Зимски олимписки игри 2026

Зимски олимписки игри 2026 или ЗОИ 2026 (|Olimpiadi invernali del 2026), официјално познати како XXV зимски олимписки игри или само Милано Кортина 2026 — зимски олимписки игри коишто се одржале од 6 до 22 февруари на повеќе места во Ломбардија и североисточна Италија.
Организацијата на игрите била доделена на заедничката кандидатура на Милано и Кортина д'Ампецо на 134. заседание на Меѓународниот олимписки комитет (МОК) одржана во Лозана на 24 јуни 2019 година, победувајќи уште една заедничка кандидатура на Стокхолм и Оре. Ова се првите олимписки игри коишто официјално имаат два града домаќини; Милано главно е домаќин на натпреварите на лед, додека останатите натпревари се одржуваат во околината на Кортина, како и во долините Валтелина и Фјеме. Со тоа, ова се третите зимски и вкупно четвртите олимписки игри коишто се одржани во Италија, додека Кортина д'Ампецо по втор пат е домаќин по Зимските олимписки игри 1956.
На овие олимписки игри за првпат се одржале натпревари во скијачко планинарење како олимписки спорт, а игрите биле првите за време на претседателствувањето со МОК на Кирсти Ковентри.
1 Избор на град домаќин
Милано и Кортина д'Ампецо биле избрани за домаќини на 24 јуни 2019 година на 134. заседание на МОК во Лозана. Тројцата италијански членови на МОК — Франко Караро, Иво Феријани и Џовани Малаго — и двајца шведски членови на МОК — Гунила Линдберг и Стефан Холм — немале право на глас согласно Олимписката повелба.
+ Избор на град домаќин на Зимските олимписки игри 2026
Град, Земја, Гласови
Милано и Кортина д'Ампецо, 47
Стокхолм и Оре, 34
Еден воздржан.
2 Подготовки
2.1 Спортски собиралишта
На игрите првенствено се користеле постојни спортски собиралишта во Ломбардија и Североисточна Италија, вклучувајќи ги оние коишто се користеле за потребите на Зимските олимписки игри 1956 во Кортина д'Ампецо и за потребите на Зимската универзијада 2013 којашто се одржала во провинцијата Трентино. Мноштвото натпревари на мраз, освен оние во карлинг, се одржуваат во Милано, додека лизгачките натпревари и оние на снег се одржуваат во Кортина, Валтелина и Вал ди Фјеме.
Ново повеќенаменско спортско собиралиште со сместивост од 12.000 седишта, дизајнирано од Дејвид Чиперфилд, било изградено во миланската населба Санта Џулија и во него се одржуваат натпреварите во хокеј на мраз. Свеченото отворање се одржало на стадионот Сан Сиро во Милано, а историската Веронска арена била местото на одржување на свеченото затворање.
Спортистите биле сместени во неколку олимписки села во зависност од местото на одржување на натпреварите во нивниот спорт, Миланското олимписко село, Кортинското олимписко село, како и во хотели.
2.1.1 Милано
Собиралиште, Натпревари, Сместивост, Статус
Олимписки стадион Сан Сиро — Милано, Свечено отворање, 75.817, постојно
Миланска арена за хокеј на мраз „Санта Џулија“, хокеј на мраз (фаза по групи и фаза на испаѓање), 12.000, ново
Миланска арена за хокеј на мраз „Ро“, хокеј на мраз (фаза по групи), 6.000, постојно со привремени трибини
Милански стадион за брзо лизгање, брзо лизгање, 7.500
Миланска арена за лизгање на мраз, уметничко лизгање, 11.500, постојно
брзо лизгање на кратки патеки
2.1.2 Кортина д'Ампецо
Собиралиште, Натпревари, Сместивост, Статус
Скијачки центар „Тофане“, алпско скијање, 7.000, постојно
Биатлонска арена во Антерселва, биатлон, 19.000
Кортински олимписки стадион, карлинг, 3.000
Кортински лизгачки центар, боб, 5.500, ново
санкање
скелетон
2.1.3 Валтелина
Собиралиште, Натпревари, Сместивост, Статус
Скијачки центар „Стелвио“, алпско скијање, 7.000, постојно
скијачко планинарење
Ливињски снежен парк, скијање на даска, 2.000
Слободно скијање, 8.400
Ливињски парк за акробатски скокови и спуштање по грпки, 3.000
2.1.4 Собиралишта во Вал ди Фјеме
Собиралиште, Натпревари, Сместивост, Статус
Стадион за скијачки скокови во Предацо, скијачки скокови, 5.000, постојно
нордиска комбинација
Стадион за скијачко трчање во Тезеро, скијачко трчање, 15.000
нордиска комбинација
2.1.5 Верона
Собиралиште, Натпревари, Сместивост, Статус
Веронска олимписка арена, свечено затворање, 15.000, постојно
2.2 Избор на сала за брзо лизгање
За време на изборниот процес, изборниот одбор предложил натпреварите во брзо лизгање да се одржуваат на постојното лизгалиште во Базелга ди Пине. И покрај тоа што инфраструктурата веќе била готова, потребно било да се изгради кров, за којшо студиите на визводливост укажале дека би бил скап и би можел да ги надмине планираните средства. Оттука, одборот разгледал повеќе од три алтернативни можности: 1) изградба на трајно или привремено лизгалиште на павилјоните во Фјера Милано, 2) решенија за коишто би требало да се изведат значителни градежни активности или 3) одржувањето на натпреварите да се префрли во лизгалиштето „Лингото“ во Торино, за што не би биле потребни градежни работи. Салата била изградена за одржување на натпреварите во брзо лизгање на Зимските олимписки игри 2006 и по игрите се користела за организирање разни настани, како изложби, саеми и конференции. Во салата се одржале и натпреварите во истиот спорт на Зимската универзијада 2007. Во април 2023 година било проценето дека привремено лизгалиште во Фјера Милано би чинело околу 20 милиони евра, а средствата би биле обезбедени од приватни фондови. Предлогот за користење на лизгалиштето „Лингото“ бил отфрлен од управата на миланската област затоа што Торино како град бил предвиден во почетната фаза од проектот, но неговите власти подоцна се откажале. Некои од управителите коишто го офрлиле проектот биле градоначалникот на Милано Џузепе Сала, како и службеници од регионите Ломбардија и Венето. Фјера Милано била потврдена како сала за натпреварите во брзо лизгање во април 2023 година.
2.3 Штафета на олимпискиот пламен
Штафетата на олимпискиот пламен започнала на 26 ноември 2025 година со палењето на пламенот во Олимпија и завршила на церемонијата на свечено отворање на стадионот Сан Сиро на 6 февруари 2026 година во Милано. Покрај 13-те регионални единици и седум региони во Грција, пламенот поминал низ сите 110 покраини во Италија со 60 застанување во времетраење над 63 дена на растојание од околу 12.000 км.
Олимпискиот пламен бил претставен истворемено на Миланското триенале и на италијанскиот павилјон на Експо 2025 во Осака како средство за поврзување на двата збратимени града откако Милано претходно бил град домаќин на Експо 2015. Олимпискиот факел е светлосин, додека параолимпискиот е во бронзена боја. Факелите се наречени „суштински“ и се изработени од легура на рециклиран алуминиум и бронза од страна на Eni и нивната подружница Versalis, додека нацрт-изгледот бил изработен од страна на студиото на италијанскиот архитект и дизајнер Карло Рати. Тие користат биолошко гориво од обновливи материјали, произведено во биолошката рафинерија во Гела, и се дизајнирани да може да се надополнуваат до десет пати со цел да се намали бројот на произведени факели.
По палењето на олимпискиот пламен во Олимпија, на 4 декември 2025 година, во Атина се одржала церемонија на примопредавање, а оттаму бил пренесен во Рим пред да помине низ сите 110 покраини во Италија во рацете на вкупно 10.001 носач. Факелот бил во Неапол на Божиќ, во Бари на Нова година, а во Кортина д'Ампецо пристигнал на 26 јануари за одбележување на 70-годишнината од Зимските олимпски игри 1956. Додека факелот бил во Пиемонт, се одржал помен за скијачката Матилда Лоренци, којашто починала за време на тренинг во октомври 2024 година.
Штафетата на олимпискиот пламен, исто така, ги посетила сите места од списокот на светско наследство во Италија. На 29 ноември 2024 година било објавено дека членовите на италијанското комедијанско трио Gli Autogol биле официјални наратори за штафетата на олимпискиот пламен.
2.4 Медали
Медалите за игрите биле претставени во Венеција на 15 јули 2025 година. Тие биле изработени од страна на Државниот ковачки и полиграфски институт и се осмислени како две половини коишто го означуваат врвот на патот на спортистот и параспортистот, како и на сите оние коишто чекореле покрај нив по патот. Медалите имаат дизајн којшто ги нагласува емоциите и тимската работа, така што на лицето се прикажани олимписките прстени, додека на опачината се наоѓаат логото на игрите и натпис со детали за натпреварот.
3 Игрите
3.1 Свечено отворање
Свеченото отворање се одржало на 6 февруари 2026 година на Сан Сиро во Милано под геслото „Хармонија“ (Armonia). Церемонијата била приредена од страна на Banijay Live. Креативниот директор на церемонијата Марко Балич објаснил дека хармонијата произлегува од старогрчкиот јазик и значи „собирање заедно“ во музичка смисла. Свеченото отворање, исто така, вклучувало изведби на американската пејачка Мараја Кери и италијанските изведувачи Лаура Паузини и Андреа Бочели.
3.2 Спортови
На Зимските олимписки игри 2026 се одржале 116 натпревари во 16 дисциплини, што било зголемување за седум натпревари и една дисциплина во споредба со игрите во 2022. Нови натпревари биле машките и женските двојки во спуштање по грпки во слободно скијање, враќањето на машките и женските двојки во санкање (како замена за отворениот натпревар во двојки), машките и женските екипни трки во алпска комбинација, женскиот натпревар во скијачки скокови на големата скокалница и мешаната екипна штафета во скелетон. Игрите имале највисоко учество на женски спортисти од 47% во историјата на зимските олимписки игри. Нордиската комбинација останал единствениот спорт во којшто се натпреварувале само мажи.
Мешаниот екипен натпревар во паралелен слалом во алпско скијање бил исклучен. Алпската комбинација од поединечен била претворена во натпревар во двојки. Поединечниот натпревар низ годините бележел опаѓачко учество поради растечките технички и подготвителни барања, така што бил исклучен од Светскиот куп во алпско скијање во 2020 година. Екипните натпревари во скијачки скокови и нордиска комбинација, исто така, биле заменети со натпревари во двојки, а во нордиска комбинација се скокало на големата скокалница и се скијало два пати по 7,5 км. За првпат, жените во скијачко трчање се натпреварувале на исти растојанија како и мажите.
На 138. заседание на МОК на 20 јули 2021 година, МОК го прифатил предлогот на организацискиот одбор да го додаде скијачкото планинарење како нов олимписки спорт. Овој спорт содржел три натпревари: машки спринт, женски спринт и мешана штафета. На 20 февруари 2024, Меѓународната хокеарска федерација (ИИХФ) соопштила дека е постигната согласност со Националната хокеарска лига (НХЛ) за прекин на редовната сезона за на играчите во лигата да им се овозможи да настапат на игрите за првпат по 2014 година. Играчите од НХЛ требало да настапат и во 2022, но отпаднале поради пандемијата на КОВИД-19.''Бројките во загради го означуваат бројот на натпревари за коишто биле доделени медали во секоја дисциплина.''****************
3.3 Свечено затворање
Свеченото затворање се одржало во Веронската арена на 22 февруари 2026 година под геслото „Убавината во акција“. Покрај културните делови, церемонијата вклучила завршни говори и формално примопредавање на организацијата на зимските олимписки игри на Француските Алпи во 2030 година. На свеченото затворање настапил светски познатиот балетан Роберто Боле од балетскиот оддел на Ла Скала. Тој и режисерот Алфредо Акатино претходно соработувале на свеченото отворање на Зимските олимписки игри 2006.
3.4 Земји учеснички
Вкупно 92 национални олимписки комитети (НОК) и Поединечните неутрални спортисти обезбедиле учество на игрите.
Олимписките комитети на Русија и Белорусија останале суспендирани поради прекршување на олимпиското примирје со руската инвазија на Украина во 2022 година. Слично како и на Летните олимписки игри 2024 во Париз, поединечни руски и белоруски спортисти на игрите во 2026 настапиле како „Поединечни неутрални спортисти“ без национална определба. Поединечните неутрални спортисти најпрвин било потребно да добијат одобрение од меѓународната федерација во нивниот спорт, а потоа и од панелот на МОК.
Како поединечни учесници, неутралните спортисти не се сметале за делегација на свеченото отворање и не биле вбројувани во табелите на освојувачите на медали. Меѓународните федерации коишто им дозволиле учество на руските и белоруските спортисти како Поединечни неутрални спортисти се Меѓународната лизгачка организација (ИСУ) за различните лизгачки натпревари и Меѓународната федерација за скијачко планинарење (ИСМФ) за натпреварите во скијачко планинарење. Севкупно, 20 спортисти настапиле на игрите во алпско скијање, скијачко трчање, уметничко лизгање, слободно скијање, санкање, брзо лизгање на кратки патеки, скијачко планинарење и брзо лизгање.
Руските и белоруските спортисти немале право да учествуваат во екипните натпревари, како што биле оние во хокеј на мраз и карлинг, затоа што МОК одлучил дека „група од Поединечни неутрални спортисти не може да се смета за екипа“. Другите национални олимписки комитети имале најмалку еден претставник во машка или женска конкуренција коишто ги исполниле минималните барања за настап во алпско скијање или скијачко трчање.
Бенин, Гвинеја-Бисао и Обединетите Арапски Емирати за првпат настапиле на зимските олимписки игри.
Земји учеснички
Земји кои учествуваат во 2026, но не во 2022., Земји кои учествувале во 2022, но не во 2026.
3.5 Број на спортисти по земји учеснички
Ранг, НОК, Број на спортисти
1, 233
2, 210
3, 196
4, 189
5, 175
6, 162
7, 126
8, 120
9, 117
10, 114
11, 110
12, 103
13, 80
14, 71
15, 68
16, 60
17, 55
18, 54
19, 53
20, 46
21, 39
39
23, 37
24, 36
25, 32
26, 30
27, 29
28, 20
20
20
31, 17
17
33, 15
15
35, 14
36, 10
37, 9
38, 8
8
8
8
42, 7
7
44, 6
45, 5
5
5
5
5
5
51, 4
4
4
4
4
4
4
58, 3
3
3
3
62, 2
2
2
2
2
2
2
2
2
2
2
2
2
2
2
2
78, 1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
1
Вкупно, 2.885
3.6 Распоред на натпревари
Првиот изглед на распоредот бил објавен во март 2024 година. Натпреварите започнале два дена пред сеченото отворање, поточно на 4 февруари, со натпреварот во мешани двојки во карлинг и завршиле на 22 февруари 2026 година со финалето на машкиот турнир во хокеј на мраз. Вториот изглед на распоредот бил објавен во декември 2024 година.
3.7 Краток преглед
* Норвежанецот Јоханес Хесфлот Клабо освоил шест златни медали во скијачко трчање, победувајќи во сите шест натпревари во машка конкуренција, и тоа: скијатлон на 20 км, трка на 10 км во слободен стил, спринт во класичен стил, трка на 50 км во класичен стил, екипен спринт во слободен стил и како дел од штафетата на 4 х 7,5 км. Со тоа, тој бил најуспешен натпреварувач на игрите и станал најуспешен натпреварувач на едни зимски олимписки игри по бројот на освоени златни медали, надминувајќи го американскиот брз лизгач Ерик Хејден со пет златни медали на едни игри. Со 11 златни од вкупно 13 освоени медали, Клебо станал и најуспешен натпреварувач во историјата на зимските олимписки игри, надминувајќи ги сонародниците Марит Бјерген, Оле Ејнар Бјорндален и Бјорн Дели со 8 златни медали.* Натпреварите во скијачко трчање во женска конкуренција биле одбележани со доминацијата на натпреварувачките од Шведска коишто победиле во пет од вкупно шест натпревари, а единствен натпревар во којшто го испуштиле златниот медал и освоиле сребро била штафетната трка на 4 х 7,5 км. Во оваа трка, шведската скијачка Еба Андерсон се соочила со неколку падови и дури морала да трча со една скија во втората замена, со што загубила многу време и неколку места. Сепак, нејзините сонароднички во последните две замени успеале да надоместат и да го освојат второто место зад Норвешка.* Машките натпревари во алпско скијање ги одбележале натпреварувачите од Швајцарија коишто освоиле 4 златни медали во вкупно 5 натпревари. Притоа, Фрањо фон Алмен освоил три златни медали, победувајќи во спуст, супервелеслалом и во екипна комбинација заедно со Тангуј Неф. Преостанатиот златен медал во машка конкуренција го освоил бразилскиот скијач Лукас Пињеиро Бротен, којшто победил во велеслалом и на Бразил им го донел првиот златен и првиот медал воопшто на зимските олимписки игри, со што станале првата тропска и првата земја од Латинска Америка со освоен медал на зимските олимписки игри. Во женска конкуренција, Италијанката Федерика Брињоне освои два златни медали откако била најбрза во трките во велеслалом и супервелеслалом.* Во уметничко лизгање, американската натпреварувачка Алиса Лиу освоила два златни медали, победувајќи во женска конкуренција и како дел од репрезентацијата на САД во екипниот натпревар. Натпреварот во машка конкуренција бил одбележан со големо потфрлање од страна на неколкумина фаворити за златниот медал пред игрите, вклучувајќи го и најголемиот фаворит Илија Малинин којшто на крајот завршил на осмото место, така што златниот медал му припаднал на казахстанскиот лизгач Михаил Шајдоров којшто по кратката програма завршил на петтото место. Златниот медал во спортски двојки го освоила јапонската двојка Рику Миура и Рјуичи Кихара со нов најдобар резултат од 158,13 бодови за настапот во слободната програма. Францускиот натпреварувач во танцови двојки Гијом Сизерон го освоил вториот златен олимписки медал, но овојпат со новата партнерка Лоренс Фурније Бодри, и притоа станал првиот лизгач којшто освоил злато со две различни партнерки. Конечниот резултат во танцови двојки предизвикал контроверзии и гнев кај некои медиуми. Имено, француската судијка Жезабел Дабуа наводно ѝ доделила најниска оцена на второпласираната американска танцова двојка Медисон Чок и Иван Бејтс, што било за скоро осум бодови помалку од оцената за Сизерон и Фурније Бодри, и таа била единствениот судија којшто на Чок и Бејтс им дал оценка пониска од 130 бодови или за над 5,2 бодови под просечната оцена од останатите судии. Дополнително, било наведено дека Сизерон направил неколку грешки, вклучително и една очигледна за време на низа од едноножни движења, додека Чок и Бејтс немале такви грешки. Незадоволните љубители на уметничкото лизгање дури создале петиција на платформата Change.org со барање за итна и независна истрага од страна на МОК и ИСУ којашто собрала над 6.500 потписи за помалку еден ден по завршувањето на натпреварот. Гласноговорникот на ИСУ одговорил дека е нормално да постојат разлики меѓу оцените на различни судии и дека се користат бројни механизми за да се ублажат таквите варијации. Тој додал дека ИСУ има целосна доверба во оцените и останува целосно посветена на правичноста.* Најуспешни во натпреварите во биатлон биле претставниците на Франција со освоени 6 златни во вкупно 11 натпревари. Тие победиле во трите штафетни трки, женската поединечна трка женската трка со масовен старт, како и во машкиот спринт. Меѓу француските биатлонци особено се истакнала Жулија Симон којашто освоила три златни и еден сребрен медал, и со тој учинок била најуспешна женска натпреварувачка на игрите.* Во брзо лизгање, Американецот Џордан Столц победил во трките на 500 м и на 1.000 м, поставувајќи олимписки рекорд во двата натпревари, а освоил сребрен медал и во трката на 1.500 м. Во женска конкуренција, два златни медали освоила италијанската лизгачка Франческа Лолобриџида со победите во трките на 3.000 м и на 5.000 м. Традиционално, најуспешна нација во овој спорт била Холандија со 5 златни и вкупно 13 медали.* Натпреварите во брзо лизгање на кратки патеки, исто така, завршиле со доминација на холандските лизгачи коишто освоиле 5 златни во вкупно 9 натпревари. Јенс ван Твоут освоил три златни медали по победите во трките на 1.000 м, 1.500 м и како дел од машката штафета на 5.000 м. Во натпреварите во женска конкуренција, јужнокорејската лизгачка Ким Гил Ли освоила два златни медали во трките на 1.500 м и во женската штафета на 3.000 м, како и бронзен медал во трката на 1.000 м. Особен успех на игрите постигнала и Холанѓанката Ксандра Велзебур, којашто победилаа во трките на 500 м и 1.000 м, и во полуфиналната трка на 500 м го поставила единствениот светски рекорд на игрите. Италијанката Аријана Фонтана освоила злато во мешаната штафета на 2.000 м, како и сребро во трката на 500 м и во женската штафета на 3.000 м. Со овој успех, таа стигнала до вкупно 14 олимписки медали и станала најуспешен италијански олимпиец во историјата, како и првата жена со медал на шест различни зимски олимписки игри.* Како резултат на успесите во брзо лизгање, Холандија освоила 10 златни и вкупно 20 медали и игрите ги завршила како трета најуспешна нација, иако нејзините учесници сите медали ги освоиле само во две дисциплини во еден спорт.* Во скијачки скокови, норвешката скокачка Ана Удине Стрем победила во натпреварите на малата и големата скокалница. Во машка конкуренција, два златни медали освоил Словенецот Домен Превц со победите на големата скокалница и како дел од екипата на Словенија во мешаниот екипен натпревар на малата скокалница.* Норвежанецот Енс Лурос Офтебро ги одбележал натпреварите во нордиска комбинација, освојуваќи го златниот медал во сите три дисциплини. Тој победил во поединечните натпревари на малата и големата скокалница со скијачко трчање на 10 км, а заедно со својот сонародник Андреас Скоглунд и во екипниот натпревар на големата скокалница со скијачко трачње 2 х 7,5 км.* Кинеската натпреварувачка во слободно скијање Гу Ајлин освоила три медали—злато во скокови во полуцевка, и две сребра во далечински акробатски скокови и скијање со пречки—со што на втори зимски олимписки игри по ред освоила медали во истите натпревари. Со вкупно шест освоени медали, таа станала најуспешна натпреварувачка во слободно скијање на олимписките игри. Покрај тоа, таа станала втората натпреварувачка во олимписката историја, по Русинката Љубов Егорова во скијачко трчање, којашто освоила злато или сребро на своите први шест натпревари на зимските олимписки игри.* Германските претставници Макс Лангехан и Јулија Таубиц освоиле по два златни медали во санкање откако победиле во поединечните натпревари и како дел од штафетата на Германија. Сепак, натпреварите во двојки ги одбележале претставниците на Италија, освојувајќи ги златните медали во машка и во женска конкуренција.* Во натпреварите во боб, германскиот претставник Торстен Маргис освоил злато како дел од четиричлената екипа на својата земја, со што го освоил петтиот златен медал на своите трети зимски олимписки игри и станал најуспешен олимпиец во овој спорт. Американката Елана Мајерс Тејлор победила во поединечниот натпревар и на 41-годишна возраст станала најстариот поединечен освојувач на златен медал во историјата на зимските олимписки игри.* Првите златни олимписки медали во скијачко планинарење ги освоиле шпанскиот претставник Ориол Кардона и швајцарската претставничка Маријан Фатон, додека најуспешна во мешаниот екипен натпревар била двојката од Франција.* Најуспешни во натпреварите во карлинг биле претставниците на Шведска со два златни медали. Тие победиле на турнирот во мешани двојки, благодарение на братот Расмус и Изабела Врано, како и на женскиот турнир. На машкиот турнир, златото го освоила екипата на Канада.* Во хокеј на мраз, златниот медал во обете конкуренции го освоила репрезентацијата на САД. Американските екипи во финалните натпревари ги совладале екипите на Канада со резултат 2-1 и постигнат златен гол откако двата натпревари завршиле нерешено во регуларниот дел. Машката екипа на САД го освоила својот прв златен медал по игрите во Лејк Плесид во 1980 година.* Најуспешна нација на игрите била Норвешка со рекордни 18 златни и вкупно 41 медал.
4 Маркетинг
4.1 Лого
За првпат, логото на олимписките игри било одредени преку јавно гласање. На 6 март 2021 година, за време на финалната вечер на Фестивалот Санремо 2021, два нацрта насловени „Дадо“ и „Футура“ биле обелоденети од страна на поранешните италијански златни медалисти Федерика Пелегрини и Алберто Томба. Обата нацрта биле изработени од Landor Associates. На 31 март 2021 година, „Футура“ бил прогласен за победничко лого. Логото се состои од стилизиран број „26“ запишан со една црта, претставувајќи го влијанието на „малите гестови“ и „спортот, солидарноста и одржливоста“.
4.2 Гесло
Официјалното гесло на игрите „IT's Your Vibe“ (во превод: Тоа [Италија] е твојата атмосфера) бил објавен на 23 февруари 2025 година. Тој го користи зборот „IT“ како кратенка за Италија и како англискиот краток облик „It's“, а облици на геслото се користат и со други значења во врска со игрите и земјата домаќин.
4.3 Маскота
На 28 февруари 2023 година завршило гласањето на далечина за избор на двете маскоти на настанот. Победничките кандидати, изработени од учениците во училиште во Таверна и поттикнати од големите ласици, биле претставени за време на втората вечер на Фестивалот Санремо 2024 на 7 февруари 2024 година. Нивните имиња било обелоденето дека ќе бидат Тина и Мило (изведени од имињата на градовите домаќини) и се прикажани како сестра и брат.
Изборот на големите ласици бил објаснет преку нивното олицетворение на „современиот италијански дух“ на љубипитност, способност за промена согласно годишните времиња и капацитет за приспособување на предизвикувачките животни простори. Двете главни маскоти дополнително се придружени од шест снегулкообразни цветови наречени „Фло“.
Мило — кафеава голема ласица — и Тина — бела голема ласица — се брат и сестра „родени во планините во Италија“, кои „одлучиле да се преселат во градот“. Тина — главната олимписка маскота — ги симболизира уметноста, музиката и преобразувачката сила на убавината. Мило — параолимписката маскота — е роден без една нога, но ја користи неговата опашка за да му помогне да живее нормален живот со остроумност, волја и креативност.
4.4 Тематска песна
За време на финалните вечери на Фестивалот Санремо 2022, двата последни кандидати за официјална химна на игрите биле претставени, по што започнало испитување на јавното мислење. На 7 март 2022 година, песната со наслов „Fino all'alba“ (во превод: „До зората“) — компонирана од младата музичка група од Сан Петро Мартире во Севесо и изведена на Санремо од страна на Ариса — била прогласена за победник.
5 Права на пренос
Во Италија, домашните платени телевизиски права се во сопственост на Warner Bros. Discovery, додека правата за слободен пренос и дигиталните права се во сопственост на RAI преку согласност за потлиценцирање со Европскиот радиодифузен сојуз (ЕБУ). Во јануари 2023 година, МОК ја обновиле согласноста за европските радиодифузни права со Warner Bros. Discovery Sports со важност во периодот од 2026 до 2032 година. Договорот ги покрива платените телевизиски и емитувачки права за летните, зимските и младинските олимписки игри на Евроспорт и Discovery+ на 49 европски територии. За разлика од претходниот договор со којшто Discovery, Inc. биле одговорни за новно потлиценцирање кон радиодифузерите во секоја земја, пакетите со права за слободен пренос биле истовремено доделени на ЕБУ и неговите членки за покривање најмалку 100 часа од секои зимски олимписки игри. РАИ како членка на ЕБУ потпишала договор за потлиценцирање на правата за слободен телевизиски пренос и дигиталните права во Италија.
6 Грижи и контроверзии
Главните грижи и контроверзии во врска со Зимските олимписки игри 2026 биле поврзани со безбедноста и присуството на американски безбедносни сили, стравувањата од загрозување на животната средина поради предложен проект за потворно отворање на патека за натпреварите во санкање и скелетон, заканите по системите за продажба на влезници и личните податоци на спортистите, наводите за корупција при изборот на спонзори, стравувањата од можни руски сајбер-напади, како и латвискиот бојкот на учеството на руски и белоруски спортисти.