procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Чума (болест)

Чума, морија или панукла - вид тешка заразна болест.
1 Чумата како тема во уметноста и во популарната култура
* „Митре и чума“ — македонска народна песна.* „Ќе те питам, бабо“ — македонска народна песна.* „Извештај за чумата“ (српски: ''Izveštaj o kugi'') — расказ на српскиот писател Радослав Петковиќ од 1998 година.* „Столбот на чумата“ — збирка поезија на чешкиот поет Јарослав Сајферт од 1977 година.* „Чума“ — песна на македонската етно-група „DD Synthesis“.
Втора охридска парохија

Втора охридска парохија — православна парохија, дел од Охридското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохиски свештеник е Сашо Богдановски (сос. 2016). Парохијата опфаќа дел од Охрид и населбата Свети Стефан.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ (парохиска црква), Охрид, 1832
Црква „Св. Архангел Михаил“, Охрид, 1985
Црква „Св. Богородица Челница“, Охрид, XIV век
Црква „Св. Стефан“, Свети Стефан, 13 век
Четврта охридска парохија

Четврта охридска парохија — православна парохија, дел од Охридското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Моментално нема парохиски свештеник. Ја опслужуваат свештениците од II и III охридска парохија. Парохијата опфаќа дел од Охрид и населбата Свети Стефан.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ (парохиска црква), Охрид, 1832
Црква „Св. Архангел Михаил“, Охрид, 1985
Црква „Св. Богородица Челница“, Охрид, XIV век
Црква „Св. Стефан“, Свети Стефан, 13 век
Херцберг на Харц

Херцберг на Харц (|Herzberg am Harz) — град во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Градот се наоѓа во јужните делови на планинскиот масив Харц.
1 Географија
1.1 Местоположба
Градот Херцберг на Харц се наоѓа на почетокот на малите реки Зибер и Лонау од планинскиот масив Харц. Херцберг е оддалечен 32 километри североисточно од Гетинген, 90 километри југоисточно од Хановер. Над градот се наоѓа замокот Херцберг.
1.2 Соседни општини
* Гослар:
**Слободна област Харц
* Гетинген:
**Слободна област Харц
**Бад Лаутерберг
* Ајхсфелд:
**Зоненштајн
* Гетинген:
**Дудерштат
**Ридерсхаузен (Гиболдехаузен)
**Румшпринге (Гиболдехаузен)
**Волерсхаузен (Гиболдехаузен)
* Гетинген
**Хаторф на Харц (Хаторф на Харц)
**Елбингероде на Харц (Хаторф на Харц)
**Херден на Харц (Хаторф на Харц)
1.3 Градски единици
* Херцберг (8.909 жители)
* Лонау (299 жители)
**со Миленберг
* Пелде (1.990 жители)
**со Румашпрунг
* Шарцфелд (1.633 жители)
* Зибер (474 жители)
Состојба: 1 октомври 2014
2 Историја
Замокот во Херцберг бил првпат споменат во 1154 година. Градот бил дел од државата Брауншвајг-Грубенхаген, а замокот некое време бил користен како резиденција од војводите. Херцберг станал град во 1929 година.
3 Стопанство
Во минатото, важни индустрии во Херцберг биле леарниците, земјоделската механизација и производството на чизми.
4 Образование
Херцберг е седиште на Меѓукултурниот центар на Херцберг (''Interkultura Centro Herzberg''), клуб кој го промовира меѓународниот вештачки јазик есперанто. Во 2006 година, градскиот совет одлучил да го рекламира градот како „град на есперанто“ (''die Esperanto-Stadt'').
5 Меѓународни односи
5.1 Збратимени градови
* Гура, од 1993 г.
Трета охридска парохија

Трета охридска парохија — православна парохија, дел од Охридското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохиски свештеник е Љупчо Симиџиоски (сос. 2016). Парохијата опфаќа дел од Охрид и населбата Свети Стефан.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ (парохиска црква), Охрид, 1832
Црква „Св. Архангел Михаил“, Охрид, 1985
Црква „Св. Богородица Челница“, Охрид, XIV век
Црква „Св. Димитриј“, Охрид, 21 век
Црква „Св. Стефан“, Свети Стефан, 13 век
Петаголник

Петаголник или пентагон — геометриска слика со пет страни и пет агли.
0.1 Видови петаголници
0.2 Правилен петаголник
Правилниот петаголник е петаголник кај кого сите страни се со еднакви должини и сите внатрешни агли се еднакви.
Внатрешните агли на правилен петаголник имаат по 108° (степени), а збирот на сите внатрешни агли на кој било петаголник изнесува 540°.
Ако основната страна е со должина <math>a\,\!</math>, површината на правилниот петаголник се одредува со формулата:
<math>P = \frac{5a^2}{4} \mathop{\mathrm{ctg\, \frac{\pi}{5} = \frac {a^2}{4} \sqrt{25+10\sqrt{5 \approx 1{,}72048 a^2</math>.
Површината може да се пресмета и со:<math>P = \frac{5}{2} R^2 \sin \frac{2 \pi}{5} = 5 r^2 \mathop{\mathrm{tg\, \frac{\pi}{5}</math>
каде <math>R</math> - е полупречник на опишана кружница, а <math>r</math> - e полупречник на впишана кружница.
Периметарот на петаголник чија страна е со должина <math>a\,\!</math> е еднаков на <math>5a\,\!</math>.
Односот на дијагоналата и страната на правилен петаголник е <math>\frac{1 + \sqrt{5{2}</math>, што одговара na златен пресек.
0.3 Конструкција
Правилен петаголник може да се конструира со помош на линијар и шестар. Следнава анимација илустрира чекор по чекор една од можните конструкции.
1 Каде може да се види петаголник
2 Поврзано
* Многуаголник
* Правилен многуаголник
* Четириаголник
* Шестаголник
* Седумаголник
* Осумаголник
* Деветаголник
* Десетаголник
Перос-Гирек

Перос-Гирек (|Perros-Guirec, | Perroz-Gireg – општина во департманот Арморски Брегови во Бретања, во северозападна Франција.
1 Население
Во 2008 година Перос-Гирек броел 7.297 жители.
2 Бретонски јазик
Во 2008 година, 4,79% од учениците во основно училиште посетувале двојазична настава.
3 Туризам
Перос-Гирек е популарно морско одморалиште со плажи и можности за спортови на вода и на плажа. Исто така познат е по своите карпи од розов гранит кои се извајани од морето во различни облици и примероци.
Осма охридска парохија

Осма охридска парохија — православна парохија, дел од Охридското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохиски свештеник е Ромео Петрески (сос. 2016). Седиштето на парохијата е во охридската црква во „Св. Троица“. Во состав на оваа парохија се северниот дел на градот Охрид и селата Горно Лакочереј, Долно Лакочереј и Орман.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Троица“ (парохиска црква), Охрид, 1990
Црква „Св. Никола“, Охрид, нас. Чекоштина, 2015
Црква „Св. Екатерина“, Охрид
Црква „Св. Еразмо“, Охрид, XIII век
Црква „Св. Еразмо Болнички“, Охрид - костозглобна болница
Црква „Св. Никола“, Горно Лакочереј, 1995
Црква „Вознесение Христово“, Горно Лакочереј, XVIII век
Црква „Св. Атанасиј“, Горно Лакочереј, 1963
Црква „Св. Илија“, Горно Лакочереј, 2012
Црква „Св. Јован Крстител“, Горно Лакочереј, 2006
Црква „Св. Недела“, Долно Лакочереј, 1971
Црква „Св. Наум“, Орман, 1970
Народноослободителен одбор

Народноослободителни одбори како основна ќелија на народната власт и локалната самоуправа, се создавале во текот на НОВ, меѓу 1941-1945 година. Тие се создавани на сите подрачја ослободени од партизанските одреди, а на неослободената територија делувале како илегални органи. Народните претставници на Првото заседание на АСНОМ биле предложени од Народноослободителните одбори. Затоа се вели дека: ''„АСНОМ израсна од народноослободителните одбори, и во таа смисла, АСНОМ е највисок НОО.“''
1 Создавање и функција на НОО
Основањето на Народноослободителните одбори се вршело на најразлични начини, но најчесто на собир на граѓаните.
Секое НОО има помали тела, односно комисии. На својата седница од 21 октомври 1944 година, Претседателството на АСНОМ го усвоило законскиот проект за организација и работа на народноослободителните одбори, како и повеќе упатства за нивната работа. Упатствата детално ја опишуваат структурата на НОО-ата: народносолободителни одбори се формираат во села, општини, околии, градови и области. Во поголемите градови се предвидува формирање на пододбори, а некои градови може да се издигнат до степен на околија, со одлука на АСНОМ, односно на неговото Претседателство. Се користи принципот на демократски централизам, односно пониските НОО мора да ги извршуваат сите директиви и прописи од повисоките народносолободителни одбори.
Кон крајот на 1944 година, освен трите обласни НОО и 30-те околиски, во Македонија работат 280 општински и градски, и 2870 селски НОО, со 37.870 одборници.
Шестаголник

Шестаголник или хексагон — многуаголник со шест темиња и шест страни.
0.1 Правилен шестаголник
Правилниот шестаголник е шестаголник кај кого сите страни се со еднакви должини и сите внатрешни агли се еднакви.
Внатрешните агли на правилен шестаголник имаат по 120° (степени), а збирот на сите внатрешни агли на кој било шестаголник изнесува 720°.
Како што е можно да се покрие рамнина со рамнострани триаголници или квадрати, и правилниот шестаголник ја има таа особина.
Пчелното саќе има основни елементи во облик на шестаголник токму затоа што таквата форма овозможува ефикасна и економична употреба на просторот и материјалот од кого е изградено.
Ако забележиме дека правилниот шестаголник е составен од 6 рамнострани триаголници, неговата површина ќе биде шест пати поголема од површината на рамностран триаголник и ако неговата страна е со должина <math>a\,\!</math>, ќе биде дадена со формулата:<math>P =6\cdot\frac{a^2\sqrt{3{4}= \frac{3 \sqrt{3{2}a^2.</math>
Периметарот на шестаголник чија страна е со должина <math>a\,\!</math> е еднаков на <math>6a\,\!</math>, должината на дијагоналата е <math>2a\,\!</math>.
0.2 Конструкција
Правилен шестаголник може да се конструира со помош на линијар и шестар. Следнава анимација ја илустрира чекор по чекор конструкцијата на правилен шестаголник која ја дал Евклид во своите „Елементи“.
0.3 Неправилни шестаголници
Секој шестаголник кој не е правилен се нарекува неправилен. Овој вид може да ги има следниве облици:
Вкрстен шестаголник, Испакнат шестаголник, Вдлабнат шестаголник
Темиња, Страни, Дијагонали
6, 6, 9
1 Каде може да се види шестаголник
2 Поврзано
* Многуаголник
* Правилен многуаголник
* Четириаголник
* Петаголник
* Седумаголник
* Осумаголник
* Деветаголник
* Десетаголник
Јордан Анастасов

Јордан Анастасов ( во — во Софија, Бугарија) наречен Мегленец, Мегленски, Сидер, Сидеров и Чернов е деец на ВМРО (Обединета).
1 Животопис
1.1 Детство
Јордан Анастасов е роден во Кавадарци, тогаш во Османлиското Царство, во сиромашно семејство. Татко му се занимавал со „цреварство“: собирал говедски и овчи црева од касапите, ги чистел, ги сушел, ги преработувал, и од нив се изработувале струни за виолина. Основното образование го стекнува во родниот град, а потоа учи во Цариградската богословија во Цариград.
За време на Балканската војна, богословијата била затворена, па Јордан се враќа во Кавадарци. Во учебната 1912-1913 година, испратен е како бугарски учител во с. Шешково.
Активно учествувал во политичкиот живот на македонската емиграција во Бугарија. Бил член и секретар на Националниот комитет на македонските братства во Софија и член на редакцијата на весникот „''Независна Македонија“'' (1923 година). По деветтојунскиот преврат во Бугарија (1923 година) емигрирал во Виена, каде што се вклучил во раководството на Федеративната македонска организација. Потоа станал член на ВМРО (Обединета) и нејзин задграничен претставник. По завршувањето на Втората светска војна, бил член на Македонскиот национален комитет и на Македонскиот научен институт во Софија и главен и одговорен уредник на списанието „''Македонска мисла“'' (1945 година). Поддржувајќи ја Резолуцијата на Информбирото, бил еден од најгласните гласноговорници во сталинистичката кампања против Југославија и Македонија.
Битолска околија (1955-1957)

Битолска околија со седиште на Народниот одбор на Околијата во Битола, е една од седумте околии установени со Законот за подрачјата на околиите и општините во Народна Република Македонија, од 28 јуни 1955 година. Во оваа околија имало тринаесет општини.
1 Општини во Битолската околија
*Општина Битола со населените места:
*Општина Бистрица
*Општина Демир Хисар
*Општина Дихово
*Општина Долнени
*Општина Кривогаштани
*Општина Крушево
*Општина Кукуречани
*Општина Мариово
*Општина Новаци
*Општина Плетвар
*Општина Прилеп
*Општина Тополчани
Черниговски национален педагошки универзитет

Черниговски национален педагошки универзитет „Т.Г. Шевченко“ (|Чернігівський національний педагогічний університет ім. Т.Г. Шевченка) — високообразовна установа во Чернигов, северна Украина.
1 Историја
Како установа, универзитетот произлегол од Черниговскиот колегиум, основан во 1700 г. по урнек на Киевско-могиланската академија. Колегиумот одиграл важна улога во втемелувањето на вишето образование во Левожбрежна Украина. Негови основачи се Л. Баранович, И. Максимович, А. Стаховски, Ј. Галјатовски.
Во 1786 г. колегиумот е претворен во учителска школа (богословија). Новите општествено-стопански услови и културни потреби на почетокот на XX век наложиле суштинско преуредување на предагошкото образование. Подготовката на учители ја презел Учителскиот институт (1916), кој почнал со дејноста како установа од виш среден вид со јазично-историско, физичко-математичко и географско одделение. Создадената установа ја наследила библиотеката на учителската школа.
Во 1919 г. излегло првото поколение од 13 советски воспитаници, а установата е реоргаизирана во четиригодишна педагошка академија.
Во следниот период, установата повторно претрпела реорганизација: во 1920 г. — институт за народна просвета, во 1930 г. – институт за општествена просвета, во 1933 г. — пегадошки, во 1935 г. — учителски, а во 1939 г. — обединет учителски и педагошки. Во 1954 г. установата добива педагошки статус со одлука на Колегиумот на Министерството за образование на УССР. Na 13 март 1998 г. педагошкиот институт го добил статусот на државен педагошки универзитет, и наречен по истакнатиот преродбенички деец Тарас Шевченко. Во јануари 2010 г. звањето „државен“ е сменето во „национален“.
2 Одделенија
Установата има современа материјално-техничка база: три учебни и еден спортски отсек, околу 20 сметачки училници. Библиотеката има фонд од 750.000 единици. Има уредничко-издавачки центар и Астрономски научноистражувачки центар. Универзитетот издава периодика во 5 области. Има три студентски дома, спортски капацитети, како и студентска амбуланта и аптека. Стручната подготовка се одвива во вкупно 27 области.
3 Структура
* со стопствен планетариум
** Институт за историја, етнологија и правни науки „А.М. Лазаревски“ (порано: Историски факултет)
* Факултет за физичко воспитување
* Факултет за основно образование
* Хемиско-биолошки факултет
* Психолошко-педагошки факултет
** Вонредно одделение
** Уредничко-издавачко одделение
* Библиотека
* Систем на предуниверзитетска подготовка
* Две специјализирани совети за постидпломски студии (по историја на Украина и по стручно образование)
4 Познати воспитаници
* Олекса Десњак (1909—1942) — писател.
* Иљја Стебун (1911—2005) — писател, литературен научник, професор.
* В. А. Дјадиченко — историчар и профессор.
* Фјодор Лос (1908—1980) — историчар, професор и заслужен научен деец на УССР.
* Фјодор Москаленко — филозоф, профессор.
* П. А. Миргородски — поранешен заменик-министер за образование на УССР.
Прва охридска парохија

Прваохридска парохија — православна парохија, дел од Охридското архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохиски свештеник е Димче Ѓорѓиески (сос. 2016). Оваа парохија ја сочинува стариот дел на градот Охрид (населба Варош) под Самуиловата тврдина познат како Кале.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Богородица Перивлепта“ (парохиска црква), Охрид, 1295
Црква „Св. Софија“, Охрид, 11 век
Црква „Св. Никола Геракомија“, Охрид, 19 век
Црква „Св. Јован Канео“, Охрид, 13 век
Црква „Св. Димитриј Мироточив“, Охрид, 14 век
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“, Охрид, 1993
Црква „Св. 40 Севастополски Маченици“, Охрид, среден век
Црква „Св. Никола Чудотворец“, Охрид, 9 век
Црква „Св. Варвара“, Охрид, 1965
Црква „Св. Богородица Панданос“, Охрид
Црква „Мали Свети Врачи“, Охрид, 14 век
Црква „Св. Никола Болнички“, Охрид, 1313
Црква „Св. Богородица Болничка“, Охрид, 1335
Црква „Св. Климент Охридски“, Охрид, 14 век
Црква „Св. Константин и Елена“, Охрид, 1477
Црква „Св. Климент и Пантелејмон“, Охрид, 10 август 2002
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“, Охрид
Седумаголник

Седумаголник – многуаголник со седум темиња и седум страни.
0.1 Правилен седумаголник
Правилниот седумаголник е седумаголник кај кого сите страни се со еднакви должини и сите внатрешни агли се еднакви.
Внатрешните агли на правилен седумаголник имаат по 128,57° (степени), а збирот на сите внатрешни агли на кој било седумаголник изнесува 900°.
Ако основната страна на седумаголник е <math>t\,\!</math>, неговата плоштина се определува со формулата:
<math>P = \frac{7t^2}{4} \mathop{\mathrm{ctg\, \frac{\pi}{7} \approx 3{,}63391 t^2</math>
Плоштината може да се пресмета и со:
<math>P = \frac{7}{2} R^2 \sin \frac{2 \pi}{7} = 7 r^2 \mathop{\mathrm{tg\, \frac{\pi}{7}</math>
каде
<math>R</math> - е полупречник на опишаната кружница, а
<math>r</math> - е полупречник на впишаната кружница.
Периметарот на седумаголникот чија страна е со должина <math>t\,\!</math> ќе биде еднаков на <math>7t\,\!</math> односно <math> 14 R \sin \frac{\pi}{7}</math> или <math>7 r^2 \mathop{\mathrm{tg \frac{\pi}{7}</math>.
0.2 Конструкција
Правилен седумаголник не може да се конструира со шестар и линијар. Во 1796 година Гаус докажал дека правилен n-аголник може да се конструира со помош на шестар и линијар само кога <math>n</math> е прост број во облик <math>2^p+1</math>, каде <math>p=2^k</math>, за <math>k=0,1,2,...</math>. Како 7 е прост број кој го нема тој облик, конструкцијата на правилен седумаголник не е можна.
Можно е да се изведе конструкција со помош на обележен шестар и линијар, но таа не се прифаќа како математички коректна.
1 Каде може да се види седумаголник
Некои монети кои денес се користат во Обединетото Кралство, како некои монети во Европската унија имаат изменет облик на правилен седумаголник затоа што таквите парички се со карактеристичен облик и лесно можат да се препознаваат на допир, а од друга страна имаат неочекувана особина, иако немаат кружен облик можат да се користат во апаратите кои работат со монети.
2 Поврзано
* Многуаголник
* Правилен многуаголник
* Четириаголник
* Петаголник
* Шестаголник
* Осумаголник
* Деветаголник
* Десетаголник
ATC код M03

1 M03A Мускулни релаксанти, агенси со периферно дејство
1.1 M03AA Кураре алкалоиди
:M03AA01 Алкурониум
:M03AA02 Тубокурарин
:M03AA04 Диметилтубокурарин
1.2 M03AB Холински деривати
:M03AB01 Суксаметониум
1.3 M03AC Други кватернерни амониумови соединенија
:M03AC01 Панкурониум
:M03AC02 Галамин
:M03AC03 Векурониум
:M03AC04 Атракуриум
:M03AC05 Хексафлурониум
:M03AC06 Пипекурониум бромид
:M03AC07 Доксакуриум хлорид
:M03AC08 Фазадиниум бромид
:M03AC09 Рокурониум бромид
:M03AC10 Мивакуриум хлорид
:M03AC11 Цисатракуриум
1.4 M03AX Други мускулни релаксанти, агенси со периферно дејство
:M03AX01 Ботулинум токсин
2 M03B Мускулни релаксанти, агенси со централно дејство
2.1 M03BA Естри на карбаминската киселина
:M03BA01 Фенпробамат
:M03BA02 Карисопродол
:M03BA03 Метокарбамол
:M03BA04 Стирамат
:M03BA05 Фебарбамат
:M03BA51 Фенпробамат, комбинации не вклучувајќи психолептици
:M03BA52 Карисопродол, комбинации не вклучувајќи психолептици
:M03BA53 Метокарбамол, комбинации не вклучувајќи психолептици
:M03BA71 Фенпробамат, комбинации со психолептици
:M03BA72 Карисопродол, комбинации со психолептици
:M03BA73 Метокарбамол, комбинации со психолептици
:QM03BA99 Комбинации
Хептода

Хептода — вид на електронска цевка со седум електроди сместени во стаклен или метален балон со вакуум.
Загреаната катода емитува електрони кои одат кон позитивната анода.
Решетките кои се наоѓаат меѓу катодата и анодата овозможуваат регулација на струјата во цевката и нејзина употреба во улога на мешач на сигналите, обично во локален осцилатор на радиоприемник.
1 Историја
За историјатот да се погледа статијата Електронска цевка.
2 Начин на работа и опис
Хептодата е цевка со уште една дополнителна решетка во однос на хексодата (вкупно пет решетки), која најмногу е користена за мешање на високофреквенциски сигнали во меѓуфреквенцискиот степен на радиоприемникот.
Пример за ваква цевка е ЕСН-81 (комбинација од триода и хептода).
3 Примена
Хептодите обично се користени во меѓуфреквенцискиот степен во локалниот осцилатор на радиоприемниците.
4 Симбол
Симбол на хептода со индиректно загревана катода е прикажан на сликата.
5 Види и
* Електронска цевка
* Електроника
* Диода
* Триода
* Тетрода
* Пентода
* Хексода
* Октода
* Катодна цевка
* Транзистор
* Радио
Осумаголник

Осумаголник – многуаголник со осум темиња и осум страни.
0.1 Правилен осумаголник
Правилниот осумаголник е осумаголник кај кого сите страни се со еднакви должини и сите внатрешни агли се еднакви.
Внатрешните агли на правилен осумаголник имаат по 135° (степени), а збирот на сите внатрешни агли на кој било осумаголник изнесува 1080°.
Плоштината на правилен осумаголник со страна <math>a\,\!</math> се пресметува според формулата:
:<math>P = 2a^2 \cot \frac{\pi}{8} = 2(1+\sqrt{2})a^2 \simeq 4{,}82843 a^2</math>
Ако со <math>R</math> го означиме полупречникот на опишана кржница околу осумаголникот, тогаш неговата плоштина е еднаква на <math>8R^2/(1+\sqrt{2})</math>.
Ако со <math>r</math> го означиме полупречникот на впишана кружница во осумаголникот, плоштината е еднаква на <math>8r^2/(11+9\sqrt{2})</math>.
Периметарот на осумаголник чија страна е со должина <math>a\,\!</math> е еднаков на <math>8a\,\!</math>.
0.2 Конструкција
Правилен осумаголник може да се конструира со помош на линијар и шестар. Постапката е илустрирана во 18 чекори, од седмиот до десеттиот чекор отворот на шестарот не се менува.
0.3 Неправилни осумаголници
Секој осумаголник кој не е правилен се нарекува неправилен.
1 Каде може да се види осумаголник
1.1 Осумаголник во градежништвото
1.2 Друга примена
2 Поврзано
* Многуаголник
* Правилен многуаголник
* Четириаголник
* Петаголник
* Шестаголник
* Седумаголник
* Деветаголник
* Десетаголник
Псачки манастир

Псачки манастир — средновековен манастир кој се наоѓа во селото Псача во областа Славиште. Сместен е на искачување над селото Псача во шума, од каде се пружа поглед на целото Славишко Поле.
1 Цркви
Историските податоци се оскудни, но се смета дека е изградена во 1354 година. Црквата, како и нејзиниот ктитор властелинот Влатко со неговиот татко кнезот Пасхач се спомнуваат во една повелба издадена на 25 март 1358 година со која им било одобрено црквата да ја приложат на светогорскиот манастир Хиландар. Врз основа на оваа повелба како зачуваните портрети на фрескоживописот на јужниот ѕид во црквата може да се заклучи дека севастократорот Влатко и неговиот татко кнезот Паскач се ктитори на црквата. Најверојатно, од името на кнезот Пасхач потекнува и името на селото Псача. Над западната влезна врата во црквата некогаш постоел натпис за кој се претпоставува дека бил уништен во 1876 година поради тоа што во него се спомнувале кралевите Урош и Волкашин. Портретите на овие владетели се претставени на северниот ѕид, но натписите што се наоѓале до нив исто така биле уништени.
2 Галерија
Тартски договор (Русија-Естонија)

Тартски мировен договор (|Tartu rahu, буквално „Тартски мир“) или Договорот од Тарту — мировен договор помеѓу Естонија и Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република (РСФСР) потпишан на 2 февруари 1920 година со кој завршила борбата за независност на Естонија. Условите во договорот наведувале дека ''„Русија безусловно“'' ја признава независноста на Република Естонија (''де јуре'') и засекогаш се откажува од правата за поседување на територијата на Естонија. Ратификациите на договорот биле разменети во Москва на 30 март 1920 година. Бил впишан во списокот на договори на Друштвото на народите на 12 јули 1922 година.
1 Естонија пред договорот
Естонија била покраина на царска Русија од 1710 година и била предмет на еден вид странска превласт од век. Со отпочнувањето на Првата светска војна, Руското царство влегло во револуција и граѓанска војна. Како дел од овој поголем конфликт, Естонците објавиле независност од Русија и ја издвојувале својата слобода во текот на борбата за независност на Естонија. Како симбол на естонската самостојност, Јурјев/Дорпат официјално го добил своето естонско име, Тарту. Новата комунистичка руска влада ја признала самостојноста на Естонија со Тартскиот договор од 1920 година.
2 Одредби од договорот
Договорот ја засновал границата помеѓу Естонија и Русија, го потврдил правото на Естонците да се вратат во Естонија и на Русите да се вратат во Русија и барал естонскиот подвижен имот пренесен во Русија во Првата светска војна да биде вратен во Естонија. Русија, исто така, се согласила да го отпише целиот долг од царско време и да ѝ плати 15 милиони златни рубљи на Естонија, сразмерен дел од златните резерви на поранешното Руско царство. Дополнително, Русија се согласила да додели концесии за користење на еден милион хектари шумски подрачја во Русија и да изгради железничка пруга од естонската граница до Москва. За возврат, Естонија требало да дозволи РСФСР да изгради слободно пристаниште во Талин или во некое друго пристаниште и да постави хидроцентрала на реката Нарва.<ref name=rauch>Georg von Rauch, ''The Baltic States: The Years of Independence 1917-1940, Hurst & Co, 1974, p73
3 Потписници
Договорот бил потпишан од Јан Поска од естонска страна и Адолф Јофе за советска Русија, како и од други претставници на обете страни.
4 Значење
Тартскиот мировен договор се смета за „извод на родените“ на Република Естонија бидејќи било првото признавање на државата. Договорот бил исто така од највисоко значење за дипломатски изолираната советска Русија, а Ленин изразил задоволство со договорот како ''„неспоредлива победа над западниот империјализам“''. Некои членови на Антантата се спротивставиле на договорот со намера да ја чуваат советска Русија во меѓународна изолација.
5 Последици
По потшувањето, советска Русија не исполнила некои точки од договорот, на пример, музејските збирки на Тартскиот универзитет не се вратени до денес од Вороњеж и преселбата на Естонците била попречувана. Подоцна, Естонија била припоена од СССР во текот на Втората светска војна.
6 Поврзано
* Тартски договор (Русија-Финска)
Октода

Октода — вид на електронска цевка со осум електроди сместени во стаклен или метален балон со вакуум.
Загреаната катода емитува електрони кои одат кон позитивната анода.
Решетките кои се наоѓаат меѓу катодата и анодата овозможуваат регулација на струјата во цевката и нејзина употреба во улога на мешач на сигналите, обично во локален осцилатор на радиоприемник.
1 Историја
За историјатот да се погледа статијата Електронска цевка.
2 Начин на работа и опис
Октодата настанала како обид во една цевка да се интегрира и посебен триоден осцилатор, па така се добива цевка со шест решетки. Може да се разгледува и како спој на триода и хексода, каде триодата ја врши улогата на осцилатор, а хексодата има улога на мешалка на меѓуфреквенцискиот сигнал со високофреквенцискиот сигнал од антената или високофреквенцискиот засилувач.
Пример на ваква цевка е октодата АК-2.
3 Примена
Октодите обично се користени во меѓуфреквенцискиот степен во локалниот осцилатор на радиоприемниците.
4 Поврзано
* Електронска цевка
* Електроника
* Диода
* Триода
* Тетрода
* Пентода
* Хексода
* Хептода
* Катодна цевка
* Транзистор
* Радио
Шопи

Шопи или Шопови — регионален поим кој се употребува за населението кое живее на централниот дел на Балканот, а кој според нив се вика ''Шоплук''.
1 Шоплук
Според српскиот географ Јован Цвииќ, Шоплук ја опфаќа цела западна Бугарија (вклучувајќи го видинскиот, софискиот и пиринскиот регион), потоа источниот и североисточниот дел на Македонија, дел од југоисточна Србија и многу мал дел од денешна Грција.
2 Населението во Шоплукот
Овој планински предел денес е населен со луѓе со различна самосвест, главно со етнички Бугари, и помалку Македонци или Срби. Населението на Шоплукот Цвијиќ го поделил на три целини, првата со етничките Срби, втората со мешовито население и третата целина — поблиска до Бугарите. Во српскиот Шоплук, како и во дел од бугарскиот и македонскиот, населението зборува на торлачки говор кој е дел од македонскиот, српскиот и бугарскиот јазик.
3 Шопите во Македонија
Шопската јужнословенска етничка заедница се поврзува со територијата на централниот дел на Балканскиот Полуостров. На територијата на Република Македонија како ''шопски'' се означени пределите: ''Козјачија'', селата на јужните падини на планината Козјак, североисточно од Куманово, ''Средорек'', помеѓу Пчиња и Крива Река, ''Кратовско'', околината на градот Кратово, ''Кривопаланечко,'' во горниот тек на Крива Река, ''Осоговија'', високиот јужен планински дел Осоговските Планини, ''Пијанец'' и ''Малешево'', во горниот тек на реката Брегалница. Како мали групации на населби со шопско население се ''Радовишки Шоплук,'' на високите јужни делови на Плачковица и ''Брдија'', на јужните делови на Огражден; во ''Злетовско'', во населбите на повисокиот дел од сливот на Злетовска Река. источниот дел од Струмичко Поле (Ново Село, Ново Коњарево), на падините на планината Огражден се наоѓаат неколку шопски села: Бадилен, Барбарево, Бајково и Стиник, чие население мигрирало од Малешево.
Поголемиот дел од кратовските села се населени со шопско население, особено планинските села од Осоговските Планини, а како гранични села во овој дел се сметаат Близанци, Талашманце, Тополовиќ, Вак'в, Шопско Рударе и Коњух, каде се издвојуваат последните три како посебна целина, ''Криворечие –'' како потпределска етничка целина со селата: Страцин, Тополовиќ, Вак'в, Коњух, Пендак, Димонце и Шопско Рударе.
Во Средорек, во текот на левата страна на реката Пчиња кои во XIX век се вбројувале во шопски села, тие по своите културни одлики се приближиле кон полските села: Војник, Стрезовце, Бељаковце, Довезенце, Јачинце, Мургаш, Кутлибег, Новосељане, Скачковце, Орашац и Зубовце. Во Козјачијата од левата страна на реката Пчиња се Клечевце, Младо Нагоричане и Старо Нагоричане. Во Кумановско Поле се: Косматац, Скачковце и Новосељане. Исто така и јужните делови на Овче Поле: Горобинци, Дорфулија, Ерџелија, Мустафино, Пеширово.
4 Спорност
Републичкиот завод за статистика на Србија на пописот во 2011 година ги прикажа Шопите како посебна статистичка категорија во рубриката „национална припадност“ и врз таа основа се изјасниле 142 жители.
5 Шопска салата
Прочуената шопска салата потекнува од босилеградскиот регион, каде живеат Шопи.
6 Поврзано
* Торлачки говор
* Шопска салата
Хаторф на Харц (општинска заедница)

Хаторф на Харц (|Hattorf am Harz) — општинска заедница во округот Гетинген, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Хаторф на Харц.
Општинската заедница Хаторф на Харц се состои од следниве општини:
# Елбингероде
# Хаторф на Харц
# Херден на Харц
# Вулфтен на Харц
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Охрид

Свети Архангел Михаил — македонска православна црква, сместена во стариот дел на Охрид, во населбата Кошишта.
Камен-темелникот е осветен и поставен во 1985 година, а била осветена на 19 септември 1988 година од страна на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј. Проектант на црквата е архитект Тодор Паскали, а главен дарител бил Станко Диниќ од Охрид. Фрескоживописот е дело на уметникот Драган Ристески од Охрид, додека иконостасот, во резба, бил изработен од ЕМО - Охрид.
Интернасионал

Спортски клуб „Интернасионал“ или само Интернасионал е бразилски фудбалски клуб од Порто Алегре, Јужно Рио Гранде. Клубот е основан на 4 април 1909 година.
Интернасионал е три кратен шампион на Бразил (во 1975, 1976 и 1979) и двапати шампион на Јужна Америка со освојувањето на Копа Либертадорес во 2006 и 2010 година. Исто така клубот бил победник и на Светското клупско првенство во 2006 година со победата над Барселона во финалето со 1-0.
Својте домашни натпревари ги играат на стадионот Беира-Рио, кој е со капацитет од 50.000 седечки места. Настапуваат во црвени дресови и бели шорцеви.
1 Титули
1.1 Национални
*Бразилеиро Серија А (3): 1975, 1976, 1979
*Куп на Бразил (1): 1992
1.2 Регионални
*Кампеонато Гаучо (45): 1927, 1934, 1940, 1941, 1942, 1943, 1944, 1945, 1947, 1948, 1950, 1951, 1952, 1953, 1955, 1961, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1978, 1981, 1982, 1983, 1984, 1991, 1992, 1994, 1997, 2002, 2003, 2004, 2005, 2008, 2009, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016
*Копа ФГФ (2): 2009, 2010
*Рекопа Гауча (2): 2016, 2017
1.3 Меѓународни
*Копа Либертадорес (2): 2006, 2010
*Копа Судамерикана (1): 2008
*Рекопа Судамерикана (2): 2007, 2011
*Suruga Bank Championship (1): 2009
*ФИФА Светско клупско првенство (1): 2006
Партизански баталјон „Мирче Ацев“

Народноослободителен баталјон „Мирче Ацев“ (Прв баталјон на Втората оперативна зона на НОВ и ПОМ) — прва регуларна воена единицица на НОВ и ПОМ. Бил формиран на Славеј Планина на 18 август 1943 година од околу 200 борци од Преспанско-битолскиот НОПО „Дамјан Груев“, делови од Велешкиот НОПО „Димитар Влахов“, делови од Прилепскиот НОПО „Ѓорче Петров“ и новопристигнати борци од Дебрца.
1 Борбени дејности
На почетокот на месец септември 1943 година извршил значаен борбен поход во кој била создадена првата слободна територија во Македонија во Дебрца и ослободен првиот град - Кичево. Почнувајќи со акции од 7 септември 1943 баталјонот извршил напади на италијански карабинерски станици во Охридско, урнал три моста на патот Кичево - Охрид, исекол 130 ПТТ столбови, на 11 ноември ја запалил жандармериската станица во селото Сливово, а на 12 септември влегол во првиот ослободен град - Кичево, каде учествувал во разоружувањето на италијанскиот гарнизон.
Во почетокот на октомври 1943, заедно со Првиот косовско-метохиски НО баталјон „Рамиз Садику“ и Вториот кичевски НО баталјон, влегол во состав на Групата баталјони и во периодот од 5 до 9 октомври водел борби кај селата Извор, Кленоец, железничката станица во Подвис, извршил диверзии на патот Ресен - Охрид и се судрил со бугарските гранични сили на планината Баба Сач. Кога главнината на Групата баталјони била вратена во одбрана на слободната територија на Дебрца, околу 70 борци на баталјонот дејствувале на комуникацијата Битола - Ресен. Подоцна заедно со други единици на НОВ и ПОМ, баталјонот водел борби против германско-балистичките сили во Кичевско (5 октомври), со бугарските гранични единици (6 октомври) и на планината Бигла со бугарските единици од ресенскиот гарнизон (24 октомври). Со групата македонски и групата косовски баталјони водел борба со германско-балистичките сили кај Кичево, селото Раштани (1 и 2 ноември) и на планината Буковиќ (6 ноември), по што влегол во составот на каде влегол во составот на Првата македонско-косовска НОУ бригада. Баталјонот бил расформиран на 11 ноември 1943 година, во селото Сливово во Охридско каде влегол во составот на Првата македонска НОУ бригада. По осамостојувањето на Македонија, во 1992 година, денот на формирањето на баталјонот - 18 август е прогласен за Ден на Армијата на Република Македонија (АРМ)
Црква „Св. Богородица Челница“ - Охрид

Света Богородица Челничка — македонска православна црква, сместена во стариот дел на Охрид, во населбата Варош.
Црквата се наоѓа југоисточно од црквата „Мали Св. Врачи". Изградена е на темели од средновековна црква. Од источната страна се потпира на градските ѕидини, каде е откриена градска порта, која ја сметаат за еден од трите влеза во стариот дел на градот. Поради својот план на двокорабна градба, оваа црква е единствена во Македонија. Зачувани се фрагменти од фрески кои според стилските одлики му припаѓаат на охридското ѕидно сликарство од XIV век. Кон крајот на XIX век Дичо Зограф ја живописувал црквата, а во 1901 година и Коле Момиров работел некои фрески.
На 7 август 2011 црквата била преосветена.
Црква „Св. Влмч Димитриј“ - Охрид

Свети Димитриј - православна црква на охридскиот плоштад, една од двете кои го носат името на Свети Димитриј во градот.
Темелите на објектот укажуваат дека се работи за стара ранохристијанска црква која била изградена во VI век, и постоела до доаѓањето на Турците, кои во XIII – XIV ја срушиле и врз темелите изградиле џамија, која постоела до 1947 година, која за време на турското владеење била претворена во џамија. Подоцна џамијата била разрушена. Во 1961 година археолозите, Вера Битракова и Елена Чипанова при истржувањето на темелите утврдиле дека тука била црквата, а пронајдена била и иконата на Св. Димитрија и средишниот мермерен столб. Возобновувањето наишло на отпот од локалната власт и Исламската верска заедница.
Инаку според проектото за изградба, основата на црквата е со димензии: 17,5 м во должина, 12,5 м во широчина, на две висини и плус петте куполи и камбанарија со градски саат. Ваквата димензионираност се заснова на преданијата за изгледот на старата црква.
Денес тука е изграден времен параклис, каде луѓето палат свеќи и донираат пари за обнова на црквата. Патрониот празник Митровден се слави со голема општонародна веселба на плоштадот. Црквата во повеќе наврати била ограбувана.
Синајски евхологиј

Синајски евхологиј — средновековен македонски книжевен споменик кое потекнува од X или почетокот на XI век напишано на глаголица во Македонија.
1 Ракопис
Ракописот потекнува од крајот на Х или почетокот на XI век и е напишан на 137 листа од пергамент. Првобитниот ракопис имал 300 листа. Изгубен е голем дел од ракописот, при што недостасуваат листови од почетокот, средината и крајот. Го пишувал еден книжевник.
2 Писмо
Писмото на ракописот е архаична обла глаголица со аглести елементи во палеографските форми на одделни буквени знаци.
3 Правопис
Правописот на ракописот е со четири носовки, при што големата јотувана носовка доаѓа по меки согласки. Се употребува само ''з'' без буквата ''Ѕело''. Постои паралелна употреба на лигатурно и диграфно ''шт'' при што второто преовладува, особено во вториот дел на ракописот. Присутна е вокализација на еровите од македонски тип (замена на големиот ер со ''о'' и на малиот ер со ''е'', т.е. ''ъ>о'', ''ь>е''). Има граматички и лексички моравизми.
4 Содржина
Ракописот е создаден во Македонија, во кругот на познатата Охридска книжевна школа, врз основа на стар кирилометодиевски протограф. Содржи служебник, требник и епитимијник, како и оригинални словенски книжевни дела (Поучение пред исповед и Отпусна молитва), коишто се поврзуваат со книжевното дело на Свети Климент Охридски. Епитимијникот ги содржи т.н. Заповеди на светите отци, во кои се дадени правила за однесувањето на христијаните и казните за нивното нарушување.
5 Орнаментика
Орнаментиката е скромна и содржи иницијали од геометриски тип со плетени и флорални елементи. Буквените знаци од насловите, исто така, се со скромни геометриски плетени украсни елементи.
6 Пронаоѓање
Основниот дел од ракописот е откриен од Порфириј Успенски во Синајскиот манастир во 1850 година. Во 1975 година Моше Алтбауер во истиот манастир откри нови 28 листа од ракописот. Четири листа од ракописот се однесени од руски истражувачи (П. Успенски, Н. М. Крилов и Н. П. Кондаков) во Санкт Петербург, каде што денес се наоѓаат во ракописните збирки на Руската национална библиотека и Библиотеката на Академијата на науките. Денес делови од овој македонски ракопис се чуваат во Синајскиот манастир под сигнатурите: ''Slav. ms 37'' (105 л.) и ''N°1/N'' (28 л.), и во Санкт Петербург во Руската национална библиотека: збирка на П. Успенски ''Глаг. 2'' (2 л.) и збирка на Н. П. Кондаков ''Глаг. 3'' (1 л.) и во Библиотеката на Руската академија на науките во збирката на Срезневски ''N°19/24.4.8'' (1 л.).
7 Поврзано
* Список на глаголични ракописи
Хаторф на Харц

Хаторф на Харц (|Hattorf am Harz) — општина во округот Гетинген, во Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа во јужните делови на планинскиот масив Харц, околу 10 километри јужно од градот Остероде.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Вулфтен на Харц

Вулфтен на Харц (|Wulften am Harz) — општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Вулфтен се наоѓа во близина на градовите Нортхајм и Остероде.
1 Географија
Вулфтен на Харц се наоѓа на југозападните падини на планинскиот масив Харц и на северозападниот дел од ридовите Ротенберг. Реката Одра тече низ селото. Најблиски градови се Остероде (12 км), Херцберг на Харц (15 км) и Гетинген (30 км).
2 Историја
* Вулфтен на Харц бил спомнат по првпат во 889 година: источнофранкискиот крал Арнулф му ги подарил селата Калефелд и Вулфтен на грофот Адалгар.
* Во 1502 година била основана црквата „Св. Егидин“ од благородниците Харденберг.
* Во 1567 година влегло во состав на кнежевството Грубенхаген. Вулфтен по реформацијата е главно лутерански (во 2004 г., 78,5%).
* Во 1626 година, Јохан Церклас фон Тили, водејќи кон Битката кај Лутер на Баренберге ја поминал реката Одра кај Вулфтен. Бил неколкупати опљачкан во текот на Триесетгодишната војна.
* Во Седумгодишната војна во периодот 1756-63 била оштетена црквата „Св. Егидин“.
* Во периодот 1807-1813 Вулфтен припаѓал на Кралството Вестфалија; во периодот 1815-1866 на Кралството Хановер; во периодот 1866-1946 на пруската Покраина Хановер и од 1946 година на сојузната покраина Долна Саксонија.
* На 1 декември 1868 година, Вулфтен добил железница со линијата Нортхајм-Херцберг на Харц. Линијата Вулфтен-Дудерштат била отворена на 31 октомври 1889 година.
* Во 1933 година дошле нацистите во Вулфтен: на 7 јули 1933 година, сите членови на Германската демократска партија од Општинскиот совет биле распуштен со полициска наредба.
* Од 1972 година, општината Вулфтен е дел од општинската заедница Хаторф на Харц.
* Од 1 октомври 2004 година, селото го има официјалното име Вулфтен на Харц.
Црква „Св. 40 Севастиски Маченици“ - Охрид

Свети 40 Севастополски маченици— македонски православен храм, кој се наоѓа во стариот дел на градот Охрид. Денес црквата е во руинирана состојба и се прават напори за подигање и возобновување. Според остатоците од фрескоживописот може да се заклучи дека потекнува од византискиот временски период.
Најстари податоци за оваа црква има кај Козма Китијски, настојник на Охридската архиепископија кому турската власт во 1694 година му наложила да направи попис на христијанското население. Тој го рангира христијанското население во седум маала, а во третото маало ја споменал и црквата Св. 40 Маченици, но сепак не се знаела каде е таа црква. Така било до крајот од осумдесеттите години од XX век,односно до 1989 година, кога била откриена.
Според монетите што се најдени во ископувањата, се смета дека таа потекнува од крајот на 12 век, или можеби почеток на 13 век. Раритет е и тоа што Исус Христос тука е насликан на фреска како возрасен човек, додека од 14 век наваму тој се претставува како бебе.
Денес постои иницијатива за возобновување на овиј храм. Остатоците кои се пронајдени, односно темелите и ѕидовите се заштитени, и поголем дел од црквата е покриен со трем.
Список на интеграли на експоненцијални функции

Списoк на интеграли на експоненцијални функции:
:<math>\int e^{cx}\;dx = \frac{1}{c} e^{cx}</math>:<math>\int a^{cx}\;dx = \frac{1}{c \ln a} a^{cx} \qquad\mbox{(for } a > 0,\mbox{ }a \ne 1\mbox{)}</math>:<math>\int xe^{cx}\; dx = \frac{e^{cx{c^2}(cx-1)</math>:<math>\int x^2 e^{cx}\;dx = e^{cx}\left(\frac{x^2}{c\frac{2x}{c^2}+\frac{2}{c^3}\right)</math>:<math>\int x^n e^{cx}\; dx = \frac{1}{c} x^n e^{cx} - \frac{n}{c}\int x^{n-1} e^{cx} dx</math>:<math>\int\frac{e^{cx}\; dx}{x} = \ln|x| +\sum_{i=1}^\infty\frac{(cx)^i}{i\cdot i!}</math>:<math>\int\frac{e^{cx}\; dx}{x^n} = \frac{1}{n-1}\left(-\frac{e^{cx{x^{n-1+c\int\frac{e^{cx} dx}{x^{n-1\right) \qquad\mbox{(for }n\neq 1\mbox{)}</math>: <math>\int e^{cx}\ln x\; dx = \frac{1}{c}e^{cx}\ln|x
Фототранзистор

Фототранзистор – транзистор чија колекторска струја се менува под влијание на светлината која паѓа на него. Заради таа особина наоѓа примена како електронски сетилник (сензор) и засилувач. Битна особина на фототранзисторот е дека тој, за разлика од фотодиодата, освен детекција врши улога и на засилувач.
Фототранзисторот се изработува од полуспроводнички материјал како и обичниот биполарен транзистор. Базата на фототранзисторот е отворена за влез на светлината. Ако фотоните од светлината кои паѓаат се со доволно висока честота (доволна енергија) ќе створат струја на базата, која засилена станува значителна струја на колекторот. Со оглед дека базата е всушност детектор, фототранзисторите најчесто немаат посебен базен извод туку имаат само колектор и емитер.
1 Примена
Заради брзата реакција на нивото на светлина, фототранзисторите се користат за поголемиот број на примени во оптоелектрониката. Постојат многу видови кои се осетливи на инфрацрвениот дел од спектарот. Пример за нивна употреба се оптичките изолациони парови (оптокаплери), сетилници на позиции (енкодери), бројачаи на производи на фабричка лента и др.
2 Материјал
Како и за обичниот биполарен транзистор, и за фототранзисторот како материјал за изработка се користи силициумот (Si).
Постојат НПН и ПНП видови.
3 Симбол
Симболот на фототранзисторот е прикажан на сликата.
4 Предности и мани
Предности се ниската цена и брзата работа (во однос на фотоотпорникот). Маана е нешто побавното време на реакција од фотодиодата.
5 Поврзано
* Оптоелектроника
* Фотоотпорник
* Фотодиода
Список на интеграли на рационални функции

Список на интеграли на рационални функции:
:<math>\int (ax + b)^n dx = \frac{(ax + b)^{n+1{a(n + 1)} \qquad\mbox{(for } n\neq -1\mbox{)}\,\!</math>:<math>\int\frac{dx}{ax + b} = \frac{1}{a}\ln\left|ax + b\right|</math>:<math>\int x(ax + b)^n dx = \frac{a(n + 1)x - b}{a^2(n + 1)(n + 2)} (ax + b)^{n+1} \qquad\mbox{(for }n \not\in \{-1, -2\}\mbox{)}</math>:<math>\int\frac{x\;dx}{ax + b} = \frac{x}{a} - \frac{b}{a^2}\ln\left|ax + b\right|</math>:<math>\int\frac{x\;dx}{(ax + b)^2} = \frac{b}{a^2(ax + b)} + \frac{1}{a^2}\ln\left|ax + b\right|</math>:<math>\int\frac{x\;dx}{(ax + b)^n} = \frac{a(1 - n)x - b}{a^2(n - 1)(n - 2)(ax + b)^{n-1 \qquad\mbox{(for } n\not\in \{-1, -2\}\mbox{)}</math>:<math>\int\frac{x^2\;dx}{ax + b} = \frac{1}{a^3}\left(\frac{(ax + b)^2}{2} - 2b(ax + b) + b^2\ln\left|ax + b\right|\right)</math>:<math>\int\frac{x^2\;dx}{(ax + b)^2} = \frac{1}{a^3}\left(ax + b - 2b\ln\left|ax + b\right| - \frac{b^2}{ax + b}\right)</math>:<math>\int\frac{x^2\;dx}{(ax + b)^3} = \frac{1}{a^3}\left(\ln\left|ax + b\right| + \frac{2b}{ax + b} - \frac{b^2}{2(ax + b)^2}\right)</math>:<math>\int\frac{x^2\;dx}{(ax + b)^n} = \frac{1}{a^3}\left(-\frac{1}{(n- 3)(ax + b)^{n-3 + \frac{2b}{(n-2)(a + b)^{n-2 - \frac{b^2}{(n - 1)(ax + b)^{n-1\right) \qquad\mbox{(for } n\not\in \{1, 2, 3\}\mbox{)}</math>:<math>\int\frac{dx}{x(ax + b)} = -\frac{1}{b}\ln\left|\frac{ax+b}{x}\right|</math>:<math>\int\frac{dx}{x^2(ax+b)} = -\frac{1}{bx} + \frac{a}{b^2}\ln\left|\frac{ax+b}{x}\right|</math>:<math>\int\frac{dx}{x^2(ax+b)^2} = -a\left(\frac{1}{b^2(ax+b)} + \frac{1}{ab^2x} - \frac{2}{b^3}\ln\left|\frac{ax+b}{x}\right|\right)</math>:<math>\int\frac{dx}{x^2+a^2} = \frac{1}{a}\arctan\frac{x}{a}\,\!</math>:<math>\int\frac{dx}{x^2-a^2} = -\frac{1}{a}\,\mathrm{artanh}\frac{x}{a} = \frac{1}{2a}\ln\frac{a-x}{a+x} \qquad\mbox{(for }|x| < |a|\mbox{)}\,\!</math>:<math>\int\frac{dx}{x^2-a^2} = -\frac{1}{a}\,\mathrm{arcoth}\frac{x}{a} = \frac{1}{2a}\ln\frac{x-a}{x+a} \qquad\mbox{(for }|x| > |a|\mbox{)}\,\!</math>:<math>\int\frac{dx}{ax^2+bx+c} = \frac{2}{\sqrt{4ac-b^2\arctan\frac{2ax+b}{\sqrt{4ac-b^2 \qquad\mbox{(for }4ac-b^2>0\mbox{)}</math>:<math>\int\frac{dx}{ax^2+bx+c} = \frac{2}{\sqrt{b^2-4ac\,\mathrm{artanh}\frac{2ax+b}{\sqrt{b^2-4ac = \frac{1}{\sqrt{b^2-4ac\ln\left|\frac{2ax+b-\sqrt{b^2-4ac{2ax+b+\sqrt{b^2-4ac\right| \qquad\mbox{(for }4ac-b^2<0\mbox{)}</math>: <math>\int\frac{x\;dx}{ax^2+bx+c} = \frac{1}{2a}\ln\left|ax^2+bx+c\right
Валкенрид (општинска заедница)

Валкенрид (|Walkenried) — поранешна општинска заедница во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во селото Валкенрид.
На 1 ноември 2016 година, општинската заедница била распуштена и општините Вида и Цорге биле споени кон Валкенрид. Истовремена, окрузите Остероде и Гетинген се споиле во нов округ.
Општинската заедница Валкенрид се состоела од следниве општини:
# Валкенрид
# Вида
# Цорге