторите за нивната книга ''Akuzilleput igaqullghet = Нашите зборови ставени на хартија.'' Во 2008 година, Меткалф ја добила наградата Sea, награда за жени на откритието. Во 2019 година, Меткалф бела избрана во женската куќа на славните на Алјаска врз основа на номинација од Алис Грин.
Гест

Гест (|gestus = „движење на дел од телото“) — симболично движење со телото за невербално (без употреба на зборови) општење меѓу луѓе. Ова движење е најчесто со рацете или главата, но и со други делови од телото или со целото тело. Овој вид движење и општење се нарекува гестикулација. Гестовите често можат да бидат придружени со даден израз на лицето (мимика).
Постои огромна книжевност што ги опишува знаците на телото и нивното значење. Меѓутоа, треба да се има на ум дека во различни ситуации и во различни култури, истиот гест може да значи нешто различно. На пример, климањето со главата значи согласност во многу земји, но во други (на пример во Бугарија) значи одрекување или одбивање. Исто така, палецот е знак за „сѐ е во ред“, но во Грција значи „да се замолчи“. Малите деца обично тупкаат со нозете кога сакаат нешто. Одредени видови гестови се сметаат за многу груби и навредливи.
Гест може да значи и „постапка, дело, чин“.
Алфакаин

Алфакаин или Алфа-каин е брендирано име за локален анестетички препарат кој се користи за стоматолошка анестезија. Во зависност од локацијата и производителот, може да содржи или бензокаин, артикаин или лидокаин (со или без адреналин ). <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" >&#x5B; ''потребен е цитат'' &#x5D;</sup>
Владислав II Јагело

Јогајла (1 јуни 1434), подоцна познат како Владислав II Јагело, бил Велик кнез на Литванија (1377–1381 и од 1382–1401), а потоа и крал на Полска (1386–1434), најпрво заедно со неговата жена Јадвига до 1399, а потоа како единствен владетел на Полска. Роден како паган, тој подоцна го прифатил католицизмот во 1386 и бил крстен како Ладислав (|Władysław|links=no) во Краков, се оженил со младата полска кралица Јадвига, и бил крунисан за крал на Полска како Владислав II Јагело. Во 1387, ја претворал Литванија во католицизам. По смртта на кралицата Јадвига во 1399, тој продолжил да владее како единствен владетел на Полска уште триесет и пет години, и ги поставил темелите на повеќевековната Полско–Литванска унија. Тој е основач на Јагелонската династија во Полска, која претходно била позната како Гедиминиди во Великото Литванско кнежевство. Династијата владеела со двете држави до 1572, и станала една од највлијателните династии во средновековна и рана нововековна Европа.
Јогајла бил последниот пагански владетел на средновековна Литванија. Откако станал крал на Полска, како разултат на Унијата од Крево, новоформираната Полско-Литванска унија се соочила со растечката моќ на Тевтонскиот ред. Сојузничката победа во Битката кај Грунвалд во 1410, проследена со мировниот договор во Торн, ги обезбедила полските и литванските граници и ја означила појавата на полско-литванскиот сојуз како значајна сила во Европа. За време на владеењето на Владислав II Јагело била проширена полската граница и често се смета за почеток на златното доба на Полска.
Black Box (бенд)

Black Box е италијанска група Евроденс формирана во 1989 година од музичарите Даниеле Даволи (водител на диско), Валерио Семплици (кларинет) и Мирко Лимони (клавијатури). Во 1990 година, им се придружи вокалистката Марта Волш од групата Weather Girls. Некои од најпознатите хитови на Black Box се „Ride On Time“, „Strike It Up“ и „I Don't Know Anybody Else“.
1 Дискографија
1.1 Албуми
* „''Dreamland''“ – 1990.
* „''Mixed Up / Remixland''“ – 1991.
* „''Positive Vibration''“ – 1995.
* „''Hits & Mixes''“ – 1998.
1.2 Слободни
* „''Ride on Time''“ – 1989.
* „''I Don't Know Anybody Else''“ – 1990.
* „''Everybody Everybody''“ – 1990.
* „''Fantasy''“ – 1990.
* „''The Total Mix''“ – 1990.
* „''Strike It Up''“ – 1991.
* „''Open Your Eyes''“ – 1991 г.
* „''Bright on Time''“ – 1991.
* „''Hold on''“ – 1992.
* „''Rockin' to the Music''“ – 1993.
* „''Not Anyone''“ – 1995.
* „''I Got the Vibration / A Positive Vibration''“ – 1996.
* „''A Native New Yorker''“ – 1997.
* „''Everybody Everybody''“ (Ремикс на Бени Бенаси) – 2007.
Знаковен јазик

Знаковен јазик — јазик во кој општењето се врши со помош на гестови и говор на телото без да се потпира на звучни симболи. Мислите на говорникот се изразуваат со гестови — промена во ориентацијата и движењето на рацете, рамената и телото, како и изрази на лицето. Знаковните јазици најчесто се користат од заедниците со оштетен слух.
1 Историја
Знаковниот јазик има долга историја. Луѓето користеле знаци за да општат долго пред запишаната историја. Но современите знаковни јазици, како американскиот знаковен јазик, навистина почнале да се развиваат на почетокот на XIX век. Една важна личност во историјата на знаковниот јазик е Томас Хопкинс Галодет. Во раните 1800-ти, тој запознал млада глува девојка по име Алис Когсвел и се заинтересирал да најде начини да ја образова. Галодет отпатувал до Европа и дознал за методите на знаковен јазик што се користат таму. Тој го вратил она што го научил и помогнал да се основа првото постојано училиште за глуви во САД, сега познато како Американско училиште за глуви.
Со текот на времето, знаковните јазици се развиле и рашириле низ светот, секој со своја исклучителна граматика и речник. Денес, знаковните јазици се препознаваат како полноправни јазици, со своја лингвистичка структура и културно значење. Тие се користат од милиони глуви и наглуви луѓе како нивно основно средство за општење.
Формокрезол

Формакрезол е мешавина составена од формалдехид, крезол и глицерол што се користи во стоматологијата. Се користи за витална пулпотомија на примарните заби и како привремен интраканален лек за време на терапијата на коренскиот канал на забите.
Растворот на Бакли е 20% форма на формокрезол, разреден со глицерин и дестилирана вода.
Употребата на формокрезол во детската стоматологија е застарена, а железен сулфат се предлага како замена.
Играчки процес

Играчки процес или начин на игра — конкретен начин по кој играчите заемодејствуваат со игра, најчесто со видеоигри. Играчкиот процес е шема определена преку правилата на играта, поврзаноста помеѓу играчот и играта, предизвиците и нивното надминување, заплетот и врската на играчот со неа. Играчкиот процес на видеоигрите се разликува од графиките и аудиоелементите.
1 Преглед
Во 1980-тите, кога видеоигрите почнале да стануваат популарни, луѓето почнале да го користат изразот „играчки процес“. Тогаш се користело само за видеоигри, но сега се користи и за други видови игри. Играчкиот процес во основа значи колку е забавно да се игра една видеоигра, не сметајќи како таа изгледа или звучи. Играчката механика е правилата на играта што ја прават самата игра забавна. Некои луѓе што зборуваат за игри, особено академици, сакаат да се сосредоточуваат на играчката механика наместо на играта бидејќи играта може да биде премногу нејасна.
Ride on Time

Ride on Time е песна на италијанската музичка група Black Box, која беше издадена во 1989 година како деби-сингл на групата и подоцна беше вклучена на нивниот албум ''Dreamland'' (1990). Првата верзија на оваа песна користеше вокален примерок од синглот „Love Sensation“, издаден во 1980 година од Лолеата Холовеј; сепак, правото на користење на вокалите не беше ослободено. Откако сопствениците на авторските права презедоа правна постапка, синглот беше реиздаден со нов вокал продуциран од Хедер Смол, која подоцна се прослави како водечка пејачка на групата ''M people''.
Синглот беше успех во неколку земји, достигнувајќи го врвот на топ листите во Исланд и Ирска, но токму во Обединетото Кралство синглот имаше голем успех, помина шест недели на првото место, покрај тоа што имаше одлични комерцијални перформанси.
0.1 Табели и позиции
Табела (1989), Највисокапозиција
Обединето Кралство, 1
Ирска, 1
Австралија, 2
Нов Зеланд, 2
Шведска, 2
Франција, 3
Германија, 5
Швајцарија, 5
Норвешка, 5
Белгија, 7
Австрија, 8
Холандија, 17
Италија, 19
Хипоцементоза

Хипоцементоза е намалување на количината на цемент на заб корен. е намалување на количината на цемент на заб корен. Тоа е карактеристика на состојби како што се клеидокранијална дисплазија и хипофосфатазија..
Линија на зората (Linea alba)

Линија на зората (латински ''white line''), во стоматологија,е хоризонтална лента на букалната слузница (внатрешната површина на образот), на ниво со оклузија (рамнина на гризење). Обично се протега од комисијата до задните заби и може да се прошири до слузницата на внатрешната усна и аглите на устата.
Линеа алба е вообичаен наод и најверојатно поврзан со притисок, иритација на триење или траума при цицање од површините на лицето на забите. Може погрешно да се смета за лезија која бара третман и може да се најде кај поединци кои џвакаат тутун.
1 Клинички размислувања
*Linea alba обично е присутна билатерално
*Тоа е ограничено на области со забни заби (т.е., во области каде што недостасуваат заби линијата нема да биде отсутна - освен ако не се носи протеза)
*Претставува асимптоматска, линеарна елевација, со белузлава боја, на ниво на оклузалната линија на забите
2 Третман
Третманот не е потребен.
Афта

Афта (|αφθώδης) — раничка што се појавува на внатрешната страна на усната шуплина. Својствени се по болката што се јавува при џвакање, а луѓето со афти имаат својствен израз на лицето. Повреди на усната шуплина се случуваат редовно, но афтите се појава на незараснување на тие ранички и нивно гноење. Може да настанат како последица на стрес и намален имунитет. Рапамицин (имуносупресив) предизвикува афти како несакан ефект.
1 Лечење
Повеќето афти исчезнуваат сами по себе во рок од една или две недели. Доколку лекувањето на самата афта е продолжено, тоа може да укаже на поголем проблем со имунолошкиот систем, во тој случај неопходно е јавување на лекар или стоматолог доколку се појават невообичаено големи или болни афти или афти кои не зараснуваат.
Хексетидин

Хексетидин е органско соединение кое содржи 21 атом на јаглерод и има молекулска маса од 339.602.
1 Карактеристики
Личност, Вредността
Број на водородни приемници, 3
Број на водородна врска, 1
Број на ротативни врски, 12
Партициони коефициент (, 5,7
Растворливост), -5,5
Поларна површина (, Å2), 32,5
A Sign of Affection

''A Sign of Affection'' (буквално: ''Знак за љубов''; |ゆびさきと恋々, букв. ''Љубов на дофат на рацете'') — јапонска манга напишана и илустрирана од Су Моришита. Започнала со серијализација во списанието ''Dessert'' на Kodansha во јули 2019 г. Од декември 2023 г., издадени се десет тома танкобон. Адаптација на аниме-серија произведена од Ajia-do Animation Works била премиерно прикажана во јануари 2024 г.
1 Содржина
Серијата ја следи приказната на Јуки Итосе, глува студентка, и нејзиниот пат низ љубовта и дружбата. Серијата ги истражува доживувањата на Јуки додека се движи низ светот како глува личност и предизвиците со кои таа се соочува во општењето и врските. Приказната започнува кога Јуки ќе наиде на добродушно момче по име Ицуоми, кој ѝ помага кога еден странец ја прашува за насоки. Како што поминуваат повеќе време заедно, меѓу нив почнува да се развива љубовна врска. Во текот на серијата, Јуки и Ицуоми се соочуваат со различни препреки додека се обидуваат да ги разберат световите на другиот и да го премостат јазот помеѓу нивните различни доживувања.
''A Sign of Affection'' е пофалена за веродостојното прикажување на глувоста и искреното истражување на љубовта, општењето и прифаќањето. На читателите и гледачите им нуди допирен и прониклив поглед на животите на глувите поединци и сложеноста на човечките односи.
Забен камен

Забен камен — плак што се образува со натрупување на неоргански материи (минерали). Минерализацијата на плакот се јавува главно во областите каде што се наоѓаат излезите на големите плунковни жлезди: паротидната жлезда - буквално во пределот на катниците, сублингвалната жлезда - јазично во пределот на секачите. Минерализацијата се јавува затоа што плунката е преплавена со калциум. Забниот камен е граден во облик на ламели, што докажува дека е образуван во подолг временски период.
Самиот забен камен не е кариоген ниту пак доведува до парадонтоза, но бактериите и наслагите кои се насобираат и се наоѓаат во него се фактори за појава на горенаведените болести.
1 Поделба
* Субгингивален забен камен
* Супрагингивален забен камен
2 Терапија
Рачни алатки:
* Срп/ скалер (|scaler) – само супрагингивално
* Кирета - само субгингивално
* Универзална кирета - субгингивално и супрагингивално
* Грејси кирети (Gracey) – специјални инструменти за само една површина на забите
Звучни и ултразвучни инструменти:
* Феромагнетни - железо или никел во магнетно поле
* Пиезоелектрични - кристали во електрично поле
Висечки мост

Висечки мост — еден вид градежна конструкција во која каблите што висат од столб ја носат неговата греда. Првите современи примероци на ваков вид мост биле изградени во раните 1800-ти. Едноставните висечки мостови, кои немаат вертикални потпори, имаат долга историја во многу планински области во светот.
1 Историја
Висечките мостови се еден од најстарите видови мостови. Ваквите мостови биле градени уште од неолитот користејќи растенија како носачи на подножјето на мостот. Многу поцврсти конструкции почнале да се градат во Индија околу IV век, кои користеле испреплетени бамбуси како носачи, а подоцна и железни синџири.
Бидејќи висечките мостови обезбедуваат економично решение за проблемот со големите распони над пловните реки или на други места каде што е тешко да се изградат столбови поради длабоката вода, за нив почнало да се размислува за време на Индустриската револуција.
Британски, француски, американски и други инженери на крајот на XVIII век и на почетокот на XIX век, наишле на сериозни проблеми со стабилноста и цврстината против силите на ветровите, тешките товари, силните бури, обилните снежни врнежи и стадата добиток. Најголема заслуга за решавањето на тие проблеми има американскиот инженер со германско потекло Џон Реблинг, кој го решил проблемот со додавање на решеткаста конструкција на секоја страна од мостовите. Притоа, тој создал структура доволно силна за успешно да ја премости реката Нијагара, потоа реката Охајо во Синсинати и на крајот Источната Река помеѓу Бруклин и Менхетен во Њујорк во своето ремек-дело Бруклинскиот мост.
Техниката на упредување кабли, што ја измислил францускиот инженер Луј Вика (современик на Реблинг), значително ја унапредила изградбата на висечки мостови.
Друг голем придонес во развојот на модерните висечки мостови бил кесонот, кој овозможил да се градат столбови на големи длабочини. Првично го користеле француски, британски и американски инженери, меѓу кои и Вашингтон Роблинг, кој го завршил Бруклинскиот мост на неговиот татко.
Околу 1930-тите години, американските инженери вршеле опити со многу тенки цврсти кабли како носачи на гредите на мостовите, наместо решеткаста конструкција, но откако мостот преку теснецот Такома се урнал во 1940 година заради аеродинамичките сили (многу се нишал дури и при слаб ветер), се откажале од таквиот начин и се вратиле на потврдените методи. Подоцна, аеродинамички стабилни носачи ги замениле решеткастите структури.
На крајот на 1980-тите, само три висечки мостови - Голден гејт во Сан Франциско, Веразано во Њујорк и Хамберскиот мост во близина на англискиот Хул — имале распон поголем од 1200 метри.
Се смета дека модерните легирани челици можат да носат многу поголеми распони, па дури и висечките мостови би можеле да бидат доволно цврсти да носат товарни возови, но сепак речиси сите се проектирани за автомобилски сообраќај.
Мостови од подготвени кабли почнале да градат германските инженери во Келн, Дисердорф и други градови во текот на 1950-тите и 60-тите години, при што само еден средиштен столб носел низа кабли кои пак ја носеле гредата на мостот.
Семи Хејгар

Сем Рој Хејгар (англиски: ''Sam Roy Hagar''; роден на 13 октомври 1947), познат и како Црвениот рокер, ― американски пејач, текстописец и гитарист. Кариерата ја започнал во 1973 година како пејач во хард-рок групата Montrose, а подоцна започнал успешна соло-кариера и во 1984 година го објавил хитот „I Can't Drive 55“. Во 1985 година го заменил Дејвид Ли Рот како главен пејач на Ван Хален. Ја напуштил групата Ван Хален во 1996 година, но се вратил во периодот од 2003 до 2005 година. Во 2007 година, Хејгар бил примен во Куќата на славните на рокенролот како член на Ван Хален. Неговиот музички стил првенствено се категоризира како хард-рок и хеви-метал.
Хејгар како претприемач го основал брендот и ланецот ресторани за текила Cabo Wabo, како и румот Sammy's Beach Bar. Денес тој е главен пејач на Chickenfoot и Sammy Hagar and the Circle.
1 Дискографија
1.1 Студиски албуми
*''Nine on a Ten Scale'' (1976)
*''Sammy Hagar'' (1977)
*''Musical Chairs'' (1977)
*''Street Machine'' (1979)
*''Danger Zone'' (1980)
*''Standing Hampton'' (1982)
*''Three Lock Box'' (1982)
*''VOA'' (1984)
*''I Never Said Goodbye'' (1987)
*''Marching to Mars'' (1997)
*''Red Voodoo'' (1999)
*''Ten 13'' (2000)
*''Not 4 Sale'' (2002)
*''Livin' It Up!'' (2006)
*''Cosmic Universal Fashion'' (2008)
*''Sammy Hagar & Friends'' (2013)
*''Lite Roast'' (2014)
*''Space Between'' (2019)
*''Lockdown 2020'' (2021)
*''Crazy Times'' (2022)
1.2 со Монтроуз
*''Montrose'' (1973)
*''Paper Money'' (1974)
1.3 со Ван Хален
*''5150'' (1986)
*''OU812'' (1988)
*''For Unlawful Carnal Knowledge'' (1991)
*''Balance'' (1995)
1.4 со Chickenfoot
*''Chickenfoot'' (2009)
*''Chickenfoot III'' (2011)
Миле Барбаровски

Миле Барбаровски (р. во с. , Струмичко) — македонски композитор на популарна музика.
1 Животопис
Барбаровски е македонски композитор на популарна музика. Дипломирал на Факултетот за музичка уметност во Скопје, на одделот на ударни инструменти во класата на проф. Емил Клан. Автор е на над 300 новосоздадени песни и ора во духот на народното творештво. Учесник на сите фестивали што се одржуваат во Македонија, и на кои освоил голем број награди: Фолк Фест Валандово, Цветници, Фолк Фест Роса, Гоце Фест, Филиграни и други. Меѓу песните што веќе се дел од антологијата на новосоздадените македонски песни во народен дух се: Ако згрешам нега изгорам, Заветна и Гоцевата порака од Пепи Пафтировски, Молитва на Виолета Томовска, Дали чекаш стара мајчице од Гоце Арнаудов, Песната може се на Блага Петреска и Ефто Пупиновски.
Негов брат е Георги Барбаровски.
Зона на интерес (филм)

„Зона на интерес“ (англиски: ''The Zone of interest'') — филм на режисерот Џон Глејзер од 2023 година. Главните улоги ги играат: Сандра Хилер, Кристијан Фридел и Макс Бек. Филмот освоил две награди „Оскар“ – за најдобар странски филм и за најдобар звук, а бил номиниран и во уште три други категории (режија, адаптирано сценарио и најдобар филм). Исто така, филмот имал и три номинации за наградите „Златен глобус“: за најдобар филм, за најдобар странски филм и за музика. На Канскиот филмски фестивал, филмот ги освоил наградите Гран при и наградата на критиката Фипресци, а освоил и Европска филмска награда за најдобар звук. Режисерот Глејзер го применил начинот на снимање на телевизиските реалити програми, како што се: скриената филмска екипа и фиксни камери. Исто така, во ниту еден кадар од филмот не се прикажани масовните убиства во логорот, туку тоа е претставено со позадинските звуци и со чадот што се крева над крематориумот.
1 Содржина
Филмот е посветен на нацистичкиот командант Рудолф Хес, неговата сопруга Хедвиг и нивните пет деца, кои живеат во својата куќа опкружена со идилична градина и со живописно езеро. Повремените крикови, пукотници и бучавата, кои се слушаат преку оградата, не влијае врз нивниот живот. Напротив, нацистичкиот командант Рудолф Хес многу го цени тоа што работи во близината на куќата. Всушност, непосредно до неговата куќа се наоѓа концентрациониот логор Аушвиц...
Хентаи

Хентаи (|変態 или ''ヘンタイ'') — жанр на јапонска анимација (аниме), стрипови (манга), како и слики од соодветниот стил, чиј главен елемент се еротските или порнографските сцени што ги содржат. Неговото појавување и развој се должи на конкретниот јапонски културно-историски однос кон естетиката и сексуалноста; некои правни и економски реалности на Јапонија исто така одиграле улога. Зборот „хентаи“ е вообичаен во западниот свет и ЗНД, а во самата Јапонија се користат други изрази, на пример ''juhachi-kin''.
1 Историја
Првиот пример на хентаи-материјал што почнал да го прикажува иконскиот стил следел по објавувањето на ''Cybele'' на Азума Хидео во 1979 г. Хентаито за првпат се појавило во анимацијата во филмот ''Сузуми-буне'' од 1932 г. на Хакусан Кимура, кој бил фатен од полицијата кога филмот бил полузавршен. Остатоците од филмот биле донирани на Националниот филмски центар на почетокот на XXI век. Филмот никогаш не бил виден од јавноста. Меѓутоа, анимето ''Lolita'' на Wonderkid во 1984 г. било првото хентаи што добило општо издание.
Слешер (жанр)

Слешер (|slasher) — поджанр на филмови на ужасите што се одликува со психопатски убиец (понекогаш носи маска, понекогаш со натприродни моќи) што демне и незабележливо убива голем број луѓе еден по еден, најчесто младинци, на типично случаен, непредизвикан начин, одземајќи ги животите на многумина во еден ден.
1 Особености на жанрот
Жртвите се обично фотогенични тинејџери или млади луѓе што се далеку од цивилизацијата и често се впуштаат во сексуално однесување или употреба на дрога, а понекогаш и двете. Овие филмови обично започнуваат со убиство на една млада девојка и завршуваат со тоа што единствениот преживеан успева да го победи убиецот, само за да открие дека проблемот не е целосно решен. Преживеаната девојка (понекогаш и маж) е добро воспитана и се воздржува од полов однос и алкохол. Иако „Психо“ на Алфред Хичкок било рано вдахновение, првиот вистински слешер бил „Црниот Божиќ“, а успехот на „Ноќта на вештерките“, „Петок тринаесетти“ и „Кошмар на Улицата на брестовите“ помогнале да се популаризира и револуционизира жанрот во 1980-тите.
Во жанрот слешер, убиецот речиси секогаш користи нетрадиционални оружја: сечила, моторни пили, сатари, тапи предмети; пиштоли ретко се користат, ако и воопшто. Честопати филмот ќе има заднина што објаснува како убиецот (обично е машко) ја развил својата суровост и зошто тој првенствено се насочува на одреден тип жртва или место. Честопати убиецот е способен да ги издржува повеќето или сите обиди на неговите жртви да се одбранат, понекогаш поради јасни или подразбирливи натприродни способности. Така што, дури и откако ќе биде застрелан, избоден, претепан, удрен од струја, изгорен или удавен, тој може да продолжи да ги демне своите жртви. Вообичаено во продолженијата, убиецот се враќа од мртвите и се одликува како немртво, нечовечко „чисто зло“, а не како психопатски убиец. Меѓу сите категории, меѓутоа, има неколку филмови што покажуваат дека убиецот треба да биде сожалуван или барем разбран, а не само да биде страшлив.
Главната идеја на слешерот се одликува со присуството на убиства, а заплетот се открива со обидите на одреден круг луѓе да ги избегнат овие убиства — во однос на нив или друга група луѓе.
Станислав Август Поњатовски

Станислав II Август (17 јануари 1732 – 12 февруари 1798), бил крал на Полска и Велик кнез на Литванија од 1764 до 1795, и последен монарх на Полско-литванската Државна Заедница.
Роден во богато полско аристократско семејство, Поњатовски пристигнал како дипломат на рускиот императорски двор во Санкт Петербург во 1755 на 22 годишна возраст и интимно се поврзал со идната императорка Екатерина Велика. Со нејзина поммош, тој бил избран за крал на Полска и Велик кнез на Литванија од страна на Сејмот во септември 1764 по смртта на Август III. Спротивно на очекувањата, Поњатовски се обидел да ја реформира и зајакне големата, но ослабена државна заедница. Неговите напори наишле на надворешно противење од соседните Прусија, Русија и Австрија, сите посветени да ја одржат државата слаба. Однатре му се спротивставиле конзервативната аристократија, кои на реформите гледале како закани за нивните традиционални слободии привилегии дадени со векови порано.
Дефинитивната криза на неговото рано владеење била Војната на Барската конфедерација (1768–1772) која довела до Првата поделба на Полска (1772). Во подоцнежниот дел од неговото владеење бил реформиран Сејмот (1788–1792) и бил донесен Уставот од 3 мај 1791 година. Овие реформи биле отфрлени во 1792 од Тарговицката конфедерација и Полско–руската војна од 1792, што довело до Втора поделба на Полска (1793), Востанието на Кошќушко (1794) и Третата поделба на Полска (1795), што го означило крајот на државата. Лишен од секаква значајна моќ, Поњатовски абдицирал во ноември 1795 година и ги поминал последните години од својот живот како заробеник во Мермерниот дворец во Санкт Петербург.
Контраверзна личност во полската историја, некои го гледаат со амбивалентност како храбар и вешт државник, а други како претерано колеблив кукавица, па дури и како предавник. Тој е критикуван првенствено за неговиот нерешителен отпор против спротивставените сили и спречување на поделбите, што доведе до уништување на полската држава. Од друга страна, тој е запаметен како голем покровител на уметностите и науките кој ги поставил темелите на Комисијата за народна едукација, првата институција од ваков вид во светот, Великиот Сејм од 1788-1792, што доведе до Уставот од 3 мај 1791 и како спонзор на многу архитектноски знаменитости. Историчарите имаат тенденција да се согласат дека, земајќи ги предвид околностите, тој бил вешт државник, посочувајќи дека донесувањето на Уставот е знак на храброст, иако неговата неподготвеност да организира соодветно сенародно востание потоа се смета за кукавичлук и клучна причина за Втората поделба и последователниот пад на Полска.
1 Наводи
Ванпанчмен

''Ванпанчмен'' (|ワンパンマン, буквално: ''Човек со еден удар'') — јапонски веб-стрип создаден од мангака под псевдонимот ONE, кој се објавува слободно на семрежјето од 2009 г. Во 2012 г., делото започнало да се издава во цифрен манга-формат со илустрации на Јусуке Мурата под раководство на ONE. Вкупното објавување на манги само во Јапонија во 2017 г. надминало 14 милиони примероци. Заклучно со април 2020 г., бројот на продадени манги надминал 30 милиони примероци.
Од октомври до декември 2015 г., аниме-адаптација на мангата, произведена од студиото Madhouse, била прикажувана на различни телевизиски канали во Јапонија. На крајот на 2016 г. било најавено излегувањето на втората сезона на серијата, произведена од студиото за анимација J.C.Staff. Втората сезона на анимето била премиерно прикажана на 9 април 2019 г. Во август 2022 г., било објавено објавувањето на третата сезона на анимето. Во февруари 2024 г. бил објавен трејлерот за третата сезона, а бил откриен и составот на аниматорите и гласовните глумци.
1 Содржина
На неименувана планета беснеат чудовишта, а Здружението на херои е создадено да се бори против нив. Го рангира секој негов член од класа „C“ до класа „S“. Класата на херојот зависи од неговиот углед и способности.
Главниот лик е Саитама, кој прави херојски дела за своја забава. Уште од детството сонувал да стане суперхерој. Откако созреал и се борел со чудовиште за првпат, започнал со тренинзите што, според него, го довеле до точка што сега може да го победи секој противник со еден удар. И покрај неговите подвизи, Саитама не ги рекламирал и останал непознат за општеството долго време. Откако го стекнал младиот киборг Генос како ученик, Саитама учи од него за Здружението на херои и се придружува на него, положувајќи ги сите физички испитувања, но паѓајќи во писмениот дел, поради што завршува во C-класа, а Генос во S-класа. Излегува дека повеќето од хероите што го запознаваат Саитама го гледаат со презир, не верувајќи дека тој е всушност посилен од кој било херој на здружението, но оние што подобро го запознаваат почнуваат да го почитуваат и бараат да му станат негови ученици. Постепено, името на Саитама добива одредена слава, но општеството сè уште одбива да ги препознае неговите достигнувања, па дури и го критикува херојот за градските згради уништени за време на битките. И покрај тоа, Саитама го продолжува своето учество во Здружението на херои и подоцна е пријавен во B-класа.
По нападот на вонземјаните, чиј брод бил уништен од Саитама, Здружението на херои добива дополнителни средства и го проширува сопственото влијание. Чудовиштата, незадоволни од засилувањето на Здружението на херои, создаваат сопствено Здружение на чудовишта, кое започнува организирана борба против хероите.
Јован Тикваров

Јован Борисов Тикваров повеќе познат како Јован Тикваров (7 јануари 1924, Велес ― Велес, 9 ноември 1944) ― македонски комунистички партизан, еден од повеќето истакни членови на комунистичката подгрупа во Велес создадена од Сојузот на комунистите на Југославија. Со формирањето на Комунистичката Партија на Македонија се префрлил од КПЈ кон КПМ. Еден од велешките борци во 3<sup>та</sup> Македонска ударна бригада којшто трагично загинал во ослободителна битка во Велес.
1 Животопис
Јован Тикваров е роден во 7 јануари во 1924 година во сиромашно занаетчиско и печалбарско семејство. Заради неговите сиромашни услови само можел да присуствува четири години на основно школско образование, како последен обид на успех собрал материјали за тригодишно образование во занаетчиско вечерно училиште, почнал да соработува со неговото семејство како чевларски занаетчи. Со почетокот на втората светска војна во Југославија и подпаѓање на неговиот роден град под брутална фашистичка бугарска окупација Тикваров почнал повеќе да се ориентира кон комунизмот и социјализмот, верувајќи дека македонските партизани ќе ја ослободиле Македонија.
Почнал да учествувал во повеќе активности организирани од комунисти и учествувал во разнесување разновиден материјал, како весници, летци, прогласи и многу други. Заради неговите активности помеѓу 1942-1943 година бил примен како член на комунистичката партија на Југославија и после комунистичката партија на Македонија, брзо станал еден од повеќето истакнати членови во велешката подгрупа на организација. Тој помогнал нелегални партизани и ги обезбедил. Покрај 1944 станувал повеќе воено активен, со формирајќи на еден од бригадите под склоп на 3<sup>та</sup> Македонска ударна бригада, тој станал еден од повеќето истакнати членови во бригада, заради тоа бил еден од првите војници кој директно учествувал во борбата на ослободувањето на Велес. Загинал од погоден куршум, после војната неговите остатоци биле пренесени во Велешката костурница.
2 Наводи
Врв на стрелата

„Врв на стрелата“ (англиски: ''Arrowhead'') — филм на режисерот Чарлс Маркис Ворен (Charles Marquis Warren) од 1953 година. Ворен а автор и на сценариото, засновано врз романот на В. Р. Барнет (W. R. Burnett). Главните улоги ги играат: Чарлтон Хестон (Charlton Heston), Кејти Џурадо (Katy Jurado), Брајан Кит (Brian Keith) и Џек Паланс (Jack Palance).
1 Синопсис
Ед Бенон (го игра Хестон) работи како извидник во американската војска во Форт Кларк, во Тексас. Тој израснал со Апачите и сонува да помогне во воспоставувањето на мирот и стабилноста во таа област...
Grand Theft Auto 2

Grand Theft Auto 2 е отворена Акциско-авантуристичка игра видео игра развиена од DMA Design (сега Rockstar North) и објавена од Rockstar Games. Беше издаден за Microsoft Windows на 30 септември 1999 година и PlayStation на 22 октомври 1999 година. Подоцна беше објавен за Dreamcast и Game Boy Color. Тоа е продолжение на Grand Theft Auto и дел од серијата Grand Theft Auto. Играта се игра од перспектива од врвот надолу и играчот се движи низ светот пеш или со возило. Играта стана достапна на 4 јануари 2008 година преку Steam.
1 Режим на игра
Grand Theft Auto 2 го има истиот воздушен поглед на првиот Grand Theft Auto, како и истиот тип на говорници и кражба на автомобили. Играчот има можност да ги истражува градовите пеш или во разни возила. Целта е да се постигне конкретен резултат. Со постигнување на оваа цел играчот може да напредува на следното ниво. Вршењето мисии го наградува играчот со повеќе поени од кој било друг метод, но не е неопходно за да се заврши играта.
Нов елемент што се појави во Grand Theft Auto 2 е играчот да прави мисии за посебни банди, од кои има две нови банди за секое од трите нивоа на играта и една фракција која е присутна во сите нивоа. Да се ​​биде вработен во банда може да предизвика недоверба кај другите (работата за бандата бр. 1 го навлекува гневот на бандата бр. 2, работата за бандата бр. 2 ќе предизвика непријателство со бандата бр. 3 итн.). Во првиот Grand Theft Auto, само полицијата го гони играчот, додека во Grand Theft Auto 2 SWAT тимови (4 Copheads) беа воведени во центарот на градот, додека специјалните агенти (5 Copheads) и војската (6 Copheads) беа воведени во домашните и индустриските области. Овие дополнителни видови на спроведување на законот почнуваат да го ловат играчот по желба со зголемување на нивното ниво. Посакуваното ниво е претставено со слики од глава на полицаец, а тие се разликуваат помеѓу верзиите на Windows и PlayStation.
Grand Theft Auto 2 има четири режими за повеќе играчи: Deathmatch, Team Deathmatch, Tag и Race. Во верзијата на Windows има и возови кои играчите можат да ги возат.
2 Заднина
Grand Theft Auto 2 е поставено во неодредено време во ретро-футуристички град познат само како „Anywhere, USA“, но прирачникот на играта ја користи фразата „три недели во иднината“. Записите во измислените списанија на мрежното место Grand Theft Auto 2 ја покажуваат годината како 2013 година, но референците во играта покажуваат дека играта е поставена во 1999 година.
Градот е поделен на три нивоа, или „области“. Првото ниво, центарот на градот, е центар на деловна активност, како и локација на голема психијатриска институција и универзитет. Втората област, Резиденцијалниот округ, го содржи градскиот затвор, паркот за приколки со бар базиран на Елвис Присли наречен „Срамоти“, трговски центар и огромна хидроцентрала. Третата и последна област е Индустриската област има големо пристаниште, фабрика за пакување месо, јадрена централа и храм на Кришна.
Огњен Спахиќ

Огњен Спахиќ ( Подгорица, 1977 ), црногорски писател.
Објавува и пишува проза и книжевна критика во сите релевантни црногорски и други списанија за литература и култура ( ''Плима'', ''Арс'', ''Либра Либера'', ''Балканик'', ''Содобност'' ...). Член е на редакцијата на литературното списание ''„Плима“'' . Живее во Подгорица и работи во редакцијата за култура на независниот дневен весник ''Вести''.
Досега има ги има објавено книгите:
*''Сето тоа'', збирка приказни (2001)
*''Децата на Хансен'', роман ( 2004), награда Меша Селимовиќ, 2005 година.
Ќамил Сијариќ

Ќамил Сијариќ е роден на 13 септември 1913 година во село Шиповице. Основно училиште завршил во Годијево кај Бијело Поље, а потоа од 1927 г до 1935 година изучувал медресата кај кралот Александар Велики во Скопје, од која бил протеран поради политички активности. Образованието го продолжил во Врање и таму завршил гимназија во 1936 година, по што се префрлил на правни студии во Белград. Дипломирал во 1940 година а за време на Втората светска војна служел во Сараево, Мостар, Босанска Градишка и Бања Лука. Бил избран за секретар на Судот на националната чест во Бања Лука во 1945 година, потоа бил новинар во весникот „Глас“ и драматург на Народниот театар во Бања Лука. Се преселил во Сараево во 1947 година и работел во редакцијата на весникот „Преглед“. Потоа бил во главниот комитет на Народниот фронт и во редакцијата на „Задругар“. Во книжевната секција на Радио Сараево се вработил во 1951 година и останал таму до неговото пензионирање во 1983 година.
Починал на 6 декември 1989 година.
1 Библиографија
* „Рам буља“, 1953 година . раскази,
* „Нашата снаа и ние момчињата“, раскази,
* „Бихорци“, роман, Сараево, 1956 г.
* „Куќа се прави куќа од ластовици“, 1962 година, раскази,
* „Сабја“, 1969 година раскази,
* „Патници на пат“, 1969 година, раскази,
* „Кога девојката спие“, 1972 година, раскази,
* „Француски памук“, 1980 година, (добитник на наградата Андриќ )
* „Приказни покрај водата“, 1982 година ,
* „Римскиот прстен“, 1985 година ,
* Рашка земја Расција, роман,
* „Мирисот на лисјата од орев“, 1991 година ,
* „Конак“, роман,
* „Битката кај Мојковац“, роман,
* „Царската армија“, роман,
* „Зелениот прстен на водата“, раскази,
* „Рекорд на градови“...
* Лирика, поезија, Белград, БИГЗ, 1988 година ,
Воислава Латковиќ

Воислава „Беба“ Латковиќ ( Његуши, 1936 - ) е српска и црногорска писателка.
Во Цетиње завршила основно училиште, гимназија и Виша педагошка школа. Работела кратко во Тиват каде предавала француски и српски јазик, а од 1969 г во Крагуевац, каде што живее и денес. Нејзина специјалност се песни за деца и биографии на познати жени од српската и црногорската историја.
1 Библиографија
* Кралицата Зораида
* Дука и Даца се сестри близначки
* Златокосите сестри
* Магични ликови на црногорските принцези (Подгорица, 1998)
* Магичната кралица Јелена од Савој (2000)
* Зорка Караѓорѓевиќ (2001)
* Анастасија на рускиот двор (2002)
* Ќерката на Мина-Вукова (2003)
*''Милева Ајнштајн - љубов и наука, живот со гениј'' (Подгорица, 2004)
*''Наталија Обреновиќ - мајка на последниот крал од династијата'' (Белград, 2005)
*''Надежда Петровиќ – сликарка, медицинска сестра во три војни'' (2006)
Вук Врчевиќ

Вук Врчевиќ (Рисан, 26 февруари 1811 – Дубровник, 13/25 август 1882) бил собирач на народни лирски песни и соработник на Вук Караџиќ. Неговите изворни дела, како и собраните народни творби, се објавени и издадени во петнаесетина посебни книги.
1 Биографија
Вук Врчевиќ е роден во Рисно на 26 февруари 1811 година од татко Стефан и мајка Тода. Отец Стефан бил писар и учител во Рисно, па затоа Вук Врчевиќ своето прво образование (италијански јазик и математика) го добил кај неговиот татко. Како момче работел и му помагал на својот татко во општинската канцеларија. По несогласувањето со татко му се преселил во Будва. Таму почнал да се работи и го научил германскиот јазик.
Новиот црногорски епископ Петар II Петровиќ Његош му понудил да работи како епископски писар во Цетиње, но родителите на Врчевиќ не му дозволиле да стапи во владина служба.
Се запознал со Вук Караџиќ во 1835 година при посетата на Караџиќ на Црна Гора. Оттогаш се допишувал и соработувал со Караџиќ на збирката народни лирски песни. Тој бил трговец, општински писар и учител во Будва, Грбље, родното Рисно и во Котор . Во 1836 г Вук Врчевиќ дошол во манастирот Мајна на покана на епископот Његош, каде што го препишал делото на Његош„ Слободијада“, кое Његош имал намера да му го посвети на рускиот престолонаследник Александар.
Своето прво дело Вук Врчевиќ го отпечатил во 1839 година. во српско-далматинскиот магазин. Во 1852 г Вук Врчевиќ станал секретар на кнезот Данило Петровиќ во Цетиње. Покрај секретарската работа, принцот Данило го назначил за свој учител по италијански јазик.
Врчевиќ од 1855 г. до 1861 година работел во Задар кај гувернерот Лазар Мамула. Од 1861 г бил назначен за австриски вицеконзул во Требиње. Соработувал со Лука Вукаловиќ за време на бунтот во Херцеговина. Бил соработник и на весниците Црногорац и Глас Црногорца. По австроунгарската окупација на Босна и Херцеговина, на Австро-Унгарија не и требал конзул во Требиње, па Врчевиќ се пензионирал и се преселил во Дубровник каде живеел до крајот на својот живот. Починал на 13/25. август 1882 година во Дубровник.
Врчевиќ бил почесен член на Српското учено друштво од 16 февруари 1868 година, витез на црногорскиот ред на принцот Данило и на редот на австриецот Францис Јосиф.
2 Библиографија
# Мали женски херцеговски песни, со додаток на крајот на „Херцеговски пијалак“
# народни приказни,
# Народни игри од секаков вид,
# Целата книга со одговори на 347 прашања на Загрепската академија за народните правни обичаи
# Народни поговорки (3700)
# Народни гатанки (800)
# Три книги народни херојски песни
# Песни кои ги пеат само Турците од Херцеговина
# Народно суеверие и толкување на соништата
# Втората книга народни приказни
# Втората книга на народни ора
# Цркви и манастири во Херцеговина
# Големи настани за владата на принцот Данило
# Животот на Владика Рад Петар Петровиќ II
# Плачливи, антологија
Моторна пила

Моторна пила (англиски: ''chainsaw'') — моќна алатка за сечење што се користи во различни индустрии и за домашни работи. Се состои од ланец (верига) со остри запци прикачени на движечка лента, која се напојува од мотор, обично електричен или бензински. Овие запци брзо сечат низ дрвото, правејќи ги моторните пили неопходни за задачи како што се дрвосечење, кастрење и сечење дрва за огрев.
Првично измислени кон крајот на XVIII век, моторните пили значително се развиле со текот на времето, со подобрувања во дизајнот, безбедносните функции и ефикасноста. Современите моторни пили доаѓаат во различни големини, од мали, лесни модели за домашна употреба до поголеми, помоќни за професионална работа во шумарството.
Иако моторните пили нудат голема ефикасност и практичност, тие исто така кријат одредени ризици доколку не се користат правилно. Безбедносните мерки, како што се носење заштитна опрема и следење правилни работни постапки, се неопходни за да се спречат несреќи и повреди. Дополнително, правилното одржување, вклучувајќи редовно заострување на ланецот и одржување пилата да биде добро подмачкана, обезбедува оптимална работа и долговечност на алатката.