procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Џуџеста сфероидна галаксија

Џуџеста сфероидна галаксија (dSph) — поим во астрономијата наменет за слабосјајните галаксии кои се придружници на Млечен Пат и сличните системи кои се придружници на галаксијата Андромеда (M31). Иако слични на џуџестите елиптични галаксии по изглед и својства, при што има отсуство на гас или прашина или неодамнешна ѕвездообразба, тие се приближно сфероидни, со мала сјајност, и се сметаат само како придружни галаксии во Месната Група.
До 2005 година биле забележани само девет „класични“ dSph галаксии, Слоунскиот дигитален преглед на небото довел до откривање на уште 11 нови dSph галаксии, со ова радикално се изменило разбирањето за галаксиите со што се обезбедил поголем примерок за испитување на овој тип на галаксии.
Неодамна, зголемувачкиот напплив на докази навел дека поголемиот дел од џуџестите елиптични галаксии имаат својства кои не се нималку слични на елиптичните галаксии, но се многу послични со неправилните и подоцнежните видови на спирални галаксии, овој поим се користи за сите галаксии кои ги споделуваат споменатите својства споменати погоре. Овие видови на галаксии можно е да се најчестите во универзумот, но се многу потешки за набљудување поради нивната многу слаба сјајност.
Поради слабосјајноста џуџестите сфероидни галаксии и природата на ѕвездите кои ги образуваат се содржани во нив, некои астрономи претпоставуваат дека џуџестите сфероидни галаксии и збиените ѕвездени јата не можат јасно да се издвојат едно од друго. Другите неодамнешни проучувања, сепак, забележале разлика во вкупната маса добиена преку движењата на ѕвездите во џуџестите сфероиди е многупати поголема од масата која ја поседуваат самите ѕвезди. Во моментално прифатениот Ламбда-ЛТМ модел, ова се смета сека е сигурен знак за присуството на темната материја, и токму ова присуство на темната материја начесто се наведува како причина за класификацијата на џуџестите сфероидни галаксии како различни објекти од збиените ѕвездени јата. Поради огромните количини на темна материја во овие објекти, може да се наречат „галаксии со најголемо присуство на темна материја“
1 Поврзано
* Галаксија
* Џуџеста галаксија
* Џуџеста елиптична галаксија
* Морфолошка класификација на галаксиите
* Создавање и развој на галаксиите
* Галактичка група
* Галактичко јато
* Неправилна галаксија
* Месна Група
* Список на најблиски галаксии
* Темна галаксија
Есик

Есик (|Есік, понекогаш запишано и како ''Исик'', ''Јесик'') е град во покраината Алмати во Казахстан, административен центар на округот Енбекшиказах. Сместен е на реката Исик, на подножјето на Тјеншан, 53 км источно од Алмати и 112 км од езерото Исик-ќол. Население:
Основан е од козаците во 1858 под името Надеждинскаја станица. Исик Курган и познатиот „златен човек“ се во близина.
Блиското езеро Исик (не е големото езеро Исик-ќол во Киргистан) е познато по тоа што е создадено како резултат на лизгање на земјиштето кое ја преградило долината, за подоцна да биде уништено од уште едно лизгање на земјиштето во 1963 година, при што последици имали самиот град Есик, за повторно да биде создадено од човекот.
1 Американски мировни сили
Есик бил домаќин на 20-тата група на Американските мировни сили OCAP (''Organization and Community Assistance Program''), доброволци во Казахстан кои тука го имале почетниот тренинг. 20 семејста ги здомиле доброволците за периодот од 3 месеци, почнувајќи од нивното пристигнување во земјата во август 2008 година.
’Ржановски манастир

’Ржановски манастир — нов манастир во мариовското село ’Ржаново, сместен во самата рударска населба ’Ржаново.
1 Историја
Денес, комплексот е во понезавидна состојба отколку во средината на 80-тите години на XX век, кога населбата била населена со 800 рудари.
2 Градби во манастирот
Манастирскиот комплект е составен од: манастирската црква, манастирските конаци, како и други помошни објекти.
2.1 Црква „Свети Петар“
Главната манастирска црква е посветена на апостолот Петар, по која е и наречен целиот манастир.
3 Конаци
Како манастирски конак искористена е една од рударските бараки, која е потполно опремена со кревети и санитарни јасли и постои иницијатива уште една барака да се претвори во конак.
Џиро ди Ломбардија 2014

Џиро ди Ломбардија 2014 — 108. издание на еднодневната велосипедска трка Џиро ди Ломбардија, често позната и како ''трка на паѓачките лисја''. Била одржана на 5 октомври 2014 година на растојание од 254 километри. Трката била различна од минатите години и завршила во Бергамо. Трката претставувала претпоследен настан во календарот на Светската турнеја.
Трката била освоена од Даниел Мартин, кој се издвоил од водечката група во последниот километар, пред Алехандро Валверде и Руј Кошта.
1 Екипи
Бидејќи Ватенфал Класик е настан од Светската турнеја, сите 18 UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да испратат екипа. На уште седум екипи им биле доделене специјални покани, со што била создадена група од 25 екипи.
Екипи кои настапиле на трката биле:
† Специјално поканети професионални континентални екипи.
2 Резултати
, Велосипедист, Екипа, Време, Бодови заСветската турнеја
1, 6ч 25' 33”, 100
2, +1", 80
3, +1", 70
4, +1", 60
5, +1", 50
6, +1", 40
7, +1", 30
8, +1", 20
9, +1", 10
10, +14", 4
Mac OS

Mac OS (или анг. ''Mac''intosh ''O''perating ''S''ystem) е оперативен систем кој за првпат бил промовиран на 24 јануари 1984 година и е дел од серијата оперативни системи на Apple (''Епл'') напишани за линијата сметачи Мекинтош. Тоа бил првиот комерцијално успешен оперативен систем со графички интерфејс што бил револуционерен во тоа време.
Оперативните системи на Мекинтош се пуштени во две главни серии. Верзиите до ознаката 9, што се реализираат почнувајќи од 1984 до 2000 година, познати се како Класичен Mac OS. Верзиите со ознаката 10, од 2001 година до денес, се брендирани како OS X (оригинално се нарекуваат Mac OS X).
Броевите на верзиите на оперативниот систем сега се одделени со точка со што, на пример, верзијата 10.2 значително е различна од 10.5.
1 Развивање
Луѓето кои се заслужни за настанувањето на хардверот и софтверот за Мекинтош се Бил Еткинсон, Крис Еспиноза, Џоана Хофман, Џорџ Кроу, Барел Смит, Џери Менок, Џеф Рескин и Енди Херцфелд. Најголемата конкуренција им е Мајкрософт, кој наводно го украл првиот графички дизајн од Мекинтош, па и ден денес се водат полемики околу тоа. Целта на овие луѓе била да го направат сметачот полесен за употреба преку графичкиот интерфејс, затоа што дотогаш оперативниот систем MS-DOS бил најзастапен, но неговата употреба била отежната.
Во март 2006 година се случила своевидна револуција што се однесува на Мекинтош: сметачите на Apple кои дотогаш биле засновани на обработувачите на Моторола преминале на обработувачите на Интел, со што практично била отворена вратата за употребата на Mac OS и на “обичните“ персонални сметачи. До тогаш единствените верзии на Mas OS за персоналните сметачи биле нелегалните “кракувани“ верзии. Со тоа, оперативниот систем Виндоуз кој бил ненадминат, најпосле добил силен конурент.
Во средината на април 2006 година компанијата Apple го понудила софтверот Boot Camp со кој било овозможено користењето на оперативниот систем Виндоуз на сметачите Мекинтош.
Поезија (збирка песни од Едгар Алан По)

„Поезија“ е збирка песни од американскиот поет Едгар Алан По, објавена од издавачката куќа „Македонска книга“ во 1969 година. Изборот на песните и препевот на македонски јазик го извршил Гане Тодоровски.
1 Технички податоци
Книгата е објавена во едицијата „Поетска плејада“, со тврд повез и со обем од 73 страници. Нацртот на корицата го направил Коста Бојаџиевски, а коректурата ја направила Вера Арсовска. Книгата била испечатена во графичкиот завод „Гоце Делчев“, во тираж од 1 500 примероци. Книгата не е каталогизирана, ниту пак ја поседува меѓународната ознака ISBN.
2 Содржина
Покај песните на По, книгата содржи и поговор со наслов „Поезијата на Едгар Алан По“, напишан од Гане Тодоровски, хронологија на животот на По, како и библиографија и литература посветена на По. Збирката ги содржи следниве песни на По:* Песна (Song, 1827)
* Во сонот сон (A Dream within a Dream, 1827)
* Сон (A Dream, 1827)
* Најсреќниот ден - најсреќниот час (The Happiest Day, the Happiest Hour, 1827)
* Езеро: На (The Lake: To -, 1827)
* На (To, 1829)
* На реката (To the River, 1829)
* На (To, 1829)
* Кон Елена (To Helen, 1831)
* Израфел (Israfel, 1831)
* Градот во морето (The City in the Sea, 1831)
* Ленора (Lenora, 1831)
* Колосеум (The Coliseum, 1833)
* На онаа во рајот (To One in Paradise, 1834)
* Химна (Hymn, 1835)
* Палата на сеништата (The Haunted Palace, 1835)
* Земјата на соништата (Dreamland, 1844)
* Гарванот (The Raven, 1845)
* Јулејли(Eulalie - A Song, 1847)
* Јулалуам (Ulalume - A Ballad, 1847)
* Елдорадо (Eldorado, 1849)
* На мајка ми (To My Mother, 1849)
* Анабел Ли (Annabel Lee, 1849)
* Ѕвона (The Bells, 1849)
*
Ахтервер (амт)

Ахтервер (|Achterwehr) — општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Ахтервер.
Општинската заедница Ахтервер се состои од следниве општини:
# Ахтервер
# Бреденбек
# Фелде
# Крумвиш
# Мелсдорф
# Отендорф
# Кварнбек
# Вестензе
Биделсдорф

Биделсдорф (|Büdelsdorf; |Bydelstorp) — град во округот Рендсбург-Екернферде, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на реката Ајдер и на Килскиот Канал, околу 2 километри северно од Рендсбург и 30 километри западно од Кил.
1 Историја
Најраните жители на областа која подоцна станал Биделсдорф се сретнуваат во времето на каменото доба, околу 3000 години п.н.е.. Денешниот Биделсдорф потекнува од мала населба до поголемиот град Рендсбург околу 1300 г. н.е..
Во 1777 година започнала работата на каналот помеѓу Балтичкото и Северното Море. Во 1779 година биле одредени границите на селото. Во 1827 година, Хартвиг Маркус Холер ја отворил Карлсхите, првата индустриска постројка во војводството. Холер исто така изградил бродоградилиште и создал работни места за жените на работниците во фабриката. Во 1841 година вработувал повеќе од 250 работници. Во 1895 година, Килскиот Канал бил завршен и Биделсдорф и Карлсхите процветале. Во 1909 година, Карлсхите вработувал 1.100 работници.
Развојот забавил со Првата светска војна. Меѓутоа, Биделсдорф прераснал во општина со околу 10.000 жители во век. Во 1984 година бил отворен новиот плоштад од Биделсдорф, составен од новото собрание, граѓански центар и неколку станбени блокови и продавници. Во 1988 година, Биделсдорф успеал да привлече дополнителни нови компании да отворат фабрики во општината. Како последица на тоа, општината имала околу 11.000 жители и 5.000 работни места.
Во 2000 година, Биделсдорф добил градски права, отворајќи нови можности за идниот развој. Херберт Шит, долгогодишен градоначалник на Биделсдорф, бил првиот градоначалник на градот Биделсдорф.
2 Меѓународни односи
2.1 Збратимени градови
Биделсдорф е збратимен со следниве градови:
* Олборг, Данска
Ахтервер

Ахтервер (|Achterwehr) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Ахтервер се наоѓа на 12 километри западно од Кил и околу 5 километри јужно од Килскиот Канал. Автопатот А210 од Кил до Рендсбург поминува на север од Ахтервер, а низ општината тече и реката Ајдер.
Општината претстатвува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Рендсбург-Екернферде

Рендсбург-Екернферде (|Rendsburg-Eckernförde; |Rendsborg-Egernførde) — округ во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се граничи со (од исток надесно) слободниот град Кил, округот Плен, слободниот град Нојминстер, окрузите Зегеберг, Штајнбург, Дитмаршен и Шлезвиг-Фленсбург и Балтичкото Море.
1 Историја
Во 1867 година, Прусија основала дваесет окрузи во покраината Шлезвиг-Холштајн, меѓу кои биле окрузите Рендсбург и Екернферде. Денешниот округ бил основан во 1970 година со спојување на поранешните окрузи.
2 Географија
Округот се наоѓа на брегот на Балтичкото Море, помеѓу градовите Шлезвиг и Кил. Голем дел од Килскиот Канал поминува преку округот. Тој е еден од најголемите окрузи во цела Германија.
3 Грб
Грбот прикажува:
4 Градови и општини
Слободни градови Слободни општини
Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Талдикорган

Талдикорган (|Талдықорған / Taldıqorğan / تالدىقورعان), порано познат како ''Талди-Курган'' (|''Талды-Курган'', сè до 1993), е административниот центар на покраината Алмати, Казахстан. Население: Поголемиот дел од населението се казаци.
1 Образование
Талдикорган има сеопфатен образовен систем, Вклучувајќи универзитет, институти, институции, технички колеџи, средни школи и градинки. Постојат 27 јавни здравствени установи, театар, забавни паркови, библиотеки, градско кино, стадион, спортски комплекс и базени за пливање. Сите овие установи не се одржувани како што треба од нивната изградба во времето на СССР.
2 Демографија
Етничкиот состав на населението во Талдикорган според пописот од 2010 година е следниот :*казаци - 93,156 (64.96%)
*руси - 36,532 (25.47%)
*корејци - 5,172 (3.61%)
*татари - 2,783 (1.94%)
*германци - 1,581 (1.10%)
*украинци - 1,071 (0.75%)
*ујгури - 962 (0.67%)
*чеченци - 354 (0.25%)
*узбеки - 302 (0.21%)
*белоруси - 177 (0.12%)
*азербејџанци - 130 (0.09%)
*полјаци - 123 (0.09%)
*киргизи - 102 (0.07%)
* други - 962 people (0.67%)
3 Превоз
Талдикорган поседува аеродром кои ги услужува поголемиот дел од казахстанските и руски градови, додека пак со воз е поврзан со Централен Казахстан, Средна Азија, Русија, балтичките држави и со Народна Република Кина.
4 Спорт
Градот има футбалски клуб, ФК Жетису Талдикорган.
5 Забележителни граѓани
* Андреј Кивилев (1973 - 2003) - професионален велосипедист.
* Сергеј Водопјанов (роден 1987) - Руски аматерски боксер, добитник на злато во категорија банта на светското аматерскo боксерско првенство во 2007 година.
* Алибек Булешев(роден 1981) - фудбалер.
* Готлиб Владимир (роден 1942) - Проф. д-р. институтот Лвив на за физичко образование (Украина), магистратурант на спорт (пливање). Моментално живее во Германија.
* Мират Сарсембаев (роден 1986) - ааматерскi боксер, познат по освојувањето на бронза во категорија мува на светскoтo аматерскo боксерско првенство во 2005 година.
* Виктор Сидоренко (роден 1953) - сликар, куратор, наставник, автор на дела и фотокомпозиции како и на научни трудови, член и замаеник претседател на Украинската академија за уметностите.
* Маријан Хандверкер (роден 1944) режисер
6 Збратимени градови
* Анталија, Турција.
* Манчестер, Обединето Кралство.
Аукруг (амт)

Аукруг (|Aukrug) — поранешна општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Аукруг. Била распуштена на 1 јануари 2012 година.
Општинската заедница Аукруг се состои од следниве општини:
# Арпсдорф
# Аукруг
# Ендорф
# Паденштет
Ајдер

Ајдер (|Eider; |Ejderen; латински: ''Egdor'' или ''Egdore'') — најдолга река во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, во Германија. Реката започнува близу Бордесхолм и поминува низ југозападните предградија на Кил близу брегот на Балтичкото Море, но продолжува да тече кон запад, завршувајќи го Северното Море. Средишниот дел на Ајдер бил погоден за користење како дел од Килскиот Канал.
Во раниот среден век реката се верува дека била граница помеѓу германските племиња Јути и Англи, кои во текот на овој период, заедно со соседните Саси го поминале Северното Море и се населиле во Англија. Во текот на подоцнежниот период на средниот век, Ајдер била граница помеѓу Сасите и Данците, како што напишал Адам Бременски во 1076 година. Со векови била граница помеѓу Данска и Светото Римско Царство. Денес е граница помеѓу Шлезвиг и Холштајн, северниот и јужниот дел, соодветно, на денешната германска покраина Шлезвиг-Холштајн.
Ајдер тече низ следниве градови: Бордесхолм, Кил, Рендсбург, Фридрихштат и Тенинг. Близу Тенинг се влева во Северното Море. Естуарот има каллив брег и солена вода. На устието на реката постојат брани за заштита од поплави, кои имаат можност да се затворат за време на бури.
1 Пловност
Браната за плима и осека обезбедува пристап за бродови преку браната Ајдер. Рибарското пристаниште Тенинг се наоѓа на 11 километри спротиводно од браната, додека Фридрихштат е оддалечен дополнителни 15 километри спротиводно. Кај Фридрихштат постои брана која дозволува пристап до реката Трене.
Ајдер останува пловна до браната кај Нордфелд, 6 километри над Фридрихштат. Постои и уште една брана кај Лексфере, 52 километри спротиводно од Нордфелд. Дополнителни 3 километри од Лексфере се наоѓа крстосница со краткиот Канал Гизелау, кој обезбедува пловна врска до Килскиот Канал кај Олденбител. Ајдер потоа обезбедува алтернативен пат од Северното Море до Килскиот Канал, која ги избегнува плимите и осеките во естуарот на Елба.
Васбек

Васбек (|Wasbek) — општина во округот Нојминстер, во Шлезвиг-Холштајн, Германија.
1 Географија
Васбек се наоѓа западно од Нојминстер. На запад се граничи со природниот парк Аукруг. На исток поминува автопатот А7 од Хамбург до Фленсбург, на кој може да се приклучи преку излезот Нојминстер-Мите. Сојузниот автопат Б430 од Литјенбург до Шенефелд поминува од исток кон запад преку општината.
Местото е исто така поврзано со железничката линија Нојминстер-Хајде.
2 Политика
На 15 јуни 2008 година, Васбек излегол од општинската заедница Аукруг, оттогаш административно е поврзан со градот Нојминстер, кој ги извршува административните работи за општината.
Килски универзитет

Килски универзитет (|Christian-Albrechts-Universität zu Kiel) — универзитет во градот Кил, Германија. Бил основан во 1665 година како Академија Холсаторум Килониенсис (''Academia Holsatorum Chiloniensis'') од страна на Кристијан Албрехт, војвода на Холштајн-Готорп и денес има околу 24.000 студенти. Килскиот универзитет е најстар, најголем и најугледен универзитет во покраината Шлезвиг-Холштајн. До 1864/66 година не бил само најсеверниот универзитет во Германија, туку истовремено и втор најголем универзитет во Данска.
1 Историја
Килскиот универзитет бил основан под името Кристијан Албертина на 5 октомври 1665 година од Кристијан Албрехт, војвода на Холштајн-Готорп. Граѓаните на градот Кил првично биле скептични околу претстојното доселување на студентите, мислејќи дека тоа би било „прилично неподносливо со нивната алчност, пиењето и нивното однесување“. Но, оние во градот кои ги сметале и економските предности на универзитет во градот победиле и така Кил станал најсеверен универзитет во германското Свето Римско Царство.
По 1773 година, кога Кил потпаднал под данска власт, универзитетот започнал да напредува, а кога Кил станал дел од Прусија во 1866 година, универзитетот нагло пораснал. Универзитетот ја отворил една од првите ботанички градини во Германија (сега Стара ботаничка градина Кил), а Мартин Гропиус проектирал многу од новите градби потребни за растечкиот број на студенти.
Академијата претставувала еден од првите германски универзитет кој го спровел „глајхшалтунг“ (усогласување) во 1933 година и се согласил да отстрани многу професори и студенти од школата, на пример Фердинанд Тенис или Феликс Јакоби. Во текот на Втората светска војна, Килскиот универзитет доживеал тешки оштетувања, а подоцна изграден на различно место со само неколку од старите градби, во кои е сместен медицинскиот факултет.
2 Факултет
* Факултет за теологија
* Факултет за право
* Факултет за бизнис, економија и општествени науки
* Факултет за медицина
* Факултет за уметност
* Факултет за математика и природни науки
* Факултет за земјоделски науки и исхрана
* Факултет за инженерство
3 Познати луѓе
3.1 Завршиле тука
* Франц Боас (1858–1942) — антрополог
* Герхард Домаг — бактериолог, нобелов лауреат
* Герхард Штолтенберг — политичар
* Пер Штајнбрик — политичар
* Ерих Валтер Штернберг — композитор
3.2 Наставен кадар
3.2.1 Нобелови добитници
Постојат неколку добитници на Нобелова награда поврзани со Килскиот универзитет:
* 1902 Теодор Момзен (книжевност)
* 1905 Филип Ленард (физика)
* 1918 Макс Планк (физика)
* 1922 Ото Мајерхоф (медицина)
* 1950 Курт Алдер и Ото Дилс (хемија)
Стадион Велодром

Велодром или Стад Велодром е стадион кој се наоѓа во Марсеј, Франција. На овој стадион настапува екипата на Олимпик Марсеј, но исто така редовно се користи и за натпреварите на Францускиот рагби тим. Стадион е изграден 1937 година и има сместивост од 60.371 места. Првиот изигран натпревар на овој стадион е меѓу Марсеј и Торино во 1937 година.
Бордесхолм (амт)

Бордесхолм (|Bordesholm) — општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиште на општинската заедница е Бордесхолм. Била наречена Бордесхолм-Ланд до 30 јуни 2007 година.
Општинската заедница Бордесхолм се состои од следниве општини:
’Ржаново (Кавадаречко)

’Ржаново — раселено село во Општина Кавадарци, во областа Мариово, во околината на градот Кавадарци.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во високиот јужен дел од Општина Кавадарци, а чиј атар се издига високо и се допира со државната гранична линија со Грција. Селото е планинско, на надморска височина од 990 метри.
За селото не била водена посебна катастарска евиденција.
Во атарот на селото на самиот пат Мрежичко-Мајден се наоѓала голема рударска населба со бараки, од која денес се останати само остатоци, како и ’Ржановскиот манастир.
2 Историја
Во век, ’Ржаново било дел од нахија Рожден во Тиквешката каза на Отоманското Царство.
3 Стопанство
Во рамките на атарот на селото се наоѓа истоимениот рудник, од кој до 2013 година се ископувала руда за потребите на комбинатот „Фени“ од Кавадарци.
4 Население
Селото е мало и во фаза на наполно раселување. Тоа во 1971 година броело 20 жители, а во 1994 година само двајца жители.
Според пописот од 2002 година, во селото ’Ржаново немало жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
5 Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Кавадарци, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната општина, Конопиште. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Конопиште.
Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната општина Конопиште.
Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Кавадарци.
5.1 Избирачко место
Селото е опфатено во избирачко место бр. 0712 според Државната изборна комисија, кое ги опфаќа селата Мајден, ’Ржаново и Рожден, кое е сместено во зграда на општината, поранешни простории на месната заедница.
На локалните избори во 2017 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 45 гласачи. На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 43 гласачи.
6 Личности
Личности родени во 'Ржаново:
* Богдана Велкоска — учесник во НОВ на Македонија
7 Културни и природни знаменитости
;Цркви* Црква „Св. Петар“ — главна манастирска црква
;Манастири
* ’Ржановски манастир — изграден во рударската населба
;Реки* Казарик — притока на Блаштица
;Ендемски видови
* Кавадаречки различник — ендемит во флората на Македонија од групата на сложеноцветните растенија
Волкашин и Марко

Волкашин и Марко — македонска епска (јуначка) песна за Крале Марко.
1 Содржина
Волкашин и Марко ја граделе црквата, посветена на архангел Михаил, над кулите во Варош. По девет години работа, кога црквата била завршена, на вратата се насликал Волкашин, а од завист, Крале Марко се насликал одлево. На осветувањето на манастирот, Волкашин и Марко го поканиле патријархот од Охрид, заедно со бројни попови, како и кралеви и обични луѓе. Гостите јаделе и пиеле три дена и три ноќи при што кралевите започнале да се фалат со своите јунаштва. Кога ги слушнал, Крале Марко не издржал и се пофалил дека е поголем јунак од татко му. Тогаш, Волкашин се налутил, ја извадил сабјата и почнал да го брка Крале Марко со намера да го убие. Сепак, Крале Марко не му се спротивставил, туку почнал да бега околу црквата и најпосле, се скрил внатре во неа. Лутиот Волкашин замавнал со сабјата и од вратата на црквата потекла крв. Тогаш, се појавил ангел и му кажал на Волкашин дека не ја удрил вратата, туку го ранил архангел Михаил во ногата. Поради гревот што го направил, ангелот го проколнал Волкашин да не види среќа, да му се распаднат кулите и манастирот здрав да не остане.
Ха-мол

Ха-мол (|h-moll, |Si mineur, |B minor) — молска скала која се состои од тоновите ха (H), цис (C), де (D), е (E), фис (F), ге (G) и а (A). Нејзиниот клучен предзнак се состои од две повишувалки. Хармонискиот мол ја повишува нотата A на A. Измените за мелодиската и хармониската варијанта на скалата се бележат со случајни предзнаци.
Нејзиниот релативен дур е де-дур, а паралелен дур е ха-дур.
Германскиот поет Кристијан Шубарт (1739–1791) сметал дека ха-молот оддава впечаток на премолчено помирување со судбината и мошне кроток приговор, што се поклопува со неговата употреба во „Житието на Свети Јован“ на Јохан Себастијан Бах. Во времето на Бетовен, ха-молот се восприемал мошне поинаку: италијанскиот музички теоретичар Франческо Галеаци напишал дека ха-мол не е погодна за музика во добар вкус, додека пак Бетовен ха-молот го нарекува „црна скала“.
1 Позначајни дела во ха-мол
* Барток — Виолински концерт бр. 2
* Ј.С. Бах — Миса во ха-мол
* Бородин — Симфонија бр.2
* Ботезини — Концерт за контрабас, бр. 2 во ха-мол
* Брамс — Кларинетски квинтет
* Вивалди — Концерт за 4 виолини и виолончело, RV 580 (Концерт бр. 10 од „Хармонско вдахновение“)
* Григ — „Во пештерата на планинскиот цар“
* Дворжак — Концерт за виолончело во ха-мол
* Лист — Пијаносоната во ха-мол
* Менделсон — „Хебриди“ (увертира „Пештерата на Фингал“)''
* Моцарт — адаџо од Квартет за флејта бр. 1, K. 285
* Моцарт – Адаџо во ха-мол, K. 540
* Паганини — Виолински концерт бр. 2 („Ѕвонче“)
* Пучини — ''E lucevan le stelle'' („И ѕвездите светеа“) од операта „Тоска“
* Сен-Санс — Виолински концерт бр. 3
* Скрјабин — Полонеза во ха-мол, оп. 21
* Хумел — Пијаноконцерт бр. 3, оп. 89
* Чајковски — Симфонија бр. 6 („Патетична“), оп. 74
* Шопен — Скерцо бр. 1, оп. 20
* Шопен — Етида во ха-мол, оп. 25, бр. 10
* Шопен — Пијаносоната бр. 3, оп. 58
* Шопен — Валц во ха-мол, оп. 69, бр. 2
* Шуберт — Симфонија бр. 8 („Незавршена“), D. 759
2 Наводи
Белешки
Извори
*
Бордесхолм

Бордесхолм (|Bordesholm) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Бордесхолм е исто така име на поранешниот историски округ на Кралството Прусија и Вајмарската Република на кој бил окружно седиште. Округот Бордесхолм бил подоцна распуштен во 1932 година и поделен на соседните окрузи (делови од округот Бордесхолм биле приклучени на Зегеберг, а остатокот на Рендсбург-Екернферде).
Бордесхолм се развил околу 1330 година, кога манастирот од Нојминстер (основан во 1127 година од епископот Вицелин) бил преместен на остров во езерото кај Бордесхолм. Свети Вицелин е закопан тука. Потоа, селото растело крај брегот на езерото, во близина на манастирот. Покрај манастирот, Бордесхолм станал културен и стопански центар на Војводството Холштајн.
Во текот на реформацијата, манастирот бил затворен во 1566 година од војводата Ханс Постариот. Потоа станал латинска школа, која била затворена во 1665 година. Остатоци на манастирот и библиотеката станале основа за библиотеката на новосоздадениот Килски универзитет. Во периодот 1773-1865, областа на Бордесхолм била управувана од кралот на Данска преку неговата титула како војвода на Холштајн.
Марко и три наречници

Марко и три наречници — македонска епска (јуначка) песна за Крале Марко.
1 Содржина
Евросима родила машко дете, а третата вечер, таткото, кралот Волкашин, поканил бројни гости на повојница. Кога гостите заспале, на полноќ дошле три наречници при што две му посакале среќа на детето, додека третата му посакала да стане голем јунак и на татко му да му ги скрши коските. Волкашин се налутил, го ставил бебето во кошница и го фрлил во Вардар за да се удави и така да се спаси од пророштвото. Додека кошницата пловела по Вардар, некое младо овчарче го слушнало пискањето на Крале Марко, ја зело кошницата и ја однело дома, каде што неговите родители го гледале Крале Марко како свое дете. Кога Марко пораснал, го испратиле да ги пасе селските телиња, но чевтртиот ден, Крале Марко ги испотепал сите телиња. Неговиот очув, овчарот, се налутил и го избркал од дома, притоа кажувајќи му ја вистината дека тој не му е вистински татко и дека го нашле во Вардар, во кошница.
Крале Марко се засрамил и отишол на брегот на Вардар, каде во песокот си направил куќа. Во меѓувреме, Релја Шестокрило правел свадба на која за кум го назначил кралот Волкашин, постар девер му бил Груица, но немал помлад девер. Затоа, Груица патувал наоколу, барајќи некого за девер и така дошол до брегот на Вардар, каде го поканил Крале Марко да биде помлад девер. Релја Шестокрило го нагостил Крале Марко, го облекол во убава облека, го наоружал и потоа, деверите и сватовите отишле да ја земат невестата. Кога се враќале назад, сватовите поминале низ некоја шума во која живеел страшен ѕвер со три глави. Ѕверот ги нападнал сватовите и им ги зел даровите, а на деверите им рекол да ја остават невестата, ако сакаат да останат живи. Уплашени, постариот девер Груица и сватовите избегале, а Крале Марко останал да се бори при што успеал да го победи ѕверот. Потоа, тој ги зел даровите и ослободил три синџири робје кои некогаш ги заробил ѕверот.
За тоа време, во дворецот на Релја Шестокрило, сватовите викнале попови и ги оплакувале Крале Марко и невестата. Кога дошол Крале Марко, сватовите се израдувале и му направиле голема чест, а тој почнал на сите да им ги враќа даровите што им ги зел ѕверот, притоа удирајќи ги со боздоганот како казна дека ја оставиле невестата. Така, Крале Марко му удрил шест боздогани на деверот Груица, а на кумот Волкашин му удрил 15 боздогани, кршејќи му ги ребрата. Потоа, веселбата продолжила, а кралот Волкашин го прашал непознатиот јунак за неговото потекло. Кога Крале Марко му ја кажал вистината за себе, Волкашин се сетил дека тој е неговиот син и му раскажал сè што се случило. Крале Марко му се поклонил и му бакнал рака, а Волкашин го гушнал и го бакнал трипати во челото. Потоа, радосни, двајцата продолжиле да пијат и да јадат цели три месеци.
Мирослав Масин

Мирослав Масин — македонски сликар, роден во 1963 година во Ниш.
1 Биографија
Мирослав Масин дипломирал на Факултетот за ликовни уметности, отсек сликарство во Скопје, во 1988 година. Член е на ДЛУМ, и во периодот од 2000 до 2001 година бил претседател на ДЛУМ. Бил на студиски престој во Велика Британија, Франција и Чешка. Покрај самостојни изложби, Масин учествува во инсталации и перформанси, во видео спотови, а негов е сценскиот дизајн на три претстави: во 1993, 1994 и во 2013 година, на мјузиклот Пенелопе Икс.
2 Творештво
Започнувајќи со самостојни изложби во 1988 година, Мирослав Масин досега остварил повеќе од педесет во земјава и во странство, меѓу кои во: Џенова, Париз, Стразбур и Мајен во Франција, Берлин, Лондон, Белград, Сараево, Зрењанин, Подгорица, Љубљана, и на други места. Мирослав Масин изработил над дваесет и пет инсталации и перформанси, меѓу кои: „Мајмун-човек-мајмун“ (1986, Стара чаршија, Скопје), „Кафез“ (1992, КИЦ, Скопје), „Мајмун-човек-банана“ (1995, КИЦ, Скопје), „Миро и Емил“ (1997, Зоолошка градина, Скопје), „Цивилизација“ (2000, Чимелице, Чешка), „Три желби“ (2005, Зоолошка градина, Скопје), „City Point“ (2009, Нирнберг, Германија) и други.
На 15 октомври 2014 година, во Галеријата на „Младинскиот културен центар“ во Скопје била отворена самостојната изложба на Масин, насловена како „Ашанте“ („Enchante“). На 7 април 2015 година, во Нишкиот културен центар била отворена самостојна изложба на Масин, под истиот наслов.
Денишенхаген (амт)

Денишенхаген (|Dänischenhagen) — општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Денишенхаген.
Општинската заедница Денишенхаген се состои од следниве општини:
# Денишенхаген
# Нер
# Шведенек
# Штранде
Денишер Волд (амт)

Денишер Волд (|Dänischer Wohld) — општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа помеѓу градовите Екернферде и Кил. Седиште на општинската заедница е Геторф. Именуван е по истоимениот полуостров, на кој општинската заедница го зафаќа средишниот дел.
Општинската заедница Денишер Волд се состои од следниве општини:
# Фелм
# Геторф
# Линдау
# Нојдорф-Борнштајн
# Нојвитенбек
# Осдорф
# Шинкел
# Титендорф
Денишенхаген

Денишенхаген (|Dänischenhagen) — општина на полуостровот Денишер Волд во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа близу брегот на Балтичкото Море, околу 11 километри северно од Кил. Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Геторф

Геторф (|Gettorf; |Gettorp) — општина во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на околу 12 километри југоисточно од Екернферде и 14 километри северозападно од Кил. Општината претставува административно седиште на општинската заедница Денишер Волд.
Петар Попчев

Петар Попчев (с. Гаково, Сомбор, ) — македонски ликовен уметник. Познат е по тоа што тој прв го има насликано големиот мијачки јунак Ѓурчин Кокале.
1 Животопис
Попчев е роден 30 јуни 1954 година во Сомборското село Гаково во Војводина. Средно училиште за применета уметност – отсек сликарство завршил во Скопје, кај професорите Миле Корубин и Родољуб Анастасов. Педагошка Академија во класата на Димитар Кондовски завршил во Скопје 1976 година. Ликовна Академија завршил во Приштина во класата на Муслим Муслиќи во 1979 година. Од 1977 до 1984 година работел како хонорарен иллустратор во списанието Детска Радост во Скопје, а од 1980 до 1994 година работел како ликовен педагог во средното трговско училиште во Скопје. Од 1994 година живее и работи како слободен уметник. Член е на Друштвото на ликовни уметници за применета уметност на Македонија од 1980 година. Студиски престои има остварено во Франција, Германија, Италија, Туција, Русија, Грција и др земји.
2 Изложби
Учествувал на триесетина групни изложби во земјава и странство и исто толку меѓународни колонии.
*1983 г. Карлструе, Германија – Галерија Парк
*1987 г. Ровињ, Хрватска – Галерија Себастијан
*1992 г. Скопје – Центар за култура и информации
*1994 г. Скопје - Галерија Парк
*1995 г. Скопје – Центар за култура и информации
*1997 г. Скопје – Музеј на Град Скопје
*2001 г. Струмица – Ликовна галерија Р.У.
*2003 г. Скопје – Музеј на Град Скопје
*2009 г. Софија, Р. Бугарија - КИЦ на Р Македонија
*2010 г. Скопје - Музеј на Град Скопје
*2014 г. Скопје - МАНУ
Марковски Округ

Марковски округ (|Märkischer Kreis) — округ во средишниот дел на покраината Северна Рајна-Вестфалија во Германија. Се граничи со окрузите Уна, Зост, Горен Зауерланд, Олпе, Обербершкиот округ, Енепе-Рур и градот Хаген. Наречен е по некогашната грофовија Марк која се наоѓала на ова подрачје.
1 Историја
Округот е создаден во 1975 г. како дел од реформите во окрузите на покраината. Направен е со спојување на поранешните окрузи Лиденшајд и Изерлн, градскиот округ на Изерлон и подрачјето околу Балве (дотогаш во состав на округот Арнсберг).
2 Географија
Во географски поглед, Марковскиот округ го опфаќа северозападниот дел на ридската област Зауерланд, јужно од долината на Рур. Највисоко место е Нордхеле, на надморска височина од 683 м. Поважни реки во округот се Лене и Хене. Иако е претежно шумовит и слабо населен, округот сепак бележи долга индустриска историја поради изобилството на огревно дрво за топилниците за челик, кое се користело сè до воведувањето на јаглен од Рур.
3 Градови и општини
Градови (население), , Општини (население)
4 Поврзано
* Марк (грофовија)
5 Галерија
Костурник

Костурник — село во Општина Куманово. Населбата официјално била прогласена за село во 2014 година. Поради пропусти во минатото ова село се водело како маало на Горно Коњаре.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Жеглигово, северно од Куманово и јужно од Табановце, меѓу магистралата А1 одзапад и реката Којнарка од исток.
Воиновиќ

Воиновиќ (понекогаш: Војновиќ) — село во Општина Куманово. Населбата официјално била прогласена за село во 2014 година. Поради пропусти во минатото ова село се водело како маало на Табановце.
1 Географија и местоположба
Селото е сместено во областа Жеглигово, северно од Куманово, на самата граница со Србија, западно од граничниот премин „Табановце“ и магистралата А1.
Трајко Стојковски

Трајко Стојковски - Бузо (Куманово, 10 јануари 1923 - Скопје, 14 октомври 2005) — македонски комунист, учесник во НОВ, офицер на ЈНА и општественик. Прогласен е за народен херој на Југославија на 20 ноември 1951 година. Носител е и на Партизанска споменица 1941.
1 Животопис
Трајко Стојковски е роден во Куманово. Како член на СКОЈ (од 1941), активно учествувал во подготовките на НОВ во Куманово, а во јуни 1943 година станал борец на Кумановскиот партизански одред. Посебно се истакнал како пушкомитралезец во борбата на Дренак против четничките сили во декември 1943 година. При формирањето на Третата македонска бригада бил назначен за командант на баталјон, а подоцна за командант на Дванаесеттата македонска (скопска) бригада. Учествувал во борбите за „Црно Око“, каде неговата чета требало да пробие пат за бригадата. Има значаен придонес во ослободувањето на Скопје, односно по негова заслуга Германците биле спречени да ги урнат мостовите на Вардар.
2 По војната
По завршувањето на војната, завршил Воена школа при Врховниот штаб. До 1951 година бил на разни должности во ЈНА, а потоа премина на работа во Државниот секретаријат за внатрешни работи. Пензиониран е во 1959 година.
Четврта политичка теорија (книга)

Четврта политичка теорија (|Четвертая политическая теория) — книга на рускиот политиколог и теоретичар Александар Дугин, објавена во 2009 г. Во неа, тој нуди сосема нова политичка идеологија која ја нарекува „четврта“ и за која тврди дека претставува надминување на трите досегашни теории: либерализмот, марксизмот и фашизмот. Според западните медиуми, книгата послужила како инспирација за Граѓанската војна во Украина, и современата крајна десница воопшто.
1 Поврзано
* Евроазиство
* Четврта политичка теорија
Офицерски дом (Скопје)

Офицерскиот дом — објект во Скопје. Домот се наоѓал на десниот брег на Вардар, веднаш до Камениот мост. Архитект бил Василиј Баумгартен, познат и стилски изграден руски архитект кој во тоа време бил емигрант и престојувал на овие простори. Претставува објект со нагласен академски пристап во третманот на композицијата, организацијата и декорацијата. Проектиран бил во 1925, и истата година започнал да се гради. Отворен бил во 1929. Во земјотресот во 1963 бил оштетен, а срушен е една година подоцна, по одлука на тогашната влада. Бидејќи постоела можноста објектот да биде успешно реставриран, тој денес би бил еден од најголемите пост-земјотресни симболи на градот Скопје, а со тоа би се зачувал физичкиот спомен и архитектонскиот континуитет на градот, заедно со неколку маалски целини.
1 Опис
Овој објект (1929-63) претставува академски пример на своето време. Почитувањето на основните поставки на академизмот кај овој објект се согледуваат во однос на поставеноста на локацијата, при што условите наметнати од неговата местоположба на кејот на реката Вардар придонело и за основната организација по една оска, отворајќи простор за развивање на страничните фасади кон реката и кејот. Цврстата концепција на блокот што го затвора објектот, како една академска одлика, се надградува во хоризонтални појаси градејќи урамнотежена композиција со прецизен избор на елементи и стилски форми. Симетрично конципираната предна фасада ја усложнува странична фасада со високи столбови ориентирана кон кејот. Фасадната обработка до првиот хоризонтален разделен венец е спроведена со нагласена рустика, што визуелно го поставува објектот на цврста база, во која напуштањето на концептот на нагласена профилација и богата орнаментација е направено во корист на подвлекување на чувството за носив базис на кој почиваат богато расчленетите етажи. Ефектот на богата и пластично обработена фасада го создаваат столбовите прилепени до фасадното платно, кои се протегаат во две висини на објектот како реплика од страничната фасада. во полињата кои ги затвораат лаковите под разделниот венец, се изведени кружни медалјони во касноренесансен манир. Фасадата е збогатена со додавање на бифорни и трифорни прозорци во полукружни ниши, кои потсетуваат на касно византиските традиции (помоден манир). Заради своите архитектонско-стилски одлики, овој објект спаѓа во групата на успешни примери на југословенскиот меѓувоен историзам. Тој е редок грандиозен објект од ваков карактер, на територијата на тогашната Вардарска Македонија.
2 Реставрација
Реставрацијата на објектот започнала во 2013, како дел од проектот Скопје 2014, а според досега изграденото, истата ќе биде малку поголема од оргиналот.Овој проект бил нарачан од страна на Министерството на војската и морнарицата, заради концентрацијата на општествениот живот на воената елита на Скопје и околината.
3 Галерија
4 Поврзано
* Скопје
* Плоштад Македонија
5 Користена литература
*“АРХИТЕКТОНСКИТЕ СТИЛОВИ (во македонската архитектура од крајот на XIX век и периодот меѓу двете светски војни)”. Кокан Грчев. Скопје.
Канал Ајдер (амт)

Канал Ајдер (|Eiderkanal) — општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на Килскиот Канал, околу 2 километри југоисточно од Рендсбург. Седиштето на општинската заедница е во Остеренфелд.
Општинската заедница е составена од следниве општини:
# Бофенау
# Хасмор
# Остенфелд
# Остеренфелд
# Раде кај Рендсбург
# Шахт-Аудорф
# Шилдорф
Колонија (село)

Колонија — село во Општина Гази Баба, сместено неколку километри источно од Скопје. Населбата официјално била прогласена за село во 2014 година. Поради пропусти во минатото ова село се водело како дел на Идризово. Селото брои околу 500 жители, од кои 400 се Македонци.
1 Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во Скопското Поле, во рамките на Општина Гази Баба. Селото е рамничарско, на надморска височина од 223 метри.
2 Демографија
На пописот од 2002 година, селото имало 451 жител. Следува табела на националната структура на населението
Националност, Вкупно
Македонци, 401
Албанци, 35
Турци, 4
Роми, 2
Власи, 0
Срби, 8
Бошњаци, 0
останати, 1
3 Општествени установи
* ОУ „Његош“
Модар патлиџан

Модриот патлиџан е едногодишно растение од фамилијата зрнци (Solanaceae). Растението потекнува од Индија, а во Европа и на Балканот е познат од XV век. Незрелите плодови од растението се користат готвени во исхраната.
1 Опис
Модриот патлиџан е деликатна, тропска повеќегодишна билка често се одгледува како мек или полутврд годишен плод во умерени клими. Стеблото е често извиткано. Цветот е бел до виолетов, со пет-лобуси венчиња и жолти прашници. Јајцевидниот, сјајен (мазен), виолетов плод има бело месо со месна текстура. Исечената површина во внатрешноста брзо станува кафеава кога плодот се отвора.
Таа расте 40 до 150 см во височина, со големи, груби лопасти листови кои се долги 10 до 20 см и широки 5 до 10 см. Полудиви видови на модар патлиџан можат да пораснат многу поголеми, до 225 см со големи листови долги 30 cm и широки од 15 см. Кај дивите видови на ова растение, плодот е со пречник помал од 3 cm, но многу поголем е во култивирани форми: 30 cm или повеќе во должина.
Ботанички класифициран како зрновиден, плодот на модриот патлиџан содржи бројни мали, меки семиња кои, иако се јадат, се горчливи затоа што содржат никотиноидни алкалоиди, слично како кај тутунот.
2 Историја
Растителните видови на модриот патлиџан потекнуваат од одгледување. Модриот патлиџан е одгледуван во јужна и источна Азија од праисторијата. Првиот познат пишан запис за растението е пронајден во Ќи Мин Јаошу, древен кинески земјоделски трактат завршен во 544 година. Бројните арапски и северноафрикански имиња за неа, заедно со недостатокот на антички грчки и римски имиња, укажуваат дека во раниот среден век Арапите го донеле низ на Медитеранот. Книгата за земјоделство на Ибн Ал-Аллам во арапската Шпанија од 12 век опишува како да се одлгедува и расте модар патлиџан.
3 Сорти
Различни сорти на растението произведуваат плодови со различна големина, облик (форма) и боја, иако обично се виолетови, од каде и доаѓа името ''модар'' патлиџан. Најраспространетите видови сорти - во Европа и Северна Америка денес се издолжени и заоблени, долги 12-25 сантиметри и широки 6-9 см со темна виолетова кожа. Многу поширок спектар на облици, големини и бои на модар патлиџан се одгледуваат во Индија и на други места во Азија. Боите варираат од бело до жолто или зелено, како и црвеникаво-виолетова и темновиолетова. Некои сорти имаат боја на кремасто бело на стеблото, до светло розова, темновиолетова или дури и црна. Исто така постојат и зелени или пурпурни сорти со бели ленти.
4 Галерија
Флоријан Товен

Флоријан Товен (роден на 26 јануари 1993) — француски фудбалер, напаѓач на . Со репрезентацијата на Франција бил светски шампион во 2018.
1 Титули
1.1 Клупски
1.1.1 Тигрес
*Примера Дивисион : 1
: Клаусура 2023
1.2 Репрезентација
* Светско првенство за играчи под 20 години : 1
: 2013
* Светско првенство : 1
: 2018
Денишер Волд

Денишер Волд (|Dänischer Wohld; |Jernved) — полуостров помеѓу Екернфердскиот Залив и Килскиот Фјорд во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн. На југ се граничи со реките Левензау и Ајдер (денес со Килскиот Канал). Главно место на историската област како и административно седиште на истоимената општинска заедница, која го зафаќа средишниот дел на полуостровот, е Геторф.
Денишер Волд се наоѓа во округот Рендсбург-Екернферде. Некои места во југоисточниот дел (Шилкзе, Холтенау, Фридрихсорт) од 1922 година припаѓаат на градот Кил.
1 Област
Денишер Волд е дел од ридскиот масив на Шлезвиг-Холштајн. Оваа млада морена била создадена пред околу 20.000 години со топењето на мразот од последното ледено доба. Многу ридови ја пресекуваат областа. За плажите и бреговите се наоѓаат полиња и ливади.
2 Име
Ознаката „Денишер Волд“ се однесува на поранешната шума ''Исарнхо'' („Железна шума“) помеѓу Екернфердскиот Залив и Килскиот Фјорд. Волд потекнува од долногерманскиот јазик што означува шума. Ознаката како Железна шума денес повторно се сретнува во данскиот јазик Јернвед (''Jernved'').
3 Населување
3.1 Праисторија
Како најрано присуство на луѓе во Шлезвиг-Холштајн се зема век п.н.е.. Многу од пронајдените мегалити во Денишер Волд прикажуваат развиен општествен живот на населените племиња во младото камено доба.
Дури во век п.н.е. се појавиле првите станбени населби.
3.2 Преселба на народите
При големата преселба на народите од век се промениле многу народи во областа. Од век биле населените Сасите. Денишер Волд главно бил ненаселен.
3.3 Среден век
Од 811 година, реките Ајдер и Левензау служеле како граница помеѓу Данците и Сасите. Северно од Виндебиер Нор се протегал ѕидот. На исток се протегала границата во однос на Словените.
Во 1260 година, Денишер Волд на крајот бил вклучен во Грофовијата Холштајн, надошле нови доселеници од југ. Во 1662 година околу половина од површината била населена.
3.4 Села
Најстари села биле:
* Геторф (1259),
* Холтзе (1272),
* Шилкзе (1273),
* Денишенхаген (1274),
* Шинкел (1289),
* Јеленбек (1300),
* Алт Билк (1304),
* Линдау (1307),
* Фелм (1310),
* Варлеберг (1316),
* Ратмансдорф (1325),
* Кноп (1322) како и
* Зекамп (1350).
Во средниот век во Денишер Волд, како и во Шванзен, се појавиле големи имоти со прекрасни велепоседнички домови или замоци. Овие имоти постоеле до крајот на век. Дури и денес сè уште се наоѓаат во посед на старите семејства.
4 Општини
Областа административно е поделена на следниве општини:
* Алтенхоф
* Алтенхолц
* Денишенхаген
* Фелм
* Геторф
* Холтзе
* Линдау
* Нојдорф-Борнштајн
* Нојвитенбек
* Нер
* Осдорф
* Шинкел
* Шведенек
* Штранде
* Титендорф
Исто така, областа ги вклучува и поранешните општини, а денес градски окрузи на Кил:
* Шилкзе
* Прис
* Фридрихсорт
* Холтенау
Флинтбек (амт)

Флинтбек (|Flintbek) — општинска заедница во округот Рендсбург-Екернферде, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Флинтбек.
Општинската заедница Флинтбек се состои од следниве општини:
# Бенхузен
# Флинтбек
# Шенхорст
# Техелсдорф