Предраг Госта

Предраг Госта е српско-американски диригент, чембало и баритон.
1 Животот и кариерата
Предраг Госта е роден во Белград, Југославија (денешна Србија ), на 14 јануари 1972 година. Неговиот татко е роден од српски и германски родители во Војводина, а неговата мајка во големо хрватско семејство во Херцеговина. Студирал на белградската музичка академија, лондонскиот колеџ за музика Тринити, Државниот универзитет Џорџија во Атланта (САД), како и на Универзитетот во Оксфорд. Тој е уметнички директор на ансамбл за рана музика и барокен оркестар ''New Trinity Baroque'', и музички директор и диригент на балетскиот театар Гвинет со седиште во Атланта, Соединетите Американски Држави; Претседател на меѓународното здружение за рана музика Early Music Network. Од 1991 до 1996 година бил уметнички директор на Студиото за рана музика Белград и на Белградскиот меѓународен фестивал за рана музика. Од обновувањето на фестивалот во 2012 година, Маестро Госта повторно ја извршува функцијата уметнички директор. Фестивалот оттогаш прераснал во еден од најголемите и најуспешните фестивали за рана музика во јужна Европа - во 2017 година ја добижл наградата од списанието за класична музика ''Музика класика'' како најдобар фестивал за класична музика во Србија, додека Маестро Госта ја доби наградата ''Уметник на Годинешната'' награда од Здружението на музички уметници. Предраг Госта е и уметнички директор на Белградската барокна академија, која ја основал во 2013 година и ја корежирал до 2019 година со контралто Маријана Мијановиќ, родена во Србија.
Помеѓу 2008 и 2009 година тој бил помошник-диригент на Националната филхармонија во Вашингтон, ДЦ. Од 2010 година е претседател на Фондацијата Макрис во Вашингтон и Музичкото друштво Макрис. Тој е и уметнички советник и американски директор на музичката академија Петар Велики во Санкт Петербург, Русија. Во 2014 година Госта ја основал Новобелградската опера која е фокусирана на барокната опера. Во 2015 година станал музички директор на Новиот симфониски оркестар на Белград, кој сега го носи името на грчко-американскиот композитор Андреас Макрис и сега е познат како Симфониски оркестар Макрис. Во 2019 година, под овој оркестар, основа нов меѓународен натпревар за диригенти, каде што настапувал како претседател на жирито.
Предраг Госта имал снимено неколку критички цедеа, вклучително и снимање на операта ''Дидо и Енеја'' на Хенри Персел со британската сопран Евелин Таб, и снимање на ''Симфониските танци'' на Рахмањинов и сликите на Мусоргски ''на изложба'' со Лондонскиот симфониски оркестар.. Други музичари со кои соработувал се барокните виолинисти Флоријан Деутер, Илија Корол и Џон Холовеј, барокниот харфист Ендрју Лоренс-Кинг, лејтистите Ентони Рули и Мајкл Филдс, холандскиот виртуоз на рекордер Марион Вербруген, чембалостите Стивен Тевиненерло и Италијанецот Оттавино. Контралто Маријана Мијановиќ, полскиот мецосопран Магдалена Вор и други, како и оркестри и театарски куќи како што се Лондонскиот симфониски оркестар, Рускиот национален оркестар во Москва, државниот оркестар Ермитаж во Санкт Петербург, државната Капела ''Глинка'' во Санкт Петербург, Белградската филхармонија, театарот на театарот Биел-Золотурн, Белградскиот народен театар и операта-театар ''Мадленианум'', оперските театри во Русе, Бургас и Стара Загора (Бугарија) и други. Се појави на фестивалите како што се Бостонскиот фестивал за рана музика и Пиколо Сполето (САД), Вараждинските барокни вечери и барокот Коркира (Хрватска), театарот во Будва (Црна Гора) и многу други.
Предраг Госта, исто така, служел како придружен гостин-предавач на Државниот универзитет Џорџија во Атланта, и како професор во хор и резиденција на уметникот на Оксфордскиот колеџ на Универзитетот Емори во Оксфорд, Џорџија, САД.
2 Осврти
Орфео (Нова белградска опера / Мадленианум)
„Наградата за најдобра концертна претстава во 2017 година ја добива „Л’Орфео“ од Монтеверди, доделена од Новобелградската опера и опера-театар „Мадленианум“ на 18 ноември 2017 година, под диригентство на маестро Предраг Госта. — Musica Classica 06 февруари 2018 година
Фестивал Пиколо Сполето 2011 година
„Секое парче... беше полирано и блескаше како нешто ново. Играњето беше технички елегантно и загреано со љубовна интерпретација надополнета со заразна личност... - CVNC: Онлајн уметнички весник во Северна Каролина, јуни 2011 година