procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Жихарка (цртан филм, 2006)

Жихарка е руски цртан филм од 2006 година заснован врз истоимената руска народна (уралска бајка), создаден од режисерот Олег Ужинов во студиото Пилот со учество на продуцентската куќа Аероплан. Поднаслов: „Приказна раскажана од уралски козак на неговата ќерка“.
Цртаниот филм е дел од циклусот „Планина на скапоцени камења“. Филмот учествувал во натпреварувачката програма на фестивалот Суздал-2007 година.
1 Заплет
Некогаш живееле ковачите Мачка и Врабец. Тие имале мало девојче Жихарка. Таа била добра со сите, но многу сакала да си игра и да не се покорува. Еднаш Мачката и Врабецот заминале на саем, а во тоа меѓувреме Жихарка била киднапирана од итрата Лисица која имала намера да ја изеде. Лисицата била злобна и итра, но Жихарка била толку немирна, спонтана и наивна, што лисицата не успевала да ја изеде.
2 Креатори
Режисер, Олег Ужинов
Сценаристи, Олег Ужинов, Елена Ужинова
Дизајнер на производство, Елена Ужинова
Аниматори, Антон Скачков, Леон Естрин, Сергеј Ромашкин, Андреј Кузнецов, Константин Арефиев, Татјана Хороших, Евгениј Дудин, Наталија Новик
Музички аранжман, Михаил Горшков, Сергеј Родиуков
Звучни инженери, Елена Николаева, Сергеј Алмаев
Директор, Игор Гелашвили
Продуцент, Ирина Капличнаја
Менаџер на проект, Александар Татарски
Улогите ги толкувале, Екатерина Кудријавцева, Михаил Березовој, Анатолиј Лоботски, Олга Гусилетова, Олег Ужинов
3 Музика
Филмот ги користел снимките на свирачите на хармоника Верховаж, Виталиј Пашов, Василиј Федјаевски, Леонид Шемелин, направени во фолклорните експедиции на Државниот републикански центар на рускиот фолклор и Центарот за руска традиционална култура „Високуша“.
4 Митологија
Во приказната се споменува митолошки лик - Бабајка (Баба Јага), која го плаши малото девојче.
5 Награди и фестивали
* 2006 година - 9-ти меѓународен фестивал „Анимаевка“ во Могиљов. Гран при наградата му била доделена на режисерот Олег Ужинов за филмот „Жихарка“.* 2006 година - VIII меѓународен филмски фестивал „Бајка“ во Москва. Во делот на анимирани кратки филмови, Гран при добил филмот „Жихарка“ во режија на Олег Ужинов.* 2007 година - ОРФАК во Суздал: Најдобриот филм за деца - „Жихарка“ во режија на Олег Ужинов.* 2007 година - XIV меѓународен фестивал на анимација во Штутгарт - награда во номинацијата „Најдобар детски филм“. Од заклучокот на детското жири: „Жихарка е прекрасен и смешен филм, исполнет е со неверојатни и интересни настани. Сметаме дека графичките филмови се исклучително интересни, никогаш не сме виделе нешто слично. Идејата за претворање на бајка во цртан филм е одлична.“
Куќата на мачката (цртан филм, 1982)

„Куќата на мачката“ е советски куклен цртан филм создаден од режисерката Маријана Новогрудовскаја заснован на истоимената бајка од Самуил Маршак во креативното здружение „Екран“ во 1982 година. „Куќата на мачката“ (1982) се покажала како безусловен успех на композиторот Максим Дунаевски.
1 Заплет
Гости дошле кај богатата Мачка: Петел, Кокошка, Коза, Коза и Свиња. Во исто време, нејзините питачи внуците Мачиња приоѓаат на нејзината куќа. Мачката ги поздравува гостите, но ги брка мачињата. Домаќинката ги носи гостите низ куќата и им го покажува богатиот ентериер. Гостите се восхитуваат и велат дека Мачкината куќа се зборува низ целиот град. Мачињата сакаат да влезат во куќата преку балконот, но се плашат од Козата. Тие се симнуваат од балконот и пеат обична песна, во која бараат храна, да се стоплат и да се сожалат на нив. Во меѓувреме, гостите се забавуваат во куќата а мачињата ги брка вратарот Мачорот Василиј. Мачката им покажува на гостите стапица за глувци, а вратарот ослободува два глувци да демонстрираат, но глувците им бегаат. Потоа вратарот вклучува механички глушец што ги плаши гостите, Петелот скока назад кон огништето, опашката му се запалува и ги пали завесите, со што се пали оган во целата куќа. Гостите се разбегуваат и не ги слушаат барањата на Мачката да се спаси мебелот. Гостите го земаат само пијаното а Василиј насилно ја извлекува Мачката од куќата за да не умре обидувајќи се да ги извади персиските теписи. Куќата изгорела. Мачката и Василиј се тажни што по пожарот тие на никого не му требале.Тие побарале да живеат со мачињата и тие ги прифатиле.
2 Креатори
* Сценаристи: Владимир Голованов
* Режисер: Маријана Новогрудок
* Оператор: Евгениј Туревич
* Композитор: Максим Дунаевски
* Аранжман: Вадим Голутвин
* Дизајнер на сценографија: Галина Беда
* Аниматори: Татјана Молодова, Павел Петров, Владимир Кадухин
* Инженер за звук: Виталиј Азаровски
* Улогите ги искажаа: Вјачеслав Невиниј (мачка Василиј, петел, коза), Ирина Муравјова (коза, пиле, мачка, свиња)
* Уредување: Људмила Рубан
* Уредник: Александар Тимофеевскиј
* Режисер: Е. Бобровскаја.
3 Преизданија на ДВД
Цртаниот филм постојано бил објавуван на ДВД во колекции на цртани филмови:
* „Мачки и глувци“, ДО „Екран“, дистрибутер „Крупен план“, цртани филмови на дискот: „Мачки и глувци“ (1975), „Друг празник“ (1993), „Мали недоразбирања (Кити-Мотик)“ (1970 ), „Злосторство“ (1989), „Куќата на мачката “ (1982).
Црква „Св. Климент Охридски“ - Пашаџиково

Свети Климент – црква во селото Пашаџиково. Сместена е од десната страна на патот кој води до туристичкиот центар Пониква.
1 Историја
Црквата била изградена во 2012 година со ктиторство на Благој Ситновски и неговото семејство. Храмот бил осветен од страна на Митрополитот Брегалнички г. Иларион во септември 2015 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. На секоја страна од куполата има по една монофора. Апсидата е украсена со три слепи ниши. Со три слепи ниши се украсени и полукружните крила, а во нивната средишна ниша има по една монофора. Влезот на црквата се наоѓа на западната страна до којашто е дограден трем. Дворот на црквата е ограден со метална ограда којашто има бетонска основа.
Во непосредна близина на црквата се наоѓа мал помошен објект.
3 Галерија
4 Поврзано
* Пашаџиково
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво
Договор од Буша

Договорот од Буша, или Мирот од Буша (Босе) познат и како Договор кај Јаруга - спогодба договорена од Станислав Жулкевски од Полско-литванската Државна Заедница и Искендер Паша од Отоманската Империја во Буша (Боше) во близина на реките Јаруга и Днестар на 23 септември 1617 година. Полските и османлиските војски се состанале, но решиле да преговараат, наместо да се борат. Во овој мировен договор Полско-литванската Државна Заедница се согласил да го отстапи Хотин на Османлиите и да престане со мешањето во Молдавија.
Во тој договор од 1617 година било наведено дека Полска нема да се меша во внатрешните работи на османлиските вазали во Трансилванија, Молдавија и Влашка, Комонвелтот требал да спречи Козаците да напаѓаат земји во Османлиското Царство, додека го отстапувале Хотин. За возврат, Отоманската Империја ветила дека ќе ги запре татарските пљачкања. Османлиското Царство исто така имала право да се меша во Трансилванија, Молдавија и Влашка и да ги избира владетелите на тој регион.
Договорот ќе биде прекршен од двете страни, бидејќи Козаците и Татарите ќе продолжат да ги напаѓаат пограничните места. Ова би довело до нова војна, но ''статусот кво'' на мирот од Буша би бил потврден по Полско-османлиската војна (1620–1621) со Договорот од Хотин.
Скадарски договор

Скадарскиот договор (современ турски: ''İşkodra Barışı'') - договор потпишан помеѓу Отоманската Империја и Кнежевството Црна Гора на 31 август 1862.
1 Заднина
Кнежевството Црна Гора било вазал на Османлиското Царство. Во текот на првата половина на 19 век османлиската доминација била ослабена и Никола I, кнезот на Црна Гора, се чувствувал слободен да поддржи бунт во соседната османлиска покраина Херцеговина. Отоманскиот генерал Омер паша, кој бил одговорен за сузбивање на бунтот, ги победил бунтовниците и тргнал кон Цетиње (тогашен главен град на Црна Гора).
2 Договорот
Договорот бил потпишан во Скадар во Отоманската Империја (денес во Албанија) откако Црна Гора барала мир. Термините биле:
# Вазалниот статус на Црна Гора (како и покраинската граница) бил ратификуван
# Мирко Петровиќ-Његош, таткото на Никола, кој се борел против Османлиите, бил протеран
# Увозот на оружје во Црна Гора бил забранет
# Покраинската граница меѓу Црна Гора и Херцеговина била ставена под османлиска воена контрола
3 Последици
Црна Гора станала независна со Берлинскиот договор потпишан по Руско-турската војна од 1877–1878 година.
Список на рудници во Русија

Овој список на рудници во Русија претставува активни, затворени и перспективни рудници во земјата, при што списокот е организиран според примарните минерални суровини. Опфатени се и каменоломи како и рудници кој експлоатираат камен, мермер и слични суровини.
1 Бентонит
* Рудник Љубљинскаја е голем рудник сместен на југот на Русија во Новосибирската област. Претставува најголема рудна резерва на бентонит во Русија која се проценува на околу 20,4 милиони тони.
2 Хром
* Аганозерскји рудник
* Рудник Шалозјерски
3 Јаглен
* Рудник Љистванскаја
* Рудник Јубилејнаја
4 Бакар
* Рудник Запаљарни е голем рудник на бакар кој се наоѓа во центарот на Русија, со еден од најголемите резеви на бакар во Русија и во светот, а неговите залихи се проценуваат од околу 912,7 милиони тони руда со 0,62% бакар.
5 Дијаманти
* Рудник Ривер Ибјељах
* Рудник Интернацјаналнаја
* Мирњи ГОК
* Рудник Попигаи астроблем
* Рудник Зарњица
6 Флуорит
* Рудник Јежитинскоје
* Рудник Гарсонуиска
* Рудник Калангјускои
* Рудник Преображенсквои
* Рудник Саланиѓнаја
* Рудник Суранскоји
* Рудник Вазнисјенка
* Рудник Јарославски
7 Злато
* Рудник Албазина
* Рудник Калчумјен
* Рудник Низдењинка
* Рудник Пеоњир
8 Графит
* Рудник Уљир е еден од најголемите рудници на графит во Русија и во светот. Рудникот се наоѓа на исток од земјата и има проценети рудни резерви од околу 10 милиони тони руда од 30% графит.
9 Железо
*Рудник Абанаскоје
* Рудник Алдан
* Рудник Бакал
* Рудник Бакќарскои
* Рудник Биликитатскај
* Рудник Бирозоф
* Рудник Бирозовскаје
* Рудник Багдаи
* Рудник Чара
* Рудник Дјесовскоји
* Рудник Јнашиминскоји
* Рудник Гар
* Рудник Горловски
* Рудник Горнаја Шорија
* Рудник Гусјевагароскоије
* Рудник Инскоје
* Рудник Итмачискоје
* Рудник Карасукскоји
* Рудник Карејски Акатеш
* Рудник Кавакта
* Рудник Харловскаје
* Рудник Хаљзунскоје
* Рудник Корпанга
* Рудник Кастамукша
* Рудник Кузњецки Алатау
* Рудник Либидјински
* Рудник Михајловски
* Рудник Милканскаји
* Рудник Долни-Ангарскоји
* Рудник Алкма
* Рудник Аљимпискаја
* Рудник Прајскољски
* Рудник Ширигеш
* Рудник Сопствена-Качканарскоје
* Рудник Суко Балка
* Рудник Таринах
* Рудник Тјеискоји
* Рудник Тињир
* Рудник Тајожнаје
* Рудник Туруханскоје
* Рудник Таја
* Рудник Јакављовски
* Рудник Јужни Хинган
10 Олово
* Рудник Халадњински
* Рудник Нејон-Талагојски
* Рудник Азјорни
11 Манган
* Рудник Усинскај е рудник сместен на југот на Русија, во областа Кемерово Усинскај, тој е еден од најголемите резерви на манган во Русија со проценети резерви од 276,5 милиони тони руда манган, со проценка од 19,1% метал манган.
12 Молибден
* Рудник Агаскирска
* Рудник Багдаи
* Рудник Бугдаинскои
* Рудник Лобаш
* Рудник Митрикскоји
* Рудник Сорск
* Рудник Зхарцхикхински
* Рудник Зхирекен
13 Никел
* Рудник Кун-Мањи
14 Фосфати
* Рудник Тамтор
15 Сребро
* Рудник Багдаи
16 Уранијум
* Рудник Далматовскоје
* Рудник Шјагдинскоје
* Рудник Аловскаја
17 Цинк
* Рудник Халодњински
* Рудник Нејон-Талагојски
* Рудник Азјорни
18 Наводи
Црква „Св. Илија“ - Руљак

Свети Илија — главна селска црква во штипското село Руљак, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа покрај самиот земјен пат, кој води во селото Руљак, издигната на мала височинка.
2 Галерија
3 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Карбинска парохија
* Руљак
Нутеле

Нукутеле (самоански: Nuutele) е остров во Самоа. Островчето е ненаселено.
1 Опис
Островот има округла и вдлабната форма. Ова мало островче се наоѓа на 1.3 км источно од Уполу. Овој е всушност најголем од островската група наречена Алеипатски Острови. Вкупната површина на островот е 1,08 км<sup>2</sup>. Овој остров, заедно со островчето Нулуа се значајни резервати за тамошните птици. Островчето има стрмен релјеф со вертикални сртови со висина до 180 м.
2 Поврзано
* Уполу
* Самоа
Лондонски договор (1840)

Лондонски договор од 1840 година — договор со насловот ''Конвенција за смирување на Левантот'', потпишан на 15 јули 1840 година помеѓу големите сили на Обединетото Кралство, Австрија, Прусија, Русија од една и Отоманската Империја од друга страна. Конвенцијата дала одредена поддршка на Отоманската Империја, која имала потешкотии со своите египетски поседи.
Бидејќи Мухамед Али Паша не ги прифатил условите на договорот, произлегла ориенталната криза од 1840 година. Така, Мухамед Али конечно морал да го прифати договорот на 27 ноември 1840 година.
1 Преговори
Договорот ги сумирал неодамнешните договори во врска со Османлиското Царство под Абдул Меџид I и неговата втора војна со Египет на Мухамед Али. Таа била предизвикана од стравот на Големите сили од дестабилизирачкиот ефект што отоманскиот колапс би го имал врз Европа.
Османлиите се согласиле да ги прогласат Дарданелите за затворени за сите не-отомански воени бродови во мирно време. За возврат, потписниците му понудиле на Мухамед Али и на неговите наследници трајна контрола над Египет и Акоскиот пашалак, ако териториите останат дел од Отоманската Империја. Ако не прифати повлекување на своите сили во рок од десет дена, требал да ја изгуби понудата во Јужна Сирија; ако го одложи прифаќањето повеќе од 20 дена, требал да изгуби сè што му е понудено. Тој исто така морал да му ја врати на султанот Абдул Меџид I, османлиската флота што пребегнала во Александрија. Мухамед Али требал веднаш да ги повлече своите сили од Арабија, Светите градови, Крит, областа Адана, сите во рамките на Отоманската Империја.
2 Ориенталната криза од 1840 година
Европските сили се согласиле да ги користат сите можни средства за убедување за да го постигнат овој договор, но Мухамед Али, поддржан од Франција, одбил да ги прифати нејзините услови во даденото време. Тоа довело до ориенталната криза од 1840 година, а британските и австриските сили го нападнале градот Ако, поразувајќи ги неговите трупи кон крајот на 1840 година. Силите на Мухамед Али се соочиле со зголемен воен притисок од Европа и Отоманската Империја, водејќи загубена битка против бунтовниците на нејзините заземени територии и виделе општо влошување на нејзината војска од оптоварувањето на последните војни.
Мухамед Али конечно ги прифатил условите на Договорот и ''ферманите,'' издадени од султанот, потврдувајќи го неговото владеење со Египет и Судан. Тој се повлекол од Сирија и Крит и ја врати назад османлиската флота. Лондонскиот договор и ''ферманите'' биле правна основа за статусот на Египет како привилегирана османлиска покраина. Подоцна египетските националисти ги цитирале да ги дискредитираат тврдењата за британското заземање.
3 Поврзано
* Лондонски договор за Протоците (1841)
* Историја на османлиски Египет
* Историја на Египет под династијата на Мухамед Али
4 Библиографија
* Goldschmidt, A.; Johnston, R. (2004), Historical Dictionary of Egypt (3rd ed.), American University in Cairo Press, p. 243
* Berger, M. (1960), Military Elite and Social Change: Egypt Since Napoleon, Princeton: Center for International Studies, p. 11
* Rich, N. (1992), Great Power Diplomacy, 1814–1914. Boston: McGraw-Hill.
Букурешки договор (1918)

Букурешки договор (1918) – мировен договор меѓу Романија и спротивставените Централни сили по застојот фронтот во 1917 година. Романија останала изолирана по руското еднострано излегување од Првата светска војна (види Фокшанско примирје и Брест-литовски договор)
По ултиматумот на Централните сили објавен за време на средбата меѓу кралот Фердинанд I и Отокар Чернин, австроунгарскиот министер за надворешни работи, на 27 февруари (ст. ст. 14 февруари) на железничката станица во Ракачуни, кралот Фердинанд го свикал Крунскиот совер на 2 март (ст. ст. 17 февруари) во Јаш, романската престолнина во егзил. После долги и тешки дискусии, кои траеле 3 дена, и покрај силното спротивставување на кралицата Марија и генералот Константин Презан, Крунскиот совет решил да го прифати ултиматумот и да испрати претставници во Буфтеа да преговараат прелиминарен мировен договор. Прелиминарниот мировен договор бил склучен на 5 март 1918 година (ст. ст. 20 февруари), со кој Романија ги прифатила промените на границите во корист на Австроунгарија, да ја отстапи цела Добруџа, да демобилизира најмалку 8 дивизии, да ја напушти австроунгарската територија која сè уште ја поседувала и да им овозможи премин на трупите на Централните сили низ Западна Молдавија и Бесарабија кон Одеса.
Александру Маргиломан, тогашниот премиер на Романија, го потпишал конечниот договор во палатата Котрочењ, Букурешт, на 7 мај 1918 година (ст. ст. 25 април) и истиот бил ратификуван од Комората на пратениците на 28 јуни и од Сенатот на Романија на 4 јули 1918 година. Меѓутоа, кралот Фердинанд одбил да го потпише или објави.
Александар Мењков

Александар Александрович Мењков ( |Александр Александрович Меньков, Минусинск, 7 декември 1990 година) е руски спортист, специјализиран за скок во далечина.
1 Спортска биографија
Во јуни 2009 година, тој поставил нов личен рекорд со скок од 8,16 м во Кемерово. Тој освоил златен медал на Европското првенство за јуниори во Нови Сад истата година, но не успеал да се пласира во финалето на Светското првенство истата година. На отворањето на сезоната 2011 година, тој го подобрил својот личен рекорд за 1 см на Сибирскпото регионално првенство.
Резултатот од својата кариера го постигна на Светските првенства во 2013 година на домашен терен во Москва, каде стана светски шампион со резултат 8,56 м (нов национален рекорд ). Тој бил шести на претходното првенство во Тегу, а истото место го зазеде и на СП 2015 година во Пекинг.
2 Значајни резултати
датум, Натпревар, Место, Пласман, Резултат, Детали
2009 година, Европско екипно првенство во атлетика 2009 - Супер лига, Леирија, 6, 7,78 м
Европско јуниорско првенство, Нови Сад, 1, 7,98 м
2011 година, Европско екипно првенство во атлетика 2011 - Супер лига, Стокхолм, 1, 8,20 м
Европско првенство до 23 години, Острава, 1, 8,08 м
Светско првенство, Даегу, 6, 8,19 м
2012 година, Светско првенство, Истанбул, 3, 8,22 м
Олимпијски игри, Лондон, 11, 7,78 м, []
Дијамантска лига, 1, детали
2013 година, Европско првенство во сала, Гетеборг, 1, 8,31 м
Европско екипно првенство во атлетика 2013 - Супер лига, Гејтсхед, 1, 8,36 м
Универзијада, Казањ, 2, 8,42 м
Светско првенство, Москва, 1, 8,56 м
Дијамантска лига, 1, детали
2014 година, Светско првенство, </> Сопот, 5, 8,08 м
2015 година, Европско екипно првенство во атлетика 2015 - Супер лига, Чебоксари, 1, 8,26 м
Светско првенство, Пекинг, 6, 8,02 м
Дијамантска лига, 4, детали
3 Лични рекорди
Скок во далечина, Резултат, Место, Датум
отворено, 8,56, Москва, 16 август 2013 година
сала, 8,31, Гетеборг, 3 март 2013 година
Слуга (филм од 2019)

„Слуга“ (|Холоп) е руски филм (од жанрот комедија) од 2019 година. Режисер на филмот е Клим Шипенко. Главните улоги ги толкуваат: Милош Биковиќ и Александра Бортич. Премиерата во Русија се одржала на 26 декември 2019 година. Тој е најгледаниот филм на сите времиња во Русија (го гледале повеќе од 750.000 луѓе за само една ноќ, кога заработил околу три милиони евра на билетарниците). На 3 февруари 2020 година, заработката од филмот надминала 3,44 милијарди рубљи и со тоа станал најгледаниот филм во целата историја на руското кино.
1 Заплет
Младиот Григориј, Гриша (го толкува Милош Биковиќ) е роден во богато семејство. Тој е толку вовлечен во неговиот лесен живот што мисли дека е „над законот“. Кога ќе отиде предалеку и ќе се соочи со затворска казна, неговиот татко презема радикални мерки. Поради сите испади и проблеми што ги создавал со своето арогантно однесување, таткото на Гриша вработува глумци и го носи синот назад во минатото. Со помош на стариот пријател, психолог, таткото смислува план за рехабилитација на неговиот непослушен син.
Гриша влегува во исценирана сообраќајна несреќа, кога ќе се освести, ќе биде 1860 година и тој ќе се најде на голем селски имот, како обичен слуга, без врски и без убав живот како што живеел дотогаш. Тој е опкружен со селани, мажи и жени кои не знаат за неговите „магични измами“ и кои не го штедат. Всушност, целото село било опкружено со камери на секој агол, коишто ги следат хероите.
Луѓето кои го опкружуваат на имотот се, исто така, слуги и никогаш не слушнале за мобилни телефони. Преку серија смешни сцени, гледаме како Гриша се снаоѓа како слуга, но и што се случува кога ќе види „модерна долна облека“ на убава девојка. Гриша минува низ тежок пат од разгален богаташ до човек кој ги цени малите животни задоволства и напорната работа. На крајот, тој ги исполнува добрите страни на вистинското пријателство и се разбира, љубовта.
2 Збор од глумците
„Филмот е критика на општеството и претставува пресметка со начинот на размислување и со појавата во општеството на она што Русите би го нарекле специјалност. Тоа се млади арогантни луѓе кои не знаат да ги ценат работите околу нив и не знаат како да ги ценат луѓето околу нив, што е можеби уште поважно. Да, овој филм има тројно значење“ - изјавил Милош Биковиќ за филмот.
Каменичка парохија

Каменичка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Делчевското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Илија“ во Македонска Каменица. Парохиски свештеници се Димитар Темелков, Ванчо Џаџовски и Никокчо Воиновски.
Парохијата ги опфаќа градот Македонска Каменица и селото Саса.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Илија“(главна парохиска црква), Македонска Каменица, 1860
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Македонска Каменица, 1999
Црква „Св. Архангел Михаил“(манастирска црква), Саса, XX век
2 Поврзано
* Делчевско-каменичка епархија
Руска народна приказна

Руска народна приказна (до 17 век, ''басна, приказна'') е епско уметничко дело на рускиот народ, главно од прозаичен, магичен и авантуристички или секојдневен карактер со фокус на фикцијата (дефиниција од Е.ИН. Померанцева); еден од главните жанрови на фолклорната проза. Сите руски бајки носат печат на стариот начин на живот, обичаи, поредок.
1 Историја
На старорускиот јазик, за означување на жанрот на бајка, се користел зборот - „басна“, „бајка“, од глаголот „бајат“ - „да се раскажува, да се зборува“ , а раскажувачите се викале „бахари“. Во споменикот на античкото руско пишување „Зборот на богатите и бедните“ во описот на еден богат човек кој спие, слугите околу него се споменуваат како оние кои „бајат“ и „хулат“, односно кажуваат самовилски приказни. Најраните информации за руските бајки датираат од XII век.
2 Учењето
Во согласност со аналитичката психологија создадена од Карл Густав Јунг, бајките, како митовите, нивните заплети и ликови, се генерираат од архетипови, длабоки структури на колективното несвесно. Во бајките, рускиот народ се обидел да ја изрази својата национална перцепција за светот, да ги поучи своите деца во примитивната, но длабока животна мудрост, - решавање на виталните, моралните, семејните, домашни и државни проблеми што лежат во нивните срца
Истражувачот на руската бајка Владимир Проп верувал дека руската „''бајка содржи некакви вечни, неизбледливи вредности''“. Во руските бајки секогаш нешто се раскажува за нешто невозможно во реалниот живот, но фантастиката содржи идеја, односно во фантастиката постои и животна вистина, која се изразува посилно отколку ако приказната се води без фикција.
Длабокото библиско, евангелско, православно и морално и психолошко значење на руските бајки го открива Александар Николаевич Ужанков врз основа на пристапот што тој го развил за симболично толкување на нивниот текст.
2.1 Класификација на бајките
Видовите народни приказни се многу разновидни и носат различни имиња како во народната средина, така и во научната циркулација.
Книжевната енциклопедија од 1929-1939 година ги дели руските народни приказни на неколку типа:
* за животните;
* магични;
* новелистички (вклучуваат анегдотски и еротски);
* легендарни;
* пародични и подбивни ;
* детски.
Е. ИН. Померанцева идентификувала четири главни групи бајки:
* за животните (кои првично имале производствено и магично значење во ловечкиот живот);
* магични (од кои повеќето произлегле од народното создавање митови, задржувајќи ги одликите на егзогамијата, култот на предците, матријархатот);
* авантуристички;
* народни.
Владимир Проп ги дели бајките на :
* магични;
* кумулативни;
* за животни, растенија, нежива природа и предмети;
* домашни или романописни;
* басни;
* здодевни бајки.
Крал и Шут

Крал и Шут (руски: Король и Шут) бил руски панк-рок бенд од Санкт Петербург. Тие биле активни од 1988 до 2013 година. Народните приказни и легенди биле нивна инспирација, а во Русија оваа група има статус на легендарна. Групата „Крал и Шут“ престанала да постои во 2014 година. по смртта на нивниот пејач, Михаил Горшенев.
1 Историја
Групата е формирана летото 1988 година во тогашниот Ленинград, денешен Санкт Петербург, под оригиналното име „Контора“. Вклучуваше и други училишта: Михаил „Горшок“ Горшенев, Александар „Балу“ Балунов и Александар „Поручник“ Шчиголев. Пејачот Андреј „Књаз“ Књазев се приклучил на бендот во 1990 година, а бас гитаристот Јаков Цвиркунов во 1997 година. Името на групата - „Кралот и Шутот“, е формирано во 1992 година, и до 1992 година се викале „Канцеларија“.
Текстовите на песната ги напишал Андреј Кназев и вклучуваат застрашувачки народни приказни за банди, пирати, тролови, духови и вампири, како и легенди од словенската митологија. Но, многу песни имаат смешен, саркастичен, ироничен карактер (црн хумор). Членовите на групата носеле хорор шминка како американската панк-рок група „ Мисфитс“.
Првиот албум на групата е снимен во 1991 година. година во полупрофесионални студија и емитувани на радио, по што групата одржувала концертни турнеи во клубовите во Санкт Петербург (првиот концерт се одржал во клубот „Тамтам“, каде што одржале концерти на руски јазик рок групите „Химера“ и „Текилајацз“).1993 година година, групата започнала да одржува концерти во Москва.
Во 1994 година, групата издала исто толку копии од аудио-лентата „Биди дома, патнику“. Во 1997 година, песните од оваа аудиокасета биле повторно снимени на вториот албум „Мажите јадеа месо“. Но, првиот официјален албум на групата „Камен на главата“ е произведен во 1996 година со етикетата „Мелодија“. Оттогаш се произведени многу албуми. Првото видео е произведено во 1998 година. години на песната „Мажите јадеа месо“.
Пејачот на групата Михаил Горшенјов починал на 18 јули 2013 година во Санкт Петербург. Причината за смртта е срцева слабост. По последната концертна турнеја (есен, зима 2013), бендот престанал да постои во јануари 2014 година. Членовите на групата основале нова група „Северна флота“.
2 Состав
* Михаил Горшенев - вокал
* Андреј Књазев - вокал
* Јаков Цвиркунов - гитара
* Дмитриј Ришко - виолина
* Сергеј Захаров - тапани
* Александар Шчиголев - асистент вокал
Гратчевски Водопад

Гратчевски Водопад — водопад сместен на планината Осогово, по течението на Велика Река, на околу 1 км од езерото Гратче.
1 Настанок и опис
Во 1958 година, на Велика Река била изградена помошна брана од камени блокови којашто имала за цел да го спречи наглиот проток на водата до месноста Рамна Скала, каде што се градела главната брана. Со надоаѓањето на гранки, камења и земја, помошната брана започнала да се полни со почва, па со тек на време се создал водопад. Водопадот е висок 12 м и е оддалечен околу 1 км од вливот на Велика Река во езерото Гратче.
2 Галерија
3 Поврзано
* Велика Река
* Гратче
Ана Пјатих

Ана Пјатих (|Анна Викторовна Пятых, родена во Москва на 4 април, 1981 година) е руска атлетичарка специјализирана за троскок и скок во далечина.
Нејзини тренери се Витолд Крер и Евгеније Тераваносов. Пјатихова е висока 1,75, а тешка 64 килограми.
Ана Пјатих била првак на Русија во 2004 година. (14,96 м) и во 2006 година (14,67 м). На меѓународен план, таа еднаш освоила сребрен медал на Светското првенство во сала 2006 година и четири пати бронзени медали: два на Светското првенство 2005 во Хелсинки и 2009 година во Берлин еден во сала во 2010 година во Доха, и еден на Европското првенство 2006 година во Гетеборг, и учествувала и во 2004 година во Атина и 2008 година во Пекинг .
1 Значајни резултати во троскок
Година, Натпреварување, Место, Плас, Рез.
2002 година, Европско првенство, Минхен, Германија, 8, 14.08
2003 година, Светско првенство во сала, Бирмингем, Велика Британија, 4, 14,35
Светско првенство, Париз, Франција, 4, 14,72
2004 година, Олимпијада, Атина Грција, 8, 14,79
2005 година, Светско првенство, Хелсинки Финска, 14,78
2006 година, Светско првенство во сала, Москва Русија, 14,93
Европско првенство, Гетеборг Шведска, 15.02
2007 година, Светско првенство, Осака, Јапонија, 4, 14,88
2008 година, Светско првенство во сала, Валенсија Шпанија, 11, 13.99
Олимпијада, Пекинг, Кина, 8, 14,73
2009 година, Светско првенство, Берлин, Германија, 14.58
2010 г., Светско првенство во сала, Доха, Катар, 14,64
2013 година, Светско првенство, Москва, Русија, 7, 14.29
1.1 Лични рекорди
* на отворено:
: Скок во далечина - 6,72 м 29 јуни 2007 г. Москва, Русија
: троскок - 15,02 м - 9 август 2006 година, Гетеборг, Шведска
* во сала
: Скок во далечина - 6,57 метри 23 јануари 2005 година, Москва, Русија
: Троскок - 14,93 м. 11 март 2006 година, Москва, Русија
Оризарска парохија

Оризарска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Кочанското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Атанасиј“ во кочанското село Оризари. Парохиски свештеници е протереј Тоше Манев (сос. 2016).
Парохијата ги опфаќа селата: Безиково, Оризари, Пресека и Цера.
1 Цркви и манастири
Ова е список на црквите и манастирите во парохијата. Можно е списокот да не е целосен:
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Атанасиј“(главна парохиска црква), Оризари, 1842
Црква „Св. Богородица“(манастирска црква), Оризари, 1974
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Пресека, 1926
Црква „Св. Харалампиј“(манастирска црква), Пресека, 1870-ти
Црква „Св. Ѓорѓи“, Безиково, 2012
Црква „Покров на Пресвета Богородица“, Цера, 1880
2 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
Петре и волкот

Петре и волкот е симфониска бајка на рускиот композитор Сергеј Прокофјев (1891-1953). Со ова дело, Прокофјев сакал да ги научи младите слушатели како да слушаат оркестарска музика и да ја разберат нејзината содржина.
1 Историја
Во 1936 година,Сергеј Прокофјев ги ангажирал Наталија Сатс и Централниот детски театар во Москва да напишат нова музичка симфонија за деца. Намерата била да се негува „музичкиот вкус кај децата уште од првите училишни години“. Заинтересиран за поканата, Прокофјев ја завршил „Петре и волкот" за само четири дена.
2 Инструментација
Прокофјев го опишал секој лик во приказната со карактеристична музика
* птица - флејта
: \relative c' { \clef treble \time 4/4 \set Staff.midiInstrument = #"flute" \tempo "Allegro" 4=176 \slashedGrace a8\mf( g8-.)[ e-.] \slashedGrace a( gis-.)[ gis-.] gis-.[ gis-.] \slashedGrace a( gis-.)[ e-.] | d16->( ees des c b8) \times 2/3 {a16( b a } g8->) g-. c-. e-. | \slashedGrace a8( g8-.)[ e-.] \slashedGrace a( gis-.)[ gis-.] gis-.[ gis-.] \slashedGrace a( gis-.)[ e-.] | d16->( ees des c g'!8-.) \slashedGrace b,( a-.) g2-> } * патка - обоа
: \relative c' { \clef treble \time 3/4 \set Staff.midiInstrument = #"oboe" \tempo "L'istesso tempo"4=92 \key aes \major \slashedGrace fes8( ees2.\mf->) | \slashedGrace ees8( d[ des c des] \slashedGrace d g[ f)] | \slashedGrace fes( ees2.->) } * мачка - кларинет
: \relative c { \clef treble \time 4/4 \set Staff.midiInstrument = #"clarinet" \tempo "Moderato" \partial 4*1 d8-.\p g-. \bar "||" b4-. g8-. d-. cis4-. d8-. g-. | b-. d-. c4->~ c8 b g a | b( a) fis-. g-. a( g) e-. fis-. | g2-> } * дедо - фагот
: \relative c { \clef bass \time 4/4 \set Staff.midiInstrument = #"bassoon" \tempo "Poco più andante" 4=92 \key b \minor \partial 16*1 b,16\f( \bar "||" fis'8)[ r16 fis] b,4->~ b8._\markup { \italic pesante } cis16 d8. e16 | fis8. d16 a'8 a a-> a-> \times 2/3 { a-> b-> bis-> } | cis4->~( \times 2/3 { cis8 d dis } ais) r } * волк: Хорна
: \relative c { \clef bass \time 4/4 \set Staff.midiInstrument = #"french horn" \tempo "Andante molto" 4=66 \key bes \major <d bes g>2->\mp <bes' g d>16( <a fis ees> <bes g d> <a fis ees> <bes g d>8) <bes g d> | <d bes g>-- <cis a ees>-- <d bes g>-- <bes g d>-- <c f, c>2-> |} * Ловци: тема на дрвени дувачки инструменти и труби, со отчукувања на тимпани и бас тапан
: \relative c' { \clef treble \time 4/4 \set Staff.midiInstrument = #"trumpet"\tempo "Allegro moderato" 4=116 \partial 4*1 c4\mf( | des8)->[ r ees-. r e->] r c4( | des8->)[ r ees-. r e->] r c4 | des8-> e f aes c4-> b8 c | des-.[ r f-.] r e2-> } * Петре - жичени инструменти (вклучително виолина, виола, виолончело и бас )
: \relative c'' { \clef treble \time 4/4 \set Staff.midiInstrument = #"violin" \tempo "Andantino" 4=92 g4\p-- c8.( e16-.) g8-.[ a-.] g8.->( e16) | g8-.( a-.) b8.-> c16 g8( e) c-.( d-.) | ees4->\< ees8--( b'--) ees,4-- ees8--( b'--)\! | ees,4->\mf( bes) }
Времетраењето на делото е приближно околу 25 минути.
Галерија на грбови на Русија

Оваа е галерија на 85 грбови на субјектите на Руска Федерација подредени по азбучен ред. Исто така оваа галерија ги содржи и актуелните како и историски грбови на Русија.
1 Грб на Руска Федерација
2 Историски грбови на Русија
3 Руски републики
4 Руски покраини
5 Руски области
6 Руски федерални градови
7 Руски автономни области
8 Автономни окрузи на Русија
8.1 Бивши автономни окрузи
9 Поврзано
* Административна поделба на Русија
Њујорк: Аџилак

Њујорк: Аџилак (New York: The Pilgrimage) е македонски музички документарен филм од 2020 година, своевидно патешествие низ улиците на Њујорк, родното место на хип-хоп културата. Режисер и сценарист на филмот е Славчо Ковилоски, а како продуценти се јавуваат Стојан Каевски и Александар Ковилоски. Филмот е изработен како во продукција на Хип Хоп Македонија, Урбан Институт-Скопје и Перун Филмс. Времетраењето е 39 минути. Поради експлицитниот јазик и експлицитните сцени категоризиран е со ознаката 16+.
1 Содржина
Филмот се однесува на видувањето на еден претставник на хип-хопот од Македонија, кој решава да ги посети најзначајните места во Њујорк, а кои се однесуваат на хип-хопот. Филмот започнува со сцени од македонската хип-хоп и урбаната култура во Скопје и скопските клубови, а понатаму се одвива на улиците на Квинс, Харлем, Шпански Харлем, Бронкс и Бруклин. Дел од сцените се однесуваат на муралите на рап артистите Биг Л (Big L) и Ноториус БИГ (The Notorious B.I.G.), на битбокс и b-boy настапи, на растењето на градот Њујорк и на претставување на македонската хип-хоп култура во САД. Сите тие културни влијанија, расни проблеми и борби за права се прикажани во културна смисла. Главна цел е да се направи паралела помеѓу развојот на хип-хопот во САД и во Европа, поточно во Македонија, каде што хип-хопот се појави на почетокот од 90-тите. Овој документарец исполнет со музика од златното време на хип-хопот и слики од гетата и местата каде што се развиваше оваа култура, даваат личен приказ за градот што го доживеал авторот на филмот, кој пораснал со хип-хоп културата.
Филмот е сниман во 2018 година, а реализиран е во 2020 година.
2 Фестивали
Премиерата на „Њујорк: Аџилак“ се случи на фестивалот ДОРФ во Винковци, Хрватска, по што следуваше македонската премиера на Синедејс во Скопје и на Dok’ n’ Ritam во Белград, Србија.
3 Наводи
Црква „Св. Димитриј“ - Таринци

Свети Димитриј (или позната како Свети Димитрија) — главна селска црква во штипското село Таринци, Македонија.
Црквата се наоѓа во самото село, а во 2020 година започнала изградба на нов поголем храм веднаш до старата црква.
1 Местоположба
Црквата е сместена во средишниот дел од селото.
2 Историја
Денешниот објект се смета за времен и бил подигнат на темелите на старата црква, која пак била срушена за време на турското ропство. Во 2020 година започнала изградба на нов поголем храм.
3 Галерија
4 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Карбинска парохија
* Таринци
Камник (кањон)

Камник ― кањон на малата Кошевска Река, притока на поголемата Радањска Река, сместен во атарот на раселеното село Мал Габер, во југозападниот дел на Општина Карбинци, Македонија.
1 Местоположба
Овој мал кањон се наоѓа на Кошевска Река, притока на Радањска Река, во северозападниот дел на планината Плачковица. Кањонот е оддалечен 9 километри источно од градот Штип и 5 километри југоисточно од селото Радање.
1.1 Пристап
Најлесно се пристапува до самиот кањон преку селото Радање, каде завршува асфалтниот пат. Од сретселото кај Мехмед-агината џамија во Радање се продолжува по земјен пат долж долината на Радањска Река во должина од 4 километри. Кај поставената информативна табла се продолжува право, а при првата кривина на земјениот пат се врти лево и оттука всушност се навлегува во долината на малата Кошевска Река.
Низ самиот кањон има две патеки: потешка, покрај самиот водотек, и полесна на 30-40 метри над дното.
2 Особеност
Кањонот има должина од околу 1,5 километри и длабочина од само 10 до 50 метри. Тој е всечен по должината на типичната раседна линија меѓу доста распаднати и еродирани гнајсеви и цврсти амфиболити. Вниманието го привлекува по трагите од речната ерозија и начинот на всекување.
Кањонот започнува на околу 300 метри спротиводно од вливот на Кошевска во Радањска Река.
Без оглед на малите димензии, минувањето низ кањонот, особено преку тесните и вертикални карпи, претставува вистинско адреналинско доживување. Кошевска Река овде создала неколку помали, но привлечни водопади високи до 5 метри, со џиновски лонци во вид на базени. Без оглед што најчесто изгледа како мало поточе, водостојот може да биде доста променлив, а за време и после врнежи, слабиот поток станува силен и бучен пороен водотек.
3 Галерија
;Кањонот
;Геоморфолошки особености
Аига-и-ле-Таи

Аига-и-ле-Таи (самоански: ''Aiga-i-le-Tai'', „семејство покрај морето“) е округ во Самоа. Тој е најмалиот округ во државата во однос на вкупната територија.
1 Географија
Округот има вкупна површина од 27 км<sup>2</sup> и е најмал изборен округ во државата. Според пописот од 2006 година, Аига-и-ле-Таи имал вкупно население од 5,029 жители. Округот го зазема западниот крај на островот Уполу, сосем мал дел, но и малите островчиња Маноно, Аполима и ненаселениот Нулопа. Во рамките на округот има ексклава на округот Ана, односно селото Сатуималуфилуфи.
Историски островот Маноно бил центар на округот, но во современо време главен центар на округот е Малифануа. Малифануа е главна траектна точка на Уполу преку која островот е поврзан со Саваи.
2 Фаматаи
Кланскиот систем фаматаи, или традиционалната самоанска општествена поделеност, игра значајна улога во Самоа. Во овој округ фаматаите, односно нивниот поглавар ''матаи'', на Маноно и Аполима имале значајна улога во брбата за политичка моќ помеѓу клановите во државата. Една од најзначајните поглаваречки матаи титули во окрузите е ''Муатуту Аупау Леиатауа''. Округот е значаен дел од кланот ''Са Малиетоа''. Маноно има значајна улога при изборите за претендентите на титулата на ''Малиетоа'', бидејќи селото Малие исто така се консултира со Маноно при изборот на титулите. Пратениците во самоанското собрание се претставници и на политичката партија во современа смисла и претставници на традиционалните кланови во државата.
3 Сообраќај
Малуфануа денес е второ најзначајно пристаниште на Уполу, веднаш зад главниот град Апија. Пристаништето е глана меѓу-островска врска помеѓу двата најгоелми острови во Самоа. Има постојан траектен патнички и транспортен сообраќај.
4 Галерија
5 Наводи
Лејнкупал

''Лејнкупал'' — род на диподоциден сауроподски диносаурус кој живеел во Јужна Америка за време на раната креда. Фосилите биле пронајдени во Формација Бахада Колорада во провинцијата Неукен во Аргентина. Содржи единствен вид, ''Leinkupal laticauda'' .
1 Историја на откритието
Во 2010 и 2012 година во провинцијата Неукен биле откриени остатоци од неколку видови на сауроподи. Еден од нив бил диплодоцид, нов за науката.
Во 2014 година, типскиот вид ''Leinkupal laticauda'' бил именуван и опишан од Пабло Галина, Себастијан Апестегија, Алехандро Халуза и Хуан Канале. Генеричко име е комбинација од ''Lein'' на јазикот мапуче кој во превод значи „исчезнување“, и ''kupal,'' „семејство“. вој вид е најмлад откриен од познатите диплодоциди. Специфичното име потекнува од латински, ''латус'', „широк“ и ''кауда'', „опашка“, во однос на широките пршлени на опашката.
Холотипот, MMCH-Pv 63-1, е пронајден во слој од Формација Бахада Колорада во провинцијата Неукен во Аргентина. Се состои од пршлени на опашката. Како паратип биле доделени: MMCH-Pv 63-2 / 3: два предни пршлени на опашката; MMCH-Pv 63-4: пршлен на задната опашка, MMCH-Pv 63-5: преден грбен пршлен, MMCH-Pv 63-6: прешлен пршлен на опашката; и MMCH-Pv 63-7 / 8: два пршлени на средната опашка. Дополнителен можен материјал е откриен, но не бил упатен бидејќи неговиот идентитет бил неизвесен.''Лејнкупал'' бил релативно мал сауропод, со проценета должина на телото од 9 метри. Неколку уникатни изведени особини или автопоморфии, може да се утврдат. Пршлените на предната опашка имаат исклучително добро развиени попречни процеси, сè додека ширината на ’рбетниот дел на телото, се прошири странично и подолу, и поседува робутни засилувачки гребени на горните и долните површини. Пршлените на предната опашка имаат многу цврсти гребени што се движат помеѓу ’рбетниот дел од телото и процесите на предниот зглоб. Пршлените на предна опашка имаат процеси на задниот зглоб, со два спарени пневматски отвори на нивните внатрешни основи, наспроти аспектите на зглобовите.
2 Класификација
''Leinkupal'' бил ставен во Диплодоцина и во Диплодоциди . Кладистичката анализа покажала дека станува збор за можен сестрински вид на ''Торниерија'', откриен во Африка . Бидејќи последниот род живеел многу порано, за време на Доцната Јура, ова би значело дека овој диплодоцид имал рано потекло, не подоцна од Средната Јура. Афинитетот помеѓу ''Лејнкупал'' и ''Торниерија'' може да се објасни или со рано зрачење на диплодоцини или со подоцна колонизирање на Јужна Америка од Африка. ''Лејнкупал'' е единствениот познат недвосмислен диплодоцид од Јужна Америка и најмладиот недвосмислен диплодоцид на глобално ниво, единствениот познат од периодот на креда .Cladogram of the Diplodocidae after Tschopp, Mateus, and Benson (2015).
Ва-о-Фоноти

Ва-о-Фоноти (самоански: ''Va'a-o-Fonoti'') е округ во Самоа. Округот се наоѓа на островот Уполу.
1 Географија
Округот се наоѓа на островот Уполу, поточно во североисточниот дел на островот. Округот има вкупна површина од 38 км<sup>2</sup> и ја зафаќа областа околу заливот Фагалоа, како и едно село, ексклава, која е на 10 километри северозападно. Во округот има 10 села. Административен центар на округот е селото Самамеја. Округот е опколен од округот Атуа. Округот има вкупно население од 1621 жител според пописот од 2006 година, од кои само ексклавата има 582. Овој е најмал округ по број на жители во Самоа.
2 Историја
Ва-о-Фоноти бил основан како засебна традиционална кланска област (денес округ) во 16 век за време на воениот конфликт помеѓу благородничките челници на ''Атуа Фоноти Тупу Тафаифа'' од една страна и неговите браќа ''Вафусуага Толеафоа'' и ''Самалаулу'' од другата страна. Фоноти победил во овој конфликт и на народот од тој дел од Атуа им подарил засебна управа. Новиот создаден регион бил именуван во чест на Фоноти, име кое до денес се користи и значи „воено кану на Фоноти“.. Кланската титула во округот е Улуалофаига Таламаивао. Моментално оваа кланска титула е празна.
3 Поврзано
* Окрузи во Самоа
* Уполу
Ирина Федишин

Ирина Федишин (|Ірина Петрівна Федишин; родена 1 февруари 1987, Лавов) - украински пејач, работи во жанрот на поп-музика. Таа има издадено шест албуми: „Твій Ангел“ (2007), „Україна колядує“ (2007), „Пароль“ (2012), „Україна колядує. Нове“ (2013), „Цвіте калина“(2015), „Ти тільки мій“ (2017).
1 Дискографија
1.1 Албуми
; «Твій Ангел» (2007)
# Твій Ангел (3:44)
# Це не гра (3:13)
# Відпусти (2:55)
# Схочу покохаєш (3:22)
# Я не плачу (3:49)
# Не цвіла (3:43)
# Все мине (3:38)
# Без твого тепла (3:16)
# Запали любов (3:17)
# Життям заплачу (3:27)
# Зіронька (3:44)
# Батьки мої (3:05)
# Да-рі-на (3:46)
# Україна (3:42)
; «Україна колядує» (2007)
# Україна колядує (3:46)
# Христос рождається (4:05)
# Свята ніч (3:26)
# Нова радість (2:53)
# Різдвяна хуртовина (3:59)
# Коляда (3:06)
# Зійшла зоря (3:01)
# Миколай (3:31)
# Kolyada (3:06)
# Батьки мої (3:02)
# Різдвяна хуртовина
; «Пароль» (2012)
# Пароль (3:22)
# Питай (4:06)
# Твоя (3:35)
# Все минає (3:25)
# Закохалася (3:22)
# Серце (4:08)
# Ти мій (3:09)
# Закохалася (ремікс) (3:01)
# Я тебе люблю (3:55)
# Немає слів (3:21)
# Милувалися (3:39)
# Гітара (3:54)
# Лише у нас на Україні (3:54)
; «Ти тільки мій» (2017)# Ти тільки мій (3:34)
# Чужі уста (3:19)
# Душа (3:07)
# Білі троянди (4:00)
# Хочу я літати (3:34)
# Плакуча гітара (3:48)
# При долині кущ калини (3:40)
# Перелаз (3:46)
# Несе Галя воду (3:42)
# Як Я тебе люблю (3:37)
# Чужі уста (Remix) (3:12)
# Серця стук (3:12)
# Твоя (3:31)
# Пароль (3:22)
1.2 Синглови
* «Серця стук» (2016)
* «Ти тільки мій» (2017)
1.3 Видео клипови
* «Твій ангел» (2006)
* «Життям заплачу» (2007)
* «Україна» (2007)
* «Україна колядує» (2010)
* «Питай» (2011)
* «Пароль» (2012)
* «Гітара» (2012)
* «Ти мій» (2012)
* «Долоньки» (2013)
* «Твоя» (2013)
* «Прошу в неба» («Війна») (лірик відео, 2014)
* «Калина» (2015)
* «Серця стук» (2015)
* «Чужі уста» (2016)
* «Коляда моя» (2017)
* «Ти тільки мій» (2017)
* «Як я тебе люблю» (2017)
* «Галя» (2018)
* «Білі троянди» (2018)
* «Роман» (2019)
* «Хочу на мальдіви» (2019)
* «Просто танцюй» (2019)
2 Врски
**
Сатупаитеја

Сатупаитеја (самоански: ''Satupaitea'') е округ во Самоа.
1 Географија
Округот се наоѓа на островот Саваи. Географски и административно, округот е поделен на два дела, кои се одделени од округот Палауили. Бидејќи окрузите во Самоа се создадени на традиционалните клански области, овој округ ја опфаќа и традиционалната област Салега, која брои 3461 жител.
Во северниот дел од округот има 4 села: Моасула, Питону, Сатуфија и Ваега. Вкупното население на овој дел од округот е 1799 според пописот од 2006 година.
Кланскиот поглавица на Сатупаитеја е ''Тонумаипеја''.
2 Наводи
3 Поврзано
* Саваи
* Окрузи во Самоа
Ваисигано

Ваисигано (самоански: ''Vaisigano'') е округ во Самоа. Округот се наоѓа на островот Саваи.
1 Географија
Округот го зафаќа западниот крај на островот Саваи. Административен центар на округот е Асау. На самоански округот се именува и како „Itu Asau“, односно „асауански округ“.
Вкупното население на округот, според пописот од 2006 година е 6.543 жители.
Во рамките на округот се наоѓа и резерват, заштитена област за желки, околу селото Ауала, како и резерват-прашума во Фалеалупо.
Во округот се наоѓа и селото Ваисала, роден крај на поглавицата Ваи Колоне, кој бил двапати премиер на Самоа во 1980-те. Колоне е и основан на моменталната владејачка партија на Самоа.
Ваисигано има силни врски со кланската титула Тонумаипеја на локално ниво, а на државно ниво со Туиана.
2 Наводи
3 Поврзано
* Саваи
* Окрузи во Самоа