procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Северна Норвешка

Северна Норвешка (|Nord-Norge, севернолапонски: ''Davvi-Norga'') e географски регион во Норвешка кој се состои од трите најсеверни окрузи во државата: Нурлан, Тромс и Финмарк, или 35 отсто од норвешкото копно. Некои од поголемите градови во овој регион (од југ кон север) се: Му и Рана, Буде, Нарвик, Харстад, Тромсе и Алта. Северна Норвешка е често опишана како предел на полноќно сонце и предел на поларната светлина. Зафаќа површина од 112.951 км² и има 462.908 жители.
1 Поврзано
* Региони во Норвешка
* Географија на Норвешка
Руско-белгиски односи

Руско-белгиските односи се надворешни билатерални односи меѓу Белгија и Руската Федерација. Русија има амбасада во Брисел и генерален конзулат во Антверпен, додека Белгија има амбасада во Москва и генерален конзулат во Санкт Петербург.
Двете земји се полноправни членки на Советот на Европа и Организацијата за безбедност и соработка во Европа.
1 Историја
Првите контакти меѓу Белгија и Русија започнале во почетокот на XVIII век кога Петар Велики ја посетил Јужна Холандија во 1717 година. Меѓу градовите што биле посетени се Брисел, Ахен и Спа. Дипломатски односи биле воспоставени помеѓу Белгија и Руската Империја во 1853 година кога Михаил Крептович бил назначен како прв претставник на Руската Империја во Брисел на 19 март 1853 година.
2 Трговија
Во 2004 година, трговската размена меѓу двете земји целосно била € 4.75 милијарди, што претставувало зголемување од 1.18 € милијарди во текот на претходната година. Рускиот извоз во Белгија главно главно вклучува минерали (37%), скапоцени и полускапоцени камења (22%), црни и обоени метали (17%) и хемиски производи (8%). Рускиот увоз од Белгија е составен од индустриска опрема (25%), хемикалии и лекови (18%), пластични производи и гума (9%), храна (8%) и транспорт (8%). Во 2004 година, Белгија увезела 30% од својата нафта и природен гас од Русија. Воздушни транспортни врски меѓу двете земји постојат, со Аерофлот и Брисел ерлајнс меѓу Москва и Брисел
Руско-босанскохерцеговски односи

Руско-босанскохерцеговските односи (руски: ''Российско-боснийские отношения'') се надворешни односи меѓу Босна и Херцеговина и Руската Федерација. Босна е една од земјите каде што Русија испратила свои војници за стабилизација на земјата. Русија ја признала независноста на Босна и Херцеговина на 27 април 1992 година.
На 12 јануари 1996 година, Русија испратила војници во Сараево, главниот град на Босна и Херцеговина, преку Тузла. Овој потег бил мотивиран од желбата за подобрување на односите со САД. Местоположба на руските трупи станало предмет на меѓународна дебата: Русите сакле да бидат распоредени на територија каде живееле Босански Срби, а САД сакале да бидат распределени на територија каде живееле Босански Хрвати.
Русија е член на советот кој гарантира мир и стабилност во Босна и Херцеговина. Во јуни 2003 година, во Босна и Херцеговина пристигнал руски воен контингент за стабилизирање на ситуацијата во земјата. Руските официјални лица исто така се вклучени во Канцеларијата на високиот претставник и во Мисијата на ОБСЕ во Босна и Херцеговина.
Руски амбасадор во Босна и Херцеговина е Александар Карченко, додека амбасадор на Босна и Херцеговина во Русија е Иван Барбалиќ.
Список на градови во Парагвај

Градовите во Парагвај се најголемите населени места во државата. Најголем град во државата е главниот град Асунсион.
1 Градови
Оваа табела ги зема предвид сите градови во Парагвај со над 10.000 жители.
Градови во Парагвај
ранг, град, население, департман
попис 1982, попис 1992, попис 2002, проценка за 2006
1., Асунсион, 454.881, 500.938, 513.399, 507.574, Дистрито капитал
2., Сиудад дел Есте, 49.423, 133.881, 223.350, 273.755, Алто Парана
3., Сан Лоренсо, 74.552, 133.395, 202.745, 236.594, Централен департман
4., Луке, 25.896, 84.877, 170.433, 224.438, Централен департман
5., Капијата, 4.456, 83.773, 154.469, 215.201, Централен департман
6., Ламбаре, 67.168, 99.572, 119.984, 128.324, Централен департман
7., Фернандо де ла Мора, 66.597, 95.072, 114.332, 121.941, Централен департман
8., Лимпио, 3.288, 26.177, 71.744, 105.824, Централен департман
9., Њемби, 2.556, 26.999, 71.260, 103.818, Централен департман
10., Енкарнасион, 29.090, 56.261, 69.769, 76.671, Итапуа
11., Маријано Роке Алонсо, 2.681, 39.289, 64.807, 74.484, Централен департман
12., Итаугва, 5.382, 13.910, 47.596, 72.162, Централен департман
13., Педро Хуан Кабалјеро, 37.240, 53.566, 64.153, 68.480, Амамбај
14., Вилја Елиса, 6.784, 29.796, 52.210, 68.423, Централен департман
15., Сан Антонио, 5.320, 7.371, 37.504, 63.808, Централен департман
16., Ернандаријас, 11.139, 28.180, 47.433, 58.616, Ало Парана
17., Пресиденте Франко, 12.637, 31.825, 47.589, 56.613, Алто Парана
18., Кагвазу, 19.592, 38.220, 50.329, 56.302, Кагвазу
19., Коронел Овиедо, 21.913, 38.316, 47.890, 52.395, Кагвазу
20., Консепсион, 22.957, 35.276, 45.068, 49.128, Консепсион
21., Вилјамарка, 21.118, 27.818, 38.151, 42.185, Гваира
22., Пилар, 13.084, 19.121, 24.096, 26.016, Њембуку
23., Какупе, 9.151, 12.382, 19.432, 22.505, Кордиљера
24., Минга Гвазу, н.п., 8.914, 15.163, 18.909, Алто Парана
25., Ита, 9.311, 14.259, 17.413, 18.784, Централен департман
26., Вилја Ајес, 7.195, 11.859, 15.466, 17.145, Пресиденте Ајес
27., Сан Естанислао, 5.544, 9.132, 13.291, 15.256, Сан Педро
28., Сан Игнасио, 7.071, 11.580, 13.680, 14.632, Мисионес
29., Санта Рита, н.п., 2.865, 8.830, 13.032, Алто Парана
30., Ајолес, 2.935, 9.143, 11.137, 12.360, Мисионес
31., Доктор Еулохио Естигарибија, 2.679, 5.755, 9.902, 12.159, Кагвазу
32., Арегва, 5.177, 6.374, 10.045, 11.638, Централен департман
33., Куругвати, 2.316, 6.264, 9.641, 11.605, Каниндеју
34., Вилјета, 5.250, 7.439, 10.160, 11.320, Централен департман
35., Сан Хуан Баутиста, 6.839, 8.127, 10.339, 11.136, Мисионес
36., Оркета, 4.504, 8.252, 9.913, 10.728, Консепсион
37., Пирибебуј, 5.920, 7.397, 9.690, 10.557, Кордиљера
38., Парагвари, 6.592, 7.269, 9.508, 10.276, Парагвари
39., Коронел Богадо, 5.158, 7.214, 9.203, 10.038, Итапуа
40., Тобати, 5.711, 9.014, 9.688, 10.026, Кордиљера
2 Поврзано
* Гран Асунсион
* Голем Сиудад дел Есте
* Парагвај
* Департмани во Парагвај
* Окрузи во Парагвај
Лактон

Во хемијата, лактон претставува цикличен естер кој може да се смета за кондензациски производ на алкохолната група -OH и карбоксилната група -COOH во истата молекула. Тој има карактеристичен хетероцикличен прстен кој се состои од два или повеќе атоми на јаглерод и еден атом на кислород со кето група на еден од јаглеродните атоми до него. Многу од методите за синтеза на естрите се применливи и на лактоните.
Руско-хрватски односи

Руско-хрватските односи (руски: ''Российско-хорватские отношения'', хрватски: ''Rusko-hrvatski odnosi'') се надворешни односи меѓу Хрватска и Руската Федерација.
Двете земји воспоставиле дипломатски односи на 25 мај 1992 година. Хрватска има отворено амбасада во Москва и конзулат во Калининград, додека пак Русија има отворено амбасата во Загреб.
Двете земји исто така се членки на Советот на Европа и Организацијата за безбедност и соработка на Европа.
1 Наоди
*
Му и Рана

Му и Рана (|Mo i Rana) — град и административен центар на општината Рана во округот Нурлан, Норвешка. Сместен е близу до Северниот Поларник во регионот Хелгелан во Северна Норвешка. Зафаќа површина од 13,32 км² и население од 18.141.
1 Поврзано
*Географија на Норвешка
Руско-сириски односи

Руско-сириските односи (руски: ''Российско-сирийские отношения'') се надворешни односи меѓу Сирија и Руската Федерација. Русија има амбасада во Дамаск и конзулат во Алеп, а Сирија има амбасада во Москва. Русија ужива историски силни, стабилни и пријателски односи со Сирија, кое се покажало во Арапската пролет како и со повеќето од арапските земји Покрај тоа, на Медитеранот во сириското пристаниште Тартус се наоѓа руската поморска база за Црноморската флота.
Во почетокот на 2012 година, Русија зела цврст став за поддршка на владата на Сирија против меѓународна интервенција кој план бил промовиран од страна на западните и арапските земји за соборување на режимот на Башар Асад. Како една од петте членки на Советот за безбедност, Русија ветила дека ќе стави вето на секоја санкција против сириската влада продолжувајќи го снабдувањето со големи количини на оружје на владата на Сирија.
1 Историја и соработка
Речиси од своето основање во Сириска Арапска Република, Советскиот Сојуз дал дипломатска и воена поддршка во конфронтација со Израел. По доаѓањето на власт во Сирија во 1963 година на партијата "Баас", на сирискиот пристаништен град Тартус според договорот од 1971 година била изградена руска поморска база за Црноморската флота. За возврат, Сирија добила огромни количини советско оружје, автомобили, тенкови, авиони, ракети. Така Сирија станала најголем лојален пријетел на Советскиот Сојуз како земја од Блискиот Исток.
Сирија не била во можност да го плати оружјето на Советскиот Сојуз, па до 1992 година нејзиниот долг кон Русија надминал 13 милијарди долари. Во 2005 година, Русија и простила на Сирија 10 милијарди долари во замена за гаранции на нови нарачки за услугата.
Овие односи меѓу двете земји довеле до заладување на односите на Сирија со САД и Израел. Особено, Израел во неколку наврати изразил противење на трансферот на сирискиот ракетен систем С-300 и МиГ-31.
Нарвик

Нарвик (|Narvik) е најголем град и најголема општина според населението во округот Нурлан во Норвешка. Сместен е на брегот на Норвешкото Море, северно од Северниот Поларник. Зафаќа површина од и тука живеат 18.473 жители.
1 Поврзано
*Офотен
*Географија на Норвешка
Сицилиски јазик

Сицилискиот (изворно: ''lu sicilianu'' или ''siculu''; |language siciliana) е јазик од романското семејство. Се говори на островот Сицилија и помалите околни острови, во јужна Калабрија (каде се нарекува јужнокалабриски), во јужните делови на Апулија, Саленто (каде се нарекува салентски) и во Кампанија, каде се нарекува чилентски (Gordon, 2005). „Етнолог“ го опишува сицилијанскиот како „достатно различен од литературниот италијански за да се смета за посебен јазик“ (Gordon).
1 Говорници
Денес јазикот го говорат највеќето жители на Сицилија, како и иселеништвото низ светот, особено во САД, Канада, Австралија и Аргентина. ВО последните две до три децении, голем број на сицилијанци се преселиле во индустриските подрачја во северна Италија и остатокот од Европската Унија, особено во Германија.
Сицилискиот нема службен статус никаде, па дури ни во Сицилија и нема установа што го регулира. Најблиску до надлежност за јазикот е Центарот за сицилиски филолошки и лингвистички изучувања (''Centro di studi filologici e linguistici siciliani'') во Палермо, кој го истражува јазикот и објавува лингвистички дела уште од неговото основање во 1951 г.
Автономниот регионален парламент на Сицилија има донесено законски уредби за изучување на сицилискиот јазик во сите училишта, но реализацијата досега е мошне бавна (Cipolla, 2004).
Јазикот официјално се признава во општинските статути на сицилиските градови како Калтаџироне и Грамикеле, каде се прогласува „неотуѓивата историска и културна вредност на сицилискиот јазик“. Предвидена е и заштита и промовирање на јазикот согласно Европската повелба за регионални и малцински јазици (ECRML), но италијанскиот парламент досега не го има потврдено предлог-законот.
Во разните сицилиски заедници во САД и Канада (особено во Монтреал), јазикот е зачуван и се изучува во семејството и преку културни и фолкорни друштва и црковни организации, а постојат и друштвени групи на интернет.
2 Име на јазикот
Името на јазикот доаѓа од најголемиот древен староседелски народ на Сицилија наречен Сикули, кој живеел на островот пред доаѓањето на Грците во VIII век п.н.е..
3 Дијалекти
Како и другите јазици, сицилискиот има свои дијалекти, што припаѓаат на следниве наречја (Gordon и Bonner 2001):
*западно - во Палермо, Трапани, среднозападно Агриџенто)
*централно - во средниот дел на Сицилија, што опфаќа извесни делови од покраините Калтанисета, Месина, Ена, Палермо и Агриџенто)
*југоисточно - во покраината Рагуза и соседното подрачје од покраината Сиракуза)
*енско (''Ennese'') - во покраината Ена
*источно - во подрачјето на Катанија (втор град по големина на Сицилија) и соседното подрачје од покраината Сиракуза)
*месинско (во покраината Месина)
*липарско или еолско - на Липарските (Еолски) Острови)
*пантелериско (на островот Пантелерија)
*јужно- и среднокалабриско (''Calabrese'') - јужниот и среден дел на Калабрија, вклучувајќи ги покраините Реџо Калабрија, Вибо Валентија, Катанѕаро иа најголемиот дел од Кротоне)
*јужноапулско (''Pugliese'' или ''Salentino'') - полуостровскиот дел на Апулија)
*чилентско (''Cilentano'') - во подрачјето на Чиленто во Кампанија)
4 Поврзано
*Сицилија
*Сицилиско-арапски јазик
Сорентски Полуостров

Сорентски Полуостров (|Penisola sorrentina — полуостров во јужна Италија што до двои Неаполскиот Залив на север од Салернскиот Залив на југ.
1 Географија
Полуостровот е наречен по нејзиниот најголем град, Соренто, кој се наоѓа на северниот брег (во Неаполскиот Залив). На јужната страна е расположен Амалфискиот Брег. На извесна далечина од западниот крај на полуостровот, во Тиренското Море се наоѓа островот Капри. Целото ова подрачје е од голема важност за туризмот.
2 Општини
Полуостровот влегува во покраината Неапол со 9 општини и покраината Салерно со 12 општини.
3 Сообраќај
;Аеродроми
Најблиски аеродроми се:
* Неапол-Каподикино (NAP)
* Салерно-Понтекањано (QSR)
4 Поврзано
* Амалфиски Брег
* Капри
* Неаполски Залив
* Салернски Залив
Харстад

Харстад е општина во округот Тромс во Норвешка. Со население од 23.344 оваа општина е втора по големина во овој округ. Општински центар е истоимениот град Харстад кој е трет по големина во цела Северна Норвешка со население од 19.808 жители. Зафаќа површина од 372 км².
Неапол (покраина)

Неапол (италијански: ''Provincia di Napoli'', наполитански: ''Pruvincia 'e Nàpule'') — покраина во регионот Кампанија, Италија. Административен центар е градот Неапол. Покраината има 92 општини.
1 Демографија
Неапол е најгусто населената покраина во Италија со површина од 1.171,13 км² и население од околу 3,1 милиони.
Поважни општини Население
Неапол, 983.797
Џуљано ин Кампанија, 108.492
Торе дел Греко, 88.540
Поцуоли, 82.503
Казорија, 81.871
Кастелмаре ди Стабија, 65.794
Афрагола, 63.483
Марано ди Наполи, 58.978
Портичи, 57.062
Ерколано, 55.310
Торе Анунцијата, 48.720
2 Туризам
Подрачјето на покраината е познато по туризмот, како за странците, така и за Италијанците. Меѓу најпопуларните места во Италија е откопаниот римски град Помпеја, уништен со ерупцијата на Везув во 79 г.
Значајни како туристички места се и трите острови во Неаполскиот Залив: Искја, Прочида (дел од Флегренските Острови) и Капри, познати под збирното име Кампански Архипелаг. На Капри се наоѓа прочуеното Сино Грото - пештера со чудесна сина боја што изгледа како да е осветлена одозвола, под водната површина.
Популарност кај туристите ужува и Сорентскиот Полуостров со градот Соренто, познат по пијалакот лимончело и раскошните приморски карпи. Полуостровот е полн со вили, замоци, стражарски кули и цркви. Во Вико Еквенсе може да се видат и древни селски куќи.
Руско-кипарски односи

Руско-кипарските односи (руски: ''Российско-кипрские отношения'') се надворешни односи меѓу Кипар и Руската Федерација.
Советскиот Сојуз дипломатски односи со Кипар воспоставил по независноста на Кипар на 18 август 1960 година. Соработката меѓу двете земји се интензивирала во 1990-тите години и распаѓањето на СССР. Така Кипар ја признала Руската Федерација на 7 април 1992 година.
Во јануари 1997 година Кипар потпишал договор со Росвооруженије за продажба и испорака на С-300 проектили во вредност од 200 милиони долари, предизвикувајќи тензии со Турција, која се заканила дека ќе го бликира островот поради оваа испорака а не исклучила и воена акција По ова следувале и реакции од западните земји во кои било истакнато дека Русија сака да поттикне конфликт неѓу сојузниците на НАТО. Портпаролот на руското Министерство за надворешни работи изјавил дека договорот бил заснован на комерцијална основа и ги отфрлил изјавите дека договорот може да биде одговорен за тензии на Кипар истакнувајќи дека Русија предложила демилитаризација на островот
Лапонија

Лапонија или Сапми — регион во северниот дел на Скандинавскиот Полуостров, над Северниот Поларник. На север граничи со Баренцово Море, на запад со Норвешко Море, а на исток со Белото Море. Регионот е населен претежно со Лапонци кои за овие предели се сметаат за староседелци. Исто така, има и Норвежани, Швеѓани, Финци и Руси. Лапонската територија во политички поглед е поделена меѓу Норвешка, Шведска, Финска и Русија.
1 Поврзано
* Лапонски јазици
* Лапонија (Финска)
* Лапонија (Шведска)
Аума-Вајдатал (општинска заедница)

Аума-Вајдатал (|Auma-Weidatal) била општинска заедница во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Аума. Општинската заедница била распуштена на 1 декември 2011, кога нејзините составни општини биле припоени кон градовите Аума-Вајдатал (создаден на истиот датум) и Цојленрода-Трибес.
Општинската заедница Аума-Вајдатал се состоела од следниве општини:
# Аума
# Браунсдорф
# Герен-Делен
# Меркендорф
# Зилберфелд
# Штајц
# Вибелсдорф
# Цаделсдорф
Рујница

Рујница или портокалова млечка — вид печурка од родот на гулапките (''Russulaceae'') со бледо жолта до портокалова боја. Распространета е во Европа и Северна Америка. Расте во иглолисни и мешовити шуми, особено под борови, во периодот од октомври до ноември. Може да се употребува свежа, саламурена и маринирана, а никогаш не се суши.
Wake Up Dead

Wake Up Dead е песна на Мегадет од нивниот втор студиски албум ''Peace Sells... but Who's Buying?''. Ова бил првиот објавен сингл од споменатиот албум, а воедно и прва нумера од тој диск. Заедно со „Peace Sells“ се едни најпознатите песни на Мегадет и задолжителен дел од секој настап во живо. Композицијата започнува со брзо интро на тапани, по што следуваат акордите на гитара и текстот. Иако има долг инструментален мост помеѓу двете строфи, песната не е чисто солирање на електрична гитара. Текстот говори за љубовното неверство на Мастејн кон неговата девојка, и за тоа како таа би го убила кога би дознала за неговите ноќни сеанси. Враќајќи се доцна од клубот со другарите, тој се обидува да се прикраде во креветот, но притоа да не ја разбуди девојка му. Ако ја разбуди, таа би му го одзела животот како казна за неговото неморално однесување.
Снимен е и видео запис за оваа песна, во режија на Пенелопа Сферис. На спотот е прикажан перформанс на бендот во железен кафез. Како што песната одминува, обожавателите збеснуваат и постепено влегуваат во кафезот. Се смета дека овој филмуван запис е класичен приказ за една хеви-метал журка.
Марти Фридмен при аудицијата за нов гитарист во Мегадет, ја свирел токму оваа песна. Американскиот дет метал бенд ''World Under Blood'' ја има преработено песнава. Нивната верзија се наоѓа на албумот ''Tactical'' (издаден 2011 г.), како деветта нумера. Водечкиот гитарист и вокал на тој бенд, Дерон Милер, има изјавено дека „Wake Up Dead“ е негова омилена песна од Мегадет, и дека нивната преработка „смртно би го исплашила Дејв Мастејн кога тој би ја слушнал“.
1 Песни на винил изданието од Wake Up Dead
1.0.1 Прво издание
# Wake Up Dead - 3:37
# Good Morning/Black Friday (во живо) - 6:40
1.0.2 Второ издание
# Wake Up Dead - 3:37
# Good Morning/Black Friday (во живо) - 6:40
# Devil's Island (во живо) - 5:05
::Сите песни во живо беа снимени во Лондон, 1986 г.
2 Музички персонал
* Дејв Мастејн - вокал и ритам гитара
* Крис Поланд - водечка гитара
* Дејвид Елефсон - бас гитара
* Гар Семјуелсон - тапани
3 Поврзано
* Мегадет
* Peace Sells... but Who's Buying?
ISO 3166-2:IN

ISO 3166-2:IN е збир од кодови што се однесуваат на државата Индија во стандардот ISO 3166-2 (дел од ISO 3166) на Меѓународната организација за стандардизација (ISO). Стандардот ги утврдува кодовите на називите на главните административни единици (на пр. покраини, сојузни држави и сл.) на сите земји земји заведени со кодови во стандардот ISO 3166-1.
Во случајот на Индија, кодовите се однесуваат на 28 сојузни држави и 7 сојузни територии.
Секој код се состои од два дела, одвоен со цртичка. Првиот дел гласи „IN“, што е државен код на Индија. Вториот се состои од две букви и се води според регистарските таблички, со исклучок на Чатисгар и Утараканд чии автомобилски кодови се CG и UA/UK наместо CT и UT.
1 Кодови
Називите на единиците се водат според официјалните имиња во ISO 3166-2.
Код, Назив, Категорија
IN-AP, Андра Прадеш, сојузна држава
IN-AR, Аруначал Прадеш, сојузна држава
IN-AS, Асам, сојузна држава
IN-BR, Бихар, сојузна држава
IN-CT, Чатисгар, сојузна држава
IN-GA, Гоа, сојузна држава
IN-GJ, Гуџарат, сојузна држава
IN-HR, Харајана, сојузна држава
IN-HP, Химачал Прадеш, сојузна држава
IN-JK, Џаму и Кашмир, сојузна држава
IN-JH, Џарканд, сојузна држава
IN-KA, Карнатака, сојузна држава
IN-KL, Керала, сојузна држава
IN-MP, Мадја Прадеш, сојузна држава
IN-MH, Махараштра, сојузна држава
IN-MN, Манипур, сојузна држава
IN-ML, Мегалаја, сојузна држава
IN-MZ, Мизорам, сојузна држава
IN-NL, Нагаланд, сојузна држава
IN-OR, Ориса, сојузна држава
IN-PB, Пенџаб, сојузна држава
IN-RJ, Раџастан, сојузна држава
IN-SK, Сиким, сојузна држава
IN-TN, Тамил Наду, сојузна држава
IN-TR, Трипура, сојузна држава
IN-UT, Утараканд, сојузна држава
IN-UP, сојузна држава
IN-WB, Западен Бенгал, сојузна држава
IN-AN, Андамани и Никобари, сојузна територија
IN-CH, Чандигар, сојузна територија
IN-DN, Дадра и Нагар Хавели, сојузна територија
IN-DD, Даман и Диу, сојузна територија
IN-DL, Делхи, сојузна територија
IN-LD, Лакадиви, сојузна територија
IN-PY, Пондишери, сојузна територија
2 Поврзано
* Административна поделба на Индија
* Сојузни држави и територии на Индија
* Список на градови во Индија
Цојленрода-Трибес

Цојленрода-Трибес (|Zeulenroda-Triebes) — германски град во округот Грајц, во покраината Тирингија.
Цојленрода-Трибес се наоѓа во јужниот дел на округот Грајц во Тириншките Шкрилни Планини (''Thüringer Schiefergebirge''), на граница со Саксонија. Најпозната знаменитост во градот е неокласичното градско собрание, изградено во 1827. Цојленрода-Трибес е исто така познат по меѓународната женска велосипедска трка Тирингија.
1 Историја
Цојленрода бил спомнат во документ најрано во 1325. Селото станало град во 1438. Цојленрода припаѓал на кнежевството Ројс неколку векови. На 16 април 1945, американската војска го зазела Цојленрода без никаков отпор. На 1 јули, Црвената армија го окупирала градот. Во 1949, Цојленрода и Трибес станале дел од Источна Германија. По повторното обединување на Германија во 1990, Слободната Држава Тирингија била повторно основана. Цојленрода се споил со Трибес во 2006. Новото име на градот е Цојленрода-Трибес.
Нордкап

Нордкап (норвешки: Nordkapp) е општина во округот Финмарк во северниот дел на Норвешка. Административен центар на општината е Хонингсвог, гратче со 2.400 жители. Зафаќа површина од 925 км<sup>2</sup> и има население од 3.228 жители.
Наречена е по Северниот ’Рт, една од најсеверните точки на Европа.
Соре

Соре (дан. ''Sorø'') — помал град во Источна Данска, административен центар на општината Соре и регионот Зеланд. Населението брои 7.764 жители.
Местото е основано во 1161 г. од епископот Абсалон, кој подоцна го основал и Копенхаген, во околината на академијата (''Sorø Akademi'') која датира од 1140 г. Во близина се наоѓа и манстирската црква (''Sorø Klosterkirke''), каде е погребан епископот Абсалон и кралицата Маргарита I. Останките на кралицата подоцна се префрлени во Роскилдската катедрала).
Многу од жителите на Соре всушност работат во поширокото подрачје на Копенхаген или во градот Роскилде.
1 Поврзано
* Зеланд (регион)
* Зеланд (остров)
Департмани во Хаити

Хаити се дели на 10 департмани (фр. ''département''). Тие потоа се поделени на 41 округ и 133 општини.
1 Список на департмани
# Артибонит (фр. ''Artibonite''; кр. ''Latibonit'')
# Централен (фр. ''Centre''; кр. ''Sant'')
# Гранданс (фр. ''Grand'Anse''; кр. ''Grandans'')
# Нип (фр. ''Nippes''; кр. ''Nip'')
# Северен (фр. ''Nord''; кр. ''Nò'')
# Североисточен (фр. ''Nord-Est''; кр. ''Nòdès'')
# Северозападен (фр. ''Nord-Ouest''; кр. ''Nòdwès'')
# Западен (фр. ''Ouest''; кр. ''Lwès'')
# Јужен (фр. ''Sud''; кр. ''Sid'')
# Југоисточен (фр. ''Sud-Est''; кр. ''Sidès'')
Ова е табела на департманите во Хаити и нивните административни центри и податоци за секој од нив.
2 Податоци
Департман, Админ. центар, Површина (км²), Население, Бр. накартата
Артибонит, Гонаив, 1
Западен, Порт о Пренс, 8
Југоисточен, Жакмел, 9
Јужен, Ле Кај, 10
Северен, Кап Аитјен, 5
Централен, Инше, 2
3 Поврзано
*ISO 3166-2:HT
*Окрузи во Хаити
*Општини во Хаити
Бад Кестриц

Бад Кестриц (|Bad Köstritz) — град во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Се наоѓа на реката Вајсе Елстер, 7 километри северозападно од Гера. Бад Кестриц е познат по пиварницата ''Köstritzer'' и нејзиното црно пиво (''Schwarzbier'').
Руско-чешки односи

Руско-чешките односи (руски: ''Российско-чешские отношения'') се надворешни односи меѓу Чешка и Руската Федерација. Односите меѓу двете земји во текот на историјата е исполнета со голема соработка, главно поради словенскиот идентитет на двата народа како и со голема омраза и недоверба главно поради религиозни и политички причини.
Двете земји имаат заедничко словенско наследство, иако Русија е источнословенска земја а додека Чешка е западна. Кога односите помеѓу конкурентните православни и римокатолички цркви се влошиле, ова ги опфатило и двата народи бидејќи Чесите го примиле римокатолицизмот а Русите православието. протестантската реформација се случила во Чешка и двете земји немале блиски односи до 19 век.
1 Историја
Во текот на 19 век, руската надворешна политика повремено зела став за поддршка словенските земји. Чесите често биле огорчени на владеењето на Хабсбуршката династија, па голем број на Чеси биле прогласени како предавници по надот на династијата. По будењето на националната свест меѓу Чесите, Русија како непријател на Австроунгарија се јавила како спасител на Чешка. Но во исто време кај Чесите немало голема доверба главно поради религиозните разлики.
По крајот на Првата светска војна била формирена Чехословачка а Русија станала водечка држава во новиот Советски Сојуз. По крајот на Втората светска војна, земјата паднала под влијание на СССР и во неа бил воведен комунизам. Така следувал период на подобрување на односите кое траело до 1968 година кога се случила Прашката пролет и инвазијата на земјите од Варшавскиот пакт во Чехословачка. По инвазијата во земјата била воспоставена повторно власт под директива на Москва. Овие односи продолжиле до распаѓањето на СССР и Чехословачка. Подоцна Чешка се приклучила кон НАТО и ЕУ.
Денеска, односите меѓу двете земји се во добра насока. Во текот на најновата историја на двете земји биле потпишани голем број на договори.
Чешка има своја амбасада во Москва и конзулат во Санкт Петербург и Екатеринбург додека пак Руската Федерација има своја амбасада во Прага и конзулати во Брно и Карлови Вари.
Двете земји се полноправни членки на Советот на Европа и Организацијата за безбедност и соработка во Европа.
На 7 декември 2011 година, рускиот претседател Димитриј Медведев ја посетил Прага.
Руско-дански односи

Руско-данските односи (руски: ''Российско-датские отношения'') се надворешни односи меѓу Данска и Руската Федерација.
Дипломатските односи меѓу Данска и СССР биле воспоставени на 18 јуни 1924 година. Русија има амбасада во Копенхаген и на конзулат во Торсхавн, а Данска има амбасада во Москва, генерален конзулат во Санкт Петербург, а почесен конзулат во Калининград. Двете земји граничат со Балтичко Море и се членови на Советот на Европа и Организацијата за безбедност и соработка во Европа.
1 Историја
Данска, Русија и Шведска биле сојузници во Лигата на вооружена неутралност против воената политика на британската кралска морнарица. Денес, двете земји се блиски трговски партнери и трговијата главно се одвива на балтичкиот брег. За време на Големата Северна војна, коалицијата на бројни држави успешно ја оспорила шведската доминација во северниот дел на Средна и Источна Европа. Една руската православна црква постои во градот Копенхаген. Црквата била донација од Марија Фјодоровна на православна заедница во Данска кон крајот на 19 век. Голем настан во билатералните односи меѓу двете земји било пренесувањето на пепелта на царицата Марија Фјодоровна од Данска во Санкт Петербург кон крајот на септември 2006 по повод 140-годишнината од доаѓањето на Марија во Русија. Фарските Острови се единствените дански прекуморски територии кои одлучиле да преговараат за договор за слободна трговија со Русија. Сепак, трговијата најпрвин помунува низ Данска, а потоа оди кон Русија.
Грајц

Грајц (|Greiz) — град во Тирингија и е главен град на округот Грајц. Грајц се наоѓа во источниот дел на Тирингија на реката Вајсе Елстер.
Неговата местоположба на реката Вајсе Елстер и потокот Гелч го овозможиле неговиот брз раст. Постојано растел и се ширел во последните 1000 години. Ги добил градските права во 13 век по првпат. Потоцна, владејачката германска династија Ројс, изградила два замока во Грајц: Горен замок („Oberes Schloss“) и Долен замок („Unteres Schloss). Обата биле изградени од познати архитекти и сѐ уште се сметаат за уникатни. Грајц има голем парк во неговиот центар, кој се смета како англиска градина. Нејзиниот пејзаж е уникатен и вреден за посета. На многу улици низ градот можат да се најдат куќа во стилот Југендстил, како примери на овој архитектонски стил.
Во текот на Втората светска војна, Грајц не доживеал многу штета, иако три од петте моста во градот биле уништени. Во 1941, Улф Мерболд е роден тука, кој во 1983 станал првиот астронаут од Сојузна Република Германија (Зигмунд Јен, роден само 40 километри оттука, бил првиот германски вселенски патник, претставувајќи ја Германската Демократска Република во 1978 како космонаут).
Покраини во Кенија

Кенија е поделена на осум покраини. Покраините се делат на 46 окрузи, кои се состојат од вкупно 262 оддели. Одделите се поделени на 2.427 месности, а тие пак, на 6.612 подмесности. Со секоја покраина раководи „покраински комесар“.
Локалните управни единици претежно не соодветствуваат на границите со оддели, туку се класификуваат како градски, општински, паланечки и окружни совети.
Трет посебен вид се изборните единици, кои понатаму се делат на околии.
1 Покраини
# Западна
# Источна
# Крајбрежна
# Најроби
# Њанза
# Раседна Долина
# Североисточна
# Централна
2 Поврзано
*ISO 3166-2:KE
Вера Јоциќ

Оливера Верa Јоциќ (Сингелиќ, Скопско, 21 август 1923 - Саса, Македонска Каменица, 22 мај 1944) — партизанка, македонски и југословенски првоборец. Била прогласена за народен херој на 20 декември 1951 година.
1 Животопис
Вера Јоциќ е родена на 21 август 1923 година, од семејство кое по Балканските војни ја напуштила Србија и се преселиле во Синѓелиќ, Скопско. Како гимназијалка станала членка на СКОЈ, во 1941 година.
1.1 Учество во НОБ
По Апpилската војна со своите сестри заминала за Ваљево (Србија), каде се приклучила во Јастребачкиот партизански одред и била примена во КПЈ во октомври 1941 година. По нелегалната партиска дејност во Ниш, во зиматa 1942 година, ги продолжила партизанските дејствија во Јастребачкиот, па во Врањскиот партизански одред.
Таа се разболела поради изложеноста на многу ниски темпаратури, а и нејзините нозе премрзнале. Најпрво била лечена низ околните села, по што е решено да се пренесе во Ниш на лекување. Таму се вработиила во фабриката за тутун, каде продолжила да агитира и да ја врши својата револуционерна дејност. Во знак на благодарност, подоцна во дворот на истата фабрика е поставена нејзина биста.
Желбата да се бори на територијата на Македонија кај неа станала се посилна и од крајот на 1943 година била заменик-политички комесар на Tрeтиот кумановски партизански одред и на кумановските баталјони „Орце Николов“ и „Христијан Тодоровски - Карпош“. Нејзината храброст врзана е за борбите што овој баталјон ги водел во познатната пролетна (мајска) офанзивз. Како секретар на партиското биро во Баталјонот, секогаш била во првите борбени редови, давајќи пример со својата храброст. Особено се истакнала во борбите кај Дренак, Пелинце, Ристовац и др. Од 24 февруари 1944 година е заменик политички комесар на Првиот баталјон на Третата македонска народноослободителна ударна бригада.
Учествувала во Пpолетната офанзива која се одвивала во мај и јуни 1944 година, при што единиците од кумановско изведувале пробив кон Беласица и Егејска Македонија. Задачата да се пробие обрачот од бугарски војски, се паднала на баталјонот во кој била член Вера Јоциќ. Во тие борби, кај селото Страцин, Кумановско на 20 мај 1944 година, таа го извела првиот јуриш кон бугарските сили, по што била тешко ранета. Партизаните ја извлекле, и ја носеле на шаторско крило три дена и три ноќи. По три дена, починала кај селото Саса, Делчевско.
2 Сеќавање
Вера Јоциќ е воспеана во прочуените песни „Очи“ и „Љубов“ од Ацо Шопов.
Во нејзина чест, едно основно училиште во општината Гази Баба го носи нејзиното име.
3 Галерија
Руско-фински односи

Руско-финските односи (руски: ''Российско-финляндские отношения'') се надворешни односи меѓу Финска и Руската Федерација.
Финска увезува голем број на столи и основни потреби од Русија. Русија има амбасада во Хелсинки и генерален конзулат во Мариехамн. Финска има амбасада во Москва, генерален конзулат во Санкт Петербург, и двеа конзулати (во Мурманск и Петрозаводск).
Хоризонтален пренос на гени

Хоризонтален пренос на гени (ХПГ) е секој процес во кој има пренос на генетски материјал од една клетка на друга, која не е потомок на првата. За разлика од ''хоризонталниот'' пренос на гени, при ''вертикалниот'' има пренос на генетски материјал во еден организам од неговиот предок, на пример, од негов родител или од видот од којшто тој еволуирал. Повеќето истражувања во генетиката се однесуваат на вертикалниот пренос на гени, но во последно време сè повеќе станува јасно големото значење на ХПГ, и тоа како важен фактор во еволуцијата на многу организми, меѓу кои бактерии, растенија и луѓе.
Руско-француски односи

Руско-француските односи (руски: ''Российско-французские отношения'') се надворешни односи меѓу Франција и Руската Федерација.
1 Историја
Руско-француските односи имаат долговековна историја. Уште во средината на 11 век Ана - ќерката на Јарослав Мудриот, станала кралица на Франција кога се омажила за Анри I. По неговата смрт станала регент на неговиот син - идниот крал на Франција Филип I. Фактички таа управувала со државата. Првата амбасада на Русија во Франција била основана во 1717 година, по декрет на Петар Велики по кое биле воспоставени дипломатски односи меѓу двете земји.
Односите меѓу Русија и Франција во првата половина на 19 век не можат да се одликуваат како стабилни. Во текот на овој период следувала Француската инвазија во 1812 година, Јулската револуција по кое рускиот император Николај I го сметал францускиот крал за узурпатор на престолот. Врв во соработката меѓу Франција и Русија било создавање кон крајот на 19 век воено-политички сојуз. Симбол на пријтелството меѓу двете земји е мостот на Александар III, изграден во Париз. Овој мост е познат како најубавиот од сите мостови на реката Сена.
Историјата на односите на СССР и Франција започнале на 28 октомври 1924 година на денот на официјалното воспоставување на дипломатски односи меѓу СССР и Франција. Преку размена на амбасадори француската влада истакнала дека мешањето во внатрешните работи на Русија ќе стане минато. На 14 ноември 1924 година Президиумот на ЦК на СССР назначил овластен дипломатски претставник на СССР во Франција.
На 7 февруари 1992 година Франција ја признала Руската Федерација како земја наследник на СССР.
Марлене Фавела

1 Животопис
Силвија Марлен Фавела Мераз (шпански: ''‎Silvia Marlene Favela Meraz''; во , Дуранго, Мексико) е мексиканска глумица. Студирала во Центарот за глумска едукација на Телевиза во Град Мексико. Позната е по улогата на Росаура Риос Оливарес во теленовелата “Дива мачка” (Gata Salvaje - 2002), улогата на Наталија Руиз во “Против ветрот и олујата” (Contra viento y marea - 2005) и улогата на Есмералда Санчес де Монкада во теленовелата на Телемундо “Зоро: Мечот и ружата” (Zorro: La espada y la rosa - 2007). Моментално е дел од филмската екипа на “Лицето на одмаздата” (Еl Rostro de la Venganza - 2012-2013)
2 Теленовели
Година:, Македонско име:, Оригинално име:, Улога:
2012., ''Лицето на одмаздата'', ''El rostro de la venganza'', Ерика / Ева
2011., ''/'', ''Corazón apasionado'', Патрисија Кампос
2011., ''Наследници'', ''Los herederos del Monte'', Паула дел Монте
2008., ''/'', ''Playball'', Елена
2007., ''/'', ''Species: The Awakening'', Азура
2007., ''/'', ''Amor sin maquillaje'', Пина
2007., ''Зоро'', ''Zorro: la espada y la rosa'', Есмералда Санчес де Монкада
2006., ''Ружна Бети'', ''Ugly Betty'', Сестра Ева / Есмералда
2005., ''Против ветрот и олујата'', ''Contra viento y marea'', Наталија Риос
2004., ''Руби'', ''Rubí'', Соња Чаварија Гонсалес
2003., ''Невестински вел'', ''Velo de novia'', Анхелес Виљасењор
2002., ''/'', ''Gata salvaje'', Росаура Риос Оливарес
2002., ''Помеѓу љубовта и омразата'', ''Entre el amor y el odio'', Сесилија
2001., ''/'', ''Navidad sin fin'', Кукис
2001., ''/'', ''La intrusa'', Гвадалупе ''Лупита'' Рохас
2000., ''/'', ''Carita de ángel'', Амбер Ферер
2000., ''/'', ''La casa en la playa'', Марлена Нуњес
1999., ''За твојата љубов'', ''Por tu amor'', Моника
1999., ''/'', ''Mujeres engañadas'', Летисија
1999., ''/'', ''Infierno en el paraíso'', Патрисија
1999., ''/'', ''DKDA Sueños de juventud'', Гина
1998., ''/'', ''Asi es la vida'', Маријана
1997., ''/'', ''Maria Isabel'', Патрисија
1995., ''/'', ''Maria Jose'', Дебора
Региони во Данска

Регионите во Данска (дан. ''regioner'') се создадени како дел од административното преуредување на земјата во 2007 година. како замена за дотогашните окрузи (''amter''). Воедно, бројот на општини (''kommuner'') бил намален од 270 на 98.
1 Задачи на регионите
Према Законот за регионите нивните задачи се:
* Здравствениот систем
* Регионалниот развој (природа, екологија, економика, туризам, вработеност, образование, култура и развивање на помалку развиените и на земјоделски делови во регионите, како и административни услуги за регионален раст)
* Загадување на почвите
* Картографирање на суровините и планирање за нивната експлоатација
* Специјализирани социјални институции за социјално и психички слаби жители
* Создавање друштва за јавен транспорт (автобуси, возови и слично)
Данските региони не се финансираат од директни даноци, туку од државни субвенции (фискални трансфери).
2 Список на региони
Лого, Назив, Изворно, Админ. центар, Најголем град Население, Површина(км²), Густина(жит./км²), Составни окрузи до 2007
Зеланд, ''Region Sjælland'', Соре, Роскилде, 817.907, 7.217,8, 113,32, Роскилде, Стурстрем и Западен Зеланд
Јужна Данска, ''Region Syddanmark'', Вајле, Оденсе, 1.201.342, 12.191, 98,02, Фунен, Рибе, Јужен Јитланд и јужната половина од Вајле
Престолнински, ''Region Hovedstaden'', Хилеред, Копенхаген, 1.714.486, 2.546,3, 673,32, Копенхаген и Фредериксборг
Северна Данска, ''Region Nordjylland'', Олборг, Олборг, 579.996, 7.874,0, 73,66, Северен Јитланд, северниот дел од Виборг и мал дел од Орхус
Среден Јитланд, ''Region Midtjylland'', Виборг, Орхус, 1.266.682, 13.000,2, 97,44, Рингкјебинг, речиси сет Орхус, јужниот дел од Виборг и севериот дел од Вајле
Данска, ''Danmark'', Копенхаген, Копенхаген, 5.580.413, 42.894,8, 130,10
;Белешки
3 Поврзано
* Општини во Данска
* Фарски Острови
* Гренланд
* ISO 3166-2:DK
Руско-турски односи

Руско-турските односи (руски: ''Российско-турецкие отношения'', турски: ''Rusya–Türkiye ilişkileri'') се надворешни односи меѓу Турција и Руската Федерација.
1 Историја
Турските и словенските народи биле во контакт уште од средниот век. Турците во Анадолија биле одделени од Русија преку Црното Море и Полско-Литванска Државна Заедница на северозапад и Кавказ на исток. Турците основале Отоманско Царство во Анадолија и започнале проширување на своите земји надвор од Анадолија. Двете империи започнале серија од судири по текот на црноморскиот слив.
Овие серија од војни се познати како Руско-турски војни. На почеток во 1568 година, поддршката на Отоманското Царство за малите турски и исламски вазални држави во модерна Русија довело до конфликт меѓу двете империи. Со текот на времето, овие војни сè повеќе биле во корист на Руската Империја. Од 19 век, Русија помагала на словенските и христијанските малцинства во Отоманското Царство за нивно ослободување и создавање на нови држави. На Балканскиот Полуостров освен Русија, свои интереси имала и Австроунгарија. Двете империи за последен пат војувале меѓусебно во времето на Првата светска војна чиј крај довел до распаѓање на двете држави.
СССР била една од првите земји кои ја признале Турција во 1921 година.
На 25 мај 1992 во посета на Москва бил на турскиот премиер Сулејман Демирел и бил потпишан договор за соработка. По ова следувало признавањето на Ерменскиот геноцид, кои привремено дошле до заладување на меѓусебните односи. Турскиот премиер Реџеп Тајип Ердоган отпатувал во Сочи на 16 мај 2009 година каде се сретнал со рускиот премиер Владимир Путин.
Во 2004 година, билатералната трговија меѓу двете земји изнесувала 10.9 милијарди американски долари, во 2003 - 6.8 милијарди. Од 2010 година, Русија е втор најважен трговски партнер на Турција, а Турција е рангирана на седмото место во надворешно-трговската размена со Руската Федерација. Трговскиот промет меѓу двете земји надминал 25 милијарди долари, уделот на енергија во извозот на Русија и Турција е околу 70%,. Русија и Турција имаат договор за изградба на првата турска атомска централа "Akkuyu" во провинцијата Мерсин.
Според меѓувладиниот договор потпишан во 1987 година, Турција купува руски гас.
Џони Еванс

Џонатан Грант "Џони" Еванс (роден на 2 јануари 1988 година) — севернo-ирски фудбалер, играч од одбраната на Манчестер Јунајтед и на северноирската репрезентација.
1 Кариера
Еванс е роден во Белфаст и ја започнал својата кариера во Гринајланд, каде што бил забележан од скаутите на Манчестер Јунајтед. Тој напредувал во академијата на клубот играјќи успешно за резервистите и во летото 2006 се нашол на списокот на играчи кој со себе ги повел менаџерот Сер Алекс Фергусон за подготвителната турнеја за новата сезона. Не можејќи да се избори за место во првиот тим Еванс одработил периоди на заем во Антверпен и на двапати во Сандерленд. Тој го направи своето деби за првиот тим на Манчестер Јунајтед во натпревар од Лига купот во сезоната 2007-2008, станувајќи редовен член на првиот тим веќе во следната сезона. Тој е последниот северно-ирски фудбалер кој настапил за Манчестер Јунајтед и прв по голманот Рој Карол (2001-2005).
Во летото 2015 бил продаден на Вест Бромвич Албион.
По испаѓањето на Вест Бромвич од Премиер лигата во 2018 година, Еванс потпишал за Лестер Сити.
2 Титули
2.1 Сандерленд
*Чемпионшип лига : 1
: 2006-2007
2.2 Манчестер Јунајтед
* Премиер лига : 3
: 2008-2009, 2010-2011, 2012-2013
* ФА Комјунити Шилд : 4
: 2008, 2010, 2011, 2013
* ФА Куп : 1
: 2023-2024
* Лига куп : 2
: 2008-2009, 2009-2010
* ФИФА Светско Клупско првенство : 1
: 2008
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Модрич

Успението на Пресвета Богородица — главна селска црква во селото Модрич. Сместена е на околу стотина метри од сретселото.
1 Историја
Црквата била обновена во 1894 година врз темелите од стара манастирска црква. Во ноември 2012 година, по налог од Владата на Македонија, од оваа црква биле одземени 27 вредни икони, кои биле складирани во музејските згради, а сè со цел да се спречи нивно крадење.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида во задниот дел. Главниот влез е сместен на западната страна. Над него има застаклена слика во дрвена рамка на која е прикажано Успението на Пресвета Богородица, а над сликата има окно. До внатрешноста на црквата води и спореден влез кој е сместен на јужната страна. Јужниот и северниот ѕид содржат по три прозорци, од кои прозорецот кој е најблиску до западната страна на обата ѕида се наоѓа повисоко, додека во средишниот дел на апсидата има монофора. Објектот е изграден од варовник, а на рабовите се забележуваат камени тули. Црквата во целост е покриена со кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда од предната страна и во него се сместени камбанаријата, селските гробишта и фонтана. Камбанаријата има квадратна основа и е сместена непосредно од левата страна по влезот во дворот на црквата. Таа се состои од четири дела и на секоја страна од деловите има по една монофора, освен на најнискиот дел од источната страна каде што е сместен влезот. Покриена е со лимен пирамидален кров.
3 Галерија
4 Поврзано
* Црква „Св. Никола“
* Црква „Св. Атанасиј“
* Црква „Св. Ѓорѓи“
* Црква „Св. Архангел Гаврил“
* Модрич
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Втора струшка парохија
Руско-грчки односи

Руско-грчките односи (руски: ''Российско-греческие отношения'') се надворешни односи меѓу Грција и Руската Федерација.
Поради големото историско пријателство и длабоките културни и религиозни врски меѓу двете земји, (поголем дел од Грците и Русите се православни христијани), Грција и Русија имаат одлични дипломатски односи. Двете земји исто така делат заеднички политички ставови за Балканот и во светот, односно Грција да биде силен поддржувач на ставот на Русија за Косово и нејзиното прогласување на независност. Дипломатските односи биле воспоставени во 1828 година. Грција и Русија се полноправни членки на многу организации, вклучувајќи го и Советот на Европа, Организацијата за безбедност и соработка во Европа и Организацијата за црноморска економска соработка.
Грција има амбасада во Москва и два конзулати во Санкт Петербург и Новоросијск. Русија има амбасада во Атина, конзулат во Солун и почесен конзулат во Александрополис. Грција исто така најавила дека ќе отвори конзулат во Екатеринбург.
1 Историја
Поради културните, верските и историските врски меѓу двете земји, од средновековните до модерните времиња (Византиско Царство и Киевска Русија), Грција и Русија денес имаат силни дипломатски односи и се сметаат како братски нации. Русија и помогнала на Грција во Грчката војна за независност од Отоманското Царство. Денес, многу Грци живеат во Руската Федерација и голем број Руси живеат во Грција соодветно. Повеќето Грци живеат во рускиот регион на Црно Море (100.000) и во главниот град Москва (80.000) и Санкт Петербург (3.000), додека голем број Руси живеат претежно во регионот Халкидик и грчкиот остров Крит.
Грција е единствената членка на НАТО која има силни традиционални воени врски со Русија. Армиите на двете земји соработуваат и заедно редовно во програмите за одбрана и воена соработка во Егејското Море и источното Средоземно Море, како и давање воена поддршка и обука на земјите кои имаат блиски односи со Ерменија. Покрај тоа, руските воени единици често земаат учество во парадите на грчката национална армија кои се одржуваат на 25 март и 28 октомври. Грција исто така била една од ретките кои соработувала со СССР и покрај нејзиното членство во НАТО.
Нафтоводот Бургас-Александрополис бил предложен во 1993 година од страна на неколку руски и грчки компании. Во 1994 година бил потпишан билатерален договор меѓу Грција и Бугарија за изградба на нафтоводот.