Кјоџа

Кјоџа (|Chioggia; |Cióxa, ''Џоза'' ; |Clodia) — еден од крајбрежните градови во Италија. Исто така тој е и ''комуна'' на Митрополитот Венеција во регионот Венето во северна Италија.
1 Географија
Овој град се наоѓа на мал остров на јужниот влез на венецијанската лагуна на околу 25км јужно од Венеција (50км по пат); насипи го поврзуваат со копното и со неговата ''област'', денес една четвртина од Сотомарина. Населението на оваа општина е околу 50.000, при што градот сочинува околу половина од тоа, а Сотомарина поголемиот дел од остатокот.
Кјоџа е сместена јужно од покраината, блиску до провинциите Падова и Ровиго, таа се граничи со Кампања Лупија, Каварѕере, Кодевиго, Кона, Корецола, Лорео, Росолина и Венеција.
2 Историја
Кјоџа и Сотомарина не биле истакнати во антиката, иако за прв пат се споменуваат во Плиниј како ''фоса Клодија''. Локалната легенда го припишува ова име на неговото основање од ''Клодиј'', но потеклото на ова верување не е познато.
Името на овој град е често менувано, како Клодија, Клуза, Клуџа, Чиоза, Чиоцо, Чиоџо, и Кјоџа. Најстарите документи кои го именуваат градот Кјоџа датираат дури од 6 век од нашата ера, кога таа била дел од Византиската империја. Кјоџа била уништена од италијанскиот крал Пипин во 9 век, но повторно била изградена околу нова индустрија заснована на тави за сол. Во средниот век, Кјоџа била позната како ''Клугија мајор'', додека ''Клуџа мала'' била шипка со песок околу 600 m понатаму во Јадранот. Слободна комуна и епископско седиште од 1110 година, таа подоцна имала важна улога во таканаречената војна на Киоџа помеѓу Џенова и Венеција, која била освоена од Џенова во 1378 година и конечно од Венеција во јуни 1380 година. Иако градот останал главно автономен, потоа секогаш бил подреден на Венеција. На 14 март 1381 година, Кјоџа склучил сојуз со Задар и Трогир против Венеција, и конечно Кјоџа станала подобро заштитена од Венеција во 1412 година, бидејќи Шибеник во 1412 година станал седиште на главната царинарница и седиште на канцеларијата за потрошувачи на сол со монопол за трговијата со сол во Кјоџа и на целото Јадранско Море.
3 Култура
До 19 век, жените кои што живееле во Кјоџа носеле облека заснована на престилка која можела да се подигне за да служи како превез . Кјоџа исто така е позната по производство на чипка ; како Пелестрина, но за разлика од Бурано, оваа чипка е направена со помош на бобини .
Кјоџа му служела на Карло Голдони како поставка за на неговата драма ''Le baruffe chiozzotte'', еден од класиците на италијанската литература: ''баруфа'' била гласна тепачка, а ''chiozzotto'' (денес почесто ''chioggiotto'' на италијански, или ''cioxoto'' на венецијански ) претставува демонот за Кјоџа. Голдони сериозно го сфатил својот амбиент: претставата изобилува со чипки, рибари и други локални бои.
4 Главни знаменитости
Кјоџа често е наречена „ ''Мала Венеција'' “, таа е со неколку канали, меѓу кои главен е Канал Вена и карактеристичните тесни улички. Кјоџа исто така има неколку средновековни цркви, многу преработени во периодот на нејзиниот најголем просперитет во 16-тиот и 17-тиот век.
Црквата која што е посветена на Света Богородица Успение, основана во единаесеттиот век, станала катедрала во 1110 година, а потоа била обновена како катедрала Кјоџа од 1623 година од Балдасаре Лонгена.
Црквата посветена за Свети Андреј (18 век) има камбанарија од 11-12 век, најстариот часовник со кули во светот. Внатрешноста има ''Распетие'' од Палма Постарата .
5 Економија
Риболовот во Италија историски е егзистенција на пристаништето и останува значаен економски сектор. Други важни современи индустрии вклучуваат текстил, тули и челик; и Сотомарина, со 60 хотели и 17 кампови, речиси целосно е предаден на туризмот покрај морето.
6 Демографија
7 Традиции и фолклор
Во текот на третата недела на крајот на јули секоја година, се одржува фестивалот на Палио дела Марцилијана.
7.1 Особеноста на презимињата
Кјоџа претставува речиси единствен демографски случај во Италија: најчестото презиме меѓу жителите на Кјоџа е Зенаро, додека најчестите презимиња на Сотомарина се Босколо и Тиоцо.
Поради големиот број луѓе со исто презиме, општината го официјализирала она што е познато како detto (популарни прекари кои се користат за разликување на различните гранки на истото семејство). Овие „трети имиња“ биле вметнати во секој официјален документ, вклучително и возачка дозвола и лична карта.
8 Забележителни луѓе
* Јакопо Де Донди (1290–1359), доктор, астроном и изработувач на часовници
* Џовани Де Донди (околу 1330 – 1388), италијански лекар, астроном и машински инженер
* Николо де Конти (околу 1395–1469), италијански трговец, истражувач и писател.* Џон Кабот (1450 – околу 1500), италијански морепловец и истражувач.* Џозефо Зарлино (1517–1590), италијански музички теоретичар.* Розалба Кариера (1673–1757), венецијанска сликарка од рококо.
* Стефано Андреа Рение (1759–1830), италијански натуралист, зоолог и научник
* Џузепе Оливи (1769–1795), италијански игумен и натуралист.
* Лујџи Такео (1849–1940) италијански пијанист и композитор
* Аристид Кавалари (1849–1914), кардинал на Римокатоличката црква и патријарх на Венеција .
* Џузепе Веронезе (1854–1917), италијански математичар.
* Еугенио Бонивенто (1880–1956), италијански сликар.
* Лина Мерлин (1887–1979), италијанска политичарка, го промовираше „ Законот Мерлин “
* Бруно Мадерна (1920–1973), италијански диригент и композитор.
9 Меѓународни односи
9.1 Збратимени градови — збратимени градови
Кјоџа е збратимена со:
* Ламија (Грција, 2007)
* Сен Тропе (Франција, 2008)
10 Занимливости
По Кјоџа се именувани различни видови цвекло, радикио (италијанска цикорија) и тиква (Marina di Chioggia)