procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Јужен магнетен пол

Јужен магнетен пол — точка на јужната полутопка на Земјата каде силовите линии на геомагнетното поле се насочени нормално на појдовната површина.
Поради неговата географска положба, овој пол го нарекуваме „јужен“, но всушност тој е ''северен'' бидејќи ја привлекува југот на компасот.
Јужниот магнетен пол постојано се поместува поради промените во магнетното поле на Земјата.
Во 2005 г. тој бил на , во морето помеѓу Аделината и Вилксовата Земја. Во 2015 г. бил на . Таа точка се наоѓа вон Јужниот Поларник. Поради поларното поместување, полот се движи во северозападен правец за околу 10-15 км годишно. Сега е оддалечен околу 2.860 км од географскиот Јужен Пол. Најблиската постојана научна станица е „Димон Дирвил“.
1 Експедиции
Во прво време направени се неколку неуспешни обиди за стасување до јужниот магнетен пол: францускиот истражувач Жил Димон Дирвил (1837–40), Американецот Чарлс Вилкс (1838–42) и Британецот Џејмс Кларк Рос (експедицијата од 1839-1843 г.).
Првата пресметка на магнетниот наклон со цел да се пронајде јужниот магнетен пол е направена на 23 јануари 1838 г. од хидрографот К. А. Венсандон-Димулен, член на експедицијата на Димон Дирвил на Антарктикот и во Океанија на бродовите „Астролаб“ и „Зеле“ (1837–1840), на кои е откриена Аделината Земја.
На 16 јануари 1909 г. јужниот магнетен пол е конечно освоен од Даглас Мосон, Еџворт Дејвид и Алистер Мекеј, членови на Експедицијата на „Нимрод“ на Ернест Шеклтон. Тогаш полот се наоѓал на копно. Таму поставиле забодено знаме во име на Британија. Тројцата го почнале потфатот во автомобил посебно прилагоден на студот, но го напуштиле кога се покажал непогоден за мекиот терен. Потоа изоделе 2.028 км до полот, притоа влечејќи санки со залихи тешки околу 300 кг. Ова патување пешки низ најстуденото место на светот било полно со опасности: паѓање во кланци покриени под снег, измрзнатини и снежно слепило. Стравувајќи од глад, тие строго ги поделиле дневните следувања на двопек до последната трошка и ловеле фоки и пингвини за да се прехранат. Денес постои извесен сомнеж дали дошле на точното место. Приближната положба на полот на 16 јануари 1909 г. била .
2 Јужен геомагнетен пол
Магнетното поле на Земјата може да се претстави како наклонет дипол (како магнетна шипка) ставен во средиштето на Земјата. Јужниот геомагметен пол е точката каде оската на овој наклонет дипол ја прескува Земјината површина во јужната полутопка. Во 2005 г. пресметано е дека се наоѓа на , близу поларната станица „Восток“. Бидејќи полето не е точен дипол, јужниот геомагнетен пол не се поклопува со јужнио магнетен пол. Освен тоа, јужнот геомагнетен пол се поместува од истата причина поради која се поместува и нејзиниот северен пандан. Додека северниот магнетен пл почнал да се поместува многу бргу во 1990-тите, движењето на јужниот магнетен пол се поместува со поинаква брзина.
4 Наводи
* Северен магнетен пол
* Поларно порамнување
4 Наводи
*
Сомалиски ној

Сомалискиот ној (''Struthio molybdophanes'' ), познат и како ној син врат, е голема птица што не лета која живее во Африканскиот Рог. Тој е еден од двата видови ноеви, а другиот е обичниот ној. Исто така, претходно се сметал и за подвид на обичниот ној, но бил идентификуван како посебен вид во 2014 година.November 2021.
1 Таксономијата и систематиката
''Struthio molybdophanes'' првпат бил опишан во Неделниот додаток ''Северногермански генерален весникg'' од 16 септември 1883 година од Антон Рајхенов, кој забележал дека распространетоста на нојот се протега низ рамнините на сомалиската - и западната Гала - Земја на источниот брег на Африка од 10 степени до северниот дел на Африка. Екватор . Молекуларните докази покажуваат дека источноафриканскиот јаз служел како географска бариера за да се изолира вид од номинираниот подвид, северноафриканскиот ној ''S.c. camelus'', додека еколошките и разликите во поведението го одржуваат генетски различен од соседниот ној Масаи ''С. в. масаикус'' . Испитување на митохондријалната ДНК на видот ''Struthio'', вклучувајќи го и изумрениот арапски ној ''S. c. syriacus'', откри дека сомалискиот ној е филогенетски најразличен, изгледа дека се оддалечил од нивниот заеднички предок пред околу 3,6 до 4,1 милиони години.
2 Опис
Иако генерално е слична на другите ноеви, кожата на вратот и бутовите на сомалискиот ној е сина (наместо розова), светло сина кај мажјакот за време на сезоната на парење. На вратот му недостасува типичен широк бел прстен, а пердувите на опашката се бели. Мажјаците се поголеми од женките. Сомалискиот ној е сличен по големина со другите ноеви досега, како што е познато, можеби во просек маргинално помал по телесна маса од некои подвидови на обичен ној (барем номинираната раса, ''S. c. camelus''). Наводно, сомалиските ноеви во заробеништво тежат околу 105 кг но ова можеби не е точна тежина за дивите птици бидејќи животните во заробеништво имаат пристап до храна што не е достапен за дивите ноеви. Според тоа, тој е еден од двата најголеми постоечки видови птици.
3 Распространетост и живеалиште
Сомалискиот ној најмногу се наоѓа на Африканскиот Рог, особено во североисточна Етиопија, јужен Џибути, поголемиот дел од Кенија и низ поголемиот дел од Сомалија.
4 Поведение и екологија
Сомалискиот ној е еколошки диференциран од обичниот ној, со кој има одредено преклопување на опсегот, со тоа што претпочитаат погусти области со погуста вегетација, каде што главно се храни со прелистување, додека обичниот ној е главно пасител на отворена савана. Исто така, има извештаи за тешкотии при вкрстување помеѓу давата вида.
5 Статус и конзервација
Извештај до МСЗП во 2006 година сугерира дека сомалискиот ној бил вообичаен во централните и јужните региони на Сомалија во 1970-тите и 1980-тите. Меѓутоа, по политичкото распаѓање на таа земја и недостатокот на ефикасно зачувување на дивиот свет, неговиот опсег и број таму оттогаш се намалуваат како резултат на неконтролираното ловење месо, медицински производи и јајца, при што птицата се соочува со изумирање на Африканскиот Рог Во Кенија се одгледува за месо, пердуви и јајца.
Големиот смог во Лондон

Големиот смог во Лондон, или Големиот смог од 1952 година, бил сериозно загадување на воздухот што го зафатил Лондон, Англија, во декември 1952 година. Тоа било период на невообичаено студено време, во комбинација со антициклон и услови без ветар, акумулирајќи загадувачи во воздухот - кои главно произлегувале од употребата на јаглен - и формирале дебел слој од смог над градот. Траел од петокот 5 декември до вторникот 9 декември 1952 година, а потоа брзо се распрснал кога времето се променило.
Смогот предизвикал пореметување на видливоста. Владините медицински извештаи во неделите по настанот процениле дека до 4.000 луѓе починале како директна последица на смогот и уште 100.000 биле заболени од ефектите на смогот врз човечкиот респираторен тракт. Поновите истражувања велат дека вкупниот број на жртви можеби бил значително поголем, со проценки меѓу 10.000 и 12.000 смртни случаи.
Лондон страдал од 13-тиот век од лош квалитет на воздухот и дневничарот Џон Ивлин пишувал за „незгодноста на воздухот и чадот од Лондон“ во ''Фумифугиум'', првата книга што некогаш била напишана за загадувањето на воздухот, во 1661 година. Сепак, Големиот смог бил многу пати полош од било што претходно доживеало градот: се смета дека е најлошиот настан за загадување на воздухот во историјата на Обединетото Кралство, и најзначајниот по неговите ефекти врз истражувањето на животната средина, владина регулатива и јавна свест за односот помеѓу квалитетот на воздухот и здравјето. Тоа довело до неколку промени во практиките и регулативите, вклучувајќи го и Законот за чист воздух од 1956 година.
1 Наводи
Вечера со Андре

„Мојата вечера со Андре“ (англиски: ''My Dinner with Andre'') — филм на режисерот Луј Мал (Louis Malle) од 1981 година, снимен по сценариото на Андре Грегори (Andre Gregory) и Волас Шон (Wallace Shawn), кои ги играат главните улоги.
1 Синопсис
Во филмот, двајца глумци играат измислени верзии на самите себе, кои разговараат во локалот „Café des Artistes“ на Менхетн. Предмет на нивниот разговор е експерименталниот театар, природата на театарот и природата на животот при што на скромниот хуманизам на Вали (го игра Шон) му се спротивставува духовното искуство на Андре (го игра Грегори).
Фаќалки

Фаќалки (од глаголот ''фаќа'') или маша (|maşa) — направа (алатка) за фаќање одредени предмети. Тие можат да бидат со различни облици и големини според функцијата. Поделени се во класи:
# Фаќалки, чии краци завршуваат со кружен дел, а најчесто се користат за земање јаглен за скара или за храна на скара.
# Фаќалки што се состојат од обичен свиткан метал, а најчесто се користат за коцки шеќер, мраз и слично.
# Фаќалки за послужување храна (салата, месо, леб...) на трпеза или на шведска маса.
# Градежни фаќалки
# Фаќалки за трупци
# Вакуумски индустриски фаќалки.
Има и фаќалки направени од специјални материјали кои се користат за земање предмети од киселини или други опасни течности.
Васе Тодоров - Шлеговец

Васе Тодоров - Шлеговец (1947, Шлегово) — македонски правник и писател.
1 Животопис
Васе Тодоров - Шлеговец е роден во 1947 година во кратовското село Шлегово. Завршил правен факултет во Скопје, каде што работел како дипломиран правник до пензионирањето.
2 Творештво
Васе Тодоров - Шлеговец ги објавил следниве книги:* Зимски гостинчиња (1992)
* Најголемиот јунак на светот (1999)
* Збрлавен автомобил (2000)
* Магија на детството (2000)
Живковиќ

Живковиќ (српска кирилица: Живковић, српскохрватска латиница: Živković) е заедничко српско и хрватско презиме.
Познати луѓе со презимето вклучуваат:
*Андрија Живковиќ (1996), српски фудбалер
*Братислав Живковиќ (1970), српски фудбалер
*Живко Живковиќ (1989), српски фудбалер
*Зоран Живковиќ (писател) (1948), српски писател, универзитетски професор, есеист, истражувач, издавач и преведувач
*Иван Живковиќ (1970), српски телевизиски и филмски режисер
*Катарина Живковиќ (1989), српска поп-фолк пејачка
*Никола Живков (Хаџи-Неимар), во Србија наречен „Живковиќ“ (1792–1870), српски архитект
*Петар Живковиќ (1879–1947), српски висок офицер, генерал на југословенската армија, политичар и фигура на кралската диктатура
*Предраг Живковиќ Тозовац (1936–2021), српски пејач и композитор на народна музика
*Тибор Живковиќ (1966–2013), српски историчар
Чихуахуански гавран

Chihuahuan raven
Chihuahuan raven in Arizona
Conservation status
Least Concern (IUCN 3.1)
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Chordata
Class:, Aves
Order:, Passeriformes
Family:, Corvidae
Genus:, ''Corvus''
Species:, ''C. cryptoleucus''
Binomial name
''Corvus cryptoleucus''Couch, 1854
Distribution map
Чиваванскиот гавран ( ''Corvus cryptoleucus'' ) е вид врана од фамилијата Corvidae, роден во САД и Мексико .
1 Опис
Пропорциите наликуваат на обичен гавран со голем клун, но е приближно како врана мршојадец или малку поголема од американската врана ( 44-51 см долго). Перјата е целосно црна со богат виолетово-син сјај при добра светлина. Како шумскиот гавран, малиот гавран, гавранот со навивач и австралискиот гавран, тој е еден од помалите видови гаврани. Поголемите видови на гаврани се обичниот гавран, дебелиот гавран, белиот гавран и гавранот со кафеав врат. Чиваванскиот гавран по изглед е сличен на австралискиот гавран, иако има темно кафеави ириси и побели основи на пердуви. Влакната во носот се протегаат подалеку на врвот на клунот отколку кај кој било друг вид ''Corvus'' на околу две третини од должината. Покрај тоа, гавранот Чивахуан по изгледот е сличен на гавранот со бело врат од источна Африка, бидејќи основата на вратот има пердуви кои се бело-бели. Клунот, нозете и стапалата се црни.
2 Распространетост и живеалиште
Гавранот Чивахуан се јавува во југозападниот и средниот запад на Соединетите Американски Држави и северно Мексико, вклучувајќи ја југоисточна Аризона, јужно Ново Мексико, југоисточна Колорадо, западен Канзас, западна Оклахома и јужен и западен Тексас .
3 Поведение
3.1 Диета
Се храни со житни зрна, инсекти и многу други безрбетници, мали влекачи, мрши, плодови од кактуси, јајца и гнезда.
3.2 Гнездење
Гнездото е изградено или на дрвјата, големи грмушки или понекогаш дури и во стари згради. Вообичаено има од 5 до 7 јајца снесени доцна во годината во текот на мај за да ја искористат храната за инсектите за нивните млади во нивната посувна средина. И мажјаците и женките ги инкубираат јајцата, ги хранат младите и остануваат територијални во заштитата на областа за гнездење. Во ретки случаи, на аутсајдерите може да им се дозволи на територијата за заедничка одбрана од потенцијалните грабливци.
3.3 Глас
Гласот е сличен на оној на обичниот гавран со ''звуци „прук-прук“'' и други крекања на малку повисоки тонови. Како и сите корвиди, гавранот Чивахуан е способен за вокална мимикрија, но ова поведение најчесто се забележува во заробеништво и ретко во дивината.
4 Таксономија
Молекуларната студија од 2005 година прегледа сегменти од ДНК на обичниот гавран и дека гавранот Чивахуан е генетски вгнезден во обичните гаврани врз основа на митохондријалната ДНК . Односно, обичните гаврани од калифорнискиот клад се послични по мтДНА на гаврани на Чивахуан отколку на обичните гаврани во Холарктичкиот Клед.
Луитполдов Брег

Луитполдов Брег (|Prinzregent-Luitpold-Land) е оној дел од брегот на Coats Land што се протега од близината на Ледникот Хејс, на 27°54′ ЗГД, до 36° ЗГД, што се смета како источна граница на Филхнеровата Ледена Плоча. Откриена е од Вилхелм Филхнер, водач на Втората германска антарктичка експедиција, 1911–12, и именувана по Луитполд, принцот регент од Баварија.
1 Важна област за птици
Локација од 500 ха на брз мраз на околу 50 км североисточно од Филхнеровата Ледена Плоча, каде што ледените брегови редовно се создаваат од континенталната маргина, исто така е означена како Важна област за птици (IBA) од BirdLife International затоа што поддржува колонија за размножување од околу 6.500 царски пингвин, проценка базирана на сателитски снимки од 2009 година.
2 Засолниште Вирген де лас Нивес
Засолништето Вирген де лас Нивес е аргентинско засолниште на Антарктикот сместено на Филхнер-Ронеовата Ледена Плоча на Луитполдовиот Брег, 150 километри јужно од База Белграно I. Засолништето е управувано од Аргентинската армија и беше отворено на 2 декември 1958 година и е под базата Белграно II.
Прибежиштето е изградено во Аргентинска Антарктичка кампања од 1958–1959 година под надзор на потполковник Хорхе Де Марци и мајор Педро Аркондо. Во тоа време, тоа беше најјужното засолниште на Антарктикот во Аргентина, повеќе на југ од Бегалецот Санта Барбара и старата База Собрал. Името на засолништето се однесува на Пресвета Богородица од снеговите.
3 Поврзано
* Список на теренски кампови на Антарктикот
Линдита Ахмети

Линдита Ахмети (|Lindita Ahmeti), (, - , ) — македонска писателка, поетеса од албанска народност.
1 Животопис
Ахмети е родена во 1973 година во Призрен, тогаш Југославија, денес во Косово. Основно образование и гимназија завршила во Тетово. Дипломирала класична филологија на Филолошкиот факултет при УКИМ во Скопје. Живеела и работела во Скопје.
2 Творештво
2.1 На албански
* 1993: ''Mjedra dhe bluz'' (Малини и блуз)
* 1996: ''Ishulli adular'' (Адуларен остров)
* 2000: ''Brezi i Zonjës'' (Генерацијата на дамата)
* 2004: ''Vetë përballë Erosit'' (Сама пред Ерос)
* 2008: ''Lulja Alba : poezi të zgjedhura'' (Луља Алба: избрани песни)
* 2015: ''Dhoma pa derën dalëse'' (Соба без излезна врата)
* 2016: ''Nga mështeknaja e babait me mallëngjim'' (Од татковата бреза со копнеж)
2.2 На македонски
* 1998: ''Камена месечина''* 2002: ''Син сон''* 2007: ''Призивање во април''* 2011: ''Утрешните монети''
3 Преводи
3.1 На бугарски
* 2008: ''Пролетен копнеж''
3.2 На полски
* 2013: ''Пет песни''
4 Награди
* 2022 - Награда „11 Октомври“ за животно дело од областа на културата.
Ожег

Ожег — железна шипка за распретување и поттикнување на огнот во камини или печки.
1 Облик и историја
Ожегот е парче дебела железна прачка долга од половина до еден метар, свиткана под агол од 90° на врвот, па во профил изгледа како издолжена буква L. Полуксузните ожези имале дрвена рачка за фаќање. Заедно со кацијата и кантата речиси секое градско домаќинство на почетокот на 20 век, кога немало други облици на греење.
За истата намена во нашите краишта се користела направа со два крака наречена маша.
Камбана

Камбана (|campana, |church bell) — ѕвоно што се користи во христијанските цркви, обично за да им го соопшти времето на одење во црква на верниците (за да можат да присуствуваат на богослужби, свадби, погреби и други служби, свечености и религиозни служби) и некои молитви. Камбаната се наоѓа во камбанарија.
1 Историја
Пред воведувањето на камбаните во христијанската црква, се користеле различни начини за повикување на верниците: свирење на труби, удирање на дрвени штици, викање или користење на гласник. Во 604 година од н.е., папата Сабинијан службено ја одобрил употребата на ѕвона. Овие ''тинтинабули'' биле направени со ковање метал и немале големи размери. Поголемите ѕвона биле направени кон крајот на VII и во текот на VIII век со леење метал со потекло од Кампанија. Како последица на тоа, камбаните го добиле името на ''кампана'' и ''нола'' од истоимениот град (Нола) во областа. Ова би го објаснило очигледно погрешното припишување на потеклото на црковните ѕвона на Свети Павлин Милостив во 400 година од н.е. До раниот среден век, камбаните станале вообичаени во Европа. Тие најпрво биле вообичаени во Северна Европа, како одраз на келтското влијание, особено она на ирските мисионери. Пред употребата на црковните ѕвона, грчките манастири ѕвонеле на рамна метална плоча (наречена клепало) за соопштување на богослужби.
Шишман

Династијата Шишман (|Шишман), била средновековна бугарска династија од куманско (или делумно куманско) потекло.
Династијата Шишман владеела со Бугарското царство приближно еден век, од 1323 до 1422, кога царството било освоено од Османлиите.
Антарктичка Висорамнина

Антарктичка Висорамнина, Поларна Висорамнина или Висорамнина на Кралот Хокон VII — големо подрачје на Источниот Антарктик во пречник од 1.000 км. Ова е огромна континентална висорамнина со просечна надморска висина од 1.500 до 3.000 м. Во оваа област се наоѓаат Јужниот Пол и поларната станица „Амундсен-Скот“.
1 Истражување
Висорамнината првпат е забележана во 1903 г. за време на експедицијата на „Дискавери“, предводена од Роберт Фалкон Скот. Ернест Шеклтон бил првиот што преминал делови од висорамнината во 1909 г. како дел од експедицијата на „Нимрод“, која се вратила заради временските непогоди кога стасала на само 180 км од Јужниот Пол. Шеклтон ја нарекол „Висорамнина на Едвард VII“ во чест на тогашниот британски крал. Во декемри 1911 г. на враќање од првото патување кон Јужниот Пол, норвешкиот истражувач Роалд Амундсен решил да ја нарече „Висорамнина на Хокон VII“ по новокрунисаниот крал Хокон VII.
Антарктичката Висорамнина е првпат фотографирана од воздух во 1929 г. од четиричлената посада на авионот „Форд Тримотор“ кој бил првиот лет до Јужниот Пол. Главен пилот на овој лет бил Бернт Балхен од Норвешка, а навигатор и главен организатор на експедицијата бил американскиот поморски офицер Ричард Берд. Со нив биле копилотот и фотографот.
2 Клима
Поради големата надморска висина, географската положба и крајно долгите тмурни зими, Антарктичката Висорамнина се одликува со најниските температури на Земјата, кои знаат да паднат до .
3 Животни
Висорамнината не е погодна за живот поради постојаните сурови ветришта, особено во зима.
Застапеноста на микроорганизмите е слаба (<103 клетки/мл стопен снег). Претежно се состои од членови на класата на алфапротеобактериите (на пр. ''Kiloniellaceae'' и ''Rhodobacteraceae''), една од најчестите групи бактерии во морските живеалишта; ''Bacteroidota'' (на пр. ''Cryomorphaceae'' and ''Flavobacteriaceae''); и цијанобактерии. Тие се сметаат за дел од екологијата на висорамнината.
На Антарктичката Висорамнина не живеат пингвини, а единствено чести се снежната бурница и јужнополарниот поморник. На висорамнината има многу малку копнени животни, како и на Антарктикот воопшто: цевчести црви, земјени болви, крлежи, мушички, луѓе и кучиња.
4 Поврзано
* Географија на Антарктикот
Мекдоналд (ледено возвишение)

Мекдоналд — ледено возвишение во Брантовата Ледена Плоча што се граничи со Веделово Море во Антарктик, покривајќи површина од .
Ернест Шеклтон Империјална транс-антарктичка експедиција го објавил ледникот во оваа околина во јануари 1915 година, на Британската асоцијација на Магелан во Пунта Аренас, кој беше главен одговорен за собирање средства за испраќање на шунерот „Ема“ на третиот обид, во јули 1916 година, за да ги спаси 22-те мажи од '' Endurance '' оставена на Островот на слонови.
Експедициите на Кралското друштво Меѓународна геофизичка година ја открива Истражувачката станица Хали во близина (1955–59) и беа запознаени со оваа одлика и известија дека во 1957 година максималната височина над општата површина на ледена полица, на неколку стотици метри од ледениот фронт, беше околу .
Сега е идентификуван со „Ледникот Алан Мекдоналд“, а заради историскиот континуитет, Комитет за имиња на места на Обединетото Кралство на Антарктикот им го даде името Мекдоналд на овие ледени бразди.
Пагански времиња

Пагански времиња – македонски роман напишан од Драги Михајловски. Романот е објавен во 2019 година во издание на Просветно дело. Изданието на книгата е потпомогнато од Министерството за култура на Македонија
Делото е пишувано на неформален и чист македонски јазик со богати авторски изрази и зборови.
1 Содржина
Дејството се случува на македонско тло, а се споменуваат неколку локации, меѓу кој и родното огниште на авторот – Битола. Теодор Цакиќ, главниот антагонист во „Пагански времиња“, е од село Бродец – Скопска Црна Гора, кој во разговор со Смртта успева да ја надитри и оттогаш луѓето стануваат бесмртни. За својата бесмртност најмногу се радуваат стариците и старците, како што ги именува авторот, односно луѓето што ја надминале старосната граница од седумдесет години.
Стариците и старците, свесни за новонастанатата ситуација, добивајќи нови сили и храброст, ги напуштаат старечките домови и тргнуваат во поход на одмазда. Одмазда за поинакво минато. Одмазда заради неправдите. Но, кому, зошто и за што сакаат да се одмаздат? На што сè се подготвени луѓето кога смртта не може да ги убие затоа што е врзана за дрвото на Теодор Цакиќ од село Бродец?
Следува едно доста шаренолико сиже за Господ и судирот на религиите. Ова е фабула со многу богата фантазија, напишана налик македонска народна приказна и раскажана од наратор интелектуалец, кој во еден момент ќе го обожавате, а во следниот ќе сакате да го искарате затоа што користи неколку повторувачки книжевни клишеа, кои, секако, имаат своја улога, влијание и вредност во ова литературно дело.
2 Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност
Експлозија (музички албум)

Експлозија ― деветнаесеттиот студиски албум на српската пејачка Драгана Мирковиќ. Бил објавен во 2008 година.
1 Список на песни
#''Научи ме'' (Научи ме)
# Ласте (Ластовички)
#''Земљо окрени се'' (Земјо, сврти се)
#''Пун је град живота'' (Полн е градот со живот)
#''Једино моје'' (Единствено мое)
#''Запалићу срце'' (Ќе си го запалам срцето)
#''Нешто лепо'' (Нешто убаво)
#''Славуји'' (Славејчиња)
#''Све бих дала да си ту'' (Се би дала за да си тука)
#''Експлозија'' (Експлозија)
#''Ти ме рани'' (Ти ме рани/повреди)
#''Ко је та'' (Која е таа)
#''Живот мој'' (Мојот живот) со Даниел Ѓокиќ
#''Јачи него икад'' (Појако од кога било) со Миле Китиќ, Шемса Суљаковиќ, Синан Сакиќ и Кемал Маловчиќ
I Like This Temper

''I Like This Temper'' ― четвртиот студиски албум на словачката алтернативен рок група Lavagance, со пет песни плус радискиот микс на „''Blood''“.
Песните биле избрани од Lavagance и целосно преработени со Еди Стивенс, кој го продуцирал албумот. Аранжманот го направил Стивенс во неговото студио во Лондон. Опитниот албум потоа бил направен мастер во Амстердам, и како и нивните претходни албуми, бил достапен за бесплатно преземање од нивната мрежна страница.
1 Список на песни
# „Attraction“
# „Blood“
# „Temper“
# „It Happened Last Night“
# „She is the...“
# „Blood“ (радиско уредување)
2 Прием
По објавувањето, синглот „''Blood''“ поминал неколку недели на врвот на алтернативната листа на словачкото Радио ФМ.
3 Состав
* Марек Раковицки - вокал, гитара, програмирање, клавијатура
* Винсент Сусол - бас гитара, вокал
* Вилијам Бујновски - клавијатура, програмирање
* Марек Грегор - тапани, вокал, програмирање
* Марио Смашинг - гитара, вокал, клавијатури
* Петер Раковицки - тастатури, програмирање и звучно инженерство
Список на глаголични ракописи

<inputbox>
Ова е нецелосен список на ракописи напишани со глаголично писмо. За печатени дела видете Список на глаголични книги. За натписи видете Список на глаголични натписи.
* Список на глаголични ракописи (900–1199)
* Список на глаголични ракописи (1200–1299)
* Список на глаголични ракописи (1300–1399)
* Список на глаголични ракописи (1400–денес)
Сидли (планина)

Сидли (|Mount Sidley) — највисокиот вулкан на Антарктикот со висина од 4.181–4.285 м. Ова е штитест вулкан претежно покриен со снег и највисокиот од петте вулкани во Венецот на Извршниот Комитет на Земјата на Мери Берд. Планината има калдера широка 5 км на јужната страна и се наоѓа североисточно од планината Вејше во јужниот дел на венецот.
Планината ја открил американскиот поморски офицер и истражувач Ричард Берд со авионски прелет на 18 ноември 1934 г. Ја нарекол по Мејбел Сидли, ќерка на стопанственикот и добротвор Вилијам Хорлик кој придонел за Бердовата експедиција во 1933–35 г.
И покрај неговата висина, големата оддалеченост и непристапност, за оваа планина се знае мошне малку во споредба со многу попристапниот Еребус, кој е втор вулкан по висина на континентот и се наоѓа близу америкаската и новозеландската база на Росовиот Остров.
Првото освојување на Сидли го направил Новозеланѓанецот Бил Аткинсон на 11 јануари 1990 г. додека помагал во теренските истражувања на Американската антарктичка програма.
1 Поврзано
* Список на вулкани на Антарктикот
ABBA Live

''ABBA Live'' ― албум со снимки во живо на шведската поп група АББА, издаден од Polar Music во 1986 година.
1 Историја
Албумот во живо бил нешто што многу обожаватели на АББА го барале неколку години. Самите ABBA си поигрувале со идејата во неколку наврати, но секогаш се одлучувале против неа. Конечно, четири години откако членовите тргнале по својот пат, сепак била објавена збирка во живо. Резултирачкиот албум, ''ABBA Live'', содржел снимки од 1977, 1979 и 1981 година. Песните биле претежно преземени од концертите на АББА во Вембли Арената во Лондон во ноември 1979 година, со неколку дополнителни песни преземени од турнејата низ Австралија во март 1977 година и специјалната телевизиска програма ''Dick Cavett Meets ABBA'', снимена во април 1981 година.
Кога долгометражното издание и изданието на ЦД биле објавени, популарноста на бендот била на најниско ниво на сите времиња и ниту еден од самите членови не бил вклучен во продукцијата на албумот. На големо разочарување и на музичките критичари и на обожавателите на АББА, имало и синхронизирани тапани од 80-тите на повеќето песни, одземајќи го вистинското чувство во живо на изведбите. На настапите во живо никогаш не биле вклучени ниту еден од нивните студиски албуми, како што се „I Am an A“, „Get on the Carousel“, „I'm Still Alive“, или првичните верзии во живо на песните од мини-мјузиклот ''„The Girl with the Golden Hair“.'' „Thank You for the Music“, „I Wonder (Departure)“ и „I'm a Marionette“, сите имале малку поинакви текстови и/или музички аранжмани на следните студиски снимки вклучени на ''ABBA: The Album.'' Неколку песни, исто така, биле уредени, во случајот со снимањето во живо на „Does Your Mother Know“ од 1979 година за дури пет минути откако првично била изведена на таа турнеја како вклучено со „Hole in Your Soul“.
''ABBA Live'' бил првиот албум на ABBA кој бил издаден истовремено на долгометражно издание и ЦД, а ЦД-то имало три „дополнителни песни“. Албумот не се претставил многу добро, на меѓународно или домашно ниво, достигнувајќи го на #49 место во Шведска и останал на врвот на листите само две недели. Бил новопреработен и повторно издаден од Polydor/Polar во 1997 година, но не бил испечатен.
2 Список на песни
Сите песни напишани од Бени Андерсон и Бјорн Улвеус освен онаму каде што е наведено.
Наш пат (1944)

„Наш пат“ — комунистичко списание издавано во 1944 година од комунистички затвореници во затворот во Битола, заземена од Царството Бугарија.
Иницијатот за објавување на „Наш пат“ бил Затворскиот комитет на Комунистичката партија на Македонија во состав Мишко Божиновски, Јорго Ристевски, Димитраки Теговски и Драги Тозија. Издадени се три броја во ракопис со печатни букви. Во воведниот напис од првиот број се наведува дека ќе содржи материјал за политички, научни, културни, образовни и други прашања.
The Ultimate Collection (албум на Леб и сол)

The Ultimate Collection - двоен компилациски албум на македонската група Леб и сол. Првото ЦД содржи песни од албумот издаден за ПГП РТБ, додека второто ЦД содржи песни од албумот издаден за Југотон. Албумот бил објавен во август 2008 година во издание на Кроација рекордс.
1 Список на песни
1.1 Диск 1
Бр., Име, Албум, Траење
1., ''Деветка'', Леб и сол, 4:20
2., ''Кокошка'', Леб и сол, 5:00
3., ''Дамар'', Леб и сол, 3:28
4., ''Ја нисам твој'', Леб и сол, 3:21
5., ''Акупунктура'', Леб и сол, 4:08
6., ''Абер дојде Донке'', Леб и сол 2, 4:20
7., ''Дикијева игра'', Леб и сол 2, 4:09
8., ''Таласна дужина'', Леб и сол 2, 4:09
9., ''Кумова слама'', Ручни рад, 5:19
10., ''Ручни рад'', Ручни рад, 5:08
11., ''Харс'', Бесконачно, 4:06
12., ''Скакавац'', Бесконачно, 3:03
13., ''Жива рана'', Бесконачно, 5:33
14., ''Ајде сонце зајде'', Бесконачно, 5:00
15., ''У томе је ствар'', Бесконачно, 3:38
16., ''Локомобила'', Следовање, 3:00
17., ''Лет у месту'', Следовање, 3:20
18., ''Носим твој жиг'', Следовање, 3:35
19., ''Миле Поп Јорданов'', Следовање, 4:40
1.2 Диск 2
Бр., Име, Албум, Траење
1., ''Пубертет влада градом'', Калабалак, 4:47
2., ''Калабалак'', Калабалак, 3:55
3., ''Бистра вода'', Калабалак, 7:03
4., ''Мало сутра'', Калабалак, 3:49
5., ''Без речи'', Калабалак, 4:24
6., ''Контакт је скуп'', Тангента, 4:02
7., ''Shoes for Joanna'', Тангента, 3:11
8., ''Претпоследњи валц'', Тангента, 4:41
9., ''Тако близу'', Тангента, 4:37
10., ''Као какао'', Као какао, 4:14
11., ''Femme fatale'', Као какао, 4:05
12., ''Чувам ноћ од будних'', Као какао, 5:38
13., ''Скопје'', Као какао, 2:31
14., ''Чекам кишу'', Као какао, 5:37
15., ''Исток-запад (телепатски)'', Путујемо, 4:12
16., ''Има једно нешто'', Путујемо, 4:29
17., ''Путујемо'', Путујемо, 4:43
18., ''Чукни во дрво'', Путујемо, 3:47
2 Занимливости
Копија од оригиналната плаката за овој албум се наоѓа во загрепското кафуле Жера бар, во сопственост на Дражен Жериќ.
Стејнџова Ледена Плоча

Станге ледена плоча (Антарктик), е антарктичка ледена плоча во Станџ Саунд, Англиски брег, ограничен на исток со Островот Спац, на северозапад со Островот Смајли и на запад од брз мраз во Керол Влез.
Именуван во врска со Странге Соунд.
АТП Софија

АТП Софија или ''Отвореното првенство на Софија во тенис'' (|Открито първенство на София) е тениски турнир во машка конкуренција и моментално еден од турнирите од АТП серијата 250. Се одржува во Арена Армеец во Софија, главниот град на Бугарија. Турнирот се игра на тврда подлога, но во сала на затворено.
Отворено првенство на Софија за првпат било одржано во 2016 година, а прв победник бил Роберто Баутиста Агут. Турнирот се одржувал во месец февруари до 2020 година, кога поради пандемијата на КОВИД-19 бил преместен да се одигра во месец ноември. Од АТП сезоната 2021, турнирот се одржува во последната недела од месец септември.
1 Финалиња
1.1 Поединечно
Година, Победник, Финалист, Резултат
2016, Роберто Баутиста Агут, Виктор Троицки, 6–3, 6–4
2017, Григор Димитров, Давид Гофан, 7–5, 6–4
2018, Мирза Башиќ, Мариус Копил, 7–6<sup>(8–6)</sup>, 6–7<sup>(4–7)</sup>, 6–4
2019, Данил Медведев, Мартон Фучович, 6–4, 6–3
2020, Јаник Синер, Васек Поспишил, 6–4, 3–6, 7–6<sup>(7–3)</sup>
2021, Јаник Синер (2), Гаел Монфис, 6–3, 6–4
2022
1.2 Двојки
Година, Шампион, Финалист, Резултат
2016, Весли Колхоф Матве Миделкоп, Филип Освалд Адил Шамасдин, 5–7, 7–6<sup>(11–9)</sup>, [10–6]
2017, Виктор Троицки Ненад Зимоњиќ, Михаил Елгин Андреј Кузнецов, 6–4, 6–4
2018, Робин Хасе Матве Миделкоп (2), Никола Мектиќ Александер Пеја, 5–7, 6–4, [10–4]
2019, Никола Мектиќ Јирген Мелцер, Хсие Ченг-пенг Кристофер Рунгкат, 6–2, 4–6 [10–2]
2020, Џејми Мари Нил Скупски, Јирген Мелцер Едуар Роже-Васлан, предадено
2021, Џони О'Мара Кен Скупски, Оливер Марах Филип Освалд, 6–3, 6–4
2022
Брег на Оскар II

Брег на Оскар II (|Oscar II Coast) — дел од источниот брег на Антарктичкиот Полуостров помеѓу ’ртот Ферведер на север и ’ртот Александарна југ. Откриен е во 1893 г. од капетанот Карл Антон Ларсен, кој го нарекол по шведско-норвешкиот крал Оскар II. На север од овој брег се наоѓа Норденшелдовиот Брег.
Викенд (филм од 1967)

„Викенд“ (англиски: ''Week-end'') — француски филм од 1967 година. Режисер на филмот е Жан-Лик Годар (Jean-Luc Godard), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Миреј Дарк (Mireille Darc), Жан Јан (Jean Yanne), Пол Гегоф (Paul Gégauff), Жан-Пјер Лео (Jean-Pierre Léaud) и Жан-Пјер Калфон (Jean-Pierre Kalfon). На Берлинскиот филмски фестивал, Годар бил номиниран за „Златната мечка“.
1 Синопсис
Роланд Диран и неговата жена Корин заминуваат на село со намера таму да го минат викендот. Додека патуваат кон морскиот брег, двајцата размислуваат да извршат прељуба, но заглавуваат во сообраќајниот метеж. За време на патувањето, тие среќаваат многу интересни личности, како: автостоперот Балсам, писателката Емили Бронте, францускиот револуционер Сен-Жист итн.
Запчеста Ледена Плоча

Запчеста Ледена Плоча е мала ледена плоча која се граничи со јужната страна на Полуостровот Сакелари во Земјата Ендерби. Исцртано од руски картографи од воздушни фотографии направени од Советска антарктичка експедиција, 1961–62. Руското име значи „заби“ и се однесува на назабениот природата на ледениот фронт кога се гледа во план.
Пар сцени со радар со синтетичка бленда (SAR) над регионот на Кејси Беј, Антарктик, беа добиени со помош на сензорот SAR на C-појасот (5,7 cm бранова должина) на Европскиот сателит за далечинско сензорирање 1 (ERS-1). Двете сцени беа примени во станицата Сјова, со помош на параболоидната антена со опсег од 11 m S/X, на 7 декември и 10 декември 1991 година за 3-дневниот период на ледена фаза на ERS-1. Интерферометриската обработка на двете SAR сцени произведе јасен интерферограм на Запчестата Ледената Плоча, кој може да биде поврзан со деформации од океанската плима.
Иако топографските рабови не можат да се отстранат од целокупните рабови, тие може да се сметаат како во рамките на циклусот 0,25, бидејќи површинската брановидност на Запчестата Ледената Плоча е во опсегот на висина од 0–40 m.
Кога ќе претпоставиме дека добиените рабови со поместување се состојат само од вертикалната компонента, пресметаната вертикална промена на ледената полица Zubchatyy во текот на 3 дена може да се процени како максимум 41,5 cm; оваа промена е конзистентна со промената на океанската плима од 35,2 cm предвидена од моделот 0RI96 од Matsumoto et al. (1995).
Во преодната зона помеѓу површината на ледената покривка и површината на ледената плоча, линиите за заземјување може јасно да се идентификуваат со појаси широки 1–3 km на рабови со густо поместување во интерферограмот. Кога се усвоени соодветни вредности за физичките својства на мразот, а дебелината на ледената плоча се претпоставува како 300 m во равенката за деформација од Холдсворт (1977), ширината на преодната зона резултира со околу 45 m за моделот на минливо лази и околу 230 m за моделот на еластична деформација, соодветно.
Овие вредности се помали за фактор 10-45 од фактички добиените вредности од околу 2 km на Запчестата Ледената Плоча. Иако може да биде потребна рафинирана анализа со комбинирана употреба на SAR сцени со различен опсег/различен агол на изглед, SAP интерферометријата се покажа како моќна алатка за проучување на динамиката на мразот и плимата на океаните околу Антарктикот.
Благоевград (полуостров)

Благоевград (|полуостров Благоевград) — претежно замрзнат полуостров кој се протега 15 км во југоисточен правец од Брегот на Оскар II во Греамовата Земја на Антарктикот. Широк е 17 км. Се граничи со ракавот Вон на север и ракавот Егзасперејшн на југ, завршувајќи со ’ртот Фојн на југоисток. На источниот брег на полуостровот е заливот Јамфорина, а внатрешноста е делумно заземена од југоисточниот дел на Поибренските Возвишенија. Образуван е со распадот на Ларсеновата Ледена Плоча во 2002 г. и повлекувањето на ледниците Еванс и Каленица.
Полуостровот е наречен по Благоевград (изворно: Горна Џумаја), главен град на Пиринска Македонија, Бугариjа.
1 Наводи
* SCAR.
* Антарктичка комисија за географски имиња.
Вордиева Ледена Плоча

Вордиева Ледена Плоча беше слив ледник што се проектира како ледена плоча во ЈИ дел од Заливот Маргерит помеѓу Кејп Берто и планината Еџел, долж западниот брег на Антарктичкиот Полуостров.
Во март 2008 година, Британско Антарктичко истражување објави дека изгледа подготвено да се отцепи од Антарктичкиот Полуостров.
Откриена од Британската копнена експедиција на Греам (BGLE) под Римил, 1934–37, кој ја именувал оваа функција за Сер Џејмс Води, почесен секретар (подоцна претседател) на Кралското географско друштво, член на Одборот за откривање и претседател на Институтот за истражување на поларните Скот Скот. Тој, исто така, бил геолог и шеф на научниот штаб на британската експедиција, 1914–1916 година, под Ернест Шеклтон.
Раскинувањето на ледените полици околу Антарктичкиот Полуостров е наведено како „знак дека започнува опасно затоплување на Антарктикот“. Овде презентираме сателитски снимки кои го прикажуваат распаѓањето на ледената плоча Wordie, кој лежи на западниот брег на Антарктичкиот Полуостров.
Фрактурата, или во форма на површински пукнатини или пукнатини што се протегаат до дното на ледената плоча, е одговорна за отекување на ледениот брег и слабеење на централниот регион на ледената плоча. Овие процеси на фрактура, кои доведоа до повлекување на ледениот фронт, очигледно беа засилени со присуството на зголемени количини на топена вода, што произлегува од трендот на затоплување забележан во средните годишни температури на воздухот во заливот Маргерит. Ако овој тренд на затоплување продолжи, другите блиски ледени полици на Антарктичкиот Полуостров може да бидат загрозени. Но, би било потребно значително дополнително затоплување пред слични процеси да започнат со распаѓање на ледените полици Рос и Филхнер-Рон, кои помагаат да се стабилизира ледената покривка на Западен Антарктик.
1 Поврзано
* Список на ледени полици на Антарктикот
И Бог ја создаде кафанската пејачка

„И Бог ја создаде кафанската пејачка“ (српски: ''И Бог створи кафанску певачицу'') — филм на режисерот Јован Живановиќ од 1972 година, снимен по сценариото на Богдан Јовановиќ и Гордан Михиќ. Во главните улоги настапуваат: Вера Чукиќ, Велимир Бата Живојиновиќ, Жика Миленковиќ, Павле Вуисиќ и Лепа Лукиќ.
1 Синопсис
Во една кафеана во мало место крај браната на Ѓердап се раѓа љубов меѓу кафанската пејачка, оптоварена со своето минато, и сериозен работник, вработен на градилиштето на хидроцентралата. Набргу, тие се венчаваат, но тоа го означува почетокот на една сурова драма, зашто луѓето во таа средина не сакаат да го заборават минатото на пејачката.
Чуварот на плажата во зимскиот период

„Чуварот на плажата во зимскиот период“ (српски: ''Чувар плаже у зимском периоду'') — филм на режисерот Горан Паскаљевиќ од 1976 година, снимен по сценариото на Богдан Јовановиќ и Гордан Михиќ. Во главните улоги настапуваат: Ирфан Менсур, Гордана Косановиќ, Данило Бата Стојковиќ, Мира Бањац и Дара Чалениќ.
1 Синопсис
Едно момче, кое одраснало во лошиот брак на своите родители, сака да започне нов живот. Тој го завршува училиштето, но нема можност да се вработи, па затоа прифаќа да работи како чувар на плажата во зимскиот период. Набргу, се жени со саканата девојка, верувајќи дека љубовта ќе му овозможи да ги преброди сите тешкотии, но животот му се влошува: го напушта жената, умира татко му и така, тој е ставен пред нов почеток, но сега оптоварен со голема горчина.
Кивор

Кивор, кивур, кивот или реликвијар — ковчег во кој се чуваат моштите на светците. Киворите можат да бидат со различни облици и големини. Тие може да содржат цели, мошти што не се распаѓаат или свети честички.
Чесна трпеза

Чесна трпеза (грч. ή αγία τράπεζα, το θυσιαστήριον - трапез, свет престол, чесен престол, олтар, голем олтар) — во православната црква е средиштето и најважниот дел од олтарниот простор каде се принесува бескрвната жртва, односно се подготвува завршниот чин на евхаристијата. Го симболизира гробот и престолот Господов и на него се осветуваат даровите.
Најчесто се прави од мермер во облик на маса со централна нога и при осветувањето во неа се става честичка од мошти како заменски знак дека христијанскиот обред се врши (и понатаму) на гробот на маченикот. Во побогатите манастири (на пр. Хиландар) чесната трпеза служи и како складиште за голем број кивори со реликвии. Понекогаш се украсува со релјефи, но само од страните, бидејќи горната површина на масата мора да остане рамна.
Чесната трпеза има задолжителен инвентар што ја придружува: евангелието, престолниот крст, антиминс, рипиди, свеќници, крпа, кадилница и други садови и предмети без кои не може да се изврши литургијата. Над олтарот е поставен балдахин, односно цибориум (според православната традиција во живописот и иконописот, приказот на внатрешноста на храмот е во рамките на архитектонските кратенки, често само со цибориум над чесната трпеза).
Марим ја...

''Марим ја...'' е седмиот албум на новосадскиот кантавтор Ѓорѓе Балашевиќ. Албумот содржи 9 песни, меѓу кои хитовите ''Рингишпил'', ''Олелоле'', ''Слабо диваним Маџарски'', насловната песна, ''Човек за кога се удала Буба Ердељан'' итн. Беше објавен во август 1991 година. објавено од Сараево Дискотон.
1 За албумот
Албумот е снимен во јуни 1991 година во студиото на Радио Нови Сад. Ова е и првиот албум на ЦД и последниот албум на винил. Албумот не беше проследен со музички спотови и турнеја поради претстојниот распад и војна. Реиздадено е во 1998 година.
2 Интересни факти
Само неколку дена пред неговата смрт беше направена емисија која се занимаваше со песната ''Човек за кога се удала Буба Ердељан.''
Бобов Дол

Бобов Дол (|Бобов дол) — град во Западна Бугарија, административен центар на општината Бобов Дол во Ќустендилската Област. Има население од околу 5.114 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Градот се наоѓа во планинска област во најисточниот дел на Коњавската Планина. Климата на градот е умереноконтинентална.
2 Историја
Реонот уште од античко време го населувале Тракијците. Во блиското село Бабинска Река, откриени се тракиски карпести ниши, единствени за југозападниот дел на Бугарија. На врвот Колош се откриени остатоци од утврдувања од 12 век (период на византиско владеење над бугарските земји).
За прв пат името на населбата се споменува во 1576 година во османлиските даночни документи под името Бободол. Главна егзистенција на неговите жители била земјоделството (тутун, жита и др.) и сточарството.
Во 1822 година била изградена преродбеничката црква „Свети Никола“, а во 1881 година било отворено училиште. Во 1903 година било отворено читалиште „Пробуда“.
Уште во 1830-тите, францускиот геолог Ами Боуе го посетил реонот и ги истражил наоѓалиштата на јаглен меѓутоа, индустрискиот развој на овие наоѓалишта започнал по ослободувањето на Бугарија од османлиската власт. Од 1891 година, наоѓалиштето станало државен рудник, а рударството станало главно занимање на машката популација. Во 1917 година била изградена пруга со тесен колосек до Дупница.
По државниот удар од 9 септември 1944 година, започнал економскиот бум. Бобов дол се градил како центар на индустријата за ископување јаглен. Бил изграден рударско-енергетски комбинат „Бобов Дол“ со рудници — „Бабино“, „Бобов дол“, „Мињор“ и „Христо Ботев“. Во близина на градот бил изграден големиот енергетски центар ТЕЦ „Бобов Дол“, што придонело градот да се претвори во нов индустриски град.
Во 1970-тите и 1980-тите години градот го доживеал својот економски и демографски подем. Луѓе од целата земја доаѓале да работат во него. За време на таканаречениот „Преродбен процес“ (1984-1989) во градот насилно биле населени одреден број семејства на бугарски Турци од реонот на Крџали и Лудогорието.
Модерниот град се состои од два различни дела — населбата „Христо Ботев“ на запад, наследник на првобитното село и речиси целосно изграден со куќи, и населбата „Мињор“ на исток, изградена во средината на 20 век во локалитетот „Банковица“, каде што доминантна архитектура се станбените блокови.
3 Спорт
ФК Мињор е бугарски фудбалски клуб од Бобов Дол. Игра во Б групата, а натпреварите ги игра на стадионот „Николај Крстев – Шулц“.
Три послератна друга

''Три послератна друга'' (''Тројца повоени другари'') — шестиот студиски албум на пејачот и текстописец Ѓорѓе Балашевиќ.
Тоа е првиот албум на Балашевиќ на кој за прв пат се појавија гитаристот Елвис Станиќ и тапанарот Тончи Грабушиќ од Риека. Албумот најмногу се памети по смешната рап-ориентирана песна „ Sugar rap“, песната „Још једна песма о малој гаравој“, фолк рок песните „Девојка са чардаш ногама“ и „Ћалетова песма“ како и баладите „Д мол“., „Кад одем“ и „Сапутник“. Албумот е продуциран од Ѓорѓе Петровиќ, а издаден е во декември 1989 година.
1 Заднина
Албумот е снимен во 1989 година. Со овој албум тој се поправа за дебаклот на неговиот претходен албум.
Во јануари 1989 година одржа традиционален концерт во Сава центар и снимката беше објавена на 2 VHS касети од Југотон.
2 Албум
Албумот постигна голем успех и се смета за еден од најдобрите албуми во целата дискографија. Речиси сите песни беа хитови кои на крајот станаа антологии.
3 Наследство
Песните ''Девојка са чардаш ногама'' и ''Д-мол'' се вклучени во албумот Неки новији клинци и... од 2007 година. во издание на ПГП РТС.
4 Членови
* Ѓорѓе Балашевиќ - вокал
* Александар Дујин - пијано
* Александар Кравиќ - бас гитара
* Елвис Станиќ - гитара
* Тончи Грабушиќ - тапани
* Синиша Хорват - инженер за звук
* Ѓорѓе Петровиќ - продуцент
5 Обработка
* Реморкер-Полууспаванка (У твојим молитвама, 1987)
6 Наводи
Засега без добар наслов

„Засега без добар наслов“ (српски: ''За сада без доброг наслова'') — филм на режисерот Срѓан Карановиќ од 1988 година. Во главните улоги настапуваат: Мето Јовановски, Мира Фурлан, Боро Беговиќ и Ева Рас.
1 Синопсис
Во еден косовски град брутално е прекината љубовта меѓу Србин и Албанка. Еден режисер оди со видеокамера во градот со цел да ги сними настаните, работата на истражните органи и семејствата на вљубените. Притоа, приказната во филмот тече во повеќе слоеви: службените телевизиски записи, личните снимки на режисерот и неговиот обид да направи игран филм...