Чорлулу Дамат Али-паша

Чорлулу Дамат Али-паша ( во Чорлу – 1711 во Лезбос) — отомански голем везир кој ја извршувал функцијата од 1706 до 1710 година.
1 Ран живот и кариера
Како што покажува неговото презиме, Али е роден во Чорлу во година, син на селанец или бербер. Неговиот убав изглед и интелигенција довеле до негово посвојување од страна на член на семејството под султанот Ахмед II. Ова му го отворило патот до училиштето Галата, и на крајот до внатрешната служба на самата палата. Али брзо се издигнал, од ''сеферли ода'' на функцијата Силахдар-ага (главен мечоносец) во времето наМустафа II.
Како Силахдар Ага, Чорлулу Али значително ја унапредил позицијата и моќта на својата функција: од кизлар-ага ја презел улогата на посредник меѓу големиот везир и султанот, а од капи-ага ја презел контролата врз страниците на палатата, ''ич оглан''. Али бил обвинет и за преуредување на хиерархијата на целата Внатрешна служба.
На почетокот на бунтот познат како настанот од Едрене во 1703 година, тој бил разрешен поради интригите на големиот везир Рами Мехмед-паша и влијателниот шеик-ул-ислам, Хаџи Фејзулах Ефенди, иако се здобил со чин везир. Меѓутоа, по соборувањето на Мустафа II, султанот Ахмед III го назначил Чорлулу Али за „везир на куполата“ (''куббе везир'', т.е. член на Царскиот совет). Накратко бил назначен за ''бејлербег'' (генерален гувернер) на Триполи (денешен Либан) во 1704 година, но брзо се вратил во Истанбул и ја продолжил својата позиција како „везир на куполата“.
2 Голем везир
Во мај 1706 година бил назначен за голем везир. Според ''Енциклопедијата на исламот'', тој бил „''првиот компетентен голем везир на владеењето''“ и уживал висока наклоност кај султанот, кој во 1708 година се оженил со неговата внука Емине Султан (ќерка на Мустафа II). Така Али ја добил титулата ''дамат'' („младоженец“) на отоманската династија.
Како голем везир, Чорлулу Али посветил особено внимание на исправањето на злоупотребите во османлиската армија, зауздувањето на владиниот буџет и подобрувањата на отоманската морнарица и на Царскиот Арсенал . Во исто време, сепак, тој бил строго против влегување во каков било конфликт. Така, тој бил обвинет дека ги пропуштил можностите што ги понудила Војната за шпанското наследство, која го привлекла вниманието на западноевропските сили, за враќање на Мореја од Република Венеција, како и за проверка на растечката закана на Петар Велики за време на шведската инвазија на Русија во Големата северна војна. Така, по неговиот пораз во Битката кај Полтава, Карл XII одбил да преговара со Чорлулу Али, бидејќи верувал дека му била ветена помош од Кримскиот хан, отомански вазал, која никогаш не се остварила.
Работите дошле до точка кога Карл XII побарал засолниште во османлиските земји. Петар Велики се обидел да го следи во османлиските земји, а Карл ја убедил османлиската влада да и објави војна на Русија. Али-паша не можел да следи конзистентна политика, а шведскиот амбасадор го обвинил за примање мито од Русите.
Откако ја изгубил довербата на султанот, Али бил разрешен во јуни 1710 година и бил испратен да управува со Кефе ( Феодосија) на Крим. Но, пред да може да стигне до својата нова функција, султанот се премислил и го протерал Али-паша на островот Лезбос (во современа Грција), каде што потоа бил погубен во декември 1711 година
3 Градби
Чорлулу Али подигнал голем број споменици, вклучувајќи училиште и фонтана во Чорлу и две петочни џамии во Истанбул: во Царскиот Арсенал и во Ќаршикапи, каде се наоѓа и неговиот гроб.