procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Фи-мезон

Во физиката на честички , ϕ мезон е векторски мезон формиран од чуден кварк и чуден антикварк . ф мезонот има необична склоност да се распаѓа во и </br> што довело до откривање на правилото на ОЗ. Има маса од 1 019. 461 ± 0.020 MeV / c<sup>2</sup> и средно време од 1.55 ± 0.01 x 10-<sup>22s.</sup>
1 Својства
Најчестите режими на распаѓање на ϕ мезон се на , на , и разни комбинации од s и пиони кои не можат да се разликуваат на . Во сите случаи, се распаѓа преку силна сила . Пионскиот канал најверојатно би бил доминантен канал за распаѓање, бидејќи колективната маса на пионите е помала од онаа на каоните, што ја прави енергетски поволна; сепак, тоа е потиснато од страна на OZI правило.
Кварковиот состав на ϕ мезонот може да се смета за мешавина меѓѕ , и состојби, но тоа е многу блиску до чиста состојба. Ова може да се прикаже со деконструирање на брановата функција на ϕ во неговите составни делови. Гледаме дека ϕ и ω мезони се мешавини на SU (3) брановите функции како што следува.
<math>\phi = \psi_8 \cos\theta - \psi_1 \sin\theta</math>,
<math>\psi_1 = \frac{u\overline{u} + d\overline{d} + s\overline{s{\sqrt{3</math>
Аголот на мешање, при кој компонентите целосно се одвојуваат, може да се пресмета дека изнесува околу 35,3 ˚. Аголот на мешање на ϕ и ω состојбите се пресметуваат од масата на секоја состојба да биде околу 35˚, што е многу близу до максимално одвојување. Затоа, ϕ мезонот е речиси чиста состојба.
2 Историја
Постоењето на ϕ мезонот за првпат беше предложен од страна на јапонскиот американски физичар на честички, Ј.Џ. Сакураи , во 1962 година како резонантна состојба меѓу и . Таа била откриена подоцна во 1962 година од Коноли, во 20-инчен водороден меур комора во алтернативниот градиент синхротрон (AGS) во Националната лабораторија Брукхейвен во Уптаун, Њујорк додека студираа судири на приближно 2,23 GeV / c. Во суштина, реакцијата вклучуваше зрак на s да се Забже до високи енергии за да се судри со протони.
ϕ мезонот има неколку можни начини на распаѓање. Најмногу енергетски фаворизиран режим е на ϕ мезон распаѓањето во 3 пиони , што е она што најверојатно ќе се очекува. Сепак, наместо тоа забележуваме дека најчесто се распаѓа во 2 каони . Помеѓу 1963 и 1966 година, три лица, Сусуму Окубо , Џорџ Цваиг и Југоро Иизука, секој независно предложил правило за да го објасни набљудуваното сузбивање на распаѓањето на 3 пиона. Ова правило сега е познато како правило OZI и истовремено е прифатено објаснување за невообичаено долгите животи на и мезоните. Имено, во просек тие траат и . Ова се споредува со нормалниот просечен животен век на распаѓањето на мезонот преку силната сила, која е на редот од .
Во 1999 година, ϕ фабрика наречена DAFNE (или ДАϕNE бидејќи F се залага за ϕ Фабрика ") започна со работа за проучување на распаѓањето на ϕ мезон во Фраскати , Италија . Произведува ϕ мезони преку електрон - позитронски судири. Има бројни детектори, вклучувајќи го и детекторот KLOE кој беше во функција на почетокот на своето работење.
3 Наводи
4 Поврзано
* Шармониум
* Список на честички
* Кварк модел
Мост на демократијата

Мост на демократијата — мост на реката Вардар во Гостивар. Мостот е долг 42 метри и широк 20 метри. Тој е најнов мост на реката Вардар во Гостивар, кој започнал да се гради во 2016 и бил пуштен во употреба во 2017 година. Инфраструктурниот објект се состои од четири коловозни ленти, велосипедски патеки и тротоари. Со мостот сообраќајно се поврзува западниот дел на Гостивар со населбата Дутлок, селата Горна и Долна Бањица и населените места кои се на десната страна на реката Вардар.
1 Наводи
Стар мост (Велес)

Стар мост — мост на реката Вардар во Велес. Се наоѓа во јужниот дел на Велес со што тој е најстариот и најкраен мост на Вардар во Велес, пред влезот во Велешката Клисура. Ги поврзува градскиот пазар населбите Прцорек, Црна Џамија и Рамина на левата и населбите Мегдан, Долни Дуќани на десната страна на Вардар. Според Евлија Челебија, познатиот турски патописец, кој во 1661 година го посетил Велес и го опишал за првпат подетално, мостот бил изграден во времето на Мехмед II Освојувачот, во период од 1467/82 година. Познатиот патописец го опишан како „ дрвен мост со 4 отвори“. Подоцна Аџи Калфа, современикот на Челебија, ќе запише дека во Велес постои мост со 2 стопи од камен во водата. Долго време овој мост бил единствен премин преку Вардар и ја овозможувал комуникацијата на граѓаните од источната на западната страна во градот. Според документите прв Устабашија (старешина –мајстор на мостот) бил Уста Мехмед. Тој според кажувањата прв изградил куќа на почетокот на мостот, на место на денешната семејна куќа на Ванови. Подоцна, во пописот од 1528 година, за првпат се споменува дека имало и маало кое се викало „ Измеќари на мостот“, кое се наоѓало на левата страна на реката Вардар, како и занимање мостар - за чување, мерметисување и надгледување на Новиот мост (Yeny most). Стариот Мост, дури во 1544 година, за првпат, добил Устабашија – христијанин. Тоа бил Уста Рале. Денес, мостот е отворен за сообраќај на моторни возила на две коловозни ленти, а веднаш до неговиот крај на десниот брег на Вардар минува железничката пруга за Гевгелија, на која има премин со рампи.
1 Наводи
Црква „Св. Спас“ - Летевци

Свети Спас — главна селска црква на селото Летевци, во околината на градот Скопје. Сместена е во самата средина на селото, а околу црквата се наоѓаат и помошни црковни објекти (трпезарија и соби за престој), како и камбанарија. На околу 50 метри од црквата завршува асфалтен пат кој води до селото.
1 Галерија
ПУ „Кочо Рацин“ - Шопско Рударе

Основно училиште „Кочо Рацин“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Кочо Рацин“ - Шопско Рударе; скратено: ПООУ „Кочо Рацин“) — поранешно подрачно основно училиште во селото Шопско Рударе, кое претставувало единка на училиштето истоименото училиште од градот Кратово. Училиштето во моментов нема ученици кои го посетуваат.
Училиштето било именувано по истакнатиот македонски поет Кочо Рацин.
1 Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓало во самото село Шопско Рударе, сместено во средишниот дел на Чергинско Маало.
2 Градба
Објектот е во лоша состојба и истиот не е обновен.
3 Настава
Во училиштето се изведувала настава од прво до деветто одделение и наставата се изведувала единствено на македонски наставен јазик.
4 Галерија
Црква „Св. Никола“ - Барово

Свети Никола — македонски православен храм во селото Барово, на јужната падина на планината Водно, близу Скопје. Црквата се наоѓа веднаш на источниот влез на самото село над самиот пат кој води од соседното село Чифлик и Долно Соње. Според кажувањата на селаните, кои не го знаат точниот датум на црквата, таа е многу стара и е постара од црквите во соседните села. Ова може се потврдува со сочуваниот фрескопживопис, односно фреските на Свети Никола и Пресвета Богородица на надворешните ѕидови на црквата, чија техника на сликање потекнува од доцниот среден век или можеби 16 век, како и живописот на црквата Свети Спас во блиското село Добри Дол. Во поново време црквата е со обновена и реконструирана фасада и висока камбанарија. Во дворот на црквата се наоѓаат археолошки наоди од античко време како камена плоча со латински натпис од римско време, од која се зачувани првите три редови (плочата е пронајдена на самото место каде што е и соѕидана во ѕидот на услужниот објект - трпезаријата) и исклесано камено корито. Од горната и долната страна на црквата се наоѓаат селските гробишта.
1 Галерија
Понте Векио

Понте Векио (италијански: ''Ponte Vecchio'', во превод ''Стар мост'') — средновековен камен мост преку реката Арно, во Фиренца, Италија. Двата соседни мостови на Понте Векио се Понте Санта Тринита и Понте але Грацие.
1 Историја
Под мостот поминува реката Арно во нејзината најтесната точка, каде што се верува дека мостот првпат бил изграден во римско време, кога преку него поминувал Виа Касија. Римските столбови биле од камен со надградба од дрвото. Мостот првпат се појавува во документ од 996. Откако бил уништен од поплава во 1117 година, бил реконструиран во камен, но повторно бил срушен во 1333 година. Тој бил повторн изграден во 1345. Џорџо Васари го припишува неговиот дизајн на Тадео Гади. Современите историчари го презентираат Нери ди Фиораванти како можен архитект.
Мостот се состои од три арки: главниот лак има распон од 30 метри, а двете странични арки 27 метри.
За време на Втората светска војна, Понте Векио не бил уништена од страна на Германците за време на нивното повлекување, за разлика од сите други мостови во Фиренца . Ова, наводно, било според многу месни жители и туристички водичи, поради изразената наредба на Хитлер.
Самур

Самурот (''Martes zibellina'') е претставник од семејството куни. Може да биде долг до 45 см и тежок до 2 кг. Крзното му е кафеаво-црно, а на грлото има светлокафеава дамка. На прстите има остри канџи кои може малку да ги вовлече. Живее во зимзелени шуми до горни текови на реки. Најчесто е ноќно животно, иако некои се движат исклучиво дење. Освен во периодот на парење, самурите живеат самостојно. Тоа се внимателни животни, кои добро се качуваат и скокаат. Се хранат со верверички, глувци, птици, риби, но и со плодови и шумски семки. За неповолни времиња собираат храна во брлозите создавајќи залихи. Се парат на пролет, а дури следната година во април женката ќе окоти две до пет млади во засолниште помеѓу корењата на стеблата или пукнатините меѓу камењата. Освен главниот брлог, имаат и бројни привремени брлози. Самурот бил интензивно ловен поради ценетото крзно, поради што е истребен во Европа.
D-мезон

Д Мезоните се најлесните честички кои содржат волшебни кваркови . Тие често се изучуваат за да се стекнат знаења за слабото заемодејство . Чудните D мезони (D <sub>s</sub> ) до 1986 година се нарекувале "F мезони" .
1 Преглед
D-мезоните биле истражувани во 1976 година од истражувачот Mark I во Стенфордскиот линеарен акцелераторски центар .
Бидејќи D мезоните се најлесните мезони кои содржат само еден волшебен кварк (или антикварк), тие мора да го сменат волшебниот (анти) кварк во (анти) кварк од друг тип за да дојде до распаѓање. Таквите транзиции вклучуваат промена на внатрешниот волшебен квантен број и може да се одвива само преку слабо заемодејство. Во D мезоните, волшебниот кварк претежно се менува во чуден кварк преку размена на W бозони, па затоа мезонот D претпочитано се распаѓа на каон и пион .
2 Список на D-мезони
<sup>[a]</sup> PDG ја известува резонантната ширина (Г). Тука претворање τ = е даден наместо.
* Список на мезони
* Список на честички
* Временска рамка на откритија на честички
3 Наводи
Скеча

Скеча или Ксанти (грчки: ''Ξάνθη, Ксанти'', турски: ''İskeçe, Искече'', бугарски: ''Скеча'') — главен град на округот Скеча и седиште на истоимената општина кои се наоѓаат во средишниот дел на областа Источна Македонија и Тракија, поточно во Западна Тракија. Старото словенско име на градот е Царево.
1 Географија
Градот се наоѓа во средишниот дел на грчка Тракија каде што приморската рамнина преминува во брда на север. Северно од градот се наоѓаа Руен, дел од планинскиот ланец Родопи. Низ градот тече реката Врба или Скечанска (''el, Косинтос''). На нејзиниот источен брег е сместена населбата Самоков (''el, Самако'') над кој се издига манстирот „Пресв. Богородица Архангелска“ (''el'', ''Панагија Архангелиотиса''). Помеѓу Скеча и Егејското Море, кои се оддалечени , има рамница. Климата во градот е средоземна, со топли лета и ладни зими.
2 Потекло на поимот
Има две мислења за потеклото на грчкото име на Ксанти: според првото, градот бил именуван по ќерка на Океан и Тетија, додека според второто, бил именуван по Ксанти, една од Амазонките кои владееле со областа во минатото.
Пупинов мост

Пупинов мост — мост во Белград кој ги поврзува Земун и Борча преку Дунав. Неговата изградба во најголем дел била финансирана со кредит од кинеската банка „Ексим“ и го изградила кинеската компанија „Чајна роуд енд бриџ корпорејшен ("CRBC"), па заради то во почетокот бил нарекуван „Кинески“. Во октомври 2014 година, градското собрание го преименувала во ''Пупинов мост'' по Михајло Пупин.
1 Местоположба
Мостот ги поврзува Земун и Борча и дел од „Надворешната магистрална тангента“.
Пупиновиот мост е само втор белградски мост преку Дунав, неколку километри спротиводно од Панчевскиот мост.
2 Технички одлики
Мостот е долг 1.482 метра , широк 29,1 метри и висок 22,8 метри, со вкупно шест коловозни ленти и пешачки и велосипедски патеки од двете страни. Мостот има еден поголем распон за поминување на бродови.
3 Изградба
Пупиновиот мост го изградила кинеската компанија „Чајна роуд енд бриџ корпорејшен“, со услов 45% од материјалот за градба да биде од Србија.
Градежните работи почнале во есента 2011 година. Кон крајот на 2011 и почетокот на 2012 година жителите од Прегревица биле преселени во соседното Бела Вода во општината Чукарица.
Во јули 2014 година биле споени двете страни на мостот, а работите продолжиле до есента на сигурносните огради, пешачките и велосипедските патеки и хидроизолацијата. На 24 октомври го добил името „Пупинов мост“, а на 18 декември 2014 бил свечено отворен од премиерот на НР Кина Ли Кеќанг.
Миа Борисављевиќ

Мирјана „Миа“ Борисављевиќ (Ваљево, Југославија, 8 јуни 1984) е српска поп-фолк пејачка и водителка. Стана популарна во 2008 година кога по потреба за спотот на песната ''Како да не'' целосно гола одеше по автопатот.
1 Животопис
1.1 Музичка кариера
Мија започнала јавно кога имала седумнаесет години. Првиот албум ''Гради за гради'' излезе во 2008 година, со големо медиумско внимание поради долгонајавениот спот за песната ''Како да не'', во која пејачката е потполно гола шета низмакедонскиот автопат. Во текот на 2009 година промовираше два успешни синглови - ''Женскатош'' и ''Сто војни'' - дует со Анабела . Веќе следната, во 2010 година, излезе уште еден успешен сингл, ''јас би се стопила со тебе'' . На крајот на декември 2012 година, ја објави песната „''Лепота балканска“'' , која следната година стана една од најголемите поп-фолк хитови, забележувајќи тогаш рекорд од дваесет милиони хитови на Јутјуб. Во 2013 година таа издаде уште еден албум од кој се синглови ''Мој Белграде'' , ''Луда глава'' , ''Судбино, моја судбино'', ''Човекот на мојот живот'' и ''Не си со него'' (дует со Елитни одреди. Пејачката ја продолжи својата плодна музичка продукција нижејќи ги синглови ''Бумеранг'' , ''Не, не е тоа'', ''Само ме сакај'' (дует со МС Стојан), ''Јас сум на тебе'' , ''Ништо лично'' , ''Следи ме'' (дует со Марина Висковиќ ) и други.
1.2 Приватен живот
Мија е студент по факултетски студии на Универзитетот Мегатренд . Таа е исто така позната по нејзиното учество во VIP серијата „Големиот брат“. Таа има постара сестра, Ива. Таа не крие дека има вградено силикони во градите, но и во усните. Во 2016 година, таа ја водеше третиот серијал на музичката емисија на ''Пинкови звезди''.
2 Дискографија
Албум, Година, Синглови, Хитови
Гради за гради, ''2008 година'', ''Како да не'', ''Како да не''''Првиот степен на лудило''
Мој Белграде, ''2013'', ''Јас ќе се распуштам со вас''''Човекот од мојот живот''''Лепота балканска''''Женскарош'', ''Јас ќе се распуштам со вас''''Човекот од мојот живот''''Лепота балканска''''Женскарош''''Сто војни''''Бумеранг''''Не, не е тоа''''Јас сум на тебе''''Ништо лично''
2.0.1 Видео-спотови
Видео-спот, Година, Режисер
''Прв степен на лудило'', 2008 година, CODE
''Како да не'', 2008 година, Дејан Миличевиќ
''Женскарош'', 2009 година, MIGAVCI
''Сто војни'', 2010 година, Г. Шливиќ
''Човекот од мојот живот'', 2010 година, Дејан Миличевиќ
''Лаки, лаки'', 2012, ДМ САТ видео продукција
''Судбино, моја судбино'', 2012, ДМ САТ видео продукција
''Не си со неа'', 2012, Ведад Јашаревиќ
''Лепота балканска'', 2012, Харис Дубица
''Луда Глава'', 2013, AL HAMED
''Мој Белграде'', 2013, AL HAMED
''Бумеранг'', 2014, Ведад Јашаревиќ
''Не е, не е тоа'', 2014, Ведад Јашаревиќ
''Само ме сакај'', 2015, Андреј Илиќ
''Следи ме'', 2016 година, G Production
''Ништо лично'', 2016 година, TOXIC ENTERTAINMENT
''Не си свесна'', 2016 година, TOXIC ENTERTAINMENT
''Кој полошо помина'', 2017, Ведад Јашаревиќ
''Зверови'', 2017, Ведад Јашаревиќ
''Кралу мој'', 2017, SILVER PRODUCTION
''Зборуваат по градот'', 2018, SILVER PRODUCTION
''Скандал'', 2018, SILVER PRODUCTION
''Аве Цезаре'', 2019, SILVER PRODUCTION
Зеница

Зеница (|pupilla) или црнка — дел од окото што е во средината на шареницата. Изгледа црно бидејќи поголемиот дел од влезната светлина се впива од ткивата во окото. Зеницата се отвора и затвора за да се регулира количината на светлина што стигнува до мрежницата. Кај луѓето, зеницата е тркалезна, додека други видови, како што се некои мачки, имаат зеници со вертикален расек. Козите имаат хоризонтално ориентирани зеници, а некои сомови имаат прстеновидни зеници.
Силви Бенд

Силви Бенд - македонска поп група. Во неа членува брачниот пар Силвана Мучиќ Плевнеш и Влатко Плевнеш. Тие заедно ја имаат ќерката Деа.
1 Дискографија
1.1 Спотови
Спот, Година, Режисер
'' Ме полудуваш '', 2000
'' Сонце по дождот'', 2003
'' Уште една ноќ'', 2004
'' Бакнеж како музика'', 2005
'' Далеку '', 2006
'' Ако ме љубиш '', 2007
'' Нова Година '', 2008
'' Не сакам крај '', 2010
''Лето '', 2012
'' Бакнежи врели '', 2012
'' Македонија '', 2015
'' Само мој '', 2015
'' Не лажи ме '', 2016
'' Твојте очи Лено '', 2016
'' Љубовна приказна '', 2019
'' Ја излези стара мајко'', 2022
'' Како во сон'', 2023
Гобларак

Гобларак (грчки: ''Μικρό, Микро'', до 1927 година Γκομπλαράκι, Гоблараки) — поранешно село во Егејска Македонија, Република Грција. Се наоѓало во денешната општина Дескати, во областа Западна Македонија.
1 Географија
Селото се наоѓало 30 км југоисточно од градот Гребен, од десната страна на реката Бистрица. Било сместено во атарот на денешното село Дименица, на околу 3 км северозападно од него.
2 Историја
2.1 Во Османлиското Царство
Кон крајот на XIX век Гобларак е мало грчко христијанско село во јужниот дел на Гребенската каза на Османлиското Царство.
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. ''Кубларик'' се води како чисто грчко село во Гребенската каза на Серфиџенскиот санџак со 15 куќи.
Според грчка статистика, во 1910 година во ''Гоблараки (Γκομπλαράκι)'' живееле 27 православни Грци.
2.2 Во Грција
Во Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки чети и по Втората балканска војна во 1913 година Гобларак влегува во составот на Кралството Грција. Во 1913 година при првото пребројување од новите власти во ''Γκομπλαράκι'' се регистрирани 28 жители.
Во 1927 година името на селото е сменето во ''Микро''.
Гобларак постепено опустошува во 1930-тите години, а во 1940-та веќе не се води како одделно село.
Презиме

Презиме – семејно име што се наследува, обично, по машка линија или што се добива (по избор) при стапување во брак. Презимето е дел од личното име на граѓанинот и може да содржи повеќе зборови.
1 Правопис
Презимето како и името според Правописот на македонскиот јазик се пишува со голема буква.
Прекарите кон презимињата се пишуваат со цртичка (на пр. Петар Стојковски-Бабец), како што се пишува и презимето на сопругот додадено на моминското презиме при стапување во брак (на пр. Тодорка Кондова-Зафировска) .
Во македонскиот јазик како и во некои други словенски јазици, како и во литванскиот и летонскиот, женските презимиња по правило се разликуваат по форма од машките заради морфолошките одлики на јазикот. На пример, синот од семејството Петровски вообичаено го добива презимето Петровски, а ќерката Петровска.
2 Најчести презимиња во Македонија
Најчестите презимиња во Македонија се: Стојановски, Николовски, Јовановски, Петровски и Ивановски.
Ламбда-барион

Ламбда-барионите се фамилија на субатомски адронски честички кои содржат еден кварк, еден кварк од еден квад и еден третиот кварк од повисока генерација на вкус, во комбинација каде што функцијата на квантниот бран се менува со знакот на било кој два кваркови што се заменуваат (на тој начин различен од Сигма барион ). Тие се, според тоа, барионите со вкупен изоспин од 0 и имаат или неутрален електричен полнеж или елементарен полнеж +1.
Ламбонските бариони обично се претставени со симболи , , , и . Во оваа ознака, карактерот за натпис покажува дали честичката е електрично неутрална (<sup>0</sup>) или носи позитивен полнеж (<sup>+</sup>). Индексниот лик, или неговото отсуство, укажува на тоа дали третиот кварк е чуден кварк (без индекс), шарм кварк , долен кварк или врвен кварк . Физичарите не очекуваат да забележат ламбда-барион со врвен кварк бидејќи Стандардниот модел на физиката на честички предвидува дека средниот животен век на врвните кваркови е приближно секунди; што е за од средната временска рамка за силна интеракција, што покажува дека на врвот кварк би се распаѓа пред ламбда-барион може да се создаде хадрон.
1 Наводи
Коста Шкодреану

Коста Шкодреану (|Costa Scodreanu, ''Școdreanu;'' , — , ) — иконописец и светски уметник од Македонија.
1 Животопис
Според презимето, потеклото на Шкодреану е од Шкодра, Албанија, од каде што неговите предци се преселиле во Битола. Шкодреану е роден на 15 мај 1853 година во Битола, а починал во Силистра, Романија, на 26 мај 1926 година.
Основно образование стекнал во Битола. Факултет за медицина, група фармација завршил во Цариград, Отоманско Царство. Во 1880 година на возраст од 27 години, заминал за Фиренца, Италија. Неговото заминување го помогнал и поттикнал некој турски паша, забележувајќи го неговиот сликарски талент. Во Италија се запишал на школата за убави уметности во Рим. Дваесет години живеел и создавал во Италија на релација Рим - Фиренца.
2 Работа
Во дваесетгодишниот престој во Италија, работел најмногу како професионален сликар, а во Фиренца организирал меѓу другото неколку свои самостојни изложби.
Во 1900 година се враќа во Битола и работи како професор по дизајн и калиграфија во Романската гимназија сè до 1916 година. Од 1918 година, заедно со семејството (неговата жена Елена Грију и четирите деца) се преселуваат во Силистра, Романија, каде што останува до крајот на својот живот во 1926 година. Во Романија работел како иконописец, фрескосликар, а продолжил да се занимава и со сликање на профано сликарство. Работел икони за црквите во Добруџа и Букурешт, а во Букурешт организирал и неколку свои самостојни изложби.
3 Сликарство, иконопис, фрескосликарство
Неговото творештво се движи во две насоки. Едната е создавање сакрални дела, најчесто икони и фрески, а другата е создавање на дела со профан карактер.
Во Битола, работел врз иконостасот на црквата Св. Константин и Елена, икони од поголем формат. Неговото сакрално сликарство е со елементи на византиската традиција, но и со присуство на идејни, композициски, колористички елементи кои се под влијание на италијанското црковно сликарство.
Во профаното сликарство, тој внесува реалистички елементи, често под влијание на венецијанската уметност. Со овие смели новини, тој е основоположник на современото ликовно творештво во Македонија.
Најголем дел од неговите профани слики денес се во Романија, Букурешт (неговата ќерка Флорика по Втората светска војна доаѓа во Битола и го изнесува главниот дел од неговиот ликовен опус во Романија).
Покрај ова, познат е и како sиден сликар, декорирајќи ги домовите на поистакнатите градски куќи во Битола со sидни слики, работени во поголем формат и под директно влијание и инспирација на венецијанските ликовни автори.
4 Педагошка активност
Неговата педагошка дејност е од исклучителнно значење. Работејќи како професор по уметност и калиграфија во познатата битолска Романска гимназија, тој успеал да пренесе знаење и да создаде најпозитивна клима за прифаќање, оживување и создавање на едно ново, современо ликовно размислување кое било во директна корелација со современото западноевропски сликарство.Тоа е една од суштинските подлоги во развојот на таканаречениот Феномен на битолскиот ликовен круг, којшто особено после втората светска војна ќе остави длабоки траги во развојот на ликовната уметност не само во Македонија туку и пошироко..
Ленски мост

Ленски мост — железен мост на реката Драгор во Битола.
Се наоѓа во централниот дел на градот Битола. Тој е еден од деветте железни мостови кои пристигнале од Германија како репарација од Првата светска војна. Името „Ленски мост“ го добил заради близината на Ленски-пазар кој се наоѓал на левиот брег на реката.
По мостот се одвива сообраќај на моторни возила и пешаците. Честотата на пешаци е голема, а на моторни возила мала.
Златна була на Сицилија

Златната була на Сицилија (|Zlatá bula sicilská, |Bulla Aurea Siciliæ) била декрет издаден од царот на Светото Римско Царство, Фридрих II во Базел на 26 септември 1212 година, со кој се потврдила царската титула добиена од Отокар I од Бохемија во 1198 година, објавувајќи го него и неговите наследници за Кралеви на Бохемија. Кралството означувало исклучителен статус на Бохемија во рамките на Светото Римско Царство.
Претходникот на Отокар, Вратислав II веќе бил прогласен за боемски крал од страна на царот Хајнрих IV во 1085 година, како награда за неговата поддршка за време на саксонскиот револт и борбата за инвеститура. Наредната година тој бил крунисан во Прага од страна на архиепископот Егилберт од Трир, но титулата не била наследна, па по неговата смрт во 1092 година, неговиот брат Конрад I бил прогласен за бохемски војвода. Во 1158 година, внукот на Вратислав, Владислав II, повторно добил кралство, што го дал царот Фридрих I Барбароса, кого го придружувал на неговиот италијански поход против Милано, но не успеал да обезбеди наследник да му биде неговиот најстар син Фридрих.
Според Златната була на Сицилија, имотите на Бохемија и Моравија биле самостоен и неразделен состав на Светото Римско Царство. Кралот на Бохемија повеќе не бил предмет на назначување од страна на царот, и било потребно само да присуствува на средбите на собранието во близина на бохемската граница. Иако предмет на Светото Римско Царство, бохемскиот крал требало да биде курфирст од Империјата, и да обезбеди на сите последователни цареви телохранители од 300 витези кога заминуваат во Рим за нивното крунисување.
За време на прославата на 800 годишнината од потпишувањето на документот, Златната була била јавно презентирана во Националната архива за време од четири дена во септември 2012 година.
Пасквелија

„Пасквелија“ — збирка раскази на македонскиот писател Живко Чинго, првобитно објавена во 1963 година од издавачката куќа „Култура“.
1 Содржина
Збирката се состои од 24 раскази:* „Семејството Огулиновци“
* „Најубавиот ден на Зурло“
* „Понекогаш кога ќе задува јужниот ветар“
* „Смртта на градинарот“
* „Пожар“
* „Ќерка“
* „Празничен ден“
* „Легенда за пасквелските момчиња“
* „Пламенот на пустата земја“
* „Како го убив другарот“
* „Пеперуга со златна прав“
* „Орден“
* „Одродени“
* „Син“
* „Молитва за спас“
* „Фортуна“
* „Фромовата ќерка“
* „Спроти Макавеите“
* „Глувците на семоќниот бог“
* „Нешто за сонцето и стапиците за волци“
* „Борба против пожарите“
* „Болеста на Атанас Иваноски“
* „Гробишта во полето“
* „Раби божји пасквелски“ (прилог кон „Пасквелија“)
2 За книгата
Првото издание на „Пасквелија“ го објавила „Култура“ во 1963 година, а истата година збирката била наградена со наградата на ЦК СМЈ и весникот „Младост“ од Белград. Во 1965 година, под истоимениот наслов, се појавил избор на раскази на српскохрватски јазик (во превод на Влада Урошевиќ), како издание на „Нолит“ од Белград, а следната година се појавило и продолжението на збирката, со наслов „Нова Пасквелија“, исто така, издание на „Култура“. Во 1968 година, приштинската „Рилиндја“ објавила избор од расказите на албански јазик (во превод на Адем Гајтани), со насловот „Пасквелија“. Истата година, „Култура“ уште еднаш ја објавила збирката, во рамките на едицијата „Современи македонски автори“.
Хексакварк

Во физиката на честички, хексакварковите се големо семејство на хипотетички честички, секоја честичка која се состои од шест кваркови или антикваркови од било кој вкус. Шест составни кваркови во било која од неколкуте комбинации може да имаат обоен полнеж еднаков на нула; на пример хексакваркот може да содржи или шест кваркови, слични на два бариона поврзани заедно ( дибарион ), или три кваркови и три антикваркови. Откако ќе се создадат, се предвидува дибарионите да бидат прилично стабилни според стандардите на честичната физика. Во 1977 година Роберт Јафе предложи дека можеби стабилен H дибарион со кварков состав udsuds и може да се теоретски резултат на комбинација на два uds хиперони.
Бројни експерименти се приложени за откривање на распаѓање и заемодејства на дибариони. Во 1990-тите неколку начелни распади на дибарион се забележани, но не и потврдени.
Постои теорија дека чудни честички како што се хипероните и дибарионите можат да се формираат во внатрешноста на неутронската ѕвезда, менувајќи го својот сооднос на маса-полупречник на начин на кој може да се забележат. Според тоа, мерењата на неутронските ѕвезди може да поставуваат ограничувања на можните дибарионски својства. Голем дел од неутроните во неутронска ѕвезда може да се претворени во хипероните и да се спојат во дибариони за време на почетокот на колапсот на ѕвездата во црна дупка. Овие дибариони брзо ќе се разградат во кварко-глуонова плазма за време на колапсот или ќе одат во некоја моментално непозната состојба на материјата.
Во 2014 година беше откриен потенцијален дибарион во истражувачкиот центар „Јулих“ на околу 2.380 мегавати. Честичката постоела 10<sup>−23</sup> s и била наречена d*(2380).
1 Поврзано
* Егзотичен хадрон
*Деутерон, единствената позната стабилна композитна честичка која се состои од шест кваркови.
*Дипротон , исклучително нестабилен дибарион.
*Динеутрон , уште еден крајно нестабилен дибарион.
*Пентакварк
Василис Левентис

Василис Левентис (грчки: ''Βασίλειος (Βασίλης) Λεβέντης''; роден на 2 ноември 1951 година во Месини, Грција) е грчки политичар и претседател на партијата Сојуз на центристи.
1 Животопис
Василис Левентис е четврто дете на Апостолос и Грегорија Левентис, кои потекнуваат од селото Кораковуни, Аркадија. Василис е роден во југозападен Пелопонез, во градот Месини. Заедно со неговото семејство се сели во Пиреј, каде што во 1969 година матурира од средно училиште. Василис потоа бил примен во одделот за градежништво на Националниот Технички Универзитет во Атина, како шести најдобар кандидат. Во 1970-тите години се занимавал со музика, продуцирајќи и една плоча.
Првото вмешување на Левентис во политиката се случило во 1975 година кога, како асистент на тогашниот декан на Атинскиот Политехнички Универзитет, Кипријанос Бирис, дал придонес кон пишувањето на членовите 21 и 24 од Уставот на Грција и учествувал во создавањето на проектот „ДЕПОС“.
Левентис течно зборува германски и има соодветно познавање англиски јазик.
2 Политичка кариера
Василис Левентис бил дел од ПАСОК уште од основањето на партијата во 1974 година, но од 1981 ја критикува за отстапување од првичните вредности.
Во 1982 се кандидирал за градоначалник на Пиреј, а 4 години подоцна за градоначалник на Атина, но не остварил успех. Во 1984 година ја создал првата еколошка партија во Грција и се кандидирал на Европските избори истата година, но освоил само 0,15% од гласовите. Во 1989 бил кандидат за пратеник од редовите на Нова демократија, но не успеал да обезбеди место во парламентот.
Во 1992 година ја основа политичката партија Сојуз на центристи, стремејќи се да стане „политичкиот континуитет на центристичкото изразување во Грција“. Иако партијата учествувала на сите избори, до 2015 година нивното влијание било незначително. На изборите во јануари 2015 Сојузот на центристи освоил 1,79%, под прагот од 3% за влез во грчкиот парламент, но на изборите во септември истата година, партијата на Левентис освоила 186.457 (3,43%) гласа и 9 пратеника.
Левентис се противи на употребата на зборот „Македонија“ во името на Република Македонија.
Угандски блатен јарец

Угандски блатен јарец или угандски коб — подвид на блатен јарец, вид антилопа од Потсахарска Африка, и тоа Јужен Судан, Уганда и ДР Конго и Етиопија. Обично има црвенкаво кафеава боја, по која се разликува од другите подвидови. Животното е претставено на грбот на Уганда како еден од штитодржачите.
1 Галерија
2 Поврзано
* Блатни јарци
3 Наводи
* — Мрежа за животинска разновидност
Дија

Дија (|Dyje) или Таја (|Thaya) — река во Средна Европа, најдолга десна притока на Морава. Долга е вкупно , протегајќи се од запад кон исток на пограничното подрачје помеѓу Долна Австрија и Јужна Моравија (Чешка), иако границата на највеќето места не минува по самата река. Настанува од две помали реки, наречени Германска Дија (''de'') и Моравска Дија (cs, de) кои потоа се среќаваат кај гратчето Рабс.
Името Дија значи „тромава“. Недалеку од Знојмо се наоѓа истоименото селце Дије, наречено по реката.
1 Географија
Во горното течение, реката минува низ длабоки клисури во Националниот парк Подији и минува покрај повеќе замоци и дворци. Тука има изградено неколку брани.
Дија ги собира водите од западната половина на Моравија и соседните краишта на Долна Австрија. Нејзини најголеми притоки се Свратка и Јихлава кои се среќаваат во средната акумулација од хидросистемот „Нове Млини“.
2 Населени места
Поважни населени места по течението на Дија (по низводен редослед) се:
* Рабс на Дија (''de'')
* Дрозендорф-Цисерсдорф (''de'')
* Вранов на Дија (''cs'')
* Хардег (''de'')
* Знојмо (''cs'')
* Ла на Дија (''de'')
* Леднице (''cs'')
* Бжецлав (''cs'')
3 Брани
Сите брани на Дија се наоѓаат во Чешка и служат за наводнување, производство на електрична енергија и заштита од поплави.
Брана, Моќност, Вид
„Вранов“, 18,9 MW, обична
„Знојмо“, 1,4 MW, проточна
„Нове Млини I“ (горна), —, проточна
„Нове Млини II“ (средна), —, проточна
„Нове Млини III“ (долна), 2,4 MW, проточна
4 Поврзано
* Германска Дија
* Моравска Дија
Нунспет

Нунспет е општина и град во централна Холандија . Тоа е земјоделско место од праисториски времиња. Општината содржи голем број на села, имено Холсхорст, Елспет и Виерхутен. Нунспет има живописна историска основа, наречена Нувенспет. Во 1973 година, Нунспет станал посебна општина откако претходно била дел од Ермело.
1 Рекреација
Нунспет е популарна туристичка област бидејќи е опкружена со шуми, одморалишта и има градски центар кој се наоѓа околу главниот пазар.
Нунспет се наоѓа на брегот на Велувемер (''Veluwe lake),'' што го прави популарен за одмор на вода. Исто така постои и мало езеро наречено "де Занденпплас", кое е популарна рекреативна област во шумски песочен терен.
Другите туристички атракции го вклучуваат неделниот пазар и градскиот фестивал, ''Ноќ во Нунспет'' (Nunspeet Night) и ''Пазарот Еиберт'' (Eibertjes markt), како и годишниот спортски настан наречен "de Keiler".
2 Сообраќај
* Железничка станица: Нунспет
3 Поврзано
* Кружна куќа
4 Наводи
Јас и ти (филм)

''Јас и ти'' (|Io e te) — италијански драма филм од 2012 година во режија на Бернардо Бертолучи, снимен врз основа на романот со истото име на Николо Аманити. Филмот бил прикажан надвор од конкуренција на Канскиот филмски фестивал во 2012 година.
Ова е последниот филм на Бертолучи пред неговата смрт на 26 ноември 2018 година.
1 Содржина
Лоренцо има тешкотии да комуницира со луѓето околу него. Тој посветува поголемо внимание на неговиот внатрешен свет. Кога неговиот клас оди на планина на една недела скијање, Лоренцо тајно се населува во подрумот на неговата зграда. Сепак, неговата осаменост е прекината со неочекуваното појавување на една чудна девојка, чија приказна е тесно испреплетена со онаа на Лоренцо и неговите роднини.
2 Улоги
* Џакопо Олмо Антинори како Лоренцо
* Теа Фалко како Оливија
* Соња Бергамаско како мајката на Лоренцо
* Пиппо Делбоно како психолог
* Вероника Лазар како баба на Лоренцо
3 Прием
Филип Френч од „Обсервер“ го нарече филмот „лесна разочарувачка афера“.
Дипиридамол

Дипиридамол е лек кој се користи како додатна антикоагулантна профилактичка терапија за тромб-емболија поврзана со протетски срцеви валвули.
1 Предозирање
Предозирање со дипиридамол може да биде третирано со аминофилин, кој дејствува реверзибилно на вазодилатирачкиот ефект.
2 Механизам на дејство
Дејството на дипиридамолот се должи на:
* инхибиција на фосфодиестеразата, со што се зголемува концентрацијата на cAMP и cGMP во тромбоцитите, со што се намалува нивната агрегација
* инхибиција на клеточното репреземање на аденозинот во тромбоцитите, еритроцитите и ендотелните клетки, што доведува до зголемување на вонклеточната концентрација на аденозинот.
Марија (ураган)

Ураганот Марија се смета за најлошата природна катастрофа во историјата што ги напаѓа Доминика и Порторико. На списокот од десет најинтензивни урагани на Атлантикот во историјата и повеќето тропски циклон во светот од 2017 година, Марија бил на тринаесетто место на урагани со име, осми последователен ураган, четврт голем ураган, втор од категорија 5, и најсмртоносен во 2017 година. Во својот врв, ураганот предизвикал катастрофални штети и бројни фатални случаи низ североисточниот дел од Карибите. Марија бил третиот последователен голем ураган на Заветрените Острови во текот на две недели, по Ирма  и ураганот Хосе кој поминал опасно блиску набргу потоа, носејќи тропска бура и ветрови кон Барбуда.
Црква „Св. Атанасиј“ - Рилево

Свети Атанасиj – главна и единствена црква во селото Рилево. Сместена е во крајниот северозападен дел од селото.
1 Историја
Според ктиторскиот натпис во прозорецот на јужната певница, црквата била изградена од мајсторот Иван од Кичево. Фрескописана била во 1626/1627 година од зографот Јон од грамоското влашко село Линотопи.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со многуаголна апсида на источната страна. Влезот е сместен на источната страна. На јужниот ѕид има ниша со фреска, а фрескописан и источниот ѕид во делот над апсидата. Објектот е изграден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди. Внатрешноста на црквата е фрескоживописана. Фреските се со понизок квалитет. Фигурите се со рамни тела, без снага и без хармонични пропорции.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него се сместени камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата се неоѓа непосредно од левата страна од влезот на црквата. Таа има шестаголна основа и на секоја страна во горниот дел има по една монофора. Влезот на камбанаријата се наоѓа на источната страна и пред него има натстрешница покриена со ќерамиди, додека над натстрешницата има квадратно окно.
3 Галерија
4 Поврзано
* Рилево
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Поколение (филм од 1955)

Поколение (полски: ''Pokolenie'') e полски филм од 1955 година, во режија на Анджеј Вајда, според сценариото на Бохдан Чешко, засновано врз истоимениот негов роман. Главните улоги ги толкуваат: Тадеуш Ломницки, Урсула Моджинска и Тадеуш Јанчар, а една споредна улога ја игра Роман Полански. Ова е првиот филм на Вајда и прво дело од неговата воена трилогија, позната како Три воени филма (покрај „Канал“ и „Пепел и дијамант“)
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива во Полска за време на Втората светска војна. Младиот Стах Мазур (го игра Ломницки) се вработува во една работилница чиј сопственик работи за движењето на отпорот. Еден ден, во училиштето доаѓа убавата девојка Дорота (ја игра Моджинска) која ги повикува младите на борба против окупаторот и Стах станува дел од движењето на отпорот. Истовремено, тој се вљубува во Дорота. Набргу, темпераментниот Стах, заедно со другарите, убива еден нацист, а потоа им помага на учесниците во востанието во варшавското гето. Меѓутоа, еден ден, Ева е уапсена, а Стах заминува на закажаното место каде треба да пречека група младинци кои му се приклучуваат на движењето на отпорот.
Вестерншелд

Западеншелд (|Westerscheldetunnel|Westerscheldetunnel) — тунел во Холандија долг 6,6 км, кој го носи автопатот Н62 под устието на Западен Шелд помеѓу Елевусдајк и Тернеузен . Ова е најдолгиот тунел за сообраќај во Холандија.
Лак (филм од 2005)

Лак - јужнокорејски филм од 2005 година, во режија Ки-дук Ким, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Јео-реум Хан, Си-џеок Сео и Гук-хван Џеон.
1 Синопсис
На еден рибарски брод живеат еден старец и млада девојка која тој ја одгледува од нејзината шестгодишна возраст. Тој нестрпливо го чека денот кога таа треба да наполни 17 години при што треба да се ожени со неа. Еден ден, на бродот доаѓа младо момче и девојката веднаш покажува симпатија кон него, а потоа почнува да му пркоси на старецот. По некое време, момчето се враќа на бродот со намера да ја земе девојката со себе и да ја однесе кај нејзините родители. Штом тој и девојката испловуваат, старецот се обидува да изврши самоубиство и тие се враќаат на бродот. Старецот и девојката ја приредуваат свадбената церемонија по што испловуваат со чамецот на „свадбено патување“, а момчето останува да ги чека на бродот. Девојката заспива, а старецот се фрла во морето, по што таа се враќа на бродот, каде доживува оргазам, а на нејзиниот бел фустан се појавува крв. Откако го потопуваат бродот, момчето и девојката испловуваат.
Руртунел

Руртунел е копнен тунел долг 2,45 километри во Рурмонд, Холандија. Во моментов тој е најдолгиот копнен тунел за патен сообраќај во Холандија и по завршувањето на проектот, тој ќе биде во согласност со безбедносниот стандард за 2014 година за тунели во Холандија.
Тунелот е дел од автопатот А73-југ, кој го поврзува А73-север со Фенло со А2 во близина на Ехт. Бидејќи автопатот е директно на патот на урбаните и заштитените еколошки подрачја во Рурмонд, тунелот е изграден за да го води сообраќајот под урбаната област Источен Рурмонд, заштитената зона Рурдал и реката Риер. Тунелот се состои од три ленти. Една лрнта содржи сообраќај кон север, една лента содржи сообраќај кон југ и лента во средните функции како пат за итни случаи. Максималната брзина во тунелите е 100 км / ч.
Црква „Св. Димитриј“ - Буково

Свети Димитриј — главна селска црква во битолското село Буково, Македонија.
Црквата претставува парохиско седиште на Буковската парохија.
1 Местоположба
Црквата е средишниот храм на селото, сместен во непосредна близина на основното училиште.
2 Историја
Црквата била изградена во 1882 година на местото на руини од стара црква.
3 Архитектура
Градбата претставува трикорабна базилика, архитектонски тип популарен по 1830-тите години. На источната страна има тристрана апсида, а на запад се издига црковната камбанарија. По должината на јужната фасада има припрата со помошни простории. Внатрешноста на градбата е поделена со два реда од по четири столбови, кои во горниот дел се лачно поврзани. На запад со ниска преграда издвоен е наосот од нартексот. Занимливост за оваа црква е што има катна галерија само над јужниот кораб на црквата, што е реткост.
3.1 Икони и иконостас
Во црквата зачувани се украси од постара црква, мала колекција на икони и царски двери од четвртото десетлетие на век. На царските двери има старословенски натпис „Благовѣщенїі Богородице“. Царските двери веројатно се од стар иконостас од соседниот Буковски манастир или некоја постара црква во селото. Меѓу иконите од век има две престолни. На едната, на Свети Меркуриј, има словенски натпис ЗРМД (1635/1636). Другата е на Свети Архангел Михаил која иконографски и стилски е слична со иконата од Слепченскиот манастир, која денес се наоѓа во Музејот на Македонија во Скопје. Иконите од XVII век и царските двери веројатно се дело на мајстори од Линотопската уметничка школа.
3.2 Фрескоживопис
Ѕидно сликарство постои во полукружните конхи од централната апсида и во протезисот. Според стилските одлики ѕидното сликарство соодвествува со еден дел од иконите на иконостасот кои се датирани кон крајот на век. Иконостасот во црквата е конструиран со два реда на икони и според испишаните натписи врз нив, тие се изработени во текот на 1895, 1896 и 1907 година. Од истиот зограф најверојатно се насликани и иконите на амвонот, на еден од северните столбови од наосот.
4 Галерија
5 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Буковска парохија
* Буково
Си беше еден глупак (филм од 1915)

Си беше еден глупак (англиски: ''A Fool There Was'') - американски филм од 1915 година, во режија на Френк Пауелс, според сценариото на Рој Л. Мекардел, засновано врз поемата на Радјард Киплинг, „Вампир“. Главните улоги ги толкуваат Теда Бара (Theda Bara) и Едвард Хосе (Edward José).
1 Синопсис
Познатиот адвокат Џон Шујлер (го игра Хосе) ужива во одморот на морскиот брег, заедно со сопругата, ќерката, пријателите и роднините. Набргу, тој добива покана да замине во Лондон, каде треба да среди некои државни работи меѓу САД и Британија. Неговата сопруга планира да му се придружи во патувањето, но се повредува и мора да остане дома. Истовремено, една жена, во филмот наречена Вампирка (ја игра Бара) дознава за неговото патување, го остава својот партнер и се качува на бродот за Лондон. По некое време, Џон и Вампирката се забавуваат во Италија, каде ги среќаваат познаниците на адвокатот. Набргу, во САД се дознава за неговото скандалозно однесување, а по некое време за тоа дознава и неговата сопруга. Во меѓувреме, адвокатот и неговата љубовница се враќаат во САД, но во текот на врската тој станува алкохоличар и морално пропаѓа. Наспроти срамот, неговата сопруга не се откажува од сопругот и го посетува, но тој нема сила да се оддели од љубовницата. По некое време, Џон го напушта и љубовницата, а тој полека пропаѓа во својата куќа. За последен пат, сопругата го посетува уште еднаш, овојпат заедно со ќерката, а Џон е потресен од средбата со нив. Меѓутоа, наеднаш во куќата пристигнува Вампирката и тој паѓа на колена пред неа, така што сопругата и ќерката се принудени да си заминат.
2 За филмот
„Си беше еден глупак“ е еден од ретките сочувани филмови во кои глуми Теда Бара. Всушност, овој филм го популаризирал зборот „вамп“ кој означува фатална жена која најпрвин ги заведува мажите, а потоа ги напушта, оставајќи ги морално да пропаднат. Долго време, филмот бил познат по контроверзните дијалози, како што е: „Бакни ме, глупчо мој“ (''Kiss me, my fool''!). Иако дејството на филмот се одвива во САД, Лондон и Италија, сите сцени се снимени во Флорида. Филмот е снимен според истоимената претстава на Портер Емерсон Браун што се прикажувала на Бродвеј во 1909 година, која пак е заснована на поемата „Вампир“ на Радјард Киплинг. Пред секое прикажувањето на филмот, еден глумец ја читал поемата „Вампир“ пред публиката, а покрај тоа, во текот на филмот се прикажуваат делови од поемата. На најавната шпица, Бара е претставена како „Вампир“ и поради тоа, филмот е смета за првиот вампирски филм, иако изразот „вампир“ во филмот се користи само метафорично за да го опише карактерот на жената, но таа не е вампир во вистинската смисла на зборот. Поради карактерот нанеморалната врска меѓу адвокатот и неговата љубовница, филмот не добил дозвола да се прикажува во Британија. Во 2015 година, Конгресот на САД го зачувал филмот во Националниот филмски регистер, како „културно, историски, или естетски значаен“.
Битка кај Скопје

Битката кај Скопје се случила во близина на градот Скопје во 1004 година.
1 Заднина
Во 1003 година, Василиј II започнал поход против Самоилово Царство и по осум месеци опсада го освоил важниот град Видин на северозапад. Македонскиот контра-напад во спротивна насока кон Одрин не го одвлекло вниманието од неговата цел и откако го зазел Видин, марширал на југ низ долината на Голема Морава, уништувајќи ги македонските замоци на патот. На крајот, Василиј II стигнал до околината на Скопје и дознал дека логорот на македонската војска се наоѓал многу близу од другата страна на реката Вардар.
2 Битката
Цар Самуил сметал на високите води на реката Вардар и не презел никакви сериозни мерки на претпазливост за да го обезбеди кампот. Чудно околностите биле исти како во Битката кај Сперхија седум години претходно, а и сценариото на борбата било слично. Византијците успеале да најдат фјорд, ја преминале реката и ги нападнале војниците на Самуил ноќе. Не можејќи ефикасно да се спротивстават на тоа, војниците наскоро се повлекле, оставајќи го кампот и шаторот на Самуил во рацете на Византијците. За време на оваа битка Самуил успеал да избега и да се упати кон исток.
Црква „Св. Ана“ - Маловиште

Црква „Св. Ана“ — главна манастирска црква на Маловишкиот манастир во битолското село Маловиште, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа над селото, на 2 километри оддалеченост на источната падина. До црквата води планинарска патека, која започнува од селото.
Градбата е сместена на надморска височина од 1.410 метри во висока букова шума.
2 Историја
Црквата се смета за најстара од црковните храмови во селото Маловиште. Таа била обновена во 1923 година, иако според други извори се вели дека е подигната во 1936 година. Постојат сведоштва дека манастирот постои од средината на XVIII век.
3 Архитектура
3.1 Икони и иконостас
Црквата поседува богат иконостас.
4 Галерија
5 Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Прва ресенска парохија
* Маловиште