procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Тајните на Марсеј

„''Тајните на Марсеј''“ (француски: ''Les Mystères de Marseille'') - роман од Емил Зола појавен како серијална приказна во весникот „''Le Messager de Provence“'' во 1867 година, додека Зола ја пишувал „''Тереза Ракен''“. Како дело на неговата младост, тоа било исто така нарачано дело во кое Зола го имал својот зачеток. Во него, тој самиот ја виде количината на волја и работа што требал да ги потроши за да се издигне на книжевниот напор на Ругон-Макаровите романи.
Навистина, во овој познат роман, типичен за жанрот во неговите различни и неочекувани пресврти, веќе можеме да го видиме неговиот стил, неговата истакнатост за реалниот живот, неговата огорченост за неправдата и неговата уметност за прикажување на општествените слоеви (богатите, свештенството, девијантните, обичниот човек) како и настаните (револуцијата во 1848 година, епидемијата на колера). Со ова „платно“ како позадина, „[тој има насликано]“ авантура која го одзема здивот, возбудлива приказна за невозможна љубов, која наликува на љубовта кон слободата.
На англиски е преведено е како „''The Mysteries of Marseilles''“ (1895, Лондон: Hutchinson) и како ''„The Mysteries of Marseille“'' (2008, Њујорк: Mondial), и двата преводи на Едвард Визетели.
1 Вовед во заплетот
„''Тајните на Марсеј''“ ''ја'' раскажува љубовта на Филип Кајол, сиромашен, ненасловен, републиканец и на младата Бланш де Казалис, внука на Де Казалис, милионер, политичар и семоќник во Марсеј. Братот на Филип, Мариус се посветува на заштита на двајцата љубовници - и младата Бланш се породува пред да влезе во манастир - од гневот на Де Казалис.
Мадлен Фера

''„Мадлен Фера''“ ― роман на францускиот писател Емил Зола од 1868 година.
1 Адаптација
Во 1920 година, делото било претворено во италијанскиот нем филм „''Магдалена Фера''“ во режија на Роберто Роберти и Фебо Мари, во кој главна улога има Франческа Бертини.
Напишана веднаш по „''Тереза Ракен''“ (романот што го воздигнал Зола), Мaдлeн Фера си има работа со убава вљубена жена во нејзиниот сопруг Вилијам, но безнадежно е привлекувана од нејзиниот поранешен љубовник, Жак. Оваа опсесија води до уништување на нејзиниот живот, брак и на крајот ја тера на самоубиство, додека нејзиниот сопруг, од своја страна, полудува.
2 Библиографија
* Ана Гурал и Роберт Сингер. ''Zola and Film: Essays in the Art of Adaptation''. McFarland, 2005 година
Франсоа Зола

Франсоа Зола (, - , ) ― француски инженер со италијанско потекло. Тој ја изградил Золовата брана создавајќи го Лак Зола (Езеро Зола) во близина на Ле Толоне во Екс-ан-Прованс.
Зола (првично Франческо Цола) бил италијански инженер со грчко потекло, кој е роден во Венеција во 1795 година и мајка Французинка.
Живеел во Париз со неговата сопруга Емили Обер кога нивниот син, авторот Емил Зола, се родил во 1840 година. Семејството се преселило во Екс-ан-Прованс кога Емил имал три години.
Мевот на Париз

''Мевот на Париз'' (|Le Ventre de Paris) – третиот роман на Емил Зола од дваесеттомниот серијал ''Ругон-Макарови'' издаден во 1873 година. Дејството на романот е сместено околу Ле Ал, огромен, централен пазар на Париз во 19 век. Ле Ал, обновен во леано железо и стакло во време на Второто Царсто бил обележје на модерноста на градот, центар за трговија на големо и мало на просперитетната прехранбена индустрија. ''Мевот на Париз'' е првиот роман на Зола целосно насочен на работничката класа.
Главен јунак е Флоран, избеган политички затвореник по грешка уапсен по Државниот удар во 1851 година. Тој се враќа кај својот полубрат Кени, кој има продавница за сувомесни производи, и неговата жена Лиза Кени (моминско Макар), каде наоѓа прибежиште. Тие му наоѓаат работа на пазарот како рибен инспектор. Откако биле вмешан во неуспешен социјалистички заговор против Царството, Флоран е уапсен и повторно депортиран.
Иако Зола допрва требало да го усовршува говорот на работничката класа и нивните идиоми кои многу добро ги покажува во ''Асомоар'', романот ја пренесува моќната атмосфера на живот во големите пазарни хали и страдањето на работничката класа. Бројни се живите описи, од кои најпознатиот, неговиот опис на доживеаните чувства при влегувањето во продавница за сирење, стана познат како „Сирна симфонија " заради неговите генијални оркестарски метафори. Низ книгата, сликарот Клод Лантје, роднина на Макарови и подоцна главен јунак на ''Делото'' (1886) – се појавува да даде полуавторски коментар, играјќи ја улогата на хор.
Ова е интересно и често моќно дело, сепак често не се смета дека е на ниво со останатите подоцнежни достигнувања на авторот во циклусот Ругон-Макарови.
Лиа Табурчан

Лиа Табурчан (|Lia Taburcean; родена во село Вережењ, Теленештски реон, 24 јули 1997 година) — молдавска пејачка.
Елементи на молдавската традиција и менталитет често се присутни во работата на пејачот.
1 Уметност
1.1 Видео клипови
*''Când Eu Iubesc''*''La nunta asta''*''Cuscră''*''Mânză''*''Scârț Scârț'' feat. Kapushon
*''Ca-n filme indiene''
2 Врски
* // Prime.md (молд.)
* // Adevărul Moldovei, nr. 3 (54), 3 februarie 2017. (молд.)
Вратика

Вратика или обична вратика — повеќегодишно, зелјесто скриеносемено растение од семејството главоцветни. Расте до висина од 1,5 метри, има дрвенест ризом, издолжени, наизменични, шилести лисја со назабени сегменти и се одликува со мали зарамнети златножолти цветови. Нејзината изворна област е Европа и Азија, но со колонизација се проширила и во Северна Америка, а во некои делови станала инвазивен вид.
Поради своите лековити својства, силно ароматичното растение се користело уште од времето на Стара Грција како билка. Вратиката служела како бактерицид и антибиотик. Сепак, бидејќи активната супстанција на лекот е премногу близу до токсичната доза (главно се должи на невротоксичниот тујон), неговата внатрешна употреба постепено се намалува. Сè уште се користи надворешно (особено во облик на масти и бањи). Вратиката има и други намени како зачин, набојување (нанесување боја на нешто), но и како природен пестицид. Ги одбива паразитите и инсектите (како што се молци или комарци).
1 Опис
Повеќегодишно растение, грмушки по изглед. со краток вретено или цилиндричен, разгранет корен. Произлегува исправено, аголно, едноставно, покриено со влакна или блескаво, густо покриено со лисја. Лисјата се темнозелени, ситно наострени жлезди. Работ на листот е често назабен. Вратиката може да порасне до 1,5 метри и има златножолти многу мирисливи цветови
2 Употреба
Општо е отровно растение. Младите и свежи лисја може да се користат во многу мали количини како зачин. Ова растение може да се искористи за производство на природни пастециди. Има фунгицидно дејство, против ’рѓа и мувла. Тоа е лековито растение, но не е за употреба, бидејќи може да биде отровно. Може да предизвика алергиски контактен дерматитис.
КУД „Пралипе“

КУД „Пралипе“ ― културно-уметничко друштво на Ромите од Скопје. Основано е од група ентузијасти.
Друштвото има приредено неколку илјади концерти во земјата и во странство, со први награди на фестивалите во Дижон (Франција), Закопане (Полска) и во други европски земји.
Има значаен придонес во афирмацијата на ромската култура.
Јусуф Сулејман

Јусуф Сулејман (р. во ) ― поет, критичар, писател за деца и преведувач од ромска националност во Македонија.
1 Животопис
Сулејман е роден во Скопје во 1950 година. Завршил средно образование. Член е на Друштвото на писателите на Македонија од 1988 година. Го создал и го раководел Меѓународниот центар за литература, јазик и култура на Ромите во Македонија.
Црква „Св. Никола“ - Кнежје

Свети Никола — главна селска црква во светиниколското село Кнежје, Македонија.
Црквата се наоѓа на влезот во селото, издигната над селото, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село и со својата местоположба е видлива од поголемиот дел од селото.
2 Историја
Црквата не се знае кога е подигната, иако самите мештани тврдат дека веќе постоела кога нивните предци дошле во селото. Според парохиски извори, таа е подигната во век. Не е познато кога и од кој архијереј е осветена.
3 Архитектура
Карактеристично за оваа црква е што е изградена како еднокорабна црква, а за која се користени материјали од околните археолошки наоѓалишта.
3.1 Фрескоживопис
За иконите не се знае од кој автор потекнуваат, а се направени во ист период кога била градена црквата.
4 Галерија
5 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Прва светиниколска парохија
* Кнежје
Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Воден

„Покров на Пресвета Богородица“ (|Άγιας Σκέπης) — православна соборна црква во градот Воден, Егејска Македонија. Храмот е катедрала на Воденско-постолско-мегленската епархија на Вселенската патријаршија (под управа на Грчката православна црква).
Црквата е сместена во центарот на стариот дел на градот, наречен Варош. Првично се нарекувала „Св. Врач“ („Св. Врачи“, „Св. Бессребреници“, ''Αγίων Αναργύρων''). По наметнувањето на Бугарската егзархија во 1870 г. храмот станал катедрала на Воденската бугарска епархија. Црквата прешла под егзархијата на празникот Св. Константин и Елена во 1872 г. и почнал со богослужба на бугарски. На неколку наврати храмот преоѓал од бугарски во грчки раце и обратно, за на крај да остане под Бугарската егзархија.
Во 1935 г. црквата изгорела во пожар и на нејзино место е изграден сегашниот храм, преименуван како „Покров на Пресвета Богородица“. Веќе во ова време таа била под Цариградската патријаршија.
1 Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија
На своја земја

'' На своја земја '' (|Na svoji zemlji) е филм од 1948 година во режија на Франце Штиглич.
Тоа бил првиот звучен игран филм Словенечки.
Премиера имал на 21 ноември 1948 година во Универзитетско кино во Љубљана а добил големи признанијаод јавноста и бил учесник на Кански филмски фестивал .
1 Содржина
Сценариото било засноваше (со значителни измени) на новелата „ Дедото Орел '' од Цирил Космач.
Ги отсликувал последните две години од Втора светска војна на словенечкото крајбрежје, анексирано од Италијанците.
По нивната капитулација, германска војска го зазела село. Во филмот е прикажан силиот н отпор Партизани и на селаните.
2 Снимање
Филмот е снимен на подрчјето на селото Грахово крај Бачи и Коритница..
3 Музика
Музиката за филмот ја напишал познатиот композиторот Марјан Козина.
Баја Саитовиќ-Лукин

Бајрам Баја Саитовиќ-Лукин (|Бајрам Баја Саитовић-Лукин) (, - , ) – ромски поет, преведувач, активист и советник за ромски прашања во Канцеларијата за човечки и малцински права во Владата на Србија.
1 Животопис
Баја Саитовиќ-Лукин е роден во 1954 година во Прокупље, каде завршил основно и техничко училиште. Филозофски факултет завршил во Скопје и магистрирал социологија.
Работел како професор по филозофија и етика во средното училиште во Прокупље и бил директор на претшколската установа ''Невен''.
Бил и советник за ромски прашања во Канцеларијата за човечки и малцински права во Владата на Србија. Починал во 64-тата година.
2 Книжевно-научна работа
Бил соработник во ''Топлички новини''. Објавил неколку трудови за културниот идентитет на Ромите. Соработувал во истражувањето и пишувањето на книгата ''Култни места и културата на смртта меѓу Ромите''. Во 2014 година го објавил трудот ''Културниот идентитет на Ромите во Топличката Област'' и, ''Религијата и верските обичаи на Ромите'' во 2016 година.
На ромски ја превел ''Мачките перат веш: бајки на Ромите од југоисточна Србија'', и книгата за деца ''Учениче прваче – Angluno sikavno''.
Неговата поезија е застапен во ''Антологија на ромска поезија во Србија''.
Двојазичната збирка песни ''Ak avilam = Еве стигнавме'' ја објавил во1999 година.
Освоил први места на Републичкиот натпревар за поезија на Ромите и на Меѓународниот натпрева за поезија на Ромите во Будимпешта.
Тековна сметка

Тековна сметка е дел од билансот на меѓународните плаќања. Таа ги прикажува тековните трансакции со странство во текот на определен временски период.
1 Опис
Тековната сметка ги претставува тековните трансакции помеѓу резиденти и нерезиденти чија цел не е трансфер на капитал. На пример, доколку еден Французин увезе американски фармерки, трансакцијата влегува во сметките за платниот биланс на САД како кредит на тековнaта сметка. Тековната сметка се состои од четири дела:
#''Стоки'': увоз и извоз
#''Услуги'': Туризам, транспорт и останати услуги (телекомуникациони, инвестициони работи, деловни услуги)
#''Доход'': Надомест за вработени, доход од инвестиции (исплати на дивиденди, камати)
#''Тековни трансфери'': официјални и приватни.
Важноста на тековната сметка може да се воочи од нејзината декомпозиција претставена во следниов облик:
::''CA = Y – (C + I + G) = Y – A'',
каде што ''A = C + I + G'' и се нарекува апсорпција или вкупна домашна потрошувачка на стоки и услуги.
Тековната сметка сигнализира дали една земја е нето-должник или нето-кредитор. Кога една земја заработува повеќе отколку што троши ''(CA = Y – A > 0)'', таа е нето-кредитор во однос на остатокот од светот. Обратно, земјата која има дефицит на тековната сметка троши повеќе отколку што заработува ''(CA < 0 и A > Y)'', и таа разлика мора да ја покрие со задолжување во странство.
+ Салдото на тековната сметка по одделни региони (во мрд. долари)
Регион, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009
''Развиени земји'', -220,1, -213,8, -394,0, -454,5, -389,6, -465,0, -371,3
САД, -523,4, -625,0, -729,0, -788,1, -731,2, -673,3, -393,2
Евро-зона, 43,0, 117,0, 40,9, 31,5, 20,4, -95,5, -133,8
Јапонија, 136,2, 172,1, 165,7, 170,4, 211,0, 157,1, 76,4
Други земји, 124,1, 122,2, 128,3, 131,6, 110,2, 146,7, 79,3
''Земји во развој'', 151,3, 226,1, 447,8, 630,6, 633,4, 714,4, 262,4
Африка, -4,5, 2,8, 15,9, 34,0, 10,7, 12,2, -72,7
Средна и Источна Европа, -29,0, -48,6, -54,7, -82,5, -122,1, -142,2, -59,4
Заедница на независни држави, 35,7, 63,5, 87,5, 96,2, 70,9, 108,7, 0,6
Азија, 82,4, 89,3, 162,3, 282,4, 406,5, 422,4, 481,3
Среден Исток, 57,5, 97,1, 201,3, 252,9, 254,1, 341,6, -10,2
Западна полутопка, 9,3, 22,1, 35,5, 47,7, 13,4, -28,2, -77,3
Прешернов ден

'' Прешернов ден '' (|Prešernov dan), полно име Ден на Прешерн, словенечки културен празник е државен празник во Словенија кој е на 8 февруари.
Тоа е одбележување на држвноста на Словенија и е прослава на словенечка култура.
Овој ден е назначен како празник од 1945 година за да се подигне културната свест и самодоверба на Словенечката нација.
На 7 февруари, во пресрет на празникот, се доделуваат Наградата Прешерен и Наградите на Фондот Прешерен, највисоките словенечки признанија за културни достигнувања.
Денот на Прешерен продолжува да биде еден од најпознатите словенечки празници. За време на празникот во целата држава , музеите и галериите нудат бесплатен влез и се одржуваат разни други културни настани. Празникот се слави не само во Словенија, туку и од словенечки заедници низ целиот свет.
1 Историја
Годишнината од смртта на Прешерен првпат станала истакнат датум за време на Втора светска војна во 1941 година, кога на7 февруари се славел како ден на сите - словенечко единство.
Предлогот да се прослави 8 февруари како словенечки културен празник бил донесен во јануари 1945 година, за време на Втора светска војна, на Словенечкиот фронт за ослободување од Богомил Герланц.
Официјално бил прогласен за културен празник со указ донесен од Претседателот на словенечки национален ослободителен совет на 28 јануари 1945 година и објавено во весникот „Словенски порошевалец“ на 1 февруари 1945 година.
Останал државен празник за време на Социјалистичка Република Словенија во рамките на СФР Југославија и исто така беше прославена и од Словенците во Италија.
Прогласувањето на Денот на Прешерен за неработен ден во 1991 година, била причина за спротивставување на многумина, тврдејќи дека тоа ќе донесе банализација на празникот создаден да биде посветен на културни настани. Како резултат на тоа, 3 декември, годишнината од раѓањето на поетот, исто така, стана широко прославена како алтернативен празник. Денес и двата дена се слават скоро подеднакво, без антагонизам иако само Денот на Прешерен во февруари е официјално признат како национален празник.
2 Поврзано
* Празници во Словенија
Мики Мустер

Николај Мустер ( - , познат како „Мики Мустер“, беил словенечки академски вајар, илустратор, карикатурист и аниматор. Тој бил пионер во областа на стрипот и анимацијата во Словенија, познат по серијата стрипови со ликовите Звиторепец, Трдоња и Лкотник и анимирани ТВ реклами.
1 Животопис
Мустер првпат се заинтересирал за анимацијата кога ја видел анимацијата на Волт Дизни „Снежана и седумте џуџиња". Дипломирал на Академијата за ликовни уметности, Универзитет во Љубjана, во скулптурата.
Во 1952 година, Мустер започнал да го црта својот стрип „Звиторепец“.
Од 1955 до 1973 година, тој цртал за '' Словенски порошевалец '', подоцна преименуван во '' Дело ''; после тоа работел како хонорарец.
Во 1973 година, Мустер се преселил во Минхен за да продолжи со кариера во анимација во Баварија филм. Откако Словенија прогласила независност, Мустер се вратил дома и некое време цртал карикатури за политички списанија "Маг" и "Репортер".
За својата работа, Мустер доби низа награди. Во 2014 година, Здружението на новинарите од Словенија му додели награда Борут Мешко за неговите достигнувања во илустрацијата и карикатурата. Исто така во 2014 година, тој бил награден со сребрен орден за заслуги за неговата пионерска работа во областа на стрипот и анимацијата од Претседателот на Словенија Борут Пахор.
Мустер починал на 7 мај 2018 година во дом за стари лица во Нотрање Гориче, на возраст од 92 години.
2 Творештво
Мустер бил најпознат по неговите стрипови со ликовите Звиторепец, Трдоња и Лакотник; антропоморфна лисица, мудра желка и секогаш гладен простодушен волк. Ликовите се земени од словенечкиот фолклор. Во низата серии, авантурите на триото се одвивала ширум светот, во различни историски периоди, особено во Дивиот Запад, во иднината, па дури и во вселената. Епизодата во вселената од 1959 година предизвикала помал политички инцидент. > Некои сценарија навеле реални проблеми како што се зголемувањето на загадувањето, агресивно возење. сопствената куќа се потсмеваше на градежниот процес во Југославија во 60-тите години на минатиот век. Иако некои современици го критикуваа стилот на Мустер како „премногу американски“ и „премногу Дизниски“, тој сепак беше признат по неговиот уметнички талент. Стрипот беше неизмерно популарен кај децата и тинејџерите и со децении остана столб на весниците .
Другите илустрации и стрипови на Мустер вклучуваат приказни за мечката Неева, Лупиница, Снешко, Последниот од мохиканците, Острострелец, Стезоследец и други.
Тој беше исто така бил познат по својата работа во анимација, особено врз ТВ рекламите. Меѓу неговите најпознати дела беа зајачињата Цикчак и рекламите за Меркатор), гуми за џвакање Џунга Лунга и Вики крема. Додека бил во Минхен, Мустер соработувал со Аргентински карикатурист Гиљeрмо Мордило, создавајќи околу 400 кратки стори борди засновани на неговите ликови. Тој исто така работел на анимираните авантури на германскиот приватен детектив Ник Кнатартон.
Меѓународна финансиска корпорација

Меѓународна финансиска корпорација или Меѓународна корпорација за финансирање (англиски: ''International Finance Corporation'', ''IFC'') — меѓународна финансиска организација во состав на групата на Светската банка.
1 Опис
ИФЦ e основана во 1956 година, како подружница на Светската банка, со цел да се поттикне економскиот развој преку инвестиции во приватниот сектор. Во 1989 година била формирана Советодавната служба за странски инвестиции со цел да им помогне на земјите во развој во привлекувањето и промовирањето на странските директни инвестиции. ИФЦ има статус на специјализирана агенција на ОН во групата на Светска банка. Сепак, ИФЦ е посебен правен субјект и нејзините средства се одвоени од Светската банка. ИФЦ има 174 членки при што членството во оваа организација е условено од членство во Светската банка. Седиштето на Меѓународната финансиска корпорација се наоѓа во Вашингтон. ИФЦ обезбедува:* средства за инвестирање во приватниот сектор во земјите во развој,
* мобилизирање на капитал на меѓународните финансиски пазари,
* помош на клиентите за подобрување на социјалната и економската одржливост,
* техничка помош,
* советодавни услуги на владите и компаниите.
Петар Христов

Петар Стоев Христов ( во ― во ) ― активист, борец за човекови права во Пиринскиот дел на Македонија и поет.
1 Животопис
Петар Христов живеел и израснал во семејство со македонско етничко чувство, наследено од неговиот дедо Стојан Христов, кој учествувал во четата на Јане Сандански и Илија Крчовалијата во борбата за ослободување на Македонија од османлиското ропство и обновување на независна македонска држава.
Неговиот чичко - Иван Христов, заедно со македонските партизани од егејскиот дел на Македонија, учествуваа во протерувањето на бугарските окупаторски трупи од Македонија. Петар Христов од својата рана возраст веќе бил свесен која е неговата татковина и кој е неговиот национален идентитет. Следејќи го примерот на неговите браќа Александар и Георги, воодушевен од музата на поезијата, започна да пишува песни, од кои некои биле објавени во весникот „Народна волја“. Ја објавил стихозбирката „Почти на ручей ромон“ во 2003 година во Благоевград.
2 Одлика на неговата поезија
Неговите поетски дела ја отсликуваат неговата постојана жед за љубезност и хуманост, како и неговата голема љубов кон Македонија, за што посветил неколку песни. Петар важел за исклучително скромен човек со поетска душа и бунтовен дух за правда и правичност.
3 Поврзано
* Александар Христов (брат)
* Георги Христов (брат)
* Весник ''Народна Волја''* ОМО Илинден - Пирин
4 Наводи
МИГА

Мултилатерлана агенција за гарантирање на инвестоциите или МИГА — меѓународна организација за поддршка на странските инвестиции, основана како дел од Светската банка.
1 Историјат
На иницијатива на претседателот на Светската банка, претставена на годишниот состанок во 1981 година, Светската банка подготвила нацрт на Конвенцијата за основање на Мултилатералната агенција за гарантирање на инвестициите, со цел да се поттикне движење од економскиот капитал до земјите во развој со издавање на гаранции од некомерцијални ризици поврзани со инвестициите. На 11 октомври 1985 година, Годишното собрание на Светската банка го одобрило текстот на Конвенцијата и го испратило за потпис од земјите-членки заинтересирани за МИГА.
2 Активности
МИГА издава гаранции за комерцијални ризици, како што се: пренос на валути, експропријација, прекршување на договорот, воени и социјални немири итн. МИГА има 141 зчленки, а нејзиното седиште е во Вашингтон. Земјите-членки се поделени во две категории: првата категорија ги вклучува развиените земји (21 земји), а во втората категорија се распоредени другите земји (земјите во развој). Најголем број акции имаат САД 20 519 (20,5 % од вкупниот капитал), па Јапонија со 5 095 акции, Германија со 5 071 акции Велика Британија и Франција имаат околу 4 860 акции, итн. Некои од областите кои ги покрива МИГА на глобалниот пазар на осигурување на инвестициите се:* да го зголеми капацитетот на другите јавни и приватни агенции за осигурување од политички ризик преку коосигурување и реосигурување;
* врши инвестициско осигурување во други земји, полиси за осигурување од страна на агенциите или владината политика исклучени од програмата;
* давање услуги на инвеститори кои немаат пристап до официјални агенции за осигурување од политички ризик.
Анхелита Варгас

Анхела Варгас Вега (|Ángela Vargas Vega) попозната по уметничкото име Анхелита Варгас (''Angelita Vargas''; 1946 - ) — ромска шпанска фламенко танчерка и пејачка, сметана за една од најголемите ѕвезди на андалусиската музичка сцена. „''New York Magazine''“ рекол дека таа „ги користи своите нозе како компас - едната нога се врти на место, додека другата деликатно отчукува круг“ - по втор пат, „специјалитетот“ се чини дека дегенерира во трик. Таа е омажена за Ел Бјенкасао и е мајка на танчерот Хоселито (Хосе Кортес Варгас).
Родена е во Севиља. Почнала да танцува од 3-годишна возраст, до 8-та година таа настапувала во групата наречена „La Gitanilla“ низ цела Шпанија. Таа настапувала во група на Експо 98. Настапувала во Обединетото Кралство, Северна Америка, Јапонија, Холандија и Германија и е примател на Премио Пастора Империо (Кордоба, 1980) и на Премио Национален ал бајле де Катедра де Фламенкологија (Херез, 1986).
Киба Лумберг

Киба Лумберг, вистинско име Кирсти Лејла Аники Лумберг (родена на 27 мај 1956) - фински уметник и автор од ромско (кале) потекло. Таа е позната како критичар на традиционалната ромска култура.
1 Животопис
Лумберг била роден во Лаперенранта. Таа избегала од своето семејство на 13-годишна возраст поради страв, насилство и потчинување. Многу од нејзините дела се вдахнати од нејзиното искуство од детството. Лумберг се здобила со публицитет на национално ниво во 1997 година кога на телевизија била прикажана телевизиска мини-серија од традиционалниот живот на Ромите, заснована на нејзиното сценарио, насловена како „''Тумма и хехкува вери''“''.'' Во 2007 година Лумберг добила смртни закани откако ја критикувала ромската култура на телевизија.
Заедно со другите истакнати членови на финската ромска заедница, Лумберг, перкусионистот Рајнер Фриман и авторот Веијо Балцар, ја критикувале Миранда Вуоласранта, претседател на Европскиот ромски и патувачки форум, обвинувајќи ја за минимизирање на проблемите и исклучување на критичките мислења. Во 2008 година, Вуоласранта била принудена да плати парична казна, откако Лумберг ја обвинила за клевета на карактерот.
Лумберг бил кандидат за Левата алијанса на финските парламентарни избори во 2007 година и во 2009 година за Европски парламент.
Се или ништо (филм од 2002)

„Сè или ништо“ (англиски: ''All or Nothing'') - британско-француски филм од 2002 година, во режија на Мајк Ли, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Тимоти Спол (Timothy Spall), Лесли Манвил (Lesley Manville) и Рут Шин (Ruth Sheen). Во 2002 година, на Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за „Златната палма“, а истата година бил номиниран и за Европските филмски награди во три категории: најдобар веропски режисер и најдобар европски режисер според изборот на публиката (Ли), како и најдобар европски глумец (Спал).
1 Синопсис
Во филмот е прикажан животот на сиромашно работничко семејство во Лондон. Пени веќе одамна не го сака својот партнер, таксистот Фил. Меѓутоа, една неочекувана трагедија предизвикува тие повторно да се зближат, исто како и нивната најблиска околина. Така, Пени и Фил повторно се заљубуваат.
Михаил и Евтихиј

Михаил Астрапа и монахот Евтихиј (|1=Μιχαήλ Αστραπάς και Ευτύχιος) биле византиски зографи од Солун, претставници на таканаречената Палеолошка ренесанса. Творештвото на двајцата зографи процветало од 1294 до 1317 година. Помеѓу црквите кои ги живописале се „Света Богородица Перивлепта“ („Свети Климент“) во Охрид (1294 - 1295 г.), „Свети Никита“ в Бањане (пред 1316 г.) и „Свети Ѓорѓи“ во Старо Нагоричане (1317).
Нина Дударова

Нина Александровна Дударова (Санкт Петербург, 1903 - Москва, 1992) - ромска поетеса, учител, писател и преведувач. Родена била во Санкт Петербург од мајка Ромка (која била пејачка и танчерка во ромски хор) и очув Русин, и двајцата кои ја одгледале Дударова како свое дете.
Откако изучувала настава и педагогија, во 1925 година се приклучила на тогаш неодамна основаната Серуски сојуз на Циганите во Москва. Една цел на сојузот била да се бори против неписменоста и да се создаваат училишта на ромски јазик. Во 1926 година, таа била ангажирана со сонародникот ромски поет и преведувач Николај Панков, да изработи азбука за ромскиот јазик.
Последната кирилична транскрипција на Дударова и Панков се засновала на наречјето на руските Роми. Имало голема количина ромска книжевност напишана со оваа азбука (над 300 книги помеѓу 1927 и 1938 година); сепак, ова влијание паднало во споредбено ограничен круг, главно во Москва и неколку градови во СССР, и завршило во 1938 година кога официјалната советска Ромска политика се смени од третирање на Ромите како посебен народ кој треба да се развива како составен елемент на советското општество кон интеграционизмот. Во раните денови на Советскиот Сојуз, многу буквари биле објавени на тема ромско образование за употреба не само во ромските училишта, туку и за возрасната неписмена ромско население. Букварот на Дударова, „''Нево Дром: Букварио Ваш Баре Манушенге''“ бил еден од првите.
Дударова и Панков биле уредници на книжевното и општественото дело ''Нево Дром'' („Нов пат“) и учествувала во објавувањето на познатите алманаси каде Дударова објавувала детски песни исполнети со социјалистичка идеологија. Во тоа време, таа исто така помогна во преводот на делата на Александар Пушкин на ромски јазик и го раководела културниот и опшстествен дом „Лоли Черен“ (Црвена звезда). Таа патувала низ земјата за да одржи предавања за образованието, наводните злодела на религиите, хигиената и правата на жените.
Од 30-тите години на минатиот век предавала ромски јазик во театарот Ромен во Москва и работела како книжевен уредник за деца. По Втората светска војна, Советскиот Сојуз се откажал од сите програми на ромски јазик и Дударова паднала во анонимност.
1 Дополнителна литература
****
Сурутарка

Сурутарка или медуника (науч. ''Filipendula ulmaria'') — повеќегодишна билка од семејството рози што вирее на влажни ливади. Тaa се наоѓа низ поголемиот дел од Европа и Западна Азија (Близок Исток и Среден Исток). Воведена е и натурализирана во Северна Америка.
1 Опис
Стеблата се високи од 1 до 2 м, исправени и браздести, црвеникави до понекогаш виолетови. Листовите се остри, со темнозелена боја од горната страна и од долната страна бели и влакнести — многу поделени. Сурутарката има нежни, привлечни, кремастобели цвеќиња групирани близу едни до други во неправилно разгранет облик, кои имаат многу силен, сладок мирис. Тие цветаат од почетокот на летото до раната есен и ги посетуваат разни видови инсекти — особено мувите. Цветовите се мали и многубројни.
2 Употреба
Целата билка поседува пријатен вкус и мирис — зелените делови имаат сличен ароматичен карактер на цвеќето — што доведува до употреба на растението како распрскувачка билка, расфрлана на подови за да им даде на собите пријатна арома и се користи за вино, пиво и многу видови оцет. Цветовите може да се додадат во компоти и џемови, давајќи им суптилен вкус на бадем. Има многу лековити својства. Целото растение е традиционален лек за кисел желудник, а свежиот корен често се користи во хомеопатски препарати. Исушени, цвеќињата се користат во потпури. Исто така е често користен зачин во скандинавските видови медовина.
3 Наводи
Маришка Вереш

Марија Елизабет Ендер, попозната како Маришка Вереш (1 октомври 1947 — 2 декември 2006) — холандска пејачка и главен вокал на рок-групата Shocking Blue. Таа била опишувана дека наликувала на Шер во млади години и била позната по својот страстен глас, ексцентрична изведба и впечатлив изглед со накајалисани очи, високи образи и долга црна коса којашто всушност била перика.
Јан Ханкок

Јан Френсис Ханкок (|Ian Hancock, ромски: ''Yanko le Redžosko''; р. 29 август 1942) — британски јазичар и политички активист. Тој е роден во Лондон и се смета за еден од главните ромолози.
Ханкок е директор на Програмата за ромски студии, како и на Центарот за ромски архиви и документација при Универзитетот во Тексас, каде што е професор по англиски, јазичарство и азиски студии од 1972 година. Тој бил претставник на Ромите во Обединетите нации и бил член на Советот на Американскиот музеј на холокаустот во време на претседателството на Бил Клинтон за кого Ханкок тврди дека има ромско потекло. Тој исто така бил претставник на Ромите на доделувањето на Наградата во чест на професор Торолф Рафто во 1997 година.
Ремедиос Амаја

Марија Долорес Амаја Вега (родена 1962 година во Севиља), попозната по уметничкото име Ремедиос Амаја, - шпанска фламенко пејачка. Таа ја претставувала Шпанија на Евровизија во 1983 година.
Нејзиниот прв албум, самонасловениот „''Remedios Amaya“'', бил објавен во 1978 година. Во 1983 година таа била внатрешно избрана од „Телевизион Еспањола“ за да ја претставува Шпанија на Евровизија 1983 во Минхен. Таа постигнала нула поени со песната „¿Quién maneja mi barca?“.
Првите дела на Амаја, „''Luna nueva''“ (1983) и „''Seda en mi piel''“ (1984), биле пример за фламенко-рок. Во 1997 година го издала албумот „''Me voy contigo''“ (1997), во продукција на Висенте Амиго; албумот бил продаден во повеќе од 150.000 примероци. Го вклучувало нејзиниот најголем хит „Turu Turai“. Следните албуми биле „''Gitana soy''“ (2001) и „''Sonsonete''“ (2002), а во 2004 година таа објави компилација на Најголеми хитови. Во 2016 година, таа издала нов албум, „''Rompiendo el silencio''“.
Гузел Ситдикова

Гузел Ситдикова (|Гүзәл Рамаҙан ҡыҙы Ситдиҡова, |Гузаль Рамазановна Ситдыкова; родена во село Инзер, Белорецки реон, Башкирска Автономна Советска Социјалистичка Република, 10 јуни 1952 година) е башкирска поетеса, преведувач и јавна личност. Почесен работник за култура на Република Башкортостан.
Стефан VIII Разван

Стефан VIII Разван (п. декември 1595) — војвода на Молдавија од ромско потекло од Влашка. ТОј владеел во периодот од 24 април до август 1595 година.
1 Животопис
Татко му бил муслимански Ром од Отоманското Царство кој се преселил северно од Дунав, во Влашка, додека неговата мајка била месна романска селанка. Во тоа време, сите Роми кои живееле во романските држави Влашка и Молдавија биле робови. Правилото важело за било кои ромски доселеници, освен за отомански државјани. Благодарение на овој исклучок, татко му и подоцна тој останале слободни и зеле активно учество во месното општество.
Стефан Разван како политички играч се појавил на почетокот од владеењето на влашкиот кнез Михај Храбриот (1593-1601) како негов близок сојузник. Претходно ја променил верата од ислам во христијанство, со што насобрал гнев кај Отоманците. Го достигнал општествениот статус на болјар и бил отмена личност. Подоцна, тој се вклучил во политичките збиднување во соседната романска држава Молдавија, каде што бил назначен за дел од Кнежевскиот совет со чинот хетман (втор највисок воен чин по кнез) за време на владеењето на Арон Тиранинот. Тој ги предводел походите на молдавската војска против Тигина, Килија, Кетатеа Алба и Северна Добруџа, кои подоцна биле освоени од Отоманците. Стефан станал многу популарен меѓу војниците и, со нивна поддршка и помош од трансилванскиот кнез Жигмонд Батори, успеал да го симне од власт Арон Тиранинот, кој изгубил популарност кај народот, на 24 април 1595 година.
Неговото владеење не траело долго затоа што соседната Полско-литванска Државна Заедница не била согласна за неговото сојузништво со Трансилванија и Влашка. Тие ја нападнале Молдавија во август и го назначиле Јеремија Могила за кнез признаен од Полјаците. Одлучувачката битка се војувала кај Сучава на 3 декември 1595 година и по тричасовна борба завршила со полска победа. Стефан побегнал кон Трансилванија, но бил заробен и набоден на колец.
2 Користена литература
*''Istoria și tradițiile minorității rromani'', p. 28, 2005, Sigma, Bucharest, Delia Grigore, Petre Petcuț and Mariana Sandu.
Олга Пољакова

Олга Пољакова (попозната како Оља Пољакова (|Оля Полякова); родена во Виница, 17 јануари 1979) — украинска глумица, пејачка и ТВ презентер.
1 Животопис
Родена е на 17 јануари 1979 година во градот Виница.
Завршила средно училиште во Виница. Дипломирала на музичкото училиште за пијано, Виничкото училиште за култура и уметност во класата на хорски диригент, како и на Киевскиот универзитет за култура и уметност во класата на поп вокали.
Дипломирала на Националната музичка академија на Украина, има диплома за оперско пеење.
2 Дискографија
2.1 Албуми
* «Приходи Ко Мне» (2001)
* «Шлёпали шлёпки» (2017)
* «Королева ночи» (2018)
2.2 Синглови
* 2010 «Веб-камера» (радіосингл)
* 2013 «#Шлёпки»
* 2013 «Russian Style»
* 2013 «Люли»
* 2014 «Асталависта, сепаратиста!»
* 2014 «Брошенный котёня»
* 2015 «Любовь-морковь»
* 2015 «Первое лето без него»
* 2016 «О Боже, как больно!»
* 2016 «#Плавочки»
* 2017 «Номер один»
* 2017 «Бывший»
* 2018 «Мама»
* 2018 «Королева Ночи»
Дисменореја

Дисменореја е болна менструација. Вообичаено болката се јавува на почетокот на менструацијата. Симптомите типично траат помалку од три дена. Болката обично се јавува во пределот на карлицата или долниот дел на абдоменот. Други симптоми може да вклучуваат болка во грбот, дијареа или наузеа.
Дисменорејата може да се јави без друг причинител. Најчести причинители на секундарна дисменореја се утерини фиброиди, аденомиоза, и најчесто ендометриоза.
Дисменорејата се јавува поретко кај жени кои редовно вежбаат или имаат дете рано во текот на животот. Третманот може да вклучува примена на топли облоги. Лекови кои се користат во третманот се НСАИЛ како ибупрофен, хормонски контрацептиви и спирала со прогестерон. Земање на витамин B1 или магнезиум може да биде корисно. Докази за ефектот на јогата, акупунктурата и масажата се недоволни. Доколку постои системски причинител може да биде потребна и хируршка интервенција.
Проценките се дека дисменореја се јавува кај 20% до 90% од жените во репродуктивна возраст. Дисменорејата претставува најчестото менструално нарушување. Типично, се јавува во текот на првата година после првиот менструален циклус. Кога не постои причинител, често болката се намалува со текот на годините или после раѓањето на дете.
Битка за Грција

Германска инвазија на Грција, позната и како Битка за Грција или Операција Марита — инвазија на сојузничка Грција од страна на фашистичка Италија и нацистичка Германија за време на Втората светска војна. На германската инвазија во април 1941 година ѝ претходела италијанската инвазија во октомври 1940 година, која е позната и како Грчко-италијанска војна.
По италијанската инвазија од 28 октомври 1940 година, Грција го одбила првичниот италијански напад и контранападот во март 1941 година. Кога започнала германската инвазија, позната како операција „Марита“, на 6 април 1941 година, поголемиот дел од грчката армија била на грчката граница со Албанија, тогаш вазал на Италија, од каде што нападнале италијанските трупи. Германските трупи нападнале од Бугарија, создавајќи втор фронт. Грција добила мало засилување од австралиските, британските и новозеландските сили во пресрет на германскиот напад. Грчката армија била помалкубројна во обидот да се одбрани и од италијанските и од германските трупи. Како резултат на тоа, одбранбената линија Метаксас не добила соодветно воено засилување и брзо била освоена од Германците, кои потоа ги нападнале грчките сили на албанската граница, принудувајќи ги да се предадат. Австралиските, британските и новозеландските сили биле принудени да се повлечат, со крајна цел евакуација. Неколку дена сојузничките трупи играле важна улога во ограничувањето на германскиот напредок на позицијата Термопили, овозможувајќи подготовка на бродови за евакуација на единиците што ја бранат Грција. Германската армија стигнала до престолнината Атина на 27 април и јужниот брег на Грција на 30 април, заробувајќи 7.000 австралиски, британски и новозеландски персонал и завршувајќи ја битката со решителна победа. Освојувањето на Грција завршило со освојување на Крит еден месец подоцна. По падот, Грција била окупирана од воените сили на Бугарија, Германија и Италија.
Штефан Баника Постариот

Штефан Константин Баника (романски: Ștefan Constantin Bănică; 11 ноември 1933 година - 27 мај 1995 година) - романски глумец и пејач од Каралаши. Освен што глумел во повеќе филмови, тој бил познат и по интерпретација на песни како што се „Îmi acordați un dans“, „Cum am ajuns să te iubesc“, „Gioconda se mărită“, „Hei, coșar, coșar“ и „Astă seară mă fac praf“. Неговиот син Штефан Баника Помладиот е исто така добро познат во забавната индустрија.
Бил роден во куќа сместена на улицата „Каралаши“ (денешна улица „Помпиерилор“), во Каралаши; неговиот татко бил Драган Констандаке Баника, лејтар.
1 Филмографија
* Надвор од бариерата(1965)
*''Голгота'' (1966)
*''Тунел'' (1967)
*''Преносливо снимање'' (1967)
*''Летни денови'' (1968)
*''Велосипедисти доаѓаат'' (1968)
*''Песните на морето'' (1970)
*''Сопственици'' (1973)
*''Внимание'' (1974)
*''Фер Плеј'' (1977)
*''Септември'' (1978)
*''Цијанид и капка дожд'' (1978)
*''Милионер во Неа Марин'' (1979)
*''Сам меѓу пријателите'' (1979)
*''Зошто ѕвонат ѕвона, Митица?'' (1982)
*''Хаос'' (1990)
*''Најомилен меѓу земјовците'' (1993)
2 Наводи
Гвен Стефани

Гвен Стефани — американска поп пејачка.
1 Дискографија
1.1 Албуми
* Love. Angel. Music. Baby. (2004)
* The Sweet Escape (2006)
* Bouquet (2024)
1.2 Спотови
Спот, Година, Режисер
''South Side'', 2000, Џозеф Кан
''Let Me Blow Ya Mind'', 2001, Филип Атвел
''What You Waiting For?'', 2004, Френцис Лавренс
''Rich Girl'' (featuring Eve), 2004, Дејвид ЛаЧапел
'' Hollaback Girl'', 2005, Пол Хунтер
''Cool'', 2005, Софи Мулер
''Can I Have It Like That'', 2005, Пол Хунтер
''Luxurious'' (featuring Slim Thug), 2005, Софи Мулер
''Serious'', 2005, Софи Мулер
''Crash'', 2006, Џозеф Кан
'' Wind It Up'', 2006, Џозеф Кан
''The Sweet Escape'' (featuring Akon), 2006, Џозеф Кан
''4 in the Morning'', 2007, Софи Мулер
''Now That You Got It'' (featuring Damian Marley), 2007, The Saline Projec
''Early Winter'', 2007, Софи Мулер
''Baby Don't Lie'', 2014, Софи Мулер/Weirdcore
''Spark the Fire'', 2014, Софи Мулер/Weirdcore
''Used to Love You'', 2015, Софи Мулер
''Make Me Like You'', 2016, Софи Мулер
''Misery'', 2016, Софи Мулер
''You Make It Feel Like Christmas'', 2018, Софи Мулер
''Nobody But You'', 2020, Софи Мулер
''Let Me Reintroduce Myself'', 2021, Софи Мулер
''Slow Clap '', 2021, Софи Мулер
''Slow Clap (second version) '', 2021, Софи Мулер
''Light My Fire '', 2022
'' Somebody Else's'', 2024, Ендрју Донохо
'' Shake the Snow Globe'', 2025
1.3 Со групата No Doubt
Спот, Година, Режисер
''Trapped in a Box '', 1992, Мајк Зикоф
''Just a Girl'', 1995, Марк Кохр
''Spiderwebs'', 1996, Маркус Ниспел
'' Don't Speak '', 1996, Софи Мулер
'' Excuse Me Mr.'', 1996, Софи Мулер
''Sunday Morning'', 1997, Софи Мулер
''Oi to the World '', 1997, Софи Мулер
'' New'', 1999, Џејк Скот
''Ex-Girlfriend'', 2000, Хјуп Вилијамс
''Simple Kind of Life'', 2000, Софи Мулер
''Bathwater '', 2000, Софи Мулер
'' Hey Baby '', 2001, Дејвид Мејерс
''Hella Good'', 2002, Марк Романек
'' Underneath It All'', 2002, Софи Мулер/Логан
'' Running '', 2003, Крис Хефнер
''It's My Life'', 2003, Дејвид ЛаЧапел
'' Bathwater" (Invincible Overlord Remix) '', 2004, Софи Мулер
''Settle Down'', 2012, Софи Мулер
''Push and Shove'', 2012, Софи Мулер
''Looking Hot'', 2012, Мелина Мацукас
КК Панатинаикос

КК Панатинаикос е грчки кошаркарски клуб од Атина, и една од дисциплините на спортското друштво Панатинаикос. Моментално се натпреварува во Првата грчка кошаркарска лига и во Евролигата.
Спортското друштво Панатинаикос постои од 1908, а кошаркарскиот клуб е основан 1937 година. Панатинаикос е најуспешен кошаркарски клуб во Грција со 38 првенствени титули и 19 титули во купот на земјата. Покрај тоа, клубот има големи меѓународни успеси меѓу кои се вбројуваат 6 титули во Евролигата.
Својте домашни натпревари клубот ги игра во Олимписката сала во Атина, која е со капацитет од 18.989 гледачи. Боите на клубот се зелената и белата.
1 Титули
* Грчко првенство : 39 (рекорд)
: 1945–46, 1946–47, 1949–50, 1950–51, 1953–54, 1960–61, 1961–62, 1966–67, 1968–69, 1970–71, 1971–72, 1972–73, 1973–74, 1974–75, 1976–77, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1983–84, 1997–98, 1998–99, 1999–00, 2000–01, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13, 2013–14, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20
* Куп на Грција : 19 (рекорд)
: 1978–79, 1981–82, 1982–83, 1985–86, 1992–93, 1995–96, 2002–03, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2018–19
* Евролига : 6
:1995–96, 1999–00, 2001–02, 2006–07, 2008–09, 2010–11
* Интерконтинентален куп : 1
: 1996
Синчец

Синчец ''(''науч. ''Centaurea cyanus)'' — едногодишно скриеносемено растение од семејството главоцветни, домородно во Европа. Се наоѓа по должината на рабовите на шумите, покрај патиштата како плевел, во зеленчуковите градини и полињата со житни култури.
1 Опис
Синчецот е едногодишно растение што расте 40 — 90 см, со сиво-зелени разгранети стебла. Лисјата се копјевидни и долги 1 — 4 см. Цветовите најчесто се со изразена сина боја. Синиот пигмент е протоцијанин, кој во розите е црвен. Цвета цело лето.
2 Употреба
Чај од синчец се употребува за подобрување на апетитот и јакнење на организмот. Ја подобрува функцијата на жолчката и црниот дроб, влијае диуретично поради што се дава при заболувања на уринарните органи.
Синчецот може да се употребува и за промивка на очите, при конјуктивит и блефарит, како и за козметички цели — за освежување и јакнење на кожата.
3 Наводи
Крањска пчела (дело)

''Крањска пчела'' (|Krajnska čbelica) — првиот алманах на поезија на словенечки јазик.
Првиот том бил објавен на 30 април 1830 година, а следните во 1831, 1832, 1834 и 1848 година.
Негов уредник бил Миха Кастелич, додека истакнати автори кои соработувале и објавувале во него биле: Франце Прешерен, Матија Шоп и Андреј Смоле.
Алманахот бил наменет за ширење на националното учувство и образованието на мајчин јазик кај словенците.
Државниот режим во Австриската империја не дозволувал политички активности на националните движења. Тој бил потолерантен кон националната културна програма, со што се обидувал да постигне политичка неутрализација. Во такви околности, се појавил план за создавање на збирка на словенечки литературни текстови , наменета за национално освестување и образование. Првиот ваков обид, научното списание „Славиња“, било забрането од државната цензура.
Создавачите на „Крањнската Пчела“ имале повеќе среќа, бидејќи поезијата не изгледала толку опасна за режимот како научните написи. Првите четири тома, всушност, немале сериозни проблеми со цензурата.
Јадрото на првото издание го претставувале: Франце Прешерен, Јакоб Зупан, Јуриј Космач и Миха Кастелич.
На 8 јануари 1830 година, Кастелич побарал од гувернерот на Љубjана да го испечати првиот том. Барањето било разгледано на состанок на 14 јануари 1830 година и било утврдено дека треба да биде испратено до судската полиција и канцеларијата за цензура. Писмото за препорака било напишано следниот ден, но авторите Крањнската Пчела го испратиле дури петнаесет дена подоцна. На 21 јануари, Матија Чоп, испратил писмо до цензоро Јернеј Копитар.Копитар дозволил печатење, кое завршило на 30 април 1830 година. Првиот том бил објавен во 600 примероци и предизвикал интерес кај словенечките интелектуалци, што била и целта. Првиот том е отпечатен во Бохоричица.
Крањнска Пчела успеала да го распространи словенечкиот јазик меѓу населението, истиснувајќи го германскиот кој бил во званична и државна употреба. По објавувањето на последниот том, во Словенија веќе имало повеќе публикации со разновидна содржина на словенечки јазик, поезија, вести и друго, па затоа понатамошни изданија не биле потребни.
Цирил Метод Кох

Цирил Метод Кох (31 март 1867 – 6 мај 1925) бил словенечки архитект. Заедно со Макс Фабиани, тој го вовел стилот Виенска сецесија во Словенија.
Кох е роден во Крањ, тогаш дел од Војводството Крањско во Австроунгарската монархија, сега во Словенија.
Студирал во Љубљана, Грац и во Виена.
Во 1893 година, се вработил во Канцеларијата за урбанистичко планирање во Љубљана.
Тој се прославил по земјотресот во Љубљана, кога реконструирал неколку згради во стилот на сецесијата од Виена.
Помеѓу 1895 и 1910 година, тој проектирал бројни згради во Љубљана, Цеље, Радовљица, Опатија, Бохињ и Штернберг..
1 Галерија
;Архитектура во центарот на Љубљана, дизајнирана од Кирил Метод Кох
Соб (река)

Соб (Сиб) — река во Украина во Виничка област. Лева притока на Јужен Буг.
1 Главните притоки
Собок (десна); Сорока, Киблич, Вербич (леви).
2 Населби
Над реката се градовите: Липовец, Иллинци, Гајсин, како и голем број села.