Магнезиум карбонат

Магнезиум карбонат — неорганска сол која е безбојна или бела цврста материја. Неколку хидрирани и основни форми на магнезиум карбонат исто така постојат како минерали.
1 Форми
Најчестите форми на магнезиум карбонат се безводната сол наречена магнезит, и ди, три и пентахидрати познати како барингтонит, нескехонит, и лансфордит, соодветно. Некои основни форми како што е артинит, хидромагнезит, и дипингит исто така се јавува како минерали. Сите овие минерали се безбојни или бели.
Магнезитот се состои од безбојни или бели тригонални кристали. Безводната сол е практично нерастворлива во вода, ацетон и амонијак. Сите форми на магнезиум карбонат реагираат со киселини. Магнезитот кристализира во калцитната структура каде што е опкружен со шест атоми на кислород.
+Кристална структура на магнезиум карбонат, Карбонатна координација, Координација на магнезиум, Единечна ќелија
Дихидратот има триклинска структура, додека трихидратот има моноклинска структура.
Референците за „лесни“ и „тешки“ магнезиум карбонати всушност се однесуваат на магнезиум хидрокси карбонатите хидромагнезит и дипингит, соодветно. „Лесната“ форма се таложи од магнезиумски раствори со употреба на алкален карбонат на „нормални температури“, додека „тешката“ форма може да се произведе од вриење на концентрирани раствори, проследено со таложење до сушење, миење на талогот и сушење на 100°C.
2 Подготовка
Магнезиум карбонатот обично се добива со ископ на минералот магнезит. Седумдесет проценти од светските залихи се ископуваат и подготвуваат во Кина.
Магнезиум карбонатот може да се добие во лабораторија со реакција помеѓу која било растворлива магнезиумова сол и натриум бикарбонат:
:
Ако магнезиум хлоридот (или сулфатот) се третира со воден натриум карбонат, се формира талог од основен магнезиум карбонат - хидриран комплекс од магнезиум карбонат и магнезиум хидроксид - наместо самиот магнезиум карбонат:
:
Индустриските патишта со висока чистота вклучуваат пат низ магнезиум бикарбонат, кој може да се формира со комбинирање на кашеста маса од магнезиум хидроксид и јаглерод диоксид при висок притисок и умерена температура. Бикарбонатот потоа се суши во вакуум, предизвикувајќи губење на јаглерод диоксид и молекула вода:
::
3 Хемиски својства
3.1 Со киселини
Како и многу вообичаени метални карбонати од група 2, магнезиум карбонатот реагира со водени киселини за да ослободи јаглерод диоксид и вода:
::
3.2 Распаѓање
На високи температури, <sub>MgCO3</sub> се распаѓа на магнезиум оксид и јаглерод диоксид. Овој процес е важен во производството на магнезиум оксид. Овој процес се нарекува калцинирање:
: (ΔH = +118 kJ/mol)
Температурата на распаѓање е дадена како 350 °C. Сепак, калцинацијата до оксид генерално не се смета за целосна под 900 °C поради пречка за повторно апсорбирање на ослободениот јаглерод диоксид.
Хидратите на солите губат вода на различни температури за време на распаѓањето. На пример, во трихидратот , чија молекуларна формула може да се запише како, чекорите на дехидратација се случуваат на 157 °C и 179 °C како што следува:: at 157 °C
: at 179 °C
4 Употреба
Примарната употреба на магнезиум карбонат е производство на магнезиум оксид со калцинирање. Минералите од магнезит и доломит се користат за производство на огноотпорни тули. MgCO<sub>3</sub> се користи и во подови, противпожарна заштита, средства за гаснење пожар, козметика, прашок за прашина и паста за заби. Други примени се како материјал за полнење, средство за сузбивање на чад во пластика, средство за зајакнување во неопренска гума, средство за сушење и средство за задржување на боја во храна.
Поради неговата ниска растворливост во вода и хигроскопските својства, прво бил додаден во кујнска сол во 1911 година за да може да тече послободно. Компанијата Мортон Солт го усвои слоганот „Кога врне, се истура“, истакнувајќи дека нејзината сол, која содржела не би се лепел во влажно време.
Правниот магнезиум карбонат, познат како ''креда за качување'' или ''креда за теретана,'' се користи и како средство за сушење на рацете на спортистите при качување по карпи, гимнастика, кревање тегови, кревање тегови и други спортови во кои е потребен цврст зафат. Варијанта е течна креда, а друга е мезопорозен магнезиум карбонат.
Неодамнешните случувања во производството на спортски креди ги истражија разликите помеѓу природно ископаните и лабораториски синтетизираните форми на магнезиум карбонат. Лабораториски произведениот <sub>MgCO3</sub> се создава преку контролирано таложење на прочистени магнезиумови соли и карбонатни соединенија, со што се произведува материјал со поголема чистота со помалку минерални нечистотии од ископаниот магнезит. Производителите на специјални креди за фаќање објавија дека таков рафиниран магнезиум карбонат ја намалува иритацијата на кожата и обезбедува поконзистентен профил на апсорпција на влага за време на спортска употреба.
Како додаток во исхраната, магнезиум карбонатот е познат како E504. Неговиот единствен познат несакан ефект е тоа што може да делува како лаксатив во високи концентрации.
Магнезиум карбонатот се користи во таксидермијата за избелување на черепи. Може да се измеша со хидроген пероксид за да се создаде паста, која се нанесува на черепот за да му се даде бела завршница.
Магнезиум карбонатот се користи како мат бел премаз за проекциски екрани.
4.1 Медицинска употреба
Тоа е лаксатив за олабавување на цревата.
Покрај тоа, магнезиум карбонатот со висока чистота се користи како антацид и како додаток во кујнската сол за да се одржи нејзината слободна течење. Магнезиум карбонатот може да го направи ова бидејќи не се раствора во вода, туку само во киселина, каде што ќе ефервесира (ќе прави меурчиња).