procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Западнохималајски јазици

Западнохималајските јазици, или познати како алморски или канаурски јазици, се група на јазици кои се дел од тибетско-бурманските јазици. Јазиците се зборуваат во Индија, во Химчал Прадеш и покрај границата со Непал.
1 Јазици
Во оваа група спаѓаат следните јазици:
* патански јазик
* тинански јазик
* гариски јазик
* канашки јазик
* кинаурски јазик
* рангпоски јазик
* дармански јазик
* бјансиски јазик
* рангаски јазик (исчезнат во 20 век)
Џангџуншкиот јазик, кој е свет јазик за Бонската религија, се зборувал во Тибет, но истиот бил заменет со тибетскиот јазик. Во зависност од тоа што се смета за јазик, а што за дијалект, може да се добијат и повеќе јазици како на пример сунамскиот јазик.
2 Наводи
* George van Driem (2001) ''Languages of the Himalayas: An Ethnolinguistic Handbook of the Greater Himalayan Region.'' Brill.
3 Поврзано
* Тибетско-бурмански јазици
* Синотибетски јазици
Бајски јазик

Бајски јазик (''Baip‧ngvp‧zix''; традиционално кинески: 白語, упростено кинески: 白语, пинјин: Báiyǔ) — синотибетски јазик кој се зборува во НР Кина, особено во покраината Јинан. Јазикот е мајчин јазик на Бајците, една од 56 етнички групи кои официјално се признати во НР Кина. Бајскиот јазик го зборуваат над еден милион луѓе и има три големи дијалектни групи. Јазикот е тонски со осум различни тонови и истиот има богат систем на самогласки. Карактеристично за јазикот, а и за останатите југоисточни азиски јазици, е тоа што има нормални самогласки и затегнати самогласки. Денес постои мала традиционална литература напишана со кинеско писмо, но денес бајските дела се печатат на стандардизирана латиница. Зборовниот ред во реченицата во бајскиот јазик е ''подмет-глагол-предмет'', како што е во македонскиот.
1 Класификација
Местото на бајскиот јазик во групата на синотибетски јазици е целосно неутврдено. Традиционално, бајскиот се сметал за тибетско-бурмански јазик, но со појавата на Форест во 1948 година, се поставила тезата дека јазикот е поблизок со групата на кинески јазици, одошто со групата на тибетско-бурмански јазици. Оваа теза ја потврдиле и останати јазичари како што се Сергеј Старостин, Ван Дрием и Женгжанг. Нејаснотијата при класифицирање на јазикот потекнува од фактот што врз бејскиот јазик влијаеле и тибетско-бурманските јазици и кинеските јазици во поглед на зборови.
2 Користена литература
* Lee Yeon-ju & Sagart, L. 1998. The strata of Bai. Paper presented at the 31st ICSTLL, University of Lund, Sweden, Sep. 30 – Oct. 4, 1998.
* Matisoff, J. A. 2001. On the genetic position of Bai within Tibeto-Burman. Paper presented at the 34th International Conference on Sino-Tibetan languages and linguistics, Yunnan minzu xueyuan.
*Starostin, Sergej. 1995. . ''Moskovskij Lingvisticheskij Zhurnal'' 1:174-190. Moscow.
*Norman, Jerry. 2003. The Chinese dialects: phonology. In Graham Thurgood and Randy J. LaPolla, eds., ''The Sino-Tibetan Languages''. Routledge. Routledge language family series. Chapter 5, 72ff.
*Wang, Feng. 2005. ''Cahiers de Linguistique - Asie Orientale''. 34(1):101–127. Paris.
*Wang, Feng. 2006. . Language and Linguistics Monograph Series B: Frontiers in Linguistics III. Taipei: Institute of Linguistics, Academia Sinica, 2006.
*Wiersma, Grace. 1990. ''Investigation of the Bai (Minjia) language along historical lines''. PhD dissertation, University of California at Berkeley.
*Allen, Bryan; Zhang Xia 2004. ''Bai Dialect Survey''. Yunnan Nationalities Publishing House. ISBN 7536729677.
3 Поврзано
* Кинески јазици
* Синотибетски јазици
Кирантски јазици

Кирантските јазици се група на јазици од семејството на тибетско-бурмански јазици. Јазиците се зборуваат во Непал од народот Кирати.
1 Класификација
Кирантските јазици се често се ставаат во групата на махакирантските јазици. Сепак, јазичарите не се сосема сигурни за тоа постоењето на таква јазична подгрупа..
2 Јазици
;Лимбуски јазици
*лимбуски јазик
;Источнокирантски јазици
*Големојакаски: јакаски јазик, белхарски јазик, атпарски јазик, чинтаншки јазик, чулуншки јазик
*Горноарунски: јампуски јазик, лоруншки јазик, меоханшки јазик
;Централнокирантски јазици
*Камбуски: кулуншки јазик, начериншки јазик, сампаншки јазик, самски јазик
*Јужни: бантавски јазик, пумаски јазик, камлиншки јазик, дунгмалски јазик
;Западнокирантски
*Среднозападни: тулуншки јазик
*Чаурасијски: вамбулски јазик, џеруншки јазик
*Горнодидкоски: калиншки јазик, думски јазик, кохиски јазик
*Северозападни: бахиншки јазик, сунварски јазик, вајуски јазик
3 Наводи
* George van Driem (2001) ''Languages of the Himalayas: An Ethnolinguistic Handbook of the Greater Himalayan Region.'' Brill.
* Bickel, Balthasar, G. Banjade, M. Gaenszle, E. Lieven, N. P. Paudyal, & I. Purna Rai et al. (2007). Free prefix ordering in Chintang. ''Language'', 83 (1), 43–73.
** Graham Thurgood (2003) "A Subgrouping of the Sino-Tibetan Languages: The Interaction between Language Contact, Change, and Inheritance," ''The Sino-Tibetan Languages''. Routledge. pp. 3–21.
* Karen H. Ebert (2003) "Kiranti Languages: An Overview," ''The Sino-Tibetan Languages''. Routledge. pp. 505–517.
4 Поврзано
* Синотибетски јазици
* Тибетско-бурмански јазици
Руска уставна криза (1992-1993)

Руската уставна криза од 1992-1993 година е граѓански конфликт во Руската Федерација.
Кризата била предизвикана од спротивставувањето на две политички сили: од една страна - Претседателот на Руската Федерација - Борис Елцин и контролираната од него извршна власт, а од друга страна - раководството и поголемиот дел од пратениците во Врховниот совет и Собранието на народните пратеници, на чело со Руслан Хасбулатов и потпретседателот на Русија - Александар Руцкој.
Уставната криза во земјата станала како последица на промените во уставниот уред, новиот Устав и социо-економскиот развој на Руската федерација. Претседателот барал брзо усвојување на новиот Устав, зајакнување на претседателската власт и либерализација на економските реформи. Од друга страна Врховниот совет и Собранието на народните пратеници барале задржување на целата власт на парламентот и биле силно против новите реформи односно шок-терапијата. Поддржувачите на Врховниот совет се надевале на сегашниот Устав, според кој (страна 104) највисок орган на државната власт на Руската Федерација е парламентот.
Односите помеѓу претседателот и парламентот се влошиле во толку голема мера што Елцин на 21 септември го распуштил законодавството во земјата, и покрај тоа што тој немал овластување за истото во тоа време. Елцин ги икористил резултатите од референдумот од април 1993 година за да ги оправда своите постапки. Во одговор на тоа, парламентот изјавил дека одлуката на претседателот беша поништена и неважечка, а заменик-претседателот Александар Руцкој бил прогласен за вршител на должноста претседател.
Кулминација на кризата станала кога настапило големи крвопролевања пред зградата на московскиот градоначалник, пред телекомуникациската кула и при нападот на Белиот дом, каде на 3 октомври 1993 година, според владини проценки загинале 187 лица а 437 биле повредени. Според извори блиски до комунистите, бројот на жртвите бил околу 2.000 луѓе.
1 Наводи
it:Storia della Federazione russa#La crisi costituzionale del 1993
Џефри Марк Десковик

Џефри Марк Десковик е американски затвореник кој е осуден на доживотен притвор во Њујорк за убиство на своите колеги во основното училиште, иако ДНК анализите покажале дека не е тој вистинскиот убиец. Пуштен е на слобода по 15 години затвор во септември 2006 година, а неодамна се појави и на емисија на Си-ен-ен во врска со неговото префрлање кон исламската вера.
Џеси Џејмс

Џеси Грегори Џејмс (|Jesse Gregory James, роден , е американски ТВ-водител и мотоциклист. Бил домаќин на реалити шоуто ''„Jesse James is a Dead Man“'' и ''„Monster Garage“''. Џеси Џејмс се оженувал трипати и сите три брака завршувале со развод. Негова трета сопруга била Сандра Булок, која побарала развод кога Џесиевите многубројни афери со други жени излегле во јавност во март 2010 година. Има две ќерки и еден син.
Церкничко Езеро

Церкничко Езеро (словенечки: ''Cérkniško jézero'') — езеро во југозападниот дел на Словенија. Се наоѓа во јужниот дел на Церкничкото поле.
Површината на езерото изнесува околу 26 км² и се наоѓа во Крашковото Поле. Кога Крашковото Поле е поплавено површината достигнува и до 38 км². Максималната должина на езерото изнесува 10,5 км, а максималната ширина 4,7 км. Церкничкото Езеро е најголемо езеро во Словенија. Максималната длабочина на езерото изнесува 10 метри.
Нивото на водата во езерото расте посе есенските врнежи од дожд и во пролет кога се топи снегот, а во текот на мај и јуни езерото пресушува.
Езерото има добри услови за ловење на риба. Исто така езерото претставува место за гнездење на многу видови на птици.
1 Поврзано
*Список на езера во Словенија
Птујско Езеро

Птујското езеро (словенечки: ''Ptújsko jézero'') е најголемо вештачко езеро во Словенија.
Површината на езерото изнесува 346 хектари. Птујското езерото се наоѓа на реката Драва во околината на градот Птуј. Настанало со изградбата на браната на реката Драва кај Птуј (1968 година). Езерото служи како акумулација за хидроцентралата Формин, но исто така како и рекреациона површина за веслање, едрење на даска и риболов. Браната која ја преградува реката е висока 19 метри, а нејзината должина изнесува 120 метри.
1 Поврзано
*Список на езера во Словенија
Бохињско Езеро

Бохињско Езеро (|Bohinjsko jezero, |Wocheiner See) ― глацијално езеро кое е најголемо трајно езеро во Словенија со површина од 318 хектари. Се наоѓа во бохињската долина на Јулиските Алпи, во северозападниот регион Горењска и дел од Националниот парк Триглав.
1 Географија
Бохињското Езеро е долго 4,2 км и е 1 км на неговата максимална ширина. Тоа е глацијално езеро со брана морена. Најголемиот од потоците што се влеваат во езерото, Савица („мала Сава“), се полни од Црно Езеро (словенечки: Črno jezero), најниското езеро во Долината на Триглавските Езера. Излевањето на источниот крај е потокот Језерница кој се спојува со Мостница за да ја образуваСава Бохињка, која пак станува поголема Сава река на вливот во Сава Долинка. Како што веќе откри Белтазар Аке во 18 век, многу повеќе вода го напуштила Бохињското Езеро отколку што влегува во него, што се објаснува со подземните извори на вода.
Чистите води се живеалиште на речна пастрмка, ''Lota lota'', клен, пиор и ''Salvelinus alpinus'', осум рода на мекотели, како и од бројни видови алги. Тоа е популарно одредиште за патници за пливање и други водени спортови. На брегот е поставена статуа на легендарната дивокоза наречена Златорог, чија приказна била овековечена од поетот Рудолф Баумбах.
2 Поврзано
*Список на езера во Словенија
Мартина Навратилова

Мартина Навратилова (, Чехословачка) — поренешна тенисерка со потекло од Чехословачка, но во 1975 побарала и ѝ бил одобрен политички азил во САД, а во 1981 станала државјанин на САД.
Во својата кариера освоила 18 гренд слем титули во поединечна и 40 гренд слем титули во дубл (31 женски парови и 9 мешовити) конкуренција. Вимблдон го освоила рекордни 9 петта. Се смета за една од најуспешните тенисерки на сите времиња. Исто така, таа е една од ретките личности која во 1981 јавно признала дека е лезбијка, во време кога тоа не било така често како денес.
1 Грен Слем турнири (Сингл)
* Отвореното првенство на Австралија : 1981, 1983, 1985.
* Отвореното првенство на Франција : 1982, 1984.
* Вимблдон : 1978, 1979, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1990.
* US Open : 1983, 1984, 1986, 1987
Грб на Азербејџанската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Азербејџанската Советска Социјалистичка Република бил усвоен во 1937 година од страна на владата на Азербејџанската ССР.
1 Опис
Грбот се заснова на грбот на СССР. Во средината на грбот се наоѓа дупчалка за нафта кој ги претставува богатите ресурси на нафта во Баку, а над дупчалката се наоѓа изгрејсонце, симбол на иднината на Азербејџан. Погоре се наоѓаат срп и чекан, како и црвена ѕвезда, двата се симболи на комунизмот. Околу грбот се наоѓа памук и пченица, симболи на земјоделството. Околу грбот се наоѓа мотото на СССР "''Пролетери од сите земји, обединетете се''", како и трака со натписот "''Азербејџанска Советска Социјалистичка Република''", двата натписи се напишани на азербејџански и руски јазик. Грбот бил на сила сè до 1992, кога бил заменет со денешниот грб на Азербејџан.
2 Поврзано
* Грб на Азербејџан
* Знаме на Азербејџанската ССР
Цветана Пиронкова

Цветана Кирилова Пиронкова (|Цветана Кирилова Пиронкова; Пловдив, Бугарија, 13 септември 1987.) е професионална тенисерка.
1 Кариера
Родена е во спортско семејство. Такто и, Кирил Пиронков (на бугарски : Кирил Пиронков) бил шампион на Бугарија во кану, а мајка и Радосвета Пиронкова (на бугарски : Радосвета Пиронкова) била балкански и бугарски првак во пливање.
Научила да игра тенис во својата четврта година. Првиот учител и бил татко и. Во шестата гдина започна да игра на јуниорските турнири во Бугарија. Во август 2002. четиринаестгодишната Пиронкова во Букурешт учествуваше на својот прв ИТФ турнир, каде загуби во финале од Моника Никулеску. Во септември истата година, во Волос, ја освои својата прва ИТФ титула победувајќи ја во финалето Тина Шмасаман (на германски : Tina Schmassmann). Во мај 2005. година, седумнаесетгодиншната Пиронова учествуваше на својот прва WTA турнир во Истанбул, каде што загуби во полуфинале од Венус Вилијамс. Во јануари наредната година, и се реваншира на Венус со победа во првото коло на отвореното првенство на Австралија.
Во 2007. година, Пиронкова не успеа да го помине првото коло на три гренд слем турнири (отвореното првенство на Австралија, отвореното првенство на Франција и Вимблдон), додека на отвореното првенство на САД беше поразена во второто коло од тогашната број 1 во женскиот тенис - Жастин Енен.
На отвореното првенство на Австралија во 2008., загуби во второто коло од Светлана Кузнецова. Истата година, на мастерс тунирот во Рим, изненади со победата на тогашниот трети носител - Ана Ивановиќ. Поради тоа што Викторија Азаренка го предаде мечот во третото коло, Пиронкова во четвртфинале загуби од Ана Чакветадзе.
Најдобриот резултат во својата кариера го реализираше во јуни 2008., кога го зазеде 40. место на WTA листата.
На летните олимски игри во Пекинг, загуви во второто коло од Доминика Цибулкова.
Во 2009. година на турнирот Мурил Хобар интернешенал стигна до четвртфинале, каде загуби од Виржини Разано. На турнирот Андалусија Тенис Експириенс истата година, каде беше поставена за 8. носител, загуби во првото коло од Роберта Винчи. На првите два гренд слем турнири во 2009., не стигна подалеку од второт коло, односно првото коло. На Вимблдон загуби во првото коло од Џил Крејбас, додека на US Open исто така во прво коло од 29. носител - Марија Шарапова.
2 Пласман на WTA списокот на крајот од сезоните
Година 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008
Пласман, 553, 344, 295, 88, 62, 95, 46
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 800м краул во машка конкуренција

Натпреварите во 800м краул за мажи во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 26 јули со прелиминациите и на 27 јули со финалето.
1 Рекорди
Пред натпреварувањето, светските и шампионатсктие рекорди беа следниве:
, Име, Нација, Време, Локација, Датум
Светски рекорд Рекорд на Првенството, Занг Лин, 7:32.12, Рим, 29 јули 2009
Ниту светски ниту шампиоантски рекорд беа оставени во ова натпреварување.
2 Резултати
2.1 Прелиминации
51 пливачи учествуваа во 7 групи.
Место, Група, Линија, Име, Нација, Време, Забелешки
1, 7, 4, Сун Јанг, 7:45.29, Q
2, 5, 3, Пал Јоенсон, 7:45.55, Q
3, 5, 4, Рајан Кокхрејн, 7:45.57, Q
4, 6, 3, Герго Кис, 7:48.33, Q
5, 6, 7, Оусама Мелули, 7:48.86, Q
6, 7, 6, Питер Вандеркај, 7:49.13, Q
7, 6, 4, Себастијан Роуаулт, 7:49.43, Q
8, 5, 5, Чад Ле Турет, 7:49.94, Q
9, 6, 5, Самуел Пицети, 7:51.59
10, 7, 3, Јоб Кајнхуис, 7:52.63
11, 6, 2, Мадс Глеснер, 7:54.57
12, 5, 6, Даи Јун, 7:54.63
13, 7, 2, Рајан Наполеон, 7:56.84
14, 5, 2, Јосуке Мијамото, 7:57.13
15, 7, 5, Кристијан Кубуш, 7:58.20
16, 6, 8, Хуан Мартин Перејра, 7:59.06
17, 6, 6, Федерико Колберталдо, 8:01.10
18, 7, 7, Хирден Херман, 8:01.79
19, 4, 6, Антон Гончаров, 8:02.07
20, 5, 1, Марк Рандал, 8:02.45
21, 7, 8, Сергиј Фролов, 8:03.87
22, 4, 4, Дејвид Брандл, 8:05.66
23, 3, 2, Матео де Анхуло, 8:05.98
24, 4, 3, Уладзмир Зајхарау, 8:06.04
25, 5, 7, Гергелки Гјурта, 8:06.14
26, 2, 7, Јан Карел Петрич, 8:07.78
27, 6, 1, Евгениј Куликов, 8:08.54
28, 7, 1, Николај Булаков, 8:08.78
29, 4, 7, Мохамед Фархуд, 8:10.35
30, 4, 2, Даниел Делгадиљо Фаисал, 8:10.82
31, 4, 8, Јанг Санг-Јин, 8:11.94
32, 3, 5, Рикардо Монастерио, 8:12.16
33, 4, 5, Флоријан Јанистин, 8:12.90
34, 5, 8, Дилан Данлоп-Барет, 8:13.06
35, 3, 4, Венцислав Ајдарски, 8:13.07
36, 3, 1, Стефан Сорак, 8:14.45
37, 3, 6, Кристијан Бахо, 8:17.02
38, 3, 3, Естебан Ендерика, 8:17.22
39, 2, 6, Антон Свајн МекГи, 8:17.83
40, 2, 2, Кеви Соу Чои Јип, 8:18.79
41, 4, 1, Кветослва Свобода, 8:20.41
42, 3, 7, Улалмат Гаган, 8:21.90
43, 3, 8, Незир Карап, 8:23.37
44, 2, 8, Еразмо Маршаниќ, 8:23.53
45, 2, 5, Собитјон Амилов, 8:27.35
46, 2, 3, Марко Блажевски, 8:27.39
47, 2, 1, Павол Јеленак, 8:28.07
48, 2, 4, Зен Рен Тео, 8:28.67
49, 1, 5, Јаковос Хаџиконстантину, 8:38.93
50, 1, 4, Павел Норошкин, 8:44.06
51, 1, 3, Хеиману Сичан, 9:00.87
2.2 Финале
Финалето се одржа во 18:41.
Место, Линија, Име, Нација, Време, Забелешки
4, Сун Јанг, 7:38.57
3, Рајан Кокхрејн, 7:41.86
6, Герго Кис, 7:44.94, НР
4, 2, Оусама Мелули, 7:45.99
5, 5, Пал Јоенсон, 7:46.51
6, 8, Чад Ла Турет, 7:46.52
7, 7, Питер Вандеркај, 7:46.64
8, 1, Себастијан Роуаулт, 7:55.91
Александар Жуков

Александар Жуков (руски: ''Алекса́ндр Дми́триевич Жу́ков''; роден на ) — руски економист и политичар, член на Државната Дума во периодот од 1994-2004.
Тој е заменик премиер на Руската Федерација од 9 март 2004 година. Од 2010 година е претседател на Рускиот олимписки комитет. Освен тоа, тој е и член на Врховниот совет на владејачката партија Единствена Русија.
Грб на Белоруската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Белоруската Советска Социјалистичка Република бил официјалниот грб на оваа советска република сè до независноста во 1990.
1 Опис
Грбот се заснова на грбот на СССР. Во централниот дел на грбот се наоѓа срп и чекан, симбол на комунизмот. Под него се наоѓа глобус и изгрејсонце. Околу грбот се наоѓа венец од цвеќето лан и детелина, како и пченица, кои се обвиени со траката со мотото на СССР „''Пролетери од сите земјим обединетете се''“ напишан на белоруски јазик и руски јазик, а под траката има кирилична скратеница за „Белоруска Советска Социјалистичка Република “ (''БССР''). На врвот на грбот се наоѓа црвена ѕвезда.
Грбот бил на сила сè до 1990, кога е заменет со традиционалниот грб ''Пахонија'', кој исто така бил заменет со денешниот грб на Белорусија во 1995 година.
2 Поврзано
* Грб на Белорусија
* Знаме на Белоруската ССР
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 – штафета 4х200 м краул во женска конкуренција

Натпреварите во 4×200 краул штафета за жени во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 28 јули. Прелиминациите и финалето се одржаа на 28 јули.
1 Рекорди
Пред ова натпреварување, светските и шампионатските рекорди беа следниве:
, Име, Нација, Време, Локација, Датум
Светски рекордРекорд на Првенството, Јанг Ју (1:55.47)Зу Кианвеи (1:55.79)Лиу Јинг (1:56.09)Панг Јиајинг (1:54.73), 7:42.08, Рим, 30 јули 2009
Ниту светски ниту шампионатски рекорд беа поставени во ова натпреварување.
2 Резултати
2.1 Прелиминации
17 држави учествуваа во 3 групи.
2.1.1 Прелиминации 1
Место, Линија, Држава, Пливачи, Време, Нација
1, 5, Џулија ВилкинсонБритани МекЛинСаманта ЧевертонБарбара Џардин, 7:52.05, Q
2, 4, Агес МутинаЕвелин ВерастоКатинка ХосцуЗузана Јакабос, 7:52.12, Q
3, 6, Лорен БојлПенелопе Меј МаршалАмака ГеслерНаташа Хинд, 7:57.15, Q
4, 3, Силке ЛипокЛиса ВитингДаниела ШрајберФранзиска Јансен, 7:58.74
5, 7, Вларија ПодлеснаДарја СтепанјукГана ЏеркалДарина Зевина, 8:06.42
6, 2, Џордис СтајнегерБиргит КошичекЕва Чавес-ДиазНина дитрих, 8:06.67
2.1.2 Прелиминации 2
Место, Линија, Држава, Пливачи, Време, Нација
1, 4, Кен КианЗу КианвеиЛиу ЈингПанг Јиајинг, 7:53.21, Q
2, 5, Корали БалмиОфелије-Кириеле ЕтјенШарлот БонетКамил Буфат, 7:55.89, Q
3, 3, Харука УедаХанае ИтоЈајои МацумотоМисаки Јамагучи, 7:57.82
4, 6, Ида Марко-ВаргаГабриела ФагундезСара ШестремСтина Гардел, 8:02.30
5, 2, Алис МизауФедерика ПелегриниАлис НестиРената Сапноло, 8:02.69
6, 7, Сицерика МекМахонМелани НочерКлер ДосонГреин Марфи, 8:16.03
2.1.3 Прелиминации 3
Место, Линија, Држава, Пливачи, Време, Нација
1, 4, Миси Френклин (1:56.98)Кејти Хоф (1:57.01)Џасмин Тоски (1:59.20)Дани Кнутсон (1:57.27), 7:50.46, Q
2, 3, Џоан ЏексонРебека ТарнерХана МајлиКетлин МекКлечи, 7:55.65, Q
3, 5, Енџу БаинбриџБлер ЕвансЏејс НилсенБронте Барат, 7:55.68, Q
4, 6, Вероника ПоповаЕлена СоколоваВикторија АндрееваКира Володина, 7:59.69
5, 7, Царецени Сусана ЕскобарЛилијана ИбањезПатрисија КастањедаРита Медрано, 8:16.03
–, 2, DNS
2.2 Финале
Финалето се одржа во 19:43.
Место, Линија, Држава, Пливачи, Време, Нација
4, Миси Френклин (1:55.06)Дани Кнутсон (1:57.18)Кети Хофман (1:57.41)Алисон Шмит (1:56.49), 7:46.14
7, Бронте Барат (1:55.86)Блер Еванс (1:57.69)Енџи Баинбриџ (1:57.36)Кајл Палмер (1:55.51), 7:47.42
6, Чен Куиан (1:57.37)Панг Јиајанг (1:56.97)Лиу Јинг (1:57.85)Танг Ји (1:55.47), 7:47.66
4, 1, Камил МуфатКорали БалмиШарлот БонетОфелие-Кириеле Етјен, 7:52.22
5, 3, Агнес МутинаЕвелин ВерастоКатинка ХосцуЗузана Јакабос, 7:52.39
6, 2, Џоан ЏексонРебека ТарнерХана МајлиКетлин МекКлечи, 7:53.51
7, 5, Барбара ЏардинЏулија ВилкинсонСаманта Чевертонбритани МекЛин, 7:53.62
8, 8, Лорен БојлАмака ГеслерПенелопе Меј МаршалНаташа Хинд, 7:56.55
Грб на Грузиската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Грузиската Советска Социјалистичка Република е усвоен на 28 февруари 1922 година, од страна на владата на Грузиската ССР. За разлика од грбовите на останатите Советски републики, овој грб не се заснова на грбот на СССР.
1 Опис
На грбот се прикажани симболи на земјоделството, грозје и пченица. Во средината на грбот е прикажан Кавказ, над него има црвена ѕвезда, а најдоминантниот дел на грбот го сочинуваат срп и чекан, симболот на комунизмот. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР „''Пролетери од сите земји, обединетете се!''“ напишан на грузиски (''პროლეტარ ყველა ქვეყნისა, შეერთდით!'') и руски јазик.
Грбот бил на сила сè до 11 декември 1990, кога бил заменет со првиот независен грб на Грузија.
2 Поврзано
* Грб на Грузија
* Знаме на Грузиската ССР
Виктор Зубков

Виктор Зубков (руски: ''Виктор Алексеевич Зубков'', , Свердловска област, СССР) е поранешен премиер на Русија. До 12 септември 2007 година бил претседател на комитетот за контрола на финансиите, кога претседателот Владимир Путин го предложел да го замени Михаил Фрадков, кој поднел оставка еден ден порано. Руската Дума го освоила овој предлог и тој на 14 септември 2007 година станал премиер, на која функција бил до 8 мај 2008 година, кога бил наследен од страна на самиот Путин.
Грб на Ерменската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Ерменската Советска Социјалистичка Република настанал по цртежите на Мартирос Сарјан (познат ерменски сликар) а бил усвоен во 1937 од страна на владата на тогашната Ерменска ССР.
1 Опис
Централниот дел на грбот го зазема планината Арарат, националниот симбол на Ерменија. Грозјето кое се наоѓа во долниот дел на грбот претставува, според Библијата. првиот виноград којшто Ноа го направил по пристигнувањето на Арарат со својата арка. Покрај грозјето има венец од пченица, симболизирајќи ги природните ресурси на Ерменија. Во горниот дел на грбот има срп и чекан и црвена ѕвезда коишто се наоѓаат над венците и планината Арарат. Околу грбот се наоѓа натписот "''Հայկական Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետություն''" (Ерменска Советска Социјалистичка Република), а под грбот има црвена трака со мотото на СССР "''Пролетери од сите земји, обединетете се''" напишан на ерменски и руски.
Грбот бил на сила сè до 1992, кога бил заменет со денешниот грб на Ерменија.
2 Поврзано
* Грб на Ерменија
* Знаме на Ерменската ССР
Грб на Естонската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Естонската Советска Социјалистичка Република е усвоен во 1940 година од страна на владата на Естонската ССР.
1 Опис
Грбот се заснова на грбот на СССР. Во средината на грбот се наоѓа изгрејсонце и срп и чекан, симбол на комунизмот. Над нив се наоѓа црвена ѕвезда. Околу грбот се наоѓаат гранки од четинари и пченица, замотани во црвена трака со мотото на СССР „''Пролетери од сите земји, обединетете се''“, напишано на естонски и руски јазик, а под траката пишува „''Eesti NSV''“ (Естонска скратеница за „''Естонска Советска Социјалистичка Република''“)
Грбот бил на сила сè до 1990, кога бил заменет со денешниот грб на Естонија
2 Поврзано
* Грб на Естонија
* Знаме на Естонската ССР
Грб на Киргиската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Киргиската Советска Социјалистичка Република бил усвоен на 23 март 1937, од страна на владата на тогашната Киргиска ССР.
1 Опис
Грбот се темели на грбот на СССР. Прикажува симболи на земјоделството, памук и пченица. Во средината се наоѓа приказ на планината Тјеншан опкружен со народни мотиви од киргискиот народ. Црвената ѕвезда над грбот била додадена во 1948 година. Во горниот дел на грбот се наоѓа срп и чекан. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР "''Пролетери од сите земји, обединетете се!''" напишан на киргиски и руски јазик. На дното на грбот се наоѓа натпис "''Кыргыз С.С.Р.''".
Грбот бил на сила сè до 1992, кога бил заменет со денешниот грб на Киргистан
2 Поврзано
* Грб на Киргистан
* Знаме на Киргиската ССР
Грб на Латвиската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Латвиската Советска Социјалистичка Република е усвоен на 25 август 1940, од страна на владата на тогашната Латвиска ССР.
1 Опис
Грбот се темели на грбот на СССР. Прикажува симболи на земјоделието (пченица) и морепловството (Балтичко Море). На грбот се наоѓа и црвена ѕвезда и срп и чекан, симболи на комунизмот. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР "''Пролетери од сите земји, обединетете се!''" напишан на латвиски и руски јазик. На дното на грбот се наоѓа натпис "''Latvijas PSR''".
Грбот бил на сила сè до 1990, кога бил заменет со денешниот грб на Латвија, изворно усвоен во 1916 година.
2 Поврзано
* Грб на Латвија
* Знаме на Латвиската ССР
Грб на Казашката Советска Социјалистичка Република

Грбот на Казашката Советска Социјалистичка Република е усвоен на 26 март 1937, од страна на владата на тогашната Казашка ССР.
1 Опис
Грбот се заснова на грбот на СССР. Прикажува симболи на земјоделството, два венци од пченица кој се наоѓаат од страните. Во средниата на грбот се наоѓа срп и чекан и црвена ѕвезда, симболи на комунизмот, а во позадината има изгрејсонце. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР „''Пролетери од сите земји, обединетете се!''“ напишан на казашки (Барлық елдердің пролетарлары, бірігіңдер!) и руски јазик. На дното на грбот се наоѓа казашка и руска скратеница за „''Казашка Советска Социјалистичка Република''“.
Грбот бил на сила сè до 26 декември 1991, кога бил заменет со денешниот грб на Казахстан.
2 Поврзано
* Грб на Казахстан
* Знаме на Казашката ССР
Грб на Литванската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Литванската Советска Социјалистичка Република бил усвоен во 1940 година, од страна на владата на тогашната Литванска ССР.
1 Опис
Грбот се темели на грбот на СССР. Прикажува симболи на земјоделието (гранчиња даб и пченица). Во позадината се наоѓа изгрејсонце, симбол на иднината на литванската нација. На грбот се наоѓаат и срп и чекан како и црвена ѕвезда, симболи на комунизмот. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР "''Пролетери од сите земји, обединете се!''" напишан на литвански и руски јазик. На дното на грбот се наоѓа натпис "''ЛССР (LTSR)''" (литванска скратеница за "''Литванска Советска Социјалистичка Република''").
Грбот бил на сила сè до 1990, кога бил заменет со денешниот грб на Литванија.
2 Поврзано
* Грб на Литванија
* Знаме на Литванската ССР
Игор Шувалов

Игор Шувалов (руски: ''Игорь Иванович Шувалов'', роден на во Билибино, Чукотски автономен округ) е руски политичар, прв вицепремиер по Виктор Зубков на Русија, на која должност се наоѓа од 12 мај 2008 година. Тој освен ова бил и претседател на Одборот на директори на Совкомфлот до јули 2010 година.
Шувалов е роден во Билибино, кој се наоѓа во Чукотскиот автономен округ. Во периодот од 1984 до 1985 година работел како лабораториски работник во институтот ''Икос''. Од 1985 до 1987 година бил во советската армија, а подоцна бил на Правниот факултет во Москва. Дипломирал во 1992 година, и работел во советското министерство за надворешни работи. До 1997 година работел како адвокат и бил претседател на правна консултантска фирма.
На 18 мај 2000 година станал министер во кабинетот на Михаил Касјанов, а во 2003 станал помошник во кабинетот на Владимир Путин. Од 12 мај 2008 година станал прв вицепремиер во вториот кабинет на Путин.
Грб на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република

Грбот на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република бил усвоен на 10 јули 1918 година, од страна на владата на тогашната СФСР, и неколкупати бил изменуван.
1 Опис
Грбот се темели на грбот на СССР. Прикажува симболи од земјоделието (пченица) и изгрејсонце, симбол на иднината на руската нација. На грбот се наоѓа и срп и чекан и црвена ѕвезда, симболи на комунизмот. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР "''Пролетери од сите земји обединете се!''" напишан на руски јазик. Во горниот дел се наоѓа натпис "''PCФCP''" (руска скратеница за "''Руска Советска Федеративна Социјалистичка Република''").
Сличен грб користеле и Автономните Советски Социјалистички Републики.
Грбот бил на сила сè до 1993, кога бил заменет со денешниот грб на Русија.
2 Поврзано
* Грб на Русија
* Знаме на Руската СФСР
en:Coat of arms of Russia#1918–1992: Russian SFSR
fr:Armoiries de la Russie#Sous l'URSS
Грб на Молдавската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Молдавската Советска Социјалистичка Република бил усвоен на 10 февруари 1941 година, од страна на тогашната влада на Молдавската ССР.
1 Опис
Грбот се темели на грбот на СССР. Прикажува симболи на земјделието (пченица, пченка, грозје и детелина). Во позадинат се наоѓа изгрејсонце, симбол на иднината на молдавската нација. На грбот се наоѓа срп и чекан и црвена ѕвезда, симболи на комунизмот. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР "''Пролетери од сите земји обединете се!''" напишан на молдавски и руски јазик. Во дното на грбот се наоѓа натпис "''РССМ''" (молдавска скратеница за "''Молдавска Советска Социјалистичка Република''").
Грбот бил на сила сè до 3 ноември 1990, кога бил заменет со денешниот грб на Молдавија.
2 Поврзано
* Грб на Молдавија
* Знаме на Молдавската на ССР
Грб на Таџичката Советска Социјалистичка Република

Грбот на Таџичката Советска Социјалистичка Република бил усвоен на 1 март 1937 година, од страна на тогашната влада на Таџичката ССР.
1 Опис
Грбот се темели на грбот наСССР. Во средината на грбот се наоѓа голема црвена ѕвезда со мал срп и чекан во внатрешноста. Под ѕвездите се наоѓа изгрејсонце кое ја претставува судбината на таџикската нација. Од страните на грбот се наоѓаат симболи на земјоделието околу кои има црвена трака со натписот на мотото на СССР "''Пролетери од сите земји, обединете се!''" напишан на таџикски и руски јазик. Во долниот дел на грбот се наоѓа називот на републиката напишан на таџички (''РСС Тоҷикистон'') и руски јазик (''Таджикская ССР'').
Грбот бил на сила сè до 1992, кога бил заменет со денешниот грб на Таџикистан.
2 Поврзано
* Грб на Таџикистан
* Знаме на Таџичката ССР
Грб на Туркменската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Туркменската Советска Социјалистичка Република бил усвоен на 2 март 1937, година, од страна на тогашната влада на Туркменската ССР.
1 Опис
Грбот се темели на грбот на СССР. Прикажува симболи на земјоделието (памук и пченица) и тешката индустрија (дупчалка за нафта и гасовод), како и симбол на туркменскиот народ ''jomut'' tepih. Во позадината се наоѓа изгрејсонце, симбол на иднината на туркменската нација. На грбот се наоѓа и црвена ѕвезда и срп и чекан, симболи на комунизмот. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР "''Пролетери од сите земји, обединете се!''" напишан на туркменски и руски јазик.
Грбот бил на сила сè до 1992, кога бил заменет со денешниот грб на Туркменистан.
2 Поврзано
* Грб на Туркменистан
* Знаме на Туркменистанската ССР
Споменик на Цар Самоил (Скопје)

Споменикот на Цар Самоил претставува монументален мермерен споменик во Скопје. Споменикот бил најавен како дел од т.н. проект Скопје 2014 и бил поставен на 28 јуни 2011 година.
Споменикот е изработен од бел мермер, висок е 5 метри, поставен на постамент исто така од бел мермер со висина од 3,5 метри. На постаментот има бронзени релјефи.
Споменикот се наоѓа на централниот плоштад во Скопје пред почетокот на улица „Македонија“. Автор на споменикот е Димитар Филиповски, а споменикот е изработен во уметничката галерија Пјетро Базанти е Фиљо и леарницата Фернандо Маринели од Фиренца, Италија и чинел 1,5 милион евра.
Љубиша Стојановиќ - Луис

Луис роден како Љубиша Стојановиќ (српски: ''Љубиша Стојановић''; Лесковац, Србија, - автопат Бачка Топола - Фекетиќ, ) бил познат српски пејач, познат по својот специфичен имиџ и музички стил.
1 Животопис
Љубиша Стојановиќ е роден во Лесковац на 25 јуни 1952 година. Со музика почнал да се занимава од 1970 година. Прекарот – Луис го добил кога имал 9 години, зашто успешно ги изведувал песните на Луис Армстронг. Во Ниш завршил средно училиште, а факултет за музички уметности во Белград.
Тој бил меѓу првите кој комбинирал џез со српски фолклор. Во 1980 година го снимил првиот албум, кој успешно се продавал во Србија и Југославија. Во 1984 година го снимил албумот “Дуда“, кој достигнал платинест тираж. Бил творец на многубројни хитови како – “Дуњо моја“, “Обриши сузе мала моја“, “Цигански сан“, “Опа опа“. Заедно со српскиот бенд “Фламенгоси“, победил на Беовизија во 2006 година со песната “Луди летни плес“. Починал на 31 јули 2011 година во сообраќакна несреќа. Зад себе оставил сопруга и шест деца.
Хилдерик III

Хилдерик III (c.717 - c.754) бил последниот крал на Франките од династијата Меровинзи од 743 па сè до неговото разрешување од страна на папата Захариј во март 752 г. Кога Хилдерик го разрешил, Папата го крунисал Пипин Малиот, таткото на Карло Велики, за крал на Франките во Соасон.
Престолот бил празен седум години кога мајордомите на Палатата, Карломан и Пипин Малиот, решиле во 743 да го признаат Хилдерик за крал. Ниту неговата сродност, ниту пак врската со меровиншкото семејство не е сигурно докажана. Неговото потекло е непознато. Тој можеби бил син на Хилдерик II или пак на Теодорих IV.
Тој не учествувал во јавниот живот, кој бил управуван, исто како претходно, од мајордомите на палатата. Кога, во 747, Карломан се повлекол во манастир, Пипин одлучил самиот да ја земе кралската круна. Пипин му испратил писмо на папата Захариј, прашувајќи го дали титулата на крал припаѓа на оној кој ја има власта и моќта или на оној од кралска лоза. Папата одговорил дека оној со вистинска моќ исто така ја заслужува и титулата крал. На почеток на март 752 Хилдерик бил симнат од престолот од страна на папата Захариј а косата му била ошишана. Неговата долга коса била симболот на неговата династија а со тоа и кралски права и магична моќ; со тоа што му ја ошишале го лишиле од кралските привилегии. Кога го симнале од престолот, тој и неговиот син Теодорих биле сместени во манастирот Сен-Бертен односно, тој во Сен-Омер а Теодорих во Сен-Вандриј.
Има конфликт во информациите за тоа кога точно починал. Некои наводи цитираат дека тоа се случило во 753 а други велат во 758. Под власт на Каролинзите, добил лош глас, и го нарекувале ''rex falsus'', лажен крал, и покрај фактот дека токму Пипин заедно со папата Стефан II бил тој што го донел на престолот.
1 Уметнички импресии
2 Библиографија
*Junghans, W. ''Die Geschichte der fränkischen Konige Childerich und Clodovech''. Göttingen, 1857.
*Chiflet, J. J., ''Anastasis Childerici I Francorum regis''. Antwerp, 1655.
*Cochet, J. B. D. ''Le Tombeau de Childeric I, roi des Francs''. Paris, 1859.
*Lavisse, E. ''Histoire de France'', Vol. II. Paris, 1903.
*Wallace-Hadrill, J. M., translator. ''The Fourth Book of the Chronicle of Fredegar with its Continuations''. Greenwood Press: Connecticut, 1960.
*Wallace-Hadrill, J. M. ''The Long-Haired Kings''. London, 1962.
*
Риба (скулптура во Скопје)

Риба претставува бронзена скулптура на риба, сместена во самиот центар на Скопје. Се наоѓа во зеленилото на улица Македонија, наспроти хотелот „Бристол“. Авторка на ова дело е Грозданка Каникова.
Оваа скулптура е дел од проектот на Министерството за култура за поставување 35 скулптури во центарот на Скопје. Скулптурата била свечено откриена на 23 ноември 2009 година. Според последните планови за градење во Скопје од 2011 година, на местото на скулптурата треба да се изградат нови 2 државни згради, а со тоа треба да се премести и самата скулптура.
I Wanna Go

I Wanna Go (''Сакам да си одам'') е песна од америкаската пејачка Бритни Спирс, издаден како трет сингл од нејзиниот седми студиски албум, Femme Fatale. Напишана и продуцирана е од Мартин Карл Сандберг и Јохан Карл Шустер со дополнителна помош од Саван Котеча.
1 Топ листи
=
1 Топ листи
=
Топ листа (2011), Peakposition
Австралија (ARIA)<ref, 31
Бразил (''Billboard Brasil''), 40
Канада (Canadian Hot 100)<ref, 6
Нов Зеланд (RIANZ)<ref, 22
Романија (Romanian Top 100), 62
Јужна Кореја (Меѓународна топ листа) (GAON)<ref, 1
US ''Billboard'' Hot 100, 11
US Adult Pop Songs (''Billboard''), 38
US Hot Dance Club Songs (''Billboard''), 13
US Pop Songs (''Billboard''), 9
2 Поврзано
* Бритни Спирс
* Femme Fatale
Арсен Дедиќ

Арсен Дедиќ (хрватски: ''Arsen Dedić''; , - , ) — хрватски композитор, поет, флејтист, пејач, текстописец, аранжер, диригент и музички продуцент. Свири на клавир, гитара и флејта.
Роден е на 28 јули 1938 во Шибеник, во српска фамилија. Негова сопруга е познатата хрватска пејачка Габи Новак, со која заедно имаат изведено бројни свои композиции. Татко е на две деца - Сандра и Матија. Дедиќ гимназија завршил во родниот град, како и средно музичко училиште. Во Загреб започнал да студира право, но ги прекинал студиите и се запишал на Музичката академија на која дипломирал во 1964 година.
На почетокот од својата музичка кариера настапувал како пејач во повеќе вокални групи, свирел во ансмабли на популарна и џез музика, а напоредно пишувал и текстови за песни на други композитори и пејачи. На музичките фестивали во сите порашени југословенски простори започнал да учествува во 1963 година, кога се појавил како кантавтор на Сплитскиот фестивал. Веќе следната ги објавил антологоските песни „''Куќа покрај морето''“ и „''Moderato cantabile''“, а го приредил и својот прв рецитал.
Арсен Дедиќ се смета за еден од втемелувачите на Загребската школа на шансоната, а авторската песна претставува негов основен израз. Пишувал и шлагери, песни за деца, песни за далматински „клапи“ (групи), музика за телевизија, филм и театар, за рекламни спотови итн. Автор е на мјузиклот „''Lady Šram''“. Има одржано концерти во многу европски земји, во Северна и Јужна Америка, а бил на дури 9 турнеи низ Русија (најмногу во земји од поранешниот СССР). Добитник е на голем број награди од областа на популарната, сценската и филмската музика. Има добиено и награда на Хрватска за животно дело.
Член е на Хрватското друштво на композитори и на Хрватското друштво на писатели.
Има објавено десетина книги поезија, негови песни се преведени на повеќе странски јазици, а е застапен и во антологии на хрватската поезија. Книгата стихови „''Брод во шише''“, објавена во 1971 година, до денес е продадена во над 60.000 примероци. Објавил и две графичко- поетски мапи, а пишувал често и за деца.
Починал во Загреб на 17 август 2015 на 77-годишна возраст во КБЦ Загреб како последица на повеќе компликации (црн дроб, бубрези, бели дробови) од операцијата на колкот една година порано.
Грб на Узбечката Советска Социјалистичка Република

Грбот на Узбечката Советска Социјалистичка Република бил усвоен на 14 февруари 1937 година, од страна на владата на тогашната Узбечка ССР.
1 Опис
Грбот се заснова на грбот на СССР. Прикажува симболи на земјоделието (памук и пченица), а во позадината се наоѓа изгрејсонце, симбол на иднината на континентото. На грбот се наоѓа и црвена ѕвезда и срп и чекан, симболи на комунизмот. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР "''Пролетери од сите земји, обединете се!''" напишан на узбечки и руски јазик. На дното на грбот се наоѓа и натписот "''Ўз. С.С.Р.''", узбечка скратеница за "''Узбечка Советска Социјалистичка Република''".
Грбот бил на сила сè до 1992, кога бил заменет со денешниот грб на Узбекистан.
2 Поврзано
* Грб на Узбекистан
* Знаме на Узбечката ССР
Грб на Украинската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Украинската Советска Социјалистичка Република бил усвоен на 14 март 1919 година, од страна на владата на тогашната Украинска ССР.
1 Опис
Грбот се заснова на грбот на СССР. Прикажува симболи на земјоделството пољопривреде (пченица) , а во позадината се наоѓа изгрејсонце, симболизирајќи ја иднината на украинската нација. На грбот се наоѓа и црвена звезда и срп и чекан, симболи на комунизмот. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР ''„Пролетери од сите земји, обединете се!“'' напишан на украински (Пролетарі всіх країн, єднайтеся!) и руски јаазик. На дното на грбот се наоѓа натписот „''Українська РСР''“.
Грбот бил на сила сè до 1992, кога бил заменет со денешниот грб на Украина.
2 Поврзано
* Грб на Украина
* Знаме на Украинската ССР
Грб на Карелофинската Советска Социјалистичка Република

Грбот на Карелофинската Советска Социјалистичка Република бил усвоен на 10 февруари 1941 година, од страна на тогашната Карелофинска ССР и бил во употреба сè до соединувањето со Руската СФСР во 1956 година.
1 Опис
Грбот се темели на грбот на грбот на СССР. Прикажува симболи на земјоделието (гранки од бор и 'рж) и локалниот релјеф. На грбот се наоѓа и црвена ѕвезда и срп и чекан, симболи на комунизмот. Во склоп на грбот се наоѓа и мотото на СССР "''Пролетери од сите земји, обединете се!''" напишан на фински и руски јазик.
2 Поврзано
* Грб на Карелијската Република
* Знаме на Карелофинската ССР
Џон Логи Берд

Џон Логи Берд (|John Logie Baird) бил шкотски пронаоѓач. Во 1923 годинаго извел првиот пренос на ТВ слика, а во 1928 година, првиот прекоокеански ТВ пренос помеѓу Лондон и Хортсдејл во САД. Роден е на 13 август 1888, а починал на 14 јуни 1946 година.
Кавагучи (езеро)

Кавагучи (|河口湖, ) — езеро во близина на планината Фуџи (префектура Јаманаши, Јапонија) и е едно од петте езера на планината. Се наоѓа кај градот Фуџикавагучико кој е со железница и директни автобуски линии добро поврзан со сообраќајните јазли на Токио.
Во 2013 г. езерото е прогласено за светско наследство на УНЕСКО како дел од културното подрачје на планината Фуџи.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 200м делфин во женска конкуренција

Натпреварите во 200м делфин за жени во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 27 јули со прелиминациите и полуфиналето и на 28 јули со финалето.
1 Рекорди
Пред натпреварувањето, светските и шампионатските рекорди беа следниве:
, Име, Нација, Време, Локација, Датум
Светски рекорд, Лиу Зиге, 2:01.81, Хинан, 21 октомври 2009
Рекорд на Првенството, Џесика Шипер, 2:03.41, Рим, 30 јули 2009
Ниту светски ниту шампионатски рекорд беше поставен за време на ова натпреварување.
2 Резултати
2.1 Прелимианции
33 пливачи усествува во 5 групи.
Место, Група, Линија, Име, Нација, Време, Забелешки
1, 4, 5, Нацуми Хоши, 2:07.34, Q
2, 4, 6, Зузана Јакабос, 2:07.60, Q
3, 5, 6, Кетлин Херси, 2:07.91, Q
4, 5, 5, Елен Ганди, 2:08.14, Q
5, 5, 4, Лиу Зиге, 2:08.28, Q
6, 3, 5, Мирела Белмонте Гарсија, 2:08.34, Q
7, 4, 2, Стефани Рајс, 2:08.43, Q
8, 4, 4, Јиао Лиујанг, 2:08.47, Q
9, 4, 3, Џесика Шиперс, 2:08.62, Q
10, 3, 3, Тереса Крипен, 2:08.63, Q
11, 3, 4, Џема Лов, 2:08.67, Q
12, 3, 6, Одреј Лакроикс, 2:08.88, Q
13, 3, 7, Отилија Једржејчак, 2:09.01, Q
14, 3, 2, Мартина Гранстром, 2:09.12, Q
15, 5, 7, Чои Хје-Ра, 2:09.33, Q
16, 5, 1, Ида Марко-Ваега, 2:09.38, Q
17, 4, 1, Катерине Савард, 2:09.41
18, 3, 8, Мартина ван Беркел, 2:09.68
19, 5, 3, Катинка Хосцу, 2:10.48
19, 5, 2, Јудит Игнасио Сорибес, 2:10.48
21, 4, 8, Мирела Олчак, 2:10.69
22, 4, 7, Ања Клинар, 2:10.83
23, 2, 6, Рита Медрано, 2:10.84
24, 2, 4, Сара Оливеира, 2:11.37
25, 5, 8, Јан Мартинова, 2:11.82
26, 2, 3, Емилија Пиакраинен, 2:12.44
27, 3, 1, Алесиај Полиери, 2:13.65
28, 2, 2, Сара Норденстам, 2:16.09
29, 2, 5, Ченг Ван-Јунг, 2:16.63
30, 2, 7, Катарина Листопадова, 2:17.72
31, 1, 4, Симона Мукиоли, 2:22.03
32, 1, 3, Марие Лаура Меза, 2:23.68
33, 1, 5, Ноел Борши, 2:29.16
2.2 Полуфинале
Полуфиналето се одржа во 19:03.
2.2.1 Полуфинале 1
Место, Линија, Име, Нација, Време, Забелешки
1, 5, Елен Ганди, 2:06.73, Q
2, 4, Зузана Јакобос, 2:06.77, Q
3, 6, Јиао Лиујанг, 2:06.99, Q
4, 3, Мирела Белмонте Гарсија, 2:07.94
5, 1, Мартина Гранстром, 2:08.01
6, 7, Одреј Лакроикс, 2:08.70
7, 2, Тереса Крипен, 2:09.27
8, 8, Ида Марко-Варга, 2:09.56
2.2.2 Полуфинале 2
Место, Линија, Име, Нација, Време, Забелешки
1, 7, Џема Лов, 2:06.30, Q
2, 4, Нацуми Хоши, 2:06.65, Q
3, 3, Лиу Зиге, 2:06.69, Q
4, 2, Џесиак Шиперс, 2:06.93, Q
5, 6, Стефани Рајс, 2:07.32, Q
6, 5, Катлин Херси, 2:07.94
7, 8, Чои Хје-Ра, 2:08.81
8, 1, Отилија Једржерјчак, 2:09.27
2.3 Финале
Финалето се одржа во 18:48.
Место, Линија, Име, Нација, Време, Забелешки
1, Јиао Лиујанг, 2:05.55
6, Елен Ганди, 2:05.59
3, Лиу Зиге, 2:05.90
4, 5, Нацуми Хоши, 2:05.91
5, 8, Стефани Рајс, 2:06.08
6, 2, Зузана Јакобос, 2:06.35
7, 4, Џема Лов, 2:06.64
7, 7, Џесика Шиперс, 2:06.64
Лорето (регион)

Лорето (''Loreto'') е регион во северно Перу. Регионот зафаќа една третина од територијата на државата, што го прави најголем регион во Перу, но сепак е еден од најслабо населениете поради оддалеченоста и присуството на Амазонската прашума. Главен град на регионот е Икитос.
1 Граници
Лорето се граничи, покрај со останати перуански региони, со други држави. Така, на северозапад регионот се граничи со Еквадор, поточно со еквадорските покраини Сукумбиос, Орелана, Пастаза и Морона-Сантјаго. На север се наоѓа Колумбија, односно департманот Путумајо. На североисток, исто така, се наоѓа Колумбија, но со департманот Амазон. На исток од регионот се наоѓа Бразил, поточно бразилските држави Амазон и Акре. На југ се наоѓаат перуанските региони Укајали и Уануко, додека на запад се Сан Мартин и Амазон.
2 Административна поделба
Регионот е составен од седум покраини, кои пак се поделени на 51 округ. Во прилог следуваат покраините со главните градови во загради:
* Алто Амазонас (Јуримагвас)
* Датем дел Марањон (Сан Лоренцо)
* Лорето (Наута)
* Марискал Рамон Кастиља (Кабалокоча)
* Мајнас (Икитос)
* Реквена (Реквена)
* Укајали (Контамана)
3 Поврзано
* Перу
* Административна поделба на Перу
* Икитос
Куско (регион)

:''За другите значења на поимот „Куско“, видете ја страницата за појаснување.''
Куско (|Qusqu suyu) е регион во Перу. Регионот се граничи со регионот Укајали на север, со регионите Мадре де Диос и Пуно на исток, со регионот Арекипа на југ и со регионите Апуримак, Ајакучо и Хунин на запад. Главен град на регионоѕ е Куско, главниот град на Империјата на Инките.
1 Административна поделба
Регионот е поделен на 13 покраини, кои пак се поделени на 108 окрузи. Во прилог следуваат покраините со главните градови:
* Акомајо (Акомајо)
* Анта (Анта)
* Калка (Калка)
* Канас (Јанаока)
* Канчис (Сикуани)
* Чумбивилкас (Санто Томас)
* Куско (Куско)
* Еспинар (Еспинар)
* Ла Конвенсион (Квилабамба)
* Паруро (Паруро)
* Паукартамбо (Паукартамбо)
* Киспиканчи (Уркос)
* Урубамба (Урабамба)
2 Поврзано
* Куско
* Административна поделба на Перу
* Кралство Куско
Арекипа (регион)

Арекипа е регион во југозападно Перу. Регионот се граничи со регионите Ика, Ајакучо, Апуримак и Куско на север, со регионот Пуно на исток, со регионот Мокегва на југ и на запад излегува на Тихиот Океан. Главен град е Арекипа.
1 Административна поделба
Регионот е поделен на 8 покраини и 109 окрузи. Во прилог следуваат покраините со главните градови.
# Арекипа (Арекипа)
# Камана (Камана)
# Каравели (Каравели)
# Кастиља (Аплао)
# Кајлома (Чивај)
# Кондесујос (Чукибамбa)
# Ислај (Молендо)
# Ла Унион (Котауаси)
2 Поврзано
*Перу
* Административна поделба на Перу
* Арекипа