Хептархија

Хептархија е заедничко име за седумте кралства од англосаксонска Англија во периодот од англосаксонското населување на Британија во 5 век до нивното здружување во четири кралства: Мерсија, Нортумбрија, Весекс и Источна Англија во 8 век.
Терминот „Хептархија“ (од грчкиот el; од el, el-Latn: „седум“; el , el-Latn: „владее“ и наставката el , el-Latn) се однесува на постоењето на седум англосаксонски кралства: Источна Англија, Есекс, Кент, Мерсија, Нортамбрија, Сасекс и Весекс. Терминот „седум кралства“ прв го употребил англискиот историчар од 12 век, Хенри Хантингдон во неговото дело ''Историја на англискиот народ''; а терминот х''ептархија'' датира од 16 век.
1 Историја
Периодот на хептархијата траел од крајот на римското владеење во Британија во 5 век, до потчинувањето на повеќето англосаксонски кралства од страна на Егберт од Весекс во 829 година. Хептархија одговара на периодот во европската историја познат како ран среден век или (поконтроверзниот термин) мрачен век. Иако името „хептархија“ укажува на постоење на седум кралства, нивниот број варирал бидејќи кралевите се бореле за превласт во различни периоди од хептархијата.
Кон крајот на 6 век, кралот на Кент имал доминација на југот од Англија. Во VII век, владетелите на Нортамбрија и Весекс биле моќни. Во 8 век, Мерсија воспоставила хегемонија врз другите тогашни кралства, особено за време на владеењето на Офа Велики.
Падот на Хептархијата и основањето на Кралството Англија бил долг процес во текот на 9-тиот до 10-тиот век. Во текот на 9 век, данската енклава во Јорк прераснала во Данелав, и околу половина од Англија била под данска власт. Алфред Велики ги обединил англиските држави поради заканата од заедничкиот непријател. Во 886 година, Алфред го освоил Лондон, а во ''Англосаксонската хроника'' се наведува дека „сиот Англиски народ кои не се подложни на Данците се потчинил на кралот Алфред“.
Обединувањето на Кралството Англија завршило во 10 век, по протерувањето на Ерик Блодакс како крал на Нортамбрија. Етелстан бил првиот крал на цела Англија.
2 Список на англосаксонски кралства
Четири главни кралства во англосаксонска Англија биле:
* Источна Англија
* Мерсија
* Нортамбрија, со поткралствата Берниција и Деира
* Весекс
Други поголеми кралства, целосно освоени во одреден момент од нивната историја, пред обединувањето на Англија, биле:
* Есекс
* Кент
* Сасекс
Други помали кралства и територии:
* Берниција
* Деира
* Думнонија (само припоена кон Весекс подоцна, и корнски кралство)
* Хестингас
* Хвике
* Кралството Иклинга, држава претходник на Мерсија
* Линдзи
* Магонсет
* Меонвара, Јутско племе во Хемпшир
* Средни Агли
* Средни Саксонци (Мидлсекс, подоцна освоени од Кралството Есекс)
* Пексет
* Регед
* Сари
* Томсете
* Вреонкесет
* Вихтвара
3 Припишана хералдика
Иако хералдиката не постоела во тоа време, на кралствата од англосаксонската хептархија по 12 или 13 век им се припишуваат грбови. Некои од нив се засноваат на опис во историски записи.
4 Библиографија
*''Westermann Großer Atlas zur Weltgeschichte''* Кембел, Џ. и други. ''Англосаксонците'' . (Пингвин, 1991)
* Соер, Питер Хејес. ''Од Римска Британија до Норманска Англија'' (Рутлеџ, 2002).
* Стентон, ФМ ''Англосаксонска Англија'', (трето издание. Оксфорд УП 1971),