procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Сузан Браун (математичарка)

Сузан Норт Браун (|Susan North Brown; - ) била професорка по математика на универзитетскиот колеџ Лондон (УКЛ) и водечки истражувач во областа на механиката за флуиди.
1 Позадина и вработување
Точната временска рамка на кариерата на Сузан Браун може тешко да се утврди, но билтенот објавен од страна на одделот за математички и физички науки во УКЛ, кратко време по нејзината смрт, нуди рамка за нејзините достигнувања во кариерата и ја истакнува почитта која таа ја имала кај колегите и студентите. Нејзиниот до-дипломски степен по математика бил стекнат на Св. Хилда колеџот, Оксфорд. За околу две години таа ги продолжила студиите во Оксфорд, во теоретската механика на флуидите - и потоа се преселила на Дарамскиот универзитет, за да го заврши својот докторат во 1964 година. За тоа време таа одржувала лекторски предавања и во Дарам и во Њукасл, а во 1964 година започнала лекторско предавање, со кое започнала нејзината долгогодишна соработка со УКЛ. Од лекторски предавач таа напредувала во лектор во 1971 година, а во 1986 година била назначена за професор. Горенаведениот билтен на одделот, , кој ги резимира нејзините достигнувања по нејзината смрт, изразува верување дека Браун била првата жена во Обединетото Кралство, која била назначена за професор по математика.
2 Истражување
Одделот на Браун ја опишал неа како извонреден учител и како некој со меѓународна репутација во нејзиното истражување. Имала продуктивно партнерство во динамиката на флуидите со колегата од УКЛ, Кит Стјуартсон, кој исто така пристигнал во УКЛ во 1964 година. Цитирајќи го горенаведениот билтен на одделот, „Заедно објавиле 29 трудови и се пионери во раните развојни случувања на теоријата „тројно ниво“ што, за возврат, ја овозможило резолуцијата на долготрајните прашања во стабилните и нестабилните течења на заобиколните рабови, и придружните важни аеродинамички апликации. Друга област за која професорката Браун била особено позната, била серијата разговори за критичните слоеви, особено ефектите на вискозност и нелинеарност, како и апликациите за геофизички текови, како што се атмосферските авиони“. Гугл наведува бројни документи за парот „СН Браун, К Стјуартсон“, а неколку од нив се наведени подолу.
3 Смрт
Браун починала во Лондон, на 11 август 2017 година, на возраст од 79 години.
4 Избрани публикации
****
Анете Имхаузен

Анете Имхаузен (|Annette Imhausen; исто така позната и како Анете Ворнер, р. ) — германска историчарка по математика, позната по нејзината работа на античката египетска математика. Таа е професор на кластерот за нормативни редови на извонредност на Гете, Франкфуртски универзитет.
1 Образование и кариера
Имхаузен студирала хемија на Јоханес Гутенберг, универзитетот во Мајнц, положувајќи го државниот испит во 1996 година. Докторирала по историјата на математиката во Мајнц, во 2002 година, под заеднички надзор на Дејвид Е. Роуви и Џејмс Ритер.
Откако предавала коптски јазик во Мајнц во 1998 година, таа работела како инструктор на Кембричкиот универзитет од 2003 до 2006 година. Се враќа во Мајнц, како асистент професор од 2006 до 2008 година и станува професор во Франкфурт во 2009 година.
2 Придонеси
Имхаузен е претставена во телевизиската серија Би-би-си, Приказна за математиката.
Нејзина дисертација, ''Ägyptische Algorithmen. Eine Untersuchung zu den mittelägyptischen mathematischen Aufgabentexten'', била издадена од издавачката куќа Харасовиц во 2002 година (Ägyptologische Abhandlungen, том 65). Таа е, исто така, автор на ''Математиката во Стариот Египет: Контекстуална Историја'' (печатено од Принстонскиот универзитет, 2016 година).
Ургентен центар (српска ТВ серија)

Ургентен центар
Жанр
Автор
Сценарио
Режија
Улоги, Марко ЈањиќТамара КрцуновиќКатарина РадивојевиќИван БосиљчиќЗинаида ДедакинИван ЈевтовиќДаница МаксимовиќВласта ВелисављевиќСтефан БундалоБојан ПериќМики МанојловиќМилица ЈанкетиќДубравка МијатовиќНемања ЈаничиќМиодраг Драгичевиќ
Земја
Локација
Јазик
Број на сезони
Број на епизоди
Времетраење
Продукција
Извршен продуцент
Коизвршен продуцент
Продуцент
Монтажер
Сценографија
Кинематографија
Продукција
Дистрибуција
Емитување
Емитер, Прва ТВ
Премиерноприкажување
Сродноприкажување
Емитување во Црна Гора
Емитер, ПРВА ЦГ
Премиерноприкажување
''Ургентен центар'' (УЦ) е српска телевизиска серија која се прикажува од 6 октомври 2014 на телевизија Прва. Претставува обработка на американската серија ''Ургентен центар''.
1 Епизоди
Сезона, Епизоди, Оригинално прикажување
Прво прикажување, Последно прикажување
1, 16, 6 октомври 2014, 2 февруари 2015
2, 60, 17 септември 2018, мај 2019
2 Улоги
* Марко Јањиќ како д-р Марко Павловиќ
* Тамара Крцуновиќ како д-р Милица Лукиќ
* Катерина Радивојевиќ / Милица Јанкетиќ како медицинска сестра Катерина Грујиќ
* Иван Босиљчиќкако д-р Немања Арсиќ
* Зинаида Дедакин како медицинска сестра Љиљана Милановиќ
* Иван Јевтови како д-р Рефик Петровиќ
* Даница Максимовиќ како медицинска сестра Дана (сезона 1)
* Власта Велисављевиќ како Г-дин Андриќ (сезона 1)
* Стефан Бундало како Мишко (сезона 1)
* Бојан Периќ/Миодраг Драгичевиќ како Никола Ристиќ
* Мики Манојловиќ како лекар Шчепановиќ
* Дубравка Мијатовиќ како д-р Сара Коларов (сезона 2)
* Немања Јаничиќ како Љуба (сезона 2)
3 Меѓународно покажување
Држава, ТВ, Прикажување(сезона 1), Прикажување(сезона 2)
Србија, Прва, 6 октомври 2014 година. - 5 февруари 2015 година., 17 септември 2018. - мај 2019.
Црна Гора, Прва ЦГ, 6 октомври 2014 година. - 5 февруари 2015 година., 24 септември 2018. - мај 2019.
Хрватска, РТЛ, 4 мај 2015 година. -28. мај 2015 година
Босна и Херцеговина, Федерална телевизија, 17 септември 2018. - ''се уште трае''
РТРС, 17 септември 2018. - ''се уште трае''
Волчјак (планински врв)

Волчјак (на месен говор ''В'чјак'' или ''В'лчак'') — највисок врв и гребен на планината Серта во источниот дел на Македонија, помеѓу Повардарието и областа Лакавичко во Радовишко. Неговата надморска височина изнесува 1159 метри. Сместен е на истоимениот издолжен планински гребен со меридијански правец на протегање север - југ во средишниот дел на планината Серта (Конечка Планина). Поточно, сместен е во средишниот дел на раздробеното планинско било, со неопределен срт, југозападно од радовишкото село Конче и на север од течението на Вардар во Демиркаписката Клисура Од врвот се пружа извонредна глетка на целата планина Серта, долината на Вардар со клисурата и гратчето Демир Капија и планината Кожуф на запад, Гевгелиско-валандовската котлина на југ, планината Пирин на исток и планините Клепа и Мокра на север. На самиот планински гребен има присуство на доста волци и друг дивеч, поради што најверојатно го добил и името. Источната падина на Волчјак кон Радовишко е обрасната со букова шума, но е многу обесшумена и опустошена од дрвосеча.
1 Галерија
Нора Колдервуд

Нора Изобел Колдервуд (|Nora Isobel Calderwood; - ) била шкотски професор и математичар.
1 Ран живот и образование
Колдервуд е родена во 1896 година во Блергаври, Пертшир, во Шкотска. Нејзиниот татко Дениел Скот Колдервуд бил директор на Блергаври јавното училиште. Нејзиното семејство потоа се преселило во Единбург, кога таа била сè уште млада, откако нејзиниот татко бил назначен за директор на црквата на шкотското нормално училиште.
Колдервуд започнала во Џејмс Гилеспи училиштето во 1901 година, на возраст од пет години, останувајќи таму шест години. По добивањето на стипендија од Единбург барг комитетот за средно образование таа студирала на Единбуршкиот женски колеџ од 1907 до 1914 година. Во 1910 година, на 14-годишна возраст таа го поминала високото пијано, а во 1913 година била именувана за дукс (врвен ученик во класата) од класите по музика на Едингбуршкиот женски колеџ. Исто така, ја добила наградата за најдобар научен научник и најдобар аритметичар, и на двете поднела оставка, како и Косторфин наградата за најдобар математичар.
Колдервуд студирала на Единбуршкиот универзитет од 1914 до 1920 година, заработувајќи диплома за наука (Чиста) во 1919 година, како и мастер за уметности по политичка економија во 1920 година. Земените курсеви вклучувале математика, латински јазик, природна филозофија и хемија. Следната година се приклучила на факултетот на Бирмингемскиот универзитет, предавајќи математика. Наскоро, сепак, таа се вратила во Единбург, за да ги продолжи студиите, под водство на математичарот Александер Ејткен, докторирајќи по математика на универзитетот во 1931 година, со тезата за ''Истражувањата во теоријата на матриците''.
2 Кариера и истражување
Калдервуд била член на Единбуршкото математичко друштво на кое се приклучила во 1919 година, како сè уште додипломец, а Лондонското математичко друштво се приклучило во 1922 година.
Таа е најпријатно опишана од студентката, Маргарет Ли, родена во Ирска (1962 дипломирана математичарка) со еден од нејзините омилени спомени: „Д-р Нора Колдервуд - каква жена, која толку многу нѐ сакаше, таа едвај можеше да ги задржи прашањата за испит во тајност“.
2.1 Награди и почести
Херс е исто име за Колдервуд наградата, академска награда на Бирмингемскиот универзитет.
3 Приватен живот
Калдервуд никогаш не се омажила. Била многу умешна во пијано, и давала рецитали во Бирмингем.
Чеси во Хрватска

Чесите во Хрватска (|Češi v Chorvatsku) — еден од 22 уставно признати малцинства во Република Хрватска. Според последниот попис од 2011 година, во Хрватска живее 9.641 чех, од кој најмногу во Бјеловарско-билогорската жупанија, административен и културен центар на чесите во Хрватска е градот Дарувар.
Општината Кончаница е единствена административна единица во Хрватска во која чесите претставуваат мнозинство.
1 Гласила
Локалното Радио Дарувар секојдневно емитува емисија на чешки јазик. Новинско-издавачката куќа „Једнота“ го издава чешкиот неделник „Једнота“, детскиот месечник „Детска кутија“, годишниот „Чешки народен календар“ и публицистичкиот магазин „Преглед.
2 Миграција
Миграцијата на чесите во Хрватска траела околу 150 години, а истата била олеснета поради тоа што двете земји припаѓале на Австроунгарската монархија .
Ден на арапскиот јазик

Ден на арапскиот јазик се одбележува еднаш годишно на 18 декември. Прославата на денот била заснована од страна на УНЕСКО во 2010 година, со цел „да се прослават повеќејазичноста и културната разновидност , како и да се промовира еднаква употреба на сите шест службени јазици во организацијата". Денот 18 декември бил избран како датум за арапскиот јазик , бидејќи е „датумот во 1973 година, кога Генералното собрание го одобрило арапскиот јазик како службен јазик на ОН“.
1 Поврзано
* Меѓународен ден на мајчиниот јазик
* Службени јазици на Обединетите Нации
Разгледи

Разгледи — македонско списание за литература и култура оформено во 1953-1954 година.
1 Историја
Првиот самостоен број на списанието „Разгледи“ бил објавен на 21 август 1955 година во уредништво на Јован Бошковски. Претходно списанието било објавувано како подлисток на „Нова Македонија“. Од 1959 година форматот и нумерацијата доживеале промени, а списанието почнало да излегува месечно. Во 1964 добива поднаслов - ''списание за литература, уметност и култура'', а во 2005 поднасловот бил променет во - ''списание за литература, уметност, култура и духовност''.
Списанието излегувало до 2011 година.
2 Уредници
Главни и одговорни уредници на „Разгледи“ биле авторите:
1955 — Јован Бошковски
1957 — Владо Малески
1957 — Коле Чашуле
1964 — Димитар Солев
1971 — Петар Т. Бошковски
1977 — Благоја Иванов
1982 — Данило Коцевски
1987 — Александар Поповски
1990 — Данило Коцевски
2004 — Петар Волнаровски
Во уредувањето на „Разгледи“ учествувале авторите: Милан Ѓурчинов, Матеја Матевски, Атанас Вангелов, Александар Спасов, Влада Урошевиќ, Бранко Пендовски, Цане Андреевски и други. Во периодот на книжевните полемики, „Разгледи“ се востановило како бастион на модернистите, како противтежа на списанието за литература „Современост“.
Света Марија (остров)

Света Марија е мал остров кој се наоѓа на јужниот дел од Велико Езеро на островот Млет. Тоа е многу мало островче со големина од 120 m x 200 m. На островчето се најдени остатоци на римски објекти, но сепак е најмногу познато по бенедиктанскиот манастир од 12 век.
Првите бенедиктанци кои дошле на островот Млет изградиле манастир во местото Локрум во 1203 година. После нив дошле бенедиктанци од италијанската област Апулија, што предизвикало незадоволство кај домашните бенедиктанци. Поради тоа, захумскиот жупан Десин (според некои извори захумскиот кнез Деса), на италијанските бенедиктанци им го дал островчето сред Велико Езеро на Млет, за да изградат таму свој манастир. Манастирот бил изграден, а потоа на островот била подигната и црква. Манастирот бил изграден во романиски стил и бил повеќепати обновуван. Денес манастирот е двокатна ренесансна градба, која од двете страни има двор, а главниот тракт кој е свртен кон дворот има аркаден ходник. На југоистчниот агол била изградена одбранбена кула, така да целиот објект, вклучувајќи ја тука и црквата, има одбранбен карактер. Манастирот бил напуштен во 1869 година, а тој настан се поврзува со локалната легенда, според која бенедиктанците го проколнале месното население да сѐ прави наопаку. Како монаси во манастирот живееле многу познати уметници и поети. Најпознати од нив биле дубровничките поети Мавро Ветрановиќ, Игнат Ѓурѓевиќ и еден од најпознатите византолози од тоа време Анселмо Бандури. Црквата Света Марија е во склоп на манастирот. Таа е еднобродна, романиска (апулиска) градба, изградена според иста таква црква која бенедиктанците ја изградиле во Монте Гаргана. Црквата била обновувана и проширена во 16 век и тогаш на тремот бил поставен грбот на хрватскиот поет Гундулиќ.
1 Галерија
2 Наводи
Френки де Јонг

Френки де Јонг (роден на 12 мај 1997 година) — холандски професионален фудбалер кој настапува за Барселона.
Младински производ на Вилем II, де Јонг го поминал целиот систем на младинските категории на клубот. На 10 мај 2015 година, де Јонг го направил своето деби во Ердивисе против АДО Ден Хаг, заменувајќи го Терел Ондан во победата од 1-0 за домаќините.
Во летото 2015, де Јонг се приклучил на Ајакс потпишувајќи четиригодишен договор. Тогаш тој помогнал да стигне Ајакс до финалето на Лига Европа во 2017 година. Подвизите на де Јонг во текот на сезоната 2016-17 сезона за Јонг Ајакс, му ја донеле наградата Талент на сезоната во Јупилер лигата.
1 Клупска кариера
1.1 Барселона
На 23 јануари 2019 година, шпанскиот клуб Барселона го објавила потпишувањето петгодишниот договор на де Јонг кој стапил на сила на 1 јули 2019 година, за пријавен надомест од 75 милиони евра.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Пашино Рувци

Свети Ѓорѓи — главна манастирска црква на Пашинорувскиот манастир во прилепското село Пашино Рувци, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во источниот дел на селото Пашино Рувци, на оддалеченост од околу километар и пол од него.
2 Историја
Според пишаните податоци, темелите на старата црква се откриени на 12 февруари 1991 година, а денешната црква е изградена и осветена на 8 мај 1993 година. Ктитор на црквата е Живко Кочоски.
3 Архитектура
Манастирската црква „Свети Ѓорѓи“ во Пашино Рувци има крстовидна форма на градба, со централна купола и две помали куполи на јужниот и северниот дел.
4 Галерија
5 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Обршанска парохија
* Пашино Рувци
Евкалиптол

Евкалиптол — природно органско соединение, во течна состојба и без боја. Претставува цикличен етер и монотерпеноид.
Евкалиптолот е познат и под голем број на синоними: 1,8-цинеол, 1,8-епокси-''p''-ментан, 1,8-оксидо-''p''-ментан, 1,3,3-триметил-2-оксабицикло[2.2.2]октан, цинеол.
Соединението прв го препознал и нарекол францускиот хемичар Франсоа Станислас Клое во 1870 г., утврдувајќи ја главната составница на маслото од дрвото син евкалиптус (''Eucalyptus globulus'').
Мајорон

Во честична физика, мајорони (именувани по Еторе Мајорана) се хипотетички тип на Голдстонови бозони за кои се претпоставува дека се посредници во неутринското масено нарушување на лептонскиот број или ''B'' − ''L'' при одредени високоенергетски судири како што се:
: +&#x20;&#x2192;&#x20; +&#x20; +&#x20; J
Каде два електрони се судираат, за да се создадат W-бозони и со мајоранот J. Се претпоставува дека U(1)B–L симетријата е целосна за да опстои мајоронот односно да не биде проголтан од страна на баждарниот бозон и спонтано да се распадне. Мајороните првично биле формулирани во четири димензии од Ј. Чикашиге, Р. Мохапатра и Р. Печеи за да се разберат неутринските маси со помош на механизмот на сеење и да се бараат во процесот на безнеутрискиот двоен бета-распад. Постојат теоретски проширувања на оваа идеја во суперсиметрички теории и теории кои вклучуваат крајно сложени димензии. Со движење низ дополнителнипросторни димензии детектираниот број на настани на создавање на мајороните соодветно се менува. Математички, мајороните можат да се моделираат со тоа што ќе им се дозоли да се движат низ материјал, додека сите други сили на стандардниот модел се фиксирани во орбиобразивна точка.
1 Потраги
Експериментите кои ги проучуваат двојните бета-распади имаат поставено граници на распадните модови кои оддаваат мајорани.
НЕМО има забележано бројни различни елементи. ЕКсО и Камланд-Зен ги имаат определено времетраењето на полуживотите за мајоронските распади кај ксенонот.
2 Дополнителна литература
******
Горинхем

Горинхем, исто наречен Горкум ( или ), е град и општина во западна Холандија, во покраината Јужна Холандија. Општината покрива површина од од кои е водна. Општината имала население од во година.
Во општината Горнхем исто така припаѓа и населеното место, Далем.
1 Наводи
Лигнан

Лигнаните се голема група на полифеноли присутни во растенијата. Тие се димерни соединенија кои се формирани со поврзување на две молекули на фенилпропаноиден дериват. Примери за лигнани се ентеролигнаните, ентеродиол и ентеролактон.
Православна црква на Украина

Православна црква на Украина (|Православна церква України) е автокефална национална црква во Украина.
1 Историја
Во 988 година кнезот Владимир од Киев (подоцна Свети Владимир) го прифатил византиското православие и наредил да се покрсти неговото население.
На 24 мај 2023 година, Архиерејскиот совет одлучи целосно да се префрли на Ревидираниот јулијански календар и дека оваа транзиција ќе се случи на 1 септември 2023 година. конечно ќе го одобри преминот кон Ревидираниот јулијански календар.
2 Поврзано
* Реформа на црковниот календар во Украина
Повратник (филм од 2015)

Повратник (англиски: ''The Revenant'') — американски филм од 2015 година, во режија на Алехандро Гонсалес Ињариту, кој е и автор на сценариото, заедно со Марк. Л. Смит. Во главните улоги настапуваат: Леонардо ди Каприо, Том Харди, Вил Поултер и Донал Глисон. Во 2016 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во 12 категории, а победил во три (најдобра режија, најдобар главен глумец и најдобар фотографија). Исто така, филмот освоил три награди „Златен глобус“ и четири награди „БАФТА“.
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива во првата половина на 19 век. Извидникот Хју Глас (го игра ди Каприо), заедно со својот син, се наоѓа на лов на диви животни. Тогаш, групата ловци е нападната од едно индијанско племе при што едвај успеваат да се спасат. Додека талкаат низ шумата, Глас се оддалечува од својата група, со намера да го испита теренот, но тогаш го напаѓа гризли. Сепак, тој успева да ја убие мечката, но претрпува тешки повреди. Водачот на ловците, капетанот Ендрју Хенри (го игра Глисон) не сака да го остави Глас да умре, но бидејќи тој го забавува движењето на ловците, Хенри остава двајца ловци, Фицџералд (го игра Харди) и Бриџер (го игра Поултер) да го чуваат Глас. Фицџералд се обидува да го задави Глас, а потоа го убива неговиот син, по што тој и Поултер го оставаат ранетиот Глас во шумата. Тогаш започнува тешкото патешествие на Глас, кој има огромна волја да преживее, со цел да му се одмазди на Фицџералд за убиениот син. Најпрвин, Глас ја избегнува потерата од Индијанците така што скока во студената река; потоа среќава осамен Индијанец, кој е пријателски настроен кон него и двајцата го продолжуваат патувањето; подоцна, Глас налетува на група француски ловци на крзно при што спасува една индијанска жена, успева да украде коњ и побегнува во шумата. Во меѓувреме, Фицџералд и Бриџер пристигаат во воениот логор, каде на капетанот Хенри му кажуваат дека Глас умрел. Меѓутоа, еден ден, во логорот пристигнува француски ловец, кој раскажува за случката со Глас, по што капетанот Хенри организира потера по него. Така, војниците го спасуваат Глас, а кога потерата се враќа во логорот, капетанот Хенри открива дека Фицџералд побегнал. Оттука, тој и Глас тргнуваат во потрага по Фицџералд, но кога го наоѓаат, тој го убива капетанот Хенри. Сепак, Глас успева да го стигне Фицџералд и меѓу нив започнува борба, а кога Глас сака да му го зададе завршниот удар, тој го здогледува индијанското племе и го турка Фицџералд во реката, а Индијанците го убиваат.
Скирос

Скирос (грчки: ''Σκύρος'') — остров во Грција, најјужниот остров од Споради во Егејското Море. Околу вториот милениум п.н.е. и малку подоцна, островот бил познат како Остров каде живееле Магнечаните. На 209 квадратни километри, тој е најголемиот остров на Споради и има население од околу 3.000 жители (во 2011 година). Таа Тој дел од регионалната единица Евбеја.
Грчките воздухопловни сили имаат голема база во Скирос, поради стратегиската локација на островот во средината на Егејското Море.
1 Општина
Општината Скирос е дел од регионалната единица на Евбеја. Покрај островот, Скирос се состои од малиот населен остров Скиропула и неколку помали ненаселени острови. Вкупната површина на општината е 223,10 квадратни километри.
2 Географија
Северот на островот е покриен со шума, додека на југ се наоѓа највисоката планина на островот Кочила (792 м). Главниот град на островот исто така се вика Скирос (или, локално, Хора). Главното пристаниште, на западниот брег, е Линарија. Островот има замок, кој датира од венецијанската управа (13-ти до 15 век), византиски манастир, гроб на англискиот поет Руперт Брук. Постојат многу плажи на брегот. Островот има своја раса на коњи.
3 Историја
Според старогрчката митологија, Тезеј умрел на Скирос кога локалниот крал, Ликомед, го фрлил од карпа. Островот исто така е познат во митовите како место од каде што Ахил отпловил за Троја откако Одисеј го открил во дворот на Ликомед. Неоптелем, синот на Ахил, бил од Скирос. Малиот залив наречен Ахили ​​на источниот брег на островот се смета дека е место каде што Ахил заминал со Грците.
Во 475 п.н.е., според Тукидид (1.98), Кимон го освоил целиот остров. Од тој датум, атинските доселеници го колонизирале и станале дел од Атинската Империја. Островот имал стратешката трговска позиција помеѓу Атика и Црното Море (Атина зависела од снабдувањето со жито).
Во 340 п.н.е. Македонците го презеле островот и владееле до него до 192 п.н.е., кога кралот Филип V го вратил на Атина.
По Четвртата крстоносна војна од 1202-1204, островот станал дел од Геремија Гиси.
4 Историско население
Година, Население
1981, 2,757
1991, 1,806
2001, 2,602
2011, 2,994
Оскар Родригес (велосипедист)

Оскар Родригес Гараикоечеа (|Óscar Rodríguez Garaicoechea; р. во ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
Во август 2018 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2018, на која ја освоил етапата 13.
1 Достигнувања
;2018
: 1. Етапа 13 Вуелта а Еспања
: 1. Планински пласман Трка на Алпите
Лагуна

Лагуна е залив одвоен од морето со песочни наноси. Лагуна е плитко подрачје на солена или бочатна вода на морското крајбрежје кое е во помала или поглема мера затворено. Обично е одделено од отвореното море со нискиите песочни острови (лидо) или коралните превлаки. Лагуните најчесто се наоѓаат покрај ниските песочни морски крајбрежја, посебно на устијата на реките во морето.
Лагуните исто така се нарекуваат и канали помеѓу копната и коралните гребени, и водат кон атолите (видови на острви).
Познати лагуни на крајбрежјата се Венецијански Залив, Балтичко Море, Црно Море и Мексикански Залив.
1 Лагуната како тема во уметноста и во популарната култура
* „Сината лагуна“ (англиски: ''Blue Lagoon'') — песна на американската музичарка Лори Андерсон (''Laurie Anderson'') од 1984 година.* „Сиви лагуни“ (англиски: ''Grey Lagoons'') — песна на британската рок-група Рокси мјузик (''Roxy Music'') од 1973 година.
Западнофризиски Острови

Западнофризиски Острови (|Nederlandse waddeneilanden; |Nederlânske waadeilannen) — островска верига во Северното Море недалеку од брегот на Холандија, along the edge of the Ваденското Море. They continue further east as Источнофризиските Острови на Германија and are part of Фризиските Острови.
Од запад кон исток, островите се: Нордерхакс, Тексел, Влиланд, Рихел, Гринд, Терсхелинг, Амеланд, Риф, Енгелсманплат, Схирмониког, Симонсзанд, Ротмерплат, Ротумерог и Заудердаунтјес.
1 Географија
Веригата претсавува остаток од леднички образувани песочни плитаци, кои веројатно биле дел од некогашниот брег на Холандија. Пред повеќе илјади години морето ги пробило и подрачјето било поплавено, создавајќи го денешното Ваденското Море.
2 Управна поделба
Островите Нордерхакс и Тексел се дел од покраината Северна Холандија. Влиланд, Рихел, Гринд, Терсхелинг, Амеланд, Риф, Енгелсманплат и Схирмониког се во состав на покраината Фризија. Помалите острови Симонсзанд, Ротмерплат, Ротумерог и Заудердаунтјес припаѓаат на Гронинген.
3 Туризам
Фризиските Острови денес се познати како одморалишни места. Помеѓу нив сообраќаат редовни траекти и посетителски тури кои почнуваат од копното. Во рамките на секој остров, најпогодно превозно средство е велосипедот. На Виланд и Схирмониког се дозволени само возилата на редовните жители.
4 Поврзано
* Западна Фризија
* Источнофризиски Острови
* Севернофризиски Острови
Мануае (Друштвени Острови)

Атолот Мануае, се наоѓа на околу 60 км северозападно од Маупиха (Мопелиа) и 255 км западно од Маупити. Тоа е најзападниот остров на Заветрените Острови од архипелагот на Друштвените Острови и се наоѓа 350 км западно од Бора Бора и 550 км западно од Папете.
1 Географија
Мануае е остров во Тихиот Океан, територијален дел на Француска Полинезија. Островот се состои од прстен помали острови во пречник од околу 6-7 милји, кои се издигнуваат на само неколку метри над морското ниво. Премините кои ги одвојуваат заради тоа се непловни. Овие мали островчиња (моту) се покриени со кокосови палми и со тропски песочни плажи. Вкупната површина на островот зафаќа околу 3,5 км.
2 Историја
Првиот европски посетител бил британскиот морепловец Семјуел Волис, во 1767. Мало село било основано таму во тоа време, чии остатоци уште можат да се најдат на северниот дел на главниот остров. На атолот во 1855 се насукал бродот ''Џулиа Ен''. Неговата посада и патници, вклучувајќи дваесет и четири жени и деца живееле на атолот два месеци, за кое време успеале да направат брод со кој биле во можност да отпловат до Рајатеа. Нема докази дека островите биле некогаш трајно населени пред насукувањето на бродот ''Џулија Ен.'' На почеток во 1952 година островите биле редовно посетенувани од трговци со копра. Во текот на 1960-тите години, овие случајни посетители почнале да ги фотографираат големиот број морски желки сè додека нивните активности не биле законски ограничена во 1971 година. Денес атолот е посетуван редовно од страна на рибарите од Рајатеа.
Островите, кои немаат редовни бродски или авионски врски со други локации во Француска Полинезија, се во сопственост на Француската Тахитска Компанија (француски: "Compagnie Française de Tahiti"), која одгледувала 57,000 кокосови палми во 1920-тите. Сега веќе напуштена, плантажата некогаш произведувала до 70 тони копра на годишно ниво.
3 Администрација
Атолот административно е дел од комуната (општината) Маупити, самата во управна субдивизија на Заветрените Острови.
4 Други имиња
Други имиња дадени на Мануае се Фенуа Ура (тахитски: Fenua 'Ura) и Скили (англиски: Scilly ).
5 Природен резерват
Лагуната на атолот е дом на голем број ретки видови и е природен резерват од 1992 година. Плажите се популарни со морски желки, вклучувајќи ја и загрозената зелена морска желка, која доаѓа еднаш годишно да положи јајца на островските плажи на почетокот на секој ноември. Атолот е исто така дом на големи лежишта на остриги кои содржат до 3 или 4 милиони школки.
6 Поврзано
*Друштвени Острови
*Француска Полинезија
*Заветрени Острови
7 Наводи
Маупити

Маупити чие поранешно име било Мауруа е мал корален атол со вулкански остров во средината. Тој припаѓа на групата Заветрени Острови, дел од архипелагот на Друштвените Острови кои се наоѓаат во Тихиот Океан на територијата на Француска Полинезија. Островот има 1.200 жители на површина од 11 км2.
1 Историја
Постојат археолошки артефакти од стара полинезиска култура кои датираат од пред најмалку 850 г. Првиот Европеец кој пристигнал на островот бил Холанѓанецот Јакоб Рогевин во 1722 година. Историски, островот имал силни културни врски со Бора Бора.
2 Географија
Маупити се наоѓа во западниот дел на Заветрените Острови во Француска Полинезија. Тоа е најзападниот вулкански остров во архипелагот, 40 км западно од Бора Бора. Централниот остров Маупити има висок врв кој се издига до 380 метри надморска височина и површина од 11 км2. Лагуната има големи и рамни корални острови во северниот гребен. Островот се смета за мала сестра на Заветрените острови, со целата полинезиска автентичност на островите Тахити.
3 Администрација
Маупити административно е комуна (општина) во групата Заветрени Острови. Главната населба е Вајеа.
3.1 Население
Според пописот во 2007, на островот живеат околу 1200 жители. Основната економска активност на Маупити е производство на нони.
4 Туризам
Близок до Бора Бора, се смета за бисер на Јужниот Тихи Океан. Тој е вулкански и планински остров опкружен со лагуна со кристално чиста вода и бел песок (островчиња). На Маупити не постои ниту хотел, бар, ресторан, ниту ноќен клуб. Нема никаков туристички капацитет освен еден мотел на плажата Тиера.
Маупити е достапен со авион преку Бора Бора или Рајатеа. Единствениот приод што води кон надворешниот свет е релативно опасен, што објаснува зошто Маупити долго време бил безбеден од европската колонизација.
Лебед OB2

Лебед OB2 е OB асоцијација која што е дом на едни од најголемите најсвтели ѕвезди познати, вклучувајќи ја светлосната
променлива CYG OB2#12. Таа, исто така, вклучува и една од најголемите познати ѕвезди, NML Cygni. Регионот припаѓа во поширока форма на ѕвезди наречена Лебед X, кој е еден од најсвeтлите објекти на небото. Регионот вклучува 1.400 пресеци од Земјата во соѕвездието на Лебед.
Младиот кластер е еден од најголемите познати и најголема ѕвезда во северната полутопка, некои го класифицирале како младо збиено ѕвездено јато сличен на оние во Големиот Магеланов Облак. Денес, сепак, се смета за масивно ѕвездено здружение со ниска густина.
Иако е повеќе од десет пати поголем од Орионската маглина, која лесно може да се види со голо око, Cygnus OB2 се крие зад масивниот облак од прашина познат како Лебедов Расед, што ги заматува многу ѕвезди во него. Ова значи дека и покрај неговата големина, тешко е да се одредат неговите вистински својства. Проценетиот број на масивни ѕвезди се движи од 50 до 100 од спектрален тип O и неговата вкупна маса е пресметана како (4-10) × 104 или 3 × 104 сончеви маси, според други испитувања.
И покрај тоа, неодамнешните истражувања кои се движат од радио до рендгенски бранови должини го набљудуваат регионот за да стекнат подобро разбирање за тоа како се појавуваат ѕвезди и планети со таков голем обем. Овие истражувања вклучуваат набљудувања со Хандра Х-Реј обзерваторијата, вселенскиот телескоп Спицер, Хершелската вселенска опсерваторија и канарите на Гран Телескопио. Што се однесува до неодамнешните набљудувања, се одвиваат последните фази на процесот на фотопластика, каде што најголемите ѕвезди го формираа и расчистија амбиенталниот материјал од регионот.
+Првите 12 Шултеви Ѕвезди, Ѕвезда, Реден број на Шултева Ѕвезда, Спектрален вид, Болометриска магнитуда, Сончева маса
59, #1, O8.5V, −9.3, 44
83, #2, B1I, −7.4, 18
#3, O6IV + O9III, >17 + >8
217, #4, O7III((f)), −9.6, 52
V729, #5, O7Ianfp + Ofpe/WN9 (+B0V:), −10.6 / −10.5, 31 + 9
317, #6, O8V, −9.2, 42
457, #7, O3If, −10.8, 114
465, #8A, O6If + O5.5III(f), −9.8/−9.4, 44 + 37
462, #8B, O6.5III(f), −10.4, 80
483, #8C, O5If, −10.1, 71
473, #8D, O8.5V + O9V: (+ A2V?), −8.4, 19+19+?
431, #9, O5–5.5I + O3–4III, ~−10/~−10, >34 + >30
457, #10, O9.5I, −10.4, 75
734, #11, O5If, −10.0, 58
304, #12, B3-4Ia<sup>+</sup>, −10.95, 110
556, #18, B1Ib, −9.0, 33
417, #22, O3If + O6V(f), ~−10.4
516, O5.5V((f)), −11.1, 100
771, O7V, −10.6, 90
Други значајни ѕвезди, кои не се вклучени во Massey вклучуваат BD + 40 ° 4210, синиот џин и светлосина променлива, како и масивна ѕвезда BD + 43 ° 3654. Истакнатите членови на асоцијацијата често се нарекуваат по нивните Шулте броеви: на пример, Шулте 12, ВИ Сигни 12 или Сигнус OB2 # 12. Бројот најпрвин бил користен во документот за откритие од 1953 година, каде што биле нумерирани 11 "сини гиганти". 12-тата ѕвезда (Cyg OB2 # 12) беше додадена во 1954, и уште осум набргу потоа. Самиот Шулт ги задржал веќе објавените броеви и додал многу повеќе кога го проучувал здружението кое го нарекол VI Cygni.
Хеспе

Хеспе (|Hespe) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во близина на границата со сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија, западно од Шаумбуршката Шума, непосредно од Средногерманскиот Канал. Низ општината тече потокот Рие.
1.2 Соседни општини
Соседни општини се: општината Мербек, градот Штатхаген, општините Хелпзен и Зегебрух, како и градот Бикебург.
1.3 Општински единици
Хеспе се состои од следниве места:
* Хеспе
* Хидензен
* Лефезен
* Штемен
Хелпзен

Хелпзен (|Helpsen) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Нинштет.
1 Географија
Општината се наоѓа западно од окружниот град Штатхаген, помеѓу Бикеберг и Шаумбуршката Шума. Од градовите Штатхаген, Обернкирхен и Бикебург е оддалечена околу 7 километри.
1.1 Општински единици
Хелпзен се состои од следниве места:
* Хелпзен
* Кирххорстен
* Зидхорстен
1.2 Соседни општини
Почнувајќи од североисток надесно, Хелпзен се граничи со следниве места: окружниот град Штатхаген, општината Нинштет, градот Обернкирхен, како и општините Зегебрух и Хеспе.
Зегебрух

Зегебрух (|Seggebruch) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Општината се наоѓа помеѓу Минден и Штатхаген на железничката линија Хановер-Минден. Јужно од нејзе се протега природниот парк Висорамнини Везер Шаумбург-Хамелн.
Соседни општини се: Хеспе, Хелпзен, Обернкирхен и Бикебург.
1.1 Општински единици
Зегебрух се состои од следниве места:
* Алт Зегебрух
* Ној Зегебрух
* Талензен
* Ехторф
* Ширнајхен
* Дајнзен
* Баум
Покрај нив и местото Брумерсхоп припаѓа на општината.
Сесквитерпен

Сесквитерпен се класа на терпени кои се состојат од три изопренски единици со молекулска формула C<sub>15</sub>H<sub>24</sub>. Како и монотерпените, сесквитерпените може да бидат ациклични или да содржат прстени. Со биохемиски модификации како оксидација или преуредување на молекулата се добиваат сесквитерпеноиди.
1 Биосинтеза
Во реакцијата помеѓу геранил пирофосфат со изопентенил пирофосфат како производ се добива фарензил пирофосфат кој е изграден од 15 C-атоми, и кој претставува интермедиер во биосинтезата на сесквитерпените.
Моту Оне

Моту Оне' , познат и како '' 'Белингхаузен' '', е атол на групата Заветрени Острови кои се дел од архипелагот Друштвени Острови кој се наоѓа во Тихиот Океан. Моту Оне се наоѓа 550 километри северозападно од Тахити и 72 километри североисточно од Мануае, најблизок сосед.
Гребенот на Моту Оне сосема ја опфаќа лагуната, без премин. Сите негови страни се покриени со ниски, песочни острови освен јужната страна. ''Моту Оне'' значи ''песочен остров'' на полинезиски, што во суштина означува ниско, песочно островче кое не може да одржи постојано човечко живеалиште.
1 Историја
Името Атол Белингсхаузен или поретко ''Белингсхаузен'' на атолот му го дал еден руски офицер и морепловец од германско потекло во Руската царска морнарица, Ото Естефејевич Коцебу во чест на Фабијан Готлиб фон Белингсхаузен. Не треба да се меша со островот Белингсхаузен, кој е дел од Јужните Сендвички Острови, во југозападниот Атлантик.
Атолот бил посетен од страна на Истражувачката Експедиција на САД во септември 1839.
2 Администрација
Атолот Моту Оне е дел од комуната (општината) Маупити, и самата дел од административната субдивизија на Заветрените Острови, како дел на Француска Полинезија
3 Поврзано
*Француска Полинезија
*Друштвени Острови
*Заветрени Острови во Француска Полинезија
4 Надворечни врски
**
Нинштет (Долна Саксонија)

Нинштет (|Nienstädt) — општина во округот Шаумбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината се наоѓа околу 4 километри југозападно од окружниот град Штатхаген и 17 километри источно од Минден.
1 Географија
1.1 Местоположба
Нинштет се наоѓа на северните падини на ридскиот масив Бикеберг, помеѓу градовите Бикебург и Штатхаген на сојузниот автопат Б65.
1.2 Соседни општини
Соседни општини се градовите Штатхаген и Обернкирхен, како и општината Хелпзен.
1.3 Општински единици
Општината е составена од следниве места: Зилбек, Ликвеген, Вакерфелд и Мајнефелд.
Хуахине

Островот Хуахине или "Автентичен" е остров во Француска Полинезија, дел од Заветрените острови кои пак се дел Друштвените острови во Тихиот Океан. Тој се наоѓа 34 км на исток-североисток од Рајатеа, на 43 км исток-југоисток од Тахаа и на 167 км западно-северозападно од Тахити, од 151° западна должина и 16°30 јужна географска ширина. Тој е исто така во близина на Бора-Бора.
1 Топонимија
Хуахине исто така е познат и како "Остров на жената", бидејќи отсекогаш со него владееле кралици. Островот порано бил наречен ''Темататоерау'' а потоа ''Матаиреа''.
2 Географија
На островот има околу жители на површина од 74 км<sup>2</sup>.
Составен е од два планински венци, ''Хуахине Нуи'' ("Голем Хуахине") и ''Хуахине Ити'' ("Мал Хуахине"), одделени со заливите Марое и Боурајне. ''Хуахине Ити'' има само еден вулкан, чиј врв Похуе Рахи, достигнува 460 метри. Повисокиот, ''Хуахине Нуи'' се издига на 669 метри на ''планината Тури''.
Коралниот гребен е видлив на северниот и источниот брег што го прави издигнат атол.
Се одгледува ванила, како и дињи и лубениците на островчињата. Се експлоатира и риболов.
На Хуахине Нуи се наоѓа Фаре, главниот град на островот воедно и на комуната Хуахине. На островот има аеродром.
3 Современа историја
До крајот на 19 век, Хуахине било независно кралство, исто така, се нарекувало Кралство на Хуахине и Мајао. Според традицијата, имало три главни династии:
* Династијата Хауморере била основана во 17 век ; последниот претставник била кралицата Техапапа I која капетанот Кук ја сретнал во 1769. Таа одржувала кохезија и независност на нејзиното кралство.
* Династијата Таматоа произлегла од Техапапа I и нејзиниот сопруг Мато а Таматоа, член на семејството Таматоа од Рајатеа. Тие биле основачи на гранката Таматоа од Хуахине. Оваа династија е владеела до 1854.
* Династијата Теурура е резултат на Аримате Теурураи, поглавар на Хуахине и неговата сопруга Теријтепороуараи Таматоа, членка на семејството Таматоа од Рајатеа, правнука на кралицата ТехапапаI од Хуахине. Оваа династија е владеела од 1854 до 1895 г.
Додека Приветрените Острови, станале француска колонија во 1880, Заветрените Острови останале независни до 1890-тите години. Кралството Хуахине и Мајао било припоено во 1895 г и станало дел на Францускиот естаблишмент во Океанија во 1897 година. Неговата историја оттогаш е испреплетена со онаа на Тахити.
4 Администрација
Административно Хуахине е комуна (општина) дел од административната субдивизија на Заветрените Острови. Тој ги содржи следниве општини:
* Фаје
* Фаре
* Фитии
* Хаапу
* Маева
* Марое
* Пареа
* Тефарерии
Административен центар на општината е населбата Фаре, на Хуанине Нуи.
5 Личности
*Теуруа
*Техапапа II
*Техапапа III
* Регент Марама
* Таматоа VI
6 Поврзано
*Список на владетели на Хуахине
Тахаа

Тахаа (тахитски: Taha’a) е остров во западната група Заветрени Острови, дел од Друштвените Острови во Француска Полинезија, и прекуморска територија на Франција во Тихиот Океан. Островите Тахаа и соседниот Рајатеа во непосредниот јужен дел се затворени од страна на ист корален гребен и тие можеби некогаш биле еден ист остров. Тахаа брои 5.000 жители кои живеат на 90 км2 и достигнува максимална височина од 590 метри. Тој е познат и како "Ванила Остров" и произведува бисери од исклучителен квалитет.
1 Администрација
Административно, Тахаа и околните островчиња кои произлегуваат од коралниот гребен се комуна (општината) и дел на административната субдивизија Заветрени Острови, на Француска Полинезија. Тахаа се состои од следниве поврзани комуни:
* Фаааха
* Хаамене
* Хипу
* Ирипау
* Ниуа
* Руутиа
* Тапуаму
* Вајатоаре
Административниот центар на комуната Тахаа е населбата Патио.
2 Историја
Во времето на посетата на Капетанот Кук во 1769 и 1773, островот бил под окупација на Бора Бора воините.
3 Производство
Тахаа произведува 70-80% од ванилата на цела Француска Полинезија. Поради мирисот на ванила, Тахаа е познат и како "Ванила Остров". Тахаа освен ванила произведува и бисери со исклучителен квалитет.
4 Пристапност
До Тахаа и нејзините мали островчиња може да се стигне со брод и чамец од Рајатеа. Чамците ги оставаат посетителите на островче со плажа со мала лагуна со поглед на Бора Бора. Овие делови на Друштвените Острови се најмалку модернизирани.
5 Тахитски правопис
Тахаа на тахитски се пишува со користење на апостроф Taha’a (за да се истакне гласилната избувна согласка, како што се промовира од страна на Тахитската Академија и се прифаќа од страна на територијалната влада.) Овој апостроф сепак често се испушта. Во старите патнички записи, транскрипцијата Отаха понекогаш се користи.
6 Наводи
Очите на синото куче

Очите на синото куче (шпански: ''Ojos de perro azul'') - збирка раскази на колумбискиот писател Габриел Гарсија Маркес, првобитно објавена во 1974 година. Во збирката се застапени расказите напишани во периодот од 1947 до 1955 година, објавени во списанието ''El Espectador'' од Богота.
1 Содржина
Првото издание на збирката ги содржи следниве 11 раскази:* „Третото помирување со судбината“ (''La tercera resignación''), 1947
* „Другото ребро на смртта“ (''La otra costilla de la muerte''), 1948
* „Ева е во својата мачка“ (''Eva esta dentro de su gato''), 1947
* „Јадот на тројцата месечари“ (''Amargura de tres sonámbulos''), 1949
*„ Дијалогот на огледалото“ (''Diálogos del espejo''), 1949
* „Очите на синото куче“ (''Ojos de Perro Azul''), 1950
* „Жената која пристигнуваше во шест“ (''La mujer que llegaba a las seis''), 1950
* „набо, црнецот кој ги натера ангелите да чекаат“ (''Nabo el negro que hizo esperar a los ángeles''), 1951
* „Некој чепка меѓу овие рози“ (''Alguien desordena estas rosas''), 1950
* „Ноќта на шлуките бекасини“ (''La noche de los alcaravanes''), 1950
* „Монологот на Исабела додека го гледа дождот над Макондо“ (''Monologo de Isabel viendo llover en Macondo''), 1955
Во подоцнежните изданија се застапени и следниве раскази:* „Тубал-Каин кова една ѕвезда“, 1948
* „За тоа како Натанаел оди во посета“, 1950
* „Човекот доаѓа на дождот“, 1954
2 Осврт кон делото
Самиот Маркес изјавил дека за него овие раскази претставувале еден вид барање на стварноста среде нестварноста. Според книжевните критичари, во неговите први раскази се чувствува влијанието на Франц Кафка, Вирџинија Вулф, надреализмот итн.
Во раните раскази на Маркес е застапен целиот репертоар на клиничката патологија, со неизбежната преокупација со смртта, умирањето, гробовите, испиените очи, со често натрупување на бројни недоволно сварени придавки и споредби, но сепак, со забележителна доза на духовитост. Исто така, во нив, Маркес со голема посветеност ги испитува сите расположливи средства, вклучувајќи ја и интерпункцијата.
Смолфут (филм од 2018)

Смолфут (англиски: ''Smallfoot'') е американски анимиран филм од 2018 година, во режија на Кери Керкпатрик, кој е и автор на сценариото (заедно со Клер Сера), засновано врз книгата „Траги од Јети“ (''Yeti Tracks'') на Серхио Паблос. Гласовите ги позајмуваат: Ченинг Тејтум, Џејмс Корден, Зендаја, Комон, Леброн Џејмс, Дени де Вито, Џина Родригес, Јара Шахиди, итн.
1 Синопсис
Високо на Хималаите се наоѓа село во кое живеат Јети. Нивниот живот се заснова врз низа закони, напишани на камени плочи, а за строгото почитување на законите се грижи Чуварот на камењата (гласот на Комон). Еден ден, Миго (гласот на Тејтум) среќава човек, но никој во селото не верува во неговата приказна, зашто во камените плочи е запишано дека не постои такво нешто. Единствено му веруваат неколку млади Јети, предводени од Мичи (гласот на Зендаја), ќерката на Чуварот на камењата. Миго слегува во едно село и го грабнува Перси (гласот на Корден), поранешен славен водител на емисии за животни, чија слава веќе е згасната. Потоа, Миго се враќа во селото и на сите им го покажува човекот кого го нарекуваат Смолфут, а тој е воодушевен од откритието кое повторно ќе го направи славен. Меѓутоа, појавата на човекот го загрозува древниот поредок во селото. Поради тоа, Чуварот на камењата му ја открива тајната на Мико: камењата и законите напишани на нив се лажни, со цел жителите на селото да се заштитат од лошите луѓе. Притоа, тој го убедува Мико да каже дека не постои Смолфут. Тогаш, Мичи го враќа Перси во големиот град, а Мико и нејзините другари одат да ја спасат неа. Таму, Мичи е воодушевена од глетката, но луѓето се исплашени од неа и полицијата настојува да ја зароби. Во последен миг, благодарение на Мико и на Чуварот на камењата, Мичи и нејзините другари успеваат да се спасат, а Перси го спасува Мико од полициската потера. Горе во селото, Чуварот на камењата им ја кажува на жителите вистината за лажните закони, а потоа, сите Јети слегуваат во градот, со намера да им покажат на луѓето дека не се чудовишта.
Книжевен историчар

Книжевен историчар е академски образуван научник којшто се занимава со проучување на книжевната историја, односно на историја на книжевноста.
Според тоа, предмет на неговите проучувања можат да бидат различни подрачја: историја на национална литература, споредбена (компаративна) литература и општа (светска) историја на литературата.
Во светски рамки, книжевните историчари можат да се занимаваат со пручување на асиро-вавилонската, индиската, египетската, кинеската, римската, старословенската, англиската, француската, американската и други литератури.
Македонските книжевни историчари се посветени на проучување на средновековната македонска книжевност, македонската книжевност во XIX век, македонската книжевност меѓу двете светски војни и македонската книжевност по Втората светска војна.
Меѓу најпознатите македонски книжевни историчари спаѓаат: Харалампие Поленаковиќ, Блаже Конески, Гане Тодоровски, Васил Тоциновски, Блаже Ристовски и други.