Елена Корнаро Пископија

Елена Лукреција Корнаро Пископија (5 јуни 1646 – 26 јули 1684 година) или Елена Лукреција Корнер била венецијанска филозофка со благородно потекло која во 1678 година станала една од првите жени што добила академска диплома од универзитет и првата што добила диплома доктор на наука по филозофија.
1 Ран живот
Елена Корнаро Пископија е родена во Палацо Лоредан, во Венеција, Република Венеција на 5 јуни 1646 година. Таа била трето дете на Џанбатиста Корнаро-Пископија и неговата љубовница Занета Бони. Нејзината мајка била селанка и нејзините родители не биле во брак во времето на нејзиното раѓање. Елена затоа технички не била член на семејството Корнаро по раѓање, бидејќи венецијанскиот закон им забранувал на вонбрачните деца на благородниците да имаат благородни привилегии, дури и ако благородниот родител ги признава. Што е уште полошо за случајот на Занета, таа била од екстремно сиромашно селско семејство. Занета најверојатно побегнала во Венеција за да избега од глад и набрзо се нашла како љубовница на член на една од најмоќните благородни династии во Републиката. Џанбатиста и Занета официјално се венчале во 1654 година, но на нивните деца им било забрането да имаат благородни привилегии.
Во 1664 година, нејзиниот татко бил избран да стане, благајник на катедралата Свети Марко, посакувана позиција меѓу венецијанското благородништво. Во тој момент, Џанбатиста бил втор веднаш по Венецијанскиот дужд во однос на предност. Поради оваа поврзаност, Елена била истакната во прославата на Брак на морето, иако е родена како вонбрачно дете. Нејзиниот татко се обидел да ѝ организира свршувачка неколку пати, но таа го одбила секој предлог. Предлогот на раните биографи дека таа се заколнала на чедност на 11-годишна возраст е оспорен од Франческо Лудовико Маскието.
Во 1665 година, таа се закалуѓерила во бенедиктински ред без да стане калуѓерка.
2 Образование
Како млада девојка, Елена се гледала како чудо. По совет од Џовани Фабрис, свештеник кој бил пријател на семејството, таа започнала класично образование. Учела латински и грчки јазик кај истакнати инструктори, а на седумгодишна возраст станала вешта во овие јазици, како и француски и шпански. Таа, исто така, владеела со хебрејски и арапски јазик, со што ја добила титулата „Оракл со седум јазици“. Нејзините подоцнежни студии вклучувале математика, филозофија и теологија. 
Елена станала експертски музичар, владеејќи со чембало, клавикорд, харфа и виолина. Нејзините вештини ги покажала музиката што ја компонирала во текот на животот. Во доцните тинејџерски години и раните дваесетти години таа се заинтересирала за физиката, астрономијата и лингвистиката. Карло Риналдини, нејзиниот учител по филозофија, и во тој момент претседател на филозофија на Универзитетот во Падова, објавил книга во 1668 година напишана на латински и фокусирана на геометријата. Книгата била посветена на дваесет и двегодишната Елена. По смртта на нејзиниот главен учител Фабрис, таа уште повеќе се зближила со Риналдини, кој и ги презел студиите.
3 Кариера
Во 1669 година, таа го превела ''Колоквиумот на Христос'' од картузијанскиот монах Ланспергиј од шпански на италијански. Преводот бил посветен на Џан Паоло Олива, нејзиниот близок пријател и исповедник. Томот бил издаден во пет изданија во Републиката од 1669 до 1672 година. Била поканета да биде дел од многу научни друштва кога нејзината слава се проширила и во 1670 година станала претседателка на венецијанското друштво ''Академија деи Пачифичи''.
По препорака на Карло Риналдини, нејзиниот учител по филозофија, Фелис Ротонди побарал од Универзитетот во Падова да и ја додели на Корнаро ''лауреа'' во теологијата. Кога кардиналот Грегорио Барбариго, епископот од Падова, дознал дека таа се занимава со теологија, тој одбил со образложение дека е жена. Сепак, ѝ дозволи да добие диплома по филозофија и по брилијантниот курс на студии ја добила ''лауреата'' по филозофија. Дипломата била доделена на 25 јуни 1678 година, во катедралата во Падова во присуство на универзитетските власти, професорите на сите факултети, студентите и повеќето венецијански сенатори, заедно со многу поканети гости од универзитетите во Болоња, Перуџа, Рим и Неапол. Елена зборувала еден час на класичен латински, објаснувајќи тешки пасуси избрани по случаен избор од делата на Аристотел: едниот од ''Задната анализа'', а другиот од ''физиката''. Ја слушале со големо внимание и кога завршила, добила пофалби бидејќи професорот Риналдини ѝ ги доделил ознаките на лауреата: книга за филозофија, ловоров венец на главата, прстен на прстот и над нејзините рамена моцета од хермелин. Таа била прогласена за ''наставничка и докторка по филозофија'', со што станала една од првите жени што добила академска диплома од универзитет, .
Последните седум години од нејзиниот живот биле посветени на учење и добротворни цели. Таа умрела во Падова во 1684 година од туберкулоза и била погребана во црквата Санта Џустина . 
4 Наследство
Неколку месеци по советувањето на Елена, Чарлс Патин, предавач по медицина во Падова, се пријавил за неговата ќерка Габриел-Шарлот [Карла Габриела] Патин да започне со диплома. Универзитетот, поддржан од Џанбатиста Корнаро-Пископија, го променил својот статут за да им забрани на жените да дипломираат. Следниот женски докторат бил доделен од Универзитетот во Болоња во 1732 година на Лаура Баси.
Смртта на Корнаро била обележана со комеморации во Венеција, Падова, Сиена и Рим. Академија Инфекондија објавила два меморијални тома на почит од членовите: едниот за да ја одбележи нејзината диплома, и другиот нејзината смрт. Падовската Академија деи Риковрати, исто така, издала том по нејзината смрт. Нејзината статуа била поставена на Универзитетот во Падова, поради што во 1685 година бил создаден медал во нејзина чест. 
Во 1895 година, игуманијата Матилда Пинсент од англиските бенедиктински калуѓерки во Рим, го отворила гробот на Корнаро, посмртните останки биле ставени во нов ковчег и соодветна плочка и била напишана во сеќавање. Нејзината церемонија на дипломирање е прикажана во прозорецот Корнаро, инсталиран во 1906 година во западното крило на меморијалната библиотека Томпсон на колеџот Васар . На предлог на Рут Крафорд Мичел, Корнаро е прикажана во муралот на Џовани Ромањоли од 1949 година во просторијата за италијанската националност на Универзитетот во Питсбург. На 5 јуни 2019 година, Гугл го прославил нејзиниот 373-ти роденден со Гугл Дудл.
5 Библиографија
5.1 Дела
Нејзините списи вклучуваат академски дискурси, преводи и побожни трактати.
; Собрани
:*; Претходно објавено
:* (reprinted in )
; Необјавено
:* Дискурс од 1672 година за Богородица на тагата
5.2 Биографии
** Benedetto Bacchini (1688) ''Actorem Helenæ'' (in Latin; )
**********
6 Наводи
6.1 Цитати