procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Томаш Скухрави

Томаш Скухрави (роден на 7 септември 1965 во Чешки Брод) — чехословачки и чешки поранешен фудбалер, напаѓач.
1 Клупска кариера
Тој ја започнал својата професионална кариера во 1982 година во Спарта Прага, каде што останал седум години, со двегодишен престој во меѓувреме во РХ Хеб. Откако оставил трага со чехословачката репрезентација на Светското првенство 1990, тој бил купен од Џенова, која успеала да го грабне победувајќи ја конкуренцијата од .
Таму, Скухрави формирал солидно напаѓачко партнерство со уругваецот Карлос Агилера, чиј низок раст ја надополнувал физичката моќ на чехот. Во сезоната 1990-1991, двајцата постигнале по 15 гола во првенството, завршувајќи на третото место на листата на стрелците и придонесувајќи за четвртото место на ''„грифоните“''.
Во следната сезона, Скухрави постигнал 3 гола во Купот на УЕФА во изданието 1991-1992, во кое Џенова стигнала до полуфиналето. Неговиот придонес бил одлучувачки во првото коло против Реал Овиедо, каде што се истакнал постигнувајќи два гола во реваншот одигран на Лујџи Ферарис на 3 октомври 1991 година, отворајќи им го патот на ''„грифоните“'' да се пласираат во следната рунда со анулирање на поразот претрпен во Шпанија; третиот негов гол го одлучил првиот натпревар од осминафиналето против Стеауа Букурешт, одигран во Романија на 27 ноември истата година.
Во сезоната 1994-1995, тој испаднал со Џенова во Серија Б. Првично останувајќи во клубот, тој одиграл неколку натпревари во втората лига во сезоната 1995-1996, пред да се пресели во Спортинг Лисабон во декември, за кој одиграл само четири натпревари. И покрај тоа што изразил желба да се врати во Лигурија, тој предвреме ја завршил кариерата на 32-годишна возраст, по краток престој во екипата на Викторија Жижков во татковината, поради сериозна повреда на десното колено.
До денес, Скухрави е најдобар стрелец на Џенова во италијанската прва лига од воведувањето на првенство кое се игра во една група, со 57 гола.
2 Репрезентативна кариера
Тој одигра вкупно 43 натпревари за чехословачката репрезентација, постигнувајќи 14 гола во периодот од 1985 до 1993 година. Неговото деби го имал во Брно во пријателски натпревар против во 1985 година. Тој бил втор најдобар стрелец на Светското првенство 1990 во Италија, каде што со својата репрезентација стигнал до четвртфиналето, постигнувајќи пет гола, еден помалку од Салваторе Скилачи.
Од 1994 до 1995 година играл за новоформираната репрезентација на Чешка, играјќи 6 натпревари во кои постигнал 3 гола.
2.1 Хронологија на репрезентативните настапи
; Чехословачка
; Чешка
3 Титули
3.1 Клупски
3.1.1 Спарта Прага
*Чехословачко првенство : 5
: 1983-1984, 1986-1987, 1987-1988, 1988-1989, 1989-1990
*Куп на Чехословачка : 3
: 1983-1984, 1987-1988, 1988-1989
3.2 Индивидуални
* Чехословачки фудбалер на годината : 1
: 1991
Фрејс

Реката Фрејс е полуканализирана кратка река во Англија која се разгранува од реката Колн кај Уксбриџ Мур и повторно се спојува со неа кај Вест Дрејтон. Се верува дека е главно вештачки создаден огранок северно од вливот со реката Пин за напојување на водениците во парохијата Хилиндон. Се верува дека реката е именувана по Џон Фреј, кој го поседувал Каули Хол во петнаесеттиот век. Други имиња за реката се потокот Уксбриџ и Каули Мил, потокот Каули или потокот Колам Мил. Се верува дека две од трите воденици во парохијата Хилиндон запишани во Книгата на страшниот суд се наоѓале на јужниот дел од реката.
1 Тек
Реката Фрејс се одделува од реката Колн, источно од Денам во Бакингемшир, конкретно кај преградата Денам. Таа протекува низ Фрејс Фарм Медоус, Аксбриџ, Каули, Јусли и Вест Дрејтон. Во Каули, главниот тек на каналот Гранд Јунион се префрла над реката преку воден мост кај браната Каули. Фрејс го продолжува својот пат кон југ, минувајќи покрај езерото Литл Британ од западната страна, пред да помине под кракот Слау на каналот Гранд Јунион, кој исто така е пренесен над неа во аквадукт. Во Јусли, на нејзиното источно крајбрежје се влева реката Пин. На крајот, повторно се соединува со реката Колн кај Дрејтон Поинт во Вест Дрејтон.
Реката тече низ две места од посебен научен интерес управувани од Лондонскиот фонд за диви животни: Медоусите на фармата Фрејс и Вуд Денам Лок. Островот Фрејс помеѓу Фрејс и реката Колн во Западен Дрејтон е место од метрополитенско значење за зачувување на природата и е исто така управувано од фондот.
2 Литературни врски
Џорџ Орвел еднаш предавал на колеџот Фрејс, Уксбриџ, кој се наоѓал на брегот на реката.
Опелска зоолошка градина

Опелска зоолошка градина(|von Opel Hessische Zoostiftung) — зоолошка градина во Кенигштајн во Таунус, Хесен, Германија.
Зоолошката градина била основана во 1956 година од Георг фон Опел и се простира на 27 хектари.
Во Зоолошката градина живеат 1.600 животни од 200 видови, вклучувајќи африкански слонови.
1 Слонови
Опелската зоолошка градина е единствената зоолошка градина во Хесен која чува слонови. Првиот внес на африкански слонови бил во 1955. Тоа биле два мажјаци, Ваука и Конти, и една женка, Опелина. Ваука родила две слончиња со Опелина: Африка која била родена 1965 година и мажјачето Африкано, родено 1968 година. Како и сите машки слонови, Конти и Ваука станувале сè поагресивни и биле еутанизирани во 1971 и 1977 година. Женката Аруба, родена во 1979 година во Зимбабве, била купена во 1981 година.
Африкано починал во 1981 година поради рани што ги добил од шајки во неговата штала, а Африка починала во 1982 година, истата година кога женката Тото била купена од зоолошката градина во Минхен. Тото бил евтаназиран во 1992 година, а Опелина починала во текот на деведесеттите години. Оттогаш биле купени нови слонови, но тие досега не се пареле.
Новата куќичка за слонови со нов ограден простор била изградена во 2013 година,
2 Поврзано
* Список на зоолошки градини во Германија
Шума Фелденштајн

Шумата Фелденштајн (|Veldensteiner Forst) се наоѓа на исток од природниот парк „Франконска Швајцарија-Фелденштајн Шума“ помеѓу градовите Пегниц и Плех.
Името му доаѓа од од замокот Фелденштајн, голема, добро зачувана, средновековна тврдина над Нојхаус ан дер Пегниц. Шумата Фелденштајн, со своите пространи шуми од бор и смрека, има површина од околу 70 км<sup>2</sup> и е една од најголемите сочувани шуми во Баварија. Голем дел од шумата Фелденштајн се наоѓа на територијата на округот Бајројт и ја формира четвртото најголемо нездружено подрачје во Баварија (55,60 км<sup>2</sup>).
1 Знаменитости
Посебна атракција во шумата Фелденштајн е паркот за диви животни. На исток, природниот резерват ''Пегницау цвишен Рана и Мишелфелд'' се граничи со шумата. Шумата има и бројни карпести формации, пештери и долини, од кои некои се класифицирани како природни споменици или геотопи.
Сафари парк Тидерн

Сафари парк Тидерн (|Löwensafari und Freizeit-Park Tüddern) — поранешна зоолошка градина и првиот сафари парк во Германија, сместен во Селфкант.
Зоолошката градина била основана во 1968 година и се протегала на 70 хектари, додека всушност биле развиени само 35 хектари.
Сафари паркот имал лавови, тигри, бабуни, додека класичната зоолошка градина вклучувала: шимпанза, азиски слонови и нилски коњи.
Зоолошката градина била затворена во 1990 година поради недостаток на научно управување. Областа сега е пуста.
1 Поврзано
* Список на зоолошки градини во Германија
Дрезденска зоолошка градина

Дрезденска зоолошка градина — зоолошка градина во градот Дрезден, Германија, Отворена е на 9 мај, 1861 година и има околу 1031 животни, претежно азиски, од речиси 205 видови (според податоци од 2025 година). Зоолошката градина е член на Светската асоцијација на зоолошки градини и аквариуми (WAZA), на Европската асоцијација на зоолошки градини и аквариуми (EAZA) и на Германската федерација на зоолошки градини (VDZ).
1 Местоположба
Зоолошката градина се наоѓа на јужниот крај од Големата градина (герм: ''Großer Garten''), голем парк во центарот на Дрезден. Пристапот до зоолошката е од јужната и северната страна. Од јужната страна се стигнува со трамвајските линии 9 и 13 на локалната општинска транспортна компанија (Dresdner Verkehrsbetriebe). Пристапот од северната страна е од станицата Зоо.
2 Историјат
Идејата за отварање на оваа зоолошка градина датира од 1859 година, после предлогот на Дрезденското „Здружение за одгледување кокошки“. Тогаш се формирал комитет и било иницирано создавањето на зоолошката. За време на припремите, како пејзажен архитект, работел Петер Јозеф Лене, заедно со архитектот Карл Адолф Канцлер, кој бил одговорен за зградите на зоолошката градина во изградба. Во тој период кралот Јохан помогнал со тоа што ставил на располагање дел од кралската Голема градина. Зоолошката била отворена на 9 мај, 1861 година. Прв директор бил Албин Шоепф. Од 1873 година, Дрезденската зоолошка градина се грижела за големите човеколики мајмуни, особено за орангутаните и во 1927 година добила забележително место во светски рамки. Во оваа зоолошка за прв пат бил забележан и документиран растот на орангутан и неговото природно одгледување од страна на неговата мајка. Темелите на модерната зоолошка градина биле поставени во периодот од 1910 до 1934 година, благодарение на Густав Брандес. Неговата иницијатива придонела зоолошката градина да се трансформира од обична изложба на животни, во средина соодветна на нивните природни живеалишта од кои изложените животни потекнуваат.
3 Зоолошката градина како мотив во книжевноста
За Дрезденската зоолошка градина има неколку мотиви во книжевноста. Еден таков пример е кратката приказна ''„Тобермори“'' (1909) од Саки, каде Англичанецот Корнелиус Апин, како посетител на зоолошката, е убиен од слон.
Забележителна е и случката опишана во романот ''„Исклучително гласно и неверојатно блиску“'' (2005) од Џонатан Сафран Фоер. Се работи за еден од ликовите, Томас Шел, на кого му е кажано да ги застрела сите месојадни животни што избегале од своите кафези за време на бомбардирањето на Дрезден во Втората светска војна. За жал, Томас не знаел кои од животните се месојади, а кои не, па му било наредено да ги убие сите. Притоа, освен месојадни, биле убиени и многу други животни – меѓу нив биле застрелани слон, мајмун, два лава, мечкино младенче, камила, носорог, зебра, жирафа и морски лав.
4 Поврзано
* Список на зоолошки градини во Германија
Паулина Ирби

Аделина Паулина Ирби (|Adeline Paulina Irby; Морнингторп, 19 декември 1831 — Сараево, 15 септември 1911), позната како Мис Ирби била британска суфражетка, патеписец и добротвор на христијанскиот народ во Босна и Херцеговина. Патувала по Балканот, собирала помош за подрачјата зафатени од војна, а во Сараево го основала првото улилиште за девојчиња.
За своите патувања со својата пријателка Џорџина Мјур Макензи, ја напишала книгата ''Travels in the Slavonic Provinces of Turkey-in-Europe'' (1867). (''Патувања по словенските провинции на Турција во Европа'').
Парк за диви животни „Линебуршко Поле“

Паркот за диви животни „Линебуршко Поле“ (|Wildpark Lüneburger Heide) — парк во кои живеат диви животни во близина на Ниндорф во општината Ханштет во северниот германски дел, Долна Саксонија. Во паркот живеат околу 1.000 животни од над 120 видови на површина од 61 хектари. Паркот е отворен во текот на целата година.
1 Атрактивности
Паркот специјализира за животни од северната хемисфера, како што се сивиот волк, белиот волк, кафеавата мечка, мечката кодијак, рисот, јазовецот, ласицата, обичниот елен, ирвасот, лосот, дамчестиот елен, козорогот, дивокозата и дивата свиња.
; Сибирски тигри
Два сибирски тигри, Алекс и Роња, живеат во оградена површина од 3.400 квадратни метри, изложба што се отворила во јуни во 2010 година. Изложбата вклучува карпест изданок на кој тигрите можат да се искачуваат и езерца во кои можат да пливаат. Посетителите можат да ги гледаат тигрите низ 26 метри безбедносна ограда што вклучува делови од непробојно стакло за подобар преглед.
; Зоолошка градина за милување
Зоолошката градина за милување вклучува кози и елени, а децата од сите возрасти можат да ги галат и хранат животните.
2 Заштита
Паркот учествува во меѓународни програми за зачувување на дивиот свет за: видри, црвенокрунести жерави, белоопашести орли, снежни леопарди, мускокси, бизон и европски бизон.
3 Образование
Од април до октомври, паркот има едукативни презентации, вклучувајќи ја „Животното е мој пријател“, која ја истакнува способноста на грабливците птици и другите животни, „Ловци на воздухот“, во која соколарите ја покажуваат брзината и агилноста на орлите, соколите и мршојадците во воздухот, и „Фасцинантен волк“, предавање за предците на нашите припитомени кучиња во волчјиот кафез и хранењето на видрите.
Во паркот Линебуршко Поле била снимена документарната серија за диви животни „Меко крзно, остри канџи“, продуцирано од германската телевизиска куќа ''НДР''.
Зоолошка градина во Герлиц

Зоолошката градина Герлиц (|Naturschutz-Tierpark Görlitz) — зоолошка градина во Саксонија, Германија.
Основана во 1957 се простира на 5 хектари и сместува 500 животни од 100 видови, како и некои видови домашни раси.
1 Историја
Зоолошката градина во Герлиц била основана во 1957 по иницијативата на градоначалникот на Герлиц, Бруно Глајсберг, и директорите на градините, Хенри Крафт, на приватниот имот на сопственикот на фабриката, Рихард Раупах, кој бил даден на јавноста на Герлиц по 1945.
Првите живеалишта биле за диви свињи и срни, штала за ждребиња и „Баренцвингер“, кафез за кафеави мечки, по што, во раните 1960-ти, следеле живеалишта за елени, мајмуни и птичарник, како и кујна за подготовка на храна за животните.
2 Број на посетители
* 2011: 105.000* 2014: 130.000* 2015: 140.000
3 Управување
* до 2011 година: Аксел Гебауер
* од 2011 година: Свен Хамер
4 Галерија
5 Поврзано
* Список на зоолошки градини во Германија
Зоолошка градина во Магдебург

Зоолошката градина во Магдебург (|Zoologischer Garten Magdeburg or Zoo Magdeburg) — зоолошка градина во градот Магдебург во Германија. Зоолошката градина била основана во 1950 година и се простира нa 16 хектари.
1 За зоолошката градина
Простирајќи се на површина од 16 хектари, зоолошката градина прима приближно 340.000 посетители секоја година. Таа е во парк во областа Ноје Нојштат, таа исто така располага со детско игралиште. Од 1980 година, зоолошката градина во Магдебург е дом на Јужноамерикански тапири, регистрирајќи 31 родени од три женки до 2018 година. Вкупно се родени петнаесет машки и шеснаесет женски, при што шест мажјаци и девет женки достигнале зрелост. Последното женско младенче било одгледано со хранење со шише.
Во 2015 година, зоолошката градина чувала околу 1400 животни од 190 видови.
2 Историја
По Втората светска војна постоел јавен интерес за развој на зоолошка градина. Многу волонтери учествувале во создавањето на Зоолошката градина во Магдебург, која била отворена на 1 јули 1950 година.
Во 1957 било одлучено зоолошката градина да се зголеми, и во 1959 таа имала површина од 20 хектари.
Во 1960 година, првиот слон пристигнал од Асам во Индија, женка азиска слоница по име Соња, која починала од сипаници во 1971 година.
Од 1979 до 1998 за време на одбирањето на новиот директор, зоологот Волфганг Пушман, зоолошката градина станала меѓународно позната по одгледувањето црни носорози и други загрозени видови.
Во 1981 година започнало реновирањето на зоолошката градина, а многу класични експонати биле заменети со посовремени огради.
3 Галерија
4 Поврзано
* Список на зоолошки градини во Германија
Недела Петкова

Недела Петкова Караиванова (|Неделя Петкова (''Недеља Петкова''), 1826 – 1894), позната како Баба Недела, е бугарска учителка и революционерка.
1 Биографија
1.1 Ран живот и образование
Недела Петкова е родена на 13 август 1826 година во Сопот, во тогашната Османлиска империја (денешна Бугарија). Моминското име и е Недеља Дељува Гуљова. Основна писменост здобива по заемен метод во Сопотскиот женски манастир, после што се самообразува. На 19 била омажена за најмалиот вујко на Васил Левски, трговецот Петко Караиванов, кој покасно умира од колера и ја остава Недела со пет деца, и бремена со шесто. По препорака на Најден Геров станува учителка во новоотвореното женско училиште во Софија (1858 – 1861), каде што работи со Сава Филаретов. Таа се соочила со многу тешкотии, но за една година веќе имала 200 ученички. Покасно била учителка во Самоков (1862 – 1864).
По два месеци, во Самоков, кај Недеља дошол еден трговец од Битола, кој многу ја пофалил ќерка ѝ пред битолскиот учител Васил Манчев (по потекло од Свиштов). Манчев, без никогаш да ја има видено, преку писмо ја побарал за жена. Недеља и ќерка ѝ Нонка се согласиле. По седум-осум месеци дошол друг трговец од Битола и почнал да шири клевети и лаги за Манчев. Поради тие гласишта, свршувачката се раскинала, а Недеља, уплашена, брзо ја омажила ќерка си за познатиот самоковски лекар Иванчо Хекимин – вдовец со четири сина, многу постар од неа. Бракот бил целосно несреќен. По три учебни години, Недеља заминала да учителствува во Ќустендил, но само по еден месец, на 23 април 1865 г. починала нејзината ќерка Нонка, на 22 години. Од огромна мака, Недеља се „полуизумила“, не можела да се смири и почнала да патува. Отишла прво во Велес, а потоа во Битола да го најде поранешниот вереник на ќерка ѝ, Васил Манчев. По настојување на Манчев и бидејќи не можела да ги гледа спомените на ќерка ѝ, останала да биде учителка во Македонија, во Прилеп (јули 1865 – 1866), Охрид (1868 – 1869) и Велес (1870 – 1871).
1.2 Учителската дејност во Македонија (1865 – 1878)
Во Прилеп е назначена за учителка на 1 јули 1865 година, кога женското училиште било преместено во куќата на Тошовци до црквата. Таа го организирала за прв пат во Прилеп чествувањето на празникот на Светите браќа Кирил и Методиј. Во Велес во 1870 година се вклучува во месниот револуционерен комитет поддржувајќи врски со БРЦК. Пратеник на Васил Левски пристигнал во домот на Недела и ѝ поставил задача да изработи знаме, за кое ѝ бил испратен модел. За да ја завршат работата навремено таа и ќерка ѝ, Станислава, работат деноноќно. Нивниот газда, Георги Колев, ги предупредил, дека се откриени и тие навреме го скриле и го спасиле знамето. По откривањето на нејзиното учество во комитетот, била протерана од градот и со поддршка на Зографскиот манастир основа училиште во Вардарското маало во Солун. По нарачка на Димитар Поп-Георгиев Беровски, таа сошила второ знаме со својата ќерка, кое подоцна било употребено во Разловечкото востание.
1.3 Враќање во слободна Бугарија
По ослободувањето на Бугарија живее во Ќустендил (1878), а во 1879 година се населила во Софија. Во 1883 година се населила во Ракитово.
Умира во Софија на 1 јануари 1894 година.
Океаниум

Океаниум (герм. ''Ozeaneum'') — јавен аквариум во германскиот град Штралзунд. Тој е главна атракција на Германскиот океанографски музеј (герм. ''Deutches Meeresmuseum)'' , веројатно една од трите најголеми институции од ваков вид во Европа.
Океаниумот е сместен во историското пристаниште Штралзунд на балтичкиот брег, а ги отворил своите врати на јавноста во јули 2008 година. Тој претежно прикажува морски свет од Северното и Балтичкото Море.
Се очекувало Океаниумот да биде голема туристичка атракција и да прима 550.000 посетители годишно, но брзо ја надминал својата цел и се покажал како значително попривлечен од очекуваното, и до крајот на првата година веќе имал над 900.000 посетители. Милионитата посета се случила на 27 јули 2009 година.
На 22 мај 2010 година, Океаниум Штралзунд ја добил наградата за Европски музеј на годината на церемонија во финскиот град Тампере.
Зоолошка градина Котбус

Зоолошка градина Котбус (|Tierpark Cottbus) — зоолошка градина во градот Котбус во регионот Бранденбург во Германија. Зоолошката градина била основана во 1954 година и се простира на површина од 25 хектари. Паркот вклучува многу дрвја, кои растат покрај реката Шпре. Зоолошката градина е дом на над 70 видови водни птици, а нејзин симбол е црвеноградата гуска.
1 Историја
Првиот директор на зоолошката градина, Ерхард Фромхолд (1956–1963), го развил паркот во вистински зоолошки парк, а зоолошката градина добила статус на Зоолошка градина во 1960 година.
Во 1966 година, Ерхард бил проследен од Кунц Раушерт (1963–1966), а потоа од Клаус Јакоб (1966–2002).
Во1969 година пристигнал првиот слон, наречен Сундали.
Директорот Клаус Јакоб се пензионирал во 2002 година, а него го заменил д-р Јенс Кемерлинг.
2 Галерија
3 Поврзано
* Список на зоолошки градини во Германија
Атанас Романов

Атанас Романов (, - , ) — учесник во илегалниот отпор против фашистичкиот режим во Бугарија. Близок пријател со македонските поети Антон Попов и Никола Вапцаров, со кои заедно се стрелани од страна на бугарските фашистички власти.
1 Животопис
Родителите на Атанас, биле Македонци. Неговиот татко Димитар најпрво бил учител, потоа ситен службеник, а подоцна работник. Често ја губел работата поради своите прогресивни идеи, а семејството го менувало местото на живеење, одејќи повторно таму каде што тој нашол егзистенција. Ја помагал активноста и на неговиот син, бидејќи имал симпатии кон прогресивното движење. Неговата мајка Милка (Ковачева) Романова, била по потекло од Кукуш, израсната во револуционерно семејство. Атанас бил нивно трето дете и имал две постари сестри.
2 Смрт
Во судскиот процес против ЦК БРП на 22 јули е осуден на смрт и на 23 јули, заедно со Македонците Никола Вапцаров, Антон Попов и тројца други бугарски комунисти, е стрелан на софиското гарнизонско стрелиште.
3 Наводи
Молзење

Молзењето е чин на отстранување на млеко од млечните жлезди на говеда, биволи, луѓе, кози, овци и, поретко, камили, коњи и магариња. Молзењето може да се врши рачно или со машина и бара животното да е моментално или од неодамна бремено.
1 Рачно молзење
Рачното молзење се врши со масажа и повлекување надолу на боските од вимето, прскајќи го млекото во кофа. Се користат два главни методи:
* Горниот дел од боската се стега помеѓу прстот и палецот, задржувајќи го млекото во долниот дел, кое потоа го стискаат другите прсти, прскајќи го млекото низ дупката на врвот на боската.
* Горниот дел од боската се стега со прстите и палецот, кои потоа се лизгаат надолу по боската, туркајќи го млекото кон дното.
2 Машинско молзење
Поголемиот дел од молзењето во развиениот свет се врши со помош на машини за молзење. Чашичките за вимето се прикачени на боските на кравата, а потоа чашите наизменично работат помеѓу вакуум и нормален воздушен притисок за да се извлече млекото. Млекото се филтрира и се лади пред да се додаде во голем резервоар со млеко за складирање.
Просечното време на молзење е 5-7 минути, а кравата може да се молзи со машина 2-3 пати на ден.
Постоечкото роботско молзење им овозможува на сточарите слобода да одлучат кога да молзат.
Познат несакан ефект од машинското молзење е маститис кај кравите. Нестерилните машини можат да внесат бактерии во вимето и да предизвикаат инфекција. Друг несакан ефект е физичкото оштетување на вимето од страна на машината.
3 Поврзано
* Пумпа за измолзување
* Млекарство
Тактика во реално време

Тактика во реално време (|real-time tactics — ''RTT'') — жанр компјутерски игри, чиј играчки процес претставува симулација на воена тактика и оперативно мајсторство во режим на реално време.
За разлика од стратегиите во реално време, во RTT играчот не се занимава со прашањата за производство и снабдување на единиците или управување со ресурсите. Наместо тоа, целото внимание е посветено на тактичките постројувања на бојното поле.
Во домашното игроновинарство, за означување на овој жанр понекогаш се користи и фразата „тактички стратегии“.
1 Општи одлики
За разлика од типична стратегија во реално време (СРВ), каде што играчот мора да посвети исто толку, па дури и повеќе внимание на градењето, производството и логистиката отколку на самите битки, кај повеќето тактички игри во реално време отсутни се елементи како што се: градење база, економско управување, прибирање ресурси, истражување или дипломатија.
Наместо тоа, од играчот се бара да се концентрира на тактичките и оперативните аспекти на воените дејствија, вклучувајќи борбени постројувања на единиците, користење на теренот и слично. Во повеќето случаи, играчот треба да ја реши зададената мисија користејќи ги само оние единици што му биле дадени на почетокот на мисијата. Самата борба се одвива во согласност со логиката на реалната воена уметност, или се обидува да ја подражава веродостојно. Во ова се состои принципиелната разлика на RTT од останатите жанрови стратегиски игри:
* Потезни стратегии (англ. ''Turn-Based Strategy''): Битките обично имаат апстрактен карактер и повеќе потсетуваат на партија друштвена игра отколку на вистинска битка.
* Стратегии во реално време (RTS): Главна задача на играчот е развој на производната база и прибирање ресурси за создавање единици. Борбените судири се во голема мера стилизирани и често не бараат постојано вмешување од играчот на ниво на поединечна единица.
* Потезни тактички игри (англ. ''Turn-Based Tactics''): Иако се обидуваат да ја подражаваат логиката на вистински воен судир, потезниот режим го прави прикажувањето на битката поапстрактно. Борбата обично се одвива на релативно мало играчко поле, поделено на посебни ќелии, а прикажувањето на одликите на оружјето е често условно.
Користењето на сметач за симулација на битката овозможило дејствието да се пренесе во режим на реално време, со што се создал суштински нов жанр. Границата помеѓу тактика во реално време и стратегија во реално време не секогаш е апсолутно јасна. Исто така, понекогаш е тешко да се разликува тактиката во реално време од компјутерска игра со улоги во реално време (''cRPG'') која има силен тактички елемент. На пример, во ''Neverwinter Nights 2'' постои таканаречен „стратешки режим“ на управување, кој всушност го подражава играчкиот процес на типична RTT.
RTT може да се смета за една од подвидовите на компјутерски воени игри.
Каменорезачки занает

Каменорезачкиот занает — активност при која парчиња груб природен камен се обликуваат со контролирано отстранување на делови каменот. Благодарение на трајноста на материјалот, преживеале камените дела создадени за време на нашата праисторија или минатото.
1 Историја
Најраните познати дела на репрезентативна уметност се камени резби. Честопати, ознаките врежани во карпа или петроглифите преживеале таму каде што насликаните дела не преживеале.
Најрани примери на каменорезба се резултат на удирање или гребење на помек камен со потврд, иако понекогаш е познато дека за релативно мек камен се користеле поотпорни материјали како што се рогови. Друга рана техника била користење на абразив што се триел на каменот за да се отстрани несаканата површина. Бронзата, најтврдиот достапен метал пред челикот, не е доволно тврда за обработка на кој било друг освен на најмекиот камен. Античките Грци ја користеле еластичноста на бронзата за да заробат мали гранули од силиициум карбид, кои природно се наоѓаат на островот Милос, со што се создава многу ефикасна турпија за резбање на каменот.
Развојот на железото овозможил алатки за резбање камен, како што се длета, дупчалки и пили направени од челик, кои можеле да се стврднат и калат до состојба доволно цврста за сечење камен без деформација, а притоа да не бидат толку кршливи за да се скршат. Алатките за резбање малку се промениле од тогаш.
Современите, индустриски техники користат дијамантски пили.
2 Камена скулптура
Камени скулптури биле изработувани од пред постоењето на цивилизација. Голем дел одПраисториските скулптури биле човечки форми, како што се Вилендорфска Венера и безличните статуи на кикладските култури. Подоцните култури правеле животински, човеко-животински и апстрактни форми во камен. Најраните култури користеле абразивни техники, а модерната технологија користи пневматски чекани и други уреди. Но, во поголемиот дел од човечката историја, скулпторите користеле чекан и длето како основни алатки за резбање камен.
Процесот започнува со избор на камен за резбање. Некои уметници го користат самиот камен како инспирација; ренесансниот уметник Микеланџело тврдел дека негова работа е да ја ослободи човечката форма заробена во блокот. Други уметници почнуваат со форма што веќе ја имаат на ум и наоѓаат камен што ќе ја надополни нивната визија. Скулпторот може да започне со формирање модел од глина или восок, скицирање на формата на статуата на хартија или цртање општ преглед на статуата на самиот камен.
Шарл Мишел

Шарл Ив Жан Гислен Мишел (роден на 21 декември 1975 година во Намур, Валонија, Белгија) е белгиски и европски политичар. Од 1 декември 2019 година до 1 декември 2024 година, тој беше претседател на Европскиот совет.
Свадбарина

Свадбарината или данокот наречен resm-i arus се наплатувал во Османлиската империја за добивање право на брак. Овој данок се наплатувал како од муслиманите, така и од христијаните. Исто така се наплатувал и од вдовиците и разведените кога стапувале повторно во брак. Во постојната архивска документација, било да се тоа разни законски прописи или пописни дефтери и сл., за овој вид данок се употребуваат следниве називи: ''Resm-i arus'', ''Resm-i arusane'', ''Resm-i gerdek'' или ''Gerdek değeri''.
Во кануннамето на Мехмед II од 1488 год., на она место каде што се зборува за овој вид данок, е заведено дека од богати девојки што стапувале во брак се земало 60 акчиња, ако девојката е од семејството со средна материјална положба се наплатувало по 40 акчиња, ако била сиромашна 20, а ако била сосем бедна 10 акчиња.
Паѓа во очи дека во кануннамето нема податоци за тоа, дали вдовиците при повторно стапување во брак плаќале данок за свадбарина и во колкав износ. Инаку во бројните кануни и кануннамиња од подоцнежно време, може да се констатира дека износот на овој данок бил различен во разни области или санџаци. Има појави кога од девојките се земало по 40 акчиња на име свадбарина, а од вдовиците по 20. Има други случаи кога и од девојките и од вдовиците се земало по 30 акчиња.
Интересен е податокот што го среќаваме во кануннамето на султан Сулејман Величествениот од почетокот на неговото владеење, каде што се зборува за тоа дека едната половина од данокот на свадбарина во таканаречените „неслободни тимари“ му припаѓала на спахијата-тимарот, а од другата половина на субашијата.
Дијагоналата на ловецот

''Дијагоналата на ловецот'' (|La Diagonale du fou, англиски: ''Dangerous Moves'') — филм на француски јазик од 1984 година, режиран од Ричард Дембо и продуциран од Артур Кон. Во него глумат Мишел Пиколи, Александар Арбат, како и Лив Улман, Лесли Карон и Бернхард Вики во споредни улоги. Филмот е копродукција помеѓу претпријатија во Франција и Швајцарија. Ја раскажува приказната за двајца многу различни мажи кои се натпреваруваат во последниот натпревар на Светското првенство во шах. Едниот е 52-годишен советски Евреин кој ја носи тековната титулата, а другиот е 35-годишен гениј кој пребегнал на Запад неколку години претходно.
Данок за овци

За данокот за овци во турската архивска документација се среќаваат различни називи. Во некои случаи е регистриран како ''Resm-i ganem'', во други како ''Resm-i agnam''. Разликата е во тоа што ganem е еднина и значи овца, додека agnam е арапска множина со значење овци. Потоа се среќава со називот ''Adet-i agnam'' со исто значење и ''Resm-i agnam'', т.е. данок за овци. Најпосле се среќава и со називот ''Resm-i koyun'', пак со значење данок за овци.
Во ''Опширниот пописен дефтер No 4'' (1467-1468) се забележува дека овој данок е регистриран само во селата што биле хасови на беглербегот (мирмиранот) и на падишахот. Во сите други села што биле прикрепени кон спахиите-тимариоти овој данок никаде не е заведен, што значи дека тој данок не им припаѓал на спахиите-тимариоти.
Се разбира дека населението од тимарските села не било ослободено од плаќањето на овој данок, зашто тој бил преку посебни повереници, испраќани од султанскиот двор, собиран од сета раја, а потоа предаван во царската благајна.
Што се однесува до висината на овој данок, таа е различна. Во објавените закони во некои случаи е регистрирано дека на три овци се земало по едно акче. Во други случаи дека на две овци се земало по едно акче и најпосле дека за секоја овца се земало по едно акче.
Данок за свињи

Данокот за свињи е данок кој постоел во Османлиската империја. За овој данок во пописните дефтери, како и во разните кануннамиња се среќаваат следниве називи: ''Resm-i hinzir, Resm-i hanazir, Resm-i huk, Bidat-i hanazir.'' Доколку свињите ќе се гоеле за Божиќ, во тој случај наплатуваниот данок од тие свињи се викал ''Resm-i Božik''.
Како и кај некои и другите даноци, така и кај овој се јавува едно разнобразие во однос на висината на данокот. Така, на пример, во кануннамето на Мехмед II стои дека на две свињи се земало по едно акче на име ''Resm-i hinzir''. Но, ако свињите се ранеле дома, во кочина, за гоење и колење, во тој случај за секоја свиња се земало по едно акче. Истата законска одредба е предвидена и во ''Законот за Софија'' од 1525 год., во смисла дека на две свињи се земало по едно акче, а доколку биле за гоење, на секоја свиња по едно акче.
Според еден закон за санџакот Силистра од 1569 год. од свињите што ги колеле христијаните за Божиќ се земало за секоја свиња по две акчиња како „данок за Божиќ“ ''(Resm-i Božik).''
Во кануннамето за Охридскиот санџак од 1583 год. по однос на овој данок стои следново: „Ако свињата на раетинот се движи во синорот на друг спахија, половината од данокот нека го земе сопственикот на рајата, а (втората) половина да ја земе оној на чиешто земјиште се движела (пасела)“. Данокот за свињи во Охридскиот санџак се земал во летото, т.е. на 19 јули.
Во Сремското кануннаме од 1588/9 година е регистрирано дека за една свиња се земало по 2 акчиња. Понатаму стои: „Бидејќи е стар обичај кај нив, христијанската раја кога ќе заколе (свиња) на име ''Resm-i Božik'' да дава по 2 акчиња, тоа е заведено според поранешниот начин“.
Приказната за Силјан

:''За македонската народна приказна собрана од Марко Цепенков, видете Силјан Штркот''.
''Приказната за Силјан'' — македонски документарен филм од 2025 г., произведен и режиран од Тамара Котевска. Филмот ја следи приказната за еден земјоделец што спасува повреден бел штрк, по што меѓу двајцата се создава длабока врска.
Филмот имал светска премиера надвор од конкуренција на 82-от меѓународен кинофестивал во Венеција на 29 август 2025 г. Бил предложен и како македонски кандидат за наградата „Оскар“ за Најдобар меѓународен долгометражен филм на 98-то доделување на Академските награди. Премиерата на филмот во Македонија била на 4 јануари 2026 г.
1 Содржина
Филмот го следи Никола, земјоделец во Македонија, кој не може да ја продаде својата земја и земјоделските култури поради новите владини политики. Неговото семејство го напушта во потрага по подобра иднина во странство. Никола наоѓа работа како чувар на депонија, каде што наидува на повреден бел штрк, кој го нарекува Силјан. Никола ја спасува птицата, по што меѓу нив се создава длабока и нераскинлива врска.
2 Производство
Филмот бил финансиран од студиото Concordia Studio, а меѓу извршните продуценти биле Дејвис Гагенхајм и Лорен Пауел Џобс.
3 Премиера
''Приказната за Силјан'' ја имал својата светска премиера надвор од конкуренција на 82-от меѓународен кинофестивал во Венеција на 29 август 2025 г. Исто така, бил прикажан и на Меѓународниот кинофестивал во Торонто на 10 септември 2025 г.
Во септември 2025 г., компанијата National Geographic Documentary Films ги откупила светските права за распределба на документарецот. Тие планираат филмот првично да биде прикажан во кината, а подоцна истата година да биде достапен и на платформата Disney+, по завршувањето на фестивалската турнеја.
Премиерата на филмот во Македонија била на 4 јануари 2026 г.
4 Галерија
Худиња (река)

Худиња — река во Штаерска, Словенија. Реката е долга 32км во должина. Нејзиниот извор е на масивот Похорје југозападно од планината Рогла, околу 1380 метри надморска височина, во близина на изворот на реката Дравиња. Реката минува покрај Витање, замокот Шочка, Војник и Цеље, каде што се влева во Воглајна. На реката лежи округот на Целје, исто така наречен Худиња.
Надижа

Надижа — река која е 60 километри долга и тече во Словенија и Италија. Реката тече како гранична река помеѓу Словенија и Италија, продолжува во Словенија, а потоа ја преминува границата и продолжува во Источна Фриули, во североисточна Италија. Таа е главна притока на Торе и подпритока на Изонцо. Припаѓа на сливот на Јадранското Море.
Надижа се формира на 415 метри надморска височина на границата помеѓу Фриули и Словенија, со спојувањето на два потоци: ''Рио Бианко'' (словенечки: ''Beli Potok'') и ''Рио Нерон'' (словенечки: ''Crni Potok'') кои извираат од планините Пунта ди Монтемаџоре и Габровец. Пред вливот со Торе, минува низ општините Пулферо и Чивидале дел Фриули.
Сава Долинка

Сава Долинка — извор на реката Сава во северозападна Словенија. Сава Долинка, која има должина од 45 километри, започнува како поток Надижа во долината Планица под планината Задња Понца во Јулиските Алпи, на надморска височина од 1222 м, близу до италијанската граница. Потокот тече под земја веднаш по својот извор и повторно избива по 5 км на надморска височина од 842 м во Зеленци, во близина на Крањска Гора. Сава Долинка тече низ Крањска Гора, Гоzд Мартуљек, Јесенице, помеѓу Блед и Брег, и покрај градот Лешќе. Првата од низата хидроелектрани на реката, хидроцентралата Моште (22,5 MW), се наоѓа во близина на Жировница. Се спојува со вториот голем извор на Сава, Сава Бохињка, кај Радовљица. Притоки на Сава Долинка ги вклучуваат Триглав Бистрица кај Мојстрана и Радовна, која тече низ клисурата Винтгар кај Блед.
Љубевшчица

Љубевшчица — поток во западна Словенија на периферијата на Идрија и втората десна притока на реката Идријца. Има потекло помеѓу Ковачев Ровт и Ребер, села на населбата Горе. По 3 километри тек, се влева во реката Идријца.
Љубевшчица има неколку неименувани притоки кои потекнуваат под падините на Гор, Јелењи Врх, Турн, Говеќарјев Врх и Загодов Врх. Повеќе притоки формираат мали водопади на нивниот водотек. На падините на Јелични Врх се формирани две длабнатини и се заштитени со програмата Натура 2000. Во коритото под Ковачев Ровт се формирала уште една дупка.
Првично, Љубевшчица тече преку мочурливи кластични карпи и распаднати анизско - ладински карпи, потоа преку плиткоморски претежно карбонатни карпи, а во долниот дел од долината пред вливот, потокот тече преку плиткоморски карпи и карниски плиткоморски карбонати. Раседот Идрија, најизразениот геолошки расед во Словенија, се простира низ долината Љубевшчица.
Во 1961 година, Рибарското друштво „Идрија“ вовело речна пастрмка (''Salmo trutta'') во потокот и воспоставило зона за размножување во рамките на водотекот. Долината е дом и на ''Orchis purpurea.''
Околу 1580 година била планирана брана за потребите на водна пумпа во тогаш новоизградената шахта Барбара на рудникот за жива Идрија, но процесот на изградба бил завршен дури од мајсторот за пумпање Ханс Рат († 1591) во 1589 година, додека браната била завршена во 1592 година од Грегор Шмелцер. Од браната водата се спуштала низ едноставен филтер од песок, а потоа продолжувала по дрвен канал поставен долж шахтата. Денес, ниту браната ниту каналот не се сочувани. Во долината на Љубевшчица се наоѓаат две индустриски депонии и заштитена културна фарма. Реката по својот тек минува низ урбаниот дел на Чеговница, покрај градските гробишта и еден трговски објект. Непосредно пред вливот, таа поминува под главниот пат со ознака 102.
Река (река)

Река (буквално, „река“ на словенечки), или Нортањска Река (|Notranjska Reka), е река која извира како Голем поток (|Vela voda) во Хрватска, на јужната страна од планината Снежник, и тече низ западна Словенија, каде што првично е позната и како Велика Вода (sl). Реката е 54 километри долга, од кои 51 километар е во Словенија. Кај селото Шкоцјан исчезнува под земја низ Шкоцјанските Јами, течејќи 38 километри под Словенечкиот Карст. Реката продолжува како дел од Тимаво во Италија. Студиите за траги покажале дека таа ги напојува и изворите на други места на Јадранскиот брег помеѓу Трст и Монфалконе. Има плувијален режим.
Велењско Езеро

Велењското Езеро — најголемото од трите вештачки езера што ја сочинуваат групата Шалешки Eзера, создадени со слегнување поради интензивно ископување јаглен, кога старите рударски ровови се наполниле со вода од локалните потоци.
1 Географски карактеристики
Езерото се наоѓа помеѓу Велење и Шоштањ, помеѓу Шкалското и Дружмирското Езеро, на надморска височина од 366 метри.
Езерото е со површина од 1,4 км², долго 1,4 км, широко 1,3 км, длабоко 54 метри и има волумен од 30,5 милиони м³ вода.
Тоа е едно од најголемите езера во Словенија според својата големина и количина на волумен. Со длабочина од 54 метри, е 31 метар подлабоко од Бледското Езеро и 45 метри подлабоко од Бохињското Езеро. Според површина е еднакво на Бледското Езеро, но има 2 милиони м³ повеќе вода. Неговиот езерски слив има волумен од 20 км² и има население од приближно 1.500 жители.
2 Поврзано
* Список на езера во Словенија
Коритница (река)

Коритница (италијански: Coritenza), со должина од 16 километри, таа е десна притока на реката Соча. Тече на запад низ долината Лошка Коритница ( словенечки: Loška Koritnica) јужно од планината Мангарт, а потоа свртува на југ во близина на Лог под Мангартом, течејќи покрај тврдината Клуже и низ кањон Клуже, познат и како Кањонот Коритница; 70 метри длабок и 200 метри долг. Коритница се влева во Соча југоисточно од Бовец.
1 Поврзано
* Список на реки во Словенија
Крнско Езеро

Крнско езеро (Големо Езеро) е најголемото словенечко алпско езеро.
1 Географски карактеристики
Езерото е долго 390м, широко 150м и длабоко 17,5м. Нивото на водата варира за околу 2 метри, а највисоко е во раното лето. Има глацијално потекло и се наоѓа во средината на карстните (карстни езера) под Крн (2.244м) и Батогница (2,164м), а во најтесниот дел е сместено помеѓу Лемеж (2,042м) и Мали Шмохор (1,939м).
Екосистемот на езерото, кој е загрозен, е вештачки порибено со риби па затоа за да се зачува пливањето во езерото е забрането.
Планинарската куќа на езерото Крнско се наоѓа во близина на Крнското езеро.
2 Поврзано
* Список на езера во Словенија
Градишко Езеро

Градишко езеро е вештачко езеро во близина на селото Градишче во општина Луковица.
Езерото е создадено како акумулација со преградување на потокот Дртијшчица, кој го штити автопатот Љубљана-Марибор од поројни води. Околу езерото се протега макадамска патека долга 4.200 метри, до која може да се пристапи само со возила во сопственост на сопствениците на околните шуми. Моторизираниот сообраќај е забранет за другите учесници и е затворен со сообраќајни бариери, што ја прави патеката идеална пешачка патека. Дел од планинарската патека Роковњашка се извива покрај езерото, кое се протега по врвовите на околните ридови и е долга вкупно 60 км. Пристапот до езерото е можен од правец на Луковица или од Моравче.
Освен пешаци, езерото често го посетуваат и рибари, а на југозападниот крај од езерото има и мрестилиште за риби. Југоисточно од езерото се наоѓаат остатоците од замокот Рожек.
1 Настани
Туристичката заедница Градишче од Луковичи ја организира традиционалната трка „Градишче тек“ околу Градишкото езеро од 2006 година. На трката има различни дистанци, со категории за возрасни и деца.
Од 2015 година, секоја година на почетокот на јуни, на езерото Градишко се одржува едриличарска регата со едрилици Мини 12. Регатата ја организира Едриличарскиот клуб „Адам Равбар“, кое редовно организира и регати во Далмација и на Бохињско Езеро.
Полскава

Полскава — река во Штаерска, Словенија. Реката е долга 40 километри. Изворот на реката е на масивот Похорје, во близината на црквата Свети Хенри (словенечки: Sveti Areh) во скијачкиот центар Марибор Похорје. Ги минува Шмартно на Похорју, Згорња Полскава, Сподња Полскава, Прагерско и Ловренц на Дравскем Пољу и се спојува заедно со реката Дравиња кај Видем при Птују.
Лахиња

Лахиња — река во Бела Крајина, крајниот југоисточен дел на Словенија. Долга е 34 километри и извира од неколку карстни извори на крајот од стрмна долина помеѓу селата Кнежина, Белчји Врх и Мали Нерајец.
Во горниот тек, реката тече кон север во тесно корито со многу плиток наклон, што резултира со значително меандрирање. Сите нејзини главни притоки ѝ се приклучуваат од запад и сите извираат од карстни извори. Кај Драгатуш се приклучува на нејзината главна притока, потокот Подтурншчица, а кај Чрномељ со потокот Добличица. Од истекот на потокот Подтурншчица, коритото на Лахиња е тесно и длабоко до 20 метри, со бројни кривини. Во близина на еден од нив се наоѓа замокот Градац. Од Чрномељ до Градац, реката нема површински притоки, но под Градац се приклучува на големата и побрза Крупа. По нејзиното влевање во Крупа, Лахиња го насочува правецот кон исток. Се приклучува на Купа кај Примостек.
Речниот слив на Лахиња е асиметричен бидејќи поголемиот дел од своите површински притоки ги прима од десната страна. Таа е дел од сливот на реката Сава. Регионалниот парк Лахиња се протега од Кнежина до Пусти Градец, по должината на првите 7 километри од Лахиња.
Керка

Керка (|Krka; |Kerka, ''Керкаш'') е река во Словенија и Унгарија. Таа е лева притока на Ледава во близина на Керкашенткираљ. Во нејзиниот горен тек, спротиводно од вливот со ''Мала Керка'' која е јужно од Бајаншење, се нарекува и ''Голема Керка'' (|Velika Krka; |Nagy-Kerka. Рекатa e долга околу 60километри.
1 Поврзано
* Список на реки во Словенија
2 Библиографија
*
Тржишка Бистрица

Тржишка Бистрица (|Tržiška Bistrica) е река во Горењска, Словенија. Реката е долга 27 км. Започнува кај Караванки, тече низ Довжанската клисура и градот Тржич и се влева во Сава во близина на селото Подбрезје.
Дружмирско Езеро

Дружмирското езеро е вештачко езеро кое се наоѓа во Словенија, помеѓу Велење и Шоштањ.
1 Географски карактеристики
Дружмирското езеро е најмладото од трите вештачки езера што ја сочинуваат групата Шалешки езера. Се формирало во периодот од 1975 до 2005 година со слегнување на земјата, на местото на старите ровови на рудникот Велење. Се наоѓа на источната периферија на Шоштања, на надморска височина од 360 метри што е 6 метри пониско од Велењското езеро и 12 метри пониско од Шкалското езеро. Максималната длабочина е 87 метри и е најдлабокото езеро од ваков вид во Словенија.
Реката Велуња тече низ езерото. Неговиот езерски слив зафаќа површина од 30 км².
2 Поврзано
* Список на езера во Словенија
Зоолошка градина Минстер

Зоолошка градина Минстер — зоолошка градина во градот Минстер во Вестфалија, Германија.
Зоолошката градина била основана во 1875, а затворена во 1973 година и била заменета со основаната во 1974 година зоолошка градина Алветерзоо Минстер, која била изградена богато со дрвја во близина на езерото Азе.
1 Раководство
До крајот на 1950-тите била управувана од претседател на одборот и официјален директор, но од 1960 година титулата е директор на зоолошката градина. Од 1985 година управувано е од ''Вестфалска зоолошка градина ГмбХ''.
Претседател на одборот, Директорите на зоолошката градина
2 Број на вработени
Во текот на 2012 година, вкупно 85 лица (вклучувајќи го и менаџментот) работеле во зоолошката градина. Од нив, повеќето вработени (46 работници) работеле како чувари, 4 работеле со едукативната програма, единаесет во комерцијалниот дел за продажба или во техничкиот дел. Шест градинари се грижеле за растенијата, а шест лица работеле во менаџментот.
3 Број на посетители
Бројот на посетители е сортиран во различни години
4 Поврзано
* Список на зоолошки градини во Германија
Иварчко Езеро

Иварчко Езеро — природно езеро во подножјето на Уршље Гора, во општина Равне на Корушка, Словенија.
Езерото се наоѓа во близина на селото Котље, на надморска височина од 633 метри. Се наоѓа во подножјето на Уршље Гора, во близина на долната точка на жичарницата, ски-центарот Ошвен. Површината на езерото е 1200 хектари, а максималната длабочина достигнува 5 м. Околу езерото порано имало убаво уреден рекреативен комплекс за разни спортови, како и базен со плажа. Денес, поради неодржување комплексот е во лоша состојба.
Во близина на езерото се наоѓа поранешниот бањски комплекс, Римски Врелец, познат по својата кисела вода.
1 Поврзано
* Список на езера во Словенија
Асиак (река)

Реката Асиак — воден пат во регионот Китикмеот во Нунавут во Канада. Тече генерално северно кон Коронејшн Залив, еден дел од Арктичкиот Океан. Тече паралелно со реката Копермајн, 29 км на запад.
Инуитската заедница Куглуктук (Копермајн) се наоѓа на устието на реката Копермајн, приближно 30,5 км на запад.
1 Поврзано
* Список на реки во Канада