procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мрежна архитектура

Мрежа архитектура замисла на сметачката мрежа. Тоа е рамка за спецификација на физичките компоненти на мрежата и нивната функционална организација и конфигурација, со принципи и процедури за работа, како и користењето на протоколи за комуникација.
Во телекомуникациите, спецификацијата на мрежната архитектура може да вклучува и детален опис на производи и услуги доставени преку комуникациската мрежа, како и детални стапки и структури за наплата според кои услугите се компензираат.
Мрежната архитектура на интернетот главно се изразува со употреба на интернет протоколи, наместо конкретен модел за меѓусврзани мрежи или јазли во мрежата или пак употребата на специфични типови хардверски врски.
1 OSI - мрежен модел
Моделот за моделот на меѓусврзување на отворени системи (OSI- модел) го дефинира и кодифицира концептот за слоевита мрежна архитектура. Апстракционите слоеви се користат за поделба на комуникацискиот систем понатамошно во помали делови што можат да се управуваат. Слојот пак е збир на слични функции кои обезбедуваат услуги до слојот над него и прифаќа услуги од слојот под него. На секој слој, во случаите се обезбедуваат услуги за случаи од горниот слој и се бараат услуги од слојот подолу.
2 Распределено сметање
При различна употреба во распределената пресметка, ''мрежната архитектура'' честопати ја опишува структурата и класификацијата на распределената архитектура на апликации, бидејќи јазлите кои учествуваат во распреселената апликација честопати се нарекуваат ''мрежа''. На пример, архитектурата за апликации на јавната вклучена телефонска мрежа (PSTN) е наречена интелигентна мрежа. Постојат бројни специфични класификации, но сите лежат на континуум помеѓу упростена мрежа (на пр: интернет ) и интелигентна мрежа (на пр: телефонска мрежа).
Популарен пример за такво користење на поимот во распределени апликации, како и ПВК(постојани виртуелни кола), е организирање на јазли за услуги и мрежи од корисник до корисник (P2P). P2P мрежите обично имплементираат мрежни преклопувања кои работат преку основната физичка или логичка мрежа. Овие мрежи за преклопување може да спроведат одредени организациски структури на јазлите според неколку различни модели, и мрежната архитектура на системот.
3 Поврзано
* Лан топологија
4 Наводи
*
АкордиоМ

АкордиоМ - македонско хармоникашко трио кое го сочинуваат: Зорица Каракутовска, Бојан Волчевски и Филип Стамевски.
Пред формирањето на триото „АкордиоМ“, неговите членови биле дел од повеќе музички ансамбли кои понекогаш настапувале заедно. Инаку, Бојан Волчевски и Филип Стамевски се поранешни студенти на професорката Каракутовска. Репертоарот на „АкордиоМ“ го сочинуваат транскрипции, т.е. композиции оригинално напишани за други камерни оркестри (дела на Вивалди, Бах, Моцарт, итн.), како и дела напишани специјално за хармоника (Дербенко, Пјацола и Галијано), а посебно место во нивниот репертоар заземаат делата на македонската композиторка Бете Илин од кои некои се напишани специјално за овој состав. Покрај во Македонија, триото има настапувано во повеќе земји, како: Србија, Бугарија, Хрватска, Франција, Италија, Луксембург, Португалија, итн.
Седумточкеста бубамара

''Седумточкеста бубамара (Coccinella septempunctata)'', (или во Северна Америка „Ц-7“ ) е најчеста бубамара во Европа. Нејзините наткрила се со црвена боја со три црни точки секоја од нив, при што една дополнителна точка се простира на двете, создавајќи вкупно седум точки, според кои овој вид ги добил неговите вообичаени и научни имиња (од латински ''la'' = "седум" и ''la'' = "точки").
1 Биологија
''Седумточкестата бубамара'' има широк еколошки опсег, обично живее таму каде што има лисни вошки со кои се храни. И возрасните и ларвите се незаситни грабливци на лисни вошки, и заради ова, седумточкестата бубамара е донесена во Северна Америка како агент за биолошка контрола за намалување на бројот на лисни вошки, и веќе е назначена како официјален државен инсект од пет различни држави (Делавер, Масачусетс, Њу Хемпшир, Охајо и Тенеси). Се раѓаат една или две генерации годишно. Возрасните зимата ја минуваат во парковите, градините и во близина на шуми, на трева и под кората на дрвјата и карпите.
Во Велика Британија постојат стравувања дека бројот на единки од седумточкестата бубамара е намален поради борбата за храна со азиската бубамара. Спротивно на тоа, во Северна Америка, овој вид надмина многу домашни видови. Масивни роеви од седумточкеста бубамара се појавиле во сушното лето 1976 година во Велика Британија. Порано овие бубамари често се среќавале на островот Малта, но со текот на годините намален е нивниот број.
2 Анатомија и физиологија
Возрасна седумточкеста бубамара може да достигне должина на тело од 7,6 - 10 мм. Нивните карактеристични точки и привлечните бои очигледно ги прават несакани за грабливците. Видот може да лачи течност од зглобовите на нозете што им дава лош вкус. Загрозената бубамара може и да се прави мртва и да излачува материја со лоша миризба за да се заштити.
3 Распространетост
Може да се најде во Европа, Северна Африка, Австралија, Кипар, европскиот дел на Русија, Кавказ, Сибир, рускиот далечен исток, Белорусија, Украина, Молдавија, Транскавказија, Казахстан, Средна Азија, Западна Азија, Среден Исток, Авганистан, Монголија, Кина, Северна и Јужна Кореја, Пакистан, Непал, Северна Индија, Јапонија, Југоисточна Азија. Исто така седумточкестата бубамара била донесена во Северна Америка, а ја има и во тропскиот дел на Африка.
Седумточкестата бубамара ја има во Македонија.
Хардверска безбедност

Хардверската безбедност како дисциплина потекнува од криптографското инженерство и вклучува хардверски дизајн, контрола на пристап, безбедна пресметка на повеќе страни, безбедно складирање на клучеви, обезбедување автентичност на код, мерки за да се обезбеди дека синџирот на снабдување што го изградил производот е безбеден меѓу другото.
Хардверскиот безбедносен модул (HSM) е физички компјутерски уред кој ги заштитува и управува со дигиталните клучеви за силна автентикација и обезбедува криптообработка . Овие модули традиционално доаѓаат во форма на картичка за приклучок или надворешен уред што се прикачува директно на компјутер или мрежен опслужувач .
Некои даватели на услуги во оваа дисциплина сметаат дека клучна разлика помеѓу безбедноста на хардверот и безбедноста на софтверот е во тоа што хардверската безбедност се спроведува со употреба на логика „не-Тјурингова машина“ (сурова комбинаторска логика или едноставни конечни автомати). Еден пристап, наречен „хардсек“, користи FPGAs за спроведување безбедносни контроли што не се Тјурингови машини, како начин за комбинирање на безбедноста на хардверот со флексибилноста на софтверот.
Хардверските задни врати се задните врати на хардверот. Концептуално поврзани, хардверот Тројан (HT) е злонамерен модификација на електронски систем, особено во контекст интегрирано коло.
Физичка функција што не може да се заклучи (ПУФ) е физички ентитет што е отелотворена во физичка структура и е лесна за проценка, но тешко е да се предвиди. Понатаму, поединечен PUF уред мора да биде лесен за правење, но практично е невозможно да се дуплира, дури и со оглед на точниот процес на производство што го произведуваше. Во овој поглед, тоа е хардверски аналог на еднонасочна функција. Името "физичка функција што не може да се заклучи" може да биде малку погрешно бидејќи некои PUF се клонираат, а повеќето PUF се бучни и затоа не ги постигнуваат барањата за функција. Денес, PUFs обично се спроведуваат во интегрирани кола и обично се користат во апликации со високи безбедносни барања.
Многу напади на чувствителни податоци и ресурси пријавени од страна на организации, се случуваат од самата организација.
1 Поврзано
* Заштита на потрошувачите
* Универзална машина за туринг
* Машина со конечна состојба
* Теорија за автоматика
Аполо Барберини

Аполо Барберини е римска скулптура од 1 и 2 век од Аполо Цитароедус. Тоа е веројатна копија на скулптурата на Аполо Цитароедус (можеби од Скопас и можеби од светилиштето на Аполо кај Рамнус, во Атика) која била култната статуа во храмот Аполо Палатинус во Рим .
Наречен е пред Барберини кој го стекнал. Сега се одржува во Минхенскиот Глиптотек (ул. 211).
1 Поврзано
Други предмети од колекциите на Барберини:
* Барберини Фаун
* Портланд Васе
Како да украдеш милион (филм од 1966)

Како да украдеш милион (англиски: ''How to steal a million'') - американски филм од 1966 година, во режија на Вилијам Вајлер, според сценариото на Хари Курниц. Главните улоги ги граат: Одри Хепберн (Audrey Hepburn), Питер О'Тул (Peter O'Toole), Ели Валах (Eli Wallach), Хју Грифит (Hugh Griffith) и Чарлс Бојер (Charles Boyer).
1 Синопсис
Никол Бонет (ја игра Хепберн) е ќерка на познатиот колекционер на уметнички дела Чарлс Бонет (го игра Грифит), но никој не знае дека нејзиниот татко истовремено е и фалсификатор на ремек-делата на светската уметност. Парискиот музеј од него ја позајмил скулптурата на Венера за која верува дека е дело на италијанскиот вајар Челини од 16 век, но всушност, делото го фалсификувал Бонет. Проблемот настанува кога музејот сака да ја осигура скулптурата и за таа цел да ја утврди нејзината старост. Никол сака да го спаси својот татко од проблемите и го ангажира симпатичниот крадец Сајмон Дермот (го игра О'Тул)...
Бошњачка Чешма (Кучевиште)

Бошњачка Чешма — некропола од доцноантичкото време во атарот на селото Кучевиште. Во 1989 година, при копањето на канал за водоводна инсталација, на улица „Призренска“ бр. 53, во куќен двор е откриен доцноантички гроб. Гробната конструкција е направена од обработени камени блокови, помал фрагмент од саркофаг, една цела и една фрагментирана надгробна плоча со латински натписи. Стелите и гробните наоди се чуваат во Музејот на Град Скопје.
1 Поврзано
* Град — градиште од доцноантичко време;
* Градиште — утврдена населба од доцноантичко време;
* Кучевиште — осамени наоди од римско време; и
* Радишко — некропола од римско време.
Пиринска Бистрица

Пиринска Бистрица или само Бистрица — лева притока на Струма во Светиврачко и Петричко, Пиринска Македонија, со мал дел во Валовишко (Демирхисарско) во Егејска Македонија. Долга е 53 км и ги одводнува југозападните делови на Пирин и северните падини на Славјанка.
Реката извира од јужниот агол на Аргировото Езеро (на 2.365 м.н.в.), сместено заедно со Митровото Езеро (на 2.291 м.н.в.) во Демиркапискиот Цирк на Северен Пирин. Под името Третата (Демиркаписка) Река тече на југ во длабока коритеста долина. Кај планинарскиот дом „Пирин“ свртува на југоисток и веќе под името Пиринска Бистрица навлегува во мошне пошумено подрачје, постепено насочувајќи се кон југ. Кај селото Пирин реката прави голям завој на југозапад и влегува во долина со слаба растителност и соголени падини. Кај селото Катунци излегува од планината и влегува во источниот дел на Светиврачко-петричката Котлина, а долината ѝ се проширува и исплитчува. На 500 м јужно од Ново Хоџово од лево се влева втората по големина притока Петровска Река и ова место до устието, во должина од 7 км, поминува бугарско-грчката граница. Завршува во реката Струма како нејзина лева притока, на 69 м.н.в., 1,4 км западно од селото Драготин (Промахон) во Валовишко.
Сливот на реката зафаќа , што претставува 2,93 % од вкупниот слив на Струма. Сливните граници на Пиринска Бистрица се следниве:
* на запад — со сливот на Мелничка Река, лева притока на Струма;
* на југ — со сливовите на мали леви притоки на Струма;
* на исток — со сливот на Места.
Главни притоки: → лева, ← десна
::* ← Крајната Река (Кељова Река)
::* ← Средната Река (Башмандренска река)
::* → Сипливица (Саплиица)
::* → Асаничка Река (Калугеровска Река)
::* → Белата Река
::* → Черна Река
::* ← Козји Дол
::* ← Брштелница
::* ← Черешница
::* → Калиманска Река (најголема)
::* ← Златолистки Поток
::* → Петровска Река
::* → Баслица (во Егејска Македонија)
Пиринска Бистрица се напојува претежно од снег и дожд. Најполноводна е во мај, а најслабоводна во септември. Средниот годишен истек кај селото Пирин изнесува . Средниот наклон на течението е 43 ‰.
По течението на реката во Општина Свети Врач (Сандански) има 4 населени места: Пирин, Горно Спанчево, Катунци и Ново Хоџово.
Реката се користи за наводнување и производство на хидроенергија. Порибена е со пастрмка и мрена.
По нејзинито десен брег, во должина од 9,3 км меѓу селата Горно Спанчево и Катунци минува делница од државниот пат III-198: Неврокоп (Г. Делчев) – Петрич – ГП „Златарево“ кон Ново Село, Р Македонија.
1 Поврзано
* Славјанка
2 Карти
***
Кралот и јас (филм од 1956)

„Кралот и јас“ (англиски: ''The King and I'') - американски филм од 1956 година, во режија на Валтер Ланг (Walter Lang), според сценариото на Фред Фрејбергер (Fred Freiberger), Вилијам Танберг (William Tunberg) и Френк Фентон (Frank Fenton). Главните улоги ги граат: Дебора Кер (Deborah Kerr), Јул Бринер (Yul Brynner), Рита Морено (Rita Moreno), Мартин Бенсон (Martin Benson), Карлос Ривас (Carlos Rivas), Патрик Адиарте (Patrick Adiarte), Рекс Томпсон (Rex Thompson) итн. Филмот бил голем хит благодарение на филмските ѕвезди Јул Бринер (кој осовил „Оскар“ за својата улога) и Дебора Кер (која била номинирана за „Оскар“). Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во девет категории, а победил во пет.
1 Синопсис
Во 1882 година, вдовицата Ана Леонвенс со својот син Луис доаѓа во Бангкок, каде ја чека работа како гувернанта на сијамскиот крал (го игра Бринер). Иако ѝ била ветена посебна куќа во која ќе живее со синот, поради недоразбирање, таа е сместена во кралската палата. На почетокот, таа не е задоволна, но подоцна се согласува, откако ги запознава децата на кралот. Набрзо, Ана почнува да ги подучува и жените на кралот и да ја теши несреќната Туптим, која му е подарена на кралот, но е вљубена во друг маж. За време на престојот на кралскиот двор, Ана му се спротивставува на кралот и наскоро ја освојува неговата доверба. Кога кралот ќе дознае дека кралицата Викторија го смета за дивјак, со помош на Ана, тој приредува прием за англискиот амбасадор. Приемот е успешен и кралот и Ана го слават успехот, но тогаш дознаваат дека Туптим е заробена а нејзиниот сакан Лун Та е убиен...
Град (Кучевиште)

Град — градиште од доцноантичкото време. На 6 километри северно од селото Кучевиште, на гребен со карпест врв и височина од 1.080 метри се гледаат темели од одбранбен бедем, зачувани на западната и југоисточната падина. По површината се среќаваат фрагменти од керамички садови, питоси, тегули и друг градежен материјал.
1 Поврзано
* Бошњачка Чешма — некропола од доцноантичко време;
* Градиште — утврдена населба од доцноантичко време;
* Кучевиште — осамени наоди од римско време; и
* Радишко — некропола од римско време.
Градиште (Кучевиште)

Градиште (или Беговиште) — утврдена населба од доцноантичкото време. На 3 километри северно од селото Кучевиште, на ридот што доминира над околината со својата надморска височина од 900 метри, на врвот и на јужната падина се гледаат остатоци од утврдена населба. По површината се среќава голем број фрагменти од керамички садови, питоси и градежен материјал.
1 Поврзано
* Бошњачка Чешма — некропола од доцноантичко време;
* Град — градиште од доцноантичко време;
* Кучевиште — осамени наоди од римско време; и
* Радишко — некропола од римско време.
Кучевиште (археолошко наоѓалиште)

Кучевиште — осамени наоди од римското време. Во атарот на селото Кучевиште се пронајдени две надгробни плочи со латински натписи. Едниот од спомениците се чува во Музејот на Македонија во Скопје, а другиот во селската црква „Воведение на Пресвета Богородица“.
1 Поврзано
* Бошњачка Чешма — некропола од доцноантичко време;
* Град — градиште од доцноантичко време;
* Градиште — утврдена населба од доцноантичко време; и
* Радишко — некропола од римско време.
Андромеда (митологија)

Андромеда — лик од старогрчката митологија. Таа била ќерка на кралот и кралицата на Етиопија - Цефеј и Касиопеја. Бидејќи нејзината мајка го навредила Посејдон, тврдејќи дека е поубава од Нереидите, тој испратил чудовиште кое го нападнал Аргос. Единствено спасение за градот е да се жртвува ќерката на кралот. Од оваа судбина била спасена од страна на Персеј, кој го скаместува чудовиштето Кит, кое дошло да ја земе, и тоа со помош на главата на Медуза Горгона. Потоа таа заминала со него во Аргос. Заедно имале 6 сина и една ќерка: Перс, Алкеј, Нелеј, Местор, Стенел (татко на Евристеј), Електрион (дедо на Херакле) и Горгофона, чие име значи „убиец на Горгона“.
Радишко (Кучевиште)

Радишко — некропола од римското време. На 2 километри јужно од селото Кучевиште, во нива се откриени 7 надгробни споменици со латински натписи и делови од камен саркофаг. Сопственикот на нивата ги пренел во дворот на својата полска куќичка во месноста Бреслики.
1 Поврзано
* Бошњачка Чешма — некропола од доцноантичко време;
* Град — градиште од доцноантичко време;
* Градиште — утврдена населба од доцноантичко време; и
* Кучевиште — осамени наоди од римско време.
Паламед (митологија)

Паламед (|Παλαμήδης) — лик од старогрчката митологија кој бил син на кралот на Евбеја Навплиј и Климена
. Тој се смета за изумител на азбуката, цифрите, монетите, вицовите, заровитеитн. Тој е познат по тоа што го принудил на Одисеј да признае дека не е луд, бидејќи претходно тој се преправал бидејќи не сакал да оди да учествува во Тројанската војна, главно поради својот син. Одисеј го мразел Паламед и лажно го обвинил за предавство, за кое Паламед бил каменуван. Навплиј се одмаздил на смртта на неговиот син поставувајќи лажни светла на својот остров Евбеја и поголемиот дел од ахајската морнарица, при враќањето од Тројанската војна, загинале.
Телемах (митологија)

Телемах — лик од старогрчката митологија. Тој е син на Одисеј и Пенелопа. Првите четири книги од Одисеја се фокусираат на патувањата на Телемах во потрага по вести за неговиот татко, кој допрва треба да се врати дома од Тројанската војна и традиционално ја добиваат титулата Телемахија. Неговото име значи „да се бориш далеку“.
Во Одисеја на Хомер, Телемах ги поминува првите четири книги обидувајќи се да стекне сознанија за неговиот татко. Телемах бил оставен во Итака од неговиот татко, кој заминал да учествува во Тројанската војна уште кога бил мал. Аполодор вели дека пред почетокот на Тројанската војна, Одисеј не сакал да учествува во походот и се преправал дека е луд, но тогаш Паламед го зел малиот Телемах од градите на Пенелопа и се заканил дека ќе го убие синот, по кое Одисеј признал дека се преправа дека е луд. Во Одисеја, Телемах е веќе на 12 години, стопанин на домот. Кога благородните луѓе на Итака, сметајќи го Одисеј за мртов, посегнале по раката на неговата мајка, извршувајќи ѕверства во неговиот дом и трошејќи го својот наследен имот, Телемах цело време се прашувал како да ги сопре. Тој добил совет од божицата Атена да отиде кај Нестор во Пилос и Менелај во Спарта за да добие информации за неговиот татко. Тој бил придружуван на ова патување од самата божица, која го зела ликот на Ментор, кој бил стар пријател на неговиот татко. На патот, таа го чувала од заседите што кои биле организирани за да го убијат на Телемах. Од Менелај, Телемах дознал дека неколку години порано неговиот татко бил заробеник на нимфата Калипсо. Во Спарта, Телемах научил за предвидувањата на Протеј за враќањето на неговиот татко. Кога се вратил дома, Телемах го запознал својот преобразен во старец татко, кај одгледувачот на свињи Евмеј. Одисеј му се открил, а Телемах му помогнал да ги убие кандидатите за раката на неговата мајка. Според Аристотел, Телемах после тоа се оженил со Поликаста, ќерка на Нестор, со која имал син по име Персеполис или Птолипортис. Според други митови, тој се оженил со Кирка и имал син, Латин.
Шенонов број

Шенонов број (наречено по Клод Шенон) — конзервативна долна граница на играчката сложеност на шахот којашто изнесува 10<sup>120</sup>. Таа се заснова на просечниот број од околу 10<sup>3</sup> веројатности за секој одигран потег — потег на белиот проследен со потег на црниот — под претпоставка дека партијата трае околу 40 потези.
1 Пресметка
Во својот труд од 1950 година со наслов „Programming a Computer for Playing Chess“ (|Програмирање сметач за играње шах, Шенон покажал дека со пресметката на долната граница на играчка сложеност на шахот, којашто укажува на околу 10<sup>120</sup> можни партии, се потврдува практичната невозможност за решавање на шахот со примена на брутална сила. Овој влијателен труд практично придонел кон создавање на областа сметачки шах.
Шенон исто така го пресметал бројот на можни позиции „од општ ред на <math>\scriptstyle \frac{64!}{32!{8!}^2{2!}^6}</math> или околу 10<sup>43</sup>“. Сепак, овој број вклучува некои невозможни позиции (пр. пешаци на првиот ред или обата крала под шах) и исклучува некои можни позиции по земање и промоција. Ако се земе ова предвид, Виктор Алис ја пресметал горната граница на 5×10<sup>52</sup> позиции и проценил дека вистинскиот број изнесува некаде околу 10<sup>50</sup>. Резултатите од скорешни истражувања ја подобриле оваа проценка на горната граница на околу 2<sup>155</sup>, што е помалку од 10<sup>46,7</sup> и укажуваат на горна граница од 2×10<sup>40</sup> во отсуство на промоции.
Алис исто така ја проценил играчката сложеност на најмалку 10<sup>123</sup> „врз основа на просечен разграничувачки чинител од 35 и просечна играчка должина од 80“. За споредба, бројот на атоми во видливиот универзум се проценува на околу 10<sup>80</sup>.
Број на потези, Број на можни партии
1, 20
2, 400
3, 8.902
4, 197.281
5, 4.865.609
6, 119.060.324
7, 3.195.901.860
8, 84.998.978.956
9, 2.439.530.234.167
10, 69.352.859.712.417
Откако секој играч ќе одигра пет потези (10 полупотези), бројот на можни партии коишто може да настанат изнесува 69.352.859.712.417.
2 Број на разумни партии
Во споредба со Шеноновиот број, ако шахот се анализира во однос на бројот на „разумни“ партии коишто може да бидат идуграни (не вклучувајќи смешни или очигледно губитни потези), тогаш бројот изнесува околу 10<sup>40</sup> партии. Ова се заснова на изборот од околу три разумни потези при секој полупотег и играчка должина од 80 (40 потези).
3 Поврзано
* Решавање на шахот
* Играчка сложеност
Нереиди

Нереиди („ќерки на Нереј“) — во старогрчката митологија биле морски нимфи, педесетте (34 според Хомер) ќерки на морскиот старец Нереј и Дорида. Нивните имиња укажуваат на варијабилноста, длабочината, брзината и страста на морето. Познати нереиди се: Амфитрита (сопругата на Посејдон), Аретуза, Галатеја (која долго време била прогонувана од киклопот Полифем), Калипсо, Панопеја, Псамата, Тетида (мајката на Ахил). Тие се населиле во „внатрешното море“ на брегот каде живееле луѓето (за разлика од Океанидите кои живееле во надворешното море, означувајќи го крајот на светот). Нереидите живееле во сребрени пештери на морското дно, се занимавале со музика и танц, а во месечевите ноќи заминувале на брегот за да пеат, танцуваат. Нереидите биле сочувствителни кон морнарите, забавувајќи ги со своите игри и им помагале во опасност. Тие им помогнале на Аргонаутите да поминат меѓу Симплагадите.
1 Нереидите во уметноста
* „Нереида“ — песна на рускиот поет Александар Пушкин.
Епиметеј (митологија)

Епиметеј (el, „оној кој последователно размислува“) — лик од старогрчката митологија , еден од титаните на втората генерација. Тој бил син на Јапет и Климена, и брат на Прометеј, Менетеј и Атлант. Тој немал голема интелигенцијата. Зевс му ја дал за сопруга Пандора и тој ја прифатил, заборавајќи го предупредувањето на неговиот брат да не прифаќа подароци од Зевс. Нивната ќерка, Пира се омажила за синот на Прометеј, Девкалион, и те били единствените преживеани по потопот.
1 Кутијата на Пандора
Кога Прометеј го украл огнот од рајот, Зевс, сакајќи да му се одмазди, му ја претставил Пандора на Епиметеј, братот на Прометеј. Со неа, Пандора носела ќуп што ѝ бил забранет да го отвори. Поттикната од својата природна љубопитност, Пандора ја отворила кутијата-ќуп и сите зла содржани во ќупот одлетале и се прошириле насекаде. Таа побрзала да го затвори капакот, но злата веќе успеале да побегнат од ќупот. Само едно нешто останало внатре - надежта. Пандора била длабоко натажена поради стореното и уплашена дека ќе мора да се соочи со гневниот Зевс поради неисполнувањето на должноста. Сепак, Зевс не ја казнил.
Борнхолм

Борнхолм (|Bornholm; |Burgundaholmr) е дански остров на Балтичкото Море, на исток од Данска, јужно од Шведска, североисточно од Германија и северно од западниот дел на Полска. Зазема површина од , на 1 јануари 2019 година островот имал вкупно население од 39.572 жители.
Меѓу главните индустриски активности на Борнхолм, спаѓаат сточарство, занаетчиството, како што се стакларството и производството на керамика користејќи месно изработена глина. Туризмот е исто така значаен во текот на летните месеци. На островот има голем број цркви.
Островот е познат како ''solskinsøen'' (''Сончев остров'') заради неговите временски услови и ''klippeøen'' (карпест остров) заради неговата геологија, која се состои од гранит, освен покрај јужниот брег. Топлината од летото се задржува во карпестите формации и времето е прилично топло до октомври. Како резултат на климата, месна сорта на смоква, позната како ''Борнхолмски дијамант'', може да расте локално на островот. Топографијата на островот се состои од драматични карпести формации на север (за разлика од остатокот на Данска, каде се претежно ниски ридови), со борови и листопадни шуми (многу погодени од невремето во 1950-тите), обработливо земјиште на средени и песочни плажи во југот.
Борнхолм се водел, сместен во Балтичкото Море со векови. Обично со тоа управувале Данска, но и Шведска и Либек, Германија.
1 Јазик
Многу жители го зборуваат на борнхолмски дијалект, кој е официјално дијалект на данскиот јазик. Борнхолмскиот дијалект поддржува три граматички пола, како исландскиот и повеќето дијалекти на норвешки, но за разлика од стандардниот дански, неговата фонологија вклучува архаизми и иновации. Ова го прави дијалектот тежок за разбирање за некои дански говорници. Сепак, шведските говорници често сметаат дека Борнхолмскиот дијалект е полесен за разбирање од стандардниот дански. Интонацијата наликува на скијанскиот дијалект, кој се зборува во близина на Сканија, најјужната провинција во Шведска.
2 Општина
+ Резултат на референдум 29 мај 2001 г. за спојување на општините со округот 1 јануари 2003 година, Општина, Да, Не
Гласови, Процент, Гласови, Процент
Алинге-Гудјем, 3590 година, 74, 1287 година, 26
Хашла, 2886 година, 70, 1219 година, 30
Nexø, 3218 година, 59, 2252, 41
Рона, 7754 година, 85, 1366 година, 15
Акиркеби, 3131 година, 74, 1118 година, 26
Вкупно: 27821, 20579 година, 74, 7242, 26
Вилијам Вајлер

Вилијам Вајлер (англиски:'' William Wyler''; 1 јули 1902 – 227 јули 1981) ) - американски филмски режисер.
1 Животопис
samo su neki od naslova Williama Wylera, jednog od najpoznatijih i najplodnijih holivudskih redatelja.
2 Творештво
Вајлер бил еден од најголемите, најплодните и најнаградувани холивудски режисери: дури 12 пати бил номиниран за наградата „Оскар“, а неговиот филм „Бен Хур“ долго време го држел рекордот со освоени дури 11 „Оскари“. Исто така, глумците кои играле во неговите филмови имаат освоено дури 13 „Оскари“ и тој е рекордер и по тој критериум. Тој бил познат по темелната работа со глумците кои понекогаш ги терал да ги повторуваат сцените и по сто пати.
2.1 Филмографија
* Оркански висови
* Госпоѓата Минивер
* Кери (''Carrie'')
* Мемфис Бел (''Memphis Belle'')
* Бен Хур
* Празник во Рим (''Holiday in Rome'')
Навпактија

''Навпактија'' (грчки : ) е изгубена епска поема на античката грчка литература . Во антиката насловот бил напишан и како ''Навпактика'' (латински ''Naupactica''), а исто така е во денешно време понекогаш меѓу академиците понекогаш се споменува со латинската фраза ''carmen Naupactium'' („Навпактичка песна“). Навпакт е град во Грција на Коринтискиот Залив .
''Науфактија'' веројатно била составена во 6 или 5 век пр.н.е. Неговото авторство е неизвесно: повеќето антички писатели едноставно наводуваат на „авторот на ''Навпактијата'' “. Писателот за патописи од 2 век од н.е., Павсанија, запишува дека повеќето луѓе во неговото време сметале дека тоа е од анонимен поет на Милет, но тој самиот проценува дека тоа најверојатно било од Карцин од Навпакт; Расудувањето на Павсанија е отворено за сомнеж.
Не е познато колку траела песната. Во тековните критички изданија, преживуваат само десет реда од текстот на поемата. Павсанија запишал дека песната е „напишана за жени“; помалку од десетина други фрагментарни наводи даваат индикации за содржината, но тие имаат тенденција да сугерираат дека содржината во голема мерка е генеалошка. Овие два факти во комбинација сугерираат сличности со псевдо-хезиодиската поема ''Каталогот на жени''. Повеќе од половина од преживеаните фрагменти се посветени на херојската приказна на Аргонаутите : веројатно е дека ова зафатило голем дел од песната, а веројатно влијаела и на подоцнежните поетски извештаи од приказната, како што е четвртиот ''питански'' оод на Пиндар, и најпозната верзија, ''Аргонаутика'' на Аполониј.
1 Изданија
* Нема достапни е-текстови од фрагментите ''Навпактија''.
* Печатени изданија (грчки):
** A. Bernabé 1987, ''Poetarum epicorum Graecorum proofonia et fragmenta'' pt. 1 (Лајпциг: Тојбнер )
** M. Davies 1988, ''Epicorum Graecorum fragmenta'' (Göttingen: Vandenhoek & Ruprecht)
* Печатени изданија (грчки со англиски превод):
** МЛ Вест 2003 година, ''Greek Epic Fragments'' (Кембриџ, Масачусетс: Универзитет Харвард Прес )
Јохан Фридрик Вилхелм Хербст

Јохан Фридрих Вилхелм Хербст (1 ноември 1743 година - 5 ноември 1807 година) - германски природонаучник и ентомолог од Петершаген, Минден-Равенсберг. Тој служел како капитен во пруската војска. Неговиот брак во Берлин во 1770 година, со Еуфросин Луис Софи (1742-1805), ќерка на прускиот ''Хофрат'' Либерт Волдсмит бил без деца.
Тој бил соуредник, со Карл Густав Јаблонски, на изданијата за инскети (''Naturgeschichte der in- und ausländischen Insekten)'' (1785-1806, 10 тома), што се смета за едно од првите обиди за целосно испитување на редот тврдокрилци. негов е и првиот целосен преглед на ракови објавуван на делови (''Naturgeschichte der Krabben und Krebse)''.
Другите дела на Хербст се: ''Упатства за познавање на инсектите'' (1784–86, 3 тома), ''Природна историја на раковите'' (1782–1804, 3 тома), ''Вовед во познавање на црвите'' (1787–88, 2 тома) и ''Природен систем на инсекти без крилја'' (1797–1800, 4 дела).
Црква „Св. Меркуриј“ - Мирковци

Свети Меркуриј — помала селска црква во скопското село Мирковци. Сместена е во близина на Горното маало, на десната страна од патот, кој води до рудникот „Бањани“.
1 Местоположба
Црквата сè до самиот пат кој води од градот Скопје до селото Кучевиште, во близина на гробјанската црква „Св. Петка“ на селото Мирковци.
2 Поврзано
* Мирковци
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво
Промедон

Промедон (старогрчки : Προμέδων) е име што се однесува на следниве ликови во старогрчките митови или легенди:
* Промедон, инаку непозната личност спомената во павсаниевиот опис на полигнотиевите слики во Лесхи во Делфи. За Промедон, се вели дека бил прикажан наклонет на врба во она што се чини дека била светата шумичка на Персефона, веднаш до личности како Патрокле и Орфеј. Античките извори на павсаниевите тврдења немале еднообразно мислење во врска со Промедон: од некои се чинело дека тој бил обична творба на Полигнот, додека други, наводно, го споменувале како љубител на музика кој особено го обожавал пеењето на Орфеј; така можеби се верувало дека е следбеник на Орфеј.* Промедон од Наксос, човек заведуван од сопругата на неговиот најдобар пријател, Неара.
Црква „Св. Петка“ - Мирковци

Света Петка — селска црква во скопското село Мирковци.
Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Сместена е во близина на Горното маало, на десната страна од патот, кој води до рудникот „Бањани“.
2 Историја
Била обновена во 1875 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Мирковци
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво
Бел бог (филм од 2014)

Бел бог (англиски: ''Fehér isten'') - унгарски филм од 2014 година, во режија на Корнел Мундручо (Kornél Mundruczó). Главните улоги ги граат: Зофија Псота (Zsófia Psotta) и Шандор Зотер (Sándor Zsótér). Филмот освоил осум награди (од кои две на Канскиот филмски фестивал) и имал 21 номинација.
1 Синопсис
Лили (ја игра Псота) е 13-годишно девојче кое има куче (Хагњн). Нејзината мајка заминува на студиски престој во Австралија и затоа ја остава кај татко ѝ Даниел (го игра Зотер). Тој ја принудува Лили да го пушти кучето на улица. Така, започнува тешкиот живот на Хаген: најпрвин, еден месар сака да го убие; потоа, едвај се спасува од шинтерската служба; па, еден скитник го продава на човек кој се занимава со недозволена трговија со кучиња за улични борби; така, Хаген завршува кај еден човек кој го тренира за борба со други кучиња; во неговата прва и последна борба, Хаген го убива кучето со кое се бори; најпосле, тој е заробен од шинтерската служба. За тоа време, Лили тагува и се обидува да го најде по улиците на Будимпешта. Истовремено, таа запаѓа во неволји и по една забава е уапсена поради поседување дрога. Дури по таа немила сцена, Лили се зближува со татко ѝ. На денот кога Лили свири на концерт со својот оркестар, Хаген убива еден од чуварите во шинтерската служба и успева да побегне од прифатилиштето за куќиња, следен од стотици други кучиња. Кучињата излегуваат на улиците на Будимпешта и предизвикуваат хаос, напаѓајќи ги луѓето. Поради тоа, во градот е воведена вонредна состојба. Хаген и кучињата упаѓаат во салата и Лили го напушта концертот, свесна дека само таа може да го запре Хаген. Во меѓувреме, тој ги убива сите луѓе кои му направиле зло. Кога најпосле се соочува со Лили, таа почнува да свири со трубата и Хаген легнува, а него го следат и другите кучиња, но и Лили и татко ѝ.
Црква „Св. Никола“ - Мирковци

Свети Никола — селска црква во скопското село Мирковци.
Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Сместена е во близина на Долното маало.
2 Историја
Црквата се верува дека е постара од гробјанската црква на Горното маало, Св. Петка. Таа била подигната во 1873 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Мирковци
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво
Ихор

Во старогрчката митологија, ихор (|ἰχώρ) е етерична течност која е крвта на боговите и /или бесмртниците.
1 Во класичните митови
Ихор потекнува од старогрчката митологија, каде што е етерична течност што е крв на грчките богови, за кои понекогаш се вели дека ги задржува квалитетите на храната и пијалакот на бесмртните, амброзијата и нектарот. Големите херои и полубогови повремено напаѓале богови и им го земале ихорот, но боговите ретко го правеле тоа едни на други во хомеровиот мит.
Во Стар Крит, традиција раскажана од Талос, огромен човек од бронза прикажан со крилја. Кога критската митологија била присвоена од Грците, тие го замислувале повеќе како Колосот од Родос . Тој иамл една вена која течела со ихор кој била затната со нокт во грбот. Талос ја чувал Европа на Крит и фрлал камења кон натрапниците сè додека не дошле Аргонаутите по потрагата на Златното руно и волшебникот Медеја го извади ноктот, испуштајќи го ихорот и убивајќи го.
2 Во медицината
Во патологијата, “ихор“ е антички преземен термин за водено празнење од рана или чир, со непријатен или фетилен (нападен) мирис.
Грчкиот христијански писател Климент Александриски користел „ихор“ во античкото медицинско разбирање на водена празнење од рана или чир, без мирис, во полемика против паганските грчки богови . Како дел од неговите докази дека тие се само смртни, тој наведува неколку случаи во кои боговите се повредени физички, а потоа додава: „И ако има рани, има крв. Зашто ихорот на поетите е поотпорен од крвта; за задушувањето на крвта се нарекува ихор.”
3 Наводи
*
Републички пат III-1972

Републички пат IIІ-1972 (|Републикански път IIІ-1972) — третокласен пат од републичката патна мрежа на Бугарија кој се протега на територијата на Пиринска Македонија. Има должина од 33,7 км.
Патот се двои надесно на 7. км од патот III-197 во јужниот дел на с. Дабница и се упатува на југоисток по краевите на Неврокопската Котлина. Минува низ селата Фустане (Хвостјане) и Блатска, каде свртува на исток и навлегува во планинската историско-географска област Чеч. Тука проаѓа низ с. Абланица, се спушта во длабоката долина на реката Чечка Бистрица (лева притока на р. Места), кај с. Боголин повторно го искачува следниот планински срт и стасува до с. В’лкосел. Тука патот свртува на север, следејќи ја вододелницата меѓу Чечка Бистрица и Кочанска Река (десна притока на р. Доспат), минува низ с. Фргово и на 1,7 км источно од с. Сатовча повторно се поврзува со III-197 на неговиот 27,8. км.
+ Републички пат ІII-1972, Патишта што со излези надесно(населено место, бр. на патот, правец), Км, Патишта што се излези налево(населено место, бр. на патот, правец)
Општина Грмен, III-197, 7 км, с. Дабница →, 0,0, → с. Дабница, 7 км, III-197, Општина Грмен
с. Фустане (Хвостјане), 3, с. Фустане (Хвостјане)
Општина Хаџидимово, 3,8, Општина Хаџидимово
(од 96,5 км на II-19) III-1907, 7,9 км, с. Блатска →, 5,0, с. Блатска
с. Абланица, 13, с. Абланица
Општина Сатовча, 15, Општина Сатовча
с. Боголин, 16,2, с. Боголин
(за с. Слаштен) общински път, с. В’лкосел ←, 22,7, с. В’лкосел
с. Фргово, 28,7, с. Фргово
(до Девин) III-197, 27,8 км ←, 33,7, ← 27,8 км, III-197 (од Неврокоп / Г. Делчев)
1 Поврзано
* Републичка патна мрежа на Бугарија
Bonavia (роман)

„Bonavia“ — роман на српскиот писател Драган Великиќ од 2012 година.
1 Осврт кон делото
Романот „Бонавиа“ добил позитивни критики: На пример, во рецензијата објавена во списанието „Време“ тој е опишан како „несекојдневна семејна приказна, со премногу отсутни татковци и премногу присутни мајки...“. Според Теофил Панчиќ, пак, станува збор за „извонреден роман кој потврдува дека овој автор и понатаму се развива внатре во координатите на својот книжевен свет и дека демонстрира исклучителна раскажувачка и јазична култура, речиси совршено избрушен стил и фантастично чувство за сликовит, впечатлив детаљ.“
Досието Домашевски

„Досието Домашевски“ (српски: ''Досије Домашевски'') - роман на српскиот писател Драган Великиќ од 2003 година.
1 Осврт кон делото
Романот добил позитивни оцени од книжевната критика: На пример, во својот осврт кон делото, Габриела Јаскула напишала дека тоа е „уште еден доказ дека во моментов највозбудливата книжевност во Источна Европа ја пишуваат Полјакот Анджеј Стасјук, Унгарецот Ласло Дарваши, Чехот Јохим Топол и српскиот писател Драган Великиќ“.
Дантеовиот плоштад

„Дантеовиот плоштад“ (српски: ''Дантеов трг'') — роман на српскиот писател Драган Великиќ од 1997 година.
1 Осврт кон делото
Романот добил позитивни оцени од книжевната критика: На пример, прославениот австриски писател Петер Хандке го опишал делото како „големо и возвишено“ оценувајќи го како „величествена книга“.
Северниот ѕид

„Северниот ѕид“ (српски: ''Северни зид'') - роман на српскиот писател Драган Великиќ од 1995 година.
1 Осврт кон делото
Романот добил позитивни оцени од книжевната критика: На пример, во својот осврт кон делото, Оливер Јунген го оценил како „блескаво компониран роман со рафинирана структура кој содржински го покрива целиот дваесетти век“.
Тиго Фајнанс

Тиго фајнанс (''Tigo Finance'') - македонско финансиско друштво.
1 Историјат
Финансиското друштво „Тиго“ е основано во јануари 2018 година.
2 Организација и менаџмент
„Тиго Фајнанс“ има мрежа од 26 филијали во 19 македонски градови. Друштвото има повеќе од 100 вработени. Извршен директор на „Тиго фајнанс“ е Филип Димитровски.
3 Активности и финансиски резултати
Во текот на првите две години од постоењето, „Тиго“ одобрил 82 000 кредити во износ од над една милијарда денари, т.е. просечниот износ на еден одобрен кредит изнесувал 170 евра. Притоа, во структурата на кредитите доминирале оние со износ до 30 000 денари
ПУ „Св. Кирил и Методиј“ - Побожје

Основно училиште „Св. Кирил и Методиј“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Св. Кирил и Методиј“ - Побожје; скратено: ПООУ „Кирил и Методиј“) — подрачно основно училиште во селото Побожје, составен дел на истоименото училиште во селото Кучевиште.
Училиштето е именувано по словенските просветители Светите Кирил и Методиј.
1 Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во непосредна близина на главната селска црква „Св. Петка“.
2 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
3 Галерија
Ифигенија

Ифигенија (старогрчки: „таа која раѓа силен сој“) — лик од старогрчката митологија, ќерка на кралот Агамемнон и на кралицата Клитемнестра. Според митот, во Аулида, подготвена за поход на Троја, грчката војска веќе подолго време чекала поволен ветар за да исплови. Меѓутоа, божицата Артемида, навредена поради тоа што Агамемнон ѝ го убил омилениот елен, не сакала да пушти ветар. Тогаш, пророкот Калхант ја искажал желбата на божицата: Ифигенија да се принесе како жртва. Агамемнон не сакал да направи таква жртва, но најпосле морал да попушти, зашто војската почнала да се буни. Под изговор дека сака да ја омажи за Ахил, Агемемнон ја повикал Ифигенија во Аулида. Меѓутоа, кога ја донеле на жртвеникот, Артемида се смилувала и, наместо неа, на жртвеникот испратила една срна, а Ифигенија ја обвиткала во облак, ја однела во Таурида и ја направила своја свештеничка.
1 Ифигенија како мотив во уметноста
* „Ифигенија во Таврида“ (германски: ''Iphigenie auf Tauris'') — драма на германскиот писател Јохан Волфганг Гете.* „Ифигенија во Таврида“ — опера на Кристоф Вилибалд Глук од 1779 година.
* „Жртвувањето на Ифигенија“ — песна во проза на полскиот поет Збигњев Херберт.
Карел Хошек

Карел Антон Хошек (чешки: ''Karel Anton Hošek''), или известен како Антон Чехот — чешки авантурист и македонски револуционер, тиквешки војвода на Внатрешната македоно-одринска револуционерна организација.
1 Животопис
Карел Антон Хошек или познат како Антон Чехот е роден 1871 година во Прага, која тогаш се наоѓала во рамките на Австроунгарија (денес Чешка). Доаѓа во Македонија за да учествува во востание против Отоманското Царство. Се приклучува во редовите на ВМОРО и од есента 1905 година е четник при кривопаланечкиот војвода Петар Ангелов заедно со австриецот Рудолф Голијат, кој потекнува од Словењ Градец. Од април 1906 година е четник при тиквешкиот војвода Добри Даскалов, во чијшто реон по касно е назначен за самостоен војвода. Во февруари 1907 година четите на Карел Хошек и Добри Даскалов пружат отпор на чети на српската пропаганда во Македонија во Велешко.
На 24 февруари 1907 година заедно со прилепски чети опкружуваат српска чета од 80 души крај селото Владиловци во областа Азот. Во таа битка против српските чети загинува Антон Чехот заедно со двајца негови четници.
Брезничка Река

Брезничка Река (|Брезнишка река) или Туфча — река во Неврокопско, Пиринска Македонија, десна притока на Места. Долга е 27 км.
Реката извира од Горното Брезничко Езеро (на 2.587 м.н.в.) во Брезничкиот Цирк на Пирин. Најпрвин тече на југоисток, прави голем лак испакнат кон југ, свртува на североисток и стасува до с. Брезница. Во овој дел долината ѝ е длабока и добро пошумена. По селото свртува на југоисток и навлегува во долина со обесшумени и соголени страни. Се влева во десниот брег на Места, на 524 м.н.в., 1 км западно од селото Балдево.
Сливот зафаќа површина од , што претставува 3,57 % од вкупниот слив на Места. Главни притоки: → лева, ← десна
::* ← Јанколица
::* → Мишовска Река (Мишово Дере)
::* → Глоговица
::* → Речиште
::* ← Глобоштица
::* ← Маревска Река (најголема)
Средниот годишен истек кај с. Брезница изнесува . Најполноводна е во мај, а најслабоводна во септември.
Селото Брезница во Општина Неврокоп (Г. Делчев) е единственото населено место по течението на реката.
Мал дел од водите на реката во нејзиното долно течение се користат за наводнување.
1 Карти
**
2 Поврзано
* Неврокопско
Чурулкари

Чурулкари (Curculionidae) или чурилкари се семејство на „вистинските“ чурилкаровидни бубачки. Тие се едно од најголемите семејства на животни, со 6.800 родови и 83.000 видови опишани ширум светот. Видовите присутни како закана за земјоделството најчесто се нарекуваат жижоци.
1 Опис
Тие се препознаваат по нивните карактеристични долги муцки и антените; но покрај ова, чурилкарите имаат значителна разновидност на формата и големината, со возрасни единки долги од 1-40 мм.
2 Потсемејства
Потсемејствата што некои автори денес ги сметаат за валидни:
*Bagoinae (понекогаш се Molytinae)
*Baridinae
*Brachycerinae (оспорени)
*Conoderinae (понекогаш се Baridinae)
*Cossoninae
*Cryptorhynchinae (понекогаш се Curculioninae)
**''Acalles''*Curculioninae
*Cyclominae
*Dryophthorinae (понекогаш се семејство)
*Entiminae
*Hyperinae (понекогаш се Molytinae)
*Lixinae (понекогаш се Molytinae)
*Mesoptiliinae (понекогаш се Molytinae)
*Molytinae
*Orobitidinae (понекогаш се Baridinae)
*Platypodinae
*Raymondionyminae (понекогаш се Brachycerinae)
*Scolytinae
*Xiphaspidinae (понекогаш се Baridinae)
Цапаревска Река

Цапаревска Река — река во Мелничко (Општина Струмјани), Пиринска Македонија, десна притока на Струма. Долга е 24 км и ги одводнува источните делови на Малешевските Планини.
Реката извира на 1.372 м.н.в., околу 300 м западно од врвот Голак (1.453 м) во средишниот дел на Малешевските Планини. Тече во правец исток-југоисток, во релативно длабока долина обрасната ретка шума и еродирани падини. На крајот се влева во Струма кај с. Микрево во Општина Струмјани, на 125 м.н.в.
Сливот на реката зафаќа , што претставува 0,45 % од вкупниот слив на Струма.
Главни притоки: → лева, ← десна
::* → Правеца
::* ← Рибничка Река
::* ← Липовска Река
::* → Горемска Река (најголема)
Реката претежно се напојува од дождови. Најполноводна е во март и април, а најслабоводна во август и септември.
По течението на Цапаревска Река нема население места освен Микрево кое се наоѓа кај самото устие.
Сосем мал дел од водите на реката се користат за наводнување, и тоа највеќе во околината на Микрево.
1 Поврзано
* Малешевски Планини
2 Карти
**
Виштерица

Виштерица (|Вищерица) — река во Банско и Грменско, Пиринска Македонија, десна притока на Канина од сливот на Места. Долга е 24 км. Ги одводнува најсеверозападните делови на Доспат Планина во Западните Родопи.
Реката извира на надморска височина од 1.586 м, 1,7 км северозападно од врвот Каракаја (1.761 м) на Доспат Планина (Дабраш) во Западните Родопи. Тече во правец југ-југоисток, во релативно плитка и силно пошумена долина. Завршува како десна притока на реката Канина во месноста Гатера (1.151 м.н.в.), 9 км североисточно од с. Ковачевица. Во устието Виштерица има речиси исто количество вода колку и главната река.
Сливот зафаќа површина од , што претставува 34,19 % од вкупниот слив на Канина.
Главни притоки се Каратичка Река (лева) и Елушка Река (десна).
По течението на реката нема населени места. Во горното течение, покрај мало езерце, е сместено шумарското место „Виштерица“.
Дел од водите на Виштерица се насочуваат кон горното течение на реката Доспат и кон вештачкото езеро Доспат со помош на 7 водозафатни постројки и тунел под планината Доспат.
1 Карта
*
2 Поврзано
* Канина
Џастин Шмит

Џастин Орвел Шмит (|Justin Orvel Schmidt; – ) — американски ентомолог, соавтор на книгата ''„Одбрана'' на ''инсектиte: Адаптивни механизми и стратегии на пленот и грабливците“'' (''Insect Defenses: Adaptive Mechanisms and Strategies of Prey and Predators''), автор на ''„Боцка на дивината“'' (''The Sting of the Wild'') и творец на Шмитскиот индекс за болка. Шмит студирал за исхраната, хемиска комуникација, физиологија, екологија и однесување за медоносни пчели во центарот за истражување на пчели Карл Хејден во Тусон, Аризона, пред да се посветил целосно во Југозападниот биолошки институт во 2006 година. Додека бил директор за истражување на Југозападниот биолошки институт, тој ја проучувал хемиската и односната одбрана на мравките, осите и пајаковидните.
1 Наводи
* Кониф, Ричард. „Крал на боцките“ (The King of Sting), во списанието ''„Надвор“'' (''Outside''), с. 21 н. 4 (април 1996 година), стр. 82–84, 147.
* Кониф, Ричард. „ “, во списанието ''„Откриј“'' (''Discover''), јуни 2003 година.