procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мартин Сегон

1 Биографија
Сегон е роден во Ново Брдо, во Српско Деспототство. Таткото на Мартин Сегон, Јован де Сегонис, бил од Котор. Мартин Сегон бил канон во црквата Света Богородица во Ново Брдо. Најверојатно се преселил во Улцињ кога Ново Брдо било окупирано од Османлиите во 1455 година.
Се школувал во Падова, а своите дела ги пишувал на латински. Тоа бил Сегон во 1475 година кога докторирал по „двата закона“ (бил доктор по секуларно право и доктор по канонско право) на Универзитетот во Падова. Тој бил прелат кога починал во 1482, или 1485 година.
2 Работи
Кога Отоманската Империја почнала да освојува се повеќе европски територии, папите испратиле свои мисионери на Балканот за да ги шпионираат османлиските сили и нивната организација на териториите што ги освоиле. Еден од таквите мисионери бил Мартин Сегон. Папата Сикст IV му наредил на Мартин Сегон да патува низ Балканот и да ги проучува патиштата што може да се користат за пресретнување на Османлиите. Тој ги испратил извештаите што ги напишал до папата Сикст IV во почетокот на 1480 година, пред Гедик Ахмед-паша да го организира нападот на Отранто. Извештајот на Шегон ја надминал својата основна цел, бидејќи ги вклучувал Шегоновите набљудувања, пред сè за Србија, од крајот на XV век, неговата историја, етнологија, географија, замоци, манастири, дубровнички трговци, луѓе и нивните ликови, битката во Косово, епска поезија итн. Феликс Петанчиќ го објавил ракописот на Сегон во 1522 година под наслов ''De itineribus in Turciam libellus''.
Зачуван е само еден извадок од преводот на неговото дело на италијански јазик. Тој извадок бил непознат до 1981 година ја објавил професорот Агостино Петруши од Милано во неговата книга ''Мартино Сегоно ди Ново Брдо, весково ди Дулчињо.''''Un umanista serbo-dalmata del tardo Quattrocento''. Дел од текстот што го напишал Сегон е кратка, но многу важна биографска скица за Скендербег ( ital. Narrazioni di Giorgio Castriotto, da i Turchi nella lingua loro chiamato Scander beg, cioe Alesandro Magno ).
Детска Евровизија 2024

Детскиот избор за песна Евровизија 2024 Беше 22-тото издание на Детска Евровизија, кое се одржи на 16 ноември во салата Caja Mágica.
На натпреварот учествуваа 17 земји.
1 Локација
На 14-ти февруари 2024 година беше објавено дека натпреварот ќе се одржи во Шпанија - тоа ќе биде првиот натпревар од 2018 година кој нема да се одржи на територијата на претходната победничка земја.
На прес-конференцијата за Детска  Евровизија 2024, одржана на 10 мај, објавено е дека натпреварот ќе се одржи во Мадрид на сабота, 16 ноември.
2 Формат
2.1 Визуелен дизајн
На 3 септември 2024 година, Европски радиодифузен сојуз објави дека слоганот на натпреварот ќе биде "Let’s Bloom". Ана Марија Бордас, директорка за оригинална содржина во RTVE и извршна продуцентка на Детска Евровизија 2024, ја објасни идејата зад оваа тема: „Размислувавме за концепт кој, земајќи ја природата како пример, се одразува на идејата за млади уметници кои расцутуваат кон иднината, во која можат да бидат свои и слободно да се изразуваат на здрав, безбеден и разновиден начин. Целта е да им се помогне во нивниот раст и развој. Накратко, да им се помогне да расцутат и да се развиваат, останувајќи свои.".
2.2 Водители
12 септември 2024 година беше откриено дека водители на натпреварот ќе бидат: пејачката Рут Лоренцо, актерот Марк Клотет и претставничката на Шпанија на Детска Евровизија 2019, Мелани Гарсија.
3 Учесници
Прво место Второ место Трето место Последно место
#, Земја, Изведувач, Песна, Јазик, Место, Бодови
1, Симоне Гранде, "Pigiama Party", италијански, Англиски, 9, 98
2, Annabelle, "Tänavad", Естонски, 14, 55
3, Никол Чабели, "Vallëzoj", албански, 7, 126
4, Лео, "Cosmic Friend", ерменски, Англиски, 8, 125
5, Марија Писариди, "Crystal Waters", Грчки, Англиски, 13, 60
6, Титуан, "Comme ci, comme ça", француски, 4, 177
7, Ана Ванчевска и Алексеј Ивановски, "Маратон", македонски, Англиски, 16, 54
8, Доминик Арим, "All Together", полски, Англиски, 12, 61
9, Андрија Путкарадзе, "To My Mom", Грузиски, 1, 239
10, (земја домаќин), Chloe DelaRosa, "Como la Lola", Шпански, 6, 144
11, Бјарне, "Save the Best for Us", германски, Англиски, 11, 71
12, Stay Tuned, "Music", холандски, Англиски, 10, 91
13, Idols SM, “Come Noi”, италијански, 17, 47
14, Артем Котенко, "Hear Me Now", украински, Англиски, 3, 203
15, Викторија Никол, "Esperança", Португалски, Шпански, 2, 213
16, Enya Cox Dempsey, "Le chéile", Ирски, 15, 55
17, Рамирес Скиберас, "Stilla ċkejkna", Малтешки, 5, 153
Лариса Моро-Борушенко

Лариса Павливана Борушенко-Моро (родена на 18 јуни 1944 година Катовице, Полска) е позната украинска пијанистка. Таа живее во Бразил
Нејзиниот татко бил Павло Борушенко, кој бил роден во градот Бариш .
Од 1969 година е доцент по музика на Конзерваториумот „Велас Артес“. Таа се натпреварувала во Саун Пауло, Рио де Жанеиро. Таа е солист на Симфонискиот оркестар на Федералниот универзитет во Парана, оркестарот Антиква де Куритиба.
Таа одржала самостојни концерти во Бразил (од 1964 година), САД (од 1968 година), Канада (од 1987 година) и во Германија (од 1993 година).
Хинамацури

Хинамацури (|雛祭り) — традиционален јапонски празник што се слави на 3 март секоја година. Познат и како Денот на куклите или Денот на девојчињата, тоа е посебна прилика да се моли за здравје и среќа на младите девојчиња во Јапонија. Празникот потекнува од периодот хеиан (794 — 1185) и се развил со текот на времето, станувајќи важен културен настан. За време на Хинамацури, семејствата прикажуваат збир украсни кукли наречени „кукли хина“ на повеќеслојна платформа покриена со црвен тепих. Куклите го претставуваат императорот, императорката, послугите и музичарите на императорскиот двор за време на периодот хеиан. Секоја кукла е облечена во истанчана традиционална облека, а експозицијата е често придружена со украси како што се праскови цветови и минијатурен мебел.
Семејствата слават со поканување на пријатели и роднини во своите домови за да им се восхитуваат на куклите хина и да уживаат во посебна храна и пијалаци, вклучувајќи чираши-зуши (расфрлано суши), хишимочи (оризови колачиња во облик на дијамант) и широзаке (слатко бело саке). Тоа е радосен настан исполнет со желби за благосостојба и процветување на младите девојчиња, а празникот има значајно културно и семејно значење во Јапонија.
Чедо Вуковиќ

Чедо Вуковиќ ( роден воЃулиќи, село кај Андријевица, 28 септември 1920 - Будва, 8 април 2014 ), црногорски писател и социјален работник.
1 Биографија
Вуковиќ завршил средно училиште во Пеќ, а потоа студирал литература во Белград. Бил учесник во народноослободителната борба. По војната од 1945 г. живеел и работел во Белград, а во 1953 г се вратил во Црна Гора. Работел како уредник на литературното списание ''Создавање'' до пензионирањето во 1972 година. Како уредник, уредувал неколку изданија на книги; ''Петар И Петровиќ: Фрески на камен'' (1966); ''Безвременски гласови'' (1971); ''Извиријеч'' (1973); ''Петар I Петровиќ: Посланија'' (1993).
Активен бил и во општествениот живот на Црна Гора, како член на Советот на Црна Гора и неколку пати претседател на Друштвото на писателите на Црна Гора.
Сепак, Чедо Вуковиќ е најпознат како писател на романи за деца; ''Семоќното око'' (1953), ''Тимот на лавовско срце'' (1956) и ''Авионот на професорот Бистроум'' (1961). Неговиот најуспешен роман е ''Тимот на лавовското срце'' (објавен неколку пати), кој исто така бил преведен и на италијански како ''La squadra Cuor di Leone''.
Иновативно раскажаната приказна за криењето на партизаните од четниците во изолираното црногорско село Мртво Дубоко за време на Втората светска војна во романот ''Мртво длабоко'', го привлекло вниманието на литературната критика кон Чедо Вуковиќ.
2 Награди и признанија
Добитник е на наградата за литература АВНОЈ, на наградата „Тринаесетти јули“ на Црна Гора и на наградата „Новосадски змеј“. За дописен член на Црногорската академија на науките и уметностите е избран на 24 јуни 1977 година година, а за редовни 22. Октомври 1981 година.
Чедо Вуковиќ живее на релација Будва - Подгорица.
Библиографија
*''Виторог'', 1948 година.
*''Приказни'', 1949 година.
*''Визин'', 1952 година.
*''Семоќното око'', 1953 година.
*''Без реденик'', 1955 година.
*''Тим лавовски срце'', 1956 година. ( )
*''Мртво длабоко'', 1959 година.
*''Авионот на професор Бистроум'', Просвета, Белград, 1961 година.
*''Здраво небо'', 1963 година.
*''Пораки'', 1963 година.
*''Развод'', 1968 година.
*''Судска куќа'', 1971 година.
*''Сведоштва : избор на мемоари'', 1978 година.
*''Синови на синови'', 1979 година.
*''На првите страници на Лелејска Гора'', 1984 г.
*''За белината на времето'', 1986 година.
*''Сам јас'', 1986 година.
*''Риека'', 1988 година.
*''Митски Декамерон'', 1989 година. , 1990 година ( )
*''Деветта зора'', 1990 година. ( )
*''Хармонија: митска драма во три чина'', 1992 година.
*''Соништата на микрокосмосот'', 1993 година.
*''Макарије'', 1994 година.
*''Пораки: роман за Петар I'', 1996 година.
*''Хармонија: митска драма во три чина, сценска верзија'', 1997 година.
*''Книжевно дело на Радоње Вешовиќ : Зборник на трудови'', Црногорска академија на науките и уметностите, 1998 г. ( )
Тајфун Хаијан

Тајфун ''Хаијан'' (меѓународен код: 1330, шифра JTWC: 31 W, тајфун ''Јоланда'' на Филипините) — 35-ти тропски циклон во сезоната на урагани во 2013 година во северозападниот дел на Тихиот Океан и дванаесеттиот што го достигнал прагот на тајфун. Името Хаијан (zh) доаѓа од списокот доставен до СМО од земјите што граничат со брегот на Тихиот Океан, во овој случај Народна Република Кина, и значи „буревесник“. Ветровите на овој супер тајфун, еквивалентен на ураган од петта категорија според од Сафир-Симпсоновата скала, достигнале брзини од 230 км/ч за десет минути и 315 км/ч во текот на една минута. Се смета за најсилниот тајфун во сезоната во оваа област на земјината топка и еден од најнасилните досега.
Бил создаден како тропска бура западно од Маршалските Острови и класифициран како тајфун додека минувал над Сојузните Држави на Микронезија, а потоа се упатил на запад-северозапад. Неговата патека го води над Палау, Филипините, Виетнам, Лаос и Јужна Кина. Привремениот извештај од 15 ноември 2013 покажува повеќе од 4.000 мртви регистрирани од страна на филипинската влада и десетици илјади луѓе кои страдаат од глад, мораат да пијат небезбедна вода и без засолниште.
Оваа проценка се одвивала тешко заради огромните преостанати проблеми во комуникациите. На 22 ноември, бројот на жртви се искачил на 10.000, а 1.611 исчезнати. На 30 ноември, Националниот совет за намалување и управување со природни катастрофи (NDRRMC) објавил 5.632 мртви и 1.759 исчезнати. На 14 јануари, бројките се искачиле на 6.202 мртви, 28.626 повредени и 1.785 исчезнати.
Името ''Хаијан'' било изземено од списоците со имиња што може да се користат во иднина за тропски циклон од страна на Светската метеоролошка организација на состанокот на 25 февруари 2014. Комитетот за тропски циклони утврдил дека името повеќе не треба да се користи во ротирачкиот список по штетата и загубата на човечки животи што ги нанел.
Можеше да биде и реми

„Можеше да биде и реми“ — збирка раскази на македонскиот писател Дејан Василевски (со псевдонимот Гето Руди) објавена во 2017 година во издание на Темплум. За оваа книга Василевски ја освоил наградата „Новите!“. Збирката е објавена во рамките на едицијата „Катапулт“. Таа е отпечатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 98 страници. Книгата е испечатена во печатницата Пропоинт во тираж од 300 примероци. Таа е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4658-99-3. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата Кома. Книгата е отпечатена со финансиска поддршка од Комерцијална банка АД - Скопје.
1 Содржина
Збирката содржи 41 кус расказ, поделени во неколку циклуси:
1.1 Едноставен ден
* Едноставен ден
* Преку мостот
* Административецот Ацо
* Марко
* Остров
* Ветрот и детето
* Бон крцка
1.2 Скопје
* Три навраќања на мотивот клупа
* Или јас
* Приказни за велосипедот
* Велам
* Запис
* Кружниот тек во Сент Никол
* Топло/ладно
* Подочниците
* Ѕидовите
* Полжав
* Гилберт
* Џеронимо
* Калоспинтехромокрена
* Забава
* Перон
* Снегот (дење)
* Снегот (ноќум)
* Верба
* Сродност
* Синестезија
* Жар
* Вртелешка
1.3 Смрт и нешто помеѓу
* Кажувањето на Еразмо
* Артур
* Под кипарисот
* Преку ѕидот до слободата
* Маргини
* Белутрак
* Дежа ви
* Крик
* Безделник
* Поглед
* Продолжение на островскиот манифест
Ромео Сантос

Ентони Сантос (роден на 21 јули 1981 година), познат по неговото уметничко име Ромео Сантос, е американски пејач-текстописец, музички продуцент и актер. Тој е поранешен член на бачата бендот Aventura. Во 2002 година, песната Obsesión достигна број еден во Италија 16 последователни недели. По објавувањето на неколку албуми со Aventura, групата тргна по својот пат. Оттогаш, Ромео започна кариера како солист кој за шест години роди седум песни кои беа број еден на топ-листата Hot Latin Songs и десет на топ-листата Tropical Songs.
1 Биографија
Неговата мајка е Порториканка, а татко му е Доминиканец. Тој компонира и изведува песни на англо-американски и шпански.
Во средината на 1990-тите, заедно со неговиот братучед Хенри и двајца пријатели, тој формираше бенд наречен Лос Тинелерс (се однесува на изговорот на англосаксонскиот збор, тинејџери, што значи тинејџери). Во доцните 1990-ти, Лос Тинелерс беше преименуван во Aventura.
Во април 2011 година, Ромео објави дека ќе ја напушти групата Aventura за да продолжи соло кариера. На 9 мај 2011 година, Ромео го издаде својот прв сингл Tu, од неговиот деби албум Формула, Лет I.
Во 2013 година, Ромео го издаде синглот Propuesta Indecente, кој сè уште е негов најголем соло хит. Неговиот деби албум „Formula, Vol 2“ беше издаден на 25 февруари 2014 година. Албумот содржи соработки со Дрејк, Ники Минаж, Марк Ентони, Карлос Сантана и Тего Калдерон, а има специјалниот гостин Кевин Харт. Formula Vol.2 стана најпродаваниот латино албум во првата половина.
Ромео ги компонираше речиси сите песни на Aventura и компонираше и/или изведуваше хитови за уметници како што се Wisin y Yandel (Noche de Sexo), Талиа (Не, не, не), Хектор Акоста „El Torito“ (Eu voy) и Ентони Сантос (Матаме).
Во 2015 година, тој се појави како командант во филмот Брзи и бесни 7.
Во 2017 година тој го откри синглот Héroe Favorito вклучен во неговиот трет албум „Golden“, објавен во јули 2017 година. Албумот ги истакнува соработките со Хуан Луис Гуера, Озуна, Џеси Рејз, Ники Џем, Деди Јенки и Хулио Иглесијас.
Во 2019 година, Utopia објави албум со најголемите имиња во бачата: Ел Шавал од Бачата, Френк Рејес, Раулин Родригез, Елвис Мартинез, Кико Родригез, Теодоро Рејес, Џо Верас, Фереира Закаријас, Луис Варгас, Мончи и Александра ( дуото реформирање за приликата), Ентони Сантос и неговата прва група Aventura која ја реформирал за таа прилика.
2 Дискографија
*''Formula, Vol. 1'' (2011)
*''The King Stays King: Sold Out at Madison Square Garden'' (2012)
*''Formula, Vol. 2'' (2014)
*''Golden'' (2017)
*''Utopía'' (2019)
The Four Seasons

The Four Seasons (македонска транскрипција: ''Фоур сизонс'', во превод: Четири годишни времиња) ― американски рокенрол квартет основан во 1960 година во Њуарк, Њу Џерси. По 1970 година, тие понекогаш настапувале и под името Frankie Valli and the Four Seasons. Групата еволуирала од претходна група наречена The Four Lovers, со Френки Вали како главен пејач, Боб Гаудио на клавијатури и тенор глас, Томи ДеВито на главна гитара и баритон глас и Ник Маси на бас гитара и бас глас. Речиси сите нивни хитови од 1960-тите ги испеале под името The 4 Seasons.
Four Seasons имале 29 песни кои се пласирале на Билбордовата топ-40 листа и една песна во топ-40 под името Wonder Who?. Песните со кои The Four Seasons се искачиле на прво место на топ-листата се: „Sherry“ (1962), „Big Girls Don't Cry“ (1962), „Walk Like a Man“ (1963), „Rag Doll“ (1964) и „"December, 1963 (Oh, What a Night)“ (1975). Песните „Big Girls Don't Cry“ и „Walk Like a Man“ се вклучени во „''500-те песни кои го обликуваа рокенролот“'' објавени од страна на Куќата на славните на рокенролот.
''Момчињата од Џерси'' е музичка театарска претстава заснована на животот на четирите члена од The Four Seasons. Претставата ја режирал Дес Мекануф (режисер на ''The Who's Tommy'' и ''700 недели)'', а премиерно била изведена во неговиот театар Ла Џола на 6 ноември 2005 година; претставата добила претежно позитивни критики. Откако се преселила на Бродвеј, претставата освоила повеќе Тони награди. Во филмската адаптација, во режија на Клинт Иствуд, глумеле Џон Лојд Јанг како Френки Вали, Винсент Пјаца како Томи Де Вито, Мајкл Ломенда како Ник Маси и Ерих Берген како Боб Гаудио. Филмот бил објавен на 20 јуни 2014 година.
Оригиналната постава на групата била примена во Куќата на славните на рокенролот во 1990 година, Куќата на славата на вокалните групи во 1999 година и Куќата на славните од Њу Џерси во 2017 година Со продадени околу 100 милиони плочи ширум светот, тие се една од најпродаваните музички групи на сите времиња.
Масалан Киса

Масалан Киса е спортски клуб од Масала во Кирконуми, Финска. Клубот е формиран во 1963 година и ги опфаќа спортовите бадминтон, гимнастика, кошарка, одбојка и одбојка на песок. Maсалан исто така одржува часови по аеробик и други фитнес часови за танц. Покрај тоа, клубот организира разни спортски и рекреативни настани. Клубот има повеќе од 500 членови.
1 Фитнес, бандминтон, одбојка и кошарка
Можете да вежбате гимнастика, бадминтон, одбојка и кошарка. Постојат групи за деца, млади, возрасни и семејства.
2 Фудбал
Масалан бил еден од трите фудбалски клубови во Кирконумми. Останатите клубови се Спортска асоцијација Црковна рамнина и Веикот од Веикола. Покрај тоа, тука е женскиот фудбалски клуб познат како AC Кирконуми. Кога клубовите се споиле во 2019 година, бил основан нов фудбалски клуб, ФК Кирконумми.
Масалан водел два машки фудбалски тима, два клуба на ветерани и футзал тим. Тимовите вежбале 2-3 пати неделно. Во зимскиот период тренинзите се одржувале во училишните сали и затворената сала „Блу Арена“. Тренинзите се одржувале главно во лето, на спортските терени Масала и Луома. Голем број на екипи учествувале на турнири дома и во странство.
Машкиот прв тим на Масалан ги игра своите домашни натпревари на Кирконуммен урхеилупуисто. Во сезоната 2009 тие завршиле второпласирани во Дел 1 од Нелонен управуван од Усима СПЛ и беа промовирани во Колмонен.
3 Сезона 2010
Во тековната сезона Масалан се натпреварувале во Дел 1 од Колмонен управуван од Хелсинки SPL и Усима СПЛ. Ова е четвртиот највисок степен во финскиот фудбалски систем.
Маски 2 учествувале во Дел 1 од Кутонен администриран од Усима СПЛ.
Еротика

Еротика (|ερως = „Ерос, бог на љубовта“) ''—'' жанр на книжевноста, уметноста и забаваа што се сосредоточува на теми на сексуалната желба, страста и интимноста. За разлика од порнографијата, која првенствено има за цел да стимулира сексуална возбуда, еротиката често става поголем нагласок на развојот на карактерот и раскажувачкото и емоционално поврзување, додека сè уште ги истражува чувствените и сексуалните доживувања. Еротиката се појавува во различни облици, вклучувајќи романи, раскази, поезија, филмови, фотографија и ликовни дела.
Низ историјата, еротиката била дел од човечката култура, со примери што потекнуваат од древните цивилизации, како што се Грците и Римјаните. Со текот на времето, таа се развила за да ги одразува промените во општествените ставови кон сексуалноста и еротизмот. Додека некои еротски дела можат да бидат изразити и видливи во нивните описи на сексуалните средби, други можат да бидат пофини и упливи, насочувајќи се на исчекувањето и истражувањето на желбите.
Еротиката игра улога во истражувањето на човечката сексуалност, фантазиите и сложеноста на врските. Може да им понуди на читателите и гледачите безбеден простор за истражување на нивните желби и фантазии, како и да ги оспори општествените норми и правила околу половиот однос и блискоста. Меѓутоа, како и секој вид медиум, еротиката може многу да се разликува по квалитет и содржина, и важно е поединците да ја користат одговорно и заемно, со почит кон себе и кон другите.
Еротиката може да значи и „љубовна страст, љубовен занес“.
Муклен

Муклен (познато како М'клен и Моклен; |Μούχλιανη, ''Мухлијани'') — поранешно село во Серско, Егејска Македонија, на територијата на денешната Довишта на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало на 20 км североисточно од градот Сер, високо на планината Сминица, на надморска височина од 1.000 м.
2 Историја
2.1 Во Отоманското Царство
Во XIX век Муклен бил македонско село во Серската каза на Серскиот Санџак. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. во ''Меклен (Meklen)'' имало 20 домаќинства и 65 жители Македонци. Поради отсуство на обработливо земјиште, жителите на селото купиле земјиште во кај полското село Сармусакли.
Во пролетта 1883 година селото е нападнато од ајдучкиот војвода Кочо Кукулич од с. Рамна, Валовишко. Тој бил ранет и подоцна починал во битката.
Според Стефан Верковиќ во 1889 г. во селото имало 65 македонски домаќинства.
Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:
Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г., во селото Муклен имало 250 жители, сите Македонци. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Муклен имало 480 Македонци под врховенство на егзархијата и во селото работело бугарско училиште.
Во 1909 г. егзархискиот инспектор на Солунската епархија Константин Георгиев вели дека во селото имало 54 куќи со црква и училиште, во кое главниот учител бил Д. Божиков. Во училиштето имало 17 ученици, од кои 12 машки и 5 женски.
Во Првата балканска војна, 5 лица од селото се вклучиле во Македонско-одринските доброволни чети.
2.2 Во Грција
Во Првата балканска војна Муклен е окупиран од Бугарија, но по Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Бидејќи селото настрадало во Втората балканска војна кога населението побегнало во Пиринска Македонија (во градовите Свети Врач и Неврокоп), во пописот од 1913 г. Муклен се води како напуштена населба. Селото не било обновено по крајот на војните, поради што е избришано од евиденција.
Од селото денес останала само црквата „Св. Троица“, дело на мијачкиот мајстор Китан Петров.
3 Личности
Родени во Муклен
* Аврам Гецов (1889 - ?) — борец во Македонско-одринските доброволни чети, II чета на V Одринска дружина* Атанас Василев (1870 - ?) — борец во Македонско-одринските доброволни чети, Нестороева чета на X Прилепска дружина* Георги Фотев — револуционер на ВМРО
* Константин Христов (1877 - ?) — борец во Македонско-одринските доброволни чети, четник на Крум Пчелински* Костадин Христов (1887 - ?) — борец во Македонско-одринските доброволни чети, I на XIII Кукушка дружина* Никола Андреев — борец во Македонско-одринските доброволни чети, Нестороева чета на XIII Кукушка дружина
Починати во Муклен
* Кочо Кукулич (? - 1883) — ајдутин
4 Наводи
Битка кај Кресна (1878)

Битка кај Кресна — борба меѓу главниот штаб на македонското востание против Отоманската војска во Кресненско. Главниот командир на македонската војска бил Стојан Карастоилов кој патувал со неговата чети од Србиново, Горноџумајско до Кресна каде бил сместен турскиот гарнизон. После борбата почнало Македонското востание.
1 Вовед
После неуспехот на Разловечкото востание, Димитар Поп-Георгиев Беровски планирал да организира востание во Пиринска Македонија. Основал комитет во Горна Џумаја со Иљо Малешевски, Стојан Карастоилов и Натанаил Охридски. По повод на Берлинскиот конгрес, Натанаил го основал комитетот „Единство“ во Велико Трново и го проширил нејзиното влијани во Ќустендилско и Горноџумајско. Побарале реформи во Етничка Македонија од Отоманското Царство но тие никогаш не бил спроведени.
Околу крајот на септември 1878 година, во Горна Џумаја, било организирано средба со останатите македонски војводи и ајдути. Се согласиле во организирање на востание. За почетно место отпрвин бил предложен градот Делчево. Но Стојан Карастоилов, тогашниот главен војвода, сметал дека посоодветно би било во Кресна.
2 Борбата и последици
Меѓу 13-16 октомври 1878 година, во с. Србиново, околу два часа до Кресна, се групирале четите на војводите Стојан Карастоилов, Тодор Паласкарја, Коста Кукето, Кочо Љутата, Стојо Торолинко и други. На 15 октомври им се придружила и четата на капетанот Адам Калмиков. Ноќта на 16 спрема 17 октомври четите се поделија на 4 групи и од с. Србиново се сместиле во Симитли, Карастоилов бил назначен за главниот командир и одлучил да ги приклучи сите чети во една група со 400 војници, и се сместиле кај планините околу Кресна. Во зората на 17 октомври 1878 година турскиот гарнизон, сместени во селскиот ан, биле нападнати.
Борбата траела 15 часа и после поразот двајцата јузбашии биле ликвидирани и целиот турски гарнизон заробен. Со битката почнало Македонското востание, околиските села биле ослободени со исклучок на Влахи.
3 Наводи
Хрватски Црногорци

Црногорците во Хрватска — уставно призната етничка заедница во Хрватска. Според последниот попис од 2021 година, имало 3.217 Црногорци во државата или околу 0,08% од вкупното население. Најмногу живеат во главниот град Загреб и жупанијата Истра.
1 Историја
Во 1657 година, 5 црногорски семејства од областа Црница се населени во селото Перој (Брцела, Драковиќ, Брајиќ, Вучета и Љуботина) на полуостровот Истра. По Отоманско-венецијанската војна (1645–1669) дошле уште 20 семејства.
Националното здружение на хрватските Црногорци е основано на 21 декември 1991 година.
2 Население
Црногорците во Хрватска во пописите од 2001 и 2011 година:
+, Жупанија, Број, % од Црногорци во Хрватска
2001, 2011, 2001, 2011
Загреб, 1.313, 1.191, 26,65%, 26,37%
Истарска, 732, 759, 14,86%, 16,80%
Приморско-горска, 643, 642, 13,05%, 14,21%
Сплитско-далматинска, 593, 485, 12,04%, 10,74%
Дубровничко-неретванска, 370, 307, 7,51%, 6,80%
Осиечко-барањска, 352, 319, 7,15%, 7,08%
Загрепска, 135, 130, 2,74%, 2,88%
Вуковарско-сремска, 119, 97, 2,41%, 2,15%
Задарска, 112, 100, 2,27%, 2,21%
Бјеловарско-билогорска, 83, 63, 1,68%, 1,39%
Шибеничко-книнска, 75, 66, 1,52%, 1,46%
Карловачка, 74, 62, 1,50%, 1,37%
Сисачко-мославинска, 70, 68, 1,42%, 1,51%
Бродско-посавска, 54, 41, 1,10%, 0,91%
Вировитичко-подравска, 43, 42, 0,87%, 0,93%
Вараждинска, 42, 43, 0,85%, 0,95%
Меѓимурска, 31, 26, 0,63%, 0,58%
Копривничко-крижевска, 29, 36, 0,59%, 0,80%
Пожешко-славонска, 22, 14, 0,45%, 0,31%
Крапинско-загорска, 13, 10, 0,26%, 0,22%
Личко-сењска, 8, 16, 0,16%, 0,35%
Вкупно, 4.926, 4.517, 100%, 100%
3 Поврзано
* Демографија на Хрватска
* Црногорски Хрвати
* Црногорци
4 Наводи
Ураган Надин

Ураган Надин бил непостојан ураган што станал четврти најдолготраен ураган на Атлантикот досега. Како четиринаесетти тропски циклон од сите урагани во Атлантикот во 2012 година, Надин се разви од тропски бран што патувал западно со Зелен ’Рт на 10 септември. Следниот ден, тој се засилил во тропска бура Надин. Откако првично се движел северозападо, Надин свртел кон север, далеку од секакво копно. Почетокот на 15 септември, Надин достигнал статус на ураган. Набргу потоа, зголемувањето на вертикалното зајакнување на ветрот го ослабе Надин и до 16 септември повторно се врати во тропска бура. Следниот ден, бурата почна да се движи североисточно и ги загрози Азорите, но подоцна на септември 19, Надин скршнала исток-југоисточно пред да стигне до островите. Како и да е, невремето предизвика ветрови од тропска бура на неколку острови. На 21 септември, бурата се завртела кон југоисток, јужно од Азорите. Подоцна истиот ден, Надин премина во екстратропската област со низок притисок.
Поради поволните услови, остатоците од Надин се регенерираат во тропски циклон на 24 септември. По повторното развивање, бурата изврши циклонска јамка и полека се вртеше низ источниот Атлантик. На крајот, Надин сврте кон југозапад, во тоа време тој стана речиси неподвижна. До 28 септември, бурата се заврте кон северозапад и повторно се засили во ураган. Цврстиот циклон дополнително се засили и го достигна врвот со ветрови од на 30 септември. Следниот ден, сепак, Надин ослабе на 65 милји на час, бидејќи условите стануваат сè понеповолни. Силината на ветерот и намалувањето на температури на морска површина значително го ослабнаа невремето. Надин премина во циклон на 3 октомври и набргу потоа се спои со студениот фронт, североисточно од Азорите. Остатоците од Надин поминаа низ Азорите на 4 октомври и повторно донесе релативно силни ветрови на островите.
Луис Монтенегро

Луис Филипе Монтенегро Кардосо де Мораис Естевес (роден на 16 февруари 1973 година) е португалски политичар кој е претседател наСоцијалдемократската партија (ПСД). Тој бил пратеник во Собранието на Републиката од Авеиро од 2002 до 2018 година, а ја предводел пратеничката група на неговата партија од 2011 година. Тој беше поразен од Руи Рио на лидерските избори на неговата партија во 2020 година и победил против Хорхе Мореира да Силва во 2022 година.
1 Биографија
1.1 Образование и локална политика
Монтенегро бил роден во Порто и израснал во Еспињо во округот Авеиро. Дипломирал право на Католичкиот универзитет во Португалија (иста професија како неговиот татко и дедо), и бил претседател на Социјалдемократската младина во Еспињо од 1994 до 1996 година. Тој служел во градскиот совет од 1997 до 2001 година, а се кандидирал за градоначалник во 2005 година, губејќи од Хозе Мота од Социјалистичката партија (ПС) со разлика од 45% до 38%.
Во 2002 година, 29-годишниот Монтенегро бил избран во Собранието на Републиката за Авеиро. Тој станал заменик-претседател на парламентарната група на ПСД на Мигел Маседо во 2010 година и добил 86 отсто од гласовите за да ја води групата во јуни 2011 година, откако членот на ПСД Педро Пасос Коелјо беше избран за премиер.
Раните години на раководството на Монтенегро се совпаднал со интервенцијата на европската тројка за справување со финансиската криза; тој беил критикуван во јануари 2014 година за тоа што рече „животот на луѓето не е подобар, но животот на земјата е многу подобар“. Тој го напушти парламентот во февруари 2018 година по поразот на Пасос Коељо, предупредувајќи дека ПСД не треба да се претвори во нов лидер „групата пријатели на Руи Рио “.
Ципрофлоксацин

Ципрофлоксацинот е флуорокинолонски антибиотик кој се користи во третманот на бактериски инфекции. Тука спаѓаат инфекции на коските и зглобовите, интраабдоминални инфекции, одредени типови на инфективна дијареа, респираторни инфекции, кожни инфекции, тифоидна треска и уринарни инфекции, помеѓу другите. Кај некои инфекции се користи како дополнителен лек покрај друг антибиотик. Може да се зема преку уста, како капки за очи, уши, или интравенски.
Вообичаени несакани ефекти вклучуваат гадење, повраќање и дијареа. Тешки несакани ефекти вклучуваат зголемен ризик од кинење на тетивите, халуцинација, и оштетување на нервите. Кај луѓето со мијастенија гравис се јавува влошување на мускулната слабост. Стапките на појава на несакани ефекти се чини дека се повисоки од некои групи на антибиотици како што се цефалоспорините, но пониски од некои други, како клиндамицин. Студиите кај животни покренуваат загриженост во врска со нивната употреба за време на бременоста. Меѓутоа, не биле идентификувани проблеми кај децата на мал број жени кои го земале лекот во текот на бременоста. Се смета дека е безбедна неговата примена за време на доењето. Спаѓа во втората генерација на флуорокинолони со широк спектар на дејство.
Ципрофлоксацинот бил патентиран во 1980 и бил воведен во клиничка употреба во 1987. Се наоѓа на Списокот на СЗО на есенцијални лекови. СЗО го класифицира ципрофлоксацинот како критички значаен во хуманата медицина. Достапен е како генерички лек. Во 2024, е триесет и петти најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 178.000 рецепти.
The Cars

The Cars ― американска рок-група основана во Бостон во 1976 година. Членови на групата биле: Рик Окасек (ритам-гитара), Бенџамин Ор (бас-гитара), Елиот Истон (главна гитара), Грег Хокс (клавијатури) и Дејвид Робинсон (тапани). Окасек и Ор ја споделувале улогата на главен вокал, а Окасек бил главен текстописец и водач на групата.
The Cars биле прогласени за најдобар нов изведувач во 1978 година според гласовите на читателите ''на Rolling Stone''. Нивниот прв албум, ''The Cars'', бил продаден во шест милиони примероци и 139 недели се задржал на топ-листата за албуми ''Billboard'' 200. The Cars имале четири Топ-10 хитови: „Shake It Up“ (1981), „You Might Think“ (1984), „''Drive''“ (1984) и „Tonight She Comes“ (1985). Групата ја освоила наградата за видео на годината за „You Might Think“ на првите МТВ Видео Музички Награди во 1984 година.
The Cars се распаднале во 1988 година. Ор починал во 2000 година од рак на панкреас. Во 2007 година, Истон и Хокс му се придружиле на Тод Рандгрен и со други музичари ја основале групата The New Cars. Преживеаните оригинални членови од The Cars повторно се обединиле во 2010 година и го снимиле седмиот и последен албум на групата, ''Move Like This'', кој бил издаден во мај 2011 година. По кратка турнеја за поддршка на ''Move Like This'', бендот повторно заминал на пауза. Во април 2018 година, The Cars биле примени во Куќата на славните на рокенролот и повторно се обединиле за да настапат на церемонијата за воведување во куќата. Тоа бил последен настап на групата со Окасек, кој починал на 15 септември 2019 година од кардиоваскуларни болести.
1 Членови на групата
* Рик Окасек – водечки и придружен вокал, ритам-гитара, клавијатури
* Елиот Истон – главна гитара, придружен вокал
* Бенџамин Ор – водечки и придружен вокал, бас-гитара, клавијатури
* Грег Хокс – клавијатури, гитари, придружни вокали , саксофон , бас
* Дејвид Робинсон – тапани, удирачки инструменти, придружни вокали , клавијатури
2 Дискографија
*''The Cars'' (1978)
*''Candy-O'' (1979)
*''Panorama'' (1980)
*''Shake It Up'' (1981)
*''Heartbeat City'' (1984)
*''Door to Door'' (1987)
*''Move Like This'' (2011)
Алба Баптиста

Алба Баптиста (родена на 10 јули 1997 година) е португалска глумица. Кариерата ја започна во родната Португалија во серија од 2014 година. Потоа глумела во повеќе португалски серии и филмови. Од 2020 до 2022 година, таа глуми во серијата ''„Воин калуѓерка“ на'' Нетфликс, која го одбележа нејзиното деби на англиски јазик.
1 Живот и кариера
Баптиста е родена во Лисабон, Португалија. Нејзината мајка со португалско потекло, го запознала нејзиниот татко, бразилски инженер од Рио де Жанеиро, кога работела како преведувач во Бразил. Учела во германско училиште во Португалија. На околу 15 години, таа одлучла да стане глумица.
На 16-годишна возраст, Алба Баптиста ја започнала својата кариера како главен лик во краткиот филм на Симао Кајат, ''Мајами'' . За нејзината изведба ја добила наградата за најдобра глумица. Таа ја продолжила својата кариера со појавување во португалска серија, и теленовели''.'' Во текот на следните години, Алба развила кариера во Португалија, а имала и улоги во три популарни португалски серии. Во 2019 година таа се појави во филмот ''Патрик'', кој бил во конкуренција на Меѓународниот филмски фестивал во Сан Себастијан, каде што бил премиерно прикажан. Таа се појавила во играниот филм од 2020 година ''Фатима'' заедно со Харви Кајтел, Соња Брага и Џоана Рибеиро, кој е во режија на Марко Понтекорво.
Нејзината прва улога на англиски јазик дојде како главна улога на Ава во серијата ''„Воин калуѓерка“'' на Нетфликс, која била објавена на 2 јули 2020 година Таа се појавува во втората сезона, која беше објавена на 10 ноември 2022 година.
2 Личен живот
Баптиста се омажила со американскиот актер Крис Еванс на 9 септември 2023 година на приватна церемонија во сопствениот дом на Кејп Код во Масачусетс.
Родриго Рикелме (фудбалер, роден 2000 г.)

Родриго Рикелме Рече (роден на 2 април 2000 година), познат и како Роро, е шпански професионален фудбалер кој игра како крилен играч или крилен бек за клубот од Ла Лига Атлетико Мадрид и за репрезентацијата на Шпанија.
0.1 Атлетико Мадрид
Роден во Мадрид, Рикелме се приклучил на младинската група на Атлетико Мадрид во 2010 година на десетгодишна возраст, откако ги претставувал Рајо Ваљекано и Реал Сарагоса . Тој го направил своето деби со резервите на 16 март 2019 година, играјќи ги последните пет минути од поразот со 1-0 на Сегунда Дивизион Б на гости против СД Понферадина.
Рикелме го направил својот прв тим - Ла Лига - и дебитирал на 1 септември 2019 година, влегувајќи како доцна замена за Тома Лемар во победата од 3–2 на домашен терен над СД Еибар.
0.1.1 Позајмица на Борнмут
На 1 октомври 2020 година, Рикелме му се приклучил на клубот од англискиот шампионат АФК Борнмут на позајмица во текот на една сезона, при што Бурнмаут имал опција да го направи трансферот траен.
Тој го направил своето деби за клубот како замена во ремито 1-1 на гости против Кардиф Сити. Тој го постигнал својот прв гол за Бурнмаут во ремито 1-1 со Дерби Каунти на 31 октомври 2020 година Рикелме го направил својот прв старт за клубот во поразот на домашен терен со 3–2 од Престон.
На 30 август 2021 година, Рикелме се преселил во тимот на Сегунда Дивисион ЦД Мирандес на позајмица за кампањата 2021–2022. Тој бил редовен стартер за тимот, постигнувајќи осум гола и 12 асистенции во текот на сезоната.
На 1 август 2022 година, Рикелме бил позајмен на прволигашот Жирона ФК на една година, откако го обнови договорот со ''Атлети'' до 2028 година.
1 Статистика за кариера
+Настапи и голови по репрезентација и година, Репрезентација, година, Апликации, Цели
Шпанија, 2023 година, 2, 0
Вкупно, 2, 0
Градска порта

Градска порта или градска капија — голема врата во рамките на градски бедем што опкружува град. Порано низ овие порти влегувале и излегувале луѓе и стоки. Тие често биле важни затоа што управувале кој може да влезе и да излезе од градот, што помогнало градот да биде безбеден. Градските порти биле вообичаени во древноста и низ историјата, а некои градови ги имаат и денес, иако повеќе служат за украс или историско значење, а не за одбрана.
Градските порти биле клучни елементи на древните и средновековните градови, служејќи како главни точки за влез и излез. Овие порти честопати биле засилени со силни ѕидови и кули, што ги прави неопходни за контрола на пристапот и одбрана од можни напаѓачи. Стражарите сместени на овие порти го регулирале протокот на луѓе и стоки, обезбедувајќи ја безбедноста и сигурноста на жителите на градот. Дополнително, градските порти честопати имале механизми како подвижни мостови, решетки и тешки врати за дополнително засилување на одбраната и спречување на неовластен влез.
Низ историјата, градските порти играле значајна улога во секојдневниот живот и трговијата на градовите. Тие служеле како раздвижени средишта на дејност, каде што трговците тргувале со стоки, патниците минувале и посетителите пристигнувале за да се фатат за работа или да бараат засолниште. Областа околу портите често се развивала во живописни трговишта, со дуќани, гостилници и други градби што ги задоволуваат потребите на оние што влегуваат или излегуваат од градот. Градските порти служеле и како знаменитости и симболи на самоличноста на градот, со сложени архитектонски одлики и украси што го прикажуваат богатството и моќта на владејачките власти.
Со напредокот на воената технологија и промените во градското планирање, важноста на градските порти се намалила со текот на времето. Како што градовите се проширувале надвор од нивните ѕидини и се развиле превозните методи, биле воспоставени нови влезови и излези, со што традиционалните градски порти биле застарени. Меѓутоа, многу градови ги зачувале своите историски порти како културни знаменитости и туристички занимливости, давајќи погледи во нивното богато наследство и раскошно минато. Денес, градските порти продолжуваат да стојат како потсетници на минатото, нудејќи увид во архитектонските, општествените и одбранбените практики на древните и средновековните цивилизации.
Мице Васов

Мице Васов — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Васов е роден во селото Горно Врбени (Екши Су), Леринско, тогаш во Османлиското Царство. Земал активно учество во борбите против турската власт во Македонија. Станува член и селски војвода на ВМРО. Учествувал во Илинденското востание и загинал на 28 август 1903 г. кај месноста Крајчев мост во селото Негован.
2 Наводи
Симо Шишков

Симеон (Симо) Д. Шишков — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Шишков е роден во селото Горно Врбени (Екши Су), Леринско, тогаш во Османлиското Царство. Се присоединува кон ВМРО, но во 1903 г. е уапсен и затворен во Мала Азија заедно со свештеникот Георги Василев од Лерин, војводата Алеко Џорлев и Благој Симеонов од Демир Хисар.
Во Балканските војни тој е доброволец во МОО во четата на Пандил Шишков.
Во мај 1941 г. грчката администрација во Горно Врбени е заменета со општоселско собрание и е избран кмет Македонец. Во општинскиот совет влагаат Кирил Љапчев, Борис Попов, Симо Шишков, Павел Драгнев, Георги Рајков, Миро Гершанов, Михаил Хаџикиров, Благој Туранџов, Ташо Вељашков, Кирил Панчев.
2 Наводи
Иван Турудиќ

Иван Турудиќ (Луг Градински, Вировитица, 2 јуни 1962 г.) — хрватски правник, висок владин функционер. Тој бил познат по неговите наводни контроверзни врски со Здравко Мамиќ и Јосипа Плеслиќ. На 7 февруари 2024 година тој бил избран за државен јавен обвинител, како резултат на што на 17 февруари 2024 г. се одржал протест на плоштадот Свето Марко.
1 Биографија
Роден бил во 1962 година во Луго Градински во работничко-селанско семејство со три сестри. По основното образование завршил две паралелки општо средно и јазично средно училиште. Студирал право. Дипломирал со многу добар успех кај професорот Звонимир Шепаровиќ на тема ''Меѓународен тероризам''. Завршил стаж во Општинскиот суд Вировитица. По осамостојувањето на Хрватска станал судија. Бил доброволец во Хрватската војна за независност. Кога Звонимир Шепаровиќ станал министер за правда, Турудиќ станал негов помошник. Денес е претседател на Жупанискиот суд во Загреб. Бил судија во судските процеси на Иво Санадер, Дамир Поланчец, Невен Јурица, Хрвоје Петрач, потоа бил осомничен за убиството на Ивана Ходак и други.
Во јануари 2015 година заедно со семејството и сестрата ги посетил бранителите кои протестирале пред Министерството за бранители во Савска. Со цел да се заштити достоинството на Татковинската војна и да се смират тензиите во општеството, видливи на протестот на воените ветерани во Савска 66, март 2015 година тој предложил да се воведе промена во Кривичниот законик, со што испратил порака дека државата ги штити највисоките општествени вредности, како што е Татковинската војна. Тој дал предлог „''за кој треба да се води широка дискусија во која ќе го кажат своето мислење адвокатите и политичарите, експертите и пошироката јавност''“, според кој негирањето на природата на Татковинската војна би било кривично дело. Тој предлагал да се пропише казна од три или пет години затвор за тези како „ ''дека Татковинската војна не била одбранбена, дека не била агресија туку граѓанска војна и дека целта на Бурата и другите операции не била ослободување, туку етничка чистење'' “. Тој нагласил дека нема намера да се воведе вербална деликтност како што постоел во Југославија, туку да се покаже дека државата ги штити највисоките општествени вредности како што е Татковинската војна. Со новиот закон ќе се санкционираат поединечни кривични дела. Од таа причина, „ ''само најтешките облици на прекршување на законот, извршени со директна умисла, што значи дека е потребно да се докаже дека некој сакал да изврши кривично дело и бил свесен за неговите последици''“ би биле казниви.
Тој претседавал со тричлениот вонсудски совет на Жупанискиот суд во Загреб, кој, во текот на процесот на ревизија, целосно ја укинал пресудата од монтираниот процес против Алојзие Степинац .
Емре Беј

Емре Беј (|Emre Bey, р. , ) — познат турски филмски и телевизиски глумец. Познат е по улогата на Ертан во серијата „Балканска приказна“.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
2015, ''Љубовно време'' ТВ-серија, Џем
2017, ''Без мајка'' ТВ-серија, Киванч
2018-2019, ''Азра'' ТВ-серија, Арда
2020-2021, ''Sol Yanım'' ТВ-серија, Бурак
2022, ''До мојот последен здив'' ТВ-серија, Ејдер
2022, ''Пријатели од соседството'' ТВ-филм, Ѓунеј
2022-2023, ''Балканска приказна'' ТВ-серија, Ертан
2023, ''Акиф'' ТВ-филм, Халук
2023, ''Нема да ти дадам раце'' ТВ-серија, Мехмед
2023-2025, ''Основање: Осман'' ТВ-серија, Орхан
2025-2026, ''Руја Гиби'' ТВ-серија, Ефе
Милица Зариќ

Милица Зариќ (Белград, 2 август 1975) — српска глумица. Таа е ќерка на актерот Драган Зариќ и сестра на Иван Зариќ, исто така актер. Дипломирала глума на Академијата за драмски уметности во Нови Сад во класата на професорот Раде Марковиќ. Милица Зариќ е член на ансамблот на Белградскиот драмски театар.
1 Филмови
година, Филм, Улога
во 2017 година, Проклето куче, инспектор Дриниќ
во 2014 година, Настан, Мајка
во 2012 година, Бунтовник, Тамара
во 2012 година, Јелена, Катарина, Марија, Марија
во 2011 година, Заедно, Марија
во 2006 година, Прашање на срцето
во 2003 година, Речиси сосема обична приказна, Ирина
во 2003 година, Приватен живот, Аманда Пријн
во 2002 година, Кордон, Медицинска сестра 1
2 Серии
година, Серии, Улога
во 2021 година, Бес (ТВ серија), Вера Кочи
2021-, Тајните на лозата, Јелена Томовиќ
во 2019 година, Скриј и барај (серија), Фармацевт
во 2019 година, Мојата генерација З, Љиљана, мајката на Бојана
во 2018 година, Втиснат во рекетот, Весна Тодоровиќ
во 2011 година, Мојот братучед од село, Кума Вера
во 2008 година, Љубов и омраза, Љубица
во 2005 година, Кошаркарите, Марија
во 2004 година, Мешан брак
во 1987 година, Соба 405
Јомсвикинзи

Јомсвикинзи — полулегендарни викиншки платеници што се бореле за различни викиншки поглавари во X и XI век. Тие биле ревносни пагани, но како професионалци знаеле да се борат и за христијанските владетели. Нивното седиште било тврдината Јомсборг, која се наоѓала некаде на јужниот брег на Балтичкото Море. Нордиските саги опишуваат како некој може да влезе во јомсвикиншките редови само по строга проверка за да се утврди дали кандидатот е доволно смел или физички подготвен; кандидатот што ќе помине ќе се заколне дека другите јомсвикинзи ќе ги смета за свои браќа; сиот плен од воените походи бил подеднакво поделен; Јомсвикинзите биле подложени на строга дисциплина и им било забрането да земаат жени или деца како затвореници, односно да ги носат во Јомсборг. Тие престанале да постојат кога норвешкиот крал Магнус Добриот го уништил Јомсборг во 1043 г.
Јомсвикинзите првпат се споменуваат под ова име во нордиските саги од XII и XIII век. Голем број историчари ги сметаат за производ на измислица, но понекогаш потврда за нивното постоење се наоѓа во текстовите на рунските камења.