procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Неисхранетост

Неисхранетост или малнутриција може да се дефинира како неурамнотежен внес на енергија, белковини и други хранливи материи што доведува до несакани ефекти на ткивата и телесните функции.
Неисхранетоста е многу честа помеѓу постарите лица каде станала многу сериозен проблем и грубите проценки покажуваат дека една третина од Европејците постари од 65 год патат од оваа состојба. Малнутриција не е исто што и потхранетост која е последица на недостаток на енергија, белковини и други хранливи материи, исто така, малнутрицијата не е секогаш во врска со прениската телесна маса, од малнутриција можат да патат и лицата со пекумерна телесна тежина.
Тројцата праведни чешлари

Тројцата праведни чешлари (германски: ''Die drei gerechten Kammacher'') - расказ (новела) од збирката „Луѓето од Селдвила“ на швајцарскиот писател Готфрид Келер од 1856 година.
1 Содржина
Во Селдвила постои дуќан за изработка на чешли чии сопственици се менуваат одвреме-навреме. Еднаш, во дуќанот доаѓа момчето Јопст, кој останува да работи како калфа. Тој не е многу надарен и има сиромашен дух, но е многу вреден, мирен, сталожен и трпелив. Целата заработка тој ја штеди за да го оствари својот сон: еден ден, да го купи дуќанот, да стане мајстор и да се насели во Селдвила. По некое време, во дуќанот доаѓаат и калфите Фридолин и Дитрих кои ги имаат сите одлики како Јопст. Оттука, меѓу нив започнува прикриена борба во која тие работат уште повеќе со намера да истиснат еден од останатите. За да обезбеди својата иднина, Дитрих ѝ се додворува на девојката Цуза Бинцли за која дознава дека има определено наследство. Истовремено, по неколку неуспешно врски, и таа ја планира својата иднина и сака да се омажи за вредно и пристојно момче. Набргу, и Јопст и Фридолин почнуваат да ѝ се додворуваат на Цуза. Еден ден, нивниот мајстор им соопштува дека нема повеќе работа за тројцата и дека ќе задржи само еден калфа, оставајќи ги тие да се договорат меѓу себе кој ќе остане. Тие ја змолуваат Цуза да избере еден од нив, а таа вешто се извлекува од обврската и им предложува да организираат трка во која победникот ќе ја земе Цуза за жена, а другите двајца ќе ја напуштат Селдвила. Таа лично ги придружува до врвот на еден рид, каде намерно кокетира со Дитрих, со намера тој да заостане во трката. Меѓутоа, упорниот Дитрих ѝ ја изјавува својата љубов и додека другите двајца калфи трчаат кон градот, тој ја освојува Цуза. За тоа време, сите жители на градот се собираат по улиците и им се потсмеваат на Јопст и Фридолин кои истовремено пристигнуваат на целта и почнуваат да се борат меѓу себе. Во меѓувреме, во градот пристигнуваат Цуза и Дитрих, кои веќе ја договориле свадбата, а Цуза веднаш го купува чешларскиот дуќан. Јопст и Фридолин, разочарани и засрамени, ја напуштаат Селдвила при што Јопст се обесува, а Фридолин станува скитник. Така, Дитрих останува да живее во Селдвила, но и тој нема среќа, зашто паѓа под власта на Цуза.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Српци

Свети Ѓорѓи (позната и како Свети Ѓорѓија) — главна селска црква во битолското село Српци, сместена на самото сретсело.
1 Историја
Според натписот на црквата била подигната во 1831 година, а обновена во 1924 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Српци
* Преспанско-пелагониска епархија
* Ресенско архијерејско намесништво
* Прва ресенска парохија
Психологија на советување

Психологија на личност е психолошка специјалност која опфаќа истражувачка и применeта работа во неколку широки домени: процесот на советување и резултати; супервизија и тренинг; развој на кариера и советување; превенција и здравје. Некои од обединувачките теми меѓу советниците-психолози ги вклучуваат фокусот на квалитетите и силите, интеракцијата меѓу личноста и средината, развој на образованието и кариерата, кратките интеракции, и се фокусираат на здравиот дел од личноста.
Поимот „советување“ има Американско потекло, воведен е од Роџерс, кој, во недостаток на медицински квалификации, бил спречен неговата работа да ја нарече психотерапија. Во САД, психологијата на советување, како и многу други модерни специјалности и дисциплини на психологијата, започнале како резултат на втората светска војна. За време на војната, Американската војска имала силна потреба за вокациско регрутирање и тренинг.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Кракорница

Свети Архангел Михаил — главна селска црква во горнореканското село Кракорница. Црквата е гробјанска и е сместена во крајниот источен дел од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во XV век, а била обновена во 1998 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата е со четириаголна основа. Градена е од тули, во целост е варосана и е покриена со лимен кров. На предната страна на црквата, покрај влезната врата, има уште три квадратни прозорци, при што на левиоет е виснато знамето на МПЦ-ОА, додека на десниот е виснато државното знаме на Македонија. Од двете страни на влезната врата има две мермерни плочи на кои се наведени имињата на добротворите кои помогнале во обновувањето на црквата во 1998 година. Над влезната врата има кружна фреска над којашто се насликани повеќе светци и архангели. Камбанаријата на црквата е во облик на лачна конструкција која се издига над средишниот дел од кровот на црквата, при што ѕвоното е сместено во просторот образуван со лакот.
Дворот на црквата е ограден со камена и бетонска ограда, а во него се сместени селските гробишта.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кракорница
* Полошка епархија
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија
Хајнрих Шлиман

Хајнрих Шлиман (германски Heinrich Schliemann; Нојбуков, 6 јануари 1822 — Неапол, 26 декември 1890) бил германски археолог кој целото свое богатство кое го стекнал во младоста со трговија го потрошил на археолошки истражувања. Во 1868 година ја открил Троја, користејќи ги податоците од Хомеровите „Илијада“ и „Одисеја“, а вршел ископувања и во Микена, Орхомен и во Итака.
1 Животопис
По дванаесет дена патување со брод кој потонал, а кој пловел во Јужна Америка, преживеал со чамец за переживување и стигнал до Холандија. На 25 години станал успешен самостоен трговец, научил 11 јазици. На археологијата и се посветил во својата 36 година. По бракот со една русинка која не сакала да го напушти домот, се оженил со една многу млада гркинка. Почнал да живее во Атина. Својот дом го нарекувал Белерефонт, своите деца Андромаха и Агамемнон и своите слуги Теламон и Пелоп.
Во 1870 отишол во Троада убеден дека под брегот Хосарлик ќе ја најде Пријамовата Троја. После година дена со 80 работници и со огромен ентузијазам започнал со ископување на тоа наоѓалиште. Трудот му се исплател. Откриен бил голем бакарен сад во кој се наоѓале околу 9.000 златни и сребрени предмети. Во Европа пратил порака дека е најдено Пријамовото богатство. Подоцна со ископувањето продолжиле архиолозите и учениците Дерпфелд, Вирхов и Бирнуф.
Месечина од хартија (филм од 1973)

„Месечина од хартија“ (англиски: ''Paper Moon'') — американски филм од 1973 година, во режија на Питер Богданович. Главните улоги ги толкуваат: Рајан О'Нил, Тејтум О'Нил, Медлин Кан, Џон Хилерман и П. Ј. Џонсон. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во четири категории, а победил само во една: Тејтум О'Нил, на возраст од 10 години, добила „Оскар“ за споредна женска улога, како најмлад добитник на оваа награда во историјата. Исто така, таа ја добила и наградата „Златен глобус“, а филмот бил добитник на вкупно осум филмски награди.
1 Содржина
За време на Големата депресија, малото девојче Еди Логинс (ја игра Тејтум О'Нил) останува без мајка си. На погребот присуствува и Мозес Преј, познаник на нејзината мајка, кој се согласува да го одведе девојчето кај нејзината тетка во Мисури. Мозес е продавач на библии кој се служи со измами, а набргу и Еди почнува да му помага во нечесната работа. Така, двајцата патуваат до едно до друго место, заработувајќи доволно пари. Еднаш, Мозес ја запознава девојката Трикси Дилајт (ја игра Кан) и ја зема со себе, иако Еди се спротивставува на таа врска. Оттука, Еди се служи со својата итрина и успева да се ослободи од Трикси, по што таа и Мозес го продолжуваат патот сами. Во Канзас, Мозес краде неколку сандаци со виски кои му ги продава на човекот од кого ги украл, но набргу е уапсен од полицијата. Сепак, благодарение на Еди, тие успеваат да избегаат од полициската станица и да преминат во државата Мисури. Таму, полицајците од Канзас го претепуваат Мозес и му ги земаат парите. Тој ја остава Еди кај нејзината тетка, но Еди повторно му се враќа и двајцата го продолжуваат своето заедничко патешествие.
Сашо Панов

Сашо Панов (, - , Попова Шапка, ) — македонски режисер, сликар и спортист. Тој бил југословенски и светски првак за инвалиди во алпско скијање, а бил и меѓу најдобрите македонски пингпонгари. Играл и фудбал, ракомет, кошарка и тенис.
1 Животопис
Панов е роден во Скопје во 1943 година. Тој прво се запишал и дипломира сликарство на белградската академија, а подоцна продолжил и дипломира сценографија со режија на Академијата во Софија. Тој има полно ателје со слики и со икони во својот дом во Скопје и на Попова Шапка. Иконостасот од „Тајната вечера“, кој е огромен и зазема еден цел ѕид, според него, е неговото ремек-дело. Негово дело се и иконите во црквата на Попова Шапка. Спортувал во клубовите СК Младост, СК Лисец, ТК Југ, пингпонгарски клуб Еврејско Маало Успеси, како и тениските клубови ТК Југ и СК Лисец. Бил светски скијачки првак за лица со инвалидитет во 1973 година во Куршевел, а учествувал и на Олимпијадата за инвалиди во Шведска. Бил повеќекратен првак на Македонија во алпско скијање и во тенис, вицешампион во пинг-понг и полуфиналист на младинските тениски првенства на Југославија.
Панов својот работен век го поминал во ТВ Скопје, подоцна МТВ, како режисер, најчесто на спортските преноси. Тој бил и во тимот на МТВ на Зимските олимписки игри во Сараево во 1984 година. Заедно со Скендер Кули тие ги реализирале хокеарските преноси од салата „Скендерија“, за што добиле највисоки оценки од хокеарските стручњаци.
Панов бил реализатор и на СП во кајак на диви води во 1975 година, како и на СП во борење во Скопје во 1981 година. По заминувањето во пензија, постојано живеел на Попова Шапка во неговата викендичка поради што и ја добил почесната титула „Градоначалник на Попова Шапка“. Во пензионерските денови доста слика и викендичка ја претворил во ликовно ателје. Сликал пејзажи, актови, астракции, икони, кучето шарпланинец му била омилена сликарска тема како и убавините на Шара. На 26 ноември 2017 година, полицијата го пронашла неговото безживотно тело во викендичката. Почива во Скопје.
Лепоглава

Лепоглава (хрватски: ''Lepoglava'') — гратче во Хрватска. Гратчето се наоѓа во Вараждинската жупанија во Северна Хрватска. Гратчето се наоѓа југозападно од Вараждин, западно од Иванец и североисточно од Крапина.
1 Население
Според пописот од 2011 година, Општина Лепоглава имала население од 8,283 жители во следниве населени места:* Бедњица, жители: 209
* Црковец, жители: 188
* Долна Вишњица, жители: 542
* Горна Вишњица, жители: 271
* Јазбина Вишњичка, жители: 25
* Каменица, жители: 141
* Каменички Врховец, жители: 205
* Каменичко Подгорје, жители: 322
* Лепоглава, жители: 4,174
* Муричевец, жители: 195
* Очура, жители: 188
* Вилетинец, жители: 173
* Вулишинец, жители: 237
* Залужје, жители: 162
* Злогоње, жители: 412
* Жаровница, жители: 839
Бродечка Река

Бродечка Река — река во Западна Македонија и лева притока на Радика.
1 Течение
Бродечка Река извира во југозападниот дел на Шар Планина, на надморска височина од 1.940 м. Своето течение го продолжува низ селото Бродец, по што се влева во реката Радика од нејзината лева страна, на надморска височина од околу 1.070 м.
2 Хидрографија
Вкупната должина на реката изнесува 4,8 км. Нејзиното сливно подрачје зафаќа површина од 14,38 км<sup>2</sup> и истото припаѓа на Јадранскиот речен слив.
3 Поврзано
* Шар Планина
* Радика
* Бродец
Магеланов Проток

Магелановиот проток е проток кој се наоѓа помеѓу копнениот дел на Јужна Америка и островот Огнена Земја. Долг е 583км, 3-24 км, ги поврзува Атлантскиот и Тихиот Океан. Му припаѓа на Чиле. На северозападниот брег е пристаништето Пунта Аренас. Наречен е во чест на Магелан, кој го открил и поминал преку него во 1520 година. До ископувањето на Панамскиот Канал во 1914 година бил многу занчаен за морскиот сообраќај помеѓу двата океана, но неподнесуван поради подводните ѕидови и санти мраз кој се спуштаат од островот Огнена Земја.
Иванец

Иванец (хрватски: ''Ivanec'') — град во Хрватска. Гратчечто се наоѓа во Вараждинската жупанија. Самиот град се наоѓа југозападно од Вараждин и источно од Лепоглава. Според пописот од 2011 година Иванец имал население од само 5.234 жители.
1 Население
Според пописот од 2011 година, Општина Иванец имала население од 13,765 во следниве населени места:* Беденец, жители: 732
* Церје Тужно, жители: 182
* Гачице, жители: 355
* Гечковец, жители: 116
* Хорватско, жители: 173
* Иванец, жители: 5,234
* Иванечка Жељезница, жители: 253
* Иванечки Врховец, жители: 307
* Иванечко Насеље, жители: 237
* Јеровец, жители: 827
* Канижа, жители: 287
* Кнапиќ, жители: 62
* Ланчиќ, жители: 299
* Ловречан, жители: 490
* Лукавец, жители: 141
* Маргечан, жители: 384
* Осеча, жители: 220
* Пеце, жители: 81
* Пригорец, жители: 531
* Пуникве, жители: 445
* Радован, жители: 372
* Рибиќ Брег, жители: 145
* Салиновец, жители: 512
* Сељанец, жители: 223
* Стражњевец, жители: 340
* Шкриљевец, жители: 247
* Витешинец, жители: 96
* Вугловец, жители: 333
* Жељезница, жители: 134
Нов Мароф

Нов Мароф или Нови Мароф (хрватски: ''Novi Marof'') — гратче во Хрватска. Гратчето се наоѓа во Вараждинската жупанија, источно од Иванец и јужно од Вараждин. Според пописот од 2011 година гратчето имало население од 1.956 жители.
1 Население
Според пописот од 2011 година, Општина Нов Мароф имала население од 13,246 жители во следниве места:* Бела, жители: 62
* Долно Макоишќе, жители: 526
* Филипиќи, жители: 122
* Горно Макоишќе, жители: 400
* Грана, жители: 526
* Јеленшчак, жители: 213
* Камена Горица, жители: 232
* Кључ, жители: 928
* Крч, жители: 418
* Маџарево, жители: 910
* Можѓенец, жители: 677
* Нов Мароф, жители: 1,956
* Ореховец, жители: 297
* Оштрице, жители: 452
* Пака, жители: 81
* Подевчево, жители: 737
* Подруте, жители: 421
* Пресечно, жители: 893
* Реметинец, жители: 1,477
* Стрмец Реметинечки, жители: 511
* Судовец, жители: 350
* Топличица, жители: 207
* Завршје Подбелско, жители: 850
2 Галерија
Црква „Св. Никола“ - Бродец

Свети Никола — главна селска црква во горнореканското село Бродец. Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.
1 Историја
Црквата е изградена во текот на XIX век.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа, со полукружна апсида на источната страна. Од средишниот дел на покривот се издига осумаголна купола, којашто содржи по еден затворен правоаголен прозорец на јужната, северната, западната и источната страна. Влезната врата се наоѓа на јужната страна, а над неа има ниша со фреска на којашто е претставен Свети Никола. Внатрешноста на црквата е живописана, а фрескописот и иконостасот биле изработени од членови на мијачката зографска школа.
Дворот на црквата е ограден со бетонска ограда. Камбанаријата е сместена непосредно до западниот ѕид на црквата. Таа се состои од два дела, од кои првиот е изграден од камен и содржи залачени отвори на јужната и северната страна, додека вториот претставува шестаголна метална конструкција со пирамидален дрвен кров.
3 Галерија
4 Поврзано
* Бродец
* Полошка епархија
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија
Наполеонови војни

Наполеонови војни — низа глобални конфликти за време на владеењето на Наполеон Бонапарт (1804 - 1815). Овие војни ја очаиле војската на Европа како и некои други воени системи. Француското царство брзо растело и набрзо освоило голем дел од Европа, но по катастрофалната неуспешна инвазија на Русија почнал нејзиниот пад. За тоа време Шпанија почнала да се ослободува од француската окупација и презема контрола над својата колонија, што ги поставило темелите на националистичките револуции во Латинска Америка. Не постои точен запис за тоа кога француските револуционерни војни завршиле, а кога Наполеоновите војни почнале. Можни датуми се:
09.11.1799 - Наполеон почнува да владее со Франција, 18.05.1803 - Британија и Франција прекинуваат мир во Европа, 02.12.1804 - Наполеон крунисан за цар. Некои од важните битки се: Битката кај Аустерлиц 1805, Битката кај Трафалгар 1805, Бородинската битка 1812, Битката кај Лајпциг 1813, Битката кај Ватерло 1815 ( пораз Наполеон Бонапарт) Битката кај Јене, Ауерштат, Фридланд 1806-1807. Наполеоновите војни завршиле со конечниот пораз на Наполеон во Битката кај Ветерло 18.06.1815. и вториот Париски договор потпишан на 20.11.1815 година.
1 Вовед
Уште на есен 1799 година Французите ја запоставиле офанзивната коалиција. Рускиот цар Павле I Романов се повлекол од коалицијата, додека Британија, Неапол и Австрија продолжувале со војување. Француската војска во Италија била во тешка состојба. Командантот Масена бил опседнат во Џенова, без намирници и муниција. Наполеон преку Швајцарија се упатил кон Италија и ги нападнал Австријците од зад грб. Тие тргнале да го пресретнат. До битка дошло на 14.06.1800 година кај Меренга. Битката се развивала неповолно кон Французите. Работата ја спасил генералот Луј Дезе кој самоиницијативно се свртел и стапил во помош на Наполеон со што ја прекинал битката. Меѓутоа, во битката го загубил животот. Истиот тој ден, во Египет е извршен атентат на командантот на Француската сила, Жан-Батист Клебера. Поради неговата смрт битката во Египет била загубена. По битката во Маренга, обновена е Цисалпинската република, а тежиштето на операцијата е пренесено во Германија, Таму генералот Моро однел уште една голема победа во овој дел од војната, во Битката кај Хоенлинден. Австрија по овој пораз била приморана на мир.
Глувост

Губење на слухот, исто така познато како оштетување на слухот, е делумна или целосна неспособност да се слушне. Глув човек нема малку слух. Губење на слухот може да се појави во едно или во двете уши. Кај децата кои имаат проблеми со слухот, може да влијае врз способноста за учење на говорниот јазик, a кај возрасните може да предизвика потешкотии во работата. Кај некои луѓе, особено постарите лица, губењето на слухот може да резултира во осаменост, губењето на слухот може да биде трајно или постојано.
Губење на слухот може да биде предизвикано од голем број фактори, вклучувајќи: генетика, стареење, изложеност на бучава, некои инфекции, компликации при раѓање, траума на увото и одредени лекови или токсини. Честа состојба која резултира со губење на слухот е хронична инфекција на увото. Одредени инфекции за време на бременоста, како што се сифилис и рубеола, исто така, може да предизвикаат губење на слухот. Губење на слухот се дијагностицира кога испитувањето на слухот откриваат дека едно лице не може да слушне 25 децибели во барем едно уво. Тестирањето за лош слух се препорачува за сите новороденчиња. Губењето на слухот може да се категоризира како лесна, умерена, умерена-тешка, тешка или длабока. Постојат три главни типови на губење на слухот, проводен губиток на слухот, сензоневрален губиток на слухот и мешано губење на слухот.
Пола глувоста може да се спречи. Ова вклучува имунизација, соодветна грижа со околу персонални аудио плеери до 1 час на ден со цел да се ограничи изложувањето на бука. Раното откринање на глувост е важно посебно кај децата. Корисно е да се знае јазикот со знаци, како и читање од усни. Сепак во многу делови од светот ограничен е пристапот до лекување на глувоста.
Од 2013 година губењето на слухот влијае на околу 1,1 милијарда луѓе до одреден степен. Таа предизвикува попреченост во 5% (360-538 милиони) и умерена до тешка кај 124 милиони луѓе. Од оние со умерена до тешка попреченост, 108 милиони живеат во земји со ниски и средни приходи. Од оние со губење на слухот, 65 милиони започнале во детството. Оние кои користат знаковен јазик и се членови на културата на глуви се гледаат себеси како да имаат разлика, а не болест. Повеќето членови на културата на глуви, се спротивставуваат на обидите за лекување на глувост, а некои во оваа заедница ги сметаат кохлеарните импланти со загриженост бидејќи имаат потенцијал да ја елиминираат нивната култура. Терминот оштетување на слухот честопати се гледа негативно, како што нагласува она што луѓето не можат да го направат.
Ристоман Попчевски

Ристо Василев Кочев, познат како Ристоман Попчевски или Атентаторот од Попчево (1870, Попчево - 8 јули 1904, Гевгелија) — македонски револуционер, деец на Струмичкиот револуционерен округ и извршувач на атентатот кај градот Гевгелија (1904).
Алимбегова куќа

Алимбегова куќа — куќа која се наоѓа во Тетово, Македонија. Објектот е вклучен во Списокот на Културно наследство на Македонија.
1 Историја
Објектот бил изграден од страна на Алим-бег, кој ја изградил својата резиденција во необароктен стил, но во просторната организација ја задржал традиционалната поделеност на јавниот и приватниот дел за живеење.
2 Опис
Алимбеговата куќа е асиметрична градба, со приземје и два ката, а како архитектонско остварување претставува редок пример на станбена архитектура. Во претставителниот дел се влегува преку типичен барокен влез со извиени скали. Во предниот дел се наоѓа салон за прием со голем чардак од едната страна и висока шестострана просторија од другата страна. Во задниот дел се сместени уште три простории за живеење.
Првиот и вториот кат се идентично решени, со таа разлика што поради поголемата спратна висина на салонот, тој не се појавува на вториот кат. На вториот кат е сместен спалниот тракт, со своја бања. Распоредот на просториите е асиметричен со примена на разни геометриски форми, (многуаголни, полукружни, шестаголни, правоаголни). Скалите меѓу првиот и вториот кат се двокраки со полукружен подест.
Прозорците се поставени на сите нивоа со различен облик и декорација : на приземјето имаат благи лакови за натпрозорници, на првиот кат се полукружни, а на вториот се со прекршени лакови. Фасадната декорација поставена околу прозорците и на парапетите е типичен пример на барокниот стил, со гирланди, цветови, листови. Пиластрите со капители се исто така богато украсени.
Најбогато е обработена западната фасада, со извиени елипсовидни надворешни скали. Лево од скалите во шестоаголен облик се надвисува кула која доминира над останатите делови од фасадата. Десно од скалите е поставена чешма во полукружна розета и ниша обработена во вид на школка. Полукружниот фриз има флорална декорација во плиток релјеф. Покривната конструкција е изработена во неколку фази во зависност од адаптациите кои ги има претрпено објектот. Покривот е повеќеводен со фалцовани ќерамиди.
3 Објектот денес
До 1993 година објектот бил во функција на Медицински центар или Старата болница. Во текот на 2016 година, започнале активности за конзервација, реставрација, санација и конструктивно зајакнување на Алимбеговата куќа, по кое објектот треб да биде претворен во музеј.
Лудбрег

Лудбрег (хрватски: ''Ludbreg'') — гратче во Хрватска. Гратчето се наоѓа во Вараждинската жупанија, помеѓу градовите Вараждин и Копривница. Гратчето се наоѓа во близина на Драва. Според пописот од 2011 година гратчето имало население од 3,603 жители, а целата општина 8,478 .
1 Население
Според пописот од 2011 година општина Лудбрег имала население од 8,478 жители во следниве населени места:* Апатија, жители: 250
* Болфан, жители: 413
* Чуковец, жители: 322
* Глобочец Лудбрешки, жители: 491
* Храстовско, жители: 760
* Куќан Лудбрешки, жители: 186
* Лудбрег, жители: 3,603
* Сеговина, жители: 37
* Селник, жители: 844
* Сигетец Лудбрешки, жители: 667
* Слоковец, жители: 257
* Виногради Лудбрешки, жители: 648
Празно множество

Празно множество – во математиката и нејзината област теорија на множествата е единствено множество кое не содржи елементи. Во аксиоматската теорија на множествата, постоењето на празното множество е постулирано со аксиомата на празно множество.
1 Обележување
Празното множество се означува со симболот <math>\varnothing</math> или <math>\emptyset</math> што доаѓа од буквата Ø од данската и норвешката абецеда. Симболот го вовела групата Бурбаки (конкретно Андре Вејл) во 1939 година. Исто така празното множество се обележува и со {}.
2 Својства
Во теоријата на множества, две множества се еднакви ако имаат исти елементи, според тоа може да постои само едно множество без елементи. Значи постои само едно празно множество, па зборуваме за „празното множество“, а не за „празно множество“.
За кое било множество ''A''*празното множество е подмножество од ''A'':
*: ∀''A'': ∅ ⊆ ''A''*унија на ''A'' и празно множество е еднаква на ''A'':
*: ∀''A'': ''A'' ∪ ∅ = ''A''* За секое множество ''A'', пресек на ''A'' и празно множество е празно множество:
*: ∀''A'': ''A'' ∩ ∅ = ∅
* За секое множество ''A'', Декартов производ на ''A'' и празно множество е празен:
*: ∀''A'': ''A''&times; ∅ = ∅
Празното множество ги има следниве својства:
* Единствено подмножество на празното множество е самото празно множество:
*: ∀''A'': ''A'' ⊆ ∅ ⇒ ''A'' = ∅
* Партитивно множество на празното множество е множеството кое го содржи само празното множество:
*:<math>2^{\emptyset } = \{\emptyset\}</math>* Бројот на елементи на празното множество (т.е. неговата кардиналност) е нула; празното множество е конечно множество:
*: |∅| = 0
За кое било својство:
* за секој елемент од ∅ својството важи
* не постои елемент од ∅ за кој својството важи
Обратно: ако за некое својство важат следниве две тврдења:
* за секој елемент V својство важи
* не постои елемент V за кој својство важи
:тогаш V = ∅
Тина Купер

Кристин Елизабет "Тина" Купер (21 јули 1918 година – 1 септември 1986) била англиски paediatrician и експерт за злоупотреба на деца. Работела Општата Болница  во Њукасл за поголемиот дел од својата кариера и е добитник на наградата LUBIS во 1967 година, за нејзините заслуги за здравјето на децата во Сиера Леоне, кој вклучува формирање на национална вакцинирање програма.
Вук Драшковиќ

Вук Драшковиќ е роден на 29 неоември 1946 година. Тој е српски политичар и претседател на Српското движење за одбрана. Тој бил потпретседател на владата СРЈ и министер за надворешни работи во државната заедница на Србија и Црна Гора.
1 Животопис
Дипломирал на правен факлутет во универзитетот во Белград 1968. Од 1963 до 1980 работел ако новинар за југословенска новинарска агенција Танјуг. исто така бил член на Сојузот на комунистите на Југославија и шеф на кабинетот на југословенскиот претседател Мике Шпиљка. Роден е во селото Меќа во семејство комунисти од Хрватска. Основно Училиште завршил во Подолнини, гимназија во Гацка, а дипломирал на павниот факлутет во Белград. Оженет е со Даница Драшковиќ. Потекнува од партизански семејство, неговиот татко бил комунист и партизан за време на НОР, што влиаело на него да биде комунист и член на Сојузот комунисти на Југославија. во 1990 година по распаѓањето на Сојузот на комунисти на Југославија станува водич на антикомунизмот и националноста кој се залагале за Гплема Србија и рехабилитација на движењто на четник заедо со Воислав Шешељ. По неколку години го мења својот политички став и станува поддржувач на Сојузот на Соединетите Американски Држави и државите кои се членики на Европската Унија и Нато. По распаѓањто на Српската народна одбрана, тој основал партијата за српското движење за одбрана. Во тој период двапати бил уапсен. Прв па по деветтомартовската демонстрација во 1991 година кога прошол три дена во притвор. Следниот пат е притворен со својата сопруга Даница јуни 1993 година кога се осудени на два месеци притвор и кога ја пршле најсуровата полициска тортура. Двајцата се ослободени благодарение на притисокот водечки државници и органи на меѓународната заедница.
Итало (фудбалер)

Италу Жузе Оливејра дус Сантус (роден 12 Јануари 1988), познат како Итало,е бразилски професионален фудбалер кој моментално игра за ФК Вардар во Македонија, како напаѓач.
1 Животопис
Роден во Масеио, Алагоас, Итало ја почнал својата кариера во Коринтиас Алагоано и играл еднаш во 2005 Купот на Бразил. На 1 Февруари премина во португалскиот клуб Маритимо и играл за Б тимот во Португалската втора лига. Првпат дебитираше за првиот тим на 12 Август 2007 година, го заменил Bruno Fogaça во првото полувреме, губејќи од Пенафиел во 2007–08 Португалскиот Куп по изведување на пенали. Таа сезона тој дал еден гол во 2 натпревари во лигата. Во 2008–09 Португалската лига, тој играл 10 натпревари во лигата и постигнал само еден гол.
После мечот во првата рунда од 2009-10 Португалската Лига,тој бил позајмен на Интернационал,но главно играл за Б тимот.Во Август 2010,неговата позајмница била продолжена за уште две години. Во 2009 и 2010 тој освоил Копа ФГФ со Интернационал Б.Тој исто играл 3 меча и постигнал еден гол со Интернационал во 2010 година во Гаучо Лигата, каде што Интернационал заврши на второто место.
На 5 јуни, 2016, Итало го постигнал својот прв гол за Саун Пауло: во победата над Крузеиро, со 1 - 0 , кој бил важен меч за Бразилската Лига.
2 Достигнувања
; Државно ниво
*Copa FGF: 2009, 2010 (Интернационал Б)
Атанас Цонев

Атанас Иванов Цонев повеќе познат под имињата Атанас Нивички или Нивичански, Брадата или Фратер Атанас е македонски револуционер од Струмичко, деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.
1 Животопис
1.1 Рани години
Атанас Нивички е роден во планинското село Нивичино, Струмичко, во 1857 година. Тој потекнува од сиромашно семејство, кое се занимавало во главно со сточарство. Немал можност да се школува, но сепак од животниот пат научил многу. Во револуционерната дејност бил поддржуван од неговата сопруга Ангелина (Анѓа) и неговиот син Стојан.
1.2 Револуционерна дејност
Својата револуционерна дејност ја започнува во 1897 година кога учествува во акцијата за пленување на богатиот Назл`м бег. Тогаш е фатен од турските власти, при што е затворен и мачен. Со усвитено железо бил изгорен од левата страна од телото, кај ребрата, што му оставило животен белег на телото. Потоа, бил фрлен во порој за да умре но, преку ноќта успешно се освестил и се довлекол до куќата на Јован Дончев. Таму бил лекуван со мевлем, набавен од градската аптека во Струмица. По некое време закрепнал, но белегот останал засекогаш. По овој настан, станал уште поогорчен непријател на власта, а кога се појавил врховизмот бил голем противник на неговите носители и претставници.
Во 1901 година во неговото село пристигнува Михаил Герџиков, кој за Нивичански во своите спомени пишува:
1.2.1 Афера „Мис стон“
Атанас Цонев бил прочуен војвода од огражденското село Нивичино, па поради тоа во 1902 година учествува во аферата „Мис Стон“. Од страна на раководителите на киднапирањето бил ангажиран да ги прифати двете жени заедно со бебето во своето село, додека траат преговорите. За нивната безбедност се гиржела неговата чета, а со храна биле снабдени од сопругата и синот на Атанас. Откако било спремно предавањето на парите, имал за задача да ги пренесе истите до селото Градошорци, при што во мугрите на 23 февруари, денот на ослободувањето, ги оставил жените со бебето пред селската црква.
2 Поврзано
* Нивичанска чета
Окинава

Окинава (јапонски:, 沖縄本島 - Окинава хонто или 沖縄島 - Окинаваџима; окинавски, ウチナー - Учина или フチナー - Фучина), е остров во југозападна Јапонија кој лежи меѓу Источнокинеското Море на запад и Тихиот Океан на исток. Со површина од 2.255 км<sup>2</sup> Окинава е најголемиот од островите на Рјукју.
1 Демографија
Според пописот спореведен во Јапонија од 2009 година, вкупниот број жители на Окинава изнесува 1,384,762. (вклучувајќи ги и семејствата со американско државјанство). Окинавскиот јазик на окинавски се вика „учинагучи“ или „хоген“ и го зборува поголемиот дел од тамошната популација (иако поголемиот дел го знаат и јапонскиот јазик).
2 Географија
Планините под шумите заземаат две третини од островот на север, додека на јужната третина е ридско подрачје и таму живеат најголемиот број на жители.
3 Стопанство
Главни економски активности се земјоделство, риболов, дрвенопреработувачка индустрија, преработка на храна, текстилна индустрија и грнчарство. Американската воена база и туризмот исто така се значајни за економијата. Наха е административен центар, најголем град и најголемо пристаниште.
4 Историја
Сè до 14 век островот бил независно кралство. Од 14 до 19 век островот плаќал данок на Кина, а конечно во 1879 година Окинава била споена со Јапонија. Во текот на Втората светска војна (1 април 1945), американската војска се населила на западниот брег на островот, и тоа била последната поморска операција во војната, и една од најтешките битки на Тихиот Океан. По 82 дена жестока борба, престанал организираниот отпор на Јапонците. Окинава била под контрола на САД од 1945 година до 1972 година, кога повторно била вратена на Јапонија. Под услов на повоениот договор, земјопоседниците на Окинава морало да изнајмат територија за американските војници.
Меѓутоа, во септември 1995 година американските војници силувале дванаесетгодишно девојче и предизвикале голем отпор против американското присуство на островот, што донело до тоа голем бој од земјопоседниците да одбијат да им дадат земја на Американците.
Во април 1996 година, американската влада се согласила да врати 20 проценти од окупираните територии (4.900 хектари) во рок од седум години.
Хуан Фелипе Алвес Рибеиро

Хуан Фелипе Алвес Риберто,познат како Хуан Фелипе, (роден на 5 декември 1987 г.) — бразилски фудбалер, играч од средниот ред на Вардар во Првата македонска фудбалска лига.
1 Технички карактерситики
Хуан Фелипе е офанзивен играч од средниот ред или полушпиц, а исто така може да игра и како крило. Има солидна техника, добар дриблинг и моќен удар од далечина.
2 Кариера
Хуан Фелипе играл за клубовите Санто Андре и Ред Бул Бразил пред да се пресели во Боливија во 2012 година за да игра за Ориенте Петролеро. Фелипе одиграл само девет натпревари во дресот на Ориенте Петролеро, постигнувајќи еден гол. После една сезона во Боливија тој потпишал за бразилскиот клуб Сао Карлос.
На 12 јули 2014 година, Хуан Фелипе потпишал двегодишен договор со бугарскиот клуб ЦСКА Софија. Тој дебитирал во победата од 4-0 против Хасково на 10 август, со влегување во игра во второто полувреме од натпреварот. Својот прв гол за клубот, тој го постигнал во победата од 3-0 против Локомотив Пловдив. На 30 ноември, Фелипе промашил пенал за ЦСКА Софија на натпреварот против Марек Дупница на стадионот Бончук кој завршил со резултат 0-0.
Во летото 2015 година, Фелипе потпишал за македонскиот клуб Вардар. Првиот гол за Вардар, тој го постигнал на 16 август 2015 година, во гостинската победа од 3-1 над Шкендија.
3 Достигнувања
3.1 Клупски достигнувања
Вардар
* Прва македонска лига (2) : 2015–16, 2016–17
*Суперкуп на Македонија (1) : 2015
Алесандро Костакурта

Алесандро "Били" Костакурта ( роден на 24 април 1966) — италијански фудбалески менаџер и поранешен професионален одбранбен играч, кој најчесто настапувал на позицијата централен дефанзивен играч од одбраната.
Во текот на неговата кариера, Костакурта поминал повеќе од дваесет години, во Милано во периодот помеѓу 1986 и 2007 година, како и кратка сезона како позејмен играч во Монца. Тој е најдобро познат по неговата значајна одбранбена улога заедно со Франко Барези, Паоло Малдини и Мауро Тасоти, кој ја сочинувале една од најдобрите одбрани во Серија А и европскиот фудбал во текот на доцните 1980-те и почетокот на 1990-тите, под раководство на менаџерите Ариго Саки и Фабио Капело. Тој главно настапувал како централен дефанзивец, и бил една од водечките експоненти на позицијата, примајќи многу меѓународни признанија, освојувајќи ја Серија А седум пати и пет пати Лигата на Шампионите во текот на неговата кариера, како и многу други трофеи. Костакурта се повлекол од професионалниот фудбал на возраст од 41 година, на 19 мај 2007 година. Во неговиот последен натпревар за Милан, тој постигнал гол од пенал во 3-2 во поразот против Удинезе, со што станал најстариот стрелец во Серија А.
Бродечки манастир

Бродечки манастир — манастир во областа Горна Река, во западниот дел на Македонија. Манастирот се наоѓа на падините на Ничпурска Планина, односно спојот на Шар Планина и Кораб. Од селото Бродец е оддалечен околу 3 км. Посветен е на Света Петка.
1 Историја
Местото на коешто е изграден манастирот се наоѓа во непосредна близина на извори на лековита вода, каде што во 1960-тите години била изградена импровизирана чешма. Изградбата на манастирот започнала во 2012 година со добротвотни прилози на луѓе кои потекнуваат од крајот и од претпријатија. Манастирот бил завршен во 2015 година и осветен од страна на Митрополитот г. Јосиф на свеченост одржана во август истата година.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат црква и параклис. Параклисот всушност претставува молитвен олтар кој се состои од чешмата од која се верува дека тече лековита вода и икона на Света Петка поставена над чешмата. Во непосредна близина на манастирот, покрај патот кој води до него, има уште една чешма.
2.1 Црква „Св. Петка“
Црквата се наоѓа во средишниот дел на манастирот. Таа има четириаголна основа, со осумаголна купола која се издига од средишниот дел на покривот, натстрешница пред влезот на храмот и полукружна апсида на источниот ѕид. Внатрешноста на црквата е фрескоживописана.
3 Галерија
Црква „Св. Илија“ - Гопеш

Свети Илија — помала селска црква во битолското село Гопеш, која се наоѓа на самиот асфалтен пат кон селото.
1 Галерија
2 Поврзано
* Гопеш
* Преспанско-пелагониска епархија
* Ресенско архијерејско намесништво
* Прва ресенска парохија
Црква „Св. Никола“ - Гопеш

Свети Никола — помала селска црква во битолското село Гопеш, која се наоѓа на самата тромеѓа на атарите на селата Гопеш, Доленци и Лера.
Црквата е сместена во земјен пат, кој се двои од асфалтниот пат, кој води до селото Гопеш.
1 Историја
На плоча поставена на црквата пишува дека е изградена во 2001 година од страна на Цане и Нада Егуменовски од селото Смилево.
2 Галерија
3 Поврзано
* Гопеш
* Преспанско-пелагониска епархија
* Ресенско архијерејско намесништво
* Прва ресенска парохија
Лудиот Пјеро (филм од 1965)

„Лудиот Пјеро“ (француски: ''Pierrot le fou'') - француски филм од 1965 година, во режија на Жан-Лик Годар кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Жан-Пол Белмондо, Ана Карина и Грациела Галвани. Филмот бил номиниран за наградата „Златен лав“ на Филмскиот фестивал во Венеција.
1 Содржина
Фердинанд Грифон (го игра Белмондо) е штотуку отпуштен од една телевизиска станица. Тој е оженет со богата Италијанка (ја игра Галвани), која му закажува средба со нејзиниот богат татко, кој треба да му најде нова работа. На Фердинанд му е здодевно на забавата и си оди, но притоа ја среќава Маријана Реноар (ја игра Карина), неговата поранешна љубовница, која постојано го нарекува Пјеро. Тој ја поминува ноќта во нејзиниот стан, каде открива дека таа е вмешана во шверц со оружје. Двајцата го напуштаат Париз возејќи се низ Франција и притоа уништуваат автомобили, крадат и водат неконвенционален живот. Кога пристигнуваат на француската ривиера, Фердинанд паѓа во рацете на криминалците кои ја бараат Маријана поради парите што ги украла од нив. Така, тие се разделуваат, по што Фердинанд оди во Тулон, каде повторно му се придружува Маријана. Овојпат, таа го искористува и тие ги убиваат криминалците и им ги земаат парите, но Маријана побегнува со своето момче Фред. Сепак, Фердинанд ги пронаоѓа и ги убива двајцата, а потоа става експлозив околу главата и извршува самоубиство крај морскиот брег.
Црква „Св. Петка“ - Бродец

Света Петка — манастирска црква на Бродечкиот манастир.
1 Историја
Изградбата на црквата започнала во 2012 година и истата била завршена во 2015 година. Храмот бил осветен на 9 август 2015 година од страна на Митрополитот г. Јосиф на свеченост одржана за осветување на манастирот.
2 Архитектура
Црквата е изградена од камен. Таа има четириаголна основа, со осумаголна купола која се издига од средишниот дел на покривот, натстрешница пред влезот на храмот и полукружна апсида на источниот ѕид. На јужната, северната, западната и источната страна од куполата има по една монофора. Ѕидот во внатрешноста на влезниот простор покриен со натстрешница содржи врамена молитва, додека над влезната метална врата има мала фреска со ликот на Света Петка и цветен венец во облик на лак. Над лакот има фреска која го отсликува животворниот извор за кој се верува дека е сместен во непосредна близина на манастирот и на која се прикажани верници како сипаат од лековитата вода која тече од чешма со три шепурки. Црквата е изградена од камен. Внатрешноста на црквата е фрескоживописана, а фрескописот е дело на мајсторот Славко Ѓиноски.
3 Галерија
4 Поврзано
* Бродечки манастир
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија
* Бродец
Штировица (река)

Штировица или Штировичка Река — река во Западна Македонија и десна притока на Радика.
1 Течение
Изворишната област на реката се наоѓа меѓу врвовите Црна Чука и Котата, на источната падина во северниот дел на планината Кораб, под превојот Голема Корабска Врата. Реката е образувана со спојување на неколку потоци во месноста Песок, на надморска височина од околу 1.950 м. Течението на реката продолжува низ историското село Штировица, поминува покрај караулата Стрезимир и на надморска височина од околу 1.270 м се влева во реката Радика од нејзината десна страна, на местото каде што од левата страна во Радика се влева и Аџина Река.
2 Хидрографија
Вкупната должина на Штировица изнесува 9,5 км. Сливното подрачје на реката зафаќа површина од 26,8 км<sup>2</sup> и истото припаѓа на Јадранскиот речен слив.. Во долното течение на реката Штировица, во непосредна близина на пограничната караула „Победа - Стрезимир“ и некогашното раселено истоимено село, на реката постои водозафат - бетонска брана од која дел од водите се пренасончуваат кон караулата и хидросистемот на електраните во Маврово.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кораб
* Радика
* Аџина Река
* Штировица
* Стрезимир
Јужна Морава

Јужна Морава — река во Македонија и Србија, пократката од двете реки кои ја сочинуваат Голема Морава. Долга е 295 км и тече во правец југ-север, од Општина Чучер-Сандево близу границата до Србија, каде се среќава со Западна Морава кај Сталаќ и ја образува Голема Морава.
1 Географија
Реката припаѓа на црноморскиот слив, има сливно подрачје од , од кои се во Бугарија (преку притоката Нишава) и во изворишниот дел во Македонија. Просечниот проток во устието изнесува 121 м<sup>3</sup>/с и не е погодна за пловидба.
Јужна Морава има сложена долина, состоејќи се од низа клисури и котлини. Со излегувањето од Сталаќката Клисура, реката се среќава со Западна Морава.
Во макрогеолошки поглед, Јужна Морава ги поврзува Егејскиот и Панонскиот слив. Ова ја предизвикува појавата наречена привидна обратност на текот, бидејќи се чини како реката да се качува по планината, а а потоа пак се спушта. Двете големи котлини се спојуваат во Грделичката Клисура, но дното на клисурата, низ кое тече реката е многу пониско од околните планини, така што реката рече нормално.
Јужна Морава некогаш била долга 318 км и била подолгата притока на Голема Морава. Бидејќи низ времето предизвикала неколку поплави, оваа свиена река е кратена за речиси 30 км, така станувајќи пократка од Западна Морава. Меѓутоа, Западна Морава отсекогаш имала поголем проток.
Подрачјето во јужна Србија низ кое тече Јужна Морава се речиси без шуми, што е предизвикувач за еден од најтешките случаи на ерозија на Балканот. Како последица од ова, реката внесува големи количини материјал во Голема Морава, полнејќи и подигајќи ѝ го коритото, што ги потпомогнало големите изливања на нејзината река-ќерка.
2 Притоки
Јужна Морава има вкупно 157 притоки. Поважни се:
Леви: Бистрица, Калиманка, Јабланица, Ветерница, Пуста Река и Топлица.
Десни: Врла, Џепска Река, Предејанска Река, Козарачка Река, Власина, Нишава (најдолга) и Сокобањска Моравица.
3 Стопанско значење
Јужна Морава има голем електростопански потенцијал, но засега тој воопшто не е искористен. Во нејзиниот слив (на р. Власина) е изграден ХЕЦ „Врла“ {I-IV}. Во извесна мера, водата на Јужна Морава се користи за наводнување.
Речната долина има најважна улога во сообраќајот, како природен пат за железницата и автопатот Белград–Скопје–Солун.
4 Поврзано
* Голема Морава
* Западна Морава
* Нишава
* Пчиња
Струмичка Каза

Струмичка Каза — каза односно поранешна административна единица во Отоманското Царство која била дел од Солунскиот Санџак. Седиште на казата бил градот Струмица. Во неа биле сместени вкупно 67 населени места. Првично, таа била дел од Румелискиот Пашалак, а потоа дел од Солунскиот Пашалак и Солунскиот Вилает. Првиот кајмакам (управник) на казата бил извесен Ибрахим Кади, кој дошол на власт во 1675 година. Во 1900 година, казата била населена од вкупно 40,882 жители.
1 Население
Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, во Струмичката Каза живееле 40 882 жители, од кои:
народ, вкупен број, % од вкупното население
Македонци, 23.602, 57,73
Турци, 14.930, 36,51
Роми, 1.650, 4,03
Евреи, 700, 1,71
Тораница

Тораница — рудник за олово и цинк, на планината Осогово во североисточна Македонија. Се наоѓа на територијата на Општина Крива Паланка, во близина на македонско - бугарската граница, во северниот дел на рудното подрачје Саса – Тораница, низ кое минуваат Каменица и Козја Река.
1 Настанок
Наоѓалиштето настанало олигоценот и миоценот. со минерализацијата на оловото и цинкот во Осоговско-малешевската вулканска област. Според условите на настанок, Тораница е хидротермално метасоматско наоѓалиште во скарновски облик.
2 Геолошка градба
По геолошката градба, наоѓалиштето е метаморфна сложенка од гнајсеви, кварцово–графит шкрилци и други составници, како и терцијарни вулкански карпи (кварцлатити).
3 Руди
Содржината на главните метали во наоѓалиштето во просек е: 5% олово, 3% цинк, но и мало количество на сребро (20 грама на тон). Главни рудни минерали и носители на оловно-цинковото оруднување се галенитот и сфалеритот, а потоа пиритот, пиротинот, магнетитот, самородниот бизмут, бизмутинот, халкопиритот, енаргитот и други.
4 Поврзано
* Саса
* Тораница (река)
Сихоте Алин

Сихле Алин (руски: ''Сихотэ-Алинь'') — планински гребен и вулканско поле на Далечниот Исток на Русија, кој се наоѓа по должината на брегот на Тихиот Океан. Се простира на 1200 километри североисточно од Владивосток на територијата на Приморскиот и Хабаровскиот крај. Тој претставува водена граница помеѓу реката Амур и брегот на Тихиот Океан. Планинскиот опсег е широк 250 километри. Највисокиот врв е Тордоки Јани (2.077 метри).
Гребенот е богат со злато, олово и други обоени метали како јаглен. Подножјето е составено од базалтски висорамнини. На југ и исток има бројни гребени, а на запад - бројни долини.
Растителноста во Сихле Алин е многу разновидна. Во јужниот и централниот дел, до височина околу 500 метри, се наоѓа листопадна тајга со претежно манџурски видови на растенија. Северниот дел е шума со смрека.
До раните 1980-ти, на подножјето на Сихле Алин, живеел ендемски подвид на леопард, наречен Амурски леопард. Сибирскиот тигар е уште еден подвид на една голема мачка која живее во оваа област.
На територијата на Сихоте Алин, нема области со висок степен на опасност од лавина. Најголемиот дел е окупиран од области со низок степен на опасност од лавина.
Во 2001 година, Сихле Алин бил вклучен во Списокот на светското наследство на УНЕСКО како природно место.
Куртово Ќуле

Куртово Ќуле — врв на планината Кораб во западниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 2.082 метри. Се наоѓа северозападно од селото Жировница и се издигнува на билото на една мала огранка (гребен) која се испушта од главниот срт на протегање на Кораб кон исток. Претставува еден од најјужните врвови на планината Кораб, од кој на југ со долината на Валавичарска Река и месноста Голема Планина, започнува да се протега планината Дешат. Според местоположбата на врвот Куртово Ќуле се наоѓа на координатите 41°41'15" северна географска широчина и 20°33'26" источна географска должина. Сместен е на крајот на планинската огранка која се протега на источната падина на планината Кораб, при што на запад е поврзан со врвот Јаворско Брдо (2235 м.) додека на исток широко се отвора над долот на Жировница и кон север и југ се отвора испуштајќи стрмни падини во долините на Таировска Река на север и Валавичарска Река со која е пределната граница со која почнува планината Дешат на југ. Околината на врвот изобилува со ретки геолошки и морфолошки појави како: сипари, остенци, камени гребени, камени струи и мразни почви. Од врвот Куртово Ќуле се нуди извонредна глетка на целото протегање на Кораб и Дешат, долината на Радика, планината Бистра.
1 Галерија