Ефебифобија

Ефебифобија е страв од младост. Првично е опишан како ''страв или омраза кон тинејџерите", денес овој феномен е назначен и како „неточна, претерана и сензационална карактеризација на младите“ во низа дефиниции низ целиот свет. Студиите за стравот од младите се јавуваат во социологијата и студиите за млади. Од педофобијата се разликува со тоа што е повеќе фокусиран на адолесценти отколку на деца пред пубертет.
1 Лексикологија
1.1 Кованица
Зборот ефебифобија е формиран од грчки ἔφηβος éphēbos, што значи „ младост “ или „ адолесцент “ и φόβος фобос, што значи „страв“ или „ фобија ". Кованицата на овој термин е поврзана со статија на Кирк Астрот од 1994 година објавена во Фи Делта Капан. Денес, вообичаената употреба е присутна на меѓународно ниво од социолози, владини агенции и младински организации за застапување кои ја дефинираат ефебифобијата како абнормален или ирационален и постојан страв или омраза кон тинејџери или адолесценција.
1.2 Слични поими
1.2.1 Аналогни етикети
Tерминот педофобија има добиено популарно прифаќање во Европа за да го опише гореспоменатиот „страв од младост“. Педијафобија е страв од доенчиња и деца. Хефефобија (од грчки ἥβη, hḗbē, „младост, пубертет“) исто така е предложен. Слични поими вклучуваатадултизам, што е склоност кон децата и младите и агеизмот, кој ја опишува дискриминацијата на која било личност поради нивната возраст.
1.2.2 Јувеноja
Во контекст на 21-от век, неологизмот ''јувенoја'' се користи од публикации како што е " Christian Science Monitor " за да опише невкус и / или страв од социјалната култура поврзана со младите. Психолошкото дистанцирање е значајно поврзано со напредокот на технологијата и изложеноста на материјал што ги нарушува традиционалните вредности олеснет од таа технологија.
2 Историја
Стравот од младоста, заедно со стравот од уличната култура и стравот од криминал, се вели дека бил во западната култура од „памтивек“. За Макијавели се вели дека сфатил дека стравот од младоста е тој што го спречува градот Фиренца да не ја задржува постојаната војска. За Античка Венеција и Стара Грција, исто така, се вели дека имале огромна јавна политика поради нивниот страв од младост.
Рано американскиот пуританизам се сметало дека е поврзан со страв од младост, за кои се гледало како олицетворение на авантура и просветлување, и затоа се сметало дека се подложни на „декадентен морал “. За време на индустриската револуција, западноевропските и северноамериканските популарни медиуми биле особено поттикнати да го пропагираат стравот од децата и младите со цел понатамошна индустријализација на школувањето, и на крајот да ги отстранат младите од работното место кога нивниот труд станал непотребен поради до механизација и прилив на нова работна сила.
За Франција, по Втората светска војна, се вели дека била зафатена од грижа за ''mal de jeunesse'' кога создале политики што го рефлектирале нивниот страв од младост. „Испратете ги на летни кампови, сместете ги другите во реформатори, останатите треба да имаат свеж воздух, да градат атлетски терени...“ биле намерите на младинските политики во таа ера. По Втората светска војна, војската на Соединетите држави го идентификуваше растечкиот број на млади во Длабокиот југ како проблематично сценарио за националната безбедност. Аналитичарите сугерираат дека зголемувањето на стравот на популарната култура од младите може да се припише на одбранбените политики создадени како одговор на таа закана.
„Во 90-тите години се зголемил јавниот страв од адолесценти“, предизвикан од „зголемениот пристап на младите до пиштоли, синдикатизацијата на територијалните младински банди во нелегални нарко-картели, расистички стереотипи за урбана младина, академско и политичко обединување, медиумски лудило и голем број пукање од висок профил на ученици од нивни колеги студенти “.''Неделникот на Сиетл'' конкретно го наведе стравот од младоста како двигател зад Сиетл, сега веќе непостоечката регулатива за танцување на тинејџери. Владата на премиерот Тони Блер воведе Анти-социјално однесување во 1998 година, што исто така се припишува директно на страв од младост.
3 Причини
Медиумите, маркетерите, политичарите, младинските работници и истражувачите се вмешани во овековечување на стравот од младите. Бидејќи се очекува младите во развиените земји да останат надвор од работната сила, секоја улога за нив надвор од потрошувачката е потенцијална закана за возрасните. Продажбата на безбедност на родителите и наставниците исто така била движечка сила, бидејќи системите за домашна безбедност, мобилните телефони и компјутерскиот надзор се продаваат на родителите; и апарати за рендген, детектори за метал и телевизија со затворен круг сè повеќе се продаваат на училиштата со претпоставка дека не треба да им се верува на младите. Овие чекори се покрај фактот дека искуството постојано покажува дека следењето на младите прави малку за да спречи насилство или трагедија: масакрот во средното училиште Колумбин се случил во зграда со полициско надгледување и вградување на полицијата.
Самото создавање на поимите младост, адолесценција и тинејџер се припишува на стравот од младоста. Како што западниот свет стануваше сè поиндустријализиран, младите луѓе беа сè повеќе протерани од работната сила, вклучително и неволни и доброволни позиции, и во сè повеќе тотални институции каде што ја изгубија личната автономија во корист на социјалната контрола. Вклучени се и владините политики надвор од училиштата, како и во последните четириесет години полициски час, закони против борба против крстарење и крстарење, и друго законодавство очигледно насочено кон тинејџери се зафати низ целата земја. Судовите исто така сè повеќе одлучуваат против правата на младите. Пред 40-тите години „тинејџерите“ не беа наведени во насловите на весниците, бидејќи како група тие не постоеја. Влијанието на младите од Втората светска војна врз западното општество е огромно, главно водено од маркетингот што ги предлага како „ другиот “. За возврат, младите се предизвикува да се однесуваат на начини што се појавуваат различни од возрасните. Ова доведе до појава на младост, а за возврат создаде постојан страв од нив.
4 Ефекти
Се смета дека стравот од младоста постои во целиот западен свет. Социологот Реј Олденбург го припишува јазот во генерациите и „зголемената поделба на младите од возрасните во американското општество “ на „отуѓување на возрасните и страв од младост“.
Барем еден голем економист предложи дека стравот од младите може да има сериозни ефекти врз економското здравје на нациите. Сè поголем број истражувачи известуваат дека стравот од младите влијае на здравјето на демократијата, известувајќи дека последователното омаловажување на младите имало во минатото, и продолжува во моментов да ги поткопува јавните, социјалните, политичките, религиозните, и културно учество меѓу сегашните и идните генерации.
Бидејќи влијае на самите млади луѓе, ефебифобијата е препознаена како бариера кон успешно академско достигнување, бариера за успешни програми за социјална интервенција, и како индикатор за несоодветноста на многу возрасни да бидат успешни родители.
4.1 Социјална дискриминација
„Денес граѓаните како целина, како и луѓето кои работат со деца живеат во страв од младост во нашите домови и училишта и на нашите улици“. Додека „општеството ги сака нивните привлечни тела, младост и комерцијална моќ на оган“, ние исто така „ги омаловажуваме адолесцентите како незадоволителен исцедок на економијата и нашата демократија“. Во мејнстрим медиумите, младите најчесто се прикажуваат како самобендисани и апатични, незаинтересирани за општото добро или за унапредување на социјалните цели.
Многу социјални програми и социјални критичари сметаат дека стравот од младите е осудувачка сила против младите во целото општество, особено кога се во комбинација со расизам. Поетката Гвендолин Брукс беше поздравена за нејзината работа за подигање на свеста околу стравот од младоста, особено младите Афроамериканци. Популарните современи верувања за адолесцентите се различни од историските наративи; во минатото младите беа портретирани како „иднината“ и „водачите на утрешниот ден“; денес на нив се гледа како на „извор на загриженост, а не на потенцијал“, што придонесува за страв од адолесцентите, особено од расните и етничките малцинства. За возврат, оваа расистичка и возраснистичка перспектива ги информира урбаните спроведување на законот, јавни училишта, и социјални услуги. Социолозите сугерираат дека голем дел од сегашното ширење на стравот од младост се должи на „вознемиреноста кај возрасните заради поместената расна мешавина кај општата популација“. Ефектите на сексизмот на сличен начин се пријавуваат дека се засилуваат со ефебифобија. Сепак, професорот од универзитетот во Њујорк, Педро Ногуера, сугерираше дека стравот од младите се надминува во границите на боите, бидејќи „ скејтбордерите, панкерите, дури и тинејџерите со приврзаност на приградските населби можат да предизвикаат вознемиреност кај возрасните со тоа што ќе се соберат во голем број на места што се сметаат за забранети за млади. "
Способноста на младите да учествуваат низ целото општество се смета за компромитирана поради стравот од младите и честопати е маскирана како патернализам или протекционизам кај возрасните. Дополнително, научникот Хенри Јенкинс, „ги поврзува критиките кон новите медиуми со стравот кон адолесцентите, кои се најнестрпливи посвојувачи. Тинејџерската култура се чини бесмислена и опасна без ценење на нејзиниот контекст “.
4.2 Комерцијална добивка
Академиците конкретно ја признаваат силата на ефебифобијата во комерцијалниот сектор, каде што овој страв од младост е широко искористуван за финансиска корист. Ова го разработуваат истражувачи и социјални критичари кои тврдат дека популарните медиуми, вклучително кино и телевизија, конкретно го влошиле стравот на општеството од младите за финансиска корист, како што известува една студија, „Екстремен страв од младите е воспоставена паника во медиумите “.
Романите за пулпи во 1950-тите години беа масовно произведувани за да се специфицираат сè повеќе од растечкиот страв од младоста што се ширеше низ целото општество. Иронично, исто така беше речено дека ефектите на популарните медиуми врз младите не се толку моќни како стравот од младоста, што го поттикнува стравот од технологија и, пак, го одржува стравот од младоста.
4.3 Владина политика
Утврдено е дека донесувањето одлуки од страна на владините агенции, вклучително и јавните училишта, полицијата и судовите, е водено од стравот од младите. За стравот од адолесцентите се вели дека предизвикува дисхранзија помеѓу она што се зборува за вредноста на младите и она што им се прави во образованието и социјалните услуги и предизвикува нивно гледање, „пред се како закани - кон лица, кон институции, до статус кво ". Голем број набудувачи укажаа на намерно продолжување на масовната социјална ефебифобија со цел да се извлечат посебни јавни и социјални одговори. Американскиот социолог Мајк Мејлс ги идентификува трендовите меѓу политичарите и творците на политики за поттикнување на стравот од младите кај општеството со цел да напредува во политичките кампањи и да се изгради народна поддршка за инаку „да се создаде медиумска сензација и јавен страв“. Слично на тоа, стравот од младите е идентификуван како движечки фактор зад многу владини програми дизајнирани за борба против таканареченото „младинско насилство“, во кои постапките на малкумина млади се припишуваат на населението на младите воопшто. Во одредена инстанца, „Во Далас, стравот од младост доведе до забрзан надзор и полициско работење, особено во нејзината најсиромашна област, Гастон “. Исто така, се вели дека стравот од адолесценти предизвика многу влади да ја намалат возраста на кривична одговорност и да го ескалираат притворот за млади од детството до зрелоста.
4.4 Образование
Испитувајќи го движењето „ Црна моќ “ во 1970-тите, еден истражувач напишал: „Вообичаеното возрасно мразење и страв од младоста се надополнува со стравот на наставникот - страв од губење контрола во училницата, страв од губење на авторитетот“. Специфично зголемување на стравот од младите во училиштата по масакрот во Средното училиште Колумбин во 1999 година се смета како посебна причина во доказите кои сугерираат на севкупно намалување на учеството на учениците низ средните училишта денес. Стравот од младост доведе до развој на политики за нулта толеранција во многу училишта што пак се припишува како причина за зголемувањето на апсењата за малолетнички криминал во училишните кампуси, што го промовираше стравот од младите и ги водеше администраторите во училиштата да повикате полиција за прекршоци откако ќе се справите внатрешно.
5 Борба против ефебифобија
Американската асоцијација на библиотеки разви колекција на ресурси за библиотекари специјално за борба против ефебиобијата преку промовирање на вештини за услуги на клиенти специфични за младите. Сепак, социологот Мајк Мејлс сугерираше дека ефебифобијата не го анализира проблемот доволно длабоко, бидејќи стравот од стереотип за возрасни кај адолесценцијата или курофобијата е основниот предизвик со кој се соочуваат младите денес.
6 Библиографија
* Lesko, N. (2001) ''Актирај ја твојата ера !: Културна конструкција на адолесценцијата.'' Routledge.ISBN 0-415-92833-8.
* (ннд ) , списание ''З'' “ на Интернет.
* - од Свен Бонихсен
* - Цврст текст против агеизмот кон тинејџерите, претставувајќи случај на старост извршен од порота.
* - есеј против агеизмот кон тинејџерите, напишан од канадски адолесцент.
* - Преглед на ''фатени во вкрстен оган: Деца, политика и иднината на Америка'' од страна на Лоренс Grossberg во списанието ''напори'' кои дијагнози културни ephebiphobia во САД
* Ајот, В. (1986) ''Веднаш штом сте родени, тие прават да се чувствувате мали: Самоопределување за деца.''* Анархистичка младинска федерација во Чикаго (nd ) ''Учебник за ученици.''* Кален, С. (1991) ''Деца во општеството: слободарска критика.'' Лондон: Слобода на печатот.
* Гудман, П. (1964) ''Задолжителна погрешна едукација и Заедницата на научници.'' Њујорк: Гроздобер книги.
* Illich, I. (1970) ''Друштво за школување.'' Њујорк: Хароу Книги.
* Холт, Ј. (1972) ''Слобода и пошироко.'' Њујорк: EP Dutton & Co.
* Милер, А. (1990) ''За ваше добро: Скриена суровост во воспитувањето на децата и корените на насилството.'' 3-то издание. Њујорк: Ноундеј Прес.
* Стернхајмер, К. (2006) ''Деца овие денови: факти и измислици за денешната младина.'' Роуман и Литлфилд.