Бездомништво во Алжир

Бездомништвото во Алжир — значајно социјално прашање кое влијае на голем број луѓе во земјата. Бездомништвото е предизвикано од природни катастрофи, недостаток на соодветно домување и домашни проблеми.
Домувањето е значајно прашање во Алжир, во 2000-тите, земјата имала дефицит од околу 125.000 единици.
Истражувачите откриле дека околу 250.000 Алжирци останале без покрив над главата како резултат на земјотресот во Бумердес во 2003 година.
Промените во семејното право во Алжир довеле до зголемување на бројот на жени и деца кои станале бездомници. Според некои истражувачи, илјадници мајки живеат на улица со своите деца, а некои се вработуваат како домашни слуги по многу евтини цени. Улиците и сиромашните квартови на градовите во Алжир се домови на многу разведени жени. Жените бездомници понекогаш можат да обезбедат засолниште во хостели управувани од организацијата СОС Жени во неволја. Сепак, наводно, организацијата не може да се справи со бројот на барања што ги добива поради недостиг на финансии.
1 Причини
Бездомништвото во Алжир доаѓа во различни форми. Типично е за лица без постојано и соодветно домување да спијат на улица. Не е невообичаено поединци да спијат во своите автомобили. Групи странци понекогаш живеат во гаражи, често замислени како сиромашни квартови.
Алжирците со ниски приходи најмногу страдаат од станбената криза и бездомништвото. Иако владата внимателно ја регулира сопственоста на имотот, истото не може да се каже за пазарот за изнајмување. Според извештајот објавен од Специјалниот известувач на Обединетите нации за соодветно домување во Алжир, шпекулациите и забраната за кирии ги спречуваат Алжирците со ниски приходи да пристапат до трајно домување.
Независниот тинк-тенк Центар за финансии за достапно домување во Африка објавил дека има дефицит на станови од еден милион, додека бројот на слободни станови се проценува на два милиони. Последново е резултат на тоа што сопствениците на приватни имоти манипулираат со понудата за изнајмување. Тие ги елиминираат слободните единици за изнајмување во обид да ја зголемат побарувачката и цените.
2 Жени
До 2005 година, не постоел алжирски закон кој ги штител разведените жени од станбената криза или можноста да станат бездомници. Традиционалниот законик на семејниот закон ги негира сите права на државјанство на алжирските жени. Неодамнешната измена на кодексот им гарантира домување на разведените жени.
Според условите на измената на законот за семејство, спогодбите за развод нудат една од двете опции на поранешните сопруги. Првата опција им дава право на жената и на децата да живеат во брачната резиденција. Вториот бара мажот да обезбеди домување за жената и децата доколку таа го задржи старателството и ако мажот не го загуби брачниот престој.
Амандманот бил значаен чекор за демонтирање на делови од густо патријархалната култура присутна во Алжир. Сепак, активистите за правата на жените велат дека модификацијата била чисто усна услуга.
Според непрофитната организација СОС Жени во неволја, фокусирана на жени, со седиште во Алжир, 540 жени биле бездомници како резултат на развод само две години по усвојувањето на новиот закон, а трендот продолжува. Властите во голема мера го отфрлаат законот и затоа тој останува неспроведен. Како резултат на тоа, големи групи жени често се собираат со своите деца на улиците навечер.
3 Решавање на станбената криза
Централната влада ја препознала кризата со домувањето и бездомништвото во Алжир во последните две децении и спровела програма за решавање на широко распространето прашање. Програмата бара алжирските граѓани да аплицираат за јавни станови, познати и како провизии за дијареа. Владата потоа креира списоци кои одредуваат кои семејства ќе бидат сместени во субвенционирани станбени единици.
Локалните жители ги гледаат овие списоци и како решение и како проблем кој се повторува. Бидејќи домувањето е сè уште мало, не секое семејство што аплицира за станбен простор ќе се најде на списокот. Објавувањето на списоците често предизвикува протести и немири, како одраз на недостигот на доверба меѓу носителите на одлуки во земјата и цивилите.
Сепак, прогнозите покажуваат дека владата охрабрува повеќе згради. Тие имаат за цел да изградат уште 10,9 милиони станбени единици во 2019 година, со 3,6 милиони веќе изградени во 2018 година. Дополнително, владините претставници го менуваат фокусот за да им овозможат на повеќе приватни програмери чие проширување вклучува развој за сегменти со средни и ниски приходи, така што сопственоста на домови е достапна за мнозинството граѓани со ниски приходи.