procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Варвара Рижова

Варвара Николаевна Рижова (27 јануари 1871, Москва - 18 мај 1963, Москва) — руска и советска глумица, мајстор на уметничкиот говор. Била прогласена за народен уметник на СССР (1937), лауреат е на Сталиновата награда од 1 степен (1943), и носител на два реда ордени на Ленин (1946, 1949).
1 Животопис
Варвара Рижова е родена во Москва, во семејството на глумците Борождин-Мусил.
По завршувањето на драмски курсеви во Московската театарска школа (сега Висока театарска школа именувана по М.С. Шепкин) (во класот на А.П. Ленски ) во 1893 година била примена во Театарот Мали. Таа играла тука од 1956 година до 1896 година - под името ''Музил 1''. Настапувала и во младинскиот огранок на театарот (Нов театар).
Својата кариера ја започнала како комична глумица и воведна глумица. Кон крајот на 1900-ти години, таа се префрлила на улоги на ликови и улоги на смешни старици.
Мајстор на рускиот сценски говор.
Колекцијата на Државниот телевизиски и радио фонд содржи голем број на снимки што го доловуваат гласот на глумицата.Во 40-тите и 50-тите години од минатиот век таа снимала руски народни приказни на радио,басните на И. И. Крилова ,книжевни дела на Александар Сергеевич Пушкин, Н. И. Некрасов, А. Т. Твардовски, Г. И. Успенски, кој е „златен“ фонд на колекцијата на Државниот фонд за телевизија и радио.
Варвара Николаевна Рижова починала на 18 мај 1963 година во Москва. Таа била погребана на гробиштата Новодевичи (парцела број 8).
2 Семејство
* Мајка - Варвара Петровна Музил-Борождина (1853-1927), глумица на Театарот Мали.
* Татко - Николај Игнатиевич Мусил (1839-1906), глумец на Театарот Мали. Почесен уметник на Царските театри (1903).
* Сестра - Надежда Николаевна Музил-Борождина (1880-1952), глумица во театар и филм. Почесен уметник на РСФСР (1937).
* Сестра - Елена Николаевна Музил - „Мусил 2-ри“ (1871-1961), глумица на Театарот Мали.
* Брат - Николај Николаевич Музил - „Мусил 2-ри“
* Брачен другар - Иван Андреевич Рижов (1866-1932), глумец на Театарот Мали. Почесен уметник на Републиката (1925).
* Син - Николај Иванович Рижов (1900-1986), глумец на Театарот Мали. Народен уметник на СССР (1971).
* Внука - Татјана Николаевна Рижова (1941-2012), глумица на Театарот Мали.
3 Титули и награди
* Народен уметник на РСФСР (1933)
* Народен уметник на СССР ( 1937 )
* Сталинова награда, прв степен ( 1943 ) - за извонредни достигнувања во областа на театарската и драмската уметност
* Два нарачки на Ленин (1946, 1949)
* Два нарачки на Црвениот знаме на трудот (1937, 1961)
* Медал „За одбрана на Москва“
* Медал „За победа над Германија во Големата татковинска војна од 1941-1945 година. "
* Медал „За храбри трудови во Големата татковинска војна од 1941-1945 година. "
* Медал „Во чест на 800-годишнината од Москва“
* Медал „За одбрана на Кавказ“
Бојот започна браќа

„''Бојот започна браќа''“ — македонска народна песна. Песната е посветена на костурските комитите кои во песната биле нападнати од голема војска. Песната е од ајдутски и патриотска карактер.
1 Текст
-Бојот започна браќа,
војска се собира.
Војска се собира, браќа,
три илјади души,
три илјади души браќа,
во Костурско Поле.
Горите фучат, браќа,
бурите стигаат,
војска се собира, браќа,
ѓолот да сардисаат.
Комити да фатат, браќа
и да ги истепаат.
Пушките пукаја, браќа,
рибите бегаја.
Топовите грмат, браќа,
земјата гореше,
топовите светат, браќа,
како јасно сонце.
Трева си јадевме, браќа,
тага живувахме,
песни си пејавме, браќа.
за наш'та слобода.
За наш'та слобода, браќа,
за Македонија.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Безиково

Свети Ѓорѓи – црква во селото Безиково. Сместена е на врвот Дабјето (1.001 м) во маалото Стоевци.
1 Историја
Од натписот во малтер пред влезот на црквата се забележува дека црквата била изградена или осветена на 13 август 2012 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со четириаголна апсида на источната страна. Влезот е сместен на западната страна на којашто има припрата. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него се сместени камбанаријата, летниковци и трпезарија. Камбанаријата има примитивен изглед и претставува дрвен столб покриен со кровна конструкција.
3 Галерија
4 Поврзано
* Безиково
* Оризарска парохија
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво
Меѓународен суд

Меѓународни судови се формираат по пат на договори или конвенции помеѓу државите или од страна на меѓународните организации како што се Обединетите нации. Овој поим вклучува ад хок трибунали, но исклучува било кои суд под надлежност на една држава.
За списокот на денес постоечките и историски меѓународни судови види Категорија:Меѓународни судови
1 Дефиниција
Меѓународен суд е меѓународна организација или тело на меѓународна организација што разгледува случаи во кои едната страна може да биде држава или меѓународна организација (или нивно тело) и е составен од независни судии кои следат однапред утврдени деловнички процедури за издаваат обврзувачки одлуки врз основа на меѓународното право.
Лин Велс

Лин Велс била активист за граѓански права во Атланта, Џорџија во текот на 1960-тите и била член на Студентскиот ненасилен координативен комитет (СНЦЦ), Јужниот студентски организациски комитет (ССОЦ), а потоа и национален водач на Студентите за демократско општество и Револуционерно движење на младите кон крајот на 1960-тите.
Денес, таа сега е директор на историското здружение „Кулими“ и градоначалник на Кулими, Северна Каролина.
Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Цера

Покров на Пресвета Богородица – манастирска црква на манастирот Еленец.
1 Историја
Црквата била изградена врз темелите на постар објект во 1880 година. манастирот во 20 век. Подоцна била срушена и обновена.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со сложена аритектура. Таа има три осумаголни куполи коишто се распоредени во правец исток-запад, а од нив средната е малку поголема и е изградена повисоко. На источната страна, црквата има полукружна апсида, додека на останатите страни има по еден влез, а главниот е сместен на западната страна. Пред главниот влез е дограден трем над којшто се издига камбанаријата. Таа се состои од два дела. Долниот дел е повисок и има квадратна основа, а на секоја страна во висина на ѕвоното има по една монофора. Горниот дел е со помала осумаголна основа, а на секоја страна има по една мала монофора. Над споредните влезови од јужната и северната страна има по две монофори коишто се одвоени со слепа ниша. Црквата во целост е обоена во бела боја и е покриена со скалест кров од ќерамиди. Внатрешноста на црквата не е зографисана, а иконостасот се состои од два реда.
Во непосредна близина на црквата има помошен објект и чешма коишто се изградени од камен.
3 Галерија
4 Поврзано
* Еленец
* Цера
* Оризарска парохија
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво
Игор Черезов

Черезов Игор Јуриевич (р. 26 јули 1971 во Славјанск на Кубањ, Краснодарска територија, Русија) — добро познат адвокат, Почесен адвокат на Украина, управен партнер на АД „Адвокат Черезов и партнери“. Тој спроведе и спроведува многу кривични случаи. Особено, тој застапуваше интереси и го бранеше Мелник Петро, Балашова Хенадиј, Насиров Роман, Јарослав Миколајович, Гречкиски Павел, Корбан Хенадиј и Мартиненко Микола.
1 Животопис
1993 година - дипломира Национален универзитет за право, наречен по Јарослав Мудриот за правен факултет.
1993 - 2003 година - извршуваше високи позиции во правните оддели на водечките украински компании.
2003 година - добиен потврда за право на пракса.
2009 година - ја основаше компанијата „Адвокат Черезов и Партнери“, со која сè уште работи.
2016 година - со указ на претседателот на Украина 33 533/2016 Игор Черезов беше одликуван со почесна титула Почесен адвокат на Украина.
2 Застапување
За време на својата професионална кариера тој доби широка правна пракса во областа на кривичното, трговското, граѓанското и корпоративното право. Тој стана познат во општеството по усвојувањето на голем број ослободителни пресуди за лицата обвинети за корупција. Автор е на многу статии во правни списанија, предавач е на семинари за правни теми. Тој учествуваше во одбраната на активистите на Револуцијата на достоинството и новинарите кои страдаа за време на протестите од ноември 2013 година до февруари 2014 година, за што беше награден од патријархот на Киев и на цела Русија-Украина Филарет медал „За жртва и loveубов кон Украина“. Тој е познат меѓу адвокатите како еден од организаторите на настани за заштита на правата на адвокатите. Активно учествува во адвокатската самоуправа. На конференцијата на адвокатите Черезов I.Yu. беше избран за претставник на адвокатите на градот Киев во Совет на адвокати на Украина. Тој не е член на ниту една политичка партија.
3 Награди
* Почесен адвокат на Украина* Медал "За жртва и љубов на Украина"
4 Наводи
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пресека

Успение на Пресвета Богородица – главна селска црква во селото Пресека. Сместена е во маалото Горна Пресека, на возвишение во непосредна близина на врвот Самоклепица (1.129 м).
1 Историја
Црквата била изградена во 1926 година, но не е познато кога и од кого била осветена.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Кон западната страна е доградена припрата. Црквата има влез на западната страна преку припратата, како и два споредни влеза на северната страна. На јужната страна има три хоризонтално поставени квадратни прозорци, додека на северната страна има два хоризонтално поставени квадратни прозорци, сместени во просторот меѓу двата влеза. По еден квадратен прозорец има и на јужната и северната страна од припратата. Камбанаријата е прилепена до припратата. Таа има квадратна основа со влез на северната страна. Во нејзиниот горен дел има по една пространа монофора на секоја страна. Црквата во целост е обоена во бела боја и е покриена со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата има четири помошни објекти, молитвен простор и дрвена помошна конструкција за верски обреди.
3 Галерија
4 Поврзано
* Пресечки манастир
* Црква „Св. Харалампиј“ - Пресека
* Пресека
* Оризарска парохија
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво
Вилијам Ламберт (писател)

Вилијам Ламберт бил писател на Повелбата за права на Соединетите Држави, чијашто рачно напишана копија од Повелбата за права виси во Националните архиви на САД.
Вилијам Ламберт служел како конгресен службеник за време на изготвувањето на Повелбата за права.
Во текот на 1820-тите години, Ламберт бил член на престижното друштво, Колумбискиот институт за унапредување на уметностите и науките, кој меѓу своите членови ги вбројувало поранешните претседатели Ендру Џексон и Џон Квинси Адамс и многу познати луѓе на денот, вклучително и познати воени претставници, лица од државната служба, медицински работници и практичари од други професии.
1 Поврзано
*''Посовршен сојуз'', филм од 1989 година
* Ден на Уставот (Соединети Држави)
* Устав на Соединетите Држави
* Историја на Уставот на Соединетите Држави
* Историја на Соединетите Држави
* Национален уставен центар
* Повелба за правата на Соединетите Држави
Витославлици

Етно село Витославлици (Музей народного деревянного зодчества «Витославлицы») претставува комплекс на музеи на отворено во форма на етно село посветен на традиционалната дрвена архитектура на Новоградската земја. Се наоѓа неколку километри јужно од градот Голем Новгород, недалеку од Јурјев манастир на реката Волхов, на подрачјето на Новгородската област, на североисток на европскиот дел на Русија
1 Одлики
Етното село Витославлици се наоѓа на листа за културно наследство на Руската Федерациј под бројот 5310015000.
Рускиот и советскиот архитект и реставратор Леонид Красноречев на 5 јуни а 1964 година започнал да работи на основањето на музеј на отворено, кој требаше да претстави уникатен архитектонски стил заснован на дрво како најважен материјал во Новгород. Во рамките на музејот има бројни градби кои најдобро ја отсликуваат руската архитектура од 16 век до XIX век. Министерството за култура на Руска Советска Федеративна Социјалистичка Република на 31 јануари во 1965 година ја усвои писмена препорака за основање на музеј како место од исклучително културно и историско значење. Музејот официјално започнал со работа на 16 мај а 1967 година.
Сите градби кои се наоѓаат во рамките на комплексот се оригинални објекти што биле пренесени на музејскиот локалитет од различни делови на земјата Новгород. Првиот објект во етното селото е црквата Успение на Богородица која е пренесена од селото Курицко, a датира уште од 1595 година. Набргу потоа, беше пренесена првата визба од селото Рижево, еден вид на дрвени куќи за престојување, карактеристични за просторите на Источна Европа. Селото е познато и по бројни фолклорни приредби кои ги оживуваат старите народни обичаи.
Етното село го управува Новгородскиот државен музеј.
Самото име на комплексот потекнува од истоименото село, кое постоело на тоа место од 12 век - 18. век. Познато е дека грофицата Ана Орлова од Чесмен живеела на местото на поранешното село во текот на првата половина на XIX век и со нејзините прилози значително финансиски му помогнала на Јурјевиот манастир.
2 Музејски комплекс
3 Види уште
* Новгородски рејон
* Новгородска област
* Етно село
4 Надвотешни врски
****
Екипо Низкор

Екипо низкор (изворно: Equipo Nizkor; од хебрејскиот נִזְכּוֹר ", „ние ќе се сеќаваме“) - невладина организација за човекови права занимава главно во врска со настаните во Латинска Америка, но исто така и во Европа. Таа е поврзана со човековите права Дерехос, Серпај Европа и Глобалната кампања за слобода на Интернет (ГИЛЦ). Таа работи и со Светската организација против мачење.
Таа има објавено многу написи во врска со „Валканата војна“ во Јужниот конус и операцијата Кондор.
Мрежната страница на Екипо низкор, Derechos.org, обезбедува ажурирани информации за тековните меѓународни закани по човековите права. Според Екипо Низкор, ширењето информации е првиот чекор во борбата против кршењето на човековите права. Мрежната страница објавува статии за тековните меѓународни односи во врска со јадрените закани, воените наркотици, трговијата со луѓе, кризи со храна, меѓународното право, приватноста и контраразузнавањето и многу повеќе.
1 Поврзано
* Архиви на терор
2 Наводи
Битола, мој роден крај

Битола, мој роден крај — македонска народна песна, текст и музика од Ајри Демировски. Песната била напишана во 1944 година во Загреб, а првпат била изведена во 1950 година на прослава во Битола.
1 Историја
Демировски ја напишал песната во 1944 година во Загреб каде го изучувал графичкиот занает и имал носталгија за Битола. Својата прва изведба песната ја доживеала на прослава пред Народниот театар во Битола каде ја испеал Ајри во придружба на оркестарот на Радио Битола.
2 Текст
: Битола, мој роден крај,
: Во тебе сум роден,
: За мене си рај.
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам од срце, знај.
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам, за тебе пеам.
: Многу градови, села пројдов,
: Како тебе Битола, нигде не најдов.
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам од срце, знај.
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам, за тебе пеам.
: Еј, роден крај, кој би можел,
: Збогум да ти рече, да не заплаче.
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам од срце, знај.
: Битола, мој роден крај,
: Јас те сакам, за тебе пеам.
Монарх

Монарх — име за лице кое како владетел на држава управува доживотно со државата врз основа на законот за наследство. Државите на чело е монарх се нарекуваат монархии. Монархот мора да биде приврзан кон црквата и религијата за да биде крунисан за император или крал на една држава.
Беш Тепе (Карбинци)

Беш Тепе (позната и како Анче-Баргала) — градска населба од римското и доцноантичкото време. Се наоѓа на околу 600-700 метри југоисточно од селото Карбинци, од левата страна на патот за селото Радање. Во времето на Втората светска војна, во нивата на Тодор Трајчев при орање била откриена плоча од варовник со латински натпис, димензии од 1,28 × 0,64 × 0,24 метри, која подоцна ја објавил И. Венедиков. Во текстот од пет реда, испишан во неправилна римска капитела, се соопштува дека во времето на царевите Валенс и Валентиниј, по наредба на Антониј Алипиј, управник на Внатрешна Дакија, населението на градот Баргала изградило порта, во 371 година. Врз основа на овие податоци, градот Баргала е присутен во историските извори, а Венедиков го сместува на ова место меѓу атарите на селата Карбинци, Таринци и Долни Козјак, познато кај селаните уште и под имињата Градиште и Могилките. Не се знае дали градот бил заштитен со одбранбени бедеми и порта или пак споменатата порта била подигната поради одреден повод. Откривањето на плочата е дотолку интересно што овозможува дел од јужната граница на средоземна Дакија, во втората половина на век, да се спушти сѐ до реката Брегалница.
Чеченци

Чеченци ( čeč. нохчий), или Чеченците ( rus. Чеченци ), се кавкаски народ, кој живее главно во Русија, односно во Република Чеченија, што сочинува околу 98% од населението. Чеченците се претежно од исламска религија и тие зборуваат чеченски јазик, кој припаѓа на групата Нах од семејството на јазици од североисток на Кавказ .
Чеченци има вкупно околу 832.000.
Низ историјата, Чеченците биле познати по нивниот жесток отпор кон руските напаѓачи, а подоцна и по нивните чести бунтови против руските и советските власти. Во 40-тите години на минатиот век, под обвинение за договарање со Германците за време на Втората светска војна, Сталин го наредил колективно да бидат депортирани во Сибир . Тие се вратија во својата татковина во 1956 година.
Во 90-тите години, Чеченците страдаа сериозно, бидејќи нивната татковина стана сцена на две војни за независност од Русија.
1 Поврзано
* Прва руско-чеченска војна
* Втора руско-чеченска војна
Јарослављево дворишче

Јарослављево дворишче (Ярославово Дворище) — историски и архитектонски комплекс кој настанал во периодот помеѓу X и XI век во градот Голем Новгород, на северозапад од Руската Федерација. Наоѓалиштето се наоѓа на десниот брег на реката Волхов наспроти новгородскиот кремљ, каде се наоѓале најбитните пазари во времето на новгородската кнежевина, додека во периодот на постоењето на новгородската република тука често се сотанувал советот на Новгород.
1 Одлики
Наоѓалиштето го добил името по новгородскиот и киевскиот кнез Јарослав Мудри а во старите летописи наоѓалиштето бил познат и како '' Дворот на Јарослав '' (Ярославов двор), додека помеѓу месното население се означувало едноставно како ''Кнежевскиот двор'' (Княжеский двор). По 1136 година, кога Кнежевиот двор бил преместен од градод во блиското Рјуриково городишче на подрачјето на Дворот на Јарослав честопати се одржувале седници на советот на Новгород, кој одлучувал за најважните прашања поврзани со Републиката Новгород. Советот според историските списи, претежно заседувал на плоштадот со површина не поголема од 2.000 м² пред Никољски соборен храм. Никољскиот храм кој бил граден во периодот помеѓу 1113 и 1136 година претставува друга најстара градба на подрачјето на денешниот Новгород, одма после после саборната црква Света Софија.
Целиот локалотет Дворот на Јарослав денеска се наоѓа на листата за културни наследства на Руската Федерација каде е заведедн под бројот 5310046000, а исто така се наоѓа и на листата за историски споменици на Новгород и околината и на списокот на Светско наследство на УНЕСКО.
2 Поврзано
* Велики Новгород
* Историски споменици Новгорода и околине
* Никољско-дворишченски сабор
Балкански бакарец

Балкански бакарец (''Lycaena candens'') е пеперутка од видот на бакарци. Пеперутката живее и во Македонија.
1 Распространетост
Пеперутката живее во делови од Евроазија, поточно во Јужна Европа и Кавказот.
2 Подвидови
*''L. c. leonhardi'' (Fruhstorfer, 1917)
*''L. c. pfeifferi'' (Beuret, 1952) - Кавказ
3 Опис
Пеперутката е мала по раст. Горната страна на крилјата е со забележителна портокалова боја. Самите рабови се со бела боја, а покрај рабовите има нијанси на црна боја. Телото на пеперугата е црно, а антените во црно-бела боја. Кај женките горната страна е целосно портокалова. Ларвите се хранат со растението ''Rumex''.
4 Поврзано
*Пеперутки во Македонија
Багремова пеперуга

Багремова пеперутка (''Satyrium acaciae'') е пеперутка од видот на пеперутки сивци.
1 Распространетост
Оваа пеперутка живее во Западна Европа, Средна Европа и дел од Јужна Европа, вклучувајќи и Македонија. Не се наоѓа во јужна Италија, Средоземјето и Пиринејскиот Полуостров.
2 Опис
Горната страна на пеперутката е темнокафена, и е скоро целосно еднобојна. Кај мажјаците има од 1 до 3 жолто-црвени точки, а кај женките има од 2 до 5. Телото и антените исто така се темнокафени. Долната страна на пеперутката е со посветла нијанса на кафена боја. Рабовите се во бела боја, покрај кои има црна линија. Има жолти точки со црна бордура во долниот дел. Се забележува и бела линија составена од бели точки која поминува низ целата површина на крилјата.Ларвите на пеперугата се жолто-зелени.
3 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Митишчи

Митишчи (Мытищи) е град во Русија во Московска област. Се наоѓа на 19 -km североисточно од Москва, на реката Јауза што се влева во рекаљта Москва) и железничката пруга Москва-Јарослављ. Градот претставува административен и образовен центар на Митишчинскиот дистрикт. Познат е по својот акведукт, изграден од 1779—1804 година, по наредбата на Катарина II, кој претставувал прво средство за снабдување на Кремљ со чиста вода. Према пописот на населението од 2010 година во градот живеело 173.341 житела.
1 Историја
Областа на денешен Митишичи најпрво била населена од ловци и рибари околу 6-8 милениуми п.н.е., т.е. во доцниот период на камено доба. Во 8-9 век просторот го населиле Словенските племиња (Вјатичи и Кривичи). Денеска во Митишчиј и околу него постојат околу десетина вакви населби од периодот од 11 до 13 век. Населбата под сегашното име постои од 1460 година, тесно поврзана со пристаништето на реката Јаузе. Тоа бил важен центар за трговија каде што трговците требало да плаќаат даноци. Населбата и го добила името по корупција (мито, јазик руски мыт)., а од 19 век е преименувана во ''Голем Митишчи'' (Большие Мытищи). Годината 1862 низ Големиот Митишчи е изградена железничка пруга.
Статусот на градот оваа населба го добила на 17 август 1925 година.
2 Население
Во средината на 19 века бројот на населението изнесувал 389 жители. Денеска, Митишчи е трет по бројот на жители, после Подољск и Љуберци. Според прелиминарните податоци од пописот, во градот во 2010 година живеело 173.341 житела, 13.441 (8,41%) повеќе од во 2002 година.
Гдовски Кремљ

Гдовски Кремљ (|Гдовский кремль) е средновековна тврдина (кремљ) изградена кон средината на 14 век. Се наоѓа во градот Гдов, на бреговите на реката Гдовка, во западен дел на Гдовскиот реон на Псковската област (на запад од европскиот дел на Руска Федерација).
Во времето на своето постоење, Гдовскиот Кремљ бил една од најважните тврдини на брегот на езерото Пеипси, на границата на Републиката Новгород и Ливонија, и на важен трговски пат што водел од север кон градот Псков.
Иако падот на тврдината започнал кон средината XVIII век, тврдината претрпела најголемо уништување во февруари 1944 за време на повлекувањето на германските окупациски трупи од градот. До денес се зачувани остатоците од југозападниот, југоисточниот и североисточниот sидини, земјените насипи на местата на уништените кули и портите високи од 4 до 6 метри.
1 Историјат
Градот Гдов настанал како гранично утврдување на Псковското кнежевство на север, и се споменува за прв пат во пишани извори во летописи од 1323 година. Бидејќи првичното утврдување, кое било изградено од дрво и земја, не претставувало сериозна пречка за германските освојувачи од север и запад, а во 1431 година започнала изградбата на каменот кремљ. Изградбата траела три години, а првобитните ѕидини биле високи 8 метри и дебели до 4 метри.
Во март во 1480 година војниците на Ливонскиот ред ја нападнале целата област околу Гдов, го запалија градот и безуспешно го опсадија самиот Кремлин. Во текот на XVII век тврдината беше цел на напади на полските, шведските и литванските војски, и во тој период претрпе значителна штета и голем пожар што избувна во ѕидините на тврдината во 1686 година, тоа дополнително ја влошило работата. На крајот на векот, тврдината го изгубила своето стратешко значење.
Во 1706 година за време на неговата посета на Гдов, императорот Петар Велики наредил реконструкција и дополнително утврдување на тврдината, а во тој период ѕидовите биле дополнително зајакнати со слоеви земја. Меѓутоа, бидејќи утврдувањето не било од стратешко значење, неговото распаѓање продолжило, а каменот од ѕидовите бил користен како градежен материјал за други градби. Иако царицата Катерина Велика за време на нејзиниот краток престој во Гдов во 1781 година таа сакала да ја врати тврдината во живот и да ја направи уште посилна, тоа никогаш не се случило.
Германските окупаторски сили во февруари во 1944 година, при повлекувањето од Гдов, ја минирале внатрешноста на Кремљ и целосно го уништиле. Само надворешните sидови го преживеале минирањето.
Беше изградена потполно нова црква на темелите на поранешната катедрала Свети Димитриј Солунски (изградена во периодот 1520-1530), која беше минирана за време на Втората светска војна. Црквата била изградена во периодот 1989-1993 година, а при нејзината изградба бил користен методот карактеристичен за средниот век. Тоа беше првата православна црква изградена во регионот Псков по Октомвриската револуција од 1917 година. Храмот е посветен на „Чудесната икона на Мајката Божја Владетелка“.
2 Поврзано
* Псковска област
Амандов синец

Амандовиот синец (''Polyommatus amandus'') е пеперутка од видот на пеперутки синци. Пеперугата живее во Евроазија, вклучувајќи ја и Македонија.
1 Опис
Распонот на крилјата на пеперугата е од 29 до 35 мм. Оваа пеперутка е значително поголема од останатите синци. Горната страна на крилјата на пеперутката е со забележливи нијанси на светлосина боја. Средишниот дел преминува кон блега, а кон краевите се затемнува кон темносина. Вените се со темносина боја. Рабовите на крилјата се бели, со црна бордура. Долната страна на пеперугата е светлокафена или кремаста со присуство на црни, бели и жолти точки со различна форма и големина. Рабовите се бели со темнокафена бордура.
2 Биологија
Амандовиот синец живее во голем дел од Европа и делови од Азија. Претпочита долини, ливади тревни површини и отворени места каде има растенија со кои се хранат ларвите. Најчесто живее до надморска висина до 1000 метри.
Возрасните единки летаат од мај до август. Ларвите се хранат со растенијата Vicia, Lathyrus pratensis и Vicia cracca. Мажјаците летаат околу растенијата со кои се хранат и чекаат да пристигнат женките. Ларвите лачат леплива блага течност со која се хранат мравки и со тоа се заштитуваат од грабливци.
3 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Боровинков синец

Боровинковиот синец (Agriades optilete) е пеперутка од видот на пеперутки синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Опис
Пеперутката живее во Источна Европа, Северна Азија и западниот дел на Северна Америка.
Распонот на крилјата е околу 14 мм. Возразните единки летаат од јуни до август, во зависност од локацијата. Ларвите се хранат со растенијата ''Vaccinium oxycoccos'', ''Empetrum nigrum'', боровинка и слично.
Горната страна на крилјата е во темносина боја, со црни рабови. Телото и антените се црни. Долната страна на крилјата е во светлосина боја, со црни дамки и бели бордури. Во долниот дел има карактеристична сина дамка со портокалова бордура.
2 Галерија
Мончегорск

Мончегорск (Мончегорск) е градот кој се наоѓа на крајниот северозапад, европски дел на Русија. Сместен е во централниот дел на Мурманската област и административно припаѓа на мончегорскиот градски округ, кој исто така е административен.
Според проценките на Националната статистичка служба на Русија за 2016 година, градот имал 42.893 жители, а според бројот на населението Мончегорск е четвртиot по големина град во регионот Мурманск (после Мурманск, Апатити и Североморск).
1 Географија
Градот Мончегорск се наоѓа во централниот дел на Мурманската област и лежи на местото каде што во северното подножје монхетундра, се спушта кон езерото Имандра. Градот се наоѓа во рамките на Северниот Поларник и се наоѓа на околу 115 километри оддалечен јужно од административниот центар на регионот Мурманск. Реката Монча тече низ градот, според што го добила своето име.
Поради интензивна рударска активност, пошироката област околу градот до крајот на XX век била претворена во еден вид техногена пустош, но во последно време еколошката слика во градот се менува. Соодветни филтри се инсталирани на фабричките оџаци и одводи на отпадни води, а се врши интензивно пошумување на областите каде што е расчистена шумата.
Градот е поврзан со железница со станицата во Оленегорска, а нешто позападно проаѓа и траса на националниот автопат „Кола” кој Мурманск го поврзува со Санкт Петербург.
2 Историја
Мончегорск се развил од работничкото население, формиан е во 1935 година, во близина на големите рудници со бакар и никeл, и заради големата економска важност на 20 септември 1937 година, добива званичен статус на град. Во периодот од 1938−1949 година градот бил седиште на Мончегорскиот реон, бил под директна администрација на регионалната влада по укинувањето на општинскиот регион.
Од 2004 година, градот е седиште на Мончегорскиот градски округ.
3 Демографија
Према подаците од пописот на населението од 2010 година, во градот живеело 45.361 житела, додека според проценките на националната статистичке служба за 2016 година градот имал 42.893 жители.
По бројот на жителите Мончегорск во 2016 година се наоѓал на 364 место од 1.112 званични градови во Русија.
4 Привреда
Мончегорски е еден од најважните центри за производство и преработка никел и бакар, а најзначаен економски објект во градот е компанијата „Нориљски никел“, која управува со рудниците и топилниците во градот.
На околу 3 километри од градот се наоѓа воздушната база на Руската авијација.
5 Партнерски градови
Град Мончегорск има потпишани уговори за национална соработка со следните места:* Сортланд (Норвешка)
* Елфсбон (Шведска)
6 Поврзано
* Списак градова у Русији
* Мурманска област
* Мончегорски градски округ
* Монча
Виолетов синец

Виолетовиот синец (''Polyommatus thersites'') е пеперутка од видот на пеперутки синци. Пеперугата живее Евроазија, односно од Јужна Европа до Сибир. Ја има и во Македонија.
1 Опис
Пеперутката е различна по физички изглед кај мажјаците и женките. Горната страна кај мажјакот е сина, со бели рабови и црна бордура. Се забележува и црна дамка. Горната страна кај женките е претежно кафена со жолти примеси, а кај телото се забележува сина нијанса. Покрај рабовите има жолти дамки. Долната страна на крилјата е со црни, бели и жолти дамки со различна големина. Основната боја е кафена, која кај мажјаците е посветла. Ларвите се хранат со растенијата ''O. arenaria'', ''O. peduncularis'', ''O. sativa'' и ''O. viciifolia'')
2 Подвидови
Оваа пеперутка има два подвида:
*''P. t. thersites''*''P. t. orientis'' (Sheljuzhko, 1928)
3 Галерија
4 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Грчки кафенец

Грчкиот кафенец (''Polyommatus aroaniensis'') е пеперутка од видот на пеперутки синци.
1 Опис
Оваа пеперутка е опишана за прв пат од Џон Бран во 1976 година. Живее на Балканскиот Полуостров, вклучувајќи ја и Македонија.
Распонот на крилјата на пеперутката е од 28 до 32 мм. Горната страна на крилјата кај пеперутките е темнокафена боја. Коренот на крилјата е во црна боја, а телото е темнокафено. Рабовите се во бела боја, а вените во темнокафена. Долната страна на пеперутката е светлокафена, односно кремаста боја. Има црни и бели точки со различна големина и форма. Вените се во кафена боја. Возрасните единки летаат од јули до август. Ларите се хранат со растението ''Onobrychis''.
2 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Пандорина седефка

Пандорината седефка (''Argynnis Pandoriana pandora'') е пеперутка од видот на пеперутки седефки. Живее во Јужна Европа, Северна Африка и Блискиот Исток. Ја има и во Македонија.
1 Опис
Распонот на крилјата е од 64 до 80 мм. Мажјакот е посветол од женката. Основната боја на горната страна на крилјата е портокалова, со изразени црни дамки и шари. Долнито дел има бела нијанса. Долната страна е поразлична. Задниот дел од долната страна е зеленкаст а кај женките има и бела нијанса. Средишниот дел на задната страна е како горната страна, а врвовите со светлозелена или кремаста боја. Пеперутката лета од април до септември.
2 Галерија
Здравецов синец

Здравецов синец (''Eumedonia eumedon'') е пеперутка од видот на пеперутки синци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Опис
Распонот на крилјата е од 26 до 30 мм. Возрасните единки летаат од мај до август, во зависност од локацијата. Ларвите се хранат со растенијата ''Geranium'' и ''Erodium''.
Горната страна на крилјата на пеперутката е со темнокафена боја на врвовите на крилјата која постепено се прелива кон темносина сјајна боја. Кон дното на крилјата има портокалови дамки. Рабовите на крилјата се во бела боја. Телото е темнокафено кон црно, а антените црни и бели. Долната страна на крилјата е во светлокафена боја која во основата се прелива кон синкасто-сребрена боја. Телото е во истата боја на долната страна. На крилјата има дамки во црни, бели и жолти дамки со различна форма и големина.
2 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Пиринејски синец

Пиринејскиот синец (Agriades pyrenaicus) е пеперутка од видот на пеперутки синци.
1 Опис
Оваа пеперутка живее во Јужна Европа, Мала Азија и Кавказот. Оваа пеперуга живее на карпести долини на планини, на надморска висина од 1500 до 2200 метри.
Распонот на крилјата на пеперугата од 22 до 28 мм. Горната страна на крилјата е во сива боја, со црни вени и бели нијанси на крилјата. Рабовите се во бела боја, со црна бордура. Телото е сивкасто накај сино со антени во црни и бели линии. Долната страна на крилјата е во кремаста боја со црни и бели линии во различни форми. Ларвите се хранат со растението ''Androsace''.
2 Подвидови
*''A. p. pyrenaicus'' (central Pyrenees)
*''A. p. asturiensis'' (Oberthür, 1910)
*''A. p. dardanus'' (Freyer, 1844)*''A. p. ergane'' (Higgins, 1981)
3 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Планински кафенец

Планинскиот кафенец (''Polyommatus ripartii'') е пеперутка од видот на пеперутки синци.
1 Опис
Пеперутката живее во Јужна Европа, Мала Азија па сè до Сибир.
Телото на пеперутката е темнокафено, накај црно. Горната страна на крилјата се во кафена боја со темнокафени вени. Долната страна на крилјата е во светлокафена боја, односно кремаста, со бела пруга во средишниот дел на крилјата. Има и црни и бели нерамномерни точки. Антените се во црна и бела боја.
2 Галерија
3 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Пурпурен бакарец

Пурпурниот бакарец (''Lycaena alciphron'') е пеперутка од видот на пеперутки бакарци. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Опис
Оваа пеперутка покажува физички разлики помеѓу машки и женски пол. Горната страна на крилјата кај женките е портокалова со кафени нијанси, каде се гледаат темни вени и црни дамки. Покрај самите рабови има црни ленти, а самиот раб на крилјата е со бела нијанса. Горната страна кај мажјаците има јасно видлива виолетова нијанса во средишниот дел на крилјата и телото, а кој краевите има кафени нијанси. Рабовите се со бела нијанса. Долната страна е со кремаста боја, со црни дамки. Гасениците се ноќни видови. Јадат мајчина душица и капини. Оваа пеперуга живее на надморска висина до 900 метри.
2 Подвидови
Подвидови на пеперугата се:
*''Lycaena alciphron melibaeus'' (Staudinger, 1878)
*''Lycaena alciphron gordius'' (Sulzer, 1776)
*''Lycaena alciphron heracleana'' (Blachier, 1908)
*''Lycaena alciphron granadensis'' (Ribbe, 1905)
3 Галерија
4 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Тиркизен синец

Тиркизниот синец (''Polyommatus (Plebicula) dorylas'') е пеперутка од видот на пеперутки синци.
1 Распространетост
Оваа пеперутка живее во Јужна Европа, Мала Азија, Урал и Кавказ. Пеперутката живее на места со надморска висина од 500 до 2000 метри.
2 Опис
Распонот на крилјата на пеперугата е од 15 до 17 мм. Горната страна на крилјата е претежно во сина боја. Основната боја е светлосина, промешана со темносина. Вените на крилјата се во светлосина боја. Рабовите на крилјата се во бела боја, а има и црна бордура. Телото на пеперугата е во светлосина боја, а антените во црна и бела. Долната страна на крилјата е во сосема друга боја, односно кремаста. Крилјата се исшарани со црни, портокалови и бели дами со различна големина и форма. Рабовите повторно се бели со тенка црна бордура. Возрасните единки летаат од мај до септември и имаат по две генерации.
3 Подвидови
Подвидови на пеперугата се:
*''Polyommatus dorylas magna'' Bálint, 1985 (Романија)
*''Polyommatus dorylas castilla'' (Fruhstorfer, 1910) (Шпанија)
*''Polyommatus dorylas armenus'' (Staudinger, 1871) (Кавказ)
Сицилиска зора

Сицилиска зора (''Anthocharis damone'') е пеперутка од видот на пеперутки белци. Оваа пеперуга ја има и во Македонија.
1 Распространетост
Пеперугата живее во Јужна Европа и Мала Азија. На пример, во Ерменија пеперугата претпочита шумски и тревни предели со надморска висина од 1200 до 2200 метри.
2 Опис
Оваа пеперуга покажува визуелни разлики помеѓу машки и женски пол. Горната страна кај мажјакот е поделен на две полиња, предниот дел е во портокалова боја, а задниот во жолта. Помеѓу двете бои има нијанса на црна. Женката пак има бели предни делови со црно-кафени врвови и бледожолт заден дел. Телото и антените се црни. Долната страна, во задниот дел е ист кај двата пола, кои наликуваат на сушен лист, односно жолто поле со шарени кафени дамки. Предниот дел кај мажјаците е портокалов и жолт со шарени жолто-црни шари на врвовите. Кај женките има само бела боја со шарени шолто-црни шари. Двата пола имаат црна дамка во предниот дел на крилјата..
3 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Дама-водач

Дама-водач (изворно: Leading Lady) ― образовна добротворна организација основана во 2015 година. Посветена е на зголемување на видливоста на успешните приказни на жените во сите сфери на животот и им нуди на девојките поширок избор на жени-модели од оние претставени во културата на населението.
1 Историја
Дама-водач е промовирана на Меѓународниот ден на жената во 2015 година. Основана е од претприемачот во науката за податоци, Едвина Дан.
Книгата „Дама-водач“ е објавена од „Ебури прес“ во февруари 2017 година. Во рамките на своите 250 страници, профилира 60 жени од сите возрасти и професионално потекло, вклучувајќи ги Мерил Стрип, Кристин Лагард, Лејма Гбови, Ава ДуВернај, Лена Данам, Карли Клос, Џо Мелоун МБЕ и Даме Атина Доналд. Фотографијата со портрети ја обезбедила француската фотографка Брижит Лакомб, а интервјуата ги спровеле новинарите Џералдин Бедел, Росана Гринстрит и Хестер Лејси. Заедно со книгата, видео-интервјуа со секоја жена ги направил режисерката Маријан Лакомб, сестра на Брижит Лакомб.
Книгата содржи жени, вклучително и политичарки и уметнички, новинарки и наставнички, инженери и активисти, пожарникари и филмски ѕвезди. Секој беше избран заради својата инспиративна приказна.
На 8 февруари 2017 година, книгата, нејзиниот придружен документарен филм од Маријан Лакомб и ресурс за настава, била промовиран во Театарот Имакс од лондонскиот музеј на наука.
Дама-лидер донира 18.000 примероци од книгата на училишта, колеџи и универзитети во Велика Британија и САД.
2 Работа
Во прилог на книгата, Дама-лидер спроведува програма за пристап до училиштата. Програмата зборува за средните училишта и студентите на универзитетите за моделите на улоги и аспирациите за кариера. Во 2018 година, исто така, започна истражувачки проект, предводен од д-р Тери Аптер, за да се открие влијанието на моделите за аспирации на младите жени. Истражувањето започна во октомври 2019 година, охрабрувајќи ги младите девојки да следат позитивни модели на улоги.
3 Активности
Дама-лидер е домаќин на настани и работилници кои ги прикажуваат женските-модели на жени и девојки во нивната мрежа. Во март 2019 година, Дама-лидер станала партнер со Дизни за премиерата во Велика Британија на филмот Капетан Марвел. Тоа го изненади младиот супер-фан на Марвел, наречен Или, со билети за премиерата и шанса да спроведе интервјуа на црвениот тепих со ѕвездите на филмот, вклучувајќи ги Бри Ларсон и Самуел Ел Џексон.
Во 2017 и 2018 година, Дама-лидер соработувала со Women in Data UK (WiD UK) за лансирање на „20 во податоци и технологија“, иницијатива дизајнирана да ги прикаже извонредните приказни за женското достигнување во податоците и технологијата низ Велика Британија.
4 Награди и номинации
Во 2018 година, Едвина Дан, преку Дама-лидер била наградена со „Наградата за зајакнување на жените“ од „Fashion 4 Development“ и „The Evening Standard Changemaker Award“.
Во 2019 година, Дама-водач била во потесниот избор за Националните награди за разновидност.
Обична седефка

Обичната седедфка (''Argynnis paphia'') е пеперутка од видот на пеперутки седефки. Живее во Европа и Азија во умерени предели. Ја има и во Македонија.
1 Опис
Распонот на крилјата на пеперугата е од 54 до 70 мм. Мажјаците обично се побледи и помали од женките. Горната страна кај двата пола е во портокалова боја, со изразени точки и шари во црна боја. Во основата на крилјата има бела нијанса. Долната страна е малку поразлична од горната. Предниот дел е многу сличен со горната страна, но задниот дел шари во сребрена и зеленкаста боја. Гасениците се кафени со жолта линија.
2 Подвидови
*''A. p. butleri'' Krulikovsky, 1909
*''A. p. thalassata'' Fruhstorfer, 1909
*''A. p. dives'' (Oberthür, 1908)
*''A. p. argyrorrhytes'' Seitz, [1909]
*''A. p. delila'' Röber, 1896
*''A. p. masandarensis'' Gross & Ebert, 1975
*''A. p. pusilla'' Wnukowsky, 1927
*''A. p. neopaphia'' Fruhstorfer, 1907
*''A. p. virescens'' Nakahara, 1926
*''A. p. geisha'' Hemming, 1934
*''A. p. tsushimana'' Fruhstorfer, 1906
*''A. p. megalegoria'' Fruhstorfer, 1907
*''A. p. argyrophontes'' Oberthür, 1923
*''A. p. formosicola'' Matsumura
3 Галерија
Балканска зора

Балканска зора (''Anthocharis gruneri'') е пеперутка од видот на пеперутки белци.
1 Распространетост
Пеперутката живее на Балканот, Мала Азија и Кавказот. Во Македонија живее посебен подвид на зората. Во Ерменија на пример, пеперугата живее во шумски и тревни предели на надморска висина од 400 до 2000 метри
2 Опис
Оваа пеперуга има јасни видливи разлики помеѓу машкиот и женскиот пол. Долниот дел од горната страна кај мажјакот и кај женката се слични, односно бели со темни шари, но се разликуваат во нијансите на боите. Предниот дел од горната страна е поделен на бело и портокалово поле со црна бордура и црни врвови кај мажјаците, додека пак кај женките има бела боја наместо портокалова. Телото и антените се црни. Долната страна е слична со горната но се забележително потемни нијанси кај двата пола.
3 Подвидови
*''Anthocharis gruneri gruneri''*''Anthocharis gruneri armeniaca'' Christoph, 1893
*''Anthocharis gruneri macedonica'' (Buresch, 1921)
*''Anthocharis gruneri parnassi'' (Bernardi, 1970)
*''Anthocharis gruneri fereiduni'' (Carbonell et Back, 2009)
*''Anthocharis gruneri eros'' (Röber, 1907)
*''Anthocharis gruneri zamanii'' Naderi et Back, 2019
4 Галерија
5 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Пулејкава пеперуга

Пулејковата пеперуга (''Hamearis lucina'') е пеперутка од видот на пегави пеперутки. Оваа пеперутка е единствената која го сочинува овој вид на пеперутки. Пеперугата живее и во Македонија.
1 Опис
Крилјата кај мажјаците имаат распон на крилјата од 29 до 31 мм, а кај женките од 31 до 34 мм. Основната боја на горната страна на крилјата е темнокафена, а со истата боја е и телото и антените. Како што посочува и самото име на видот на пеперутките, горната страна на крилјата е исшарана со пеги (дамки) во жолта боја. Самите краеви на крилјата се во бела боја.
2 Распространетост
Овој вид на пеперутки живее во западниот дел на Евроазија, поточно од Шпанија и Велика Британија па сè до Балканот. Пеперугата сака тревни површини покрај варовници и шуми.
3 Поведение
Возрасните единки покажуваат различно однесување кај мажјаците и женките. Мажјаците се територијални, покажуваат одбрамбено однесување на мали заштитени простори. Помеѓу мажјаците може да се забележат и борби во лет. Женките се помалку „истакнати“, но често летаат поминувајќи до 250 метри.
4 Растенија
Во Велика Британија пеперутката живее на растенијата Primula veris, Primula vulgaris, Primula veris, а во светот и на Primula elatior.
5 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Мал зеленикав белец

Мал зеленикав белец (''Pontia chloridice'') — пеперутка од видот на пеперутки белци. Пеперутката живее и во Македонија.
1 Опис
Оваа е мала пеперутка која живее од Источна Европа па сè до Кореја.
Мажјакот и женската се скоро исто, а се разликуваат само по одредени детали. Женката е претежно поголема и со потемни нијанси на боите. Горната страна на пеперутката е бела со црни дамки кон врвовите и рабовите на крилјата. Телото и антените се црни. Долната страна на пеперугите ги има скоро истите шари како и горната, но бојата не е црна туку зеленкаста.
Женката има плус една црна дамка..
2 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Назабенокрилест синец

Назабенокрилестиот синец (''Polyommatus daphnis'') е пеперутка од видот на пеперутки синци.
1 Подвидови
Подвидови на пеперугата се:*''Polyommatus daphnis daphnis'' –
*''Polyommatus daphnis elamita'' (Le Cerf, 1913)
*''Polyommatus daphnis hayesi'' (Larsen, 1974)
*''Polyommatus daphnis versicolor'' (Heyne, 1895)
2 Распространетост
Пеперутката живее во Источна Европа, Јужна Европа и Западна Азија. Живее и во Македонија. Овие пеперутки живеат во тревни површини и отворени ливади. Живеат на места од 200 до 1700 метри надморска висина..
3 Опис
Распонот на крилјата на пеперугата е од 36 до 38 мм. Кај овие пеперутки има различен изглед кај мажјакот и женката. Горната страна на крилјата кај мажјаците е во светлосина боја во средишниот дел на телото, а кон краевите е во сива боја. Рабовите се во бела боја, а има и црна бордура. Антените се во црна и бела боја. Горната страна кај женките е Темнокафена, а во средишниот дел е во сина боја. Долната страна кај мажјаците е со светлокафена боја, со нијанси на зелена. Кај женките бојата е потемна. Кај двата пола има дамки во црна и бела боја со различна големина. Возрасните единки летаат од јуни до август.
4 Галерија
5 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Находка

Находка (|Находка) е град во Русија во Приморска Покраина. Според пописот на население од 2010 година во градот живееле 159.695 жители.
Находски Залив, каде се сместил денешниот град, го открила руската корвета во 1859 година, барајќи засолниште поради бурата која надоаѓала. Според тоа, името на градот Находка на руски јазик означува „откритие“.
До 1950 година, тоа било мало рибарско место. Сето тоа се сменило кога советската влада го сменила статусот на Владивосток, одлучувајќи да има база таму во која ќе биде сместена руска тихоокеанска флота. Владивосток бил затворен за странци и странски бродови. Така, од 1950 до 1991 година, Находка бил главното пристаниште на Русија на Далечниот Исток.
Градот Находка брзо растел. Бројните згради во него датираат од 50-ти години на минатиот век, кога јапонските воени заробеници биле користени како принудна работна снага за изградба на стамбени згради за работниците кои работеле на пристаништето. Економијата на градот се засновала на пристаништето и сродните активности, како што се преработка на риба и конзервирање. Во овој период, Находка процветал. Врвот бил во 1970-ти и 1980-ти, кога градот бил добро одржуван, бидејќи тоа било единственото руско пристаниште на Далечниот Исток отворено за странци. Исто така, градот служел како источен терминал за патничкиот дел од Транссибирската железница.
Со отворањето на Владивосток за странци, за Находка започнало лошо време, бидејќи го изгубила првичното значење. Девалвацијата на руската рубља како резултат на азиска економска криза во 1998 година ѝ зададе уште поголем удар на Находка. Економското закрепнување настанува откако централната влада во Москва и покраинската влада во Владивосток одлучија да ја отворат областа за странски инвестиции, прогласувајќи ја Находка за слободна економска зона. Според пописот на население во 2010 година, во градот живееле 159.719 жители.
1 Население
Според прелиминарните податоци од пописот, од 2010 година, во градот живеело 159.695 житела, 10.869 (7,30%) повеќе од 2002 година.
2 Партнерски градови
* Оукланд
* Пукет