procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Император (вилинско коњче)

Император или син император (''Anax imperator'') е вид на вилинско коњче од семејството Aeshnidae, со просечен распон на крилата со должина од 78 милиметри.
1 Распространетост
Овој вид има широко распространување низ цела Африка и низ поголемиот дел од Европа, на Арабискиот Полуостров, југозападна и Средна Азија. Од 2000 година, неговиот опсег на дистрибуција се проширил и во Европа, како и на повисоки надморски височини.
<grammarly-btn></grammarly-btn>
Тихоокеански часовен појас

Тихоокеански часовен појас (|Pacific Time Zone, PT) — часовен појас кој опфаќа делови од западна Канада, западни САД и западно Мексико. Местата во овој појас следат стандардно време одземајќи осум часа од координираното универзално време (UTC−8). При летно сметање, часовното отстапување е UTC−7.
Во САД и Канада, појасот се нарекува „тихоокеанско стандардно време“ (''Pacific Standard Time'', ''PST'') при стандардното сметање (од почетокот на ноември до средината на март) и „тихоокеанско летно време“ (''Pacific Daylight Time'', ''PDT'') при летно сметање (од средината на март до почетокот на ноември ). Во Мексико појасот се нарекува „северозападен појас“ (|Zona Noroeste) и се применува истото стандардно и летно сметање како во другите две земји.
Најголем град во појасот Лос Анџелес со неговата метрополитенска област.
Тихоокеанскиот часовен појас е два часа понапред од хавајско-алеутскиот, еден час понапред од алјаскиот, еден час зад планинскиот, два часа зад централниот и три часа зад источниот часовен појас.
1 Канада
Појасот целосно опфаќа само една територија во Канада:
*
Времето во една покраина и една територија е поделено на тихоокеанскиот и планинскиот појас:
* — сите, освен коридорот на Автопатот 95 (вкл. Голден и Крестон) на југоисток и Тамблер Риџ, Форт Сент Џон и Досон Крик на североисток
* — Тангстен
2 Мексико
Во Мексико, појасот ги опфаќа следниве места:
** — островот Кларион
3 САД
Две сојузни држави на САД целосно влегуваат во поајсот:
**
Три сојузни држави временски се поделени во тихоокеанскиот и планинскиот појас:
* — Ајдашки Изданок
* — сите, освен Вест Вендовер и Џекпот, Маунтан Сити, Овајхи и Џарбиџ.
* — сите, освен најголемиот дел од округот Малхир
Една сојузна држава временски е поделена на тихоокеанскиот и алјаскиот појас:
* — Хајдер
4 Поврзано
* Тихоокеански Северозапад
* Тихоокеански Југозапад
Макароа

Макароа (мангаревански: Makaroa) — остров во Тихиот Океан. Островот, географски е дел од островската група Туамоту, но политички е дел од Гамбје, и двете групи се дел од Француска Полинезија. Островот се наоѓа на 8.5 километри јужно од Мангарева и е во истата лагуна. Макароа има должина од 1.3 километри и има мали карпести островчиња на северозападната страна. Највисоката точка на островот е 138 метри и не е населен. На 1.8 километри југоисточно е островот Камака.
1 Галерија
2 Поврзано
* Гамбје
* Француска Полинезија
Енис Барди

Енис Барди (роден на во Скопје) — македонски фудбалер од албанска народност, играч од средниот ред на Леванте и на македонската фудбалска репрезентација.
1 Клупска кариера
1.1 Рани години
Енис Барди е роден во Скопје. Своите фудбалски почетоци ги имал за екипата на ФК Шкупи. Во 2013 година заминал во младинската школа на ФК Брондби, но истата година потпишал едногодишен договор со шведскиот второлигаш ФК Преспа Бирлик. За екипата на Преспа одиграл десет натпревари и постигнал пет погодоци, помагајќи екипата да се спаси од испаѓање.
1.2 ФК Ујпешт
Во август 2014 година, Барди се преселил во редовите на унгарскиот клуб ФК Ујпешт, потпишувајќи тригодишен договор кон крајот на месецот. За клубот дебитирал на 14 септември, започнувајќи со загуба од 2-0 против ФК Видеотон.
Барди го постигнал својот прв гол за Ујпешт на 24 октомври 2014 година во домашната победа од 3-2 против ФК Њиреѓхаза Спартак. Тој станал клучен играч во сезоната 2016-17, постигнувајќи 12 гола и станал најдобар стрелец во клубот.
1.3 Леванте
На 17 јули 2017 година, Барди се согласил на тригодишен договор со шпанскиот клуб од ФК Леванте. За новиот тим дебитирал на 21 август во домашната победа со 1-0 против ФК Виљареал..
На 26 август 2017 година, Барди го постигнал својот прв гол во новиот клуб преку директен слободен удар во домашниот натпревар против Депортиво Ла Коруња кој завршил со резултат од 2-2. На 23 април 2018, во победата со 3-1 на гостувањето кај Атлетик Билбао Барди постигнал два гола од слободен удар од речиси иста позиција во период од само две минути со кој му донел пресврт и водство на Леванте од 2-1, по почетната негатива на неговиот тим.
2 Репрезентативна кариера
Барди ја претставувал Македонската фудбалска репрезентација под 18 години, до 19 години и 21 година пред да го има своето деби за сениуорската репрезентрација на 27 март 2015 година во квалификациската домашна загуба од 1-2 против Белорусија.
Со Фудбалската репрезентација на Македонија под 21 година учествувал на Европското првенство во фудбал за играчи под 21 година во Полска.
3 Статистички податоци
3.1 Клупски податоци
Клуб, Сезона, Лига, Куп, Лига куп, Останато, Вкупно
Лига, Натпревари, Погодоци, Натпревари, Погодоци, Натпревари, Погодоци, Натпревари, Погодоци, Натпревари, Погодоци
ФК Преспа Бирлик, 2014, Втора лига, 10, 5, —, —, —, 10, 5
ФК Ујпешт, 2014–15, Прва лига, 21, 2, 5, 0, —, 3, 0, 29, 2
2015–16, 29, 5, 5, 1, —, —, 34, 6
2016–17, 29, 12, 2, 1, —, —, 31, 13
Вкупно, 79, 19, 12, 2, —, 3, 0, 94, 21
ФК Леванте, 2017–18, Ла Лига, 1, 0, 0, 0, —, —, 1, 0
Вкупно, 90, 24, 12, 2, 0, 0, 3, 0, 105, 26
3.2 Репрезентативни податоци
Македонија
Година, Натпревари, Погодоци
2015, 4, 0
2016, 2, 0
Вкупно 6 0
Меѓународна скијачка федерација

Меѓународна скијачка федерација (| Fédération Internationale de Ski, скратено ФИС) – меѓународно здружение на национални скијачки сојузи кое управува со меѓународните зимски спортови. Федерацијата е основана во 1924 година и е одговорна за олимписките дисциплини во алпско скијање, нордиско скијање, скијачки скокови, нордиска комбинација, слободно скијање и сноубордање. ФИС е исто така одговорна за поставување на меѓународните натпреварувачки правила. Федерацијата денес брои 123 членки и нејзиното седиште е во Оберхофен ам Тунерзе во Швајцарија.
Whose Line Is It Anyway? (американска верзија)

''Whose Line Is It Anyway?'' (познатo и како: ''Whose Line?''; во слободен превод: ''Кој и да беше на ред?'') е американско импровизациско скеч шоу, оригинално водено од Дру Кери кое е прикажувано на ABC и ABC Family, од 5 август 1998 до 15 декември 2007. Продолжение на шоуто, водено од Аиша Тајлер, се прикажува на The CW од 16 јули 2013.
Шоуто е преработка на истоименото британско шоу, каде 4 глумци на сцената импровизираат скечови во одреден формат, кои водителот Дру Кери ги наведува и понекогаш учествува во нивното изведување. Рајан Стилс, Колин Мокери и Вејн Бреди се постојани изведувачи, додека едно место е резервирано за гостин, кој е различен од епизода до епизода, иако одреден број на гости се имаат појавено во десетици епизоди за времетраење на шоуто.
Скечовите имаат свој формат, како на пример „Сцени од шапка“, каде глумците изведуваат случајни сцени извлечени од водителот или „Најголеми хитови“ каде Рајан и Колин водат радио шоу додека другите двајца глумци изведуваат песна. Исто така, во одредени скечови како гости се јавуваат познати личности или гости од публиката.
Хиротонија

Хиротонија (| χειροτονια) или ракополагање — посветување некого во духовен чин. Преку положување на раце на еден или повеќе епископи се посветуваат свештенослужители во соодветниот степен – ѓаконски, презвитерски или епископски.
Хиротонија се нарекува чинот кога лицето се воведува и поставува во свештеното служење и со тоа му се признава определена служба или харизма и соодветната власт. Истата се врши во склоп на литургијата. Епископот, во својство на управител со црквата во едно место, окружен со свештениците, во присуство на заедницата, ги полага своите раце врз кандидатот и му предава власт да извршува свештеничка служба.
Црква „Св. Димитриј“ - Љубојно

Свети Димитриј — селска црква, во преспанското село Љубојно.
Црквата е сместена пред почетокот на С. Љубојно, на патот помеѓу С. Љубојно и Ресен.
1 Галерија
2 Поврзано
* Љубојно
* Преспанско-пелагониска епархија
* Ресенско aрхијерејско намесништво
* Подмочанско-љубојнска парохија
UTC−09:00

UTC−09:00 — часовно отстапување 9 часа зад координираното универзално време (UTC). Ова време се користи во:
1 Како стандардно време (зима на северната полутопка)
''Главни населени места: Енкориџ''
2.1 Северна Америка
* — алјаски часовен појас
**Алјаска (освен Алеутските Острови западно од −169,5° ЗГД)
**островот Самалга, на 169°12′ ЗГД, во најзападниот дел на Алјаска кој го следи UTC−9, но е доста позападно од теоретската граница на појасот (од −142,5° до -127,5° ЗГД). Неговата положба соодветствува на средно сончево време UTC−11:17.
2 Како летно време (лето на северната полутопка)
''Главни населени места: Адак''
2.1 Северна Америка
* — хавајско-алеутско време
**Алеутски Острови
3 Како стандардно време (цела година)
3.1 Океанија
***Гамбје
es:Huso horario#UTC−09:00, V
Црква „Св. Илија“ - Љубојно

Свети Илија — селска црква, во преспанското село Љубојно.
Црквата е сместена покрај патот што ги поврзува село Љубојно и село Брајчино.
1 Галерија
2 Поврзано
* Љубојно
* Преспанско-пелагониска епархија
* Ресенско архијерејско намесништво
* Подмочанско-љубојнска парохија
Црква „Св. Атанасиј“ - Љубојно

Св. Атанасиј — селска црква, во село Љубојно.
Црквата е сместена на патот кој води кон манастирот „Св. Петар и Павле“.
1 Галерија
2 Поврзано
* Љубојно
* Преспанско-пелагониска епархија
* Подмочанско-љубојнска парохија
UTC−02:00

UTC−02:00 — часовно отстапување 2 часа зад координираното универзално време (UTC).
1 Како летно време (лето на северната полутопка)
''Главни населени места: Нук''
1.1 Северна Америка
* — западногренландско време
** најголемиот дел на островот, вкл. јужниот, западниот и северозападниот брег, вкл. Канак (освен воздухопловната база Туле) — следи правила за летно време на ЕУ
* (Франција) — следи северноамерикански правила за летно време; понекогаш се нарекува PMST
2 Како стандардно време (цела година)
2.1 Атлантски Океан
*Бразил
** атлантски острови — Фернандо де Нороња, Тринидаде и Мартим Ваз итн.
*Јужна Џорџија и Јужни Сендвички Острови (Обединето Кралство)
3 Како летно време (лето на јужната полутопка)
''Главни населени места: Саун Пауло''
3.1 Јужна Америка
*Бразил
** Гојас, Еспирито Санто, Јужно Рио Гранде, Минас Жераис, Парана, Рио де Жанеиро, Санта Катарина, Саун Пауло, Федерален округ
4 Наводи
cs:Časové pásmo#UTC-2 O
es:Huso horario#UTC−02:00, O
Катедрала Св. Михаил (Рикитеа)

Катедрала Св. Михаил (француски: ''Cathédrale Saint-Michel'') — Римокатоличка црква во Рикитеа на островот Мангарева, Гамбје, Француска Полинезија. Катедрала била изградена во источниот дел од Рикитеа во периодот од 1893 и 1848 од мисионери. Црквата е изградена во неоготски стил од варовник. Црквата е најголема црква во Јужниот Тихи Океан.
1 Особености
Темелите биле поставени на 17 јануари 1893 година од бискупот Етјен Жером Рушуз, а осветени на 4 април 1893. Црквата е долга 48 метри, широка 18 метри и има висина од 21 метар. Во црквата има места за седење за 1200 луѓе и трипати е поголема од Катедралата во Папете. Во дворот на црквата се наоѓаат гробовите на поголем број рани мисионери, како и тој на кралот на Мангарева.
2 Надеворешни врски
**
Богдан Богдановиќ (кошаркар)

Богдан Богдановиќ (|Богдан Богдановић, роден на во ) — српски кошаркар кој настапува за Атланта Хокс во НБА лигата и за српската репрезентација.
Најчесто игра на позицијата бек или ниско крило, и бил селектиран од страна на Феникс Санс како 27 пик на НБА драфтот во 2014 година, но потоа бил трејдуван во Сакраменто Кингс во текот на драфот во 2016 година. Богдановиќ бил избран во најдобрата петорка на Евролигата во сезоната 2016–17 година.
Тараваи

Тараваи (мангаревански: Taravai) — втор најголем остров во групата острови Гамбје во Француска Полинезија. Вкупната површина на островот е 5,7 км<sup>2</sup>. Тараваи се наоѓа на 1.5 километри југозападно од Мангарева и на околу 300 метри од островот Ангакауитаи. Во близина на источниот брег на островот се наоѓа малото островче Моту-о-Ари. На островот живеат само 9 луѓе, сите во селото Агоноко.
1 Историја
Селото Агоноко се наоѓа во близина на главниот залив на источната страна. Поранешни села на островот се Ага-нуи (северозападно) и Агакау-и-ута (југоисточно).
Археолошкото место Онемеја наведува до заклучок дека низ историјата островот бил повремено населуван уште од 950 година, со можно постојано населување од 13 век.
Пред да го прифатат Христијанството, кралот на Тараваи бил вазал на кралот од Рикитеа од Мангарева.
2 Галерија
3 Поврзано
* Гамбје
* Француска Полинезија
Штрудла

Штрудла — врста на едноставен народен колач. Се состои од тесто кое се развива со сукало. На тестото се става фил, а потоа штрудлата се витка и се пече. Потоа се сече на парчиња и се наросува со шеќер во прав.
Како фил се користат мелен мак или ореви, рогач, рендани јаболка, џем.
Како состојки на тестото се користат следните материјали: млеко, брашно, јајца, квасец, шеќер и малку сол.
1 Штрудлата како мотив во уметноста
* „Штрудлата на Лиле Дирјан“ — краток расказ на македонската писателка Оливера Ќорвезироска од 2021 година.
2 Поврзано
* Македонска кујна
* Храна
* Пита со јаболко
Сајонара (филм)

Сајонара (англиски: ''Sayonara'') – американски филм од 1957 година, во режија на Џошуа Логан. Сценариото го напишал Пол Озборн. Главните улоги ги толкуваат: Марлон Брандо, Џејмс Гарнер, Ред Батонс, Патриша Овенс, Кент Смит, Мијоши Умеки, Миико Така и Рикардо Монталбан.
1 Содржина
Дејството на филмот се одвива во 1951 година, за време на војната во Кореја. Американскиот воен пилот Лојд Грувер, наречен „Ејс“ (го игра Брандо) и неговиот најдобар другар и соборец Џо Кели (го игра Батонс) не се согласуваат во врска со романтичните врски. Така, Лојд планира да се венча за Американката Ејлин Вебстер (ја игра Овенс), ќерка на генералот Марк Вебстер (го игра Смит), додека Џо е влубен во Јапонката Кацуми (ја игра Умеки). Иако Лојд не ја одобрува таквата врска, сепак прифаќа да му биде кум на Џо. Меѓутоа, кога тие пристигаат во Јапонија, Лојд стапува во врска со убавата танчерка Хана-оги (ја игра Така), со што се заплеткува неговата врска со Ејлин.
2 За филмот
Филмот е заснован врз истоимениот роман на американскиот писател Џејмс Миченер при што филмот е снимен на оригинални локации во Јапонија. Филмот постигнал голем комерцијален успех во кино-салите, а бил номиниран за наградата „Оскар“ во дури десет категории, при што победил во четири категории, и тоа: на Ред Батонс, на Мијоши Умеки, како и за најдобра сценографија и за најдобар звук. За својата улога, Батонс ја освоил и наградата „Златен глобус“, а филмот станал препознатлив и по песната „Сајонара“, дело на Ирвинг Берлин.
Мангарева

Мангарева (мангаревански: ''Mangareva'') — остров во Тихиот Океан. Мангарева е централен и најголем остров во островската група Гамбје во Француска Полинезија. Мангарева е опколен од помали острови, односно: Тараваи на југозапад, Аукена и Акамару на југоисток и помали островчиња на север. На Мангарева има постојано население од 1239 жители според податоците од 2012 и најголемо населено место на островот е Рикитеа, кој служи како администартивен центар на Гамбје.
Должината на островот е околу 8 км и има вкуона површина од 15.4 км<sup>2</sup>. Мангарева зазема 56% од вкупната копнена територија на Гамбје. По средината на островот има планински рид со највисока точка од 441 метри, планината Даф. Островот исто така има лагуна со вкупна површина од 24 км во пречник.
1 Историја
Мангарева некогаш бил прекриен со густа шума и имал големо население. Сепак, поради големата експлоатација на дрво во периодот од 10 до 15 век, островот претрпел опустошување, однoсно губење на шумата. Ова имало силно влијание врз животната средина и економијата на островите.
Првите Европејци кои пристигнале на Мангарева биле Британците, односно капетанот Џејмс Вилсон во 1797 година со бродот Даф. Капетанот ги именувал островите во чест на Адмиралот Џејмс Гамбиер. Во меѓувреме островите биле управувани од локални мангаревански кралеви, за да на крај станал француски протекторат.
2 Сообраќај
На Мангарева може да се пристигне со брод од аеродромот кој е во близина, поточно преку лагуната. Мангарева е важна точка при патувањето кон Питкерн. Поточно, единствениот начин преку кој некој може да стигне до Питкерн е преку лет од Тахити, потоа со брод од Мангарева до Питкерн. Патувањето до Питкерн е 32 часа.
3 Галерија
4 Поврзано
* Гамбје
* Француска Полинезија
* Рикитеа
5 Наводи
**
Добриот војник Швејк (филм)

„Добриот војник Швејк“ (чешки ''DOBRÝ VOJÁK ŠVEJK'') е чехословачки филм од 1956 година, во режија на Карел Стекли, кој е автор и на сценариото, засновано врз сатиричниот роман на Јарослав Хашек од 1923 година, „Доживувањата на добриот војник Швејк во светската војна“. Главните улоги ги играат: Рудолф Хрушински, Франтишек Филиповски, Сватоплук Бенеш, Божена Хавличкова и Ева Свободова. Во 1957 година, на филмскиот фестивал во Карлови Вари, режисерот Стекли бил номиниран за наградата „Кристален глобус“.
1 Содржина
Госпоѓата Милерова (ја игра Свободова) го известува потстанарот Швејк (го игра Хрушински) дека е убиен престолонаследникот Франц Фердинанд. Швејк оди во пивницата, каде полицискиот агент го намавува да зборува за политиката, со намера него и сопственикот на пивницата да ги уапси поради велепредавство. Потоа, Швејк го испитуваат полицајците и психијатрите, по што го ослободуваат сметајќи го за глупав. Сепак, наспроти болките во нозете, Швејк се пријавува во војската...
Мала Одеса (филм)

Мала Одеса (англиски: ''Little Odessa'') - американски филм од 1994 година, во режија на Џејмс Греј, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Тим Рот, Едвард Фарлонг, Максимилијан Шел, Ванеса Редгрејв, Наталија Андрејченко, Д. Вадим итн. Директор на фотографијата е Т. Ричмонд, а музиката е дело на Дејна Сано. Филмот претставува режисерско и сценаристичко деби на Џејмс Греј, кој го создал филмот на возраст од 25 години. Во 1994 година, филмот ја добил наградата „Сребрен лав“ на филмскиот фестивал во Венеција.
1 Содржина
Платениот убиец, Џошуа Шапиро (го игра Рот) добива задача во њујоршкиот кварт во Бруклин, наречен „Мала Одеса“, каде што тој го поминал детството и каде што живее неговото семејство. Џошуа не ги видел таткото Аркадиј (го игра Шел), мајката Ирина (ја игра Редгрејв) и братот Рубен (го игра Фарлонг). Притоа, мајка му боледува од тумор на мозокот, а татко му е во љубовна врска со младата Наташа (ја игра Андрејченко). Кога ќе пристигне во стариот крај, Џошуа го среќава стариот другар Саша (го игра Вадим), кој веста за неговото враќање ја проследува до поранешната девојка на Џошуа.
Рикитеа

Рикитеа (мангаревански: ''Rikitea'') — мало гратче на островот Мангарева, дел од островската група Гамбје во Француска Полинезија. Гратчето е главно населено место на Гамбје и повеќето од населението живее во него.
1 Географија
Рикитеа има пристаниште и означува туристички центар на Мангарева. Рикитеа се наоѓа на 1650 км југоисточно од Тахити. Просечната надморска височина на гратчето е 8 метри. Островот има население од околу 1100 жители и скоро сите живеат во Рикитеа.
2 Сообраќај
Во гратчето може да се пристигне преку воздух или море. Аеродромот се наоѓа на Моу Торегегие, 9 км североисточно. Од аеродромот луѓето потоа користат бродови да пристигнат до селото/ гратчето. Има летови од Папете и траат 4 и пол часови. Патувањето со брод од Папете трае 21 ден и се застанува на уште 4 други острови пред да се стигне до Рикитеа. Околу островот има пат од 28 км должина.
3 Поврзано
* Мангарева
* Катедрала во Рикитеа
* Гамбје
Ашдод

Ашдод (хебрејски: אַשְׁדּוֹד) — пристаништен град на јужниот брег на Израел. Градот се наоѓа на 40 километри јужно од Тел Авив, На брегот на Средоземното Море, На устието на реката Лахиш. Градот е основан на 25 ноември 1956 година.
1 Религија
Иако поголемиот број жители на градот се секуларни, сепак има значајно религиозно мнозинство, во главно се состои од православни евреи, повеќето од нив се западни имигранти. Во градот има синагоѓи во сите населби.
2 Спорт
* Позначаен фудбалски клуб во градот е фК Ашдод, Макаби Ирони Ашдод, Хапоел Ашдод.
* Позначаен Кпшаркарскиот Клуб во градот е КК Макаби Ашдод (мажите), КК Макаби Бнот Ашдод (Жените).
* Позначаен Ракометрскиот Клуб во градот е РК Хапоел Ашдод.
3 Градоначалници
* Дов Гур (1959-1960)
* Ефрем Лангснер (1960-1961)
* Роберт Хаим (1961-1963)
* Авнер Гариин (1963-1969)
* Зви Зилкeр (1969-1983)
* Арие Аљулаи (1983-1989)
* Зви Зилкeр (1989-2008)
* Иехиел Ласри (2008 - сегашност)
4 Збратимени градови
Ашдод е збратимен со:
5 Галерија
Грабежот на Третиот Рајх (филм)

„Грабежот на Третиот Рајх“ (српски: ''Пљачка Трећег рајха'') - српски филм од 2004 година, во режија на Здравко Шотра. Главните улоги ги играат: Драган Николиќ, Никола Ѓуричко, Катарина Радивоевиќ, Катарина Жутиќ, Војин Ѓетковиќ и Исидора Миниќ.
1 Содржина
Дејството на филмот се случува во 1941 година, за време на Хитлеровиот освојувачки поход низ Европа. Во Белград пристигаат најдобрите крадци и фалсификатори меѓу кои се и Главоња (го игра Николиќ) и Калауз (го игра Ѓуричко), кои ги бара полицијата ширум Европа. Главоња е интелигентен и полиглот така што се чувствува навреден кога го нарекуваат крадец. Исто така, тој е подготвен на големи потфати и има развиена самосвест за својата вештина. Калауз е сосема спротивен карактер: тој е алчен за сè што ќе види, често се нафаќа на ситни попатни кражби, а неговиот соработник го смета за глупав. Токму Калауз е виновен поради тоа што тој и Главоња се уапсени веќе за време на нивната прва кражба во Белград. Бидејќи себеси се сметаат за елита меѓу затворениците, тие не можат да ја јадат затворската храна и се послужуваат со храната наменета за офицерите поради што завршуваат во самица. По окупацијата на Белград, германските офицери се населуваат во најубавите вили во градот, а меѓу нив се наоѓа и еден полковник со неговата убава млада жена. Бидејќи не знае како да го отвори сефот што го затекнал во вилата, полковникот наредува да му ги доведат Главоња и Калауз. Така, тие ја користат можноста и успеваат да избегаат. Со помош на своите пријатели, набавуваат германски документи во кои стои дека му се роднини на Хитлер и дека се големи јунаци на Третиот рајх. Така, тие заминуваат за Берлин, сметајќи дека таму ќе имаат најдобри прилики за крадење. Користејќи ги лажните документи, тие стануваат дел од берлинската елита и извршуваат неколку успешни кражби и повторно се затворени, но не за долго време. Најпосле, тие планираат да го изведат најголемиот грабеж во Третиот Рајх.
Кечап

Збoрот ''кечап'' потекнува од кинескиот збор ''ке-тсиап'' кој значи сос сличен на ферментирани зрна од соја. Тоа е популарен сос од домат, и не е само вкусен додаток за јадење, туку е и многу здрав. Има препознатлива црвена боја и се јаде ладен. Основни состојки му се домат, пипер, кромид, магдонос, шеќер, цимет, каранфил, оцет. Засладувачот е најчесто шеќер или фруктоза од пченкарен сируп. Зависно од видот на рецептот зависи и кој зачини би се додале за правење на кечепот. Во денешно време некои јадења не можат да се замислат без употреба на кечепот како додаток на: пица, помфрит, топли сендвичи, колбаси, хамбургери, виршли, печено месо на скара сите видови и секако во многу други јадења.
1 Историја
До почетокот на 18- век, кечепот е за првпат е направен во малајската држава (денешна Малезија и Сингапур). Првиот кечап во таа регија е откриен од еден британски истражувач. Многу варијанти на кечепот се правени, но оригиналната која е направена од домати и која денес нам ни е позната, настанала цел еден век подоцна после разноразни направени рецепти. Во 1801 година рецептот за доматен кечеп е изготвен од страна на Сенди Адисон, а подоцна рецептот бил објавен во американскиот печатен кувар Слатка Куќа.
2 Видови
Постојат три врсти на кечеп:
* лут
* благ
* пица кечеп
3 Нутритивни вредности
Една лажица кечеп има 15 калории, но сите тие калории потекнуваат од шеќерот. Кечепот не содржи ни масти, ни белковини. Освен тоа, овој прилог содржи исклучително многу натриум (190 мг). Сепак, направен е од домат, тако што содржи мала количина антиоксиданси.
4 Поврзано
* Домат
* Ферментација
Орловачка пештера

Орловача или позната и како Савина пештера — пештера која се наоѓа на ридот Орловача, во селото Сумбуловац, во општина Пале, во Република Српска, Босна и Херцеговина. Должината на пештерата е 2.500 метри. Орловача е единствената пештера во Босна и Херцеговина која е приспособена за туризам. Оваа пештера е под заштита на Републичкиот завод за заштита на културното, историското и природното наследство на Република Српска, и припаѓа на природното богатство од прва категорија. Во пештерата се пронајдени остатоци од пештерски мечки (Ursus spelaeus), као и останати инсекти.
1 Поврзано
* Република Српска
* Босна и Херцеговина
Планински часовен појас

Планински часовен појас — часовен појас во Северна Америка, седум часа зад координираното универзално време (UTC) при стандардно сметање и шест часа зад него при летно сметање (UTC−6). Часовничкото време на појасот се води по средното сонечево време на 105. западен меридијан од Гринич.
Во САД и Канада, овој појас го носи општиот назив „планинско време“ (|Mountain Time, MT). Се нарекува „планинско стандардно време“ (''Mountain Standard Time'', MST) при стандардно сметање на времето и „планинско летно време“ (''Mountain Daylight Time'', MDT) при летно сметање. Појасот е наречен „планински“ бидејќи низ него целосно се протегаат големите Карпести Планини, од северозападна Канада, па до Ново Мексико во САД. Во Мексико, истиот појас се нарекува „тихоокеански појас“ (|Zona Pacífico). Во САД и Канада овој појас лежи источно од тихоокеанскиот, а западно од централниот појас.
Почнувајќи од 2007 г. во некои подрачја месното време се менува од MST во MDT од 02:00 ч. MST на 03:00 ч. MDT на вториот ден недела во март и се враќа од 02:00 ч. MDT на 01:00 ч. MST на првиот ден недела во ноември.
Сонора во Мексико и најголемиот дел од Аризона во САД не следат летно време, а за време пролетта, летото и есента следат исто време како тихоокеанскиот појас. Резерватот Навахо (кој е претежно во Аризона) следи летно време, но резерватот Хопи не следи.
Најголем град во планинскиот часовен појас е Финикс во Аризона, со неговата метрополитенска област.
1 Канада
Само една покраина во Канада лежи целосно во планинскиот појас:
*
Една покраина и една територија се поделени меѓу планинскиот и тихоокеанскиот појас:
* — далекуисточни краишта
* — Тангстен
Една територија иедна покраина се поделени меѓу планинскиот и централниот појас
*: областа Киткимеот
*: Лојдминстер и околината
2 Мексико
Следниве сојузни држави во Мексико имаат исто време како планинскиот часовен појас:
:*:* — само три од четирите острови на архипелагот Ревилјахихедо: Сокоро, Сан Бенедикто и Рока Партида.
:*: освен општината Баија де Бандерас, која е во централниот појас.
:*:* — нема летно време, само MST.
:*
3 САД
Пет сојузни држави во САД наполно лежат во планинскиот појас:
* — нема летно време
****
Три сојузни држави се поделени меѓу планинскиот и тихоокеанскиот појас:
* — Јужно Ајдахо
* — само Вест Вендовер заедно со гратчињата Џекпот, Маунтан Сити, Овајхи и Џарбиџ на границата со Ајдахо.
* — главен часовен појас на округот Малхир
Седум сојузни држави се подлеени меѓу планинскиот и централниот појас:
* — западната половина
* — окрузите Шерман, Волес, Грили и Хамилтон
* — западната третина
* — цело, освен Нара Виза
* — Кентон
* — југозападни краишта
* — окрузите Ел Пасо и Хадспет
4 Поврзано
* Карпести Планини
Манастир Тврдош

Манастир Тврдош се наоѓа недалеку од Требиње во Република Српска. Манастирот е седиште на Захумско-херцеговската и приморска епархија.
1 Историја
Манастирот Тврдош е изграден на темелите на црква која датирала од 4 век, период кога Србите како народ сè уште не го примиле христијанството за своја религија. Темелите на старата црква може да се видат во манастирот, бидејќи дел од подот на манастирот е во стакло.
Манастирот Тврдош е изграден околу 1509 година, а во 1517 година со фрески го насликал дубровчанецот Вице Ловров. Во втората половина од 16 и во 17 век во манастирот живееле херцеговските митрополити.
Во 1694 година, Млечаните го урнале манастирот во судир со Турците.
2 Архитектурата на манастирот
Според остатоците на манастирот се гледа дека Тврдош бил подготвен и за одбрана од напад. За таа цел, бил изграден ѕид околу манастирот. Во внатрашноста може да се видат темелите на старата црква, која била базилика со три брода. Денешната црква е изградена во 1928 година благодарение на ктиторот Никола Руњевац. Црквата била осветена во текот на истата година, на денот на Св. Василиј Острошки Чудотворец (12 мај).
Во манастирот Тврдош се подвизувал Свети Василиј Острошки, чудотворец и светец на Српската православна црква.
Попово Поле

Попово поле се наоѓа блиску до Требиње, во источна Херцеговина. Зазема површина од 45,9 км<sup>2</sup> и должина од 31 km, а широко е 1,5 километри. Претставува една од најплодните подлоги во југоисточниот дел. Во потолност е кај север и североисток. На едниот крај се наоѓа пештерата Ветерница. Климата на Попово поле е средоземна со топли и суви лета.
Во непосредната близина се наоѓаат поголем број села. За време на војната во Босна и Херцеговина на оваа териотрија имало силни битки и била првата гренична линија со Хрватска. Поради тоа голем број од селата претрпеле големи штети и има многу бегалци.
Околу Попово поле се наоѓаат средните географски области:
* Мокро поле, се наоѓа јужно од Требиње и е на надморска висина од 275-268 м;
* Требињска шума, таа е долга 23 км и има просечна ширина од 4 до 8 км и површина од 115 км квадратни.
* Централно Попово поле, прекриено е со плодно земјиште од должина 37 км.
1 Галерија
2 Поврзано
* Требиње
* Република Српска
Љубиша Самарџиќ

Љубиша Самарџиќ - Смоки (роден на во — починал на во ) — српски и југословенски глумец.
1 Животопис
Љубиша Самарџиќ е роден во Скопје во семејство на рудари во 1936 година. Студирал право, но потоа се префрлил на Академијата за драмски уметности во Белград. Благодарение на стипендијата на режисерот Бојан Ступица, започнал да глуми во театарот. Првата улога ја остварил во филмот „''Прекобројна''“ на Бранко Бауер, а потоа следувале низа филмови, „Денови“, „Десантот на Дрвар“, „Битката на Неретва“, за која ја добил и наградата ''Гранд-при'' во Ниш. За улогата во филмот „Утро“ е награден и на филмскиот фестивал во Венеција. Долго време глумел во партизански филмови, а напоредно остварил и голем број улоги во телевизиски серии „Жежок ветер“, „Есента доаѓа, дуњо моја“, „Враќањето на отпишаните“, „Полицаецот од Петлово брдо“, „Каде одат дивите свињи“. Во 1988 ја добил тогаш највисоката државна награда „''АВНОЈ''“, кој првпат се доделила на филмски глумец.
Кон крајот на 2016 година бил опериран поради тумор на мозокот, по кое останал неподвижен. Починал по подолго боледување на 8 септември 2017 година во Белград.
2 Награди
* Златен лав за улога во филмот Утро (1967)* Глумечки пар на годината — заедно со Милена Дравиќ за улога во филмот ''Утро'' во (1968)*''Гран-при'' за улога во филмот ''Битка на Неретва'' во Ниш (1970)* Златна арена за улога во филмот ''Бомбаши'' (1973), ''Доктор Младен'' (1975) и ''Работа на одредено време'' (1980)
* Глумечки пар на годината — заедно со Весна Чипчиќ за улога во телевизиската серија ''Жежок ветар'' на Филмскиот фестивал во Ниш (1980)*''Гран-при'' за улогата на Боривој Шурдиловиќ (1983)* Награда Павле Вуисиќ за животно дело (август 1995)
* Награда „АВНОЈ“ (1988)
* Награда на академијата Иво Андриќ за животно дело (2005)
* Награда Милан Жмукиќ на Филмскиот фестивал во Херцег Нови (2016)
Самовилски Водопади

Самовилски Водопади — водопади кои се наоѓаат по текот на реката Студенчица, на северозапад од напуштеното село Фрлогоец. Оддалечени се околу 15 километри од Кичево на надморска височина од 1250 метри.
Се напојуваат со вода од изворите кои доаѓаат од Женска Планина и Пашиница (делови на Бистра). Двата Самовилски водопади се постојани во текот на целата година, со пад на водата од 15 метри (малиот), односно 25 метри (големиот).
До нив се стигнува по маркирана патека во должина од 3,5 километри која почнува од каптажата за вода на река Студенчица, до којашто пак води земјен пат од село Горно Добреноец.
Мост на Жепа

Мостот на реката Жепа — мост кој се наоѓа на реката Жепа, во населеното место Жепа во Општина Рогатица во Република Српска во Босна и Херцеговина. Камениот мост датира од Отоманското Царство и нејзината окупација на Босна. На самото устие на реката мостот се наоѓал сè до 1966 година, кога бил демонтиран и реконструиран на друга локација поради изградбата на Хидроелектраната „Баина Башта“. Новата локација се наоѓа на 500 метри од населеното место Жепа, недалеку од објектот Реџеп-пашина кула, која е изградена во исто време со мостот. Мостот е на списокот на национални споменици на Босна и Херцеговина.
1 Историја
Во старите записи и патописи нема податоци за градителот и времето на изградба на мостот, ниту пак има останато плоча со запис од сличен карактер. Како и за другите споменици од тој период, луѓето создале легенди и преданија. Така, една легенда вели дека, мостот бил изграден од еден ученик на Мимар Синан, градител на мостот во Вишеград. Друга легенда вели дека, тој е дело на везирот Јусуф.
2 Поврзано
* Мостот на Жепа, расказ.
3 Наводи
* , Босна и Херцеговина
Хујтен

Хујтен (|Хүйтэн оргил, ''букв.''''„студен врв“'') — највисок врв во Монголија, на западниот крај на земјата, по границата со Кина. Висок е 4.374 м и трајно покриен со снег.
Во минатото се нарекувал „Врв на Пријателството“ или Најрамдал (''Найрамдал Уул'') на монголски или Јоуји-фенг (友谊峰) на кинески.
Ова е еден од петте врва на планината Таван Богд. Околу 2,5 км северно од Хујтен е сместен друг врв, кој ја бележи тромеѓата помеѓу Русија, Монголија и Кина; овој врв исто така се нарекува Таван Богд (|Таван-Богдо-Ула, |Таван Богд Уул) или Кујтун (|奎屯山, ''Кујтун-шан'').
Врвот е првпат освоен во 1963 г. од монголски планинари поддржани со државни средства.
1 Поврзано
* Таван Богд
* Алтајски Планини
* Синѓанг
Национален парк Козара

Национален парк Козара — национален парк во Босна и Херцеговина, во ентитетот Република Српска. Националниот парк е близина на градот Приедор.
1 Општо
Паркот, географски и геоморфолошки, припаѓа на припанонското подрачје на Динаридите. Површината на националниот парк е 3520 хектари и како национален парк е прогласен во 1967 година. Целта била да се заштитат природните и културно-историските вредности на Козара.
Козара е планина со динамичен релјеф, чии височини не преминуваат од 1000 метри. Пределот е со умерено-континентална клима, со голем број сончеви денови и питоми планински врвови. Од одредени места се гледаат Градишка, Приедор, Козарска Дубица и останатите помали населени места. Во паркот исто така има повеќе избори и речни корита. Централен дел на паркот е пределот именуван како Мраковица, а останати врвови се: Гола планина (876 м), Рудине (750 м) Јарчевица (740 м), Главуша (793 м), Бешиќа-пољана (784 м), Врновачка глава (719 м), Бенковац-Јуришина коса (705 м), Шупљиковац (652 м), Зајчев камен (667 м), Козарачки камен (659 м).
2 Галерија
3 Поврзано
* Република Српска
* Босна и Херцеговина
Ајдуци (навивачка група)

Ајдуци е навивачка група од Струмица која во моментов го бодри ФК Беласица. Групата е формирана во 1988 година во периодот кога се формираат и повеќето навивачки групи во Македонија. Нејзиното прво име било ''Блу Драгонс'' но во 1989 година кога се регистрира како официјален клуб го добива конечното име Ајдуци, според теркот на останатите навивачки групи во републиката. Нивната домашна трибина е сместена на север, на стадионот Младост каде што и игра ФК Беласица, а пак главните бои со кои се претставува групата се белата и сината.
Реџеп-пашина кула

Реџеп-пашина кула се наоѓа на левиот брег на реката Жепа во општината Рогатица, Република Српска. Кулата е резиденцијален тип на феудални кули. Оваа историска градба се наоѓа на списокот на национални споменици.
1 Историски податоци
Не постојат сигурни податоци за времето кога е градена оваа кула во Жепа. Според некои извори, кулата ја градел Реџеп-паша.
Во текот на Втората светска војна, објектот бил оштетен поради минирање. Санацијата на објектот била извршена во 1969 година.
2 Опис
Кулата имала подрумски и три надземни спрата, а на секој спрат имало по една просторија. На објектот се забележува пушкарница, според која било заклучено дека првите два срата служеле за одбрана на објектот, а третиот спрат бил наменет за живеење. На третиот спрат има прозорци кон сите четири страни. На објектот нема траги од дрвени или друг вид на скалила.
Видливи се остатоци од железни шарки кои придржувале железен капак. На страничните ѕидови се видливи отвори низ кои минувала дрвена хоризонтална греда. Функцијата на оваа греда била да се оневозможи насилно отворање на вратата. Вратата не е зачувана.
Целиот објект бил покриен со дрвена конструкција. На оџакот се видливи остатоци од лежишта за греди. Кулата била ѕидана од прецизно исклесани камени блокови, чија боја варира од бела до црвена и кафеава. Од блоковите биле изработени и рамките за прозорците и за вратите. Ѕидовите на кулата биле ѕидани со благо закосување навнатре.
Со решение на Заводот за заштита на споменици на културата и природните реткости на Народна Република Босна и Херцеговина, Сараево од 1950 година, објектот бил ставен под заштита на државата. Од 2007 година Реџеп-пашината кула во Жепа се наоѓа на списокот на национални споменици на Босна и Херцеговина.
Говјештица

Говјештица - пештера која се наоѓа во кањонот на реката Прача, на околу 40 километри источно од Сараево. Административно, пештерата припаѓа на општината Рогатица. Долга е 9.682 метри и сè уште е во фаза на истражување.
1 Опис
Пештерата Говјештица се наоѓа во близина на Мрачната Пештера, која станала позната на почетокот на XX век, кога поради градбата на пругата низ кањонот Прача, станала туристичка атракција.
Од 2010 година, меѓународен тим на спелеолози од Италија и Босна и Херцеговина започнале детално истражување во овој предел, а најзначајните и најинтересните резултати од истражувањето се однесуваат на пештерата Говјештица.
Истражени се подземните премини, неколку големи сали, а во пештерата била најдена и колонија на лилјаци.
Манастир Завала

Манастир Завала припаѓа на захумско-херцегoвската и приморска епархија, дел е од Српската православна црква.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во истоименото село во источниот дел на Попово поле, во подножјето на ридот Острог, на околу 50 км западно од Требиње. Посветен е на Воведувањето на Пресвета Богородица. Црквата од северната страна е вовлечена во пештера.
2 Историја
Не постојат сигурни извори за тоа кога и од кого е изграден манастирот. Според народните преданија, градбата на црквата се поврзува со првиот христијански цар Константин Велики, кој по изградбата на големата црква во Слано, стигнал во Завала, па откако видел дека жителите се побожни, решил да изгради храм. Црквата датира од 13 век судејќи по печатот од 1271 година. Првиот пишан траг за манастирот е потврда за продажба на лозје во Орахов Дол на манастирскиот игумен Серафијон, која датира од 1514 година.
3 Манастирската црква
Архитектурата на црквата е условена со позицијата. Внатрешноста на црквата е насликана со фрески во 1619 година, кои се дело на хиландерскиот монах Георгиј Митрофановиќ, познат српски зограф од 17 век. Во овој манастир станал монах Василиј Острошки, кој е роден во блиското село Мркоњиќи.
Во текот на Втората светска војна манастирот претрпел голема штета. Исто така голема штета претрпел манастирот и за време на последната војна, кога е и напуштен. По војната, обновени се црквата и конаците, извршена е реставрација на фреските, и монасите се вратиле.
4 Галерија
Манастир Гомионица

Манастир Гомионица со црква посветена на Воведение на Пресвета Богородица во храм се наоѓа 42 km западно од Бања Лука, во селото Кмеќани кај Бронзани Мајдан.
1 Историја
За манастирот Гомионица е изнесен ставот дека потекнува од времето на турската окупација. Храмот според изгледот е сличен на оние кои се градени во 14-от век, а сличноста се гледа пред сè во четирите столба, во куполата, и во отсуството на пиластар.
Манастирот е првпат споменат писмено во 1536 година во турски извори, во кои се споменува игуменот Андрија. Најстариот зачуван предмет е типик на манастирот, кој потекнува од 1599 година. Денес се чува во епархиската библиотека во Арад, во Романија.
Кон крајот на XVII век, монасите пребегале во манастирот Ходош во Банат, а во 1738 година, во славонскиот манастир Пакра. Во текот на XVIII и XIX век, црквата била неколкупати поправана. Постоела манастирска школа од 1882 година, која ја посетувал и познатиот писател Петар Кочиќ.
2 Архитектура
Гомионичката црква е градба со купола, полукружна олтарска апсида и припрат. Сводовите внатре во црквата се потпираат на пиластри, а на дното има полукружно засведени премини, што на црквата и дава привидно тробродна основа.
3 Фрескопис и икони
Фреските во црквата се со стилски одлики кои се налик на оние што во XVI век биле насликани во манастирот Грачаница, манастирот Ловница , во манастирот Студеница, и други.
Во манастирот постои збирка на икони од XVI до XIX век, како и стари ракописни и печатени книги од XIV — XVII век и уметнички предмети. Позлатениот сребрен крст од 1640 година е изработен од Стефан Ивановиќ Сарајевац од Сомбор, денес се наоѓа во Лондонскиот универзитет.
4 Галерија
Студенчица

Студенчица — река на планината Бистра, западно од Кичево. Реката се влева во реката Треска како нејзина лева притока. Географската сливна површина на реката „Студенчица“ заклучно до изворот изнесува 22,4 км<sup>2</sup>.
1 Галерија
Лоза

:''За истоменото списание видете „Лоза“.''
Лози (науч. ''Vitaceae'') — семејство дикотиледонски цветни растенија каде спаѓаат виновата и петолисната лоза. Го носи името на типскиот род лоза (''Vitis'').
Сродноста помеѓу членовите не е јасна, а самата фамилија нема блиски сродници. Во Кронквистовиот систем, фамилијата е сместена близу до Крушини (''Rhamnaceae'') во редот Крушиновидни (''Rhamnales''). Припаѓа на кладот розиди, но Групата за истражување на филогенијата на скриеносемените растенија (APG) не ја класификува во ниеден ред. APG III (2009) ги сместува Лозите во свој сопствен ред наречен лозовидни (''Vitales''). Филогенетските анализи ги поддржуваат Лозивидните како сродни на сите други розиди.
Видовите од родот лоза (''Vitis'') имаат по 38 хромозоми (n=19), со исклучок на подродот ''Muscadinia'', кој има 40 (n=20). Родовите ''Ampelocissus'', ''Parthenocissus'' и ''Ampelopsis'' исто така имаат по 40 хромозоми (n=20), додека ''Cissus'' има 24 (n=12).
Фамилијата има стопанско значење поради видовите на лози (''Vitis'') од кои се добива грозје и се прави вино.
Видовите од родот тетрастигма (''Tetrastigma'') се домаќини на паразитските растенија од фамилијата рафлезии (''Rafflesiaceae'').
Мрежата за истражување на фило филогенијата на скриеносемениците и APG, во Лози го вбројуваат родот ''Leea''.
1 Лозата како мотив во уметноста
* „Песна на лозите во лозјата на Водно“ — песна на Блаже Конески од 1955 година.* „Стара лоза“ — песна на Блаже Конески од 1979 година.* „Лозје“ — расказ од истоимената збирка на Блаже Конески од 1955 година.
2 Галерија
3 Наводи
*R. K. Jansen, C. Kaittanis, S. B. Lee, C. Saski, J. Tomkins, A. J. Alverson and H. Daniell. 2006. Phylogenetic analyses of ''Vitis'' (Vitaceae) based on complete chloroplast genome sequences: effects of taxon sampling and phylogenetic methods on resolving relationships among rosids. ''BMC Evolutionary Biology'' 6: 32 [14 стр.].
Првиот витез

Првиот витез (англиски: ''First Knight'') — американски филм од 1995 година, во режија на Џери Цукер, според сценариото на Лорн Камерон и Дејвид Хоселтон. Главните улоги ги толкуваат: Шон Конери, Ричард Гир, Џулија Ормонд, Бен Крос, Џон Гилгуд и Лијам Канингам.
1 Содржина
Храбриот витез Ланселот (го игра Гир) е авантурист кој ја прифаќа понудата на кралот Артур (го игра Конери) да му служи како негов витез-платеник во Камелот. Кралот Артур наскоро треба да се ожени со лејди Џиневер (ја игра Ормонд), која на патот кон Камелот ја напаѓа злобниот Малагнат (го игра Крос). За среќа, во близината се наоѓа Ланселот, кој ја спасува идната кралица, но тие се вљубуваат меѓу себе...
Национален парк Сутјеска

Национален парк Сутјеска — најстар национален парк во Босна и Херцеговина, во ентитетот Република Српска. Сутјеска била назначена како национален парк во 1965 и се протега на површина од 17.250 ха. Најблизок град е Фоча. Паркот се наоѓа на магистралниот пат Белград–Вишеград–Фоча–Тентиште–Билеќа–Дубровник.
1 Општо
Во паркот се наоѓаат едни од четирите остатоци од прашуми во Европа, Перуќица. Во Сутјеска се наоѓа и највисокиот врв во Република Српска, Маглиќ во висина од 2386 метри.
Маглиќ се наоѓа на самата граница со Црна Гора и кон неа може да се пристигне преку националниот парк, што е голем предизвик за планинарите. Реката Сутјеска долго време го пресекувала овој пат со кањон и тече низ самата средишнина на паркот.
Паркот исто така има големо богатство од растителниот и животиснки свет. Поради тоа, овој предел сè уште е привлечен за голем број научници и истражувачи.
2 Галерија
3 Поврзано
* Република Српска
* Босна и Херцеговина
Бандите на Њујорк

Бандите на Њујорк (англиски: ''Gangs of New York'') — американски историско-криминалистички филм од 2002 година, во режија на Мартин Скорсезе. Главните улоги ги толкуваат: Леонардо ди Каприо, Камерон Дијаз, Даниел Деј-Луис, Џим Бродбент, Џон Рајли и Хенри Томас. Филмот, снимен според книгата на Херберт Есбери, бил номиниран за наградата „Оскар“ во повеќе категории.
1 Содржина
Во филмот се зборува за крвавите борби меѓу бандите во Њујорк во периодот на Американската граѓанска војна, во 1860-тите. Амстердам Валон (го игра Ди Каприо), младо момче со ирско потекло, доаѓа во злогласниот кварт Фајв Поинтс со намера да го одмазди својот татко, кој бил водач на бандите на ирските доселеници и кој бил убиен пред 16 години. Целта на Амстердам е Бил Касапот (го игра Деј-Луис), водачот на бандата на староседелците, кој е особено нетрпелив кон имигрантите. За да му се приближи поблиску, Амстердам ѝ се приклучува на бандата на Касапот, кој набргу стекнува доверба во него. Амстердам се вљубува во штитеничката на Касапот, Џени (ја игра Дијаз), но истовремено ја чека својата прилика.
Mother Love Bone

Mother Love Bone — поранешна американска рок група кој била формирана во Сиетл, Вашингтон во 1987 година. Бендот бил активен од 1987 до 1990 година. Преку компизициите и текстовите на фронтменот Ендрју Вуд, бендот доживеал афирмација во доцните 1980-ти години во Сиетл. Вуд починал само неколку дена пред закажаното пуштање на деби албумот на групата, Apple, со што ги завршил надежите на групата за успех. Албумот бил пуштен неколку месеци подоцна.
Жемајте

Жемајте (литвански: Žemaitė, ''Самогитка''), родена Јулија Бенјушевичјуте (''Julija Beniuševičiūtė-Žymantienė''; in Буканте, Плунге – 7 декември 1921 во Маријамполе) — литвански писател. Со нејзините кратки раскази таа станала една од главните фигури во Литванското национално будење. Таа пишувала за селскиот живот во Литванија.
1 Живот
Жемајте е родена во гувернаријата Ковно во Руската Империја. Како дете и било забрането да се дружи со деца од кметството и да го учи литванскиот. Нејзините биле Полинизирани и мислеле дека ако зборуваат литвански се враќаат назад во општеството. Бедата и овој тежок тогашен живот ќе бидат главни мотиви за понатамошната книжевна работа на Жемајте. Таа не одела на школо и се научила сама од многуте книги кои ги прочитала.
Таа ја поддржала Јануарската буна од 1863 година и по неколку години се омажила за Лауринас Жимантас. Во 1883 година семејството се преселило во Ужвентис. Таму се сретнала со Повилас Вишинскис, кој и дал голем број литвански списанија и ја поттикнал да пишува и да биде дел од националното будење на Литванија. Нејзиното прво дело е „Есенска вечер“ и било објавено во 1895.
Во 1912 година се преселила во Вилнус каде работела како службеник. За време на Првата светска војна таа емигрирала во Русија, а потоа во САД. Во 1921 година се вратила во Литванија и умрела истата година.
2 Наводи
*
Мајк Мекриди

Мајкл Дејвид „Мајк“ Мекриди (роден на во Пенсакола) — американски музичар и гитарист, член на американскиот рок-бенд Pearl Jam.
Заедно со Стоун Госард, Џеф Амент и Еди Ведер се основачи на бендот, а исто така е познат и по неговата работа во 1980-тите години во гранџ-групите од Green River и Mother Love Bone, со седиште во Сиетл. Освен во овие групи, Мајк бил член и во Flight to Mars, Temple of the Dog, Mad Season и The Rockfords.
Мекриди бил примен во Салата на славата на рокенролот на 7 април 2017 година.