procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Велешка Котлина

Велешка Котлина — мала котлина во Повардарието, како склоп од сливните подрачја во речните ерозивни проширувања на Бабуна и Тополка и непосредното проширување по реката Вардар меѓу Таорската и Велешката Клисура.
Ограничена е со водоразделната линија, која води по планините: Клепа, Бабуна, Јакупица и Голешница од западната и разграноците од Градиштанска Планина и ридовите кон Овче Поле од источната страна на Вардар.
Клисурата зафаќа површина од . Поголемиот дел од просторот е ридесто и планинско земјиште со околу рамничарски простор, претежно висок од 100 до 200 м.
1 Историско-географски области
* Азот
* Клепа (област ограничена со областа Азот и р. Бабуна на запад, р. Вардар на север, р. Црна на исток и областите Раец и Горните села на југ)
* Гроот (останатите велешки села кои се наоѓаат западно од Вардар, поточно тие во општините Чашка и Велес)
* Ќучук-кол (останатите велешки села кои се наоѓаат источно од Вардар, кои исто така граничат со Слан-дол и Овче Поле на исток, и со скопскиот крај на север)
2 Населени места на велешките области
2.1 Азот
* Бистрица, Богомила, Габровник, Капиново, Мартолци, Мокрени, Нежилово, Оморани, Ораов Дол, Ореше, Папрадиште, Плевење, Поменово, Согле, Стари Град, Теово и Црешнево
2.2 Клепа
* Ораовец, Црквино, Војница, Долно Врановци, Извор, Крајници, Припор, Владиловци, Поменово, Степанци, Смиловци, Јасеново, Крнино, Мрзен Ораовец, Дебриште, Камен Дол, Сирково, Крушевица, Росоман, Градско, Горно Чичево, Долно Чичево, Подлес, Двориште, Водоврати, Виничани, Свеќани, Скачинци, Грнчиште и Згрополци
2.3 Гроот
* Ново Село (општина Чашка), Крива Круша, Бусилци, Витанци, Чашка, Отишино, Раковец, Еловец, Голозинци, Мелница, Бањица, Лисиче, Горно Врановци, Горно Јаболчиште, Долно Јаболчиште, Дреново, 'Рлевци, С'лп, Карабуниште, Белештевица, Бузалково, Еленоводица, Раштани, Сливник, Клуковец, Горно Оризари и Долно Оризари
2.4 Ќучук-кол
* Иванковци, Лугунци, Рудник, Ветерско, Влахчени, Сопот, Дуган, Новачани, Чука, Сојаклари, Мамутчево, Кумарино, Отовица, Башино Село, Чалошево, Ново Село (општина Велес), Горно Каласлари и Долно Каласлари
3 Поврзано
* Општина Велес
* Општина Градско
* Општина Росоман
* Општина Чашка
* Велешка Клисура
Демирхисарска Котлина

Демирхисарска Котлина — котлина во областа Железник, во горното сливно подрачје на Црна Река, од изворишните делови до селото Бучин (влезот на Црна во Пелагонија). Ограничена е со водоразделните линии по Бушева Планина, Баба Сач, Илинска, Плакенска и Бигла со нивните разграноци. Повисоките предели на котлината изобилува со засеци, кои ја делат на неколку посебни целини. Зафаќа вкупна површина од од кои на рамничарскиот дел отпаѓаат и лежат на надморска височина од 600 до 700 м.
Во котлината се издвојуваат следниве целини:
* Церско Поле — карстното поле, вклуч. Краста или Горни Железник
* Долни Железник
1 Поврзано
* Железник
* Демирхисарско
Вител (филм)

„Вител“ — македонски телевизиски филм од 1972 година. Го режирал Александар Ѓорѓевиќ, а сценариото го напишал Коле Чашуле.
1 Улоги
Глумец, Улога
Вукан Диневски, Иследникот
Драги Костовски, Заробеникот
Предраг Дишљенковиќ
Анче Џамбазова
Димитар Костов
Славко Нинов
Весна Вртева
Владимир Светиев
Алантоин

Алантоинот е хемиско соединение со формула C<sub>4</sub>H<sub>6</sub>N<sub>4</sub>O<sub>3</sub>. Исто така се нарекува 5-уреидохидантоин или глиоксилдиуреид. Претставува диуреид на глиоксилната киселина. Алантоинот е важен метаболен интермедиер кај повеќето организми вклучувајќи ги животните, растенијата и бактериите. Се добива од уричната киселина, која е деградациски производ на пуринските нуклеобази, кој се добива со помош на ензимот урат оксидаза (или уриказа).
Црква „Св. Димитриј“ - Богдево

Свети Димитриј — главна селска црква во горнореканското село Богдево. Црквата е сместена во крајниот северозападен од селото, на неколку стотина метри од неколкуте преостанати куќи.
1 Архитектура
Градбата на црквата е со четириаголна основа и е поделена во два дела. Предниот дел е помал, со понизок кров и е сместен на самиот влез од црквата. Неговите ѕидови се варосани и е покриен со ќерамиди. Вториот и главен дел е значително поголем и во него всушност е сместена внатрешноста на црквата. Тој е изграден од камен и е покриен со лимен кров. На источната страна, црквата завршува со петаголна апсида. Камбанаријата се издига над почетокот на главниот дел. Таа е со осумаголна основа, при што јужната, северната, западната и источната страна се со поголема основа и на секоја од нив има по еден прозорец во облик на издолжен правоаголник. Дворот на црквата е ограден со камена ограда.
2 Поврзано
* Богдево
* Полошка епархија
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија
Древеник (планина)

Древеник или Древеничка Планина — средновисока планина во областа Железник (Демирхисарско) во југозападна Македонија. Сместена е јужно од Бушева Планина и е одвоена од неа со долината на Црна Река. На запад, со реката Обедничица е одвоена од Плакенска Планина, а на југ со реката Шемница е одвоена од Облаковска Планина. Највисок врв е Кале (1.494 м) кој се издига недалеку од истоименото село Древеник, и на кој е сместено археолошко наоѓалиште — населба од доцната антика.
Се протега во правец северозапад-југоисток во должина од 15 км; широчината и е 5-10 км, а површината зазема . Административно, планината се протега низ Пелагонискиот Регион, и тоа во општините Демир Хисар, Битола, Могила
и Крушево.
1 Геологија
По геолошкиот состав, Древеник е сочинет од кристалести шкрилци и гранитоидни карпи. Во средишниот дел, со јасна раседна структура по долината на Чагорска Река, планината е поделена на северен повисок и јужен понизок дел. Во северниот дел се и највисоките врвови, и тоа највисокиот Кале (1.494 м), Стара Бука (1.451 м) и други. Во геоморфолошки поглед, Древеник има многу засеци со поврзани долини, а поради геолошкиот состав е застапена силна ерозија и соголување во поново геолошко време.
2 Растителност
Својствена растителност на планината е исклучително ретката и загрозена шумска заедница на ситнолисната липа и буката (ass. ''Tilio cordatae-Fagetum'').
3 Поврзано
* Кале (Древеник)
* Бушева Планина
* Демирхисарска Котлина
Белишќе

Белишќе (хрватски: ''Belišće'') — град во Хрватска. Белишќе се наоѓа во историско-географската област Славонија, а административно е дел од Осиечко-барањската жупанија. Според пописот од 2011 година, градот имал население од 6.518 жители, а самата општина 10.825 жители. Градот се наоѓа на надморска височина од 93 метри. Во близина на градот се наоѓа реката Драва.
1 Население
Според пописот од 2011 година, населението поделено според населени места во општината е:* Белишќе, жители: 6,518
* Бистринци, жители: 1,598
* Боцањевци, жители: 457
* Гат, жители: 705
* Горица Валеповачка, жители: 165
* Китишанци, жители: 150
* Тиборјанци, жители: 291
* Велишковци, жители: 685
* Виноградци, жители: 256
Валпово

Валпово (хрватски: ''Valpovo'') — град во историско-географската област Славонија во Хрватска. Административно, Валпово е дел од Осиечко-барањската жупанија. Градот се наоѓа на 25 км северозападно од Осиек и има население од 7.406 жители според пописот од 2011 година.
1 Население
Општина Валпово има население од 11,563 жители. Во склоп на општината се наоѓаат следниве населени места:* Харкановци, жители: 506
* Ивановци, жители: 460
* Ладимиревци, жители: 1,587
* Марјанчаци, жители: 308
* Нард, жители: 516
* Шаг, жители: 429
* Валпово, жители: 7,406
* Зелчин, жители: 351
Една дилема

„Една дилема“ (француски: ''Un dilemme'') — расказ од францускиот писател Жорис-Карл Уисманс од 1887 година.
1 Содржина
Расказот се состои од шест дела. Во домот на господинот Ламбоа, во малото место Бошан, домаќинот има состанок со нотарот Ле Понсар, со цел да направат план како да го присвојат наследството на покојниот син на господинот Ламбоа, Жил кој умрел од тифус во Париз. Проблемот се состои во тоа што Жил живеел со една жена која останала бремена и која, по смртта на Жил, му пратила писмо на господинот Ламбоа барајќи му пари. Ламбоа и Ле Понсар се единствените наследници на покојниот Жил и сакаат да го поделат неговото наследство. Поради тоа, нотарот Ле Понсар треба да замине во Париз за да ја убеди жената на Жил да не бара дел од наследството. Инаку, нотарот Ле Понсар е најпочитуваниот жител на Бошан, кој по завршувањето на студиите во Париз се повлекол во родното место, каде се оженил со богата и грда жена, а ќерката ја омажил за господинот Ламбоа. Ле Понсар е познат како голем скржавец, кој не штеди пари само за две нешта: добрата храна и жените. Од друга страна, Ламбоа ковал големи планови за својот син, а по неговата смрт, самиот тој има амбиции да стане окружен пратеник.
Во Париз, Ле Понсар ја посетува жената на Жил, Софија Муво и таму дознава дека Жил не оставил никаков тестамент, со што на Софија не ѝ оставил правна основа да добие дел од неговото наследство. Потоа, во груб разговор со неа, Ле Понсар ѝ поставува на Софија услов да се изјасни длаи ја прифаќа улогата на поранешна слугинка на Жил или улогата на љубовница. Притоа, во првиот случај, таа би добила мал износ пари, додека во вториот случај би останала со празни раце. Очајната Софија бара помош од нејзината познаничка, продавачката на хартија г-ѓа Шампањ, која утредента ја придружува во настојувањето да го одоброволат нотарот Ле Понсар. Меѓутоа, тој се однесува сосема студено кон молбите на двете жени, ососбено поради тоа што претходната вечер потрошил многу пари на една жена. Така, Ле Понсар ја зема целата покуќнина од станот на покојниот Жил и безмислосно ја исфрла Софија од станот, давајќи ѝ само мал износ пари, а потоа, тој се враќа во Бошан. По една недела, господинот Ламбоа му покажува писмо од г-ѓа Шампањ во кое таа го известува дека Софија имала спонтан абортус при што таа умрела. Ле Понсар студено го фрла писмото во огнот.
Долен Михољац

Долен Михољац (хрватски: ''Donji Miholjac'') — град во Хрватска. Градот се наоѓа во историско-географската област Славонија, а административно е дел од Осиечко-барањската жупанија. Градот се наоѓа на реката Драва во близина на границата со Унгарија.
1 Население
Градот, според пописот од 2011 година, имал население од 9.491 жител, од кои 95% биле Хрвати.
2 Населени места
Во Општина Долен Михољац се наоѓаат следниве населени места:* Долен Михољац, жители: 6,240
* Голинци, жители: 431
* Михољачки Пореч, жители: 183
* Подгајци Подравски, жители: 651
* Радиковци, жители: 292
* Ракитовица, жители: 868
* Свети Ѓураѓ, жители: 826
Ѓаково

Ѓаково (хрватски: Đakovo) — град во Хрватска. Градот се наоѓа во историско-географската област Славонија, а административно е дел од Осиечко-барањската жупанија. Според пописот од 2011 година, градот имал население од 19.491 жител.
1 Географија
Ѓаково се наоѓа на 37 км југозападно од Осиек и на 34 км југоисточно од Нашице. Просечната надморска висина на градот е 111 метри. Градот се наоѓа во близина на главниот автопат.
2 Население
Општина Ѓаково имала население од 27.745 жители според пописот од 2011 година, и ги опфаќа следниве населени места:* Будровци, 1,260 ж.
* Ѓаково, 19.491 ж.
* Ѓурѓанци, 425 ж.
* Ивановци Горјански, 580 ж.
* Кушевац, 1,028 ж.
* Нови Перковци, 246 ж.
* Пишкоревци, ,907 ж.
* Селци Ѓаковачки, 1,796 ж.
* Широко Поле, 1,012 ж.
3 Збратимени градови
Ѓаково е збратимен со:
* Макарска, Хрватска
* Сињ, Хрватска
* Томиславград, Босна и Херцеговина
* Малгерсдорф, Германија
* Кирхентумбах, Германија
ИЛИ врата

ВЛЕЗ, ИЗЛЕЗ
A, B, A ИЛИ B
0, 0, 0
0, 1, 1
1, 0, 1
1, 1, 1
ИЛИ врата, ИЛИ коло или ИЛИ капија (|OR gate) – дигитална логичка врата која извршува логичка дисјункција, нејзиниот излез ја следи таблицата на вистинитоста прикажана на десната страна. Логичка единица „1“ се добива ако кој било од влезовите е во состојба на логичка „1“.
Едноставен пример на логичката функција ИЛИ се 2 прекинувачи паралелно споени со батерија и светилка во струјно коло. Ако кој било од двата прекинувачи е вклучен (логичка „1“), струјата може да тече низ светилката.
1 Математичко-логичко разгледување
Видете ја статијата Логичка дисјункција.
2 Симболи
Постојат 3 симбола за ИЛИ коло, обичен („воен“, „американски“), европски или правоаголен (ИЕЦ) и ДИН симбол.
''Обичен ИЛИ симбол (воен, американски)'', ''Правоаголен или европски симбол'', ''ДИН симбол''
3 Изведби
3.1 Алтернативи
Доколку на располагање нема ИЛИ коло, истото може да се изведе од НИ или НИЛИ кола, бидејќи НИ и НИЛИ колата се сметаат за „универзални кола“, што значи дека истите може да се користат за да се изведат сите други.
Барано коло, Изведба со НИ кола, Изведба со НИЛИ кола
4 Хардверски опис и распоред на пиновите
ИЛИ колата се основни логички кола и како такви постојат во ТТЛ и CMOS изведба како интегрални кола. Интегралното коло 4071 од CMOS серијата 4000 составено е од четири независни ИЛИ врати со по два влеза.
Исто така постојат интегрални кола со ИЛИ врати со 3 и 4 влеза.
* 4075: Трикратна ИЛИ врата со по 3 влеза
* 4072: Двократна ИЛИ врата со по 4 влеза
5 Поврзано
* И врата
* НИ врата
* НИЛИ врата
* ЕКСИЛИ врата
* ЕКСНИЛИ врата
* НЕ врата
* Логичко коло
Нашице

Нашице (хрватски: ''Našice'') — град во Хрватска. Градот се наоѓа на падините на планината Крндија во историско-географската област Славонија. Административно градот е дел од Осиечко-барањската жупанија. Нашице се наоѓа на 51 км југозападно од Осиек.
1 Географија
Градот се наѓа на 51 км од Осиек, главниот трговски и културен центар на Славонија. Нашице лежи на падините на планината Крндија.
2 Демографија
Според пописот од 2011 година, Нашице имал население од 7.888 жители, а целата општина Нашице имала население од 16,224 жители, од кои 88% се Хрвати.
3 Населени места
Во општина Нашице се наоѓаат следниве населени места:
* Брезик Нашички, жители: 352
* Церемошњак, жители:108
* Црна Клада, жители: 0
* Градац Нашички, жители: 153
* Границе, жители: 109
* Јелисавец, жители: 1,265
* Лаѓанска, жители: 302
* Лила, жители: 195
* Лонџица, жители: 190
* Маклошевац, жители: 130
* Марковац Нашички, жители: 1,586
* Мартин, жители: 1,077
* Нашице, жители: 7,888
* Полубаше, жители: 17
* Рибњак, жители: 51
* Розмаеровац, жители: 25
* Велимировац, жители: 1,129
* Вукоевци, жители: 914
* Зољан, жители: 733
Липик

Липик (хрватски: ''Lipik'') — град во Хрватска. Градот се наоѓа во историско-географската област Славонија, а административно е дел од Пожешко-славонската жупанија.
1 Население
Општина Липик, според пописот од 2011 година, има население од:* Антуновац, жители: 363
* Белановац, жители: 12
* Брекинска, жители: 126
* Брезине, жители: 221
* Бујавица, жители: 33
* Буковчани, жители: 17
* Добровац, жители: 358
* Долен Чаглиќ, жители: 266
* Филиповац, жители: 373
* Гај, жители: 324
* Горен Чаглиќ, жители: 19
* Јагма, жители: 41
* Јапага, жители: 174
* Клиса, жители: 73
* Корита, жители: 9
* Ковачевац, жители: 29
* Кукуњевац, жители: 233
* Липик, жители: 2,258
* Ливаѓани, жители: 7
* Марино Село, жители: 312
* Полјана, жители: 547
* Рибњаци, жители: 34
* Скендеровци, жители: 4
* Стрижичевац, жители: 18
* Субоцка, жители: 12
* Шеовица, жители: 307
Винковци

Винковци (хрватски: ''Vinkovci'') — град во Хрватска. Градот е дел од историско-географската област Славонија, а административно е дел од Вуковарско-сремската жупанија. Според пописот од 2011 година, градот имал население од 35,312, и со тоа Винковци е најголем град во жупанијата. Во околината на градот има поголем број села, па така Винковци е еден вид транспортен и трговски центар на регионот. Винковци е познат по тоа што е локација на главниот настан на романот Убиство во Ориент-експрес од Агата Кристи.
1 Географија
Виковци се наоѓа во источниот дел на Славонија, на 19 км југозападно од Вуковар, 24 км од Жупања и 43 км јужно од Осиек. Градот се наоѓа во рамница на реката Босут на надморска висина од околу 90 м.
2 Демографија
Според пописот од 2011 година, градот имал 35.312 жители, а етничкиот состав бил:* Хрвати, 92.35%
* Срби, 4.87%
* Унгарци, 0.46%
* друго, 2.32%
3 Збратимени градови
Винковци е збратимен со следниве градови:
4 Наводи
*
Котлина

Котлина — вдлабнатина во Земјината кора во облик на рамнина опкружена со планини, често со отворени делови низ кои минува река.
1 Поделба на котлините
По настанокот, котлините можат да бидат тектонски (спуштање на Земјината кора), леднички (спустови меѓу моренски ридови), вулкански (калдери, кратери), ероизвни, карстни, вечнозамрзнати (термокарстни), ветрообразувани, налегнати (суфозиони) и од мешано потекло.
Котлините во дното на океанот се нарекуваат океански котлини и можат да бидат рабни или длабокоморски.
''Тектонските котлини'' настануваат со спуштање на земјиштето во релјефот на Земјината површина. Спуштањето може да биде предизвикано од радијални тектонски движења, при што котлините тогаш претставуваат ровови, или со тангенцијални движења, при кои настанатите котлини се синклинали. Сите тие често имаат зарамнето дно, како производ на таложење на материјал.
''Ерозивните котлини'' настануваат со речна ерозија, на местата каде речните долини прават странично разјадување на теренот. Ова поточно се тековноразјадувачки (флувијално-денудациони) проширувања на долината. Најпознат пример за ваква котлина е Мариовската.
2 Котлини во Македонија
Македонија има 24 ''котлински целини'' со поголем број полиња, предели и краеви кои често се сметаат за одделни котлини (на пр. Охридската или Делчевската). Со оглед на староста и начинот на образување, во земјата постојат типични котлини (простори ограничени со водоразделни линии, кои ги сечат речните текови на најпогодни места на клисурите и сатеските); речни ерозивни проширувања, тектонски ровови и полиња. Обично се наоѓаат крај речните долини. За најголема котлина во Македонија се смета Пелагонија, иако обично се смета за сложенка од повеќе делови.
Ова се котлинските целини во Македонија, дадени со површините што ги зафаќаат:
Бр., Котлина, Површина
1, Гевгелиско-валандовска Котлина, 1000,1
2, Тиквешка Котлина, 2518,4
3, Дојрански Ров, 75,4
4, Велешка Котлина, 1166,1
5, Скопска Котлина, 1924,2
6, Струмичко-радовишка Котлина, 1482,8
7, Овчеполска Котлина, 2162,0
8, Кумановска Котлина, 1315,9
9, Кочанска Котлина, 1020,1
10, Кривопаланечка Котлина, 768,0
11, Полошка Котлина, 1475,2
12, Поречка Котлина, 944,6
13, Мариовска Котлина, 897,3
14, Беровско-делчевска Котлина, 1102,6
15, Дебарско-реканска Котлина, 973,3
16, Охридско-струшка Котлина, 1318,3
17, Кичевска Котлина, 874,2
18, Битолско Поле (Пелагонија), 1492,7
19, Прилепско Поле (Пелагонија), 943,8
20, Демирхисарска Котлина, 645,3
21, Преспанска Котлина, 558,8
22, Кривопаланечка Котлина, 91,9
23, Гниланска Котлина, 36,6
24, извор на Дворска Река, 129,7
3 Поврзано
* Слив
* Кањон
* Клисура
* Океанска котлина
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Доленци

Свети Ѓорѓи (позната и како Свети Ѓорѓија) — главна селска црква во битолското село Доленци.
1 Местоположба
Црквата е сместена од десната страна на патот кон селото Гопеш.
2 Историја
Црквата постоела во месноста Старо Село, каде некогаш се наоѓало селото Доленци. Ова село пропаднало и црквата во 1957 година, како што забележал Јован Трифуноски била во рушевини. Црквата била долга 8, а широка 5 метри. Била изградена од камен лепен со кал. Само јужниот ѕид останал во височина од 3 метри, каде бил зачуван и прозорец. Според други извори, црквата е од век и била обновена најпрвин во 1926 година и потоа реновирана во 1960-тите години.
Црквата била обновена во 1996 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Доленци
* Преспанско-пелагониска епархија
* Ресенско архијерејско намесништво
* Прва ресенска парохија
Беровско-делчевска Котлина

Беровско-делчевска Котлина — котлинска целина во просторот на горниот тек на реката Брегалница до езерото Калиманци во Истибањската Клисура. Ограничен е со водоразделните линии по планините и разгранците на: Осогово, Влаина, Малешевските Планини, Плачковица, Обозна и Голак.
Зафаќа вкупна површина од .
Лежи на надморска височина од 400 до 2.100 м, но во најголем дел (над 85%) е на висина од 600 до 1.200 м. Просторот е сочинет од две посебни морфолошки целини. Едната е Беровската Котлина или како област, позната под името Малеш, а втората Делчевската Котлина, позната под името Пијанец. Двете се разделени со возвишението на Бејаз Тепе (1.348 м) и клисурата на Брегалница во непосредна близина.
Рамничарскиот релјеф е незначително застапен поради трајно присуство и смена на ниски ридови. Оттаму во Малеш 90% од ридестиот релјеф е сместен од 800 до 1000 м. Во Малеш превладува планинскиот, а во Пијанец ридестиот релјеф.
1 Поврзано
* Малеш
* Пијанец
Кривопаланечка Котлина

Кривопаланечка Котлина — котлинска целина во североисточна Македонија ограничена со водоразделната линија која започнувајќи од клисурестиот дел на Крива Река кај селото Кетеново се протега преку превојот Страцин по ограноците на Козјак, Герман, Билина, преку превојот Деве Баир и Осоговските Планини. Зафаќа вкупна површина од , од кои се рамничарски, претежно на надморска висина од 400-600 м.
1 Поделба
Пониските предели се делат на Кривопаланечка и Славишка депресија. Во втората од особено значење е големото Славишко Поле со историско-географската област Славиште.
2 Поврзано
* Славиште
* Кривопаланечки дијалект
Гевгелиско-валандовска Котлина

Гевгелиско-валандовска Котлина — котлина во областа Бојмија, Јужна Македонија и преку границата со денешна Грција. Ограничена е со водоразделните линии по планините Кожуф, Марјанска, Плауш, Беласица, Боска и Карабалија. Се простира по течението на Вардар од селото Удово на север до Циганската Клисура на југ, која се наоѓа во Кукушкиот Округ, Егејска Македонија. Котлината зафаќа вкупна површина од , а се протега на надморска височина од 46 до 2.100 м. Ова е едно од најтоплите места во Р Македонија; се одликува со изменетосредоземноморска клима со средногодишна темепратура од и годишни врнежи од 694,6 мм.
1 Поделба
* Валандовско Поле — на надморска височина од 50 до 200 м и зафаќа
* Гевгелиско Поле — на надморска височина од 46-200 м и зафаќа
2 Плавини
Поради големата висинска меѓу дното на котлината и највисоките делови на Кожуф, реките носат големи количини материјал, кој го таложат во облик на плавини. Особено се истакнуваат геолошки поновите плавини на реките Конска, Кованска и Серменинска, на кои се расположени населени места.
3 Ридови
Котлината има повеќе ридови високи од 30 до 50 м. Позабележителни се:
* Вардарски Рид кај железничката станица
* Мрзенечко Брдо кај с. Мрзенци
* Рудина Чука кај с. Стојаково
* Голо Брдо кај некогашното с. Побрегово
* Литивка кај с. Богородица
4 Поврзано
* Бојмија
* Циганска Клисура
Кутјево

Кутјево (хрватски: ''Kutjevo'') — град во Хрватска. Кутјево се наоѓа во историско-географската област Славонија, а административно е дел од Пожешко-славонската жупанија. Според пописот од 2011 година градот имал население од 2.440 жители, а целата општина 6.247 жители.
1 Население
Поделено по населени места, населението на општина Кутјево е:* Бектеж, жители: 388
* Белишевац, жители: 112
* Цигленик, жители: 143
* Феровац, жители: 103
* Грабарје, жители: 490
* Градиште, жители: 152
* Хрњевац, жители: 174
* Кула, жители: 331
* Кутјево, жители: 2,440
* Лукач, жители: 150
* Митровац, жители: 133
* Овчаре, жители: 123
* Пореч, жители: 119
* Шумановци, жители: 139
* Томиновац, жители: 164
* Вење, жители: 98
* Ветово, жители: 988
Плетерница

Плетерница (хрватски: ''Pleternica'') — град во Хрватска. Плетерница се наоѓа во историско-географската област Славонија, а административно е дел од Пожешко-славонската жупанија. Општина Плетерница, според пописот од 2011 година, имала население од 11.323 жители, а само во градот имало 3.418 жители.
1 Местоположба
Плетерница се наоѓа на 12 км југоисточно од Пожега, во Пожешката долина. Самото гратче се наоѓа на сливот на реката Лонџа во Орљава, во подножјето на планината Пожешка Гора. Градот се наоѓа на надморска височина од околу 153 метри.
2 Население
Според пописот од 2011 година, општината имала население од 11.323 жители во 38 населени места:* Ашиковци, жители: 91
* Билице, жители: 188
* Блацко, жители: 226
* Брѓани, жители: 49
* Бресница, жители: 218
* Бродски Дреновац, жители: 686
* Бучје, жители: 318
* Бук, жители: 192
* Бзеница, жители: 96
* Ќосинац, жители: 54
* Фркљевци, жители: 345
* Градац, жители: 937
* Кадановци, жители: 213
* Калиниќ, жители: 59
* Кнежци, жители: 61
* Коморица, жители: 188
* Кузмица, жители: 454
* Лакушија, жители: 78
* Мали Билач, жители: 21
* Михаљевиќи, жители: 2
* Новоселци, жители: 195
* Плетерница, жители: 3,418
* Плетернички Михаљевци, жители: 15
* Полоје, жители: 87
* Пожешка Копривница, жители: 246
* Ратковица, жители: 224
* Ресник, жители: 307
* Сесвете, жители: 128
* Средно Село, жители: 285
* Сулковци, жители: 537
* Свилна, жители: 139
* Трапари, жители: 178
* Тулник, жители: 22
* Весела, жители: 159
* Вишковци, жители: 234
* Врчин Дол, жители: 2
* Заграѓе, жители: 492
* Зарилац, жители: 176
Оток (Славонија)

Оток (хрватски: ''Otok'') — град во Хрватска. Градот се наоѓа во историско-географската област Славонија, а административно е дел од Вуковарско-сремската жупанија. Според пописот од 2011 година градот имал 4,694 жители.
1 Население
Општина Оток имала население од 6.343 жители, од кои 4.694 жители во Оток а 1.649 во селото Комлетници. Според пописот, 99.31% од населението се изјасниле како Хрвати.
Гнасотијата и бесот (филм од 2000)

„Гнасотијата и бесот“ (англиски: ''The Filth and the Fury'') — британски документарен филм од 2000 година, во режија на Џулиен Темпл. Во филмот настапуваат: Пол Кук, Стив Џонс, Џон Лајдон, Глен Матлок, Сид Вишис, Малколм Мекларен, итн.
1 Содржина
Во филмот се зборува за кратката историја на легендарната панк-рок група „Секс пистолс“. Притоа, членовите на групата и нивниот менаџер зборуваат за политичкиот амбиент во Англија, во средината на 1970-тите, кога била создадена групата, за новата супкултура, за модните трендови, итн. Исто така, тие ги опишуваат настаните кои довеле до формирање на групата, нивниот молскавичен успех, проблемите со издавачките куќи, медиумите, полицијата и јавноста, меѓучовечките односи во групата, проблемите со дрогата, трагичниот крај на Сид Вишис и распадот на групата за време на нивната американска турнеја.
Слатина (Хрватска)

Слатина (хрватски: ''Slatina'') — град во Хрватска. Слатина се наоѓа во западниот дел на историско-географската област Славонија, поточно во регионот Подравина. Административно Слатина е дел од Вировитичко-подравската жупанија. Слатина е на 29 км од Вировитица и на надморска височина од 127 м.
1 Население
Населението на градот Слатина, според пописот од 2011 година, е 10,152, а целокупното население на општина Слатина е 13,609:* Бакиќ, жители: 537
* Бистрица, жители: 165
* Долни Мељани, жители: 259
* Голениќ, жители: 22
* Горни Михољац, жители: 304
* Иванбриег, жители: 30
* Козице, жители: 511
* Лукавац, жители: 99
* Марково, жители: 131
* Мединци, жители: 200
* Нови Сенковац, жители: 301
* Радосавци, жители: 99
* Сладоевачки Луг, жители: 90
* Сладоевци, жители: 730
* Слатина, жители: 10,208
Според истиот попис, 85.5% биле Хрвати.
Раец (река)

Раец — река меѓу планините Бабуна и Дрен во средно-јужниот дел на Македонија. Реката е лева притока на Црна Река. По оваа река наречена историско-географскаста област Раец.
1 Течение
Реката извира на североисточните падини на планината Дрен, на надморска височина од 1.550 м. Настанува од две реки: Свињарница (под ова име е позната во горниот тек) и Церешевик. Нејзиното течение е во североисточен правец до Фаришката Клисура, а потоа свртува кон југоисток и во Црна Река се влева од нејзината лева страна кај селото Шивец на надморска височина од 154 м. Реката тече источно од превојот Плетвар, покрај патот Плетвар-Градско, во пределот на областа Раец.
2 Хидрографија
Реката е долга 33 км и нејзиниот тек има релативен пад од 42,3 ‰. Нејзиното сливно подрачје зафаќа вкупна површина од .
3 Галерија
4 Поврзано
* Раец — област
* Раец — село
* Дрен — планина
* Црна Река
Свет крст (Лера)

Свет крст — крст сместен на рид над селото Лера, во областа Ѓават-Кол. Околу крстот се наоѓа уреден простор и трпезарија, а на самата плоча стои дека е наречен „Свети Никола“, како што се нарекува главната селска црква во Лера.
Крстот бил подигнат во 2008 година од страна на дарители, мештани и иселеници.
1 Галерија
Мазник

Мазник, колпите, колпиде или вртена пита — традиционално македонско јадење, коешто се состои од тенки слоеви на кори, полнети со сирење, јајца, праз, киселец. Во југозападна Македонија во Битолско, Прилепско и Охридско, вообичаено се подготвува мазник со паричка за Василица.
1 Поврзано
* Бурек
* Пита
Булит (филм од 1968)

„Булит“ (англиски: ''Bullitt'') — американски филм од 1968 година, во режија на Питер Јејтс, според сценариото на Алан Трастмен и Хари Клајнер, засновано врз романот „Немиот сведок“ на Роберт Л. Пајк. Во главните улоги настапуваат: Стив Меквин, Роберт Вон, Жаклин Бисет, Дон Гордон, Роберт Дувал, Сајмон Оукленд и Норман Фел. Со улогата во овој филм, Меквин преку ноќ се стекнал со голема слава, играјќи го ликот на груб и асоцијален полицаец што ќе остане како модел за подоцнежниот лик на Валканиот Хари. филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во две категории, а ја освоил онаа за најдобра монтажа. Во 2007 година, филмот бил зачуван во Националниот филмски регистер на САД.
1 Содржина
Џони Рос е мафијашки поткажувач, кој на своите шефови им украл два милиона долари и одлучил да сведочи против нив. Бидејќи тој има непосреден контакт со мафијашките шефови, сенаторот Челмерс (го игра Вон) сака да го искористи неговото сведочење за да си ја унапреди својата кариера. Заштитата на сведокот полицискиот капетан Сем Бенет (го игра Оукленд) му ја доверува на искусниот детектив Френк Булит (го игра Меквин), кој помислува дека задачата ќе биде лесна. Рос живее во една соба во евтин хотел, а Френк го посетува заедно со својот ортак Делјети (го игра Гордон), кој пак ангажира друг детектив да го чува Рос во собата. Меѓутоа, веќе утредента, двајца непознати упаѓаат во собата и пукаат во Рос и во детективот. Потоа, истиот убиец оди во болницата каде лежи Рос, со намера да го убие, но Булит го забележува и почнува да го брка. Набргу, Рос умира, а Булит го сокрива неговиот труп, додека Челмерс упорно го бара својот сведок. Наспроти заканите, Булит почнува сопствена истрага и најпрвин ја предизвикува смртта на убиецот на Рос, а потоа следејќи еден телефонски разговор, доаѓа во хотелот каде е сместена девојката на Рос, но неа ја пронаоѓа мртва. Тука, Булит открива едно изненадување: убиениот човек во хотелот не е вистинскиот мафијашки поткажувач, туку тој искористил друг човек за да побегне. Во последен миг, Булит го наоѓа вистинскиот човек во аеродромот и по кратка брканица успева да го убие. Така, Челмерс останува без својот важен сведок.
Дебарско-реканска Котлина

Дебарско-реканска Котлина — котлинска целина во Западна Македонија која го опфаќа просторот на Дебарската Котлина заедно со сливното подрачје на Радика и соседниот дел од сливното подрачје на Црн Дрим помеѓу Глобочичката Клисура и браната на Дебарското Езеро. Теренот има големи висински разлики (од 450 до 2.753 м), што се должи на високите планини кои ја обиколуваат котлината.
1 Опфат
Котлината е ограничена со водоразделните линии по масивите и ограноци на планините Крчин, Дешат, Кораб, Шар Планина, Бистра, Стогово и Јабланица. Зафаќа вкупна површина од .
2 Поделба
Според морфологијата, како посебни просторни целини во Дебарско-реканската Котлина се издвојуваат следниве подрачја:* Дримкол
* Дебарско Поле
* Долна Река
* Горна Река
* Мала Река
* Мавровска Котлина
3 Поврзано
* Југозападен Регион
* Дебарско Езеро
* Мавровско Езеро
Бели Манастир

Бели Манастир или Бел Манастир (хрватски: ''Beli Manastir'') — град во источна Хрватска. Бел Манастир е дел од историско-географската област Барања, дел од Подунавје. Административно, градот е дел од Осиечко-барањската жупанија.
1 Географија
Град Бел Манастир е составен од 4 населени места:* Бел Манастир, жители: 8,049
* Брањин Врх, жители: 993
* Шеќерана, жители: 540
* Шумарина, жители: 486
2 Население
2.1 1910
Според пописот од 1920 годинам градот имал население од 2,447 жители::* Германци – 1,496 (61.1%)
* Срби – 478 (19.5%)
* Унгарци – 443 (18.1%)
* Хрвати – 6 (0.24%)
* друго– 24 (0.98%)
2.2 1929
Според пописот од 1929 година, градот имал:
*Унгарци – 33.8%
*Германци – 32.6%
*Хрвати – 18.8%
*Срби – 12%
2.3 1981
Според пописот од 1981 година, градот имал:
* Хрвати – 19,136 (35.83%)
* Срби – 12,857 (24.07%)
* Унгарци – 9,920 (18.57%)
* Југословени – 8,850 (16.57%)
* Словенци – 353 (0.66%)
* Црногорци – 276 (0.52%)
* Роми – 262 (0.49%)
* Муслимани – 82 (0.15%)
* Албанци – 56 (0.11%)
* Македонци – 45 (0.08%)
2.4 2001
Според пописот од 2001 година, градот имал население од 8,671, а општината 10,986. Етничкиот состав бил:*Хрвати = 6,085 (55.39%)
*Срби = 2,920 (26.58%)
*Унгарци = 933 (8.49%)
*Роми = 153 (1.39%)
*Германци = 122 (1.11%)
;Етнички состав во населба
;Етнички состав во град
3 Познати личности
* Александра Пријовиќ, српска пејачка
* Милан Кашанин, српски историчар на уметност, уметнички критичар, писател, историчар на литература и културен работник
* Душко Костиќ, ромски активист и културен работник во Хрватска
Поречка Котлина

Поречка Котлина или само ''Порече'' — котлина во Западна Македонија, по средното течение на реката Треска помеѓу Бродската и Шишевската Клисура, ограничен со водоразделните линии на планините Песјак, Челојца, Сува Гора, Караџица, Даутица и Бушева Планина.
Претставува депресија со морфологија на речно ерозивно проширување. Зафаќа површина од . Заради морфологијата и морфотруктурата на просторот, истиот скоро во целост се издвојува како планински релјеф протегајќи се на надморска височина од 350 до 2.540 м.
1 Делови
Котлината е сместан во историско-географската област Порече и морфолошки се двои на два посебни дела или подобласти:
* Горно Порече
* Долно Порече
2 Поврзано
* Порече
* Кичевско-поречки дијалект
Пакрац

Пакрац (хрватски: ''Pakrac'') — град во Хрватска. Пакрац се наоѓа во историско-географската област Славонија, а административно е дел од Пожешко-славонската жупанија. Според пописот од 2011 година, општината Пакрац имала население од 8.460 жители, а само градот 4.842 жители.
1 Население
Според пописот од 1991 година, општина Пакрац (денес Пакрац и Липик) имала:
вкупно, Срби, Хрвати, Југословени, други
27,589, 12,813 (46.44%), 9,896 (35.86%), 1,346 (4.87%), 3,534 (12.80%)
Според пописот од 2011, општина Пакрац имала:
вкупно, Хрвати, Срби, други
8,460, 6,168 (72.91%), 1,340 (15.84%), 952 (11.25%)
2 Населени места
Во општина Пакрац се наоѓаат следниве населени места:* Бадљевина, жители: 733
* Батињани, жители: 38
* Белајци, жители: 0
* Бранешци, жители: 48
* Брусник, жители: 19
* Бучје, жители: 17
* Цицваре, жители: 0
* Цикоте, жители: 7
* Дереца, жители: 13
* Долен Обриеж, жители: 235
* Долна Шуметлица, жители: 6
* Долни Граховљани, жители: 33
* Драговиќ, жители: 64
* Главица, жители: 12
* Горен Обриеж, жители: 81
* Горна Шуметлица, жители: 65
* Горни Граховљани, жители: 8
* Јаковци, жители: 0
* Капетаново Поле, жители: 35
* Котуриќ, жители: 11
* Крагуј, жители: 77
* Кричке, жители: 19
* Кусоње, жители: 308
* Липовац, жители: 0
* Мал Бановац, жители: 13
* Мали Будиќи, жители: 2
* Нов Мајур, жители: 104
* Омановац, жители: 147
* Ожеговци, жители: 34
* Пакрац, жители: 4,842
* Плоштине, жители: 108
* Поповци, жители: 10
* Прекопакра, жители: 1,066
* Пргомеље, жители: 1
* Рогуље, жители: 3
* Средни Граховљани, жители: 0
* Стар Мајур, жители: 24
* Шпановица, жители: 23
* Тисовац, жители: 4
* Торањ, жители: 75
* Велики Бановац, жители: 171
* Велики Будиќи, жители: 4
Фирстенберг (Везер)

Фирстенберг (|Fürstenberg) — општина во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Се наоѓа на реката Везер во областа Везерско Средногорје, близу градовите Хекстер и Холцминден. Фабриката за порцелан во Фирстенберг, основана во 1747 година, е трета најстара од таков вид во Германија.
Коеј

Во старогрчката митологија, Коеј (|Κοῖος, ''Којос'', "прашање") бил еден од Титаните, џиновските синови и ќерки на Уран (Небото) и Геја (Земјата). Негов еквивалент во латинската поезија—иако слабо се појавува во римската митологија—бил Полиј, олицетворение на небесната оска околу која се врти рајот.
1 Митологија
Како повеќето Титани, Коеј немал активна улога во старогрчката религија - се појавува само во списокот на Титани—ама првенствено бил значаен за неговото поколение Со неговата сестра, "блескавата" Феба, Коеј ги добил децата Лето и Астерија. Иако не е експлицитно објаснето, Лелант се кажува како син на Коеј. Лето со Зевс (синот на титаните Крон и Реја) ги зачнала и ги родила Артемида и Аполон.
Ако се знае дека Феба ја симболизира пророчката мудрост а Коеј ја претставува разумната интелигенција, двајцата заедно можеби го сочинувале целото знаење во космосот. Заедно со другите Титани, Коеј бил победен за време на Титаномахијата од страна на Зевс и потоа фрлен во Тартар. Затворен во Тартар, Коеј полудел и ги скинал синџирите сакајќи да побегне од подземјето, но бил запрен во намерата од страна на Кербер.
Црква „Св. Никола“ - Лера

Свети Никола — главна селска црква во битолското село Лера, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село. Во дворот на црквата се наоѓаат и самите селски гробишта. До црквата води асфалтен пат.
2 Историја
Црквата била подигната за време на отоманскиот период, најверојатно во 1831 година и последен пат била реновирана во 2001 година.
3 Архитектура
Црквата е еднокорабна градба. Нејзината состојба е добра, освен што се забележува влага во долната зона на северниот ѕид.
Во 2001 година на црквата било извршено конструктивно зајакнување со армирано-бетонска конструкција, бил поставен под од камени плочи и бил заменет покривот, со што се нарушила автентичноста на црквата.
3.1 Фрескоживопис
Sидното сликарство е од понов период, односно црквата била живописана во 2001 година од страна на Никола Крнчев и Раде Најдовски од Битола. Тоа е во добра состојба.
4 Галерија
5 Поврзано
* Преспанско-пелагониска епархија
* Ресенско архијерејско намесништво
* Прва ресенска парохија
Ораховица

Ораховица (хрватски: ''Orahovica'') — град во Хрватска. Градот се наоѓа во западниот дел на историско-географската област Славонија, поточно во регионот Подравина. Градот се наоѓа на падните на планината Папук, а административно е дел од Вировитичко-подравската жупанија. Како град бил именуван во 1997 година.
1 Население
Според пописот од 2011 година, Општина Ораховица имала население од 5,304 жители, од кои:* Биељевина Ораховачка, жители: 37
* Црквари, жители: 128
* Долци, жители: 286
* Полна Пиштана, жители: 239
* Дузлук, жители: 163
* Горна Пиштана, жители: 5
* Карловац Феричаначки, жители: 12
* Кокочак, жители: 14
* Магадиновац, жители: 11
* Нова Јошава, жители: 182
* Ораховица, жители: 3,954
* Стара Јошава, жители: 240
* Шумеѓе, жители: 33
Според истиот тој попис, 87% биле Хрвати.
Град Ораховица
#F5DEB3" година, #C2B280" 2001, #C2B280" 1991, #C2B280" 1981, #C2B280" 1971, #C2B280" 1961
Хрвати, 3,519 (82.56%), 2,999 (69.51%), 2,593 (64.74%), 2,587 (76.26%), 2,453 (80.82%)
Срби, 478 (11.21%), 771 (17.87%), 618 (15.43%), 604 (17.80%), 495 (16.30%)
Југословени, 0, 218 (5.05%), 649 (16.20%), 118 (3.47%), 19 (0.62%)
друго, 265 (6.21%), 326 (7.55%), 145 (3.62%), 83 (2.44%), 68 (2.24%)
#F5DEB3" total, 4,262, 4,314, 4,005, 3,392, 3,035
Охридско-струшка Котлина

Охридско-струшка Котлина — котлинска целина во југозападна Македонија и прекуграничите предели во Албанија. најмногу го зафаќа просторот на басенот на Охридското Езеро. Тектонски предиспонирана котлината е ограничена со водоразделните линии по планините: Стогово со Караорман, Илинска и Плакенска, Галичица, Мокра и Јабланица. Изземајќи ја водната површина на езерото, котлината зафаќа . Рамничарските предели лежат на надморска височина од 600 до 800 м и зафаќа , од кои речиси половината се во појасот од 690 до 700 м.
1 Поделба
Според морфологијата, како посебни просторни целини во Охридско-струшката Котлина се издвојуваат следниве подрачја:
1.1 Охридско Поле
Граница на населени места: сите во општина Охрид (освен селото Подмоље*)
1.2 Струшко Поле
Граница на населени места:
* Општина Струга (источно од р. Црн Дрим и јужно од Малесија, поточно од с. Присовјани)
* Општина Дебрца (селата Климештани, Мешеишта, Волино, Требеништа, Алистрати, Горенци и Оровник)
* Општина Охрид (селото Подмоље*)
1.3 Поградечко Поле
Граница на населени места:
* селата Пешкопеја, Аларуп, Братомир, Блаца, Черава, Лешница, Брагожда, Стропица, Тушемишта, Загоричани, Завраска, Ремен, Вртово, Старово, Поградец, Мамулишта, Червенака, Одуништа, Пишкупат, Бучица и Лин
1.4 Дебрца (поделена на Горна, Средна и Долна)
Граница на населени места:
* Општина Дебрца (сите села кои не се вклучени како дел од Струшко Поле, поточно тие во историско-географската област Дебрца)
2 Забелешка
''*во се спомнува: „Народната носија на Оровник и Подмолје е иста како и во соседните села: Горенци, Волино и Мислешево, т.е. е слична на носијата од струшките полски села.“''
3 Поврзано
* Горичко Поле
Мурско Средишќе

Мурско Средишќе (хрватски: ''Mursko Središće'', а локално ''Mursko Središče'') — најсеверен град во Хрватска. Градот е дел од историско-географската област Меѓимурје, а административно е дел од Меѓимурската жупанија. Градот воедно е еден од најстарите населени места во жупанијата. Вкупното население на градот според пописот од 2011 година е 3,444 жители, и има вкупна површина од 34 км<sup>2</sup>. Градот се наоѓа на реката Мур, која е граница меѓу Хрватска и Словенија.
1 Население
Општината Мурско Средишќе имала население од 6307 жители според попсиот од 2011 година:* Хлапчина, жители: 676
* Крижовец, жители: 631
* Мурско Средишќе, жители: 3,444
* Пекленица, жители: 1,217
* Штруковец, жители: 339
Историско население на градот Мурско Средишќе:
* 1771 &mdash; 412
* 1802 &mdash; 586
* 1857 &mdash; 938
* 1900 &mdash; 1420
* 2003 &mdash; 3600
Прелог (Хрватска)

Прелог (хрватски: ''Prelog'', а локално ''Prilok'') —град во северна Хрватска. Градот е дел од историско-географската област Меѓимурје, а административно е дел од Меѓимурската жупанија. Општина Прелог имала население од 7,815 жители според пописот од 2011 година, а само градот 4.324 жители. Чаковец е на 16 км западно од градот.
1 Население
Општина Прелог имала население од 7815 жители според пописот од 2011 година:* Цирковљан, жители: 818
* Чеховец, жители: 720
* Чуковец, жители: 332
* Драшковец, жители: 595
* Хемушевец, жители: 266
* Опоровец, жители: 425
* Оток, жители: 335
* Прелог, жители: 4,324
Бофцен

Бофцен (|Boffzen) — општина во округот Холцминден, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
Бофцен се наоѓа во областа Золинг, источно од Везер помеѓу градовите Хекстер на север и Беверунген на југ. Малата река Ротминде се влева во Везер кај Бофцен.
Патот на оружјето (филм)

Патот на оружјето (англиски: ''The Way of the Gun'') - американски филм од 2000 година, во режија на кристофер Мек Квори, кој е автор и на сценариото. Во главните улоги настапуваат: Рајан Филипе, Бенисио Дел Торо, Џулиет Луис и Џејмс Кан.
1 Содржина
Криминалците Паркер (го игра Филипе) и Лонгбау (го игра Дел Торо) дознаваат дека на една девојка (ја игра Луис) ќе ѝ бидат исплатени многу пари за да биде сурогат-мајка. Затоа, тие се договараат да ја грабнат девојката и за неа да бараат откуп. Меѓутоа, идните родители на бебето, исто така, се криминалци и започнуваат потрага по нив, следејќи ги дури до Мексико...
Хиперион (митологија)

Во старогрчката митологија, Хиперион (; |Ὑπερίων|Huperíōn, "Високиот") бил еден од дванаесетте Титани деца на Геја (Земја) и Уран (Небо или Рај) кој, предводен од Крон, го тргнал татко му Уран од престолот. Со неговата сестра, титанката Теја, Хиперион ги создал Хелиј (Сонцето), Селена (Месечината) и Еос (Зората).
1 Митологија
Синот на Хиперион, Хелиј, во многу митолошки дела се наведува како Хелиј Хиперион (el, "Високо сонце"). Во Одисеја на Хомер, во Теогонија на Хесиод и Хомеровата химна за Деметра, Сонцето по еднаш во секое од делата е наречено ''Хиперионидес'' (el, "''Син на Хиперион''"), а Хесиод со сигурност го замислува Хиперион како одвоено битие во другите дела. Во подоцнежната грчка литература, Хиперион секогаш се разликува од Хелиј. Хиперион е опишан со одлики на „Бог на мудроста и на светлината“ додека Хелиј подоцна станува физичка инкарнација на Сонцето. За Хиперион нема многу податоци во грчката култура и митологија и главно се појавува на списокот на дванаесетте Титани: ''"За Хиперион ни е кажано дека бил првиот кој, со внимание и набљудување, го разбрал движењето на сонцето и на месечината и на другите ѕвезди, како и на сезоните. Ги сфаќал овие тела и тие факти им ги кажал на другите и од таа причина го викале татко на овие тела откако почнал да зборува за нив и за нивната природа."''Хиперион многу малку или речиси воопшто не се спомнува во Титаномахијата, епот во кој Олимпијците ги победиле Титаните и ги фрлиле во Тартар.
Како татко на Хелиј, императорот Јулијан во Хиперион го гледал како „првиот принцип, макар што неговата релевантност во теургијата е непознатa.
Марширај или умри (филм)

Марширај или умри (англиски: ''March or Die'') - британски филм од 1977 година, во режија на Дик Ричардс, кој е автор и на сценариото, заедно со Дејвид Гудман. Во главните улоги настапуваат: Џин Хекман, Теренс Хил, Катрин Денев, Макс фон Сидов и Ијан Холм. Музиката за филмот ја компонирал Морис Жар.
1 Содржина
Фостер (го игра Хекман) е припадник на Легијата на странците кој е ангажиран да ги заштитува археолозите кои работат во Мароко на почетокот на XX век. Фостер бил учесник во Првата светска војна и сè уште го прогонуваат мрачните сеќавања од војната. Во блиското село, археолозите откриваат стара населба, но Арапите ја сметаат за свето место и племињата, предводени од Ел Крим (го игра Холм), заеднички ги напаѓаат легионарите.
Дом на АРМ (Струмица)

Дом на Армијата на Република Македонија — објект кој се наоѓа во Струмица, Македонија.
1 Местоположба
Објектот се наоѓа во Централниот Градски парк, на улицата „Благој Јанков Мучето“. Во дворот на објектот се наоѓа итн. Воен базен, тениски игралишта, картинг и мало паркче.
2 Историја
Објектот бил изграден во времето на СР Македонија и истиот бил познат како ''Дом на Југословенската Народна Армија'' (|Dom Jugoslovenske narodne armije) кога во него бил сместен гарнизонот на ЈНА во Струмица. Како елитен објект, во него обичните граѓани немале слободен пристап, туку дозвола за влез се обезбедувало преку пропусница која ја издавала управата на Домот и со неа можеле да уживаат во услугите на угостителскиот објект и на отворениот базен, на кој во лето свирел воениот вокално-инструментален состав и работела отворената тераса. Во дворот на задниот дел од објектот се наоѓало фудбалско игралиште каде се одржувале летни фудбалски турнири.
По осамостојувањето во 1991 година бил во сопственост на АРМ, но од 2005 година со згаснувањето на касарната во градот бил отстапен на Општина Струмица. Во 90-тите години, големата сала се користела како кино-сала, приредување на игранк додека денес се користи за разни културни манифестации, церемонии и седници на Општина Струмица.
Во следниот период, објектот бил на неколкупати реновирн, а за последен пат во 2017 година при посетата на бугарскиот премиер Бојко Борисов во Струмица.
Денеска, во објектот е сместен Секторот за локален економски развој при Општина Струмица, а работел и еден од факултетите на дисперзираните студии.
На 23 ноември 2017 година, во објектот била одржана прва меѓувладина седница на Бугарија и Македонија во рамките на Договорот за пријателство, добрососедство и соработка меѓу двете земји.
Конрад Менх

Конрад Менх (|Konrad Mönch; – ) — германски ботаничар и проофесор на Марбуршкиот универзитет од 1786 г. сè до неговата смрт.
Во 1794 г. го напишал делото ''Methodus Plantas horti botanici et agri Marburgensis'' посветено на растенијата во полињата и градините на Марбург.
Во 1802 г. му дал име на растението ''Gillenia trifoliata'' во прилог за месната растителност на Марбург. Воедно го именувал и родот ''Echinacea'' (1794).
Во негова чест е наречен ботаничкиот род ''Moenchia'' (исправена ѕвезденка) од семејството на каранфилите.
1 Поважни дела
*''Enumeratio plantarum indigenarum Hassiae praesertim inferioris, secundum methodum sexualem dispositarum'', 1777.
*''Methodus plantas horti botanici et agri marburgensis'', 1794 (неколку изданија).
*''Systematische Lehre von denen gebräuchlichsten Einfachen und zusammengesezten Arzney-Mitteln : zum Gebrauch Akademischer Vorlesungen'', 1795 &ndash; Систематска настава за простите и сложените лекарства; академски предавања.
*''Einleitung zur Pflanzen-Kunde'', 1798 &ndash; Вовед во ботаниката.