Биргит Стал-Ниберг

Биргит Елида Стал-Ниберг (27 ноември 1928 - 20 јануари 1982) била шведска уметница. Таа била позната по нејзината политичка уметност во 1960-тите и 1970-тите.
1 Ран живот
Родена во Јемтланд, Шведска, Биргит Стал-Ниберг била најстарата од петте ќерки. Таа пораснала во блискиот мал град во Хамердал. Нејзината мајка била Ајда Џонсон, а нејзиниот татко, Елов Штал, бил член на Шведската социјалдемократска партија и Меѓународната организација на добри темплари, и бил успешен виолинист и сликар аматер. Тој бил вклучен во локалното работничко движење што доведува до раѓањето на првиот локален синдикат - Шведско здружение на работници за шумарство и дрва. Растејќи, таа била опкружена со театарски и музички групи кои извршиле влијание врз нејзиниот уметнички живот. Таа првично следела кореспондентен курс по сликарство. Станала студентка во локалното државно училиште, а во 1949 година присуствува на уметничкото училиште Оте Сколд. Сепак, наскоро морала да се врати во Хамердал каде што се запишала на програма за учење на далечина.
Импресионирана од нејзините уметнички напори, колешката уметница Берта Хансон ја охрабрила Стал-Ниберг да се занимава со уметност и договорила работа со скратено работно време за неа во Дандерид. Во тоа време, Стал-Ниберг тренирала во Академијата Либре во Стокхолм, под Ленарт Род. Во 1952 година, станала студентка на Кралскиот институт за уметност, каде што ѝ предавал илустраторот од Гетеборг, Рагнар Сандберг. По дипломирањето во 1958 година, патувала во Франција и Мексико. Во Констхогсколан, го запознала својот колега финско-шведски сликар Хендрик Ниберг и се венчале.
2 Уметничка кариера
Во 1961 година, Стал-Ниберг ја одржала својата прва изложба во Лила Павиљонген во Стокхолм, која вклучувала живи композиции со светли бои поставени во урбани заднини. Стал-Ниберг и нејзиниот сопруг учествувале на изложбата ''Пет сликари во Естерсунд'' следната година''.'' Во 1969 година, соработувала со графичарот Ингегерд Молер за изложба во Естерсунд. Помеѓу многуте слике што биле прикажани биле ''Бизнис на неделата'', ''Женска моќ'' и ''Ескалатор'', од кои сите прикажувале современи теми. На крајот, подземните вагони, банките, стоковните продавници и предградијата станале теми на нејзините слики. Некои од нејзините дела од ова време покажале дека таа ги користела отуѓеноста, анонимноста и културната поделеност како нејзини централни теми. Нејзината ''Тунелбана'' во 1972 година била насликана откако ги видела луѓето во реалниот живот. Прикажува уморен работник и неговиот млад син, кои седат покрај софистицирана дама во подземен вагон. Таа ја додадала жената во својот состав откако ја видела нејзината фотографија во женски магазин.
Стилскиот развој на Стал-Ниберг бил под големо влијание на францускиот кубистички уметник Фернанд Леже, и таа често користела контрастни теми во нејзините слики. Нејзините фигуративни слики биле прикажани со дебели и темни контури и вклучуваат повеќе од една перспектива. Во 1973 година, ја насликала ''Среќни момчиња'' - слика која прикажува машки фигури кои брзо се движат кон гледачот. Фигуралниот стил на мажте во нејзините композиции ги покажува како активни и често биле насликани со нивните заштитни шлемови и актовки. Во ''Новата мода'' (1972), таа насликала контрастна слика на модниот свет со секојдневниот живот, а ''Излог во Берлин'' (1981) прикажува две жени облечени во бело, кои танцуваат кон шарени манекени. Вториот се потсетува на композициите на Пикасо. Нејзините слики честопати сугерирале на социјални коментари, како што е ''Шведска'' (1974) и намалување на населението, како што се ''Сканите на Ерик Еша, Реста'' и ''Логен Еде повеќе не постои''. Работела и на керамички композиции во текот на 1970-тите. Примерите вклучуваат ''Работна заедница, Танц, Женски идеали'' и ''Женски секојдневен живот.'' Помеѓу 1971 и 1975 година, таа работела на интерпретации на работната средина, правејќи слики од фабриката за порцелан Фабрика за порцелан Густавсберг. Во тоа време, таа создавала и постери под Друштвото за промоција на уметноста) и Одделот за заштита на работниците.
Додека работела како учител на Катедрата за ликовни уметности во Констфак, Стал-Ниберг соработувала на антологијата ''Анализа на слики'' која ги анализира композициите од општествена перспектива. Делата на Стал-Ниберг се појавија на многу значајни изложби, вклучувајќи ги и изложбата ''Шведски уметници, Жени и Ние се бориме за живот''. Таа ја одржала својата последна самостојна изложба во Галери Доктор Слос во Стокхолм во 1982 година.
3 Подоцнежните години
Стал-Ниберг починала во Стокхолм, на 20 јануари 1982 година.