procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Megaceros

''Megaceros'' е род на рогови од фамилијата Dendrocerotaceae. Родот се наоѓа во тропските предели на Стариот свет во источна Азија и Австралија. Неговото име значи „голем рог“ и се однесува и на исклучително големата големина на гаметофит талус и на големиот спорофит во облик на рог што го произведуваат растенијата. Многу видови имаат разгранет талус кој е широк повеќе од два сантиметри. Гаметофитите се еднообразни.
Родот ''Megaceros'' е необичен меѓу роговитите со тоа што спорофит нема стоми, а спорите се зелени бидејќи содржат хлоропласти, како и сродниот род ''Dendroceros''. Клетките на талусот често содржат повеќе од еден хлоропласт, за разлика од другите родови на рогови. Елатерите се спирални.
Родот ''Megaceros'' првпат бил препознаен во 1907 година од страна на Д. Кембел. Во поново време, родовите ''Nothoceros'' и ''Phaeomegaceros'' се одвоени од овој род. Поранешниот род ги вклучува сите видови на Новиот свет претходно вклучени во ''Megaceros''.
Bondarzewia berkeleyi

''Bondarzewia berkeleyi''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Russulales
Семејство:, Bondarzewiaceae
Род:, ''Bondarzewia''
Вид:, ''B. berkeleyi''
Биномен назив
''Bondarzewia berkeleyi''(Fr.) Bondartsev & Singer (1941)
Синоними
''Bondarzewia berkeleyi'' е вид на полипорна габа од фамилијата Russulaceae. Тоа е паразитски вид кој предизвикува гниење кај дабовите. Распространета габа, ја има во Африка, Азија, Европа и Северна Америка.
Елиас Магнус Фрис го опишал видот како ''Polyporus berkeleyi'' во 1851 година. Таа била преместена во родот ''Bondarzewia'' во 1941 година.
Капаците во облик на вентилатор или полица растат во преклопени грутки од основите на дабовите дрвја, секој способен да порасне до 25,5 см во пречник. Тие се различни нијанси на бело до бледо сиво, крем, беж или жолто. Површината на порите е бела, како и отпечатокот на спори. Цврстото бело месо може да биде до 3 см дебело и има благ вкус, кој може да биде горчлив кај постарите примероци. Надворешните рабови кои лесно се сечат со нож се прилично нежни. Некои теренски водичи ја наведуваат како габа за јадење, а други теренски водичи ја наведуваат како нејадлива.
Црн сусам

Црн сусам — вид на цветно растение во Pedaliaceae . Домороден е во западна и централна Африка, се одгледува уште од древно време на тој континент, а понекогаш се користи и во тропска Азија каде што стана натурализиран во мала мера.
1 Употреба
1.1 Кулинарство
Семињата се јадат цели, се прават паста, се мелат во прав или се пресуваат за висококвалитетно масло. Листовите може да се јадат свежи или варени и се користат во Потсахарска Африка како лиснат зеленчук . Листовите се слузени по текстура кога се варат. Ластарите може да се јадат и се користат во супи и каша.
1.2 Медицински
Листовите се користат и во медицината како лаксатив, противотров на отровот од скорпија и за лекување на исчашувања и олеснување на породувањето. Стеблото и кората се исто така забележани по нивните антибактериски својства.
2 Одгледување
Ова растение е годишна билка која расте до висок. Листовите се спротивни, или кон врвот на растението, наизменично наредени. Листовите се во облик на копје до овални и до долго. Тие можат да бидат со мазни рабови или назабени. Цветовите се појавуваат поединечно во пазувите на листот. Тие се од розова до виолетова боја, понекогаш бели и донекаде во облик на ѕвонче. Тие се со големина до долго. Плодот е капсула до долг кој содржи семиња грубо долго.
Ова растение диво расте во савана и други видови живеалишта. Тоа е, исто така, плевел на полиња и домови. Може да расте на сиромашни, карпести почви и цвета дури и во услови на суша . Кога се одгледува растението дава лисја по хектар .
Ова растение е ранливо на болеста на лиснато дамка ''Cercospora sesami'' . Го напаѓаат и молци од јастреби ( Sphingidae ), молци ''Antigastra catalaunalis'' и растителни бубачки ''Nezara viridula'' .
Роговница

Роговница — род на растенија од семејството на роговниците (''Anthocerotaceae''). Се дистрибуира глобално. Видовите ''Anthoceros'' се одликуваат со тоа што имаат мал до среден зелен талус кој е повеќе или помалку лобус по должината на маргините.
1 Етимологија
Научното име ''Anthoceros'' значи „цветен рог“, што се однесува на карактеристичните спорофити во облик на рог што ги произведуваат сите роговници.
2 Опис
Спорите се темносиви, темнокафеави или црни. Ова го разликува од сродниот род ''Phaeoceros'', кој произведува жолти спори. На талусот му недостасуваат воздушни комори и лушпи и нема добро дефинирано средно ребро. Има едноклеточни мазни ризоиди во вентралниот регион. Тоа е неправилно лобус и покажува ретко дихотомно разгранување. Талусот има мала или никаква ткивна диференцијација, составен од тенки, компактно наредени униформни паренхиматозни клетки.
Видовите на роговницата се домаќини на видовите ''Nostoc'', симбиотски однос во кој ''Nostoc'' обезбедува азот на својот домаќин преку клетките познати како хетероцисти и кои се способни да вршат фотосинтеза. Колониите ''Nostoc'' се присутни на долната вентрална површина. Тие често растат во порите на лигите, муцилагинозни групи на распаднати клетки во растението кои се отвораат нанадвор низ пора заштитена со 2 клетки. Колониите на ''Носток'' се видливи како сино-зелени дамки на телото на растението.
Растенијата растат во влажни глинени почви на ридови, во ровови и во влажни вдлабнатини меѓу карпите.
3 Размножување
Видовите на роговницата покажуваат многу форми на бесполово размножување. Покрај фрагментацијата, речиси сеприсутна форма, овие рогови покажуваат клубени, упорни врвови и апоспорија. Клубените и упорните врвови можат да останат неактивни и да преживеат во тешки услови за да формираат нови тали. Апоспоријата, форма на апомиксис, вклучува формирање на диплоидни гаметофитни спори директно од ткивото на спорофитот на растението.
4 Видови
*''Anthoceros agrestis''*''Anthoceros himalayensis''*''Anthoceros hispidus''*''Anthoceros lamellatus''*''Anthoceros neesii''*''Anthoceros punctatus''*''Anthoceros sambesianus''*''Anthoceros scariosus''*''Anthoceros tristanianus''
Ниобина седефка

Ниобина седефка ( ''Fabriciana niobe'' ) е вид на пеперутка од семејството на шаренците (''Nymphalidae'').
1 Етимологија
Латинското име на видот ''niobe'' се однесува на Ниобе односно ќерката на Тантал во грчката митологија.
2 Подвидови
Подвидовите вклучуваат:*''F. n. niobe'' (средна Европа и Западен Сибир )
*''F. n. Чангаица'' Ројс, 1922 година
*''F. n. демавендис'' (Грос и Еберт, 1975) ( Иран )
*''F. n. гигантеа'' (Штаудингер, 1871) (јужна Европа)
*''F. n. интермедија'' Ројс, 1925 година
*''F. n. khusestana'' (Грос и Еберт, 1975) (западен Иран)
*''F. n. курана'' (Вјат и Омото, 1966)
*''F. n. orientalis'' (Alphéraky, 1881)
*''F. n. орната'' (Стаудингер, 1901)
*''F. n. шива'' (Вјат и Омото, 1966)
*''F. n. текенсис'' (Кристоф, 1893)
*''F. n. valesinoides'' Reuss, 1926 ( Кореја )
*''F. n. вораксиди'' Ројс, 1921 година
3 Распорстранетост и живеалиште
''Fabriciana niobe'' е распространета низ цела Европа, но отсутна во Обединетото Кралство и Северна Европа, а ја има и во Сибир, Русија, Иран, Кина и Кореја. Овие пеперутки може да се најдат на отворени тревни места, падини, шуми и чистини.
4 Опис
Ниобина седефка има распон на крилјата од 40-60 мм. Женките се прилично поголеми и имаат повеќе обележани крилја. Овие пеперутки со средна големина имаат светло-кафеаво-портокалова позадина со црни точки и вкрстени ленти. На долната страна на задните крилја обично имаат мали белузлаво-сребрени дамки, црна жолта дамка и црни обложени субмаргинални лунули и вени во базалната област.
Овој вид е прилично сличен на темнозелениот фритилар (''Speyeria aglaja'') и висококафеавиот фритил (''Fabriciana adippe''), но е прилично помал.
5 Биологија
Овој вид е униволтински. Презимува во фаза на гасеница во лушпата од јајцето. Возрасните летаат од мај до крајот на август. Ларвите излегуваат во март и созреваат во јуни. Гасениците се хранат со ''Viola tricolor'', ''Viola canina'', ''Viola riviniana'', ''Viola odorata'', ''Viola hirta'', ''Viola palustris'' и ''Plantago lanceolata''.
6 Галерија
Коњски опавчиња

Equisetales е ред од подкласата Equisetidae со само едно живо семејство, Equisetaceae, кое го содржи родот ''Equisetum'' (коњско опавче).
1 Класификација
Во молекуларната филогенетска класификација во 2006 година, Equisetales, според сегашниот обем, се сметале за единствен член на класата Equisetopsida . Линеарната низа на Кристенхус и сор. (2011), наменета за компатибилност со класификацијата на Chase and Reveal (2009) која ги смести сите земјишни растенија во Equisetopsida, ја направи единствена членка на подкласата Equisetidae, еквивалентна на Smith's Equisetopsida. Поставувањето на Equisetales во подкласата Equisetidae последователно било проследено во класификациите на Christenhusz и Chase (2014) и PPG I (2016).
Nothoceros

''Nothoceros''''Nothoceros vincentianus'' from a South-Brazilian rain forest; Spores pressed out of the sporophyte.
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
Division:, Anthocerotophyta
Class:, Anthocerotopsida
Order:, Dendrocerotales
Family:, Dendrocerotaceae
Genus:, ''Nothoceros''(R.M. Schust.) J. Haseg.
Species
Synonyms
''Нотоцерос'' е род на рогови од фамилијата Dendrocerotaceae. Родот се среќава во Нов Зеланд, Јужна Америка и неотропска и источна Северна Америка.
Hattorioceros

''Hattorioceros''
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
Division:, Anthocerotophyta
Class:, Anthocerotopsida
Order:, Notothyladales
Family:, Notothyladaceae
Genus:, ''Hattorioceros''(J.Haseg.) J.Haseg.
''Hattorioceros'' е род на рогови кои припаѓаат на фамилијата Anthocerotaceae.
Познат е само еден вид, ''Hattorioceros striatisporus.''
Името на родот ''Hattorioceros'' е во чест на Синсуке (или ''Синске'' и ''Шинсуке'' ) Хатори (1915-1992), кој бил јапонски ботаничар (бриологија) и професор по ботаника на Универзитетот во Токио.
Родот беше ограничен од Џиро Хасегава во J. Hattori Bot. Лабораторија. vol.76 на страница 32 во 1994 г.
Bulgaria inquinans

''Bulgaria inquinans''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Leotiomycetes
Ред:, Phacidiales
Семејство:, Phacidiaceae
Род:, ''Bulgaria''
Вид:, ''B. inquinans''
Биномен назив
''Bulgaria inquinans''(Pers.) Fr. (1822)
Синоними
Бугарски инквинанци Миколошки одлики
, капа е во депресија
, не е применлив додаток на химениум
, нема стипендија
, отпечатокот на спори е црно-кафеава
, екологијата е сапротрофна
, јадливост: нејадлив
''Бугарија инквинанс'' е габа од фамилијата Phacidiaceae. Познато е по името црн бугар и капки црни желе.
Расте на гранки и кора од мртов даб и габер. Расте и на јасен поради болеста на пепелта. Видот може да се најде од октомври до март. Најчесто може да се најде на исечени дрвја складирани во дрвени дворови. Истражувањето на материјалите за боење пронајдени во габата од страна на Х. Локет и Р. Едвардс на Универзитетот во Бредфорд им даде име на три виолетови пигменти како два булгарходина и булгареин.
1 Опис
Капачето на ''бугарските инквинанци'' генерално има пречник помеѓу 0,5 и 4 cм. (0,19 до 1,6 инчи). Има рамен горен дел кога е млад, но подоцна станува повеќе заоблен. Овие печурки обично растат во кластери со средна големина на мртви дрвја, главно даб и габер, но исто така и јасен. Текстурата на печурката е слична на кожа или еластична, во зависност од сувото време (налик на еластичност) или влажното време (кожа). Расте низ континентална Европа и на Британските Острови. Расте и во делови од САД.
Слични видови вклучуваат ''Ascocoryne sarcoides'' и ''Exidia glandulosa''.
2 Галерија
Ползечко ѕвонче

Ползечко ѕвонче — повеќегодишно тревно растение од родот ѕвонче (''Campanula'') од семејството на ѕвончињата (''Campanulaceae''). Во некои делови на Северна Америка, тоа е исклучително инвазивен вид.
1 Етимологија
Латинското име на родот („campanula“), што значи „мало ѕвонче“, се однесува на ѕвонестиот облик на цветот, додека специфичното име се однесува на сличноста со ''Campanula'' .
2 Опис
''Campanula s'' достигнува во просек 30-80 см висина, со максимум 120 см. Стеблото е едноставно, исправено и лесно пубертетно, а листовите се обично кратко влакнести. Базалните листови се триаголни, тесни, со основа во форма на срце или заоблени, назабени рабови и се до 12 см долго. Горните листови на стеблото се неподвижни, ланцетни и кратко дршки.
Цветањето се состои од кимање со шилести шилести со бројни овенати цветови. Цветовите се светло сино-виолетови (ретко бели), 2-4 см долги, со кратки ливчиња кои стојат на едната страна во пазувите на градниците . Брактите се сосема различни и помали од листовите. Сепалите се ланцетни до овалесто-ланцетни, цели, широки во основата до 2,5 мм. Королата е во форма на ѕвонче, со пет длабоки лобуси малку цилијаст . Цветниот период се протега од јуни до септември. Цветовите се опрашуваат од инсекти (пчели, муви, пеперутки, итн.) ( ентомофили ). Плодот е капсула со пет пори во близина на основата, каде што се шири семето.
Ова растение има пупки за презимување сместени веднаш под површината на почвата ( хемикриптофит ). Се шири со подземни ризоми и произведува длабоки клубени во облик на коренски корен . И двете се бели и месести. Бидејќи секое парче од корените може да никне во ново растение, тоа е исклучително тешко да се искорени.
3 Распространетост
Ова растение потекнува од Европа и западен Сибир и е внесено во Северна Америка, каде што стана екстремно инвазивен плевел. Ги задушува другите растенија, а неговото елиминирање е речиси невозможно поради неговите повеќекратни механизми за размножување.
4 Живеалиште
Расте на тревни места, суви ридови, ливади, во листопадни и борови шуми, шуми, полиња и патишта, покрај железнички линии и жива ограда, по можност во делумна сенка, на суви до влажни места и на глинени почви, релативно богати со азот, на надморска височина од 0-2000 метри 0-6,562 сантиметри надморска височина. Се јавува и на култивирани полиња како плевел.
5 Галерија
Големо крвавче

Големо крвавче — растение од семејството на розите (''Rosaceae''). Потекнува од поладните региони на северната полутопка во Европа, северна Азија и северна Северна Америка.
Ова е зелјесто повеќегодишно растение кое расте до 1 м, кое се јавува на пасиштата, добро расте на тревни брегови. Цвета во јуни или јули.
Големото крвавче е важно прехранбено растение за европските големи сини пеперутки ''Phengaris nausithous'' и ''P. teleius''.
1 Комерцијални употреби
Се користи неговиот широк корен систем за контрола на ерозијата, како и биоремедијатор, кој се користи за враќање на запуштените места како што се депонии.
2 Декоративни
Големото крвавче е еден од неколкуте видови на крвавче (''Sanguisorba'') кои се одгледуваат како украсни растенија. Сортата „Тана“ е широко достапна и ја добила наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво.''Синонимот Sanguisorba menziesii'' е исто така наведен како добитник на наградата.
3 Етномедицинска употреба
Се користи во традиционалната кинеска медицина (TCM) каде што е познат по името Ди Ју. Се вели дека ја лади крвта, го запира крварењето, ја чисти топлината и ги лекува раните (Chinese Herbal Materia Medica од Ден Бенски).
Поточно, коренот се користи за запирање на крвава дизентерија, крварење од носот и се применува локално за лекување на изгореници и каснувања од инсекти. 
4 Фитохемија
Sanguiin H-6 е димерен елагитанин кој може да се најде во големото крвавче.
Зијугликозид II е тритерпеноиден сапонин кој може да се најде во големото крвавче.
Degelia cyanoloma

''Degelia cyanoloma''
D. cyanoloma in Serra de Montejunto, Portugal
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Lecanoromycetes
Ред:, Peltigerales
Семејство:, Pannariaceae
Род:, Degelia
Вид:, ''Degelia cyanoloma''(Schear.) H. H. Blom & L. Lindblom (2010)
Синоними
''Degelia cyanoloma'' е вид на сино-сиви до олово-сиви лишаи од фамилијата Degelia. Најчесто расте на мовливи дрвја во непречени шуми. Го има во шкотските висорамнини, западна Ирска и Норвешка (како и помалку плодно во Шпанија, Франција и Португалија), додека расте во поморските атлантски клими.
Претходно се сметало дека ''Degelia cyanoloma'' е варијанта на ''Degelia plumbea''.
Степски орел

Степски орел (|Aquila nipalensis) — орел со средна големина од семејството јастреби (|Accipitridae) кој се размножува во јужните степски региони на Русија, Африка, Средна Азија, Арабија, Индија, Монголија и Кина. Женката снесува до три јајца, на кои заедно со мажјакот лежат 40-50 дена.
1 Опис
Степскиот орел е орел со средна големина со распон на крилата од 165 до 190 см, може да порасне 62-74 см. Тежи 1,5-3,5 кг. Може да живее 50-60 години. Се движи помалку од другите орли. Се храни со мали цицачи до големина на зајак, особено со глодачи, поради што се преселува во области каде што ги има повеќе. Исто така, фаќа птици и инсекти, како и трупови. Понекогаш краде храна фатена од други ѕверови. Делумно е птица преселница.
Се наоѓа на знамето на Казахстан.
2 Распространетост
Се размножува на територијата што се протега од Романија на запад, преку јужна Русија и степите на Средна Азија, до Монголија на исток. Снесува 1-3 јајца во гнездото што го прави на дрво. Европските и централноазиските популации презимуваат во Африка, а источните популации во Индија.
Може да се види и во југоисточен Пакистан, особено во Карачи. За време на преселбата, во Непал може да се забележат голем број птици. Во текот на октомври и ноември до 15,3 птици на час.
3 Живеалиште
Населува суви живеалишта, како што се пустини, полупустини, степи и савани. Се храни претежно со свежи мрши од сите видови, но повремено лови жив плен, мали цицачи како глодачи и зајаци и мали птици не поголеми од еребици. Исто така, храна може да обезбеди со крадење од други грабливци.
Metus

''Metus''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Lecanoromycetes
Ред:, Lecanorales
Семејство:, Cladoniaceae
Род:, ''Metus''D.J.Galloway & P.James (1987)
Тип на вид
''Metus conglomeratus''(F.Wilson) D.J.Galloway & P.James (1987)
Видови
''Metus'' е род од три вида лихенизирани габи од фамилијата Cladoniaceae. Родот бил ограничен од лихенолозите Дејвид Џон Галовеј и Питер Вилфред Џејмс во 1987 година, со ''Metus conglomeratus'' како вид. Сите три вида се наоѓаат на јужната полутопка.
Галовеј и Џејмс предложиле сместување на родот во Чашкести лишаи, класификација која подоцна била поддржана со филогенетска анализа.
1 Видови
*''Metus conglomeratus''*''Metus efflorescens''*''Metus pileatus'' ) DJGalloway & P.James (1987)
Sphenophyllales

Sphenophyllales е изумрен ред на копнени растенија и сестринска група на денешните Коњски опавчиња. Тие се фосили кои датираат од девонот до тријасот. Тие биле вообичаени за време на доцниот пенсилвански до раниот перм, при што повеќето потекнуваат од периодот на карбон.
1 Опис
Тие се мали, тенки разгранети растенија, обично растат до висина пониска од 1 метар. Долгите стебла се движат од 0.5цм до 1.2цм во дијаметар. Стеблата се споени и ребрести со слаби навики, што го прави веројатно дека овие растенија биле винова лоза или грмушки додека биле живи, и дека формирале дел од долниот дел на јаглеродните шуми. Анатомијата на стеблото е протостелна (како корен), која содржи цврсто основно ксилемско јадро со секундарно ксилемско ткиво присутно кај некои видови. Листовите, кои можат да бидат долги неколку сантиметри, се креваат на секој јазол во кривини (наречени вертикали) и се во облик на клин, во облик на вентилатор. Репродуктивните делови се или долги терминални конуси (составени од два лобуси, стерилен долен лобус и плоден горен лобус што носи спорангија ) или лабави стробили.Сите сфенофили се хомоспорни, со монолетни или трилетни спори.
2 Таксономија
Sphenophyllales првпат биле опишани од британскиот ботаничар и геолог Алберт Севард во 1898 година. Името доаѓа од грчките зборови σφήν („клин“) и φύλλον („лист“).
Нивната таксономија често се изведува од изолирани фосилизирани делови од растенија и класификацијата може да се заснова на морфологијата и анатомијата на стерилните делови на растенијата (како лисјата) или фруктификацијата (главно фосилизираните конуси и стратиграфски важните спори пронајдени во нивна близина). Ова резултира со видови кои всушност може да бидат синоними. Sphenophyllales е типизиран од родот ''Sphenophyllum.''
Листостеблени

JungermannialesTemporal range: Upper Permian to recent
A leafy liverwort, ''Scapania'' sp.
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
Division:, Marchantiophyta
Class:, Jungermanniopsida
Subclass:, Jungermanniidae
Order:, JungermannialesH.Klinggr, 1858
Families
Jungermanniles е најголемиот ред на црн дроб. Тие се карактеристични меѓу црн дроб по тоа што имаат тенки клапи како лист од двете страни на стеблото. Повеќето други црн дроб се талоидни, без лисја. Поради нивната дорзивентрална организација и листовите кои се преклопуваат налик на лушпи, Јунгерманниалите понекогаш се нарекуваат „Вага-мовови“.
1 Семејства на Јунгерманнијалес
Ажурирана класификација од Söderström et al. 2016 година.
2 Наводи
Шишести џигерници

Sphaerocarpales
''Sphaerocarpos texanus''
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
Division:, Marchantiophyta
Class:, Marchantiopsida
Subclass:, Marchantiidae
Order:, SphaerocarpalesCavers, (1910)
Families
Sphaerocarpales е ред на растенија во рамките на црн дроб. Приближно дваесет видови се во овој редослед кој е под-поделен на четири фамилии: Monocarpaceae, Sphaerocarpaceae и Riellaceae, како и изумреното семејство Naiaditaceae. Вклучувањето на Naiaditaceae е неизвесно, а семејството понекогаш било доделено на Calobryales.
1 Класификација
Живи таксони и број на видови врз основа на Söderström et al. 2016 и синоними од ''Збирка имиња на родови-групи во систематско распоредување''.
Pseudoborniales

''Pseudobornia''Temporal range: Late Devonian''Pseudobornia ursina''
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
''Clade'':, Tracheophytes
Division:, Polypodiophyta
Class:, Polypodiopsida
Subclass:, Equisetidae
Order:, †Pseudoborniales
Genus:, †''Pseudobornia''Nathorst.
Species:, †''P. ursina''
Binomial name
†''Pseudobornia ursina''Nathorst.
''Pseudobornia'' е род на растенија познат само од фосилите пронајдени од горниот девон. Содржи еден вид ''Pseudobornia ursina'' и е најраниот фосил со сигурност доделен на Equisetopsida.
Првите фосили на ''Pseudobornia'' биле собрани од Јохан Гунар Андерсон на островот Мечки во 1890-тите. Ханс-Јоаким Швајцер, палеоботаничар, бил првиот што ги протолкувал фосилите дека припаѓаат на големо дрво, врз основа на дополнителните фосили откриени на Алјаска во 1960-тите.
Degelia plumbea

''Degelia plumbea''''Degelia plumbea'' in Brittany, France
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Lecanoromycetes
Ред:, Peltigerales
Семејство:, Pannariaceae
Род:, ''Degelia''
Вид:, ''D. plumbea''
Биномен назив
''Degelia plumbea''(Lightf.) P.M.Jørg. & P.James (1990)
Синоними
''Degelia plumbea'' (исто така наречен син „филц“ лишаи) е вид на сив до сино-црн или кафеав фолиозен лишај од родот ''Degelia''. Најчесто расте на дрвја во непречени шуми, но повремено на крајбрежни карпи. Нашироко се наоѓа во Британија и западна Ирска, како и во Америка и Канада, бидејќи расте во поморските атлантски клими.''D. plumbea'' е многу чувствителен на кисели дождови и климатски промени.
Претходно се сметало дека ''Degelia cyanoloma'' е варијанта на ''D. plumbea''.
Butlerelfia

''Butlerelfia''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Atheliales
Семејство:, Atheliaceae
Род:, ''Butlerelfia''Weresub & Illman (1980)
Вид
''Butlerelfia eustacei''Weresub & Illman (1980)''Butlerelfia'' бил габичен род од семејството Atheliaceae. Родот бил монотипичен, го содржел единствениот кортициоиден вид ''Butlerelfia eustacei'', снимен од Европа и Канада. Видот предизвикувал гниење на рибното око на јаболката во фрижидер. Биномот ги почестувал HJ Eustace и LF Butler, кој прв го опишал видот под името ''Corticium centrifugum''.
1 Поврзано
* Список на болести на јаболка
Dimelaena oreina

''Dimelaena oreina''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Lecanoromycetes
Ред:, Caliciales
Семејство:, Caliciaceae
Род:, ''Dimelaena''
Вид:, ''D. oreina''
Биномен назив
''Dimelaena oreina''(Ach.) Norman (1853)
Синоними
''Dimelaena oreina'', златниот месечев лишај, е зеленикаво жолт плакодиоиден лишај. Бојата на зеленикаво жолтиот талус е добиена од усничната киселина во кортексот.
1 Живеалиште и опсег
Лишаите растат на стрмни површини на тврди силикозни карпи од 400 до 2800 метри. Има светска дистрибуција надвор од тропските предели, Австралазија и Антарктикот. Вообичаено е во пустината Соноран во Аризона, Калифорнија, Долна Калифорнија, Долна Калифорнија Сур, Сонора, Мексико и Чивава, Мексико.
Источна бука

Источна бука — листопадно дрво од семејството на буките (''Fagaceae'').
1 Опис
Ова е големо дрво, способно да достигне висина до 45 м и 3 м пречник на стеблото.Цветовите се мали реси кои се појавуваат набргу по лисјата на пролет.
Семињата се мали триаголни ореви 15-20 мм долги и 7-10 мм широки во основата; имаат по две јаткасти плодови во секоја купула, кои созреваат наесен 5-6 месеци по опрашувањето. Купулата се разликува од онаа на европската бука по тоа што има зарамнети, малку листолидни додатоци во основата (тенки, меки боцки во европската бука).
1.1 Таксономија
Источната бука е тесно поврзана со европската бука (''Fagus sylvatica'') и се вкрстува со неа на Балканот и северозападна Турција.
2 Распространетост и живеалиште
Природниот опсег на дрвото се протега од планината Странџа во југоисточна Бугарија, преку северозападна Турција и на исток до Кавкаските Планини во Грузија и Русија, до Алборз во Иран.
Неговото живеалиште е ограничено на планински шуми, на 500-2.100 м надморска височина.
Ориенталната бука е распространета на уште помали надморски височини во планината Странџа во Бугарија дури 200-300 м над нивото на морето.
3 Употреба
Дрвото е тешко, тврдо, цврсто и високо отпорно на удари. Дрвото исто така може да се користи како огревно дрво,градежни плочи, мебел, фурнир за подови, рударски столбови, железнички плочки и хартија.
Thysanothecium

''Thysanothecium''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Lecanoromycetes
Ред:, Lecanorales
Семејство:, Cladoniaceae
Род:, ''Thysanothecium''Mont. & Berk. (1846)
Слични видови
''Thysanothecium hookeri''Mont. & Berk. (1846)
Видови
''Thysanothecium'' е род од три вида лихенизирани габи од фамилијата Чашкести лишаи. Родот бил ограничен од Камил Монтањ и Мајлс Џозеф Беркли во 1846 година. Оригиналните примероци од типот вид ''T.hookeri'', биле собрани од областа на реката Свон (Австралија) од страна на Џејмс Драмонд, кој ги испратил кај Вилијам Џексон Хукер за дополнителна анализа.
Дикотиледони растенија

Magnoliopsida е валидно ботаничко име за класа на цветни растенија. По дефиниција класата ќе ја вклучува фамилијата Magnoliaceae, но нејзиниот опфат може да варира, да биде повклучен или помалку инклузивен во зависност од системот за класификација што се дискутира. Бангладешки весник за таксономијата на растенијата наречен „Прелиминарна таксономска студија за домашна флора од четири области на Бангладеш: Magnoliopsida“ го опишува видот Magnoliopsida како класа на цветни растенија, исто така познати како Дикотиледони кои се компромитирани од вкупно 452 видови кои припаѓаат на 30 78 семејства. Дикотиледоните се најдоминантната и најуспешната растителна група бидејќи тие компромитираат околу 62,5% од вкупните видови ангиосперми (Roy 2020) (Thorne 2007).
1 Кронквист и Тахтајан системи
Во системот Тахтајан и Кронкистичкиот систем името assd за групата позната како двокотиледони.
1.1 Магнолиопсида во системот Тахтајан
Системот Тахтајан ја користел оваа внатрешна таксономија:
* класа Magnoliopsida [двокотиледони]
*: подкласа Magnoliidae
*: подкласа Nymphaeidae
*: подкласа Nelumbonidae
*: подкласа Ranunculidae
*: подкласа Caryophyllidae
*: подкласа Hamamelididae
*: подкласа Dilleniidae
*: подкласа Rosidae
*: подкласа Cornidae
*: подкласа Asteridae
*: подкласа Lamiidae
1.2 Magnoliopsida во системот на Кронквист
Системот Cronquist ја користеше оваа внатрешна таксономија (во верзијата од 1981 година):
* класа Magnoliopsida [= двокотиледони]
*: подкласа Magnoliidae
*: подкласа Hamamelidae
*: подкласа Caryophyllidae
*: подкласа Dilleniidae
*: подкласа Rosidae
*: подкласа Asteridae
2 Далгрен и Торнови системи
* класа Magnoliopsida [= ангиосперми]
*: подкласа Magnoliidae [= двокотиледони]
*: поткласа Liliidae [= моноциледони]
3 Систем за откривање
Системот Reveal го користел името Magnoliopsida за група примитивни двокотиледони, што одговара на околу половина од растенијата во магнолидите :
* класа 1. Магнолиопсида
*: суперред 1. Magnolianae
*: суперред 2. Lauranae
4 APG системи
Во системите APG и APG II, ботаничките имиња се користат само по ред и подолу. Над рангот на редот, овие системи користат свои имиња, како што се ангиосперми, еудикоти, моноцити, розиди итн. Овие имиња се однесуваат на клади (нерангирани). Оваа класа ''Magnoliopsida'' не е дефинирана. Идејата дека двокотиледоните би можеле да бидат таксономска единица и да добијат формално име е отфрлена од APG: дикотите се сметаат за парафилетски.
Сфаерофороза

''Sphaerophoropsis''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Lecanoromycetes
Ред:, Lecanorales
Семејство:, Cladoniaceae
Род:, ''Sphaerophoropsis''Vain. (1890)
Вид
''Sphaerophoropsis stereocauloides''Vain. (1890)
Сфаерофороза (латински: ''Sphaerophoropsis)'' е род на лихенизирани габи од фамилијата Cladoniaceae. Монотипичен род, сфаерофорозата го содржи единствениот вид ''Sphaerophoropsis stereocauloides.'' И родот и видот биле опишани како нови за науката во 1890 година од финскиот лихенолог Едвард Август Ваинио, од колекциите направени во Бразил.
Комплексни талоиди

Marchantiales
''Conocephalum conicum'' - a thallose liverwort
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
Division:, Marchantiophyta
Class:, Marchantiopsida
Subclass:, Marchantiidae
Order:, MarchantialesLimpr., 1877
Families
Marchantiales е ред на џигерници (исто така познат како „комплексен талоиден црн дроб“) кој вклучува видови како ''Marchantia polymorpha'', распространето растение кое често се наоѓа покрај реките и ''Lunularia cruciata'', вообичаена и често проблематична трева во влажни, умерени градини и оранжерии.
Како и кај другите бриофити, генерацијата на гаметофити е доминантна, при што спорофитот постои како краткотраен дел од животниот циклус, зависен од гаметофитот.
Родот ''Marchantia'' често се користи за типизирање на редот, иако има и многу видови ''Asterella'' и видовите од родот ''Riccia'' се побројни. Поголемиот дел од родовите се одликуваат со присуство на специјални вертикални гранки наречени археониофори или карпоцефали и (б) стерилни клетки клеточни елатери во внатрешноста на спорангиумот.
1 Филогенија (постојани и исчезнати Marchantiales)
Изумрените комплексни џигерници често се претставени со коалифицирани компресии кои ги зачувуваат површните морфолошки особини и не дозволуваат исцрпна анализа на нивната фина анатомија; иако, во исклучителни случаи, фосилите може да ги зачуваат клеточните детали.
Општо земено, изумрените Marchantiales - кои вообичаено датираат од мезозоикот - може да се групираат во фосили слични на Marchantia и Riccia според нивната севкупна морфологија. Додека филогенетските односи меѓу многу изумрени и постоечки Marchantiales остануваат двосмислени, се сугерира дека некои фосили се тесно поврзани со постоечките Marchantiales.
Marchantites cyathodoides (Townrow) HM Anderson (среден тријаски), на пример, е фосил сличен на Marchantia чии детални морфолошки знаци укажуваат на вгнездена положба во Marchantiales. Некои фосили слични на Ричија дури се доделени на семејства врз основа на нивната севкупна морфологија и обрасци на разгранување, како што е случајот со Ricciopsis sandaolingensis Li & Sun. Првите филогенетски анализи кои ги вклучуваат и изумрените и постоечките Marchantiales дополнително ги разјаснија односите меѓу овие таксони и открија нови односи меѓу семејствата. Слично на тоа, вклучувањето на фосили во анализите на вкупните докази имплицираше дека некои групи сложени талоидни црн дроб може да бидат постари од претходно заклученото.
2 Класификација
Таксономијата заснована на работата на Седерстром и сор. 2016 и синоними од ''Збирка имиња на родови-групи во систематско распоредување.'' Редот Lunulariales, предложен од Лонг 2006 година, неодамна беше повторно вклучен во Marchantiales како семејство.
3 Наводи
Сина капинка

Сина капинка
Научна класификација
Царство:, Plantae
Нерангирано:, Tracheophytes
Нерангирано:, Angiosperms
Нерангирано:, Eudicots
Нерангирано:, Rosids
Ред:, Rosales
Семејство:, Rosaceae
Род:, ''Rubus''
Вид:, ''R. caesius''
Биномен назив
''Rubus caesius''L.
Синоними
''Rubus caesius'' е евроазиски вид на роса, познат како сина капинка. Како и другите роси, таа е вид на цветно растение од семејството рози, поврзано со капината. Широко е распространета низ поголемиот дел од Европа и Азија од Ирска и Португалија до провинцијата Ксинџијанг во западна Кина. Таа, исто така, била донесена на одредени локации во Аргентина, Канада и САД.
1 Опис
Сината капинка е слична и често помешана со формите на ''Rubus fruticosus.'' Тоа е мала грмушка која расте до 2 м со двегодишни стебла кои умираат по плодноста во втората година. Стеблата се синкаво-сиви и понекогаш бодликави. Тие имаат стебленца и сечилата на листовите се во форма на палма, или се состојат од три овални ливчиња со назабени рабови и остри точки, или се само со три лобусни. Има лабава група од неколку бели цветови околу 2.5 см во пречник. Чашката има пет сепали, а королата е составена од пет раширени ливчиња со ситно забни рабови. Плодот е мешавина од неколку црни, месести трупови со синкасто восочen цут. Росата цвета од јуни до септември.
2 Распространетост и живеалиште
Сината капинка најчесто населува области со карпеста но обична почва и светла сенка. Често се среќава во маргините на шумите, карпестите широколисни шуми и грмушки покрај вода. Росата може да се хибридизира со малина (''Rubus idaeus'') и со ''Rubus saxatilis''.
3 Хибриди
Различни хибриди и сорти се развиени од дивата форма на сината капинка, вклучително и хибрид на малини и капини.
Calamitaceae

CalamitaceaeTemporal range: Carboniferous
''Annularia stellata''
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
''Clade'':, Tracheophytes
Division:, Polypodiophyta
Class:, Polypodiopsida
Subclass:, Equisetidae
Order:, Equisetales
Family:, †CalamitaceaeUnger, 1840<sup >&#x5B;''citation needed''&#x5D;</sup>
Genera
Calamitaceae е изумрена фамилија на растенија поврзана со модерното коњско опавче. Некои членови на оваа фамилија постигнале раст сличен на дрво за време на карбонскиот период и во Пермскиот период, достигнувајќи височини до 20 метри. Семејството го зема своето име од неговиот главен род Calamites.
1 Предложени родови и видови Calamitaceae
*''Annularia''.
**''A. stellata''.
*''Arthropitys''.
*''Asterophyllites'' (or incorrectly ''Asterophyllum'').
*''Astromyelon''.
*''Calamites''.
**''C. carinatus''.
**''C. suckowi''.
**''C. undulatus''.
*''Calamocarpon''.
*''Calamostachys''.
**''C. binneyana''.
*''Cingularia''.
*''Mazostachys''.
*''Paleostachya''.
Имаго

Во биологијата, имагото е последната фаза која инсектот ја има за време на неговата метаморфоза, процесот на раст и развој. Кога ќе истече времето за мирување на куклата, нејзината кошула (exuvia) прска и низ направениот отвор излегува совршен инсект-имаго
На пример, кога пеперутката излегува од кошулката, таа е влажна и мека, нејзините крилја се залепени и не може да лета.
Функцијата на имаго претежно се сведува на размножување на видот. Имагото на некои видови умира по парењето, иако има и имаго на други видови кои живеат неколку години по парењето (на пр. бубачки). Меѓу инсектите најдолг живот имаат женките на социјалните инсекти; ( матица на домашни пчели до 5 години), (кралици на мравка до 12 години), (женски на термити до 15 години).
1 Трансформации на инсекти
* (ќе се развие без или со многу мала трансформација). Инсектите со оваа трансформација имаат примарна ларва. Тие се развиваат по принципот јајце - ларва - имаго.
* (нецелосна метаморфоза). Се јавува кај инсекти кои имаат примарна или секундарна ларва, кои личат на својот имаго и кои со секое пресоблекување добиваат се повеќе имаго органи ( крилја, пипала, полови органи). Тие се развиваат на принципот на јајце - примарна ларва - имаго.
* (целосна трансформација). Се јавува кај инсекти кои имаат терциерна ларва, која останува со нејзините привремени органи до крајот на нејзиниот развој и која е потполно различна од имагото. Се развиваат по принципот на јајце - терцијална ларва - кукла - имаго.
* ( хиперметаморфоза )
Caryophyllidae

Caryophyllidae е ботаничко име на ранг на подкласа. Во моментот не постои целосен консензус за тоа какви редови вклучува, освен што се претпоставува дека го содржи редот Caryophyllales. Забележете дека ова е само тешкотија за именување: како да се наречат различни таксони на растенија; има мала дебата за тоа како се поврзани растенијата за кои станува збор.
Добро познат систем што го користел ова име е системот Кронквист, а во оригиналната, 1981 година, верзија на овој систем, опишувањето беше:
* подкласа Caryophyllidae
*: ред Caryophyllales
*: редот Polygonales
*:*: Овие растенија го формираат редот Caryophyllales во системот APG II, 2003 година.
Голем црноглав галеб

Голем црноглав галеб
Статус на зачувување
Least Concern (IUCN 3.1)
Научна класификација
Царство:, Животни
Тип:, Хордови
Класа:, Птици
Ред:, Дождосвирни
Семејство:, Laridae
Род:, ''Ichthyaetus''
Вид:, ''I. ichthyaetus''
Биономен назив
''Ichthyaetus ichthyaetus''(Pallas, 1773)
Синоним
Големиот црноглав галеб ''(Ichthyaetus ichthyaetus)'', е вид на голема птици. Како што е случајот со многу галеби, традиционално се става во родот ''Larus''. Научното име доаѓа од старогрчки јазик. ''Ichthyaetus'' доаѓа од зборот ''ikhthus'', „риба“ и ''aetos'', „орел“.
1 Распространетост
Овој вид се размножува во колонии во мочуришта и острови од јужна Русија до Монголија. Преселно е, презимува во источниот Медитеран, Арабија и Индија . Овој галеб се гнезди на земја, несе помеѓу две и четири јајца.
Се јавува во западна Европа само како редок скитник. Во Велика Британија неодамнешниот преглед остави една појава во 1859 година како единствен прифатлив запис за оваа птица. Видот, исто така, се јавува како скитник во различни делови на Индискиот Океан, јужно од неговиот нормален опсег, и долж северниот и источниот брег на Африка, кој нередеовно го посетува во текот на годината.
2 Опис
Ова е многу голем галеб, односно најголемиот црноглав галеб во светот и трет по големина галеб во светот, по големиот галеб со црн грб и глаукозниот галеб. Галебот е долг 55-72 см во должина со 142-170 см распон на крилата. Тежината може да варира од 0.96-2.1 кг, со просек од 1.6 кг кај мажи и 1.22 кг кај женките. Меѓу стандардните мерења, акордот на крилото е од 43.5-53 см, клунот е долг 4.7-7.3 и коските на нозете се 6.5-8.3 см. Летните возрасни галеби се непогрешливи, бидејќи ниту еден друг галеб со оваа големина нема црна качулка. Возрасните имаат сиви крилја и грб, со видливи бели „огледала“ на врвовите на крилата. Нозете се жолти, а клунот е портокалово-жолта со црвен врв.
Повикот е длабок ''арг'' крик. Младите птици прилично брзо го добиваат сивиот горен дел, но им требаат четири години за да достигнат зрелост.
3 Екологија
Оваа птица има длабок, прилично назален повик што наликува на повикот на галебот со мал црн грб. Иако се бучни во колониите, црноглавите гулаби главно молчат кога се размножуваат.
Овие птици се грабливци, ловат риби, ракови, инсекти, па дури и мали цицачи.
Црноглавиот галеб е еден од видовите на кои се применува ''Договорот за зачувување на африканско-евроазиските водни птици преселници''.
4 Галерија
Висока саса

Висока саса — вид цветно растение од семејството на лутичињата (''Ranunculaceae''). Тоа е повеќегодишно растение кое расте 30-80 см високи, цветаат од мај до јули, цветовите се бели или зеленикаво-бели. По цветањето, плодовите се добиваат во густи заоблени шилци во облик на напрсток 15-35 мм долги и 12 мм широк. Кога плодовите, наречени ахени, се зрели, тие имаат сивобела боја, густо волнени стилови, кои им овозможуваат да се дуваат на ветрот. Структурата на листот е искривена до половина на стеблото и се чини дека секој поединечен лист е длабоко засечен. Роден е од источна Северна Америка, каде што расте во суви или отворени шуми.
Плодот наликува на трева по тоа што се распрснува од ветер и се врти, необичен механизам на растурање на семето.
Ова растение е многу издржливо на различни временски услови, почнувајќи од дел од сенка до сонце и е отпорно на суша и студ. Претпочита кисели почви, но толерира варење, што го прави одличен за градини.
Arecidae

Arecidae е ботаничко име на поткласа. Описот на подкласата варира во зависност од таксономскиот систем што се користи (има многу такви системи ); единствениот услов е да го вклучува семејството палми.
1 Arecidae во системот Тахтајан
Системот Тахтајан го користел ова име за поткласа од класата Liliopsida.
2 APG II систем
Системот APG II не користи формални ботанички имиња над рангот на редот; тој ги доделува растенијата вклучени во оваа подкласа од страна на Кронквист во различни таксони низ кладните монокотиледони . Со други зборови, според денешните стандарди, поткласата на Кронквист не била „добра“ група.
Питониева чуваркуќа

Питониева чуваркуќа — вид растение од родот чуваркуќа (''Sempervivum'') кое потекнува од источните Алпи во Австрија. Ова е повеќегодишен студоотпорен сочник кој образува розета, доботник наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво.
Растението е наречено во чест на австрискиот Јозеф Клаудиус Питони (1797-1878).
Гулабови очи

Гулабови очи или крстест копитник (, syn. ''Hepatica nobilis'') — вид цветно растение од семејството на лутичињата, домородно во шумските предели во умерените краишт на северната полутопка. Ова тревно повеќегодишно растение расте од ризом.
1 Таксономија
Таксономијата на родот саса (''Anemone'') и неговите видови не е целосно решена, но филогенетските студии на многу видови на ''Anemone'' и сродните родови покажуваат дека видовите од родот ''Hepatica'' треба да бидат вклучени под ''Anemone'' поради сличностите и во молекуларните атрибути и други заеднички морфологии. Описот на таксонот исто така се дебатира, некои автори ги наведуваат северноамериканските вар. ''acuta'' и var. ''obtusa'', додека другите ги наведуваат како посебни видови ''A.'' и ''A. С''оодветно.
1.1 Сорти
Сорти на гулабови очи кои понекогаш се препознаваат се:*''Anemone hepatica'' var. ''japonica'', синоним за ''Hepatica nobilis'' var. ''japonica'' , е роден во рускиот Далечен Исток, Кина, Кореја и Јапонија *''Anemone hepatica'' var. ''acuta'', синоним за ''Hepatica acutiloba'' , е роден во источна Северна Америка
*''Anemone hepatica'' var. ''obtusa'', синоним за ''Hepatica americana'' , е роден во источна Северна Америка
2 Распространетост и живеалиште
Се наоѓа во шуми, густини и ливади, особено во планините на континентална Европа и Северна Америка. Расте во Македонија.
3 Екологија
Цветовите на хепатика произведуваат полен, но без нектар. Во Северна Америка, цвеќињата прво ги привлекуваат потните пчели и малите столарски пчели кои залудно бараат нектар. Потоа, кога стоманите почнуваат да испуштаат полен, пчелите се враќаат да го соберат и да се хранат со полен. Пчелите од рударството понекогаш ги посетуваат цвеќињата, но претпочитаат цвеќиња кои произведуваат нектар и полен.
4 Токсичност
Како и другите свежиот црн дроб содржи протоанемонин и затоа е малку токсичен. Со сушење на билката, протоанемонин се димеризира до нетоксичен анемонин .
5 Употреба
Средновековните билкари верувале дека може да се користи за лекување на заболувања на црниот дроб, а сè уште се користи во алтернативната медицина денес. Други современи примени на билкарите вклучуваат третмани за мозолчиња, бронхитис и гихт .
Под името ''Hepatica'', кое сега се смета за синоним, ова растение ја доби наградата за градинарски заслуги на Кралското хортикултурно друштво .
6 Култура
Тоа е официјален цвет на политичката партија Шведски демократи во шведската политика.
7 Галерија
Cladonia carneola

''Cladonia carneola'' или крунисаниот лишај од чаши е вид на фрутикозни, чашки лишаи од фамилијата Cladoniaceae. Тој беше опишан како нов вид од шведскиот миколог Елиас Магнус Фрис. Лихениколозни габи кои се регистрирани како растат на ''Cladonia carneola'' вклучуваат ''Phaeopyxis punctum'' и ''Taeniolella beschiana''.
1 Поврзано
* Список на видови
Alismatidae

Alismatidae е ботаничко име на поткласа. Описот на поткласата варира во зависност од таксономскиот систем што се користи (има многу такви системи); единствениот услов е да го вклучува семејството Alismataceae. Тоа е релативно ново име: претходните системи, како што се системите Енглер и Ветштајн, го користеле името Helobiae за споредлива единица.
1 Alismatidae во системот Тахтајан
Системот Тахтајан го третира ова како една од шесте подкласи во рамките на класата монокотиледони растенија (монокотиледони). Се состои од:
* Alismatidae
*: Alismatanae
*:: Hydrocharitales
*:: Најадалес
*:: Alismatales
*:: Aponogetonales
*:: Juncaginales
*:: Potamogetonales
*:: Posidoniales
*:: Cymodoceales
*:: Zosterales
2 Alismatidae во системот на Кронквист
Системот Кронквистов систем го третира ова како една од четирите подкласи во рамките на класата монокотиледони растенија (= монокотиледони). Се состои од (1981):
* поткласа Alismatidae
*: Alismatales
*: Hydrocharitales
*: Најадалес
*: Triuridales
Оваа поткласа опфаќа помалку од петстотини видови вкупно: многу од нив се водни или полуводни растенија.
3 APG II систем
Системот APG II не користи формални ботанички имиња над рангот на редот; тој ги доделува повеќето од растенијата вклучени во (проширениот) ред Alismatales, во кладата „монокотиледони“, иако растенијата од редот на Cronquist Triuridales се доделени на сосема различни места.
Ciboria amentacea

''Ciboria amentacea''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Ascomycetes
Ред:, Helotiales
Семејство:, Sclerotiniaceae
Род:, ''Ciboria''
Вид:, ''C. amentacea''
Биномен назив
''Ciboria amentacea''(Balb.) Fuckel (1870)
Синоними
''Ciboria amentacea'', попозната како мачкина чашка, е вид на аскомицетна габа од фамилијата Sclerotiniaceae. Распространет е во Европа и Северна Америка, каде што расте на врба и евла. Видот првпат бил опишан од Џовани Батиста Балбис во 1804 година како ''Peziza amentacea''. Карл Вилхелм Готлиб Леополд Фукел го пренел во ''Циборија'' во 1870 година.
Peltigera praetextata

''Peltigera praetextata''''Peltigera praetextata'' thallus
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Lecanoromycetes
Ред:, Peltigerales
Семејство:, Peltigeraceae
Род:, ''Peltigera''
Вид:, ''P. praetextata''
Биномен назив
''Peltigera praetextata''(Flörke ex Sommerf.) Zopf (1909)
Синоними
''Peltigera praetextata'', е лишај роден во Северна Америка, Европа и Азија. Се дефинира со мали израстоци кои личат на папок наречени филидизија на неговите рабови и средиште.
1 Одлики
''Peltigera praetextata'' има рамни лобуси до 5 см долги и често формираат кружни обрасци на раст. Тоа е темно зелено кога е влажно, често со црвеникав центар, и сивкасто кога е сув. Значаен е или покриен со фини влакна. Не се размножува вегетативно користејќи исидија или соредија како повеќето лишаи, туку со помош на филидизија.
2 Екологија
Иако често се наоѓа над мов или кора од дрво, ''Peltigera.praetextata'' може да се најде и на гола почва. Тој е вообичаен низ умерените и ореалните екосистеми.
Notocladonia

''Notocladonia''
Научна квалификација
Царство:, Fungi
Колено:, Ascomycota
Класа:, Lecanoromycetes
Ред:, Lecanorales
Семејство:, Cladoniaceae
Род:, ''Notocladonia''S.Hammer (2003)
Тип вид
''Notocladonia cochleata''(Müll.Arg.) S.Hammer (2003)
Видови
''Notocladonia'' е род од два австралазиски видови лихенизирани габи од фамилијата Cladoniaceae. Родот бил ограничен од лихенологот Семјуел Хамер во 2003 година. Видот на видот ''Notocladonia cochleata'' претходно бил сместен во родот ''Ramalea''.