procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Список на интеграли на логаритамски функции

Списoк на интеграли на логаритамски функции:
''x''&gt;0 важи за сите интеграли во оваа статија.
:<math>\int\ln cx\,dx = x\ln cx - x</math>:<math>\int (\ln x)^2\; dx = x(\ln x)^2 - 2x\ln x + 2x</math>:<math>\int (\ln cx)^n\; dx = x(\ln cx)^n - n\int (\ln cx)^{n-1} dx \qquad\mbox{(for }n\neq 1\mbox{)}</math>:<math>\int \frac{dx}{\ln x} = \ln|\ln x| + \ln x + \sum^\infty_{i=2}\frac{(\ln x)^i}{i\cdot i!}</math>:<math>\int \frac{dx}{(\ln x)^n} = -\frac{x}{(n-1)(\ln x)^{n-1 + \frac{1}{n-1}\int\frac{dx}{(\ln x)^{n-1 \qquad\mbox{(for }n\neq 1\mbox{)}</math>:<math>\int x^m\ln x\;dx = x^{m+1}\left(\frac{\ln x}{m+1\frac{1}{(m+1)^2}\right) \qquad\mbox{(for }m\neq 1\mbox{)}</math>:<math>\int x^m (\ln x)^n\; dx = \frac{x^{m+1}(\ln x)^n}{m+1} - \frac{n}{m+1}\int x^m (\ln x)^{n-1} dx \qquad\mbox{(for }m,n\neq 1\mbox{)}</math>:<math>\int \frac{(\ln x)^n\; dx}{x} = \frac{(\ln x)^{n+1{n+1} \qquad\mbox{(for }n\neq 1\mbox{)}</math>:<math>\int \frac{\ln x\,dx}{x^m} = -\frac{\ln x}{(m-1)x^{m-1-\frac{1}{(m-1)^2 x^{m-1 \qquad\mbox{(for }m\neq 1\mbox{)}</math>:<math>\int \frac{(\ln x)^n\; dx}{x^m} = -\frac{(\ln x)^n}{(m-1)x^{m-1 + \frac{n}{m-1}\int\frac{(\ln x)^{n-1} dx}{x^m} \qquad\mbox{(for }m,n\neq 1\mbox{)}</math>:<math>\int \frac{x^m\; dx}{(\ln x)^n} = -\frac{x^{m+1{(n-1)(\ln x)^{n-1 + \frac{m+1}{n-1}\int\frac{x^m dx}{(\ln x)^{n-1 \qquad\mbox{(for }n\neq 1\mbox{)}</math>:<math>\int \frac{dx}{x\ln x} = \ln|\ln x|</math>:<math>\int \frac{dx}{x^n\ln x} = \ln|\ln x| + \sum^\infty_{i=1} (-1)^i\frac{(n-1)^i(\ln x)^i}{i\cdot i!}</math>:<math>\int \frac{dx}{x (\ln x)^n} = -\frac{1}{(n-1)(\ln x)^{n-1 \qquad\mbox{(for }n\neq 1\mbox{)}</math>:<math>\int \sin (\ln x)\;dx = \frac{x}{2}(\sin (\ln x) - \cos (\ln x))</math>:<math>\int \cos (\ln x)\;dx = \frac{x}{2}(\sin (\ln x) + \cos (\ln x))</math>
Арктичка трка на Норвешка

Арктичка трка на Норвешка — годишна повеќеетапна велосипедска трка која се одржува во северниот дел на Норвешка. Првото издание било во 2013 година, од 8 до 11 август и траело четири дена. Организатори се ''Amaury Sport Organisation'' (ASO) и Арктичка трка на Норвешка (AS).
Трката е официјален настан на UCI и се води како дел од Европската турнеја. Првите две изданија биле категоризирана како трка 2.1. Од 2015 година е со категорија 2.HC.
Црква „Св. Атанасиј“ - Рамне

Свети Атанасиј — главна манастирска црква на Рамненскиот манастир во охридското село Рамне.
1 Местоположба
Црквата е сместена под самото село Рамне во подножјето на Рамненски Лозја.
2 Историја
Црквата е изградена на темели од постара црква, некаде во периодот од 1967-2000 година. Според натписот била изградена со помош на селаните, а мајстор бил Симон Ристески.
При самото копање на темелите за новата црква биле откриени темелите на постарата средновековна црква. Во непосредна близина на црквата има остатоци на основа на ѕид од 0,80 метри, што најверојатно припаѓал на постарата црква.
3 Архитектура
Црквата е еднокорабна, градена од обработен камен. Денес, истата е фугирана со полукружна апсида на источната страна. Црквата привлекува внимание бидејќи големината на апсидата е скоро идентична со целокупниот простор на наосот во црквата.
3.1 Фрескоживопис
Фрескоживописот во црквата бил изработен од страна на Марјан Ристески од селото Велгошти.
3.2 Други објекти
Во внатрешноста на црквата има извор на лековита вода, а од нејзината југоисточна страна се наоѓа трпезарија.
4 Галерија
5 Поврзано
* Рамне
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Петта охридска парохија
* Шеста охридска парохија
Негорска парохија

Негорска парохија — православна парохија, дел од Гевгелиското архијерејско намесништво на Повардарската епархија. Парохијата ги селата Негорци, Прдејци, Смоквица, Кованец и Серменин.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Атанасиј“(парохиска црква), Негорци, 19 век
Црква „Св. Петка“, Прдејци, 1861
Црква „Св. Димитриј“, Смоквица, 1830
Црква „Св. Димитриј“, Кованец, 1860
Црква „Св. Ѓорѓи“, Серменин, 1834
Црква „Св. Илија“, Серменин, 2013
ХНК Хајдук Сплит

ХНК Хајдук Сплит (|Hrvatski nogometni klub Hajduk Split) e фудбалски клуб од Сплит, Хрватска. Тоа е најпопуларната спортска екипа во Сплит и една од најпопуларните во Хрватска.
Клубот е основан во февруари 1911 во Прага од страна на студенти од Сплит. Во 2011 година Хајдук го одбележил 100-годишното постоење на клубот со голема прослава.
Во својата историја има освоено 17 државни првенства и 14 купови, a најголеми европски успеси му се трите четвртфиналиња во Шампионската лига и по едно полуфинале во УЕФА Купот и Купот на Победниците на Куповите.
Најлут противник на тимот е Динамо Загреб, со кој го игра популарното ''Вечно дерби''. Меѓу другото овие два тима биле шампиони во 19 од вкупно 20-те одиграни првенства на Хрватска (Динамо 13 пати бил првак, Хајдук 6). Својте домашни натпревари Хајдук ги игра на стадионот Пољуд. Традиционално клубот најголема поддршка има во Далмација, но голем број на навивачи има и во останатите делови на Хрватска и во странство. Најголемата навивачка група, основана 1950 година, го носи името Торцида.
1 Титули
Југословенско првенство : 7
: 1950., 1952., 1954/55., 1970/71., 1973/74., 1974/75., 1978/79.
Хрватско првенство : 6
: 1992., 1993./94., 1994./95., 2000./01., 2003./04. и 2004./05.
Куп на Хрватска : 8
: 1992./93., 1994./95., 1999./00., 2002./03., 2009./10., 2012./13., 2021./22., 2022./23.
Суперкуп на Хрватска : 6
: 1992., 1992/93., 1993/94., 1994/95., 2003/04., 2004/05.
Валкенрид

Валкенрид (|Walkenried) — општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на јужните падини на планинскиот масив Харц, околу 15 километри јужно од Браунлаге и 15 километри северозападно од Нордхаузен.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Валкенрид се наоѓа на реката Вида. До повторното обединување на Германија, Валкенрид се наоѓал непосредно на внатрегерманската граница, која поминувала јужно и источно од општината. Валкенрид е призната воздушна бања.
1.2 Соседни општини
* Елрих 3 км
* Вида 5 км
* Бад Закса 6 км
* Бад Лаутерберг 16 км
* Нордхаузен 18 км
2 Историја
Селото првпат е споменато во 1085 година. Било најпознато како средиште на Валкенридскиот манастир, третиот цистерцијански манастир основан на територијата на германското говорно подрачје, во 1227 година и секуларизиран во 1668 година.
Моментално, манастирот е во руини и е прогласен за споменик на културата.
Пиравска парохија

Пиравска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Гевгелиското архијерејско намесништво на Повардарската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Ѓорѓи“ во селото Пирава. Парохијата ги опфаќа селата Јосифово, Пирава и Удово.
Старешина на парохијата е отец Драги Дончевски (сос. 2016).
1 Цркви и манастири
Ова е список на црквите и манастирите во парохијата. Можно е списокот да не е целосен:
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Ѓорѓи“(парохиска црква), Пирава, 1932
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Јосифово, 1932
Црква „Св. Атанасиј“, Удово, 1993
2 Поврзано
* Гевгелиско архијерејско намесништво
Вида (река)

Вида (|Wieda) — река која тече низ долносаксонскиот округ Остероде и тириншкиот округ Нордхаузен. Долга е 22 километри и претставува западна и десна притока на реката Цорге во планинскиот масив Харц.
1 Притоки
Притоки на Вида се:
* Брајтенбах (лева)
* Уфе (десна)
* Талграбен (десна)
* Лохмиленграбен (лева)
Црква „Св. Илија“ - Рамне

''За археолошкото наоѓалиште, видете Св. Илија (Рамне)''
Свети Илија — главна селска црква во охридското село Рамне.
Во рамки на црковниот двор се наоѓаат и селските гробишта.
1 Местоположба
Црква се наоѓа над самото сретсело.
2 Историја
Според натписот што е сместен над влезната врата, црквата била подигната во 1907 година.
3 Архитектура
Црквата е еднокорабна со галерија на кат и купола. Била изградена од кршен камен, а вратата, прозорците и венецот од делкан бигор, како и апсидата, која е полукружна и со седум слепи ниши. Во средината на прозорецот е изделкан крст.
3.1 Фрескоживопис
Фрескоживописот во црквата бил изработен во 1944 година од страна на Рафаил Крстев и син му Крсте Рафев од селото Лазарополе.
3.2 Други објекти
Во периодот од 1984-1995 година, со помош на селаните се изградени: црковна трпезарија, камбанарија и бил променет кровот на црквата.
4 Галерија
5 Поврзано
* Рамне
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Петта охридска парохија
* Шеста охридска парохија
Вида (општина)

Вида (|Wieda) — село и поранешна општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2016 година е дел од општината Валкенрид.
Вида се наоѓа на истоимената река, притока на реката Цорге во јужниот дел на планинскиот масив Харц.
1 Знаменитости
Постојат бројни добро зачувани куќи изградени во фахверк во центарот на Вида. Старата саат-кула на врвот на ридот нуди живописен поглед на селото и неговата околина. Црквата „Лутер“ е протестантска црква, изградена во 1770 година.
2 Галерија
Зенерова диода

Зенерова диода или Зенер-диода – силициумова полуспроводничка диода чиј пробоен напон во инверзен режим на работа е значително помал отколку кај вообичаените диоди благодарение на Зенеровиот ефект. Пробојниот напон на диодата при инверзна поларизација често се нарекува „Зенеров напон“. Зенеровите диоди се користат за стабилизација и ограничување на напонот.
1 Потекло на поимот
Оваа диода името го добила по американскиот научник Кларенс Зенер.
2 Начин на работа
Кларенс Зенер објаснил како кај полуспроводничките диоди со голема концентрација на нечистотија се зголемува спроводливоста во инверзен режим на работа заради тунелирање на електроните од валентната во спроводната област. За диодите со поголем пробоен напон доминира ефектот на лавина, појава при која електричното поле толку ги забрзува електроните така што со удар во атомите од валентната област избиваат нови електрони во спроводната област, но вообичаено и овие диоди да се нарекуваат Зенерови, додека називот „пробојна диода“ се користи само за повисоки напони.
При Зенеровиот ефект температурниот коефициент е негативен, а кај лавинскиот ефект е позитивен, па вкупниот температурен коефициент е најмал за диодите со Зенеров напон од околу 5 волти, бидејќи тогаш двата ефекта се уедначени.
3 Симбол
Симболот на Зенеровата диода е даден на сликата.
4 Поврзано
* Полуспроводник
* Диода
Миравска парохија

Миравска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Гевгелиското архијерејско намесништво на Повардарската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Константин и Елена“ во селото Миравци. Во составот на оваа парохија се селата Миравци, Давидово, Петрово, Милетково и Габрово.
Старешина на парохијата е отец Петар Петрушевски (сос. 2016).
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Константин и Елена“(парохиска црква), Миравци, 1860
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“, Давидово, 1860
Црква „Св. Илија“, Давидово, 1937
Црква „Вознесение Христово“, Петрово, 1860
Црква „Св. Атанасиј“, Петрово
Црква „Св. Илија“, Петрово
Црква „Св. Петка“, Милетково, 1860
Црква „Св. Атанасиј “, Габрово, 1851
2 Поврзано
* Гевгелиско архијерејско намесништво
Кларенс Зенер

Кларенс Зенер (|Clarence Melvin Zener; - ) – американски физичар кој прв ја опишал електричната одлика на Зенеровата диода која Беловите лаборатории ја нарекле според неговото име. Зенер бил теоретски физичар со математичка позадина. Исто така пишувал на разни теми вклучувајќи ги суперспроводливоста, металургијата и геометриското програмирање.
Зенер е роден во Индијанаполис во Индијана и докторирал физикана Универзитетот Харвард во 1930 година со тезата „Квантната механика на формирање одредени видови двоатомски молекули “(|Quantum Mechanics of the Formation of Certain Types of Diatomic Molecules). Предавал на неколку американски универзитети пред да почне да работи во Вотертаун арселна во текот на Втората светска војна. Предавал на Универзитетот во Чикаго (1945-1951), работел во Вестингхауз електрик (1951-1965), предавал на Универзитетот Тексас (1966-1968), а потоа и на Универзитетот Карнеџи Мелон (1968-1993).
1 Поврзано
* Зенерова диода
Генерал (филм од 1926)

Генерал (англиски: ''The General'') - американски филм од 1926 година, во режија на Бастер Китон (''Buster Keaton'', кој ја игра и главната улога. Во останатите улоги настапуваат Мерион Мек (''Marion Mack''), Глен Кавандер (''Glen Cavender''), Џим Фарли (''Jim Farley''), Чарлс Смит итн. Во 1989 година, филмот бил вклучен во Националниот филмски регистер на САД. Дејствието на филмот се одиграва за време на Американската граѓанска војна и се заснова на вистинит настан од 1862 година: грабнувањето на една локомотива со три вагони.
1 Содржина
Џони Греј (го игра Китон) е машиновозач, вљубен во Анабел Ли (ја игра Мек). Кога започнува Граѓанската војна во САД, наговорен од неа, Џони се пријавува во војската, но го одбиваат со образложение дека ќе биде покорисен како возач на локомотивата. Таткото и братот на Анабел ѝ кажуваат дека тој воопшто не сакал да се пријави, по што таа му се заканува дека нема да му зборува додека не го види во униформа. Еден ден, додека разочараниот Џони управува со локомотивата (наречена „Генерал“), група диверзанти од армијата на Северот го грабнува возот, заедно со Анабел Ли. Џони веднаш тргнува во потрага по својата локомотива и по девојката и така пристигнува на територијата што ја контролира непријателот. Во една куќа, тој го слуша разговорот на непријателските офицери, кои се договараат за спојување на двете дивизии во близината на еден мост, по што незапирливо би напредувале кон територијата под контрола на армијата на Јужната конфедерација. Истата ноќ, Џони успева да ја ослободи и Анабел, по што двајцата успеваат да побегнат во шумата. Кога пристигнуваат на железничката станица, Џони ги здогледува северните војници како го товараат неговиот воз и тој повторно си ја враќа својата локомотива. Непријателската војска започнува потрага по него, но кога стигнува до реката, Џони го минира мостот, а потоа ја известува војската на Конфедерацијата за приближувањето на непријателите. Војската на северот е победена, а Џони добива униформа и офицерски чин, по што повторно ја придобива наклонетоста на Анабел Ли и на нејзиниот татко.
Трета струшка парохија

Трета струшка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Струшкото архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохиски свештеник е протојереј Темелко Донески (сос. 2016). Парохијата ги опфаќа селата ’Ржаново, Селци, Пискупштина, Глобочица, Радожда и Калишта.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Црквите од Калишкиот манастир, кој е ставропигиален манастирски комплекс, не припаѓаат на ниедна парохија, но наведене се во списокот само заради територијата која ја покрива оваа парохија.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Ѓорѓи“ (парохиска црква), Струга, 1835
Црква „Св. Недела“, ’Ржаново, век
Црква „Св. Никола“, Селци, век
Црква „Св. Никола“, Селци
Црква „Св. Атанасиј“, Селци
Црква „Св. Никола“, Пискупштина, 2008
Црква „Св. Јован“, Пискупштина
Црква „Св. Антониј“, Глобочица, 1993
Црква „Св. Илија“, Глобочица, 19 септември 2011
Црква „Св. Илија“ (потопена црква), Глобочица, век-1965
Црква „Св. Никола“, Радожда, век
Црква „Св. Илија“, Радожда
Црква „Св. Петка“, Радожда
Црква „Св. Никола“, Радожда, век
Црква „Св. Богородица“, Радожда
Црква „Св. Недела“, Радожда, 2001
Црква „Св. Никола“, Калишта, 1972
Црква „Св. Атанасиј“*, Калишта, век
Црква „Св. Богородица“*, Калишта, век
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“*, Калишта, 1977
Црква „Св. Петар и Павле“*, Калишта, 1998
Параклис „Св. Теодор Тирон“*, Калишта, 2002
* - дел од ставропигиален манастирски комплекс. Административно не е дел од парохија
2 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
Црква „Св. Атанасиј“ - Удово

Свети Атанасиј — главна селска црква во валандовското село Удово, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена на влезот од селото, непосредно на левата страна од патот кој води од селото Јосифово.
2 Историја
Камен-темелникот за изградба на црквата бил поставен и осветен на 19 април 1993 година, втор ден од христијанскиот празник Велигден, од страна на тогашниот поглавар на Македонската православна црква г.г. Гаврил. Храмот бил осветен во 2002 година од поглаварот на Повардарската епархија г. Тимотеј.
3 Архитектура
Градбата на црквата е трикорабна и претставува крстокуполен храм, при што куполата има осумстран тамбур. Источниот ѕид на црквата завршува со полукружна апсида. Влезот на црквата има натстрешница, а над влезата врата има ниша со фреска на која е насликан Атанасиј Александриски.
Во дворот на црквата има спомен-чешма и помошен објект.
3.1 Фрескоживопис
Внатрешноста на црквата е делумно фрескоживописана од страна на Златко Ристевски од Велес.
3.2 Иконостас
Иконостасот е пренесен од црквата „Св. Димитриј” од селото Градец, а истиот е изработен од страна на зографот Исаија Џиков од Дебарско.
4 Галерија
5 Поврзано
* Удово
* Повардарска епархија
* Гевгелиско архијерејско намесништво
* Пиравска парохија
Викикниги

Викикниги (|Wikibooks) — вики на Фондацијата Викимедија кое опфаќа слободни учебници и прибележани текстови кои секој може да ги уредува.
Во септември 2015 г. е проценето дека Викикниги има 2.102.708 поединечни посетители. Проектот постои на многу јазични верзии, меѓу кои и на македонски.
1 Историја
Доменот wikibooks.org е регистриран на 19 јули 2003 г. и пуштена на барање на уредникот на Википедија Карл Вик за проект кој би вдомил слободни учебници на теми како органска хемија и физика. Подоцна се создадени два потпроекта: Викијуниор и Викиуниверзитет. Во август 2006 г., Викиуниверзитет добил статус на посебен проект на фондацијата.
1.1 Викијуниор
Викијуниор е потпроект на Викикниги наменет за детска литература. Има облик на списание и мрежно место, и постои во верзии на англиски, арапски, германски, дански, италијански, јапонски, фински, француски и шпански. Се финансира со средства од фондацијата Бек.
2 Содржини
Некои од книгите се изготвени за самите Викикниги, а некои се преземени од други слободни учебникарски извори од семрежјето. Сите се објавени под лиценца на Криејтив комонс или некоја складна на нив. Како и кај Википедија, ова значи дека придонесите авторски припаѓаат на нивните создавачи, но можат слободно да се распространуваат и пренаменуваат, со извесни услови.
Разликата меѓу овој проект и Викиизвор е во тоа што второспоменатиот собира верни примероци на изворни текстови или преводи на постоечки слободни дела (на пр. изворните верзии на Шекспировите драмски дела), додека пак Викикнигите се посветени на наменски создадени дела и значајно изменети или прибележани верзии на постоечки дела.
Проектот работи на целосно покривање на учебни целини со ваквите книги, и се стреми истите да бидат усвоени во редовното образование.
3 Поврзано
* ibiblio
* LibriVox
* Open Content Alliance
* Проект „Гутенберг“
Nintendo Entertainment System

Нинтендо ентертејнмент систем (скратено NES или Нинтендо) е осмобитна играчка конзола која во продажба е пуштена од компанијата Нинтендо во Северна Америка, Бразил, Европа и Австралија во 1985 година. Во поголемиот дел на Азија, вклучувајќи ја и Јапонија (каде и за првпат се појавува NES во 1983 година), потоа Филипини, Тајван, Виетнам и Сингапур, NES се продавал под името Фамили компјутер (|ファミリーコンピュータ Famirī Konpyūta), скратено Фамиком (|ファミコン Famikon) или уште пократко FC. Во Северна Кореја лиценцата е доделена на ''Хјундаи електроникс'', кој го продавале NES како Комбој (컴보이).
Како најпродавана играчка конзола во своето време во Азија и Северна Америка (Нинтендо тврди дека е продадено повеќе од 60 милиони конзоли ширум светот) помогнала во опоравувањето на американската играчка индустрије после нејзината пропаст во 1983 година. Со ова NES ги поставува стандардите за следните конзоли во све, од дизајнот на игрите (Пр. ''Super Mario Bros'' - го популаризирала жанрот на платформи и внела елементе који ќе бидат копирани во многу слични игри) до изгледот на управувачот (допадливоста на D-pad управувачот кој го користел NES, и за кој добил Еми награда за технологија и инженерство, пододцна ќе го искористат сите следни забележителни конзоли).
Гас за смеење (филм од 1914)

Гас за смеење (англиски: ''Laughing Gas'', ''Laffing Gas'') - американски филм од 1914 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога.
1 Содржина
Во оваа кратка комедија, Чарли Чаплин е чирак во една забна ординација, каде постојано прави разни незгоди со пациентите кои го чекаат заболекарот. Кога еден пациент не може да престане да се смее поради анестезијата, чиракот го онесвестува удирајќи го со чекан по главата. Потоа, заболекарот го испраќа да донесе лек од аптеката, но таму, чиракот се тепа со еден човек и ѝ го уништува фустанот на сопругата на заболекарот. Поради тоа, таа го повикува заболекарот итно да се врати дома, а за време на неговото отсуство, чиракот прима една убава девојка во ординацијата, каде се обидува да ја бакне, а потоа на друг пациент му ваѓа погрешен заб. Во ординацијата доаѓа човекот со кого чиракот се тепаше пред аптеката и тогаш настанува вистинска мешаница.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Сирково (стара црква)

Свети Ѓорѓи — една од двете селски цркви со истото име во тиквешкото село Сирково, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на еден рид јужно од селото Сирково.
2 Историја
Црквата е изградена во 1938 година и се наоѓа на педесетина метри од новоизградената црква која го носи истото име. Црквата била осветена, но нема податоци кога било извршено осветувањето.
Во 2006 година, црквата била препокриена со нови ќерамиди.
3 Архитектура
Црквата имала камбанаријата, која подоцна била срушена од страна на еден од мештаните, кој подоцна загинал од гром. Според состојба од 2023 година, црквата има нова камбанарија.
3.1 Фрескоживопис
Храмот не поседува фрескоживопис.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Росоманска парохија
* Сирково
Подлешко Езеро

Подлешко Езеро — вештачко езеро во близина на селото Подлес. Сместено е на околу 14 км од населбата Градско, на падините на планината Клепа, и до него се стига по асфалтен пат. Изградено е од страна на некогашниот агрокомбинат „Лозар“, со цел наводнување на многубројните површини со овошки и жито во околината на Градско.
1 Туризам
Во мај 2015 година било најавено потпишувањето на договор на Општина Градско со Бирото за регионален развој и Министерството за локална самоуправа за спроведување на проект со средства во висина од 1,8 милиони денари за опремување на Подлешкото Езеро, со што истото би прераснало во рекреативен туристички центар. Со средствата за проектот била предвидена изградба на видиковци, рекреативни патеки, поставување на клупи и целосно уредување на околината. Во ноември 2015 година било објавено дека проектот е успешно завршен.
2 Галерија
3 Поврзано
* Подлес
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Јосифово

Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во валандовското село Јосифово, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена во средишниот дел на селото, во непосредна близина на ОУ „Страшо Пинџур“ и поштата.
2 Историја
Црквата е изградена по земјотресот од 1931 година, во периодот од 1932 до 1934 година, а осветена е на 8 декември 1936 година од страна на владиката на Штипската епархија г. Венијамин. Црквата нема ниту летописна книга, а нема ни доволно историски податоци. За нејзината историја главно се дознава од преданијата, односно од раскажувањата на постарите жители на селото.
3 Архитектура
Храмот има крстокуполен облик, чие теме заменува купола. Објектот погледнат однадвор има мошне привлечен архитектурен облик. Тој има висока покривна конструкција, која се потпира на столбови со капители во горниот дел. Камбанаријата е составен дел од градбата на црквата и се наоѓа во нејзиниот северозападен дел. Таа има квадратна основа и е поделена на два дела, при што на некои од страните во долниот дел има по една монофора, додека горниот дел содржи истакната фасадна рамка со по една бифора на секоја од четирите страни. Влезот во храмот е од западната страна, преку двокрилна дрвена врата над која нема никаков натпис. На источната страна, градбата завршува со петстрана апсида. На секоја од петте страни од апсидата има по една монофора и по едно окно над неа.
Внатрешноста на црквата не е оптоварена со предмети и во неа нема поставено класични црковни столови за седење, прилепени до ѕидовите. На левата страна од влезот има минијатурен параклис и една икона со претстава на Богородица и синот Христос, а на десната страна се наоѓа владичкиот стол и една маса на која е поставена икона за бакнување. Црковната литија датира од 1936 година. На јужниот внатрешен ѕид не е поставена ниту една икона, а на северниот ѕид се наоѓаат шест мали икони, потпрени до прозорците.
3.1 Фрескоживопис
Црквата не е зографисана.
3.2 Иконостас
Иконостасот е изработен во 1934 година, но нема испишано никакви податоци од зографите. Тој содржи царски двери од убава резба и икони изработени од познатиот мијачки зограф Димитар Папрадишки во истата 1934 година. На десната страна од царските двери се наоѓа голема икона на Господ Исус Христос, а на јужната врата е сместена иконата на свети Јован Претеча. Лево од царските двери се наоѓа голема икона со претстава на света Богородица и синот Христос, а на северната страна е иконата на свети Архангел Михаил. Иконостасот завршува со мала икона на света Богородица со синот Христос. Над царските двери е композицијата наречена „Тајната вечера“. Десно од неа се наоѓаат шест икони од светите апостоли, а лево има шест икони со претстави на светителите. Во горниот дел од иконостасот е сместен Крстот на распнатиот Христос.
4 Галерија
5 Поврзано
* Јосифово
* Повардарска епархија
* Гевгелиско архијерејско намесништво
* Пиравска парохија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Сирково (нова црква)

Свети Ѓорѓи — една од двете селски цркви со истото име во тиквешкото село Сирково, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на еден рид јужно од селото Сирково.
2 Историја
Црквата е изградена во 1990-тите години и се наоѓа на педесетина метри од старата црква која го носи истото име. Црквата била осветена на 11 ноември 2007 година од страна на митрополитот Повардарски г. Агатангел.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Храмот не поседува фрескоживопис.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Росоманска парохија
* Сирково
Полиција (филм од 1916)

Полиција (англиски: ''Police'') - американски филм од 1916 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (''Edna Purviance'') и Весли Раглс (''Wesley Ruggles'').
1 Содржина
Затвореникот 999 (го игра Чаплин) само што е ослободен од затворот и веднаш е измамен од еден лажен свештеник. Одејќи по улицата, тој среќава пијан човек и паѓа во искушение да му го украде часовникот, а потоа неуспешно се труди да најде место за преспивање. Меѓутоа, тој е пресретнат од друг криминалец (го игра Раглс), кој го убедува да ограбат една куќа. Двајцата влегуваат внатре и започнуваат да ги крадат предметите, но фатени се на дело од девојката што живее во куќата. Кога криминалецот сака да се качи на горниот кат од куќата, девојката го спречува и затвореникот 999 започнува тепачка со криминалецот, бранејќи ја девојката. Во меѓувреме пристигнуваат полицајците, криминалецот успева да побегне низ прозорецот, а девојката го претставува затвореникот 999 како свој сопруг. На крајот, тој добива од девојката една монета, како награда.
Росоманска парохија

Росоманска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Кавадаречкото архијерејско намесништво на Повардарската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Троица“ во кавадаречкото село Росоман. Старешина на парохијата е отец Горан Панзов (сос. 2016).
Парохијата ги опфаќа селата Росоман, Сирково, Камен Дол, Трстеник, Дебриште, Раец, Фариш, Манастирец, Рибарци и Мрзен Ораовец.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Троица“ (парохиска црква), Росоман, 1990
Стара црква „Св. Ѓорѓи“, Сирково, 1932
Нова црква „Св. Ѓорѓи“, Сирково, 1990<sup>-ти</sup>
Црква „Св. Никола“, Мрзен Ораовец, 1694
Црква „Св. Кузман и Дамјан“, Мрзен Ораовец
Црква „Св. Ѓорѓи“, Камен Дол, век
Црква „Св. Петар и Павле“, Трстеник, во изградба
Црква „Св. Петка“, Трстеник
Црква „Св. Јован“, Дебриште, век
Црква „Св. Ѓорѓи“, Раец, ?
Црква „Св. Богородица“, Фариш, ?
Црква „Св. Никола“, Манастирец, 2007
Црква „Св. Петар и Павле“, Манастирец
Црква „Св. Ѓорѓи“, Рибарци
2 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
Скудето

Скудето е карактеристична значка во облик на штит со боите на италијанското знаме, која се става на дресот на екипата која во претходната сезона го освоила италијанското првенство. Во проширена смисла на зборот "Скудетото" може да значи победа во најсилната италијанска лига или шампионска титула.
Скудетото било воведено во сезоната 1924-1925, кога за првпат оваа значка носена на дресот од страна на играчите на тогашниот првак на Италија Џенова.
Рекордер е екипата на Јувентус со освоени 35 скудета.
Црква „Св. Павле“ - Гиновци

Св. Павле — главна селска црква во селото Гиновци. Се наоѓа надвор од селото, сместена над рекреативниот центар „Парк“ во селото, поради што е посетувана секојдневно од гостите.
Пристапот до црквата е целосно уреден, како и самата нејзина околина.
1 Галерија
;Надворешност
;Внатрешност
2 Поврзано
* Кривопаланечко архијерејско намесништво
* Гиновци
Македонски чистец

Македонски чистец (, син. ''macedonica'')— месен македонски флористички ендемит од семејството на устоцветни растенија (''Lamiaceae''), кој се развива на варовнички карпи, претежно во клисурите на реките. На просторот и во флората на Македонија се три подвидови на македонски чистец, опишани од познатиот македонски флорист, таксоном и фитоценолог академик Кирил Мицевски: 1) ''Чистец, бабунски'' кој се развива на варовничките карпи во клисурата Пешти на реката Бабуна; 2) ''Чистец, македонски'' познат само за околината на Мариово и долината на реката Вардар кај Демир Капија и 3) ''Чистец, хорватиќев'' познат за клисурите на реките Вардар, Пчиња, Тополка и Бабуна.
Маскарадер (филм од 1914)

Маскарадер (англиски: ''The Masquerader'') - американски филм од 1914 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, покрај Роско Арбакл (''Roscoe Arbuckle''), Чарлс Мареј (''Charles Murray'') и Честер Конклин (''Chester Conklin'').
1 Содржина
Во оваа кратка комедија, Чарли Чаплин е глумец во едно филмско студио. Најпрвин, тој влегува во гардеробата, каде се обидува да го украде пијалакот од еден друг глумец (го игра Арбакл), но притоа е насамарен. Потоа, тој треба да сними филмска сцена во која треба да му го одземе ножот на човекот кој сака да го убие бебето. Меѓутоа, додека трае снимањето, тој се забавува со убавите глумици и не одговара на повиците на режисерот (го игра Мареј), а потоа му пречи на другиот глумец кој треба да го замени во сцената. Поради тоа, тој е отпуштен од студиото, но подоцна се враќа маскиран како убава глумица на чиј шарм веднаш паѓа режисерот. „Глумицата“ останува сама во гардеробата за да се преслече, а режисерот и другите глумци нестрпливо чекаат пред вратата. Но, кога режисерот влегува внатре, се запрепастува кога го здогледува отпуштениот глумец. Тогаш, глумецот ги задева сите членови на филмската екипа, но бегајќи од нив, тој паѓа во еден бунар.
Трка околу Норвешка (2011)

Трка околу Норвешка — годишна етапна велосипедска трка, која се одржува во Норвешка. Се смета за наследник на етапната трка Рингерике ГП, која во периодот 2011-2012 станала еднодневна трка. Започнала во 2011 година како последица на зголемениот интерес за велосипедизам во Норвешка, главно поради добрите резултати на професионалните велосипедисти Тор Хушовд и Едвалд Боасон Хаген. Трката има категорија 2.HC во рамките на Европската турнеја.
Девински елегии

Девински елегии (германски: ''Duineser Elegien'') - циклус песни на геранскиот поет Рајнер Марија Рилке.
1 Содржина
„Девинските елегии“ ги сочинуваат десет елегии, наречени според местото Девино (Дуино), крај Трст во кое Рилке престојувал во 1912 година. Првите две елегии Рилке ги напишал во Девино, и тоа: првата елегија (''Die erste Elegie'') ја напишал на 21 јануари 1912 година, а втората елегија (''Die zweite Elegie'') е напишана кон крајот на јануари и почетокот на февруари 1912 година. Третата елегија (''Die dritte Elegie'') е започната во Девино, а била завршена во доцна есен, 1913 година, во Париз. Четвртата елегија (''Die vierte Elegie'') е напишана на 22 и 23 ноември 1915 година, во Минхен. Петтата елегија (''Die fünfte Elegie'') била создадена на 14 февруари 1922 година, во швајцарскиот замок Мизо, а таа била дополнително внесена во циклусот, наместо против-строфата која требало да биде петта елегија. Шестата елегија (''Die sechste Elegie'') била почната кон крајот на февруари или почетокот на март 1912 година во Девино, потоа била продолжена во јануари и февруари 1913 година, во Ронда, Шпанија и во доцна есен истата година во Париз, а била завршена во Мизо, на 9 февруари 1922 година. Седмата елегија (''Die achte Elegie'') била напишана на 7 и 26 февруари, а осмата на 7 и 8 февруари 1922 година, во Мизо. Деветтата елегија (''Die neunte Elegie'') била започната во март 1912 година во Девино, а најголемито дел бил напишан на 9 февруари 1922 година, во Мизо. Најпосле, првите дванаесет стиха од десеттата елегија (''Die zehnte Elegie'') биле напишани во почетокот на 1912 година во Девино, продолжена е во доцна есен, 1913 година, во Париз, а била завршена на 11 февруари 1922 година, во Мизо.
2 Мотиви на елегиите
Во „Девинските елегии“ се присутни бројни настани и ликови кои оставиле силен впечаток во животот на Рилке, На пример, во нив се споменуваат италијанската поетеса Гаспара Стампа, црквата Санта Марија Формоза во Венеција, ликот од „Записите на Малте Лауридс Бриге“, Ерик Брахе (создаден според братучедот Егон фон Рилке), храмот на Амон Ра во Карнак (Рилке го посетил Карнак во средината на јануари 1911 година), сцени од Библијата итн. Уште повеќе, петтата елегија е посветена на германската поетеса Херта Кениг (во чиј стан, во јануари 1915 година, Рилке ја видел сликата на Пикасо „La famille des saltimbanques“, која била повод за оваа елегија), а осмата на австрискиот филозоф Рудолф Каснер.
3 Осврт кон делото
„Девинските елегии“ се сметаат за лебедова песна на Рилке и негово најголемо остварување. Нивната напрегната мисловност, замислена како збир на искуствата, како и нивната сложена симболика, дава можност за различни интерпретации. Тие претставуваат длабок поединечен прилог кон европската херметичка поезија на XX век. Иако во неговиот стремеж да ги урне сите наследени поетски традиции експресионизмот му бил туѓ, во „Девинските елегии“ е присутно егзистенцијалистичкиот поглед кон животот кој по Втората светска војна доминирал во западноевропската поезија.
Никола Јанкуловски

Никола Јанкуловски – универзитетски професор, абдоминален хирург, ректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ од 2016 до 2023 година, декан на Медицинскиот факултет – Скопје од 2009 до 2016 година.
1 Животопис
Јанкуловски основно и средно образование завршил во Скопје. На Медицинскиот факултет – Скопје се запишал во учебната 1976/1977 година, и студиите ги завршил со просечна оценка 9,30.
По завршувањето на студиите и задолжителниот лекарски стаж добил стипендија од Министерството за наука на Р Македонија да работи на Клиниките за хируршки болести, а од 1.5.1985 година се вработил на Клиниката за дигестивна хирургија. Во 1988 година бил избран за помлад асистент по предметот хирургија, а во 1990 година го положил специјалистичкиот испит по општа хирургија.
Д-р Јанкуловски објавил бројни научни и стручни трудови во домашни и меѓународни списанија. Исто така имал повеќе стручни престои во меѓународни клинички центри.
Од 1999 до 2002 година бил хонорарен професор по предметот хирургија во државното средно медицинско училиште „Д-р Панче Караѓозов“.
Во декември 2002 година, д-р Никола Јанкуловски ја одбранил докторската дисертација под наслов „Процена на
имунокомпетенцијата кај билијарната опструкција и улогата на билијарната дренажа врз прогнозата на болеста“.
Во април 2004 година избран е за доцент по предметот хирургија на Медицинскиот факултет – Скопје.
Од септември 2007 година до 1 април 2009 година ја извршува функцијата директор на ЈЗУ Универзитетска клиника за дигестивна хирургија.
Од 1 април 2009 година е назначен за в.д. декан на Медицинскиот факултет – Скопје, а во септември истата година е избран за декан за мандатниот период 2009-2013 година. Во јануари 2013 година, д-р Јанкуловски е реизбран за декан во мандатниот период 2013-2017 година.
2 Награди
*„Св. Климент Охридски“ од областа на здравството во 2013 година*„11 Октомври“ во 2015 година
Гетинген (округ)

Гетинген (|Göttingen) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со (од север надесно) округот Нортхајм и со сојузните покраини Тирингија (округ Ајхсфелд) и Хесен (окрузи Вера-Мајснер и Касел).
1 Историја
Во 1885 година, пруската влада ги основала окрузите Гетинген, Минден и Дудерштат во рамките на Покраина Хановер. Овие окрузи постоеле 88 години, пред да бидат споени во 1973 година да го создадат денешниот округ Гетинген. Во 2016 година ќе биде реорганизиран со додавање на округот Остероде.
2 Географија
Западната половина на окрузите се протега во Везерското Средногорје. Реката Везер го добива своето име близу градот Хан. Минден, каде Фулда се влева во Вера. На исток се наоѓа реката Лајне, која тече низ округот од југ на север.
3 Грб
Во горниот дел е хералдичкиот лав на Војводството Брауншвајг-Линебург. Долу е комбинација на грбовите на поранешните окрузи, кои биле припоени во 1973 година за да го создадат денешниот округ: штитот на Минден, сидрото на Гетинген и тркалото на Дудерштат.
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Слободни области, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Ендру Росос

Ендру Росос (домашно име: ''Андреја /Дико/ Рошовски'') — канадско-македонски историчар, универзитетски професор и член на МАНУ, надвор од работниот состав.
1 Живот
Роден е на 28 февруари 1941 година во селото В’мбел, Костурско во егејска Македонија, а поради Граѓанската војна во Грција, како дете бегалец во 1948 е префрлен во Чешка каде живее во детскиот дом во Соботин, каде што го завршува основното образование (1948-1954), а потоа учи во Техничката гимназија во Прага (1954-1957). Бидејќи татко му со двата сина и ќерката во 1951 година се преселуваат во Канада, во 1958 г. и тој им се приклучува и во Торонто ја дозавршува гимназијата. Ги завршува студиите по историја на Мичигенскиот државен универзитет во 1963, а магистрира и докторира на Универзитетот во Стенфорд во 1971 година. Се вработува на Катедрата по историја на Универзитетот во Торонто и тука ги поминува сите степени на универзитетското напредување од предавач до редовен професор (1967-1982) каде што сè уште предава современа историја на Русија и на Источна и Средна Европа и ги проучува руско-балканските врски и односи, чешката историја, балканските национализми и посебно македонското прашање и историјата на Македонија и на Македонците. Солидното владеење на македонскиот, англискиот, чешкиот, рускиот, грчкиот, бугарскиот, српско-хрватскиот и италијанскиот јазик и користењето на германскиот, полскиот, словачкиот и францускиот, му овозможуваат темелно истражување во архивите и библиотеките во Стенфорд, Њујорк, Торонто, Лондон, Москва, Прага, Виена, Рим, Белград, Софија, Солун, Атина и Скопје, што му дава можност изворно да ги запознае и компетентно да ги третира историските процеси и состојби. Со интерес е покануван за предавања на разни универзитети, за соработка во меѓународни проекти и на разни конгреси и симпозиуми по светот. Објавува многу цитирани истражувања во значајни зборници и угледни научни списанија. Во 2009 година е избран за член на МАНУ, надвор од работниот состав.
2 Дела
*''Macedonia and the Macedonians: A History'' (2008)*''Russia and the Balkans: Inter-Balkan Rivalries and Russian Foreign Policy, 1908-1914'' (1981)
*''Serbian-Bulgarian Relations, 1903-1914'' (1981)
*''Czech Historiography'' (Part I и II, 1982)
*''The Macedonians of Aegean Macedonia: A British Officer's Report, 1944'' (1991)
*''The British Foreign Office and Macedonian national Identity, 1919-1941'' (1994)
*''Macedonia and Macedonian Nationalism on the Left'' (1995)
*''Incompatible Allies: Greek Communism and Macedonian Nationalism in the Civil War in Greece, 1943-1949'' (1997)
*''Great Britain and Macedonian Statehood and Unification, 1940-1949'' (2000)
*''The Macedonian Question and Instability in the Balkans'' (2003)
*''The Disintegration of Yugoslavia, Macedonia's Independence and Stability in the Balkans'' (2006)
Пеце Димитровски

Пеце Димитровски ( во Битола - во ) — македонски ракометар и тренер, еден од основоположниците на ракометната игра и воопшто спортот во Битола.
1 Животопис
Целиот живот на Пеце Димитровски е врзан за ракометот, во младоста како ракометар, а подоцна како тренер.
Неговите стапки ги следат син му Златко Димитровски кој долги години настапувал за битолскиот ракометен клуб Пелистер и во Унгарија, како и неговиот внук Иван Димитровски кој настапува за младинската екипа на Вардар.
2 Професионална кариера
*РК Работник (Битола) (1957-1964)
*РК Железничар (Ниш) (1964-1966)
*(Велес) (1966-1969)
*РК Пелагонија (Битола) (1969-?)
3 Настапи за репрезентацијата на Македонија
Во 1962 и 1968 г. настапува за Ракометната репрезентација на Република Македонија.
4 Настапи за репрезентацијата на СФРЈ
Во 1968 година ги брани боите на СФРЈ на средбите со Полска и Демократска Република Германија.
Седумнаесетаголник

Седумнаесетаголник — многуаголник со седумнаесет темиња и седумнаесет страни.
1 Правилен седумнаесетаголник
Правилниот седумнаесетаголник е седумнаесетаголник кај кого сите страни се со еднакви должини и сите внатрешни агли се еднакви.
Внатрешните агли на правилен седумнаесетаголник имаат по 158° (степени) и 49 ’ (минути), а збирот на сите внатрешни агли на кој било седумнаесетаголник изнесува 2700°.
Ако основната страна на правилниот седумнаесетаголник е со должина <math>a\,\!</math>, неговата плоштина ќе биде дадена со формулата:<math>P = \frac{17a^2}{4} \mathop{\mathrm{ctg\, \frac{\pi}{17} \approx 22{,}7355 a^2</math>.
Плоштината може да се пресмета и со: <math>P = \frac{17}{2} R^2 \sin \frac{2 \pi}{17} = 17 r^2 \mathop{\mathrm{tg\, \frac{\pi}{17}</math>
каде <math>R</math> - е полупречник на опишаната кружница, а<math>r</math> - е полупречник на впишаната кружница.
Периметарот на седумнаесетаголник чија страна е со должина <math>a\,\!</math> е еднаков на <math>17a\,\!</math>.
1.1 Конструкција
Правилен седумнаесетаголник може да се конструира со помош на линијар и шестар што го докажал Гаус во 1796 година. Според една анегдота, толку бил одушевен од откритието што побарал на надгробната плоча да му се исклепа правилен седумнаесетаголник, но каменорезецот го одбил велејќи дека самата конструкција е комплицирана и дека седумнаесетаголникот нема да се разликува од круг.
Од конструктибилноста на седумнаесетаголникот следува дека тригонометриските функции од аргумент 2π/17 може да се изрази со помош на основните аритметички операции и коренување. Во Гаусовата книга Disquisitiones Arithmeticae (Аритметички истражувања, 1801) може да се најде следнава еднаквост, која овде е запишана со користење на современа нотација:
:<math>\operatorname{cos}{2\pi\over17}=\frac{1}{16} \left(-1 + \sqrt{17} + \sqrt{ 2 \left(17- \sqrt{17} \right)}
+ 2 \sqrt{ 17 + 3 \sqrt{17} - \sqrt{2 \left(17- \sqrt{17} \right)} - 2 \sqrt{2 \left(17+ \sqrt{17} \right)} } \right).</math>
Првата конструкција на седумнаесетаголник која се состои од 64 чекора ја објавил Јоханес Ерхингер неколку години после Гаусовото откритие. На следната слика може да се види анимиран приказ на Ерхингеровата конструкција.
2 Поврзано
* Многуаголник
* Правилен многуаголник
Ерик Декер

Хендрик „Ерик“ Декер (|Hendrik "Erik" Dekker; р. ) — поранешен холандски професионален друмски велосипедист, кој настапувал од 1992 до 2006 година. Бил член на екипата од 1996 до 2006 година. Во 2007 година станал спортски директор во екипата. Во 2015 година ја прекинал соработката со екипата.
1 Кариера
1.1 Аматерска кариера
Декер ја возел својата трка на осум години и наскоро станал успешен. Во 1985 година бил поканет да се приклучи на националната јуниорска репрезентација. Како аматер, негови најважни резултати биле вторите места на Светското јуниорско друмско првенство во Бергамо во 1987 година и на друмската трка во Барселона на Летните олимписки игри. На олимписката друмска трка, Декер се одвоил на 30 километри пред целта, заедно со Фабио Казартели и Даинис Озолс. Декер бил претекнат од Казартели, но бил пресреќен што освоил медал што и тој завршил со рацете во воздух.
Директно по Олимписките игри, станал професионалец и ја возел својата прва трка неколку недели подоцна на Тур де л’Авенир.
1.2 Професионална кариера
Негова прва победа како професионалец била етапата на Трката околу Баскија 1994, истата година кога го имал и својот прв настап на Тур де Франс. Во 1997 година, Декер ја освоил Трката околу Холандија, додека во 1998 година поголем дел од годината го пропуштил поради повреди.
Во 1999 година, Декер бил казнет неколку недели поради превисоките нивоа на хемотакрит. Ова значело дека нема да може да настапи на Светското друмско првенство.
Сезоната 2000 била најдобра за Декер. Освоил три етапи на Тур де Франс, иако не бил спринтер ниту фаворит за крајна победа и бил прогласен за најборбен возач. Есента истата година, Декер го освоил првиот класик, Класика де Сан Себастијан.
Во 2001 година, Декер ја освоил Амстел Голд Рејс и Светскиот друмски куп. На Тур де Франс освоил етапа откако му помогнал на колегата Марк Ваутерс за етапна победа. На крајот на годината бил прогласен за холандски спортист на годината.
Годините 2002 и 2003 биле помалку успешни поради повреди. Се вратил во 2004 година на пролетните класици со победа на Париз-Тур. Го објавил своето повлекување за есента 2006 година, но по големиот пад на Тур де Франс 2006 одлучил уште тогаш да се повлече.
1.3 Спортски директор
Во 2007 година, Декер започнал да работи како спортски директор во екипата Рабобанк. Во 2015 година ја прекинал соработката со екипата.
2 Достигнувања
;1992
: 2. Олимписка друмска трка
;1994
: 1. Краен пласман Трка околу Шведска
;1995
: 1. Краен пласман Трка околу Шведска
;1996
: 1. Национално хронометарско првенство
;1997
: 1. Краен пласман Трка околу Холандија
;1999
: 1. Гран при Еди Меркс (со Марк Ваутерс)
: 2. Краен пласман Трка околу Холандија
;2000
: 1. Национално хронометарско првенство
: Тур де Франс
::1. Етапа 8
::1. Етапа 11
::1. Етапа 17
: 1. Краен пласман Трка околу Холандија
: 1. Класика де Сан Себастијан
;2001
: 1. Светски друмски куп
: Тур де Франс
::1. Етапа 8
: 1. Вуелтаа а Андалусија
: 1. Амстел Голд Рејс
;2002
: 1. Национално хронометарско првенство
: 1. Краен пласман Тирено-Адријатико
;2003
: 1. Гран при Ерик Брекинк
;2004
: 1. Национално друмско првенство
: 1. Париз-Тур
: 7. Амстел Голд Рејс
;2006
: Егмон пјер Егмон
Сен Брие

Сен Брие (|Saint-Brieuc, |Saint-Brieg — град и општина во департманот Арморски Брегови, во Бретања, на северозапад од Франција.
1 Историја
Сен Брие го добил името по велшкиот калуѓер Бриок кој извршил покрстување на населението во областа во VI век. Пред Француската револуција една од деветте традиционални епархии на Бретања го добила името по Сен Брие.
2 Географија
Градот излегува на протокот Ламанш во заливот Сен Брие. Две реки течат низ Сен Брие.
Други градови во департманот Арморски Брегови се Генган, Динан и Лањон.
Во 2009 година голема количина на морска марулка, вид алга, се појавила на многу плажи во Бретања и кога изгнила ширела опасно ниво на сулфурводород. Заради тоа умреле коњ, неколку кучиња како и општински возач на камион кој се онесвестил и умрел. Плажата во Сен Брие претрпела тешко оштетување и морала да се затвори.
3 Демографија
Во 2008 година градот имал 45.879 жители.
4 Бретонски јазик
Во 2008 година, 3,98% од децата во основно училиште посетувале двојазична настава.
5 Сообраќај
Железничката станица во Сен Брие е на пругата Париз-Брест која ја поврзува со станицата Париз-Монпарнас. Со возовите со голема брзина (TGV, train à grande vitesse) патувањето до Париз трае околу 3 часа.