procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Аргеади

Аргеади — династија на кралеви-основоположници на Македонското Кралство и владеела со Античка Македонија од околу 700 п.н.е. до 309 п.н.е. За митолошки основач на династијата се смета Каран, а нејзини најславни припадници се Филип II Македонски и Александар Македонски, го поразил Персиското Царство и ја формирал Македонската Империја. Последен легитимен машки наследник од оваа династија бил Александар IV, син на Александар Велики со Роксана. По неочекуваната смрт на Александар Македонски, започнува периодот на војните на дијадосите кои доведуваат до распад на Македонската Империја и формирање на империи наследнички кои биле владеани од династии формирани од генералите во војската на Александар Македонски.
За потеклото на Аргеадите постојат две теории. Според едната, тие потекнуваат од Аргос на Пелопонез, а според втората, од Аргос во Орестида.
1 Членови на династијата
1.1 Митски
* Каран 808-778 г. п.н.е.
* Коин 778-750 г. п.н.е.
* Тирима 750-700 г. п.н.е.
1.2 Историски
* Пердика I 700-678 г. п.н.е.
* Аргеј I 678-640 г. п.н.е.
* Филип I 640-602 г. п.н.е.
* Аероп I 602-576 г. п.н.е.
* Алкет I 576-547 г. п.н.е.
* Аминта I 547-498 г. п.н.е.
* Александар I 498-454 г. п.н.е.
* Пердика II 454-413 г. п.н.е.
* Архелај I 413-399 г. п.н.е.
* Орест и Аероп II 399-396 г. п.н.е.
* Архелај II 396-393 г. п.н.е.
* Аминта II 393 г. п.н.е.
* Павзаниј 393 г. п.н.е.
* Аминта III 393 г. п.н.е.
* Аргеј II 393-392 г. п.н.е.
* Аминта III (повтoрно) 392-370 г. п.н.е.
* Александар II 370-368 г. п.н.е.
* Птоломеј I 368-365 г. п.н.е.
* Пердика III 365-359 г. п.н.е.
* Аминта IV 359-356 г. п.н.е.
* Филип II 359-336 г. п.н.е.
* Александар III (Александар Македонски) 336-323 г. п.н.е.
** Антипатар — регент на Македонија 334-319 г. п.н.е.
* Филип III Аридеј 323-317 г. п.н.е.
* Александар IV 323-310 г. п.н.е.
** Пердика — регент на Македонија 323-321 г. п.н.е.
** Антипатар, регент на Македонија 321-319 г. п.н.е.
** Полиперхон, регент на Македонија 319-317 г. п.н.е.
** Касандар — регент на Македонија 317-306 г. п.н.е.
Најмалку 11 кралеви и кандидати за македонскиот престол загинале во текот на владеењето на династијата Аргеади: Алкет II, Архелај I, Кратер, Павзаниј, Аргеј II, Александар II, Птоломеј I, Аминта IV, Филип II, Филип III и Александар IV.
2 Поврзано
* Антипатриди
* Антигониди
* Аталиди
* Птоломеиди
* Селевкиди
Пешта (округ)

:''За во минатото посебниот град, денеска дел од Будимпешта видете Пешта.''
ПештаPest megye
Регион, Централна Унгарија
Административен центар, Будимпешта
Површина, 6.393,14 км<sup>2</sup>
Население, 1.195.020 (2008)
Густина на населението, 168 /км²
Број на населени места, 187
Мрежно место
Округот Пешта (унгарски: ''Pest megye'') е еден од 19-те окрузи на Унгарија, сместен во централниот дел на земјата. Зафаќа површина од 6393.14km2, а бројот на населението изнесува 1,213,090, според податоците од 2009. Го опкружува главниот град Будимпешта, како и повеќе од населението (65.2%/790,995 во 2009) живее во населбите на Будимпешта. Границите ги дели со Словачка и унгарските окрузи: Ноград, Хевеш, Јас-Наѓкун-Солнок, Бач-Кишкун, Фејер и Комаром-Естергом. Реката Дунав тече низ округот. Главен град на округот е Будимпешта, кој е административно одделен.
1 Историја
Денешниот округ Пешта бил формиран после Втората светска војна, кога поранешниот округ Пешта-Пилис-Солт-Кискун бил поделен на два дела (другиот дел денеска се наоѓа во округот Бач-Кишкун). Пешта како округ исто така постоела и во раните денови на Кралството Унгарија (11 век). Територијата на поранешниот округ со исто име приближно го зафаќал североисточниот дел на денешниот округ Пешта. Бил споен со округот Пилис пред 15-от век.
2 Население
Вака изгледа историскиот развиток на населението во округот Пешта, почнувајќи од 1870 година:
Година, Население
1870, 330,089
1880, 353,851
1890, 395,142
1900, 450,136
1910, 524,320
1920, 571,753
1930, 633,257
1941, 682,696
1949, 686,953
1960, 781,505
1970, 878,644
1980, 973,830
1990, 949,842
2001, 1,083,877
2009, 1,213,290
2.1 Етнички групи
Население по националност според пописот од 2001 година.:
*Унгарци - 93.5%
*Германци - 1.7%
*Роми - 1.2%
*Словаци - 0.8%
*Други - 0.5%
*Без одговор (непознато) - - 2.3%
2.2 Религии
Население според деноминации:*Римокатолици - 53%
*Калвинисти - 16%
*лутеранци - 3.8%
*Гркокатолици - 1.2%
*Атеисти - 347,209 (19.5%)
*Други (Христијани) - 1.3%
*Други (не-Христијани) - 0.2%
*Без одговор (непознато) - 12.5%
3 Галерија
Знаме на Ел Салвадор

Знамето на Ел Салвадор е официјалното знаме на државата кое било инспирирано од знамето на Федералната Република на Средна Америка. Знамето е составено од три еднакви хоризонтални ленти во сина, бела и сина боја. Во средината на знамето, на белата лента, се наоѓа грбот на државата.
1 Останати знамиња
2 Поврзано
* Ел Салвадор
* Грб на Ел Салвадор
Знаме на Хаити

Знамето на Хаити е официјалното знаме усвоено на 25 февруари 1987 година. Знамето е составено од две еднакви хоризонтални ленти во црвена и сина боја. Од 1843 година, знамето кое се користи официјално го содржи и грбот на Хаити во бел квадрат во средината на знамето. Боите на знамето се инспирирани од француското знаме. Сината боја го претставува потеклото на народот со робовска историја, додека црвената останатиот мешан народ.
1 Останати знамиња
2 Поврзано
*Хаити
*Грб на Хаити
Знаме на Гватемала

Знамето на Гватемала е официјалното знаме на државата. Знамето е составено од три еднакви вертикални ленти во сина, бела и сина боја со приказ на државниот грб на белата лента во средината на знамето. Сините ленти ја симболизираат местоположбата на државата помеѓу океан но и небото, додека белата симболизира мир и чистота.
1 Останати знамиња
2 Поврзано
*Гватемала
*Грб на Гватемала
Знаме на Гренада

Знамето на Гренада е официјалното знаме во оваа карипска држава кое било усвоено на 7 февруари 1974 година. Шесте златни ѕвезди на црвената подлога ги претставуваат шесте парохии на Гренада, додека големата златна ѕвезда на црвен диск во средината на знамето го претставува главниот град. Дискот се наоѓа во квадрат кој е поделен на четири еднакви дела во златна и зелена боја. На левиот зелен триаголник се наоѓа приказ на индиски орев, главна земјоделска суровина на островот. Боите на знамето се пан-африкански, па така црвената означува храброст и виталност, жолтата претставува мудрост и зелената претставува вегетација и земјоделство.
Знаме на Хондурас

Знамето на Хондурас е официјалното знаме на државата усвоено на 9 јануари 1866 година. Знамето се заснова на знамето на Федералната Република на Средна Америка, односно дизајнот е ист само разлика е тоа што оригиналното знаме имало грб во средина, а хондураското има ѕвезди. Знамето е составено од три хоризонтални ленти во сина, бела и сина боја со пет сини ѕвезди во средината на знамето, на белата лента. Петте ѕвезди ги означуваат петте федерални единици на поранешната федерација. Сините ленти ги претставуваат Тихиот Океан и Карпското Море бидејќи тие се двете големи водни површини на кои има пристап Хондурас. Белата лента ја претставува земјата, но и мир и просперитет на луѓето.
1 Поврзано
* Хондурас
* Грб на Хондурас
Знаме на Никарагва

Знамето на Никарагва е официјалното знаме на државата усвоено на 27 август 1971 година. Знамето е засновано на знамето на Федералната Република на Средна Америка. Знамето се состои од три еднакви хоризонтални ленти во сина, бела и сина боја каде на белата лента во средината на знамето се наоѓа државниот грб.
1 Поврзано
* Никарагва
* Грб на Никарагва
Знаме на Тринидад и Тобаго

Знамето на Тринидад и Тобаго е официјалното знаме на оваа карипска држава. Знамето е усвоено на 31 август 1962 година веднаш по незавосноста на државата. Знамето е составено од црна лента со бели рабови која се протега од горниот лев агол кон долниот десен агол правејќи два еднакви триаголника во црвена боја. Црвената боја ги симболизира сонцето и храброста, црната претставува земја и посветеност и водата, чистотата и еднаквоста е претставена од белата боја..
1 Поврзано
* Тринидад и Тобаго
* Грб на Тринидад и Тобаго
Знаме на Доминиканската Република

Знамето на Доминиканската Република е официјалното знаме на државата. Знамето било направено од Хуан Пабло Дуарте кој поставил бел крст на знамето на Хаити и добил дизајн сличен на денешниот. Знамето е составено од бел крст кој го дели знамето на четири дела во сина, црвена, црвена и сина боја. Во средината на крстот и знамето се наоѓа државниот грб. За разлика од оригиналниот дизајн, распоредот на боите во квадратите е малку поразличен иако првиот дизајн бил всушност знамето на Хаити со бел крст. Сината боја симболизира слобода, белата спас, црвената крвта на националните херои, додека крстот Христијанството.
1 Останати знамиња
2 Поврзано
* Доминиканска Република
* Грб на Доминиканската Република
3 Наводи
*
Знаме на Панама

Знамето на Панама е официјалното знаме на државата кое е создадено од страна на Марија Оса де Амадор на 1 ноември 1903.. Знамето на Панама се прославува на 5 ноември, еден ден после Денот на независноста.
Знамето е составено од четири еднакви квадрати, два во бела боја, долниот лев во сина боја и горниот десен во црвена боја. Во горниот лев и долниот десен квадрат се наоѓаат две ѕвезди во сина и црвена боја. Белата боја симболизира мир, додека сината и црвената боја ги симболизираат најголемите политички партии во Панама во тоа време. Црвената боја ја симболизира либералната партија, додека сината конзервативната партија. Првиот предлог за знаме на Панама е од 1823 година кое се состоело од 7 хоризонтални ленти во црвена и жолта боја. Во горниот лев агол имало син квадрат на кој имало приказ на две златни поврзани сонца што го претставувале Панамскиот Канал (линијата) и Северна Америка и Јужна Америка (сонцата). Ова се однесувало на географската позиција на Панама како конектор на двата континента, додека боите биле инспирирани од шпанското и колумбиското знаме, додека линиите од американското.
1 Поврзано
* Панама
* Грб на Панама
Знаме на Мексико

Знамето на Мексико е официјалното знаме на државата. Знамето е составено од три еднакви вертикални ленти во зелена, бела и црвена боја каде во средината на знамето и белата лента се наоѓа државниот грб. Боите се национални бои во државата и бои на војната за независност на Мексико. Овие бои се користат уште од независноста на државата, но во овој дизајн од 1968. Ова знаме наликува на италијанското, но сепак мексиканското знаме е постаро од италијанското, помало е во димензии и боите се потемни. Денес, зелената боја симболизира надеж, белата боја унија и црвената боја ја симболизира крвта на националните херои. Симболизмот на боите варирал во минатото. Централен мотив на грбот е пиктограм за Теночтитлан, центарот на Ацтечката Империја.
1 Поврзано
* Мексико
* Грб на Мексико
Подземна република

Подземна република, ''Тајна република'' или ''Држава во држава'' — епитет на Македонската револуционерна организација, која во текот на своето постоење и дејствување кон крајот на XIX и почетокот на XX век во рамките на Отоманското Царство успеала да создаде паралелни институции на власт. На териториите на Македонија и Одринско почнал да егзистира еден нелегален политички паравоен субјект кој преку своите институции и акти ја остварувал својата цел и волја меѓу христијанското и нехристијанското населението со што се ограничувала јурисдикцијата на самата империја и се загрозувало турското владење во овој дел на Балканот. Псевдонимот ''Подземна република'' (''An Underground Republik'') е употребен од страна на Даме Груев во интервјуто со еден анонимен шкотски новинар во неговата статија за Организацијата во списанието ''Blackwood’s Magazine',' во текот на неговата посета на Македонија , а истиот псевдоним е употребен и од страна на американскиот новинар Алберт Сониксен, авторот на делото ''Исповед на еден македонски четник'' .
Уште во самиот почеток ''Организацијата'' започнала со воспоставување на паралелна судска власт која во почетокот се однесувала на самата МРО и воопшто на македонското националноослободително движење, биле регулирани односите и постапки на членовите како и на останатаото население кон револуционерното дело. Меѓутоа постепено ''Организацијата'' започнува да го убедува неселението да ги бојкотира турските судови и на територијата која била под контрола на Организацијата, почнале да се формираат граѓански судови кои се занимавале со дела и споровите меѓу населението кој не ја тангирале самата ''Организација''.
:види: Централен комитет, Тајна полиција, Тајна пошта, Задгранично претставништво, Четнички институт, Неделно училиште, Училиштен кружок и Правосудство на МРО.
Битка кај Саламина (306 п.н.е.)

Поморската битка кај Саламина се случила 306 п.н.е. близу Саламина (Кипар). Била поморска битка помеѓу флотите на Птоломеј I од Египет и Деметриј, двајцата дијадоси, наследници на Александар Македонски. Битката ја добил Деметриј, по што го завладеал Кипар.
Куни

Куните (латински: ''Mustelidae'') се семејство на месојадни цицачи од редот на ѕверови. Таа е меѓу семејствата најбогати со видови. Куните се појавиле пред 40 милиони години и тие се мали грабливи животни (во споредба со другите грабливци). Во ова семејство припаѓаат куната, норката, видрата, јазовецот, ласицата и други животни. Куните се способни да се прилагодат на различни услови, што им овозможило да се распространат во сите делови на Земјата.
1 Физички опис
Припадниците на ова семејство се разликуваат меѓусебно по градбата на телото, забалото и обликот на нозете, и тоа многу повеќе одошто е случај со останатите семејства на ѕверови.
Претставниците се средно големи до мали животни. Најмали се малите ласици (со должина до 20 cm), а најголеми се џиновските видри кои можат да израснат и до 1,8 m и да се тешки повеќе од 30 кг.
Овие животни имаат издолжено, витко и свитливо тело со многу ниски нозе на кои имаат 4-5 прсти со нокти кои не можат да се вовлечат. Забалото е потполно, има 38 заби, при што песјаците се многу силни.
2 Распространување
Куните се широко распространети. Отсуствуваат само на Антарктикот, Фокландските и Галапагоските острови, потоа Мадагаскар, Исланд и на некои острови на Карибите, Северноледениот Океан и Тихиот Океан. Тие се доведени во Австралија и Нов Зеланд.
3 Исхрана
Куните се исхрануваат со различен вид на плен. Јазовецот се храни најчесто со дождовни црви и полжави, кои чинат делче од неговата телесна тежина. Хермелинот лови и зајаци кои можат да бидат и до десет пати потешки од него. Освен наведеното, се хранат и со разни мали и средно големи цицачи, птици со големина на гуски, јајца, инсекти, бобинки, овошје и буклинки.
Знаме на Ирак

Знамето на Ирак е официјалното знаме на оваа азиска држава. Низ историјата, Ирак имал неколку различни знамиња со различни дизајни, поточно уште од основањето на Кралство Ирак во 1921 година. Моменталното знаме било усвоено во 2008 година, но кога се донело знамето се напоменало дека ова било привремено знаме сè додека не се изнајде трајно национално знаме. Знамето е составено од три еднакви хоризонтални ленти во црвена, бела и црна боја. На белата лента има натпис на арапски јазик што во превод значи „Господ е поголем“. Боите се пан-арапски.
1 Останати знамиња
2 Поврзано
* Ирак
* Грб на Ирак
Знаме на Иран

Знамето на Иран е официјалното знаме на државата усвоено на 29 јули 1980 година. Денешниот дизајн на знамето е како резултат на Иранската револуција. Знамето е составено од три хоризонтални ленти во зелена, бела и црвена боја. Во средината на знамето се наоѓа грбот на Иран во црна боја што всушност е стилизирана форма на зборот „Господ“. Исто така, на самата граница на црвената и зелената лента има натпис на куфичко писмо во бела боја. Натписот значи „Господ е голем“ и се повторува 22 пати што се совпаѓа со 22 ден од 11 месец, денот кога била Исламската револуција.
1 Симболизам
Боја, Опис
Зелена, Симбол на надежта и развојот
Бела, Симбол на честа и мирот
Црвена, Симбол на храброста и љубовта
2 Поврзано
* Иран
* Грб на Иран
Струмички конгрес од 1904

Струмички конгрес од 1904 година е конгрес на Струмичкиот револуционерен округ прв окружен конгре од многуте одржани по Илинденското востание на кој биле разгледувани голем број на прашања од кој најважно секако била идната дејност на самата Организација.
1 Работа
Во април 1904 година бил свикан конгрес во месноста Кулата на Огражденските планини на кој присусутвувале делегати од Струмичкиот револуционерен округ под претседателсво на Ѓорче Петров . Главни прашања кој биле разгледани се независноста на Организацијата, одговорноста по Илинденското востание и односот кон Мирцштешките реформи.
1.1 Одлуки
Била осудена предвременоста на Илинденското востание, исто така биле осудени Солунскиот конгрес и Смилевскиот конгрес, а бил критикуван и Дамјан Груев поради тоа што го поддржал кревањето на востание.
Конгресот ја осудил дотогашната централизација на Организацијата и се побарало широка децентрализација.
Струмичкиот револуционерен округ изгласал недоверба на Христо Татарчев и Христо Матов, а за нови задгранични претставници биле предложени Пере Тошев и Димитар Стефанов.
Струмичкиот окружен конгрес е првиот конгрес кој се одржал по востанието и на овој конгрес првпат била резагледана работата на реформската комисија и каков однос да се заземе кон Мирцштешките реформи. Во однос на овие реформи Конгресот зазел негативен став при што било истакнато дека:
На окружниот револуционерен комитет особено му сметала работата на рускиот цивилен агент Николај Демерик кој му предложил на главниот инспектор Хусеин Хилми паша нова тактика за гонење и уништување на организациските чети.
Новата тактика која била предложена се сосотоела од палење на куќите во кои ќе се открие дека престојувале четите. Оваа тактика турската војска не ја применувала пред Илинденското востание, освен во текот на самото востание кога биле палени цела села, а вакавата пракса била прекратена со крајот на самото востание и доаѓањето на реформската комисија .
Затоа Конгресот решил да се даде видлив израз на народно негодување и незадоволство на цивилните агенти и странските офицери кој требало да учествуват во спроведувањето на реформите.
Конгресот го задолжил војводата Никола Жесков да изнајде луѓе и да подметне мина на товарниот воз на железничката станица во Удово.
2 Значење
Овој Конгрес минал под влијание на софиските советувања и Директивата на Димо Хаџи Димов со што започнал процесот на демократизација и децентрализација на Организацијата со што се влијаело и врз другите окрузи вклучително и на Битолскиот револуционерен округ да се зазеде таков став, треба да се истакне дека Протоколот на Струмичкиот окружен конгрес бил пронајден во архивата на Христо Узунов .
Директива за идната дејност на Организацијата

Директива за идната дејност на Организацијата со ''Упатства кон Директивата'' се програмски документи кој произлегле од радикално-реформската струја<ref>''Во постарата литература првата групација се нарекува левица, а втората како десница. на Македонската револуционерна организација.
1 Софиските советувања
По Илинденското востание во Софија се одржале првите повостанички советувања на Организацијата. Овие средби се случувале од декември 1903 до февруари 1904 година, на нив учествувале истакнати раководители, војводи и началници, главно прашање кое било разгледувано е каков да биде правецот на делување по неуспешното востание.
На овие советувања дошло до оформување на две гледишта, од кои подоцна ќе прозлезат две струи. Едната концепција била претставена од Христо Матов, кој се залагал за зачувување на централистичкиот принцип, а другата струја се залагала за децентрализација и демократизација на Организацијата.
На овие советувања преовладува концепцијата за децентрализација и демократизација предводена од серчани , отука произлегла ''Директивата за идната дејност на Организацијата'' со ''Упатства кон Директивата''.
2 Директивата за идната дејност на Организацијата
Овие документи биле изработени од страна на една комисија во која влегле Димо Хаџи Димов, Димитар Мирасчиев и Димитар Стефанов. Директивата претставува прва пишана програма, политичка декларација за карактерот, структурата и целите на Македонската револуционерна организација. Во неа се одразени погледите на струјата која се залагала за децентрализација на Организацијата. Директивата се состои од III одредби кон кои се придодадени упатства за спроведување на самите одредби, додека пак упатствата се состојат од 12 точки во кои се истакнати самостојноста, независноста и демократијата како основни фактори за дејствување по Илинденското востание.
2.1 Одредба I
:''Востанието не треба да се преодредува и натура од одделни личности, тоа треба да се диктира, главно, од внатрешните услови на развојот на организацијата''.
2.2 Одредба II
:''Во иднина, без да се определува моментот на Востанието, треба да се работи за закрепнување и засилување на Организацијата''.
2.3 Упатства
:''Решението на македонското прашање се гледа преку оформување на Македонија како самостојна политичка единица во рамките на една балканска федерација, затоа да се агитира врз меѓународна основа и да се неутрализираат пропагандите, обединување на населението во Македонија околу идеалите на Организацијата со што ќе се отстрани опасноста од поделба на Македонија од страна на балканските држави''.
3 Значење
''Директивата'' не била обврзувачки документ меѓутоа таа имала големо влијание во понатамошните случувања во самата Организација, а овој документ ќе биде основата околу кој ќе се обедини и дејствува реформската струја.
IGN

IGN (се чита: ''ај-џи-ен'') (скратено од претходното име Imagine Games Network) — мултимедијално мрежно место за рецензии и новости во врска со видеоигри. Неговото матично претпријатие е ''IGN Entertainment'', кое поседува и управува мрежни места како ''GameSpy'', ''GameStats'' и ''AskMen''.
Главното место на ''IGN'' се содржи од неколку места, или „канали“, кои имаат свое поддомен на ''IGN'' и се занимаваат со одредено подрачје. Каналите за игри се занимаваат со игри за ЛС, Wii, Nintendo DS, Nintendo DSi, Xbox 360, PlayStation 2, PlayStation 3, PSP, Xbox Live, мобилни телефони, ретро и iPhone. Покрај нив, ''IGN'' има и канали за филмови, музика, опрема и технологија, спорт, стрипови, телевизија и друго.
Право (весник)

Право е неделен весник, официјален орган на политичките и духовните интереси на бугарското население во Отоманското Царство, а подоцна станува орган на македонско-одринските интереси откако овие две области по Берлинскиот конгрес останале во рамките на империјата. Со текот на времето Право станува неофицијален орган на Македонскиот комитет од Софија и Македонската револуционерна организација, со што започнува да ги претставува интересите на македонското револуционерно движење.
1 Уредници
Го уредувале Васил Маков (главен уредник), Никола Наумов (главен уредник), од бројот 13 како уредници се јавуваат Христо Дојчинов и Тома Карајовов
2 Дејност
2.1 Македонското прашање и Одринско
Весникот во почетокот се занимавал со прашањето за Македонија и Одринско кој останале под управата на Отоманското Царство.
Првенствено биле разгледувани културните и духовните интереси на тамошното население, подобрување на положбата врз основа на членот 23 од Берлинскиот конгрес и спроведување на реформи.
Со засилувањето на македонското револуционерно движење весникот почнува да се занимава и со политички прашања и станува неофицијално гласило на Македонскиот комитет со што јавно се барало автономија на Македонија.
2.2 Неофицијален орган на МРО
По создавањето на Македонската револуционерна организација, односно по создавањето на нејзиното Задгранично претставништво, весникот станува неофицијален орган на Организацијата и ги пренесува нејзините ставови за решавање на Македонското прашање.
Според Пејо Јаворов, весникот ги претставувал личните ставови на Гоце Делчев меѓутоа треба да се истакне дека тој како задграничен претставник ги застапувал интересите и потребите на самата Организацијата.
Во овој весник е објавена и статијата на Ѓорче Петров под наслов ''Македонското ослободително дело на бугарска почва'' како и голем број на други текстови како што и ставот на Организацијата во однос на Македонското прашање:
3 Литертура
*''д-р Боро Мокров, Развојот на македонскиот печат и новинарство (од првите почетоци до 1945) Скопје, 1980''*''д-р Боро Мокров - м-р Томе Груевски, Преглед на македонскиот печат (1885-1992), Скопје, 1993''
Ваш (округ)

ВашVas megye
Регион, Западен прекудунавски регион
Административен центар, Сомбатхељ
Површина, 3.336,20 км<sup>2</sup>
Население, 261.877 (2008)
Густина на населението, 78 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 216
Мрежно место
Ваш (унгарски: ''Vas''; германски: ''Eisenburg''; словенечки: ''Železna županija'') е името на административниот округ (''comitatus'' или ''megye'') во денешна Унгарија, а исто така и во поранешното Кралство Унгарија. Главен на округот е Сомбатхељ.
1 Географија
Округот Ваш се наоѓа во западна Унгарија. Своите граници ги дели со Австрија и Словенија, како и со унгарските окрузи: Ѓер-Мошон-Шопрон, Веспрем и Зала. Главен административен центар со целосни права е градот Сомбатхељ. Ваш зафаќа површина од 3,336 км<sup>2</sup>.
2 Историја
''Ваш'' е исто така и името на историскиот административен округ (''comitatus'') на поранешното Кралство Унгарија. Неговата територија денеска се наоѓа во западна Унгарија, источна Австрија и источна Словенија. Главен град на округот бил Сомбатхељ.
Округот Ваш бил една од првите окрузи на Кралството Унгарија.
Во 1918 (подоцна потврдено и со Договорот од Тријанон 1920), западниот дел на округот станал дел од новата австриска земја Бургенленд, и мал дел во југозападот познат како Вендвидек станал дел од новоформираното Кралство на Србите, Хрватите и Словенците (Југославија). Во областа Вендвидек во 1919 година, била создадена непризнатата држава Прекмурје, како и во Бургеленд, Република Лајтабансаг. Останатиот дел останал во Унгарија, во границите на денешниот округ. Мал дел од порашениот округ Сопрон, станал дел од Ваш. Некои села северно од Залаегерсег, станале дел од округот Зала и смал регион западно од Папа, станал дел од Веспрем округот.
Од 1991 година, кога Словенија се здоби со независносто од Југославија, југословенскиот дел од поранешниот Ваш округ, денеска е дел од Словенија.
Округот Ваш претставува дома на мало словенско малцинство, коешто живее во областа помеѓу градот Шентготхард и словенската граница.
3 Галерија
Основите на Организацијата од Брут

Основите на Организацијата од Брут е програмски документ кој произлегол од ''умереното - конзервативно крило'' на Македонската револуционерна организација , создадена од страна на Христо Матов кој се подпишал со псевдонимот ''Брут''.
1 Софиските советувања
По Илинденското востание во Софија се одржале првите повостанички советувања на Организацијата. Овие средби се случувале од декември 1903 до февруари 1904 година, на нив учествувале истакнати раководители, војводи и началници, главно прашање кое било разгледувано е каков да биде правецот на делување по неуспешното востание.
На овие советувања дошло до оформување на две гледишта, од кои подоцна ќе прозлезат две струии, едната концепција била претставена од Христо Матов кој се залагал за зачувување на централистичкиот принцип, а другата струја се залагала за децентрализација и демократизација на Организацијата.
Отука Христо Матов ја создал брошурата Основите на Организацијата од Брут (бг. ''основитѣ на Организацията отъ Брутъ'') во мај 1904 година како противтежа на Директива за идната дејност на Организацијата прокламирана од спротивната струја.
Оваа брошура на Матов е преиздадена, како книга 1 на Македонската Револуционерна Библиотека во текот на 1925 година под насловот: ''Основи на Внатрешната Револуционерна Организација'' (Обид за собирање и формулирање на основите) со прилогот ''Што бевме — што сме'', со предговор од Г. Баждаров во Софија.
2 Брошура
Таа се состои од пет принципа во кои се образложени ставовите на конзервативното крило во однос на сета идна дејност на Македонската револуционерна организација и каков правец таа да заземе.
2.1 V принципа
:''I Принцип на автономијата'':''II Принцип на внатрешноста'':''III Принцип на револуционерната борба'':''IV Принцип на политичко - економската почва'':''V Принцип на самостојноста''
Овие принципи требало да бидат основа за идната дејност и од нив произлегува дека: Целта е да се добие: политичка автономија за Македонија и Одринско.
Населението да се организира за борба против турскиот режим, организираната маса е Внатрешната организација, односно Организацијата се потпира пред сè на внатрешноста.
Борбата е револуционерна.
Масата се револуционизира, се воружува и се подготвува за револуција, отука колку поголем дел од населението се револуционери толку подобро.
Внатрешната организација стои на чисто политико-економска почва, нејзината борба е борба на угнетените, од каква и народност да се, против заедничкиот непријател.
Организацијата е самостојна и како секоја мала држава една од главните грижи и е да се заштити од сите внатрешни и надворешни влијанија и притисоци .
3 Значење
Со оваа брошура била уредени основните принципи на конзервативната струја околу кој ќе се обединат идните творци на Внатрешната македонска револуционерна организација (Автономистичка) и врз овие начела и самата таа организација била создадена.
Ubisoft

''Ubisoft Entertainment S.A.'' (, ''Јубисофт'') — француски издавач и изработувач на видеоигри, делумно во сопственост на ''Electronic Arts'' (20 %) но сепак независен, со седиште во Монтреј сир Боа, Франција. Компанијата има студија во 17 земји и филијали во 28 земји.
Во 2008 година била трет најголем независен издавач на видеоигри во Европа и четврти најголем во САД.
Дело (весник)

Дело. Независен Македоно-одрински лист (стар правопис: ''Дѣло. Независимъ Македоно-Одрински Листъ'') излегувал во Софија во периодот од 31 декември 1901 до 28 јули 1902 година. Тој е неделен весник, во почетокот се декларирал како независен македоно-одрински лист, од 13 број како бранител на македоно-одринските интереси со што станал неофицијален орган на Македонската револуционерна организација.
1 Уредници
Главен уредник бил бугарскиот поет и македонски револуционер Пејо Јаворов, а како уредници се јавуваат: Александар Георгиев и Никола Харлаков
2 Дејност
2.1 Неофициален орган на Организацијата
Весникот бил печатен во печатницата на Ив. К. Чучев и К. Боцинов, а биле објавени вкупно 25 броја.
Самите содржини на весникот ги претставувале интересите на Организацијата, во периодот кога весникот излегувал доаѓа до отворен судир помеѓу Организацијата и Врховниот македонски комитет така што дел од неговите содржини биле насочени против врховистите, се дискутирало Македонското прашање и на кој начин тоа де се реши дали преку автономна или независна Македонија.
Според уредникот Никола Харлаков преку овој весник се изградувале:
''Дело'' како весник кој бил печатен и излегувал во Бугарија имал големо влијани врз македонска емиграција.
Бугарската историографија е на стојалиште дека весникот ја заштитувал идејата за автономија на Македонија и дека постепено еволуирал кон ставот за создавање на македонска независна држава, што според погледите на бугарските историчари било опасно и се предизвикувал политички сепаратизам што можел да доведе до распарчување на единствената бугарска нација
3 Литертура
*''д-р Боро Мокров, Развојот на македонскиот печат и новинарство (од првите почетоци до 1945) Скопје, 1980''*''д-р Боро Мокров - м-р Томе Груевски, Преглед на македонскиот печат (1885-1992), Скопје, 1993''
Отомански војни на Блискиот Исток

Отоманските војни на Блискиот Исток ги опфаќа војните во Левант, Анадолија, Месопотамија и Кавказ.
Една од првите поголеми битки кои се одвиле на овие реони била во 1402 година во Битката кај Ангора. Во овие региони се одвиле голем број на битки, посебно во т.н. Отомански интерегнум, односно граѓанската војна која започнала помеѓу синовите на Бајазит I.
Селим I ги поразил на Мамелуците и освоил најголем дел од денешните современи земји Сирија, Либан, Израел и Египет, вклучувајќи го и светиот град Ерусалим, како и Каиро.
Веспрем (округ)

ВеспремVeszprém megye
Регион, Централен прекудунавски регион
Административен центар, Веспрем
Површина, 4.612,59 км<sup>2</sup>
Население, 361.620 (2008)
Густина на населението, 78,4 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 217
Мрежно место
Веспрем (унгарски: ''Veszprém megye'') претставува административен округ (''megye'') во западна Унгарија. Веспрем е исто така и името на главниот град на округот.
1 Географија
Веспрем претставува округ во западна Унгарија. Во неговите природни граници тој ги зафаќа Бакони ридовите и северниот брег на езерото Балатон. Неговите граници ги дели со унгарските окрузи: Ваш, Ѓер-Мошон-Шопрон, Комаром-Естергом, Фејер, Шомоѓ и Зала. Главен административен центар на округот е градот со исто име - Веспрем. Реката Маркла тече низ дел од неговата западна граница. Неговата површина изнесува 4613 км<sup>2</sup>.
2 Историја
За време на историјата, границите на округот честопати се менувале. Најголем губиток округот доживеал за време на седумдесеттите години на XX век, кога Кестхењ му припаднал на округот Зала. После 1992 година, во неколку бранови, се додадение некои краеви на округот, на други окрузи, поголем дел од северните делови, како и имало делови кои биле споени со округот Ѓер-Мошон-Шопрон.
3 Галерија
Отоманско-хрватски војни

Отоманско-хрватски војни претставуваат серија од конфликти помеѓу Отоманското Царство од една страна и Кралство Хрватска, Хабсбуршката монархија и Кралство Хрватска-Унгарија од друга страна:
* Долгиот поход (1443-1444)
* Стогодишна војна (1493-1593)
* Долгата војна (1593-1606)
* Голема турска војна (1662-1699)
Отоманско-хабсбуршки војни

Отоманско-хабсбуршките војни претставуваат серија од конфликти помеѓу Отоманското Царство и Хабсбуршките династии во Австрија, Шпанија, како и Светото Римско Царство и кралството Унгарија.
Војните главно се одвивале на територијата на денешна Унгарија. Во почетокот, Отоманците забележиле огромни успеси, и стигнале дури до Виена, каде биле поразени.
Id Tech 1

''id Tech 1'' (се чита: ''ид тек''), претходно познат како погонот (од) ''Doom'' (|Doom engine), е погон за видеоигри што ги придвижува видеоигрите ''Doom'' и ''Doom II'' од ''id Software''. Исто така се користи и за ''HeXen'', ''Heretic'', ''Strife'' и ''HacX'', како и за други игри преку лиценци. Напишан е од Џон Кармак, со помошни функции од Мајк Абраш, Џон Ромеро, Дејв Тејлор и Пол Радек. Првично бил напишан на компјутери ''NeXT'', но со издавањето на ''Doom'' била напишана и верзија за ''DOS'', а подоцна и за други играчки конзоли и оперативни системи.
Изворниот код за верзијата на ''Doom'' за Линукс е пуштен во јавноста во 1997 година под лиценца што дава права за некомерцијални употреби, а подоцна во 1999 година и под ГНУ-овата општа јавна лиценца.
Многуте неофицијални верзии на ''Doom'' за други подлоги направени оттогаш овозможуваат играта да работи на претходно неподдржани оперативни системи и понекогаш радикално ја зголемуваат функционалноста на погонот со нови можности.
Не е „вистински 3Д погон“, бидејќи не е можно да се гледа горе и долу и два сектори не може да бидат еден врз друг, но системот е сепак прилично елегантен и дава псевдо-3Д рендеринг. Во нејзиното време, ''Doom'' беше револуционерна во способноста за брзо 3Д цртање на текстури.
Едноставно поставување што покажува како ''Doom'' ги претставува нивоата внатрешно
1 Наводи
*** од Фабијан Санглар
Отоманско-српски војни

Отоманско-српските војни претставуваат серија од конфликти помеѓу Отоманското Царство и Средновековна Србија во периодот од 14 век до 15 век.
* Галиполе
* Стефанијана
* Марица
* Дубравница
* Савра
* Плочник
* Билеча
* Косово Поле
* Трипојле
* Деспотовац
* Vitosha Pass
* Ново Брдо
* Ниш
* Крушевац
* Лесковац
* Смедерево
* Белград
Отоманско-венецијански војни

Отоманско-венецијанските војни претставуваат серија од конфликти помеѓу Отоманското Царство и Венецијанската Република во периодот од 15 век до XVIII век.
* Опсада на Солун (1422–1430)
* Отоманско-венецијанска војна (1463–1479)
* Отоманско-венецијанска војна (1499–1503)
* Отоманско-венецијанска војна (1537–1540)
* Отоманско-венецијанска војна (1570–1573)
* Отоманско-венецијанска војна (1645–1669)
* Отоманско-венецијанска војна (1684–1699)
* Отоманско-венецијанска војна (1714–1718)
Бунтовник (весник)

„Бунтовник“ (|„Бунтовникъ“) бил весник кој излегувал во Софија во периодот 1898 - 1899 година како неофицијален орган на Задграничното претставништво, односно на Македонската револуционерна организација, преку кој се претставувале целите и намерите на Организацијата во однос на Македонското прашање.
1 Уредник
Главен и единствен уредник на весникот бил Ѓорче Петров кој во тој период во Софија, покрај Гоце Делчев бил нелегален претставник на Организацијата и како задграничен претставник ги застапувал и штител нејзините интересите .
2 Дејност
Весникот се печател на бугарски јазик и неговото издавање било тајно, нередовно и ненумерирано. Во своите спомени Ѓорче Петров истакнува дека тој издал 11 броеви во ограничен тираж и го растурал на помали групи на лица кој се интересирале за македонското револуционерно дело.
Весникот бил наменет за македонска емиграција како и бугарскиот народ со цел да се придобијат нивните симпатии кон Организацијата, но весникот бил растуран и во Македонија за да се придобие и македонското население кон револуционерното дело.
Од овој весник се сочувани само три броја и врз основа на нив може да се заклучи дека целта на ''„Бунтовник“'' била да се коментира Македонското прашање и да се пропагира револуционерна борба.
Најголемиот дел од текстовите се на Ѓорче Петров преку кој тој агитирал за револуционизирање на населението и за кревање на едно можно идно востание.
3 Односот на бугарското општество кон весникот
Бугарскиот трговски агент Атанас Шопов од Солун во еден свој извештај до бугарскиот премиер истакнал:
Овој извештај бил испратен во 1898 година кога Ѓорче Петров го издавал ''„Бунтовник“'' и јасно е дека таквата дејност била во согласност на самата Организација.
Ѓорче Петров поради својата, покрај другото и издавачка дејност дошол во судир со бугарските oпштествени кругови и затоа Димитар Ризов во јули 1898 година до бугарскиот премиер Констатнин Стоилов инсистирал Ѓорче Петров:
Капошвар

Капошвар (унг: ''Kaposvár''; |Kopisch, Ruppertsberg, Ruppertsburg, |Rupertgrad, |Kapoşvar) е значаен град во Унгарија, сместен во југозападниот дел од државата. Капошвар е главен административен центар на округот Шомоѓ.
Градот има население од 67.464 луѓе, според податоците на пописот од 2008 год.
1 Географија
Градот Капошвар се наоѓа во југозападниот дел на унгарската држава. Од престолнината Будимпешта градот е оддалечен 186 километри југозападно. Со Будимпешта е поврзан со добри сообраќајни врски (магистралната пруга Будимпешта - Загреб - Јадран и современиот автопат М7 поминуваат на само 20 километри северно од градот).
Капошвар се наоѓа во западниот дел Панонската низина и низ него не тече река. Околу градот има ридест предел, кој на јужната страна се издига во планината Мечек. Климата во градот е умереноконтинентална.
2 Историја
Населби на територијата на градот постоеле уште во 5-от милениум п.н.е. Првата населба ја изградиле Келтите во периодот околу 400-тата година п.н.е., а во 1009 година кралот Иштван I го споменува гадот под името ''Copus'' (Kapos).
Градот нема некое големо значење во средниот век и за време на отоманското владеење (1555-1686). Неколку децении по ослободувањето од Отоманците, градот станал главен административен центар на новооснованиот округ Шомоѓ во 1749 год. со што се довело до развитокот на градот. Во 19 век во градот започнала индустријализација.
Во 20-от век градот поминал без поголеми последици за време на војните и во втората половина на векот доживеал нагла урбанизација. После падот на комунизмот во државата и развојот на пазарот, градската економија наишла на тешкотии поради релативната оддалеченост на градот, поради што Капошвар и денеска го губи поголем дел од своето население.
3 Галерија
Doom (видеоигра)

''Doom'' (македонски: ''Пропаст,'' се чита: ''Дум, DOOM'' во официјални документи) — пукачка видеоигра од прво лице од 1993 година од ''id Software''. Најпозната е по тоа што го рашири жанрот на пукачки игри од прво лице, воведувајќи реалистична 3Д-графика, мрежно групно играње и поддршка за додатоци и модификации преку спакувани податотеки во архиви познати како „ВАД-ови“ (''WAD''), по завршетокот на податотеките со модификациите, што е акроним за „''Where is All the Data''“ (Каде се податоците). Живописното и интерактивно насилство, како и сатанистичките теми имаат насобрано многу спорност во врска со оваа игра.
1 Наводи
*
Id Tech 2

id Tech 2 (се чита: ''ид тек''), претходно познат како погонот (од) ''Quake II'', е погон за видеоигри изработен од ''id Software'' за нивните игри, главно за ''Quake II''. Од неговото излегување, ''id Tech 2'' е користен и во неколку други игри под лиценца.
Џон Кармак го објави изворниот код на 22 декември, 2001 година, под условите на ГНУ-овата општа јавна лиценца.
Погонот прво бил употребен за играта ''Half-Life'' во 1997 година, но ''Valve'' ја повлекле ''Half-Life'' и потоа употребиле многу изменета верзија од погонот од ''Quake'' за ''Half-Life'' издаден во 1998 година под името ''GoldSrc''.
1 Користење на погонот
1.1 Проекти засновани на слободниот изворен код
*''CodeRED: Alien Arena'' - ''COR Entertainment''*''War§ow'' - ''War§ow Team''*''UFO: Alien Invasion'' - ''UFO: Alien Invasion Team''
1.2 Производи што користат неслободна лиценца
*''Quake II'' (1997) - ''id Software''*''Heretic II'' (1998) - ''Raven Software''*''Sin'' (1998) - ''Ritual Entertainment''*''Kingpin: Life of Crime'' (1999) - ''Xatrix Entertainment''*''Soldier of Fortune'' (2000) - ''Raven Software''*''Daikatana'' (2000) - ''Ion Storm''*''Anachronox'' (2001) - ''Ion Storm''
На плажата Чезил

''На плажата Чезил'' (|On Chesil Beach) е роман на британскиот автор Ијан Мекјуан, објавен во 2007 година. Овој роман се најде во потесен избор за наградата Букеровата награда за најдобар роман во 2007 година.
''Вашингтон Пост'' и критичарот добитник на Пулицер Џонатан Јардли го поставија романот на списокот на најдобрите десет романи во 2007 година, фалејќи го авторот: „Фикцијата на Мекјуан станува сè подобра“.
1 Синопсис
Во јули 1962 година, Едвард Мејхју и Флоренс Понтинг - млад, тукушто венчан брачен пар - се наоѓаат во хотел на плажата Чезил. Таму се на нивниот меден месец. За време на вечерта во која ќе треба да го конзумираат бракот за првпат, и двајцата се сеќаваат на настаните што довеле до нивната средба, како и на нивниот живот пред да се венчаат.
Но Едвард и Флоренс се различни: Едвард е паметен, но брзоплет и сексуално мотивиран; Флоренс, поради кодот на однесување во тоа време, е преплашена од интимност. Оваа разлика ќе доведе до конечна промена во нивната врска.
Романот ги истакнува карактерните разлики на ликовите, како и нивните ставови и развитокот на нивната љубов во осамнувањето на сексуалното будење во 1960-те во Британија.
2 Филмска адаптација
Мекјуан објави дека напишал сценарио за „На плажата Чезил“ и дека Сем Мендез ќе биде режија. Се надева дека снимањето ќе почне на крајот од 2010 година. Исто така, има изјавено дека сака Кери Малиган да ја глуми Флоренс.
Веспрем

Веспрем (унгарски: ''Veszprém''; словенечки: ''Belomost'') е значаен и еден од најстарите градови во Унгарија, сместен во средишниот дел на државата. Веспрем е главен административен центар на округот со исто име Веспрем.
Според податоците од 2008, градот има население од 62.286 луѓе.
1 Географија
Веспрем се наоѓа во средишниот дел на Унгарија. Од престолнината на унгарската држава Будимпешта, е оддалечен околу 110 километри западно. Со главниот град, Веспрем е поврзан со современиот автопат М7. Од езерото Балатон е оддалечен 15 км на север.
Градот се наоѓа во средишниот дел на Панонската низина, во средиштето на панонското брдо, кое се наоѓа северно од Балатон. Градот нема река. Климата е умереноконтинентална.
2 Историја
Првите траги од човечки населби на територијата на Веспрем, се врзани со праисторијата. Посебно е значајно франското владеење во раниот среден век, кога на оваа територија е подигнат замок, кој го затекнале Унгарците по доселувањето во Панонија.
Веспрем бил многу значаен во раната унгарска историја, посебно по прашањето на развојот на Католицизмот. Градот претставува прво христијанско средиште на унгарско тло - во 1009 година овде била основана архиепископијата.
Во средината на 16 век, градот го заземаат Отоманците и населбата пропаѓа. Во 1688 година царот на Светото Римско Царство Леополд I успеал да го ослободи градот од отоманското ропство и градот наскоро добил градски права. Со власта на Хабсбурците, во игра се враќа и католичката црква. Во XVIII век градот нагло се развива и станува значајно културно и управно средиште.
За време на Унгарската револуција 1848/1849 год. Веспрем немал значајна улога, па поради тоа и не настрадал многу. После револуцијата градот брзо се подигнал и набргу добил и железничка врска со Будимпешта. Исто така во овој период биле подигнати и голем број на нови градби, а бројот на населението во градот се зголемил.
После Првата светска војна, градот се нашол во рамките на новооснованата унгарска држава. За време на другата половина на 20 век, градот уште повеќе се развил и се зголемил бројот на населениет. За време на изминативе години на унгарската транзиција, поради поволната положба помеѓу престолнината и западот, градот полесно поминал низ транзиционата криза отколку некои други градови во државата.
3 Население
Веспрем денеска има население од околу 62.000 луѓе, а населението во последните години расте сè повеќе и повеќе. Некогашното еврејско население исчезнало во Втората светска војна.
3.1 Етнички групи
Населението во градот според националност: (попис од 2001)
* Унгарци - 94.7%
* Германци - 1.7%
* Други - 1%
* Без одговор - 2.6%
3.2 Религија
Населението во градот според деноминации: (попис од 2001)
* Римокатолици - 57%
* Калвинисти - 9.7%
* лутеранци - 3%
* Други - 1.3%
* Атеисти - 19%
* Без одговор - 10%
4 Галерија
Револуционерен лист

Револуционерниот лист (|Революционенъ листь) излегувал во Солун во периодот од 12 август 1904 до 16 декември 1906 година и бил официјален орган на Македонската револуционерна организација, а подоцна станува неофицијално гласило на Јане Сандански и неговите приврзаници.
Најпрво, уредничката позиција му е понудена на Пејо Јаворов, но тој, поради несогласувањата со Јане Сандански, ја одбива понудата. Од 1904 година уредник е Васил Пасков, а потоа уредник на весникот станува Димо Хаџи Димов.
1 Дејност
1.1 Официјален орган на Организацијата
1.1.1 Македонското прашање
Весникот разгледувал голем број на внатрешни и надворешни прашања кои биле поврзани со Македонската револуционерна организација како и со решавањето на Македонското прашање.
Во 1905 година весникот истакнал дека:
Со што јасно било дадено на знаење дека Организацијата се залагала за самостојана македонска држава.
Сепак треба да се истакне дека во тој период по Илинденското востание во Организација се диференцираат две струи или крила кои Христо Силјанов ги нарекува ги нарекува: ''радикално-реформска'' и ''умерено-конзервативна'', со што весникот ги изразувал идеите на првото крило, затоа во бугарската историографија се истакнува дека идејата за независност не била цел на сета Организацијата, туку само на ова крило со што се девалвира македонскиот карактер на МРО
Mеѓутоа, треба да се потенцира дека ''автономниот принцип'' бил официјална цел на ''умереното-конзервативно крило'', но тоа не значи дека тие не се залагале за самостојна држава, бидејќи идејниот водач на конзервативното крило Христо Матов во својата брошура „Основите на Организацијата од Брут“ истакнува дека:
1.1.2 Однос кон врховистите
Весникот ги популаризирал целите и задачите на МРО во новонастаните услови, притоа весникот ги критикувал и врховистите и нивните погледи за решавање на Македонското прашање.
Во својата статија од јуни 1905 година се истакнува: