procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Борентин

Борентин (|Borrentin) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Претставувал седиште на истоимената општинска заедница до 2004, за подоцна да се приклучи како член на новата општинска заедница Демин-Ланд. Автопатот Б194 поминува низ општината, а главна економска активност претставува земјоделството.
Толензе

Толензе (|Tollense) — река во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија во североисточна Германија, десна притока на реката Пене. Реката започнува како истек на Толензеското Езеро во Нојбранденбург. Толензе е долга 68 километри и се влева во Пене во Демин.
1 Пронајдоци од бронзеното доба
Северно од Алтентрептов, близу средновековен замок со словенско име Конеров, од 1990-тите се пронаоѓаат човечки остатоци од бронзеното доба во речното корито, со повеќекратни траги на насилство. Во должина од 300 метри на реката археолозите од Грајфсвалдскиот универзитет ископале остатоци на повеќе од 100 поединци. Уште не е откриен вкупниот број на тела и се претпоставува дека бројката е многу поголема и веројатно дел од нив ги однела реката. Во длабокиот тресет на реката човечките остатоци биле прилично добро зачувани.
Алберт Тимер

Алберт Тимер (|Albert Timmer; р. во Грамсберген) — поранешен холандски професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2004-2017.
1 Кариера
Тимер настапил на Тур де Франс 2012, каде завршил на 148. место. Подоцна настапил на Тур де Франс 2014, каде завршил на 146. место.
2 Достигнувања
;2007
: 6. Краен пласман Трка околу Езеро Ќингхај
;2010
: 8. Хел ван хет Мергеланд
;2012
: 1. Планински пласман Трка околу Луксембург
;2013
: 6. Минстерланд Џиро
;2014
: 4. ГП Импанис-Ван Петегем
: 7. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017
Џиро, —, —, —, —, 129, 87, —, 121, —
Тур, 130, —, —, 148, 164, 146, 139, 153, 157
Вуелта, —, —, 164, —, —, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Византијци

Византијци или Pомеи (''Рωμαίοι'' = ''Римјани'') — гркојазичните поданици на Римското Царство, а подоцна и на Источното Римско Царство (средновековната ''Романија''), наречена постфактум од историчарите „Византија“, по името на градот Византион (''Βυζάντιον''), односно Цариград, кој станал престолнина на Римското Царство во 330 година. Под поимот не се подразбира етничка припадност, туку политичка. Латинојазичното население како во римскиот запад, така и во римскиот исток било нарекувано Романи (''Romani'' = ''Римјани'').
Mакар и релативно ретко во источноримските хроники пред 1453 година (падот на Цариград), под стилизираниот поим „''Византијци''“ (''Βυζάντιοι'') се подразбирале само и единствено жителите на Цариград. Жителите на тој град, сепак, се сметале себеси како ''Римјани'', а не како „Византијци“, поим кој не бил актуелен во тогашната реалност. Поимот „Византијци“ може со полно право да се смета за неологизам, кој потекнува дури од 1557 година, односно се користи за првпат од западната историографија еден век по падот на Цариград и негово освојување од Османлиите.
Поимот „''Ромеи''“ (во ред со „''Романи''“ на латински јазик, „''Рум''“ на персиски, арапски и турски јазик) всушност сам по себе се јавува како политоним, а не како етноним. По 212 година, етничкото потекло повеќе не било од суштинско значење за поданиците на Римското Царство Во секој случај постепени промени имало и до 330, кога Константин I го изградил Цариград или Цариград како свој престолен град, а процесот на хеленизација, и христијанизација веќе бил во голем замав.
Во 395 година, римската држава била поделена на два дела: Западно Римско Царство, со седиште во Рим и Источно Римско Царство, со престолнина во Цариград. Тогаш била создадена и посебна црква на чело со епископ, а од 451 година со патријарх. Во 596 година патријархот на Цариградската патријаршија бил прогласен за вселенски. Грчкиот јазик бил прогласен за службен јазик на исто ниво со латинскиот на почетокот на 7 век. На почетокот на 8 век, латинскиот јазик конечно бил изместен од грчкиот, како официјален. Сѐ до 1453, жителите на Византија себеси се сметале и се нарекувале како Ромеи, а јазикот што го зборувале - ''Ромејски'' ('''Ῥωμαιϊκή') или „''римјански јазик''“.
Иако и поданици на царот, на пример Евреите и Муслиманите не влегувале во социјалната и правна структура на општеството, и не се нарекувале себеси како Ромеи, бидејќи тие не биле христијани. Исповедањето на Јудаизмот и Исламот не било забрането, но тие не можеле да ги уживаат сите права во една христијанска држава. Интересен бил правниот статус на Ерменците, Асирците и Коптите со нивните посебни Христијански цркви. Верските противречности акумулирани меѓу власта во Цариград и овие три народи, довеле до средновековен национализам и верска дискриминација.
Ромеите се идентификувале како ''нашенци'', во смисла на ''опозиција на странци'', како политички следбеници на Рим, на Апостолите и на културата од Хеленистичкиот период.
1 Поврзано
* Византиска заедница
* Рум милет
Јан Поланц

Јан Поланц (|Jan Polanc; р. ) — словенечки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата . Тој е двократен етапен победник на Џиро д’Италија.
1 Достигнувања
;2009
: 10. Краен пласман Гран при Генерал Патон
;2010
: 2. Трофео Гвидо Дориго
: 3. Трофео Буфони
: 4. Краен пласман Џиро дела Луниџана
::1. Етапа 3
: 8. Краен пласман Кур де ла Пе (јуниори)
: 10. Краен пласман Трофео Карлсберг
;2011
: 5. Краен пласман Џиро дела Реџоне Фурланија-Јулиска Краина
: 5. Трофео Чита ди Сан Вендемијано
: 7. ГП ди Поџана
: 8. Трофео Банка Пополаре ди Виченца
: 8. Џиро дел Белведере
: 10. Трофео Зсшди
;2012
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 1. Пиколо Џиро ди Ломбардија
: 1. Пласман за млад возач Трка околу Словенија
: 2. Краен пласман Околу Јужна Чешка
: 5. Краен пласман Трка околу Чешка
: 6. Трофео Чита ди Сан Вендемијано
: 9. Краен пласман Џиро дела Реџоне Фурланија-Јулиска Краина
: 9. Трофео Зсшди
: 9. Трофео Банка Пополаре ди Виченца
;2013
: 1. Краен пласман Џиро дела Реџоне Фурланија-Јулиска Краина
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 4
: 2. Краен пласман Трка околу Словенија
::1. Пласман за млад возач
: 5. Краен пласман Кур де ла По под 23 години
: 5. Ла Кот Пикард
: 8. ГП Крањ
: 10. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
;2014
: 9. Јапонски куп
;2015
: 1. Етапа 5 Џиро д’Италија
: 5. Јапонски куп
: 6. Џиро дел’Емилија
;2017
: 1. Национално хронометарско првенство
: 1. Етапа 4 Џиро д’Италија
: 5. Краен пласман Трка околу Хрватска
;2019
: 6. Краен пласман Трка околу Турција
: 6. Краен пласман Трка околу Оман
: 6. Краен пласман Џиро ди Сицијалија
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
Џиро, 42, 53, —, 11, 32
Тур, —, —, 54, —, —
Вуелта, —, —, —, 38, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Марк Гос

Марк Гос (|Marc Goos; р. ) — холандски професионален друмски велосипедист, кој вози за аматерската екипа Санвеб Дивилопмент.
1 Достигнувања
;2010
: 9. Краен пласман Флеш ди Суд
;2011
: 1. Краен пласман Вуелта Сиклиста а Леон
: 7. Краен пласман Рона-Алпи Изер Тур
;2012
: 3. Краен пласман Триптих на планините и замоците
: 5. Краен пласман Трка околу Кина
: 6. Краен пласман Тур ди Поату-Шарант
Партизански гробишта (Битола)

Партизанските гробишта во Битола — дел од Буковските Гробишта кои се наоѓат во близина на црквата Свети Петар и Павле формирани во 1956 година од страна на Сојузот на Борци - Битола. На гробиштата биле пренесени посмртните останки на загинатите борци во НОБ.
1 Список на погребани партизани
На гробиштата се погребани повеќе од 50 учесници на НОБ:
* Тодор Ангеловски (Тошо Даскалот)
* Трајан Белев-Гоце
* Тодор Дериевски
* Блаже Димитровски-Рогозинаро
* Јонче Мурџевски
* Ѓорѓи Наумов
* Стив Наумов (гробот е празен)
* Вангел Нечевски-Тунело
* Димитар Николовски (Таки Даскало)
* Кочо Палигора
* Гавро Пановски
* Трифун Пановски
* Борис Стрезовски
* Вангел Тодоровски-Мајоро
* Никола Тодоровски (Коле Канински)
* Никола Тодоровски
* Методи Трајковски
* Богоја Фотев
* Васко Ангеловски - Пурино
Фридланд (амт)

Фридланд (|Friedland) — општинска заедница во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Фридланд.
Општинската заедница Фридланд се состои од следниве општини:
# Дацетал
# Фридланд
# Галенбек
# Генцков
Дарко Димитриевски

Дарко Димитриевски (роден на ) — македонски ракометар кој игра за екипата на Хапоел Ашдод, Израел. Димитриевски е млад македонски ракометар кој потекнува од Велес. Своите ракометни почетоци ги имал на 8 годишна возраст во својот роден град. Досега Димитриевски има играно за неколку македонски клуба, Борец, МРК Вардар, Вардар Про и за Куманово. Во интернационалните води запливува на 18 годишна возраст со потпишување на договор со катарскиот клуб Катар Спорт. Успешната интернационална кариера продолжува да ја гради во Пуерто Сагунто, па Адемар Леон во Шпанија. Во 2015 година потпишува за унгарски Чургу, но година подоцна решава да се врати во родната земја и потпишува за РК Металург, па ГРК Борец, за повторно да се врати во РК Металург во сезона 2017/ 2018.
На почетокот на 2018 година заминува од РК Металург и става потпис на договорот со Хапоел Ашдод, еден од водечките клубови во израелското првенство. Моментално е дел и од македонската ракометна репрезентација.
1 Професионална кариера
Во својата кариера, Дарко Димитриевски има настапувано за повеќе клубови и тоа:
* РК Борец (2006 - 2008)
* МРК Вардар Скопје (2008 - 2010)
* РК Вардар (2010 - 2011)
* Куманово (2011 - 2012)
* Катар Спорт (2012 - 2013)
* Пуерто Сагунто (2013 - 2014)
* Адемар Леон (2014 - 2015)
* Чургу (2015 - 2016)
* РК Металург (2016)
* ГРК Борец (2016 - 2017)
* РК Металург (2017)
* HC Hapoel Ashdod (2017-
Еритромицин

Еритромицинот е антибиотик добиен од Streptomyces erythreus во 1952 г.
Антимикробна активност : Ефикасен е против голем број на Грам + микроорганизми, посебно против пнеумококите, стрептококите, стафилококите како и кон коринобактериите. Одредена осетливост покажуваат и наисерии, хемофилус и микроплазма.
Резистенција кон еритромицин : Во последните години доста микроорганизми имаат стекнато резистенција кон овој антибиотик, посебно стафилококите, а донекаде и пнеумококите.
Апсорпција, дистрибуција и елиминација.
Еритромицин во вид на неговата стеаратна сол е ацидорезистентен и се ресорбира преку дигестивниот тракт. Се дистрибуира скоро во сите ткива сем во ЦНС. Се елиминира преку жолчката, каде се наоѓа во многу повисоки концентрации во споредба с оние во крвта.
1 Индикации
Еритромицинот е веројатно лек на избор кај некои инфекции предизвикани со каринобактерии (еритразма, дифтерични клицоносители, дифтерична сепса). Сем тоа , еритромицинот е корисен лек за оние паациенти кои се алергични на пеницилинот, а имаат инфекции предизвикани од стрептококни или пнеумококни инфекции.
1.1 Начин на давање и дозирање
Лекот се дава преку иста во вид на капсули , таблети или сиспензии во дози од 0,5 гр. на секој 6 саати.
2 Несакани дејства
А. Гастроинтестинален тракт: анорексија, гадење, повраќање, ретко и проливи.
Б. Оштетување на црниот дроб: може да настапи акутен холестетичен хепатит со треска и жолтица.
Фридланд (Мекленбург)

Фридланд (|Friedland) — град во округот Мекленбуршка Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Се наоѓа на 22 километри од окружното административно седиште Нојбранденбург, но сепак претставува местен центар за околните општини.
Бил основан во 1244 од принцовите Ото и Јохан од Бранденбург под името Фределанд (''Vredeland'').
Хаџи Леши

Хаџи Леши (Решан, Област Дебар, Албанија, 19 октомври 1913 - Тирана, 1 јануари 1998) бил албански комунист, учесник во НОВ на Албанија, генерал-мајор и претседател на НР Албанија. Прогласен е за народен херој на Албанија.
1 Животопис
Потекнува од беговско семејство. Подолг период живеел во Дебар (до 1941 година), каде што и се школувал. Откако започнала Втората светска војна стапил во НОВ на Албанија во четата на Мислим Пеза. Од летото 1942 и самиот е командант на партизанска чета. Бил учесник на Националната антифашистичка конференција во Пеќ на 16 септември 1942 година и член на Албанскиот национален комитет (јуни 1943 година).
Согласно договорот на Главниот штаб на НОВ и ПОМ на Македонија и Главниот штаб на НОВ на Албанија, Хаџи Леши со чета од 150 партизани дејствувал на територијата на Првата оперативна зона на НОВ и ПОМ во Дебарско и Кичевско во периодот од август до ноември 1943 година, односно во периодот кога на тој простор се формирани слободни територии. Целта на делувањето на оваа партизанска единица од Албанија било придобивање на месното албанско население за НОВ на Македонија. Во тој период Хаџи Леши учествувал во формирањето на Дебарскиот младински баталјон на НОВ и ПОМ, формиран на 5 октомври 1943 година. Им нанел големи загуби на балистичките сили на Џемо Хасани и Мефаил Шеху. Од почетокот на 1944 година е член на Главниот штаб на НОВ на Албанија.
По формирањето на антифашистичка Привремена влада во Албанија, Леши е министер за внатрешни работи до 1946 година. На 1 август 1953 година станува претседател на Народното собрание на Албанија и на таа функција останува речиси 30 години, до 22 ноември 1982 година, кога отишол во пензија.
Нојштрелиц

Нојштрелиц (|Neustrelitz, полапски: ''Strelci'') — град во округот Мекленбуршка Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на брегот на Циркското Езеро во Мекленбуршката Езерска Област. Од 1738 до 1918 бил главен град на војводството Мекленбург-Штрелиц, а од 1994 до 2011 административно седиште на поранешниот истоимен округ. Моментално претставува административно седиште на општинската заедница Нојштрелиц-Ланд, иако самиот град не е член на истата.
Името „Штрелиц“ доаѓа од старословенскиот збор ''стрелци''.
1 Историја
Селото Штрелиц било првпат споменато во 1278. Израснало во мал град во следните векови. Во век, Штрелиц бил дел од војводството Мекленбург-Гистров, кое престанало да постои по смртта на последниот војвода во 1695. Потоа било основано новото војводство Мекленбург-Штрелиц (1701). Ова мало војводство се наоѓало на местото на поранешниот истоимен округ и енклава околу Рацебург, денес во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн.
Во 1712, замокот и самиот град Штрелиц биле запалени. По оваа катастрофа, војводата и неговото семејство живееле во нивната ловечка куќа на Циркското Езеро во северозападниот дел на Штрелиц. Околу ова место бил подигнат новиот град Нојштрелиц („Нов Штрелиц“). Станал официјален главен град на Мекленбург-Штрелиц во 1736.
Нојштрелиц останал војводско седиште до 1918 и бил главен град на Слободната Држава Мекленбург-Штрелиц од 1918 до 1933. Во 1934 бил споен со Мекленбург-Шверин во ''Гау'' Мекленбург.
Стариот град Штрелиц продолжил да постои по пожарот во 1712; останал мало село, кое било припоено во Нојштрелиц во 1931.
Кога трупите на Црвената армија влегле во градот на 30 април 1945, 681 лице извршиле масовно самоубиство.
2 Знаменитости и споменици
Центарот на градот е обликуван во барокна архитектура. Срцето на градот е главниот плоштад (''Marktplatz''), со Градската црква (''Stadtkirche''), изградена во 1768–1778 и Градското собрание отспротива (''Rathaus''), изградено во 1841 од Фридрих В. Бутел, ученик на Карл Фридрих Шинкел.
Барокниот замок бил уништен во 1945, но градините на замокот (''Schloßgarten'') сè уште постојат. Вредно за посета е и Оранжеријата од век (''Orangerie''), првично користена како летна куќа, црквата на замокот (''Schloßkirche'') изградена во 1855–1859 во англиски неоготски стил, неокласичниот храм на Хеба (со реплика на статуата на божицата Хеба) и храмот Лујза, изграден во 1891 во облик на грчки храм за грбот на кралицата Лујза од Прусија, родена како принцеза на Мекленбург-Штрелиц.
Постои мало езеро, Гламбечко Езеро, каде може да се плива лете и да се руча во ресторан со поглед на езерото.
3 Галерија
4 Познати луѓе
* Емил Крепелин — роден и израснат во Нојштрелиц; сметан за таткото на современата научна психијатрија.
5 Меѓународни односи
5.1 Збратимени градови
Нојштрелиц е збратимен со следниве градови:
* Чајковски, Русија
* Шчеќинек, Полска
* Рованиеми, Финска
* Швебиш Хал, Германија
Џонатан Монсалве

Џонатан Алехандро Монсалве Пертсинидис (|Jonathan Alejandro Monsalve Pertsinidis; р. ) — венецуелски професионален друмски велосипедист, кој е моментално суспендиран откако бил позитивен на анаболички стероиди (AAS). Тој е помлад брат на велосипедистот Ралф Монсалве.
1 Достигнувања
;2008
: 10. Краен пласман Вуелта а Венецуела
;2009
: 1. Национално друмско првенство под 23 години
: 2. Копа Коли Бријантеи
: 3. Краен пласман Вуелта ал Тахира
::1. Бодовен пласман
::1. Пласман за млад возач
::1. Комбиниран пласман
::1. Етапа 3
::1. Етапа 12
: 9. Трофео Банка Пополаре ди Виченца
;2010
: 1. Национално друмско првенство под 23 години
: 1. Етапа 8 Џиробио
: 2. Краен пласман Џиро дела Вале д’Аоста
::1. Етапа 2
: 4. Трофео Франко Балестра
: 5. Гран Премио дела Либерационе
: 8. Краен пласман Вуелта ал Тахира
::1. Етапа 7
: 8. Трофео Банка Пополаре ди Виченца
;2011
: 1. Краен пласман Тур де Лангкави
::1. Планински пласман
::1. Етапа 5
;2012
: 7. Трофео Матеоти
: 8. Панамериканско друмско првенство
: 9. Сиркуито де Гечо
: 10. Гран Премио Индустрија е Комерчо ди Прато
;2013
: 9. Краен пласман Вуелта а Венецуела
;2014
: 1. Планински пласман Џиро ди Трентино
: 9. Краен пласман Вуелта а Венецуела
::1. Етапа 3
;2015
: 1. Етапа 10 Вуелта ал Тахира
;2016
: 1. Краен пласман Вуелта а Венецуела
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 2
: 3. Панамериканско друмско првенство
: 5. Краен пласман Трка околу Мароко
: 9. Краен пласман Вуелта ал Тахира
;2017
: 1. Краен пласман Трка околу Езерото Ќингхај
: 1. Етапа 1 Вуелта а Венецуела
: 3. Краен пласман Тур де Сингкарак
::1. Етапа 5
: 4. Краен пласман Вуелта ал Тахира
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 3
;2018
: 1. Етапа 10 Вуелта ал Тахира
: 9. Краен пласман Трка околу Езерото Ќингхај
;2019
: 1. Етапа 4 Вуелта ал Тахира
:8. Краен пласман Трка околу Езерото Ќингхај
Малхин на Кумеровско Езеро

Малхин на Кумеровско Езеро (|Malchin am Kummerower See) — општинска заедница во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа источно од Кумеровското Езеро. Седиштето на општинската заедница е во Малхин.
Општинската заедница Малхин на Кумеровско Езеро се состои од следниве општини:
# Базедов
# Дуков
# Фауленрост
# Гилов
# Кумеров
# Малхин
# Нојкален
Мекленбург-Штрелиц (округ)

Мекленбург-Штрелиц (|Mecklenburg-Strelitz) — поранешен округ во јужниот дел на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Округот бил создаден со спојување на трите претходни окрузи Нојбранденбург, Нојштрелиц и Штрасбург во 1994. На 4 септември 2011 бил припоен кон новиот округ Мекленбуршка Езерска Област. Се граничел со (од север надесно) окрузите Демин, Источна Западна Померанија, Икер-Рандов, окрузите Укермарк, Горен Хафел и Источен Пригниц-Рупин во Бранденбург, како и округот Мириц. Слободниот град Нојбранденбург бил скоро целосно опкружен од округот.
1 Историја
Името на округот потекнува од истоименото војводство. Ова војводство било основано во 1701 откако поранешното војводство Мекленбург-Гистров престанало да постои. Областа на округот е скоро иста како таа со територијата на старото војводство. Старото војводство вклучувало енклава околу Рацебург, кој денес се наоѓа во Шлезвиг-Холштајн. Јужните делови на постариот Мекленбург-Штрелиц се ширеле до градот Фирстенберг, кој денес припаѓа на округот Горен Хафел во Бранденбург. Седиште на војводството бил градот Штрелиц, кој бил целосно уништен во пожар во 1712. По оваа катастрофа војводата наредил да се изгради нов град на брегот на малото езеро наречено Циркско Езеро. Градот го добил името Нојштрелиц (буквално: „Нов Штрелиц“).
2 Грб
Главата на бик на жолта позадина е грбот на војводите на Мекленбург. Кулата стои за замокот во Штаргард, долгогодишно седиште на војводите на Мекленбург од неговата изградба во век; останал најсеверен замок на планина во денешна Германија. Малтешкиот крст ги претставува поседите на Малтешкиот ред на територијата пред 1648.
3 Градови и општини
Слободни градови Слободни општини
Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Кумеров (ам Зе)

Кумеров (ам Зе) (|Kummerow (am See); понекогаш само ''Кумеров'') — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Селската црква во фахверк и барокниот замок на Кумеровското Езеро се главните знаменитости во општината.
Богданска Планина

Богданска Планина (|Beşikdağ, Бешикдаг) — планина во Солунскиот округ од централниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. Се состои од три јасно оформени масива — западен, источен и јужен, кои во денешна Грција се сметаат за три посебни планини - Вертискос (''Βερτίσκος''), Кердилио или Кердилия (''Κερδύλιο'', ''Κερδύλλια'') и Ори Волвис (''Ορη Βόλβης''). Источниот масив го носи изворното македонско име Сухо. На него се наоѓа највисокиот врв на планината, наречен Хрвата (1.103 м) и висорамнината Равна, од која извираат притоките на реката Богдана — Длабока Река, Бигленска Река, Болубрадска Река и Стара Река.
Планината се протега во правец запад-исток. На запад реката Богдана (или Богданска Река) ја дели од планината Круша (''Крусија Ори''), а на исток се спушта во Струмскиот Залив. Од северна страна е сместено гратчето Нигрита, од јужна е Лагадинското Поле со градот Лагадина (''Лангадас''), езерата Лагадинското и Бешичкото и реката Рендина, а на источното подножје на планината е одморалишното гратче Аспровалта.
1 Населени места
На и околу Богданска Планина се сместени општинските единици Лахна, Богданска Планина (''Вертискос'') и Сухо (''Сохос'') со големите села Негован (''Ксилополи''), Зарово (''Никополи''), Висока (''Оса'') и Сухо (''Сохос''), кои до почетокот на XX век имале македонско население.
2 Поранешни езера
Во котлината меѓу трите масива на планината некогаш се наоѓале Мавровското и Ланџанското Езеро, кои денес се пресушени.
3 Поврзано
* Бешичка Планина — соседна ниска планина
* Лагадина (општина)
* Богдана
* Бешичко Езеро
Базедов

Базедов може да се однесува на:
;Места во Германија
* Базедов (Мекленбург) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, Мекленбург-Западна Померанија
* Базедов (Лауенбург) — општина во округот Војводство Лауенбург, Шлезвиг-Холштајн
;Луѓе со презиме Базедов:* Карл Адолф фон Базедов — германски доктор, кој ја опишал Базедовата болест
;Медицина:* Базедова болест
Кумеровско Езеро

Кумеровско Езеро (|Kummerower See) — езеро во округот Мекленбуршка Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Од езерото истекува реката Пене. Се наоѓа југозападно од Демин. Именувано е по општината Кумеров на неговиот јужен брег. Кумеровското Езеро е четврто најголемо езеро во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, а истовремено најголемо во областа Западна Померанија.
Малхин

Малхин (|Malchin) — град во округот Мекленбуршка Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Во градот се наоѓаат повеќе знаменитости, како двете градски порти во тулна готика, средновековна одбранбена кула, готската градкса црква Св. Јован и необарокното градско собрание. Градот претставува административно седиште на општинската заедница Малхин на Кумеровско Езеро.
Малхов (амт)

Малхов (|Malchow) — општинска заедница во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Малхов.
Општинската заедница Малхов се состои од следниве општини:
# Алт Шверин
# Финфзен
# Герен-Лебин
# Малхов
# Носентинер Хите
# Пенков
# Зилц
# Валов
# Цислов
Фудбалски куп на Македонија 1999-2000

Македонскиот куп во фудбал 1999-00 било 8. издание на Купот на Македонија. Во оваа сезона шампион била Слога Југомагнат.
1 Прва рунда
Клуб, Резултат, Клуб
Шкендија ХБ, 0:1, Цементарница
Галеб, 0:6, Вардар
БСК, 3:1, Балкан
Осогово, 5:6, Башкими
Повардарие, 0:11, Силекс
Битола, 0:2, Саса
Беласица, 1:2, Македонија Ѓорче Петров
Арсими, 3:0 (служ.), Куманово
Бутел, 0:1, Победа
Брегалница (Ш), 2:0, Тиквеш
Новаци, 0:1, Работнички
Охрид, 4:0, Скопје
Ударник, 1:2, Напредок
Борец МХК, 0:1, Металург
Маџари Солидарност, 0:3, Слога Југомагнат
Брегалница (Д), 0:2, Пелистер
2 Осминафинале
2.1 Група А
Екипа, , , , , , , ,
Слога Југомагнат, 6, 4, 1, 1, 20, 11, +9, 13
Работнички, 6, 3, 2, 1, 19, 11, +8, 11
Охрид, 6, 3, 1, 2, 19, 12, +7, 10
Арсими, 6, 0, 0, 6, 7, 31, &minus;24, 0
2.2 Група Б
Екипа, , , , , , , ,
Цементарница, 6, 4, 2, 0, 18, 4, +14, 14
Силекс, 6, 4, 0, 2, 22, 7, +15, 12
Саса, 6, 2, 2, 2, 8, 11, &minus;3, 8
Металург, 6, 0, 0, 6, 2, 28, &minus;26, 0
2.3 Група Ц
Екипа, , , , , , , ,
Победа, 6, 5, 0, 1, 33, 6, +27, 15
Пелистер, 6, 4, 0, 2, 22, 12, +10, 12
Башкими, 6, 3, 0, 3, 9, 15, &minus;6, 9
БСК, 6, 0, 0, 6, 5, 36, &minus;31, 0
2.4 Група Д
Екипа, , , , , , , ,
Вардар, 6, 5, 0, 1, 14, 6, +8, 15
Македонија Ѓорче Петров, 6, 4, 1, 1, 8, 3, +5, 13
Напредок, 6, 1, 1, 4, 5, 11, &minus;6, 4
Брегалница (Ш), 6, 1, 0, 5, 3, 10, &minus;7, 3
3 Четвртфинале
Клуб, Вк.резултат, Клуб, 1 натпревар, 2 натпревар
Работнички, 3:2, Цементарница, 1:1, 2:1
Силекс, 0:4, Слога Југомагнат, 0:1, 0:3
Македонија Ѓорче Петров, 2:3, Победа, 0:0, 2:3
Пелистер, 3:1, Вардар, 1:0, 2:1
4 Полуфинале
Клуб, Вк.резултат, Клуб, 1 натпревар, 2 натпревар
Пелистер, 3:4, Победа, 2:2, 1:2
Работнички, 2:4, Слога Југомагнат, 1:1, 1:3
5 Финале
Куп на Македонија1999-00 Победник
Слога Југомагнат 2<sup>ра</sup> титула
ФК Фејенорд

Фејенорд е професионален фудбалски клуб од холандскиот град Ротердам. Основан е на 19 јули 1908 година и моментално се натпреварува во Ередивисије.
Фејенорд има освоено 16 титули во првенството на Холандије, 14 трофеи во Купот на Холандија, 2 Суперкупа на Холандија, додека од меѓународните трофеи има една титула во Купот на европските шампиони, две во Купот на УЕФА и една титула во Интерконтиненталниот куп.
Својте домашни натпревар ги игра на Стадионот Фејенорд, познат по прекарот ''Де Којп'', који има капацитет од 51.177 седечки места.
1 Титули
1.1 Домашни
* Првенство на Холандија:
::Шампион (16): 1923/24, 1927/28, 1935/36, 1937/38, 1939/40, 1960/61, 1961/62, 1964/65, 1968/69, 1970/71, 1973/74, 1983/84, 1992/93, 1998/99, 2016/17, 2022/23.
::Вицешампион (21): 1930/31, 1931/32, 1932/33, 1936/37, 1942/43, 1959/69, 1965/66, 1966/67, 1967/68, 1969/70, 1971/72, 1972/73, 1974/75, 1975/76, 1978/79, 1982/83, 1993/94, 1996/97, 2000/01, 2011/12, 2013/14.
* Куп на Холандија:
::Шампион (14): 1929/30, 1934/35, 1964/65, 1968/69, 1979/80, 1983/84, 1990/91, 1991/92, 1993/94, 1994/95, 2007/08, 2015/16, 2017/18, 2023/24.
::Финалист (4): 1933/34, 1956/57, 2002/03, 2009/10.
* Суперкуп на Холандија:
::Шампион (4): 1991, 1999, 2017, 2018
::Финалист (6): 1992, 1993, 1994, 1995, 2008, 2016.
1.2 Меѓународни
* Интерконтинентален куп:
::Шампион (1): 1970.
* Куп на европските шампиони:
::Шампион (1): 1969/70
* Куп на УЕФА:
::Шампион (2): 1973/74, 2001/02.
* Суперкуп на Европа:
::Финалист (1): 2002.
Мириц (округ)

Мириц (|Müritz) — поранешен округ во јужниот дел на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Бил именуван по езерото Мириц. Се граничел со (од запад надесно) окрузите Пархим, Гистров, Демин, Мекленбург-Штрелиц, слободниот град Нојбранденбург и округот Источен Пригниц-Рупин во Бранденбург. Округот бил распуштен при административната реформа во септември 2011. Округот бил приклучен кон новиот округ Мекленбуршка Езерска Област.
1 Географија
Округот Мириц се протегал на западната половина на Езерската Област Мириц и Националниот парк Мириц. Езерото Мириц има површина од 117 км²; тоа е второ најголемо езеро во Германија веднаш зад Боденското Езеро, но и најголемо езеро кое целосно се наоѓа во Германија.
2 Историја
Округот бил создаден на 12 јуни 1994 со спојување на претходните окрузи Ребел и Варен и неколку општини од окрузите Малхин и Нојштрелиц. Овој округ бил споен со Мекленбург-Штрелиц и поголемиот дел од Демин при административната реформа во септември 2011, за да го создадат новиот округ Мекленбуршка Езерска Област.
3 Грб
Грбот покажува бикова глава во горниот лев дел, претставувајќи ги принцовите од Верле. Орелот-рибар во десниот дел го прикажува природното богатство во округот. Градскиот бедем долу со четири ѕидови ги претставува четирите града во округот, а брановитата линија во градската порта Езерската Област Мириц.
4 Градови и општини
Слободен град
Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Смешко

Смешко (|smiley) — поедноставен ликовен и графички приказ на човечкото лице со кој се изразуваат чувства. Ја симболизира насмевката.
1 Историја
Американскиот ликовен ументик и тогашен сопственик на рекламна агенција Харви Бол, го осмислил смешкото (на сликата) во 1963 година при спојувањето на фирма за осигурување со помала единица за осигурување, за да се расположат вработените кои биле вознемирени од ова здружување.
Смешкото е и типографски знак кој се прави од две точки, цртичка и заграда. Постојат и други верзии направени од други знаци.
Најстарата забележена употреба на смешкото или ''смајлито'' била во 1881 година во американскиот сатиричен магазин „Пак“. Тоа биле графички знаци сложени од реченични знаци со кои се изразувало смеење, изненадување, разочарување, лутење и слично. Во тоа списание, изнесен е како шеговита досетка, а не како утврден состав.
Францускиот новинар Франклин Луфрани, (1971) со смешко ги означувал добрите вести во новините. Истата година жолтиот насмеан смешко го заштитил како бренд/марка и го популаризирал со широка примена на разни употребни предмети.
Едноставните знаци или симболи и кои ги изразуваат чувствата и психичките состојби, се користат во писмената комуникација, кога се сака на едноставен и лесно разбирлив начин да се пренесат чувствата. Смешкото помага во изразување на тонот на гласот и изразот на лицето, што во писмената комуникација не е можно. ''Смајлите'' се особено популарни во комуникација преку интернет, каде и најмногу се користи.
2 Графички знаци за емоции
Знаците за изразување на емоции и расположенија биле познати отпорано, но препознатливите знаци биле предложени за редовна употреба дури на 19 јуни 1982 година од Скот Фалман, американски научник, на универзитетскиот претходник на денешните мрежни форуми, на универзитетот Карнеџи Мелон во Питсбург, Пенсилванија. Оттогаш овие знаци почнале да се користат често.
2.1 Изворен запис на првата употреба на интерпункцискиот смешко
19-Sep-82 11:44 Scott E Fahlman :-)
From: <Scott E Fahlman Fahlman at Cmu-20c>
I propose that the following character sequence for joke markers:
:-)
Read it sideways. Actually, it is probably more economical to mark
things that are NOT jokes, given current trends. For this, use
:-(
2.2 Значење на поедини смешковци
Смешковците во облик на знаци може да изгледаат вака:
Типографски смешко, Значење
:-), класичен насмеан со нос
:), класичен насмеан без нос
Како смешко во облик на слика се користат вакви примери:
Смешко, Објаснување, Примери на пишување
Едноставен, :), (:, :], [:, =), (=, :-), (-:
Со исплазен јазик, :P, q:, :p, :Þ <sup>1</sup>
Со голема насмевка, :D, :
Напомена:
1 - кај ASCII тастатура
3 Наводи
[[Категорија:Симболи
Амигдалин

Амигдалинот е цијаноген гликозид изолиран од семето на бадемот. Освен бадемот, и некои други видови од родот ''Prunus'' содржат амигдалин како кајсијата (''Prunus armeniaca'').
Од 1950-те амигдалинот и неговата изменета форма летрил или витамин Б<sub>17</sub> биле промовирани како лекови против рак. Меѓутоа, овие соединенија во никаква смисла не претставуваат витамини, а студиите покажале дека се неефективни во третманот на рак.
Малхов

Малхов (|Malchow, |Malechow) — град во округот Мекленбуршка Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
Градот се наоѓа на реката Елде, 25 километри западно од Варен и 35 километри северно од Витшток.
1.1 Природа
Градот е опкружен од езера во Мекленбуршката Езерска Област и шуми од Националниот парк Мириц.
2 Историја
Местото на Малхов било центар на словенскиот паганство во текот на средниот век. Бил опколен од Саксонците во текот на Северните крстоносни походи во 1147 против Полапските Словени.
Германскиот град Малхов, основан на остров помеѓу Плауското и Флезенското Езеро, бил првпат споменат во 1147 и добил градски права во 1235.
Во 1298, манастирот Малхов, цистерцијански манастир, се преместил на јужниот брег на Малховското Езеро, спроти островот. Во следниве векови, градот се проширил на копното кон северозапад, при што првобитната населба била поврзана со мостови, но со време населбата на копното станала поважна.
Фабрика за оружје на Алфред Нобел била основана во Малхов во 1938, во текот на нацистичка Германија и во текот на Втората светска војна стотици воени работници и жени и деца биле користени како принудна работна сила во фабриката. Во 1943 бил отворен подкамп на концентрацискиот камп Равенсбрик и во текот на наредните две години, многу затвореници, вклучувајќи бројни унгарски Еврејски ги загубиле своите животи во ужасните услови на кампот.
По војната, советските власти обвиниле околу 30 тинејџери, жители на Малхов, за антисоветски активности, поради што 12 од нив на крајот ги загубиле своите животи во советските затвори или пак биле убиени.
По повторното обединување на Германија во 1990, стариот дел на градот бил обновен во склоп на програмата за урбан развој. Денес, поранешниот цистерцијански манастир е дом на Мекленбуршкиот музеј за оргули.
3 Галерија
Циркус Колумбија (филм)

Циркус Колумбија е филм на режисерот Данис Тановиќ. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Предраг Манојловиќ, Мира Фурлан, Борис Лер, Јелена Ступљанин и Милан Штрљиќ. Филмот е снимен според истоимениот роман на Ивица Џикиќ, која во 2003 година ја добил наградата „Меша Селимовиќ“.
1 Содржина
По 20 години поминати на работа во Германија, непосредно пред почетокот на војната во Босна, Дивко Бунтиќ се враќа во родниот крај со свршеницата Азра и мачорот Бони. За него, мачорот има посебно значење, зашто мисли дека му носи среќа. Дивко пристигнува во селото и од својата куќа ги брка поранешната сопруга Луција и синот Мартин, кои не ги видел 20 години. Луција и Мартин се селат во општествен стан и таа му забранува на синот да контактира со татко му. Сепак, Мартин продолжува да се среќава со Дивко.
Една ноќ, мачорот Бони исчезнува и Дивко распишува награда од 2 000 германски марки за оној кој ќе го пронајде. Целото село се вклучува во потрага по мачорот при што Азра и Мартин повторно се зближуваат...
Најголемата раскажана приказна (филм)

„Најголемата раскажана приказна“ е американски филм од 1965 година, во режија на Џорџ Стивенс. Главната улога во филмот ја толкува Макс фон Сидов, кому тоа му била првата улога во филм од англиското говорно подрачје. Сепак, режисерот инистирал тој да ја игра улогата на Исус Христос, зашто за таа улога сакал глумец кој не бил познат кај американската публика. Во споредна улога, во филмот се појавува и Џон Вејн, кој игра римски војник во сцената на распнувањето на Исус.
Овој филм во кој се раскажува целиот живот на Исус, од раѓањето до воскресението, до ден-денес е еден од најпопуларните филмови во САД за време на велигденските празници.
Добрица Ќосиќ

Добросав "Добрица" Ќосиќ (српски: ''Добрoсав "Добрица" Ћосић''), 29 декември 1921, Велика Дренова, Кралство СХС - 18 мај 2014, Белград, Србија) бил српски и југословенски писател и политичар, член на Српската академија на науките и уметностите. Во српските интелектуални и политички кругови, тој бил познат како "татко на српската нација".
1 Политичка кариера
Добрица Ќосиќ е роден на 29 декември 1921 година, во Велика Дренова, тогаш дел од Кралството СХС. Во текот на НОБ, Ќосиќ бил политички комесар на Расинскиот партизански одред, член на ПК на СКОЈ на КПЈ за Србија. По Втората светска војна, тој работел во пропагандното одделение на ЦК на КПС. Исто така, во периодот од 1945 до 1957 година, Ќосиќ бил пратеник во собранијата на НР Србија и на ФНРЈ и СФРЈ. Ќосиќ бил еден од ретките југословенски политичари кои се спротивставиле на политичката ликвидација на Александар Ранковиќ, а во 1968 година јавно проговорил за прашањето на Косово и потоа бил еден од најпознатите југословенски опозиционери.
Ќосиќ е познат како еден од најголемите промотори на српската национална кауза. Така, во 1985 година, тој побарал Српската академија на науките и уметностите (САНУ) да се изјасни за потребата од ангажирање во врска со "опшетствените и националните проблеми", а следната година, истиот предлог бил прифатен од САНУ. Оттука, во јуни 1985 година, претседателството на САНУ избрало одбор за подготовка на "Меморандумот за актуелните општествени прашања", во кој членувале 23 редовни и дописни членови на САНУ. Во октомври 1986 година бил објавен работниот материјал на таканаречениот "Меморандум на САНУ", чиј духовен автор бил Ќосиќ, а кој претставувал нова српска национална платформа за редефинирање на СФРЈ.
За време на распадот на СФРЈ, во текот на 1989 година, Ќосиќ учествувал активно во создавањето на Српската демократска партија во Хрватска, а една година подоцна и на Српската демократска партија во Босна и Херцеговина. По распадот на СФРЈ, на 15 јуни 1992 година, Ќосиќ бил избран за прв претседател на СР Југославија. Сепак, на таа функција останал само една година, зашто по судирот со Слободан Милошевиќ, тој бил разрешен со тајно гласање на двата собора на Сојузното собрание, поради "кршење на Уставот". Веднаш потоа, Ќосиќ преминал во опозицијата и, на повикот на Зоран Ѓинѓиќ, зборувал на протестните собири во 1996 и 1997 година. Во мај 2000 година му се приклучил на опозициското движење "Отпор", иако подоцна изјавил дека немало да го направи тоа, ако знаел дека движењето било финансирано од странство.
Ќосиќ умрел на 18 мај 2014 година, во Белград и бил погребан на Новите гробишта, во семејната гробница, заедно со сопругата Божица. По негова желба, тој бил погребан без говори и почесни церемонии, но од него се простила целата политичка и културна елита на Србија.
2 Книжевно творештво
Литературната слава, Ќосиќ ја стекнал со романот "Далеку е сонцето" (Далеко је сунце), објавен во 1951 година. Поркај тоа, тој е автор на романите: "Корени", "Делби", "Време на смртта", "Време на злото" итн.
Во 1970 година, Ќосиќ станал член на Српската академија на науките и уметностите (САНУ).
Евангелие по Матеј (филм)

„Евангелие по Матеј“ — италијански филм од 1964 година, во режија на Пјер Паоло Пазолини. Главната улога во филмот ја толкува Енрике Изароки, тогашен 19-годишен студент од Шпанија. Филмот бил номиниран за три награди „Оскар“, како и за наградите на БАФТА и за „Златен лав“, но освоил само специјална награда на жирито на Филмскиот фестивал во Венеција. Најпрвин, режисерот имал намера да го снима филмот во Израел, но таму заклучил дека локациите се „премногу комерцијални и несоодветни“, па затоа, филмот е снимен во италијанскиот град Матера.
1 Содржина
Филмот отстапува од традиционалното емотивно и сочувствително прикажување на распнувањето на Исус Христос и целата приказна е поставена во реалистичен и земски стил. Притоа, речиси секоја реплика во филмот е преземена директно од самото Евангелие по Матеј.
Месија (филм)

„Месија“ е италијански филм од 1975 година, во режија на Роберто Роселини, со Пјер Марија Роси во главната улога. Ова е последниот филм на Роселини.
Иако филмот го прикажува животот на Исус Христос, во него чудата и насилството се сведени на минимум, а во преден план е прикажано братството меѓу Исус и апостолите. Исто така, во филмот се истакнува дека учениците на Исус го ширеле неговото учење уште во времето додека тој бил жив.
Последното искушение на Христос (филм)

„Последното искушение на Христос“ е американски филм од 1988 година, дело на режисерот Мартин Скорсезе. Филмот е снимен според истоимениот роман на Никос Казанѕакис. Филмот е снимен во Мароко, а во него настапуваат бројни познати глумци: Вилијам Дефо (како Исус) Харви Кајтел (како Јуда), Барбара Херши, Дејвид Боуви, Хери Дин Стентон итн. За филмот, Скорсезе бил номиниран за „Оскар“, додека Херши била наградена со „Златен глобус“. На Кајтел пак му била доделена „Златна малина“ за најлош глумец на годината.
Во филмот се раскажува животот на Исус Христос и неговата борба со разни искушенија (стравот, омразата, депресијата, колебањето, страста итн.). Иако бил прикажуван со назнака дека отстапува од вообичаениот портрет на Исус и дека не се темели врз евангелието, филмот предизвикал големи критики од страна на христијанската публика.
Пасија (филм)

„Страдањата Христови“ е американски игран филм од 2004 година, во режија на Мел Гибсон, со Џим Кавизел во главната улога (го игра Исус). Филмот бил снимен во Израел, а сите дијалози се одвиваат на латински и на арамејски јазик. Наспроти големите критики, филмот остварил огромен комерцијален успех, остварувајќи заработка од преку 600 милиони долари. Филмот бил номиниран за три награди „Оскар“. Во филмот се раскажува за последните 12 часа од животот на Исус Христос, а приказната се темели врз евангелијата од Новиот завет, како и визиите на германската калуѓерка Ен Кетрин Емерих. Поради сцените на насилство, филмот предизвикал големи критики.
Демин (округ)

Демин (|Demmin) — поранешен округ во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Округот бил основан во 1994 со спојување на поранешните окрузи Демин, Алтентрептов и Малхин. На 4 септември 2011, поголемиот дел од округот бил припоен кон новиот округ Мекленбуршка Езерска Област, додека североисточните општински заедници Пенетал/Лец и Јармен-Тутов станале дел од округот Западна Померанија-Грајфсвалд. Се граничел со (од југ надесно) окрузите Мириц, Гистров, Северна Западна Померанија, Источна Западна Померанија и Мекленбург-Штрелиц.
1 Грб
Грбот прикажува:
2 Градови и општини
Слободни градови
Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Tlot Tlot

Tlot Tlot (|Тлот Тлот) е австралиска рок група од градот Мелбурн, создадена во 1986 година како Man in the Wood и распадна во 1996 година.
1 Историја
Првиот им издание е 7-инчовен сингл „Rain“ (Дождот) во 1989 година. Продуцентите на оваа плоча се Ака Сеткја и Мелком Денис. Во 1990 година, 12-инчовна плоча, „Thumper“, е издадена, со „Rain“ и 7 други песни.
Во 1991 година, групата ја напуштил Брајант и се преименува како Tlot Tlot. Деби си албум, ''Pistolbuttsa'twinkle'', е издаден во март 1992. Вториот им сингл, „Old Mac“ (Стариот Мек) е издадена на 8 декември на оваа година.
Во 1993, вториот им албум, ''The Live Set - Volume 1'' е издаден. Тоа е последна им издание на Manhole.
Групата пишуваа договор со EMI во 1994 година и издадена сингл „The Girlfriend Song“ (Грлфрендска песна) и албум ''Fashion Takes a Holiday'' во 1995. Тие се последниот им изданија.
Групата распадна во 1996 година. Болвел е оженил до Мерил Бејнбриџ, и Ползен станаа член на групите Ruck Rover, Fred Astereo и The Sublets.
2 Дискографија
* "Rain" b/w "Glamour and the Sand" (1989)
*''Thumper'' (1990)
*''A Day at the Bay'' (1991)
*''Pistolbuttsa'twinkle'' (1992)
* "Old Mac" (1992)
*''Pistolbuttsatwinkle'atwinkle'' (1993)
*''The Live Set - Volume 1'' (1993)
* "The Girlfriend Song" (1995)
*''Fashion Takes a Holiday'' (1995)
Колудеј

Колудеј (|Λουδίας, ''Лудијас'', |Karaazmak, Караазмак) — река во Егејска Македонија, денес во Грција. Должината и&#768; е 35 километра.
1 Течение
Реката извира од планината Пајак. Минува низ градот Пазар (Ениџе Вардар), Солунското Поле и се влева со заедничката делта со Вардар и Бистрица во Солунскиот Залив. Во минатото, на Колудеј се наоѓало денес пресушеното Ениџевардарско Езеро. Во долното течение, реката образува граница меѓу општините Делта од североисток и Гида од југозапад.
2 Историја
Името Колудеј е замането со древното име „Лудија“ по потпаѓањето на Егејска Македонија под грчка власт во во 1913 г. согласно нивната политика за присвојување на древната македонска историја. Според Херодот, во антиката Лудија ја делела македонската област Ематија од грчка Беотија, а според Скилакс, таа е притока на друга река.
3 Поврзано
* Колудеј (село)
* Мегленица
Ел Арби Хилел Судани

Ел Арби Хилел Судани (роден на 25 ноември 1987 во Шлеф) — алжирски фудбалер кој игра на позицијата напаѓач за хрватскиот Динамо Загреб и репрезентацијата на Алжир.
1 Кариера
Судани ја започнал својата кариера во младинскиот тим на екипата АСО Шлеф, за која го направил своето сениорско деби во 2006 година. Во својата последна година во клубот го освоил Алжирското првенство, пред да се пресели во португалската екипа, Виторија Гимараеш. Играјќи за Гимараеш тој му помогнал на својот клуб да дојде до првата титула во историјата на клубот во Купот на Португалија, постигнувајќи го израмнувачкиот гол во финалето против Бенфика играно на 26 мај 2013. Две минути подоцна Рикардо го постигнал победничкиот гол за Виторија.
На 27 мај 2013, Судани потпишал за Динамо Загреб за нешто помалку од 1.000.000 €.
2 Титули
2.1 Клупски
АСО Шлеф
* Алжирско првенство (1) : 2010-11.
Виторија Гимараеш
* Португалски куп (1) : 2013.
Динамо Загреб
* Прва ХНЛ (1) : 2013-14.
* Суперкуп (1) : 2013.
Мостовите на округот Медисон (филм)

Мостовите на округот Медисон е американски филм, во режија на Клинт Иствуд. Главните улоги ги толкуваат: Клинт Иствуд, Мерил Стрип и Ени Корли.
1 Содржина
Франческа (ја игра Стрип) живее мирен живот на една фарма во Ајова, заедно со мажот и со двете деца. Сето тоа се менува кога фотографот на „Нешенел џиографик“, Роберт Кинкејд (го игра Иствуд), доаѓа на нејзината фарма, барајќи го патот до стариот мост во околината. На почетокот, таа се двоуми, но сепак, се согласува да му го покаже мостот. Потоа, тие започнуваат разговор во кој Франческа открива една своја страна за која не била свесна дека ја има. Во текот на четири дена, во кои нејзиното семејство е отсутно, таа остварува љубовна врска со Роберт. Вечерта пред враќањето на нејзиното семејство, тој ја моли Франческа да го напушти домот и да го продолжи животот со него, но таа одлучува да остане дома, останувајќи верна на своето семејство. Неколку дена подоцна, таа повторно го среќава Роберт, а во неа се води тешка душевна борба меѓу љубовта кон него и семејните обврски. Најпосле, Роберт си заминува, годините поминуваат, умира сопругот на Франческа, а нејзините деца се осамостојуваат. Цело време, таа мисли на Роберт, а по смртта на сопругот се обидува да воспостави контакт со него, но без успех. Еден ден, таа добива пакет со личните предмети на Роберт. По смртта на Франческа, нејзините деца дознаваат за нејзината љубов кон Роберт, а нејзината пепел ја фрлаат преку мостот каде се родила нејзината љубов.
Серотонин

Серотонинот или 5-хидрокситриптамин е невротрансмитер.
1 Опис
Главно се наоѓа во гастроинтестиналниот тракт, крвните плочки и централниот нервен систем на животните, вклучувајќи ги и луѓето. Своите ефекти ги дава поврзувајќи се за серотонинските (5-HT) рецептори. Настанува во нервните клетки и ги пренесува информациите од една до друга нервна клетка при што дејствува веднаш. Кај мажите, серотонинот се создава дури и за 52% повеќе во однос на жените.
На создавањето на серотонинот влијаат многу фактори при што многу е важна генетиката. Притоа, кај одделни луѓе се создаваат различни киличества серотонин, а неговиот ефект зависи и од тоа на кој рецептор е врзан. Исто така, важно е дали со исхраната во организмот се внесува аминокиселнината триптофан, бидејќи таа влијае врз создавањето на серотонинот. На количеството на серотонин влијае и менталната активност. Постојат седум вида серотонински рецептори.
2 Ефекти на серотонинот
Недостигот на серотонин може да предизвика чувство на непријатност од кое произлегува копнежот по слатка храна. Серотонинот има различни функции: ги забрзува моторните функции, го регулира крвотокот во мозокот, влијае врз регулацијата на телесната температура, има аналгетско дејство, го намалува апетитот, а ако го има премногу, тогаш ја намалува желбата за сексуална активност или ја оневозможува ерекцијата кај мажите. Доколку дојде до намалено создавање на серотонин во нервниот систем, доаѓа до нарушување на расположението во вид на депресија, а често и во вид на анксиозност. Понатаму, недоволното ниво на серотонин го намалува и нивото на мелатонин во организмот, што го нарушува циклусот на спиење.