procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Владо Шола

Владо Шола (хрватски: ''Vlado Šola'', Присоје кај Дувно, 16 ноември 1968) е поранешен хрватски ракометен голман и репрезентативец.
1 Биографија
Почнал да игра во „Будуќност“ од Сесветски Крагујевац, потоа играл за Медвечак, а подоцна и во странски клубови. Родителите на Шола, Иле и Матија, се преселиле во Крагујевац од боснанската населба Присоја (сместена помеѓу Томиславград и Ливно ) во раните 1970-тите.
Со репрезентацијата на Хрватска станал светски шампион во 2003 година во Португалија. Тој освоил златен медал на Олимписките игри во 2004 година. во Атина, Грција .
2 Одлики
* Позиција: голман
* Висина: 194
* Тежина: 94
* Клуб: РК Загреб
Бран (Пол Гоген)

''Бран'' (француски: ''La Vague'') ― слика од Пол Гоген од 1888 година. Купена била од Дејвид Рокфелер, банкарски извршен директор од Соединетите Држави, во 1966 година.
Таа била во сопственост на писателот Алден Брукс со седиште во Париз до 1934 година, а подоцна подарена на Филипа Брукс Верен од Биг Сур, Калифорнија, која ја продала на аукција на галериите Парк-Бернет, Њујорк, на 19 мај 1966 година, каде што ја купил Дејвид Рокфелер.
Мелодрама

Мелодрама — театарска претстава со музичка придружба; рецитирање придружено со оркестар или пијано; во Италија операта одамна се нарекува мелодрама; дело во кое претерува во заплетот и ликовите, и настојува на чувства. Мелодрамата е исто така наивно клише на добро познати особини на ликот: главниот лик (секогаш бестрашен и еден), хероина (љубовта на протагонистот е секогаш загрозена) обично онаа што го спасува протагонистот, негативецот (сака и е насилен кон хероината), и негативецот, помошник на криминалецот. Во денешна смисла, мелодрамата има и негативно значење. Тоа означува жален поим за вишок емоции и сомнителен квалитет.
Чанг Кај Шек

Чанг Кај Шек (31 октомври 1887-5 април 1975), исто така познат како Чанг Чунг-Ченг и романизиран на мандарински како Ќанг Чиех-Ши и Џианг Џиеши, бил кинески националистички политичар, револуционер и воен лидер кој служел како лидер на Република Кина од 1928 година, прво во континентална Кина до 1949 година, а потоа во Тајван, до неговата смрт во 1975 година.
1 Биографија
Роден во провинцијата Чекијанг (Жеџ-јанг), Чанг бил член на Куоминтанг (КМТ) и поручник на Сун Јат-сен во револуцијата за соборување на владата на Бејанг и обединување на Кина. Со помош на Советите и Комунистичката партија на Кина (КПК, попозната како Кинеска комунистичка партија или КПК), Чанг ја организирал војската за националистичката влада на Кантонот на Сонцето и ја предводел Воената академија Вампоа . Главен командант на Националната револуционерна армија (од која стана познат како Генералисимо), тој ја предводел Северната експедиција од 1926 до 1928 година, пред да ја порази коалицијата на воени команданти и номинално да ја обедини Кина под нова националистичка влада. На средината на Северната експедиција, сојузот КМТ -КПК се распадна и Чанг ги убил комунистите во партијата, предизвикувајќи граѓанска војна со КПК, која на крајот ја загубил во 1949 година.
Гргур Нински

Гргур Нински — нински епископ кој се залагал за употреба на глаголицата и богослужење на старословенски јазик.
Гргур бил епископ на Нин, покрај Задар, помеѓу 900 и 929 година. Бил познат заговорник за употребата на старословенскиот јазик и глаголицата во богослужбата, наспроти латинското писмо и јазик кои биле задолжителни во римската црква. Глаголицата се ширела во Далмација и Истра без дозвола на црковните поглавари, а еден од нејзините првоборци е Гргур Нински. Кога во 925 Томислав се прогласил за крал, Гргур Нински имал водечка црковна власт во Хрватска и бил канцелар на кралскиот двор.
[[Категорија:Јован Зонара
На Балканот не се пие чај

„''На Балканот не се пие чај''“ — македонски телевизиски филм снимен во 1998 година во режија на Младен Крстевски. Главните улоги ги играле: Благоја Спиркоски-Џумерко, Весна Димитровска, Кирил Гравчев, Младен Крстевски, Сабина Ајрула-Тозија и Јордан Витанов.
1 Улоги
Глумец, Улога
Младен Крстевски, Музафер
Весна Димитровска, /
Јордан Витанов, /
Благоја Спиркоски-Џумерко, Јоше
Кирил Гравчев, Андон
Сабина Ајрула-Тозија, /
Ацо Јовановски, /
Милица Стојанова, /
Јосиф Јосифовски, /
Георги Бисерков, /
Лазе Манасковски, /
Крсте Јовановски, /
Стојан Арев, /
Слободанка Чичевска, /
Бранко Бенинов, /
Зорица Панчиќ, /
Марјан Чакмакоски, /
Александар Шехтански, /
Предраг Павловски, /
Александар Ѓорѓиев, /
Дарко Кириќ, /
Најдо Тодески, /
Проколнати

„''Проколнати''“ — македонски филм снимен во 1994 година, во режија на Младен Крстевски, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играле: Младен Крстевски, Весна Димитровска, Јосиф Јосифовски, Благоја Спиркоски-Џумерко, Јордан Витанов и Кирил Гравчев.
1 Улоги
Глумец, Улога
Младен Крстевски, Калински
Јосиф Јосифовски, Стариот
Весна Димитровска, Даскалица
Јордан Витанов, Војвода
Митко Апостоловски, Илија
Благоја Спиркоски-Џумерко, Арслан
Кирил Гравчев, Клисарот
Љубе Терзијев, Аргир
Александар Ѓорѓиев, Началникот
Најдо Тодески, Кољо
Ристо Мајсторов, Отправникот
Стојан Арев, Затвореник
Дарко Кириќ, Детето
Црвениот Версаче фустан на Синди Крафорд

Црвениот фустан на Версаче на Синди Крафорд претставува црвениот фустан на Версаче кој го носеше Синди Крафорд на 63 -то доделување на Оскарите на 25 март 1991 година. Фустанот што го носеше моделот и го дизајнираше Версаче беше долг вечерен фустан во црвено, со прерамки и длабоко деколте. Моделот, придружуван од нејзиното момче од тоа време, глумецот Ричард Гир, заедно со Сузан Сарандон го доделија Оскарот за најдобар сценографија. Црвениот тепих на Оскар од 1991 година ја претставува првата официјална прилика каде Гир и Крафорд беа прикажани заедно како двојка.
1 Прием
Фустанот имаше големо влијание врз модата, и беа произведени многу копии и фалсификати на фустанот. Фустанот и славата што ја создаде Крафорд, исто така, го подигнаа профилот на Гир во тоа време. "''Целосната книга на Оскар за мода" на'' „Вараети “ вели дека „Синди Крафорд го исполнува терминот „ супермодел“ во оваа лута пиперка од Версаче. Таа и идниот згоден сопруг Ричард Гир можеа веројатно беа најжешката двојка на доделувањето на наградите.“
Во анкетата на Дебенхамс објавена во ''Телеграф'', фустанот беше избран за 12 -тата најдобра тоалета на црвениот тепих на сите времиња. Друго истражување спроведено во 2010 година од страницата offerssupermarket.co.uk го постави фустанот на Крафорд на десеттото место од најнезаборавната облека во последните педесет години, избрано од 44% од гласачите. Интернет магазинот ''News & Celebrity Style Now ја'' стави црвената наметка на Версаче меѓу десетте најдобри што некогаш се појавиле на црвениот тепих на Оскарите.
Христијански центар во Република Македонија

Христијански Центар во Република Македонија — евангелско-протестантска црква и е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.
1 Почетоци
Пентекостната црква започнала со средби по домови, но и разни настани и концерти во 1993 година, со понагласена харизматичност од онаа на евангелската црква. Значајна улога имала шведската црква и мисио­нерот Томи Науман од Шведска. Во 1995 година, црквата службено започнала со функционирање како Христијанска пентекостна црква во Република Маке­донија, со пастор Александар Вулетиќ. Во евангел­ската црква, на негово место дошол Мирчо Андреев.
Христијанската пентекостна црква, следната година почнала да делува и во Гевгелија и Гостивар, каде што наишле на успех и приклучување на 40-мина луѓе, но поради големиот притисок од месниот право­славен свештеник и месното население, службата таму престанала. Потоа започнале богослужби по домови во Велес.
Христијанската пентекостна црква, којашто подоцна го зела името Христијански центар во Република Македонија, во 2004 година во Скопје има три месни цркви со 130 верници, не сметајќи ги децата; потоа има две месни цркви во Велес, каде што водач е Никола Кимов со 70 членови, и заедници во Струга, Гевгелија, Богданци, Кавадарци со по десетмина верници. Во Струмица и околината има 60 верници.
Намир (покраина)

Намир (француски: ''Namur''; |Namen ; |Nameur) — покраина воВалонија, еден од трите региони на Белгија. Се граничи (од запад во насока на стрелките на часовникот) со валонските провинции Ено, Валонски Брабант, Лиеж и Луксембург во Белгија и француските департмани Север и Ардени. Нејзин главен град и најголем град е градот Намир. Од јануари 2019 година, покраината Намур има 494.325 жители.
1 Единици
Има површина од 3,675 км<sup>2</sup> и е поделена на три административни окрузи кои содржат вкупно 38 општини.
Карта бр., Општина, Округ
1, Анден, Намир
2, Ане, Динан
3, Асес, Намир
4, Борен, Динан
5, Бјевр, Динан
6, Серфотен, Филипвил
7, Сине, Динан
8, Кувен, Филипвил
9, Динан, Динан
10, Доаш, Филипвил
11, Егезе, Намир
12, Фернелмон, Намир
13, Флореф, Намир
14, Флорен, Филипвил
15, Фос-ла-Вил, Намир
16, Жедин, Динан
17, Жамблу, Намир
18, Жев, Намир
19, Амоа, Динан
20, Астјер, Динан
21, Авеланж, Динан
22, Ује, Динан
23, Жемеп-сир-Самбр, Намир
24, Ла Брујер, Намир
25, Мете, Намир
26, Намир, Намир
27, Ое, Намир
28, Оне, Динан
29, Филипвил, Филипвил
30, Профондевил, Намир
31, Рошфор, Динан
32, Самбрвил, Намир
33, Сомбреф, Намир
34, Сом-Лез, Динан
35, Вироанвал, Филипвил
36, Врес-сир-Семоа, Динан
37, Валкур, Филипвил
38, Ивоар, Динан
2 Економија
Бруто домашниот производ (БДП) на покраината бил 13,5 милијарди евра во 2018 година, што претставува 2,9% од економското производство на Белгија. БДП по глава на жител прилагоден за куповна моќ изнесувал 24.000 евра или 80% од просекот на ЕУ27 во истата година. БДП по вработено лице изнесувал 104% од просекот на ЕУ27.
3 Збратимени краеви
Покраината Намир е збратимена со:* Регион Луга, Сенегал
* Покраина Џјангсу, НР Кина
* Гувернерство Тунис, Тунис
4 Поврзано
* Грофовство Намир
Евангелско-конгрешанска црква

Евангелска-конгрешанска црква — евангелско-протестантска црква и е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.
1 Историја
Група од триесетмина луѓе од методистичката црква, кои уште од 1987 година редовно се собирале по домовите, каде одржувале богослужби, молитви, обожавање на Бог и евангелизирање, во 1989 година стапила во допир со конгрешаните во Соединетите Држави, преку Мајкл Џонсон. Во ноември 1990 година, во вилата на Владо Карамазов, 60-мина членови го одржале основачкото собрание на Евангелско-конгрешанската црква. На собранието присуствувал претседателот на Светскиот сојуз на конгрешанските цркви, Клиф Кристенсени и генералниот секретар Давид Саундерс. Оттогаш, оваа црква станала дел од Светската асоцијација на евангелско-конгрешански цркви. Регистрацијата била на 20 ноември 1990 година, а името е земено во спомен и во обид да се возобнови конгрегациската црква којашто постоела до 1922 година, пред админи­стративно да прејде во методистичка црква.
Црквата повторно го вовела управувањето од конгрегациски тип и црковниот завет, а го прифатила крштевањето верници. Во базенот „Карпош“, на 18 декември 1994 година биле покрстени 16 луѓе, од пастор Никола Неделчев од Софија и Дик Волтон, професор на „Логос“, евангелско теолошко училиште од Софија, Бугарија. По крштавањето, црквата се собирала во изнајмен простор во Ново Маало. Васе Азманов бил назначен за одговорно лице, а духовниот одбор го сочинувале: Владо Карамазов, Божин Костадинов, Павле Костадинов, Коста Карамазов, Драган Цикалов, Стефан Манчев, Илија Цеков и Киро Милчев. Проповедник бил Павле Костадинов.
Во евангелско-конгрешанската црква, во соработка со конгрешанската мисија од САД, во 1992 година дојде првиот мисионер Ерик Палмквист, а подоцна Филип Џексон и редица други, кои ги зголемиле активностите на црквата и започнале домашни заедништва во неколку населби во Скопје. Во 1993 година бил изнајмен простор на бул. Илинден, и црквата во следните три години нараснала со групи во Драчево и Шуто Оризари, каде што започнала црква со богослужби на ромски јазик.
Заедништвата на евангелско-конгрешанската црква во Шуто Оризари, прераснала во црква „Неви Гили“ во 2001 година и за неа бил одговорен Усеин Раман, додека за онаа во Драчево во 2006 год., одговорен е Тале Талевски. Постојат и црковни заедници во Свети Николе и с. Пеширово, основани во 2004 год., во с. Волково (2007), во Горно Лисиче и Ѓорче Петров (2009), како и во Топаана, во 2011 година. Членството на ЕКЦ се проценува на 530 членови и служат три пастори и 12 евангелизатори.
Последниот фалцер

„''Последниот фалцер''“ — македонски телевизиски филм снимен во 2000 година, во режија на Младен Крстевски. Во продукција на МРТ. Главните улоги ги играле: Данчо Чевревски, Весна Димитровска, Младен Крстевски, Кица Ивковска Велјановска, Ѓорѓи Колозов.
1 Улоги
Глумец, Улога
Данчо Чевревски, Дамјан
Весна Димитровска, Дили
Младен Крстевски, Панцир
Ѓорѓи Колозов, Грбавиот
Маја Вељковиќ-Пановска, Венда
Кица Ивковска Велјановска, Цона
Дарко Ќириќ, Коле
Благоја Спиркоски-Џумерко, Полицаецот
Јордан Витанов, Абдула
Марјан Чакмакоски, Аљуш
Андон Јовановски, Пишувачот на графити
Ѓорѓи Тодоровски, Циганот
Васил Зафирчев, Љубовникот од лифтот
Зоран Љутков, Џони
Цветанка Чавлеска, Циганката
Гоце Арнаудов, Гитарист
Заборавени

Заборавени — македонски филм од 1995 година, во режија на Младен Крстевски кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Младен Крстевски, Весна Димитровска, Ацо Јовановски, Милица Стојанова, Благоја Спиркоски-Џумерко и Кирил Гравчев.
1 Улоги
Глумец, Улога
Весна Димитровска, Асистентка
Младен Крстевски, Ангеле
Јордан Витанов, Калуѓерот
Ацо Јовановски, Претседателот на М З
Милица Стојанова, Параскева
Благоја Спиркоски-Џумерко, Претседател на Борци
Јосиф Јосифовски, Стариот со споменица
Кирил Гравчев, Продавачот
Кица Ивковска Велјановска, Жената
Александар Ѓорѓиев, Ранетиот
Митко Апостоловски, Офицер
Стојан Арев, Платеник
Предраг Павловски, Платеник
Георги Бисерков, Деканот
Љубе Терзијев, Војник
Христијанска црква „Божји Глас“

Христијанска црква Божји глас — самостојна и автокефална црква,  со седиште во Скопје. Христијанската црква „Божји Глас“ е баптистичка црква во Македонија, која е дел од Евангелско-протестантската иницијатива (ЕПИ) и учествува во нејзините заеднички активности. Особените верувања на баптизмот се: крштевање возрасни верници со целосно потопување во вода, потполна одвоеност на црквата од државата, автономија на месната црква и слобода на совеста.
1 Историјат
Во 1998 година Сојузот на христијани баптисти на Македонија одлучи да формира нова заедница во скопската населба Кисела вода. Таа црква го избира името „Божји Глас“ и се осамостои во 2000 год.
, и колоквијално е позната како втора баптистичка црква. Црквата којашто ја води Боре Блажевски, и во која проповедаа многу од членовите кои ротираат, брзо растеше, особено во времето на косовската криза, кога црквата се вклучи во хуманитарна работа. Истата година редовната посетеност е 90 - 110 луѓе, кои буквално го преплавуваа црковниот простор.
Христијанската црква Божји глас, во 2007 год. има 36 членови и уште толку посетители, и со помош од мисионерите на ИМБ се отвораат мисиски станици во Охрид (2006 год.) и Прилеп (2007 год).
2 Активности
Издавачката дејност се одвива во содејство со здруженијата „Љубители на христијанското евангелие“ и „Изгрев“. Во соработка со нив се организираат разни образовни, хуманитарни, социјални и културни настани. Се организираат разни специјализирани образовни семинари за брак и семејство, за родители со деца со аутизам, распределување на училиштен материјал за деца од ранливи семејства, помош на поплавени (или загрозени од друг вид несреќа) семејства, реконструкција на селски училишта, посети на болни и стари лица, итн.
Христијанската црква „Божји глас“ има долгогодишна соработка со здружението „Љубители на Христијанското Евангелие“ во бесплатно делење на христијанска книжевност, Библии, Нови завети и друго, како и со здружението „Самарјанска торба“ во поделба на божиќни пакетчиња на деца од предучилишна возраст во градинки, во училишта и други установи. Исто така има соработка и со останатите евангелско-протестантски цркви и сродни здруженија во Македонија преку заеднички богослужби, организирани детски и младински летни кампови и семинари и други проекти.
За децата се организираат посебни летни кампови преку здружението „Мисија за евангелизација на деца“, а преку здружението „Кралски извидници“ курсеви и кампови за снаоѓање во природа и дружење.
3 Поврзано
* Баптистичка црква во Македонија
Слива (планина)

Слива (|Βροατσέρια, |Sllivë, ''Slliva'') — планина во Долна Преспа, на границата меѓу Албанија и Егејска Македонија во Грција. Практично претставува срт на Сува Гора.
1 Опис
Планината е сместена во Преспа, меѓу Големото Преспанско Езеро на север и Малото Преспанско Езеро на југ. Егејскиот дел на планината е во Националниот парк „Преспа“ и е вклучен во мрежата на зашитени подрачја Натура 2000. По планината минува албанско-грчката граница, т.е. граничните пирамиди бр. 10 - 19. Највисок врв е Слива со 1.414 м (гран. пир. бр. 12), кој се наоѓа на албанска територија. На север превојот Урида до дели од сртот Калуѓер. Планината се протега во насока север-југ. На запад на албанска територија се селата Церје, Ракицко и Шуец, а на исток на грчка територија се остатоците на селото Орово, денешното село Граждано и остатоците од Трново.
Сочинета е од варовнички карпи.
2 Врвови
Врвовите на планината, дадени по висински редослед, се следниве:
Име, Албански/Грчки, Височина(м), Местоположба, Земја
Слива, Sllivë, Βροατσέρια, Βροαστέρια, 1.414, гранична пирамида бр. 12, ,
Голина, Golinë, Γκολίνα, Γκολίνες, 1.402, гранична пирамида бр. 14, ,
Мизес, Mizes Madhe, Μίζες, 1.356, гранична пирамида бр. 19, ,
Гапан, Gogozit, Γκογκόζιτ, Γάπαν, 1.326, гранична пирамида бр. 18, ,
Анторахи, Ανθορράχη, 1.311, гранична пирамида бр. 17, ,
Елафи, Ελάφι, 1.280
Урида, Ουρίντα, 1.155, гранична пирамида бр. 10, ,
3 Поврзано
* Сува Гора
* Долна Преспа
* Деволско
Миланска модна недела

Миланска модна недела (|Settimana della moda) — моден настан што се одржува полугодишно во Милано, Италија. Настанот за колекциите „есен/зима“ се одржува во февруари/март секоја година, а настанот за колекциите „пролет/лето“ се одржува во септември/октомври секоја година.
1 Историја и активности
Модната недела во Милано e основана во 1958 година и е дел од глобалната „Големата четворка на модни недели“. Останатите модни недели се Модната недела во Париз, Модната недела во Лондон и Модната недела во Њујорк. Прва започнува онаа во Њујорк, потоа следи Лондон, па Милано, и завршува со Париз.
Модната недела во Милано е делумно организирана од Националната комора за италијанска мода, непрофитна асоцијација која го координира и промовира развојот на италијанската мода и е одговорна како домаќин на модните настани и ревии на Милано. Пртходник на оваа комора е Синдикалната комора за италијанска мода, основана на 11 јуни 1958 година.
За промоцијата на овој сектор клучна улога имаа сопствениците на најважните претпријатија во Италија, вклучително и некои приватни претпријатија кои беа присутни на тогашниот "Меморандумот за асоцијација". Тука би можеле да се споменат Роберто Капучи, Емилио Шуберт, Марија Антонели, принцезата Карачиоло Џинети и Симонета Колона Ди Касерo.
2 Дигитална модна недела
Поради пандемијата на COVID-19, изданието на Модната недела во Милано 2020 се одржала само преку дигиталните медиуми од 14 јули до 17 јули 2020 година.
3 Места
Модната недела во Милано вклучува повеќе од 40 ревии секоја сезона и го претвора градот во туристичка атракција преку обезбедувајќи различни места за изложбите, избирајќи ги најелегантните и највлијателните палати за да како сцена за дизајн. Пример за локации на кои се одржуваат модните настани се се Палацо Реале, Палацо Сербелони и многу други.
4 Контроверзии
Во 2014 година, организацијата Greenpeace протестираше за да бара „мода без токсични материи“ со закачување знаци на Галеријата Виторио Емануеле Втори. Кјара Кампионе од Гринпис Италија притоа дава изјава дека демонстрацијата е наменета за да се побара од италијанските модни компании, особено Версаче, како компанија со највисоко ниво на опасни хемикалии во своите производи, јасно да се обврзе дека ќе ги елиминираат штетните материи од различните фази на производство.
5 Поврзано
* Модна недела
* Лондонска модна недела
* Њујоршка модна недела
Крчма на патот за Европа

Крчма на патот за Европа — македонски филм снимен во 2005 година во режија на Младен Крстевски, кој е автор и на сценариото. Филмот е посветен на Ѓорѓи Колозов. Главните улоги ги играле: Младен Крстевски, Васил Зафирчев, Весна Димитровска, Данчо Чевревски и Благоја Спиркоски-Џумерко.
1 Улоги
Глумец, Улога
Младен Крстевски, Содо арамијата
Васил Зафирчев, Учителот Ѓорѓи
Весна Димитровска, Сара
Данчо Чевревски, Прокоп
Кирил Гравчев, Воскресеј
Благоја Спиркоски-Џумерко, Попот
Кица Ивковска Велјановска, Вера
Милан Чичевски, Николица
Горан Илиќ, Јанкула
Благоја Чоревски, Бержерак
Сабина Ајрула-Тозија, Султана
Илко Стефановски, Ангел
Салаетин Билал, Ристе
Мустафа Јашар, Дуко
Георги Бисерков, Коста
Александар Ѓорѓиев, Селанец
Елјеса Касо, Јован
Атила Клинче, Перко
Гоце Влахов, Селанец 1
Самоил Стојановски, Селанец 2
Ердоан Максут, Селанец 3
Христијански центар „Тринитас“

Христијански центар „Тринитас“ ― евангелско-протестантска црква која е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.
1 Историја
Христијанската заед­ница Тринитас започнала во 2015 година на чело со Александар Вулетиќ, со цел за основање црква којашто понатаму ќе основа други цркви. Црквата започнала во Аеродром и се собира во хотел Порта.
2 Организација
Денес црквата има две домашни заедништва, пастор и група служители од пет луѓе кои се подготвуваат за ѓакони и старешини, група за славење, и неделно училиште за деца и возразни. Активно се работи на првото семрежно библиско училиште во Македонија, со едногодишна теолошка програма за лична изградба како и препорачлива за сите кои активно учествуваат во служењето во своите цркви. Училиштето се вика Институт за духовен растеж и во текот на 2018 година започнал да работи со првите студенти.
Четирска Река

Четирска Река (|Ανω Ρέμα, порано: ''Κόρε ρέκα'', ''Горе Река''; |Lum i Shagut, во превод ''Шачка Река'') — река во Костурско, Егејска Македонија и Деволско, Албанија. Таа е десна притока на Рулска Река (почеток на Бистрица). Реката е северна граница на планината Алевица од нејзиното навлегување на албанска територија до влевањето во Рулска Река.
1 Описан
Извориштето на Четирската Река е во планината Гал’мбица (Алевица), под врвот Мала Алевица на 1.460 м.н.в., јужно од селото Ревани.
Реката ја напушта ридестата котлина кај Ревани на север и навлегува во длабока шумовита клисура на територијата на Албанија. Кај с. Брачани свртува на исток и правејќи голем свијок околу сртот Крастава (најсеверниот разгранок на Алевица), поаѓа обратно на југоисток и повторно влегува во Егејска Македонија. Четирска Река ја напушта клисурата кај с. Долно Папратско и навлегува во Четирското Поле кај с. Ошени.
Завршува како притока на Рулска Река кај с. Четирок и има вкупна должина од 43,7 км.
Револуционерот Георги Христов напишал за Четирска Река:
2 Имиња
Во горното течение Четирска Река го носи денешното грчко име ''Потами'' (''Ποταμοί'', во прев. „Река“). Во делот околу сртот Крастава се нарекува ''Шак'' или ''Шаг'' истоименото село Шак, и ''Новоселска Река'' по името на поранешното Ново Село. Откако ќе излезе од клисурата кај с. Долно Папратско, го носи името ''Горе Река'', што е грчко преиначување на македонското ''Горна Река''. На 5 мај 1969 г. властите го смениле името од ''Κόρε ρέκα'' во ''Ανω Ρέμα'' со истото значење, но на грчки.
3 Поврзано
* Нестрамско
* Рулска Река
Евангелско-протестантска црква „Гласност“

Евангелско-протестантска црква „Гласност“ ― евангелско-протестантска црква која е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.
1 Историја
Александар Маџаровски и Алпин Поп Николов, водачи на Христијанскиот центар 490 започнале младински богослужби во 2003 година. Заедно со луѓе од тие заедништва во 2006 година започнале нова заедница во Скопје - Христијански центар „Гласност“ - со визија да се допре до младите
алтернативни кругови во градот. Првите богослужби биле одржувани во „Даре Џамбаз“, а подоцна биле преместувани на неколку места. Оваа црква во своите почетоци користела современи музички правци во славењето и става нагласок на творештвото и уметностите. Во 2016 година црквата била регистрирана како Евангелско протестантска црква - „Гласност“.
2 Цели и активности
ЕПЦ - „Гласност“ се бори за социјална правда, се вклучува во различни проекти од ваков карактер од кои дел се: Светската кампања “Најголемата чоколадна забава“ која имала за цел да ја стави во светло злоупотребата на децата работници поробени во фармите за производство на какао“; потоа бегалската криза во 2015 година, за помагање на бегалците со храна, облека и топли пијалаци во привремените кампови во Гевгелија и Табановце; Ретвитни Оброк - граѓанска иницијатива која имала за цел да поттикне и анимира граѓани да зготват и рециклиаат храна која се донира секоја сабота на бездомни лица и луѓе со тешка финансиска состојба.
Христијанска црква „Слово на надеж“

Христијанска црква „Слово на надеж“ ― евангелско-протестантска црква која е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.
1 Историја
Црквата „Слово на Надеж“ (СНН), своето потекло го има во 1995 година, во домашните собирања кај мисионерите од Евангелско-конгрешанската црква, Мајк Јуркович и Енди Спредли. Големо влијание за духовниот растеж на црквата имале Филип Џексон и
Мајк Јуркович.
Првата богослужба во Ново Лисиче била одржана на 7 ноември 1999 година. Во периодот од 1999 до 2006 година, биле организирани семинари, кампови, менторства со цел црквата да расте и да се препознае некој македонски водач или пастор на црквата. Во 2006 година, Перо Тодороски бил ракоположен за пастор, а имало и духовен одбор, што ја водел црк­вата и ги планирал сите идни настани што ги организирала самата црква.
2 Активности
Црквата досега има организирано разни кампови низ Македонија, кои се состоеле од евангелизаторски кампови и кампови за зближување и запознавање на самите браќа и сестри меѓу црквите, бидејќи СНН има месна заедница во Маџари, како и домашни групи во Тафталиџе и Тетово.
СНН е позната и по спортскиот настан што се организира секоја година во април и е познат како „Трчаме кон целта“. СНН исто така зема учество на сите поголеми настани што се организирани од другите евангелски-протестантски цркви како: Визијафест, Конференција Ана, Ник Вуичиќ и други.
Евангелско-протестантска иницијатива

Евангелско-протестантска иницијатива (ЕПИ) — неформална, необврзувачка иницијатива на евангелско-протестантските црквите во Македонија кои се здружуваат за одредени потреби, по сопствено наоѓање.
1 Историјат
Евангелско-протестантска иницијатива е претставничко тело на евангелско-протестантските цркви во Македонија, односно на евангелско-протестантските христијани.
Евангелско-протестантска иницијатива настанала во 2011 година, во подготовките за пописот. За подобро претставување на евангелско-протестант­ските верници во Македонија, поголемиот дел од црквите се согласија и го повикаа своето членство на пописот да се декларираат како евангелско-протес­тантски христијани. Оваа иницијатива била наречена Евангелско-протестантска иницијатива (ЕПИ), како неформална, необврзувачка иницијатива во којашто црквите се здружуваат за одредени потреби, по сопствено наоѓање. Ваквиот начин на делување се покажа соодветен за македонски услови, и ЕПИ се јави како организатор на уште неколку настани.
ЕПИ има за цел да ги обедини евангелско-протестантските цркви (ЕПЦ) за теми и проекти што се од заеднички христијански и евангелски интерес, да ја засили веќе постоечката соработка помеѓу ЕПЦ и да даде импулс за соработка по повеќе важни прашања. Една од главните причини бил фактот што наместо вообичаената формулација „евангелско-протестантски цркви“, во Уставот, наспро­ти советувањата коишто тогашните уставо­твор­ци ги имале со останатите ЕПЦ, поименично била спомната само евангелско-методистичката црква.
Првиот состанок на Евангелско-протестантската ини­цијатива бил одржан на 14 септември 2011 година, во просториите на ЕЦ Скопје. На состанокот бил донесен едногласен заклучок за заедничко и воедначено учество на престојниот попис, но и за други теми од интерес на ЕПЦ.
ЕПИ организирал настани како одбележување 500 години на реформацијата во месеците септември и октомври 2017 година. Истотака било организирано обележувањето на Денот на реформацијата во 2019 година.
На пописот 2021 поголемиот дел од евангелско-протестант­ските верници во Македонија, се декларираа како евангелско-протес­тантски христијани.
2 Членки
Во ЕПИ, денес учествуваат следните евангелско-протестантски цркви:
* Евангелско-конгрешанската црква;
* Евангелско-протестантска црква „Гласност“;
* Евангелска црква во Република Македонија;
* Слободна евангелска црква „Добра вест“;
* Христијанска баптистичка црква „Радосна вест“;
* Христијански центар во Република Македонија;
* Христијански центар „Тринитас“;
* Христијанска црква „Божји Глас“;
* Христијанска црква „Оаза“;
* Христијанска црква „Слово на надеж“;
3 Поврзано
* Баптистичка црква во Македонија
* Протестантството во Македонија
Христијанска црква „Оаза“

Христијанска црква „Оаза“ ― евангелско-протестантска црква која е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.
1 Историја
Христијанската црква „Оаза“ во Македонија започнала преку ЕЦ Штип во 2007 година, од група верници кои сакале поголема слобода за Светиот Дух во работата на црк­вата, во вдахнато славење и молитви во живо сведочење и евангелизирање. Во 2010 година била регистрирана како верска заедница под називот Христијанска црква „Оаза“ во РМ. Истата година, неделните богослужби биле во изнајмен простор на Радио Канал77. Црквата е активна во разни области, како повремени хуманитарни активности, евангелизациски напори за достигнување на градот Штип и околни места како Делчево, Велес, Кратово.
Во 2014 година, Зоран и Оле Илиевски заминале да започнат ХЦ „Оаза“ во Скопје. Црквата се занимава со служба со ТВ програми кои се емитуваат на регионални ТВ станци низ Македонија, како и со бесплатно ширење на книги преведени на македонски јазик.
Фиона Ердман

Фиона Ердман (родена на 9 септември 1988 година) ― германска манекенка и натпреварувачка во реалити телевизија.
Ердман завршила на четвртото место на вториот циклус на ''Германскиот следен топмодел''. Студирала дизајн и модно творештво пред да биде избрана во програмата. Била на насловна страница за изданието „''Плејбој“'' во Германија во мај 2008 година, а била прикажана во германското списание на ''ФХМ'' и снимена за СКОДА. Под договор е со Дивина Модел Менаџмент, Ајс Моделс, МЏМ Моделс и Макс Моделс. Глумела во реклама за AКС и германската линија за облека Јунгстил. Учествувала на ревии за дизајнери како Патрик Мор, Себастијан Елрих и Ирене Луфт, а исто така учествувала и на Модната недела Мерцедес.
Слободна евангелска црква „Добра вест“

Слободна евангелска црква „Добра вест“ ― евангелско-протестантска црква која е дел од Евангелско-протестантската иницијатива.
1 Историја
Слободната евангелска црква „Добра вест“ со пастор Мите Гошев произлегла од Евангелско-конгрешанската црква во 2005 година. СЕЦ „Добра вест“ припаѓа на движењето на независни евангелски цркви кое во XIX век се јавува како отпор кон традиционализмот и номинализмот на старите протестантски деноминации, посебно во земјите од Западна Европа во кои лутеранската црква прераснало во државна установа.
2 Организација, цел и активности
Неделните богослужби се одржуваат секоја недела од 11:00, во просториите на „Добра Вест“ на улицата Благој Давков бр.10. Црквата има и две домашни групи – во Аеродром и Драчево, во кои верниците се собираат во текот на седмицата. Дел од редовните активности на СЕЦ Добра вест се неделното детско училиште, тинејџерските часови, младинските часови, часовите за мажи, женските часови и сл.
Фокусот на СЕЦ Добра вест е поставен на систематското изучување на Библијата и нејзиното експозициско објаснување. Како резултат на таквиот пристап кон Божјото Слово, Црквата „Добра вест“ издала седум коментари на повеќе библиски книги.
СЕЦ „Добра вест“ има развиено академска соработка со теолошките факултети во
Софија, Ниш, Лондон и Крапина.
Рожца

Рожца (во постарите извори исто така ''Рожчица''; |Rožca, de) ― планински превој на надморска височина од 1587 метри, над западниот дел на Караванките. Седлото се наоѓа помеѓу Хрушки Врв (|Hruški vrh) и планината Клек, и се наоѓа на границата помеѓу Словенија и Австрија, над градот Јесенице. Неговите падини служат како пасишта за овци.
Франческо Борело

Франческо Борело (16 јануари 1902 година - 9 мај 1979 година) - италијански професионален фудбалер кој играл како напаѓач.
Играл 10 сезони за ФК Про Верчели.
Тој го одиграл својот единствен натпревар за Фудбалската репрезентација на Италија на Италија на 9 март 1924 година во натпревар против Шпанија.
Цуцул (планина)

Цуцул (дијалектно: Цуцуљ) или Рамница (|Τσουτσουλί, ''Τσουτσού'', понекогаш ''Βροντερό'', ''Врондеро'' по новото име на селото Граждано) — планина во Долна Преспа, Егејска Македонија. Практично претставува срт на Сува Гора.
1 Опис
Планината е сместена во Преспа, меѓу Големото Преспанско Езеро на север и Малото Преспанско Езеро на југ. Вклучена е во Националиот парк „Преспа“. Највисокиот врв Цуцул се издига на 1.455 м. На североисток е одвоена од планината Дева со реките Сотеска и Доскохангла.
Во геолошки поглед, Цуцул е сочинет од варовнички карпи. На север-северозапад од Трново има голема пештера. До врвот се стасува од Граждано за околу 2 часа.
2 Врвови
Врвовите на планината, дадени по висински редослед, се следниве:
Име, Грчки, Висина(м), Местоположба
Цуцул, Τσουτσουλί, 1.455, во источниот дел, источно над Граждано
Рамница или Голема Чука, Ράμνιτσι, Δαφνομήλης, 1.330, во средишниот дел
Шестар, Σίσταρ, Φουντωτό, 1.304, источно над Граждано
Курила, Κουρίλα, 1.240, во средишниот дел
Порти, Πόρτες, 1.195, во северниот дел
Велика Глава, Λοχαγού Δημ. Ραΐση, 1.157, во северниот дел
Скраци, Σκαράτσι, 1.107, во источниот дел, над Малото Преспанско Езеро
3 Поврзано
* Дева
* Сува Гора
* Долна Преспа
Силвино Берчелино

Силвино Берселино (роден на 31 јануари 1946 година) - пензиониран италијански фудбалер кој играл како напаѓач.
Тој, исто така, бил наречен Берчелино II за да го разликува од неговиот брат Џанкарло Берчелино, исто така фудбалер. Неговиот татко Тересио Берчелино исто така професионално играл фудбал.
Пшата

Пшата, во постарите извори именувана Пешата) ― река во Словенија. Реката е 28 км долга. Таа е десна притока на Камнишка Бистрица, која се спојува со Сава источно од Љубљана, главниот град на Словенија.
Фабио Енцо

Фабио Енцо (22 јуни 1946 - 11 јануари 2021) - италијански професионален фудбалер кој играл како напаѓач. Енцо е роден во Кавалино-Трепорти.
1 Кариера
Играл четири сезони (46 натпревари, 8 гола) во Серија А за Рома и Хелас Верона.
2 Смрт
Тој починал од компликации од КОВИД-19 за време на пандемијата КОВИД-19 во Италија.
Карл Шиц

Карл Шиц (17 април 1936 - 13 октомври 2020) ― австриски музички педагог, црковен музичар и истражувач на оргули.
1 Кариера
Шиц е роден во Виена. Го положил испитот на наставниците за германско и музичко образование, а во 1964 година докторирал. Од 1975 до 2003 година бил професор по органологија на Универзитетот за музика и изведувачки уметности Виена. Од 1953 година бил оргулар во црквата „Св. Антон Падовски“ во Виена.
Карл Шиц бил главен командант на Редот на Светиот гроб во Виена.
Шуц почина во Виена на 13 октомври 2020 година на 84-годишна возраст.
2 Дополнителна литература
* Кристијан Фастл: во ''Австриски музички лексикон''. Семрежно издание, Виена 2002 фф, ; Печатено издание: том 4, објавено од Австриската академија на науките, Виена 2005 година.
Петар Зинаиќ

Петар Зинаиќ (Стара Кршља, Раковица, 1918. - Белград, 23. јануари 2008) ― поранешен српски партизан кој бил првиот член на силите обвинет за воени злосторства од страна на Република Хрватска.
Зинаиќ првично се борел со српското четничко движење, пред да избега кај партизаните. Подоцна служел во разузнавачките служби ОЗНА.
Зинаиќ ја напуштил Хрватска во 1995 година, по операцијата „Бура“. Потоа се преселил во Белград во Сојузна Република Југославија (денешна Србија). Тој зел голема количина архивски материјал што потоа го дал на Националниот архив на Србија.
Во 1996 година ја објавил книгата „Геноцид во Кордун и неговата околина 1941-1945“ во Белград и станал соработник на Музејот на жртвите на геноцидот во Белград, со кој раководел Милан Булајиќ.
Во април 2007 година, бил пријавен од хрватското Министерство за внатрешни работи за одговорност во смртта на над 140 луѓе за време на Втората светска војна и непосредно по завршетокот. Обвиненијата биле изнесени по откривањето на 360 тела од тој период на Бабина Гора и во шумата Бујадњак. Починал пред да биде поднесена пријава против него.
Ванеса Бруно

Ванеса Бруно е дизајнерка на облека од Париз. Пред да го лансира својот прв бренд облека во 1996 година, Ванеса работела и како модел, пејачка и глумица. Таа соработувала со дизајнерката/режисерка Стефани Ди Џусто во дизајнирање облека за кратки филмови, вклучувајќи го и краткиот филм „Визуелна поезија“, со Кејт Босворт во видеото со наслов ''„LØV“'', моделирано по словенското (''„S-LØV-enian“)'' езеро Блед и по локалните Lipizzaner раси на коњи.
Ванеса го започнува својот моден бренд на 24 -годишна возраст во Париз, Франција. Бруно ја организира својата колекција во различни теми. Во нејзината колекција есен/зима 2010 година вклучува балетски комбинации.
Дева (планина)

Дева или Осој (|Νικηφόρου Ουρανού, старо ''Ντέβα'', ''Дева'' или ''Ντέβας'', ''Девас'') — планина во Долна Преспа, Егејска Македонија. Практично претставува срт на Сува Гора.
1 Опис
Планината е сместена во Преспа, меѓу Големото Преспанско Езеро на север и Малото Преспанско Езеро на југ. Дел е од Националниот парк „Преспа“. Во северното подножје е селото Нивици, во јужното е Винени, а во југоисточното е островското село Ахил. Највисок врв е Дева со 1.373 м. На југ е одвоена од планината Цуцул со реките Сотеска и Доскохангла. Реката Мијојца, која се влева во Големото Преспанско Езеро кај Нивици, ја дели Дева на два дела.
На картите на Грчката военогеографска служба од 1934 и 1945 г. врвот стои како ''Дева'' (''Ντέβα''). На картите на Националната статистичка служба на Грција (НСС) од 1963 и 1983 г. е спомената како ''Девас'' (''Ντέβας'').
Дева е сочинета од враовнички карпи. Во подрачјето има и многу езерски и планински пештери како Есенец 1 (''Εσενέτς 1''), Есенец 2 (''Εσενέτς 2''), Раксанец (''Ρακσανμέτς'', ''Ραξανέτς''), Црна 1 (''Τσέρνα 1''), Црна 2 (''Τσέρνα 2''), Преображение (''Ανάληψης''), Бела Пештера (''Μπέλα Πες'', ''Άσπρη Σπηλιά''), Цепурина (''Τσεπουρίνα''), Паралеица (''Παραλέητσα''), Ниски (Νίσκι), Света Богородица Елеуса или Свети Петар (''Παναγίας Ελεούσας'', ''Αγίου Πέτρου'').
2 Врвови
Врвовите на планината, дадени по висински редослед, се следниве:
Име, Грчки, Висина(м), Местоположба
Дева, Νικηφόρου Ουρανού, Ντέβα, Ντέβας, 1.373, во средиштето на планината
Голе, Μητσοπούλου Δημητρίου, Γκόλε, 1.360, на главното било, јужно над Нивици
Баба, Νικηφόρου Ξιφία, Μπάμπα, 1.360, во источниот дел на планината, над провлакот меѓу езерата
Купта Падина, Πετροκέφαλο, Κούπτα Πάδινο, 1.249
Под Присоо, 1.186
Κεδρώνας, 1.160
Дреничето, Κρανιά, Δρενίτσετο, 1.119, североисточно над Нивици
Триско Падина, Τρίσκο Πάδινο, 1.108
Свети Ѓорѓи, Άγιος Γεώργιος, 1.099, југоисточно над Нивици
3 Поврзано
* Сува Гора
* Долна Преспа
Суровичка Река

Суровичка Река (|Ρέμα Αμύντα) — река во Леринско, Егејска Македонија. Наречена е по градот Суровичево низ кој поминува.
1 Местоположба
Реката се наоѓа во југоисточниот дел на Леринскиот округ и претставува одливен водотек од Рудничкото Езеро и завршува во Петерското Езеро на североисток. Во голема мера уште поодамна го изгубила природното корито со изградбата на големата каналска мрежа за наводнување во регионот. Има вкупна должина од 15,5 км со правец југозапад-североисток. Околу реката е рамницата Сариѓол со големи обработливи површини. Суровичка Река почнува од северниот брег на Рудничкото Езеро. Кај селото Сотир конечно влегува во природното корито. Минува западно од Суровичево и се влева во Петерското Езеро.
2 Флора и фауна
По течението на реката се застапени извонредно голем број на растителни и животински видови, и покрај тоа што нивните живеалишта веќе долго време страдаат од загадувањето пестициди, индустриски отпад и домашни фекалии.
3 Поврзано
* Сариѓол
* Леринско
Пусто турско (филм)

„''Пусто турско''“ — македонски филм снимен во 2006 година во режија и сценарио на Коле Ангеловски. Главните улоги ги играле: Владимир Ангеловски, Ѓокица Лукаревски, Лазе Манасковски и Марија Кондовска.
1 Улоги
Глумец, Улога
Владимир Ангеловски, Димче
Ѓокица Лукаревски, Велизар
Владимир Ѓорѓиоски, Еразмо
Лазе Манасковски, Лука
Марија Кондовска, Тодорка
Драган Довлев, Тошо
Трајанка Илиева, Геновева
Несрин Таир, Ѕвезда
Атила Клинче, Кемал
Тамер Ибрахим, Чаушот
Гораст Цветковски, Комита 1
Сашко Коцев, Комита 2
Славиша Кајевски, Комита 3
Златко Манчевски, Американецот
Маја Андреевска, Новинар
Марија Спиркоска Илијеска, Учителката
Магдалена Мазур

Магдалена Матишевич, попозната како Магдалена Мазур е полска телевизиска водителка и модел. Таа е родена 1976 година во Катовице, Полска. Таа е позната по глумата во хумористичната серија „''Daleko od noszy“''''(полски)'' . Таа исто така ја водела еротската емисија "Różowa landrynka" на ТВ Полсат и емисијата „Szał ciał“ на МТV Полска .
Анџело Болано

Анџело Болано Бизио (6 јули 1918 - 13 октомври 1978) ― италијански фудбалер, кој играл на позицијата напаѓач.
Во Италија тој играл за Сампјердаренезе, Лигурија, Милан, Фјорентина и Аусонија Ла Специја, како и за Олимпик Марсеј во Франција и Реал Мурсија во Шпанија.
Циганска Клисура

Циганска Клисура (|Στενά της Τσιγγάνας, |Çingene Derbent, ''Ченгене Дервент'') — забележителна клисура во областа Бојмија, Егејска Македонија. и последната клисура на Вардар пред да се влее во Егејското Море.
1 Опис
Клисурата почнува веднаш по јужниот крај на Гевгелиско-валандовската Котлина и минува низ источните пазуви на планината Пајак. Почнува од север откако реката ќе го одмине селото Шљопинци и излегува кај градовите Ругуновец и Бојмица. Долга е 10 км.
Белмал (музеј)

Белмал е приватен музеј се наоѓа во Белгија, со две локации во Дубуј и Мане.
Музејот содржи антички патни ковчези, багаж и опрема за патување од целиот свет. Ја содржи најважната колекција на багажници во светот, собрана од белгиски производители на патни ковчези од 19 век.
Архивата на Белмал ги вклучува списоците (регистрите) на имињата и брендовите на производители на патни ковчези активни во Европа и низ целиот свет. Постои посебен регистар на белгиски производители на патни ковчези и производители на патни предмети.
Во работилницата за реставрација, предводена од лице со авторитет во областа на реставрација и историја на патни ковчези, патни ковчези се обновуваат за колекцијата и за трети лица. Во истата работилница се прават нови патни ковчези по нарачка; некои од специјално нарачаните го носат името на брендот „Белмал“.
Курсеви за реставрација и производство на патни ковчези и историја на опрема за патување се дел од едукативната активност на филијалата Екол де Малетие (порано наречена Конзерваториум Белмал), во чест на производителите на патни ковчези од 16 век, Никола Гилберт од Белгија и Jeanан Паре на Франција.
Мајкл Мекдоналд (костимограф)

Мајкл Мекдоналд (|Michael McDonald; – ) — американски костимограф во 2009 г. номиниран за наградите „Тони“ и „Drama Desk“, за неговата работа на Бродвејскиот мјузикл „Koса“.
Мекдоналд е роден во Алентаун, Пенсилванија, САД. Во 1981 г. ја завршил гимназијата „Вилијам Ален“. Во 1984 година, тој се вклучува во Граѓанскиот театар во Алентаун. На Колеџот „Муленберг“ го слуша својот прв костимографски курс и потоа работи на неколку театарски претстави во училиштето. Во раните 1990 -ти, тој се сели во Њујорк,каде што работи на „''The Ride Down Mt. Morgan“'' (Бродвеј, 2000), ''„Козата“ или „Која е Силвија“?'' (Бродвеј, 2002) и ''"Изведи ме надвор"'' (Бродвеј, 2003). Во 2009 година, неговата работа на мјузиклот „Коса“ на Бродвеј му носи номинации за наградата Тони за најдобар костимограф и за наградата "Drama Desk" за извонредна костимографија .
Починал на 4 септември 2024 г. по кратко боледување, на возраст од 61 година.
Марица (Сланица)

Марица (|Μαρίτσα) — мошне мала река во Негушко, Егејска Македонија.
1 Течение
Во минатото Марица извирала од планината Каракамен, течала на исток и се е влевала во Ениџевардарското Езеро меѓу реките Мегленица и Кутијка (Кутија). Во 1930-те години езерото е пресушено и на подрачјето се извршени голем број мелиоративни работи со кои е прекинат природниот тек на реките. Денес Марица излегува на две места од напојниот канал Мавронери јужно од Горно Жервохор, тече на исток низ Жервохор и се влева во следниот напоен канал, притока на Колудеј.
2 Екологија и видови
Општината Негуш ја прогласила реката за заштитено влажно станиште наречено „Марица“. Во 2011 г. со координирани дејства на општинската власт и со голем придонес од месни доброволци, по реката е извршен голем зафат за расчистување и заседени се дрвја. Во поречието има преку 200 украсни дрва, како разни видови чинари, дабови, сребрени липи, бели дудови, црни дудови, јавори, елки, килибаровци и лалеви дрва.
По бреговите на Марица живеат 33 животински видови. Тие вклучуваат разни видови риби како ципалот, црвената и црната црвеноперка, редок вид златни рипки, крапот, кострешот и ретката црна мрена. Застапени се и крабите, речната желка, жабите, нутриите, видрите, школки, големите црни ракови, дивата патка, црвеноклуната блатна кокошка и големиот корморан. Преку зимата во стаништето живеат преселни птици како пеликани, диви гуски и лебеди.
3 Поврзано
* Сланица
* Негушко
Емили Ман (модел)

Емили Ман е англиски модел и музичарка. Родена е во Стрејтам, Лондон. Таа студирала на архитектонската школа Бартлет. Во 2005 година, таа зазема дел во реалното шоу на програмата "Channel 5" - ''„Направи ме супермодел“'' во соработка со агенцијата Селект, каде работи со филмски работници и фотографи, а особено со Перу (анг. Perou) и Дејвид Лам.
Ман e прикажанa во Ќ''Најлонската книга за глобален стилЌ'' и „100 кул брендови“ за „Будистички панк“. Таа исто така се појавува во ''Vogue'' (Италија и Велика Британија), ''"Vanity Fair"'', "FHM", "ELLE", "Cosmopolitan", "Grazia", "Telegraph Magazine", ''Marmalade'', ''Dazed'' и ''i-D'' списанијата. Таа има искуство како модел во првата сезона на Хана Маршал, снимена од Давид Лам.
Ман се појавува во реклами и за музички видеа на MTV, Girls of FHM, Zongamin, Whitey и Zoot Women .
Под диџејското име „Емили Стрејнџ“, Ман била и редовен диџеј во Лондон. Емили Ман го основа „Теско диско“ со колектив на пријатели кои ги курираат неделните настани.
Ман има искуство и како басист во групата Клиент, во која е позната како „Клиент Е“.
1 Наводи
Музеј на мода во Нов Зеланд

Модниот музеј на Нов Зеланд е музеј на мода во Нов Зеланд, кој датира од Јануари 2010 година. Тој е покренат како идеја на модната дизајнерка и модна историчарка Дорис де Понт . Музејот одржува „pop-up“ изложби низ Нов Зеланд и работи како онлајн музеј. Музејот црпи дела од јавни и приватни колекции за да собере материјал за своите изложби. Дизајнери кои се појавуваат на овие изложби се Лиз Финдлеј и Марги Робертсон .
''"Да се изгледа прекрасно - Приказната за Ел Џеј"'' e првата "pop-up" изложба на музејот. Куратор на оваа изложба е Дорис де Понт .
Во 2018 година, музејот курира изложба на "Eден век летна мода".
Во 2019 година, музејот ги курира Оваа изложба е извршена од Музејот на мода во Нов Зеланд во партнерство со во Титиранги.