Минтака

Минтака, ознака Делта Орионис (δ Орионис, скратено Делта Ори, δ Ори) и 34 Орионис (34 Ори), ― повеќекратен ѕвезден систем на околу 1.200 светлосни години од Сонцето во соѕвездието Орион. Заедно со Алнитак (Зета Орионис) и Алнилам (Ипсилон Орионис), трите ѕвезди го образуваат Орионовиот Појас, познат по многу имиња меѓу древните култури. Ѕвездата се наоѓа многу блиску до небесниот екватор. Кога Орион е во близина на меридијанот, Минтака е најдесната од ѕвездите на Појасот кога се гледа од северната хемисфера свртена кон југ.
1 Номенклатура
Делта Орионис е Бајерова ознака на ѕвездата, 34 Орионис е нејзината Флемстидова ознака. Самото име Минтака е изведено од арапскиот поим за „појас“: منطقة или мантака. Во 2016 година, Меѓународниот астрономски сојуз организирал Работна група за имиња на ѕвезди (РГИЅ) за да ги каталогизира и стандардизира соодветните имиња за ѕвездите. Првиот билтен на РГИЅ од јули 2016 година вклучувал табела со првите две групи на имиња одобрени од РГИЅ, во кои било вклучено името Минтака за оваа ѕвезда. Сега е внесено во Каталогот на имиња на ѕвезди на МАС.
2 Историја на набљудување
Минтака е најзападната од трите ѕвезди на Орионовиот Појас. Лесно е видлива со голо око, една од најсветлите ѕвезди на небото и е позната уште од антиката.
Мерењата на радијалната брзина направени од Анри-Александре Десландрес во 1900 година во Париската набљудувачница покажале дека Минтака има променлива радијална брзина и затоа е спектроскопска двоѕвезда. Неговата прелиминарна проценка на орбиталниот период од 1,92 дена било покажана како неточна во 1904 година кога Јоханес Франц Хартман користејќи фотографски плочи направени во Потсдамската набљудувачница покажало дека орбиталниот период е 5,7 дена. Хартман, исто така, забележал дека линијата на калциум К на 393,4 нанометри во ѕвездениот спектар не учествувала во периодичните поместувања на линиите поради орбиталното движење на ѕвездата и теоретизирал дека има облак на видното поле до Минтака што содржи калциум. Ова било првото откривање на меѓуѕвездениот медиум.
3 Систем
δ Орионис е систем со повеќе ѕвезди. Има ѕвезда со светлинска величина 7 на околу 52 лачни секунди од примарната со втора светлинска величина и многу побледа ѕвезда помеѓу. Системот е означен како WDS 05320-0018 во Вашингтонскиот каталогот со двоѕвезди, со придружник со 14-та светлинска величина наведена како компонента B и ѕвездата со седма величина како компонента C.
Главниот составен дел е сама по себе троен систем: светол џин од класа О9,5 и ѕвезда од главната низа од класа Б орбитираат на секои 5,73 дена и покажуваат плитки затемнувања кога ѕвездата се затемнува за околу 0,2 од светлинската величина, и B -класата подџин е решен на 0,26" оддалеченост. При примарното затемнување, привидната величина (на целиот систем) паѓа од 2,23 на 2,35, додека паѓа само на 2,29 при второто затемнување.
Надворешната ѕвезда на тројниот систем кружи околу внатрешниот пар еднаш на секои 53,839 денови (147.40 години) . Орбитата е прилично ексцентрична, со одвојување што варира помеѓу 8,244 сончеви полупречници (38.34 ае) и 31,832 сончеви полупречници (148.03 ае).
Седмиот придружник со величина, HD 36485, е хемиски чудна ѕвезда од главната низа од Б-тип и самата спектроскопска двоѕвездност со слаб придружник од видот А во 30-дневна орбита. Има необичен спектар со H-алфа емисија и невообичаено силни линии на примање на хелиум. Има силно магнетно поле и многу бавна вртежна брзина што создава хемиска стратификација во нејзината атмосфера, што доведува до невообичаено изобилство што се гледа во спектарот.
Сметано е дека придружничката со величина од 14 е на исто растојание и е нешто поладна и помалку светла ѕвезда од Сонцето.
Минтака е опкружен со јато слаби ѕвезди, веројатно дел од јатото што го опкружува σ Ори.
4 Растојание
Растојанието добиено од сателитската паралакса Хипаркос е , додека спектроскопските растојанија, споредбите со слични ѕвезди и членството во јатото наведуваат вредност повеќе од двојно поголема. Овој вид непомирливо несовпаѓање не е единствен за Минтака и причините за тоа допрва треба да бидат разјаснети. Во третото објавување податоци на Гаја, компонентата C е наведена со паралакса од , во согласност со растојанијата добиени со други методи, но не се согласуваат со вредноста добиена од Хипаркос за примарната.
Паралаксата Гаја DR3 за компонентата Б е , што силно наведува дека е значително поблиску од другите членови на системот и е само случајно усогласување. На тоа растојание најверојатно е ѕвезда од главната низа од вид К.
5 Етимологија и културно значење
Минтака била гледана од астролозите како предзнак за добра среќа.
5.1 Орионов Појас
Трите ѕвезди на појасот биле збирно познати со многу имиња во многу култури. Арапските поими се Ал Ниџад „Појас“, Ал Насак „Линија“, Ал Алкат „Златни зрна или јаткасти плодови“ и, на современиот арапски, Ал Мизан ал Хак „зрак на точна скала“. Во кинеската митологија, тие биле познати и како Зрак за мерење.
На кинески ,zh(zh-Latn), што значи Три Ѕвезди (астеризам), се однесува на астеризам кој се состои од Минтака, Алнилам и Алнитак (Орионовиот Појас), со подоцна додадени Бетелгез, Белатрикс, Саиф и Ригел. Следствено, кинеското име за Минтака еzh( zh-Latn, во превод: третата ѕвезда од трите ѕвезди). Таа е една од западните дворци на Белиот Тигар.
6 Имињаци
УСС Минтака (АК-94) бил товарен брод од класата Кратер на Морнарицата на Соединетите Држави, именуван по ѕвездата.