Морски змеј (риба)

Морски змеј или морски пајак (Trachinus draco) — отровна морска риба од класата на зракоперки. Оваа риба најмногу се одликува по тоа што има отровни жлезди на нејзината прва грбна перка. Првата грбна перка на морскиот змеј е многу специфична по тоа што наликува на боцки. Многу луѓе ја класифицираат оваа риба како една од најопасните риби во Средоземјето поради опасноста што може да ја предизвика со своите отровни боцки.
1 Распространетост и живеалиште
Географската распространетост на овој вид риба е голема и неговата популација е застапена во водите низ целиот свет . Географската распространетост на морскиот змеј се протега од Црното Море преку Средоземното Море до Атлантскиот Океан, а е населен и во водите на Норвешка, во северниот регион на Данска и во Северозападна Африка. Оваа риба главно живее на плитки длабочини од 1 до 30 м, иако може да се најде и на поголеми длабочини до 150 м, најчесто населувајќи песочно и чакалесто морско дно. Во зима, морскиот змеј обично се наоѓа во длабоки води до 150 м и повеќе, но во топлите летни месеци, примероци од морскиот змеј може да се најдат во крајбрежните води бидејќи во лето овој вид се сели во плитки води во близина на морскиот брег.
2 Опис
2.1 Физички опис
Морскиот змеј се издвојува од другите морски видови по своето издолжено тело, кое е многу долго во однос на дебелината на телото, и има 2 до 3 мали боцки под секое око. Просечната должина на телото на овие риби е помеѓу 25 и 45 см, додека најдолгиот забележан примерок од овој вид бил долг 53 см. Најтешкиот забележан примерок тежел 1,9 кг. Морскиот пајак се одликува и со своите шарени бои, обично сини ознаки измешани со кафеави и зелени точки кои се протегаат по целото тело на морскиот пајак, интересно е што кога овие риби умираат, сината боја обично повеќе не е присутна.
2.2 Отровност
Овие риби имаат отровни жлезди на првата грбна перка и жабрените капаци кои личат на боцки. Кога ќе се боцне човек, отровот што го лачат жлездите делува како невротоксин и хематотоксин, потоа влегува во крвотокот и предизвикува оток на местото на убодот, а во некои случаи може да предизвика и некроза на кожата. Следните симптоми на убод обично се изразуваат со силна главоболка, болка во срцето и отежнато дишење. Отровот што го лачи морскиот змеј може да предизвика и парализа на говорот. Интересно е што отровот на овие животни е термолабилен, па затоа не е многу опасен на температури на водата над 40 степени Целзиусови.
2.3 Третмани за запирање на отровот
Современата медицина препорачува, за да се спречат поголеми компликации од каснување од морски змеј, треба местото на каснување да се изложи на температура на вода од 40 до 42 степени Целзиусови што е можно поскоро, покрај ова, постојат многу други совети кои се препорачуваат како соодветно решение за запирање на отровот што го произведува оваа риба, како што е чистење на раната и најдобро е што поскоро да се посети лекар. Постојат разни антибиотици, аналгетици кои можат да ги ублажат можните причини што овој отров може да ги предизвика врз човечкото тело.
2.4 Однесување
Морскиот пајак сака да се закопува во песок, а за тоа му се потребни само неколку секунди. Кога се закопува во песок, обично се видливи само неговите жмиркави очи и првата грбна перка слична на 'рбет. Вака овој вид риба најчесто го фаќа својот плен, со скокање од песокот и изненадно фаќање на пленот.
3 Исхрана
Морскиот пајак е риба грабливка по природа која не е премногу пребирлива во потрагата по храна, главно се храни со сите мали риби и помали ракообразни животни. Овие морски риби имаат посебен начин на лов на својот плен со закопување во песокот, а кога се закопуваат, само нивните очи и првата грбна перка обично се видливи на површината. Тие го ловат својот плен со тоа што се откопуваат од песокот и го фаќаат пленот со брз и изненадувачки скок, бидејќи тој, не знаејќи дека опасноста демне, нема време да избега. Морскиот пајак е многу агресивен вид, па затоа често се способни да напаѓаат риби многу поголеми од себе, обично користејќи ја својата прва грбна перка за напад.
4 Комерцијална продажба
Најголемиот пазар за оваа морска риба е во Франција, каде што се смета за деликатес. Оваа риба често се лови со други видови риби и затоа се продава на пазарите како мешана риба, позната и како „morralla“, практика што се практикува во некои делови од Средоземјето.
5 Размножување
Женките на морските пајаци главно се мрестат на длабочина од 10 до 18 метри, а сезоната на мрестење за овие морски риби е помеѓу мај и септември. Научниците и истражувачите кои ги проучувале фазите на размножување на овие риби заклучиле дека мрестењето на морските пајаци е ограничено на раздобјето помеѓу јуни и август и дека тие ја достигнуваат својата максимална фаза на мрестење во текот на јули. Должината на новоизведените ларви се движи во просек од 4,8 до 6,2 мм.
6 Таксономија
Во 1758 година, шведскиот природонаучник и научник Карл фон Линеј ѝ го дал на оваа риба нејзиното научно име (латински: Λινάνη) во својата книга ''„Systema Naturae“,'' 10-то издание Trachinus draco и ги ставил во редот (Trachiniformes), родот (Trachinus) и во семејството (Trachinidae).
6.1 Таксономска хиерархија
# Царство: Животни (Animalia)
# Тип: Хордови (Chordata)
# Класа: Зракоперки (Actinopterygii)
# Ред: Trachiniformes
# Семејство: Trachinidae
# Род: Trachinus
# Вид: Trachinus draco
7 Галерија