procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Осмиот патник: Ковенант

''Осмиот патник: Ковенант'' (|Alien: Covenant), се сретнува и како ''Осмиот патник: Завет'' — американски научнофантастичен филм на ужасите од 2017 г. во режија на Ридли Скот. Тоа е продолжение на филмот „Прометеј“ од 2012 г., вториот дел од серијалот за осмиот патник (вонземјаните), и шестиот филм во вселената на „Осмиот патник“, од кои три биле режирани од Скот. Главните улоги во филмот ги толкуваат Кетрин Вотерстон, Мајкл Фасбендер и Били Крудап. Премиерата се одржала на 4 мај 2017 г. во Лондон, филмот бил објавен во ЗНД и Македонија на 18 мај, во САД на 19 мај. Екипажот на бродот ''Ковенант'' тргнува да колонизира нова планета, но по патот добива сигнал што ги принудува да слетаат на непозната планета, каде што прават застрашувачко откритие.
1 Содржина
Екипажот на колонијалниот брод ''Ковенант'' се наоѓа себеси заглавен на оддалечена планета што првично изгледа како изгубен рај, само за да се открие како мрачен и опасен свет. Соочени со незамислива закана, тие ќе се обидат да избегаат.
2 Улоги
Глумец, Улога
Мајкл Фасбендер, Дејвид / Волтер
Кетрин Вотерстон, Дени Бренсон
Били Крудап, Кристофер Орам
Дени Макбрајд, пилотот Тенеси
Дејмијан Бичир, наредникот Ден Лоуп
Кармен Еџого, Карин Орам
Парабола за каколот

Парабола за каколот (исто така и Парабола за житото и каколот) — една од најпознатите Исусови алегориски параболи, која раскажува за човек чиј непријател посеал какол во неговите житни посеви.
Забележана е во канонското Евангелие според Матеј и во неканонското Евангелие според Тома. Кај Матеј, ја следи параболата за сејачот, а и претходи на параболата за синаповото семе.
Според наравоучението, таа е слична на параболата за мрежата, која исто така говори за одвојувањето на добрите од лошите на судниот ден .
1 Парабола
3.1 Според Матеј
Евангелието според Тома ја наведува следнава Исусова парабола:
1.2 Според Тома
Евангелието според Тома ја наведува следнава Исусова парабола:
2 Контекст
Грчкиот збор обично преведен како плевел или какол е ''зизанија'' (грч. ζιζάνια), множина од ''зизанион'' (ζιζάνιον). Се смета дека овој збор означува ''Lolium temulentum,'' која изгледа доста слично на пченицата во раната фаза на развој.
3 Толкувања
3.1 Според Матеј
Матеј бележи дека првото толкување на оваа парабола го дал самиот Исус. По завршување на проповедта, ги оставил луѓето и се повлекол во куќата, каде што им ја објаснил параболата на учениците:
3.2 Подоцнежни толкувања
Иако Исус прави разлика помеѓу „синовите на царството“ и оние што не се, разликата можеби не е секогаш очигледна, како што наговестува параболата за квасот. Само судниот ден ќе биде пресвртница, кога ќе заврши периодот на тајното растење на Божјото Царство заедно со активностите на несветите и ќе осамне нова доба.
Августин напоменува дека невидливата разлика помеѓу „житото“ и „каколот“ се провлекува и низ Црквата:
3.3 Верска толеранција
Параболата за каколот често се наведува како поддршка на верската толеранција. Епископот ''Вазо'' од Лиеж (околу 985 - 1048 ) се потпира на оваа приказна докажувајќи дека „црквата треба да дозволи различноста да расте заедно со правоверноста додека Господ не дојде да ги раздели“."
Во својата проповед, вдахновена од Исусовата парабола, Мартин Лутер нè потсетува дека само Бог може да ги одвои лажните од вистинските верници и нагласува дека убивањето на еретиците или неверниците става крај на секоја можност за нивно спасение:
Роџер Вилијамс (околу 1603–1683), баптистички теолог и основач на Род Ајленд, ја користел оваа парабола за да ја поддржи толеранцијата на владата кон сите „каколи“ во светот, бидејќи прогонството често му наштетило на „житото“. Вилијамс верувал дека Божја должност е да суди на крајот, а не човечка. Џон Милтон, во Ареопагитика (1644), исто така се осврнува на параболата бранејќи ја слободата на говорот и осудувајќи го обидот на Парламентот да го цензурира печатот:
4chan

4chan (се чита: ''Форчан,'' |四葉) — анонимна англиска веб-страница за прикачување и гледање слики, како и семрежен форум. 4chan е создаден под влијание на јапонскиот Futaba Channel. Во мигов, тој го надминал Futaba Channel во однос на раздвиженоста и популарноста и е најголемата страница за прикачување слики во светот.
Форчан бил откриен на 1 октомври 2003 г. од Кристофер Пул, познат како „moot“. Првично, во голема мера ги подражавал јапонските страници за прикачување слики, особено Futaba Channel (или 2chan). Првите делови биле создадени за објавување слики и разговарање за манга и аниме. Но популарноста на страницата брзо пораснала, а разговорните теми се прошириле, па се појавиле делови посветени на видеоигри, музика, книжевност, политика, фитнес и спорт.
Веб-страницата често се поврзува и со бројни семрежни поткултури и активизам како „Анонимус“ и популаризирање и создавање на мемови. 4chan е исто така главно место за организирање и извршување на пакости, преплавување разговорни соби и онлајн игри, како и масовни семрежни напади.
Живко Дејаноски

Живко Д. Дејаноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
По занимање бил земјоделец. Кон единиците на НОВ на Македонија пристапил доброволно. Загинал во борбата кај селото Здуње на 28 август 1944 година.
2 Наводи
Светозар Велјаноски

Светозар А. Велјаноски - Зоре ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Кон единиците на НОВ на Македонија пристапил доброволно. Учествувал во повеќе борби за ослободување на земјата. Загинал во борбите за ослободување на Косово и Метохија.
2 Наводи
Невидливиот живот на Ади ЛаРу

''Невидливиот живот на Ади ЛаРу'' е роман од жанрот фантазија на американската авторка В.Е. Шваб. Објавен е на 6 октомври 2020 година. Приказната следи една млада Французинка во 1714 година која склучува зделка со Темнината што ја прави бесмртна, но ја проколнува да биде заборавена од сите што ќе ги сретне. Поманот бил широко пофален и номиниран за наградата Локус за 2021 година за најдобар роман за фантазија''.''
1 Заплет
Приказната не носи помеѓу наративот во денешен Њујорк и ретроспективите почнувајќи од детството на Ади во Франција до нејзините искуства од патувањето низ светот и сведочењето на големи историски настани.
Романот започнува во раните 1700-ти, следејќи ја Ади како млада жена оптоварена со принуден брак и се моли на боговите за својата слобода. Случајно го привлекува вниманието на богот на ноќта, кој подоцна ќе го нарече Лук, кој и го ветува целото време што ќе го посака со предупредување дека никој никогаш нема да ја памети. Со текот на времето таа суптилно влијае на многу луѓе, оставајќи траги во историјата и инспирирајќи песни и уметност.
2 Прием
''Невидливиот живот на Ади ЛаРу'' бил на листата на најпродавани ''на Њујорк Тајмс'' 37 последователни недели до јули 2021 година.
Кејтлин Паксон од НПР го пофалила романот, особено вниманието на уметноста: „нејзините седум препознатливи пеги... таа се обидела да се втисне во умот на уметникот... минливи впечатоци на заборавен бесмртен. Заедно, тие ни даваат огромно чувство на итност при што го разбираме копнежот на Ади да биде запаметена на таков конкретен и висцерален начин“.''Киркус ривју'' го означил романот како „волшебна приказна“ која ќе ги натера читателите да „останат цела ноќ читајќи - богата и задоволувачка, чудна и беспрекорно изработена“. Елен Мортон од Вашингтон поуст го нарече „tour de force“, пофалувајќи го моментумот, контемплативната приказна и истражувањето на идентитетот.
Меган Калстром од ''Слејт'' го забележала внимателното внимание дадено на деталите, завршувајќи ја својата рецензија: „Слично како седумте пеги што го посипуваат лицето на Ади, ние создаваме свои соѕвездија и додека живееме низ овие затемнети денови, се чувствувам посветло затоа што ја додадов ''Ади'' на мојата“.
3 Филмска адаптација
Во ноември 2021 година, било објавено дека се планира филмска адаптација на романот. Се вели дека Шваб ги напишала раните нацрти на сценариото пред да го предаде на дуото Августин Фризел и Дејвид Ловери; при што првиот исто така планирал да го режира филмот. Алан Сигел, Даниел Робинсон, Џерард Батлер, како и Шваб дејствуваат како продуценти на проектот.
Ефремија Наумоски

Ефремија У. Наумоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
По занимање бил земјоделец. Кон НОВ на Македонија пристапил доброволно, како борец во Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борбите за ослободување на Охрид на 7 ноември 1944 година.
2 Наводи
Сараевска хагада

Сараевска Хагада (|הַגָּדָה- приказна, прераскажување, раскажување) — еврејски ракопис насликан кодекс, кој потекнува од средновековна Шпанија. Се смета за една од најубавите книги од ваков вид и се чува во Националниот музеј во Сараево и е во негова сопственост од 1894 година, а пред тоа припаѓала на еврејското семејство Коен од Сараево.
1 Историја
Се претпоставува дека е создадена околу 1350 година во Барселона, која тогаш била дел од Кралството Арагон. Сараевската хагада ја напуштила Шпанија заедно со Евреите во 15 век а постојат податоци дека уште во 1609 г. се наоѓала во Италија.
Содржината на сараевската хагада била напишана со калиграфско писмо на обработена и рафинирана кожа, во период кога хартијата сè уште не била влезена во масовна употреба. Оваа исклучителна ракописна книга има 142 пергаментни листови, со димензии 16,5х22,8 см. Тие се врзани во табаци од по осум или дванаесет страници. На првите 34 листови има 69 минијатури со сцени од библиската историја, од создавањето на светот до смртта на Мојсеј и со приказ на локалните обичаи за пасха. Текстот е напишан на 50 листови со квадратно хебрејско писмо од средновековен шпански тип со илуминации, знамиња и магискули (големи почетни букви) во боја и со позлата и други уметнички решенија во кои може да се види готско-провансалското влијание. На крајот од кодексот има додаток со збирка песни, избор од Талмудот, молитвеник и Библијата со делови за други празници, без украси.
Али Хејзелвуд

Али Хејзелвуд е псевдонимот на италијанска писателка на љубовни романи и професорка по невронаука. Многу од нејзините дела се фокусираат на жените во СТЕМ полињата и науката. Нејзиниот деби роман, ''Љубовна хипотеза,'' бил бестселер ''на Њујорк Тајмс''.
Првиот роман на Хејзелвуд, ''Љубовна хипотеза ,'' бил објавен во септември 2021 година. На листата на најпродавани ''на Њујорк Тајмс'' бил повеќе од 40 недели. Приказната првично била напишана како фан фикција на „Војна на ѕвездите“ за Реј и Кајло Рен, која Хејзелвуд првпат ја објавила на Аркив оф аур оун (анг: Archive of Our Own) во 2018 година. Во 2020 година, на Хејзелвуд ѝ пристапил литературен агент за приказната, кој потоа и помогнал да ја подготви за објавување. Во 2022 година, Хејзелвуд го објавила својот втор целосен роман, ''Љубовни неврони'', како и три новели: ''Под еден покрив'', ''Заглавена со тебе'' и ''Под нулата.''
Во 2023 година, Хејзелвуд ги составила нејзините три новели во книга со наслов „ ''Мразам да те сакам“''. Истата година, таа го издала својот трет роман за возрасни, ''Љубов, теоретски'', како и нејзиниот прв роман за млади возрасни, ''Шах мат. Во 2024 година, таа ја објавила паранормалната романса ''Невеста''. Нејзината седма книга, ''Не вљубена'', треба да излезе во јуни 2024 година.
На македонски јазик се преведени ''Љубовна хипотеза'' и ''Љубовни неврони'' од издавачката куќа „Три“.
1 Личен живот
Хејзелвуд е родена и израсната во Италија и живеела во Јапонија и Германија пред да се пресели во Соединетите Држави за да го продолжи докторатот по невронаука. За време на нејзиното докторирање, Хејзелвуд ја истражувала симулацијата на мозокот и когнитивната неврологија.
Хејзелвуд работела како професор до 2023 година, кога направила пауза од академските кругови за да се фокусира на нејзината писателска кариера.
2 Дела
2.1 Романи
* ''Љубовна хипотеза'' (2021)
* ''Љубовни неврони'' (2022)
* ''Љубов, теоретски'' (2023)
* ''Шах мат'' (2023)
* ''Невеста'' (2024)
* ''Не вљубена'' (2024)
2.2 Новели
* Колекција ''Мразам да те сакам''(2023):
** ''Под еден покрив'' (2022)
** ''Заглавена со тебе'' (2022)
** ''Под нулата'' (2022)
Гарфилд (филм од 2024)

''Гарфилд'' (|The Garfield Movie, буквално: ''Гарфилд: Филмот'') — американски компјутерски анимиран комичен филм заснован на стриповите на Џим Дејвис за мачката Гарфилд. Режисер е Марк Диндал, сценарист Дејвид Рејнолдс, а продуценти се Columbia Pictures и Alcon Entertainment, за кои филмот е првиот анимиран проект со DNEG Animation. Филмот е распределен од Sony Pictures Releasing. Гласовната екипа го вклучувала Крис Прат како гласот на насловниот лик, заедно со другите гласовни глумци: Николас Холт, Сесили Стронг, Хана Водингем, Винг Рејмс, Семјуел Л. Џексон и Снуп Дог.
Премиерата на филмот во САД била на 24 мај 2024 г., а во Македонија на 23 мај истата година.
1 Содржина
По неочекуваното обединување со неговиот одамна изгубен татко — мачорот Вик — Гарфилд и Оди се принудени да го напуштат својот разгален живот за да му се придружат на Вик во урнебесен грабеж со високи залози.
28 дена подоцна

''28 дена подоцна'' (|28 Days Later) — британски постапокалиптичен филм на ужасите во режија на Дени Бојл и сценарио на Алекс Гарланд. Главната улога ја играл Килијан Марфи, а споредните улоги ги толкуваат Наоми Харис, Кристофер Еклстон, Ноа Хантли, Меган Бернс и Брендан Глисон. Филмот следи велосипедски курир што се буди од кома за да открие дека случајното ослободување на многу заразен, насилен вирус предизвикал распад на општеството.
1 Содржина
Филмот започнува со драматичен упад на активисти за заштита на животните во истражувачка установа преполна со заразени мајмуни. Овој чин ненамерно ослободува смртоносен вирус, претворајќи ги заразените во бесни, убиствени суштества. Во рок од 28 дена, вирусот го опустошува светското население, оставајќи само неколку преживеани да се соочат со застрашувачкиот предизвик за заштита на иднината на човештвото. Освен тоа, нивната борба е усложнета од закани што се протегаат надвор од самиот вирус.
2 Улоги
Глумец, Улога
Килијан Марфи, Џим
Наоми Харис, Селена
Кристофер Еклстон, мајор Хенри Вест
Меган Бернс, Хана
Брендан Глисон, Френк
Ноа Хантли, Марк
Стјуарт Маквари, наредник Фарел
3 Занимливости
По завршувањето на филмот, режисерот Дени Бојл изјавил дека уживал во снимањето на филмот иако било многу тешко да се прикажат сцените на разурнатиот Лондон. Бојл понатаму изјавил дека најмногу уживал во снимањето сцени на човечки гнев.
Иван Јаковлески

Иван Г. Јаковлески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
По занимање бил земјоделец. Кон единиците на НОВ на Македонија пристапил доброволно во август 1944 година. Бил дел од Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борбата кај Косовска Митровица на 26 ноември 1944 година.
2 Наводи
Илија Тафилоски

Илија Ф. Тафилоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
По занимање бил земјоделец. Загинал во борбите кај кумановско поле на 25 ноември 1944 година.
2 Наводи
Сакубитрил/валсартан

Сакубитрил/валсартан, со заштитено име Ентресто, е фиксно дозен комбиниран лек кој се користи во третманот на срцева слабост. Се состои од неприлизинскиот инхибитор сакубитрил и ангиотензин рецепторен блокатор валсартан. Оваа комбинација понекогаш се опишува како „ангиотензин рецепторен-неприлизински инхибитор“ (ARNi). Во 2016, Американскиот колеџ за кардиологија/Работната група на Американското здружение за срце го препорача како замена за АКЕ инхибитор или ангиотензин рецепторен блокатор во третманот на срцева слабост со намалена ејекциона фракција.
Потенцијални несакани ефекти вклучуваат ангиоедем, нефротоксичност, и хипотензија.
Бил одобрен за медицинска примена во САД и Европската Унија во 2015 година, и во Австралија во 2016 година. Во 2021, бил 189ти најчесто пропишуван лек во САД, со повеќе од 2милиони рецепти.
Парабола за квасот

Парабола за квасот — една од најкратките Исусови параболи, која раскажува за жена која меси тесто со помош на квас.
Запишана е во канонските евангелија според Матеј и Лука, како и во неканонското евангелие според Тома. Во двете канонски евангелија, таа веднаш ја следи параболата за синаповото семе, со кое ја споделува темата за растот на небесното царство од самиот почеток.
1 Парабола
1.1 Според Матеј
Евангелието според Матеј ги пренесува следниве Исусови зборови:
1.2 Според Лука
Евангелието според Лука пренесува:
1.3 Според Тома
Евангелието според Тома пренесува:
2 Толкувања
Оваа парабола опишува што се случува кога квасот се додаде во голема количина брашно (околу 8½ галони или 38 литри). Ситните живи организми во квасот растат преку ноќ, така што до утро целата количина брашно значително пораснала. Големото количество брашно во параболата можеби навестува некоја прослава, бидејќи количината на произведен леб е доволна за стотина луѓе. Оваа парабола се поврзува со параболата за синаповото зрно, со кое го дели заедничкото значење на растењето на царството небесно од самите почетоци. Конечниот исход е неизбежен штом ќе започне природниот тек на растот.
Иако квасот има негативна симболика на некои места во Новиот завет (на пр. Лука 12:1), тоа не е случај во оваа парабола. Меѓутоа, неколку коментатори го толкуваат квасот како расипано влијание во Црквата.
Брз како куршум

''Брз како куршум'' (|Bullet Train) — американски комичен акционен филм во режија на Дејвид Лич и сценарио на Зак Олкевич. Филмот е заснован на истоимениот роман напишан од Котаро Исака. Главните улоги ги толкуваат Бред Пит, Џои Кинг, Арон Тејлор-Џонсон, Брајан Тајри Хенри, Ендру Коџи, Хиројуки Санада, Мајкл Шенон, Бенито А. Мартинес Окасио и Сандра Булок. Заплетот следи платен убиец што доаѓа во судир со неговите непријатели додека патува со јапонски експресен воз.
1 Содржина
Баксузниот платен убиец Бубамара (Бред Пит) е решен да си ја работи својата работа мирно откако неколку мисии тргнале по зло. Но судбината има други планови, па последната мисија на Бубамара е всушност судир со смртоносни противници од целиот свет, сите во соперништво околу најбрзиот воз на светот. Последната постојка е само почетокот на ова возбудливо непрекинато возење низ современа Јапонија.
2 Улоги
Бред Пит, Бубамара
Џои Кинг, Принцот
Арон Тејлор-Џонсон, Мандарина
Брајан Тајри Хенри, Лимон
Ендру Коџи, Јуичи Кимура / Таткото
Хиројуки Санада, Старецот
Мајкл Шенон, Белата Смрт
Бед Бани, Волкот
Сандра Булок, Марија Буба
Чудесна книга на библиски приказни

''Чудесна книга на библиски приказни'' — збирка од 1904 година на Логан Маршал објавена во Соединетите Држави. Книгата вклучува библиски приказни и од Стариот и одНовиот завет, прераскажани за деца и илустрирани со богат дрвопис и таблички во боја. Препечатена неколку пати во 1920-тите, излегла од печатење во 1925 година. Била достапна онлајн од страна на Проектот Гутенберг во 2005 година, а потоа имала неколку печатени изданија на кинески и на англиски јазик, објавени во Тајпеј, како и други верзии на е-книги.
Други збирки библиски приказни со овој наслов се направени од Мери Јургенс (1951), Дејвид Кајлс (1953) и Џеси Лајман Хурлбут (1958).
Николас Галицин

Николас Димитри Константин Галицин (|Nicholas Dimitri Constantine Galitzine; Лондон, 29 септември 1994 година) е британски актер и пејач.
1 Биографија
Неговиот татко, Џефри Гaлицин, се занимава со претприемништво и е дел од руската благородна династија Гaлицин, која побегна во Англија по Октомвриската револуција и Црвениот терор. Неговиот татко бил и градски финансиер. Неговата мајка е Гркинка по име Лора Галицин (родено Папајани). Неговата сестра Лекси Галицин е илустратор и стилист за ентериери. Се школувал во родната Англија.
Во детството играл рагби и фудбал, а учествувал и на окружни натпревари во атлетика.
2 Филмографија
2.1 Филм
година, Оригинално име, Улога
2014 година, ''The Beat Beneath My Feet'', Том
2016 година, ''High Strung'', Џони Блеквел
''Handsome Devil'', Конор Мастерс
2017 година, ''The Changeover'', Соренсен Карлајл
2019 година, ''Share'', А. Ј.
2020 година, ''The Craft: Legacy'', Тими Ендрус
2021 година, ''Cinderella'', Принц Роберт
2022 година, ''Purple Hearts'', Лук Мороу
2023 година, ''Bottoms'', Џеф
''Red, White and Royal Blue'', Принц Хенри
2024 година, ''The Idea of You'', Хејз Кембел
2.2 Телевизија
година, Оригинално име, Улога, Белешки
2015 година, ''Legends'', Анџело, епизода: „Легендата за Теренс Грејвс“
2017 година, ''The Watcher in the Woods'', Марк Флеминг, ТВ филм
2019 година, ''Chambers'', Елиот Лефевр, Главна улога; 10 епизоди
Библија за Исусовата приказна

''Библија за Исусовата приказна'' — детска Библија напишана од најпродаваната авторка на ''Њујорк Тајмс,'' Сали Лојд-Џонс и илустрирана од Јаго од Корнвол. Првото издание било објавено во 2007 година од Зондердеца, детската рака на американските христијански медиуми и издавачка компанија Зондерван.
Таа е продадена во два милиони примероци на 19 јазици. Во 2015 година била вклучен во листата на Топ 100 најпродавани на Здружението на Евангелско христијански издавачи.
Книгата е напишана за деца од четири години па нагоре и вклучува 44 библиски приказни.
Зондерван го нарачале поглавјето „Кралот слуга“ како анимација која е продуцирана од Quirky Motion, а во режија на Џон Лумгер.
1 Награди
* Награда за детска книга „Златен месечев зрак“ 2007 година.
2 Поврзано
* Библија приказна за голема слика
Христијанска година

Христијанската година — серија песни за сите недели и некои други празници од литургиската година на Англиската црква напишана од Џон Кебл во 1827 година. Книгата е извор за неколку химни.
За прв пат била објавена во 1827 година и брзо станала исклучително популарна. Иако на почетокот бил анонимен, неговото авторство набрзо станало познато, со што Кебле во 1831 година бил назначен за професор по поезија во Оксфорд, функција што ја имал до 1841 година.
Во својата книга ''Рај, пекол и викторијанци'', викторијанскиот научник Мајкл Вилер ја нарекува ''Христијанската година'' едноставно „најпопуларниот том стихови во деветнаесеттиот век“. Во својот есеј за „Трактаријанска естетика и романтичната традиција“, Грегори Гудвин тврдел дека ''Христијанската година'' е „најголемиот придонес на Кебле за движењето Оксфорд и за англиската литература “. Како доказ за тоа, Гудвин го навел извештајот на Едвард Бувери Пуси дека деведесет и пет изданија на овој побожен текст биле отпечатени за време на животот на Кебл, и „на крајот на годината по неговата смрт, бројот се искачил на сто и девет. До истекот на авторските права во 1873 година, во Британија биле продадени над 375.000 примероци и биле објавени 158 изданија. И покрај неговата широко распространета привлечност меѓу викторијанските читатели, популарноста на ''„Христијанската година“'' на Кебл брзо избледела во дваесеттиот век.
Богојавленски манастир

Богојавленски манастир (|Богоявленский монастырь) е најстариот машки манастир во Москва, сместен во Китај город, на само еден блок оддалеченост од Московскиот кремљ.
Според една легенда, бил основан од Даниел, првиот кнез на Москва, околу 1296 година. Стефан, постариот брат на Сергиј Радоњешки е првиот забележан игумен на овој манастир.
1 Наводи
Михаил Деволски

Михаил Деволски (XI–XII в.) – епископ на Деволската епархија на Охридската архиепископија и хроничар. Во 1118 г. извршил 66 дополнувања кон Хрониката на Јован Скилица од втората половина на XI в. што се однесувале на периодот меѓу 976 и 1057 г., за настаните во Самуиловото Царство и за тогашните состојби во Охридската архиепископија.
Изложба на верата

''Изложба на верата'' — дело на Џон Пирсон кое првпат било објавено во 1659 година. Се засновало на проповедите што ги одржувал во Свети Климент, Истчип. Тоа било едно од највлијателните дела на верата на апостолите во Англиканската црква.
Зимска ноќ (трилогија)

Трилогијата ''Зимска ноќ'' е серија историски фантастични романи за возрасни напишани од американската авторка Кетрин Арден. Трилогијата се состои од ''Мечката и славејот'' (2017), ''Девојката во кулата'' (2017) и ''Зимата на вештерката'' (2019).Приказната започнува во средновековно руско село. Василиса „Васја“ Петровна има духовна дарба да ги види фантастичните суштества што го населуваат нејзиното село. Ова ја води до конфликт со православната црква при што ја прогласуваат за вештерка.
1 Развој и објавување
Арден вели дека инспирацијата за серијата ја црпела од рускиот фолклор. Таа има диплома по руски јазик и живеела во Москва пред да се пресели на Хаваи. Во октомври 2014 година, Дел Реј ги добил правата за првата книга, ''Мечката и славејот'', која била објавена на 10 јануари 2017 година. Тоа била дебитантска книга на Арден. Нејзиното продолжение, ''Девојката во кулата'', било објавено на 5 декември 2017 година. Последната книга од серијалот, ''Зимата на вештерката'', била објавена на 8 јануари 2019 година.
2 Прием
Трилогијата ''Зимска ноќ'' добила позитивни критики. Критичарите од Паблишерс Викли ја пофалиле ''Мечката и славејот'', велејќи: „Дебито на Арден е приземјено, убаво напишано љубовно писмо до рускиот фолклор, со неодолива хероина која сака само да се ослободи од врските на нејзиниот пол и да ја бара сопствената судбина во Русија од 14 век“.''Киркус'' изјавил: „Арден обликувала свет кој уредно се протега на виденото и невиденото, каде што читателите ќе слушаат ехо на приказни од детството додека ја препознаваат имагинацијата што го трансформирала стариот материјал во нешто свежо“. Евердин Мејсон од ''Вашингтон пост'', рекол дека „дебитантскиот роман на Арден има каденца на убава бајка, но е помрачен и полирски“.''„Мечката и славејот“'' била прогласена за „Најдобра книга за јануари 2017“ од Амазон.
Детска песнарка

''Детската песнарка на Црквата на Исус Христос на светите од подоцнежните дни'' — официјална песнарка за деца во Црквата на Исус Христос на светите од подоцнежните дни (Црква СПД). За прв пат била објавена на англиски јазик во 1989 година. Овие песни се за основно, кое е организација во црквата СПД за деца на возраст од 18 месеци до 12 години, кои учат за учењата на Исус Христос.
''Детската песнарка'' ја заменила ''Пеј со мене'', која била објавена во 1969 година. Песните во „Детска песнарка“ им помагаат на малите деца да научат да живеат праведно и да се држат до Божјите заповеди. Книгата е поедноставена во споредба со Книга за химни на СПД. Песните се дизајнирани да бидат лесни за учење за децата.
Содржините се поделени така што различни делови се однесуваат на различни евангелски теми за деца. Некои од темите вклучуваат молитва, почит, благодарност, мисијата на Исус, важноста на семејството и домот, љубовта кон Бога, добрите чувства што може да ги добиете кога живеете праведно, како и неколку песни за активност и некои песни на убавина на природата. Има и некоја увертирачка музика за свирење пред Состанок на светата тајна или во домот.
Иако песните се наменети првенствено за деца, возрасните во црквата СПД исто така ги користат песните во книгата за други цели. Хорот на Табернакулот на плоштадот на храмот пеел неколку од овие песни од време на време во нивното неделно неделно емитување на ''Музика и говорен збор''. Некои од песните што се појавуваат во ''Детска песнарка'' се појавуваат и во химналот на црквата. Повеќето песни што се појавуваат во која било книга може да се пеат на собирот на таинството како дел од музичката програма или музички број по предавањето на светата тајна. Има некои песни кои исто така се напишани за употреба на собирот на светата тајна кои не се појавуваат во ниту една книга, но се одобрени за употреба.
Една од песните има слики од американски знаковен јазик (АЗЈ) што учи како да се користи знаковен јазик за зборовите на песната. Дополнително, веб-страницата на црквата СПД содржи АЗЈ видеа за околу 45 песни од ''Детската песнарка''. Во песнарката има 268 песни.
Неколку нови основни песни биле усвоени од црквата СПД откако била објавена ''Детската песнарка''. Децата во основно ги пеат новите песни, но не е објавена ревидирана ''песнарка''. Две нови песни биле напишани во 2008 и 2009 година. Нивните стихови ги зајакнуваат улогите што ги играат татковците и мајките и учат дека децата исто така можат да придонесат за семејството и да растат и да станат татковци и мајки.
На 18 јуни 2018 година, црквата објавила ревизии на химнологијата и ''Детската песнарка'' во обид да ги одрази потребите на членовите на црквата ширум светот. Новата детска песнарка ќе ги нуди истите химни и песни на сите јазици.
1 Поврзано
* Џенис Кап Пери
Библиска приказна

''Библиската приказна'' — десеттомна серија од книги со приказни за деца со тврд повез, напишана од Артур С. Максвел заснована на верзии на Кинг Џејмс и Ревидирани стандардни верзии на христијанската Библија. Книгите, биле објавени од 1953 до 1957 година, ги прераскажуваат повеќето наративи на Библијата во 411 приказни. Максвел почнал да прави подготовки за ''Библиската приказна'' повеќе од една деценија пред 1959 година. Тој рекол дека потрошил седум години пишувајќи ги приказните и ова го смета за негово најважно дело.
1 Маркетинг
Книгите се продаваат во Соединетите Држави многу години по објавување на првиот том, кој го опфаќа првиот дел од Битие (библиска книга), во лекарски ординации се вклучени поштенски припејд разгледници за читателите да го нарачаат комплетот или да побараат повеќе информации. Првично напишани на англиски, книгите потоа биле преведени на француски и шпански (како ''Las Bellas Historias de la Biblia''). Оригиналните англиски изданија биле засновани на кралот Џејмс и ревидираните стандардни верзии на Библијата, поновите изданија се базирани на Новата меѓународна верзија на Библијата. Издавачката компанија Signs Publishing Company објавила томови од серијата, која ''Возраст'' во 1960 година ја нарекла „монументално достигнување“ и забележале дека „најпривлечни се насловните страници“. Во прегледот од 1959 година, списанието ''Регистарот на долината Напа'' изјавиле дека се „прекрасно илустрирани со репродукции на уметничка колекција вредна повеќе од 500.000 долари“, 14 уметници од девет земји придонеле со илустрации за книгата. Меѓу илустраторите биле Хари Андерсон, Хари Баерг, Вернон Нај и Расел Харлан.
''Библиската приказна'' е заеднички објавена од Здружението за издавање преглед и хералд и Тихоокеанското издавачко здружение на печатот, и двете тесно поврзани со Адвентистичката црква на седмиот ден. Максвел им ја претставил и на Роналд Реган и Џон Ф.
2 Продажба
Режисерот Сесил Б ги пофалил книгите, пишувајќи му на Максвел, „Ако ништо друго не сте направиле со вашиот живот освен тоа што сте ја направиле Библијата едноставна за децата, не сте живееле залудно“. Кралицата Елизабета II и Ајви Бејкер Прист, благајникот на Соединетите Држави, му напишале „обожавателни писма“ на Максвел за книгите. Кралицата ја додала ''Библиската приказна'' во кралската библиотека за да можат да ја читаат принцезата Ана и принцот Чарлс. Свештеникот им ги читал книгите на нејзините деца.''Библиската приказна'' е продадена во над 1,5милиони примероци. Обемот на продажбата бил зголемен со моделот на претплата.
3 Поврзано
* Библија за деца
Дејвид Паркер (климатолог)

Дејвид Паркер е шеф на климатскиот мониторинг во Центарот Хедли, Ексетер, Англија.
Тој опширно објавувал за рекордот на температурата на копното, морето и неговата конзистентност. Во 2002 година, бил организатор на „Работилница за напредок во употребата на историски податоци за морска клима“.
Во 2004 година, објавил труд во ''Nature,'' покажувајќи дека ефектот на урбаниот топлински остров не влијаел на историскиот температурен рекорд. Во оваа статија, Паркер ги споделува своите набљудувања за минималната температура во текот на 24 часа ширум светот од 1950 година, кои биле изразени како аномалии. Исто така, го вклучува неговото размислување зошто урбанизацијата систематски не ги преувеличува забележаните трендови на глобално затоплување во минималната температура. Понатаму, тој споменува како е променет критериумот за „смиреност“, додека глобалниот тренд за минимална температура останал непроменет. Од неговата анализа тој открива дека ветровитите и мирните ноќи се загреваат со исто темпо. И ветровитите и мирни ноќи ја зголемиле температурата со брзина од (0,16 + 0,03 C). Тој го споредува својот мал примерок од 26 станици во Северна Америка и Сибир со светските трендови од 1950 до 1953 година, покривајќи над 5.000 станици. Проценките за неодамнешното глобално затоплување, поддржани од анализата на Паркер, покажуваат дека урбаното затоплување не воведува значителни предрасуди. „Реалноста и големината на затоплувањето на глобално ниво се поддржани од речиси еднаквите температурни трендови во ветровити ноќи со трендови засновани на сите податоци“. (Паркер) Овој труд е коментиран од Роџер Пиелке, Сениор.
Џеф Џенкинс (климатолог)

Џефри (Џоф) Џенкинс е климатолог и поранешен шеф на предвидување на климатските промени во Хедли Центарот за климатски предвидувања и истражување, дел од Метеоролошката канцеларија.
1 Кариера
Џенкинс дипломираl физика на универзитетот Саутемптон; Докторирал по атмосферска физика. Веќе триесет години е во Мет Офис (анг: Met Office).
Како одговор на тоа зошто тој верува дека човечката активност го предизвика неодамнешното зголемување на температурите, тој одговорил:Вклучувајќи ги различните причини кои предизвикуваат климатски промени во нашите модели - како што се стакленички гасови, емисии од Сонцето, вулкани... - ги разгледавме моделите на промени што тие ги предизвикуваат на Земјата и низ атмосферата. Ги споредуваме со она што всушност е забележано и го наоѓаме најдоброто совпаѓање помеѓу компјутерските симулации и набљудувањата. Ова ни укажа дека во изминатите 30 или 40 години најголем дел од глобалното затоплување се должи на човечките активности.
2 Поврзано
* Глобално затоплување
* Припишување на неодамнешните климатски промени
Лицата на Исус

''Лицата на Исус: животна приказна'' — збирка медитации на Фредерик Бухнер за животот и личноста на Исус Христос. Делото собира и дискутира за избор на уметнички портрети на Исус, вклучувајќи различни форми, од таписерија до скулптура. Објавено во 1974 година од Сајмон и Шустер, ''Лицата на Исус'' е петто нефикциско дело на Бухнер.
1 Книгопис
Во своето автобиографско дело „''Сега и тогаш“'' (1983), Бухнер се сеќава дека од него било побарано „да достави текст што ќе го придружува убаво репродуцираниот сет на фотографии во боја од различни обиди низ вековите да се прикаже сличноста на Христос“. Авторот ја опишува визуелната содржина како „богата и разновидна“, вклучително и „примитивни африкански резби, ренесансни слики, средновековни таписерии и одежди, распнување со шајки, глава на Исус насликана на летвата над вратата на гаражата“. „Некои од нив“, пишува Бухнер, биле „длабоко трогателни, некои невкусни и страшни, некои фасцинантно“.
Авторот ја споредува композицијата на неговото петто нефикциско дело со онаа на четвртото и седмото. Во ''Лицата на Исус'', тој пишува: „Одговарав на сликите, исто како што во „Посакувано размислување“ и „Чудни богатства“ одговорив на моите сеќавања од предавањето во Ексетер“. Во врска со пишувањето како „одговор“ на материјалот и меморијата, Бухнер пишува дека делото не е „во ниедна смисла ниту научен живот на Христос или целосен живот, туку онолку живот каков што произлезе од самите слики“.
2 Теми
Научникот од Бухнер, Дејл Браун, пишува дека ''Лицата на Исус'' го претставуваат „единствениот упад на авторот во жанрот на масичка за кафе“. Сепак, можеби не е изненадувачки што Бухнер би избрал да го преземе проектот, бидејќи инкарнацијата, како што пишува Марџори Касебиер Мекој, „е основната тема во целата работа на Бухнер“. И покрај неговата полежерна природа, делото сè уште е преполно со темите кои се вообичаени во делото на Бухнер. Браун ги идентификува овие како потрага по смисла, потрага по сопствен идентитет, нејаснотии на животот и верување наспроти неверување. Ова присуството на овие теми особено е видливо во воведот, кој авторот го започнува со фразата: „Кој и да бил или не, кој и да мислел дека е, кој и да станал во сеќавањата на луѓето оттогаш и ќе продолжи да станува сè додека луѓето го паметат – возвишен, сентиментализиран, разоткриен, направен и преправен до мерката на желбата, стравот, рамнодушноста на секоја генерација – тој некогаш бил човек, без разлика што и да бил“.
Филипо Џорџи

Филипо Џорџи (роден на 9 февруари 1959 година) е италијански физичар и автор. Тој е автор на 19 поглавја и преку 250 рецензирани статии. Овие поглавја и статии ги објавил во познати списанија како што се Журнал за геофизички истражувања (Journal of Geophysical Research), Климатска динамика (Climate Dynamics) и многу други.
1 Биографија
Италијанскиот физичар и автор, Џорџи е роден во Сулмона, Италија. Дипломирал наука заедно со магистерски студии на Универзитетот во Аквила во 1982 година. Четири години подоцна го добил својот докторат од Технолошкиот институт во Џорџија. Од февруари до септември 1982 година, Џорџи работел како научен соработник во Научниот центар ИБМ во Рим, Италија. Почнувајќи од јануари 1983 до август 1984 година работел во неговиот Алма Матер како истражувачки асистент. Ја имал истата позиција во Националниот центар за атмосферски истражувања во Болдер, Колорадо од истиот месец во 1984 година до јуни 1986 година. Подоцна, Џорџи станал постдокторски соработник на истото место, каде останал до октомври 1987 година.
Филипо, работел во Националниот центар за атмосферски истражувања, почнувајќи од септември 1992 до 1997 година. Помеѓу овие години, тој бил гостин професор во Заедничкиот истражувачки центар во Испра во 1993 година и од јули 1994 до април 1998 година повторно работел во неговиот Алма Матер, но овој пат како трет научник. Од таа година работел како виш научник во Меѓународниот центар за теориска физика на Абдус Саламс во Трст. Со почеток во мај 1998 година до август 2005 година, служел како шеф на Групата за физика на времето и климата на истото место и од април 2002 до септември 2008 година имал улога заменик- претседател на Меѓувладиниот панел за климатски промени (IPCC), организација која била ко-примач на Нобеловата награда за мир во 2007 година. Од септември 2005 година тој е раководител на Секцијата за физика на системот на Земјата на Меѓународниот центар за теоретска физика.
2 Награди
Во 1982 година Џорџи станал истражувачки соработник на ИБМ и десет години подоцна бил номиниран за ''наградата за извонредна публикација'' од Националниот центар за атмосферско истражување. Филипо Џорџи бил на листата на Институтот за научни информации како високо цитиран истражувач во 2004 година додека, во 2008 година, ја добил и наградата Данте Алигиери од Друштвото Данте Алигиери и истата година го освоил златниот медал за граѓански заслуги од провинцијата Л. „Акила.
Џорџи го добил медалот Александар фон Хумболт од Европската унија за геонауки за извонредно истражување за моделирање на регионални климатски промени во 2018 година.
Кетрин Вудторп

Кетрин Лесли Вудторп е австралиска претседателка и директорка на компанија, претседател и соработник на Австралиската академија за технологија и инженерство и соработник на Австралискиот институт за директори на компании. Таа, исто така, била претседателка на Кооперативниот истражувачки центар (CRC) за шумски пожари и природни опасности, претседателка на Антарктичката клима и екосистеми, како и претседателка на Националниот советодавен комитет за климатски науки.
1 Ран живот и кариера
Вудторп е родена во Малезија, а пораснала во Хонгконг. Се здобила со почесни дипломи по хемија на Универзитетот во Манчестер, Институтот за наука и технологија, а потоа докторирала по хемија на Универзитетот во Лестер. Работела во Западна Австралија, а потоа и во Европа, исто така и продавала медицински производи во Западна Австралија. Таа била вработена во оваа улога во Западна Австралија во период кога жените беа „дискриминирани“ и не и било дозволено да работи под земја или да пие со своите колеги. Таа имала еден син. Служела во одборот на Институтот за истражување за рак Оливија Њутн-Џон, како и раководител на ''Hearing CRC'' и технолошкиот старт-ап ''Fishburners.''
Вудторп била главен извршен директор на Австралиско здружение за приватен и ризичен капитал. Работела во приватниот и осигурителните сектори, како и во технолошката, здравствената и рударската индустрија. Таа е и член на Австралискиот институт за директори на компании.
Во 2022 година станала првата жена назначена за претседател на Австралиската академија за технолошки науки и инженерство.
2 Почести и награди
* 2011 – Почесен доктор на науки, УТС.* 2013 – 100 жени со влијание на ''Australian Financial Review''.* 2015 – Соработник на Австралиската академија за технологија и инженерство.* 2017 година – Офицер на Орденот на Австралија.* 2021 година - Национален прес-клуб, Обраќање на Ралф Слајер за наука и технологија.
Кетрин Арден

Кетрин Арден Бурдин (родена 1987 година), попозната како Кетрин Арден, е американски романописец. Позната првенствено по нејзината ''трилогија'' на фантастични романи „''Зимска ноќ“'', кои се сместени во средновековна Русија и кои добиле номинации за наградите Хуго и Локус, таа е исто така авторка на серијата хорор романи „''Мали простори“'' за тинејџери. Првиот роман од серијалот, ''Мали простори'', ја освои наградата за книга на Вермонт Голден Доум во 2020 година.
1 Биографија
Арден е родена во Остин, Тексас, а моментално живее во Вермонт. Поминала една година во Москва по средното училиште пред да се врати во Вермонт. Таа го посетувала колеџот Мидлбери, дипломирајќи руски и француски јазик во 2011 година.
По дипломирањето, Арден се вработила на фарма на Хаваи. Бидејќи работата и била здодевна, се зафатила со пишување во слободното време, а „остатокот од процесот на пишување едноставно се случуваше со запирање и започнување“.
Пишувањето на Арден е под влијание на Џ. Р. Р. Толкин, Мери Рено, Наоми Новик, Патрик О'Брајан, Дороти Данет, Дијана Габалдон и Робин Мекинли.
2 Библиографија
2.1 Зимска ноќ трилогија
*''Мечката и славејот'' (2017)
*''Девојката во кулата'' (2017)
*''Зимата на вештерката'' (2019)
2.2 Серија Мали простори
*''Мали простори'' (2018)*''Мртви гласови'' (2019)*''Темни води'' (2021)*''Празни насмевки'' (2022)
2.3 Самостојни романи
*''Топлите раце на духовите'' (2024)
3 Награди и номинации
* 2018: Финалист за наградата Џон В. Кембел за најдобар нов писател* 2018: Финалист за наградата Локус за најдобар прв роман, ''Мечката и славејот''* 2018: Финалист за книжевна наградата во Вермонт за фикција, ''Мечката и славејот''* 2019: Финалист за наградата Џон В. Кембел за најдобар нов писател* 2020: Финалист за наградата Хуго за најдобар серијал, трилогија ''Зимска ноќ''* 2020: Добитник на наградата „Златна купола“ во Вермонт, ''Мали простори''
Падот на проклетите (Рубенс)

''Падот на проклетите'', позната и како ''Падот на бунтовничките ангели'' — величествена верска слика на Петер Паул Рубенс, датирана околу 1620 година. На неа е прикажан метеж од телата на проклетите, фрлени во бездната од архангел Михаил и придружните ангели.
Во 1959 година, уметнички вандал фрлил киселина врз сликата. Според него, тој не го уништил делото непосредно, бидејќи киселината „ослободува од работата на уништување“.
1 Скица
Скицата на ''„Падот на проклетите“'' е направена со црна и црвена креда, со сиво миење и се чува во Британскиот музеј. Се претпоставува дека е дело на помошник во студиото, што Рубенс потоа го преработил со четка и маслена боја. Драматичното кјароскуро на човечките облици и облаци ја нагласува темнината во која паѓаат овие фигури, далеку од небесната светлина горе.
Бистрички манастир (Битолско)

Бистрички манастир — манастир во битолското село Бистрица, Македонија.
Манастирот бил подигнат од страна на мештаните и иселеници од селото во Австралија.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во горниот дел од селото Бистрица. До него води асфалтен пат, кој се двои од регионалниот пат 2333.
2 Градби во манастирот
Манастирот е составен од црквата „Св. Никола“, камбанарија и конаци.
2.1 Црква
Црквата претставува понова градба.
3 Галерија
Параклис „Воскресение Христово“ - Бистрица

Воскресение Христово — параклис во битолското село Бистрица, Македонија.
Сместен е во близина на главната селска црква „Св. Ѓорѓи“, а до него се стигнува по земјен пат.
1 Галерија
2 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Бистричка парохија
* Бистрица
Џој Сингарајер

Џој Саргита Сингарајер (родена на 23 септември 1976 година) е британски климатски научник и професорка по палеоклиматологија на Универзитетот во Рединг, каде била заеднички раководител на Одделот за метеорологија. Дала придонес во разбирањето на минатите климатски промени (особено квартарните) и го искористила тоа знаење за да ги ограничи сегашните и идните промени во животната средина. Нејзината работа се ориентира околу интеракциите помеѓу луѓето, земјената покривка и нејзиното користење и климата, и идните импликации за земјоделството и водните ресурси.
1 Образование и истражувачка кариера
Сингарајер завршила магистер по физика на Империал колеџот во Лондон во 1998. Потоа на Универзитетот во Оксфорд завршила докторат во 2002 година на тема „Линеарно модулирана оптички стимулирана луминисценција на седиментниот кварц: физички механизми и импликации за датирање“ заедно со Ричард Бејли. Потоа се префрлила на Факултетот за географски науки на Универзитетот во Бристол, каде предавала, а подоцна станала и виш предавач. Сингарајер потоа преминала на Катедрата за метеорологија на Универзитетот во Ридинг во 2013 година.
Истражувањето на Сингарајер може да се подели на две главни области: употреба на пристапи за моделирање за да се разберат механизмите на промените во животната средина и промените на површината на земјата (антропогени и природни) и нивните интеракции со климата. Нејзината работа на катастрофалното ослободување на свежа вода за време на крајот на последното ледено доба покажало какво влијание може да има врз морската струја, што имало импликации врз идното губење на ледените плочи на Гренланд и на Антарктикот. Сингарајер покажала како морскиот мраз ја регулирал климата на Земјата порано, и преку рефлексија на сончевата светлина и спречување на топлината што излегува од топлиот океан во атмосферата. Користејќи климатски симулации, Сингарајер покажала дека емисиите на метан од последниот глацијален циклус може да бидат резултат на промени во орбиталата на Земјата, а не на човечка активност. Сингарајер, исто така, ги квантифицирала климатските импликации од промената на користењето на земјиштето во земјоделството, вклучително и проценка на био-геоинженерските придобивки од префрлањето на култури со висока рефлексија.
2 Медиуми и презентирање
Сингарајер е вклучена во голем број научни активности за комуникација со јавноста. Во 2009 година, дејствувала во советодавно својство за шест-делниот документарец на Би-би-си „Неверојатното човечко патување“, истражувајќи ги доказите за теоријата за раната човечка миграција надвор од Африка, презентирана од Алис Робертс. Истата година, претставила четири епизоди од серијата „Човек на Земјата“ на Канал 4, заедно со Тони Робинсон и Јаго Купер. Оваа серија го разгледувала ефектот на климатските промени во текот на 200.000 години човечка историја.
Сингарајер, исто така, дава коментари за историските вести поврзани со климата.
Роберт Кахалан

Роберт Ф. Kахалан (роден 24 ноември 1946) ​​e главен научник на Центарот за вселенски летови на НАСА и претседател на Меѓународната комисија за радијација на Меѓународната асоцијација за метеорологија и атмосферски науки како и претсетдател на Меѓународната унија за геодезија и геофизика од 2008–2012 година.
1 Биографија
Кахалан пораснал во Мајамисбург, Охајо и Синсинати, Охајо и магистрирал и докторирал по физика во Универзитетот во Илиноис во 1969 и 1973 година. Тој се вклучил во Центарот за вселенски летови на НАСА како државен службеник. Таму бил од 1979, повлекувајќи се од државната служба во 2015 година за да стане главен научник. Во 2015 година, тој се приклучи и на Лабораторијата за применета физика на Универзитетот Џон Хопкинс како виш научник.
Во 2003-2006 година тој бил основач на Работната група за набљудување на Програмата за истражување на глобалните промени на САД која известувала за статусот на набљудувањата на Земјата во годишен извештај до Конгресот на САД и помагала во координацијата на Националната проценка на климата.
Кахалан го добил Медалот за исклучителна услуга на НАСА во 2006 година, медалот на НОАУ во 2006 година за „Извонредно лидерство и услуга“, а во 2009 година бил избран за член на Американското метеоролошко друштво.
Кахалан сега живее во Гринбелт, Мериленд со неговата сопруга Маргарет Кахалан, со која се оженил во 1968 година. Има два сина, Џоел и Габриел. Во 2005 година, Калахан и неговата сопруга го основале CHEARS, Chesapeake Education, Arts, and Research Society, непрофитна организација посветена на промовирање на еколошкото чување и уметничко изразување во областа Чесапик.