procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Иван Пирис

Иван Родриго Пирис (роден на 10 март 1989 година) — парагвајски фудбалер, играч од одбраната на Монтереј и на парагвајската репрезентација.
1 Клупска кариера
1.1 Серо Портењо
Пирис помина 3 години како фудбалер на парагвајскиот гигант Серо Портењо, играјќи особено голема улога на патот на клубот кон полуфиналето на Копа Либертадорес 2011. Неговите импресивни перформанси привлекоа интерест за него од голем број на други клубови во светот, по што веднаш стана јасно дека ќе биде малку веројатно тој да остане во Серо Портењо. Пирис на крајот потпиша за бразилскиот клуб Саун Пауло за наводна сума од 2.000.000 €. Сепак, Саун Пауло купи дел од економските права на Пирис како и регистрација тој да може да игра за клубот за таа сезона, а другите права останаа во сопственост на прокси клубот Депортиво Малдонадо. Пирис потпишал за Саун Пауло на 19 јули 2011 година на 2-годишениот договор за заем.
1.2 Саун Пауло
Пирис им се придружи на неговите нови тимски колеги по Копа Америка 2011. Веднаш по трансферот потпретседателот на Саун Пауло зборуваше за неговата радост по потпишувањето на договорот со Пирис: "Веќе неколку месеци работиме тивко на доведувањето на овој играч и да се види дека работата е завршена успешно нè прави многу среќни", изјави тој за официјалното мрежно место на клубот. "Пирис е млад спортист кој има многу потенцијал. Тој дефинитивно ќе додаде одличен квалитет на нашата група." Својот прв погодок за тимот Пирис го постигна на 17 септември 2011 против екипата на Сеара, стрелајќи прецизно на минута пред крајот на првото полувреме во победата дома на неговиот клуб со 4-0.
1.3 Рома
На 1 август 2012 година, Пирис замина на заем во италијанскиот тим Рома за сума од 0.700.000 €, со опција за откупување комплетно на неговите права по крајот на сезоната 2012-2013 сезона за 4.000.000 €. Своето деби за Рома го направи во првото коло на Серија А против Катанија во натпревар што заврши без победник 2-2.
2 Титули
2.0.1 Серо Портењо
*Примера Дивисион (1) : 2009-Апертура
Руско-унгарски односи

Руско-унгарските односи се надворешни односи меѓу Унгарија и Руската Федерација.
Историски по Втората светска војна, Унгарија и Советскиот Сојуз станале економски и воени сојузници, потписници на Варшавскиот пакт. Односите меѓу двете земји биле заладени по советската интервенција во земјата во 1956 година. По паѓањето на комунизмот двете земји продолжиле да имаат добри билатерални односи.
Унгарија има амбасада во Москва и два конзулати (во Санкт Петербург и Екатеринбург). Русија има амбасада во Будимпешта и генерален конзулат во Дебрецен.
Двете земји се полноправни членки на Советот на Европа и Организацијата за безбедност и соработка во Европа.
Оулу

Оулу — (|Oulu) град и општина во регионот Северна Остроботнија во Финска. Тој е најнаселениот град во северна Финска и шести најнаселен град во државата. Зафаќа површина од 1,513.37 км<sup>2</sup> и има население од 198.804 (март 2016).
Руско-албански односи

Руско-албанските односи се надворешни односи меѓу Албанија и Руската Федерација. Воспоставувањето на дипломатските односи меѓу Албанија и Советскиот Сојуз се случило на 7 април 1924 година. Двете земји исто така биле сојузници во Варшавскиот пакт.
Албанија има амбасада во Москва, а Русија има амбасада во Тирана.
Двете земји се полноправни членки на Организацијата за црноморска економска соработка, Организацијата за безбедност и соработка во Европа, Организацијата на исламската соработка (Албанија е членка, додека Русија е набљудувач држава) и во Советот на Европа.
Од 2008 Косово прогласиl независност. Русија од своја страна главно застанала на страната на Србија. И покрај тоа, односите меѓу двете земји започнале да се подобруваат. Албански амбасадор во Русија е Теодор Лачо а руски амбасадор во Албанија е Александар Приштепов.
Гронинген (покраина)

Гронинген (хол. ''Groningen'' ; грониншки: Grönnen; |Grinslân) е најсеверната покраина на Холандија. На исток се граничи со Долна Саксонија во Германија, на југ со покраината Дренте, на запад со покраината Фризија, а на север со Ваденското Море. Административен центар е градот Гронинген.
1 Географија
Земјиштето е претежно искористено за земјоделски цели. Кај Слохтерен се експлоатира големо наоаѓалиште на земен гас. Покраината има и многу места и објекти од историско значење и стари зданија во речиси секое село.
2 Историја
Гронинген првобитно бил дел од Фризија, а околу 785 г. што влегол во состав на Царството на Франките. Карло Велики му ја доверил христијанизацијата на ова ново владение на мисионерот Лудгер. Во XI век, подоцнежниот град Гронинген бил село во покраината Дренте, во состав на Утрешката епископија, а најголемиот дел на покраината припаѓала на Минстерската епископија. Во средниот век, централната власт била мошне оддалечена, па затоа градот Гронинген функционирал како град-држава со превласт над околните места како Омеланден. Околу 1500 г., царот Максимилијан I му ги дал Гронинген и Фризија на војводата на Саксонија Алберт III, но овој не успеал трајно да ја наметне својата власт. Во 1514/15 г. Гронинген му припаднал на војводството Гелдерн, а во 1536 на Хабсбуршките Ниски Земји. Во 1594 г. Холандската Република извојувала победа во покраината и ја припоила кон себе. Гронинген останал во нејзин состав до денешно време.
3 Култура
4 Наречје
Во гронинген традиционално се говори типично холандско долносаксонско наречје наречено „гронингс“ (''Gronings''''Grönnegs''/''Grunnegs'') со локални нијасни. Денес, голем дел од населението не го употребува овој говор. Ова е особено случај во градот Гронинген, каде добар дел од населението е доселено од други краишта.
5 Општини
*Апингедам
*Бедум
*Белингведе
*Вендам
*Винсум
*Влагтведе
*Гронинген
*Гротегаст
*Де Марне
*Делфзејл
*Емсмонд
*Зејдхорн
*Лек
*Лоперсум
*Марум
*Ментерволде
*Олдамбт
*Пекела
*Слохтерен
*Стадсканал
*Тен Бур
*Харен
*Хогезанд-Сапемер
6 Познати личности
* Абел Тасман (1603-1659) - истражувач
* Даниел Бернули (1700 -1782) - математичар
* Јозеф Израелс (1824-1911) - сликар
* Арјен Робен (р. 1984) - фудбалер
Шлос Холте-Штукенброк

Шлос Холте-Штукенброк (герм. ''Schloß Holte-Stukenbrock'') град во округот Гитерсло во сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Сместен е кај Егебирге, околу 15 км источно од градот Гитерсло и 15 км југоисточно од Билефелд. Во местото извира реката Емс.
Во 2004 г., градот одбележал 850 години постоење. Со ова, тој е меѓу најстарите градови во Северна Рајна-Вестфалија.
Минхенбернсдорф (општинска заедница)

Минхенбернсдорф (|Münchenbernsdorf) — општинска заедница во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во градот Минхенбернсдорф.
Општинската заедница Минхенбернсдорф се состои од следниве општини:
# Бока
# Хундхауптен
# Ледерхозе
# Линденкројц
# Минхенбернсдорф
# Зара
# Шварцбах
# Цедлиц
Градот Минхенбернсдорф е член и седиште на оваа административна заедница од 9 март 1992. Површината на оваа заедница е 69,61 км<sup>2</sup> и има вкупно население од 6.659 жители (2006).
Турне (река)

Турне или Торнио (|Tornionjoki, |Torne älv, |Duortneseatnu, |Tornionväylä) — река во северна Шведска и Финска. Приближно половина од должината на реката е природна граница помеѓу овие две земји. Извира во езерото Турнетреск близу границата со Норвешка и тече југоисточно во далечина од 510 км, влевајќи се во Ботнискиот Залив. Таа е најголема река и по должина и по речен слив во округот Норботен. Реката Турне е долга 510 км, а нејзиниот речен слив зафаќа површина од .
Ова е најполноводната река во Финска.
1 Поврзано
* Турнетреск
* Кемијоки — најдолга река во Финска
* Торнио — град во финска Лапонија наречен по реката
Лулео

Лулео (|Luleå; |Luleju; |Luulaja) — град на брегот на Ботнискиот Залив во северна Шведска. Административен центар е на општината Лулео и главен град на округот Норботен. Зафаќа површина од и население од 36.607 жители.
Николај Хајтов

Николај Хајтов е познат бугарски писател, автор на повеќе книги раскази, патописи, есеи, репортажи, театарски дела за возрасни и за деца, на монографии за села и градови, сценарија за филм, радио и телевизија.
Роден е во 1919 година во село Јаворово, Пловдивска околија. По професија е шумарски инженер. Главни мотиви му е планината, шумата и животот на родопските села и Помаците (исламизираните Бугари), како и проблемите на семејството, и во градовите и во селото, традицијата, општествените текови... Посебен белег на неговата проза се ноншалантниот тон на кажување, проткаен со динамика, со духовитост и релјефност на ликовите.
Емсланд (регион)

Емсланд (герм. ''Emsland'') — регион по течението на реката Емс во западниот дел на Долна Саксонија и северот на Северна Рајна-Вестфалија во Германија. Поделен е на два дела: „Хановерски“ и „Вестфалски“ Емсланд.
Руско-ирски односи

Руско-ирските односи се надворешни односи меѓу Република Ирска и Руската Федерација.
Ирска има амбасада во Москва, а Русија има амбасада во Даблин.
1 Историја
Во јуни 1920 година, како дел од напорите на Шин Фејн Република Ирска да добие меѓународно признавање бил направен Нацрт договор помеѓу новите две земји. Според Едвард Кар преговорите не биле сериозно разгледувани од двете страни.
Соработката меѓу двете земји била повеќе активна по крајот на Студената војна. Многу билатерални договори постојат меѓу двете земји во различни области (оданочување, заштита на инвестициите, култура и научна, авијација, итн.)
Двете земји се полноправни членки на Советот на Европа и Организацијата за безбедност и соработка во Европа.
На 1 февруари 2011 година, за првпат од 1983 година, ирската влада донела одлука за протерување на рускиот дипломат со седиште во Даблин, откако бил информиран од страна на службата за безбедност дека идентитетот на шест ирски државјани биле украдени и искористени како покритие за руски шпиони како резултат да нивните дејства во САД во јуни 2010 година.
Сволвер

Сволвер (|Svolvær) е административен центар на општината Воган во округот Нурлан, Северна Норвешка. Зафаќа површина од 2,17 км². Населението на општината изнесува 9.200, додека пак во градот живеат 4.185 жители.
Минхенбернсдорф

Минхенбернсдорф (|Münchenbernsdorf) — град во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Се наоѓа на околу 16 километри југозападно од Гера.
1 Историја
Населбата била основана во втората половина на 12 век. Документот од 17 август 1251 од фогтот на Вајда (Вајда) првпат го споменува Минхенбернсдорф како населба. Поделбата од Лајпциг во 1485 го доделила местото на благородничката линија Ернестин. Потоа, во 1571, станал дел од Саксонија. Поради казна на Кралството Саксонија за неговата поврзаност со Наполеон и Франција, Виенскиот конгрес од 1815 ги одзел териториите на кралството, со што Минхенбернсдорф припаднал на Големото војводство Саксо-Вајмар-Ајзенах, потоа владеен од Карл Август. На крајот на 19 и почетокот на 20 век, населбата доживеала економски раст преку воведувањето и растот на фабриките за теписи, со што ги добил градските права во 1904. Самиот град Минхенбернсдорф е член и седиште на општинската заедница Минхенбернсдорф од 9 март 1992.
Ам Браметал

Ам Браметал (|Am Brahmetal) — општинска заедница во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Од 1991, седиштето на општинската заедница е во Гросенштајн. Една година подоцна името на општинската заедница се променило од Оберес Шпротетал во Ам Браметал.
Општинската заедница Ам Браметал се состои од следниве општини:
# Бетенхаузен
# Браменау
# Гросенштајн
# Хиршфелд
# Корбусен
# Пелциг
# Рајхштет
# Швара
Знаме на Тирингија

Обете знамиња, граѓанското и покраинското, на германската покраина Тирингија вклучуваат две бои на бела над црвена, споредено со многу други знамиња, како што е полското. Дизајнот е историско. Покраинското знаме е слично со граѓанското знаме, освен во центарот каде е додаден новиот грб на Тирингија.
Како многу германски покраински знамиња, најмогу се користи големината 3:5, иако според закон е припошано 'најмалку 1:2'.
Граѓанското знаме со две бои, бела и црвена, било користено пред Втората светска војна и формално укинато во 1935, како последица на реформите на Третиот Рајх. Повторно било прифатено во 1946, кога Тирингија повторно станала покраина и укинато во 1952 како последица на владините реформи на Германската Демократска Република. Кога Германија била повторно обединета, Тирингија повторно станала покраина и така знамето било конечно признато во 1991, а пред тоа било најкористен симбол во демонстрациите во Германската Демократска Република во 1989/90. Веднаш било прифатено како ''Landesflagge'' по обединувањето и обновувањето на Тирингија како покраина на 3 октомври 1990. Првото легално уредување било на 30 јануари 1991 (''Gesetz über die Hoheitszeichen'').
Новиот грб на Тирингија е стариот грб на Грофовијата Тирингија, со неколку примени. Поради сличностите помеѓу грбовите на Хесен и Тирингија, знамињата се исто така прилично слични.
1 Поврзано
* Грб на Тирингија
Hidden Treasures

''Hidden Treasures'' е мини албум на хеви метал бендот Мегадет, издаден во 1995 г. Претставува колекција на сите нивни објавени синглови кои не се нашле на ниеден од студиските албуми. Песните „No More Mr. Nice Guy“, „Paranoid“ и „Problems“ се преработки од Алис Купер, Блек Сабат и Секс Пистолс редоследно, додека сите останати композиции се во авторство на членовите од Мегадет. Повеќето од овие нумери биле специјално снимени за потребите на холивудските филмови, чии режисери побарале од групата да напише музика. Омотот на албумот е патна карта на централна Аризона, каде наместо имињата на градовите се наведени песните од дискот.
Руско-исландски односи

Руско-исландските односи се надворешни односи меѓу Исланд и Руската Федерација.
Русија има амбасада во Рејкјавик, а Исланд има амбасада во Москва, и два почесни конзулати во Мурманск и Санкт Петербург. Двете земји имаат блиски врски во финансирањето, што ги зајакна односите меѓу двете..
1 Историја
Директните дипломатски односи меѓу Советскиот Сојуз и Исланд биле воспоставени на 4 октомври 1943 година. Во декември 1955 мисиите во Москва и Рејкјавик биле надоградени со отворање на амбасади. Од 1975 година до 1991 година во Исланд Советскиот Сојуз имал пратено претставник за трговија, а Русија имала од 1991 до 1995.. Во 1997 година првиот руско-исландски речник бил објавен од страна Хегли Харалдсон.
Претседателот на Исланд Оулафур Рагнар Гримсон бил во посета на Русија од 18 април до 24 април 2002 година посетувајќи ги градовите Санкт Петербург, Москва, Новгород.
Во 2008 година премиерот Геир Харде испратил делегација во Русија да преговара за 3 милијарди фунти капитал кога традиционалните западни сојузници одбиле да и помогнат на земјата од колапсниот банкарски систем . Заемот подоцна бил реструктуиран на $ 500,000,000 кога Исланд успеал да обезбеди кредит од скандинавските земји и Меѓународниот монетарен фонд.
2 Трговија
Во 2003 година руско-исландската трговија била $ 89.700.000. Извозот од Исланд во Русија бил $ 13.800.000, а увозот $ 75.900.000. Русија е деветти најголем извозник во Исланд. Рускиот извоз на суровини најмногу се заснова на нафтени производи (62,3%) и алуминиум (27%). Исландскиот извоз во Русија се должи на бродска опрема (25,1%), морски производи (23,3%), текстил и облека (14,9%), хемиски ѓубрива (10,8%), и индустриска опрема (9,5% ).
Зеланд (остров)

Зеланд или Шеланд (дан. ''Sjælland'') е најголемиот остров на Данска. Поврзан е со Фунен во Данска со Мостот преку Големиот Појас и со Шведска преку Амагер и со Ересундскиот мост.
Главниот град на Данска, Копенхаген, е делумно расположен на источниот брег на Зеланд, а делумно на Амагер. Други градови на островот се Роскилде и Хелсингер.
1 Митолошко потекло
Според нордиската митологија, островот го создала божицата Гефјон откако го измамила кралот на Шведска, Гилфи, согласно преданието „Измамата на Гилфи“ (''Gylfaginning''). Таа откорнала парче земја и го одвела во Данска, каде било наречено Зеланд. Дупката се наполнила со вода, и така настанало езерото Меларен. На современите карти се забележува сличноста помеѓу островот и езерото Венерн, па затоа некои сметаат дека приказната се однесува на ова место.
2 Географија
Зеланд е најнаселениот остров на Данска, со вкупно 2.491.090 жители и, со површина од 7.031 км<sup>2</sup>, втор по големина во кралството, по Гренланд. Островот е поврзан со Фунен со мостот преку Големиот Појас и од покраината Сканија во Шведска со Ересундскиот мост. Има неправилен облик, и сместен е северно од островите Лоланд, Фалстер и Мен.
3 Населени места
Ова е список на населени места на островот, подредени по број на жители.
Бр., Место, Општина, Population
1, Копенхаген, повеќе, 1.213.822
2, Роскилде, Роскилде, 47.828
3, Хелсингер, Хелсингер, 46.368
4, Херсхолм, повеќе, 45.865
5, Нествед, Нествед, 41.857
6, Кеге, Кеге, 35.295
7, Тоструп, Хеје-Тоструп, 32.719
8, Слагелсе, Слагелсе, 32.133
9, Хилерод, Хилеред, 30.570
10, Холбек, Холбек, 27.195
11, Рингстед, Рингстед, 21.412
12, Елстике-Стенлесе, Егедал, 20.984
13, Биркеред, Рудерсдал, 19.919
14, Молев-Смерумнедре, повеќе, 19.143
15, Фарум, Фуресе, 18.422
16, Калундборг, Калундборг, 16.303
17, Лилеред, Алеред, 15.795
18, Фредерикссунд, Фредерикссунд, 15.602
19, Сулред Странд, Сулред, 15.159
20, Корсер, Сладелсе, 14.538
21, Верлесе, Фуресе, 12.842
22, Фредериксверк, Халснес, 12.191
23, Драгер, Драгер, 11.683
24, Вордингборг, Вордингборг, 11.643
25, Хедехусене-Фленг, Хеје Тоструп, 11.345
26, Хаслев, Факсе, 11.201
4 Поврзано
* Зеланд (регион)
* Зеланд во Холандија
* Список на острови на Данска
Виншендорф/Елстер (општинска заедница)

Виншендорф/Елстер (|Wünschendorf/Elster; пред 8 февруари 2013: ''Лендерек'') — општинска заедница во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Виншендорф/Елстер.
Општинската заедница Лендерек се состои од следниве општини:
# Браунихсвалде
# Ендшиц
# Гауерн
# Хилберсдорф
# Кауерн
# Линда кај Вајда
# Пајцдорф
# Рикерсдорф
# Зелингштет
# Тајхвиц
# Виншендорф
Ендшиц

Ендшиц (|Endschütz) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Општини близу Ендшиц се градот Берга (Елстер), Линда кај Вајда и Виншендорф; како и слободниот град Гера.
1.2 Општински единици
Во склоп на Ендшиц се наоѓа и единицата Лецендорф.
Линда кај Вајда

Линда кај Вајда (|Linda bei Weida) — општина во округот Грајц, во Тирингија, во Германија.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Општини близу Линда се Берга (Елстер), Браунихсвалде, Ендшиц, Гауерн, Хилберсдорф и Рикерсдорф во округот Грајц, како и слободниот град Гера.
1.2 Општински единици
Општината се состои од селата Линда и Полен.
Хилберсдорф

Хилберсдорф (|Hilbersdorf) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Општини близу Хилберсдорф се Кауерн, Линда кај Вајда, Рикерсдорф и градот Ронебург во округот Грајц, како и слободниот град Гера.
1.2 Општински единици
Во рамки на Хилберсдорф има две единици: Хилберсдорф и Русдорф.
2 Историја
Се верува дека основањето и населување на манастирот Милденфурт кај Виншендорф се случило во 12 век. Во текот на неговата турбулентна историја, селата припаѓале на Саксонија, на Алтенбург и конечно на Тирингија. Од 1952, па натаму, општината припаѓала на Округот Гера, како и на округот со истото име. Во 1990, Округот Гера бил припоен кон Тирингија. Во 1994, окрузите во Тирингија биле повторно оформени, а Хилберсдорф припаднал на округот Грајц.
Тиричмир

Тиричмир (|ترچ میر) е највисоката планина во венецот Хиндукуш и највисока сво светот вон масивот Хималаи-Каракорум. Се наоѓа во покраината Хајбер Пахтунхва, Пакистан, недалеку од границата со Авганистан. Планината е првпат искачена од норвешка експедиција во состав А. Нес, П. Квернберг, Х. Берг и Т. Стрејтер. Планината се издига над градот Читрал, но се гледа и од Авганистан.
Највисокото населено место по планината е Тирич во долината Мулхау, чие население говори ховарски јазик. Селаните работат како туристички водачи и носачи, но не одат до врвот на планината.
1 Име
Постојат две претпоставки за потеклото на името „Тиричмир“. Според едната, ова значи „кралот на Тирич“, со тоа што Тирич е странична долина што се издава од долината Мулхау. Друга претпоставка дека е името да потекнува од ваханските зборови „тирич“ (сенка, темнина) и „мир“ (крал), т.е. „крал на темнината“, што може да се однесува на долгите сенки што ги фрла планината од страната на Вахан.
2 Поврзано
* Ношак
* Хајбер Пахтунхва
* Список на највисоки планини
Кауерн

Кауерн (|Kauern) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Општини близу Кауерн се Хилберсдорф и Ронебург во округот Грајц, како и слободниот град Гера.
1.2 Општински единици
Кауерн има две единици: Лихтенберг и Лојч.
2 Историја
Кауерн е првпат споменат во документите во 1465, кога владетелот на Рудениц започнал да го гради дворецот кај Кауерн. Селото Кауерн припаѓала на војводството Саксо-Алтенбург и одржувало тесна врска со блискиот град Ронебург, кој се развил во текот на годините.
Во 1958, советско-германската компанија ''SDAG Wismut'' ја започнала изградбата на отворен коп за ураниум во Лихтенберг. До 1976 била создадена дупка од 240 метри. Потоа, ископувањето на ураниум во рудникот престанало, бидејќи продолжувањето било невозможно поради близината на Ронебург и рудникот Шмирхау. Во 1990, рудникот бил делумно пополнет со материјал од соседните копови. Кога ''Сојузната изложба на градини'' се одржала во близина во 2007, дупката требала да биде целосно пополнета и вклопена во новиот пејзаж на Ронебург.
Пајцдорф

Пајцдорф (|Paitzdorf) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Општини близу Пајцдорф се градот Ронебург и Рикерсдорф во округот Грајц, како и Хојкевалде и Постерштајн во округот Алтенбург.
1.2 Општински единици
Менсдорф е единствената административна единица во Пајцдорф.
2 Историја
Пајцдорф бил првпат споменат во списите во 1290.
Во 1837, околу 140 жители на Пајцдорф заминале во Америка, барајќи религиозна слобода. Заедно со имигранти од Саксонија, ги основале заедниците Алтенбург, Фрона, Витенберг, Дрезден и Пајцдорф на реката Мисисипи во Мисури.
Во 1963, ветерницата во Пајцдорф, подигната во 1792, била срушена.
Рикерсдорф (Тирингија)

Рикерсдорф (|Rückersdorf) — општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Соседни општини близу Рикерсдорф се Браунихсвалде, Хилберсдорф, Кауерн, Линда кај Вајда, Пајцдорф и градот Ронебург во округот Грајц; Хојкевалде и Јонасвалде во округот Алтенбург; како и градот Кримичау во саксонскиот округ Цвикау.
1.2 Општински единици
Општински единици на Рикерсдорф се Хазелбах и Ројст.
Бундесрат

Германскиот Бундесрат (буквално „Сојузен совет“; |Bundesrat) — законодавно тело кое ги претставува шеснаесетте сојузни покраини на Германија на сојузно ниво. Неговото седиште е во поранешната Пруска палата на лордовите (''Preußisches Herrenhaus'') во Берлин.
Бундесратот учествува во законодавството, заедно со Бундестагот. Тој е непосредно избран од граѓаните на Германија и одлучува за закони кои се однесуваат на надлежностите на покраините и сите уставни промени мора да добијат согласност од ова тело. Работејќи на сличен начин како горните домови на парламентите во други земји, често е споредуван со американскиот Сенат или рускиот Совет на Федерацијата или Палатата на Лордовите во Велика Британија, иако германскиот устав не ги наведува Бундестагот и Бундесратот како домови на дводомен парламент (зборот „парламент“ дури и не се појавува во Уставот). Официјално, познато е како „уставно тело“ заедно со Бундестагот, Претседателот, Владата и Сојузниот уставен суд.''Бундесратот'' веќе се појавувал како име на слични тела во Северногерманскиот Сојуз (1867) и Германското Царство (1871). Во периодот 1919-1933/1934 (Вајмарска Република) името било ''Рајхсрат''.
1 Поврзано
* Бундестаг
* Совет на Европската Унија
Елбрус

Елбрус или Ељбрус (|Эльбрус; |Минги тау) — заспан вулкан во западниот дел на планинскиот венец Кавказ во Кабардино-Балкарија и Карачаево-Черкесија, Русија, близу границата со Грузија. Врвот на Елбрус е највисок во Кавказ и во Русија, а според некои мислења и во Европа. или највисока во западна Азија, за малку надминувајќи ги венците Демавенд и Алборз во Иран. Елбрус (западниот врв) — висок 5.642 м; а источниот е малку понизок, со височина од 5.621 м.
1 Потекло на поимот
Името „Елбрус“ е метатеза на Алборз, кое пак доаѓа од легендарната планина Хара Березајти во иранската митологија.
2 Географија
Елбрус е сместен 20 км северно од главниот венец Голем Кавказ и 65 км југоисточно од рускиот град Кисловодск. Нејзината ледена покривка се преточува во 22 ледници, кои пак потоа се одлеваат во реките Баксан, Кубањ и Малка.
Елбрус е сместен на тектонско подрачје во движење и се смета дека е поврзан со расед. Длабоко под заспаниот вулкан лежи магма.
3 Поврзано
* Кавказ (планински венец)
4 Наводи
* Anthony Huxley, ''Standard Encyclopedia of the World's Mountains'' (New York: Putnam, 1962)
Фризиски Острови

Фризиски Острови, наречени и Ваденски или Ваденскоморски Острови (|Waddeneilanden; |Waadeilannen; |Friesische Inseln — архипелаг на источниот крај на Северното Море во северозападна Европа. Се протегаат од северозападот на Холандија низ Германија, па на запад до Данска. Островите претставуваат своевидна заштита за плитаците на Ваденското Море од влијанијата на Северното Море.
Заедно со копненото крајбрежје на Германскиот Залив, Фризиските Острови ја образуваат Фризија - татковината на Фризите. „Фризиски“ се нарекуваат оние острови кајшто се говори фризискиот јазик и кајшто населението е етнички фризиско. За разлика од ова, поимот „Ваденски Острови“ се однесува на целиот архипелаг, вклучувајќи ги оние ваденски острови кајшто се говори данскиот јазик кои се наоѓаат малку понасевер на западниот брег на Јитланд.
Највеќето острови во групата се заштитени како меѓународни резервати на дива природа, под здружено раководство на Холандија, Германија и Данска. Покрај тоа, во подрачјето и понатаму се експлоатираат земниот гас и нафтата. Во близината се наоѓаат и устијата на реките Емс, Везер и Елба, чија поврзаност со морето е од големо стопанско значење, но и еколошка закана за дивиот свет во подрачјето.
1 Острови
1.1 Холандски Фризиски Острови
(од запад кон исток)
1.2.1 Населени
*Тексел
*Влиланд
*Терсхелинг
*Амеланд
*Схирмониког
Холандските острови имаат вкупна површина од 405,2 км<sup>2</sup> и вкупно 23.872 жители.
1.2.2 Ненаселени
*Нордерхакс
*Рихел
*Гринд
*Риф
*Енгелсманплат
*Симонсзанс
*Ротумерплат
*Ротумерог
*Зејдердејнтјес
1.2 Германски Ваденски Острови
(од запад кон исток и од југ кон север)
1.2.1 Населени
*Боркум
*Јист
*Нордернај
*Балтрум
*Лангеог
*Шпикерог
*Вангероге
*Нојверк
*Пелворм
*Нордштранд (денес полуостров)
*Халиген (населени делови)
*Амрум
*Фер
*Зилт
1.2.2 Ненаселени
*Литхе Херн
*Кахелотплате
*Мемерт
*Минзенер-Олдог
*Мелум
*Гросер Кнехтзанд
*Нигехерн
*Шархерн
*Тришен
*Терциус (често под вода)
*Блауорт
*Зидерогзанд
*Нордерогзанд
*Јапзанд
*ненаселен дел од Халинген (Хабел, Зидфал, Нордерог)
Германските острови имаат вкупна површина од 448,52 км<sup>2</sup> и вкупно 53.296 жители.
Не сите гореспоменати острови се сметаат за дел од архипелагот. За едно парче земја да се смета на остров, истото мора да има површина од барем 160 хектари и не смее да биде под вода за време на просечната плима на Северното Море.
1.3 Дански Ваденски Острови
(од југ на север)
*Реме
*Манде
*Коресанд (ненаселен)
*Фане
*Лангли (ненаселен)
Данските острови имаат вкупна површина од 193,8 км<sup>2</sup> и вкупно 4.173 жители.
2 Галерија
3 Поврзано
*Фризија
*Германски Залив
*Ваденско Море
*Јитланд
Хајн (Тирингија)

Хајн (|Hain) — село и поранешна општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2013 е дел од општината Лангенвецендорф. Малото село Хајнсберг, исто така дел од општината Лангенвецендорф, се наоѓа на 1,8 километри југоисточно од Хајн.
Лојбатал

Лојбатал (|Leubatal) — поранешна општинска заедница во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Хоенлојбен. Била распуштена на 31 декември 2013.
Општинската заедница Лојбатал се состоела од следниве општини:
# Хајн
# Хоенлојбен
# Хоенелзен
# Кидорф
# Лунциг
# Нојгернсдорф
# Шемберг
# Штајнсдорф
# Тајхвиц
# Вилдетаубе
Тириншка Шума

Тириншка Шума (|Thüringer Wald) — подрачје со возвишенија кое се протега од северозапад кон југоисток, создавајќи непрекината верига од стари заоблени планини, предизвикувајќи големи потешкотии во сообраќајните рути, овозможувајќи само неколку можни премини во германската покраина Тирингија. Долга е околу 120 километри и 35 километри широка. Највисока точка е Гросер Берберг (''Großer Beerberg'') со 982 метри.
Ренштајг (''Rennsteig'', понекогаш нарекуван ''Rennweg'') — древна патека која ги следи врвовите долж главниот срт. Сега е позната патека за планинарење и ја обележува традиционалната граница помеѓу доминантниот терен на ридови во средишна Германија и поостриот терен во јужна Германија, граница помеѓу средишна/северна Тирингија и Франконија. Дијалектите и традиционалните облеки се различни на секоја страна на Ренштајг. Ренштајг е исто така предмет на обработка во песната ''Rennsteiglied'', неофицијалната химна на Тирингија.
Тириншката Шума е позната по замокот Вартбург, во близина на Ајзенах (каде Мартин Лутер престојувал некое време во прогонсво) и целогодишниот туризам, вклучувајќи ги многуте центри за зимски спортови.
Геолошки, Тириншката Шума е дефинирана како појас на многу возвишенија и деформирани метаморфни и магматни карпи, кои ги делат од релативни рамните седиментни рамнини на ''Thüringer Becken'' (на североисток) од сличните карпести форми во долината на Вера (на југозапад). Реката Шварца, следејќи ја оската на антиклиналата на Шварцбург (''Schwarzburger Sattel''), ја дели Тириншката Шума од шкрилните ридови на Тирингија и Франконија на југоисток. Рудните богатства имале важна историска важност во развојот на регионот, на пример во Зул и Илменау.
0.1 Реки и езера
Североисточниот дел на планините припаѓа на сливот на десните притоки на Апфелштет, особено Шмалвасер и левите притоки на Ора, особено Кернвасер, преку Апфелштет, Гера и Унштрут во Зале. Апфелштет се влева во малото вештачко езеро Тамбарц-Дитхарц, а Шмалвасер и Ора во поголеми езера.
Јужниот дел припаѓа на сливот на Асбах, кој се влева во реката Штиле во Шмалкалде и во Хазел, реките и потоците на Шварца,''Хезелбах'', Лихтенау и ''Бах аус Албрехтс'' во Вера.
0.2 Планини
* Шиценберг (''Schützenberg'', , главен срт југозападно од Оберхоф)
* Грајфенберг (''Greifenberg'', , главен срт западно од Оберхоф)
* Гебрантер Штајн (''Gebrannter Stein'', , јужно од Ренштајг, северно од Цела-Мелис)
* Донерсхаук (''Donnershauk'', , главен срт)
* Шмалкалдер Лојбе (''Schmalkalder Loibe'', , главен срт во западниот дел)
* Гросер Хермансберг (''Großer Hermannsberg'', )
* Рупберг (''Ruppberg'', , југозападно страна)
* Гросер Бухенберг (''Großer Buchenberg'', , северно од главниот срт и југозападно од браната Шмалвасер)
* Кремерод (''Krämerod'', , главен срт во крајниот северозапад)
* Шварцер Копф (''Schwarzer Kopf'', , краен југ, југозападно од Цела-Мелис)
* Зигелберг (''Siegelberg'', , краен североисток, југоисточно од Лујзентал)
1 Поврзано
* Природен парк Тириншка Шума
Исмаил Самани (врв)

Исмаил Самани (таџ. Қуллаи Исмоили Сомонӣ; рус. пик Исмаила Самани) е највисоката планина во Таџикистан и поранешниот Советски Сојуз. Наречена е по емирот Исмаил Самани (849-907), родоначалник на династијата Саманиди.
Кога во 1928 се утврдило дека во венецот Памир постои планина повисока од Лениновиот Врв, надлежните провизорно претпоставиле дека станува збор за Гармо. Со понатамошните експедиции на планините, во 1932 е востановено дека не станува збор за една иста планина, а во 1933 новиот врв во венецот Академија на Науките, бил наречен Сталинов Врв (пик Сталина), во чест на Јосиф Сталин. Во 1962, името е сменето во Врв на Комунизмот (таџ. Пики Коммунизм, рус. пик Коммунизма), а во 1998 е дадено сегашното име.
Планината прв ја искачил советскиот планинар Евгениј Абалаков, на 9 септември 1933 г.
За првпат Македонци ја искачиле оваа планина во 1984 година, кога Македонската Алпинистичка експедиција „Памир '84“ во чиј состав биле алпинистите: Димитар Илиевски, Слободан Јованоски, Борче Јовчевски, Ѓорѓи Костовски, Благојче Лазаров и Јован Попоски направила искачување на врвовите Пик Четворјох, НКВД и Пик Комунизам.
1 Поврзано
* Ленинов Врв
* Корженевскаја
Стефан Димитров

Стефан Димитров, познат како Вардарски, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Стефан Димитров е роден во 1876 година во леринското село Зелениче, тогаш во Отоманското Царство, денес Склитро, Грција. Основното образование го стекнал во родното Зелениче, а гимназија завршил во Пловдив, каде се спријатил со Стефан Николов Калфата. Студирал математика при Софискиот универзитет, но во 1900 година го напушта и станува учител во Кукушкото трикласно училиште. Влегува во Македонската револуционерна организација.
Во мај 1901 година за време на Солунската афера бил уапсен од турската власт. Осуден е на 7 години затвор во Подрум Кале, но е амнестира во 1903 година по Илинденското востание. По враќањето станува четник при Апостол Петков во Ениџевардарско.
Во пролетта 1904 година од страна на Македонската револуционерна организација за војвода во Велешко на местото на убиениот Никола Дечев, каде негов подвојвода е Пењо Шиваров. Од 2 мај до 5 јуни Стефан Димитров е делегат на Прилепскиот конгрес, организиран од Даме Груев, Ѓорче Петров, Пере Тошев и други, со цел возобновување на револуционерната дејност која опаднала по Илинденското востание. Стефан Димитров влегува во расправија со Иван Наумов, кој бил близок со Борис Сарафов. Поради овие недоразбирања, револуционерната активност во Велешко била во стагнација.
На 2 јануари 1905 година, Стефан Димитров учествува на Скопскиот конгрес, на кој присуствувале уште Ефрем Чучков, Крсто Б'лгаријата, Атанас Бабата, Мише Развигоров, Петар Димитров Ангелов, Коста Нунков и други.
Во февруари 1905 година во село Богомила, Стефан Димитров се судрил со Григор Соколов - Љаме. Без жртви двете чети се повлекле, но на 15 април, со помош на Ќамил Ага, четата на Стефан Димитров ја разбила српската чета кај месноста Јавор, помеѓу селата Бистрица и Црешново.
Стефан Димитров загинал на 5 мај 1905 година над селото Ореше по изненадувачки напад на четата на Григор Соколов. На неговото место како велешки војвода станува Панчо Константинов, а на помошникот на Димитров, Пењо Шиваров му било забрането да работи во Велешкиот реон.
Стефан Димитров е спомнат во четничката песна „''Српска ми труба затруби''“ во која е опеана борбата помеѓу србоманскиот македoнски војвода Јован Бабунски и Стефан Димитров:
2 Наводи
Фогтлендишес Оберланд

Фогтлендишес Оберланд (|Vogtländisches Oberland) — поранешна општина во округот Грајц, во Тирингија, Германија. Била распуштена на 31 декември 2012 година. Селата Косенгрин, Хондорф и Шенбах станале дел од градот Грајц, селата Арнсгрин, Бернсгрин и Пелвиц станале дел од градот Цојленрода-Трибес.
Парафилија

Парафилија или патолошка сексуална наклонетост е она што се смета за неприродно полово однесување во психологијата и сексологијата. Терминот парафилија доаѓа од старо грчките зборови пара(освен) и филија(љубов) и опишува сексуални потреби како одговор на сексуален објект или ситуации кои можат да интерферираат со капацитетот на реципрочна сексуална активност. Парафилија исто така може да имплицира сексуални пракси без да имплицира дисфункција или морална девијантност.
1 Видови парафилии
Клинички признаени парафилии : * Педофилија
* Садизам
* Мазохизам
* Сексуален фетишизам
* Егзибиционизам
* Воајеризам
* Фротеризам
* Транвеститски фетишизам
Од поширока гледна точка спаѓаат и:
* Геронтофилија
* Зоофилија
* Некрофилија
* Нимфоманија
Леандро Кастан

Леандро Кастан да Силва (роден на во Жау), попознат само како Леандро Кастан, е Бразилски фудбалер, кој игра на позицијата централен дефанзивец, за Серија А клубот Рома.
1 Професионална кариера
1.1 Раните години
Кастан ја започнал својата кариера во екипата на Атлетико Минеиро, каде станал професионалец и дебитирал за првиот тим во 2005 година. Тој бил член на тимот сè до летото 2007 година, кога во август потпишал за шведскиот прволигаш Хелсинборг со слободен трансфер. Своето деби за клубот го направил на 24 септември 2007 кога тренерот Ханс Еклунд му дава можност да започне во стратните единаесет за мечот против Еребру. Натпреварот завршил со пораз на Хелсинборг од 4-3, иако Кастан и соиграчите воделе во текот на натпреварот со 0-2 до 25-тата минута. Така, Кастан дебитира со пораз во неговите настапи во Европа. По краток период тој го загубил првотимскиот статус и решил да се врати назад во Бразил во март 2008. Пред да замине од клубот, во февруари во натпревар од УЕФА Лига Европа тој го постигнал својот прв погодок против екипата на ПСВ Ајндховен во поразот со 1-2.
1.2 Баруери
Тој му се приклучил на тимот на Гремио Баруери најпрво на заем, а потоа настапувал тука и со постојан договор. Уште на своето деби на 24 септември 2008, тој го постигнал својот прв погодок за клубот во победата со 3-1 над Бразиленсе. Тој потоа е редовен член на почетната постава на клубот, кој се натпреварува во Паулиста А1 и Серија А турнирите. Добрите перформанси и стабилната игра во одбрана му даваат шанса да направи трансфер во бразилскиот гигант Коринтијанс.
3.1 Коринтијанс
Кастан го направил своето деби за Коринтијанс на гостувањето кај Португеза во ремито 1-1 на 13 февруари 2010. Со текот на времето Кастан се утврдил во почетната постава и помага клубот да дојде до неколку значчајни успеси. Додека настапувал за Коринтијанс постигнал 3 гола, но и на трипати бил исклучен заради лоша дисциплина. Тој беше редовен член на клубот, во текот на Копа Либертадорес 2012 кога тимот стигнал до својата историска прва титула во ова натпреварување. Кастан ги одиграл и двата натпревари од финалето против Бока Хуниорс кој завршија 1-1 (на гости) и 2-0 (за Коринтијанс на домашен терен).
1.4 Рома
Пред почетокот на сезоната 2012-13, Кастан потпишал со екипата на Рома за сума од 5,5 милиони евра. Своето деби го направил во првото коло од Серија А во сезоната, во натпреварот кој завршил без победник 2-2 против Катанија. Тој веднаш се вклопил во тимот и беше постојан стартер во секој од првите 11 натпревари на Рома во Серија А.
2 Репрезентативна кариера
Кастан дебитирал за Бразил во пријателски натпревар против Јапонија на 16 октомври 2012, кој се одиграл во Полска.
3 Титули
3.1 Коринтијанс
* Серија А: 2011/12
* Копа Либертадорес: 2012
Дитерсдорф (Тирингија)

Дитерсдорф (|Dittersdorf) — општина во округот Зале-Орла, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Селото се наоѓа на источниот раб од областа Плотенер Тајхе. Низ местото поминува патот L1077 од Шлајц кон Нојштат на Орла и L2349 од Тегау кон Плотен.
1.2 Општински единици
Општината Дитерсдорф има пет единици:
1.3 Соседни општини
Соседни општини се Пермиц, Панштанген, Плотен, Мосбах и Темелсдорф.
Димитар Ацев

Димитар Ацев — македонски учител и комунистички деец кој делувал во редовите на Бугарската комунистичка партија во првите децении на XX век. Учетвувал во подготовката и организирањето на Септемвриското востание. Бил убиен од страна на членовите на ВМРО. Како причина за неговото убиство од страна на ВМРО било наведено непочитувањето на договорот помеѓу ВМРО и БКП од последната за неширење на востанието во Пиринска Македонија.
1 Животопис
Димитар Ацев е роден во 1893 година во Берово, тогаш е во Османлиското Царство. Завршил во егзархиското педагошко училиште во Скопје. Во 1912 година станал член на Бугарската работничка социјалдемократска партија (тесни социјалисти). Учествува во Првата светска војна и во т.н Владајски бунт. Во период помеѓу 1920 - 1921 година бил учител во селото Крупник, каде формирал јадро група на БКП. Станал секретар на Окружниот комитет на БКП во Горна Џумаја. Пишувал во Работнички весник. Во 1923 година учествувал во подготовката на т.н Септемвриско востание. Под негова команда била Горноџумајскиот востанички одред.
По започнување на борбите еден одред од околу 130 вооружени луѓе на чело со Тодор Чопов и Димитар Ацев се упатил кон бугарскиот град Дупница на помош на востаничките сили, придржувајќи се на договорот да не се разгорува борбата во Горна Џумаја и другите околии во пиринскиот дел на Македонија. Откако добиле известување дека востанието во Дупница било прекинато, одредот се поделил на неколку групи, од кои една заминала за Разлог, а другата за Горна Џумаја.
Од страна на припадниците на ВМРО, Михаил Монев (зет на Тодор Александров), Васил Мечкуевски и Иван Караџов во Горна Џумаја, биле убиени комунистите: Димитар Ацев - учител, Никола Лисичков - адвокат и нотарот на градот Стефан Велинов. Тие биле обесени, а нивните тела биле оставени да висат неколку дена во градот. Ноќта меѓу 9 и 10 октомври 1923 година на старите врби кај мостот во центарот на Горна Џумаја биле направени четири бесилки за Ацев, Лисичков, Велинов и Илија Илиев. Првите тројца биле обесени, додека Илиев, кој бил тешко болен, терористите од ВМРО не можеле да го довлечкаат до бесилката и го убиле пред својот дом. Четворицата убиени биле погребани во иста гробница во Горна Џумаја, која народот ја нарекол ''"Комуна"''.
2 Поврзано
*Убиства за време на Септемвриското востание
*ВМРО (Автономистичка)
Саво Савановиќ

Саво Савановиќ еден од најпознатите вампири во верувањта на српскиот народ. Живеел во колиба на реката Рогачица во Зарож кај Баина Башта, Србија и дека пиел крв од сите кои доаѓале кај него да мелат брашно.
Воденицата ја купило семесјството Јадодиќ од истото село, но не смееле да ја користат од страв од вамипрската одмазда. Но потоа сфатиле дека таа е златен рудник со оглед на тоа што многу туристи доаѓале да ја посетат, иако, секогаш преку ден.
Некое време семејството го одлагало реновирањето на воденицата од „страв дека Саво ќе се налути“, а кога бизнисот конечно се развил, целата градба се срушила.
Месното население верува дека тоа е знак дека Саво е повторно на слобода.
Како што пишуваат весниците, дуи и градоначалникот Миодраг Вуетиќ наводно признал: „Луѓето се загрижени. Сите знаат за легендата за овој вампир и мислат дека сега бескуќникот ќе бара нови жртви. Сите сме во паника“.
Тој додал дека лесно им е на другите да се смеат поради нивните грижи, но дека тие црвсто веруваат дека вампирите постојат.
Потврдил и дека локалната заедница им советувало на селаните да ставаат лук на вратите и прозорите за да го избркаат Саво.
„Исто така, потсетуваме да стават по еден крст во секоја просторија на куќата“, додал Вуетиќ.
Селаните кои профитирале од процветата на туризмот поради легендата за вампирите велат дека сега сакаат ова место да го остават на мир.
Иако се верува сека Саво е првиот познат српски вампир, постојат некои сомнежи во фолклорот на Србија дека пред него постоел мит за Петар Благоевиќ од Големо Градиште кој умрел во 1724 г. и истата година се повампирил, пишува „Дејли Меил“.
Орла (река)

Орла (|Orla) — река, долга 35 километри, во источна Тирингија, Германија, десна притока на реката Зале. Нејзиниот извор е близу градот Триптис. Тече западно низ градовите Нојштат на Орла и Песнек. Орла се влева во Зале во Орламинде, 17 километри јужно од Јена.
Фербенкс

Фербенкс — град во американската сојузна држава Алјаска кој претставува најголем град во внатрешноста на таа држава. Според пописот во 2020 г., градот Фербенкс има 32,515 жители, а поширокиот регион е населен со 97.581 жител. Зафаќа површина од 84,5 км².
Памир

Памир — планински венец во средна Азија што го образува вкрстувањето на Хималаите, Тјеншан, Каракорум, Кунлун и Хиндукуш. Се вбројува меѓу највисоките планини на светот и го носи прекарот „Покривот на светот“ (веројатно превод од персиски).
На други јазици, венецот се нарекува: |Памир тоолору; |رشته کوه های پامیر ''Реште Кух-хаје Памир''; |Кӯҳҳои Помир; |د پامير غرونه; |پامىر ئېگىزلىكى; |پامیر کوهستان; |पामीर पर्वतमाला; |葱岭 (мктр: „Цунглинг“), но денес почесто 帕米尔 („Памиар“).
Кои сè планини влегуваат во венецот зависи од тоа како се сметаат оние што се надоврзуваат на други масиви. Планините се протегаат претежно во Горнобадахшанската автономна област на Таџикистан и покраината Бадахшан во Авганистан. На север тие продолжуваат во масивот Тјеншан долж Алајската Долина во Киргистан. На југ се спојуваат со Хиндукуш по должината на Ваханскиот Коридор во Авганистан и Гилгит–Балтистан во Пакистан. На исток завршуваат на границата со Кина, но може да се смета и дека навлегуваат во венецот на Конгур, кој понекогаш се смета за составен дел на Кунлун.
1 Географија
Трите највисоки планини на Памир се Исмаил Самани („Сталинов Врв“ од 1932 до 1962 и „Врв на Комунизмот“ до 1998), со висина од 7.495 м; Ибн Сина (и денес неофицијално познат како „Ленинов Врв“), со висина од 7.134 м; и Корженевскаја, висок 7.105 м.
На планините има доста ледници како што е Федченковиот Ледник долг 77 км, најдолг во некогашниот СССР и најдолг во светот вон поларните региони.
За првпат Македонци ја искачиле оваа планина во 1984 година, кога Македонската Алпинистичка експедиција „Памир '84“ во чиј состав биле алпинистите: Димитар Илиевски, Слободан Јованоски, Борче Јовчевски, Ѓорѓи Костовски, Благојче Лазаров и Јован Попоски направила искачување на врвовите Пик Четворјох, НКВД и Пик Комунизам.
2 Клима
Планините се прекриени со снег во текот на целата година и се одликуваат со долги и многу студени зими и кратки, свежи лета. Годишното количество на атмосферски врнежи изнесува околу 130 мм, што значи дека вегетација е степска и има мошне малку дрва.
3 Стопанско значење
Главна стопанска во подрачјето е овчарството, кое се одвива по планинските пасишта. Покрај ова, во западниот дел се експлоатира и јаглен.
4 Стратешка положба
Памир во историјата играл значајна улога во караванскиот сообраќај меѓу Кашгар и Коканд по Северниот пат на свилата и затоа бил повод за чести борби за превласт над регионот. Северниот пат на свилата (долг 2.600 км) ја поврзувал древната кинеска престолнина Сиан со западните краишта преку Памир, и водел до Кашгар, а потоа сè до Партија. XX век бележи разни поважни настани во регионот. Тука се одвивала Таџикистанската граѓанска војна и се водел граничниот спор помеѓу Кина и СССР (1991). Подоцна во подрачјето се воспоставени воени бази на САД, Русија и Индија, а во поново време постои поголем интерес за развој на трговијата и искористувањето на природните ресурси.
5 Поврзано
*Памирски јазици
*Список на највисоки планини
*Средна Азија
Лоце

Lhotse (|ल्होत्से; |洛子峰, пинјин: Luòzǐ Fēng; |ལྷོ་རྩེ, Вајли: ''lho rtse'') — четврта планина по височина на Земјата (по Монт Еверест, К2 и Кангченѕунга), поврзана со Монт Еверест со Јужното Седло. Покрај главниот врв со надморска височина од 8.516 м, други повисоки врвови на планината се Лоце Средна (источна) и 8.414 м Лоце Шар се 8.383 м. Сместена е на границата помеѓу Тибет (Кина) и регионот Кумбу во Непал.
1 Забележителни особености
Лоце е најпозата како соседна планина на Монт Еверест и по тоа што сите што се искачуваат по стандардниот пат проведуваат извесно време на северозападната страна на планината. Оваа планина впрочем се одликува со најмала топографска истакнатост од сите осумилјадници, издигајќи се само 610 м над Јужното Седло.
Но и покрај ова, Лоце самиот по себе е велелепен врв поради огромниот пад на неговата јужната страна. На оваа страна, планината се издига цели 3,2 км на хоризонтално растојание од само 2,25 км, и со тоа страната е најстрмна во светот. Направени се многу обиди за нејзино искачување, со многу малку успех и голем број загубени животи.
2 Македонски исачувања
Прв Македонец којшто се искачил на Лоце е Сашко Кедев, на 13. Мај 2024 година. Претходно, во рамките на Осмата Југословенска Алпинистичка Хималајска Експедиција на Јужната Стена на Лоце во 1981 година учесник од Македонија бил Јован Попоски - Јове.
3 Поврзано
* Махалангур Химал