procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Анатолиј Кокуш

Анатолиј Кокуш (|Анатолій Акимович Кокуш; р. 1951 година, Керч, РСФСР ) е украински филмски инженер, бизнисмен и пронаоѓач. Во 1990-тите, тој развил жиро-стабилизиран кран за камера, монтиран на автомобил, познат како Руска рака, преименуван во 2022 година во U-Crane. Во 2005 година, тој бил награден со два Оскари . Наградите биле во категоријата ''Научна и инженерска награда'' : една била доделена „за концептот и развојот на рускиот жиро-стабилизиран кран за камера и главата за летање“; другиот бил награден „за концептот и развојот на серијата на филмски кранови Каскада“. Кокуш е исто така признат од тогашната прва дама на Украина Катерина Јушченко за неговиот придонес во украинската кинематографија и ширум светот.
Кокуш дипломирал на Ленинградскиот институт за филмски инженери во 1974 година. Потоа почнал да работи во филмското студио Довженко во Киев .
1 Жиро-стабилизиран кран за камера, монтиран на автомобил
Во 1980-тите Кокуш ја основал филмската и телевизиската компанија Филмотехник, со седиште во Киев . Тој објасни дека машината позната како „руска рака“ всушност се нарекува ''Авторобот'', а прекарот го добила како шега во раните деведесетти, кога Американците во Холивуд се пошегувале дека „руската рака се вратила во Америка. повторно“. Филмотехник обезбеди Патувачки каскадни кранови, глави за летање и руско оружје за големите холивудски слики како што се ''Титаник'', ''Војна на световите'', ''Казанова'', а исто така и филмот ''„Херој“'' на вуксиа, многу руски блокбастери, како и украински филмови. Други филмови вклучуваат ''„Италијанската работа“'', ''„Дванаесетте на Оушн“'', ''„Кралот Артур“'', ''„Кралството на небото“'', ''„Бин: филмот“'', ''„Трансформери'' “, ''„Железниот човек 2“'' и многу други огромни хитови на бокс офисот.
Во 2006 година, Анатолиј Кокуш со гордост освоил две награди Оскар на 78-то. Награди на Оскар за концептот и развојот на рускиот жиро-стабилизиран кран за камера и Flight Head. Другиот Оскар бил доделен за концептот и развојот на серијата на филмски кранови Каскада.
На 1 март 2022 година, во светло на руската инвазија на Украина, Филмотехника официјално го преименувала жиро-стабилизираниот кран во ''U-Crane'', „во чест на земјата на потекло и нивната херојска борба против руската агресија“.
Шамил Асгаров

Шамил Асгаров или Шамил Аскеров 1929, Агчакенд– 20 мај 2005, Баку, бил курдски научник, поет и истражувач на историјата на Курдите во Азербејџан. Тој бил водач на големата курдска заедница во Калбајар, поседувал библиотека со фонд од 30.000 книги за кавкаските Курди и нивната историја и бил основач и поранешен директор на Курдскиот музеј во Келбаџар пред тој град да биде окупиран од Ерменските сили и поранешното население било принудено да побегне во 1993 година. Тој исто така бил уредник на курдскиот весник ''Денге Курд'' објавен од 1991 до 2004 година во Баку, Азербејџан. Шамил Асгаров ја превел класичната курдска љубовна приказна ''Мем и Зин'' на азербејџански и бил автор на 17 други книги меѓу кои едната, ''Ферхенге'', курдско-азербејџански речник, бил објавен во 1999 година со поддршка на Фондацијата Сорос.
Синот на Шамил, Калид, фотограф за Ројтерс, ја документирал приказната за ужасното бегство на Асгаров од Келбаџар за време на ерменските напади пролетта 1993 година во радио документарен филм за Би-Би-Си од 2017 година.
Влашка азбука

Влашка азбука (|Alfabetu armãnescu/rãmãnescu) — варијанта на латинското писмо што се користи за пишување на влашки јазик. Тековната верзија на азбуката била предложена во 1997 година на ''Симпозиумот за стандардизација на влашкиот систем на пишување'' во Битола, Република Македонија и ревидирана во 1999 година. Потоа била усвоена од повеќето влашки писатели во Македонија, Србија, Албанија, Бугарија и Романија.
1 Азбука
Азбуката се состои од повеќе букви и диграфи. Влашката азбука е стандардизирана од 1997 година.
Буква, Име, Изговор (МФА), Забелешки
A, a, a, –
Ã, ã, ã, , (понекогаш), За , може да се користи „â“
B, b, bã, –
C, c, cã, , ,, пред „a“, „o“, „u“ или согласка; ( во некои наречја), пред „e“ или „i“
D, d, dã, –
Dh, dh, dhã, Се користи само за означување на одредени акценти каде што е присутна оваа фонема, инаку се користи „d“.
Dz, dz, dzã, –
E, e, e, –
F, f, fã, –
G, g, gã, , ,, пред „a“, „o“, „u“ или согласка ( in some dialects), пред „e“ или „i“
H, h, hã, –
I, i, i, –
J, j, jã
K, k, ca, само пред „e“ или „i“
L, l, lã, –
Lj, lj, ljã, Се наоѓа во македонската латинска азбука]
M, m, mã, –
N, n, nã, –
Nj, nj, njã, Се наоѓа во македонската латинска азбука
O, o, o, –
P, p, pã, –
Q, q, kiu, Се користи само во странски зборови – вообичаено се користи „c“
R, r, rã, –
Rr, rr, rrã, ?, Се користи само за означување на одредени акценти каде што е присутна оваа фонема, инаку се користи „r“.
S, s, sã, –
Sh, sh, shã, –
T, t, tã, –
Th, th, thã, Се користи само за означување на одредени акценти каде што е присутна оваа фонема, инаку се користи „t“.
Ts, ts, tsã, –
U, u, u, ,, За , може да се користи „ù“
V, v, vã, –
W, w, dublã vã, Се користи само во странски зборови
X, x, csã/gzã, ,
Y, y, i greacã, ,, пред „e“ или „i“, инаку
Z, z, zã, –
Дополнително, се користи и диграфот „gh“ ( /ɟ / пред „e“ и „i“).
2 Историја
Пред усвојувањето на сегашниот систем на пишување, влашкиот јазик користел широк спектар на писма, вклучувајќи грчки и кирилица.
Со стандардизацијата на романскиот, јазик тесно поврзан со влашкиот, и со отворањето на романските училишта на јужниот дел на Балканот, за пишување на влашки се користела романската азбука.
Во 1980-тите и 1990-тите, бил обновен притисокот за создавање на стандарден систем за пишување. Влашкиот почнал да се учи во училиштата во Македонија, Албанија и Романија. Членовите на различни влашки друштва ширум светот одржувале конференции на неколку години, сите со главна цел да промовираат стандардна влашка азбука.
Покрај стандардизираната азбука, сè уште постојат и други варијанти. Оние кои се засновани на латинската азбука често ги користат буквите â, ă, î, ș, ț (како и романскиот) и исто така ḑ, ľ, ń. Во Грција, влашкиот обично се пишува со грчко писмо.
3 Поврзано
* Кирилица
* Грчка азбука
* Истророманска азбука
* Меглено-романска азбука
* Романска азбука
Idi ti

„Idi ti“ (|Оди ти) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е напишана од поетесата и текстописец Вјекослава Хуљич и продуцирана од Тончи Хуљиќ.
Розга премиерно ја извела песната во живо на настапот на „Melodije Hrvatskog Jadrana“ („Мелодии на хрватскиот Јадран“) на 26 јуни 2023 после што „Idi ti“ била издадена како сингл. Песната е емоционална балада во којашто пејачката го користи нејзиниот висок вокален регистар.
За време на издавањето, „Idi ti“ добила позитивни коментари од фановите на пејачката. Синглот бил комерцијално успешен, се искачил на 16-то место на хрватската HR Top 40 во крајот на неделата од 2 јули 2023. Пејачката исто така изјавила дека сака да издаде музичко видео за песната. Песната била исто така промовирана преку нејзини настапи на регионални концерти и свирки.
1 Заднина
„Idi ti“ била напишана од Вјекослава Хуљиќ и продуцирана од Тончи Хуљиќ. Ја имала својата премиера во живо на настап на the Melodije Hrvatskog Jadrana на 26 јуни 2023. За време на интервјуто кое го дала кратко по настапот на песната, пејачката ја опишала како „омилената“ која Вјекослава ја напишала за неа. Песната има емоционален текст во којшто се работи за женски протагонист со скршено срце. Текстот, којшто вклучува метафора која се однесува на „дупки во паркетот“ станала тема на разговор меѓу фановите на пејачката.
Во август, истата година по издавањето, песната освоила Цезарица, награда во категоријата Хит на месецот. По издавањето, „Idi ti“ била главно добро прифатена од страна на фановите на Розга, коишто биле „восхитени“ од текстот и приказот на нејзините вокали.
2 Настапи во живо
На 26 јуни 2023, Розга ја извела „Idi ti“ на „Melodije Hrvatskog Jadrana 2023“; покрај нејзиното ветување дека нема да настапува повеќе на фестивали, кога ја слушнала веста дека Томислав Мрдуљаш го организира настанот, Розга го сменила мислењето. За настапот таа се појавила облечена во виолетов футан додека сцената зад неа била осветлена од сино светло. Од април 2024, видеото има повеќе од 2.2 милиони прегледи на платформата за прикачување и гледање видеа Јутјуб. Пејачката ја извела песната во живо за време на свирка во Битола која се одржала на 7 август 2023.
3 Кредити
Кредитите за песната „Оди ти“ се преземени од описот на видеото на Јутјуб на настапот во живо.*Музика: Тончи Хуљиќ
*Текст: Вјекослава Хуљиќ
*Аранжман: Тончи Хуљиќ, Хрвоје Домазет
4 Табели
На табелата објавена кон крајот на неделата за 26 јуни 2023, „Idi ti“ дебитирала на 16-то место на хрватската HR Top 40. Наредната недела, синглот се поместил на неговата највисока позиција од број 15. Синглот бил виден на табелата за последен пат на крајот на неделата на 29 октомври 2023, на број 38, откако поминал 18 недели таму.
+Изведба на табели за „Idi ti“
Табела (2023), Највисокапозиија
Хрватска (HR Top 40), 15
Националeн парк Кискунсаг

Национален парк Кискунсаг е национален парк сместен во Дунав-Тиса Интерфлув главно во округот Бач-Кискун, Унгарија. Создаден е во 1975 година и УНЕСКО го прогласил за биосферен резерват. Паркот зафаќа површина од 530 kм <sup>2</sup> и се протега низ регионот Мала Куманија (Кискунсаг) на Големата унгарска рамнина.
1 Карактеристики
Тоа не е единствена територија, туку опфаќа седум различни единици, расфрлани низ целата област.
Еден од нив е Пушта на Кискунсаг каде се одржуваат годишни настани кои го оживуваат стариот овчарски живот и обичаите на сточарството.
Друго е езерото Колон во близина на градот Изак. Познат е по мочуришните желки, чапјите, пространствата од недопрени трски и девет видови орхидеи кои растат во околината. Интересен природен феномен се песочните дини во околината на Филипа. Се вели дека тие се движат под поволни услови на ветер.
2 Географија
Во алкалните езера на Мала Куманија флора и фауна која е застапена е од посебна вредност. Езерата обезбедуваат привремен дом за десетици илјади птици преселници. Овој орнитолошки рај е и биосферен резерват на УНЕСКО. Езерото Шелид во близина на Калоча, езерото Вадкерт од Шолтвадкерт, езерото Кунфехер и езерото Сос кај Кишкунхалаш се идеални места за капење и кампување.
Во рамките на националниот парк има многу туристички патеки, студиски патеки и видиковци; сето тоа придонесува за уникатно искуство на Кискунсаг. Главниот центар за посетители на Националниот парк Кискунсаг, наречен „Куќа на природата“, се наоѓа во Кечкемет.
3 Галерија
4 Поврзано
* Список на национални паркови на Унгарија
Кралска гарда

Кралска гарда — специјализирана воена единица што има задача да ги штити членовите на кралското семејство (крал, кралица, принц, принцеза) и важните национални установи. Вообичаено, тие се високо обучени и опремени со свечени униформи и оружја, покажувајќи ја и нивната престижна улога и нивната способност за заштита. Припадниците на гардата се нарекуваат гардисти. Овие гардисти често се избираат од елитните единици во вооружените сили и поминуваат низ строги обуки за да се обезбеди нивното познавање во различни безбедносни техники и протоколи. Нивните обврски вклучуваат чување на кралските седишта, придружба на членови на кралското семејство и обезбедување на важни државни настани.
Покрај нивните церемонијални должности, кралската гарда, исто така, може да биде повикана да одговори на безбедносни закани или итни случаи, покажувајќи ја нивната двојна улога. Низ историјата, кралската гарда била симбол на сила, верност и традиција, што ја одразува важноста на монархијата и националното наследство.
Тиска Плоча

Тиска Плоча — тектонски блок, или микроплоча, во денешна Европа. Двата главни блока од кора на Панонската низина, Пелсовската и Тисската, биле подложени на сложен процес на ротација и продолжување со променлива големина за време на кенозојската ера. Притиснувањето кон север на Јадранскиот блок иницирало поместување и ротација на исток и на блоковите Алкапа (или Пелсовска) и Тиска. Линијата Заграб - Хернад е поранешна маргина на плочата помеѓу Пелсо од африканско потекло и Тиската Плоча со евроазиско потекло.
Жоао Лира

Жоао Хозе Переира де Лира (17 јуни 1931 - 12 август 2021 година) бил бразилски бизнисмен и политичар.
1 Кариера
Лира бил член на сојузниот сенат на Бразил од 1989 до 1991 година и член на домот на пратеници од 2003 до 2007 година и од 2011 до 2015 година. Неговото богатство во одреден период се проценувало во износ од 140 милиони долари, што го правело во еден момент најбогатиот пратеник во парламентот на Бразил.
Тој бил именуван во Панамските документи во 2016 година.
2 Смрт
Лира починал од компликации на пневмонија и бронхоаспирација во август 2021 година, пред тоа водел битка со КОВИД-19.
Хробри (даб)

Хробри — дабово дрво, најголемиот даб во Полска и еден од најголемите во Европа.
Тоа е монументален даб со едностеблесто, шупливо стебло, неговиот обем бил 1004 см, висина - 26 м и волумен - 90м³ (во 2014 година). Покрај тоа, тоа е најстарото дабово дрво во Полска. Староста на ''Даб Хробри'' е околу 760 години, според дендрохронолошките истражувања.
Дабот е официјално зачуван (како природен споменик) од 1966 година.
''Даб Хробри'' бил измерен најрано во 1908 година, од Теодор Шубе (германски ботаничар), обемот на дрвото бил 861 см .
Дрво било запалено од вандали во ноември 2014 година. ''Даб Хробри'' останал во фатална состојба, но во 2015 година дел од круната сè уште бил жив.
1 Поврзано
* Бартек (даб)
* Бажински даб
Крос-Сити мост

Мостот Крос-Сити е железнички мост над реката Висла во Варшава, северно од Понијатовски мост. Сочинува дел од линијата меѓу градот Варшава и првично бил изграден помеѓу 1921 и 1931 година за да ја поврзе (сега непостоечката) железничка станица Варшава Главна и она што сега е железничката станица Варшава Исток.
1 Историја и опис
Мостот е дизајниран од Александар Пстроконски. Изградбата започнала во 1921 година и се продолжила повеќе од 10 години поради финансиска криза, што влијаела врз полското градежно друштво. Темелите биле пневматски поставени со метална конструкција над столбовите. Мостот се состоел од четири распони од над 90 м, со високи сводови.
На 13 септември 1944 година, мостот бил разнесен од германските трупи кои се повлекувале.
Помеѓу 1945 и 1949 година, мостот бил повторно изграден во значително изменета форма, со помали столбови и различна методологија на дизајнирање, а бил отворен за железнички сообраќај на 23 јуни 1949 година.
Мостот близнак бил изграден во 1960-тите непосредно пред почетокот на изградбата на железничката станица Варшава Централна.
Моментално, мостот дава впечаток дека е монолитен, иако всушност се состои од две независни платформи поддржани на заеднички столбови. Четирите железнички пруги ги поврзуваат главните железнички станици во Варшава. Двете шини на северната страна се дизајнирани за сообраќај на долги релации, додека другите две обично се користат од приградски возови.
Мостот има пет распони и должина од 445 м.
2 Библиографија
* Енциклопедија на Варшава (1994). ) (на полски).
Хотел Полонија Паласт

Хотел Полонија Паласт е хотел во Лоѓ, Полска.
1 Историја
Хотелот Паласт бил изграден во периодот од 1910 до 1912 година, на тогашната раскрсница на улиците Џиелна и Виџевска. Идејата за изградбата ја дале семејството Добржински. Фасадата на хотелот ја дизајнирал Рудолф Колох од Вроцлав. Издигнувањата имале класицистички стил со прекини на жлебови полуколони. На нив стоеле алегориски фигури на жени во антички носии.
Зградата била мошне модерна за својот период, бидејќи имала централно греење, електрична светлина, лифт, хемиско-електрична перална, телефони, проточна вода и обемна опрема. По Првата светска војна, сопственици на хотелот биле браќата Леополд Добржински и Мориси Добржински. Во 1920-тите, за време на генералната рестарвација, името било сменето во Полонија Паласт. Во 1939 година, името повторно било променето, овој пат во Полонија. По Втората светска војна, зградата била окупирана од Црвената армија и таму била поставена воена болница.
Во јануари 1946 година, хотелот бил предаден на градските власти, кои го дале на управување под хотелот Миејские. Објектот бил целосно реновиран во периодот од 1969–1972 година. Аркадите се создадени долж фасадата на зградата и раскрсницата на улицата Килински и улицата Нарутович.
Во 2009 година било завршено општо реновирање. И фасадата и внатрешноста на зградата беа реновирани. Покрај враќањето на стариот изглед, одлучено е да се врати името Полонија Паласт.
Девојката со тетоважа на змеј (филм од 2011)

„Девојката со тетоважа на змеј“ (англиски: ''The Girl with the Dragon Tattoo'') — филм на режисерот Дејвид Финчер (David Fincher) од 2011 година, снимен по сценариото на Стивен Зајлиан (Steven Zaillian). Главните улоги ги играат: Даниел Крег (Daniel Craig), Руни Мара (Rooney Mara), Кристофер Пламер (Christopher Plummer), Стелан Скарсгард (Stellan Skarsgard), Јорик ван Вагенинген (Yorick van Wageningen), Горан Вишњиќ (Goran Visnjic) и Џулијан Сандс (Julian Sands). Ова е верзија на истоимениот шведски филм од 2009 година, а двата се снимени врз основа на истоимениот роман на Стиг Ларсон (Stieg Larsson). Во 2012 година, филмот ја освоил наградата „Оскар“ за монтажа.
1 Синопсис
Дискредитираниот новинар и сопственик на списанието Милениум, Микаел Бломквист (го игра Крег) започнува потрага по одамна исчезнатата девојка во замена за многу важна информација. Имено, пред 40 години, од семејниот имот исчезнала Хариет, внуката на богатиот бизнисмен Хенрик Вагнер (го игра Пламер). Во потрагата учествува и младата, тетовирана хакерка Лисбет Саландер (ја игра Мара). Двајцата ја откриваат мрачната семејна историја...
Државен музеј за литература Гиорги Леониѕе

Државниот музеј за литература Гиорги Леониѕе, Грузија е основан во 1930 година на иницијатива на Дејвид Арсенишвили, легендарен основач на музејот, кој исто така бил креатор на Тбилиси театарскиот музеј, а подоцна и на познатиот Андреј Рублоу, музеј во Москва.
Најголем поддржувач на оваа иницијатива бил грузискиот поет Тицијан Табиџе, кој заедно со група симболисти писатели – Сините рогови се залагале за создавање музеј за литература од 1919 година. Табиџе, заедно со Иван Ениколофу, бил и првиот претседател на музејот.
1 Историја
Првата зграда на музејот се наоѓала на ридовите Мтацминда во Тбилиси, дом на пантеонот на најистакнатите писатели и поети во Грузија, Мтацминда Пантеон. Првично, музејот бил создаден за да ги чува документите и ракописите на тие познати личности. Оттука и првото име на институцијата било Музеј на писателите на Мтацминда. Меѓутоа, подоцна, во 1938 година, кога колекцијата била надополнета со различни видови документи од 19 и 20 век на грузиската литература, музејот се преселил на новото место - на улицата Ѓорги Чантурија 8 - историската зграда што ја зазема до денес, (изградена кон крајот на 19 век, претходно резиденција на заменикот вицекрал во Кавказ) и станала Државен музеј за литература. Од 1967 година го носи името на Гиорги Леониѕе, ко-основач на музејот, кој од (1931–1953) односно 22 години бил и нејзин директор.
2 Архиви
Музејот функционира како книжевна архива. Тука се чуваат предмети на најистакнатите грузиски писатели, како што се Илија Чавчаваѕе, Акаки Церетели, Ваја Пшавела, Иване Мачебели, Александар Казбеги, Галактион Табиџе, Тицијан Табиџе и многу други. Има и дела на добитникот на Нобеловата награда за литература, рускиот писател Борис Пастернак и германскиот писател Артур Лајст, кој живеел во Грузија.
Во текот на 1940-1952 година, 1982-2005 година Музејот на книжевноста објавувал серија на истражувачки книги на грузиската литература „Хроника на книжевноста“.
3 Денешни активности
Музејот нема постојана поставка, но е домаќин на различни краткорочни и долгорочни изложби, перформанси и филмски проекции. Одржува повеќе настани годишно, а тековните и идните настани се наведени на . Издавачката дејност е една од најважните активности на Музејот и денес.
Музејот и неговите изложби обично се отворени од вторник до сабота, од 10:00 до 18:00 часот.
4 Директори на музејот
# Ѓорѓи Леониџе 1931–1953
# Васо Егнатшвили 1953–1956
# Вано Какабаџе 1956–1976 година
# Иза Орјоникидзе 1976–1982 година
# Ѓорѓи Натрошвили 1982–1988 година
# Реваз Тварадзе - 1988 година
# Иза Орјоникидзе 1989–1990
# Гурам Шараџе 1991, 5–27 јануари
# Иза Орјоникидзе 1991–2010, февруари
# Лаша Бакраџе од март 2010 г
Олдбој

„Олдбој (англиски: ''Oldboy'') — филм на режисерот Чан-Вук Парк од 2003 година, снимен по сценариото на Гарон Цучија и Нобуаки Минегиши. Главните улоги ги играат: Чој Мин-Сик, Џи-тае Ју, Ганг Хје-џунг, Дае-хан Џи, Дал-су О итн. Филмот претставува втор дел од трилогијата за мотивите на човековата одмазда. Тој бил најгледаниот филм во Јужна Кореја во 2003 година и со него започнал интересот за корејските филмови во светот. Филмот бил награден со Гран при на Канскиот филмски фестивал.
1 Синопсис
Дае-су О (го игра Мин-Сик) е млад службеник од Сеул, кој има жена и малечка ќерка. Еден ден, кон крајот на 1980-тите, тој е грабнат на улица, а потоа, во текот на 15 години, непознати луѓе го држат затворен. За време на затвореништвото, неколкупати се обидува да се убие и да побегне, но без успех. Еден ден, наеднаш го ослободуваат, а кај себе има мобилен телефон. Дае-су влегува во ресторан каде запознава убава девојка и почнува да живее со неа. Непознатиот човек му се јавува одвреме-навреме и му дава упатства како да го пронајде човекот кој е одговорен за неговото заробеништво. Така, тој успева да ги најде своите мачители, но не ја знае причината за тоа...
X Ambassadors

X Ambassadors (стилизирано и како XA; транскрипција: Екс амбасадорс) ― американска поп-рок група од Итака, Њујорк. Во нејзиниот состав се: главниот пејач Сем Харис, клавијатуристот Кејси Харис и тапанарот Адам Левин. Рас Флин е член за турнеја, а свири на гитара и бас. Нивни најуспешни песни се: „Jungle“, „Renegades“ и „Unsteady“. Првиот студиски албум на групата, ''VHS'', бил издаден на 30 јуни 2015 година. Нивниот втор албум, ''Orion'', излегол на 14 јуни 2019 година. Нивниот трет албум, ''The Beautiful Liar'', бил издаден на 24 септември 2021 година.
Кон крајот на 2023 година, X Ambassadors почнале да објавуваат дел од песните од нивниот претстоен четврти студиски албум, ''Townie''. На албумот, објавен на 5 април 2024 година, му претходеле четири синглови: „No Strings“, објавен на 19 јануари 2024 година; „Your Town“, објавен на 16 февруари 2024 година; „Half-Life“, објавен на 15 март 2024 година; и „Follow the Sound of My Voice“, објавен на 29 март 2024 година.
1 Членови на групата
* Сем Нелсон Харис – главен пејач, гитара, саксофон, бас гитара, тапани, перкусии (2009-денес)
* Кејси Харис – пијано, клавијатури, пратечки вокали (2009–денес)
* Адам Левин – тапани, перкусии (2009–денес)
2 Дискографија
*''VHS'' (2015)
*''Orion'' (2019)
*''The Beautiful Liar'' (2021)
*''Townie'' (2024)
Fine Young Cannibals

Fine Young Cannibals (понекогаш скратено: FYC; транскрипција: Фајн јанг канибалс) ― англиска поп-рок група основана во Бирмингем во 1984 година. Групата ја основале басистот Бит Дејвид Стил, гитаристот Енди Кокс и пејачот Роланд Гифт.
Во 1990 година, групата освоила две Британски музички награди: „Најдобра британска група“ и „Најдобар британски албум“ (за ''The Raw & the Cooked'' ).
1 Историја
Групата била основана во 1984 година, по распаѓањето на групата The Beat во која претходно свиреле Кокс и Стил. Групата била именувана по филмот од 1960 година ''Сите убави млади канибали,'' со Роберт Вагнер и Натали Вуд во главните улоги. Нивниот прв албум ''Fine Young Cannibals'' (1985) ја содржел песната „Johny Come Home“ и преработка на „Suspicious Minds“ од Елвис Пресли; двете песни се пласирале во топ-40 на топ-листите за синглови во Обединетото Кралство, Канада, Австралија и Европа.
Нивниот албум од 1989 година, ''The Raw &amp;amp; the Cooked'', се искачил на врвот на топ-листите за албуми во Обединетото Кралство, САД, Австралија и Канада и содржел две песни кои биле на прво место на ''Billboard'' Hot 100: „She Drives Me Crazy“ и „Good Thing“.
Fine Young Cannibals се распаднале во 1992 година, но накратко се вратиле во студио во 1996 година за да снимат нов сингл, „The Flame“, за компилацијата со најголеми хитови ''The Finest''.
2 Членови на групата
* Енди Кокс – гитари, клавијатури
* Роланд Гифт – вокал
* Дејвид Стил – бас, клавијатури, тапан-машина
3 Дискографија
3.1 Студиски албуми
* 11/1985: ''Fine Young Cannibals''* 02/1989: ''The Raw and the Cooked''
Content Warning

Content Warning (буквално: ''Страшна содржина'') — групна игра на ужасите за преживување од 2024 г., објавена од Landfall Publishing. Била објавена на 1 април 2024 г. како дел од традицијата на Landfall да издава игра на Денот на шегата.
1 Играчки процес
Играта ''Content Warning'' има сличности со ''Lethal Company'' и ''Phasmophobia''. Четворица играчи започнуваат на спокоен остров и користат кесон за да се спуштат во местото познато како „Стариот Свет“, зона обвиткана во вечна темнина со напуштено гратче. Целта на играчите е да користат видеокамера за да снимаат „страшни содржини“, како што се артефакти или опасни чудовишта, додека ги истражуваат урнатините. Снабдувањето со кислород на играчите и лентата на камерата се ограничени, а барем еден од играчите мора да преживее и да се врати на површината со камерата за да може видеозаписот да се постави на ''SpöökTube''. Видеозаписите се бодуваат со гледачи, а бројот на гледачи одредува и колку пари ќе заработат. Доколку играчите ја исполнат квотата на гледачи во рок од три дена, им се дава нова квота и можат да ја продолжат својата кариера како создавачи на содржина; ако не, тие губат и мораат да започнат отпочеток. Можат да ги искористат парите за да купат алатки за побезбедно истражување и подобри кадри.
2 Развој
Играта била пуштена на 1 април 2024 г. и била бесплатна првиот ден. Во рок од дванаесет часа, 50 илјади луѓе ја играле во исто време на Steam. Помалку од еден ден по пуштањето, над 200 илјади луѓе играле истовремено. За време на пуштањето, околу 6,2 милиони корисници на Steam ја добиле играта. До средината на април 2024 г., Landfall рекол дека продале над еден милион примероци по бесплатниот период.
Дафиле Јосифоски

Дафиле С. Јосифоски ( во — во Косово или Метохија) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во август 1944 година, тој доброволно се вклучил во Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борба против балистите во Косово и Метохија.
2 Наводи
Службен весник на Македонија

Службен весник на Македонија е официјално гласило во кое се објавуваат законите и другите прописи и акти.
Во Службен весник се објавуваат:
* Уставот на Република Северна Македонија, уставен закон, уставните амандмани, законите, другите прописи и акти на Собранието;
* Меѓународните договори ратификувани согласно со Уставот на Република Северна Македонија;
* Други меѓународни договори и меѓународните акти за кои тоа е утврдено со закон или друг пропис, односно за кои ќе одлучи Владата;
* Указите, одлуките и другите акти на претседателот на Република Северна Македонија;
* Уредбите, одлуките и другите акти на Владата;
* Подзаконските и другите акти кои ги донесуваат министрите или министерствата, акти на функционерите кои раководат со други органи на државната управа, актите на организациите утврдени со закон, агенциите, дирекциите или други правни лица кои целосно се финансираат од Буџетот на Република Северна Македонија;
* Одлуките, решенијата и другите акти на Уставниот суд на Република Северна Македонија;
* Акти на Судскиот совет на Република Северна Македонија, другите судски органи, Советот на јавните обвинители и на други органи кога тоа е определено со закон;
* Општите и гранските колективни договори;
* Актите на регулаторните органи, на Народната Банка на Република Северна Македонија, на фондовите, заводите, агенциите и на други правни лица и субјекти (совети, комисии и слично), донесени во извршување на јавните овластувања;
* Прописите и другите акти на локалната самоуправа за кои тоа е утврдено со закон или со нивните статути;
* Колективни договори на ниво на работодавач;
* Исправките на законите, другите прописии другите акти објавени во „Службен весник на Република Северна Македонија“;
* Декларациите, заедничките позиции и демаршите на Европската Унија кон кои се придружува/прифаќа Република Северна Македонија на покана на Европската Унија;
* Резолуциите на Советот за безбедност на Обединетите нации со кои се воведува, изменува или укинува режим на санкции против држави, ентитети или поединци.
Душан Стојаноски

Душан Д. Стојаноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во 1944 година, тој доброволно се вклучил во Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борба против балистите, во Косовска Митровица.
2 Наводи
Живко Крстески

Живко В. Крстески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Доброволно се вклучил во Првата македонско-косовска ударна бригада. Учествувал во повеќе битки за ослободување на земјата. Загинал во борба против балистите кај Дреница на Косово и Метохија.
2 Наводи
Телоградба

Телоградба или бодибилдинг (|bodybuilding) — вид телесно вежбање и видоизменување на телото што вклучува изразена мускулна хипертрофија. Често се практикува во вежбалници, каде што поединците се впуштаат во тренинзи со отпор за да ги развијат и обликуваат нивните мускули. Лицето што се занимава со телоградба се нарекува телоградител или бодибилдер. Телоградителите обично се сосредоточуваат на градење мускулна големина и сила преку комбинација на кревање тегови, срцевосадови вежби и строг режим на исхрана.
Главната цел на телоградбата е подобрување на мускулноста и естетиката, што доведува до добро зацртана и сразмерна телесна градба. Натпреварите во телоградба ја прикажуваат физиката на учесниците преку пози што ја нагласуваат мускулната јасност, симетријата и целокупното претставување. Судиите ги оценуваат натпреварувачите врз основа на критериуми како што се големината на мускулите, симетријата, пропорцијата и присуството на сцената. За да ја постигнат својата посакувана телесна градба, телоградителите следат посебни програми за обука прилагодени на нивните цели. Овие програми често вклучуваат вежби за кревање тегови насочени кон одредени мускулни групи, како што се градите, грбот, рацете, рамената и нозете. Дополнително, телоградителите можат да вклучат срцевосадови тренинзи за да ги намалат телесните масти и да ја подобрат целокупната кондиција.
Исхраната игра клучна улога во телоградбата, при што многу телоградители се придржуваат до строги диети за да го поддржат растот на мускулите и да го намалат нивото на телесните масти. Овие диети често го нагласуваат високиот внес на белковини за потпомагање на обновувањето и растот на мускулите, заедно со контролирани јаглехидрати и масти за управување на енергетските нивоа и составот на телото.
Алгетски национален парк

Алгетски национален парк (|ალგეთის ეროვნული პარკი, ''algetis erovnuli parki'') — заштитено подрачје во Грузија, на југоисток од земјата. Се наоѓа во областа на Долен Картли, во рамките на Општината Тетрицкаро, околу 60 км југозападно од главниот град на нацијата, Тбилиси.
Националниот парк се протега по должината на горната Алгетската Долина на шумовитите јужни падини на источниот венец Триалети, при што највисоката точка е планината Клдекари на 2.000 m надморска височина. Паркот е основан под советската влада во 1965 година како државен резерват за заштита на најисточните граници на кавкаската смрека и Нордманската ела . Во 2007 година беше реорганизиран во национален парк.
1 Поврзано
* Цалка (кланец)
* Биртвиси
* Манглиска соборна црква
Данаил Митаноски

Данаил Д. Митаноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Тој се занимавал со земјоделство. Се приклучил во Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борба против балистите во Дреница, во Метохија.
2 Наводи
Димитар Здравески

Димитар И. Здравески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Димитар бил општ работник. Доброволно се вклучил во единиците на НОВ и ПОЈ. Бил борец на Петтата српска бригада. Учествувал во повеќе борби за ослободвање на земјата. Загинал кај Шабац во Србија.
2 Наводи
Ркацители

Ркацители (|რქაწითელი|tr; буквално „црвено стебло“ или „со црвени рогови“) — вид грозје што се користи за производство на бело вино.
1 Историја
Оваа древна лоза потекнува од Грузија и се претпоставува дека е една од најстарите сорти грозје.
Ркацители била најраспространетата сорта на грозје во Советскиот Сојуз и до 1978 година претставувала 18% од целото советско производство на вино. Се користело за сè, од трпезно вино до ликери до зајакнато вино слично на шери. Пред програмата за намалување на лозовите насади на претседателот Горбачов, ркацителито било веројатно најраспространето бело винско грозје во светот.
Во Кахетија било особено познато по своите слатки десертни вина направени на ист начин како виното порто. Имало многу обиди да се прави пенливо вино од ова грозје, но неговиот природен висок степен на алкохол не му дозволило да постигне голем успех.
2 Вински подрачја
Грозјето најмногу е засадено во неговата татковина Грузија, иако сè уште има значителни насади во други источноевропски земји како Русија, Ерменија, Бугарија, Молдавија, Романија, Србија,Македонија, Азербејџан и Украина.
2.1 Виногорја во Македонија
Со Правилникот за реонизација на лозарските подрачја сортата ркацители е препорачана Повардарскиот реон во Кумановското виногорје.
2.2 Други подрачја
Исто така, се сади, во мали количини, во Австралија и источните Соединетите Американски Држави, главно во подрачјето Фингер Лејкс во државата Њујорк, Масачусетс, Њу Џерси и во Вирџинија и Северна Каролина. Имало и некои опитни насади во Калифорнија, Големата долина AVA и West Elks AVA од Колорадо и Кина (каде грозјето е познато како ''Baiyu'').
3 Лозарство
Високата киселост на грозјето е склона да ги направи вината прекумерно кисело, па винарите се обидуваат да го берат грозјето што е можно подоцна за да го максимизираат балансот на шеќер за да ја надоместат киселоста. Во повеќето подрачја на Источна Европа гроздоберот е обично во средината на октомври.
4 Вински стил
Ркацители прави забележливо кисело, избалансирано бело вино со зачинети и цветни ноти во аромата.
Влашка музика

Влашка музика (|Muzica armãneascã) — музиката својствена за Власите. Власите се етничка група распространета низ Балканот, кои живеат во Албанија, Бугарија, Грција, Македонија, Романија и Србија. Влашката музика имала влијание од музиката на другите етнички групи на Балканот, како што е онаа на Албанците, Бугарите, Грците, Македонците, Романците и други. Сепак, таа низ историјата развила свои својствени особини и особености што ја издвојувале од другите балкански музички жанрови, а влијаела и на музиката на претходно споменатите народи.
Влашката музика не била опширно проучувана од истражувачите, честопати засенета од музиката на другите етнички групи на Балканот. Една од главните особини на влашката музика е важноста на полифоната музика (музика со двајца или повеќе изведувачи), бидејќи влашките музичари имаат тенденција да настапуваат во групи. Изведбата на полифоната музика следи низа заеднички правила кај Власите. На пример, секогаш постои водечки пејач кој ја започнува песната и дејствува како водач, познат на влашки како ''atselu tsi u lja'' („оној што ја зема [песната]“). Има и втор пејач, ''atselu tsi u talji'' („оној што го пресекува“), кој почнува да пее набргу по главниот пејач, како и други позиции. Монофоната музика (музика со еден изведувач) е присутна и во влашката музика, и историски е повеќе истражувана од влашката полифона музика.
И покрај тоа што е единствен музички жанр, влашката музика има неколку варијации, стилови и начини на нејзино изведување кои можат да се класифицираат според земјите во кои живеат и кои пак можат да се поделат на повеќе варијации и стилови. Некои од поджанровите на влашката музика вклучуваат балади, танцувачки песни, епски песни и лирски песни.
Денес постојат повеќе проекти и културни организации кои се залагаат за зачувување на музиката на оваа етничка група. Пример е српско-влашкото здружение Луњина во Србија, кое во 2021 година објави дека работи на објавување на ЦД со традиционална влашка музика. Друг пример е ''зачувувањето и промовирањето на пеачките традиции на проектот Фаршерот Власите од Добруџа'', организиран од неколку влашки организации во Романија.
Некои примери на популарни влашки музички изведувачи или музичари од влашка етничка припадност се Ели Фара, Елена Георге, Никос Каракостас, Тоше Проески, Парашќеви Симаку и Адријан Узум. Значајна влашка песна е „Dimãndarea pãrinteascã“ („Волјата на предците“), често користена како етничка химна на Власите. Друга популарна влашка песна е традиционалната ''Di la Aminciu pãn' la Ameru'' („Од Мечово до Милеа“).
Дорнбирнер Ах

Дорнбирнер Ах е поток во Предарлска, Австрија, со својот извор во планините во близина на алпското село Ебнит (припаѓа на Дорнбирн). Тече низ една од најголемите и најубавите клисури во Централна Европа, Рапенлохшлухт, до Дорнбирн, го сече градот и меандрите над широкиот ливадски пејзаж, Лаутерахер Рид, течејќи паралелно и сосема блиску до устието на Рајна, во Боденското Езеро.
Ах е дом на бројни видови риби, вклучувајќи ја и пастрмката, која генерално се смета за печат на квалитет за недопрените води. Всушност, квалитетот на водата често се тестира.
Пред да биде отворен шумскиот базен Ач во 1988 година, кој сега е туристички магнет, беше дозволено да се плива во Ач бидејќи се сметало за апсолутно безопасен за здравјето.
Јонска реакција

Јонска реакција е онаа која се случува кога ќе се помешаат два раствора од електролити при што доаѓа до реакција меѓу јоните што постојат во растворите. Притоа, во водните раствори на електролитите постојат позитивно наелектризирани јони (катјони) и негативно наелектризирани јони (анјони).
1 Услови за јонска реакција
Во некои слушаи, мешањето на два раствора од електролити не предизвикува никаква реакција. За да се случи јонска реакција треба да бидат исполнети неколку услови:* во реакциониот систем да се образува гасовит продукт
* во реакциониот систем да се образува слабо растворлив продукт
* во реакциониот систем да се образува соединение што содржи стабилни комплексни јони
* во реакциониот систем да се образува слабо дисоциран продукт
Лајла Пернаска

Лајла Пернаска била пратеник во Собранието на Република Албанија на Демократската партија на Албанија во текот на 2005 - 2013 година. Таа била избрана во округот Тирана .
Студирала педијатрија на Универзитетот во Тирана, а подоцна специјализирала на Универзитетот Париз Декарт и Универзитетот Анри Поенкаре во Франција. Таа била избрана за пратеник на општите избори во 2005 година од округот Тирана . Била член на Комисијата за надворешна политика и Комисијата за труд, социјала и здравство.
Алина Еремија

Алина Еремија (роден 15 декември 1993 година Буфтеа, Романија), Turai ја претставуваше Романија на Детска Евровизија 2005 година со песната. Таа година Алина беше една од најголемите фаворити и се сметаше дека најверојатно ќе победи. Но, Алина би можела да се пласира на 5-то место со 89 поени.
Алина често се појавува во емисиите, а таа е и функционер во шоу програмата.
Бејиш

Бејеш (|Бейеш) е башкирска народна песна . Песната го опишува батирот (башкирски народен херој) Бејеш, кој се борел за правата на луѓето и се криел од властите.
Според легендата, во средината на 19 век, кога Башкирите биле префрлени од цивилна во воена каста, тие учествувале во војните и кампањите во Русија, се занимавале со изградба на утврдувања и урбани погодности и ги преземале должностите на провинцијата Земство. Не сакајќи да ја поднесат тежината на воената служба, Башкирите дезертирале. Бејиш и неговите придружници биле забеганите војници.
За да ги заробат, беа формирани чети, но Бејиш и другарите Абубакир Абдаков, Кунакбај Абдрахимов, касарната Рахматулах, Курман Илбаков, Кутлуша Мурзагулов избегнале да бидат заробени 10 години, од 1838 до 1848 година. Бејиш останал во Бурзјан, парохиите Тамјански во областа и Кагинского Авзјан-Петровски работел во округот Вернеуралски. Во 1848 година, одредот Скорјатинова на патеката на Бииша по судирите со Бииш и неговите приврзаници ги заробил. Во чест на ова заробување, на полицискиот капетан Бииша Скорјатинов му бил доделен Орден на Свети Владимир IV степен.
Песната наликувала на оние на Салават Јулаев.
Давид Хорисен

Давид Хорисен бил митрополит на Пелагониската епархија, односно епископија, во средината на XV век.
Податоците кои се однесуваат на митрополитот Давид се малубројни и од различна провиниенција. Првпат, неговото име го среќаваме во ктиторскиот натпис од црквата Св. Илија во с. Долгаец, од 1454/5 год., а нешто подоцна во Општиот пописен дефтер бр. 4 од 1467/8 година. Точно датираниот натпис во црквата во Долгаец (во 1454/5 г.), не само што го содржи неговото прво спомнување туку и недвосмислено укажува дека Давид веќе одреден период бил на чело на Пелагониската митрополија. Пописниот дефтер бр. 4 од 1467/8 год., содржи нешто повеќе податоци и бележи дека манастирите Св. Архангел (Варош) и Трескавец, како и црквата Св. Јован Продром биле ''мулк'' - сопственост на митрополитот Давид. Истовремено, тој поседувал и царска наредба со која неговиот ''мулк'' бил ослободен од сите давачки кон државата, т.н. дивански аваризи.
Во Пописниот дефтер од 1481/2 год. и податоците внесени во него, се гледа дека митрополитот Давид веќе не управувал, односно не го поседувал во ''мулк''-сопственост манастирот Св. Архангели и наместо него во дефтерот се споменува Никодим кој, исто така, бил митрополит. Во истиот пописен дефтер од 1481/2 год. е запишано дека со манастирот Трескавец и неговиот имот управувале Данило, Милон, Никодим и Герасим кои живееле во манастирот и имале царски ферман од 886 год. по хиџра, односно 1481/2 год. со којашто биле ослободени од давање на арач, испенџе, како и други редовни и вонредни давачки.
Од овие извори јасно произлегува дека во 1468 год., Давид Хорисен сè уште е митрополит на Пелагониската митрополија и дека поседувал царска наредба (ферман) со којшто неговите имоти биле ослободени од сите давачки. Пописниот дефтер од 1481/2 год. во којшто веќе не се спомнува митрополитот Давид, говори дека тој можеби веќе не бил жив, а како негов наследник се јавува митрополитот Никодим кој задржува одредени имоти како што е манастирот Архангели, а кои претходно му припаѓале на митрополитот Давид. Ова се важни сознанија кои ја расветлуваат историјата на Пелагониската митрополија од средината на XV век, но и говорат за една досега малку позната пракса за покровителство и односот на османлиските владетели кон старите угледни црковни седишта, но и кон црковните прелати, односно епископи коишто, несомнено, се јавуваат како дел од новата феудална хиерархија на провинцискиот османлиски систем од тој период.
Заебос

Заебос е демон или дух споменат во ''Пеколниот речник''. Опишан е како големиот гроф на пеколните царства и се вели дека се појавувал во форма на симпатичен војник качен на крокодил.
Pod smokvom

Pod smokvom (|Под смоквата) , е образовен проект на Римокатоличката Црква во Хрватска.
1 Заднина
Фра Мате Колак за време на летото во 2017 година држел библиски катехези на Крапањ во склоп на програмата Kursiljo. Притоа, често можеле да читаат и да го анализираат Евангелието во кое се споменува дрвото од смоква, чијашто улога во Библијата има големо симболичко значење. Оттука произлегло и името на проектот.
Во октомври 2017 година, на иницијатива на младите, а според свештеничкото тело "под водство на Светиот Дух" се раѓа проектот. Проектот е материјализиран преку каналот на платформата за објавување и споделување видеа Јутјуб , насловен ''Pod smokvom'', чијшто цел е секојдневна објава на видеоснимки од Евангелието на денот со коментар и анализа според леќите на модерното доба од страна на презентаторот. Во проектот, присуствуваат и неколку млади лаици и свештеници. Читањето на Евангелието е наменето за католици, пред сѐ лаици, а негов коментар даваат свештениците.
Коментари на Евангелието даваат фра Мате Колак, свештениците Борис Јозиќ и Петар Млакар, фра Стјепан Брчина, фра Иван Марија Лотар, фра Иван Доминик Иличиќ и ѓаконот Хрвоје Зовко. Со проектот, секој ден се споделува Божјото Слово со цел гледачите да размислат како и дали таа е застспена во нивното секојдневи и живот. Со ова, се прави алузија на приказната од Библијата во која споменот на смоквата го преобразил Натанаел, кој тогаш го прифатил Божјиот повик. Од 26 март, можат да се следат читањатами анализите на Евангелието и на страниците на laudato.hr. Емисијата се пренесува и на Laudato TV.
ФК АПОЕЛ

ФК АПОЕЛ (грчки: el; скратено од Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας Athletikos Podosferikos Omilos Ellinon Lefkosias, превод: Атлетски фудбалски клуб на грците од Никозија) — професионален фудбалски клуб од Никозија, Кипар и еден од основачите на Кипарскиот фудбалски сојуз. Моментално се натпреварува во Првата дивизија, најсилното ниво во Кипар.
АПОЕЛ е еден од најпопуларните клубови од Кипар, а исто така се и најуспешниот клуб во земјата со 29 првенствени титули, 21 куп и 13 титули во суперкупот. Исто така, од кипарските клубови АПОЕЛ има најдобри резултати во европските натпреварувања, каде најдобриот резултат го постигнале стигнувајќи до четвртфиналето на Лигата на шампионите во сезоната 2011-2012.
Својте домашни натпревари АПОЕЛ ги игра на стадионот ГСП, кој има капацитет од речиси 23.000 седечки места. Најголем ривал им е Омонија со која го играат Дербито на Никозија.
1 Играчи
2 Титули
* Прва дивизија на Кипар : 29 (рекорд)
: 1935–1936, 1936–1937, 1937–1938, 1938–1939, 1939–1940, 1946–1947, 1947–1948, 1948–1949, 1951–1952, 1964–1965, 1972–1973, 1979–1980, 1985–1986, 1989–1990, 1991–1992, 1995–1996, 2001–2002, 2003–2004, 2006–2007, 2008–2009, 2010–2011, 2012–2013, 2013–2014, 2014–2015, 2015–2016, 2016–2017, 2017–2018, 2018–2019, 2023-2024
* Куп на Кипар : 21 (рекорд)
: 1936–1937, 1940–1941, 1946–1947, 1950–1951, 1962–1963, 1967–1968, 1968–1969, 1972–1973, 1975–1976, 1977–1978, 1978–1979, 1983–1984, 1992–1993, 1994–1995, 1995–1996, 1996–1997, 1998–1999, 2005–2006, 2007–2008, 2013–2014, 2014–2015
* Суперкуп на Кипар : 14
: 1963, 1984, 1986, 1992, 1993, 1996, 1997, 2002, 2004, 2008, 2009, 2011, 2013, 2019
Ирски споменик (Раброво)

Ирски споменик — споменик поставен во близина на валандовското село Раброво, Македонија, посветен на десеттата Ирска дивизија од Првата светска војна.
Ирската дивизија на која е посветен самиот споменик броела 8.000 војници и се борела во близина на селото Костурино против бугарската војска.
1 Местоположба
Споменикот се наоѓа во непосредна близина на спојот на регионалниот пат 1105 со регионалниот пат 1401. Тој се наоѓа зад поголемите грчки воени гробишта, на едно плато над нив.
2 Галерија
Пјотр Болотников

Пјотр Григориевич Болотников (|Пётр Григо́рьевич Боло́тников; 8 март 1930 – 20 декември 2013 година) бил советски спортист на атлетика кој најмногу се натпреварувал во трчање на долги патеки. Тој бил победник на натпреварот за 10.000 метри на Летните олимписки игри 1960 година.
Бил роден во Зиновкино, округ Краснослободски, Мордовиска АССР (сега Република Мордовија). Болотников почнал да се занимава со атлетика уште на дваесетгодишна возраст, кога се приклучил на советската армија. Тренирал во ВСС Спартак, чиј тренер бил Григориј Никифоров.
Болотников ја освоил својата прва титула на државното првенство на 10.000 м во 1957 година, кога изненадувачки го победил големиот Владимир Кутс во завршницата директно за 0,2 секунди. Станал двоен советски шампион на 5000 м и 10 000 м од 1958 до 1962 година. Тој, исто така, ја освоил националната титула на 10.000 м во 1964 година и националната титула во крос-кантри во 1958 година. Во 1959 година станал почесен мајстор на спортот на СССР.
Болотников веќе учествувал на Летните олимписки игри 1956 година, но без никаков успех. На Олимписките игри во Рим во 1960 година, Болотников ја контролирал трката на 10.000 метри од почетокот до крајот, победувајќи ги главните фаворити Ханс Гродотцки од Источна Германија и Мареј Халберг од Нов Зеланд со пет секунди разлика. На 5 октомври истата година, во Киев, Болотников го намалил светскиот рекорд на 10.000 м за речиси дванаесет секунди на 28:18,8.
Само две недели пред Европското првенство 1962 година во Белград, на 11 август 1962 година во Москва, Болотников го намалил сопствениот светски рекорд на 10.000 м за 0,6 секунди на 28:18,2, со што станал главен фаворит на долги растојанија на првенството. Лесно победил на трката на 10.000 м, но изненадувачки бил победен и освоил трето место на 5.000 м.
По неуспешните Летни олимписки игри во 1964 година, Болотников одлучил да се повлече од атлетиката во 1965 година. Добил Орден на Ленин во 1960 година.
Болотников починал на 20 декември 2013 година, на 83-годишна возраст.