HLA-DQ8

HLA-DQ8 (DQ8) е серотип на хуман леукоцитен антиген во групата на серотип HLA-DQ (DQ). DQ8 е поделен антиген на широкиот антиген DQ3. DQ8 може да се одредува со препознавање на антитела на β<sup>8</sup> и ова генерално го детектира генскиот производ на DQB1*0302.
DQ8 најчесто се поврзувал со автоимуна болест кај човечката популација. DQ8 била втората најдоминантна изоформа која што била поврзана со целијакија и DQ најповрзана со дијабетес тип 1. DQ8 го зголемувал ризикот за ревматоиден артритис и бил поврзан со примарниот ризик локус за РА, HLA-DR4. DR4 исто така играл важна улога кај дијабетес тип 1. Додека хаплотипот DQ8.1 бил поврзан со болест, не постоела позната поврзаност со хаплотиповите DQB1*0305, DQ8.4 или DQ8.5 со автоимуна болест; сепак, ова можело да биде резултат на недостаток на студии кај популациите што ги носат овие и многу ниската фреквенција.
DQ8.1 исто така се разликувал од другите HLA во популациските фреквенции. Типично се разликувал за антигените на MHC класа II кај луѓето, фреквенциите на хаплотипот не надминувале 40%. На пример, во САД највисоката хаплотипска фреквенција, хаплотипот што го кодирал DQ6.2, бил околу 15%, ова се преведувало во фреквенции на фенотип помали од 30%. Атипично хаплотипните фреквенции надминуваат 40%.
За DQ8 највисоките хаплотипски фреквенции се приближувале до 80% во делови од Централна и Јужна Америка и фреквенциите на фенотипот се приближувале до 90%. Ова била највисоката фреквенција на фенотип која била забележана за било кој фенотип DR или DQ кај човечката популација со многу голема разлика.
1 Серологија
+Серотипско препознавање на некои DQB1*03 алели , DQB1*, DQ8, Пример
алел, %, %, %, големина (N)
*0302, 66, 6687
*0304, 8, 111
*0305, 34, 70
+Изберете листа наHLA DQB1*0302 фреквенции, фрек
уп., Популација, (%)
, Маите од Гватемала, 48.1
Мексико Н.Леон Местизос, 22.5
САД Јужен Тексас Хиспанците, 20.6
Шведска, 18.7
Русија Сибир Негидал, 18.6
Русија Мурманск Саоми, 18.5
Јордан Аман, 17.8
Самоа, 17.2
Англија кавказоид, 16.4
Финска, 15.7
Франција, 14.5
Централна Јапонија, 10.8
Грција Крит, 9.2
Шпанија Баскиската долина Арратија, 6.7
Алжир Оран, 6.6
Кина Пекинг и Ксиан, 6.1
Етиопија Амхара, 5.6
САД ЈИ Афроамериканец, 4.9
Домородци од Аљаска Јупик во САД, 3.8
Индија Северни Хиндуси, 3.0
Зимбабве Хараре Шона, 2.2
Русија сибирски ескими, 0,9
Руанда Кигали Хуту и Тутси, 0,5
PNG Источни висорамнини Горока, 0,0
Тунис Јерба Бербер, 0,0
Иако лажната реакција со DQB1*0302 била мала, ефикасноста на позитивната реакција не била добра и постоел ризик од лажно откривање на DQB1*0305 што можело да создаде некомпатибилност. За дијагноза и потврда на болеста, не постоела позната поврзаност на DQB1*0305 или со Целијакијаили со автоимун дијабетес. Затоа, разумно било да се користи пишување DQB1 со висока резолуција за DQ8.
2 Алели
+Хаплотипови DQ8 кај Американците од Кавказ, , , , фрек
Серотип, цис-изоформа, , , % , <sup>ранг</sup>
DQ8, α <sup>3</sup> - β <sup>8</sup>, 9., 62, <sup>6-ти</sup><sup>♠</sup>, 0., 93
<sup>♠</sup> DQA1*0302 & *0303 не се решени
DQ8 се определувал со препознавање на антитела на β<sup>8</sup> и било комплицирано со фактот што DQ8 препознавал некои HLA-DQB1 кодирани изоформи добро, делумно или воопшто не добро (Види серологија) DQ β<sup>3.2</sup> и β<sup>3.5</sup> најдобро се препознавале како DQ8. Овие поделени антигени биле алелни производи на DQB1 и DQB1, соодветно.
2.1 DQB1*0302
+HLA DQB1*0305 фреквенции, фрек
уп., Популација, (%)
, Либан Кафар Зубијан, 5.9
Либан Ниха ел Шуф, 2.5
Лакота Сиукс, 2.1
Тунис, 2.0
Либан Јухмур, 1.8
Маите од Гватемала, 1.5
Мароко, 1.0
Пакистан, 1.0
Саудиска Арабија Гурајат и град, 0,8
Кина Лиџијанг Накси, 0,7
Русија Чуваш, 0,6
Тунис Matmata Бербер, 0,6
Чешка република, 0,5
Индија Делхи, 0,5
DQB1 и најчесто се наоѓал во хаплотипот DQA1:DQB1, околу 10% од времето го имало во хаплотипот DQA1:DQB1. DQB1*0302 биле скоро секогаш поврзани со DR4, DRB1, и кај кавкајците. Првиот и третиот DRB1 биле најсилно поврзани со ревматоиден артритис.
2.2 DQB1*0305
DQB1 генскиот производ реагирал малку поинтензивно со DQ8 од DQ7, што било генерално редок во Европа и Северна Америка, освен во неколку домородни популации. Нивоата на DQB1 биле веројатно повисоки со оглед на тоа што претходните тестови не разликувале добро помеѓу различни *03.
3 Хаплотипови
DQ8 β-синџирите се комбинирале со α-синџирите, кои биле кодирани од генетски поврзани HLA-DQA1 алели, за да формирале cis-хаплотип изоформи. Постои само една заедничка cis-изоформа на DQ8 бидејќи поврзаните DQA1 алели (2) се јавувале кај поголемиот дел од популацијата, DQ8.1 било огромното мнозинство cis-изоформа на DQ8. Редок хаплотип DQA1:DQB1 бил откриен под 1% од сите хаплотипови DQ8 во Азија и Мезоамерика. Друг поредок хаплотип, DQA1:DQB1
3.1 DQ8.1
+ DQA1*03:DQB1*0302 хаплотип фреквенции во Америка, , Референца, DQA1, DQB1, Проценето
, Популација, *03, *0302, DQ8.1
, Лакандон Маите (Мексико), 79,0, 77,9, 77,9
, Перија-Јучпа(Венецуела), 74,0, 75,0, 74,9
, Маите (Гватемала), 48.1, 47.6
, Мазатекани(Мексико), 48,5, 48,5, 47,5
, Лами(Перу), 45.2, 44.7
, Дакота Сиукс(С. Дакота), 52.1, 45,0, 44,5
, Микстек(Оахака, Мексико), 40,0, 35.9, 35.4
, Лакота Сиукс(С. Дакота), 25.7, 25.5
, Терена(Бразил), 17.5, 17.0
, Cauc. , Сан Антонио (САД), 11.7, 11.7
, кавкаски (САД), 18.5, 10.5, 10.5
, Афроамериканец (SE. САД), 4.9, 4.5
, Тлинлет (Алјаска, САД), 14.0, 8.5, 8.5
, Ескими (Алјаска, САД), 3.8, 3.8
, Канонцито навахо (NM, САД), 6.3, 3.5, 3.5
, Ескими (Е. Гренланд), 0,0, 0,0, 0,0
DQA1:DQB1 (DQ8.1) бил најчестиот подтип DQ8 кој претставувал над 98% од популацијата што носела DQ8. Ретко, DQA1:DQB1, но оваа замена на алфа синџирот, DQA1* наспроти , била надвор од расцепот за врзување и се чинело дека не ја менувала функцијата DQ8. DQ8.1 се наоѓал речиси сеприсутно во секоја човечка регионална популација, но поради неговата единствена дистрибуција станувал предмет на молекуларна антропологија. Постојат 3 места каде што фреквенцијата на хаплотипот била покачена, Централна и Јужна Америка, СИ Тихоокеанскиот раб и Северна Европа.
3.1.1 Високи фреквенции во Америка
Глобалниот јазол за DQ8 биле во Средна Америка и северна Јужна Америка каде што достигнувала најголема фреквенција за секој поединечен DQ серотип, блиску до 90% фреквенција на фенотип (77% хаплотипска фреквенција) и биле на релативно висока фреквенција кај домородното население во Северна Америка, и крајбрежните региони на Мексиканскиот Залив и до долината Мисисипи. Високата фреквенција на DQ8 во североисточните региони на Јужна Америка и ниската фреквенција кај домородните Американци со поново азиско потекло или сибирско потеко сугерирале дека DQ8 бил на висока фреквенција во најраните Америнди. Моделот на дистрибуција бил конзистентен со неодамнешните резултати од mtDNA кои сугерирале дека првите мигранти во Новиот свет се населиле во низинските крајбрежни региони, речните долини и полека се преселиле во внатрешноста на земјата, а следните доселеници се преселиле во висорамнинските региони. DQ8 и DQ2.5 имале многу аналогни функционални сличности, и оваа пристрасност на првиот доселеник можела да биде причина за сличноста.
+DQA1*03:DQB1*0302 нивоа во Азија, , Референца, DQA1, DQB1, Проценето
, Популација, *03, *0302, DQ8.1
, Нивки (NNE. Сакалин I.), 0,0, 0
, Зорастра, Јаџ (Иран), 20.8, 0,8, 0,8
, Хотон (Монголија), 24.4, 1.2, 1.2
, Маданг (Папуа Нова Гвинеја), 1.5, 1.5, 1.5
, Јао (Кина), 2.6, 2.6
, Накси (Лиџијанг, Кина), 2.7, 2.7
, Аину (Јапонија), 3.0, 3.0
, Шандонг Хан (Кина), 3.1, 3.1
, Калха (Монголија), 22.3, 6.1, 6.1
, Тајланѓаните, 21.5, 7.4, 7.4
, Кет, Јенисеј (Сибир), 14.7, 8.4, 8.4
, Јужна Кореа, 10.3, 10.3
, јапонски, 10.8, 10.8
, Нганасан (Сибир), 39.6, 11.4, 11.4
, Ујгари, Урумќи (Кина), 21.9, 11.4, 11.4
, Казахстански, 11.4, 11.4
, Негидал (Сибир), 50,0, 18.6, 18.6
, Кук Остров. (Тихи Океан), 25.0, 25.0
3.1.2 Изобилство во Азија
Прекин на DQ8 во северниот дел на сибирскиот Арктик, покачени нивоа во регионот Амур и источните Турци
Нивоата на DQ8 во SW до Западниот Тихи Океан Rim биле на променливи хаплотипски фреквенции, од 2 до 30%, а нивото на околу 10% за Ryūkyūan, Јапонците, Корејците, Амурските региони и во северозападниот дел на Тихиот Океан паѓал на помалку од 1% во Нивки. Постои модерен прекин на DQ8 во регионот Алјаска-Источен Сибир и не било јасно дали тоа се должело на замената, изборот или начинот на кој пристигнале првите Американци (т.е. строго поморска рута). Типовите DR поврзани со DQ8 биле DRB1*0403, *0404, *0406, *0407, *0408 и *0401 бил поделен помеѓу многу хаплотипови DQA1:B1. DQB1*0405 најчесто се поврзувал со DQA1*0303:DQB1*04 и затоа не бил вклучен во DRB1*0401 во проценките со висока резолуција. Островот Кук DQ8 имал само еден поврзан DR хаплотип што сугерирал воведување на различноста во регионот, или преку рутата TW-(Јапонија/Кореја/Кина) или преку запад, на пример, Bunun имале висок DRB1*0403. Поголемиот дел од DRB1*04 се чини дека бил редистрибуиран од источна Азија од непознат извор, веројатно во Средна Азија или Индија. Дистрибуцијата можела да се спореди со домородните групи како што биле Јужноамериканците. Има три групи со високи нивоа и тие се: Kogui, Sikuni и Yucpa, имале околу 75% DQ8, доминантниот DRB1* алел во 2 од 3 е *0411 (N. Кина = 0), но *0407 (Ryūkyū, Јапонски, Mansi-Источен Урал, накси кинески) и *0403 (Нганасан, Бурјат, Негидал, Тунижани, Риуки, Кореја, Аину) биле исто така. Во Северна Америка DRB1*0404 и *0407 биле почести од *0403, а во Лакота Сиукс, B1*0411 бил редок. Хаплотипот DRB1*0404-DQ8 бил почест во северозападна Азија и Северна Европа.
3.1.3 Високи нивоа на DQ8 во Северна Европа
DQ8 б л иисто така изобилен во Северна Европа и се наоѓла на високи фреквенции во германско-скандинавско-уралското население северно од Швајцарија. Хаплотиповите на HLA AB сугерирале дека миграцијата од луѓето источно од Урал била одговорна за DQ8, веројатно од исток до западниот тихоокеански раб. Високото ниво на DQ8 и DQ2.5 било нешто од голем интерес за болестите со посредство на DQ во Скандинавија и Северна Европа. DQ8 се наоѓал и во Иберија и места каде што генскиот тек од исток кон запад со други генетски маркери не можел да се потврди, а нивоата во африканската или блискоисточната популација биле можни извори, Иберија имала значителна рамнотежа A1/B1 што сугерирала независни извори од Африка.
4 Глобално ширење на DQ8
DQ8 заедно со неколку други хаплотипови се чини дека биле поделени СЗ/ЈИ во Евроазија и со доказите за DQ2.5 и други хаплотипови сугерирале дека древната централноазиска популација била раселена поради понова африканска миграција. Постоеле многу вообичаени обележувачи што биле пронајдени во Франција, Германците, Данците, Швеѓаните, Тибетанците, реката Амур, Јапонците и Корејците кои биле потенцијални показатели за ова билатерално ширење. Хаплотиповите DQ8 се наоѓал на високи фреквенции во Кунг, иако се очекувало повеќе DQ8 во Австронезија, тој бил сеприсутен распространет ако понекогаш имал ниски фреквенции, други пати повисоки фреквенции (тајландски). Патот на ширењето на DQ8 до Новиот свет бил енигматичен, секако Јапонија и реката Амур биле моќни извори, но не можело да се исклучат други раселени популации. Ако начинот на патување бил низ коридорот Берингија како што бил предложен од археологот, многу ниската фреквенција на DQ8 во моментов било многу невообичаено откритие во однос на доказите за целосно поместување на друго место во светот. Обележувачите што се делеле меѓу Јапонците, Тајванските-абориџини, имале тенденција да опаѓаат во фреквенција како што се приближувале кон Сибир, обележувачите на mtDNA опаѓале во ланецот Курил.
Алтернативен модел е тоа дека постоеле повеќе извори на DQ8 кај населението во СИА Азија, некои извори биле од Средна Азија, а некои од индокинескиот регион, некои од DQ8 биле пронајдени во северозападна Евроазија би можеле да бидат од мешавина на западниот тихоокеански раб и Централна Азиски извори и биле раселени од поцентралните региони, но не и од поисточните региони.
5 DQ8 и избор
Како и DQ2.5, DQ8 можеби бил под селекција за поморски, крајбрежни народи кои барале храна, а особено за народи приспособени на климата/ситуацијата на живеалиштето на северниот крај на населливиот западен тихоокеански раб на последниот глацијален максимум. Одгледувањето Triticeae можело да примени негативна селекција на DQ8. Додека имало бројни членови на видовите ''Triticeae'' слични на дивите ''Triticeae'' од Средниот Исток во Америка, и голем број домашни растенија во новиот свет, се чини дека ниту еден вид ''Triticeae'' не бил припитомен во Новиот свет и немал јасни примери во тесно сродни племиња на треви. Меѓу новите светски видови трева во постколумбиско време, еден вид ''Елимус'' бил припитомен за човечка исхрана, а друг како пастирска сорта. Ова можело да се толкува на 2 начини. Прво, дека нивоата на DQ8, негативно, го инхибирале припитомувањето на соевите ''Triticeae''. Второ, дека отсуството на такви сорти посоодветни од веќе развиените сорти овозможило DQ8 да се зголеми или да остане високо, додека нивоата на DQ2.5 во СЗ при многу подолготрајна селекција паднале, или малку од двете. Повеќето американски сорти биле припитомени јужно од Рио Гранде (исклучоци се оризот Кадо и шарената тиквица од Тексас, итн.). Пченицата, особено јачменот и 'ржот, се преференцијални сорти во поладна клима, додека ''Зеа'' била поприспособлива во тропските клими и некои сорти биле релативно толерантни на суша, ''на Зеа'' сепак му недостасувале одредени аминокиселини кои морале да се надополнат со друга храна за да се спречи неухранетост.
6 DQ8 и болест
Во Европа, DQ8 бил поврзан со дијабетес тип 1 и Целијакија (исто така позната како Целијакија). Највисок фактор на ризик за дијабетес тип 1 бил фенотипот HLA DQ8/DQ2.5. Во делови од источна Скандинавија и DQ2.5 и DQ8 биле со високи зголемувања на фреквенциите на доцниот почеток Тип I и двосмислениот тип I/II дијабетес. DQ8 бил исто така пронајден кај многу домородни народи во Азија, рано бил откриен кај популацијата Бедоин во Арабија каде што DQ2.5 бил често отсутен, а во овие случаи DQ8 бил единствено поврзан со HLA кај Целијакија.
Во Соединетите Држави, сепак, се чини дека имало промена во ризикот од автоимуни болести за имигрантите од Мексико. Зголемената имунореактивност на Хиспанците во Хјустон се чини дека била поврзана со DR4-DQ8. Хаплотипот можел да предизвика најголем ризик за ревматоиден артритис.
Во Јапонија DQ3 (DQ7, DQ8, DQ9) бил поврзан со ''мијастенија гравис'' кај женската популација со рана појава, иако не се чинело дека DQ8 имал поголема улога, постојат сличности помеѓу ''мијастенија гравис'' во Јапонија и онаа откриената кај хиспанското население во Хјустон, со DQ8 поврзан со помлади жени во однос на асоцијациите на сите други HLA DQ типови. Целијачната болест е во пораст во Јапонија, и јасно е дека промените во исхраната се причината, но, исто така, нема DQ2.5 во Јапонија додека нивоата на DQ8 се умерени.
6.1 Врската DR4
Многу болести поврзани со DQ8 имаат двојна поврзаност со DR4, а одредени DR4 (*0405) имаат независна и зависна поврзаност со ризикот со DQ8, на пример со дијабетес тип 1.