procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
23 јуни (родени)

47 п.н.е., Птоломеј XV Цезарион — последниот крал од Птоломејската династија.
1668, Џамбатиста Вико — италијански политички филозоф и реторичар.
1889, Ана Ахматова — руска и советска поетеса.
1899, Густав Крклец — хрватски писател.
1912, Алан Тјуринг — англиски математичар и пронаоѓач († 1954).
1915, Кузман Јосифовски - Питу — народен херој на Македонија.
1937, Марти Ахтисари — претседател на Финска.
1940, Вилма Рудолф — американска атлетичарка.
1941, Роберт Хантер — американски рок-музичар.
1955, Жан Тигана — француски фудбалер.
1955, Бранка Парлиќ — српска пијанистка.
1961, Ентоан Кар — американски кошаркар.
1961, Митар Суботиќ — југословенски и српски рок-музичар.
1965, Милош Бурсаќ — српски и југословенски фудбалер.
1972, Зинедин Зидан — француски фудбалер и тренер.
1981, Антони Коста — англиски пејач.
1986, Симон Шпилак — словенечки велосипедист.
1987, Нандо де Коло — француски кошаркар.
1998, Јосип Брекало — хрватски фудбалер.
В’гени

В’гени или В’нгени (|Σεβαστιανά, ''Севастјана''; до 1926 година: ''Βίγκενη'', ''Вигени'') — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа три километри западно од градот Вртикоп, сред самото воденско-пазарско поле, на надморска височина од 60 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 12 квадратни километри.
Сместено е во областа Сланица.
2 Историја
До 1924 година, селото В’гени било населено со македонско и турско население.
Муслиманското население на В’гени било иселено во Турција во 1924 година во согласност со Лозанскиот договор и на негово место биле населени грчки бегалци. Во 1928 година, селото претставувало мешана населба со 106 бегалски семејства со вкупно 471 жител.
Во 1926 година, селото било преименувано во Севастјана (''Σεβαστιανά'').
Селото настрадало за време на Втората светска војна, иако тоа не се почувствувало на бројот на жителите.
3 Стопанство
Земјиштето е рамно и многу плодно, бидејќи се наводнува. Населението произведува многу овошје, пченица, памук и други земјоделски култури. Делумно е развиено и краварството.
4 Население
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. В’гени (''Vagheni'') е село во Воденската каза на Отоманското Царство со 22 куќи со вкупно 104 жители.
Според Николаос Схинас („Οδοιπορικαί σημειώσεις Μακεδονίας, Ηπείρου, Νέας οροθετικής γραμμής και Θεσσαλίας“) во средината на 1880-тите години во В’гени (''Βούγκιανη'') имало 12 семејства христијани и 40 муслимани.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 180 жители Македонци, 240 Турци и 90 Роми. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во ''Вугљани'' (Vougliani) имало 120 Македонци.
Во 1920 година, В’гени било посочено со 40 турски куќи и 17 македонски семејства.
Во пописот од 1913 година селото било забележано со 158 жители (во други грчки статистички показатели се води со 475, што е веројатно поточно). Во 1920 година имало 440 жители. По иселувањето на Турците во 1924 година, тука биле населени повеќе бегалски семејства од Понд и Мала Азија - вкупно 318 жители. Така, селото станало мешана населба, која во 1928 година имало 589 жители. Во 1940 година нивниот број се искачил на 987, од кои 263 Македонци и 724 бегалци. Иако селото настрадало во Втората светска војна, бројот на жителите во селото се зголемува. Во 1951 година биле забележани 1.005 жители, во 1961 година нивниот број се искачил на 1.216, во 1971 година биле забележани 1.257, во 1981 година 1.213, а во 1991 година се искачило на 1.348 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.501 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.392 жители.
5 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Вртикоп со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел В’гени, во кој е единствено село.
6 Наводи
Колудеј (село)

Колудеј — поранешно село во Ениџевардарско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Вртикоп на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало североисточно од Колибите и југозападно од Гропино.
2 Историја
Во XIX век селото било мал чифлик со македонско население. На грчкиот попис од 1913 г. селото веќе нема жители, што значи дека тоа се распандало пред тоа. Неговите жители се преселиле во с. Колибите.
3 Поврзано
* Колудеј — река
Јанаково

Јанаково или Јанакево (|Γιαννακοχώρι, ''Јанакохори''; книжевно: ''Γιαννακοχώριον'', ''Јанакохорион''; до 1926 година: ''Γιαννάκοβο'', ''Јанаково''; книжевно: ''Γιαννάκοβον'', ''Јанаковон'') — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на седум километри северно од градот Негуш, на патот што води од Негуш за селото Голема Река, на надморска височина од 290 метри. Вкупната површина на селскиот атар изнесува 18 квадратни километри.
Сместено е во североисточните пазувите на планината Каракамен (Негуш Планина или Дурла).
2 Историја
Селото порано било многу поголемо, но настрадало во времето на Негушкото востание, поради што голем дел од селаните се раселиле на сите страни.
Селото Јанаково, како и селата од целото ова подрачје, до 1924 година било населено исклучително со македонско население.
По Првата светска војна, во 1922 година во селото биле населени понтски Грци, бегалци од Понт. Во 1928 година, Јанаково претставувало мешана населба со 17 бегалски семејства со вкупно 79 жители..
Во 1926 година, името на селото било променето во Јанакохорион (''Γιαννακοχώρι'').
3 Стопанство
Поголемиот дел од обработливите површини во селото се наводнуваат од реката Голема Река, поради што е развиено овоштарството, а само на ограничени површини се сеат памук и пченица.
4 Население
Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. ''Јанакиево (Yanakievo)'' било село во Воденската каза со 15 домаќинства и 70 жители. Во 1900 година според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Јанаково живееле 70 Македонци христијани. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во ''Јанакиево (Yanakievo)'' имало 72 Македонци.
Во пописот од 1913 година било забележано со 47, а во 1920 година со 128 жители. По 1924 година тука се населиле неколку бегалски семејства (вкупно 80 бегалци), така што селото станало мешана населба, која во 1928 година била забележана со 229 жители, во 1940 година со 461, во 1951 година со 418, во 1961 година со 504, во 1971 година со 444, во 1981 година со 440, а во 1991 година со 468 жители, од кои нешто повеќе од половината Македонци.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 410 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 415 жители.
5 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Негуш со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Јанаково, во кој е единствено село.
6 Културни и природни знаменитости
* Кула (или Драгаца) — кула од османлиско време, прогласена за споменик на културата.
7 Наводи
Каменик

Каменик (|Πετρία, ''Петрија''; книжевно: ''Πετραία'', ''Петреа''; до 1926 година: ''Κάμενικ'', ''Каменик'') — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа 5 километри јужно од градот Вртикоп, на надморска височина од 60 метри.
Сместено е во областа Сланица, во североисточното подножје на планината Каракамен, на околу 20 километри југоисточно од градот Воден.
Селото се наоѓа крај железничката линија Солун-Воден-Битола и поседува своја железничка станица.
2 Историја
До 1924 година, Каменик било населено исклучително со македонско население.
Во 1928 година, селото претставувало мешана населба со 89 бегалски семејства со вкупно 396 жители.
Името на селото било променето во 1926 година во Петреа (''Πετραία'').
3 Стопанство
Бидејќи лежи во поле и земјиштето се наводнува, Каменик е многу богато село. Главни производи се овошје (праски и јаболка) и во помало количество жито. Делумно е развиено и краварството.
4 Население
Според Николаос Схинас („Οδοιπορικαί σημειώσεις Μακεδονίας, Ηπείρου, Νέας οροθετικής γραμμής και Θεσσαλίας“) во средината на 1880-тите години Каменик (''Καμενίκη'') имало 15 семејства христијани.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 220 жители Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во ''Каменик (Kamenik)'' имало 120 Македонци.
Во 1910 година во селото Каменик (Κάμενικ) имало 134 жители христијани и 11 муслимани.
Во 1920 година, Каменик било посочено со 8 македонски и 11 куќи на Роми-христијани.
Во пописот од 1913 година било забележано со 126 (од кои 71 маж и 55 жени), а во 1920 година со 128 жители. Во 1924 година се населиле поголем број бегалски семејства (89 семејства со 396 доселеници), така што селото во 1928 година се зголемило на 516 жители, а во 1940 година на 722, од кои 290 Македонци, а останатите бегалци. Според пописот од 1951 година, селото имало 626 жители, во 1961 година 813, во 1971 година 786, во 1981 година 845, а во 1991 година 871 жител.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 921 жител. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 918 жители.
5 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Вртикоп со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Каменик, во кој покрај селото Каменик влегуваат и селата Бања и Ново Село.
6 Општествени установи
* Железничка станица „Каменик“
* Полициска станица
7 Наводи
Ново Село (Сланица)

Ново Село (|Πλεύρωμα, ''Плеврома''; до 1927 година: '' Γενή Κιόι'', ''Ени Ќој'') — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото сред самото пространо поле, во непосредна близина на селото Каменик, на надморска височина од 70 метри.
Сместено е во областа Сланица, на околу 5 километри јужно од општинското средиште Вртикоп и на околу 18 километри од градот Воден, во североисточното подножје на планината Каракамен.
Крај самото село поминува железничката линија Солун-Воден-Битола.
2 Историја
Ново Село, како и сите околни села, до 1924 година било населено исклучително со македонско население.
Во 1924 година, грчките власти започнале да населуваат грчки бегалци од областите Понд и Источна Тракија, со што селото станало мешана населба. Во 1928 година, селото претставувало мешана населба со 27 бегалски семејства со вкупно 114 жители.
Во 1927 година било променето името на селото во Плеврома (''Πλεύρωμα'').
3 Стопанство
Бидејќи лежи во поле, а земјиштето речиси целосно се наводнува, Ново Село е доста богато. Главно занимање на населението е овоштарството (праски и јаболка), а се произведува и пченица, свилена буба и кокар.
4 Население
Според Николаос Схинас („Οδοιπορικαί σημειώσεις Μακεδονίας, Ηπείρου, Νέας οροθετικής γραμμής και Θεσσαλίας“) во средината на 1880-тите години во Ново Село (''Νοβοσέλο'') имало 15 семејства христијани.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 75 жители Македонци.
Во пописот од 1913 година било попишано со 36 (од кои 20 мажи и 16 жени), а во 1920 година со 26 жители. Во 1924 година, грчките власти тука населиле бегалски семејства од Понд и Источна Тракија, така што Ново Село станало мешана населба, која во 1928 година била забележана со 156, а во 1940 година со 208 жители, од кои бројот на Македонците е нешто поголем од оној на бегалците. Во 1951 година селото имало 188 жители, во 1961 година 262, во 1971 година 273, во 1981 година 280, а во 1991 година 276 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 294 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 261 жител.
5 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Вртикоп со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Липоор, во кој е единствено село.
6 Наводи
Орман Чифлик

Орман Чифлик (|Δενδρί, ''Дендри''; до 1928 година: ''Ορμάν Τσιφλίκ'', ''Орман Цифлик'') — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓало помеѓу селата В’гени и Ризово, а ѝ припаѓало на општината Каменик.
2 Историја
Во 1928 година, селото добило ново грчко име, но изгледа дека истата година се растурило, бидејќи не се спомнува во пописот од 1928 година. Неговото население се прибрало во околните села, бидејќи земјиштето, кое било беговско, им било доделено на бегалски семејства сместени во селото Ризово.
3 Стопанство
Главното занимање на селаните било земјоделството.
4 Население
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. ''Орман Чифлик (Orman tchifliq)'' е село во Воденската каза со 20 куќи и 75 жители Македонци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во ''Орман Чифлик'' живееле 90 Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во ''Орман Чифлик (Orman Tchiflik)'' имало 48 Македонци.
Во 1920 година, Орман Чифлик е посочено со 5 македонски куќи.
Во пописот од 1913 година било забележано со 32 жители, а во 1920 година само со 14 жители. Во 1928 година добило ново грчко име, но изгледа селото се распаднало и не е спомнато во пописот од 1928 година.
5 Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на општината Вртикоп, во округот Постол.
6 Наводи
Пископија

Пископија (|Επισκοπή, ''Епископи'') — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Негуш, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на петнаесет километри североисточно од градот Негуш и 10 километри југозападно од Вртикоп, на надморска височина од 80 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 16 квадратни километри.
Сместено е во областа Сланица, во западниот дел на Солунското Поле, крај самата железничка линија која води од Солун и Бер за Негуш и Воден.
2 Историја
Во 1923 година, во селото биле населени Грци, бегалци од Турција. Во 1928 година, Пископија станала мешана населба со 131 бегалско семејство со вкупно 493 жители..
Селото Пископија, како и сите села од ова подрачје, до 1924 година била населено исклучително со македонско население.
Во книгата „Населените места во Егејска Македонија“, се наведува дека и денес селото е населено една половина со Македонци, а една половина потомци на грчките бегалци.
3 Стопанство
Населението на селото се занимава со овоштарство (постојат пространи плантажи со праски и друго овошје), а делумно е развиено и одгледувањето на млечни крави.
4 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во ''Пископиja'' живееле 340 Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во ''Пископија'' имало 280 Македонци.
За време на пописот од 1913 година, селото било забележано со 296, а во 1920 година со 294 жители. По 1923 година тука биле населени бегалски семејства (вкупно 399 бегалци), така што селото станало мешана населба, која во 1928 година била попишана со 811 жители, во 1940 година со 1.080, во 1951 година со 1.225, во 1961 година со 1.457, во 1971 година со 1.564, во 1981 година со 1.700, а во 1991 година со 1.728 жители.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 1.916 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 1.623 жители.
5 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Антемија со седиште во селото Копаново, која припаѓа на поголемата општина Негуш, во округот Иматија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Пископија, во кој е единствено село.
6 Наводи
Џон Квинси Адамс

Џон Квинси Адамс (|John Quincy Adams) ( – ) бил дипломат, политичар и шестиот претседател на САД (4 март 1825 - 4 март 1829). Членувал во Федералистите, Демократ-Републиканците, Национал-Републиканците, а подоцна и во Анти-Масоните. Адамс бил син на американскиот претседател Џон Адамс и Абгејл Адамс. Тој бил еден од најпознатите дипломати, учесник во многу меѓународни преговори и застапник на Монровата доктрина.
За време на неговото владеење предложил програм за модернизација и напредок во образованието, но предлогот не поминал на Конгресот. Подоцна, како конгресмен бил еден од главните противници на ропството, политика која што подоцна ја следел Абрахам Линколн.
1 Поврзано
* Список на претседатели на САД
Превртенец

Превртенец (|Δελικλή Καγιά, ''Деликли Ќаја'') — поранешно село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓало во непосредна близина на селото Врбени, на самиот пат од градот Вртикоп за градот С’ботско.
Сместено е на 10 километри северно од општинското средиште Вртикоп.
2 Историја
Превртенец била мала чифлигарска населба, која македонските жители го напуштиле селото пред 1913 година поради разбојништва и се засолниле во селото Цакони, Мегленско.
3 Стопанство
Главно занимање на населението било земјоделството.
4 Население
Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. ''Привиртенец'' (Privirténetz) е село во Воденската каза со 63 куќи и 244 жители Македонци.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во ''Превртенец'' живееле 54 Македонци. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во ''Приварјанец'' (Privarjanetz) имало 30 Албанци.
Оваа населба во пописот од 1913 година била забележана со 55 жители (веројатно сточарски семејства, бидејќи македонското население го напуштило селото), додека во пописот од 1920 година се водела само со еден жител. Населбата не била обновена, поради што и се распаднала, така што не се спомнува повеќе.
5 Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на општината Вртикоп, во округот Постол.
6 Наводи
Рослински параклис

Рослинскиот параклис ( англ.: ''Rosslyn Chapel'') е црква од 15 век во местото Рослин (''Roslin''), Шкотска, кој во почетокот бил нарекуван “''Параклис на Свети Матеј''" (Collegiate Chapel of St. Matthew). Црквата била проектирана од страна на Вилијам Синклер од фамилијата Сенклер, шкотски благородници, кои произлегувале од норманадски рицари и, според легендата, биле сврзани со орденот на Тампларите. Црквата започнала да се гради во текот на 1440 година а официјално била завршена во 1486 година.
Некои исследователи параклисот го сметаат за едно од возможните места, каде е скриен Светиот Грал. Тоа е напишано и во романот на Ден Браун „Кодот на Да Винчи“.
Бирмингем

Бирмингем (''Birmingham'') е град и метрополитенска област во градскиот круг Вест Мидленс во Англија.Тој е втор град по големина во Британија-најчесто се нарекува втор град на Обединетото Кралство со население од 1,142 милиони жители во самиот град.Бирмингем се граничи со Црната Земја на запад и заедно со нејзиниот град Вулверхемптон и гратчиња вкучувајќи ги Дадли и Солихал на југоисток,ја формираат Западно Мидленската конурбација.Пошироката метрополитенска област има население од 4,3 милиони,правејќи ја најголема надвор од Лондон.
1 Топономија
Името Бирмингем доаѓа од Англо-Саксонскиот ''Beormingahām'' што значи дом или населба на Беормингас-племе или клан чие име значи ''Луѓето на Беорма" и која можеби формирала рана единица на Англо-Саксонската администрација.Беорма по кој е племето е именувано може да бил лидер за време на Англо-Саксонскиот договор,заеднички предок или митска племенска фигура.Имињата на местата што завршуваат на ''-ingahām'' се карактеристични за примарните населби создадени за време на раните фази на време на Англо-Саксонската колонизација на област,сугерирајќи дека Бирмингем постоел најдоцна од почетокот на VII век.Околните населби со имиња кои завршуваат на ''-tūn'' ('фарма '), ''-lēah'' ('чистење на шуми'), ''-worð'' ('заграден простор') и ''-field'' ('отворен терен') се најверојатно секундарни населби кои што биле создадени од подоцнежната експанзија на Англо-Саксонската популација.Во некои случаи најверојатно на поранешните Британски локации.
Знаме на Ватикан

Знамето на Ватикан заедно со знамето на Швајцарија се единствените знамиња кои имаат форма на квадрат, односно размерот меѓу неговата должина и ширина е 1:1. Знамето се состои од две еднакви полиња: жолто и бело. Во средината на белото поле се има два клуча: едниот бел, а другиот жолт поврзани со црвена врвца. Над клучевите се наоѓа папската тиара. Клучевите и тиарата го сочинуваат грбот на Ватикан.
Знамето било прифатено на 7 јуни 1929 година. Истата година папата Пиј XI го потпишал и договорот со Италија за конечно решавање на прашањето за Папската Држава.
1 Историски знамиња
2 Поврзано
* Ватикан
* Грб на Ватикан
Прањани

Прањани (познато и како: Прахна или Прахњани; |Άσπρο, ''Аспро''; книжевно: ''Ἄσπρον'', ''Аспрон''; до 1926 година: ''Πράχνα'', ''Прахна'') — село во Воденско, Егејска Македонија, дел од денешната Општина Вртикоп, во Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 7 километри југоисточно од градот Вртикоп, сред пространото воденско-пазарско поле, на надморска височина од 20 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 7 квадратни километри.
Сместено е во областа Сланица, на околу 18 километри југоисточно од градот Воден.
2 Историја
Селото Прахна до 1924 година било населено исклучително со македонско население.
Во 1924 година, грчките власти во селото започнале да населуваат бегалски семејства од Источна Тракија и од други места. Во 1928 година, Прањани претставувало мешана населба со 31 бегалско семејство со вкупно 115 жители.
Во 1926 година селото било преименувано во Аспро (''Άσπρο'').
3 Стопанство
Бидејќи се наоѓа во поле и земјиштето, кое е многу плодно, се наводнува, главното занимање на населението претставува земјоделството. Подигнати се големи плантажи со овошје, но се произведуваат и градинарски култури, детелина, памук и друго. Делумно е развиено и краварството.
4 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 230 жители Македонци и 60 Роми. По податоци на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во ''Пранани (Pranani)'' имало 320 Македонци.
Во 1920 година, Прањани било посочено со 30 македонски куќи.
Во пописот од 1913 година било забележано со 123, а во 1920 година со 197 жители, сите Македонци. Во 1924 година, грчките власти тука населиле бегалски семејства од Источна Тракија и од други места (вкупно 124 бегалци). Така, селото станало мешана населба која во 1928 година имала 360, а во 1940 година 497 жители (од нив 285 Македонци и 212 бегалци). Бројот на жителите во 1951 година се искачил на 630, во 1961 година на 722, во 1971 година на 746, во 1981 година на 814, а во 1991 година на 851 жител.
Во пописот спроведен во 2001 година, селото било попишано со 794 жители. Во најновиот спроведен попис од 2011 година во Грција, селото било забележано со 808 жители.
5 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Вртикоп со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Вртикоп, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Прањани, во кој е единствено село.
6 Личности
;Починати во Прањани
* Тодор Чочков (1883-1907) — воденски војвода на ВМОРО
7 Наводи
Астана

Астана (|Astana, |Астана) — главен град на Казахстан, кој се наоѓа на реката Ишим. Градот бил основан во 1824 година под името Акмоли, а подоцна преименуван во Целиноград, Акмола и Нур-Султан. На 20 март 2019 година градот е конечно преименуван во Нур-Султан, во чест на поранешниот претседател на Казахстан Нурсултан Назарбаев.
На 17 септември 2022 година, претседателот Токаев потпиша указ за преименување на главниот град назад во Астана. Уредбата стапи на сила од денот на објавувањето.
1 Сестрински градови
* Москва, Русија
* Казањ, Русија
* Санкт Петербург, Русија
* Измир, Турција
* Аман, Јордан
* Рига, Латвија
* Гдањск, Полска
* Варшава, Полска
* Тбилиси, Грузија
* Сеул, Јужна Кореја
2 Поврзано
* Список на преименувани градови во Казахстан
3 Библиографија
* Schatz, Edward. ''Modern Clan Politics: The Power of "Blood" in Kazakhstan and Beyond''. Seattle: University of Washington Press. 2004.
Маноел Карлос

''Маноел Карлос'' (|Manoel Carlos Gonçalves de Almeida, – ) — писател на бразилски теленовели.
1 Новели
* Марија Марија (1978 - Глобо)
* Наследничката (1978/79 - Глобо)
* Живата вода (1980 - Глобо - соработник)
* Танцувај со мене (1981 - Глобо)
* Летно сонце (1982/83 - Глобо)
* Жоана (1984 - Манчете - серијал)
* Живеејќи го животот (1984 - Манчете - минисерија)
* Нова љубов (1986 - Манчете)
* Комета (1989 - Bandeirantes - минисерија)
* Среќа (1991/92 - Глобо)
* Љубовна приказна (1995/96 - Глобо)
* Сѐ за љубов (1997/98 - Глобо)
* Семејни интриги (2000/2001 - Глобо)
* Присуството на Анита (2001 - Глобо - минисерија)
* Вљубени жени (2003 - Глобо)
* Страници на животот (2006 - Глобо)
* Да живееш живот (2009 - Глобо)
Жоао Емануел Карнеиро

''Жоао Емануел Карнеиро'' е еден од поновите писатели на бразилски новели.
1 Новели
* Освојувачи (2000 - Глобо – минисерија - соавтор)
* Сага за Маите (2001 - Глобо – минисерија - соавтор)
* Женски желби (2002 - Глобо - соавтор)
* Бојата на гревот (2004 - Глобо)
* Змии и гуштери (2006 - Глобо)
* Омилена (2008 - Глобо)
Каван (грофовија)

Каван (''Contae an Chabháin'' на ирски и ''County Cavan'' на англиски ) е грофовија во Ирска, една од трите во покраината Алстер без да бидат дел од Северна Ирска. Округот се граничи со Монахан, Литрим, Лонгфорд, Мит, Вестмит и Фермана. Има површина од 1.932 км<sup>2</sup> и население од 81,704 жители.
Главен град е градот Каван.
1 Поврзано
* Алстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
* ИРА
Силвио де Абреу

''Силвио де Абреу'' е писател на бразилски новели.
1 Новели
* Лош ангел (1997/98 - Глобо - супервизија на текст)
* Вавилонска кула (1998 - Глобо)
* Ќерките на мама (2001/2002 - Глобо)
* Бојата на гревот (2004 - Глобо - супервизија на текст)
* Белисима (2005/2006 - Глобо)
* Вечна магија (2007 - Глобо - супервизија на текст)
* Чиста убавина (2008 - Глобо - супервизија на текст)
Агиналдо Силва

Агиналдо Силва OMC — писател на бразилски новели.
1 Новели
* Полициска станица (1979/1981 - Глобо - серијал - соавтор)
* Лампиао и Марија Бонита (1982 - Глобо - минисерија)
* Бандити (1983 - Глобо - минисерија)
* Отец Цицеро (1984 - Глобо - минисерија)
* Опасен влог (1984 - Глобо - com Глорија Перес)
* Тезга за чуда (1985 - Глобо - минисерија)
* Роке Сантеиро (1985/1986 - Глобо - со Диас Гомес)
* Другото (1987 - Глобо)
* Сѐ вреди (1988 - Глобо - со Гилберто Брага)
* Тиета (1989/1990 - Глобо)
* Местото Риашо Досе (1990 - Глобо - минисерија)
* Камен врз камен (1992 - Глобо)
* Ранета ѕверка (1993/1994 - Глобо)
* Натрапничка (1997 - Глобо - со Рикардо Линарес)
* Мое најмило (1998/1999 - Глобо - надгледување на текст)
* Нежен отров (1999 - Глобо)
* Пристаниште на чудата (2001 - Глобо - со Рикардо Линарес)
* Госпоѓа на судбината (2004/2005 - Глобо)
* Двојно лице (2007/2008 - Глобо)
Алцидес Ногуеира

''Алцидес Ногуеира'' е автор на бразилски новели.
1 Новели
* Господ нека ни помогне (1992 - Глобо - серијал - соавтор)
* Следната жртва (1995 - Глобо - серијал - соавтор)
* Љубовта на воздухот (1997 - Глобо)
* Вавилонска кула (1998 - Глобо - серијал - соавтор)
* Страст и копнеж (1999 - Глобо - серијал - соавтор)
* Ќерките на мајката (2001 - Глобо - серијал - соавтор)
* Само едно срце (2004 - Глобо - минисерија - со Марија Аделаиде Амарал)
* ЈК (2006 - Глобо - минисерија - со Марија Аделаиде Амарал)
* Камена гатанка (2008 - Глобо)
Манчестер

Манчестер |Manchester е град во Англија и Велика Британија.
1 Спорт
Во Манчестер се наоѓа стадионот „Олд Трафорд“ на фудбалскиот клуб „Манчестер Јунајтед“, а другиот значаен градски фудбалски клуб е „Манчестер Сити“.
2 Манчестер како мотив во уметноста
Во песната „Молитвата на господинот когито - патникот“, полскиот поет Збигњев Херберт вели: „... во грдиот град Манчестер открив добри и разумни луѓе“.
Гилберто Брага

Жилберто Брага (1945-2021) ― бразилски писател на новели,.
1 Новели
* Робинката Исаура (1976/77 - Глобо)
* Луда љубов (1983 - Глобо)
* Тело на тело (1984/85 - Глобо)
* Убавите години (1986 - Глобо - минисерија)
* Роднината Басилио (1988 - Глобо - минисерија)
* Сѐ вреди (1988 - Глобо)
* Љубовна месечина (1990 - Глобо - супервизија на текст)
* Господар на светот (1991 - Глобо)
* Бунтовни години (1992 - Глобо - минисерија)
* Моја татковино (1994/95 - Глобо)
* Лавиринт (1998 - Глобо - минисерија)
* Страст и копнеж (1999/2000 - Глобо)
* Светот на славните (2003/2004 - Глобо)
* Тропски рај (2007 - Глобо - со Рикардо Линарес)
Бристол

Бристол (|Bristol) е ''град'' во Англија и Велика Британија. Се наоѓа на 169 километри западно од Лондон и 71 километар источно од Кардиф. Низ градот тече реката Ејвон. Според проценките од 2014 г. во градот живееле 442,474 жители. Бристол е осми по големина град во Англија, а единаесетти во целото Обединето Кралство.
Марија Аделаиде Амарал

''Марија Аделаиде Амарал'' е бразилска писателка.
1 Телевизиски проекти
Како авторка
* 2008 - ''Драги пријатели'' (минисерија)
* 2006 - ''ЈК'' (минисерија)
* 2004 - ''Само едно срце'' (минисерија)
* 2003 - ''Куќа на седум жени'' (минисерија)
* 2001 - ''Сага за маите'' (минисерија)
* 2000 - ''Освојувачи'' (минисерија)
* 1998 a 1999 - ''Жена'' (серијал)
* 1997 - ''Лош ангел'' (новела)
Како соавторка
* 1995 - ''Следната жртва'' (новела)
* 1993 - ''Картата на Мина'' (новела)
* 1993 - ''Мојот сон'' (новела)
* 1992 - ''Господ нека ни помогне'' (новела)
* 1990 - ''Мое добро, мое лошо'' (новела)
* 1979 - ''Гигантите'' (новела)
Антрим (грофовија)

Антрим (''Contae Aontroma'' ирски, или ''County Antrim'' на англиски) е грофовија во покраината Алстер во Северна Ирска, Велика Британија. Има површина од 2.844 км<sup>2</sup> и 566.000 жители.
Главен град е Антрим.
1 Поврзано
* Алстер
* Северна Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Велика Британија
* Ирци
* ИРА
Донегол (грофовија)

Долегол (ирски: ''Contae Dhún na nGall'' или ''Tír Chonaill'', англиски ''County Donegal'') е грофовија сместен во западниот дел на покраината Алстер во северозападниот дел на Ирскиот Остров. Грофовијата е административен дел на Република Ирска. Главен град е Лилфодт. Ова е најголема грофовија по површина во Алстер.
1 Поврзано
* Алстер
* Северна Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Велика Британија
* Ирци
* ИРА
Џуно (филм)

„Џуно“ (|Juno) е мелодраматичен филм од 2007 г. Филмот е американска режирана од Џејсон Реитман. Приказната е за 16 годишно девојче кое останува непланирано бремена од нејзиниот најдобар другар. Филмот е номиниран во 3 категории за Оскар, а исто така имаше и 3 номинации за Златен глобус.
Глумци Ликови
Елен Пејџ, Џуно МекГаф
Мајкл Цера, Поли Бликер
Џенифер Гарнер, Ванеса Лоринг
Џејсон Беитмен, Марк Лоринг
Алисон Џени, Брен МекГаф
Џ.К Симонс, Мек МекГаф
Оливија Трибли, Леа
Филмот имал голем позитивен критички прием, и доспеа во топ листите на многу критичари за најдобри филмови за 2007 година. Филмот освоил Оскар за најдобро оригинално сценарио а имал уште три други номинации. Истовремено, „Џуно“ имал и финансиски успех, па го повратил буџетот од 6,5 милиони долари за само 20 денови, а вкупно има заработено 21 пати повеќе од буџетот само во Северна Америка.
0.1 Заплет
Џуно Мекгаф (Елен Пејџ) е 16 годишна средношколка од Минесота. Таа открива дека е девет недели бремена со дете од нејзиниот обожавател и пријател Поли Бликер (Мајкл Цера). И покрај тоа што првично се определува за абортус, во последен момент се предомислува и прави планови за посвојување на детето. Со помош на нејзината пријателка Леа, Џуно пребарува по Пенисејвер (огласник) и наоѓа пар за кој мисли дека може да обезбеди соодветен дом. Заедно со нејзиниот татко, Мек, Џуно се запознава со парот, Марк и Ванеса Лоринг (Џејсон Бејтман и Џенифер Гарнер), во нивниот ексклузивен дом и ги финализира подготовките за затворено посвојување.
Арма (грофовија)

Арма (''Contae Ard Mhacha'' на ирски и ''County Armagh'' на англиски) е грофовија во покраината Алстер во Северна Ирска. Оваа грофовија е една од најмалите во Северна Ирска со површина од 1.254 км<sup>2</sup> и има 141.000 жители.
Арма се граничи со езерото Лаут на север, Даун на исток, Тирон на северозапад во Северна Ирска и Лаут ма југ и Монахан на југозапад, во Република Ирска.
Југот на Арма е еден од најмилитаризираните региони во западна Европа. Тука ИРА ужива огромна поддршка и грофовијата го нарекуваат и уште Бандитска област (''Bandit Country'').
1 Поврзано
* Алстер
* Северна Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Велика Британија
* Ирци
* ИРА
Монахан (грофовија)

Монахан (ирски: ''Contae Mhuineacháin'', англиски ''County Monaghan'' ) е грофовија во покраината Алстер во Ирска. Името на земјата доаѓа од ирските зборови ''Muine Cheain'' што значи Земја на малите ридови. Како грофовија била основана во 1585 година.
Грофовијата граничи со Тирон (Северна Ирска) на север, Арма (СИ) на исток, Лаут (Република Ирска) на југоисток, Мит (РИ) на југ, Каван (РИ) на југоисток и Фермана (СИ) на запад.
0.1 Збратимени места на Монахан
* Принц Едвард, Канада.
* Мирамичи, Њу Бранзвик, Канада.
* Петербороу, Онтарио, Канада.
1 Поврзано
* Алстер
* Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Ирски јазик
* Ирци
* ИРА
Даун

Даун, (англиски ''County Down'', ирски - ''Contae an Dúin'' - „тврдина“) е грофовија во покраината Алстер во Северна Ирска . Има површина од 2.448 км<sup>2</sup> и 552,261 жители.
Главен град е Даунпатрик со 10.316 жители.
1 Поврзано
* Алстер
* Северна Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Велика Британија
* Ирци
* ИРА
Билен чај

Растителен чај (наречен и хербален) — е секаков вид на чај , направен од разни билки и суво овошје. Билен чај се прави од суви или свежи листови, цветови, плодови или корења од огромен број на билки или овошки. Делот од растението кој е наменет за правење чај најчесто се потура во зовриена вода, се остава одреден период да отстои, потоа се процедува и се засладува по желба со мед или шеќер и лимон.
Многу компании произведуваат чај во филтер ќесички, кој е лесен за приготвување, но повеќето љубители претпочитаат да консумираат чај кои самите го имаат набрано.
Билните чаеви имаат лековити дејства и се користат во народната медицина за секаков вид на заболувања.
1 Список на билни чаеви
1.1 Лековити
Чај од:
* Горски чај или Оригано - се прави од цветот и стеблото, се пие како народен лек против настинка.
* Жалфија - се прави од лисот, се пие за тегоби во желудникот и се користи за лечење на рани на непцето.
* Јаглика - се прави од целата билка, се пие за респираторни болиести и за несоница.
* Камилица - се прави од цветот, се користи за испирање на очите.
* Кантарион - се прави од цветот и стеблото, се пие за засилување на имунитетот и за лечење на рани во дигестивниот систем.
* Коприва - се прави од листот, се користи како добар извор на железо, се пие за слаба крвна слика.
* Липа - се прави од цветот, се пие за релаксација и добар сон.
* Мајчина душичка - се прави од цветот и стеблото, се пие против воспаленија на белите дробови.
* Нане - се прави од листот, и се пие за тегоби во дигестивниот систем.
* Планински чај - се прави од цветот, листот и стеблото, се користи како народен лек против настинка.
* Шипинка - се прави од плодот, се користи како добар извор на Витамин Ц, се пие како народен лек против настинки.
* Бел слез - се прави од плодот, се користи против влажна кашлица.
Шефилд

Шефилд (|Sheffield) е ''град'' во Англија и Велика Британија. Во градот живеат околу 551.800 жители.
1 Географија
Шефилд е сместен во Јужен Јоркшир, во посеверниот дел од земјата.
2 Спорт
2.1 Фудбал
* ФК Шефилд — најстар фудбалски клуб во светот, основан во 1857 г.
* ФК Шефилд Венздеј
* ФК Шефилд Јунајтед
2.2 Снукер
* Светско првенство во снукер, во театарот „Крусибл“
3 Збратимени градови
* Бохум, Германија
* Аншан, Кина
* Естели, Никарагва
* Донецк, Украина
Долно Порој

Долно Порој (|Κάτω Πορόια, ''Като Пороја'') — село во Валовишко, Егејска Македонија, денес во општината Синтика на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 424 жители (2011).
1 Географија и местоположба
Сместено е на јужното подножје на планината Беласица, околу 3 километри западно од Горно Порој на надморска височина од 200 метри.
2 Историја
Селото во минатото било мешана населба во која според К`нчов живееле 750 Македонци и 1.600 Турци, во 1913 година е евидентирано со 1.279, а во 1920 година со 1.057 жители.Селото настрадало како во Балканските така и во Првата светска војна.Поголем број на македонски семејства и поединци за време на Втората балканска војна и непосредно по Првата светска војна пребегнале во Бугарија.Во 1924 година сите преостанати Турци, како и 56 Македонци се иселени во Турција, по сила на Лозанската конвенција.На местото од иселените Турци и пребегнатите Македонци грчките власти сместиле 200 бегалски семејства со вкупно 773 жители.Така селото повторно станала мешана населба која со 1928 година е евидентирано со 986 жители, во 1940 година има 1.265, а во 1941 година според бугарската статистика има 1.074 жители.Во 1951 се попишани 1.006, во 1961 година 864 ,во 1971 година 778, во 1981 година 689, во 1991 година 787,а во 2001 година има 627 жители.Намалувањето на бројот на жители се должи на големата миграција во градските центри.
3 Стопанство
Иако е ридско-планинско, селото е мошне богато , со развиено земјоделство и сточарство, за кои постојат погодни услови поради пространите пасишта во подножјето на Беласица.
4 Демографија
Селото до 1924 година е мешано со Македонци и Турци, по иселувањето на Турците и дел од Македонците селото е мешано со повеќе Грци и помалку Македонци.
Година, 1900, 1913, 1920, 1928, 1940, 1941, 1951, 1961, 1971, 1981, 1991, 2001
Население, 2.350, 1.279, 1.057, 986, 1.265, 1.074, 1.006, 864, 778, 689, 787, 627
5 Општествени установи
Во селото е сместено пошта кој го опслужува месното и околното население, поштински суд, како и полициската поткоманда со неколку истурени полициски станици во околните села.
6 Личности
* Алексо Поројлијата, македонски револуционер
МХД Генератор

МХД(магнетенхидродинамичен)генератор ја претворa топлинската или кинетичката енергија во електрична струја.МХД генераторите се различни од традиционалните електрични генератори затоа што тие можат да работат при високи температури.Основниот концепт на механичкото МХД динамо и МХД динамото со течност е ист.Кај динамото со течност се користи движењето на течноста или плазма, додека кај механичкото динамо се користи механичката работа произведена од електромотор или мотори на внатрешно согорување.
Интермедијари

Од економски аспект интермедијарите се добра кои посредуваат во производството на еден производ. Односно добра коишто својата финална валоризација на пазарот не ја доживуваат во првобитната форма.
Односно, да замислиме една економија која функционира само со две претпријатија, при што претпријатието А произведува млеко, а претпријатието Б произведува сирење. Во 2006 претпријатието А произвело млеко во износ од 200$ и истото му го продало на претпријатието Б. Од ова млеко претпријатието Б произвело сирење во вредност од 400$.
Ако сакаме да го утврдиме вкупното производство во економијата:
* Млеко 200$
* Сирење 400$
На прв поглед изгледа дека вкупното производство е 600$, но тоа не е точно пресметано поради фактот што во 400$ вредност на сирењето е содржана вредноста од 200$ на млекото. Во овој случај млекото е интермедијар.
Ако во 2007 претпријатието А произвело млеко во вредност од 1.000$, а претпријатието Б произвело сирење во износ од 1.000$ а откупило млеко во износ од 500$. Во овој случај вкупното производство е 1.500$. Во овој случај млекото во износ од 500$ се однесува како интермедијар односно преминува во понатамошна обработка во сирење и добива вредност од 1.000$ како што и ја доживува својата пазарна валоризација, додека пак останатите 500$ од млекото се валоризираат без преработка. Оттука, 1.000$ сирење и 500$ непреработено млеко = 1.500$.
Глобо

Реде Глобо (англиски: ''Globo Network'', ''TV Globo'' или наједноставно ''Globo'') е една од најголемите телевизиски компании во Бразил на португалски јазик. Почетокот на компанијата датира од 26 април 1965 година. Во Македонија се емитувани повеќе бразилски новели од оваа компанија, меѓу кои најпозната и со најголем успех била Клон, а прва која била прикажана, а воедно и прва теленовела на Балканот, била серијата „Робинката Исаура“.
1 ТВ Компании во Латинска Америка
* Телевиса
* ТВ Ацтека
* Канал 13
* Телефе
* Веневизион
* РЦН
* Реде Рекорд
Фермана

Фермана (ирски: ''Contae Fhear Manach'', англиски: ''County Fermanagh''), е најзападната грофовија во Северна Ирска, сместена во покраината Алстер. Оддалечен е само 120 км од Белфаст и 160 км од Даблин.
Фермана е претежно рурална средина. Главен град е Енискилен со 13.599 жители (2001).
Во слободен превод името „Фермана“ значи Грофовија на монасите или Место на мажите од родот Мана (наречено по нивниот поглавар).
1 Поврзано
* Алстер
* Северна Ирска
* Административна поделба на Ирска
* Велика Британија
* Ирци
* ИРА
Тирон

Тирон (ирс. ''Contae Thír Eoghain'', англ. ''County Tyrone'') е втора по големина грофовија од сите девет во покраината Алстер и најголем од шесте грофовии во Северна Ирска. Зафаќа површина од 3,270 км<sup>2</sup> и има 188.383 жители.
1 Поврзано
* Алстер
* Северна Ирска
* Административна поделба на Ирска
Словенска антитеза

Словенска антитеза — стилска фигура дадена во вид на прашање, негирање на прашањето и точен одговор. Оваа стилска фигура е присутна во многу песни од македонската народна книжевност, но ја има и во уметничката.
Пр.
* прашање
дал' град полињата житородни ги беше фатил?
ил' рој од скакулци се вдал?
дал' султанот арачлии час предвреме им пратил
да збира арач лут без жал?
* негирање на прашањето
ни град полињата житородни ги беше фатил,
ни рој од скакулци се вдал,
ни султанот арачлии час предвреме им пратил,
да збира арач лут без жал.
* точен одговор
Та Кузман, јунак славен, падна убиен од Гега,
тој сердар прочут падна в бој,
и ќе ги гази пљачкашот планините ни сега,
а да ги брани нема кој.
„Сердарот“ - Григор Прличев
Висбаден

Висбаден (|Wiesbaden) — град во јужна Германија. Тој е главен град на Хесен со околу 280.000 жители во градот и околу три милиони во неговата околина.
1 Културни установи
* Висбаденски музеј
Фокстрот

Фокстротот настанал во 20-тите години на минатиот век и името го добил по Хари Фокс, американски танчер шоумен. Триесеттите години
се сметаат за златно доба на овој танц, кога се создадени и најголемиот број музички дела со овој ритам. Интересно е дека има бројни варијации за овој танц со едноставни чекори. Но навидум лесни, чекорите имаат најтешка техника од сите стандардни танци. Тајната на фокстротот е тоа што движењето не смее да престане, а танчерите слеани како еднен мораат постојано да пловат по подиумот.
Ча-ча-ча

Ча-ча-ча — еден од најновите латино-танци. Настанал од мамбото во танцовите сали на Америка, во почетокот на 50-те години на минатиот век. Како и сите други танци и ча-ча-ча има повеќе приказни повразани за неговото создавање, а меѓу приказните што ја следат неговата кореографија е таа за кубанските проститутки и муштериите кои се ценкале, кога тие се обоидувале да им докажат колку навистина вредат и оти вредело времето што го минале со нив. Од ова произлегува дека ча-ча-ча е мошне предизвикувачки и слободен танц, со движење на колковите и многу сугестивни фигури. Поради ваквата приказна танчерската двојка може да игра на дистанца и практично без допири во текот на целата кореографија.
Менует

Менует (од |menuet = „ситен“) — стара француска игра во ¾ такт. Потекнува од францускиот збор menu- ситен, мал. Се игра во парови подредени во ред. Движењата се грациозни, со елегантни фигури. На секој збир чекори ( 2 мали чекора и 2 чекора на прсти) одговараат два такта од музиката.
Менуетот првпат се споменува во 14 век, но со залагањата на Луј 16 од 1650 година, станува службена дворска игра, за потоа нагло да се прошири и во останатите европски дворови. Ж. Б. Лили го внесува менуетот во своите опери и балети. Обично биле по два менуета, а нивниот редослед бил М1-М2-М1-М2. Вториот менует М2 секогаш бил напишан во три гласа ( на пр. –за две обои и фагот) а од него подоцна ќе се развие и триото. Околу 1700 година менуетот се применува и во инструменталната суита, балетот и операта. Во времето на класицизмот, Ј. Хајдн го воведува и во сонатата, а Моцарт истото го прифаќа.
Иако менуетот се среќава во класицизмот, а подоцна и во романтизмот и импресионизмот, сепак бил цврсто врзан за духот на барокот за кој останал музички симбол. Побрзата варијанта на менуетот се нарекува паспје.
1 Поврзано
* Скерцо
* Паспје
Пасо добле

Пасо добле (|pasodoble = „двоен чекор“) — танц со потекло од Шпанија кој претставува имитација на основните чекори во движењето на матадорите во текот на борбата со бикови (корида). Од сите 10 танци, во овој мажот (матадорот) е во ценатрот на вниманеието. На девојката ѝ останува да ја одигра улогата на плаштот или на бикот. Овој танц обично се учи последен бидејќи се заснова на претходно утврдена кореографија која мора да има три фрази, за да ја следи музиката и на крајот на секоја фраза постои таканаречен Хиглигхт кој мора да се одигра во точно одредено време, така што нема многу простор за интерпретација и водење, а камоли за импровизација.
1 Поврзано
* Пасквал Маркина Наро
ФК Гурник Забже

Гурник Забже е полски фудбалски клуб од Забже.
1 Титули
* Полско првенство: (14)
: 1957, 1959, 1961, 1962/63, 1963/64, 1964/65, 1965/66, 1966/67, 1970/71, 1971/72, 1984/85, 1985/86, 1986/87, 1987/88
:''Вицешампиони'' (4) : 1962, 1968/69, 1973/74, 1990/91
* Куп на Полска: (6)
: 1964/65, 1967/68, 1968/69, 1969/70, 1970/71, 1971/72
:''Вицешампиони'' (7) : 1955/56, 1956/57, 1961/62, 1965/66, 1985/86, 1991/92, 2000/01
* Суперкуп на Полска: (1)
: 1988
2 познати играчи
* Аркадиуш Милик
Самба (танц)

:''За други значења на Самба, види Самба (појаснување).''
Самбата е вид латиноамерикански танц. По своето потекло танцот е африкански, но подоцна е развиен во Бразил. Музиката за самба има карактеристичен ритам создаден од барабани и има 50-52 такта во минута (4/4). Самбата е национален танц на Бразил најголема латиноамериканска земја. На познатите бразилски карневали се играат повеќе варијации на овој популарен танц, со нешто изменети ритми. За да се долови вистинскиот карактер на танцот, танчерот мора да создаде впечаток на лагоден живот полн со забава и флерт. Повеќетo танчери се согласуваат дека самбата го прикажува сексуланиот нагон кај луѓето во својата првобитна (животинска) форма, чија цел е уживање и репродукција, поштедена од лажните цивлизациски правила и лажната куртоазија. Големиот број на фигури во денешната самба се засновуваат на два вида движења: боунце и контракции. Ова е многу тешко, но без овие два елементи танцот губи од својата изворна форма. Исто така, за разлика од другите латино танци каде двојките незачително се движат, самбата е патувачки танц и паровите користат големи делови од подиумот, користејќи се со прошетки, спинови и сл.