procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Белузлава змијоглавка

Белузлава змијоглавка — вид на цветни растенија од семејството на лисичинките (''Boraginaceae''), домородни на островот Мадејра . Тоа се големи тревни повеќегодишни подгрмушки, растат до 1.5-2.5 метри.
Во првата година по ртење растението произведува широки лисја. Во втората и следните години се произведуваат повеќе или помалку дрвенести цветни стебленца облечени во груби лисја. Главата на цветот е голема и покриена со бели или сини цветови со црвени столчиња . Многу е посетено од пчели и пеперутки поради својот нектар.
1 Етимологија
Латинскиот специфичен епитет ''candicans'' значи „блескаво бело“, што се однесува на една боја од овој вид.
2 Одгледување
Белузлавата змијоглавка се одгледува во трговијата со хортикултура и е широко достапно низ целиот свет како украсно растение за традиционални градини и градини за суша. Посебно е погодено за садење на крајбрежјето. Во областите склони кон мраз му треба одредена зимска заштита. Ја има добиено наградата за заслуги на градината на Кралското хортикултурно друштво .
3 Инвазивни видови
Во Калифорнија, тоа е инвазивен вид. Тој е отстранет од домашните растителни заедници како дел од напорите за обновување на живеалиштата во крајбрежните паркови како што е Националната рекреативна област Голден Гејт.
Во Нов Зеланд тоа е вообичаено бегство од градината на рабовите на патот и бреговите на ќерамиди низ посувите делови и на Северните и на Јужните Острови.
Во државите Викторија и Австралија се смета дека е висок ризик од плевел и е објавено предупредување од Одделот за примарни индустрии.
4 Наводи
Ван Обелова теорема

Во рамнинската геометрија, Ван Обеловата теорема опишува врска помеѓу квадратите поставени над страните на четириаголник. Ако е даден конвексен четириаголник, над секоја од неговите страни конструираме квадрати од надворешната страна. Ван Обеловата теорема вели дека двете отсечки кои ги поврзуваат центрите на квадратите над спротивните страни се со еднакви должини и се сечат под прав агол. Друг начин да се каже истото е дека централните точки на четирите квадрата се темиња на еквидијагонален ортодијагонален четириаголник. Оваа теорема е именувана според белгискиот математичар Хенрикус Хубертус (Анри) ван Обел (1830–1906), кој ја објавил во 1878 година.
Теоремата важи и за четириаголници кои повторно влегуваат, и кога квадратите се конструирани кон внатрешноста на дадениот четириаголник. За сложени (самопресекувачки) четириаголници, конструкциите на квадратите накај надворешноста и внатрешноста не се дефинирани. Во овој случај, теоремата важи кога конструкциите се изведуваат на поопшт начин:* ги подредуваме темињата од дадениот четириаголник и над секоја страна меѓу две соседни темиња во насока на подредувањето конструираме квадрат од нејзината десна страна.
* ги подредуваме темињата од дадениот четириаголник и над секоја страна меѓу две соседни темиња во насока на подредувањето конструираме квадрат од нејзината лева страна.
Отсечките кои ги спојуваат центрите на квадратите конструирани надворешно (или внатрешно) во однос на четириаголникот над две спротивни страни се нарекуваат ''Ван Обелови отсечки''. Пресечните точки на две еднакви и ортогонални Ван Обелови отсечки (добиени кога тоа е потребно) се наведени како ''Ван Обелови точки'': прва или надворешна Ван Обелова точка за надворешната конструкција, втора или внатрешна точка на Ван Обел за внатрешната конструкција.
Конфигурацијата на теоремата на Ван Обел дава некои релевантни својства, меѓу кои:
* Ван Обеловите точки се средини на двата опишани квадрата на четириаголникот.* Ван Обеловите точки, средишните точки на дијагоналите на четириаголникот и средишните точки на отсечките на Ван Обел се конциклични.
Во списанието ''Математички весник'' (''The Mathematical Gazette'') се објавени неколку проширувања на теоремата кои се добиваат ако наместо квадрати, над страните на дадениот четириаголник се конструирани слични правоаголници, слични ромбови или слични паралелограми.
1 Исто така погледнете
* Теорема на Петр-Даглас-Нојман
* Теорема на Тебо
* Наполеонова теорема
* Точки на Наполеон
* Теорема на Ботема
2 Наводи
Ферари Модуло

Ферари 5132S Модуло е концептен спортски автомобил дизајниран од Паоло Мартин од италијанската каросерија Пининфарина, претставенa на Саемот за автомобили во Женева во 1970 година.
1 Опис
Модуло има екстремно нискa каросиерија и е во облик на клин, со стаклен покрив во стил на крошна кој се лизга напред за да овозможи влез во кабината на автомобилот. Сите четири тркала се делумно покриени. Друга посебна одлика на дизајнот се 24 дупки во капакот на моторот што го откриваат моторот Ферари В 12 кој развива 410 KW за да го придвижи автомобилот до максимална брзина од околу 354 km/h  за приближно 3,0 секунди. 
2 Историја
Модуло првично започнал како Ферари 512S (шасија и мотор #27) и бил претворен во 612 Can Am спецификации. По тестирањето, моторот и менувачот биле отстранети, а шасијата била дадена на Пининфарина со цел да направи автомобил наменет за шоу. Изложбениот автомобил дебитирал на Саемот за автомобили во Женева во 1970 година и првично бил обоен во црно, но подоцна бил обоен во бело. Модуло бил добро прифатен од критичарите и имал освоено 22 награди за неговиот дизајн.
Во 2014 година, Пининфарина го продал Модуло на американскиот претприемач и љубител на автомобили Џејмс Гликенхаус, кој го вратил во целосна работна состојба.*
3 Наводи
Ерик Кармен

Ерик Хауард Кармен (|Eric Howard Carmen; – ) ― американски пејач, текстописец, гитарист и клавијатурист. Популарност стекнал како пејач во групата Raspberries. Имал многу хит песни во 1970-тите и 1980-тите, прво како член на Raspberries (чија песна „Go all the Way“ се продала во преку милион примероци), а потоа и како соло пејач, особено хитовите „All by Myself“, „Never Gonna Fall in Love Again“, „She Did It“, „Hungry Eyes“ и „Make Me Lose Control“.
1 Дискографија
1.1 Со Raspberries
*''Raspberries'' (1972)
*''Fresh Raspberries'' (1972)
*''Side 3'' (1973)
*''Starting Over'' (1974)
*''Raspberries' Best Featuring Eric Carmen'' (1976)
*''Live on Sunset Strip'' (2007)
1.2 Соло Албуми
*''Eric Carmen'' (1975) US #21
*''Boats Against the Current'' (1977) US #45
*''Change of Heart'' (1978) US #137
*''Tonight You're Mine'' (1980) US #160
*''Eric Carmen'' (1984)
*''The Best of Eric Carmen'' (1988) US #64
*''Definitive Collection'' (1997)
*''I Was Born to Love You'' (2000)
*''The Essential Eric Carmen'' (2014)
1.3 Песни како солист
* 1975: ''All by Myself''* 1976: ''Never Gonna Fall in Love Again''* 1976: ''Sunrise''* 1976: ''That's Rock and Roll''* 1977: ''She Did It''* 1977: ''Boats Against the Current''* 1977: ''Marathon Man''* 1978: ''Change of Heart''* 1978: ''Haven't We Come a Long Way''* 1978: ''End of the World''* 1980: ''It Hurts Too Much''* 1980: ''All for Love''* 1980: ''Foolin' Myself''* 1984: ''I Wanna Hear It from Your Lips''* 1984: ''I'm Through with Love''* 1986: ''The Rock Stops Here''* 1988: ''Make Me Lose Control''* 1988: ''Hungry Eyes''* 1989: ''Reason to Try''* 1991: ''My Heart Stops''* 2000: ''I Was Born to Love You''* 2013: ''Brand New Year''
The Shirelles

The Shirelles ― американска женска група основана во 1957 година во Пасаик, Њу Џерси. Во групата членувале школските другарки Ширли Овенс (подоцна Ширли Алстон Ривс), Дорис Коли (подоцна Дорис Кенер-Џексон), Ади „Мики“ Харис (подоцна Ади Харис Мекфејден) и Беверли Ли.
Групата е основана во 1957 година со цел да учествува на натпревар за таленти во средното училиште. Набрзо потпишале договор со Флоренс Гринберг од Tiara Records. Нивната прва песна, „I Met Him on a Sunday“, била издадена од Тиара и лиценцирана од Decca Records во 1958 година. По краткиот и неуспешен период со Decca, ѝ се приклучиле на Гринберг во нејзината новооснована компанија, Scepter Records. Таму соработувале со Лутер Диксон, а групата се популаризирала со песната „Tonight's the Night“. За време на соработка со Диксон и промоцијата на групата од страна на Scepter, Shirelles седум пати се пласирале на топ 20 листата. Го напуштиле Scepter во 1966 година. По ова, не можеле да ја задржат стекнатата популарност.
Музиката на The Shirelles се опишува како „мелодија на наивни ученички“ што е во спротивност на сексуалната тематика во многу нивни песни. Нивна заслуга е започнувањето на жанрот женска група. Нивната музика била прифатена од белата и од црната публика во САД, пред тоа да им успее на изведувачите од Motown, и тоа се смета како почетен успех на Движењето за граѓански права. Добиле многу почести и признанија, меѓу кои е и Пионер наградата од Фондацијата за ритам и блуз, во 1996 година биле примени во Куќата на славните од рокенролот, а ''Ролинг Стоун'' во 2004 година ги вброил меѓу 100-те најголеми уметници на сите времиња. ''Rolling Stone'' на својата листа на најдобри песни на сите времиња избрал две песни од The Shirelles, „Will You Love Me Tomorrow“ и „Tonight's the Night“. Во 2022 година, Конгресната библиотека одлучила нивниот дебитантски албум ''Tonight's the Night'' да биде зачувуван во Националниот регистар на снимки поради „културно, историски или естетско значење“.
1 Дискографија
1.1 Студиски албуми
Година, Албум, Billboard 200, Издавач
1960, ''Tonight's the Night'', –, Scepter Records
''The Shirelles Sing to Trumpets and Strings'', –
1962, ''The Shirelles and King Curtis Give a Twist Party'', –
Baby It's You
1963, ''Foolish Little Girl'', 133
1965, ''Hear and Now'', –, Pricewise Records
''Swing the Most'', –
1967, ''Spontaneous Combustion'', –, Scepter Records
1971, ''Happy and in Love'', –, RCA Records
1972, ''The Shirelles'', –
1973, ''Eternally, Soul'', –, Scepter Records
The Surfaris

The Surfaris — американска сурф рок група основана во Глендора, Калифорнија во 1962 година. Најпознати по двете песни кои се нашле на топ листите во околината на Лос Анџелес, и на национално ниво во 1963 година: „Surfer Joe“ и „Wipe Out“, кои биле на А и Б-страната од иста плоча.
The Surfaris во 2019 година за нивната хит инструментална песна „Wipe Out“ биле примени во Куќата и музејот на славните музичари.
1 Членови
* Џим Фулер – гитара (1962–1966; 1981–2017; починал во 2017 година)
* Пат Коноли – бас (1962–1965),
* Рон Вилсон – вокал, тапани (1962–1966; починал 1989 година)
* Џим Паш – саксофон, гитара (1963–1966, 1981–2005; починал во 2005 г.)
* Боб Берихил – ритам гитара (1962–1966), главна гитара (1995–сегашна)
2 Подоцнежни членови
* Кен Форси – бас (1965–1966)
* Џеј Труакс - бас (1984-сега)
* Роб Вотсон - Клавијатури
* Дејв Равен - Тапани
* Дасти Вотсон - Тапани
* Пол Џонсон - гитара
* Рон Еглит - ритам гитара
* Кели Ламерс - гитара (1973, 81' - 84)
3 Дискографија
3.1 Албуми
* 1963 - ''Wipe Out'' (Dot 3535)
* 1963 - ''The Surfaris Play'' (Decca 4470)
* 1964 - ''Hit City '64'' (Decca 4487)
* 1964 - ''Fun City USA'' (Decca 4560)
* 1965 - ''Hit City '65'' (Decca 4614)
* 1965 - ''It Ain't Me, Babe'' (Decca 4683)
* 1983: ''Surf Party! The Best of The Surfaris Live!'' [рек.1981] (Koinkidink KWK-102; реиздаден на ЦД: GNP Crescendo GNPD-2239, 1994)
* 2003: ''Basic Tracks'' by Jim Fuller's Surfaris (Got It Records #0101)
* 2005: ''Wipe Out'' by Bob Berryhill's Surfaris (Calvary Chapel Music #6021)
* 2006: ''Street Party'' by Jim Fuller's Surfaris (Heyday Records #35753)
* 2015: ''Hurley Sessions'' by Bob Berryhill's Surfaris (Salt Talk Music #41662)
Бразилска куќа

Бразилска куќа (француски: Maison du Brésil) ― зграда на студентски хостел сместена во комплексот Универзитетски град во Париз, Франција, дизајнирана од познатите архитекти Ле Корбизје и Лусио Коста за бразилски студенти и научници. Изградена е во 1957 година, а обновена во 2000 година. Првата скица за зградата ја направил Коста, но набргу потоа Ле Корбизје станал соработник, изработувајќи го конечниот дизајн.
1 Функција
Бразилска куќа е посветена на сместување на бразилските студенти, професори и истражувачи научници кои доаѓаат во Париз за академска работа. Во него се сместени и уметници и други професионалци кои делуваат во Париз. Од своето отворање во 1959 година, во неа биле сместени Жоаким Педро де Андраде, Жаиме Лернер, Зуенир Вентура, Себастиао Салгадо, Артур Мореира Лима, Зозимо Баросо до Амарал, Антонио Абужамра, Франсиско Резек и многу други.
2 Архитектура
Горните пет ката се состојат од ќелиски еднокреветни и двокреветни спални соби, музичка соба, заедничка кујна и студио во заострен долг тесен блок. Приземјето со менза, стан за чувари, соба за состаноци за игри итн. се состои од лабаво обликуван склоп на соби што изгледа како да поминува под горниот блок.
Многу посетители на зградата се воодушевени од грубите текстури, жолтите бои на прозорците и вратите кои се одразуваат во подоцнежните живеалишта во Берлин, Фирмини Верт и на други места.
Дизајниран од двајца водечки архитекти, Ле Корбизје и Лусио Коста, Бразилска куќа била препознаена како важно архитектонско наследство. Таа била додадена во 1985 година на списокот на француски историски споменици. Годишно прима стотици посетители, архитекти, студенти и ентузијасти за архитектура, кои можат да ја посетат салата и студентска соба со изворниот дизајн на Корбизје.
3 Културни инфраструктури
Бразилкаата куќа има и театар, изложбена сала, обемна библиотека од 12500 наслови на португалски и француски, видеотека од 1500 наслови и конференциска сала за повеќекратна употреба.
Архиепископија

Архиепископија (|αρχιεπισκοπή; |archiepiscopia) — име за црковна област на чело со архиепископ, пред сè во Православната црква и некои други цркви кои припаѓаат на источното христијанство. Во потесна смисла, поимот може да се однесува на архиепископската матична епископија, односно епархија (исто така: ''архиепархија''), додека во поширока смисла може да се однесува и на целата црковна област, односно на помесната црква на чело со архиепископот.
Во Римокатоличката црква и Англиканската црква, како и во некои други цркви кои исто така припаѓаат на западното христијанство, постои надбискупија.
1 Поврзано
* Епископ
* Епископија
* Архиепископ
* Митрополит
* Митрополија
* Патријарх
* Патријаршија
* Помесна црква
* Автономна црква
* Самоуправна црква
* Автокефална црква
* Православна црква
Свети Петар (градба)

Свети Петар (|Saint-Pierre) ― бетонска градба во комуната Фирмини, Франција. Последното големо дело на Ле Корбизје, било започнато во 1973 година и завршено во 2006 година, четириесет и една година по неговата смрт.
1 Историја
Дизајнирана да биде црква во примерот на град - Фирмини Верт, изградбата на Свети Петар започнала во 1971 година, шест години по смртта на Ле Корбизје во 1965 година. Поради месните политички судири, таа била во застој од 1975 до 2003 година, кога месната власт ја прогласила урнатината на калапен бетон за „архитектонско наследство“ и го финансирала нејзиното завршување. Градбата била довршена од францускиот архитект Жозе Убрери, долгогодишен ученик на Ле Корбизје.
Користена е за многу различни намени, како средно училиште и како засолниште. Бидејќи секуларната француска држава можеби нема да користи јавни средства за верски градби, Свети Петар сега е користена како културно здание.
2 Влијание врз архитектурата
Во Светското истражување за архитектура од 2010 година, на списанието <i>Vanity Fair, зградата била рангирана како втора во рангирањето на врвните структури изградени во дваесет и првиот век, добивајќи четири гласа. Деконструкцискиот архитект од Соединетите Држави, Питер Ајзенман во својот одговор тврдел дека оваа градба е најважната градба изградена по 1980 година.
3 Поврзано
* Светско истражување за архитектура
4 Наводи
* vishal
Женска фудбалска репрезентација на Италија

Италијанска женска фудбалска репрезентација (|Nazionale di calcio femminile dell'Italia) ја претставува Италија во меѓународниот женски фудбал од нивното основање во 1968 година. Тимот е контролиран од Италијанската фудбалска федерација (ФИГЦ), управното тело за фудбал во Италија.
Формирана во 1968 година, Италија учествувала на различни неофицијални меѓународни турнири, домаќини на првото неофицијално Европско натпреварување во 1969 година и Светско првенство во 1970 година. Италија се квалификувала и за првото Светско првенство во 1991 година, каде стигнала до четврт-финалето, и за првото Европско првенство. Додека Италија била второпласирана на Европското првенство во 1993 и 1997 година, тие допрва треба да повторат сличен успех на Светското првенство. Во 2019 година, по 20-годишна суша, Италија се квалификувала за Светското првенство каде што се изедначиле со претходниот најдобар учинок, стигнувајќи до четврт-финалето.
1 Историја
1.1 1968–1984: Рана историја и неофицијални турнири
Женската репрезентација го одиграла својот прв натпревар на 23 февруари 1968 година, во Виареџо против Чехословачка. Сепак, репрезентацијата сè уште не била дел од Италијанската женска фудбалска федерација, која била основана на 11 март во Вијареџо. Од почетокот учествувала на разни континентални и меѓународни турнири во Европа и во светот, постигнувајќи и добри успеси. Со раѓањето на Европското натпреварување за женски фудбал (1984), организирано од УЕФА, а подоцна и Светското првенство за жени, организирано од ФИФА, највисоките меѓународни женски натпреварувања станале еквивалентни на машките натпреварувања.
По своето деби во 1968 година, репрезентацијата на Италија излегла на теренот за да се натпреварува на други неофицијални меѓународни пријателски натпревари и турнири, како што е Европското натпреварување во 1969 година во кое победила во финалето над Данска, Светското првенство во 1970 година што го загубила финалето против гореспоменатата репрезентација на Данска, натпревари организирани во Италија и Мундијалот во Мексико во 1971 година каде го освоиле третото место. Во 1979 година, Италија била домаќин и учествувала на неофицијалното Европско натпреварување, стигнувајќи повторно до финалето, кое се одржало на стадионот Сан Паоло во Неапол, и во кое Данска повторно триумфирала. Помеѓу 1981 и 1988 година имало пет изданија на Мундијалито, меѓународен турнир само со покана, еден од најпрестижните настани на женската фудбалска сцена пред доаѓањето на Светското првенство. Освен првото издание во 1981 година кое било организирано во Јапонија, следните четири биле организирани во Италија, каде репрезентацијата на Италија освоила три победи и две втори места во целина. Триумфите пристигнале во 1981 година, освојувајќи ја групата, во 1984 година совладувајќи ја Западна Германија во финалето и 1984 година совладувајќи ги САД во финалето, додека во другите две изданија го загубила финалето од Англија.
Гвидобалдо да Монтефелтро

Гвидобалдо (Гвидо Убалдо) да Монтефелтро (25 јануари 1472 - 10 април 1508), познат и како Гвидобалдо I, бил италијански кондотиер и војвода од Урбино од 1482 до 1508 година.
1 Биографија
Роден во Губио, тој го наследил својот татко Фредерик Монтефелтро како војвода од Урбино во 1482 година.
Гвидобалдо се оженил со Елизабета Гонзага, сестрата на Франческо II Гонзага, маркизот од Мантуа. Гвидобалдо бил импотентен и немале деца, но Елизабета одбила да се разведе од него.
Тој се борел како еден од капетаните на папата Александар VI заедно со француските трупи на кралот Шарл VIII од Франција за време на инвазијата на последниот на јужна Италија. подоцна, тој бил ангажиран од Република Венеција против Чарлс. Во 1496 година, додека се борел за папата во близина на Брачано, Гвидобалдо бил заробен од Орсини и Вители, и бил ослободен следната година.
Гвидобалдо бил принуден да побегне од Урбино во 1502 година за да избега од војските на Чезаре Борџија, но се вратил по смртта на таткото на Чезаре Борџија, папата Александар VI, во 1503 година. Тој го посвоил за свој наследник Франческо Марија дела Ровере, детето на неговата сестра и внук на папата Јулиј II, со што го обединил сењиорот на Сенигалија со Урбино. Тој му помогнал на папата Јулиј II во повторното освојување на Ромања. Сојузот со понтифот до крајот на неговиот живот го обезбедил војводата од Урбино од посегнување на неговиот имот.
Судот на Урбино во тоа време бил еден од најпрефинетите и најелегантните во Италија. Таму се среќавале многу писмени луѓе. Итало-англискиот историчар Полидор Вергил можеби работел во служба на Гвидобалдо и Елизабета, како и на Балдасаре Кастиљоне, авторот на книгата ''Книгата на дворецот'', која го опишува дворот на Урбино. Гвидобалдо да Монтефелтро е познат не само како командант и политичар, туку и како филантроп. За време на неговото владеење, во Урбино е основан универзитет, кој постои и денес.
Страдајќи од гихт, Гвидобалдо починал во Фосомброне на 36-годишна возраст, а го наследил неговиот внук.
Каолинит

Каолинит — глинест минерал од групата на водородни алуминосиликати. Содржи 39,5 % (алуминиум оксид), 46,5 % (силициум диоксид) и 14 % (вода). Познат е и под името кинеска глина. Големи количества на каолинит се наоѓаат во: Бразил, Кина, Франција, Германија, Англија, Индија, Австралија и Јапонија. Се користи во керамика, козметика, производство на хартија и како додаток на храна. Тој е составен дел на многу видови глина.
Негрони

Негрони — коктел аперитив на основа на џин, кампари и вермут. Вклучен е во бројот на официјални коктели на Меѓународната асоцијација на шанкери (МАШ), категорија „Незаборавни“ (англ. ''Unforgettables'').
1 Состав
Составот на класичното негрони вклучува:* 30 мл џин
* 30 мл кампари
* 30 мл црвен вермут
Гуариенто ди Арпо

Гуариенто ди Арпо (1310 г - 1370), понекогаш погрешно познат како Гериеро, бил сликар од 14 век чија кариера била фокусирана во Падова. Сликарот е погребан во црквата Сан Бернардино, Падова.
Главните нарачки на Гуариенто во Падова ги вклучуваат хорските фрески за црквата на Августинските пустиници Еремитани, кои прикажуваат сцени од животот на Свети Августин, основачот на редот. Насликан во 1338 година, циклусот бил сериозно оштетен од бомбардирањето во 1944 година. Гуариенто, исто така, ја украсил капелата на Палацо Карара во Падова со слики од Мадона, евангелист Свети Матеј и 25 ангели. По реконструкцијата на палатата во 1779 година, панелите биле префрлени во Музејот Цивико во Падова. Декорацијата на капелата е тема на една неодамнешна студија на Корнелија Мол.
Во 1365 година, откако веќе стекнал високо реноме во неговиот роден град, тој бил поканет од Венецијанската Република да наслика претстава на Крунисувањето на Богородица во Палацо Дукале, која опстојува во фрагментирана состојба, повторно откриена под ''Рајот'' на Тинторето кога ова било симнато за конзервација во 1903 година.
Преживеаните дела на панелот вклучуваат ''Крунисување на Богородица'' олтардел, датиран во 1344 година (Пасадена, Музеј на уметност Нортон Симон); ''Мадона на смирението'' датирана од 1340-тите (Лос Анџелес, музеј Џ. Пол Гети); ''Мадона и детето'' од 1360-тите (Њујорк, Метрополитен музеј на уметноста); и ''Вознесението Христово'' од 1344 година (Венеција, Колекција на Виторио Чини).
Гуариенто генерално се смета за првиот уметник кој успешно ги комбинирал зафатнинските и просторните развои на фирентинското сликарство на раниот ''треченто'' со полинеарниот и апстрактен Доцноготски и Византиски начин што дотогаш преовладувал во Венето.
Игор Алексовски

Игор Алексовски (роден на 24 февруари 1995 г.) ― македонски професионален фудбалер кој игра како голман за Работнички во Првата македонска фудбалска лига.
1 Кариера
1.1 Клупска кариера
Алексовски го направил своето возрасно деби на 4 август 2013 година на 18-годишна возраст, играјќи го целиот натпревар за Македонија Ѓорче Петров 1932 против Вардар во првото коло од Првата фудбалска лига на Македонија 2013/2014. Таа сезона, тој продолжил да одигра 31 натпревар, пропуштајќи ги само последните две кола.
1.2 Меѓународна кариера
Од 2012 година, Алексовски е редовен во повеќето младински репрезентации на Македонија.
Тој го имал своето деби за фудбалската репрезентација на Македонија на 22 октомври 2022 година на пријателски натпревар против Саудиска Арабија.
2 Успеси
;*Прва македонска лига (1): 2016/17
Од вратот надолу (музичка група)

Од вратот надолу — македонска хард рок музичка група, која била активна од 2008 до 2011 година. Групата се состоела од бас, тапани и вокали, или поточно Марко Ковачевиќ на тапани и Горан Петровски на гитара.
1 Години на активност: 2008 - 2011 година
Кон крајот на 2008 година била формирана музичката група именувана како Од вратот надолу. Во текот на своето постоње, групата го издала албумот ''Жива'', со осум теми (текстови на македонски јазик), излеани во осумнаесет минути на интензивна хардкор-метал-слаџ музика, која во себе носи софистициран рокенрол израз. Албумот, покрај тоа што бил издаден во стандарден це-де формат, достапен е и на винил (едностран), во стандардна црна, но и во ограничено издание на проѕирна верзија. Како издавачи на изданието се јавуваат македонските „Insulin Addicted“ и „Fuck Yoga Records“, и англиската „SuperFi Records“.
2 Концерти и промоција
Некои од ретките концерти се:
* настапот во живо на Канал 103 во емисијата „Ако никој не свири“ на 18 јануари 2009 година,
* загревање пред настап на групите „Grid“ и „Dezinfekce“ во Скопје на 16 септември 2009 година,
* настап на роденденот на интернет-магазинот „Plagij.at Turns 5“ во клубот „Кастро“ на 1 октомври 2010 година,
* кратка турнеја низ Грција во март 2011 година.
Скопската промоција на албумот групата ја организирала во МКЦ на 21 јануари 2011 година, со групата Потоп како гости на концертот.
Во 2011 година, после турнејата во Грција, групата престанала да постои. Марко Ковачевиќ денес е активен член на групата Стагнатор.
Маса Мартана

Маса Мартана (во близина на добро потврдената античка локација на ''Викус Мартис Тудертиум'' на Виа Фламиниа) е антички италијански градот и ''комуна'' во Монти Мартани планински венец во провинцијата Перуџа (Умбрија). Се наоѓа на 10 км северно од Акваспарта, 18 км северно од Сан Гемини и 32 км северно од Нарни; 14 км јужно од Бастардо и 27 км јужно од Бевања. Според пописот во 2003 година, градот имал 3558 жители.
Тој е еден од класичните градови со ѕидови во централна Италија, а во неговата главна порта може да се видат неколку антички натписи, вклучително и римски од одреден интерес. Модерниот град се шири кон север покрај патот.
1 Територија
Територијата на комуната вклучува три добро сочувани романескни цркви, секоја изградена во дел од римски камен во опатијата на С. Фиденцио, на Санта Марија во Пантано и на Сан Фаустино. Средновековната опатија црква на Санта Марија во Виепри е подигната во 12 век. Модерното светилиште во Колваленца (6 километри југозападно) сега привлекува аџии.
Другите цркви ги вклучуваат:
* Санта Марија дела Концезионе
* Сант Иполито
* Сан Џовани Батиста
* Сантуарио дела Мадона ди Кастелвекио
* Сан Пјетро во Монте
* Сант Арналдо
* Сан Себастиано
* Сан Феличе
* Санта Марија дела Пејс
* Сан Валентино
* Сант Иларио
* Црква на Вознесението
* Сант Антонино де Кастро
* Дедо Илумината
* Свети Петар над водите
* Сант Антонио дел Бусето
* Санта Марија дел Грацие
* Сан Џовани
* Санта Дења
* Сан Себастиано
* Сан Бернардино
2 Земјотрес од 1997 г.
Зградите на заградениот град претрпеле големи оштетувања во земјотресот на 12 мај 1997 година, претходник на Земјотрес од 1997 година што оштетил голем дел од Умбрија, вклучувајќи ги и Базиликата и градот на Асизи. Комуната го прославила завршувањето на реставраторските работи и повторното отворање на стариот град во август 2006 година, десет години по земјотресот.
3 Култура
Градот Маса Мартана има годишен фестивал на сладолед ("sagra del gelato") на почетокот на август секоја година. Слични фестивали на храна се слават во летните месеци во голем број околни села и села во рамките на комуната, вклучувајќи ги Колпетрацо и Вилата Сан Фаустино. За време на божиќниот период во Маса Мартана се одржува популарна Божиќна изложба, наречена „Италијански сцени на раѓањето на Исус“ со традиционални божиќни креветчиња и уметнички дела: сите посветени на Светото Рождество. Уметничките дела доаѓаат од сите италијански региони и се одликуваат со нивната локална традиција и различна култура.
Агон Ељези

Агон Ељези (|Agon Elezi; роден на 1 март 2001 година) ― македонски професионален фудбалер од албанска народност, кој игра како играч од средниот ред за хрватскиот клуб Вараждин.
1 Кариера
Роден во Скопје, Македонија. Тој играл за Шкупи во Првата македонска лига во периодот од 2014 до 2016 година. Во 2016 година присуствувал на фудбалската академија на Колеџот „Брук Хаус“ во Маркет Харборо. Академијата игра натпревари во куп натпревари, како што се на Фудбалското здружение на независните училишта, Агенцијата за финансирање на образование и вештини и Окружните купови. Покрај овие натпревари, играчите ќе играат во натпреварувачка игра Програма од професионални клубови до училишни страни. Во сезоната 2017/-2018, Ељези потпишал договор со францускиот Каен каде што поминал една година од својата младинска кариера играјќи овде.
2 Меѓународна кариера
Елези беше дел од фудбалската репрезентација на Македонија до 21 година. Во минатото бил дел и од екипите под 19 и 17.
На 23 септември 2022 година, тој го направил своето деби за македонската репрезентација во натпревар од Лигата на нации против Грузија. Согласно февруари 2023 година, тој има одиграно 2 натпревари.
3 Почести
3.1 Клупски
Вараждин
* Втора фудбалска нова лига - освојувач: 2021/22
Санта Марија дела Спина

Санта Марија дела Спина е мала црква во италијанскиот град Пиза. Црквата, подигната околу 1230 година во пизански готски стил и проширена по 1325 година, првично била позната како Санта Марија ди Понтеново поради поновиот мост што постоел во близина, кој се урнал во 15 век и никогаш не бил повторно изграден.
Името на ''дела Спина'' („од трнот“) произлегува од присуството на трн, наводно дел од трнната круна поставена на Христос за време на неговото страдање и Распнување. Остатокот е донесен во оваа црква во 1333 година. Во 1871 година црквата била демонтирана и повторно изградена на повисоко ниво поради опасната инфилтрација на вода од реката Арно. Меѓутоа, црквата била изменета во процесот, а Џон Раскин, кој ја посетил Пиза во 1872 година, бил огорчен поради реставрацијата. Во црквата повеќе не се наоѓа „трнот“, сега е изложена во црквата Санта Кјара на Виа Рома.
Црквата Санта Марија дела Спина отсекогаш била управувана од градот, со исклучок на кратки прекини во седумнаесеттиот и осумнаесеттиот век кога паднала на одговорност на локалната болница.
1 Надворешен
Црквата е скапоцен камен на готската архитектура во Италија. Малата градба е со правоаголна планина и е изградена од мермер, поставен во полихромни ленти. Надворешниот изглед е означен со лакови, фронтони и табернакули, заедно со богата скулптурална декорација со тарсии, рози-прозорци и бројни статуи од главните уметници од Пизан од почетокот на 14 век. Тука спаѓаат Џовани Писано, Лупо ди Франческо, Андреа Писано со неговите синови Нино и Томазо и Џовани ди Балдучио.
Фасадата има две порти со лакови со надвратници. Меѓу нив се наоѓа табернакулот со статуите на ''Мадона со детето'' и два ''ангела'', кои му се припишуваат на Џовани Писано. Во горниот дел на фасадата се отвораат две ниши: во нив е сместена статуата на Христос меѓу двете ''Благовештение'' и уште два други ангели.
Јужната фасада, покрај улицата, е исто така изобилно опремена со рабови и тринаесет статуи на апостолите и Христос од работилницата на Лупо. Малите скулптури над тимпаните кои ги прикажуваат ''светците'' и ''ангелите'' се од работилницата на Нино Писано, додека нишата во десниот столб има ''Мадона и дете'' од Џовани ди Балдучио.
На источната страна има три кружни лакови со едноставни прозорци. Тимпаните се украсени со симболите на евангелистите, во интервал од ниши со статуите на светите Петар, Павле и Јован Крстител. Високите кубиња кои личат на пирамида завршуваат со статуите на Мадона со дете меѓу два ангела, од Нино Писано.
2 Внатрешност
Ако се спореди со богатата надворешност, внатрешноста изгледа прилично едноставна. Има еднокреветна соба, со таван насликан за време на реконструкцијата во 19 век. Во центарот на презвитериумот е едно од највисоките ремек-дела на готската скулптура, ''Мадона од розата'' од Андреа и Нино Писано. На левиот ѕид е скинијата во која некогаш била моштината на круната, од Стагио Стаги (1534). Друга статуа на Пизаносите, ''Мадона дел Лате'', некогаш била тука, но е преместена во градскиот Национален музеј Сан Матео.
3 Галерија
4 Поврзано
* Италијанска готска архитектура
Егзон Бејтулаи

Егзон Бејтулаи (|Egzon Bejtullai; роден на 7 јануари 1994 година) ― македонски професионален фудбалер кој игра за ФК Шкендија и фудбалската репрезентација на Македонија како одбранбен играч.
1 Кариера
1.1 Клупска кариера
Егзон Бејтулаи својата кариера ја започнал во младинците на Тетекс од Тетово. Службемптп деби за екипата го имал во 2011 година. За време на својот престој во екипата во периодот од 2011 до 2013 година настапил на 52 натпревари и постигнал 9 голови. Во 2013 година преминал во тимот на Шкендија од Тетово. За тимот настапил во периодот од 2013 до 2019 година и забележал 165 настапи, постигнувајќи 7 голови. Во 2020 година преминал во екипата на Хелсингборгс од Шведска, каде не забележал настап, по што истата година се вратил во екипата на Шкендија.
1.2 Меѓународна кариера
Бејтулаи е од албанска народност. Бејтулаи бил редовен во репрезентацијата на Македонија до 21 година и настапил на Европското првенство во фудбал за играчи до 21 година 2017 во Полска, каде што бил прв избор на десен бек.
Во мај 2016 и март 2017 година, тој исто така добил повици за Македонија на пријателските натпревари против Азербејџан, Иран и Белорусија, но дебитирал дури на 6 септември 2018 година за време на првото коло од Лигата на нации Д на УЕФА 2018/19, кога влегол во игра против Гибралтар во 85. минута.
За време на воведниот натпревар на Македонија на турнирот против Австрија, веднаш откако напаѓачот Марко Арнаутовиќ (кој е половина Србин) постигнал гол, Арнаутовиќ налутено извикувал кон Бејтулаи и соиграчот Езѓан Алиоски – и двајцата од албанска народност – што се верувало дека се антиалбански навреди. Фудбалската федерација на Македонија со соопштение ја повикала УЕФА да дејствува.
Георги Шарески квартет

Георги Шарески квартет — македонски џез-квартет, активен од 2006 до 2013 година, во состав: Оливер Јосифовски на бас, Александар Секуловски на тапани, Џијан Емин на клавијатури, и лидерот Георги Шарески македонски композитор, аранжер и гитарист.
1 Активности
Кон крајот на 2005 година, Георги Шарески го направил најквалитетниот можен избор на луѓе со помош на кои го оформил квартетот. Од почетокот му се приклучил и Владан Дробицки на тромбон, го поканил да дојде во Македонија и извонредниот италијански тенор-саксофонист Франческо Беараци, и тогаш во студиото „Chicken Madness“, каде што во периодот 5 – 9 февруари 2006 година снимил три нови теми. Самото издание, како и трите концерти кои следеле, всушност, биле отсвирени во постава на секстет. Со оглед на тоа дека Франческо имал ограничен престојот, брзо биле организирани три настапи, во Скопје на 11 февруари во МОБ, во Битола во „Порта џез“ и во Охрид во „Џез ин“.
Во 2007 година, за квартетот пројавил интерес и продуцентскиот оддел на Скопскиот џез фестивал, и овозможил соодветни услови за снимање на албумот ''Myau Myau''.
Како квартет, на 1 август 2009 година настапиле и на второто издание на македонскиот фестивал „Фонетика“.
На 11 февруари 2010 година, Георги за последен пат настапил со својот квартет надвор од Македонија. Настапот бил во Норвешка, на престижниот „12 Points Jazz Festival“. Во новинарскиот материјал од фестивалот групата била најавена како една од најиновативните нови џез-групи во Европа.
Во 2012 година, Георги Шарески квартетот веќе настапувал како трио, а во 2014 година Шарески го промовирал својот нов проект, наречен Георги Шарески Берлин Унит, каде што покрај него и Џијан, членувале и Борис Бел на тапани, Кристијан Шанц на бас и Николаус Нојсер на труба.
2 Дискографија
2.1 Myau Myau (2007)
Материјалот од овој албум бил промовиран на 23 ноември 2007 година во МКЦ. На албумот Александар Секуловски веќе не бил дел од квартетот, а неговото место во составот бил Гоце Стевковски. Како гостин на тенор-саксофон, во три концертни снимки во живо на летната сцена на МНТ, бил присутен и американскиот музичар Џастин Келер.
;Список на песни:
1. Загреб
2. I might have super powers
3. Blues for me
4. Quentin
5. Love song (live)
6. Song for a saint
7. Mad cowboy robot
8. Загреб (live)
9. Curse breaker (Live)
10. The future is not as it used to be
11. Ashkalija
2.2 Jazz from Macedonia 2009
Музичка компилација на која се појавуваат 10 македонски џез изведувачи.
Ваљон Етеми

Ваљон Етеми (|Valon Ethemi; роден на 3 октомври 1997 година) ― македонски професионален фудбалер од албанска народност, кој игра како играч од средниот ред за турскиот суперлигашки клуб Истанбулспор. Тој е поранешен младински репрезентативец на Албанија, а бил и репрезентивец на Македонија.
1 Клупска кариера
1.1 Рана кариера
Етеми е роден во Тетово. Неговото семејство е од Палатица (каде што израснал), Општина Желино од родители Албанци по народност. Подоцна се преселил во Албанија каде што се приклучил на академијата на Динамо Тирана како 17-годишен, каде останал една година пред да се приклучи на професионалниот тим Адријатику Мамурас во Првата албанска лига која е второлигашкото ниво на фудбал во Албанија. Тој настапил на 22 првенствени натпревари за клубот во текот на сезоната 2016/17, постигнувајќи 4 гола во тој период што му донесол преселба во албанскиот суперлигашки првак, Кукуш.
1.2 Кукуш
Тој службено му се приклучи на Кукуш на 28 август 2017 година, склучувајќи тригодишен договор и добивајќи го бројот 27. Подоцна, на 6 септември, тој бил на клупата за поразот на неговата екипа во Суперкупот на Албанија во 2017 година од ФК Тирана. Тој го одиграл својот прв натпревар во албанската Суперлига три дена подоцна на воведниот првенствен натпревар од сезоната, влегувајќи како замена во 76. минута за Ндричим Штубина во победата од 1–0 на домашен терен над новоунапредениот ФК Камза. Тој го постигнал својот прв лигашки гол за клубот на 16 октомври 2017 година во победата на домашен терен со 4–2 над ФК Теута Драч. Неговиот гол, постигнат во 31. минута, го зголемил водството на 2-0 во корист на Кукуш. Подоцна бил изваден, а бил заменет со Рауф Алиев во 78. минута.
1.3 Истанбулспор
Етеми му помогнал на Истанбулспор да постигне унапредување во сезоната 2021/2022 за прв пат по 17 години. Тој започнал во Истанбулспор да се врати во Супер лигата во првиот пораз на сезоната 2-0 од Трабзонспор на 5 август 2022 година.
2 Меѓународна кариера
На 28 мај 2018 година, Етеми го направил своето деби со Албанија под 21 година во пријателски натпревар против Босна и Херцеговина под 21 година, откако бил именуван во почетниот состав.
На 12 јуни 2022 година, Етеми го направил своето деби со Македонија во натпревар од Лигата на нации на УЕФА против Гибралтар.
3 Кариерска статистика
Клуб, Сезона, Лигашки бројки, Куп, Континентални бројки, Друго, Вкупно
Лига, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови
Адријатику Мамурас, 2016/17, Прва категорија, 22, 4, 0, 0, -, -, 22, 4
Кукуш, 2017/18, Суперлига, 33, 2, 7, 1, -, 0, 0, 40, 3
Вкупно кариера, 55, 6, 7, 1, 0, 0, 0, 0, 62, 7
Џими Клиф

Џејмс Чемберс, професионално познат како Џими Клиф (30 јули 1944 — 24 ноември 2025) — јамајски ска, рокстиди, реге и соул музичар, мултиинструменталист, пејач и глумец. Тој е единствениот жив реге музичар носител на Орден за заслуги, највисока чест што ја доделува владата на Јамајка за исклучително достигнување во уметноста и науката.
Клиф е најпознат со песните: „Many Rivers to Cross“, „You Can Get It If You Really Want“, „The Harder They Come“, „Reggae Night“ и „Hakuna Matata“ и неговите преработки на „Wild World“ од Кет Стивенс и „I Can See Clearly Now“ од Џони Неш за филмот ''Реге на мраз''. Глумел во филмот ''The Harder They Come'', кој помогнал да се популаризира регето ширум светот, и во ''Club Paradise''. Во 2010 година, Џими Клиф бил примен во Куќата на славните од рокенролот.
1 Ран живот и образование
Џими Клиф е роден како Џејмс Чемберс на 30 јули 1944 година во Сент Џејмс, Колонија Јамајка. Почнал да пишува песни уште додека бил во основно училиште. На негови 14 години, татко му го однел во Кингстон, каде го презел уметничкото име Џими Клиф.
Давлатов Саидмурод

Саидмурод Давлатов (роден на 6 јуни 1978 година) е таџикистански писател, предавач, активист на заедницата и автор на над 20 книги на таџикистански, англиски и руски јазик. Во 2019 година, тој беше вклучен во првите 100 највлијателни муслимани во Русија и беше признат од најголемата руска издавачка куќа Ексмо како најпродаван автор.
1 Биографија
Саидмурод Давлатов е роден на 6 јуни 1978 година во планинското село Дарг во регионот Сугд во Таџикистан. Тој е десеттото дете во семејството. Неговиот татко починал кога тој имал една година. По почетокот на граѓанската војна во Таџикистан, тој емигрирал во Москва. По завршувањето на училиштето се запишал на три универзитети одеднаш, но поради тешката финансиска состојба морал да ги напушти студиите во родниот Таџикистан и да замине да работи во Москва.
Во 2007 година го основа Меѓународниот центар за човечки развој САМО. Од 2019 година, повеќе од половина милион луѓе ги завршија курсевите на SAMO. Неговата обука во сферата на личен развој се одржува во Русија, Украина, Казахстан, Киргистан, Узбекистан, Таџикистан, Турција, Кина и Малезија.
Во 2019 година, тој беше вклучен во првите 100 највлијателни муслимани во Русија. Истата година, Ексмо, најголемата издавачка куќа во Русија, го препозна Давлатов како најпродаван автор. Неговата книга „Секој може да стане богат“ се најде на врвот на 20-те најпродавани книги на издавачката куќа Ексмо.
Во 2020 година, Саидмурод Давлатов започна да работи на автобиографскиот филм Ментор, каде играше улога за неговиот животен пат. Екипата на студиото Futura Magnum, предводена од Мухидин Музафар, работеше на филмот три години.
Во 2020 година, Давлатов беше соавтор на книгата „Мисли големо“ со Брајан Трејси и книгата „Столбови на успехот“ со Џек Канфилд. Столбовите на успехот влегоа во топ 100-те најпродавани книги на светската платформа Амазон.
Саидмурод Давлатов се занимава со добротворна работа, особено образование, хуманитарна поддршка за сиромашните региони на Таџикистан и финансиска едукација. Давлатов ги стипендира најдобрите ученици во 64 училишта. Во 2013 година, тој донираше 174.000 книги на сите ученици од единаесетто одделение низ Киргистан.
2 Наводи
The Platters

The Platters ― американска вокална група основана во 1952 година. Тие се една од најуспешните вокални групи од раната рокенрол ера. Нивниот специфичен звук ја премостува пред-рок традицијата на Тин Пан Алеј и новиот жанр во подем. Групата со тек на годините често ја менувала својата постава, и затоа била етикетирана како „Многу гласови, едно име“, а најуспешната постава ги вклучува тенор пејачот Тони Вилијамс, Дејвид Линч, Пол Роби, основачот и кум на групата Херб Рид, и Зола Тејлор. Во периодот од 1955 до 1967 година, групата имала 40 песни кои се нашле на ''Billboard'' Hot 100, меѓу кои и четири кои се искачиле на прво место. Во 1990 година, Platters биле примени во Куќата на славните од рокенролот. Platters продолжуваат да настапуваат низ светот, а Herb Reed Enterprises (ДОО основана од Рид како одговор на многуте лажни Platters групи) ги поседува правата и заштитниот знак на групата.
Стефан Ашковски

Стефан Ашковски (роден на 24 февруари 1992 година) ― македонски професионален фудбалер кој игра како крилен напаѓач за клубот Ламија од Суперлигата Грција.
1 Клупска кариера
Стефан Ашковски е роден во Скопје, Македонија. Играл за младинските екипи на Металург и Вардар. Во 2010 преминал во екипата на Телеоптик во Србија. За тој тим во периодот од 2010 до 2012 година настапил на 57 натпревари, постигнувајќи 5 голови. Во 2012 година преминал во екипата на Партизан од Белград. Но за тој тим настапил само на 1 натпревар, при што за време на престојот во екипата бил праќан на позајмици во различни екипи. Во 2016 година настапувајќи за екипата на Кајсери од Турција, настапил на 12 натпревари и постигнал 1 гол. Од 2016 до 2018 година играл во Холандија за екипата на Фортуна Ситарт, настапил на 49 натпревари и постигнал 12 голови. Во сезоната 2018/2019 година настапувал во екипата на Славија Софија во Бугарија, и забележал 16 настапи. Од 2019 до 2021 година играл во Романија во екипата на Ботошани, забележувајќи 56 настапи со 6 постигнати погодоци. Во сезоната 2021/2022 настапувал за екипата на Шепши ОШК во Романија, при тоа забележал 37 настапи со 2 постигнати погодоци. Во 2022 преминал во екипата на Ламиа во Грција и досега настапил на 15 средби.
2 Репрезентативна кариера
Своето деби за македонската фудбалска репрезентација го има во 2015 година. Досега за македонската репрезентација има настапено на 18 натпревари.
3 Honours
Партизан
* Суперлига на Србија: 2012/13
Сепси ОСК
*Куп на Романија: 2021/22
Фелипе Алаиз

Фелипе Алаиз де Пабло, роден на 23 мај 1887 година во Белвер де Синка (покраина Уеска) и починал на 8 април 1959 година во Париз. Тој бил шпански писател, преведувач и новинар на слободарското движење. Тој е сметан за првиот отворено анархистички шпански писател.
1 Животопис
Фелипе Алаиз студирал во Леида, Уеска и Сарагоса. Две години бил уредник на списанието ''La Revista de Aragón'' (Сарагоса, 1914). На многу млада возраст, Фелипе Алаиз се посветил на милитантното новинарство, активност што ја следел цел живот. Тој бил професор по книженост во Гимназијата Лерида (шпански: Liceo Escolar de Lérida), авангардно образовно средиште основано од Федерико Годас Легидо. Тоа било местото каде што бил запознаен со други млади учители, како што се Хоакин Маурин и Виктор Коломер.
Огледало на трпението

„''Огледало на трпението''“ (|Espejo de paciencia) ― епска поема напишана во 1608 година од Силвестре де Балбоа. Сметано е за првото книжевно дело напишано на територијата на денешна Куба. Било окултно до 1838 година кога беше објавено во ''El Plantel'', списание од 19 век. Претходно, писателот Хосе Антонио Ечеварија го нашол меѓу полиците на библиотеката на Друштвото на пријателите на земјата.
1 Заплет
Поемата е за вистинска приказна што се случила во пристаништето во Манзанило во 1604 година, кога епископот на островот Куба, Дон Хуан де лас Кабезас Алтамирано, на патување да ги посети фармите во Јара, бил грабнат од францускиот корсар Жилберто Жирон, со намера да го натера градот да плати огромен откуп. Потоа група соседи од Бајамо се подготвуваат да се борат против корсарите. Во борба, црниот роб по име Голомон го поразува Жилберто Жирон и му ја отсекува главата. Епископот е спасен, а народот слави.
Даниел Гранада

Даниел Гранада (1847 година во Виго – 1929 година во Мадрид) ― шпанско-уругвајски филолог и писател, со седиште во Монтевидео, Уругвај во поголемиот дел од својот живот, со седиште таму од 1850-тите до 1904 година, кога се вратил во Шпанија. Тој беше член на Универзитерио де Депортес од неговото основање во 1868 година, под кој пишувал за „Причините за интелектуалното движење во Републиката“ („Causas del movimiento intelectual en la República“), испитувајќи ги општествените и политичките услови во земјата. Гранада е автор на „Разумен риоплатски речник“ (''Vocabulario Rioplatense Razonado''; прво издание 1889, второ 1890), што ги собира неговите студии за филологија, етнографија, географија и регионална историја. Таа е широко користена книга во јазичарските студии во Уругвај. Неговите подоцнежни дела дале информации за уругвајскиот регионален фолклор и обичаи.
Приказна за фабриката

„Приказна за фабриката“ (српски: ''Прича о фабрици'') — филм на режисерот Владимир Погачиќ од 1949 година. Главните улоги ги играат: Марија Црнобори, Страхиња Петровиќ, Љубиша Јовановиќ и Тито Строци.
1 Синопсис
Непосредно по ослободувањето на земјата, една од малубројните фабрики вложува напори да го зголеми своето производство. Реакционарните поединци не успеваат со своите саботажи да ја прекинат работата, ниту да ја спречат изградбата на новите машини.
Алгер

Алгер или Алгири (|Αλγέρι) — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото било чифлик сместен на северните падини на планината Каракамен, југоисточно од истоимениот врв Алгер. Се наоѓало меѓу селата Кадрево, Фурка и Ливадица.
2 Историја
Алгер било мало македонско село, растурено во немирните години во втората половина на XVIII век. Неговите жители се преселиле во блиското село Месимер.