procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Вединг

Вединг (|der Wedding) — населба во округот Мите, Берлин. До 2001 година Вединг била посебна општина кога се обединила со Тиргартен и Мите. Поранешна општина Вединг припаѓала на област Гезундбрунен.
1 Историја
Во 12 век, имотот на благородникот Рудолф де Вединг се наоѓал веднаш до малата река Панка, во близина на денешниот Нетелбекплац. До средината на XVIII век, Гезундбрунен бил област во кој преовладувале криминал и проституција, а откако се споил со Вединг, станал мирен и пријатен крај.
Континуираните миграции кон крајот на XIX век направиле Вединг да стане работничка населба. Работниците живееле во мали тесни станбени згради. Пред Втората светска војна, Вединг бил познат како „Црвениот Вединг“, бидејќи тука живеела работничка класа, главно од комунистите.
По војната, Ведин заедно со Рајникендорф, влегол во францускиот окупациски сектор. Денес, Вединг е еден од најсиромашните делови на Берлин со висока стапка на невработеност од речиси 26%. Речиси 17% од популацијата на Вединг живеат на социјална помош, а 27% имаат многу ниска куповна моќ. Странците сочинуваат околу 30% од населението, главно Турци, Иранци, Курди и сите нации од територијата на СФР Југославија.
Ото Лудвиг

Ото Лудвиг (германски: ''Otto Ludwig'', 11 февруари 1813 - 25 февруари 1865 ) бил германски писател. Теоретичар на драми, кој постигнал помалку успех со неговите комедии („Наследни шумар“, 1850, „Макадејци“, 1851) а повеќе со „Хешерешај“ (1855), а особено со реалистичната психолошка новела „Меѓу небо во земја“ (1856).
1. ФК Келн

1. ФК Келн (германски: ''1. FC Köln'') е германски фудбалски клуб од Келн, Северна Рајна-Вестфалија, Германија.
Основан е во 1948 година со спојување на два клуба. Во моментов се натпреварува во Втората Бундеслига .
Својте домашни натпревари клубот ги игра на стадионот РајнЕнерги Штадион, кој има капацитет од 49,698 седечки места. Најголеми соперници на Келн му се Борусија Менхенгладбах, Баер Леверкузен и Фортуна Диселдорф.
1 Пласмани по сезони
Сезона, Лига, Позиција
1999/00., Втора Бундеслига (II), 1. (промоција)
2000/01., Бундеслига (I), 10.
2001/02., Бундеслига (I), 17. (испаднал)
2002/03., Втора Бундеслига (II), 2. (промоција)
2003/04., Бундеслига (I), 18. (испаднал)
2004/05., Втора Бундеслига (II), 1. (промоција)
2005/06., Бундеслига (I), 17. (испаднал)
2006/07., Втора Бундеслига (II), 9.
2007/08., Втора Бундеслига (II), 3. (промоција)
2008/09., Бундеслига (I), 12.
2009/10., Бундеслига (I), 13.
2010/11., Бундеслига (I), 10.
2011/12., Бундеслига (I), 17. (испаднал)
2 Келн во европските натпреварувања
Сезона, Конкуренција, Група, Земјата, Тим, Резултатот
2017/18., Лига Европа, Група Н, Англија, Арсенал, 1-0, 1-3
Србија, Црвена ѕвезда, 0-1, 0-1
Белорусија, БАТЕ Борисов, 5-2, 0-1
3 Стадион
Клубот своjте домашни натпревари ги игра на стадионот РајнЕнерги Штадион, кој има капацитет од 49,698 места (46.134 места). Стадионот е именуван по локалниот енергетски снабдувач ''РајнЕнерги АГ'' и ќе биде именуван по договорот до 2014 година. Изграден е во 1921 година, а потоа бил реновиран двапати, за првпат од 1972 до 1975 и повторно од 2002 до 2004, кога реновирањето чинело 47,4 милиони германски марки (120 милиони евра). Димензиите на теренот се 105 x 68 метри.
РајнЕнерги Штадион бил еден од 12-те стадиони домаќини на Светското првенство 2006 одржано во Германија, и на него се одиграле пет натпревари.
4 Играчи
4.1 Моментален состав
Од 1 февруари 2009 година
5 Титули
5.1 Домашни
* Државно првенство
** Шампион (4) : 1962 , 1964, 1978.
** Второ место (7) : 1960 , 1963 , 1965, 1973, 1982, 1989, 1990.
* Куп на Германија
** Шампион (4) : 1968, 1977, 1978, 1983.
** Финалист (6) : 1954, 1970, 1971, 1973, 1980, 1991.
5.2 Меѓународни
* Куп на УЕФА :
** Финалист (1): 1986
Форд Мустанг

Форд Мустанг (англиски: ''Ford Mustang'') е американски автомобил произведен од Форд . Првично бил заснован на платформата на втора генерација на северноамерикански Форд Фалкон, компактен автомобил . Оригиналниот 1962 Форд Мустанг I, двоседен концепт на автомобил, еволуирал во концептниот автомобил Мустанг 2 од 1963 година. Концептот на Мустанг 2 од 1963 година бил дизајниран со варијација на предните и задните завршетоци на модел на производство со покрив помал од 2,7 инчи. Воведен на почетокот на 17 април 1964 година (16 дена по Плимут Barracuda ), а со тоа и наречен "1964½" од љубителите на Мустанг, Мустангот од 1965 година било најуспешното претставување на автомобилот од модел А. Мустангот претрпел неколку трансформации во својата сегашна шеста генерација .
1 Прва генерација (1965-1973)
1.1 Надградби
Неколку промени биле направени при традиционалното отворање на новата моделска година (почетокот на август 1964 година), вклучувајќи додавање на ''бек-ап'' светла на некои модели, воведување на алтернатори за замена на генератори, надградба на шестцилиндричен мотор од со зголемување од и надградба на моторот V8 од со зголемување од . Производството вклучувало некои невообичаени каприци, како што е кружниот прстен со лого „''Форд Фалкон''“ покриен со трим прстен со логото „Форд Мустанг“.
2 Втора генерација (1974-1978)
Ли Јакока, кој бил еден од силите зад оригиналниот Мустанг, станал претседател на ''Форд Мотор Компани'' во 1970 година и нареди помал, поекономичен Мустанг за 1974 година. Првично требало да се заснова на Форд Маверик, но во крајна линија бил засснован на Форд Пинто.
3 Трета генерација (1979-1993)
4 Четврта генерација (1994-2004)
5 Петтата генерација (2005-2014)
6 Шеста генерација (2015-денес)
7 Трки
Дебито на американското натпреварување со автомобили, исто така во 1964 година, били натпреварување, каде што тимовите спонзорирани од приватни лица.
Кон крајот на 1964 година, Форд му наложил на Холман и Муди да подготват десет Мустанг автомоболи за да ја оспорат класата на А за трки во 1965 година. Пет од овие специјални Мустанги го направиле своето појавување во 1965 година, каде што се квалификувале во класата ''Фабрички акции „Елиминатор“''. Автомобилот управуван од Бил Лотон ја освоила класата.
Ден на македонскиот јазик

Ден на македонскиот јазик — празник од работен карактер во Македонија кој се празнува на 5 мај. На овој ден во 1945 година Народната влада на Народна Република Македонија ја усвоила азбуката на македонскиот јазик како официјално писмо.
Денот 5 мај е прогласен за „Ден на македонскиот јазик“ на 130. седница на владата, одржана на 16 април 2019 година.
Лајтмотив

Лајтмотив (|Leitmotiv) — основен мотив што се повторува во музичко дело, тема, или основна идеја, раководна мисла..
1 Потекло на поимот
Зборот е заемка од германскиот јазик, образуван од зборовите „leiten“ и „motiv“. Изгледа дека првпат се појавил во 1860 година, за делата на Рихард Вагнер и Франц Лист. Сепак, делото на Ф. В. Јенс за животот и делото на Вебер (Берлин, 1871) се смета како акт на раѓање на поимот, кој станал тековен со Ханс фон Волцоген и неговите анализи на Вагнеровата музика. Вагнер, кој лајтмотивот до донел во неговиот апогеј, ги претпочитал поимите „грундтема“, „грундмотив“ или „хаупмотив“ (основна тема, основен мотив, главен мотив).
2 Историја и концепт
Лајтомотивот најпрво бил применет во музиката за да означи музички мотив водилка, клучна тема која се повторува во текот на делото за да наметне идеја, личност, а особено во операта, толку оваа музичка форма е погодна за користење на техники на музички реминисценции или значајни поврзувања на мотив со личност, чувство или ситуација.
• Така, во „Така прават сите (Così fan tutte) од Моцарт, во увертирата се слуша мотив кој дури го оправдува насловот на операта, но смислата не ќе може да се разбере сè дури Дон Алфонсо не ги испее зборовите Cosi fan tutte! (Така прават сите). Сепак, би било неразумно во него да се гледа лајтмотив во правата смисла на зборот.
Уште во 18 век примери на лајтмотив (кои не биле означени како такви) може да се откријат кај Андре Гретри и Етјен-Никола Меил.
Хектор Берлиоз во 1830 година со Фантастичната симфонија му дал оригинална верзија на концептот, нарекувајќи го „фикс-идеја“.
Џакомо Мејербер, чие влијание на Вагнер во овој и други домени сè уште се дискутира, во своите опери се навраќал на формули кои може да се квалификуваат како лајтмотив.
Процесот бил пренесен во филмовите од Џон Вилијамс, особено во сагата „Војна на ѕвездите“ (на пример темата на Силата, или онаа на Дарк Вадор и Империјата, која се појавува повеќепати во сагата и ја придружува личноста или симболот кому му се припишани), оттогаш многу се користи во филмската музика. Мајкл Џакино го користел овој процес за да ја напише партитурата за телевизиската серија „Изгубени“
Ока (мера)

Ока (|okka) – стара мерка за тежина – 1282 грама. Оката била единица за маса во Османлиското Царство, која одговарала на 400 дирхеми (османлиски ''драм''). Нејзината вредност не била постојана, но во подоцниот период на царството била стандардизирана на 1,282945 килограми.
Османлиското Царство било една од 17 држави потписници на Метарската конвенција одржана на 20 мај 1875 година, со која се усвоил метарскиот систем. Со тоа и во областите на Балканот под османлиска власт, вклучувајќи ја и Македонија, бил воведен метарскиот систем. Заради конфузијата што настанала, Османлиското Царство истапило од конвенцијата во 1894 година, а Турција ѝ пристапила во 1933 година.
Во Турција, традиционалната единица се нарекува ''ески ока'' (стара ока) или ''кара ока'', односно ''црна ока'', додека ''јени ока'' (нова ока) всушност е килограм.
Во Кралството Југославија во делот кој пред Првата светска војна бил под османлиска власт се користела оката како мера. На 25 декември 1929 година, Југославија ѝ пристапила на Метарската конвенција, но оката и понатаму неофицијално се користела.
Во Грција, зборот ''ока'' (οκά, множ. οκάδες) била стандардизирана единица за маса од 1,282 кг и се одржала во употреба сѐ до 31 март 1953 година кога биле укинати сите традиционални единици. Во Грција метричкиот систем бил усвоен во 1876 година, но сè до 1953 година старите единици останале во употреба. На Кипар, оката останала во употреба сѐ до 1980-тите години.
Во Египет, монетарната ока тежеле 1,23536 кг, додека во Триполитанија (денес Либија) изнесувала 1,2208 кг, односно 2,5 артали.
Оката исто така била и единица за зафатнина. Во Влашка, таа изнесувала 1,283 литри односно 1,537 л жито (''сува материја''). Во Грција, ока маслиново масло изнесувала 1,280 кг.
Перибсен

Перибсен (исто така познат како Сет-Перибсен, Аш-Перибсен и Перабсен) е името на серехот на египетскиот фараон, кој владеел за време на Втората династија во Египет (околу 2890 &ndash; 2686 п.н.е.). Неговата хронолошка позиција во рамките на оваа династија е непозната и е оспорено кој владеел пред и по него. Времетраењето на неговото владеење е исто така непознато.
Името на Перибсен е невообичаено, затоа што Сет бил негово божество кое се споменува во името, а не Хорус. Ова е спротивно на египетската традиција.
Гробницата на Перибсен била откриена во 1898 година во Абидос. Гробницата била добро зачувана, а се забележувале траги на реставрација преземени за време на подоцнежните династички периоди.
Бројчаник (телефонски)

Бројчаник – компонента на телефонот со кој се остварува сигналната технологија во телекомуникациите позната како импулсно бирање. Се користела при иницирање телефонски повик за пренос на повиканиот телефонски број до телефонската централа.
На бројчаникот, цифрите се подредени во круг така што тркалото може да се врти со еден прст од позицијата на секоја цифра до фиксната крајна позиција, која е механичка препрека за понатамошно вртење.
Кога бројчаникот ќе се на крајната позиција, тркалото се враќа во првобитната позиција со помош на пружина со регулирана брзина од посебен уред. За време на враќањето, се прекинува директната електрична струја во телефонската линија (локална јамка) определен број пати за секоја цифра и се генерираат електрични импулси кои телефонската централа ги декодира во соодветната избрана цифра. Секоја од десетте цифри се кодира во секвенци од еден до десет импулси, па оваа метода се нарекува и ''декадно бирање''.
Првиот патент за бројчаник му припаднал на Алмон Браун Строуџер (29 ноември 1892), но општопознатиот бројчаник познат по дупките за прст на тркалото бил воведен околу 1904 година. Додека системот на бирање со бројчаник се користел во независните телефонски компании, ова бирање во Бел систем во Соединетите Американски Држави било воведено дури во 1919 година со имплементирањето на централите Вестерн електрик 50АЛ.
Во Македонија бирањето со бројчаник било воведено во 1940 година кога биле пуштени во работа автоматските телефонски централи во Скопје и Куманово.
Од 1980 година, бирањето со бројчаник постепено се заменувало со тонско бирање со тастатура, кое првпат било воведено на Светскиот саем во 1962 година. Тонското бирање примарно користело тастатура во форма на правоаголник од копчиња за бирање.
Во Македонија, тонското бирање било воведено на почетокот на 1980-тите години со имплементирањето на телефонските централи Метаконта и AXE, при што бројот на корисници кои можеле да користат тонско бирање бил многу мал во однос на вкупниот број корисници. На почетокот на 1990-тите години било имплементирано решение со кое сите корисници приклучени на централите Метаконта можеле да користат тонско бирање, а со воведувањето на дигиталните централи исто така сите корисници приклучени на нив можеле да користат тонско бирање.
Црква „Св. Атанасиј“ - Селци

Свети Атанасиј — селска црква во селото Селци.
1 Историја
Во 2014 година, црквата била ограбена и од неа биле изнесени пет вредни икони, кои подоцна се пронајдени кај колекционер од Албанија. Станува збор за икони „Свети Ѓорѓи“ и „Вознесение на Пророк Илија“ од Дичо Зограф, „Жртвата на Пророк Илија“ и „Бегството на Лот со своите ќерки“ од син му Аврам Дичов, и незабележана икона на Архангел Михаил која отпрвин стоела на владичкиот стол под иконата на Христос Велик Архијереј.
2 Иконостас
Иконите на иконостасот биле изработувани во неколку наврати во периодот 1849-1853 година од страна на дебарскиот мајстор Дичо Зограф.
3 Поврзано
* Црква „Св. Никола“
* Селци
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Трета струшка парохија
Катрин Сас

Катрин Сас (некое време како Katrin Saß) - германска глумица. Таа има невообичаено препознатлив јак женски глас и стана позната на меѓународно ниво по портретирањето на идеалистичката социјалистичка мајка Кристиане Кернер во трагикомедијата од 2003 година ''Збогум, Ленин!''
Таа е родена во Шверин, во поранешната Источна Германија, кој сега е главен град на Сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија. Пред Повторното обединување на Германија, таа била многу позната филмска и театарска глумица во Германската Демократска Република. Таа го имала нејзиното филмско деби на 23-годишна возраст во филмот „''[./ Bis daß der Tod euch scheidet]“'' од 1979 година, во кој играла разочарана млада жена. Таа ја освоила Сребрената мечка за најдобра глумица на 32-от Берлински меѓународен филмски фестивал за нејзината улога во филмот од 1981-ва година „''Bürgschaft für ein Jahr“''. Во 2011 година, таа се појавила во музичкото видео за „Wir Sind am Leben“ на музичкото дуо Rosenstolz од Берлин.
Сас изјавила дека била принудена да го пишува нејзиното презиме со „ß“ од страна на GDR, затоа што „Sass“ било поврзано со нацистичките SA и SS.
1 Филмографија
*''Bis daß der Tod euch scheidet'' (1979)
*''Bürgschaft für ein Jahr'' (1981)
*''Куќата на реката'' (1986)
*''Фалада: Последното поглавје'' (1988)
*''Хајди М.'' (2001)
*''Збогум, Ленин!'' (2003) (со Даниел Брул, Чулпан Хаматова, Микаел Гвисдек и Александер Бејер )
*''Meine verrückte türkische Hochzeit'' (2006)
*''Тишината'' (2010)
*''Weissensee'' (2010, 2013, 2015)
*''Назад на патеката'' (2013)
Четири за Венеција

''Четири за Венеција'' ( |2 Männer, 2 Frauen - 4 Probleme!? ) е комедија од 1998 година во режија на Вивијан Наеф .
1 Кратко за филмот
Дејството се одвива околу две брачни двојки: Ник и Шарлот и Луис и Ева.
Ник и Шарлот сè повеќе од зафатени заработувајќи пари, немаат време за љубов или секс - само во вторник. Наскоро, Шарлот наоѓа љубовник, Луис, неуспешен уметник. Луис и Ева, исто така, немаат време за секс: тој мора да најде своја инспирација за уметноста, а Ева се согласува да се откаже од сопствената окупација како уметник и за да може да го издржи своето семејство, кое е составено од нејзиниот маж и нејзините две деца (едното дете има три, другото шест години), се вработува во ресторан.
Приватизацијата во Република Македонија

Процесот на приватизација во Република Македонија започна во 1989 година во тогашната СФРЈ со таканаречените закони на Анте Марковиќ (Законот за општествен капитал и Законот за лични доходи). Концептот на приватизација според тие закони беше интерно акционерство, кога со големи дисконти вработените акционери станаа сопственици во најголем дел во своите претпријатија. Подоцна во јуни 1993 година беше донесен македонскиот Закон за трансформација на претпријатија со општествен капитал, кој воведе поразличен и сосема попазарен модел на приватизација со кој се интензивира процесот на приватизација. Потоа, во 1995 година се донесе Законот за преструктуирање на дел од претпријатијата кои во своето работење искажуваат загуби, а во 1996 година и Законот за трансформација на претпријатијата и задругите со општествен капитал кои стопанисуваат со земјоделско земјиште. Во 1996 година е донесен уште еден закон, Законот за приватизација на државниот капитал во претпријатијата, со чиј член 14 се предвидува попусти за продажба на државниот капитал, за промптно плаќање со денари во готово при продажбата на државниот капитал со јавен повик, од 60%.
Со процесот на приватизација раководеше Агенцијата за трансформација на претпријатијата со општествен капитал, попозната како Агенција за приватизација. При нејзиното затворање, на крајот од 2003 година беа продадени акции и удели во 1.700 претпријатија за што државата инкасираше нешто над 2 милијарди и 300 милиони евра. Според одредени проценки, во овој процес на приватизација државата инкасираше едвај 20% од вредноста на претпријатијата.
Се смета дека од земјите во Централна и Источна Европа, за најнеуспешни се сметаат процесите на приватизација во Македонија и во Романија. Најлош резултат од трансформацијата на државните претпријатија се таканаречените претпријатија-загубари. Како загубари во 1994 година биле издвоени 25 претпријатија, во 1999 година уште 12 претпријатија го добија статусот на загубари, а во 2001 година уште 40 нови. Со приватизацијата речиси 95 отсто до македонските претпријатија се приватизирани.
Марија Симон

Марија Симон (родена 1976) — германска глумица.
1 Семејство и биографски податоци
Симон е најмладата сестра на глумицата Сузана Симон. Таа е родена и израсната во поранешна Источна Германија, но се преселила во Њујорк во 1990 година за да живее со нејзиниот татко, компјутерски експерт во ООН, и сестра ѝ Далена Симон. Таа, исто така, има сестра по име Алиса.
Симон има четири деца. Првото од поранешната врска со глумецот Девид Штрајсоу и три со нејзиниот сопруг, глумецот Бернд Микаел Ладе.
2 Образование
По завршувањето на училиштето, таа се вратила во ново-обединетата Германија за да студира глума на Академијата за сценски уметности Ернст Буш во Берлин, од која ја добила нејзината диплома во 1999 година.
3 Улоги и награди
Таа ја добила наградата за Најдобра глумица за нејзината улога во филмот ''Лути Бакнжи'' на 22-иот Меѓународен Московски филмски фестивал во 2000 година. Симон била номинирана за Најдобра глумица во споредна улога на Германските филмски награди во 2003 година, и била прогласена за ''Европска ѕвезда во подем'' (т.е. најдобра нова глумица) на Берлиналето во 2004 година. Истата година, таа ја играла Поли во ''Опера од три пени'' на Бертолт Брехт во театарот Максим Горки во Берлин. Нејзиниот ТВ-филм ''Мала Сестра'' бил номиниран за Наградите Адолф Грим во 2005 година.
4 Филмографија
*''Лутер'' (2003) како Хана
*''Далечни светла'' (2003) како Соња Режија: Ханс-Кристијан Шмид
*''Збогум, Ленин!'' (2003) како Ариана Кернер
*''Солзите на мојата ќерка'' (2002) како Стефани
*''Портрет на брачна двојка'' (2002) како Дорит
*''Летото кое одминува'' (2001) како Јохана
*''Лути бакнежи'' (1999) како Леа
Список на македонски сликари

Следува список на македонски сликари (по азбучен редослед).
1 Б
* Љубомир Белогаски (1911-1994)
2 В
* Коста Вангелов (1875-1932)
* Кераца Висулчева (1911-2004)
3 З
* Ѓорѓи Зографски (1871-1945)
4 К
* Димитар Кондовски (1927-1993)
* Вангел Коџоман (1904-1994)
* Спасе Куновски (1929-1978)
* Миле Корубин (1922-2000)
* Рубенс Корубин (1949)
5 Л
* Лазар Личеноски (1901-1964)
6 М
* Петар Мазев (1927-1993)
* Никола Мартиновски (1903-1973)
7 П
* Димитар Пандилов (1899-1963)
* Димитар Папрадишки (1859-1954)
8 Т
* Борислав Траиковски (1917-1996)
9 Ч
* Глигор Чемерски (1940-2016)
10 Ш
* Коста Шкодреану (1853-1926)
Животот е сè што добиваш

''Животот е сѐ што добиваш'' (германски: ''Das Leben ist eine Baustelle'') е германскa комедија од 1997 година во режија на Волфганг Бекер. Филмот бил прикажан на 47-миот Берлински Меѓународен филмски фестивал каде што освоил специјална пофалница.
Џедефре

Џедефре (исто така познат како Џедефра и |Ρετζεντέφ Раџедеф) — древен египетски фараон наЧетвртата династија за време на Старото Кралство. Тој е добро познат под неговото хеленизирано име Ратоисес (од Манетон). Џедефре бил син и непосреден престолонаследник на Хуфу, градителот на Големата пирамида од Гиза, а која била неговата мајка не се знае со сигурност. Тој бил крал кој ја претставил кралската титула ''Са-Ре'' (што значи „Синот на Ра“) и првиот кој го поврзал неговото име од картушата со богот на сонцето Ра.
1 Семејство
Џедефре се оженил со вдовицата на својот брат Каваб, Хетеферес II, која им била сестра и на двајцата, и која можеби се омажила со нивниот трет брат, Хафре, по смртта на Џедефре. Уште една кралица, Хентетенка, е позната од фрагменти од статуата во храмот во Абу Роваш.
2 Владее
Кралскиот список од Торино му припишува на Џедефре владеење од осум години, а најголемиот број на години во кои владеел е 11.
Џедефре изградил (сега руинирана) пирамида во Абу Раваш, околу 8 километри на север од Гиза. Тоа е најсеверниот дел од некрополата Мемфис.
Некои веруваат дека сфингата на неговата сопруга, Хетеферес II, била првата направена сфинга. Таа била дел од пирамидалниот комплекс на Џедефре во Абу Раваш. Во 2004 година, францускиот египтолог Васил Добрев известил дека Џедефре наредил да се изгради Сфингата во Гиза според сликата на неговиот татко.
Мачка во вреќа

Мачка во вреќа - германски драма во режија на Флоријан Шварц и напишана од Мајкл Проел. Сместена првенствено во Лајпциг, две очигледно изгубени души се наоѓаат еден со друг, но се борат да најдат романса против околностите и нивните сопствени поделени личности.
Двата водечки ликови, Карл чија улога во филмот ја игра Кристоф Бах и Дорис која ја игра Џуле Бове, имаат шанса да се сретнат во воз. Парот краде мали предмети еден од друг за време на патувањето и кражбата го тера Карл да се обиде да ја пронајде Дорис на нејзиното место на работа во бар во Лајпциг. Секој од нив повеќепати се обидува да го запознае другиот во серија настани проследени со незадоволните членови на општеството во Лајпциг, вклучувајќи го и постариот машки пријател на Дорис и еден сопственик на бордел.
1 Награди
Филмот бил награден со наградата "Првите чекори" како награда за најдобар нов филм во 2004 година. На фестивалот Макс-Офулс во 2005 година ја добил наградата за најдобра музика. Филмот бил прикажан и на Берлинале.
Тато пред портата

''Тато пред портата'' е германска комедија од 1991 година во режија на Лориот, кој не само што е режисер на филмот туку ја игра и главната улога во него , и Ренате Вестфал-Лоренц. Ова бил втор и последен игран филм на Лориот, по 1988 година, кога ја изрежирал германската комедијата Одипуси.
1 Заплет
Хајнрих Лозе е менаџер во компанијата за производство на цевки „Дојче Рорен АГ“ кој сè повеќе губи контрола. Откако нарачува 40-годишна залиха на хартија за пишување и гуми за бришење поради попуст на количината, неговиот шеф го принудува да се пензионира.
Соочени со оваа нова ситуација, семејството на Лозе реагира шокирано. Се испоставува дека сопругата на Хајнрих, Ренате, и неговиот син тинејџер Дитер, биле доста задоволни со отсутниот сопруг и татко и не сакаат да видат нарушена нивната ситуација. Хајнрих, сепак, одбива да дозволи неговата кариера да заврши и веднаш почнува да го преуредува домаќинството на Лозе врз основа на неговите сомнителни менаџерски вештини. Ова води до сè побизарна серија конфликти со неговата сопруга, син и пријатели.
Во супермаркетот, Хајнрих нарачува десетици пакувања сенф (повторно за попуст на големо). Подоцна, тој ѝ наредува на чистачката како шеф на компанијата пред да се напие со неа. Тој исто така станува непосакувана љубовна атракција на две сестри на средна возраст во соседството. На крајот, Хајнрих продолжува да поканува филмска екипа да снима телевизиска серија во домаќинството на Лозе. Колку повеќе се обидува да ја импресионира сопругата, толку полошо станува, а Рената сериозно го доведува во прашање нивниот брак.
Во средината на нивната брачна криза, тие присуствуваат на роденденската забава на мајката на Рената. Задушната сестра на Рената, Хедвиг, и нејзиниот сопруг Хелмут, првично се претставуваат како совршен пар на забавата, но потоа влегуваат во жестока расправија. Гледајќи го ова, Хајнрих и Рената ја прифаќаат својата нова ситуација и повторно се обидуваат да најдат задоволство заедно како пар. Тие сфаќаат дека иако нивниот брак не е совршен, сепак може да биде полош.
Последната снимка ги прикажува Хајнрих и Рената како свират многу аматерски концерт со флејта во нивната дневна соба пред нивниот син Дитер и г-ѓа Клајнерт, нивната чистачка.
Жеглигово

Жеглигово — област во Кумановската Котлина, северниот дел на Македонија, денес поделена меѓу Општина Куманово и Општина Липково. Нејзино средиште е градот Куманово.
1 Потекло на името
Името на областа доаѓа од старословенскиот поим „жег“, кој означува железна прачка за жигосување или правење дупки во дрво, како и од зборот „жега“, во смисла дека местото било изложено на сонце и жештина.
2 Историја
Областа за првпат по име се споменува во 1354 г. како жупа во владение на севастократорот Дејан, со средиште во тогашниот град Нагоричане. Жупата останала под власта на династијата Дејановци, и со неа потоа управувале Теодора, Јован Драгаш и Константин Драгаш, наречен и Константин Жеглиговец. За последен пат крајот се споменува во 1512 г. пред Жеглигово да биде опустошено од Османлиите. По ова, жителите ја напуштиле областа и разрушениот град Нагоричане, па се населиле во Куманово. Со оваа преселба во Куманово е преместено и управното седиште на областа, по што тоа прераснало во град. Во XX век името Жеглигово повторно влегло во употреба како друго име на Кумановската Котлина, иако истото сочинува само еден дел од неа.
3 Географија и геологија
Жеглигово се наоѓа во сливот на реката Пчиња, помеѓу планините Козјак на исток и Скопска Црна Гора на запад. Областа е отворена на југоисток кон Овче Поле и на југозапад кон Скопската Котлина, а таков е случајот и кон север. Зафаќа површина од .
Котлината е настаната е по тектонски пат, со спуштање по должината на раседи со меридијански правец. Релјефот е брановиден и во него се издвојуваат висорамнините на Романовце и Нагоричане. Источните падини на Скопска Црна Гора се познати како Карадак, ридскиот терен помеѓу Пчиња и Крива Река се нарекува Средорек, а планинскиот крај помеѓу Козјачка Река и Пчиња — Козјачија.
4 Сообраќај
Преку Жеглигово води меѓународниот пат Е75, кој ја поврзува областа со Врањската Котлина на север и со Скопската Котлина на југозапад. Овде од него се одвојува магистралниот пат М–2, кој на исток го поврзува со Славишката Котлина, како и регионалниот пат кој на југ води кон Овче Поле.
5 Населени места и демографија
Во Жеглигово постојат 110 села и градот Куманово како негово средиште. Во нив во 1961 г. живееле 100.600 жители, а во тој број се зголемил на 135.773 жители. Најголем дел од населението се Македонци. Во западниот дел областа преовладуваат Албанците, а во старонагоричанскиот крај — Србите.
6 Стопанство
Населението се занимава со одгледување житни и индустриски култури, особено тутун, како и со сточарство. Во Куманово е развиена машинската, текстилната, кожарската и тутунската индустрија.
7 Поврзано
* Жеглиговски манастир
* Кумановска Котлина
* Жеглиговски Камен (Костоперска Карпа) — културно-историска знаменитост и споменик на природата, но сместен во областа Средорек
Вршидба

Вршидба или вршење – дејство на раздвојување на зрната на житото од класот со помош на чукало или вршалка. Тоа е чекор во подготовката на житото по жнеењето а пред веење, кое го одделува житото од плевата. Вршењето не ги двои триците од житото, истото се прави при мелењето.
Вршидбата може да се врши со удирање по снопјата распослани на гумно користејќи вршило. Друг традиционален метод на вршидба бил со газење на снопјата распослани на гумно со коњи, магариња или волови кои се вртат во круг околу стожер. Модерна верзија на вршење во некои области е да се распостели житото на површината на патот, па зрната се двојат од класјето со газењето на тркалата на возилата што минуваат.
Рачното вршење било макотрпен процес кој одземал многу време. Во доцниот 18 век, пред вршењето да биде механизирано, четвртина од земјоделскиот труд отпаѓал на вршењето.
Индустријализацијата на вршидбата започнала во 1786 година со пронаоѓањето на вршалката од страна на Шкотланѓанецот Ендру Мекле. Денес, во развиените подрачја, вршењето е машинско, обично со комбајн, кој го жнее, врши и вее житото додека сè уште е в поле.
Житото може да се чува во амбари или силоси.
Во минатото, вршидбата се празнувала. Денес, првична намена на вршењето генерално исчезнала, иако традицијата преживеала во некои општества.
Традиционално, во Македонија и на Балканот, вршидбата најчесто се изведувала со животни кои ги газеле снопјето распослани на гумното околу стожерот, по што земјоделците ги одвојувале зрната од сламата. Сламата се собирала од гумното каде што се вршело и се редела во копи, а житото се веело и потоа складирало во амбари. На крајот на вршидбата обично се празнувало и гоштавало.
1 Галерија
2 Поврзано
*Жнеење
*Веење
*Гумно
*Стожер
*Слама
Картуш

Картуш во египетските хиероглифи, е овална линија со хоризонтална линија на едниот крај, што значи дека во текстот е содржано кралското име. Картушите стапиле во општа употреба за време на почетокот на Четвртата династија под фараонот Снофру, а претходните примери датираат од средината на Втората династија и ги има на цилиндерните печати на Сет-Перибсен. Додека картушата е обично вертикална со хоризонтална линија, но може да биде хоризонтална, со вертикална линија на крајот (во насока на читање) доколку е подобро за да се запише името на фараонот. Древниот египетски збор за тоа бил ''шену'', и картушата во суштина била проширен шен прстен. Во демотското писмо, картушата била сведена на неколку загради и вертикална линија.
Од петте кралски титули, картушата ги содржела кралското име, престолното име, и титулата „Синот на Ра“, како и името кое било дадено при раѓањето.
+, V10
Картуш во хиероглифи
Терминот ''картуш'' најпрво бил применет од француски војници кои претпоставувале дека симболот што го гледале толку често на фараонските рушевини, им личи на хартиените патрони за муниција што ги користеле тие, fr на француски јазик.
Како хиероглиф, се користи за да го претставува египетскиот збор за „име“. Овој знак во Гардинеровиот список на знаци е наведен како бр. V10.
1 Поврзано
* Серех, претходник на картушата
* Шен прстен
2 Наводи
* Betrò, 1995. ''Хиероглифи: Писмото на Стар Египет,'' Betrò, Maria Carmela, в. 1995, 1996- (англиски), Abbeville Press Publishers, New York, London, Paris (тврд повез, ISBN 0-7892-0232-8)
Кафе во Берлин

''Кафе во Берлин'' е германска трагикомедија од 2012 година во режија на Јан-Оле Гестер . Филмот е во црно-бело. Овој филм дебитантски филм на режисерот, и не проектот германската филмска и телевизиска академија во Берлин. Во 2014 година, филмот бил издаден во САД под наслов ''"Кафе во Берлин"'' .
1 Заплет
Нико се обидува да излезе од станот на неговата девојка пред таа да се разбуди, но мора да ѝ каже дека нема да се врати таа вечер, бидејќи има некои нејасни работи. Таа му нуди кафе, но тој вели дека веќе е доцна за кафе. Тој ги преместува кутиите во новиот стан, гледајќи ги старите фотографии и ја проверува неговата пошта. Отвора официјално писмо и сфаќа дека доцни на средба со државен психолог, бидејќи претходно бил фатен како вози под прекумерно дејство на одредена супстанца...
2 Поважни улоги
*Том Шилинг како Нико Фишер
*Марк Хоземан како Маце
*Арнд Клавитер како Филип Раух
*Мартин Брамбах како Јерг
3 Награди
Филмот бил номиниран за вкупно 11 награди во повеќе категории, и освоил 7 од нив.
Мегара

Мегара (грчки: Μέγαρα) - град и општина во Грција.
1 Историја
Мегара е град со долга историја, познат по спортските натрпевари со жителите на Атина и на Коринт, како и по школата на философите-дијалектичари. Според преданието, кога жителите на Мегара побарале од пророштвото во Делфи да им се одреди местото меѓу народите, им било одговорено дека не се ни трети ни четврти по ред, што значело дека тие немаат голема важност.
Кралски список од Абидос

Кралскиот список од Абидос, исто така познат и како Табла од Абидос, — список на имиња на седумдесет и шест кралеви на Древниот Египет, пронајдени на ѕидот од храмот на Сети I во Абидос, Египет. Се состои од три редови од триесет и осум картуши (граници со името на кралот) во секој ред. Горните два реда содржат имиња на кралевите, додека третиот ред само го повторува престолското и картуш името на Сети I.
Покрај тоа што го дава редоследот на кралевите од Старото Кралство, тоа е единствениот извор за редоследот на имињата на многумина од кралевите на седмата и осмата династија, па списокот се цени многу поради таа причина.
Овој список ги изоставува имињата на многумина претходни фараони кои очигледно се сметале за нелегитимни: како што се Хиксос, Хатшепсут, Ахенатен, Сменахкаре, Тутанкамон и Ај.
1 Поврзано
*Кралски список од Карнак
* Каменот од Палермо
*Табла од Сакара
*Кралски список од Торино
*Кралски список од Мединет Хабу
Гумно

Гумно – рамно и широко место каде што се врши жито, обично со коњи. Вообичаено гумното се наоѓа на отворено, поретко во затворен простор. Главно е земјено, а во планинските предели може да биде поплочено со камени плочи и опкружено со камено ѕидче. На гумното житото се врши рачно (со вршило) или со стока (коњи, волови, магариња и друго) која може да биде врзана за столб во средината на гумното кој се нарекува стожер.
1 Историја
Гумната имаат древно потекло и не може да се каже кога се појавиле. Им претходеле едноставни широки и долги платформи покриени со глина.
Во 1950-тите и 1960-тите потребата од гумна во Македонија и на Балканот почнува да исчезнува со воведувањето на механизирано комбинирано жнеење, вршење и веење со комбајни.
2 Гумното како мотив во уметноста
* „Гумно“ — песна на македонскиот поет Матеја Матевски.* „Гумно“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.
3 Галерија
4 Поврзано
*Жнеење
*Вршење
*Веење
*Стожер
Борбата со змејот

''Борбата со змејот'' (на германски: ''Der Kampf mit dem Drachen'' ) е германска комедија во режија на познатиот германски режисер Франц Сеиц од 1935 година, во кој поважните улоги ги играат Адел Сандрок, Џо Стекел и Ханс Шленк .
Филмот бил направен во студиото Баварија во Минхен . Филмските сцени биле дизајнирани од страна на уметничкиот директор Макс Зеефелдер .
Затвореникот на кралот

''Затвореникот на кралот'' (на германски: ''Der Gefangene des Königs'' ) е германска историска комедија од 1935 година во режија на Карл Боезе, и во неа глумат Мајкл Боен, Пол Кемп и Суси Ланнер . Филмот се заснова врз развојот на порцелан Меисен во текот на XVIII век, особено на улогата на алхемичарот Јохан Фридрих Ботгер .
Филмските сцени биле дизајнирани од уметничкиот директор Макс Зеефелдер. Сцените биле снимани во студиото Баварија во Минхен.
Двејн Џонсон

Двејн Даглас Џонсон (англиски: Dwayne Douglas Johnson; Хејвард, 2 мај 1972), попознат како „Рок“ — Каменот (англиски: The Rock) — американски глумец и професионален борач. Џонсон играл американски фудбал на колеџ. По неуспешната сезона во канадската фудбалска лига, одлучил да се занимава со професионалнно борење, исто како својот татко и својот дедо. Врв на борачката кариера достигнал во периодот од 1996 до 2004 година, кога настапувал за WWE, тогашен WWF. Џонсон е по многумина еден од најголемите професионални борачи на сите времња. Со своите харизматични настапи и интервјуа станал еден од најпопуларните борачи. Освојил бројни светски, интерконтинентални и тег титули, како и „Ројал рамбл“ во 2000 година.
1 Филмографија
*1999 - (Beyond the Mat) - Двејн Џонсон
*2001 - (Longshot) - Мугер
*2001 - Враќањето на мумијата - (The Mummy Returns)
*2002 - Кралот на скорпиите - (The Scorpion King) - Матајус
*2003 - Добре дојдовте во џунглата - (The Rundown) - Нек
*2004 - (Walking Tall) - Крис Вон
*2005 - Биди кул - (Be Cool)- Елиот Вилхелм
*2005 - Пропаст - (Doom) - наредник
*2006 - (Gridiron Gang) - Шон Портер
*2006 - (Southland Tales) - боксер Сантарос
*2007- (Reno 911!: Miami) - Агент Смит
*2007 - (The Game Plan) - Џо Кингман
*2008 - (Get Smart) - Агент 23
*2009 - (Race to Witch Mountain) - Џек Бруно
*2009 - (Planet 51) - Капетан Чарлс Бекер (глас)
*2010 - (Tooth Fairy) - Дерек Томсон
*2010 - ({Why Did I Get Married Too?) - Дениел Френклин
*2010 - (The Other Guys) - Кристофер Дансон
*2010 - (You Again) - Маршал
*2010 - (Faster) - Возач
*2011 - (Fast Five) - Лук Хобс
*2012 - (Journey 2: The Mysterious Island) - Хенк Персонс
*2013 - (Snitch) - Џон Метју
*2013 - (G.I. Joe: Retaliation) - Roadblock
*2013 - (Pain & Gain) - Пол Дојл
*2013 - (Fast & Furious) - Лук Хобс
*2013 - (Empire State) - Детектив Џејмс
*2014 - (Hercules) - Херкулес
*2015- Сан Андреас - (San Andreas) - Реј
*2015- Пеколни улици 7-(Furious 7) - Лук Хобс
*2016- Ваијана — Потрага по митскиот остров - (Moana)- Мауи (глас)
*2017- Пеколни улици 8- (The Fate of the Furious) - Лук Хобс
*2017- Чувари на плажа (филм од 2017) - (Baywatch) - Мич Бјукенон
*2017- Џуманџи: Добре дојдовте во џунглата - д-р Смолдер Брејвстоун / Спенсер
*2018- (Rampage) (филм од 2018) - Дејвис Окоје
*2018- Облакодер (филм од 2018) - (Skyscraper) - Вил Сојер
1.1 Телевизиски улоги
*1999 - Весели седумдесетти - (That '70s Show) - Роки Џонсон
*1999 - Мрежа- (The Net) - Броди
*2000 - (Saturday Night Live) - Двејн Џонсон
*2000 - Звездани патеки: Војаџер - (Star Trek: Voyager) - Шампион
*2007 - (Cory in the House) - Двејн Џонсон
*2007 - Хана Монтана - (Hannah Montana) - Двејн Џонсон
*2009 - Волшебници на тајното место - (Wizards of Waverly Place) - Двејн Џонсон
*2010 - (Transformers: Prime) - Cliffjumper
*2010 - Семеен човек - (Family Guy) - Двејн Џонсон
*2013 - Херој - (The Hero) - Двејн Џонсон
*2014 - (Wake Up Call) - Двејн Џонсон
1.2 Заработка по филмови
*''Крал Шкорпион'' — 5.500.000 долари
*''Добредојдовте во џунглата'' — 12.500.000 долари
*''Одејќи успиено'' — 15.000.000 долари
Германија, бледа мајка

''Германија, бледа мајка'' (|Deutschland bleiche Mutter) е филм драма од Западна Германија од 1980 година напишан и режиран од страна на Хелма Сандерс-Брамс. Филмот бил прикажан на 30 Берлинскиот меѓународен филмски фестивал во 1980 година, каде што бил номиниран за наградата златна мечка. Филмот во САД за првпат прикажан во 1984 година. Музиката во филмот е напишана од страна на Јирген Јиргес. Главните улоги ги играат Ева Матес и Ернст Јакоби. Филмот трае 123 минути.
Филмот бил реставриран и повторно објавен во Велика Британија во 2015 година од Британскиот филмски институт.
Насловот е преземен од истоимената песна од Бертолт Брехт.
1 Награди
Во 1980 година филмот освоил Гран-при на Меѓународниот фестивал за женски филм "Кретеил" и бил номиниран за Златна Берлинска мечка на 30-тиот Берлински Интернационален Филмски Фестивал .
Тони Ердман

''Тони Ердман'' е германскo-австриска комедија-драма во режија, напишана и копродуцирана од Марен Аде. Главните улоги ги играат Петар Симонишек и Сандра Хилер.
Филмот, кој премиерно бил прикажан на Канскиот филмски фестивал, бил прогласен за најдобар филм од 2016 година од страна на ''Sight &amp;''''Sound'' и други реномирани кино-списанија
Филмот освоил пет награди на 29-тиот европски филмски фестивал: најдобар филм (прва награда за филм во режија на жена), најдобар режисер, најдобар сценарист, најдобар глумец и најдобра глумица. Исто така ја освоил наградата ЛУКС на Европскиот парламент. Бил номиниран за најдобар филм на странски јазик на 89-то издание на Оскар, но изгубил од иранскиот филм ''Продавач''.
1 Создавање
Ликот на Винфрид бил делумно заснован на сопствениот татко на Аде, кој носел неколку лажни заби што му ги дале како подарок со кои тој често се шегувал. Таа исто така била под влијание на комичарот Енди Кауфман и Тони Клифтон.
Филмот бил снимен во Букурешт поради тоа што многу германски компании почнале да работат таму на крајот на комунистичката ера, при што многу странски консултанти биле испратени за „промена на системот" и им помогнале на стопанствениците да стекнат профит.
Срце од стакло

''Срце од стакло'' (|Herz aus Glas) - германски филм од 1976 година во режија на Вернер Херцог, со дејство во 18 век во Баварија. Филмот го напишал Херцог и делумно дејството е засновано на приказната на Херберт Ахтербус. Главниот лик е Хиас, создаден врз основа на легендарниот баварски пророк Михлхиасл. Филмот трае 94 минути.
1 Заплет
Во филмот се работи за баварски град од 18 век со фабрика за производство на стакло која произведува брилијантно црвено рубино стакло. Кога умира главниот мајстор за производство во фабриката, тајната за производство на рубинското стакло е изгубена. Локалниот барон и сопственикот на фабриката е опседнат со рубинското стакло и верува дека тоа има магични својства. Со губењето на тајната, тој наскоро полудува заедно со останатите граѓани. Главниот лик е Хиас, човек кој има супер моќ, односно кој може да гледа во иднината и живее на ридовите, кој предвидува уништување на фабриката во пожар.
Кралски список од Карнак

Кралскиот список од Карнак, список на рани египетски кралеви врежани во камен, се наоѓал во југозападниот агол на Фестивалната сала на Тутмос III, во средината храмот посветен на Амон, во комплексот на храмови во Карнак, денешен Луксор, Египет. Составен за време на владеењето на Тутмос III, во него се набројани шеесет и еден крал, почнувајќи со Снофру од египетското Старо Кралство. Само имињата на триесет и деветте кралеви сè уште се читливи, а еден не е напишан во картуш (граница што се користи нормално за да го опколи името на кралот).
Ова не е целосен список на египетските фараони, бидејќи за другите кралеви знаеме од други антички списоци, но овој список е важен затоа што ги содржи имињата на кралевите од Првиот и Вториот преоден период, кои се исфрлени во повеќето други кралски списоци.
За првпат списокот бил опишан од Џејмс Бартон во 1825 година. Во 1843 година, германската експедиција предводена од египтологот Карл Ричард Лепсиус, патувала низ реката Нил до Карнак. Еден француски авантурист, Емил Прис де Авенс, една ноќ ги расклопил и ги украл блоковите со кралскиот список, и го испратил дома во Франција. Многу оштетен, списокот сега е изложен во Лувр во Париз.
1 Повврзано
*Кралски список од Абидос
*Списокот на Манетон
* Каменот од Палермо
*Табла од Сакара
*Кралски список од Торино
*Кралски список од Мединет Хабу
Стравот на голманот од пенал

Стравот на голманот од пенал (германски: ''Die Angst des Tormanns beim Elfmeter'') германски филм од 1972 година во режија на Вим Вендерс. Филмот е адаптација на истоимениот роман на Петер Хандке, кој е автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Артур Браус (Arthur Brauss), Кај Фишер (Kai Fischer) и Ерика Плухар (Erika Pluhar). Во 1972 година, филмот ја освоил наградата FIPRESCI на Венецијанскиот филмски фестивал. Иако се работи за детективски филм, дејството во него се одвива побавно и повеќе бара размислување за разлика од останатите филмови од овој жанр. Филмот ја покажува и истражува монотонијата на постоењето на убиецот и, како и многу други филмови на Вендерс, го истакнува огромното културно влијание на САД во повоената Западна Германија.
1 Синопсис
Голманот Јозеф Блох е исклучен од играта во текот на еден фудбалски натпревар. Тој го напушта натпреварот и ја поминува ноќта со касиерката Глорија која работи во кино, а подоцна ја убива без никаков повод. По убиството, тој ги уништува своите отпечатоци, но заборава една монета. Потоа, заминува во едно погранично село, во посета на неговата дамнешна пријателка. Таму, Јозеф ги минува деновите во неработа и монотонија. Притоа, како за време на своето патување кон селото, така и во самото село, тој остава траги по кои полицијата полека го разоткрива убиството. Во весниицте веќе се појавуваат информации за убиството, заедно со неговиот фото-робот. На крајот од филмот, Јозеф спокојно оди да го гледа локалниот фудбалски натпревар.
Легендата за Паул и Паула

''Легендата за Паул и Паула'' ( на англиски јазик : ''Легендата на Павле и Пола)'' е трагикомедија од 1973 година во режија на Хајнер Каров. Еден од романите на Улрих Пленздорф е заснован на овој филм.
Филмот бил исклучително популарен по објавувањето и привлекол 3 294 985 гледачи (ГДР имала население во тоа време од околу 17 милиони). Меѓутоа, поради политичките прилози во филмот речиси да не бил објавен. Источногерманскиот водач Ерих Хонекер лично одлучил да се дозволи да биде прикажан. Денес овој филм е еден од најпознатите источногермански филмови.
1 Заплет
Пол е низок бирократ во Источен Берлин, каде што живее со сопругата и нивниот син во модерна висококатница. Иако е добро образован и професионално амбициозен, животот му е генерално досадно. Тој не може да се поврзе со својата несофистицирана сопруга, која постојано го изневерува, дури и ги носи мажите дома во нивниот стан кога Пол е отсутен. Пола, касиерка во самопослуга и самохрана мајка на две деца, живее во запуштена предвоена зграда директно спроти модерната висококатница на Пол. Откако го исфрлила својот жив љубовник (и татко на нејзиното помладо дете), таа бара повеќе среќа во својот мачен живот.
Пол и Пола се среќаваат во ноќен клуб и веднаш се поврзуваат. Пола се вљубува во Пол и страсно го гони. Тој ја посакува, но не сака да ја загрози кариерата и бракот. Кога едно од децата на Пола ќе биде убиено во несреќа, Пол сфаќа дека Пола е поважна од неговата кариера и неговиот брак, но таа е толку здробена од нејзината загуба што го отфрла. Барајќи сигурност, таа сериозно размислува за брак со постар, успешен, но досаден бизнисмен, а Пол мора да направи се за да ја врати Паула. На крајот, тој успева и тие се вселуваат заедно, но таа умира раѓајќи го нивното дете.
Убавица како мене (филм од 1972)

„Убавица како мене“ (француски: ''Une belle fille comme moi'') е француски филм од 1972 година, во режија на Франсоа Трифо. Главните улоги ги играат: Бернадет Лафонт, Клод Брасер, Чарлс Денер и Гај Марченд.
1 Синопсис
Станислас Превин е млад социолог кој работи на тезата за жените кои се занимаваат со криминал. Тој оди во еден затвор со цел да ја запознае и да ја интервјуира Камила Блис. Таа е обвинета дека ги убила својот љубовник Артур и сопругот Кловис. Така, таа му раскажува на Станислас за својот живот и за нејзините љубовни врски...
Тома Фила

Тома Фила (роден во , на ) – македонско-српски адвокат со влашко потекло.
1 Животопис
Тома Фила е роден во Битола како син на познатиот адвокат Филота Фила, кој иако бил партизан, по војната бил во затвор како политички затвореник.
Во Белград ја завршил Првата машка гимназија и правен факултет. Дипломирал во 1963 година, а во 1967 станал најмладиот адвокат во Југославија. Во јавноста станал познат како адвокат на луѓе обвинети за најтешки кривични дела, меѓу кои е голем број на луѓе обвинети за дела за кои била предвидена смртна казна. За смртната казна изјавил: „Противник сум на смртната казна и секогаш сум спремен да го изразам својот став“. Бранел многу политичари меѓу кои Јованка Броз, Слободан Милошевиќ, а едно време го застапувал и Горан Хаџиќ.
Тој бил првиот адвокат од Србија кого го ангажирал Хашкиот трибунал непосредно по своето основање, но тоа не го спречило да каже дека Хашкиот трибунал е несериозен и пристрасен суд, и да го спореди со Нирнбершкиот процес.
Во пензија е од 2010 година.
2 Поврзано
* Филота Фила
Ервин Хартунг

Ервин Хартунг (роден на 4 март 1901 година во Бромберг, починал на 25 јануари 1986 година во Диселдорф ) — германски глумец и пејач . Во 1930-тите бил еден од најзастапените пејачи на германските грамофонски плочи во тој период.