procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Убијци на цветната месечина (филм)

''Убијци на цветната месечина'' (|Killers of the Flower Moon) — американски епски криминалистички драмски филм во режија на Мартин Скорсезе во вестерн-жанр, заснован на популарната научна книга „Убијци на цветната месечина“ од Дејвид Гран за убиствата во округот Осејџ. Главните улоги ги толкуваат Леонардо ди Каприо, Роберт де Ниро и Лили Гледстоун.
Развојот започнал во март 2016 г. кога Imperative Entertainment ги добил правата за адаптација на книгата. Скорсезе и Ди Каприо се придружиле на филмот во 2017 г., а производството се очекувало да започне на почетокот на 2018 г. По неколку одложувања и задоцнувања поради пандемијата КОВИД-19, производството на филмот требало да започне во февруари 2021 г., со потврдено финансирање и распределување на Apple TV+ заедно со Paramount Pictures. Филмот бил снимен помеѓу април и октомври 2021 г., во окрузите Осејџ и Вашингтон, Оклахома. Произведен бил од Sikelia Productions на Скорсезе и Appian Way Productions на Ди Каприо, со неговиот буџет од 200 милиони долари, наводно, најголемата сума потрошена некогаш за снимање филм во Оклахома.
1 Содржина
Членовите на индијанското племе Осејџ во САД се убиени под таинствени околности во 1920-тите, што предизвикува голема истрага на ФИБ во која е вклучен Џ. Едгар Хувер.
Домашен пријател од преријата

„Домашен пријател од преријата“ (англиски: ''A Prairie Home Companion'') - американски филм од 2006 година, во режија на Роберт Алтман, по сценариото на Герисон Кејлор (Garrison Keillor). Главните улоги ги играат: Лили Томлин (Lilly Tomlin), Мерил Стрип (Meryl Streep), Вуди Харелсон (Woody Harrelson), Кевин Клајн (Kevin Kline), Сју Скот (Sue Scott), Линдзи Лохан (Lindsay Lohan), Томи Ли Џонс (Tommy Lee Jones) и Вирџинија Медсен (Virginia Madsen). Ова е последниот филм на Алтман, кој умрел неколку месеци по неговото снимање. Инаку, како и повеќето негови дела, филмот е снимен во омилениот жанр на режисерот (т.н. ''ensemble'').
1 Синопсис
Една популарна музичка емисија на радиото се соочува со големи проблеми, бидејќи новите сопственици на радио-станицата се закануваат дека ќе ја укинат емисијата, заедно со театарот каде што се снима таа. За време на последното емитирање на емисијата, меѓу учесниците ненадејно се појавуваат две непознати лица: една девојка која ги теши присутните и застапникот на сопственикот, кој доаѓа да провери дали навистина треба да се укине емоисијата. Иако е свесен дека таа е квалитетна, претставникот се уверува дека се работи за старомодна емисија, но девојката му сугерира поинаков заклучок...
Apple TV+

Apple TV+ — американска преносна услуга во сопственост и управување на Apple. Пуштена била на 1 ноември 2019 г. и нуди избор од оригинални производствени филмови и телевизиски серии наречени Apple Originals. Услугата била најавена за време на посебен настан на Apple во март 2019 г. Може да се пристапи до прегледувањето преку веб-страницата на Apple и преку софтверската програма Apple TV, која постепено станува достапна на многу уреди на Apple и некои големи конкурентни уреди за пренос, вклучително и некои паметни телевизори и играчки конзоли. Пристапот до услугата е вклучен во претплатен пакет на Apple One. Поголемиот дел од содржината е достапна во форматите Dolby Vision и Atmos. Apple TV+ се здобил со признание за разновидните оригинални содржини, кои опфаќаат жанрови од драма и комедија до научна фантастика и документарци.
Касерес (покраина)

Касерес (|Cáceres) — покраина во Западна Шпанија што ја сочинува северната половина на автономната заедница Екстремадура. Седиште е истоимениот град Касерес. Други градови се Пласенсија, Корија, Навалморал де ла Мата и Трухиљо, родното место на конквистадорот Франсиско Писаро. Во 2021 г. покраината броела 387.805 жители, од кои една четвртина живееле во главниот град. Низ покраината тече реката Тахо.
1 Географија
Северната природна граница ја образува планината Сиера де Гредос во правец исток-запад, која е дел од Централниот Систем. На северот се Хертската Долина, клисурите Ла Вера, Амброската Долина и Лас Урдес со разни планински реки и вирови. Јужната граница ја сочинуваат Толедските Планини. Остатокот од покраината се одликува со низински предели низ кои течат реката Тахо и нејзините притоки. Планините се богати со диви животни и тука се наоѓа националниот парк Монфрагве.
2 Население
Ова е населението на покраината во минатото:
3 Стопанство
Низинските предели се плодни и наводнувани. Најважни култури се житарките, тутунот, доматите, пиперките и црешите, а развиено е и сточарството и свињарството.
Браната „Габриел и Галан“ е една од три на реката Алагон, чија централа е одговорна за најголемиот дел од електричната енергија во покраината.
Во Талаван се наоѓа третата по големина инсталација на сончеви ќелии во државата со моќност од 300 мегавати.
4 Административна поделба
Покраината е создадена во 1839 г. Се граничи со покраините Саламанка, Авила, Толедо и Бадахос на југ и со Португалија на запад.
Главен град е Касерес, каде живее една четвртина од населението на покраината. Други градови се Пласенсија, Корија, Навалморал де ла Мата, Алкантара и Трухиљо.
Покраината се состои од 223 општини. Традиционални окрузи во покраината без административна функција се Лас Виљуеркас, Лас Урдес и Монфрагве. Лас Урдес важи за едно од најсиромашните краишта во историјата на Шпанија.
5 Спорт
Најважен фудбалски клуб во покраината е ФК „Касарењо“ кој игра во Втората лига (Б).
Албасете (покраина)

Албасете (|Albacete) — покраина во јужниот дел на автономната заедница Кастиља-Ла Манча, Шпанија. Во 2021 г. населението броело 386.464 жители. Седиште е истоимениот град Албасете, на 262 км југоисточно од Мадрид.
1 Историја
Територијата на денешната покраина е населена уште од древно време, за што сведочат пештерските слики од Куева дел Нињо и Куева де ла Вјеха. Во римско време подрачјето на покраината бил дел од Карпетанија и Келтиберија, Контестанија, Бастетенија и Оретанија. Римјаните изградиле важен град во Либисоса, а за време на Визиготите, на важност добил Толмо де Минатеда.
Во исламско време териториите на покраината биле под разни влијанија, кога се изградени бројни замоци и стражарски кули за одбрана од напади. Во средновековието тука се одиграле поголем број битки. На 25 април 1707 г. крај градот Албасете се одиграла и Битката кај Алманса која завршила со победа на Филип V, негово доаѓање на престолот и втемелување на династијата Бурбонци во Шпанија.
Во 1822 г. е создадена краткотрајната покраина Чинчиља сочинета од општини во покраините Ла Манча, Куенка и Кралството Мурсија. Главниот град Чинчиља де Монтеарагон, мошне блиску до Албасете, послужил како основа за покраината Албасете, создадена во 1833 г. по наредба на Хавиер де Бургос. Со усвојвуањето на уставот од 1978 г. покраината Албасете се префрлила од регионот Мурсија во регионот Кастиља-Ла Манча, а во 1982 г е одобрена нејзината автономија.
2 Географија
Покраината се наоѓа југоисточно од Централната Висорамнина и зафаќа површина од . Се граничи со покраините Гранада, Мурсија, Аликанте, Валенсија, Куенка, Сиудад Реал и Хаен. Поделена е на 87 општини и 7 судски окрузи. Седиште на управата е градот Албасете. Други поважни градови (со преку 10.000 жители) се Ељин, Виљаробледо, Алманса, Ла Рода и Каудете. Најголема река низ покраината е Хукар, која ја преминува на североисток и е позната по длабоките клисури и живописните дрва. На запад тече Лагунесе де Руидера. Други реки се Кабриел (на североисточната граница), Салобрал, Навалкуди и Тахо-Сегура (во средишниот дел), Корколес (на југозапад) и Гвадалмена, Мундо, Тус, Сегура и Таибиља (на југ).
3 Население
Ова е бројноста на населението на покраината низ годините:
4 Стопанство
Во 2020 г. вкупната вредност на производството во покраината изнесувала 1,03 милијарди долари.
5 Поврзано
* Список на општини во Албасете
Фифи и малите цвеќиња

Фифи и малите цвеќиња (|Fifi and the Flowertots) — анимирана серија произведена во Обединетото Кралство. Објавена била во 2005 г. Целната публика е деца од 2 до 8 години. Во Македонија, анимираната серија првпат била прикажана на ТВ-каналот „А1“ со македонска синхронизација. Серијата прикажува група ликови засновани на цвеќиња, извршувајќи ги своите дејности и авантури низ градината.''Фифи и малите цвеќиња'' има три сезони, вкупно 117 епизоди: по 52 во првата и втората сезона, и 13 во третата сезона.
Крејвен Ловецот

Крејвен Ловецот (|Kraven the Hunter, вистинско име — Сергеј Николаевич Кравинов) — суперзлобник од Marvel Comics. Тој бил создаден од Стен Ли и Стив Дитко и првпат се појавил во стрипот „The Amazing Spider-Man #15“ во 1964 г. Крејвен Ловецот е еден од најстрашните врагови на Спајдермен, како и полубрат на Камелеон и еден од основачите на Злобната шестка. Крејвен е руски благородник и ловец на голем дивеч, кој го гледа Спајдермен како врвен плен. Неговите ловечки вештини се засилени со мистичен серум што го забавува неговиот процес на стареење и ја зголемува неговата сила, брзина и живост.
Хикару Накамура

Хикару Накамура (|中村光, |Hikaru Nakamura) — американски шахист, стример, велемајстор (2003), петкратен шампион на САД (2004/2005, 2009, 2012, 2015, 2019), еден од водечките шахисти во светот. Од 2022 г. е Светски шампион во шах Фишер. Родителите на Накамура, татко Јапонец и мајка Американка, се преселиле со својот син во САД две години по неговото раѓање. Хикару почнал да игра шах на 7-годишна возраст под водство на неговиот очув, познатиот американски шаховски тренер Сунил Верамантри. Три години подоцна, на возраст од 10 години и 79 дена, Накамура станал најмладиот мајстор на Американската шаховска федерација во историјата, а на возраст од 15 години и 79 дена ја добил титулата меѓународен велемајстор на ФИДЕ, соборувајќи го рекордот за американски шахисти претходно поставен од Роберт Фишер.
1 Семрежни дејности
Во 2018 г., Хикару Накамура започнал да се појавува на платформата Twitch под корисничкото име „“. Тој игра брз шах против велемајстори, други стримери и гледачи што плаќаат за да се претплатат на неговиот канал. Во 2020 г., за време на пандемијата КОВИД-19, шахот станал значително попопуларен на Twitch, а Хикару стекнал широка слава. Публиката на неговиот канал се зголемила десеткратно помеѓу февруари и јуни 2020 г. На 27 август 2020 г., Накамура потпишал шестцифрен договор со организацијата за киберспортови Team SoloMid (TSM), што го прави еден од првите шахисти што се приклучил на екипа за киберспортови. На 14 февруари 2021 г., Накамура достигнал еден милион претплатници на неговиот канал на Twitch, GMHikaru.
Накамура има и канал на YouTube наречен „“. На 5 мај 2021 г., Хикару достигнал еден милион претплатници на својот канал на YouTube.
Приходна куќа

Приходна куќа ― вид на повеќесемејна станбена куќа со специфична архитектура која еволуирала во Европа во текот на 18-19 век и станала претходник на она што сега е познато како стан. Во различни европски земји, овој вид куќа бил познат како ''immeuble de rapport'', ''hôtel de rapport'' (Франција); ''inmueble de inversión'', ''inmueble de alquiler'' (Шпанија), ru (Руска Империја) итн.
Во Франција, ширењето на приходните куќи започна уште од владеењето на Луј XVI. Со текот на времето, таа стана популарен влог од страна на развивачите на недвижнини, што резултирало со повеќекратна употреба на истиот вид фасади и целокупната архитектура на зградите. Зголемувањето на овој вид имот е одговорно за униформноста на архитектурата на Париз денес.
Стојан Чундев

Стојан Чундев ( во — во ) — македонски универзитетски професор на Факултетот за електроника и информациски технологии во Скопје.
1 Животопис
Дипломирал на Електротехничкиот факултет во Белград во 1955 година, а докторирал во 1974 година на Електротехничкиот факултет во Загреб.
Во 1955 година се вработил во Фабриката за автобуси „11 Октомври“, додека во 1965 година бил примен на Електротехничкиот факултет во Скопје како предавач, а од 1977 година е избран за редовен професор.
Ја основал и бил раководител на Лабораторијата за електротермија и ја вовел оваа дисциплина на Електротехничкиот факултет во Скопје.
Активно работел во рамките на Југословенскиот сојуз за заварување и во Меѓународниот институт за заварување.
Бил автор на оригинални и патентирани уреди и постројки од подрачјето на електричното заварување.
Има напишано високошколски учебници по електротермија, по електрично заварување и по индустриски роботи.
Починал на 19 септември 2012 година.
Конак

Конак (|konak) ― име за куќа во Турција и на териториите на поранешната Отоманска Империја, особено онаа што била користена како службено престојувалиште.
1 Поврзано
* Драчки конак
* Конак на кнегињата Љубица
* Конак на кнезот Милош
* Музеј на Вук и Доситеј
* Агушеви конаци
* Конак на Чакироглу Исмаил-ага
* Хавзипашини конаци
2 Наводи
*
Крејвен Ловецот (филм)

''Крејвен Ловецот'' (|Kraven the Hunter) — американски суперхеројски филм заснован на серијата стрипови на Marvel Comics за Крејвен Ловецот. Произведен е од Columbia Pictures во соработка со Marvel и распределен од Sony Pictures Releasing. Тоа е петтиот филм од медиумската франшиза на „Вселената на Спајдермен од Sony“. Режисер е Џеј Си Шандор, а сценариото го напишале Арт Маркам, Мет Холовеј и Ричард Венк. Во главната улога е Арон Тејлор-Џонсон; Во филмот играат и Аријана Дебос, Расел Кроу, Фред Хехингер и Алесандро Нивола.
Ликот Крејвен бил разгледуван за филмско појавување неколкупати пред Sony да се заинтересира за самостоен филм, како дел од нивната нова заедничка вселена во 2017 г. Венк бил задолжен во август 2018 г., а подоцна се приклучиле Маркам и Холовеј. Шандор влегол во преговори за режија во август 2020 г., а бил потврден во мај 2021 г. кога Тејлор-Џонсон бил избран. Дополнително бирање на глумци се одржало на почетокот на 2022 г., пред да започнело снимањето на крајот на март во Лондон, Англија, и да заврши до средината на јуни. Снимање имало и во Исланд, а се очекувало да има и во Глазгов.
Филмот се појавил во американските кина на 13 декември 2024 г., а во Македонија на 12 декември истата година.
1 Содржина
Сложениот однос на Крејвен со неговиот безмилосен татко, Николај Кравинов, го поставува на пат на одмазда со жестоки последици, охрабрувајќи го да стане не само најголемиот ловец на светот, туку и еден од најстрашните.
2 Улоги
Глумец, Улога
Арон Тејлор-Џонсон, Сергеј Кравинов / Крејвен Ловецот
Кристофер Абот, Странецот (платеник и убиец)
Алесандро Нивола, Носорог
Расел Кроу, Николај Кравинов
Фред Хехингер, Дмитриј Смердјаков / Камелеон
Аријана Дебос, Калипсо
Фаловјец

Фаловјец (полски: Falowiec, множина: ''falowce''; од полскиот збор ''fala'', бран) ― станбен блок кој се одликува со својата должина и брановиден облик. Овој вид градба бил граден во Полска кон крајот на 1960-тите и 1970-тите во градот Гдањск, каде што има осум згради од овој вид.
Најпознатиот фаловјец во Гдањск, кој се наоѓа на улицата „Оброњцов Вибжеза“ (Obrońców Wybrzeza), има:
* 11 ката (10 плус приземје)
* речиси 6.000 станари
* 4 влеза од 110 станови)
* должина од околу 850 м
Бил прикажан во 5-та епизода од ''Извонредната трка 23'' (''The Amazing Race 23'') како дел од страничната блокада.
1 Слични градби
* Бајкерски ѕид, Њукасл на Тајн, Обединето Кралство
* Корвјале, Рим, Италија
* Прора, Риген, Германија
* Парк Хил, Шефилд, Обединето Кралство
* Карл Маркс-Хоф, Виена, Австрија
Хираката

Хираката (|枚方市) — град во префектурата Осака, Јапонија. Од 31 декември 2021 г., градот имал проценето население од 397.681 во 183.075 домаќинства и густина на населеност од 6100 луѓе на км<sup>2</sup>. Вкупната површина на градот е 65,12 квадратни километри. Се наоѓа во временската зона UTC+9. Во Хираката е роден шахистот Хикару Накамура.
1 Население
Според податоците од јапонскиот попис, населението на Хираката брзо се зголемило во 1960-тите и 1970-тите години, а оттогаш сѐ помалку.
Куќа на плажа

Куќа на плажа ― куќа на или во близина на плажа, понекогаш е користена како одмор или втор дом за луѓе кои патуваат до куќата за време на викендите или за време на периодите на одмор. Куќите на плажа честопати се дизајнирани да го надминат видот на климата во која се изградени, а градежните материјали и методите на градба што се користени за домување на плажа се многу различни низ светот. Куќите на плажа бараат посебна боја за да бидат заштитени од солената вода.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" >&#x5B;''потребен е цитат''&#x5D;</sup> Доколку имотот е изграден на песок, потребна е основа со посебни барања.
Куќите на плажа често се поврзувани со градини на плажа со посебно садење и посебен вид на рекреативна употреба. Една од најпознатите градини на плажа од дваесеттиот век била изградена од Дерек Џарман во Данџнес, Англија. Градината ги истакнувала месните материјали, автохтоните растенија и отвореноста на местото. Други градини на плажа се обиделе да создадат изолирана микроклима. Архитектот Ендрју Гелер од Соединетите Држави, дизајнирал извајани куќи на плажа во крајбрежните региони на Нова Англија во текот на 1950-тите и 1960-тите.
1 Поврзано
* Список на теми за недвижен имот
* Видови недвижен имот
* Колиба на плажа
Список на цркви и манастири во Дељадровско-илинденската епархија

Следува список на цркви и манастири кои спаѓаат во составот на Дељадровско-илинденската епархија:
Име, Слика, Населено место, Изградба
Св. Петар и Павле, Ајватовци, -
Св. Трифун, Ајватовци, -
Успение на Пресвета Богородица, Бујковци, -
Вознесение Христово, Бунарџик, -
Св. Троица, Бучинци, -
Дељадровски манастир, Дељадровци, -
Св. Ѓорѓи, Дељадровци, -
Рождество на Пресвета Богородица, Дељадровци, -
Св. Архангели Михаил и Гаврил, Дељадровци, -
Св. Петка и Св. Недела, Дељадровци, -
Св. Злата Мегленска, Дељадровци, -
Св. Илија, Кадино, -
Св. Троица, Марино, -
Св. Илија, Миладиновци, -
Покров на Пресвета Богородица, Мралино, 2000
Вознесение Христово, Мршевци, 1998
Св. Петка - Балаклија, Илинден, 2005
Св. Константин и Елена, Илинден, -
Наследство на живата. Алмаден и Идрија

Наследството на живата. Алмаден и Идрија ― заедничко светско наследство на УНЕСКО во Алмаден, Кастиља-Ла Манча, Шпанија и Идрија, Словенија. Имотот опфаќа две места за ископување жива. Во Алмаден живата се ископувала уште од антиката, додека во Идрија првпат била пронајдена во 1490 година.
Местата сведочат за интерконтиненталната трговија со жива која генерирала важна размена меѓу Европа и Америка низ вековите. Двете места ги претставуваат двата најголеми рудници за жива во светот и биле оперативни до неодамна. Живата играла важна улога во извлекувањето злато и сребро од руди, ископани во американските рудници. Дополнително, двете места ги илустрираат различните индустриски, територијални, урбани и социјални елементи на специфичен социотехнички систем во рударството и индустријата за производство на метали.
Во срцето на местото Алмаден е рударски парк, каде што јавноста може да оди под земја. Исто така, постојат згради поврзани со рударската историја на градот, вклучувајќи го замокот Ретамар, рударската болница „Сан Рафаел“ (сега е архива) и живеалишта од осумнаесеттиот век кои формираат шестоаголна корида.
Местото во Идрија особено има продавници за жива и инфраструктура, како и станбени простории за рудари и театар за рудари.
1 Процес на номинација
Идрија го започнала процесот за впишување на наследството на жива на списокот на наследство на УНЕСКО во 2006 година. Првично, номинацијата била направена заедно со рудникот за жива Уанкавелика во Перу, во однос на интерконтиненталната рута Камино Реал. Во втората фаза, номинација фокусирана на наследството на жива во однос на ископувањето на среброто, заедно со рудникот Сан Луис Потоси во Мексико - сепак, номинацијата не собрала доволна поддршка. Третата, успешна фаза на номинацијата се фокусирала на ископувањето жива во однос на технолошките и индустриските процеси кои влијаеле на економскиот и културниот развој на двата региона.
2 Список на регистрирани споменици
Составните единици на „Наследството на живата“ се следните:
2.1 Алмаден
Код, Име, Место, Заштитена зона, Координати
1313rev-001, Стар град на Алмаден, Алмаден, 48.98 ha
1313rev-002, Згради на Замоковиот рудник, Алмаден, 0,22 ha
1313rev-003, Кралски затвор за присилна работа, Алмаден, 0.11 ha
1313rev-004, Кралска болница „Сан Рафаел“ (за деца), Алмаден, 0.10 ha
1313rev-005, Корида, Алмаден, 0.25 ha
2.2 Идрија
Код, Име, Место, Заштитена зона, Координати
1313rev-006, Стар град на Идрија, Идрија, 47.33 ha
1313rev-007, Леарница, Идрија, 0.60 ha
1313rev-008, Пумпа камшт со воден канал и резервоар (кобила), Идрија, 1.61 ha
1313rev-009, Резервоар за вода, Идрија, 0.71 ha
1313rev-010, Идриска лагуна, Идрија, 1.21 ha
1313rev-011, Резервоар путрих на реката Белца, Идрија, 0.49 ha
1313rev-012, Резервоар брус на реката Белца, Идрија, 2.49 ha
3 Поврзано
* Окружен парк на живата во Алмаден
Воденичен камен (раскази)

Воденичен камен – збирка раскази на македонски јазик од битолскиот писател Владимир Костов. Делото било издадено во 2008 година од издавачката куќа Матица македонска.
1 Содржина
Книгата содржи 15 раскази:* Евангелие по Јован
* Јулија, грдото пајче или античка трагедија
* Бура
* Борч
* Луѓе од посебен ков
* Калвадос
* Апокалипса
* Демон
* Исак
* Что делат
* Матната
* Содомија
* Истерување на ѓаволот
* Причест
* Воденичен камен
2 Поврзано
* Владимир Костов
* Македонска книжевност
* Матица македонска
Кастељон (покраина)

Кастељон (|Castellón), службено: Кастељо (|Castelló) — покраина на северот на автономната заедница Валенсија, западна Шпанија. Се граничи со покраините Валенсија на југ, Теруел на запад, Тарагона на север и Средоземното Море на исток. На западната страна на покраината се Ибериските Планини.
1 Географија
Главен град на Кастељон е Кастељон де ла Плана. Покраината имала 579.962 жители на почетокот од 2019 г. од кои 30 % живееле во главниот град, 60 % во неговото метрополско подрачје, а 85 % долж брегот. Покраината станала симбол за неразумно трошење на средства пред финансиската криза од 2008-2014 г. Особен пример за ова е големиот, но малопрометен аеродром.
Луѓето во Кастељон се двојазични — говорат шпански, како и месниот валенсиски.
Друго поголеми градови во покраината се Виљареал (Вила-реал), Боријана, Ла Ваљ д’Ујшо и Винарос. Целиот Кастељон е поделен на 135 општини.
Највисока планина во Кастељон е Пењаголоза, втора по висина во Валенсија.
Низ покраината минува гриничкиот меридијан. На разни места има споменици кои го бележат точното минување на меридијанот.
1.1 Развој на населението
Ова е населението на Кастељон низ годините:
2 Стопанство
Традиционални стопански гранки на Кастељон се одгледувањето на агруми и зеленчук (Нулес and Беникарло). Во XVII век почнала да се развива важна индустрија за керамика и плочки (Онда, Л’Алкора, Нулес, Кастељон де ла Плана и Виљареал); дури и
и денес највеќето производители на плочки во Шпанија се во оваа покраина. Присутно е производството на мебел (Беникарио и Винарос) и хемиската индустрија (Беникарло и Кастељон). Во Кастењон де ла Плана има голема нафтена рафинерија.
Меѓу традиционалните занимања се вбројуваат изработката на обувки (Ла Ваљ д’Ујшо), рибарството (Кастељон, Винарос) и ткаенини (Виљафранка и Мореља), но тие денес тие се запоставени за сметка на услужната дејност поради развојот на туризмот.
3 Туризам
Кастељон има разнообразни предели и културно наследство, што оди во прилог на развојот на туризмот. Најголеми приморски летувалишта се Беникасим, Оропеса, Винарос, Боријана, Пењискола, Беникарло и др. Во внатрешноста постојат услови за селски туризам, а привлечни се и старите паланки како Мореља, Вилафамес, Сант Матеу, Сегорбе, минералните извори во Монтанехос, Бенасал, Кати итн.
Преку 50 % од хотелските легла се сосредоточени во Пењискола, трета по туристичка популарност во Валенсија по Бенидорм и Валенсија.
4 Окрузи
Покраината историски се дели на следниве окрузи:
* Алкалтен
* Алт Маестрат
* Алто Михарес
* Алто Палансија
* Вајш Маестрат
* Плана Алта
* Плана Бајша
* Портс
5 Поврзано
* Список на општини во Кастељон
Црн петок (филм од 2023)

''Црн петок'' (|Thanksgiving, буквално: ''Ден на благодарноста'') — американски слешер во режија на Илај Рот. Заплетот е заснован на неговиот истоимен комичен трејлер од филмот „Грајндхаус“. Главните улоги во филмот ги толкуваат Адисон Реј и Патрик Демпси. Правата за распределба на филмот се во сопственост на TriStar Pictures и Paramount Pictures. Премиерата се одржала на 17 ноември 2023 г., а во Македонија на 7 декември истата година.
1 Содржина
По немирите што завршиле трагично на црниот петок, таинствен убиец вдахнат од празникот Ден на благодарноста прави крвопролевање на местото што го основало празникот. Грабнувањето жители еден по еден, она што започнува како случајни убиства од одмазда наскоро станува дел од поголем, подмолен празничен план.
Перуштица

Пѐруштица (|Перущица) — град во Јужна Бугарија, административен центар на општината Перуштица во Пловдивската Област. Има население од околу 5.018 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Градот се наоѓа во преодна област каде што полето Пазарџичко-Пловдивското Поле ги допира северните падини на Родопите. Со тоа целосно се определува неговиот релјеф — ридски со премин кон падините на планината. Перуштица се наоѓа на 22 километри југозападно од регионалниот център Пловдив и 140 км од главниот град Софија.
2 Историја
Градот е познат низ цела Бугарија по борбата што се случила таму во 1876 година за време на Априлското востание против османлиското владеење. За време на задушувањето на востанието од турските башибозуци, мнозинството жители биле заклани. Францускиот новинар Иван де Воестин, кој го посетил градот во јули 1876 година, известил за весникот Le Figaro дека од околу 2000 население останале само 150 старци и деца. Лејди Странгфорд пристигнала од Британија подоцна истата година во Бугарија со цел олеснување за народот по масакрите. Таа изградила болница во Батак, а подоцна и други болници, вклучително и во Перушица.
Бугарска ракометна федерација

Бугарска ракометна федерација (|Българска федерация по хандбал; БФХ) ― административно и контролно тело за ракомет и ракомет на плажа во Бугарија. Основана во 1958 година, БФХ е членка на Европската ракометна федерација (ЕХФ) и на Меѓународната ракометна федерација (ИХФ).
1 Репрезентации
* Машка ракометна репрезентација на Бугарија
* Бугарска машка јуниорска ракометна репрезентација
* Бугарска женска ракометна репрезентација
2 Натпреварувања
* Државно првенство во ракомет за мажи
Мангака

Мангака (|漫画家) — јапонски збор за човек што црта стрипови. Надвор од Јапонија, зборот обично се користи за да значи „уметник, цртач на манги“. Повеќето мангаки учат на уметнички факултет или училиште за манги, или стажираат кај друг уметник пред да влезат во индустријата како главен творец. Поретко мангаката право се пробива во индустријата, без претходно да биде помошник.
Кога работи непосредно на манга, мангаката го одредува бројот и положбата на рамките на страницата и ги црта главните контури и најзначајните детали за околината, додека еден или повеќе од неговите помошници ја вршат тешката работа: ги наведуваат контурите со мастило, ги применуваат тоновите на екранот, цртаат заднини и помалку значајни кадри и слично. Овој систем на заедничка работа бил поставен од Осаму Тезука.
1 Етимологија
Изворниот јапонски збор може да се подели на два дела: манга (漫画) и ка (家).
Стамболијски (град)

Стамболијски (|Стамболийски) — град во Јужна Бугарија, административен центар на општината Стамболијски во Пловдивската Област. Има население од околу 11.282 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Градот се наоѓа во Пазарџичко-Пловдивското Поле во близина на реката Марица. Стамболијски се наоѓа на 20 километри западно од регионалниот център Пловдив и 135 км од главниот град Софија.
2 Историја
Населбата настанала во 1873–1875 година как железничка станица, по поставувањето на железничката линија од Цариград до Белово. Линијата минува покрај селото Полатово (денес населба на градот), но новата населба се нарекувала Гара Кричим, бидејќи најголема населба во нејзината економска близина било селото Кричим, кое се наоѓа на 14 километри југозападно од станицата.
Првите доселеници биле од Перуштица, Брестовица, железничари по линијата до Пештера, трговци со жито, овошје и зеленчук, комисионери, гостилничари. Вака настанала населбата северно од пругата. До 1926 година, станицата Гара Кричим имала 224 жители.
Во периодот 1926 –1928 година овде дошле нови доселеници од Тракија и Македонија, а на пописот од 1934 година, населението во стационарската населба изнесувало 554 луѓе.
Подоцна започнала изградбата на фабрики, особено во пресрет на Втората светска војна, кога конзервната индустрија била насочена кон германскиот пазар. Први пристигнале браќата Тевекелиеви (1933-1934) од градот Елена. Градат фабрика на површина од 15 декари. Земјиштето го добиле бесплатно од општината. По нив дојдоле големите пловдивски капиталисти, браќата Алкалај, кои својата фабрика ја нарекле „Алка“. Браќата Маринови изградиле фабрика за вакуум, а со италијански капитал била основана фабриката за ладилници „Родина“. Населбата постојано се развивала и станула важен индустриски и транспортен центар.
3 Назив и статус
Со закон донесен на 11 септември 1964 година, населбата добила статус на град со нејзиното име Гара Кричим, но обично се нарекувала само ''град Кричим'', испуштајќи ја придавката ''Гара''.
Со Указ 828 на Народното собрание од 27 август 1969 година, кога селото Кричим било исто прогласено за град, градот (Гара) Кричим бил преименуван во град Нови Кричим.
Со Указ 256 на Државниот совет на НРБ од 26 февруари 1979 година Нови Кричим бил преименуван во Стамболијски во чест на бугарскиот политик Александар Стамболијски
Завет

За̀вет (|Завет) — град во Североисточна Бугарија, административен центар на општината Завет во Разградската Област. Има население од околу 2.939 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Завет се наоѓа во западната половина на Лудогорието. Градот се наоѓа на речиси исто растојание (35 км) од градовите Разград и Тутракан. Исто така е на исто растојание (16 км) од градовите Исперих и Кубрат.
2 Историја
Завет е стара населба која постоела за време на Второто бугарско царство. По ослободувањето на Бугарија во 1878 година овде се населиле многу Бугари од планинските предели. По Првата светска војна тука се населиле и бугарски семејства од Добруџа. Во 1974 година Завет бил прогласен за град.
Куклен

Куклен (|Куклен) — град во Јужна Бугарија, административен центар на општината Куклен во Пловдивската Област. Има население од околу 6.133 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Градот се наоѓа во подножјето на Родопите, 8 километри јужно од регионалниот центар Пловдив и 160 км од главниот град Софија.
2 Историја
Еден од трите сливови од кои се напојувал водоводот на Филипополис во римската ера е откриен во месноста „Кајнаците“. Од него до градот водел масивен аквадукт, од кој се зачувани само траги во посебни делови.
Во османлискиот тимарски регистар за Пловдив од 1488 година, населбата била забележана под името Ќуклине. Во Џелепкешанскиот регистар од 1576 година се споменува како село Куклена со маало Баниште.
При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година, 2 жители на Куклен доброволно се пријавиле во Македонско-одринското ополчение.
До почетокот на 20 век во тогашното село Куклен живееле многу Грци и самите селото го нарекувале Куклена (грчки: Κούκλενα). Во 1920-тите, неговите грчки жители емигрирале во Грција и многу од нив се населиле во градот Јаворница, преименуван во Неа Куклена, денес Трилофо.
По војните во 1924 година, Бугарите униати од кукушкото село Долни Тодорак се населиле во Куклен, на местото на емигрираните Грци. Унијатската црква „Света Троица“ ги отворила своите врати на почетокот на 1948 година. Во Куклен се населиле и сестрите Евхаристинки, кои отвориле дом во Долни Тодорак во 1911 година.
Во 1958 година, за време на насилната колективизација во Куклен, се населиле десетина униатски семејства од селото Покрован, Ивајловградско.
Од 23 мај 2006 година Куклен има статус на град.
Сопот (Бугарија)

Сопот (|Сопот) — град во Јужна Бугарија, административен центар на општината Сопот во Пловдивската Област. Има население од околу 8.595 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Сопот се наоѓа во плодната Стрјамска Долина во самото подножје на Стара Планина, а се наоѓа на 5 километри западно од Карлово, 63 километри северно од регионалниот центар Пловдив и 136 километри источно од главниот град Софија.
2 Историја
За време на бугарската национална преродба (19 век) бил наречен „Убавиот (Герџик) Сопот“ поради неговиот процут во занаетчиството и трговијата. Граѓаните на Сопот произведувале домашен текстил, гајтани, крзно и кожа со висок квалитет и тргувале претежно низ Отоманската Империја.
Сопот бил важен центар во делото на револуционерот Васил Левски. Тој бил примен за монах на 24 ноември 1858 година во Сопотскиот манастир „Свети Спас“ под името Игнатиј. Тука, во 1869 година, Левски создал еден од првите револуционерни комитети во Бугарија.
„Убавиот Сопот“ потонал во пламенот на Руско-турската војна (1877-1878). Градот бил запален во 1877 година, а населението било масакрирано или истерано. Од 6.000 население, над 900 биле убиени или изнемоштени од глад, немаштија и болести во рок од шест месеци, до конечното, второ ослободување на градот на 1 јануари 1878 година (според стариот календар).
Од почетокот на 20 век, Сопот почнал да закрепнува, а до времето на Балканските и Првата светска војна, неговото население речиси двојно се зголемило. Во 1936 година започнала изградбата на Државната воена фабрика, која официјално била отворена во 1939 година. Тоа дало невиден поттик за развојот на Сопот и регионот. За време на Втората светска војна, на 26 јуни 1944 година, градот и Државната воена фабрика биле бомбардирани од ескадрила на британско-американските воздухопловни сили, без жртви и без сериозна штета или загуба ниту на градот ниту на фабриката.
Помеѓу 1950 и 1965 година, градот бил наречен Вазовград, по што повторно бил преименуван во Сопот.
3 Вазовски машиносителни заводи
„Вазовски машиносителни заводи“ ЕАД (скратено ВМЗ, често ВМЗ Сопот) е бугарско државно претпријатие за производство на муниција со седиште во Сопот.
Главното производство на претпријатието се противтенковски гранати и друга артилериска муниција, неводени авијациски ракети и детонатори. Обемот на продажба во 2017 година изнесува 536 милиони лева, добивката – 150 милиони лева, а бројот на вработени – околу 4.600 луѓе.
Сеговија (покраина)

Сеговија (|Segovia) — покраина во јужниот дел на автономната заедница Кастиља и Леон, средно-северна Шпанија. Се граничи со покраните Бургос на север, Сорија на североисток, Гвадалахара на исток, Мадрид на југ, Авила на запад и југозапад и Ваљадолид на северозапад. Главен град е Сеговија.
1 Преглед
Во 2022 г. населението броело 153.803 жители, од кои една третина живеат во главниот град. Од вкупно 209 општини во покраината, повеќе од половина се села со помалку од 200 жители.
Се смта дека името ''Сеговија'' е од келтиберско потекло, но исто така се смета дека произлегува од освојувањето на Кастиља од Визиготите, скандинавско / германско племе кое живеело на ова подрачје од IV до VI век. Историското наследство на покраината е богато и разновидно. Во главниот град се наоѓа 800-метарскиот римски аквадукт, кој е од посебно значење. Целиот град е прогласен за светско наследство во 1985 г. Селата Сепулведа, Ајљон, Педраса, Кока и Ла Гранха де Сан Илдефонсо привлекуваат голем број туристи. Во Ла Гранха има државен споменик на културата — Кралскиот дворец. Во Ајљон е куќата на истакнатиот поет Антонио Мачадо. Туризмот е една од главните стопански гранки. Од големо значење е и земјоделството. Најважни житарки во минатото биле пченицата, јачменот, ’ржта и оризот. Во XVII век житното производство опаднало во многу места. Развиено е и сточарството.
1.1 Развој на населението
The historical population is given in the following chart:
2 Поврзано
* Список на општини во Сеговија
Наоки Урасава

Наоки Урасава (|浦沢 直樹) — познат мангака, кој работи во полето на сеинен-манги. Некои од неговите најпопуларни дела ги вклучуваат ''20th Century Boys'', ''Master Keaton'' и ''Monster''. Наоки Урасава е роден на 2 јануари 1960 г. во Токио и дипломирал економија на Универзитетот Меисеи. Се заинтересирал за манга уште во училиште. Тој го имал своето деби во 1981 г. со мангата ''Return'', која ја добила наградата за издателство „Шогакукан“ во 1990 г. Двапати ја има добиено наградата „Шогакукан“, двапати наградата „Тезука Осаму“ за културни достигнувања и еднаш наградата за издателство на манги Kodansha.
Четири негови дела се адаптирани во аниме: ''Yawara!'', ''Master Keaton'', ''Monster'' и ''Pluto''.
1 Младост
Урасава го навел Осаму Тезука како еден од неговите херои, кој особено ја сакал неговата манга ''Phoenix'' (''Феникс''). Поглавјата „The Greatest Robot on Earth“ и „The Artificial Sun“ од серијата „Astro Boy“ на Тезука му биле неговите први доживувања со манга на четири или пет години. Отприлика на истата возраст почнал да црта манга, а на осум години ја создал својата прва целосна приказна. Уште на млада возраст, Урасава ја видел врската помеѓу неговата работа и онаа на „вистински мангака“. Тој рекол дека може да препознае манга што е „рекламирана“ и направена само за пари, нешто што тој не сака да го прави. Така, тој никогаш не помислил да стане професионален мангака и дипломирал на Универзитетот Меисеи со диплома по економија.
Луго (покраина)

Луго (шпански и |Lugo) — покраина во североисточниот дел на автономната заедница Галисија, северозападна Шпанија. Се граничи со покраините Оуренсе, Понтеведра и А Коруња, кнежевството Астурија, Леон и Кантабриското Море (Бискајскиот Залив) на север. Административен центар е истоимениот град Луго.
Во 2022 г. населението броело 323.989 жители од кои една четвртина живеат во главниот град. Градот потекнува од древно келтско време и наречен е по богот Луг (како што е и градот Лион). Подоцна името му е латинизирано во ''Лукус Августи'' и станал еден од трите најважни римски центри во Галисија заедно со Бракара Августа (денешна Брага) и Астурика Августа (денешна Асторга). Покраината има 67 општини.
1 Јазици
Највеќето жители го говорат галисискиот јазик како мајчин. Постарите лица знаат само галисиски. Помладите знаат и шпански, но само 10.000 жители ги владеат подеднакво добро.
2 Население
Ова е населението на покраината низ историјата:
3 Реки
Поважни реки во покраината се Мињо, Сил, Ландро, Оуро и Масмо.
4 Градови
Бр., Грб, Град, Население
1, Луго, 98.025
2, Монфорте де Лемос, 19.546
3, Вивеиро, 16.238
4, Вилалба, 15.437
5, Сарија, 13.508
6, Рибадео, 9.983
7, Фос, 9.970
8, Бурела, 9.381
9, Чантада, 9.014
10, Гитирис, 5.896
5 Поврзано
* Список на општини во Галисија
Стефан Филиповиќ

Стефан Филиповиќ (|Стефан Филиповић) (роден 18 јануари 1987) е црногорски пејач.
1 Биографија
Роден е на 18 јануари 1987 година и има учествувано на многу фестивали. Во 2007 година учествува на MontenegroSong со „Не могу без тебе“ и победи на популарниот фестивал во Будва со песната „Nebo i more“ (Небо и море). Има учествувано и во Европресма во 2006 година освојувајќи го четвртото место со „За њу“.
Во 2008 година ја претставуваше Црна Гора на 53. Избор за песна на Евровизија со песната „Заувиек волим те“, која освои 23 поени и се пласираше на 14. место во полуфиналето.
Сирушо

Сирануш Арутјуњан (Роден во: 7 јануари 1987 во Ереван), познат под псевдонимот Сирушо (Ерменски: Սիրուշո) е ерменска пејачка, композитор и текстописец. Таа ја претставуваше Ерменија на Евровизија во 2008 година во Белград, Србија, а со песната „Qele Qele“ го зазеде четвртото место, зад Русија, Украина и Грција.
Благодарение на нејзиниот евровизиски успех, Сирушо е една од најголемите музички ѕвезди во Источна Европа. Освен во Ерменија, популарен е во сите советски републики, Бугарија, Романија, Турција, Грција, Србија и други земји. На крајот на 2012 година, таа го издаде синглот ''PreGomesh'', кој стана голем хит во Ерменија и Грција.
1 Дискографија
1.1 Студио албуми
*''Sirusho'' (2000)
*''Sheram'' (2005)
*''Hima'' (2007)
*''Havatum Em'' (2010)
*''Armat'' (2016)
1.2 Синглови
Year, Title
2005, "Shorora" ( Շորորա)
2005, "Sery Mer" (Սերը Մեր)
2006, "Mayrik" (Մայրիկ)
2006, "Heranum em" (Հեռանում եմ)
2007, "Hima" (Հիմա)
2007, "Arjani e" (Արժանի է) (изведено са Sofi Mkheyan)
2007, "Mez Vochinch Chi Bajani" (Մեզ ոչինչ չի բաժանի)
2008, "Qélé, Qélé"
2009, "Erotas"
2009, "Time to Pray" (изведено са Boaz Mauda and Jelena Tomasevic)
2009, "Alphabet" (изведено са Arsen Grigoryan)
2010, "Havatum Em" (Հավատում եմ)
2011, "I Like It"
2012, "PreGomesh"
2013, "See" (изведено са Sakis Rouvas)
2014, "Antarber Ashkhar" (Անտարբեր Աշխարհ)
2014, "Tariner" (Տարիներ) (изведено са Harout Pamboukjian)
2015, "Where were you" (Կգա մի օր)
2016, "Mi togh indz Menak" (Մի թող ինձ մենակ)
2016, "Zartonq" (Զարթոնք)
2016, "Der Zor"
2017, "Vuy Aman" (Վույ Աման)
2019, "Tightrope Walking"
2019, "Summer Love: Vuy Aman"
2019, "Zoma Zoma"
2020, "Yare Mardun Yara Kuta" (Յարը Մարդուն Յարա Կուտա)
Лудогорие

Лудогорие (|Лудогорие, до 1950 г. Делиорман) — историско-географска област во Североисточна Бугарија.
1 Географија
Лудогорие е пространо плато во источниот дел на ридската Дунавска Рамнина. Територијата на Лудогорие е 2637,6 квадратни километри. Ги опфаќа градовите Каолиново, Исперих, Кубрат, Завет, Трговиште, Попово, Дулово, Главиница, В’лчи Дол, а Разград се наоѓа на западната граница на областа. Се наоѓа на надморска височина помеѓу 250 и 350 m..
На североисток и исток постепено преминува во Добруџа. Северната граница се протега по линијата Тутракан — северниот тек на Сува Река при преминување на романска територија, бидејќи овде се граничи Дунавскиот Брег и, областа наречена Елијата. На запад стигнува до долините на реките Бели Лом и Топчиска, а на исток до Франгенското Плато. Јужната граница започнува од Разградските и Самоиловите Ридови до долината на Бресташка Река..
Низ Лудогорието минуваат реките Војна, Царатар, Сенковец, Канаѓол, Караман Дере и други.
2 Почви и клима
Платото е направено од варовници и лапори, на врвот од нив — лес. Почвите се црноземи, исцедени и фајоземи. Климата е умереноконтинентална.
3 Флора и фауна
Во минатото, областа била покриена со пространи широколисни шуми од даб стежер, горун, сладун, цер. Денес, тие се фрагментирани како последица на сеча. Областа е богата со крупен и мал дивеч. Богатa е и со разновидност на птици. Тука се ловечките фарми „Воден“ и „Паламара“.
Умберто Д

„Умберто Д.“ (италијански: ''Umberto D.'') е италијански филм од 1952 година, во режија на Виторио де Сика (''Vittorio De Sica''). Сценариото е дело на Чезаре Ѕаватини (''Cesare Zavattini''). Главните улоги ги толкуваат: Карло Батисти (Carlo Battisti), Марија Пија Касилио (Maria Pia Casilio), Лина Џенари (Lina Gennari) и Мемо Каротинуто (Memmo Carotenuto). Во 1957 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ за најдобро сценарио, а во 1952 година бил номиниран за Големата награда на Филмскиот фестивал во Кан.
1 Синопсис
Умберто Ферари (го игра Батисти) е постар, пензиониран државен службеник кој учествува на демонстрациите за зголемување на пензиите. Полицијата ја растерува толпата, а Умберто се враќа во својата соба која ја дели со кучето Флик. Негова единствена пријателка е Марија (ја игра Касилио), слугинката во пансионот, која е бремена со еден од двајца војници, но ниеден од нив не сака да го признае татковството. Станодавката на Умберто, Антонија (ја игра Џенари) бара да ја плати задоцнетата станарина, но тој нема доволно пари, иако ги продава часовникот и книгите. Најпосле, тој се разболува и завршува на болница, каде нема никакви грижи. Меѓутоа, кога го отпуштаат од болницата, тој се враќа во станот каде го нема кучето, а станодавката го исфрла на улица...
Шасија

Шасија или рамка — долниот дел на моторно возило на кој се прицврстени сите делови на возилото. Шасијата е основната потпора на моторното возило главно изработена од челичен материјал. Секое возило мора да има своја структурна основа што служи за носење и обединување на сите други склопови или делови. Таа конструктивна основа ја сочинуваат долниот дел што се нарекува шасија и горниот дел, односно каросеријата. Меѓутоа, денес има такви каросерии што служат и како шасија и како каросерија, тоа се самоносечките каросерии.
Дизајнот и конструкцијата на шасијата играат клучна улога во одредувањето на главните одлики, управувањето и безбедноста на возилото.
Исперих

Исперѝх (|Исперих) — град во Североисточна Бугарија, административен центар на општината Исперих во Разградската Област. Има население од околу 8.523 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Исперих се наоѓа во западната половина на Лудогорието. Градот се наоѓа на 35 километри североисточно од регионалниот центар Разград и на 382 километри од главниот град Софија.
2 Историја
Земјите околу денешниот град Исперих биле населени со различни цивилизации уште од времето на тракиските племиња (4-5 п.н.е.). Доказ за тоа е тракискиот град Хелис (Хелиос), кој денес е дел од историско-археолошки резерват „Сборјаново“. Зачувани се гробници на тракиски владетели, ѕидини на тврдини, верски објекти и бројни артефакти. Доказ за уникатноста на ова место е фактот што е едно од десетте бугарски локалитети на листата на УНЕСКО.
За потеклото на Исперих како самостојна населба нема многу информации. Се претпоставува дека градот се развил како место за панаѓури и размена на стоки. За време на Отоманската Империја се нарекувал Кемаллар (Кемаалар, Кеманлар, Каменлар). Со доаѓањето на првиот доселеник Кемал и неговото семејство, населбата долги години го носела неговото име — Кемаллар (луѓето на Кемал). Во прилог на мислењето дека селото го добило името по доселеникот Кемал, за него постои легенда која била зачувана. Гробот на Кемал Баба останаl запаметен и пренесен низ генерациите, а неговата надгробна плоча се наоѓа на старите гробишта на западниот раб на градот.
Според друга хипотеза, името Кеманлар потекнува од „кемане“ (виолина) и на турски значи „виолинисти“. Според оваа верзија, првите доселеници на ова место биле Бугарите гадулари — скитници музичари.
Во 1960 година бил прогласен за град. Го носи името на Канот Аспарух — основачот на бугарската држава, чие име се изговара и како „Исперих“.
Вакуумско серво

Вакуумско серво ― дел што е користен кај моторните возила во нивниот систем за сопирање, за да му се помогне на возачот со намалување на напорот при сопирање.
Вакуумското серво, исто така познат како засилувач на моќност или единица за моќно сопирање, користи вакуум за да го умножи напорот на педалата на возачот и да го примени тој напор на главниот цилиндар. Не може да биде користено кога моторот е исклучен, најчесто по неколку обиди.
1 Поврзано
* Список на автоделови
Бан Кулин

Кулин (Кулин; d. ноември 1204) бил бан на Босна од 1180 до 1204, прво како вазал на Византиската Империја, а потоа на Кралството Унгарија, иако неговата држава де факто била независна. Тој претставува еден од најзначајните босански владетели кој имал големо влијание во раната босанска историја. Едно од неговите најзначајни дипломатски достигнувања е потпишувањето на Повелбата на банот Кулин, со која се охрабрува трговијата и се воспоставиле мирни односи помеѓу Дубровник и неговото кралство. Неговиот син, Стефан Кулиниќ, го наследил како босански бан.