procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Александар Станоев

Александар Станоев (1881, Неготино - 1907, Виена) — македонски револуционер од Илинденскиот период и член на ЦК на ВМРО.
1 Животопис
Александар Станоев е роден во Неготино, во 1881 година. Неговата родна куќа се наоѓала во строгиот центар на Неготино, наспроти денешната општинска зграда. За време на Тиквешкото востание од 1913 година, куќата била запалена. Исто така, во знак на одмазда за востанието, во 1913 година, српската окупациска власт ги стрелала Ѓорѓи Станоев (братот на Александар), заедно со сопругата и три машки деца, таткото Станоја и чиракот во нивната семеен дуќан.
2 Револуцинерна дејност
На Рилскиот конгрес, одржан во 1905 година, Станоев бил избран за член на Централниот комитет на ВМРО. Поради неговата посветеност на борбата за слобода на Македонија, тој уживал голема почит не само во редовите на ВМРО, туку и кај населението. Во 1907 година, во долното маало во Неготино, додека престојувал на еден состанок во куќата на клисарот Ифтим, Станоев бил опколен од турската војска. Станоев се обидел да побегне, прескокнувајќи неколку високи ѕидови, но кога видел дека ќе падне во рацете на аскерот, тој си пукал во главата. Умрел во една болница во Виена, во 1907 година, како последица на раните кои си нанесол.
3 Обележја
По бугарската окупација на Македонија во 1941 година, единственото училиште што постоело во Неготино го добило името според Станоев, но веќе во 1945 година тоа било преименувано во "Страшо Пинџур". Оттогаш, името на Станоев било заборавено од официјалната македонска историографија, а исто така, не било поставено никакво обележје во чест на неговата дејност.
Јазици во Босна и Херцеговина

country=Босна и Херцеговина
Јазиците во Босна и Херцеговина е поим со кој се опфаќаат сите јазици кои се зборуваат на територијата на државата. Босна и Херцеговина е тројазична држава, каде мнозинското население зборува на еден од трите јазика.
1 Службени јазици
На територијата на Босна и Херцеговина службени јазици се босанскиот, српскиот и хрватскиот јазик. Сите три јазици се многу слични и меѓусебно разбирливи на највисоко ниво. Официјални писма се и кирилицата и латиницата. Во Федерацијата Босна и Херцеговина трите јазика се именуваат со своите матични имиња, а во другиот ентитет на Босна и Херцеговина, Република Српска, се именуваат како „јазикот на српскиот народ, јазикот на босанскиот народ и јазикот на хрватскиот народ“. Српскиот и босанскиот рамноправно користат и кирилица и латиница, а хрватскиот само латиница. Сите три јазика се засноваат на штокавското наречје на српскохрватскиот.
1.1 Босански јазик
Босанскиот, или бошњачки, (bosanski, босански) е мајчин јазик на Бошњаците и еден од трите официјални јазика на Босна и Херцеговина. Јазикот, покрај во Босна, се зборува и во Србија (Санџак), Црна Гора, и во помал број во Косово, Македонија и во бошњачката дијаспора. Јазикот рамноправно користи и кирилица и латиница, иако втората е почесто користена. Јазикот, според поголем број јазичари, се смета за една од стандардните норми на српскохрватскиот јазик. Јазикот во БиХ го зборуваат најмногу до 2 милиони луѓе (според проценките), бидејќи нема попис со кој точно би се определил бројот на говорници во БиХ.
1.2 Српски јазик
Српскиот јазик (srpski, српски) е мајчин јазик на Србите и еден од трите официјални јазика во БиХ. Во БиХ се проценува дека до 35% од населението зборува на српски (не е точна бројка, проценка е, бидејќи нема попис). Покрај во БиХ, јазикот е службен и во Србија, каде е национален јазик, на Косово, а се зборува и во Црна Гора, Хрватска, Македонија и останатите делови каде српскиот е малцински јазик. Српскиот рамноправно се пишува и на кирилица и на латиница. Јазикот, според поголем број јазичари, се смета за една од стандардните норми на српскохрватскиот јазик.
1.3 Хрватски јазик
Хрватскиот јазик е мајчин јазик на Хрватите и еден од трите официјални јазика во БиХ. Покрај во БиХ, хрватскиот е национален и службен јазик во Хрватска. Покрај во овие две земји, јазикот се зборува и во Србија (Срем), Црна Гора, Словенија, и во делови од Унгарија. Во БиХ се проценува дека јазикот го зборуваат до 17% од населението (нема точни бројки, бидејќи нема попис во БиХ). Јазикот, според поголем број јазичари, се смета за една од стандардните норми на српскохрватскиот јазик.
2 Останати јазици
Малубројните малцински групи во БиХ зборуваат на своите јазици, меѓу кои застапени се ромскиот, албанскиот, македонскиот и други.
3 Странски јазици
Главни странски јазици кои се изучуваат во државата се англискиот, германскиот и францускиот. Најзборуван меѓу нив е англискиот.
4 Поврзано
* Демографија на Босна и Херцеговина
* Босна и Херцеговина
Јазици во Андора

country=Андора
Јазиците во Андора е поим со кој се опфаќаат јазиците кои се зборуваат на територијата на државата. Андора, официјално е еднојазична држава.
1 службен јазик
службен јазик во Андора е каталонскиот јазик (català). Овој јазик го зборуваат околу 38% од вкупното население на државата. Каталонскиот јазик е мајчин јазик на Каталонците. Покрај во Андора, јазикот се зборува и во мали делови во Франција и Шпанија, особено во Каталонија и Валенсија, каде е службен јазик. Вкупниот број на говорници на каталонскиот се проценува на 7.2 милиони (2010).
2 Останати јазици
Покрај каталонскиот, во државата се зборуваат и шпанскиот, францускиот и португалскиот јазик. Поради блискоста на овие јазици, како и миграцијата, јазиците се застапени со добар процент од вкупното население на државата.
, мајчин јазик
каталонски, 38.8%
шпански, 35.4%
португалски, 15%
француски, 5.4%
други, 5.5%
извор:
3 Странски јазици
Најзборувани странски јазици во државата се шпанскиот, францускиот и англискиот.
4 Поврзано
* Андора
* Демографија на Андора
Лакотна коска

Лакотната коска (| Ulna) е една од долгите коски кои заедно со палечната коска (латински: radius) ја создаваат подлактицата. Лакотната коска е пократка од палечната коска.
1 Делови
На лакотната коска се разликуваат:
*тело (| corpus ulnae);
*горен крај составен од два коскени израстоци:
**преден лакотен израсток (| processus coronoideus);
**заден лакотен израсток (| olecranon);
*долен крај составен од:
*глава (| caput ulnae);
*шилчест израсток (| processus styloideus).
2 Зглобови
Лакотната коска преку коскените израстоци се зглобува со макарата (| trochlea humeri) од хумерусот, се зглобува со главата од палечната коска, латерално главата од лакотната коска се зглобува со долниот коскен засек од палечната коска и на долниот крај главата преку врска се спојува со една од коските на коренот на шепата.
3 Кај животните
Кај четириножните животни товарот од телото паѓа на лакотната коска, а кај повеќето цицачи лакотната коска е споена со палечната коска и затоа не може да постои како посебна коска.
4 Галерија
Јазици во Лихтенштајн

country=Лихтенштајн
Јазиците во Лихтенштајн е поим со кој се опфаќаат јазиците кои се зборуваат на територијата на државата. Лихтенштајн, официјално е еднојазична држава.
1 службен јазик
службен јазик во Лихтенштајн е германскиот јазик (deutsch). Овој јазик го зборува скоро целокупното население на државата. Германскиот јазик е мајчин јазик на Германците. Покрај во Лихтенштајн, јазикот се зборува и во Германија, Австрија, Швајцарија и Луксембург, и секаде во овие држави е службен. Лихтенштајн е најмалата држава каде германскиот е службен јазик.
Локалниот германски дијалект се вика алемански дијалект, кој се зборува и во Швајцарија, делови во Франција и во мали делови во Германија и Австрија. Околу 86% од населението се Алемани.
2 Останати јазици
Во државата се зборуваат и други јазици, но тие се доселенички.
3 Странски јазици
Најзборувани странски јазици во државата се англискиот и францускиот.
4 Поврзано
* Лихтенштајн
* Демографија на Лихтенштајн
Детски Парламент (емисија)

Детски Парламент е емисија на Тера Телевизија , организатори на емисијата се Детскиот Парламент при ОУ „Коле Канински“ - Битола,првата сезона била во продукција на Дрим Каст Продукција , а втората во продукција на Фото Коника.Водителското дуо во првата сезона го сочинуват Мартин Николовски и Вероника Жежовска, а во втората Мартин Николовски,Стефани Талевска и Филип Етмишовски.Спонзори на првата сезона беа ЦСЈ-Волшебно Сонце, БиМилк,Астра Маркет, Кармен, Стилисимо,Саитис,Еуро Фарм и др.
Бутин

Бутин — алатка која се користи за издвојување маст од млекото.
1 Модели бутини
Првите бутини биле направени од кожа или дрво, подоцна биле изработувани од керамика. Индустриските бутини се направени од метал.
Постојат различни модели на бутини. Во Македонија бил познат само еден вид на бутин, т.н. вертикален бутин.
''Вертикалниот бутин'' е долгнавест стожест сад за правење на матеница и добивање на путер и млечна маст со помош на долго матало. Садот има капак со дупка низ која се движи маталото.
1.1 Вертикален бутин
Вертикалниот бутин е висок малку стеснет сад кој се изработува од дрвени летвички наредени во круг и стегнати со метални обрачи. Бројот на обрачи зависи од висината и пречникот на бутинот. На горниот крај една летвичка е подолга, малку заоблена и служи како рачка. На горниот крај бутинот има капак со дупка во средината низ која минува маталото.
Маталото е составен дел на бутинот. Тоа е долг стап на чиј долен дел е вметната дрвена плочка на која има неколку дупки за да се мати подобро млекото. Со маталото се правеле вертикални движења и на тој начин се издвојувале масните состојки.
2 Биење
Биењето се состои од механичко одвојување на честичките маснотии содржани во млекото (масни топчиња) од матеницата. Масните честички потоа се собираат заедно за да образуваат зрна путер. Тие се вадат од бутинот, се мијат и се замесуваат. Биењето може да трае од околу триесет минути до два часа.
3 Бутинот во обичаите
Бутинот бил симбол на овчарите. Се користел во обичаите за празникот Ѓурѓовден, со цел да се заштитат овците и млекото и да се обезбеди поголема плодност и млечност.
4 Галерија
5 Поврзано
* Матеница
* Маст
Вера Бужаровска

Вера Бужаровска (, - , ) — македонска писателка и публицистка.
1 Животопис
Бужаровска е родена во Битола на 7 декември 1931 година. Писателската кариера ја започнала во 1962 година со објавувањето на детската книшка „Стоп“ наменета како забавна и поучна литература за најмладата читателска публика. Потоа нејзиното творештво продолжува со над четириесетина прозни и поетски остварувања, во кои доминираат повести и во чиј центар е жената и нејзината судбина во патријахалното опкружување. Во овој творечки опус посебно се издвојува романот „Акчилница“, моќна автобиографска слика за детството на авторката и градот Битола во премрежјето на предвоените и воените четириесетти години од XX век.
Во последните две децении од животот таа обработувала провокативни теми од македонското секојдневие поврзани со политичкиот живот и криминалот, кои и донеле популарност, кај најшироката читачка публика („Трите жени на Усеин“, „Затвор за жени“, „Авторот е обвинет за убиство“, ТАТ, „Креветот на проституката“, „Братот на министерот“, „Го открив атентаторот“ и др.). Повеќе нејзини дела се преведени на неколку јазици, а покрај текстовите објавени во Политика експрес и Илустрована политика во седумдесеттите години од минатиот век, има изработено и сценарија за радио и ТВ проекти. Починала во Скопје на 3 декември 2013 година.
Жан Босежур

Жан Андре Емануел Босежур (роден 1 јуни 1984 година, во Сантјаго) — чилеански поранешен фудбалер, играч од средниот ред или од одбраната.
1 Кариера
Босежур е роден во Сантјаго, како син на татко од Хаити и мајка чилеанско-абурканка Тој ја започнал својата професионална кариера во Универсидад Католика во 2001 година и оттогаш играл за неколку клубови.
Во 2004 година тој потпишал договор со Сервет и останал во Швајцарија само една година, пред да дојде во Гремио во 2005 година, а потоа во Гент во 2006 година. Во 2007 година се вратил во Чиле и поминал една година во Кобрелоа, а потоа потпишал за О'Хигинс во 2008 година.
Приклучувајќи му се на О'Хигинс Босежур го импресионирал селекторот на Чиле, Марсело Биелса и бил повикан за националната должност трипати. На 1 декември 2008 година Клуб Америка од Мексико го доведува Босежур во својте редови потпишувајќи со нив три и пол годишен договор.
По сезона и пол во Клуб Америка, тој се преселил во англиската Премиер лига. На 31 август 2010, Босежур потпишал тригодишен договор со Бирмингем Сити, а веднаш потоа менаџерот на клубот Алекс МекЛиш изјавил дека Босежур бил една од нивните цели подолго време. Босежур го направил своето деби на 18 септември како доцна замена за Александер Хлеб во 83-тата минута, во поразот со 3-1 од градскиот соперник Вест Бромвич Албион. Тој го постигнал својот прв гол за клубот во победата над Шефилд Венздеј со 3-0 во петатта рунда од ФА Купот. Тој се појавил како замена во второто полувреме во натпреварот во кој Бирмингем Сити го освоиле Лига купот со победа над фаворитите Арсенал со 2-1. Иако Бирмингем на крајот на сезоната испаднал во Чемпионшип, Босежур останал во клубот и играл во натпреварите од Лига Европа.
На 25 јануари 2012, Босежур го напуштил Бирмингем и се вратил во Премиер лигата потпишувајќи две-и пол годишен договор со Виган Атлетик. Неговото деби за новиот клуб дошло на Вајт Харт Лејн во поразот од Тотенхем со 3-1. По доаѓањето во клубот тој одлично се вклопил во 3-4-3 формацијата на менаџерот Роберто Мартинес играјќи како лев бек. Со ''Латикс'' тој го освоил ФА Купот на 11 мај 2013, иако не бил во состојба да игра во финалето против Манчестер Сити на Вембли поради повреда. Само три дена подоцна по поразот на Виган од Арсенал со 4-1, Босежур испаѓа од Премиер лигата за вторпат во неговата кариера.
2 Титули
2.1 Универсидад Католика
*Примера Дивизион де Чиле : ''Апертура 2002''
2.2 Бирмингем Сити
*Лига куп : 2010-11
2.3 Виган Атлетик
*ФА Куп : 2012-13
Јазици во Луксембург

country=Луксембург
Јазиците во Луксембург е поим со кој се опфаќаат јазиците кои се зборуваат на територијата на државата. Луксембург, официјално е тројазична држава. Државата има три официјални јазика, луксембуршки, германски и француски. Луксемуршкиот е национален јазик на државата.
Сè до независноста на државата, францускиот бил престижен јазик во Луксембург. Францускиот бил службен јазик на територијата на Војводството. Германскиот се користел во политичкиот круг само како помошен, за да се стекне поголем консензус за законите кои се донесувале. Германскиот се користел во образованието, а францускиот само во средното образование. Со законот од 26 јули 1843 година и францускиот се вовел во основото образование.
1 Службени јазици
Во државата службени јазици се луксембуршкиот, германскиот и францускиот. Германскиот и францускиот се користат во новинарството, јавните услуги и полицијата.
Сè до 1984, јазичната политика во државата се засновала на декретите од 1830, 1832 и 1834. Со нив, во администрацијата се користеле германскиот и францускиот, а луксембуршкиот немал службен стгатус.
Со уставните измени од 1984, луксембуршкиот се именувал како национален јазик и се поставил како еден од трите официјални јазика во државата. Францускиот останал како јазик на правосудството поради употребата на Наполеонскиот граѓански код во Луксембург.
1.1 Луксембуршки јазик
Луксембуршкиот јазик се изучува во претшколската возраст, а во училиштата и францускиот и германскиот. Во средното образование, само во прва година и само по еден час се учи на луксембуршки. Покрај другите два јазика, во средните училишта се изучуваат и англиски, шпански, италијански или латински.
1.2 Германскиот и францускиот јазик
Иако германскиот е еден од службените јазици во државата, Луксембург не бил дел од Советот за германскиот правопис од 1996 и самостојно новиот германски правопис бил воведен на територијата на Луксембург. Според весникот Luxemburger Wort, Луксембург не се смета себеси за држава каде се зборува германскиот јазик (национален јазик е луксембуршкиот) и според тоа нема право на учество во советот. Сепак, Луксембург зема учество во Фракофонијата и има член во Француската академија, иако како и германскиот и францускиот е само службен јазик.
2 Останати јазици
Во државата се зборуваат и други јазици, но тие се доселенички.
3 Странски јазици
Најзборувани странски јазици во државата се англискиот, шпанскиот и италијанскиот.
4 Статистика
Мајчин јазик и втор јазик на граѓаните во Луксембург:
луксемуршки француски германски англиски други
мајчин јазик, 77%, 6%, 4%, 1%, 12%
втор јазик, 13%, 90%, 88%, 60%
комбинирано, 90%, 96%, 92%, 61%
5 Поврзано
* Луксембург
* Демографија на Луксембург
Шверински замок

Шверински замок (|Schweriner Schloss) — замок сместен во градот Шверин, главен град на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа на остров во главното средишно езеро во градот, Шверинското Езеро.
Со векови, замокот бил дом на војводите и големите војводи на Мекленбург и подоцнежното Мекленбург-Шверин. Моментално во него се наоѓа седиштето на покраинскиот парламент.
Сметан е за едно од најважните дела на романтистичкиот историзам во Европа. Во овој ранг, го добила прекарот ''„Нојшванштајн на Северот“''.
1 Поврзано
* Шверин
* Шверинско Езеро
Јазмунд

Јазмунд (|Jasmund) — полуостров на островот Риген во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Тој е поврзан со полуостровот Витов и главниот дел на Риген, Мутланд, преку тесни патни премини Шабе и Шмале Хајде, соодветно. Меѓународните фериботски терминали во Засниц, Загард и Мукран се наоѓаат на Јазмунд. Јазмунд е исто така познат по кредестите карпи Штубенкамер (''Stubbenkammer'') во рамките на Националниот парк Јазмунд, природен резерват во североисточниот дел на островот Риген.
Никола Атанасов (флејтист)

Никола Атанасов (, Драмско, егејскиот дел на Македонија, - , ) — македонски флејтист и професор по флејта, познат во Македонија и Балканот. Бил именуван за легенда во музичката уметност.
1 Животопис
Атанасов е роден во 1939 година во селото Просечен, Драмско. Во 1964 година завршил Музичка академија во Љубљана, а како стипендист на италијанската влада една година престојувал на академијата „Санта Чечилија“ во Рим. Тој бил прв флејтист во оперскиот оркестар на тогашен МНТ каде што останал до крајот на својот работен век.Бил постојан солист на Македонската филхармонија, на камерниот ансамбл за современа музика „Св. Софија“, солист на камерниот оркестар на Радио Скопје. Атанасов има добиено многубројни стручни награди, државни признанија, „11 Октомври“, „Св. Kлимент Охридски“, „Златна лира“ и други. Починал во Скопје по долгогодишно боледување на 4 декември 2013 година.
Ервин Зелеринг

Ервин Зелеринг (|Erwin Sellering; р. во Шпрокхефел близу Бохум) — министер-претседател на германската сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија од 2008 година. Моментално живее во Грајфсвалд.
Зелеринг студирал право и живее во Мекленбург-Западна Померанија од 1994, каде започнал да работи во судовите на Шверин и Грајфсвалд. Како член на Социјалдемократската партија на Германија, работел во владата на Мекленбург-Западна Померанија од 1998, најпрвин како државен секретар, подоцна како министер за правда, а од 2006 како министер за социјални работи. Во 2007, станал претседавач на неговата партија за Мекленбург-Западна Померанија. Во 2008 го наследил Харалд Рингсторф како премиер на покраината.
Зелеринг е познат како многу строг кон неонацистите и учествува во промовирањето на семејниот живот и семејствата. Тој е оженет и има две деца.
Нимфоманија

Нимфоманија — појава која предизвикува претерани сексуални нагони кај жените. Жените кои боледуваат од нимфоманија ретко стапуваат во врска, бидејќи нивната претерана сексуална желба ги принудува постојано да бараат нови партнери или начини за задоволување на своите сексуални потреби.
Главни одлики кај нимфоманијата се зголемената потреба за секс, чести оргазми и желба за повеќе секс. Оваа појава психијатрите ја сметаат за психичко нарушување, но понекогаш нимфоманијата може да биде и почетен симптом на некое друго ментално заболување. Овие жени не се во можност да доживеат сексуално задоволство со ниеден маж, па поради тоа користат разни методи на сексуално задоволување, како мастурбација, хомосексуалност, оргии и слично. Чести се случаите лицата кои страдаат од нимфоманија да се наведуваат на проституција. Нимфоманијата може да се препознае од стручните лица и се смета за ментално заболување проследено со други симптоми.
1 Нимфоманијата како тема во уметноста и во популарната култура
* „Нимфоманијак (1 и 2 дел)“ (англиски: ''Nymphomaniac Vol. I and Vol. II'') - филм од 2013 година, во режија на Ларс фон Трир.
Собрание на Мекленбург-Западна Померанија

Собрание на Мекленбург-Западна Померанија — покраински парламент на германската сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија. Се наоѓа во Шверин и моментално брои 71 член од пет партии. Моменталното мнозинство е претставено преку голема коалиција на двете најголеми партии во покраината, но и државата, Социјалдемократската партија и Демохристијанскиот сојуз, која дала поддршка на кабинетот на министри на министерот-претседател Ервин Зелеринг.
Главни функции на Собранието се избор на премиерот (министер-претседател), носење закони и контрола на покраинската влада.
1 Моментален состав
По изборите на 4 септември 2011, составот на собранието е следен:
Партија, Места
Социјалдемократска партија (СДП), 27
Демохристијански сојуз (ДХС), 18
Левица (Die Linke), 14
Сојуз ’90/Зелени, 7
Национална демократска партија (НДП), 5
Изборите биле одржани користејќи пропорционален претставителен систем и партиите мора да го поминат цензусот од 5% за да влезат во покраинскиот парламент.
2 Претседатели на собранието
Име, Период, Партија
Карл Молтман, 1946-1952, СЕД
Рајнер Прахтл, 1990-1998, ДХС
Хинрих Киснер, 1998-2002, СДП
Силвија Бретшнајдер, 2002-во служба, СПД
3 Поврзано
* Мекленбург-Западна Померанија
* Шверин
* Шверински замок
Анс ла Реј (четврт)

Анс ла Реј е четврт (кварт) во западниот дел на островската држава Света Луција. Четвртот има население од околу 6.071 жители и тие претежно се рибари и земјоделци. Главниот град на четвртот е Анс ла Реј. Анс ла Реј било рибарско село. Кога пристигнале Французите во Света Луција, Анс ла Реј било едно од првите места кои ги населиле.
1 Гратчиња
Во четвртот се наоѓаат следниве градови:
*Анс ла Реј
*Канарис
2 Поврзано
* Света Луција
* Четврти во Света Луција
Врани

Врани — семејство птици, најголеми претставници од редот на врапчевидните, кои живеат низ целиот свет. Има 23 рода и над 120 вида, од кои родот на гавраните (Corvus) вклучува повеќе од една третина од вкупниот број.
1 Опис
Враните се големи до многу големи врапчеви птици, со силна градба, силни нозе, а кај сите видови (со исклучок на еден) носниците се покриени со влакненца. Во умерените подрачја враните се најчесто црни, сивкави или сини, некои се црно-бели, некои имаат синовиолетов сјај, додека тропските видови имаат поизразени бои. Половите се многу слични по боја и големина. Во оваа фамилија спаѓаат најголемите птици од редот на врапчевидните.
Најмалата врана е ''Aphelocoma nana'', која е ендемска во Мексико, со тежина од 40 грама и должина од 21.5 см; а најголема врана е гавранот, тежок 1.400 грама и долг 65 см.
Враните се најинтелигентната фамилија птици кои покажуваат дека имаат свест за себе, со помош на тестот со огледало (страчката) и способност да си направат алат (гавраните), способност која до сега им се припишуваше само на луѓето и некои поинтелигентни цицачи.
Природната исхрана на враните се состои од безрбетници, пилиња, јајца, мали цицачи, бобинки, овошје, семиња и мрши. Но, многу видови одлично се прилагодени на животот во градовите и исхрана која вклучува леб, шпагети и секакви остатоци од храна.
2 Размножување
Партнерските врски кај враните се многу цврсти, па дури и доживотни кај некои видови. Мажјакот и женката гломазното гнездо заедно го градат повисоко на дрвјата или на друго погодно место. Тоа се состои од гранчиња, прекриени со тревки и кори од дрво. Мажјакот ја храни женката за време на инкубацијата. Женките несат 3-10 јајца, најчесто 4-7 кои се обично зеленкави со кафеави точки. Кога ќе се испилат, младенчињата остануваат во гнездото 6-10 недели, зависно од видот.
3 Распространетост
Враните се распространети речиси низ целиот свет, со исклучок на крајниот југ на Јужна Америка и поларните подрачја. Повеќето видови живеат во тропските делови на Јужна и Средна Америка, јужна Азија и Евроазија, додека во Африка, Австралија и Северна Америка живеат по помалку од десетина вида. Родот на гавраните, со пет вида и еден подвид е повторно населен во Австралија релативно неодамна.
4 Систематизација
4.1 Родови со број видови
*''Platylophus'' - 1 вид
*''Platysmurus'' - 1 вид
*''Gymnorhinus'' - 1 вид
*''Cyanocitta'' - 2 вида
*''Aphelocoma'' - 5 вида
*''Cyanolyca'' - 9 вида
*''Cyanocorax'' - 17 вида
*''Calocitta'' - 2 вида
*''Garrulus'' - 3 вида
*''Perisoreus'' - 3 вида
*''Urocissa'' - 5 вида
*''Cissa'' - 3 вида
*''Cyanopica'' - 1 вид
*''Dendrocitta'' - 6 вида
*''Crypsirina'' - 2 вида
*''Temnurus'' - 1 вид
*''Pica'' - 3 вида
*''Zavattariornis'' - 1 вид
*''Podoces'' - 4 вида
*''Nucifraga'' - 2 вида
*''Pyrrhocorax'' - 2 вид
*''Ptilostomus'' - 1 вида
*''Corvus'' - 42 вида
Кастри (четврт)

Кастри — еден од 11-те четврти во островската држава Света Луција. Според пописот од 2002 година, четвртот имал население од 64.957 жители. Според тоа, четвртот има благ но постојан раст на населението во последните 10 години. Во четвртот се наоѓа главниот град на Света Луција, Кастри.
1 Општо
Кастри е град и пристаниште. Кастри е главен културен, трговски и политички центар на островот. Во градот има поголем број трговски објекти. Градот и четвртот се познати туристочки места и може да се посетат повеќе историски објекти, како што е Катедралата, плоштадот Дерек Волкот и Брдото на Добрата среќа. Во четвртот се наоѓаат и најпознатите хотели во државата.
2 Наводи
*
3 Поврзано
* Света Луција
* Четврти во Света Луција
* Кастри
Суфриер (четврт)

Суфриер е еден од четвртите во островската држава Света Луција. Административен центар на четвртот е Суфриер, град кој бил главен град на Света Луција за време на француското колонијално доба. Денес, Суфриер е мирно рибарско место со туристичка индустрија во развој. Местото е познато по двата питона, вулкански тапи, кои се препознатливи за Света Луција и тие се претставени на знамето на државата.
1 Атракции
*Питони: Мал Питон и Голем Питон се две огромни вулкански тапи.
*Извори на сулфур
*Посед Суфриер*Прашума
2 Галерија
3 Наводи
4 Поврзано
* Света Луција
* Четврти во Света Луција
* Питони
Северна Карелија

Северна Карелија (|Pohjois-Karjala, |Norra Karelen) е округ во источниот дел на Република Финска. Зафаќа површина од 21.583 квадратни километри и тука живееле 165.869 жители. Главен град е Јоенсу кој има 64.000 жители.
=Географија=
Според релјефот, округот припаѓа на историската област Карелија, заземајќи го нејзиниот северозападен дел. Тука преовладува рамничарско подрачје во висина од 80 - 200 метри. Климата во Северна Карелија е остра континентална. И покрај тоа што е сместен внатре во копното, овој округ има многу леднички езера. Најголема река е Пиелинен.
=Население=
Според податоци од 2012 година, во Северна Карелија живеат над 165.000 жители. Од 2000 година па наваму населението во округот опаднало за 5%. Густината на населението изнесува 9 жители/км2 што е за 2 пати пониско од просекот на државно ниво. Етничкиот состав го сочинуваат во најголем број Финци, меѓутоа има и мал број доселеници Руси од блиските прекугранични места во Русија.
=Административна поделба=
Округот Северна Карелија се состои од 14 општини и тоа:
Трелеборг

Трелеборг (шведски:Trelleborg) е град во Шведска, во крајниот јужен дел на државата. Се наоѓа во округот Сконе каде е шести град по големина. Тој е исто и седиште на истоимената општина. Со оглед на тоа е дека е најјужен град во земјата, тој е познато летно туристичко одредиште. Зафаќа површина од 13,66 км² и тука живеат над 30,000 жители.
Алта

Алта (севернолапонски: Áltá, квенски: Alattio) — град и општина во округот Финмарк во Норвешка. Сместен е на брегот на Норвешкото Море, северно од Северниот Поларник. Зафаќа површина од 3,849.59 км² и тука живеат 19,282 жители.
1 Поврзано
*Норвешка
*Географија на Норвешка
Кебеличко Езеро

Кебеличко Езеро (|Käbelicksee) — езеро во округот Мекленбуршката Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Езерото е дел од Националниот парк Мириц. Се наоѓа на надморска височина од 62,4 метри, а неговата вкупна површина изнесува 2,64 км².
Црква „Св. Петка“ - Дрмени

Света Петка претставува мала селска црква во преспанското село Дрмени. Изградена е на почетокот на 21 век.според сновидение на месен жител. Изградена е со помош на сите селани. Се наоѓа на неколку километри од селото.
1 Поврзано
*Дрмени;
*Прва ресенска парохија;
*Црква „Св. Ѓорѓи“ - главната селска црква;
Национален парк Западнопомерански лагуни

Национален парк Западнопомерански лагуни (|Nationalpark Vorpommersche Boddenlandschaft) — најголем национален парк во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, сместен на бреговите на Балтичкото Море. Се состои од неколку полуострови, острови и лагуни во Балтичкото Море, на територијата на округот Западна Померанија-Риген.
Националниот парк ги вклучува:
* полуостровот Дарс
* западниот брег на островот Риген
* островот Хидензе
* островот Уманц
* неколку мали острови помеѓу овие места
* бројни лагуни помеѓу копното
Национален парк се одликува со многу плитки води, кои се станиште на уникатна крајбрежна фауна. Сите делови на националниот парк се познати како места за одмор на илјадници жерави и гуски.
Неговата површина изнесува 805 км<sup>2</sup>.
1 Состав
Околу половина од површината на паркот се наоѓа на отворено море; повеќе од една четвртина покриваат деловите на лагуните во синџирот Дарс-Цингст Боден, вклучувајќи го Западен Риген Боден. Заштитени се овие области со плитки води (во Балтичкото Море, границата на националниот парк е определена на десет метри длабочина) со нивната богата флора и фауна. Различното ниво на солта во соленикавата вода во Балтикот и плитките лагуни значајно придонесува на локалниот природен диверзитет. На пример, балтичката харинга ги посетува плитките заливи постојано за мрестење.
Територијата на националниот парк вклучува делови на Дарс и полуостровот Цингст, како и поголем дел од островот Хидензе. Тесен премин на копно на островот Риген, веднаш до плитките лагуни, се наоѓа во рамките на националниот парк. Борови и букови шуми покриваат поголем дел од областа. Во непошумените области постојат мочуришта, благодарение на крајбрежното поплавување.
Национален парк Мириц

Национален парк Мириц (|Müritz-Nationalpark) — национален парк сместен отприлика во средина помеѓу Берлин и Росток, во јужниот дел на сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се протега на големи делови од езерската област Мириц во округот Мекленбуршка Езерска Област. Националниот парк Мириц бил основан во 1990. Вкупната површина што ја зафаќа изнесува 318 км<sup>2</sup>. Близу градот Варен, посетителите можат да добијат информации за националниот парк, во објактот наречен Мирицојм (''Müritzeum'').
1 Географија
Националниот парк е поделен на две одвоени области, Мириц и Зеран: Првиот и поголем дел се протега од источниот брегови на езерото Мириц до градот Нојштрелиц. Вториот и помал дел е сместен источно од Нојштрелиц. 65% од територија на паркот е покриена со шума, 12% со езера. Преостанатиот дел е составен од мочуришта и ливади.
Езерото Мириц има површина од 118 км<sup>2</sup>, но само неговиот источен брег е дел од националниот парк. Градовите Варен и Нојштрелиц се најблиски градови до паркот. Во рамките на националниот парк постојат околу 100 езера, како и бројни помали водени површини, потоци и канали. Реката Хафел извира во делот околу Мириц, близу поделбата на водите во различните сливови, балтичкиот и северниот.
2 Фауна и флора
Животни што можат да се најдат во границите на националниот парк се обичниот орел, жеравите, белоопашестиот орел и орелот-рибар. Други животни што можат да се сретнат се големиот воден бик, трскарот, црвеноногата тринга, зеленоногата тринга, црниот штрк, жерави, берија, патката крецка и малиот свиркач.
Поради недопрената природа можат да се најдат многу смреки во самиот парк.
Германска национална библиотека

Германска национална библиотека (|Deutsche Nationalbibliothek или скратено DNB) — главна архивска библиотека и национална библиотека на Германија. Нејзина задача е да ги собира, архивира, документира и библиографски забележува сите германски публикации и публикации издадени на германски јазик од 1913, странски публикации за Германија, преводи на германски дела и дела на германски емигранти издадени во странство помеѓу 1933 и 1945 и да овозможи да станат достапни на јавноста. Германската национална библиотека одржува соработки со надворешни субјекти на национално и меѓународно ниво. На пример, таа е водечки партнер во развивање и одржување на библиографски правила и стандарди во Германија и игра значајна улога во развојот на меѓународните библиографски стандарди. Соработката со издавачите е регулирана со закон од 1935 за Германската библиотека Лајпциг и од 1969 за Германската библиотека Франкфурт.
Должностите се поделени помеѓу објектите во Лајпциг и Франкфурт на Мајна и секој објект ја насочува својата работа во одредени области. Третиот објект, Германскиот музички архив Берлин (''Deutsches Musikarchiv Berlin''; основан 1970), се занимава со сите музички архивирање (како печатени, така и снимени материјали).
1 Инвентар
* Вкупно: 27,7 мил. дела**Лајпциг: 16,7 мил. дела
**Франкфурт на Мајна: 10,3 мил. дела
**онлајн публикации: 719.000 дела
2 Галерија
3 Поврзано
* Обединета нормативна податотека (''Gemeinsame Normdatei'' или GND)
Грб на Мекленбург-Западна Померанија

Грб на Мекленбург-Западна Померанија — грб на германската сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија.
Поголемиот грб на покраината ја прикажува главата на бик на Мекленбург, грифонот на Померанија и црвениот орел на Бранденбург. Помалиот грб ја прикаќува само главата на бико на Мекленбург и грифинот на Померанија. Потекнува од грбовите на Мекленбург-Шверин и Мекленбург-Штрелиц, некогашни држави на територијата на покраината, заедно со Војводството Померанија, кои имале многу посложени грбови.
1 Делови
Мекленбург, Померанија, Бранденбург
2 Поврзано
* Грб на Прусија
* Грб на Германија
3 Наводи
*
Горан

Горан — старо словенско машко име, настанато од именката гора. Во вистинска смисла означува оној кој е роден во шума, планина, но и оној кој е голем и силен. Се претпоставува дека во минатото е извадено од името Горислав, а по некои етимолози од името Георгије . Исто така, постои мислење дека има и грчко потекло. Името постои во Србија, Хрватска, Македонија и Словенија , но и во Шведска (се пишува ''Göran'') и значи „фармер“. Во оваа земја се слави и именден на 23 април .
1 Популарност
Во изминатите векови ова име во Србија било многу ретко, но во втората половина на XX век стана популарно и распространето во сите краишта на земјата. Во периодот од 2003 до 2005 било 71-во по застапеност, а во Македонија во 2011. имало 12.392 луѓе под ова име и е на четвртото место. Во Словенија во 1993, 1995 и 1997 било меѓу првите сто. Во јужна Австралија во 2004 било на 501-вото место.
2 Изведени имиња
Од ова име се изведени имињата Гора, Горана, Горе, Гого, Горица и Горјанка. Горе како име се јавува во англискиот јазик и има необично значење „триаголна земја“, најверојатно се однесува на жител на такво место. Интересен податок е дека две населени места во САД и едно во Етиопија го носат овој назив.
Живеј и остави ги другите да умрат (филм)

Живеј и остави ги другите да умрат (англиски: ''Live and Let Die'') е британски игран филм од 1973 година, во режија на Гај Хамилтон. Главните улоги ги толкуваат: Роџер Мур, Џејн Сеjмур и Јафет Кото. Филмот претставува дел од циклусот филмови за тајниот агент Џејмс Бонд. Филмот добил две награди и имал три номинации, од кои, една за наградата „Оскар“.
1 Содржина
Во зградата на Обединетите нации во Њујорк, на улиците на Њу Орлеанс и во текот на еден вуду ритуал се убиени тројца агенти на британската тајна служба. Задачата да ги открие мотивите на овие злосторства му ја доверуваат на тајниот агент Џејмс Бонд. Неговата прва станица е њујоршкиот кварт Харлем од каде ја следи организацијата која се занимава со црна магија. Но, набрзо, тој паѓа во рацете на злосторниците.
Барбара Поповиќ

Барбара Поповиќ (родена на , ) - македонска пејачка.
1 Животопис
Својата музичка кариера ја започнала од 6 години. На возраст од 6 до 10 години учествува на реномираниот детски фестивал ''Супер Ѕвезда'' со песната „Бонџорно“ напишана од Калиопи и со други песни. На овој фестивал продолжила да настапува до 10 годишна возраст, со други песни напишани од Јован Јованов, Дарко Димитров и Драган Мијалковски.
Од шестгодишна возраст го изучувала пијаното во музичкото училиште „Илија Николовски Луј“.
На 30 ноември 2013 година Поповиќ ја претставила Македонија на европскиот музички фестивал ''Детски избор за песна на Евровизија'' со песната „Охрид и музика“ и го освои последното место.
По кратка пауза, се вратила на сцената на Макфест 2018, настапувајќи со песната "Не си ти крив".
Порти на ноќта (филм)

„Порти на ноќта“ (Француски: ''Les portes de la nuit'') е француски игран филм во режија на Марсел Карн (Marcel Carn). Главните улоги ги играат: Пјер Брасер (Pierre Brasseur), Серж Реџани (Serge Reggiani), Ив Монтан (Yves Montand) и Натали Натје (Nathalie Nattier). Филмот е снимен во 1946 година, а трае 106 минути.
1 Содржина
По Втората светска војна, зимата 1945 година, во Париз, Жан Диего (Jean Diego) среќава соборец од Движењето на отпорот за кој мисли дека загинал. Истата вечер, во едн кафеана тој го среќава скитникот кого го викаат "Судбина" (''Destin''), кој на луѓето им ја претскажува судбината, иако тие не му веруваат.Скитникот му предвидува дека наскоро ќе ја запознае жената на својот живот. Диего не му верува и мисли дека тој се шегува, но во тој момент низ прозорецот здогледува една убава жена. Жената се вика Малу (Malou), која е омажена за богатиот Жорж (Georges), кој живее во Лондон. Малу се вратила во маалото во кое пораснала и му кажува на Жорж дека повеќе не го сака. Таа го посетува татко ѝ кому му остава одредена сума пари, а потоа, кога оди да прошета низ дворот на нивната куќа, таму случајно го среќава Диего и тие веднаш се вљубуваат. Тогаш се појавува и Ги (Guy), братот на Малу, во кого Диего го препознава предавникот кој за време на војната ги предавал членовите на Движењето на отпорот. Диего го напаѓа Ги, но го пушта да си оди, благодарение на молбата на Малу. Во меѓувреме, Жорж ја бара Малу и го среќава Ги, кој му кажува каде да ја побара при што му дава пиштол. Кога Жорж ќе ги сретне Малу и Диего на улица, таа повторно му кажува дека не сака повеќе да живее со него. Во налет на бес, тој пука во неа и смртно ја ранува. Жорж и Диего ја носат Малу во болница, но таа умира за време на операцијата. Ги, разочаран поради тоа што е откриен, се самоубива така што се фрла пред воз.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Дрмени

Свети Ѓорѓи (позната и како Свети Ѓорѓија) — главна селска црква во ресенското село Дрмени, сместена непосредно до регионалниот пат Ресен-Отешево.
1 Местоположба
Се наоѓа на самиот јужен раб на селото, веднаш до регионалниот пат Ресен-Стење. Покрај нејзе се наоѓаат селските гробишта и една германска гробница од Првата светска војна.
2 Историја
Изградена е во 1871 година.
3 Архитектура
Црквата има прекрасен иконостас, направен по градбата, но не е фрескоживописана. Односно има само две фрески и тоа од лево до олтарот Свети Наум, од десно Свети Трифун. За да не се оштетат тие се застаклени. Останатите ѕидови се премачкани со бела боја. Во 1990-тите години направена е голема камбанарија во дворот. На почетокот на септември 2013 година, во црквата била извршена кражба, при што била украдена една вредна икона.
3.1 Легенда
Локалната легенда вели дека за самата изградба селаните многу се мачеле, носеле камења, сами граделе, немале дарители, но решиле и ја направиле, оваа убава и голема црква. Според кажувањата на постарите, за изградбата на оваа црква отишле дури 12 жртви (загинале 12 браќа). Тие биле качени на скеле во внатрешниот дел на црквата кога удрил земјотрес и сите паднале еден врз друг и никој не преживеал.
4 Галерија
5 Поврзано
* Дрмени
* Преспанско-пелагониска епархија
* Ресенско архијерејско намесништво
* Прва ресенска парохија
Децимално редукциско време

Во микробиологијата, децималното редукциско време или Д-вредност претставува времето за кое на определена температура ќе бидат уништени 90% од микроорганизмите што се предмет на проучување. Бројот на микроорганизмите кои преостанале е 10%, односно бројот се намалил за една логаритамска редукција од почетниот број. На пр. за еден хипотетички микроорганизам доколку неговиот број се намали за 90% ако биде изложен на температура од 150°C за време од 20 минути, тогаш Д-вредноста за овој микроорганизам на оваа температура изнесува Д<sub>150°C</sub> = 20 минути.
Слабински прешлени

Слабинските прешлени (| vertebrae lumbales) го сочинуваат слабинскиот ’рбет, кај човекот се пет и се наоѓаат на ’рбетниот столб под градните прешлени и над крстните прешлени. Слабинските прешлени се означуваат: L1, L2, L3, L4 и L5.
1 Делови
Кај слабинските прешлени се разликуваат:
*тело (corpus vertebrae), телото од слабинските прешлени е пошироко и поголемо за разлика од другите тела на другите прешлени кои се помали;
*прешленски лакови (arcus vertebrae), прешленскитe лакови се многу цврсти и силни и од нив продолжуваат израстоците;
*прешленски отвор (foramen vertebrale);
*горни зглобни израстоци (processus articulares superiores);
*долни зглобни израстоци (processus articulares inferiores);
*напречни израстоци (processus transversus), напречните израстоци се долги и со триаголна форма;
*’ртен израсток (processus spinosus).
2 Особености
Одлики на првиот и петтиот слабински прешлен:
*Првиот слабински прешлен (L1) се изедначува со предниот крај на деветтото ребро;
*Петтиот слабински прешлен (L5) е карактеристичен со своето тело така што е подлабоко издадено во карличната празнина и заедно со крсната коска формираат испакнатост (| promontorium).
3 Зглобови
*Зглобовите меѓу зглобните израстоци на прешлените, се рамни зглобови и се врши само лизгање.
*Зглобовите меѓу пешленските тела, ги спојуваат телата со помош на меѓупрешленски плочи (| discus intervertebralis), коишто се зајакнати со помош на два надолжни лигаменти: преден и заден.
*Движењата зависат од еластичноста на ’рбетниот столб и од неговата извежбаност.
4 Галерија
Централен агол

Нека е дадена кружница. Централен агол e агол чиe теме е центарот О на кружницата, а чии краци се два дистинктни полупречници. При опис или цртање на централен агол, покрај обележувањето на краците-полупречниците, т.е. пресечните точките А и В, децидно треба да се обележи дали се мисли на конвексниот (&lt;180&deg;) или неиспакнатиот агол (&gt;180&deg;).
*Централен агол &Theta; е: 0&deg;&lt;&Theta;&lt; 360&deg; односно 0 &lt;&Theta;&lt; 2&pi; (радијани)
1 Формули
Сл.1: Централен агол. Конвексен (го зафаќа пократкиот лак ''L'').
Ако пресечните точки А и В на краците со кружницата формираат пречник, тогаш &Theta; = 180&deg; и е рамен агол. (Во радијани, &Theta; = &pi;.)
Нека L е пократкиот лак помеѓу А и В, а R нека е полупречникот на кружницата.*Ако централниот агол &Theta; го зафаќа ''L'' (види сл.1), тогаш
<math> 0^{\circ} < \Theta < 180^{\circ} \, , \,\, \Theta = \left( {\frac{180L}{\pi R \right) ^{\circ}=\frac{L}{R}</math>
Доказ (со степени): Периметарот на кружница со полупречник R e: 2R&pi;, а лакот ''L'' е (<sup>&Theta;</sup>/<sub>360&deg;</sub>) пропорционален дел од целиот периметар (види лак (кружница)). Значи:
:<math>L=\frac{\Theta}{360^{\circ \cdot 2R \pi \, \Rightarrow \, \Theta = \left( {\frac{180L}{\pi R \right) ^{\circ}</math>
Сл.2: Централен агол. Неиспакнат (не го зафаќа пократкиот лак ''L'').
Доказ (со радијани): Периметарот на кружница со полупречник R e: 2R&pi;, а лакот ''L'' е (<sup>&Theta;</sup>/<sub>2&pi;</sub>) пропорционален дел од целиот периметар (види лак (кружница)). Значи:
:<math>L=\frac{\Theta}{2 \pi} \cdot 2R \pi \, \Rightarrow \, \Theta = \frac{L}{R}</math>*Ако централниот агол &Theta; не го зафаќа L, тогаш тој е неиспакнат агол (види сл.2) односно:
<math> 180^{\circ} < \Theta < 360^{\circ} \, , \,\, \Theta = \left( 360 - \frac{180L}{\pi R} \right) ^{\circ}=2\pi-\frac{L}{R}</math>
2 Поврзани теми
*Видови агли
*Кружница
*Периферен агол
Самарџија

Самарџија, седлар или сарач — занаетчија специјализиран за обработка на кожа и гума. Пред сè, седла, појаси, футроли за огнено оружје, фишеклии за ловци, паричници, камшици. Овој занает спаѓа во кожните занаети. Сарачката роба можела да се купи и на пазарите и панаѓурите.
Самарџијата производите ги изработувал рачно, а алатките што ги користил се многубројни и вклучуваат сарачко шило и игла со кои рачно шиел, потоа многу различни ножеви, сечила, ножици, зумби, калапи, стеги и преси. Во почетокот самарџиите сами ја правеле и подготвувале кожата, потоа ја набавувале и на крајот почнале да користат фабрички обработена кожа. Пред индустријализацијата, секое домаќинство имало коњи и волови, кои се користеле за обработка и влечење. Но, со модернизацијата и сузбивањето на запрегите, бројот на самарџиите се намалил, а денес овој занает е многу редок.
Денес, неизбежната пластика ги потиснува кожните предмети. Бидејќи кожните предмети бараат многу професионална, човечка работа, а тоа им ја зголемува цената. Ремени, паричници, кутии за пиштоли... тие се повеќе се направени од пластика, лесни се, водоотпорни, нивната цена е ниска.
0.1 Сарачки занает
Сарачки занает — се занимавал со изработка на предмети од кожа, пред сè коњска и товарна опрема како што се седла, самари, узди, ремени, торби и други кожни делови. Сарачкиот занает во Македонија долго време бил во рацете на Турците, но меѓу двете војни, со него се занимавале и Македонци.
Освен основната опрема на самарџиите, сарачите изработувале и узди, ремења, реденици, седла, дисаѓи, анџици, амови, делови од опремата на коларите, како и разни кожни футроли за чување оружје, ножеви, ташни и други предмети.
Од 1914 до 1941 година со овој знает се занимавале само тројца сарачи; во Струга до 1935 година само еден, а од 1938 година работеле само двајца занаетчии. За овој занает кај младите воопшто не владеел интерес, па ниеден занаетчија не држел кај себе ученик. Сарачите набавувале суровина од охридските кожари, а подоцна и од трговијата.
Знаме на Мекленбург-Западна Померанија

Знаме на Мекленбург-Западна Померанија — знаме користено од германската сојузна покраина Мекленбург-Западна Померанија.
Пет официјални предложени знамиња биле разгледувани во 1990, но сите биле одбиени. На крајот, дизајнот на Норберт Буске, тогаш член на парламентот на Мекленбург-Западна Померанија, бил прифатен. Не било претпочитано од страна на германските вексилолози. За кратко време во 1990 било користено неофицијално знаме (трибојното знаме на Мекленбург, заедно со неговиот грб).
1 Граѓанско знаме
Граѓанското знаме (''Landesflagge'') прикажува пет хоризонтални ленти, сина-бела-жолта-бела-црвена, прикажани во различен сооднос, обично 4:3:1:3:4. Сината лента, обележана како ултрамарин („ultramarinblau“), е најгоре. Средишната лента е жолта, најдолната е црвена („zinnoberrot“). Ги прикажува боите на покраината Мекленбург-Западна Померанија (сина, бела, жолта и црвена), кои се одредени со првиот член од покраинскиот устав. Обете знамиња се прикажани во сооднос 3:5. Била создадено преку спојување на знамињата на Мекленбург (хоризонтално трибојно знаме со сини, златни и црвени ленти) и пруската Покраина Померанија (двобојно знаме, сино-бело), во употреба од 1882.
Боја CMYK HKS RAL
Сина (Ultramarinblau), 100/70/0/0, 43, RAL 5002
Жолта (Gelb), 0/0/100/0, 3, RAL 1021
Црвена (Zinnoberrot), 0/100/100/0, 13, RAL 3020
2 Државно знаме
Државното знаме (''Dienstflagge'') е граѓанското знаме, на кое се ставени глава на бик и грифин (двата симбола од грбот на Мекленбург-Западна Померанија). Средишната жолта лента а е прекината на местото на симболите. Го користат полициските бродови на покраината и од официјалните тела на покраината. Исто така се прикажува на официјални настани.