Владимир Кличко

Владимир Кличко (роден на 25 март 1976 година) — поранешен украински професионален боксер кој се натпреварувал од 1996 до 2017 година. Тој освоил повеќе светски првенства во тешка категорија помеѓу 2000 и 2015 година, вклучувајќи ги и титулите на обединетите помеѓу 2008 и 2015 година. Во тој период, тој ги држел и титулите на Меѓународната боксерска организација (IBO) и списанието ''„Ринг'' “.
Како стратешки и интелигентен боксер, Кличко се смета за еден од најголемите шампиони во тешка категорија на сите времиња. Тој бил познат по својата исклучителна моќ на нокаутирање, користејќи силен удар; директно со десна рака; и лева краток страничен удар, брза рака, импозантната физичка сила (која често ја користел кога ги фаќал противниците) и неговата атлетска работа со нозете и подвижност - невообичаено за боксери од негова големина.
Како аматер, Кличко ја претставувал Украина на Олимписките игри во 1996 година, освојувајќи златен медал во супертешка категорија и завршувајќи го својот аматерски настап со 134 победи и 6 порази. Откако станал професионалец подоцна истата година, тој го победил Крис Берд во 2000 година, освојувајќи ја титулата во тешка категорија на Светската боксерска организација (WBO). Првото владеење на Кличко како шампион завршило со пораз со нокаут од Кори Сандерс во 2003 година, по што следел уште еден пораз со нокаут од Ламон Брустер во 2004 година. Во тоа време Кличко го ангажирал Емануел Стјуард како свој тренер, со што започнало осумгодишно партнерство кое траело до смртта на Стјуард во 2012 година. Особено, Стјуард бил заслужен за преобразбата на Кличко од агресивен ударач во боксер кој е повеќе ориентиран кон одбраната, слично како што правел со Ленокс Луис од 1995 до 2003 година.
Од 2004 до 2015 година, Владимир и неговиот брат Виталиј Кличко (и самиот повеќекратен светски шампион) доминирале во боксот во тешка категорија, период познат како „Период на браќата Кличко“ на дивизијата. Во 2006 година, Владимир вратил дел од светското првенство во тешка категорија откако го победил Берд во реванш псвпјувајќи ги титулите на Меѓународната боксерска федерација (IBF) и IBO. Тој ја освоил својата втора титула во WBO со победата над Султан Ибрагимов во 2008 година. По победата над Руслан Чагаев во 2009 година, Кличко ја добил титулата во ''Ринг'', а конечно ја освоил титулата на Светската боксерска асоцијација (WBA) (унифицирана верзија, подоцна Супер верзија) победувајќи го Дејвид Хеј во 2011 година.
За време на владеењето на Кличко како светски шампион во тешка категорија, неговите борби наводно генерирале до 500 милиони гледачи ширум светот. Кличко ги држи рекордите на сите времиња за најдолго време поминато како светски шампион во тешка категорија со 4.382 денови и најмногу боксери поразени за светското првенство во тешка категорија, со 23 на број. Тој, исто така, ги држи рекордите за најмногу победи и одбрани на титулите на обединетото првенство во историјата на професионалниот бокс. Во 2011 година, и Владимир и Виталиј влегле во Гинисовата книга на рекорди како браќа со најмногу победи во борби за светска титула во тешка категорија (30 во тоа време; 40 од 2020 година). Кличко бил примен во Меѓународната боксерска куќа на славните за 2021 година, откако бил избран во својата прва година од подобноста.
1 Ран живот
Кличко е роден на 25 март 1976 година во Семипалатинск, Казашка ССР, Советски Сојуз (денес Семеј, Казахстан). Тој е син на Надја Улјаневна Кличко (родена Булино) и Володимир Родионович Кличко (1947–2011), генерал-мајор на советските воздухопловни сили и воено аташе на СССР во Источна Германија. Тој е помлад брат на поранешниот шампион во тешка категорија на WBC, WBO и списанието Ring, Виталиј Кличко, моменталниотградоначалник на Киев. Бабата на Кличко по таткова линија била еврејка.
Браќата Кличко живееле како деца во Чехословачка од 1980 до 1985 година, каде што нивниот татко бил стациониран во советските сили. Тие посетувале училиште наменето за деца на советски војници во градот Мимон во Северна Бохемија.
Браќата Кличко живееле во Припјат, Украинска ССР од 1985 до 1986 година, кога градот бил евакуиран по јадрената катастрофа во Чернобил. Постариот Кличко бил и еден од командантите задолжени за чистење на последиците од катастрофата во Чернобил во 1986 година, а потоа му бил дијагностициран рак. Тој служел и како воено аташе во амбасадата на Украина во Германија. Негова мајка е Надја Улјаневна.
И Владимир и Виталиј се доктори на науки по спортска наука, а дисертацијата на Владимир се работи за тоа колку тренинг треба да им се даде на младите спортисти на возраст помеѓу 14 и 19 години врз основа на развојот на нивните тела. Како навод за нивните докторати, Владимир е најавен како „Д-р Челичен Чекан“, прекар сличен на неговиот брат, Виталиј, кој е познат како „Д-р Железна Тупаница“.
2 Аматерска кариера
Кличко почнал да тренира аматерски бокс во училиштето за олимписки резерви во Бровари кон крајот на 1980-тите. Во раните 1990-ти, Кличко бил трениран во полскиот боксерски клуб „Гвардија Варшава“, каде, според Јежи Кулеј, „''Тој и неговиот брат ги уништуваа нашите момчиња''“. Во 1993 година, тој го освоил јуниорското Европско првенство во тешка категорија. Во 1994 година, го освоил второто место на јуниорското Светско првенство во Истанбул, Турција, губејќи од Кубанецот Мишел Лопез Нуњез во финалето. Во 1995 година, тој го освоил златниот медал на Военото првенство во Арича, Италија, победувајќи го Луан Красниќи, од кого загубил во третото коло на Светското првенство во Берлин, Германија претходно истата година. Во 1996 година, тој го освоил второто место во супертешка категорија на Европското првенство во Вејле, Данска, губејќи од Алексеј Лезин на поени (1–6) во финалето. Подоцна истата година, тој го победил Лезин на поени (4–1) во полуфиналето на Летните олимписки игри 1996 во Атланта. Кличко постигнал аматерски рекорд од 134 победи (65 нокаути) и 6 порази. Од неговите шест аматерски порази, два биле со walkover (еквивалентно со технички пораз во професионален контекст), три биле со поени (од Мишел Лопез, Алексеј Лезин и Луан Красниќи, сите ги победи во реванши), а еден бил со RSCI. Вториот резултат се случил на 14-от Куп во Копенхаген, Данска - ноември 1993 година, кога неговата борба со Дон Диего Поедер била прекината во првото коло поради повреда.
Тој првпат го привлекол светското внимание на Летните олимписки игри во 1996 година во Атланта, Џорџија. Го победил Паја Волфграм и го освоил златниот медал во супертешка категорија.
2.1 Најважни моменти
Подолу се наведени значајните достигнувања на Владимир Кличко во аматерскиот бокс:
Јуниорско европско првенство (91 kg), Солун, Грција, септември–октомври 1993:
*1/4: Го победил Иракли Факадзе (Грузија) 5–1
*1/2: Го победил Валентин Савеску (Романија) RSC 2
*Финале: Го победил Сергеј Лопатински (Русија) 5–2
Куп на Копенхаген (91 kg), Копенхаген, Данска, ноември 1993:
*1/4: Го победил Исмаел Коне (Шведска) 5–1
*1/2: Загубил од Дон Диего Поедер (Холандија) RSCI 1
Јуниорско светско првенство (91 kg), Истанбул, Турција, септември 1994:
*1/8: Го победил Константин Онофреи (Романија) 14–5
*1/4: Го победил Рустам Турсењханов (Казахстан) 11–9
*1/2: Го победил Андреј Комбаров (Русија) 8–4
*Финале: Загубил од Мишел Лопез Нуњез (Куба) 2–7
Светско воено првенство (91 kg), Тунис, Тунис, ноември 1994:
*1/2: Го победил Мустафа Амир Амру (Египет) PTS
*Финале: Загубил од Рене Монсе (Германија) службено
Chemistry Cup (91 kg), Хале, Германија, март 1995:
*1/4: Го победил Војчех Бартник (Полска) 9–6
*1/2: Загубил од Пеер Милер (Германија) службено
Светско првенство (91 kg), Берлин, Германија, мај 1995:
*1/16: Го победи Игор Кшинин (Русија) RSCI 2
*1/8: Го победил Јан Безвода (Чешка) 2–0
*1/4: Загубил од Луан Красниќи (Германија) 2–6
Турнир на повеќе нации (+91 kg), Ливерпул, Англија, јуни 1995:
*1/4: Го победил Жан-Франсоа Бержерон (Канада) 10–2
*1/2: Го победил Род Ален (Англија) 9–0
*Финале: Го победил Паоло Видоз (Италија) DQ 2
Светски воени игри (91 kg), Арича, Италија, септември 1995:
*1/8: Го победил Сонг-Геои Јанг (Северна Кореја) 14–2
*1/4: Го победил Игор Кшинин (Русија) RSC 2
*1/2: Го победил Синан Шамил Сам (Турција) 12–2
*Финале: Го победил Луан Красниќи (Германија) 13–12
Куп Странджа (+91 kg), Софија, Бугарија, февруари 1996:
*1/4: Го победил Свилен Русинов (Бугарија) 5–4
*1/2: Го победил Жан-Франсоа Бержерон (Канада) RSC 1
*Финале: Го победил Паоло Видоз (Италија) 7–2
Европско првенство (+91 kg), Вејле, Данска, март 1996:
*1/8: Го победил Шон Марфи (Ирска) DQ 2
*1/4: Го победил Адалат Мамедов (Азербејџан) RSC 3
*1/2: Го победил Атила Левин (Шведска) 7–0
*Финале: Загубил од Алексеј Лезин (Русија) 1–6
Олимписки игри (+91 kg), Атланта, Џорџија, јуни 1996:
*1/8: Го победил Лоренс Клеј-Беј (САД) 10–8
*1/4: Го победил Атила Левин (Шведска) RSC 1
*1/2: Го победил Алексеј Лезин (Русија) 4–1
*Финале: Го победил Паеа Волфграм (Тонга) 7–3
3 Професионална кариера
3.1 Рана кариера
Кличко станал професионалец на промоцијата на Universum Box во Хамбург под менторство на Фриц Сдунек, честопати појавувајќи се на картите за борба заедно со својот постар брат Виталиј. Откако направил непоразен рекорд од 24-0 со 21 нокаут, тој го доживеал својот прв пораз од Рос Пурити со 24-13-1, во она што било првата и единствена професионална борба на Кличко во Украина. Пурити го принудил Кличко, кој во тоа време не поминал повеќе од осум рунди, да се самоуништи. Кличко почнал да биде преоптоварен во десеттата рунда и паднал двапати, но му било дозволено да продолжи. На почетокот на единаесеттата рунда, додека Пурити продолжувал да задава силни удари, тренерот на Кличко, Фриц Сдунек, влегол во рингот и ја прекинал борбата. Три години подоцна, братот на Кличко, Виталиј, го победил Пурити во единаесеттата рунда. На 18 март 2000 година, Кличко се борел со Паеја Волфграм, со кој се борел претходно во финалето на Олимписките игри во супертешка категорија во 1996 година. Во нивниот професионален реванш, Кличко го нокаутирал Волфграм во првата рунда.
3.2 Кличко против Берд, Џеферсон, Шафорд
Владимир Кличко ја добил својата шанса да се бори за светскиот шампион во тешка категорија на 14 октомври 2000 година против шампионот на WBO Крис Берд. Берд, кој се сметал за еден од најизбегнуваните борци во тешката категорија во тоа време, ја освоил титулата шест месеци претходно, на 1 април, од братот на Владимир, Виталиј (кој имал совршен резултат од 27 борби, 27 победи, 27 нокаути пред борбата), како доцна замена за Донован Рудок. Во таа борба, Берд заостанувал на табелата со резултати (83–88, 83–88 и 82–89), но бил прогласен за победник откако Виталиј се повлекол на столчето помеѓу 9-тата и 10-тата рунда поради повреда на рамото. Одбраната на титулата на Берд против Владимир била закажана да се одржи во Келнарена во Келн и била најавена како „Одмаздата на братот“. Во борба која била емитувана на платена телевизија во Обединетото Кралство, Владимир ја освоил титулата светски шампион во тешка категорија на WBO од Берд со едногласна одлука на судиите со резултати од 120–106, 119–107 и 118–108, двапати соборувајќи го противникот на подот.
Првата одбрана на титулата на WBO од страна на Кличко се случила на 24 март 2001 година против Дерик Џеферсон. Џеферсон, кој се смета за голем и атлетски борец и пријателска атракција за навивачите, влегол во борбата со рекорд од 23 победи во 26 борби, од кои 19 победи биле во дистанца (18 од нив во првите три рунди, 11 од нив - во првата рунда). Џеферсон бил најпознат по нокаутот во шестата рунда на Морис Харис, кој бил прогласен за нокаут на годината во 1999 година. Тој имал скор од 4-2 во последните шест борби, губејќи со технички нокаут (ТНО) од Дејвид Изон, во борба која ја добивал според резултатите, но не издржал до крај, и Олег Маскаев во четвртата рунда откако скршил глужд за време на првиот нокаут во првата рунда.
За борбата, Џеферсон имал тежина од 118 килограми, најтешкиот во неговата професионална кариера и 9 килограми потежок отколку во претходната борба. Дополнителната тежина изгледала дека е мускулна. Борбата траела само две рунди. Во првата рунда, Кличко го соборил Џеферсон со краток лев страничен удар. По првата рунда, левото око на Џеферсон било отечено. Кличко го соборил уште двапати во втората рунда, еднаш со исправена десна рака и повторно со уште еден лев страничен удар, а борбата била прекината по последниот нокаут, прогласувајќи го Кличко за победник со технички нокаут во втората рунда. Кличко заработил еден милион долари за борбата.
Следната одбрана на титулата на Кличко била закажана за помалку од пет месеци подоцна, на 4 август 2001 година. Борбата се одржала во Центарот за настани „Мандалеј Беј“ во Парадајс, Невада, против локален борец, Чарлс Шафорд. Во тоа време, Шафорд имал скор од 17-1, по победите против Џими Тандер и Ламон Брустер. Шафорд учествувал со 106 кг, 7 килограми полесен отколку во претходната борба. Шафорд, откако го играл Џорџ Форман наспроти Вил Смит во филмот <i>„Али“, влегол во рингот со Смит покрај себе. Кличко го нокаутирал Шафорд три пати, еднаш во втората рунда, еднаш во третата рунда (двата пати со исправена десна рака) и во шестата рунда со лев страничен удар, а судијата ја прекинал борбата по третиот нокаут. Според статистиката за удари, Кличко упатил 58 од 262 удари (22%), а Шафорд 16 од 190 (8%).
3.3 Кличко против Бота, Мерсер, Меклајн
Кличко се вратил во Германија за следната одбрана на неговата титула во WBO против Франсоа Бота. Борбата се одржала во Ханс-Мартин-Шлаер-Хале во Штутгарт, истото место каде што Бота се борел со Аксел Шулц за титулата во IBF шест години претходно, во најгледаниот боксерски меч во историјата на германската телевизија. Според тренерот на Бота, Абел Санчез, Бота бил во најдобра форма во својата кариера. Јужноафриканскиот кандидат бил во игра во првите рунди, обидувајќи се да го фати Кличко со десен страничен удар, но Кличко успешно се држел на крајот од неговиот удар. Во осмата рунда, Кличко го погодил со контра десна рака, а потоа го погодил Бота со неколку удари, соборувајќи го со лев страничен удар. Бота станал, но останал нестабилен на нозе и му отекле двете очи, што го натерало судијата да ја прекине борбата.
Кличко ја имал закажано својата следна одбрана на титулата три месеци подоцна, на 29 јуни 2002 година во Етес Арената во Атлантик Сити, Њу Џерси, против поранешниот шампион во тешка категорија на WBO, Реј Мерсер. Тоа bilo прв пат во неговата професионална кариера Кличко да се бори против освојувач на златен олимписки медал. 41-годишниот Мерсер, кој се бореl против Ленокс Луис и Ивандер Холифилд во текот на целата своја кариера, се очекувало да биде тежок предизвик за Кличко, кој ќе му го предаде нему и на Ленокс Луис, шампионот на WBC и ''The Ring'', втор заеднички противник (заедно со Франсоа Бота) и борба споредлива со Луис против Тајсон. За време на подготовките за борбата, Мерсер го нарекувал Кличко „Рускиот Томи Морисон“. Од неговото враќање во 2001 година, Мерсер победил во четири борби против искусни борби, три од нив во две рунди, пред борбата со Кличко.
Кличко доминирал над Мерсер во текот на целата борба, запирајќи го Мерсер во шестата рунда. На 2:48 од првата рунда, Кличко го соборил Мерсер со лев страничен удар, станувајќи само вториот човек што го соборил Мерсер. Во текот на борбата, Кличко често изведувал комбинации од вкочанети леви удари, леви странични удари и исправени десни раце. До петтата рунда, лицето на Мерсер станало отечено, а десното око му било исечено. Во шестата, Кличко упатил бран удари, што го натерало судијата да ја прекине борбата. Кличко станал првиот борец што го победил Мерсер во преку држење растојание. Според статистиката на CompuBox, Кличко упатил вкупно 193 удари од 429 (104 моќни удари од 167), додека Мерсер упатил 54 удари од 124 (само 5 моќни удари изведени од 10 упатени).
Кличко се вратил во Центарот „Мандалеј Беј“ за својата шеста одбрана на 7 декември 2002 година против Џамил Меклајн. Меклајн, откако го имал своето професионално деби во боксот во 1995 година, станал етаблиран кандидат откако го победил Мајкл Грант, соборувајќи го со првиот удар и на крајот запирајќи го за 43 секунди. Пред борбата против Кличко, Меклајн победил уште двајца кандидати во тешка категорија, Ленс Витакер и Шенон Бригс, со широки едногласни одлуки. Бидејќи имал висина од 198 сантиметри и дофат од 82, Меклајн бил со слична висина и поголем дофат од Кличко, а исто така бил и 10 килограми потежок. Многу анкети на јавното мислење му дале на Кличко предност од 60–40 во однос на Меклајн. Борбата претставувала главниот настан на картата, во која се појавил и Флојд Мејведер Џуниор, кој ја бранел титулата на WBC во лесна категорија против Хозе Луис Кастиљо.
Борбата се покажала како неизвесна, при што Кличко победувал речиси во секоја рунда користејќи го својот удар и супериорна работа со нозете. На крајот од десеттата рунда, Кличко го соборил Меклајн со серија леви странични удари и оверхенд (над глава) десни удари, и на крајот го нокаутирал со комбинација лево-десно. Пред почетокот на единаесеттата рунда, тимот на Меклајн се откажал, давајќи му на Кличко 36-та победа во кариерата со прекин. Во моментот на прекинот, резултатите биле 98–91, 99–90 (двапати), сите во корист на шампионот. Статистиката на CompuBox покажала дека Кличко упатил 181 од неговите 433 удари (42%), а Меклајн упатил 61 од 307 (20%).
Следната недела по победата на Кличко над Меклајн, Крис Берд, кого Кличко го победил за светската титула во WBO, го победил Ивандер Холифилд и станал светски шампион во IBF.
3.4 Кличко против Сандерс и Брустер
Откако не успеале да постигнат договор со Кирк Џонсон, Фрес Окендо, Лу Саварезе и Дени Вилијамс, ''Универзум'' конечно потпишал договор од 4 борби со Кори Сандерс, кој во тоа време бил рангиран како кандидат број 9 од страна на WBO. Според договорот, првата борба на Сандерс требала да биде за светска титулата во тешка категорија според WBO. Борбата била закажана за 8 март 2003 година во Хановер, Германија. Кличко подоцна признал дека дошол на борбата немотивиран и веќе размислувал за одморот што ќе го ужива по борбата. Кличко доживеал изненадувачки пораз со технички нокаут од Сандерс. Триесет секунди пред крајот на првата рунда, Владимир упатил удар, но Сандерс возвратил со силен страничен удар, што го натерало Кличко да влезе во клинч. Додека бил во клинч, Сандерс упатил уште еден лев страничен удар што го испратило Кличко на подот. Кличко станал, но речиси веднаш бил повторно соборен. Следната рунда, Сандерс продолжил со нападот врз видливо повредениот Кличко, соборувајќи го уште двапати на почетокот на рундата. Судијата го прекинал натпреварот по четвртиот нокаут. Борбата била прогласена за неверојатна на годината од страна на списанието „Ринг“ за 2003 година.
Откако победил во две помали борби во Германија и ги ангажирал услугите на тренерот по бокс, Емануел Стјуард, Кличко повторно се борел за испразнетата титула во WBO на 10 април 2004 година, во Лас Вегас, против Ламон Брустер. Кличко доминирал над Брустер во текот на првите четири рунди, испраќајќи го на подот во четвртата; сепак, работите се промениле во петтата рунда кога Кличко почнал да се заморува, а ударите на Брустер почнале да го удираат. Не бранејќи се и потпирајќи се на јажињата за потпора, Кличко со нестабилни нозе паднал на платното по ѕвончето и судијата ја прекинал борбата поради негова безбедност. Зборувајќи за борбата, Емануел Стјуард изјавил: „''Владимир беше во неверојатна форма. Никогаш не сум видел нешто вакво во мојата кариера. Знам како изгледа кога боксер се повредува од удари. Дефинитивно имаше нешто друго што му предизвика проблеми на Владимир''“.
Кратко по борбата, Кличко бил итно префрлен во болница. Прегледот покажал дека нивото на шеќер во крвта на Кличко е речиси два пати повисоко од дозволената норма. Според членовите на тимот на Кличко, лекарот му кажал на тимот дека Кличко бил „''на само неколку сантиметри''“ од паѓање во дијабетична кома и дека со толку високо ниво на шеќер во крвта, Кличко не би бил способен да издржи ниту една соодветна тренинг сесија. Откако се вратил од прегледот во хотелот, се разболел од гадење, проследено со физичка слабост.
Џад Бернштајн, адвокатот кој го застапувал Кличко, посочил дека тој бил жртва на тековно наместување на борбата во Лас Вегас (кое вклучувало и лажни медицински извештаи), што во тоа време го истражувало ФБИ. Бернштајн истакнал дека во последните 48 часа пред почетокот на борбата, коефициентите за обложување во корист на Кличко брзо паднале од 11 спрема 1 на 3,5 спрема 1, што укажало дека некој знаел дека Брустер имал нефер предност во борбата. Д-р Маргарет Гудман, претседателка на медицинскиот советодавен одбор на Државната атлетска комисија на Невада и главен лекар покрај рингот на Невада, била во рингот и му дала медицинска помош на Кличко по неколку секунди откако судијата ја прекинал борбата. Нејзината првична дијагноза за потрес на мозокот од 3 степен била потврдена во болницата по дополнителни тестови. Гудман била скептична кон теоријата дека Кличко бил дрогиран.
По борбата, посредникот на Владимир, Џо Соуза, бил отпуштен. За време на борбата, Соуза употребил вазелин на лицето, но и на телото на Владимир, што никогаш не било направено во ниту една од претходните борби на Кличко. Како замена, тимот го ангажирал Џејкоб „Стич“ Дуран.
3.5 Кличко против Вилијамсон, Кастиљо, Питер
По поразот од Брустер, Кличко го започнал своето патување назад кон врвот во тешка категорија. Најпрвин, се соочил со силниот Деварил Вилијамсон. Борбата се одржала во Цезар Палас во Лас Вегас, Невада. Вилијамсон го соборил Кличко четириесет секунди по почетокот на втората рунда, но во текот на остатокот од борбата се повлекувал. Случаен удар со глава во последните секунди од петтата рунда предизвикало Кличко да крвари од посекотината над десното око. Поради посекотината, борбата била предвреме прекината, а Кличко бил прогласен за победник со техничка одлука. Двајца од судиите ја оцениле борбата идентично со 49–46 во корист на Кличко, додека третиот судија ја оценил победата на Вилијамсон со 48–47.
Откако го победил Елисео Кастиљо со технички нокаут во четвртата рунда, Кличко потпишал договор за борба против Семјуел Питер во елиминаторски натпревар во IBF и WBO верзиите. Влегувајќи во борбата, Кличко од многумина бил сметан за аутсајдер против фаворитот Питер со резултат 7 спрема 5, кој ги добил сите свои 24 борби, од кои 21 завршиле преку држење растојание. Во тоа време, Семјуел Питер се сметал за еден од најблескавите надежи во тешката категорија. Истакнатите тренери во боксот Анџело Данди и Теди Атлас очекувале Питер да победи. Тимот на Владимир, вклучувајќи го и неговиот брат Виталиј, биле загрижени за Владимир и биле против оваа борба. Сепак, Владимир инсистирал да се бори против Питер, тврдејќи дека победата над страшен, жесток борец како Семјуел Питер ќе му помогне да го врати својот углед и да стане задолжителен предизвикувач за два појаси во тешка категорија.
Првите четири рунди биле неизвесни, при што Кличко работел зад ударот, не дозволувајќи му на Питер да го намали растојанието. На крајот од третата рунда, Питер го затетерал Кличко со моќен лев страничен удар. Тој го повредил Кличко повторно во петтата рунда со уште еден лев страничен удар, испраќајќи го Кличко на подот со зајачки удар. Судијата го сметал тоа за нокаут. Питер веднаш тргнал во напад откако Кличко станал, повторно паѓајќи. Судијата го оценил тоа како втор нокаут. Кличко се вратил смирен и го победил Питер во текот на шестата до деветтата рунда, при што Питер често се обидувал да го погоди Кличко со зајачки удар секогаш кога ќе избегал од клинч. При крајот на десеттата рунда, Питер го затетерал Владимир со силен десен удар, на крајот испраќајќи го Кличко на подот со уште еден десен удар кога Владимир се повлекувал. Во 11-тата и 12-тата рунда, Кличко се обидувал да го држи Питер на растојание користејќи прави удари. Питер го погодил со страничен лев удар во последната рунда, но не можел да го искористи тоа. Наместо тоа, Кличко го фатил со силна контра-лев страничен удар, со што го зашеметил Питер за прв пат во борбата. На крајот борбата завршила до крај, а Кличко ја добил борбата со јасна едногласна одлука. Сите судии ја оцениле борбата исто со резултат од 114–111.
3.6 Кличко против Берд II, Брок, Остин
На 22 април 2006 година, во Манхајм, Германија, Кличко се соочил со Крис Берд по втор пат, овој пат за титулата во тешка категорија на IBF. Во времето на борбата, Берд бил рангиран како најдобар во тешка категорија од страна на ''„The Ring“'', додека Кличко бил рангиран на осмото место. Влегувајќи во борбата, Кличко се сметал за фаворит. Многу набљудувачи очекувале Кличко да доминира над Берд слично како во нивната прва борба. ''22 април 2006 година може да биде еден од најзначајните датуми во историјата на боксот. На тој ден, Владимир Кличко од Украина најверојатно лесно ќе го победи Крис Берд од САД за титулата на Берд во тешка категорија во IBF. Доколку се случи тој резултат, тоа може да го означи почетокот на нов период во боксот. Три од четирите главни титули ќе бидат од Источна Европа. Како поплавите од ураганот Катрина што го зафатија поголемиот дел од Њу Орлеанс, растечкиот бран на борци од Источна Европа се заканува да ја уништи американската супериорност во тешката категорија, ставајќи крај на периодот што започна со владеењето на Џон Л. Саливан - пред 124 години.''
''(Џон Хивели, boxingscene.com)'' 
Кличко го победил Берд со технички нокаут во седмата рунда, станувајќи двократен светски шампион во тешка категорија. Кличко доминирал во борбата користејќи го својот удар и супериорен дострел, соборувајќи го Берд двапати, еднаш во петтата рунда и еднаш во седмата рунда. Берд успеал да стане по вториот нокаут, но лицето му било извалкано и крваво, а борбата била поништена. Во моментот на прекинот, судијата Рој Френсис го прогласил предизвикувачот за победник во секоја рунда, додека двајца други судии, Стив Епштајн и Роберт Хојл, му дале на Кличко сите освен една рунда.
Во својата прва одбрана на титулата, Кличко се согласил да се соочи со тогаш непоразениот претендент во тешка категорија, Калвин Брок. Со резултат од 29-0, 22 нокаути, Брок се сметал за еден од најперспективните и најбараните американски надежни боксери во тешка категорија во тоа време. Во интервју за ESPN во јули 2005 година, Мајк Тајсон ги именувал него и Семјуел Питер како свои омилени борци од новата генерација на тешкаши. Во подготовките, Брок изразил доверба во своите способности: „''Можам да се прилагодам на секој стил. Тој е голем како Џамил Меклајн, но подобар борец. Ќе го победам и ќе станам светски шампион во тешка категорија. Кличко има добар удар, но тие исто така рекоа дека најдоброто оружје на Тимур е неговиот удар. И јас имам добар удар. Можам да се прилагодам на сечиј стил, на сечија сила и да го насочам нивното оружје против нив''.“ Тој, исто така, ги отфрлил тврдењата дека на натпреварувањето му недостасува силна конкуренција: „''Тешката дивизија е преполна со многу таленти. Не е слаба, дефинитивно не е слаба. Дивизијата е доста силна и затоа титулата постојано се менува''.“
Борбата се одржала на 11 ноември 2006 година во Медисон Сквер Гарден. Во првите рунди, економичното, но ефикасно движење на Брок го натерало Кличко да не сака да удира, бидејќи Владимир не бил во можност целосно да го воспостави својот ритам. Помеѓу третата и четвртата рунда, тренерот на Кличко, Емануел Стјуард, го натерал Владимир да притисне. Кличко почнал да се бори поагресивно, повредувајќи го Брок неколку пати со десниот крст. Во петтата рунда, Брок отворил посекотина под левото око на Кличко, која почнала обилно да крвари во шестата. Во седмата рунда, Владимир го удрил Брок со контра десна рака пред да го испрати на подот со уште еден директен десен удар. Брок успеал да стане, но останал нестабилен на нозе, што го натерало судијата да ја прекине борбата.
Кличко потоа се соочил со задолжителниот предизвикувач Реј Остин на 10 март 2007 година, во САП Арената во Манхајм, Германија. 36-годишниот Остин бил најпознат по нерешените резултати против Султан Ибрагимов, Лари Доналд и Ленс Витакер. Како подготовка за борбата, Остин бил трениран од истакнатиот тренер Стејси Мекинли. Кличко победил со нокаут во втората рунда со четири последователни леви странични удари во главата на Остин. Кличко не направил ниту еден десен удар во таа борба.
3.7 Кличко против Брустер II, Ибрагимов, Томпсон
Потоа Кличко се одмаздил за еден од своите претходни порази, победувајќи го Ламон Брустер на 7 јули 2007 година, во Келн, Германија. Тимот на Брустер го замолил судијата да ја прекине борбата на крајот од шестата рунда. Подоцна било откриено дека Кличко поголемиот дел од борбата го водел со скршен среден прст на левата рака.
До крајот на октомври 2007 година, Владимир Кличко започнал преговори со тогашниот светски шампион во тешка категорија на WBO, Султан Ибрагимов, за пресметка за обединување во блиска иднина. Ова ќе биде првата борба за обединување во тешка категорија од 13 ноември 1999 година, кога шампионот на WBC, Ленокс Луис, го победил тогашниот шампион на WBA и IBF, Ивандер Холифилд. На 20 ноември, Кличко и Ибрагимов официјално го потпишале договорот за нивниот натпревар за обединување што ќе се одржи на 23 февруари 2008 година во Медисон Сквер Гарден. Два дена подоцна, во Москва се одржала првата прес-конференција пред борбата. Кличко ги започнал подготовките за борбата на 18 декември. Неговиот тренинг камп се наоѓал помеѓу Санта Моника, Лос Анџелес и Палм Бич, Флорида. Ибрагимов ги започнал подготовките за борбата на 25 декември. Меѓу спаринг-партнерите на Ибрагимов биле поранешниот противник на Кличко, Џамил Меклајн, и шведскиот надежен боксер во тешка категорија, Атила Левин.
Во предвидувањата пред борбата, огромното мнозинство украински, руски и американски набљудувачи очекувале Кличко да победи или со прекин или со едногласна одлука. Од шест новинари на украинското списание ''„Ринг“'', петмина предвидиле дека Кличко ќе го запре Ибрагимов, а само еден очекувал Кличко да победи со одлука. 24 од 26 членови на ''boxingscene.com'' очекувале Кличко да излезе како победник - 18 од нив предвидиле дека победата ќе дојде со нокаут, еден експерт предвидел преку одлука, додека преостанатите петмина не биле сигурни за која било од можностите. Останатите двајца експерти предвидиле дека Ибрагимов ќе победи преку судиска одлука. 10 од 12-те членови на ''ringsidereport.com'' го избрале Кличко да победи, а осум од нив очекувале победата да дојде со нокаут. Останатите двајца го избрале Ибрагимов да победи со прекин. Во подготовките за борбата, тренерот на Кличко, Емануел Стјуард, изјавил дека Султан Ибрагимов ќе биде најтешкиот противник на Владимир досега, пофалувајќи го Ибрагимов за брзината на рацете и подвижноста, додека Кличко го пофалил Ибрагимов за неговите достигнувања: „''Султан Ибрагимов е боксер кој не загубил во ниту една од неговите 23 борби, а единствениот нерешен резултат е против Реј Остин. Неговата аматерска кариера може да се опише како фантастична, а фактот дека тој е светски шампион во тешка категорија зборува многу за неговата професионална кариера. Мислам дека тој е силен и опасен противник кој не треба да се потценува. Неговите последни две борби против Шенон Бригс и Ивандер Холифилд го докажаа тоа''.“ Тренерот на Ибрагимов, Џеф Мејведер, бил уверен дека Ибрагимов ќе може да го воспостави својот ритам и да го „''притисне Кличко во аголот''“. Подготовките пред борбата биле обележани со спорови откако менаџерот на Ибрагимов, Борис Гринберг, го навредил Кличко за време на едно од интервјуата: „''Султан Ибрагимов го нокаутира овој украински геј, мајку му''!“. Гринберг подоцна му се извинил на Кличко. Денот пред борбата, Кличко тежел 108 килограми, најлесната од 1999 година, додека тежината на Ибрагимов била 99 килограми, неговата најлесна од 2005 година.
Од почетното ѕвонче, двајцата борци се бореле несигурно, избегнувајќи ризици. Кличко се повлекол на надворешната страна, борејќи се на растојание и останувајќи недостижен за Ибрагимов, кој се обидел да го воспостави својот десен удар, но Кличко постојано ја притискал десната рака надолу. До крајот на почетната рунда, Кличко станал поактивен со својот удар, додека Ибрагимов безуспешно се обидел да го фати Владимир со серија десни и леви странични удари. До третата рунда, Кличко ја презел контролата врз центарот на рингот, држејќи го Ибрагимов на крајот од неговиот лев удар, а повремено и со десни удари. Во петтата рунда, Кличко го фатил Ибрагимов со права десна рака, но Ибрагимов изгледал неповреден. Повеќето од обидите на Ибрагимов да го приближи растојанието завршиле со „врзување“ на Кличко. Во втората половина од борбата, ситуацијата не се променила, Кличко го држел Ибрагимов на растојание со директни удари, додека Ибрагимов само повремено можел да го фати Кличко со единечни удари во телото. Тимот на Ибрагимов бил речиси тивок од шестата рунда па натаму, неспособен да му даде на својот човек никаков значаен совет. Доминацијата на Кличко станала уште повидлива откако го удрил Ибрагимов директно десно во деветтата рунда, речиси соборувајќи го. Тој повторно го погодил Ибрагимов со контра лев страничен удар на крајот од единаесеттата рунда. Во дванаесеттата рунда, Ибрагимов безуспешно се обидувал да го погоди Кличко со удари одозгора. На крајот, борбата отишла до својот крај, а Кличко бил прогласен за победник со едногласна одлука. Судиите ја оцениле борбата со 119–110, 117–111 и 118–110. Кличко наводно заработил 9 милиони долари за борбата. Тој донирал 500.000 долари од својата заработка на фондацијата „Лауреус Спорт фор Гуд“ во Бронкс.
Борбата станала жестоко критикувана од набљудувачите и истакнатите јавни личности во боксот. Боксерскиот промотор Боб Арум ја нарекол борбата „апсолутна срамота“, додека Ден Гусен ја опишал како „ужасна“. Боксерскиот новинар Фил Сантос истакнал дека Кличко се борел поголемиот дел од борбата „''само со левата рака''“, докажувајќи уште еднаш дека тој „''е најдобриот тешкаш во светот во моментов''“. Сантос, исто така, забележал дека таков претпазлив стил, кој безбедноста е на прво место, нема да му помогне на Кличко да ја зголеми својата популарност во Соединетите Американски Држави. Некои набљудувачи биле повеќе извинувачки за настапот на Кличко: „''Навистина е иритирачки што толку многу луѓе, луѓе кои знаат многу малку за боксот, велат дека доминацијата на Кличко значи стагнација за тешката категорија. Нема сомнение дека откако Кличко ќе ги собере сите појаси, тој ќе остане запаметен како еден од најголемите борци на сите времиња. Да, тој се бори претпазливо и не е спремен да разменува удари, но кој ни кажа дека величината во боксот се мери со бројот на нокдауни? Зошто боксерот кој е во можност да не биде погоден со силен удар во текот на дванаесет рунди е помалку голем од шампионите од минатото кои го жртвуваа своето здравје заради успех''?“
На 12 јули 2008 година, Кличко се соочил со задолжителниот предизвикувач Тони Томпсон. Борбата се одржала во Колорлајн Арената во Хамбург, Германија, на истото место каде што Томпсон го победил тогаш високо ценетиот германски боксер Луан Красниќи во елиминаторски натпревар за титулата во тешка категорија во WBO речиси една година претходно. Во подготовките за борбата, Кличко го пофалил Томпсон за неговите одбранбени способности, додека тренерот на Кличко, Емануел Стјуард, го опишал Томпсон како „''една од најтешките борби што ќе ги имаме''“. Во интервјуто пред борбата, Томпсон ветил дека нема да избега од Кличко и дека ќе застане пред него и ќе се бори рамо до рамо. Бидејќи бил висок 195 сантиметри и 81½ во дофат, Томпсон бил со слична висина и дофат како Кличко. Многу набљудувачи предвидувале дека Томпсон ќе биде тежок предизвик за Кличко, очекувајќи Кличко на крајот да победи со технички нокаут во втората половина од борбата пред борците да влезат во шампионските рунди. Влегувајќи во борбата, Кличко тежел 109 килограми, за 3 килограми полесен од Томпсон.
Воведните рунди биле несигурни, при што Кличко навидум се мачел со незгодниот стил на Томпсон со левата шепа. Сите тројца судии ја доделиле првата рунда на Томпсон. Во втората рунда, двајцата борци добиле посекотина над десното око по случаен удар со глава. Окото на Кличко почнало да отекува откако Томпсон го удрил со десен страничен удар во петтата рунда. Сепак, по шестата рунда, Кличко се чинело дека ја воспоставил својата доминација во рингот, повредувајќи го Томпсон преку неколку исправени десни удари. По седмата рунда, двајцата борци почнале да покажуваат знаци на замор. Во десеттата рунда, Томпсон паднал на подот за време на клинч. Се чинело како Томпсон да паднал главно поради умор, а не поради туркање од Кличко. Во средината на единаесеттата рунда, Кличко го погодил Томпсон со исправената десна рака, што Томпсон не го предвидел тоа, повторно паѓајќи на подот, а овој пат судијата го започнал и броењето. Томпсон успеал да стане, но останал нестабилен на нозе, што го натерало судијата да ја прекине борбата. Во моментот на прекин, Кличко едногласно победувал според резултатите, со резултати 98–92 (двапати) и 99–91.
Во интервјуто по борбата, Кличко признал дека борбата се покажала потешка од очекуваното: „''Не е толку лесно да се одбранат сите титули и помина доста време откако последен пат имав модринка на око, па денес навистина изгледам како боксер. Не очекував победата да дојде толку тешко''.“ „''Бев уморен, мислев дека и тој е уморен''“, изјавил Тони Томпсон по борбата. „''Тој го направи она што го направи еден голем шампион, ја искористи предноста кога бев ранлив. Единственото нешто што ме боли е срцето - за поразот''.“ Емануел Стјуард ја опишал нокаут секвенцата како онаа што ја покажала разликата помеѓу голем тешкаш и најдобриот тешкаш во светот: ''„И двајцата беа уморни, но Владимир сега има искуство, а потоа се врати со втор здив. Искуството е она што му помогна на Владимир да се врати со втор здив и да најде можност да ја обезбеди победата со прекин''.“ Поранешниот неоспорен светски шампион во тешка категорија, Ленокс Луис, го пофалил Кличко за неговата изведба: „''Го следам Кличко веќе некое време и тој се подобрува со секоја борба''.“ Во меѓувреме, обединетиот светски шампион во крузер категорија (јуниорска тешка категорија), Дејвид Хеј, го критикувал шампионот за неговата изведба: „''Ако се бори против мене на ист начин како што се бореше со тој човек, ќе биде нокаутиран во три рунди. Тој го има совршениот стил за мене. Не сакам да има повеќе борби пред мене, бидејќи не сакам некој друг да го прави она што јас ќе го правам против него''.“ Кличко наводно заработил 8 милиони евра (12,4 милиони долари) за борбата.
3.8 Кличко против Рахман, Чагаев, Чемберс
Кличко требало да ги брани своите титули против Александар Поветкин подоцна во 2008 година, но на 25 октомври, Поветкин се повлекол од борбата поради повреда на глуждот. Наместо тоа, Кличко се соочил со Хасим Рахман на 13 декември 2008 година и победил со технички нокаут. Ова било трет пат Кличко да се бори во САП Арената во Манхајм, Германија. Тој доминирал во борбата, победувајќи во секоја рунда, додека добро го користел својот лев удар. Рахман изгледал неспособен да ја издржи силата на ударот на Кличко. Во шестата рунда, Кличко го нокаутирал Рахман со серија леви странични удари, оставајќи го Рахман видливо дезориентиран. Помеѓу шестата и седмата рунда, судијата го предупредил Рахман дека ќе ја прекине борбата доколку Рахман продолжи да добива казна без да возврати. Судијата на крајот го прекинал натпреварот во седмата рунда откако Рахман не успеал да одговори на серија удари. Во моментот на прекинот, Кличко водел кај сите три судии, соодветно 60–53, 60–53 и 60–47. Според CompuBox, Кличко упатил 194 удари (точност од 50,4%) наспроти 35-те на Рахман (точност од 16,8%), што е речиси шесткратно различно.
Кличко требало да се соочи со Дејвид Хеј на 20 јуни 2009 година, но Хеј се откажал неколку недели по борбата жалејќи се на повреда на грбот. Веднаш откако веста за повредата на Хеј се појавила во јавноста, неколку борци во тешка категорија, како што се Александар Поветкин, Чаз Витерспун, Џејмс Тони, Одлание Солис, Доминик Гин и Еди Чемберс, изразиле интерес да го заменат Хеј за пресметката со Кличко. Наместо тоа, тимот на Кличко започнал преговори со Руслан Чагаев, кој бил рангиран како трет најдобар боксер во светот според ''„The Ring“'', и светскиот шампион на WBA, Николај Валуев, кој во тоа време се сметал за голема атракција во Германија. На крајот, Кличко постигнал договор со Чагаев, кој се согласил да го замени Хеј како замена во последен момент (тимот на Валуев сакал борбата да се одложи до есента истата година). Некои набљудувачи верувале дека Чагаев бил подобар предизвик за Кличко отколку Хеј, со оглед на неговата позиција на ранг-листата и фактот дека, покрај светските титули на WBO и IBF, на коцка била и празната светска титула во тешка категорија на ''„The Ring“''. Во споредбата пред борбата, ''„The Ring“'' му давал на Кличко предност во силата, брзината и атлетските способности, како и искуство, а воедно му оддавал признание на Чагаев за подобра одбрана, пофалувајќи го за неговите основи и работа со нозете. Во однос на техниката, двајцата борци биле опишани како на еднакво ниво.
Борбата се одржала во „Велтинс Арена“ во Гелзенкирхен, со над 61.000 навивачи кои присуствувале на борбата, најголемата публика за боксерска борба во Германија од 1939 година, кога Макс Шмелинг го нокаутирал Адолф Хојзер пред 70.000 луѓе во Штутгарт. Кличко доминирал во борбата, држејќи го Чагаев на крајот од неговиот удар и удирајќи со десната рака секогаш кога било потребно. Кличко го соборил Чагаев кон крајот на втората рунда и постепено се борел поагресивно како што напредувала борбата. Тренерот на Чагаев, Михаел Тим, не му дозволил на Чагаев да излезе за десеттата рунда, што го натерало судијата да ја откаже борбата, прогласувајќи го Кличко за победник со повлекување од аголот (RTD). Оваа победа имала дополнително значење бидејќи иако титулата на WBA не била на линија, многумина го сметале Кличко за вистински шампион.
На 9 декември 2009 година, менаџерската група на Кличко, ''K2 Promotions'', потврдила дека е договорено борбата со Еди Чемберс да се одржи во Германија на 20 март 2010 година. Оваа задолжителна одбрана на титулата, првично закажана за декември 2009 година, морала да се одложи поради повреда на раката што Кличко ја добил на тренинг, за која била потребна операција. Во подготовките за борбата, Кличко го опишал Чемберс како „''најдобриот американски тешкаш во моментов''“. Во споредбата на борците пред борбата, ''„The Ring“'' му дал предност на Чемберс во брзината и атлетските способности, како и во одбраната, додека Кличко го оценил како помоќен и поискусен. Во Соединетите Американски Држави, борбата не била емитувана на телевизија од ниту една телевизиска станица, туку била емитувана на официјалната мрежна страница на Кличко за 14,95 долари. Официјалното место бил мултифункционалниот фудбалски стадион Еспирит Арена во Диселдорф, Германија.
Борбата се покажала како еднострана, при што шампионот ги добивал рундите држејќи го Чемберс на крајот од неговиот удар и повремено удирајќи директно со десната рака. Во првите рунди, Чемберс го кревал Кличко и го соборувал неколку пати, но не му бил одземен поен, ниту бил предупреден. Помеѓу шампионските рунди, Кличко бил критикуван од неговиот тренер Емануел Стјуард за тоа што не се бори агресивно, и покрај тоа што лесно победувал на табелата со резултати. Кличко го забрзал своето темпо во текот на последната рунда и, со неколку секунди до крајот, нанел лев страничен удар во слепоочницата на Чемберс. Ударот го натерало Чемберс да падне напред и да ја изгуби свеста подолг временски период. Судијата веднаш се вмешал и го прекинал мечот. Без да се сметаат приходите од рекламирање, Кличко наводно заработил најмалку 6 милиони евра, или 8,12 милиони долари, за борбата. Тоа останува единствениот пораз во прекин во кариерата на Чемберс.
3.9 Кличко против Питер II
По мечот со Чемберс, се сметало дека е на повидок борба за обединување помеѓу Кличко и Дејвид Хеј, кој од ноември 2009 година ја држел титулата во WBA. Кличко го повикал Британецот на YouTube во април 2010 година, велејќи: „''Сакам да ја испратам оваа порака до љубителите на боксот и директно до Дејвид Хеј. Дејвид, веќе двапати се пожали на борбата со двајцата браќа Кличко и сега е време да се случи тоа. Во име на љубителите на боксот низ целиот свет, официјално те повикувам да се бориш со мене. Не можеш да бегаш од мене засекогаш и треба да продолжиш со оваа борба доколку сакаш да бидеш почитуван. Јас сум подготвен сум. Што чекаш''?“
Тренерот на Хеј, Адам Бут, посочил дека Хеј ќе биде спремен да го прифати предизвикот. Двете страни започнале преговори за потенцијална борба и борбата била закажана за септември. Како што преговорите продолжувале да се движат напред, се очекувало борбата помеѓу Кличко и Хеј да се одржи во Германија, а не во Англија. IBF поставила рок за завршување на преговорите на 17 мај. Неколку дена пред крајниот рок, Хеј изјавил дека е заинтересиран да се бори со постариот Кличко, Виталиј, а не со Владимир. Борбата не се материјализирала и Кличко требало да се соочи со задолжителниот предизвикувач Александар Поветкин. На 17 мај 2010 година, започнал 30-дневниот период на преговори за Кличко да ја одбрани својата титула против Поветкин. Во овој период, разговорите за закажување борба со Хеј сè уште биле во тек.
Борбата помеѓу Кличко и Поветкин првично била закажана да се одржи во Франкфурт, Германија, на 11 септември 2010 година. Во јули 2010 година, било потврдено дека борбата ќе се одржи во Франкфурт, а Самуел Питер го заменил Поветкин за закажаната борба бидејќи Поветкин не се појавил на прес-конференцијата, одлучувајќи да се повлече од борбата по совет на неговиот тренер Теди Атлас, кој верувал дека Поветкин не е подготвен да се соочи со Кличко. Кличко се соочил со Питер по втор пат, бидејќи претходно се бореле во 2005 година. Питер тежел 109 килограми, 1 килограм помалку од нивната прва борба. Кличко влегол со тежина од 112 килограми.
Питер ја започнал борбата многу агресивно и го удрил Кличко со прецизен лев страничен удар во првата минута, иако Кличко добро ја завршил рундата. Питер бил удрен со три силни десни удари во втората рунда, од кои едната изгледа го зашеметило. Питер се обидел да се скрие под ударот на Кличко, но бил врзан одвнатре. По четири рунди, борбата станала еднострана во корист на Кличко. Десното око на Питер се затворало и тој добивал тешка казна. По деветтата рунда, тренерот на Питер, Абел Санчез, рекол дека ќе му даде уште една рунда. Емануел Стјуард, исто така, го замолил Кличко да биде поагресивен. Питер диво замавнал во десеттата рунда, а Кличко го соборил со потресна комбинација. Судијата Роберт Берд не започнал со броење и ја поништил борбата, доделувајќи му ја победата на Кличко со нокаут. Кличко, наводно, заработил приближно 7,2 евра милиони долари (9,1 милиони долари) за борбата.
Кличко требало да се бори со Дерек Чисора на 11 декември, но борбата подоцна била откажана на 8 декември поради скинување на мускул во абдоменот од страна на Кличко.
3.10 Кличко против Хеј
На 5 јануари 2011 година, било објавено дека Дерек Чисора ќе ја добие својата борба со Кличко. Ова го разбеснило тренерот на Дејвид Хеј, Адам Бут, кој го опишал потегот како „срам“ во жесток телефонски разговор во живо со Sky Sports News. Бут тврдел дека Хеј ги исполнил сите барања на Кличко. Борбата против Чисора била презакажана за 30 април 2011 година и требало да се одржи во САП Арена, Манхајм. Сепак, на 4 март било објавено дека Кличко се откажал од борбата поради тоа што не е целосно опоравен од скинатиот стомачен мускул. На 5 март, наместо тоа било објавено дека долгоочекуваната борба против Хеј ќе се одржи на 2 јули 2011 година. Борбата била зависна од закрепнувањето на Кличко од скинатиот стомачен мускул. Договорот бил напишан така што доколку Кличко не биде целосно заздравен, тогаш Хеј ќе се бори со неговиот брат, Виталиј.
Кличко се борел против Хеј во борба за обединувањена титулите во тешка категорија на WBA (Супер), IBF, WBO, IBO и списанието ''Ring''. Борбата се одржала во арената Имтек во Хамбург, Германија, на 2 јули 2011 година. Кличко и Хеј се согласиле на поделба на фондот од 50-50, а на Хеј му биле доделени 7.000 места на местото на одржување. Кличко победил според одлуките на судиите, тројцата судии ја оценијле играта со 117-109, 118-108 и 116-110, сите во корист на Кличко. Според CompuBox, Кличко упатил 134 удари од 509 (точност од 26,3%), додека Хеј упатил 72 удари од 290 (24,8%). Кличко го победил Хеј во секоја рунда освен во четвртата. Хеј подоцна открил дека имал скршен прст на десната нога и тврдел дека тоа му го попречило планот за борбата бидејќи сметал дека не е во можност скока кон Кличко како што правел претходно во кариерата. Хеј станал предмет на потсмев и исмејување од страна на боксерската заедница и фановите откако го навел својот прст на ногата како дел од причината зошто загубил. И покрај ова, Кличко тврдел дека Хеј не бил во можност да се бори затоа што бил премногу добар за него. Според SecondsOut, и Кличко и Хеј наводно заработиле 32 милиони долари за секој за борбата.
Откако ја освоил титулата на WBA, сите главни титули во тешка категорија веќе станале во рацете на семејството Кличко. Владимир и Виталиј станале првиот и единствен пар браќа кои ги држеле сите титули во тешка категорија истовремено.
3.11 Кличко против Мормек, Томпсон II, Вах
На 6 октомври 2011 година, Кличко ја објавил својата следна борба. Првично требало да биде на 10 декември 2011 година против поранешниот двократен светски шампион во крузер(јуниорска) категорија, Жан-Марк Мормек (36–4, 22 нокаути). Борбата требало да се одржи во Есприт Арената, Диселдорф. Ова било прва одбрана на титулата на Владимир откако неговата победа над Дејвид Хеј ги обединило сите главни појаси во тешка категорија во рацете на браќата Кличко. Се предвидувало дека борбата ќе генерира 500 милиони гледачи ширум светот, слично на борбата на Владимир против Хеј. На 5 декември 2011 година, борбата била откажана бидејќи Кличко бил примен во болница за отстранување на камен во бубрег. По операцијата за отстранување, тој страдал од треска и воспаление. Борбата била презакажана за 3 март 2012 година, при што Кличко доминирал и го нокаутирал Мормек во четвртата рунда. CompuBox покажал дека за 10 минути и 12 секунди колку што траела борбата, Кличко упатил 39 од 135 удари (29%), а Мормек упатил само 3 од 19 удари (16%). Мормек не успеал да нанесе ништо во 1-та и 4-та рунда.
На 4 март 2012 година, Кличко изјавил дека следниот пат ќе се бори против својот задолжителен предизвикувач Тони Томпсон (36–2, 24 нокаути), кој бил рангиран како осми најдобар во тешка категорија во светот од страна на BoxRec на крајот од претходната година, во реванш од нивната прва борба во 2008 година. Во тоа време, тој изјавил дека новоотворената Барклис Арена во Њујорк била заинтересирана да го претстави Кличко. Откако последен пат се бореле, Томпсон забележал пет победи по ред, сите со нокаут. IBF поставила понуда за паричник, каде што Кличко, на барање, ќе добие 85% од поделбата на паричникот, во споредба со вообичаените 75%. Борбата била потврдена дека ќе се одржи на Стад де Свис во Берн, Швајцарија, на 7 јули. Во едно интервју, Кличко признал дека Томпсон не бил негов прв избор и дека би сакал да се бори со некој со кого не се борел претходно. „''Досега секогаш бев подобар во реваншите. Сепак, не смеам да го сфатам ова лесно бидејќи Томпсон ме познава подобро од кој било друг борец''“, изјавил Кличко во подготовките за борбата. „''Толку долго чекав на овој реванш''“, изјавил Томпсон за време на една од прес-конференциите пред борбата, „''Во Берн, ќе го завршам она што го започнав пред 4 години - ќе го нокаутирам Кличко и ќе ги вратам појасите во Соединетите Американски Држави''“. Томпсон имал тежина од 111 килограми, 11 повеќе од неговата последна борба, додека Кличко тежел 113 килограми, најтежок во целата негова кариера. Дополнителната тежина се чинело дека е мускулна.
Во првата рунда, двајцата борци биле претпазливи, трпеливо проучувајќи се еден со друг. Кличко станал подоминантен во втората, работејќи претежно со својот удар. Томпсон неуспешно се обидел да нападне и во тој процес паднал на подот. Судијата не пресудил дека станува збор за нокаут. Во третата рунда, Томпсон го повредил Кличко за прв пат во борбата со контра лева рака, но Кличко сè уште бил во добра состојба. Во петтата рунда, Кличко го притиснал Томпсон во агол и го повредил со права десна рака, соборувајќи го. Томпсон успеал да стане, но изгледал повредено, но сепак успеал да ја преживее таа рунда. Кличко продолжил со нападот во шестата рунда, повторно соборувајќи го Томпсон со серија удари. Томпсон станал, но моралда се држи за јажињата за да стои, што го натерало судијата да ја прекине борбата, прогласувајќи го Кличко за победник со технички нокаут во шестата рунда. „''Од самиот почеток, не се сомневав дека успешно ќе ги бранам титулите. Но, беше тешко да се темпира прецизен удар. Томпсон беше недостижен, не го изгуби контактот со очите во ниту еден момент од борбата и можеше да ги види повеќето од моите удари''“, изјавил Кличко во интервју по борбата. Тоа било неговата дванаесетта последователна одбрана на титулата, трета најмногу во историјата на тешката категорија. Статистиката на CompuBox покажала дека Кличко упатил 51 од вкупно 121 удари (42%), а Томпсон упатил само 25 точни од 183 удари (14%).
Кратко потоа, Кличко потпишал нов договор за 5 борби со RTL. Според договорот, за секоја борба на Кличко му биле загарантирани 3 милиони евра за права за емитување и 117.000 евра за секоја од 23-те реклами прикажани од мрежата во текот на борбата, или вкупно приближно 2,7 милиони евра.
Првото споменување на потенцијална борба помеѓу Кличко и Мариуш Вах (27–0, 15 нокаути) се случило во август 2011 година, кога тимот на Кличко им се обратил на промотерите на Вах за борба, но ништо не се случило. Промотерот на Вах, „''Глобал боксинг''“, изјавил дека советничката на Кличко, Шели Финкел, ги контактирала. Бернд Боенте ги негирал овие тврдења. Во август 2012 година, се воделе сериозни преговори за борбата. Бил разгледан датум во ноември, а местото на одржување веројатно ќе биде во Хамбург, Германија. Условите биле целосно договорени во рок од неколку дена од преговорите за борбата да се одржи на 10 ноември. Кличко открил дека ќе тренира со Џонатон Бенкс поради тоа што Стјуард се опоравува од операција на цревата. На 25 октомври, Стјуард починал на 68-годишна возраст. Борбата била прв пат во неговата 16-годишна професионална кариера да се соочи со противник повисок од него. Со висина од 2,02 метри, со дофат од 2,08 метри и тежина од114 килограми, Вах бил четири сантиметри повисок од Кличко, со дофат два сантиметри подолг. Во Полска, борбата била достапна преку платформата Canal+ Sport за 39 златни злоти и Polsat Sport за 40 златни зони.
Во ноќта на борбата, на 02 World Arena, Кличко доминирал и ги задржал своите титули со еднострана одлука на судиите. Тројцата судии ја оцениле борбата со 120–107, 120–107 и 119–109. Борбата започнала со борба помеѓу удари, која ја добил Кличко, кој ги следел ударите со својата препознатлива права десна страна. Вах успеал да го заниша Кличко во петтата рунда, но не успеал да ја искористи таа можност. Вах, исто така, покажал одлична борба подоцна кога Кличко почнал да ги пушта рацете повеќе, упатувајќи громогласни удари. Во текот на дванаесетте рунди, Кличко нанел 274 точни од 693 удари (40%), додека Вах упатил 60 точни од неговите 308 упатени удари (19%). По борбата, постоеле обвинувања против Вах дека користел стероиди. Заедно со 5,7 милиони евра гарантирани од RTL, Кличко заработил и 1 милион евра од спонзори, 800.000 евра од продажба на билети и 500.000 евра за реклами во рингот, што вкупно изнесува најмалку 8 милиони евра (10,17 милиони долари).
Неколку дена пред борбата Кличко против Вах, било откриено дека тимот Зауерланд му понудил на Кличко 5 милиони евра за можна борба против тогашниот шампион на WBO во јуниорска категорија, Марко Хак, во иднина. Во тоа време, Хак се подготвувал за одбрана на титулата против Фират Арслан. Менаџерот на Кличко, Бернд Боенте, ја одбил понудата, наведувајќи дека парите не се проблем. Причината зошто борбата никогаш немало да се одржи бил фактот што Кличко имал договор со германската телевизиска мрежа RTL, а Хак имал потпишано со нивната ривалска мрежа ARD.
3.12 Кличко против Пјанета, Поветкин, Леапај
На крајот на 2012 година, WBA му наредила на Кличко да се бори против шампионот на WBA (регуларната) титула Александар Поветкин од Русија до 24 февруари 2013 година, но двете страни не можеле да постигнат договор. WBA му дозволила на Кличко уште една доброволна одбрана на титулата пред да се соочи со Поветкин, но требало да има потпишан договор со Поветкин пред 28 февруари, со нов рок за нивната борба најдоцна до 31 јули.
На 5 март 2013 година, ''K2 Promotions'' објавил дека Кличко ќе се бори против друг непоразен противник, Италијанецот Франческо Пјанета, на 4 мај во САП Арена во Манхајм, Германија. Кличко добил критики во врска со минатите противници. Пјанета не бил исклучок. Во разговор за ESPN, тој рекол: „''Секогаш ме критикуваат за моите противници, не е важно дали се добро познати или не толку и секогаш е многу тешко да се бориш против некој што не е познат затоа што секогаш добиваш вакви критики''“. Пјанета изјавил дека тоа било најголемото искуство во неговиот живот, но не и неговата најголема борба. Тој продолжил да вели дека ја добил својата најголема борба против ракот во 2009 година. Од самиот почеток, Кличко систематски го разбивал Италијанецот, постојано упатувајќи рамни директни удари со десната рака. Тој го соборил Пјанета со десна рака во четвртата рунда, левата рака го соборил Пјанета во петтата; борбата завршила со резултат од 2:52 во шестата рунда кога Кличко го соборил Пјанета по трет пат. Според CompuBox Stats, Кличко упатил 116 точни удари од 277 удари (42%), а Пјанета 24 од 104 удари (23%), што е просек од 4 удари по рунда.
Промотерот Владимир Хрјунов го добил правото да го промовира Кличко против Поветкин со понуда од 23.333.330 долари, а рускиот бизнисмен Андреј Рјабински ги вложил парите. Неуспешните понуди биле од ''K2 Promotions'' (7.130.000 долари) и промотерот на Поветкин, ''Sauerland Event's'' (6.014.444 долари). Тоа му овозможило на Рјабински да ја диктира местоположбата на борбата и им гарантирало на борците најголеми пари во нивните кариери. Врз основа на тоа што имал право на 75 проценти од победничката понуда, Кличко добил 17.499.997 долари, додека Поветкин добил 5.833.333 долари. Се вели дека од таборот на Кличко биле изненадени од понудата. Се очекувало борбата да привлече околу 100 милиони гледачи во Европа. Било објавено дека претседателот на Русија, Владимир Путин, ќе присуствува на борбата.
Борбата се одржала на 5 октомври 2013 година на Олимпискиот стадион во Москва. Борбата била нарушена со над 160 клинчеви, повеќето иницирани од Кличко, проследени со неколку повторувачки груби тактики во текот на целиот натпревар. Ова вклучувало потпирање на Кличко врз противникот и туркање на неговата глава надолу и фрлање на Поветкин за да го спречи Поветкин да клинчи, што резултирало со тоа што судијата некои од паѓањата на Поветкин ги оценил како нокдауни, како и удирањето на Поветкин по командата на судијата за брејк и прениско навалување на неговата глава. Кличко победил според судиите, постигнувајќи нокдаун во втората рунда од брз лев страничен удар и три нокдауна во седмата рунда, вклучувајќи еден предизвикан од директно десно. Сите тројца судии го оцениле резултатот со 119–104 на бодовите. Кличко упатил 139 точни удари од 417 удари (33%), а Поветкин упатил 59 од 283 (21%). По борбата, Кличко во интервјуто изјавил дека немал голема желба да се обиде со нокаут бидејќи руската публика ќе биде разочарана, што довело до шпекулации за наводниот договор меѓу шампионот и организаторите борбата да се одржи на долги патеки, што Кличко подоцна го негирал. Со рејтинг од 9,2, борбата станала најпопуларниот спортски настан на руската телевизија во 2013 година, како и најгледаната телевизиска програма на годината во Москва со рејтинг од 13,9, надминувајќи ја Парадата за Денот на победата во Москва. Вкупно, борбата ја гледале 23 милиони луѓе во Русија. „Борбата“ станала и најпопуларната телевизиска програма на украинската телевизија во 2013 година со рејтинг од 19,5 (публика 18+) и вкупно 23 милиони гледачи и најгледаната програма на РТЛ во 2013 година, со просек од 11 милиони гледачи.
Во ноември 2013 година, Алекс Липај (30–4–3, 24 нокаути) предизвикал огромно изненадување победувајќи го тогаш непоразениот Денис Бојцов и станувајќи задолжителен предизвикувач на WBO. На 5 јануари 2014 година, ''K2 Promotions'' објавил дека е близу до постигнување договор за борбата Кличко против Липај што ќе се одржи во Германија на 26 април. Кличко го потпишал договорот на 3 февруари. Било откриено дека поранешниот предизвикувач за светската титула, Дејвид Туа, одбил „понуда“ да спарира со Кличко пред борбата. Туа за австралискиот весник ''The Courier-Mail'' изјавил дека „не сакал да му помогне на никого да победи „брат од Самоа““. Во ноќта на борбата, Кличко го нокаутирал Липај три пати, а судијата Еди Котон ја прекинал борбата 55 секунди пред крајот на петтата рунда. И покрај сите глупости што ги изнел Липај пред борбата, Кличко му рекол: „''Вистински имаш лавовско срце. Никогаш не застана. Беше предизвикувачки, беше храбар. Имаше голема желба да станеш шампион. Не многу од моите противници имаат таков став, такво срце''.“ Кличко упатил 147 точни удари од 396 удари (37%), додека Липај 10 од своите 69 (14%). 10-те удари биле составени од 6 убодни и 4 моќни удари.
3.13 Кличко против Пулев и Џенингс
IBF конечно наредила натпревар помеѓу Кличко и Кубрат Пулев на 8 мај 2014 година и дал 30-дневен период за преговори. Менаџерот на Кличко, Бернд Боенте, изјавил дека потенцијалната борба со шампионот на WBC, Берман Стиверн, е нивен главен приоритет, борба во која ќе бидат доведени во прашање сите појаси во тешка категорија. Кале Зауерланд изјавил дека ќе побара Кличко (62–3, 52 нокаути) да ја изгуби титулата на IBF доколку не се бори против Пулев. Во исто време, Дионтеј Вајлдер бил именуван за задолжителен играч на Стиверн, а WBC изјавила дека тој мора да се бори со Вајлдер следниот пат. Со оглед на тоа што куповните поени на IBF биле 75–25 во корист на шампионот, Кличко побарал поделбата да биде 80–20 во негова корист. IBF го прифатил барањето. Купувањето на поени се одржало на 17 јуни, кое го добило K2 Promotions. Победничката понуда била 7,25 милиони долари. ''Sauerland Event'' дал понуда за 5,29 милиони долари. Според понудата, K2 го имал местото одредено како О2 Арена во Хамбург, со можен датум 6 септември 2014 година. Во август, Кличко претрпел повреда на бицепсот, со што борбата била одложена за најмалку два месеци. Бил одреден нов датум на 15 ноември. HBO објавил дека ќе ја емитуваат борбата во живо попладне, што ќе биде 19-та борба против Кличко што ќе ја прикажат. Два дена пред борбата, било откриено дека само титулата на IBF ќе биде во прашање за Пулев, но ако Кличко изгуби, преостанатите титули ќе бидат испразнети. Светската публика на борбата се проценува на 300 милиони гледачи.
И покрај тоа што вложил енергичен напор, Пулев претрпел три нокаутани на патот до нокаут во петтата рунда од катастрофален лев страничен удар. Времето на прекин било евидентирано како 2:11 од петтата рунда. Во интервјуто по борбата, Пулев изјавил: „''Владимир е навистина добар противник, но имаше среќа. Сакам реванш''“. Кличко го пофалил Пулев, нарекувајќи го тежок конкурент. Статистиката на CompuBox покажала дека Кличко упатил 38 точни удари од 89 удари (43%), ова вклучувало 47% од неговите моќни удари. Пулев успеал да нанесе само 25 точни од неговите 110 удари (23%). Ова било составено од 10 убоди и 15 моќни удари. Борбата била гледана од страна на 9,16 милиони гледачи во Германија и 1,8 милиони гледачи во Бугарија, станувајќи најгледаниот спортски настан на бугарската телевизија од 2007 година и најгледаната програма во историјата на телевизискиот канал Нова ТВ. Борбата, исто така, имала просек од 620.000 гледачи на HBO и достигнала врв од 700.000 гледачи.
На 20 јануари 2015 година, ESPN објавил дека потенцијалниот натпревар Кличко - Џенингс е потврден и дека ќе се одржи на 25 април 2015 година во Медисон Сквер Гарден. Преговорите првично започнале во ноември 2014 година. Менаџерот на Кличко, Бернд Боенте, конечно го објавил натпреварот и изјавил дека сите договори се потпишани. Барклис Центар во Њујорк првично бил избран за организирање на борбата, но не била наведена никаква причина за промената на местото на одржување.
Тоа било четврти пат Кличко да се бори во Гарден, негов прв пат на арената и во Соединетите Американски Држави од 2008 година, бранејќи ги своите титули во тешка категорија WBA (Супер), IBF, WBO, IBO и ''The Ring''. Тој го победил Џенингс со ефикасно користење на неговиот удар и поништување на офанзивната игра на Џенингс одвнатре, особено со држење на Џенингс, што резултирало со одземање на поен од страна на судијата во десеттата рунда за прекумерно држење, иако Кличко на крајот победил со резултати од 116–111, 116–111 и 118–109. Според Compubox Stats, Кличко упатил 144 точни од неговите 545 удари (26%), додека Џенингс упатил 110 точни од 376 (29 проценти). Според ''Nielsen Media Research'', борбата во просек ја гледале 1,637 милиони гледачи на HBO, достигнувајќи врв од 1.742 милиони гледачи. Со оваа победа, Кличко победил 23 боксери во светскиот шампионат во тешка категорија, соборувајќи го рекордот што го држел Џо Луис 66 години. Кличко наводно заработил 12,5 милиони долари за борбата.
3.14 Кличко против Фјури
Кличко требало да се бори со непоразениот претендент во тешка категорија Тајсон Фјури, задолжителниот предизвикувач на WBO, на 24 октомври 2015 година. На 25 септември 2015 година, Кличко ја одложил борбата, наведувајќи повреда. Натпреварот бил презакажан за 28 ноември 2015 година. Во ноќта на борбата, имало многу спорови, прво почнувајќи со ракавиците, а потоа постоела жалба за платното на рингот. Кличко наводно ги имал рацете завиткани без присуство на претставник на Фјури, па морал да го повтори облекувањето. Кличко ја загубил борбата преку резултат од 115–112, 115–112 и 116–111, сите во корист на Фјури. Тоа било првиот пораз што Кличко го претрпел за повеќе од десет години и го означило крајот на „периодот на Кличко“, осврнувајќи се на временскиот период кога двајцата браќа Кличко доминирале во дивизијата. Кличко и Фјури покажале мала навреда во текот на дванаесетте рунди, но Фјури направил доволно за да ја донесе одлуката. Кличко упатил 52 точни од 231 упатени удари (22,5%), а Фјури упатил 86 точни од 371 упатени удари (23,2%).
Во интервјуто по борбата, емотивниот Фјури изјавил: „''Ова е сон што стана реалност. Работевме толку напорно за ова. Јас го направив тоа. Тешко е да се доаѓа во странски земји и да се донесуваат одлуки. Едноставно ми значи многу да дојдам тука и да ја донесам одлуката''.“ Потоа го зел микрофонот за да му се заблагодари на Кличко: „''Би сакал да му кажам на Владимир, ти си голем шампион. И многу ти благодарам што ме покани. Сето тоа беше забавно и играно за време на подготовката''.“ Кличко не успеал да ја фрли својата добро позната десна рака, главно поради постојаното движење и исмејување на Фјури. Тој изјавил: „''Тајсон беше побрзиот и подобар човек вечерва. Се чувствував доста удобно во првите шест рунди, но бев изненаден што Тајсон беше толку брз и во втората половина. Не можев да ја фрлам десната рака бидејќи предноста беше поголемото растојание што го имаше''.“ Кличко имал клаузула за реванш.
Кличко имал право на реванш со Фјури како дел од договорот за нивната прва борба. Реваншот конечно бил најавен на 8 април 2016 година и требало да се одржи во родниот град на Фјури во Манчестер Арена во Манчестер, Англија, на 9 јули 2016 година. Сепак, Тајсон Фјури објавил преку видео на YouTube дека борбата ќе биде одложена поради истегнување на глуждот што го добил за време на тренингот. Тој им се извинил на своите фанови и потврдил дека борбата ќе биде презакажана за подоцнежен датум. На 7 јули, Фјури објавил преку својот Твитер профил дека презакажаната борба ќе се одржи на 29 октомври во Манчестер Арена. На 23 септември, Фјури повторно ја одложил борбата откако бил прогласен за „медицински неспособен“, пред конечно да ги напушти титулите WBA (Супер), WBO и IBO, наведувајќи проблеми со депресија откако бил позитивен на тест за кокаин. Реваншот со Кличко бил откажан како резултат на тоа.
3.15 Кличко против Џошуа
Неколку дена откако реваншот со Фјури бил откажан, Кличко бил контактиран од Еди Хирн, промотор на шампионот на IBF, Ентони Џошуа, за да се бори на датумот што го закажале за втора одбрана на 28 ноември. Се чинело дека се договорени условите за пресметка од 30 милиони фунти, иако почетниот договор сè уште не бил потпишан. Откако Фјури се откажал од своите светски титули, се велело дека Кличко сака титулата WBA да биде ставена на располагање во потенцијалниот меч против Џошуа и чека одобрување, што WBA постојано го одложувало. Причината зошто WBA го одложувало одобрувањето на борбата било тоа што имале правен договор со Лукас Браун, за да може да се бори за испразнетата титула следниот пат. Кличко потоа го насочил своето внимание кон борбата против Браун на 10 декември, датум за кој неговиот тим имал закажано арена во Германија. На 24 октомври, Кличко претрпел мала повреда на листот од ногата, што го исклучило од натпреварите до 2017 година. Разговорите меѓу таборот на Кличко и Хирн останале активни, а борбата била закажана за првиот дел од 2017 година. На 2 ноември, WBA конечно се согласила да одобри борба за нивната супер титула, под услов Џошуа да го победи Ерик Молина во декември 2016 година.
На 10 декември, веднаш откако Џошуа го победил Молина во Манчестер Арената, Кличко бил поканет во рингот од Хирн. Било објавено дека Кличко и Џошуа ќе се соочат еден со друг за WBA (Супер), IBF и слободните IBO титули на стадионот Вембли во Лондон, на 29 април 2017 година. Претседателот на WBA, Гилберто Хесус Мендоза, потврдил дека победникот ќе мора да се соочи со задолжителниот предизвикувач Луис Ортиз, а роковите ќе бидат утврдени по борбата за обединување. Еден ден подоцна, IBF објавила дека победникот мора да се бори со нивниот задолжителен предизвикувач Кубрат Пулев. Поради овој судир со WBA кој ја спроведувал нивната задолжителна борба, се верувало дека или Џошуа или Кличко ќе мора да се откажат од титулата. Во јануари 2017 година, Еди Хирн објавил дека биле продадени над 80.000 билети, нов рекорд на боксот, надминувајќи го Карл Фроч против Џорџ Гроувс II. Тој поднел барање за да бидат достапни уште 5.000 билети. На мерењето, Кличко тежел 109 килограми, најлесната тежина што ја имал од 2009 година. Џошуа бил потежок со 113 килограми.
Пред повоена рекордна публика од 90.000 присутни, Џошуа победил со технички нокаут во многу драматичен натпревар во кој двајцата дале сè од себе. Тие се бореле во тесни и претпазливи први четири рунди. Во петтата, Џошуа излегол и задал неколку удари, принудувајќи го Кличко да падне на подот. Лутиот Кличко се кренал и доминирал над Џошуа до крајот на рундата, пред да нанесе чиста десна рака и да постигне свој нокдаун во шестата рунда. Следните неколку рунди биле повторно претпазливи, двајцата останале претпазливи еден кон друг, сè додека освежениот Џошуа не го нападнал Кличко во единаесеттата рунда со удар со горен рез во десната страна од лицето на Кличко, што ќе биде почеток на крајот за Украинецот. Џошуа потоа составил неколку мали, но моќни комбинации кои го испратиле неговиот противник на одот. Кличко повторно се кренал, но Џошуа го нокаутирал по втор пат во рундата ослободувајќи комбинација од седум удари, со лев страничен удар. Неколку моменти подоцна, Џошуа се обидел да ја заврши борбата со неколку десни странични удари и успеал да го врати Кличко во јажињата каде што повторно испратил неколку удари. Судијата потоа заклучил дека Кличко примил доволно удари и ја прекинал борбата.
Во моментот на прекинот, Џошуа водел според резултатите на двајца судии со 96–93 и 95–93, додека третиот судија го ставил Кличко во водство со 95–93. Статистиката на CompuBox покажала дека Џошуа упатил 107 точни од неговите 355 удари (30,1%), а Кличко упатил 94 точни од 256 удари (36,7%). Во интервјуата по борбата, Кличко зборувал за клаузулата за реванш, но не дал показатели дали ќе ја активира: „''Секако дека имаме реванш во договорот. Треба да анализирам и да видам што се случило. Жалам што не можев да кренам раце, но му честитам. Стана, возврати и ги освои титулите''.“ На прес-конференцијата по борбата, Џошуа изјавил дека нема да има проблеми со уште една борба со Кличко: „''Не ми пречи повторно да се борам со него, ако сака реванш. Голема почит кон Владимир што ги предизвика младите лавови во дивизијата. Од него зависи, мене не ми пречи. Доколку Роб мисли дека е добро, јас сум подготвен да одам''.“ Еди Хирн изјавил дека следната борба на Џошуа веројатно ќе се одржи на крајот од годината, веројатно на стадионот „Принсипалити“ во Кардиф.
Борбата во просек имала 659.000 гледачи на ''Showtime'' во Соединетите Американски Држави. Била емитувана во живо, а борбата започнала околу 5 попладне источно време и 14 часот попладне. Nielsen Media Research открил дека борбата достигнала врв од 687.000 гледачи, што било за време на петтата и шестата рунда. Одложената реприза на HBO ја гледале во просек 738.000 гледачи и достигнала врв од 890.000. Во соопштение за медиумите, германскиот телевизиски канал RTL објавил дека борбата ја гледале во просек 9,59 милиони гледачи, достигнувајќи врв од 10,43 милиони гледачи. Ова било повисоко од 8,91 милиони гледачи кои вклучиле да го гледаат натпреварот Кличко против Фјури во 2015 година. Борбата имала помал број гледачи од победата на Кличко над Мариуш Вах во 2012 година, која ја гледале 11 милиони, и натпреварот Кличко против Хеј, кој го гледале над 16 милиони.
На 7 јуни 2017 година, IBF му одобрил исклучок на Џошуа за реваншот Кличко, наместо да се бори со задолжителниот предизвикувач Кубрат Пулев. Во тој момент, не било кажано дека реваншот ќе се одржи. Кличко изјавил дека му треба време да ја разгледа својата ситуација пред да се согласи на реванш. Само неколку недели по борбата, Еди Хирн ја поднел документацијата до IBF за да побара исклучок од задолжителната одбрана. IBF објаснил дека реваншот мора да се одржи најдоцна до 2 декември 2017 година и дека победникот мора да се бори против Пулев без исклучоци.
На 11 јули 2017 година, Еди Хирн отпатувал во САД за да аплицира за боксерска лиценца од Невада за промоција, а исто така и за да разгледа потенцијални места во Лас Вегас, зборувајќи за MGM. Тој имал обиколка на арената „Т-Мобиле„. Иако биле дискутирани Нигерија, Дубаи и Кина, Хирн се загреал за идејата борбата да се одржи во Лас Вегас. Хирн изјавил за Sky Sports: „''Вчера се сретнавме со Ричард Штурм и тимот на MGM во Лас Вегас и имавме целосна обиколка на арената „Т-Мобиле“, што е многу импресивно. Постои огромен апетит од двете страни да се одржи реваншот таму и ќе разговараме понатаму во текот на следната недела или приближно толку за да видиме дали тоа може да стане реалност''.“ Стивен Еспиноза од „Шоутајм“ изјавил дека договорот може брзо да се постигне, бидејќи и тој едвај чека да го доведе Џошуа, кој имал договор со „Шоутајм“, да се бори во САД. „''Не е тајна дека копнееме по неговото доаѓање тука и секако тоа би била феноменална борба. Тоа би била најголемата борба во тешка категорија во Вегас во последните веројатно неколку децении, па би сакале да бидеме домаќини''.“ На 25 јули, Хирн на 11 ноември 2017 година најавил дека реваншот ќе се одржи во арената „Т-Мобиле“. Беше објавено дека борбата би можела да биде со плаќање по гледање во САД.
3.16 Пензионирање
На 3 август 2017 година, Кличко објавил на својата официјална мрежна страница и каналите на социјалните медиуми дека се повлекува од боксот. Тој ја завршил својата професионална кариера со 64 победи во 69 борби, од кои 53 со нокаут. Се натпреварувал во 29 борби за светска титула.
4 Наследство
За време на владеењето на Кличко како светски шампион во тешка категорија, неговите борби наводно привлекле до 500 милиони гледачи ширум светот. Кличко е именуван повеќе пати меѓу 100-те најплатени спортисти во светот од страна на Форбс: тој бил рангиран на 24-то место во 2012 година (прва листа на Форбс; проценети приходи 28 милиони долари помеѓу 1 јуни 2011 и 1 јуни 2012 година), 41-во место во 2013 година (24 милиони долари), 25-то место во 2014 година (28 милиони долари), 63-то место во 2015 година (21,5 милиони долари) и 98-мо место во 2017 година. За време на неговата активна кариера, Кличко бил изоставен од списокот на Форбс само еднаш, во 2016 година, и покрај фактот што наводно заработил 22,5 милиони долари за борбата против Тајсон Фјури во ноември 2015 година (100-тиот рангиран Бастер Пози заработил 20,8 милиони; Конор Мекгрегор, на 85-то место, заработил 22 милиони). Вкупната заработка на Владимир Кличко во професионалната кариера се проценува на околу 150 милиони долари. Познат по добротворна работа и филантропија, Владимир е еден од само 15-те сегашни или поранешни живи спортисти кои се прогласени за шампион на УНЕСКО во спорт.
Сметајќи се за национални херои во Украина, браќата Кличко во 2008 година биле избрани за 15-ти најголеми Украинци на сите времиња по национална анкета на која гласале околу 2,5 милиони луѓе. Боксерските борби во кои учествувал еден од браќата Кличко редовно привлекувале помеѓу 10 и 20 милиони гледачи во Украина; борбата на Владимир против Александар Поветкин генерирала уште поголем број гледачи, привлекувајќи 23 милиони гледачи. Владимир е именуван повеќе пати меѓу 100-те највлијателни луѓе во Украина од страна на „Кореспондент“: тој бил рангиран на 95-то место во 2006 година, 88-мо во 2010 година, 43-то во 2011 година, 51-во во 2012 година и 45-то во 2013 година. „Форбс“ го прогласил Кличко за најпопуларна позната личност во Украина во 2015 година, ставајќи го пред пејачот Свјатослав Вакарчук и „Квартал 95 Студио“, а го рангирал на второ и трето место во 2012 и 2013 година, соодветно (рангирањето не било спроведено во 2014 година). Во 2017 година, Владимир бил одликуван со Орден на слободата, највисокото украинско одликување што може да му се додели на лице од која било националност, за неговите достигнувања во спортот и придонесот во економскиот, научниот и културниот развој на Украина.
Браќата Кличко се сметале и за големи ѕвезди во Германија. Анкета спроведена од TNS за ''Horizont Sport Business'' во 2003 година покажала дека 91,7% од Германците го препознаваат Владимир Кличко, додека 70,5% ги славеле неговите успеси, што го прави четвртиот најпрепознатлив и трет најомилен спортист во Германија во тоа време. Според Дојче Веле, друго истражување спроведено не подоцна од 2011 година покажало дека речиси 99% од луѓето во Германија ги препознаваат браќата Кличко. Показателот на CPI спроведен од агенцијата ''Celebrity Performance'' во 2012 година ги рангирал браќата Кличко на второто место на списокот на најпродавани познати личности во Германија, додека во јануари 2014 година, врз основа на анкета спроведена од истата агенција на 1151 испитаници, браќата Кличко биле рангирани на 6-то место во категоријата „Личност на годината за 2013 година“. Десет од неговите борби собрале над 10 милиони просечни гледачи, а неговата одбрана на титулата во светската тешка категорија против Еди Чемберс во март 2010 година привлекла поголем број гледачи на RTL отколку враќањето на легендата на Формула 1, избран за најголем германски спортист на 20 век, Михаел Шумахер.
Владимир Кличко, кој е заслужен за распродадените спортски стадиони, имал осум од неговите борби на спортски стадиони во Германија, Швајцарија и Обединетото Кралство, при што сите освен една имале посетеност од 43.000 до 90.000 гледачи.
За време на неговата кариера, Владимир Кличко победил 23 боксери за светската титула во тешка категорија, најмногу во историјата на боксот. Кличко држи неколку историски рекорди, вклучувајќи го и држењето на светската титула во тешка категорија подолго од кој било друг боксер во историјата со 4.382 дена (12 години); најмногу поразени противници и победи во борбите за светска титула во тешка категорија од меѓународната експанзија на управните тела на боксот, со 23 и 25 соодветно; најмногу победи во борбите за сите титули и најдолго владеење на обединети титули во историјата на професионалниот бокс со 15 борби за титула и 14 последователни одбрани, соодветно. Тој има втора најуспешна одбрана на титулата од кој било боксер во тешка категорија со 23 (вклучувајќи го и неговото прво владеење како шампион на Светската боксерска асоцијација), зад Џо Луис (25) и пред Лари Холмс (20) и Мухамед Али (19) и трета најпоследователна одбрана на титулата во историјата на тешка категорија. Кличко учествувал во 29 борби за титулата во светската тешка категорија, повеќе од кој било друг боксер во историјата.
Од април 2025 година, BoxRec го рангирал Владимир Кличко како 69-ти најдобар боксер на сите времиња. Според BoxRec, Кличко, исто така, поразил 12 претходно непоразени борци со комбиниран рекорд 267–0–5 (174 НД) – овие 12 го вклучиле Најџи Шахид (професионален рекорд 16–0–1, 8 НД кои влегле во борбата), Зоран Вујичиќ (14–0, 6 НД Елисео Кастиљо (18–0–1, 14 НД), Семјуел Питер (24–0, 21 НД), Калвин Брок (29–0, 22 НД), Султан Ибрагимов (22–0–1, 17 НД), , Мариуш Вах (27–0, 15 НД), Франческо Пјанета (28–0–1, 15 НД), Александар Поветкин (26–0, 18 НД), Кубрат Пулев (20–0, 11 НД) и Брајант Џенингс (19–0, 10 НД). Владимир има победено 9 сегашни или поранешни светски шампиони во текот на својата кариера. Меѓу нив се шампионите во тешка категорија Крис Берд (двапати), Реј Мерсер, Ламон Брустер, Самуел Питер (двапати), Султан Ибрагимов, Хасим Рахман и Руслан Чагаев, светскиот шампион во две категории Дејвид Хеј и обединетиот шампион во крузер (јуниорска тешка категорија) категорија Жан-Марк Мормек.
Познат по својата моќ на удари, Кличко го победил својот противник на растојание 56 пати во 69 борби, сооднос нокаут-победа од 81% (ова вклучува две дисквалификации и еден преку техничко решение). Од неговите преостанати тринаесет борби, четири вклучувале противник кого Кличко го нокаутирал во реванш (Еверет Мартин, Крис Берд, Ламон Брустер и Семјуел Питер), три во кои го нокаутирал својот противник повеќе пати на патот до победа со преку одлука (Дејвид Хеј, Александар Поветкин и првата борба против Крис Берд), две во кои Кличко го нокаутирал својот противник пред самиот да биде нокаутиран (Ентони Џошуа и првата борба со Ламон Брустер) и три во кои учествувале борци кои никогаш не биле нокаутирани од никого пред или потоа во сите нивни професионални кариери (Тајсон Фјури, Султан Ибрагимов и Рос Пурити).
Анализирајќи го своето наследство, Ден Рафаел напишал дека Кличко се докажал како голем боксер во тешка категорија на сите времиња и дека неговото наследство ќе биде гледано поповолно со текот на времето, споредувајќи го со Ленокс Луис во тој поглед. Рафаел верува дека серијата од 22 победи на Кличко од 2004 до 2015 година, која вклучувала обединување на три титули, го зацементирала неговото наследство меѓу најголемите на сите времиња. Кличко бил критикуван за неговиот претпазлив стил на боксување, но Рафаел тврди дека недостатокот на возбудливи борби не е еднаков на недостаток на квалитет. Тој исто така верува дека наводната слабост на периодот во која Кличко се натпреварувал е претерана, тврдејќи дека само два периоди во боксот во тешка категорија, 1970-тите и 1990-тите, би можеле да се сметаат за одлични, и дека периодот на Кличко не е послаб од онаа на Мајк Тајсон, кој имал само половина одбрани на титули од Владимир. И покрај ова, Рафаел инсистира дека Владимир сè уште има многу квалитетни противници во своето CV, како што се Крис Берд, Дејвид Хеј, Александар Поветкин, Калвин Брок, Султан Ибрагимов и Руслан Чагаев, и дека тие победи не треба да се отфрлаат поради нивната еднострана природа; всушност, тие само го нагласуваат квалитетот на боксерските вештини на Кличко и интелигенцијата во рингот. Рафаел напишал дека иако Кличко претрпел неколку лоши порази и мора да се земе предвид неговата кариера во целина.
Во 2021 година, Кличко бил примен во Меѓународната боксерска сала на славните во својата прва година од подобноста, откако бил избран пред Мигел Кото и Џејмс Тони од страна на панел од околу 200 меѓународни историчари на боксот.
5 Други интереси
Кличко е исто така страствен голфер и бил виден како игра на шампионатот „Алфред Данхил Линкс“ во Шкотска. Турнирот се играше на три терени во 2008 година, вклучувајќи ги „Сент Ендрус“, „Карнусти“ и „Кингсбарнс“ во Фајф и Ангус. Кличко бил именуван за куратор на украинскиот павилјон на Венециското биенале во 2009 година.
Од октомври 2015 година, Кличко станал вонреден професор на швајцарскиот Универзитет Сент Гален, каде што предавал на магистерски студии.
6 Личен живот
Од 2009 година, Кличко бил во врска со американската актерка Хајден Панетиер. Панетиер се појавила покрај рингот на некои од борбите на Кличко, вклучително и на победата на Кличко со нокаут во 10-та рунда над Семјуел Питер. Двојката имала кратка разделба во 2011 година, но повторно биле заедно во 2013 година. Во октомври 2013 година, Панетиер потврдила дека таа и Кличко се свршиле. Тие имаат едно дете заедно, ќерка, родена во декември 2014 година. Во август 2018 година, според мајката на Панетиер, Лесли Фогел, двојката се разделила по втор пат. Се вели дека биле во „добри односи“ заради нивната ќерка.
На 6 декември 2013 година, Кличко и неговата тогашна свршеница Хајден Панетиер ги посетиле протестите на Евромајдан во Киев. Неговиот брат Виталиј бил една од водечките фигури на овие протести. Тој и Панетиер им се обратиле на толпата.
Владимир Кличко и неговиот брат Виталиј Кличко никогаш не се бореле еден против друг во професионална борба, бидејќи нивната мајка ги натерала да ветат дека никогаш нема да се борат еден против друг.
Кличко зборува четири јазици: англиски, германски, руски и украински. Тој бил пријател со покојната германска легенда во тешка категорија Макс Шмелинг.
На 29 март 2012 година, за време на добротворна аукција во Киев, Украина, Кличко го продал на аукција својот златен олимписки медал од 1996 година на купувач кој понудил 1 милион долари. Кличко изјавил дека ќе ги искористи парите за да им помогне на соништата на стотици илјади украински деца. По продажбата, купувачот веднаш го вратил медалот од почит кон Кличко и затоа што сакал тој да остане кај семејството Кличко.
Кличко се појавил во филмот од 2001 година „Единаесетмината на Оушн“ во измислен натпревар со Ленокс Луис.
Во февруари 2022 година, Кличко се приклучил на Киевската територијална одбранбена бригада (воена резервна компонента на украинските вооружени сили). И тој и неговиот брат Виталиј Кличко, кој е градоначалник на Киев од 2014 година, ветиле дека ќе се борат за да го заштитат главниот град на Украина, Киев, преку вооружените сили, како одговор на руската инвазија на Украина што започнала на 24 февруари 2022 година. Според ''„Тајмс“'', Владимир и Виталиј биле на личниот список на Владимир Путин од 24 познати украински личности кои тој сакал да бидат убиени.
На 10 март 2022 година, браќата објавиле преку Телеграм дека собрале 100 милиони евра финансиска поддршка за Украина со кампања за собирање средства во Германија.
Во ноември 2024 година, Кличко упатил барање до американскиот водител на подкаст, Џо Роган, да го вклучи во неговата емисија за да разговараат за нивните разлики во врска со воениот судир меѓу Украина и Русија. Кличко го обвинил Роган за „''повторување на руската пропаганда''“.
7 Професионални рекорди
Бр., #, Резултат, Противник, Тип, Рунда, време, Дата, Возраст, Место, Забелешка
69, Пораз, 64–5, Ентони Џошуа, ТНА, 11 (12), 2:25, 29 април 2017, Вембли, Лондон, Англија, За титули во тешка категорија на IBF, WBA (Super) и IBO
68, Пораз, 64–4, Тајсон Фјури, СО, 12, 28 ноември 2015, Есприт Арена, Дизелдорф, Германија, Ги загуби титулите во тешка категорија на WBA (Super), IBF, WBO, IBO и ''The Ring''
67, Победа, 64–3, Брајант Џенингс, СО, 12, 25 април 2015, Медисон Сквер Гарден, Њујорк, САД, Ги одбрани титулите во тешка категорија на WBA (Super), IBF, WBO, IBO, и ''The Ring''
66, Победа, 63–3, Кубрат Пулев, НА, 5 (12), 2:11, 15 ноември 2014, O2 World, Хамбург, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на WBA (Super), IBF, WBO, IBO и ''The Ring''
65, Победа, 62–3, Алекс Леапај, ТНА, 5 (12), 2:05, 26 април 2014, Конинг Пилсенер Арена, Оберхаузен, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на WBA (Super), IBF, WBO, IBO и ''The Ring''
64, Победа, 61–3, Александар Поветкин, СО, 12, 5 октомври 2013, Олимписки стадион, Москва, Русија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на WBA (Super), IBF, WBO, IBO и ''The Ring''
63, Победа, 60–3, Франческо Пјанета, ТНА, 6 (12), 2:52, 4 мај 2013, САП арена, Манхајм, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на WBA (Super), IBF, WBO, IBO и ''The Ring''
62, Победа, 59–3, Мариуш Вах, СО, 12, 10 ноември 2012, O2 World, Хамбург, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на WBA (Super), IBF, WBO, IBO, и ''The Ring''
61, Победа, 58–3, Тони Томпсон, ТНА, 6 (12), 1:12, 7 јули 2012, Стад де Сјуис, Берн, Швајцарија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на WBA (Super), IBF, WBO, IBO и ''The Ring''
60, Победа, 57–3, Жан-Марк Мормек, НА, 4 (12), 1:12, 3 март 2012, Есприт Арена, Дизелдорф, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на WBA (Super), IBF, WBO, IBO и ''The Ring''
59, Победа, 56–3, Дејвид Хеј, СО, 12, 2 јули 2011, Фолкспаркштадион, Хамбург, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на IBF, WBO, IBO и ''The Ring'';Освои титула во тешка категорија на WBA
58, Победа, 55–3, Самуел Питер, НА, 10 (12), 1:22, 11 септември 2010, Комерцбанк-Арена, Франкфурт, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на IBF, WBO, IBO и ''The Ring''
57, Победа, 54–3, Еди Чемберс, НА, 12 (12), 2:55, 20 март 2010, Есприт Арена, Дизелдорф, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на IBF, WBO, IBO и ''The Ring''
56, Победа, 53–3, Руслан Чагаев, RTD, 9 (12), 3:00, 20 јуни 2009, Фелтинс-Арена, Гелзенкирхен, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на IBF, WBO и IBO;Освои титула во тешка категорија на ''The Ring''
55, Победа, 52–3, Хасим Рахман, ТНА, 7 (12), 0:44, 13 декември 2008, САП арена, Манхајм, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на IBF, WBO и IBO
54, Победа, 51–3, Тони Томпсон, НА, 11 (12), 1:38, 12 јули 2008, Барклејкард Арена (Хамбург), Хамбург, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на IBF, WBO и IBO
53, Победа, 50–3, Султан Ибрагимов, СО, 12, 23 февруари 2008, Медисон Сквер Гарден, Њујорк, САД, Ги одбрани титулите во тешка категорија на IBF и IBO;Освои титула во тешка категорија на WBO
52, Победа, 49–3, Лејмон Брустер, RTD, 6 (12), 3:00, 7 јули 2007, Келнарена, Келн, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на IBF и IBO
51, Победа, 48–3, Реј Остин, НА, 2 (12), 1:23, 10 март 2007, САП арена, Манхајм, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на IBF и IBO
50, Победа, 47–3, Калвин Брок, ТНА, 7 (12), 2:10, 11 ноември 2006, Медисон Сквер Гарден, Њујорк, САД, Ги одбрани титулите во тешка категорија на IBF и IBO
49, Победа, 46–3, Крис Бирд, ТНА, 7 (12), 0:41, 22 април 2006, САП арена, Манхајм, Германија, Освои титули во тешка категорија на IBF и IBO
48, Победа, 45–3, Самуел Питер, СО, 12, 24 септември 2005, Бордволк хол, Атлантик Сити, САД, Освои титули во тешка категорија на NABF и NABO
47, Победа, 44–3, Елисео Кастиљо, ТНА, 4 (10), 2:51, 23 април 2005, Вестфаленхален, Дортмунд, Германија
46, Победа, 43–3, Даварил Вилијамсон, ТО, 5 (10), 3:00, 2 октомври 2004, Caesars Palace, Парадајс, Невада, САД, Поделена техничка одлука: Кличко исечен од случаен судир со глава
45, Пораз, 42–3, Лејмон Брустер, ТНА, 5 (12), 3:00, 10 април 2004, Центар за настани во Мандалај Беј, Парадајс, Невада, САД, За титула во тешка категорија на WBO
44, Победа, 42–2, Данел Николсон, ТНА, 4 (12), 1:44, 20 декември 2003, Вундерино Арена, Кил, Германија, Ја одбрани титулата во тешка категорија на WBA Inter-Continental
43, Победа, 41–2, Фабио Едуардо Моли, НА, 1 (12), 1:49, 30 август 2003, Олимпиахале, Минхен, Германија, Освои титула во тешка категорија на WBA Inter-Continental
42, Пораз, 40–2, Кори Сандерс, ТНА, 2 (12), 0:27, 8 март 2003, Арена ТУИ, Хановер, Германија, Ја загуби титулата во тешка категорија на WBO
41, Победа, 40–1, Џамил Меклајн, RTD, 10 (12), 3:00, 7 декември 2002, Центар за настани во Мандалај Беј, Парадајс, Невада, САД, Ја одбрани титулата во тешка категорија на WBO
40, Победа, 39–1, Реј Мерсер, ТНА, 6 (12), 1:08, 29 јуни 2002, Етес Арена, Атлантик Сити, САД, Ја одбрани титулата во тешка категорија на WBO
39, Победа, 38–1, Франсоа Бота, ТНА, 8 (12), 0:47, 16 март 2002, Ханс-Мартин-Шлаер-Хале, Штутгарт, Германија, Ја одбрани титулата во тешка категорија на WBO
38, Победа, 37–1, Чарлс Шафорд, ТНА, 6 (12), 2:55, 4 август 2001, Центар за настани во Мандалај Беј, Парадајс, Невада, САД, Ја одбрани титулата во тешка категорија на WBO
37, Победа, 36–1, Дерик Џеферсон, ТНА, 2 (12), 2:09, 24 март 2001, БМВ Парк, Минхен, Германија, Ја одбрани титулата во тешка категорија на WBO
36, Победа, 35–1, Крис Бирд, СО, 12, 14 октомври 2000, Келнарена, Келн, Германија, Освои титула во тешка категорија на WBO
35, Победа, 34–1, Монте Барет, ТНА, 7 (10), 2:40, 15 јули 2000, Арена Лондон, Лондон, Англија
34, Победа, 33–1, Дејвид Бостис, ТНА, 2 (12), 1:27, 29 април 2000, Медисон Сквер Гарден, Њујорк, САД, Ја одбрани титулата во тешка категорија на WBA Inter-Continental
33, Победа, 32–1, Паја Волфграм, НА, 1 (12), 1:30, 18 март 2000, Спортска сала Астердорфер, Хамбург, Германија, Освои титула во тешка категорија на WBC International
32, Победа, 31–1, Лајош Ерош, НА, 2 (12), 2:35, 4 декември 1999, Спортска сала, Хановер, Германија, Ги одбрани титулите во тешка категорија на WBA Inter-Continental и Европската титула
31, Победа, 30–1, Фил Џексон, НА, 2 (8), 1:59, 12 ноември 1999, The Orleans, Парадајс, Невада, САД
30, Победа, 29–1, Аксел Шулц, ТНА, 8 (12), 2:42, 25 септември 1999, Келнарена, Келн, Германија, Ја одбрани титулата во тешка категорија на WBA Inter-Continental;Освои Европска титула во тешка категорија
29, Победа, 28–1, Џозеф Чингангу, RTD, 4 (12), 3:00, 17 јули 1999, Сала Мицубиши Електрик, Дизелдорф, Германија, Освои титула во тешка категорија на WBA
28, Победа, 27–1, Тони Лароса, ТНА, 1 (10), 2:57, 22 мај 1999, Спортска палата, Будимпешта, Унгарија
27, Победа, 26–1, Еверет Мартин, ТНА, 8 (8), 24 април 1999, Зграда Циркус Кроне, Минхен, Германија
26, Победа, 25–1, Зоран Вујичиќ, НА, 1 (8), 1:02, 13 февруари 1999, Хотел Маритим, Штутгарт, Германија
25, Пораз, 24–1, Рос Пјурити, ТНА, 11 (12), 0:18, 5 декември 1998, Палата на спортовите, Киев, Украина, Ја загуби титулата во тешка категорија на WBC
24, Победа, 24–0, Донел Вингфилд, НА, 1 (8), 14 ноември 1998, Зграда Циркус Кроне, Минхен, Германија
23, Победа, 23–0, Ели Диксон, НА, 3 (10), 2:26, 3 октомври 1998, Сала Принц-Гарден, Аугсбург, Германија
22, Победа, 22–0, Стив Панел, НА, 2 (10), 19 септември 1998, Арена Оберхаузен, Оберхаузен, Германија
21, Победа, 21–0, Карлос Монро, ТНА, 6 (10), 2:28, 6 август 1998, Гранд Казино Авојелс, Марксвил (Луизијана), САД
20, Победа, 20–0, Наџи Шахид, НА, 1 (12), 10 јули 1998, Зграда Циркус Кроне, Минхен, Германија, Ја одбрани титулата во тешка категорија на WBC
19, Победа, 19–0, Коди Кох, НА, 4 (12), 23 мај 1998, Оберајнхале, Офенбург, Германија, Ја одбрани титулата во тешка категорија на WBC
18, Победа, 18–0, Еверет Мартин, СО, 8, 13 март 1998, Спортска сала Вандсбек, Хамбург, Германија
17, Победа, 17–0, Маркус Мекинтир, НА, 3 (12), 14 февруари 1998, Хотел Маритим, Штутгарт, Германија, Освоил титула во тешка категорија на WBC
16, Победа, 16–0, Дерик Лампкинс, ТНА, 1 (8), 20 декември 1997, Оберајнхале, Офенбург, Германија
15, Победа, 15–0, Ладислав Хусарик, ТНА, 3 (8), 13 декември 1997, Спортска сала Алстердорфер, Хамбург, Германија
14, Победа, 14–0, Џери Халстед, ТНА, 2 (8), 6 декември 1997, Стадхале, Офенбах на Мајна, Германија
13, Победа, 13–0, Маркос Гонсалес, НА, 2 (8), 11 октомври 1997, Стадхале, Котбус, Германија
12, Победа, 12–0, Џејмс Причард, ТНА, 3 (8), 20 септември 1997, Тиволи Ајспортхале, Ахен, Германија
11, Победа, 11–0, Бико Ботовамунгу, DQ, 5 (6), 0:02, 23 август 1997, Хотел Маритим, Штутгарт, Германија, Ботовамунгу дисквалификуван откако неговиот тим одбил да го напушти рингот
10, Победа, 10–0, Гилберто Вилијамсон, ТНА, 3 (8), 12 јули 1997, Берлет-Хале, Хаген, Германија
9, Победа, 9–0, Салвадор Масиел, НА, 1 (8), 27 јуни 1997, Оберајнхале, Офенбург, Германија
8, Победа, 8–0, Пол Ешли, НА, 2 (8), 1:25, 13 јуни 1997, Арена Оберхаузен, Оберхаузен, Германија
7, Победа, 7–0, Марк Вилс, НА, 1 (8), 2:58, 10 мај 1997, Балспортхале, Франкфурт, Германија
6, Победа, 6–0, Марк Јанг, ПОТ, 2 (6), 3:00, 12 април 1997, Еврогрес, Ахен, Германија
5, Победа, 5–0, Карлос Монро, ДК, 6 (6), 0:34, 15 февруари 1997, Штадхале, Котбус, Германија, Монро бил дисквалификуван поради удар со глава
4, Победа, 4–0, Трој Вејда, ТНА, 3 (6), 0:36, 25 јануари 1997, Хотел Маритим, Штутгарт, Германија
3, Победа, 3–0, Бил Кориган, ТНА, 1 (4), 1:21, 21 декември 1996, Зоолошка градина, Франкфурт, Германија
2, Победа, 2–0, Ексум Спејт, ТНА, 2 (4), 1:54, 30 ноември 1996, Арена Нова, Винер Нојштат, Австрија
1, Победа, 1–0, Фабијан Меца, НА, 1 (4), 1:35, 16 ноември 1996, Спортска сала Вандсбек, Хамбург, Германија
8 Титули во бокс
8.1 Главни светски титули
* WBA (унифициран и супер) шампион во тешка категорија
* Шампион во тешка категорија на IBF
* Шампион во тешка категорија на WBO
8.2 Наслови на списанието „The Ring“
* Шампион во тешка категорија на списанието ''The Ring''
8.3 Мали светски титули
* Шампион во тешка категорија на IBO
8.4 Регионални/меѓународни наслови
* Интерконтинентален шампион на WBA во тешка категорија
* Меѓународен шампион во тешка категорија на WBC
* Европски шампион во тешка категорија
* Шампион во тешка категорија на NABF
* Шампион во тешка категорија на NABO
8.5 Почесни титули
* Супершампион на WBO
9 Гледаност
Дата, Натпревар, Официјално, Регион, Мрежа, Гледаност, Извори, Забелешки
25 септември 1999 година, Владимир Кличко против Алекс Шулц, ''Кличко vs. Шулц'', Германија, РТЛ Телевизија, 10,530,000, <ref
25 декември 1999 година, Владимир Кличко против Лајош Ерош, ''Кличко vs. Ерош'', Германија, Сат.1, 7,010,000, <ref
14 октомври 2000 година, Крис Берд против Владимир Кличко, ''Одмазда на братот'', Германија, Сат.1, 8,190,000, <ref
7 декември 2002 година, Владимир Кличко против Џамил МекКлајн, ''Кличко vs. МекКлајн'', Германија, ЦДФ, 4,590,000, <ref
8 март 2003 година, Владимир Кличко против Кори Сандерс, ''Следната голема ѕвезда'', Германија, ЦДФ, 9,170,000, <ref
30 август 2003 година, Владимир Кличко против Фабио Едуардо Моли, ''Ноќ на џиновите'', Германија, ЦДФ, 7,630,000, <ref
20 декември 2003 година, Владимир Кличко против Данел Николсон, ''Кличко vs. Николсон'', Германија, ЦДФ, 7,920,000, <ref
Русија, N/A, 16,500,000,
23 април 2005 година, Владимир Кличко против Елисео Кастиљо, ''Кличко vs. Кастиљо'', Германија, Дас Ерсте, 6,440,000, <ref
24 септември 2005 година, Владимир Кличко против Семјуел Питер, ''Борба на шеталиштето'', Соединети Американски Држави, HBO, 2,036,000,
24 април 2006 година, Крис Берд против Владимир Кличко II, ''Одмаздата е името на играта'', Германија, Дас Ерсте, 10,170,000, <ref
11 ноември 2006 година, Владимир Кличко против Калвин Брок, ''Кличко vs. Брок'', Германија, РТЛ Телевизија, 2,330,000, <ref
4,200,000
10 март 2007 година, Владимир Кличко против Реј Остин, ''Опасна зона'', Германија, РТЛ Телевизија, 12,890,000, <ref
7 јули 2007 година, Владимир Кличко против Ламон Брјустер II, ''Реванш'', Германија, РТЛ Телевизија, 11,210,000, <ref
23 февруари 2008 година, Владимир Кличко против Султан Ибрагимов, ''Обединување'', Русија, Прв канал Русија, 9,500,000, <ref
Германија, РТЛ Телевизија, 2,260,000, <ref
3,790,000
САД, HBO, 1,800,000, <ref
12 јули 2008 година, Владимир Кличко против Тони Томпсон, ''Време да се избере некој од своја тежина'', Германија, РТЛ Телевизија, 9,220,000, <ref
Украина, Интер, 7,100,000, <ref
13 декември 2008 година, Владимир Кличко против Хасим Рахман, ''Експлозивно'', Германија, РТЛ Телевизија, 9,670,000,
Украина, Интер, 5,637,000,
20 јуни 2009 година, Владимир Кличко против Руслан Чагаев, ''Нокаут во Шалке'', Германија, РТЛ Телевизија, 10,390,000,
Обединето Кралство, Sky Sports, 100,000,
20 март 2010 година, Владимир Кличко против Еди Чејмберс, ''Дуел на Рајна'', Германија, РТЛ Телевизија, 12,590,000, <ref
11 септември 2010 година, Владимир Кличко против Семјуел Питер II, ''Финале во Франкфурт'', Германија, РТЛ Телевизија, 9,700,000, <ref
Украина, Интер, 4,200,000, <ref
Обединето Кралство, Sky Sports Main Event, 202,000, <ref
2 јули 2011 година, Владимир Кличко против Дејвид Хеј, ''Крај на разговорите'', Светски, разни, 500,000,000
Германија, РТЛ Телевизија, 15,560,000, <ref
Австрија, 497,000, <ref
Украина, Интер, 9,500,000, <ref
Соединети Американски Држави, HBO, 1,242,000, <ref
Полска, TVP1, 3,388,616, <ref
TVP Спорт
TVP HD, 92,000, <ref
Унгарија, Дуна ТВ, 1,150,000, <ref
588,000, <ref
Холандија, RTL 7, 507,000, <ref
3 март 2012 година, Владимир Кличко против Жан-Марк Мормек, ''Сите појаси. Еден шампион'', Германија, РТЛ Телевизија, 12,260,000, <ref
7 јули 2012 година, Владимир Кличко против Тони Томпсон, ''Тврди карпи'', Германија, РТЛ Телевизија, 8,360,000, <ref
10 ноември 2012 година, Владимир Кличко против Мариуш Вах, ''Битка на џиновите'', Германија, РТЛ Телевизија, 11,770,000, <ref
Украина, Интер, 10,600,000
Унгарија, Sport1, 500,000, <ref
4 мај 2013 година, Владимир Кличко против Франческо Пианета, ''Шоу во Манхајм'', Германија, РТЛ Телевизија, 8,310,000, <ref
7 октомври 2013 година, Владимир Кличко против Александар Поветкин, ''Кличко vs. Поветкин'', Германија, РТЛ Телевизија, 11,020,000, <ref
Австрија, 290,000, <ref
Украина, Интер, 23,000,000
11,000,000, <ref
Русија, 1 Канал, 23,000,000
Соединети Американски Држави, HBO, 534,000, <ref
705,000
Чешка, Фанда, 255,000, <ref
Словачка, Дајто, 141,000, <ref
26 април 2014 година, Владимир Кличко против Алекс Леапаи, ''Не можам да запрам'', Германија, РТЛ Телевизија, 8,210,000, <ref
15 ноември 2014 година, Владимир Кличко против Кубрат Пулев, ''Дуел во Хамбург'', Германија, РТЛ Телевизија, 9,160,000
Бугарија, Нова, 1,800,000
Соединети Американски Држави, HBO, 620,000, <ref
400,000
25 април 2015 година, Владимир Кличко против Брајант Џенингс, ''Враќањето на шампионот'', Соединети Американски Држави, HBO, 1,637,000, <ref
Украина, Интер, 2,500,000, <ref
28 ноември 2015 година, Владимир Кличко против Тајсон Фјури, ''Судир на патишта'', Германија, РТЛ Телевизија, 8,910,000, <ref
Украина, Интер, 9,700,000, <ref
Соединети Американски Држави, HBO, 1,038,000, <ref
676,000
28 април 2017 година, Ентони Џошуа против Владимир Кличко, ''Џошуа vs. Кличко'', Германија, РТЛ Телевизија, 9,590,000, <ref
Украина, Интер, 4,400,000,
Соединети Американски Држави, Шоутајм, 659,000, <ref
HBO, 738,000,
, Вкупна гледаност, , Светска, , 1,385,173,000, ,
9.1 Плаќање
Дата, Натпревар, Официјално, Pay-per-view, Регион, Мрежа, Извори
14 октомври 2000 година, Крис Берд против Владимир Кличко, ''Одмазда на братот'', Не е објавено, Обединето Кралство, Sky Box Office,
23 февруари 2008 година, Владимир Кличко против Султан Ибрагимов, ''Обединување'', Не е објавено, Австралија, Main Event,
13 декември 2008 година, Владимир Кличко против Хасим Рахман, ''Експлозивно'', Не е објавено, Австралија, Главен настан,
20 јуни 2009 година, Владимир Кличко против Руслан Чагаев, ''Нокаут во Шалке'', Не е објавено, Австралија, Главен настан,
20 март 2010 година, Владимир Кличко против Еди Чејмберс, ''Дуел на Рајна'', 300,000, Соединети Американски Држави, Канада, Порторико, klitschko.com, <ref
Не е објавено, Обединето Кралство, Primetime,
Не е објавено, Австралија, Главен настан,
11 септември 2010 година, Владимир Кличко против Семјуел Питер II, ''Финале во Франкфурт'', Не е објавено, Австралија, Главен настан,
2 јули 2011 година, Владимир Кличко против Дејвид Хеј, ''Крај на разговорите'', 1,197,000, Обединето Кралство, Sky Box Office, <ref
Не е објавено, Австралија, Главен настан, <ref>
Не е објавено, Шпанија, Digital+ PPV, <ref>
3 март 2012 година, Владимир Кличко против Жан-Марк Мормек, ''Сите појаси. Еден шампион'', Не е објавено, Австралија, Главен настан, <ref>
10 ноември 2012 година, Владимир Кличко против Мариуш Вах, ''Битка на џиновите'', Не е објавено, Полска, Cyfra+ PPV, Cyfrowy Polsat PPV, <ref
10 ноември 2012 година, Владимир Кличко против Мариуш Вах, ''Битка на гигантите'', Не е објавено, Полска, Cyfra+ PPV, Cyfrowy Polsat PPV, <ref
5 октомври 2013 година, Владимир Кличко против Александар Поветкин, ''Кличко vs. Поветкин'', Не е објавено, Австралија, Главен настан, <ref
26 април 2014 година, Владимир Кличко против Алекс Леапаи, ''Can't Stop'', Не е објавено, Австралија, Главен настан, <ref
Не е објавено, Нов Зеланд, Sky Arena, <ref
28 ноември 2015 година, Владимир Кличко против Тајсон Фјури, ''Collision Course'', 655,000, Обединето Кралство, Sky Box Office,
28 април 2017 година, Ентони Џошуа против Владимир Кличко, ''Џошуа vs. Кличко'', 1,631,000, Обединето Кралство, Sky Box Office,
Не е објавено, Австралија, Главен настан, -
, Вкупна продажба, , 3,783,000, , ,