procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ушастик и неговите пријатели

„Ушастик и неговите пријатели“ е советска куклена цртана серија создадена во 1979 - 1982 година од режисерката за анимации ''Олга Розовскаја''.
Цртаниот филм е заснован на бајките на писателот за деца Григориј Остер.
1 Заплет
Анимираната серија се состои од пет епизоди, главниот лик во кој е мекото зајаче по име Ушастик, кое ја раскажува приказната. Повеќето цртани филмови започнуваат со неговата позната фраза: ''„Јас сум, Ушастик излегов на прошетка''“.
Во првата епизода, гледачот го запознава главниот лик, Ушастик и неговите шумски пријатели - Мечето, Малиот Волк и Лисичето. Серијата раскажува за тоа како пријателите играле играта криенка.
1.1 „Кога мечката ќе се разбуди“
Ушастик, Лисицата и Волчицата решаваат да ја разбудат мечето по зимната хибернација. Сепак, не е толку лесно да се направи ова - малото мече има многу строга мајка која сака тоа да спие.
1.2 „Ушастик и неговите пријатели“
Во серијата има две приказни: за тоа како Ушастик сакал да порасне и како Гасеницата излегла од јајцето и не можела да го најде никако потоа својот дом. Ушастик се обидел да и помогне во ова, но објаснувањата на Гасеницата се покажале толку неразбирливи што наскоро, самата Гасеница си го нашла својот таканаречен „дом“.
1.3 „Мистериозна загуба“
Во оваа епизода, Ушастик и Гасеницата се обидуваат да и помогнат на Враната, која го изгубила своето гнездо. По долго пребарување, животните го наоѓаат гнездото, мечето го носи на главата. Се испоставило дека тој случајно го соборил од дрвото точно на неговата глава. Мечето од Враната бара прошка и вели дека наместо нејзиното старо гнездо, ќе и направи птичја куќа.
1.4 „Како Гасеницата ја ловеше Лисицата“
Серијата раскажува како малата Гасеница се обидела да ја лови црвената лисица.
2 Креатори
2.1 Филмска екипа
* Писатели на сценарија - Гроги Остер
* Директор - Олег Розовскаја
* Оператори - Александар Жуковски, Леонард Колвинковски
* Дизајнери - Розалија Зелма
* Композитори - Мојсеј Вајнберг, Иљја Катаев
* Инженер за звук - Нели Кудрина
* Куклите и украсите ги направија Људмила Насонова, Галина Круглова, Љубов Доронина, Анатолиј Кузнецов, Нина Пантелеева, А. Крутипорох, Генадиј Богачев, Владимир Шафранјук, Јуриј Одинцов
* Аниматори - Олга Анаскина, Кирил Малјантович, А. Дегтиарев
* Уредник - Татјана Моргунова
* Уредник - Валерија Медведовскаја
* Режисер - Олег Кузнецов, Елена Бобровскаја, Игор Гелашвили.
2.2 Глумци
* Марија Виноградова - ''Ушастик, Мечето, Лисичка, Малиот Волк, Гасеница и други ликови'' (серии „Ушастик“, „Ушастик и неговите пријатели“, „Мистериозна загуба“, „Како Гасеницата ја ловеше Лисицата“)
* Клара Румјанова - ''сите ликови'' (серија „Кога мечката ќе се разбуди“)
* Михаил Козаков - ''Врана'' (серија мистериозна загуба)
3 Видео публикации
Сите епизоди од анимираната серија биле објавени на ДВД од Мастер касета.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Аргулица

Рождество на Пресвета Богородица — помала селска црква во изградба во штипското село Аргулица, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа надвор од селото, во близина на Аргуличкиот манастир „Вознесение Христово“. До црквата, но и до манастирот, води ист земјен пат, кој се исклучува од локалниот асфалтен пат Аргулица-Бурилчево.
2 Галерија
3 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Карбинска парохија
* Аргулица
Црква „Св. Илија“ - Аргулица

Свети Илија — главна селска црква во штипското село Аргулица, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на самото сретсело.
2 Историја
Камен-темелникот на црквата бил поставен на 2 август 1998 година од страна на тогашниот митрополит Брегалнички г. Стефан.
3 Галерија
4 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Карбинска парохија
* Аргулица
Балтаи

Балтаи е фестивал на жителите на Мордвин особено во Татарстан. Името на празникот значи „''празник на медот“''. Овој фестивал се одржува во првата недела по Витсундеј и значи почеток на времето за косење. Главните традиции се украсување на мечка со лисја од бреза и кружен танц.
1 Поврзано
* Сабантуј
* Чук
Аргулички манастир „Св. Петка“

Аргулички манастир „Св. Петка“ — манастир во средишна Македонија, во близина на селото Аргулица.
1 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква и помошни објекти.
1.1 Црква „Св. Петка“
Во рамки на манастирот влегува црквата „Св. Петка“, која е доста мала и сместена веднаш до самиот пат.
Инирида

Инирида (шпански изговор: [iˈniɾiða]), претходно Порто Инирида, е главен град и општина на департманот Гвајнија во Колумбија. Основан е во 1963 година на местото на малото село Обандо, во тоа време во општината Сан Фелипе. Општината беше преименувана во 1974 година. Општинското население од 31.514 (Попис 2018) е претежно домородно и сочинува околу една третина од населението во департманот.
1 Историја
Пред 1960 година имаше малку развој во областа, која беше ретко населена од речиси целосно домородно население. Сепак, во 90-тите и 2000-тите години, со зголемена експлоатација на природните ресурси на областа, направени се напори за контрола на месното население.
2 Географија
Сместено во Лалос кај сливот на реката Инирида и реката Гвавиаре, поголемиот дел од територијата на општината Порто Инирида е речна тераса и дно, иако има некои ридови. Се наоѓа на 30 км од границата со Венецуела.
2.1 Клима
Инирида има тропска прашумска клима (Af). Има силен до многу силен дожд во текот на годината.
3 Економија
Главните економски активности во општината, освен владата, се земјоделство, риболов и сточарство. Земјоделство вклучува земјоделство за лична употреба, производство на влакна од лисните дршки на млади chiquichiqui палми ''(Bactris speciosa),'' што се користи за јаже и за ратан познат како "Yare" кој се користи за мебел и кошници.
Туристите го посетуваат за неколку активности, вклучувајќи риболов, кајакарство, разгледување и пешачење. Хотелите и хостелите се појавија бидејќи националните и меѓународните посетители продолжуваат да доаѓаат. Занаетчиството стана популарна индустрија и е поддржано од владини институции.
4 Демографија
Општеството во Инирида е составено од 53% домородно население: Курипакос, Пуинавес и Пиапокос. 30% се колонизатори од другите делови на Колумбија и 17% се други домородни етнички групи.
5 Транспорт
5.1 Аеродроми
Локалниот аеродром е аеродромот Цезар Гавирија Трухиjо, именуван во чест на поранешниот претседател на Колумбија. Од 2007 година, пистата ја сервисираат две авиокомпании, Сатена, која има три лета неделно од и до Богота и два лета неделно од и кон Вилјавиченсио и Air Colombia, која лета двапати неделно од градот Вилавиченцио, преку Баранкоминас, Гвајнија и потоа пристигнува во Инирида. Оваа авиокомпанија управува со Douglas DC-3 што го прави патувањето авантура. Сепак, аеродромот Сан Фернандо де Атабапо во Венецуела е оддалечен само 30 км. Постои и карго-авиокомпанија која лета двапати неделно само од Богота. Аеродромот порано бил познат како ''Аеропуерто Обандо'' .
Исто така е можно да се стигне до Инирида преку река, но патувањето е долго и чини скоро исто колку и летот. Патувањето преку реката трае неколку часа, па дури и денови, во зависност од видот на превозното средство.
5.2 Јавен превоз
Со доаѓањето на сè повеќе луѓе, воспоставен е механизам за јавен превоз. Околу 500 авто-рикши овозможуваат ефикасен и евтин начин на транспорт. Стандардната цена (која ги опфаќа скоро сите одредишта во градот) е околу 0,50 USD. Постојат и мини-комбиња достапни за големи групи; цената останува 0,50 USD по лице.
Tenthredo atra

''Tenthredo atra'' е палеарктички вид растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: цела Европа, Северна Азија, Сибир и Северна Америка. Во Македонија се среќава во јужниот и западниот дел.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 9-13 милиметри. Главата им е црна, основата на мандибулите жолти. Градите се црни, тегулите црвеникави, крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата кафеави. Нозете се црвеникави, абдоменот црн.
Ларвите се развиваат во периодот од јули до август, а возрасните форми се среќаваат од мај до август.
Аргулички манастир „Св. Јован Крстител и Св. Атанасиј“

Аргулички манастир „Св. Јован Крстител и Св. Атанасиј““ — манастир во изградба во средишна Македонија, во близина на селото Аргулица.
1 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква во изградба и помошни објекти.
2 Галерија
Црвено данско говедо

Црвено данско говедо (познато и како црвена данска или црвена данка) ― главна раса на млечни говеда во Северна Европа. Во Данска има 42.599 крави од овој вид со педигре. Тие можат да се користат како раса на говедско месо откако ќе го завршат својот животен век.
1 Расата
Црвеното данско говедо е развиена во Данска врз основа на локални раси одгледувани со добиток Ангелн од Ангелн, Шлезвиг. Црвено данско говедо (и, порано, говеда Анхелн) биле увезени во многу други земји и се користеле за подобрување и формирање на многу локални раси, како што се: литвански црвени, естонски црвени, летонски црвени, полски црвени, белоруски црвени, руски црвени, бугарски црвени, и други.
Цврстата црвена боја на овие раси помогнала да се направат популарни за вкрстување во тропските земји со црвени млечни раси Зебу како Сахивал, Ред Синди и Бутана. Тие се добри млечни крави, даваат млеко со поголема масленост во путер и белковини отколку што тоа го прави Холштајн Фризиското говедо.
Euclid (програмски јазик)

Euclid - императивен програмски јазик за пишување проверливи програми. Дизајниран е од Батлер Лампсон и соработници во лабораторијата Xerox PARC во средината на 1970-тите. Спроведувањето го водел Рик Холт на Торонтскиот универзитет, а Џејмс Корди бил главниот програмер за првото спроведување на преведувачот. Првично бил дизајниран за микрообработувачот Motorola 6809. Бил сметан за иновативно за тоа време; тимот за развој на преведувачи имал буџет од 2 милиони долари во текот на 2 години и бил нарачан од Агенцијата за одбранбени напредни истражувачки проекти на Министерството за одбрана на САД и Канадскиот оддел за национална одбрана. Се користел неколку години во IP Sharp Associates, MITER Corporation, SRI International и разни други меѓународни институти за истражување во систематско програмирање и безбедни софтверски системи.
Euclid потекнува од програмскиот јазик Pascal. Функциите во Euclid се затворени опсези, може да немаат несакани ефекти и мора експлицитно да се изјаснат внес. Euclid исто така не ги дозволува goto-а, броеви на подвижни точки, широки задачи, вгнездени функции и псевдоними, и никој од реалните параметри на функцијата не може да се однесува на истото. Euclid спроведува модули како типови. Потомците на Euclid вклучуваат програмски јазик Mesa, програмскиот јазик Concurrent Euclid и програмски јазик Turing.
Аргулички манастир „Вознесение Христово“

Аргулички манастир „Вознесение Христово“ — манастир во изградба во средишна Македонија, во близина на селото Аргулица.
1 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат еден параклис, конаци во изградба и помошни објекти.
1.1 Параклис „Дванаесет Апостоли“
Во рамки на манастирот влегува параклисот „Дванаесет Апостоли“, а низ целиот двор се наоѓаат молитвени простори и крстови посветени на најразлични други светци.
2 Галерија
Ubercode

Ubercode - виш програмски јазик дизајниран од „“ и објавен во 2005 година за Microsoft Windows. Ubercode е под влијание на Eiffel и BASIC. Тој е комерцијален софтвер и може да се испроба бесплатно 30 дена. Ubercode ги има следните дизајнирани цели:
#''Составлив јазик - составен'' во податотеки EXE на Windows.
#''Автоматско управување со меморијата - меморијата'' се распределува / ослободува автоматски, а јазикот нема примитиви за управување со меморијата.
#''Услови пред и по'' - ова се тврдења за време на траење кои се прикачени на изјавите за функциите, како во Eiffel.
#''Виши видови на податоци'' - низи во повеќе големини, списоци и табели што може да содржат произволни компоненти.
#''Интегрирано управување со податотеки -'' примитиви за транспарентно ракување со податотеки со текст, бинари, CSV, XML и dBase.
#''Леснотија на користење -'' структурата на јазикот е релативно едноставна, што го прави јазикот достапен за почетниците.
1 Hello, World!
Еве ја основата на програмата Hello World:
Ubercode 1 class Hello
public function main()
code
call Msgbox("Hello", "Hello World!")
end function
end class
2 Предуслови и поуслови
Еве еден пример со користење на пред и поуслови. Во примерот, функцијата ''IntToStr'' го потврдува својот влез како низа пред да ја претвори во цел број:
Ubercode 1 class PrePost
function IntToStr(in mystr:string[*] out value:integer)
precond IsDigitStr(mystr)
code
call Val(mystr, value)
end function
public function main()
code
call Msgbox("OOP example", "IntToStr(10) = " + IntToStr("10"))
end function
end class
Света вода „Св. Јован и Св. Харалампиј“ - Аргулица

Света вода „Св. Јован и Св. Харалампиј“ — верски комплекс во близина на штипското село Аргулица, Македонија.
1 Местоположба
Објектот се наоѓа во непосредна близина на Аргуличкиот манастир „Вознесение Христово“, како и на црквата „Рождество на Пресвета Богородица“, до кои води еден ист земјен пат, кој се двои од локалниот асфалтен пат помеѓу селата Аргулица и Бурилчево.
2 Поврзано
* Аргулица
Ташели

Ташели (буквално „камена земја“ на турски јазик) е карстно плато во јужна Турција, во античката Киликија Трахеја. Ташели платото ги покрива областите на Ерменек, Башјајла, Саривелилер (провинцијата Караман), Мут, Ѓулнар (провинција Мерсин), и Ташкент (провинција Конија), како и за внатрешните планински делови од крајбрежниот Анамур и Бозѕази области во провинцијата Мерсин и Газипаша во Анталија Провинција . Реката Гоксу и нејзината главна притока Ерменек Чај течат на платото.
Полуостровот Ташели на Средоземното море, кој се граничи со Силифке на исток и со Аланија на запад, своето име го зема од платото.
Orc (програмски јазик)

Orc е напореден, неодлучлив сметачки програмски јазик создаден од Џајадев Мисра на Тексашкиот универзитет во Остин.
Orc обезбедува еднообличен пристап до сметачки услуги, вклучувајќи дистрибуирана комуникација и манипулација со податоци, преку мрежни страници. Користејќи четири едноставни напоредни примитиви, програмерот го оркестрира повикувањето на страниците за да се постигне целта, истовремено управувајќи со прекините, приоритетите и откажувањата.
1 Библиографија
*********
Растегаи

Растегаи е вид руски пирог со отвор во горниот дел.
1 Историја
Јадењето било многу популарно во царска Русија.
2 Информации
Полнењето обично содржи риба, но може да содржи и месо, црн дроб, ориз или печурки.
Отворот во јадењето растегаи се користи за додавање супа во полнењето.
3 Во литературата
Јадењето се споменува во ''Мртви души на'' Николај Гогољ и во ''Москва и Московјаните на'' Владимир Гилјаровски.
Света вода „Св. Ѓорѓи“ - Аргулица

Света вода „Св. Ѓорѓи“ — верски комплекс во близина на штипското село Аргулица, Македонија.
1 Местоположба
Објектот се наоѓа во непосредна близина на параклисот „Покров на Пресвета Богородица“, до кои води еден ист земјен пат, кој се двои на самиот влез од локалниот асфалтен пат помеѓу селата Аргулица и Карбинци.
2 Галерија
3 Поврзано
* Аргулица
Аеродром Ачинск

Аеродром Ачинск ( |Аэропорт Ачинск ) — воздушна база во Краснојарскиот крај, Русија, сместена на 4 километри источно од Ачинск . Тој е цивилен аеродром со помали постројки за мал број борбени авиони. Еднаш изворната листа наведува 712 IAP (712. Interceptor Aviation Regiment) во Канск, но го запишува Ачинск во загради од непознати причини.
1 Неодамнешни случувања
Во 30 март 2012 година, новиот управител на аеродромот Валери Гусаров ги истакна своите планови за иднината на аеродромот, вклучително правење операции на аеродромот во текот на целата година отколку сезонски и проширување на операциите надвор од регионот Краснојарск.
2 Користена литература
Окрошка

Окрошка (|окро́шка) е ладна супа од руско потекло, која веројатно потекнува од регионот на Волга.
1 Опис
Класичната супа е мешавина од претежно суров зеленчук (како краставици, ротквици и млад кромид), варен компир, јајца и варено месо како говедско, телешко, колбаси или шунка со квас, кој е безалкохолен (1,5 % или помалку) пијалак направен од ферментиран црн или 'ржан леб. Окрошка обично се украсува со кисела павлака (павлака). Во подоцнежните верзии кои првпат се појавија во времето на Советскиот Сојуз, наместо квас, се користи разреден кефир, сурутка, ајран или минерална вода.
Состојките се сечат на коцки, а потоа се мешаат со квас непосредно пред јадење; односот на сецканата храна и квасот е сличен на оној на житарките и млекото. Ова овозможува зеленчукот да ја задржи својата текстура. Од истата причина, иако состојките се слични на оние во руската салата, вкусот на окрошката значително се разликува од оној на салатата.
Окрошката најчесто се служи во лето, бидејќи супата содржи комбинација од освежителен вкус на квас и лесна салата. Сол и шеќер може да се додадат според вкусот. Во рецептите со минерална вода има уште еден додаток на состојките на окрошка: свежо исцеден сок од лимон. Ова додава дополнителен вкус на рецептите без квас и прави ова јадење да биде толку вкусно.
Окрошката секогаш се служи ладна. Понекогаш се додаваат коцки мраз на сервираните порции за супата да биде ладна кога времето е топло.
2 Галерија
Курник (пирог)

Курник (|курник; „пилешки пирог“), познат и како ''свадбен пирог'' или ''цар пирог,'' е солен руски пирог во форма на купола, обично полнет со пилешко или мисирка, јајца, кромид, каша или ориз и други состојки по избор. Понекогаш се полнел со варени кикиришки од петел. Овој пирог потекнува од Јужна Русија, особено во козачките заедници и се користел како „свадбен пирог“ во остатокот од земјата. Има форма на купола, за разлика од кој било друг сладок пирог. Во посебни случаи, ова јадење се служело и на царот. Дури и денес, овој пирог се служи во посебни прилики во поголемиот дел од Русија.
1 Обичаи
За свадбите се готвел курник и за двајцата сопружници. Пирогот на младоженецот се украсувал со фигури на луѓе што ја претставуваат силата на младото семејство. Од друга страна, курникот на невестата бил украсуван со цвеќиња, за кои се вели дека претставуваат убавина и добрина.
Орнитомимус

Орнитомимус е диносаурус од семејството птицолики диносауруси.
1 Опис
Со должина од 2,5 до 4 метри, тој бил многу лесен и грациозен, со мускулно на задните екстремитети прилагодени на трчање. Устата му била без заби и изглдала како клун. Тој бил ловец и мршојадец и веројатно можел да развие значителна брзина, но според неодамнешните истражувања, се чини дека бил ладнокрвен и трчал на кратки растојанија. неговите шупливи [коска]и придонеле за брзината, а добриот вид за ловот. Кога трчал, најверојатно ја држел главата високо кренато за да може да има добар поглед и да ја одржува рамнотежата со долгата, тврда опашка.
2 Наоди од фосили
Првиот комплетен скелет е пронајден во 1971 година. Пред тоа биле пронајдени само фосили од нозе со канџи. Го имало во Канада, САД и на Тибет.
3 Класификација
Во 1890 година Марш го сместил „Орнитомимус“ на Орнитомимозаурија, класификација која сè уште е честа. Современите кладистички студии укажуваат на изведена позиција во орнитомимидите; овие сепак вклучија само '' О. edmontonicus '' во нивните анализи. Односите помеѓу '' О. edmontonicus '', '' О. velox "" и "" O. sedens "не се објавени.
Следниот кладограм се заснова на Xu ''et al.'', 2011
4 Палеобиологија
За исхраната на „Орнитомимус“ сè уште се расправа. Како тероподи, орнитомимидите можеби биле месојади, но нивниот облик на тело исто така би одговарал за делумно или во голема мера тревојаден начин на живот. Покрај тоа се хранеле и со инсекти, ракови, овошје, лисја, гранки, јајца и месо од гуштери и мали цицачи.
„Орнитомимус“ имал нозе што биле прилагодени за брзо движење, со тибијата околу 20% подолга од бедрената коска. Големите дупки за очи сугерираат изразит вид, а исто така укажуваат на можност дека тие биле способни и за гледање во темнина и ноќ.
5 Наводи
6 Надворешни врски
* Claessens, L., Loewen, M. and Lavender, Z. 2011. A reevaluation of the genus ''Ornithomimus'' based on new preparation of the holotype of ''O. velox'' and new fossil discoveries. Journal of Vertebrate Paleontology, SVP Program and Abstracts Book, 2011, pp. 90.
* Reisdorf, A.G., and Wuttke, M. 2012. Re-evaluating Moodie's Opisthotonic-Posture Hypothesis in fossil vertebrates. Part I: Reptiles - The taphonomy of the bipedal dinosaurs ''Compsognathus longipes'' and ''Juravenator starki'' from the Solnhofen Archipelago (Jurassic, Germany). Palaeobiodiversity and Palaeoenvironments,
Доктор Емеритус

Доктор Емеритус ― (руски:Заслуженный Врач) руска почесна титула која се доделува на истакнати лекари од Президиумот на врховниот советски совет на федералната република по предлог на Министерството за здравство на Русија.
Абелисаурус

'' Абелисаурус '' (Abelisaurus) е од родот на диносаурусите наречени абелисаурус, кои живееле во доцниот период на креда во Јужна Америка, (Аргентина).
Тој бил месојад со две нозе, веројатно долг околу 7-9 метри. Големината е одредена само со истражувањето на черепот, единствениот познат дел од скелетот..
1 Опис и име
Општото име потекнува од Роберт Абел, откривач и поранешен директор на Музејот во Циполетија (Аргентина), каде што е пронајден примерокот. Името значи „гуштер на Авел“ (од грчки саурос - гуштер).
Черепот на абелисаурус
Потекнува од регионот Комахју во Аргентина, каде што се пронајдени остатоците. Ова име го дале аргентинските палеонтолози Хосе Бонапарте и Фернандо Новас во 1985 година, кои гокласифицирале во новооткриеното семејство на Абелисаурус.
2 Наоди од фосили и детерминизација
Абелисаурус е еден од многуте диносауруси откриени во Патагонија . Првично се мислело дека потекнува од формацијата Ален, но систематските истражувања довеле до заклучок дека тој припаѓал повеќе на формацијата Анаклето во провинцијата Рио Негро (Аргентина). Тоа е јужноамериканска геолошка формација која е датирана од периодот на рана креда, пред 83 до 80 милиони години.
3 Класификација
Веќе се откриени многу други Авелисаури, вклучувајќи комплетни скелети на Акасаурус, Карнотаурус и Мајунгасаурус. Некои научници сметаат дека Абелисаурус е основен претставник на оваа група, надвор од потсемејството карнотаурус. Другите се помалку сигурни во неговата класификација Авелисаурите имаат некои одлики на черепот со кархародонтосаурусите, и бидејќи Абелисаурус е познат само од черепот, иднината може да покаже дека тој всушност бил еден од кархародонтосаурусите. Сепак, ова не се смета за веројатно.
Леаeлинасаура

Леаелинасаура - латински јазик - Leaellynasaura, бил вид на диносауруси опишани од Патриша Викерс-Рич, палеонтолог од Мелбурн од Музеј Викторија и нејзиниот сопруг а името е добиено по нивната ќерка.
Овој вид живеел пред отприлика 110 милиони години.
1 Откритие
Фосил од овој диносаурус бил откриени во Австралија во државата Викторија во областа Залив на диносаурусите .
2 Одлики
Леелинасаура бил двоножен тревојад и ги населувала пошумени рамнини во стада. Имал големи очи и добар вид. Овој факт, како и релативно големиот мозок, сугерираат дека можеби бил топлокрвен. Така, можел да биде активен во текот на целата година, а со тоа и во зима, кога светлината била послаба. Можеби имала и пердуви. бил околу 3 долг..
3 Класификација
Позиција според Херн, 2019:
Олег Солдатов

Олег Солдатов е руски диригент. Тој е роден на 9 јануари 1963 година.
1 Живот
Солдатов студирал на Конзерваториумот во Санкт Петербург и во 1986 година ја добил својата диплома. Од 1990 до 1991 година бил уметнички директор на ''Симфонискиот оркестар Томск. Од'' 1992 до 2006 година бил поставен на чело на ''Симфонискиот оркестар на Карелиската филхармонија. Во'' 1996 година станал главен диригент на симфонискиот оркестар Сочи.
1.1 Награди
* Почесен уметник на Република Карелија (2003)
* Награда на Владата на Руската Федерација во областа на културата (2005)
Ардоникс

'' Ардоникс '' спаѓал во групата Анхизаури (Anchisauria). Неговите фосили биле откриени во горните слоеви на Долна Јура на Елиотска формација во Јужна Африка. Тоа било опишано во 2010 година од Адам Јејтс и колегитe.
1 Опис
Издржливиот заден дел од левата коска на вилицата бил пронајден на околу еден метар од холотипот, па можно е и двата фрагменти да претставуваат иста коска. Бројни остатоци од черепот и екстракранијалниот скелет - пршлен, коски на екстремитетите, ребра, шеврони се откриени во близина. Сите овие коски веројатно припаѓаат на две незрели единки. Анализата на хистолошка на ребрата и рамото сугерира дека примероците веројатно починале пред да ја наполнат десеттата година, кога стапките на раст се забавувала. Тие биле долги над 7 метри, но сè уште немале завршено со растењето, што укажува на тоа дека уште ќе растеле. одлики '' Аардоникс '' ја вклучува структурата на черепот, рбетот, подлактицата и раката. Имал пет заби премаксиларниот, како и плочата, сепак, оваа одлика е резултат на конвергенција, а не на блиско сродство.
2 Наоди од фосили
Напредните сауроподоморфи имаа вилици во форма на буквата У, што им овозможувала да соберат повеќе храна. „Аардоникс“ имал вилици во форма на буквата В, одлика на примитивен. „Аардоникс“ имал релативно кратки предни екстремитети - скоро72% од должината бедрената коска, што сугерира дека „Аардоникс“ е барем опционално, а веројатно и претежно двоножен. Анализата филогенетика од Јејтс и сорботниците докажала дека „Аардоникс“ бил еден од најнапредните несауроподни сауроподоморфи - сестрински таксон за клад '' Меланоросаурус '' + Сауропод, вклучувајќи тетрапод сауроподоморф, што потврдува дека е преодна форма помеѓу базалните сауроподоморфи и сауроподите. „Аардоникс“ е исто така најнапредниот од сите познати двоножни базални сауроподоморфи.
Ацинганосаурус

'' Ацинганозаурус '' (Atsinganosaurus) изумрен род сауропода од групата титаносаурија (Титаносаурија).
Живеел во доцната креда во денешна Европа.
1 Опис и име
Опишан е во 2010 година од Џералдин Гарсија и неговите колеги врз основа на фрагментарни, но добро сочувани фосили откриени во седиментите во [[Мастрихт на локалитетот Велаукс-Ла Бастид Нов во Екс-ан-Прованса. Тој се разликува од другите титаносауруси од доцната креда- Ампелосаурус, Лираксасаурус и Маѓаросаурус - со комбинација на одлики што се единствени во нив. Ацинганосаурусот бил потенок и е можно побазален, според авторите, тој може да биде основен член на ножниот дел од Литостротија тесно поврзан со Малавизаур..
2 Наоди од фосили и детерминизација
Оваа филогенетска позиција и недостаток на блиско сродство со европските титаносауруси укажуваат на тоа дека во доцниот период на креда, диносаурусите во Европскиот архипелаг мигрирале од исток кон запад.
Михал Апостолов - Гранити

Михал Апостолов - Гранити ( во Крчишта, Нестрамско — на Грамошта) — борец и воен раководител од Егејскиот дел на Македонија. Учесник во ЕЛАС од почетокот на 1943 година.
1 Животопис
Роден е во селото Крчишта, Нестрамско. Михал уште на 20 годишна возраст се приклучил во редовите на КПГ, бидејќи само тие ветувале слобода за македонскиот народ во Егејска Македонија. а од 1943 година веќе бил дел од единиците на ЕЛАС, во чии редови херојски се борел против фашистите за ослободување на својата татковина.
Тој бил член на одредот „Лазо Трповски“ од самото негово основање. Поради несогласувањата со раководството на КПГ (во мај 1944 година), тој преминал на територија на Вардарскиот дел на Македонија, а истиот месец станал политички комесар на чета на Костурскиот македонски народно-ослободителен баталјон. Тој бил именуван за командир на вод во Костурско-леринскиот македонски народно-ослободителен баталјон ''„Гоче”'', а потоа станал член на штабот на ДАГ за Вичо (ноември 1946) и политички комесар на баталјон на ДАГ.
Михал, како ѝ целото свое семејство, бил целосно посветен на борбата за ослободување на народот. Неговата сестра Елефтерија служела во народната полиција и работела меѓу непријателските војски. Поради тешките услови, нејзиното здравје било влошено. Неговиот 19-годишен брат Апостол, исто така бил во редовите на ДАГ, бил убиен во 1948 година кратко време по херојската смрт на Михал.
Гранити демонстрирал воени можности и набрзо станал офицер на ДАГ, комесар на баталјон. Во архивата на 14-та бригада на ДАГ, каде што тој служел како комесар на баталјон, опишан е со зборовите - ''„тој беше чесен, дисциплиниран, посветен борец“''. На еден брифинг на кадрите на ДАГ во февруари 1948 година, одржал краток говор и меѓу другото истакнал:''„Ние ќе го исполниме долгот кон нашата татковина до последната капка крв“''
Гранити достоинствено го исполнил тоа негово ветување. На 31 март 1948 година, водејќи го баталјонот во нееднаквата Битка на Грамошта (Грамос), тој херојски загинал.
2 Наводи
Акротолус

'' Акротолус '' (Acrotholus) изумрен род на диносауруси од семејството пахицефалосаурус.
Тој бил месојад со две нозе, веројатно долг околу 7-9 метри. Големината е одредена само со истражувањето на черепот, единствениот познат дел од скелетот..
1 Опис и име
Нов вид диносаурус, бил опишан од Еванс и соработниците. Во 2013 година авторите го измислиле неговото генеричко име од зборовите акрос што значи највисока и толос што значи купола. Тоа на некој начин се однесувало на извонредно високиот свод на темето. Еден единствен вид од родот, го носи епитетот на вид аудети, во сеќавање на Рој Адет, сопственикот на ранчот каде се пронајдени фосилите.
2 Наоди од фосили и детерминизација
Наодите потекнуваат од Северна Америка и Азија, глава-купола и птичја карлица, биле тревопасни. Фосилите на Acrotholus audeti се пронајдени во јужниот дел на Алберта, во карпите датирани од Сантон. Ова значи дека тоа било порано од сите познати Pachycephalosauridae на северноамериканскиот континент, дури и од таксоните во кои целосната купола сè уште не била развиена. Тој е веројатно постар од сите познати членови на ова семејство, само претходниот најстар претставник азискиот амтоцефал пронајден во пустината Гоби, доаѓа од карпи датирани до крајот на Сантон, спротивно на изгледот што го гледале истражувачите , Ватабе и колегите, наместо како еволутивно напредни, а не базални таксони . Исто така, целосното развиената купола Акротолус не означува дека може да биде основен претставник на пахицефалосауриди..
3 Класификација
Подолу е кладограмот модифициран од Еванс и соработниците, 2013 година.
Чарски песоци

„Песоците Чара“ е област на песок во Сибир во близина на планинските масиви Кодар и Удокан. Тоа е мала пустина со ширина од 3 километри и должина од 6 километри. Оваа мала пустина е сместена во сливот Чарск среде долините на реките Чара, Средниот Сакукан и Горниот Сакукан.
Песоците Чара се претпоставува дека се формирани во текот на последниот глацијален период пред 55-100 илјади години од она што останало од изумреното езеро и се формирало од истекувањето од ледникот Сакукан.
Алас (географија)

Алас е плитко езеро кое се јавува во Јакутија и се формира со спуштање на арктичкиот вечен мраз, поради топење и повторно замрзнување. Прво се развива како плитко езеро, а како се зголемува топената вода така се зголемува и водената маса на езерото кога се суши во него има треви и друга тревна вегетација.
Алас се разликува од термокарстните вдлабнатини што се наоѓаат на друго место во Арктикот поради тоа што езерото е само привремено. Поради сувоста на Јакутија, езерото пресушува.
Честопати го користат за пасишта за коњи и полиња за сено. Тие ги има најчесто во Централната Јакутија Низина. Најголема депресија во светот е Мијуриу, кој се наоѓа во областа Уст-Алдан.
1 Поврзано
* Бајџарах
* Једома
2 Наводи
*
Панајарви

Панајарви националниот парк (|Paanajärven kansallispuisto) се наоѓа во северозападниот дел на Република Карелија, во северозападна Русија.
Паркот е основан во 1992 година. Полноправен член е на WWF фондацијата на ПАН парковите.
1 Географија на паркот
Националниот парк се наоѓа во близина на Северниот Поларник во северозападот на Република Карелија, во Лоухускиот реон. Западната граница на паркот се совпаѓа со границата на Русија и Финска. Површината на националниот парк е 103,3 илјади хектари. Шумското земјиште зафаќа 78 илјади хектари (75,5%), вклучувајќи го и шумското покриено земјиште - 77,5 илјади хектари (75,0%). Површината на земјиштето што не е покриено со шума е 25,3 илјади хектари (24,5%), вклучувајќи: вода - 10,9 илјади хектари (10,6%), мочуришта - 13,0 илјади хектари (12,6%), патишта и ливади- 0,2 илјади хектари (0,2 %), останатите 1,2 илјади хектари (1,1%) - други земји. Во областа на паркот нема населби.
Според одлуките на проектот, паркот е поделен на 5 функционални зони со различни начини на заштита и употреба:
* Зона на посебен режим - 6,9 илјади хектари (7% од вкупната површина) е гранична линија;
* Зона на резерви - 19,0 илјади хектари (18%);
* Подрачје на образовен туризам - 5,2 илјади хектари (5%);
* Регулирана зона за рекреативна употреба - 71,6 илјади хектари (69%);
* Услужна површина за посетители - 0,8 илјади хектари (1%).
Езерото Панајарви е единствен природен објект. Долго е 24 km, широко 1,4 km и има длабочина од 128 м. Тоа е едно од најдлабоките мали езера во светот. Езерото содржи скоро 1 km³ од најчистата вода, чија заситеност со кислород на големи длабочини (60-80 м) е најголема во однос на другите езера. Долината на езерото е опкружена со релативно високи планини, што создава посебна микроклима. Во зима, студените воздушни маси доаѓаат од планините до езерската долина, при екстремен студ, температурната разлика може да достигне до 20 °С. Зимите се многу студени, со ниски температури слични на оние што преовладуваат на Северниот пол. Но, од април до септември, паркот е забележливо потопол од околината. Ваквите екстремни температури во сливот Оланги-Панајарви овозможуваат областа на паркот да се смета за најконтинентално подрачје на Финскоскандија. Во зимските денови, светлиот ден е краток, а поларната светлина честопати е видлива. Во лето, сонцето заоѓа на хоризонтот 2-3 часа.
2 Галерија
Тони Иги

Антон Александрович Игумнов или професионално познат како Тони Иги, е руски уметник по електронска танцувачка музика. Тој се родил на 6 јуни 1985 година. Станал најпознат по неговиот хит „Астрономија“, кој бил објавен во 2010 година. А во 2014 Вицетон ремиксот на "Астрономија" станал глобален феномен.
1 Дискографија
1.1 Албуми
*''Стани'' (2013)*''Го знаеш моето име'' (2019)
1.2 Проширени претстави
*''Ова е мојот дар и мое проклетство'' (2010)*''Убаво е. Тоа е доволно'' (2017)
1.3 2010 г.
„Астрономија“
1.4 2014 година
„Астрономија“ (со Вицетон)
1.5 2015 година
*„Бегај“ (со Бела Блу)
*"Отворен оган"
1.6 2016 година
*„Не се врти наоколу“ (со Синтетикакс)
*„Нели“
*„Ден во ден надвор“ (со X-Chrome)
1.7 2017 година
* „Каруна“
* "Поради тебе"
* „Друг“
* „Нуера“
* „Ајде да трчаме“
* "Гледам"
* „За тебе специјално“
* „Прашината“
* „Ѕвездена светлина“
* „Сентимент“
* „Мистериоо“
* „Медуца“
* „Сакам да се видиме сега“
* „Цивик“
* „Оној за мене“
* „Играње“
* „Остров“
* „Промена“
* 2018 година
* „Да"
* „Покажи како“
* „Роско (викај погласно)“
* „Одведи ме“ (со Џио Наилати во кој се појавува Хоши Соул)
1.8 2020 година
*„Улична тага“
*„Среќна земја“
Марк Кадин

Марк Л'вович Кадин е руски диригент и музички директор со украинско потекло. Тој се родил на 28 април 1965 година.
Кадин од 2017 година е диригент на Симфонискиот оркестар на Бугарското национално радио.
Лебедово езеро (филм,1968)

„Лебедово езеро" е советски филм-балет, кој бил направен во Ленфилм студио во 1968 од страна на Аполинари Дудко и Константин Сергеев, екранска адаптација на истоимениот балет од Петар Илич Чајковски во режија на Константин Сергеев.
Филмот освоил Гран при на 5-от меѓународен балетски филмски фестивал во 1969 година.
1 Улоги
* Елена Евтеева - ''Одет и Одил''* Џон Марковски - ''принцот Зигфрид''* Махмуд Есамбаев - ''Ротбарт, злобниот волшебник''* Анџелина Кабарова - Суверена ''принцеза, мајка на принцот Зигфрид''* Виктор Рјазанов - ''ментор на принцот''* Балетските танчери на театарот за опера и балет во Ленинград именувани по С. М. Киров и ученици на Ленинградската кореографска школа именувана по А. Ј. Ваганова
2 Музичари
* Оркестар на државниот академски театар за опера и балет во Ленинград именуван по Киров
* Диригент - Виктор Федотов
3 Филмска екипа
* Композитор - Петар Илич Чајковски
* Сценарио - Исак Гликман, Аполинарен Дудко, Константин Сергеев
* Кореографија - Мариус Петипа, Лев Иванов, Константин Сергеев
* Производство - Аполинарија Дудко, Константин Сергеев
* Директор на фотографија - Анатолиј Назаров
* Уметници - Виктор Волин, Борис Биков
* Дизајнер на костуми - Марина Азизијан
* Инженер за звук - Владимир Јаковлев
* Режисер - Ана Тубеншлјак
* Уредник - Изолда Головко
* Уредник - Всеволод Шварц
* Оператори - Константин Соловјов, В. Амосенко, Николај Строганов
* Декоратери - Виктор Слоневски, Е. Јакуба
* Шминкери - Р. Кравченко, Б. Соловиев
* Асистенти: Директор - Олга Баранова, Оператор - А. Јарошевски, Техничар за звук - Асија Зверева
* Фотографија со трикови: Оператори - Александар Завајалов, Георгиј Сенотов, Уметник - Борис Михаилов
* Филмски режисер - Петар Свиридов
4 Награди
* 1969 година - „Златна орхидеја“ - Гран при на V IFF на балетски филмови во Џенова (Италија)
5 Видео изданија
* Овој балетски филм бил објавуван на VHS и DVD неколку пати. Едно од последните изданија на ДВД било во 2008 година од компанијата „Крупен план“.
Федерална агенција за шумарство (Русија)

Федерална агенција за шумарство е федерално тело кое врши контрола над употребата на шумарството во Руската Федерација. Оваа федерална агенција е создадена во 2004 година како дел од руското Министерство за природни ресурси и животна средина.
Федерална агенција за риболов (Русија)

Федерална агенција за риболов е федерално тело кое врши контрола над риболовот и морскиот живот во водите кои припаѓаат на територијата на Руската Федерација, со исклучок на внатрешните мориња, како и на Каспиското и Азовското море. Оваа федерална агрнција е создадена на 12.05.2008 година како дел од руското Министерство за земјоделство.
Федерална агенција за минерални ресурси (Русија)

Федерална агенција за минерални ресурси (Роснендра) е федерално тело кое врши надзор над употребата на почвите во Руската Федерација. Формирана е во 2004 година како дел од руското министерство за природни ресурси и животна средина.
Новела Матвејева

Новела Николаевна Матвејева била руски бард, поет, писател, сценарист, драматург и книжевен научник. Таа е родена на 7 октомври 1934 година во Пушкин, Сант Петербург а починала на 4 септември 2016 година.
Новела била братучетка на поетот Иван Матвеев (Елагин). Нејзината прва збирка на поезија била објавена во 1961 година и истата година била примена во Сојузот на советски писатели.
Од крајот на 1950-тите, Матвејева компонирала песни за нејзината поезија и ги изведувала со помош на седум-жичана гитара.
Во 1998 година Матвејева ја добила „Руската државна награда Пушкин“ за поезија, а во 2002 година ја добила „Државната награда на Руската Федерација“ за литература и уметност за својата поетска збирка „''Јасмин“''.
Матвејева починала на 4 септември 2016 година на 81 годишна возраст.
1 Книги
* „Ластовичката школа“ «Ласточкина школа» (1973)
* „Река“ «Река» (1978)
* „Закон за песните“ «Закон песен» (1983)
* „Земја на плима“ «Страна прибоя» (1983)
* „Зајко-село“ «Кроличья деревня» (1984)
* „Избрана“ „Избранное“ (1986)
* „Пофалби за работа“ «Хвала работа» (1987)
* „Нераскинлив круг“ «Нерасторжимый круг» (1991)
* „Мелодија за гитара“ «Мелодия для гитары» (1998)
* „Касета од соништата“ «Кассета снов» (1998)
* „Сонети“ «Сонеты» (1999)
* „Караван“ (2000)
* „Јасмин“ «Жасмин» (2011).
2 Дополнителна литература
* Медински Г. Песна за поезија на Новела Матвеева, «Юность», 1966, бр. 7
* Приходко В. Соул и месо од поезијата, „Пријателство на народите“, 1967, број 2.
* Рунин Б. Далечни и блиски. "Нов Свет", 1964, број 5
*
Хетеродонтосауриди

Хетеродонтосауриди биле невообичаена група диносауруси затоа што поседувале различни видови заби поради кои го добиле своето име.
Особеноста на нивните заби (според нивната намена) е карактеристична црта за цицачите, но не е забележана кај ниту една друга група на влекачи, изумрени и денешни.
Имено, забите на влекачите, кога ги има многу, секогаш се од ист тип кај одредени видови. Хетеродонтосаурусите биле инаку тревојади. Оделе исправено на задните нозе и биле многу брзи.
1 Класификација
Јужноафриканскиот палеонтологот Роберт Брум го создал името '' Гераносаурус '' 'во 1911 година според коските на вилицата на диносаурус што ги нема сите заби и некои делумно поврзани коски на екстремитетите. Именуван како Heterodontosauridae во 1966 година од семејството на орнитишиски диносауруси, вклучувајќи ги „Heterodontosaurus“ и „Lycorhinus“. Но, подоцна бил редефиниран во 2005 година како матичен прототип произлезен од '' Heterodontosaurus tucki '' и сите видови поблиски, поврзани со '' Heterodontosaurus '' отколку со '' Parasaurolophus walkeri '' ',' 'Pachycephalosaurus wyomingensis '', '' Triceratops horridus '' 'или' 'Ankylosaurus magniventris' '.
Членството на Heterodontosauridae е добро утврдено во споредба со неговата несигурна филогенетска позиција. Неколку рани студии сугерираат дека хетеродонтосауридите се многу примитивни орнитичари.Доминантната хипотеза во последните неколку децении ги постави хетеродонтосауридите како базални орнитоподи.
Кладограмот подолу ги прикажува меѓусебните односи во рамките на Heterodontosauridae и ја следи анализата од Серано, 2012:
Волдемар Нелсон

Волдемар Нелсон бил руски диригент кој бил активен во Западна Германија и бројни други земји од 1976 година наваму. Се родил на 4 април 1928 година, а починал на 7 ноември 2006 година во Минхен.
1 Библиографија
* Ален Парис: ''Класична музика'' (= dtv 32501). 2-то издание. dtv, Минхен 1997 година,,
Александар Серов

Александар Николаевич Серов е руски популарен пејач кој е роден во Украина и е најпознат по раните успеси со песните на руски јазик на Игор Крутој. Се родил на 21 март 1951 година.
Тој постигнал успех во Москва и е Народен уметник на Русија (2004).
1 Популарни песни
* „Те сакам до солзи“ ( |Я люблю тебя до слёз )
* „Мадона“ („Мадонна“)
* „Дали ме сакаш“ („Ты меня любишь“)
* „Што да правам“ (Как мне быть)
* „Воровнаја ново“ (Ворованная ночь)
* „Ѕвездопад“ („Звездопад“)
* „Проклето“ („Проклятая“)
* „Есенска роса“ („Осення роса“)
* „Свадбена музика“ („Музыка Венчальная“)
* „Сузана“ („Сюзанна“)
* „Јас сум вљубен во тебе долго време“ („Я в тебя давно влюблён“)
* „Бесконечна љубов“ („Бесконечная любовь“)
* „Свеќи“ („Свечи“)
* „Моја Божица“ („Моя Богиня“)
* „Прости ми“ („Прости меня“)
* „Да се украдеме едни со други“ („Давај друг друг украдём“)
* „Не верувам“ („Я не верю“)
Федерална агенција за етнички работи (Русија)

Федерална агенција за етнички работи е руска федерална агенција која е задолжена за националноста и етничката политика. Создадена е на 31 март 2015 година од претседателска указ и е независна агенција која функционира како дел од владата на Русија.
Атласаурус

'' Атласаурус '' (Atlasaurus) диносаурус од групата сауроподи (Сауропода) со неодредена систематска позиција.
Авторите на неговиот опис, Монбарон, Расел и Такет (1999) го поврзале со брахиосаурусот ; во (2003)година го препознале како претставник на семејството Brachiosauridae..
1 Опис и име
Според кладистичката анализа на атласаурусот не им припаѓал на Brachiosauridae, но бил основен претставник на линијата Macronaria. Оваа анализа покажала дека сестринскиот таксон на Атласаурус бил уште еден среднојурски сауропод од Африка - Joбобарија; и двата родови формирале сестрински поврзаност со кинескиот род Белусаурус, и сите три родови формирале сестрински низ на оној, кој ги вклучувал сите други членови на Макронарија. Од друга страна, кладистичките анализи на Ален и соработниците (2004) и Ројо-Торес и соработниците (2006) покажуваат дека атласаурус бил базален претставник на низата на Еузауропода, не припаѓале на Неосауропода и затоа не бил претставник на Macronaria (и уште помалку Brachiosauridae); според анализата на Алејн и колегите (2004 г.), атласаурус бил сестрински врска на Неосауропод , додека според анализата на Ројо-Торес и колегите (2006 г.) тоа било сестринско поврзување на кладот ​​формиран од групите Неосауропода и Туријасаурија и родовите Цетиосаурус, Патагосаурус, Барапасаурус, Омеисаурус, Евхелопус и Маменчисаурус . Конечно, според анализата на Вилсон и Упчрч (2009), Атласаурус, Белузаурус и Joбобарија формирале сестрински низ на Неосауропода ..
2 Наоди од фосили и детерминизација
Неговото име потекнува од титанот од старогрчката митологија - Атлас (поради неговата големина) - и од планинскиот масив Атлас (поради локацијата на коските на Атласаурус).
Живеел во периодот Јура (пред околу 165-161 милиони години) во северна Африка. Должината на телото била приближно 15 м, тежина приближно 22 тони.Неговите остатоци се пронајдени во Мароко (на планините Атлас)..
3 Класификација
Релативно примитивен сауропод идентификуван како „цетиосаурус“ кога првпат бил откриен во 1981 година, „Атласаурус“ се чини дека е поблиску до „Брахиосаурус“ отколку од кој било друг познат сауропод врз основа на детални сличности помеѓу ’рбетниот столб и екстремитетите. Сепак, поновите анализи го сметаат за наводен член на Туријасаурија.
Балсаурус

'' Балсаурус '' (Baalsaurus) род на изумрен диносаурус, сауропод од групата титаносаурус.
Остатоците од диносаурус биле откриени во Аргентина, Патагонија. Во рамките на групата Нојкен има карпи од Портезуело формацијата, формирана во доцниот креда, туронскиот или концијан..
1 Опис и име
На северниот брег на езерото Барелес, во местото викано Баал, била пронајдена вилична коска. Била идентификувана како дел кој припаѓал на титаносаурусите.
Коските на забите на Титаносаурус се ретки, претходно се наоѓале само во 9 таксони. Нивната форма се споредува со буквите Л или У.
Новото откритие се одликувало и со одлики невидени во претходно опишаните титаносаури, со што се откриваат како нов вид титаносаурус.
На предната дел на споменатата коска имало приклучоци за 10 заби. Симфизата на мандибулата била насочена пред и абдоминално. Третата апоморфија била широк ров во вентралната површина наречена Мекел, сместена во близина на ламината што го формира коскениот кил..
2 Наоди од фосили и детерминизација
Родот го добил името Балсаурус, се однесувал на местото каде што бил пронајден фосилот наречен Баал, кој го носел името на ханаанското и феникиското божество на плодноста Баал. Вториот дел од името саурус значи гуштер. Името на жанровиот епитет го одбележува Хуан Едуардо Мансила, техничар на Музејот за геологија и палеонтологија на Универзитетот Комахју во Комахју, кој беше откривач на мандибулата .
3 Класификација
Вилицата била квадратна, наместо закривен кога се гледа од горе или долу, со забите преполни во предниот дел на вилицата, што го прави сличен на вилицата на Антарктозаурус, Бразилотитан и во помала мера Бонитасаура. Примерокот се чува во геолошкиот и палеонтолошкиот музеј на Националниот универзитет во Комахју, Парк природно гео-палеонтологико Пројекто Дино, езерото Барелес.
Черасинопс

'' Черасинопс '' (Cerasinops) (што значи „лице од цреша“) бил мал кератопсиски диносаурус. Живеел за време на периодот од доцниот креда..
1 Опис и име
Неговите фосили се пронајдени во Монтана.Черасинопс бил именуван и опишан од Бренда Чинери и Ек Хорнер во 2007 година од примерок (МОР 300) скоро 80% комплетен.
2 Наоди од фосили и детерминизација
Черасинопс припаѓал на Цератопсија (името е старогрчки за „рогово лице“), група тревојади диносауруси со клунови слични на папагал кои се развивале во Северна Америка и Азија за време на периодот на креда. Во рамките на оваа група, таа била ставена како основен член на Неоцератопија, иако описот е променлив; во еден момент, тоа била експлицитно доделена на Leptoceratopsidae, но во други, се смета за сестрински таксон на Leptoceratopsidae или воопшто како неокератопсиец.
3 Класификација
Должината на телото на черасинопот била приближно 1,8 м . Имала релативно кратки предни екстремитети; односот на нивната должина со должината на задните екстремитети бил 0,6 . Cerasinops секако може да се смета за базален неоцератоп; Сепак, вклучувањето во семејството на Leptoceratopsidae (Leptoceratopsidae) се чини неизвесно.