procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Винех

Винех ― хан на Бугарија во средината на 8 век. Според делото „''Именик на бугарските ханови''“, Винех владеел седум години и бил член на кланот Вокил.
Винех се качил на престолот по поразот на неговиот претходник Кормисош од римскиот император Константин V. Во ок. 756 Константин водел кампања против Бугарија по копно и море и ја поразил бугарската војска предводена од Винех кај Маркели (Карнобат). Поразениот владетел молел за мир и се обврзал да ги испрати своите деца како заложници. Во 759 година Константин повторно ја нападнал Бугарија, но овој пат неговата војска била во заседа на планинските превои на Стара Планина (Битка на Ришкиот Превој). Винех не ја продолжил својата победа и се обидел повторно да го воспостави мирот. Овој исход ја кренало опозицијата во бугарското благородништво, кое го масакрирало Винех заедно со неговото семејство, освен синот Паган.
Врвот Винех на Нерамниот Остров на Јужношетландските Острови, Антарктик, бил именуван по Винех.
1 Наводи
* Моско Москов, ''Именник на българските ханове (ново тълкуване)'', Софија 1988 година.
* Јордан Андреев, Иван Лазаров, Пламен Павлов, ''Кой кой е в ​​средновековна България'', Софија 1999 година.
* (примарен извор), Бахши Иман, ''Džagfar Tarihy'', том. III, Оренбург 1997 година.
Ѓоле

Ѓоле (Езерска Река или Курти; |Γκιόλε, ''Γκιόλι'', ''Голи'') — река во Костурско, Егејска Македонија. Долга е 10 км.
1 Местоположба
Реката е единствениот истек од Костурското Езеро. Името ѝ потекнува од турскиот поим ''göl'' - „езеро“. Се одлева од јужниот крај на езерото, на 1,85 км источно од Дупјак и западно од Крпени, па тече на југ со меандри. Минува под првокласниот пат од Костур за Клисура. Тече покрај Здралци, Слимништа и Нова Костараџа, па се влева во Бистрица како нејзина лева притока.
Револуционерот Георги Христов напишал за реката:
На истекот на Ѓоле од езерото е направена брана од француски инженери во 1916 г. Во 1932 г. е изградена бетонска преводница со подвижни капаци за да се контролира нивото на езерото. Подоцна вратите се заменети со електрични, сместени на 550 м од бреговата линија на езерото, за да спроведување на вода во реката. Експерименталното регулирање на вратите во 2016 г. го подобрило квалитетот на езерската вода од лошо во 2014 до средно во 2016 г.
2 Поврзано
* Пополе
Владо Дојчиноски

Владо Дојчиноски (р. во Охрид) ― македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и режисер.
Дипломира на Факултетот за Драмски уметности во Софија, во 2008 година, и истата година се вработува во Народен Театар Куманово. Тој е дел од патувачкиот театар Колозов, каде веќе и неколку години е директор на истиот.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога, Канал
2006-2009, Македонски стари приказни ТВ-серија, ТВ Морис
2007, Сенки ТВ-филм, Борче
2010, Царската е последна ТВ-филм, МРТ 1
2010-2012, Македонски народни приказни ТВ-серија, МРТ 1
2012-2014, Тврдокорни ТВ-серија, Куси Доне, МРТ 1
2013-2017, Македонски народни приказни ТВ-серија, Сител ТВ
2014, Женски итроштини ТВ-филм, Мажот, КТВ
2016, Потрага по загубеното богатство ТВ-филм, Мажот, Канал 5
2017, Вистински приказни ТВ-серија, Јован, МРТ 1
2018, Мејкинг оф ТВ-филм, Гратисот
2022-2023, Бистра вода ТВ-серија, Гиго, Алфа ТВ
2023-2025, Македонски стари приказни ТВ-серија, Сител ТВ
2024, Послушајте патриоти ТВ-филм, Комита, Канал 5
2025, Утре наутро ТВ-серија, Алфа ТВ
2026, Враќање во иднината ТВ-серија
Медал „Вечно сонце" (Македонија)

Медалот „Вечно сонце“ се доделува на погинати и на тешко повредени припадницит ена безбедносните сили.
1 Одлики
Изгледот на ликовно-графичкото решение на медалот „Вечно сонце“ сè уште не е дефиниран и покрај спроведени два конкурса за избор на ликовно-графичко решение.
2 Критериум
Медал ВЕЧНО СОНЦЕ се доделува на:
- припадник на безбедносните сили кој го загубил животот, здобил тешки телесни повреди или оштетување на здравјето при одбраната на независноста и територијалниот интегритет на Република Македонија, учество во вежбовни активности и обука и во хуманитарни или мировни операции надвор од територијата на Република Македонија, како и должности во мулти национални воени сили формирани согласно со ратификуваните меѓународни договори кои Република Македонија ги склучила или им пристапила.
Кормесиј

Кормесиј (|Кормесий) ― хан на Дунавска Бугарија во првата половина на 8 век. Западните хроники го именуваат Кормесиј како „третиот владетел над дунавските Бугари“, и тој понекогаш се смета за директен наследник на Тервел.
„''Именик на бугарските''''ханови''“ содржи траги од два оштетени записи помеѓу записите за Тервел и Севар, а второто од овие изгубени имиња главно се смета дека е на Кормесиј. Според делото „''Именик“'', Кормесиј би владеел 28 години и бил потомок на кралскиот клан Дуло. Според хронологијата развиена од Москов, Кормесиј би владеел 715 &#x2013; 721 година, а подолгиот период одразен во „''Именик“'' би го означил времетраењето на неговиот живот или би вклучил период на дружење со неговите претходници. Други хронологии датираат дека владеењето на Кормесиј е од 721&#x2013;738 година, но не може да се потврди со податоците во изворот „''Именик“''.
Кормесиј се среќава во врска со настаните околу мировниот договор помеѓу Бугарија и Римската Империја помеѓу 715 и 717 година - хронологијата треба да се аргументира од имињата на вклучениот император и патријарх - за што нашиот единствен извор е римскиот хроничар Теофан Исповедник. Според Теофан, договорот бил потпишан од Кормесиј како владетел на Бугарите. Ова доаѓа во спротивност со начинот на кој истиот писател подразбира, на друго место во хрониката, дека Тервел сè уште бил владетел на Бугарија дури во 718/719 година. Едната или другата изјава на Теофан тогаш мора да биде погрешна. Во спротивно, ќе треба да се претпостави дека Кормесиј го делел престолот со Тервел и го потпишал договорот како негов совладетел. Името на Кормесиј го прочитале и некои изучувачи во натписите околу споменикот на Мадараскиот коњаник. Преживеаниот дел од текстот на тој начин би зборувал за годишен данок во злато што Кормесиј го добил од римскиот император: со други зборови, мировниот договор би бил повторно воспоставен за време на неговото владеење. На крајот од натписот се споменува влошување на бугарските односи со Римската Империја . Меѓутоа, овој натпис може да се однесува на подоцнежните бугарски владетели Кормисош или Крум.
Кормесиј не се споменува во ниту еден друг историски контекст. Фактот дека нема записи за војни меѓу Бугарија и Римската Империја за време на неговото владеење, сепак, подразбира дека тој го одржувал мирот меѓу двете земји.
Врвот Кормесиј на островот Гринич на Јужношетландските Острови, Антарктик, бил именуван по Кормесиј.
Севар

Севар ― хан на Бугарија во 8 век.
Во „''Именик на бугарските ханови''“ се наведува дека Севар припаѓал на кланот Дуло и владеел 15 години. Според хронологијата развиена од Москов, Севар би владеел 721–737 година. Други хронологии го ставаат неговото владеење во 738-754 година. Според историчарите како Стивен Рунсиман и Дејвид Маршал Ланг, Севар бил последниот владетел на династијата Дуло и со Севар умрел од родот на Атила.
Се претпоставува дека името на Севар потекнува од персискиот ''зиуар/зивар'' (украс). Иако првично било женско име, може да послужи и како составен дел на машките имиња, како што е предложено од чувашкото претхристијанско име Аксевер.
Можно е владеењето на Севар да било мирно, бидејќи римските хроники не известуваат за настани на северните граници на Империјата од тој период. Иако ова е аргумент од тишина, тоа е веродостојна претпоставка.
'Ртот Севар на островот Ливингстон, бил именуван по Севар.
1 Дополнителна литература
* Моско Москов, ''Именник на българските ханове (ново тълкуване)'', Софија 1988 година.
* Јордан Андреев, Иван Лазаров, Пламен Павлов, ''Кой кой е в ​​средновековна България'', Софија 1999 година.
* (примарен извор), Бахши Иман, ''Džagfar Tarihy'', том. III, Оренбург 1997 година.
Кормисош

Кормисош ― хан на Бугарија за време на 8 век.
Делото „''Именик на бугарските ханови''“ наведува дека тој припаѓал на кланот Укил (или Вокил) и владеел 17 години. Според хронологијата развиена од Москов, Кормисош би владеел од 737 до 754 година. Други хронологии го ставаат неговото владеење во 753-756 година, но не може да се потврди со сведочењето на „''Именик''“ (или би се барало од истражувачите да претпостават долг период на совладетелство).
„''Именик''“ го нагласува фактот дека качувањето на престолот на Кормисош претставува промена на династијата, но останува нејасно дали тоа е направено преку насилство. Владеењето на Кормисош започнало продолжен период на војна со Римската Империја. Римскиот император Константин V Копроним започнал да ја зајакнува границата и започнал да ги населува Ерменците и Сиријците во римска Тракија. Како одговор, Кормисош побарал плаќање данок, што можеби претставувало зголемување на традиционалните плаќања. Кормисош, прекорен, упаднал во Тракија, стигнувајќи до Анастасиевиот ѕид што се протегал помеѓу Црното и Мраморното Море, 40 км пред Константинопол. Константин V излегол со својата војска, ги поразил Бугарите и ги насочил во бегство. Судирот бил решен со мировен договор помеѓу Кормисош и Константин V, кој веројатно ја потврдил постојната граница. Понекогаш се претпоставува дека овој пораз го довел крајот на владеењето на Кормисош преку државен удар, но следниот владетел Винех можеби бил од истата кралска куќа.
1 Поврзано
* Историја на Бугарија
* Прабугари
2 Наводи
* Моско Москов, ''Именник на българските ханове (ново тълкуване)'', Софија 1988 година.
* Јордан Андреев, Иван Лазаров, Пламен Павлов, ''Кой кой е в ​​средновековна България'', Софија 1999 година.
* (примарен извор), Бахши Иман, ''Djagfar Tarihi'', том. III, Оренбург 1997 година.
Ај Окава

Ај Окава (родена на 17 јули,1993) е јапонски идол, модел, глумица и поранешен член на женската група Идолинг.
1 Живот и кариера
Ај Окава е родена на 17 јули 1993 година, во Амагасаки, Хјого, Јапонија. Таа е најмладата од три деца и има двајца постари браќа. Окава била дел од музичката група Idoling!!! како член од третата генерација во 2009 година и брзо се естаблирала како еден од најпопуларните членови на Idoling!!!. Таа е позната како активен учесник на спортски настани во рамките на групата, особено турнирите во сумо и бадминтон. Во 2012 година, го направила своето деби како модел за влијателниот јапонски моден магазин JJ. Таа била манекенка заТокио Грлс Колекшн (Tokyo Girls Collection), Коби Колекшн (Kobe Collection), Кансаи Колекшн (Kansai Collection), Токио Ранвеј (Tokyo Runway) и Грлс Аворд (Girls Award). Во април 2015 година, Окава станала саботна временска презентерка за „Оди! Спорт и вести“ на телевизиската мрежа Нипон.
Алехандра Дорадо

Марија Алехандра Дорадо Камара (родена на 24 септември 1969 година), позната како Алехандра Дорадо, е боливиски уметник. Нејзината работа се фокусира на идентитет, род и моќ.
1 Живот
Дорадо е родена во Кочабамба во 1969 година. Дипломирала ликовни уметности, со споредни студии сликарство, на Универзитетот за уметност и општествени науки (ARCIS) во Сантјаго, Чиле. Таа предавала техники на цртање на програмата за графички дизајн на Боливискиот приватен универзитет и започнала програма за уметничко образование за слепи лица.
Дорадо е позната главно по нејзините уметнички инсталации кои испитуваат теми како што се родот, перформативноста, моќта и (де) конструкција на идентитетот. Високо концептуална по природа, нејзините инсталации често се инспирирани од дела од литература и филозофија, историја и родова теорија.
Сабин (хан)

Сабин, или Савин, ― хан на Бугарија од 765 до 766 година.
Некои изучитело мислат дека Сабин бил изоставен од делото „''Именик на бугарските ханови''“ бидејќи бил Словен, но неговото име може да укаже на латинско, па дури и иранско потекло. Тој бил во посватен преку брак со Кормисош кој бил или свекор или девер на Сабин. Бидејќи врската е преку брак, Сабин всушност не би припаѓал на кланот Вокил (познат и како Укил).
Сабин се искачил на престолот по убиството на Телец во 765 година и го претставувал оној дел од бугарското благородништво, кој барало политика за смирување со Римската Империја. Соодветно на тоа, тој брзо испратил тајни емисари кај императорот Константин V Копроним, кој неодамна го победил претходникот на Сабин, Телец, во обид повторно да воспостави мир. Кога преговорите биле откриени, Бугарите се побуниле и одржале собрание, во кое го обвиниле Сабин дека предизвикал поробување на Бугарија од Римјаните.
Опуштен од неговите поддржувачи, Сабин избегал во римска Месембрија (Несебар) во 766 година, од каде што отишол во Константинопол. Таму бил примен од императорот, кој се договорил за пренесување на семејството на Сабин од Бугарија. Во 768 година, Сабин присуствувал на преговорите на Константин V со новиот бугарски владетел, Паган, но зборовите на императорот во име на поранешниот владетел оставиле мал впечаток. Сабин го поминал остатокот од својот живот во егзил.
’Ртот Сабин во Антарктик е именуван по Сабин.
1 Наводи
* Моско Москов, ''Именник на българските ханове (ново тълкуване)'', Софија 1988 година.
* Јордан Андреев, Иван Лазаров, Пламен Павлов, ''Кой кой е в ​​средновековна България'', Софија 1999 година.
* (примарен извор), Бахши Иман, ''Džagfar Tarihy'', том. III, Оренбург 1997 година.
Mузеј на Бата обувки

Музејот на Бата обувки е музеј за обувки во Торонто, Онтарио, Канада. Колекцијата на обувки достапна во музејот потекнува од личните колекции на Соња Бата, кои датираат од средината на 1940-тите години. Во 1979 година, Бата обезбедува фонд за создавање на „Фондацијата за музеј за чевли Бата“, со цел професионално управување со колекцијата и воспоставување музеј во кој ќе се обезбеди чување, чување и изложување на колекцијата. Фондацијата ја изложува колекцијата на јавноста за првпат во 1992 година. Музејот добил постојан објект во мај 1995 година.
Постојаната колекција на музејот вклучува над 13.000 чевли и други предмети поврзани со обувки кои датираат од пред 4.500 години. Со тоа музејот ја има најголемата колекција обувки во светот. Предметите во колекцијата на музејот или се чуваат во складиште, или се поставуваат на неговата постојана изложба. Музејот исто така организира голем број привремени и патувачки изложби и теренски програми.
1 Историја
Колекцијата на музејот потекнува од личните колекции на Соња Бата, кои произлегуваат од нејзиниот интерес за производите произведени од компанијата на нејзиниот сопруг, компанијата за чевли Бата. Соња започнува да собира чевли кратко време по бракот со Томас Ј. Бата во 1946 година. Семејството Бата се сели во Торонто во 1940 -тите со цел да го олесни проширувањето на компанијата во Торонто и Америка.
Телец

Телец ― бил владетел на Бугарија, и член на кланот Угаин, од 760 до 763 година. Римски извори укажуваат дека Телец ги заменил легитимните владетели на Бугарија. Истите извори го опишуваат Телец како храбар и енергичен човек во својот врв (околу 30 години). Некои изучители претпоставуваат дека Телец можеби припаѓал на антисловенска фракција на бугарското благородништво.
По неговото пристапување, Телец водел добро обучена и добро вооружена војска против Римската Империја и ја опустоши граничната зона на Империјата, поканувајќи го императорот на натпревар во сила. Императорот Константин V Копроним марширал на север на 16 јуни 763 година, додека друга војска била пренесена од флота од 800 бродови (секоја со пешадија и 12 коњаници) со намера да создаде приклештен маневар од север.
Телец на почетокот ги зајакнал планинските превои со своите војници и дваесетина илјади словенски платеници. Подоцна тој се премислил и ги предводел своите војници во рамнината кај Анхијал (Поморие) на 30 јуни. Крвавата Битка кај Анхијал потоа започнала кон средината на утрото и траела до самрак. На крајот, словенските платеници на Телец го напуштиле за императорот, кој победил на теренот, но избрал да се врати дома со триумф. Според римските извори, Константин V донел дома голем број бугарски затвореници во дрвени стеги, за забава на константинополското население.
Воениот пораз ја запечатил судбината на Телец, кој бил линчуван заедно со неговите поддржувачи од неговите бунтовни поданици.
1 Поврзано
* Историја на Бугарија
* Прабугари
2 Наводи
* Моско Москов, ''Именник на българските ханове (ново тълкуване)'', Софија 1988 година.
* Јордан Андреев, Иван Лазаров, Пламен Павлов, ''Кой кой е в ​​средновековна България'', Софија 1999 година.
* (примарен извор), Бахши Иман, ''Džagfar Tarihy'', том. III, Оренбург 1997 година.
Богатска Река

Богатска Река (|Τρανός Λάκκος, ''Транос Лакос'') — река во Костурско, Егејска Македонија, лева притока на Бистрица.
1 Опис
Реката извира јужно од врвот Гуфа (1.285 м) на планината Саракина. По селото Богатско (по кое е наречена) ја прима лева притока, па се влева во Бистрица.
2 Поврзано
* Рупишта (општина)
Национални архиви на Унгарија

Националните архиви на Унгарија (на унгарски: ''Magyar Nemzeti Levéltár'') биле создадени во 1756 година. Прво во Братислава, Унгарија. Во 1784 година, биле префрлени во Будим. Будим била древна престолнина на Кралството Унгарија и на унгарската престолнина Будимпешта од 1873 година, како и на брегот на Дунав.
Националните архиви на Унгарија се чувар на евиденцијата во земјата. Архивската работа во 21 век е да собира, каталогизира и реставрира историски документи, но исто така и да ги задоволува потребите на општеството и граѓаните и да им помага во нивното истражување на историјата.
1 Поврзано
* Список на национални архиви
Добротица

Добротица (|Добротица; |Dobrotici или ro; grc во византиски документи;''Dobrodicie'' во џеновски документи) — бугарски благородник, владетел на ''де факто'' независното Кнежевство Карвуна и тврдината Калиакра од 1354 до 1379–1386 година.
Етничкото потекло на Добротица е спорно, како последица на тоа, едни го сметаат бугарски благородник од династијата Тертер (од куманскиот клан Тертероба ), други го сметаат Влав (најчесто од страна на романските историчари), а трети за христијанизиран Турчин. Венецијански извори од крајот на 14 век го бележат Добротица како „''деспот на Бугарите''“ (''DESPOTUM BULGARORUM DOBROTICAM'') и на неговото подрачје како „ ''делови од Загора (Бугарија) подредени на Доботица'' “ (''PARTES ZAGORAE SUBDITAS DOBROTICAE'').
Во 1346 година, Добротица и неговиот брат Теодор биле испратени заедно со 1.000 војници од добруџанскиот владетел Балик да и помогнат на византиската царица Ана Савојска во граѓанската војна против Јован VI Кантакузенос, но биле поразени од Јоргос Факразес. Следната година, по смртта на Балик, тој станал владетел на Добруџа. Во 1348 година Добротица ја презел тврдината Мидија и до 1356 година успеал да ги заземе Козјак (денешен Обзор) и Емона од Византијците.
Во 1366 година царот Јован Александар одбил да дозволи византискиот цар Јован V Палеолог, кој се враќал дома од Унгарија, да помине низ Бугарија. Со цел да ги натера Бугарите, роднина на Јован V, грофот Амадеус VI Савојски, кој тогаш го водел својот Савојски крстоносен поход, ги нападнал бугарските крајбрежни градови. Во есента истата година морнарицата на Амадео ги зазела Анхијалос, Месембрија, Емона и на 25 октомври ја опколила силната тврдина Варна, каде што неговиот напад бил одбиен. Како резултат на тоа, Јован Александар им овозможил на Византијците безбедно поминување низ Бугарија и тие ги задржале освоените градови. Во 1369 година, Добротица и Владислав I Влашки му помогнале на Јован Александар да ги победи Унгарците и да го преземе Видин. Од благодарност, царот му ги подарил на Добротица Емона и Козјак. Подоцна тој изградил морнарица во Варна, која била ангажирана во акции до Трабзон. Џеновските ракописи пишуваат дека неговата морнарица била многу силна иако прилично мала и постигнала успеси против Османлиите и Џенова. Него го наследил неговиот син Иванко во 1386 година.
Името на регионот Добруџа произлегува од турското преведување на неговото име. По него се именувани и градот Добрич и две села во северна Бугарија.
Ен-Софи Јохансон

Ен-Софи Јохансон е шведска модна дизајнерка, позната по тоа што е креативна советничка и поранешна шефица за дизајн на трговците на мало Х&M.
1 Ран живот и образование
Јохансон пораснала во Ронеби, еден час подалеку од Стокхолм, Шведска. Како млада, таа често пазарела во Х&M, нарекувајќи го „рај на модата“.
Откако прво размислувала да стане ветеринар, Јохансон продолжила да студира уметност и археологија на универзитетите во Гетеборг и Лунд - тогаш сфатила дека сака кариера што вклучува уметничка креативност. Поминала неколку курсеви за дизајн во училиштето Андерс Бекман во Стокхолм.
2 Кариера во Х&M
Во 1987 година, откако одлучила дека сака да стане моден дизајнер, Јохансон се вработила како асистент за продажба во Х&M. Три години подоцна, таа го покажала своето портфолио на шефот на компанијата за дизајн Маргарета ван ден Бош и добила нова позиција на дизајнер асистент на Х&M. Од 1994 до 2005 година, Јохансон работела како дизајнер за одделот за млади во Х&M, пред да се пресели во одделот за дами. Во 2008 година, Јохансон била унапредена во Шеф за дизајн, работејќи со 140 дизајнери, а во 2013 година станала менаџер за специјалните колекции на Х&M прикажани во Париз.
Јохансон станала креативен советник во 2015 година, а потоа работела како портпарол и претставник на Х&M. Нејзината работа вклучува патувања, модни истражувања, дизајнерски соработки и надзор на колекциите на Х&M.
Карлота Алфаро

Карлота Алфаро (родена на 4 јуни 1933 година) е дизајнерка на висока мода. Таа е позната како „Големата дама на модата во Порторико“.
1 Биографија
Алфаро е родена во Сантурче, Порторико и покажала страст кон дизајнот уште од мала, често дизајнирајќи облека за семејството и пријателите. Воспитана е во Сантурче каде нејзината тетка ја научила да шие.
Алфаро достигнала меѓународна слава во Латинска Америка, Европа и Соединетите држави во текот на 1960 -тите, деценија во која го создала и ''Институтот Карлота Алфаро'', насочена кон пренесување на своето знаење на младите студенти по моден дизајн. Специјалноста на Алфаро е високата мода . Во текот на 1980 -тите, таа објавила серија дизајни во модната колумна на локалниот весник, наречена Дестелос де ла Мода. Нејзин најпознат фустан е фустанот со акцентираниот крој налик на сирена.
Алфаро има добиено многу меѓународни награди, а нејзините колекции се продаваат во продавници низ целиот свет, вклучувајќи ги и Ниман Маркус, Блумингсдејл и Сакс фифт Авењу.
2 Поврзано
* Список на Порториканци
Скумско Езеро

Скумско Езеро (|Λίμνη Βράχου, ''Лимни Враху'') — вештачко езеро во Општина Рупишта, Костурско, Егејска Македонија.
1 Местоположба
Езерото е сместено на притока на реката Галешово на севернните падини планината Одре, на височина од 950 м. Лежи во областа Костенарија, на 24 км југозападно од гратчето Рупишта. Го носи името на селото Скумско (Врахос), кое се наоѓа на 1 км западно од езерото.
2 Особености
Езерото е создадено во 2010 г. со цел да се решат проблемите со водоснабдувањето и наводнувањето во тој крај, притоа создавајќи место за разонода кое го потпомага туристичкиот развој на подрачјето.
Зафаќа површина од . Изградена е и посебна пречистителна станица. Достигнува најголема длабочина од 35 м.
3 Поврзано
* Костенарија
Kаролина Линдстром

Каролина Линдстром, моминско Лундстром (1812-1892),- шведска дизајнерка на шапки. Таа во Стокхолм била позната како „Вечерна ѕвезда“, бидејќи често била гледана како работи во текот на ноќта.
1 Живот
Нејзината мајка била деловна жена и таа самата заштедила пари додека успеала да си дозволи да стане ученичка на производителот на шапки во Стокхолм, една Французинка.
Линдстром имала своја продавница на улицата Вестерланггатан бр. 40 во 1842 година. Таа имала голема мрежа од контакти; по смртта на кралот во 1844 година, била предупредена од кралските чувари во кралската палата, така што била во можност да ги набави сите црни ленти за жалост од другите дизајнери на шапки во главниот град, пред смртта да биде јавно позната. Била многу успешна и отворила втора продавница во Хорнсгатан. Во 1847 година, се омажила за човек кој ги расфрлил сите пари за коцкање, но таа брзо ги вратила.
Во 1892 година, го препуштила својот бизнис на еден од нејзините помошници и купила место за себе во пензионерскиот дом во Стокхолм за трговци вдовици; сепак, починала неколку месеци по пензионирањето.
Нејзиниот бутик бил, во 1995 година, најстарата модна продавница во Стокхолм.
2 Поврзано
* Ана Марија Тален
* Аугуста Ландин
Криста Петерс

Криста Петерс (1933–1981) ― германска модна фотографка.
Петерс работела за многу списанија, вклучувајќи ги ''Твен, Дер Шпигел, Стерн, Пралин, Вог и Нова''.
Во 1966 година, таа се здружила со нејзиниот иден сопруг, колега фотограф Чадвик Хол. По нејзината смрт од „сериозна болест“ и страдање од тага, Хол ја запалил целата нејзина архива.
1 Наводи
Акеми Дареногаре

Диана Акеми Дареногаре Фукузуми (родена на 16 јули 1990) е јапонски модел и талентирана личност која се појавила во многу телевизиски програми и магазини.
1 Филмографија
1.1 Како манекенка
За погодност, се означува пистата за модната колекција пролет/лето како и Есен/Зима.
* Токио Грлс Колекшн: 2012 есен/зима, 2013 пролет/лето** во Нагоја (2012)
1.2 ТВ шоуа
*''Недела Јапон'' (октомври 2012 &ndash; TBS ) полуредовна
*''Ноќта што е бучна заедно со Учимура'' (април 2013 &ndash; септември 2014, TBS) Редовна*''Куќата'' ( MXTV ) - Студио MC** прва сезона (октомври &ndash; декември 2015 година)
** втора сезона (јануари &ndash; март 2016 година)
1.3 ТВ драми
*''Утре цветаат цвеќиња'' Епизода 1 (5 јануари 2014 година, НХК БС Премиум) како Сара
*''Ти благодарам, Фују'' (јануари &ndash; март 2017 година, EX ) како Реика Оное
1.4 Модел
* Авејл
* Кенмејк
2 Награди
* 16 -та награда за најдобар пливач.*''Кралица на ноктите'' 2015 Оддел за мода (2015)
Акико Кикучи

Акико Кикучи (родена на 26 август 1982 во Оно, областа Иби, Гифу, Јапонија) е јапонски модел и глумица која е дел од агенцијата за таленти Тен Карат.
1 Биографија
Кикучи дипломирала на факултетот за инженери на одделот Урбани системи за животна средина на Универзитетот Чиба. Нејзините додипломломски студии се од областа на инженерството. Кикучи била активна во многу списанија како „''Линен“''. Таа се појавила во списанијата ''Нон-но'' и ''Преити Стајл'' во минатото. За Кикучи била создадена серија насловена ПС Аико Кикучи ''no Мичикуса.'' Во 2006 година, таа била назначена за поддржувач на поврзаната страница, добротворната организација „Шогакукан“. Покрај тоа што глумела во филмови и телевизиски драми, Кикучи често се појавувала и во реклами. Нејзините илустрации и моден стил се уникатни.
2 Филмографија
2.1 Филмови
Година, Наслов, Улога, Белешки
2008 година, ''Секаде околу нас'', Еико Кајајама
2012 година, ''Хрониките на мајка ми'', Кико Игами
2014 година, ''Речи "те сакам"'', Нацуми
2015 година, ''Шиња Шокуди'', Акеми Сугита
2016 година, ''Јапонските девојки никогаш не умираат'', Ери Имаи
2021 година, ''Цвеќиња од скелет'',
Орден Света Мајка Тереза

Орден Света Мајка Тереза е орден на Република Македонија кој се доделува за промовирање на хуманоста, милосрдието и добротворноста на локално, регионално и глобално ниво. Овој орден, за разлика од сите други оредни и медали, не го доделува Претседателот на Република Македонија, како што е според Уставот, туку посебна Комисија.
1 Одлики
Иако овој орден се наоѓа во Законот за одликувања и признанија на Република Македонија, тој по својата природа е државна награда, бидејќи не го доделува Претседателот, туку надворешна комисија.
Изгедот на орденот сѐ уште не е утврден, со што истиот не се доделува.
2 Криетриуми
Орденoт Света Мајка Тереза се доделува на лица за особени достигнувања во ширењето на хуманоста, милосрдието, добротворноста, толеранцијата и соживотот кои даваат хуман придонес преку помагањето на болните, гладните, сираците, напуштените, луѓето отфрлени од општеството, обесправените, сиромашните, угнетените, бездомниците, бегалците, лица со особен социјален ризик и лица од други ранливи категории на локално, регионално и глобално ниво.
Орденот Света Мајка Тереза се доделува во пет ранга, во зависност од обемот, ефектот, влијанието и нивото на достигнувањето во областите и нивоата.
1. степен се доделува на лица за особени достигнувања каде што обемот, ефектот и влијанието на извршените достигнувања се од особено значење на глобално ниво.
2 и 3 степен се доделува на лица за особени достигнувања каде што обемот, ефектот и влијанието на извршените достигнувања се од особено значење на регионално ниво.
4 и 5 степен се доделува на лица за особени достигнувања каде што обемот, ефектот и влијанието на извршените достигнувања се од големо значење на регионално ниво.
3 Комисија
Комисија ја назначува Собранието на Република Македонија со мнозинство гласови од вкупниот број пратеници и има седум члена и тоа:
# Министерот за надворешни работи;
# Претставник на Католичката црква, на предлог на Католичката црква во Република Македонија;
# Два члена државјани на Република Македонија со висок авторитет во областите за кој се доделува овој орден, по еден на предлог на претседателот на Република Македонија и Македонската академија на науките и уметностите;
# Три члена државјани на странски држави со висок авторитет во областите за кој се доделува овој орден, на предлог на Министерството за надворешни работи.
Одлуките во Комисијата се носат едногласно.
Црква „Св. Атанасиј“ - Прждево

Света Атанасиј — главна селска црква во демиркапиското село Прждево, Македонија.
Црквата се наоѓа на еден од благите ридови во самото село, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во јужниот дел од селото на една височинка, со што црквата преовладува во самото село. Храмот е сместен во Горно Маало.
До црквата се стигнува преку земјен пат, кој започнува меѓу последните куќи во селото.
2 Историја
Црквата изградила во 1858 година, што е запишано во натпис на една мермерна плоча поставена на источната фасада. Била подигната на темели на постар храм, кој бил срушен од муслиманите при нивното населување во селото.
3 Архитектура
Според својот архитектонски облик, црквата е трикорабна, чии кораби се создадени преку два реда колони. Средишниот кораб повисоко се издига од страничните и сите три имаат рамни таваници украсени со обоени квадратни полиња. На источната страна од надвор црквата има нагласени три апсиди, од кои средишната е олтарната, а страничните две се од проскомидијата на северната и ѓаконикот на јужната страна. Главниот влез во црквата е од западната страна, а има и спореден од северната.
3.1 Фрескоживопис
Црквата добила фрескоживопис во 1878 година, што може да се потврди од зографите со написот кој гласи „од рацете на браќата сликари Вангел, Никола и Коста Анастасович зографи од село Крушево во лето 1878 декември 14“.
Фрескоживописот е распореден во три зони и изобилува со сцени од стариот и новиот завет. Иконостасот го краси големиот крст со распетието Христово изработен во копаница со две ламји лево и десно од него.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Демиркаписка парохија
* Прждево
Чудотворка (филм од 1962)

„Чудотворка“ (англиски: ''The Miracle Worker'') — американски филм од 1962 година, во режија на Артур Пен (Arthur Penn) по сценариото на Вилијам Гибсон (William Gibson), засновано врз неговата истоимена драма од 1959 година. Главните улоги ги толкуваат: Ен Бенкрофт (Anne Bancroft), Пати Дјук (Patty Duke) и Виктор Џори (Victor Jory). Филмот имал пет номинации за „Оскар“, а освоил две: за најдобра глумица (Бенкрофт) и најдобра споредна глумица (Дјук), која на возраст од 16 години станала најмладата добитничка на „Оскар“.
1 Синопсис
Младата Хелен Келер (ја игра Дјук) е слепа и глува од детството како последица на тежок случај на шарлах. Таа е фрустрирана од својата неспособност за комуникација со луѓето и често предизвикува насилни и неконтролирани испади. Родителите не можат повеќе да излезат на крај со неа и бараат помош од училиштето за слепи лица „Перкинс“. Училиштето ја испраќа поранешната студентка, Ен Саливан (ја игра Бенкрофт) да ја подучува Хелен. Така, меѓу Ен и Хелен зпаочнува долга битка при што Ен со својата истрајност и тврдоглавост ги урива Хеленините ѕидови на тишината...
Ана Мутесиус

Ана Мутесиус, родена Ана Трипенбах (8 декември 1870 - 30 март 1961) била германска модна дизајнерка, концертна пејачка и авторка од Ашерслебен.
1 Живот
Родена е како Ана Трипенбах во 1870 година.
На концерт со Пол Шулце-Наумбург и Хенри ван де Велде, Ана Мутесиус имала клучна улога во создавањето на модели на модернизирана женска облека.
Во 1895 година, Макс Конер го насликал нејзиниот портрет под наслов „Фрулајн Трипенбах“.
Следната година се омажила за архитектот Херман Мутесиус . Се преселиле во Лондон бидејќи Кајзер му понудил позиција како аташе за култура во Германската амбасада во Лондон. Тие биле англофили кои одлучиле да живеат во колонија на уметници и покрај тоа што имале понуди за престој во престижната куќа во близина на амбасадата. Тие биле редовни посетители на Глазгов каде што станале обожаватели на чајџилниците Willow Tearooms.
Водечки британски дизајнери и Франсис Мекдоналд од училиштето во Глазгов ја дизајнирале југендстилската корица од нејзината прва книга во 1903 година. Мутесиус била поборник против мода и нејзината книга, ''Das Eigenkleid der Frau'' (Women's Own Dress) ги охрабрува жените сами да одлучат што ќе облечат. Таа напишала дека жените треба да го изберат стилот и ткаенините на нивната облека врз основа на естетиката и не треба да следат модни диктати. Таа сметала дека жените се експлоатирани од германските индустријалци за облека и дека тие треба сами да одлучат за дизајнот на облеката која ја носат. Книгата вклучува преплет дизајниран од Мекдоналд и се смета за важен придонес во движењето за Уметничка облека.
Таа починала на 30 март 1961 година во Берлин. Преживеал нејзиниот син Екарт Мутесиус, кој станал познат архитект.
2 Поврзано
* Винфрид Мутесиус
3 Книги
*''Das Eigenkleid der Frau'' (Women's Own Dress), 1903 година
Ен Т. Хил

Ен Т. Хил (24 ноември 1916 година - 8 март 1999 година) била американска модна дизајнерка и учителка по јога.
1 Рани години
Хил е родена во Атланта, Џорџија. Дипломирала на средно трговско училиште во 1933 година, студирала на Универзитетот во Џорџија и работела како стенограф пред да се пресели во Лос Анџелес во 1937 година.
2 Мода на Тафи
Хил дизајнирала фустани, претежно памучни, за нејзината линија, ''Тафи'', од 1937 до март 1958 година. Бидејќи женската мода заземала поголем буџет, популарноста на нејзините фустани растела. Тие биле прикажани како „извонредни“ на ручек во тенискиот клуб Палм Спрингс во 1948 година.''Вог'' и ''Харперс Базар'' пренесувале реклами на цели страници за ''модата на Тафи во'' текот на 1950 -тите, и објавувале едиторијали за ''моделите на Тафи.'' „Нема ништо толку женствено и романтично како полно здолниште, убаво, со подздолниште одоздола“, изјавила Хил за ''Women’s Wear Daily'' . „ Најженствените фустани речиси сите имаат големи здолништа над нивните подздолништа“, напишала Евгенија Тринкл, модна писателка за ''Star Telegram'' . Бергдорф Гудман, Гарфинкел и Јакобсон ги носеле модните парчиња на Тафи.
3 Здравје и јога
Со појавата на фитнес пионерот Џипси Бутс, Хил се заинтересирала за здрава храна и јога. Студирала јога кај Индра Деви и направила свое видео за настава по јога, како и инспиративна песна.
4 Смрт
Хил починала во Ранчо Мираж, Калифорнија, во 1999 година.
5 Галерија
Филипа Кнутсон

Филипа Мартина Кнутсон е шведска модна дизајнерка. Таа е сопственичка на модниот бренд Филипа К, основана во 1993 година, и ја води со нејзиниот поранешен сопруг Патрик Килборг. Во Шведска и во поголем дел од Европа, таа била наречена „суперѕвезда“.
1 Биографија
Кнутсон ја основала Филипа K, заедно со Патрик Килборг и Карин Сегерблом во 1993 година.
Таа била наградена со Бизнис медал на Патриотското друштво во 2010 година од страна на Кралското патриотско друштво за претприемништво што е дел од нејзиниот шведски деловен развој. Брендот Филипа K бил награден со шведската награда за дизајн „Гулднапен“. Таа, исто така, била наградена со Награда за модел на Гунила Ахрен во 2008.
Во јануари 2017 година, Кнутсон се вратила во Филипа K како творечки директор и ќе биде со седиште во Лондон, преземајќи ја функцијата од Нина Богштет, која го водела креативниот тим за време од 19 години. Компанијата Филипа K ја дефинира нивната структура како љубопитен и свесен бренд кој ја препознава иновативната одржливост како водич за раст.
Кнутсон живее во Лондон.
2 Наводи
Телохранител (филм од 1961)

„Телохранител“ или „Јоџимбо“ (јапонски: 用心棒) — јапонски филм од 1961 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги толкуваат: Тоширо Мифуне, Тацуја Накадаи и Такаши Шимура, Сејзабуро Кавазу, Кју Сазанка, Јоко Цукаса, Исузу Јамада, Ејџиро Тоно. Во 1962 година е снимено продолжението на овој филм, со насловот „Санџуро“, а две години подоцна филмот го преработил италијанскиот режисер Серџо Леоне со насловот „За грст долари“.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во втората половина на 19 век. Осамениот самурај-скитник Санџуро (го игра Мифуне) пристигнува во мало место и од меанџијата (го игра Тоно) дознава дека во градот владеат две злосторнички семејства: семејството Сејбеи кое тргува со свила и семејството Ушитору кое тргува со саке. Двете семејства се во постојан меѓусебен судир, а Санџуро смислува план како да ги ослободи жителите од теророт. Најпрвин, тој убива тројца луѓе на Ушитори, а потоа оди кај Сејбеи (го игра Кавазу), нудејќи му да му биде телохранител. Меѓутоа, тој ја слуша сопругата (ја игра Јамада) на Сејбеи, која предлага да го убијат отккао ќе го искористат, па непосредно пред битката со кланот на Ушитори, Санџуро дава отказ. Така, кланот на Сејбеи мора да се бори без помошта на Санџуро, но тогаш во градот пристига царскиот инспектор и двете семејства се принудени да склучат примирје. Сепак, Ушитори (го игра Сазанка) изнајмува луѓе кои го убиваат судијата во соседниот град, па инспекторот мора да си замине. Санџуро ги заробува убијците на судијата и му ги предава на Сејбеи, а Ушитори го заробува синот на Сејбеи. Двете семејства се договараат да ги разменат заробениците, но за време на размената, братот на Ушитори, Уносуке (го игра Накадаи), кој е единствениот во градот кој има револвер, ги убива двајцата заробеници на Сејбеи. Тогаш, Сејбеи ја покажува убавата жена Нуи (ја игра Цукаса) која порано ја грабнало семејството Ушитори. Санџуро прави пресврт и се вработува како телохранител на Ушитори, а во една прилика ја ослободува жената. Меѓутоа, брат му на Ушитори дознава за тоа и го заробува Санџуро кого луѓето на Ушитори сурово го измачуваат. Сепак, тој успева да избега со помош на меанџијата, а во меѓувреме, припадниците на кланот Ушитори ја палат куќата на Сејбеи и ги убиваат сите членови на неговото семејство. Откако закрепнува, Санџуро ги убива припадниците на кланот Ушитори.
Елијана Рамос

Елијана „Ел“ Рамос (23 декември 1988 година &#x2013; 13 февруари 2007 година) - уругвајска манекенка.
1 Моделирање
Рамос била модел во Латинска Америка и имала потпишано договоро со Дото Моделс, престижна агенција за модели со седиште во Аргентина. Надвор од Јужна Америка, Елијана исто така работела во Мексико и останала во Јапонија три месеци во почетокот на 2006 година со нејзината сестра Луисел.
2 Смрт
На 13 февруари 2007 година, Елијана Рамос била пронајдена мртва во домот на нејзините баба и дедо во Монтевидео, Уругвај, на 18-годишна возраст. Прелиминарните прегледи ја посочиле причината за смртта како срцев удар, која се верува дека е поврзана со неисхранетост; конечните резултати од тестот биле објавени подоцна.
Колешките модели потврдиле дека таа страдала многу месеци откако нејзината сестра Луисел Рамос (22) починала од срцева слабост, но ги отфрлиле шпекулациите дека нарушувањето во исхраната можело да одигра улога. Нејзината сестра починала кратко откако излегла од писта во август 2006 година за време на модна ревија во хотел во Монтевидео. Аутопсијата ја навело причината за смртта како срцев удар.
Смртните случаи привлекле големо медиумско внимание во Латинска Америка, каде третманот на модната индустрија кон младите жени била предмет на дебата откако анорексијата била обвинета за смртта на манекенката Ана Каролина Рестон и три други Бразилки во декември.
Таткото на сестрите, Луис Рамос, е поранешен фудбалер на Уругвај, и наводно летувал со својата сопруга на друго место во земјата во времето на смртта на Елијана.
3 Поврзано
* Список на смртни случаи од анорексија нервоза
Дарија Пинзар

Дарија Виталијевна Пинзар, моминско Черних (|Дарья Витальевна Пынзарь (Черных), родена 6 јануари 1986 година) - деловна жена, манекенка, блогер и ТВ водителка позната по учеството во реалното ТВ шоу ''Дом-2.''
1 Биографија
Дарија Черних потекнува од Јенакиево, Доњецка област. Детството и младоста ги поминала во Балаково, Саратовска област, Русија. Таа станала сираче многу рано, па нејзината постара сестра Наталија се грижела за неа. Дарија дипломирала на училиштето Балаково број 13 и Московскиот институт за економија и дизајн (Факултет за дизајн) во 2010 година.
1.1 Славна личност на ТВ
На третата година од своето образование, Дарија влегла во ТВ реалното шоу ''Дом-2'' и ја започнала својата кариера во шоу-бизнисот. Таа го запознала својот иден сопруг Сергеј Пинзар на проектот и конечно го напуштила проектот во 2015 година по бракот. Во моментов, таа е водителка на ТВ каналот Домашни: таа учествувала во шоуто „Бремените“ додека го очекувала раѓањето на второто дете и во шоуто „Големина на свадбата“ заедно со нејзиниот сопруг Сергеј Пинзар. Таа е со-водителка на шоуто „Дневникот на среќната мама“ (заедно со Липа Тетерих и Јелена Кулецкаја).
Пинзар го користи Инстаграм за да објавува совети поврзани со воспитувањето деца.
1.2 Личен живот
Дарија имала врска со друг учесник во ''Дом-2'', Рустам Солнцев, но раскинала со него. Се омажила за Сергеј Пинзар во 2010 година и ја прославила свадбата во сетот на ''Дом-2.'' Во есента 2010 година, таа рекла дека го очекувала раѓањето на своето дете. Сепак, Дарија не го напуштила проектот и учествувала на натпреварот за убавина „Лејди Грејс“ на проектот.
Таа има два сина: Артјом (роден на 23 јули 2011 година) и Давид (роден 2016 година). Дарија и Сергеј имале свадба во 2013 година, од 2015 година живеат во трисобен стан во Москва. Дарија е кума за Даниел Гусев, син на Евгенија Феофилактова-Гусева, уште еден учесник во ''Дом-2.'' Сепак, Дарија и Евгенија немаат повеќе врска поради сериозен судир по напуштањето на реалното шоу од страна на Евгенија.
Хоби на Дарија се патувања низ тропските земји, купување и готвење. Таа била подложена на неколку пластични хируршки операции.
1.3 Бизнис
Дарија Пинзар има свој семеен бизнис: заедно со нејзиниот сопруг е со-сопственик на интернет продавница за облека и бутик (отворен во 2012 година). Таа била сопственик на два салони за убавина до 2018 година, но поради судирот со деловните партнери, морала да ги напушти салоните.
Кат Кидстон

Кетрин Изабел Одри Кидстон <sup>РБИ</sup> (родена на 6 ноември 1958 година) - англиска модна дизајнерка, деловна жена и автор чие друштво, Кет Китсон Лимитед продавала мебел и стоки поврзани со нив преку интернет, преку франшизи и по пошта. Особено е позната по своите носталгични цветни модели и има објавено и голем број книги. 
1 Семејно потекло и ран живот
Бабата и дедото на Кидстон биле Глен Кидстон, успешен тркачки возач за Бентли во 1920-тите, и Ненси Сомс. Ненси е и баба на Саманта Камерон по татко, што ги прави втори братучетки.
Телевизиските водители Кирсти Алсоп и Софи Алсоп се нејзини втори братучетки по мајка, ќерки на Чарлс Алсоп, шестиот барон на Хиндлип, поранешен претседател на Кристи.
2 Кариера
Кидстон ја отворила својата прва продавница во лондонскиот Холанд парк во 1993 година, продавајќи рачно везени крпи за чај и светло реновиран мебел. До крајот на 2013 година, таа имала 136 продажни места, вклучувајќи и водечка продавница на Пикадили и четири продавници во Кина. Појавувајќи се на ББЦ Радио 4, Кидстон ги опишала нејзините продавници како провокација на контраверзното „Луѓето или го сакаат тоа и многу го сакаат, или сакаат да не избодат“. Во 2010 година, го продала мнозинскиот удел на компанијата на приватни инвеститори, задржувајќи го малцинскиот удел и останала како креативен директор на компанијата.
Принцот Џорџ Велшки носел нејзина облека, која понатаму брзо се распродала.
2.1 Соработки
Кидстон соработувала со Милет за дизајнирање шатори (2005–6), Нокиа и мобилни телефони за складиштето Карфон (2006), и радија Робертс (од 2005 година наваму). Во 2008 година, таа соработувала со Теско за производство на вреќи за пазарење направени од пластични шишиња, кои биле продадени за да се соберат скоро 500.000 фунти за грижа за Здружение за рак Марија Кири при што биле искористени околу шест милиони пластични шишиња од депонија.
3 Личен живот
Партнер на Кидстон е музичкиот продуцент Хју Падгам . Кидстон има две домашни миленичиња, сејаламски териер по име Били и лејклендски териер по име Стенли, кои се вклучени во нејзините дизајни.
4 Наводи
Џеват-турканова џамија (Челевец)

Џеват-турканова џамија (Челевец) — главна и единствена џамија во селото Челевец, во Општина Демир Капија, Македонија.
1 Историја
Според натписот на џамијата, истата била изградена во 2015 година и била именувана по Џеват Туркан, кој е роден во Скопје во 1928 година.
2 Галерија
Обесете ги високо (филм)

„Обесете ги високо“ (англиски: ''Hang 'Em High'') — американски филм од 1968 година, во режија на Тед Пост. Главните улоги ги толкуваат: Клинт Иствуд, Ингер Стивенс и Ед Бегли.
1 Синопсис
Една банда од девет луѓе неправедно го обвинува Џед Купер (го игра Иствуд) за убиство и за кражба на стока. Тие го бесат на дрво и го оставаат да умре во маки. Но, Џед Купер успева да преживее, почнува да работи како шериф и тргнува во потрага по луѓето кои го обесиле со цел да ги изведе пред лицето на правдата...
Капетан Прат (покраина)

Капитан Прат (|Provincia de Capitán Prat) — една од четирите покраини на чилеанскиот регион Ајсен (XI). Главен град на покраината е Кокран. Покраината е именувана по поморскиот херој Артуро Прат.
1 Географија и население
Покраината е осма најголема по површина и четврта најмалку населена во континенталниот дел на Чиле. Според спроведениот попис од Националниот статистички институт (''INE'') во 2002 година, покраината имала население од 3.837 жители.
2 Управа
Како покраина, Капитан Прат е второстепена административна единица, предводена од назначениот гувернер.
2.1 Општини
Покраината се состои од три општини: Кокран, О'Хигинс и Тортел.
3 Поврзано
* Каретера Аустрал
Едина Ронај

Едина Марија Ронај (родена во јануари 1943 година во Будимпешта, Унгарија) - британско-унгарска модна дизајнерка и поранешна глумица. Таа е ќерка на критичарот за храна Егон Ронеј и мајка на глумицата/писателка Шиба Ронај.
Во филмовите и телевизијата од 1960 година, бројните ТВ улоги на Ронеј биле ''„Одмаздници“'', „ ''Без скривалиште“'', „''Посебен огранок“'', ''„Прваците“'', „ ''Рандал и Хопкирк (Починати)'' и „''Џејсон Кинг''“.
Таа се повлекла од глумата во средината на 1970-тите за да се зафати со моден дизајн, стручна за трикотажа; и на крајот створила сопствено друштво во 1984 година. Ронај била почестена како Член на Кралското друштво на уметноста.
1 Филмографија
*''Чистиот пекол на Свети Тринијан'' (1960) - Лавинија (без заслуги)
*''Загадочностите на Едгар Валас'' - епизода: ''Пет до еден (филм)'' (1963) - Глорија
*''Ноќта на тешкиот ден'' (1964) - Девојка во диско (без заслуги)
*''Ноќен воз за Париз'' (1964) - Џули
*''Црната мака'' (1964) - Луси Џад
*''Собирачот'' (1965) - медицинска сестра/следна жртва (без заслуги)
*''Студија по терор'' (1965) - Мери Џејн Кели
*''Тој што јава тигар'' (1965) - Ана
*''Големата работа'' (1965) - Сали Гејмли
*''Продолжи каубоју'' (1965) - Долорес
*''Праисториски жени'' (1967) - Сарија
*''Домот на нашата мајка'' (1967) - Дорин
*''Чистачот на прозорци'' (1968) - Шерон
*''Да го''''зграбиш прстенот'' (1968) - Врендин
*''Три'' (1969) - Лиз
*''Не го туркај дедо во кактуси'' (1969) - Натали, водителка
*''Мечувалецот'' (1974) - Гај Чемпион
Генерал Карера (покраина)

Генерал Карера (|Provincia de General Carrera) — една од четирите покраини на чилеанскиот регион Ајсен (XI). Главен град на покраината е Чиле Чико.
1 Географија и население
Според пописот од 2017 година спроведен од Националниот статистички институт (''INE''), покраината имала население од 7.531 жители. Таа е шеста најмалку населена покраина во државата..
2 Управа
Како покраина, Генерал Карера е второстепена административна единица, предводена од назначениот гувернер.
2.1 Општини
Покраината се состои од две општини: Рио Ибањес и Чиле Чико.
Хенри Хатавеј

Хенри Хатавеј (1899 - Лос Анџелес, ), славен американски филмски режисер. Добитник е на еден „Оскар“, но сними дури 66 филмови, меѓу кои најпознати се неговите вестерни „Наследството на пустината“, „Напад на поштенската кочија“ и „Ѓаволска градина“.