procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Леда (месечина)

Леда (|Λήδα) или Јупитер XIII — неправилна месечина на Јупитер. Откриена е од американскиот астроном Чарлс Ковал во Паломарската опсерваторија на 14 септември 1974 г. по тривечерно сликање на подрачјето. Наречена е следната година по Леда — љубовница на Зевс (Јупитер), кој ѝ пристапил преправен во лебед.
Месечината ѝ припаѓа на Хималиината група од пет месечини кои кружат на 11-13 Гм од Јупитер при наклон од 27,5°. Орбиталните елементи постојано се менуваат поради растројувањата на Сонцето и планетите; тука наведените податоци важат за јануари 2000 г.
1 Поврзано
* Јупитерови месечини
* Хималиина група
Свети Иван Зелина

Свети Иван Зелина (хрватски: ''Sveti Ivan Zelina'') — гратче во Хрватска. Градот се наоѓа во Загрепската жупанија и е еден од помалите во истата. За време на СФР Југославија, градот се именувал само како Зелина. Според пописот од 2011 година градот имал население од 2,764 жители.
1 Население
Според пописот од 2011 година, Општина Свети Иван Зелина имала население од 15.959 жители, распоредени во следниве населени места:* Бање Село, жители: 106
* Бериславец, жители: 46
* Бишкупец Зелински, жители: 988
* Блашковец, жители: 577
* Блажевдол, жители: 433
* Брег Мокрички, жители: 45
* Брезовец Зелински, жители: 167
* Букевје, жители: 84
* Буковец Зелински, жители: 413
* Буњак, жители: 133
* Цурковец, жители: 88
* Чречан, жители: 167
* Долна Дренова, жители: 308
* Долна Топличица, жители: 68
* Долна Зелина, жители: 847
* Долно Орешје, жители: 502
* Долно Псарјево, жители: 311
* Дубровец Висашки, жители: 86
* Филиповиќи, жители: 70
* Горичанец, жители: 77
* Горичица, жители: 370
* Горна Дренова, жители: 322
* Горна Топличица, жители: 157
* Горно Орешје, жители: 251
* Горно Псарјево, жители: 467
* Горен Винковец, жители: 66
* Храстје, жители: 193
* Хрњанец, жители: 409
* Калиње, жители: 236
* Келеминовец, жители: 116
* Кладешќица, жители: 0
* Комин, жители: 250
* Кречавес, жители: 256
* Крижевчец, жители: 102
* Лактец, жители: 175
* Мајковец, жители: 194
* Мариновец Зелински, жители: 73
* Мокрица Томашевечка, жители: 40
* Неспеш, жители: 338
* Новаковец Бисашки, жители: 30
* Novo Mesto, жители: 147
* Обреж Зелински, жители: 64
* Пауковец, жители: 342
* Полоње, жители: 344
* Полоње Томашевечко, жители: 42
* Преполно, жители: 71
* Претоки, жители: 295
* Радоишќе, жители: 250
* Салник, жители: 72
* Селница Псарјевачка, жители: 223
* Суходол Зелински, жители: 99
* Света Хелена, жители: 366
* Свети Иван Зелина, жители: 2,764
* Шаловец, жители: 169
* Шулинец, population 214
* Шурдовец, жители: 33
* Томашевец, жители: 198
* Велика Гора, жители: 82
* Вуковје Зелинско, жители: 90
* Задрковец, жители: 214
* Зриншќина, жители: 126
* Житомир, жители: 193
Билјанини Извори

:''За други значења на поимот Билјанини Извори видете на појаснителната страница''
Билјанини Извори — извор на вода во Охрид, најпознат по легендите поврзани околу него.
Билјанини Извори всушност е преливот на вода во базенот што се наоѓа над отворите каде што таа истекува. Еден дел од базенот се користи за потребите на водоводот во Охрид, еден дел за потребите на Хидробилошки завод за вештачко одгледување рибен подмладок и за обезбедување чиста вода. Откако ќе се задоволат тие потреби, вишокот на вода се излива над отворите на Билјанини Извори.
Наоѓалиштето кај Билјанини Извори и самите извори преку лето го посетуваат до сто илјади домашни и странски туристи.
1 Легенди
За бистрата вода на Билјанините извори, македонскиот народ пропеал многу песни. Имено, некогаш во дворецот под езерото кај Студенчишта, живеела вилата Езерка, ќерка на дедо Караорман. Вилата Езерка царувала над езерото и постојано им пречела на рибарите, превртувајќи ги нивните чамци а уловената риба ја враќала во езерото. Таа била многу завидлива и еден ден ја грабнала убавата мома Билјана, внука на дедо Чун. Ја однела во својот дворец за да си поигрува со неа. Убавата Билјана цела ноќ плачела од тага и нејзините солзи се претвориле во извори, кои понатаму биле наречени Билјанини извори. Дедо Чун за да ја победи вилата Езерка направил голем чамец. Од една страна веслале 6-7 луѓе, а само еден крмел. Вилата Езерка не можела да го преврти овој голем чамец и со него дедо Чун ја спасил убавата Билјана. Така, по дедо Чун големиот чамец го нарекле чун кој по својата лика е единствен на светот.
1.1 Билјана платно белеше
Во старо време во древниот град Охрид живеела преубавата мома Билјана. Таа била толку убава што сите застанувале да ја погледнат нејзината убавина. Еден ден отишла мома Билјана кај изворите да го бели платното. Откако го избелила платното во бистрите изворски води го пружила на белиот песок да се суши. Тогаш, оттука поминувал караванот со 20 винари. Водачот на караванот под око ја гледал Билјана, вчудовиден од оваа боженсвена убавина го сопрел караванот пред белото платно. Тогаш мома Билјана им рекла на винарите: „Кротко терајте карванот да не ми платно згазите“.
Темисто (месечина)

Темисто (|Θεμιστώ) или — мала неправилна месечина на Јупитер. Откриена е во 1975 г. но подоцна изгубена и повторно пронајдена во 2000 г.
1 Откривање
Месечината првпат е откриена од американските астрономи Чарлс Ковал и Елизабет Ремер на 30 септември 1975 г. и добила ознака . Меѓутоа, поради недоволно набљудување, нејзината орбита останала неутврдена и подоцна се изгубила од вид.
Во 2000 г. астрономите Скот Шепард, Дејвид Џуит, Јанга Фернандес и Ежен Мање откриле навидум нова месечина, и ѝ ја дале ознаката . По извршените проверки, утврдено е дека работи за месечината откриена во 1975 г. Ова забележување веднаш се довело во врска со набљудувањето од 6 август 2000 г. направено од Брет Гледман, Џон Кавеларс, Жан Марк Пети, Ханс Шол, Метју Холман, Брајан Марсден, Филип Николсон и Џозеф Бернс, пријавено во Центарот за мали планети, но необјавено во службеното гласило.
Во октомври 2002 г. месечината е официјално наречена по Темисто, ќерка на речниот бог Инах и љубовница на Зевс (Јупитер) во старогрчката митологија.
2 Особености
Орбитата на Темисто е необична по тоа што кружи сама наместо во групи, како највеќето Јупитерови месечини. Се наоѓа на половина пат меѓу Галилеевите месечини и првата група напредни неправилни месечини наречена Хималиина група.
Има пречник од 8 км (претпоставувајќи албедо од 0,04). Со тоа, нејзината површина изнесува некаде меѓу 200 и .
3 Наводи
**
Карпо (месечина)

Карпо (|Καρπώ) или — месечина на Јупитер. Бил откриена од страна на тим од астрономи од Хавајскиот универзитет, предводен од Скот Шепард во 2003 година и привремено бил назначен како додека не го добил своето име во почетокот на 2005 година.
3 Особености
Карпо е 3 километри (1.9 милји) во пречник и се врти околу Јупитер на просечна оддалеченост од 17.145 Gm (над само десет милиони милји) во период од 458.625 дена, со наклон од 56° на еклиптиката (55° до Јупитеровиот екватор), и со висока ексцентричност од 0.4316. Сите месечини што се подалеку од Јупитер отколку Карпо се повратни.
2 Име
Месечината го добила своето име во март 2005 година според Карпо, една од Хорите во митологијата и ќерка на Зевс (Јупитер).
3 Особености
Исто како Темисто, оваа месечината се чини дека е осамен член на единствена класа, што ја прави исклучително интересна. Орбиталниот наклон на месечините како оваа е ограничен од Козаи ефектот, откриен од страна на Јошихид Козаи во 1962 година. Овој ефект предизвикува периодична размена помеѓу наклонот и занесувањето на орбитата. Доколку наклонот е доволно голем, занесувањето може за возврат да порасне дотолку  што апсидата на месечината (наречена ''перизена'' во случајот на месечините на Јупитер) ќе биде во непосредна близина на Галилеевите месечини (Ија, Европа, Ганимед и Калиста). Месечината на крајот ќе се судири со некоја од овие или при непосредна средба ќе биде исфрлена целосно од Јовинскиот систем. Периодот на прецесија на апсидата (P<sub>w</sub>) е долг 6,8 милиони години.
Евпорија (месечина)

Евпорија (|Ευπορία) или Јупитер XXXIV — месечина на Јупитер. Откриена е од група астрономи од Универзитетот во Хаваи под водство на Скот Шепард во 2001 година и му била дадена привремената ознака .
Евпорија има пречник од околу 2 километри и кружи околу Јупитер на просечна оддалеченост од 19.088 милиони киолемтри, правејќи круг за 538,78 дена со наклон од 145° кон еклиптиката (145° кон Јупитеровиот екватор) во спротивна насока со занесување од 0,096.
Месечината своето име го добила во август 2003 година по старогрчката божица на изобилството и една од хорите (со тоа и ќерка на Зевс) Евпорија.
Евпорија е највнатрешната месечина од широкораспространетата Пасифаина група.
Јокаста (месечина)

Јокаста (|Ιοκάστη) или Јупитер XXIV — неправилна месечина на Јупитер. Откриена е во 2000 г. од група астрономи при Универзитетот на Хаваи под водство на Скот Шепард и дадена ѝ е привремената ознака .
Месечината кружи околу Јупитер на просечна оддалеченост од 20.723 милиони километри и прави круг за 609,427 дена, при наклон of 147° кон еклиптиката (146° кон Јупитеровиот екватор) со занесување од 0,2874.
Сегашното име го добила во октомври 2002 г. кога е наречена по кралицата Јокаста, мајка и жена на Едип во старогрчката митологија.
Јокаста ѝ припаѓа на Ананкината група, за која се смета дека е остаток од разнесен околусончев астероид.
Месечината има пречник од 5 километри и на лик е сива (бојните показатели B−V=0,63, R−V=0,36), слично на астероид од типот C.
Телксиноја (месечина)

Телксиноја (|Θελξινόη) или Јупитер XLII — неправилна месечина на Јупитер. Месечината била откриена од група астрономи од Универзитетот во Хаваи под водство на Скот Шепард во 2004 година врз основа на фотографии направени во 2003 година и ѝ била дадена привремената ознака .
Телксиноја има пречник од околу 2 километри и кружи околу Јупитер на просечна оддалеченост од 20.454 милиони киолемтри, правејќи круг за 597,607 дена со наклон од 151° кон еклиптиката (151° кон Јупитеровиот екватор) во спротивна насока со занесување од 0,2685.
Месечината своето име го добила во март 2005 година по Телксиноја, која, според некои автори, била една од четирите првобитни музи во старогрчката и ќерка на Зевс од Мнемозина.
Телксиноја припаѓа на Ананкината група на неправилни месечини, кои кружат околу Јупитер во спротивна насока на оддалеченост од 19,3 до 22,7 милијарди километри со наклон од околу 150°.
Црква Свето Преображение (Болград)

Црква „Свето Преображение“ (|Свято-Преображенський собор) - православна црква во градот Болград. Припаѓа во состав на Одеската и Исмаилска епархија, Украинската православна црква од Московската патријаршија. Зградата на храмот била изработена од архитектот Аврам Мелников (1784–1854). Стенописите од интериерот биле направени во 1912–1914 година, од уметникот Павел Пискарев.
1 Историја
Темелите на црквата се удрени во 1820 година, а завршена е во 1838 година. Црквата е осветена на 29 октомври 1838 година, датум кој станал празник на храмот. Во текот на 1938 година, Царство Бугарија ја прославува стогодишнината од изградбата на храмот, и било решено тој датум 29 октомври (16-ти по стар стил) да биде „Ден на бесарабските Бугари“.
1.1 Пожар
Ноќта меѓу 25 и 26 јануари 2012 година, избувнал пожар, при што се урнала куполата на храмот, а тоа се случило пред очите на стотици жители на градот. Спасувачката служба успеала да ги изнесе иконите, а поќарот бил изгаснат по 10 часа.
Во јуни 2015 година била возобновена, а се извршила и реставрација.
2 Галерија
3 Наводи
*
Црква „Св. вмч. Георгиј“ - Кочани

Св. вмч. Георгиј (позната и како Свети Ѓорѓи) — православен христијански храм кој е седиште на Кочанското архијерејско намесништво за Кочанската и Виничката Котлина, со дваесетина парохии, а под директна надлежност на Брегалничката епархија.
1 Местоположба
Црквата е сместена во централното подрачје на Кочани, на јужната падина на ридот Локубија, на десната страна од Кочанска Река. До неа се приоѓа од три страни, од исток, југоисток и од запад, каде што се наоѓаат и влезовите во црковниот двор.
2 Градба
Не постои точен датум или година на почетокот на изградбата, но врз основа на најстарите расположливи докази од белешки и записи, може да се констатира дека сегашниот храм е изграден на темелите на црква која постоела на почетокот на XIX век. Месното население побарало и добило дозвола од турските власти за изградба на православна црква и според сочуваната црковна архива, писмената согласност била издадена од султанот Мехмед хан V, син на Абдулмеџид II, познат и како Решад („секогаш победник“).
Во образложението на дозволата стои дека во маалото Стришани во Кочани, во близина на разрушена црква, се дава одредена површина државно земјиште за да се изгради нова црква. Со документот е определено објектот да биде од камен, со должина 29 метри и ширина 20 метри. Висината на чатијата да изнесува 14 метри, а над чатијата уште 5 метри, односно вкупната висина да биде максимум 24 метри. Исто така, била дадена дозвола да се изгради и една камбанарија со висина од 24 и ширина од 4 метри. Сумата од 1000 лири за градењето требало да ја обезбедат богатите граѓани од месното население, а рајата да не плаќа ниту едно акче.
3 Изглед
Црквата е псевдобазилика, карактеристична за периодот меѓу XVIII и XIX век, изградена од делкан камен, покриена со двосливен покрив, со три куполи, од кои средната е повисока. На јужната и северната страна има по два реда од по четири прозорци. На западната страна околу главниот портал, што е во форма на лак, има уште четири прозорци. Фасадата е во бела боја.
Од северната страна има камбанарија што е градена во истиот период со црквата, а на северозапад, во периодот од 1994 до 1998 година, е изградена крстилница посветена на Покров на Пресвета Богородица. На јужната страна се наоѓа административна зграда во која дел од просториите порано се користеле како крстилница.
4 Монографија
По повод 100-годишнината од осветувањето на храмот, на 18 ноември 2017 година се одржала вечерна богослужба и промоција на книгата “100 – години од постоењето на црквата Св. вмч. Георгиј“ во Кочани.. Во книгата, чии авторки се Илинка Атанасова и м-р Љубинка Ајтовска, на стотина страници, преку написи, фотографии и писмени докази е опишана историјата на црквата Св. вмч. Георгиј, местоположбата, изгледот на иконостасот, живописот и други детали. Издавач на монографијата е Општина Кочани.
5 Галерија
6 Поврзано
* Кочани
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво
* Прва кочанска парохија
Праксидика (месечина)

Праксидика — познат и како — повратна неправилна месечина на Јупитер. Бил откриен од тим на астрономи од Универзитетот во Хаваи, предводен од Скот С. Шепард во 2000, со привремена ознака .
Праксидика кружи околу Јупитер, на просечна оддалеченост од 20,824 Мм во 613.904 дена на наклон од 144° на еклиптиката (143° до екваторот на Јупитер), во повратна насока и со занесување од 0.1840.
Месечината била именувана во август 2003 година, по Праксидика,, грчката божица на казната.
Праксидика припаѓа на Ананке групата и се верува дека е остаток при распад на хелиоцентричен астероид. Со проценет пречник од 7 км, Праксидика е вториот најголем член на групата, после Ананке (претпоставено албедо од 0.04).
Месечината се појавува во сива боја (боен показател B-V=0.77, R-V= 0.34) што е типично за C-тип астероиди.
Самобор

Самобор (хрватски: ''Samobor'') — град во Хрватска. Градот се наоѓа во Загрепската жупанија, и практично е предградие на Загреб. Според пописот од 2011 година, Самобор имал население од 15,867 жители.
1 Местоположба
Самобор се наоѓа западно од Загреб, помеѓу источните падини на Самоборските Гори, источните делови на Жумберак и Сава.
2 Самобор како тема во уметноста
* Предавањето на Самобор на Турците (''Предаја Самобора Турцима'') - бугарштица.
3 Население
Според пописот од 2011 година, Општина Самобор имала население од 37.633 жители распоредени во следниве населени места:* Бедер, жители: 83
* Бобовица, жители: 282
* Брасловје, жители: 343
* Братељи, жители: 17
* Брегана, жители: 2,444
* Бреганица, жители: 65
* Брезовац Жумберачки, жители: 26
* Будињак, жители: 9
* Буковје Подвршко, жители: 31
* Целине Самоборске, жители: 292
* Церје Самоборско, жители: 377
* Церовица, жители: 6
* Дане, жители: 14
* Долец Подокиќки, жители: 83
* Домасловец, жители: 939
* Драгање Село, жители: 83
* Драгонош, жители: 23
* Дрежник Подокиќки, жители: 245
* Дубарав Самоборска, жители: 243
* Фалашќак, жители: 136
* Фаркашевац Самоборски, жители: 455
* Галгово, жители: 685
* Голубиќи, жители: 17
* Горна Вас, жители: 32
* Градна, жители: 523
* Грдањци, жители: 308
* Грегуриќ Брег, жители: 115
* Храстина Самоборска, жители: 833
* Јарушје, жители: 72
* Јаворек, жители: 74
* Кладје, жители: 810
* Клаке, жители: 237
* Клокочевец Самоборски, жители: 366
* Коншќица, жители: 285
* Костањевац Подвршки, жители: 89
* Котари, жители: 59
* Крављак, жители: 15
* Луг Смаоборски, жители: 973
* Мала Јазбина, жители: 479
* Мала Раковица, жители: 748
* Мали Липовец, жители: 123
* Мала Вас, жители: 79
* Медсаве, жители: 242
* Молвице, жители: 640
* Норшиќ Село, жители: 134
* Ново Село Жумберачко, жители: 24
* Осредек Жумберачки, жители: 17
* Осуња, жители: 13
* Отрушевец, жители: 300
* Павучњак, жители: 566
* Петков Брег, жители: 279
* Подграѓе Подокиќко, жители: 164
* Подврх, жители: 561
* Поклек, жители: 34
* Прекрижје Плешивичко, жители: 14
* Раков Поток, жители: 1,131
* Руде, жители: 1,127
* Самобор, жители: 15,867
* Самоборски Оток, жители: 597
* Савршќак, жители: 199
* Селце Жумберачко, жители: 4
* Сјечевац, жители: 14
* Слани Дол, жители: 208
* Слапница, жители: 16
* Славагора, жители: 74
* Смеровишќе, жители: 116
* Стојдрага, жители: 51
* Свети Мартин под Окиќем, жители: 259
* Шимраки, жители: 7
* Шипачки Брег, жители: 44
* Тисовац Жумберачки, жители: 2
* Велика Јазбина, жители: 259
* Велика Раковица, жители: 504
* Велики Липовец, жители: 85
* Вишњевац Подвишки, жители: 42
* Вратник Самоборски, жители: 108
* Врховец Самоборски, жители: 271
* Врховчак, жители: 345
4 Збратимени градови
Самобор е збратимен со:
* Виргес, Германија
* Велес, Македонија
* Стар Град, Хрватска
* Печ, Унгарија
* Шасо, Франција
* Парабиаго, Италија
Ортозија (месечина)

Orthosie (старогрчки јазик: ''Ορθωσία''), позната и како — месечина на Јупитер. Откриена е од страна на екипа на астрономи Хавајскиот универзитет предводена од Скот Шепард во 2001 година, при што е дадена привремената ознака .
Ортозија е со пречник од 2 километри, и е во орбита околу Јупитер на просечно растојание од 20,568 Mm со период од 602,619 денови, со наклон од 142° во однос на еклиптиката (143° во однос на Јупитеровиот екватор), во повратна насока и со занесување од 0,2433.
Именувана е во август 2003 година според Ортозија, старогрчката божица на напредокот и припадничка на Хорите. Хорите се ќерки на Зевс и Темида.
Ортозија е орипадник на распрснатата Пасифаина група.
Хелика (месечина)

Хелика (|Ελίκη) или Јупитер XLV — месечина на Јупитер. Откриена е од група астрономи од Универзитетот во Хаваи под водство на Скот Шепард во 2003 година и му била дадена привремената ознака .
Хелика има пречник од околу 4 километри и кружи околу Јупитер на просечна оддалеченост од 20,54 милиони киолемтри, правејќи круг за 601,402 дена со наклон од 155° кон еклиптиката (155° кон Јупитеровиот екватор) во спротивна насока со занесување од 0,1375. Просечната орбитална брзина на месечината изнесува 2,48 км/сек.
Месечината своето име го добила во март 2005 година по Хелика, една од нимфите во старогрчката митологија кои го одгледувале Зевс во неговите рани години на островот Крит.
Хелика припаѓа на широкораспространетата Пасифаина група.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Брајковци

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во валандовското село Брајковци, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е изградена на едно возвишено место на крајот од селото, на југоисточната страна. До нејзе води земјен пат, меѓу последните куќи во селото.
Во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
2 Историја
Старата црква, пред земјотресот од 1931 година, според народното предание, била изградена во втората половина на XIX век, пред 1870 година од папрадиштанецот Андон Китанов.
На неа имало натпис, што се наоѓал над главната влезна врата, кој по извршените поправки на објектот (по земјотресот), бил уништен.
3 Архитектура
Тоа е ниска и недоволно угледна архитектурна градба, чиј влез во внатрешноста на храмот се наоѓа на јужната страна.
Според архитектурната форма, црквата е трикорабна, со рамни дрвени тавани, од кои средниот ги надвишува двата странични кораба. На средината на централниот кораб има насликано икона со претстава на Исус Христос Седржител. Осветлена е преку четири прозорци во наосот (по два на јужниот и северниот ѕид). Црквата има влез и од западната страна. Од јужната страна има отворен трем.
3.1 Фрескоживопис
Црквата не е живописана.
3.2 Иконостас
Иконите во црквата датираат од XIX век.
4 Галерија
5 Поврзано
* Брајковци
* Повардарска епархија
* Гевгелиско архијерејско намесништво
* Валандовска парохија
Магаревски манастир

Магаревски манастир — поранешен манастир во битолското село Магарево.
Од манастирскиот комплекс, денес останата е само црквата „Св. Ѓорѓи“.
1 Местоположба
Изграден е на западната страна од црквата „Св. Димитриј“ на растојание од околу 500 метри.
2 Историја
Сегашната манастирска црква потекнува од 1871 година. По изградбата голем придонес дал внукот на Димитриј Бишта, по име Петро Бишта кој спровел и водовод, така што летото 1945 година свечено пред гостите од двете села, Магарево и Трново, тој ја пуштил чешмата и шадрванот во дворот, кои и ден денес функционираат благодарејќи на верниците од селото.
Манастирот функционирал како женски манастир. За време на Првата светска војна во реонот се воделе тешки борби и конаците на манастирот биле целосно разрушени и останал само манастирскиот храм.
3 Градби во манастирот
Манастирскиот комплекс е составен од: главната манастирска црква, камбанаријата и светата вода.
3.1 Црква „Св. Ѓорѓи“
Главната манастирска црква е посветена на Свети Ѓорѓи. Таа е единствена зачувана градба од манастирот.
3.2 Други објекти
Во дворот на манастирот се наоѓа објект со света вода.
4 Галерија
Македонско дело

„Македонско дело“ — весник, орган на ВМРО (Обединета), кој излегувал на 10 и 25 ден секој месец, во Берлин, Виена и Париз. Започнал со работа на 10 септември 1925 година, во состав на Димитар Влахов, Владимир Поп Томов и Павел Шатев. Весникот успеал да издаде вкупно 179 броеви, од кои последниот на 25 мај 1935 година. Низ своето постоење, весникот е еден од ретките весници во тоа време кои ја застапувале идејата за самостојна македонска нација.
1 Броеви
Година, Број, Датум, Извор
I, 1 – 24, 10 септември 1925 – 25 август 1926,
II, 25 – 48, 10 септември 1926 – 25 август 1927
III, 49 – 72, 10 септември 1927 – 25 август 1928
IV, 73 – 96, 10 септември 1928 – 25 август 1929
V, 97 – 120, 10 септември 1929 – јули 1930
VI, 121 – 143, 10 септември 1930 – 10 август 1931
VII, 144 – 167, 25 септември 1931 – 25 септември 1932
VIII, 168 – 179, октомври 1932 – 25 мај 1935
2 Поврзано
* Обединист
Хермипа (месечина)

Хермипа ( старогрчки јазик: ''Ερμίππη''), или — приородна месечина на Јупитер. Откриен е од страна на екипа на астрономи Хавајскиот универзитет предводена од Скот Шепард, Дејвид Џуит и Џен Клијна во 2001 година, и дадена е привремената ознака .
Хермипа има пречник од 4 километри, ие во орбита околу Јупитер на просечно растојание од 21 Gm со период од 630 денови, со наклон од 151° во однос на еклиптиката (149° во однос на Јупитеровиот екватор), во повратна насока и со занесување од 0,2290.
Именувана е во август 2003 година од страна на МАС, според Хермипа, љубовница на Зевс (Јупитер).
Хермипа е припадник на Ананкината група, и е повратна неправилна месечина во орбита околу Јупитер на растојание меѓу 19,3 и 22,7 Gm, со наклон од 150°.
Ние не сме ангели (филм од 1955)

''„'Ние не сме ангели“ (англиски: ''We're No Angels'') - американски филм од 1955 година, во режија на Мајкл Куртиз, по сценариото на Раналд Мекдаугал. Во главните улоги настапуваат: Хемфри Богарт, Питер Јустинов, Алдо Реј, Глорија Талбот, Лео Карол, Џоан Бенет, Џон Баер и Бејсил Ретбоун. Филмот е снимен според драмата „Моите три ангели“ на Семјуел и Бел Спевак, а во 1989 година е снимена нова верзија на филмот, во режија на Нил Џордан.
1 Содржина
Пред Божиќ, тројца затвореници, Џозеф (го игра Богарт), Алберт (го игра Реј) и Жил (го игра Устинов) успеваат да побегнат од Ѓаволскиот остров. Привремено засолниште неоѓаат во еден мал колонијален град, со намера само да преноќат, но тие решаваат да му помогнат на љубезното семејство Дукотел кое се соочува со проблеми: сопственикот на дуќанот, Феликс Дукотел (го игра Карол) се наоѓа во финансиски проблеми поради кои му се заканува неговиот братучед Андре Трошар (го игра Ретбоун), а неговата ќерка, Изабел (ја игра Талбот) е вљубена во родината Пол Трошар (го игра Баер). Затворениците му помагаат на Феликс да заработи некоја пара, а потоа организираат убава божиќна вечера. Утредента пристигнуваат Андре и Пол Трошар при што богатиот Андре сака да ги прегледа финансиските книги. Затворениците најпрвин ѝ помагаат на Изабел да се сретне со Пол, но сфаќаат дека тој нема намера да се омажи со неа, туку сака да го наследи богатството на Андре Трошар. Во една кутија, затворениците чуваат мала, отровна змија, а Андре им ја одзема кутијата и набргу умира, каснат од змијата. Џозеф набрзина пишува лажен тестамент во кој Андре им го остава богатството на Пол и на Феликс, но Пол го уништува тестаментот, со намера да го наследи целото богатство. Тогаш, змијата го каснува и него, така што и тој умира. Во домот на Дукотел пристигнува младиот воен доктор, а затворениците му средуваат средба со Изабел. На крајот од филмот, тројцата заробеници се подготвени да се качат на бродот со кој треба да го напуштат островот, меѓутоа се премислуваат и се враќаат назад во затворот.
Харпалика (месечина)

Харпалика (/hɑːrˈстрæləki/ ''har-ПАЛ-ə-kee''; на грчки: ''Αρπαλύκη'') познат и како , е повратна неправилна месечина на Јупитер. Откриена е од страна на екипа астрономи од Универзитетот во Хаваи, предводен од Скот Шепард, во 2000 година, со привремена ознака .
Во август 2003 година, месечината била именувана според Харпалика, инцестуозната ќерка на Клименус, кој пак во некои извори му бил љубовник на Зевс (Јупитер).
Харпалика припаѓа на Ананкината група, се верува дека е остаток од распаднат заробен хелиоцентричен астероид. Месечината е околу 4 километри во пречник и се појавува во сива боја (боја на индекс Р-V=0.43), слична на C-типот астероиди.
Кружи околу Јупитер, на просечна оддалеченост од 21,064 Mm во 624.542 дена, според Земјата, на наклон од 147° на еклиптиката (147° до екваторот на Јупитер) со занесување од 0.2441.
1 Наводи
# Ephemeris
# Mean orbital parameters
Претседател на Зимбабве

Претседател на Зимбабве — највисока политичка и раководна функција во Зимбабве. Претседателот според уставот се избира на избори. Актуелен претседател на Зимбабве е Емерсон Мнангагва, кој дошол на функцијата преку еден вид државен удар со што се сменил долгогодишниот претседател Роберт Мугабе.
Претседателот е и шеб на владата, бидејќи во 1987 година функцијата Премиер на Зимбабве била укината. Функцијата била вратена од 2008 до 2013, но потоа пак укината. Наместо тоа, Зимбабе има 2 потпретседатели.
1 Претседатели на Зимбабве
Key
;''политичка партија''**
Бр., Слика, Име(раѓање–смрт), избран, преземање функција, напуштање функција, политичка партија
1, Канна Бананa(1936–2003), 19801986, 18 април 1980, 31 декември 1987, ЗАНУ
2, Роберт Мугабе(1924–2019), 19901996200220082013, 31 декември 1987, 21 ноември 2017, ЗАНУ-ПФ
3, Емерсон Мнангагва(роден 1942), —, 24 ноември 2017, ''во служба'', ЗАНУ-ПФ
2 Ранг според должината на терминот
ранг, претседатек, времетраење
1, Роберт Мугабе
2, Ханан Банана
3, Емерсон Мнангагва
3 Живи поранешни претседатели
Има само еден жив поранешен претседател заклучно со :
4 Поврзано
*Премиер на Зимбабве
*Потпретседател на Зимбабве
*Зимбабве
Мнема (месечина)

Mneme (старогрчки јазик: ''Μνήμη''), позната и како — повратна неправилна месечина на Јупитер. Откриен е од страна на екипа на астрономи Хавајскиот универзитет предводена од Скот Шепард ми други во 2003 година, и привремено била означена како S/2003 J 21.
Мнема е со пречник од 2 километрио, и е во орбита околу Јупитер на растојание од 21,427 Gm со период од 640,769 денови, со наклон од 149° во однос на еклиптиката (148° во однос на Јупитеровиот екватор)во повратна насока и со занесување од 0,2214. Просечната орбитална брзина изнесува 2,43 km/s.
Именувана е во март 2005 година според Мнема, една од првичните музи. Поинекогаш погрешно се поистоветува со Мнемозина, мајката на музите (трите или деветте, во зависност од авторот), ќерки на Зевс (Јупитер).
Мнема припаѓа на Ананкината група, и е повратна неправилна месечина која кружи околу Јупитер на растојание меѓу 19,3 и 22,7 Gm, со наклон од 150°.
Дивата река (филм од 1994)

Дивата река (|The River Wild) — американски филм од 1994 година, во режија на Кертис Хансон, по сценариото на Денис О'Нил. Во главните улоги настапуваат: Мерил Стрип, Кевин Бејкон, Дејвид Стретхејм, Џозеф Мацело, Бенџамин Брет, Ј. Ц. Рајли, Елизабет Хофман, В. Галовеј итн. Филмот е снимен на живописни локации во Монтана и во Орегон.
1 Содржина
Гејл (ја игра Стрип) е сопруга и мајка на две деца. Таа нема многу слободно време, а најмногу ужива во веслањето. Оттука, таа му предлага на сопругот Том (го игра Стретхејм) да одат во посета на нејзината мајка (ја игра Хофман) и нејзиниот татко (го игра Галовеј), кои живеат во Монтана. Истовремено, таму би поминале неколку дена на сплаварење по реката. Том не е многу расположен за патување, но прифаќа, додека нивниот син Рорк (го игра Мацело) е воодушевен од предлогот. И покрај претходните несогласувања меѓу Том и Гејл, одморот зпаочнува идилично, а таму се спријателуваат со двајца љубители на природата, Вејд (го игра Бејкон) и Тери (го игра Рајли). Нивното пријателство се зацврстува уште повеќе кога Том му го спасува животот на Вејд, кој за малку ќе се удави во реката. Меѓутоа, Вејд и Тери не се дојдени на одмор, туку бегаат од полицијата...
Кала (месечина)

Кала (|Καλή) или — неправилна месечина на Јупитер. Откриена е во 2001 година од страна на астрономите Скот Шепард, Дејвид Џуит и Џен Клијна, и првично била означена под името S/2001 J8.
Кала има пречник од околу 2 километри, а кружи околу Јупитер на просечно растојание од 22,409 Gm во 685,324 дена, со наклон од 165 ° до еклиптика (166 ° до Јупитеровиот екватор), во повратна насока и со орбитално занесување од 0,2011.
Таа била именувана во август 2003 година според една од грациите, ќерки на Зевс (Јупитер). Кала е сопруг на Хефест според некои автори.
Таа припаѓа во т.н. Кармина група, составена од неправилни повратни месечини кои кружат околу Јупитер на растојание од 23 до 24 гигаметри и наклон од околу 165 °.
Дванаесетмината жигосани (филм од 1967)

Дванаесетмината жигосани (англиски: ''The Dirty Dozen'') - американско-британски филм од 1967 година, во режија на Роберт Олдрич, по сценариото на Нанали Џонсон и Лукас Хелер. Во главните улоги настапуваат: Ли Марвин, Ернест Боргнин, Чарлс Бронсон, Џим Браун, Џон Касаветес, Доналд Сатерленд, Тели Савалас, Џорџ Кенеди, Трини Лопес, Ралф Микер и Роберт Рајан. Филмот постигнал голем комерцијален успех и бил номиниран за наградата „Оскар“ во четири категории, а успеал да победи само во една.
1 Содржина
Дејството на филмот се одвива за време на Втората светска војна. Наредникот Рајсман (го игра Марвин) добива задача да собере и обучи борбена единица, составена од општествени отпадници кои се наоѓаат в затвор. Сите тие извршиле тешки злосторства и се осудени на смртна казна или на доживотна робија. Единицата треба да изведе тешка тајна мисија - да уништи еден дворец во окупираната Франција каде е сместен германскиот штаб. Рајсман ја почнува обуката на неприлагодените луѓе од кои некои се и психички нестабилни личности и успева да ја формира борбената група наречена „Дванаесетмината жигосани“. Така, групата заминува на опасната задача во која повеќето од нив нема да преживеат.
Псевдобазилика

Псевдобазилика е форма на христијански храм, кој обично е троброден со подигнат централен брод. Меѓутоа, за разлика од базиликата, средниот брод нема директна сончева осветленост преку базиличните прозорци, туку се осветлува само од прозорците од страничните ѕидови. Со оглед што има поголема височина, сводот на главниот брод често е во длабока сенка.
Сите три брода на псевдобазиликата се покриени со еден покрив, за разлика од базиликата каде е покриен само средниот (главниот) брод, а двата странични имаат засебни покриви, кои можат да бидат и рамни.
Во црковната архитектура псевдобазиликата се нарекува уште и намалена (редуцирана) базилика или ориентална базилика.
Скопски народен театар

Скопски народен театар — драмски театар основан од страна на бугарската држава, кој работел за време на бугарската окупација на Македонија (1941 - 1944) во Скопје за време на Втората светска војна од 1941 до 1944 година.
1 Историјат
Театарот бил основан од Министерскиот совет, со документ од 1 јули 1941 година. За директор на театарот бил назначен со указ на цар Борис III, Стоил Стоилов. За режисери биле поставени Стефан Срчаџиев и Александар Иконографов, а за секретар-драматург – Петар Горјански.
Во текот на 1942 година, со Законот за театрите, добива статус ''Народен театар''. Театарот организирал курс за драмски артисти, а предавачи биле Стоил Стоилов, Александар Иконографов, Стефан Сорчаџиев, Петар Горјански и Теодор Трајанов. Театарот прикажувал претстави во Брно, Прага, Букурешт, Белград, Љубљана, Загреб, Куманово, Крива Паланка, Штип, Битола, Велес. На 5 јуни 1944 година, се давала последната претстава на театарот, а потоа театарот бил распуштен.
Драмскиот ансамбл:
Р.бр., Име, Р.бр., Име, Р.бр., Име, Р.бр., Име
1, Милка Ерато, 11, Евгенија Громова, 21, Веса Кортенска, 31, Павлина Попова
2, Петко Атанасов, 12, Христо Динев, 22, Иван Куманов, 32, Георги Попов
3, Светослав Атанасов, 13, Бојанка Донева, 23, Веселана Манафова, 33, Кирил Попов
4, Иван Бакалов, 14, Кирил Донев, 24, Марта Мјанкова, 34, Љубен Попов
5, Васил Бакарџиев, 15, Цвета Иванова, 25, Тодор Николов, 35, Штиљан Попов
6, Пенка Василева, 16, Екатерина Кожухарова, 26, Розка Петрова, 36, Петар Прличков
7, Владимир Ватев, 17, Рајна Колева, 27, Идеал Петров, 37, Вичо Рајков
8, Георги Георгиев, 18, Вера Константинова, 28, Никола Попиванов, 38, Александра Тагарова
9, Љубен Георгиев, 19, Стефка Кортенска, 29, Добринка Попова, 39, Енчо Тагаров
10, Георги Громов, 20, Стефан Кортенски, 30, Емилија Попова, 40, Ана Трифонова
41, Константин Хаџиминев
42, Димитар Костаров
2 Театарски претстави
Во текот на театарската сезона 1941/1942 г., театарот имал 262 изведби со вкупен број од околу 106.801 посетители. Освен театарските претстави, во театарот се одржувале и уметнички и литературни вечери.
3 Галерија
Прва кочанска парохија

Прва кочанска парохија — македонска православна парохија што припаѓа на Архиерејското намесништво од Кочани, а нејзиното седиште е во црквата „Св. вмч. Георгиј“ во Кочани. Парохиски свештеник е протојереј-ставрофор Станчо Ристов (состојба 2017 г.), кој е и старешина на храмот „Св. вмч. Георгиј“.
1 Цркви и манастири
Ова е список на цркoвните објекти во парохијата:
име, населено место, изградба, слика
Црква „Св. вмч. Георгиј“, Кочани, 19 век (главна парохиска црква)
Параклис „Покров на Пресвета Богородица“, Кочани, 24.10.1998 г.
2 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
Карма (месечина)

Карма (|Κάρμη) — повратна неправилна месечина на Јупитер. Откриена е од страна Сет Барнс Николсон на опсерваторијата „Монт Вилсон“ во Калифорнија во јули 1938 година. Месечината е именуван по Карма, мајка на Зевс.
Херса (месечина)

Херса (|Ἕρση) или — месечина на Јупитер. Била откриена на 8 февруари 2003 година од страна на астрономите Брет Гледман, Џон Кавеларс, Жан-Марк Пети и Лин Ален, како и од тим од астрономи на Универзитетот на Хаваи. Името го добила Ерса, ќерката на Зевс и Селена, божица на месечината во старогрчката митологија, на 11 ноември 2009 година.
Херса е околу 2 километри во пречник и кружи околу Јупитер на просечно растојание од 22.134 гигаметри (Gm) во 672.752 дена, со среден наклон од 165 ° до еклиптиката, во повратна насока и со просечно орбитално занесување од 0,2493.
Херса е најскриениот член во т.н. Кармина група, составена од неправилни повратни месечини кои кружат околу Јупитер на растојание од 23 до 24 Gm и наклон од околу 165 °.
Буковски манастир „Св. Преображение“

Буковски манастир „Св. Преображение“ (познат и како Свети Сотир) — манастирски комплекс сместен во атарот на битолското село Буково.
Комплексот е сместен над самото истоимено село, на падините на Баба Планина.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на околу 2 километри над селото Буково, на доминантна височинка опкружена со густа шума. До манастирот се доаѓа од насоката на селото Буково, но можно е да се пристигне и од селото Крстоар по тесниот асфалтен пат кој поминува покрај Крстоарскиот манастир, од каде патот продолжува како макадам.
2 Историја
Манастирот бил подигнат во 1837 година, а во 1845 година имало и двајца монаси.
Манастирот бил едно од омилените места на дипломатскиот кор во конзулска Битола за време на Отоманското Царство. Тука често престојувал рускиот конзул Александар Ростковски, кој во 1903 година бил убиен од турски војник додека се враќал од манастирот во Битола. За конзулот постои спомен-соба во манастирот.
За време на грчката верска и вооружена пропаганда во Македонија од 1904 до 1908 година, Буковскиот манастир заедно со тогаш гркоманското село Буково бил главна база на андартите во Пелагонија.
3 Градби во манастирот
Комплексот се состои од манастирската порта, црква „Св. Преображение“, конаците на два ката, со кујната и трпезаријата, камбанарија, археолошко наоѓалиште, спомен-соба и уште неколку други помошни објекти.
Манастирот денес не е активен, но историските сведоштва кажуваат за повеќевековно опстојување како еден од поголемите монашки и духовни центри во Битолско. Како резултат на залагањето од страна на верниците и црковните претставници, во последните години привршена е реконструкцијата на конаците. Со тоа се создадени услови за повеќедневен престој во овој прекрасен амбиент.
3.1 Црква
Манастирската црква била подигната во 1837 година.
3.2 Параклис „Св. Недела“
Параклисот Света Недела се наоѓа пред самиот манастир и е понова градба.
3.3 Конаци
Во комплексот има конаци кои се реноварини во поново време и служат за посетители.
3.4 Археолошко наоѓалиште
Во дворното место на манастирот постои археолошко наоѓалиште од типот на базилика од старохристијанско време. Тука биле откриени повеќе мермерни споменици, и тоа: фрагмент од стебло на столб, прозорско мено вградено во конакот, мермерна база и помало мермерно столпче. Веројатно на оваа локација се наоѓала старохристијанска базилика.
4 Галерија
Ешерсхаузен (општинска заедница)

Ешерсхаузен (|Eschershausen) — поранешна општинска заедница во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во градот Ешерсхаузен. На 1 јануари 2011 година била споена со поранешната заедница Штатолдендорф, создавајќи ја новата општинска заедница Ешерсхаузен-Штатолдендорф.
Општинската заедница Ешерсхаузен се состоела од следниве општини:
# Дилмисен
# Ајмен
# Ешерсхаузен
# Холцен
# Лирдисен
Бегова куќа (Гостивар)

Куќата на Болетини, позната како Беговата куќа или Жолтата куќа — објект во Гостивар, важен дел од културното наследство на Македонија.
Беговата куќа се наоѓа на улицата „Чеде Филиповски“ № 68. Изградена е во XVIII или XIX век од Даут Болетини и е дел од комплекс од две куќи, карактеристични за побогатите Турци во градот. Зачуван е единствено машкиот дел од комплексот со ориентална архитектура и раздвижени елементи на предната фасада. Во 1984 година куќата е заштитена и е ставена на списокот како дел од културното наследство од македонија.
Теба (Грција)

Теба — град во Стара Грција, некогашна престолнина на Беотија.
1 Теба во митологијата
Митскиот основач на Теба бил Кадмо, а таа била светиот град на божеството Бакх. Кога се градела Теба, Анфион со звуците на својата лира ги привлекувал камењата наменети за ѕидовите од ридот Китерон. Подоцна, божицата Јунона започнала да ги гони тебанците поради љубовта на Јупитер кон Семела, ќерката на тебанскиот крал Кадмо.
По смртта на браќата Полиник и Етеокле, Теба паднала под ропството на кралот Креонт. Притоа, кога Етеокле и Полиник се убиле меѓу себе, нив ги запалиле на иста клада, но пламенот се разделил на два дела, симболизирајќи ја кавгата меѓу браќата.
Во Теба живеел врачот Амфиарај, кој предвидел дека ќе погине во борбата за Теба, па кога требало да се тргне во борба, тој се скрил, но го предала неговата жена Ерифила. Подоцна, додека траела борбата, под неговите нозе се отворила пропаст и тој навистина погинал, а тебанците потсмешливо го довикувале. Исто така, познат бил тебанскиот врач Тирезиј, кој ги урдил со камшик двете сплетени змии што се пареле, па се претворил во жена. Дури по седум години, кога ги пронашол истите тие змии, тој повторно ги удрил со камшикот и се претворил во маж. По смртта на Тирезиј, неговата ќерка Манто, бегајќи од тиранијата на Креонт, ја напуштила татковината и се населила во северна Италија, под Алпите, каде и умрела.
2 Теба како мотив во уметноста
* „Теба“ — песна на македонскиот поет Матеја Матевски.
Ешерсхаузен-Штатолдендорф

Ешерсхаузен-Штатолдендорф (|Eschershausen-Stadtoldendorf) — општинска заедница во округот Холцминден, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во градот Штатолдендорф. Била создадена на 1 јануари 2011 година со спојување на поранешните општински заедници Ешерсхаузен и Штатолдендорф.
Општинската заедница Ешерсхаузен-Штатолдендорф се состои од следниве општини:
# Архолцен
# Дензен
# Дилмисен
# Ајмен
# Ешерсхаузен
# Хајнаде
# Холцен
# Лене
# Лирдисен
# Штатолдендорф
# Вангелнштет
Штатолдендорф (општинска заедница)

Штатолдендорф (|Stadtoldendorf) — поранешна општинска заедница во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во градот Штатолдендорф. На 1 јануари 2011 година била споена со поранешната заедница Ешерсхаузен, создавајќи ја новата општинска заедница Ешерсхаузен-Штатолдендорф.
Општинската заедница Штатолдендорф се состоела од следниве општини:
# Архолцен
# Дензен
# Хајнаде
# Лене
# Штатолдендорф
# Вангелнштет
Хималија (месечина)

Хималија (|Ἱμαλία) или Јупитер VI — најголема неправилна месечина на Јупитер и шеста негова месечина по големина, а по маса помала само од четирите Галилееви месечини. Откриена е од американскиот астроном Чарлс Дилон Перин во Ликовата опсерваторија на 3 декември 1904 г. и наречан по нимфата Хималија, која му родила три сина на Зевс (Јупитер). Ова е меѓу најголемите планетарни месечини во Сончевиот Систем чиј изглед не е познат во подробност.
Од 1955 до 1975 г. месечината го носела името Хестија, наречена по старогрчката божица.
1 Орбита
На растојание од 11,5 милиони километри од Јупитер, Хималија прави круг околу планетата за 251 (Земјин) ден. Претставува најголема во групата месечини наречена по неа кои кружат околу Јупитер на растојание од 11,4 до 13 милиони километри при наклон од 27,5°. Орбиталните елементи постојано се менуваат поради растројувањата на Сонцето и планетите; тука наведените податоци важат за јануари 2000 г.
2 Физички особености
Вртежниот период на Хималија изнесува 7 ч 46 м 55±2 с. Како и другите месечини од групата, има неутрален (сив) изглед, со бојни показатели B−V=0,62, V−R=0,4, слично на астероид од типот C. Испитувањата на „Касини“ потврдуваат дека има безличен спектар, со мало впивање при 3 μм, што може да се должи на присуството на вода.
2.1 Маса
Во 2005 г. рускиот астрофизичар Николај Емелјанов ја проценил масата на Хималија на 4,19×10<sup>18</sup> кг (GM=0,28), водејќи се по растројувањето на Елара од 15 јули 1949 г. Порталот „Динамика на Сончевиот Систем“ на Лабораторијата за реактивен погон од САД наведува маса од 6,7×10<sup>18</sup> кг (GM=0,45) и пречник од 85 км.
Густината на месечината би зависела од тоа дали истата има просечен пречник од 67 км (геометриска средина од „Касини“) или 85 км.
3 Истражување
Во ноември 2000 г. на пат кон Сатурн леталото „Касини“ направило низа слики од Хималија на оддалеченост од 4,4 милиони километри. Иако зафаќа само неколку пиксели од снимката, јасно е дека се работи за издолжено тело со оски во должина од 150±20 и 120±20 км, приближно на проценките направени од Земјата.
Во февруари и март 2007 г. на пат кон Плитон леталото „Нови хоризонти“ исто така направило слики, но на растојание од 8 милиони километри.
4 Поврзано
* Јупитерови месечини
* Неправилна месечина
* Хималиина група
Лизитеја (месечина)

Лизитеја (|Λυσιθέα или ) — напредна неправилна месечна на Јупитер. Била откриена од Сет Барнс Николсон во 1938 година од Маунт Вилсон и е именувана по митолошката Лизитеја, ќерка на Океан и една од љубовниците на Зевс.
Лизитеја не го добила името до 1975 година; претходно била едноставно позната како Јупитер X. Понекогаш била нарекувана „Деметра“ во периодот од 1955 до 1975.
Припаѓа на Хималиината група.
Елара (месечина)

Елара (|Ελάρα или ) — напредна неправилна месечна на Јупитер. Била откриена од Чарлс Дилон Перајн од опсерваторијата Лик во 1905 година. Претставува осма најголема месечина на Јупитер и е именувана по Елара, една од љубовниците на Зевс и мајка на џинот Титиј.
Елара не го добила името до 1975 година; претходно била едноставно позната како Јупитер VII. Понекогаш била нарекувана „Хера“ во периодот од 1955 до 1975. Има пречник од само 43 километри, односно само 2% од големината на Европа. Меѓутоа е половина од големината на Хималија, односно втора најголема месечина во Хималиината група.
1 Средба со „Нови хоризонти“
Во февруари и март 2007 година, леталото „Нови хоризонти“, кое летало до Плутон, направило неколку фотографии од далечина од пет милиони милји.
Ешерсхаузен

Ешерсхаузен (|Eschershausen) — мал град во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 20 километри североисточно од Холцминден и 50 километри јужно од Хановер.
Градот претставувал административно седиште на поранешната истоимена општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Ешерсхаузен е опкружен од ридските масиви Ит, Фоглер, Хилс, Хомбургвалд и Елфас, сместен во рамките на Везерското Средногорје. Низ него тече реката Лене, која се влева во Везер кај Боденвердер.
1.2 Соседни општини
Подрачјето на градот Ешерсхаузен се граничи на североисток со општината Холцен, на исток со слободните области Ешерсхаузен и Ајмен, на југоисток со општината Лене, на југ со градот Штатолдендорф, на југозапад со општината Холенберг, на запад со општината Кирхбрак и на северозапад со општината Лирдисен.
1.3 Градски единици
Покрај самиот град Ешерсхаузен, кон него припаѓаат Шарфолдендорф и Викензен.
2 Личности
2.1 Почесни граѓани
* Вилхелм Рабе (1831-1910) — германски писател (поч. граѓ. од 1901 г.)
* Ханс Шајберт (1887-1969) — основач на фабрика за чамци (поч. граѓ. од 1967 г.)
Дија (месечина)

Дија (позната и како Јупитер LIII) — втора најоддалечена напредна неправилна месечина на Јупитер. Првично била позната како S/2000 J 11, а своето име го добила на 7 март 2015 година. Била именувана по Дија, ќерка на Дејон. Според Хомер, била заведена од Зевс.
Месечината е единствено познато мало тело во Хималиината група.
Дија се верува дека има пречник од 4 километри. Кружи околу Јупитер за 274 денови.
1 Откривање
Дија била откриена од група на астрономи од Хавајскиот универзитет предводена од Скот Шепард во 2000 година.
Првичните откритија не биле обновувани и Дија не била набљудувана повеќе од една деценија по 2000 година. Ова наводно исчезнување довело некои астрономи да ја сметаат месечината за изгубена. Една теорија била дека се срушила во Хималија, создавајќи прстен околу Јупитер. Меѓутоа, на крајот била повторно откриена во набљудувањата направени во 2010 и во 2011 година.
Штатолдендорф

Штатолдендорф (|Stadtoldendorf) — мал град во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Ешерсхаузен-Штатолдендорф.
1 Географија
Градот се наоѓа на работ на природниот парк „Золинг-Фоглер“, сместен помеѓу ридските масиви Хомбургвалд, Елфас, Амтсберге, Холцберг, Золинг и Фоглер.
Штатолдендорф се граничи (од север надесно) со општините Ешерсхаузен, Лене, Вангелнштет, Хајнаде, Дензен, Архолцен и Негенборн.
2 Култура
2.1 Музеи
* Градскиот музеј во куќата на Шарлот Лајцен
* Фрајлихт Миленангер
2.2 Градби
* Кула Ферстерберг од век
* Кула Хагентор
* Кула Келберг
* Замок Хомбург над градот
* Старото градско собрание (од 1875 г.)
* Градскиот подрум (од 1621 г.)
* Куќа на Шарлот Лајцен