Машки тегавец

Ribwort plantain
Научна класификација
Царствo:, Plantae
Нерангирано:, Tracheophytes
Нерангирано:, Angiosperms
Нерангирано:, Eudicots
Нерангирано:, Asterids
Ред:, Lamiales
Фамилија:, Plantaginaceae
Род:, ''Plantago''
Вид:, ''P. lanceolata''
Биномен назив
''Plantago lanceolata''L.
Машки тегавец е вид на цветни растенија од фамилијата на хлебните Plantaginaceae . Познат е по општите имиња, теснолисен хлебните, англиски хлебните, јагнешки јазик и букхорн. Тоа е вообичаен плевел на обработено или нарушено земјиште.
1 Опис
Растението е повеќегодишна билка која формира розета, со безлисни, свилени, влакнести цветни стебла (10-40 см). Базалните листови се ланцетни распространети или исправени, едвај забиени со 3-5 силни паралелни жили стеснети до кратка петилка. Цветното стебленце е длабоко избраздено, завршувајќи со јајцевидна соцвета од многу мали цветови, секое со зашилена брактица. Секоја соцвета може да произведе до двесте семиња. Цветовите се 4мм ( чашка зелена, корола кафеава), 4 свиткани грбни лобуси со кафеави средни и долги бели стомаци. Се појавил во умерената Евроазија, широко распространет низ Британските Острови, но редок на најкиселите почви. Присутен е и широко распространет во Америка и Австралија како воведен вид.
2 Распространетост
Машкиот тегавец е роден во Евроазија, но е воведен во Северна Америка и многу други делови од светот со соодветни живеалишта.
3 Историја
Се смета дека е показател за земјоделството во дијаграмите на полен, Машкиот тегавец е пронајден во западна Норвешка од раниот неолит па наваму, што се смета за показател за пасење во таа област во тоа време. Ова би имало смисла, бидејќи Машкиот тегавец напредува на отворени полиња каде што добитокот често го нарушува теренот.
4 Користење
Машкиот тегавец често се користи во билни чаеви и други хербални лекови . Еден чај од листовите се користи како лек за кашлица. Во традиционалната австриска медицина, листовите на Машкиот тегавец се користат внатрешно (како сируп или чај) или надворешно (свежи листови) за третман на нарушувања на респираторниот тракт, кожа, каснувања од инсекти и инфекции. Листовите може да се јадат кога се многу млади.
Песничките птици ги јадат семките, а листовите ги јадат зајаците.
5 Хемија
Машкиот тегавец содржи фенилетаноиди како што се актеозид (вербаскозид), цистанозид Ф, лавандулифолиозид, плантамајозид и изоактеозид. Исто така, содржи иридоидни гликозиди аукубин и каталпол . Овие иридоидни гликозиди го прават растението нејадливо за некои тревопасни животни, но други не се вознемирени од нив - на пример, пеперутката ''Junonia coenia'', чии ларви ги јадат лисјата на Машкиот тегавец и ги голтаат иридоидните гликозиди за да се направат непријатни за грабливците.
6 Живеалиште
Машкиот тегавец може да живее насекаде, од многу суви ливади до места слични на дождовните шуми, но најдобро е во отворени, вознемирени области. Затоа е вообичаено во близина на патишта каде што другите растенија не можат да цветаат; расте високо ако може, но во често косените области, наместо тоа, прифаќа навика за рамен раст. Историски гледано, растението напредувало во области каде копитарите пасат и ја вртат земјата со своите копита.
7 Размножување
Начинот на размножување може да варира меѓу популациите на тегавецот. Поленот во најголем дел е дисперзиран од ветер, иако растението повремено се опрашува од пчели. Машкиот тегавец не може да се размножува бесполово на начин како што можат многу други видови на ''Plantago'' ; наместо тоа, тоа е задолжителен ауткроссер .
8 Непријатели
8.1 Предавање на инсекти
Машкиот тегавец е домаќин на многу различни видови од редот Lepidoptera . Видовите како ''Junonia coenia, Spilosoma congrua'' и ''Melitaea cinxia'' ги положуваат своите јајца на Машкиот тегавец за да можат да послужат како извор на храна за ларвите кога ќе се изведат. Иридоидните гликозиди во листовите на растението се акумулираат во гасениците и ги прават непријатни за грабливците.
8.2 Инфекција со прашкаста мувла
''Podosphaera plantaginis'' е прашкаста мувла која го инфицира Машкиот тегавец . Сите популации на него се инфицирани со неколку видови на оваа прашкаста мувла. Откако ќе се заразат популациите, симптомите на почетокот се минимални. Потоа, по неколку недели или месеци почнуваат да се појавуваат лезии кои ја покриваат целата површина на листовите и стеблото, што го прави многу забележлив. Друг вид што го инфицира Машкиот тегавец е ''Golovinomyces sordidus'' . И двете од овие мувли се задолжителни биотрофи, што значи дека тие можат да заразат само живо ткиво. Тие ја покриваат површината на листовите и ги прошируваат хифите во клеточната матрица со цел да извлечат хранливи материи.
8.2.1 Отпорност на прашкаста мувла
Откако ќе се заразат популациите, тие реагираат на различни начини. Некои популации на Машкиот тегавец се поподложни на различни соеви на прашкаста мувла. Исто така, некои популации имаат повеќекратни фенотипови на отпор, додека од друга страна, други може да имаат само еден фенотип на отпор. Генерално, популациите кои имаат највисока разновидност на фенотипови на отпор ќе имаат највисоки стапки на преживување особено кога стапките на инфекција се високи.
9 Во популарната култура
Во OК и Ирска растението децата го користат за да играат разни едноставни игри. Во Единбург, Шкотска оваа игра се нарекува „Пиштол во 1 часот“ по пиштолот што пука секој ден од замокот Единбург. Писателот Шон Мајкл Вилсон забележува дека: „Кога бев дете во Единбург, го користевме за една симпатична игра наречена „Пиштолот во 1 часот“ - ја извртевме дршката наоколу во еден вид јамка, брзо ја повлечевме (со левата рака нагло се повлекува назад, а десната се движи напред), а потоа главата на стебленцето ќе испадне. Питтт! ! Порано гледавме до каде можеме да стигнеме - одлична забава“. Во западната земја на Англија истата игра се нарекува „топчести топки“. Друга игра што се игра со фабриката во Шкотска и Ирска, а можеби и во Англија се нарекува „Епископи“. Оваа игра е малку како конкери ; дете се обидува да ја собори главата од дршката на своето другарче со помош на сопственото стебленце, преку брз потисок надолу.