procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Маргарет Роско

Маргарет Роско (1786 – 1840) била англиска ботаничка илустраторка и авторка од почетокот на 19 век. Таа била мајка на Маргарет Сендбах и сопруга на Едвард Роско.
1 Работа
Роско илустрирала плочи во ботаничкото дело на Вилијам Роско ''Монандријански растенија од редот Scitamineae: главно извлечени од живи примероци во ботаничките градини во Ливерпул''. Нејзината сестра г-ѓа Џејмс Диксон исто така го илустрирала ова ботаничко дело. Таа продолжила да пишува и илустрира ''Цветни илустрации на годишните времиња''. Плоча од ова дело било изложена на изложбата „Портрети на една градина, Бруклинска ботаничка градина флорилегиум“ во 2012 година одржана во Институтот за ботаничка документација Хант.
Делото на Роско ''Цветни илустрации на годишните времиња'' било врежано од мајсторот акватинтист Роберт Хавел. Оваа книга имала 55 страници исполнети со илустрации и рачно обоени и испечатени.
Таа продолжила да зборува за нејзината премиса зад книгата:''„Не постои потрага што го исполнува умот со поблагородни и повозвишени чувства од проучувањето на овие дела на природата.'' ''За сопствениот пол, на чие особено известување го нуди, таа верува дека може да се покаже како корисен и правилен водич за нивниот вкус, како во изборот за цветна градина, така и како предмети за нивниот молив“.''Роско починала во 1840 година. Меморијалната скулптура во чест на Роско и нејзиниот сопруг ја направил вајарот Џон Гибсон. Овој споменик може да се види во Унитарната црква Улет Роуд во Ливерпул.
2 Семејство
Роско била ќерка на Маргарет Грифис и нејзиниот сопруг Џон Лејс, адвокат од Ливерпул. Роско се омажила за нејзиниот втор братучед Едвард Роско, син на Вилијам Роско во 1810 година. Тие имале два сина, од кои едниот починал во детството, а другиот се викал Едвард Хенри Роско. Тие имале и ќерка, поетесата и романописец Маргарет Сендбах. Маргарет Сандбах живеела од 1812 до 1852 година.
Покрај Маргарет Роско, Маргарет Грифис и Џон Лејс имале уште 7 деца, Томас Грифитс Лејс, Марта Лејс, Мери Ен Диксон, Френсис Пирсон, Џејн Лејс, Џошуа Лејс и Амброуз Лејс.
3 Надеж: Споменик на Едвард и Маргарет Роско
Џон Гибсон, уметник од 18 век, посветил релјефна скулптура од гипс, која ја нарекол „Надеж“ во чест на Едвард и Маргарет.
4 Галерија
Михаил Бојаџиев

Михаил Бојаџиев ( ― во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Роден е на 6 март 1913 година во средишнозападниот македонски град Лерин, окупиран од грчките трупи за време на Балканските војни. Подоцна живеел во Битола, каде завршил локална гимназија. Се запишал на високото железничко училиште во Белград како вонреден студент. Започнал да работи во Сомбор, каде останал до окупацијата на Југославија. Во НОВ стапил во 1944 година. Станува командант на Деветтата македонска ударна бригада. Загинал на 4 септември 1944 година во село Стрмашево во престрелка со бугарските окупатори.
2 Наводи
Студии за фетусот во утробата

''Студии за фетусот во утробата'' ― две обоени скици со нотирани скици од Леонардо да Винчи направени околу 1511 година. Студиите правилно го прикажуваат човечкиот фетус во неговата правилна положба во расклопената матка. Леонардо ја прикажал матката со една комора, за разлика од теориите дека матката има повеќе комори за кои многумина верувале дека ги делат фетусите во посебни одделенија во случај на близнаци. Леонардо исто така правилно ги нацртал материчната артерија и васкуларниот систем на грлото на матката и вагината.
1 Подготовка и студии
Леонардо студирал човечка ембриологија со помош на анатомот Маркантонио дела Торе и го видел фетусот во мртов човек. Првата студија, со димензии 30,5×22 см, го покажува фетусот во бразда во внатрешноста на расклопена матка. Леонардо погрешно ги прикажал котиледоните во васкуларните ѕидови на човечката матка што претходно ги пронашол во матка од крава. Другата студија, со димензии 30,3×22 см, ги прикажува женските надворешни гениталии, наводното распоредување на стомачните мускули горе десно и фетусот од различни агли. Таблетата на врвот содржи италијански натпис: „Dimanda la moglie di Biagin Crivelli come il cappone alleva le oua della ghallina essendo lui imbricato“ („Прашајте ја сопругата на Бјагино Кривели како капонот ги одгледува и вади јајцата на кокошките кога не го откорнат“). Леонардо теоретизирал дека папочната врвца е одговорна за земање на урината на фетусот надвор од матката.
2 Потекло
Студиите првично биле предадени на Франческо Мелци . Во ок. 1582–90 тие биле купени од неговите наследници од Помпео Леони, а до 1630 година му припаѓале на Томас Хауард, вториот гроф на Арундел. Од 1690 година, студиите биле сместени во Кралската збирка, Обединетото Кралство.
Стојан Ристевски

Стојан Ристевски ( ― во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Роден е на 14 мај 1914 година во битолското село Долно Егри. Живеел како земјоделец. Во НОВ, тој стапил на 25 август 1944 година, како дел од Деветтата македонска ударна бригада. На 7 септември 1944 година, тој бил убиен од бугарските фашисти кај селото Горно Егри.
2 Наводи
Џафер Кодра

Џафер Кодра (2 април 1923, во ― 2 мај 1995, во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ. Тој бил од албанска народност.
1 Животопис
Роден е на 2 април 1923 година во Дебар. Во НОВ влегува во 1941 година. Во првата половина на 1943 година станува член на СКМ, а во септември истата година станува секретар на Окружниот комитет на СКМ за Дебар. Од 26 август 1944 до март 1945 година бил политички комесар на Четвртата македонска албанска бригада, а потоа и нејзин заменик политички комесар. Тој е и посебен заменик политички комесар на Дебарскиот младински баталјон. По Втората светска војна минува низ различни политички и државни активности. На 6 јануари 1951 година бил именуван за министер во Социјалистичка Република Македонија. По кавгата на Тито и Сталин, тој бил сменет од функцијата и репресиран.
2 Наводи
Петар Џундев

Петар Џундев ( ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Роден е на 13 јули 1927 година во Гевгелија. Основно образование изучувал од 1934 до 1938 година. Во 1939 година започнал гимназија, но по прво одделение почнал да работи во продавницата на татко му и продолжил во вечерно училиште. По влегувањето на бугарските трупи во Југославија продолжил да учи до IV одделение. Во септември 1944 година се приклучил на НОВ и заедно со други доброволци од селото Серменин заминал во Тиквешијата со Првиот баталјон, Вториот одред на Деветтата македонска ударна бригада. Во ноември 1944 година станал член на Комунистичката партија. Подоцна станал водач на млади и секретар на СКМУ на Првиот баталјон на 10-та македонска ударна бригада. На 5 јануари 1945 година неговата бригада била распуштена и преименувана во Трета бригада на Осмата македонска дивизија на КНОЈ. По војната продолжува да учи во гимназијата во Гевгелија. Подоцна студирал на економското училиште „Борис Кидриќ“ во Скопје. Во декември 1948 година влегува во УДБА и бил заменик полномошник на првиот округ во Скопје. На 22 август 1952 година се оженил со Љупка Арсова, од која има две деца Игор и Горан. Од 1952 до 1954 година студирал во Белград на Вишата школа за државна безбедност. По напуштањето на УДБА во 1962 година, започнува да работи во Главниот комитет на Социјалистичкиот сојуз на работникот на Македонија. Во периодот од 1969 до 1972 година бил директор на Центарот за социјална работа во Скопје. Од 1972 до 1978 година бил заменик републикански секретар на Републичкиот секретаријат за здравство и социјална политика. Во 1978 година бил назначен за републикански секретар (министер) за здравство и социјална политика и за член на Извршниот совет на Социјалистичка Република Македонија. Во периодот од 1982 до 1986 година бил пратеник во Собранието на Македонија.
Во 2002 година станува член на Градскиот комитет на Сојузот на борците за град Скопје.
2 Наводи
Фрига Хауг

Фрига Хауг (|Frigga Haug, б. 28 ноември 1937 година, Мулхеим-на-Рур) е социолог, филозоф и претставник на марксистичкиот феминизам. Основач на методот на колективни сеќавања. Во 1979 година, заедно со нејзиниот сопруг Волфганг Фриц Хауг, го основала Народниот универзитет во Берлин (|Volks-Uni).
1 Избрани списи
* Предавање за воведување на мемориска работа. Хамбург: Аргумент-Верлаг, 1999 година
* Работа на меморија. Хамбург: Аргумент-Верлаг, 2001 година
Здравец (пеперуга)

Здравецот (''Cacyreus marshalli'') е пеперуга од видот на пеперуги синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
Здравецот е автохтона во Јужна Африка. Пеперутката првпат била воведена во Европа кон крајот на 20 век, каде што брзо се проширила во многу јужни и источни европски региони. Од нејзиното воведување во Европа, здравецот станал штетник за култивираните растителни видови пеларгониум и здравец. Во моментов, се прават напори да се запре ширењето на пеперутките здравец, како и да се одреди најефективниот пестицид за овој вид.
1 Опис
Распонот на крилата на возрасната пеперутка од здравец се движи од 15–23 mm кај мажјаците и 18–23 mm кај женките. Крилата се кафеави/бронзени со бела граница што ги оцртува крилјата. Долната страна е сиво-кафеава со потемни ленти испреплетени со бело, создавајќи сложена шема. Задните крила содржат дамка за очи со цел да ги одвратат грабливците од напад. Мажјакот и женката се слични по изглед.
Раудерфен

Раудерфен (|Rhauderfehn) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Раудерфен се наоѓа во јужниот дел на округот Лер. Нојбурлаге е најјужното место на округот Лер и со тоа на Источна Фризија. Јужно од општината се наоѓа соседната област Емсланд.
Општинското подрачје во насока север-југ е многу поголемо отколку во насока исток-запад. Најголемо растојание во насока север-југ изнесува 20,5 километри, додека во насока исток-запад изнесува 7 километри.
Главното место Вестраудерфен се наоѓа околу 13 километри југоисточно од средиштето на окружниот град Лер.
1.2 Соседни општини
Раудерфен на северозапад се граничи со еден мал дел со окружниот град Лер. На север се граничи со општината Детерн (општинска заедница Јиме). Источно од Раудерфен се наоѓа општината Остраудерфен (сите во округот Лер). На југ се граничи со општините Бокхорст и Зурволд во општинската заедница Нордхимлинг, на југозапад се граничи со градот Папенбург. Овие три општини припаѓаат на округот Емсланд. Западно од Раудерфен се наоѓа општината Вестоверлединген во округот Лер.
1.3 Општински единици
Општината се состои од десет единици. Тоа се следниве:
* Бакемор
* Холте
* Бурлаге
* Колингхорст
* Клостермор
* Рауде
* Раудермор
* Шатебург
* Вестраудерфен
* Лангхолт
Лангхолт со административната поделба во 1973 година бил поделен на општините Раудерфен и Остраудерфен.
2 Галерија
Наталка Белоцерковец

Наталка Белоцерковец (|Ната́лка Генна́діївна Білоцеркі́вець; — украинска поетеса и преведувачка.
1 Животопис
Таа е родена во село во близина на Суми и студирала на Националниот универзитет Тарас Шевченко во Киев. Таа е во брак со критичарот Микола Рјабчук, со кого живее во Киев. Таа е уредник на списанието „''Украинска култура'' “.
Нејзината прва збирка песни, ''Балада за непобедливите'', била објавена во 1976 година додека студирала. Таа е авторка на колекцијата ''Подземен оган'' во 1984 година и ''ноември'' 1989 година Нејзините колекции ''Allergy'' и ''Central Hotel'' биле прогласени за книги на месецот во 2000 и 2004 години.
Вирлана Ткач и Ванда Фипс почнале да го преведуваат делото на Наталка Белочерковец во 1991 година, кога ''Yara Arts Group'' објавила двојазична верзија на нејзината песна ''Мај'' за настанот „Пет години подоцна“, комеморација на јадрената несреќа во Чернобил, претставена во Украинскиот институт на Америка во Њујорк. Следната зима, Ткач ја користела Белоцерковец ''мај'' како главен текст во драмата ''Експлозии'', претставена во Њујорк. Ткач и Фипс биле наградени за превод на поезија. Списанието ''Агни'' исто така објавило песна во 1991 година.
Куќа на ул. „Манчу Матак“ бр. 28 (Крушево)

Куќа на ул. „Манчу Матак“ бр. 28 ― староградска куќа во Крушево, Македонија. Куќата е заведена како Културно наследство на Македонија. Старата градба која е заведена како споменик на културата е срушена и на нејзино место е крената сосема нова градба.
Остраудерфен

Остраудерфен (|Ostrhauderfehn; |Ōsterfēn) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во крајниот југоисток на областа Источна Фризија, во северозападниот дел на германската сојузна покраина Долна Саксонија. Влегува во состав на округот Лер и се граничи со окрузите Клопенбург и Емсланд.
Главното место се наоѓа околу 14 километри југоисточно од окружниот град Лер. Соседен поголем град е Олденбург, околу 41 километар на исток.
1.2 Соседни општини
Острауферфен на запад се граничи со општината Раудерфен, на север со општината Детерн од општинската заедница Јиме. Ова се двете единствени општини од округот Лер со кои се граничи. На исток се граничи со општината Затерланд во округот Клопенбург. На еден мал дел на југ се граничи со општината Бокхорст во општинската заедница Нордхимлинг. Поради својата местоположба во крајниот југозапад на округот Лер, Остраудерфен е единствената источнофризиска општина, која се граничи со соседните области Емсланд и Олденбуршки крај.
1.3 Општински единици
Единица Жители (2009) составни места
Остраудерфен, 6459, нема
Холтерфен, 1716, нема
Идафен, 1500, нема
Лангхолт, 591, нема
Потсхаузен, 398, Потсхаузер Лајде, Ринцелдорф, Ринцелдорфер Мор, Терхајде
Холтермор, 249, нема
Вкупно 10.913 —
2 Историја
Се одвоила од Раудерфен помеѓу 1820 и 1830 година.
3 Галерија
Иван Иванович Падалка

Иван Иванович Падалка ( |Іван Іванович Падалка; 15 нември 1911, село Жерноклеви, областа Золотоношски, провинција Полтава, Руска империја (сега Черкаски регион, Украина) - 13 јули 1937 година, Киев, Украинска ССР, СССР ) бил советски украински уметник и графичар.
1 Биографија
Иван Падалка бил едно од осумте деца родени во земјоделско семејство со скромни средства. Завршил парохиско и двегодишно министерско училиште. Во 1910 година, тој учел во уметничкото и индустриското училиште Гогољ во Миргород на стипендија што му ја обезбедил еден локален благородник. Во 1912 година, бил избркан од таму поради „атеизам“, организирајќи студентски протести против училишната администрација и дистрибуирајќи летоци на украински. Откако бил протеран, отишол да работи во работилница во етнографскиот музеј во Полтава, каде што работел шест месеци, правејќи копии на традиционалните украински теписи. Во 1913 година влегол во Киевското уметничко училиште, каде што студирал со И. Селезњев, во исто време почнал да се занимава со графика и дизајн на книги за деца. По дипломирањето на оваа образовна институција во 1917 година, влегол во Украинската државна академија за уметности, каде што студирал со Михаило Бојчук и Васил Кричевски, а од 1919 година бил меѓу учесниците во создавањето ѕидни панели за касарната Луцк на Црвената армија во Киев.
По дипломирањето на академијата во 1920 година, до 1921 година предавал сликарство на Уметничкиот и керамички колеџ во Миргород и раководел работилница за создавање детски играчки. Во 1921 година се преселил во колеџот за уметност и керамика Межихирија, сместен во близина на Киев, каде што работел до 1925 година. Во 1925 година се приклучил на Здружението за револуционерна уметност на Украинската ССР и во исто време станал учител во Харковскиот уметнички институт; во 1934 година се преселил да предава во Киевскиот уметнички институт. Од 1927 година започнал да учествува на различни меѓународни ликовни изложби во Европа.
Уапсен е на 30 септември 1936 година под обвинение за „пропаганда на националистички формализам“ и стрелан во 1937 година (според некои извори бил осуден на смрт точно една година по апсењето и стрелан во 1938 година). Постхумно е рехабилитиран на 1 февруари 1958 година.
2 Творештво
Креативното наследство на Падалка е претставено со голем број постери на револуционерни теми - тој учествувал во дизајнирањето на пароброд за агитација, агитациони возови, украси за револуционерни празници - како и голем број илустрации и корици за книги, главно за деца. Сликарството е претставено со пејзажи, мртви природи, портрети, слики на револуционерни теми, секојдневни сцени, апстракција. Најпознатите слики: „Напад на црвената коњаница“, „Фотограф на село“, „Млекари“, „Собира патлиџани“, „Собираме јаболка“, „Натпревари на рудари“, „Двајца“, „Украински“, „Сè уште живот“, „Портрет на Валеријан Полчук“, „Портрет на неговата сопруга Марија Паско“, „Автопортрет“.
ФК Виљареал

ФК Виљареал — шпански фудбалски клуб од Виљареал, областа Валенсија. Моментално се натпреварува во Примера Дивисион, првото ниво на шпанскиот фудбал.
Основан во 1942 година, клубот поминал голем дел од својата историја во пониските дивизии на шпанскиот фудбал, а своето деби во Примера Дивисон го имал дури во 1998 година. Во 21 век, Виљареал стекнал стабилност на стандарден прволигаш, задржувајќи се во најсилната шпанска лига во 21 од 22 сезони почнувајќи од 2000 година.
На почетокот од 2000-тите, клубот дебитирал во европските натпреварувања, играјќи во Интертото купот во 2002 година, а својот прв настап во Лигата на шампионите го имал во 2005 година. Во истиот период клубот учествувал и во Лига Европа, но испаѓањето во 2012 година, ставило крај на нивната серија на редовни учества во Европа. Својот најголем успех во клупската историја, Виљареал го остварил во 2021 година со освојувањето на Лига Европа совладувајќи го Манчестер Јунајтед во финалето.
Своите домашни натпревари Виљареал ги игра на Стадион де ла Керамика, кој има капацитет од 23,500 седечки места. Традиционалната опрема е во целосно жолта боја (жолти дресови и шорцеви), а оттаму доаѓа и прекарот на клубот ''Жолта Подморница''.
1 Играчи
1.1 Моментален состав
2 Титули
2.1 Домашни
*Терсера Дивисион : 1
: 1969-1970
2.2 Меѓународни
* Интертото куп : 2 (рекорд изедначен со Хамбургер, Шалке 04 и Штутгарт)
:2003, 2004
* Лига Европа : 1
:2020-2021
2.3 Останати пласмани
*Примера Дивисион:
:Второ место: 2007-2008
:Трето место: 2004-2005
*Сегунда Дивисион:
:Второ место: 2012-2013
:Трето место: 1999-2000
*Сегунда Дивисион Б:
:Второ место: 1987-1988 (група IV), 1991-1992 (група III)
*Терсера Дивисион:
:Второ место: 1990-1991
:Трето место: 1967-1968, 1986-1987
*Куп на Шпанија
:Полуфиналист: 2014-2015
*Лига на шампиони
:Полуфиналист: 2005-2006
*Куп на УЕФА/Лига Европа
:Полуфиналист: 2003-2004, 2010-2011, 2015-2016
*УЕФА Интертото куп
:Финалист: 2002, 2006
*Суперкуп на УЕФА
:Финалист: 2021
Мормерланд

Мормерланд (|Moormerland) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Мормерланд се наоѓа во северозападниот дел на округот Лер на реката Емс. Општината се наоѓа во градскиот триаголник Емден-Аурих-Лер, граничејќи се непосредно со двата града, Емден и Лер.
Општината зафаќа површина од 122 квадратни километри, што ја прави втора најголема во округот Лер (зад Упленген) и деветта најголема во областа Источна Фризија.
1.2 Соседни општини
На северозапад се граничи општината Мормерланд со безокружниот град Емден, на север со округот Аурих и нејзините општини Илов и Гросефен. На исток се граничи со членките на општинската заедница Хезел: Нојкамперфен, Хезел и на еден мал дел со Холтланд. На југ се наоѓа окружниот град Лер. Општината Јемгум се наоѓа спроти Емс во областа Рајдерланд.
1.3 Општински единици
Општината Мормерланд се состои од единаесет единици.
Единица Жители составни места
Варзингсфен, 7593, Варзингсфенполдер, Рорихмор
Нермор, 4641, Нермор-Колони
Фенхузен, 3898, Фенхузен-Колони
Јерингсфен, 2448, нема
Олдерзум, 1516, нема
Бекцетелерфен, 760, Бекцетелер Хек
Хатсхаузен, 576, Ајенволде, Бишерсфен, Кенигсхек
Тергаст, 489, нема
Рорихум, 424, нема
Терборг, 109, Заутелерзил
Гандерзум, 89, нема
Вкупно 22.543 —
2 Галерија
Ромео крвари

„Ромео крвари“ (англиски: ''Romeo is bleeding'') — филм на режисерот Петер Медак (Peter Medak) од 1993 година, снимен по сценариото на Хилари Хенкин (Hilary Henkin). Главните улоги ги играат: Гери Олдман (Gary Oldman), Лена Олин (Lena Olin), Анабела Шора (Annabella Sciorra), Џулиет Луис (Juliette Lewis), Рој Шајдер (Roy Scheider) и Вил Патон (Will Paton).
1 Синопсис
Полицискиот детектив Џек Грималди (го игра Олдман) е решен да си го подобри животот. Оттука, тој работи за мафијашот Дон Фалконе (го игра Шајдер) кому му кажува каде ФБИ ги држи сведоците. Притоа, секоја исплата ја крие во една дупка во дворот, а наскоро станува опседнат со тоа како што повеќе да ја наполни дупката со пари. Истовремено, Џек ја изневерува сопругата натали (ја игра Скиора), а најнова љубовница му е младата Шери (ја игра Луис). Во една прилика, откако предава еден сведок, се случува голем масакр кој го извршува Мона Демарков (ја игра Олин). Тогаш, Грималди бара од мафијашот ветување дека повеќе нема да убива полицајци. Набргу, полицијата ја фаќа Мона, а додека Грималди ја води до ФБИ, таа го заведува при што агентите на ФБИ пристигаат во најнезгодниот момент. Грималди ја поткажува и неа, но пред да ја ликвидираат мафијашите, таа е преместена на друго место, а набргу успева и да побегне. Дон Фалконе му дава наредба на Грималди да ја најде Мона и да ја убие.
Темен бакарец

Темниот бакарец (''Lycaena tityrus'') е пеперутка од видот пеперутки бакарци. Пеперугата ја има во Европа, вклучително и Македонија.
1 Подвидови
Познат е следниот подвид:
*''Lycaena tityrus subalpina'' (Speyer, 1851) - Италија
2 Опис
Распонот на крилјата кај единките е . Возрасната единка лета од април до септември, во зависност од локацијата. Ларвите се хранат со ''Rumex acetosa'' и ''Rumex acetosella''. Горната страна на крилјата се темнокафени со видливи црни дамки. Крајните делови имаат жолти дамки, кои кај женките се побројни и поизразени. Долната страна е посветла.
3 Галерија
4 Наводи
Сивкава дебелоглавка

Сивкава дебелоглавка (''Pyrgus alveus'') е пеперутка од видот дебелоглавки. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Опис
Ова е прилично променлив вид со распон на крилјата од 22–32 mm со опишани неколку подвидови. Како и кај повеќето видови дебелоглавки, има темно кафеави крилја со бледо карирани рабови и е прилично тешко да се идентификуваат конкретно на терен, но добрите погледи откриваат јасни, добро распоредени бели дамки на предните крила и многу побледи ознаки на задните крила.[1]
Овој вид сè уште не е соодветно истражено од таксономски аспект. Посебно, издвојувањето и евалуацијата на таксони Pyrgus alveus, Pyrgus trebevicensis и Pyrgus accretus се смета за исклучително проблематична. Затоа, во многу случаи, извештаите не можат јасно да се доделат ниту е потврдена таксономска поделба заснована на биолошки разлики во комплексот. Последователно, многу автори ги сметаат Pyrgus trebevicensis и Pyrgus accretus како синоними, подвидови или еколошки форми на Pyrgus alveus. Поради досега нерешените проблеми во однос на таксономијата и идентификацијата, комплексот Pyrgus alveus / Pyrgus trebevicensis е означен подолу како Pyrgus alveus agg.
2 Распространетост
Видовниот комплекс Pyrgus alveus agg. се наоѓа од северозападна Африка преку планините на Пиринејскиот Полуостров и јужна Европа (Апенините и Балканскиот Полуостров), како и низ западна, централна (до јужна северногерманска рамнина) и источна Европа до Трансбајкалија. Во Северна Европа е населен само јужниот дел на Феноскандиа. На југоисток областа се протега преку Анадолија до Кавказ. Отсутен е од Данска и практично сите европски острови вклучувајќи ги Велика Британија, Ирска, Азорите, Балеарските Острови, Каналските Острови, Канарските Острови, Крит, Кипар, Исланд итн.
3 Синоними
Сионими на пеперугата се:
• ''Hesperia scandinavicus'' Strand, 1903
• ''Hesperia alticola'' Rebel, 1909
• ''Syrichthus ballotae'' Oberthür, 1910
• ''Hesperia centralitaliae'' Verity, 1920
• ''Hesperia accreta'' Verity, 1925
• ''Hesperia trebevicensis'' Warren, 1926
Маркизата О (филм)

„Маркизата О“ (француски: ''La Marquise d'O...'') — француски филм од 1976 година, во режија на Ерик Ромер (Éric Rohmer), кој е и автор на сценариото, засновано врз новелата на Хајнрих фон Клајст (Heinrich von Kleist). Главните улоги ги играат: Едит Клевер (Edith Clever), Бруно Ганц (Bruno Ganz) и Еда Зајпел (Edda Seippel). Филмот ја освоил главната награда на жирито на Канскиот филмски фестивал, а бил номиниран и за „Златната палма“.
1 Содржина
Дејствието се одвива кон крајот на 18 век, за време на Наполеоновите војни. Една германска маркиза се соочува со два проблема: таа останува бремена, а не може да објасни кој е таткото и истовремено е вљубена во еден руски гроф...
Куќа крај пругата

„Куќа крај пругата“ (српски: ''Кућа поред пруге'') – југословенски филм од 1988 година, во режија на Жарко Драгојевиќ. Главните улоги ги толкуваат: Љубиша Самарџиќ, Душица Жегарац, Дубравка Јовановиќ, Слободан Бештиќ.
1 Синопсис
Едно српско семејство (дедото, таткото, мајката, синот и ќерката) се иселуваат од Косово во Србија, откако неколку албански сепаратисти ја силуваат ќерката. Семејството гради нова куќа на периферијата од градот каде што се доселува, но ниту таму не може да најде мир. Членовите на семејството сè уште се оптоварени од траумите од родниот крај, а на тоа се надоврзува непријателскиот однос на луѓето во новата средина...
Клеопатрина пеперутка

Клеопатрината пеперуга (''Gonepteryx cleopatra'') е пеперутка од видот пеперутки белци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Подвидови
Видот е составен од следните подвидови:
*''G. c. cleopatra'' (Linnaeus, 1767)
*''G. c. balearica'' Bubacek, 1920
*''G. c. petronella'' De Freina, 1977
*''G. c. italica'' (Gerhardt, 1882)
*''G. c. dalmatica'' Verity, 1908
*''G. c. citrina'' Sheljuzhko, 1925
*''G. c. insularis'' Verity, 1909
*''G. c. fiorii'' Turati & Fiori, 1930
*''G. c. taurica'' (Staudinger, 1881)
*''G. c. palmata'' Turati, 1921
2 Опис
Клеопатрината пеперуга е пеперутка со средна големина со распон на крилјата од околу 50–70 mm (2,0-2,8 инчи). Тоа е полово диморфен вид - женката има бледожолти или зеленикави крилја, мажјакот е потемно жолт со портокалова дамка на предното крило. И двата пола имаат апикална кука со предни крила и кафени точки во центарот на секое крило, а долната страна на крилата е светло зеленикаво жолта. Зеленекастата боја, обликот и изразената венливост на задните крила им даваат добра камуфлажа на овие пеперутки, правејќи ги да личат на само лисја.
3 Распространетост
Пеперутката живее околу Средоземното Море, Јужна Европа, Северна Африка и Мала Азија.
4 Наводи
* Tristan Lafranchis -
* Bernard d'Abrera, Butterflies of the Holarctic Region, Part I, Hill House, Victoria 1990, S.98
* Tom Tolman/Richard Lewington, Collins Butterfly Guide, HarperCollins, London 1997
***
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Вјазивка

Црквата Рождество на Пресвета Богородица е дрвена православна црква во селото Вјазивка, општина Народичи, Житомирска Област, Украина. Архитектонски споменик од национално значење (заштитен бр. 108).
Изградена во 1862 година. Ја граделе жители и свештеници. Во пресрет на одбележувањето на 150-годишнината, црквата била ограбена.
На 7 март 2022 година, за време на руската инвазија на Украина црквата била уништена од руските окупатори Според секретарот на Овручската епархија, ѓаконот Серхиј Стретович, преживеала само камбанаријата.
1 Галерија
Шарена дебелоглавка

Шарена дебелоглавка (''Carterocephalus palaemon'') е пеперутка од видот пеперутки дебелоглавки.
1 Опис
Оваа пеперутка има распон на крилјата од 29 до 31 мм. Горните страни на пеперутката се темно кафеави со портокалови лушпи во основата на крилјата и златни дамки. Основната шема на долната страна е слична, но предните крила се портокалови со темни дамки, а задните крила се румени со крем дамки обоени во црно. Половите се слични, иако женките се генерално малку поголеми.
2 Територијалност
Мажјаците ги бранат териториите и ги пресретнуваат женките што минуваат од омилените седници. Ова однесување има тенденција да се случи кога има концентрации на женки, ларви или растенија со храна. Областа каде што пеперутките ги ставаат ларвите се наоѓа помеѓу шумските почви и тресетите. Карираните капители го поставуваат домот блиску до изворите на нектар. Сепак, тие внимаваат да не дозволат нивната територија да привлекува други мажјаци. Кога е сезона на летови, познато е дека мажјаците го шират својот дом подалеку еден од друг.
3 Галерија
4 Наводи
*''The Millennium Atlas of Butterflies of Britain and Ireland.'' Oxford University Press.
*''A complete pocket guide to British Butterflies.'' Jonathan Cape Publishing.
* "A Study of the Life Cycle of the Chequered Skipper Butterfly Carterocephalus palaemon (Pallas) [Online]." Available from
** (1996) ''The Chequered skipper''. Butterfly Conservation, Colchester, UK, 20p.
* Ravenscroft, Neil O.M. “Environmental Influences on Mate Location in Male Chequered skipper Butterflies, Carterocephalus Palaemon (Lepidoptera: Hesperiidae).” ''Animal Behaviour''1994: 1179–1187. ''Animal Behaviour''. Web.
*** "Species Action Plan: The Chequered Skipper: Carterocephalus palaemon." Unpublished report by Butterfly Conservation.
*;Детално
Класје

Класје или едноставно класје ( |spica) е вид на соцветие што спаѓа во групата на прости соцветиа. Она што е посебно кај класјето е тоа што на неговата оска се распоредени неподвижните цветови (цвеќиња без цветни стебленца). Со модифицирање на класјето се создаваат спадикс и реса. Исто така, постои сложено класје кога наместо седечки цветови на оската се развиваат едноставни класја.
1 Примери
Цветното класје е изразено кај тревите острици, тегавец, многу орхидеи . . .
Лимоновец

Лимоновец (''Gonepteryx rhamni'') е пеперутка од видот пеперутки белци. Пеперутката ја има во Европа, Азија и Северна Африка.
1 Распространетост
Пеперугата најчесто може да се најде низ Палеарктикот. Поединци се видени од западна Европа до источна Азија. Високата подвижност на оваа пеперутка ѝ овозможува нашироко да бара локации за нови растенија-домаќини и да го прошири својот опсег. Иако географската дистрибуција на возрасната единка е поголема од онаа на неговото растение домаќин, неговиот опсег сепак е ограничен од присуството на растенија-домаќини поради потребите на неговиот стадиум на ларви.
Пеперугата користи различни средини за различни фази од својот животен циклус. Пеперутката ги населува мочуриштата за време на сезоната на парење и размножување, бидејќи тие обезбедуваат идеални области за плодност поради изобилството на растенија домаќини. Пеперугата претпочита да несе јајца на помлади растенија домаќини со доцни пупки кои се изолирани од другите растенија во областа и изложени и на отворен простор и на сонце. Во текот на зимата, возрасните единки патуваат во шумите за да хибернираат, бидејќи обезбедуваат идеални места за презимување со засолништа како што се зимзелени зеленило и зеленило. Пеперугата има изглед кој е многу сличен на листовите на овие растенија, па за време на хибернација може да остане скриен.[10] Во другите сезони, врз изборот на живеалиштата влијае и изобилството на нектар како извор на храна.
2 Поврзано
* Список на пеперутки во Македонија
3 Наводи
*
Абецеда на стравот

„Абецеда на стравот“ (хрватски: ''Abeceda straha'') – југословенски филм од 1961 година, во режија на Фадил Хаџиќ (неговиот прв филм), кој е и автор на Сценариото (засновано врз вистинити настани), заедно со Федор Видас. Главните улоги ги толкуваат: Весна Бојаниќ (нејзиниот прв и единствен филм), Јосип Запалорто (неговиот прв филм), Нада Касапиќ, Татјана Бељакова, Јасенка Кодрња и Миодраг Лончар.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Загреб, во 1943 година. Студентката Вера (ја игра Бојаниќ) е храбра илегалка која се уфрлува во станот на банкарскиот директор и усташки шпион Молнар (го игра Запалорто), претставувајќи се како неписмена слугинка со лажно име Катица. Нејзината задача е да го пронајде списокот на усташките шпиони кои се уфрлени во редовите на партизаните. Во станот на Молнар често доаѓаат на гости високи претставници на усташкиот режим, а и постарата ќерка Елза е припадничка на усташката војска. Вера се зближува со помладата ќерка, наивната и романтична Саша, која почнува да ја учи да пишува. Во текот на работата, Вера има пристап до сите простории во станот, па кога Молнар заминува на службен пат, таа добива можност да го пребара неговиот кабинет...
Далматински ешеров синец

''Ешеровата пеперутка'' (Polyommatus escheri) е пеперутка од видот пеперутки синци. Пеперутката ја има и во Македонија.
1 Опис
Долната страна е поизразено забележана, со побројни точли, но предното крило одоздола секогаш е без базални точки. Бојата на долната страна кај мажјакот е повеќе засенчена со сива, а кај женката понекогаш потемна до чоколадно-кафеава; Згора на тоа, дискалниот ред на точки на задното крило е поблиску, стои поблиску до дискоцелуларната точка. Се наоѓа во Јужна Европа, од Шпанија до Балканскиот Полуостров, на север се протега во Алпите. Пеперутките почнуваат да летаат на крајот на јуни, се јавуваат во планинските долини, поединечно, но не ретко; тие имаат прилично несмасен лет и ги посетуваат особено потоците. Должината на предните крила е 17-19 мм.
2 Подвидови
*''P. e. escheri''*''P. e. dalmatica'' (Speyer, 1882) Валкан
*''P. e. splendens'' (Stefanelli, 1904) Апенини
*''P. e. helenae'' (Oberthür, 1910) Франција
*''P. e. roseonitens'' (Oberthür, 1910) Шпанија
*''P. e. balestrei'' (Fruhstorfer, 1910) Алпи
*''P. e. ahmar'' (Le Cerf, 1928) Мароко
*''P. e. parnassica'' (Brown, 1977) Грција
Елисеј Плетенецки

Елисеј Плетенецки (1550 – 29 октомври 1624), познат и како Елизеуш Плетенецки — украински архимандрит. Служел како архимандрит на манастир во регионот Пинск од 1595 до 1599 година и на Киевско-печерската лавра од 1599 година до неговата смрт. За време на последниот мандат тој напорно работел на реформа на манастирот и му го обезбедил правото на ставропигион. Тој основал болница за сиромашни, печатница и фабрика за хартија во Радомишл.
Шериф-бегова џамија

Шериф-бегова џамија (|Sherif Bey Cami) — поранешен муслимански храм во Битола.
1 Местоположба
Се наоѓала во јужниот дел на градот, на десниот брег на Драгор, зад зградата на Музичкото училиште.
2 Историја
Зачувана е мермерна плоча со димензии 82х51 см со натпис на османлиски турски јазик, која вели дека неговиот храм и медреса биле изградени од Мехмед Задех Шериф Ахмед-бег Охридски во 1244 година од хиџра (1828 г.), кој исто така му оставил голема донација на вакафот. Зградата е претворена во станбена. На неговата јужна страна е зачувана основата на минарето. Во една од собите е видлива штуко-декорација која го означува местото на михработ.
3 Архитектура
Џамијата е делумно зачувана. Има правоаголна основа. Покриена е со кос покрив со ќерамиди. Фасадата е украсена со неокласични елементи типични за архитектурата од 19 век.
Битолски албански клуб

Битолски албански клуб „Единство“ (sq) — политичка организација на Албанците во Битола, центарот на Битолскиот Вилает во Отоманското Царство, која постоела од 1908 до 1909 година.
Клубот се појавил откако била дозволена легална политичка активност по Младотурската револуција од јули 1908 година. Вакви клубови се појавиле во другите два вилаетски центри - Солун и Скопје, а подоцна и во Дебар. Клубовите од Солун и Скопје ја претставувале проотоманската струја во албанската политика, додека битолскиот клуб ја претставува националистичката. Битолскиот клуб имал своја програма и работел независно од останатите. Нивната главна задача била да се отворат албански училишта и да го решат прашањето за писмото - кое писмо да го го користи албанскиот јазик - латинско, арапско или грчко писмо. Битолскиот клуб ја поддржувал латиницата и на негова иницијатива од 14 до 22 ноември 1908 година во Битола се одржал Битолскиот конгрес, на кој била избрана латиницата. Следната 1909 година во клубовите се формираат тајни револуционерни комитети за вооружени дејствија.
Со примена на член 4 од Законот за здруженија, со кој се забранувале организации со етнички карактер, битолскиот клуб се распуштил.
Обичен синец

Обичниот синец (''Polyommatus icarus'') е пеперутка од видот на пеперутки синци. Името на пеперугата, како и кај сите останати синци, потекнува од бојата на крилјата кај мажјаците. Женките најчесто се кафеави Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Подвидови
Подвидовите на пеперугата се:*''P. i. icarus'' (Европа, Кавказ)
*''P. i. mariscolore'' (Kane, 1893) (Ирска)
*''P. i. fuchsi'' (Sheljuzhko, 1928) (Јужен Сибир)
*''P. i. omelkoi'' Dubatolov & Korshunov, 1995 (Амур)
*''P. i. ammosovi'' (Kurenzov, 1970) (Јакутија, Камчатка)
*''P. i. fugitiva'' (Butler, 1881) (Пакистан)
*''P. i. napaea'' (Grum-Grshimailo, 1891) (Тјан-Шан)
*''P. i. zelleri'' Verity, 1919
2 Опис
Синецот има распон на крилјата од 28–36 милиметри (1,1–1,4 инчи). Грбната страна на крилјата е блескаво сина, светло виолетово-сина или речиси зумбул-сина со тенка црна граница. Крилјата на женките се кафеави или црно-кафеави со низа црвеникави жолти дамки по должината на рабовите на крилјата (маргинални точки) и обично малку сини во основата. Обемот на сина и кафена боја е исклучително променлив во зависност од локацијата. Врвот на крилјата кај женката можеби е претежно сина, особено во Ирска и Шкотска, но секогаш има црвени дамки. Вентралната страна има основна боја на сива или прашина-сива боја кај мажјаците и покафеава нијанса кај женките. И двата пола имаат низа црвени или портокалови дамки по должината на работ на задното крило и се протегаат на предното крило, иако тие се генерално послаби таму, особено кај мажјаците, каде што понекогаш воопшто ги нема. Има околу десетина црно-центрирани бели дамки (очели) на задното и девет на предното крило. Ресите на надворешниот раб на крилата се униформни бели, не вкрстени со црни линии.
3 Галерија
4 Поврзано
* Список на пеперутки во Македонија
Висорамнина Атакама

Висорамнината Атакама или Пуна де Атакама е сушна висока висорамнина на Андите во северно Чиле (15%) и Аргентина (85%).
1 Географија
Висорамнината се наоѓа на просечна надморска висина од 4500 метри и се протега на површина од 180.000 квадратни километри. .
Во Аргентина, територијата на Пуна де Атакама се наоѓа во покраините Салта, Хухуј и западна Катамарка. Во Чиле, се наоѓа во покраините Антофагаста и сесевероисточна Атакама.
2 Меѓународна граница
Пред војната на Тихиот Океан (1879–1883), регионот припаѓал на Боливија. Во 1898 година ѝ бил отстапен на Аргентина како замена за признавањето на Тариха како дел од Боливија. Чиле, кој ја анектирал покраината Литорал од Боливија, ја прогласил размената за нелегална. Границата била дефинирана во 1899 година по спорот за Пуна де Атакама. Од 75.000 km<sup>2</sup> за кои се спорело, 64.000 (85%) ѝ биле доделени на Аргентина и 11.000 (15%) на Чиле.
3 Поврзано
* Пустината Атакама
* Алтиплано
* Салар де Атакама
Какаки

Какаки ― метална труба долга три до четири метри што се користи во традиционалната свечена музика на Хаусите. Какаки е името што се користи во Чад, Буркина Фасо, Гана, Бенин Нигер и Нигерија.
Инструментот е познат и како малакат во Етиопија.
Древен инструмент, какаки бил доминантен меѓу сонгајската коњаница. Неговиот звук е поврзан со кралското семејство и се свири само на настани во палатата на кралот или султанот во хауските општества. Се користи како дел од „сара“, неделна изјава за моќ и авторитет. Какаки ги играат исклучиво мажи.
1 Поврзано
* Хауска музика
* Фанфаре
* Ваза
2 Наводи
** во Интернет архива
*
Дорд (инструмент)

Дорд ― бронзен рог по потекло од Ирска, со ископани примероци кои датираат од 1000 пр.н.е., за време на бронзената доба. Познато е дека постојат 104 изворни дордови, а реплики биле изработени кон крајот на 20 век. 
Иако музичката традиција на дордот е изгубена, современите изведувачи како Ролф Харис и Алан Даргин веруваат дека бил свирен на начин сличен на диџеридуто и ја применуваат таа техника (вклучувајќи кружно дишење и промени во темброт) соодветно за современата фузиска музика. Ирскиот музичар Сајмон О'Двајер се обидувал да го пресоздаде историски точниот дорд.
1 Поврзано
* Карникс, друг вид келтска труба што е оживеана
Италијанска комуна

Комуна во Италија е административна поделба од трето ниво; повеќе комуни се здружени во покраина а повеќе покраини сочинуваат регион. Во состав на комуната обично влегува градот кој е нејзин административен центар и според кој таа го добива името, и околните области.
На ниво на комуна во Италија се вршат многу државни функции: евиденција на матични книги на родени и починати, регистрација на места на живеење и избирачки списоци, управување со комунален имот, вклучително и патишта.
Со комуната раководи градоначалник |sindaco), а законодавно тело е советот на комуната ( |consiglio comunale ), и извршниот одбор на комуната ( |giunta comunale ). Градоначалникот и членовите на советот се избираат на исти избори од жителите на комуната: коалицијата на избраниот градоначалник (кој мора да добие апсолутно мнозинство во првиот или вториот изборен круг) добива три петтини од местата во советот. Одборот е предводен од градоначалникот, кој ги назначува останатите негови членови, наречени асесори ( |assessori ). Управниот одбор на комуната се наоѓа во зграда која вообичаено се нарекува општина ( |municipio ) или „дом на комуната“ ( |palazzo comunale ). Комуната може да се подели на фракции .
Од 2007 година, во Италија има 8.101 комуна, кои значително се разликуваат по површина и население. Така, комуната Рим ( Лацио ) има површина од 1285,30 км<sup>2</sup> и население од 2.726.539 луѓе , и е најголема во Италија по двата критериума; Најмалата е Фиера ди Примиеро во покраината Тренто (0,15 км<sup>2</sup>), додека Мортероне (покраинс Леко ) има само 38 жители (2009 г. ).
Ваквите контрасти доведуваат до неефективност на единствен стил на управување со комуни, но плановите на владата за проширување или поделба на општините често наидуваат на активно противење од локалните жители, бидејќи, за разлика од провинциите и регионите, комуните имаат многу долга историја, броејќи стотици, а понекогаш и илјадници години..
Многу комуни имаат своја полиција ( |polizia municipale), која е задолжена за јавниот ред, сообраќајот и го следи почитувањето на трговските дозволи.
Дополнителни права и овластувања уживаат планинските заедници (comunità montane) - здруженија на комуни сместени во планинските области.
Блаже Димитровски-Рогозинаро

Блаже Димитровски-Рогозинаро (, - , ) — македонски партизан и деец на НОВМ.
1 Животопис
Роден е во 1904 година во битолското село Путурус, тогаш во Отоманското Царство. Отишол на печалба во Франција. Додека бил таму, ѝ се приклучил на Француската комунистичка партија. По окупацијата на Југославија, во неговиот стан се собрале и други партизани, како Мирче Ацев и Стефан Наумов. По формирањето на Пелистерскиот партизански одред влегува во него. Бил уапсен по престрелка со полицијата. Нему му било судено и во јуни 1942 година бил обесен во Скопје.
2 Почести
Во негова чест една улица во Битола го носи неговото име.
Абенг (инструмент)

Абенг - животински рог/музички инструмент наречен од Аканците. Зборот абенг е од твискиот дијалект во денешна Гана, тој е најчесто користен збор на Карибите, особено Јамајка, а инструментот е поврзан со Марунците.
Марунците од Јамајка го користеле рогот за да комуницираат на големи растојанија на начини што не можеле да ги разберат луѓето надвор од заедницата.
Денес, абенгот се прави од рог на говеда и сè уште се користи во марунските заедници за церемонијални прилики или за објавување важни вести.
1 Поврзано
* Сненг сличен странично дуван рог во Камбоџа
Канонаме за селата битолски

Канонаме за селата битолски санки закон за чифлигарите и чифчиите што сет под по'ела Битолска (во оригинал ''ζα σελατα Μπιτωλσκοι Κανοναμε σανκι ζακον ζα τζιφλιγαριτε ι τζιφτζιοιτε στο σετ ποτ ποελα Μπιτολσκα)'' — османлиски закон од 25 јули 1851 година, со намена да ги регулира чифлигчииските односи во Битолскиот Вилает. Законот е отпечатен на 2 август 1851 година на битолски говор со грчки букви во градот Солун, најверојатно во печатницата на Киријак Држилович. Законот е важен извор на општествено-политичките и економските односи во Битолско во средината на XIX век.
Збирката е дел од серијата закони за Танзимат чија цел е подобрување на севкупната економска состојба на поданиците на царството кои страдаат од корупција во администрацијата. За таа цел Саами-паша бил испратен во Македонија и Албанија. Во Солун, пашата усно и писмено им ги соопштувал прописите на управителите и претставниците на народот од округот што ги свикал. Правилникот за битолските села бил отпечатен на 2 август 1851 година на македонски - јазикот на мнозинството во околијата. Законот му претходел на Саферската уредба од 1859 година и на Лесковачкиот закон од 1860 година, кои исто така се занимавале со чифлигчииските односи.
Текстот на законот го објавил Љубомир Милетиќ во „Зборникот на народни приказни, наука и литература“, Книга XV, Софија, 1898, стр.356-389. Стилот на текстот е тежок и понекогаш мислата е тешко да се следи. Текстот е исполнет со турцизми и персизми, како и со веќе изумрени дијалектизми.
Став 7 од законот во оригинал со грчки букви и на кирилица:Σελιάνιτε νὰ σέλατα ἰ τζιφλίτζιτε ὁτ κάζατα νὰ μεμλέκετοτ Μπίτολσκι (Ῥούμελι ἀγιαλετί), ζὰ κόλκου πάροι ἴμαατ κρένατοι νά ζαεμ μνόγου ἡ μάλου ἰ ζὰ κόλκου μοῦ πάδνιτ ἴχτιζα δὰ ζέματ νά ζαεμ ὁτ σέγα βάμο, κιά δάβατ φάϊδε ζά τίε ὄσουμ νὰ στότο ζὰ ΄γοδινα βρέμε. φάϊδε νὰ φάϊδε νὲ ἴε δέξανο ἴτζ δὰ σὲ ΄δάατ, σάνκι φάϊδε νὰ φάϊδε ΄δὰ νὲ σὲ ῥάποτᾳτ. ἄμα ἄκο νέκοϊ μαμελέτζια στόριτ ΄δάβια ἰ ΄πόπαρατ φάϊδε πόεκε ὁτ ὄσουμ νὰ στότο ζά ΄γοδίσανο βρέμε, κόϊ στὸ ΄δὰ πίδιτ μαμελετζίατα ΄δὰ νὲ μοῦ σὲ σλόυσατ ΄δαβίατα. σὸ ἔδεν σπὸρ ἔδνα πάρα ὄτ ὄσοθμ νὰ στότου πόεκε ΄δὰ νὲ σὲ ΄δάατ.
Селаните на сѐлата и чифлѝците от ка̀зата на мемлѐкетот Бѝтолски (Румели ејалети), за ко̀лку па̀ри ѝмаат крѐнати на̀ заем мно̀гу и ма̀лу и за ко̀лку му па̀днит ѝхтиза да зѐмат на̀ заем от сѐга ва̀мо, кја да̀ват фа̀јде за тие о̀сум на сто̀то за го̀дина врѐме; фа̀јде на фа̀јде нѐ је дѐксано ич да се да̀ат, са̀нки фа̀јде на фа̀јде да не се ра̀ботат; ама а̀ко нѐкој мамелѐџиа сто̀рит да̀виа и по̀барат фа̀јде по̀еке от о̀сум на сто̀то за годѝнашно врѐме, кој што да бидит мамелеџѝата, да нѐ му се слу̀шат давѝата; со ѐден сбор ѐдна па̀ра от о̀сум на сто̀ту по̀еке да нѐ се да̀ат.
Мидлендс

Мидлендс е дел од Англија и територијално во голема мера се совпаѓа со Кралството Мерсија од раниот среден век. Регионот Мидлендс се граничи со Велс, Северна Англија и Јужна Англија. Во 18 и 19 век Мидлендс бил важен центар на индустриската револуција. Регионот на Мидлендс е поделен на Западен Мидлендс и Источен Мидлендс и тие влегуваат во состав на деветте официјални региони во Англија. Бирмингем, во Западен Мидлендс, е втор по големина град во Обединетото Кралство.
1 Местоположба
Нема едногласност за тоа до каде се простира Мидлендс. Ако се дефинира дека е составен од статистичките региони на Источен Мидлендс и Западен Мидлендс, тогаш во негов состав влегуваат окрузите Дербишир, Херефордшир, Лестершир, Линколншир (но со исклучок на Северен Линколншир и Североисточен Линколншир), Нортхемптоншир, Нотингамшир , Рапт, Стафордшир, Ворвикшир, Вустершир и метрополитенските окрузи од Западен Мидлендс. Ако не се следат официјалните регионални граници, Мидлендс може да ги вклучи и Питерборо (поранешен дел од Нортхемптоншир), Финингли (поранешен дел од Нотингемшир) и гореспоменатите општини од Линколншир.
Исто така, има неформален регион познат како Јужен Мидлендс кој се смета дека ги опфаќа јужните делови на Источен Мидлендс и северните делови од Јужна Англија. За разлика од тоа, иако северните делови на Дербишир и Нотингемшир се официјално дел од Мидлендс, тие честопати се сметаат за дел од Северна Англија. Сепак, тие се вклучени во неформалниот регион Северен Мидлендс кој ги опфаќа северните делови на Западен и Источен Мидлендс, заедно со некои јужни делови на Северна Англија.
1.1 Поранешни окрузи
Поранешните окрузи престанале да се користат за административни цели во 1899 година.
2 Географија
Областа е претежно ниска и рамна со изолирани ридови. Венлок Еџ, кој се протега низ подрачјето со извонредна природна убавина Шропшир Хилс, е долг, низок гребен, кој се протега на преку 24 км. Висината на врвовите е помеѓу 300 м и 600 m; Киндер Скаут е највисока точка со 636 m. Линколншир е единствениот крајбрежен округ во Мидлендс затоа што на запад регионот се граничи со Велс.
2.1 Клима
Мидлендс има умерена океанска клима, со студени, облачни, влажни зими и пријатни, претежно суви и сончеви лета. Температурата обично се движи од −0,4 °C во текот на зимските ноќи до 24,1 °C во текот на летото. Поради својата географска местоположба обично има претежно слаби ветрови, со топли денови и студени ноќи.
3 Поврзано
* Административна поделба на Англија