Национален парк Кабо де Хорнос

Национален парк Кабо де Хорнос — заштитено подрачје на југот на Чиле кое било прогласено за Биосферен резерват од УНЕСКО во 2005 година, заедно со Националниот парк Алберто де Агостиниа. Најјужниот национален парк на светот, се наоѓа на 12 часа со брод од Порто Вилијамс во архипелагот Кејп Хорн, кој припаѓа на Комуната Кабо де Хорнос во провинцијата Антарктика Чилена, Магаesанес и регион Антарктика Чилена.
Паркот е создаден во 1945 година и ги вклучува Архипелагот Воластон и Хермитските острови. Зафаќа 63.093 ха, и е управувана од Националната корпорација за шумарство (CONAF), чилеанското тело кое управува со сите национални паркови во Чиле.
1 Потекло
Регионот Кабо де Хорнос (Кејп Хорн) го открил холандскиот трговец Исак Ле Маир на 29 јануари 1616 година и го доби името Хорн по холандскиот град од каде потекнува експедицијата. Националниот парк е создаден на 26 април 1945 година од чилеанското Министерство за земјоделство.
2 Географија
Паркот зафаќа површина од 63.093 ха, на општа надморска височина од 220 метри, со исклучок на два големи врвови: Серо Пирамиде, со надморска височина од 406 метри и Серо Хајд, највисоката точка со надморска височина од 670 метри. Се состои од низа острови и острови кои го сочинуваат архипелагот, вклучувајќи ги и главните копнени подрачја на островите Воластон и Хермити. Паркот е најјужниот дел на Чиле територија, освен за Територија Чиле Антарктикот, која е во спор.
3 Клима
Климата во паркот е генерално кул, благодарение на јужната географска ширина. Нема јасно изразени метеоролошки станици, но една студија од 1882-1883 година открила годишни врнежи од 1.357 милиметри (53,42), со просечна годишна температура од 5,2 °C (41,4 °F). Ветровите беа во просек 30 километри на час, со скршеници над 100 километри на час, се јавува во сите сезони. Има 278 дена врнежи од дожд (70 дена снег) и 2.000 мм годишни врнежи од дожд.
Опфатеноста на облакот е генерално обемна, со просек од 5,2 осмини во мај и јули до 6,4 осмини во декември и јануари. Врнежите се големи во текот на целата година: метеоролошката станица на блиските острови Диего Рамирес, 109 километри југозапад во Дрејк Пасаж, покажува најголеми врнежи од дожд во март, во просек 137,4 милиметри, додека октомври, кој има најмалку врнежи, сепак има просек од 93,7 милиметри. Условите на ветерот се генерално сериозни, особено во зима. Во лето, ветерот на Кејп Хорн е огромна сила до 5% од времето, со генерално добра видливост; сепак, во зима, ветрови со голема брзина се појавуваат до 30% од времето, честопати со слаба видливост.
4 Флора
Теренот е скоро целосно тресет без дрвја и негова главна одлика е присуството на туберозни формации на зеленчук покриени со ниски густи Poaceaes (Gramineae), лишаи и мов, отпорни на ниски температури и сурово време. Во некои делови, мали пошумените области на Антарктиково буково, lenga,canelo, и Магеланово дрво може да се најде.
5 Фауна
Како и кај флората, фауната во паркот е ретка и многу од видовите се загрозени. Во фауната доминираат птици и поморски цицачи. Видовите птици кои се наоѓаат на островите вклучуваат: Магелански пингвин (''Spheniscus magellanicus'') или црвен peирка пингвин, јужно џиновско петрелин (''Macronectes giganteus''), галеба од алги или големиот галеб (''Larus dominicanus''), корморан со црвени нозе (''Phalacrocorax gaimardi)'', ''исто така познат како црвенокрака буша,'' црвеноножен корморан, сив корморан, и јужен кралски албатрос (Diomedea epomophora).Пронајдени цицачи во паркот се: морска видра ''(Lontra felina,'' познати локално како chungungo), леопард ''(Hydrurga leptonyx),'' Чиле делфинот ''(Cephalorhynchus eutropia,'' исто така познат како црн делфин или tonina), китот Burmeister е ''(Phocoena spinipinnis),'' Пилски Делфин (''Lagenorhynchus australis'') и грбавиот кит (''Megaptera novaeangliae'').
6 Поврзано
* Резерват на биосферата Кејп Хорн
* Кејп Хорн