Рејмонд Фрејман

Рејмонд Фрејман бил професор по инженерство и истражувач, роден на 30 мај 1952 година во Еш на Алзет, Луксембург и бил автор или коавтор на повеќе од 150 научни публикации. Тој работел во БМВ 25 години и ја извршувал функцијата извршен директор на БМВ Груп (BMW Group Research and Technology) од 2003 до 2011 година.
1 Биографија
Рејмонд Фрајман дипломирал во 1970 година на Лицето де Гарсон во Еш на Алзет, Луксембург. Студирал машински инженеринг на Техничкиот универзитет во Брауншвајг во Германија. Дипломирал инженерски науки во 1976 година, со насока воздухопловни технологии. Докторатот по инженерство го стекнал на Техничкиот универзитет во Брауншвајг во 1981 година за работата што ја извршувал во Институтот за аероеластичност при ДЛР во Гетинген (Германија). Потоа, работел како научник во Лабораторијата за динамика на летот во воздухопловната база Рајт Патерсон во Дејтон (Охајо). Неговата кариера во БМВ Group започнала во 1986 година како раководител на одделот за структурна динамика и акустика во Центарот за развој и иновации на БМВ во Минхен (Германија). Подоцна бил назначен за директор на одделот за физика на возила и бил номиниран за директор на истражување на возила во 2000 година. Од 2003 до 2011 година бил извршен директор на БМВ Груп (BMW Forschung und Technik GmbH).
Рејмонд Фрајман ја стекнал хабилитацијата на Техничкиот универзитет во Минхен (TUM) во 2000 година и бил номиниран за почесен професор на Техничкиот универзитет во Минхен во 2002 година.
Рејмонд Фрејман бил член на различни научни и советодавни комитети, како што се Советодавната група на НАТО за истражување и развој во воздухопловството (AGARD) од 1981 до 1996 година, Американскиот институт за аеронаутика и астронаутика (AIAA) од 1987 до 1991 година, Друштвото на автомобилски инженери (SAE) од 1998 до 2001 година, Британската институција на машински инженери (ImechE) од 1997 до 2002 година, Фелдафингер Краис (Feldafinger Kreis) во Германија од 2008 до 2011 година, Висок комитет за истражување и иновации (Comité Supérieur de la Recherche et de l´Innovation CSRI) во Луксембург од 2008 до 2011 година. Од 2015 до 2019 година бил претседател на надзорниот одбор на ЕИТ Дигитал (EIT Digital), Заедница на знаење и иновации (KIC) на Европскиот институт за технологија (EIT). Од 2019 година тој го поддржува Друштво за унапредување на трансферот на технологии (Gesellschaft zur Förderung des Technologietransfers GFFT) во Германија како почесен член.
2 Технички достигнувања
Главните технички достигнувања биле многубројните придонеси за напредни аероеластично оптимизирани и активно контролирани конфигурации на авиони, развојот на систем за слетување со активно пригушена опрема за авиони во 1985 година, нов пристап за изведување на генерализираните равенки на движење на поврзани структурно-акустични системи во 1992 година, што ја формирало основата на комерцијалниот софтверски код CDH-VAO, пионерскиот развој на алатката за тестирање на холографска модална анализа (HOLOMODAL) во 1994 година, развојот на системи за обновување на отпадна топлина за мотори со внатрешно согорување (BMW Turbosteamer) во 2000 година, развојот на возилото BMW H2R со рекордна брзина водород во 2004 година, визионерскиот пристап за идното распоредување на економија на снабдување со енергија базирана на водород, користејќи течни органски хидриди (LOHC) како гориво (во 2005 година).
3 Публикации
Д-р Фрејман бил автор или коавтор на повеќе од 150 научни публикации во техничките области на аероеластичност, системи за активна контрола, структурна динамика, серво-хидраулика, тестирање и инструментација, акустика, водородна технологија (CleanEnergy), управување со енергија (EfficientDynamics), интерфејс човек-машина, помош на возачот и активна безбедност (ConnectedDrive).
Метод за одредување на аероеластично однесување на воздухоплови со системи за активно управување. Технички превод на Европската вселенска агенција, ESA-TT-719, 1982 година. Докторска теза.
Напредни нумерички и експериментални методи во областа на структурната акустика на возилата. Хиеронимус Минхен, 2000 година. Теза за хабилитација.
Холографска модална анализа, Ласер во истражувањето и инженерството, Спрингер Верлаг Берлин, стр. 530–542, 1996 година.
Динамички интеракции помеѓу системите за активна контрола и флексибилната структура на авионот. AIAA CP 864(1986), стр. 517–524; Весник за водење, контрола и динамика, том 10, бр. 5 (1987), стр. 447–452; Аеронаутика Техника, УДССР, јули 1988 година, стр. 92–99.
Активна контролна опрема за слетување за ублажување на оптоварувањата на копнените такси авиони. Научно списание за аеронаутички и вселенски истражувања (Zeitschrift für Flugwissenschaften und Weltraumforschung, ZFW) 11 (1987), Бенд 2, стр. 97–105.
Енергетски пристап за изведување на генерализирани равенки на движење на поврзани структурно-акустични системи. AIAA CP 942 (1994), стр. 1868–1880.