procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Лекарот (филм од 2013)

Лекарот (германски: ''Der Medicus'') - германски филм од 2013 година, во режија на Филип Штелцл (''Philipp Stölzl''), кој е автор и на сценариото (засновано врз истоимениот роман на Ноа Гордон), заедно со Јан Бергер. Главните улоги ги толкуваат: Том Пејн, Стелан Скарсгард, Бен Кингсли, Оливие Мартинес и Ема Ригби.
1 Содржина
Дејството на филмот се случува во 11 век. На деветгодишното дете Роб Коул му умира мајката и тоа му го определува животниот пат. Тој останува сирак и се вработува како помошник на еден патувачки бербер и лекар (го игра Скарсгард), ком му го пренесува целото свое знаење за пуштање крв и вадење заби. Во желбата што повеќе да научи, момчето (го игра Пејн) ја напушта Англија и оди во Исфахан, Персија каде се наоѓаат најдобрите училишта и болници во тоа време, во кои предава научникот и филозоф Ибн Сина, во западниот свет познат како Авицена (го игра Кингсли). Во муслиманскиот свет, христијаните не ги примаат на студии, но Роб не се предава и се преправа во Евреин...
Момчињата од Бразил

„Момчињата од Бразил“ (англиски: ''The Boys from Brazil'') — американски филм од 1978 година, во режија на Френклин Ј. Шафнер, според сценариото на Хејвуд Гоулд, засновано на романот на Ира Левин. Главните улоги ги играат: Лоренс Оливие, Грегори Пек, Џејмс Мејсон, Лили Палмер, Ута Хаген, Бруно Ганц, Џереми Блек и Стивен Гутенберг. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во категориите за најдобар глумец (Оливие), за најдобра музика и за монтажа, а Грегори Пек бил номиниран за наградата „Златен глобус“. Ликот на Езра Либерман е заснован врз познатиот ловец на нацисти Симон Визентал.
1 Содржина
Младиот ловец на нацисти Бари Колер (го игра Гутенберг) открива дека злогласниот доктор Менгеле и неговите помагатели се кријат во Парагвај и дека тие планираат да убијат 24 мажи постари од 65 години во разни делови на Европа и Америка. За своето откритие го известува искусниот ловец на нацисти Езра Либерман (го игра Оливие) кој, по ненадејниот прекин на врската со Колер, се сомнева дека му се случило нешто лошо. Тој спроведува сопствена истрага при што доаѓа до шокантни откритија во врска со намерите на Менгеле...
Боденвердер

Боденвердер (|Bodenwerder; службено наречен Минхаузенштат Боденвердер) — мал град во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Везер и е најмногу познат како родното место на Барон Минхаузен.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Боденвердер-Поле.
1 Географија
Боденвердер се наоѓа помеѓу градовите Хамелн и Холцминден на реката Везер. Југоисточнот од него се наоѓа ридскиот масив Фоглер. Во близина на градот во Везер се влева реката Лене.
1.1 Градски единици
Градот Боденвердер е составен од:
* Боденвердер
* Бухаген
* Кемнаде
* Линзе
* Риле
2 Историја
Боденвердер го добил статусот на град во 1287 година од Хајнрих II фон Хомбург. Постоел важен мост над реката во 1289 година, кој ги поврзувал Хамелн-Падерборн со Ајнбек-Франкфурт. Околу 1340 година владетел на населбата бил Хомборг Бодо, кој го осмислил градот со ѕидини и кули. Од него потекнува името на градот.
Во 1750 година се родил Барон Минхаузен, кој се повлекол тука и ги раскажувал познатите приказни на неговите пријатели. Умрел во 1797 година и е погребан во градот. Неговата куќа била купена од градот во 1935 година и се користи како Градско собрание.
3 Култура
Наградата „Минхаузен“ за забава се доделува во мај секоја година.
4 Знаменитости
Музејот Минхаузен и споменикот, како и неговиот грб во манастирската црква во Кемнаде, се познати туристички одредишта. Во градот се наоѓа и готската црква „Св. Никола“. Околу градот се наоѓаат остатоци на средновековните утврдувања.
5 Познати луѓе
* Барон Минхаузен (1720-1797) — раскажувач
* Јонатан Брил (1942-1988) — писател, режисер и текстописец
Сините Хаваи (филм)

Сините Хаваи (англиски: ''Blue Hawaii'') - американски филм од 1961 година, во режија на Норман Таурог, според сценариото на Алан Вајс и Хал Кантер. Главните улоги ги играат: Елвис Пресли, Џоан Блекмен и Анџела Лансбери. Филмот, прв од трите што Елвис Пресли ги снимил на Хаваите, ја освоил наградата на здружението на американските сценаристи за најдобро напишан мјузикл.
1 Содржина
По отслужувањето на воениот рок, Чед Гејтс (го игра Пресли) се враќа на Хаваите, каде им се придружува на другарите и на девојката Мејли (ја игра Блекмен). Тој има обрска да ја следи семејната традиција и да се вработи во претпријатие за овошје, но Чад не мисли така. Затоа, тој ја прифаќа работата на туристички водич во агенцијата на неговата девојка...
Џезаир Реџепи

Џезаир Реџепи (албански: ''Xhezair Rexhepi''; Тануше, ) — македонски сликар, вајар и конзерватор.
1 Животопис
Реџепи е роден во село Тануше, Горна Река на 2 септември 1983 година. Акaдемската наобразба ја добил на Факултетот за ликовни уметности во Тетово, a по завршувањето на Факултетот за ликовни уметности, својата работа од 2011 година ја посветил во Конзерваторскиот центар во Гостивар, но паралелно со конзерваторската активност забележително е и негово авторско творештво. Првата негова самостојна изложба била во Скопје во Културно информативниот центар во 2016 година, но изложувал и во Чифте амамот во 2017 година. Живее и твори во Гостивар.
Црква „Св. Димитриј“ - Требино

Свети Димитриј (понекогаш позната како Свети Димитрија) — главна селска црква, во поречкото село Требино.
Црквата е сместена во западниот дел на селото. Во дворот на црквата се наоѓаат и самите селски гробишта.
1 Историја
Црквата Свети Димитриј во селото Требино била подигната во 1644 година и поседува исклучително убав фрескоживопис од тоа време. Истата се споменува и во ктиторскиот натпис.
2 Архитектура
Таа е еднокорабна гробишна црква.
Идејно-тематската содржина на сликаната програма не излегува од рамките на традиционалните, поствизантиски стилски разбирања. Меѓу архијерејските ликови во олтарот е вклучено допојасјето на српскиот светител Сава (Немањиќ).
3 Галерија
4 Поврзано
* Требино
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Бродска парохија
Делигзен

Делигзен (|Delligsen) — слободна општина во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (''Flecken''), мала населба со локално значење.
1 Географија
1.1 Местоположба
Делигзен се наоѓа во областа Лајнското Средногорје помеѓу Ројберг на север, Штајнберг на североисток, Зелтер на југоисток, Хилс на југ и на запад, како и Ит на северозапад. Низ местото тече Виспе, која се влева во Лајне.
1.2 Соседни општини
Почнувајќи од југоисток надесно, Делигзен се граничи со градот Ајнбек (Округ Нортхајм), слободните области Венцен и Гриненплан (Округ Холцминден), како и општините Копенграфе, градот Алфелд и општината Фреден (сите во округот Хилдесхајм).
1.3 Општински единици
Општината е составена од следниве шест единици:
Место, Жители (2013)
Амензен, 393
Делигзен, 3.676
Гриненплан, 2.421
Хоенбихен, 421
Кајерде, 889
Фаригзен, 264
Флекен Делигзен, 8.064
Највисоката точка на Хилс е 480,4 метри, наречена Блосе Целе.
Договор за пријателство, добрососедство и соработка меѓу Република Македонија и Република Бугарија

Договор за пријателство, добрососедство и соработка меѓу Република Македонија и Република Бугарија (|Договор за приятелство, добросъседство и сътрудничество между Република България и Република Македония) — договор помеѓу Република Бугарија и Република Македонија потпишан на 1 август 2017 година помеѓу премиерите Бојко Борисов и Зоран Заев во Скопје.
1 Потпишување и ратификација
Договорот беше потпишан на 1 август 2017 година во Скопје од премиерите Зоран Заев и Бојко Борисов. Тој беше ратификуван од Собранието на Република Македонија на 15 јануари 2018 година и од Народното собрание на Бугарија на 18 јануари 2018 година. Влезе во сила на 14 февруари 2018 година по размената на ратификациските инструменти од министрите за надворешни работи. Потпишувањето беше поздравено од ЕУ и САД како чекор кон регионална стабилност.
2 Имплементација
По ратификацијата, во 2018 година беше формирана заедничка комисија за историски и образовни прашања, но напредокот беше минимален во првата година. На 17 јули 2022 година, министрите за надворешни работи Бујар Османи и Теодора Генчовска потпишаа втор протокол за имплементација на член 12, што стана услов за Бугарија да ја одобри преговарачката рамка за ЕУ.
Криј

Во старогрчката митологија, Криј (старогрчки: Κρεῖος /Κριός grc-Latn или grc-Latn) или на латински Crius е Титан, син на Уран (Небо) и Геја (Земја).
1 Мит
Криј е Титан, син на Уран (Небо) и на Геја (Земјата). Според Хесиод, тој бил женет со неговата полусестра Еврибија, ќерка на Геја и на Понт (Морето), од која ги добил децата Астреј, Палас и Персис. Павзаниј го наведува и Питон како негов син.
Во тек на Титаномахијата, по десетгодишна војна, Криј бил затворен во Тартар од страна на Зевс, кога Титаните изгубиле против олимписките богови помогнати од Киклопите и Хекатонхирите советувани од Геја.
2 Потекло на поимот
Иако "''криос''" бил старогрчки збор за "овен", хтоничната положба на Титанот во подземниот свет не го поврзува со соѕвездието Овен (Ариес), во зодијакот. Соѕвездието Овен е првото видливо соѕвездие на небото во пролетната сезона, означувајќи го почетокот на новата година во старогрчкиот календар.
3 Поколение
Заедно со Еврибија, ќерката на Земјата (Геја) и Море (Понт), ги добил децата Астреј и Палас, како и Персис. Спојот на Астреј со Еос (Зората), довеле до Еосфор, другите ѕвезди и ветровите.
4 Во уметностите
Криј е главен лик во италијанскиот комичен филм ''Титани'' на Дучо Тесари во 1962, кој користи божества и јунаци од митологијата но измислува оригинална интрига. Криј, кој го глуми Џулијано Гема, е претставен како најслабиот но најпаметниот од сите Титани..
5 Библиографија
5.1 Старогрчки извори
* Аполодор, ''Библиотека'' (I, 2-3 ; I, 8).
* Диодор Сицилиски, ''Историска библиотека'' (V, 66, 1).
* Хесиод, ''Теогонија'' (v. 132-133, 207 et 375).
*''Хомерови химни''  (IV за Хермес v. 100).
* Павзаниј, ''Опис на Грција'' (X, 6, 5).
Чифлиганска маала (Струмица)

Чифлиганската маала — една од неколкуте маали во Струмица. Се претпоставува дека на нејзината територија претходно имало чифлиг, па поради тоа таа и се нарекува Чифлиганска. Таа се наоѓа во југозападниот дел на градот, во главно протегајќи се по улиците „Стив Наумов“ и „11-ти Октомври“. Таа се граничи со Орта маала на исток.
Орта маала (Струмица)

Орта маала (|Orta mahalle, исто така наречена и како Варош маала) — една од неколкуте маали во Струмица. Нејзиното име потекнува од турскиот збор ''orta'' (на отомански турски: اورتا) што значи средина, додека пак второто име Варош маала ја објаснува самата маала - стар дел од градот, кој обично е на издигнат терен.
Таа, како што и самото првично име кажува, се наоѓала во тогашниот централен дел на градот, граничејќи со Чифлиганската маала на запад. Денес маалото во главно се простира по улицата „Стив Наумов“. Порано, најзначаен објект во маалото била Градската турска пошта, а исто така и Ортомаалската џамија, кои денес се археолошко наоѓалиште и музеј.
1 Галерија
Филип Пајовиќ

Филип Пајовиќ (р. во ) — српски фудбалер.
Тој е српски голман кој моментално е прв голман на унгарскиот прволигаш Ујпешт. Во сезоната 2011–12, Пајовиќ со тимот на Видеотон го има освоено унгарскиот лига куп, додека во сезоната 2014–15 со истиот тим стана шампион на Унгарија.
1 Титули
1.1 Клупски
1.1.1 Видеотон
*Унгарски Лига Куп
**Шампион: 2011–12
*НБ I
**Шампион: 2014–15
Бежанска маала (Струмица)

Бежанската маала — една од неколкуте маали во Струмица. Таа се наоѓа во горниот дел на градот, простирајќи се по улицата „Крушевска република“.
Со завршувањето на Балканските војни, во Грција започнал Белиот терор, од кој голем дел од населението од Кукуш избегало во Струмица, а најголем дел од бегалците, локално наречени „''бежанци''“ се населиле токму во овој дел од градот. Поради нив денес ова маало го носи името Бежанска маала, а исто така постои Бежански парк. Во 2010 година во ова маало бил откриен Споменик на децата бегалци.
Група 9 на периодниот систем

IX група на хемиски елементи — група хемиски елементи во периодниот систем според Меѓународниот сојуз за чиста и применета хемија (IUPAC). Во неа спаѓаат кобалтот (Co), родиумот (Rh), иридиумот (Ir) а можеби и мајтнериум (Mt), чии хемиски особини се неутврдени. Сите тие се преодни метали во d-блокот. Сите познати изотопи на мајтнериумот се радиоактивни со кратки полураспади, а самиот елемент не е познат во природата; елементот е добиен во лабораторија по вештачки пат, во крајно мали количини.
Како и кај другите групи, членовите на ова семејство имаат сличности во својата електронска конфигурација, особено кај најнадворешните обвивки, кои делат трендови на хемиско поведение; сепак, родиумот отстапува од шемата.
1 Хемија
Z, Елемент, Електрони/обвивка
27, кобалт, 2, 8, 15, 2
45, родиум, 2, 8, 18, 16, 1
77, иридиум, 2, 8, 18, 32, 15, 2
109, мајтнериум, 2, 8, 18, 32, 32, 15, 2 (предвидено)
Мајтнериумот досега не е изолиран во чист облик, и затоа неговите особини не се конечно утврдени; кобалтот, родиумот и иридиумот имаат опитно потврдени својства. Сите три елементи се преодни метали се одликуваат со сребреникавобела боја, тврдост и високи точки на топење и вриење.
2 Историја
Кобалтот е откриен во египетски и персиски наоди постари од II милениум п.н.е. Родиумот е откриен во 1803 г. кога Вилијам Хајд Воластон нашол платинска руда во царска вода, а потоа ја неутрализиран киселината со натриум хидроксид. Воластон потоа ставил амонијак хлорид и ги растворил сите метали освен родиумот и паладиумот со азотната киселина во царската вода. Иридиумот е откриен во 1804 г. на мошне сличен начин од Смитсон Тенант. Мајтнериумот е откриен во 1982 г. со бомбардирање на бизмут-209 со железо-58.
3 Застапеност
Сите елементи од IX група се релативно ретки во природата, при што најзастапен е кобалтот, со само 0,0029% од Земјината кора. Родиумот и иридиумот се најретките елементи во природата, и се среќаваат само во платински руди. Мајтнериумот се добива само во јадрени реактори и не е застапен во природата сам по себе.
4 Биолошка улога
Траги од кобалт имаат сите животни, присутни во витаминот Б-12. Останатите елементи од групата немаат биолошка улога.
5 Примена
* легури и други метали, претежно за отпорност од ’рѓосување и абење
* индустриски катализатори
* суперлегури
* електрични делови
6 Поврзано
* Платинска група
Клавуланска киселина

Клавуланската киселина е β-лактамски лек кој делува како β-лактамаза инхибитор. Иако самиот не е ефикасен како антибиотик, кога се комбинира со антибиотици од групата на пеницилини, може да се надмине антибиотската резистенција кај бактерии кои секретираат β-лактамаза, која во спротивност ги онеспособува повеќето пеницилини.
Најчесто се комбинира во вид на калиумова сол, калиум клавуланат со:
* амоксицилин (ко-амоксиклав)
* тикарцилин (ко-тикарклав)
Клавуланската киселина спаѓа во групата на клавами.
Клавуланската киселина била патентирана во 1974 година.
Турска маала (Струмица)

Турската маала (|Türk mahalle или ''Маџир маало'') — една од неколкуте маали во Струмица. Во неа предоминира турското население, и е една од најголемите маала во градот.
Таа се протега во главно по улицата „Славчо Стоименски“ и 7-мата улица. Едни од најпознатите објекти се црквата „Св. Петнаесет тивериополски маченици“, џамијата „Сејид Нур Ел Араби“ и кула од средниот век.
Калата

Калата — остров (и повремен полуостров) во средиштето на Калиманското Езеро со површина од 1,59 хектари и место на древен утврден рударски град. Сместен е во атарот на с. Дулица во Општина Македонска Каменица, на почетокот од заливот вовлечен кон градот Македонска Каменица. Ова е единствен остров во источна Македонија, иако повремено во истото езерото се појавува мало островче кај с. Тодоровци, со површина од 0,2 ха.
1 Историја
На островот и неговата околина, меѓу реките Брегалница и Каменичка бил расположен утврден град уште од римско време, од кој денес само една петтина е над водата, и зафаќал површина од 5,3 ха и се води под археолошката целина „Луковица“.
Според една претпоставка, ''Калата'' е добиено од калајот кој се вадел од ова место, заедно со златната руда, но поверојатно е дека доаѓа од поимот „кале“. Остатоците кои се присутни денес се доцноантички, изградени со обнова на обѕидието на основа на римските градби. На јужното подножје на сегашниот остров е откриена ранохристијанска црква, а на само еден километар од неа и базилика — обете од V век.
На просторот се среќаваат разни керамички садови, питоси и доста градежен материјал. На околу 500 м северно од островот се откриени и повеќе гробови.
2 Физички особености
Калата е долга 300 м во правец североисток-југозапад, со најголема ширина од 75 м и најголема висина од 15-25 м, зависно од нивото на водата. Бреговата линија е долга 550 м.
Островот е оддалечен 100-150 м од копното. Лете водата се намалува и островот станува полуостров, поврзан со копното на североисток.
3 Растителен и животински свет
Калата е покриена со дабова шума и бујна трева, и има разновиден животински свет од водоземци, влекачи и птици.
4 Поврзано
* Калиманско Езеро
* Острови во Македонија
Проја

Проја — пченкарен леб, кој се прави од крупно мелено пченкарно брашно, сол и вода. Се сретнуваат и други видови на проја, каде во некои се додава и пченично брашно и најчесто се прават со сирење.
1 Галерија
Зимница

Зимница е еден од најстарите начини на конзервирање на храна, која овозможува хранливите состојки на сезонските намирници да се зачуваат за употреба надвор од сезоната. Конзервирањето може да се врши со сушење, засладување, скиселување и солење, во зависност дали е во прашање овошје, зеленчук или преработка од месо.
Зимницата обично се чува во подрум, на поткровје, во посебна стопнаска зграда, а некогаш многу било застапено и чување во земја, односно привремено складиште за чување и конзервирање на хранливите намирници. За долг зимски период некогаш од храна најчесто се оставало пченкарно брашно, зеленчук, овошје и извесна количина на месо.
1 Историја
Сушењето на намирниците се користело уште од многу одамна за зимскиот период. Постојат записи уште од Стара Грција, во античките ракописи е опишано како тогаш се сушеле. На пример, смоквата се сушела тако што првин се гмечела, потоа се формирала во леб, а потоа се сушела на сонце. И во денашно време намирниците од градините без голем напор често се сушат на сонце или во близина на печка. Денес обработката на намирниците се почесто се врши во фабриките. Меѓутоа, поголемиот дел на овошјето кое може да се најде во продавниците преработено е со сумпор, а одгледувањето најчесто е непознато. Поради тоа тоа во последно време, благодарејќи на трендот за здрав начин на живот и храна богата со витамини, сè повеќе се користи методот на сушење на овошјето, зеленчукот, печурката, зачинските и лековитите билки без конзерванси, што бара повеќе труд и трпение.
Бежански парк

Бежанскиот парк, Паркот на децата бегалци или само Паркот на бегалците е спомен-парк во Бежанското маало во Струмица. Тој е посветен на бегалците од Белиот терор на Кралството Грција, познати локално како ''бежанци'', кои се населиле во овој предел на градот.
Во центарот на паркот е откриен Споменик на бежанците на кого е испишана следната реченица: „''Незаборавот ги чува корените''“. Паркот заедно со споменикот бил свечено отворен во 2010 година. Сèвкупно за нив се потрошени 500.000 денари од општинскиот буџет.
Мариовска Котлина

Мариовска Котлина — нетипична котлина во Јужна Македонија, во средното течение на Црна Река. Се протега од Скочивир до Галиште, ограничено со водоразделните линии кои водат по планината Ниџе со Кајмакчалан и Козјак од десната и Селечка Планина и Дрен од левата страна на Црна Река. Зафаќа површина од , иако Мариовската Котлина повеќе е речно ерозивно проширување отколку типична котлина.
Висината на теренот во котлината се движи од 350 до 2.520 м, но најголемиот дел е на висина од 600 до 1.100 м, што укажува на тоа дека релјефот е обликуван од речни теченија. Доказ за ова е и отсуството на рамничарски предели.
Административно, котлината припаѓа на Општина Прилеп и Општина Кавадарци.
1 Поврзано
* Мариово
* Тиквешка Котлина
* Скочивирска Клисура
Бадникарски леб

Бадникарски леб е посебен вид на обреден колач кои православните верници го месат за божиќните празници. Припремата за обредните лебови можат да имаат разни обичајни правила и обреди. Вообичаено е во замешеното тесто да се стави паричка, а спрема локалните обичаи и некои други ситни предмети. Тие имаат одредена магиска улога и претставуваат еден вид жртвен обичај која се однесува на поголема плодност, бериќет, како и здравје на домашните и стоката. Како по народните верувања божиќните обредни лебови поседуваат и плодоносна моќ, која се однесува за полињата, овоштарниците и лозјата.
1 Подготовка
Обредните лебови го подготувуваат домаќинот или домаќинката на Бадник или рано наутро на Божиќ. Се меси по правило од пченично, но и од друго брашно.
Зелник

Зелник — традиционално македонско јадење, коешто се состои од тенки слоеви на кори, полнети со сирење, јајца, праз, киселец или мелено месо. Во текот на зимскиот период, зелникот може да биде исполнет со зелка или спанаќ. Зелникот обично се послужува топол и со јогурт.
Освен во македонската, зелникот се среќава и во кујните на другите балкански земји.
1 Потекло на поимот
Поимот „зелник“ потекнува од зборот „зелје“ и се однесува на главните состојки од кои истиот се приготвува.
2 Слични јадења
Зелникот е сличен на јадењето „зелен бурек“ (|yeşil börek), коешто е распространето во Турција и Средна Азија. За разлика од зелникот, зелениот бурек се приготвува за празници и фестивали, а се послужува со кефир. Кората и слоевите на зелениот бурек се потенки и полнети со други состојки.
3 Галерија
4 Поврзано
* Бурек
* Пита
Тиквешка Котлина

Тиквешка Котлина — котлина во централно-јужна Македонија која се протега во Средното Повардарие, а го зафаќа рамниот и брановиден простор помеѓу Велешката Клисура на север и Демир Капија на југ. Ова е една од најголемите котлини во Македонија, со вкупна површина од . Ограничена е со водоразделните линии по планините: Кожуф, Козјак, Дрен и Клепа од западната страна на р. Вардар и Иланџа, Конечка, Градешка и Плауш од источната страна на Вардар. Рамничарскиот дел, кој е обично на надморска височина од 75 до 200 м зафаќа околу .
Во котлината е сместена познатата културно-историска област Тиквешија.
1 Физички одлики
Котлината зафаќа површина од , а лежи на наморска височина помеѓу 100 и 2.166 м. Има издолжен облик со должина од 50 км, а ширина од 40 км. Образувана е со тектонските движења во неогенот, а подоцна древното Тиквешко Езеро (различно од денешната акумулација).
2 Морфолошки целини
Во Тиквешката Котлина се издвојуваат низа посебни морфолошки целини:
* Росоманско Поле
* Дреновско Поле
* Црно Поле со Ливадиште
* Пепелишко Поле
* Сопотско Поле
* Бошавија — предел
* Витачево — висорамнина
* Сландол — област
* Раец — област
* Фаришко Поле
3 Клима
Климата во котлината е изменетосредоземноморска, со малку врнежи во годината (476,7 мм). Има погодни услови за одгледување на разни земјоделски култури. Тиквеш е познат винарски крај во котлината, каде е мошне застапена виновата лоза, но во неа можат да се одгледуваат и топлољубивите култури како афионот, сусамот, памукот. Во многу места низ котлината се одгледуваат и житарки, тутун, зеленчук, бостан.
4 Поврзано
* Тиквешија
* Тиквешко Езеро
* Повардарие
Маало

Маало, разговорно и маала или маале (на |محلة‎‎, maḥallä) - одделен дел на градска или селска населба. Зборот маало има арапско потекло и се користи во бројни јазици низ светот. Тој може да се преведе како „соседство“. Во некои земји во светот, маалото е најмалата административна единица.
Постојат две дефиниции за значењето на овој збор, едната е дека тоа е само соседство додека втората, која најчесто се користи во земјите со предоминантно муслиманско население, го дефинира како урбано место со местна џамија и чајџилница, како главни социјални институции. Важни функции на ниво на соседство се вршат во маалската солидарност, како на пример религиозни церемонии и ритуали, менаџирање со ресурси како и решавање на конфликти.
Во земјите каде што маалото е административна единица, најчесто истата е претставувана од местен мухтар, кој е на чело на мухтарлук (на |muhtarlık) - општо значејќи „канцеларија на мухтарот“.
Колбас

Колбас — цилиндричен месен производ, кој обично се произведува од мелено месо (свинско, говедско или телешко месо), зачинето и обвиткано во кожа. Колбасите најчесто се обликувани во посебен процес на обвиткување со кожа, којашто е изработена од животински црева или синтетички материјал. Неготвените колбаси може да се приготват на повеќе начини, како што се пржење во тава, варење и готвење на скара. Некои колбаси се готват уште во процесот на нивното производство, при што понекогаш се отстранува кожата во која се обвиткани.
Производството на колбаси претставува традиционална техника на конзервација на храна. Тие може да бидат конзервирани преку стврднување, сушење (често заедно со ферментирање), чадење или замрзнување. Некои стврднати и чадени колбаси се складираат без замрзнување, но најголемиот број свежи колбаси се складираат замрзнати и како такви се чуваат сè до нивното готвење.
Постојат повеќе национални и регионални видови на колбаси кои се разликуваат според состојките со кои се зачинети (пр. лук, црн пипер, вино итн.), месото од кое се приготвени, како и начинот на подготовка.
1 Галерија
2 Поврзано
* Месо
Мекица

Мекица, тиганица или питулица— македонско традиционално јадење од меко тесто кое се пржи во врело масло. Вообичаено мекиците се користат за појадок придружени со сирење или со џем. Исто така во доста краеви во Македонија мекиците се даваат за новороденче, при што некаде истите ги спрема свекрвата, а некаде мајката на родилката. Во денешно време сè почесто овој обичај се прави во ресторан или друг угостителски објект.
1 Рецепт
Постојат повеќе варијанти за спремање на тестото за мекици, во некои тестото се спрема со млеко, во други со јогурт, а трети се само со вода.
1 кг брашно заедно со 1 квасец, 1/2 прашок за печиво, 2 јајца, 1 лажиче сол се раствораат во 400-500 мл вода така што да се добие густа смеса, потоа садот се покрива со крпа и се остава да кисне 25 минути. Потоа смесата се меша со дрвена лажица и повторно се остава да кисне 25 минути. Истото се прави и третпат со тоа што овој пат се додаваат две лажици бела киселина. Тестото се дели, добиените делови се тегнат со влажни раце, и се пржат во врело масло
2 Поврзано
*Пишија
Јапет (митологија)

Во старогрчката митологија, Јапет (на старогрчки: Ἰαπετός / Iapetós, « оној кој брза ») е Титан, син на Уран (Небото) и на Геја (Земјата), татко на титаните Прометеј, Епиметеј, Менетиј, Хеспер и Атлас, сопруг на една од ќерките на брат му Океан, Климена (или друга припадничка на океанидите по име Азија). Некои автори попрво ги наведуваат сестрата Тетија, нимфата Езипија или пак божицата Либија. Најпосле некои изолирани традиции велат дека Прометеј се родил од неговиот спој со сестра му Темида. Во некои извори се нарекува татко на Буфаг и на Анхијала.
1 Мит
Јапет е еден од четворицата титани кои заговараат против нивниот татко Уран. Тој и браќата се распоредиле на четирите страни на вселената и кога небото се спуштило да ѝ се придружи на Земјата, набрзина го задржувале додека Крон го осакатил со својот срп.
Во тек на Титаномахијата, по десетгодишна војна, Јапет е затворен во Тартар од страна на Зевс бидејќи Титаните загубиле од олимписките богови помогнати од киклопите и хекатонхирите со советувања од Геја. Стоејќи на основите на Вселената, на краевите на Земјата или според Хесиод, каде се корените на Земјата, Небото и Морето, Јапет можеби е космички столб.
Римските автори како Вергилиј Јапет го ставаат во редот на џиновите роден само од Геја, или, како што вели Хигин, од Геја и од Тартар.
2 Во книжевноста
Јапет ("Прободувач") е Титан споменат од страна на Хомер во Илијада (8478-81) дека бил затворен во Тартар со Крон. Тој е брат на Крон, кој владеел со светот за време на Златното доба. Неговото име потекнува од зборот '' iapto '' ( "рана, прободување") и обично се однесува на копје, што значи дека Јапет можел да се гледа како божество на занаетчиството, иако најчесто се опишува како бог на смртноста.
Во Дела и дни на Хесиод на Прометеј му се обраќаат како ''син Јапетов'', а ниту една мајка не се именува. Меѓутоа, во Хесиодовата "Теогонија", Климена се наведува како жена на Јапет и мајка на Прометеј. Кај Есхил, во драмата " Окованиот Прометеј",Прометеј е син на божицата Темида, таткото не се спомнува но сепак Атлас му е брат. Кај Хорациј во Одата 1.3 се вели:"''audax Iapeti genus/Ignem fraude mala gentibus intulit''" (''Храброто поколение Јапетово/Со измама на луѓето им го дари огнот'')Синовите на Јапет некогаш се гледале како предци на човештвото па луѓето некои од најлошите свои особини ги наследиле токму од овие четворица богови. На пример, од лукавиот и паметен Прометеј им е подмолноста, од непослушниот и несигурен Епиметеј им е глупоста, од тврдокорниот и истраен Атлас им е претераната смелост а од арогантниот Менетиј, им е насилството.
Низ водата

„Низ водата“ (француски: ''A vau-l'eau'') — расказ на францускиот писател Жорис-Карл Уисманс од 1882 година.
1 Содржина
Расказот се состои од четири дела во кои авторот го опишува животот на главниот лик, Жан Фолантен. Тој потекнува од старо, но осиромашено семејство, а уште во детството останува без татко. Сепак, неговата мајка се жртвува и вредниот Фолантен успева да матурира. Потоа, тој се вработува како службеник во едно министерство, но набргу умира мајка му. Физички слаб, куц на едната нога и срамежлив, Фолантен останува неженет, а во младоста постојано имал сексуални односи со евтините улични проститутки. Во една прилика, тој одржувал врска со една девојка од која добил венерична болест. Останувајќи без роднини и без пријатели. Тој живее во мал стан, во сиромашниот дел на Париз, минувајќи го животот во постојана и неуспешна потрага по ресторан во кој би добил добра и вкусна храна. Фолантен ги минува деновите во апатија, незадоволен од својот живот, но немоќен да го промени. Неговото мрачно расположение се променува со доаѓањето на пролетта и летото, кога донесува одлука да се дружи со луѓето и да го реновира станот. Меѓутоа, неговиот ентузијазам трае кратко, зашто по средбата со еден познаник, тој сфаќа дека сите во евтини ресторани се служи лоша, невкусна храна, а во театарот се прикажуваат слаби дела. Еден ден, во ресторанот му приоѓа непозната жена која отворено му кажува дека сака да води љубов со него и го вовлекува во својот стан. Фолантен го напушта нејзиниот стан со непријатно чувство, заклучувајќи дека сите обиди да внесе промени во својот живот се залудни и дека во овој свет нема место за сиромашните луѓе.
2 Осврт кон расказот
Зачетокот на расказот „Низ водата“ се наоѓа во „Песната во проза за месото печено во фурна“. Расказот претставува потресна поема за упорната потрага по вкусна храна и за помирувањето со тажната судбина по низата разочарувања во животот и по пропаднатите илузии. Во расказот се опишува како пропаѓаат сите обиди на главниот лик да го промени начинот на живот, во којшто нема ниту љубов ни задоволство за на крајот тој да заклучи дека треба да ѝ се препушти на судбината, т.е. да се пушти „низ водата“, зашто „најдоброто на постои за светот без пари; се случува само најлошото.“ Иако навидум блага, сатирата на Уисманс е остра и се граничи со карикатурата, но никогаш не преминува во неа. Притоа, расказот не е само портрет на еден чудак, туку и слика на една општествена атмосфера.
Јанија

Јанија — македонско традиционално чорбесто јадење од разен зеленчук (компири, пиперки, домати, кромид и др. во зависност од сезоната) со или без месо (телешко, свинско, пилешко).
1 Рецепт
Ова јадење практично нема ограничување во однос на варијантите, секој ја прави на свој начин.
800 г телешка удина се сече на парчиња и се пржи додека не испари течноста од месото, потоа се додава една главица сечкан кромид и се запржува 5 минути. Се додаваат два сечкани домати и две пиперки и се динста на тивко додека не испари течноста од зеленчукот. Се зачинува со црвен пипер и се додаваат 500-600 мл вода, се остава да вари околу 40 минути, па се додаваат 4 сечкани компири и се вари уште 30 минути. На крајот се додава запршка од масло и брашно и се вари уште минута-две.
.
Драга Стојановска

Драга Стојановска (1923-1944) – револуционерка и учесничка во НОВ.
1 Животопис
Драга Стојановска е родена во Горно Соње, во 1923 година. Учела Трговска академија, каде што стапила во редовите на скоевската организација. Била борец и учесник во Втората светска војна. Во септември 1944 година, била дел од единиците на Дванаесеттата македонска ударна бригада, како санитетско лице. Во борбите за ослободување на Скопје, Драга загинала во обид да извлече ранет соборец.
Спомен биста на Драга Стојановска била поставена во населбата Тафталиџе, во близина на Педагошката академија, во студентската населба што го носи нејзиното име. Бистата била откриена во 1979 година, дело е на авторот Коста Абдорманов.
Во нејзина чест се именувани неколку училишта во Македонија.
2 Поврзано
* НОБ
Мнемозина

Мнемозина ( |Μνημοσύνη), во старогрчката митологија била персонификација на спомените и на сеќавањето.
1 Поколение
Титанката, Мнемозина била ќерка на титаните Уран и Геја. Мнемозина била мајка на деветте Муза музи, чиј татко бил нејзиниот внук, Зевс:
* Калиопа (епска поезија)
* Клио (историја)
* Евтерпа (музика)
* Ерато (лирска поезија)
* Мелпомена (трагедија)
* Полихимнија (химни)
* Терпсихора (танц)
* Талија (комедија)
* Уранија (астрономија)
2 Митологија
Во ''Теогонија'' на Хесиод, кралевите и поетите ја црпеле силата на нивните говори од Мнемозина и нивниот посебен однос со музите.
Зевс и Мнемозина спиеле еден со други девет ноќи по ред, и ги зачнале деветте музи. Мнемозина исто така раководела и со водите во Ад.l. Нејзина спротивност била реката Лета, согласно погребните стиховни написи од 4 век п.н.е напишани во хексаметри. Мртвите души пиеле од Лета за да не ги помнат своите минати животи при реинкарнацијата. Во Орфизмот, на верниците им се кажувало наместо од Лета да пијат од Мнемозина, реката на сеќавањето, за да ја сопрат преселбата на душатаl.
2.1 Во усната традиција
Иако од Хесиод во Теогонија била опишана како една од титанките, Мнемозина не одговара многу на таквата дистинкција. Титаните не биле многу величани во Стара Грција и биле сметани за битија кои припаѓаат на старата традиција. Мнемозина, за разлика од другите традиционално се појавува на почеток на многу епови—таа, меѓу другото, се појавува како во ''Илијада'', така и во ''Одисеја''—каде раскажувачот ја повикува напомош за да се сети на поемата која треба да ја рецитира. Се верува дека на Мнемозина ѝ е дадена дистинкцијата титан бидејќи меморијата била значајна за Хелените и нивната усна традиција на создавање митски епови.
Подоцна, кога пишаната книжевност преовладувала наместо усните рецитирања на еповите, Платон во Евтидем се навратил на усната традиција повикувајќи се на Мнемозина. Ликот Сократ се подготвува да каже приказна и вели: “ὥστ᾽ ἔγωγε, καθάπερ οἱ (275d) ποιηταί, δέομαι ἀρχόμενος τῆς διηγήσεως Μούσας τε καὶ Μνημοσύνην ἐπικαλεῖσθαι.” (“Според тоа, исто како поетите, мора да го започнам раскажувањето со повикување на музите и Меморијата. Аристофан исто погледнува наназад во неговата драма ''Лисистрата'' кога пијаниот спартански амбасадор го повикува нејзиното име за да се присети на минатото.
3 Култот на Асклепиј
Мнемозина била една од божиците обожавана во култот на Асклепиј кој се формирал во Стара Грција околу 5 век п.н.е. За Асклепиј, грчки јунак и бог на медицината, било речено дека умее да лекува болести а култот подразбирал вклучување на мноштво други богови и грчки јунаци во процесот на лекување. Принесувањето жртва и молитвите варирале согласно локациите, а оној што се молел често оставал дарови на Мнемозина. со надеж дека ќе се сети на некoja визија доколку преспие на дадената локација.
Спомен-куќа на НОБ (Горно Количани)

Спомен-куќа на НОБ — спомен-куќа во селото Горно Количани, Скопско. Таа била изградена врз темелите на старо училиште во кое за време на НОБ престојувала Дванаесеттата македонска народноослободителна ударна бригада. Спомен-куќата била откриена на 12 ноември 1978 година.
1 Историска позадина
Штабот на Дванаесеттата македонска ударна бригада работел во училишната зграда, каде се создавале оперативни планови за борбените акции, се организирале и се вршеле и многу други задачи. Ова било слободна територија, каде се веело знамето со петокрака ѕвезда. Во селото на 6 октомври 1944 година, кон борците од бригадата се придружиле припадниците на Четвртиот скопски одред. Тогаш пред училиштето во село Горно Количани биле построени 870 борци на бригадата.
Емин Дураку

Емин Дураку (Ѓаковица, 1917 – 1942) – револуционер и учесник во НОВ, народен херој на Југославија.
1 Животопис
Емин Дураку е роден во Ѓаковица во 1917 година, и како дете емигрира во Албанија. Во работничкото и комунистичкото движење стапил во 1935 година, а од 1936 година станал член на Скадарската комунистичка група. Во тој период, Емин Дураку бил затворен и осуден на три години робија. По италијанската окупација на Албанија, тој продолжил со својата антифашистичка активност, како организатор на демонстрации во Скадар, поради што бил интерниран.
Во есента 1941 година, Дураку бил пуштен од логорот, а во есента 1942 година, се вратил во родната Ѓаковица, каде станал член на КПЈ. Набргу станал и член на Бирото на Обласниот комитет на КПЈ за Косово, и учествувал во организирање на отпорот.
Во ноември 1942 година, кај селото Старо Грацко – Липљан, во борба со карабињерите Емин Дураку бил тешко ранет, и набргу потоа починал. Прогласен е за народен херој на Југославија.
Во негова чест, основното училиште во селото Буковиќ, Скопско, го носи неговото име.
2 Поврзано
* НОБ
Споменик на жената-борец (Скопје)

Споменик на жената борец — споменик кој се наоѓа во паркот пред Трговскиот центар во Скопје. Изграден е од мермер, и автор е вајарот Боро Митричевски. Откриен е на 8 март 1970 година.
1 Историска позадина
Жените и женската младина од Скопје и цела Македонија активно учествувале во многу акции организирани од СКОЈ и синдикатите. Во 1940 година била основана „Женска набавна задруга“ во која членувале околу 150 жени домаќинки, работнички, студентки и други младинки. Во борбите од НОВ жените учествувале рамо до рамо со своите другари и соборци. Сепак, во најголем број жените биле активни во собирање помош, снабдување на партизанските единици со зимска облека, организирање со храна за политичките затвореници во Скопје и Идризово, разнесување партиска пошта и друго. Многу жени биле вклучени во партиските и другите раководства. Во НОВ животот го загубиле 1.705 жени, „Партизанска споменица 1941“ им била доделена на 30 жени, а Вера Јоциќ е носител на Орден на народен херој на Југославија од Македонија.
2 Поврзано
* Скопје
* НОБ
Макавеј (издавачка куќа)

Макавеј - македонска издавачка куќа со седиште во Скопје.
1 Организација и менаџмент
Основач, директор и главен уредник на „Макавеј“ е Бранко Цветкоски.
2 Каталог на изданија
* Веле Смилевски, ''Педесет песни'' (2000)
* Ким Мехмети, ''Село без гробишта'' (2003)
* Кире Неделковски, ''Судбини и соништа'' (2004)
* Ристо Јачев, ''Студен мрак'' (2005)
* Виолета Ачкоска и Никола Жежов, ''Репресијата и репресираните во најновата македонска историја'' (2005)
* Владимир Луков, ''Провиденија'' (2006)
* Симјон Симев, ''Шарената сенка: живопис, литература, музика'' (2008)
* Иван Чаповски, ''Џелатот'' (роман, 2008)
* Венко Марковски, ''Голи Оток – остров на смртта'' (2009)
* Катица Ќулавкова, ''Задоволство во толкувањето'' (2009)
* Бранислав Саркањац, ''Идеологијата и поединецот'' (2009)
* Бранислав саркањац, ''По свое – македонски катахрезис или како да се зборува за Македонија'' (2009)
* Бранислав Саркањац, ''Дома — Идејата на конзервативизмот'' (2011)
* Ристо Јачев, ''Помнам'' (2013)
* Димитар Мирчев, ''Идентитет и суверенитет'' (2014)
*Оноре де Балзак, ''Шагринска кожа'' (2015)
Панче Арсовски

Панче Арсовски (Скопје, 1922 – Скопје, 13 ноември 1944) – македонски партизан, комунист, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ.
1 Животопис
Панче Арсовски е роден во Скопје во 1922 година. Татко му бил учител. Мајка му останала рано вдовица, со седум дечиња. Основно училиште завршил во родниот град, а поради сиромаштија не можел да продолжи со школувањето, туку започнал да изучува чевларски занает. Преку дружбата со прогресивно ориентирани младинци, Панче се снабдувал со револуционерна литература. Така, уште од своите рани години се определил за револуционерната борба на работничката класа. Во почетокот на 1938 година станал член активен член на Урсовите синдикати и учествувал во штрајкови што ги организирале УРС синдикатите. Бил еден од организаторите на музичката секција на КУД „Абрашевиќ“ и активно учествувал во собирање на народна помош.
Во текот на Втората светска војна, Арсовски станал член на КПЈ. Работел и на организирање на младинците од скопските села, главно во Арачиново и Горно Лисиче, преку кои собирал оружје и муниција, како и прехранбени производи. Во септември 1941 година бил затворен од бугарската полиција и осуден на казна затвор. Казната ја издржувал во Скопје, Плевен и Варна. По излегување од затвор, во септември 1944 година, стапил во редовите на Дванаесеттата скопска ударна бригада и бил поставен како политички комесар на чета во Третиот Баталјон. Учествувал во борбите кај Матка и на реонот на Ракотинци. Во борбите за ослободување на Скопје се борел во првите борбени редови на улиците на Скопје, а против германските фашисти. Храбро загина во уличните борби за ослободувањето на Скопје, на 13 ноември 1944 година, како командир на ударна група.
Во дворот на училишниот центар во Железарница била поставена спомен биста на Панче Арсовски, која била откриена во 1980 година. Автор на бистата бил Цветан Димитровски.
Спомен-куќа на НОБ (Севастополска)

Спомен куќа – меморијален музеј на НОБ, се наоѓа на улица „Севастополска“ број 5, Дуќанџик, Скопје. Куќата се наоѓала на десниот брег од реката Серава, и била многу оштетена по катастрофалниот земјотрес во Скопје, а потоа била обновена. Во 1975 година, во неа била отворена музејска поставка со експонати кои сведочат за настаните од НОВ во Македонија. Градбата е заведена како културно наследство на Македонија под називот Куќа на ул. „Севастополска“ бр. 5.
1 Историска позадина
По започнувањето на вооруженото востание во Македонија во 1941 година, покраинското раководство на партијата преземала мерки да се обезбедат услови за работа на партиското и военото раководство. Во Скопје постоеле неколку куќи и станови во кои се чувала партиска документација, се вршеле средби и состаноци, и слично. Кон крајот на 1941 и почетокот на 1942 година, оваа куќа е одбрана како сигурна, бидејќи ги задоволувала условите за илегална работа. Семејството на Гиго Михајловски се вселило во куќата во почеток на 1942 година, и сè до јуни 1944 година, оваа куќа била место за состаноци на партизанските и воените раководители.
Во куќата и во дворот биле изградени скривници за илегалци и за партиски материјали, а техниката била сместена во визбата. И пералната била претворена во скривница, исто така, под двојното дно се криеле материјали.
Ратевски бамбурци

Ратевски бамбурци — манифестација во селото Ратево, Малешевија, која се одржува на 20 јануари (Свети Јован Крстител), кога жителите се маскираат и дефилираат низ селото со маски направени од животински кожи.
Бамбурците се симбол на селото, за чиј настан се верува дека постои од првите жители на селото Ратево.
1 Потекло на поимот
Селаните за името „бамбурци“ сметаат дека најверојатно е некоја варијанта на името „бабари“, додека постарите жители велат дека првиот термин за маскираните поворки бил „русалије“.
2 Подготовка
Подготовката на маските се правела во посебно одредени простории и посебни дружини, најчесто во периодот на некрстени денови, односно од Божиќ до Водици.
Учесниците најчество подготвуваат костуми од животински кожи, овчи или козји. Покрај шиењето на кожите, се собираат и рогови, ѕвонци и клопотарци. Кожите се обработуваат со сол, а подоцна се оставаат да се исушат. Подготовката на кожите трае околу две недели, а дел од нив се тешки и до 70 килограми.
3 Одржување
Бамбурците имаат пагански елементи, но се одржуваат на празникот Свети Јован Крстител (20 јануари) секоја година. Поворките излегуваат маскирани на мегданот и по одреден ред ги извршуваат обредните елементи.
Покрај локалниот карактер, манифестација вклучува и дефиле на групни маски од други градови во Македонија, а во последните години е посетен и од групи од соседните држави.
Обозна

Обозна — средновисока планина во источна Македонија, со највисок врв Јастребник (1.278 м).
Се протега во правец север–југ во должина 9,5 км. Се наоѓа помеѓу Кочанската Котлина на запад и Разловечката Клисура на исток, низ која тече реката Брегалница, одделувајќи ја од Бејаз Тепе (1.314 м). Од југ со Калуѓерска Река и превојот Обозна (933 м) е одвоена од Плачковица, а со превојот Мерилов Рид на север е одвоена од планината Голак.
1 Настанок
Планината на станала со тектонски кон крајот на плиоценот и во почетокот на плеистоценот.
2 Геолошки состав
По состав, Обозна е сочинета од гнајсеви, кристалести шкрилци и гранити.
3 Растителност
На планината нема многу зеленило. Освен ниските растенија, наместа има шумски предели и мали пасишта.
4 Поврзано
* Голак
* Беровско-делчевска Котлина
Црква „Св. Никола“ - Црешнево

Свети Никола — гробјанска црква, во поречкото село Црешнево.
Црквата е сместена на излезот од селото. Околу нејзе се наоѓаат и самите селски гробишта.
1 Историја
Камен-темелникот на црквата бил поставен во 2000 година од страна на митрополитот г. Тимотеј.
2 Галерија
3 Поврзано
* Црешнево
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Црква „Вознесение Христово“ - Црешнево

Вознесение Христово (нарекувана и како Свети Спас) — главна селска црква, во поречкото село Црешнево.
Црквата е сместена на самото сретсело.
1 Историја
Црквата била подигната во 1898 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Црешнево
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Петар Здравковски

Петар Здравковски – Пенко (Прилеп, 4 ноември 1912 – Бејрут, Либан, 26 јули 1967) — македонски комунист, учесник во НОВ и дипломат.
1 Животопис
Петар Здравковски – Пенко е роден на 4 ноември 1912 година во Прилеп, каде завршил основно образование. Во учебната 1931/32 година завршил Учителска школа во Белград, каде се запознал со напредното работничко движење. Еден период работел како учител во селото Грнчари, Ресенско, како и во други соседни села.
Стапил во редовите на КПЈ, а по окупацијата во 1941 година, учествувал во подготовките за вооруженото востание во Прилеп. Кон крајот на 1942 година, станал член на Месниот комитет на КПЈ за Прилеп, задолжен за агитација и пропаганда. Бил затворен и по долго иследување, интерниран во Бугарија. Во пролетта 1943 година, се вратил во Македонија, а веќе во есента 1943 година бил во редовите на вооружените единици на НОВ во Дебрца, каде извршувал редица одговорни функции.
По Втората светска војна, Петар Здравковски – Пенко се наоѓал на разни раководни функции.
Го владеел францускиот јазик, а се служел со англискиот, рускиот и турскиот јазик. Дипломатската кариера ја започнал како ополномоштен министер (ранг на амбасадор) во дипломатската мисија на поранешна Југославија во Хелсинки, Финска (1950-1953). Бил началник на Одделението на Сојузниот секретаријат за надворешни работи во Белград (1953-1954) и генерален конзул на поранешна Југославија во Марсеј, Франција (1954-1957). Во 1965 година е поставен за амбасадор во Бејрут, Либан каде и починал во 1967 година.
За својата општествена работа бил одликуван со повеќе национални и меѓународни одликувања и признанија. Носител е на ''Партизанска споменица 1941'' - 1946, ''Орден на братството и единството'' - 1947, ''Орден на заслуги за народот II'' - 1947, '''' - 1950, ''Големиот крст на орденот на лавот на Финска'' (Grand Cross of the Order of the Lion of Finland) - 1952, ''Орден на Републиката'' (сребрен венец) - 1961, ''Легија на честа на Франција'' - офицер (Légion d’honneur - officier) 7 мај 1956, ''Националниот ред на кедарот на Либан'' (Le grand cordon d’ordre des cèdres) - 1967.
Во Општина Бутел во Скопје едно од основните училишта го носи неговото име.
Во Прилеп една улица е именувана Пенко Здравкоски.
2 Наводи