procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Василис Карас

Василис Карас (|Βασίλης Καρράς; - ) — грчки фолк пејач. Карас е познат по по својот карактеристичен длабок глас и њубовната лирика која ја користи во своите текстови.
Роден е како ''Василис Кесоглидис'' во доселеничко (маџирско) семејство во селото Шарли (Кокинохори) во Правишко кај Кавала. На својата десетгодишна возраст, заедно со своето семејство се преместиле да живеат во Солун. На 6 јули 1969 година, во своите 16 години, го имал своето прво деби. Својот прв албум го издал во 1980 година.
1 Дискографија
* 1980, Αλησμόνητες Ώρες ''(Vasipap 268 LP- CD)''* 1982, Τι Λες Καλέ ''(Vasipap 325 )''* 1984, Γιατί να χωριστούμε ''(Vasipap 368 LP)''* 1985, Μη χαθείς ''(Vasipap 483 LP &36 CD)''* 1987, Απ'τη Θεσσαλονίκη με αγάπη ''(Vasipap 410 LP-CD)''* 1988, Αποκλειστικά για σ'ένα ''(Vasipap 435 LP)''* 1988,Μια Βραδιά Στην Σαλονίκη
* 1989, Αυτή τη Νύχτα ''(Vasipap 449 LP &11 CD)''* 1990, 10 χρόνια Β.Καρράς ''(Vasipap 465 LP &15 CD)''* 1990, Είσαι παντού ''(Vasipap 474 LP - CD)''* 1991 - Asteria tou Vorra-B.Karas,S.Fotiadis,A.Marmarinou Live
* 1991, Μια Βραδιά στα "Νέα Δειλινά" ''(Vasipap 487 LP & 12 CD)''* 1991, Λέγε ότι Θες ''(Minos 981 LP - CD)''* 1991,Asteria tou Vorra-B.Karas,S.Fotiadis,A.Marmarinou Live
* 1992, Τραγούδια απο το Συρτάρι ''(Vasipap 522 LP - 27 CD)''* 1992, Δεν Πάω Πουθενά ''(Minos 478707 LP-CD)''* 1993, Νύχτα Ξελογιάστρα ''(Vasipap 539/40 2 LP & 45/46 2 CD)''* 1993, Πως Τολμάς ''(Μinos 480051 LP - CD)''* 1994, Στην Σαλονίκη Μια Φορά ''(Minos 480249 LP - CD)''* 1994, Χρέωσέ το σε Μένα ''(Minos 480594 LP - CD)''* 1995, Φταις Εσύ ''(Minos 836933 LP - CD)''* 1996, Τηλεφωνησέ μου ''(Minos 855238 LP - CD)''* 1996, Είσαι Παντού ''(Vasipap 586/7 2 LP - CD)''* 1996 - Erxomai
* 1997, Μ'έχεις κάνει αλήτη ''(Minos 493568 CD)''* 1998, Φαινόμενο ''(Minos CD Single)''* 1999, Επιστρέφω ''(Minos CD)''* 1999, Αυτοπεποίθηση ''(Minos CD)''* 1999, 20 Χρονια Βασίλης Καρράς ''(Minos CD)''* 2000 - Live
* 2000, Οι Μεγαλύτερες Επιτυχίες του Β. Καρρα 1991 - 1999 ''(Minos CD)''* 2001 - Live
* 2001, Γύρισε ''(Minos CD)''* 2002 - Live
* 2002, Τα Δικά μου Τραγούδια ''(Minos CD)''* 2002, Λόγια της Νύχτας ''(Minos CD)''* 2002-Tragoudia pou agapo
* 2003 - Live
* 2003 - Live Show -Τερζής, Μελάς, Καρράς, Τάσιος & Πάζης
* 2003, Πάρε το Δρόμο κι Έλα ''(Minos CD)''* 2004, Τα Καλύτερα Τραγούδια του Β. Καρρα 1991 - 1995 ''Ας τη να Λέει''''(Minos CD)''* 2004, Τα Καλύτερα Τραγούδια του Β. Καρρα 1996 - 2003 ''Τηλεφώνησέ μου''''(Minos CD)''* 2004, Βασίλης Καρράς 1991 - 2003 on DvD ''(DvD)''* 2005 - Live
* 2005, Ολα Ένα Ψέμα ''(Virus Music)''* 2006 - Live (CD2)
* 2007 - Ola mu ta hronia 2CDs Live
* 2007 - Oneira
* 2008 - Ola mou ta hronia live
* 2009 - Opos palia
* 2010 - Ax monaksia mou
* 2012 - Ετσι Λαικα ( Etsi Laika 2011/12 )
Стоја Поп-Атанасова

Д-р Стоја Поп-Атанасова е родена во 1948 година во Рожен, пиринскиот дел на Македонија. Била истакнат македонист. Завршила Филолошки факултет „Блаже Конески“ - Скопје, група македонски јазик со историја на книжевностите на народите на СФРЈ, последипломски студии „Лингвистичка анализа на Битолскиот триод“, Скопје 1991, Филолошки факултет „Блаже Конески“ - Скопје, и одбранила докторска дисертација на тема „''Лексиката на македонската црковна поезија''“, Скопје 1999, Филолошки факултет „Блаже Конески“ - Скопје.
1 Творештво
Најзините интереси се на теми од областите на палеославистика, историска лексикологија и лексикографија. Автор е на повеќе статии во списанија, зборници, монографии. Учествува во авторските колективи на разни научноистражувачки проекти.
Била член на редакцијата на списанието „''Македонски јазик''“ (2003-2009) и член на редакцијата на списанието „''Македонистика''“ (2003-2009), како и член во Советот на Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков” (2005-2009)
2 Поврзано
* Македонистика
* Список на македонисти
* Македонски јазик
Кнут Велики

Кнут Велики или Кнуд Велики (|Knútr inn ríki, |Knud den Store or Knud II, |Cnūt se Micela |Knut den mektige, |Canute the Great, |Knut den Store; ~ 985/ 995 – 12 ноември 1035) — крал на Данска од 1018 г., крал на Англија од 1016 г, на Норвешка, а од 1028 г. и на дел од Шведска.
Роден е во 985 или 995 година, а починал во 1035 година. Бил син на Свен Вилобрадиот. Имал помалку од дваесет години кога неговиот татко го испратил кон поход на Англија во 1015 година. Со војска од околу 10.000 војници, многу бргу постигнал успеси, па во април 1016 година ја започнал опсадата на Лондон. По започнувањето на опсадата, кралот Едмунд II успеал да побегне од градот, но за ова дознал Кнут, па многу бргу го пресретнал и го поразил. Според договорот, целата земја требала да биде управувана од страна на двата крала, но Едмунд починал. Така, Кнут кон крајот на јануари 1017 година станал крал на Англија.
Како крал на Англија, Кнут вовел голем број на реформи. Во 1017 година ја поделил земјата на четири грофовии: Весекс, Мерсија, Источна Англија и Нортамбрија. Кога ја стабилизирал својата власт во Англија, повторно се упатил кон Данска. Во 1018 година на престолот на Данска го наследил својот брат. Поради отсуството на кралот во Данска, норвешкиот и шведскиот крал ја нападнале Данска. Улф Јарл исто така не покажал лојалност кон кралот. Ги наговорил на Данците за свој крал да го изберат Хардекнут. Подоцна, Јарл му помогнал на Кнут да ги порази на Швеѓаните и Норвежаните. И покрај тоа, Кнут Велики во 1026 година наредил Јарл да биде убиен.
Во 1028 година, Кнут успеал да ја освои Норвешка. Така, тој станал ''крал на цела Англија, Данска, Норвешка и делови на Шведска''.
1 Поврзано
* Викиншка ера
Морски нуркачи

Морските нуркачи се група на водни птици кои го образуваат ''Gaviiformes''. Се среќаваат во Северна Америка и северна Евроазија (Европа, Азија) и веројатно Африка. Сите современи видови на морски нуркачи се дел од родот ''Gavia'', фамилијата ''Gaviidae'' и овој ред.
1 Изглед
Морските нуркачи се големи птици, пливачи и нуркачи, долги од 53 до 91 cm и со распон на крилата меѓу 106 и 152 cm. Тежината се движи од 1 па до 6,4 кг, зависно од видот. Тоа значи дека овие големи видови се значително потешки од гуските (''Anserinae''). Овие птици се разликуваат од нуркачите (''Podicipedidae'') пред сè по целосните пливачки кожички кои ги поврзуваат трите нанапред свртени прсти (анизодактилија), како и многу добро видливата, иако кратка, опашка.
Пердувите кај повеќето видови во време кога носат „свадбено руво“ од горната страна се обоени црнобело, како шаховски полиња, додека од долната страна на телото се бели. Кај сите видови главата и вратот се со живи бои. Овие воочливи, раскошно обоени пердуви зиме се заменуваат со невоочливи бои. Тие се густи и добро изолираат од ладот на арктичките и субарктичките води кои се нивно природно живеалиште. Многу време посветуваат во нега на пердувите, бидејќи само чисти, добро негувани пердуви овозможуваат и добра заштита.
Мажјаците се нешто покрупни од женките, но друг, видлив полов диморфизам не постои. Младите морски нуркачи имаат во текот на целата година едноставно обоени пердуви (како и возрасните зиме). Дури кога имаат околу три години, пердувите ја добиваат типичната боја на возрасните во време на парењето и гнездењето.
Сите видови поседуваат силен зашилен клун и мали исто така зашилени крила. Тие се многу добри летачи, но бидејќи нозете им се сместени зад средината на телото, тие многу тешко и неспретно се движат.
2 Поврзано
* Нуркачи — неповрзан ред на птици со сличен начин на исхрана
Јоаким III Цариградски

Јоаким III Цариградски (грчки: ''Ιωακείμ Γ΄ Μεγαλοπρεπής'') — Цариградски патријарх во периодот од 1878 до 1884, и од 1901 до 1912 година. Тој бил еден од највлијателните патријарси на 19 век и XX век.
Тој е роден во Константинопол, денешен Истанбул во 1834 година под името Христос Деведзис. Тој води потекло од градот Крушево, денешна Република Македонија. Своето образование го завршил во Виена.
Во текот на 1858 до 1861 година бил ѓакон на црквата Свети Ѓорги, која подоцна била обновена кога тој станал патријарх. Во 1864 година бил избран за епископ на Варна и во 1874 година за владика во Солун. Во 1880 година го основал списанието ''Вистина''. До 1889 година живеел и работел во Цариград. Во текот на неговиот прв мандат, тој најмногу внимание посветувал на пронаоѓање на поголеми финансиски средства за патријаршијата. а потоа отишол во Атон, каде се задржал до 1901 година.
Патријарх Јоаким III постојано се обидувал да пронајде решение за поделбата на тогашните македонски епархии помеѓу Патријаршијата и Бугарската егзархија. Јоаким III побарал сите македонски епархии јужно од Велес да останат под јурисдикција на Цариградската патријаршија, бидејќи според неговото мислење таму наводно живеле Грци.
Тане Наумов

Тане Наумов (Долно Котори, Леринско, 24 февруари 1907 - Битола, 27 април 1977) — македонски комунист, учесник во Шпанската граѓанска војна, во НОБ во Егејска Македонија и во Грчката граѓанска војна.
1 Животопис
Наумов е роден во 1907 година во Долно Котори, Леринско, денес во егејскиот дел на Македонија. Во 1912 година, за време на Првата балканска војна, биле убиени неговиот татко и неговиот дедо. Тоа го принудува Тане да работи уште од мали години. Во 1933 година станал член на КПГ. По воведувањето на диктатурата на Метаксас, во 1936 година, заедно со други комунисти Грци, заминал со брод за Панама.
Во Шпанија дошол од Панама на 4 август 1937 година. Прво бил морнар во трговските бродови „Стануел“ и „Марџит“ и учествувал во дотурот на оружје и опрема за републиканска Шпанија по морски пат. По потопувањето на бродовите од непријателската авијација, се приклучил на пешадиските единици.
На 5 февруари 1939 година пребегнал во Франција, со последните интер-бригадисти што ја напуштале Шпанија. По директива на Комунистичката партија на Франција (КПФ) работи во внатрешноста на Франција, во рудникот Буасон. По окупацијата на Франција од нацистичка Германија, во 1942 година бил фатен од Гестапо и бил затворен во логорот „Рош Рум“ во Германија. На 22 април 1943 година е префрлен во Бугарија (во Пирот), од каде набрзо, на 5 мај, успеал да побегне од логорот и се вратил во родното село.
По враќањето во селото, се вклучил во ЕЛАС и бил назначен за организациски секретар на Суровичкиот реон. Во текот на Граѓанската војна во Грција бил организациски секретар на НОФ за Леринско-кајларскиот реон, а подоцна станал член на Главното раководство на НОФ.
По поразот на ДАГ, во септември 1949 година се префрлил во Албанија, од каде во ноември истата година со товарен брод бил префрлен во Полска. Таму бил осуден поради „титоизам“ на седум години строг затвор и од 17 март 1950 година се наоѓа во затворот во Згожелци. По смртта на Сталин, по одлежаните четири години затвор, добил помилување и на 12 мај 1954 година бил ослободен. Во 1956 година се вратил во Југославија, но по доаѓањето во Скопје бил затворен и испитуван три дена во затворот во Идризово. Во август 1956 година бил ослободен и пристигнал во Битола кај своето семејство. Починал во Битола на 27 април 1977 година.
Носии од Костурско

Народната носија од Костурско била традиционално носена со мали меѓусебни разлики во пределите Корешта, Пополе, Костенарија и Нестрамско.
1 Машката носија
Во костурскиот регион, со пределите Нестрам, Пополе и Корешта, во составот на традиционалната машката носија влегуваат: белата платнена кошула, специфичните ''ногавици клашни'', долги од глуждовите до преподните (од каде што со помош на врвци се придржуваат за појасот), белите клашнени бечви украсени со гајтани, шалварите украсени исто така со гајтани, горната бела клашнена долама, како и карактеристичната црна клашнена курдија, долга до колена.
Во овој состав влегува и масивната сточарска облека трлаган, од волнено-козинена ткаенина, со широка јака која по потреба се формира во ''ќуљавка''; паралелно, примена имала и сточарската облека гуна, што се носела наметната со слободно пуштени ракави. Главата се покривала со бела или црна тркалезна капа. Во состав на постариот вид машка носија се носела и сосема мала плитка тркалезна капа, по форма многу слична на капите што ги носеле „латинските калуѓери“.
2 Женската носија
Под влијание на печалбарството на кое од поодамна било упатено населението од Костурско, условило традиционалната женска народна носија, уште од крајот на ХIХ век да се редуцира и напушта.
До тој период во женската носија од пределот ''Корешта'' егзистирале белата платнена кошула, украсена со разнобојна везена декорација, горната безракавна облека шајак, изработена од истоимената волнена ткаенина (бела, црна или бојосана темно-сина), безракавна горна долга облека власеник, изработена од дебела волнена ткаенина од едната страна (опачишта) со рунтава ресеста структура и волнена скутина прегач. Главата се покривала со ''марама риза'', во бела боја за млади, а за постари жени црна.
Во некои околни села на Костур, покрај облеката власеник жените носеле и ќурдија. На овој терен била застапена и облеката капама, од индустриска пругаста тлаенина алаџа, која се изработувала потплатена, од внатрешната страна полнета со памук. Според расположните информации, за составот на женската носија од пределот ''Нестрам'' биле карактеристични грната безракавна облека кепе, кроена од црн шајак, во долниот дел трапезоидно проширена, облеката антеричка и облеката власеник. За пределот ''Пополе'', како покарактеристични се издвојувале облеките шајак и дуламка.
3 ‎Наводи
Служба за заштита на природата (Нов Зеланд)

Служба за заштита на природата (|Department of Conservation; |Te Papa Atawhai) или DOC — државен орган на Нов Зеланд надлежен за заштита на природните и културните богатства на земјата. Моменталниот министер за заштита на природата е Кејт Вилкинсон.
1 Функција
1.1 Преглед
Службата е основана во 1987 г. со донесувањето на Законот за заштита на природата (''Conservation Act 1987)'' спојувајќи се со дел од тогашата Служба за земјишта и катастар, со Службата за шумарство и Службата за див свет. Со овој закон се утврдени и највеќето должности и улоги на установата.
Во нејзина надлежност е речиси сето крунско земјиште во Нов Зеланд. Ова претставува една третина од површината на земјата, и тука спаѓаат национални, шумски и морски паркови, и речиси 4000 резервати, поречја, некои крајбрежни предели, неколку стротини мочуришта и многу острови. Речиси сите предели под надлежност на службата се заштитени поради нивната пејзажна, научна, историска или културна вредност, или пак се наменети за рекреативни активности.
Рекреативната цел е една од поглавните одговорности на службата. Тука спаѓа раководење и одржување на излетнички места, планинарски патеки и 1000 куќарки за планинари и ловџии. Под нејзина надлежност е и Фондот за природни богатства, како и пожарната безбедност во руралните подрачја.
Покрај раководењето со земјиштата и рекреативните активности, службата работи на зачувување на природните богатства. Тука може да се вброи запазувањето на историски места на јавно земјиште, грижа за опстанокот на загрозените домородни видови, справување со неповолни состојби како штетници и коров, обнова на природната околина, зачувување на морскиот свет, и пружање помош на земјопоседниците во зачувувањето на природното богатство.
2 Заштитени предели
Нов Зеланд има 14 национални паркови и поголем број на други заштитени области со различно ниво на заштитеност. На една третина од земјиштата постои забрана за рударски активности.
3 Поврзано
* Биоразновидност на Нов Зеланд
* Национални паркови во Нов Зеланд
* Шумски паркови во Нов Зеланд
* Задолжбина за историски места на Нов Зеланд
Ана де Божу

Ана де Божу (француски: ''Anne de Beaujeu''; — ) — француска принцеза, ќерка на Луј XI. Таа била регент на својот помал брат, неполнолетниот Шарл VIII. По смртта на Луј XI во 1483 година, престолонаследникот имал 13 години, кое според тогашните француски закони, не му било дозволено да управува самостојно со земјата. Ана како регент на земјата била во периодот од 1483 до 1491 година.
Како регент на Франција, Ана била една од најмоќните жени кон крајот на XV век во Европа, и затоа често била нарекувана Мадам ла Гран.
Бутрос Бутрос-Гали

Бутрос Бутрос-Гали (арапски: ar li; 14 ноември 1922 – 16 февруари 2016) — египетски политичар и дипломат, поранешен генерален секретар на ООН.
Бутрос Гали е роден на година во , Египет. Тој произлегува од видно коптско семејство. Неговиот дедо, со исто име, кон почетокот на XX век бил премиер на Египет.
На функцијата генерален секретар на ООН бил од 1992 до 1996 година. Во текот на неговиот мандат, организацијата се соочила со финансиски недостатоци. Бил критикуван за провалот кој се случил за спречување на геноцидот во Руанда во 1994 година.
Тој бил првиот секретар на ООН кој не бил избран по вторпат на истата функција. Бутрос Бутрос-Гали бил наследен од страна на Кофи Анан.
Свети Никола Тавелиќ

Никола Тавелиќ (, околу 1340 - , ) е првиот хрватски светец и маченик.
1 Животопис
Никола Тавелиќ е роден околу 1340 година, во Шибеник. Уште како момче, тој заминал во манастир. Потоа, како свештеник, заминал во Босна да проповеда против богомилите и голем дел од населението го вратил во христијанството. Подоцна, заминал во Ерусалим, каде ја проповедал христијанската религија меѓу муслиманите, кои владееле со градот. Поради тоа, муслиманите го заробиле и го запалиле. За цветец, маченик бил прогласен во 1970 година. Нему му се молат верниците за да им даде истрајност во верата.
Олга Николаевна

Олга Николаевна (руски: ''Ольга Николаевна Романова'') била ќерка на последниот руски император Николај II и неговата сопруга Александра Фјодоровна.
Таа е родена на година во Царское Село, Русија. Како најстаро дете од фамилија Романови, се сметало дека таа ќе биде омажена за големиот кнез Дмитриј Павлович, принцот Карол, принцот Едвард или принцот Александар Караѓоргевиќ. Сепак, таа настојувала да се омажи за Русин, па така останала во својата земја. За време на Првата светска војна, Олга заедно со своите сестри ги посетувале ранетите војници во приватната болница во Царское Село (резиденцијата на царското семејство во близина Санкт Петербург), и помагала на ранетите војници. Царот Николај II Романов абдицирал во февруари 1917, а Олга и нејзиното семејство за време на Октомвриската револуција биле ставени во куќен притвор во Александровскиот дворец во Царское Село. Бидејќи се приближувале болшевиците, претседателот на привремената влада, Александар Керенски, ги преместил во Тобољск во Сибир. Кога болшевиците го зазеле поголемиот дел од Русија, Олга и царското семејство, биле префрлени од страна на болшевиците во Ипатиевиот дом, куќа која се користела за посебни потреби од страна на тајната болшевичка полиција, Чека, во Екатеринбург.
На 17 јули 1918 година, Олга заедно со целото свое семејство биле стрелани од новите власти во Русија во Екатеринбург, по кое биле закопани на скришно место чија цел била да не бидат откриени нивните тела.
По падот на комунизмот, во 1991 година нејзините останки биле пронајдени заедно со останките на останатите членови на семејството. Нејзиното тело било идентифицирано преку ДНК тест. По ова, нивните останки биле погребани во Петропавловската катедрала во Петербург на 17 јули 1998 година. Во 2000 година, Руската Православна црква ги канонизирала за маченици.
Александар Квашњевски

Александар Квашневски (полски: ''Aleksander Kwaśniewski'') е полски политичар и поранешен претседател на Полска, во периодот од 1995 до 2005 година.
Квашневски е роден на 15 ноември 1954 година. Во времето на комунизмот, тој бил вклучен во политичкиот живот на земјата и активиран во ''Социјалистичката унија на полските студенти''. Во 80-тетите години бил министер на спортот на Полска. Тој бил наследник на Лех Валенса во 1995 година, а во 2000 година победил на редовните претсаедателски избори.
Квашневски самиот себеси се определува како атеист.
Фредерик Соренсен

Фредерик Соренсен (дански: ''Frederik Sørensen'') — дански фудбалер, дефанзивец на Јувентус во италијанската Серија А.
Неговиот прекар е ''Сое'' или ''Ice-Man''..
1 Кариера
Роден во Копенхаген, Соренсен ја започнал својата кариера во екипата на Лингби. Во летото 2010 година бил доведен на позајмица во Јувентус. Поради повредата на неколку одбранбени играчи, на стартот од сезоната добил шанса да седи на клупата за натпреварите против Болоња и Милан. Веќе во следното коло на 7 ноември, кога и Џорџо Кјелини и Никола Легротаље биле повредени, Соренсен добил шанса да дебитира во првиот тим на Јувентус во победата над Чезена со 3-1. Две кола подоцна тој играл како десен бек во дербито со Рома, заменувајќи го Марко Мота.
Кочански кули

Средновековни кули — две кули во Кочани и една во околината кои, и покрај називот, најверојатно биле изградени во втората половина на XVII век, кога градот бил под османлиска управа. Влијание во изградбата имала ориенталната архитектура.
Според денешните наоди, во Кочани и неговата блиска околина биле изградени три средновековни кули, од кои две се наоѓаат во градот, распоредени од двата брега на Кочанска Река, додека третата е местена во селото Долни Подлог. Тоа биле беговски кули од станбено-одбранбена функција, а едната била користена како саат-кула.
Изградени од масивни ѕидови од камен, тие останале како единствени белези од минатото во Кочани, иако со години наназад биле под удар на забот на времето. На 13 август 1957 година, Републичкиот завод за заштита на споменици ги стави под заштита на Закон двете кули во градот. На 22 јануари 2016 година, кулите добиле статус на значајно културно наследство.
1 Западна кула
Средновековната кула која се наоѓа на десниот брег на реката, е во средишното градско подрачје, сместена меѓу станбени згради и е доминанта во просторот со својата височина од 18,5 метри.
Во 1969 година, таа веќе го немала дрвениот балкон.
Со решението за ревитализација, во 1978 година, ГП „Бетон“ - Кочани извршил реновирање, по што кулата повторно може да биде користена. Тогаш, бил сменет покривот и бил направен и поставен нов балкон.
Во кулата е сместена Музејската збирка при Библиотеката „Искра“. Просториите на кулата се поделени на: визбата -служи за санитарии; приземјето служи за нумизматичката збирка; првиот кат е за археолошката збирка; и вториот кат е за роднокрајното одделение.
1.1 Галерија
2 Поврзано
*Саат-кули во Македонија
3 Дополнителна литература
* (PDF)
Анхелика Вале

Анхелика Вале (родена Анхелика Марија Вале Хартман на 11 ноември 1975 година во Град Мексико, Мексико е мексиканска актерка, пејачка и комедијантка, позната уште и како ќерка на глумицата Анхелика Марија и на комедијантот Раул Вале. Работи како глумица преку 30 години, а најголема слава постигнува со улогата на Летисија Падиља Солис во телевизиската серија "Грдата убавица".
1 Глумечка кариера
Како дете, во филмот Големата победа од 1981 година, Вале глумеше ќерка на мексиканската суперѕвезда Риго Товар
Во 1998 година ја доби улогата на Хулиета во "Девојки од соништата", а во 2001 година, ја доби улогата на Венди Најели Перес во "Пријатели и соперници".
2 Mузичка кариера
Како и нејзината мајка, Вале е исто така и пејачка. Таа ја изведе песната за филмот „Грдата убавица”. Во 2008 година, таа го издаде албумот "Божиќ со пријателите" со Рикардо Монтанер.
3 Филмографија
Теленовели во кои имала улога:
Наслов Улога
Жени убијци, Хулија Енкубридора
Најгрдата убавица, Летисија Падиља Солис
Пријатели и соперници, Најели Перес
Девојки од соништата, Хулиета Руиз
Тајната на Александра, Глориа
Ангели без рај, ?
Благословена лага, Маргарита
Чудото на животот, Алехандра
Список на дипломатски претставништва во Македонија

Списокот на дипломатските мисии во Македонија ги вклучува странските амбасади на територијата на Македонија, конзуларните претставништа, канцелариите за врски и слични дипломатски претставништва. Скопје е седиште на 31 странски амбасади и 18 генерални конзулати на различни земји, додека 43 странски амбасади акредитирани во Македонија имаат свои седишта во Белград, Софија, Анкара, Виена и останати центри.
1 Амбасади
Државите кои имаат амбасади во Македонија се :
*******************************
2 Мисии
**
3 Канцеларии
* Малтешки ред
4 Генерални конзулати
* Скопје************************************* Куманово
*** Битола
******************************* Охрид
******* Штип
******* Струга
***** Дебар
*** Струмица
**
5 Амбасадата да биде отворена
**
6 Поранешна амбасада
*''(Затворено во 2012 година)''
7 Наводи
*
8 Поврзано
* Список на дипломатски мисии на Македонија
* Политики на Македонија
Александар Павловиќ

Александар "Саша" Павловиќ (српски: ''Александар Павловић - Саша'' роден на во Бар, СР Црна Гора, СФР Југославија) е српски професионален кошаркар кој до неодамна играл за Минесота Тимбервулфс. Павловиќ во моментов е слободен агент.
Пред да замине во НБА, Павловиќ имал настапувано за екипата на КК Будучност. На драфтот во 2003 година како 19 пик, бил одбран од страна на Јута Џез. По само една сезона, тој преминал во Кливленд Кавалерс. Својот рекорд во бодови го спостигнал на 30 јануари 2007 година против Голден Стејт Вариорс.
Тој настапувал за репрезентацијата на Србија и Црна Гора на Олимписките игри во 2004 година. По разделувањето на сојузот, Павловиќ одбрал да настапува за репрезентацијата на Србија, и покрај тоа што имал понуди да игра за Црна Гора.
Алберт Велики

Св. Алберт Велики (роден помеѓу 1193 и 1206 година - починал на ) бил доминикански епископ, најмногу познат по своите придонеси за мирољубивата коегзистенција на науката и религијата. Тој се смета за најголемиот германски филозоф во средниот век.
Роден е во Лауинген, Баварија (Германија) Како професор предавал на многу универзитети, меѓу кои и на Сорбона, прочуениот универзитет во Париз. Поради занимливостите во неговите предавања, морал да предава на плоштадот Мауберт, кој го носи неговото име, од латинските зборови ''Магнус Алберт''. Негов ученик бил и познатиот Свети Тома Аквински, еден од најголемите теолози. Алберт Велики бил првиот средновековен интелектуалец, кој ја вовел Аристотеловата филозофија во христијанската црква.
Маслинка

Маслинка или маслина, поточно европска маслинка — мало дрво од семејството на маслинките (''Oleaceae''). Природно е застапена од Средоземјето, од Португалија до Левант, Арабискиот полуостров и јужна Азија источна Азија (во Кина), како и на Канарските Острови и Реинион. Видот се одгледува на многу места и се смета за натурализиран во сите земји на средоземниот брег, како и во Аргентина, Саудиска Арабија, Јава, Норфолк, Калифорнија и Бермуда. Од нејзините плодови се прави маслиново масло.
1 Маслините во Македонија
Маслинарството, односно одгледувањето на маслинки во Македонија е најзастапено во крајните југоисточни предели, каде преовледува средоземната (средоземна) клима со топли влијанија од Егејското Море. Највеќе маслинови насади се одгледуваат во Дојранската Котлина, односно околината на Дојран, Богданци, Валандово и Гевгелија. Во 2021 г. во Македонија се произведени 11 966 тони маслинки.
Дојранската кралска малсинка е природно ферментирана, црна, солена маслинка којашто со својот специфичен вкус е една однајбараната маслинка во Македонија.
Нејзиниот специфичен вкус е резултат на старите дојрански рецепти за производство на маслинки споени со модерната технологија за квалитет и стандардизација и експертизата на нашите врвни технолози коишто го усовршија и константно го контролираат вкусот на Дојранската Кралска Маслинка.
Кралската Маслинка откако грижливо ќе се набере и сортира по вид и големина ферментира природно во специјални садови со големина од 150 па сè до 5000 килограми во период од 6-9 месеци во зависност од надворешните услови. За време на ферментацијата истата секојдневно се контролира и нејзиниот вкус се прилагодува за да на крај го добиеме специфичниот вкус на Дојранската Кралска Маслинка.
Дојранската Кралска Маслинка е карактеристична по својата изразито црвена боја и  округла форма со мала семка.
Десет дојрански кралски маслинки со средна големина во просек содржат:
* 25,6 грама вода, 49 калории, 0,35 грама белковини, 1,31 г јаглехидрати, холестерол 0
* калциум, бакар, железо, магнезиум, фосфор, калиум, селен, натриум, цинк
* витамин А, витамин Б6, витамин Е, витамин К
Маслинката исто така содржи и многу елементи кои го зголемуваат имунитетот. Според многу истражувања маслинката помага при борбата со ракот.
Фенолот кој може да се најде во маслинката беше понуден како еден од првите лекови против свинскиот грип.
2 Маслинката како тема во уметноста и во популарната култура
* „Маслинка“ — песна на југословенскиот поет Мак Диздар.* „Песна за маслинките“ — песна на македонскиот поет Блаже Конески од 1953 година.* „Дива маслинка“ — песна на македонскиот поет Матеја Матевски.* „Маслинка“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.* „Маслинови гранчиња“ — расказ на македонскиот писател Глигор Поповски.* Маслинова гранка — симбол на мирот, претставено во клун на бел гулаб во лет.
* Маслиново гранче — име на воена операција на турската војска во северна Сирија во 2018 година..
3 Галерија
Павле (српски патријарх)

Патријарх Павле, роден како ''Гојко Стојчевиќ'' — патријарх на Српската православна црква во периодот од 1990 до 2009 година.
1 Животопис
Патријархот Павле е роден на година во селото Кучанци кај Долни Михољац во Славонија. Богословски факултет завршил во Белград. Две години студирал медицина во Белград. Во 1957 година станал архимандрит, а од 1955 година две години бил на постдипломски студии во Атина. Во 1957 година бил устоличен во Призрен од епископот Герман и захумско-херцеговскиот Владислав. На Косово поминал 33 години.
На вонредното заседание на Светиот архијерејски сабор на 1 декември 1990 година, со кој претседавал загрепско-љубљанскиот митрополит Јован Павловиќ, заменик на тогаш болниот патријарх Герман, се избирал нов патријарх меѓу тројцата кандидати со тајно гласање. Бидејќи ниту еден од кандидатите не добил доволен број гласови, изборот бил направен со ждрепка на т.н. „''апостолски начин''“, односно архимандритот троношки Антоние го извлекол името на идниот патријарх. Така Павле станал 44-поглавар на СПЦ. Тој бил устоличен на 2 декември 1990 година.
Лексикографски завод „Мирослав Крлежа“

Лексикографски завод „Мирослав Крлежа“ (порано: Југословенски лексикографски завод, српскохрватски: ''Jugoslavenski leksikografski zavod'') — националниот лексикографски завод на СФРЈ.
1 Историја
Установата е основана во 1950 г. под името „Лексикографски завод на ФНРЈ“, а во 1964 го добил името Југословенски лексикографски завод. Негов долгогодишен директор бил Мирослав Крлежа, а главен уредник бил Мате Уевиќ. Заводот бил со седиште во Загреб, со ограноци во Љубљана и Белград.
По смртта на Крлежа во 1981, установата го добива името Југословенски лексикографски завод „Мирослав Крлежа“ во негова чест.
По распадот на СФРЈ, во 1991 г. заводот е преименуван во Лексикографски завод „Мирослав Крлежа“ (''Leksikografski zavod "Miroslav Krleža"'') како национален лексикографски институт на Хрватска.
2 Издавачка дејност
Заводот голем број научници и стручњаци од сите области. Издадени се општи и тематски упатни дела, но и карти и водичи. Еве некои позначајни изданија на заводот:
*''Енциклопедија на Југославија'' (''Enciklopedija Jugoslavije'') — I изд. во 8 тома (1955–71); II изд. со само 6 од предвидените 12 тома (1980–90), вклучувајќи македонско издание
*''Поморска енциклопедија'' (''Pomorska enciklopedija'') — во 8 тома (1954–64)
*''Енциклопедија на ликовните уметности'' (''Enciklopedija likovnih umjetnosti'') — во 4 тома (1959–66)
*''Техничка енциклопедија'' (''Tehnička enciklopedija'') — во 13 тома (1963–97)
*''Медицинска енциклопедија'' (''Medicinska enciklopedija'') — во 6 тома (1967–70)
*''Општа енциклопедија'' (''Opća enciklopedija'') — I изд. во 10 тома (1955–64); II изд. во 6 тома (1966–69); III изд. во 8 тома (1977–82) со дополнителен IX том објавен во 1988 г.
*''Шумарска енциклопедија'' (''Šumarska enciklopedija'') — во 3 тома (1980–87)
*''Хрватски биографски лексикон'' (''Hrvatski biografski leksikon'') — во тек, досега објавени 8 тома, 1983–2013 г.
*''Лексикон на југословенската музика'' (''Leksikon jugoslavenske muzike'') — во 2 тома (1984)
*''Филмска енциклопедија'' (''Filmska enciklopedija'') — во 2 тома (1986–90)
*''Библиографија на расправи, написи и книжевни дела'' (''Bibliografija rasprava, članaka i književnih radova'') — во 14 тома (1956–86)
*''Хрватска енциклопедија'' (''Hrvatska enciklopedija'') — во 11 тома (1999–2009)
Некои други југословенски прирачни дела:
*''Воена енциклопедија'' (''Vojna enciklopedija'') — I изд. во 11 тома (1958–69); II изд. во 11 тома (1970–76)
*''Мала општа енциклопедија'' (''Mala splošna enciklopedija'') — на словенечки, во 3 тома (1973–76)
*''Енциклопедија на Словенија'' (''Enciklopedija Slovenije'') — на словенечки, во 16 тома (1987–2002)
3 Наводи
**
Фауна на Нов Зеланд

Животните во Нов Зеланд имаат особено интересна историја, поради фактот што пред населувањето на луѓето (помалку од 900 години), во земјата немало никакви цицачи, освен оние што можеле да допливаат (фоки, морски лавови и китови) или да долетаат (лилјаци). Ова значи дека еколошките ниши што ги заземаат цицачите во другите земји овде се пополнети со инсекти и птици. Поради ова, Нов Зеланд има необично многу видови безлетни птици како кивито, моата и какапото. Бидејќи нема грабливци, дури и лилјаците живеат главно на земја. Има 60 видови гуштери (по 30 вида гекони и скинкови), и четири вида жаби (сите ретки и загрозени).
Првите луѓе во Нов Зеланд се населиле од тихоокеанските острови на неколку наврати, нешто пред 1300 година., bringing with them the полинезискиот стаорец („киоре“) и припитомениот пес. Подоцна Европејците довеле свињи, невестулки, ласици, глувци, стаорци, кучиња, мачки, овци, говеда и многу други животни. Од нив, најнегативно влијание врз локалната фауна извршиле стаорците, ласиците, мачките, невестулките и кучињата, доведувајќи голем број видови до изумирање. Со намера да се развие крзнарството како стопанска гранка, од Австралија е донесен посумот, за ловни потреби е доведен еленот од Европа. Овие два вида животни влијаеле особено погубно врз животната средина на локалните птици.
Во последно време властите и организациите имаат успешно исчистено многу острови од посумот, стаорецот, ласицата, и други непожелни животни, во обид да ги вратат во својата изворна состојба. На пример, од островот Капити се отстранети 30 тони мртви посуми. Вакви потфати се прават и на главните два острова, каде воедно се прават и оградени еколошки подрачја кајшто непожелните животни немаат пристап.
1 Поврзано
* Биоразновидност на Нов Зеланд
* Птици на Нов Зеланд
* Флора на Нов Зеланд
* Национални паркови во Нов Зеланд
Енциклопедија на Југославија

Енциклопедија на Југославија (|Enciklopedija Jugoslavije, Енциклопедија Југославије) е националната енциклопедија на СФРЈ. Нејзин подготвувач и издавач е Југословенскиот лексикографски завод под раководство на истакнатиот хрватски книжевник и енциклопедист Мирослав Крлежа.
1 Томови
1.1 Прво издание
Првото издание се состои од 8 тома, издадени во периодот од 1955 до 1971 г. Тиражот бил 30.000 примероци.
, Написи, Годинана издавање, Бројна страници
1, А-Боск, 1955, 708
2, Босна-Дио, 1956, 716
3, Дип-Хиђ, 1958, 686
4, Хил-Југос, 1960, 651
5, Југос-Мак, 1962, 690
6, Макљ-Пут, 1965, 562
7, Р-Србија, 1968, 688
8, Србија-Ж, 1971, 654
1.2 Второ издание
Второто издание е започнато во 1980 г. но издадени се само 6 од планираните 12 тома поради распадот на СФРЈ.
, Написи, Годинана издавање, Бројна страници
1, А-Биз, 1980, 767
2, Бје-Црн, 1982, 776
3, Црн-Ђ, 1984, 750
4, Е-Хрв, 1986, 748
5, Хрв-Јањ, 1988, 776
6, Јап-Кат, 1990, 731
Главното хрватско издание е преведено и на 5 други јазици:
Јазик, Година напрвото издание, Издаденитомови
српскохрватски (кирилично), 1983, 2
словенечки, 1983, 4
македонски, 1983, 2
албански, 1984, 2
унгарски, 1985, 1
Верзиите на македонски и албански биле првите енциклопедии издадени на тие јазици.
2 Наводи
*
Планинско лутиче

Планинско лутиче, или куковопланинско лутиче — вид на ендемско лутиче (''Ranunculus'') што расте само во Нов Зеланд. Во рамките на земјата, вирее на Јужниот Остров и Стјуартовиот Остров, на надморска височина од 700 до 1.500 м. Најраспространетото англиско име на растението е ''Mount Cook lily'' („куковопланински лилјан“), но ова научно сосем неисправно бидејќи растението воопшто не припаѓа на семејството на лилјаните.
Ова билно повеќегодишно растение расте до височина од 60–100 см (како најголем од сите видови лутичиња), со цврст ризом. Листовите му се сјајно темнозелени и округли, со пречник од 15–40 см. Цветовите имаат пречник од 5–8 см, со 10–20 бели ливчиња и голем број жолти прашници. Цвета од доцна пролет до рано лето.
Најзастапено е во националниот парк Аораки/Кукова Планина и други алпски предели како Артуровиот Превој.
1 Наводи
Амаре Стадемаер

Амаре Стадемаер' (|Amar'e Stoudemire) — американски професионален кошаркар.
1 Животопис
Стадемаер е роден на 16 ноември 1982 година, во Флорида. За време на средношколските денови, тој настапувал за шест различни училишта.
2 Професионална кариера
Стадемаер ја започнал својата кариера во НБА во 2002 година. Најпрвин, настапувал за „Феникс санс“, а потоа преминал во „Њујорк никс“. Во февруари 2015 година, предвереме го раскинал договорот и потпишал за тимот на „Далас маверикс“, каде го носел дресот со број 1. Во текот на својата кариера, Стадемаер бил четирипати избиран во тимот на ѕвездите „All star“.
Златко Крањчар

Златко Крањчар (хрватски: ''Zlatko Kranjčar''; 15 ноември 1956, Загреб - 1 март 2021, Загреб) — поранешен хрватски фудбалер и тренер.
1 Животопис
Крањчар е роден на година во , денешна Хрватска. Неговото вистинско презиме е Крајнчар и така се презивал до својата 16. година. Тогаш, при издавањето на личната карта, службеникот направил грешка која не била веднаш воочена и подоцна тој бил запишан во фудбалскиот регистар со презимето Крањчар. Крањчар бил во брак со Елвира Крањчар, која по професија била инженерка по авиосообраќај, а подоцна била сопственичка на Галеријата Крањчар. Со неа имал две деца: фудбалерот Нико Крањчар и ќерката Лана, која живее во Париз. Во неколку прилики за него се зборувало дека бил алкохоличар, иако тој ги негирал таквите обвинувања: на пример, Здравко Мамиќ го обвинил дека премногу пие, додека во 2011 година Дејан Савичевиќ изјавил дека своевремено Крањчар бил отпуштен од функцијата тренер на црногорската репрезентација токму поради алкохолизмот. Крањчар умрел на 1 март 2021 година по долга и тешка болест.
2 Фудбалска кариера
војата фудбалска кариера ја започнал во ФК Динамо од Загреб каде почнал да тренира уште на десетгодишна возраст. Благодарение на тренерот Мирко Базиќ брзо преминал од јуниорската во сениорската екипа. Својот прв натпревар за првата екипа на ФК Динамо го одиграл во 1974 година, кога настапил на дербите против ФК Хајдук од Сплит. За ФК Динамо одиграл вкупно 262 натпревар во првенството на СФР Југославија, 28 натревари во југословенскиот куп и 18 натпревари во европските купови (Купот на европските шампиони, Купот на УЕФА и Купот на победниците на куповите). Во југословенското првенство постигнал вкупно 98 голови. Играјќи за ФК Динамо освоил три титули: шампион на Југославија (1981/1982) и Купот на маршалот Тито (1979/1980 и 1982/1983), а двапати (1975/1976 и 1981/1982) играл во финалето на Купот на маршалот Тито. Во 1984 година ја продолжил кариерата во ФК Рапид од Виена, а во 1990 преминал во ФК Санкт Пелтен, а една година подоцна преминал во СД Винерфелд каде во 1992 година го објавил крајот на играчката кариера, но потоа се премислил и одиграл уште една сезона за тој клуб.
Во два наврати, Крањчар бил тренер на ФК Динамо при што освоил четири шампионски титули на Хрватска. Од 2004 до 2006 година бил тренер на хрватската фудбалска репрезентација која ја однел на светското првенство во Германија. Исто така, тој бил тренер и на едне ирански клуб каде се прославил на 3 мај 2012 година, кога на еден натпревар судијата досудил непосточеки пенал за неговата екипа, а тој му наредил на фудбалерот да не даде гол. Најпосле, тој бил тренер на фудбалската репрезентација на Црна Гора за време на квалификациите за Европското првенство во 2012 година. Во 2005 година, Крањчар ја добил Државната награда за спорт „Фрањо Бучар“.
Црква „Св. Никола“ - Лешок

Свети Николај претставува црква во тетовското село Лешок. Оваа црква е единствената црква во селото која се наоѓа надвор од манастирскиот комплекс, Лешочки Манастир. Темелите на црквата биле пронајдени при средувањето на месноста каде жителите знаеле за постоење на многу гробови од свештеници и други лица, меѓутоа самата црква долго време била непозната. Се претпоставува дека таа била изградена во османлискиот период. Според историските податоци до кои дошле хроничарите, првпат старата црква „Свети Николај“ во писмена форма се споменува 1896 година во книгата на Ѓорче Петров „''Материјали за изучување на македонската историја''“. Поради одредени археолошки показатели се смета дека црквата е изградена одамна.
На истото место жителите на Лешок традиционално секоја година на 19 декември со голема веселба го одбележуваат православниот празник Свети Никола зимски. Црквата е возобновена на 14 ноември 2010 година, каде воедно било и осветено положувањето на камен-темелникот.
1 Поврзано
*Лешок и Лешочки Манастир
*Црква „Св. Атанасиј“
*Црква „Св. Богородица“
*Црква „Св. Стар Атанасиј“
Стевица Кузмановски

стeвицa Кузмaнoвcки ( година во ) — македонски поранешен фудбалер и моментален тренер на ерменскиот состав на ФК Бананц.
Како фудбалер играл на позицијата одбрана. Својата кариера ја започнал во ФК Тетекс. Во 1982 година преминал во ФК Партизан од Белград, со кој станал шампион на Југославија. Тој играл и за екипите на ОФК (Белград), Рад (Белград), ФК Коџаелиспор, ФК Галатасарај, ФК Анталијаспор и ФК Ескишехирспор.
Својата тренерска кариера ја започнал во 2000 година како помошен тренер на Ѕвонко Варга во ОФК (Белград). По ова, тој станал прв тренер на ОФК, ФК Беласица од Петрич, ФК Славија од Софија, ФК Монтана, за да во сезоната 2010/2011 се префрли во престолнината на Ерменија, Ереван, раководејќи со екипата на ФК Банантс.
Јоргос Каминис

Јоргос Каминис (грчки: ''Γιώργος Καμίνης'') е грчки професор по уставно право и градоначалник на Атина по одржаните колални избори на 15 ноември 2010 година. Тој бил грчки народен правобранител од април 2003 до септември 2010 година.
Јоргос Каминис е роден на година во . Судирал на Правниот факултет во Атина, каде истиот го завршил во 1980 година. Во 1991 година бил избран за асистент на Атинскиот универзитет, за да во 1998 година стане и доцент..
На локалните избори кои се одржале во ноември 2010 година бил избран за градоначалник на Атина по вториот круг од гласањето , како кандидат на владејачката ПАСОК. Тојосвоил 52% од гласовите, победувајќи го Никитас Какламанис од Нова демократија. Тоа била првата победа на ПАСОК по дваесет години во престолнината на Грција, Атина.
Караѓорѓе Петровиќ

Караѓорге Петровиќ (српски: ''Ђорђе Петровић, Карађорђе'' или ''Đorđe Petrović'', ''Karađorđe'') бил српски вожд и основоположник на Династија Караѓорѓевиќи од Србија.
1 Биографија
Најверојатно е роден на 16 ноември 1762 година во Вишевац, денешна Србија. Тој бил водач на Првото српско востание, кое било насочено против Османлиското Царство. Во 1814 година во Букурешт бил потпишан договор според кој на српскиот народ требало да му се даде автономија. Но, договорот никогаш не бил спроведен во дело. Така, во 1813 година, востанието било задушено и повторно била воспоставена целосна османлиска власт.
Оваа востание претходело на т.н. Второ српско востание кое избувнало во 1815 година, кое придонело до создавање на модерна Србија. Во 1817 година, од соседната Австроунгарија Караѓорѓе дошол во Србија, каде се сретнал со Милош Обреновиќ и се договориле заедно да дејствуваат. Сепак, кнезот Милош не си го одржал зборот, па наредил тој да биде убиен во ноќта помеѓу 13 и 14 јули 1817 година во селото Радоване, Смедеревско. Така, по создавањето на државата започнало и соперништвото помеѓу двата српски востаници околу тоа кој да го заземе српскиот престол.
2 Караѓорѓе како тема во уметноста
* „Посветувањето на Црниот Ѓорѓе“ (српски: ''Посвећивање Црнога Ђорђа'') - песна на српскиот поет Васко Попа.* „Црниот Ѓорѓе“ (српски: ''Црни Ђорђа'') - песна на српскиот поет Васко Попа.* „Смртта на Црниот Ѓорѓе“ (српски: ''Смрт Црнога Ђорђа'') - песна на српскиот поет Васко Попа.* „На ќерката на Караѓорѓе“ — песна на рускиот поет Александар Пушкин.* „Песна за Црниот Ѓорѓе“ — песна на Пушкин од 1834 година.
Мате Парлов

Мате Парлов (Сплит, - Пула, ) бил југословенски и хрватски боксер. Тој бил олимписки победник на Летните олимписки игри кои се одржале во 1972 година во Минхен. Во 1974 година станал светски првак во Хавана, а во полутешка категорија бил на двапати шампион на Европа. Претходни, Парлов бил осумкратен шампион во бокс на Југославија (1967-1974), на двапати ја освојувал титулата ''Златна ракавица'', а пет пати бил најдобриот боксер на Балканот (1970-1974).
Во 1988 и 1994 година бил избран за најдобар спортист на Југославија. Тој се смета за најдобриот и најголемиот хрватски боксер на сите времиња, како и еден од најголемите хрватски спортисти на 20 век.
Роден е во Сплит, а инаку по потекло е од село Ричица, близу Имотски, Хрватска.
Република Црна Гора (1992—2006)

Република Црна Гора била федерална република во СР Југославија од 1992 до 2003, а потоа Србија и Црна Гора од 2003 до 2006 година. Главен град на Црна Гора бил Подгорица кој од 1990 му било вратено старото име поради тоа што од 1945 до 1990 се викал ''Титоград''.
При крајот на комунистичкото владеење и распадот на СФРЈ, официјално распуштена на 27 април 1992, Социјалистичка Република Србија (подоцна само Република Србија) и Социјалистичка Република Црна Гора (под новото име Република Црна Гора), на 28 април 1992 создале нова федерација под името Сојузна Република Југославија која на 4 февруари 2003 година, со согласност на двата дома на југословенскиот парламент го промена името во Државна заедница Србија и Црна Гора.
Република Црна Гора, за разлика од Србија, каде што платежната валута била југословенскиот динар, ја усвоила германската марка, а потоа и еврото (од 2002 година).
По Референдумот за независност на Црна Гора во 2006 година, кој бил одржан на 21 мај 2006, на кој гласале 86,5% од избирачите,од кои 55,5% ја поддржале идејата на ''„Демократски Блок-Мило Ѓукановиќ“'', со процент над од договорените 55% со Европската унија за референдумот да биде валиден, апсолутниот минимум на гласови бил за 2,300 гласови. Собранието на Црна Гора презело законски постапки за да прогласи независност, процес кој бил завршен на 3 јуни 2006 година со прогласување на независноста. После 88 години, била завршена заедничката држава на Србите и Црногорците.
Софи Марсо

Софѝ Марсо̀ (француски: ''Sophie Marceau'', родена како Sophie Maupu) е француска глумица. Таа е родена на година во , Франција.
Најпознати нејзини улоги ги остварила во филмовите: Храбро срце со Мел Гибсон, Ана Каренина и Светот не е доволен.
Густав Хусак

Густав Хусак (|Gustáv Husák) — чехословачки политичар и последниот социјалистички претседател на комунистичка Чехословачка.
Тој е роден на година во Дубравка (денеска дел од градот Братислава), Кралство Унгарија, денешна Словачка. Во Комунистичката партија на Чехословачка се приклучил во 1933 година. Во времето на Втората светска војна, тој бил уапсен поради ширењето на антифашистичката пропаганда. По крајот на војната, тој се вклучил во политичкиот живот на земјата, но во 1950 година бил обвинет дека практикува ''буржоазен национализа'', и уапсен во 1951 година. Во 1954 година бил осуден на доживотен затвотр. Во 1960 година бил амнестиран, а во 1964 година му било одобрено повторно неговото членство во партијата.
Во 1975 година Хусак бил избран за претседател на Чехословачка. На таа позиција останал во 1989 година, кога поднелч оставка. Починал по две години во .