procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Грб на Фиџи

Грбот на Фиџи е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот бил претставен како грб на колонијално Фиџи на 4 јули 1908 година.
1 Опис
Централен елемент на грбот е штитот. Горниот дел од штитот е во црвена боја на која има приказ на златен британски лав кој во рацете држи кокос. Под лавот се наоѓа Крстот на Св. Џорџ кој го дели белиот штит на четири полиња. Во три од нив има симболи на локалната флора, како што се шеќерна трска, кокосова палма и банани, а во четвртиот има приказ на гулаб на мирот, кој бил симбол на првиот крал на Фиџи. Како држачи на штиот се јавуваат двајца фиџиски војници, од кои левиот е свртен нанапред и држи копје, додека десниот е свртен кон левиот и држи боздоган. Над штитот се наоѓа приказ на брод, а под штитот националното мото ''Rerevaka na kalou ka doka na Tui'' или во превод „Плаши се од Господ, слави го кралот“. Грбот бил претставен на 4 јули 1908 година како грв на колонијално Фиџи, но грбот се користи и за независно Фиџи. Штитот од грбот се појавува и на знамето на Фиџи. Британските елементи (крстот и лавот) ги симболизираат врските со Британија и историјата на Фиџи, гулабот е симбол на првиот крал на Фиџи, а фауната природата на Фиџи.
2 Поврзано
* Фиџи
* Знаме на Фиџи
Мирка Федерер

Мирослава „Мирка‟ Федерер (родена како Мирослава Вавринец на година во Бојнице, Чехословачка, денешна Словачка) е поранешна тенисерка на ВТА (женска тениска организација) од Швајцарија која се повлекла од тенисот во 2002 година поради постојана повреда на стапалото. Таа е сопругата на Роџер Федерер со кого првпат се запознале во 2000 година на Олимписките игри во Сиднеј. По нејзиното повлекување, Мирка најчесто може да се види на натпреварите од АТП серијата, следејќи ги мечевите на Роџер.
1 Животопис
1.1 Младост и тениска кариера
Мирослава, родена во Бојнице (Словачка), се преселила во Швајцарија кога имала само две години. Нејзините родители моментно се сопственици на продавници за накит и живеат во Шафхаузен. Во 1987 година, татко ѝ ја однел да гледа натпревар во Филдерстад, Германија. Мирка се запознала со Мартина Навратилова според која Мирка била атлетски градена и би можела да проба да игра тенис. Подоцна, Навратилова ѝ испратила рекет и ѝ го закажала првиот тренинг. Во 2002 година играла заедно со Роџер Федерер на Хопман купот.
Пред повлекувањето била рангирана на 76-тото место. По повлекувањето од тенисот, таа е менаџер за односи со јавноста на Федерер и патува со него по тениските турнири.
2 Приватен живот
Мирка се омажила со Роџер Федерер на 11 април 2009 година. На 24 јули, Роџер објавил на неговата Фејсбук страница дека Мирка родила близначки: Мајла Роуз и Шарлен Рива. Бебињата се родени на 23 јули 2009 година во Швајцарија. Првите фотографии од близначките на интернет беа поставени на неговата Фејсбук страница на 7 август 2009 година.
Александар Евтимов

Александар Евтимов — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација и ВМРО.
1 Животопис
Александар Евтимов е роден 1874 година во Битола, тогаш во Отоманското Царство. Завршил средно образование и бил назначен за учител во селото Буф во 1895 година. Паралелно разврзал револуционерна дејност во реонот под маската на учителството. Подоцна бил избран за раководител на Леринскиот револуционерен комитет. Од 1899 година учителствал во Битола, каде што е избран за член на месниот градски комитет, а во 1900 година влегол во Битолскиот окружниот комитет на Организацијата. Раководител е и на училишниот кружок во Битолската машка гимназија, од која излегле дејци на организацијата, како Христо Силјанов, Лазар Москов, Илија Талев и други.
На 1 април 1903 година заминал во илегала и како горски началник на Буфскиот реон земал активно учество во Илинденското востание и дејствувал во Буфско и Горна Преспа. Од 1908 година е член на окружниот револуционерен комитет во Битола до апсење во текот на 1910 година. Осуден е на смрт, но подоцна пресудата му е заменета со доживотно прогонство.
Во 1912 година побегнал заедно со Георги Поп Христов и Васил Клисаров од Крушево и се населил во Бугарија, потоа учествувал во Балканската војна со својот чета, учствувал во заземањето на Битола. По Првата светска војна останал да живее во Бугарија, а бил наклонет кон левицата во Внатрешната македонска револуционерна организација .
Во 1926 година ја раководел Разузнувачката организација на ВМРО за Битолската околија.
Грб на Науру

Грбот на Науру е официјалниот грб на оваа океанска држава. Овој грб потекнува од 1968 година по објавувањето на независноста, а како официјален почнал да се користи во раните 1970-ти.
1 Опис
Централен елемент на грбот е штитот кој е составен од две гранки од палми, има овален облик и е поделен на три дела. Горниот дел е претставен од испреплетена златна позадина на која приказ на бел алхемички симбол за фосфат. Под него има уште две полиња од кои левиот е во сребрена боја, а десниот во сина. На сребрениот дел има приказ на црна фрегата која стои на гранка за птици над океанови бранови. Синиот дел има приказ на цвет од калофилиум. Над штиот се наоѓа белата ѕвезда од знамето на Науру, а над неа стои лента со името на државата, ''Naoero'', на науѕрски јазик. Под штиот се наоѓа уште една лента на која е испишано националното мото ''God's Will First'' на англиски или на македонски „Прво Божјата волја“. Околу штито се наоѓа орнамент кој го носеле наурските поглавици изработен од палмови гранки, пердуви од фрегата и заби од ајкула. Преплетената позадина го симболизира наурскиот народ, фрифатата ја симболизира фауната во земјата, а алхемискиот знак фосфатот на Науру.
2 Поврзано
* Науру
* Знаме на Науру
Стар Свет

Стар Свет — поим што се однесува на светот како што бил познат во антиката и средниот век. Се користи во контекст на и наспроти „Новиот Свет“ (т.е. Америка).
Во Стариот Свет спаѓаат Африка, Азија и Европа (збирно наречени Афроевроазија) и околните острови (или барем оние краишта за кои се знаело пред XV век).
Поимувањето за светот како целина од три континенти датира од антиката. Птоломеј и другите антички географи ги исцртувале границите на светот долж реките Нил и Дон. Ова гледиште предоминирало и во текот на средниот век и раниот нов век.
1 Поврзано
*Афроевроазија
*Големите географски откритија
*Источна полутопка
*Далечен Исток
*Нов Свет
Македонско-одрински преглед

„Македоно-одрински преглед. Revue Macédo-Adrianopolitaine“ — македонски весник во Бугарија, легален орган на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, излегувал во преиодт меѓу во 1905 - 1907 година под редакцијата на Никола Наумов. Списанието излегувало секоја недела и се издавало на бугарски и француски јазик. Првично го носело името Македонски преглед, а од број № 13 - Македонско-одрински преглед. Меѓу соработниците му се Иван Георгов, Љубомир Милетиќ, Васил Пасков, Ѓорче Петров, Симеон Радев, Христо Силјанов, Данаил Крапчев и други. Илустрирано е од Александар Божинов.
Данаил Крапчев

Данаил Василев Крапчев — македонски новинар, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација. Во својот живот се занимавал со новинарство и е еден од поистакнатите бугарски политички аналитичари.
1 Животопис
Роден е во Прилеп на 15 декември 1880 година. Во 1898 година завршува Солунскаta машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а во 1906 година историја на Софискиот универзитет. Истата година започнал со новинарската активност во неделното списание „Македонско-одрински преглед“, по што станува нелегален четник на Организација. Во 1907 година заедно со Пејо Јаворов и Васил Пасков го редактирал весникот „Илинден“ во Софија.
Следната 1908 година го уредува истовремено весникот „Татковина“ и весникот „Роднина“ во Солун. Во периодот меѓу 1909-1912 го издавал весникот „Вардар“ во Софија и последователно го преименувал на други реки "Места", "Струма", "Марица", "Брегалница" за да ја надмине забраната во Турција. Во 1912 година Данаил Крапчев е повторно четник заедно со Јаворов. Истата година го уредувал весникот "Бугарин" во Солун.
По Втората балканска војна е уредник е на органот на бугарската демократската партија "Прјапорец" во Софија. Во периодот меѓу 1915-1918, Данаил Крапчев е воен дописник на весниците "Воени известувања", "Добруџа" и "Прјапорец". Во 1919 година создаал независен информативен весник "Зора", на кој е директор до крајот на својот живот. Во исто време е директор-сопственик на акционерско друштво "Бугарски печат" и "Печат". Член е и еден од основачите на Македонскиот научен институт. Во 1928 година е во раководството на Сојузот на македонските младински организации. По превратот од 19 мај 1934 година поради своите демократските позиции е протеран во Карлово.
Во април 1941 година е испратен од бугарскиот премиер Богдан Филов да воспостави врска со Бугарските акциони комитети. На 9 септември 1944 година е уапсен поради политички причини. Починал при неразјаснети околности на 10 септември истата година во полициската станица на Горна Џумаја. Посмртно е осуден од Народниот суд. Во февруари 1994 година Врховниот суд на Република Бугарија ја укинала пресудата.
2 Наводи
Вардар (1911 - 1912)

„Вардар“ — македонски весник, редактиран од Данаил Крапчев и излегувал во периодот меѓу 1911 до 1912 година како неофицијален орган на ВМРО на Тодор Александров. Првиот број на весникот излегол на 1 октомври 1911 година. Меѓу соработниците биле Григор Василев, Никола Милев, Иван Георгов, Христо Матов, Атанас Јаранов, Петко Пенчев, Христо Силјанов и Љубомир Милетиќ. Весникот бил критички настроен кон младотурскиот режим, како и кон надворешната политика на владата на Народната и Прогерсивнолибералната партија во Бугарија. Се залагал автономија на Македонија и за враќање кон старите принципи на Македонската револуционерна организација .
Самос

Самос (на грчки: ''Σαμός'') е остров во источниот дел на Егејското Море, на брегот на Мала Азија. Се наоѓа меѓу островот Хиос на север и Додеканезите на југ. Влегува во составот на архипелагот Јужни Споради.
Во антиката бил центар на јонската и егејска култура. Татковина е на големите филозофи Питагора, Мелис и Епикур, како и на астрономот Аристарх. Името на турски јазик е ''Sisam''.
Површина на островот е 468 км<sup>2</sup> и е 43 км. на должина и 13 на ширина. Самос е еден од најважните и плодни острови во Егејското Море. Од Мала Азија го дели само една 1 милја проток. Климата е типично средоземна. На островот се одгледува тутун, мед, маслиново масло. Познат е по своето вино, сушени смокви и бадеми. Првенствено се произведува мускатово вино.
Во периодот меѓу 1834 и 1912 година Самос бил автономно кнежевство во рамките на Отоманското Царство, а негов прв кнез до 1850 бил Стефан Богориди. Островот од 1992 година се наоѓа на листата од УНЕСКО како светско наследство.
Бодрум

Бодрум (|Bodrum, стари имиња — Будрум, Петрониум, Халикарнас) ) — град во Југозападна Турција. Градот е важно пристаниште и една од најпосетените туристички одредишта во Егејскиот Базен. Градот е сместен на истоимениот полуостров Бодрум, на северозападниот дел од заливот Гокова, спротивно од грчкиот остров Кос. Денес градот е важен туристички и јахтинг-центар. Градот има многу интересна архитектура, сите згради се во бела боја и се максимум на 3 ката. Туристичкиот град со карактеристична архитектура се наоѓа на околу 180 км јужно од Кушадаси и на околу 270 километри од најголемиот град во регионот — Измир. Бодрум, древниот град Халикарнас, денес е модерен туристички центар, кој привлекува туристи со кристално чистото море, добрите плажи и меката клима. Во реонот околу пристаништето, како и во соседниот залив, каде се наоѓаат повеќето хотели, ќе најдете и многу кафулиња, ноќни клубови, дискотеки и продавници. Додека сте на одмор во Бодрум може да го посетите древниот град Ефес — втор по големина град во Римското Царство и калциевите тераси на Памуккале. Исто така може да се прошетате со ферибот до грчкиот остров Кос.
1 Наводи
la:Halicarnassus
Македонски клуб (Белград)

Македонскиот клуб, формиран 1905 година во Белград, бил асоцијација на македонските емигранти и печалбари во Србија што претставувало всушност обновување на забранетиот таков клуб од пред три години. Главни обновувачи се воденчанецот Григорие Хаџи Ташковиќ и гевгеличанецот Георги Герџиковиќ, предводници на автономистичкото движење во Србија. Нефициaлен орган на Клубот е весникот Автономна Македонија, со концепција за автономна македонска држава, под гаранција на големите држави и балканските соседи, како посебна рамноправна единица во една конфедерација на балканските држави
Јордан Тренков

Јордан Тренков — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Бугарското тајно револуционерно братство и Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е 1880 година во градот Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Во 1898 година завршува Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ и во периодот меѓу 1899-1903 година учителствал во родниот град. Влегол во Бугарското тајно револуционерно братство, а по неговот растурање станал член на Македонската револуционерна организација и предводел еден од двата табора помеѓу прилепското дејци на организацијата, другиот бил предводен од Петар Ацев .
Во 1903 година бил делегат на Смилевскиот конгрес, и бил определен за член на прилепското горско началство . Во јуни 1903 година е уапсен од властите, но успеал да избега од затворот и да учествува во Илинденското востание. По задушување на востанието е меѓу ретките раководни дејци, кои останале во Македонија и е илегален началник на околискиот комитет на Организацијата во Прилеп до крајот на 1904 година. Бил делегат на Прилепскиот конгрес во мај-јуни 1904 година, кој му ја доделува задача да води борбата со Српското четничко движење во Азот. На конгресот го поддржува децентрализаторското реформистички крило на Пере Тошев и Ѓорче Петров, додека Петар Ацев го поддржува централистичкото околу Даме Груев .
Во 1905 - 1906 година е секретар во четата на поручникот Љубомир Стоенчев во Петричко . При избувнување на Првата балканска војна во 1912 година Тренков е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во 4 чета на 6 Охридска дружина .
2 Наводи
Грб на Кирибати

Грбот на Кирибати е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот бил воведен како официјален по независноста на државата во 1979 година, а бил предложен за грб на државата на 1 мај 1937 година.
1 Опис
Грбот е составен од црвен штит каде во горниот дел има златна фрегата во лет. Под фрегатата има златно сонце во изгрев кое има 17 краци што ги претставуваат 16 Гилбертски Острови и островот Банаба. Под сонцето има приказ на Тихиот Океан во сина боја со три бели бранови кои ги претставуваат Гилбертските Острови, Феничките Острови и Линијските Острови. Под штитот се наоѓа златна лента со националното гесло на кирибатски ''Te Mauri Te Raoi Ao Te Tabomoa'' или на македонски „Здравје, мир и просперитет“. Знамето на Кирибати е исто со грбот по дизајн.
2 Поврзано
* Кирибати
* Знаме на Кирибати
Автономна Македонија (белградски весник)

Автономна Македонија (La Macédoine autonome). - неделен неофицијален орган на македонскиот клуб во Белград. Поднасловно мото: „Балканот на балканските народи – Македонија на Македонците“ (Гледстон). Главен уредник Григорие Хаџи Ташковиќ (со потекло од Воден), сопственик и одговорен уредник Ѓорѓе Ѓерѓиковиќ (со потекло од Гевгелија), а меѓу соработниците се и Ј. Велиќ, А. Атанасов и Е. Спостранов. Весникот излегува на српски јазик (со уводниците и на франциски), со програмска концепција во првиот број со поднаслови:
1. „Идејата за автономија на Македонија под гаранција на големите сили и малите балкански држави.“
2. „Македонското прашање не е националистичко прашање; тоа не е национално прашање на ниедна од балканските држави, секоја од кои го смета како такво за себе и со тоа го прави невозможно неговото решение; тоа е политичко прашање на сите христијански народи што живеат во Македонија.“
3. „Идејата за Балканска конфедерација со Македонија како нејзин член.“
Кога издавачите формираат јадра и во Македонија и воспоставуваат личен контакт со раководството на ТМОРО за учество како посебна македонска група на престојниот Рилски конгрес, во Белград настануваат улични демонстрации и доаѓа до смена на владата. По вербалните и физичките напади и застрашувања, по број 12 весникот престанува, а уредниците издавачи мораат да ја напуштат Србија. Така е задушен и Македонскиот клуб и разнебитена организационата структура во земјата и во странство.
1 Наводи
The 4-Skins

The 4-Skins се Ои! панк-рок бенд од „работничка класа“ од источниот дел на Лондон, Англија. Првично составени од Гери Хоџис (вокал), Хокстон Том Мекурт (гитара), Стив Хамер (бас гитара) и Гери Хитчкок (тапани) во 1979 и распаднати во 1984. Бендот сепак има нова постава во 2007 и 2008 година. Многу од нивните песни содржат насилни наслови. Останатите наслови на песни вклучуваат насилство од полицијата, политичката корупција, војна и невработеноста.
Првично членовите на бендот се знаат меѓу себе од фудбалските натпревари и од бендовите како Шем 69 и Менејс. Првите четири членови на бендот биле скинхедси, што и означува имаето на бендот. Сепак, Стив Пиер имал рокабили стил, а Хокстон Том кој бил сјудхед, бил главен предводник на заживувањето на модовите. Пред да го издадат деби синглот "Оне лоу фор дем", бендот учествува со песни на првите три изданија на "Ои! компилацијата", заедно со бендовите како Кокни Риџектс, Кок Спарер, Бизнис и Анелик Апстартс.петгодишната егзистенција на сцената, со исклучок на Хокстон кој бил вклучен во сите постави на бендот како басист и текстописец. Други поранешни членови на бендот се Рои Пирс кој бил фронтмен на бендот Ласт ризорт, и Пол Свејн како гитарист кој подоцна се приклучува на расистичкиот бенд Скрудрајвер.
Во 2007, бендот се реоформува со двајца оригинални членови, вокалот Гери Хоџис и басистот Стив Хармер, потоа гитаристот Мик Џегус и тапанрот Енди Расел од Кокни Риџектс. Оваа постава сними две песни и тоа, "Каос 2007" и "Глори дејс", наменети за компилацијата "Кингс оф стритпанк", издадена од независната музичка куќа "ГР Лондон".
Во 2008 Ходџис ја формира новата верзија на бендот под името Гери Хоџис - 4 Скинс, вклучувајќи ги членовите на Индесент Експоџр, Том Бренан(гитара) Грахам Бекон(бас) и Седџ Светон(тапани). Оваа постава настапи трипати и тоа еднаш во Берлин на "Панк енд Дисордедли" фестивалот, потоа во Алентаун, Пенсилванија на "Ист кост Ои! фест", и како хедлајнери на "Блакпул рибелион панк фестивал" во август 2008. Две нови снимани песни се поставени на официјаниот веп портал на бендот 4 Скинс. Двете се преработки на песните од Слејд и тоа "Кам он фил д нојз" и "Тенкс фор д меморис". После ова, бендот одлучи да продолжи со снимање и со правење турнеи. На 4 Април 2010,бендот го издаде студискиот албум "Д Ретрн", за германската издавачка куќа "Рандале Рикордс".
Григорие Хаџи Ташковиќ

Григорие Хаџи Ташков (иќ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот клуб од Белград, главен уредник на весникот Автономна Македонија се залагал за автономна македонска држава во рамките на една балканска федерација. Еден од водачите на македонското автономистичкото движење во Србија, публицист и книжевник. Соученик и пријател на Крсте Мисирков. Бегалец од Воден во Белград и од Белград во Софија и обратно. Студент во Белград и Париз. Воспитувач и учител, а подоцна и директор на српски гимназии во Македонија (Солун, Скопје, Битола). Заедно со Георги Герџиковиќ бил обновувач на Македонскиот клуб во Белград Подоцна соавтор на Воденската декларација (јули 1918) и автор на крфската Промеморија (во две верзии, 1. и 19. IX 1918) за културно-националниот ентитет и идниот рамноправен конститутивен автономен статус на Македонија во југословенската држава .
1 Национални погледи
Хаџи Ташковиќ бил српски воспитаник. Тоа значи дека се школувал во српско училиште, но, судејќи според неговата револуциона, но и публицистичка и весникарска дејност, тој никогаш не ја прифатил србоманската идеологија и преку целиот свој живот си останал Македонец, „најчистокрвен автономист“, како што Христо Силјанов го нарекува во II том од својата книга „Ослободителните борби на Македонија":
Eurosport 2

Еуроспорт 2 е европска спортска телевизиска мрежа. Таа е сестринска телевизија со Еуроспорт и Еуроспорт Вести (Eurosport News). Неколку различни верзии на канали постојат низ цела Европа, каде што телевизиските права за спорт се разликуваат една од друга. Верзијата на Велика Британија и Ирска, Бритиш Еуроспорт 2 (British Eurosport 2) е достапна на Скај ТВ и Вирџин Медиа (Sky and Virgin Media).
1 СТАРТУВАЊЕ СО РАБОТА
Еуроспорт 2 е пуштен во етерот на 10 јануари 2005 година. Моментално е достапен во 50 милиони домови и 47 држави, вршејќи пренос на 14 различни јазици: англиски, шведски, француски, италијански, германски, грчки, унгарски, руски, бугарски, полски, романски, српски, турски, чешки и дански.
2 ПРОГРАМСКА ШЕМА
Еуроспорт 2 себеси се смета за “нова генерација на спортски канали” и е посветена на тимски спортови и делумно на алтернативни спортови вклучувајќи и европска кошарка, Националната Лакрос Лига, Светско Првенство во Крикет, Австралиска Рагби Лига, сурфање и ракометната Лига на Шампиони, како и многу други.
На 2. Јули 2010, Рагби Лигата на затворено објави дека Еуроспорт 2 ќе прикажува натпреварите коишто телевизиската мрежа во САД одговорна за Американската Рагби Лига остатокот од сезоната ќе ги прикажува натпреварите, но преносот ќе се врши со задоцнување од неколку секунди, како и за новоформираната Лига на Рагби на затворено. Овој договор ги вклучува и правата откупени за целата 2011 сезона.
3 ЕУРОСПОРТ 2 ХД
Еуроспорт 2 ХД, е канал достапен како верзија со висока резолуција. Моментално врши пренос во централна и северна Европа, и ги сноси ексклузивните програмски права како што е пренесување на Бундес Лига од Германија, борбите од Светската Боречка Федерација и живи настапи од Австралиската Рагби Лига, кои не се достапни на други телевизиски мрежи поради тоа што ги немаат откупено телевизиските права за да ги пренесуваат овие настани.
Грб на Микронезија

Грбот на Микронезија е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот бил усвоен по независноста на државата и е многу сличен со грбот на Доверливите територии на Тихоокеански Острови.
1 Опис
Централен елемент на грбот е диск, кој е поделен на два сини дела. Горниот светлосин дел има четири бели петокраки кои ги претставуваат четирите федерални држави: Чук, Понпеј, Кошрај и Јап и исто таков дизајн е и знамето на Микронезија. Долниот темносин дел ги претставува брановидниот Тихи Океан. Во средина има семе од кокосова палма, доминантно растение во државата. Околу палмата има бела лента со националното мото на англиски ''Pease, Unity, Liberty'' или на македонски „Мир, Единство, Слобода“. Дискот е опколен од златно и сино јаже во кружна форма и меѓу нив има напишано на англиски ''Government of the Federated States of Micronesia'' или на македонски „Влада на Федералните Држави на Микронезија“.
2 Поврзано
* Микронезија
* Знаме на Микронезија
Ѓорѓи Николов

Георги Николов Поп Теофилов — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Николов е роден 1883 година во разлошкото село Белица, тогаш во Отоманското Царство. Потекнувал од родот Поп Теофилови. Татко му Никола Поп Теофилов бил учесник во Македонското востание, неговиот брат Теофил Николов бил член на Македонската револуционерна организација, а неговиот вујко Лука Поп Теофилов бил егзархиски учител во Сер, Неврокоп, Мелник и Банско и основач на револуционерната комитет во Разлог, еден од првите раководители на Организацијата. Георги завршил беличкото училиште во 1896 година и до 1898 година учел во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ и во Серското педагошко училиште.
Учителствал во Јакоруда и влегол во Организацијата. По откритијата на властите се засолнил во чепинското село Лажани, Бугарија. Учествувал во Илинденското востание како војвода на чета и помагал при повлекувањето на бегалците кон Бугарија.
По погромот на востанието е четник при Георги Скрижовски во неговиот роден Разлог. Во Балканската војна во 1912 година заедно со Лазар Топалов е на чело на чета, која учествува во ослободувањето на Разлог. По војната во 1914 година е избран за градоначалник на Белица. Убиен е во 1916 година од политички противници .
Несреќа на островот Три Милји

Несреќата на Островот Три Милји се случила на 28 март 1979 година во Одделот 2 (воден реактор под притисок во производство на Babcock & Wilcox), од трите јадрени електрични централи на „Three Mile Island“, во округот Дофин, Пенсилванија, во близината на Харисбург, САД. Тоа беше најголемата катастрофа во историјата на индустријата за јадрена енергија во САД, а резултат на тоа беше испуштање на 481 P Bq (113 милиони кјурии) на радиоктивни гасови, а помалку од 740 GBq (20 кјурии) на јод-131. Атомската централа била во сопственост и под раководство на „General Public Utilities“ и „Metropolitan Edison“ (Met Ed).
Несреќата се случила во 4 часот наутро во среда, 28 март 1979 година, со дефекти во нејадрениот секундарен систем, поклопецот на спроводниот вентил (PORV) во примарниот систем се заглавил, по што се излила голема количина од ладилникот на јадрениот реактор. Механичките дефекти настанале поради почетната неспособност на работниците на машините да ја оценат ситуацијата како несреќа поради излевање на ладилникот, како резултат на несоодветната обука и човечките фактори, како што се грешките во дизајнот на интеракцијата помеѓу луѓето и компјутерите кои се должат на индикаторите од двостраната контролна соба во интерфејсот на атомската централа. Во суштина, неможноста да се види затскриеното светло на индикаторот довело до тоа операторот да го игнорира автоматскиот систем за ладење кој се активира во итни случаи од реакторот, бидејќи операторот по грешка заклучил дека има поголема количина на вода во самиот реактор, што предизвикало да се ослободи притисокот од пареата.
Луѓето станале свесни за обемот и комплексноста на несреќата во текот на 5-те дена, откако вработените на „Met Ed“, државните службеници од Пенсилванија, како и членовите на Регулаторната јадрена комисија (NRC) се обиделе да го решат проблемот, да им ја објават ситуацијата во локалниот и општинскиот печат, да одлучат дали е потребна итна евакуација, за конечно да се стави крај на кризата. Овластувањето на NRC да ослободи 40.000 галони на радиоактивна отпадна вода директно во реката Саскехана, довело до тоа печатот и општината да изгубат доверба во нив.
На крајот, реакторот бил ставен под контрола, иако сè уште не биле откриени целосни детали од несреќата после подолго време, после неколкуте исцрпни истраги, спроведени од страна на претседателската комисија и NRC. Според извештајот на комисијата Кемени „Или нема да има случаи на рак, или бројот на заболените ќе биде толоку мал, што нема да биде возможно да се идентификуваат. Овој заклучок важи и за другите можни заболувања.“ Според неколку епидемиолошки студии направени после несреќата, исто така ослободеното зрачење нема видливи ефекти врз појавата на рак кај жителите покрај атомската централа, иако овие наоди подоцна се демантирани од страна на тим од истражувачи.
Грб на Маршалските Острови

Грбот на Маршалските Острови е официјалниот грб на оваа океанска држава.
1 Опис
Централен елемент на грбот е син диск кој го симболизира Тихиот Океан. Во центарот на дискот има т.н. „ангел на мирот“, кој има расширени крилја и симболизира мир. Позади ангелот од левата страна имао остров со палма, а од десната остров со кану, а над островите има рибарски алатки и мрежа. Над ангелот е поставена ѕвездата од знамето со 24 краци кои ги симболизираат окрузите во земјата. Од лево и дессно од ѕвездата се појавуваат по една портокалова и по една бела лента што ги симболизираат залезот и изгревот на сонцето. Под ангелот има наутичка карта, а под неа кафеава лента со натпис „печат“ или на англиски „seal“. Околу кругот има прстен во кој има напишано на англиски ''Government of the Marshall Islands'' („Влада на Маршалските Острови“), а под него на маршалски ''Jepilpin ke Ejukaan'' („Постигнато преку здружени сили“).
2 Поврзано
* Маршалски Острови
* Знаме на Маршалските Острови
Грб на Палау

Грбот на Палау е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот поставен за официјален во 1955 година и е сличен на печатот на Доверливите Територии во Тихоокеански Острови.
1 Опис
Грбот е составен од две јажиња кои сочинуваат два диска. Во првиот надворешен е испишано името на државата на англиски и палауански јазик, односно Република Палау (''Republic of Palau'' и ''Olbiil era Kelulau''). Во внатрешниот дел има приказ на традиционален центар за собир (палуанско место за собир) поставено на 18 камења и пред него има знаме. Камењата ги претставуваат сојузнуте држави од кои е составена државата.
2 Поврзано
* Палау
* Знаме на Палау
Грб на Самоа

Грбот на Самоа е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот е поставен за официјален на 1 јуни 1962 година.
1 Опис
Централен елемент на грбот е темносин штит со бели рабови. Штитот е поделен на два дела, од кои едниот е син и има приказ на Јужниот Крст, а другиот е бел и има кокосова палма и зелено-бели бранови. Штитот е поставен на црвена решетка, а над него има црвеносин крст со црвени зраци. Околу штитот има венец од маслинови гранчиња. Под грбот има лента со националното мото на самоански ''I FA'AVAE LE ATUA SAMOA'' или на македонски „Господ е основач на Самоа“. Грбот е инспириран од амблемот на ООН. Јужниот Крст е симбол на јужната полутопка, палмата и морето ја претставуваат Самоа во Тихиот Океан, крстот го претставува христијанството во земјата. Венецот и решетката се преземени од амблемот на ООН.
2 Историски грбови
3 Поврзано
* Самоа
* Знаме на Самоа
Грб на Папуа Нова Гвинеја

Грбот на Папуа Нова Гвинеја е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот е поставен за официјален во 1971 година.
1 Опис
Грбот на Папуа Нова Гвинеја е составен од рајска птица во стоечка позиција со расширени задни пердуви во кафеава боја. Птицата стои на традиционален дрвен кунду тапан и копја. Птицата е симбол на единство, но таа е национален симбол бидејќи може да се најде само во Папуа Нова Гвинеја и некои делови од северна Австралија. Копјата и тапанот се симбол на заедницата и се дел од традицијата на народот.
2 Поврзано
* Папуа Нова Гвинеја
* Знаме на Папуа Нова Гвинеја
Грб на Тонга

Грбот на Тонга е официјалниот грб на оваа океанска држава. Грбот е поставен за официјален на Тонга во 1875 година.
1 Опис
Централен елемент на грбот е штитот со златни рабови. Штитот е поделен на четири полиња во златна, црвена, сина и златна боја. Во горниот златен лев дел има три ѕвезди кои ги претставуваат трите главни острови Тонгатапу, Вавау и Хапај. До него е црвеното поле на кое има приказ на кралска круна која го симболизира кралот и монархијата. Долниот лев син дел има приказ на бел гулаб во лет со маслиново гранче во клинот и тие симболизираат мир, единство и Христијанство. Последниот златен дел има приказ на три вкрстени меча кои ги симболизираат трите кралски семејства на Тонга. Во центарот има бела ѕвезда со шест краци и во неа црвениот крст од знамето на Тонга. Под штитот има бела лента со националното мото на тонгански јазик Ko e ''ʻOtua mo Tonga ko hoku Tofiʻa'' или на македонски ''Господ и Тонга се мое наследство''. Над грбот има венец со кралската круна, а позади штитот две знамиња на Тонга. Денес не постои јасно дефиниран изглед на грбот и постојат разлики во дизајн во зависност од извор до извор.
2 Поврзано
* Тонга
* Знаме на Тонга
Словенец (весник)

Словенец (словенечки: ''Slovenec'') бил главен весник на политичкиот католицизам во Словенија. Почнал да се печати во 1873 година како одговор на младословенскиот весник Словенски народ (словенечки: ''Slovenski narod''). Најпрво излегувал трипати неделно, а од 11 јули 1883 година бил трансофрмиран во дневник. Продолжил да излегува како ''Политички лист за словенскиот народ''. Во периодот меѓу 1888-1896 година го издавал прилогот ''Domoljub'', а во периодот меѓу 1924–1932 година, илустрираниот прилог ''Slovenec''.
Весникот бил редактиран од важни претставници на словенечкиот политички католицизам и истакнати поединци од политички и културен живот, меѓу нив биле: Јакоб Алешовец, Игнациј Житник, Андреј Калан, Евген Лампе, Иван Штефе, Изидор Цанкар, Франц Смодеј, Миха Крек и Алојзиј Кухар .
Во периодот меѓу 1929-1941 година главен уредник бил Иван Ахчин. Со неговата уредувачка политика, колумни и коментари за меѓународните и домашните случувања, станал еден од водечките весници во Кралството Југославија.
Во 1945 година новите власти го забраниле весникот. Во периодот меѓу 1991-1996 година во Република Словенија излегувал весник со исто име и слична политичка ориентација.
Вероника реши да умре

Вероника реши да умре е роман од Пауло Коелјо. Ја раскажува приказната за 24 годишната Вероника, се чини дека се во животот оди по неа, но решава да се убие. Оваа книга е заснована на искуството на Паоло Коељо во различни ментални институции. Таа се темели врз предметот на лудило. Главното обележје е дека „колективното лудило се нарекува разум”. „Вероника реши да умре“ беше адаптирана за театар веќе неколкупати и исто така беше користена во други уметнички наводи.
1 Резиме
Вероника е млада, убава жена од Љубљана, Словенија која има совршен живот, но сепак одлучува да изврши самоубиство со земање на преголема доза апчиња за спиење. Додека таа чека да умре, одлучува да чита списание.
Откако здогледува една статија во списанието која духовито прашува „Каде во Словенија?”, таа одлучува да напише писмо до магазинот за да го оправда нејзиното самоубиство, идејата за да направи дека се самоубила затоа што луѓето не ни знаат каде е Словенија. Нејзиниот план пропаѓа и таа се буди во ментална болница во Словенија, каде што и кажуваат дека има уште една недела за да живее.
Нејзиното присуство таму влијае на сите пациенти во болницата, особена на Зедка кој е има клиничка депресија, Мари која страда од напади на анксиозност и Едуард кој има шизофренија, во кој Вероника се заљубува. За време на нејзината интернација во Вилете таа сфаќа дека нема што да загуби и сака, без разлика што другите пациенти мислат за неа како ментален пациент, малку е веројатно таа да биде критикувана. Од новонајдената слобода Вероника ги искусува сите работи кои досега никогаш не и биле дозволени, вклучувајќи ја омразата, љубовта и сексуалното будење.
Во меѓувреме, шефот психијатар во болницата, д-р Игор, обидува со еден фасцинантен, но провокативен експеримент. Може ли да шокирате некого за да сака да живее доколку му кажете дека неговата смрт е неизбежна? Како доктор применува дефибрилатор на срцев удар, прогнозите на д-р Игор за да започне ново вреднување за Вероника и за светот околу неа.
California King Bed

„California King Bed“ е песна на барбадоската пејачка/тексописец Ријана, вклучена во нејзиниот петти студиски албум, ''Loud'' (2010). Песната е напишана од The Runners, Прискила Ренеја и Алекс Деликата, а продуцирана од продукциското дуо The Runners. Била испратена на Хот АЦ радијата во САД на 16 мај 2011 а на мејнстрим радијата на 31 мај 2011 како шест сингл од албумот во САД. „California King Bed“ исто така служи како четврт интернационален сингл од албумот. Песната се наоѓа на рекламата од Ниве] во 2011 наречена „100 Години Грижа на Кожата3.
1 Позадина и издавање
Од почетокот на март 2011, Ријана ги прашала нејзините обожаватели да ѝ помогнат да го избере нејзиниот нов сингл. Таа преку твитер ги прашала обожавателите да одберат меѓу „Cheers (Drink to That)“, „Man Down“, „California King Bed“ и „Fading“. За најпопуларниот избор би се снимило видео кон крајот на март 2011. На 12 март 2011 било потврдено дека обожавателите к=ја одбрале песната „California King Bed“ да биде следниот сингл од албумот Но во САД, „Man Down“ била издадена на радијата пред „California King Bed“. Сепак како што било изјавено, „California King Bed“ служел за четврт интернационален сингл од албумот.
Афроевроазија

Афроевроазија или Африка-Евроазија (поретко: Афразија или Евроафразија) ја означува најголемата копнена површина на светот. Честопати се смета за суперконтинент, составен од Африка и Евроазија (која пак се дели на Азија и Европа). Копнените површини на оваа целина зафаќаат 84.980.532 квадратни километри и имаат население од околу 5,7 милијарди жители (85% од светското население). Ова подрачје е познато и како „Стариот Свет“, наспроти подоцна откриените предели како Америка и Океанија, кои се нарекуваат „Нов Свет“.
Копнена Афроевроазија понекогаш се нарекува и „Светски Остров“. Творец на оваа замисла е англискиот географ Хелфорд Мекиндер, кој ја изложил во неговото дело „Географскиот стожер на историјата“ (англ. ''The Geographical Pivot of History''). Во ова поимување на влегуваат околните острови и архипелази.
1 Геологија
Геолошки гледано, се очекува Афроевроазија да стане суперконтинент кога Африка ќе се спои со Европа. Се проценува дека ова ќе се случи за 600.000 години, кога јужниот крај на Шпанија ќе се состави со Африка. По ова, Средоземното Море ќе биде отсечено од Атлантскиот Океан. Се смета дека Африка сосема ќе се спои со европа за нешто повеќе од 50 милиони години, затворајќи го Средоземното Море, и со тоа создавајќи нови планински венци.
2 Поделба
Суецкиот Канал ја дели Афроевроазија на Африка и Евроазија, која пак се состои од два континента: Европа и Азија. Од културно-историски аспект, овој суперконтинент може да се подели на Евроазија-Северна Африка и Потсахарска Африка .
Пандорина кутија

Пандорина кутија — артефакт во старогрчката митологија, изваден од митот за создавањето на Пандора, кое се споменува близу 60-тиот стих од поемата ''Дела и Денови'' на Хесиод. „Кутијата“ е всушност голем ќуп (грчки: ''πιθος'', ''pithos'') што ѝ бил даден на Пандора (грчки: ''Πανδώρα'') („сè-надарена“), и кој ги содржел сите зла на светот. Кога Пандора го отворила ќупот, целата содржина од него била ослободена. Само надежта останала заробена внатре.
Денес, отворањето на Пандорината кутија подразбира правење зло што не може да се поништи.
1 Митот
Во класичната старогрчка митологија, Пандора била првата жена на планетата земја. Зевс му наредил на Хефест, богот на уметноста, да ја создаде првата жена, по што тој ја направил од вода и земја. Боговите и дале многу таленти: Афродита ѝ подарила убавина, Аполон - талент за музика, а Хермес моќ на разубедување. Нејзиното име, Пандора, значи „сè-надарена“.
Кога Прометеј го украл огнот од рајот, Зевс, сакајќи да му се одмазди, му ја претставил Пандора на Епиметеј, братот на Прометеј. Со неа, Пандора носела ќуп што ѝ бил забранет да го отвори. Поттикната од својата природна љубопитност, Пандора ја отворила кутијата-ќуп и сите зла содржани во ќупот одлетале и се прошириле насекаде. Таа побрзала да го затвори капакот, но злата веќе успеале да побегнат од ќупот. Само едно нешто останало внатре - надежта. Пандора била длабоко натажена поради стореното и уплашена дека ќе мора да се соочи со гневниот Зевс поради неисполнувањето на должноста. Сепак, Зевс не ја казнил.
Еден ден, Пандора слушнала глас од внатрешноста на ќупот, како ја повикува. Гласот ја проколнувал повторно да го отвори ќупот. Така и биднало: Пандора го отворила ќупот по вторпат, и ја поправила својата претходна грешка со тоа што му го дала на човештвото најголемиот од сите дарови: Надежта.
2 Етимологија на зборот „кутија“
Првобитниот грчки збор за Пандорината кутија бил зборот ''pithos'', што значи голем и длабок ќуп, понекогаш голем како еден мал човек (се вели дека Диоген некогаш преспал во него). Бил употребуван како склад за чување вино, масло, сено и други залихи, додека ритуално претставувал сад за чување на пепел на некоја личност по нејзината смрт. Во случајот на Пандора, овој ќуп најверојатно бил направен од глина со намена за складирање на разни работи, или пак бил направен од бронзен метал како непробоен затвор.
Погрешното толкување на зборот ''pithos'' се врзува за хуманистот од XVI век, Еразмо Ротердамски, кој ја превел Хесиодовата приказна за Пандора на латински. Еразмо го превел ''pithos'' како ''pyxis'', што значи „кутија“. Оттогаш останал изразот „Пандорина кутија“. Ова погрешно толкување понатаму било продолжено на сликата на Данте Габриел Росети, ''Пандора''.
3 Наводи
Ново Време (руски весник)

Ново Време, или Нова ера, (на руски: ''Новое время'') бил руски весник во периодот меѓу 1868 - 1917 година, се печател во Санкт Петербург, до 234 броја во 1869 година, излегувал 5 пати неделно, а потоа секојдневно. Од 1881 година излегувале по 2 изданија - наутро и навечер. Од 1891 година имал неделен илустриран прилог.
При Устрјалов на 23 мај 1872, Ново Време како либерален весник, објавил една од првите статии на руски јазик посветени на првиот том на Капиталот од Карл Маркс. Со Суворин, весникот имал контроверзна репутација: од една страна, тоа бил голем весник со ''"европски стил"'', се објавувале странски вести со детални и информации, најави на големи компании, подробна хроника, текстови за истакнати личности. Пријателски односи со весникот и уредникот Суворин лично одржувал Антон Чехов.
Од друга страна, сè повеќе и повеќе во руското либерално општеството, уредувачката политика на Ново Време еволуирала во сервилен, реакционерен и непринципиелен весник, вакавата уредувачка политика на многу начини била поврзано со Буренин и неговите антисемитски изјави за аферата Драјфус. Поради таквата позиција на Буренин, бил негативно оценуван од неоплитичките руските модернисти во периодт меѓу 1900-1910 година.
Во периодт меѓу 1901-1917 една од водечките публицисти на весникот бил Михаил Мењшиков. Весникот бил затворен од страна новата власт, следниот ден по Октомвриската револуција, 26 октомври (8 ноември) 1917 година. Поради критичката настроеност на весникот кон болшевиците и револуционерните идеии, самиот Ленин истакнал дека весниникот пропагирал: одметништво, отпадништво и подлизурство .
Во периодот меѓу 1920-1930 години синот на Суворин во Белград, издавал весник со истото име.
1 Издавачи
:А. К. Киркор и Н. Н. Љуматов (1868—1872)
:Ф. Н. Устрјалов (1872—1873)
:О. К. Нотович (1873—1874)
:К. В. Трубников (1874—1876)
:А. С. Суворин (1876—1912)
Гола вистина

Гола вистина (англиски: ''The Ugly Truth'') — филм од 2009 година, американска романтична комедија, во која глумат Кетрин Хајгл и Џерард Батлер. Филмот е издаден во Северна Америка на 24 јули 2009 година, произведен од Лејкшор ентертејмент (''Lakeshore Entertainment'') за Колумбија Пикчрс (''Columbia Pictures'').
1 Дејство
Аби Рихтер (Кетрин Хајгл) е утринската ТВ емисија продуцирана во Сакраменто, Калифорнија. Доаѓање дома на катастрофалниот датум, се случува таа да види еден дел од локалната телевизија каде што се прикажува "The Ugly Truth", во која Мајк Чадвеј (Џерард Батлер), чиј цинизам за односи поттикнува препријатието да се јавите за да се расправаат со него на воздухот. Следниот ден, таа открива дека телевизиската станица и се заканува дека ќе го откаже нејзиното шоу, како резултат на малата гледаност. Сопственикот на станицата го најмил Мајк за да учествува во еден дел од нејзиното шоу.
На почетокот двајцата немаа добар однос; Аби мисли дека Мајк е глупав и одвратен, додека Мајк ја смета неа наивна и избувлива. Сепак, кога таа го најде човекот од нејзините соништа, доктор по име Колин (Ерик Винтер) ,кој живее веднаш до неа, Мајк ја убедува дека ако го послуша неговиот совет таа ќе ги подобри нејзините шанси за да биде со Колин. Аби е скептична, но тие се договорија:. Ако Мајк и помогне во додворување, и таа го добие Колин, докажувајќи ги Мајк своите теории за врските, таа ќе работи среќно со него во, но ако Мајк не успее, тој се согласува да го напушти шоуто.
Мајк успева во подобрување на рејтингот, зближувајќи Џорџија и Лери поблиску и успешно ја преобрзи Аби, да биде токму тоа што Колин ќе го сака. Мајк е повикан да се појави на The Late Late Show со Крег Фергусон и му е понудена работа во друго радио. Аби е принудена да го откаже романтичен викенд со Колин, при што тие планираа конечно да спијат заедно, и наместо да лета за Лос Анџелес,таа остана да го убедува Мајк да остане во нејзиното шоу.
Тие пијат и танцуваат. Мајк признава дека не сака да се пресели, бидејќи тој сака да остане во Сакраменто во близина на неговата сестра и внукот. Во лифтот на хотел, тие почнаа страсно да се бакнуваат, но одат во нивните посебни соби. Мајк, справувајќи се со интензитетот на своите чувства за Аби,се јавува само за да се најде Аби со Колин, кој се појави за да ја изненади. Тој ја остава. Аби е вознемирена и наскоро сфаќа дека Колин ја сака жена во која таа се преправа дека е, а не вистинската Аби. Таа раскинува со него.
Мајк ја прифаќа работата во другата ТВ станица, но завршува емитувајќи го во исто време топлиот-балон фестивалот за Аби. Балонот соблекува додека тие се расправаат. Аби вели дека таа раскинала со Колин, Мајк и признава дека ја сака. Аби го бакнува, додека тие одлетаа со балонот, во којшто имаше камера.
На крајот на филмот, тие имаа полов однос. Мајк, не е сигурен дали тој ја научи Аби многу добро да мами, прашувајќи ја дали таа ќе одговори откако ќе вклучат по светлата. Аби вели дека никогаш не се знае, а потоа се исклучија светлата.
2 Улоги
*Кетрин Хајгл како Абигејл "Аби" Рихтер, продуцент на утринската емисија
*Џерард Батлер како Мајк Чадвеј, нејзиниот дописник
Петко Пенчев

Петко Пенчев бил револуционер од Бугарија, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација, по војните се занимавал со политика и новинарство во Бугарија.
1 Животопис
Петко Пенчев е роден на 1 ноември 1882 година во Варна. Завршил гимназија во родниот град и се запишал студии по право на Софискиот универзитет. При избувнувањето на Илинденското востание во 1903 година, Петко Пенчев бил четник при Христо Чернопеев и учествува во борбите во V востанички округ - Струмичко - Малешевски. По задушувањето на востанието го продолжил образованието во Женева, Швајцарија. Меѓутоа го напуштил Универзитетот и се врати во Бугарија за да се вклучи во четата на Пандо Кљашев, но на крајот влегува во Македонија со четата на Јане Сандански.
Во 1905 година Пенчев бил избран за член на Серскиот окружен револуционерен комитет. Постепено се оддалечувал од Серската група и станал близок до погледите на Даме Груев, Христо Матов и Иван Гарванов.
По Рилскиот конгрес, Петко Пенчев отворено го нападнал Јане Сандански и неговата група. Од 1906 година во Штип, Пенчев е уредник на весникот "Револуција", а во 1907-1908 година, заедно со Пејо Јаворов и Васил Пасков, го уредувал весникот "Илинден". Автор е на книгата "За нашите спорни прашања", издадена во Софија, 1906 година. На Ќустендилскиот конгрес, Пенчев е избран за член на Централниот комитет, заедно со Павле Христов и Ефрем Чучков. Во 1911 - 1912 година пишувал во весникот "Вардар".
Во Првата балканска војна бил доброволец во Македонско-одринското ополчение и дејствува во чета № 31-32 на Стојан Мишев и Георги Гочева во Прилепско .
По војните, се оддал на општествена и новинарска дејност. За кратко претседавал со друштвото на софиските новинари. Бил избран за пратеник во Бугарското народното собрание како претставник на Демократската партија. Потоа бил директор е на весникот "Прјапорец" (1898-1932) и "Знаме" (1924-1934). Уредник е на "Демократска Зговорот" (1923-1932). Подоцна преминал во редовите на "Звено" и го уредувал весникот "Изгрејсонце" (1932-1934). Во периодт меѓу 1931 - 1934 година бил претседател на Друштвото на софиските новинари, а во перидот меѓу 1944 - 1945 година на Сојузот на бугарските новинари .
Борис Мончев

Борис Василев Мончев, со псевдоним ''Борил'', — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација, по војните се занимавал со политика во Бугарија.
1 Животопис
1.1 Ран живот и образование
Мончев е роден на 15 август 1881 година во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Тој бил син е на прилепчанецот Васил Мончев и брат на Георги Мончев. Во 1902 година завршил со 17-та генерација во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а во 1911 година - право во Женева. Во периодот помеѓу 1903 - 1905 година работел како учител во Солунската гимназија и истовремено бил член на Централниот комитет кој се самораспуштил на 13 април 1904 година.
1.2 Револуционерна дејност
Во 1905 година на Солунскиот окружен конгрес бил избран за делегат на Рилскиот конгрес на Организацијата. Мончев земал активно учество во создавањето на Сојузот на бугарски уставни клубови по Хуриетот. Учествувал во уредувањето на списанието "Искра" .
За време на Првата светска војна служел во 39 родопски пешадиски полк. Борис Мончев е пратеник во XIX (1920 - 1923) и XXIV (1938 - 1939) бугарско народно собрание.
Починал на 4 октомври 1942 година во Софија .