procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Арпеџо

Арпеџато (италијански: ''arpeggiato''), или скратено ''arp.'', е начин на одделено свирење на созвучја како што се прави на харфа (името потекнува од италијанското име за харфа - ''Arpa''). Се обележувас со вертикална брановидна линија пред созвучјето и означува дека тоа се разделува од најнискиот до највисокиот тон (горна слика).
Доколку на брановидната линија се наоѓа стрелка насочена надолу, арпеџатото се свири обратно, од највисокиот топ кон најнискиот (долна слика). Со обзир дека при сврирењето на харфа созвучјата се арпеџирани, посебно се напоменува кога сите тонови на созвучјето треба да се свират истовремено со ознаката ''non arp.(eggiato)''.
it:Abbellimento#Arpeggio
Хуан Баутиста де Толедо

Хуан Баутиста де Толедо (|Juan Bautista de Toledo; ~ 1515 - ) — славен шпански вајар и архитект од Толедо или Мадрид.
Ништо не се знае за неговото раѓање и детство, но во 1547 г., Толедо отишол во Рим и учел кај Микеланџело Буонароти. Потоа отишол во Неапол, каде бил повикан од поткралот, Дон Пјетро де Толедо, како архитект за Карло V. Таму конструирал многу згради, како: „Страда ди Толедо“ (од 1870 г. наречена „Страда ди Рома“), црквата „Св. Јаков Шпански“; квадратните бастиони за замокот „Кастело Нуово“; голема палата во Посилипо како и бројни фонтани.
Во 1559, повикан е во Мадрид од кралот Филип II и назначен за главен архитект за кралските изградби во Шпанија. Најпрвин платата не му била поголема од 220 дукати, заради мислењето на Филип дека шпанските архитекти треба да се плаќаат скромно додека не се докажат. Во Мадрид Толедо ја конструирал Каза де ла Мизерикордија и фасадата на црквата де лас Дескалцас Реалес. Исто така создал градби во Акека; палатата Аранхуес; во Мартининос де лас Посадас, палатата на кардиналот Еспиноза и вила кај Естебан де Амбран за секретарот Д. де Варгас. Толедовото последно дело била огромната палата „Ескоријал“, чија изградба ја надгледувал сè до неговата смрт.
1 Поврзано
* Шпанска ренесансна архитектура
Музика на вода

Музика на вода (тогашен англиски: ''Water Musick'') — збирка оркестрални ставови, кои често се сметаат за три свити, компонирани од Георг Фридрих Хендл. Премиерата била во летото 1717 г. кога кралот Џорџ I побарал концерт на Темза. Концертот би изведен од 50 музичари крај неговата барка. Кралот бил толку возхитен што побарал коцертот да се отсвири ури трипати за време на екскурзијата.
1 Музика и инструментација
На пловилото биле донесени сите инструменти од барокниот оркестар освен чембалото, кое било незовможно да се постави заради неговата големина.
Овие инструменти се: две хорни, две обои, еден фагот и жичени инструменти.
Делото почнува со Француска увертира и содржи менуети, буреа, хорнпајпи и паспје. Поделено е во три свити:
# Свита во еф-дур, HWV 348
# Свита во де-дур, HWV 349
# Свита во ге-дур, HWV 350
Меѓутоа постојат многу докази за поинаков аранжман во собраните дела од Хендл во изданието „Дела од Георг Фридрих Хендл“, Том . 47, 1886 г. од Фредерик Крисандер, каде „свитите“ во де и ге си ги мешаат ставовите. Овој редослед доаѓа од првото издание на собраните дела на Хендл од Семјуел Арнолд (1788) како и од примероците на партитури од времето на Хендл.
Денес музиката во секоја свита немаат предодреден ред. При изведбата за кралот се свирела мека и бавна музика кога пловилото на оркестарот било близу до барката на кралот, додека гласните и брзите дела се свиреле кога тие биле пооддалечени.
На снимките, делото „Музика за кралскиот огномет“ често се става заедно со „Музика на вода“, делумно или целосно. Заедно, овие дела ја претставуваат најславната музика на Хендл за оркестар во денешна смисла.
2 Снимки
*
Франсоа Франкур

Франсоа Франкур (фр. ''François Francoeur''), (8 август 1698–1787) бил француски виолинист и композитор. Роден е во Париз како син на Жозеф Франкур, констрабасист и подоцнежен член на ансамблот ''24 violons du roy''. Учел музика од татко му и се вработил во париската опера како виолинист кога имал 15 години. По турнеи во главните европски престолнини, се вратил во Париз и станал член на групата Concert Spirituel. Станал член на ''24 violons du roy'' во 1730; музички инструктор во операта во 1739; и (заедно со Франсоа Ребел) оперски инструктор, во 1744. Во 1753 Ребел и Франкур станале управници на париската опера—која била центар на француската музика. Во 1760 Франкур бил назначен за Главен музичар на кралот. Кога умрел во 1787 на возраст од 89 год, тој бил поштеден од судбината што го чекала неговиот внук, Луј-Жозеф Франкур, Главен камерен музичар на кралот и директор на оркестар, кој бил затворен за време на Француската револуција сè до падот на Робеспјер во 1794.
1 Композиции
Композициите зачувани денес, издадени во ''Propylaen der Musik, V. 2'' (1989), се две книги со виолински сонати, 10 опери и неколку балети, компонирани заедно со Франсоа Ребел. Ова често се наведува како редок случај на соработка во музичката композиција.
2 Музиколошки и стилистички белешки
Франкур понекогаш се категоризира како „класицистички“ композитор кој го одбегнувал „класицистичкиот стил на Хајдн и Моцарт“. Но неговите зачувани композиции (компонирани близу до 1773), иако современи на Хајдн и Моцарт, не претставуваат дворски маниризми какви што биле практикувани во класицистичката музика спонзорирана од кралевите во тоа време. Наместо тоа, музиката на Франкур има „напреден рококо“ карактер, збогатувајќи ги гудачките инструменти со креативна употреба на дувачки инструменти. Ваквата музика била особено популарна кај буржоазијата во подем и нижата аристократија во трговските центри како Лондон, Хамбург, Франкфурт како и во Париз, кој станувал сè поголем пазар за нови композиции.
Струма (село)

Струма (|Струма) — село во Горноџумајско, Пиринска Македонија, во состав на денешната Свети Врач (Сандански) на Благоевградската област, југозападна Бугарија.
1 Географија и местоположба
Пиперица се наоѓа на 4 километри југозападно од Сандански, административниот центар на општината и 55 километри на југ од Благоевград.
Селото се наоѓа во планински регион, на Малешевските Планини.
2 Историја
Селото Струма настанало на својата денешна географска местоположба како резултат на миграцијата на поединечни жители на селото Крстилци, кои решиле да ги користат плодородните, иако мали, земјоделски површини покрај реките Струма и Лебница. Овој миграциски процес се интензивирал во првата половина и средината на 20 век. Најголемиот прилив на имигранти на новото место имало околу масовноста на ТКЗС во 1958-1959 година. На 22 ноември 1960 година населбата Лебница (од село Крстилци) била признаена како село Струма.
Струма е дел од Неврокопската епархија на Бугарската православна црква-Бугарската патријаршија. Во селото се наоѓа единствената црква во Бугарија посветена на Иларион Мегленски.
3 Население
+Население на Струма по попис
Година, 1965, 1975, 1985, 1992, 2001, 2011
Жители, 316, 533, 622, 680, 628, 598
+Население по возраст од 2011 година:
Според пописот на населението од 2011 година, етничкиот состав на селото е следниот:
Број на население
Вкупно, 598
Бугари, 559
Турци, -
Роми, -
Останати, -
Не се определиле, -
Без одговор, 38
4 Личности
* Иван Илиев - учител и директор во местното училиште „Васил Левски“
* Кирил Џоров - фудбалер
Четириаголник

Во геометријата, четириаголник е многуаголник кој има четири страни.*Збирот на (внатрешните) агли во еден четириаголник секогаш изнесува 360°.
*Четириаголниците можат да бидат испакнати или неиспакнати, а во неиспакнати има влдабнати и вкрстени<sup>(a)</sup>. Најчесто се разгледуваат испакнати четириаголници.
*Испакнатите четириаголници можат да имаат два пара паралелни страни (паралелограми), еден пар паралелни страни (трапези) или ниту еден пар паралелни страни (трапезоиди и делтоиди).
1 Испакнати четириаголници
1.1 Паралелограми
* Паралелограмот има два пара паралелни страни.
** Двата пара се со различни должини (ромбоид) ''или''** Четирите страни се со иста должина (ромб) ''или''** Внатрешните агли се прави, т.е. по 90° (правоаголник) ''или''** Четирите страни се со иста должина и внатрешните агли се по 90° (квадрат).
1.2 Трапези
* Трапезот има (точно) еден пар паралелни страни.
** Непаралелните страни не се со еднаква должина и нема прав агол ''или''** Непаралелните страни се со еднаква должина (рамнокрак трапез) ''или''** Има точно два внатрешни агли по 90° (правоаголен трапез).
1.3 Трапезоиди
* Трапезоидот нема ниту еден пар паралелни страни.
** Четирите страни се со различни должини ''или''** Двата пара на соседни страни се исти (делтоид)
2 Вдлабнати четириаголници
* Влабнат четириаголник е непрекрстен, односно прост четириаголник кој е вдлабнат, т.е. има (барем еден) пар точки А и В такви што отсечката АВ има точки надвор од четириаголникот (види испакнатост).
**Четирите страни се со различни должини или
**Двата пара на соседни страни се исти (стрелка)
3 Вкрстени четириаголници
* Вкрстен четириаголник не е прост многуаголник така што еден пар страни се вкрстуваат и се добива фигура како пеперуга.
:<sup>(a)</sup> Вкрстен четириаголник всушност има 6 внатрешни агли (од двата триаголници) така што може да не се смета како четириаголник.
4 Тангентни и тетивни четириаголници
*Тангентен четириаголник (анг. ''tangential quadrilateral'') е четириаголник кој има впишана кружница таква што сите четири страни на четириаголникот се тангенти на кружницата. Потребен и доволен услов за еден испакнат четириаголник да е тангентен четириаголник е збирот на должините на двата пара обратни страни да е ист. Значи ромбовите, (па затоа и квадратите) како и делтоидите се тангентни четириаголници.*Тетивен четириаголник (анг. ''cyclical quadrilateral'') е четириаголник кој има опишана кружница таква што сите четири темиња на четириаголникот се точки на кружницата. Потребен и доволен услов за еден испакнат четириаголник да е тетивен четириаголник е збирот на обратните агли да биде 180°. Значи правоаголниците, квадратите како и рамностраните трапези се тетивни четириаголници.*Бицентричен четириаголник е четириаголник кој e и тангентен и тетивен. Значи квадратите се бицентрични.
5 Поврзани теми
* Испакнат многуаголник
* Многуаголник
* Квадрат, Правоаголник, Паралелограм, Ромб, Трапез, Делтоид
Електронски јавачи

Електронски јавачи или еРајдери (на англиски: ''еRiders'', во превод ''еЈавачи'') се мобилни консултанти што обезбедуваат техничка поддршка за граѓанските организации за оптимално искористување на информатичко-комуникациските технологии (ИКТ) како средство за поефикасно извршување на активностите и остварување на нивната мисија и цели.
Електронските јавачи се индивидуалци или мали групи кои волонтираат или работат во одредена област и имаат посебни практични способности и вештини, вклучувајќи ги тука информатичката технологија и способностите за советување и планирање.
Ерајдерите патуваат и ги посетуваат граѓанските организации помагајќи им при создавање на мрежни места, користење на интернет, создавање на е-мрежи и решавање на тековните проблеми од областа на ИКТ. Тоа им помага на оганизациите да ја пренесат својата порака, да ги анимираат граѓаните за учество во јавни дебати на релевантни теми, коалицирање и подобра помош за заедницата.
Ингви Малмстин

Ингви Јохан Малмстин (шведски: ''Yngwie Johann Malmsteen''), роден на 30 јуни 1963 година под името ''Ларс Јохан Ингве Ланербек'' (шведски: ''Lars Johann Yngve Lannerbäck'') — шведски гитарист, композитор и водач на неговата група.
Надалеку познат по неговите гитарски вештини, Малмстин достигнал големо признание во 80-тите поради неговиот технички квалитет и неговото пионерство во нео-класичниот метал.
1 Животопис
Роден во музичко семејство во Стокхолм, Малмстин бил најмладото дете во семејството. На рана возраст, покажувал мал интерес за музика, сè до 18 септември 1970 кога на 7-годишна возраст гледал документарен филм на телевизија за смртта на Џими Хендрикс и станал опседнат со гитарата. Да го цитираме неговото мрежно место: „Денот кога Џими Хендрикс умре, гитаристот Ингви се роди“.
Тој тврди дека Ингви (шведски: ''Yngwie'') значи „млад викиншки водач“ на шведски, а всушност тоа е варијација на Ингва (шведски: ''Yngvi''), кој ја основал Куќата на инлинг, која е најстарата шведска династија.
Малмстин бил во неговите тинејџерски години кога за првпат се сретнал со музиката на виолинскиот виртуоз од 19 век — Николо Паганини, кого го наведува како негово најголемо класично влијание. Имало и гласини дека Ингви сметал дека е реинкарнација на темпераментниот, често критикуван и погрешно разбран виолонист од Џенова. Низ емулацијата на концертните дела на Паганини на гитара, Малмстин развил технички квалитет. Малмстин исто така ги наведува Џими Хендрикс, Стив Хакет од Genesis, Брајан Меј, Ули Јон Рот и Ричи Блекмор од Deep Purple како влијанија.
Малмстин придонел кон еволуцијата на модерната рок гитара, особено со неговите модални прогресии и техники со класични влијанија, кои не се често користени во рок-музиката. Нему често му се припишува заслугата, заедно со виртуозот гитарист Ренди Роудс со создавањето на неокласичниот метал жанр и со инспирирањето на нова генерација на виртуози на електрична гитара вклучувајќи ги Пол Гилберт и Тони МакАлпајн.
Неговото појавување на гитарската сцена во раните 80-ти било забележително по тоа што тој вовел и популаризирал техники прилично различни од типичниот стил на Еди Ван Хален и Ренди Роудс, претежно сметани за најдобрите во техниката на метал гитарата. Овие техники вклучувале брзи музички линии со користење на наизменично трзање (спротивно на многу hammer-on и pull-off потези), кои претходно ги користеле само гитаристи од жанрот на џез-рокот (како Ал Ди Меола и Џон Меклaфлин), како и брзи трзаи во еден правец на арпеџато (arpeggiato) (типично во хармонската молска скала на Малмстин).
Фра Џокондо

Фра Џокондо или Фра Џовани Џокондо (италијански: ''Fra Giocondo'' или ''Fra Giovani Giocondo'') бил калуѓер-инженер, архитект, старинар, археолог и класичен научник. Роден е во во околу 1433, а починал во во 1525 година.
1 Престој во Франција
Во периодот помеѓу 1496 и 1499 Џакондо бил поканет во Франција од кралот, каде бил назначен за кралски архитект. Таму тој изградил два неверојатно привлечни моста, Нотрдамскиот мост и Малиот мост. Тој исто така го изградил и дворецот Chambre des Comptes, златната соба на парламентот и замокот Гајон во Нормандија, од кој една фасада била прместена во Школата за убави уметности за да служи како модел за студентите по архитектура.
== Одбрана на Падова
Едно од најголемите достигнувања на Фра Џокондо била одбраната на венетскиот град Падова во 1509. Тој контроверзно ги срушил средновековните кулисни ѕидови и околу градот ископал ров кој можел да биде напаѓан бочно од ниско поставени пушкарници.
Овој тип на војување бил импровизиран претходник на типот на утврдување наречен ''италијанска траса'' која нашла широка примена во хабсбуршко-валојскиот конфликт и Италијанските војни во раниот 16 век.
Банерско слепило

Банерско слепило е феномен од областа на употребливоста, при што посетителот на некое мрежно место целосно превидува рекламен банер. Таков банер може да биде рекламен банер од надворешно мрежно место или банер со кој тековното мрежно место се обидува да промовира внатрешна содржина или навигациска врска.
Карбоксилна киселина

Карбоксилните киселини се органски киселини чија функционална група е карбоксилната група (-COOH). Таа се состои од ацил (карбонилна) група поврзана со хидроксилна група (OH), со тоа што кај мравската киселина за карбоксилната група е поврзан еден водороден атом наместо радикал. Општата формула на карбоксилните киселини е R-COOH. Тие се среќаваат во организмот на многу растенија (како коприви) и животни (како мравките).
Поделбата на карбоксилните киселини може да се прави на повеќе начини:
* видот на радикалот: алифатични, ароматични киселини итн.
* бројот на карбоксилните групи: монокарбоксилни, дикарбоксилни киселини итн.
* супституирани карбоксилни киселини: хидрокси киселини, аминокиселини, оксикиселини итн.
1 Именување
Според МСЧПХ, едноставните алифатични монокарбоксилни киселини се именуваат вака: за основа се зема името на јаглеводород со ист број на C-атоми (во кој е вклучен и C-атомот од карбоксилната група) кон кое се додава наставката ''-ска киселина'' или ''-ова киселина''. На пример:
:CH<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>COOH (пропанска киселина)
:CH<sub>3</sub>CH<sub>2</sub>CH<sub>2</sub>CH<sub>2</sub>COOH (пентанска киселина).
Карбоксилната група е функционална група од највисок ранг и затоа при именувањето има предност пред сите други групи. Значи, ако во соединението има карбоксилна и други групи, тоа е супституирана киселина.
2 Добивање
Постојат многу постапки за синтетичко добивање на карбоксилните киселини. Најважни се:
* Оксидација на алкохоли, алдехиди и кетони
* Хидролиза на нитрили
* Хидролиза на дериватите на карбоксилните киселини.
Андриск

Андриск — човек кој во 150 п.н.е. тврдел дека е син на Персеј и го барал престолот на Македонија како Филип VI. Ова била причината за Четвртата македонско-римска војна во која Андриск бил поразен од страна на Римјаните, а Македонија била припоена кон Рим во 148 п.н.е.
Ароматично соединение

Во органската хемија, ароматичните соединенија се голема група на органски соединенија од кои најголем дел спаѓаат во групата на незаситени соединенија кои имаат ''sp<sup>2</sup>'' хибридизиран јаглероден атом, но сепак не се ни алкени и циклоалкени. Типичен претставник на ароматичните соединенија е бензенот.
Терминот "ароматично" означува нешто што мириса. Поради тоа, многу супстанци што мирисаат, познати од многу одамна, биле класифицирани како ароматични соединенија. Овие соединенија содржат бензенов прстен што е поврзан за еден или повеќе супституенти.
Денес класификацијата на ароматичните соединенија не се заснова на мирисот затоа што повеќето соединенија што содржат бензенов прстен не мирисаат. Така, некои ароматични соединенија, вклучувајќи ги и средствата против болка (аналгетиците) како аспирин (види ја неговата структурна формула подолу), ибупрофен и ацетаминофен, се цврсти супстанци што малку мирисаат или воопшто немаат мирис.
:::::::::::
Едно соединение е ароматично ако го исполнува т.н. ''Хикелово правило за ароматичност''. Според него, соединенијата се ароматични доколку:* молекулата им е цикличен и планарен
* содржат 4n+2 електрони кои можат да градат π-врски (т.н. π-електрони), каде n е некој природен број, односно n=1, 2, 3...
Значи, само цикличните и планарните молекули со 2, 6, 10, 14, 18 итн. π-електрони можат да се ароматични.
1 Поврзано
* Бензен
* Арен
* Супституирано бензенско соединение
* Соединенија со соединети бензенски јадра
* Соединенија со несоединети бензенски јадра
* Хетероциклично ароматично соединение.
Потекло на името Плачковица

Постојат повеќе легенди за потеклото на името на планината Плачковица. Овие се најпознатите:
1 Прва легенда
Постојат две верзии на првата легенда во која се раскажува за Александар III Македонски и Филип II Македонски.
1.1 Прва верзија
Низ векови, се прераскажува една легенда за кралот Александар и за неговиот престој кај некој крал од тој регион, кој наводно имал свое кралство, кое се викало Пајонија. Двајцата кралеви се состанале во Светиот Град, кој се наоѓал на платото од планината Плачковица. Во тој Свет Град Александар и неговиот домаќин Липиј разговарале како да продолжат добрите односи меѓу тие два народа во добро и во лошо. Се договориле да си помагаат во сите нешта кои се од доменот на државните односи. По таквата спогодба и разбирање, на радоста ѝ немало крај, а таа се пренела и во народот, така што поединци почнале како и кралот да плачат и да ронат солзи радосници. Врз основа на оваа случка (и поради тоа што се излеале многу солзи) се формирал поток — рекичка, кој тогашните мештани го нарекле Плачковица, по што ѝ го промениле името и на планината во Плачковица, имиња кои останале до денес.
1.2 Втора верзија
Според третата легенда, името на таа планина е променето по средбата на кралот Александар III Македонски и кралот на Пајонија — Лангар. Средбата на двата крала била на планината во населеното место Свет Град. На неа Александар како македонски крал, и Лангар како крал на Пајонците, се договориле да се воспостават што подобри државни односи од оние меѓу татко му Филип II додека бил жив и кралот Лангар. Разбирањето за државните работи меѓу кралевите било на завидно ниво, по што на двајцата почнале да им течат солзи радосници, толку многу солзи што се формирал поток, кој месното население го нарекло Плачковица, бидејќи кралевите плачеле од радост.
2 Втора легенда
Според неа, татко му на Александар III, кралот на Македонците, Филип II го донел синот на планината Плачковица, која пред тоа имала друго име, кај некоја жена која знаела да лекува за да го излекува од преголемото плачење, кое го обземало идниот крал на Македонија. Таа жена живеела во градот на Плачковица кој се викал Свет Град. Откако го донеле принцот Александар во придружба на татко му, кралот Филип II, и ѝ кажале на жената за што се работи, таа им одговорила дека детето е сосема здраво, а плаче затоа што во себе поседува преголема енергија и на тој начин мора да се ослободува од неа, при што им рекла да не се возбудуваат, треба да го остават на мира и дека наскоро, штом ќе почне да оди, ќе престане со плачењето и му предвидела дека ќе стане голем цар и ќе ја надмине славата на татко му. Кога ова го слушнал Филип II, кој бил во придружба на месниот крал Липиј, кој престојувал во Светиот Град на Плачковица, од радост се расплакал како и неговиот домаќин, и по нивното плачење името на планината ѝ го замениле со Плачковица.
3 Поврзано
* Лумија
* Зрновска Река
* Александар III Македонски
Пешачник

Пешачник, плочник или тротоар (|trottoir) — пешачка патека долж една улица. Обично се прават од асфалт, цемент, тули, камен или гума. Во XIX век и раниот XX век, на некои места често можело да се најдат и пешачници од дрво. Ваквите пешачници можат сѐ уште да се најдат на крајбрежни места во облик на шеталишта. Кога е потребно да се даде привлечност на еден пешачник се користат камени плочи (''плочник''). На други места се користат претходно изработени цементни плочи кои се вградуваат во ископани леи. Пешачниците најчесто имаат рабници кои ги двојат од самата улица.
1 Изработка на пешачници
Пешачниците најчесто се изработуваат од асфалт или цеменет. Додека постојат пешачници и од чакал, дрво, гума и други материјали, ваквите патеки не се нарекуваат пешачници. Тулите и каменот се исто така чести. Цементните пешачници се изработуваат од блокови за да им се даде простор да се шират и теснат без да се појавуваат пукнатини.
2 Тротоарот како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Подвижниот тротоар“ — расказ на италијанскиот писател Џани Родари.* „Тротоари“ — песна на словенечкиот рок-музичар Марко Брецељ од 1981 година.* „Тротоар“ (англиски: ''Pavement'') — американска рок-група, активна во периодот 1989-1999 година.
3 Поврзано
* Кафуле
* Рабник
* Пешачнички приод
* Јавен простор
Седум светски чуда на античкиот свет

Седумте светски чуда (или Седумте светски чуда на Античкиот Свет) се широко позната список на седум популарни места на класична антика. Листата била претежно туристички водич за патниците на Античкиот Свет кои сакале да ги видат најпознатите и најатрактивните одредишта.
1 Седумте чуда
Во листа според хронолошкиот ред на нивната изградба, седумте чуда се:
Чудо, Дата, Изградено од, Уништено, Причина
Кеопсова пирамида, 2550 BC, Египќаните, /, /
Семирамидини висечки градини, 600 BC, Вавилонците, по 1 век п.н.е., земјотрес
Храмот на Артемида во Ефес, 550 п.н.е., Лидиците, Грците, 356 BC, пожар
Статуата на Зевс во Олимпија, 435 п.н.е., Грците, 5-6 век, пожар
Мавзолејот на Мавзолос во Халикарнас, 351 п.н.е., Каријците, Грците, до 1494, земјотрес
Колосот од Родос, 292-280 п.н.е., Хеленистичка Грција, 224 п.н.е., земјотрес
Светилникот во Александрија, 3 век п.н.е., Египет, 1303-1480, земјотрес
Дорат

Дорат е модул во класичната и готската архитектура, кој е растојанието меѓу две потпори на еден свод (готска) или пак единица отворање и нејзиното врамување во рамките на една фасада (класична).
Драгиша Цветковиќ

Драгиша Цветковиќ (српски: ''Драгиша Цветковић''; — ) — југословенски политичар, новинар, претседател на влада и во повеќе наврати градоначалник на Ниш. Потекло на неговото семејство е од селото Дадинце кај Лесковац.
Цветковиќ бил премиер на Кралството Југославија од 1939 до 1941. Ја развил федерализацијата на Југославија со создавањето на Хрватската Бановина по спогодба со хрватскиот водач Владко Мачек.
Паѓај сило и неправдо

Паѓај сило и неправдо (|Padaj silo i nepravdo) — хрватска народна песна со, во некоја рака, револуционерни мотиви која ја воспева Востание на Хвар (1510 - 1514) под водство на Матиј Иваниќ. Со своите силни, остри и одлучни стихови песната останува симбол на отпорот кон тиранинот и слободољубивоста на хрватскиот народ. Бидејќи го воспева обичниот народ (селаните), таа е прифатена на широка врата и често ја пееле партизаните во Втората светска војна.
1 Текстот
Текстот, на изворниот српскохрватски и македонски препев, е следниов:
2 Интересно
* Песната е можеби најпозната од филмот „Битката на Неретва“ (или „Битката за ранетите“), во кој во една сцена ранетите партизани ја пејат во поддршка на своите другари кои ја бранат Болницата на Врховниот Штаб.
* Горан Бреговиќ ја обработил оваа песна за потребите на албумот „Пљуни и запјевај моја Југославијо“ / „Pljuni i zapjevaj moja Jugoslavijo“ на легенгарната група Бијело Дугме, каде песната е насловена како ''Прелудијум'' / ''Preludijum'', а ја пејат децата од Домот за деца без родители од Сараево и народниот херој ген.Светозар Вукмановиќ - Темпо
Лу Бан

Лу Бан (кин. 鲁班, пинјин: ''Lū Bān'', 507 п.н.е. - 440 п.н.е.) бил кинески столар, филозоф, воен мислител, државник и современик на Мо-це роден во државата Лу.
Неговото вистинско име било Гонгшу Бан, а бил познат и како Мајстор Кунгшу (Кунгшу-це). Бидејќи бил од државата Лу, во записите најчесто бил нарекуван Лу Бан. Лу Бан е многу значаен по своите достигнувања по неговиот предмет то државата Чу.
Според преданијата, тој измислил неколку направи, како што може да се види во ''Мо-це'' 49 и 50 глава:
* Облак-скала — пренослива опсадна скала со противтег.* Бојни куки и овен — орудија за бродови за поморско војување.* Дрвена птица — која можела да остане во воздух три дена - еден вид прототип на леталото змеј.
Исто така други пронајдоци му се припишуваат нему, како направа за подигање при погреби , кочија со дрвен коњ и кочијаш , и други изработки од дрво кои му донеле титула Мајстор споменати во следниве книги:
* „Книга на семејни лози“ (世本), напишана околу III век п.н.е..
* „Приказни за чудесното“ (述异记), напишана околу V век од Жен Фанг.
* „Записи за потеклото на нештата и случките“ (事物纪原), напишана околу XI век од Као Ченг.
* „Потеклото на нештата“ (物原), напишана околу XV век од Луо Чи.
* „Трактат на Лу Бан“ (鲁班经), текстови припишани нему XIII до XV век.
1 Наводи
****
Хипократ

Хипократ од Кос II или Хипократ од Кос (грчки: ), 460 П.Н.Е. –ц. 370 П.Н.Е., бил доктор во Стара Грција кој живеел во добата на Перикле. Заради неговите огромни придонеси во полето на медицина, Хипократ се смета за „татко на медицината“. Хипократската школа ја дефинирала медицината како засебна дисциплина (одворена од други како на пример, теургијата и филозофијата).
Хипократ и неговите следбеници го создале Хипократскиот Корпус, збирка на тогашните целокупни познавања поврзани со медицината и дефинирала морален код според кој докторите треба да живеаат и работат. Корпусот исто содржел клинички белешки за како да се прегледуваат пациентите. Белешките биле куси, но, мошне јасни и прецизни. Длабочината на информациите презентирани во овој корпус е мошне ценет до ден-денес. Модерните доктори сѐ уште ја земаат Хипократовата заклетва во малку изменета форма.
1 Животопис
Единствените податоци за Хипократ кои се знаат со сигурност се датумот на неговото раѓање, местото на раѓање и неговата професија. Историчарите се согласуваат дека Хипократ постоел како личност, дека е роден околу 460 П.Н.Е. на островот Кос и дека бил мошне познат доктор и професор по медицина. Сите останати биографски податоци се сметаат дека се можеби апокриф . Мошне е тешко да се одреди што точно се случило, а што е дел од легендата која што го прати Хипократ и неговото дело. Бидејќи „официјалната“ биографија била создадена дури неколку векови по неговата смрт, голем дел од тие податоци биле пренесувани од колено на колено и не се сметаат за целосно веродостојни.
Соранус од Ефес, за кого малку се знае, ја создал првата биографија на Хипократ и е извор на најголем дел од информациите за Хипократ како личност. Според Соранус, таткото на Хипократ бил докторот Хераклид, а мајка му била Пракситела, ќерката на Фенаретис. Тој имал два сина, Тесалус и Драко и зет кој се викал Полибус. Сите тројца биле негови студенти, но, Гален смета дека Полибус бил вистинскиот наследник на Хипократ. Според Гален, и Тесалус и Драко имале синови кои ги нарекле Хипократ според татко им.
Соранус исто тврдел дека Хипократ најпрвин научил за медицината од неговиот татко и дедо, додека за други области учел од Демокрит и Ѓорѓија. Се смета дека тој учел во Асклепионот во Кос и дека бил ученик на Херодикус од Селимбрија. Според Платон, Херодикус бил Асклепид. Други антички биографичари на Хипократ биле Суидас, Цецес и Аристотел.
Скоро е сигурно дека Хипократ патувал насекаде и дека ја посетил Тесалија, Тракија и Мраморното Море. Секаде каде што одел, Хипократ работел во функција на доктор. Се смета дека починал во Лариса кога имал 83 или 90 години, но, податоците за неговата смрт се сметаат за мошне неверодостојни. Некои извори тврдат дека Хипократ доживеал над 100 години старост.
2 Библиографија
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .
Фреза (облека)

Фреза (од француски: ''fraise'') е парче облека - набран околувратник кој се носел во западна Европа од средината на XVI до средината на XVII век.
Фрезата еволуирала од мал набор на текстилот на кошулите или кемисите со учкури за затегање. Самите биле засебни парчиња облека кои се ваделе и переле и го чувале дублетот од нечистотија околу вратот.
Со откривањето на штиракот фрезите станале поголеми без да го изгубат обликот. Подоцна фрезите станале посебни парчиња облека кои се отстранувале, переле и штиркале и се пресувале во осмици во посебни направи за набирање.
Кога биле најголеми, фрезите имале полупречник од 30 см или повеќе; овие фрези се држеле со жици за да стојат под саканиот агол.
Кон крајот на XVI век, фрезите испаднале од мода и биле заменети со крилести и виснати јаки. Модата се задржила најдолго во Холандија, каде можеме да видиме фрези на портрети насликани длабоко во XVII век. Фрезата останала дел од церемонијалната облека на градските советници (Senatoren) во северногерманските ханзеатски градови и лутеранското свештенство во тие градови и во Данска.
1 Поврзано
* 1500-1550 во модата
* 1550-1600 во модата
* 1600-1650 во модата
2 Наводи
Janet Arnold: ''Queen Elizabeth's Wardrobe Unlock'd'', W S Maney and Son Ltd, Leeds 1988. (ISBN 0-901286-20-6)
Влашко маало

Влашко маало (влашки: ''Mãhãlã armãnescu'') поим кој се користи за населбите во градовите и селата населени со Власи во различни држави. Како исклучиво хомоген народ, различните групи на Власи ретко се мешале со останатото население во почетокот, така што овие називи биле наполно издржани.
Диен

Диени или алкадиени се незаситени јаглеводороди кои во својата структура содржат две двојни врски. Бидејќи диените имаат една двојна врска повеќе од алкените, бројот на водородни атоми кај нив ќе биде за два помал отколку кај соодветниот алкен. Според тоа, општата формула на хомолошката низа на диените ќе биде C<sub>n</sub>H<sub>2n-2</sub>, каде n е 3, 4, 5...
На пример, молекулската формула на алкенот со 7 јаглеродни атоми е C<sub>7</sub>H<sub>14</sub>, а молекулската формула на соодветниот диен е C<sub>7</sub>H<sub>12</sub>.
1 Именување
Номенклатурата на диените е слична со онаа на алкените, со таа разлика што наместо наставката ''-ен'' се додава наставката ''-адиен''. Всушност, кон коренот на името на соодветниот алкан се додава наставка ''-а'' (на пример хекс''а''), со броеви се запишува местоположбата на двојните врски, а потоа се додава наставката ''-диен''.
2 Поделба
Според заемната местоположба на двојните врски во молекулата, диените се поделени во три групи:* Диени со кумулирани двојни врски (кумулени) - диени кај кои двојните врски се на соседни C-атоми, т.е. еден од C-атомите е сврзан со две двојни врски.
* Диени со конјугирани (спрегнати) двојни врски - диени кај кои меѓу двете двојни врски има единечна врска
* Диени со изолирани двојни врски - кај кои меѓу двете двојни врски има повеќе единечни врски.
3 Хемиски реакции
Кај конјугираните диени можни се следните реакции:
* Електрофилна адиција
* Полимеризација.
4 Поврзано
* Алкан
* Алкен
* Полиен
Историја на западната мода

Историја на западната мода е историја на модата на облекување за мажи и жени во западна Европа и други земји под нејзино влијание во периодот од 1500 до денес.
1 Историја на модата по период
* 1500-1550 во модата
* 1550-1600 во модата
* 1600-1650 во модата
* 1650-1700 во модата
* 1700-1750 во модата
* 1750-1795 во модата
* 1795-1820 во модата
* 1820-тите во модата
* 1830-тите и 1840-тите во модата
* 1850-тите во модата
* 1860-тите во модата
* 1870-тите во модата
* 1880-тите во модата
* 1890-тите во модата
* 1900-1915 во модата
* 1915-1930 во модата
* 1930-1945 во модата
* 1945-1960 во модата
* 1960-тите во модата
* 1970-тите во модата
* 1980-тите во модата
* 1990-тите во модата
* 2000-тите во модата
sv:Västerländskt mode
Палацо Кјерикати

Палацо Кјерикати (италијански: ''Palazzo Chiericati'') е ренесансна палата во Виченца (северна Италија), дело на архитектот Андреја Паладио. Од XIX век ова е седиште на Museo Civico (градскиот музеј) и, од неодамна, градската галерија. Како и другите паладијански градби во Виченца, оваа палата е заштитена од УНЕСКО како дел од ''Паладијанските вили на Венето''.
Изградбата му била нарачана на Паладио од грофот Џироламо Кјерикати. Паладио започнал со работа во 1550. Работата ја завршил неговиот син Валерио, чие дело е довршувањето на собите за дневен престој.
Палатата е изградена на просторот наречен „piazza dell'Isola“ („Островски плоштад“, денешна Пјаца Матеоти), бидејќи во тоа време местото било островче обиколено со потоците Ретроне и Бакиљионе, каде се наоѓал пазар за дрво и добиток. За заштита на градбата од честите поплави, Паладио ја направил на подигнато место: во неа се влегувало преку тројно скалиште во класичен стил.
Главнатра фасада на палатата се состои од три дората, од кои централниот помалку се издава. Двата бочни дората имаат лоџии на пијано нобиле-ниво, додека централниот е затворен. Фасадата има два реда на столбови еден над друг, врз кои на врвот има мали статуи.
1 Поврзано
* Андреја Паладио
* Паладијански вили на Венето
2 Галерија
Клод Моне

Клод Моне (француски: ''Claude Monet''), исто така познат како Оскар-Клод Моне или Клод Оскар Моне (14 ноември 1840 - 5 декември 1926) бил познат француски импресионистички сликар. Поимот „импресионизам“ доаѓа од насловот на неговата слика „Импресија, изгрејсонце“ (1872), односно Клод Моне е еден од основачите на овој правец во уметноста.
Моне на почетокот сликал фигурални слики (пејзажи со 2-3 фигури), а потоа и вистински пејзажи. Некои мотиви ги пресликувал повеќепати, како на пример ''фасадите на Руенската катедрала''.
Импресија, изгрејсонце (француски: Impression, soleil levant) е слика од уметникот Клод Моне, по која е наречено и самото движење „импресионизам“.
Сликата е потпишана со година 1872, но веројатно е насликана во 1873. На неа е прикажано пристаништето во Хавр, Франција, по пат на мошне лабави потези кои го наведуваат наместо да го отцртуваат делото. Моне подоцна го објаснил насловот: „Ми беше побарано да ставам наслов за во каталогот; Не можев баш да го наречам ова погед на Хавр. Затоа реков: 'Стави Импресија.'“
Се изложувала до 1874 за време на првата независна изложба на импресионистите (кои тогаш не се нарекувале така). Критичарот Луј Лерој, под впечаток на името на сликата, напишал статија во весникот Ле Шаривари со наслов „Изложбата на импресионистите“, и така ненамерно му дал име на ова уметничко движење. Лерој таму напишал:
Импресија — Сигурен бев. Баш си велев дека, штом бев импресиониран, делото мора да содржи некаква импресија … и каква слобода, каква леснотија на изработка! Тапет во ембрионска фаза е попотполн отколку овој морски пејзаж.
Сликата била украдена од музејот Мармотен-Моне во 1985 и повратена назад во 1990. Од 1991, па наваму таа е пак изложена.
Дигитално одзаситена верзија на сликата—Сонцето и неговиот одблесок во водата тука се практично невидливи
Моне го насликал Сонцето со речиси идентична доза на блесок како и небото, околност која укажува на висока влажност како и атмосферско бледнеење на светлината. Овој детал се заснова на употребата на комплементарни бои и разна температура на боја, а не на промената на интензитетот на боите или контраст на вредности, за истакнување и разликување на Сонцето од неговото опкружување.
1 Галерија
2 Поврзано
* Импресионизам
Паладијански вили на Венето

Градот Виченца и паладијанските вили на Венето — збирка дела на Андреја Паладио и неговите ученици воведени на списокот на светско културно наследство на УНЕСКО во 1994, која била проширена со нови вили две години подоцна. Освен историскиот центар на Виченца, во венетски паладијански вили спаѓаат:
* Вила Ангарано, Басано дел Грапа
* Вила Бадоер, Фрата Полезине
* Вила Барбаро, Мазер
* Вила Валмарана, Болцано Вичентино
* Вила Валмарана, Монтичело Конте Ото
* Вила Гацоти Гримани, Виченца
* Вила Годи, Лонедо ди Луго Вичентино
* Вила Емо, Веделаго
* Вила Зено, Чесалто
* Вила Калдоњо, Калдоњо
* Вила Капра „Ла Ротонда“, Виченца
* Вила Кјерикати, Грумоло деле Абадесе
* Вила Корнаро, Пјомбино Десе
* Вила Пизани, Бањоло ди Лониго
* Вила Пизани, Монтањана
* Вила Пјовене, Луго Вичентино
* Вила Појана, Појана Маџиоре
* Вила Сарачено, Агуљиаро
* Вила Серего, Сан Пјетро во Каријано
* Вила Тиене, Квинто Вичентино
* Вила Трисино, Виченца
* Вила Трисино, Сарего
* Вила Форни Черато, Монтекио Прекалчино
* Вила Фоскари, Мира
1 Поврзано
* Андреја Паладио
* Паладијанска архитектура
* Ренесансна архитектура
*''Четири книги за архитектурата''
Житан

Житан (фр. ''Gitanes'') е најпопуларната марка на француски цигари. Моментално е во сопственост на Алтадис. Се прави од темен тутун, или ''bruns'', за разлика од американските 'blondes'. Се продава во варијанти со и без филтер. Името ''Gitanes'' значи „циганки“, и затоа на пакувањето има силуета на циганка со дајре. Неодамна овие цигари престанале да се произведуваат во Франција, и така останува само една фабрика во Холандија. Ова главно се должи на здравствените регулации во Франција, со што цената на домашните цигари се порамнила со цената на американските цигари, кои затоа сега се повеќе купувани,.
Васил Дијамандиев

Васил Дијамандиев ( - ) — македонски просветен работник, публицист и револуционер.
1 Животопис
Роден е во Охрид. Основно образование завршил во родниот град. Учителствува во Охридско (1855-1857). Потоа го продолжува студирањето во Русија (1858 година). На Московскиот и Киевскиот универзитет посетува студии по физика и математика.
Се вратил во Македонија и учителствувал во Кукуш (1861-1866 година), Велес и Охрид (1867-1868). Паднал во немилост на патријаршискиот грчки владика во Охрид, кој успеал преку интриги, со помош на турските власти, да го затворат. Откако излегол од затвор, по трет пат оди во Русија. Работел како учител во Бесарабија, каде што истовремено ги редактирал и весниците „''Ехо на Болград“'' и „''Јалпуг“'' (1872-1873).
1.1 Српско-турска војна
Бил мошне активен по избувнувањето на Српско-турската војна (1876 година). Тој бил иницијатор за основање на комитет за помагање на борбата на другите балкански народи за ослободивање од турското владеење. Со оваа цел, се сретнал во Букурешт, со бугарските првенци Георги Раковски, Хаџи Димитар, Стефан Караџа и други.
1.2 Руско-турска војна
За време на руско-турската војна (1877-1878) го активирал споменатиот комитет. После Берлинскиот конгрес (1878) испраќал петиции до големите сили за решавање на македонското прашање.
1.3 Македонско востание
За време на Македонското востание станал член на софискиот комитет „Единство“.
1.4 Политичка активност
Кога во 1880 г. во Грамен Теке, Островско, Егејска Македонија, се одржало ''Македонско национално собрание'' и се формирала Привремена влада на Македонија - Единство, во Русе, Бугарија, ја формирал Македонската лига, составена главно од Македонци кои учествувале во Руско-турската војна (1877-1878). Лигата е едно од првите здруженија на Македонци во Бугарија.
Васил Дијамандиев бил нејзин претседател, во времето кога Лигата испратила Меморандум до големите сили и Манифест до македонскиот народ со барање за автономија на Македонија со седиште во Солун и возобновување на Охридската архиепископија со седиште во Солун.
Од 1882 до 1884 г. во Софија го раководел Македонското благотворно друштво, а потоа работи во друштвото „Македонски глас“.
Во 1886 г. станува член на Тајниот македонски комитет. Организира испраќање на комитски чети од Бугарија во Македонија.
Својот бурен револуционерен, општествен и културно-просветен живот го завршува во 1912 година во бугарскиот главен град Софија.
2 Наводи
Улрих Рот

Улрих Рот (|Ulrich Roth) (роден на 18 декември, 1954 во Диселдорф, Германија), исто така познат како Ули Јон Рот (''Uli Jon Roth'') е гитарист, еден од пионерите на жанрот на нео-класичниот метал.
1 Кариера
Во раните 70-ти, се придружил кон група со наречена Dawn Road. Во 1973, се придружил во рок групата Scorpions, чијшто гитарист Мајкл Шенкер ги напуштил за да се приклучи кон групата UFO. До 1978, тој бил главниот гитарист и еден од главните текстописци на групата, во коешто време имале издадено пет албуми, вклучувајќи го албумот ''Tokyo Tapes'', од кого што се продале скоро милион копии. Кога ги напуштил Scorpions во 1978, формирал своја група наречена Electric Sun со која издал три албуми.
West

West е германска марка цигари во сопственост на британската компанија Imperial Tobacco.
West до скоро бил главниот спонзор на McLaren тимот во Формула Еден, преименуван во West McLaren Mercedes, од 1997. Во јули 2005 West ги раскинува односите со McLaren заради наложената забрана за рекламирање на тутун од страна на ЕУ.
Милет

:''Оваа статија е за античкиот град. За поделбата по религиозна основа во Отоманското Царство, видете Милет (Отоманско Царство).''
Милет (старогрчки: ''Μίλητος'') бил антички град на западниот брег на Анадолија (во сегашната покраина Ајдин во Турција), во близина на утоката на реката Меандер. Местото било населено од Бронзеното доба.
1 Легенда
Хомер наведува дека во времето на Тројанската војна, градот им припаѓал на Карите (Илијада, книга II). Други грчки митови велат дека градот бил основан според херојот Милет, кој го напуштил Крит поради кралот Минос. Овие митови кажуваат понатаму и дека херојот Милет го основал градот по убивањето на џинот наречен Астериус, син на Анакс; и дека регионот познат како Милет бил оригинално познат како „Анакторија“. Според една друга легенда, меѓу девојките од Милет завладеала епидемија на самоубиства. Оттука, за да се пречи оваа појава, било наредено младите самоубијки да се закопуваат голи заедно со ортомата околу вратот. Така, девојките од Милет се вразумиле, зашто се срамеле од таквиот начин за закопување.
2 Милетска школа
Милетската школа била отворена од страна на милетските филозофи при крајот на VII век п.н.е. Овие филозофи (уште наречени и први грчки филозофи) ќе дадат поинакво објаснување за Светот, односно материјалистичко сфаќање за постоењето на Светот. Основач на оваа школа е Талес, филозоф кој за архе ја гледа водата. Она бесконечното и неуништливото, она трајното и непроменливото, она што е прапричина за постоењето на Светот - тоа е водата. Од неа сè доаѓа во неа, сè завршува. Меѓутоа со појавата на нови филозофи се среќаваме и со нови теории. Тука бил Анаксимандер кој тврдел дека архето е всусношт апејрон, односно сè се засновува на спротивности топло-ладно, суво-влажно, а од таму и потекнуваат четирите праелементи во кои тој го гледа квалитативно-бесконечнотото, квантитативно-неопределеното. Наспроти него се среќаваме со уште еден филозоф, уште еден талесов ученик со своја теорија, според кого архето е воздухот, а од него со мешање настануваат останатите елементи. Еден од најпознатите милетски филозофи е Питагора веќе доста познат по теорема која го добила неговото име. Тој доаѓа со свое сфаќање за основата на Светот. Според него архето е бројот. Зад секој предмет или суштество постои број кој е всушност вечен, неминлив, траен, неуништлив и е основа на сè што постои. Од овој филозоф кој изјавува дека не е мудрец туку дека само ја љуби мудроста и настанува името филозофија (љубов кон мудроста).
Голем Кораб

Голем Кораб — највисокиот врв на планината Кораб и воедно највисок врв во Република Македонија, на надморска висина од 2.764 метри. Се наоѓа на границата меѓу Македонија и Албанија. Геолошкиот состав го прават филитоидни карпи, а во подножјето се јурски варовници. Врвот е остар, карпест, оголен и од него се протега извонреден панорамски видик.
Саркофаг

Саркофаг — камена гробница за погребување на ковчег или тело на починат. Зборот σαρκοφαγος (старогрчки ''саркс'' = месо; ''фагос'' = оној што јаде) или „месојадец“.
Во V век пр. н. е. грчкиот историчар Херодот погрешно верувал, дека саркофазите се изработени од посебна врста на камен, која може да го изеде месото од лешот внатре во саркофагот.
Капакот на саркофагот најчесто е во две форми; рамен и двоводен а страниците се исклесани – украсени со релјеф од животот на покојникот или митолошки сцени.
Зборот ''саркофаг'' во поново време обично се користи да се опише големата бетонска структура вбризгана околу остатоците на атомската централа Чернобил за изолирање на радиоактивното зрачење кон околината.
1 Поврзано
* Александарски саркофаг
* Ковчег
* Гробница
* Гроб
Лазар Мојсов

Лазар Мојсов (, Неготино - , ) — македонски и југословенски политичар и дипломат.
1 Животопис
Лазар Мојсов е роден на 19 декември 1920 година во Неготино. Докторирал на Правниот факултет на Универзитетот во Белград. Учествувал во Втората светска војна како партизан и продолжил да се издига како функционер во КПЈ по 1945. Бил главен правозастапник за Социјалистичка Република Македонија од 1948 до 1951. Во текот на следните две декади, тој бил пратеник во собранијата на СРМ и СФРЈ.
Во меѓувреме, Мојсов започнал дипломатска кариера како југословенски амбасадор во СССР и Монголија, од 1958 до 1961, и во Австрија, од 1967 до 1969. Од 1969 до 1974, Мојсов служел како југословенски амбасадор во Обединетите Нации, Гвајана и Јамајка.
Од 1974 до 1982, тој бил заменик-министер за надворешни работи на Југославија, а од 1977 до 1978 бил претседател на Генералното Собрание на ООН. Од 1980 до 1981, Мојсов бил претседавач на Президиумот на Централниот Комитет на Сојузот на комунистите на Југославија, а од мај 1982 до мај 1984 бил министер за надворешни работи. Од 1984 до 1989, тој членувал во заедничкото Претседателство на СФР Југославија, каде бил претседател од 1987 до 1988.
Мојсов пишувал и предавал на тема меѓународни односи. Неговата последна книга е „Мемоарски записи средби, луѓе, настани. Кн. 1, Советски и американски водачи во соработка и конфронтација: (од Хрушчов до Елцин и од Никсон до Клинтон)“, објавена во 2006.
Лазар Мојсов починал во Белград на 25 август 2011, на 90-годишна возраст. Погребан е во Алејата на заслужните граѓани, на Новите гробишта во градот.