procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Месни преработки

Месни преработки – секое месо кое било изменето за да му се подобри вкусот или да му се продолжи трајноста односно употребливоста. При преработување на месото се користи солење, конзерванси, ферментација и димење. Месните преработки вообичаено се прават од свинско или говедско месо, но исто така и живинско месо, но исто така може да содржи дроб или крв. Производи кои се добиваат со месна преработка се сланина, шунка, колбаси, салами, солено говедско, џерки, месо во маст и сосови засновани на месо. Процесот на месна обработка ги вклучува сите процеси кои го менуваат свежото месо со исклучок на едноставните механички процеси како сечење или мелење.
Месната преработка почнала веднаш штом човекот сфатил дека готвењето и солењето ја продолжуваат трајноста на свежото месо. Не е познато кога ова почнало, сепак процесот на солење и сушење бил забележан уште во Стар Египет, додека употребата на снег и мраз им се припишува на Римјаните, а конзерваконзервирање било развиено од Никола Апер кој во 1810 година ја добил иноваторската награда за од француската влада.
1 Месните преработки и ракот
Меѓународната агенција за истражување на ракот при Светската здравствена организација ги класифицира месните преработки на во Група 1 (канцерогени за луѓето), бидејќи имало доволно докази дека консумирањето на месни преработки предизвикува колоректален рак.
Во извештајот од 2016 година Американскиот институт за истражување на ракот и Светскиот фонд за истражување на ракот изложиле дека консумирањето на месни преработки го зголемува ризикот од рак на желудник.
ArXiv

arXiv (изг. ''архајв'', во прев. „архив“) — складиште со отворен пристап со електронски претпечати (нарелени е-печати) одобрени за објавување по проверка, но без целосна рецензија. Се состои од семрежно достапни научни написи од полето на математиката, физиката, астрономијата, електротехниката, информатиката, квантитативната биологија, статистиката, финансиската математика и економијата. Во случајот на многу гранки на математиката и физиката, речиси сите научни трудови се самоархивираат ма складиштето arXiv.
Отопчнато е на 14 август 1991 г. и надминало половина милион написи на 3 октомври 2008 г., а кон крајот на 2014 г. веќе содржело милион. До октомври 2016 г. стапката учество достигнала 10.000 поднесоци месечно.
1 Поврзано
* bioRxiv
Ратуа

Ратуа (бислама: Ratua) е мало островче во покраината Санма во Вануату.
1 Опис
Островот има вкупна површина од околу 59 хектари. Островот се наоѓа помеѓу островите Аоре на север и Мало на југ. Западно од островот е островчето Векеса. Источно има две мало стровчиња/ карпи, односно Мелевату.
Островот е богат со флора и фауна. Опколен е со богат корален гребен.
Во 2005 година станал сопственост на француски граѓанин со намера да основа одморалиште. Одморалиштето е насочено кон екотуризам.
Миклoш Ижo

Миклoш Ижo (|Izsó Miklós, |Nikolaus Izsó); 9 септември , 1831, Дизносхорват, денес Ижофалва, Унгарија - 29 мај 1875, Будимпешта, бил унгарски вајар чиј вајарски стил ги интегрирал елементите на класицизмот и академскиот стил.
1 Животопис
Во 1848 година, седумнаесетгодишниот Миклош бил активен учесник во револуцијата од 1848-1849 година во Унгарија.
По задушувањето на востанието, тој живеел во егзил. Од 1851 до 1856 година, под водство на вајарот Иштван Ференци, студирал вајарство во Римавск-Собота (сега Словачка).
Во 1856 година се пресели во Пешта. Со поддршка на млади писатели, уметници и музичари, тој заминал во Виена, каде што работел во вајарската работилница на Г. Гасер и Мјунхен.
Од 1859 година студирал во Виенската академија за ликовни уметности. По враќањето во Унгарија во 1862 година, тој создал циклус бисти на неговите современици (Ј. Аран, Б. Егризи, А. Фаи, И. Зриниј и други).
2 Творештво
Тој бил првиот унгарски вајар што прикажувал фигури од народот. Првиот голем успех го доживеал со неговата скулптура „Бесениот овчар“ создадена во Минхен (ова е неговото најпознато дело).
Покрај големите скулптури кои го отсликуваале народниот живот, тој направил и бисти на многу негови познати современици.
Починал од туберколоза, релативно млад, неуспевајќи да ги заврши своите големи замисли и скулптури.
3 Дела
3.1 Бисти
* Јанош Арани (поет)
* Егреси Бени
* Карој Мегери(актер)
* Андрас Фај
* [[Каламан Дамзнјаи]
* Мартон Иштван Манди
* Пал Балог (доктор)
* Карој Гхичи
* Илона Зрнињи (1870)
* II. Ферен Ракоцзи (1870)
3.2 Народни скулптури
* Флејта на степите
* Бесениот овчар (1862)
* Циганскиот Лаокон (1862)
* Горна куќа сцена (1863)
* Пијан човек (1863)
* Берба (1863)
* Селанка која носи храна (1863)
* Селска девојка (1864)
3.3 Јавни скулптури
* Витезот Михали Цоконаи - Дебрецен, 1868 - 1871, единствената јавна скулптура завршена од него
* Шандор Петефи (Област V Будимпешта, [Адолф Хузар)
* Андраш Дугоникс - споменик во Сегед, завршен од 1876, Адолф Хузар)
4 Галерија
Латаро

Латаро (бислама: Lataro) е мало островче во покраината Санма во Вануату. Островот е во приватна сопственост.
1 Опис
Латаро се наоѓа во непосредна близина на источниот брег на Еспириту Санто. Јужно од Латаро се наоѓа Латароа. Островот се наоѓа во заливот ''Шарк Беј''. Островот е рамен. Највисока точка е 88 метри надморска висина. Должината на островот е 1,9 километри, а ширина 2,3 километри.
Малтинерава

Малтинерава (бислама: ''Maltinerava'') е островче во покраината Санма во Вануату.
1 Опис
Малтинерава се наоѓа непосредно до источниот брег на Еспириту Санто, спроти Санрајс Бич Ресорт. Просечната надморска висина на островот е 38 метри. Островот не е населен.
Елефант (Вануату)

Елефант (бислама: ''Elephant'') е мало островче во покраината Санма во Вануату.
1 Опис
Островот се наоѓа во непосредна близина на источниот брег на островот Еспириту Санто, спроти селото Хог Харбор. Островот не е населен.
Тион

Долфин или Тион (бислама: ''Thion'' или ''Dolphin'') е мало островче во покраината Санма во Вануату..
1 Опис
Островот се наоѓа во заливот ''Шарк'', во непосредна близина на источниот брег на Еспириту Санто. Во непосредна близина западно се наоѓаат малите островчиња Малворор, Малет и Малас, а нешто подолу е и Малелвол. Просечната надморска висина на островот е 213 метри. На островот има две мали езерца со слатка вода. Покрај тоа, на островот има и напуштен ранч. Денес островот не е населен и се користи како излетничко место на жителите од Санто.
Мавеја

Мавеја (бислама: ''Mavea'') е мало островче во покраината Санма во Вануату.
1 Географија
Островот се наоѓа непосредно до источниот брег на Еспириту Санто, северно од Аесе, западно од островчињата Малвануа, Малвапеву, Малвепе и Малоне. Северно е островчето Дени. Просечната надморска висина на островот е 63 метри.
2 Население
Според податоците од 2015 година, островот имал население од 232 луѓе во 47 семејства. Околу 30 луѓе го зборуваат локалниот мавејански јазик. Сите жители зборуваат и бислама.
Латароа

Латароа (бислама: ''Lataroa'') е мал остров во покраината Санма во Вануату.
1 Опис
Островот не е населен. Латароа се наоѓа во непосредна блзина на источниот брег на Еспириту Санто. Северно од Латароа е Латаро. Латароа има убави бели плажи и корални гребени на западната страна. Скоро време било најавено дека ќе се гради голем рерсот.
Конгрес од Сивас

Конгресот на Сивас (|Sivas Kongresi) — конгрес на Турското национално движење кое било одржано од 4 до 11 септември 1919 година во градот Сивас, во централно-источна Турција. На конгресот присуствувале делегати од сите анадолски провинции на Отоманското Царство кое вило нефункционално во практична смисла. Во времето на конвенцијата, државниот главен град (Цариград), како и многу провинциски градови и региони биле под окупација. Повикот за конгресот бил издаден од Мустафа Кемал Ататурк со неговиот Манифест од Амасија три месеци пред тоа, а подготвителните работи биле водени за време на конгресот во Ерзурум. Конгресот во Сивас донел голем број важни одлуки, кои биле фундаментално за да ја оформенат идната политика што ќе се спроведе во рамките на Турската војна за независност.
Иако бил помал од Ерзурумскиот конгрес (со 38 делегати), делегатите дошле од поширока географска област отколку што бил случајот со конгресот од Ерзурум. Заедно со Ерзурумскиот Конгрес, Сивашкиот конгрес ги утврдил главните точки на ''Мисак-Мили'' (Национален пакт) што Турското национално движење ги направило со другите турски движења на отпорот против Сојузниците да работат заедно, имено султанската влада во Цариград. Двете тела го потпишале Протоколот од Амасија следниот месец на 22 октомври 1919 година, повикувајќи на нови избори по што Отоманската пратеничка комора ќе ги разгледа договорите на конгресот на Сивас. Меѓутоа, откако стигнала веста до окупаторските сојузници во престолнината, тие го распуштиле парламентот, по што преостанатите средства на отоманската царска влада станале антагонистички против турското национално движење во Анкара.
Сеќавање на Александар III (Фабержеово јајце)

Сеќавање на Александар III е јајце, скапоцен накит емајлирано во Велигденско јајце и направено под надзор на рускиот златар Петар Карл Фаберже во1909 година, за Николај II од Русија, кој го презентирал на неговата мајка, царицата Марија Фјодоровна .
Јајцето му оддава почит на Александар III од Русија, кој починал петнаесет години пред тоа, и е едно од трите јајца кои го одбележале Александар, заедно со ''портретите'' на ''Александар III'' и јајцата ''Александар III'' . Изненадувањето била минијатурна златна биста на Александар.
Комеморативното јајце на Александар III е едно од шесте јајца на Империјал Фабержеовите јајца кои во моментот недостасуваат; и едно од само трите изгубени јајца за кои постои фотографија, а другите се ''Несесер'' од 1889 година и ''Кралот дански во'' 1903 година.
1 Поврзано
* Фабержеово јајце
* Декорирање на јајца
* Список на богатство што недостасува
Крунисувачко јајце (Фабержеово јајце)

Крунисувачко јајце — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направени од страна на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство. Било изработено и доставено во 1897 година од ателјистите на Фаберже, Михаел Перхин и Хенрик Вингстрем. Јајцето било направено во чест на царицата Александра Фјодоровна.
Често било изложено во музејот Ермитаж и било праќано во разни музеи низ светот како дел од привремени изложби. Моментално е поседувано од еден од руските олигарси, Виктор Векселберг.
1 Дизајн
Јајцето е направено од злато со делумен жолт емајл и се поврзува со царската облека на царицата при нејзиното крунисување.
Направено со ленти зелениково златни ливчиња поставени на секое вкрстување од царскиот двоен орел и поставена розов дијамант на средината. Овој дел бил исто така прикажан на облеката при крунисувањето на царицата.
Голем дијамант е поставен на врвот на јајцето во рамки на група од десет брилијантни дијаманти; низ нив може да се види монограмот на царицата. На другиот, потесен крај, е поставен помал дијамант во рамки на розови дијаманти опкружени од цветни мотиви на 20 златни листови. На овој крај од јајцето, дијамантот ја покрива годината 1897 впишана на сличен начин како монограмот.
2 Изненадување
Внесено внатре во јајцето е совршена копија на царска кочија од век, која ја носела царицата Александра на нејзиното крунисување во Успенската катедрала во Москва.
Црвената боја на првобитната кочија била направена користејќи емајл со боја на јагода и сина боја за внатрешноста. На кочијата се наоѓа царската круна со розови дијаманти и шест двојни орли на покривот; имала кристални прозорци и планинумски гуми, како и царски орел со дијаманти на секоја врата. Минијатурата имала тркала, врати, осовина и мали скали на расклопување.
3 Поврзано
* Фабержеови јајца
Алин Котрел

Алин Котрел (26. Јуни 1953 година во Шкотска, Обединетото Кралство) е професор по економија на универзитетот Вејк Форест во Соединетите Држави. Тој е син на влијателниот шкотски хемичар Том Котрел (8 јуни 1923 – 2 јуни 1973).
1 Живот
Котрел поседува диплома за политика, филозофија и бизнис (ППЕ) од колеџот Мертон, при Универзитет во Оксфорд. Тој се здобил со звање доктор на науки од Универзитетот во Единбург.
Во 1983 година се преселил во Соединетите Американски Држави и предавал на Универзитетот Чапел Хил и Елон во Северна Каролина пред да се пресели на Универзитетот Вејк Форест во 1989 година. Таму Котрел учи економија и економетрија. Неговата главна истражувачка активност се однесува на историјата на идеите во економијата, особено Кејнз и Маркс, прашањата на макроекономијата и теоријата на економско планирање. Котрел е оженет и има една ќерка.
2 Дела
Заедно со компјутерскиот научник Пол Кокшот, Котрел е автор на книгата „''Кон Нов Социјализам''“, за првпат објавена на англиски јазик во 1993 година, а во која тие предложуваат како една планирана економија, супериорна во однос на пазарната економија, треба да се овозможи преку информатичката технологија. Тој е и автор на книгата „Општествени класи во марксистичката теорија во послевоена Британија“, објавена во 1984 година.
Котрел е иницијатор и еден од главните автори на гретл (Гну Регресија, Економетрија и Библиотека со временски низи), програмски пакет со отворен извор за статистички пресметки.
Добитник е на Математичката награда на Шкотската школа за есеј за математичка филозофија (1970), Изложба (конкурентна стипендија) до колеџот Мертон, Оксфорд (1971) и Награда за извонредност во истражувањето, Универзитет Вејк Форест (1994).
3 Публикации
; Англиски оригинал
* '''', 1984, ISBN 978-0-7100-9906-8 .
* , 1993 година, ISBN 978-0-85124-544-7 (pdf; 936 kВ)
; Германски преводи
* ''Alternativen aus dem Rechner. Für sozialistische Planung und direkte Demokratie'', 2006, ISBN 978-3-89438-345-9 .
Зидергелерзен

Зидергелерзен (|Südergellersen) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Зидергелерзен се наоѓа помеѓу природните паркови Линебуршко Поле и Елбхеен-Вендланд.
1.2 Општински единици
Општината Зидергелерзен се состои од следниве места:
* Зидергелерзен
* Хајлигентал
Репенштет

Репенштет (|Reppenstedt) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Гелерзен.
1 Географија
Местото претставува вистинско предградие на градот Линебург, освен со мали исклучоци.
1.1 Местоположба
Репенштет се наоѓа околу 2,5 километри западно од градот Линебург.
1.2 Општински единици
Кон општината припаѓа местото Дахтмисен.
Јатрвата Адамско колено

Јатрвата Адамско колено (српски: ''Јетрвица Адамско колено'') - српска епска (јуначка) песна.
1 Содржина
Една самохрана мајка ги одгледала своите два сина, Видо и Винко, а кога пораснале, ги оженила. По три години, двете невести родиле по едне син, но една година подоцна, жената на Винко се разболела и умрела. Пред смртта, таа ја замолила својата јатрва Ковиљка да се грижи за нејзиното сираче Мирко. Ковиљка го одгледала Мирко со истата грижа и љубов како и својот син Маринко. Кога двајцата наполниле 18 години, Мирко и Маринко биле мобилизирани во царската војска. Уште во првата битка, Маринко бил убиен, а девет години подоцна, по завршувањето на војната, Мирко се вратил кај стрина си.
Момини солзи (Фабержеово јајце)

Момини солзи — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направени од страна на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство. Било изработено и доставено во 1898 година од ателјистот на Фаберже, Михаел Перхин. Тоа е едно од двете јајца во југендстил (другото е Темјанушки). Јајцето било направено во чест на царицата Александра Фјодоровна.
Моментално е поседувано од еден од руските олигарси, Виктор Векселберг, а е чувано во Фабержеовиот музеј во Санкт Петербург, Русија.
1 Дизајн
Јајцето е покриено со бисери и на врвот има розов емајл. Јајцето има постолје од зелено-златни ливчиња со обработени дијаманти. Златните момини солзи имаат зелени емајлирани ливчиња и цвеќиња направени од злато нафрлени со рубини, бисери и дијаманти.
2 Изненадување
Изненадувањето на ова јајце е подигнато над јајцето со вртење на копче од златен бисер. Кога целосно ќе се крене, видливи се три портрети под царската круна поставена со рубин: царот Никола II и неговите две најстари ќерки, големата војвотка Олга и големата војвотка Татјана, насликани на слонова коска од Јоханес Ценграф. Портретите се врамени во розови дијаманти и поткрепени со златни панели на кои е впишан датумот 31 јули 1898 година.
3 Поврзано
* Фабержеови јајца
Предраг и Ненад

Предраг и Ненад — српска епска (јуначка) песна. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, а нему му ја испратил Јован Бериќ од Будим.
1 Содржина
Една самохрана мајка ги одгледувала своите два сина, Предраг и Ненад. Кога пораснал, Предраг заминал во ајдуци, така што Ненад не го запознал својот брат. Подоцна, и Ненад станал ајдук каде се истакнал со својата способност и бил прогласен за ајдучки старешина. Еден ден, тој посакал да се врати кај мајка си и затоа ја распуштил својата дружина. Дома, тој ѝ се пожалил поради тоа што немал никого, а тогаш таа му кажала дека имал брат-ајдук. Така, Ненад заминал во планината за да го бара својот брат. Предраг ѝ наредил на дружината да му го доведат Ненад жив, но неговите ајдуци почнале да стрелаат во Ненад, а тој се разлутил и ги убил ајдуците. Тогаш, Предраг му поставил заседа и го погодил својот брат во срцето. Смртно ранет, Ненад го проколнал брата си, му се претставил и умрел. Откако увидел дека штотуку го убил својот брат, Предраг извршил самоубиство.
Васил Рингов

Васил Рингов ( — 23 декември 2025) — македонски и југословенски поранешен фудбалер.
1 Кариера
Роден во Струмица (НР Македонија, ФНРЈ), тој се смета за еден од најдобрите македонски фудбалери во историјата, заедно со победникот на Златната копачка, Дарко Панчев. Започнал да игра фудбал кога бил тинејџер за Беласица Струмица, а потоа се преселил во белградскиот клуб Партизан, но откако не добил прилика да игра, се преселил во екипата на Тетекс, каде подоцна станал главна ѕвезда на клубот. Две години подоцна, тој го привлекол вниманието на другиот македонски клуб во Втората лига, Вардар. По две сезони, со помош на Рингов, Вардар се вратил во Првата југословенска лига, каде настапувал во текот на поголемиот дел од осумдесеттите. Рингов станал главен играч во клубот, настапувајќи до 1986 година, при што одиграл повеќе од 200 натпревари, постигнувајќи 93 голови. Во Скопје, Рингов го одиграл најголемиот дел од својата кариера, со исклучок на кратката полусезонска магија во Динамо Загреб, а кон крајот на неговата играчка кариера, уште една полусезона, овој пат во Втората бундеслига, во екипата на Ајнтрахт Брауншвајг.
Воено челично јајце (Фабержеово јајце)

Воено челично јајце – јувелирно јајце, едно од педесет и двете велигденски царски Фабержеови јајца, изработени од фирмата Фаберже на Карл Фаберже за руското царско семејство.
Било направено во 1916 години по нарачка на царот Николај II и подарено на Велигден на неговата сопруга, царицата Александра Фјодоровна.
Денес јајцето се наоѓа во Палатата на оружјето во Москва и е едно од ретките Фабержеови јајца кои останале во Русија.
1 Дизајн
1.1 Јајце
Јајцето има прецизен облик: челикчелично блескаво тело разделено со две хоризонтални линии на три дела. Во центарот изработен од злато се наоѓа грбот на Руското Царство, Свети Ѓорѓи Победоносец, дата „1916“, окружени со лаворов венец и монограм на Александра Фјодоровна. Јајцето е крунисано со златна царска круна. Подножјето е изработено од жад со златни работи на кое на аглите се разместени четири челични гранати..
1.2 Изненадување
Внатре во јајцето се наоѓа штафелај со акварелна минијатура. На минијатурата се насликани царот Николај II и царчето Алексеј на позиција на руските трупи. Во горниот дел поставен е орден на Свети Георги со лена. Самиот штафелај е стилизиран како монограм на Александра Фјодоровна . Изненадувањето е високо — 65 мм.
2 Поврзано
* Фабержеово јајце
Хасанагиница

„Хасанагиница“ — босанска, српска и хрватска епска песна.
1 Содржина
Во планината лежи ранет Хасан-ага, а го негуваат мајка му и сестра му. Кога закрепнува, тој ѝ порачува на сопругата да не го чека дома. Тогаш, Хасанагиница ја посетува нејзиниот брат, кој ја враќа во нејзината родна куќа, така што таа се разделува од двата сина и двете ќерки. По една седмица, неа ја бара за жена кадијата од Имотски. И покрај противењето на Хасанагиница, нејзиниот брат ја мажи за кадијата. Кога свадбената поворка поминува крај куќата на Хасан-ага, Хасанагиница изразува желба да ги дарува децата. Тогаш, Хасан-ага ги повикува синовите да се вратат дома, а Хасанагиница од жал за децата умира.
2 За песната
Песната „Хасанагиница“ прв ја запишал италијанскиот биолог и патописец Алберто Фортис за време на своето патување низ Далмација во 1774 година. Две години подоцна, тој ја објавил песната во својата книга „Пат во Далмација“, и тоа оригиналниот текст заедно со преводот на италијански јазик. Следната година, таа била преведена на германски јазик од страна на Вертес, а неговиот превод го прочитал Гете, кој ја препеал песната и ја објавил во Хердеровата збирка „Народни песни“ (германски: ''Volkslieder'') од 1788 година. Во 1799 година, Валтер Скот ја превел на англиски јазик (според преводот на Гете), но овој превод не бил објавен. Подоцна, во 1821 година, Шарл Нодје ја превел „Хасанагиница“ на француски јазик и ја објавил како дел од книгата „Смара“, а во 1827 година таа се појавила во превод на Проспер Мериме (кој песната ја претставил како превод од илирски јазик) во неговата книга „Гусли“.
Познатиот експерт за народна книжевност, Олинко Делорко на островот Хвар открил една поширока верзија на „Хасанагиница“.
Илменау (општинска заедница)

Илменау (|Ilmenau) — општинска заедница во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Мелбек.
Општинската заедница Илменау се состои од следниве општини:
# Барнштет
# Дојч Еверн
# Ембзен
# Мелбек
Даниел Друкер

Даниел Чарлс Друкер (|Daniel Charles Drucker, 3. јуни 1918 година во Њујорк, Њујорк, САД - 1. септември 2001 година во Геинсвил, Флорида, САД) беше американски градежен и машински инженер. Тој беше претседател на Американското друштво на машински инженери во 1973-1974 година и претседател на Американската академија за механика во 1981-1982 година.
Друкер е познат по неговата теорија за пластично изобличување во областа на применетата механика. Неговите придонеси во полето на пластичноста го вклучуваат и концептот на материјална стабилност, кој е дефиниран преку Друкеровите постулати за стабилност и Друкер-Прагеровиот критериум за попуштање.
Розово кварцово јајце (Фабержеово јајце)

Розовото кварцово јајце е велигденско јајце направено од Михаил Перхин под надзор на Карл Фаберже. Нарачката била од непознат приватен клиент во Санкт Петербург. Во моментов е во приватна збирка.
1 Дизајн
Розовото кварцово јајце е направен од злато, кварц и оникс и е украсено со сребро, платина, рубини, дијаманти. Во облик и стил е многу слично на јајцето Букет на лилјани, кое исто така го создал работникот мајстор Михаил Перхин во 1899 година, но за семејството на Николај Втори. Сепак, според договорот меѓу Императорот на Русија и Карл Фаберже забранувајќи копии на империјалното јајце, постојат неколку разлики. „Розовото кварцово јајце“ е направено во облик на вазна од розов кварц, во која има букет од халкидонски лилјани, стеблата и лисјата од лилјани се направени од злато, а оревите се украсени со дијаманти. Од врвот на велигденското јајце, 12 златни линии заминуваат одозгора, делејќи ја површината за 12 часа. Стрелката на часовникот е направена во облик на лак со стрела украсена со дијаманти. Јајцето се потпира на основа на црна оникс украсена со злато и дијаманти на кои е прикажана годината „1899“.
2 Изненадување
Јајцето нема некакво изненадување кога ќе се отвори, освен што го покажува часовникот вметнат во него.
Келхова кокошка (Фабержеово јајце)

Келхова кокошка — украсно, велигденско јајце, напревено од страна на работилницата на Карл Фаберже, во 1898 година, како нарачка на рускиот индустријалец Александар Фердинандович Келх. Јајцето било наменето како велигденски подарок за неговата сопруга Варвара Петровна Келх. Ова првото од низа на седум велигденски јајца изработени од страна на Фабержеовата работилница за семејството Келхови секоја година од 1898 па сè до 1905 година. Го следи изгледот на првото царско јаце наречено „кокошка“ . Од 2004 година, јајцето е дел од приватната колекција на Виктор Векселберг и е изложено во Фабержеовиот музеј во Шуваловата палата во Санкт Петрерсбург .
1 Изведба
Јајцето е препокриено со црвеникав емајл u on a guilloche background. Голем сплоснат дијамант е прицврстен на едниот крај, под кој се наоѓала минијатура од Николај II. јацето се отвора со копче изработено од сплоснат дијамант, под кој е зџапишана датата на изработка 1898 година..
Зачувана е и оригиналната кутија за јајцето. Во внатрешноста на кутијата бна платното со златни букви стои натпис Фабержеовата работилница - двоглав орел со натпис на руски јазик - „”.
2 Изненадување
Во јајцето се наоѓа „жолчка“ обложена со мат емајл, белката е изработена од бел емајл, во „жолчката“ на превртена кожа седи златна кокошка, прекриена со провиден поротокалов емајл, со жолтеникаци , црвени и кафени шари, пердувите на крилјата се делумно обоени со бел емајл, додека пак очите се изработени од дијаманти.
Кокошката се отвора со помош на шарка на опашката. Во внатрешноста се наоѓа минијатурен статив и рамка. На самиот врв на стативот се наоѓа дијамант во облик на срце и рубин кој прикажува пламен. По рабовуите на рамката се наоѓаат дијаманти , и под стаклото изработено од горски кристал се наоѓа минијатурен портрет на Алексеј Николаевич Романов. Портретот е вметнат подоцна, од причина што принцот се родил шест години по создавањето на јајцето. Прично, во јајцето се наоѓал портрет на нарачателот .
3 Историја
„Келховата кокошка“ била изработена од Михаил Перхин. Келховата кокошка наликува на првото царското јајце „кокошка“, но ова јајце е полуксузно и поголемо. Самиот факт што ова јајце е за сопругата како скапоцен велигденски подарок е имитирање на обичаите во царското семејство.
Келховото јајце првично било дел од Варварината колекција на почетокот на 1920-ите, кога и е откупено од страна на Леон Гринберг, претставник на Вила Русија, од изработувачот на накит во Париз, Морган, заедно со станатите 5 јајца со заедничко потекло. Оваа информација заедно со фотографии кои ја документираат работата на Карл Фаберже, се објавени во 1979 година.
Дојч Еверн

Дојч Еверн (|Deutsch Evern) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Дојч Еверн се наоѓа помеѓу природните паркови Линебуршко Поле и Елбхеен-Вендланд, сместен на реката Илменау/
Општината претставува југоисточно предградие на градот Линебург.
Барнштет (Долна Саксонија)

Барнштет (|Barnstedt) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Барнштет има помалку од 20 км<sup>2</sup>. Повеќе од половина од оваа површина се обработливи површини.
Фудбалска репрезентација на Молдавија

Фудбалската репрезентација на Молдавија (|Echipa națională de fotbal a Moldovei) ја претставува Молдавија во фудбалските натпреварувања и е контролирана од Фудбалската молдавска федерација, управувачкото тело за фудбал во Молдавија. Домашен терен на Молдавија е Стадионот Цимбру во Кишињев, а нивни главен тренер е Енгин Фират. По распадот на Советскиот Сојуз, тие го одиграле својот прв натпревар против Грузија на 2 јули 1991 година.
Два од нивните три најдобри резултати во 90-тите години, дошле за време на квалификациите за Европското првенство 1996, со победи над Грузија (1:0) во Тбилиси, и Велс (2:3) во Кишињев. Во 2007 година, Молдавија остварила многу добар резултат, совладувајќи ја Унгарија со 3:0 во Кишињев во квалификациите за Евро 2008. Нивниот најдобар неодамнешен резултат била победа од 5:2 над Црна Гора за време на квалификациите за Светското првенство 2014. Репрезентацијата никогаш до сега не се квалификувала во завршницата на Европското првенство, ниту на Светското првенство сè до овој моментот.
После 4:0 поразот на Молдавија од Англија во септември 1997 година, британскиот писател и комичар Тони Хокс патувал во Молдавија за да ги предизвика и да ги победи сите 11 репрезентативци на Молдавија во тенис. Книжевната филмска верзија на книгата со исто име, ''Играње на Молдавците во тенис'', била снимена во и околу Кишињев во мај и јуни 2010 година и била објавена во пролетта 2012 година.
1 Историја
Фудбалската федерација на Молдавија била основана во 1990 година. Сепак, фудбалската репрезентација на Молдавија не одиграла службен меѓународен натпревар до 1991 година, кога Молдавија загубила од Грузија.
Првиот обид на Молдавија да се квалификува на Светското првенство било во 1998 година, но тие не успеале да се квалификуваат на турнирот. Молдавија завршила или последна или втора последна во сите квалификувачки кампањи за турнирите, до сега, освен квалификациите за УЕФА Евро 2008, во кои завршиле на петтото место од седум репрезентации, во групата Ц со 12 бода.
2 Натпреварувачки учинок
2.1 Светско првенство
Учинок на Светското првенство, , Учинок на квалификациите
Година, Фаза, Место, , , , , , , Состав, , , , , ,
1930 до 1938, Дел од Романија
1950 до 1990, Дел од Советскиот Сојуз
1994, ''Не била член на ФИФА'', ''Не била член на ФИФА''
1998, Не се квалификувала, 8, 0, 0, 8, 2, 21
2002, 10, 1, 3, 6, 6, 20
2006, 10, 1, 2, 7, 5, 16
2010, 10, 0, 3, 7, 6, 18
2014, 10, 3, 2, 5, 12, 17
2018, 10, 0, 2, 8, 4, 23
2022, ''Ќе се утврди''
Вкупно, , 0/6, , , , , , , , 58, 5, 12, 41, 35, 115
2.2 Европско првенство
Учинок на Европското првенство, , Учинок на квалификациите
Година, Фаза, Место, , , , , , , Состав, , , , , ,
1960 до 1992, Дел од Советскиот Сојуз и ЗНД
1996, Не се квалификувала, 10, 3, 0, 7, 11, 27
2000, 8, 0, 4, 4, 7, 17
2004, 8, 2, 0, 6, 5, 19
2008, 12, 3, 3, 6, 12, 19
2012, 10, 3, 0, 7, 12, 16
2016, 10, 0, 2, 8, 4, 16
2020, 10, 1, 0, 9, 4, 26
2024, ''Ќе се утврди''
Вкупно, , 0/7, , , , , , , , 68, 12, 9, 47, 55, 140
2.3 Лига на нации
Учинок во Лигата на нации
Година, Дивизија, Место, , , , , ,
2018-19, Д, 48., 6, 2, 3, 1, 4, 5
2020–21, Ц, ''Ќе се утврди''
Вкупно, 6, 2, 3, 1, 4, 5
Ембзен

Ембзен (|Embsen) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Во самата општина се наоѓа природниот резерват Хазенбургер Бахтал. Потокот Хазенбургер Миленбах, лева притока на реката Илменау, извира западно од Ембзен.
1.2 Општински единици
Општината Ембзен се состои од следниве места:
* Ембзен
* Ерцен
* Хајнзен
Алан Ниделмен

Алан Ниделмен (|Alan Needleman, р. 2. септември 1944 год. во Филаделфија, Пенсилванија, САД) е американски научник и професор по наука на материјали и инженерство на Тексашкиот универзитет „А и М“. До 2009 година, Ниделмен беше универзитетски професор „Флоренс Пирс Грант“ по механика на цврсти тела и структури на Брауновиот универзитет во Провиденс, Род Ајленд, САД. Тој има дипломирано на Пенсилванискиот универзитет во 1966 година, а магистратурата и докторатот ги изработува на Харвардовиот универзитет во 1967 и 1970 година. За време на постдипломските студии, негов ментор е професорот Џон В. Хатчинсон. Ниделмен беше инструктор и доцент по применета математика на Масачусетскиот институт за технологија меѓу 1970 и 1975 година. Потоа постана професор на Брауновиот универзитет, каде ја извршуваше и функцијата декан на Дивизијата за инженерство меѓу 1988 и 1991 година. Тој исто беше и претседавач со Дивизијата за применета механика при Американското друштво на машински инженери.
Истражувачката дејност на Ниделмен се фокусира на компјутерско моделирање на процесите при изобличување и кршење на градежни материјали, особено метали. Главна цел е да се пронајадат квантитативни соодноси меѓу својствата кои може да се измерат од микроструктурата на материјалите и нивното макроскопско однесување.
Ниделмен е член на Националната академија за инженерство на САД, Американската академија на уметностите и науките, Американското друштво на машински инженери, Американската академија за механика, почесен член на МЕКАМАТ (Француска група за механика на материјали) и член од странство на Данскиот центар за применета математика и механика. Институтот за научни податоци го влистува како еден од најчесто цитираните автори во областите на инженерството и на науката на материјали. Во 2006 година, Ниделмен го доби медалот „Вилијам Прагер“ и Друкеровиот медал. Истата година беше прогласен и за почесен доктор на науки на Данскиот технолошки универзитет. Во 2011 година, му беше доделен Тимошенковиот медал.
Келхов шантеклер (Фабержеово јајце)

Келхов шантеклер е накит, емајлирано велигденско јајце направено од Михаел Перкин под надзор на рускиот накит мајстор Питер Карл Фаберже во 1904 година. Тоа е направено за рускиот индустријалец Александар Фердинандович Келч, кој јајцето му го подарил на својата сопруга Барбара Келч-Базанова .
1 Изненадување
По часот, во дијамантскиот сет на петел, се појавува одозгора јајцето, ги крива крилјата четири пати, ја кива главата трипати, ја гали цело време во текот на оваа рутина. Ова трае петнаесет секунди, пред чукне да часовникот на ѕвончето.
2 Поврзано
* Фабержеово јајце
* Декорирање на јајца
* Изненадување на Kinder
Темјанушки (Фабержеово јајце)

Темјанушки — императорско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направени од страна на Петер Карл Фаберже за руското императорско семејство. Било изработено и доставено во 1899 година од ателјистот на Фаберже, Михаил Перхин. Јајцето било направено во чест на мајката на императорот Николај II, Марија Фјодоровна.
Тоа е едно од двете јајца во југендстил (другото е Момини солзи).
1 Дизајн
Јајцето е направено од нефрит и има постолје направено од позлатено сребро во облик на гранки, кои се вртат околу подножјето на јајцето. Околу страните се наоѓаат пет темјанушки со емајлирани ливчиња. На врвот на јајцето е купола од нефрит, од каде излегува изненадувањето на јајцето.
2 Изненадување
Кога копчето е притиснато се откриваат минијатури на императорското семејство. Читајќи вертикално, оние во првиот ред се:
* големиот војвода Гиоргиј, најмладиот син на императорот и во тоа време престолонаследник
* големиот војвода Александар, зет на императорот
Во вториот ред се:
* самиот император
* големата војвотка Ирина, единствената внука на императорот
Во третиот ред се:
* големата војвотка Олга, првото дете на императорот
* големата војвотка Татјана, нивното второ дете
* големиот војвода Михаил, најмладиот брат на императорот
Во четвртиот ред се:
* императорката Александра Фјодоровна
* големиот војвода Андреј, внук на императорот
Во петтиот ред се:
* големата војвотка Олга, сестра на императорот
* големата војвотка Ксенија, сестра на императорот
3 Поврзано
* Фабержеови јајца
Бонбониера (Фабержеово јајце)

Јајцето Бонбониера е едно од фабержеовите јајца создадено во работилницата на Петер Карл Фаберже за богатиот руски индустријалец Александар Келх кој и го подарил на својата сопруга како велигденски подарок во 1903 година. Бидејќи не бил подарок од руски император кон неговата императорка, не се смета за "императорско" фабержеово јајце, туку, во овој случај, се нарекува едно од седумте "келхови" јајца. Тоа е шесто јајце во оваа низа.''Bonbonnière (''бонбониера) е кутија за слатки (букв. носач на бонбони) на француски.
Изработено е од злато, дијаманти, халкедон, бисери, проѕирен бел емајл, кадифе. Минијатурната кутија со изненадување внатре во главната кутија/јајце е изработена од ахат и украсена е со камења од исечен брилијант и кабохонов рубин. Во внатрешноста има приврзок од злато и емајл.
Јаболкови цветови (Фабержеово јајце)

Јајцето „Јаболкови цветови“, познато и како Јајце „Жадово ковчеже“, е фабержеово јајце создадено во работилницата на Петер Карл Фаберже за богатиот руски индустријалец Александар Келх кој и го подарил на својата сопруга како велигденски подарок во 1901 година. Бидејќи не бил подарок од руски император кон неговата императорка, не се смета за „императорско“ фабержеово јајце, туку, во овој случај, се нарекува едно од "келховите" јајца. Тоа е едно од најголемите вакви јајца досега создадени во работилницата на Фаберже. Исто така, тоа е едно од ретките фабержеови јајца, кое лежи на страна, а не е исправено.
Во ноември 1996 година, еден човек по име Адулф Петер Гоп, собирач на уметнички дела од Лихтенштајн, го купил јајцето на аукција на Сотби. Потоа, во 2010 година, непосредно пред неговата смрт, Гоп го предал јајцето на државата Лихтенштајн, која сега го има јајцето во нејзиниот Лихтенштајнсски Државен Музеј во градот Вадуц.
Пролетни цветови (Фабержеово јајце)

Јајцето „Пролетни цвеќиња“, понекогаш нарекувано Императорското јајце „Пролетни цвеќиња“, се смета за едно од императорските велигденски јајца, што му се припишува на Петер Карл Фаберже (и затоа едно од јајцата Фаберже). Ако е автентично императорско јајце, тогаш јајцето „Пролетни цвеќиња“ ќе било првото во серијата „цветни јајца“ и ќе било создадено помеѓу 1885 и 1890 година. Се состои од футрола изработена од бел јавор покриена во кожа со челични шарки и спојки што содржат помало јајце (официјалното јајце „Фаберже“) украсено со црвен емајл и златен свиток поставен исправено на мало подножје на врежан бавенит, кое потоа се отвора вертикално за да се покаже целосно отстранлив цветник од цвеќиња направен од гранат и бел халкедон во корпа од платина. Црвеното јајце е 8,3 cm високo, а внатрешноста во него 3,8 cm. Јајцето го купил рускиот стопанственик Виктор Векселберг во 2004 година, како дел од збирката на вакви јајца и разни други предмети на Фаберже.
Автентичноста на ова јајце е ставена во сомнеж од експерти на Фаберже. Тоа дури станало идентификувано како фабержеово јајце кога истражувач го забележал на фотографија од предреволуционерна Русија. Неговиот метод на градба е забележително под-пар, има дијаманти со неусогласена големина и прилози со инфериорни квалитети и две половини кои се асиметрични, што не се карактеристични за работилницата на Фаберже. Исто така, не ги носи ознаките на очекуваниот производител и има други одлики за дизајн што можат да го сигнализираат неговиот статус како фалсификувана парче. Иако многупати е испитуван од експерти, кои честопати се согласувале со неговата оригинална припишување, нема записи кој би можел наводно да им го дал на Романови и нема преписка меѓу Фаберже и ниту еден од последните двајца руски императори за да го потврди неговото пуштање во употреба или нејзината испорака. Ниту, пак, тоа има јасно документирана докажаност или евиденција за сопственост. Иако неговите материјали (злато, дијаманти, емајл, итн.) се типични за работилницата на Фаберже, методот на градба и несоодветната/нецелосна историја дава значителен сомнеж во неговата автентичност.
Скандинавско јајце (Фабержеово јајце)

Скандинавското јајце е емајлирано велигденско јајце направено од Михаил Перхин под надзор на рускиот мајстор за накит Петер Карл Фаберже помеѓу 1899 и 1903 година. Јајцето е направено за клиент во Санкт Петербург, едно од ретките јајца што не биле направени за руското императорско семејство.
1 Дизајн
Јајцето се отвора за да се открие емајлирана жолчка, која содржи минијатурна квачка.
2 Историја
Пронајдено во банкарски сеф во Осло, во имотот на Марија Квислинг, вдовицата на фашистичкиот соработник во Втората светска војна, Видкун Квислинг, јајцето било стекнато од Малком Форбс за неговата збирка во 1980-тите.
Збирката „Форбс“ била продадена во 2004 година на Виктор Векселберг за скоро 100 милиони долари.
3 Поврзано
* Фабержеово јајце
Општина Косел

Општина Косел — поранешна општина во Југозападна Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена на Општина Охрид. Локалното и поширокото население не било задоволно од ова припојување. Центар на општината било селото Косел.
1 Населени места
Во Општина Косел спаѓале следниве села: Вапила, Расино, Завој, Речица, Плаќе, Свиништа, Скребатно, Сирула, Опеница, Куратица и Косел.
2 Население
Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, Општина Косел има 1.369 жители, од кои:
националност, број
Македонци, 1.359
Срби, 6
останати, 4
3 Поврзано
* Општини во Македонија
* Општина Охрид
* Косел
Вилијам Кенерсон

Вилијам Херберт Кенерсон (|William Herbert Kenerson, 9. декември 1873 година во Фол Ривер, Масачусетс, САД - 22. септември 1966 година во Провиденс, Род Ајленд, САД) е американски машински инженер. Тој беше првиот кој ги вршеше истовремено улогите на извршен секретар за Националниот истражувачки совет и на Националната академија на науките на САД.
Кенерсон е прв студент кој дипломира на програмата за машинско инженерство на Брауновиот универзитет. Тој магистрира на Харвардовиот универзитет во 1906 година. По магистратурата постанува професор во Одделот за градежно и машинско инженерство на Брауновиот универзитет, каде благодарение на неговите напори одделот опстанува како академска единица на универзитетот. По формирањето на Дивизија за инженерство на универзитетот, Кенерсон беше првиот директор од 1916 до 1941 година. По повлекувањето од академската позиција, тој работи во Националниот истражувачки совет.
Соѕвездие (Фабержеово јајце)

Јајцето „Соѕвездие“ е едно од двете велигденски јајца дизајнирани под надзор на Петер Карл Фаберже во 1917 година, за последниот император на Русија, Николај Втори како велигденски подарок на неговата сопруга императорка Александра Фјодоровна. Тоа било последното дизајнирано императорско фабержеово јајце. Јајцето останало недовршено.
1 Опис
Поради руската револуција од 1917 година, јајцето никогаш не било готово или подарено на сопругата на императорот Николај, императорката Александра Фјодоровна.
Јајцето, како што е познато од документот од 1917 година, било направено од сино стакло со кристална основа, а на стаклото бил врежан знакот Лав од хороскопот. (Наследникот на рускиот престол, Алексеј Николаевич, Царевич на Русија, бил Лав.) Постојат ѕвезди кои се обележани со дијаманти, а во јајцето има механизам за часовник.
2 Прво јајце
Во 2001 година, слична ставка била откриена во Минералошкиот музеј Ферсман во Москва, а експертите веруваат дека станува збор за недовршено јајце направено од Фаберже. Тоа било недовршен предмет без дијаманти. Во последниве години има неколку предложени извори на вдаховение за делото.
3 Второ јајце
Рускиот милионер Александар Иванов тврди дека го поседува изворното (и завршено) јајце. Во 2003-2004 тој рекол дека ова јајце го стекнал кон крајот на 90-тите години и потврдува дека „музејот Ферсман погрешно продолжува да тврди дека го има изворното јајце“. Западните власти не се согласуваат. Како и да е, јајцето на господин Иванов е во Музејот Фаберже во Баден-Баден, во кое има дел од неговата фабержеова збирка.
4 Наводи
*
Јајце со панели (Фабержеово јајце)

Јајцето со панели, познато и како Дванаесет панелно јајце, е накитено емајлирано велигденско јајце направено под надзор на рускиот мајстор накит Петер Карл Фаберже во 1899 година. Јајцето е направено за Александар Келх, кој и го подарил на својата сопруга, Варвара Келх-Базанова.
1 Изработка
Јајцето било создадено од мајсторот на Петер Карл Фаберже, Михаил Перхин (Русин, 1860-1903) и е изработено со жолто злато, триаголно површински дијаманти, квадратно површински дијаманти, проѕирен розов и зелен емајл и непроѕирна бела емајл. Горните и долните делови на Јајцето се поделени на шест панели по ленти со матирано злато, обложено со редови од розови романски рози со златни стебла и проѕирни зелени лисја. Неколку триаголно површински дијаманти се поставени во интервали со розети од дополнителни дијаманти го обиколува Јајцето во нејзиниот најширок дел. Секој крај на јајцето е завршен со концентрични кругови на дијаманти, златни и зелени емајлирани мотиви од лисја и розов емајл. горниот крај е центриран со медалјон што ги носи иницијалите БТК во скрипта под квадратно површински дијамант.; другиот крај има сличен, иако помал медалјон кој ја покажува годината „1899“. Изненадувањето е изгубено.
2 Сопственост
Ова е единственото келхово јајце што не било дел од предметите купени од парискиот накитџија Морган. Јајцето било купено некаде во 20-тите години на минатиот век и го купил А Ла Виељ Руси во Париз, најверојатно од Варвара Келх. Во 1933 година продадено од А Ла Виљ Руси, Париз. Подарено на Божиќ 1933 година од кралот Џорџ V од Обединетото Кралство како подарок за неговата сопруга кралицата Мери од Тек и останало дел од Кралската збирка на кралицата Елизабета Втора. Другите фабержеови јајца во Кралската збирка вклучуваат:
1. Кошница со диви цвеќиња, 1901 година, Подарок на Николај Втори на императорката Александра Фјодоровна.
2. Колонада, 1910 година, Подарок на Николај Втори на императорката Александра Фјодоровна.
3. Мозаик, Подарок на Николај Втори на императорката Александра Фјодоровна .
3 Поврзано
* Фабержеово јајце
Лејтон Бол

Лејтон Титерик Бол (|Leighton Teeterick Bohl), (, , Охајо, САД - , , Род Ајленд, САД) — американски градежен инженер. Тој бил професор на Брауновиот универзитет и ветеран на американската армија.
Бол дипломирал на Брауновиот универзитет во 1913 година. Во текот на неговата кариера освен како професор, работел и за Американската локомотивна компанија, служел во американската армија и држел повеќе функции во јавниот сектор. Од особено значење се неговите придонеси кон ревидирање на градежните регулации во Провиденс и кон изградбата на морска брана во Њупорт, Род Ајленд, САД. Во текот на Втората светска војна, Бол ја извршувал функцијата директор на Дивизијата за инженерство на Брауновиот универзитет. Подоцна тој раководел со програма на Христијанската асоцијација за млади мажи (|Young Men's Christian Association, YMCA) за обучување на ветерани повратници од светската војна.
Вампирот Носферату (филм од 1979)

Носферату: Фантомот на ноќта (германски: ''Nosferatu: Phantom der Nacht''), познат и како Вампирот Носферату (англиски: ''Nosferatu the Vampyre'') - германско-француски филм од 1979 година, во режија на Вернер Херцог. Во главните улоги настапуваат: Клаус Кински, Бруно Ганц и Изабел Аџани. Филмот ја освоил наградата „Сребрена мечка“ на Берлинскиот филмски фестивал. Вкупно, на разни фестивали, филмот освоил 5 награди и имал уште 8 други номинации.
1 Синопсис
Џонатан Харкер (го игра Ганц), вработен во агенција за недвижности, добива задача да замине во Трансилванија за да склучи договор со грофот Дракула (го игра Кински). Неговата сопруга Луси (ја игра Аџани) не му дозволува да замине, зашто претчувствува некако зло. Џонатан пристигнува во пустиот замок, каде се соочува со чудниот домаќин кој е буден само ноќе. Таму, Дракула му ја пие крвта, а за тоа време, Луси е неспокојна и загрижена за судбината на својот сопруг. Кога Дракула поаѓа на пат за да се всели во својата куќа во Висмар, Џонатан веднаш брза да се врати дома за да ги предупреди сограѓаните за опасноста. Дракула патува со брод, скриен во ковчег, а патем, сите морнари се убиени или мистериозно исчезнуваат. Најпосле, празниот брод пристигнува во Висмар, а од него излегуваа само стаорци кои го преплавуваат градот. Тогаш, Џонатан се враќа дома, целосно исцрпен и неспособен да ја препознае сопругата, зашто веќе е опседнат од моќта на вампирот. Постепено, жителите на градот почнуваат да умираат, а надлежните се сомневаат дека станува збор за чума. По средбата со Дракула, Луси се обидува да ги предупреди надлежните, но никој не верува во нејзината приказна. Откако вампирот ја убива нејзината пријателка Мина, Луси одлучува да се жртвува и така да го спаси градот. Таа му дозволува на вампирот да ѝ ја исцица крвта, но тој не забележува дека во меѓувреме изгреало сонцето и така умира заедно со Луси. Дури откако ќе ја види таа глетка, д-р ван Хелсинг поверува во приказната на Луси и забива кол во срцето на вампирот поради што е уапсен. На крајот од филмот, Џонатан, веќе претворен во вампир, набрзина заминува на далечен пат.