procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
ТВ за климатски промени

Телевизијата за климатски промени е првиот светски онлајн радиодифузер кој е посветен целосно на прашањата поврзани со климатските промени. Содржи интервјуа од шефови на држави, владини претставници и преговарачи, невладини организации, граѓанско општество и деловни професионалци со низа на гледишта за преговорите за климатските промени.
Истиот е одржуван со ''Одговор на климатските промени'', невладина организација и официјален набљудувач на Рамковната конвенција на Обединетите нации за климатски промени (РКОНКП).
Телевизијата обезбедува дневни вести и услуги за анализа следејќи ги најновите случувања во климатска политика, истражувања како и другите аспекти на дебатата за климата.
Студиото се одржува за РКОНКП на годишната конференција. Интервјуата се одржуваат на каналот како и студискиот портал на РКОНКП.
Обезбедува видео интервјуа еден на еден со широк спектар на засегнатите страни од граѓанското општество, меѓувладините организации како и партиските делегати. Студиото обезбедува платформа за дискусија за ефектите од климатските промени, причините за глобалното затоплување и можните решенија. Продолжиле на ''Конференција на Обединетите нации за климатски промени'' 17 откако успешно работеле на 15. конференција во Копенхаген и 16. во Канкун.
На последната конференција, одржана во декември 2011 година, ТВ студиото за климатски промени го посетила извршната директорка на РКОНКП, Кристијана Фигерес, водечкиот холандски преговарач Маас Гуте, и министерот за енергија и климатски промени на ОК Грег Баркер, заедно со членовите на Оксфам и 350.org.
Студена капка (Северен Атлантски Океан)

Студената капка е појава во северниот дел на Атлантскиот Океан. Со поимот Студена капка ја опишуваме аномалијата изразена со ладна океанска површина на морето, кое влијае на северноатлантската меридијална преврувачка струја, (англиски: Atlantic Meridional Overturning Circulation) која е дел од термохалинската циркулација, можно во некаков однос со топењето на грендланската ледена покривка предизвикано од глобалното затоплување.
Џон Хардкасл

Џон Хардкасл (-) — новозеландски научник-аматер и пионер во проучувањето на палеоклиматологијата.
1 Животопис
Хардкасл е роден во Вејкфилд, Јоркшир, Англија во 1847 година. Со семејството се преселил во Нов Зеланд во 1858 година. Поголемиот дел од својот живот го поминал на Јужниот Остров, главно во Тимару каде на крајот станал уредник на весникот ''Тимару Хералд''.
Тој бил посветен и способен научник-аматер кој напишал неколку трудови, најзначајни во публикациите на Новозеландскиот институт (претходник на Кралското друштво на Нов Зеланд). Проучувал наоѓалишта на лес во близина на Тимару и на основа на неговите набљудувања успеал да покаже како овие лесови ги одразуваат минатите климатски промени. Покажал дека потеклото на лесот е поврзано со ледниците во Јужните Алпи и истражувал како се движат ледниците и како се пренесуваат седиментите. Неговиот најважен научен труд била кратка книга за геологијата на Јужен Кантербери, која повторно била објавена во 2014 година.
Починал на 12 јуни 1927 година и бил погребан во Тимару.
Патна турнеја за климатски решенија

Патната турнеја за климатски решенија, е одржана помеѓу 2 јануари и 4 февруари 2009 година и била проект инициран од Индиската младинска климатска мрежа која започнала во Чена, Индија. Алексис Рингвалд и Керолин Хау (и двете од Универзитетот Јеил ) ја предводеле турнејата. Десет членови на индиската младинска климатска мрежа, група танчери од танцовата група Шијамак Давар и бендот на сончева енергија „Солар Панч“ поминале повеќе од 3.500 километри.
Целта на турнејата била дефинирана како:„Помош на младите преку овој проект со превземање на нивните идеи и нивното спроведување за решенија за климатските промени. Сега е време за акција; да се создаваат, комуницираат и прославуваат нови идеи“.Патната тура која започнала во Чена на 2 јануари 2009 година, опфатила 15 големи градови вклучувајќи ги Бангалур, Хајдерабад, Пуна, Мумбај, Ахмедабад, Џајпур, Делхи, Удаипур, Дунгарпур, Тилонија и Гоа. Турнејата успешно завршила на 5 февруари во Делхи.
Акт за измена за климатските промени и управувањето со емисиите

Акт за измена за климатските промени и управувањето со емисиите на Алберта бил првиот закон од ваков тип кој наметнал намалување на гасовите со ефект на стаклена градина на големите индустриски капацитети. Почнувајќи од 1 јули 2007 година, објектите во Алберта кои испушуваат повеќе од 100.000 тони стакленички гасови годишно ќе требало да го намалат интензитетот на нивните емисии за 12% под ''Законот за измена на климатските промени и управувањето со емисиите''. Компаниите имале три начини да ги исполнат своите намалувања: можеле да направат оперативни подобрувања, да купат кредит со седиште во Алберта или да придонесат во Фондот за управување со климатски промени и емисии.
Прописите се однесуваат на околу 100 големи капацитети кои испуштале повеќе од 100.000 тони стакленички гасови годишно. Овие капацитети сочинувале околу 70% од индустриските емисии на стакленички гасови во Алберта. Годишниот трошок за усогласеност се проценувало на 177 милиони американски долари - или помалку од една десетина од еден процент од номиналниот БДП на Алберта.
1 Фонд за управување со климатски промени и емисии
Третата опција би била компаниите да платат 15 долари за секој тон над нивната цел за намалувањето. Парите би биле вложени во Фондот за управување со климатските промени и емисиите, кој е насочен кон стратешкиот проект или трансформативна технологија насочена кон намалување на емисиите на стакленички гасови во покраината.
Според ''Законот за измена на климатските промени и управувањето со емисиите'', средствата може да се користат само за цели поврзани со намалувањето на емисиите на одредени гасови или подобрувањето на способностите на Алберта да се прилагоди на климатските промени; вклучувајќи ги, без ограничување, следните цели:* заштеда на енергија и енергетска ефикасност;
* демонстрација и употреба на нови технологии;
* транспорт и користење на енергетските ресурси на Алберта;
* развој на можности за отстранување на одредени гасови од атмосферата;
* мерење на природното отстранување и складирање на јаглерод;
* програми и мерки за адаптација на климатските промени;
* исплата на плати, такси, трошоци, обврски или други трошоци направени од делегиран орган при вршење на должност или функција.
Амбасада на Земјата

Амбасада на Земјата е група за одржлив дизајн, архитектура и еко-бизнис посветена на развојот, градењето и промовирањето на еколошките здрави домови и заедница фокусирани на органски фарми, обновливи извори на енергија и центри за инкубација на мали бизниси.
Основана е на планината Фуџи, Јапонија, околу 2000 година. Групата работи со неколкуте проекти во Јапонија како и во странство со канцеларии во Токио, Јаманаши, Њујорк и Уганда.
1 Проекти
„Амбасадата на Земјата поддржува и работи на голем број проекти и бизниси со цел учесниците и персоналот да станат самодоволни и способни да се развиваат самостојно“.*''Сончево кафуле и фарма'' - промовира одржливо земјоделство преку ресторани, програми за едукација на фарми за деца, настани, „природни“ свадби и програми за практиканти. Фармерското училиште обезбедува земјиште, ресурси и обука за почетните органски фармери.
*''Иден домови ЈК'' - е регистрирана во 2006 година како компанија за архитектонско проектирање и градба за повторен развој на недвижности. Проектите вклучуваат: реставрација на античките домови на Шоџико Коминка, Саико Солар Колиби, Акаупоникс Гринхаус итн.
*''Децата на Џаџа''- е поддршка на децата на улица од Уганда со собирање на средства и обезбедување на храна, засолниште, стручна обука, менторство и љубов.
* Мт Фуџи Природно Фарми - целосно природна храна, вода и органски производи.
2 Награди
* 2011 Кабинетот на премиерот - Грант за развој на бизнисот: „Програма за образование за одржливиот развој за рурална Јапонија“
* 2010 Еко Пехар Јапонија - Награда за извонреден дизајн: „Аквапоник дом: Домашен систем за производство на храна“
* Основач 2010, Џејкоб Рајнер „Наградата за претприемачот Јапонија“ е доделена од американскиот амбасадор Џон В. Рус: Наградата ЕМИ; Иницијатива за менторство на претприемачи. Ко-спонзорирано од Државниот оддел на САД и Јапонија Гаимушу
Климатски промени - фактите

''Климатски промени – фактите'' е британски документарец од 2019 година, претставен од Дејвид Атенбороу, кој дискутира за климатските промени и можните решенија за нивно спречување. Едночасовната програма прв пат била прикажана на Би-би-си во Обединетото Кралство во 21 часот на 18 април 2019 година.
1 Реакција
Филмот добил општа пофалба од критичарите за истакнување на опасностите што може да произлезат од недостаток на дејство за справување со климатските промени. ''Гардијан'' го нарекол „инспиративен повик за дејствување“, додека ''Телеграф'' го опишале насловот како „робустен“(отвотрен) и ја пофалиле употребата на Атенборо како презентер: „Во време кога јавната дебата изгледа сè похистерична, добро е да се претстави нешто на кое може да му се верува. И сите ние му веруваме на Атенборо“.
Клајмат Нексус

Клајмат Нексус е непрофитна организација за новинарство и комуникација за климата. Организацијата е првенствено фокусирана на улогата на САД во климатските промени. Материјалот од нивното известување е користен од голем број национални и меѓународни публикации, преку нивната мрежа Нексус Медија Њуз. Клајмат Нексус бил формиран во 2011 година. Првичната поддршка на групата бил од Фондацијата Скол.
Кетлин Р. Џонсон

Кетлин Р. Џонсон — американска членка на Гранд Траверс бенд од Отава и Индијанците Чипева, која се занимава со геологија и палеоклиматологија. Нејзиното истражување е насочено кон реконструкција на минатите климатски промени преку спелеотеми. Активно ги следи пештерите за да ја истражи интеракцијата помеѓу климата и геохемијата на спелеотермите, а исто така анализира податоци за климата и палеоклимата за да изучи природната климатска варијабилност. Докторирала на Универзитетот во Калифорнија Беркли во 2004 година и е вонреден професор на Универзитетот во Калифорнија Ирвин.
1 Образование
Џонсон докторирала по геологија на Универзитетот во Калифорнија, Беркли кај Лин Инграм во 2004 година. Дипломирала геолошки науки на Универзитетот во Мичиген во 1992 година. Откако докторирала, таа била пост-докторски научен соработник на Универзитетот во Оксфорд од 2004-2007 година со Гери Комер стипендијата за наглите климатски промени.
2 Кариера
Џонсон се придружила на факултетот на Универзитетот во Калифорнија Ирвин во 2007 година и е вонреден професор на Факултетот за физички науки. Таа ја води лабораторијата Џонсон во Одделот за наука за системот на Земјата, со акцент на палеоклиматските истражувања. Специјализирана е за палеоклима и хидрологија, а нејзиното истражување ја опфаќа историјата на сушите во Калифорнија, азиските монсуни и регионот на северно Мексико.
Џонсон се залага за зголемено учество на индијанските студенти во МИНТ (анг. STEM) области, особено во геонауката, за да се совладаат еколошките предизвици. Таа била главен истражувач и директор на Американскиот индиски летен институт за науката за системот на Земјата, програма за средношколци во Универзитетот во Калифорнија, Ирвин. Програмата, се основала во 2011 година од Џонсон и тимот на Програмата за ресурси на американските Индијанци во УК Ирвин, добила грант од над 1 милион американски долари од Националната научна фондација на САД и траело до 2017 година. Во 2016 година, програмата вклучувала 129 учесници од повеќе од 50 племиња. За време на церемонијата на наградата Бромери во 2016 година, таа изјавила:„...Американците се најзастапени од сите етнички малцинства во науките за Земјата... иако силно го ценам и го сакам моето палеоклиматско и геохемиско истражување, навистина можам да кажам дека мојата работа со домородните млади ми обезбеди со најмногу радост и надеж за иднината на нашата планета“.
3 Награди и почести
* Извонреден придонес за додипломско образование, Факултет за физички науки, Универзитетот во Калифорнија Ирвин, 2010 и 2012 година* Награда на канцеларот за извонредност во поттикнување додипломски истражувања, Универзитетот во Калифорнија Ирвин, 2013 година* Геолошкото друштво на Америка, наградата Бромери за малцинства, 2016 година* Соработник на Геолошкото друштво на Америка
Движење на еко борци

Движењето на еко борци е невладина организација во Гана која работи со младите луѓе на климатските промени и одржливоста на животната средина. Движењето е организација предводена од младите која има за цел да ги обнови деградираните предели и да ги ублажи климатските промени преку интегрираниот и инклузивен пристап.
1 Активности
1. ''Климатско паметно дрво'': Проектот ја користи науката за садење дрвја за иновативното чистење на амбиенталниот воздух, за одвојувањето на јаглеродот, создавање на живеалиште за арборални организми и иницирање на џебови на урбани шуми околу областите поврзани со санитарни услови, како што се депонии за отпад и јавни тоалети во урбаните области во Гана.
2. ''Раскажување приказни за животната средина'': Проектот за раскажување на приказните го користи раскажувањето како алатка за да се пренесе знаењето за животната средина и да се едуцираат младите луѓе, споделувајќи ги нашите детски спомени за тоа како природата ни обезбедила и ја обезбедила нашата социјализација во опкружување на заедницата.
3. ''Формирањето на еко клуб'': надополнувајќи ги напорите на образовниот систем да ги едуцираат учениците за одржливоста на животната средина и климатските промени преку формирањето на клубови во училиштата каде што учениците комуницираат и се ангажираат да ги најдат решенијата за еколошките предизвици на нивните заедници.
4. ''Користењето на Отвореното знаење'' за промовирање на едукација за животната средина користејќи ги проектите на Викимедија.
2 Награди
# Најдобар застапник за ''СДГ13'' во Гана # Добитник на ''Заедно сме Награда''# Победник на ''Фолинг волс ингејџ лаб''
Климатски промени во Флорида

Ефектите од климатските промени во Флорида — вештачките зголемувања на атмосферскиот јаглерод диоксид. Жителите на Флорида се соочуваат со зголемени поплави поради покачувањето на нивото на морето и се загрижени поради можноста од интензивни урагани.
Државата е опишана како „нулта точка“ на Америка за климатските променин и глобалното затоплување, бидејќи „поголемиот дел од нејзиното население и економија се концентрирани долж океанскиот фронт на ниска височина“.
Жителите на Флорида мислат дека климатските промени се случуваат со поголеми стапки од националниот просек. Од март 2023 година, околу две третини од државата верувала во антропогени климатски промени, што е повеќе од 55-те% во април 2020 година. Но сепак, државата останува политички поделена: додека демократите постигнале општ консензус за ова прашање, само половина од републиканците се согласуваат и поддржуваат предавање за климатските промени во училиштата. Заедниците во Флорида започнале да спроведуваат пристапи за ублажување на климатските промени; сепак, иницијативите низ државата биле попречени од политизацијата на климатските промени во Соединетите Држави, фокусирајќи се на отпорноста наместо на целосно ублажување и адаптација.
1 Влијание на покачувањето на нивото на морето
Во Ки Ларго и Биг Пајн Ки се трошат 517.000 долари за да се изградат патишта
Заштитата на крајбрежјето, вклучително и обновувањето на плажите, бил во фокусот на државната влада.
Линда Ивани

Линда Ивани — професорка на одделот за науки за Земјата на Универзитетот Сиракуза. Нејзиното истражување се фокусира првенствено врз палеоекологијата и палеоклиматологијата.
1 Образование
Ивани се стекнала со научна диплома по геологија на Универзитетот во Сиракуза, а потоа стекнала титулата магистер на науки на Универзитетот во Флорида и потоа докторирала на Универзитетот Харвард под водство на Стивен Џеј Гулд.
2 Кариера
Работела на Универзитетот во Мичиген 1997 - 2000 год. пред да биде ангажирана како посетител доцент на Универзитетот Сиракуза подоцна во 2000 год. Ја унапредиле во редовен професор во 2012 год.
3 Истражување
Таа била вклучена во два семинарни трудови за обрасци на различности од големи размери во Фанерозоикот, во кои писателите покажале дека е многу важно да се поправи „комплетноста“ на фосилните записи и покажале дека зголемувањето во таксономската разновидност во изминатите 540 мил. год. не е толку драматично како што било предложено од Џек Сепкоски и други.
Таа, исто така, објавила неколку важни студии кои вклучуваат заклучување на минатите промени во глобалната клима,особено во кенозоикот.
Голем дел од инстражувањата на Ивани се вртат околу проучувањето на фосилните мекотели, вклучувајќи ја нивната таксономија и анализите на податоци за стабилни изотопи.
Во една неодамнешна студија,таа и нејзините коавтори покажале позитивна врска помеѓу долговечноста и географската ширина на морските мекотели.
Од ноември 2019 год. публикациите на Ивани биле цитирани повеќе од 3600 пати во научната литература.
Третиот главен фокус на нејзиното истражување вклучувал квантифицирање на шемата на долги интервали на сличноста на склопот низ времето, испрекината со големо поместување во составот на склопот. Ова било наречено „координирана стаза“. Координираната стаза понекогаш се сметала за аналог на нивото на заедницата на Галд и Елдриџовата „Пунктуирана рамнотежа“. Иако имало очигледно значителни промени во животната средина за време на интервалот од 5,5 Ма на „стаза“ за време на Девон,што е во согласност со одредена стабилност на заедницата поттикната од биотикот, Ивани и другите предупредуваат да не ја обликуваат концептуално координираната стаза бидејќи рамнотежата е голема.
4 Награди
Во април 2019 година на Ивани ѝ била доделена наградата за признавање на Факултетот за извонредност во постдипломското образование како прослава на нејзиното извонредно менторство на дипломирани студенти.
Министерство за клима и претпријатија (Шведска)

Министерството за клима и претпријатија е министерство во Владата на Шведска одговорно за политиките поврзани со климата, природната средина, енергијата, претпријатијата, иновациите, радијационата безбедност, Агендата за одржлив развој 2030 год; животот на отворено и кружната економија.
Министерството во моментов го води министерката за енергетика, бизнис и индустрија, Еба Буш од Демохристијаните. Буш е и вицепремиер на Шведска.
1 Историја
Министерството првично го носело името Министерство за индустрија од своето основање во 1969 год. Помеѓу 1991 год. и 2022 год; министерството имало различни имиња, иако Министерството за претпријатија било вклучено во името на некој начин.
Министерството било преобликувано на 1 јануари 2023 г., кога Министерството за животна средина било споено во Министерството за претпријатија и иновации, формирајќи го Министерството за клима и претпријатија.
Се наоѓа на Херкулесгатан 17 во Стокхолм.
2 Владини агенции и други органи
2.1 Владини агенции
Министерството за клима и претпријатија е главно за 21 владина агенција, 1 државна компанија и 5 фондови.
2.2 Владини средства
* Мистра
* Меѓународен институт за индустриска еколошка економија
* Институт за животна средина во Стокхолм
* Индустрифонден
* Норландсфонден
2.3 Државни компании
* Институт за истражување на животната средина
3 Области на политики
* Енергија
* Претпријатие и индустрија
* Животна средина и клима
* Иновации
Имсида

Имсида (|L-Imsida, |Misida) е пристаништен град во Источниот регион на Малта со население од 7,623 (2021).
Градот се наоѓа западно од Валета на североисточниот брег на Малта.
Имсида е важен град за патниците, бидејќи голем број на автобуски линии поминуваат низ градот.
Вилијам Тел

Вилијам Тел (|Wilhelm Tell; |Guillaume Tell; |Guglielmo Tell) — легендарен херој чие вистинско (историско) постоење е под знак прашалник. Се вели дека живеел во почетокот на 14 век во швајцарскиот кантон Ури.
1 Предание
Вилијам Тел од Бирглен бил познат како одличен стрелец. Во негово време, Хабсбурговците сакале да го заземат Ури. Херман Геслер, новоименуваниот австриски ''фогт'' (поглавар) на Алтдорф, подигнал столб на главниот плоштад во селото, на чиј врв ја закачил својата капа. Барал сите селани да се поклонат пред неа. Кога Тел поминал покрај неа без да се поклони, бил уапсен. Како казна за непоздравувањето на капата требало со стрела да погоди јаболко на главата на неговиот син Волтер. Во спротивно и двајцата би биле погубени. На Тел му била ветена слобода доколку го погоди јаболкото. На 18 ноември 1307 година, Тел го преполовил плодот само со една стрела. Геслер потоа го прашал зошто има уште една стрела во корицата. Тел му одговорил дека ако го погодел синот, ќе го свртел лакот кон него. Геслер бил толку разлутен од одговорот што го врзал Тел со синџири и го испратил со брод во неговиот замок во Киснахт. Во невремето на Фирвалдштатското Езеро,Тел успеал да побегне. Отишол по копно во Куснахт, го чекал Геслер да пристигне и го убил со стрела.
Пркосот на Тел поттикнал бунт што довело до основање на старата швајцарска конфедерација, претходник на швајцарската држава.
Се вели дека Вилијам Тел се борел во Битката кај Моргартен во 1315 година. Умрел во 1354 година, додека се обидувал да спаси дете што се давело од планинската река Шехенбах во Ури. Има и фреска од 1582 година во капелата во Бирглен што го прикажува настанот.
1.1 Тел во уметноста
''Вилијам Тел'' е исто така насловот на последната опера на Росини (1829), која се заснова на литературен предлог - драмата ''Вилхелм Тел'' од Фридрих Шилер.
2 Поврзано
* Вилијам Тел (драма)
* Вилијам Тел (опера)
Цвет во џебот

Цвет во џебот е малезиски независен филм од 2007 година, напишан и режиран од Лив Сенг Тат. Филмот е продуциран од Да Хуанг Пикчрс.
1 Заплет
Лиах и Лиом растеле без мајка. Нивниот татко Суи е работохолик тој својот поголем дел од времето го поминува во поправка на скршени кукли за во излог. Суи е аутсајдер за двете момчиња, единственото наследство оставено од жената што ја сакал или сè уште ја сака.
Додека тој се оградува од светот, двајцата браќа растат без родителска грижа и со премногу слобода. Се шетаат по улиците; влегуваат во тепачки и други проблеми на училиште. Попатно посвојуваат кученце скитник, кое им станува најважно во животот.
Кога кутрето било испратено поради непријатност, момчињата биле уништени. Суи е многу погоден од неговата силна емотивна поврзаност на неговите момчиња кон кутрето. За прв пат, тој сфаќа дека сè уште може да сака и дека може да направи нешто за тоа пред да биде предоцна.
2 Улоги
* Вонг Зи Џијанг како Ма Ли Ом* Лим Минг Веи како Ма Ли Ах* Амира Насуха Шахиран како Атан/Ају
* Џејмс Ли како Ах Суи, Ли Ом и таткото на Ли Ах
* Азман м-р Хасан како Мамат
3 Награди
* Награда New Currents, 12-ти меѓународен филмски фестивал во Пусан 2007 година.* Награда од публиката KNN, 12-ти меѓународен филмски фестивал во Пусан 2007 година * Награда VPRO Tiger, 37. Меѓународен филмски фестивал Ротердам 2008 година
* Награда „Златен поглед“ (Златен поглед), 22. Меѓународен филмски фестивал во Фрибург 2008 година
* Награда на жирито (Lotus du жири), 10-ти азиски филмски фестивал во Довил 2008 година
Бил Еванс

Вилијам Џон Еванс (англ. ''William John Evans''; 16 август 1929 – 15 септември 1980) ― американски џез-пијанист и композитор кој првенствено работел како водач на неговото трио. Неговата употреба на импресионистичка хармонија, блок-акорди, иновативни гласовни акорди и ритмичките независни „пејачки“ мелодиски линии до ден-денес влијаат врз џез-пијанистите.
Роден бил во Плејнфилд во Њу Џерси и учел класична музика на колеџот во Југоисточна Луизијана и во музичкото училиште „Манес“ во Њујорк, каде што дипломирал по композиција и добил диплома за уметник. Во 1955 година се преселил во Њујорк, каде што работел со водачот на бенд и теоретичар Џорџ Расел. Во 1958 година, Еванс станал член на секстетот од Мајлс Дејвис, кој во 1959 година го снимил ''Kind of Blue'', најпродаваниот џез-албум на сите времиња.
Кон крајот на 1959 година, Еванс го напуштил бендот од Мајлс Дејвис и започнал кариера како водач на бенд преку основање на трио со басистот Скот Лафаро и тапанарот Пол Мотијан, група која денес се смета за класичен пример на модерно џез-трио. Во 1961 година, за време на ангажманот во џез-клубот Village Vanguard во Њујорк, тие снимиле два албума: ''Sunday at the Village Vanguard'' и ''Waltz for Debby''; комплетен сет од нивните снимки во Vanguard на три ЦД-а бил издаден неколку децении подоцна. Сепак, десет дена по завршувањето на ангажманот, Лафаро загинал во сообраќајна несреќа. По неколку месеци без јавни настапи, Еванс повторно се појавил со ново трио, овој пат со Чак Израелс на бас. Во 1963 година, Еванс го снимил ''Conversations with Myself'', соло-албум продуциран со технологија на предсинхронизација. Во 1966 година се запознал басистот Еди Гомез со кого соработувал во следните 11 години. Во средината на 1970-тите, Еванс соработувал со пејачот Тони Бенет на два албуми пофалени од критиката: ''The Tony Bennett/Bill Evans Album'' (1975) и ''Together Again'' (1977).
Многу негови композиции, како: „Waltz for Debby“ и „Time Remembered“, станале џез-стандарди, изведувани од многу музичари. Еванс добил 31 номинација за Греми и освоил седум награди. Бил примен во Куќата на славните на џезот од ''DownBeat'' списанието. Во 1994 година, Бил Еванс постхумно добил Греми награда за животно дело како признание за неговиот придонес во светската музичка култура.
Еванс бил зависник од хероин и од кокаин. Починал на 15 септември 1980 година. Причина за смртта била комбинација од чир на желудникот, цироза, бронхијална пневмонија и нелекуван хепатит. Пријателот на Еванс, Џин Лис, ја опишал борбата на Еванс со дрогата како „најдолгото самоубиство во историјата“.
Тржич

Тржич (словенечки: ''Tržič'') — мал град во Општина Тржич во западна Словенија. Градот е центар на општината Тржич. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
Општина Ивањевци

Општина Ивањевци — поранешна општина во Јужна Македонија, создадена во 1952 година. Седиште на општината било селото Ивањевци.
Престанала да постои во 1955 година, кога нејзината територија била припоена кон Општина Тополчани.
1 Населени места
Во Општина Ивањевци спаѓале следниве села: Беранци, Вашарејца, Древеник, Ивањевци, Лознани, Новоселани, Подино, Свето Тодори, Српци и Трновци.
2 Население
Според пописот во 1953 во општината живееле 6.468 жители.
+Население и домаќинства во 1953, Населено место, Домаќинства, Жители
Беранци, 116, 941
Вашарејца, 57, 419
Древеник, 69, 440
Ивањевци, 111, 861
Лознани, 70, 521
Новоселани, 25, 189
Подино, 24, 172
Свето Тодори, 63, 477
Српци, 148, 1.136
Трновци, 179, 1.312
Вкупно, 862, 6.468
2.1 Возраст и пол
+, Пол, Вкупно, Вкупно население по возраст
0-4, 5-9, 10-14, 15-19, 20-24, 25-29, 30-34, 35-39, 40-44, 45-49, 50-54, 55-59, 60-64, над 65, непознато
вк., 6.468, 1.117, 788, 749, 699, 681, 504, 324, 215, 369, 240, 205, 159, 115, 301, 2
м., 3.311, 584, 406, 378, 365, 360, 231, 161, 117, 196, 117, 105, 78, 57, 154, 2
ж., 3.157, 533, 382, 371, 334, 321, 273, 163, 98, 173, 123, 100, 81, 58, 147, -
3 Наводи
4 Поврзано
* Општини во Македонија
* Битолска Околија
Општина Кажани

Општина Кажани — поранешна општина во Јужна Македонија, создадена во 1952 година. Центар на општината било селото Кажани.
Престанала да постои во 1955 година, кога била припоена со Општина Дихово.
1 Населени места
Во Општина Дихово спаѓале следниве села: Гопеш, Доленци, Ѓавато, Кажани, Лера, Маловиште, Рамна, Ротино, Српци и Цапари.
2 Население
Според пописот во 1953 во општината живееле 6.640 жители.
+Население и домаќинства во 1953, Населено место, Домаќинства, Жители
Гопеш, 61, 214
Доленци, 81, 433
Ѓавато, 289, 1.502
Кажани, 37, 178
Лера, 82, 485
Маловиште, 112, 446
Рамна, 59, 325
Ротино, 95, 598
Српци, 108, 650
Цапари, 359, 1.809
Вкупно, 1.283, 6.640
2.1 Возраст и пол
+, Пол, Вкупно, Вкупно население по возраст
0-4, 5-9, 10-14, 15-19, 20-24, 25-29, 30-34, 35-39, 40-44, 45-49, 50-54, 55-59, 60-64, над 65, непознато
вк., 6.640, 757, 546, 637, 901, 746, 542, 379, 254, 402, 339, 271, 176, 143, 545, 2
м., 3.336, 393, 289, 319, 485, 398, 283, 195, 122, 195, 150, 114, 84, 49, 259, 1
ж., 3.304, 364, 257, 318, 416, 348, 259, 184, 132, 207, 189, 157, 92, 94, 286, 1
3 Наводи
4 Поврзано
* Општини во Македонија
* Битолска Околија
Општина Кременица

Општина Кременица — поранешна општина во Јужна Македонија, создадена во 1952 година. Центар на општината било селото Кременица.
Престанала да постои во 1955 година, кога била припоена со Општина Бистрица.
1 Населени места
Во Општина Кременица спаѓале следниве села: Долно Егри, Кременица, Меџитлија и Средно Егри.
2 Население
Според пописот во 1953 во општината живееле 3.399 жители, додека во селата од општината според последниот попис од 2021 година живееле само 475 жители.
+Население и домаќинства во 1953, Населено место, Домаќинства, 1953
Долно Егри, 32, 213
Кременица, 390, 2.077
Меџитлија, 121, 680
Средно Егри, 65, 429
Вкупно, 608, 3.399
2.1 Возраст и пол
+, Пол, Вкупно, Вкупно население по возраст
0-4, 5-9, 10-14, 15-19, 20-24, 25-29, 30-34, 35-39, 40-44, 45-49, 50-54, 55-59, 60-64, над 65, непознато
вк., 3.399, 690, 410, 313, 303, 334, 318, 219, 119, 165, 122, 107, 102, 65, 132, -
м., 1.727, 349, 223, 171, 148, 171, 150, 109, 60, 91, 62, 49, 51, 27, 66, -
ж., 1.672, 341, 187, 142, 155, 163, 168, 110, 59, 74, 60, 58, 51, 38, 66, -
3 Наводи
4 Поврзано
* Општини во Македонија
* Битолска Околија
Општина Смилево

Општина Смилево — поранешна општина во Јужна Македонија, создадена во 1952. Центар на општината било селото Смилево.
Престанала да постои во 1955 година, кога била припоена со Општина Демир Хисар.
1 Населени места
Во Општина Смилево спаѓале следниве села: Боиште, Обедник и Смилево.
2 Население
Според пописот во 1953 во општината живееле 2.487 жители.
+Население и домаќинства во 1953, +, Населено место, Домаќинства, Жители
Боиште, 108, 661
Обедник, 75, 487
Смилево, 239, 1.339
Вкупно, 422, 2.487
2.1 Возраст и пол
+, Пол, Вкупно, Вкупно население по возраст
0-4, 5-9, 10-14, 15-19, 20-24, 25-29, 30-34, 35-39, 40-44, 45-49, 50-54, 55-59, 60-64, над 65, непознато
вк., 2.487, 382, 296, 252, 281, 242, 201, 145, 108, 142, 115, 89, 55, 54, 123, 2
м., 1.248, 182, 151, 131, 132, 127, 100, 66, 60, 80, 62, 45, 26, 19, 66, 1
ж., 1.239, 200, 145, 121, 149, 115, 101, 79, 48, 62, 53, 44, 29, 35, 57, 1
3 Наводи
4 Поврзано
* Општини во Македонија
* Битолска Околија
Општина Кукуречани (1952-1955)

Општина Кукуречани — поранешна општина во Јужна Македонија, создадена во 1952 година, а во 1955 година била зголемена. Центар на општината било селото Кукуречани.
1 Населени места
Во Општина Кукуречани спаѓале следниве села: Горно Оризари, Драгарино, Драгожани, Крклино, Кукуречани, Могила, Ново Змирново, Раштани, Старо Змирново и Црнобуки.
2 Население
Според пописот во 1953 во општината живееле 6.361 жител.
+Население и домаќинства во 1953, Населено место, Домаќинства, Жители
Горно Оризари, 62, 449
Драгарино, 14, 120
Драгожани, 56, 476
Крклино, 80, 702
Кукуречани, 214, 1.598
Могила, 212, 1.703
Ново Змирново, 20, 167
Раштани, 27, 204
Старо Змирново, 29, 186
Црнобуки, 99, 756
Вкупно, 813, 6.361
2.1 Возраст и пол
+, Пол, Вкупно, Вкупно население по возраст
0-4, 5-9, 10-14, 15-19, 20-24, 25-29, 30-34, 35-39, 40-44, 45-49, 50-54, 55-59, 60-64, над 65, непознато
вк., 6.361, 995, 770, 704, 701, 632, 510, 372, 162, 386, 255, 203, 174, 119, 377, 1
м., 3.230, 501, 414, 366, 352, 314, 256, 180, 73, 199, 134, 102, 86, 58, 195, -
ж., 3.131, 494, 356, 338, 349, 318, 254, 192, 89, 187, 121, 101, 88, 61, 182, 1
3 Наводи
4 Поврзано
* Општини во Македонија
* Битолска Околија
Општина Лопатица

Општина Лопатица — поранешна општина во Јужна Македонија, создадена во 1952 година. Центар на општината било селото Лопатица.
Престанала да постои во 1955 година, кога била припоена со Општина Кукуречани.
1 Населени места
Во Општина Лопатица спаѓале следниве села: Габалавци, Загориче, Лисолај, Лопатица, Метимир, Облаково, Свиниште, Секирани, Стрежево, Утово и Црновец.
2 Население
Според пописот во 1953 во општината живееле 3.901 жител.
+Население и домаќинства во 1953, Населено место, Домаќинства, Жители
Габалавци, 34, 258
Загориче, 39, 225
Лисолај, 93, 611
Лопатица, 68, 515
Метимир, 31, 194
Облаково, 68, 381
Свиниште, 41, 235
Секирани, 37, 314
Стрежево, 67, 361
Утово, 21, 131
Црновец, 117, 676
Вкупно, 616, 3.901
2.1 Возраст и пол
+, Пол, Вкупно, Вкупно население по возраст
0-4, 5-9, 10-14, 15-19, 20-24, 25-29, 30-34, 35-39, 40-44, 45-49, 50-54, 55-59, 60-64, над 65, непознато
вк., 3.901, 531, 435, 442, 469, 374, 270, 219, 155, 254, 169, 145, 111, 78, 249, -
м., 2.019, 287, 233, 227, 248, 185, 138, 112, 75, 134, 89, 75, 57, 35, 124, -
ж., 1.882, 244, 202, 215, 221, 189, 132, 107, 80, 120, 80, 70, 54, 43, 125, -
3 Наводи
4 Поврзано
* Општини во Македонија
* Битолска Околија
Шаип Имеров

Шаип Имеров, роден со името Шаип Али Имер (|Shaip Ali Ymeri; Долно Јаболчиште, 13 февруари 1921 — Раштански Колиби, 10 септември 1944) — македонски партизан од албанска народност. Учесник во народната ослободителна борба во Македонија. Борец во осмата македонска ударна бригада. Член во комунистичката партија на Југославија и комунистичката партија на Македонија. За време на Битката кај Раштански Колиби тој храбро и трагично загинал. Заради непознати причини споменикот за сите загинати во Битката кај Раштански Колиби не го прикажува неговото име.
1 Животопис
Роден е во сиромашна повеќе членска работничка фамилија. Не завршил основно школско образование и одлучил да работи со неговата фамилија. Имеров работел како момок по околните села во велешкиот реон. Со потпаѓањето на Македонија под сурова бугарска фашистичка окупација Шаип почнал да соработува со партизанското движење. Станал член на комунистичката партија на Југославија и комунистичката партија на Македонија. Во септември 1944 година станал дел од осмата македонска ударна бригада. Тој бил учесник во Битката кај Раштански Колиби каде што трагично загинал. Денес не е познато каде е закопан ниту ни што му се случило со телото после неговата смрт.
2 Наводи
Влез/Излез (I/O) распоредувач

Влезно/излез (I/O) расподерувањето е методот што го користат оперативни системи за одлучување на редоследот на поднесување на I/O (В/И) операциите до логичкиот мемориски диск (storage volumes). Распоредот за влез/излез понекогаш се нарекува и распоред на дискови.
1 Намена
влез/излез распоредувачот треба да работи со тврдите (hard) дискови кои имаат долго време на пристап за барања поставени далеку од моменталната позиција на главата на дискот (оваа операција се нарекува барање (seek) ). За да се минимизира овој негативниот ефектот врз перформансите на системот, повеќето распоредувачи на I/O имплементираат варијанта на алгоритмот на лифтот (elevator) кој ги преуредува поставените барања за да се пристапи до податоци со минимално движење на главата на дискот.
I/O распоредувачите може да имаат многу намени во зависност од целите; заедничките цели го вклучуваат следново:
* Минимизирање на времето потрошено од барањата на хард дискот;
* Давање приоритет на одредени процеси - I/O барања;
* Давање на дел од пропусниот опсег на дискот на секој процес во состојба на извршување;
* Гарантирање дека одредени барања ќе бидат издадени пред одреден краен рок.
2 Дисциплини
Вообичаените алгоритми користени од распоредувачите се следните:
* Случајно распоредување (RSS);
* Прв влезе, прв излезе (FIFO), познат и како прв дојден прв услужен (FCFS);
* Последно влегување, прво излегување (LIFO);
* Прво најкратко барање, познато и како најкратко барање / време на услуга (SSTF);
* Алгоритам за лифт, познат и како SCAN (вклучувајќи ги неговите варијанти, C-SCAN, LOOK и C-LOOK);
* N-Step-SCAN SCAN на ''N'' записи во исто време;
* FSCAN, N-Step-SCAN каде ''N'' е еднаква на големината на редот на почетокот на циклусот SCAN;
* Распоредувач на буџетски фер редици (BFQ) на Linux;* Распоредувач на Целосно фер редици (CFQ) на Linux;
* Предвидено закажување;
* Noop распоредувач;
* Распоред на рокови;
* Распоредувач на mClock;* Кибер;* NONE (се користи за NVM Express дискови);
* mq-краен рок (се користи за SSD SATA-дискови);
* cfq bfq и bfq-mq (се користи за HDD дискови).
Општина Новаци (1952-1955)

Општина Новаци — поранешна општина во Јужна Македонија, создадена во 1952 година, а во 1955 година била зголемена. Центар на општината било селото Новаци.
1 Населени места
Во Општина Новаци спаѓале следниве села: Балдовенци, Биљаник, Врањевци, Гнеотино, Горно Агларци, Грумази, Добромири, Долно Агларци, Долно Орехово, Мегленци, Новаци, Ново Село, Паралово, Рибарци, Суводол и Тепавци.
2 Население
Според пописот во 1953 во општината живееле 5.245 жители.
+Население и домаќинства во 1953, Населено место, Домаќинства, Жители
Балдовенци, 33, 171
Биљаник, 46, 276
Врањевци, 42, 308
Гнеотино, 35, 225
Горно Агларци, 56, 377
Грумази, 11, 86
Добромири, 74, 457
Долно Агларци, 55, 439
Долно Орехово, 41, 285
Мегленци, 37, 311
Новаци, 132, 806
Ново Село, 30, 165
Паралово, 27, 211
Рибарци, 29, 178
Суводол, 71, 496
Тепавци, 59, 454
Вкупно, 778, 5.245
2.1 Возраст и пол
+, Пол, Вкупно, Вкупно население по возраст
0-4, 5-9, 10-14, 15-19, 20-24, 25-29, 30-34, 35-39, 40-44, 45-49, 50-54, 55-59, 60-64, над 65, непознато
вк., 5.245, 918, 600, 516, 573, 531, 442, 296, 110, 274, 234, 208, 136, 103, 304, -
м., 2.729, 473, 293, 296, 309, 282, 205, 142, 55, 153, 118, 107, 65, 63, 168, -
ж., 2.516, 445, 307, 220, 264, 249, 237, 154, 55, 121, 116, 101, 71, 40, 136, -
3 Наводи
4 Поврзано
* Општини во Македонија
* Битолска Околија
Монашка држава на Витезите од Родос

Историјата на Родос под управа на Редот на Свети Јован — траела од 1310 до 1522. Островот Родос бил суверен територијален ентитет на Витезите Болничари кои се населиле на островот од Палестина и од Кипар, каде што немале никаква власт. Првиот Голем мајстор на Редот во Родос бил французинот Фуљк де Виларе (1305–1319).
1 Историја
По уништувањето на Ерусалмиското Кралство со падот на Ако во 1291, Редот побарал засолниште во Кипар. Откривајќи дека се вплеткуваат во внатрешната политика, Големиот мајстор, Гијом де Виларе, создал план за стекнување на сопствен посед, избирајќи го Родос за свој нов дом, тогаш дел од Византија.
Поради несогласувањата со кипарскиот крал e Анри II, Фуљк де Виларе донел одлука да го префрли Редот на блискиот остров Родос кој формално бил под власт на византискиот император Андроник II Палеолог.
Витешкиот ред го започнал освојувањето на Родос во 1306 година. До 1310 година, тие обезбедиле контрола над островот, означувајќи го почетокот на нивното владеење. Родос станал суверен територијален ентитет под витешкиот ред Хоспиталци. Тие го утврдиле островот, и изградиле импресивни градби како што се Палатата на Големиот мајстор и градските ѕидини.
Витезите го трансформираа Родос во огромна воена и поморска база. Тие го бранеа островот од повеќекратни инвазии, вклучувајќи ги и оние на Мамлуците во 1444 година и Османлиите во 1480 година. И покрај нивната силна одбрана, Витезите Хоспиталци на крајот беа совладани од Отоманската Империја. По долготрајна опсада, тие му го предале Родос на султанот Сулејман Величествениот во 1522 година.
Survivor (музичка група)

Survivor (транскрипција: Сурвајвор) ― американска рок-група основана во Чикаго во 1978 година од Џим Петерик и Френки Саливан. Групата најголем успех постигнала во 1980-тите, кога многу нејзини синглови се пласирале на топ-листите, најчесто во САД. Најпозната песна од групата е „Eye of the Tiger“ (1982), тематска песна за филмот ''Роки III''. Синглот поминал шест недели на прво место во САД. За оваа песна групата ја освоила наградата Греми за најдобра рок-изведба од дуо или група со вокал, а песната исто така била прогласена за „Омилена песна“ на People's Choice Awards и била номинирана за Оскар.
Други синглови од групата кои се нашле на топ-листите биле: „Burning Heart“, „The Search Is Over“, „High on You“, „Is This Love“ и „I Can't Hold Back“.
1 Дискографија
*''Survivor'' (1979)
*''Premonition'' (1981)
*''Eye of the Tiger'' (1982)
*''Caught in the Game'' (1983)
*''Vital Signs'' (1984)
*''When Seconds Count'' (1986)
*''Too Hot to Sleep'' (1988)
*''Reach'' (2006)
Потамологија

Потамологија (од |ποταμός - река, grc - наука) — гранка на хидрологијата која се занимава со изучување на реките. Таа ги изучува површинските водотеци и нивниот режим, динамика и појавата на ерозија.
Покрај тоа, потамологијата ги разгледува морфометријата на речните сливови, структурата на водотечните мрежи; каналските процеси, режимите во речните устија; испарувањето и цедењето на вода во сливот. Чинители кај реките се топлината, режимот на замрзнување, режимот на талози и наноси, изворите и видовите на напојување, како и разните хемиски и физички процеси во реките.
1 Поврзано
* Хидрологија
Парк „Ернандес“

Парк „Ернандес“ — најважниот парк во шпанскиот автономен град Мелиља и се наоѓа во модернистичката Енсанче, на плоштадот Еспања .
1 Историја
Неговото потекло датира од 1872 година, кога старото корито на Рио де Оро беше исполнето со земја што беше извлечена за да се формира нејзиното ново корито. Во 1900 година, тогашниот генерален командант на плоштадот, Венанцио Ернандес Фернандез, одлучил да ја трансформира широката рамнина што се користела како полигон за обука на војниците и депонија за населението во шумски парк . За да го направи тоа, имаше соработка со Одборот за акцизи, кој ги покрива трошоците преку ставката за забава.
Во 1902 година, паркот бил изграден во форма на трапез според дизајнот на инженерот Висенте Гарсија дел Кампо од претходната година, свечено отворен на 18 мај, а во 1906 година започнала урбанизацијата, која била неуспешна кога поплава го опустоши паркот. Во 1907 година, изграден е храм во центарот на паркот, а во чест на генералот Ернандес е поставена комеморативна канделабри, платена од популарната претплата иницирана од Ел Телеграма дел Риф . Во 1914 година, главната фасада била изградена со двосмислено наречено ''Кафе Алхамбра'' помеѓу 1911 и 1918 година, во 1915 година бил изграден подигнат резервоар за вода што овозможил да се претвори во вистински парк и во 1918 година е завршено заградувањето на паркот.
Помеѓу 1927 и 1930 година биле изградени перголите, отстранети се киосците и шеталиштата, поплочени се најважните, а во подрумот на храмот била поставена колекција на археолошки остатоци. На почетокот на 1930-тите, кружниот тек на крајот на паркот бил изгубен и археолошката колекција била преместена во околината на Пуерта де ла Марина. Во подрумот на храмот била поставена популарна библиотека. Во 1945 година храмот бил урнат и поставена е светлосна фонтана, која била урната помеѓу 1951 и 1952 година, во 1966 година била заменета и фиксирана металната ограда на заградата и во 1987 година е поправено централното шеталиште, поставувајќи фонтана во центарот на парк, иако На крајот на 70-тите започна долг пад.
Во април 2007 година, на прославата на XXXIV Конгрес на паркови и градини, заедно со градините на Плаза де Еспања, ја доби титулата Историска градина .
2 Опис
Има главна врата, составена од три врати, со железни порти, централната опкружена со две призми, со грбот на Мелила и крунисана со круна, со кула во која стои Гузман Добриот и мафта со кама.
General Micro-electronics

General Micro-electronics (GMe) беше американска компанија основана во 1963 година, која се занимаваше со развој и производство полупроводничка технологија како интегрални кола. Формирана е од тројца поранешни членови на Fairchild Semiconductor, и затоа е еден од „Fairchildren“. Во 1966 година беше купена од Филко-Форд и стана нивен оддел за микроелектроника.
Со Френк Ванлас како директор за истражување и инженерство, GMe беше првата компанија која дизајнираше, изработуваше и продаваше MOS интегрирани кола. Првите MOS чипови беа со мал и среден степен на интеграција SSI (Small scale integration) за сателитите на НАСА. Во 1964 година, Ванлас разви и демонстрираше 16-битен поместувачки регистар на еден чип, со неверојатни (за тоа време) 120 транзистори на еден чип.
Истата година, компанијата склучи договор за го редизајнира електронски калкулатор базиран на електронски цевка на Victor Comptometer со помош на интегрални коло, Victor 3900, кое се планираше да се претстави (лансира) на почетокот на 1966 година. Задачата се покажа како многу потешка од очекуваното, а GMe беше речиси на работ на несолвентност. Компанијата беше купена од Филко-Форд, во тоа време Виктор се откажа од производот. Тие го препродаваа системот како Philco 3900, но до моментот кога беше подготвен за пазарот, се појави поевтина алтернатива.
Неколку членови на тимот на GMe подоцна ја основаа Electronic Arrays и создадоа шест чипов калкулатор кој беше успешен во раните 1970-ти.
1 Наводи
Ивче Јованов

Ивче Јованов, роден со името Ивче Орданов Јованов (Крива Круша, 21 октомври 1918 — Раштански Колиби, 10 септември 1944) — македонски партизан и член во НОВМ. Тој бил учесник во народната ослободителна борба во Македонија. Член во осмата македонска ударна бригада. Тој е исто така бил дел од комунистичката партија на Југославија и Комунистичката партија на Македонија. За време на Битката кај Раштански Колиби тој храбро и трагично загинал. Во споменикот на сите загинати во таа битка неговото име е грешно претставено како Ивче Јорданов Вецов.
1 Животопис
Роден е во 1918 година, за време на првата светска војна, во сиромашно земјоделско семејство. Завршил со основно школско образование во неговото родно село и одлучил да не продолжи со средно школско образование. Почнал да работи како земјоделец заедно со неговата фамилија. Во втората половина на 1930-тите години тој си го служел воениот рок на поранешната Југославија.
За време на ослободителното движење тој одлучил да го искористи неговото воено знаење и се приклучил во осмата македонска ударна бригада во 2-ри септември 1944 година. По неколку дена во 10-ти септември истата година бил учесник во Битката кај Раштански Колиби кадешто храбро и трагично загинал. После Војната неговите посмртни остатоци биле пренесени во неговото родно село. Во 11-ти октомври 1979 година, неговите посмртни остатоци заедно со други партизани биле пренесени во велешката костурница, каде што се наоѓа и ден денес.
2 Наводи
Комо (роман)

„Комо“ — роман на српскиот писател Срѓан Ваљаревиќ од 2006 година.
1 Содржина
Романот се состои од 30 глави во кои е опишан престојот на еден српски писател во едно село на брегот на езерото Комо во Италија: Еден млад писател од Белград добива стипендија за престој на брегот на езерото Комо, каде што би требало да работи на својот роман. Така, тој пристигна во селото Белаџо, каде се сместува на приватниот имот во сопственост на фондацијата „Рокфелер“. За разлика од другите гости во вилата, тој не работи ништо, туку времето го минува во прекумерно пиење различни алкохолни пијалаци и прошетки на блискиот рид наречен Трагедија. Тој го одбегнува друштвото на другите гости во вилата, а набрзина се спријателува само со келнерот Грегорио и келнерот од Шри Ланка кого го нарекува Махатма. За време на посетата на селото Белаџо, писателот се спријателува со старецот Аугусто, кој е сопственик на еден бар, како и со келнерката Алда со која комуницира така што двајцата цртаат во една тетратка. По некое време, писателот ги кани Алда и нејзината мајка, како и Аугусто и брат му Луиџи, на прошетка на ридот Трагедија, откако дознава дека на месното население не му е дозволен пристап на имотот на фондацијата „Рокфелер“. Од останатите гости во вилата, писателот се дружи само со познатиот научник Сомерман и со неговата сопруга Роузмери. Еден ден, на барање на Сомерман, писателот се качува на блиската планина со задача да ги забележи сите птици што ќе ги здогледа. На врвот, тој здогледува еден голем златен орел, а веста за тоа му причинува голема радост на Сомерман. По заминувањето на стариот брачен пар, во вилата доаѓа фотографката Бренда Фландерс, која за кратко време се зближува со писателот, а набргу стануваат и љубовници. Кога се приближуав денот кога писателот треба да си замине, Аугусто го кани на семејна вечера. Последната вечер, писателот одржува долг говор пред присутните во вилата, а утредента се враќа во татковината.
2 Осврт кон делото
Романот „Комо“ е награден со неколку книжевни признанија, и тоа: „Стеван Сремац“, „Kulturkontakt Austria“, „Gorki list Award“ и „Prix des lecteurs du Var-Toulon“.
Исто така, романот добил поволни оцени од книжевната критика. Така, „Le Démocrate vernonnais“ го опишува романот како „прекрасен роман“, „исклучителна контемплативна проза“ со „особен сензибилитет“ и како „интимна хроника“. Според Слободан Владушиќ, „Ваљаревиќ успева да го направи својот стил необичен во онаа мера во која тој станува препознатлив, различен, автентичен и искрен... Јунакот на „Комо“ покажува дека... може да ја зачува интимата која го води или во природата, или во подножјето, во селото, меѓу месното население, односно кон сликата како начин на алтернативна, нејазична комуникација.“