procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мандази

Мандази е форма на пржено тесто кое потекнува од брегот на Свахили. Познат е и како бофрот или пуф пуф во западноафриканските земји како Гана и Нигерија. Тоа е едно од главните јадења во кујната на народот Свахили кој го населува крајбрежниот регион на Кенија и Танзанија. Јадењето е популарно во регионот, бидејќи е погодно за правење, може да се јаде со речиси секоја храна или сосови или како ужина само по себе, а може да се зачува и повторно да се загрее за подоцнежна консумација.
1 Карактеристики
Мандазите се слични на крофните, со повеќе сладок вкус кој може да се разликува со додавање на различни состојки. Сепак, тие се обично помалку слатки од американскиот стил на крофни и обично се служат без глазура или фил. Тие често се прават триаголни но најчесто се обликувани како кругови или овали. Зготвени, имаат мека текстура.
2 Варијации
Понекогаш во мандазите се додава кокосово млеко за сладост. Кога се додава кокосово млеко, мандазите најчесто се нарекуваат ''махамри'' или ''мамри''. Мелени кикиритки и бадеми, меѓу другите состојки, може да се користат и за да се додаде различен вкус. Мандазите исто така најчесто се јадат со чај или свеж овошен сок или сами се јадат како закуски. Различни натопи, често со вкус на овошје, може да се користат за да се додадат различни вкусови. Мандази може да се јадат и како десерт после оброк каде често се служат со шеќер во прав или цимет за да се додаде сладост.
3 Поврзано
* Бење, слично пециво од Њу Орлеанс
* Пуф-пуф
Таутан

Таутан (или таутин ) е традиционално јадење од Њуфаундленд, направено со тесто со квасец. Јадењето има долга листа на регионално различни имиња и може да се однесува на два (или повеќе) различни типови на печено или пржено тесто: варијанта на колачи за тесто, обично пржено; и печена варијанта, направена со свинска маст. Таутан обично се служи за појадок или бранч и се наоѓа во менито за појадок во многу локални ресторани.
0.1 Зачини
Традиционалнаи додатоци на таутаните се капка меласа или малку путер. Помалку вообичаени зачини може да вклучуваат јаворов сируп, шеќер (обичен или комбиниран со меласа и путер за да се формира премаз), сируп од пченка или овошен џем. Алтернатива на директната меласа е кодијата (исто така ''коди'' или ''ласи коади'', сос од меласа или со кој било број на алтернативни рецепти.
0.2 Печена солена свинска погачка
Во некои делови на Њуфаундленд, таутан е печена торта или погачка, често направена со исечено солено свинско месо во тестото.
0.3 Таутани од компири
Друга регионална варијанта која користи компири како главна состојка била подготвувана во регионот Бонависта и Елистон, (Маберли) на полуостровот Бонависта од почетокот на дваесеттиот век наваму.
Троен знак за еднаквост

≡ — симбол составен од три хоризонтални и напоредни црти.
1 Значење
Овој симбол може да има различни значења во зависност од контекстот.
1.1 Математика
* Во општ случај, тој означува идентитет помеѓу два изрази;
* Во модуларната аритметика, тој означува конгруенција на цели броеви;
* Во логиката, тој означува еквивалентност.
1.2 Хемија
Се користи за типографски претставување на тројна врска помеѓу атомите. На пример, HC≡CH е вообичаен стенографија за ацетилен.
Се користи и за претставување на површински групи. На пример хидроксилните групи ≡SOH на површината (S) на глините.
1.3 Биологија
Се користи за обележување на синонимите.
1.4 Информатика
На мрежното место, во апликацијата или на компјутерскиот интерфејс, овој симбол се користи како елемент за интерфејс. Овој симбол често се нарекува хамбургерска икона (''en'') Симболот обично води до мени за навигација. Употребата на овој симбол датира од почетокот на компјутерските интерфејси развиени во ''en'' (''Xerox PARC'') во 1980-тите.
Белиот шеик

„Белиот шеик“ (италијански: ''Lo sceicco bianco'') — филм на режисерот Федерико Фелини (Federico Fellini) од 1952 година. Автори на сценариото се Фелини, Тулио Пинели, Енио Флајано и Микеланџело Антониони. Главните улоги ги играат: Алберто Сорди, Џулиета Масина, Леополдо Триесте и Брунела Бово.
1 Синопсис
За време на медениот месец во Рим, една млада жена го запознава јунакот од своите омилени фоторомани. Таа го остава мажот и заминува со него, но набргу сфаќа дека тој е обичен позер и кукавица...
Скоч

Скоч, скратено од шкотско виски, еден од најпознатите видови виски со содржина на алкохол помеѓу 40 и 95% и еден од симболите и главните извозни производи на Шкотска. Се произведува само во мал број софистицирани дестилерии во Шкотска, кои го произведуваат според строго контролиран производствен процес. По производството, за да може дестилатот да стане скоч, мора да старее три години во дабови буриња.
Првиот запис за производство (дестилација) на шкотско виски го дал монахот Џон Кор, кој го опишал процесот на добивање ''aqua vitae'', „вода на животот“ во белешка од 1. јуни 1495 година година. Производството на виски од пченица и 'рж било индустријализирано и комерцијализирано на крајот на 18 век.
1 Поврзано
* Гинис
* Виски
Никола Павловски

Никола Павловски (р. во ) — македонски архитект, редовен професор на Архитектонскиот факултет при УКИМ.
1 Животопис
Павловски е роден на 15 август 1939 г. во костурското село Изглибе, егејскиот дел на Македонија. То се доселил во НР Македонија како дете бегалец од Грчката граѓанска војна (1946–1949). Дипломирал на Архитектонско-градежниот факултет во Скопје во 1962 г. На факултетот предавал проектирање индустриски и стопански згради. Се занимава и со архитектонско проектирање на стопански, индустриски, станбени и деловни објекти.
Учествувал и на анонимни архитектонски конкурси. Негови позначајни остварени згради се фабриката за медицинска пластика во Тетово (1986), поштите со АТЦ во населбите Зелен Рид и Карпош во Куманово (1994). Павловски се занимавале и со научноистражувачка работа, посебно со проблемите на осветлувањето со дневна светлина во архитектонското проектирање. Автор е на бројни трудови.
Поштенски преградок

Поштенски преградок или поштенски фах — преградок што се наоѓа во поштенска единица, преку кој корисниците примаат и отпремаат поштенски пратки. Поштенскиот преградок има своја поштенска адреса.
Во некои области, особено во Африка, нема испорака на пошта од врата до врата, па изнајмувањето поштенски преградок традиционално е единствениот начин за примање пошта во такви земји.
Општо земено, поштенските преградоци се изнајмуваат од поединци или од деловни субјекти на основа која се движи од месечно до годишно, а цената за изнајмувањето се менува во зависност од големината на преградокот. Поштенските преградоци во деловните области обично се поскапи од поштенските преградоци во селските средини.
1 Монтирање на преградоците
Поштенските преградоци обично се монтираат во ѕид од поштенската градба, надворешен ѕид или ѕид во фоаје, така што вработените од внатрешната страна може да оставаат пратки во преградокот, додека изнајмувачот во фоајето или од надворешната страна на зградата може да го отвори својот преградок за да ја земе пратката.
1.1 Работно време
Доколку преградоците се монтирани на надворешен ѕид, тие се достапни за подигање на пратките во текот на целиот ден. Доколку се наоѓаат во внатрешноста на поштенското претпријатие, тие се достапни во работното време на претпријатието.
2 Пакети
Ако пратката не ја собира во поштенскиот преградок, вработениот остава извесница со која го известува корисникот да ја земе пратката од шалтер. Извесници се оставаат и за препорачана пошта за која примачот треба да се потпише.
3 Поврзано
* Поштенско сандаче
* Пост-рестант
Баиду

Баиду, Inc. (百度 , што значи: „сто пати“) е кинеска мултинационална технолошка компанија специјализирана за услуги и производи поврзани со Интернет и вештачка интелигенција (АИ), со седиште во Пекинг, округ Хаидјан.
Таа е една од најголемите компании за вештачка интелигенција и интернет во светот. Велепоседничкото друштво на групата е основана на Кајманските Острови. Баиду бил основан од Робин Ли и Ерик Ксу во јануари 2000 година.
Пребарувачот Баиду моментално е четврт најголем пребарувач на ранг листата на Alexa интернет.
Baidu потекнува од RankDex, претходниот пребарувач развиен од Робин Ли во 1996 година пред да го основа Baidu во 2000 година.
Баиду нуди различни услуги, вклучувајќи кинески пребарувач, како и услуга за навигација наречена Baidu Maps. Баиду нуди околу 57 услуги за пребарување и заедници, како што се Baidu Baike (онлајн енциклопедија), Baidu Wangpan (услуга за складирање на облак) и Baidu Tieba (форум за дискусија базирана на клучни зборови).
Глобалната деловна единица на Баиду (GBU) е одговорна за меѓународните производи и услуги на компанијата Баиду за пазари надвор од Кина. Портфолиото на производи на компанијата Баиду GBU вклучува апликации за тастатура Simeji и Facemoji Keyboard, платформа за препораки за содржини popIn, мрежа за проширена реалност OmniAR, јапонски паметен проектор popIn Aladdin и рекламна платформа MediaGo, која е фокусирана на кинески огласувачи кои сакаат да допрат до корисници во странство.
во 2017 година компанијата Баиду GBU влезе во партнерство со Snap Inc. да служи како официјален препродавач на реклами на Snapchat во Кина, Јужна Кореја, Јапонија и Сингапур. Партнерството било продолжено во 2019 година.
Во 2018 година компанијата Баиду продаде дел од својот бизнис во странство на „Global DU business“, кој разви голем број корисни апликации, вклучувајќи ES File Explorer, DU Caller, Mobojoy, Photo Wonder, DU Recorder итн. Оваа компанија сега работи независно од Баиду под името DO Global. Baidu е вториот најголем пребарувач во светот и имал 76,05% пазарен удел на кинескиот пазар на пребарувачи. Во декември 2007 година Баиду стана првата кинеска компанија вклучена во индексот NASDAQ-100. Од мај 2018 година пазарната капитализација на Баиду се зголеми на 99 милијарди американски долари. Во октомври 2018 год. Баиду стана првата кинеска фирма која се приклучи на американскиот конзорциум за компјутерска етика Partnership on AI со седиште во САД.
Хорилка

Хорилка е украински алкохолен пијалак.
Зборот ''хорилка'' исто така генерално се користи во украинскиот јазик за вотка или други силни алкохолни пијалаци и етимолошки сличен на украинскиот збор за изгореници - ''хорити''.
Хорилка обично се добива со дестилирање на житарки (обично пченица или 'рж), иако може да се дестилира и од компири, мед и шеќерна репка. Посебен вид хорилка се прави со чили пиперки.
Се верува дека Хорилката не била толку силна како што е денес. Денешниот индустриски стандард за производство на хорилка е 40% алкохол.
Пијалакот традиционално се користи за време на украинските свадбени церемонии.
Се споменува во романот на Гогољ ''Тарас Буљба''.
Вино од јачмен

Јачменовото вино е силно англиско пиво од 6-12% алкохол по волумен.
1 Историја
Првото пиво што се продавало како вино од јачмен било Бас бр. 1, околу 1870 година.
Компанијата Енкор Бруинг го вовеле стилот во САД во 1976 година со своето пиво Олд Фогхорн кое го нарекле „јачменвино“(напишано како еден збор од страв дека појавувањето на зборот „вино“ на етикетата на пивото ќе ги вознемири регулаторите.
2 Карактеристики
Јачменовото вино обично достигнува јачина на алкохол од 6 до 12% по волумен и се приготвува од специфична тежина до 1,120; еднакво на 320 g/L шеќери. Употребата на зборот „вино“ се должи на неговата алкохолна јачина слична на виното, но бидејќи се прави од жито наместо од овошје, тоа е пиво. Пиварниците во Соединетите Држави обично го пуштаат еднаш годишно во текот на есента или зимата.
Зиванија

Зиванија е кипарска ракија од комина.
1 Производство
Зиванија се произведува од ферментирана комина на Кипар од 14 век. Од 2004 г. името ''зиванија'' е заштитено од ЕУ и може да се користи само за производи произведени во Кипар.
2 Вкус
Пијалакот е безбоен и има лесна арома на суво грозје. Содржината на алкохол е обично околу 45% vol. Селото Мехметџик (Галатија) во Турската Република Северен Кипар е познато по својата зиванија.
3 Поврзано
* Коминарка
* Ципуро
* Цикоудија
* Ракија
* Писко
* Грапа
* Торкопалинка
* Чача
4 Наводи
Извртена крофна

Извитканите крофни се крофни од тесто со квасец или печива направени од пченично брашно или лепливо оризово брашно, пржени во масло. Во Кина, тие се познати како махуа во Кореја како квабаеги, на Филипините како шакој и пилипит а во Јапонија тие се познати како сакубеј.
1 Низ светот
1.1 Кина
Во Кина и Тајван, извртени крофни познати како ''махуа'' се традиционални пржени десерти со регионални варијации. Главните состојки се: брашно, шеќер и масло за јадење, иако може да се додадат и сол, мед, јаткасти плодови и други зачини. Откако ќе се извитка во плетенка, тестото потоа се пржи во масло од кикирики. Двете доминантни варијанти се крцкави-надвор-меки-внатре или целосно крцкави. Оригиналната форма е измислена во градот Тијанџин и е милениуми стара.
1.2 Италија
Во Италија е познат како ''треча (плетенка)'', понекогаш исполнет со крем и покриен со шеќер, чоколадо и други производи.
1.3 Јапонија
''Сакубеи'', кој потекнува од кинеската династија Танг до периодот Нара во Јапонија, бил пренесен во слаткарницата Танг. Се вели дека исчезнал во средината на периодот Едо, но сè уште постои на различни места како што е Нара, менувајќи се во шинко слатки (шинко, кнедли шинко, шинко мочи) (* Меѓутоа, сега се нарекува шинко мочи). Повеќето од нив се направени од Јошинко наместо пченично брашно).
1.4 Кореја
Извртените крофни се познати како квабаеги на корејски. Средно слатките, меки, сунѓерести, извртени крофни се направени со квасец, од пченица или од оризово брашно и стопен путер. Се пржат на масло и се премачкуваат со шеќер и цимет во прав. Често е закуска за после училиште.
1.5 Филипини
''Шакој'' или ''сијакој'' од островите Висајаските острови (исто така познат како ''лубид-лубид'' на северот на Филипините) се направени од тесто извиткано во карактеристична форма на јаже пред да се пржи. Подготовката е речиси иста како и крофните, иако постојат варијанти направени од лепливо оризово брашно. Текстурата може да варира од мека и лесна до леплива и тегава. Тврдите и крцкави верзии се познати како ''пилипит''. Се посипуваат со бел шеќер, но може да се прелеат и со сусам или карамелизиран шеќер.
1.6 Виетнам
Во Виетнам, има различни имиња како што е банг куај тунг и други.
2 Поврзано
* Чапсал крофна
* Список на сорти на крофни
* Кралер
Шток (компанија)

Шток - италијанска компанија за производство на ликери и алкохолни пијалаци, чие име доаѓа од нејзиниот основач, Лионело Шток, кој ја основал во Трст во 1884 година. По преземањето, прво од германска групација, а потоа од американскиот Октри Капитал Менаџмент, компанијата се споила во Шток Спиритс Груп, и во 2012 година сите италијански фабрики биле затворени. Групата потоа била преземена во 2021 година од британскиот приватен капитален фонд Си-Ви-Си Капитал Партнерс, и сега е со седиште во Полска.
1 Историја
Историјата на компанијата започнува со целта на Лионело Сток да ги дестилира вината од блиските области, многу барани од Французите за производство на нивниот коњак, кога болест ги уништила посевите во регионот Шаранта.
Така се родил и пијалакот „Коњак Шток Медисинал“, кој со мали промени на етикетата во 1955 година станал ''бренди Шток 84'' („Brandy Stock 84“), ''водечки'' производ на компанијата.
Шток започнал повторно лансирање на бренди, помеѓу педесеттите и шеесеттите години од минатиот век, компанијата станала меѓународна, чии производи биле дистрибуирани во 125 земји на сите континенти. Палетата на пазарот постепено се проширувала и вклучувала вотка, виски, грапа, амаро, џин, слатки ликери, вклучително и лимончело, лансирано во 1997 година под името ''Лимонче.''
Од 2012 година, производството било целосно преместено во Чешка, со затворање на сите италијански фабрики и отпуштање на последните 28 работници и 2 менаџери. Во 2019 година компанијата била преземена од компанија специјализирана за производство на грапа.
Во ноември 2021 година Шток Спиритс Груп била купена од Си-Ви-Си Капитал Партнерс, која ја повлекла од берзите во Лондон и Прага, и започнала голем развоен план со понатамошни аквизиции на производители на алкохолни пијалаци во Европа. Групацијата моментално има свое административно седиште во Варшава, Полска, филијали во седум европски земји (италијанската е во Милано) и осум производствени погони во Германија, Чешката, Полска, Италија (Франчекорта дестилерии) и Франција.
2 Производи
Компанијата имала широк асортиман на производи кои вклучувале: водка, ликери врз база на вотка, горчливи ликери, ракии, вина и сирупи, грапа, бренди и друго. Меѓу другите, најпознати биле:
* Шток 84, вински дестилат одлежан во дабови буриња, бренди што било основен производ на компанијата, со содржина на алкохол од 38% вол.
* Шток бел вермут, ликер со вкус добиен од бело вино.
* Шток црвен вермут, ликер добиен од бело вино со вкус на карамела.
Сите варијанти на вермут имаат содржина на алкохол од 16%.
Авамори

''Авамори'' е алкохолен пијалак кој настанал и е единствен за Окинава, Јапонија. Направен е од азиски ориз, и не е директен производ на варење (како ''саке'') туку на дестилација. Поголемиот дел од ''аваморите'' направени денес користат ориз увезен од Тајланд, бидејќи локалното производство во голема мера е недоволно да ја задоволи домашната побарувачка, која значително се зголемила во последниве години.
''Авамори'' обично има 30-43% алкохол, иако „извозните“ брендови (вклучувајќи ги и брендовите испорачани во континентална Јапонија) се повеќе се со 25% алкохол. Некои видови (особено ''ханазаке'' ) се со 60% алкохол и се запаливи. ''Авамори'' се старее во традиционални глинени садови за да се подобри неговиот вкус и мекост.
Најпопуларниот начин за пиење ''авамори'' е со вода и мраз. Кога се служи во ресторан во Окинава, речиси секогаш ќе биде придружена со контејнер со мраз и карафа вода. ''Авамори'' може да се пие и директно, со мраз и во коктели. Традиционално, ''авамори'' се служел во ''кара-кара'', мал земјен сад со мала џамлија од глина внатре. Џамлијата би испуштала карактеристичен звук „кара-кара“ за луѓето да знаат дека садот е празен. Овие садови сè уште се наоѓаат во Окинава, но глинените џамлии често ги нема.
Друго име за ''авамори'' што се користи во Окинава е ''шима-заке'' или скратено ''шима''.
Генерално, цената на ''авамори'' се зголемува со староста на пијалакот.
*
Архи

Архи е пијалак направен од кумис, ферментирана млечна ракија или исгелен тараг или кефир кој потоа се дестилира. Исгелен тараг често користи млеко од кобила, магариња, овци, крави, јак, камилиили од ирваси, во зависност од локалните традиции или достапност. Има посебен статус во Монголија и Внатрешна Монголија, и како главен алкохолен пијалак меѓу пастирските единици и се служи на ценети гости.
Често се чува за семејството и никогаш не се продава во Монголија, полека се заменува со вотка, која исто така се нарекува архи.
Во и околу Внатрешна Монголија, поредовно се произведува и продава. Индустриското производство и флаширање има на локации како што е Чифенг.
1 Поврзано
* Тарасун
2 Наводи
2.1 Библиографија
**
Кирш

''Киршвасер'' или само ''Кирш,'' терминот што се користи во Швајцарија и Франција, помалку во Германија), е чиста, безбојна ракија од Германија, Швајцарија и Франција, традиционално направена од двојна дестилација на вишни. Вишните се целосно ферментирани, вклучувајќи ги и нивните семки. За разлика од ликери од вишни и вишнови ракии, ''Киршвасер'' не е сладок. Понекогаш се дестилира од ферментиран сок од вишна.
1 Послужување
''Киршвасер'' обично се пие чист. Традиционално се служи ладно во многу мала чаша и се зема како аперитив. Тоа е важна состојка во фонду. Луѓето во германското говорно подрачје од каде што потекнува обично го служат по вечерата, како дигестив.
''Киршвасер'' се користи во некои коктели, како што се Лејдифингер, Флорида и Роуз.
Висококвалитетниот ''киршвасер'' треба да се служи на околу 16 степени целзиусови, загреано со раце како бренди.
2 Потекло и производство
Бидејќи морело вишните првично се одгледувале во регионите на Шварцвалд во Германија, се верува дека ''киршвасер'' потекнува од таму. ''Киршвасер'' е безбоен бидејќи или не е стареен во дрво или е одлежен во буриња од јасен. Можеби да одлежи во дрвени буриња обложени со парафин или земјени садови. Висококвалитетен „''Кирш''“ се произведува во Швајцарија и Алзас.
Европската унија поставува минимум 37,5% содржина на алкохол за производи од овој вид; ''Киршвасер'' обично има содржина на алкохол од 40%–50%. Околу 10 килограми цреши одат во производството на 750 мл ''киршвасер''.
Една француска сорта, ''Кирш де Фужероле''''и'' две швајцарски сорти, се сертифицирани како ''заштитени со ознака за потекло''.
3 Хемиски состав
Во споредба со брендито или вискито, карактеристично на ''киршот'' е тоа што содржи релативно големи количини повисоки алкохоли и сложени етери, како и присуството на мали количини на цијаниоводород, делумно како таков и делумно во комбинација како бензалдехид -цијанохидрин, на што во голема мера се должи препознатливиот вкус на киршот.
*
Рајсија

Рајсија („мал корен“) е дестилиран алкохолен пијалак со потекло од југозападниот дел на мексиканската држава Халиско. Како текилата и мескалот, тој е производ на растението агаве.
Рајсија е традиционален пијалак со околу 300 години историја и заштитена деноминација на потекло. Неговата арома и вкус потекнуваат од видот на агава и се карактеризираат со почвата, топографијата, климата, водата, производителот, квасецот и други фактори. Рајсија е безбојна кога созреава во стакло или жолтеникава кога е созреава во дрво.
1 Процес
Рајсијата се дестилира во рудиментирани казани за дестилирање алкохол од ферментирана каша од централното стебло на растението агава. Кашата се готви бавно, а пареата се кондензира на бакарен конус, ладена, традиционално, со изворска вода. За да се направи литар Рајсија потребни се 10 кг агава. Многу различни видови на агави се користат за производство на Рајсија. Обично е повеќе од 100 степени пред да се додаде вода. Рајсија може да се класифицира во различни видови врз основа на процесот на стареење и регионалните сорти. Тука спаѓаат млада или Ховен Рајсија, која е бистра и непосреден резултат по дестилацијата; зреена во стакло; репосадо, зрееена во дрвени контејнери; Ањехо, одлежено во дрвени буриња повеќе од дванаесет месеци; и Абокадо, со состојки како билки, овошје и цвеќиња. Дополнително, има двојно дестилирана Рајсија, која е ексклузивна за занаетчиски или традиционални процеси. Видовите на Рајсија по регион се Рајсија де ла Коста и Рајсија де ла Сиера, секој со различни профили на вкус.
Химбергajст

Химбергајст познати и како алкохол од малина добиен со мацерација и дестилација, е алкохолен пијалак направен од малини. Се произведува главно во Германија и во регионот Алзас во Франција.
Наместо да се дестилира ферментирана каша од свежо овошје во жесток алкохол, како овошно бренди, химбергајст се прави како инфузија. Малините имаат ниска содржина на шеќер што може да произведе само ограничена количина на алкохол, така што химбергајст се создава со мацерирање на свежи бобинки во 96% чист шпиритус. Смесата потоа се остава неколку недели за да се извади есенцијата на малина, се дестилира, се разредува со прочистена вода и се флашира на 37,5% алкохол или појака. Производителите можат да додадат мала количина шеќер за да го заокружат конечниот вкус, но според законот на ЕУ, тоа не може да надмине 10 грама инвертен шеќер на литар. Додадените бои и вкусови исто така не се дозволени.
Потребни се околу 7,7 кг. малини за да се добие еден литар химбергајст. Традиционално се сервира под собна температура, чист, во чаша во вид на лале.
1 Поврзано
* Ракија
Четвртфинале на Европското првенство во фудбал 1968

Четвртфиналето на Европското Првентство 1968 било последното коло од квалификациското натпреварување за Европското првенство во 1968 година. Се натпреварувале победниците од осумте групи на квалификацискиот турнир. Победниците на секоја од четирите натпревари дома и на гости се квалификувала за завршниот турнир во Италија. Натпреварите се одиграле во април и мај во 1968 година.
1 Квалификација
Секој победник на групата напредувал во четвртфиналето. Четвртфиналето се играло во два натпревари: дома-гости. Ако збирните резултати биле израмнети на крајот од нерешениот резултат, трет натпревар морал да се игра на неутрално место. Победниците од четврт-финалето оделе на завршниот турнир.
2 Ждрепка
Ждрепката за четвртфиналето била спроведена во Париз на 16 јануари 1968 година. Во тоа време биле познати само 7 од осум победници на групите, бидејќи клучниот натпревар од групата 8 во која учествувале Шкотска и Англија бил закажан на 24 февруари. Немало подредување според претходни настапи. Репрезентациите биле извлечени по следниот редослед: Победничка група 8 - Шпанија, Франција - Југославија, Унгарија - СССР, Бугарија - Италија. Полуфиналето би било: Победник QF1 - Победник QF2, Победник QF3 - Победник QF4. На истиот состанок било одлучено Италија да биде првиот избор за домаќин на завршниот турнир во јуни 1968 година.
3 Резиме
|}
4 Натпревари
Осумте натпревари се одиграле на два натпревари, кои се одиграле во април и мај 1968 година. 
''Италија победила со вкупен резултат 4-3 и се квалификувала за Европското Првентство 1968 година.''----''Советскиот Сојуз победил со вкупен резултат 3-2 и се квалификувал за УЕФА Европското Првентстцо 1968 година .''----''Англија победила со вкупен резултат 3-1 и се квалификувала за УЕФА Европското Првентство 1968 година .''----''Југославија победила со вкупен резултат 6–2 и се квалификувала за УЕФА Европското Првентство 1968 година .''
5 Стрелци на головите
Вкупно биле постигнати 24 гола во 8 натпревари, во просек 3 гола по натпревар.
3 Гола
* Вахидин Мусемиќ
2 Гола
* Флери Ди Нало
* Пиерино Прати
* Илија Петковиќ
1 Гол
* Динко Дерменџиев
* Никола Котков
* Петар Жеков
* Боби Чарлтон
* Норман Хантер
* Мартин Питерс
* Јанош Фаркас
* Јанош Гороч
* Ангело Доменџини
* Анатолиј Бушовец
* Муртаz Хурцилава
* Амансио Амаро
* Драган Џаиќ
1 Авто Гол
* Димитар Пенев (против Италија)
* Ерно Солимоси (против Советскиот Сојуз)
6 Наводи
***
Боровичка

Боровичка (позната и како ракија од смрека) е словачки алкохолен пијалак со вкус на бобинки од смрека. Се карактеризира со јасна или златна боја, и вкус сличен на оној на сувиот џин. Овок пијалак собено е популарен во Словачка и Чешка.
Денешната комерцијално произведена боровичка обично содржи околу 40% алкохол по волумен или 80 алкохолни степени, но може да достигне и до 50 до 70 % содржина на алкохол. Како репер, минималното количество на алкохол што ја бара законот во Словачка е 35%.
Слични, но различно направени пијалаци познати во јужнословенските земји вклучуваат бринјевец во Словенија (''брин'' значи смрека на словенечки) и клековача во Србија (''клека'' значи смрека на српски). Други слични пијалаци вклучуваат неколку видови џин. Меѓународниот ден на ракија од смрека се слави секоја година на 24 јуни.
1 Друго
* Боровничка е име за ликер направен од боровинка во Хрватска.
Соџу

Соџу — бистар и безбоен дестилиран алкохолен пијалак, традиционално направен од ориз, но подоцна од други житарици и има вкус сличен на вотка. Обично се консумира како што е, без додатоци. Неговата содржина на алкохол варира од околу 12,5% до 53% алкохол по волумен (ABV), иако од 2007 година соџу со ниско ниво на алкохол под 20 % станало попопуларно.
Традиционално, повеќето марки на соџу се произведуваат во регионот Андонг, но и во други региони и земји. Додека соџуто традиционално се правело од ориз, јужнокорејските производители на етанол го заменувале оризот со друг скроб, како што е маниоката поради значително пониските капитални трошоци. соџуто често изгледа слично на неколку други алкохоли од Источна Азија, но се разликува во содржината на алкохол.
1 Бонтон
Најважното правило во корејскиот бонтон за пиење е дека најмладата личност во групата ги сипува пијалаците на постарите. Тоа се однесува не само на возраста, туку и на хиерархијата во една компанија. При сипување на алкохол, треба да се употребат двете раце. Кога примате алкохол, треба да се користат и двете раце за држење на чашата. Се смета за непристојно сами да си наточите пијалак.
2 Потрошувачка
Иако пивото, вискито и виното се здобиваат со популарност во последниве години, соџуто останува еден од најпопуларните алкохолни пијалаци во Кореја поради неговата достапност и релативно ниската цена. Повеќе од 3 милијарди шишиња биле потрошени во Јужна Кореја во 2004 година. Во 2006 година, било проценето дека просечниот возрасен Корејец (постар од 20 години) консумирал 90 шишиња соџу во текот на таа година. Во 2014 година, било објавено дека Јужнокорејците конзумирале просечно 13,7 чашки алкохол неделно, што е највисока потрошувачка по глава на жител на алкохолни пијалаци во која било земја. Меѓутоа, поради помалата концентрација на алкохол во соџу во споредба со другите дестилирани пијалаци и недостатокот на меѓународен стандард за волуменот на чашката, тоа не мора да значи поголема потрошувачка на алкохол од дестилирани алкохолни пијалаци.
3 Поврзано
* Баиѕу, од Кина
* Корејска кујна
* Вино од ориз
*''Саке'', од Јапонија
* Шочу, Јапонија
Александар и Блага Тодорови

Александар и Блага Тодорови — брачна двојка, пријатели и деловни партнери на Арон и Ривка Бехар, праведници меѓу народите од Скопје. Јад Вашем ги признал Александар и Блага за праведници на 6 јануари 1980 година под број 1766
1 Спасување од холокаустот
Арон и Ривка се венчале во 1938 година, а во 1939 ја добиле ќерката Бенвенита (Бети). Како добри пријатели со Александар и Блага, тие доста време поминувале во нивниот дом.
На 6 април 1941 година Југославија била нападната од силите на Оската и за кратко време окупирана. Македонија и Скопје биле под бугарска окупација. Бугарските власти вовеле многу антисемитски прописи со кои им отежнат животот на Евреите. Александар и Блага се плашеле за безбедноста на нивните пријатели, па набавиле фалсификувани документи со кои Арон, Ривка и Бенвенита требало да заминат за Албанија. При патот до граница, Арон и Ривка се уплашиле дека ќе ги фатат, па се вратиле во Скопје.
На 11 март 1943 година, заедно со другите Евреи од Битола и Штип и скопските биле затворени во зградата на Монополот. Пред да ги затворат Арон и Ривка успеале да ја скријат Бенвенита кај Александар и Блага. Тие ѝ го смениле името во Кристина и ја гледале како свое дете. Одвреме навреме ги посетувале Бугарите заради сомнеж дека детето е Еврејче. По ослободувањето на Тодорови во 1947 добиле син Сергеј и истата им бил национализиран имотот, по што заминале во Опатија. Таму биле затворени и Бенвенита го гледала малиот Сергеј неколку додека не дошла тетка му и ги зела во Белград. По три месеци Блага била ослободена, ги зела децата и се вратила во Скопје. Александар бил ослободен во 1952 година. Истата година Бенвенита дознала за своето потекло и заедно со други деца со еврејско потекло заминал за Израел. Живеела во кибуц и ги одржувала врските со семејството Тодорови.
Роска

Роска (прстен или ѓеврек) е шпанско и португалско печиво што се јаде во Шпанија, Мексико, Јужна Америка и други области. Се прави со брашно, сол, шеќер, путер, квасец, вода и зачини. Тоа исто така се нарекува и Кааке.
1 Варијација на Роска
Роска де рејес се јаде на „Денот на кралевите“, кој е дел од прославата за трите мудреци кои го посетиле малиот Исус за да му дадат подароци. (злато, миро и темјан).
Во тортата може да се сокрие најмалку една пластична минијатурна фигура на бебето Исус. Лицето што ќе го најде се смета за среќен добитник на некоја наградата.<ref>Beth Hensperger '''' Ten Speed Press, 2000 , page 84 Во многу традиции, лицето кое прво ќе најде пластично бебе мора да организира вечера, а секој што ќе најде друго пластично бебе мора да донесе некое јадење. Вечерата се одржува на 2 февруари на „Ден на Богородица од Канделарија“. Откако ќе ја изедат ''роската'', децата ги оставаат чевлите до прагот за да добијат мал подарок.
2 Галерија
3 Поврзано
* Список на видови крофни
4 Наводи
5 Надворешни врски
* , блог пост од Правната библиотека на Конгресот, упатува на ''es''.
ПУ „Страшо Пинџур“ - Жиганци

Основно училиште „Страшо Пинџур“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Страшо Пинџур“ - Жиганци; скратено: ПООУ „Страшо Пинџур“) — поранешно подрачно основно училиште во кочанското село Жиганци, кое било во состав на истоименото училиште од селото Соколарци, Општина Чешиново-Облешево.
Училиштето било именувано по македонскиот партизан Страшо Пинџур.
1 Местоположба
Училиштето се наоѓа во селото Жиганци.
2 Историја
Училиштето било изградено во 1960 година. Бидејќи училиштето е ставено во мирување, учениците од Жиганци наставата ја посетуваат Соколарци.
3 Услови
Училиштето располага со 2 училници и 1 наставничка кацеларија, како и спортски терен за реализација на наставата по физичко и здравствено образование. Училиштето е моментално затворено и се наоѓа во лоша состојба.
4 Настава
Во училиштето наставата се изведувала на македонски наставен јазик.
5 Галерија
Клејрен

Клејрен е дестилиран алкохолен пијалак направен од шеќерна трска произведен на Хаити, кој се подложува на истиот процес на дестилација како и румот, иако не толку рафиниран.
На Хаити има помеѓу 500 и 600 микро дестилерии, во споредба со помалку од 50 вкупно низ остатокот од Карибите. Дестилериите познати како еснафи се занаетчиски продукции: повеќето од нив се мали колиби распространети низ селата кои произведуваат доволно да ја покријат потрошувачка на нивните села.
Клејрен е направен од автохтони сорти трска, нехибридизирани, без хемиско мешање во земјоделството. Тие се спонтано ферментирани без избран квасец, со техники на дестилација од средината на 18 век и без филтрација.
1 Поврзано
* Рум агриколе
Агенција осамени срца

Агенција осамени срца — македонска телевизиска серија од 2001 година во режија на Миле Грозданоски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Благоја Чоревски, Ведран
Стојна Костовска, Бела
Владимир Ангеловски-Дади, Злате Динго
Катерина Коцевска, Цутика
Лазе Манасковски, Арап
Таше Кочовски, Димуш
Ѓокица Лукаревски, Бајрон
Гоце Тодоровски, Џовани
Александар Шехтански, Директор
Диме Илиев
Илија Милчин
Горан Трифуновски
Марина Поп Панкова
Предраг Павловски
Димче Мешковски
Емин Унѓел
Владимир Лазовски
Ана Левајковиќ
Урски зигурат

Урскиот зигурат е градба во сумерскиот град Ур во древна Месопотамија, денешен Ирак, во близина на Насирија јужно од Багдад. Зигуратот бил посветен на сумерскиот бог Нана или ''Суен.''
Градбата претставува голема скалеста платформа која е изградена во 21 век п.н.е од кралот Ур-Нама. Во сумерско време се викал Етеменигур. Денес, по 4000 години, зигуратот сè уште е претежно зачуван, а делумно реконструиран како единствена голема градба од времето на Ур.
Горната платформа е висока околу 30 метри, а долната е долга 64 метри и широка 46 метри. Зигуратот претставувал дел од храмскиот комплекс каде што се верувало дека богот на месечината, заштитникот на Ур, имал свое земно живеалиште. На врвот биле изградени храмови и жртвеници. Сумерите верувале дека зигуратот служел како мост меѓу небото и земјата, односно дека боговите доаѓале да го посетат храмот. Само на свештениците и кралските службеници им бил дозволен пристап до храмот. Изградбата на храмот ја завршил кралот Шулги, кој себеси се прогласил за бог.
1 Поврзано
* Сумерска ренесанса
* Е (храм)
Мамахуана

Мама Хуана (или Мамахуана) е зачинет алкохолен пијалак кој се прави со мешавина од рум, црвено вино и мед, кора од дрво и билки. Вкусот е сличен на порто виното и бојата е длабоко црвена. Потекнува од Доминиканската Република.
Специфичните билки што ја сочинуваат Мамахуана првично биле подготвени како билен чај од домородните Таино; после Колумбо, во рецептот е додаден алкохол.
1 Етимологија
Терминот ''Мама Хуана'' го има истото француско потекло како терминот ''Dame Jeanne'', што се однесува на големо шише со краток тесен врат, обично исплетен како крошна. Во земјите од шпанско говорно подрачје, Дам Жан бил трансформиран во „дамахуана“, или ''Дама Хуана'', а подоцна, во Доминиканската Република, во ''Мама Хуана.'' Постојат многу различни варијации на рецепти за правење Мамахуана, бидејќи името се однесувало на шишето што првично се користело за подготовка и складирање на мацерацијата, наместо на самиот готов производ.
2 Историја
Алкохолните пијалаци мамахуана се сметаат за едни од првите дестилирани жестоки пијалаци во Америка, дури и пред румот, со оглед на тоа што раните шпански истражувачи го мешале европскиот алкохол со билниот чај на Таино; оваа комбинација ја создла првата мамахуана.
За време на диктатурата на Рафаел Трухило, продажбата на мамахуан била забранета, освен со медицинска дозвола.
Мамахуана бил популаризиран како локален хербален лек и афродизијак во 1950-тите од Хесус Родригез. Родригез патувал во Барахона, Азуа, Педерналес и многу други провинции во Доминиканската Република за да ги собере стеблата потребни за создавање на медицинскиот пијалак. Тој, наводно, користел месо од желка, која била активната состојка што го правела афродизијакот. Родригез бил познат под називот „Мама Хуана“ во локалното население.
Друг познат пијач на мамахуана бил Порфирио Рубироса, познатиот доминикански плејбој, поло играч, возач на тркачки автомобил и таен агент. Рубироса бил познат по својата сексуална моќ и како страствен уживател на мамахуана, што е споменато во неговата биографија, ''Последниот Плејбој.''
3 Подготовка
Мамахуана е мешавина од кора и билки потопени во рум (најчесто темен рум, но употребата на бел рум не е невообичаена), црвено вино и мед. Цврстите состојки (локални лисја, кори, стапчиња и корени) варираат од регион до регион.
Пирамида на Кукулкан

Пирамидата на Кукулкан е една од многуте урнатини на Маите во сега мртвиот град Чичен Ица во Мексико, кои датираат од седмиот и осмиот век. Оваа пирамида се нарекува и Ел Кастиљо и археолозите сè уште ја истражуваат.
На врвот на пирамидата на Кукулкан, на височина од 60 метри, сé уште има остатоци од храм кој изгледа како тврдина. Затоа овој древен споменик на Маите го добил шпанското име ''Ел Кастиљо'', што на шпански значи тврдина. Пирамидата има девет скалесто поредени катови. Четири скалишта од деведесет и едно скалило обезбедуваат пристап до храмот од секоја страна. Според тоа, вкупно има 364 скалила, на кои треба да се додаде уште еден за да се стигне до горната платформа. Тие 365 скалила претставуваат 365 дена во годината. Таму биле пронајдени и астрономски опсерватории, а познато е дека Маите биле многу добро упатени во небесните појави.
1 Интересно
Кукулкан бил мајански бог на знаењето и мудроста, и секоја година доаѓал на краткодневицата и останувал до долгодневицата предавајќи го знаењето на Маите. На долгодневицата тој се враќал во својот свет. „Доказот“ е на самиот храм т.е постои игра на сенки од светлината која имитира лазење на „пердувестата змија“ по скалите на храмот што ја прави приказната за доаѓањето и одењето на богот Кукулкан. Секоја краткодневица, сенката на скалите се спушта на храмот и означува пристигнување на богот Кукулкан, а при долгодневицата е обратно (враќањето на Кукулкан).
2 Галерија
Рум агриколе

Рум агриколе е француски термин за ''рум со сок од шеќерна трска'', стил на рум првично дестилиран на француските острови на Карибите од свежо исцеден сок од шеќерна трска наместо од меласа. ''Rhum'' е терминот што вообичаено го разликува во локациите што зборуваат француски од румот направен со меласа во другите делови на Западните Инди(Рум, Рон).
1 Преглед
Рум со сок од трска главно доаѓа од Хаити, Мартиник и Гвадалупеските острови Мари-Галант, Гранд Тер и Бас Тер, но се прави низ Карибите, вклучително и на Тринидад, Панама, Доминиканската Република и Гренада, во Индиски Океан на островот Маврициус и Реинион, и во Тихиот Океан островите на Хаваи и во Вануату.
Најголемиот дел на румови е направен од меласа, нуспроизвод на рафинирање на шеќер. Кога Франција почнала да произведува шеќер од шеќерна репка околу 1811 година, цените на шеќерот паднале и фабриките за шеќер на Француските Кариби не можеле да преживеат само со производство на шеќер. Свеж сок од трска сега бил достапен за ферментирање и дестилирање во рум.
Мартиниканските производители на рум од сок од трска целосно произведени во Мартиник и исполнуваат одредени стандарди за производство, според францускиот закон, имаат право на ''ознака за контролирано потекло- Рум Агриколе од Мартиник''. Оваа ознака е единствена за Мартиник и не ја дефинира категоријата рум со сок од трска или рум агриколе.
Во Мартиник, румовите со сок од трска означени со AOC обично се дестилираат на 70% алкохол (140 степени, а потоа се разводнуваат до 40-55% (80-110 степени) кога се флашираат. Може да бидат стари само неколку месеци (барем 3 месеци за AOC Рум Агриколе од Мартиник) или до неколку години. По три години стареење во дабови буриња, може да се нарече „rhum vieux“ или „стар рум“.
Агуардиенте

Агвардиенте или агварденте е вид на дестилиран алкохолен пијалак кој содржи помеѓу 29% и 60% алкохол по волумен. Тоа е донекаде генерички термин кој може да се однесува на пијалаци направени од различни видови храна. Потекнува од и обично се конзумира на Пиринејскиот Полуостров и во Јужна Америка.
1 Етимологија
Зборот е соединение од зборовите на иберороманските јазици за вода и оган или гори, буквално „огнена вода“.
2 Дефиниција
''Агуардиенте'' се силни алкохолни пијалаци добиени со ферментација, потоа дестилација на зашеќерени или слатка шира, мацерации од зеленчук или мешавини од двете. Ова е најгенеричкото ниво; според оваа дефиниција, ''агвардиенте'' може да се направат од многу различни извори. Онои типови базирани на овошје вклучуваат од портокали, грозје, банани или медроњо („јаболко од трска“). Оние кои се базирани на жито може да се направат од просо, јачмен или ориз и на база на цвекло, маниока или компир, и на крајот оние што се класифицирани како „вистински“ ''агвардиенте'' од шеќерна трска и други слатки трски, вклучително и некои видови бамбус.
''Агвардиенте од трска'' и ''качака'' се слични, но различни производи. Бразил ја дефинира ''агвардиенте од трска'' како алкохолен пијалак помеѓу 38% и 54% ABV, добиен со едноставна ферментација и дестилација на шеќерна трска што веќе се користи во производството на шеќер и има посебен вкус сличен на рум. ''Качака'', од друга страна, е алкохолен пијалак од помеѓу 38% и 48% ABV, добиен со ферментирање и дестилирање на сок од шеќерна трска и може да има додаден шеќер до 6 g/L.
3 Поврзано
* Шнапс
Мечето Падингтон во џунглата

''Мечето Падингтон во џунглата'' (|Paddington in Peru, буквално: ''Падингтон во Перу'') — семејна комедија во режија на Дугал Вилсон за мечето Падингтон. Филмот бил трет дел од серијата филмови за Падингтон и продолжение на „Мечето Падингтон 2“ (2017). Падингтон повторно е озвучен од Бен Вишо, со споредни улоги: Хју Боневил, Емили Мортимер, Џули Волтерс, Џим Бродбент, Оливија Колман и Антонио Бандерас.
Снимањето започнало во јули 2023 г. и завршило во октомври истата година, а се одвивало во Обединетото Кралство, Колумбија и Перу. Филмот бил премиерно прикажан во Обединетото Кралство на 8 ноември 2024 г., а во Македонија на 9 јануари 2025 г.
1 Содржина
Кога Падингтон дознава дека неговата сакана тетка Луси исчезнала од Домот за пензионирани мечки, тој и Браунови одат во дивините на Перу да ја бараат, со единствена трага за неа во една точка обележана на една загадочна карта. Решен да ја реши тајноста, Падингтон се впушта во возбудлива потрага низ прашумите на Амазон за да ја најде тетка си... и може да открие и едно од најлегендарните богатства на светот.
2 Озвучување
Глумец, Улога
Хју Боневил, Хенри Браун
Бен Вишо, Падингтон
Емили Мортимер, Мери Браун
Медлин Харис, Џуди Браун
Семјуел Џослин, Џонатан Браун
Џули Волтерс, госпоѓа Берд
Џим Бродбент, Семјуел Грубер
Антонио Бандерас, Хантер Кабот
Оливија Колман, Клариса Кабот / Преподобната Мајка
Карла Тус, Џина Кабот
Мескал

Мескал е дестилиран алкохолен пијалак направен од различен вид на агава.
Агавите или магите се ендемични на Америка и се наоѓаат на глобално ниво како украсни растенија. Домородните ферментирани пијалаци од растението магај, како што е ''пулке'', постоеле пред доаѓањето на Шпанците, но потеклото на мескалот е поврзано со воведувањето на филипински типови казани за дестилирање на алкохол во Нова Шпанија од филипински мигранти во доцните 1500-ти и раните 1600-ти години. Овие казани првично се користеле за правење ''ламбаног (алкохол од палма)'', но домородните народи од крајбрежните региони на Тихиот Океан во Мексико ги прифатиле и се применувале на дестилација на агава за да се направи мескал.
Мескал е направен од срцето на растението агава, наречено пиња. Има речиси 200 видови на агаве а Мескал се прави од повеќе од 30 видови, сорти и подсорти ''на агава'', за разлика од текилата, која се прави само со сина агава. 90% од мексиканскиот мескал доаѓа од Оахака. Во Мексико, мескалот обично се консумира директно и има силен чаден вкус. Иако другите видови мескал не се толку популарни како текилата, Мексико го извезува производот, главно во Јапонија и САД, а извозот се зголемува како што алкохолот расте во популарност.
И покрај сличното име, мескалот не содржи мескалин или други психоделични супстанции.
1 Етимологија
Зборот ''mezcal'' доаѓа од ацтечкиот јазик, што значи „агава варена во рерна“.
2 Послужување
Во Мексико, мескалот обично се пие чист, наместо да се меша во коктел. Мескалот генерално не се меша со други течности, но често е придружен со исечени портокали, лимон или лимета попрскана со мешавина од мелени пржени ларви, мелени чили пиперки и сол наречена ''сал де гусано'', што буквално се преведува како „сол од црви“. Поговорката што му се припишува на Оахака во врска со пијалакот е: "За сите лоши, мескал, и за сите добри, исто така, а ако нема лек, литар и половина").
Во САД, Европа и Јапонија, мескалот се повеќе станува истакната состојка на многу менија со коктели.
3 Поврзано
* Рајсија
* Текила
* Мексиканско пиво
* Мексиканска кујна
Државна лотарија

Државна лотарија е акционерско друштво за приредување игри на среќа. Акционерското друштво е во целосна сопственост на Република Македонија.
Компанијата е основана на 17 декември 2008 година; првите игри на среќа ги пласираше во април 2010 година; стана членка на Европска асоцијација на лотарии од 2011 година.
Грбовник Коренич-Неорич

''Грбовникот Коренич-Неорич'' е копија од 1595 година на загубениот оригинал на ''Грбовникот на Охмучевиќ'' (''Ohmučevićev grbovnik'') нарачан од Петар Охмучевиќ (починал во 1599), шпански адмирал со дубровничко потекло, некаде во периодот помеѓу 1584 и 1594. Тој е пример за најраниот ("интерконфесионален") облик на Илиризмот, кој ја формираше идеолошката основа за подоцнежниот подем на национализмот кај Јужните Словени.
Преах Ко

Преах Ко ( кмерски „Светиот бик “) е најстариот кмерски храм во областа Роулос (другите два се Баконг и Лолеи ) од 9 век во Ангкор, Камбоџа. Изграден е од кралот Индраварман I и бил посветен на Шива и на кралското семејство на Кмерската империја во 879 година. Тоа бил првиот од кралските храмови на престолнината Харихаралаја, пред таа да биде пренесена 15 километри јужно во новооснованиот Јасодхарапура (денес Ангкор). Храмот бил именуван по скулптурата од песочник што го претставува Нанди, една од инкарнациите на Шива во форма на бик.
Преах Ко се состои од шест кули од тули кои се поставени во два реда од три кули, секоја на заедничка платформа од песочник. Сите се свртени кон исток, а централниот преден е највисокиот и бил посветен на кралот Јајаварман II, основачот на Кмерската империја и чичко на Индраварман. Лево е кулата на Притивиндрешвара, посветена на таткото на кралот, додека десно е кулата посветена на Рудрешвара, неговиот дедо. Трите задни кули се посветени на нивните сопруги. На централната има барелефи со фигури на Шива.
Германската влада ја финансирала реставрацијата на кулите Преах Ко во 1990-тите, а од 1992 година како дел од Ангкор, храмот е на списокот на светско наследство на УНЕСКО .
1 Наводи