Грчки овчар

Грчки овчар или грчко овчарско куче (грчки: ''Ελληνικός Ποιμενικός'', ''Ellinikós Pimenikós'') — раса на куче чувар на огромните стада на овци со потекло од северниот дел на Грција. Се смета дека е древен по потекло и дека грчкиот овчар е многу тесно поврзан со расите на кучиња чувари на добиток од соседните земји. Во последно време се посветува големо внимание во производството на чистокрви единки на оваа раса и на вкрстувањето со други слични Балкански раси како со бугарскиот каракачанец и хрватскиот торњак. За некои кучиња истовремено се тврди дека се други раси бидејќи тие мигрираат годишно преку националните граници со стадата што ги штитат во потрагата по сезонски пасишта.
1 Историја
Се верува дека кучињата чувари на добиток се еден од најстарите различни видови кучиња, со докази дека типот останал во голема мера непроменет од античките времиња.
Се тврди дека грчкиот овчар бил пронајден во Грција уште од античко време. Грчкиот овчар е познат како ''Ellinikós Pimenikós (Ελληνικός Ποιμενικός)'' на грчки, грчко овчарско куче или хеленско овчарско куче. Расата се среќава низ цела Грција, особено на северот на земјата; тоа е многу тесно поврзано со другите раси чувари на добиток кои се наоѓаат низ целиот Балкан.
Многу балкански овчари и нивните стада преземаат годишна миграција помеѓу Грција и Шар Планина за да профитираат од летните планински пасишта, но ги избегнуваат суровите планински зими покриени со снег кога нема храна, во 1977 година се проценува дека над 500.000 овци ја извршиле оваа годишна преселба. Бидејќи истите овие кучиња можат да се видат во повеќе земји во различни периоди од годините, некои кинолози, вклучително и Рејмонд Копингер, забележуваат дека многу кучиња за кои се тврди дека се грчки овчар, всушност се и шарпланинци и други регионални раси; и дека националните одгледувачи им дале посебни идентитети и стандарди за раса на истите кучиња, а различниот изглед се должи на промената на изгледот на овие кучиња додека ги добиваат своите потешки зимски мантили и ги отфрлаат повторно во текот на жештините на летото. Обично овие овчари ги зимаат своите стада во Грција каде нивните грчки овчари ги штитат стадата од волци и чакали; потоа, како што се подобрува времето, тие пешачат со своите стада, придружувани од нивните кучиња, преку 480 километри преку Македонија до нивните летни пасишта во Шар Планина на границата со Албанија и Косово каде што нивните шарпланинци ги штитат нивните стада од грабливци кои се наоѓаат таму; потоа наесен патуваат назад во Грција каде нивните кучиња повторно се претвораат во грчки овчари.
2 Опис
2.1 Изглед
Грчкиот овчар е голема раса на кучиња која многу наликува на италијанското овчарско куче, унгарското кувас и полското овчарско куче татра. Кинолошкиот клуб на Грција вели дека кучињата треба да стојат над 66 сантиметри на гребенот, со висина 70-75 за машите и 60 за жените.
Стандардот на расата вели дека кучињата треба да тежат помеѓу 40-55 килограми кај машките видови и 32-40 кај женските видови.
Расата има густ двослоен слој и може да се најде во широк опсег на бои, вклучувајќи бела, црна, кафеава, светло-кафеава или комбинација од нив. Во некои области, локалните овчари чуваат само чисти бели примероци, а небелите кученца се убиваат затоа што се смета дека носат лоша среќа.
Во поранешни времиња, многу грчки овчари го отсекувале десното уво на своите кучиња, верувајќи дека тоа го подобрува слухот на кучињата; оваа практика им дала на кучињата љубопитен, искривен изглед.
2.2 Карактер
Расата е позната по својата жестокост кога ги чува стадата, а кучињата понекогаш преземаат на себе да го заштитат целото село за разлика од стадата на нивниот господар; луѓето што шетаат во некои рурални области, дури и овчарите, честопати требало да се вооружат со стапови и камења за да ги одвратат овчарските кучиња кои би можеле да ги помешаат со крадци. Тежок труп често се врзува за јаките на особено агресивните животни, бидејќи се верува дека дополнителниот напор ја намалува ревноста на животното.
3 Молос од Епир
Кинолошкиот клуб на Грција препознава втора раса на грчко куче чувар на добиток, Молос од Епир, од регионот на Епир.
Стандардот за раса опишува раса со многу слични одлики како грчкиот овчар; Принципиелните разлики се во бојата, во него се наведува дека овој вид треба да биде црвен, русокос, жолт или црн, со минимална дамка од бела боја на градите. Дополнително, се наведува дека кучките се само малку помали од кучињата, помеѓу 64-74 сантиметри.