Калај(II) хлорид

Калај (II) хлорид — бело кристално цврсто соединение со формулата . Формира стабилен дихидрат, но водените раствори имаат тенденција да подлежат на хидролиза, особено ако се топли. SnCl<sub>2</sub> е широко користен како средство за намалување (во киселински раствор) и во електролитски бањи за калај. Калај (II) хлорид не треба да се меша со другиот хлорид на калај; калај (IV) хлорид или станик хлорид (SnCl<sub>4</sub>).
1 Хемиска структура
SnCl<sub>2</sub> има осамен пар електрони, така што молекулата во гасната фаза е свиткана. Во цврста состојба, кристалниот SnCl<sub>2</sub> формира синџири поврзани преку хлоридни мостови како што е прикажано. Дихидратот има и три координати, со една вода на плехот и друга вода на првата. Главниот дел од молекулата се натрупува во двојни слоеви во кристалната решетка, со „втората“ вода сместена помеѓу слоевите.
2 Хемиски својства
Калај (II) хлорид може да се раствори во помалку од сопствената маса на вода без очигледно распаѓање, но како што растворот се разредува, хидролизата се јавува за да се формира нерастворлива основна сол:
: SnCl <sub>2</sub> (aq) + H <sub>2</sub> O (l) ⇌ Sn(OH)Cl (s) + HCl (aq)
Затоа, ако треба да се користат проѕирни раствори на калај (II) хлорид, тој мора да се раствори во хлороводородна киселина (обично со ист или поголем моларитет како и стаклениот хлорид) за да се одржи рамнотежата кон левата страна (користејќи го принципот на Ле Шателје и Браун). Растворите на SnCl <sub>2</sub> се исто така нестабилни за оксидација од воздухот:
: 6 SnCl <sub>2</sub> (aq) + O <sub>2</sub> (g) + 2 H <sub>2</sub> O (l) → 2 SnCl <sub>4</sub> (aq) + 4 Sn(OH)Cl (s)
Ова може да се спречи со складирање на растворот над грутки од калај метал.
Има многу такви случаи каде што калајот (II) хлорид делува како редукционо средство, намалувајќи ги солите на среброто и златото на металот, а солите на железо (III) во железо (II), на пример:
: SnCl <sub>2</sub> (aq) + 2 FeCl <sub>3</sub> (aq) → SnCl <sub>4</sub> (aq) + 2 FeCl <sub>2</sub> (aq)
Исто така, го намалува бакарот (II) на бакар (I).
Растворите на калај (II) хлорид, исто така, може да послужат едноставно како извор на јони Sn <sup>2+</sup>, кои можат да формираат други соединенија на калај (II) преку реакции на таложење. На пример, реакцијата со натриум сулфид произведува кафеав/црн калај (II) сулфид:
: SnCl <sub>2</sub> (aq) + Na <sub>2</sub> S (aq) → SnS (s) + 2 NaCl (aq)
Ако се додаде алкал во раствор од SnC<sub>l2</sub>, првично се формира бел талог од хидриран калај(II) оксид; ова потоа се раствора во вишок база за да формира станит сол како што е натриум станит:
: SnCl <sub>2</sub> (aq) + 2 NaOH (aq) → SnO·H <sub>2</sub> O (s) + 2 NaCl (aq)
: SnO·H <sub>2</sub> O (s) + NaOH (aq) → NaSn(OH) <sub>3</sub> (aq)
Безводниот SnCl<sub>2</sub> може да се користи за да се направат различни интересни калај (II) соединенија во неводени растворувачи. На пример, литиумската сол на 4-метил-2,6-ди-терц-бутилфенол реагира со SnCl <sub>2</sub> во THF за да го добие жолтото линеарно двокоординатно соединение Sn(OAr) <sub>2</sub> (Ar = арил ).
Калај (II) хлоридот исто така се однесува како Луисова киселина, формирајќи комплекси со лиганди како што е хлоридниот јон, на пример:
: SnCl <sub>2</sub> (aq) + CsCl (aq) → CsSnCl <sub>3</sub> (aq)
Повеќето од овие комплекси се пирамидални, и бидејќи комплексите како SnCl <sub>3</sub> имаат целосен октет, постои мала тенденција да се додаде повеќе од еден лиганд. Сепак, единствениот пар електрони во таквите комплекси е достапен за поврзување и затоа самиот комплекс може да дејствува како Луисова база. Ова се гледа во производот поврзан со фероценот од следната реакција :
: SnCl <sub>2</sub> + Fe (η <sup>5</sup> -C <sub>5</sub> H <sub>5</sub> ) (CO) <sub>2</sub> HgCl → Fe (η <sup>5</sup> -C <sub>5</sub> H <sub>5</sub> ) (CO) <sub>2</sub> SnCl <sub>3</sub> + Hg
SnCl <sub>2</sub> може да се користи за да се направат различни такви соединенија кои содржат метал-метални врски. На пример, реакцијата со дикобалт октакарбонил:
: SnCl <sub>2</sub> + Co <sub>2</sub> (CO) <sub>8</sub> → (CO) <sub>4</sub> Co-(SnCl <sub>2</sub> )-Co (CO) <sub>4</sub>
3 Подготовка
Безводниот SnCl <sub>2</sub> се подготвува со дејство на сув гас хлороводород на калај метал. Дихидратот се добива со слична реакција, користејќи хлороводородна киселина:
: Sn (s) + 2 HCl (aq) → SnCl <sub>2</sub> (aq) + (g)
Водата потоа внимателно испарувала од киселиот раствор за да произведе кристали на SnCl <sub>2</sub> · 2H <sub>2</sub> O. Овој дихидрат може да се дехидрира до безводен со користење на оцетен анхидрид.
4 Употреба
Раствор од калај(II) хлорид кој содржи малку хлороводородна киселина се користи за калајирање на челик, со цел да се направат лимени конзерви. Се применува електричен потенцијал, а металниот калај се формира на катодата преку електролиза.
Калај (II) хлоридот се користи како мрсна во бојадисувањето на текстилот бидејќи дава посветли бои со некои бои, на пр. кохинеална. Овој мордан исто така се користел сам за зголемување на тежината на свилата.
Во последниве години, сè поголем број марки на пасти за заби додаваат Tin(II) хлорид како заштита од ерозија на глеѓта во нивната формула, на пр. е. Орал-Б или Елмекс.
Се користи како катализатор во производството на пластична полилактична киселина (PLA).
Исто така, наоѓа употреба како катализатор помеѓу ацетон и водород пероксид за да формира тетрамерна форма на ацетон пероксид.
Калај (II) хлорид исто така наоѓа широка употреба како редукционо средство. Ова се гледа во неговата употреба за сребренување на огледала, каде сребрениот метал се таложи на стаклото:
: Sn <sup>2+</sup> (aq) + 2 Ag <sup>+</sup> → Sn <sup>4+</sup> (aq) + 2 Ag (s)
Поврзано намалување традиционално се користело како аналитички тест за . На пример, ако SnCl <sub>2</sub> се додаде капка по капка во раствор од жива (II) хлорид, прво се формира бел талог од жива (I) хлорид; како што се додава повеќе SnCl <sub>2</sub>, станува црно кога се формира метална жива. Стан хлорид може да се користи за тестирање за присуство на златни соединенија. SnCl <sub>2</sub> станува светло виолетова во присуство на злато.
Кога живата се анализира со помош на спектроскопија на атомска апсорпција, мора да се користи метод на ладна пареа, а калајот (II) хлорид обично се користи како редуктант.
Во органската хемија, SnCl<sub>2</sub> главно се користи во редукцијата на Стивен, при што нитрилот се редуцира (преку сол на имидоил хлорид) до имин кој лесно се хидролизира во алдехид.
Реакцијата обично најдобро функционира со ароматични нитрили Aryl -CN. Поврзана реакција (наречена методот Сон-Милер) започнува со амид, кој се третира со PCl <sub>5</sub> за да се формира солта на имидоил хлорид.
Редукцијата на Стивен денес помалку се користи, бидејќи е претежно заменета со редукција на диизобутилалуминиум хидрид.
Дополнително, SnCl <sub>2</sub> се користи за селективно намалување на ароматичните нитро групи до анилини.
SnCl <sub>2,</sub> исто така, ги редуцира хиноните во хидрохинони.
Стан хлоридот исто така се додава како додаток на храна со Е број E512 на некои конзервирана и флаширана храна, каде што служи како средство за задржување боја и антиоксиданс.
SnCl <sub>2</sub> се користи во радионуклидната ангиографија за да се намали радиоактивниот агенс технециум -99m- пертехнетат за да помогне во врзувањето за крвните клетки.
Воден хлорид се користи од многу хобисти и професионалци за рафинирање на благородни метали како показател за металите од групата на злато и платина во растворите.
Растопениот SnCl <sub>2</sub> може да се оксидира за да формира висококристални наноструктури на SnO<sub>2</sub>.