Виталиј Кличко

Виталиј Володимирович Кличко (|Віта́лій Володи́мирович Кличко́; роден на 19 јули 1971 година), познат како Витали Кличко, е украински политичар и поранешен професионален боксер. Тој во моментот е градоначалник на Киев. До почетокот на руската инвазија на Украина во 2022 година, тој бил и шеф на градската државна администрација на Киев.
Кличко е поранешен лидер на блокот на Петро Порошенко, и е поранешен член на украинскиот парламент. Тој станал активно вклучен во украинската политика во 2005 година и го комбинирал ова со својата професионална боксерска кариера сè до неговото пензионирање од спортот во 2013 година. Тој има докторска титула (Ph.D.) по „Спортски науки“ од Одделот за физички науки и спорт на Киевскиот универзитет.
Како боксер, Кличко освоил повеќе светски шампионати во тешка категорија. Тој ја држел титулата на Светската боксерска организација (WBO) од 1999 до 2000 година, титулата на списанието ''„Ринг“'' од 2004 до 2005 година и титулата на Светскиот боксерски совет (WBC) двапати помеѓу 2004 и 2013 година. Вкупно, тој победил 15 противници во борби за светска титула во тешка категорија, и имал 12 успешни одбрани на титулата. Во 2011 година, Виталиј и неговиот помлад брат Владимир Кличко влегле во Гинисовата книга на рекорди како браќа со најмногу победи во борби за светска титула во тешка категорија (30 во тоа време; 40 од 2020 година). Од 2006 до 2015 година, Виталиј и Владимир (исто така повеќекратен светски шампион) доминирале во боксот во тешка категорија, период познат како „Периодот на браќата Кличко“ на дивизијата. Последната борба на Кличко била во 2012 година, но тој останал шампион во тешка категорија на WBC на 42-годишна возраст кога го објавил своето пензионирање во декември 2013 година.
Кличко формално ја започнал својата политичка кариера во 2006 година кога се пласирал на второто место на трката за градоначалник на Киев. Во 2010 година, тој ја основал партијата Украинска демократска алијанса за реформи (УДАР) и бил избран за оваа партија на украинските парламентарни избори во 2012 година. Тој бил водечка фигура во протестите на Евромајдан во 2013-2014 година и ја објавил својата можна кандидатура за претседател, но подоцна се повлекол и го поддржал победникот Петро Порошенко. Тој бил избран за градоначалник на Киев на 25 мај 2014 година. Тој ја предводел изборната листа на победникот на украинските парламентарни избори во 2014 година, Блокот на Петро Порошенко, но се откажал од своето пратеничко место за да остане градоначалник на Киев. На 28 август 2015 година, партијата УДАР се споила во Блокот на Петро Порошенко, а Кличко станал нов лидер на партијата. Кличко бил повторно избран за градоначалник на 15 ноември 2015 година. Кличко ја обновил УДАР и го оставил блокот на Петро Порошенко со него во мај 2019 година, а истовремено објавил дека УДАР ќе учествува самостојно на украинските парламентарни избори во 2019 година. УДАР не успеал да освои ниту едно место.
Кличко бил реизбран за втор мандат како градоначалник на локалните избори во Киев во 2020 година, обезбедувајќи 50,52% од гласовите во првиот круг од гласањето и со тоа избегнувајќи втор круг. По руската инвазија на Украина, Кличко станал меѓународен симбол на украинскиот отпор.
1 Кикбокс и аматерска боксерска кариера
Кличко почнал да се занимава со бокс, трениран од поранешниот советски боксер, освојувач на бронзен медал на Светското првенство во 1974 година, Анатолиј Климанов, главен тренер по бокс на Спортскиот клуб ЦСКА Киев. Советите го собрале својот кикбокс тим, Кличко бил член. Тој истовремено се натпреварувал во аматерски бокс, кикбокс и спортско карате, покажувајќи значителен успех во сите борбени спортови во кои бил вклучен.
X Летна Спартакијада на народите на СССР, бокс (+91 kg), Минск, Белоруска ССР, јули 1991:
1/2: Загубил од Олег Маскаев (Узбечка ССР) RSC 2
Европско првенство во кик-бокс (WAKO), категорија (+89 kg), Варна, Бугарија, ноември 1992:
Финале: Загубил од Пеле Рид (Англија) KO (во 2:55 со удар во вилицата)
Светско првенство во супертешка категорија (ISKA), 1994:
Финале: Го победил Ричард Винс (Обединето Кралство) KO 2
XVI Претседателски куп во бокс (+91 kg), Џакарта, Индонезија, февруари 1994:
1/2: Загубил од Кристоф Менди (Франција) PTS
VII Светски куп во бокс (+91 kg), Бангкок, Тајланд, јуни 1994:
1/8: Го победил Ан Јунг-хјун (Јужна Кореја) RSCH 5
1/4: Загубил од Свилен Русинов (Бугарија) 9–10 (5 рунди)
XLI Светско воено првенство во бокс (+91 kg), Тунис, Тунис, 1994:
Финале: Загубил од Алексеј Лезин (Русија) 1–10
XXIII Chemistry Cup (+91 kg), Хале, Германија, март 1995:
1/4: Го победил Вили Фишер (Германија) 10–0
1/2: Го победил Рене Монсе (Германија) 9–3
Финале: Го победил Георги Канделаки (Грузија) службено
Светско првенство (+91 kg), Берлин, Германија, мај 1995:
1/16: Го победил Игор Кшинин (Русија) RSC 1
1/8: Го победил Гитис Јушкевичиус (Литванија) RSC 2
1/4: Го победил Атила Левин (Шведска) RET 2
1/2: Го победил Рене Монсе (Германија) 6–5
Финале: Загубил од Алексеј Лезин (Русија) 3–12
Светски воени игри (+91 kg), Арича, Италија, септември 1995:
1/8: Го победил Драго Мијиќ (Хрватска) службено
1/4: Го победил Кенет Хорсли (САД) RET 1
1/2: Го победил Свилен Русинов (Бугарија) RSC 1
Финале: Го победил Алексеј Лезин (Русија) 9–4
Европско првенство во кик-бокс (WAKO), категорија (+89 kg), Киев, Украина, ноември 1995:
Финале: Загубил од Вилијам ван Росмален (Холандија) KO (со висок удар)
Аматерски боксерски рекорди: 195 победи (80 нокаути), 15 порази (0 нокаути).
Кик-бокс рекорд: 34 победи (22 нокаути), 2 порази (2 нокаути).
Тој станал светски шампион во кикбокс шест пати (двапати освојувајќи аматерски светски првенства и четири пати професионални првенствени турнири). Во 1996 година, ја завршил својата аматерска боксерска кариера и станал професионалец, потпишувајќи договор со германскиот ''Universum Box-Promotion'' (UBP).
2 Професионална боксерска кариера
Како аматер, Кличко го освоил првенството во супертешка категорија на првите Светски воени игри во Италија во 1995 година. Истата година освоил сребрен медал на Светското првенство во Берлин, Германија, каде што бил поразен од Русинот Алексеј Лезин во финалето. Во својата автобиографија, објавена во Германија во 2004 година, боксерот открил дека бил позитивен на забранет стероид во 1996 година. Тој го припишал присуството на лекот на третман на повреда на ногата, но бил отпуштен од украинскиот боксерски тим и ги пропуштил Олимписките игри во Атланта. Неговиот брат Владимир се префрлил од тешка категорија во супертешка за да го заземе своето место во тимот и го освоил златниот олимписки медал.
2.1 Шампион во тешка категорија на WBO
Кличко ја започнал својата професионална боксерска кариера во 1996 година, добивајќи ги своите први дваесет и четири борби со ран нокаут или технички нокаут. Тој и Владимир потпишале договор со германската компанија за промоција на спортисти „''Универзум''“. Со оглед на тоа што двајцата браќа имаат докторати и зборуваат повеќе јазици, нивните рафинирани и артикулирани личности станале мејнстрим маркетиншки популарни кога се преселиле во Германија и „Универзум“. Со текот на времето, тие станале национални познати личности во нивната нова држава на живеење. Во својата 25-та професионална борба на 26 јуни 1999 година, Кличко ја освоил титулата во тешка категорија на WBO победувајќи го Херби Хајд од Обединетото Кралство со нокаут во втората рунда. Тој успешно ја одбранил титулата двапати. Тој го победил Ед Махоун со нокаут во третата рунда и го победил Обед Саливан, кој се повлекол по деветтата рунда.
2.2 Губење на титулата од Берд
До април 2000 година, Кличко останал непоразен и ѕвезда во подем во тешката категорија, откако ги добил сите 27 натпревари со нокаут. На 1 април, Кличко имал трета одбрана на титулата против Американецот Крис Берд, како доцна замена. Берд направил обиди да го спречи нападот на Кличко, но Кличко ги добил повеќето рунди и се движел кон убедлива победа во поени кога доживеал сериозна повреда на рамото. По деветтата рунда, Кличко го известил својот тим дека има болка во рамото и се откажал, со што Берд му го нанел на Кличко првиот пораз преку одбивање за продолжување на борбата. Во времето на прекинот, Кличко победил во 8 од 9 рунди според еден судиски резултат, и во 7 од 9 во другите две. Кличко, на кого подоцна му била дијагностицирана скината ротаторна манжетна, добил многу критики за откажување од борбата. Кличко се опоравил од поразот од Берд со пет победи по ред, заработувајќи си шанса да се справи со шампионот во тешка категорија на WBC, Ленокс Луис.
2.3 Кличко против Луис
Борбата помеѓу Луис и Кличко требало да се одржи во декември 2003 година, а Кличко потпишал за борба за подготовка на 21 јуни 2003 година како дел од андеркартата за борбата на Луис со Кирк Џонсон за титулата на IBO, бидејќи WBC не ја одобрил борбата за нивната титула. Џонсон, сепак, се повлекол од борбата поради повреда, а Кличко, бидејќи тренирал за борба на истиот ден како Луис, ја прифатил борбата без претходна најава. Веднаш откако тој прифатил, WBC одлучил да ја одобри борбата како меч за титула, а титулата на Луис во „''Ринг''“ била исто така во игра, покрај неговата линеарна титула.
Кличко, како аутсајдер со резултат 4-1, доминирал на почетокот со многу посилни удари. Тој го зашеметил Луис во втората рунда со два силни удари со десната рака, оставајќи посекотина под левото око на Луис. Во третата рунда, Луис упатил голема десна рака што отворила длабока посекотина над левото око на Кличко. Пред седмата рунда, докторот покрај рингот ја прегледал раната и проценил дека е доволно сериозна за да се закани со оштетување на окото доколку повторно се удри, прекинувајќи ја борбата и покрај молбите на Кличко да продолжи. Кличко водел според резултатите на сите тројца судии со 58-56 (4 рунди наспроти 2) во моментот на прекинот, но бидејќи раната била резултат на удари од Луис, Луис победил со технички нокаут.
Преговорите за реванш започнале на 6 декември. Откако преговорите пропаднале, Кличко го победил Кирк Џонсон во елиминаторска борба на WBC на 6 декември, закажувајќи задолжителен реванш со Луис. Во јануари 2004 година, WBC објавил дека ќе му го одземе појасот на Луис доколку го пропушти рокот од 15 март за да потпише за реванш со Кличко. Кратко потоа, Луис го објавил своето пензионирање и се откажал од титулата. Со години по оваа борба, Кличко повремено го повикувал Луис за реванш, и покрај тоа што вториот се пензионирал на почетокот на 2004 година.
Отприлика во тоа време, браќата Кличко се преселиле од Хамбург, Германија, во Лос Анџелес. Во јануари 2004 година, тие го известиле Универзум дека нема да потпишат нов договор кога ќе им истечат договорите во април. ''Универзум'' ги тужел браќата, тврдејќи дека нивните неодамнешни повреди предизвикале клаузула што ги обврзува по април. Тужбата конечно била решена во корист на Кличко во ноември 2009 година.
2.4 Шампион во тешка категорија на WBC и The Ring
Кличко се соочил со Јужноафриканецот Кори Сандерс на 24 април 2004 година за титулата во тешка категорија на WBC и појасите на ''„The Ring“'' кои биле ослободени од Луис. Сандерс го сопрел помладиот брат Владимир во втората рунда (ТНА) на 8 март 2003 година. Кличко добил силен удар во првата рунда од Сандерс и речиси бил нокаутиран на самиот крај од рундата, но користејќи движења на горниот дел од телото и прецизни удирања, тој го соборил Сандерс во следните рунди, принудувајќи го судијата Џон Шорле да ја прекине борбата во осмата рунда. Кличко упатил 60% точни удари.
2.5 Кличко против Вилијамс
Првата одбрана на титулата во WBC на Кличко била против британскиот боксер Дени Вилијамс. Вилијамс одеднаш станал популарен по нокаутот над Мајк Тајсон во четвртата рунда. Кличко постигнал технички нокаут против Вилијамс во 8 рунди на 11 декември 2004 година, додека носел портокалова облека за да покаже поддршка за украинското претседателско опозициско движење. Кличко го нокаутирал Вилијамс во 1-ва, 3-та, 7-ма и 8-ма рунда пред борбата да биде прекината. Веднаш потоа, Кличко ја посветил својата победа на демократијата во неговата родна Украина, а исто така и на украинскиот претседателски кандидат Виктор Јушченко, кого го поддржал на повторното гласање на 26 декември 2004 година.
2.6 Прво пензионирање (2005–2007)
Кличко требало да ја направи својата втора одбрана против поранешниот шампион во тешка категорија и актуелен привремен шампион на WBC, Хасим Рахман, на 12 ноември 2005 година, во Центарот „Томас и Мек“ во Лас Вегас. Сепак, на 9 ноември, три дена пред борбата, Кличко го објавил своето пензионирање од професионалниот бокс и се откажал од титулата, на крајот откажувајќи ја борбата. Тој тренирал за борба против Рахман; сепак, девет дена пред борбата, ја повредил ногата додека спарингувал. Тој ги скршил предните вкрстени лигаменти, за кои со операција ќе требало до една година да се излечат и евентуално да се докаже крај на кариерата. За да избегне титулата да биде надвор од употреба, тој се пензионирал. WBC останал благодарен за неговото внимание. Во други прилики, тој навел жалење за неговите ненадејно зголемени повреди, желба да го напушти спортот додека е сè уште на врвот и политички аспирации во неговата родна земја Украина. По неговото пензионирање, WBC му доделил статус на „''емеритус шампион''“ на Кличко и го уверил дека ќе стане задолжителен предизвикувач доколку и кога ќе одлучи да се врати.
2.7 Втор шампионат на WBC во тешка категорија
На 3 август 2008 година, WBC му доделил шанса на Кличко да ја врати титулата во тешка категорија на WBC. По пензионирањето на Виталиј, неговиот помлад брат воспоставил доминација во дивизијата, освојувајќи две од четирите достапни светски титули. Актуелниот шампион на WBC бил Семјуел Питер (кој загубил преку судиска одлука од Владимир во 2005 година). Во тоа време, постоел интерес за потенцијален натпревар за обединување помеѓу Питер и Владимир. Наместо тоа, Виталиј го искористил својот статус на шампион-емеритус и обезбедил предизвик за титулата против Питер. Борбата била закажана на 11 октомври 2008 година во O2 World, Берлин. Натпреварот станал еден од најочекуваните предизвици и борби во тешка категорија во последните неколку години. И двајцата имале право да бидат шампиони, а влоговите за иднината на тешката категорија биле високи. И покрај тоа што некои ја доведувале во прашање одлуката на Кличко да се врати по речиси четири години, тој успеал да ја врати титулата на доминантен начин. Кличко го заплашил Питер од првата рунда и го зашеметил со прецизни силни удари. Кличко го одвратил силниот Нигериец со ефикасен лев удар и ја презел контролата во центарот на рингот. Во текот на осум рунди, Кличко целосно го разбил и го надмудрил помладиот шампион. По осмата рунда, Питер се струполил на столчето, ја затресел главата и побарал борбата да биде прекината. Со победата над Семјуел Питер, Кличко технички станал еден од ретките боксери кои некогаш три пати ја држеле светската титула во тешка категорија - WBO (1999–2000), WBC (2004–2005) и WBC (2008–2013).
2.8 Кличко против Гомез, Ареола, Џонсон
На 21 март 2009 година, Кличко го победил Хуан Карлос Гомез со технички нокаут во деветтата рунда. Гомез се обидел да го искористи своето движење за да го спречи Кличко, но се чинело дека не може да се справи со моќта и физичката сила на својот противник. Како што напредувале рундите, Кличко почнал да му се наметнува на Гомез сè повеќе и повеќе. Гомез наскоро станал претпазлив кон моќта на Кличко и почнал да се заморува физички. До шестата рунда, Кличко ја имал целосната контрола. Крајот дошол кога судијата ја прекинал борбата во деветтата рунда, бидејќи Гомез не можел да издржи повеќе удари.
На 26 септември, Кличко ја остварил едностраната победа со технички нокаут над Крис Ареола во Стејплс Центарот во Лос Анџелес, кога тренерот на Ареола, Хенри Рамирез, го замолил судијата да ја прекине борбата. Ареола во тоа време се сметал за еден од најсилните ударачи во дивизијата; сепак, Кличко го држел Ареола настрана со левиот удар и го удирал речиси по волја со десната. Ареола бил под влијание на поразот на Семјуел Питер од Кличко во 2008 година, во кој Питер се обидел да боксира однадвор. Затоа, тој применил план на игра кој вклучувал примена на постојан притисок врз Кличко со цел да го принуди на борба со брзо темпо. И покрај неговите најдобри напори, борбата многу брзо станала еднострана. Кличко постојано се докажувал како побрз, поостар и многу покондициски борец од Ареола.
На 12 декември, Кличко го победил Кевин Џонсон со едногласна одлука, победувајќи во речиси секоја рунда. Џонсон, вешт борец, се обидел да ја поништи силата на Кличко со движење на главата. Иако се покажало како тежок за удирање, тој не успеал да започне ниту еден свој одржлив напад. По борбата со Џонсон, таборот на Кличко започнал преговори за потенцијална борба со поранешниот шампион на WBA, Николај Валуев, но натпреварот не се материјализирал поради економски несогласувања.
2.9 Кличко против Сосновски, Бригс, Солис
На 29 мај 2010 година, Кличко го победил полскиот претендент во тешка категорија Алберт Сосновски со нокаут на 2:30 во 10-та рунда од 12. Сосновски бил нокаутиран со десна рака во 10-тата рунда, што го натерало судијата Џеј Нади веднаш да мавне со раката за прекин на борбата. Борбата се одржала во Велтинс-Арена, Гелзенкирхен, Северна Рајна-Вестфалија, Германија.
Кличко пред натпреварот имал 112 килограми, додека Сосновски тежел 110 килограми. Оваа доброволна одбрана била четвртата одбрана на Кличко на титулата во тешка категорија на WBC. Сосновски бил 11-ти рангиран во тешка категорија според WBC пред оваа борба.
На 17 август 2010 година, било објавено дека Кличко ќе ја брани својата титула во WBC против Шенон Бригс на 16 октомври истата година. Кличко целосно го разбил својот предизвикувач со супериорна брзина на раката. Бригс се мачел да нанесе значајни удари, бидејќи Кличко ја добивал секоја рунда решително. По неколку рунди, Бригс добивал сурови и постојани удари кои му предизвикале сериозни повреди на лицето. Со оглед на ударите што го добивал, имало некои сугестии дека судијата требало да ја прекине борбата во последните неколку рунди. Кличко го задржал својот појас со официјални резултати од 120–107, 120–107 и 120–105.
За време на интервјуто по борбата, американскиот боксер Бригс изјавил: „''Се борев со Џорџ Форман, се борев со Ленокс Луис, а Виталиј е најдобар''.“ Иако Кличко не го нокаутирал Бригс, вториот се струполил по борбата и бил хоспитализиран со фрактури на лицето и скинат бицепс.
Следната борба на Кличко била против задолжителниот предизвикувач Одлание Солис. Борбата била привремено закажана за март 2011 година. На 11 јануари, официјално било потврдено дека борбата помеѓу Кличко и Солис ќе се одржи во Келн, Германија, на 19 март 2011 година. Борбата траела помалку од една цела рунда, бидејќи со удар од десната рака во слепоочницата, го занишала Солис, кој потоа го извиткал коленото. Кличко победил со нокаут. Кличко наводно заработил 15 милиони долари за борбата.
2.10 Кличко против Адамек, Чисора, Чар
Веќе на 40 години, Кличко ја одбранил својата титула во тешка категорија на WBC против Томаш Адамек на 10 септември 2011 година во Полска, победувајќи со технички нокаут во 10-тата рунда, во првата PPV борба во историјата на полската телевизија. Судијата ја прекинал борбата откако Адамек добил казнувачки удари и бил исклучен, бидејќи повеќе не бил во можност да се брани.
Откако наполнил 41 година на 19 јули 2012 година, Кличко станал еден од најстарите шампиони во тешка категорија во историјата. И покрај четиригодишната пауза од спортот, Кличко повторно се докажал како извонредно ефикасен и доминантен шампион во тешка категорија. Заедно со својот брат Владимир, тој исто така се борел за нивната заедничка амбиција да ги задржат сите четири титули во тешка категорија заедно, амбиција која била остварена на 2 јули 2011 година кога неговиот брат Владимир го победил Дејвид Хеј и ја освои титулата во тешка категорија на WBA.
Во јануари 2012 година, тој бил прогласен за борец на годината во WBC за 2011 година. Кличко бил во преговори за можна борба со поранешниот шампион во тешка категорија на WBA, Дејвид Хеј, на 3 март 2012 година.
Откако Владимир Кличко морал да ја откаже борбата со Жан-Марк Мормек, се сметало дека Виталиј најверојатно ќе се бори на 25 февруари 2012 година. Извори во Германија објавиле дека веројатно ќе се бори против британскиот кандидат Дерек Чисора на 18 февруари 2012 година во Олимпијахале, Минхен, Баварија.
На 12 декември 2011 година било потврдено дека Дерек Чисора ќе биде следниот противник на Кличко. Кличко едногласно ја задржал титулата во WBC во доминантен настап во Минхен. Борбата се водела во услови на антагонизам што го покажал Чисора на мерењето. Чисора го плеснал Кличко по лицето, оставајќи црвена дамка. Следниот ден, Чисора плукнал вода по лицето на братот на Виталиј, Владимир.
Виталиј победил во поголемиот дел од рундите, боксувајќи дисциплинирана борба со променливи агли и супериорна работа со нозете. Чисора, постојано наидувајќи напред задавајќи казнувачки удари во телото, не успеал да го исцрпи постариот боксер. Резултатите биле следните: 118–110, 118–110 и 119–111. Следниот ден Кличко посетил болница за да го провери своето рамо, тврдејќи дека го повредил во борбата. Лекар потврдил дека претрпел кинење на лигаментите на левото рамо. Кличко изјавил дека „''одеднаш изгубил сила во левата рака''“ и бил принуден да ја користи само десната. Се верува дека повредата се случила во втората или третата рунда. Тренерот на Кличко, Фриц Сдунек, верува дека ова е истата повреда што ја претрпел Кличко во борбата со Берд.
На прес-конференцијата по борбата, се случило тепачка меѓу Хеј и Чисора. По тепачката, Чисора го предизвикал Хеј на борба во рингот и рекол: „''Ќе го застрелам Дејвид Хеј''“. Чисора подоцна бил уапсен на германскиот аеродром заедно со неговиот тренер, Дон Чарлс. Неговите коментари и постапки подоцна биле осудени од Френк Ворен, неговиот промотор, и Владимир Кличко.
На 2 јули 2012 година, било објавено дека Виталиј ќе ја брани својата титула во тешка категорија на WBC на 8 септември во Олимписката арена во Москва, Русија. Неговиот противник во борбата бил непоразениот иден шампион во тешка категорија на WBA, Мануел Чар, со 21–0 (11 нокаути). Кличко ја добил борбата со технички нокаут кога лекарите покрај рингот одбиле да му дозволат на Чар да продолжи поради посекотина добиена од ударите на Кличко во четвртата рунда..
Се очекувало Кличко да се соочи со Берман Стиверн во задолжителната одбрана на титулата, но бил принуден да се откаже поради повреда.
2.11 Пензионирање од боксот
На 15 декември 2013 година, Кличко се повлекол од боксот. Тој бил прогласен за почесен шампион, што значи дека доколку сака да се врати во боксот, може да се бори против шампионот во тешка категорија на WBC без претходни борби. Но (веднаш по неговото пензионирање од боксот), Кличко изјавил: „''Тоа е нешто што моментално не можам да го замислам''“. Титулата на WBC била ослободена, а подоцна оспорена од Крис Ареола и Берман Стиверне. Коментирајќи ја својата одлука, тој изјавил: „''Мојот фокус е на политиката во Украина и чувствувам дека луѓето таму имаат потреба од мене''“. Тој исто така додал: „''Му се заблагодарувам на WBC и на неговиот претседател Хозе Сулејман за поддршката во нашата битка за демократија и слобода во Украина''“. Откако се пензионирал, тој одржувал ограничено ниво на тренинг и бил на страната на својот брат во повеќето борби, најпознато кога имал расправија со Ентони Џошуа по натпреварот Ентони Џошуа против Владимир Кличко.
3 Политичка кариера
3.1 Рани години
За време на украинските претседателски избори во 2004 година и последователната Портокалова револуција, браќата Кличко отворено ја поддржале кандидатурата на Виктор Јушченко. Во 2005 година, Виталиј Кличко бил назначен за советник на претседателот Јушченко. Во октомври 2006 година, тој бил унапреден во советник со полно работно време.
Кличко ја започнал кампањата за градоначалник на Киев кратко по неговото пензионирање во 2005 година. Тој ги загубил изборите за градоначалник во 2006 година од Леонид Черновецки, но се пласирал на второто место со 26% од гласовите, пред актуелниот градоначалник Олександр Омелченко. Кличко водел кампања на платформа против корупцијата и го предводел блокот „Граѓанска партија“ ПОРА-РОП (партиите ПОРА и Партијата за реформи и ред) на истовремено одржаните локални избори за Градскиот совет на Киев. Аналитичарите изјавиле дека неговото релативно доцно влегување во кампањата можеби го чинело гласови. Сепак, Кличко бил избран за народен пратеник во Градскиот совет на Киев откако „Граѓанската партија“ ПОРА-РОП освоила 14 места на изборите во 2006 година.
На локалните избори во Киев во мај 2008 година, тој повторно се кандидирал и освои 18% од гласовите. Кличко истовремено го предводел Блокот на Виталиј Кличко, кој освоил 10,61% од гласовите и 15 места, а повторно бил избран во Градскиот совет на Киев. Неговата кампања го ангажирала Руди Џулијани како консултант за кампањата. Во 2008 година, тој бил назначен и во украинската делегација на Конгресот на Советот на Европа.
Кличко станал лидер на политичката партија Украинска демократска алијанса за реформи (УДАР) во април 2010 година. За време на локалните избори во Украина во 2010 година, партијата освоила претставници во (украинските) општини и регионалните парламенти.
Кличко и УДАР станале партнери на Христијанско-демократскиот сојуз на Германија во ноември 2011 година. УДАР е поддржан од германската влада и Фондацијата Конрад Аденауер и добил поддршка особено од Ангела Меркел, а исто така и од политичарите од конзервативната Европска народна партија. Според информациите добиени од германското списание ''„Дер Шпигел“'', целта била „''Кличко намерно да се постави како нов силен човек во Киев - со цел на овој начин да се спротивстави на растечкото влијание на Кремљ''“. Поддршката се состоела од логистика, обука и заеднички настапи. Помош ветиле и Кристоф Хојсген, Роналд Пофала и Гвидо Вестервеле.
Во октомври 2011 година, Кличко објавил дека ќе се кандидира на изборите за градоначалник на Киев во 2012 година.
За време на украинските парламентарни избори во 2012 година, Кличко бил избран (тој бил главен кандидат на партиската листа на УДАР) во украинскиот парламент; УДАР освоил 13,97% од гласовите и 34 места според националниот пропорционален систем на партиски листи, завршувајќи трет зад Партијата на регионите и Татковина, и уште 6 места во изборните единици, со што вкупно 40 места. Поддршката за УДАР била најмалку диверзифицирана на регионално ниво во споредба со резултатите на другите водечки партии. Кличко бил избран за лидер на фракцијата на партијата во Парламентот.
Кличко на 24 октомври 2013 година објавил дека има намера да учествува на следните украински претседателски избори, кои тогаш биле закажани за 2015 година. Истиот ден, парламентот гласал за закон со кој се усвојуваат два амандмани на Даночниот законик, според кои лице кое има постојан престој во странска држава се смета за лице кое не живее во Украина; законот, исто така, содржел одредба според која само лице „кое постојано живее во Украина десет години“ може да се кандидира за претседател. 239 пратеници гласале за законот, претежно од Партијата на регионите и Комунистичката партија. Експертите и адвокатите потоа тврделе дека не е јасно дали Кличко може да учествува на овие избори бидејќи, според медиумските извештаи, тој имал дозвола за престој во Германија.
Анкетите на јавното мислење од почетокот на 2011 година покажале дека предвидениот процент на гласови што Кличко би го добил во првиот круг од украинските претседателски избори во 2014 година се зголемил од 4,8% во декември 2011 година на 15,1% во февруари 2013 година, а анкетата на Центарот „Разумков“ од октомври 2013 година предвидел 19,3%. Според сите анкети на јавното мислење освен две, спроведени од јануари до ноември 2013 година од Центарот Разумков, Киевскиот меѓународен институт за социологија (KIIS), SOCIS, Рејтинг, Меѓународниот републикански институт и Демократските иницијативи, Виктор Јанукович и Кличко најверојатно требало да влезат во вториот круг. За вториот круг, сите анкети на јавното мислење спроведени од истите агенции во истиот временски период покажале дека Виталиј ќе победи во потенцијалниот втор круг против Јанукович, предвидувајќи дека Виталиј ќе освои од 58% до 64%.
Кличко станал една од доминантните фигури на протестите на Евромајдан. За време на овие протести, тој се повлекол од боксот.
3.2 Политички ставови (до 2013 година)
Кличко е за Спогодбата за асоцијација меѓу Украина и Европската Унија. Тој ја гледа Европската Унија како „''модел на Украина за иден политички и економски развој на [Украина]''“. Тој верува дека поранешниот претседател Виктор Јанукович и неговата влада „намерно ги уништуваат перспективите за интеграција (во Европа) на Украина“ и дека украинските политичари немаат право да им дозволат да „владеат по 2014 година“. Кличко е исто така за соработка меѓу НАТО и Украина.
Главната грижа на Кличко се социјалните стандарди и економијата на Украина. Тој верува дека „''прашањето на јазикот не претставува врвен приоритет''“. Кличко сака помалку корупција и поголема транспарентност во украинската политика. Тој, исто така, се залага за пониски даноци за стимулирање на економијата. Кличко во октомври 2011 година ги обвинил претседателот Јанукович и владата на Азаров дека „''прават сè за да ги манипулираат правилата за да останат на власт подолго''“; понатаму (во декември 2011 година) тој ја нарекол „''секоја изјава на владата''“ како „''продолжение на лаги и дезинформации''“. Тој, исто така, учествувал во митинзи за ослободување на поранешната премиерка Јулија Тимошенко.
Во декември 2011 година, Кличко го опишал судскиот систем на Украина како „целосна деградација“ и го обвинил за кршење на човековите права и понижување на своите затвореници. Според него, на Украина ѝ недостасуваат независни и непристрасни судии бидејќи „''украинското судство во моментов е затворен систем со доживотни судии и назначувања направени преку административна моќ''“. Тој се залагал да ја обезбеди независноста на судиите со преминување од систем на назначени судии на систем на избрани судии.
Во јули 2012 година, Кличко изјавил дека УДАР нема да соработува со Партијата на регионите во украинскиот парламент. На почетокот на април 2013 година, Кличко повикал на предвремени претседателски и парламентарни избори во Украина.
3.3 Градоначалник на Киев
На 28 февруари 2014 година, Кличко потврдил дека ќе учествува на (раните) украински претседателски избори во 2014 година. На 29 март, тој објавил дека се предомислил и дека ќе се кандидира за функцијата градоначалник на Киев на локалните избори во Киев во 2014 година (вклучувајќи ги и изборите за градоначалник) закажани за 25 мај. На украинските претседателски избори во 2014 година, Кличко ја поддржал кандидатурата на Петро Порошенко. Кличко ги добил изборите за градоначалник на Киев со речиси 57% од гласовите во првиот круг. Тој положил заклетва како градоначалник на 5 јуни 2014 година Истиот ден украинскиот парламент му го одзел мандатот на Кличко за пратеник (украинските пратеници немаат право да ги комбинираат парламентарните активности со какво било друго јавно вработување). Порошенко бил избран за претседател на Украина на 25 мај 2014 година.
Покрај градоначалничките избори, УДАР учествувал и на локалните избори во Киев во 2014 година. Таа освоила 30 места на гласачкото ливче на партиските листи (40,54% од гласовите) и 42 места во изборните единици, вкупно освојувајќи 77 места во Градскиот совет на Киев од 120. Ова било последен пат половина од местата во Градскиот совет на Киев да бидат избрани во изборни единици.
Порошенко го назначил Кличко за шеф на градската државна администрација на Киев на 25 јуни 2014 година.
Кличко ја предводел изборната листа на Блокот на Петро Порошенко на украинските парламентарни избори кон крајот на октомври 2014 година, но ветил дека нема да поднесе оставка од функцијата градоначалник на Киев. На 21 ноември 2014 година, Кличко се откажал од своето место во новиот парламент. Блокот на Петро Порошенко ги добил изборите со 132 места од 423 достапни.
На 28 август 2015 година, УДАР се споил со Блокот на Петро Порошенко „Солидарност“. Кличко станал нов лидер на партијата. На изборите за градоначалник на Киев во 2015 година, Кличко бил реизбран со 66,5% од гласовите. За ова, му бил потребен втор круг на градоначалнички избори меѓу него и Борислав Береза, откако Кличко освоил 40,5% од гласовите, а Береза 8,8% во првиот круг. (Береза освоил 33,51% од гласовите во вториот круг на градоначалнички избори.) Блокот на Петро Порошенко освоил 52 места во Градскиот совет на Киев со 27,56% од гласовите. На 26 мај 2016 година, Кличко поднел оставка од функцијата претседател на Блокот на Петро Порошенко, откако на 1 мај стапил на сила нов закон со кој се забранува началник на администрација да биде претседател или член на политичка партија.
На 18 мај 2019 година, Кличко објавил дека УДАР ќе учествува самостојно на украинските парламентарни избори во 2019 година. На изборите партијата се натпреварувала само во 15 изборни единици. Не успеала да освои ниту едно место.
Според украинскиот Устав, шефот на градската државна администрација на Киев треба да поднесе оставка откако ќе биде избран нов претседател. Сепак, по изборите на 21 април 2019 година, на кои победил Володимир Зеленски, Кличко не бил разрешен. Одлуката од 4 септември 2019 година на Владата на Хончарук за разрешување на Кличко не била извршена.
На изборите за градоначалник на Киев на локалните избори во Киев во 2020 година, Кличко повторно бил кандидат, номиниран од УДАР. Тој бил поддржан и од партијата на Петро Порошенко, веќе наречена Европска солидарност. Тој ги добил изборите во првиот круг со 50,52% од гласовите, а за него гласале 365.161 луѓе. УДАР освоил 30 места во Градскиот совет на Киев од 120 на локалните избори во Киев во 2020 година со 19,98% од гласовите, завршувајќи втора зад Европска солидарност (20,52% од гласовите; 31 место).
Кличко станал само третата личност од 1900 година кој ја извршува функцијата градоначалник на Киев повеќе од 11 години. Тој е исто така единствената личност откако Украина ја стекнала својата независност во 1991 година што победила на три директни демократски избори за градоначалник на Киев.
Кличко е член на Меѓународниот советодавен совет на Меѓународниот републикански институт со седиште во Вашингтон.
3.3.1 Руска инвазија на Украина
Во февруари 2022 година, Кличко и неговиот брат Владимир Кличко ветиле дека ќе се вооружат за да го заштитат главниот град на Украина, Киев, како одговор на руската инвазија на Украина што започнала на 24 февруари. На 25 февруари, Кличко објавил видео на својот Телеграм канал за да известува за жртвите во главниот град, наведувајќи: „''Ноќта беше тешка, но нема руски трупи во главниот град. Непријателот се обидува да влезе во градот, особено од [правецот на] Хостомел, Житомир.''“ На 11 март, Кличко се појавил како гостин во ''емисијата „Состојба на Унијата“'' на CNN.
На 15 март, Кличко објавил 36-часовен полициски час од вторник навечер, во услови на, како што рекол, тежок и опасен момент, наведувајќи: „''Ги молам сите жители на Киев да се подготват да останат дома два дена, или доколку се вклучат сирените, во засолништата''“. Околу половина од 3,4 милиони жители на Киев побегнале. На 23 март, Кличко и неговиот брат известувале од парк за победите околу Киев: украинските сили го вратиле поголемиот дел од Ирпин (источно од Киев), целиот Макарив (западно од Киев) и се бореле за селото Љутиж, 20 милји северно. До 31 март, руските сили се повлекле од Киев.
На 10 март 2022 година, Виталиј и Владимир објавиле преку Телеграм дека собрале 100 милиони евра финансиска поддршка за Украина со кампања за собирање средства во Германија.
На 6 мај, Кличко предупредил дека постои голема веројатност за ракетни напади низ цела Украина во наредните денови. Немало планови за полициски час, но уличните патроли требало да бидат засилени. На 23 мај, Кличко и украинскиот министер за надворешни работи, Дмитро Кулеба, биле во Давос, Швајцарија, за да присуствуваат на годишниот состанок на Светскиот економски форум. Кличко и неговиот брат зборувале долго пред публиката истиот ден. Тие им порачале на делегатите да ја поддржат Украина и покрај економските тешкотии, и дека „''ние ве браниме''“. Подоцна, во интервју за Скај њуз, тие изјавиле дека „''најголемата грешка''“ што нивната публика може да ја направи е да помисли дека „''војната во Украина не влијае на сите''“.
На 18 јуни, Кличко изјавил дека Владимир Путин уништува милиони животи и во Украина и во Русија, додавајќи дека руските војници умираат единствено за амбициите на Путин. На крајот на јуни, браќата Кличко присуствувале, заедно со голема делегација Украинци, на самитот на НАТО во Мадрид во 2022 година.
На 23 јули 2022 година, списанието ''„Тајмс“'' објавил статија во која се тврдело дека Виталиј и Владимир биле на личниот список на Владимир Путин од 24 познати украински личности кои тој сакал да бидат убиени.
Во интервју за списанието ''„Шпигел“'' во декември 2023 година, Кличко го обвинил претседателот Зеленски за авторитаризам поради употребата на овластувања од страна на претседателот во рамките на воената состојба. За претседателот, Кличко изјавил: „Во одреден момент повеќе нема да бидеме различни од Русија, каде што сè зависи од еден човек“.
4 Спортско наследство
Бидејќи никогаш не бил нокаутиран, Витали Кличко е широко познат како најсилниот борец од двајцата браќа. Неговиот процент на нокаут од 87% се смета за еден од најдобрите соодноси на нокаути и натпревари од кој било шампион во историјата на боксот во тешка категорија. Виталиј бил познат и по тоа што станал невообичаено доминантен во своите борби, ретко губејќи рунда во својата професионална кариера како боксер. За време на неговото време како шампион на WBC, Виталиј Кличко бил опишан како најдобар во своето време, а Џорџ Форман изјавил дека тој има најдобар лев боксерски став во дивизијата. Двајцата браќа Кличко се сметаат за најдобри боксери во тешка категорија од нивниот период. Останувајќи непоразени во поголемиот дел од своите кариери и одбивајќи да се борат еден против друг, двајцата браќа останале во голема мера непредизвикани во текот на нивните кариери. Имено, двајцата браќа биле особено познати по тоа што ја користеле својата големина за да ги поразуваат другите тешкаши. Во 2011 година, Владимир и Виталиј влегле во Гинисовата книга на рекорди како пар браќа со најмногу победи во борби за титула во тешка категорија (30 во тоа време; 40 до 2020 година).
Сметајќи се за национални херои во Украина, браќата Кличко во 2008 година биле избрани за 15-ти најголеми Украинци на сите времиња по национална анкета на која гласале околу 2,5 милиони луѓе. Боксерските натпревари во кои учествувал еден од браќата Кличко привлекле помеѓу 10 и 20 милиони гледачи во Украина; некои од нивните борби генерирале уште поголем број гледачи. Виталиј е именуван повеќе пати меѓу 100-те највлијателни луѓе во Украина од страна на Корреспондент: тој бил рангиран на 60-то место во 2006 година, 44-то во 2010 година, 41-во во 2011 година, 16-то во 2012 година, 10-то во 2013 година, 23-то во 2017 година и 28-мо во 2019 година (рангирањето не било спроведено помеѓу 2014 и 2016 година).
Браќата Кличко се сметале и за големи ѕвезди во Германија. Анкета спроведена од TNS за ''Horizont Sport Business'' во 2003 година покажала дека 90,9% од испитаниците го препознале Виталиј, додека 70,7% ги прославиле неговите успеси, што го прави шести најпрепознаен и втор најомилен спортист во Германија во тоа време. Според Дојче Веле, друго истражување спроведено не подоцна од 2011 година покажало дека речиси 99% од луѓето во Германија ги препознале браќата Кличко. Показателот на CPI спроведен од агенцијата ''Celebrity Performance'' во 2012 година ги рангирал браќата Кличко на второто место на списокот на најпродавани познати личности во Германија, додека во јануари 2014 година, врз основа на анкета спроведена од истата агенција на 1151 испитаници, браќата Кличко биле рангирани на 6-то место во категоријата „Личност на годината за 2013 година“. Најмалку осум од борбите на Виталиј генерирале просечно над 9 милиони гледачи. Песната „Sonne“ на „Рамштајн“ била користена како негова влезна песна на натпреварите.
Во текот на својата кариера, Виталиј победил 15 боксери за светската титула во тешка категорија, петтиот најдобар резултат во историјата (израмнет со Ленокс Луис), вклучувајќи двајца - Кори Сандерс и Дени Вилијамс - за светската титула во тешка категорија ''„The Ring'' “. Кличко е еден од деветте боксери кои победиле најмалку десет различни борци за светската титула во тешка категорија. Од април 2025 година, BoxRec го рангирал Кличко меѓу 100-те најдобри боксери на сите времиња. Тој е единствениот боксер во тешка категорија кој владеел како светски шампион во три различни децении. Кличко и Џорџ Форман се единствените боксери во тешка категорија во историјата кои одбраниле светска титула по наполнување на 40 години Според BoxRec, Виталиј победил 7 претходно непоразени борци со вкупен резултат од 135–0–3 (95 НА) – меѓу овие 7 се Албен Белински (професионален рекорд 5–0, 5 НА влегувајќи во борбата), Ед Махоун (21–0–2, 21 НА), Тимо Хофман (22–0, 13 НА), Крис Ареола (27–0, 24 КО), Кевин Џонсон (22–0–1, 9 НА), Одлание Солис (17–0, 12 КО) и Мануел Чар (21–0, 11 НА). Виталиј победил 7 тогашни или поранешни светски шампиони во текот на својата кариера. Меѓу нив биле шампионите во тешка категорија Кори Сандерс, Шенон Бригс и Семјуел Питер, светскиот шампион во две категории Томаш Адамек и шампионите во јуниорска категорија Хуан Карлос Гомез и Орлин Норис.
На крајот на 2004 година, Виталиј бил одликуван со Орденот на државата Херој на Украина, највисокото украинско одликување, за неговите достигнувања и придонеси во развојот на украинскиот спорт. Во 2010 година, Виталиј бил награден со Германскиот крст на Орденот за заслуги, највисокото германско одликување, за неговиот општествен и политички ангажман. Во 2013 година, Кличко бил награден со Грузискиот претседателски Орден. Во 2018 година, Виталиј бил примен во Меѓународната боксерска куќа на славните. Тој бил избран во својата прва година. Познати по добротворна работа и филантропија, и Виталиј и Владимир се меѓу само 15-те сегашни или поранешни живи спортисти кои се прогласени за шампиони на УНЕСКО за спорт.
5 Личен живот
Таткото на Кличко, Володимир Родионович Кличко (1947–2011), бил генерал-мајор на советските воздухопловни сили и советски воен аташе во Источна Германија. Мајката на Володимир била еврејка. Дел од семејството на Виталиј починало за време на Гладоморот, додека неговиот прадедо и членовите на семејството по женска линија од неговата мајка починале во Холокаустот.
Браќата Кличко живееле како деца во Чехословачка од 1980 до 1985 година, каде што нивниот татко бил стациониран во советските сили. Тие посетувале училиште наменето за деца на советски војници во градот Мимон во Северна Бохемија.
Браќата Кличко живееле во Припјат, Украинска ССР од 1985 до 1986 година, кога градот бил евакуиран по јадрената катастрофа во Чернобил. Нивниот татко, Володимир Родионович Кличко (1947–2011), бил исто така еден од командантите задолжени за чистење на последиците од катастрофата во 1986 година, а потоа му било дијагностицирано рак. Поранешниот полковник во воздухопловните сили на Советскиот Сојуз починал од рак на лимфните јазли, според менаџерскиот тим на браќата. Тој исто така служел како воено аташе во амбасадата на Украина во Германија. Неговата мајка се вика Надја Улјаневна.
Како млад, Кличко работел во фабриката за автоматизација како производител на алати во Киев.
Во декември 2013 година, Микола Чинчин, претседател на Главниот истражен оддел на Министерството за внатрешни работи на Украина за време на претседателствувањето на Виктор Јанукович, го обвинил Кличко дека работел како наплатувач на долгови во 1990-тите за шефот на мафијата Виктор Рибалко. Кличко жестоко ги негирал врските со Рибалко.
Кличко и Наталија Јехорова, поранешна спортистка и модел, се венчале на 26 април 1996 година. Тие имаат три деца. На 15 август 2022 година, Виталиј објавил дека тој и Наталија ќе се разведат.
Во 1996 година, Кличко дипломирал на Педагошкиот институт „Перејаслав-Хмелницки“ (Украина) и бил примен на постдипломската програма на Националниот универзитет „Тарас Шевченко“ во Киев. На 29 февруари 2000 година, тој ја прикажал својата докторска теза на тема „''талент и спонзорство во спортот''“ на „Киевскиот универзитет за физички науки и спорт“ и му бил доделен докторат по спортски науки.
Покрај тоа што живее во Киев, Кличко со години живее и во Германија. Според Кличко „Германија ме посвои, јас навистина ја сакам Германија, но не сум Германец“.
И Виталиј и неговиот брат Владимир се страствени шахисти. Виталиј е пријател на поранешниот светски шампион во шах, Владимир Крамник, и двајцата играле, при што Крамник секогаш победувал. Кличко коментирал дека „''шахот е сличен на боксот. Треба да развиете стратегија и треба да размислувате два или три чекори однапред за тоа што прави вашиот противник. Мора да бидете паметни. Но, која е разликата помеѓу шахот и боксот? Во шахот, никој не е експерт, но сите играат. Во боксот сите се експерти, но никој не се бори''.“
Двајцата браќа Кличко се вклучени и во добротворни активности посветени на поддршка на потребите на училиштата, црквите и децата. Во 2002 година, браќата Кличко објавиле дека се согласиле да работат за УНЕСКО. Виталиј и неговиот брат никогаш не се бореле еден против друг во професионална борба, бидејќи нивната мајка ги натерала да ветат дека никогаш нема да се борат еден против друг.
Кличко течно зборува четири јазици: украински, руски, англиски и германски.
6 Награди и почести
* Во 2010 година, Кличко бил награден со германскиот крст на Орденот за заслуги за неговиот општествен и политички ангажман
* Во 2013 година, Кличко бил награден со Грузискиот претседателски орден за извонредност
* Во 2016 година, Кличко бил прогласен за „Вечен светски шампион во тешка категорија“ од страна на WBC; титулата се доделува на доминантни боксери кои биле непоразени како шампиони и имале многу успешни одбрани на титулата во текот на нивните кариери * Во 2022 година, Кличко бил именуван за почесен член на Европскиот комитет на регионите * Во 2022 година, Кличко бил прогласен за добитник на наградата „Артур Еш“ за храброст на ESPY
7 Професионален боксерски рекорд
Бр., #, Резултат, Противник, Тип, Рунда, време, Дата, Возраст, Место, Забелешка
47, Победа, 45–2, Мануел Чар, TKO, 4 (12), 2:04, 8 септември 2012, Олимписки стадион, Москва, Русија, Ја одбранил WBC титулата во тешка категорија
46, Победа, 44–2, Дерек Чисора, UD, 12, 18 февруари 2012, Олимпијахале, Минхен, Германија, Ја одбранил WBC титулата во тешка категорија
45, Победа, 43–2, Томаш Адамек, TKO, 10 (12), 2:20, 10 септември 2011, Стадион Мјески, Вроцлав, Полска, Ја одбранил WBC титулата во тешка категорија
44, Победа, 42–2, Одланиер Солис, KO, 1 (12), 3:00, 19 март 2011, Ланксес Арена, Келн, Германија, Ја одбранил WBC титулата во тешка категорија
43, Победа, 41–2, Шенон Бригс, UD, 12, 16 октомври 2010, O2 World, Хамбург, Германија, Ја одбранил WBC титулата во тешка категорија
42, Победа, 40–2, Алберт Сосновски, KO, 10 (12), 2:30, 29 мај 2010, Велтинс Арена, Гелзенкирхен, Германија, Ја одбранил WBC титулата во тешка категорија
41, Победа, 39–2, Кевин Џонсон, UD, 12, 12 декември 2009, ПостФинанс Арена, Берн, Швајцарија, Ја одбранил WBC титулата во тешка категорија
40, Победа, 38–2, Крис Арреола, RTD, 10 (12), 3:00, 26 септември 2009, Стејплс центар, Лос Анџелес, Калифорнија, САД, Ја одбранил WBC титулата во тешка категорија
39, Победа, 37–2, Хуан Карлос Гомес, TKO, 9 (12), 1:49, 21 март 2009, Ханс-Мартин-Шлајер-хале, Штутгарт, Германија, Ја одбранил WBC титулата во тешка категорија
38, Победа, 36–2, Семјуел Питер, RTD, 8 (12), 3:00, 11 октомври 2008, O2 World, Берлин, Германија, Ја освоил WBC титулата во тешка категорија
37, Победа, 35–2, Дени Вилијамс, TKO, 8 (12), 1:26, 11 декември 2004, Мишелоб Ултра Арена, Парадајс, САД, Ја одбранил WBC и ''The Ring'' титулите во тешка категорија
36, Победа, 34–2, Кори Сандерс, TKO, 8 (12), 2:46, 24 април 2004, Стејплс центар, Лос Анџелес, Калифорнија, САД, Освоил слободни WBC и ''The Ring'' титули во тешка категорија
35, Победа, 33–2, Кирк Џонсон, TKO, 2 (12), 2:54, 6 декември 2003, Медисон Сквер Гарден, Њујорк, САД
34, Пораз, 32–2, Ленокс Луис, TKO, 6 (12), 3:00, 21 јуни 2003, Стејплс центар, Лос Анџелес, Калифорнија, САД, За титулите во тешка категорија на WBC, IBO и ''The Ring''
33, Победа, 32–1, Лери Доналд, TKO, 10 (12), 2:35, 23 ноември 2002, Вестфаленхален, Дортмунд, Германија, Ја одбранил WBA Интерконтиненталната титула во тешка категорија
32, Победа, 31–1, Вон Бин, TKO, 11 (12), 1:40, 8 февруари 2002, Volkswagen Halle, Брауншвајг, Германија, Ја одбранил WBA титулата во тешка категорија
31, Победа, 30–1, Рос Пјурити, TKO, 11 (12), 1:16, 8 декември 2001, Кениг Пилснер арена, Оберхаузен, Германија, Ја одбранил WBA титулата во тешка категорија
30, Победа, 29–1, Орлин Норис, KO, 1 (12), 1:09, 27 јануари 2001, Руди-Зедлмајер-хале, Минхен, Германија, Освои слободна WBA титулата во тешка категорија
29, Победа, 28–1, Тимо Хофман, UD, 12, 25 ноември 2000, ТУИ Арена, Хановер, Германија, Освоил слободна европска титула во тешка категорија
28, Пораз, 27–1, Крис Бирд, RTD, 9 (12), 3:00, 1 април 2000, Хотел Естрел, Берлин, Германија, Ја загубил WBO титулата во тешка категорија
27, Победа, 27–0, Обед Саливан, RTD, 9 (12), 3:00, 11 декември 1999, Спортска сала Алстердорф, Хамбург, Германија, Ја одбранил WBO титулата во тешка категорија
26, Победа, 26–0, Ед Махоун, TKO, 3 (12), 1:45, 9 октомври 1999, Арена Оберхаузен, Оберхаузен, Германија, Ја одбранил WBO титулата во тешка категорија
25, Победа, 25–0, Херби Хајд, KO, 2 (12), 1:14, 26 јуни 1999, Лондон арена, Лондон, Англија, Ја освоил WBO титулата во тешка категорија
24, Победа, 24–0, Исмаел Јула, TKO, 2 (12), 1:30, 20 февруари 1999, Спортска сала Алстердорф, Хамбург, Германија, Ја одбранил европската титула во тешка категорија
23, Победа, 23–0, Франческо Спинели, TKO, 1 (12), 1:49, 5 декември 1998, Палата на спортови, Киев, Украина, Ја одбранил европската титула во тешка категорија
22, Победа, 22–0, Марио Шисер, TKO, 2 (12), 2:00, 24 октомври 1998, Спортска сала Алстердорф, Хамбург, Германија, Освоил слободна европска титула во тешка категорија
21, Победа, 21–0, Рикардо Кенеди, TKO, 1 (8), 1:31, 11 август 1998, Микосуки Ресорт и Гејминг, Мајами, САД
20, Победа, 20–0, Хосе Рибалта, TKO, 2 (8), 2:13, 5 јуни 1998, Спортска сала Вандсбек, Хамбург, Германија
19, Победа, 19–0, Дики Рајан, TKO, 5 (12), 2 мај 1998, Хансхале, Либек, Германија, Освоил слободна WBO титула во тешка категорија
18, Победа, 18–0, Јулиус Франсис, TKO, 2 (12), 18 април 1998, Еврогрес, Ахен, Германија
17, Победа, 17–0, Леви Билапс, KO, 2 (10), 20 март 1998, Балспортхале, Франкфурт, Германија
16, Победа, 16–0, Луис Монако, KO, 3 (10), 7 март 1998, Сартори Сале, Келн, Германија
15, Победа, 15–0, Албен Белински, KO, 2 (8), 30 јануари 1998, Berdux, Минхен, Германија
14, Победа, 14–0, Маркус Роде, TKO, 2 (10), 17 јануари 1998, Спортски и рекреативен центар, Берлин, Германија
13, Победа, 13–0, Ентони Вилис, KO, 5 (8), 20 декември 1997, Оберхејнхале, Офенбург, Германија
12, Победа, 12–0, Херман Делгадо, TKO, 3 (8), 29 ноември 1997, Рајнстрандхале, Карлсруе, Германија
11, Победа, 11–0, Гилберто Вилијамсон, KO, 6 (8), 2:50, 8 ноември 1997, Балспортхале, Франкфурт, Германија
10, Победа, 10–0, Вил Хинтон, KO, 2 (6), 4 октомври 1997, Стадионспортхале, Хановер, Германија
9, Победа, 9–0, Џими Хејнс, KO, 2 (6), 14 јуни 1997, Салтеатар Хуберт Геулен, Ахен, Германија
8, Победа, 8–0, Кливленд Вудс, KO, 2 (6), 2:16, 10 мај 1997, Спортска сала Франкфурт на Мајна, Франкфурт, Германија
7, Победа, 7–0, Дерик Роди, TKO, 2 (6), 2:14, 12 април 1997, Еврогрес, Ахен, Германија
6, Победа, 6–0, Калвин Џонс, KO, 1 (6), 2:58, 8 март 1997, Сартори Сале, Келн, Германија
5, Победа, 5–0, Трој Робертс, TKO, 2 (6), 1:14, 22 февруари 1997, Спортска сала Вандсбек, Хамбург, Германија
4, Победа, 4–0, Мајк Акли, KO, 1 (6), 0:32, 25 јануари 1997, Хотел Маритим, Штутгарт, Германија
3, Победа, 3–0, Брајан Сарџент, TKO, 2 (6), 1:08, 21 декември 1996, Зоолошка градина, Франкфурт, Германија
2, Победа, 2–0, Франтишек Сумина, TKO, 1 (4), 1:12, 30 ноември 1996, Арена Нова, Винер Нојштат, Австрија
1, Победа, 1–0, Тони Бредхам, KO, 2 (4), 1:14, 16 ноември 1996, Спортска сала Вандсбек, Хамбург, Германија
8 Титули во бокс
8.1 Главни светски титули
* Шампион на WBC во тешка категорија
* Шампион на WBO во тешка категорија
8.2 Титули во списанието The Ring
* Шампион на''The Ring'' во тешка категорија
8.3 Регионални/Меѓународни титули
* WBA Интерконтинентален шампион во тешка категорија
* WBO Интерконтинентален шампион во тешка категорија
* Европски шампион во тешка категорија
8.4 Почесни титули
* Вечен шампион на WBC
* WBC Emeritus шампион
9 Гледаност
Дата, Натпревар, Официјално, Гледаност, Земја, Мрежа, Извори, Забелешки
9 октомври 1999 година, Витали Кличко против Ед Махоун, ''Кличко vs. Махоун'', 11,000,000, Украина, 1+1, <ref
1 април 2000 година, Витали Кличко против Крис Бирд, ''Кличко vs. Бирд'', 9,790,000, Германија, Sat.1, <ref
8 декември 2001 година, Витали Кличко против Рос Пурити, ''Одмазда на братот II'', 7,390,000, Германија, Sat.1, <ref
23 ноември 2002 година, Витали Кличко против Лери Доналд, ''Кличко vs. Доналд'', 8,410,000, Германија, ZDF, <ref
21 јуни 2003 година, Ленокс Луис против Витали Кличко, ''Битка на титаните'', 7,036,000, САД, HBO,
24 април 2004 година, Витали Кличко против Кори Сандерс, ''Нека започне новата ера'', 3,300,000, САД, HBO,
2,300,000,
11 декември 2004 година, Витали Кличко против Дени Вилијамс, ''Кличко vs. Вилијамс: Нокаут во Њујорк'', 17,500,000, Русија, 1 Канал, <ref
11 октомври 2008 година, Самуел Питер против Витали Кличко, ''Опасна зона'', 9,670,000, Германија, RTL Television, <ref
21 март 2009 година, Витали Кличко против Хуан Карлос Гомез, 10,880,000, Германија, RTL Television, <ref
26 септември 2009 година, Витали Кличко против Крис Ареола, ''Без милост'', 5,000,000, Русија, N/A,
2,100,000, САД, HBO,
12 декември 2009 година, Витали Кличко против Кевин Џонсон, ''Времето на Кличко'', 11,160,000, Германија, RTL Television
29 мај 2010 година, Витали Кличко против Алберт Сосновски, ''Челична тупаница'', 6,710,000, Германија, RTL Television, <ref
16 октомври 2010 година, Витали Кличко против Шенон Бригс, ''Грмотевици'', 13,290,000, Германија, RTL Television
13,000,000, Украина, Inter, <ref
19 март 2011 година, Витали Кличко против Одланиер Солис, ''Д-р Ајзенфауст наспроти Ла Сомбра'', 10,980,000, Германија, RTL Television
10 септември 2011 година, Витали Кличко против Томаш Адамек, ''Битката за 21 век'', 9,510,000, Германија, RTL Television, <ref
1,150,000, Полска, <ref
18 февруари 2012 година, Витали Кличко против Дерек Чисора, ''Пресметката во Минхен'', 12,880,000, Германија, RTL Television
20,200,000, Украина, Inter, <ref
10,000,000, <ref
3,309,000, Полска, Polsat, <ref
525,000, Polsat Sport, <ref
208,000, Polsat Sport Extra, <ref
400,000, Унгарија, Sport1, <ref
8 септември 2012 година, Витали Кличко против Мануел Чар, ''Кличко vs. Чар'', 8,750,000, Германија, RTL Television, <ref
, Вкупно, , 206,448,000, , , ,
9.1 Pay-per-view
Дата, Натпревар, Официјално, Pay-per-view, Регион, Мрежа, Извори
11 декември 2004 година, Витали Кличко против Дени Вилијамс, 120,000, САД, HBO PPV,
29 мај 2010 година, Витали Кличко против Алберт Сосновски, ''Челични тупаници'', 200,000, САД, Integrated Sports PPV, <ref
10 септември 2011 година, Витали Кличко против Томаш Адамек, ''Битка на 21 век'', 200,000, Полска, Cyfra+ PPV, <ref
, Вкупно продажба, , 520,000, , ,