procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Козачки напад на Цариград (1624)

Козачкиот напад на Цариград (1624) — кампањи на Запорошките Козаци, предводени од хетманот Михаило Дорошенко, кон Цариград, тогашниот главен град на Отоманското Царство.
1 Заднина
Со векови, почнувајќи од владеењето на Казимир Велики од 14 век, Полска се натпреварувала за проширување во рутенските земји Халич и Подолија против ривалите Унгарија и Литванија, што резултирало со формирање на Полско-литванската Заедница во 1569 година. Зголеменото полско влијание и автономија над југозападна Рутенија довело до судир со кримските ханови, чии напади во регионот на Црното Море започнале да се интензивираат.
Наспроти оваа позадина, козачката организација Запорожјански домаќин се организирала како политичко-воено братство кое почнало да врши напади врз Кримското Ханство и Отоманското Царство, продирајќи до предградијата на Цариград, и извршувајќи грабежи кон почетокот на 17 век.
2 Прв напад
Во летото 1624 година, турскиот адмирал Реџеп-паша  го нападнал Кафа за да ги покори татарските вазали. Козаците решиле да го искористат овој момент за да го нападнат Истанбул. И покрај гласините и предупредувањата за можноста од страшен напад, адмиралот ги игнорирал и заминал на Крим.
Главниот град останал без одбрана. Во тоа време Козаците со 70-80 шајки (чамци) се појавиле на двете страни на Босфорот. Ноќта на 9 јули, тие го нападнале градот, ограбувајќи и палејќи станбени и административни згради. Бејлербеј, Ваниќој бил уништен на европскиот брег.
За шест часа Козаците ги уништиле редовите на величествените вили и домови, по што (околу 9 часот наутро) се вратиле во морето.
Султанот Мурад IV, и покрај недостатокот на флота, одлучил да ги казни Козаците за злосторството. Недостигот од галии го компензирал користејќи разни цивилни чамци. Надевајќи се дека ќе ги исплаши Козаците со големината на својата сила, тој испратил неколку стотици бродови под контрола на Дамат Халил-паша. Гледајќи ја оваа импровизирана армада, Козаците чекале среде теснецот, и ги поставиле чамците во полукруг. Ветерот им дал можност на Козаците да ги нападнат Турците.
Турците продолжиле, но Украинците не реагирале. Дамат Халил-паша сметал дека ако Турците не успеат, Козаците ќе му нанесат уште позначаен удар на Истанбул. До вечерта Козаците биле во крајбрежните води на Истанбул, а потоа се вратиле во својата татковина.
3 Втор напад
По две недели, османлиската престолнина се соочила со најмалку 150 шајки, секоја со по 50 членови на екипажот.
102 козачки шајки дошле во османлиската флота под команда на Паша, составена од 25 големи галии, потпомогнати од 300 помали чамци (најверојатно 25-50 луѓе во секој). Битката траела неколку дена; На крајот, Козаците ја разбиле турската флота, а потоа го нападнале Истанбул.
4 Турска реакција
Софата, загрижена од постапките на Козаците, испратила гласници кај Рејб-паша, велејќи му да ги игнорира кримските работи и да се врати во Истанбул.
Козачките затвореници изјавиле дека се однесувале како да ги извршуваат овие напади во договор со Татарите. Ова дополнително ги нарушило односите меѓу Отоманското Царство и Кримското ханство.
5 Поврзано
* Козачки напад на Цариград (1615)
* Козачки напад на Цариград (1620)
Набави си муда: 9 и 1 / 2 бајки за секс

„Набави си муда: 9 и 1 / 2 бајки за секс“ (англиски: ''Grow a pair: 9 1/2 fairy tales about sex'') — збирка раскази на британската писателка Џоана Волш од 2015 година.
1 Содржина
Книгата ги содржи следниве раскази:* Девојката и грмушката со пениси
* Трите големи курови
* Вештерката
* Келнерот и перачката
* Принцезата и пенисот
* Во друг дел од шумата
* Едноставниот Ханс
* Најголемиот љубовник во светот
* Записник од состанокот меѓу госпоѓата Дарси Хурлбат, Хортенсија Шејкли, Рејмонд Матс и доктор Максмен, вклучувајќи го и повикот по Скајп до госпоѓата Густи Словак
* Набави си муда
* Поговор: ... Во лисица
2 За делото
Модерните бајки на Волш се сличуваат во светот на чудесните еротски можности, каде желбата е водечка енергија, а срамот е непозната емоција. Во неверојатно смешните, апсурдни и понекогаш мрачни бајки, сè е исполнето со магијата на сексот. Сепак, под надреалната површина на книгата, во нејзиното пулсирачко срце, лежи остроумно истражување на бројните пермутации и комплексности на желбата. Збирката добила бројни позитивни критики. Така, писателката Дубравка Угрешиќ ја оценила со зборовите: „Оваа исклучителна, лесна, смешна книгичка е одлично четиво!“; а Марина Ворнер во „Гардијан“ ја оценила како „надреална, непристојна и безобразно инвентивна“.
3 Изданија на македонски јазик
Збирката е објавена на македонски јазик во 2019 година како 134. книга во едицијата „Магма“ на издавачката куќа „Темплум“. Преводот го извршила Ивана Галапчева, а авторка на илустрациите е Симона Манчева. Книгата, со обем од 67 страници и со димензии од 17 сантиметри, била испечатена во печатницата „Алма“ во тираж од 100 примероци. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-487118-7.
Нанасе Окава

Нанасе Окава (родена мај 2, 1967г) е член на женскиот тим за создавање манга - КЛАМП. Таа е директорка на тимот и е одговорна за пишување на приказни и скрипти за делата на КЛАМП.
Како дел од 15-годишнината на КЛАМП, секој од членовите си ги смениле своите имиња, наводно, затоа што сакале да испробаат нови прекари. Нанасе Окава го променила своето име во Агеха Окава во 2004 година. Окава сè уште го користела своето претходно име за некои од сценаријата што ги напишала за анимирани серии.
Окава на својот блог објавила дека од 1 март 2008 година повторно треба да и се обраќаат со нејзиното родено име - Нанасе Окава.
1 Дела
1.1 Манга
* Окава ги има напишано сите манга серии од КЛАМП од 1980-тите.
1.2 Аниме
* Окава, исто така, придонела за поголемиот дел од аниме адаптациите на манга серијалите на КЛАМП:
година, Наслов, Тип, Кредит, Забелешка
1991-92, ''РГ Веда'', Оригинална видео анимација, Скрипта
1994-95, ''Магичниот витез Рејрт'', Аниме телевизиски серии, Состав на серии, сценарио (епс. 14-20), Композиција за ко-серија со Кеико Маруо
1995 година, ''Мијуки-чан во Земјата на чудата'', Оригинална видео анимација, Скрипта
1996 година, ''Икс'', Аниме филм, Сценарио, Планирање, Заедно со Ринтаро
1998-2000 година, ''Грабачката на карти Сакура'', Аниме телевизиски серии, Состав на серии, сценарио (епс. 1-3, 6, 8-9, 11, 13-14, 16-18, 20, 23-24, 27, 31, 34-37, 39-70)
1999 година, ''Грабачката на карти Сакура: Филмот'', Аниме филм, Сценарио
2000 година, ''Грабачката на карти Сакура,Филмот: Запечатена картичка''
2002 година, ''Чобитс'', Аниме телевизиски серии, Сценарио (eps. 1), текст на тематска песна (ED2)
2003 година, Оригинална видео анимација, Скрипта
2006 година, ''иксиксиксХОЛИК'', Аниме телевизиски серии, Состав на серии, сценарио (епс. 7, 12, 17, 20), извршен продуцент, Композиција за ко-серија со Мичико Јокоте
2007-08, ''Цубаса: Токиски откривенија'', Оригинална видео анимација, Сценарио (епс. 1-3)
2008 година, ''иксиксиксХОЛИК: Кеј'', Аниме телевизиски серии, Состав на серии, извршен продуцент, Композиција за ко-серија со Мичико Јокоте
2009 година, ''Цубаса: Хрониките на пролетните громови'', Оригинална видео анимација, Сценарио (епс. 1-2)
''иксиксиксХОЛИК: Хроника за пролетните соништа''
2009-10, ''Кобато'', Аниме телевизиски серии, Состав на серии, сценарио (епс. 1, 20), Композиција за ко-серија со Мичико Јокоте
2010-11, ''иксиксиксХОЛИК: Кејџ'', Оригинална видео анимација, Сценарио (епс. 1-2)
2011 година, ''Крв-Ц'', Аниме телевизиски серии, Состав на серии, сценарио (епс. 1-12), Ко-напишано со Јуничи Фуџисаку
2012 година, ''Крв-Ц: Последната темнина'', Аниме филм, Сценарио
2017 година, ''Грабачката на карти Сакура: Пролог на чистата карта: Сакура и двете мечки'', Оригинална видео анимација, Скрипта
2018 година, ''Грабачката на карти Сакура: Чиста карта'', Аниме телевизиски серии, Состав на серии, сценарио (епс. 1-22), * Дадено заслуг како Агеха Окава
Црква „Св. Антониј Нов“ - Бер

Свети Антониј Нов (|Ἁγίου Ἀντωνίου τοῦ Νέου) — црква во градот Бер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Во 1860 г. храмот „Пресв. Богородица Камарска“ изгорел во пожар. Во јули истата година митрополитот Теоклит Берско-негушки почнал иградба на храм, посветен на Свети Антониј Нов, покровител на Бер. На 4 февруари 1898 г. и оваа црква изгорела во пожар. Храмот е обновен со ктиторството на Евдоксија Малакусти. Дело е на истакнатиот архитект Ксенофон Пеонидис. Осветен е на 12 септември 1904 г. од митрополитот Константиј Берско-негушки. Претставува трикорабна базилика со припрата и трем. Подоцна од запад се доградени две големи кули.
Во црквата има резби (вон иконостасот) на дебарските мајстори Нестор и Лазар Мирчевски.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија
Хисар (Валовишта)

Хисар или Валовишка тврдина (|Κάστρο Σιδηρόκαστρου, Ισσάρι) — средновековна тврдина на ридот Хисар над градот Валовишта, Егејска Македонија.
1 Историја
Тврдината е изградена во 527 г. за време на царот Јустинијан I (527 - 565). Обновена е во XI век од Василиј II (976 - 1025) и подоцна од Андроник III Палеолог (1328 – 1341).
Trifolium medium

''Trifolium medium''
Научна класификација
Царство:, Plantae
''Нерангирано'':, Tracheophytes
''Нерангирано'':, Angiosperms
''Нерангирано'':, Eudicots
''Нерангирано'':, Rosids
Ред:, Fabales
Семејство:, Fabaceae
Подсемејство:, Faboideae
Род:, ''Trifolium''
Вид:, ''T. medium''
Биномен назив
''Trifolium medium''L.
Синоними''Trifolium medium'' — вид скриеносеменици од фамилијата на Бобови. По изглед е сличен на црвената детелина ''(Trifolium pratense)'', но ливчињата се потесни и немаат бели ознаки, а тесните штипки не се зашилени со влакна. Видот е распространет во Европа од Велика Британија до Кавказ.
Карстен Вархолм

Карстен Вархолм (роден на 28 февруари 1996 г.) — норвешки атлетичар и олимписки шампион кој се натпреварува во спринтерските дисциплини и на трките со пречки. Во јули 2021 година, тој го соборил светскиот рекорд на Кевин Јанг стар 29 години во дисциплината 400 метри со пречки. Еден месец подоцна, на Летните олимписки игри 2020 во Токио, тој го освоил златниот медал на трката на 400 метри со пречки со време од 45.94 секунди, соборувајќи го сопствениот светски рекорд за речиси една секунда поставен претходниот месец.
Вархолм исто така е двократен светски шампион, со освоени златни медали на трките на 400 метри со пречки на Светските првенства во 2017 и 2019 година, како и европски шампион од Европското првенство 2018. Тој исто така е двократен победник во Дијамантската лига. Во 2021 година тој бил прогласен за најдобар светски атлетичар на годината. Тој исто така во три наврати бил прогласен за најдобар норвешки спортист.
1 Лични рекорди
Дисциплина, Time, Date, Location, Notes
На отворено, 100 метри, 10.52, 28 мај 2016, Лилестрем, Норвешка
200 метри, 21.0921.00 в, 4 јуни 201612 јуни 2015, Флоре, NorwayБерум, Норвешка, (со помош на ветер)
300 метри, 32.49, 22 август 2018, Берген, Норвешка, Национален рекорд
400 метри, 44.87, 10 јуни 2017, Флоре, Норвешка, Национален рекорд
300 метри со пречки, 33.26, 4 јуни 2021, Осло, Норвешка, Светски најдобар резултат
400 метри со пречки, 45.94, 3 август 2021, Токио, Јапонија, Светски рекорд
Во сала, 60 метри, 6.75, 28 јануари 2017, Флоре, Норвешка
100 метри, 10.49, 28 јануари 2017, Флоре, Норвешка
200 метри, 20.91, 5 февруари 2017, Улстејнвик, Норвешка
400 метри, 45.05, 2 март 2019, Глазгов, Шкотска, Европски рекорд
300 метри со пречки, 34.26, 10 февруари 2018, Тампере, Финска, Светски рекорд
Манастир „Св. Јован Златоуст“ - Елешница

Свети Јован Златоуст, Стефан и Олга (|Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, Στεφάνου και Όλγας) — женски манастир кај селото Елешница, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на 1 км југоисточно над селото и 11 км североисточно од градот Валовишта.
2 Историја
Основан е во 1983 г. од митрополитот Јован Валовишки и калуѓерките од манастирот „Св. Кирик и Јулита“. Најпрво е изградена двокатна градба, на чие приземје се наоѓа параклисот „Св. Јован Златоуст, Свети првомаченик и архиѓакон Стефан и Света рамноапостолска кнегиња Олга“. На катот се трпезаријата и конаците. Манастирската црква е простран еднокорабен храм, посветен на Свети Јован Златоуст, изграден во 1991 г.
3 Поврзано
* Валовишка епархија
Деонтологија

Во моралната филозофија, деонтолошката етика или деонтологијата (од |δέον 'должност, обврска + λόγος, 'учење') е нормативно етичка теорија според која моралната исправност на едно дело треба да се заснова врз тоа дали самото дело е правилно или погрешно следејќи одредени правила, наместо врз основа на последиците на истото. Понекогаш може да се опише и како должност или обврска. Деонтолошката етика вообичаено им се спротивставува на консеквенцијализмот, доблесната етика и прагматичната етика. При овој термин, самото дело е позначајно од неговите последици.
Терминот ''деонтолошки'' првпат бил искористен во неговиот денешен, специјлизиран контекст од страна на Ц.Д. Брод во својата книга напишана во 1930 - ''Петте вида на етичка теорија''. Пред тоа бил употребен од страна на Џереми Бентам, кој го измислил пред 1816 година како синоним за ''дикастичка'' или ''цензурална етика'' (т.е. етика заснована врз расудување). Поопштата смисла на зборот е задржана во францускиот јазик, особено во терминот ''code de déontologie'' (етички код), во контекст на професионалната етика.
Во зависност од системот на деонтолошка етика, ''морална обврска'' може да произлезе од надворешен или внатрешен извор, како на пример: збир правила својствени за универзумот (етички натурализам), религиозно право, или збир на лични или културни вредности (било кој од кои може да биде во конфликт со личните желби).
Манастир „Св. Кирик и Јулита“ - Валовишта

Свети Кирик и Јулита (|Ιερά Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίτης) — женски манастир кај градот Валовишта, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот се наоѓа на рид североисточно од градот. Основан е во 1968 г. од митрополитот Јован Валовишки. Пред да стане валовишки митрополит, Јован служел на островот Самос, каде култот мачениците Кирик и Јулита е мошне присутен, па затоа решил да го воведе и во доверената епархија. Самата манастирска црква е во рамките на манастирот, а однадвор има голема црква, до која стои гробот на митрополитот Јован.
1 Поврзано
* Валовишка епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Валовишта

Свети Ѓорѓи (|Ἱ. Μητροπολιτικός Ναός Ἁγίου Γεωργίου Σιδηροκάστρου) — црква во градот Валовишта, Егејска Македонија. Претставува главна катедрала на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1888 г. кога населението било под врховенството на Бугарската егзархија. Се наоѓа на ул. „Агиос Георгиос“ бр. 26. При изградбата, традиционалните облици се збогатени со сложени архитектонски елементи. Внатрешноста е богато украсена..
Во 2000 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
1 Поврзано
* Валовишка епархија
Манастир „Рождество на Пресвета Богородица“ - Матница

Рождество на Пресвета Богородица |Ιερά Μονή Γενεσίου Θεοτόκου) или Богородица Гумера (''Παναγία Γουμερά'') — женски манастир кај селото Матница, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на 1 км северно над селото, во јужните пазуви на Беласица.
2 Историја
Основан е на Педесетница, 6 јуни 1971 г. од доселеничкиот понтски собор во Атина и митрополитот Јован Валовишки. Наречен е по истоимениот историски манастир „Пресв. Богородица Гумера“ (X век) во понтското место Халдија. Во него се пренесени вредните предмети од тој манастир — евангелие, пренослива икона на Богородица и мошти. Манастирската црква е еднокорабна куполна базилика.
3 Поврзано
* Валовишка епархија
Манастир „Св. Варвара“ - Пулево

Света Варвара (|Ιερά Μονή Αγίας Βαρβάρας) — женски манастир кај селото Пулево, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот се наоѓа на 2-3 км северозападно од Пулево и 7 км северно од градот Валовишта. Во него има топол извор.
1 Поврзано
* Валовишка епархија
Манастир „Св. Ѓорѓи“ - Ќулахли (Серско)

Свети Ѓорѓи — женски манастир кај селото Ќулахли, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на 1 км југоисточно над Ќулахли, над западниот брег на Бутковското Езеро.
2 Поврзано
* Валовишка епархија
Црква „Св. Архангели“ - Крушево (Серско)

Свети Архангели (|Αγίων Ταξιαρχών Αχλαδοχωρίου) — црква во селото Крушево, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата претставува трикорабна псевдобазилика длабоко вкопана во земја со пространа женска црква и отворен трем на запад. Според натписот над западниот влез, изградена е во 1812 г. Внатре има икони од 1816 г. и други периоди на XIX век. Била глвен храм на селото сè до изградбата на „Св. Илија“ во 1870 г.
Во 1995 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
1 Поврзано
* Валовишка епархија
Лактулоза

Лактулоза е не-апсорбилен шеќер кој се користи во третманот на констипација и хепатална енцефалопатија. Се администрира перорално во третманот на констипација и перорално или ректално во третманот на хепатална енцефалопатија. Дејството вообичаено му започнува по 8–12 часа, но може да бидат потребни до 2 дена до подобрување на состојбата.
Вообичаени несакани ефекти вклучуваат надуеност и грчеви. Постои можност за промени во електролитниот статус како резултат на причинетата дијареа. Не се пронајдени докази за штетност врз бебето кога се користи за време на бременоста. Генерално се смета за безбеден за време на доењето. Класифициран е како осмотски лаксатив.
Манастир „Св. Јован Претеча“ - Дервент

Свети Јован Претеча (|Ιερό Ησυχαστήριο Τιμίου Προδρόμου Ακριτοχωρίου) — женски манастир кај селото Дервент, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот се наоѓа на околу 1 км северозападно од Дервент и 24 км од Валовишта. Нуди убава глетка на Бутковското Езеро и планината Беласица. Изграден е во 1981 г. и претставува еден од најважните женски манастири во државата, под духовно раководство на светогорскиот манастир Ксенофонт.
Во манастирот се чуваат мошти на Свети Јован Претеча, Апостол Јаков Праведниот (Братот Христов) и Света Ана. Во 2012 г. новата манастирска црква е осветена од патријархот Вартоломеј I. Храмот зафаќа површина од 500 м<sup>2</sup> претставува точна копија на старата црква на манастирот Ксенофонт — светогорски крстокуполен храм од X век. Изграден е наполно од традиционални материјали — камен, мермер и тули. Сестринството се занимава со иконопис и минијатура, како и со земјоделство.
Западната фасада на црквата е изградена за да изгледа истоветно на катедралата „Св. Софија“ во Охрид.
1 Поврзано
* Валовишка епархија
Црква „Св. Димитриј“ - Валовишта

Свети Димитриј (|Ἁγίου Δημητρίου), попозната како Чесен Појас (''Αγίας Ζώνης'', букв. „''Св. Зона''“) — црква во градот Валовишта, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во североисточното подножје на ридот Хисар, на чиј врв се издига средновековната тврдина Хисар.
2 Историја
Светилиштето на храмот е древномакедонска гробница издлабена во гранитна карпа, која раните христијани ја претвориле во место за поклоление. Фасадата на гробницата имитира антички храм со столбови, метопи и фронтон, изделкани во карпата. Средишниот влез на гробницата денес е преправен во царски двери. Слична издлабена гробница, која не е завршена, има и лево од црквата, каде денес стои мала камбанарија.
Во ранохристијанско време гробницата е преправена во црква, што било вообичаено. Во средниот век карпата е насликана со живопис, кој делумно е зачуван и денес.
За време на османлиското владеење црквата е напуштена. Пролетта 1915 г. е црквата е повторно откриена од Теопемпти Пазони, доселеничка во Валовишта. Митрополитот Партениј Валовишки наредил тука да се изгради храм. Во 1916 г. грчките дојденци од Мелник во црквата ја поставиле чудотворната икона на Чесниот Појас. Во 1939 г. по иницијатива на митрополитот Василиј Валовишки црквата е проширена надвор од карпата, добивајќи го денешниот облик. Во 2002 г. митрополитот Макариј Валовишки наполно го обновил храмот.
3 Поврзано
* Валовишка епархија
* Манастир „Пресв. Богородица Пештерна“ во Мелник, Пиринска Македонија, од каде е донесена чудотворната икона во „Св. Димитриј“
Црква „Св. Спас“ - Крушево (Валовишко)

Свети Спас или Вознесение Христово (|Αναλήψεως Αχλαδοχωρίου) — средновековна пештерна црква кај селото Крушево, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е сместена во пештерата Капе, засолната во јужните пазуви на планината Алиботуш (Славјанка). Има зачуван живопис од доцновизантискиот период.
Според преданието пренесено од Јордан Н. Иванов, изградена од некојси Трајче, кој тука се спасил во прогонот на христијаните. Месниот управник наредил да ја изгорат, но таа останала недопрена во пештерата. Храмот „Св. Спас“ е сликовито опишан од поетот Пејо Јаворов во делото „Ајдучки копнежи“. Во 1916 г. пиринскиот историчар и фолклорист Антон Попстоилов напишал:
Во 1992 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.
1 Поврзано
* Валовишка епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Дели Хасан

Свети Ѓорѓи (|Ἁγίου Γεωργίου Μοναστηρακίου или ''Μπουτκόβου'') — црква во селото Дели Хасан, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е се наоѓа на рид кај селото. Изградена е во 1834 г. Претставува единствената преостаната градба од поранешниот Бутковски манастир. Градбата е трикорабна куполна базилика со полукружна апсида на исток и отворен трем од југ и запад. Прозорците се украсени со гранит, а двете врати имаат фино изработени мермерни довратници. На иконостасот има икони од XIX век. Внатрешноста е живописана во 1858 г. Манастирот бил база на андартите за време на Грчката вооружена пропаганда во Македонија на почетокот на XX век.
Во 1992 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
1 Поврзано
* Валовишка епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Савек

Свети Ѓорѓи (|Ἁγίου Γεωργίου) — црква во селото Савек, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во североисточниот дел на селото. Според едни податоци, изградена е во XVI век, а според други во XVIII век. Храмот изгорел во 1918 г. за време на Првата светска војна и подоцна е обновен според првобитниот изглед.
Градбата претставува трикорабна базилика со полукружна апсида на исток. Внатре има три колонади што ја делат на три кораба, од кои средниот е поширок. Внатрешноста е речиси наполно живописана, што е извршено во 1930 г. На северниот ѕид доминира фреската на Страшниот суд. Некои од иконите се дело на сликарско-вајарскиот уметник Ѓорѓи Златанов (Јоргос Златанис) од Савек, а истиот извршил и реставрација на постарите. Негови се и фреските над двата надворешни влеза на црковниот двор.
Од северната страна на храмот и близу него во 1882 г. е изградена камбанаријата. На нејзиниот северозападен ѕид има камена плоча на која стои датумот 21 мај 1882. Камбанаријата е дело на мајстори оД серското село Горно Броди. Има убави керамопластични украси.
Според месната легенда, на местото каде подоцна е подигнат храмот заспал еден бег, на кого му се сонило дека некој го мачи. Ужаснатиот бег се разбудил и им го раскажал сонот на селаните, кои му кажале дека тоа сигурно бил некој светец. Го однеле во црквата „Св. Никола“ и му го покажале Свети Ѓорѓи. Бегот станал христијанин, го примил инето Никола и ја изградил црквата.
На почетокот на XX век црквата била предмет на спор и физичко насилство помеѓу оние кои ја признавале Бугарската егзархија и нивните соселани на страната на Цариградската патријаршија. Патријаршистите успеале да наложат во црквата да се служи само на грчки, но егзархистите не се задоволиле со малата црква „Св. Никола“ над селото, туку изградиле друга црква во Савек.
1 Поврзано
* Валовишка епархија
Одгледувај гаврани

„Одгледувај гаврани“ (шпански: ''Cría Cuervos'') — филм од 1976 година, во режија на Карлос Саура (Carlos Saura), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Џералдин Чаплин (Geraldine Chaplin), Ана Торент (Ana Torrent), Ектор Алтерио (Héctor Alterio), Кончита Перес (Conchita Pérez), Мајте Санчес (Mayte Sanchez), Флоринда Чико (Florinda Chico), Моника Рандал (Mónica Randall), Херман Кобос (Germán Cobos) и Мирта Милер (Mirta Miller). Филмот наишол на одличен прием од филмската критика, а на Канскиот филмски фестивал ја добил посебната награда на жири-комисијата.
1 Содржина
Најголем дел од дејствието се одвива во 1975 година, иако во него се испреплетуваат минатото, сегашноста и иднината. Осмогодишната Ана (ја игра Торент) го слуша гласот на татко си, кој е в кревет со некоја жена. Набргу, жената бега од собата, а Ана го пронаоѓа татко си мртов при што се чини дека умрел од срцев удар. Ана мирно ја носи чашата со млеко во кујната и ја мие. Тогаш, во кујната влегува нејзината мајка, која ја кара затоа што е будна доцна во ноќта. Меѓутоа, Ана само си го замислува присуството на мајка си, која е умрена откако заболела од рак. По смртта на татко ѝ, Ана и нејзините сестри живеат кај нивната тетка во Мадрид...
Црква „Св. Илија“ - Крушево (Валовишко)

Свети Илија (|Προφήτη Ηλία Αχλαδοχωρίου) — главна црква во селото Крушево, Валовишко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Валовишката епархија на Цариградската патријаршија.
Храмот е изграден во 1870 г. и претставува еден од највпечатливите примери на црковната архитектура од XIX век во Серско и е најголемиот поствизантиски храм во регионот. Изграден е од црковната општина на селото, тогаш под врховенството на Бугарската егзархија. Осветена е на 14 септември од владиката Неофит Серски.
По заземањето на Егејска Македонија од грчката држава, храмот бил осквернавен од окупаторот. Грците ја премачкале фасадата со сино-бело боја и на неа насликале византиски грб. Словенските натписи на иконите ги замениле со грчки, фреските на македонски светци биле избришани. Натписите на иконите на Свети Кирил и Методиј биле избришани и заменети со имињата на светците Јован и Јаков на грчки јазик. Пред женскиот оддел биле испишани имињата на сите стационирани грчки единици со нивните офицери од 17. пешадиски полк.
Градбата претставува трикорабна куполна базилика со кат и три петаголни конхи на исток. Надворешниот изглед е разновиден. Ѕидовите на тремот се структурирани во последователни тројни лакови со отстап кон столбовите, кои се обликувани како пиластри со каласични капители. По засекот на корнизот следува покривот на храмот, кој е брановиден, а рабовите на градбата се истакнати со пиластри. Западниот влез има богато насликан надвратник.
Во 1995 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
1 Поврзано
* Валовишка епархија
Македонија на Средоземните игри 2013

Македонија дебитирала на Средоземните игри во Мерсин, Турција од 20 до 30 јуни 2013 година.
1 Кошарка
4.1 Мажи
Тим
* Марко Симоновски
* Дарко Соколов
* Димитар Караџовски
* Бојан Крстевски
* Бојан Трајковски
* Стојан Ѓуроски
* Горјан Марковски
* Александар Штерјов
* Владимир Брчков
* Кристијан Николов
* Синиша Аврамовски
Групна фаза
Натпревари
Елиминациска фаза
Полуфинале
Натпревар за трето место
Конечен пласман
Место, Тим, Скор
5–0
3–1
2–2
4, 2–3
5, 1–2
6, 1–3
7, 0–3
2 Фудбал
4.1 Мажи
Тим
*Дамјан Шишковски
*Игор Алексовски
*Ѓоко Зајков
*Ристе Каракамишев
*Филип Ристевски
*Стефан Трајковиќ
*Дарко Велковски
*Михајло Митров
*Бесмир Бојку
*Јорданчо Наумиски
*Демир Имери
*Јасир Асани
*Дориан Бабунски
*Кире Маркоски
*Кристијан Костовски
*Димитар Иванов
Групна фаза
Натпревари
Натпревар за 5-8 место
Натпревар за 5 место
Конечен пласман
Место, Тим, Бод.
13
10
10
4, 4
5, 7
6, 4
7, 7
8, 1
3 Ракомет
4.1 Мажи
Групна фаза
Натпревари
Конечен пласман
Место, Тим
4
5
6
7
8
9
10
3.2 Жени
Групна фаза
Натпревари
Конечен пласман
Место, Тим
4
5
6
7
8
9
10
4 Одбојка
4.1 Мажи
Групна фаза
Тим, ОН, Поб., Пор., Осв. сетови, Изг. сетови, Осв., Изг., +/-, Бод.
3, 2, 1, 8, 3, 255, 205, +50, 7
3, 2, 1, 6, 4, 212, 219, −7, 6
3, 2, 1, 6, 5, 240, 243, −3, 5
3, 0, 3, 1, 9, 205, 245, −40, 0
Стожер (списание)

Ревија во издание на Друштвото на писателите на Македонија.
Првиот број излегол во 1996 година под името Стожер: весник на Друштвото на писателите на Македонија, како месечник за литература, култура и уметност.
Во 1999 година поднасловот на ревијата е „месечна ревија за литература, култура и уметност“, а од 2001 година „ревија за литература, култура и уметност“.
Уредници на ревијата „Стожер“ биле македонските писатели и книжевни дејци: Стефан Марковски, Лилјана Пандева, Даниела Андоновска-Трајковска, Лејла Шериф Емин, Виолета Танчева-Златева, Делвина Крлуку, Науме Радически, Иван Додовски, Есад Бајрам и други.
Форматот на ревијата е 29 сантиметри, а последните години излегува четирипати годишно. Од 2022 година сите статии, песни, раскази и други објави во ревијата се каталогизираат со УДК број. Ревијата е достапна на мрежното место на Друштвото на писателите на Македонија.
1 Главни уредници
*Светлана Христова-Јоциќ (1996-2000)
*Тодор Чаловски (2000-2002)
*Васил Дрвошанов (2002-2005)
*Борис Вишински (2005-2008)
*Горјан Петревски (2008-2011)
*Александар Поповски (2011-2014)
*Петре Димовски (2014-2018)
*Трајче Кацаров (2018-2022)
*Славчо Ковилоски (2022-)
Махметар

Махметар — воздухопловен анемобарометарски пилотски инструмент кој го покажува односот на вистинската воздушна брзина во однос на брзината на звукот, што е бездимензионална величина наречена Махов број. Овој однос се прикажува на махметар како децимална дропка. Авион кој лета со брзина на звукот лета со брзина од еден мах, изразено како ''Мах 1''.
1 Употреба
Како што авионот при лет со надзвучна брзина се приближува до брзината на звукот, тој прво го достигнува критичниот Махов број, каде што воздухот што тече над областите со низок притисок на неговата површина локално ја достигнува брзината на звукот, создавајќи ударни бранови. Индицираната воздушна брзина за оваа состојба се менува со температурата на околината, која пак се менува со надморската височина. Затоа, наведената воздушна брзина не е сосема соодветна за да го предупреди пилотот за претстојните проблеми. Маховиот број е покорисен, а повеќето брзи авиони имаат ограничување изразено како максимален Махов број, познат и како M<sub>MO</sub> .
На пример, ако M<sub>MO</sub> е Мах 0,83, тогаш на 9.100 м каде што брзината на звукот во стандардни услови е 1.093 км/ч, вистинската брзина при M<sub>MO</sub> е 906 км/ч. Брзината на звукот се зголемува со температурата на воздухот, така што при Мах 0,83 на 3.000 м каде што воздухот е многу потопол отколку на 9.100 м, вистинската брзина при M<sub>MO</sub> би била 982 км/ч.
2 Функционирање
Современите електронски махметри користат информации од компјутерски систем со податоци за воздухот кој врши пресметки користејќи влезни податоци од анемобарометарскиот систем. Некои постари механички махметри користат анероид за надморска височина и капсула за брзина на воздухот кои заедно го претвораат анемобарометарскиот притисок во Махов број. Грешките на махметарот произлегуваат од грешки на инструментот и грешки на положбата.
3 Баждарење
При супсоничен проток, махметарот може да се калибрира според:
:<math>
{M}=\sqrt{5\left[\left(\frac{q_c}{p}+1\right)^\frac{2}{71\right]}\,
or,
{M}=\sqrt{5\left[\left(\frac{p_t}{p}\right)^\frac{2}{71\right]}\,
</math>
каде:
:<math>\ M\,</math> е Махов број
:''q <sub>c</sub>'' е ударен притисок (динамичен притисок)
:<math>\ p</math> е статички притисок
: и под претпоставка дека односот на топлинскиот капацитет е 1,4
Кога ќе се формира ударен бран низ Питоовата цевка, потребната формула е изведена од Рејлиева надзвучна Питоова равенка која се решава итеративно:
:<math>{M}=0,88128485\sqrt{\frac{p_t}{p}\left(1-\frac{1}{[7M^2]}\right)^\frac{5}{2</math>
каде:
:<math>\ p_t</math> сега се мери вкупниот притисок зад нормалниот удар.
Треба да се има предвид дека потребните влезни податоци се вкупниот притисок и статичкиот притисок. Податок за температурата на воздухот не е потребен.
4 Поврзано
* Препораки на ICAO за користење на Меѓународниот систем на единици
* Брзиномер на воздухоплов
* Махов број
* Анемобарометарски систем
Црква „Св. Архангели“ - Сер

Свети Архангели (|Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Претставува катедрала на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Времето на изградба на првобитниот храм не е познато. Се знае дека црквата постоела во византиско време на истото место, на околу 100 м од портата на тврдината. Летописецот на Сер, попот Синодин Попсидеров раскажува како на 23 февруари 1631-1632 г. Турците ја срушиле црквата на Архангелите со сите икони и опрема, и набргу ја претвориле во џамија. По 10 години храмот е возобновен. Црквата наполно изгорела во големиот серски пожар на 28 јуни 1849 г. Обновена е во 1850 г. за време на митрополитот Јаков Серски. Храмот повторно е изгорен на 28 јуни 1913 г. за време на Втората балканска војна, овојпат од Бугарската армија. Откако градот потпаднал под грчка власт, во 1914 г. „Св. Архангели“ била прва обновена, со намера да стане катедрален храм. Подоцна е срушена за да се подгине нова катедрала.
На 21 јануари 1950 г. камен-темелникот на црквата е осветен од митрополитот Константин Серски. Мермерниот иконостас, владичкиот престол и амвонот се богато украсени со крстови, растителни и животински мотиви и се дело на браќата вајари А. и Н. Скарис. Забележителни се и мернерните проскинитари, дело на вајарот Н. Милонас. Жртвеникот е живописан во 1979 г. К. Котикостас и Димитриос Јанакудис. Оваа работа прекинала, па продолжила во 1984 г. од браќата Јоанис и Димитриос Јанакудис.
Во северозападниот дел на црквата се наоѓа параклисот „Пресв. Богородица“, во кој има копија на иконата Богородица Ерусалимска. Параклисот е осветен на 2 февруари 2005 г. од митрополитот Теолог Серско-нигритски.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Агустин Гусман

Агустин Гусман бил мексикански воен офицер, кој бил назначен за врховен командант на армијата на Лос Алтос кога државата била формирана како дел од Федералната Република на Средна Америка на 2 март 1838 година. Тој бил поразен од Рафаел Карера на 19 март 1840 година, истиот датум на кој државата Лос Алтос престанала да постои. Обидувајќи се да го создаде Лос Алтос уште еднаш додека Карера бил накратко во егзил во 1848 година, тој се обидел да ја окупира Гватемала заедно со водачот на бунтовниците Августин Рејес, а откако ја запалил куќата на Карера, бил убиен од непријателски оган на Плаза де Армас.
Црква „Св. Атанасиј“ - Тополјани

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Тополјани, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е парохиски храм на селото.
Црквата се наоѓа на сретселото. Изградена е во XIX век, за што сведочат натписите на иконите во неа. Градбата претставува куполна базилика, која низ времето претрпела многу измени. Во парохијата на храмот влегуваат црквите „Живоносен Извор“, „Св. Ѓорѓи“, „Вознесение Христово“, „Св. Василиј Велики“ и „Св. Илија“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Елшан

Свети Ѓорѓи (|Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Елшан, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е парохиски храм.
1 Историја
Камен-темелникот на црквата е поставен на 31 мај 1967 г., а храмот е завршен во 1984 г. Изградена е на местото на постара урната црква со средства на верниците. Осветена е на 21 септември 1984 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Градбата претставува крстокуполен храм.
Во парохијата припаѓаат и црквите „Св. Петка“ и „Св. Преображение“.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Опсада на Вишеград

Опсадата на Вишеград — битка која се поводела меѓу силите на Светото Римско Царство и Отоманското Царство како дел од Големата турска војна. Светото Римско Царство, предводено од Карло V, војводата од Лорен го зазела замокот Вишеград по тридневна опсада.
1 Заднина
Унгарската кампања од 1684 година започнала на 20 мај кога Карло V, војводата од Лорен, со царската сила од 43.000 луѓе ја напуштила својата база во градот Шаља на реката Вах, марширајќи во различни колони по бреговите на Дунав кон Будим .Трасата по јужниот брег го содржела отоманскиот замок Вишеград.
2 Опсада
Карло ја започнал опсадата на Вишеград на 15 јуни со артилериско бомбардирање. На 17 јуни, тој побарал од османлискиот гарнизон да ја ослободи тврдината. Следниот ден гарнизонот заминал со својот багаж.
3 Последици
Последната силна точка на патот кон Будим била преземена. Следната акција би била Битката кај Вац на 27 јуни.
4 Библиографија
*
Опсада на Санта Маура

Опсадата на Санта Маура - опсада која се одвила во периодот од 21 јули до 6 август 1684 година помеѓу силите на Венецијанската Република и Отоманското Царство и била воведна битка на Шестата Отоманско-венецијанска војна.
Од својата база на Крф, врховниот командант на Венеција, Франческо Морозини, водел флота од 38 галии, 8 галеоси и неколку помошни бродови (многу од нив обезбедени од Грците на Јонските Острови), опседнувајќи ја тврдината Санта Маура на островот Лефкада, кој бил под отоманска власт. Силите на опсадата биле надополнети од грчките доброволци од Јонските Острови. Опсадата траела до 6 август, кога командантот Беќир-ага, поклонувајќи се на притисокот од 500 Албанци и 200 Грци во гарнизонот на тврдината, му се предал на грчко-венецијанскиот благородник Анџело Деладецима.
Црква „Св. Никола“ - Дутлија

Свети Никола (|Αγίου Νικολάου — средновековна црква во селото Дутлија, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е парохиски храм.
1 Описание
Ова е парохиска црква изградена во XII век, и се наоѓа на сретселото. Има скромни димензии од 5,70 × 5,80 м без конхата. Претстаува крстокуполна црква со четири столба. Овие столбови и арките се потпора за средишната купола, која покрива доста голем дел од црквата. Апсидата е придодадена непосредно кон источниот дел на крстот. Храмот е изграден камен со редови од украсни тули. Куполата е осумстрана и направена од тули, а апсидата е тристрана. Додавањето на грда припрата од западната страна во 1851 г. и современата бетонска покривна конструкција значително го измениле изворниот изглед на градбата.
Поголемиот дел од внатрешноста покриен со поствизантиски и понови фрески. Нешто пред 1971 г. е откриен дел од првичниот фрескопис од 1171 г. на источниот ѕид, во делот лево од нишата на ѓаконикот под дебел слој од малтер Фреската на Свети Дамјан не е во многу добра состојба. Светецот е претставен од напред и во полн раст. Во левата рака држи послужавник со медицински инструменти и изработен е од провинциска работилница. Покажува сличности со карпестата фреска на Богородица во Дервешен (1382). Подоцна, со остранување на поновите фрески, разоткриени се уште четири фигури од првобитниот живопис — тројца светци во полн раст на јужниот ѕид од наосот и Свети Јован Крстител во нишата на ѓаконикот. Иконостасните икони се од XIX век.
Архитектонскиот стил на црквата и поедините морфолошки црти се врзани со градителската традиција на Цариград и ја датират во XII век.
Во парохијата на оваа црква припаѓаат и храмовите „Св. Пантелејмон“ и „Св. Константин и Елена“ и „Св. Илија“.
Во 1962 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Воздвижение на Чесниот Крст“ - Сокол

Воздвижение на Чесниот Крст (|Ιερός Ναός Τιμίου Σταυρού) — црква во селото Сокол, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е парохиски храм.
1 Историја
Црквата е изградена на сретселото во 1955 г. со средства на жителите. Градбата е мала еднокорабна базилика. Сета внатрешност е живописана.
Во парохијата влегува и храмот „Св. Атанас“, сместен вон селото.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Пресвета Богородица“ - Горно Броди

Пресвета Богородица (|Ιερός Ναός Παναγίας Άνω Βροντού) — црква во селото Горно Броди, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1873 г. во Камарското Маало. Во еден документ од 5 мај 1873 г. на учителот Никола Падарев, потврден со селските печати и 215 потписи, де вели дека селото едногласно ја подигнало оваа нова црква, која ја осветил митрополитот Неофит Серски, поканет од гркоманите, а по молба на хаџи Иван Бојанов од Камарското Маало. Во прво време црквата била гркоманска, сè додека целото село не ја отфрлило Патријаршијата.
Васил К’нчов го посетил Горно Броди во 1891 г. и напишал за црквата:
Во истата 1891 г. Георги Стрезов напишал дека во обете селски цркви („Св. Димитриј“ и „Св. Богородица“) се служело и на словенски и на грчки.
На почетокот на XXI век до црквата има фудбалско игралиште. Градбата е во урнатини и покривот е паднат.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Долгоногиот тато (филм од 1955)

„Долгоногиот тато“ (англиски: ''Daddy Long Legs'') — американски филм од 1955 година, во режија на Жан Негулеско (Jean Negulesco) по сценариото на Фиби и Хенри Ефрон. Главните улоги ги толкуваат: Фред Астер (Fred Astaire), Лесли Керон (Leslie Caron), Тери Мур (Terry Moore), Фред Кларк (Fred Clark) и Телма Рите (Thelma Ritte). Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во шест категории, меѓу кои и оние за најдобра сценографија, најдобра оригинална музика (Алфред Њумен) и најдобра оригинална песна (Џони Мерсер).
1 Синопсис
Богатиот Американец Џарвис Пендлтон III (го игра Астер) ја запознава веселата 18-годишна Жули Андре (ја игра Керон), штитеничка на еден француски дом за сираци. Тој решава анонимно да ѝ го плати школувањето на еден универзитет во Нова Англија. Иако таа постојнао му испраќа писма на својот таинствен добротвор, тој никогаш не ѝ одговара на писмата. Неколку години подоцна, тој ја посетува Жули на факултетот, меѓутоа сè уште не сака да го открие својот идентитет. Наспроти големата разлика во годините, меѓу нив се раѓа љубов.
Кино Љубов

Кино „Љубов“ — македонски филм во режија на Јани Бојаџи од 2022 година. Главните улоги ги играат глумците: Јелена Жугиќ, Дејан Лилиќ и Благоја Чоревски.
1 Содржина
Филмот ја следи Мира, адвокатка во неволја, која поставува бомба под автомобилот на нејзиниот брат Стево на денот кога Македонија прогласува пандемија на КОВИД-19, за да го спаси семејството од распаѓање. Заплетот постепено открива игра полна со недоразбирања, љубов и страст. Стево го преживува атентатот и една година подоцна го инаугурира киното наречено „Љубов“, идеја и животен сон на сопругот на Мира.
Филмот Online е достапен на
2 Улоги
Глумец, Улога
Дејан Лилиќ, Коста
Јелена Жугиќ, Мира
Благоја Чоревски, проф. Ѓулев
Роберт Ристов, Стево
Мирјана Ристов, Фросе
Нино Леви, Туристот
Марија Новак, Туриската
Роберт Вељановски, Господинот
Димитрина Мицкоска, Туристички водич
Тоше Зафиров, Жуже
Надица Петрова, Девојката
Марија Панзова, Девојката со маска
Сандра Темова, Келнерка
Бобан Алексоски, Уплашениот
Цветанка Вељковска, Уплашената
Тинка Ристевска
Младен Крстевски
Црква „Св. Димитриј“ - Горно Броди

Свети Димитриј (|Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Άνω Βροντού) — црква во селото Горно Броди, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Црквата е парохиски храм.
Црквата е изградена во 1835 г. според мермерната плоча, на која се споменати и дарителите Јован, Атанас и Васил. Градбата претставува трикорабна базилика без купола. Има убав резбан иконостас, кој според Димитар Ќорнаков е дело на Макариј Фрчковски. Иконостасот е реставриран во 2008 г.
Васил К’нчов го посетил Горно Броди во 1891 г. и го забележал мермерниот под и квалитетот на резбата во црквата.
Во истата 1891 г. Георги Стрезов напишал дека во обете селски цркви („Св. Димитриј“ и „Св. Богородица“) се служело и на словенски и на грчки.
Во 1894 г. Бугарската егзархија ја добила црквата „Св. Димитриј“, а „Пресв. Богородица“ останала под Цариградската патријаршија сè до нејзиното целосно отфрлање во селото.
Во парохијата влегуваат и храмовите „Св. Варвара“, „Св. Никола“, „Пресв. Богородица Живоносен Извор“ и „Св. Дух“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Зелјахово

Свети Ѓорѓи (|Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Зелјахово, Зихненско, Егејска Македонија. Претставува катедрален храм на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е завршена во 1835 г. а живописот е изработен во 1865 г. Направена е од камен и има облик на базилика. На западната страна има женска црква. Во 1967 – 1973 г. храмот е изграден одново. Од старата црква се зачувани владичкиот престол, еден проскинитар, царските икони, преносливите икони и свеќниците.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Св. Атанасиј“ - Долна Нушка

Свети Атанасиј (|Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Долна Нушка, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм во северниот дел на селото. Изградена е во 1835 г. врз урнатините на постара црква. Претставува импресивен храм со префинет живопис.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Св. Атанасиј“ - Алистратик

Свети Атанасиј (|Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου Αλιστράτης) — црква во селото Алистратик, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата претставува трикорабна базилика со двоводен покрив и понов нартекс. Точната година на изградба не е позната, но по архитектонските особености се датира во XIX век. Над главниот влез од надворешната страна има натпис кој вели дека новиот кат е изграден во 1893 г. и го дава името на дарителот. На исток излегува само средишната ниша на апсидата на жртвеникот. Женската црква го опфаќа западниот дел на храмот. Иконостасот е од XIX век и не е резбан. Од истиот период се иконите, царските двери, амвонот, киворот на чесната трпеза и големите резбани проскинитари. Во северозападниот агол на црквата има крстилница. На северозапад од црквата има монументална камена камбанарија.
„Св. Атанасиј“ била катедрала на Драмско-филипско-зихненската митрополија од 1753 г., па сè до потпаѓањето на Егејска Македонија под грчка власт во 1912 г. кога седиштето е преместено во Драма.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Малена (филм)

„Малена“ — италијански филм од 2000 година во режија на Џузепе Торнаторе. Главните улоги ги играат: Моника Белучи, Џузепе Сулфаро и Лучано Федерико.
1 Синопсис
Во 1941 година, во едно мало место на Сицилија доаѓа убавата и заводлива Малена. Таа е омажена, но нејзиниот сопруг е мобилизиран и се претпоставува дека погинал на фронтот. Малена го привлекува вниманието на сите жители во местото при што кај многумина предизвикува љубомора, а освен тоа, таа е предмет на озборувања. Меѓутоа, наспроти малограѓанскиот, провинциски менталитет, Малена не реагира на озборувањето, а сето тоа го набљудува детето Ренато кој сочувствува со неа.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Порна

Свети Пантелејмон (|Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος) — црква во селото Порна, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1851 г. Во 1970-1980 г. е преуредена во сегашниот облик. Внатре се чуваат икони од преродбеничкиот период.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Живоносен Извор“ - Старчишта

Пресвета Богородица Живоносен Извор (|Ζωοδόχος Πηγή Περιθωρίου) — црква во селото Старчишта, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е завршена на 24 април 1876 г. според плоча на ѕидот. Претставува трикорабна базилика типична за XIX век. Тремот на западната страна, образуван од колонада, подоцна е затворен. Иконостасните икони се дело на Стерјо Зограф (Серги Георгиев) од Неврокоп и се датирани 1859, 1865 и 1877. На крајот на XIX - почетокот на XX век „Живоносен Извор“ била програчката (патријаршиска) црква во селото, а „Св. Никола“ била во рацете на Бугарската егзархија.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија