procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Вера, Надеж, Љубов и мајка им Софија (кована пара)

Вера, Надеж, Љубов и мајка им Софија — кована пара за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2017 година.
1 Опис
1.1 Лице
На лицето, во средишниот дел на монетата се прикажани слики на Света Вера (со крст), Света Надеж (со сидро) и Света Љубов (со деца) во златна боја. Под трите светици е прикажана слика на црквата „Св. Трофим“ (Есшо, Алзас, Франција), каде што се чуваат моштите на Света Софија. Во горниот дел од монетата е прикажан Грбот на Република Македонија и натписите „100 денари“ и „2017“. Во долниот дел од монетата е прикажан натписот „Република Македонија“ (на македонски јазик), како и ознаката („Аg 925“) и масата на монетата („31.1g“).
1.2 Опачина
На опачината на монетата е претставена дигитално-печатена слика на трите светици - Света Вера, Света Надеж и Света Љубов, претставени како млади девојки. Зад трите светици е прикажана слика од нивната мајка Света Софија (прикажана во релјеф). Имињата на сите светици се исковани на руски јазик, а по должината на работ на монетата е претставен украс.
2 Поврзано
* Света Софија
Триптих (збирка на ковани пари)

Триптих — збирка на ковани пари за колекционерски цели издадена од страна на Народната банка на Република Македонија во 2017 година. Збирката ја сочинуваат три ковани пари, и тоа: Исус Христос, Богородица и Свети Никола Чудотворец.
1 Составни монети
Назив, Лице, Опачина, Номинална, Година
Исус Христос, 10 ден., 2017
Богородица, 10 ден., 2017
Свети Никола Чудотворец, 10 ден., 2017
2 Поврзано
* Список на ковани пари за колекционерски цели на НБРМ
Тиквешки зборник

Тиквешкиот зборник пронајден во селото Мрзен Ораовец, Тиквешко, претставува ракописен текст од XVI век, а се чува во Софиската народна библиотека под бр. 677. Ракописот претставува зборник со смесена содржина и содржи разни по тематика книжевни дела. Меѓу овие дела се наоѓаат и расказот за крчмарката Теофана, апокрифниот циклус за старозаветниот патријарх Аврам, словот за Самсон, новозаветниот апокриф „Видение Павлово“, еден од петте преписи на Солунската легенда, Слово заради страшниот суд, делови од Разумникот, Филологот итн. Од зборникот се зачувани 123 листови. Притоа, освен за историчарите на литературата, Тиквешкиот зборник е мошне интересен и за оние кои се занимаваат со историјата на нашиот јазик. Во него, на пример, наоѓаме траги од македонскиот народен говор (аналитичко образување на компаративот кај придавките, распаѓање на падежниот систем и сл.) што недвосмислено укажува дека зборникот е пишуван на македонски терен од пишувач Македонец. За овој зборник Вера Антиќ одбрани докторска теза, а Димитар Пандев - магистерски труд.
Павли Никола

Павли Богдан Никола (Врбница, Булчичко, Албанија, - , ) — деец на Македонците во Албанија, автор на книги од областа на македонските обичаи, фолклор, традиции од реонот на Голо Брдо.
1 Животопис
Павли Никола е роден во Голобрдското село Врбница на 16 ноември 1937 година. Основно училиште почнал во родното село во периодот 1944/45 година на албански јазик. Во неговото село се учело на Македонски јазик сè до 1935 година, кога потоа властите го вовеле албанскиот. Самиот изјавил дека во почетокот не го знаел албанскиот јазик. По Втората светска војна во 1945 година, повторно е воведен македонскиот јазик и Павли учи на мајчин јазик. основното образование во неговото родно село, како и сите негови соселани и тој пошол на печалба во Тирана. Во 1950 година почнал како обичен работник во изградбата на Комбинатот за текстил во Тирана. Осмолетката и средното училиште ги завршил во вечерните училишта. Од 1957 до 1959 година служел војска. Откако ја завршил воената служба повторно се вратил во градежното претпријатие „21 Декември” во Тирана, каде работел како специјалист и бригадир во различни објекти, кои се граделе во тоа време. При работењето во градежништвото, неговата работа била вреднувана. Од 1967 до 1969 година бил доброволец во планинските села на Тирана. Потоа пак се вратил во градежното претпријатие „21 Декември” во Тирана.
Тој бил не само добар градител, туку и општествен деец. Со години по ред бил избран за претседател на професионалното здружение (синдикатот) во претпријатието. Од 1973 до 1976 година го завршил високото партиско школо. Откако го завршил двегодишниот курс на Економскиот факултет, бил именуван како специјалист во претпријатието за надворешна трговија (Макинаимпорт), каде работел од 1978 до 1992 година како специјалист и претседател на отсек. Во 1993 година излегол на пензија. Павли Никола бил долгорочен активист на Македонците од Голо Брдо, автор на неколку книги и статии. Со неговите дела помогнал многу за пренесување на македонските обичаи, фолклор, традици за помладите генерации на Македонците во Република Албанија.
По повод петгодишнната од основањето на Македонското друштво „Илинден“ од Албанија, му била доделена благодарница „Илинден“ за придонесот во заштитата на македонскиот идентитет, култура и традции.
Починал во Тирана на 8 јануари 2016 година.
Tenericutes

Tenericutes (од лат. ''tener cutis'': мека кожа) е колено на бактерии кое ја содржи класата Mollicutes. Постоењето на посебно бактериско колено со овој назив беше потврдено во 1984 година. Значајни родови кои припаѓаат на ова колено се ''Mycoplasma'', ''Spiroplasma'', ''Ureaplasma'' и ''Phytoplasma''. Некои видови се дел од нормалниот, здрав плацентален микробиом.
Балалајка

Балалајка (|балала́йка) е руски народен музички инструмент.
Се појавила околу 1700 година и ја заменила Домра. Најпрво служела за пратење при пеење и танцување. Постои во шест големини (пиколо, прим, секунд, алт, бас, контрабас).Балалајка најчесто се поврзува со својот препознатлив триаголен облик, но одиграла главна улога во музиката во Источна Европа. Најрани податоци сугерираат дека балонот првпат се појавил во Средна Азија во два и шест жичени облика. Балалајка всушност е руска гитара. Влече корени од 12 век, кога многу била слична на лутња, но за стандардната форма и техничкото подобрување заслужен е рускиот благородник и свирач на балалајка Васили Василиевич Андрејев, кој живеел и работел кон крајот на 19 век. Во текот на 1880-ите, Андрејев направил стандарден балон заедно со градителот на виолини В. Иванов. Негова основна верзија на балонот препознатлива е по својата карактеристична форма, со три страни проширени преку вратата со страни. Подоцна во Санкт Петербург, трговецот Пасербски, направил балалајка со хроматска низа на прагови и оркестрална големина која се вгадувала на ист начин како и модерните инструменти. Наједноставен модел е прим-балалајка, чии две жици се подесени еднакво, но без врска на тоа, тонскиот опфат на музиката е многу широк. Андрејев организирал бројни традиционални руски народни композиции, како и мелодии за оркестар, а исто така составува и работи.
Андрејев воведува уште една новина, а тоа е можност за бирање на големината на инструментот, од пиколо-балалајка до бас-балалајка, што го збогатува основањето на големите оркестри со балалајки, многу често со придружба на Бајана (руска хармоника), тамбурина и различни флаути и фрули.
Клаудио Каниџа

Claudio Паул Каниџа (; ; роден на 9 јануари 1967 година) — пензиониран аргентински фудбалер кој играл на позицијата напаѓач или крило. Каниџа има одиграно 50 натпревари за репрезентацијата на Аргентина. Тој бил дел од три Светски Првенства, и бил член на двата сопернички клубови Ривер Плата и Бока Јуниорс. Брз и физички силен напаѓач, со добра техника,  Каниџа бил познат по неговата брзина како играч и се натпреварувал во атлетика пред неговата фудбалска кариера, - земајќи учество на спортски турнири на регионално ниво, трчање на 100 метри.Во прилог на неговата способност да постигнува голови постојано, тој исто така бил подеднакво способен за играње надвор од напаѓачката линија, при што создавал можности за другите соиграчи, и често бил распореден како плејмејкер или креативен напаѓач.
Димитар Кратовски

Димитар Кратовски ― еден од најзначајните македонски книжевници од XV век, поврзан со традициите на Кратовската книжевна школа.
1 Животопис
Во 1466 година, по придружба на охридскиот архиепископ Доротеј, тој направил словенски препис на ''Номоканонот'' за потребите на архиепископијата во Охрид. Кон средината на XIX век, овој ''Номоканон'' сè уште се наоѓал во Охрид, каде што го пронашол рускиот славист Виктор Григорович. Меѓутоа, Григорович ги зел само последните листови од ракописот, кои сега се наоѓаат во Лениновата библиотека во Москва, во збирката на Григорович под сигнатура Ф 87 No 1707. Овие листови (10) содржат опширен поговор за дијак Димитар, во кој има мошне интересни податоци за Охридската архиепископија и за историјата на Македонија воопшто. Освен поговорот, фрагментот содржи, исто така, список на потчинетите на Цариградската патријаршија архиепископии и митрополии, речник на латински заемки што се употребени во текстот на ''Номоканонот'' со соодветен словенски превод и препис од две писма што влашкиот кнез Јоан Стефан и охридскиот архиепископ Доротеј ги размениле меѓу себе во 1456 година.
Поговорот на Димитар Кратовски е интересен не само како историски извор, но и како книжевно дело. Големиот авторитет на дијак Димитар како книжевник се потврдува и од фактот што дел од неговиот поговор го користи познатиот книжевник и писател од тоа време Владислав Граматик при пишувањето на поговорот кон својот панегирик од 1469 година. Останатиот дел од ''Номоканонот'' на Димитар Кратовски досега не е пронајден.=Поврзано=* Кратовска книжевна школа
* Јован Кратовски
Фукушима

Фукушима јапонски 福島市 е град во Јапонија во префектурата Фукушима. Според пописот на жители од 2005 година во градот живеле 290.867 жители.
1 Географија
Градот се наоѓа околу 250 km северно од Токио и 80 км јужно од Сендај.
2 Население
Според податоците од пописот, во градот 2005 година живеле 290.867 жители.
Демографија:
*1995 година имало 285754 жители|
*2000 година имало 291121 жител|
*2005 година имало 290867 жители
Леблебиџиска улица

Леблебиџиска улица — улица во централното подрачје на Струмица со историска трговска значајност, која денес претставува јадро на ноќниот живот на градот. Нејзиното име доаѓа од леблебијата, која во минатото масовно се продавала долж оваа улица.
Денес Леблебиџиска улица е дел од улицата „Јосиф Јосифовски Свештарот“ кој е уреден како пешачка зона. Се простира од раскрсницата кај поранешното градско кино „Балкан“ до градскиот плоштад „Гоце Делчев“.
Замок Леке

Замок Леке (|Läckö Slott) — средновековен замок сместен на јужниот брег на реката Венерн во западниот дел на Шведска. Темелите на замокот биле поставени во 1298 година како замок составен од две или три куќи опкружени од ѕидини. Во 1470-те во замокот избувнал пожар кој резултирал во проширување на замокот од тамошен епископ наречен Бринолф Герлашон.
Денес замокот Леке претставува национален споменик на Шведска и е управуван од страна на Одборот за национална сопственост од 1993 година. Секоја година во средината на јули, во дворецот на замокот се одржува Опера на замокот Леке која трае околу три недели.
1 Користена литература
* Ларс Шеберг и Анели Велин, ''The Splendour of The Baroque. Läcko Castle, A Nobleman’s Home in Sweden’s Age of Greatness'', Национален музеј за ликовни уметности, Стокхолм, 2001 г.
Михаило Ристиќ

Михаило Ристиќ (5 септември 1864 — 15 август 1925) бил српски дипломат, конзул и дипломаски претставник. Главната активност на Ристиќ како конзул и дипломат била да помага на српскиот народ и црквата во Македонија и во Стара Србија, како и нивна заштита од бугарската и грчката пропаганда и оружани акции.
1 Животопис
Михаило Ристиќ бил син на Гаврил Ристиќ, белградски трговец, и Катарине Ќиприќ од семејство на белградски трговци. Основно училиште, гимназија и правен факултет завршил во Белград. Дипломирал во 1886 година, а потоа една година учел во Париз, во „Слободната школа на политички науки“.
Се оженил во 1895 година со Правда, ќерката на Владимир Јовановиќ, државен советник, министер и сенатор, и сестра на политичарот Слободан Јовановиќ. Михаило и Правда имале еден син Андрија Ристиќ, кој бил правник.
Кариерата ја започнал во Министерството за надворешни работи на Србија, во 1884 година, каде работел во отсекот - пропаганда. Како секретар на тоа министерство, во 1892 година го пропатувал Косово. Изјавил дека состојбата на Косово е толку лоша, што за десет години таму нема да има Срби. Во 1893 година, станал секретар на српското дипломатско претставништво во Цариград, а во 1896 година, бил секретар во Министерството за надворешни работи во Белград. Конзул во српскиот конзулат во Скопје станал во 1896 година, а во 1898 бил поставен за секретар на дипломатското претставништво во Виена. Од 1899 до 1903 година бил српски конзул во Битола, а од 1904 до 1906 година, повторно бил конзул во Скопје.
Како конзул во Македонија, Ристиќ помагал да се спроведе српската четничка акција, а во 1904 година, го координирал преминот на четата на Јован Бабунски преку границата и преку Вардар.
Во Букурешт бил на служба од 1906 година, а дипломатски пратеник во Рим бил од 1907 година. Во текот на 1920 година, бил делегат на кралството СХС во Дунавската комисија. Се пензионирал во 1924.
Во 1913 година, заедно со Никола Пашиќ го потпишал Букурешкиот договор.
Под псевдонимот П. Балкански ги напишал трудовите: „Низ гробишта, патопис по Стара Србија“ (1894) и „Српскиот народ во скопската епархија, расправа за црковно-школските прилики“ (1899).
Белетристика

Белетристика е гранка на литературата која опфаќа различни форми на забавна или естетска книжевност, како што се на пример романите, расказите или расказите.
Произлегува од сегментот на пазарот на книги ”Belles-lettres”. Подрачјето се појавило во 17 век помеѓу пазарот на научната литература (''Lettres'', во права смисла на зборот публикации) и пазарот на евтини, главно многу едноставно обликувани книги за „обичните луѓе“.
1 Развој
По преминот во XVIII век белетристиката вклучувала широк распон на жанрови фикции за читателите кои биле помалку заинтересирани за стручното учење, туку за публикации на тогашниот француски начин, кои тогаш се читале во цела Европа.
Своевремено како и во денешно време се политички мемоари, романи, списанија, поезија, класицистите од античкото време најбарани во современите преводи.
2 Поврзано
* Проза
* Поезија
* Литература
Гијом Бигурдан

Камиј Гијом Бигурдан (|Camille Guillaume Bigourdan; – ) — француски астроном.
Роден е во Систел, Тарн и Гарона во семејството на Пјер Бигурдан и Жана Кариер. Во 1877 г. е назначен од Феликс Тисеран како помошик-астроном на Тулуската опсерваторија, а во 1879 г. се вработил во Париската опсерваторија кога Тисеран станал нејзин директор.
Долги години бил посветен на проверката во положбата на 6380 маглини. Сакал да постави основи во идното изучување на сопственото движење на маглините, но се испоставило дека ова е бесцелно, бидејќи маглините не покажуваат сопствено движење. Сепак, Бигурдан притоа открил 500 нови објекти.
Во 1902 г. учествувал во потфатот за уточнување на надолжната разлика меѓу Лондон и Париз. Во 1903 г. стапил во Бирото за должини, а во 1904 г. станал член на Француската академија на науките.
Утврдил метод за нагодување на екваторскиот држач на телескопите, денес наречен Бигурданов метод.
Ја освоил Лаландовата награда на Француската академија на науките (двапати, 1883 и 1891 г.), Валзовата награда на истата установа во 1886 г., и Златниот медал на Кралското астрономско друштво во 1919 г. Директорувал во Меѓународното часовно биро од 1919 до 1928 г. Во 1919 г. ја добил наградата „Жил Жансен“ — највисокото одликување на Астрономското друштво на Франција.
Се оженил со ќерката на астрономот Амедеј Муше (1821-1892).
1 Поврзано
* 390 Алма — астероид откриен од Бигурдан во 1894 г.
Никола Плеќаш

Никола Плеќаш (роден на 10 јануари 1948 година во село Брувно во близина на Грачац, НР Хрватска, ФНР Југославија) е поранешен хрватски кошаркар, етнички Србин. Денес живее во Загреб. За време на граѓанската војна во Југославија, му била срушена семејната куќа во Брувно.
Црн говор

Црн говор (англиски: ''Black Speech'') е измислен јазик создаден од англискиот писател Џ. Р. Р. Толкин. Јазикот е измислен поради стилските и книжевните потреби за неговите три дела од сериојалот „Господарот на прстените“.
Овој е еден од неколкуте јазици кои ги создал во своите дела. Јазикот се „зборува“ во Мордор. Толкин пишува дека јазикот бил создаден од Саурон како еден универзален јазик за сите слуги во Мордор, а со тоа да се заменат оркискиот јазик, Заедничкиот говор и друте јазици на Средната Земја. Според Толкин, јазикот имал две форми, едната е старата чиста форма користена од Саурон, Назгул и Олог-хаи, и „снижената“ форма користена од војниците на Барад-дур.
Јазикот го користел во книгите, но не пишувал поеми на истиот, за разлика од другите негови создадени јазици.
1 Натпис на Прстенот
Единствен пример на „чист“ Црн говор е натписот на „Прстенот“:
:транслитерација
:''Ash nazg durbatulûk, ash nazg gimbatul,'':''ash nazg thrakatulûk agh burzum-ishi krimpatul.'':македонски
:''Еден Прстен да владее со ним, еден Прстен да ги најде,'':''Еден прстен да ги донесе сите ним и во темнината да ги врзе.''
Следниве зборови се извадени од натписот и образложени од самиот Толкин.
Црн говор, македонски
ash, еден
nazg, прстен
durb-, присили, доминира
ulûk, наставка за 3 л. мн. за "ним" (''ul'') во целосна форма „на сите ним“
gimb-, бара, открива
thrak-, донесе со сила, влече
ghâsh-, оган
agh, и
burzum, темнина
ishi, во, внатре
krimp-, врзе
2 Други примери
Неколку зборови на Црниот говор се познати, опишани од Толкин во ''Додатокот Ф'' на книгата „Враќањето на кралот“. Овие се: ''Lugbúrz'' ("„темна Кула“ (Барад-дур), ''snaga'' („роб“) и ''ghâsh'' („оган“). Името „Назгул“ (Nazgûl) е комбинација од зборовите ''nazg'' што значи „прстен“ и ''gûl'' што значи „дух“ или „привидение“.
3 Поврзано
*Измислен јазик
*Џ. Р. Р. Толкин
*Саурон
4 Наводи
Тополовени

Тополовени (|Topoloveni) — град во округот Арџеш, Романија, на реката Крчинов. The town administers four villages: Боцркан, Кринтешт, Горанешт и Циганешт. Сместен е во историската област Мунтенија.
Најстарото сведоштво за Тополовени е од 19 јуни 1421 г. за време на владеењето на Раду II Празнаглава. Името му потекнува од словенскиот збор „топола“.
1 Познати личности
* Дан Гика-Раду (р. 1955) — воен заповедник
* Јон Михалаке (1882-1963) — политичар
Српски конзулат во Солун

Српски конзулат во Солун бил отворен во 1887 како последица на конзуларната конвенција на Кралство Србија и Отоманско Царство. Конвенцијата дозволувала отворање на српски конзулати во центрите на Косовски вилает, Солунски вилает и Битолски вилает, односно во Скопје, Солун и Битола. Прв конзул бил Петар Карастојановиќ.
Конзулството активно работело на српската пропаганда во Македонија.
1 Конзули
+, Име, Години
Петар Карастојановиќ, 1887 – 1889
Коста Христиќ, 1889 - 1890
Владимир Љотиќ, 1890 - 1894
Тодор Станковиќ, 1900 – ?
Владимир Љотиќ, 1904 - 1909
Живојин Балугџиќ, 1909 - 1912
Димитар Димитров (гинеколог)

:''За други личности со истото име, видете на појаснителната страница''
Димитар Димитров (, - , ) - македонски доктор примариус, доајен на македонската гинекологија и акушерство.
1 Животопис
Димитров е роден во Струмица во 1927 година. Студиите по медицина ги завршил во Загреб, а специјализацијата во Скопје.
Тој бил првиот гинеколог во историјата на општина Кочани, еден од основачите на Специјалната болница за гинекологија и акушерство-Чаир сегашна Мајка Тереза, како и еден од пионерите на скринингот на рак на грлото на матката во Македонија.
Во периодот од 1964 до 1967 година бил директор на ЈЗУ Општа болница во Кочани.
Починал во Скопје, на 10 јануари 2018 година.
Фузобактерии

Фузобактериите (Fusobacteria) се облигатни анаеробни Грам-негативни бацили кои не формираат ендоспори. Поради нивната асахаролитична природа, и недостатокот на позитивни резултати во рутинските биохемиски тестови, лабораториската идентификација била тешка. Сепак, со примената на новите молекуларно-биолошки техники во таксономијата откриени се бројни нови видови, и воспоставени се нови методи за идентификација. Фузобактериите се причина за бројни хумани инфекции: ткивна некроза, септикемија, во поново време се обвинуваат и за интраамниотски инфекции, предвремено породување и појава на тропски чири.
Меѓу ново опишаните видови се ''Fusobacterium ulcerans'' причинител на тропски чири, и неколку видови од усната празнина. Субспецијацијата на важните видови ''F. necrophorum'' и ''F. nucleatum'' исто така е можна. Затоа веројатно е дека таксономијата на фузобактериите може да се развива понатаму во иднината.
1 Филогенија
Моментално прифатената таксономија е заснована на ''Списокот на имиња на прокариотите со евиденција во номенклатурата'' (анг. List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature - LPSN) а филогенијата е заснована на 16S рРНК LTP ослободување 123 од Проектот "Животно дрво на сите видови" (анг. The All-Species Living Tree Project).
1.0.1 Забелешка 1:
Видовите не се наведени во Проектот "Животно дрво на сите видови" (анг. The All-Species Living Tree Project).
* Leptotrichiaceae
**''Caviibacter abscessus'' Eisenberg et al. 2016
**''Oceanivirga salmonicida'' Eisenberg et al. 2016
**''Streptobacillus felis'' Eisenberg et al. 2015
**''Streptobacillus notomytis'' Eisenberg et al. 2015
**''Streptobacillus ratti'' Eisenberg et al. 2015
**''Sneathia amnionii'' ♠  Harwich et al. 2012
* Fusobacteriaceae
**''Ilyobacter delafieldii'' Janssen и Harfoot 1991
**''Ilyobacter psychrophilus'' ♠  Qoura & Antranikian 2005
**''Fusobacterium naviforme'' (Jungano 1909) Moore & Holdeman 1970
**''Fusobacterium plautii'' corrig. Séguin 1928
**''Fusobacterium polysaccharolyticum'' van Gylswyk 1981
**''Fusobacterium prausnitzii'' (Hauduroy et al. 1937) Moore & Holdeman 1970
**''Fusobacterium sulci'' Cato et al. 1985
1.0.2 Забелешка 2:
♠ Видот се наоѓа во ''Националниот центар за биотехнолошки информации'' (анг. National Center for Biotechnology Information - NCBI), но не е наведен во Списокот на имиња на прокариотите со евиденција во номенклатурата (анг. List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature - LPSN).
Срт

Срт (гребен или било) — геолошки облик кој се состои од низа планини или ридови што образуваат издолжена непрекината грпка.
1 Видови сртови
Постојат неколку вида сртови:
* разгранет срт — типичен за расцепкан висорамнински терен, одливните долини оставаат меѓупоставени сртови. Овие се во голема мера најзастапените сртови. Овие сртови обично претставуваат карпи малку поотпорни на ерозија, но не секогаш; овие често остануваат поради пукнатини каде се образувани долините или други произволни случувања. Овој вид срт е донекаде произволен во насоченост, честопати менувајќи го правецот.
* стратиграфски срт — на места како во Гребенско-долински Апалачи long, се образуваа долги, па дури и прави сртови бидејќи се преостанати неразјадени рабови на поотпорни надолни слоеви кои се странично набрани. Слични сртови се образувани на места како Црните Ридови, каде сртовите образуваат концентрични кругови околу магматско јадро. Овие сртови понекогаш се нарекуваат „слојни ребра“.
* океански ширечки гребен — кај подрачјата на тектонско ширење низ светот, како во Средноатлантскиот Гребен, вулканската активност од која настануваат новите граници меѓу плочите образува вулкански сртови во подрачјето на ширење. Изостатичното налегнување и ерозијата постепено ја намалува висината, оддалечувајќи се од подрачјето.
* кратерски срт — ударите на крупни метеорити создаваат големи ударни кратери ограничени од округли сртови.
* кратерски/калдерски срт — големите вулкани честопати зад себе оставаат средиштен кратер/калдера ограничен од округли сртови.
* раседен срт — раседите често образуваат косини. Понекогаш горните делови на косините не создаваат висорамнини, туку се навалуваат наназад, така што рабовите на косините сочинуваат сртови.
* дински срт — на подрачје со големоразмерни дини, извесни дини се претвораат во песочнио сртови.
* морени и осари — ледничките дејства оставаат сртови во облик на морени и осари. Поимот „арета“ означува тенок карпест срт образуван со ледничко разјадување.
* вулкански подледнички срт — многу подледнички вулкани предизвикуваат сртовидни образби кога лавата избива низ дебел ледник или ледена покривка.
* попречен срт — срт кој се протегнал долж расед, попречувајќи или пренасочувајќи ги водотеците. Ваквиот срт образува долина складна со насоченоста на раседот што го создал.
2 Поврзано
* Тектонско подигање
* Вододелница
* Планински венец
Ринолит

Ринолит или носен конкремент (|rhinolithiasis) – надворешни тела во носот кои можат да останат незабележани подолг временски период, а да не предизвикаат позначителни тегоби. Најчесто тоа се помали коскени секвестри, коагулуми на крвта или слузта, кои може да послужат како јадро околу кое се таложат варовнички соли од носниот секрет (калциум, магнезиумови фосфати и карбонати).
1 Етиопатогенеза
Ринолитите се камчиња или надворешни тела во носот со различна големина и облик кои се создаваат со таложење на калиумови соли (карбонати и фосфати), околу делови на згуснат носен секрет, крвни згрутчувања или околу јадро од надворешно тело, на пример, копче, џамлија, парчиња хартија или пластелин, делови од играчки или семки од разни плодови, кои најчесто децата ги пикнале во носната шуплина.
2 Клиничка слика
Во зависност од големината и изгледот на ринолитот, која може да биде различна, зависи и клиничката слика. Со своето присуство во носот ринолитите доведуваат до еднострана опструкција на надворешните дишни патишта и го нарушуваат нормалното дишење. Проследени се со мукопурулента, а понекогаш и прокрвавена секреција од носот.
Кај некои пациенти може да биде причина за отежнато или оневозможено спроведување на мирисната супстанција до олфактивната регија, што има за последица кондуктивно оштетување на органот на мирисот.
3 Дијагноза
Дијагноза се поставува врз основа на:
* Анамнеза, при која пациентот наведува; отежнато дишење низ носот, губење на чувството за мирис и појава на секрет од носот.
* Предна риноскопија, на која се гледаат носните конкременти, обично рапави површини, со мрко-сива боја, со големина на носната школка па и поголеми.* Рендгенографија, на која се гледа присуството на ринолит во носната шуплина.
4 Терапија
Лечењето се заснова на механичко отстранување на надворешното тело од носот, кое понекогаш треба да се здроби пред екстракција (вадење). Ретко за отстранување на ринолитот се применува помала хируршка интервенција.
После екстракцијата на конкрементот доаѓа до спонтана санација на локалните промени во носната школка, освен ако не дошло до перфорација на носната преграда.
5 Компликации
Можни компликации од ринолитот во носот се:
*''Синуситис'', се појавува како последица на отежната или неможна дренажа на синусите.
*''Перфорација на носната преграда'', која е можно, но ретка.
Смоленск

Смоленск (руски ''Смоле́нск)'' е град во западна Русија и административен центар на Смоленската област. Се наоѓа во горниот тек на Днепар, 378 километри западно-југозападно од Москва. Според пописот на жители од 2010 година во градот живееле 326.863 жители.
1 Географија
Градот се наоѓа на бреговите на горен Днепар, кој во пределот на градот проаѓа низ Смоленската висорамнина. Реката, која тече во градот во правец од исток кон запад, го дели на два дела: северен, заднопровски и јужен централен.
1.1 Клима
Климата во Смоленск е умерено-континентална, ублажена под влијание на Атлантскиот Океан. Во Смоленск преовладуваат релативно топли лета и умерено студени зими. Просечна годишна температура е 5,0 °C. Најстуден месец е јануари со просечна температура - 7,3 °C, а најтопол месец е јули со просечни 17,1 °C. Годишна количина на врнежи изнесува во просек 721 милиметри. Просечно во текот на годината во 178 дена преовладува облачно време, 103 дена се со магла и 28 дана со грмотевици. Најмногу врнежи има во летниот период.
2 Историја
2.1 Средновековни корени
Според руската хроника, кнез Олег го освоил Смоленск 882 година. Тогаш меѓутоа Смоленск не се наоѓал на исто место како денешниот. Овој град го спомнува и византискиот цар Константин Порфирогенит во делото ''De administrando imperio'': тука пишува дека Смоленск е важна тврдина во Русија.
Кнежевството Смоленск основано е 1054 година. Веќе кон крајот на 12-от век, кнежевството било најсилно во источна Еворпа. Дури династијата од Смоленск повремено контролирала власт во Киевска Русија. Во 12 век изградени се бројни цркви во Смоленск: црквата св. Петар и Павле, црквата св. Јоваа Крстител. Една од најубавите цркви во цела Русија, Свирскаја, изградена е во Смоленск на самиот крај на 12 век.
2.2 Помеѓу Русија, Литванија и Полска
Иако Смоленск не страдал од монголското уништување 1240 година, набргу се нашол помеѓу Московска Русија и Литванија. Кон крајот на 14 и почетокот на 15 век Смоленск бил приклучен на Литванија, а некоии болјари побегнале во Москва.
Во 15-от век Смоленск бил најголем град на Литванија. Единиците од Смоленск одлучувачки помогнале во Битката кај Грунвалд да се Литванија спротивстави на Тевтонските витези. Конечно, 1514 година, Смоленск преминал под власт на Московска Русија. Да го одбележи овој значаен настан, царот Василиј III го основал Новодевичниот манастир и му ја подарил иконата на Богородица Смоленска.
Да се спречат идните полско-литвански напади, царот Борис Годунов го утврдил градот. Смоленскиот Кремљ изграден помеѓу 1597 и 1602 година од камен бил најголем во тогашна Русија. Но, полско-литванските чети сепак по дваесетмесечна опсада успеале 1611 година да го освојат Смоленск. Московска Русија не успела да го поврати градот во текот на Смолеснката војна 1632 година; сепак 1654 градот преминал под контрола на Русија, кое Полјаците и Литванците го признале со мирот од Андрузово 1667 година.
3 Жители
Спред прелиминарните податоци од пописот, во градот 2010 година живеле 326.863 жители, 1.726 (0,53%) повеќе отколку 2002.
4 Поврзано
* Смоленска област
* Смоленски реон
* Список на градови во Русија
Аунг Сан Су Чи

Аунг Сан Су Чи - политичарка од Мјанмар.
1 Животопис
Су Чи е ќерка на генералот Аунг Сан, еден од творците на независноста на Бурма, кој бил убиен во 1947 година. Во едно интервју за „Би-би-си“, таа го опишала својот татко како „мојата прва љубов и мојата најголема љубов“. Повеќе од две децении, Су Чи била политички затвореник поради борбата за демократизација на Мјанмар, а 15 години поминала во домашен притвор. За тоа време, според нејзиното признание, таа наоѓала утеха читајќи ги делата на Џорџ Елиот, Виктор Иго и Ана Ахматова, а нејзината омилена книга биле патописите на Ребека Вест, „Црно јагне и сив сокол“ за Југославија пред Втората светска војна. За својата политичка борба, во 1991 година ја добила Нобеловата награда за мир, која ја прифатила дури во 2012 година. Во 2016 година, по демократските парламентарни избори, Су Чи била избрана на функцијата државен советник (што одговара на местото премиер), затоа што уставот ѝ забранува да биде претседател на Мјанмар поради тоа што членови на нејзиното семејство се странски државјани. За време на нејзината власт, по повод етничкото чистење во Мјанмар, Су Чи била оосудена од светската јавност за нејзиното премолчување, а ширум светот била иницирана петиција, потпишана од стотици илјади луѓе, со барање да ѝ биде одземена Нобеловата награда.
Gemmatimonadetes

Gemmatimonadetes е колено на бактерии создадено за видот ''Gemmatimonas aurantiaca''. Оваа Грам-негативна бактерија сочинува околу 2% од почвените бактериски заедници, а коленото на кое припаѓа е идентификувано како едно од првите девет колена по застапеност во почви. Gemmatimonadetes се најдени во различни суви почви, како што се тревни површини, прерии и пасишта, како и во еутрофични езерски седименти и алпски почви. Овој широк дијапазон на средини каде Gemmatimonadetes биле пронајдени сугерира дека тие се адаптирани на ниско ниво на влага во почвата. Според една студија, дистрибуцијата на Gemmatimonadetes во почвата има тенденција да биде повеќе зависна од достапноста на влага отколку од агрегацијата, потврдувајќи го верувањето дека членовите на ова колено претпочитаат посуви почви. Исто така, неодамна беше откриен нов вид на ова колено кој е способен за фотосинтеза.
Првиот член на ова колено беше откриен во 2003 година, во активна мил добиена од третман на отпадни води и беше именуван ''Gemmatimonas aurantiaca''. Метаболичките патишта и ензимите на оваа бактерија се уникатни во бактерискиот свет, а таа е способна и за анаеробна и за аеробна респирација.
1 Таксономија
Моментално прифатената таксономија е заснована на ''Списокот на имиња на прокариотите со евиденција во номенклатурата'' (анг. List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature - LPSN),''Националниот центар за биотехнолошки информации'' (анг. National Center for Biotechnology Information - NCBI) и Проектот "Животно дрво на сите видови" (анг. The All-Species Living Tree Project).* Колено Gemmatimonadetes Zhang et al. 2003 [Gemmatimonadaeota Oren et al. 2015]
** Класа Longimicrobia Pascual et al. 2016
***  Ред Longimicrobiales Pascual et al. 2016
****  Фамилија Longimicrobiaceae Pascual et al. 2016
***** Род ''Longimicrobium'' Pascual et al. 2016
****** Вид ''Longimicrobium terrae'' Pascual et al. 2016** Класа Gemmatimonadetes Zhang et al. 2003
*** Ред Gemmatimonadales Zhang et al. 2003
**** Фамилија Gemmatimonadaceae Zhang et al. 2003
***** Род ''Gemmatirosa'' DeBruyn et al. 2013
****** Вид ''Gemmatirosa kalamazoonesis'' DeBruyn et al. 2013
***** Род ''Gemmatimonas'' Zhang et al. 2003 emend. Zeng et al.  2015 [''Gemmimonas''(sic)]
****** Вид ''G. phototrophica'' Zeng et al. 2015
****** Вид ''G. aurantiaca'' Zhang et al. 2003 emend. Zeng et al. 2015 [''Gemmimonas aurantiaca'' (sic)]
2 Поврзано
Список на бактериски редови
3 Надворешни врски
* (англиски)
*''Revealing the Ecological Role of Gemmatimonadetes Through Cultivation and Molecular Analysis of Agricultural Soils''. 44-60. Краток преглед на коленото.
Лерој Сане

Лирој Азиз Сане (, ; роден на 11 јануари 1996 година) — германски професионален фудбалер кој игра како крило за Баерн Минхен и репрезентацијата на Германија.
1 Клупска кариера
1.1 Рана кариера
Лирој Сане започнал да игра фудбал во 2001 година за младинскиот тим на СГ Ватеншеид 09, за кој неговиот татко играл во неговата рана кариера. Во 2005 година, тој се приклучил на Шалке 04.Три години подоцна тој се преселил во Бајер 04 Леверкузен, но во 2011 година Сане и се вратил на младинската академија (''Nachwuchsleistungszentrum'') на Шалке 04.
1.2 Шалке 04
На 21 март 2014 година, Сане потпишал тригодишен професионален договор со Шалке 04 се до 30 јуни 2017. Сане го остварил своето деби во Бундес Лигата на 20 април 2014 година, во натпреварот против Штутгардт. Тој го заменил Maкс Мејер во 77 минути при пораз од 3-1.
1.3 Манчестер Сити
1.3.1 2016-17 сезона
На 2 август 2016 година, Сане се приклучил на Манчестер Сити, потпишувајќи петгодишен договор за пријавени £37 милиони евра, со перформанси поврзани со потенцијално зголемување на надоместокот од £46.5 милиони евра. Тој го направил своето деби во победата од 1-2, во манчестерското дерби, на 10 септември. Својот прв гол за Сити го постигнал во победата од 2-1 против Арсенал на домашен терен во Премиер лигата. По здобиените повреди, Сане се вратил против Тотенхем и постигнал гол во нерешениот натпреварт од 2-2 на Етихад. Во следниот натпревар, тој постигнал трет последователен  гол за победа на Сити од 3-0 против Кристал Палас во ФА Купот.
2 Репрезентативна кариера
Сане го добил својот прв сениорски повик од германската репрезентација на 6 ноември 2015 за пријателскиот натпревар против Франција. На 13 ноември 2015 година, Сане бил заменет во 61-та минута од страна на Џулијан Дракслер на Сент-Дени, со што ќе се бидат поразени од 2-0, засенети од престрелките и експлозиите околу стадионот
Сане бил избран од страна на германскиот селектор Јоаким Лев да ја претставува земјата на Евро 2016 година. Тој учествувал во еден натпревар, заменувајќи гоБастиан Швајнштагер во 79 минути во поразот на Германија од 2-0 во полуфиналиот натпревар против Франција.
3 Личен живот
Сане е син на поранешната германска ритмичка гимнастичарка Реџина Вебер, која настапила на Летната Олимпијада во 1984 година и освоила бронзен медал и поранешениот фудбалер од Сенегал Сулејман Сане. Сулејман Сане бил израснат во Франција; и тој дошол во Германија преку неговата служба во француската армија. Лирој Сане е роден во Есен, Северна Рајна-Вестфалија и израснал во близина на Lohrheidestadion во Ватеншеид. Тој бил именуван во чест на Лирој Клод Ле Рој, поранешниот тренер на неговиот татко. Лирој има двојно германско и француско државјанство.
Рохинги

Рохинги — етничка група во Мјанмар. Рохингите се муслимани и се населени во источната мјанмарска држава Ракине, а нивниот број изнесува околу 1,1 милион. Говорат рохиншки јазик, кој е припадник на источната гранка на индоариските јазици.
1 Положбата на Рохингите во Мјанмар
Голем дел од Рохингите дошле во Бурма за време на англиското владеење во оваа земја. За време на Втората светска војна, британската власт им ветувала независност на Рохингите за да ги привлече во борбата против јапонската агресија, но подоцна тие ветувања биле повлечени. По стекнувањето независност на Бурма во 1948 година започнале проблемите на Рохингите, зашто според тогашниот Закон за државјанство на унијата, сите етнички групи, станале државјани на Бурма, со исклучок на Рохингите. Тие можеле да добијат лични карти само ако докажеле дека живеат во Бурма барем во текот на две генерации. Сепак, во тоа време, некои припадници на Рохингите биле дури и пратеници во парламентот. Но, во 1974 година, на Рохингите им било одземено правото на идентитет и тие биле прогласени за странци, по што започнал нивниот масовен егзодус во соседните држави. Во 1982 година бил донесен нов закон за државјанство, но повторно, тој не ги опфатил Рохингите, на кои им било одземено правото да живеат во Мјанмар ако не можат да докажат дека нивните предци живееле во земјата пред стекнувањето на независноста. Според податоците на ООН, 420.000 Рохинги живеат како бегалци во Југоисточна Азија. Во номеври 2016 година, ООН ја обвиниле владата на Мјанмар за „етничко чистење“ на Рохингите, откако војската навлегла во селата во провинцијата Ракине каде живеат Рохингите. Во август 2017 година почнал уште еден егзодус против нив при што високиот комесар на ОН за човекови права изјавил дека „ова е пример како од книгите за етничко чистење“.
Хари Дин Стентон

Хари Дин Стентон (англиски: ''Harry Dean Stanton'', 1926 - 15 септември 2017) бил американски глумец.
1 Животопис
Хари Дин Стентон е роден во Кентаки, во 1926 година.
2 Глумечка кариера
Првите професионални чекори, Хари Дин Стентон ги направил во театарот, каде играл улоги во грчки драми, во дела од Шекспир итн. Меѓутоа, според неговото признание: „Но, сакав само да играм во филм. Не мо беше грижа за театарот... Одзема премногу време, има премногу работа, а и не плаќаат доволно. Рано го сфатив тоа. Ако си на филм, имаш повеќе публика, повеќе пари, можеш да патуваш...“ Во средината на 1950-тите започнал да глуми во тв-серии, особено вестерн и криминалистички, во кои повеќе од една декада играл негативни ликови. Во 1966 година, Џек Николсон му понудил улога во филмот „Јавни го ветрот“ (''Ride the Whirlwind'') на режисерот Монти Хелман.
Хари Дин Стентон остварил долгогодишна филмска кариера, а според многумина тој е најголемиот епизоден глумец на сите времиња. За него, познатиот филмски критичар рекол: „Ниеден филм што го има Хари Дин Стентон во епизодна улога не може да биде целосно лош.“ Неговите епизодни улоги најчесто траеле од пет до десет минути, но често оставале голем ефект. Тој развил посебен метод на глума: наместо физичко и ментално поистоветување со ликот кој го глуми, тој го користел принципот на супстракција; наместо нагласување на емоциите, тој пристапувал кон одземање на емоциите, но тој самиот остварувал силна врска и суптилна размена на енергија со глумците со кои ја делел сцената. Хари Дин Стентон поседувал смирена проѕирност и минималистички глумечки израз, а сопственото искуство суптилно го преточувал во своите улоги. Според неговите зборови: „Ако го користиш својот живот и ја користиш болката во својот живот, ги користиш грешките што си ги направил... тоа станува премногу тешко. Тоа е нешто свето, во срцето на глумецот.“ Во 1984 година, тој глумел во филмот на Вим Вендерс, „Париз, Тексас“ и тоа било неговата прва и претпоследна главна улога во кариерата, која му донела голем успех. Потоа, тој добивал понуди за други главни улоги кои ги одбивал. Во 1990-тите започнал соработка со Дејвид Линч на серијата „Твин Пикс“, а посмртно бил објавен филмот ''Lucky'', напишан за него. Исто така, за него е снимен и документарниот филм „Хари Дин Стентон: Делумно раскажување“ (''Harry Dean Stanton: Partly Fiction'').
Ричард Талер

Ричард Талер (англиски: ''Richard Thaler'') — американски економист, добитник на Нобеловата награда во 2017 година за „неговиот придонес во бихејвиоралната економија“.
1 Животопис
Во моментот на добивањето на Нобеловата награда, Талер работел како професор на Универзитетот во Чикаго.
2 Творештво
Ричард Талер дал голем придонес во проучувањето на прашањата поврзани со отстапувањата од принципот на економската рационалност: ограничените спознајни способности на луѓето, тешкотиите во остварувањето самоконтрола и општествените преференции. Така, тој го истражувал т.е „ефект на расположливото богатство“ (''endowment effect'') според кој цената која ја бараат луѓето за некое добро што го поседуваат е поголема од цената што сакаат да ја платат за него кога сакаат да го купат. Овој парадокс, Талер го поврзува со аверзијата кон загуба. Вториот парадокс на Талер е поврзан со менталното сметководство при што луѓето често ги групираат трошоците во различни сродни категории. Во продолжение, Талер ја проучувал ограничената способност за самоконтрола при што луѓето ја претпочитаат користа што ја добиваат денес во однос на онаа што би ја добиле во иднина. Според Талер, во човекот постои спротивност меѓу две битија: битието на планер и битието на извршувач, а недостигот на самоконтрола е последица на доминацијата на битието на извршувач. Талер предлага специфични политики кои би им овозможиле на луѓето да ја максимизираат долгорочната благосостојба, наречени ''nudging'', т.е. политики на „благо поттикнување“ на поединецот, со минимално ограничување на слободата на дејствување. На пример, таков е неговиот предлог за пензиски шеми, наречен „Заштеди повеќе во иднина“ (''SaveMore Tomorrow''). Третото подрачје на интерес на Талер се општествените наспроти поединечните преференции при што неговите експерименти покажале дека луѓето се грижат и за доброто на другите, т.е. за правична распределба на богатството.
Густав Адолфово Море

Густав Адолфово Море (Море на Принцот Густав Адолф) — рабно море на Северноледениот Океан во регионот Кикикталук, Нунавут, Канада.
1 Географија
Сместено меѓу островите на Канадскиот Арктички Архипелаг. На запад се граничи со островите Борден и Мекензи Кинг, а на исток со островот Елеф Рингнес. На јужната граница лежи островот Лохид, а на север е отворено кон Северноледениот Океан. На југ е каналот Бајам Мартин и Меклиновиот Проток.
Морето го добило името во 1898 г. кога Ото Свердруп го нарекол во чест на шведскиот принц (подоцна крал) Густав VI Адолф.
2 Поврзано
* Северноледен Океан
* Канадски Арктички Архипелаг
Кримпенервард

Кримпенервард е општина во Холандија. Тоа е една рурална област која се наоѓа во источниот дел на прокраината Јужна Холандија, јужно од Гауда и источно од Ротердам. Се граничи на север од реката Холандсе Еијсел, на југ по реката Лек и на исток од реката Влист.
Кримпенервард го добила своето име од градот кој се наоѓа на својот западен агол, Кримпен на Ајсел. (''Krimp'' се користи со значение, наведнуваат во реката.) "''Waard''" е холандски збор за област помеѓу зимските насипи на различни речни канали (во овој случај, Лек и Холандсе-Ајсел). Името Кримпенервард првпат се појавило во историските записи во 944 година.
Општината била формирана со спојување на општините Недерлек, Аудеркерк, Влист, Бергамбахт и Схонховен на 1 јануари 2015 година.
Ридеркерк

Ридеркерк ) — град и општина во западниот дел на Холандија, во покраината Јужна Холандија. Општината имала население од 45,743 во , и зафаќа површина од 25.26 км<sup>2</sup> на која 1.52 км <sup>2</sup> е покриена со вода.
Општина Ридеркерк, исто така, ги вклучува следниве градови, села и месности: Болнес, Оустендам, Рајсорд и Сликервер.
Во има постои музејот, ''de oudheidkamer'', за историјата на градот.
Центарот на Ридеркерк има централен плоштад за настани и исто така таму се наоѓа и театарот.
1 Јавен превоз
* Бродски превоз:
** На бродскиот превоз "де Сханс" може да ја користи линијата 20 до Дордрехт, Папендрехт, Хендрик идо Амбахт, Албласердам,Кримпен-ан-ден-Ејссел или Ротердам.
** Со продскиот превоз"де Сханс" може исто така да се користи линија 6: Кримпен ан де Лек и Киндердајк.
* Автобуските услуги најмногу се управувани од страна на RET и тие сообраќајат за Ротердам, Барендрехт и Дордрехт. Постојат два Арива автобуски услуги до Звајндрехт и Хендрик идо Амбахт.
Инсајдер (ТВ-серија)

Инсајдер — македонска
телевизиска серија во 26 епизоди, во режија на Игор Иванов-Изи. Како режисери на одделните епизоди се јавуваат: Вардан Тозија, Игор Иванов-Изи, Даријан Пејовски, Дина Дума и Марија Апчевска. Идејата за серијата потекнала од Сашо Кокаланов. Сценариото за серијата го напишале: Сашо Кокаланов, Елеонора Велинова и Драган Лука. Извршен продуцент на серијата е Атанас Кировски, а серијата е снимена во заедничка продукција на „ТВ Телма“ и „Слобода филм“. Главните улоги ги толкуваат: Светозар Цветковиќ, Ирена Ристиќ, Јордан Симонов, Дејан Лилиќ, Силвија Стојановска, Ѓорѓи Нешкоски, Горан Ников, Габриела Петрушевска, Ана Стојановска и Сања Арсовска. Покрај нив, во епизодни улоги се појавуваат и: Васил Зафирчев, Сашко Коцев, Драган Спасов-Дац, Јелена Јованова, Славиша Кајевски, Горан Илиќ, Борче Начев, Владимир Тулиев, Трајче Ѓоргиев и други.
1 Содржина
„Инсајдер“ е социјално ангажирана серија во која се обработени случки од секојдневието на една новинарска редакција. Дејството на серијата претежно се одвива во времето непосредно пред излегувањето на неделникот „Инсајдер“ во печат. Притоа, серијата обработува теми како од областа на новинарството така и некои важни општествени аномалии: корупцијата, јавното здравство, сиромаштијата, злоупотребите на службената положба, нетолеранцијата и омразата, политичките интриги, иселувањето на младите, итн.
2 Улоги
Глумец, Улога
Ѓорѓи Нешкоски, Александар
Ирена Ристиќ, Наталија
Јордан Симонов, Тихомир
Ана Стојановска, Антонија
Горан Ников, Дејан
Дејан Лилиќ, Драган
Сања Арсовска, Мери
Светозар Цветковиќ, Лазар
Силвија Стојановска, Кристина
Габриела Петрушевска, Мирела
Марина Поп Панкова, Мими
Сашко Коцев, Саша
Здравко Стојмиров, Полицаец
Горан Стојановски, Мики
Драган Спасов-Дац, Пејачот
Јелена Јованова, Искра
Оливер Митковски, Адвокат
Симона Спировска, Ивана
Горан Илиќ, Миодраг
Дамјан Цветановски, Јован
Тамара Ристоска, Девојката
Трајче Ѓоргиев, Огнен
Катерина Илиевска, Преведувачка
Славиша Кајевски, Полицаецот
Катина Иванова, Благуна
Едмонд Сотир, Полицаец
Васил Зафирчев, Портпарол на МВР
Борче Начев, Новинар
Владимир Тулиев, Гоце
Жарко Спасовски, Фудбалер
Миле Вратеовски, Обезбедувач
Сашо Ристовски, Полицаец
Милан Тоциновски, Панчо
Адем Караѓа, Лихвар
Владимир Петровиќ, Дечкото