procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Шејлин Вудли

Шејлин Дајен Вудли (роден на 15 ноември 1991 г.) — американска глумица.
Таа ја започнала својата кариера глумејќи во телевизиски серии, привлекувајќи го вниманието на јавноста со серијата ''Тајниот живот на американскиот тинејџер'' (2008–13) во која играла главна улога. Својата прва филмска улога таа ја добила во драмата ''Потомци'' (2011), за која добила награда Спирит за најдобра глумица во споредна улога и номинација за Златен глобус за најдобра споредна глумица. За нејзината изведба во тинејџерската драма ''Спектакуларна сегашност'' (2013), таа и Мајлс Телер ја добиле специјалната награда за глума од жирито на Филмскиот фестивал Санденс, а исто така таа добила номинација за наградата Спирит за најдобра глумица во главна улога.
Вниманието на светската јавност, Вудли го привлекла со улогата на Беатрис Прајор во филмскиот серијал ''Различна'' и со улога на Хејзел Грејс во романтичната драма ''Виновни се ѕвездите'' (2014).
1 Ран живот
Вудли е родена во Сан Бернандино, Калифорнија, но израснала во Сими Вали, Калифорнија. Нејзината мајка, Лори, е психолог во средно училиште, а нејзиниот татко, Лони, е директор во училиште. Нејзиниот татко има англиско потекло, а нејзината мајка влеќе афроамерикански, креолски, англиски и швајцарски корени. Таа има помлад брат. На 15-годишна возраст и била дијагностицирана сколиоза. Таа носела пластичен корсет долг од градите до колената со цел да го спречи искривувањето на ‘рбетот.
Вудли учела во средното училиште Сими Вали. Пред да ја добие улогата во ''Тајниот живот на американскиот тинејџер'', таа планирала да студира внатрешно уредување на Њујоршкиот универзитет.
2 Филмогафија
2.1 Филм
Година, Наслов, Улога, Белешки
2011, ''Потомци'', Александра „Алекс“ Кинг
2013, ''Спектакуларна сегашност'', Ејми Финеки
2014, ''Бела птица во виулица'', Катрина „Кат“ Конор
2014, ''Различна'', Беатрис „Трис“ Прајор
2014, ''Виновни се ѕвездите'', Хејзел Грејс
2015, ''Различна: Побунети'', Беатрис „Трис“ Прајор
2016, ''Различна: Следбеници'', Беатрис „Трис“ Прајор, ''Пост продукција''
2016, ''Сноуден'', Линдзи Милс, ''Пост продукција''
2.2 Телевизија
Година, Наслов, Улога, Белешки
1999, ''Замена за тато'', Малечко девојче, ТВ филм
2001–03, ''Дистрикт'', Кристин Дебрено, 3 епизоди
2001–04, ''Преминувајќи ја Јордан'', Младата Џордан Кавано, 4 епизоди
2003, ''Без трага'', Младата Клер Меткалф, Епизода: „Clare de Lune“
2003–04, ''Округот Оринџ'', Младата Кетлин Купер, 6 епизоди
2004, ''Сите го сакаат Рејмонд'', Вообразена девојка, Епизода: „Party Dress“
2004, ''Место наречено дом'', Калифорнија „Кали“ Форд, ТВ филм
2004–05, ''Џек и Боби'', Клои Бенедикт, 2 епизоди
2005, ''Фелисити: Авантура на американско девојче'', Фелисити Мериман, ТВ филм
2005, ''Некогаш одамна на душекот'', Моли, ТВ филм
2006, ''Се викам Ерл'', Младата Гвен, Епизода: „BB“
2007, ''Истрага на местото на злосторството: Њујорк'', Иви Пирпонт, Епизода: „A Daze of Wine and Roaches“
2007, ''Близу дома'', Габи Терси, Епизода: „Getting In“
2007, ''Злосторства од минатото'', Сара Ганден, Епизода: „Running Around“
2007, ''Проколнат лет'', Маја Бендер, ТВ филм
2008–13, ''Тајниот живот на американскиот тинејџер'', Ејми Џоргенс, Главна улога (121 епизода)
Црква „Св. Илија“ - Непроштено

Свети Илија — македонска правослвна црква, една од трите во тетовското село Непроштено.
Црквата се наоѓа на западниот раб од селото веднаш под муслиманските гробишта и е изградена некаде во втората половина на 19 век на темели на многу стара црква.
Честопати црквата била ограбувана и вандализирана.
1 Поврано
*Црква „Св. Архангел Михаил“ - главната селска црква;
*Црква „Св. Ѓорѓи“ - најновата селска црква;
*Четврта тетовска парохија
*Непроштено
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Луковица

Свети Ѓорѓи — македонска православна црква во тетовското село Луковица. Се наоѓа веднаш над селото од југозападна страна. Црквата е изградена во 1936 година на темели на многу стар разрушен храм.
1 Поврзано
*Втора тетовска парохија;
*Луковица;
*Црква „Св. Петка“ - најновата селска црква;
*Црква „Св. Илија“ - главната манастирска црква на Луковичкиот манастир;
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Непроштено

Свети Ѓорѓи — македонска правослвна црква, една од трите во тетовското село Непроштено.
Црквата се наоѓа на јужниот дел од селото. Во минатото околу објектот биле забележливи и стари гробови. Некогаш таа црква поседувала и голема парцекла со шума во рамничарскиот дел, која била одземена и посечена. Тоа место било претворено во ливади и ниви. Денес месноста се нарекува Црковни Орман
Честопати црквата била ограбувана и вандализирана.
1 Поврано
*Црква „Св. Архангел Михаил“ - главната селска црква;
*Црква „Св. Илија“;
*Четврта тетовска парохија
*Непроштено
Црква „Св. Илија“ - Луковица

Свети Илија претставува македонска православна црква во тетовското село Луковица. Црквата е главна и единствена црква во Луковичкиот манастир. Се наоѓа ападно од селото. Од 2014 години постои иницијатива за изградба на манастирски конаци околу црквата.
1 Поврзано
*Втора тетовска парохија;
*Луковица;
*Црква „Св. Ѓорѓи“ - главната селска црква;
*Црква „Св. Петка“;
Долна Лужица

Долна Лужица е област во источниот дел на Германија на границата со Чешка. Најважни градови се Либен (Љубин) и Лукау (Луков). Областа е двојазична, со оглед на тоа дека тука живеат Лужички Срби кои зборуваат свој словенски јазик — долнолужички.
1 Поврзано
* Долна Лужица — истоимено маало на селото Лужица во Берско, Егејска Македонија.
Црква „Св. Петка“ - Луковица

Света Петка претставува македонска православна црква во тетовското село Луковица. Таа е најнова во селото е нејзината изградна е во тек (сос.2015). Била цел на грабеж.
1 Поврзано
*Втора тетовска парохија;
*Луковица;
*Црква „Св. Ѓорѓи“ - главната селска црква;
*Црква „Св. Илија“ - главната манастирска црква на Луковичкиот манастир;
Црква „Св. Никола“ - Одри

Свети Никола — македонска православна црква во тетовското село Одри. Се наоѓа лево од Одранска Река, веднаш над селото. Во минатото на тоа место постоела црква посветена на св. Димитриј, која била разрушена. Селаните во 1883 година ја изѕидале денешната која ја посветила на Св. Никола, а во дворот останал бигорен камен кој бил посетуван за Митровден. Денес тука има подигнато црквичка посветена на Свети Димитриј .
1 Поврзано
*Црква „Св. Димитриј“ - другата селска црква;
*Одри;
*Вратничка парохија;
Црква „Св. Спас“ - Долно Палчиште

Вознесение Христово или Свети Спас — македонска православна црква во тетовското село Долно Палчиште.
Се наоѓа на северозападниот раб на селото, во единственото македонско маало. Црвата е изградена во 1916 година, на место како во минатото имало црква посветена на св. Атанасиј. Денешната црква е посветена на Вознесението Христово, бидејќи старата црква на селото го носела тоа име, но во едни поплави целосно била уништена со сè селото. Потоа селаните го изградиле селото повторно, но овој пат погоре кон планината. И новоподигната црква повторно ја посветиле на стариот патрон.
1 Поврзано
*Долно Палчиште;
*Трета тетовска парохија;
*Црква „Св. Атанасиј“ - историска црква;
Црква „Св. Димитриј“ - Одри

Свети Димитриј — македонска православна црква во тетовското село Одри. Се наоѓа лево од Одранска Река, веднаш над селото, во самиот двор на црквата „Св. Никола“. Во минатото на тоа место постоела црква посветена на св. Димитриј, која била разрушена. Селаните во 1883 година ја изѕидале денешната која ја посветила на Св. Никола, а во дворот останал бигорен камен кој бил посетуван за Митровден. На 26 август 2010 година повторно жителите на селото и иселениците удриле камен тмелник на новиот возобновен храм посветен на Свети Димитриј. Се смета дека првобитната црква била изградена во 14 век.
1 Поврзано
*Црква „Св. Никола“ - главната селска црква;
*Одри;
*Вратничка парохија;
Сем Клафлин

Семјуел Џорџ „Сем“ Клафлин (роден на 27 јуни 1986 г.) — англиски глумец. Тој е најдобро познат по улогите: Филип Свифт во ''Пиратите од Карибите: На чудни плими'', Виник Одер во филмскиот серијал Игрите на гладните, Вилијам во ''Снежана и ловецот'' и Алекс Стјуарт во ''Со љубов, Роузи''.
1 Ран живот
Клафлин е роден во Ипсвич, Англија. Неговиот татко, Марк, е финансиски менаџер, а неговата мајка, Сју Клафин е учителка. Тој има два постари браќа, Бенџамин и Даниел, и помлад брат, Џозеф, кој исто така е глумец. Тој израснал во Норвич.
Во детсвото, тој покажувал интерес кон фудбал. Тој играл фудбал сè додека не се здобил со скршеница на зглобот, повреда која го спречила да игра професионално. По убедување од своите родители и професорот кого го импресионирал во средношколска претстава, тој започнал да глуми. Во 2003 година, тој се запишал на колеџот во Норвич, а потоа го продолжил своето школување на Лондонската академија за музички и драмски уметности, на која дипломирал во 2009 година.
2 Филмографија
2.1 Филм
Година, Наслов, Улога, Белешки
2011, ''Пиратите од Карибите: На чудни плими'', Филип Свифт
2012, ''Снежана и ловецот'', Вилијам
2013, ''Игрите на гладните: Раѓањето на огнот'', Финик Одер
2014, ''Тивките'', Брајан Мекнил
2014, ''Со љубов, Роузи'', Алекс Стјуарт
2014, ''Клубот на бунтовници'', Алистер Рајл
2014, ''Игрите на гладните: Мокингџеј - прв дел'', Финик Одер
2015, ''Игрите на гладните: Мокингџеј - втор дел'', Финик Одер
2016, ''Јас пред тебе'', Вил Трејнор, ''Пост продукција''
2016, ''Ловецот'', Вилијам, ''Пост продукција''
2.2 Телевизија
Година, Наслов, Улога, Белешки
2010, ''Изгубена иднина'', Кејлеб, ТВ филм
2010, ''Столбовите на Земјата'', Ричард, 8 епизоди
2010, ''Секое човечко срце'', Логан Маунтстјуарт (млад), 4 епизоди
2011, ''Јунајтед'', Данкан Едвардс, ТВ филм
2012, ''Бела жештина'', Џек, 6 епизоди
2013, ''Мери и Марта'', Бен, ТВ филм
Елка Димитриева

Елка Димитриева ( - , ) — македонски демограф и универзитетски професор.
1 Животопис
Димитриева е родена во 1937 година. Димитриева била универзитетски професор и научен советник во пензија на Економскиот институт во Скопје. Таа била една од доајените истражувачи на демографската област во Македонија и пошироко. Била автор на бројни научни трудови, стратешки документи и други проекти со кои дала значаен придонес за демографската научна мисла. Починала во Скопје на 21 октомври 2015 година.
Цазин

Цазин — град и општина во северозападниот дел на Босна и Херцеговина, во регионот Босанска Краина, на границата со Хрватска. Населението на општината изнесува 69.411, а во градот живеат 14.387 жители.
Офсајд

Офсајд или недозволена позиција - правило во фудбалот кое одредува дека играчот на екипата во напад, во моментот кога му се упатува топката од негов соиграч, мора да биде во линија или зад најмалку двајца противнички играчи (од кои еден најчесто е противничкиот голман).
1 Примена на офсајдот
Офсајдот може да се подели на три дела:
* Недозволена позиција
* Досудување на офсајд, и
* Санкција на самиот офсајд.
1.1 Недозволена позиција
Во 2005 година одборот на ФИФА донел ново правило во однос на офсајдот, спрема кое во офсајд е играч кому барем дел од телото (глава, стапало...) му е поблиску до гол-линијата на противничкиот гол од топката и од некој противнички играч.
Ова правило значи дека екипата која напаѓа мора да води сметка противничката екипа да има барем двајца играчи (сметајќи го и голманот) помеѓу гол-линијата и некој нивен играч, или сите играчи на екипата која напаѓа да се зад топката, така таа би била поблиску до гол-линијата од кој било нивен играч.
Битно е да се напомене дека екипата чиј играч е во недозволена позиција не смее веднаш да се казни со досудување офсајд. До прекин на нападот доаѓа дури кога на играчот во напад кој е во недозволена позиција му се упати топката. Играчот не е во офсајд ако топката ја добил од противнички играч или од свој играч од прекин, под услов тој прекин да не е слободен удар, или ако е на својата половина од теренот.
1.2 Досудување офсајд
Играч кој се наоѓа во недозволена позиција треба да се санкционира само ако во тој момент некој од неговите соиграчи ја упати топката до него, намерно или случајно. Тогаш тој активно учествува во играта а се наоѓа во недозволена позиција.
Се смета дека играчот е во недозволена позиција тогаш кога топката нему му е упатена. Доколку топката му е упатена кога не бил во таква позиција, нема офсајд. Доколку играчот во офсајд тргне назад во дозволена позиција, без оглед на тоа што се обидува да излезе од недозволена позиција и оди назад, и понатаму се гледа каде се наоѓал кога топката му била упатена. Дали играчот активно учествува во играта е сложено прашање. Во 2003 година, ФИФА донела одлуки кои тоа го одредуваат, а тие се во примена од јули 2005 година.
1.3 Санкција на офсајдот
Офсајдот се санкционира со индиректен удар за противникот на местото каде што бил играчот во недозволена позиција во моментот кога соиграч му додал или ја допрел топката.
2 Поврзано
* Пенал
* Корнер
* Аут
* Слободен удар
* Индирект
Сиричинско-раотинска парохија

Сиричинско-раотинска парохија — македонска православна парохија, дел од Тетовското архијерејско намесништво на Тетовско-гостиварската епархија на МПЦ - ОА. Парохијата има седиште во црквата „Св. Петка“ во селото Сиричино и ги опфаќа селата Сиричино, Туденце, Копанце, Раотинце, Јанчиште, Подбреѓе и Јегуновце..
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Петка“(парохиска црква), Сиричино, 1567
Црква „Св. Петка“, Туденце
Црква „Св. Ѓорѓи“, Туденце, 2012 (возобновена)
Црква „Св. Никола“, Копанце
Црква „Св. Илија“, Раотинце, век
Црква „Св. Недела“, Раотинце, 2007
Црква „Св. Петка“, Раотинце
Црква „Св. Теодор Тирон“, Јанчиште, 1967
Црква „Св. Архангел Михаил“, Подбреге, 2007
Црква „Св. Архангел Михаил“, Јегуновце
Црква „Св. Ѓорѓи“, Јегуновце, 2004
2 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
Вратничка парохија

Вратничка парохија — македонска православна парохија во Архиерејското намесништво во Тетово и е со седиште во селото Вратница. Парохијата ја опслужува свештеникот Перица Бојковски. Таа ги опфаќа селата: Вратница, Старо Село, Рогачево, Беловиште, Одри, Доброште, Глоѓи, и Јелошник..
1 Цркви и манастири
Парохијата има 21 црква и тоа во:
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Петка“, Вратница, 20<sup>ти</sup> години на 20 век
Црква „Св. Архангел Михаил“, Вратница, 1998
Црква „Св. Константин и Елена“, Вратница, 2000
Црква „Св. Ѓорѓи“, Старо Село, 2007
Црква „Св. Спиридон“, Старо Село
Црква „Вознесение Христово“, Рогачево
Црква „Св. Илија“, Рогачево, 70ти години на 20 век
Црква „Св. Архангел Михаил“, Рогачево
Црква „Св. Петка и Св. Недела“, Рогачево
Црква „Св. Спас“, Рогачево
Црква „Св. Богородица“, Беловиште, почеток на 20 век
Црква „Св. Петка“, Беловиште, 1977
Црква „Св. Јован Крстител“, Беловиште, 2005
Црква „Св. Никола“, Одри, 1883
Црква „Св. Димитриј“, Одри, 2010
Црква „Св. Јован Крстител“, Доброште, 1898
Црква „Св. Никола“, Доброште
Црква „Св. Атанасиј“, Глоѓи, 1863
Црква „Св. Богородица“, Јелошник, 1872
Црква „Св. Благовештение“, Јелошник, 1913
Црква „Вознесение Христово“, Јелошник, 2001
2 Поврзано
* Архиерејско намесништво Тетово
Вршник

Вршник или сач — капак со сферен облик под кој на огниште, во црепна или тепсија, се пече леб, зелник, месо и слично. Вршникот најчесто е метален, но може да биде и земјен или керамички. Јадењата подготвени под вршник се етнички специјалитети како во Македонија, така и пошироко на Балканскиот Полуостров.
1 Печење под вршник
Во отворено огниште се поставува пирустија, се разгорува оган, и се поставува црепната со храна. Потоа над неа се поставува вршникот и врз него тура жар. Огнот и жарта се одржуваат постојани во текот на потребното време на печење. Откога печењето на храната ќе заврши, се турка пепелта и жарта од вршникот, се крева со маша, и се вади печеното од црепната.
2 Традиционални јадења под вршник
Додека во минатото под вршник најмногу се печел леб, денес овој начин се користи за одредени традиционални јадења и специјалитети како што се зелник, мазник, ѓомлезе и месо.
3 Поврзано
* Црепна
* Пирустија
* Маша
Мара Ѓорѓевиќ

Мара Ѓорѓевиќ (, Романија, - , Србија, ) — македонска и српска пејачка, позната по своите македонски тетовски и косовски песни.
1 Животопис
Ѓорѓевиќ е родена на 31 јануари 1916 година во Одобешти, во источна Романија во печалбарско семејство од татко на Александар Ацо Мишовиќ и мајка Руса Џилевиќ, родени Тетовчани. Истата година, во јули, од астма добиена уште додека бил во Америка починал нејзиниот татко, а нејзината мајка, со неа во рацете и тригодишниот син Јован, веднаш по погребот го поминуваат пеколот на Првата светска војна и на крајот некако успеваат безбедно од Одобешти да стигнат во Тетово. Во Тетово Мара Ѓорѓевиќ ја поминала младоста и завршила за живачка во занаетчиското жеснко училиште. Имала желба да учи учителска школа во Скопје, но не успеала, бидејќи паднала на приемниот за музика. Претседател на приемниот бил Стеван Шијачки, познат српски играорец и композитор на служба во Скопје. Шијачки во јануари 1941 година исто така бил во жирито во Радио Скопје и и доделил прво место на Ѓорѓевиќ како вокален солист, како најдобра меѓу 85 кандидати. Кога дознал за нејзиниот случај, тој реко: „Мое дете, веројатно тогаш си имала проблем со слухот, а сега веќе ти се равил".
На 20 мај 1934 година во Тетово се омажила за Слободан Ѓорѓевиќ, наставник, познат тетовски спортист, пејачи и музичар, инаку Шумадинец по потекло, родум од Јабучје кај Лајковец. Таму се родиле и нивните два сина: Драгиша и Војкан.
Додека живеела во Тетово, често знаела да запее, а кога станала попозната честопати била замолувана да пее. Со тек на време станала доста популарна и се истакнувала со своите тетовски песни, а подоцна и со селењето во Призрен на Косово и по косовските народни песни. Најголем придонес за нејзините тетовски песни дал Ноне Грнчар, познат тетовски пејач од тоа време од кого Ѓорѓевиќ научила многу песни. За време на втората светска војна нејзиниот сопруг и брат заминуваат како партизани. Нејзиниот сопруг ја преживува војната, но нејзиниот брат не. Тој се разболува од туберкулоза и веднаш го враќаат во Тетово, каде набрзо починал. Со сопругот од 1945 до 1950 година живеела во Приштина. Таму поради сличноста на песните со тетовските, научила многу песни и почнала да ги пее. Од 1950 година се селат во Панчево, каде многу често пеела за Радио Белград. Во Панчево се пензионирала. Починала во Панчево на 22 јануари 2003 година.
Ѓорѓи Попстефанов

Ѓорѓи Попстефанов (р. во ) — македонски професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за американската екипа Метра/Сајклс 54 Сајклинг Тим.
Во 2010 година станал македонски друмски првак. Во 2016 година повторно го освоил националното друмско првенство.
Учествувал на Светското друмско првенство 2014 и 2015 година, настапувајќи за репрезентација на Македонија.
1 Личен живот
Ѓорѓи со своето семејство се преселил од Македонија во САД на двегодишна возраст. Средното училиште го завршил во Вест Оринџ, Њу Џерси во 2005 година, додека дипломирал на универзитетот „Џорџ Вашингтон“ на насоката меѓународни односи во 2009 година, каде бил член на веслачкиот клуб. Станал првиот стипендист за меѓународна политика и дипломатија на организацијата Обединета македонска дијаспора од 2008 до 2009 година и асистент за странски односи во рамките на кабинетот на Претседателот на Македонија во 2010 година. До мај 2013 година ги завршил магистерските студии по меѓународно право на правната школа на Универзитетот Сетон Хол.
2 Кариера
Првото зачленување во некој клуб му било во текот на 2010 година. Истата година настапил и на својот прв официјален натпревар, на трката Куманово-Кратово-Куманово.
Во 2010 година, Ѓорѓи за првпат станал национален друмски првак. Истиот овој успех го повторил и во 2016 година.
3 Достигнувања
;2010 — Енерџи Сајклинг Македонија
: 1. Национално друмско првенство
;2012 — Метра/Сајклс 54
: 2. Критериум Огаста
: 2. Гарден Стејт Куп (екипен пласман)
: 2. Државно првенство (екипен хронометар)
: 3. Критериум Гринбелт
: 6. Гарден Стејт Куп (поединечен пласман)
;2013 — Метра/Сајклс 54
: 1. ББП Ронде вон Елвод
: 1. Гарден Стејт Куп (екипен пласман)
: 2. Патека Централ Парк
: 3. Хронометар Палисад
: 3. Хронометар Лонг Мидоу
: 4. Пролетна серија Њујорк (поединечен пласман)
;2014 — Метра/Сајклс 54
: 1. Гарден Стејт Куп (екипен пласман)
: 2. Краен пласман Рут 29
: 2. Критериум Огаста
: 3. Екипен предизвик Њу Џерси
;2016 — Енерџи Сајклинг Македонија
: 1. Национално друмско првенство
4 Галерија
Константин Белимаче

Константин Т. Белимаче (|Constantin T. Belimace романски: ''Constаntin T. Bеlimаcе'') ― југословенски поет и политички активист од влашка народност.
1 Животопис
Белимаче е роден во 1844 година во влашко семејство во големото влашко село Маловиште, тогаш дел од Османлиското Царство, а денес во Република Македонија. Тој припаѓал на фрашеротскиот род Белемаче. Завршил основно образование во родното село, а потоа продолжил да учи во српско училиште во Белград. Отворил меана во Букурешт, која што станала средиште на романските социјалисти. Во 1893 година се вратил во Македонија, за да се вклучи во борбата против османлиската власт. Работел во влашкото училиште во Битола. Соработувал на изданијата „''Лумина''“, „''Братство за правда''“, „''Пенинсула Балканика''“, „''Алманахул Мачедорумин''“ и други. Во 1914 година, тој се вратил во Романија. Во 1916 година, откако Романија влегла во Првата светска војна, Белимаче бил заробен од бугарската војска и поминал две години како воен заробеник. Посветувал стихови на тој период. Во 1918 година, тој се вратил во Битола, која била веќе во рамките на Кралството СХС, каде што романските училишта биле затворани. Умрел во 1934 година.
Крумова династија

Крумовата династија — бугарска ханска и царска династија која владеела со Првото Бугарско Царство во периодот од 803 до 997 година.
1 Монарси
Крум, 803 - 814
Омуртаг, 815 - 831
Маламир, 831 - 836
Пресиан I, 836 - 852
Борис I, 852 - 889
Владимир Расате, 889 - 893
Симеон I, 893 - 927
Петар I, 927 - 969
Борис II, 969 - 977
Роман, 977 - 997
Браунлаге

Браунлаге (|Braunlage) — град и бања во округот Гослар, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Сместен е на планинскиот масив Харц, јужно од врвот Брокен. Денес, главна дејност во Браунлаге е туризмот, особено зиме. Скијачки одморалишта во близина се Зоненберг и падините на Вурмберг.
1 Географија
Браунлаге се наоѓа на сојузните патишта Б4, кој води од Брауншвајг до Нордхаузен и Б27 од Бланкенбург до Гетинген.
1.1 Градски единици
Градот е составен од три единици:
* Браунлаге
* Хоегајс
* Санкт Андреасберг
2 Историја
Браунлаге започнал како шумска населба првпат споменат како „Бруненлое“ (''Вrunenlohe'') во декрет од 1253 година, која процутела кога Грофовијата Бланкенбург основала леарница во 1561 година. Истоименото грофовија потпаднало под власта на Војводството Брауншвајг-Волфенбител во 1599 година. Во век станал мал пазарен град, а во 1934 година ги добил градските права и статус на здравствен центар.
Во 1963 година започнала изградбата на најдолгата жичница во Северна Германија во должина од 2,8 километри и висинска разлика од 400 метри од градот до планината Вурмберг.
На 7 мај 1964 година, Герхард Цукер прикажал лет на поштенските ракети. Една од тие ракети експлодирала, убивајќи три лица.
3 Култура и знаменитости
3.1 Спорт
Локалниот хокеј клуб „Харцер Велфе“ (''Harzer Wölfe'') се важен клуб во Северна Германија.
Постојат неколку скијачки скокалници на Вурмберг, на кои се одржуваат разни натпреварувања.
3.2 Знаменитости
Кон Санкт Андреасберг се наоѓа вештачкото езеро Зилбертајх и карпите Ханенклеклипен (''Hahnenkleeklippen'').
Дике Танен е заштитено природно подрачје близу Хоегајс.
Прошовце

Прошовце — историско гостиварско село сместено на Шар Планина, од левата страна на Врапчишка Река, западно од Пожаране на надморска висина од околу 1200 м. Атарот на ова село денес се води под селото Пожаране.
1 Историја
Во минатото Прошовце било малечко збиено планинско село. Се состоело од едно маало со православни Македонци кое се наоѓало на 1 км југозападно од денешното место. Во средината на XIX век во селото се населите Албанци по потекло од Северна Албанија. Тие формираале свое посебно маало на место на денешната положба. Со тоа селото станало двонационално и добило уште едно маало, а со тоа станало и село од разбиен тип. За тие делови да можат да се разликуваат тие се нарекле Долно и Горно Прошовце, од кое Горно било Македонско, а Долно Арнаутско. После тоа во одреден период староседелското Горно Прошовце се иселило и селото повторно останало од збиен тип.
Прошовце е стара населба. Првпат се спомненува во 1461 или 1462 година, каде се наведува „пат кој води од Калиште во Прошовце па од таму во планината“. Вторпат се споменува во 1470 година, каде Ќебир Мехмед Бег на своите синови им предал 3 села од тетовската каза (Прошовце, Галате и Пожаране), кои ги наследил од својата мајка. Подоцна селото повторно се споменува и во 1595 година.
Во периодите кога Прошовце се споменува во пишаните документи па до средината на XIX век, тоа било чисто православно македонско село. Имало околу 40 куќи, но поради населувањето на Арнаутите, тие се раселиле. Најмногу ги има исселено во соседното Пожаране, потоа во Дуф, Тетово, Блаце, Галате, Брвеница и други.
Кога селото било христијанско, тоа имало селска црква. Таа била посветена на св. Атанасиј и се наоѓала во македонското маало, крај Врапчишката Река. Иселените родови во Пожаране сè уште ја слават оваа слава исто како што се славела како селска во Прошовце. Околу црквата биле и селските гробови. До крајот на XIX век, остатоците од црквата биле видливи.
Во 1900 година селото имало 12 куќи, населени сите со Албанци. Во 1944 гоидина селаните на Прошовце извршиле масакр врз партизанска чета. Тогаш како одмазда селото било запалено и селаните се раселиле. Во 1947 година се вратиле само 3 семејства. Денес селото е напуштено и постојат само остатоци од него.
Црква „Св. Благовештение“ - Јелошник

Свето Благовештение — македонска православна црква во тетовското село Јелошник. Се наоѓа југозапапдно ос селото во месноста викана Црквиче. Црквата е изградена во 1913 година. Најмасовна е посетата за патрониот празник Благовештение, кога населението прво го посетува селскиот храм Св. Богородица, а потоа оди кон оваа црква. Цквата е вѕидана во карпа во уникатен амбиент. Во 2016 година биле преземени реставраторски зафати на кровната конструкција.
1 Поврзано
*Црква „Св. Богородица“ - главната селска црква;
*Црква „Вознесение Христово“ - црква во изградба;
*Јелошник;
*Вратничка парохија;
Црква „Св. Никола“ - Доброште

Свети Никола — гробјанска селска црква во тетовското село Доброште, Македонија.
Црквата се наоѓа над селото, а околу нејзе се сместени селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа над последните селски куќи, на допир со планинскиот предел над селото.
2 Историја
За време на турското владеење со Македонија, овој храм бил главната селска црква и во него служеле 2 свештеника. Подоцна бил целосно разоран. Последниот свештеник бил убиен од страна на некој Албанец од селото Желино.
3 Празнување
Главниот патрон се чествува на Свети Никола Летен во мај. Според традицијата мажите утрото одат во малата црква и ги принесуваат славските колачи, а прославата на празникот продолжува по домовите каде Свети Никола Летен се чествува како селска слава. Традиционално на овој ден главно во вечерните часови се организира општо-народна прослава која, а на која освен доброштани присуствуваат и гости од околните населени места.
4 Галерија
5 Поврзано
* Црква „Св. Јован Крстител“
* Тетовско архијерејско намесништво
* Вратничка парохија
* Доброште
Женски младински хор

Женски младински хор македонски хор, формиран во 1972 година. Хорот изведува голем и разновиден репертоар, со посебно нагласување на македонската музичка традиција и афирмирање на врвните македонски композитори.
Женскиот младински хор е најнаградуваниот хор во Македонија. Во соработка со македонски автори и други ансамбли, хорот учествувал на снимањето на ЦД-а „Дискреирање на мантра“ и „ФИРОМ реквием“. Хорот работи под раководство и диригентската палка на Сашо Татарчевски.
Црква „Св. Атанасиј“ - Глоѓи

Свети Атанасиј — македонска православна црква во тетовското село Глоѓи. Црквата се наоѓа на северниот раб на селото, под падините на Шар Планина. Секоја година на 14 август на празникот Макавеи кога се свалат Седумте маченици Макавејски, во црквата се одржува осветување на калачи и голем црковно-народен собор. Во 2008 година во црковниот двор бил осветен камел-темелникот на крстилницата.
1 Поврзано
*Црква „Св. Богородица“ - другата селска црква;
*Глоѓи;
*Вратничка парохија;
Црква „Св. Петка“ - Горно Оризари

Света Петка — македонска православна црква во скопското село Горно Оризари. Црквата е посветена на Света Петка Римјанка и патронот се слави на 8 август.
Црквата е изградена од страна на жителите на Горно оризирари во 2005 година, но поради недостиг на средства иконостасот, камбанаријата и придружните објекти биле изградени десетина години подоцна. Кога комплетно било се завршено, црквата била осветена на 8 август 2015 година, лично од архиепископот охридски и македонски г.г. Стефан.
Инаку црквата е изградена врз постар објект од 12 или 13 век од кој дел е зачуван и денес и е вклопен во новата црква. Зачуваниот дел е конзервиран од страна на конзерваторскиот центар од Скопје.
1 Поврзано
*Горно Оризари;
Црква „Вознесение Христово“ - Јелошник

Вознесение Христово — македонска православна црква во тетовското село Јелошник. Црквата била започната со изградба во 2000 гонина, но поради настаните од 2001, таа повеќепати била сквернавена и градењето било одложено. Конечната изградба завршила во 2018 година и на 23 септември истата година била осветена од митрополитот тетовско-гостиварски г. Јосиф, во сослужение со свештенослужители од тетовското архијерејско намесништво.
1 Поврзано
*Црква „Св. Богородица“ - главната селска црква;
*Црква „Св. Благовештение“ - црква длабоко на Шар Планина;
*Јелошник;
*Вратничка парохија;
Кочериново (општина)

Општина Кочериново — општина во ќустендилската област, западна Бугарија. Опфаќа 11 населени места и вкупно 5.115 жители. Административен центар е градот Кочериново.
Селото Бараково, кое се наоѓа во најјужниот дел од општината е единственото населено место кое традиционално припаѓа на Пиринска Македонија, а не е сместено во денешната Благоевградска област.
Софија (градска област)

Софија-град (|Област София-град) — област во Бугарија, сместена околу главниот град Софија, кој е нејзин административен центар. Населението брои 1.291.591 жител (2011).
Се граничи со Софиската и Перничката област. Има само 1 општина — Општина Столична.
1 Градоци
Банќа, Бухово, Нови Искар, Софија
2 Села
Балша, Бистрица, Бусманци, Владаја, Војнеговци, Волујак, Герман, Горни Богров, Доброславци, Долни Богров, Долни Пасарел, Железница, Жељава, Житен, Ивањане, Јана, Казичене, Катина, Клисура, Кокалјане, Кривина, Кубратово, Лозен, Локорско, Мало Бучино, Марчаево, Мировјане, Мрамор, Негован, Панчарево, Плана, Подгумер, Световрачене, Чепинци.
3 Демографија
Областа го има следниов етнички состав:*Бугари: 1.136.433 (96,4%)
*Роми: 18.284 (1,6%)
* Македонци ?
*останати: 23.614 (2%)
*не одговориле 113.460.
Знаме на Света Елена, Вознесение и Тристан да Куња

Света Елена, Вознесение и Тристан да Куња е британска прекуморска територија која нема свое знаме како целина. Знамиња имаат трите единици кои ја сочинуваат територијата.
Пред 2009 г. Вознесение и Тристан да Куња биле зависни територии на Света Елена, и за сите три важело знамето на Света Елена.
1 Знамиња на единиците
Миликенови експерименти

Миликеновите експерименти се научно-истражувачки опит за непосредна потврда на хипотезата за дискретна структура на електрицитетот, односно за постоење на елементарен електирчен полнеж. Експериментите биле изведени во периодот од 1909 до 1914 година, а нивната главна идеја се состои во определување на електричниот полнеж на микроскопски мала капка масло, со сферична форма, врз основа на нејзиното движење во хомогено електрично поле на плочест кондензатор, чии плочи се поставени хоризнотално.
1 Обид
Со помош на специјален пулверизатор се внесуваат малечки маслени капки во комората О, каде што тие бавно паѓаат надолку кон дното. Многу од капките, благодарение на нивното триење со ѕидовите на пулверизаторот, ќе се налектризираат. Некои од маслените капки, двиежјќи се надолу стигнуваат до отворот на горната плоча на кондензаторот низ едно мало прозорче, при што со помош на микроскоп може да се набљудува движењето на маслените капки. Бидејќи набљудувањето се врши во правец нормален на светлинскиот сноп со којшто се врши осветлувањето, избраната маслена капка во полето на микроскопт се гледа како сјајна ѕвездичка на темен фон. Ако на плочите на кондензаторот се донесе напон, тогаш некои од капките почнуваат да се движат нагоре, додека другите, пак, паѓаат надолу, побрзо или побавно. Тоа укажува на фактот дека маслените капки имаат различен полнеж, зарати што на нив електричното поле дејствува со сили со помал или со поголем интензитет.
Баш Челик

Баш Челик или Башчелик — битие од српското народно творештво, чие основно значење е железна глава и претставува силно, натприродно битие. Башчелик претставува типичен карактер на злите битија од словенската митолошка традиција.
1 Расказот за Баш Челик
Овој расказ на читателската јавност за првпат и бил претставен од страна на Вук Стефановиќ Караџиќ во збирката „Српске народне приповјетке“, отпечатена во Виена во 1870 година. Во расказот станува збор за три браќа, од кои најмалиот по грешка го ослободува страшниот насилник Баш Челик, кој му ја грабнува жената (сопругата). Несреќниот младич во потрагата по саканата наидува на голем број пречки кои ги решава со истрајност и мудрост, за на крајот да го победи Башчелик и да си ја врати љубената.
Според расказот е снимен филмот „Чудотворниот меч“ од 1950 година, каде што главниот лик нема царско потекло, туку е обично селанче, но заплетот е речиси идентичен.
2 Баш Челик како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Баш-Челик“ — песна на српскиот поет Оскар Давичо.
Фотосфера

Фотосфера — надворешната обвивка на Сонцето (или на друга ѕвезда) од која тоа зрачи светлина. Станува збор за првиот сончев слој кој се наоѓа на висина од 200 до 300 км и од оттука произлегува светлина која ја оддава Сонцето. Фотосферата е непроѕирна и поради тоа не можат да се забележат внатрешните слоеви на Сонцето.
Ѕвездите како гасовити тела немаат јасно утврдена површина. Зрачењетo се оддава од различни висини на сончевата атмосфера во зависност од брановата должина на тоа зрачење. Фотосферата ја дефинираме како слој од кој се оддаваат снопови на фотони, чие присуство може да се утврди со инструмненти на Земјата, а воедно постојат различни видови на зрачења (различни бранови должини) кои делуваат во облик на инфрацрвена светлина, радиобранови, итн.
На фотосферата можат да се забележат дамки, факли и зрнеста структура на површината составена од гранули (со пречник поголем од стотина километри) која е во постојано движење (на површината избиваат поладни маси, а понираат потопли). Температурата се движи од во длабоките слоеви до во повисоките делови. По состав, фотосферата содржи преку 99% водород и хелиум.
1 Делотворна температура
Температурата на површината на Сонцето се дефинира според делотворната температура во Штефан-Болцмановиот закон. Сончевата фотосфера има температура помеѓу 4.500 и 6.000 келвини (делотворната температура е 5.777 келвини) и густина околу 0,0002 кг/м<sup>3</sup>. Во надворешните слоеви на сончевото јадро се јавува струење кое овозможува пренос на енергија при мешањето на гасовите. Жешките гасовити маси се креваат кон површината на Сонцето, односно кон фотосферата, во која тие постепено се ладат и оддаваат зрачење. Изладените и згуснати маси се враќаат назад во подлабоките слоеви на Сонцето. Овие гасовити маси уште се нарекуваат и струевити ќелии или гранули. Тие можат да бидат со различна големина. Според тоа, се делат на гранулации и супергранулации. Гранулациите и даваат зрнест изглед на фотосферата. Тие се со големина од 1000 км и траат околу 8 минути. Големината на супергранулациите е 30.000 км и тие траат околу 24 часа. Помеѓу гранулите се забележуваат светли дамки и факули.
2 Останати слоеви
Над фотосферата се наоѓа хромосферата, која е на растојание од околу 2000 км (и може да се забележи само со филтри), а над неа се наоѓа короната која е со помала густина и температура над 1.000.000 келвини.
3 Поврзано
*Ѕвездена атмосфера
*Температура
Алпер Потук

Алпер Потук (роден на 8 април 1991 во Болвадин) — турски поранешен фудбалер, играч од средниот ред.
1 Клупска кариера
Потук е роден во Болвадин, Афјонкарахисар покраината, на 8 април 1991 година и започнал да игра фудбал со пријателите на улица, добивајќи силна поддршка од своето семејство, особено од неговиот татко и брат; брат му го водел на тренинзите на фудбалскиот клуб Афјонкарахисарспор за да види како работат професионалните фудбалери. Семејството Потук потоа се преселило во Ескишехир, поради работата на неговиот татко.
Токму по доаѓањето во Ескишехир, Алпер му се приклучил најпрво на фудбалскиот клуб Чифтелеспор, а потоа во 2005 станал член на младинскиот состав на Ескишехирспор. Своето деби за првиот тим на Ескишехирспор го направил на 29 мај 2009 во натпревар против Газиантепспор.
На 22 мај 2013, Потук го комплетирал својот трансфер во Фенербахче, потпишувајќи петгодишен договор со клубот. Сумата која ''Фенер'' ја платил изнесувала 6.250.000 милиони евра плус камерунецот Анри Бјенвену кој заминал во спротивен правец (во Ескишехирспор). Дебитирал за Фенербахче на 31 јули 2013, во натпревар од квалификациите за Лигата на шампионите против Салцбург кој завршил 1-1. На 31 август 2013, го постигнал својот прв гол за клубот во победата со 5-2 над Сиваспор на домашен терен.
2 Репрезентативна кариера
Потук ја претставувал својата земја во репрезентацииите под 19, под 20 и под 21 година. Својот прв натпревар за сениорската репрезентација на Турција го одиграл на 29 февруари 2012 година, во пријателски натпревар против Словачка на Стадионот Бурса Ататурк. Потоа, тој го одиграл својот прв квалификациски натпревар против Андора, на 22 март 2013 година, во квалификациите за Светското првенство 2014.
3 Титули
3.0.1 Фенербахче
* Супер лига : 1
: 2013–2014
*Суперкуп на Турција : 1
: 2014
Вишеградски гробишта

Вишеградски гробишта (|Vyšehradský hřbitov) — гробишта основани во 1869 г. во просторот на тврдината Вишеград во Прага, Чешка. Ова е почивалиште на голем број знаменити личности како композитори, уметници, вајари, писатели, научни дејци и политичари. Почесно место има гробницата „Славин“ во која се погребани повеќе важни личности.
1 Познати личности
Ова е список на некои поважни личности кои почиваат на Вишеградските гробишта (по азбучен ред):
* Миколаш Алеш (1852–1913) — сликар
* Карл Анчерл (1908–1973) — диригент
* Јозеф Бицан (1913–2001) — фудбалер
* Антонин Дворжак (1841–1904) — композитор
* Ема Дестинова (1878–1930) — оперска пејачка
* Рафаел Кубелик (1914–1996) — диригент and композитор
* Вилем Курц (1872–1945) — пијанисти и музички педагог
* Карел Хинек Маха (1810–1836) — поет од романтизмот
* Јозеф Вацлав Мислбек (1848–1922) — вајар
* Алфонс Муха (1860–1939) — уметник и дизајнер
* Здењек Неједли (1878–1962) — музиколог, критичар и политичар
* Божена Немцова (1820–1862) — писателка
* Јан Неруда (1834–1891) — поет и писател
* Отакар Острчил (1879–1935) — композитор и диригент
* Јан Евангелиста Пуркиње (1787-1869) — анатом и физиолог
* Беджих Сметана (1824–1884) — композитор
* Едуард Хакен (1910–1996) — оперски пејач
* Јарослав Хејровски (1890–1967) — хемичар-нобеловец, изумител на поларографијата
* Антонин Хитуси (1847–1891) — сликар
* Милада Хоракова (1901–1950) — докторка, жртва на монтираните судски процеси на КПЧС
* Франтишек Хрубин (1910–1971) — писател and поет, пријател на Јарослав Сајферт
* Карел Чапек (1890–1938) — писател
* Ладислав Шалоун (1870–1946) — вајар
* Олга Шајнпфлугова (1902–1968) — глумица, сопруга на Карл Чапек
* Макс Швабински (1873–1962) — сликар
* Павел Штјепан (1925–1998) — пијанист и музички педагог
* Илона Штјепанова-Курзова (1899–1975) — пијанист и музички педагог
Лазар Марковиќ

Лазар Марковиќ — српски фудбалер, крило на и на српската репрезентација.
1 Клупска кариера
Кариерата ја започнал во белградски Партизан, каде што играл од 2011 до 2013 година. По две години поминати во Партизан, Марковиќ преминал во португалската Бенфика, каде што одиграл одлична сезона, што му донела трансфер во Ливерпул, кој чинел ги чинел ''црвените'' 25 милиони евра.
Во првата сезона во Ливерпул не ги задоволил стандардите на тренерот Брендон Роџерс, па поради тоа во наредната сезона 2015-2016 бил испратен на позајмица во турскиот Фенербахче. По една година помината на Босфорот, Марковиќ се вратил на Енфилд, но веднаш бил испратен на позајмица во Спортинг од Лисабон, откако не ги задоволил критериумите на новиот тренер Јирген Клоп. Во Спортинг Лисабон одиграл само една полусезона, а од јануари 2017 е член на англискиот Хал Сити како позејмен играч.
Претседател на Непал

Претседател на Сојузна Демократска Република Непал (|राष्ट्रपति, ''растрапати'') — шеф на државата Непал. Функцијата е создадена по укинувеањето на кралството и прогласување на република во 2008 г. Тековен претседател на државата е Бидја Деви Бандари, избрана во октомври 2015 г. и прва жена на чело на државата. Звањето на претседателот е „Уважениот“ или „Уважената“ (ne, ''самананија'').
1 Историја
Со усвојувањето на привремениот устав во јануари 2007 г., одземени се сите права и надлежности на кралот, по што Уставотворното собрание се состанало да реши дали да ја задржи монархијата или да прогласи република. Во текот на овој меѓупериод, тогашниот премиер Гириџа Прасад Коирала бил вршител на должноста шеф на државата. На 28 мај 2008 г. собранието го усвоило предлогот за укинување на монархијата, па во јули 2008 г. е изгласан првиот официјален претседател — Рам Баран Јадав.
2 Претседатели на Непал (2008–)
Бр., Слика, Име и презиме, Мандат, Партија
Стапил, Напуштил, Денови
—, Гириџа Прасад Коирала(1925–2010), 15 јануари 2007, 23 јули 2008, Непалски конгрес
1, Рам Баран Јадав(1948–), 23 јули 2008, 29 октомври 2015, Непалски конгрес
2, Бидја Деби Бандари(1961–), 29 октомври 2015, —, КПН-ОМЛ
3 Поврзано
* Крал на Непал
* Премиер на Непал
* Потпретседател на Непал
Бутан на Олимписките игри

Бутанскиот олимписки комитет е формиран во 1983 година и е признаен од страна на МОК во истата година.
Првите Летни олимписки на кој настапувал Бутан се игрите во Лос Ангелес 1984 година.
Во сите Летни олимписки игри до 2008 година, Бутан бил претставуван само од стрелци. Стреличарството е национален спорт во Бутан. Првиот натпреварувач кој не бил стрелец бил Кунзанг Чоден на игрите во 2012 година. Таа се натпреварувала во стрелање со воздушна пушка за жена на 10 м. Натпреварувачаката екипа на Бутан во 2012 година се состоела само од жени.
Бутан никогаш нема освоено медал.
И покрај тоа што Бутан е планинска земја, никогаш се нема натпреварувана на Зимските олимписки игри.
1 Табели на медали
1.1 Медали на Летните олимписки игри
Игри, Атлетичари, Спортови, Златни, Сребрени, Бронзени, Вкупно, Место
Лос Ангелес, 6, 1, 0, 0, 0, 0, –
Сеул, 3, 1, 0, 0, 0, 0, –
Барселона, 6, 1, 0, 0, 0, 0, –
Атланта, 2, 1, 0, 0, 0, 0, –
Сиднеј, 2, 1, 0, 0, 0, 0, –
Атина, 2, 1, 0, 0, 0, 0, –
Пекинг, 2, 1, 0, 0, 0, 0, –
Лондон, 2, 2, 0, 0, 0, 0, –
Вкупно, 0, 0, 0, 0, –
2 Поврзано
*Стреличарството во Бутан
Антигва и Барбуда на Олимписките игри

Антигва и Барбуда првпат настапила на Олимписките игри во 1976 г. и оттогаш учествувала скоро на сите игри освен на Летните олимписки игри во 1980 година кога истите ги бојкотирала. Антигва и Барбуда нема освоено медал на Летните олимписки игри и никогаш не се натпреварувала во Зимските олимписки игри. Олимписката асоцијација на Антигва и Барбуда била формирана во 1966 година, по распадот на Вест-Инди Федерацијата во 1962 година, и призната во 1976 година.
1 Освоени медали
1.1 Медали по летни спортови
Игри, Атлетика, Злато, Сребро, Бронза, Вкупно, Место
Монтреал 1976, 10, 0, 0, 0, 0, –
Москва 1980, ''не учествувала''
Лос Анџелес 1984, 14, 0, 0, 0, 0, –
Сеул 1988, 15, 0, 0, 0, 0, –
Барселолна 1992, 13, 0, 0, 0, 0, –
Атланта 1996, 13, 0, 0, 0, 0, –
Сиднеј 2000, 3, 0, 0, 0, 0, –
Атина 2004, 5, 0, 0, 0, 0, –
Пекинг 2008, 5, 0, 0, 0, 0, –
Лондон 2012, 4, 0, 0, 0, 0, –
Вкупно, 0, 0, 0, 0, –
2 Учесници
Игри, Спортист, Спорт
1984 Лос Анџелес, Лестер Бенџамин, Атлетика
1988 Сеул, Џоселин Џозеф, Атлетика
1992 Барселолна
1996 Атланта, Хедер Самјуел, Атлетика
2000 Сиднеј, Хедер Самјуел, Атлетика
2004 Атина, Даниел Бејли, Атлетика
2008 Пекинг, Џејмс Грејман, Атлетика
2012 Лондон, Даниел Бејли, Атлетика
Брунеј на Олимписките игри

Брунеј — првпат учествува на Олимписките игри во 1988 година, со единствен претставник но без спортисти. Оваа земја повторно учествувала на Летните олимписки игри во 1996, 2000 и 2004 година. На секоја олимпијада, ги претставувал еден спортист. Брунеј никогаш не учествувал на Зимските олимписки игри, и никогаш нема освоено олимписки медал.
На Летните олимписки игри 2008 година, Брунеј првично планирале да учествуваат, но им било забрането да учествуваат на денот на церемонијата по повод отворањето на игрите бидејќи не регистрирали ниту еден спортист МОК.
До 2010 година Брунеј, заедно со Саудиска Арабија и Катар, била една од трите земји кои никогаш немале испратено жеснки натпреварувач на Олимписките игри.МОК во 2010 година највил дека ќе ги „притисне“ овие земји да дозволат да се натпреваруваат и жени, и по кус период КОТ објавиле дека „се надеваат дека ќе испратат четири женски натпреварувачки по стрелаштво и мечување“ на Летните олимписки игри 2012 година Во Лондон. На првите Младешки олимписки игри 2010 година, за кои како правило биле мешани екипи, делегација се состоела од две девојки.
Во март 2012 година, Брунеј го информирала МОК дека има намера да ја прати Мазија Маусин да се натпреварува на игрите во Лондон. Иако Маусин не ги исполнувала потребните стандарди за да се квалификува на игрите, таа ќе учествува на игрите благодарение на мотото на игрите, кое гласи дека Националните олимписки комитети можат да пријават натпреварувачи кои не се квалификувале во одделните спортови.
НОК на Брунеј бил создаден во 1984 година и признаен од МОК истата година.
1 Табели на медали
1.1 Медали на Летните олимписки игри
Игри, Спортисти, Златни, Сребрани, Бронзени, Вкупно, Место
Атланта, 1, 0, 0, 0, 0, –
Сиденј, 2, 0, 0, 0, 0, –
Атина, 1, 0, 0, 0, 0, –
Пекинг, ''не учествува''
Лондон, 3, 0, 0, 0, 0, –
Вкупно, 0, 0, 0, 0, –
Бахами на Олимписките игри

Бахамите првпат настапиле на Олимписките игри во 1952 година и оттогаш учествувала на сите игри освен на Летните олимписки игри во 1980 година кога истите ги бојкотирала.
Националниот олимписки комиотет на Бахамите бил основан во 1952 година и бил признаен истата година.
Бахами никогаш нема настапено на Зимски олимписки игри.
1 Медали
1.1 Учество и освоени медали на ЛОИ
; Учество и освоени медали на ЛОИ, ; 50п
Место, 15п Злато Злато, 15п Сребро Сребро, 15п Бронза Бронза, Вкупно
Хелсинки 1952, 0, 0, 0, 0
Мелбурн и Стокхолм 1955, 0, 0, 1, 1
Рим 1960, 0, 0, 0, 0
Токио 1964, 1, 0, 0, 1
Град Мексико 1968, 0, 0, 0, 0
Минхен 1972, 0, 0, 0, 0
Монтреал 1976, 0, 0, 0, 0
Москва 1980, Бахами не учествувал
Лос Анџелес 1984, 0, 0, 0, 0
Сеул 1988, 0, 0, 0, 0
Барселона 1992, 0, 0, 1, 1
Атланта 1996, 0, 1, 0, 1
Сиднеј 2000, 1, 1, 0, 2
Атина 2004, 1, 0, 1, 2
Пекинг 2008, 0, 1, 1, 2
Лондон 2012
Вкупно, 3, 3, 4, 10
Барбадос на Олимписките игри

Барбадос првпат настапил на Олимписките игри во 1968 година и оттогаш учествувала на сите игри освен на Летните олимписки игри во 1964 и Летните олимписки игри во 1980 година кога истите ги бојкотирала.
Националниот олимписки комиотет на Бахамите бил основан во 1955 година и бил признаен истата година.
Бахами никогаш нема настапено на Зимски олимписки игри.
1 Медали
1.1 Учество и освоени медали на ЛОИ
; Учество и освоени медали на ЛОИ, ;
Место, Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
Рим 1960, Како дел од Британска Западна Индија
Токио 1964, Не учествувал
Град Мексико 1968, 0, 0, 0, 0
Минхен 1972, 0, 0, 0, 0
1976 Монтреал, 0, 0, 0, 0
Москва 1980, Не учествувал
Лос Анџелес 1984, 0, 0, 0, 0
Сеул 1988, 0, 0, 0, 0
Барселона 1992, 0, 0, 0, 0
Атланта 1996, 0, 0, 0, 0
Сиднеј 2000, 0, 0, 1, 1
Атина 2004, 0, 0, 0, 0
Пекинг 2008, 0, 0, 0, 0
Лондон 2012
Вкупно, 0, 0, 1, 1