procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Пожар на брод во Хаити (2024)

На 19 јули 2024 година, брод со над 80 мигранти од Хаити се запалил и потонал во близина на брегот на Хаити, при што загинале најмалку 40 лица, а 41 лице биле повредени.
1 Пожар и тонење
Околу 3 часот по полноќ, брод со мигранти од Хаити кои илегално патувале на пат долг 250 километри од Форт Сен Мишел кон островите Туркс и Кајкос се запалил по две експлозии на бродот во близина на северниот брег на Хаити и потонал. Починале 40 мигранти од Хаити, вклучително и капетанот на бродот, а 41 други биле спасени од крајбрежната стража на Хаити со повреди, вклучително и 11 лица кои биле испратени во блиските болници, од кои најмалку неколку биле со повреди поврзани со изгореници.
Phoenix (група)

Phoenix ― француска инди-рок група од Версај, основана во 1995 година. Нивната постава, која останала непроменета од нивното основање, се состои од Томас Марс (главен пејач, тапани, удирачки инструменти), Дек д'Арси (бас, клавијатури, придружен вокал), Кристијан Мазалаи (гитара, придружен вокал) и Лоран Бранковиц (гитара, клавијатури, придружни вокали).
Музичкиот стил на групата првенствено се опишува како: инди-поп, синт-поп, поп-рок, и нов бран. Досега издале седум студиски албуми, а најуспешен бил нивниот четврти албум, ''Wolfgang Amadeus Phoenix'', кој забележал голем успех во 2009 година. Со сингловите „1901“ и „Lisztomania“, албумот освоил Греми за најдобар албум со алтернативна музика.
Групата настапила на церемонијата на затворање на Летните олимписки игри 2024 година која се одржала на Стад де Франс во Париз.
1 Дискографија
*''United'' (2000)
*''Alphabetical'' (2004)
*''It's Never Been Like That'' (2006)
*''Wolfgang Amadeus Phoenix'' (2009)
*''Bankrupt!'' (2013)
*''Ti Amo'' (2017)
*''Alpha Zulu'' (2022)
2 Награди
* 2010: Греми за најдобар албум со алтернативна музика за ''Wolfgang Amadeus Phoenix''* 2014: Рок-албум на годината на наградите Victoires de la Musique за албумот Bankrupt!
Пежо 5CV

Пежо 5CV — популарно име за неколку модели од Пежо тип 172 помеѓу 1925 и 1929 година.
Првиот од серијата 5CV бил тип 172 BC, сосема нов модел, иако сличен на Квадрилетот, кој сè уште се продавал во 1924 година. Типот 172 BC имал мотор со зафатнина од 667 cm³ кој бил пренесен од моделот Квадрилет, но моќност до 11 КС (8,2 kW). Автомобилот дебитирал на автомобилската трка Тур де Франс во 1924 година.
Мали промени во дизајнот и новиот мотор го замениле типот 172 BC со типот 172 R во 1926 година. Моторот бил 720 cm³ I4 и со иста моќност како претходниот, но со поголем вртежен момент. Моторот од 1928 година бил заменет со помала зафатнина од 695 cm³ со поголема моќност, од 14 КС (10 kW). Помалиот мотор и поголемото растојание меѓу тркалата ја спуштија класата на новиот тип 172 на 4 CV.
Вкупното производство на тип 172 во овој временски период изнесувало 48.285 единици.
+Модели и производство, Модел, Година, Производство
Тип 172 BC, 1924–1925 година, 7.084
Тип 172 R, 1926–1928 година, 27.119
Тип 172 М, во 1928 година, 11.970
Тип 172 S, во 1929 година, 2.112
1 Галерија
Ограничувања на брзината во Лихтенштајн

Општите ограничувања на брзината во Лихтенштајн се исти за секоја категорија возила. Тие се како што следува:
+Општи ограничувања на брзината, Тип на пат, Ограничување
Месен, 50 км/ч
Селски, 80 км/ч
1 Наводи
Ограничувања на брзината во Казахстан

Општите ограничувања на брзината во Казахстан се како што следува:
+Општи ограничувања на брзината, Тип на пат, Ограничување
Месен, 60 км/ч
Селски, 110 км/ч
Автопат, 140 км/ч
1 Наводи
Ограничувања на брзината во Австрија

Општите ограничувања на брзината во Австрија се како што следува:
+Општи ограничувања на брзината, Тип на пат, Месен, Селски, Регионален, Автопат
Коли, комбиња и мотоцикли, 50 км/ч, 100 км/ч, 100 км/ч, 130 км/ч
Коли и комбиња со лесни приколки (помалку од 750 кг), 50 км/ч, 100 км/ч, 100 км/ч, 100 км/ч
Коли и комбиња со тешки приколки (над 750 кг), 50 км/ч, 80 км/ч, 80 км/ч, 80 км/ч
Тешки товарни возила (над 3,5 тони), 50 км/ч, 70 км/ч, 80 км/ч, 80 км/ч
Автобуси, 50 км/ч, 80 км/ч, 100 км/ч, 100 км/ч
1 Наводи
Ограничувања на брзината во Кипар

Општите ограничувања на брзината во Кипар се како што следува:
+Општи ограничувања на брзината, Тип на пат, Пешачка зона, Месен, Селски, Автопат
Коли, комбиња и мотоцикли, 30 км/ч, 50 км/ч, 80 км/ч, 100 км/ч
Коли и комбиња со приколки, /, 50 км/ч, 80 км/ч, 100 км/ч
Тешки товарни возила (над 3,5 тони), /, 50 км/ч, 64 км/ч, 80 км/ч
Автобуси, /, 50 км/ч, 80 км/ч, 100 км/ч
1 Наводи
Ограничувања на брзината во Малта

Општите ограничувања на брзината во Малта се како што следува:
+Општи ограничувања на брзината, Тип на пат, Месен, Селски
Автомобили и мотоцикли, 50 км/ч, 80 км/ч
Комбиња, 40 км/ч, 60 км/ч
Коли и комбиња со приколки, 40 км/ч, 60 км/ч
Тешки товарни возила (над 3,5 т), 40 км/ч, 60 км/ч
Автобуси, 40 км/ч, 60 км/ч
1 Наводи
Ограничувања на брзината во Луксембург

Општите ограничувања на брзината во Луксембург се како што следува:
+Општи ограничувања на брзината, Тип на пат, Месен, Селски, Автопат
Коли, комбиња и мотоцикли, 50 км/ч, 90 км/ч, 130 км/ч, 110 км/ч за време на дожд.
Коли и комбиња со приколки, 50 км/ч, 75 км/ч, 90 км/ч
Тешки товарни возила (над 3,5 t), 50 км/ч, 75 км/ч, 90 км/ч
Автобуси, 50 км/ч, 75 км/ч, 90 км/ч
1 Наводи
Убиј ги прво децата

''Убиј ги прво децата'' — македонска комедија од 2024 година, во режија на Димитар Оровчанец, кој е автор и на сценариото заедно со Александар Русјаков.
1 Содржина
Дејството во ''Убиј ги прво децата'' ја следи младата балерина и нејзините двајца пријатели, кои, вооружени со украден полициски пиштол, влегуваат во опасниот свет на скопското подземје. Нивната потрага по изгубен мобилен телефон со компромитирачка снимка ги води низ непредвидливите лавиринти на подземјето во Скопје.
2 Улоги
Глумец, Улога
Мартин Ѓоргоски, Ѓорги
Миа Жиро, Матеа
Стефан Спасов, Мартин
Александар Ѓорѓиески, Љут
Марко Трајковиќ, Мачки
Стефан Вујисиќ, Мрсул
Анастас Тановски, инспекторот
Андриан Азири, Алтан
Марија Јанчевска, Бонбон
Марина Поп Панкова, Светлана
Лео Поповиќ, Олја
Никола Кумев, Брски
Ненад Нацев, Борис
Благица Трпковска, Марија
Ана Левајковиќ, професорот
Предраг Павловски, Перо
Тања Кочовска, Милена
Филип Трајковиќ, Благоја
Александар Микиќ, Јани
Емилија Мицевска, Ѓесика
Миа Кантарџиева, Лиза
Ангела Стојановска, Барбара
Нино Леви, Мите
Фаик Мефаилоски, таксистот
Береда Решит, Али
Едмонд Сотир, Куитим
Наталија Ристеска, девојката
Хакан Даци, Ибро
Филип Миленковски, Цоп
My Bloody Valentine

My Bloody Valentine (транскрипција: Мај блади валентајн; често стилизиран со мали букви или скратено како MBV) ― ирско-англиска алтернативна рок-група основана во Даблин во 1983 година и до 1987 година била составена од основачките членови Кевин Шилдс (пејач, гитара, семплер) и Колм О'сисоф (тапани и семплер), Билинда Бучер (пејачка, гитара) и Деби Гуг (бас-гитара). Групата се смета за пионер во шугејз музичкиот жанр.
По неколку неуспешни албуми и по промените во составот, My Bloody Valentine во 1988 година потпишале со Creation Records. Групата со оваа издавачка куќа објавила неколку успешни EP-а и албумите ''Isn't Anything'' (1988) и ''Loveless'' (1991); ''Loveless'' се смета за нивен магнум опус и за еден од најдобрите рок-албуми на сите времиња. My Bloody Valentine биле отфрлени од Creation по објавувањето на албумот поради големите трошоци за продукција на албумот. Во 1992 година, групата потпишала договор со Island Records и снимила песни доволни за неколку албуми кои не биле објавени, а групата во тој период била претежно неактивна.
Гуг и О'сисоф ја напуштиле групата во 1995 година; а во 1997 година од групата заминала Бучер. Неможејќи да направи албим на ниво од ''Loveless'', Шилдс се изолирал и, според неговите зборови, „полудел“. Во 2007 година, My Bloody Valentine повторно се обединиле и тргнале на светска турнеја. Во 2012 година, ја објавиле компилацијата ''EP's 1988-1991''. Нивниот долго одложуван трет студиски албум, , бил издаден во 2013 година по кој следувале неколку турнеи.
1 Дискографија
*''Isn't Anything'' (1988)
*''Loveless'' (1991)
*''m b v'' (2013)
Певки

Во античката географија, Певки (|πεύκη|peúkē|pine tree) е поранешен остров во делтата на Дунав, во Мала Скитија. Имал големина колку островот Родос.
Се смета дека Битката кај Онгала се случила на островот Певки. Оваа битка е клучна за создавањето на Првото Бугарско царство.
Пристаниште во Бар

Пристаништето Бар — главното пристаниште во Црна Гора. Се наоѓа во градот Бар.
1 Историја
Пристаништето Бар се користело како пристаниште за Скадар, пред Турците да го освојат во 1571 година. Веднаш по освојувањето на Бар, Турците изградиле мало пристаниште со еден бранобран и дрвен столб. Ова поранешно турско пристаниште се одржувало и се проширило од 1878 година, кога Црна Гора го добила Бар откако официјално станала независна од Отоманската Империја. Црна Гора станала првата јужнословенска земја која имала пристаниште на море.
Изградбата на пристаништето официјално започнала на 23 март 1905 година, кога Никола I Петровиќ Његош, од јахтата Романија, го поставил камен-темелникот во морето, во кој биле изгравирани неговите иницијали и датум. Пристаништето Бар официјално почнало да се гради на 27 јуни 1906 година иако пристаништето е основано истиот ден. Коен Калиа, италијански експерт за поморска конструкција, го дизајнирал пристаништето за годишен сообраќај од три милиони тони. И покрај сите планови, е изграден и пуштен во употреба само 250 метарски бранобран на 23 октомври 1909 година.
За време на Втората светска војна, Германците во 1944 година речиси целосно го минирале и го уништиле пристаништето, повлекувајќи се. Реновирањето започнало со градба на големото пристаниште. Првата фаза била завршена во 1965 година, втората, која имала годишен обрт од околу 5 милиони тони товар во планот, била речиси завршена, кога во 1979 година се случил катастрофален земјотрес уништувајќи повеќе од половина од нејзините модерни пристанишни капацитети.
2 Операции
Бидејќи црногорскиот пазар е премногу мал за целосно да ги искористи своите капацитети и да го направи пристаништето профитабилно, општо прифатено е дека пристаништето Бар мора да стекне нови пазари за да опслужува. Во 1976 година завршиле работите на изградбата на автопатот и железничката пруга Белград-Бар, со што се овозможило поврзување на пристаништето со српскиот, а со тоа и со централноевропскиот пазар.
2.1 Траекти линии
* Бар - Бари, Бари - Бар
3 Види повеќе
* Траект
Ти носам пустински песок

„Ти носам пустински песок“ — епистоларен роман на македонската писателка Винка Саздова, првобитно објавен во 2021 година до издавачката куќа „Три“.
1 Осврт кон делото
Фабулата во романот е прикажана преку писмената преписка меѓу две деца, Стела и Сани, кои авторката ги опишува како една душа во две тела, иако живеат далеку: Стела во Дубаи, а Сани во Скопје. Тие се приближуваат кон пубертетот, но иако се мали, веќе се свесни за содржината на детскиот свет и за своите права во светот на возрасните. Идејата на романот е дека животот е во постојано движење, зашто никој не се вратил во своето детство, ккао што никој не остарел двапати. Притоа, авторката го зема Дубаи како симбол на менливоста и минливоста.
Еден миг живот

„Еден миг живот“ — стихозбирка на македонскиот поет Васил Тоциновски, издание на Институтот за наука, алтернатива, култура и уметност „ИНАКУ“ до 2023 година.
1 Осврт кон делото
Во стихозбирката, која содржи 65 песни, авторот зафаќа многу работи, претежно од секојдневниот живот, но навлегува и во себеси отворајќи ги мислите без никакво разубавување. Во повеќе песни (како: „Градот и човекот“, „Насмевката“, Заборавен човек“, „Штуро доба“, „Простување нема“, „Противречности“, „Лавиринт“, „Прозорец кон туѓи мисли“ итн.) тој го бара човекот, оној човек кој ги поседува човечките особини пеејќи за осаменоста и отуѓеноста на современиот човек кој е изгубен во метежот на новото време. Авторот не се плаши да ги гледа работите околу себе такви какви што се, не се плаши да се наврати кон минатото, но и да гледа нанапред кон иднината. Исто така, збирката содржи и љубовни песни, како: „Бакнеж“, „Задоцнето допаѓање“, „Знак“. Освен тоа, неколку песни се навраќа на времето поминато во родниот град Велес, а една од нив („Гемиџијата“) е посветена на поетот Коле Неделковски. Песната „Дални наковални“ е посветена на Петре М. Андреевски. Во повеќе песни, авторот се свртува кон себе, кон содржината на своите мисли при што без страв застанува пред своето огледало, осврнувајќи се на своето минато.
Христо Петрески пишува за збирката дека е вредносен прилог во современата македонска книжевност; едноставен, јасен, конкретен, суптилен и лирски интимен, поетот е свртен кон луѓето, времињата и настаните кои некогаш биле живот; трагајќи по нивните општочовечки, универзални димензии и значења, авторот го интригираат елементарните егзистенцијали категории: минливоста, бесмислата, апсурдот и парадоксот во кои се пресоздава и препознава субјектот како среќен човек; возвишената убавина на овие песни се содржи во нивната едноставност, строгост и мудрост.
Аџи Евка Зафирова

Аџи Евка Зафирова (момиско: ''Константинова''; Ерусалим, 1820-тите — Велес, 1918) — македонска професорка и просветителка за време на македонската национална преродба. Евка Зафирова е сестра на македонскиот писател и автор Јордан Хаџи Константинов-Џинот.
1 Животопис
Евка Зафирова е родена во еврејскиот град Ерусалим, тогаш дел од Отоманското Царство. Таа била родена кога нејзините родители Константин Георгиев и Милица Георгиева патувале во Израел за аџилак, заради тоа кога била родена си ја доби наставка „Аџи“ во нејзиното име. Евка Зафирова била родена во сиромашна фамилија, нејзинот татко работел како клисар во црквата св. Спас додека нејзината мајка работела дома. Константин Георгиев имал пет деца, Аџи Евка, Јордан Константинов, Марија Константинова, Аџи Петруш Константинов и Аџи Георги Константинов.
Таа редовно соработувала со нејзинот брат Јордан Константинов со ширењето на македонскиот народен јазик. Во 1837 година во црквата Свети Ѓорѓи, Велес било отворено првото македонско училиште каде што предмети биле предадени во македонски народен јазик, Евка Зафирова работела во школото како професорка. Аџи Евка била многу религиозна низ нејзинот живот, кај нејзината куќа имала соба со икони на ѕидовите со потекло од црквите во Ерусалим. Домот на Зафирова била блиску до велешката црква Свети Ѓорѓи.
Евка Зафирова исто така му помогнал на Џинот со организирањето на неговата приватна библиотека во неговиот дом. Некаде во 1850 или 1860-тите се омажила со велешанецот Зафир Кусиангелков, таа се омажила со него кога била околу 30 до 35 години. После тоа таа прекинала да работи како професорка во школото на нејзинот брат и продолжила да работи дома. После неколку деценија си ја продадоа куќата и ја купил Ангел Шурков, еден од постарите браќа на Андон Шурков. Еден од нејзините внуци Илија Панев Зафиров во 1947 година ги предал книгите што биле на Аџи Евка којшто ги добила од нејзинот брат кај велешкиот музеј. Во 1918 година починала, според некој наводи била закопана во Св. Спас но местоположбата на нејзинот гроб не се знае.
2 Наводи
Убавата Ангела

Убавата Ангела (француски: ''La Belle Angèle'') — слика од 1889 година на Пол Гоген, сега во Музејот Орсеј во Париз. Нејзиниот наслов потекнува од прекарот за неговата тема, Анжелик Мари Сатре (1868-1932) - таа била една од трите познати гостилничарки во Понт-Авен, каде што било насликано делото. Неговиот стил е под силно влијание на „јапонизмот“ кој тогаш бил модерен во Париз, особено од делата насликани од Хокусаи.
Седум навраќања кон мотивот трепетлика

„Седум навраќања кон мотивот трепетлика“ — песна на македонскиот поет Гане Тодоровски.
1 Осврт кон песната
Песната има вкупно 22 стиха, а се состои од седум навраќања од по четири или два стиха (според шемата: катрен – дистих, катрен – дистих). Почетниот импулс е преземен од македонската народна песна во која е обработен овој мотив при што треперењето на јасиката е божја казна, бидејќи од неа бил направен крстот на којшто бил распнат Исус, односно клинецот со кој била прикована неговата глава. Оттука, во песната се нагласени неспокојот, немирот, јадот и болката. Првите стихови ја прикажуваат тополата со позитивна вредносна оцена како „лична средполка“, но нејзината надворешна убавина е во контраст со нејзината внатрешност („зелени клепки несон, зелена, нема разбранетост“). Јасиката е невино осудена и поетот сака да ѝ помогне така што ѝ се обраќа со зборовите „крстеник да ми беше“, откривајќи ги своите чувства („со Немир би ја крстил“). Во народното верување, стравот од клетвата е многу голем зашто таа не може да се растури и за неа нема лек, а казната се манифестира на две нивоа: психолошко (постојаното треперење) и физиолошко (неплодноста). Треперењето е постојано и вечно, а глаголите со кои се опишува тоа се од „движен“ вид. Неплодноста, пак, не е природно својство на јасиката, туку е стекнато при што таа „им се заблазнува на птиците / на сонот, рожбите, починката им заблазнува“. Вечното треперење на јасиката не значи ништо друго освен отстранување една фаза од кружниот животен циклус, а таа фаза е смртта. Бројот седум се поврзува со божицата Атена која е девица без мајка. Седумкратното навраќање кон јасиката означува опстојување, сосредочување кон една суштинска стварност која се искажува како космичка целост. Притоа, јасиката е свесна за својата неплодност, како и за тоа дека тоа право ѝ е одземено, а птиците кои градат гнезда во нејзината крошна симболички го дополнуваат она што ѝ недостига.
Дејствието во песната тече во континуитет, а во неа се чувствува светлината на сликите и летната жештина, засилена со зелената боја. Јазикот се стреми кон елиптичност и редуцираност, а вербалниот материјал се организира синтаксички единствено според принципот на преносно значење. Понекогаш, растојанието меѓу едниот и другиот член на релација е многу големо и меѓу нив се уфрлаат врзувачки преносно-значенски сегменти. Основната порака во песната е дека целосното разбирање на животот или на смртта останува невозможно.
Зевзекманија

''Зевзекманија'' (од ''зевзек'' = „шегобиец“, и ''манија'' = „душевна болест“, буквално: ''Шегобијна болест'') — македонска комична ТВ-емисија што се сосредоточува на стварноста во Македонија на шегобиен начин. Емисијата се прикажува на Канал 5.
1 Глумечки состав
* Горан Величковски
* Оле Поцкова
* Горан Ѓуровски
* Игор Стојанов
* Нина Величковска
* Горан Јовановски
2 Одзиви
''Зевзекманија'' добила потврдни одзиви за духовитиот хумор и забавен формат. Собрала верни обожаватели и била пофалена за нејзината способност да се справува со сериозни теми на лесен начин. Исклучителниот пристап на емисијата кон комедијата ја направила културна знаменитост во Македонија.
Сега ти стануваш јас

„Сега ти стануваш јас“ — стихозбирка на македонската поетеса Долорес Атанасова, објавена од издавачката куќа „Чудна шума“ во 2023 година.
1 Осврт кон делото
Песните од збирката се создадени во кус временски период, под голем креативен набој, а дел од нив авторката претходно ги објавила на инстаграм. Стихозбирката започнува со стиховите: „доаѓа така време човек да застане на работ на светот и повторно да се измисли себеси, да измисли сѐ“, а завршува со стиховите: „сега ти стануваш јас, а јас се повлекувам тивко во она што навистина сум, а не сум знаела да бидам.“ Овие две поетски минијатури ги врамуваат останатите песни во книгата.
Уште на почетокот се насетува дека се работи за концептуална книга со филозофска и психолошка димензија при што ова е книга за патувањето низ себеси и низ времето. Дваесетина песни во збирката започнуваат со исти зборови кои ја одредуваат возраста (на пример: „Имам девет години“ при што возраста се движи од девет месеци до 128 години), со што авторката поставува точка која читателот го внесува во менталната, душевната и емотивната состојба што ја отсликува песната. Притоа, авторката зборува за себе во различни етапи од животот, но по некое време се забележуав дека некој друг ѝ се обраќа или се претопува во неа. Низ книгата се повторуваат неколку антиподи, како телото наспроти душата, животот наспроти смртта, слободата наспроти заробеноста, вистината наспроти лагата, минливоста наспроти вечноста и јас наспрема ти. Впечатливо е дека голем дел од песните имаат два дела: главен дел и епилог во кој се дава објаснување, а на моменти и луцидна пресвртница. Книгата е длабока и емотивна, на моменти и потресна, но и со доза на хумор и благ сарказам, а нејзината длабочина извира од свеста, себепознавањето и соочувањето со себеси.
Apollo 440

Apollo 440 (познати и како Apollo Four Forty или @440; транскрипција: Аполо фор-форти) ― британска електронска музичка група основана во Ливерпул во 1990 година. Групата издала пет студиски албуми, соработувала и продуцирала со други музичари и создала музика за филм, телевизија, реклами и мултимедија објавени под името Apollo 440 или под нивното алтер-его, Stealth Sonic Orchestra. Имале десет топ-40 синглови во Обединетото Кралство и се пласирале на топ-листите во други земји.
Неговото име потекнува од програмата Аполо и фреквенцијата на концертниот тон - нотата А на 440 Hz, често означена со „A440“. Во 1996 година го промениле пишувањето на нивното име од Apollo 440 во Apollo Four Forty, но на нивниот последен албум го користеле старото име. До денес, Apollo 440 објавиле ремикси од U2, P. Diddy / Џими Пејџ, Жан Мишел Жар и Енио Мориконе.
Преку 50 различни нумери од Аполо биле прикажани во филмови, трејлери, ТВ-серии, игри и реклами. Со нивни песни во позадина биле рекламирани автомобили, пива, безалкохолни пијалаци, телефони, аудио и софтверски програми. Тие, исто така, напишале два цели саундтрака за Sony PlayStation и тематските песни од ITV Sport за покривање на Светското првенство во 1998 и Формула 1 од 2000 до 2002 година, а во 2006 година ја напишале официјалната песна на Ливерпул за ФА Купот.
1 Членови
1.1 Сегашни членови
* Хауард Греј - (1990-денес)
* Тревор Греј - (1990-денес)
* Ноко - (1990-денес)
Eiaha Ohipa

Eiaha Ohipa (англиски: ''Not Working'') ― слика од масло на платно од 1896 година од Пол Гоген, сега во музејот Пушкин, Москва. Произведено е за време на неговиот втор престој на Тахити.
Сликата прикажува двајца млади Тахитанци како го поминуваат времето без работа во колиба пушејќи додека низ прозорецот може да се види уметникот како слика. Мотивот на отворен прозорец со силуета на куче може да се види во други дела на Гоген, како што е неговиот ''Te Faaturuma'' од 1891 година.
Сликата го симболизира опуштениот, природен и контемплативен начин на живот на жителите на островот Тахити.
1 Наводи
Те дуа, жими мене

„''Те дуа, жими мене''“ — македонски долгоментражен филм од 2023 година, во режија на Марјан Гавриловски, сценарио на Никола Кузелов.
1 Содржина
Зависник, коцкар и хармоникаш се вплеткуваат во мафијата додека одат да вратат купено албанско девојче кај нејзиниот татко.
2 Улоги
Глумец, Улога
Атанас Атанасовски, Двојка
Никола Кузелов, Кокан
Мирсад Абази, Илир
Ангела Стојановска, Фатјона
Тони Михајловски, Схинагани
Игор Џамбазов, Лике мее
Рујиш Беговска, Јаска
Валентин Видовиќ, Сах
Ангела Димитрова, Дина
Сенко Велинов, Поп Ване
Мими Таневска, Соња
Фирдаус Неби, Ајдин
Владо Јовановски, Перо
Талиа Настова, Зоја
Исмаил Касуми, Кадри
Надица Петрова, Верче
Береда Решит, Руме
Сара Спиркоска, Кала
Васко Костовски, Пецо
Абдурахман Рахман, Али Риза
Мишел Трајковски, Музичар
Кралицата (слика)

''Кралицата'' или ''Сопругата на кралот'' — слика од масло на платно од почетокот на 1896 година од Пол Гоген, сега во музејот Пушкин во Москва. Сликата позната е и како Ж''ена со манго'', Ж''ена под дрво од манго'' или ''Te arii vahine'' (насловот на тахитски јазик насликан долу десно во делото).
Направена е на Тахити, а Гоген му напишал писмо на својот пријател Даниел Монфројд во Парил 1896 година „Само што завршив една слика…, која ја сметам за многу поуспешна од претходната: гола кралица лежи на зелен тепих, слуга бере овошје., двајца старци во близина на поголемо дрво разговараат за дрвото на знаењето; во длабочините на морскиот брег. Ми се чини дека во однос на бојата никогаш не сум создал ниту една работа со толку силна свечена звучност. Дрвјата цветаат, кучето чува, десно гукаат два гулаби. Но, која е поентата да се испрати оваа слика кога веќе има толку многу други кои не се на продажба и предизвикуваат стен? Ова ќе предизвика уште погласен стен“.
Монфројд ја чувал сликата се додека не била купена во август 1903 година за 1.100 франци од Густав Фаје. Веста за смртта на Гоген во април 1903 година сè уште не стигнала до Монфројд, па тој му испратил писмо во кое го информирал дека сликата е продадена, но писмото било вратено неотворено и со ознака „починат“. Фаје, Гоген и Монфројд сите ја сметале сликата за една од најдобрите на уметникот, под големо влијание на сликата ''Олимпија'' на Мане, од која Гоген направил копија (сега во приватна колекција) и ја однел репордукцијата на Тахити.
1 Наводи
T. Rex

T. Rex (транскрипција: Ти Рекс; основан под името Tyrannosaurus Rex) ― англиска рок-група основана во Лондон во 1967 од кантавторот и гитарист Марк Болан, кој бил нејзин водач, фронтмен и единствен постојан член. На почетокот групата се поврзувала со психоделична фолк-музика, но во 1969 година Болан почнал да го менува стилот на групата во електричен рок и следната година го скратил името во T. Rex. Во 1970 година го имале првиот значаен хит-сингл „Ride a White Swan“, а набрзо групата станала пионер на глам-рок движењето.
Од 1970 до 1973 година, T. Rex биле исклучително популарни во Обединетото Кралство каде што имале низа од единаесет синглови кои се пласирале во топ-10, а четири од нив се искачиле на прво место: „Hot Love“, „Get It On“, „Telegram Sam“ и „Metal Guru“. Албумот ''„Electric Warrior“'' (1971) бил пофален од критиката, стигнал до прво место во Обединетото Кралство и станал значаен албум во глам-рок жанрот. Следниот албум, ''The Slider'' (1972), се пласирал во топ-20 во САД. Во 1973 година групата го издала албумот ''Tanx'' кој содржел елементи на соул, фанк и госпел-музика. Албумот стигнал до топ-5 во неколку земји. Од 1974 година, популарноста на T. Rex почнала да опаѓа, но групата продолжила да издава албуми. Нивните следни изданија биле спој на рок со ритам и блуз, а понекогаш дури и со диско-музика.
Во 1977 година, неколку месеци по објавувањето на последниот студиски албум на групата ''Dandy in the Underworld,'' единствениот постојан член на групата Болан загинал во сообраќајна несреќа и групата се распаднала. Групата била примена во Куќата на славните на рокенролот во 2020 година.
1 Дискографија
Како Tyrannosaurus Rex
*''My People Were Fair and Had Sky in Their Hair... But Now They're Content to Wear Stars on Their Brows'' (1968)
*''Prophets, Seers &amp;amp; Sages: The Angels of the Ages'' (1968)
*''Unicorn'' (1969)
*''A Beard of Stars'' (1970)
Како T. Rex
*''T. Rex'' (1970)
*''Electric Warrior'' (1971)
*''The Slider'' (1972)
*''Tanx'' (1973)
*''Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow'' (1974)
*''Bolan's Zip Gun'' (1975)
*''Futuristic Dragon'' (1976)
*''Dandy in the Underworld'' (1977)
2 Членови
Последна постава
* Марк Болан – главна/ритам-гитара, водечки вокал , исто така клавијатури и бас
* Дино Дајнс - клавијатури * Тони Њуман – тапани, удирачки инструменти * Херби Флауерс – бас
Големиот Буда (слика)

''Големиот Буда'' (|Le Grand Buddha) — слика од масло на платно од Пол Гоген, од 1899 година, сега во музејот Пушкин во Москва.
Уметникот го изработил делото за време на неговото второ патување во Полинезија. Жорж Вилденштајн наведувал дека со оглед на тоа што е тешко да се разликува потписот на уметникот, делото можело да биде и од 1896 или 1898 година, иако тој самиот го датирал во 1899 година. Гоген ја испратил готовото дело во Европа, а неговиот пријател Жорж-Даниел де Монфрид ја чувал во Париз.
1 Наводи
Тоде Ковилоски

Тоде Ковилоски (Дабјани, Прилепско, 1922 - Шид, Србија, 1945), македонски партизан.
1 Животопис
Тоде Ковилоски е роден во семејството на Здраве Ковилоски, во селото Дабјани, Прилепско, кое денес е раселено и не постои, а се наоѓа во близина на селата Бело Поле, Средорек и Вранче. Во партизанското движење влегол некаде по 1942 година. Како дел од XV Македонски корпус учествувал во борбите со германските фашистички сили на Сремскиот фронт во Втората светска војна. Загинал во близина на градот Шид, Срем, во 1945 година.
Семејството Шифенекер

''Семејството Шифенекер'' или ''Студиото на Шифенекер'' — слика масло на платно од Пол Гоген од 1889 година, сега во Музејот Орсе. Го прикажува пријателот сликар на уметникот Емил Шифенекер со неговата сопруга Луиз Лансон и нивните две деца Жана (родена во 1882 година) и Пол (роден во 1884 година). На ѕидот десно од прозорецот има мртва природа со овошје и јапонска графика, како одраз на тогашниот моден јапонизам.
Насликана била во 1889 година, следната година откога се вратил од Маркиските Острови.
Пејзаж, коњ на патот

''Пејзаж, коњ на патот'' — слика од масло на платно од 1899 година од Пол Гоген, сега во музејот Пушкин во Москва.
1 Историја
Насликано на Тахити, делото не било веднаш испратено во Европа, туку со багажот на уметникот од Тахити до Маркиските острови. Во 1903 година, од Хива Оа на архипелагот Маркизи, Гоген го испратил до својот уметнички дилер Амброаз Волард во Париз, со што ова дело и девет други станале последната пратка што ја испратил во Франција пред неговата смрт.
Било купено од Волард на 10 ноември 1904 година од Сергеј Шчукин под наслов ''Пејзаж''. Колекцијата на Шчукин била запленета од државата по Октомвриската револуција и доделена на Државниот музеј за модерна западна уметност од 1923 до 1948 година, а потоа во неговиот сегашен дом музејот Пушкин.
2 Наводи
Сончев часовник од Сремска Митровица

Сончевиот часовник од Сремска Митровица, денес вредна поставка на постојаната поставка на лапидарот на Сремскиот музеј е изграден во 100 г. н.е. на барање на Кратилус Папиус еден од најбогатите граѓани на Сирмиум. Пронајден бил на западноримските гробишта во Сирмиум; најстариот споменик од ваков вид во Источна Европа и како таков има значајно научно и културно значење.
Кратилус Папијас нарачал бел мермер од островот Брач и ангажирал скулптор и астроном од Грција, Скулпторот во човечка големина го создал Атлас кој на грбот носел сончев часовник а зад него се браќата Херкул и Ификле, Скулптурата е единствена во светот бидејќи е единствената што го прикажувала братот на Херкул, Ификле. До откривањето на оваа скулптура ликот на Ификле се наоѓал само на вазни а тие вазни биле во сопственост на музеите Метрополитен и Лувр.
Сончевиот часовник е изработен во облик на школка со засечени радијални линии кои ги означуваат часовите а од раката е зачуван само коренот на железната шипка. Она што му давала практична вредност на овој монументален часовник е хоризонталната линија издлабена по заоблената линија на школката. На таа линија паѓа сенка на секој 21 март и тоа значи дека поминала една година. Астрономските и математичките анализи покажале дека оваа хоризонтална линија е направена многу прецизно и дека е во совршена хармонија со географската ширина на Сремска Митровица и дека часовникот е буквално непогрешлив.
1 Поврзано
* Сирмиум
Arearea

''Arearea'' — дело на францускиот сликар Пол Гоген од 1892 година. Тоа било едно од делата што Гоген ги изложил на неговата изложба Дуран-Руел во 1893 година во Париз. Делото било оставено во наследство на француската држава во 1961 година и било во колекцијата на Лувр. Од 1986 година, сликата е во колекцијата на Музејот Орсе. Истакнувањето во неговите слики на кучиња без јака е предмет на многу шпекулации за нивното симболично или метафорично значење.
Овчарката (слика)

''Овчарката'' позната и како ''Малата овчарка —'' слика од Вилијам Адолф Бугеро завршена во 1889 година. Името е превземено од јужнофранцускиот дијалект. Сликата прикажува идилична, пасторална сцена на осамена млада жена во селска облека која позира за уметникот, балансирајќи стап (најверојатно нејзиниот крлук) преку нејзините раменици, стоејќи боса. Во позадина се гледаат волови кои пасат на полето.
Таа е една од многуте слики на Бугеро кои прикажуваат овчарки, вклучително и една со истото име создадена во 1881 година. Темата е модел што го користел Бугеро за оваа и за други слики, вклучувајќи го и делото ''„Боемскиот“''.
''Овчарката'' моментално е во постојана колекција во Музејот на уметност Филбрук во Талса, каде што станала симболична слика за музејот. Тоа била централната слика на патувачката изложба за Бугеро и неговите студенти што Филбрук ја создал во 2006 година.
1 Поврзано
*''Младата овчарка''*''Девојката од гуска''
Испланирана вечност

„Испланирана вечност“ — стихозбирка на македонскиот поет Методи Бојаџиски, објавена во 2023 година од издавачката куќа „2-ри Август“.
1 Осврт кон делото
Збирката содржи околу 50 песни. Уште во првата песна, авторот бара одредени традиционални односи кои ги ништата човечките доблести да се заменат со вредностите кои ќе го направат светот место во кои името, родот и имотот нема да имаат пресудно значење. Потоа, во стилот на француските просветители, тој ја бара вистината во односот на човекот кон природата, допирајќи до древната филозофија која тврди дека животот потекнува од ништото. Во песната „Боже, што ни стори“, поетот го именува ништото како Бог, прашувајќи зошто е зачнат човековиот род. Напати изгледа дека Бојаџиски е недоследен во погледите кон стварноста, но тоа е само привидно, а за тоа говори песната „Неспокој“ во која нѐ уверува дека во потрагата по стварноста се движи како учен и храбар аргонаут. Притоа, во решавањето на некои животни загатки авторот не оди само од општото кон поединечното, туку и обратно, така што на многу лични примери им дава општочовечко значење (на пример, во песните „Некако сум како Матрикс“, „Перење, читање, чистење“). Во песната „Не учи ме по твое“ уште еднаш ја потврдува одлучноста никогаш да не ја напушти насоката која го води до вистината за себе. Во песната „Обединете се“ испраќа порака до човештвото барајќи да се укинат себичноста, алчноста, гордоста и зависта. Меѓутоа, и во песните со интимна содржина тој испраќа сигнали кои делуваат како испрани чисти соништа кои можат лесно да се пренесуваат како лични доживувања. Во песната „Коаг застана времето“ ја упатува пораката дека секогаш кога сакаме да го запреме времето, треба да им се препуштиме на спомените.
Пламтеж во телото

„Пламтеж во телото“ — стихозбирка на македонскиот писател Никола Алтиев, издание на Академски печат од 2022 година.
1 Осврт кон делото
Збирката содржи 130 песни кои условно можат да се поделат на три дела: во првиот дел се опеани младоста и првата љубов, во втората група се песните во врска со љубената и нејзиното заминување, како и спомените на неа, додека во третата група се песните за љубовта воопшто. Според тоа, повеќето песни во збирката се љубовни и во нив се испреплетуваат реалноста и невозможноста да се сретне со љубената. Централно место зазема метафизичкото постоење на вистинското и невистинското, сонот и јавето, кои се испреплетуваат во исклучителен лирски напев. И самотијата е тема на повеќе песни во стихозбирката, а борбата со неа поетот ја води со спомените од младоста.
За сите времиња

„За сите времиња“ — стихозбирка на македонскиот писател Братислав Ташковски, објавена во 2023 година од ПНВ Публикации.
1 Осврт кон делото
Во оваа збирка, која се состои од 12 циклуси плус песната „Еј, поезијо глупава“, авторот се зафаќа со вечноста на зборот. Таа започнува со циклусот „Небото е прстен“ што ги најавува главните теми со кои се зафаќа авторот: небото, морето, вечноста, бог, јазикот на животот и јазикот на смртта, како и опсесијата со „семето на поезијата“. Во следните циклуси песните се раслојуваат на микроделови, на стихови што често се доближуваат до баладата, молитвата, исповедта и епитафот. Поетскиот глас на авторот се издига до химнично славење на убавината, љубовта, зборот и татковината за веќе во следниот миг да ја измами предвидливоста и да покаже понизност и посветеност и подготвеност за барање прошка од песната и од нејзиниот творец. Меѓу овие две расположенија се јавува и трето, многу лично, интимно, но сепак, гласно и самоиронично. Тогаш гласот е внатрешен и свртен кон себе, но сепак моќен. Во циклусот „Песни за минливоста“, истиот тој самоироничен глас, наместо очекуваното меланхолично ехо за животот, испишува луциден и делумно циничен автопортрет.
Во стиховите на Ташковски, автореференцијалноста и автопоетичноста во постмодернистички манир не ја исклучуваат ни автоиронијата, која кулминира во стиховите: „Братиславе / Дали ти е потребна поезијата / Посебно во ова непоетско време?“ и во стиховите: „Е, мој авторе / До кога ќе правиш чудни работи?“, какои во двете верзии на песната „И ете, сега сите пишуваат поезија“, напишани во интервал од 21 година. Понатаму, во збирката е присутна уште една константа во творештвото на Ташковски – родољубивите стихови. Притоа, песните осцилираат од светло кон темно и обратно: штом читателот ќе добие впечаток дека авторот губи надеж, тој стигнува до циклусот „Витези на македонската поезија“, составен од седум песни посветени на: Блаже Конески, Анте Поповски, Петре М. Андреевски, Гане Тодоровски, Михаил Ренџов, Чедо Јакимовски и Љубен Ташковски. Овие песни претставуваат стихувани омажи на седумте поети, со умешно повикување на нивното дело, со вешто лирско реплицирање или цитирање на нивните препознатливи поетики. Така, тој ја надминува привидната замка дека поезијата е залудна религија и се враќа на темелната определба на неговото поетско писмо – достојното обожување на поезијата.
Музеј на Срем

Музејот на Срем е културна институција од големо значење во Сремска Митровица основана во 1885 година која се занимавала со истражување на материјалната култура на големото наследство како во градот Сремска Митровица така и во Срем воопшто и го изложува на своите постојани и повремени изложби. Музејот е сместен во две згради од 18 век.
1 Музејски збирки
Работата на музејот е организирана во рамките на следните одделенија:
Музејот на Срем
* археологија,
* историја,
* историја на уметност
* етнологија,
* природна историја и нумизматичка збирка.
2 Опис на музејот
Во поранешната куќа на семејството Бајиќ изградена на крајот на 18 век археолошки материјал е сместен во постојана поставка која го опфаќала периодот од почетокот на населувањето до падот на Сирмиум до Аварите - 6 век. Составен дел на постојаната поставка е дворниот простор со многу римски камени споменици - популарно наречен Лапидариум. Во рамките на лапидариумот in situ се претставени остатоците од вили од кои денес е видлива апсидалната просторија - триклиниумот со остатоци од прекрасен геометриски поден мозаик кој бил претставен на јавноста по конзервацијата.
3 Најголемата вредност на музејот
Некои од културните добра што се чуваат во музејот Срем се:
* Череп на џиновски елен од горниот плеистоцен вид Megaloceros giganteus (Blum), заштитен со закон како единствен природен споменик;
* Сончев часовник со претстави на Атлас, Херкулес и Ификле;
* Олеарум;
* Мала римска пластика (статуи на Меркур, Лар, Аполон);
* Римски хируршки инструменти;
* Фрагмент од фреска со ликот на Харпократ;
* Ретки цврсти материи на Константин Велики;
* Златен реликвијар;
* Комплет златен аварски појас, датиран во VII век. век;
* Збирка на икони и граѓански портрети од 18 век. до 20 век;
* Збирка ракописни книги од манастирите Фрушка Гора.
Изговорете ги нивните имиња

''Изговорете ги нивните имиња'' — мурал од 2020 година во Луисвил, Кентаки.
1 Опис и историја
Откриенo во јули 2020 година, уметничкото дело ги прикажува лицата на Сандра Бленд, Џорџ Флојд, Дејвид Мекати, Елијах Меклејн и Бреона Тејлор. Делото било вандализирано во јуни 2021 година. Уметникот Витни Холбурн го поправила муралот и го додала лицето на Тревис Нагди.
Фразата „Изговорете ги нивните имиња“ била измислена за да се сврти вниманието кон жртвите на системскиот расизам и расната неправда во Соединетите Американски Држави. Движењето произлегло од движењето „Изговорете го нејзиното име" (SayHerName) од 2014 година како одговор на смртта на Бланд и оттогаш добило значителна привлечност кога се дискутира за расната неправда во САД.
2 Поврзано
* 2020 година во уметноста
3 Наводи
Меморијален парк Гаравице

Меморијалниот парк „Гаравице“ кај Бихаќ е меморијален комплекс кој се состоел од петнаесет скулптури распоредени во простор со пристапни патеки. Автор на ова остварување е архитектот Богдан Богдановиќ.
Споменикот е симбол на страшното злосторство што се случило во 1941 година. Усташките сили извршиле злосторства против граѓаните на регионот Бихаќ пред се Србите и Евреите. Во таа прилика биле убиени околу 12.000 цивили.
Меморијалниот парк Гаравице е изграден во 1981 година на иницијатива покрената од општина Бихаќ во 1973 година, Меморијалниот парк е изграден на местото на две масовни гробници каде биле закопани околу 7.000 тела на жртви.
На 7ми септември 2011 година, меморијалниот парк Гаравице бил прогласен за национален споменик на Босна и Херцеговина.
1 Опис
Паркот се состои од петнаесет идентични скулптури распоредени во две групи (една од тринаесет скулптури и друга од две) патеки и тераси кои ја следат формата на ридот Гаравица со минимална покриеност на зелени површини. Тоа е природен рид до кој Богдан Богдановиќ драматично градел патека што вертикално ја пресекува изохипсата потоа се дели на две стрмни патеки од кои онаа со помалата група кенотафи има ќорсокак. Вториот дел од патеката кој има малку помал наклон води до врвот на ридот каде во неправилни групи се концентрирани 11 кенотафи. Во тој дел патеката имала многу благ наклон или е целосно хоризонтална и се наведнува меѓу кенотафите правејќи ќорсокак кој симболизира запрен живот и безнадежност. Иако патеката е дизајнирана да го искористи потенцијалот на морфологијата на теренот па има целосно органска форма присутен е мотивот на минојскиот лавиринт, Тој мотив на лавиринтот го симболизира спасот од безнадежноста подигнувањето на животот над смртта“,
2 Галерија
3 Поврзано
* Гаравице
* Некропола за жртвите на фашизмот (Нови Травник)
Дете со шолја

''Дете со шолја'' или ''Дете со шолја, портрет на Жан Моне'' — слика масло на платно од импресионистот Клод Моне создадена во 1868 година. Сликата &#x2013; на која е претставен синот на Моне, Жан, кој седи покрај чаша со бели и сини пруги &#x2013; е трета слика на Моне на која е претставен неговиот син. Сликата првпат била во сопственост на пријател на Моне во Авр, кој му ја вратил на Моне во 1883 година. Изложена била во Албертина во Виена во 2018 година, како дел од големата изложба на делото на Моне. Ретроспективата била насловена „Клод Моне - лебдечки свет“. Каталогот на Даниел Вилденштајн, 1996, том II го споменува ова дело, под бр. 131.
1 Продажба во 2013 година
Сликата била дадена за продажба на Amazon.com по цена од 1,45 милиони американски долари како дел од нејзината иницијатива за „ликовна уметност“ во август 2013 година. Економистот Тајлер Кауен го критикувал Амазон за неговата иницијатива велејќи дека „изгледа како дилери да се обидуваат да се ослободат од залихата тешка за продажба“ осврнувајќи се на многуте евтини литографии (еден вид копии) понудени на платформата во тоа време, сосема спротивно на ова дело на Моне, што е битно оригинално дело.
2 Поврзано
* Список на слики на Клод Моне
Потопени растенија

Потопни билки се хидрофити, кои се целосно потопени во вода. Некои видови се способни да преживеат во сушен период со развивање на копнени форми со различни структурни карактеристики на надземните органи.
1 Поделба
Потопените растенија може да се поделат во две групи зависно од тоа дали коренат или не. Доколку не пуштат корени, слободно пливаат во водата, како што е случајот со видовите од родот и. Растенијата кои многу често се вкорени исто така развиваат ризоми . Примери се видовите родови и .
2 Примери
Оваа форма на живот се јавува во различни групи на билките, вклучувајќи ги и повеќеклеточните алги . Во реките, тоа се зелени алги и пршлени, а мововите се исто така вообичаени, особено во езерата и потоците со мека вода . На овие растенија им припаѓаат претставници на дваесетина фамилии на цвеќиња, главно еднокотиледони . Нивните репродуктивни органи се потопени, но можат да бидат и лебдечки или воздушни. Всушност, цвеќињата се потопени или лебдат кај морски видови, како што е случајот со претставниците на родовите и, додека во слатката вода, цвеќињата обично излегуваат од водата. Додуша, во езерата може да се најдат мал број папрати, на пример видови од родот ''Isoetes'' .
3 Наводи
Стевановић, Б. & Јанковић, М. 2001. Екологија биљака са основама физиолошке екологије биљака. NNK International: Београд. 86-83635-04-X
Лаушевић, Р. 2000. И реке убијају, зар не? Друштво еколога Србије & Завод за заштиту природе Србије: Београд.
4 Види повеќе
* пловечки растенија
* појавени растенија
Меморијален парк на револуцијата (Лесковац)

Меморијалниот парк „Револуција“ е меморијален парк кој се наоѓа на источната падина на ридот Хисар во градот Лесковац. Комплексот е изграден во 1971 година. Автор на меморијалниот парк бил архитектот Богдан Богдановиќ. Посветен е на борците на Југословенски партизани и жртвите на фашизмот од овој крај кои загинале за време на Втората светска војна.
1 Опис
Меморијалниот парк се состои од три главни целини: церемонијален пат, област со кенотафи/стеќак и симболична конусна скулптура што се издига над амфитеатарот.
Патот до спомен просторот е долг 450 метри, а на неговиот почеток има дрвен влез издлабен според локалната традиционална архитектура. Покрај патот, на секои 8 до 12 метри има мал спореден пат. Комеморативниот дел на спомен-паркот се состои од вкупно 34 стеќаци со висина од 1,2 до 2,2 м, од кои 14 се испишани со имињата на сите народни херои од Лесковац и околината, три се на значајни револуционери и останатите 17 се на паднатите борци погребани во спомен - паркот. Централниот конусен споменик е всушност кенотаф поставен во чест на над 1.000 паднати борци на Југословенски партизани и жртви на фашизмот од Лесковац и неговата околина. Споменикот меѓу локалното население е познат по името „Божица на победата“, но самиот Богдановиќ го нарекол „Шумска божица“; споменикот се состои од конуси високи по 12 метри на кој се наоѓа ''круна'' од која висат четири орнаменти (''обетки'').
Меморијалниот комплекс свечено го отвори Петар Стамболиќ на 4. јули 1971 година.
Во 2009 година, во меморијалниот парк бил вклучен лапидариум од дваесетина еврејски надгробни споменици, собрани во непосредна близина. Имено, до Втората светска војна во близина имало мали еврејски гробишта, кои потоа биле уништени од нацистите.
Меморијалниот парк на револуцијата во Лесковац бил регистриран во 1992 година е како знаменитост.
2 Галерија
3 Поврзано
* Список на споменици на НОБ во Србија
Барби (филм)

''Барби'' (|Barbie) — американска фантастична комедија во режија на Грета Гервиг од сценарио напишано од Гервиг и Ноа Баумбах. Филмот, заснован на серијата играчки Барби на Mattel, станал првиот игран филм во живо за Барби по бројните цртани и специјали. Марго Роби и Рајан Гослинг ги глумат Барби и Кен, кои тргнуваат на патешествие од Барбиленд до вистинскиот свет за да решат егзистенцијални прашања. Во филмот играат и Америка Ферера, Кејт Макинон, Иса Реј, Рија Перлман и Вил Ферел.
Премиерата на филмот во САД и Обединетото Кралство била на 21 јули 2023 г., а во Македонија на 20 јули истата година.
1 Содржина
Барби и Кен го поминуваат времето од својот живот во шарениот и навидум совршен свет на Барбиленд. Меѓутоа, кога ќе добијат шанса да одат во вистинскиот свет, тие наскоро ги откриваат радостите и опасностите од животот меѓу луѓето.
2 Улоги
Глумец, Улога
Марго Роби, Барби
Рајан Гослинг, Кен
Америка Ферера, Глорија
Мајкл Сера, Алан
Аријана Гринблат, Саша
Рија Перлман, Рут Хендлер
Хелен Мирен, раскажувачката
Вил Ферел, извршниот директор
Емералд Фенел, Миџ
Ерика Форд, Скипер