procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мухамед Мемиќ

Мухамед Мемиќ (роден на 2 септември 1960) — босанскохерцеговски поранешен ракометар кој се натпреварувал за Југославија на Летните олимписки игри 1988.
1 Клупска кариера
Откако започнал во неговиот роден клуб Дервента, Мемиќ поминал една сезона во Металопластика, пред да се приклучи на Слога Добој. Тој се преселил во странство во Шпанија и потпишал со Ксерокс Арате во 1989 година.
2 Меѓународна кариера
На меѓународно ниво, Мемиќ ја претставувал Југославија на Светското првенство во 1986 година, освојувајќи го златниот медал. Тој исто така бил репрезентацијата која го освоила бронзениот медал на Летните олимписки игри 1988.
Абдулах Сидран

Абдулах Сидран (|Abdulah Sidran; – ) — босански писател, сценарист и новинар. Членувал во АНУБиХ и еден од најзначајните сценаристи во поранешната југословенска кинематографија. Бил љубител е на шахот и мајсторски кандидат.
1 Животопис
Абдулах Сидран е роден во Сараево во 1944 година. Во родниот град завршил основно училиште, гимназија и Филозофски факултет. Дипломирал на Катедрата за историја на југословенската книжевност. Бил уредник на студентскиот весник ''Наши дани''. Бил вработен како драматург во Телевизија Сараево. Во средината на седумдесеттите, објавува песни и проза, во генерацијата на млади писатели често наречени „шеесетти“. За неговите поетски книги е награден со книжевни и општествени награди. Збирката поезија ''Сараевски табут'' излегува за време на војната во Босна и Херцеговина, која го добила признанието „Награда на слободата“ на францускиот ПЕН центар. Избор поезија преведена на италијански ја добила наградата „Premio letterario 1996 della Fondazione Laboratorio Mediterraneo“. Некои од неговите познати песни се: „Бивши другари“, „Босна“, „Девојчето од улицата Пркос“, „Ќе се знае ли нешто за мене“, „Мора“, „Планета Сараево“, „Сараевски приказни“ и „Зошто Венеција тоне“.
Покрај тоа што е поет, Сидран е многу познат и по филмовите за кои ги напишал сценарија. Тој е еден од најзначајните сценаристи во поранешната југословенска кинематографија („Се сеќаваш ли на Доли Бел?“, „Татко на службен пат“, во режија на Емир Кустурица, „Кудуз“ од Адемир Кеновиќ). Како филмски автор, добитник е на бројни награди и признанија.
Живеел и работел во Сараево и Горажде.
2 Дела
* „Шахбаза” (Сарајево, 1970)
* „Коски и месо“ (1976)
* „Сараевска збирка”, (Сарајево, 1979)
* „Болест од душа” (Никшиќ, 1988)
* „Сараевски табут” (Сарајево, 1993)
* „Бивши другари”
* „Босна”
* „Да је у свему тињао барем...”
* „Девојчето од улицата Пркос”
* „Ќе се знае ли ништо за мене”
* „Мора”
* „Планета Сараево”
* „Сараевска молитва”
* „Сараевски приказни”
* „Зошто тоне Венеција”
* прозна автобиографија „Откуп на сирова кожа”
Раткапна

Раткапна — украсен и заштитен елемент на обликуваниот автомобилски бандаж и на други превозни средства со 3 или повеќе тркала, што главно се користи за покривање на челичниот бандаж, изработен како едноставен средиштен капак над завртките кога се нанесува на бандажи од легура, додека на речиси сите автомобилски бандажи има капа, која се наоѓа во средиштето на бандажот.
1 Улога
Нивната задача е:
* Заштитна, тие го спречуваат оштетувањето на бандажот во удар во тротоар за време на маневрите за паркирање и избегнуваат загадување поради црната прашина создадена од абењето на влошките на сопирачките
* Украсна, тие го прават бандажот поличен за око, криејќи ги завртките за прицврстување и балансните тегови.
2 Материјали
Раткапната може да се изработува од различни материјали:
* Челик, обично хромиран, во употреба до 1970-тите
* Пластика, тековните раткапни се изработуваат од овој материјал
3 Структура
Раткапната може да биде:
* Едноелементна: се одликува со едно парче што го покрива целиот бандаж или во случај на поклопка за завртки, само областа со завртките за прицврстување
* Двоелементна: се одликува со два елементи, едниот што ги покрива прстенот на завртките и главината и вториот круг што го покрива седиштето и сите тегови за балансирање.
4 Поврзано
* Автомобил
* Бандаж
* Тркало
Нова ТВ.мк

Нова ТВ е македонски портал формиран во 2013 година, од страна на Борјан Јовановски и Биљана Секуловска, поранешни новинари на А1-телевизија. Нова ТВ е портал што секојдневно емитува вести, стории, интервјуа, како и емисии неколку пати неделно. Главен уредник на порталот е Борјан Јовановски. При последната промена на сопственици на порталот во 2022 година, е купен од страна на Џабир Дерала. Главен и одговорен уредник е Зоран Иванов.
1 Историја
Во јануари 2013 година, новинарите Борјан Јовановски, Биљана Секуловска, Менче Атанасова-Точи и Сашка Цветковска го отворија порталот Нова ТВ. На почетокот само Јовановски и Секуловска биле сопственици на фирмата "Новавеб ТВ", која официјално стои зад сајтот, а подоцна во 2016 година, како сопственици се впишаа и новинарките Сашка Цветковска и Менче Атанасова-Точи.
Нова ТВ се појави година и половина по институционалното затворање на А1-телевизија, каде што работеа основачите на порталот како новинари или како уредници.
Покрај дневните репортерски стории, Нова ТВ објавуваше и истеажувачки текстови што откриваа корупција и злоупотреба на власта, коментари о колумни.
Во 2021 година, сајтот Нова ТВ што беше познат по тоа дека е формиран и воден исклучиво од новинари, премина во рацете на познат сопственик. Бизнисменот Владимир Стајиќ го презеде сопствеништвото на порталот.
При последната промена на сопственици на порталот, во август 2022 година, е сопственик на порталот Џабир Дерала, сопственик на Шорткат продукција, главен уредник на Цивил Медиа и Фронтлајн.
2 Редакција
Главен и одговорен уредник
* Џабир Дерала
Одговорен уредник
* Зоран Иванов
Редакција
* Марија Тодоровска, Ана Василевска
За Нова пишуваат
* Зоран Иванов, Џабир Дерала, Бранко Тричковски, Љубомир Костовски и Биљана Секуловска
Билал Шуман

Билал Шуман (роден на 9 јуни 1968 година) — босанскохерцеговски поранешен ракометар и сегашен тренер. Тој бил тренер на клубот од данската Машка ракометна лига, КИФ Колдинг, и репрезентацијата на Босна и Херцеговина.
1 Кариера
Како играч играл на десната крилна позиција за Игман Илиџа и Пелистер во поранешна Југославија и за КИФ Колдинг во Данска, а исто така ја претставувал и машката ракометна репрезентација на Босна и Херцеговина, забележал 32 настапи и постигнал 124 гола.
Како тренер, Шуман работел во Колдинг каде што ја освоил лигата во сезоната 2013/14 и се квалификувал со Босна и Херцеговина на Европското првенство во ракомет за мажи во 2020 година. Тој останал селектор на Босна до 17 февруари 2021 година.
2 Почести
2.1 Играч
КИФ Колдинг
* Машка ракометна лига: 1992/93, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2004/05, 2005/06
* Куп на Данска: 1998/99, 2001/02, 2004/05
2.2 Тренер
КИФ Колдинг
* Машка ракометна лига: 2013/14
2.3 Поединечни
* Селектор на годината на Босна и Херцеговина: 2019
Осман Хаџиќ

Осман Хаџиќ (Цазин, 9 септември 1966 година) ― фолк пејач од Босна и Херцеговина.
1 Биографија
Осман Хаџиќ е роден во Цазин, СР БиХ, СФР Југославија), во бошњачко семејство, како прво од седумте деца.
2 Музика
Неговите песни најчесто зборуваат за љубов, а меѓу најпознатите се ''Ти мене не волиш'' (Ти мене не ме сакаш), ''Рана к'о рана'' (Рана како рана), ''Само једна жена зна'' (Само една жена знае), ''Презиме'', ''Лијепа као гријех'' (Убава како грев), ''Твоје очи'' (Твоите очи) и ''Титаник''.
3 Дискографија
*''Лажу очи зелене'' (1989)
*''Никад више Сњежана'' (1991)
*''Црните очи плачат за неа'' (1993)
*''Обриши сузе баксузе'' (1994)
*''Није чудо што те волим лудо'' (1997)
*''Остарит ћемо'' (2000)
*''Презиме'' (2002)
*''Због љубави'' (2005)
*''И овако и онако'' (2007)
*''Пољуби ме'' [дует со Сабрина, сингл албум] (2009)
*''Поново се волимо'' (2011)
*''Нема проблема'' (2014)
3.1 Синглови
*''Твоје очи'' (дует со Гога Секулиќ)
*''Титаник''*''Лијепа као гријех''*''Хладна зима''*''Врати се''*''Около наоколо''*''Пакуј се, моја невјеро''*''Њој не враћам се''*''Као жар под кожом''
Прва одделна чета за воздушен напад „Белорусија“

Прва одделна чета за воздушен напад „Белорусија“ (белоруски: ''1-я асобная дэсантна-штурмавая рота «Беларусь»''; украински: ''1-ша окрема десантно-штурмова рота «Білорусь»'') — јуришна чета создадена од белоруски доброволци во рамките на 79-та бригада за воздушен напад на Украина. Единицата учествувала во Битката кај Маринка и се состоела од околу 30 лица.
Нејтан Дрејк

Нејтан „Нејт“ Дрејк (|Nathan "Nate" Drake), роден Нејтан Морган (англ. Nathan Morgan) — лик од серијата ''Uncharted'', развиена од Naughty Dog. Тој е главниот јунак во игрите ''Uncharted'': ''Drake's Fortune, Uncharted 2: Among Thieves'', ''Uncharted 3: Drake's Deception'', ''Uncharted 4: A Thief's End'', ''Uncharted: Golden Abyss'', а се појавува и во анимираниот стрип-претходник ''Uncharted: Eye of Indra''. Гласот на ликот е американскиот глумец Нолан Норт.
Нејтан Дрејк е прогласен за маскота на PlayStation 3. Неговиот дизајн и личност предизвикале споредби со други ликови од видеоигри и филмови како Лара Крофт и Индијана Џонс.
Naughty Dog црпела вдахновение за изгледот на Дрејк од култните јунаци што се наоѓаат во списанијата, романите и филмовите. Во обид да се подобри врската, ликот бил облечен во фармерки и маица Henley, отелотворувајќи обична личност. И покрај неговата силна волја, Дрејк се одликува со смисла за хумор, честопати испорачува шеги и потсмевки во текот на неговите патешествија. Дизајнерската екипа дала приоритет на стварноста во неговото заемодејство со околината; без разлика дали се сопнува при трчање, одвај надминувајќи ги пречките при скокање, или признавајќи ја бесмисленоста на неговите неволји, реакциите на Дрејк биле точно изработени за да ја надополнат вистинитоста во играчкото доживување.
Војска на Виртемберг

Војска на Виртемберг или Виртембершка војска (|Württembergische Armee) — воен ентитет кој служел како војска на Кралството Виртемберг.
Војската на Виртемберг ги имала своите постојани почетоци во Вестфалскиот мир што следел по Триесетгодишната војна, која им дозволило на државите од Светото Царство на Германскиот Народ да имаат постојани војски. Овие трупи, особено во 18 век, понекогаш биле користени во т.н. „војничка трговија“ (soldatenhandel; золдатенхандел) и позајмувани на странските сили; Оваа практика често била критикувана како облик на платеничка служба.
1 Историја
Кога била основана Германската царска армија, околу јадрото на пруската армија во 1871 година, војската на Виртемберг останала независен контингент исто како Баварската армија и Кралската саксонска армија. Била распуштена во XIII (Кралски Виртембершки) корпус до 1918 година, главно составен од 26. и 27. пешадиска дивизија и 26. змејски полк.
2 Поврзано
* Историја на Виртемберг
* Кралство Виртемберг
Баталјон „Сибир“

Баталјон „Сибир“ (|Батальйон «Сибір») — единица на вооружените сили на Украина составена од руски граѓани кои се противеле на владеењето на Путин. Членовите на оваа единица вклучуваат Јакути и Бурјати, кои победата на Украина ја гледаат како можност за стекнување независност од Русија. Пред да потпишат договор, граѓаните на Руската Федерација подлежат на темелна проверка, која може да трае и до една година. Баталјонот не регрутира заробени руски војници. Единицата се борела во Битката кај Авдивка.
Командант на баталјонот е Владислав Амосов. Тој е Јакут по народност и тврди дека работел во руската воена разузнавачка агенција ГРУ 15 години. Се борел во Првата и Втората чеченска војна. Амосов ја поддржува независноста на неговата родна Јакутија (Саха).
Свети Илија (Пејзаново)

Свети Илија или Кури (|Προφήτης Ηλίας) — мала планина во Солунско, Егејска Македонија.
1 Описание
Планината се наоѓа источно од Солун и источно од селото Пејзаново, а северно од поновото село Ексохи. Практично претставува дел од Хортач.
Карпите на плинаната се гнајсови и мермери.
Северно од вревот на висина од 560 м има планинарски дом. По карпите на малиот врв Реџик на северозапад има скали за искачување.
Врвот се искачува почнувајќи од селото Пејзаново или од Ексохи.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина, Местоположба
Свети Илија, Кури, Προφήτης Ηλίας, Άγιος Ηλίας, Κουρή, Κουρί, 737 m, СИ над Ексохи
Адамија, Αδαμιά, Αδάμια Μύτικα, 652 м, И над Ексохи
Бивур, Αργυρό, Μπιβούρ, 557 м, ССИ над Пејзаново
Реџик, Κοτσύφι, Ρετζίκι, Ρεντζίκι, 520 м, СЗ над Пејзаново
Понор, Πανόρι, Πανόρ, 575 м, С над Пејзаново
Свети Илија, Προφήτης Ηλίας, 600 м
2 Поврзано
* Хортач
Коњанички музеј (Амерсфорт)

Коњанички музеј (холандски: Cavaleriemuseum) ― музеј кој се наоѓа во средиштето на Холандија, во градот Амерсфорт. Музејот е сместен во две големи згради во касарната „Бернхард“ (Bernhardkazerne).
Во прикажаната збирка содржи мали предмети, како униформи, огнено оружје, сребро, слики, макети, итн., и поголеми предмети, како возила, оклопни автомобили, тенкови и поврзана опрема, кои биле или сè уште се во употреба со коњаницата на Кралската холандска армија. Музејот опфаќа повеќе од 425 години историја и на посетителот му ја прикажува еволуцијата на коњаницата од јавање коњи до современиот тенк.
Полски доброволен корпус

Полски доброволен корпус (|Polski Korpus Ochotniczy; |Польський добровольчий корпус; |Польский добровольческий корпус) или ПДК — доброволна група Полјаци кои се борат на страната на Украина за време на Руската инвазија на Украина.
ПДК се борела во Руската инвазија на Украина против Русија. Исто така учествувале во упадите во Белгородската Област со Рускиот доброволен корпус и Легијата на слободата на Русија.
1 Историја
ПДК е основана во февруари 2023 година. Полската влада негирала каква било поврзаност со групата и инсистирала дека какво било дејство на доброволците не е поддржана од полската влада или полските вооружени сили.
2 Организација
Полскиот доброволен корпус е специјална единица за извидување и саботажа, која не припаѓа на украинските странски легии, туку директно одговара на Министерството за надворешни работи на Украина.
Станислав Фишер

Станислав Фишер (1769–1812) ― полски генерал и началник на Генералштабот на Војводството Варшава.
Тој бил оженет со Виридијана Фишерова, запаметена по нејзините мемоари.
Тој бил жител на Полска, а неговото семејство по потекло е од Германија. Помеѓу 1783 и 1788 година присуствувал на Корпусот на кадети и се приклучил на бригадата на Тадеуш Косцјушко која била дел од Полската дивизија. Под команда на Косцјушко се борел во Полско-руската војна од 1792 година. Учествувал во Битката кај Полоно и во Битката кај Дубјенка и се искачил во чиновите, на крајот станал поручник. Нему му било доделено највисокото воено одликување за херојство и храброст во Полска - „Воена доблест“ (латински: Virtuti Militari). На крајот на 1792 година тој пристигнал во Гдањск, каде што според Шимон Аскенази, ја проверувал состојбата на градските утврдувања кои требало да бидат користени како дел од проектот во кој полската војска која била поразена од Русите требало да се пресели од Прусија до Гдањск каде требало да чекаат помош од Франција. Во јануари 1793 година, откако Прусија ја нападнала Голема Полска, Фишер, преправен како лекар за итни случаи, стигнал до Франкфурт на Одра, каде што ја следел пруската војска која се движела кон Полска.
Белоруски доброволен корпус

Белоруски доброволен корпус (белоруски: ''Беларускі добраахвотніцкі корпус'') — воена формација на белоруски доброволци кои се борат заедно со украинските вооружени сили, создаден во 2022 година за време на Руската инвазија на Украина.
1 Историја
На 25 декември 2022 година, белоруските доброволци Игор „Јанки“ Јанков, Андриј „Безмертни“ Троцевски и Родион „Гена“ Батулин го објавиле создавањето на Белорускиот доброволен корпус, составен од неколку различни белоруски единици кои се бореле против руската армија во Украина.
Единицата учествувала во упадите на Белгородската Област во 2023 година преку баталјонот за терор заедно со Рускиот доброволен корпус и Полскиот доброволен корпус. Единицата учествувала во украинскиот противнапад во 2023 година, борејќи се долж Доњецкиот фронт, каде што единицата имала најмалку една загуба.
110-та посебна гардиска моторизирана бригада

110-та одделна гардиска моторизирана бригада (|110-я отдельная гвардейская мотострелковая бригада, 110 омсбр; Воена единица број 08826) — единица на руските копнени сили.
Пред 1 јануари 2023 година, таа била позната како 100-ти одделен гардиски моторизиран орден на републичката бригада (|100-я отдельная гвардейская мотострелковая ордена Республики бригада, 100 омсбр) воена единица на 1-виот армиски корпус, која ја образува армијата на Донечка Народна Република.
Служи како елемент во рамките на 1-от армиски корпус на Министерството за одбрана на ДНР, има задача да ги брани своите доделени територии користејќи компоненти за брза реакција, извидување и спецназ.
Единицата била создадена како Републиканска гарда на ДНР (''Республиканская гвардия ДНР'') на 12 јануари 2015 година.
Командант на бригадата бил генерал-мајор Иван Кондратов, кој бил уапсен во септември 2018 година.
1 Битки
Учествувала во Битката кај Маринка.
Во Битката кај Авдивка во јануари 2017 година, загубите на 1-от баталјон од 100-та бригада биле проценети на девет убиени и до триесет повредени.
Белоруски полк „Пагонја“

Белоруски полк „Пагонја“ (белоруски: Білоруський полк «Погоня») — група белоруски опозициски доброволци, која била создадена да ја брани Украина од Руската инвазија во 2022 година.
Во јули 2023 година, Радио Слободна Европа објавила дека Полкот „Пагонја“ престанал да постои.
1 Историја
На 30 март 2022 година, политичкиот активист Ваѕим Пракопјеу го објавил почетокот на создавањето на Белорускиот полк „Пагонја“ како дел од Меѓународната легија за територијална одбрана на Украина. На 31 март 2022 година, белорускиот опозициски водач Светлана Тихановскаја го објавила создавањето на единицата преку социјалните мрежи.
Полкот е создаден на иницијатива на белоруски офицери, од кои многумина веќе служеле во Одредот „Пагонја“ за време на Војната во Донбас. Нејзиниот центар за регрутирање се наоѓа во Варшава.
Во јуни 2022 година, првата група борци на Полкот „Пагонја“ потпишала договори со Силите за специјални операции на Украина. Во истиот месец, „Пагонија“ станал познат како „полк за специјална намена“. Борците на полкот биле обучени од Метју Паркер од Соединетите Држави, еден од инструкторите на Меѓународната легија за територијална одбрана на Украина.
На 14 септември 2022 година, Ваѕим Пракопјеу, еден од основачите на полкот и помошник командант, го напуштил полкот.
На 25 октомври 2022 година, составот за воздушно извидување на Полкот „Потера“ се префрлил во Полкот „Кастус Калиновски“, друга единица белоруски доброволци кои се бореле за Украина.
На 28 октомври 2022 година, Министерството за внатрешни работи на Белорусија го признала Полкот „Пагонја“ како „екстремистичка формација“. Тие се наоѓале на списокот од 625 лица кои треба да се сметаат за екстремисти.
Во ноември 2022 година, борците на Полкот „Пагонја“, заедно со Белорусите кои постојано живеат во Украина, го основале јавното здружение „Пагонја“. Нејзин директор станал кикбоксерот Виталиј Гурков.
Во ноември 2022 година, Европскиот парламент усвоил резолуција со која ја изразил својата поддршка за Полкот „Пагонја“.
Во јули 2023 година, Радио Слободна Европа објавиле дека Полкот „Пагонја“ престанал да постои.
Национален воен музеј (Делфт)

Национален воен музеј (холандски: National Militair Museum) ― поранешен национален музеј на холандската армија. До 2013 година се наоѓал во Армаментариумот во Делфт. Во 2013 година бил споен со Музејот на воената авијација (Militaire Luchtvaartmuseum), заснован на поранешната воздухопловна база во Состерберг, каде што се наоѓа споениот и проширен Музеј на воената авијација и каде што неговите нови продавници биле отворени на 13 мај 2009 година од Јерун Сикел, Генерален секретар за одбрана.
1 Историја
Музејот потекнува од приватната збирка на Фредерик Адолф Хефер, кој го купил замокот Дорверт за да го прикаже на јавноста. Таму бил отворен на 5 август 1913 година како Холандски артилериски музеј (Nederlandsch Artillerie Museum) од принцот Хајнрих. Министерот за војна подоцна го преименувал тој музеј во Фондација на Музејот на холандската армија (на која Хофер останал претседател до неговата смрт). Набргу по избувнувањето на Втората светска војна, било одлучено музејот да се пресели од замокот Дорверт во Пестхујс во Лајден (на последната местоположба тогаш бил изнајмувана за Министерството за војна од Министерството за правда), но војната ги одложила реставраторските работи и Музејот е отворен на својата нова местоположба во 1956 година.
Во 1959 година на Фондацијата ѝ бил доделен и Армаментариумот во Делфт, при што министерот за одбрана отворил изложба во 1986 година во присуство на принцот Бернхард. Музејот ја добил својата „кралска“ претставка во 1973 година. Музејот како целина бил отворен во своите нови простории во Делфт во 1989 година од страна на Бејатрикс Холандска.
Од 2014 година, дел од зградата привремено била користена од Технолошкиот универзитет Делфт.
Даб (планина)

Даб |Ντούμπ, ''Дуб'') — мала планина во Дојранско, на Македонско-грчката граница. Највисок врв е Град (707 м). За време на Првата светска војна кај врвот се одиграле тешки борби помеѓу Антантата и бугарската војска.
1 Опис
Оваа ниска варовничка планина е сместена источно од Дојранското Езеро (145 м) и ја исцртува границата граница меѓу Дојранско на исток и Гевгелиско на запад. Највисокиот врв Град е на македонска територија.
+ Врвови, Име, Др. име, Висина, Местоположба
Град, 707 м, ЗСЗ над Дојран
Бандерата, 482,6 м, СЗ над Дојран
Далкалач, 386 м, ЈЈЗ над Дојран
Девеџели, 361,4 м, СЗ над Крастали
Даб, Κούρονο Ντούμπ, Ντούμπ, 652 м, пирамида бр. 43
Карабали, 539 м, И над Крастали
Караклисе, 334 м, СИ над Паљурци
Коџен, Бандера, 479 м, Ј над Црничани
Крастали, 467,4 м, И над Крастали
Плевенец, 609 м, ЗСЗ над Дојран
2 Поврзано
* Карабалија
Полк „Кастус Калиновски“

Полк „Кастус Калиновски“ (исто така познат како Полк „Калиновски“, порано како Баталјон „Кастус Калиновски“ до мај 2022 година) — група на белоруски опозициски доброволци кои војувале на страната на Украина во Руската инвазија во 2022 година.
Од март 2022 година, било објавено дека повеќе од илјада Белоруси се пријавиле да се приклучат на единицата. Според сопствените изјави, баталјонот не бил вклучен во Меѓународната легија за територијална одбрана на Украина за да биде зачувана поголема автономија.
Единицата е именувана по белорускиот и полскиот национален јунак Кастус Калиновски, кој бил водач на Јануарското востание во 1863 година против Руската Империја, одржано во териториите на денешна Белорусија и Литванија.
Било потврдено дека полкот претрпел седум загуби од јули 2022 година.
1 Структура
Почнувајќи од 2023 година, структурата на полкот е како што следува:* Полковен штаб и штаб на чета
* 1. пешадиски баталјон „Литвин“
* 2. пешадиски баталјон „Волат“
* „Западен“ баталјон
* Чета за обука
* Чета за полициски час
* Групата за беспилотни летала „Никита Кривцов“
* Инженерски вод
* Медицинска служба
* Вод за техничка поддршка
* Финансиска служба
Поранешни единици:* Трет пешадиски баталјон „Терор“
2 Поврзано
* Белоруски доброволен корпус
* Одред „Пагонја“
* Белоруски полк „Пагонја“
* Тактичка група „Белорусија“
Бригада „Калмиус“

Бригада „Калмиус“ (руски: ''Бригада «Кальмиус»'') — воена единица на Донечка Народна Република, дејствува во рамките на Обединетите вооружени сили на Новоросија. Медиумите често го нарекуваат баталјон за посебна намена. Од јуни 2015 година, Константин Кузмин командувал со единицата. Името на единицата доаѓа од истоимената река, една од најголемите реки во Донбас. На 16 февруари 2015 година, Баталјонот „Калмиус“ бил вклучен во списокот на санкции на Европската унија и на Канада, а подоцна била санкциониран од владите на Норвешка и Швајцарија.
1 Историја
Баталјонот „Калмиус“ бил создаден на 21 јуни 2014 година. Поранешни рудари го сочинувало јадрото на баталјонот, првичната сила била околу петстотини луѓе. Првиот командант бил Фјодор Березин, кој подоцна станал заменик на Игор Гиркин.
Огненото „крштевање“ на баталјонот бил настанат на 26-27 јуни 2014 година во Донецк, кога учествувал во напад врз внатрешните трупи на Украина, кој завршил без жртви. Во јули, баталјонот бил вклучен во борбите во близина на Донецк. Во август, баталјонот заробил 13 украински офицери, вклучително и еден полковник. Во јануари 2015 година, Баталјонот „Калмиус“ учествувал во битките околу Дебалцеве.
Кралски музеј на тенкови

Кралскиот музеј на тенкови (арапски: متحف الدبابات الملكي) ― музеј на тенкови во Аман, Јордан. Сместен веднаш до паркот „Крал Абдула Втори“ во Ал Мукабалаин. Музејот е основан во 2007 година по директиви на кралот Абдула. Зградата на музејот била дизајнирана од Заид Дауд Архитекти како „футуристички песочен замок што позајмува од јазикот на прикрадување“. Има близу 20.000 кв. метри изложбен простор поделен на тринаесет сали кои прикажуваат стотици лесни и тешки воени предмети поставени во нивниот историски хронолошки редослед „за драматично влијание“. Секоја сала претставува различно гледиште на машини и предели и содржи околу 110 тенкови, од кои многу се историски и биле користени во минатите војни и битки на Јордан.
Музејот бил отворен на 29 јануари 2018 година, на церемонија предводена од неговото височество кралот Абдула Втори.
1 Поврзано
* Збирка од студии за одбранбена технологија Кобленц, Германија
* Германски тенковски музеј – Минстер, Германија
* Австралиски оклопен и артилериски музеј - Австралија
* Оклопен музеј – Париз, Франција
* Национален воен музеј - Сустерберг, Холандија
* Тенковски музеј - Бовингтон, Обединето Кралство
* Установа за поддршка на обука за убојни средства на Армијата на Соединетите Држави
* Музеј на полската армија - Варшава, Полска
Параклис „Бела Вода“ - Скачковце

Бела Вода — параклис во близина на кумановското село Скачковце. Сместен е непосредно покрај земјениот пат кој доаѓа од селото Скачковце и води до главната селска црква „Св. Јован Крстител“.
Во склоп на манастирот се наоѓа чешма, на која пишува дека е изградена во 2003 година.
1 Галерија
2 Поврзано
* Скачковце
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Орашачка парохија
Параклис „Св. Троица“ - Скачковце

Света Троица — параклис во рамки на Скачковскиот манастир, во кумановското село Скачковце. Сместен е непосредно до главната манастирска црква „Св. Троица“.
1 Галерија
2 Поврзано
* Скачковце
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Орашачка парохија
Приватна армија

Приватна армија (или приватна војска) е воена или паравоена сила која се состои од вооружени борци кои ја должат нивната верност на приватно лице, група или организација, наместо на нација или држава.
1 Историја
Приватни војски може да се формираат кога сопствениците на земјиштето ги вооружуваат чуварите на домаќинствата за заштита на себе и имотот во време на судири, кога централната власт е слаба. Такви приватни војски постоеле на пример во Римската империја по падот на централната власт. Динамиката што се игра во такви околности може да се забележи во денешна Колумбија: од една страна се оние сили поврзани со нарко-картелите, кои постојат за да го заштитат нивниот криминал, а од друга страна, оние на земјопоседниците создадени да се спротивстават на киднапирањата и изнудата, т.е. ''Muerte a Secuestradores (мак: Смрт за киднаперите) и Autodefensas Unidas de Colombia (мак: Обединети сили за самоодбрана на Колумбија).''
На многу места, овие приватни чувари на домаќинствата еволуирале во феудални структури, формализирајќи ги обврските и верностите и станале трупи за домаќинствата, а во некои случаи добивајќи сила да им дозволат да ја узурпираат моќта од нивниот номинален сизерен или да создадат нови суверени држави.
Приватни армии, исто така, може да се формираат кога сорелигиозните ќе се здружат за да се одбранат од вистински и перципиран прогон и да го унапредат своето кредо, на пример, Хусите, Мормонската Наву Легија и Армијата на Махди во Ирак; поради нивната природа, таквите милиции се формирале или потпаѓале под влијание на харизматични лидери и можат да станат инструменти на лична амбиција.
2 Примери
2.1 источна Азија
* Сохеи: монасите воини од Јапонија ја должеле својата лојалност не на државата, па дури и на императорот, туку на нивните манастири.
* Претседателските армии на британската источноиндиска компанија и вооружените сили на холандската источноиндиска компанија. И двајцата поседувале моќни војски и морнарици, управувајќи области многу пати поголеми од нивните татковини.
* Војските на индиските кнежевски држави, за време на Британска Индија, биле главно за церемонијални должности, заштита на нивните принцови и внатрешна безбедност во нивните држави.
* Кинески ''џунфаи'' за време на ерата на воениот лидер по смртта на Јуан Шикаи во 1916 година.
* Кралските воени сили Џохор на државата Џохор и приватната кралска гарда на султанот Џохор во Малезија.
2.2 Европа
* Виталиски браќа (анг: Victual Brothers), пиратско братство кое за некое време станало сила на Балтикот.
* Атолски Хајлендери (анг: Atholl Highlanders), чисто церемонијална група која тврди дека е единствената приватна армија во Европа.* Германските ''Фрајкорпс'' по Првата светска војна обично биле лојални само на своите команданти, а не на Вајмарската Република.
2.3 Русија и Кавказ
* Кадировци во Чеченија под претседателот Рамзан Кадиров.
* Руската групација Вагнер била обвинета дека е приватна војска на Евгениј Пригожин.
2.4 Јужна Америка
* Бандата Мангус била приватна војска или милиција која оперирала од 1967 до 1979 година под контрола на Сер Ерик Гери, премиерот, а подоцна и премиер на Гренада.
3 Поврзано
* Платеници
* Герилско војување
Скачковски крст

Скачковски крст — христијански крст во близина на селото Скачковце, сместен во рамки на Скачковскиот манастир.
1 Местоположба
Крстот се наоѓа во склоп на манастирскиот комплекс „Св. Троица“, сместен на рид над селото.
2 Опис
Крстот има височина од 13 метри и кога бил изграден бил еден од највисоките такви градби на Балканот. Бил подигнат во чест на 12. апостоли и Исус Христос и оттаму 13 метри.
3 Историја
Крстот е подигнат од страна на ктиторот Стојан Пајковски со своето семејство во 1997 година. Самиот крст е првата градба во рамки на манастирот, кој подоцна ќе прерасне во комплекс од две манастирски цркви и параклис.
4 Галерија
5 Поврзано
* Скачковце
* Скачковски манастир
Карол Књажевич

Барон Карол Ото Књажевич (4 мај 1762 во Аситен, Курланд (денес Асите, Латвија) – 9 мај 1842 година во Париз) ― полски генерал и политички активист.
Карол присуствувал на Витешкото училиште во Варшава. Учествувал во Полско-руската војна од 1792 година и во Косцјушковото востание во чин генерал-мајор во 1794 година. Се истакнал за време на Наполеоновите војни во полските легии како командант на Првата легија. Во 1799 година бил назначен на рангот бригаден генерал. Од 1799 до 1801 година ја организирал и командувал „Дунавската легија“ (полски: Legia Naddunajska), тој се истакнал за време на Битката кај Хоенлинден.
Од 1812 година, тој бил бригаден генерал во Војводството Варшава. Учествувал во Руската кампања од 1812 година. Во 1814 година ја напуштил Полска и заминал во Франција. За време на Ноемвриското востание во 1830-1831 година, служел како претставник на т.н. Полската национална влада во Париз. Во иселеништвото, Карол бил политички поврзан со „Хотел Ламбер“ и со Адам Јежи Чарториски. Тој бил еден од соосновачите на Полската библиотека во Париз. Тој починал на 9 мај 1842 година во Париз, Франција.
1 Награди
* Командантскиот крст на „Воената доблест“ (Virtuti Militari ) (17 ноември 1812 година)
* Коњаник на Легијата на честа
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Скачковце

Рождество на Пресвета Богородица — нова манастирска црква на Скачковскиот манастир во кумановското село Скачковце, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е подигната во дворот на Скачковскиот манастир.
2 Историја
Нејзината изградба е започната во 2021 година.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува живопис.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Орашачка парохија
Музеј на пакистанската армија

Музеј на пакистанската армија (|) ― воен музеј кој се наоѓа во Равалпинди. Отворен е на 24 октомври 1961 година за да се зачува минатото на пакистанската армија преку реликвии и слики и е еден од најголемите музеи во Пакистан.
1 Местоположба и содржина
Музејот содржи и ретки парчиња од оружје и униформи од старо време за да ја отслика преобразбата на воените сили. Некои од преживеаните тенкови Шерман се дел од изложбата на музејот. Музејот на пакистанската армија се наоѓа во колонијалните касарни од британската ера на комплексот згради на Генералштабот на пакистанската армија. Тоа е задолжително да го видат љубителите на оружјето и воената историја. Овој музеј прикажува оружје и муниција од могулско време и сè до современото оружје. Детална историја на еволуцијата на пакистанската армија е понудена во новата музејска зграда.
2 Светска војна против тероризмот
Посебна галерија е посветена на светска војна против тероризмот и антитерористичките операции на пакистанската војска во племенските области на пакистанско-авганистанската граница.
3 Поврзано
* Список на музеи во Пакистан
Наочник

Наочници — парчиња кожа или пластика што се дел од коњска опрема. Прицврстени на личникот на уздата, тие доаѓаат во пар и покриваат дел од видното поле на животното, со што го спречуваат да гледа зад него, а понекогаш и на страните. Тие главно се користат во коњски запреги, како и во коњски трки.
1 Историја
Благодарение на неговите бочно поставени очи, коњот има многу широко видно поле што му овозможува, во природата да може да види грабливец кој пристига од далеку, дури и од зад него. Во домашни услови, оваа особеност станува слабост за корисниците на нервозни или плашливи коњи во стресни средини, како што се бучни градови, боишта и на трки.
2 Опис и употреба
Наочниците обично се квадратни парчиња, направени од кожа или обликувана пластика, кои се поставени од двете страни на очите на коњот, прикачени на уздата. Наочниците со мала дупка (тип шпионка) за да му овозможат на животното да има ограничен вид наназад се познати како „визири“. Во коњските трки, наочниците најчесто се прикачуваат на посебен држач поставен под уздата.
Не сите коњи поднесуваат наочници, а некои стануваат многу нервозни ако не можат да ја видат околината. Повеќето корисници на наочници веруваат дека тие помагаат да се задржи вниманието на коњот на она што се случува пред него, на неговиот водач и неговата трка, наместо на изворите на одвлекување на вниманието, како што се толпата или другите натпреварувачи на коњска трка.
Тактичка група „Белорусија“

Тактичка група „Белорусија“ (белоруски: ''Тактычная група «Беларусь»'') — група доброволци од Белорусија кои биле вклучени во Војната во Донбас. Тие се бореле на страната на Украина, прво како дел од Украинскиот доброволен корпус на Десниот сектор, а подоцна како дел од различни формации на украинските доброволни баталјони и вооружените сили на Украина.
1 Историја
1.1 Рана активност
Белоруски доброволци биле вклучени во Војната во Донбас од почетокот на непријателствата во пролетта 2014 година. Истата година, група белоруски доброволци создале одред наречен Одред „Пагонја“. Оваа група имала 50 членови до јули 2014 година, од кои 15 биле во судирот пред создавањето на Пахонија. Белоруски доброволци учествувале во Битката кај Авдиивка во 2014 година.
Одредот „Пагонја“ бил распуштен во 2016 година. Оваа група не треба да се меша со Полкот „Пагонја“ кој бил создаден како полк за специјална намена по Руската инвазија на Украина во 2022 година.
1.2 Борбени операции
Тактичката група „Белорусија“ била создадена на 8 август 2015 година, по преговори со белоруски активисти и раководството на Десниот сектор на Украинскиот доброволен корпус. Нејзините борци се бореле во битките во рудникот Бутивка, Писки, Волноваха и Маринка.
Во средината на август 2015 година, во близина на Волноваха, групата се борела во битка во која биле убиени двајца доброволци, Виталиј Тилиженко и Алес Черкашин.
На 9 март 2022 година, за време на руската инвазија на Украина, Тактичката група „Белорусија“ на своите социјални мрежи објавила дека бил создаден Баталјонот „Кастус Калиновски“, кој подоцна бил преобразуван во полк.
Мурадије

Мурадије (турски: ''Muradiye)'' — старо скопско маало.
1 Местоположба
Маалото се протегало северно од ТЦ „Мавровка“ и западно од Правниот факултет „Јустинијан Први“. На запад биле маалата ''Хоџа Шемс'' и ''Ине Бег'', додека пак на исток ''Хаџи Таџедин'' и ''Џами Атик''. Од ''плоштадот Македонија'' било оддалечено 855 метри североисточно.
2 Историја
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 9 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 23 мажи муслимани, со 2 новороденчиња. Се проценува дека маалото во тој период имало 80 жители.
3 Сегашност
Денес низ ова некогашно маало поминува булаварот „''Крсте Петков Мисирков''“. Тука се наоѓаат и автобуските постојки ''Битпазар 1'' и ''Битпазар 2.''
4 Наводи
Ибни Омер

Ибни Омер (турски: ''İbn i Ömer)'' — старо скопско маало.
1 Местоположба
Маалото започнувало северно од основното училиште Јашар Беј и се протегало кон почетокот на „Пластичарска“. Од ''плоштадот Македонија'' било оддалечено 1100 метри североисточно.
2 Историја
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било претежно муслиманско, со 11 муслимански домаќинства и со исклучок на едно христијанско домаќинство. На овој попис биле забележани 110 мажи домородни муслимани, со 12 новороденчиња, како и 30 мажи муслимани коишто се доселиле, со 3 новороденчиња. Се проценува дека маалото во тој период имало 314 жители.
3 Сегашност
Најголем дел од територијата на маалото е под дуќани, како почеток на „Пластичарска“, и низ него поминува булеварот „Никола Карев“, јужниот дел е под сегашната населба Дуќанџик.
4 Наводи
Ине Бег

Ине Бег (турски: ''İnebey)'' — старо скопско маало.
1 Местоположба
Маалото се протегало југоисточно од Скопската чаршија. На север се наоѓало маалото ''Хоџа Шемс'', додека пак на исток ''Мурадије''. На југ граничело со маалото ''Ибни Пајко''. Од ''плоштадот Македонија'' било оддалечено 600 метри североисточно.
2 Историја
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било со мешано христијанско и муслиманско население. Имало 17 муслимански и 4 христијански домаќинства. Вкупно биле забележани 53 мажи муслимани со 4 новороденчиња и 18 мажи христијани со едно новоеоденче. Се проценува дека маалото во тој период имало 152 жители.
3 Сегашност
Низ западниот дел од маалото се имаат отворено нови ресторани како продолжеток од чаршијата, во средишниот дел има паркинг простор и има останато по некоја куќа.
4 Наводи
Скачковски манастир

Скачковски манастир — манастир во северниот дел на Македонија, во селото Скачковце.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа јужно од селото, на рид над селото, каде и во минатото имало крст кај кој се собирале селаните на собор. До манастирот води асфалтен пат, кој завршува со голем манастир во подножјето на ридот, од каде водат скали до самиот врв на ридот.
Манастирскиот комплекс зафаќа површина од 20 хектари, уредени со патеки, места за седење, фонтана, мала зоолошка градина и игралиште за деца.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат две цркви, камбанарија, параклис, 12-метарски крст подигнат во 1996 година, библиотека, чешма, конаци, споменици на Пресвета Богородица и Свети Климент Охридски, 3-метарско велигденско јајце и помошни објекти.
2.1 Црква „Св. Троица“
Оваа црква е подигната заедно со целиот манастир во 2000 година.
2.2 Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
Оваа црква започнала да се гради во 2021 година.
2.3 Конаци
Манастирот поседува нови конаци.
3 Историја
Местото на кое е подигнат манастирот е познато како крстно место во селото. Како светилиште постои од век.
Манастирот е изграден од познати вевчански мајстори по повод 2000 години од христијанството и осветен во 2001 година. Денес, во него се вршат крштевки, венчавки и молитви. Манастирот годишно го посетуваат над 5.000 ученици.
Како ктитор на манастирот се јавува прота Стојан Пајковски.
4 Галерија
Ибни Меџри

Ибни Меџри (турски: ''İbn i Mecri)'' — старо скопско маало''.''
1 Местоположба
Маалото се наоѓало од десната страна на булеварот „Никола Карев“ (према Чаир) и источно од основното училиште Тефјуз.
2 Историја
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 26 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 47 мажи муслимани, со 6 новороденчиња и 7 мажи муслимани доселеници. Се проценува дека маалото во тој период имало 120 жители.
3 Сегашност
Денес јужниот низ јужниот дел од маалото поминува булеварот „Никола Карев“, на северниот дел е ОУ Тефјуз, остатокот е со куќи. На истокот од маалото се наоѓа Хаџиќазимовата џамија.
4 Наводи
Воена академија (Финска)

Воена академија (|Maasotakoulu, крат. MAASK) ― единица на ниво на бригада на финската армија одговорна за:
* организирање на услужно посебните и ограночно посебните делови од студиите на воените кадети на Финскиот универзитет за национална одбрана
* организирање на резервната офицерска обука на Армијата во Резервната офицерска школа
* водење на кариерната обука на подофицери на Армијата
* организирање други обуки за кадарот во кариерата на Армијата
* спроведување на активности за истражување и развој.
1 Организација
Седиштето на Војната академија е во Лапеенранта. Инаку, Воената академија е создадена од следните единици: * Обучен центар
** Училиште за оклопи (|Panssarikoulu), Парола
** Артилериско училиште (|Tykistökoulu), Ниинисало
** Инженерско училиште (|Pioneerikoulu), Лапеенранта
** Пешадиска школа (|Jalkaväkikoulu), Лапеенранта
** Училиште за сигнали (|Viestikoulu), Рихимаки
* Училиште за резервни офицери, Хамина
* Dragoon Band, Лапеенранта
* Армиски истражувачки центар** Хамина, најголем дел од активноста
** Ниинисало, артилериски сектор
** Риихимоки, сектор за сигнали
** Парола, сектор за оклопни трупи
* Логистички центар (|Huoltokeskus), Хамина и Лапеенранта
Центарот за обука е специјализиран за обука на кадарот за кариера во Војската. Резервната офицерска школа дава, покрај истоимената обука за резервни офицери за регрути и резервисти, нормална обука на регрут за регрути за пешадија, сообраќајна и воена полиција во три чети, од кои две се наоѓаат во Хамина, а третата во Лапеенранта. Четата во Лапеенранта, Војската на змејовите (|Rakuunaeskadroona) која е специјализирана за обука на воена полиција, исто така, по распуштањето на полкот „Хаме“, е последната единица што ги носи боите на гранките на коњаницата во Финска.
Хаџи Таџедин

Хаџи Таџедин (турски: ''Hacı Taceddin)'' — старо скопско маало.
1 Местоположба
Маалото се протегало северно од основниот кривичен суд-Скопје. На југ од него било маалото Ибни Коџаџик, на север маалата ''Мурадије'', ''Џами Атик'' и ''Хаџи Касим'', а на исток маалото ''Кебир Мехмед Челеби''. Од плоштадот Македонија било оддалечено 860 метри североисточно.
2 Историја
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 39 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 77 мажи муслимани, со 16 новороденчиња. Исто така имало и 12 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Се проценува дека маалото во тој период имало 182 жители.
3 Сегашност
Денес целото маало е во рамките на Универзитетот „Свети Кирил и Методиј“ и Правниот факултет „Јустинијан Први“.
4 Наводи
Касим Гази

Касим Гази (турски: ''Kâsım Gâzi)'' — старо скопско маало.
1 Местоположба
Касим Гази било крајното северно скопско маало, кое било пресечено на пола од страна на реката Серава. Над ова маало всушност се проширувало Скопје, каде веќе во 1899 година се забележани планови за населување на уште 4 блока. До него се наоѓало маалото Дубаг Шахин, а на југ од него било маалото Топхане.
2 Историја
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 55 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 121 мажи муслимани, со 4 новороденчиња. Исто така имало и 9 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Се проценува дека маалото во тој период имало 288 жители.
3 Сегашност
Во рамките на ова маало денес се наоѓа ОУ „Цветан Димов“, а на остатокот има густо збиени куќи.Тука поминува улицата „Серава“.
4 Наводи
Хоџа Шемс

Хоџа Шемс (|Hoca Şems) — поранешно скопско маало.
1 Местоположба
Маалото се протегало источно од Скопската чаршија и јужно од Бит-пазар. На југ се наоѓало маалото Ине Бег, а на запад Мурадије. Од плоштадот „Македонија“ било оддалечено 800 метри североисточно.
2 Историја
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 11 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 29 мажи муслимани, со 8 новороденчиња. Се проценува дека маалото во тој период имало 74 жители.
3 Сегашност
Денес, некогашното скопско маало е пресечено со булеварот „Крсте Петков Мисирков“. Тука се наоѓа автобуската станица према Центар, Бит-Пазар 4, аптеката „Зегин“, хотелите „Хамбург“, „Арка“, „Султан“, „Голд“, како и различни продавници.
Искендер Гази

Искендер Гази (турски: ''İskender Gâzi)'' — старо скопско маало.
1 Местоположба
Ова маало било крајното маало на Скопје, од каде што потоа продолжувал патот кон градот Куманово. Северно од него не наоѓало маалото Крњево, јужно од него било маалото Хаџи Лала, а западно било Кебир Мехмед Челеби маало. Пред влезот на маалото имало зеленило. Од плоштадот Македонија било оддалечено 1230 метри источно.
2 Историја
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било мешано со муслиманско и христијанско население, одонсно со 18 муслимански и 11 христијански домаќинства. Христијанското население се населувало најчесто од селата на Скопската Котилина. На овој попис биле забележани 37 мажи муслимани, со 8 новороденчиња и 32 мажи христијани со едно новороденче. Кај муслиманските домаќинства биле забележани и 9 мажи коишто се населиле во маалото во скоро време. Се проценува дека маалото во тој период имало 174 жители.
3 Сегашност
Денес во рамките на некогашното маало има куќи и целото маало се смета за дел од поновото Карадаг Mаало. Низ маалото поминуваат улиците „Хусеин Бајрам“ и „Лазе Томи“. Спорти ова маало се наоѓа молот „Источна Порта“.
4 Наводи
Хаџи Јонус

Хаџи Јонус (турски: ''Hacı Yunus)'' — старо скопско маало.
1 Местоположба
Маалото се наоѓало на крајниот североисточен дел на тогашното Скопје. Западно од него бие муслиманските гробишта на ридот Гази Баба, како и турбето Гази Баба. На југ биле маалата ''Капуџи Хамза'' и ''Хатунџиклер'', додека пак на север биле маалата ''Ќатиб Шахин'' и ''Дубаг Шахин''. Иако маалото зафаќало голема површина, тоа немало многу жители. Од плоштадот Македонија било оддалечено 1600 метри североисточно.
2 Историја
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 47 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 108 мажи муслимани, со 16 новороденчиња. Исто така имало и 6 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Биле забележани и само 2 христијански домаќинства, со 4 мажи христијани, без новороденчиња. Се проценува дека маалото во тој период имало 268 жители.
3 Сегашност
Денес овој дел на Скопје има густо збиени куќи и тука се наоѓаат ОУ „Лирија” и прифатниот центар за азиланти „Гази Баба”.
4 Наводи
Исмаил Војвода

Исмаил Војвода (турски: ''İsmail Voyvoda)'' — старо скопско маало.
1 Местоположба
Маалото се наоѓало во средишниот дел на тогашното Скопје. Јужно од него било маалото Хаџи Касим, на запад Џами Атик, а на север било маалото Кара Капуџу. Од Камениот мост било оддалечено 920 метри.
2 Историја
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било муслиманско, со 27 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 63 мажи муслимани, со 5 новороденчиња. Исто така имало и 3 мажи муслимани коишто скоро се доселиле. Се проценува дека маалото во тој период имало 142 жители.
3 Сегашност
Денес ова маало е наполно урбанизирано и во неговите граници се наоѓа ОУ „Битолски Конгрес“ .
4 Наводи