Полска еребица

Полската еребица (''Perdix perdix''), позната и како сивонога еребица, англиска еребица, унгарска еребица, или хун, е кокошковидна птица од фамилијата фазани (Phasianidae). Научното име е латински за „еребица“, а самото потекнува од старогрчкиот ''perdix'' .
1 Опис
Сивата еребица е тркалеста птица, со кафеав грб, сиви крила и гради. Стомакот е бел и означен со голем костен-кафеав белег од потковица кај мажјаците, а исто така и кај многу женки. Женските несат до дваесет јајца во гнездо на земја. Гнездото е обично на раб на поле со жита, најчесто зимска пченица .
Мерења :* Должина :
* Тежина :
* Распон на крилјата:
Единствената голема и постојана разлика меѓу половите е таканаречениот крст на Лорен на терциерните коверти на женките - тие се означени со две попречни шипки, наспроти онаа кај мажјаците. Овие се присутни по околу 16 недели од животот кога птиците се прелиени во возрасно перје. Младите сиви еребици се претежно жолто-кафеави и немаат карактеристични ознаки на лицето и телото. Песната е сурова, и кога е вознемирен, како и повеќето кокошковидни, лета на кратко растојание на заоблени крилја, честопати викајки ''Рик Рик Рик'' додека се крева.
Тие се вид што јадат семиња, но младите ги конзумираат инсектите како суштинско снабдување со белковини . Во првите 10 дена од животот, младите можат да ги сварат само инсектите. Родителите ги водат своите пилиња до рабовите на полињата со житни култури, каде што можат да бараат инсекти.
2 Распространетост
Распространета и вообичаена низ поголемиот дел од нејзиниот опсег, сивата еребица е оценета како „намала загриженост“ на Црвената листа на загрозени видови на IUCN. Сепак, претрпе сериозен пад во Обединетото Кралство, а во 2015 година се појави на Црвената листа „Птици за грижа за заштитата“. Оваа еребица се размножува на обработливо земјиште низ поголемиот дел од Европа и низ западниот Палеарктик до југозападен Сибир и е широко воведена во Канада, САД, Јужна Африка, Австралија и Нов Зеланд. Популарна кокошковидна во огромни области на Северна Америка, попозната е како „унгарска еребица“ или само „хун“. Тие се исто така немиграциски копнени видови и формираат јата во број до 30 надвор од сезоната на парење.
3 Статус и конзервација
Иако вообичаено и не е загрозено, се чини дека се намалува во бројот во некои области на интензивно одгледување како што е Обединетото Кралство, веројатно поради губење на живеалиште за размножување и инсектициди кои му штетат на бројот на инсекти, важен извор на храна за видот. Нивниот број опадна во овие области за дури 85% во последните 25 години. Во Обединетото Кралство се прават напори од страна на организации како што е Game & Wildlife Conservation Trust да се запре ова опаѓање со создавање на заштитни предни места .
Во 1995 година, тој беше номиниран како вид за акционен план за биолошка разновидност (БАП). Во Ирска, сега е практично ограничена на резерватот Lough Boora во округот Офали, каде што неодамнешниот проект за зачувување успеа да го зголеми својот број на околу 900, зголемувајќи ги надежите дека може повторно да се воведе во остатокот од Ирска.
4 Подвидови
Постојат осум признати подвидови :
*''P. p. perdix'' ( Linnaeus, 1758 ) - номинатен, пронајден на Британските Острови и јужна Скандинавија до Италија и на Балканот
*''P. p. armoricana'' ( Хартерт, 1917) - пронајдена локално во Франција
*''P. p. sphagnetorum'' ( Алтум, 1894) - пронајден во модрите на северниот дел на Холандија и северозападна Германија
*''P. p. hispaniensis'' ( Reichenow, 1892) : Ибериска еребица, пронајдена од централните Пиринеи до североисточна Португалија
*''P. p. italica'' (Хартерт, 1917) – италијанска сива еребица, наводно изумрена, сега повторно воведена *''P. p. lucida'' (Altum, 1894) - источна сива еребица, пронајдена од Финска на исток до планините Урал и на југ до Црното Море и северен Кавказ
*''P. p. canescens'' ( Буртурлин, 1906) - јужна сива еребица, пронајдена од Турција на исток до Јужен Кавказ и северозападен Иран
*''P. p. robusta'' ( Homeyer and Tancré, 1883) - југоисточна сива еребица, пронајдена од планините Урал до југозападен Сибир и северозападна Кина