procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Никола Дескоски

Никола Илиев Дескоски (1926 во Злести, Охридско — 10 октомври 1944 во Радолишта, Струшко) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Никола Илиев Дескоски е роден во селото Злести. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ пристапува на 5 август 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада загинува во борбите против германците што ја водат единиците на НОБ, кај селото Радолишта, на 10 октомври 1944 година.
2 Поврзано
* Јоне Дескоски
* Нада Десковска
* Деско Десковски
* Благоја Дескоски
Ристо Стојкоски

Ристо Софков Стојкоски (1926 во Слатино, Охридско — октомври 1944 во Зајас, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ристо Софков Стојкоски е роден во селото Слатино. Се занимавал со земјоделие. Многу млад се приклучил на НОБ. Доброволно пристапил на 2 октомври 1944 година. Како борец на Петнаесеттата македонска бригада, загинува во борбите против балистите кај селото Зајас, во октомври 1944 година.
Ристо Донески

Ристо Темелков Донески (1922 во Оздолени, Охридско — ноември 1944 во Зајас, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ристо Темелков Донески е роден во селото Оздолени. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ доброволно пристапил на 28 август 1944 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада загинува во борбите со балистите кај селото Зајас, во ноември 1944 година.
Ристо Стефаноски

Ристо Николов Стефаноски (1910 во Ботун, Охридско — 6 октомври 1943 во Кленоец, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ристо Николов Стефаноски е роден во селото Ботун. Се занимавал со земјоделие. Активно го помага НОБ од средината на 1942 година. Пристапува во баталјонот Мирче Ацев, загинува во борбите кај селото Кленоец против балистите, на 6 октомври 1943 година.
Ристо Божиноски

Ристо Цветанов Божиноски (1918 во Велмеј, Охридско — октомври 1944 во Зајас, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ристо Цветанов Божиноски е роден во селото Велмеј. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ пристапил на 28 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада, загинува во борбите против балистите кај селото Зајас, во октомври 1944 година.
Русе Нестороски

Русе Петков Нестороски (1926 во Црвена Вода, Охридско — август 1945 во Охрид) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Русе Петков Нестороски е роден во селото Црвена Вода. Се занимавал со земјоделие од најрана возраст. Како многу млад почнал да го помага НОБ. Станува член на СКОЈ од 1943 година. Доброволно пристапува во партизанскиот одред Даме Груев на 15 јули 1943 година. Во составот на Првата македонско-косовска ударна бригада, учествува во повеќе борби што ги води бригадата во западна Македонија и Грција, при што се разболува. Се лекува во охридската болница, и умира во август 1945 година.
Литија

Литија (словенечки: ''Litija'') — град во Средна Словенија. Градот е центар на општината Литија. Се наоѓа во долината на реката Сава, источно од главниот град Љубљана, во историскиот регион Горењска. Градот сега е вклучен во Засавскиот статистички регион.
1 Историја
Литија се разви како трговска станица меѓу Трст, Љубљана и Хрватска. Градот добил пазарни права во 14 век. Во римско време рударството се развило во Литија и останало еден од примарните извори на приход до 1965 година, кога најголемиот од рудниците бил затворен. Во 1849 година австриската јужна железница се проширила до Литија и ја зајакнала нејзината економија значително. Поштата во градот била отворена во декември 1852 година.
2 Црква
Парохиската црква во населбата е посветена на Свети Никола и припаѓа на Римокатоличката надбискупија Љубљана. Сегашната црква е изградена во 1884 година, а проширена во 1997 година.
3 Наводи
Црква „Св. Никола“ - Џидимирци

Свети Никола — главна селска црква во велешкото село Џидимирци, Македонија.
Црквата се наоѓа над селото Џидимирци, на земјениот пат кон селата Дивље и Трстеник. Околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата е гробишен храм, сместен на околу 800 метри североисточно од селото Џидимирци.
2 Архитектура
Храмот е претставник на Македонската преродба.
Во него има дела кои му се припишуваат на Крсте Зограф.
3 Поврзано
* Велешко архијерејско намесништво
* Башиноселска парохија
* Џидимирци
Секуле Димоски

Секуле Постолов Димоски (1901 во Ново Село, Охридско — пролетта 1943 во Сурдулица, Србија) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Секуле Постолов Димоски е роден во селото Ново Село. Се занимава со земјоделие. Активно работи во НОБ од 1942 година. Доброволно стапува најпрво во партизанскиот одред Даме Груев во јули 1943 година, а потоа се бори во првиот македонски баталјон Мирче Ацев. Во февруарскиот поход заминува за кумановско. Во борбите што ги води Третата македонска ударна бригада пролетта 1943 година, загинува кај Сурдулица.
Загорје на Сава

Загорје на Сава (словенечки: ''Zagorje ob Savi'') — град во средна Словенија. Градот е центар на општината Загорје на Сава. Градот е дел од историскиот регион Горењска. Градот сега е вклучен во Засавскиот статистички регион.
1 Етимологија
Загорје првпат се споменува како Сагор (германски: ''Sagor'') во писмените записи на Патријаршијата во Аквилеја кои датираат од 1296 година. Името на населбата е сменето од Загорје во Загорје на Сава во 1955 година.
2 Историја
Археолошките докази покажуваат дека областа била веќе населена во доцното бронзено време и железното време. Во 1755 година во областа биле откриени наоѓалишта на јаглен и започнал економскиот развој на градот. Ископувањето јаглен беше една од главните активности на областа до 1995 година, кога беа затворени последните рудници. Во 2010 година, градот беше силно погоден од поплави.
3 Црква
Парохиската црква во населбата е посветена на светите Петар и Павле и припаѓа на Римокатоличката надбискупија Љубљана. Станува збор за неороманска црква изградена во 1873 година.
4 Наводи
Серафим Китаноски

Серафим Блажев Китаноски (1916 во Издеглавје, Охридско — февруари 1944 во Барбарос, Бродско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Серафим Блажев Китаноски е роден во селото Издеглавје. Бил Студент. Како ученик во гимназијата во Крагуевац, во предвоениот период се запознава и се определува за напредното движење. Опфатен со движењето на отпорот од 1941 година, како толкувач кај италијанците во карабинерската станица во Издеглавје, врши услуги за НОБ. Во мај 1943 година стапува во Кичевско-мавровскиот партизански одред. Како командир на чета во Првата македонско-косовска ударна бригада е заробен во богомилскиот поход и стрелан кај Барбарос во февруари 1944 година.
Смиле Јованоски

Смиле Настев Јованоски (1 октомври 1923 во Турје, Охридско — април 1945 во Пакрац, Хрватска ?) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Смиле Настев Јованоски е роден во селото Турје. Се занимава со земјоделие. Во НОБ стапува во јануари 1945 година. Како борец на Првата македонска ударна бригада, учествува на Сремскиот фронт. Исчезнува кај Пакрац во април 1945 година.
Стојко Костоски

Стојко Спасев Костоски (3 октомври 1926 во Турје, Охридско — 24 октомври 1944 на Сува Гора) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Стојко Спасев Костоски е роден во селото Турје. Во НОБ стапува доброволно на 27 август 1944 година. Загинува како борец на Шестата македонска бригада во борбите против балистите на Сува Гора, на 24 октомври 1944 година.
Србин Стојаноски

Србин Миланов Стојаноски (5 март 1921 во Мраморец, Охридско — 18 октомври 1944 во Струга) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Србин Миланов Стојаноски е роден во селото Мраморец. Бил печалбар. Кон НОБ се приклучил доброволно на 5 август 1944 година. Како борец на Петнаесеттата македонска бригада загинува во борбите за Струга, на 18 октомври 1944 година.
Славе Николески

Славе Митрев Николески (1924 во Велмеј, Охридско — 2 декември 1945 во Лојане, Кумановско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Славе Митрев Николески е роден во селото Велмеј. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ стапува на 28 август 1944 година. Како водник на Првата бригада на пародната одбрана, загинува при расчистување на земјата од балистичките банди на 2 декември 1945 година, кај селото Лојане.
Тренко Смилески

Тренко Најдев Смилески (1901 во Слатино, Охридско — есента 1944 во Србјани, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Тренко Најдев Смилески е роден во селото Слатино, но живеел во селото Мраморец (веројатно како домазет). Се занимавал со земјоделие. Во НОБ пристапил доброволно на 5 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада загинува во борбите против балистите кај селото Србјани, есента 1944 година.
Трајан Митрески

Трајан Јончев Митрески (1923 во Ботун, Охридско — 15 декември 1944 во Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Трајан Јончев Митрески е роден во селото Ботун. Се занимавал со земјоделие. Како младински активист доброволно стапува во НОБ. Учествува во борбите што ги води Шестата македонска бригада. Есента се разболува од проширената епидемија на стомачен тифус во Кичевско и умира на 15 декември 1944 година.
Тодор Митрески

Тодор Спасев Митрески (1924 во Лешани, Охридско — февруари 1945 во Скопје) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Тодор Спасев Митрески е роден во селото Лешани. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ доброволно стапува на 28 август 1944 година. Како борец на Шестата македонска бригада, учествува во повеќе борбени акции, по што се разболува и умира во воената болница во Скопје, во февруари 1945 година.
Стојан Ристев Темјаноски

Стојан Ристев Темјаноски - македонски револуционер, деец на ВМОРО.
1 Животопис
Стојан Ристев Темјаноски е роден во селото Велмеј. Тој бил верен деец на револуционерната организација. Учествувал во Илинденското востание во битолскиот вилает, во областа Дебрца. Бил соработник со најпознатите дејци од областа на Дебрца, како и со Ѓурчин Војвода и Петар Чаулев. Учествувал во битката во близина на селото Сошани, против отоманските сили.
Филип Ристески

Филип Сидоров Ристески (1918 во Лешани, Охридско — 6 октомври 1943 во Кленоец, Кичевско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Филип Сидоров Ристески е роден во селото Лешани. Се занимавал со земјоделие. Кон НОБ доброволно се соединил во јули 1943 година. најпрвин во партизанскиот одред Даме Груев, а потоа во составот на Првиот македонски баталјон Мирче Ацев. Загинува во борбите против балистите кај селото Кленоец, на 6 октомври 1943 година.
Цветко Стојаноски

Цветко Томев Стојаноски (1920 во Црвена Вода, Охридско — 7 септември 1943 во Белчишта, Охридско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Цветко Томев Стојаноски е роден во селото Црвена Вода. Се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил доброволно во јули 1943 година. Како борец на партизанскиот одред Мирче Ацев, загинува во борбите против италијанците на 7 септември 1943 кај селото Белчишта.
Анастас Грујов Анѓелоски

Анастас Грујов Анѓелоски — деец на ВМОРО.
1 Животопис
Анастас Грујов Анѓелоски е роден во селото Арбиново во 1876 година. Се приклучил на македонската организација, за да се бори за слободата на Македонија, и како член на ВМОРО, бил дел од четите на Дејан Војвода од Лактиње, Тасе од Присовјани, Петар Чаулев, Лазор од Враништа. Бил дел од неколку битки против Османлиите во охридско, како арбиновската битка, нападот на мудурницата во Издеглавје, Битката кај селото Турје, Битката кај Пресека.
Филип Јолев Вељаноски

Филип Јолев Вељаноски — деец на ВМОРО.
1 Животопис
Филип Јолев Вељаноски е роден во селото Арбиново во 1866 година. Активно учествувал во ВМОРО. Како дел од четите на Дејан Војвода од Лактиње, Тасе од Присовјани, Петар Чаулев, Лазор од Враништа. Заедно со своите соборци учествувал во познатата арбиновска битка, нападот на мудурницата во Издеглавје, Битката кај село Турје, и битката на Пресека.
Секула Спасев Темјаноски

Секула Спасев Темјаноски деец на ВМОРО.
1 Животопис
Секула Спасев Темјаноски е роден во селото Велмеј во 1878 година. Учествувал во Илинденското Востание. Бил соработник со Дејан Војвода. Во текот на Втората светска војна се ставил во соработка на окупаторите, италијанците и албанците, и како таков бил поставен за кмет на селото. Исто така тој агитирал за селото да подпадне под бугарска власт, така што тој имал бугарофилски чувства. Поради неговата активност во текот на Втората светска војна, главните во месната заедница на селото Велмеј, Митре Пачески и Крсте Крстаноски побарале да не му биде одобрена илинденската пензија на Секула Темјаноски.
Ламбе поп Бимбилоски

Ламбе поп Бимбилоски деец на ВМОРО.
1 Животопис
Ламбе поп Бимбилоски е роден во селото Велмеј во 1871 година. Бил член на ВМОРО, и дејствувал во реонот на Дебрца. Во ВМОРО влегол од 1898 година, и дејствувал сè до 1908 година. Бил дел од четите на Даме Груев и Христо Узунов. Освен во охридскиот регион, тој учествувал и во струшко, дебарско, битолско и леринско. Во 1903 година бил затворен во затвор, каде останал 3 години. Во текот на Втората светска војна, тој се ставил на страната на окупаторите, при што цело време ги величел Хитлер и Цар Борис, и зборел дека Македонија може да биде ослободена само од Бугарија. Починал во 1957 година.
2 Наводи
Милисав Видески

Милисав Видески (1916 — ?) — бил дел од равногорското движење на Дража Михајловиќ
1 Животопис
Милисав Видески е роден во селото Зркле, Порече. Бил роден во август 1916 година, или на 14 септември 1916 година. Во 1944 година бил четник во Равногорското движење во Порече, и во него останал сè до предавањето на четниците во Порече на НОБ и ПОМ во август 1944 година.
Војислав Сајковиќ

Војислав Сајковиќ (9 август 1915 во Брезница, Порече — 17 јули 1981 во Скопје) — четник. Бил дел од равногорското движење на Дража Михајловиќ.
1 Животопис
Војислав Сајковиќ е роден во поречкото село Брезница. Тој бил истакнат член на српското националистичко движење, равногорско движење на Дража Михајловиќ. Во средината на 1942 година, заедно со Миливоје Трбиќ и Божидар Видоески биле испратени да организираат равногорско движење во Македонија. Војислав заедно со Трбиќ и Видоески најчесто ги обиколувале реоните на Порече, дел од прилепско и во Азот, каде уште од постаро време српската пропаганда била силна.
Војислав Сајковиќ починал во Скопје во 1981 година.
Злата Маџовска

Злата Димко Маџовска (1920 - ?) — била дел од Равногорското движење.
1 Животопис
Злата Димко Маџовска е родена во селото Самоков, Порече, на 26 или 27 декември 1920 година. Татко и се викал Димко, брат и Велимир живеел во Ропотово. Таа била партнерка на еден од водачите на Равногорското движење во Македонија, Миливоје Трбиќ. По уништувањето на четничкото движење во Македонија. Миливоје Трбиќ и Злата Маџовска се криеле илегално во селата Гостиражни, Рилево, Браилово, Зрзе, кај свои луѓе. За време додека се криел, Трбиќ имал план да побегне заедно со Маџовска во Грција, но до тоа не дошло, зошто во 1947 година, Маџовска и Трбиќ биле уапсени. Маџовска затворската казна ја издржувала во Скопје, додека Трбиќ добил смртна казна, и во септември 1947 бил стрелан.
Ерставик

Ерставик е велепоседнички дом во Шведска. Околниот имот е еден од ретките што останале во Шведска и сè уште се чуваат како fideicommissum (е вид на оставина во кој корисникот е должен да пренесе делови од оставината на оставителот на некој друг). Се наоѓа веднаш до природниот резерват Накаресерват.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ново Село (Велешко)

Св. Ѓорѓи — православна црква во велешкото село Ново Село, Општина Чашка, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Велешкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е сместена на југозападниот крај на селото. Изградена е во XIX век. Во неа има вредни икони од познатиот мајстор Димитар Андонов Папрадишки.
1 Поврзано
* Повардарска епархија
* Велешко архијерејско намесништво
Замок Шарлотенлунд

Замокот Шарлотенлунд (|Charlottenlund slott) е замок во општина Истад, Сканија, во јужна Шведска. Од самиот почеток, Шарлотенлунд му припаѓал на имотот на Марсвиншолм и тогаш бил наречен Снарештад замок. Фармата во 1841 година била поделена и купена во 1848 година од грофот Арвид Посе. Тој бил оној кој ја изградил сегашната главна зграда. Во 1902 година, имотот го купил Јакоб Лахман, роден во Данска. Замокот сè уште е во сопственост на неговите потомци.
Црква „Св. Атанасиј“ - Новачани

Св. Атанасиј (или Св. Атанас) — православна црква во велешкото село Новачани, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Велешкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во 1845 г. Живописана е и никогаш не била обновувана.
1 Поврзано
* Повардарска епархија
* Велешко архијерејско намесништво
Једвик

Једвик е рурално село од двете страни на реката Луле, западно од Бергнасет во округот Недерлуде во општината Лулеш, Шведска. Страните на селото се викаат Содра Једвик и Нора Једвик. Дел од Содра Једвик е класифициран како област едноставно наречена Једвик. 53 жители од вкупно 114 жители на селото од (2010) живеат таму. Нора Једвик имала 61 жител (2010).
1 Историја
Има национален пат заедно Норландкустен преку Једвик од средниот век. Мостот наречен Гамла Гадвиксброн е изграден во 1941 година. Во 1978 година сообраќајот на европската рута Е4 бил преместен во Нов Гадвиксброн.
2 Знаменитости
Постои шведска евангелска - мисиска градина „Сундет“ со капацитети за кампување летно време во Једвик.
Блехем

Блехем е велепоседнички дом во општина Вестервик, Шведска.
Историјата на имотот датира од 14 век. Тој бил во сопственост на семејството Суп до 1562 година, кога бил продаден на кралот Ерик XIV. Останал кралски имот до 1612 година, кога Јохан Скајт го добил од Круната. Потоа припаѓал на разни шведски аристократски и други семејства, на пр Јуиленстиерна, Посе, Левенхаупт и Хамилтон. Сегашната главна зграда е изградена во 1838-42 година за време на сопственоста на баронот Јохан Норденфалк. Се уште е во сопственост на семејството Норденфалк.
Далаборг

Замок Далаборг се урнатините на замокот во Општина Мелеруд во Готланд, Шведска. Се наоѓа северно од излезот Далбергсен на езерото Венерн во шведската традиционална провинција Даланд.
1 Историја
Далаборг бил изграден во 1304 година од војводите Ерик Магнусон и Валдемар Магнусон, синови на кралот Магнус Ладулас, на западниот брег на Шведска, Уништен е во 1434 година за време на расправијата Енгелбрект со Ерик од Помераниа.
Во Далаборг, кралицата Маргарет, регент на Норвешка и Данска, била признаена како регент на Шведска во 1388 година. Сè уште опстојуваат ровот, бедемите, терасата и подрумот на блок -куќа. А макета на Далаборг може да се види во Музејот Мелеруд во Мелеруд, Шведска.
Асби (Шведска)

Асби е село во општината Идре, округот Естерјтланд. Лежи во традиционалната провинција Естерјтланд во близина на ракавот на езерото Сомен, наречена Асбифјарден. Според Лексиконот ''за шведски имиња на место'' името на локалитетот е првпат потврдена во 1336 како Асби, сличен на тапан -како гребен (|ås) е изграден локалитетот.
Најсилната шведска смрека расте во Асби.
Хеј

Хеј е село во Парохија Јернс во северозападниот дел на општината Скелефтеш, округот Вестерботен, Шведска.
Зборот хеј е најчестиот поздрав на шведскиот јазик, а еквивалент на „хај“ на англиски. Селото го добило своето име во 19 век кога некој геодет си играл со детската рима ''Снип, снап, снорум, хеј базалорум''. Снип, Снап, Снорум и Басалорум се четири други села во близина. Хеј има бит-пазар и танцови денови.
Замок Фјелен

Замокот Фјелен (|Fjällnäs slott) е вила сместена во подножјето на Дундрет во општината Галиваре, округот Норботен, Шведска. Изградена е во швајцарски стил во текот на 1888 година од Карл Ото Бергман (1828-1901), кој бил вклучен во локалната индустрија за производи од дрво и рударство. Тој бил менаџер на Актиеболагет Бодраскфорс во годините 1860-1887 година. Како шеф на рударската компанија, Бергман ја имал својата канцеларија во куќата. Вилата и имотот биле купени во 1987 година од Риксбиген, кој започнал со реновирање и ја изградил околината со помали групи куќи.
Замок Фихолм

Замокот Фихолм се простира на земјиште кое се наоѓа приближно 20км западно од Ескилштуна во општина Ескилштуна, округот Седерманланд, Шведска. Тој е во приватна сопственост.
Зградата на Фихолм била нарачан од шведскиот државник Аксел Оксенстиерна во 1640 година, според плановите на францускиот архитект Симон де Вале. Двете стоечки згради (крилја) биле изработени во француско-холандска ренесансна стил и завршени во 1642 година, и претставуваат едни од најубавите примери на убава шведска архитектура од тој период. Градежните работи во Фихолм биле надгледувани од старецот Никодеим Тесин, тогаш имал само 25 години, а намерата била двете стоечки згради да станат крила на прекраснен величествен замок. За жал, замокот куќа никогаш не бил реализиран.
Во непосредна близина била изградена црквата Једер од Оксенстиерна во исто време, и преку својата величина може да покаже што би можело да било. Црквата Једер останала до ден -денес гробна црква за семејството Оксенстиерна.
Паксуниеми

Паксуниеми е мал град во областа Јукасјарви ( парохија Јукасјарви) во општината Кируна. Селото се наоѓа на глава во реката Торне, неколку километри низводно од градот Јукасјарви. На границата на малиот град во 1995 година, процентот на ненаселени имоти за викендички во малиот град бил повеќе од 50% од сите имоти. На границите на малиот град 2000 до 2010 година, процентот на ненаселени имоти за викендички во малиот град била повеќе од 30 % од сите имоти.
1 Етимологија
Паксуниеми може да се преведе како Густа перница на шведски.
2 Историја
Селото е основана во 1840 година од страна на Андрес Исаксон.
3 Развој на население
На пописот во 1890 година, 24 луѓе биле регистрирани во Паксуниеми.
Замок Сандемар

Замокот Сандемар се наоѓа на брегот на Балтичкото Море во шведската општина Ханинге во историската провинција Седерманланд.
1 Конструкцијата
Оригиналната главна зграда е направена од дрво обложена со панели од тули, а од страната на езерото има и облога од лим за заштита од морските ветрови. Сегашната куќа датира од околу 1690 година и ги задржала своите стари одлики, бидејќи била поштедена за време на рускиот напад на Седерманланд во 1719 година. Внатре има богато украсени таписерии и таписерии, а градината е чувана во француски стил со правилно исечена жива ограда и ела во форма на пирамида. Подоцна бил додаден англиски парк со стаклена градина, култури и овошни дрвја. Архитектот не е познат, но зградата потсетува на стилот на Никодим Тесин Постариот.
2 Приказна
За време на Калмарската унија, Гут Сандемар припаѓал на Тевтонскиот ред на Ливонија. Подоцна станал сопственост на царскиот советник Ерик Акселсон Тот, кој во 1467 година веројатно ги купил сите земјишта на нарачката во денешна Шведска. Сопственичката структура во 16 Не се познати вековите и во следниот век замокот наизменично им припаѓал на благородничките семејства Оксенстиерна, Бонде и Фалкенберг. Се верува дека кралскиот советник Габриел Фалкенберг, кој станал гроф Фалкенберг ауф Сандемар во 1693 година, ја подигнал зградата во 1690-тите. Во 1738 година, окружниот судија Карл Ватранг го купил замокот, кој го прогласил за семејна сопственост. Кога во 1964 година бил одземен овој статус, отворен бил патот за уште една продажба, а во 2006 година имотот бил продаден на приватно лице.
3 Галерија
4 Околината
Областа околу замокот се одликува со голема разновидност на видови. За одбележување се ретките видови орхидеи, мочуришта и бозелови орхидеи (''Dactylorhiza sambucina''), како и шаховскиот цвет. Разновидната природа, исто така, нуди добри услови за голема популација на птици. Одморот на птици преселници на ливадата и блискиот залив привлекуваат многу набудувачи на птици во пролет и есен. Во 1997 година бил создаден „Природен резерват Сандемар“.
4.1 Слики, природен резерват Сандемар
Црква „Св. Атанасиј“ - Кошани

Свети Атанасиј — главна селска црква во кавадаречкото Кошани, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа над селото, на неговиот северен крај.
2 Историја
Била подигната во 1871 година, како што може да се прочита на натписот над западната врата.
Црквата е напуштена во втората половина на XX век.
Околу 1990 година пострадала во пожар и целата покривна конструкција е уништена.
3 Архитектура
Ова е еднокорабен храм со женски дел, галерија од западната страна, потпрена на два дрвени столба. Има влезови од југ и од север, отворен трем од југ и запад, а камбанаријата е во урнатини.
3.1 Фрескоживопис
Живописот го добила истата година кога била подигната (1871 г.). Живописот е дело на непознат зограф и се одликува со ниска уметничка вредност.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Маренска парохија
* Кошани
Куче на кружен тек

Куче на кружен тек (|rondellhund) е форма на улична инсталација која започнала во Шведска во текот на есента 2006 година и продолжила до крајот на годината. Имало спорадични последователни појави. Феноменот се состои од анонимни луѓе кои поставуваат домашни скулптури од кучиња, обично направени од дрво (или понекогаш пластика, метал или текстил) на кружни текови. Случувањата биле пријавени низ цела Шведска, а феноменот се проширил и во други земји, вклучително и во Шпанија, откако бил споменат на телевизија. Шведски таблоид весник поставил еден на Пикадили циркусот.
1 Историја
Кучињата на кружен тек почнале да се појавуваат во Линшепинг, Естерјетланд, Шведска по извајано куче што било дел од официјалната инсталација на кружниот тек ''Кружен тек II'' од вајарката Стина Опиц била вандализирана и подоцна отстранета. Оригиналното куче било направено од бетон, и Опиц планирала да направи нова верзија од него по вандализмот, кога некој поставил домашно дрвено куче на кружниот тек. Кучето добило бетонска коска од друг анонимен уметник. Набргу откако медиумите ги објавиле овие случувања, кучиња со кружен тек почнале да се појавуваат на различни места низ земјата.
Во некои помали градови каде што немало кружни текови, скулптури на кучиња биле поставени на обични раскрсници со сообраќајни острови.
Во јули 2007 година, уметникот Ларс Вилкс поттикнал контроверзии создавајќи цртежи за уметничка изложба, на кои бил прикажан пророкот Мухамед како куче на кружен тек. Објавувањето на овие слики во шведските весници довело до тоа Вилкс да биде подложен на закани за насилство и да биде ставен под полициска заштита до неговата смрт во октомври 2021 година.
Во 2009 година, слични кучиња се појавиле на некои кружни текови во Хемел Хемпстед, Хартфордшир.
Јохан Кристијан Фридрих Хефнер

Јохан Кристијан Фридрих Хефнер (2 март 1759 година во Обершенау - 28 мај 1833 година во Упсала) бил германско - шведски композитор.
Своето прво музичко образование Хефнер го добил кај оргуларот на Шмалкалден, Јохан Готфрид Вирлинг. Студирал во Лајпциг од 1776 година, а потоа работел како музички диригент во театрите во Франкфурт на Мајна и Хамбург од 1778 до 1780 година. Тој се преселил во Стокхолм, Шведска во 1781 година на покана на ''тамошното германско собрание'' за да ја преземе функцијата оргулар, која ја држел до 1793 година. Истата година (1781) бил вработен во Кралскиот театар во Стокхолм како и диригент на оркестарот за театрите во Стенборг. Во 1786 година Хефнер бил назначен за помошник-диригент на Кралскиот оркестар и од 1795 до 1807 година ја извршувал функцијата главен диригент на Кралскиот оркестар. Бил и инструктор на Кралската академија за драмска обука. Тој бил женет двапати, прво со шведската глумица и пејачка Елизабет Форселиус.
Откако кралот Густаф IV Адолф ја затворил Кралската опера (и нејзиниот оркестар) во 1807 година, Хефнер се преселил во Упсала, каде што во 1808 година бил назначен за директор на музиката на универзитетот и истовремено бил вработен како оргулар во катедралата. Во Упсала ги организирал ''студентите''(„Студентско пеење“) - четиригласно машко хорско пеење. Оваа практика брзо се проширила на другите нордиски универзитети и сè уште е посакувана традиција, не само меѓу студентите, туку и во минатиот век, исто така, во многу машки хорови низ цела Шведска. Поради страста за оваа работа, Хефнер го добил името „Татко на „студентите“.
Хефнер компонирал три опери, театарска музика, миса, песни со придружба на пијано и бил одговорен за новата шведска хорска книга во 1819 година. Вреди да се забележи и неговиот ораториум ''„Спасителот на Голгота“''.
Хефнер починал во Упсала на 28 мај 1833 година.
1 Дела
*''Љубоморниот е неговиот сопствен ривал, или ехо од креветската комора“, театарска музика, 1784 година''*''Електра'', опера, шведско либрето од Адолф Фредрик Ристел по Николас Франсоа Гилар, 1787 година
*''Влегувањето на Алцидес во светот'', опера во еден чин, шведско либрето од Абрахам Никлас Клевберг-Еделкранц 1793 година
*''Рено'', опера, шведско либрето од Н.Б. Спаршелд по Торквато Тасо 1801 година
* Арија за ''Пустиници'' од Август фон Коцебуе
Софија Адлерспаре

Софија Адолфина Адлерспаре (6 март 1808 – 23 март 1862 година) била шведска сликарка.
1 Биографија
Таа е родена како ќерка на лутерански благородник, Аксел Адлерспар, гувернер на Eланд и Каролина фон Арбин, и покажала талент за сликање во детството. Кога уметникот Ц.Ф. Педерсен доживеал бродолом во близина на нејзиниот дом, таа била подучувана од него, и кога нејзиното семејство се преселило во Стокхолм во 1830 година, таа била образована од страна на уметниците Карл Густаф Кварнстром (1810-1867), Јохан Густаф Сандберг и Олоф Јохан Содермарк (1790–1848).
Таа дебитирала во 1836 година кога престолонаследничката, Џозефина од Лехтенберг, идната шведска кралица, нарачала слика од неа и ја запознала со корисни контакти.
Адлерспаре направила неколку патувања за да студира уметност во странство, во Германија, Италија и Франција. Во 1839-1840 година, таа студирала под покровителство на Леон Коиње во Париз, каде што ги запознала Карл Валбом и Пер Викенберг. Кога се вратила во Шведска, отворила училиште за цртање, каде меѓу нејзините ученици била и Амалија Линдегрен.
Во 1845 година, кралицата ги финансирала нејзините продолжени студии во Париз; во 1845-1846 година студирала во Дрезден, каде што била инспирирана од Џ.К. Дал и Каспар Дејвид Фридрих и копирала постари слики, а во 1851-1855 ѝ била дадена државна поддршка да студира во Минхен, Болоња, Фиренца и Рим. Во Рим, таа била член на шведската уметничка колонија и стапила во контакт со германската уметничка колонија и движењето на Назареците под Фридрих Овербек. Таа исто така се преобратила во католицизмот и го сликала папата Пиј IX. Нејзините слики го рефлектирале романтичниот стил на ерата, иако таа исто така била под големо влијание на ренесансниот уметник Рафаел.
Во 1855 година, Адлерспаре ја посетила Шведска, каде што нејзините дела биле изложени во Кралската палата.
Во 1862 година, таа трајно се вратила во Шведска и добила пензија од ''Писатели, уметници и пензиско здружение''. Таа починала набргу по добивањето на првата исплата. Истата година, сопругата на нејзиниот брат, феминистката Софи Адлерспар, побарала жените да можат да студираат уметност на Кралската шведска академија за уметности под исти услови како и мажите. Ова барање било исполнето во 1864 година.
2 Галерија
Свинхулт

Свинхулт е село во Идре во јужните шведски висорамнини во близина на границата помеѓу Смоланд и Естерјетланд. Според Лексиконот за шведско име на место, името на локалитетот значи „место на диви свињи“, додека локалниот научник Роберт Норби го означува како „svidhja“ што значи сечење и палење што била вообичаена земјоделска практика во минатото. Во споредба со другите места на Идре, Свинхулт е понегостопримлив. Вегетацијата околу Свинхулт е составена од борови и смреки, додека шуми со широки лисја има многу малку.
Замок Јуршхолм

Замокот Јуршхолм е замок во Шведска.
Замокот Јуршхолм се наоѓа во општината Дандерид, во урбаната област на Стокхолм. Замокот вклучува градежни компоненти од доцниот среден век. Тоа била главната зграда на имотот Дјуршхолм, која била во сопственост на Куќата на Банер од 1508-1813 година. Нилс Ескилсон (Банер), кој бил господар на Дјуршхолм од 1508 до 1520 година, изградил нова палата на местото каде што останал замокот Јуршхолм.
Замокот Јуршхолм бил резиденција на приватниот советник Густаф Банер и неговиот син, фелд-маршалот Јохан Банер. Сванте Густавсон Банер му дал сегашен изглед на замокот во 17 век. До средината на 17 век, замокот бил со сегашната големина. Главната сала била опремена во тоа време, со гипс тавани, скалите на замокот биле од варовник и даб а sидовите биле обложени со уметнички позадини полни со позлатена кожа и други материјали.
Во 1891 година, во зградата започнало средното училиште Јуршхолм. До 1910 година, средното училиште Јуршхолм работело во просторите. Првиот учител на Јуршхолм училиштето бил авторот Виктор Ридберг. Меѓу најбраните наставници биле Ерик Карлфелт и Алис Тегнер. Писателката Елса Бесков била наставник по уметност и нејзиниот сопруг, теологот Натанаел Бесков работел како директор на училиштето од 1897 до 1909 година.
Во 1890-ти, замокот бил обновен во нео-барокен стил. Дизајнот на фасадата бил поедноставен со новата реставрација од 1959 до 1961 година. Нов влез со модерна соодветност на замокот е изградена на северната страна во 2003 година. Денес служи како центар на заедницата во општината Дандерид.
Сетебос (месечина)

Сетебос е еден од најоддалечените повратни неправилни сателити на Уран .Откриен бил на 18 јули 1999 година од Џон Ј. Кавеларс''.'' и привремено бил означен како S/1999 U 1.
Потврден како Уран XIX, овој сателит е именуван е по богот од Калибан и Сикоракс во драмата од Вилијам Шекспир - „''Бура“'' .
Орбиталните параметри наведуваат дека можеби припаѓа на истото динамично јато како и Сикоракс и Просперо, што укажува на тоа дека имаат заедничко потекло. Но, ваквото стојалиште не се совпаѓа со неговите забележани бои. Сателитот кога е осветлен има неутрална (сива) боја (боен показател BV=0,77, RV=0,35), слична на Просперо, но различна од Сикоракс (кој е светло црвен).
Кратерот на Умбриел е исто така наречен по Сетебос, но се пишува поинаку како Сетибос.
1 Поврзано
* Месечини на Уран
* Неправилни сателити
Алан Маркес Лоуреиро

Алан Маркес Лоуреиро (роден на во Рио де Жанеиро), попознат само како Алан бразилски фудбалер, играч од средниот ред на Евертон и на бразилската репрезентација.
1 Биографија
Класичен централен играч од средниот ред или мецала, со посилна десна нога, опремен со висок квалитет во фазата на стопирање на противничките играчи и физичка сила што го прави еден од најдобрите играчи на светот во враќањето на поседот на топката на својот тим. Умее да освојува простор и да напредува на противничката половина со топката во нозете и поседува одлични технички квалитети. Важи за еден од најдобрите играчи од средниот ред на светската фудбалска сцена.
2 Клупска кариера
2.1 Мадуреира и Васко да Гама
Тој ја започнал својата кариера во 2007 година, кога дошол во екипата на Мадуреира каде играл шест месеци во младинските категории пред да се пресели на позајмица, во Васко да Гама во 2008 година. Во 2009 година, откако позајмицата му истекла, Васко да Гама решиле да го откупат Алан иако за време на периодот под заем тој не настапил ниту еднаш за првиот тим. Сепак, веднаш по потпишувањето траен договор со Васко да Гама тој бил приклучен меѓу играчите кои го сочинуваат првиот тим. Тој го имал своето деби во Серија Б на 5 септември, за време на првенствениот натпревар против Атлетико Гојаненсе. На 11 ноември, за време на првенствениот натпревар против Кампинесе, го добил првиот црвен картон во својата кариера. За време на натпреварот од Копа Судамерикана против Клуб Аурора го постигнал својот прв гол во професионалната кариера.
3 Титули
3.1 Клупски
3.1.1 Васко да Гама
*Серија Б : 1
: 2009
*Куп на Бразил : 1
: 2011
3.1.2 Наполи
*Куп на Италија : 1
: 2019-2020
3.2 Репрезентативни
3.2.1 Бразил
; под 20 години
*Светско првенство под 20 години : 1
: 2011
; сениорска репрезентација
*Копа Америка : 1
: 2019
Замок Кроновал

Замокот Кроновал (|Kronovalls slott) е замок во општина Томелила, Сканија, Шведска. Денес има хотел, ресторан, кафуле за вино и конференциски сали кои работат на лице место.
1 Историја
Во почетокот на 17 век, данскиот советник Андерс Синклер, шериф во Ландскрона, се споменува како сопственик на Кроновал.
Кроновал бил продаден во 1668 година на шведскиот благородник Густаф Персон Банер (1588–1644), генерален гувернер на Сканија. Главната зграда има два ката и е изградена во 1760 година. Повторно била изграден во 1896 година од Карл Густаф Спар во француски барокен стил со крилја со кули, по цртежите на Исак Густаф Класон (1856–1930).
Теогефиро

Теогефиро ― поранешен природен лаковен мост над реката Тијамис во Епир, Грција. Се наоѓал во општина Зица, во округот Јанина. Тој бил природен споменик и едно од најпознатите знаменитости на Епир. Природниот мост се урнал на 8 февруари 2018 година, поради интензивните врнежи.
1 Мостот
Мостот се наоѓал над реката Тијамис, наречена и Каламас. Тој бил творба на природата, бидејќи водите на Тијамис ги ископале долните карпи, оставајќи ги непроменети горните карпи и создавајќи го природниот лаковен мост. Мостот бил 3 метри ширина и 4 метри висина. Долги години им помагал на патните комуникации на овој крај. Во доцните години, областа била прогласена за археолошко наоѓалиште и споменик на природата. Мостот се урнал на 8 февруари 2018 година поради интензивните врнежи.
Просперо (месечина)

Просперо е релативно мал ретрограден неправилен сателит на Уран откриен на 18 јули 1999 година од страна на астрофизичарот Метју Холман и неговиот тим. Му била доделена привремената ознака S/1999 U 3. Потврден како Уран XVIII името го добил по волшебникот Просперо од драмата на Вилијам Шекспир - ''Бура''.
Орбиталните параметри наведуваат дека можеби припаѓа на истото динамично јато како и Сикоракс и Просперо, што укажува на тоа дека имаат заедничко потекло. Но, ваквото стојалиште не се совпаѓа со неговите забележани бои. Сателитот кога е осветлен има неутрална (сива) боја (боен показател BV=0,80, RV=0,39), лична на Сетебос, но различна од Сикоракс (кој е светло црвен).
1 Поврзано
* Природни сателити на Уран
* Неправилни сателити
2 Наводи
**
Родоски пешачки мост

Родоскиот пешачки мост ― старогрчки лаковен мост во градот Родос, Грција. Датира од 4 век п.н.е. или раниот хеленистички период, скромната структура го претставува најстариот познат грчки мост со вусоарски лак.
1 Изградба и местоположба
Родоскиот пешачки мост бил откриен во 1966–67 година во близина на источното пристаниште на градот Родос, Акандискиот Заливот. Таму вештачки канал од 2,15 м длабочина, се движел напоредно со ѕидините на античкиот град, разделени со улица широка 11 м. Страничните ѕидови на каналот биле изработени од најмалку четири слоја поросни варовнички блокови, истиот материјал користен и за лакот.
Речиси во средината, каналот го поминува 8 м широк лак од камења во облик на клин кој служел како пешачки мост. Заоблениот отвор има единечен распон од 2,8 м, исто со ширината на каналот. Неговиот изненадувачки низок пораст, од редот од 1 до 3−4, му дава изглед на сегментален, па дури и повеќецентричен лак, од кој тој е единствениот познат пример во грчката архитектура.
Иако се тврди дека пешачкиот мост останал единствениот своден мост во грчкиот свет, има - дискутабилни - докази за уште најмалку три грчки вистински лаковни мостови од предримското време.
2 Поврзано
* Список на римски мостови
3 Дополнителна литература
* Bougia, Polyxeni (1996), „Ancient Bridges in Greece and Coastal Asia Minor“, Дисертација, Пенсилвански универзитет
Кадин мост

Кадин мост или Невестин мост - камен своден мост од 15-тиот век над реката Струма на Невестино, област Ќустендил, во југозападниот дел на Бугарија. Изграден бил во 1470 година по наредба на Исак-паша за време на османлискиот султан Мехмед II, за што сведочи отомански турски камен натпис на една од страните. Мостот има три свода, најдолгиот распон му е 20 м.
1 Книжевност
* Каранов, Ефрем – „Няколко думи за Кадин мост и за вярвания при съграждането на нови сдания" – Псп БКД, 1883, № 7, 128 – 134]
* Генов, Николај. – „Вградили мома в Кадин мост", в-к „Стандарт“, 21 декември 2004 г.
* Енциклопедия на изобразителните изкуства в България, том 1, Издателство на БАН, София, 1980 г.
* Енциклопедичен речник КЮСТЕНДИЛ А-Я, Софија, 1988 г., изд. БАН., с.277;
Беленски мост

Беленски мост ― своден мост над реката Јантра во северниот дел на Бугарија, 1 км од градот Бјала во областа Русе, чие име го носи. Се смета за едно од истакнатите достигнувања на инженерството и архитектурата на бугарската национална преродба.
Мостот бил изграден помеѓу 1865 и 1867 година од страна на бугарскиот архитект и мајстор за градење Кољу Фичето по наредба на турскиот државник Митат-паша, кога Бугарија била дел од Отоманската Империја. Додека другите архитекти биле подготвени да го изградат за 2 до 3 милиони лири, Кољу Фичето бил подготвен да го изгради за 700 илјади. Кога побарале да ја потврди оваа сума, тој одговорил дека Митат-паша може да му ја земе главата ако не успее да го направи тоа за оваа сума. Долг е 276 м и широк 6 м, има по 14 сводови со чистинка од 12 м и украсен со релјефни слики на животни. Изграден од месен варовник и варовнички малтер, тој е поддржан од 13 реквизити со сечени води.
Беленскиот мост најмногу настрадал од поплава во 1897 година, бидејќи биле уништени 8 сводови од средишниот дел (околу 130 м). Тој бил реконструиран помеѓу 1922 и 1923 година со армиранобетонски реквизити и лакови, но неговиот првичен изглед не бил променет.
Мостот не е погоден за современи автомобили, а нов е изграден веднаш до стариот (оддалечен околу 40 м) за да се справи со сообраќајот.
Аркадиковски мост

Аркадиковскиот мост или Казармски мост ― микенски мост во близина на современиот пат од Тирин до Епидаврос на Пелопонез, Грција. Датира од грчкото бронзено време, тој е еден од најстарите лаковни мостови кои сè уште постојат и се користат денес и најстариот зачуван мост во Европа.
Конзолниот лаковен мостот припаѓал во микенското време како пат меѓу двата града, кој сочинувал дел од поширока воена патна мрежа. Има распон на пропуст од околу 1 м и е изработен на типичен микенски начин на киклопски камења. Структурата е 22 м долга, 5.60 м широка во основата и 4 м висока. Ширината на коловозот на врвот е околу 2.50 м. Софистицираниот распоред на мостот и патот укажуваат на тоа дека тие биле посебно изградени за употреба од влечни коли. Изграден во доцноеладско III (околу 1300–1190 п.н.е.), мостот сè уште се користи од месното население.
1 Понатамошни микенски мостови во Арголис
Аркадиковскиот мостот е еден од четирите познати микенски мостови со конзолни лакови во близина на Аркадико, сите припаѓаат на истиот пат од бронзеното време меѓу двата града и сите со сличен дизајн и старост. Еден од нив е Петрогефирскиот мост кој минува низ истиот поток 1 км западно од Аркадиковскиот мост. Инаку слична по големина и изглед, структурата има поголем распон и малку повисок свод. Таа, исто така, сè уште се користи како месна патека.
Петтиот, добро сочуван микенски мост се наоѓа во поширокиот регион кај Ликотрупи во северниот дел на Арголис, каде што бил дел од друг микенски главен пат. Неговите мерења се блиску до Аркадиковскиот мост: 5.20 м широк на дното, 2.40 м на врвот и со распон на конзолен лак од малку повеќе од еден метар. Патот сè уште има рабници за водење на коли кои брзо се движат.
2 Дополнителна литература
* Антон Јансен: , ''Classical Views'', XLI, ns 16 (1997), 1–16
Цаконски своден мост

Цаконскиот своден мост (|Τοξωτή Γέφυρα Τσακώνας) ― еден од најдолгите повеќераспонски сводни мостови во светот. Ја преминува Цаконската Долина и се протега на опасна местоположба во близина на Мегалопол, каде во последните децении имало многу одрони.
1 Изградба
Цаконскиот лаковен мост, со должина од 490 метри, било последната работа што останала за да се заврши делницата Парадеисија – Цакона оска Триполис – Каламата (направена од државата и ќе биде доставена до конзорциумот Мореас). Како што било наведено во „Courage“ од водачот на проектот Никос Донас, овој мост бил еден од најтешките инженерски проекти, по мостот Харилаос Трикупис. Цената на проектот била буџетирана на 94 милиони евра, но имало значителни пречекорувања на трошоците. Ова главно се должи на сложеноста на градењето во многу предизвикувачки и нестабилни геолошки услови на местоположбата. Првичните студии направени за изградба на мостот, исто така, ги потцениле предизвиците поврзани со изградбата, што исто така предизвикало пречекорување на буџетот и времето. Како резултат на тоа, вкупните трошоци завршиле на 131,5 милиони евра.
Мостот е поддржан на три точки: по една на секој крај (абатменти) и една што е поблиску до врвот на столбот. Ова последното е најважно: во основа е џиновски „префаб“, кој ја обезбедува стабилноста на мостот. Од столбот започнува лакот на мостот, со максимална висина од 30 метри. Двата свода, по еден од двете страни, го потпираат металниот дел од мостот на кој се наоѓа патот.
Неговата изградба започнала во 2008 година и бил отворен за сообраќај во јануари 2016 година.
Отилија

Отилија е романска поп пејачка.Позната под прекарот ''Билионера''.
1 Дискографија
1.1 Спотови
Спот, Година, Режисер
''All The Stars'', 2012., Andrei Leșan
''On Fire'', 2013., Andrei Leșan
''Won't Surrender'', 2014.
''Bilionera'', 2014., Andrei Leșan
''Balım'', 2015.
''Aventura'', 2015., Алекс Кеусу
'' Iubire adevarata'', 2015.
''Passion'', 2015., Станислав Христов -Стенли
''Diamante'', 2016., Алекс Кеусу
''Prisionera'', 2017., Ричард Стан
''Frunze'', 2018., Ричард Стан
''Devoción'', 2018., Ричард Стан
''I Don't Know'', 2018., Ричард Стан
'' Latina'', 2018.
'' Adelante'', 2018., Ричард Стан
''Origami'', 2020., Alex Volintiru
'' Deli Gibi'', 2020., Alex Volintiru
'' Peaches and Cream'', 2021., Алекс Кеусу
''Criminal'', 2021.
'' Tu Locura'', 2021., Алекс Кеусу
'' Temeraria'', 2021.
''Seu Corpo'', 2021.
''Amor'', 2021.
''Ultimul mesaj'', 2021.
''Nights In Marrakesh'', 2022., QUBA
''Lucky No. 7 '', 2022.
''Lerolei '', 2022.
''Jaanu Jaanu '', 2023.
''Otro Trago '', 2023.
''Cappadocia '', 2023.
''Bilionera (Remix)'', 2023.
''Dime'', 2024.
''Pasito'', 2024.
''Sahara'', 2025.
''Every Minute'', 2025.
2 Наводи
*
Железнички мост (Битола)

Железнички мост — железнички мост на реката Драгор во Битола.
Се наоѓа во долниот дел на градот Битола. Изграден е во 1936 година и е единствениот железнички мост во Битола. Со изградбата на улицата „Железничка“ изграден е и мост за патен сообраќај. Името „Железнички мост“ го добил заради тоа што по него се одвива железнички сообраќај.
По мостот се одвива само железнички сообраќај