procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Живко Фирфов

Живко Фирфов ( - ) — истакнат македонски етномузиколог, педагог, диригент и музички деец. Се категоризира во првата генерација македонски повоени композитори.
За својата богата музичка активност има добиено повеќе награди и признанија, меѓу кои и почесен докторат на Географското здружение од Колумбија, САД, во 1955 година.
1 Животопис
Живко Фирфов е роден во Велес каде и го завршил основното училиште, музичка школа завршил во Белград во 1931 година по што се вработил како диригент во Земун. Во 1939 година ја објавил својата прва етномузиколошка студија во списанието „Музика“, за интерпретација на македонската народна песна и за мелографската постапка при нејзиното собирање. По Втората светска војна се вратил во Скопје каде работел како шеф на Отсекот за уметност во Одделението за култура, уметност и други културни врски со другите народи при АСНОМ, шеф е на отсекот за народна музика во Радио Скопје. Особено бил ангажиран во создавањето на Ансамблот за народни игри и песни на Македонија „Танец“. Како шеф на Одделението за народна музика и кореографија при Фолклорниот институт на СР Македонија и негов директор овозможува збогатување на музичката фонотека која остава широки можности за научни проучувања на македонскиот музички фолклор. До крајот на својот живот бил дописен член на Меѓународното фолкорно друштво ИФЦМ во Лондон и бил почесен претседател на секторот за Балкански игри при Меѓународното друштво за народни игри во Лондон, преку која функција овозможува широко промовирање и презентирање на македонскиот музички фолклор во целиот свет.
2 Творештво
* “Свита” - за флејта и пијано* “Варијации” - за пијано* “Фантазија” - за оргули* “Ленка” - за сопран и пијано * “Марика” - за сопран и пијано* “Дротар” - хорска композиција
*"Рапсодија" - хорска композиција
*"Цуцул стои на грутка" - хорска композиција
* “Хумореска 1”* “Хумореска 2” * “Хумореска 3”
3 Награди и признанија
* “13 Ноември” во 1963 година * “Климент Охридски” во 1970 година * “11 Октомври” за животно дело во 1971 година.
Никита Станеску

Никита Станеску (Плоешти, ( - Букурешт, ) — романски поет, великан на романската литература. Во богатото поетско творештво во повеќе од две децении објавува околу 30 книги поезија и спаѓа меѓу најплодните европски поети. Неговите дела се преведени на многу странски јазици.
Никита Станеску е роден во Плоешти каде и завршува средно училиште пред да замине во Букурешт за да студира романски јазик и литература. Дипломира во 1957.
Станеску се венча уште во 1952 година со Магдалена Петреску, но следната година двојката се разделува. Во 1962 година тој се венча со Дојна Чуреа, а по точно дваесет години, една година пред неговата смрт, се оженува со Тодорица "Дора" Тарица.
Првата збирка песни ''Sensul iubirii'' („Смислата на Љубовта“) ја објавува во 1960 година. Последната книга што ја објавува во текот на својот живот ''Noduri şi semne'' ("Јазли и белези"), е објавена во 1982 година. Умира како последица на хепатит.
Трипати едноподруго ја добива наградата на ''Сојузот на писателите на Романија'', а добитник е и на Хердеровата награда за литература во 1975 година и на „Златниот венец“ на Струшките вечери на поезијата во 1982 година.
За жал, умира релативно млад, зад себе оставајќи фигура на митски поет и можеби најзначајните поетски дела на пост-воената романска литература:
По падот на ''Железната завеса'', посмртно е избран за член на Романската Академија.
1 Дела
*''Sensul iubirii'' - „Смислата на Љубовта“
*''O viziune a sentimentelor'' - "Приказ на чувствата"
*''11 Elegii'' - "11 елегии"
*''Necuvintele'' - "Непрозборено"
*''Un pământ numit România'' - "Земјата наречена Романија"
*''Epica Magna'' - „Големиот еп“
*''Opere imperfecte'' - "Несовршени дела"
*''Noduri şi semne'' - "Јазли и белези"
Веризам

Веризам — правец во книжевноста, ликовната уметност и музиката во 19 век многу близок до натурализмот; настојува да го прикаже животот во сите негови манифестации, макар колку и да се грди; основач и водач му е италијанскиот романописец Џовани Верга.
Лесја Украинка

Лесја Украинка (укр. Леся Українка) (25 февруари 1871 – 13 август 1913) е позната украинска писателка. Нејзиното вистинско име е Лариса Петривна Косач-Квитка (укр. Лариса Петрівна Косач-Квітка).
Родена е во Новоград-Волински (Новоград-Волинський), во тоа време во состав на Руската Империја. Нејзината мајка е Олга Драгоманова, украинска писателка позната под псевдонимот Олена Пчилка (Олена Пчілка)
1 Книжевно творештво
Поезија:
* «На крилах пісень» (1893)
* «Думи і мрії» (1899)
* «Відгуки» (1902)
* «Contra spem spero» (1890)
* «Невільничі пісні» (1895)
Драматургија:
* «Одержима» (1901)
* «Кассандра» (1907)
* «У катакомбах» (1905)
* «Лісова пісня» (1911)
* «Камінний господар» (1912)
2 Ликот на Лесја Украинка
Во времето на СССР, ликот на Лесја Украинка е претставен на советските поштенски марки. Сега ликот на Лесја Украинка е претставен на украинската банкнота од 200 грн.
3 Врски
*
Тарас Шевченко

Тарас Шевченко (украински ''Тарас Григорович Шевченко''; – ) — познат украински писател.
Роден е во с. Моринци, Киевска губернија, во тоа време дел од Руската Империја. Бил член на Братството на Кирил и Методиј. По обвинувањето во антидржавна дејност бил во затворен во Оренбург (1847-1857). Неговиот „''Завет''“ е преведен на голем број јазици, а на македонски го има преведено Блаже Конески. Тарас Шевченко е најголемата фигура во украинската книжевност.
1 Книжевно творештво
Поезија:
* „Кобзар“ (1840)
* „Гайдамаки“ (1841)
* „Гамалія“ (1844)
* „Іван Гус“ („Єретик“) (1845)
* „Наймичка“ (1845)
* „Кавказ“ (1845)
* „І мертвим, і живим...“ (1845)
* „Заповіт“
Поеми:
* «Княжна»
* «Варнак»
* «Іржавець»
* «Чернець»
* «Москалева криниця»
(сите 1847-1850)
Драматургија:
* «Назар Стодоля»
Балади
* «Причинна» (1837)
* «Тополя» (1839)
* «Утоплена» (1841)
2 Слики
Серија на сликите «Живописна Україна» (1844)
Седум архангели

Системот на седум архангели кои претстојат пред престолот Божји е стар обичај на гледање кај аврамските религии. За првпат оваа седморка се јавува во ''1 Енох'', а потоа различен состав наведен е од Псевдо-Дионисиј, а пак трет состав од папата Григориј I. Постои и друг состав во рамките на католицизмот.
Според православието тие се:
* Михаил — началник и војвода
* Гаврил
* Рафаил
* Урил
* Салатил
* Јегудил
* Варахил
Според англиканството тие се:
* Михаил
* Гаврил
* Рафаил
* Урил
* Јофил
* Камаил
* Задкил
1 Категорија
* Хиерархија на ангели
* Олимписки духови
Сродна душа (телесеријал)

Сродна Душа (португалски: Alma Gemea) — историска бразилска теленовела. Серијата е снимена во Бразил во текот на 2005 година, со 150 епизоди. Серијата е сместена помеѓу 1928 и 1948 година. Првата епизода достигнала гледаност од 35% а последната 43% од населението.
1 Содржина
Кога тие двајца ќе се запознаат, ќе се роди љубов на прв поглед. Во многу кратко време, тие двајца се венчаат и добиваат дете. Меѓутоа, на денот кога Луна има премира на својата претстава каде таа е главна балерија, во театарот Муниципал во Саун Пауло и на тој ист ден кога Рафаел и поклонува бела ружа, се слуќува трагедија. Да се вратиме малку назад.... Од толку среќа, се нашол и натрапник, Кристина, роднината на луна и гувернертка во куќата, огорчена и чувствува како над неа се случила неправда. Луна е богата и венчана за Рафаел – сето она што Кристина само би можела да го посакува, а освен тоа Луна го наследила и скапоцениот накит кој го носела на денот на премиерата. Сета таа брачна идила е прекината после премиерата, кога Луна и Рфаел на излезот од театарот ги дочекуваат двајца бандити, од кој еден е обожавател на Кристина, и го краде скапоцениот накит. Рафаел, како би ја одбранил Кристина, реагира. Луна предвидувајќи како нејзиниот маж ќе биде ранет, се фрла на неговото тело и куршумот завршува кај неа. Луна итно е одвезена во болница, но не издржува и умира. Додека Рафаел очајува поради смртта на неговата жена, во другиот крај на државата во исто време се раќа Серена – ќерка на една Индијанка. Серена пораснува во индијанско племе и многу чудно се однесува. Понекогаш таа со часови го гледа езерото и во водата секогаш гледа еден цвет – бела ружа. Кога не го прави тоа, Серена дизајнира огромна куќа каква не постои во регионот, што привлекува внимание кај професорката Клејда. Клејда не може да ги објасин чудните појави кои и се случуваат на Серена и ги нарекува мистерија. Но, патријархот и објаснува дека внатре во Серена секој ден расти еден сон. Ако тој сон продолже да расте, таа кога ќе порасне, мора да отиде во потрака по сонот. Годините минуваат, Серена пораснува, а Рафаел никогаш не ја заборавил Луна. Се претвора во ладен, озбилен човек, затворен во севе, и веќе никогаш не успеал да одгледа ниту една ружа. Серена, сега веќе девојка, добива брачна понуда од Индијанецот Хосе Аристедес, но после што и умира мајка и, таа оди во потрага по сонот. Серена отпатува во Саун Пауло, и се вработува како слугинка во куќата на Рафаел. Кога Серена го погледнува Рафаел, открива дека го познава, но никоако не може да се сети од каде. Рафаел е вознемирен и се однесува безобразно. Серена чувствува необјаслива врска со куќата на Рафаел, а кога налетува на Фелипе, синот на Луна, чувствува неверојатен мајчински истинкт. И така почнува оваа голема приказна Серена и Рафаел, секогаш со силна врела мистерија, полна со необјасливи случувања и секогаш набиени со големи емоции.
2 Улоги
Глумци Ликови
Присцила Фантин, Серена
Едуардо Московис, Рафаел
Флавиа Алесандра, Кристина
Ана Лусија Торе, Дебора
Елизабет Савала, Агнес
Дрика Мораес, Оливија
Џон Озборн

Џон Озборн ( - ) бил англиски драмски писател, сценарист, глумец и претприемач. Роден е во Лондон. Кратко работел како новинар а потоа работел во во театар како сценски директор и глумец. Се прослави со драмата „Сврти се во гневот“, во која го опишува револтот на својата генерација (млади гневни луѓе) против уништената младост и хаотичната иднина на современиот свет.
Поради нестабилната врска со неговата прва сопруга, Памела Лејн, бил етикетиран како дел од едно пошироко културно и литературно движење во Британија по Втората светска војна, познато како „реализам на кујнско лавабо“, кое користело социјално-реалистички прикази на состојбата во државата. Фразата „ лути младичи “, која ја употребил театарскиот референт за печат Џорџ Ферон за да ја опише драмата, подоцна почнала да се употребува како име за недоволно дефинирана група на луѓе претежно од работничка класа и писатели од левицата во рамките на ова движење, а Озборн бил сметан за негова водечка фигура.
Драмите ''Забавувачот'' (1957), ''Лутер'' (1961) и ''Недозволиви докази'' (1964) биле исто така добро прифатени од публиката и од критиката, а за ''Лутер'' во 1964 добил награда Тони за најдобра претстава. Неговите подоцнежни драми биле релативно послабо примени, и тој се вратил на глумата. Глумел во ''Фати го Картер'' (''Get Carter;''1971) и во ''Флеш Гордон'' (1980), и двата филма во режија на Мајк Хоџис.
Во 1958 година соработувал со режисерот Тони Ричардсон и филмскиот продуцент Хари Салцман и ја основале Woodfall Film Productions. Целта на основањето на компанијата било да се продуцира филмска адаптација на ''Сврти се во гнев.'' Филмот под исто име бил снимен во 1959 година во режија на Ричардсон. Под водство на Ричардсон, Woodfall продуцирала некои од најпознатите британски филмови од 1960-тите. Во нив се вбројуваат екранизациите на ''Забавувачот'' (1960) и ''Недозволиви докази'' (1968), и за двете сценариото или косценариото било од Озборн, како и ''Том Џонс'' (1963), за кој го освоил Оскар за најдобро адаптирано сценарио.
Напишал автобиографија во два тома, ''Повисока класа на личност'' (''A Better Class of Person'') (1981) и Речиси џентлмен (''Almost a Gentleman'') (1991). Негова последна драма била ''Дежаву'' (1992), продолжение на ''Сврти се во гнев'', а во 1994 година објавил не-фикциска збирка на дела, ''Проклета да си, Англија''.
Се женел пет пати, а првите четири брака биле пропратени со чести афери и лошо однесување кон сопругите. Од 1978 година до неговата смрт бил во брак со новинарката Хелен Досон. Во подоцнежните години боледувал од дијабетес и умрел од компликации на болеста на 24 декември 1994 година на 65-годишна возраст.
1 Наводи
Пророк (ТВ серија)

Пророк (португалски: O Profeta), е романтична историска бразилска теленовела, сместена во 1970те години. Серијата е снимена во Бразил во текот на 2006 година, со 178 епизоди . Првата епизода имала гледаност од 36%, а последната од 48%.
1 Синопсис
Маркос пораснал со мистерозен дар – може да ја предвиди иднината и може да гледа во минатото. Тој ја напуштил куќата на своите родители, Ана и Жакоа, откако ја предвидел смртта на својот брат Лукас, и бидејќи не успеал, заминал да живее во Саун Пауло со сестрата Естера и внуката Бејби. После што ја запознава Соња, предвидува како таа е жената од неговиот живот. Соња е единствена ќерка на Пирагибе, кој во минатото имал романса со Хилда, во школото во која Естер работи и никогаш не престанал да мисли на неа. Но, Хилда морала да се бори за неговата љубов со Теодора, гувернертка во куќата на Естер, која исто така била заљубена во Пирагибе. Пирагибе е газда на пансион во кои живеа тимидните Арналдо и Тереса, која сонува за венчавка со Енрике, бившиот маж на Естер. Освен тоа, Маркос не знае дека Соња е девојка на неговиот братучед Камило, амбициозно момче, кое работи во фабриката за кристали Ауреа, која је во сопствеништво на Кловис, водев кој одржава тајна врска со Рут. Таа е ќерка на амбициозната Лиа, газдарица на салон за убавина. Рут живее карајќи се со нејзиниот брат бунтовник Тони, и сестрата Карола, професорка со добар карактер и добро срце. Карола на прв поглед се заљубува во Маркос, и бидејќи не знаела како да постапи, побарала помош од гатачката Мадам Руби, која ги лаже своите клиенти заедно со нејзината ќерка Жизел, само како би ја издржувале својата фамилија. Руби е пријателка на рибарот Таиње, кој е заљубен во нејзината ќерќа. Наскоро, пред Маркос ќе се постави мисла ... дали со својот дар ќе им помогне на луѓето во потрага на својата иднина или ќе се приклони на страната на која Маркос сака да нарпави профитабилност само за материјалните работи?
2 Улоги
Глумци Ликови
Тиаго Фрагосо, Маркос Оливеира
Паола Оливеира, Соња Карваљо де Оливеира
Далтон Виг, Д-р Кловис
Карол Кастро, Рут
Фернанда Суза, Карола
Родриго Фаванело, Арналдо
Малвино Салвадор, Камило
Жизел Итие, Сабин
Луис Густаво, Пирагибе
Невина (ТВ серија)

Невина е првата мексиканска теленовела во продукција од мексиканската куќа Телевиса и американската Фоновидео. Оваа теленовела имаше огромен успех во Мексико, а и во светот. Оваа теленовела е римејк на теленовелата Марија Мерцедес, од 1994 год, која главната улога ја играше познатата пејачка Талија, воедно и тетка во вистинскиот живот на Камила Соди, главната личност во теленовелата Невина.
1 Синопсис
Од градот Закатекас, младата Флоресита патува со својата баба Клеотилда и со својата сестра Исела, кај својот татко Рубен и двајцата браќа Родриго и Виктор, кои живеаат во Мајами. На пола пат нивната баба умира, и сестрите патуваат по пустината. Сестрите го продолжуваат патувањето каде ќе дојдат до својот татко и браќата. Кога доаѓаат во Мајами, дознаваат дека Рубен станал алкохоличар. Во Мајами живее и Габриела, нивната мајка, за која децата мислат дека е мртва. Габриела повторно се венчала и станала телевизиска ѕвезда. Не знаејќи дека се роднини, Габриела и Флоресита ќе се запознаат. Флоресита започнува да работи како продаваќка на цвеќиња, каде го запознава Хулио Алберто и неговата свршеничка Глорија. На денот на венчавката, Глорија умира, а срцето на Хулио Алберто е обвиено во темнина. Еден ден налетува на Флоресита и нејзината насмевка го разбудува. Ребека, мајката на Хулио живее со своите три деца, на сметка на нејзината сестра близначка Ракел. Сестрите се мразат и Ребека едвај чека таа да умре еден ден кога би ги наследила нејзините пари. Откако Ракел дознава дека боледува од тумор, го променува тестаментот и сето свое богатство и го остава на Флоресита. Откако Ракел умира, на читањето на тестаментот Ребека побеснува и дознава на кој му припаднале парите. На наговор од својата мајка, Хулио Алберто ја запросува младата Флоресита и таа прифаќа. Но, Ревека веднаш после тоа ја исфрла на улица. Флоресита најмногу ќе ја заболи тоа што ја искористил Хулио Алберто отколку што го изгубила наследството. Одлучна, Флоресита наоѓа работа во фам. Далмаци, каде што патријархот на фам, Хорхе, се заљубува во неа. Љубовниот живот на Флорисита се наоѓа на скала бидејќи Хорхе сака да се ожени со неа, а Хулио Алберто сфаќа дека погрешил и на колена ја моли да му се врати. Кој маж ќе го одбере Флоресита?
2 Улоги
Глумци Ликови
Камила Соди, Флоресита
Валентино Ланус, Хулио Алберто
Хелена Рохо, Ракел / Ребека
Каролина Техера, Нурија
Лупита Ферер, Габриела Смит
Салвадор Пинеда, Рубен
3 Невина на Балканот
Македонија: Сител Телевизија Србија: Пинк Телевизија Босна и Херцеговина: Пинк БХ Словенија: ПОП Тв Бугарија: Диема Фемили Црна Гора: Пинк БХ
Михајло Хрушевски

Михајло Хрушевски (укр. Михайло Сергійович Грушевський) (29 септември 1866, Холм (сега Полска) – 25 ноември 1934, Кисловодск (РСФСР)) бил познат украински историчар, претседател на Централна Рада (Централниот Совет) (1917—1918) и прв претседател на Украинската Народна Република. Останал запаметен како најважната фигура на културно поле во советска Украина и како водечки интелектуалец во националното возобновување на украинскиот народ. Починал под сомнителни околности во 1934 г.
1 Куса биографија
Во периодот 1894-1914 работел како професор на универзитетот во Лавов.
На почетокот на Руската револуција, на 4 март 1917 г. во Киев беше основана украинска Централна Рада, а Хрушевски бил избран за нејзин прв претседател. На 12 март тој се вратил од Москва.
Украинска Централна Рада работеше 14 месеци. Кога Централната Рада беше отстранета, Хрушевски живеел во Камјанец Подолски, каде што бил уредник на журналот „Голос Поділля“ (Гласот на Подиља).
1923 беше избран за академик на Академијата за науките на Украинската ССР. Од март 1924 до 1931 год. живеел во Москва.
Во 1934 Грушевски заминал на одмор во Кисловодск и таму починал, на возраст од 68 години.
2 Академска работа
Михајло Хрушевски (1886-1934) биле еден од водечките интелектуалци на полето на историјата. Со високо образование се стекнал на универзитетот во Киев, на отсекот за историја и филологија каде дипломирал во 1890 г. Во 1894 г. станал професор на универзитетот во Лавов, а подоцнал се стекнал со епитетот најзначаен научник и просветител во областа Лавов.
Во 1918 г. станал првиот претседател на владата на независна република Украина. Во периодот 1924-1931 организирал изработка на разни историски студии од областа на историјата на Академијата на науки и уметности во Киев. Бил многу активен творец, бидејќи зад себе оставил повеќе од 2000 научни трудови. Неговото најпознато дело ''Istoriia Ukraïny-Rusy'' (Историја на руска Украина) бил научен труд објавен во 10 томови, чие поле на научен интерес била историјата на украинскиот народ од неговиот најран период, па сè до годините по смртта на Хмељницки. Книгите биле публикувани во временскиот интервал 1898-1937 г. Неговата работа била меѓународно призната и почитувана, но во советска Украина (периодот по 1930) било забрането да се толкуваат и цитираат неговите мисли и книги. Во текот на 1960-тите биле направени неколку неуспешни обиди да се рехабилитира неговиот лик и дело. Но, во почетокот на 1980-тите украинската јавност повторно се заинтересирала за неговиот придонес во создавањето на украинската држава.
3 Поврзано
* Улица Михајло Хрушевски (Киев)
Љубов и омраза

Љубов и омраза е една од најпознатите мексикански теленовели. Оваа теленовела беше снимана и премиерно прикажувана во Мексико во 2002 година. Серијата го освои целиот свет, како и нашата земја. Оваа теленовела кај нас се емитуваше на А1 телевизија.
1 Синопсис
Октавио Виљареал му е внук на газдата на вилата „Виљареал“, г-н Фернандо, кој живее во Мајами и кој е скаран со својот чичко. Меѓутоа фактот што г. Фернандо е болен и што сака за последен пат да го види својот внук ќе го натера Октавио да се врати во вилата во која порано живеел. Но, Октавио нема да стигне на време, а г. Фернандо нема да може лично да му ја пренесе пораката што ја има за него бидејќи ќе почине. Тој тоа ќе и го препушти на Ана Кристина. Во родното место Октавио ќе ја запознае Ана Кристина во која веднаш ќе се заљуби, но на почетокот нема да сака да го признае тоа. Тој е убеден дека Ана Кристина му била љубовница на чичко му Фернандо. Ана Кристина живее со својот дедо, Мануел, кој многу ја сака и кој и вели да не ги слуша злобниците кои шират лаги за неа. И Ана Кристина ќе се заљуби во Октавио, но и таа нема да признае поради навредите што ќе ги слушне од Октавио.
2 Улоги
Глумци Ликови
Сузана Гонсалес, Ана Кристина
Цезар Евора, Октавио
Сабин Моусиер, Фрида
Марија Сорте, Марија Магдалена
Марга Лопес, Дона Хосефа
Алберто Естрела, Марсијал
3 Љубов и омраза на Балканот
Македонија: А1 Телевизија Србија: Пинк Телевизија Босна и Херцеговина: Пинк БХ Хрватска: Нова ТВ Словенија: ПОП Тв Бугарија: ЕК Црна Гора: Тв ИН
Невината сопруга

Невината Сопруга е мексиканска историска теленовела снимана во 2005 година, во 65 епизоди. Серијата кај нас се емитуваше на Сител телевизија.
1 Синопсис
Преку планината “Сан Франциско де лос Ареланес”, возот секогаш поминува во тивка ноќ. Група војници, предводена од капетанот Фернандо Ортиз се наоѓаат во возот. Тој е задолжен за превозот на телото на својот покоен вујко, Франциско Ортиз. Во истиот воз патува и младата жена на генералот, вдовицата Вирхинија, со својот брат Диего и Валдес, помошникот на генералот. Фернандо на почетокот ја презира Вирхинија, бидејќи е уверен дека таа се венчала за неговиот вујко само за да го стекне неговото богатство. Сите жители на малиот град ја сметаат Вирхинија за лоша жена, освен месниот градоначалник Хосе Гвадалупе и неговата жена Бланка, која е тешко болна. Мајката на Фернандо, Аурелија, со помош на злобниот Кристобал, ќе се обидуваат да го украдат сето богатство на Вирхинија и да ја избркат од имотот во кој моментално престојува. Омразата на Аурелија спрема Вирхинија станува уште посилна кога дознава дека нејзиниот син се заљубил во неа. Во меѓувреме, Вирхинија и Бланка стануваат пријателки. Бланка знае дека Хосе Гвадалупе ја мами со амбициозната Олга. Знае и дека набргу ќе умре, и се прашува што ќе биде со нејзиниот маж и нивната ќерка, Марисол. Набргу, Вирхинија и Хосе Гвадалупе се заљубуваат еден во друг, но љубовта е забранета, бидејќи Вирхинија не сака да ја измами нејзината пријателка. Вирхинија ќе мора да се спротивстави на злобните Аурелија и Кристобал, и на љубовта која ја чустувува кон Хосе Гвадалупе.
2 Улоги
Глумци Ликови
Адела Нориега, Вирхинија
Хорхе Салинас, Хосе Гвадалупе
Серхио Сендел, Фернандо
Наталија Есперон, Бланка
Лилија Арагон, Аурелија
Арлет Теран, Олга
3 Невината Сопруга на Балканот
Македонија: Сител Телевизија Србија: Пинк Телевизија Босна и Херцеговина: Пинк БХ Црна Гора: Пинк М
За твојата љубов

За Твојата Љубов е една од најпопуларните мексикански теленовели. Оваа теленовела беше снимана и премиерно прикажувана во Мексико во 1999 година. Серијата го освои целиот свет, како и нашата земја. Оваа теленовела кај нас се емитуваше на МТВ Телевизија, во 2002 година.
1 Синопсис
Доаѓањето на образованиот, силниот и таинствениот работен човек Марко Дуран во градот Сан Карлос ќе ги промени животите на многу луѓе. Силниот карактер и милоста на убавата Сиело се особините заради кои Марко веднаш се заљубува во младата наследничка, но таа во него гледа само натрапник кој сака да гради хотел кој би донел немир во инаку спокојниот град. Сепак, кога дознава дека свршеникот Серхио ја измамил со нејзината помлада сестра Бриса, Сиело и покрај презирот, ќе го прифати бракот со Марко, обидувајќи се да го заборави Серхио. Уверен дека Сиело ја заборавила измамата на сестрата и бившиот свршеник, Марко безнадежно се заљубува во новата сопруга, ниту малку не сомневајќи во нејзината љубов. Но, кога ќе сфати дека Сиело сè уште ја мачат сомнежите врзани за минатото, Марко ќе го напушти скршеното срце и ќе почне врска со злобната Миранда, жената која нема да бира средства засекогаш да го спречи враќањето на Сиело во животот на Марко.
2 Улоги
Глумци Ликови
Габриела Спаниќ, Марија дел Сјело Монталво / Аурора
Саул Лисазо, Марко Дуран
Кети Барбери, Миранда Нарваиз
Херардо Мургија, Д-р Серхио Замбрано
Роберто Вандер, Дон. Николас Монталво
Маргарита Магања, Бриса Монталво
Вилијам Сомерсет Мом

Вилијам Сомерсет Мом ( — ) — англиски писател.
Напишал голем број приказни, романи и драми. Во поголемиот број од делата го критикувал англиското граѓанско општество, а ги проучувал и обичаите на другите, особено на егзотичните земји.
Густав Ајфел

Александар Густаф Ајфел ( – ) бил француски инженер и градител на познатата Ајфелова кула во Париз која е висока 320 метри. Позната е и неговата конструкција на Статуата на Слободата на влезот во њујоршкото пристаниште,.
1 Поврзано
* Ајфелова кула
* Статуа на слободата
Термобарско оружје

Термобарското оружје се разликува од другите пообични оружја по тоа што го користи атмосферскиот кислород, наместо да носи оксидатор со себе. Повеќе имиња се карактеристични за ваков тип на оружје: HIT (англ. ''high-impulse thermobaric weapons''), FAE или FAX (''fuel-air explosives''), топлински и притисочни оружја, како и вакуумски бомби. Начинот што го користат „создава“ многу поголема енергија за својата големина од било кое друго оружје од таков тип. Единствената лоша работа е што не е многу прецизно, односно не може прецизно да се контролира големината на нивниот ефект.
1 Терминологија
Зборот термобарски е создаден од двата грчки збора: термос [θερμός] (топло, топлина) и барос [βάρος] (притисок, тежина). Со други зборови, термобарско оружје значи оружје што создава топлина и притисок.
Поимот „вакуумска бомба“ се користи заради ефектот на вакуум што се создава по експлозијата, односно наглото вшмукување на кислородот.
2 Механизам на функционирање
Општо, термобарското оружје функционира така што прво создава голем облак од прав од експлозив или течен експлозивен материјал во воздухот, за потоа да го запали.
Оружјето содржи резервоар од експлозивна течност или цврст експлозив во форма на прав и два засебни детонатори (еден помал, којшто се користи за исфрлање на експлозивот, и еден поголем за запалување).
Оружјето се фрла од височина или се испукува, па на одредена висина првиот детонатор, или некој друг механизам на исфрлање, го отвора резервоарот по што се исфрла експлозивната материја. Настапува период на мешање на експлозивот со кислородот во воздухот, за вториот детонатор да се вклучи кога тие ќе бидат доволно измешани. Вториот детонатор го запалува експлозивот околу себе, одеднаш, што има катастрофални ефекти за сѐ што е на земјата, бидејќи го „вшмукува“ целиот кисород и создава огромен притисок.
Некои понови видови на вакви оружја користат еден детонатор и го исфрлуваат и запалуваат експлозивот во една фаза.
3 Историја
3.1 Нови американски термобарски оружја
Гранатата „XM1060 40-mm“, користена во Авганистан, е првото оружје од мала категорија коешто било упоребувано од американските сили. На 30 април 2003 година, американските војници во Авганистан добиле пратка од нови XM1060 гранати.
3.2 Руската вакуумска бомба — најголема во светот
На 12 септември 2007 година, Русија успешно ја испробала најголемата вакуумска бомба досега направена. Неколку згради (неменети за тоа) беа срамнети со земја со сила слична на атомската бомба. „Таткото на сите бомби“ е популарното име што руската армија ѝ го дала на оваа бомба, како одговор на американската MOAB (Massive Ordnance Air Blast), којашто популарно се нарекува „мајка на сите бомби“ (''Mother of All Bombs'' - MOAB). Оваа американска бомба досега важеше за најсилната неатомска бомба во историјата.
Споредба меѓу MOAB и АВБПМ (рус. ''Авиационная вакуумная бомба повышенной мощности''):
MOABАВБПМ
Вкупна маса8200 кг7100 кг
Сила на ТНТ11 метрички тони44 тони
Полупречник на разор150 м300 м
Температурата во епицентарот е двојно повисока кај АВБПМ од MOAB.
Василие Поповиќ - Цицо

Василие Поповиќ - Цицо (Скадар, – , ) — сликар, карикатурист и сценограф, еден од основоположниците на сценографијата во Македонскиот народен театар.
Василие Поповиќ - Цицо е дизајнер на грбот на НР Македонија, врз кој во голема мера се темели и денешниот грб.
1 Животопис
Василие Поповиќ е роден во Скадар, Албанија, а на своја петгодишна возраст се преселува во Скопје, каде што живее сè до крајот на својот живот.
Своите сликарски вештини по гимназијата ги усовршува кај тогаш веќе етаблираниот уметник Никола Мартиновски, кому му помагал при изработката на неколку ѕидни слики, меѓу кои и слика за куќата на скопскиот трговец Михајло Шкаперда во 1933 година.
Во периодот на почетокот на Втората светска војна и борбата против фашистичка Германија, од април 1941 година, Цицо е во повеќемесечно заробеништво во три концентрациони логори (Либек, Хоенфалс и Нирнберг). Во 1944 година, Цицо е интерниран, овојпат во бугарски логор во Горна Џумаја (денешен Благоевград), но по интервенција на пријатели од Македонија и од Бугарија, тој е ослободен и набргу потоа отишол во партизани. Таму тој се ангажира во Агитпропот на Главниот штаб на НОВ, сместен во селото Горно Врановци. Во овој период изработува цртежи и портрети на личности од неговото опкружување, како и карикатури за првото издание на весникот „Нова Македонија“ и за весникот „Македонка“ на антифашистичкиот фронт на жените од Македонија.
Димо Тодоровски

Димо Тодоровски (Солун, – Скопје, ) — истакнат македонски вајар и академик од првата генерација вајари кои го втемелиле современиот облик на оваа ликовна уметност во Македонија. Претставува единствениот вајар што се појавил во земјата меѓу двете светски војни.
1 Живот
Димо Тодоровски роден е на 12 ноември 1910 година во Солун, од мајка Ленка Перева и татко Ристо Тодоровски. Две години по неговото раѓање, неговото семејство се вратило во родниот град Прилеп. Во 1917 година, татко му починал, а Димо од 1920 до 1929 година престојувал во Домот за воени сирачиња во Битола. Без доволно финансиски средства, од 1929 до 1935 година студирал во Белград, каде ја завршил Уметничката школа со академски курс, на вајарскиот отсек во класата на П. Палавичини. По враќањето во Македонија, учествувал во формирањето на Уметничката школа во Скопје (каде бил и професор до пензионирањето), но и во формирањето на Уметничката галерија во 1949 година. Тодоровски вил и дописен член на МАНУ, а починал во Скопје, во 1983 година. И денес, во населбата Трнодол каде живеел, стои неговата празна куќа со ателјето, за која тој оставил аманет да биде претворена во спомен дом.
2 Творештво
Димо Тодоровски, освен дела со теми од НОБ и социјални теми, изработувал и портрети, меѓу другите и на неговите пријатели Никола Мартиноски, Лазар Личеноски, на Ана Липша Тофовиќ. Познат е како автор, кој бил целосно предаден на скулптурата, на вајарството, иако во текот на животот се соочувал со многу финансиски проблеми. Неговиот постар брат Панче Тодоровски го охрабрувал да студира, а поради немање пари, за време на студирањето работел и како фирмописец, во Нишкиот театар и како сценограф. Како студент учествувал и на конкурси и добивал и откупни награди, но за жал, многу од скулптурите од пред Втората светска војна му биле уништени. „Во принцип тој бил човек со големо срце, не бил материјалист, не знаел да даде цена за своите дела. Му било важно делото да му биде убаво, да ги исполни неговите критериуми“
Во Националната збирка на музејот на современата уметност се наоѓаат повеќе дела на Димо Тодоровски, а некои негови дела се дел од приватни збирки. Притоа, дури 90% од неговите дела се изработени во гипс, само 10% се излеани во бронза. Во Националната галерија се чуваат 23 дела на Тодоровски, од кои 17 се излеани во бронза, четири се во гипс, а две се направени од теракота. Во Музејот на современата уметност се чуваат 25 негови скулптури, од кои, 22 се во гипс, а три во бронза. Споменикот на Мечкин Камен е авторско дело на Димо Тодоровски, изработено во 1983 година. Исто така, едно од неговите најзначајни дела е скулптурата „Јама“ што се чува во Даут-пашиниот амам. Најпосле, тој е автор на споменикот на НОВ во Трница.
Вилијам Томсон Келвин

Вилијам Томсон - Лорд Келвин ( - ) — роден во Белфаст, Ирска во семејство на професор по математика. До десетогодишна возраст образованието го добивал од татка си, а потоа бил запишан во Универзитетот во Глазгов, каде што татко му станал професор. Малиот Вилијам одлично ја следел универзитетската програма. таму ги запознал големите достигања на математиката, а потоа во Кембриџ и Париз и достигањата на физиката. Подоцна и тој станал професор на универзитет. Најважни му се трудовите по термодинамика, електродинамика, а се занимавал и со механика и хидродинамика.
Нескротливи срца

Нескортливи срца е тинејџерска мексиканска теленовела која е снимана во текот на 2004 година. Оваа теленовела кај нас се емитуваше на А1 телевизија во терминот за тинејџерски теленовели и доживеа одличен успех.
1 Синопсис
Дејството на серијата ги следи љубовните згоди и незгоди на младата девојка Дијана Антилон и момчето Браулио Валдарес. Дијана веќе пет години се наоѓа во интернат во Швајцарија, каде нејзиниот татко Доменико, успешен стопанственик, ја пратил за да ја скроти нејзината бунтовност. Но, и во интернатот, Дијана не мирува. Набрзо станува водач на девојките во нивните авантури, што ќе предизвика вознемиреност кај управничката на Интернатот. Таа неколкупати ќе ја опомене, но последниот скандал на девојките, кога групно ќе избегаат од испит, ќе доведе до укор до сите девојки, а најлошо ќе помине токму Дијана. Таа е избркана од Интернатот. Управничката се јавува на нејзиниот татко во Мексико, со наредба да ја земе ќерка му, но Доменико, поради бизнисот, не заминува во Швајцарија, туку Дијана мора сама да се врати. Таа е несреќна што нејзиниот татко не доаѓа да ја земе, туку на аеродромот во Мексико ја пречекува шоферот на фирмата. Дијана ја посетува нејзината баба Викторија, која се наоѓа во дом за стари лица, но боледува од Ајцхајмерова болест и не препознава никого од семејството. На патот до дома, Дијана за малку избегнува судир со еден автомобил, во кој се возат Браулио и неговата другарка Кони. Двајцата млади Браулио и Дијана се вљубуваат на прв поглед, но до нивна средба нема брзо да дојде, бидејќи Браулио припаѓа на сосема поинаков свет од оној на Дијана. Како мал, во сообраќајната несреќа загинале неговите родители, а грижата за него ја презел неговиот чичко. Браулио не се согласува со неговиот братучед Естебан, кој работи во фирмата на Доменико Антилон. Естебан постојано е подложен на провокации и набрзо ќе стане вистински експерт за криминал во фирмата, а нема да се стеснува од понижувањата кон Браулио. Ова особено ќе кулминира откако ќе ја запознае Дијана, во која ќе се вљуби. Единствениот конкурент ќе му биде Браулио, па Естебан ќе се служи со нималку чесни методи да го тргне конкурентот. Другарката на Браулио, Кони Перес е млада и бунтовна девојка, која е вљубена во Браулио, но тој нема да и ја возврати љубовта, особено откако ќе ја запознае Дијана. Но, Естебан нема да биде единствената пречка. Откако Браулио и Дијана повторно ќе се сретнат, Кони постојано ќе смислува начини да им ја расипе врската. Но, и Кони крие од нејзините родители и другарите, дека со месеци боледува од анорексија, што неколкупати ќе ја доведе до болница. Во меѓувреме, Дијана станува се побунтовна, бидејќи нејзиниот татко нема доволно време за неа. Набрзо, таа го запознава надворешниот свет, во кој царуваат тинејџерите, свет исполнет со многу забава, но и опасности. Дрогата, алкохолизмот и проституцијата се дел од ноќниот живот на Мексико, а Диjана набрзо станува дел од тој опасен свет.
2 Улоги
Глумци Ликови
Сара Малдонадо, Дијана
Арон Диаз, Браулио
Марко Муњос, Доменико
Артуро Пениче, Алваро
Ерика Буенфил, Пилар
Шерлин, Кони
3 Нескорливи Срца на Балканот
Македонија: А1 Телевизија
Васил Хаџиманов (1906-1969)

Васил Хаџиманов (, - , ) — македонски етномузиколог и педагог.
1 Животопис
По завршувањето на основното образование во родниот град, учел во Гимназија во Велес и Скопје, а подоцна студирал на Правниот и Филозофскиот факултет во Белград. Во 1935 година магистрирал фармација во Загреб. Дотогаш неколкупати ја посетувал музичката школа во Белград но, и покрај големата желба, не успеал да ја заврши. Сепак, во 1955 година дипломирал на музичката група на Педагошката академија. Меѓу најзначајните негови дела спаѓаат „Зборникот на македонски народни песни“, „Соборски народни песни“, „Македонски борбени народни песни“ и „Моми тиквешанки“. Освен што бил заслужен за собирањето и пропагирањето на македонскиот фолклор, се интересирал и за неговите одлики, за што сведочат големиот број на реферати и научни студии. Освен што бил познат како пасиониран истражувач кој постојано бил во потрага на националното музичко богатство на Македонија, тој бил и колекционер на околу 8.000 македонски народни песни и ора, од кои 5.000 биле средени во зборници, а 700 од нив биле албански. За својата дејност добил бројни признанија и награди, меѓу кои наградата на Владата на НР Македонија, а бил член и на здружението на етномузиколозите во Њујорк, како и Интернационалното здружение на музичките фолклористи во Лондон.
Крушевац

Крушевац е град којшто се наоѓа во јужниот дел на Србија. Овој град денес има над 73.000 жители на територијата на градот и околу 131.000 жители на територијата на општината. Општината Крушевац има 101 населби. Крушевац зафаќа површина од 845 км<sup>2</sup> и е центар на Расинскиот округ.
1 Историја
Градот е основан во 14 век, станал престолнина на српската држава за време на кнез Лазар Хребељановиќ (1371–1389), кој изградил двор и црквата Лазарица, пример на моравската школа со орнаменти и фрески. По Косовската битка (1389) и Лазаревата смрт, градот ја губи улогата на престолнина.
Во османлискиот период, откако е освоен во 1454, Крушевац станува административен центар на Крушевачкиот санџак и трговски центар. Ослободен е од Османлиите во 1833 за време на кнез Милош Обреновиќ, а во 19 век се развива како трговски и административен центар на Кнежевството и Кралството Србија.
Во 20 век, особено во социјалистичка Југославија, Крушевац станува индустриски центар со фабрики како „14 октомври“ и „Трајал“. Во Втората светска војна бил окупиран од Германците, а ослободен во 1944 од партизаните и Црвената армија. Денес, Крушевац е познат по културното наследство, вклучувајќи ја Лазарица, остатоците од средновековниот град и споменикот на Косовските јунаци, како и по манифестации како Видовданските свечености. Градот е економски и административен центар на Расинскиот округ, со развиена земјоделство, индустрија и туризам, благодарение на историското значење и блиската планина Јастребац. Името на градот можеби потекнува од реката Крушица, крушките или од каменот „крушец“ користен за утврдувањето.
Конрад Цузе

Конрад Цузе (|Konrad Zuse; 22 јуни 1910 - 18 декември 1995) — германски научник - пронаоѓач на сметачот.
Го конструирал првиот електронски сметач во светот под назив ZUSE Z3, во 1941 година. Бидејќи Германија беше во војна, оваа новина не можеше веднаш да се презентира. Едно независно истражување во САД доведе до конструирање на сличен апарат во 1944 година под називот Марк1.
Жан Батист Ламарк

Жан Батист Ламарк (|Jean-Baptiste de Lamarck; 1 август 1744 - 18 декември 1829), француски природонаучник и филозоф, основач на учењето за развитокот на живите суштества.
Според Ламарк, живите суштества ја менуваат структурата и некои органи, зависно од животните потреби, а потребите се менуваат со промена на околината.
1 Биографија
Тој бил војник, биолог и академски и ран поборник на идејата дека биолошката еволуција се случила и се одвивала во согласност со природните закони.
Ламарк се борел во Померанецската војна (1757–62) против Прусија, и му бил доделен орден за храброст на бојното поле. Ламарк се заинтересира за природната историја и реши да студира медицина. Се повлекол од армијата откако бил повреден во 1766 година и се вратил на лекарските студии.
Ламарк развил посебен интерес за ботаниката, а подоцна, откако го објавил три-томното дело Флорен франшиз (1778), го стекнал членството на Француската академија на науките во 1779 година. Ламарк се вклучил во Јардин де Плантес и бил назначен за Претседател на Ботаника во 1788 година. Во 1793 година, Ламарк станал професор по зоологија.
Во 1801 година, тој го објавил делото за класификација на безрбетници, термин што тој го измислил. Во една публикација од 1802 година, тој станал еден од првите што го користел терминот „биологија“ во денешна смисла. Ламарк ја продолжил својата работа како главен за безрбетната зоологија.
Современата ера генерално се сеќава на Ламарк за теоријата за наследство на стекнатите одлики, наречена Ламаркизам (неточно именувано по него), теорија на употреба / искористување, што ја опишал во своето дело од 1809 година. Придонесот на Ламарк во теоријата на еволуцијата се состоел од првата навистина кохезивна теорија на биолошката еволуција, во која алхемиската комплексна сила ги одведувала организмите по скалила на сложеност, а втората еколошка сила ги прилагодила во локалните средини преку употреба и злоупотреба на одликите, разликувајќи ги од други организми. Научниците дебатираат дали напредокот во областа на трансгенерациската епигенетика значи дека Ламарк бил до одреден степен во право, или не.
2 Поврзано
* Ламаркизам
* Дарвинизам
Карл Марија фон Вебер

Карл Марија Фридрих Ернст фон Вебер (|Carl Maria Friedrich Ernst von Weber; 18 ноември или 19 ноември 1786 во — во ) — германски композитор, диригент и пијанист. Покрај Шуберт, тој е главен претставник на германскиот романтизам.
Познати се неговите опери ''Волшебниот стрелец'', ''Евријанте'' и ''Оберон'', кои значајно влијаеле на развојот на романтичната опера во Германија. ''Волшебниот стрелец'' се смета за прва германска „националистичка“ опера, ''Евријанте'' ја развила техниката лајтмотив на дотогаш нечуен степен, додека ''Оберон'' најверојатно влијаела на музиката на Менделсон за ''Сонот на летната ноќ'' и истовремено го открила животниот интерес на Вебер во музиката за незападните култури. Овој интерес најпрвин бил прикажан во сценската музика за преводот на Шилер на ''Турандот'' на Гоци, за кој користен кинеска мелодија, правејќи прв западен композитор кој користел азиски тонови кои не бил псевдотурски користени од Моцарт и другите.
Самиот брилијантен пијанист, Вебер компонирал четири сонати, два концерти и ''Konzertstück'', кои влијаеле на композитори како Шопен, Лист и Менделсон.
Ґ

Ґ - четврта буква од украинската азбука. По звучност е слично на македонското „г“. Во украинската азбука постои од почетокот на 1800 година, во периодот на советската власт од 1933 - 1990 оваа буква не е во употреба, бидејќи во 1933 година, во времето на јазичните реформи во СССР, според идеологијата - за украинската азбука да биде послична со руската, оваа буква беше одземена од украинската азбука. Се вратила во употреба во украинската азбука во 1990 година, согласно третото издание на украинскиот правопис.
При транслитерација од романо-германските јазици се пишува наместо „g“.* Sigmund Freud - Зіґмунд Фройд
* Martin Heidegger - Мартін Гайдеґґер
* Johann Goethe - Йоганн Ґете
При транслитерација од македонскиот јазик се пишува наместо македонското „г“.
Є

Є — буква во современата руска и украинска азбука, а до средината на 19 век, пред реформите на Вук Караџиќ, била и во српската азбука. Потекнува од старословенскиот јазик.
Во почетокот на зборот, по самогласка или апостроф, означува два звука [je].
* Єва [Јева] - Ева
* Maєш [Мајеш] - Имаш
* Скоп'є [Скопје] - Скопје
По согласка - звукот [е] ја палатизира претходната согласка (на пример, во транслитерација од јазици кои немаат самогласки што ги палатизираат согласките, на пример во српскиот и македонскиот јазик).
* Његушко Поље - Нєґушко Полє
* Њемања Видиќ - Нєманья Відічь
Украинска гривна

Украинска гривна (|українська гривня, , ознака UAH) — официјална валута во Украина и се состои од 100 копејки (едн. копејка, укр. ''копійка''). Националната Банка на Украина (''Національний Банк України'') има ексклузивно право на печатење и издавање на монети и банкноти во Украина.
Името на украинската парична единица потекнува од времето на Киевски Рус - гривната била главна парична единица на Киевски Рус. Украинската Народна Република ја користела гривната како национална валута во периодот од 1918 до 1920.
По вторпат гривната била воведена на украинскиот пазар на 2 септември 1996 година.
Денес во Украина во оптек се метални монети со деноминации од 1, 2, 5, 10, 25, 50 копејки и 1 и 2 гривни, како и хартиени банкноти со деноминација од 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500 гривни.
На аверсот на гривните се значајни личности од украинската историја.
* 1 гривна — Владимир Велики
* 2 гривни — Јарослав Мудриот
* 5 гривни — Богдан Хмелницки
* 10 гривни — Иван Мазепа
* 20 гривни — Иван Франко
* 50 гривни — Михајло Хрушевски
* 100 гривни — Тарас Шевченко
* 200 гривни — Лесја Украинка
* 500 гривни — Григори Сковорода
1 Украинските монети
Слика, Деноминација, Технички параметри, Опис, Воведување
Лице, Опачина, Пречник, Дебелина, Маса, Состав, Раб, Лице, Опачина
1 копејка, 16 мм, 1,2 мм, 1,5 гр, не’рѓосувачки челик, Рамен, Грбот на Украина, Деноминација, 1992
2 копејки, 17,3 мм, 1,2 мм, 0,64 или 1,8 гр, алуминиум или не’рѓосувачки челик
5 копејки, 24 мм, 1,5 мм, 4,3 гр, Не’рѓосувачки челик, Назабен
10 копејки, 16,3 мм, 1,25 мм, 1,7 гр, Месинг или алуминиумска бронза, Reeded, Грбот на Украина, Деноминација, 1992
25 копејки, 20,8 мм, 1,35 мм, 2,9 гр, Reeded and plain sectors
50 копејки, 23 мм, 1,55 мм, 4,2 гр
1 гривна, 26 мм, 1,85 мм, 7,1 или 6,9 гр, Напис: „ОДНА ГРИВНЯ“ (една гривна), година на воведување
2 Украинските банкноти (серија 1992 г.)
Слика, Вредност, Димензии, Главна боја, Description, Дата на
Лице, Опачина, Лице, Опачина, Прво печатање, Воведување
1 гривна, 135 х 70 мм, темнозелена, Владимир Велики, рушевините на Херсонес, 1992, 2 семтември, 1996
2 гривни, кафена, Јарослав Мудриот, Катедрална црква на Свети Софија во Киев
5 гривни, Темносино, Богдан Хмелницки, црква во селото Суботов
10 гривни, виолетова, Иван Мазепа, Киевско-печерска лавра
20 гривни, жолта и кафена, Иван Франко, Лавовски театар на операта и балетот
Западно крило

''Западно крило''(англиски: The West Wing) е американска телевизиска драмска серија создадена од Ерон Соркин, емитувана од 1999 до 2006. Серијата е сместена во западното крило на Белата Куќа, а тоа е локацијата на овалната канцеларија и канцелариите на претседателскиот персонал, за време на фиктивната демократска администрација на Џосаја Бартлет (Мартин Шин).
''Западно крило'' е продуцирана од Ворнер Брос. Премиерно е емитувана на NBC‏‎ и во десетици други земји. Заврши на 14 мај 2006, по седум реализирани сезони. Кај нас се емитува на Сител телевизија.
Серијата има добиено позитивни критики од критичари, професори по политички науки и поранешни вработени во Белата Куќа. ''Западно крило'' има освоено 2 златни глобуси и 26 еми награди (од кои 4 по ред (2000-2003) за најдобра драмска серија).
1 Дејство
''Западно крило'', како и повеќето серијализирани драми, има развлечени приказни кои траат по епизоди или сезони, но покрај овие подолги приказни, во секоја епизода има кратки случаи кои почнуваат и завршуваат во една епизода.
Повеќето епизоди го следат претседателот Бартлет и неговиот персонал како се справуваат со некои правни или политички проблеми. Една типична епизода го следи денот на претседателот и персоналот, од што произлегуваат повеќе настани поврзани со некоја одредена тема.
2 Еволуција
''Западно крило'' е развиена од филмот Американски претседател од 1995, за кој Ерон Соркин го напиша сценариото. Неискористени приказни за филмот, како и некои предлози од Акива Голдсмен, го инспирираа Соркин да ја создаде ''Западно крило''.