procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кен Карсон

Кенјата Ли Фрејжер познат како Кен Карсон (роден 11 април 2000) - млад американски рапер и музичар од Атланта, дел од продуцентската куќа Опиум на Плејбој Карти . Неговата музика се одликува со енергична електронска продукција, инспирирана од неговиот ментор Плејбој Карти и слични артисти. Во 2021 година го издаде својот прв албум ''Project X'', кој доби мешани критики, а потоа во 2022 година го издаде и вториот албум ''X''. Во 2023 година го објави ''A Great Chaos'', со кој привлече уште повеќе внимание и продолжи да го развива својот специфичен стил.
Карсон е познат по соработките со Дестрој Лонли, а одржа и повеќе турнеи, како "The X Man Tour" во 2022 и "Chaos Tour" во 2024 година. Неговите песни опфаќаат динамични ритмови и специфични текстови што ги привлекуваат обожавателите на хип-хоп сцената и електронскиот звук.
Кен Карсон продолжува да ја гради својата кариера со уникатен пристап, прифаќајќи минималистички ритмови и агресивни текстови кои резонираат со младата публика. Неговата музика е инспирирана од „мош-пит“ културата, со фокус на создавање енергични и динамични песни кои се идеални за настапи во живо. Како дел од колективот Opium на Плејбој Карти, Карсон има значајно влијание врз новата генерација на рапери кои создаваат музика со иновативни звучни текстури и електронски елементи.
Во својата кариера, Карсон има соработувано со влијателни имиња од сцената, како Дестрој Лонли, кој исто така е дел од Опиум, и заедно со него придонесува кон дефинирање на новиот звук на поджанрот на хип-хопот. Со изданието на албумот ''A Great Chaos'', тој привлече поширока публика и се етаблира како значајна фигура на сцената, носејќи свежина и интензитет во музиката. Со планови за понатамошни изданија и турнеи, Карсон останува еден од најперспективните млади артисти во хип-хопот.
Шоџо

Шоџо (|少女 = „девојка“) — аниме и манга, наменети за посебна целна публика — девојки на возраст од 12 до 18 години. Во центарот на заплетот, по правило, има девојче или девојка и прашањето за нејзиниот развој како личност, често се присутни љубовни врски со различен степен на блискост, многу внимание се посветува на развојот на образот на ликот, машките ликови се многу убави, благородни, смели и несебични („бишонен“). Карактеристична црта на визуелниот опсег на шоџото е често големата условност на цртежот — или гротескно-хумористична или истанчано-романтична.
Обожавателите на аниме и манга понекогаш го определуваат „шоџото“ како секое дело што има конкретни особини на шоџо-дело, како романтично аниме или оние што прикажуваат женски ликови во центарот на заплетот (како во сеинен-серијата ''Azumanga Daioh''). Истражувачот Мет Торн ја расправа оваа тема во својата статија „Што се и не се шоџо-манги“ (англ. ''What Shōjo Manga Are and Are Not''), каде што појаснува дека вистинските шоџо-манги се оние објавени во списанијата за шоџо, како што ги определуваат самите издавачи.
1 Етимологија
Јапонскиот израз „шоџо“ се преведува како „дева“, „девица“ или „девојка“. Позајмен е од кинескиот јазик во VII век, потекнува од изразот шао ну (кин''. 少女''), кој го има истото значење. На кинески, тоа се однесува на жени на возраст од 17 до 29 години, додека на јапонски, првенствено означува девојчиња помеѓу 7 и 18 години. Службено, „шоџото“ сега ги опфаќа сите млади жени под 20 години. Во секојдневниот јазик, тој се однесува на различни гледишта од животот на девојчињата на училишна возраст, вклучително и шоџо-манга, шоџо-култура, шоџо-романи, шоџо-мода итн.
Лејла Рос-Шиер

Лејла Елберта Рос-Шиер (родена во Мектагарт, - година) — музичарка, наставничка и композиторка од Кајманските Острови. Рос-Шиер ја напишала државната химна на Кајманските Острови, „Возљубен остров Кајман“.
1 Биографија
Лејла Рос-Шиер била родена на 16 ноември 1886 година во Голем Кајман. Работела како наставничка, библиотекарка и била официјална матичарка на родени и починати. Таа ги охрабрувала сите средношколци да читаат, без разлика на бојата на нивната кожа, и покрај нормата на сегрегација во тоа време.
Рос-Шиер ја напишала химната „Возљубен остров Кајман“ во 1930 година. Пишувала и химни и балади, а исто така организирала и концерти, а била и црковна органистка.
Рос-Шиер била една од потписниците на петицијата што довела до доделување право на глас на жените на Кајманските Острови во 1959 година.
Рос-Шиер починала на 26 септември 1968 година во Голем Кајман.
Плејбој Карти

Плејбој Карти, вистинско име Џордан Картер (роден 13 септември 1995 или 1996), е американски рапер и пејач познат по уникатниот музички стил и мистериозниот имиџ. Тој ја започна кариерата во 2015 година, привлекувајќи внимание со минималистичкиот стил и специфичен звук кој комбинира експериментален хип-хоп со панк елементи. Неговите албуми како ''Die Lit'' (2018) и ''Whole Lotta Red'' (2020) се комерцијално успешни, при што вториот дебитира на првото место на Billboard 200, носејќи му широка популарност и голем број на нови фанови.
Плејбој Карти исто така се истакнува со својот уникатен имиџ и модна сцена, основајќи ја музичката и модна платформа „Опиум“ каде промовира нови артисти како Кен Карсон и Дестрој Лонли. Има влијание не само врз музиката, туку и врз модата и културата на младите, со што стана икона на новата генерација​.
Плејбој Карти продолжува да биде влијателен во хип-хоп и музичката сцена со уникатен пристап и создавање на атмосфера која го отсликува неговиот специфичен стил. Неговите настапи во живо се познати по енергичната и панк инспирирана естетика, која ги обединува неговите фанови во една културна заедница. Албумот ''Whole Lotta Red'' е особено значаен бидејќи истакнува промени во неговиот стил и прифаќање на поагресивни звуци, инспирирани од панк и рок влијанија. Иако често останува мистериозен и ретко дава интервјуа, тој успева да привлече внимание со својот нестандарден пристап кон музиката и имиџот.
Со своите уникатни вокали и експериментален пристап, Карти изгради специфична субкултура околу себе и е еден од клучните претставници на „новиот панк“ во хип-хопот, влијаејќи на новиот бран артисти и модни тенденции.
Уривање на настрешницата на железничката станица Нови Сад

Уривање на настрешницата на железничката станица Нови Сад — несреќа што се случила на 1 ноември 2024 година околу 11:50 часот на железничката станица Нови Сад. Во несреќата загинале 15 лица, вклучувајќи едно шестгодишно дете, а 2 лица биле повредени. Тројца млади луѓе биле тешко повредени и се нашле во животна опасност. Од идентификуваните жртви, осуммина се државјани на Србија, а едно лице од Македонија.
1 Позадина
Во 2021 година биле објавени планови за реновирање и проширување на станицата како дел од напорите на Владата на Србија да ја ревитализира и модернизира железничката инфраструктура во земјата, со воведување на брзи возови. Реконструкцијата вклучувала обновување на шините, изградба на нова платформа и целосна реконструкција на главната зграда со дополнителни лифтови за лица со инвалидитет. Работите започнале во септември 2021 година.
Услов за реконструкцијата беше демонтажата на Мостот на Бошко Перошевиќ и реконструкцијата на Железничкиот мост Жежељ, според проектот на Александар Бојовиќ, изграден од меѓународен конзорциум JV Azvi - Taddei – Horta Coslada International. Реконструкцијата на железничката станица била изведена од кинеските компании - {China Railway International} - и China Communications Construction Company (CCCC) како дел од проектот пруга Будимпешта—Белград, кој била дел од поширокиот план за меѓународна железничка мрежа.
Реновираната зграда на станицата била отворена на 19 март 2022 година, со модернизирана пруга за брзина до помеѓу Белград и Нови Сад.
2 Несреќата
На 1 ноември 2024 година, околу 11:50 часот, се урнала настрешницата над главниот влез на железничката станица во Нови Сад. Во несреќата загинале 15 лица, вклучувајќи едно шестгодишно дете, а 3 лица биле повредени.
Градежниот инженер Даниел Дашиќ изјавил дека настрешницата се урнала поради дополнителните челични конструкции со стакло, кои биле поставени за време на реконструкцијата.
3 Реакции
Владата на Србија го прогласила 2 ноември 2024 година за ден на жалост, додека во Нови Сад била прогласена тридневна жалост. Во Република Српска исто така бил прогласен ден на жалост.
Претседателот на Унгарија Виктор Орбан изразил сочувство до Србија и семејствата на настраданите.
Претседателот на Србија Александар Вучиќ побарал и политичка и кривична одговорност за несреќата. Кинескиот конзорциум кој ги изведуваше работите за реконструкцијата изјави дека настрешницата не била дел од реконструкцијата.
Македонски приказни

Македонски приказни — македонска телевизиска серија, во режија на Венцислав Ристов и Никола Поповски која се снимаше во период од 2012 до 2017 година. Извршен продуцент бил Јани Бојаџи, серијата е во продукција на телевизија Канал 5. Серијата е снимена е на неколку локаци на Скопска Црна Гора, село Бањане и Чучер-Сандево.
1 Глумци
Глумец
Горан Илиќ
Мелита Софрониоска
Нино Леви
Марина Поп Панкова
Кирил Трајковски
Ирена Илиевска
Илија Илиоски
Миа Кантарџиева
Борче Начев
Марија Новак
Анастас Тановски
Кирил Псалтиров
Елена Трајковска
Кети Дончевска-Илиќ
Младен Крстевски
Благица Трпковска
Горан Јовановски
Александар Шехтански
Васил Михаил
Катина Иванова
Горан Ѓуровски
Мите Грозданов
Кица Ивковска-Вељановска
Јанка Лефкова
Емилија Мицевска
Марко Богдановски
Владо Денчов
Снежана Конеска Руси
Сашо Ристовски
Александар Микиќ
Мирослав Петковиќ
Гордана Ендровска
Владимир Јовановски
Бранко Бенинов
Марин Бабиќ
Миле Вратеовски
Катерина Шехтанска
Владимир Тулиев
Едмонд Сотир
Снежана Стамеска
Сабина Ајрула-Тозија
Соња Каранџуловска
Владимир Ангеловски-Дади
Васил Шишков
Раде Рогожаров
Коста Ангов
Тинка Ристевска
Илија Струмениковски
Благица Ристов
Стојан Велков
Ѓорѓи Попов
Кирил Гравчев
Марија Кондовска
Лазе Манасковски
Душица Стојановска
Диме Илиев
Ѓокица Лукаревски
Бобан Кулески
УННВ

УННВ е андерграунд рап група на руски јазик од Белорусија. Членовите на групата ги кријат нивните вистински имиња, изгледот и возраста.
1 Историја на групата
Во 2010 година, јавната страница на УННВ била основана на Вконтакте. Неколку недели подоцна, таму се појавил деби албумот на групата под име: „Моб“ .
Во 2011 година, групата била во топ 5 најслушаните рап изведувачи од Белорусија.
Во 2012 година бил објавен албумот „О'дно“ , во 2015 година објавен е албумот „Воњучије рифми“ (македонски: Смрдливи рими) .
Во 2019 година, битмејкерот Артјом Арти, кој соработувал со групата од самиот почеток, ја напуштил групата. Истата година бил издаден албумот „Чорнаја касета“ (македонски: Црна касета), последен што ги користел ритамите на Артјом.
Во 2020-тите, групата добила нов круг на популарност на Тикток.
2 Стил
На концертите, групата носи маски, очила, капи и така натаму за да го скрие својот идентитет.
Стилскиот звук на групата останува непроменет: рап од старата школа со темни семплови од тапани. Главната тема на групата е суровата реалност на животот, различните зависности, дрогите и последиците од нивната употреба. Главната работа на групата е текстот, особено истакнувајќи го Марик за неговата ритмичка испорака и незаборавните стихови.
3 Критика
Рускиот музички новинар Николај Редкин ја нарекол релевантноста на звукот на бендот „грешка на преживеаниот“
Раперот Лизер го нарекол албумот „Чорнаја касета“ еден од неговите омилени албуми на руски јазик .
4 Соединение
4.1 Тековни членови
* МарикМаракеш (од 2010 година) - неофицијален водач на групата, рапер .
* Краш (од 2010 година) - рапер .
* Анк (од 2010 година) - рапер .
4.2 Поранешни членови
* Артјом Арти (|Артём Арти) (2010-2019) - битмејкер .
5 Дискографија
5.1 "УННВ"
година, Име, Коментар
2010, "Црни", Првиот албум на групата
2012, "О'дно", Го зазеде четвртото место на Спотифај во најдобрите албуми на руски јазик за 2012 година
2015, „Смрдливи рими“
2019, „Црна касета“, 4-то место на табелата Интермедиа
2021, „Необјавено“, 21 место на табелата БандЛинк (BandLink)
5.2 Краш
година, Име, Коментар
2016, "Нички", Првиот соло албум на Краш
6 Видео снимка
година, Име, Белешки
2012, „Забави.mp4“
2021, „Срање пластилина“
„Јама (во живо)“
2022, „Во белата магла“
Малатестијанска библиотека

Малатестијанска библиотека (|Biblioteca Malatestiana), позната и како библиотека Малатеста Новело — јавна библиотека во градот Чезена во Северна Италија. Наменски изградена од 1447 до 1452 година, отворена во 1454 година, и именувана по месниот аристократ Малатеста Новело, е значајна по тоа што е првата граѓанска библиотека во Европа, односно припаѓа на комуната, а не на црквата или на благородничкото семејство и е отворена за пошироката јавност. Библиотеката била запишана во Списокот на сеќавањето на светот на УНЕСКО во 2005 година.
1 Историја и влијание
Изградбата и создавањето на библиотеката биле нарачани од владетелот на Чезена, Малатеста Новело. Изградбата била изведувана под раководство на Матео Нути од Фано (ученик на Леон Батиста Алберти) и траела од 1447 до 1452 година. По наредба на Новело, книгите биле сопственост на комуната Чезена, а не на манастирот или семејството. Поради оваа владејачка структура, збирката не била дисперзирана како многу монашки библиотеки.
Во 2005 година УНЕСКО ја вклучил библиотеката во списокот на Сеќавање на светот.
2 Објект
Малатестијанската библиотека е една од ретките библиотеки (друга е Либрије во Цутфен, Холандија) во светот од таканаречениот хуманистичко-конвентуален вид, која ги спојува хуманистичките начела со архитектурата инаку резервирана за верски објекти и ја зачувала својата структура од неговото отворање пред повеќе од 550 години. Главната врата била дело на скулпторот Агостино ди Дучио (1418–1481). Оревовата врата во дрворез на главниот влез датира од 1454 година и била изработена од уметникот Кристофоро од Сан Џовани ин Персичето.
Внатре, библиотеката има геометриски дизајн, типичен за раниот италијански ренесансен стил. Аулата има распоред на базилика (што ја одразува важноста на библиотеката како „храм на културата“), со три кораби поделени со десет реда бели столбови изработени од местен камен; има единаесет дорати во секоја патека, кои се засводени со стап. Средишниот кораб е засводен со буре и завршува со роза под која се наоѓа надгробната плоча на Малатеста Новело.
Библиотекта има 58 маси, со грб од страните. Светлината доаѓа преку 44 прозорци во венецијански стил, кои биле наменети да обезбедат идеално осветлување за читање.
3 Книги
Библиотеката има над 400.000 книги, вклучувајќи над 340 кодекси кои покриваат различни области како што се религијата, грчките и латинските класици, науките и медицината и околу 3.200 ракописи од 16 век. Најстариот ракопис во библиотеката е копија на Исидоровиот ''Etymologiae''.
Торфин Карлсефни

Торфин Карлсефни (|Þorfinnr Karlsefni; Исланд, ок. 980 г. — по 1007 г.) — исландски морепловец. Околу 1010 г., тој го следел патот на Лејф Ериксон до Винланд во краткотраен обид да воспостави трајна населба таму со неговата сопруга Гудрид Торбјарнардотир и нивните следбеници.
1 Пловења
Торфин Карлсефни е познат по неговото патување до Винланд, кое се одржало помеѓу 1004 и 1013 г., иако точните датуми не се јасни.
Пред ова патување, Торфин го посетил Лејф Ериксон на Гренланд. Лејф го открил Винланд неколку години претходно. Торфин ја поминал зимата во домот на Лејф и се оженил за Гудрид Торбјарнардотир. Гудрид одиграла клучна улога во охрабрувањето на Торфин да го направи патувањето. Торфин побарал од Лејф да му ги даде своите куќи во Винланд, но Леjф му дозволил само привремено да ги користи.
Во пролетта, Торфин испловил од Гренланд. Сагите за неговото патување даваат различни подробности: една вели дека земал три брода и 140 души, додека друга споменува 65 души и не го наведува бројот на бродови. Точната местоположба на Винланд останува загатка, иако има знаци на скандинавско присуство, како руни, оружја и градби. Дивото грозје споменато во сагите веројатно растело во Јужен Масачусетс, додека некои веруваат дека населбата на Торфин била во Ланс-о-Медоуз во Њуфаундленд, Канада.
Според една сага, Торфин и Гудрид имале син, Снори Торфинсон, кој можеби бил првиот Европеец роден во Америка. Тие ја поминале зимата во куќите на Лејф, но се соочиле со тешки услови поради недостаток на залихи. Друга сага претполага дека Винланд бил изобилен со грозје, дивеч и риба. Во пролетта, доселениците се сретнале со „Скрелинзите“, најверојатно народот Беотук, и почнале да тргуваат со нив.
Иако првата средба меѓу луѓето на Торфин и „Скрелинзите“ била мирна, напнатоста брзо нараснала. Сагите раскажуваат различни приказни за битката што следела. ''Сагата за Гренланѓаните'' тврди дека многу Скрелинзи биле убиени и дека на крајот побегнале. Спротивно на тоа, ''Сагата за Ерик Црвениот'' претполага дека многу од луѓето на Торфин умреле, а во еден миг дури и избегале од борбата. Некои веруваат дека оваа верзија имала за цел да ја истакне Фрејдис, ќерката на Ерик, која наводно ги исплашила Скрелинзите удирајќи по своите гради со меч. ''Сагата за Гренланѓаните'', меѓутоа, ја прикажува Фрејдис како злобница.
Поради нападите, Торфин и неговата екипа го напуштиле домот на Лејф и се преселиле во местото наречено Страумсфјордр. Според ''Сагата за Гренланѓаните'', по втора зима во Винланд, Торфин решил да се врати на Гренланд. Но ''Сагата за Ерик Црвениот'' вели дека Торфин поминал три зими таму, а неговите луѓе престојувале во Страумсфјордр во текот на втората и третата зима. На враќање, Торфин и неговите луѓе застанале во Маркланд („Шумската Земја“) и повторно се сретнале со Скрелинзите. Заробиле две момчиња, ги однеле на Гренланд, ги научиле на нивниот јазик и ги крстиле.
Кога Торфин се вратил на Гренланд, тој ја поминал зимата во куќата на Ерик Црвениот, бидејќи Ерик дотогаш починал. На крајот, тој се вратил на Исланд со неговата сопруга и синот. Торфин имал уште еден син, Торбјорн, кој го продолжил наследството на неговото семејство.
Пешачење во трговски центар

Пешачењето во трговски центар е форма на вежбање каде што луѓето одат или џогираат низ вообичаено долгите ходници на трговските центри како замена за патека за трчање или друго место за пешачење. Голем број трговски центри се отвораат рано за луѓето да можат да шетаат низ нив; продавниците и слични такви бизниси генерално не се отвораат толку рано, иако се достапни автоматите и нивните производи. Многумина избираат да шетаат во трговски центар бидејќи внатрешната клима е пријатна и имаат пристап до удобности, како што се клупи, тоалети, Wi-Fi за следење фитнес статистики и пристап до медиумите, и фонтани за вода. Други пак се привлечени од шетањето во трговскиот центар поради можноста да ги гледаат останатите посетители на трговскиот центар. Освен тоа, чистите и рамни површини обезбедуваат безбедно опкружување за пешачење.
Пешачењето во трговскиот центар може да е поединечно, во групи или како дел од организирана програма за одење во трговски центар. Шетањето по трговски центри во САД е особено популарно меѓу постарите граѓани. Многумина пешаци во трговски центри го наведуваат другарството на одење во групи.
1 Во популарната култура
Шетањето во трговскиот центар било прикажано во телевизиското шоу ''„Подобро да го повикате Саул“'' (Better Call Saul) во епизодата 9 од 3-та сезона, наречена „Есен“. Често се шетале во нормални панталони.
2 Наводи
Сардакс

Сардакс е псевдоним за англиски фетиш уметник од Лондон, специјализиран за фантастична уметност од женска доминација. Тој е опишан како „голем мајстор на фемдом/фетиш цртанскиот свет“, „доајен на фемдом уметноста“ и „мајстор на фемдом уметноста“.
Тој ја започнал својата фетиш уметничка кариера кога една доминантна жена побарала да направи илустрација за неа. Покрај тоа што неговата уметност обично прикажувала жени кои доминираат со мажите, тој исто така цртал слики на покорни (субмисивни) жени. Во неговата работа често се појавуваат чевли со високи потпетици, кои ги носат и мажи и жени. Тој изјави дека бил под влијание на Обри Бердсли и движењето Арт Нову.
Неговата работа, исто така, постојано се појавувала во бројни публикации, вклучувајќи ги ''Leg Show'' и списанието ''Skin Two''. Тој, исто така, има илустрирано корици и внатрешни страници за други книги. Тој е познат и по неговите бројни портрети на професионални доминатри.
Покрај неговата работа со списанија и приватните нарачки, Сардакс има објавено две книги, ''Уметноста на Сардакс'', објавена во 2007 година, и неговиот превод на англиски јазик на ''Венера во крзно'' на Леополд фон Захер-Масох. Има соработувано и со дизајнерката на облека Афира.
Иако е посветен на илустрацијата на фантазии за женска доминација, тој има изјавено дека реалната женската доминација не е дел од неговиот животен стил.
1 Наводи
2 Библиографија
*''Уметноста на Сардакс'', Друштво за еротско печатење, април 2007 година, 155 стр.ISBN 9781904989226
*''Венера во крзна'', Dilston Press, 2013, 138 стр.ISBN 9781903908600
Катарина Џи (мобилна библиотека)

Мобилната библиотека Катарина Џи — автобус во сопственост на централната библиотека во Талин или подвижна библиотека кој работи во Талин, Естонија, првата и моментално единствена подвижна библиотека која што работи во Естонија. Името на автобусот Катарина Џи се однесува на лик од романот ''Томас Нипернаади'' на естонскиот автор Август Гаилит.
Библиотеката е модифициран автобус на Волво, прилагоден во Финска од Китокори ОЈ, кои произведуваат такви возила од 1965 година. Внатрешниот и надворешниот дизајн на автобусот е дело на уметникот Керту Силасте од централната библиотека во Талин.
Мобилната библиотека Катарина Џи работи од понеделник до четврток во Ласнамае, Хаберсти, Ниме и Пирита на 26 получасовни закажани постојки. Во петок автобусот посетува училишта, градинки, младински и дневни центри и други јавни настани.
Мобилната библиотека Катарина Џи распполага и носи 8000 наслови што може да се најдат на онлајн каталогот ESTER, има избор на книги и списанија на естонски, руски, англиски и аудио книги на естонски. За да се користат услугите потребна е валидна картичка од централната библиотека на Талин за да се позајмат материјали од автобусот, материјалите може да се вратат во одделенијата или во која било филијала на Централната библиотека во Талин.
Ирена Јовева

Ирена Јовева — словенечка политичарка и поранешна известувачка за вести. Таа била избрана за пратеник во Европскиот парламент и е дел од словенечката политичка партија Движење за слобода, поврзана со политичката група „Обнови Европа“ на европското ниво. Таа претходно работела во домашниот политички уреднички тим на Словенечката агенција за печат (СТА) и како новинарка во информативната програма 24УР на ПОП ТВ.
1 Ран живот и образование
Таа пораснала во работничко семејство во Јесенице. Нејзините родители се преселиле во Словенија повеќе од една деценија пред нејзиното раѓање како економски иселеници од сегашната Македонија, пред тоа Југославија. По завршувањето на средното економско училиште во Радовљица, таа ги продолжила студиите на Факултетот за општествени науки во Љубљана. Дипломирала на меѓународни односи и магистрирала по светски студии во 2017 година, фокусирајќи се на пристапот на Европската Унија кон македонското национално прашање.
2 Новинарството
Била вработена во домашната политичка уредничка екипа на Словенечката агенција за печат, покривајќи вести кои ја вклучувале домашната политика и јавниот сектор. Во 2014 година ја добила наградата Watchdog од Словенечкото здружение на новинари како дебитант на годината. Од 2015 година до 2019 година, таа работела како новинарка во дневните вести „24УР“ на ПОП ТВ. Нејзиното известување се фокусирало на домашната политика, надворешните афери, европските теми, миграцијата, арбитражата и протестите низ Европа.
3 Политичка кариера
На 4 март 2019 година, Лист на Марјан Шарец (ЛМШ) објавил дека Јовева ќе го предводи билетот на листата на изборите за Европскиот парламент. Таа била избрана со втор најголем број преференцијални гласови (42.190 гласови) и станала пратеничка во Европскиот парламент. Покрај неа, од партијата ЛМШ бил избран и Клемен Грошељ за пратеник. По нејзиниот избор, меѓу другото, ветила транспарентно работење, вклучувајќи јавно обелоденување на средбите со лобисти и користењето на средствата на нејзината канцеларија.
Како пратеничка, таа е член на Комисијата за култура и образование (CULT/КУЛТ) и на Комисијата за вработување и социјални прашања (EMPL/ЕМПЛ). Дополнително, таа е заменски член во Комитетот за животна средина, јавно здравје и безбедност на храна (ENVI/ЕНВИ), каде што ја извршува и функцијата заменик-претседател во Поткомитетот за јавно здравје (SANT/САНТ) од март 2023 година. Исто така, била вклучена во Специјалниот комитет за покорување на ракот (BECA/БЕСА), кој подготвил европска стратегија против болеста рак.
Покрај комисиската работа, таа учествува и во делегации одговорни за меѓупарламентарните односи, како член на делегациите за Северна Македонија, Палестина, Централна Азија, Африка, Карибите и Пацифичките земји.
Таа е исто така член и на Европските Парламентарни групи: Интергрупа за климатски промени, Биодиверзитет и одржлив развој, Европската парламентарна интергрупа за мориња, реки, острови и приморски места како и МЕП-ови против рак (MEPs Against Cancer).
4 Наводи
Славица Ставрева

Славица Ставрева (5 јануари 1971 г., Велес) — македонски музичар и диригент на хорот „Свети Пантелејмон“ во Велес, вработена е во ООМУ „Стефан Гајдов“ - Велес како професор.
1 Кариера
Славица Ставрева дипломирала во 1993 година на Факултетот за музичка уметност при Универзитетот Св.Кирил и Методиј во Скопје музичка теорија и педагогија, и хорско диригирање, во класата на проф.Драган  Шуплевски. Ставрева од 1994 година е вработена како професор во основното музичко училиште „Стефан Гајдов“ во Велес. Како вработена во основното музичко училиште таа учествува со свои ученици на регионални и државни натпревари по предметот солфеж со елементарна теорија на музиката, при што учениците освојувале први, втори и трети места, како и специјална награда.
Од 2004 година започнал со своја дејност Камерниот црковен хор Свети великомаченик Пантелејмон, во склоп на Повардарската Епархија, со кој раководи и диригира Славица Ставрева. Хорот зел учество на богослужби низ храмовите ширум Македонија и надвор од неа, како и на еминентни фестивали од меѓународен карактер на кои се здобиле со награди, меѓу кои: Балканскиот хорски фестивал, „Јанко Мустаков - Микис Теодоракис“ во Свиштов, Р.Бугарија, во 2006 година, гостување и концерт на духовна и световна музика во Виена, Австрија во 2011 година, учество на XIV Интернационален хорски натпревар „Антонио Вивалди“ во Карпениси, Грција, во 2016 година,; потоа настапи во Романија, Бугарија, Црна Гора и други.
Камерниот црковен хор зел учество и на многубројни манифестации, настани од значење за градот Велес, како Рацинови средби, Денот на ослободувањето на Велес, чествувањето на Св. Кирил и Методиј, разни настапи од хуманитарен карактер, и др.
2 Галерија
Библиотека Тианџјин Бинхаи

Библиотека Тианџјин Бинхаи, со прекар „Окото“ — библиотека во Тианџјин, Кина. Таа е дел од културниот центар Бинхаи, и е една од неговите пет главни занимливости.
1 Архитектура и опис
Библиотеката на пет нивоа има вкупен простор од 33.700 квадратни метри. Нејзина особеност се терасовидни полици за книги, од подот до таванот, во кои можат да се сместат 1,2 милиони книги, и голема, светлечка сфера во средиштето која служи како аудиториум со капацитет од 110 луѓе. Библиотеката го носи прекарот „Зло око“ бидејќи сферата, која изгледа како шареница, може да се види од паркот надвор преку отвор во облик на око.
Во првата недела по денот на отворањето, ја посетувале приближно 10.000 луѓе дневно, предизвикувајќи редици надвор.
Првиот и вториот кат содржат главно простори за одмор и читални. На горните катови има компјутерски простории, сали за состаноци и канцеларии. Има и два двора на покривот. Поради одлука за брзо завршување на библиотеката и судир со она што било официјално одобрено, главниот атриум не може да се користи за складирање книги. Просториите што обезбедуваат пристап до горните нивоа на полици не биле изградени и биле испечатени повези на задниот дел од просторот на полиците за фотографирање на денот на отворањето.
2 Конструкција
Библиотеката е проектирана од архитектонското претпријатие МВРДВ со седиште во Ротердам заедно со Институтот за урбанистичко планирање и проектирање на Тианџјин (TUPDI), група месни архитекти. Поради густиот распоред за изградба од страна на месната самоуправа, проектот од прелиминарни цртежи до отворање на вратите бил остварен во рок од три години. Библиотеката била отворена во октомври 2017 година.
Петар Богдан

Петар Бакшиќ, родено име Петар Богдан Бакшиќ, прекрстен заради политички причини во русофилската бугарска историографија како Петар Бакшев (|Петар Бакшић, |Petrus Deodatus; Чипровци, 1601 — Чипровци, 1674) — истакнат српски католички свештеник од Бугарија. Служел како архепископ во римската католичка црква во Бугарија. Истакнат деец во русофилската преродба во Бугарија. Најпознат како автор за првото дело на историјата во Бугарија, произведено во латински со насловот ''„De antiquitate Paterni soli et de rebus Bulgaricis“.'' Во денешната бугарска историографија заради нивните ксенофобиски статови кон нејзините малцинства тој го третираат како Бугарин.
1 Животопис
Животописни податоци за Петар Бакшиќ се минимални, но според неколку истражувања потврдено е дека Бакшиќ е роден во 1601 година кај гратчето Чипровци, северозападна Бугарија, тогаш дел од Отоманското царство, тој исто така го добил своето име Богдан како патроним. Името Петар го добил српскиот католички свештеник по неговото влегување во редот на Свети Франциск во 1618 година. Веројатно го добил името по неговиот ментор и учител, а воедно и првиот софиски архиепископ Петар Солинат. Тој станал добро познат на научните и културните кругови во Бугарија дури во 1980-тите, иако неговиот живот и дело се совпаѓаат со оние на веќе познатите српски писатели и автори како Петар Парчевиќ, Филип Станиславов и Франческо Сојмировиќ .
Завршил училишно образование во манастирот ''Свети Франциск'' во италијанскиот град Анкона помеѓу 1620 и 1623 година. Петар Бакшиќ студирал подоцна во Ватикан од 1623 до 1630 година, каде покрај теологија студирал и граматика, филозофија, логика и црковна историја. Во 1642 година, папата Урбан II ја прогласил Софија за седиште на бугарската католичка архиепископија и го назначил Петар Бакшиќ за архиепископ. Единствената цел на неговата активност била ширењето на католичката пропаганда во Бугарија и пропагариње на вештачки бугарски идентитет. Повеќето историчари од русофилската бугарска историографија го сметаат за предок на русофилската преродба. Имал многу добро познавање на латинскиот јазик и ги извршува најголемите пишувачки активности. Петар Бакшиќ го користел латински, италијански, грчки, романски и турски јазик .
Заедно со српскиот политичар Петар Парчевиќ, и со српскиот дипломат Франческо Сојмировиќ, тие ги посетиле тогашниот австриски монарх Фердинанд II, кралот на полско-литванската државна заедница Сигизмунд III Васа, како и неговиот наследник, Владислав IV Валахијан, исто така и Матеи Басараб. Помеѓу 1641-1643 година, Богдан Бакшиќ вложил значителен труд во развојот на основното училиште во Чипровци основано во 1625 година. Бакшиќ не се плашел да ѝ напише на Конгрегацијата дека училиштето е корисно не само за религијата туку и за жителите во градот. Побарал учители и книги за теологија, како и за некои предмети кои не се свештенички: граматика, математика, филозофија и логика. Петар Богдан Бакшиќ зад себе остави богато книжевно наследство.
2 Наводи
Дуaп Кејн

Доналд Џорџ Рафин познат како Дуaп Кејн (роден на 21 февруари 2002 година) е американски рапер од Савана, Џорџија, познат по своите проекти како Андердог (анг: ''Underdog)'', Афтер д Сторм (анг: ''After the Storm),'' и Фејт лајк Естер (анг: ''Faith Like Esther)''. Се прославил на СаундКлауд (SoundCloud) сцената со песни како ЕјКеј47 (анг: ''AK47)'' и Пипхол (анг: ''Peephole)'', како и песната Санта (анг: ''Santa)'', која била продуцирана од Пјер Борн. Со текот на годините, Кејн станал еден од влијателните имиња на СаундКлауд (SoundCloud) рап сцената, со уникатен стил кој вклучува Автотјун и слоевити вокали.
Дуап има издадено повеќе албуми и микстапи, од кои некои од најпознатите вклучуваат Бед кид фром д 4 (анг: ''Bad Kid from the 4)'' и Афтер д Сторм (анг: ''After the Storm).''
Покрај неговата активност на СаундКлауд (SoundCloud), Дуап Кејн продолжува да расте на сцената со својот специфичен стил, кој комбинира елементи на мелодичен трап и експериментален хип-хоп. Неговата музика често се фокусира на теми за борбата и растењето како млад уметник, а тој е инспириран од емоции и животни предизвици. Ова го прави популарен меѓу младите, особено меѓу обожавателите на алтернативниот и „лоу-фај“ звук на СаундКлауд.
Кејн често работи независно, задржувајќи креативна контрола врз својата музика и слика. Тој сè уште ги објавува своите песни на СаундКлауд (SoundCloud), заедно со други платформи, и е познат по својот активен ангажман со фановите преку социјалните мрежи. Неговата способност да ги комбинира мрачните, емоционални текстови со иновативни битови му помогна да ја изгради својата култна база на фанови во хип-хоп заедницата.
1 Ран живот
Дуап е роден во Савана, Џорџија. Израснал покрај раперот Лил Кенди Пејнт.
Свето име

Во христијанската ракописна практика, nomina sacra (еднина: nomen sacrum, латински за „свето име“) е кратенка на неколку често појавувани божествени имиња или титули, особено во грчките ракописи на Библијата. Свето име се состои од две или повеќе букви од оригиналниот збор опфатени со титла.
Скратувањето на светите имиња е присутно во латинскиот, коптскиот, ерменскиот, готскиот, старонубијскиот, староирскиот и црковнословенскиот јазик.
Томислав

Томислав бил првиот крал на Хрватска. Станал кнез и бил крунисан за крал во 925, а владеел до 928. За време на владеењето на Томислав, Хрватска склучила сојуз со Византија против Бугарија. Војната со Бугарија кулминирала со одлучна победа во битката на босанските висорамнини во 926. На север, Хрватска често се судирала со Унгарското кнежевство; сепак државата ги задржала своите граници, и до одреден степен, успеала да се прошири во Долна Панонија.
Цвеќиња со два гуштери

''Цвеќиња со два гуштери'' — слика од 1603 година на Ролант Савери, сликата сега се наоѓа во Централниот музеј во Утрехт. Оваа и речиси идентичната верзија на истиот уметник се двете најрани преживеани цветни мртви природи од Северна Холандија.
Лејвеј (пејачка)

Лејвеј Лин Бинг Јонсдотир (исландски: ''Laufey Lín Bing Jónsdóttir''; кинески: 林冰; пинјин: ''Lín Bīng''; роден на 23 април 1999 година), позната како Лејвеј (исландски: ''Laufey'') ― исландска пејачка и музичар.
1 Рани години и образование
Лејвеј Лин Бинг Јонсдотир била родена на 23 април 1999 година во Рејкјавик во Исланд. Нејзиниот татко е Исланѓанец, а мајка ѝ е Кинеска, по потекло од Гуангџоу. Нејзината мајка била класичен виолинист. Во детството, две години живеела во Вашингтон, а во 2008 година се вратила во Рејкјавик. Лејвеј почнала да учи пијано на четири години, а виолончело на осум години. Дипломирала во 2018 година на Музичкиот колеџ во Рејкјавик, каде што студирала и пеење. Детството го поминала на релација Рејкјавик и Вашингтон, но и во посети на Пекинг.
На 15-годишна возраст, Лејвеј настапувала како солист на виолончело со Исландскиот симфониски оркестар. Во 2014 година се натпреварувала на ''Исланд има талент'' и успеала да се пласира во финалето. Следната година се натпреварувала на ''The Voice Iceland'' и стигнала до полуфинале. Во тоа време, таа била најмлад натпреварувач во историјата на серијата.
Во 2021 година Лејвеј дипломирала со претседателска стипендија на музичкиот колеџ „Беркли“, а од октомври 2023 година живее во Лос Анџелес.
2 Кариера
На 6 април 2020 година, Лејвеј го објавила нејзиниот прв сингл „Street by Street“, кој се пробил до прво место на топ-листата на Исландското радио (RÚV). Првиот мини-албум, ''Typical of Me'', го објавила на 30 април 2021 година. Мини-албумот ја содржел песната „Street by Street“ и шест други песни. Списанието ''Ролинг Стоун'' особено ја пофалил нејзината изведба на песната „I Wish You Love“, а ''American Songwriter'' го вклучил мини-албумот на нивниот список од најдобри албуми за 2021 година. Исто така, ''Typical of Me'' добил внимание од музичари како Били Ајлиш.
Истата година, Лејвеј настапила на Лондонскиот џез фестивал. Речиси истовремено, во соработка со оркестарот на Лондонската филхармонија, таа ја снимила и ја објавила песната „Let You Break My Heart Again“. Во декември 2021 година, во соработка со пејачката Доди, го издала синглот „Love to Keep Me Warm“, преработка на песната „Winter Weather“ од Тед Шапиро.
Нејзиниот прв албум, ''Everything I Know About Love'', бил објавен на 26 август 2022 година и добил позитивни критики.
Во август 2023 година, било објавено дека Лејвеј потпишала светски договор за издавање со Warner Chappell Music (WCM). Нејзиниот втор албум, ''Bewitched'', бил објавен на 8 септември 2023 година. Албумот бил пофален од критичарите, а на Лејвеј ѝ ја донел првата Греми награда, награда за најдобар традиционален поп вокален албум на 66-тото годишно доделување на Греми наградите одржано во февруари 2024 година.
3 Дискографија
Студиски албуми
*''Everything I Know About Love'' (2022)
*''Bewitched'' (2023)
Цветната девојка (Ингам)

''Цветната девојка'' — слика од средината на 19 век на ирско-американскиот уметник Чарлс Кромвел Ингам. Изработена во масло на платно, сликата прикажува млада жена која држи букет цвеќе. Сликата моментално се наоѓа во колекцијата на Музејот на уметност Метрополитен.
1 Опис
Инграм ја насликал ''„Цветната девојка“'' во 1846 година. Иако оригиналниот порачувач на сликата не е познат, изворите шпекулираат дека е насликана за Џонатан Стурџес, кој ја поседувал сликата кога за прв пат била изложена во 1847 година. Моделот кој седел за Инграм не е познат, иако еден извор шпекулирал дека е Мари Перкинс од Њу Орлеанс.
Како и многу современи слики, ''„Цветната девојка“'' прикажува улична продавачка на цвеќиња. Инграм претходно правел слики на улични продавачи, но ''„Цветната“'' тема е невообичаено меѓу неговите дела по тоа што тој насликал млада девојка наместо младо момче. Според описот на сликата на Мет, Инграм можеби бил инспириран да наслика девојка со цвеќе од слична (и особено популарна) слика со истото име на сликарот од 17 век, Бартоломе Естебан Муриљо.
Што се однесува до сликарските елементи во „''Цветната девојка''“ на Инграм тој ефикасно ги користел боите и насоката'';'' Титуларниот цветен букет на девојката е составен од повеќе различни цвеќиња, додека нејзиниот поглед е вперен директно во гледачот. Девојката во десната рака држи ''фуксија'' во саксија, традиционален симбол на римската божица ''Флора'' и на фрустрираната љубов. Потписот на Инграм може да се види на рачката на корпата за цвеќе.
Музејот на уметност Метрополитен ја купил сликата во 1902 година како подарок од Вилијам Черч Озборн, њујоршки адвокат кој на крајот станал и претседател на Мет од 1941 до 1947 година.
Цвеќиња во стаклена вазна

''Цвеќиња во стаклена вазна на делумно обвиткан камен раб'' — цветна слика од Николас ван Верендел која потекнува од околу 1667 година и се наоѓа во колекцијата на Музејот Суермонт-Лудвиг во Германија.
1 Рана историја и создавање
Николаес ван Верендал бил почитуван сликар на цвеќиња во Антверпен кој работел со Јан Давидс де Хем, меѓу другите сликари. Раното потекло на оваа слика е непознато, но истата може да се датира врз основа на другите дела на Ван Верендел, како што е неговата слика со венец во Прадо, која долго време му се припишувала на Јан Бројгел Постариот, кој почнал да слика цветни слики во Антверпен половина век претходно.
2 Опис и толкување
Оваа слика датира од периодот во Антверпен кога оранжериите станале популарни меѓу благородништвото и патроните нарачувале слики за да ги одбележат нивните лични триумфи во оранжериите. Сите цветови не расцутуваат во исто време па на сликите на кои биле прикажани цветовите повеќе биле наменети за декорација отколку за ботаничка точност. Во делото се прикажани следниве видови цветови: Rosa alba, латинче, гулабови очи, рузмарин, лале, delphinium, aquilegia, калинка, ''rosa centifolia''.
3 Подоцнежна историја и влијание
Оваа слика била складирана за чување за време на Втората светска војна во Албрехтсбург во Мајсен, од каде била пронајдена и земена од страна на советски трупи во 1945 година. Сликата некако завршила во сопственост на германски државјанин кој подоцна мигрирал во Канада. Сликата се појавила на уметничкиот пазар во 70-тите години, по што по 70 години сликата е вратена во музејот.
Сеид Мемиќ Вајта

Сеид Мемиќ, познат по неговото уметничко име Вајта, (роден на 8 март 1950 година, во Травник, Босна и Херцеговина) е босански пеач и вокал на југословенската рок група „Тешка индустрија“.
Во 1973 година, Вајта се преселил во Сараево и тогаш тој сериозно ја започнал неговата музичка кариера. Од 1975 до 1976 година тој бил вокал на Тешка индустрија, кои имале голем комерцијален успех низ балканските земји, но подоцна се разрушила групата.
Сепак, Вајта ја напуштил групата за да започне кариера како поп пејач. Во годините од 1979-1985 година, албумите „Златна рипка“, „Вајта 2 поноќни валцер“, „Теби пјевам“ и „Кад булбули пјевај“ го донеле до врвовите на неговата популарноста низ поранешна Југославија и го направило познато неговото име.
Тој станал меѓународно познат на Изборот за песна на Евровизија во 1981 година на кој тој ја претставувал Југославија. Вајта го освоил 15-тото место за Југославија со песната „Лејла“, која станала хит и сè уште е хит низ балканските земји.
Тој бил домаќин на детската програма Неделен забавник во 1980-ти години.
Со избувнувањето на босанската војна, Вајта се преселил во Германија, и се населил во Хамбург, каде што живее и ден денес.
Во почетокот на 2007 година, групата „Тешка индустрија“ повторно се обединила и објавила нов албум.
Во 2009 година, Вајта повторно станал популарен со учеството во хрватското реално ТВ шоу Фарма, од каде што бил избркан во 6-тиот дуел на 10 април.
Коцел (кнез)

Коцел ( 861–874) бил владетел на Словените во Долна Панонија. Тој бил вазал на Источните Франки со титула ''comes'', и се смета дека владеел помеѓу 861 или 864 и 876.
Коцел бил втор син на Прибина, словенски ''dux'' поставен од Франките во Долна Панонија во ок. 838 или 840. Боулус смета дека бил роден ок. 820. Во 861, Коцел значајно донирал на манастирот Фрајзинг, што покажува дека имал солидна социјална и политичка положба. Според Боулус, овој документ покажува дека Прибина починал, а Коцел го наследил. Лудвиг Германецот го поставил Коцел како владетел во Долна Панонија во 864 г. Коцел ја држел „Долна Панонија“ (''Pannonia inferioris'') во 865, кога архиепископот Адалвин од Салцбург два пати ги посетил неговите земји. Во 869 год., Коцел побарал византискиот мисионер Методиј да биде испратен во Панонија како папски легат. Во средината на летото, Коцел го испратил Методиј во Рим со дваесет луѓе да побараат негово издигнување за епископ. Папата Адријан II го назначил Методиј за архиепископ на Срем, и испратил потврди, помеѓу другите и на Коцел, чии земји се наоѓале под таа јурисдикција. Панонија била држена од Коцел и баварските маркгрофови во 871; Коцел уживал независност, што се гледа од неговите разговори со папата. Коцел исчезнува од изворите после 874, и бил веројатно веќе мртов или отстранет од функцијата 876, а веќе до 880 со сигурност веќе бил починат.
Џез-фест Виена

Џез фест Виена или Виенски џез фестивал е џез фестивал во Виена, кој се одржува секоја година на крајот на јуни и почетокот на јули од 1991 година. Како меѓународен фестивал, во 2007 година го посетиле околу 60.000 гледачи. Сега се смета за еден од врвните светски џез фестивали.
Фестивалот е поддржан од Градот Виена. Местата каде што се одржуваат концертите вклучуваат: Музејски квартер, Штадхале Виена и Виенската државна опера како централно место, меѓу другите. Некои концерти се слободно достапни, како оние на плоштадот во Градското собрание. Освен џез, соул, блуз, рок и поп музичари и разновидност на светски и фјужн музичари и многу жанрови на џез учествуваат, обично околу 50 уметници годишно.
На првиот фестивал во 1991 година учествувале уметници како Јан Гарбарек, Оскар Петерсон, Џон Скофилд, Пет Метини, Менхетен Трансфер, Дизи Гилеспи, Фароа Сандерс, Арчи Шеп, Џон Зорн, Елвин Џонс, Гилберто Гил, Џорџ Бен Дејвис, Карлос Сантана, Чарли Хејден, Елвин Џонс и Џо Завинул итн.
На фестивалот во 2006 година настапиле Мишиел Борстлап, Медлин Пејру, Чик Кореа, Ричард Галијано, Кенди Далфер, браќата Невил, Херби Хенкок, Ренди Њуман и Ерто Мореира, а изведувачите од 2007 година ги вклучиле Жулиет Жане Вореко и Џорџ Вореко, Бенсон, Роџер Чепмен, Дејвид Мареј, Гато Барбиери, Холи Кол, Шила Џордан, Арчи Шеп, Џон Скофилд, Малија итн. Фестивалот во 2012 година требало да биде домаќин на елитните џез музичари како Херби Хенкок, Кит Џерет, Џон Скофилд и Мајк Стерн.
Данска на натпреварот за песна на Евровизија 1961 година

Данска била претставена на Изборот за песна на Евровизија 1961 година со песната „Ангелик“, напишана од Аксел В. Расмусен и изведена од Дарио Кампеото. Данскиот радиодифузер учесник, Данмаркс Рејдио (ДР), го организирaл Данск Мелоди Гранд При со цел да го избере својот запис за конкурсот.
1 Пред Евровизија
1.1 Данск Мелоди Гранд При 1961
Данмаркс Радио (DR) го одржал Данск Мелоди Гранд При на 19ти февруари во Фредерика Театарот, водено од Сејр Волмер-Соренсен. Учествувале седум песни, а победникот бил избран од 10-члено жири кое имало по 3 поени за доделување. Тие можеле да ги поделат поените како што сакаат (т.е. можеле да доделат 1 поен на три различни песни, 1 и 2 поени на две песни или сите 3 поени на една песна).
Данск Мелоди Гранд При 1961 е забележан по тоа што сите дански претходни евровизиски претставници &#x2013; Бирте Вилке, Густав Винклер, Ракел Растени и Кети Бодгер &#x2013; се вратиле за уште еден обид.
+ ДМГП - 19 февруари 1961 година, Нацртај, Уметник, Песна, Поени, Место
1, Педро Бајкер, „Мојата гитара и јас“, 6, 3
2, Кети Бодгер, "Хамлет", 0, 5=
3, Густав Винклер, „Живееме само еднаш“, 0, 5=
4, Родена Вилке, „Џетпилот“, 7, 2
5, Ото Бранденбург, „Добра ноќ малечка“, 3, 4
6, Ракел Растени и Грете Сонк, „Дома со нас“, 0, 5=
7, Дарио Кампеото, " Ангелика ", 14, 1
2 На Евровизија
Вечерта на финалето, Кампеото настапил 13-ти по ред, следејќи ја Норвешката и пред евентуалните победници на натпреварот Луксенбург. На крајот на гласањето „Ангелик“ добила 12 поени (од кои 8 биле од Норвешка), ставајќи ја Данска на 5-тото место (со Италија) од 16-те пријавени. Данското жири ја доделило својата највисока оценка од 4 на Италија.
2.1 Гласање
Секој радиодифузер кој учествувал собрал жири комисија од десет лица. Секој член на жирито можело да даде по еден поен на својата омилена песна.
Клауд рап

Клауд рапот е поджанр на рапот кој има неколку звучни карактеристики на трап музиката и е познат по својот опуштен стил на продукција. Раперот Лил Б и продуцентот Кламс Казино се идентификувани како раните пионери на стилот. Интернет терминот „клауд рап“ потекнува од етеричниот стил.
1 Потекло
Клауд рапот првично излeгол од Атланта, Хјустон и Мемфис во доцните 2000-ти. Терминот „Клауд рап“ популарно се користи во однос на лоу-фај, хејзи рап.
Елементите на клауд рапот, како лоу-фај и сонливите атмосфери, може да се слушнат уште во 2001 година со истоимениот албум на Клаудед . Подоцна во 2006 година, повеќе градежни блокови, како што се магливите и опуштени звуци, може да се најдат во вториот албум на Вајпер, ''Ready и ...'' (мак: ''Волни).'' Некои го припишуваат терминот на раперот Лил Б. Во една статија од 2009 година, музичкиот писател Ноз напишал дека раперот Лил Б му покажал CGI слика на замок во облаците и рекол „таков вид на музика сакам да правам“, припишувајќи му на Лил Б за измислувањето на терминот. Продуцентот Кламс Казино, исто така, е заслужен за пионерството на клауд-рап звукот уште во 2010 година преку соработката со Лил Б.
Терминот се користел и во компилацијата на песни на блогот Спејс Ејџ Хасл, ''3 години напред: Клауд Рап Тејп (анг: The Cloud Rap Tape).'' Компилацијата се состои од песни кои спаѓаат во жанрот на клауд рап. Жанрот привлекол мејнстрим внимание во 2011 година со деби микстејпот на раперот ASAP Rocky, Лив, Лав, ЕјСЕП (анг: Live. Love. ASAP).