Нeферефре

Неферефре Иси (исто така познат како Ранефереф, Ранефер и на грчки како grc, ) — антички египетски фараон од Петтата династија за време на периодот од Старото Кралство. Тој најверојатно бил најстариот син на фараонот Нефериркаре Какаи и кралицата Кенткаус II. Тој бил познат како принц Ранефер пред да седне на престолот.
Неферефре започнал да гради пирамида за себе во кралската гробница на Абусир наречена ''Нетјерибау Ранефереф,'' што значи „ба на Неферефре е божествено“. Пирамидата никогаш не била завршена, а ѕидарски натпис покажал дека работите на камената конструкција биле напуштени за време или кратко по втората година на кралот. Египетолозите го земаат ова како доказ дека Неферефре починал неочекувано по две до три години владеење. Неферефре сепак бил закопан во неговата пирамида, набрзина завршена во форма на мастаба од неговиот втор наследник и претпоставен помлад брат, фараонот Ниусере Ини. Таму биле откриени фрагменти од неговата мумија, од која се гледа дека тој починал во раните дваесетти години.
Малку е познато за активностите на Неферефре надвор од поставувањето на темелите на неговата пирамида и обидот да се заврши пирамидата на неговиот татко. Еден текст покажува дека Неферефре планирал или само што започнал да гради храм на сонцето наречен ''Хотеп-Ре'', што значи „Ра е задоволен“ или „Трпеза за принесување на Ра“, што никогаш не функционирал како таков со оглед на краткото владеење на кралот. После неговата смрт, Неферефре можеби бил наследен од малку познатиот фараон Шепсескаре, чија врска со Неферефре останува многу неизвесна и дебатирана.
0.0.1 Мумијата на Неферефре
Фрагменти од мумиски обвивки и картони, како и расфрлани парчиња човечки остатоци, биле откриени на источната страна од погребната комора на пирамидата. Остатоците биле лева рака, лева клучна коска сè уште покриена со кожа, фрагменти од кожа веројатно од челото, горниот очен капак, левото стапало и неколку коски. Овие остатоци биле во истиот археолошки слој како и искршените парчиња саркофаг од црвен гранит, како и она што останало од погребната опрема на кралот, навестувајќи дека тие навистина можат да припаѓаат на Неферефре. Ова дополнително се потврдило со подоцнежните студии за техниките за балсамирање што се користеле на мумијата, за кои се покажа дека се компатибилни со оние од Старото Кралство.
Телото на кралот најверојатно било исушено со помош на натрон и потоа било покриено со тенок слој смола, пред да му се даде бел варовнички слој. Нема докази за отстранување на мозокот, како што се очекува од техниките на мумификација во Старото Кралство. Конечна потврда за идентитетот на мумијата е дадена со радиојаглеродно датирање, што дало интервал од 2628–2393 п.н.е. за човечките остатоци во тесна врска со проценетите датуми на Петтата династија. Така, Неферефре, заедно со Џедкаре Исеси, е еден од ретките фараони на Старото Кралство чија мумија е идентификувана. Биоархеолошката анализа на остатоците од Неферефре открила дека кралот не учествувал во напорна работа, починал во раните дваесетти години на возраст од 20 до 23 години и дека можеби бил висок 1,67 до 1, 69 метри. Остатоци од второ лице биле откриени во погребната комора, но се покажало дека тие припаѓаат на поединец од доцниот среден век, кој најверојатно живеел во 14 век од нашата ера. Едноставно го погребале во партали и го покриле со песок.
1 Погребен култ
Како и другите фараони од периодот на Старото Кралство, Неферефре имал корист од погребниот култ воспоставен по неговата смрт. Некои детали за овој култ преживеале во папирусите од Абусир. Се одржувал 10-дневен фестивал во чест на починатиот владетел секоја година, за време на кој, барем во една пригода, биле жртвувани не помалку од 130 бикови во кланицата од неговиот погребен храм. Чинот на масовно жртвување на животните сведочи за важноста што ја имале кралските погребни култови во античкото египетско општество, а исто така покажува дека огромните земјоделски ресурси биле посветени на активност што Вернер ја проценил како непродуктивна. Главните корисници на овие жртвувања биле свештениците на култот, кои ги јаделе принесените понади по завршување на церемониите.
Се чини дека погребниот култ на Неферефре престанал да се извршува кон крајот на Старото Кралство или за време на Првиот среден период. Трагите од можно заживување на култот за време на подоцнежното Средно кралство се малку и двосмислени. За време на Дванаесеттата династија, извесен Кујаник бил погребан во погребниот храм на Неферефре. Останува нејасно дали ова требало тесно да се поврзе со починатиот владетел или затоа што други култни активности во областа го ограничувале изборот на локација за гробот на Кујанк.