Мод Мекарти

Дама Ема Мод Мекарти, (22 септември 1859 - 1 април 1949) била медицинска сестра и главна сестра на британската армија.
1 Ран живот
Мекарти била родена во Сиднеј, Нов Јужен Велс, Австралија, како најстарото дете на Вилијам Фредерик Мекарти, адвокат и неговата сопруга родена во Сиднеј, Ема Мери, моминско Бекет. Мекарти се школувала на колеџот Спрингфилд, Сиднеј и го положила со почести сениорскиот испит на Универзитетот во Сиднеј. По смртта на нејзиниот татко во 1881 година, таа и помогнала на мајка си да ги воспитува нејзините браќа и сестри.
2 Медицинска кариера
До 1891 година, МекКарти била во Англија, а на 10 октомври 1891 година се приклучила на Лондонската болница, Вајтчепел за да започне со обука за општа медицинска сестра како приправник. Таа тренирала под Ева Лакс помеѓу 1891 и 1893 година. Болничките досиеја наведувале дека „имаше исклучително убаво расположение“ и била „најдама и заинтересирана за нејзината работа“, иако „и беше тешко да ги контролира другите или да преземе цврста акција кога е потребно“. Сепак, таа била унапредена во сестра во јануари 1894 година.
Мекарти била старешина на женското одделение Софија на избувнувањето на Втората Бурска војна и била една од шесте сестри избрани од Лондонската болница од принцезата Александра да замине во Јужна Африка како свои „воени“ медицински сестри. Давајќи оставка од болницата на 25 декември 1899 година, МекКарти служела со голема разлика во текот на 1899-1902 година со Резервот за медицинска сестра на армијата, добивајќи ги Медалите на кралицата и кралот и Кралскиот Црвен крст. Враќајќи се во Англија во јули 1902 година, била наградена со специјално одликување од кралицата Александра. Потоа се вклучила во формирањето на Империјалната единица за воени медицински сестри на кралицата Александра, била унапредена во службата во февруари 1903 година и во текот на следните седум години била последователна главна сестра на воената болница Кембриџ во Алдершот, болницата Нетли и воената болница Квин Александра во Милбенк. Во 1910 година била назначена за главна сестра во Воената канцеларија, позиција што ја имала до избувнувањето на Првата светска војна.
Мекарти пловела во првиот брод со што ја напуштила Англија со членовите на Британските експедициони сили (БЕФ), откако пристигнала во Франција на 12 август 1914 година. Во 1915 година, таа била поставена во Абевил како главна сестра на БЕФ во Франција и Фландрија, преземајќи ја одговорноста за целата област од Каналот до Медитеранот, каде и да работеле британските и сојузничките медицински сестри; таа била директно одговорна пред Главниот штаб. Во август 1914 година, била одговорна за 516; до времето на примирјето тие биле над 6.000. Таа била одговорна за нега на стотици илјади жртви од 1914 до 1918 година.
Мекарти била единствената шефица на оддел во БЕФ која останала на нејзината првобитна функција во текот на војната, иако таа била надвор од должност со апендицитис од март до август 1917 година. Таа била назначена за Големиот крст на Редот на Британската империја во 1918 година, добила бар на нејзиниот Кралски Црвен крст и била наградена со медалот „Флоренс Најтингел“, белгискиот Медал де ла Рене Елизабет и француската Легија на честа и Медај де епидемии. Кога ја напуштила Франција на 5 август 1919 година, претставници од француската влада и медицинските служби ја испратиле. Прецизните записи водени од нејзиното пристигнување во Франција биле однесени во Англија со неа.
Опишувајќи ја главната сестра за време на војната, еден генерал рекол: „Таа е совршено прекрасна, прекрасна е... таа е војник!... Ако ја направеа генерал-мајстор, таа би работела, би ја водела целата армија и никогаш не би се збунила, никогаш не би направила грешка. Жената е гениј“. Мери Салмон, пишувајќи во ''Сиднеј Морнинг Хералд'' во 1914 година, ја нарекла „мала, деликатно организирана жена“ со „апсолутно прекрасен талент за концентрирана работа и моќ на организација што ја направи непроценлива во работата во армиската болница“. Таа била главна сестра на Територијалната армиска медицинска сестра од 1920 година до нејзиното пензионирање во 1925 година.
3 Личен живот
Мекарти никогаш не се омажила и починала во нејзиниот дом во Челзи, Лондон на 1 април 1949 година, на 89-годишна возраст. Нејзиниот пастелен портрет од Остин Спејр виси во Царскиот воен музеј . Во 2014 година таа била почестена со поставување сина плоча на нејзиниот поранешен дом во Челзи.