Класификација на груба моторна функција

Класификација на груба моторна функција (изворно: GMFCS) е скала со 5 нивоа, според која се опишува грубата моторна функција на лица со церебрална парализа, врз основа на самоиницијативни способности движење. Посебен акцент во создавањето и одржувањето на скалата на класификацијата се става на проценката на седење, одење и мобилност. Разликите помеѓу нивоата се засноваат на функционалните способности, односно потребата за дубаци, патерици, инвалидски колички или бастуни, и во многу помала мера вистинскиот квалитет на движењето.
Оригиналната верзија на класификацијата била развиена во 1997 година. Од 2007 година, проширената и ревидирана верзија, позната како GMFCS - E&R, ги вклучува и младите од 12 до 18 години.
Оригиналниот концепт бил развиен заеднички од страна на Роберт Палисано, професор по физиотерапија на Универзитетот Дрексел, Питер Розенбаум, професор по развојна педијатрија во Мекмастер, Стефан Волтер, професор по биостатистика во Мекмастер, Даен Расел, Елен Вуд и Барбара Галупи.
класификацијата сега е стандард во Северна Америка и Западна Европа за проценка на подвижноста и амбулатно предвидување за церебрална парализа. Испитувањето се врши со користење на „Мерење на грубата моторна функција“ (GMFM), што претставува сет од 66 седечки (контрола на торзото), како и вежби за одење спроведени за време на GMFM проценката што му помагаат на специјалистот да го класифицира лицето во едно од петте нивоа на скалата или понекогаш да го класифицира лицето како "помеѓу" две различни нивоа.
1 Ниво I во класификацијата
* Може да оди во затворени простории и на отворено и да се искачува по скалите без да ги користи рацете за поддршка
* Може да ги извршува вообичаените активности како што се трчање и скокање
* Има намалена брзина, рамнотежа и координација
2 Ниво II во класификацијата
* Може да се качува по скалите со оградата
* Има тешкотии со нерамни површини, стрмнини или во толпа на луѓе
* Има само минимална способност да трча или да скока
3 Ниво III во класификацијата
* Оди со помошни уреди за подвижност во затворени простории и на отворено на ниво на површини
* Може да може да се качува по скалите користејќи оградата
* Може да турка рачна инвалидска количка и им е потребна помош за големи растојанија или нерамни површини
4 Ниво IV во класификацијата
* Пешачка способност е строго ограничена дури и со помошни уреди
* Користи инвалидски колички поголемиот дел од времето и може да ја турка сопствената инвалидска количка
* Може да стои, со или без помош
5 Ниво V на класификацијата
* Има физички оштетувања кои ја ограничуваат доброволната контрола на движењето
* Способност да ја задржи позицијата на главата и вратот против гравитацијата
* Нарушена во сите области на моторната функција
* Не може самостојно да седи или да стои, дури и со адаптивна опрема
* Не може самостојно да оди, но може да користи мобилна подвижност
6 Употреба
Класификацијата се користи за опишување на студиските примероци во однос на бројот на деца во секоја група. Оттука, класификацијата е многу повеќе од алатка за категоризација, отколку мерка за исход. На пример, децата со церебрална парализа во повисоки нивоа на класификацијата, т.е. (III, IV, V) имаат поголем ризик за развој на сублуксација/дислокација на колкот отколку оние со пониски нивоа на класификацијата, т.е. (I, II). Ограничувањето на оригиналниот класификацијата беше во однос на тоа што родителите и терапевтите го оценуваа детето за нивните најдобри перформанси, а не за нивните просечни перформанси. Се чини дека постои поголема несигурност меѓу класификацијата на децата на ниво I или II отколку во другите нивоа. класификацијата се користела за класифицирање на луѓе со болести различни од церебралната парализа. Оваа употреба не се препорачува од страна на авторите на класификацијата.
7 Наоди