Распоредување

Распоредување (лејап) во кошарката е обид за шут од два поени направен со скок одоздола, поставување на топката во близина на кошот и користење на едната рака за да се одбие од задната табла и во кошот. Движењето и дострелот со едната рака го разликуваат од скок-шут. Леј-ап се смета за најосновниот шут во кошарката. Кога прави лежење, играчот ја крева надворешната нога или стапалото подалеку од кошот.
Неодбранет лејап обично е шут со висок процент. Главната пречка е приближувањето до работ и избегнувањето блокади на повисоките дефанзивци кои обично стојат во близина на кошот. Вообичаени стратегии за распоредување се да се создадат празни места, да се ослободи топката од друго место или да се користат алтернативни раце. Играчот кој може да стигне преку работ може да избере да изведе поспектакуларно и повисок процент на забивање (испуштање или фрлање на топката од над работ).
1 Верзии
Како што играта еволуираше низ годините, така се развиваше и распоредот. Неколку различни верзии на layup се околу денес. Лејупите може да се категоризираат во два вида: пазуви и прерамки. Поставувањето на пазувите вклучува користење на поголемиот дел од зглобот и прстите за да се „постави“ топката во мрежата или надвор од таблата. Овој распоред е попознат како тркалање со прст. Вилт Чембрлен бил еден од првите практичари на впечатлив лејап со превртување на прстите. Значајни минати играчи на НБА кои многу се потпираат на превртувањето на прстите од пазувите се Мајк Биби и Ален Ајверсон.
Ролките со прсти денес имаат многу форми, вклучително и „Околу светот“ што вклучува целосен круг околу играчот пред лејапот и разновидни фалсификат при пристапот до раб. Класичен пример е претставата на Џејсон Вилијамс за време на неговиот престој во Сакраменто, во која Вилијамс ја донесе топката зад грб со десната рака, во лажно задно додавање, а потоа повторно ја донесе напред со истата рака за финишот. (потсетува на Боб Куси, кој бил пионер на овој потег).
Другиот распоред е шутот од над рака, сличен на скок-шут, но од значително блиску. Надворешните распореди скоро секогаш го вклучуваат дејството на таблата. Играчите како Скоти Пипен и Карл Мелоун го искористиле овој потег со одличен ефект.
Обратно распоредување е тип на распоред кој често се користи за избегнување блок. Се одликува со тоа што топката е фрлена наназад, при што стрелецот е свртен настрана од кошот. Често се користи за време на играњето на основната линија, каде што напаѓачот започнува на едната страна од кошот и завршува на другата страна, или кога одбранбениот играч се обврзува да ја одбрани едната страна од обрачот за да прекине конвенционален распоред. Повремено, играчот ќе остане на истата страна од раб, назад кон кошот и ќе шутира обратен лејап; оваа тактика понекогаш ја користеше Мајкл Џордан за да постигне гол со грб кон кошот против повисоките дефанзивци.
Вообичаено е играчите да создадат простор за лејап користејќи ги доделените два чекори пред обидот за положување. Постојат варијации и импровизации, но најчестата форма е Евро-чекорот. Таканаречениот како што беше воведен во НБА од страна на европските играчи, бил прифатен главно од чуварите и напаѓачите бидејќи многу се потпирал на агилноста и работата со нозете за да се избегнат поголемите одбранбени играчи, иако се забележани поголеми играчи како Џоел Ембиид како го користат кога се движат. Самиот евро-чекор вклучува подигање на дриблинг додека се дриблира, правење чекор во една насока, а потоа брзо преземање чекор во другата насока за да се избегне бранителот да создаде простор за обид за лежење. За да го искористите овој потег ефикасно, најдобро е агресивно да се дрибла, а потоа да направите два широки чекори во различни насоки додека истовремено ја носите топката преку глава во насоката во која чекорите за максимално затајување и заштита додека потенцијално правите фаул.