procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Глицинија

Гилицинија или вистерија — род на цветни растенија од семејството на мешунките (Fabaceae), кое вклучува десет видови на дрвенести ползавци од источен САД, Кина, Кореја и Јапонија. Некои видови се користат како украсни растенија, особено во Кина и Јапонија
1 Опис
Ова е род кој се состои од десет видови полудрвенести ползавци чии гранки се виткаат околу носечките столбови во насока на стрелките на часовникот и обратно. Тие можат да се искачат до 20 метри во висина и до 10 метри во широчина. Најпознатата глицинија се наоѓа во Сиера Мадре во Калифорнија и зафаќа околу 0,40 хектари и тежи околу 250 тони. Листовите се наизменични (15-35 см), во форма на перо, а ги има 9-19. Цветовите се наредени во гроздови (10-80 см), кои претежно се сино-виолетови, розови, боја на лаванда, боја на бел слез или чисто бели. Цвета во пролет кога прво се појавуваат цветовите, а потоа и листовите. Цвета уште 2-3 пати во текот на годината, во средината на лето и кон крајот на есента. Цветовите на некои видови имаат исклучително пријатен мирис, а доаѓаат до израз доколку растението е засадено на перголи. Кинеските и јапонските видови цветаат дури по неколку години (5-7), додека американските видови цветаат во втората година бидејќи се помалку робусни од јапонската и кинеската глицинија. На крајот од цветањето се формираат мешунки (плодови) со големина од 15 см, кои содржат заоблени семиња, обоени во смеѓа и црна боја.
2 Одгледување
Глицинијата се смета за инвазивен вид на ползавци особено ако и се дозволи да расте и да се искачува заедно со постоечко растение, бидејќи има способност да го задуши растението домаќин. Најдобро напредува на силно сонце и со потпора која мора да биде многу силна бидејќи со текот на времето глицинијата ги зајакнува своите гранки кои можат да ги скршат дрвените столбови или да го задушат возрасно дрво. Ако расте до куќа, може да предизвика оштетување на олуците, ќерамидите или дури и на приодните патеки и фасадата. Оваа раскошно растение е отпорно на ниски температури и не му пречат високите летни температури. Без проблеми ги преживува нашите континентални зими, само во првите две години треба да биде заштитена. Не и одговараат ниту зимските ниту летните ветрови. На глицинијата ѝ одговара благо кисела почва (pH вредност 6,2) и во текот на пролетта е многу важно да се ѓубри еднаш годишно. Може да се сади од семиња, но подобро и почесто тоа се прави од расад. Растението добиено од семе може да не цвета со децении, па затоа се зема фиданка што излегува од коренот.
3 Видови
# Wisteria brevidentata
# Флорибунда-јапонска глицинија
# Wisteria frutescens
# Wisteria sinensis - кинеска глицинија
# Wisteria ventusa
# Wisteria villosa
# Wisteria brachybotrys - Свиленкаста глицинија
4 Наводи
Рудникот Наика

Рудник Наика е рудник во мексиканската држава Чивава. Се наоѓа во градот Наика (Саусило). Наика е рудник на олово, цинк и сребро и е најпознат по своите извонредни кристали на селенит. Рудникот е управуван од ''Industrias Peñoles'', најголемиот водечки производител во Мексико. За време на рударските операции, откриена е Пештерата на кристалите во која кристалите на селенит (гипс) достигнуваат должина од над 10 метри и дијаметар од повеќе од 2 метри. Во октомври 2015 година, компанијата ''Peñoles'' најави дека ќе ја прекине работата во рудникот на неопределено време поради неконтролираните поплави во пештерите.
Температурата во пештерите достигнува 58 °C, а влажноста на воздухот е над 90%, што го отежнува дишењето и го зголемува ризикот од задушување, па незаштитените истражувачи можат да останат во пештерата најмногу 10 минути. Секоја подолга посета на пештерите бара употреба на специјализирано одело со довод на кислород.
1 Кристалната пештера
Кристалната пештера е пештера во варовнички карпи на околу 300 метри под површината на земјата. Внатре во пештерата има џиновски кристали од селенит, од кои некои се најголемите природни кристали некогаш пронајдени. Кристалите биле формирани од хидротермални води кои произлегуваат од подлабоките магма комори. Должината на најголемиот досега пронајден кристал е 11 метри, неговиот дијаметар е 4 метри, а тежи околу 55 тони. Температурата на воздухот во пештерата е исклучително висока и достигнува 58 степени °C со влажност од 90 до 99 проценти.
Пештерите се затворени за јавноста и тоа тешко дека ќе се смени, особено откако еден од работниците во рудникот се обидел да влезе во пештерата и да украде дел од селенитот, но се задушил и починал во влажната и непријатна атмосфера на пештерата. Откако ќе се направат доволно истражувања за кристалите, некои од коморите ќе бидат напуштени за да се поплават и ќе го продолжат процесот на растење на кристалите.
2 Пештера на мечеви
Пештерата на мечевите е уште една пештера во рудниците Наика која исто така содржи селентни кристали, но многу помали, во должина до еден метар. Причината за нивната помала големина е тоа што тие се геолошки многу помлади кристали, а оваа пештера е откриена во 1910 година. години.
Морков и стап

Фразата „морков и стап“ е метафора за употреба на комбинација од награда и казна за да се поттикне посакуваното однесување.
Во политиката, „морков или стап“ понекогаш се однесува на реалистичниот концепт на мека и тврда моќ. Во овој контекст, морковот може да е ветување за економска или дипломатска помош меѓу нациите, додека стапот може да е закана од воена акција.
1 Потекло
Најраните наводи на англиски јазик кон фразата „морков и стап“ потекнуваат од автори во средината на 19 век, кои пишувале во врска со карикатурата или цртаните филмови од тоа време кои прикажувале трка меѓу јавачи на магариња, при што губитникот џокеј користел стратегија на тепање на својот коњ со „гранчиња од црн трн“ за да го поттикне да продолжи напред, додека победникот на трката седи во своето седло опуштен и го држи крајот од својот стап со мамка. Кај некои орални традиции наместо моркови се користеле репа како искушението на магарето.
Децении подоцна, идејата се појавила во едно писмо од Винстон Черчил, 6 јули 1938 година: „Така, со употреба на секој уред од стап до морков, изнемоштеното австриско магаре е форсирано да ја влече нацистичката количка на рид кој постојано се стрмнува."
Јужната полутопка се зафати за фразата во 1947 и 1948 година поради коментарите на австралиските весници за потребата да се стимулира продуктивност по Втората светска војна.
Најраните употреби на идиомот „морков и стап“ во широко достапните американски периодични изданија беше во изданието ''од'' 11 декември, 1948 година на ''Економист'' и во еден напис во весникот ''Дејли републик'' истата година во кој се дискутираше за економијата на Русија.
На германскиот јазик, како и на рускиот и на украинскиот, сродниот идиом се преведува како ''шеќерен леб и камшик''.
Џим Готфридсон

Џим Готфридсон (роден на 2 септември 1992 година) е шведски ракометар кој игра за СГ Фленсбург-Хандевит и шведската репрезентација.
Беше во тимот на машката ракометна репрезентација на Шведска на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро, на машкиот ракометен турнир.
1 Кариера
Во 1996 година и на четиригодишна возраст, Готфридсон се приклучи на домашниот градски клуб ИФК Истад. Во 2011 година, тој се приклучи на тимот од највисоката дивизија Истадс ИФ. По две години, тој потпиша за германскиот тим СГ Фленсбург-Хандевит. Во својата прва сезона, тој ја освои Лигата на шампионите на ЕХФ со Флензбург победувајќи го големиот ривал ТХВ Кил со 30–28 во финалето.
Со својата земја Шведска, тој го освои Европското првенство во ЕХФ и во два наврати беше прогласен за најдобар играч на турнирот.
2 Признанија
2.1 Клуб
* ЕХФ Лигата на шампионите
** : 2014 година
* Ракомет-Бундеслига
** : 2018, 2019 година
** : 2016, 2017, 2020, 2021 година
** : 2014, 2015 година
* ДХБ-Покал
** : 2015 година
** : 2014, 2016, 2017 година
* ДХБ-Суперкуп :
** : 2019 година
** : 2015, 2018, 2020 година
2.2 Репрезентација
* ЕХФ Европско првенство
** : 2022 година
** : 2018 година
* Светско првенство на ИХФ
** : 2021 година
3 Поединечни награди
* Најкорисен играч (МВП) во Ракометната Бундес лига 2020/21* Ол-стар центар бек на Светското првенство: 2021 година* Најкорисен играч (МВП) на Европското првенство: 2018, 2022 година* Шведски ракометар на годината: 2018, 2022* Хендбол-Планет – Најдобар светски ракометар: 2022 година
Алесија Ровењо

Алесија Ровењо Кајо (|Alessia Rovegno Cayo) — перуанска Глумец, модел, Пеење и кралица на убавината, победничка на натпреварот Мис Перу 2022 година. Таа го претставуваше Перу на Мис Универзум 2022 година каде заврши во Топ 16.
1 Биографија
Ровењо е роден и израснат во Лима, Перу. Таа е ќерка на Лучо Ровењо, а Барбара Кајо имаат италијанско потекло. Таа е 2 години помлада од нејзината сестра Аријана Ровењо, основачот на ''Девојчето од Ровењо''. Нивните тетки Фиорела Кајо и Стефани Кајо и нивниот вујко Макс Кајо се сите глумци.
Таа ја краси насловната страница на ''СТВАРИ'' Перу и списанието ''Азија Сур'' каде ја фотографираше Лусија Арана.
На 6 октомври 2021 година, таа ја објави својата песна ''Љубов како нашата''.
На 12 декември 2021 година, Ровењо ја потврди својата романтична врска со перуанскиот спортист Хуго Гарсија, поради оваа врска таа стана медиумска и позната, бидејќи беше покриена од шоу-бизнисот.
2 Дискографија
2.1 Слободни
*''Љубов како нашата'' (2021)
*''Ништо сериозно'' (2022)
3 Политичка кариера
* на Инстаграм
Три летни дена

„Три летни дена“ (српски: ''Три летња дана'') — филм на режисерката Мирјана Вукомановиќ од 1997 година. Главните улоги ги играат: Славко Штимац, Срѓан Тодоровиќ, Мирјана Јоковиќ и Милена Дравиќ.
1 Синопсис
Филмот претставува трагикомична приказна за двајца поранешни борци од Босна и од Хрватска, кои по војните и распадот на Југославија преживуваат во Белград, работејќи слабо платени работи и снаоѓајќи се на разни начини. Исто така, филмот претставува слика на распадот на општеството во кое некогашните примерни граѓани од средната класа станале бездомници, криминалците стекнуваат истакната положба во општеството, а младинките стануваат наркоманки и проститутки.
Величание

Величание (црковнословенски ''величание,'' грчки grc , „зголемување“, „она што зголемува“;) — посебна химна што се користи во Источната православна црква и оние источнокатолички цркви кои го следат византискиот обред. Во зависност од месната литургиска традиција, оваа химна може да биде една од неколкуте.
1 Утрена
Во словенската традиција, величание е стих што се пее на крајот од полиелеос на поголеми празници во чест на светец или сведенот што се празнува. Стихот обично започнува со зборовите: „Го величиме, те величаме...“, а конкретно се споменува името на светителот или празникот.
Стихот прво го пее свештенството, а потоа го повторуваат певците. Певците потоа пеат голем број соодветни стихови од псалмите, пеејќи го величанието помеѓу секој од нив. За време на ова пеење, постариот свештеник и ѓаконот вршат целосно катнување на црквата. На крајот свештенството повторно го пее величанието.
Во грчката традиција, псалмските стихови се користат сами (без величание) и се нарекуваат ''еклогарион''.
2 Литургија
Во грчката практика, величанието е кратка химна за светецот на денот или празникот што се пее по „Меѓу првите...“ на Божествената литургија . Овој тип на величание се користи и за време на други служби, како што е параклис.
И во грчката и во словенската традиција, терминот величание исто така означува и химна што се пее на големите празници наместо вообичаениот ''Достојно ест'' по епиклезата на литургијата. Вообичаено, ова величание се состои од рефренот и Ирмос од Деветтата ода на Канонот на празникот што се пеел на утрена. Кај Словените оваа химна се нарекува ''задостојник''.
Список на ректори на Белградскиот универзитет

Ректори на Белградскиот универзитет од неговото основање на 27 февруари 1905 година досега биле:
1 Список на ректори
слика, ректор, почеток, крај
Сима Лозаниќ, 1905, 1906
Јован Цвииќ, 1906, 1907
Андра Стевановиќ, 1907, 1908
Сава Урошевиќ, 1908, 1910
Богдан Гавриловиќ, 1910, 1913
Слободан Јовановиќ, 1913, 1914
Ѓорѓе Станојевиќ, 1913, 1914
воено раздобје
Ѓорѓе Станојевиќ, 1918, 1919
Јован Цвииќ, 1919, 1920
Слободан Јовановиќ, 1920, 1921
Богдан Гавриловиќ, 1921, 1924
Павле Поповиќ, 1924, 1927
''Чедомиљ Митровиќ'', 1927, 1930
''Владимир П. Митровиќ'', 1930, 1932
''Владимир К. Петковиќ'', 1932, 1933
Александар Белиќ, 1933, 1934
Владимир Ќоровиќ, 1934, 1936
Иван Ќаја, 1934, 1935
Драгослав Јовановиќ, 1936, 1939
''Петар Мициќ'', 1939, 1942
''Никола Поповиќ'', 1942, 1944
Стеван Јаковљевиќ, 1945, 1950
Илија Ѓуричиќ, 1950, 1952
Вукиќ Миќовиќ, 1952, 1954
Борислав Благојевиќ, 1955, 1963
Божидар Ѓорѓевиќ, 1963, 1967
Драгиша Ивановиќ, 1967, 1971
Јован Глигоријевиќ, 1971, 1975
''Драгослав Јанковиќ'', 1975, 1977
Мирослав Печујлиќ, 1977, 1981
''Војислав М. Петровиќ'', 1981, 1985
''Зоран Пјаниќ'', 1985, 1987
Слободан Унковиќ, 1987, 1991
Рајко Врачар, 1991, 1993
Драгутин Величковиќ, 1993, 1997
''Драган Кубуровиќ'', 1997, 1998
Јагош Пуриќ, 1998, 2000
Марија Богдановиќ, 2000, 2004
Дејан Поповиќ, 2004, 2006
Бранко Ковачевиќ, 2006, 2012
Владимир Бумбаширевиќ, 2012, 2018
Иванка Поповиќ, 2018
Пропиверин

Пропиверин е лек кој се користи како антихолинергик (го намалува дејството на невротрансмитерот ацетилхолин) и спазмолитик (против грчеви на мазната мускулатура на внатрешни органи).
1 Примена
Пропиверин спаѓа во групата на невротропни-мускулотропни спазмолитици. Поради ова својство се применува во урологијата кај уринарна инконтиненција и зголемена фреквенција на мокрење (прекумерно често празнење на мочниот меур).
2 Начин на дејство
Пропиверин има двоен ефект:* невротропно дејство: антихолинергично дејство - претставува компетитивен инхибитор на мускаринскиот рецептор кој физиолошки е активиран од страна на невротрансмитерот ацетилхолин на парасимпатичкиот дел од автономниот нервен систем ( антагонистичко дејство, парасимпатиколитик), слично на атропин,
* мускулотропно дејство: директен спазмолитичен ефект врз мазните мускули (релаксација на мазната мускулатура), споредлив со папаверинот, како резултат на инхибиција на приливот на калциум преку L-тип калциумовите канали во мазните мускулни клетки.
3 Фармакокинетика
Поради долгиот полуживот од 14 до 20 часа во споредба со другите невротропни-мускулотропни антиспазмодици, доволен е внес на два пати на ден.
4 Несакани дејства
Користењето на лекот може да доведе до замор, нарушувања на гастроинтестиналните функции, сува уста, пад на крвниот притисок со симптоми на вртоглавица и, во случај на високи дози, до намалување на секрецијата на потните жлезди (што доведува до акумулација на топлина, црвенило на кожата).
5 Наводи
Фратар Лаврентиј

Фратар Лаврентиј или Лоренс ― лик во драмата ''Ромео и Јулија'' од Вилијам Шекспир.
1 Улога во претставата
Фратар Лаврентиј е фратар кој ја игра улогата на мудар советник на Ромео и Јулија, заедно со помагањето во главните случувања на заговорот.
Сам, тој ги навестува подоцнежните, трагични настани од претставата со својот монолог за растенијата и нивните сличности со луѓето. Кога Ромео бара фратарот да го омажи за Јулија, тој е шокиран, бидејќи само неколку дена пред тоа, Ромео бил занесен со Розалин, жена која не му возвратила на љубовта. Како и да е, фратарот Лаврентиј одлучува да ги венча Ромео и Јулија во обид да ја запре граѓанската расправија меѓу Капулетите и Монтезите.
Кога Ромео е протеран поради убиството на Тибалт и бега во Мантуа, фратарот Лаврентиј се обидува да им помогне на двајцата љубовници да се спојат со помош на напивка за да ја лажира смртта на Јулија. Фратарот му испраќа писмо на Ромео во кое ја објаснува ситуацијата, но тоа не стигнува до него бидејќи луѓето од Мантуа се сомневаат дека гласникот дошол од куќа заразена со чума, и фратарот не може да пристигне навреме до споменикот на Капулето. Ромео го убива грофот Парис, кого го наоѓа како плаче во близина на трупот на Јулија, а потоа се самоубива со пиење отров што го купил од сиромашниот аптекар, над, како што мисли, мртвото тело на Јулија. Фратарот Лаврентиј пристигнува токму кога Јулија се буди од нејзиниот хемиски предизвикан сон. Тој ја повикува Јулија да не биде избрзана и да се приклучи на друштвото на калуѓерки, но тој слуша бучава однадвор и потоа бега од гробот. Јулија потоа се убива со ножот на Ромео, завршувајќи ја трагедијата. Фратарот е принуден да се врати во гробницата, каде што му ја раскажува целата приказна на принцот Ескал и на сите Монтези и Капулети. Како што завршува, принцот прогласува: „Сè уште те познаваме како свет човек“.
2 Метар
Шекспир користи различни поетски облици во текот на претставата. Тој започнува со пролог од 14 реда во облик на шекспировиот сонет, испеан од хор. Сепак, повеќето од ''Ромео и Јулија'' се напишани во празни стихови, а голем дел од нив во строг јамбичен пентаметар, со помалку ритмички варијации отколку во повеќето подоцнежни драми на Шекспир. При изборот на облици, Шекспир ја совпаѓа поезијата со ликот што ја користи. Фратарот Лаврентиј, на пример, користи облици за проповед и сентентиа, а медицинската сестра користи единствен облик на празен стих што тесно се совпаѓа со разговорниот говор.
3 Прикази
Во 1968 година, улогата на фратарот Лаврентиј бил игран од Мајло О'Ши во ''Ромео и Јулија''. Во 1996 година, улогата ја играл Пит Постлетвејт во ''Ромео + Јулија''.
4 Наводи
4.1 Библиографија
**
Хосе Карлос (фудбалер)

+ Хосе Карлос
Име
Датум на раѓање
Место на раѓање
Висина
Позиција
Година
2006–2009
2008–2010
2009–2011
2011
2011–2012
2012–2014
2014
2015–2016
2016–2017
2018–2019, Кастељон
2020–2021
Хосе Карлос Фернандес Васкез (роден на 17 јули 1987 година), познат како Хосе Карлос, е шпански професионален фудбалер кој игра како лево крило или напаѓач.
1 Клупска кариера
1.1 Севиља
Роден во Минас де Риотинто, провинцијата Уелва, Хосе Карлос растел во младинскиот систем на Севиља ФК, дебитирајќи за првиот тим на 15 февруари 2009 година кога одиграл две минути во победата од 2–0 на гости против РЦД Еспањол. Тој додал уште пет минути следната недела, во победата од 1-0 на домашен терен над Атлетико Мадрид, исто така во Ла Лига.
На 3 април 2010 година, како замена во второто полувреме, Хосе Карлос го постигнал својот прволигашки гол за Севиља во нивниот домашен пораз од 3-0 од ЦД Тенерифе . Претходно, во Копа дел Реј од таа сезона против Атлетико Сиудад, тој постигнал два голови во 5-1 дома.
1.2 АЕК Атина
Со доаѓањето на новиот тренер Грегорио Манцано, Хосе Карлос паднал во немилост и бил испратен на позајмица во ФК Картагена во Сегунда Дивизион, до јуни 2011 година. Тој ги договорил условите со АЕК Атина ФК кон крајот на истиот месец, потпишувајќи едногодишен договор со грчкиот клуб и повторно обединување со поранешниот тренер на Севиља (главниот тим и резервите) Мануел Хименес, како и соиграчот Кала .
Хосе Карлос го постигнал својот прв натпреварувачки гол за АЕК против ФК Динамо Тбилиси во квалификациите за Лига Европа на УЕФА, само на домашен натпревар. Тој додадал втор гол во истото натпреварување – но пораз од 1–2 во групната фаза на домашен терен од СК Штурм Грац – бидејќи тимот заработил само три бода во шест натпревари.
1.3 Рајо Ваљекано
Во јули 2012 година, Хосе Карлос се вратил во Шпанија и му се приклучил на Рајо Ваљекано од првата дивизија. Откако редовно го користеле во првата сезона, тој претрпел сериозна повреда на коленото што го извадил од повеќето од следните натпревари .
1.4 Кордоба
На 12 јули 2014 година, Хосе Карлос потпишал едногодишен договор со Кордоба ЦФ кој штотуку се промовирал во највисоката лига . Неговиот прв и единствен настап за тимот се случил на 25 октомври 2014 година и се состоел од 18 минути во ремито 1–1 на домашен терен против Реал Сосиедад; еден ден подоцна повторно се здобил со повреда.
Хосе Карлос го раскинал договорот на 13 ноември 2014 година.
1.5 Подоцнежна кариера
На 9 декември 2015 година, по пробите во Рекреативо де Уелва и УЕ Љагостера, Хосе Карлос потпишал краткорочен договор со вториот клуб. Тој придонел 557 минути во текот на кампањата, а неговиот тим претрпел испаѓање од втората лига.
Хосе Карлос се преселил во Гимнастик де Тарагона на 5 јули 2016 година, со едногодишен договор.
Марија Иванов

Марија Иванов (моминско Смиљковиќ) - српски биолог и доктор на науки.
Родена е на 19 август 1989 година во Крушевац, каде што дипломирала на Медицинскиот факултет на насоката фармацевтски техничар. Дипломирала на Катедрата за молекуларна биологија на Биолошкиот факултет на Универзитетот во Белград во 2012 година. година, а потоа магистрирала и докторирала на истиот факултет.
Од октомври 2013 година, била ангажирана во проектот „Карактеризација и примена на габични метаболити и утврдување на потенцијалот на нови биофунгициди“ како истражувачки приправник, а од ноември 2016 година го продолжила својот ангажман како научен соработник во Миколошката лабораторија на Институтот за биолошки истражувања „Синиша Станковиќ“. Таа има објавено над 50 научно-истражувачки трудови од областа на микологијата, ботаниката, микробиологијата и молекуларната биологија. Нејзиното истражување е фокусирано првенствено на антимикробната активност на новите агенси од различни аспекти, вклучувајќи го и влијанието на потенцијалните нови терапевтски средства за сузбивање на вирулентноста на патогените микроорганизми.
Таа е член на Српското здружение за молекуларна биологија, Биохемиското друштво на Србија и Здружението на микробиолози на Србија. Таа е добитник на националната стипендија „За жени во науката“ за 2021 година. една година.
Ласици

Ласици (|Mustela) се род на цицачи од семејството на куни. Родот вклучува 17 видови, од кои попознати се малата ласица (или црвена ласица), големата ласица (или хермелин) и долгоопашката ласица. Ласиците ги населуваат сите континенти освен Антарктикот и Австралија.
1 Опис
Должината на телото на ласицата (''Mustela'') се движи од 17,3 до 21,7 сантиметри, при што женките се помали од мажјаците. По правило, горниот дел од крзното им е црвен или кафеав, а стомакот бел. Кај некои видови, популациите кои живеат на повисоки надморски височини се митат во зима, по што остануваат покриени со бело крзно. Тие имаат издолжени витки тела, кои им овозможуваат да го следат пленот во јами. Нивната опашка е долга од 3,4 до 5,2 сантиметри.
Ласиците се хранат со помали цицачи и некогаш се сметаа за штетници, бидејќи некои видови убиваа живина и домашни зајаци. Од друга страна, ловат и убиваат голем број глодари (кои се штетници).
2 Видови
Видови од родот ласица (''Mustela''):
Американската визон (или американска визон, американска видра) и изумрената морска видра (или морска визон, морска визон) беа вклучени во родот Weasel до 1999 година. под имињата и кога се класифицирани во посебен род.
Аријана Харвикс

Аријана Харвикс родена во Буенос Аирес, 1977 ), аргентински писател, сценарист, драматург и документарен режисер.
1 Биографија
Студирала сценарио и драма во Аргентина, изведувачки уметности во Париз и компаративна литература на Сорбона .
Таа предавала сценарио и напишала две драми кои биле поставени во Буенос Аирес . Ги објавила романите ''Цркни, љубови'' ( 2012 ), ''La débil mental'' ( 2014 ), ''Precoz'' ( 2015 ), ''Degenerado'' ( 2019 ).
Од 2007 г живее и работи во Франција.
2 Дела
2.1 Романи
*''Цркни, љубов'' ( ''Mátate, amor'' ), 2012 година .
*''La débil mental'', ( 2014 ).
*''Precoz'', ( 2015 ).
*''Дегенерадо'', ( 2019 ).
3 Награди
Романот ''Цркни, љубови'' ја добила наградата за книга на годината во 2012 година доделена од аргентинскиот весник ''La Nación'' . Англиското издание на истата книга било номинирано за наградите „Republic of Consciousness“ и „Man Booker International“ во 2018 година, а германското издание било номинирано за „Internationaler Literaturpreis“ 2019 година .
Андрис Штраус

Андрис Штраус роден на 5 март 1984 година во Преторија, Јужна Африка е поранешен рагби играч кој играл како центар.
1 Кариера
Откако играл за тимот на Фри Стејт до 20 години во 2003 година, тој бил вклучен во сениорската екипа за натпреварувањето во Купот на Водаком во 2004 година и го имал своето деби за нив во мечот против Фалконс. Тој го направил своето деби во Купот на Кари за тимот подоцна во 2004 година. Тој останал во тимот од Блумфонтејн до крајот на сезоната 2005 година, пред да се пресели во Дурбан за да им се приклучи на Ајкули.
Своето деби за Супер рагби во Ајкули го направил од сезоната Супер 14 во 2006 година. Тој брзо се етаблирал како редовен, започнувајќи дванаесет од натпреварите на Ајкулите во текот на сезоната.
Во август 2010 година, Штраус потпишал договор со Гепардс за сезоната Супер 15 во 2011 година.
Тој потпишал за шкотскиот тим Единбург на почетокот на 2014 година, врзувајќи се со клубот до 2016 година.
Влад Јордаческу

Влад Јордаческу (роден на 9 септември 1984 година) е романски рагби судија кој главно судел клупски рагби на турнири како што е романската Супер лига .
1 Кариера
Јордаческу многумина го сметаат за највредниот судија во романскиот рагби.
Јордаческу судел на 3 натпревари на Светското првенство за јуниори IRB 2014 во Нов Зеланд : Австралија против Италија, Франција против Фиџи и натпреварот за 11-то место Фиџи против Италија .
Тој судел на меѓународни тестови на рагби унија уште во 2009 година .
Тој исто така го судел тест натпреварот Белгија против Тунис во 2013 година.
Покрај судењето во романската Суперлига, Јордаческу е повикан да суди и на други европски и меѓународни натпревари како што се: Рагби Про Д2, Светски куп во Тбилиси во рагби, Куп на Британија и Ирска, Европски куп во рагби предизвик, Светски куп на нации во рагби, европски континентален штит во рагби .
По контроверзниот натпревар помеѓу Белгија и Шпанија, каде Јордаческу донел бројни сомнителни одлуки за фаворизирање на Белгија, што резултирало со квалификациите, а потоа и одземени на Романија за Светското првенство во 2019 година, Романската федерација рагби била принудена да го повлече за да го одреди 1/4 финалето на Шампионскиот куп во рагби помеѓу Пау - Стад Франсаис што се случил на 30 март 2018 година
Џејми Кадмор

Џејми Кадмор (роден на 6 септември 1978 година во Винипег, Манитоба ) е канадски поранешен рагби играч. Тој неодамна играл за Топ 14 клубот Ојонакс . Претходно Кадмор играл за Llandovery RFC, Llanelli RFC, FC Grenoble и ASM Clermont Auvergne . Од соиграчите го добил прекарот „Маза“.
1 Професионална кариера
Кадмор дебитирал за Канада во 2002 година против САД и се појавил на Светските првенства во рагби во 2003, 2007, 2011 и 2015 година.
На 29 мај 2010 година, тимот на Кадмор АСМ Клермон Оверњ го освоил шампионатот во Топ 14, победувајќи ги САД Перпињан со 19–6 на Стад де Франс . Победата ја означила првата француска национална титула во историјата на клубот.
Кадмор се пензионирал на крајот од сезоната 2016/17.
По критичките објави на социјалните мрежи кон женскиот рагби тим 7-ки на Канада, Кадмор бил ослободен од тренерската позиција во Рагби Канада.
2 Личен живот
Кадмор вели дека „имал малку проблеми да порасне“. Како тинејџер тој бил дилер на дрога во неговиот роден град и поминал една година во центар за притвор за млади по пресудата за напад . Тој изјавил дека рагбито му го свртел животот и ја канализирал својата агресија во гордиот дух на рагби сојузот, во текот на неговата играчка кариера.
Помладиот брат на Кадмор е актерот Даниел Кадмор, кој глумел како мутантот Колос во филмовите X-Men . Неговиот друг помлад брат, Лук Кадмор, го претставувал канадскиот рагби тим до 21 година.
Џејми Кадмор е оженет со Џенифер Кадмор, по потекло од Њуфаундленд, и ја имаат ќерката Маел. Тие моментално живеат во областа Клермон Феран во Франција, каде Џејми поседува вински бар наречен „Виноманија“ и спортски бар/ноќен клуб наречен „Петката“. Сопругата на Џејми е претприемач со почести МБА од Grenoble École de Management, а заедно неодамна излегле со сопствена етикета за вино наречена „Sin Bin“. Со тоа што Шардоне е именуван како „жолт картон“, а „црвен картон“ е името на гамајот Пино Ноар, тие се потсмевале на неговиот дисциплински рекорд.
Белгород

Белгород е град на југот на централниот појас на европскиот дел на Русија, административен центар на регионот Белгород. Се наоѓа на јужната периферија на Централната руска висорамнина, на бреговите на акумулацијата Белгород, реките Везелка и Северски Донец, 700 километри јужно од Москва, 40 километри од границата со Украина. Градот од регионално значење, ја формира општината на градот Белгород со статус на урбан округ. Население 339.978 (2021). Околу градот е формирана агломерацијата Белгород со население од повеќе од 0,5 милиони луѓе. Градот на првиот поздрав. Првиот град во Русија кој ја доби титулата „Град на воената слава“.
Сјај во очите (филм)

„Сјај во очите“ (српски: ''Сјај у очима'') — српски филм од 2003 година, во режија на Срѓан Карановиќ. Главните улоги ги играат: Сенад Алихоџиќ, Јелена Ѓокиќ, Ивана Боланча и Милена Дравиќ, а во филмот настапува и познатиот кошаркар Предраг Даниловиќ.
1 Синопсис
Србинот Лабуд (го игра Алихоџиќ) е млад студент кој бил принуден поради војната да ја напушти Краина. Тогаш, тој се разделува од девојката Вида која потоа ја бара, но во неговиот живот влегува друга девојка — Романа (ја игра Боланча) која е „од другата страна“, а која исто така морала да го напушти родниот дом. Тие се запознаваат со посредство на една агенција и така почнува нивната љубовна врска која се испреплетени духовите од минатото и разликите меѓу двајцата вљубени.
Крст Ракоц

„Крст Ракоц“ — филм на режисерот Живко Ристиќ од 1962 година. Главните улоги ги играат: Велимир Бата Живојиновиќ, Душан Антонијевиќ и Марија Данира.
1 Синопсис
Во еден сув предел под планината Крст Ракоч шестмина се трудат да ги истварат своите намери поради кои дошле тука. Меѓутоа, меѓусебните судири се закануваат да го уништат нивното дело: претворањето на земјата во плодна рамнина. Постојано орајќи ги ледините и правејќи бразди, тие ги совладуваат и сопствените дилеми...
Миле Исаковиќ

Миле Исаковиќ (роден на 17 јануари 1958 година) е српски ракометен тренер и поранешен играч кој се натпреварувал за Југославија на Летните олимписки игри 1980 и на Летните олимписки игри 1984 година.
1 Клупска кариера
Роден во Шабац, Исаковиќ започнал да игра во неговиот роден град во клубот Металопластика. Тој станал најдобар стрелец на клубот на сите времиња, помагајќи им да освојат шест југословенски првенства (1981–82, 1982–83, 1983–84, 1984–85, 1985–86 и 1987–88), четири југословенски купови (1979– 80, 1982–83, 1983–84 и 1985–86) и два последователни европски купа ( 1984–85 и 1985–86 ). Во 1988 година, Исаковиќ заминал во Франција и поминал три сезони со УС Кретеј.
2 Меѓународна кариера
На меѓународно ниво, Исаковиќ ја претставувал Југославија повеќе од една деценија. Тој бил активен член на тимот кој го освоил златниот медал на Летните олимписки игри 1984 година. Потоа, Исаковиќ и помогнал на Југославија да го освои златниот медал на Светското првенство во 1986 година.
3 Тренерска кариера
Во 1991 година Исаковиќ ја започна својата тренерска кариера во францускиот клуб ОМ Витролес. Тој го предводеше тимот до победа во Купот на победниците на куповите во 1993 година. Подоцна, Исаковиќ беше главен тренер на австрискиот женски тим Хипо Нидеростеррајх (2004–05) и италијанскиот машки тим Секија (2005–06). Тој следните две сезони ги помина на чело на неговиот поранешен клуб УС Кретеј.
4 Почести
4.1 Играч
; Металопластика
* Ракометно првенство на Југославија: 1981–82, 1982–83, 1983–84, 1984–85, 1985–86, 1987–88
* Ракометен куп на Југославија: 1979–80, 1982–83, 1983–84, 1985–86
* Европски куп: 1984–85, 1985–86
; УС Кретеј
* Шампионат на Франција: 1988–89
* Куп на Франција: 1988–89
4.2 Тренер
; ОМ Витролес
* Шампионат на Франција: 1993–94
* Куп на Франција: 1992–93, 1994–95
* Куп на победниците на куповите: 1992–93
Бејкерова циста

Бејкерова циста, потколена циста или поплитеална циста — поим што се користи за најразлични облици на цисти кои се формираат во пределот зад коленото. Бејкеровата циста претставува испакнатост на задниот ѕид на зглобната капсула од зглобот на коленото помеѓу мускулот гастрокнемиус и полумембранозниот мускул. Обично се јавува при оштетувања на зглобот на коленото, на пример, лезија на медијалниот менискус, артритични промени на 'рскавицата или ревматоиден артритис. Хроничните воспалителни процеси доведуваат до зголемено производство на синовијална течност, така што се создава прекумерен притисок во зглобот на коленото, што резултира со испупчување на зглобната капсула во точката со најмал отпор (латински: locus resistentiae minoris), наназад, формирајќи циста.
1 Симптоми
Оток, флуктуација (при допир и потчукнување, цистата се поместува брановидно, трепери) и можеби болка во задниот дел на коленото. Притисокот на цистата врз нервите и садовите во задниот дел на коленото може да предизвика вкочанетост, парализа и нарушувања на циркулацијата во пределот на долниот дел на ногата и стапалото.
Постои зголемена веројатност за појава на цистата во случај на ревматско заболување.
Бејкеровата циста во некои случаи може да предизвика компликации. При силен притисок, цистата може да руптурира (пукне), изливајќи ја течноста во меките ткива на листот, предизвикувајќи синдром на компартман.
2 Дијагноза
Дијагнозата се потврдува, покрај клиничко-мануелниот преглед, со помош на ултразвук (сонографија) или евентуелно со магнетна резонација (МРТ). Со помош на овие методи можат да се исклучат или потврдат други состојби, т.е. диференцијални дијагнози, како што се аневризмите на поплитеалната артерија или вена.
3 Терапија
Хируршкото отстранување (ресекција) е ретко корисно, бидејќи Бејкеровата циста е предизвикана од зголемена течност во зглобот на коленото. Терапијата на Бејкеровите цисти започнува затоа во зглобот на коленото. Ако оштетувањето на зглобот се поправи, цистата може да се повлече. Во спротивно, постои релативно голема веројатност дека Бејкеровата циста повторно ќе се развие откако ќе биде отстранета (рецидив). Како и секоја операција, операцијата носи одреден ризик од инфекција.
Дополнително, цистата вообичаено може да се третира или отстрани од трауматолошки хирург или ортопед преку пункција.
4 Наводи
Резервен партнер

Резервен партнер, е личност која се очекува како потенцијален иден романтичен/сексуален партнер во случај на неуспех или непредвиден крај на сегашната врска. Главната цел на одржувањето на резервен партнер е да се избегне осамотијата и натаженоста по раскинувањето со друг љубовник.
Терминот „љубовник резервна гума“ (爱情备胎), станал популарен на интернет во Кина. Истражување од 2014 година покажало дека корисниците на Фејсбук во врски често ја користеле страницата за да одржуваат платонски пријателства за кои сметале дека може да станат замена за врска доколку е потребно, при што мажите имале такви контакти приближно двапати повеќе од жените.
1 Социјален контекст
Нестабилна моментална врска може да ги доведе луѓето до тоа да бараат резервни љубовници, особено врските на далечина. Некои луѓе добиваат самодоверба од тоа што имаат резервен љубовник, ценејќи го фактот дека им се восхитува повеќе од една личност.
2 Поврзано
* Избор на партнер
* Стратешки плурализам
* Пријателска зона
Средоземни игри 2022

XIX Средоземни игри се одржале во Оран, Алжир, од 25 јуни до 6 јули 2022 година. Одлуката била донесена на 27 август 2015 година во Пескара (Италија).
Кандидатите за градови-домаќини биле:
* Оран,
* Сфакс,
На Игрите учествувале 3390 спортисти од 26 земји, а медали биле доделени во 244 дисциплини во 24 спортови.
1 Земји-учеснички
Сите 26 земји учеснички настапувале на игрите. Ова е првпат на игрите да настапат толку земји.
** (земја домаќин)
************************
2 Освојувачи на медали
1, 48, 50, 61, 159
2, 45, 26, 37, 108
3, 21, 24, 36, 81
4, 20, 17, 16, 53
5, 16, 25, 25, 66
6, 13, 15, 23, 51
7, 13, 7, 11, 31
8, 10, 11, 10, 31
9, 7, 10, 8, 25
10, 6, 8, 13, 27
11, 6, 8, 9, 23
12, 6, 7, 10, 23
13, 5, 2, 7, 14
14, 4, 3, 0, 7
15, 3, 13, 17, 33
16, 3, 0, 3, 6
17, 2, 1, 3, 6
18, 2, 1, 1, 4
19, 2, 0, 6, 8
20, 1, 4, 2, 7
21, 1, 0, 2, 3
22, 1, 0, 0, 1
23, 0, 1, 0, 1
24, 0, 0, 1, 1
Вкупно 235 233 301 769
Очув

Очув - човек кој го заменува таткото ако мајката повторно се омажи по разводот или по смртта на нејзиниот сопруг.
Очув е машки пандан на маќеа. Тоа е сопругот на мајката, кој не е во крвно сродство со нејзините деца од претходниот брак.
1 Поврзано
* Роднински односи
Тарас Дутко

Тарас Дутко (|Тарас Дутко; роден 27 јануари 1982 година во село Наконечне, Јаворивски реон, Лавовска област, Украинска ССР) — Украински фудбалер, трикратен шампион и двократен сребрен медал на Летните параолимписки игри. Почесен мајстор за спорт на Украина.
Маќеа

Маќеа или маштеа — жена која ја заменува мајката на децата ако нивниот татко повторно се ожени по разводот или откако неговата сопруга починала.
Зборот маќеа често има негативна конотација.
Во бајките и приказните за деца, на пример Пепелашка, маќеата е обично злобна жена, таа повеќе ги сака своите деца и им дава повеќе, а на децата на кои им е маќеа ги злоставува, запоставува и им прави зло и неправда.
Маќеа е женски пандан на очув. Тоа е сопругата на таткото, која не е во крвно сродство со неговите деца од претходниот брак (таа не им е мајка).
1 Поврзано
* Роднински односи
Јапонска инвазија на Манџурија

Јапонска инвазија на Манџурија ― напад и окупација на Манџурија на 18 септември 1931 година од страна на трупите на јапонската Квантуншка армија. По завршувањето на војната во февруари 1932 година, јапонците основале нова марионетска држава Манџукуо и ја возобновиле манџуриската династија Ќинг. Окупацијата на Манџурија траела до средината на август 1945 година, кога Советскиот Сојуз и Монголија по Манџуриската стратешка офанзивна операција, при крајот на Втората светска војна ја осовоиле територијата.
Јужноманџуриската железничка зона и Корејскиот Полуостров биле под јапонска контрола уште од Руско-јапонската војна од 1904-1905 година. Индустријализацијата и милитаризацијата на Јапонија било причина таа да станува сѐ позависна од увозот на нафта и метал од САД. Американските санкции со кои била спречена трговијата со САД (кои во исто време ги окупирале Филипините), биле причина Јапонија својата експанзија да ја продолжи на територијата на Кина и на Југоисточна Азија. Инвазијата на Манџурија, или инцидентот на мостот Марко Поло на 7 јули 1937 година, понекогаш се наведуваат како алтернативни датуми за почеток на Втората светска војна, за разлика од почесто прифатениот датум од 1 септември 1939 година.
Јапонската инвазија на Манџурија го привлекла вниманието на меѓународната јавност. Друштвото на народите ја формирало Литонската комисијата (на чело со британскиот политичар Виктор Булвер-Литон) за да даде оценка за состојбата, по што во октомври 1932 година организацијата го доставила својот заклучок. Било препорачано да не се признава јапонската марионетска држава Манџукуо и Манџурија да се врати под кинески суверенитет. Ова ја поттикнало јапонската влада целосно да се повлече од Друштвото.
1 Поврзано
* Чанг Кај Шек
* Втора кинеско-јапонска војна
Ремисија (медицина)

Ремисија (|Remissio од ''remittere'' „попушти“, „испрати назад“) во медицината значи привремено или трајно олеснување на симптомите на болест од физичка или психолошка природа, како што се треска или болка, но без да се постигне оздравување. Терминот се користи и кај хронични болести како што се епилепсија, ревматизам или за поволен исход на лекување на рак.
Критериумите за проценка на степенот на ремисија се зависни од болеста и варијабилни. Сè уште се работи на стандардизација во многу области.
1 Примена на терминот
* Во клиничката област, степенот на ремисија кај хроничните болести генерално се користи како параметар за успехот на лекувањето.
* Во онкологијата се зборува за ремисија односно намалување на туморот.
* Во научните студии, поимот ги претставува таканаречените крајни точки (англиски: endpoint) (објективирачки резултати од третманот, се одредуваат во зависност од студијата).
2 Класификација
*''Спонтана ремисија'' е термин кој се користи за опишување на заздравување кое вообичаено не се очекува и кое се одвива без медицинска интервенција. Ова може да доведе до ''повторување'' (рецидив).
*''Целосна ремисија'' е статус во кој (на пимер по успешна терапија) нема клинички, радиолошки или други знаци на болеста за одреден временски период (на пример 6 месеци).
3 Онкологија
Типични крајни точки (англиски: endpoint) во онколошките студии се:
*''целосна ремисија''*''делумна ремисија'' (дефиниција на пример: „волуменот на туморот е намален за повеќе од 50 %“)
*''минимална ремисија'' („волумен на туморот намален за околу 25-50 %“)
*''стабилна болест'' („помалку од 25% промена во волуменот")
*''прогресија'' („раст на туморот за најмалку 25 %")
* смрт на пациентот
4 Наводи
Мирабегрон

Мирабегрон — лек од групата на β<sub>3</sub>-симпатомиметици. Во ЕУ е одобрен за третман на прекумерно активен мочен меур. Се користи во симптоматска терапија на императивно мокрење, зголемена фреквенција на мокрење и ургентна инконтиненција. Мирабегрон е првата активна состојка од групата лекови на β<sub>3</sub>-симпатомиметици.
1 Механизам на дејство
Мирабегрон делува како агонист на β<sub>3</sub>-адренорецепторот. Мазната мускулатура на ѕидот на мочниот меур е инирвирана од симпатичкиот и парасимпатичкиот нервен систем. Парасимпатичката инервација доведува до зголемена контракција на мазната мускулатура што води до празнење на мочниот меур, додека симпатичката инервација предизвикува релаксација на мазната мускулатура и со тоа поголем капацитет на мочниот меур за складирање урина. Мирабегрон ги активира β<sub>3</sub>-адренорецепторите во мазната мускулатура на мочниот меур, со што го симулира дејството на симпатикусот. Симпатичката стимулација доведува до зголемување на капацитетот на мочниот меур за складирање, како и до намалување на контракцијата на мазната мускулатура на мочниот меур. Студии и експерименти врз животни врз изолирани мускулни клетки на мочниот меур покажаа релаксација на мазните мускули на мочниот меур. Ин виво, забележано е зголемување на волуменот на мокрење.
2 Апликација и дозирање
Мирабегрон се администрира орално како таблета со продолжено ослободување (ретард) во доза од 25 или 50 мг еднаш на ден.
3 Несакани дејства
Вообичаени несакани дејства (≥1/100 до <1/10) се инфекции на уринарниот тракт и тахикардија. Поретко се јавуваат и главоболки, вртоглавица, гадење, запек и дијареа.
4 Контраиндикација
Мирабегрон е контраиндициран кај тешка хипертензија. Имаше случаи на хипертензивни кризи кои се јасно поврзани со лекови со лекот под трговското име Бетмига.
5 Наводи
Градиште Цветково (Бонче)

Градиште Цветково — археолошко наоѓалиште во прилепското село Бонче. Претставува тврдина од доцноантичкото време.
1 км југоисточно над селото, остатоци од раноантичка тврдина IV век п.н.е., заштита, предстража на градот Пелагонија на Висока..
1 Поврзано
*Висока - населба и кастел од хеленистичко, римско и доцноантичко време
*Градиште Цветково — тврдина од раноантичко време
*Вигната — базилика од раноантичко време
*Спаница — осамен наод од хеленистичкото и доцноантичкото време
*Старо Бонче — некропола од хеленистичкото и доцноантичкото време
*Црквиште —населба од хеленистичкото и доцноантичкото време
Хлорни оксиди

Хлорот и кислородот се сврзуваат на многу начини:
*хлор моноксид, , хлор(II) оксид
*хлор пероксид, , димер на хлор(II) оксидот
*хлор диоксид, , хлор(IV) оксид
*хлоропероксил,
*хлор триоксид, ClO<sub>3</sub>, хлор(VI) оксид
*дихлор моноксид, Cl<sub>2</sub>O, хлор(I) оксид
*Три дихлорни диоксиди:
**ClO dimer, Cl<sub>2</sub>O<sub>2</sub>, хлор(I) пероксид
**хлорил хлорид, ClO<sub>2</sub>Cl, хлор(0,IV) оксид
**хлор хлорит, ClOClO, хлор(I,III) оксид
*дихлор триоксид, Cl<sub>2</sub>O<sub>3</sub>, хлор(I,V) оксид
*дихлор тетроксид, наречен и хлор перхлорат, ClOClO<sub>3</sub>, хлор(I,VII) оксид
*дихлор пентоксид, Cl<sub>2</sub>O<sub>5</sub> — ''хипотетички''*дихлор хексоксид, хлорил перхлорат, Cl<sub>2</sub>O<sub>6</sub>, хлор(V,VII) оксид
*дихлор хептоксид, Cl<sub>2</sub>O<sub>7</sub>, хлор(VII) оксид
*хлор тетроксид,
*хлор(VII) оксид пероксид, (OClO<sub>3</sub>)<sub>2</sub>
Неколку јони исто така се хлорни оксиди:
*хлорил,
*перхлорил,
*хипохлорит, ClO<sup>−</sup>*хлорит, ClO<sub>2</sub><sup>−</sup>*хлорат, ClO<sub>3</sub><sup>−</sup>*перхлорат, ClO<sub>4</sub><sup>−</sup>
1 Поврзано
*Кислороден флуорид
*Броен оксид
*Јоден оксид
Ширмер тест

Ширмеровиот тест се користи за објективно мерење на количината на солзи произведени од окото. За оваа цел се прикачува 5 мм широка и 35 мм долга лента од филтер-хартија (лакмусова хартија) на надворешниот агол на очниот капак во конјунктивалната кеса. По 5 минути се чита растојанието што го покрива солзавната течност во хартиената лента.
Се прави разлика помеѓу два различни теста: Ширмер I и Ширмер II тест.
1 Ширмер I
Овој тест се изведува на неанестезирано око, при што се тестира секрецијата при надразнување. Кај овој тест нормално се очекува обојување на лакмусовата лента од околу 15 мм.
2 Ширмер II
Овој тест, уште наречен и базален Ширмер тест, се изведува под локална анестезија за да се спречи иритација на очите. Соодветно, овде се мери помала вредност (помало растојание на пребојување на хартијата), што поблиску одговара на базалната секреција на солзи, т.е. вообичаената солзна секреција при отсуство на дразба.
Нормален наод кај овој тест се повеќе од 10 мм, додека помалку од 10 мм укажува на недоволно производство на солзи, вредностите под 5 мм за 5 минути се патолошки.
Тестот треба да го вршат само офталмолози, бидејќи постои ризик од ерозија на рожницата (корнеата) доколку се користи неправилно.
Патолошки Ширмер тест може да е присутен, на пример, кај следниве болести:
* Сјогренов синдром (Сика-синдром)
* недостаток на витамин А
* земање одредени лекови (атропин или хиосциамин, бета блокатори, итн.)
* трахома
* лагофталмус
* фацијална пареза при лезија на влакната на седмиот кранијален нерв, поточно на нервните влакна од N. petrosus major
3 Наводи
Борис Писториус

Борис Писториус (|Boris Pistorius; во ) — германски правник и политичар од Социјалдемократската партија на Германија кој е сојузен министер за одбрана од 19 јануари 2023 година, а претходно бил и покраински министер за внатрешни работи и спорт на Долна Саксонија од 19 февруари 2013 до 18 јануари 2023 година.
Стапица (филм од 2007)

„Стапица“ (српски: ''Клопка'') — филм на режисерот Срдан Голубовиќ од 2007 година. Главните улоги ги играат: Небојша Глоговац, Наташа Нинковиќ, Аница Добра и Мики Манојловиќ.
1 Синопсис
Младен и Марија се среќен млад брачен пар од Белград, припадници на средната класа. Тие живеат како потстанари при што Младен работи како градежен инженер во една државна фирма, додека Марија е наставничка по англиски јазик во основно училиште. Тие имаат едно дете, синот Немања и се надеваат на подобар живот. Меѓутоа, Немања има ретка срцева болест, а за неговото лекување во странство се потребни 26 000 евра. Тие мора да ги обезбедат парите брзо, но банките не им даваат кредит, а нивните пријатели немаат доволно пари. Затоа, Младен и Марија даваат оглас во весниците, барајќи помош за операцијата. По неколку разочарувања, ним им се јавува таинствен човек кој им нуди помош под услов Младен да убие еден деловен човек со криминален профил.
Наивец

„Наивец“ (српски: ''Наивко'') — филм на режисерот Јован Живановиќ од 1975 година. Главните улоги ги играат: Љубиша Самарџиќ, Радмила Живковиќ, Велимир Бата Живојиновиќ, Павле Вуисиќ и Слободан Алигрудиќ.
1 Синопсис
Изградбата на една брана предизвикува немир меѓу жителите на едно мало село на планината Мироч. Притоа, секој од нив сака да заработи повеќе пари од продажбата на земјата на државата. За тоа време, младиот овчар Бузга го отктива својот сликарски талент, сликајќи на платното на мајсторот Жиле кому државата му платила да направи изложба со слики за изградбата на браната. Бузга, кому му се потсмева целото село, од ден на ден се претвора во голем уметник-наивец. Кога тој почнува да заработува од своите слики, сите селани наеднаш почнуваат да се бават со сликарство. Меѓутоа, нивните дела се безвредни, па на крајот, тие се обидуваат да го привлечат Бузга да им се придружи во нивната сликарска задруга, иако претходно тој бил избркан.