procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Маргарета Корора

Маргарета Цилкова Корора (|Margaret Tsilkoff Korora; Дејтон, 4 април 1923 ― Акрон, 8 јули 2011) ― американка со македонско егејско потекло. Таа е еден од помладите ќерќи на македонскиот работник и американски имигрант Луј Цилков. Таа е помладата сестра на Мери Цилкова. Таа е потомок на еден од 521 Македонци којшто се преселиле во Акрон, Охајо за време на дваесетиот век.
1 Животопис
Маргарета Корора е родена во македонско работничко семејство во Охајо, Соединетите Држави. Семејството Цилкови се доселиле во Соединетите Држави во 1910-тите. Првиот којшто стигнал во Соединетите Држави бил братот на Луј Цилков, Петре Цилков. Тој патувал до Соединетите Држави, користејќи го бродот „S. S. Caronia“ и стасал во 1909 година. Луј Цилков дошол во Соединетите Држави кај 1914 година пред почетокот на првата светска војна. После неколку години неговата жена Сука Цилкова и неговата прва ќерка Мери Цилкова дојдоле со него во 1922 година со бродот „S. S. Paris“.
Маргарета во 1943 година, за време на Втората светска војна, си го завришила нејзиното образование во универзитетот на Акрон. Маргарета Корора станала професорка и била почитувана меѓу учениците. Таа предавала во градот Талмаџ, Охајо и Ковентри, Охајо. Во 1949 година таа се омажила со американецот со македонско потекло Тони Корора. Тие редовно патувале низ државата и понекогаш живееле во Флорида.
Низ нејзиниот живот Маргерета Корора била горда на нејзиното македонско потекло. Таа исто така била православна по вероисповед. Таа имала три деца Даниел Корора, Дона Корора и Силија Корора. Таа исто така има неколку внуци како Арон, Адријане и Дерек. Таа имала и две сестри, Мери Цилкова и Флоренц Баум. Нејзиниот маж Тони Корора починал пред нејзе. Во 2011 година починала. Денес е закопана во охајското гробиште Роуз Хил, истото место кадешто е закопан и нејзиниот татко Луј Цилков.
2 Наводи
Два надгробни споменици на гробиштата Церат

Двата надгробни споменици на гробиштата Церат се споменици на културата и се под заштита на Покраинскиот завод за заштита на спомениците на културата, а работите на комплексот, односно реставрацијата на споменикот на војниците во Првата и Втората светска војна во Сремски Карловци и самото проширување на гробиштата, мора да биде во согласност.
1 За гробиштата и спомениците
Во 2015 година, во текот на јули и август, била извршена првата фаза од работите на реставрација на комплексот на спомениците на војниците од Првата и Втората светска војна во Сремски Карловци. Комплексот се состојат од две надгробни плочи - едната за осумнаесеттиот борец од Првата светска војна, а другата, заедничка надгробна плоча за четириесет и седум борци загинати во народноослободителната борба, се наоѓале на православните гробишта на североисточниот дел на Магарчев брег во Сремски Карловци. Во ноември 1918 година војниците од различни места во Србија, меѓу дваесет и еден српски војник имало еден руски војник, починал од истата болест, односно шпанската треска во Сремски Карловци во Воената болница. Осумнаесет од нив биле погребани во гробницата на гробиштата Магарчев брег, а во 1919 или 1920 година Кругот на српските сестри подигнале заеднички споменик и посебни споменици на местата каде што биле погребани. Во рамките на овој комплекс на денот на војникот во 1956 година бил откриен споменик на паднатите борци од народноослободителната борба во Втората светска војна, а денешниот изглед на овој комплекс го добил во 1969 година според проектното решение на архитектката Софија Недвидек. Пристапните скали се од бетон, а патеките се од расцепен камен, направена е и бетонска граница околу заедничките гробови. Се формирал и тревнат гребен. Со решение бр.120/68 од 10.04.1968 година споменичкиот комплекс е прогласен за недвижно културно богатство, односно споменик на културата.
Бела џамија (Сребреница)

Белата џамија е историска џамија во источниот босански град Сребреница. Позната е и како ''Хаџи Скендербегова џамија''.
1 Историја
Првично на местото била Римокатоличката црква Свети Никола, изградена во 1394 година од хрватски трговци од Дубровник (Рагуза) и посветена на овој светец заштитник на патниците. По освојувањето на областа од страна на Отоманската Империја во 15 век, католиците почнале да ја напуштаат областа. Џамијата е изградена во 17 век на урнатините на црквата по заминувањето на последните Францисканци од Сребреница. Стилот бил во османлиска архитектура.
Во 1935 година, џамијата била подложена на обемни работи за реставрација и доградба на друга сала. Исто така, неговиот изглед во тоа време значително се променил, а минарето било во средината на зградата.
Војската и полицијата на Република Српска ја урнаа џамијата до темел во 1995 година за време на Босанската војна. Таа била повторно изградена со донација од владата на Малезија и повторно била отворена на 28 септември 2002 година. Била извршена и поправка на покривот и понатамошно реновирање преку приватни донации кои биле извршени во 2020 година.
Во дворот на џамијата има и вековни муслимански гробишта (''шехитлук'').
Сестрата на сонцето

„Сестрата на сонцето“ — македонска народна приказна, запишана од Марко Цепенков.
1 Изданија на македонски јазик
Во 1989 година, приказната била објавена од издавачката куќа „Мисла“, како илустрирана книга (сликовница). Адаптацијата на текстот ја направила Лилјана Угриновска, а авторка на илустрациите е Бисерка Перовска. Сликовницата, со обем од 20 страници и со димензии од 22 сантиметри, е испечатена во печатницата „Просвета“ од Куманово. Таа е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 86-15-00114-6.
2 Содржина
За да најде невеста за својот син, еден цар направил базен кој го наполнил со шербет и ги повикал сите девојки. Царскиот син седел неколку дена крај базенот и ги гледал девојките, но не избрал ниту една. Еден ден, кај базенот дошла една баба, која го проколната царскиот син да земе невеста неродена од мајка. Потоа, тој заминал на пат со намера да си најде невеста, но без успех, иако поминал неколку царства. Најпосле, тој отишол во куќата на Сонцето, кое му кажало да скине златно јаболко од градината и така ќе дојде до невеста. Царскиот син скинал три јаболка, а кога го пресекол првото, од него излегла убава девојка која му побарала леб и сол, а бидејќи тој немал, девојката си заминала. По некое време, истото се случило и со второто јаболко. Кога се приближил до градот, тој го пресеокл и третото јаболко, а откако ѝ дал леб и сол на девојката, таа се согласила да му стане жена. Потоа, тој заминал во градот за да земе кочија, а една Еѓупка ја фрлила девојката в бунар и се преоблекла во нејзината облека. Царскиот син ја зел Еѓупката за невеста, а девојката се претворила во златокрила риба. Царскиот син ја уловил рибата и ја зготвил за ручек, а неговата жена ги фрлила коските во огнот, но од едно ковче што го фрлил царскиот син никнала златна јаболкница, иста како во градината на Сонцето. Еѓупката ја пресекла и ја изгорела јаболкницата, но едно дете зело гранка од неа, а во текот на ноќта, гранката се претворила во девојка. Неколку дена, девојката се криела во куќата, но потоа ја открила бабата на детето и ја посвоила, а девојката ја завикале Злата позлатена. За неа дознал царскиот син и ја зел за жена, а Еѓупката жива ја запалил.
Џамија Мехмед Паша Кукавица

Џамија Мехмед Паша Кукавица била една од петте џамии во градот Фоча, во Босна и Херцеговина, која типолошки припаѓала на еднопросторна купола џамија со отворен надворешен трем. Се наоѓалa во ''Горња Чаршија'' (стариот град на Фоча), а целосно билa уништенa за време на Босанската војна. Изграденa била во 1751 година, таа била дел од архитектонскиот ансамбл составен од џамија, медреса (завршена во 1758 година), саат-кула и амам (Tурска бања) сите биле донации на Мехмед-паша Кукавица,кој бил роден во Фоча и бил еден од најистакнатите отомански гувернери на Босна.
Џамијата и остатокот од архитектонскиот ансамбл, како и поголемиот дел од стариот град Фоча (отоманската архитектура на Горња ''Чаршија'') биле урнати во 1992 година по наредба на властите на Република Српска, веднаш по нападот и етничкото чистење на нејзините муслимански жители.
Архитектонскиот ансамбл на џамијата, медресата, саат-кулата и амамот (турска бања) на Мехмед-паша Кукавица во Фоча се прогласени за Национален споменик на Босна и Херцеговина од страна на ''Комисија на Босна и Херцеговина за зачувување на националните споменици''.
1 Поврзано
* Босанска архитектура
* Список на џамии
* Исламска архитектура
* Исламска уметност
Кизлар-агина џамија (Мркоњиќ Град)

Кизлар-агина џамија — една од најпознатите градби од средновековна архитектура во Мркоњиќ Град. Била изградена во раздобјето од 1591 до 1595 година, а доѕидана во 1873 година според Али-пашината џамија во Сараево.
1 Историја
Во џамијата Кизлар-ага основал библиотека во која се чувале педесет стари книги и ракописи до нејзиното рушење. Џамијата е урната во 1992 година. Местото и остатоците од архитектонската целина на овој верски објект во мај 2005 година биле прогласени за национален споменик на Босна и Херцеговина.
Куќа на Ул. Вук Караџиќ 10 (Сремска Митровица)

Куќата на улица Вук Караџиќ 10, во Сремска Митровица - куќа која била изградена кон крајот на 18 век и претставува недвижно културно богатство како споменик на културата. Припаѓала на семејството Бајиќ, а денес се наоѓа како дел од постојаната поставка на Сремскиот музеј.
 Во зградата е сместена колекција од камени споменици и саркофази, од кои повеќето се стари над 1.500 години. Има и лапидариум, каде денес се наоѓа Центарот за археолошки истражувања.
1 Лапидариум
Централното место во внатрешниот двор, до кое се стигнува со поминување низ хаусторот полн со антички надгробни споменици, има сончев часовник. Извајан е од грчки вајари и астрономи, а користен бил и мермер од Брач.
Засега ова е единствената скулптура што ги прикажува Атлас и митските суштества Херкулес и Ификле. Сите тие заедно го поддржуваат сводот кој сега е стар над 1.900 години. Сончевиот часовник е пронајден при копање на темели за куќа .
Сводот е всушност школка чии бразди ги претставуваат часовите, а засекот на врвот ја претставувал географската ширина на Сирмиум, тогашен главен град на префектурата Илирик. На 27 март, сенката секогаш паѓала на резот и го означувала почетокот на новата година во тогашниот Сирмиум.
Голем број експонати не се јасно дефинирани бидејќи се пронајдени во скршена состојба. На експонатите можело да се најдат птици, риби, грифини, лавови... Во колекцијата имало десетици саркофази. Некои биле наменети за семејства, некои за поединци, а некои за мали деца и доенчиња. Најдобро зачуваниот саркофаг е пронајден пред 90 години во близина на железничката станица. Станувало збор за сакрофаг на брачна двојка од III век пронајден на длабочина од едвај 30 сантиметри.
2 Галерија
3 Поврзано
* Сончев часовник од Сремска Митровица
Дрвени џамии кај Олов

Дрвените џамии во близина на Олов — џамии во Босна и Херцеговина, кои се наоѓаат во близина на населбите Солун и Миљевиќи, дел од населбата Оловска Лука.
1 Дрвена џамија во село Солун
Дрвената џамија во селото Солун се наоѓа на оддалеченост од околу 760 метри од селото Солун, на околу 8 км северозападно од Олово, во долината на реката Криваја, покрај патот Олово-Завидовиќи.
Нема веродостојни информации за времето на изградбата, па се претпоставува дека тоа било 1546 година. Џамијата била повторно изградена во 1935 година. Припаѓа на типот на дрвени џамии со преден махвил, има отворен надворешен трем со галерија кој е покриен со заоблен, не стрмен покрив и низ него минува дрвено минаре. Од првобитната стара џамија зачувана е само првобитната влезна врата која во денешната џамија се наоѓа на влезот во махфилот и дрвената зграда до џамијата која е во употреба од 1960 година. Во 1983 година била претворена во училиште. Каменото корито на фонтаната и камениот праг кои се на влезот во џамијата се донесени од месноста Очевија во општина Вареш.
Во џамискиот харем има дрвено турбе во кое според народните преданија биле закопани двајца браќа близнаци, маченици од војската на султанот Фатих. Во знак на почит кон нив еднаш годишно, светот се собира на ова место на традиционална молитва. Внатрешната декорација на џамијата е од периодот по II светска војна.
Џамијата е активна само за време на Бајрам и за време на традиционалната годишна молитва.
Прогласен е за национален споменик на Босна и Херцеговина, кој се состои од: дрвена џамија, дрвено турбе, дрвен мектеб, старо камено корито и харем со гробишта.
2 Дрвена џамија во Миљевиќи
Селото Миљевиќи е оддалечено околу 8 километри од населбата Оловска Лука на исток, а од општинскиот центар Олов 12 км. Џамијата се наоѓа на самиот крај на селото.
Џамијата е изградена во 1598 година, но нема конкретни докази за тоа. Обновена е во 1936 година. Во 1992 џамијата изгорела до темел, а повторно била изградена во 2013 година.
Џамијата припаѓа на типот на дрвени џамии со отворен трем, стрмен кочен покрив и дрвено минаре. Надворешните димензии се 10,60 x 7,00 метри.
Околу џамијата се наоѓа помал харем со дваесетина ниши, од кои на две ниши има натписи испишани со арапско писмо. Прогласена е за национален споменик на Босна и Херцеговина.
3 Наводи
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Оптичари

Свети Ѓорѓи — мала селска црква во битолското село Оптичари, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена надвор од селото, во самото поле.
2 Историја
Според натписната плоча поставена на црквата, храмот бил подигнат во 1989 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Краварско-бачка парохија
* Оптичари
Црква „Вознесение Христово“ - Оптичари

Вознесение Христово — помала селска црква во битолското село Оптичари, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа надвор од селото, во самото поле.
2 Историја
Според натпис на самата црква, истата била подигната во 1984 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Краварско-бачка парохија
* Оптичари
Добрила Грашеска

Добрила Грашеска — македонска пејачка.
1 Музичка кариера
Грашеска е членка на групата Чалгија саунд систем со која има снимено два албума:
* „Чалгија саунд систем“ (2010)* „Тихувај“ (2019)
Заедно со Дориан Јовановиќ, таа е членка на ''Dobrila & Dorina Duo'', кое во 2021 година го објавило албумот „Апокриф“. Покрај тоа, таа пее во песната „Песни“ која се наоѓа на музичкиот албум „Моторни песни“ на македонската рок-група Верка.
Нејзиниот глас е мотив на краткиот расказ „Гласот на Добрила“ на македонската писателка Оливера Ќорвезироска.
Џамија Фетхија (Бихаќ)

Џамија Фетхија (|Fethija džamija) — џамија и поранешна католичка црква лоцирана во градот Бихаќ, Босна и Херцеговина. Изградена во 1266 година, таа е најстарата готска градба во земјата. Првично била изградена како католичка црква посветена на Свети Антониј од Падова, а потоа била претворена во џамија по освојувањето на Бихаќ во 1592 година од Хабсбуршка Хрватска од страна на Отоманското Царство. Објектот првично бил придружуван од манастир, кој исто така бил спомнат во повелбата на хрватското благородништво од 13 век.
1 Поврзано
* Исламот во Босна и Херцеговина
* Список на џамии во Босна и Херцеговина
Муфтиство

Муфтиство — област што вклучува неколку џемати кои сочинуваат територијална единица. Во исклучителни случаи, муфтиството може да се организира на функционално начело или екстериторијално со посебна внатрешна структура. Одлука за основање на муфтиство и одредување на неговото седиште донесува Собранието на Исламската верска заедница на предлог на Ријасетот. Во Исламската верска заедница на Македонија бројот на муфтиства е определен со нејзиниот устав.
Муфтиство се нарекува и управното тело кое раководи со таа територијална единица. Тоа е основен орган на исламската верска заедница. Со муфтиството раководи муфтија. Покрај муфтијата, муфтиството го сочинуваат главниот имам секретарот и избрани членови.
1 Поврзано
* Исламска верска заедница
Шефки Сали

Шефки Сали, роден со името Шефки Алиов Сали (|Şefki Sali / Şefki Aliov Sali; Велес, 1914 ― Раштански Колиби, 10 септември 1944) ― македонски партизан со турско потекло, учесник во народната ослободителна борба и партизан во осмата велешка ударна бригада. Член на Македонската комунистичка партија и Југославската комунистичка партија, загинал храбро во Битката кај Раштански Колиби. Погребан е во велешката костурница.
1 Животопис
Роден е во 1914 година во градот Велес. Произлегува од сиромашна бедна фамилија. Завршил основно школско образование и работел со бизнисот на неговата фамилија, си го исполнил воениот рок во Кралството СХС пред 1941 година. Со потпаѓањето на Југославија под окупација после краткотрајната априлска војна Шефки станал симпазитер кон народното ослободително движење во Македонија и заради тоа почнал да соработува со комунистичката партија на Југославија.
Тој помогнал со собирајќи материјали за велешката подгрупа на ослободителното движење во градот Велес. Тој постепено си го зголемувал учеството во народната ослободителна војна и евентуално во август 1944 година заедно со група на велешки партизани во селото Отиштино ја формирале осмата македонска ударна бригада во септември 2-ри 1944 година. Во 10 септември иста година бри нивниот марш низ Раштански Колиби се сретнале со дивизија од армијата на Третиот Рајх и почнала тричасовна кратко трајна битка. Заради неискуството на бригадата Шефки бил погоден од непријателски куршум и загинал.
Во негова чест една улица во Велес го носи неговото име. После неговата смрт неговите посмртни остатоци биле пренесени во велешката костурница кадешто се наоѓаат и ден денес.
2 Наводи
Земјоделец

Земјоделец — лице што се занимава со земјоделство, кое вклучува одгледување култури и одгледување животни за храна, влакна и други производи. Земјоделците играат клучна улога во економијата и ланецот на снабдување со храна.
1 Историја
Земјоделието постои уште од младото камено време, што е клучна одлика на тоа време. До бронзеното време, околу 5000–4000 г. пр. н. е., Сумерците имале работна сила сосредоточена на земјоделството и се потпирале на наводнување за да ги одгледуваат своите посеви. Тие користеле екипи од три лица за берба на пролет. Во Стариот Египет, земјоделците исто така зависеле од водата од реката Нил за наводнување.
Сточарството, кое е одгледување животни за земјоделство, се практикува со илјадници години. Кучињата биле припитомени во Источна Азија пред околу 15.000 години. Козите и овците биле припитомени околу 8000 г. пр. н. е. во Азија, додека свињите биле припитомени до 7000 г. пр. н. е. на Блискиот Исток и Кина. Првиот доказ за припитомување на коњите потекнува околу 4000 г. пр. н. е.
2 Приход
Земјоделските производи можат да се продаваат или на пазар, на фармерски пазар или право од фарма. Во сопствената економија, земјоделските производи можат до одреден степен или да се употребат од семејството на земјоделецот или да се споделат со заедницата.
Пежо тип 62

| assembly =
| predecessor =
| successor =
| class =
| body_style =
| layout =
| platform =
| engine = Пежо, четири цилиндри
| transmission =
| wheelbase =
| length = 3.450 мм
| width = 1.620 мм
| height =
| weight =
| related =
| designer =
Пежо тип 62 ( |Peugeot Type 62) беше автомобил произведен 1904 година .од францускиот производител на автомобили Пежо во нивната фабрика во Лил . Во тој период беа произведени 96 единици.
Автомобилот го придвижуваше четиритактен, четвороцилиндричен мотор со моќност од 18 КС и волумен од 3635 cm³. Моторот беше поставен напред и преку ланчана трансмисија ја даваше моќта на задните тркала.
Типот 62 се произведуваше во уште две варијанти 62 Б и 62 Ц. Меѓуоскиното растојание е 2400 mm со меѓуоскино растојание од 1320 mm, моделот 62 Б има меѓуоскино растојание од 2450 mm со меѓуоскино растојание од 1400 mm и 62Ц има меѓуоскино растојание од 2650 mm со меѓуоскино растојание од 1400 mm. Каросеријата е од типот ''тонео'' и двоен фаетон со простор за четири лица.
Dark Matter (албум)

''Dark Matter'' — дванаесеттиот студиски албум на американската рок група Pearl Jam, објавен на 19 април 2024 година, преку Monkeywrench Records и Republic Records. Албумот бил продуциран од Ендрју Ват, и на албумот му претходеле сингловите „Dark Matter“, „Running“ и „ Wreckage“.
Албумот бил снимен во студиото Shangri-La во Малибу, Калифорнија и домашното студио на Ват. Тој е првиот со придонес од членот на турнеја и сесија Џош Клингхофер, кој се придружил на групата на неговата турнеја „Гигатон“ 2022-2023. Албумот означил враќање во бендот работејќи заедно како петчлено во студиско опкружување со брзо темпо; за разлика од нивниот претходен студиски албум ''Gigaton'' (2020), кој бил снимен во текот на неколку години и поединечни сесии.
Албумот бил издаден на широко распространето критичко признание, а подоцна бил придружен со светска турнеја.
Награда „Ајвор Новело“

Награди Ајвор Новело, именувани по велшкиот композитор, пејач и глумец Ајвор Новело ― награди за пишување песни и компонирање. Овие годишни награди за прв пат биле доделени во 1956 година, а ги доделува Ајворсовата академија, која порано го носела името Британска академија на текстописци, композитори и автори. Церемонијата за доделување на наградите се одржува во Лондон.
1 Награди
Наградите се доделуваат на две годишни церемонии познати како Ајворсови награди и Ајворсови награди за композитори.* Ајворсовите награди се одржуваат секој мај и од 2020 година се спонзорирани од Apple Music. Се сметаат за најголема награда со која им се оддава признание и се наградуваат талентираните текстописци и композитори од Британија и Ирска. Ајворсовите награди се единствена церемонија за доделување музички награди кои не се под влијание на издавачите и издавачките куќи, а делата се оценуваат и презентираат од писателската заедница.
* Ајворсовите награди за композитори се одржуваат секој декември и се спонзорирани од PRS for Music.
Самата награда е бронзена статуетка на Евтерпа, муза на лирската поезија. Била дизајнирана во 1955 година од Хејзел Андервуд.
2 Категории на награди
2.1 Номинирани годишни награди
* Најдобра песна музички и лирски
* Најдобра современа песна
* Награда за албум
* Најдобра оригинална музика за филм
* Најдобра оригинална музика за ТВ-серија
* Најдобра оригинална музика за видеоигра
2.2 Други годишни награди
* Текстописец на годината
* Најизведувано дело
2.3 Други награди
* Џез-награда
* Награда за класична музика
* Награда за инспирација
* Извонредна колекција на песни
* Извонреден придонес во британската музика
* Животно достигнување
* Специјална меѓународна награда
* Стипендија BASCA
* Награда за најдобар денс-сингл
* Меѓународен хит на годината
* Меѓународно достигнување во театарски мјузикл
* Награда Џими Кенеди
* Специјална меѓународна награда PRS за музика
* Најпродаван сингл во Велика Британија
* Најдобра оригинална музика за телевизиски/радио пренос
* Специјална награда за текстописци
3 Тривија
* Во 1964 година, Џон Ленон и Пол Макартни добиле четири номинации за Ајворсова награда, вклучително и две номинации во иста категорија (како текстописци на двете (од вкупно две) песни кои се натпреварувале за Најпродавана британска песна во 1963 година), а исто така им била доделена Специјална награда за извонредни заслуги за британската музика.* Линзи де Пол во 1974 година станала прва жена која ја добила наградата Ајвор Новело, за песната „Won't Somebody Dance With Me“ (најдобра балада или романтична песна).* Во 1976 година, музичарите од 10cc, Греам Гулдман и Ерик Стјуарт освоиле три награди за пишување на песната „I'm Not in Love“; Добиле Ајвор Новело награда за: најизведувано британско дело, најдобра поп-песна и меѓународен хит на годината.* Во 2008 година, Ејми Вајнхаус добила три Ајвор номинации, вклучително и две номинации во иста категорија (за најдобра песна музички и лирски).* Во 2010 година, за прв пат Ајвор Новело награда добил саундтрак за видеоигра. Тоа бил саундтракот за PS3, ''Killzone 2'', компониран од Џорис де Ман.
Меха (манга и аниме)

Меха — назив за џиновски роботи управувани од пилоти, кои потекнуваат од јапонските манга-стрипови и цртаните филмови аниме, но се рашириле низ светот во различни комерцијални облици (на пр. добро познатите кукли „трансформери“). Името доаѓа од зборот ''механика (mechanic)''.
Првиот џиновски робот во јапонската култура е роден во 1972 година. Се викал Mazinger Z, а го осмислил цртачот на стрипови Го Нагаи. Чудовишта напаѓаат од вселената, бранителите имаат тајна база, во џиновскиот робот седи тинејџер и го управува и во секоја епизода од цртаната серија уништува по едно чудовиште. Оваа формула, која во смисла на едноставност и генијалност е еднаква на американскиот изум на суперхерои во хеланки, ќе биде неисцрпен извор на вдахновение за стотици јапонски аниматори во следните дваесет години.
Така, на почетокот на ''мехата'' биле прикажувани роботи што се борат со чудовишта. Потоа се појавила познатата серија ''Гундам'' (1979), каде за прв пат роботите биле користени во војна на луѓе со луѓе, што значи дека самиот робот повеќе не бил херој, туку орудие.
Уште од Вагнер немало уметнички облик што толку би ја заслужувал ласкавата титула ''Gesamtkunstwerk''. Тоа не е уметност за неподготвени. Јапонски љубител на ''меха'', како и европски љубител на опера, нема да го следат само заплетот. Тој ќе го проучува дизајнот на роботите и ќе ја оценува веродостојноста на нивните механизми, бидејќи има аниматори кои се специјализирани исклучиво во ова подрачје. Тој слуша како зборуваат ликовите и ги препознава неговите омилени синхронизатори, од кои некои имаат статус еднаков на најголемите ѕвезди на играниот филм. Специјалните ефекти, кореографијата на битките, музиката и песните, дизајнот на униформата на пилотот и неговата фризура - сè е битно, сè строго се оценува.
Меѓутоа, секогаш кога некоја уметничка гранка ќе се развуе и ќе разработи свои правила и иконографија, порано или подоцна се појавува гениј кој ја превртува наопаку и ја потонува во декаденција. Серџо Леоне тоа го направи за вестернот, Дејвид Линч за криминалните филмови. И ''мехата'' веќе го добила својот ''анфан терибл'', тоа е Хидеаки Ано со серијата ''Shin Seiki Evangelion''. Во таа серија, џиновскиот робот е всушност живо суштество и станува средство за екстернализирање на болната психа на својот тинејџерски пилот, па битките со роботи завршуваат со канибализам!
Пежо тип 3

Пежо тип 3 ( |Peugeot Type 3) е првиот француски автомобил масовно произведуван и прв со мотор со внатрешното согорување. Во период од 1891 г. до 1894 година во фабриката на Peugeot во Валентин беа произведени 64 примероци.
Најстарите модели на Peugeot од 1889 година. беа трицикли на пареа, изградени во соработка со Леон Серполе . Во 1890 г , Peugeot се сретна со иноваторите на авто-технологијата, Готлиб Дајмлер и Емил Левасор, и тие беа убедени дека доверливите и практични автомобили треба да бидат на бензински погон и да имаат четири тркала. Peugeot Type 2 беше првиот таков модел. Пежо ја продолжи технологијата на пареа под име Гарднер-Серполе, со својот некогашен партнер Серполе до неговата смрт во 1907 година. година.
Моторот беше од германскиот конструктор Дајмлер,и се произведуваше по лиценца во Франција, а потоа беше продаден на Пежо. Тоа беше В-мотор, зафатнина 565 cm³ и моќност од 2 КС, што беше доволно за максимална брзина од приближно 18 километри на час.
Арманд Пежо беше решен да го демонстрира квалитетот на тип 3 со тоа што ќе го вклучи заедно со велосипедистите во велосипедската трка Париз-Брест-Париз, со што добива официјална потврда за супериорноста на новата технологија. Трката ја покажа робусноста на дизајнот на Тип 3, кој, на патеката долга 1.471 километар без поголеми дефекти, го постави рекордот за најдолго возење со автомобил на бензин, трипати подалеку од претходниот рекорд поставен од Леон Серполе од Париз. до Лион.
Подоцна, Пежо го продаде на клиентите тип 3, кој го освои второто место на трката Париз-Бордо-Париз со просечна брзина од 21,7 километри на час.
Со меѓуоскино растојание од 163 cm и растојание на тркалата од 115 cm, должина на возилото 250 cm, ширина на возилото 135 и висина на возилото 150 cm. имаше место за четири лица.
1 Галерија
Бертрандон де ла Брокиер

Бертрандон де ла Брокиер — патописец од Војводството Бургундија кој по наредба на војводата Филип III Добриот во периодот 1432–1433 година патува по Блискиот Исток, а неговото патешествие во периодот 1455–1457 година го запишува во делото насловено „Патување преку морето“.
На враќање од Блискиот Исток, де ла Брокиер го посетува и Балканот и го посведочува односот на месните христијани кон османлиските владетели. Меѓу балканските христијански народи кои потчинети „присилно го служат Турчинот“, а „би му го свртеле грбот“ доколку нивните соверници, особено Французите, им помогнат, де ла Брокиер ги споменува и Македонците.
Споменици на Магаречев брег

Спомениците на Магарчев брег во рамките на гробиштата го означуваат местото каде што се погребани 18 воини и жртви од Првата светска војна и 47 борци од Втората светска војна. Спомениците претставуваат недвижно културно богатство како споменик на културата.
По почетокот на Првата светска војна во Срем како и во Сремски Карловци, започнале апсења, прогони и убиства на Срби. Најпрвин биле испратени во затворите на Петроварадинската тврдина, а подоцна во тврдината и казаматот Арад. Карловци имало многу доброволци во српската војска, од кои шест загинале. На гробиштата по ред биле погребани 18 воини, со централен споменик на кој биле издлабени имињата на погребаните со нивните сериски броеви. Додека поединечните споменици лево и и десно се означени само со крст и сериски број.
Во доградбата на овој дел, 47 борци очигледно биле закопани, во еден гроб, кој е обележан со еден споменик. Споменикот бил поставен во Сремски Карловци на 4 јули 1956 година.
1 Галерија
2 Поврзано
* Споменици на српските жртви и борци во Првата светска војна
Вонка (филм)

''Вонка'' (|Wonka) — музичка фантастична комедија во режија на Пол Кинг од сценариото што тој го напишал заедно со Сајмон Фарнаби. Филмот е предисторија на „Вили Вонка и фабриката за чоколади“ (1971), првата екранизација на романот на бајките на Роалд Дал, „Чарли и фабриката за чоколади“ (1964). Насловната улога во филмот ја толкувал Тимоти Шаламе. Во филмот играат и Киган-Мајкл Ки, Сали Хокинс, Роуан Аткинсон, Оливија Колман и Џим Картер.
Премиерата на филмот во САД била на 15 декември 2023 г., а во Македонија на 14 декември истата година.
1 Содржина
Со мечти да отвори продавница во град познат по својата чоколада, младиот и сиромашен Вили Вонка открива дека индустријата ја води картел од алчни чоколадари.
2 Улоги
Глумец, Улога
Тимоти Шаламе, Вили Вонка
Хју Грант, Лофти/Умпа Лумпа
Сели Хокинс, мајката на Вили Вонка
Кала Лејн, Нудла
Патерсон Џозеф, Артур Слагворт
Мет Лукас, Џералд Продноуз
Киган-Мајкл Ки, Кенет Ернандес/шефот на полицијата
Оливија Колман, Мадона Скрабит
Том Дејвис, Патрик Бличер
Роуан Аткинсон, Џулиус Речет
Метју Бејнтон, Феликс Фикелгрубер
Violent Femmes

Violent Femmes (транскрипција: Вајолент фемес) ― американскa фолк-панк група од Милвоки. Групата се состои од основачките членови: Гордон Гано (гитара, главен пејач) и Брајан Ричи (бас, придружен вокал), на кои им се придружиле мултиинструменталистот Блез Гарза (се приклучил во 2004 година) и тапанарот Џон Спероу (се приклучил во 2005 година). Поранешни членови на групата биле и тапанарите: Виктор Делоренцо (1980–1993, 2002–2013), Гај Хофман (1993–2002) и Брајан Виглионе (2013–2016). Violent Femmes се сметаат за составен дел од тогашните андерграунд фолк-панк и алтернативни рок сцени од 1980-тите, и се влијателни или инспирација за следните движења, особено фолк-рок, инди-рок, гранџ, поп-панк, емо и алтернативна рок-сцена од доцните 1980-ти и 1990-тите.
Violent Femmes издале 10 студиски албуми и 19 синглови. Групата била пофалена од критиката по објавувањето на нивниот прв истоимен албум на почетокот од 1983 година. Многу од нивните најпознати песни се наоѓаат на албумот, вклучително и: „Blister in the Sun“, „Kiss Off“, „Ad It Up“ и „Gone Daddy Gone“, ''Violent Femmes'' е најпродаван албум на групата и бил сертифициран со платина од страна на RIAA. По објавувањето на уште два албума, ''Hallowed Ground'' (1984) и ''The Blind Leading the Naked'' (1986), иднината на групата била неизвесна и тие се разделиле во 1987 година кога Гано и Ричи започнале соло-кариери. Сепак, една година подоцна повторно се составиле и го објавиле четвртиот албум ''3'' (1989). Следниот албум, ''Why Do Birds Sing?'' (1991), ја содржи омилената песна на нивната публика на концертите „American Music“.
Во 1993 година, основачкиот член Виктор Делоренцо (удирачки инструменти, тапани) ја напуштил групата Violent Femmes и бил заменет со Гај Хофман, кој дебитирал на шестиот албум од групата ''New Times'' (1994). Уште два албума – ''Rock!!!!!'' (1995) и ''Freak Magnet'' (2000) - биле издадени со оваа постава. Во 2002 година Делоренцо повторно се приклучил на групата за она што требало да биде проштална турнеја. По комерцијалниот неуспех на ''Freak Magnet'', Violent Femmes не објавиле студиски албуми речиси две децении, но сепак објавиле многу компилациски албуми на почетокот од 2000-тите, заедно со неколку сингл-изданија. Одредени контроверзии околу лиценцирањето за комерцијална употреба на песните од групата биле причина за официјален распад на групата во 2009 година. Групата била возобновена во 2013 година (кратко пред Делоренцо повторно да ја напушти Violent Femmes), и оттогаш објавиле уште два студиски албуми: ''We Can Do Anything'' (2016) и ''Hotel Last Resort'' (2019).
1 Дискографија
; Студиски албуми
*''Violent Femmes''(1983)
*''Hallowed Ground'' (1984)
*''The Blind Leading the Naked'' (1986)
*''3'' (1989)
*''Why Do Birds Sing?'' (1991)
*''New Times'' (1994)
*''Rock!!!!!'' (1995)
*''Freak Magnet'' (2000)
*''We Can Do Anything'' (2016)
*''Hotel Last Resort'' (2019)
Црква Свети Ѓорѓи (Књажевац)

Црквата Св. Ѓорѓи во Књажевац припаѓала на Епархијата на Тимочката Српска Православна Црква. Изградена била во 1833 година и е категоризирана како недвижно културно богатство и споменик на културата од 1982 година.
1 Локација и изглед на црквата
Натписот над влезот сведочи дека црквата Св. Ѓорѓи во Књажевац била изградена во 1883 година. Црквата е издолжена триконхална градба чија барокна камбанарија со часовник е изградена во 1866 година. Изградена е од камен земен од средновековната црква во селото Кожеља. За градежните цели биле користени и делови од стари надгробни споменици од гробиштата Кожељ.
Иконостасот на црквата го сликал Георгије Бакаловиќ од Сремски Карловци. Но, за време на Српско-турската војна, Књажевац бил запален и затоа црквата била уништена. Во таа прилика изгорел иконостасот, биле искршени и камбаните, а однесен бил и часовникот. Црквата била повторно изградена во 1878 година и по тој повод новиот иконостас го изработил академскиот сликар Никола Маринковиќ, исто така од Сремски Карловци.
Во 1894 година била изградена парохиска зграда. До црквата бил погребен војводата Тодор Ѓорѓевиќ од Заглав.
Во ризницата на црквата се чувало Евангелието од 1805 година. Евангелието било подарок од кнезот Милош. Зачуван бил и сребрениот крст од 1866 година и две икони на Исус Христос и Свети Никола, како и остатоци од стариот иконостас од 1835 година.
На влезната врата била позната спомен плоча посветена на маченичките учесници во Тимочкото востание. Комеморативната плоча ја поставиле членовите на Здружението на Тимочани и Краинци по повод стогодишнината од ослободувањето од Турците.
2 Галерија
ПУ „Коле Канински“ - Поешево

Основно училиште „Коле Канински“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Коле Канински“ - Поешево; скратено: ПООУ „Коле Канински“) — подрачно основно училиште во селото Поешево, претставува единка на истоименото училиште од градот Битола.
Училиштето е именувано по истакнатиот македонски партизан Коле Канински.
1 Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Поешево, во непосредна близина на сретселото.
2 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
3 Галерија
Ѓоре Органџиев

Ѓоре Органџиев, роден со името Ѓоре Димков Органџиев (Велес, 5 март 1926 ― Раштански Колиби, 10 септември 1944) ― македонски партизан, војник во НОВМ и учесник во народната ослободителна борба. Служел во осмата македонска ударна бригада, член во Македонската комунистичка партија и Југославската комунистичка партија. Загинал од непријалтески куршуми за време на Битката кај Раштански Колиби. После војната бил погребан во велешката црква Св. Пантелејмон но со отварањето на велешката костурница во 1979 година неговите остатоци биле пренесени во костурницата.
1 Животопис
Ѓоре Органџиев е роден во сиромашна ситносопственичка фамилија, неговиот татко се викал Димко Органџиев. Тој си го поминал неговото основно школско образование во Велес и продолжил со неговото средно школско образование во велешката гимназија, сега позната како СОУ Гимназија „Кочо Рацин“. За време на неговото гимназиско образование се одвивала априлската војна каде што Македонија под склоп на Кралството Југославија паднала под бугарска фашистичка окупација.
Ѓоре Органџиев бил строго против суровата бугарска фашистичка окупација. Околу 1941 година Органџиев се радикализирал со марксистичката литература и се приклучил во Сојуз на комунистичката младина на Југославија во истата година. Тој се приклучил во организацијата заедно со Благој Кирков, Наќо Мешков и Јовче Тесличков. Во пролетта на 1942 година Органџиев учествувал во тридневниот гимназиски штрајк против бугарската власт.
Во втората половина на мај 1944 година со формирањето на велешко-прилепскиот партизански одред Трајче Петкановски Органџиев доброволно се приклучил. Во септември 2-ри 1944 година во велешкото село Отиштино одредот се приклучил во осмата македонска ударна бригада, заради тоа Органџиев се приклучил во бригадата. Во 10-ти септември 1944 година бридата учествувала во нејзината боево крштевање против непријателски германска единица од Третиот Рајх. Во битката загинале 12 партизани, меѓу нив биле и Ѓоре Органџиев и Шефки Сали.
После втората светска војна неговите посмртни остатоци биле пренесени во велешката црква Св. Пантелејмон. Таму биле до 11 октомври 1979 година кога неговите остатоци заедно со Кочо Рацин и многумина други истакнати велешки партизани како Димко Митрев и Димче Мирчев биле пренесени во велешката костурницата. Во негова чест центарот за детското творештво во Велес го носи неговото име и една голема улица во велешката населба Дворови го носи неговото име.
2 Наводи
Тајната на црвениот замок

„Тајната на црвениот замок“ (српски: ''Тајна црвеног замка'') — збирка раскази на српскиот писател Вуле Журиќ од 2014 година. Во 2015 година, збирката била наградена со Андриќевата награда.
1 Содржина
Збирката се состои од 15 раскази:* Момче на Тасос
* Пелно ме сам
* Тајната на црвениот замок
* Падот на Колумбија
* Аграмерски домино
* Блуз за рикверц
* Параноја во Лас Митровица
* Последниот човек
* Заминување во Киленц
* Елегија за филџан и далечински управувач
* Ѓиласовиот број
* Гавриловиот принцип
* Алфа и Ромео
* Среќна нова ’41
* Ќенгината смрт
2 Осврт кон делото
Збирката ја потврдува способноста на Журиќ на мал простор да изгради убедливи книжевни светови, изѕидани врз урнатините на српското блиско минато. Кажано со спортски јазик, авторот ја составил најдобрата репрезентација од книжевни ликови кои благодарение на фатназијата на писателот даваат сè од себе во исполнувањето на сопствените судбини. На тој начин, многу познати личности од српската историја на 20 век се претвораат во доверливи сведоци на необичната творечка енергија на Журиќ и ја потврдуваат посебноста на неговиот авторски глас и приредуваат врвна книжевна претстава за публиката.
Атанас Атанасовски (глумец)

Атанас Атанасовски (р. во Скопје ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Од 2012 година, работи во Театар Комедија во Скопје.
Дипломирал на Факултет за драмски уметности во Скопје во 2011 година, на отсекот за актерска игра во класата на проф. Мими Таневска.
1 Филмографија
Година, Назив, Улога
2009, Народни приказни ТВ-серија, Момчето
2014, Ладно е надвор ТВ-филм, Јован
2017, Ах, љубов моја ТВ-филм, Селпин
2017, Исцелител ТВ-филм, Чобе
2018, Преспав ТВ-серија, Илин
2019, Фамилија Марковски ТВ-серија, Љупчо
2022, Носеше црна прачка ТВ-филм, Доктор
2023, Сценариото ТВ-филм
2023, Дајте музика ТВ-серија, Таткото
2023, Те дуа, жими мене ТВ-филм, Двојка
2024, Јон Вардар против Галаксијата ТВ-филм
2024-2025, Тин Камп ТВ-серија, Столе
2025, Нема да ви се верува што се случи претходно ТВ-филм, Полицаец
Црква „Св. Лидија“ - Поешево

Света Лидија (или Света Лидија Македонка) — манастирска црква во битолското село Поешево, Македонија, која е во изградба.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село, во непосредна близина на главната селска црква „Св. Ѓорѓи“.
Храмот зазема површина од околу 40 квадратни метри и дворно место од околу 300 квадратни метри.
2 Историја
Манастирската црква започнал да ја гради иселеникот Тоде Мицковски на 8 октомври 2016 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Седумнаесетта приградска парохија
* Поешево
Експлозија на аниме!

''Експлозија на аниме!''''Што?''''Зошто?''''Леле!''''На јапонската анимација'' — книга со есеи за аниме напишана од Патрик Дражен. Објавена е на 1 јануари 2002 година од издавачката куќа Стоун Бриџ Прес. Првата половина од книгата објаснува и дефинира „што е аниме, што не е, и уште поважно, како се разликува од американските цртани филмови и особено од американската забава базирана на ТВ“. Во вториот дел се опишуваат филмови и режисери“. Книгата се користи како текст на курсот „Историја и уметност на анимацијата“ на Универзитетот Кларксон, во курсот "Јапонската анимација: Статична слика, Подвижни умови“ на Технолошкиот институт во Масачусетс и на курсот „Анимација: Историја и критика“ на Универзитетот Емори.
1 Осврти
Михаил Куликов од Аниме Њуз Нетворк ја пофалил книгата затоа што била „преполна со информации“ и имала „валидни точки и интелигентни мислења“. Сепак, тој ја критикувал книгата за нејзината „мала севкупна кохезивност; повеќе наликувала на збирка на написи во форма на книга отколку книга“. Џон Ф. Барбер ја пофалил книгата како „навремен и фасцинантен водич за светот на анимето“. Ридван Кан од Анимефринџ ја критикувал книгата за нејзиниот „еклатантен пропуст“ на историјата на анимето бидејќи „70-тите и 80-тите (аниме) или се занемаруваат или се спомнуваат на миг“. Кан, исто така, ја критикувал корицата на книгата дека изгледала „премногу полна, премногу личи на стрип и премногу евтин поп“. Тој го пофалил Дражен за создавањето „конкретна основа во јапонската култура со само малку интелектуална смелост да го објасни анимето на начин што ја прави книгата исклучително интересна“.
2 Наводи
Сомнително лице (филм)

„''Сомнително лице''“ македонски филм од 1985 година, во режија на Димитар Христов, и сценарио на Бранислав Нушиќ.
1 Улоги
Глумец, Улога
Петре Прличко, Јеротије Пантиќ
Цветанка Јакимовска, Анѓа
Анче Џамбазова, Марица
Љупчо Петрушевски, Виќа
Тодор Николовски, Жика
Душко Костовски, Милисаб
Тома Киров, Алекса
Драги Крстевски, Тасо
Јусуф Гулевски, Ѓока
Кирил Ќортошев, Чорбаџи Миладин
Ратко Гавриловиќ, Чорбаџи Спаса
Таше Кочовски, Јоса
Годзила и Конг: Новото царство

Годзила и Конг: Новото царство (|Godzilla x Kong: The New Empire) — американски филм за чудовишта во режија на Адам Вингард. Тоа е продолжение на „Годзила против Конг“ (2021), петти филм во медиумската франшиза „MonsterVerse“ на Legendary Pictures, 38-ми филм во франшизата „Годзила“, 13-ти филм од франшизата „Кинг-Конг“ и петтиот филм за Годзила целосно произведен од американско студио. Во филмот играат Ден Стивенс, Ребека Хол, Брајан Тајри Хенри, Кејли Хотл и Фала Чен.
Поради успехот на „Годзила против Конг“ на киноблагајните за време на пандемијата КОВИД-19, Legendary во март 2022 г. објавил дека продолжението ќе биде во производство и ќе започне со снимање подоцна во текот на годината. Во мај 2022 г., било објавено дека Вингард ќе се врати како режисер, а Ден Стивенс ќе ја игра главната улога. Снимањето започнало во јули 2022 г. во Голд Коуст и завршило во ноември истата година.
Премиерата на филмот во САД била на 29 март 2024 г., а во Македонија на 28 март истата година.
1 Содржина
Овој епски нов филм ќе истражува во историјата на титаните, нивното потекло и тајните на Островот на Черепите! Епската битка продолжува! Филмската вселена за чудовишта на студиото Legendary носи напнат судир меѓу Годзила и Конг во сосема ново приклучение што ги спротивставува моќниот Конг и страшниот Годзила против огромната закана скриена во светот, предизвикувајќи го нивното постоење. ''Годзила и Конг: Новото царство'' навлегува подлабоко во историјата на овие титани и нивното потекло, како и во тајните на Островот на Черепите и пошироко, откривајќи ја митолошката битка што помогнала да се обликуваат овие извонредни суштества и засекогаш ги поврзала со човештвото.
2 Улоги
Глумец, Улога
Ребека Хол, Ајлин Ендруз
Брајан Тајри Хенри, Берни Хејс
Ден Стивенс, Трапер
Кејли Хотл, Џија
Алекс Фернс, Микаел
Фала Чен, Ајви
Jump SQ.Rise

е шонен манга антологија која јапонската издавачка куќа ја објавува четири пати годишно. Првиот број бил објавен на 13-ти април 2018 година.
1 Список на манга во списанието
Име, Автор(и), Почеток
Рику Санџо, Који Инада
Кацура Хошино
Јасухиро Наито
Осаму Акимото
Terrifier 3

''Terrifier 3'' (се чита: ''Терифаер 3''), неофицијално ''Ужасител 3'' — американски божиќен слешер на Дејмиен Леоне, продолжение на филмот „Terrifier 2“ (2022). Лорен Лавера, Елиот Фалам, Дејвид Хауард Торнтон и Саманта Скафиди се вратиле на своите улоги од претходните два филма.
Заплетот сè уште се сосредоточува на кловнот Арт; „Ужасител 3“ е четврти филм со негово учество (вклучувајќи ја и киноантологијата „Ноќ на сите светци“) и трет филм во истоимената кинофраншиза. Светската премиера се одржала на 19 септември 2024 г. на фестивалот Fantastic Fest. Филмот се појавил во американските кина на 11 октомври 2024 г., а на македонските на 10 октомври истата година.
1 Содржина
Откако го преживеале колежот на кловнот Арт на Ноќта на вештерките, Сиена и нејзиниот брат се борат да ги обноват своите уништени животи. Како што се наближува празничната сезона, тие се обидуваат да го прифатат божиќниот дух и да ги остават ужасите од минатото зад себе. Меѓутоа, токму кога ќе помислат дека се безбедни, Арт се враќа, решен да ја претвори нивната празнична веселба во нов кошмар.
2 Улоги
Глумец, Улога
Дејвид Хауард Торнтон, кловнот Арт
Лорен Лавера, Сиена Шо
Елиот Фалам, Џонатан Шо
Саманта Скафиди, Викторија „Вики“ Хејз
Крис Џерико, Берк
Даниел Робак, Дедо Мраз
Џој Кере

Џој Киријау Кере — дипломат од Соломонските Острови. Во 2014 година, таа била назначена за прв висок комесар на Соломонските Острови во Нов Зеланд, со што станала првата жена во земјата што раководи со странска мисија во странство. Нејзиниот мандат завршил во 2020 година.
1 Кариера
Кере била постојан секретар на Министерството за надворешни работи и надворешна трговија пред нејзиното назначување за висок комесар.
Каи Хелениус

Каи Хелмер Хелениус (1931–2023) — бил фински дипломат и амбасадор. Тој е магистер по инженерство и служел како амбасадор во Џеда и Абу Даби 1977–1982 година. Помеѓу 1983 и 1986 година, тој бил преговарачки офицер на Министерството за надворешни работи, од 1987-1990 година бил потсекретар за развој и повторно амбасадор во Бон во 1990 година - 1996 година.
Вели Хелениус

Вели Артур Хелениус (5 октомври 1910 &#x2013; 16 ноември 1984) — бил фински дипломат и адвокат.
Хелениус е роден и починат во Хелсинки. Тој бил главен конзул и шеф на трговското претставништво во Келн, почнувајќи од 1958 година, амбасадор во Њу Делхи, Џакарта и Бангкок од 1961 до 1964 година, шеф на административниот оддел на Министерството за надворешни работи од 1964 до 1967 година, амбасадор во Пекинг и Ханој од 1967 до 1974 година и Копенхаген од 1974 до 1977 година.
Енсио Хеланиеми

Карле Енсио Илмари Хеланиеми (до 1936 ''Хелениус'', Хелсинки - ) — бил фински дипломат и магистер по право. Тој бил амбасадор во Лагос од 1971 до 1973 година, потоа шеф на правниот оддел на Министерството за надворешни работи од 1976 до 1978 година, амбасадор во Хаг од 1978 до 1983 година, потоа амбасадор во Источен Берлин од 1983 до 1986 година, Преговарачки службеник на министерот за надворешни работи од 1986 до 1989 година и амбасадор во Брисел 1989–1991 година.