procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Неделко Килев

Недeлко или Неделчо или Кирjaк Георгиев Килев бил тракијски револуционер со бугарско потекло од Западна Тракија, деец во Одринскиот револуционерен округ. Истиот бил учесник во Македонскиот комитет и подоцна во Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Килев е роден во 1882 година во Скечанското село Крстополе, тогаш во Османлиското Царство, денес Ставруполи, Грција. Учи во своето родно село. Потоа го продолжува образованието во Одринската егзархиска машка гимназија и под влијание на наставникот Петар Стоев, се вклучува во илегален училиштен кружок.
Во учебната 1897-98 година во гимназијата станува училиштен бунт, како промотори на бунт се членови на училиштен револуционерен кружок. Така Неделко заедно со уште 30 свои соученици е исклучен. Потоа се сели во Чепеларе, Бугарија, каде што во 1899 година завршува трето одделение. Таму исто така членува во револуционерниот кружок, предводен од учителот Андон Дечев.
Се враќа во Крстополе, но во пролетта 1901 година се придава на четническа активност под раковоството на Чепеларскиот револуционерен пункт, извршува терористички задачи. Учествува во сите походи на околиската чета. Кога ракјоводителот на Чепеларскиот пункт Константин Антонов го напушта Чепеларе во 1902 година, Килев заминува со него и го обиколува реонот покрај Марица.
Подоцна заедно со Стефан Чакаров, Дедо Петар и Александар Филипов ги обиколува Ѓумурџинско и Скеча. Во 1903 година станува војвода во Дедеагачко. Во август 1903 година за време на востанието, четата му врши терористички напад на железничката линија Солун-Дедеагач меѓу Чобан и Ќосемџид и ја прекинува.
По Преображенското востание семејството на Килев се преселило во Асеновград, Бугарија, а тој заминал за Одеса. Таму Неделко работил во тутунска фабрика и се оженил за Роза Подкович, Русинка. По пет години двајцата се вратиле назад во Бугарија. Килев се среќнал со претставник на Британската Јужноафриканска компанија, кој барал експерти за одгледување на ориентален тутун, и потпишал со него работен договор. Така во 1908 година Килев заминал за Јужна Родезија. Во 1915 година семејството купуло земја и создало своја фарма за тутун. Во 1923 година тие купуиле нови 600 хектари и Килев станал еден од најголемите производители на тутун во Јужна Родезија. Неделко изградил неколку сиропиталиштата - во Јужна Родезија, Јужна Африка и Канада. Построил еден дом за одмор на родезиските војници кои учествувале во Втората светска војна на страната на Сојузниците. Станал еден од основачите на компанијата за поддршка на СССР за време на војната, донирал пари на болници. Килев умрел од срцев удар во 1944 година во Кејптаун. Денес "''K. Kileff Zimbabwe Pvt. Ltd''." е најстарата тутунска компанија во Зимбабве.
Христо Караманџуков пишува за Килев:
:''Килев пројави долготрајна и богата активност во Западна Тракија како терорист, храбар, верен и дисциплиниран четник... Имено, тој ги изшета како револуционер сите околии и мина низ сите села во Западна Тракија, неговото име се знае и памети од сите скоро по први, а и од позадните дејци на револуционерната организација во оваа област.''
Димитар Коштанов

Димитар Коштанов (18 март 1879 - 21 мај 1915) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, анархист, член на Македонската револуционерна организација и гемиџија .
1 Животопис
Димитар Коштанов е роден на 18 март 1879 година во Горна Џумаја, денес Благоевград. Учи во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. Изучува инженерство во Швајцарија, но не завршува. Со анархистичните убедувања се приклучува на ВМОРО и дејствува како терорист на Централниот комитет. Подоцна ги помага гемиджиите. Во 1900 година заедно со Александар Кипров ги заменува уапсените Петар Манџуков, Петар Соколов и Павел Шатев и продолжува да копа тунел под Отоманската банка во Цариград. Во 1901 година турската власт фатила тајна преписка помеѓу Александар Кипров и Христо Матов и го запечатува магацинот во кој се копал тунел. Подоцна Димитар Коштанов успева да избега од турската власт. Во 1902 година станува војвода во Ахчелебиско.
Во 1905 - 1906 година работи во Варна. По Младотурската револуција од 1908 година Димитар Коштанов учествува во основањето на Народната федеративна партија, како делегат од Горна Џумаја и е избран за член на партискиот совет. Занимава со градежништво претприемништво. Учествува активно во јавниот живот на својот роден град. Во 1913 година тој е иницијатор за обнова на локалното читалиште "Согласност" и е негов претседател .
Се удавил во реката Струма на 21 мај 1915 година, при изградбата на мост во близина на селото Покровник .
Скагерак

Скагерак (''Skagerrak'') е проток помеѓу Норвешка и југозападниот брег на Шведска и полуостровот Јитланд во Данска. Оваа водна површина го поврзува Северното Море со мореузот Категат, кој води до Балтичкото Море.
1 Географија
Теснецот е долг 240 км и широк помеѓу 80 и 140 км. Кон норвешкиот брег се продлабочува, достигнувајќи 700 м во Норвешката Бразда. Поважни пристанишни места долж Скагерак се Осло и Кристијансанд во Норвешка и Удевала и Стремстад во Шведска.
Скагерак има соленост од 30 единици. Подрачјето што вдомува биомаса зафаќа 3.600 км<sup>2</sup> и содржи разни видови на живеалишта - од песочните насипи во Шведска и Данска до длабоките води во Норвешката Бразда. Во теснецот живеат околу 2000 морски видови.
1.1 Граници
Според Меѓународната хидрографска организација, Скагерат ги има следниве граници:
*''На запад.'' Линија од Ханстхолм и Линдеснес.
*''На југоисток.'' Северната граница на Категат [линија од Скаген до островчето Патерностер, а оттаму на северозапад до преку песочните насипи до островот Шорн].
2 Историја
Во обете светски војни, Скагерак бил од големо стратешко значење за Германија. Во 1916, тука се одиграла една од најголемите поморски битки во Првата светска војна, наречена Битка кај Јитланд (или Скагерачка битка). Скагерак за Германија претставувал единствениот поморски пристап кон Балтикот, па затоа бил главна причина за инвазијата на Данска и Норвешка за време на Втората светска војна.
Овие битки и престрелки довеле до големиот број на бродоломи во ова подрачје.
3 Поврзано
* Категат
* Јитланд
Христо Лапајков

Христо Илиев Лапајков — македонски револуционер, охридски селски војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Лапајков е роден во 1873 година во Велгошти, Охридско, тогаш во Отоманското Царство. Добива основно образование, а од 1901 година е илегален деец на ВМОРО. Врши терористички наредби на организацијата. Во 1902 година го ликвидирал шпионот Лазар Речков од Велгошти. Лапајков е четник при Никола Русински, поп Христо Трпев, учествува во борбата од 13 јануари 1903 година, во која војводата е убиен, а потоа е четник при Никола Митрев. Во Илинденското востание е во велгошката чета и станува нејзин војвода по ранување на војводата Антон Шибаков на 7 август.
По востанието Христо Лапајков е уапсен и осуден на 7 години затвор, но во 1904 година бил амнестиран. Од првиот брак има син, кој се занимава со дрводелство во Охрид и ќерка од бракот со Султанка П. Шапкарева.
Список на милениуми

Ова е список на статии за милениуми:
:Пред нашата ера
*X милениум п.н.е.
*IX милениум п.н.е.
*VIII милениум п.н.е.
*VII милениум п.н.е.
*VI милениум п.н.е.
*V милениум п.н.е.
*IV милениум п.н.е.
*III милениум п.н.е.
*II милениум п.н.е.
*I милениум п.н.е.
:Наша ера
*I милениум
*II милениум
*III милениум (тековниот милениум)
*IV милениум
*V милениум
*VI милениум
*VII милениум
*VIII милениум
*IX милениум
*X милениум
1 Поврзано
*Праисторија
*Иднина
*Список на години
*Список на децении
*Список на векови
Бојан Панајотов

Бојан Панајотов — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација .
1 Животопис
Бојан Панајотов е роден во 1883 година во Битола, тогаш во Отоманското Царство. Се приклучува кон ВМОРО и дејствува како четник и терорист, главно во родниот град. Во 1906 година добива за задача да го ликвидира србоманкиот деец Коста Начов од Ресен. Бојан Панајотов ја изврши задачата сред бел ден и се самоубива за да не падне во рацете на Турците.
Михаил Поројлијата

Михаил Симов, познат како Поројлијата, — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Махаил Поројлијата е роден во селото Горно Порој, денес Ано Пороја, Грција. Влегол во ВМОРО и станал терорист на организацијата. Од 1899 година, тој станал нелегален четник, а од 1900 година станал самостоен војвода. Станал непослушен кон раководителите на Организацијата, заедно со Алексо Поројлијата извршиле низа на самоволни убиства. Алексо Поројлијата имал манија да убива Турци, а Махаил Поројлијата имал манија да убива Власи. Убиствата ги раздвижиле османлиските власти и имало низа на апсења, поради кои можело да дојде до провала. Организацијатаги ги осудила на смрт Алексо Поројлијата и Михаил. Алексо Поројлијата се засолнил кај војводата Михаил Чеков. Пресудата врз Махаил Поројлијата била извршена во летото 1901 година од Иван Анастасов Грчето и уште еден четник.
Пане Прошев

Пане Ат. Прошев — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Панел Прошев е роден во 1866 година во градот Штип, тогаш во Отоманското Царство. Во 1894 година Гоце Делчев го покрстил ВМОРО. Раководел градска терористичка група и во 1899 година е член на штипскиот околиски комитет на ВМОРО. Во 1905 година побегнал во Кнежевството Бугарија, за да не биде уапсен од турските власти .
Стојан Лазов

Стојан Лазов — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Стојан Лазов е роден во 1871 година во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Бил учител по професија. Се приклучува кон ВМОРО и дејствува како терорист , извршител на смртните пресуди изречени од Битолскиот револуционерен округ.
Во 1896 година во затворот во Битола, Јордан Гавазов, Стојан Лазов и Дончо Штипјанчето со ками го избоделе неколкупати Мицко Крстевски, по што тој конечно преминал во услуга на српската пропаганда во Македонија .
На 6 јануари 1899 година Стојан Лазов, заедно со Никола Мрсев, го убива србоманскиот шпион Тоде Поп Антов во Прилеп. Дава борба со турската полиција во градот, убива неколку Турци по што се самоубива, неговото тело било наказено. Му бил организиран голем погреб, а за него се пее песната:
Вангел Поп Христов

Вангел Поп Христов — македонски револуционер, костурски војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во костурското село Брештени, денес Авги, Грција. Влегол во ВМОРО и извршувал терористички задачи. На 15 спроти 16 ноември во Мањак, војската ги опкружила Вангел Поп Христов, Кузо Димитров, Христо Четирски и Аргир Дренички, меѓутоа во текот на борбата успеале да се провлечат и да се заслнат во гората. Како казна, аскерот ги уапсил селаните Атанас Василев, Петар Типов и Димитар Аргиров.
Заедно со Андон Брештенски го убиваат Ахмед бег од селото Желегоже, Костурско. Во 1907 година е назначен за војвода на Костенаријата. Но на пат за реонот загинува во Жупанишча заедно е Митре Влаот, Андон Брештенски и Иљо Вмбелски. Погребан е заедно со своите другари во Апоскеп, откако нивните тела се изложени во Костур.
На 13 март 1907 година, околиската чета на ВМОРО влегува во Жупанишча и ги казнува со смрт предавниците Кољо Гечов, Ставро Шишов и Димитар Апостолов.
2 Наводи
Васил Пуфката

Васил Пуфката — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Георги Мучитанов - Касапчето и Васил Пуфката во 1909 година во Битола, го ликвидирале Јово Јовановиќ, поранешен деец на ВМОРО кои се ставил во услуга на турската власт. По атентатот двајцата се засолниле во Ениџевардарско и стануваат помошници војводи на Апостол Петков.
На 2 август 1911 година Апостол Петков заедно со Георги Мучитанов и Васил Пуфката загинуваат во ениџевардарското село Крушари (денес Абелиес, Грција), биле предадени и отруени од поранешниот четник и секретар на четата, Тодор Чифтеов .
2 Наводи
Категат

Категат (|Kattegat, |Kattegatt) — морска површина и мореуз помеѓу полуостровот Јитланд и островското подрачје на Данска на запад и југ и покраините Вестерјетланд, Сканија, Халанд и Бохуслен во Шведска на исток. Во него се слива Балтичкото Море преку протокот Ересунд и данските протоци. Категат е продолжение на Скагерак и може да се смета за залив на Балтичкото или на Северното Море, иако во Скандинавија не се смета за ниедно од наведените.
1 Географија
Според спогодбата од 1932 потпишана од Данска, Норвешка и Шведска, северната граница помеѓу Категат и Скагерак се наоѓа на најсеверниот дел на ‘ртот Скаген (на Јитланд), а јужната граница кон Ересунд е на врвот на полуостровот Кулен во Сканија.
Во Категат се влева реката Јета (кај Гетеборг), заедно со Лаган, Нисан, Етран и Вискан од покраината Халанд во Шведска и реката Гудено од Јитланд во Данска.
Поважни острови во Категат се Самсе, Лесе и Анхолт.
Околу Категат постојат неколку забележителни крајбрежни подрачја како природниот резерват Кулаберг во Сканија (со ретки видови и значајно карпесто крајбрежје), гратчето Меле (со живописно пристаниште и поглед) и ‘ртот Скаген на северниот крај на Данска.
1.1 Граници
Според Меѓународната хидрографска организација, Категат (збирно определено како „Категат, Ересунд и Големиот и Малиот Појас“) ги има следниве граници:
''На север.'' Линија од Скаген и островчето Патерностер, а оттаму на северозапад преку песочните насипи до островот Шерн.
''На југ.'' Границите на Балтичкото Море во појасите (Голем и Мал Појас) и протокот Ересунд:
* ''Во Малиот Појас.'' Линија од Фалшефт до Вејснес Неке.
* ''Во Големиот Појас.'' Линија од Гулстав (јужниот крај на островот Лагеланд) до Капел Кирке на островот Лоланд.
* ''Во Ересунд.'' Линија од светилникот на Стевнс до ‘ртот Фалстербу.
2 Поврзано
* Скагерак
* Јитланд
* Ересунд
* Ересундски мост
Кочо Песнаџиев

Кочо Песнаџиев — македонски револуционер, четник и терорист на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Кочо Песнаџиев е роден во град Битола, тогаш во Отоманското Царство. Влегува во терористичка група на ВМОРО со Иван Кафеџијата, Миалече Лисолаец, Михаил Димев и Начо Џивџанов. По откритијата на Јосифовата афера е уапсен, но е амнестира во февруари 1903 година. Георги Поп Христов се сеќава на него:
:''... еден многу храбар и решителен млад човек, кој беше целиот посветен на делото. Тој беше заедно со мене во затвор и по амнестијата тој беше првиот кој нарами пушка и стана четник. Умре си мирно, бидејќи си исплати на полицаецот Саид Ефенди.''
Влегува во четата на Парашкев Цветков, која е опколена од турски аскер на 21 мај 1903 година во Могила. Тогаш Кочо Песнаџиев загинува .
Мице Блатцалијата

Димитар Костадинов, познат како Мице или Мите Блатцалијата — македонски револуционер, терорист и кочански војвода на Македонската револуционерна организација и Внатрешната македонска револуционерна организација.
1 Животопис
Блатцалијата бил роден во Блатец, Кочанско (денес Виничко), тогаш во Отоманското Царство. Во 1900 година во Кочани, тој го ликвидирал предавникот од Виничката афера - Георги Јованчев. Бил упасен од страна на властите и е осуден на смрт, но подоцна е помилуван и амнестиран. Заминал за Ќустендил и работи како задграничен курир за пунктот на ВМОРО. Во периодот 1913 - 1914 година, Блатцалијата е војвода во Кочанско и Царевоселско. Четник кај него во 1914 година, бил Јордан Мишов.
Станува началник на бодови на Внатрешната македонска револуционерна организација во Раково, Ќустендилско по 1920 година
Васил Мицковски (револуционер)

:''Ова е статија за македонски револуционер. За истоимениот новинар видете тука''
Васил Настев Мицковски — македонски револуционер, крушевски војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Васил Мицковски е роден на 18 јануари 1886 година во Крушево, тогаш во Отоманското Царство. Се приклучил кон ВМОРО и во Илинденското востание бил четата на Питу Гули. По задушувањето на востанието се легализира и станува член на градската терористичка група. Од 1906 година до Младотурската револуција од 1908 година е крушевски реонски војвода. По Првата балканска војна српската власт го држела година дена во затвор, потоа насилно бил мобилизиран во српската армија. Дезертирал и организирал чета, со која се бори со Србите до 1915 година.
2 Наводи
Обем (геометрија)

Обем или периметар — вкупното растојание околу даден многуаголник или друга затворена дводимензионална фигура како круг или елипса или некоја нивна проста комбинација (без внатрешни „дупки“). Зборот ''периметар'' е со старогрчко потекло и значи „обиколна мерка“, што е исоветно на македонскиот поим.* Обемот се означува со буквата L.
*Физичка величина за обем е должина, т.е. се мери со мерки како што се метри m, километри km, сантиметар cm, инчи, мили итн.
1 Формули
По правило, обемот на многуаголник се пресметува со собирање на должините на сите страни на многуаголникот.
Триаголник, 3 ''b'' и ''c'', <math>
Квадрат, Ромб, 4, <math>
Правоаголник, Паралелограм, Делтоид, 4 и ''b'', <math>
Трапез, Трапезоид, 4 ''b'', ''c'' и ''d'', <math>
Правилен многуаголник, ''n'', <math>
Круг, <math> R \pi </math>
Забелешка: обем на круг, т.е. должина на кружица се вика и обиколка.
2 Практична примена
Обемот и плоштината играат голема улога во денешниот свет и нивно пресметување се смета за неопходна вештина.
Пример: Обемот на правоаголна површина со страни ''a''=3m и ''b''=5m е: <math>L = 2(a+b) = 2(3m+5m)=2 \cdot 8m = 16m</math>
Пример:, <math> r \pi)=3 \cdot 4+ 2 \pi \approx 18{,}28</math>
Квадрат + полукруг
3 Поврзао
* Полуобем
* Обиколка
* Обем
* Должина
* Триаголник
* Многуаголник
* Квадрат
* Правоаголник
* Паралелограм
Рампо Пешков

Харалампи или ''Рампо Спиров Пешков'' — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Рампи Пешков е роден во 1877 година во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Потекнува од богато трговско семејство, татко му Спиро Пешков е долгогодишен член на локалната црковно-училишна општина. Има два поголеми браќа Георги Пешков и Никола Пешков, кои исто така се дејци на ВМОРО .
Рампи Пешков се приклучува на ВМОРО веднаш по создавањето во 1894 година. Истовремено се занимавал со трговија и револуционерна дејност. Како терорист ја извршил во 1897 година смртната пресуда врз шпионот Ташко Филипов. Во 1899 година изнудил пари за потребите на ВМОРО од Георги Богданов, по што е уапсен и лежи на кратко време во затвор. Во 1901 година влегува во четата на Марко Лерински. Подоцна е повторно уапсен од турската власт и осуден на 3 години строг затвор во Битола, каде и умира. Потоа е погребан од своите родители во Прилеп .
Гурко Савинов

Ѓурко Христов Савинов — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Гурко Савинов е роден во 1882 година во градот Охрид, тогаш во Отоманското Царство. Завршува прв класа во Битолската машка гимназија и се занимава со трговија. Од 1902 година е член на околиски комитет на ВМОРО во Охрид и ја раководи градската терористичка група. Во 1903 година се наоѓа во Солун, уапсен е поради Солунските атентати и е осуден на смрт. Казната била преиначена со заточемиштво на островот Родос. Во 1906 година е амнестира, а од 1907 година живее во Софија, каде што умира на 9 февруари 1957 година
Милениум

Милениум (кованка од лат. ''mille'' = „илјада“ и ''annus'' = „година“) или илјадалетие е временски период еднаков на илјада години.
Поимот често се користи за конкретни периоди од илјада години што почнуваат и завршуваат во одредено место на календарот (како година 1) или во понатамошни години кои се целобројни содржатели на илјадата години потоа, но може и да се употреби за таков период што почнува со било кој датум. Во тој случај ваквото означување има верско или теолошко значење (на пр. кај миленијаризмот).
1 Сметање
Милениумите, како временски единици во минатото, се означуваат со редни броеви. Така, велиме: прв милениум (се пишува „I милениум“), втор милениум („II милениум“) итн. Постојат два приода кон сметањето на милениумите.
Според европските календари како Грегоријанскиот, броењето почнува од година 1. Така секој илјадагодишен период завршува во година со три нули (на пр. прв милениум н.е. завршува во 1000, а почнува со 1001. Меѓутоа во секојдневието ужива популарност верувањето дека милениумот треба да започне со округла цифра (т.е. 1000, 2000 итн.)
Сметање со разграничување 00–01
2 п.н.е.
1 п.н.е.
1 н.е.
2
3
4
5
...
998
999
1000
1001
1002
1003
...
1998
1999
2000
2001
2002
2003
...
2998
2999
3000
3001
3002
3003
Први илјада години (милениум)
Втор милениум
Трет милениум
Четврт милениум
Вториот приод е броењето да започне со нула. Ваквото сметање е утврдено со стандардот ISO 8601, усвоен со закон во разни земји, и одговара на начинот на сметање во астрономското сметање, кое исто така почнува од 0. Сметајќи вака, милениумот почнува со x000 и завршува со x999.
Вториот приод има два начина на претставување: еден според ISO 8601 што содржи 1000 години, а другиот според традиционалниот календар кој почнува од година 1, и затоа има 999 години.
Сметање со разграничување 99–00 почнувајќи со 0 (ISO 8601 и астрономски систем)
−1
0
1
2
3
4
5
...
998
999
1000
1001
1002
...
1998
1999
2000
2001
2002
...
2998
2999
3000
3001
3002
Прв милениум (1000 години)
Втор милениум
Трет милениум
Сметање со разграничување 99–00 (почнувајќи од 1 н.е.)
1 п.н.е.
1 н.е.
2
3
4
5
...
998
999
1000
1001
1002
...
1998
1999
2000
2001
2002
...
2998
2999
3000
3001
3002
Прв милениум (само 999 години)
Втор милениум
Трет милениум
2 Поврзано
* Деценија
* Век
* Миленијаризам
* Милениумски крст
* Список на милениуми
Димитар Поп Стаматов

Димитар Поп Стаматов — македонски револуционер, војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Димитар Поп Стаматов е роден во 1880 година во селото Бугариево, Солунско, тогаш во Османлиското Царство, денес Неа Месимврија, Грција. Син е на егзархискиот свештеник и македонски револуционер Стамат Танчев и внук на Божин Танчев. Завршува V клаа во Солунската машка гимназија и станува учител во селото Конско, Гевгелиско, а подоцна во Морарци (денес Антигона), Кукушко.
За време на Солунската афера од 1901 година е уапсен од страна на турските власти. Во 1903 година е четник при Крсто Асенов, подоцна кон крајот на година предводи чета во Струмичко, а следната 1904 година - во Малешево.
Во 1904 година е опкружен од турска потера во селото Митрашинци и загинува во борба . Христо Силјанов за него пишува:
:''... Димитар поп Стаматов ги импонираше сите во гимназијата со страшната своја физичка сила, а потоа стана познат како бестрашен терорист и четник, но загина премногу рано...''
2 Наводи
Константин Нунков

Константин (Коста) Нунков или познат како Давид — македонски револуционер, анархист, деец на Македонскиот комитет и кумановски војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Нунков е роден во 1877 година во Чирпан, тогаш во Отоманското Царство. Учи во Пловдив од 1891 до 1892 година, но не успева да го заврши образованието поради недостаток на средства. Работи како печатарски работник во Пловдив и Софија, додека е во Пловдив, некое време живее со Пејо Јаворов.
Зема учество во т.н. Мелничко востание, која е организирана од Македонскиот комитет во 1895 година. Ги прифатил идеите на анархизмот. Во 1900 година влегол со чета во Горноџумајско. Во јануари 1902 година е во револуционерниот пункт на ВМОРО во Проглет, каде ги разгледувал условите за атентати во Ксантиско и Ахчелебиско. Деец на ВМОРО, Христо Караманџуков го опишува вака:
:''Тој беше млад човек, неспокојна и пламена натура и по убедување анархист-терорист ... Инаку беше чесен и некористољубив човек. Во споровите и односите беше... агресивен''
На Пловдивски конгрес во 1902 година му е доделена организационата работа во Ѓумюрџинско и Дедеагачко. Во декември 1902 година пристигнал заедно со Димо Николов, Петар Чапкнов и Тенљо Колев од Алада кои се опремени со пеколни машини и 100 килограми динамит во Дедеагачко каде што треба да помогнат Марин Чолаков и да ги испитаат можностите за напади на железничката линија .
Прави неуспешни обиди за атенатати за време на Илинденското востание. Во јули 1904 година станува војвода во Кумановско, каде се бори против Српската вооружена пропаганда во Македонија. На 2 јануари 1905 година е делегат на Скопски конгрес на ВМОРО во Кнежево.
На 8 февруари 1905 година во близина на селото Кутлибег во битка со турски аскер Коста Нунков загинува заедно со седумчлена чета четворица милиционери од соседните села, на чело со Пешо Иванов од Пезово .
Константин Нунков е автор на брошурата "Експлозиви и нивна употреба" (1902) . Јаворов му ја посветил песната ''"Напред"'' (1895) .
Нидеркунерсдорф

Нидеркунерсдорф (|Niedercunnersdorf) — поранешна општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2013 е споена Ајбау и Оберкунерсдорф и заедно ја создале новата општина Котмар.
1 Родени во Нидеркунерсдорф
* Вилхелм Темпел (1821-1889) — истакнат астроном, откривач на комети.
Квицдорф ам Зе

Квицдорф ам Зе (|Quitzdorf am See) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија. Именувана е по селото Квицдорф, кое било напуштено во 1969 за да се обезбеди простор за вештачко езеро.
Најсеауе

Најсеауе (|Neißeaue) или Нисова Лучина (|Nysowa łučina) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија. Најисточната точка во Германија се наоѓа во рамките на општината, во селото Дешка, околу 7,5 километри североисточно од Најсеауе, најисточното населено место во Германија.
Од создавањето на Германија во 1871 г. до Втората светска војна, оваа чест ја имало селото Ширвинт (денес Кутузово) во Источна Прусија.
1 Населени места
Опшината има осум населени места, тука дадени со нивното население во 2018 г.:
Населено место Население
Германски, Горнолужички
Дешка, Дешко, 273
Грос Крауша, Крушов, 338
Емерихсвалде, 13
Калтвасер, Стуѓењка, 223
Клајн Крауша, Крушовк, 87
Ној Крауша, Нови Крушов, 101
Центендорф, Шќeњц, 150
Цодел, Заѕјел, 539
Вкупно, 1.724
Марко Секулички

Марко Стојанов, познат како Секулички — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Стојанов е роден во 1848 година во селото Секулица, Кратовско. Завршува IV одделение. Заедно со својот брат Никола, тој станал ајдутин и застанал на чело на чета која го обиколувала Кратовско, Кумановско и Велешко од 1870 до 1876 година. При избувнувањето на Српско-бугарската војна во 1885 година, тој станал доброволец во бугарската армија. Се населил во Ќустендил, каде што се занимавал со трговија. Потоа Стојанов влегол во ВМОРО. Од мај 1904 до мај 1905 година, тој бил на чело на граничниот пункт на ВМОРО во Ќустендил. Бил во родниска врска со службениот фотограф на ВМОРО во тоа време, Анастас Новев.
При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година, бил доброволец во Македонско-одринското ополчение и служел во 1. чета при VII Кумановска дружина. Во 1923 година, тој уапсен од страна на власта на БЗНС поради судирот со ВМРО.
2 Поврзано
* Захари Секулички
* Ќустендилско македонско-одринско здружение
Light Years

''Light Years'' е седмиот студиски албум од австралиска пејачка Кајли Миног, издаден на 25 септември 2000 година од Парлофон.
1 Историја
Албумот е комбинација на свежо денс-поп звукот со елементи на диско и хаус музика. Отворањето песна и прв сингл "Spinning Around" беше составена околу диско основа. Песната беше делумно напишани од страна на американската пејачка Пола Абдул, кој планира на него да биде свој сингл. Сепак, никогаш не албумот дојде до реализација па Парлофон стекна песна и му го даде на Миног. Светлосни години доби мешани да поволни критики од музичките критичари, со некои почитување на нејзините нови, свежи поп корени и денс музика.
Во Австралија, ''Light Years'' стигна до број два на ARIA Charts на 2 август 2000 година. Три недели подоцна, албумот стигна до првото место, со што стана првиот албум на Миног за да стигнат до првото место во нејзината родна земја. Албумот е сертифицирана за пати платинест од страна на Австралиска музичка индустрска асоцијација за продажбата од над 280.000 примероци. Во Нов Зеланд, албумот стигна до број осум на RIANZ. Албумот достигна број два во Велика Британија и беше потврдено платина од страна на Британска фонографска индустрија со продажбата на 300.000 примероци.
2 Синглови
"Spinning Around" беше издаден во јуни 2000 година, како прв сингл на албумот. Песната достигна прво место во Австралија и Велика Британија.
"On a Night Like This" беше издаден како втор сингл во септември 2000 година и стигна до првото место во Австралија и број два во Велика Британија. Миног ја изведе песната во Летни олимписки игри 2000 во Сиднеј.
Дует со Роби Вилијамс "Kids" беше издаден во октомври 2010 година од неговиот четвртиот студиски албум ''Sing When You're Winning''. Песната е напишана од Роби Вилијамс и Гај Чемберс и стигна до број два во Велика Британија и број пет во Австралија.
"Please Stay" беше издаден во декември 2000 година и стигна до бројот десет во Велика Британија и број петнаесет во Австралија. Миног performedthe песна на британската музичка програма ''Top of the Pops''.
3 Табели и сертификации
3.1 Неделен табели
Држава, Позиција
Австралија (ARIA Charts), 1
Белгија (Ultratop 50 Фландрија), 44
Холандија (MegaCharts), 71
Финска (Suomen virallinen lista), 24
Франција (SNEP), 50
Германија (Media Control Charts), 1
Унгарија (Mahasz), 16
Ирска (Irish Albums Chart), 13
Нов Зеланд (RIANZ), 8
Шведска (Sverigetopplistan), 25
Швајцарија (Media Control Charts), 28
Велика Британија (UK Albums Chart), 2
3.2 Крајот на годината табели
Табели (2000), Позиција
Австралија (ARIA Charts), 17
Табели (2001), Позиција
Австралија (ARIA Charts), 17
3.3 Сертификации
Држава, Сертификација
Австралија (ARIA), 4× Платина
Велика Британија (BPI), Платина
Ангел Чалаков

Ангел Керезов Чалаков — бугарски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација, учесник во македонското револуционерно движење, кон крајот на 19 и почетокот на 20 век.
1 Животопис
Чалаков бил роден во 1865 година во Мустафа Паша, тогаш во Отоманското Царство. Завршил основно образование и втор прогимназијален клас во родниот град и станал учител. Од 1883 до 1887 година учителствувал во Ново Село, Одринско, потоа две години во селото Кемал, а потоа во Узункпријско и од 1891 до 1893 година во Димотика, еден од средиштата на грцизмот во Тракија. Во 1894 година, тој станал учител во родниот град.
Влегол во МРО веднаш по основањето на организацијата во 1894 година и станал член на револуционерниот комитет во Мустафа Паша. Во 1897 година, следен од властите, се преселил во Бугарија и од 1898 до 1899 година, тој бил раководител на пограничниот комитет на МРО во селото Хебибчево, Хасковско, и таму организирал испраќање на чети, курири и други. Во 1900 година, бил делегат на Харманлиското друштво на VІІ македонски конгрес. Умрел од туберкулоза во 1901 година.
Јани Воденичаров

Јани Воденичаров — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Воденичаров е роден во 1870 година во Лозенград, тогаш во Османлиското Царство, денес Кркларели, Турција. Братучед е на Стојчо Воденичаров. Добива прогимназиално образование и работи како бакалничар. Влегува во ВМОРО. Станува член на Лозенградскиот револуционерен комитет во 1902 година. Во август 1903 година станува пунктовен началник на ВМОРО во селото Кзклисе (денес Момина црква), Бургаско. Кон крајот на востание влегува во четата на Иван Варналиев како секретар и учествува во нападот на турското село Каланџа (денес Синеморец).
Во февруари 1904 година е делегат е на Варненскиот конгрес на Одринскиот револуционерен округ. Се враќа во Лозенград. Во пролетта 1908 година е уапсен и осуден на 3 години затвор, но е ослободен по Младотурската револуција .
Атанас Калфов

Атанас Калфов — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во 1875 година во Лозенград, тогаш во Османлиското Царство, денес Кркларели, Турција. Во 1892 година завршува во Солунската машка гимназија, каде што е школски другар со Лазар Маџаров и Гоце Делчев. Работи како учител и истовремено се занимава со револуционерна дејност. Предава во родниот Лозенград од 1892 до 1896 година, а потоа и во Мало Трново до 1903 година. Во Мало Трново од 1897 до 1902 година е претседател на околискиот револуционерен комитет.
Во пролетта 1903 година е принуден да емигрира во Кнежевството Бугарија и од мај до избувнувањето на Илинденското востание на 20 јули е пунктовен началник во Јасна Полјана.
По востанието повторно учителството во Лозенград. Во март 1908 година е уапсен и лежи во Одринскиот затвор, но наскоро е ослободен .
Илија Крчовалијата

Илија Аргиров, познат како дедо Иљо или Крчовалијата — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во 1856 година во селото Крчово, тогаш во Отоманското Царство. Потекнува од сиромашно семејство и од мал работи како овчар и слуга, бидејќи татко му и двајцата негови браќа се убиени од Турците, а неговата мајка умрела од тага. Почнал да произведува јаглен, но откако бил измамен од грчки трговец, тој станал ајдутин. Илија бил четник при Георги Зимбилев. Учествува во Македонското востание во четата на Стојан Карастоилов. По поразот продолжува да се занимава со ајдутство. Во 1895 година е привлечен од Македонскиот комитет и учествува во Мелничкото востание.
Во 1897 година се приклучува на ВМОРО под влиание на Гоце Делчев, се откажал од арамиството и раководи чета од 6 луѓе во Серско и Демирхисарско. Од 1899 година е војвода во Неврокопско. Од 1902 година е демирхисарски околиски војвода. Во летото 1903 година е делегат на конгресот на Серско револуционерен округ од Демирхисарско. За време на Илинденското востание дејствува во родниот крај, на чело на зборната чета со Јане Сандански. По поразот на востанието, тој дошол во судир со Сандански и бил отстранет од Округот Од 1906 до 1908 година, бил пунктовен началник на ВМОРО во Рила.
По Хуриетот се враќа како легален во Крчово, но во 1909 година е уапсен заедно со Георги Башлијата и уште тројца четници и осуден на доживотен затвор поради подготовка на атентат врз Јане Сандански. Во 1911 година, тој бил амнестиран. При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година застанува на чело на дванаесеттата партизанска чета на Македонско-одринското ополчение, а подоцна служел во штабот на Четвртата битолска дружина. Тој бил награден со Орден за храброст - IV степен.
Од 1913 година е пунктовен началник во селото Петрово, Демирхисарско.
Умрел во Крчово во 1918 година.
Илија Крчовалията е татко на војводата на ВМРО, Димитар Илиев.
Петар Чолаков

Петар Чолаков — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Петар Чолаков е роден на 15 април 1879 година во градот Јамбол, тогаш во Источна Румелија. По професија е хотелиер, а од пролетта 1903 година е пограничен пунктовен началник на ВМОРО во реонот на Јамбол, Кзл Агач и Кавако. Учествува на конгресот на Петрова Нива, на кој е избран за подвојвода на Крсте Бугарија. Го командува нападот врз одринското село Хаџиталашман, по што влегува во четата на Иван Варналиев и се бори со турските аскер крај малкотрновското село Граматиково. Умира на 13 април 1935 година во Јамбол
Христо Настев

Христо Настев — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Христо Настев е роден во 1876 година во градот Штип, тогаш во Османлиското Царство. Учи во Скопското егзархиско педагошко училиште (1895 - 1898), и влегува во ВМОРО. Во 1898 го завршува училиштето и една година е главен учител во Виница, каде што станува претседател на револуционерниот комитет на Организацијата. Настев го крева на нозе револуционерното дело во Виничко, којшто бил парализира од Виничката афера од 1897 година и ги возобновил каналот на потегот Ќустендил - Штип.
Осомничен од Турците дека се занимава со револуционерна дејност тој бега од Виница во Ќустендил, каде што добива од Бугарската егзархија назначување за главен егзархиски учител во градот Бунархисар, Одринско. Таму Настев го формирал првиот околиски комитет на ВМОРО, во кој влегуваат Димитар Спиров од Урумбеглија, Костадин Боруџиев и Георги Кехајов од Бунархисар, Димитар Ташев и Иван Котков од Колибите. Настев е избран за претседател на Комитетот. Ги обиколувал околните села - Урумбеглија, Курудере, Јана, Чонгара и Килибите и создава месни комитети. Стапил во контакт и со Георги Најденов, учител во Пенека, единственото село во Визенско со егзархиски учител и со помош и на Тодор Шишманов создава и таму револуционерен комитет.
Во 1900 година Настев го пречекува во Бунархисар Гоце Делчев и Стојан Лазов при нивната обиколка на Одринско. Војводата Георги Тенев одлучил да го одвлече некој побогат Грк за откуп. Киднапиран е чифликчијата Костаки Керемидчиоглу, но како последица на оваа акција турската полиција во т.н. Керемидчиоглува афера презема масовни апсења на бугарското население од Лозенградско и Бунархисарско. Христо Настев пребегнува во Бугарија и е осуден во отсуство на 101 години затвор. Како главен учител во Бунархисар го наследува Јани Војнов.
Во 1902 година Христо Настев се враќа во Македонија како нелегален и станува секретар на четата на капетан Тома Давидов, која дејствува во Битолско и Охридско.
Христо Настев е делегат на Смилевскиот конгрес на Битолскиот револуционерен округ, одржан од 20 до 27 април 1903 година. За време на Илинденското востание дејствува со чета во Леринско, под раководство на Георги Поп Христов.
По востанието од почетокот на 1904 година е раководител на граничниот ќустендилскиот пункт на ВМОРО. По објавената амнестија на учесниците во востанието, Настев се враќа во родниот град Штип, но е уапсен и осуден на 5 години затвор. Лежи во Скопскиот затвор Куршумли ан до Хуриетот во 1908 година, кога е ослободен.
По војните се населува во Бугарија. Работи како службеник во Варна. Од јануари 1923 година е член на Илинденската организација. Ја опишува смртта на војводата Дине Кљосов во претставата ''"Како умира македонскиот четник"'', одиграна на 18 февруари 1939 година во ''Македонскиот дом'' во Варна .
Умира на 20 јуни 1962 година во Варна
Иван Белешков

Иван Бележков — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Иван Бележков е роден во 1866 година во Разлошко село Годлево, што тогаш е во Отоманското Царство. Син е на книжевникот Михаил Поп Филипов. Во 1887 година завршува во Солунската машка гимназија и една година е учител во своето родно село. Од 1888 до 1890 година учителството во Банско, од 1890 до 1894 година - во Мелник, а од 1894 до 1896 година повторно во Банско.
Во 1895 година Бележков влегува во ВМОРО и станува претседател на основиот на крајот на 1896 година од Гоце Делчев револуционерен комитет во Мехомија, каде е учител во 1896 - 1897 година. Потоа заминува како учител во Неврокоп, каде што останува до 1900 година. Таму станал член на околискиот револуционерен комитет и ја проширува револуционерната мрежа. Бил осомничен од страна на властите е принуден да бега во Бугарија и од 1902 до 1903 година е раководител на револуционерниот граничен премин во Лџене. Сменет е во Лџене од Неделчо Гарванов.
Во 1904 година по општата амнестија Бележков се враќа во Македонија и станува учител во Банско и Мехомија. Во 1911 - 1912 година е директор на непотполна гимназија во Банско. Се занимава со јавна дејност. Умира во своето родно село во 1944 година.
2 Наводи
Јанаки Гочев

Јанаки Гочев — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Гочева е роден во 1877 година во Харманли во Османлиското Царство, денес во Бугарија. Завршува во Садовското земјоделско училиште. Станува учител во пограничното село Хебибчево. Во почетокот на 1902 година го менува Александар Кипров како раководител на пунктот на ВМОРО во Хебибчево и го раководи до 1907 година .
Христо Караманджуков пишува за Гочев:
:''... долго време како постојан човек на местото, ja претставуваше душата на пунктот и ги одржуваше во исправност каналите за пошта, за луѓе и за оружени материјали преку границата надвор или кон внатре за Свиленград, Едрене и за Дедеагачко''
Павел Ковачев

Павел Ковачев — револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Павле Ковачев е роден во 1872 година во Мустафа Паша (денес Свиленград), тогаш во Османлиското Царство. Во 1894 година завршил во Солунската машка гимназија. Две години изучувал педагогија во Јена. Се вратил во Османлиското Царство и работел како учител во Свиленград, Велес, Скопје, Сер и на други места. Влегол во ВМОРО и станал благајник на окружниот комитет, додека е учител во Одрин од 1902 до 1903 година. За време на Илинденското востание, тој раководел со граничниот премин на ВМОРО во Бургас. Во февруари 1904 година, тој бил делегат на Варненскиот конгрес .
2 Наводи
Димитар Поп Николов

Димитар Поп Николов — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација. Бил раководител на Тракиската организација од 1 септември 1925 до 13 јануари 1927 година.
1 Животопис
Роден е во селото Карахадар, Лозенградско. Брат е на војвода Јани Попов. Учи во егзархиската гимназија во Едрене, каде што влегува во ВМОРО. По завршувањето на гимназијата работи како учител во Бургас, каде што е секретар на македонско-одринското друштво и пунктовен началник на ВМОРО за Лозенградскиот санџак. За револуционерна дејност е осуден заедно со својот брат во отсуство од Одринскиот воен суд на 101 години затвор по разврзаната Керемедчиоглувата афера.
Зема активно учество во Илинденското востание во 1903 година.
По поразот на востанието се населува во Софија и од 1904 изучува филозофија и педагогија на Софискиот универзитет ''"Свети Климент Охридски"'' до 1906 година, а подоцна до 1908 година го продолжува образованието во Женевскиот универзитет.
Се враќа во Бугарија и предава етика во Првата софиска машка гимназија. Во 1919 година специјализирал во Швајцарија, Белгија и Франција. По враќањето во Бугарија работи во Министерството за народна просвета. Во 1914 година Димитар Поп Николов е меѓу основачите на друштво ''"Одринска Тракија"'', а подоцна и на Тракиска организацијата на соборот во 1918 година во Одрин (Караагач). Изработува мемоар за Тракија, претставен на делегатите на Париската мировна конференција 1919-1920 година делегат е на тракиските бегалци на конференцијата во Лозана (1922 - 1923) .
Од 1921 година е директор на училиште "Тодор Минков" во Софија. Основач и главен уредник е на весникот ''"Тракија"'' од 1921 до 1927 година и на весникот ''"Народен повик"'' (1930). Ги објавува книгите: ''"Одринска Тракија"'' (1919), ''"Преображенско востание"'' (1970), како и повеќе учебници и брошури. Бил народен претставник е во 22 Бугарско народно собрание меѓу 1927-1931 година . Носител на орден НРБ, I, степен од 1975 година.
Починал во 1978 година во Софија.
Петар Васков

Петар Васков — македонски револуционер, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во Велес. Брат е на Панче Васков. Член на тајниот училиштен револуционерен кружок во Солунската машка гимназија (1894-95). Во 1896 година завршува физика и математика во висока школа во Софија. Учителствува во Лом, Видин и Силистра, а од 1898 до 1900 година во Одринската егзархиска машка гимназија. Во Едрене станува член на окружниот револуционерен комитет на ВМОРО. Бил отпуштен од гимназијата поради револуционерна дејност, станува учител во Сливен. Во 1902 година се вработил во Школата за резервни офицери во Софија.
За време на Илинденското востание во 1903 година е војвода во Демирхисарско и е ранет за време на борба. Во февруари - април 1904 година, заедно со Марко Секулички и Христо Настев, го раководел Ќустендилскиот пограничен пункт на ВМОРО. Одржувал контакти со задграничните претставници Христо Матов, д-р Христо Татарчев. Го помагал преминувањето на четите на Апостол, Лука Иванов, Христо Чернопеев и други. Од 1904 до 1907 година повторно е учител во Одринската гимназија и во овој период бил претседател на Одринскиот окружен револуционерен комитет. Загинува заедно со Лазар Маџаров, Ѓорѓи Гешанов, Чанко Карабраканов и Јанаки Милков во борба со Турците во кај тракиското село Лаџаќој, Дедеагачко (денес Грција) .
2 Наводи
Лајне

Лајне (герм. ''Leine'') — река во сојузните покраини Тирингија и Долна Саксонија во Германија. Долга е and 281 км и е
лева притока на реката Алер (а со тоа и на реката Везер).
Извира близу местото Лајнефелде во Тирингија. Четириесет километри низводно реката преминува во Долна Саксонија и потоа тече на север.
Поважни места по течението на реката се Гетинген, Ајнбек, Алфелд и Гронау, и потоа навлегува во Хановер, кој е најголемиот град на нејзините брегови. Околу четириесет километри северно од Хановер (кај Швармштет), реката се влева во поголемата река Алер, па во Северното Море преку Везер, со кој се сврзува и тече крај пристанишните градови Бремен и Бремерхафен.
Иако реката повремено се прелива, причинетата штета е занемарлива. Само северното (долно) течение е пловно за најмалите шпедитери, но во минатото, пред постоењето на железничкиот транспорт, играла значајна улога како пловна магистрала во превозот на стока со товарни баржи сè до Гетинген.
Денес мештаните практикуваат спортски риболов од брегот и од помали чамци, иако уловот обично е мал.
Бад Мускау

Бад Мускау (|Bad Muskau; порано ''Muskau'', |Mužakow, |Mużaków) — бањски град во историската област Горна Лужица во Германија на граница со Полска. Припаѓа на округот Герлиц, во сојузната покраината Саксонија.
Се наоѓа на Лужичка Ниса, која од 1945 ја формира германско-полската граница, веднаш спроти градот Ленкњица (порано Лугкниц). Во градот се наоѓа западната половина од познатиот Парк Мускау, дел од светското културно наследство на УНЕСКО.
1 Историја
Мускау бил основан во век, а првпат бил споменат во 1249. Државното грофовија (''Standesherrschaft'') Мускау било најголемо во Светото Римско Царство. Припаѓало на грофовијата на Горна Лужица, земја на чешката круна, која од 1635 со Прашкиот мир преминала на изборното кнежевство Саксонија, а потоа на Кралството Саксонија во 1806. Поголемиот дел од Горна Лужица бил припоен од Прусија според Виенскиот конгрес во 1815 и бил администриран во рамките на покраината Шлеска.
До почетокот на XIX век, директни владетели на Мускау биле грофовите Каленберг, наследени од 1845 од грофот (подоцна принц) Херман фон Пиклер-Мускау, подоцна од принцот Вилхелм Фридрих Карл фон Оранин-Насау, а потоа од грофовите фон Арним, сè до нивното бегство во април 1945. По Втората светска војна, бил поделен долж реката Ниса, помеѓу Источна Германија и НР Полска. Околу две третини од паркот преминал под полска управа.
Во 1962, Мускау бил преименуван во „Бад Мускау“ откако била изградена неговата терапевтска бања.
2 Збратимени градови
* Ленкњица, Полска
* Болков, Полска
3 Луѓе
* Натаниел Готфрид Леске (1751–1786) — природонаучник
* Леополд Шефер (1784–1862) — писател и композитор
* Херман фон Пиклер-Мускау (1785–1871) — познат градинар и писател, основач на Паркот Мускау
* Густаф Фехнер (1801–1887) — психолог
* Едуард Пецолд (1815–1891) — пејзажен градинар
Македонско сонце

„Македонско сонце“ — македонско списание кое излегува еднаш неделно. Првиот број излегол на 24 јуни 1994 година. Сопственик на весникот беше Ѓорѓија Џорџ Атанасоски. Македонско сонце подледните години, се издаваше во Екектронско издание. Последното издание на весникот е на 30 ноември 2025 година.
Такна (регион)

Такна е најјужниот регион во Перу. Главен град на регионот е Такна. Името на регионот потекнува од кечуанскиот јазик, однсоно ''taka'' („удира“) и ''na'' („нешто да правиш“), што во слободен превод значи „место за удирање“. Овој израз се однесува на кечуанското освојување на Ајмарите. За време на Тихоокеанската војна, регионот бил окупиран од Чиле, но истиот бил вратен под перуанска контрола во 1929 и денес се смета за најпатриотска област во Перу.
1 Административна поделба
Регионот е поделен на четири покраини:
* Кандараве (Кандараве)
* Хорхе Басадре (Локумба)
* Такна (Такна)
* Тарата (Тарата)
2 Поврзано
* Перу
* Региони во Перу
Пуно (регион)

Пуно е регион во Перу. Регионот се наоѓа во југоисточниот дел од земјата и се граничи со Боливија на исток, со Мадре де Диос на север, со Куско и Арекипа на запад, со Мокевга на југозапад и со Такна на југ. Главен град на регионот е Пуно, кој се наоѓа на езерото Титикака.
1 Административна поделба
Регионот е поделен на 13 покраини и 107 окрузи. Покраините и главните градови се:
* Азангаро (Азангаро)
* Карабаја (Макусани)
* Чукито (Хули)
* Ел Колјао (Илаве)
* Уанкане (Уанкане)
* Лампа (Лампа)
* Мелгар (Ајавири)
* Мохо (Мохо)
* Пуно (Пуно)
* Сан Антонио де Путина (Путина)
* Сандија (Сандија)
* Сан Роман (Хулијака)
* Јунгујо (Јунгујо)
2 Поврзанп
*Перу
* Региони во Перу