Лотен Далгрен

Ева Шарлота Каролина Далгрен (23 април 1851 - 14 јануари 1934 година) била шведска писателка, новинарка, уредничка на весници, феминистка и суфражист. Од 1891 до 1907 година, таа служела како уредник на списанието ''Дагни'', водечки гласноговорник на шведското женско движење. Таа исто така била член на Здружението Фредрика Бремер, најстарата организација за правата на жените во земјата. Таа била наградена со шведскиот кралски медал Литерис ет Артибус за нејзиниот придонес во литературата и историјата.
1 Ран живот
Лотен Далгрен е родена на 23 април 1851 година во Стокхолм, Шведска. Нејзиниот татко, Фредрик Аугуст Далгрен, бил јавен службеник и имал успешна кариера како автор. Меѓу нејзините дела е и ''Луѓето од Вермлан'', комедија која првпат била изведена во 1846 година. Во 1870-тите, тој станал познат по неговата поезија на шведски дијалект, а во 1971 година бил примен во Шведската академија. Мајката на Далгрен, Улрика „Ула“ фон Хеланд била внука на писателот, историчарот и поет Ерик Густаф Гејер. Родена во богато семејство, Далгрен развила интерес за пишување. Посетувала приватно училиште во Стокхолм, а подоцна започнала јазични студии во странство. По завршувањето на образованието, неколку години работела како учителка.
2 Кариера
Писателската кариера на Далгрен започнала во доцните 1880-ти. Работела како уредник на весникот ''Афтонбладет''. Во 1887 година, таа станала член на одборот на Здружението Фредрика Бремер (FBF), најстарата организација за правата на жените во Шведска. Во 1891 година, таа станала уредник на списанието на здружението ''Дагни''- списание кое се фокусирало на правата на жените, родовите улоги и феминизмот во Шведска, и останала во неговиот одбор до 1907 година. Во тоа време, таа напишала неколку статии за литературни теми, како и за женски политички спектар. Под покровителство на ФБФ, таа одржувала предавања за жените од работничката класа и пишувала сатирична поезија и фарси. Како поддршка на движењето за право на глас на жените во тоа време, таа служела како претставник на ФБФ во комитетот за право на глас. Од 1901 до 1906 година била секретарка на друштвото Нов Идун.
Како автор, Далгрен објавила неколку извештаи за нејзината семејна историја. ''Трансатер. Спомени на семејството Вермланд од првата половина на деветнаесеттиот век'', објавена во 1905 година, бил голем напредок во нејзината книжевна кариера. Тоа се покажало толку популарно, па таа морала да поднесе оставка од редакцијата ''Дагни'' за да се фокусира на нејзиното пишување. Таа дополнително ја зацврстила својата репутација како автор кога го издала ''Од архивата на семејството Ранзетер. Собрани извадоци од дневник и писма'' две години подоцна. Од 1905 до 1916 година, Далгрен продолжила да пишува за личните истории. Таа објавила седум тома од писмата и документите на нејзиното семејство од нејзиниот роден град Вермланд. Како обожавател на феминистичката реформаторка Фредрика Бремер (1801–1865), делата на Далгрен се фокусирале на презентирање на културната историја на нејзиниот роден град Вермланд и пишување извештаи за жените.
3 Подоцнежни години
Во 1920-тите, Далгрен напишала мемоари. Во 1921 година, Далгрен била почестена со шведскиот кралски медал Литерис и Артибус за нејзините услуги за литературата и историјата. Таа ја издала својата последна книга ''Френсис фон Кох'' неколку месеци пред нејзината смрт.
Далгрен починала во Јурсхолм, на 14 јануари 1934 година.