Марго Фонтејн

Даме Маргот Фонтеј, ДБЕ (18 мај 1919 година) 21 февруари 1991 година), сценско име на Маргарет Евелин де Аријас, беше англиска балерина . Целата кариера ја помина како танчер со Кралскиот балет (порано Театарско друштво на Садлер во Велс), и на крајот била назначена за ''примарна балерина асолута'' на компанијата од кралицата Елизабета Втора . Започнувајќи часови по балет на возраст од четири години, студирала во Англија и Кина, каде нејзиниот татко бил пренесен за својата работа. Нејзиниот тренинг во Шангај бил со Georgeорџ Гончаров, придонесувајќи за нејзиниот континуиран интерес за рускиот балет. Враќајќи се во Лондон на 14-годишна возраст, таа била поканета да се приклучи на Балетската школа Вик-Велс од страна на Нинет де Валоис“ . Ја наследила Алисија Маркова како примарна балерина на компанијата во 1935 година. Кореографот на Вик-Велс, Сер Фредерик Ештон, напишала бројни делови за Фонтејн и нејзиниот партнер Роберт Хилман, со кого танцувала од 1930-тите до 1940-тите.
Во 1961 година, кога Фонтеј размислуваше за заминување во пензија, Рудолф Нуреев се дефектираше од балетот „Киров“ додека танцуваше во Париз. Фонтјин, иако не сакаше да се дружи со него заради нивната 19-годишна разлика, танцуваше со него во неговиот дебар со Кралскиот балет во ''isизел'' на 21 февруари 1962 година. Дуото веднаш стана меѓународна сензација, секоја танчерка туркајќи ја другата кон своите најдобри настапи. Тие беа најпознати по нивните класични настапи во дела како ''Ле Корсаир Пас де Декс'', ''Лес Силфид'', ''Ла Бајадере'', ''Лебедово Езеро'' и ''Рејмонда'', во кои Нуреев понекогаш адаптираше кореографии специјално за да ги покаже своите таленти. Двојката ги претстави премиерите на Ештон ''Маргурит и Арманд'', кои беа кореографирани специјално за нив и беа забележани за нивниот настап во насловните улоги на ''Ромео и .улиет'' на Сер Кенет Мекмилан . Следната година, сопругот на Фонтеј беше застрелан за време на обид за атентат и станал четворка, со што бара постојана грижа за остатокот од неговиот живот. Во 1972 година, Фонтејн отиде во полупензија, иако таа продолжи да танцува периодично до крајот на деценијата. Во 1979 година, таа беше пренесена од Кралскиот балет и официјално ја прогласи ''примамската балерина асолута'' на компанијата. Таа се повлече во Панама, каде што минуваше време да пишува книги, да одгледува добиток и да се грижи за својот сопруг. Таа почина од карцином на јајниците точно 29 години по премиерата со Нуреев во ''isизел'' .
1 Раниот живот (1919-1934)
Маргарет Евелин Хукам е родена на 18 мај 1919 година во Ригит, Сари, во Хилда ( ''н.е.'' Ашсон Фонт) и Феликс Johnон Хокам. Нејзиниот татко бил британски машински инженер, кој работел за британско-американска компанија за тутун . Нејзината мајка била нелегитимна ќерка на Ирска, Евелин Ахсон и бразилскиот индустријалец Антонио Гончалвес Фонт. Хукам имал едно сестри, нејзиниот постар брат Феликс . Семејството се преселило во Елинг, каде нејзината мајка ја испратила четиригодишната ќерка со нејзиниот брат на часови за балет со Грејс Босустоу. Нејзината мајка ја придружувала Хукам на нејзините најрани лекции, учејќи ги основните позиции заедно со нејзината ќерка, со цел да го подобри разбирањето за тоа што требало да се развие балетски студент. Со текот на годините, Хилда constant давала постојана поддршка, водство и критика на својата ќерка; таа стана добро познато бекстејџ присуство на настапите на Хукам, заработувајќи го прекарот „Црна кралица“ од учителите и колегите на „Хукам“. Додека некои деца можеби се чувствувале на таков огромно внимание од еден родител, Хукам ја прифатил помошта на нејзината мајка со „приврзана и несвесна природност“.
Во јули 1924 година, на петгодишна возраст, Хукам танцуваше во добротворен концерт и го доби својот прв преглед на весниците: ''Мидлсекс Кантри Тајмс'' забележа дека младата танчерка имала изведено „извонредно фино соло“, кое било „енергично привлечено“ од публиката . Дури и во нејзините први години, Хукам покажал знаци на притисок што чувствувала да успее во танцувањето, честопати физички вршејќи притисок да избегне да стане разочарување за другите. Секогаш кога се приближуваше испит за танцување, таа се разболе од висока температура неколку дена, опоравувајќи се само на време за да го полага тестот. Таткото на Хукам започнал да се подготвува да го пресели семејството во странство за работа. Беше решено, по консултација, да ја земат ќерката со себе, но да го остават својот син Феликс во англиски интернат. За Хукам, ова ново разделување од нејзиното сестри беше болно искуство. Нејзиниот татко бил пренесен најпрво во Луисвил, Кентаки , каде што Хукам одел на училиште, но не полагал часови по балет, бидејќи нејзината мајка била скептична во врска со квалитетот на локалното училиште за танцување. Кога Пеги - како што се викала во детството - имала девет години, таа и нејзините родители се преселиле во Кина.