Олу Огуибе

Олу Огуибе (роден на 14 октомври 1964 година) е американски уметник и академик роден во Нигерија. Професор по уметност и афроамерикански студии на Универзитетот во Конектикат, Сторс, Огуибе е виш соработник на Центарот за уметност и политика Вера Лист во Њу Скул, Њујорк Сити и Смитсонијан институција во Вашингтон, ДЦ. Тој е исто така историчар на уметност, куратор на уметност и водечки соработник во постколонијалната теорија и студиите за нови информатички технологии. Исто така, познато е дека Огуибе е добро почитуван научник и историчар на современата афроамериканска уметност и бил почестен со Уметничката награда на гувернерот на државата Конектикат за извонредност и животно достигнување на 15 јуни 2013 година.
1 Ран живот и образование
Роден на 14 октомври 1964 година во Аба, Нигерија, Своето прво уметничко искуство го добил од неговиот татко, кој бил познат како проповедник, поранешен учител во училиште, вајар на дрво и сликар на знаци. Животот на Огуибе бил нарушен од Граѓанската војна во Нигерија во 1967-1970 година, но неговото семејство преживеало недопрено, а уметникот подоцна учествувал во традиционалните уметнички активности во неговата матична заедница Игбо. Огуибе бил инспириран од движењето ''Црни уметности (Black Arts)'' што се случувало помеѓу 1965-1975 година. Најголем дел од својата инспирација ја добил од ова движење за да создаде свое, уникатно уметничко дело. До 1980-тите, Огуибе забележал промена во ова движење, како што се изложбите на црните уметници, имале свои црни галерии и црни културни центри. До 1990 година, движењето на црните уметности во Британија било практично завршено. Огуибе се школувал во Нигерија и Англија. Во 1986 година, тој дипломирал ликовна и применета уметност на Универзитетот во Нигерија. Во 1992 година, тој добил докторат по историја на уметност на Факултетот за ориентални и африкански студии на Универзитетот во Лондон за неговата теза „ Узо Егону : африкански уметник на Запад“ (исто така и наслов на неговата книга од 1995 година).
2 Уметност
До денес неговата уметност е прикажана во големите музеи и галерии низ целиот свет, вклучувајќи го и Музејот на американската уметност Витни; галеријата Вајтчепел и Центарот Барбикан во Лондон; Музеј Мигрос, Цирих; ирскиот музеј за модерна уметност и Музеј Бонефантен, Мастрихт, меѓу многу други; како и на биеналето во Хавана, Бусан и Јоханесбург, и на Биеналето во Венеција во 2007 година. Неговите јавни уметнички дела може да се најдат во Германија, Јапонија и Кореја. Огуибе претходно предавал на неколку колеџи, вклучувајќи ги и Универзитетот во Илиноис во Чикаго и Универзитетот во Јужна Флорида, каде што ја држел катедрата на Стјуарт Голдинг за африканска уметност. Неговата монументална јавна скулптура, ''Споменик на странци и бегалци,'' била нарачана за ''Документа 14'' (2017). Бетонскиот обелиск, испишан со злато со стих од Матеј 25:35, „Бев странец и ме прими“, на германски, англиски, арапски и турски, е дизајниран за Кралскиот плоштад во Касел. За делото, Огуибе ја добил наградата Арнолд Боде во јули 2017 година. Дополнително, на социјалните мрежи се кренала жестока дебата меѓу организаторите, новинарите и другите уметници за тоа колку политичката мисла и уметничката работа навистина може да се одвојат. Изјавите на Огибе за нападите врз сатиричниот магазин Шарли Ебдо и за акциите на Хамас во Израел покренале силна загриженост за вистинскиот морален интегритет на уметникот меѓу оние кои учествувале во дискусијата и оние кои биле сведоци на овие изјави.''Временската капсула'' била исто така уште едно уметничко дело што го работел Огуибе од кое двете споменати дела биле зачнати за време на бегалската криза што се случила во текот на 2014 и 2015 година. Оваа криза била позната како критичен период во историјата на Германија и во историјата на Европа, каде што стотици илјади луѓе избегале од војните, сиромаштијата и другите злосторства.
3 Настава
Во 1995 година, Огуибе се преселил во Соединетите Држави и накратко предавал во кампусот во Чикаго на Универзитетот во Илиноис. Сега предава на Универзитетот во Јужна Флорида во Тампа.
4 Меѓународен кустос
Тој, исто така, работел како куратор или ко-куратор на бројни изложби. Тие го вклучуваат второто биенале на керамика во современата уметност во Џенова и Албисола, Италија, во 2003 година; Видарте 2002: Меѓународен фестивал на видео и медиумска уметност во Палацио Постал, Град Мексико, во 2002 година; Сенчури Сити во Тејт Модерн, Лондон, во 2001 година; ''Автентично/Ексцентрично: Африка во и надвор од Африка'' за 49-то Венециско биенале во 2001 година и ''Пет континенти и еден град: 3-ти меѓународен салон за сликарство'' во Музејот де ла Сиудад, Град Мексико, во 2000 година. Работел како советник за биеналето во Дакар, Јоханесбург и Хавана и како критичар во резиденцијата на уметниците Арт Оми Интернационал.
5 Писател и критичар
Критичките и теоретските списи на Огуибе се појавиле во неколку клучни тома, вклучително ''и Речник на уметноста'', ''Историја на уметноста и нејзините методи, Уметност во теоријата 1900-2000 година, Читач на визуелна култура'''', Наоѓање место: нигериски уметници во светот на современата уметност'''', Фотографијата и супстанцијата на сликата'''', Третиот читач на текст за уметноста и културата, Црниот британски читател на култура и општество'' и ''теорија во современата уметност: од 1985 до денес'', како и бројни серии како како ''Фриезе'', ''ФлешАрт Интернешнанал , Арт Журнал, Тексте цур Кунст'', ''Цум Тема, Тирд Текст и Критериос''. Неговите најнови книги вклучуваат ''Читање на современата: африканска уметност од теорија до пазар'' (МИТ Пресс, 2000) и ''Културна игра'' (Универзитет во Минесота, 2004).
6 Изложби
Куба проект во Матанзас, Куба, во 2019 година; Второ биенале на керамика во современата уметност во Џенова и Албисола, Италија, во 2003 година; Видарте 2002: Меѓународен фестивал на видео и медиумска уметност во Паласио Постал, Град Мексико, во 2002 година; Сенчури Сити во Тејт Модерн, Лондон, во 2001 година; ''Автентично/Ексцентрично: Африка во и надвор од Африка'' за 49-то Венециско биенале во 2001 година;''Пет континенти и еден град: 3. Меѓународен салон за сликарство'' во Музејот де ла Сиудад, Град Мексико, во 2000 година, и ''Поетиката на линијата: Седум уметници од групата Нсука'' во 1997 година.