Наталија Обреновиќ

Наталија Обреновиќ (Фиренца, 14 мај 1859 - Париз, 8 мај 1941) била принцеза (1875-1882) и кралица на Србија (1882 - 1888), сопруга на кралот Милан Обреновиќ.
1 Животопис
Родена е како Наталија Кешко во 1859 година во Фиренца. Татко ѝ бил руски полковник, Петар Кешко, а мајка ѝ била принцезата Пулчерија Стурџа од Молдавија. Кога имала шест години, нејзиниот татко починал, а на 15 години останала без мајка. Младоста ја поминала во Париз, каде што темелно и сеопфатно се образувала во женски „Институт“.
Се запознале во Виена, на бал. Таа со својата убавина го маѓепсала младиот принц, кој едвај чекал да му стане сопруга. Се верила со кралот Милан на 25 јули 1875 година во Виена, а се омажила на 5 октомври 1875 година во Белград. Имала син Александар, роден следната година. Со својата убавина, елеганција, грациозност, но и скромност и примерен живот, Наталија ги придобила симпатиите на целата земја. Иако Милан бил многу вљубен во својата невеста, тој брак не бил среќен. Бидејќи човечките и политичките разлики брзо довеле до конфликти меѓу сопружниците. Додека Милан барал поддршка во Австроунгарија, Наталија била русофил. Студенилото на Наталија и темпераментот на Милан го однеле на бројни љубовни авантури, кои ја навредувале Наталија. Станала многу популарна поради грижата и работата околу ранетите за време на војната со Бугарија во 1885 година. Отворен и јавен конфликт со Милан настанал во 1886 година, по повод врската со г-ѓа Насос.
Разделбата меѓу Наталија и Милан траела неколку години, повремено имало значајни политички импликации исполнети со скандалозни хроники. Бракот бил разведен во средината на октомври 1888 година, што се покажало дека е неправилно, што подоцна било поништено. Милан абдицирал во 1889 година, а како дел од неговото спогодување со владејачките радикали и вицекралството, кралицата Наталија била протерана од Србија на 1 јуни 1891година. За нејзиниот прогон пишува и британскиот печат. Формално, но не и суштинско помирување се случило во 1893 година, кога Милан и се обратил за пари, а во 1894 година повторно се примени во кралската куќа.
За време на владеењето на нејзиниот син Александар, Наталија се трудела да му биде главен советник. Таа се залагала за ориентација кон Русија и радикалите, сметајќи дека без нив нема да има политичка стабилност во Србија. Таа претежно живеела во Бијариц, Франција, во вила наречена Сашино. За подолго дошла во Белград во 1895 година, потоа во 1897 година, кога повторно се судрила со кралот Милан. Во нејзино друштво, како дворска дама, била и Драга Машин, во која Александар дефинитивно се заљубил.
Тешкото разочарување на Наталија го донело бракот на нејзиниот син Александар со Драга Машин во 1900 година. Најголемиот удар е на 29 мај 1903 година, кога група офицери го убиваат Александар.
По 1903 година, таа нашла утеха во друштво на шпанско католичко семејство; се преобратила во католичката вера во 1902 година и се замонашила. Во тие тешки моменти низ кои поминала, сепак добивала различни изрази на симптоми и помош и во странство и во Кралството Србија. Еден од примерите е безрезервната поддршка што кралицата ја добила од Василије Симиќ (1866—1931) и од целото семејство Жујовиќ. Кралицата Наталија починала на 8 мај 1941 година во манастирот Сен Дени во близина на Париз и била погребана на гробиштата Ларди во близина на Париз. Нејзините мемоари се чуваат во Ватикан и сè уште не се објавени.
2 Завет на кралицата Наталија
По мајскиот преврат во 1903 г. година, целиот имот на семејството Обреновиќ и припаднал на Наталија Обреновиќ. Таа станала голем добротвор. Таа со својот тестамент му оставила во аманет големи имоти во Србија на Универзитетот во Белград и манастирите и црквите кои се дарови на Обреновиќ. А еден дел во пари и уметнички слики им одредила на живите потомци на Јаков Обреновиќ, братот на кнезот Милош Обреновиќ. Во 1903 година, кралицата Наталија сакала да подари имот во Србија на семејството Јаковљевиќ, но тие не смееле да го прифатат поради страв од тогашната династија Караѓорѓевиќ, па повеќе од 7.700 хектари шума му биле дадени на Универзитетот во Белград. Содржината на тестаментот не е позната и за тоа има само шпекулации. Она што со сигурност може да се каже е дека е зачуван личниот дневник на кралицата Наталија. Уметничките дела може да се најдат во музеи и приватни колекции.
Српската кралица Наталија исто така се занимавала со пишување; нејзината книшка со наслов „Афоризми“ е објавена во Белград во 1897 година. Многу подоцна, постхумно, биле објавени и други нејзини интересни ракописи: „Рози и трње“ (2015), „Моите спомени“ (1999) и „Писма на кралицата Наталија Обреновиќ“ (1996).
За кралицата Наталија се напишани неколку книги. Драгутин Илиќ во 1923 година го објавил во продолженија на „Романот на кралицата Наталија“. Семејно дрво
3 Семејство
Сопружник на кралицата: кралот Милан Обреновиќ, од кого се развела во 1888 година.
Деца на кралицата: кралот Александар Обреновиќ, (14 август 1876 година-11 јуни 1903 година) и кнезот Сергеј (14 септември 1878 година-19 септември 1878 година),
кој починал пет дена по раѓањето.
4 Галерија