Национален парк Комое

Националниот парк Комое е Биосферски резерват и светско наследство на УНЕСКО во областите Занзан и Саванес на североисточниот Брег на Слоновата Коска. Тоа е најголемото заштитено подрачје во Западна Африка, со површина од 11.500 км <sup>2</sup>, и се движи од влажна савана во Гвинеја до сува зона на Судан. Овој стрмен климатски градиент север-југ му овозможува на паркот да прибежи мноштво живеалишта со извонредна разновидност на живот. Некои животински и растителни видови дури го наоѓаат своето последно живеалиште во некои од различните типови на савана , шума, крајбрежни пасишта, излетите на карпи или шумски острови.
Паркот првично бил додаден како светско наследство заради разновидноста на растителниот живот присутен околу реката Комое, вклучително и беспрекорни парчиња тропска дождовна шума кои обично се наоѓаат само појужно. Како добро еродирана рамнина помеѓу две големи реки, земјата во областа е дом на релативно неплодни почви и режим на влага погоден за побогата биоразновидност од околните области. Во 2003 година бил додаден на списокот на местата на светско наследство во опасност поради ловокрадството, отсуството на управување, пресипувањето на паркот со говеда, проблеми што се засилиле по избувнувањето на Првата граѓанска војна во Слоновата Коска. 41-та сесија на Комитетот за светско наследство (Краков, 2-12 јули 2017 година) имало донесено одлука Националниот парк Комое да се симне од Списокот на светско наследство во опасност по подобрувањето на зачувувањето на неговата фауна и живеалиште.
1 Историја
Областа околу Националниот парк Комое била историски секогаш ретко населена. Најверојатно се должи на релативната неплодност на почвата, присуството на заболување на речното слепило околу реката Комое и големата густина на мувите Цеце, што е вектор за болест на спиење. Во 1926 година, областа помеѓу реката Комое и Буна била прогласена за „Северен Брег на Слоновата Коска“, која била подоцна сменета во 1942 година и 53 година како „Резерват де Фаун де Буна“, давајќи му одредена рудиментална заштита. Областа западно од реката Комое била додадена на имотот на 9 февруари 1968 година во комбинација со надморска височина до статусот на Националниот парк со површина од 11.500 км<sup>2</sup> , што го прави еден од 15-те најголеми национални паркови во светот и најголемиот во Западна Африка. Во 1983 година, паркот бил прогласен за Биосферен резерват и светско наследство на УНЕСКО, поради неговата уникатна биоразновидност.
По избувнувањето на првата граѓанска војна во Брегот на Слоновата Коска, паркот бил ставен на списокот на Светско наследство во опасност во 2003 година, поради отсуство на управување што довело до ловокрадство и пресипување на паркот од говеда. За време на двете граѓански војни, паркот страдал многу под интензивно ловокрадство. По завршувањето на Втората граѓанска војна во Слоновата Коска, паркот повторно можел да се опорави со присуство на ОИПР (управување со паркот) и повторна инаугурација на истражувачката станица.
2 Предел
Стрмниот климатски градиент север-југ опфаќа мноштво живеалишта кои содржат извонредна разновидност на живот, што ја прави најбиоразновидна савана во светот и се движи од сувата суданска зона до релативно влажната Гвинеја Савана. Овие живеалишта вклучуваат во најголем дел различни савани, шумски острови, галериски шуми и крајбрежни пасишта, со што се обезбедува идеален пример за преодни живеалишта низ различни климатски зони. Реката Комое, која тече низ Брегот на Слоновата Коска, дозволи и разни живеалишта и здруженија на растенија, кои обично се наоѓаат на југ, во паркот, како закрпи на густата шума во близина на реката. Оваа разновидност на живеалишта низ различни зони и огромната површина посветена на зачувување на природните ресурси ја прават еколошка единица од особено значење и место на светското наследство на УНЕСКО.
Геоморфолошки паркот се состои од големи рамнини низ кои тече реката Комое и нејзините притоки (Ирингу, Баве, Конго). Реката Комое и нејзините притоки ја формираат главната дренажа и Комое поминува низ паркот 230 км<sup>2</sup> , со водотеци што се испуштаат и кон Волта на исток. Исто така, постојат различни постојани и полутрајни езерца распоредени низ паркот, од кои повеќето се сушат за време на сувата сезона. Почвите се во најголем дел неплодни и несоодветни за одгледување. Гранитни инселберги се издигнуваат и до 600 метри во областа на паркот.
3 Фауна
Националниот парк Комое има најмногу биодиверзна савана во светот и ја формира северната граница за многу животински видови, како што е жолт-поддржан дуикер (Cephalophinae) и Бонго. Во паркот има вкупно 135 видови цицачи. Ова вклучува 11 видови примати како маслиновиот бабун, зелен мајмун, помал мајмун,црно-бел колобус (Colobus), бел мангабеј и шимпанзо. Вкупно се регистрирани 17 видови месојади, но се верува дека најмалку 3 видови исчезнале во паркот - гепард, диво куче (од 1993 година) и неодамна лав (не се пронајдени знаци на лавови од 2008 година). Исто така, постојат 21 видови на Парнокопитни присутни во паркот вклучувајќи нилски коњ,Бонго, Африканскиот Глиган, биволи, Блатен јарец, Црвена антилопа, антилопата бушбак, Голема мочуришна антилопа, Црвена гривеста коњска антилопа и ориби (мала срна). Загрозените видови цицачи вклучуваат шимпанзо, мангабија, урзин колубус, африкански слон, нилски коњ, џиновски панголин, леопард, Африканска златна мачка, Буфон коб, бонго, Антилопа (Defassa), и жолтоносен дуикер.
Постојат над 500 видови птици, од кои приближно 20% се меѓуафрикански птици преселници и други 5% палеарктички птици преселници. Некои од истакнатите видови птици вклучуваат Денхам, жолта гаварка, кафеава гаварка, Долгонога шлука, разни грабливки, четири од шесте видови штркови во Западна Африка и пет видови мршојадци. Паркот исто така содржи 36 од 38 иконски видови птици пронајдени во саваните во Судо-Гвинеја.
Реката Комое и нејзините притоки содржат најмалку 60 различни видови риби и овозможуваат невообичаено голема разновидност на водоземци за живеалиште во савана со 35 опишани видови. Исто така, има вкупно 71 опишан вид влекач, од кои три се крокодили: Џуџест крокодил (ранлив), Нилски крокодил (критично загрозен).
4 Флора
Имотот содржи околу 620 растителни видови, составени од 191 видови лигени (62 дрвја, 129 грмушки и винова лоза) и 429 тревни видови, вклучувајќи 104 треви. Паркот опфаќа разни преодни живеалишта, од шума до савана, со разни асоцијации на растенија типични за појужните региони. Галериските шуми, отворените шуми и крајбрежните пасишта се појавуваат заедно со сите видови савана, кои зафаќаат околу 90% од паркот. Шумата е составена од многу мешункасти дрвја. Во галериските шуми, ''Цинометра'' е најдоминантен род, додека закрпите на суви шумски острови обично се населени со ''Anogeissus leiocarpus'', ''Antiaris africana'', ''Isoberlinia doka'', ''Cola cordifolia'', национално загрозената ''Chlorophora excelsa'' и ''Blighia unijugata.'' Во поплавените рамнини, ''хипарнија руфа'' е најчестиот вид.
5 Станица за истражување Национален парк Комое
Истражувачката станица Националниот парк Комое, сместена во Националниот парк Комое, Брегот на Слоновата Коска, е основана од професорот Карл Едуард Линсенмаер во 1989/90 година. Неговата состојба на уметност, со електрична енергија, проточна вода, Интернет и голема климатизирана лабораторија, ја прави една од најмодерните теренски станици во Африка. Истражувачката станица била принудена да се затвори по избувнувањето на Првата граѓанска војна во Слоновата Коска во 2002 година. По завршувањето на Втората граѓанска војна во Слоновата Коска, во 2011 година започнале поправките на станицата и во 2014 година станицата повторно го постигна својот целосен работен капацитет. Фокусот на теренските истражувања е конзервација, тропска екологија и однесување.
6 Проект за зачувување на шимпанзата Комое (CCCP)
Од 2014 година до денес, CCCP работи на истражување и зачувување на дивите шимпанза што живеат во дел од паркот и околните области. Ова е важна популација за зачувување на шимпанзата во Брегот на Слоновата Коска и единствената шимпанза од савана која се изучува во длабочина. Многу студенти од различни националности соработувале и ги реализирале своите магистерски, постдипломски или докторски докторирања во рамките на проектот кој вработува и локални жители како начин да ги вклучат Африканците во конзервација.
7 Статус на зачувување
Националниот парк Комое бил ставен на списокот на светско наследство во опасност во 2003 година, главно поради зголемувањето на ловокрадството предизвикано од недостаток на управување по избувнувањето на првата граѓанска војна во Брегот на Слоновата Коска. По завршувањето на Втората граѓанска војна во Брегот на Слоновата Коска и стабилизацијата на регионот, агенцијата за диви животни ОИПР (канцеларија Ивориен дес Паркс и резервите) ја продолжи својата работа во Националниот парк Комое. OIPR аплицирале во Објектот за брз одговор (RRF) за финансирање и биле успешни да добијат максимален грант од 30.000 УСД за обезбедување на паркот. Главните предизвици со кои се соочува управувањето се успешната борба против ловокрадството, намалување на земјоделските притисоци и реновирање на улиците во паркот за соодветна контрола на пристапот. Главните проекти за борба против овие проблеми се воспоставување на ефикасен систем за надзор во паркот и тесна соработка со локалните заедници за намалување на притисоците врз периферијата на паркот преку партиципативно управување и воспоставување на одржливи извори на приход за селаните.