Опел Зафира

Опел Зафира, познат и како „Зафира Турер“ од 2011 година — повеќенаменско возило (MPV) произведено од германскиот производител Опел чие производство започнало во 1999 година. Исто така, моделот бил продаван како Воксхал Зафира во Обединетото Кралство до јуни 2018 година, Холден Зафира во Австралија до јуни 2005 година и под голем број други брендови и имиња специфични за пазарот.
1 Зафира A (1999–2005)
Првата генерација на Зафира обично се нарекува Зафира А, како што е вообичаено за моделите на Опел. Развиена со помош на Порше, Зафира за првпат била прикажана во концептна форма на саемот за автомобили во Франкфурт во 1997 година, и во серија на производство влегла во јануари 1999 година, со продажба во почетокот во април. Зафира го достигнала третото место на изборот на Европски автомобил на годината за 2000 година, зад Фиат Мултипла и Тојота Јарис.
Автомобилот се заснова на истата Т-платформа како Астра G од 1998 година, и имал доста заедничко со тој модел на автомобил. Опел Зафира има седум седишта распоредени во три реда, од кои задниот ред може да се преклопи на подот, поединечно или заедно за да се создаде повеќе простор, наместо да се бара дополнителните седишта физички да се отстранат од возилото. Системот го добил името ''Flex 7''. Во рангирањето на ''TüV'' за квалитетот на тригодишните автомобили, Зафира била далеку од најдобрата серија на Опел, но само малку зад победничкиот Форд Фокус.
Воведен по саемот во Женева во февруари 2001 година, моделот на „Зафира ОПЦ“ излегол во продажба во октомври 2001 година. Со 192 КС (141 kW), ова бил најбрзиот миниван понуден за продажба во Европа. Достапно само со пет-брзински рачен менувач, од 0-100 км на час може да се постигне за 8,2 секунди, а максималната брзина е 220 км на час .
Популарните два литарски турбодизели биле надополнети со опција од 125 литри (92 kW) со мотор од 2,2 литри во јануари 2002 година. Моделот бил заменет со Зафира B во Европа, но сепак бил продаван на повеќето други пазари до 2012 година (иако Шевролет Астра бил прекинат во 2011 година), освен за Австралија и Нов Зеланд, каде што моделот бил целосно откажан.
Зафира била продавана на Филипините од 2001 до 2005 година, што е последниот европски автомобил „Опел“ што се продавал на Филипините, откако престанале да се продаваат моделите на „Опел Астра“ во 2003 година.
Производството на Зафира А завршило на 25 мај 2005 година, во Бохум.
Зафира била продавана во Јапонија од август 2001 година до ноември 2004 година како Субару Травик, а подоцна било заменето во 2008 година од страна на Субару Егсига - развиен од платформата на Субару Легат. Според Субару, името било комбинација на зборовите „''travel''“ и „''quick''“, сепак, зборот поблизу наликува на англискиот збор „''traffic''“.
Поради надворешните димензии што ги надминуваат регулативите на јапонската влада за возилата дефинирани како „компактни“, јапонските купувачи биле одговорни за дополнителните даноци. Травик првично бил достапен само со поголем 2,2 литарски мотор, иако алтернативата со 1,8 L, пониска цена била додадена во јули 2003 година .
Користените мотори не биле снабдувани со боксер мотори на Субару, но биле конвенционални во линиските единици кои биле некарактеристични за препознатливите производи на Субару на пазарот, а целата технологија на погонот на тркалата исто така не била достапна.
Продажбата на „Зафира“ како Субару создала конфликт со претходно воспоставената „Јаназе“ копродукција, со тоа што „Јаназе“ веќе продавала производи на „Опел“, како „Зафира“. Кога завршило производството на Травик, Јанасе продолжил да увезува производи на Опел во Јапонија до 2006 година.
Во јуни 1999 година, наскоро по објавувањето на Зафира, Гриф Рис Џонс учествувал во реклами за „Опел Зафира“, во кој играл професор кој е фасциниран од автомобилот.
2 Зафира B (2005–2014)
Втората генерација на „Зафира“, наречена „Зафира B“, дебитирала во Европа во јуни 2005 година, а продажбата започнала на 9 јули 2005 година. Моделот ја имал истата платформа и механички делови како „Опел Астра H.“ Во февруари 2007 година, „Зафира Б“ била лансирана во Сингапур. До март 2007 година, моделот бил воведен само во Европа и Сингапур.
Моделот бил пуштен во продажба во Мексико во април 2006 година, а во Чиле во септември 2007 година. И во обете држави, тој бил брендиран како „Шевролет Зафира“. Иако оваа генерација била заменета кон крајот на 2011 година од страна на Зафира C, овој модел останал во производство до мај 2014 година.
2.1 Имиња и пазари
* Воксхал Зафира - Велика Британија
* Шевролет Зафира - Чиле, Мексико и Тајланд
* Опел Зафира - Европа (освен Обединетото Кралство), Јапонија, Кина, Хонгконг, Сингапур, Тајван и Јужна Африка
Во Мексико, моделот на Опел Зафира бил прекинат по 2006MY и заменет со Шевролет ХХР (прекинат во Мексико од 2009 година).
2.2 Мотори
Појавата на моторот на Зафира Б е делумно пренесен од претходната генерација на Астра/Зафира, но Опел ги заменил старите 2.0 и 2.2 турбодизел I4 мотори со 1,9 L вообичаени турбодизели развиени од Фиат (''Multijet''). Центарот за перформанси на Опел развил турбо-полнење со 240 КС (180 kW)
Petrol engine
Модел, Мотор, Зафатнина, Сила, Вртежи, CO<sub>2</sub> емисија (g/km), Години, Забелешка
1.6 TwinPort, I4, 1,598 cc, at 6,000 врт/мин, at 4,000 врт/мин, 172, (2005–08), EU4
1.6 TwinPort, at 6,000 врт/мин, at 4,000 врт/мин, 157, (2008–11), EU5
1.8 VVT, 1,796 cc, at 6,300 врт/мин, at 3,800 врт/мин, 168, (2005–11)
2.2 VVT, 2,198 cc, at 6,000 врт/мин, at 4,000 врт/мин, 197, (2005–10), EU4
2.0 Turbo, 1,998 cc, at 4,900–6,000 врт/мин, at 1,850–4,900 врт/мин, 228, (2005–09)
at 6,000 врт/мин, 230, (2005–10)
Diesel engine
Модел, Мотор, Зафатнина, Сила, Вртежи, CO<sub>2</sub> емисија (g/km), Години, Забелешка
1.7 CDTI Ecotec, I4, 1,686 cc, at 4,000 врт/мин, at 1,750–2,500 врт/мин, 134, 2009–11, EU5
at 4,000 врт/мин, at 1,750–3,500 врт/мин, 2010–11
1.9 CDTI Ecotec, 1,910 cc, at 4,000 врт/мин, at 2,000–2,500 врт/мин, 167, 2005, EU3
at 1,700–2,550 врт/мин, 159, 2005–10, EU4
at 4,000 врт/мин, at 2,000–2,500 врт/мин, 167, 2005, EU3
at 2,000–2,500 врт/мин, 159, 2005–10, EU4
2.3 Проблеми
Во декември 2015 година, безбедносните службеници во Обединетото Кралство побарале од Воксхал да иницира целосна безбедност на моделот Зафира, поради загрижувачко ниво на пожари на автомобили кои очигледно или се тврдело дека биле предизвикани од „''неправилни поправки''“ .
На 3 мај 2018 година, во Обединетото Кралство била покрената кривична истрага за справување со пожарите на Зафира Б.
3 Зафира C (2011–2019)
Третата генерација на Зафира, наречена Зафира Турер, била претставена на Саемот за автомобили во Женева во 2011 година, како „Концепт Зафира Турер“.
Моделот главно се заснова на Опел Астра Ј, а кога „Зафира Турер С“ излегла во продажба, „Зафира B“ останала во продажба од 2011-2014 година, иако во дополнета форма како „''Фемили Зафира''“, за да се разграничува како помала и поевтина верзија, бидејќи големината на Зафира Турер била зголемена за да дејствува како соодветен соперник на Форд Ц-Макс.
Се очекувло да следува хибридна/електрична верзија во текот на 2012 година. Овој автомобил индиректно го заменил моделот на Опел Синтра, кој бил прекинат во мај 1999 година, по само три години во продажба.
Производната верзија дебитирала на Саемот за автомобили во Франкфурт 2011 година во септември, а излегла во продажба ноември 2011 година.
Верзија со природен гас на Зафира Турер била објавена во декември 2011 година. Во јуни 2016 година следувал фејслифт за 2017 година, исфрлајќи го ''Турер'' од името. Како дел од надградбата, новите предни и задни браници и нов ентериер донеле стил во согласност со Опел Астра K. навигацијата ''OnStar'' била исто така воведена како дел од ажурираниот систем за инфозабава на ''IntelliLink''.
Во јуни 2018 година, Опел Зафира Турер бил прекинат од Велика Британија.
3.1 Мотори
Сите мотори имале шест брзински рачен менувач како стандард, освен 1,8 Л, кој имал стандарден менувач со пет брзини. Автоматски менувач бил достапен како опција на 1.4T и 2.0 CDTI (165 КС), и без S/S.
ЕкоФлекс верзијата излегла во продажба во 2012 година, опремена со 2.0 CDTI (130PS) мотор и се здобила со систем ''Start/Stop'' за да се направи поекономичен, испуштајќи 119g/km CO2.
Во 2013 година, биле воведени два нови мотори: 1.6 SIDI Turbo бензински мотор со 170 КС и 200 КС, и ново развиен 1.6 CDTI дизел мотор со 136 КС.
Petrol engine
Модел, Мотор, Зафатнина, Сила, Вртежи, Забелешка, CO<sub>2</sub> емисија (g/km), Години
1.4 Turbo S/S, I4, 1,364 cc, at 4,900–6000 врт/мин, at 1,850–4,900 врт/мин, N/A in UK, 154
at 4,900–6000 врт/мин, at 1,850–4,900 врт/мин, 154
1.6 Turbo SIDI, 1598cc, at 6000 (4250) врт/мин, (overboost ) at 1650–3200 (4250) врт/мин, 144, 2013–
at 5500 врт/мин, (overboost ) at 1650–3500 врт/мин, 154, 2014–
1.8 VVT, 1,796 cc, at 5,600 врт/мин, at 3,800 врт/мин, 169
at 6,300 врт/мин, at 3,800 врт/мин, 169
LPG/CNG engine
Модел, Мотор, Зафатнина, Сила, Вртежи, Забелешка, CO<sub>2</sub> емисија (g/km), Години
1.4 Turbo ecoFLEX, I4, 1,364 cc, at 4,900–6000 врт/мин, at 1,850–4,900 врт/мин, LPG, 139
1.6 Turbo ecoFLEX, I4, 1,598 cc, at 5,000 врт/мин, at 2,300–5,000 врт/мин, CNG, 129
Diesel engine
Модел, Мотор, Зафатнина, Сила, Вртежи, Забелешка, CO<sub>2</sub> емисија (g/km), Години
1.6 CDTI, I4, 1,598 cc, at 4,000 врт/мин, at 2,000 врт/мин, N/A in UK, 119, 2014–
at 3,500–4,000 врт/мин, at 2,000 врт/мин, 109, 2013–
2.0 CDTI, 1,956 cc, at 4,000 врт/мин, at 1,750–2,500 врт/мин, N/A in UK, 137, 2011–2014
2.0 CDTI ecoFLEX S/S, 1,956 cc, at 4,000 врт/мин, at 1,750–2,500 врт/мин, from 2013 only with AT, 119; 154 with AT, 2012–
2.0 CDTI S/S, 1,956 cc, at 4,000 врт/мин, at 1,750–2,500 врт/мин, 137, 2012–2014
2.0 CDTI ecoFLEX S/S, 1,956 cc, at 3,750 врт/мин, at 1,750–2,500 врт/мин, 129, 2015–
2.0 CDTI Bi-Turbo S/S, 1,956 cc, at 4,000 врт/мин, at 1,750–2,500 врт/мин, 144, 2012–