procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
ФК Марибор

Фудбалски клуб Марибор (словенечки: ''Nogometni klub Maribor'') — словенечки професионален фудбалски клуб со седиште во Марибор, Словенија, кој моментално се натпреварува во словенечката Прва лига. Познат како „Виолетовите“ (словенечки: ''Vijoličasti''), клубот е основан на 12 декември 1960 година и се смета за симбол на словенечкиот фудбал, особено во нивниот роден регион Штаерска во североисточна Словенија.
Марибор има освоено рекордни 15 титули во Првата лига на Словенија, 9 Купови на Словенија и 4 словенечки Суперкупови. Клубот освои седум последователни титули во лигата помеѓу 1997 и 2003 година и пет последователни титули помеѓу 2011 и 2015 година. Пред независноста на Словенија во 1991 година, Марибор играше во југословенскиот фудбалски систем. Тие ја освоија втората југословенска лига во 1967 година и беа промовирани во највисоката југословенска прва лига, каде што останаа до 1972 година. Тие се една од трите словенечки екипи кои учествуваа во највисоката дивизија во Југославија помеѓу крајот на Втората светска војна во 1945 година и распадот на Југославија во 1991 година.
Марибор е единствениот словенечки клуб кој стигна до групната фаза од Лигата на шампионите и УЕФА Лигата на Европа. Покрај тоа, клубот е еден од двата основачки членки на словенечката Прва лига (заедно со Цеље) кои никогаш не испаднале од лигата од воведната сезона 1991-92.
Клубот има долгогодишно ривалство со Олимпија од главниот град Љубљана, со која го играат вечното дерби. Клубот игра на стадионот Људски Врт во Марибор со моментален капацитет од 11.671 седишта. Традиционалните бои на клубот се виолетова, жолта и бела.
Душан Анѓелковиќ

Душан Анѓелковиќ (15 јуни 1982) е српски поранешен професионален фудбалер кој играл како дефанзивец.
1 Клупска кариера
Анѓелковиќ започнал во Слога Краљево, пред да се пресели во Младост Лучани. Тој го направил своето деби во првата лига со Раднички Белград во сезоната 2004–05. По шест месеци поминати во Вождовац, Анѓелковиќ бил префрлен на позајмица во Црвена ѕвезда Белград во јануари 2006 година. Тој на крајот потпишал за клубот на трајна основа, останувајќи таму уште две сезони, пред да се пресели во странство.
Во есента 2008 година, Анѓелковиќ накратко играл за турскиот клуб Кочаелиспор. Тој потоа се пресели во Русија и потпишал за Ростов во јануари 2009 година. Две години подоцна, Анѓелковиќ му се приклучи на новајлијата во рускиот прволигаш Краснодар. Тој го напуштил клубот на крајот на сезоната 2013-14.
Во зимскиот преоден рок 2015 година, Анѓелковиќ се вратил во својот поранешен клуб Црвена Звезда Белград. Тој беше именуван во тимот на сезоната во лигата за 2016–17. Во април 2018 година, Анѓелковиќ ги објавил своите планови да се пензионира на крајот на сезоната.
2 Репрезентативна кариера
Анѓелковиќ одиграл еден натпревар за Србија, играјќи ги цели 90 минути во победата со 1–0 над Казахстан во квалификациите за Еуро 2008 за УЕФА, на 24 ноември 2007 година.
3 Трофеи
3.1 Клуб
; Црвена звезда Белград
* Српска Суперлига : 2005–06, 2006–07, 2015–16, 2017–18
* Куп на Србија : 2005–06, 2006–07
3.2 Поединечни признанија
* Тим на сезоната во српската Суперлига : 2016–17
Ѓорѓе Деспотовиќ

Ѓорѓе Деспотовиќ (4 март 1992 ) е српски фудбалер кој игра како центарфор за рускиот клуб Арсенал Тула.
1 Кариера
Во февруари 2015 година, Деспотовиќ се преселил како позајмица во ФК Жетису на шест месеци. Во јули 2015 година тој заминал на уште една позајмица во ФК Каират. Следниот февруари, Деспотовиќ потпишал за ФК Астана.
На 15 февруари 2017 година, Деспотовиќ се преселил во ФК Тобол на позајмица за сезоната 2017, но позајмицата била скратена и Деспотовиќ се вратил во Астана на 15 јуни 2017 година. Деспотовиќ ја напуштил Астана на 23 јули 2018 година по завршувањето на неговиот договор.
На 31 август 2018 година, Деспотовиќ потпишал за ФК Оренбург. На 1 јуни 2020 година, Деспотовиќ го напуштил ФК Оренбург откако неговиот договор истече.
На 21 јули 2020 година, тој потпишал 3-годишен договор со друг руски прволигаш Рубин Казан. На 30 јануари 2022 година, неговиот договор со Рубин бил раскинат со заедничка согласност.
На 2 февруари 2022 година, Деспотовиќ потпишал 3-годишен договор со Арсенал Тула.
2 Трофеи
2.1 Клуб
Локерен
* Белгиски куп : 2013–14
Каират
* Куп на Казахстан : 2015 година
Астана
* Премиер лига на Казахстан : 2016, 2017 година
* Куп на Казахстан : 2016 година
* Суперкуп на Казахстан : 2018 година
Александар Пејовиќ

Александар Пејовиќ (28 декември 1990) е српски професионален фудбалер кој игра на позицијата среден бек за Раднички Ниш.
1 Кариера
Пејовиќ ја започнал својата кариера со родниот клуб Слога Пожега, правејќи го своето деби за првиот тим во сезоната 2006–07. Потоа поминал една година во другата екипа од Западот од Србија, Раднички Крагуевац (2007–08), пред да се приклучи на клубот од првата лига на Србија, Севојно. Во летото 2010 година, Севојно се споил со Слобода Ужице и започнал да се натпреварува во српската Суперлига. Во следните четири сезони, Пејовиќ забележал 88 настапи и постигна три гола во првата лига.
Во летото 2014 година, тој се преселил во странство во Франција и се приклучил на тимот на ЦФА Трелисак. Подоцна се вратил во Србија и играл за ОФК Белград во сезоната 2015–16. Во јуни 2016 година, Пејовиќ потпишал со Младост Лучани. По три години во Младост, тој играл за белоруски Динамо Минск, пред да се врати во Србија и да се приклучи на Раднички Ниш.
На 13 август 2020 година, Пејовиќ потпишал двегодишен договор со босанскиот прволигаш Сараево. Тој го направил своето официјално деби за клубот во лигашки натпревар против Радник Бијелина на 31 август 2020 година. Пејовиќ го освоил својот прв трофеј со Сараево на 26 мај 2021 година, откако го победи Борац Бања Лука во финалето на босанскиот куп 2020–21. Тој го напуштил клубот ден по финалето на купот, на 27 мај.
На 16 јуни 2021 година се вратил во Раднички Ниш.
2 Трофеи
Сараево
* Куп на Босна : 2020–21
Бранко Јелиќ

Бранко Јелиќ (5 мај 1977) е српски поранешен професионален фудбалер кој играл како напаѓач.
1 Биографија
1.1 Клупска кариера
Јелиќ е роден во Чачак. Играчката кариера ја започнал со Борац Чачак пред да се приклучи на српската Црвена Звезда Белград, а потоа и на ФК Војводина. Тој ја освоил наградата „Златна копачка“ откако постигнал 21 гол во сезоната на кинеската Супер лига во 2005 година за Пекинг Гуан. Бранко Јелиќ постигнал два гола во победата од 2–0 за ФК Енерџи Котбус против Баерн Минхен на 15 март 2008 година.
На репрезентативно ниво, Јелиќ играл за СР Југославија У21 во 1999 година.
Јелиќ му се приклучи на австралиската А-лига Перт Глори за сезоната 2009/10. Тој потпишал во мај 2010 година по взаемното раскинување на неговиот договор со неговиот клуб од Бундеслигата, договорувајќи тригодишен договор со Јелиќ. Во јуни 2011 година, тој беше ослободен од последната година од договорот играјќи 33 пати за Глори.
2 Трофеи
Поединечни признанија
* Најдобар стрелец во кинеската Супер лига : 2004–2005 со Пекинг Гуан – 21 гол
Александар Вуковиќ

Александар Вуковиќ (25 август 1979) е српско - полски фудбалски менаџер и поранешен професионален играч. Тој моментално раководи со екипата на Екстракласа Легија Варшава.
1 Кариера
Кариерата ја започнал во Борац Бања Лука. Уште млад, тој се преселил во младинскиот тим на ФК Партизан. Каде што играл до 2000 година. Додека бил во Србија, тој играл и за ФК Телеоптик и ФК Милисионар. Вуковиќ станал државјанин на Полска на 13 јуни 2008 година. Тој потпишал договор со новиот клуб – Ираклис Солун ФК на 17 декември 2008 година. Фудбалската кариера ја завршил во полската Екстракласа Корона Киелце.
Во играчката кариера, настапувал за Партизан, Милиционар Белград, Легија Варшава, Ерготелис, Ираклис и Корона Киелце.
Во 2019-2020 година бил тренер на Легија Варшава. Тој го освоил полското првенство во сезоната 2019-2020 Екстракласа. Тој бил отпуштен во следната сезона, откако брзо испаднал од квалификациите за Лигата на шампионите на УЕФА и поразот во лигата од Горник Забрзе.
На 13 декември 2021 година, тој повторно бил најавен како менаџер на Легија, по оставката на Марек Голебиевски еден ден претходно по поразот од Висла Плок, со што Легија паднала до последното место во лигата. Во својот прв натпревар по неговото враќање, Легија го совладала Заглабие Лубин со 4-0 и ја напуштила зоната за испаѓање на Екстракласа.
Како тренер ги има водено Корона Киелце, како и вториот и првиот тим на Легија Варшава.
2 Наводи
* Aleksandar Vuković at 90minut.pl (in Polish)
Немања Николиќ (фудбалер 1992)

Немања Николиќ (19 октомври 1992) е српски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за Спартак Суботица.
1 Клупска кариера
1.1 Раните години
Роден во Краљево, Николиќ ги направил своите први фудбалски чекори со локалната академија Бубамара, по што се преселил во младинската академија Слога Краљево и на крајот Металац Краљево. Подоцна потпишал со црногорскиот прволигаш Грбаљ, каде играл помеѓу 2011 и 2012 година.
На 22 февруари 2013 година, откако поминал десетдневен пробен период со еден клуб, Николиќ потпишал тригодишен договор со Ростов. Тој го направил своето деби во руската Премиер лига на 20 октомври 2013 година за ФК Ростов во натпреварот против ФК Крилија Советов Самара под тренерот Миодраг Божовиќ.
На 5 август 2016 година Николиќ потпишал за ФК Актобе на слободен трансфер. По завршувањето на сезоната во Казахстанската Премиер лига, Николиќ го напуштил клубот.
1.2 Спартак Суботица
Во февруари 2017 година, Николиќ потпишал две ипол годишен договор со Спартак Суботица. Во првата полусезона со клубот, Николиќ најмногу се користел како резервна копија на Огњен Мудрински, со 7 настапи без голови. На почетокот на сезоната 2017-18 во српската Суперлига, Николиќ станал првиот избор на напаѓач под водство на тренерот Александар Веселиновиќ, постигнувајќи гол на воведниот натпревар на сезоната против ОФК Бачка. По 2 постигнати гола и 2 асистенции во победата со 4-0 на гости против Борац Чачак во вториот натпревар во сезоната, Николиќ бил избран за играч на неделата. Тој ја доделил наградата по втор пат во седмиот натпревар од истата сезона, со 2 гола и асистенција во победата од 5–0 на гости кај Војводина на стадионот Караѓорѓе. Постигнувајќи гол во ремито 1–1 против Партизан, Николиќ бил избран за најдобар на теренот во мечот одигран на 26 ноември 2017 година. Николиќ награден како најдобар асистент на клубот во средината на сезоната. Во мај 2018 година, Николиќ беше избран во најдобрите 11 играчи за сезоната 2017–18 во српската Суперлига, по избор на капитените и менаџерите на клубовите.
1.3 Партизан
На 22 мај 2018 година, Николиќ му се приклучил на Партизан во трансфер од 350.000 евра од Спартак Суботица. Медиумите објавија дека зделката вклучува и 20 отсто од идниот трансфер. Тој беше официјално промовиран на 28 мај 2018 година, склучувајќи тригодишен договор, кога исто така избрал да го носи дресот со број 9. Тој го имал своето деби за Партизан во првиот натпревар од првото квалификациско коло за сезоната 2018–19 на УЕФА Лига Европа, против Рудар Пљевља.
Николиќ постигнал гол во 159-то белградско вечно дерби, кое завршило нерешено 1–1.
1.3.1 Позајмица во Војводина
На 19 август 2019 година, Николиќ потпишал едногодишна позајмица, со опција за откуп по 6 месеци, за Војводина.
1.4 Тобол
На 28 март 2021 година, Николиќ потпишал за ФК Тобол до крајот на сезоната. На 30 јули 2021 година, Тобол го објавил заминувањето на Николиќ откако неговиот договор бил раскинат со заедничка согласност.
1.5 Враќање во Спартак Суботица
На 18 септември 2021 година се вратил во Спартак Суботица.
2 Трофеи
2.1 Клуб
; Ростов
* Куп на Русија : 2013–14
2.2 Поединечни признанија
* Тим на сезоната во српската Суперлига : 2017–18
Никола Марјановиќ (фудбалер, 2001)

Никола Марјановиќ (21 мај 2001) е српски фудбалер кој моментално игра за Пролетер од Нови Сад.
1 Статистика
1.1 Клупска
+Натпревари и голови прикажани по клуб, сезона и натпреварување, Клуб, Сезона, лига, Националниот куп, Европа, Друго, Во целост
Поделба, , , , , , , , , ',
Пролетер Нови Сад, 2020/21, Српска Суперлига, 14, 0, -, -, -, 14, 0
2021/22, 4, 0, 0, 0, -, -, 4, 0
Во целост, 18, 0, 0, 0, -, -, 18, 0
1.2 Натпревари во репрезентативниот дрес
Српската репрезентација до 18 години
, датум, Натпревар, Локација, Домаќин, Резултат, Гостин, ,
1., Меѓународен турнир во Израел, во, Израел, 2: 1, Србија,
1, ''Вкупен број на натпревари и постигнати голови'', 0,
Српската репрезентација до 19 години
, датум, Натпревар, Локација, Домаќин, Резултатот, Гостин, ,
1., Пријателска игра, Куќа на фудбалот, Стара Пазова, Србија, 3: 0, Бугарија,
2., Пријателска игра, Куќа на фудбалот, Стара Пазова, Србија, 2: 0, Бугарија,
2, ''Вкупен број на натпревари и постигнати голови'', 0,
Српската репрезентација до 21 година
, датум, Натпревар, Локација, Домаќин, Резултатот, Гостин, ,
1., Пријателска игра, Куќа на фудбалот, Стара Пазова, Србија, 0: 0, Русија,
2., Пријателска игра, Куќа на фудбалот, Стара Пазова, Србија, 0: 3, Бразил,
2, ''Вкупен број на натпревари и постигнати голови'', 0,
НД Горица

Фудбалско друштво Горица (словенечки: ''Nogometno društvo Gorica''), познат како НД Горица или едноставно Горица — словенечки фудбалски клуб кој игра во градот Нова Горица. Тие се еден од најуспешните словенечки клубови со четири титули во словенечката Прва лига и три титули во Купот на Словенија. Клубот своите натпревари ги игра на стадионот Нова Горица со капацитет од 3.100 седишта. Од сезоната 2021–22, Горица игра во словенечката Втора лига.
Немања Милетиќ (фудбалер роден во јули 1991)

Немања Милетиќ (26 јули 1991) е српски професионален фудбалер кој игра како лев играч од средниот ред во Русија за Уфа. Во поголемиот дел од неговата кариера, тој играл како лев бек.
1 Клупска кариера
1.1 Раните години
Роден во Лозница, Милетиќ поминал одреден период во младинските категории на Црвена Ѕвезда од Белград, исто така бил лиценциран со првиот тим за сезоната 2008-09. Своите први сениорски настапи со српскиот лигаш Белград Сопот го имал во 2009 година. Милетиќ играше со Раднички Стобекс три сезони во Лигата на Запад. Тој исто така помина една сезона со Мачва Шабац.
1.2 Јавор Ивањица
Во летото 2013 година, Милетиќ се преселил во Јавор Ивањица. Тој го направил своето официјално деби за клубот во победата од 4–2 во домашната лига над Црвена Звезда Белград на 11 август 2013 година. Во својата прва сезона во клубот, Милетиќ забележал 26 настапи во сите натпреварувања. Откако клубот испаднал, Милетиќ играл редовно во првата српска лига следната сезона, помагајќи му на тимот да се врати во највисокото ниво на српскиот фудбал. Како еден од најредовните играчи на тимот, Милетиќ бил вицешампион во Купот на Србија 2015–16, играјќи во финалниот натпревар против Партизан. За време на неговиот престој во Јавор, Милетиќ обично се користел како лев бек или лев среден бек.
1.3 Партизан
На 7 јуни 2016 година, Милетиќ потпишал четиригодишен договор со Партизан за трансфер од 260.000 евра. Тој го избрал дресот со број 26. Тој го направил своето првенствено деби за Партизан на 10 август 2016 година, играјќи цели 90 минути во победата со 0–2 на гостински терен над неговиот поранешен клуб Јавор Ивањица. На 11 септември 2016 година, Милетиќ го постигнал својот прв гол за Партизан во победата од 0–2 на гости против Борац Чачак. На 9 септември 2017 година, Милетиќ постигнал гол во победата од 3–0 над Младост Лучани. Милетиќ постигнал гол и во победата од 2-0 над Радник Сурдулица.
1.4 Уфа
На 26 февруари 2021 година, тој потпишал долгорочен договор со рускиот прволигаш Уфа.
2 Репрезентативна кариера
Милетиќ бил повикан во фудбалската репрезентација на Србија од селекторот Славољуб Муслин во септември 2016 година, правејќи го своето репрезентативно деби во пријателскиот пораз од Катар со 3-0. Тој, исто така, доби повик за пријателски натпревар против Соединетите Американски Држави, играјќи ги цели 90 минути во ремито 0–0 на гостински терен во Сан Диего на 29 јануари 2017 година.
3 Признанија
; Партизан
* Српска Суперлига : 2016–17
* Куп на Србија (2): 2016–17, 2017–18
Немања Максимовиќ

Немања Максимовиќ (26 јануари 1995) е српски професионален фудбалер кој игра како дефанзивен играч за врска за шпанскиот клуб Хетафе ЦФ и за српската репрезентација.
1 Клупска кариера
1.1 Рана кариера
Роден во Бања Ковиљача, Максимовиќ играл за младинските тимови на Црвена Ѕвезда од Белград до нивото до 19 години, но на крајот му бил раскинат договорот. По неговото прикажување на УЕФА У19 првенството во 2013 година, тој потпишал со словенечката Домжале. Своето професионално деби го направил на 18 октомври 2013 година во ремито 2–2 со Заврч.
1.2 Астана
На 7 февруари 2015 година, Максимовиќ потпишал две и пол годишен договор со ФК Астана од Казахстанската Премиер лига. На 27 август 2015 година, Максимовиќ го постигнал израмнувачкиот гол против АПОЕЛ во реваншот од плеј-офот за Лигата на шампионите 2015-16 на УЕФА, со што Астана се пласирала во нивната прва групна фаза во Лигата на шампионите.
1.3 Валенсија
На 2 јули 2017 година, Валенсија го објавила потпишувањето на Максимовиќ со договор до 2022 година. Тој го направил своето деби за клубот на 18 август, влегувајќи како доцна замена за Карлос Солер во победата од 1–0 во Ла Лига на домашен терен против УД Лас Палмас.
1.4 Хетафе
На 16 јули 2018 година, Максимовиќ потпишал со Хетафе до 2024 година.
2 Репрезентативна кариера
Максимовиќ играл за репрезентацијата на Србија до 19 години која го освои Европското првенство за играчи до 19 години на УЕФА во 2013 година. Тој бил именуван во репрезентацијата на Србија до 20 години за Светското првенство во ФИФА У-20 2015 во Нов Зеланд, постигнувајќи го победникот на две минути до крајот на финалето, победувајќи го Бразил со 2–1 за прва меѓународна чест на Србија како независна нација. Максимовиќ го направил своето деби за Србија на 23 март 2016 година, во поразот од Полска со 1–0. Во мај 2018 година, тој бил именуван во прелиминарниот тим на Србија за Светското првенство во фудбал во Русија 2018 година, но тој не бил избран за конечниот тим.
3 Трофеи
3.1 Клуб
Астана * Премиер лига на Казахстан : 2015, 2016 година
* Куп на Казахстан : 2016 година
* Суперкуп на Казахстан : 2015 година
3.2 Репрезентација
; Србија * УЕФА Европско првенство до 19 години : 2013 година
* Светско првенство на ФИФА до 20 години : 2015 година
Александар Пешиќ

Александар Пешиќ (21 мај 1992) е српски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за Фатих Караѓумрук.
1 Клупска кариера
1.1 Европа
Пешиќ го направил своето деби за сениорката со Раднички Ниш на 24 мај 2008 година, само три дена по неговиот 16-ти роденден. Тој влегол како замена во доцното второ полувреме во ремито без голови со ЧСК Челарево на домашен терен, со што го соборил рекордот на Дејан Петковиќ и станал најмладиот играч во историјата на клубот. Сепак, клубот претрпел испаѓање од српската прва лига на крајот на сезоната по поразот од Инѓија во плеј-офот.
Во јули 2008 година, Пешиќ се преселил во странство во Грција и потпишал за ОФИ Крит на тригодишен договор. Тој имал еден настап во Суперлигата на Грција 2008-09, уште на 16-годишна возраст, бидејќи клубот претрпел испаѓање од првата лига. На почетокот на 2011 година, Пешиќ му се приклучил на актуелниот молдавски шампион Шериф Тираспол. Тој им помогнал да ги освојат шампионските титули во 2012 и 2013 година. На 15 август 2013 година, Пешиќ го напуштил клубот по заеднички договор.
На 30 август 2013 година, Пешиќ се вратил во својата татковина и се приклучил на Јагодина. Тој постигнал гол на своето деби за клубот на 14 септември 2013 година, со што на својот тим му донел победа од 2-0 на домашната лига над Спартак Суботица. На 4 декември 2013 година, Пешиќ постигнал хет-трик во победата со 4–1 во четвртфиналето на Купот на Србија над Долни Срем. Тој бил најдобар стрелец на клубот со 13 гола во Српската Суперлига 2013–14, именуван во најдобрите единаесет на натпреварувањето.
На 26 јуни 2015 година, Пешиќ официјално потпишал петгодишен договор со францускиот клуб Тулуз. Тој постигнал шест гола во Лига 1 за време на неговата дебитантска сезона, но само два во следната. На 1 септември 2016 година, било објавено дека Пешиќ бил префрлен во италијанскиот клуб Аталанта на една сезона позајмица.
На 4 јули 2017 година, Пешиќ потпишал тригодишен договор со Црвена Звезда од Белград. Тој станал најдобар стрелец на српската Суперлига 2017-18 со 25 гола.
1.2 Азија
Во јули 2018 година, Пешиќ потпишал тригодишен договор со клубот од Саудиска Арабија Ал-Итихад.
На 8 февруари 2019 година, Пешиќ бил позајмен на ФК Сеул со договор од една и пол година.
2 Репрезентативна кариера
Пешиќ ја претставувал Србија до 19 години на Европското првенство за играчи до 19 години на УЕФА 2011 година, каде што тимот бил елиминиран во полуфиналето против Чешка . Тој исто така бил член на репрезентацијата на Србија до 21 година на Европското првенство за играчи до 21 година на УЕФА 2015 година, а тие завршиле на дното во својата група.
На 15 ноември 2016 година, Пешиќ го направил своето целосно меѓународно деби за сениорскиот тим, играјќи во второто полувреме во пријателскиот пораз од 2-0 против Украина.
3 Трофеи
3.1 Клуб
; Шериф Тираспол
* Национална дивизија на Молдавија (2): 2011–12, 2012–13
* Суперкуп на Молдавија : 2013 година
; Црвена звезда Белград
* Српска Суперлига : 2017–18
3.2 Поединечни признанија
* Најдобар стрелец во српската Суперлига : 2017–18
* Играч на сезоната во српската Суперлига : 2017–18 * Тим на сезоната во српската Суперлига : 2013–14, 2017–18
НК Домжале

Фудбалски клуб Домжале (словенечки: ''Nogometni klub Domžale''), вообичаено познат како НК Домжале или едноставно Домжале — словенечки фудбалски клуб кој игра во градот Домжале. Тие се еден од најуспешните словенечки клубови со две титули во словенечката Прва лига и две титули во Купот на Словенија. Клубот своите натпревари ги игра на стадионот Домжале со капацитет од 3.100 седишта.
ФК Копер

Фудбалски клуб Копер (словенечки: ''Nogometni klub Koper''), вообичаено познат како ФК Копер или едноставно Копер — словенечки фудбалски клуб кој игра во градот Копер и се натпреварува во словенечката Прва лига. Копер е еден од петте фудбалски клубови во земјата кои успеале да ги освојат сите три домашни трофеи (лига, куп и суперкуп). Клубот своите натпревари ги игра на стадионот Бонифика со капацитет од 4.047 седишта. Клубот е основан во 1920 година.
Парк Александров

Паркот Александров (поранешен момински парк) е јавен градски парк во градот Белград во општина Стари Град. Споменикот на царот Николај Втори е дело на руските вајари ''Андреј Ковалчук'' и ''Генадиј Прававоров''. Тежи околу 50 тони и е висок 7,5 метри, а самата скулптура е 3,5 метри широка. Изработена е од бронза, а постаментот е од гранит. Се правела во Русија околу 6 месеци во текот на 2014 година а испорачана е на 11 октомври, а инаугурирана и осветена на 16 ноември 2014 година. Истовремено, паркот е реновиран според проектот на архитектот ''Јанко Крстиќ,'' кој ја проектирал околината во која се наоѓа споменикот. Паркот го уредиле работниците на ЈПК „Зеленило – Белград“, во соработка со руски инженери.
1 Локација
Паркот се наоѓа во близина на центарот на Белград, граничи со улицата Крал Милан на исток, ''улицата Косовска девојка'' на север и ''улицата Кралица Наталија'' на запад. На јужниот раб на паркот се наоѓа старата зграда на Народното собрание на Република Србија. Во непосредна близина на паркот се наоѓаат Андриќев венец, Нови двор, како и Рускиот дом.
2 Име и историја на паркот
Паркот Александров е еден од поновите паркови во градот. Основан е во 1950 години, а на негово место до 1904 г. била Куќата на Симиќ, резиденција на владетелите на кнежевството и кралството Србија во текот на 19 и почетокот на 20 век, се изградила кон крајот на триесеттите години на 19 век, Стојан Симиќ, тогашен политичар и стопанственик, изградил куќа во Белград, далеку од градот, на ливадите зад Теразије, односно во просторот на денешниот парк. Тоа било наскоро, веќе во 1843 година, државата му ја откупила зградата и му ја предала како дворец на новиот кнез Александар Караѓорѓевиќ. По враќањето на престолот во 1859 г. Обреновиќи го користеле и како дворец до Мајскиот државен удар во 1903 година. Познат е како Стари конак. Бил урнат во 1904 година, бидејќи наликувал на поранешна династија. Во 1863 година, Првата ''српска гимназија за женско образование, женската''''гимназија'', била основана на ''улицата Кралица Наталије'' во Блиската улица подоцна била наречена ''Моминска'', а денес го носи името ''Косовки Девојки'', па затоа паркот кој е формиран многу подоцна се нарекува ''Момински парк''.
На 18 април 2017 г. Собранието на град Белград официјално го сменило името од ''Момински парк'' во ''Парк Александров'', како дел од ''ансамблот Александров'', воен хор на Црвената армија. Често настапувале во Белград, а на 25 декември 2016 г. многу членови на ансамблот загинале во авионска несреќа преку Црното Море.
2.1 Споменик на царот Николај II
Споменикот на царот Николај Втори е дело на руските вајари ''Андреј Ковалчук'' и ''Генадиј Прававоров''. Тежи околу 50 тони и е висок 7,5 метри, а самата скулптура е 3,5 метри. Изработен е од бронза, а постаментот е од гранит. Се правел во Русија околу 6 месеци во текот на 2014 година, испорачан е на 11 октомври, а инаугуриран и осветен на 16 ноември 2014 година. Во исто време, паркот бил реновиран според проектот на архитектот ''Јанко Крстиќ'', кој ја дизајнирал околината во која се наоѓа споменикот. Паркот го уредиле работниците на ЈПК „Зеленило – Белград“, во соработка со руски инженери.
3 Галерија
НК Цеље

Фудбалски клуб Цеље (словенечки: ''Nogometni klub Celje''), вообичаено познат како НК Цеље или едноставно Цеље — словенечки фудбалски клуб кој игра во градот Цеље и се натпреварува во словенечката Прва лига. Заедно со Марибор, тие се единствениот клуб кој учествувал во секоја сезона од словенечката Прва лига од нејзиното формирање во 1991 година. Цеље ја освои лигата за првпат во сезоната 2019/20. Тие исто така го освоија Купот на Словенија во 2005 година.
Филип Баиновиќ

Филип Баиновиќ (23 јуни 1996) е српски фудбалер кој игра како дефанзивен играч за врска во Фортуна Лига за АС Тренчин.
1 Клупска кариера
1.1 Рад
Роден во Пожаревац, Баиновиќ ја поминал младинската академија на фудбалскиот клуб Рад . Како член на генерацијата која ја освоила српската младинска лига за сезоната 2014–15, Баиновиќ се приклучил на првиот тим во летото 2015 година. Тој го направил своето деби во српската Суперлига на 1 август 2015 година во победата на домашен терен со 4–1 над Радник Сурдулица, кога исто така направил асистенција за гол. Тој го потпишал својот прв тригодишен професионален договор со Рад на 11 септември 2015 година. Во текот на сезоната, Баиновиќ играше во младинската лига на УЕФА.
Набргу откако станал целосно професионалец, Баиновиќ се преселил со двојна регистрација во сателитски клуб Жарково. Играјќи како резерва, Баиновиќ имал 43 настапи со вкупно 9 гола, од кои 37 настапи со 9 гола во српската лига Белград и 3 натпревари во Купот на Србија. Тој исто така забележал 3 натпревари во Купот на Белград против Степојевац Вага, Дорчол и Бродарац 1947 по што победил на натпреварот. Тој бил капитен на Жарково во неговата втора сезона со тимот.
Враќајќи се во првиот тим, Баиновиќ го постигнал својот прв гол за Рад во српската Суперлига во ремито 1–1 против Јавор Ивањица на 4 март 2017 година од директен слободен удар. Во август 2017 година, Баиновиќ го обновил договорот со Рад до 2020 година. На почетокот на 2018 година, Баиновиќ се вратил во Рад како позајмен играч до крајот на сезоната 2017-18 во српската Суперлига.
1.2 Црвена звезда Белград
На 23 август 2017 година, Баиновиќ потпишал тригодишен договор со Црвена Звезда од Белград. Баиновиќ го направил своето деби за нов клуб, заменувајќи го Урош Рачиќ во 65. минута од натпреварот од Купот на Србија против Динамо Врање, одигран на 11 октомври 2017 година.
2 Репрезентативна кариера
Во ноември 2014 година, Баиновиќ бил поканет во фудбалската репрезентација на Србија до 19 години од тренерот Иван Томиќ. Баиновиќ настапуваше како член на тимот до 2015 година На почетокот на 2017 година, Баиновиќ бил повикан на српското ниво до 20 години од тренерите Илија Петковиќ и Милан Обрадовиќ.
3 Стил на игра
Како десен играч, Баиновиќ главно работи како дефанзивен играч за врска, способен да игра како централен играч. Во некои прилики може да игра и како централен дефанзивец. Баиновиќ се одликува со лидерство и капитенство.
НШ Мура

Фудбалска школа Мура (словенечки: ''Nogometna šola Mura''), вообичаено познат како НШ Мура или едноставно Мура — словенечки фудбалски клуб кој игра во градот Мурска Сабота и се натпреварува во словенечката Прва лига. Клубот е основан во 2012 година. Домашен терен на клубот е Градскиот стадион Фазанерија со капацитет од 4.506 седишта.
Клубот започна да се натпреварува во четвртиот степен на словенечкиот фудбал во 2013 година, а беше промовиран во првата лига во 2018 година. Во 2020 година, Мура го освои својот прв голем трофеј по освојувањето на Фудбалскиот куп на Словенија. Една година подоцна станаа шампиони на словенечката прва лига. Со прекарот „Црно-белите“ (словенечки: ''Čarno-bejli''), тие своите домашни натпревари ги играат во црни дресови со бели риги, а на гостински терен во целосно бели дресови.
Предраг Бубало

Предраг Бубало (14 октомври 1954) е српски политичар кој извршувал различни министерски позиции во Владата на Србија. Тој бил министер за надворешни економски односи во 2004 година, како министер за економија од 2004 до 2007 година и како министер за трговија од 2007 до 2008 година.
1 Раните години и образованието
Роден е на 14 октомври 1954 година во Владичин Хан, СР Србија, СФР Југославија. Дипломирал на Правниот факултет на Универзитетот во Нови Сад, а подоцна докторирал на истата институција.
Од 2002 до 2004 година, Бубало бил генерален директор на леарницата Кикинда со седиште во Кикинда.
2 Судење за корупција
На 3 септември 2010 година, Антикорупцискиот совет на Србија објавил список на лица кои се соочуваат со кривични пријави поврзани со приватизацијата на компанијата „Пристаништето во Белград“. Кривичната пријава било поднесена три месеци претходно против 17 лица за злоупотреба на службената положба при приватизацијата во 2005 година. Меѓу нив биле Бубало, претставници на Агенцијата за приватизација на Србија и стопанственикот Милан Беко.
Судењето започнало во јули 2014 година. Тој се изјаснилл за невин по сите обвиненија, негирајќи ги наводите за злоупотреба на власта. На 26 декември 2017 година, Бубало и другите обвинети функционери биле ослободени од сите обвиненија.
Милан Белиќ

Милан Белиќ (29 август 1977) е српски фудбалски менаџер и поранешен играч.
1 Клупска кариера
Роден во Оџаци, Белиќ започнал во Војводина во средината на 1990-тите, станувајќи капитен на тимот и забележа 100 лигашки настапи за клубот. Тој потоа се преселил во ОФК Београд во јуни 2002 година, настапувајќи на само два натпревари, пред да се префрли во Бундеслигашот 1. ФК Нирнберг тоа лето.
По една година помината во Германија, Белиќ се вратил во својот матичен клуб Војводина во 2003 година. Тој поминал уште две сезони со ''Лале'', пред да се пресели во странство по втор пат и да се приклучи на кипарската екипа АПОП Кинирас. Додека играше за Анортозис, Белиќ ја освоил кипарската прва дивизија во сезоната 2007–08.
2 Репрезентативна кариера
Во јануари 2001 година, Белиќ ја претставувал СР Југославија на Милениумскиот Супер фудбалски куп во Индија, бидејќи тимот го освоил турнирот. Тој имал два (неофицијални) настапи во процесот.
3 Менаџерска кариера
Во јули 2019 година, Белиќ бил назначен за менаџер на српската лига Војводина, клубот Бечеј. Тој поднел оставка од својата функција во септември 2020 година
4 Трофеи
; Анортозис
* Кипарска прва дивизија : 2007–08
Мики Манојловиќ

Предраг „Мики“ Манојловиќ (5 април 1950) е српски актер, познат по своите главни улоги во некои од најважните филмови на поранешната југословенска кинематографија. Од раните 1990-ти, тој успешно играл во филмови снимени надвор од Балканот и стана активен во продукциите низ цела Европа.
1 Кариера
Манојловиќ пораснал во семејство на сценски глумци Иван Манојловиќ и Зорка Докниќ.
По неговото деби на екранот во 1970 година, младиот Предраг продолжил да се појавува во бројни филмови и ТВ драми направени во СФР Југославија, од кои некои, како ТВ серијата ''Грлом и јагоде'' од 1975 година, каде што незаборавно го играл Мики Рубироза, постигнаа култен статус.
Во февруари 2009 година, Владата на Србија го именувала за претседател на Српскиот филмски центар.
2 Приватен живот
Манојловиќ е во брак со глумицата Тамара Вучковиќ со која го има синот Иван. Од претходниот брак ја има ќерката Чарна Манојловиќ.
Милан Пановиќ

Милан Пановиќ (27 февруари 1998) е српски фудбалски напаѓач.
1 Клупска кариера
1.1 Црвена звезда Белград
Како еден од играчите на младинската академија, Пановиќ го потпишал својот прв професионален договор со Црвена Звезда од Белград во февруари 2014 година. Тој бил член на тимот кој ја освои српската кадетска лига за сезоната 2013–14. Играјќи за младинскиот тим, Пановиќ бил означен како наследник на Лука Јовиќ во првиот тим. На почетокот на 2017 година, Пановиќ бил позајмен на Бежанија со двојна регистрација до крајот на сезоната 2016–17 во Првата лига на Србија. Пановиќ го постигнал својот прв сениорски гол на неговиот деби натпревар за Бежанија против Пролетер Нови Сад, одигран на 12 март 2017 година. Во летото 2017 година, Пановиќ се преселил во Раднички Белград.
Други клубови во кои играл Пановиќ се: ФК ИМТ, Графичар Белград и Сингелиќ Белград.
2 Репрезентативна кариера
Пановиќ бил повикан во селекцијата на играчи родени 1998 година под Фудбалскиот сојуз на Белград во 2012 година за меѓународниот турнир „Трофеј Белград“. Откако станал репрезентативец на Србија до 16 години, Пановиќ беше повикан на ниво до 17 години од тренерот Дејан Говедарица во 2015 година. Подоцна, истата година, тој исто така бил повикан во селекцијата до 18 години, додека не ја скршил ногата во ноември 2015 година.
Слободан Ивковиќ

Слободан „Пива“ Ивковиќ (Белград, 4 август 1937 - Белград, 28 септември 1995) бил југословенски и српски кошаркар и кошаркарски тренер.
Како тренер, Ивковиќ ги водел Раднички Белград, ОКК Белград и МЗТ Скопје, како и клубови од Кувајт и Обединетите Арапски Емирати. Неговиот помлад брат Душан Ивковиќ е исто така познат кошаркарски тренер.
1 Играчка кариера
Ивковиќ играл кошарка за сениорскиот тим на Раднички и ОКК Београд. Бил талентиран играч со добри физички предиспозиции, но никој не успеал да го стабилизира како играч. Покрај тоа, тој имал слаб вид, што бил сериозен проблем бидејќи многу игри во тоа време се играле на отворено навечер.
2 Тренерска кариера
Тренерската кариера ја започнал на 30 години во тогаш моќниот ОКК Белград. Тој продолжил да освојува трофеи со ОКК Белград. Потоа од Црвениот крст станал тренер на Раднички. Како тренер, тој бил визионер и многу храбар. Сепак, до крајот на 60-тите тоа не му донело задоволителни резултати. Сепак, во раните 70-ти, коцките полека се склопувале. Го донел Милун Маровиќ во Раднички, кога билепуштени гимназиите во Земун, за по Раднички да стане врвен центар, па дури и репрезентативец. Уште подобар пример било доведувањето на Милован Тасиќ, кој имал само висина поради неговата предиспозиција за кошарка, а Слободан го направил и центар достоен за шампионска екипа. А потоа дошол историскиот успех на Раднички кога во сезоната 1972/1973 година станал шампион на Југославија. Иако тој тим не важел за фаворит, успеал да дојде до титулата во претпоследното коло од таа сезона, со победа против Босна. Во истата сезона, јуниорите на Рданички станале и шампиони на Југославија, а ги предводел Душан Ивковиќ. Веќе во следната сезона со Раднички, тој успеал да стигне до полуфиналето на тогашниот Куп на шампионите, но италијанскиот Варезе бил премногу силен. Освојувањето на Купот на Југославија во 1976 година исто така бил голем успех. 1977 година успеал да стигне до финалето на Купот на победниците на куповите. Извесен период бил и селектор на југословенската репрезентација.
Тој бил еден од првите југословенски тренери што тргнал на училиште во САД, каде што учел од познатиот американски тренер Џон Вуден. Посветувал многу внимание на секој детал и барал совршенство од своите играчи. Успешно ја продолжил школата за кошарка на Николиќ и Жеравица. Често изнудувал контранапади со по четворица играчи. Затоа тимовите што ги водел одиграле прекрасно и токму онака како што сакал, а титулите и трофеите биле споредна цел.
3 Друго
Основач е на Здружението на кошаркарски тренери на Југославија. Неговиот брат Душан Ивковиќ е исто така многу познат кошаркарски тренер. Ивковиќ е братучед на Никола Тесла, бидејќи мајката на Тесла, Георгина Тесла била сестра на прадедото на Ивковиќ, Тривун Мандиќ, татко на неговата баба Олга. Во негова чест денеска во Белград се одржува меморијален турнир во организација на кошаркарскиот клуб Раднички.
Како млад, тој посетувал музичко училиште каде свирел на виолина. Подоцна како тренер бил страстен гулабар.
Тибор Живковиќ

Тибор Живковиќ (Мостар, 11 март 1966 - Белград, 26 март 2013) бил српски историчар чии истражувања биле главно поврзани со раниот среден век во Србија, Бугарија, Хрватска и Грција; потоа српско-византиските односи, како и етничките симбиози.
1 Биографија
Основно и средно училиште завршил во Белград. Дипломирал на Катедрата за стариот век на Филозофскиот факултет во Белград во 1990 година. Магистрирал во 1996 година со тезата ''Словенизација на територијата на Србија од VII-XI век'', која подоцна е објавена како книга со наслов ''Словените и Римјаните'' (2000).
Од 1997 година работел во Историскиот институт на САНУ. Докторирал во 2000 година со дисертацијата ''Словените под византиска власт од VII до XI век (до 1025 г.)'', врз основа на која подоцна е отпечатена книга во две изданија (2002, 2007), со наслов ''Јужните Словени под византиска власт (600-1025)''.
Директор на Институтот за историја бил од 2002 година до 2010 година, како и главен и одговорен уредник на Редакцијата на Историскиот институт.
Автор е на документарниот серијал ''Историја на Србите - ран среден век'', во шест полчасовни епизоди, за кој го напишал сценариото и режијата. Документарците биле објавени во 2007 година во продукција на издавачката и информативната институција на Митрополитот Црногорско-Приморски, а биле прикажани на бројни телевизиски станици во Србија и регионот.
Своите последни трудови ги посветил на проучувањето и анализата на основните извори на раниот среден век во Југоисточна Европа: ''Хроника на папата Дукљанин'' и ''За управувањето со империјата на Константин VII Порфирогенит.'' Постхумно во 2013 година, објавен е превод на оваа книга ''Изгубениот извор на Константин Порфирогенит'', како и книгата ''Anonymi descriptio Europae Orientalis'' (2013), во која соработувале и Владета Петровиќ, Александар Узелац и Драгана Кунчер.
2 Делумна библиографија
2.1 Монографии
*********
2.2 Статии и дискусии
******************
3 Наводи
*
Стефан Михајловиќ

Стефан Михајловиќ (24 јуни 1994) е српски фудбалер кој игра за Гуижу во Лига 1 на Кина.
Тој е син на поранешниот југословенски репрезентативец Радмило Михајловиќ.
1 Клупска кариера
Тренерот Александар Јанковиќ го поканил Стефан Михајловиќ, кој во тоа време бил дел од младинскиот тим на Црвена ѕвезда, да отпатува во Турција со сениорскиот тим за зимската пауза 2012-13 надвор од сезоната.
Михајловиќ, на 17-годишна возраст, го одиграл својот прв натпревар со сениорскиот тим на Црвена ѕвезда од Белград во пријателскиот натпревар против Ејупспор, на кој постигнал два гола. Тој го направил своето професионално деби за Црвена Звезда Белград на 9 март 2013 година на натпревар од Суперлигата против Нови Пазар.
На крајот, тренерот Јанковиќ бил заменет со Рикардо Са Пинто, кој го суспендирал Михајловиќ на почетокот на април поради пропуштање на тренинзите без никакво оправдување. Сепак, суспензијата била веднаш отстранета по пријателскиот натпревар со младинската екипа на ФК Јагодина, на кој Михајловиќ постигнал гол од удар со велосипед.
Откако ја напуштил Црвена Ѕвезда Белград, Михајловиќ поминал одреден период без клуб, пред да се приклучи на ФК Рад. Тој, исто така, поминал период со Биел-Биен и Киасо во швајцарската Челинџ лига, пред да потпише со Борац Чачак во летото 2016 година.
По една сезона со Борац, Михајловиќ се преселил во Војводина на тригодишен договор.
Во летото 2018 година ја напуштил Војводина и по 3 години се врати во ФК Рад. По успешната сезона во која забележа 21 настап и постигнал еден гол, договорот му истекол летото 2019 година, а тој потпишал со ФК Раднички Ниш.
Срѓан Мијаиловиќ

Срѓан Мијаиловиќ (10 ноември 1993) е српски фудбалер кој игра за Чукарички. Неговите основни позиции се офанзивен играч за врска или дефанзивен играч за врска. Срѓан има помал брат, кој исто така е фудбалер, Марко Мијаиловиќ, а игра за Вождовац.
1 Клупска кариера
За кратко време го покажал својот потенцијал и станал првотимец на 17 години. Почнал да игра фудбал како одбранбен играч за врска.
На 8 февруари 2017 година тој потпиша договор со рускиот клуб Крилија Советов Самара. На 22 февруари 2019 година Крилија Советов го отстранил од нивниот список. Тој беше повторно додаден во тимот на Крилија на 8 јули 2019 година
На 24 мај 2020 година, Крилија Советов објавил дека неговиот договор (кој требаше да истече на 31 мај) нема да биде продолжен.
2 Репрезентативна кариера
На 31 мај 2012 година, тој дебитирал за Србија на пријателски натпревар против Франција на 18-годишна возраст.
3 Трофеи
; Црвена звезда
* Куп на Србија (1): 2011–12
ФК Олимпија Љубљана (1945–2005)

Фудбалски клуб Олимпија Љубљана (словенечки: ''Nogometni klub Olimpija Ljubljana''), познат како НК Олимпија Љубљана или едноставно Олимпија — поранешен словенечки фудбалски клуб со седиште во Љубљана. Клубот е основан во 1945 година под името НК Енотност и го усвоил името Олимпија во 1962 година.
Од средината на 1940-тите, Олимпија се натпреварувала во југословенскиот фудбалски систем и помеѓу доцните 1960-ти и доцните 1980-ти, Олимпија беше редовен член на југословенската прва лига. По независноста на Словенија во 1991 година, тие освоија четири првенства на Словенија и четири титули во Купот на Словенија, а исто така се појавија и во европските натпреварувања како што се Купот на УЕФА, УЕФА Куп на победниците на куповите и УЕФА Интертото куп.
Домашен терен на клубот бил стадионот Бежиград, стадион со капацитет од 8.211 седишта во округот Бежиград во Љубљана. Прекарите на Олимпија биле „Змејовите“ (''Zmaji''), бидејќи змејот е симбол на Љубљана, и „Зелено-белите“ (''Zeleno-beli''), што се однесува на нивните основни бои, зелената и белата.
Клубот е распаднат во 2005 година поради високи финансиски долгови. Клубот кој се смета за наследник на почестите и рекордите на Олимпија е основан во 2005 година и го носи името Олимпија Љубљана (првично наречен НК Бежиград) и моментално се натпреварува во словенечката прва лига.
Срѓан Плавшиќ

Срѓан Плавшиќ (3 декември 1995) е српски професионален фудбалер кој игра за Славија Прага . Тој може да работи како офанзивен играч за врска, страничен играч за врска или крилен играч.
1 Клупска кариера
1.1 Раните години
Плавшиќ играл во младинскиот систем на ФК Војводина, но му било кажано дека е премногу мал за да стигне во првиот тим на Војводина. Тој започнал да игра фудбал на сениорско ниво со ЧСК Челарево во пониските нивоа на српската фудбалска пирамида. Во Челарево играл две сезони пред да се пресели во Спартак Суботица. Тоа беше во Спартак каде што Плавшиќ го имал своето деби во српската врвна лига за сезоната 2014–15, и одиграл импресивно особено во натпреварот против Црвена звезда Белград.
1.2 Црвена звезда Белград
На 10 август 2015 година, Плавшиќ потпишал тригодишен договор со Црвена звезда од Белград. Во својата промоција следниот ден тој го избрал бројот 17 за својот дрес. Во Црвена ѕвезда го добил прекарот „Атомска мравка“, поради неговата висина од 166 сантиметри, која во тоа време била најниска меѓу сите играчи на Црвена ѕвезда. Во првата половина од сезоната 2015-2016, Плавшиќ бил статистички најфаулираниот играч на Црвена звезда, бидејќи играчите на другите тимови рутински акумулираа жолти картони од справувањето со него.
1.3 Спарта Прага
Плавшиќ потпишал со чешката Спарта Прага на 27 јуни 2017 година. Пријавената такса се верува дека е околу 1,3 милиони евра. Тој го направил своето деби за Спарта во поразот со 2–0 против неговиот поранешен клуб Црвена звезда од Белград на 27 јули 2017 година.
1.4 Славија Прага
Плавшиќ потпишал тригодишен договор со чешката Славија Прага на 10 јуни 2021 година
2 Репрезентативна кариера
Плавшиќ го имал своето репрезентативно деби за фудбалската репрезентација на Србија во пријателскиот пораз од Катар со 3–0. Тој, исто така, добил повик за пријателски натпревар против Соединетите Американски Држави, на 29 јануари 2017 година.
3 Приватен живот
Таткото на Плавшиќ, Петар, исто така роден во Нови Сад, во младоста бил професионален футсал играч. Срѓан му смета на својот татко што го научил на многу трикови што ги игра на натпреварите. Дедото на Срѓан по татко е од Шипово.
4 Трофеи
4.1 Клуб
Црвена звезда Белград
* Српска Суперлига : 2015–16
Спарта Прага
* Куп на Чешка : 2019–20
ФК Олимпија Љубљана

Фудбалски клуб Олимпија Љубљана (словенечки: ''Nogometni klub Olimpija Ljubljana''), познат како НК Олимпија Љубљана или едноставно Олимпија — словенечки професионален фудбалски клуб со седиште во Љубљана, Словенија, кој моментално се натпреварува во словенечката Прва лига.
Клубот е основан на 2 март 2005 година, под името НК Бежиград. Олимпија започна да се натпреварува во словенечката петта дивизија во текот на сезоната 2005/06 и успеа да постигне промоција во четири последователни сезони, достигнувајќи ја првата дивизија за прв пат во 2009 години. По седум години во највисоката дивизија, Олимпија го освои својот прв голем трофеј кога беа крунисани за шампиони во сезоната 2015/16. Тие освоија уште една титула во сезоната 2017/18; истата сезона, Олимпија го освои и националниот куп, со што ја комплетираше својата прва двојна круна.
Првично, клубот играше на стадионот Бежиград и на стадионот ЖАК за време на престојот на клубот во втората лига и во текот на првата година во највисоката лига. Во 2010 година се преселиле на стадионот Стожице со капацитет од 16.038 седишта.
Прекарите на Олимпија биле „Змејовите“ (''Zmaji''), бидејќи змејот е симбол на Љубљана, и „Зелено-белите“ (''Zeleno-beli''), што се однесува на нивните основни бои, зелената и белата.
Лолита (драма)

''Лолита'' ― драма приспособена од Едвард Олби од истоимениот роман на Владимир Набоков од 1955 година. Проблематичната продукција била отворена на Бродвеј на 19 март 1981 година по 31 преглед и затворена по само 12 изведби.
Френч Рич е рецензент на „Њујорк тајмс“'' се прашувал зошто претставата дури и била отворена по „недели одложувања“ бидејќи била „срам што публиката брзо не го заборава или простува“. Рич рекол дека најмалиот од неговите гревови се неспособноста, досадноста и фрлањето книжевно ремек-дело. „Она што ја издвојува ''Лолита'' од обичните неуспеси е нејзината бедна лоша духовност“, напишал тој. „И покрај сето гугање на оваа претстава за љубовта, таа е рангирана со неодбирачка &#x2013; и дефинитивно незаработена &#x2013; омраза“.
Десет години претходно, мјузиклот на Џон Бери и Алан Џеј Лернер „ ''Лолита, љубов моја“'' бил нападнат, затворајќи за време на обидите во Бостон. (''Лолита'' на Алби, исто така, била изведена во Бостон пред нејзиното пуштање на Бродвеј.) Критичарите и дале оценка на драмата, велејќи дека недостатокот на авторскиот глас на Набоков го прави мјузиклот сладок. Олби во својата претстава го поставил Набоков на сцена, но тоа не помогнало.
Во глумската екипа биле Доналд Сатерленд како Хамберт Хамберт, Клајв Ревил како Клер Квилти, Ијан Ричардсон како Набоков и Бланш Бејкер во главната улога. Бејкер бил спомнат од Рич само во еден ред. „Во насловната улога, овде како помала фигура, 24-годишната госпоѓица Бејкер прави паметна работа да ја имитира нимфетата со пердуви; таа наскоро заслужува позначајно сценско возило“.
1 Поврзано
* ''Лолита, љубов моја'' на Џон Бери и Алан Џеј Лернер (мјузикл)
* ''Лолита'' на Родион Шчедрин (опера)
2 Наводи