Џампаоло Пацини

Џампаоло Пацини (роден на година), со прекар ''Ил Пацо'' („Лудиот“) по неговото презиме — поранешен италијански професионален фудбалер кој играл на позиција напаѓач.
Тој го поминал поголемиот дел од својата кариера во Серија А со Аталанта, Фјорентина, Сампдорија, Интер и Милан, и Хелас Верона, исто така играјќи во Серија Б за првиот и последниот од тие клубови. Тој е добро познат по неговото „око за гол“ и движење, особено во шеснаесетникот, како и неговата воздушна моќ и одличната способност да постигнува голови со глава.
Поранешниот италијански репрезентативец, Пацини имал вкупно 25 натпревари и ја претставувал својата нација на Светското првенство во фудбал во 2010 година.
1 Клупска кариера
1.1 Рана кариера
Роден во Пеша, Пацини ја започнал својата кариера во Аталанта, со која го имал своето професионално деби во 2003 година, и брзо се појавил како надежен млад човек. Тој поминал две сезони со Аталанта, играјќи 51 лигашки натпревари и постигнувајќи 12 гола (од кои 3 на ниво во Серија А). Тој се префрлил од лев бек во напаѓач.
1.2 Фјорентина
Пацини се приклучил на Фјорентина од Аталанта за околу 6 милиони евра во јануари 2005 година Во текот на својата прва сезона, тој постигнал десет гола на четири настапи. но не нашол простор во плановите на Чезаре Прандели бидејќи вториот го претпочитал Лука Тони како главен напаѓач, а Пацини и Валери Божинов биле втори напаѓачи.
Со доаѓањето на поранешниот напаѓач на Милан, Алберто Џилардино, Прандели се одлучил за Адријан Муту и Џилардино да формираат впечатливо партнерство, а Пацини имал резервна улога.
1.3 Сампдорија
Како резултат на ограничените можности за првиот тим, Пацини се согласил да се пресели во Сампдорија во јануари 2008 година за трансферна сума од 9 милиони евра.
По својот прв натпревар, против Палермо, во следниот натпревар, Пацини за прв пат се запишал како стрелец со ''блукеркиатите'' против Удинезе во Купот на Италија. Тој го постигнал својот прв гол во Серија А со својот нов тим на 1 февруари 2009 година во натпреварот против Кјево, кој завршил нерешено 1–1. Неговата подмладена форма продолжила кога го постигнал својот прв погодок со Сампдорија во 3-0 против италијанскиот првак Интер во Купот на Италија, и неговиот втор последователен стигнал во пресметката во Серија А против Рома (2-2). Тој добро се комбинирал со Антонио Касано напред, формирајќи веројатно едно од најефикасните партнерства во сезоната во Серија А и правејќи споредби со поранешниот ударен пар на Сампдорија, Џанлука Вијали и Роберто Манчини од доцните 1980-ти и раните 1990-ти. Во тоа време, Пацини важел за најдобар италијански напаѓач.
На 26 септември, тој го постигнал победничкиот гол на натпреварот против Интер. Со победа на овој натпревар, Сампдорија ја предводила табелата за прв пат од 1991 година
1.4 Интер
Пацини му се приклучил на италијанскиот шампион Интер со договор од четири и пол години на 28 јануари 2011 година, при што Џонатан Бијабиани тргнал во спротивна насока како дел од договорот; Пацини бил проценет на 19 милиони евра, додека Бијабјани бил означен за 7 милиони евра. Пацини постигнал гол на своето деби, победа од 3–2 на домашен терен над Палермо, и постигнал уште еден гол во неговиот втор натпревар против Бари. Тој, исто така, го постигнал вториот гол во победата од 1–2 против Фјорентина на 16 февруари 2011 година. На 30 април 2011 година, тој постигнал 2 голови во победата од 2–1 над Чезена, и двата во судиското продолжение. На 22 мај 2011 година, тој постигнал уште два гола во победата на Интер со 3-1 над Катанија.
Пацини ја започнал сезоната 2011-12 на слаба нота, не успевајќи да постигне гол до петтиот натпревар во победата со 3-1 над Болоња. Потоа постигнал гол во следниот натпревар по дриблинг од соиграчот Јуто Нагатомо во победата од 3–2 на гости против ЦСКА Москва. Подоцна претрпел тримесечна гол-суша додека не го постигнал голот за Интер во победата од 2-0 против Фјорентина. Пацини, исто така, дошол уште еден гол подоцна истиот месец против Лече и постигнал гол во воведниот натпревар на Интер во календарската 2012 година во победата од 5-0 против Парма. Делумно поради одличната форма на неговиот соиграч Диего Милито и делумно поради недостаток на конзистентност во менаџерските преференции и изборот на составот, Пацини ги имал поголемиот дел од своите настапи за Интер во текот на сезоната 2011-12 како замена надвор од клупата. Како таков, Пацини можел да постигне само пет гола во Серија А за сезоната и често бил фрустриран пред голот и во европските натпреварувања.
1.5 Милан
По ставување на трансфер-списокот на ''Нероаѕурите'', Пацини му се приклучил на Милан на 22 август 2012 година, во замена за Антонио Касано и 7,5 милиони евра компензација во корист на ''Нероаѕурите''. (Пацини означен за 13 милиони евра и Касано за 5,5 милиони евра. )
На 24 август 2012 година, Пацини изјавил за ''La Gazzetta dello Sport'' за тоа што се случило во Интер: „''Сонувам да бидам одлучувачки фактор во дербито и на многу други натпревари.''''Можев да кажам некои работи, но кавгата траеше со денови и едноставно не ми се допаѓа. Ноќта пред летниот тренинг камп имав телефонски повик и ми кажаа дека сум надвор од тимот''“, открил тој, „''а следниот ден ми рекоа: „Нема да играш на ниту еден пријателски натпревар“, но тоа не беше Страмачони .''''Добивав лоши вибрации, но сега гледам во иднината''“. ''Навистина сум мотивиран бидејќи излегувам од негативна година''“, објаснил Пацини. „''Навистина сакам да ги соберам работите и да се вратам да бидам играч каков што бев пред пет месеци, и на меѓународно ниво.''''Сонувам да добијам повик од Прандели'' “. За размената која го донела Касано во Интер, Пацини изјави: „Антонио и јас сме пријатели уште од нашите денови во Сампдорија. Кога прочитав за оваа зделка на насловната страница на весникот, му се јавив и се пошегував: „Види, деновиве треба да го напишам твоето име на насловната страница. . . Но, за време на тренинг-кампот во Интер, токму Пацини го најави своето неизбежно заминување на навивачите. „Тоа не беше никаков испад, бев мирен и кул. Дадов неколку изјави“, објасни тој, „бидејќи веќе знаев сè за тоа. Прочитав дека сум исфрлен од тимот по таа изјава, но тоа не е вистина. Јас веќе се одлучив и таа изјава беше спонтана. Не го очекував, но тие ја донесоа одлуката и јас ја прифатив. Милан е најдобар и можам да ја држам главата високо.“
На 1 септември, на неговиот втор настап, Пацини постигнал хет-трик во победата на Милан од 3-1 над Болоња, со неговиот стил на игра правејќи споредби со легендата на Милан Филипо Инѕаги, кој се пензионирал неколку месеци претходно. На 3 ноември 2012 година, Пацини ставил крај на својата суша од осум гола кога го постигнал последниот гол во судиското продолжение во импресивната победа на Милан со 5-1 над Кјево. Тоа било прв пат Пацини да ја пронајде мрежата по неговиот хет-трик во септември. На 2 март 2013 година, Пацини постигнал два важни гола во победата над Лацио, со што Милан бил трет на табелата во Серија А, престигнувајќи го Лацио. На 28 април, тој влегол од клупата и постигнал уште еден брз двојник за да го зголеми својот број на 15 во Серија А и да му помогне на Милан да ја прескокне Фјорентина на третото место во победата на Милан со 4-2 над Катанија. Пацини ја завршил својата прва сезона во Милан со 15 гола во Серија А во 30 настапи и уште еден гол во два настапи во Купот на Италија 2012-13.
На 24 мај 2015 година, Пацини го постигнал својот 100-ти гол во Серија А во победата од 3–0 на домашен терен над Торино.
1.6 Верона
По истекот на неговиот договор со Милан во летото 2015 година, Пацини се преселил на слободен трансфер во Хелас Верона, неговиот шести професионален клуб. Тој го постигнал својот прв гол, пенал, во ремито 1-1 против Удинезе на 18 октомври.
На 31 јануари 2018 година, Пацини му се приклучил на шпанскиот клуб од Ла Лига Леванте на позајмица до крајот на сезоната 2017-18. Тој го имал своето деби на 3 февруари 2018 година, доаѓајќи од клупата во 77. минута и го постигнал израмнувачкиот гол во ремито 2-2 против Реал Мадрид.
На 15 декември 2019 година, на 35-годишна возраст, Пацини го постигнал својот прв гол во Серија А од 30 октомври 2017 година, од пенал, што му помогнало на неговиот тим да се врати одзади и да постигне реми од 3-3 на домашен терен против Торино. Погодил и против СПАЛ, Лече и Јувентус.
2 Меѓународна кариера
2.1 Под 21 година
Пацини бил член на селекцијата на Италија до 21 година. На 24 март 2007 година, тој го постигнал првиот гол и првиот хет-трик на новиот стадион Вембли во пријателскиот реми 3–3 со Англија.
2.2 Сениорски тим
Пацини го направил своето деби со сениорската италијанска репрезентација на 28 март 2009 година во квалификацискиот натпревар за Светското првенство против Црна Гора, постигнувајќи го својот прв гол. Четири дена подоцна, тој бил награден со место во стартниот состав против Република Ирска. Тој бил исклучен во втората минута од натпреварот поради лактот на дефанзивецот Џон О'Шеи, најбрзото исклучување во историјата на Италија. Пацини го започнал пријателскиот натпревар против Северна Ирска во Пиза на 6 јуни 2009 година, каде што промашил пенал во 55. минута.
Учествувал на Светското првенство во Јужна Африка во 2010 година.
На 3 јуни 2011 година, две години по неговото деби, тој го постигнал својот втор гол со националниот тим во квалификацискиот натпревар против Естонија.
3 Личен живот
Во 2011 година, Пацини се оженил со Силвија Слити, со која бил свршен пред десет години. Тие се венчале во КастаДива во езерото Комо. Пацини и неговата сопруга имаат едно дете, синот Томазо Пацини, роден на 21 декември 2011 година
4 Медиуми
Пацини се појавува во серијата видео <i>игри на EA Sports на ФИФА; тој бил на насловната страница на италијанското издание на ''ФИФА 12'', заедно со Филип Мексес и светската насловна ѕвезда Вејн Руни.
5 Статистика
5.1 Клупска
Клуб, Сезона, Лига, Куп, Европа, Вкупно
Нат, Гол, Нат, Гол, Нат, Гол, Нат, Гол
Аталанта, 2003–04, 39, 9, 1, 0, —, 40, 9
2004–05, 12, 3, 4, 3, —, 16, 6
Вкупно, 51, 12, 5, 3, —, 56, 15
Фјорентина, 2004–05, 14, 3, 1, 0, —, 15, 3
2005–06, 27, 5, 5, 3, —, 32, 8
2006–07, 24, 7, 2, 2, —, 26, 9
2007–08, 31, 9, 4, 3, 12, 0, 47, 12
2008–09, 12, 1, 0, 0, 2, 0, 14, 1
Вкупно, 108, 25, 12, 8, 14, 0, 134, 33
Сампдорија, 2008–09, 19, 11, 4, 4, 2, 0, 25, 15
2009–10, 37, 19, 2, 2, —, 39, 21
2010–11, 19, 6, 1, 1, 5, 5, 25, 12
Вкупно, 75, 36, 7, 7, 7, 5, 89, 48
Интер, 2010–11, 17, 11, 3, 0, 0, 0, 20, 11
2011–12, 33, 5, 1, 0, 6, 3, 40, 8
Вкупно, 50, 16, 4, 0, 6, 3, 60, 19
Милан, 2012–13, 30, 15, 2, 1, 5, 0, 37, 16
2013–14, 18, 2, 1, 1, 2, 0, 21, 3
2014–15, 26, 4, 2, 1, —, 28, 5
Вкупно, 74, 21, 5, 3, 7, 0, 86, 24
Верона, 2015–16, 30, 6, 1, 0, —, 31, 6
2016–17, 35, 23, 2, 0, —, 37, 23
2017–18, 19, 4, 1, 0, —, 20, 4
2018–19, 29, 12, 2, 1, —, 31, 13
2019–20, 15, 4, 1, 0, —, 16, 4
Вкупмо, 128, 49, 7, 1, —, 135, 50
Леванте (п), 2017–18, 9, 1, 0, 0, —, 9, 1
Вкупно, 9, 1, 0, 0, —, 9, 1
Вкупно, 495, 158, 40, 22, 34, 8, 569, 190
5.2 Меѓународна
Извор:
+Настапи и голови по репрезентација и година, Репрезентација, Година, Настапи, Голови
Италија, 2009, 5, 1
2010, 9, 0
2011, 9, 3
2012, 2, 0
Вкупно, 25, 4
+Меѓународни голови по датум, место, број, противник, резултат, резултат и натпреварување, бр., data-sort- Датум, Место на одржување, капа, Противник, Резултат, Резултат, Конкуренција
1, 28 март 2009 година, Стадион Подгорица, Подгорица, Црна Гора, 1, 2 – 0, 2–0, Квалификации за Светското првенство ФИФА 2010 година
2, 3 јуни 2011 година, Стадион Алберто Браља, Модена, Италија, 17, 3 – 0, 3–0, Квалификации за Евро 2012
3, 6 септември 2011 година, Стадио Артемио Франки, Фиренца, Италија, 21, 1 – 0, 1–0
4, 11 ноември 2011 година, Стадион Миејски, Вроцлав, Полска, 22, 2 – 0, 2–0, Пријателски
6 Почести
6.1 Клупски
Интер
* Копа Италија : 2010–11
6.2 Меѓународни
Италија У-19
* Европско првенство за фудбалери до 19 години на УЕФА : 2003 година
6.3 Поединечни
* Млад фудбалер на годината во Серија А: 2005 * Најдобар стрелец во Серија Б: 2016–17