Бубрежна срцевина

Бубрежната медула е најкримениот дел на бубрезите . Бубрежната медула е поделена на голем број делови, познати како бубрежни пирамиди. Крвта влегува во бубрезите преку бубрежната артерија, која потоа се раздвојува за да се формираат меѓубобарните артерии . Интербобарните артерии секоја од своја страна се разгранува во лачни артерии, кои гранки формираат меѓуслојни артерии, а тие конечно стигнуваат до гломерулите . На гломерулот крвта достигнува висок градиент на притисок и голема површина за размена, што го присилува серумскиот дел од крвта надвор од садот и во бубрежните тубули. Текот продолжува низ бубрежните тубули, вклучувајќи ја и проксималната тубула, Хенлеовото стеснување, преку дисталната тубула и конечно го напушта бубрегот со помош на каналот за собирање, што доведува до бубрежната карлица, проширениот дел од уретерот .
Бубрежната медула (латински renes medulla = среден бубрег) ги содржи структурите на нефроните одговорни за одржување на балансот на сол и вода во крвта. Овие структури вклучуваат vasa rectae (и spuria и vera), venulae rectae, медуларен капиларен плексус, јамка на Хенле и тубула за собирање. Бубрежната медула е хипертонична на филтратот во нефронот и помага при реапсорпција на вода.
Крвта се филтрира во гломерулот со големина на сол. Јони како што се натриум, хлорид, калиум и калциум лесно се филтрираат, како што е и гликозата. Белковините не се пренесуваат преку гломеруларниот филтер заради нивната голема големина и не се појавуваат во филтратот или урината, освен ако некој процес на заболување влијае на гломеруларната капсула или проксималните и дисталните тубули на нефронот.
Иако бубрежната медула прима само мал процент од бубрежниот проток на крв, екстракцијата на кислород е многу голема, предизвикувајќи ниска затегнатост на кислородот и уште поважно, критична чувствителност на хипотензија, хипоксија и проток на крв. Бубрежната медула извлекува кислород во сооднос од ~ 80% што го прави исклучително чувствителен на мали промени во бубрежниот проток на крв. Механизмите на многу периоперативни бубрежни повреди се засноваат на нарушување на соодветниот проток на крв (а со тоа и испорака на кислород) до бубрежниот медула.
1 Интерстициски простор
Медуларниот интерстициум е ткиво околу јамката на Хенле во медулата. Функционира во реапсорпција на бубрежната вода со создавање на висока хипертоничност, што ја извлекува водата од тенкиот надолен дел на јамката на Хенле и системот на собирниот канал . Оваа хипертоничност, пак, се создава со прилив на уреа од внатрешниот медуларен канал за собирање .
2 Пирамиди
Бубрежни пирамиди (или малфигиеви пирамиди или пирамиди на Малфиги именувана по Марчело Malpighi, анатом од седумнаесеттиот век) се ткива на бубрезите во вид на конус. Кај луѓето, бубрежната медула е составен од 10 до 18 од овие конусни целини. Широката ''база'' на секоја пирамида се сретнува со бубрежниот кортекс, а нејзината марама, или папила, е свртена внатрешно кон бубрежното легенче. Пирамидите се појавуваат како шари, затоа што се формирани од прави паралелни сегменти на јамките на Хенле, како дел од нефронот и собирните канали. Основата на секоја пирамида потекнува од кортикомедуларна граница, а расплетот престанува во папила, која лежи во малите бубрежни чашки, изработена од паралелни снопови на тубули за собирање на урина.
3 Папила
Бубрежната папила е локација каде бубрежните пирамиди во медулата ја празнат урината во малите бубрежни чашки. Хистолошки, тоа е обележано со медуларни канали за собирање конвергирајќи за формирање на папиларен канал за канализирање на течноста. Може да се забележи преоден епител.
3.1 Клиничко значење
Некои хемикалии токсични за бубрезите, наречени нефротоксини, ги оштетуваат бубрежните папили. Оштетување на бубрежната папила може да резултира со смрт на клетките во овој регион на бубрезите, наречена бубрежна папиларна некроза . Најчестите токсични причини за бубрежна папиларна некроза се НСАИЛ , како што се ибупрофен, ацетилсалицилна киселина и фенилбутазон, во комбинација со дехидратација. Исто така, се покажа дека растроениот бубрежен папиларен развој е поврзан со појава на функционална опструкција и бубрежна фиброза.
4 Дополнителни слики
5 Наводи