Берлински документарен форум

Берлинскиот документарен форум (BDF) — поранешно биенале што се одржувало во Куќата на светските култури во Берлин. Форумот бил како простор каде што уметници, теоретичари и публика се собирале заедно и разговарале за тоа што значи „документарецот“ во современото време низ областите на филмот, фотографијата, современата уметност, перформансот, архитектурата и културната теорија.
Форумот се занимавал со документарната форма низ различни дисциплини: филмот ја носел силата на визуелното сведоштво, фотографијата ја задржувала меморијата на мигот, современата уметност ја преиспитувала границата меѓу факт и фикција, перформансот ја оживувал вистината на сцената, архитектурата ја покажувала документарната димензија на просторот, а културната теорија давала рамка за критичко размислување.
На своето инаугуративно издание во ''2010 година'', Берлинскиот документарен форум имал петдневна тематска програма. Во тие денови се одржувале изложби, проекции, перформанси, читања и дискусии што биле развиени и реализирани од група меѓународни уметници и теоретичари. Публиката учествувала во живи разговори и се запознавала со нови начини на разбирање на документарната форма.
Второто издание во ''2012 година'' имал сличен пристап, повторно се собирале различни дисциплини и се отворале прашања за улогата на документарецот во современата култура.
Третото и последно издание се одржале во пролетта ''2014 година''. Тоа издание ја заокружувало визијата на форумот и покажувало колку документарната практика можела да биде широка и интердисциплинарна.
По ова, во ''2016 и 2018 година'', фестивалот не можел да најде ниту место ниту финансиска поддршка, па затоа не прекинал да се одржува.
Сите три изданија на Берлинскиот документарен форум биле осмислени од берлинската кураторка Хила Пелег. Таа му дала теоретски нијансирана интерпретација, постојано поместувајќи ги границите на документарецот и успеала да го изнесе далеку од неговата класична жанровска дефиниција.
Во своите текстови, таа напишала: ''„Бидејќи разликите помеѓу реалноста и фикцијата, артефактот и документот се оспоруваат денес повеќе од кога било, фестивалот се вклучи во документарецот не како обично прикажување на реалноста, туку како стратешки начин за справување со реалноста преку работа со и преку слики и наративи. Фестивалот затоа се стреми да истражи нови начини на рефлексија и медиумско образование во свет каде што сликите играат клучна улога во конструирањето на историјата, идентитетите и вистината.“''
Со оваа визија, Пелег успеала да ја обликува програмата така што фестивалот се претворил во лабораторија за идеи или место каде што уметниците и теоретичарите не само што прикажувале дела, туку и заеднички размислувале за улогата на документарецот во современото општество
Фестивалот, кој се одржувал на историски локација Куќата на светските култури, оставил посебен акцент и на архитектурата и просторниот дизајн. Организаторите настојувале да создадат специфични услови кои овозможувале секој уметнички формат, било изложба, проекција или перформанс, да добие сопствен простор и да се доживее на уникатен начин од страна на публиката.
1 Изданија
1.1 Берлински документарен форум 1 (2–6 јуни 2010)
Уметнички директор: Хила Пелег
На фестивалот учествувале бројни уметници, мислители и теоретичари од различни делови на светот. Меѓу нив биле Ејрин Анастас, Емили Аптер, Ариела Азулај, Еке Бонк, Стела Бруци, Франсоа Бушер, Едуардо Кадава, Тони Кокс, Кетрин Дејвид, Оквуи Енвезор, Омер Фаст, Рене Габри, Филип Гуревич, Томас Кејнаен Холмес, Антји Крог, Ксавиер Ле Рој, Крис Маркер, Анџела Мелитопулос, Мари-Хозе Мондзеин, Жоао Мореира Салес, Едгар Морин, Мајкл Мракич, Рабих Мруе, Исам Насер, Марсел Офулс, Рик Прелингер, Алад Ресин, Адријан Рифкин, Бен Расел, Валид Садек, Ли Ен Шмит, Флоријан Шнајдер, Стефани Шулте Стратхаус, Ајлин Симпсон, Ејал Сиван, Едуардо Томас, Бен Вајт, Фредерик Вајсман и колективот Зини/Мајдаган.
1.2 Берлински документарен форум 2
Берлинскиот документарен форум 2 се одржал од 31 мај до 3 јуни 2012 година. Уметнички директор била Хила Пелег, која работела во соработка со Кетрин Дејвид, Антје Еман, Харун Фароки, Силвер Лотрингер, Флоријан Шнајдер и Едуардо Томас.
Во ова издание учествувале бројни уметници и мислители од различни контексти и дисциплини. Меѓу нив биле Крег Акин, Басма Алшариф, Ерик Бодлер, Нил Белуфа, Елизабета Бенаси, ЛД Браун, Џејкоб Чиочи, Мери Хелена Кларк, Кетрин Дејвид, Мати Диоп, Антје Еман, Харун Фароки, Миријам Фасбендер, Роберт Гарднер, Жан-Мари Штрауб, Такаши Ито, Кавасе Наоми, Хасан Кан, Тиери Кнауф, Јоаким Костер, Роберт Крамер, Хају Квон, Оливер Ларик, Лаида Лерткунди, Дани Левентал, Анџела Мелитопулос, Шана Мултон, Рабих Мруе, Мурата Такеши, Петер Нестлер, Олаф Николај, Андерс Нилсон, Гинтер Ничке, Роберт Охшорн, Мелик Оханијан, Волкер Пантенбург, Кристофер Пини, Стив Рајнке, Мајкл Робинсон, Ева Мари Родбро, Бен Расел, Ела Шохат, Ефрат Швили, Ејал Сиван, Мајкл Сноу, Фил Соломон, Хито Стајерл, Вилијам Татге, Џеф Вол, Клаус Вилденхан и Кристофер Вилијамс.
1.3 Берлински документарен форум 3 (29 мај – 1 јуни 2014)
Уметнички директор: Хила Пелег
Берлинскиот документарен форум 3 имал големо присуство на меѓународна публика. Во текот на четири интензивни дена се одржувале проекции, претстави, дискусии, читања и изложби. Публиката доаѓала од различни културнии професионални средини, а секој настан претставувал нова можност за размена на идеи и заедничко размислување за улогата на документарецот во современиот свет. Четирите дена биле исполнети со енергија, дебати и нови откритија, оставајќи силен впечаток кај сите што присуствувале.
Третото издание на Берлинскиот документарен форум било насочено кон истражување на улогата на наративот во општеството. Наместо да се гледа само како форма на раскажување, наративот бил третиран како средство што активно влијаело врз тоа како луѓето ја разбираат и ја градат својата реалност.
Програмата опфаќала придонеси од повеќе области:
* Филм – со примери што покажувале како визуелните приказни можат да оформат ставови и сеќавања.
* Современа уметност – која ја преиспитувала границата меѓу факти и измислица.
* Перформанс – што ја претставувал реалноста преку живо дејство пред публика.
* Архитектура – која ја нагласувала документарната димензија на просторот.
* Културна историја и теорија – што давале аналитичка рамка за разбирање на овие процеси.
Обемното издание на списанието „Берлински документарен форум 3“ било посветено на разјаснување на седумнаесетте проекти што биле дел од ова издание. Во списанието се објавувале есеи и разговори кои давале поширок контекст и критичка рамка за програмата. Меѓу авторите што придонесувале со свои текстови биле Стела Бруци, Силвер Лотрингер, Џими Дарам, Еран Шаерф, Смадар Драјфус, Џеси Лернер, Рое Розен и Криста Блумлингер.
Учесници: Марија Тереза Алвес, Џими Дурам и Ричард Хил, Шајна Ананд и Ашок Сукумаран, Мајкл Баерс, Кетрин Дејвид, Смадар Драјфус, Харун Фароки, Силвер Лотрингер со Џеси Лернер, Серхио Гонзалес Родригез и Софија Мржаурека, Рабије, Еран Шаерф со Полин Боудри, Елфриде Јелинек, Ева Мајер, Уриел Орлоу и Тим Зулаф, Корнелија Лунд, Стефани Шлутер, Едуардо Томас и Којо Јамашита и други.