procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Норманијасаурус

Норманијасаурус — род на род на титаносауруски сауроподски диносаурус, кој живеел во периодот на рана креда на територијата на денешна Франција.
1 Откривање и именување
''Нормандијасаурус'' првпат бил опишан и именуван од Жан Ле Лоф во 2013 година, а типскиот вид е ''Normanniasaurus genceyi'' . Генеричкото име потекнува од ''Норманија'', латинското име на Нормандија каде биле откриени коските и од ''саурос'' , што на старогрчки значи „гуштер“. Специфичното име, ''genceyi'', го почитува г-дин Пјер Генси кој ги открил остатоците во јули 1990 година. ''Нормандијасаурус'' е познат од холотипот MHNH-2013.2.1.1 преку MHNH-2013.2.1.12 сместен во Музејот на историјата во Авр, делумен скелет со фрагменти од пресакални пршлени , делумен сакрум, предни и средни каудални пршлени, десна скапула, фрагменти и од бедрена коска, проксималниот крај на бедрената коска и проксималниот дел на фибулата . Заден каудален центар, сместен во Музејот на историјата Натурел де Руан, откриен на крајот на деветнаесеттиот век и опишан во 1984 година, исто така се однесувал на овој вид.
2 Опис
''Норманиасаурус'' е познат од пршлените и делови од скелетот. Може да се разликува од другите сауроподи од Западна Европа.
2.1 Различни одлики
Подолу е список на автопоморфии пронајдени од Ле Лоф ''и сор.'' при проценка на холотипот на ''Нормандијасаурус'' :
* пресакрални пршлени со прилог на хипофен-хипантум;
* сунѓереста внатрешна текстура на пресакралните пршлени;
* длабоко прокоелни предни каудални пршлени, со антепостигигапофизички дупки, длабоки пост- и преспинални јами и осно издолжен нервен ’рбет;
* амфикозен среден каудален пршлен, со неврален лак прикачен кранијално;
* грбна проекција на спинопрезгигапофизичката ламина во средните опашки;
* и илиум со сечило краниотерално проширен.
3 Класификација
''Нормандијасаурус'' е базален титаносаурус. ''Споделува'' неколку примитивни ликови со малку помлади базални титаносауруси како што се Епахтосаурус и ''Андесаурус'' .
4 Биогеографија
Доцното ранообразовно зрачење на базалната Титаносаурија во Јужна Америка, Европа и Африка е невообичаено.
Во Европа, албинските сауроподи сè уште се слабо познати. Изолирани откритија (северна Франција и јужна Франција) укажуваат на тоа дека европските титаносауруси коегзистирале во Алб со други групи сауроподи.
Како ви е арно, така

''Како ви е арно, така'' е пасторална комедија од Вилијам Шекспир, за која се верува дека е напишана во 1599 година и за прв пат објавена во „ Првото фолио“ во 1623 година. Првата изведба на претставата е неизвесна, иако како можност се предлагал настап во Вилтон Хаус во 1603 година.
Црква „Св. Петка“ - Рамне

Света Петка (позната и како Света Параскева) — главна селска црква во поречкото село Рамне, Македонија.
Црквата се наоѓа на влезот во самото село, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата е сместена во самото село, од десната страна на земјениот пат кој доаѓа од селото Самоков.
2 Галерија
3 Поврзано
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
* Рамне
Лохуекотитан

''Лохуекотитан'' — род на титаносауруски сауроподски диносаурус, кој живеел во периодот на доцна креда на територијата на денешна Шпанија. Единствениот вид познат во родот е ''Lohuecotitan pandafilandi'', опишан и именуван во 2016 година.
1 Откривање
Фосилните остатоци од ''Лохуекотитанот'' биле откриени на наоѓалиштето Ло Хуеко, кој е дел од формацијата Вилалба де ла Сиера. Формацијата датира од пеиодот кампан - мастрихт и би претставувал каллив крајбрежен регион во тоа време. На ова место се откриени повеќе парцијални скелети на сауропод, неколку заби, кои претставуваат најмалку два различни типа на титаносаурус. Холотипниот примерок на ''Лохуекотитанот'', HUE-EC-01, е дестикулиран делумен скелет кој се состои од цервикални, грбни, сакрални и опашкасти пршлени, ребра, лакотна коска, двете седални коски, препонска коска, бутна коска, мала писка и голема писка, заедно со некои неопределени остатоци.
Името ''Лохуекотитан'' комбинира упатување на наоѓалиштето со додавање на ''титан'' (што се однесува на грчките титани ). Специфичното име, ''pandafilandi'', потекнува од името на гигантот, ''Пандафиландо де ла фоска виста'', во романот ''Дон Кихот'' .
2 Класификација
''Лохуекотитанот'' бил во 2016 година признаен како литостротичен титаносаурус, повеќе изведен од ''Малависаурус''.
Микола Леонтович

Микола Леонтович (|Леонтович Микола Дмитрович; роден 1 (13) декември 1877, село Монастирок, округ Брацлав, Руска Империја - 23 јануари 1921, село Маркивка, округ Гайсин, Украинска Социјалистичка Советска Република) - украински композитор, хорски диригент, пијанист, учител, собирач на музички фолклор, јавна личност.
Автор на добро познати хорски аранжмани на украински народни песни „Шчедрик“ , „Дударик“, „Козак несет“ и други. Божиќна песна "Шчедрик" е преведена на многу јазици и е познат во светот на англиското говорно подрачје како "Carol of the Bells".
Марин Барлети

Марин Барлети ― главен извор за Скендер-бег и неговото востание.
1 Животопис
Се родил во Скадар, околу 1450 година. Тој бил Албански свештеник кој живеел и работел во втората половина на 15 век и почетокот на 16 век. Учествувал во одбраната на Скадар од Османлиите во 1478/79 година, а по падот на Скадар во турски раце (4 парил, 1479 година), заминал во Италија каде што ги напишал своите дела на латински јазик. Се прочул со неговата биографија за Скендер-бег, ''„Епирски принц“''. Во делото ја опишува борбата на Скендер-бег против турската власт и неговиот живот од раѓањето во 1405 година до неговата смрт во 1468 година. Барлети починал во 1512 година.
Конвексност (финансии)

Во финансиите, конвексност (англиски: ''Convexity'') е поим што се употребува при мерењето на ефектите на промената каматните стапки врз вредноста на финансиските инструменти со фиксни приноси, т.е. како мерка на каматниот ризик. Притоа, за разликa од времетраењето кое ги прикажува непосредните, првостепени ефекти, конвексноста ги прикажува второстепените ефекти од промената на каматните стапки. Конвексноста се пресметува на следниов начин:
CV = Σ
каде: CV - ковексност, t - време, C - паричен прилив, y - принос до достасување.
1 Одлики на конвексноста
Конвексноста предизвикува времетраењето да се зголеми при намалување на каматните стапки и да се намали при пораст на каматниет стапки. Со други зборови, при намалување на каматните стапки, цената на финансиските инструменти се зголемува повеќе отколку што покажува времетраењето и обратно, при пораст на каматните стапки, цената на финансиските инструменти се намалува помалку отколку што покажува времетраењето.Притота, колку е поголема конвексноста, толку е позначаен овој ефект. При дадени принос и времетраење на обврзницата, колку е помала купонската камата, толку е помала конвексноста на обврзницата. Оттука, бескупонските обврзници имаат најмала конвексност за дадено времетраење. Конвекноста на портфолиото составено од финансиски инструменти со фиксен принос се пресметува како пондериран просек од конвексноста на поединечните инструменти што го сочинуваат портфолиото:
Cp = Σ xi Ci
каде: Cp - конвексност на портфолиото, Ci - конвексност на поединечните инструменти, xi - пондери на поедничените инструменти
Атанас Митровски

Атанас (Тане) Митровски ( - ) — истакнат македонски градител и архитект од крајот на XIX и почетокот на XX век.
1 Животопис
Роден е во 1873 г. во дебарското село Себишта во областа Голо Брдо, денес во Албанија. Бил најмладиот од тројца браќа. Уште на возраст од 12 години како чирак заминал на печалба со градителска тајфа. Со време станал главен мајстор и соработувал со истакнатиот италијански архитект Виталијано Позели, па заедно со брат му Ѓорѓи (1870 - 1922) учествувал во изградбата на низа знаменити зданија во Солун, меѓу кои Турската касарна (денес Штаб на 3. армиски корпус), приватни згради, зданието на Отоманската банка, зградата на Солунскиот конак (градската управа), сараите на Кулуш-бег со украсени тавани и различни скулптурни декорации, Солунската електрана, Солунското казино до Белата кула и други. Работел и како технички советник на Бугарската егзархија.
Митровски градел разни градби низ Отоманското Царство и по свои архитектонски планови, меѓу кои се училиштето во леринското село Горно Врбени, црквите „Св. Кирил и Методиј“ во Струмица, „Св. Ѓорѓи“ во Солун и други.
Со припојувањето на Солун кон Грција по Втората балканска војна во 1913 г. се преселил во Софија. Негово дело се камините на царскиот дворец во карловското село Бања, изграден во 1929 г.
Царот Борис III го наградил со орден „За граѓански заслуги“. Починал во 1940 г.
Спутник V

Спутник V (|Спутник V) — вакцина против КОВИД-19 развиена од Истражувачкиот центар за епидемиологија и микробиологија „Гамалеја“. Била регистрирана на 11 август 2020 година од Руското министерство за здравство како Гам-КОВИД-Вак (|Гам-КОВИД-Вак|Gam-KOVID-Vak), Спутник V е аденовирусна векторска вакцина.
Гам-КОВИД-Вак била првично одобрена во Русија врз основа на прелиминарните резултати од клиничките студии од фаза I–II кои биле објавени на 4 септември 2020. Брзото одобрување во почетокот на август наишло на критики во масовните медиуми и предизвикако дискусии во научната заедница дали одлуката за одобрување била оправдана во отсуство на робустни научни истражувања кои ја потврдуваат безбедноста и ефикасноста на вакцината. На 2 февруари 2021, била објавена анализа од клиничките испитувања во научното списание ''The Lancet'', која покажала ефикасност од 91,6 % без невообичаени несакани ефекти.
Итна масовна дистрибуција на вакцината започнала во декември 2020 во повеќе земји, вклучувајќи ги Русија, Аргентина, Белорусија, Унгарија, Србија и ОАЕ. Почнувајќи од март 2021, четириесет и пет земји дале одобрение за употреба на Спутник V додека над милијарда дози на вакцини биле нарачани за итна дистрибуција на глобално ниво.
Стефан Караџа

Стефан Тодоров Димов, наречен Стефан Караџа — бугарски национален херој, револуционер на бугарското национално ослободително движење и војвода. Врвот Стефан Караѓа на Антарктичкиот Полуостров е именуван по револуционерот. Во 1867 година се приклучил на Втората бугарска легија. На 6 јули 1868 година, тој и Хаџи Димитар, предводени од одред од 127 лица, го преминале Дунав кај селото Вардим. Во битка во областа Канладере во близина на Вишовград, Стефан Караџа бил тешко ранет и заробен од трупите испратени од Мидад Паша. На 12 јули бил однесен во Трново, а подоцна во Русе. Полумртов, тој се соочил со итен суд формиран од Мидад Паша и осуден на смрт со бесење. На 30 јули 1868 година починал од раните во затворот Русе.
Глупав настан

„Глупав настан“ или „Лоша анегдота“ — (руски: ''Скверный анекдот'') расказ на Фјодор Михајлович Достоевски, објавен во 1862 година во неговото списание „Времја“.
1 Содржина
Стариот службеник Степан Никифорович Никифоров приредува мала домашна забава по повод вселувањето во новата куќа, а истовремено го слави и својот роденден. На забавата присуствуваат двајца гости, а еден од нив е Иван Илич Пралински, висок државен службеник. Кога гостите ја напуштаат забавата, Иван Илич сфаќа дека го нема неговиот кочијаш и заминува дома пеш. Патем, тој слуша музика и пеење од една сиромашна куќа и дознава дека се жени неговиот потчинет службеник Пселдонимов. Тогаш, Иван Илич решава да влезе во куќата со намера пред сиромашните луѓе да ја покаже својата великодушност и така да ја зголеми својата популарност во високите кругови. На почетокот, гостите на свадбата се збунети од неговото присуство, но набргу започнуваат да се однесуваат слободно, зашто се проширува гласот дека Иван Илич е малку пијан. Тој, пак, постепено сфаќа дека му пропаднал планот, зашто не му се укажува прилика да ја покаже својата благородна душа. Така, како што минува времето, Иван Илич продолжува да пие, а свадбарите отворено му се потсмеваат. За време на вечерата, Иван Илич е веќе многу пијан и зборува неповрзано, а еден гостин отворено го навредува. Најпосле, Иван Илич се онесвестува, а Пселдонимов го остава да преспие на својот брачен кревет. Утредента, Иван Илич се буди и се враќа дома каде минува осум дена во очај, плашејќи се да се појави на работното место. Најпосле, тој се враќа во својата канцеларија каде дознава дека Пселдонимов поднесол молба да биде преместен на друго работно место. Тогаш, Иван Илич си потврдува дека, наспроти својата првична намера, се посрамотил пред луѓето.
Никој и ништо во Париз и Лондон

„Никој и ништо во Париз и Лондон“ (англиски: ''Down and Out in Paris and London'') е роман на англискиот писател Џорџ Орвел. Романот всушност претставува мемоари, а издаден во 1933 година и е составен од два дела. Ја обработув темата сиромаштија во овие два европски града. Целната публика на романот била средната и богатата класа во државите - оние кои најчесто биле добро образовани во тој период. Првиот дел обработува тема на екстремна сиромаштија во францускиот главен град и искуствата на протагонистот при работа во хотел. Вториот дел е еден вид дневник/ запис за талкањата во сиромашен Лондон, прерскажан од поглед на еден бездомник (истиот протагонист кој е и во Париз).
1 Фактографија
Една од дебатите околу романот е дали станува збор за парче реална автобиографија или фантастика. Орвел напишал во Воведот во француското издание од 1935 година: „Мислам дека можам да кажам дека не претерав ништо, освен во она што сите писатели претеруваат при избирањето. Не чувствував дека морав да ги опишам настаните во точниот редослед по кој тие се случиле, но сè што опишав се случило во едно или друго време“. Во Поглавјето XXIV, „јасно е дека Орвел ги искривувал фактите тврдејќи дека при враќањето од Париз се нашол во безизлезна состојба во Лондон и немал „најмала идеја за тоа како да се најде евтин кревет“. Ова секако ја зголемува напнатоста [...] но вистината е дека во Париз тој веќе го напиша лсвојот прв есеј „Клинец“, опишувајќи ја ноќта помината во хостелот за скитници во Нотинг Хил. Пред неговото заминување од Англија тој доброволно живеел меѓу скитници некое време“.
2 Реакции
Еден месец по објавувањето на книгата, Хамберт Посенти, „сопственик на ресторан и хотелиер со четириесет години искуство“, испратил допис до „Тајмс“ жалејќи се дека книгата е неправедно омаловажувачка за угостителството. Литературниот додаток на Тајмс претходно дал преглед на книгата, опишувајќи ја како „живописна слика за очигледно луд свет“. Орвел одговорил на критиките на ресторанот со писмо до истиот весник: „Јас знам дека во нашиот хотел имало места кои на ниеден клиент не смеело да им биде дозволено да ги види со каква било надеж дека ќе го задржи својот обичај.“
3 Поврзано
* Џорџ Орвел
* Патот до Виганскиот док
ОМУ „Стефан Гајдов“ - Велес

Основно училиште „Стефан Гајдов“ (официјално: Основно музичко училиште „Стефан Гајдов“ - Велес; скратено: ОМУ „Стефан Гајдов“) — единствено музичко основно училиште во градот Велес, Општина Велес.
Училиштето е именувано по истакнатиот македонски композитор, диригент и педагог Стефан Гајдов.
1 Местоположба
Се наоѓа во централното градско подрачје во месноста Дворови, непосредно до железничките пруги Скопје-Кочани и реката Вардар.
2 Историја
На 21 ноември 1946 година е донесен документ да се формира нижа музичка школа, прво отворено училиште од ваков вид во Македонија. „Стефан Гајдов“ како музичко училиште работи од ноември 1945 година, под името „Киро Димов“, за официјално да биде верифицирано во 1946 година. Зградата која училиштето ја користи е изградена во 1936 година, за подоцна да биде преадаптирана во музичко училиште. На 19 мај 2010 година, на седница на Советот на општина Велес, советниците со мнозинство гласови донеле одлука музичкото училиште наместо Киро Димов, да се именува во Стефан Гајдов.
3 Организацијата
Во училишната зграда се изведува настава во 11 кабинети. Денес, тоа е редовно училиште во кое се образуваат ученици од прво до деветто одделение на ниво на општината и пошироко. Училиштето работи според наставни програми за музички училишта, а воспитно-образовната работа се одвива во поединечна и групна настава. Наставниот кадар е составен од 10 наставници.
Во училиштето има ученици од повеќе националности, како и ученици од соседните општини околу Велес.
4 Награди
* Во 1974 година училиштето е добитник на наградата „Деветоноемвриска плакета на град Велес“
* Во 2011 година училиштето е добитник на наградата „Деветоноемвриска плакета на град Велес“
5 Познати личности кои учеле во ова училиште
*Ангел Шурев - диригент
*Костадин Богдановски - виолинист
*Благој Ламјов - кларинетист
*Никола Атанасов - флејтист
*Костадин Кирков - концерт мајстор
*Петре Пренџов - виолинист
*Стојан Алчев - музички педагог и композитор
*Лидија Алчева
*Даринка Алчева
*Кирил Вангелов
*Иван Николовски-Танго
*Живко Фирфов - етномузиколог, педагог, диригент
*Данка Фирфова - македонска оперска пејачка
*Кирил Спировски
*Петре Пренџов
*Илија Попов
Лондонски блудник

„''Лондонски блудник''“ — претстава во англиски ренесансен театар, градска комедија сместена во Лондон, во која еден блуден син ја учи грешката на неговите постапки. Претставата била објавена во кварто во 1605 година од стационарот Натаниел Батер, а печатена од Томас Крид. Во 1664 година била една од седумте претстави што издавачот Филип Четвинд ги додал на вториот впечаток за неговото „Трето фолио“ на драмите на Шекспир.
Претставата не била заведена во „Стационерскиот регистар“, но му се припишува на Вилијам Шекспир на насловната страница на единственото издание. Ова припишување е широко и претежно одбиено од изучителите. Насловната страница исто така ја идентификува претставата како претстава на Кралските луѓе.
„''Лондонски блудник''“ била датирана најрано ок. 1591 година, а најдоцна во 1603-04 година. Таа е една од долгите серијали на драмите со „блудниот син“ кои опфаќаат назад до Библијата за вдахновение и преседан; но исто така е пример за елизабетски жанр во развој на домашни драми и „една од првите натуралистички драми на англиски“.
Поедини научници ја припишувале претставата на Бен Џонсон, Томас Декер, Џон Марстон и Мајкл Дрејтон; други ги предложиле Томас Хејвуд и Џорџ Вилкинс. Ниту една од овие припишуваа, сепак, не е прифатена од значителен дел од критичката заедница.
1 Содржина
Метју Флауердејл, блудниот син на трговецот Флаурдејл Постариот, е слободар, коцкар, пцујач, кавгаџија, пијаница и крадец. Братот на Флауердејл Постариот, Флаурдејл Помладиот, го предупредува за распуштеното однесување на Метју, но Флауердејл Постариот го отфрла неговиот страв, верувајќи дека „младите мора да имаат свој тек“ и дека неговиот син наскоро ќе се поправи. Со цел да го шпионира неговиот син, Флауердејл Постариот измислува смрт и се чини дека е маскиран како слуга. Наскоро тој е згрозен од збирот на пороците на неговиот син. Метју Флауердејл фалсификува тестамент во кој тој се преправа дека е богат човек, оставајќи му го целото богатство на сер Ланслот Спаркок. Кога вториот ќе ја открие тестаментот, тој решава да ја омажи неговата ќерка Лус со Метју. Брзо се венчаат, но Метју е уапсен за долг на денот на неговата венчавка. Станува сè посиромашен и посиромашен и ограбува една од сестрите на Лус. Иако таа е одвратно третирана од нејзиниот сопруг (тој дури ја замолува да стане курва), Лус останува верна кон него и конечно го раздвижува сопругот кон покајание и поправање. Флауердејл Постариот го открива неговиот вистински идентитет и му честита на неговиот син за новите резолуции.
2 Наводи
3 Библиографија
* C. F. Tucker Brooke, ''The Shakespeare Apocrypha,'' Oxford, Clarendon Press, 1908.
* Terence P. Logan and Denzell S. Smith, ''The Popular School: A Survey and Bibliography of Recent Studies in English Renaissance Drama,'' Lincoln, Nebraska, University of Nebraska Press, 1975.
* Terence P. Logan and Denzell S. Smith, ''The New Intellectuals: A Survey and Bibliography of Recent Studies in English Renaissance Drama,'' Lincoln, Nebraska, University of Nebraska Press, 1977.
Томас Лорд Кромвел

''Томас Лорд Кромвел'' — елизабетанска историска претстава, која го прикажува животот на Томас Кромвел, I Ерл Есекски, министер на кралот Хенри VIII Англиски.
Претставата била заведена во „Стационеровиот регистар“ на 11 август 1602 година од Вилијам Котон и била објавена во кварто подоцна истата година од книжарот Вилијам Џонс, за кого ја отпечатил Ричард Рид. Насловната страница на Q1 прецизира дека претставата ја играла Дружината на Лорд Чемберлејн и ја припишува претставата на „В. Ш.“. Втор кварто (Q2) бил отпечатен во 1613 година од Томас Снодам. Насловната страница Q2 ги повторува податоците за Q1, иако Дружината на Лорд Чемберлејн сега се Кралските луѓе (промената на името се случило во 1603 година).
„В. Ш.-те“ на квартовите за прв пат биле идентификувани како Вилијам Шекспир кога издавачот Филип Четвинд ја додал претставата на вториот впечаток за неговото шекспирово трето фолио во 1664 година. Современите изучители го отфрлаат припишувањето кон Шекспир; шпекулациите, потпирајќи се на заедничките иницијали, посочувајќи кон Вентворт Смит и Вилијам Сли како можни алтернативи. Поедини критичари исто така ги предложиле Томас Хејвуд и Мајкл Дрејтон како можни автори - предлози кои не се поддржани со цврсти докази.
Навистина, изучителите не се согласиле за скоро секој аспект на претставата; датирано е веќе во 1582–83 и веќе во 1599–1600 година. Претставата е првенствено политички коментар - или верска пропаганда. Болдвин Максвел тврди дека претставата има дисконтинуирана природа: првото половина, преку сцената на Чин III, е драматуршки добро изработена, додека втората половина е неорганизирана и лабаво составена. Максвел го толкувал ова како што укажува на тоа дека постојниот текст е телескопска кондензација на дводелен оригинал; алтернативно, други предложуваат дека претставата е соработка помеѓу двајца нееднакви партнери или дело што неговиот првичен творец го оставил нецелосно и завршено од друга рака.
1 Наводи
2 Библиографија
* Logan, Terence P., and Denzell S. Smith, eds. ''The Popular School: A Survey and Bibliography of Recent Studies in English Renaissance Drama.'' Lincoln, NE, University of Nebraska Press, 1975.
* Maxwell, Baldwin. ''Studies in the Shakespeare Apocrypha.'' New York, King's Crown Press, 1956.
* Tucker Brooke, C. F., ed. ''The Shakespeare Apocrypha.'' Oxford, Clarendon Press, 1908.
Женскиот здив низ стих во хронологијата на Штип

Женскиот здив низ стих во хронологијата на Штип ― зборник на поетеси од Штип, издаден во 2020 година.
Идејата за овој зборник била да се создаде една заедничка стихозбирка од поетски творби, излеани преку дел од лирски субјекти на поетески од Штип потекнувајќи од 2016 година. Таа година бил распишан Јавен повик до жените - поетеси од Штип.
Првично, било знамислено да се направи антологија, но поради дилема за поимот „антологија“, антологија значи збирка на повеќе дела од различни автори , но според два - тројца културни автори се сметало дека не треба да биде антологија. Поради тоа се користи „зборник“. Идејата за реализација на еден ваков Зборник на поетеси од Штип е наменет поради дополнителна афирмација на македонското женско писмо.
1 Содржина
Македонското женско писмо не е постаро од пет децении. Ако направиме ретроспектива на македонската книжевност низ вековите и текот на стилските формации, ќе констатираме дека етабилираните авторки стапуваат на сцена многу подоцна. Интензитетот со кој се афирмираат е надежен и оди во подобра насока. Македонскиот среден век се одликува со творци кои творат во манастири. Во 19 век е периодот на Новата македонската книжевност што се одликува со поети, собирачи на народни умотворби, творештва кои најчесто го вршеле мажите. Поради тогашното патријахално опшество. Во третата македонска поетска генерација се јавуваат првите македонски поетеси. Поезијата на жените во Штип датира одамна, но за прв пат публикувана во поедични, лични стихозбирки било во 20 век.
Според архивските податоци на штипската гимназија во учебната 1939/40 во управата на „Напредок“ се споменува и Стојка Тасева. Продолжувајки ја литературната уметничка традиција во градот под Исарот, по ослободувањето во 1947 година, по инијацитива на СКОЈ бил формиран Градски литературен клуб „Искра“.
Срце на ангелот

''Срцето на ангелот'' е документарен филм снимен од режисерот/продуцент Моли Динин во 1989 година, пред реновирањето во 1992 година на тогаш 100-годишната станица на метро Анхел во лондонското метро. Првпат бил прикажан во ''серијалот 40 минути на'' BBC2 на 23 ноември 1989 година.
Филмот опфаќа 48 часа во секојдневниот живот на луѓето кои работат во станицата, вклучувајќи ги и надзорникот на метро во Лондон, Реј Стокер, продавачот на билети Дерек Перкинс, групите жени наречени „флафери“ кои чистат човечка коса надвор од шините за да ги избегнат опасност од пожар и банди на мажи кои работат со пиксови во скоро црни услови за да реновираат делови од патеката навреме за следниот ден.
На овој документарец му била доделена Документарната награда од Кралското телевизиско друштво, и е вклучен во првиот том од ''Колекцијата Моли Динин'', издаден од Британскиот филмски институт во 2011 година.
Џаиносаурус

''Џаиносаурус'' — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел на територијата на денешна Индија и пошироко во Азија, во периодот мастрихт (приближно пред 68 милиони години). Како тревојаден четириножен диносаурус, возрасен Џаиносаурус бил долг околу 18 метри и висок околу 6 метри. Сè уште не е направена точна проценка на тежината. Рамената коска од типскиот примерок е долга 134 сантиметри.
1 Етимологија
Специфичното име на ''J. septentrionalis'' значи „северно“ на латински јазик, упатување на фактот што видот е откриен на северната полутопка, додека ''Антарктосаурус'' значи „саурид од јужната полутопка“ затоа што неговиот вид ''Antarctosaurus wichmannianus'' е пронајден во Аргентина . Општото име му оддава чест на индискиот палеонтолог Сохан Лал Џаин, кој работел на впечатоците на кранијалните нерви во черепот; и во 1982 година објавил студија за резултатите. Иронично, самиот Џаин ги сметал остатоците за синоним за ''Титаносаурус'' во описот на ''Исисаурус'' во 1997 година. Сепак, Вилсон и Апчрч (2003) ја отфрлиле синонимијата на ''Џаиносаурус'' и ''Титаносаурус'' поради сомнителниот статус на последниот.
2 Историја
Тимпскиот вид ''J. septentrionalis'' има долга и сложена таксономска историја тесно поврзана со историјата на проблематичните родови ''Титаносаурус'' и ''Антарктосаурус'' . Првите познати остатоци што му се припишуваат на ''Џаиносаурусот'', рамена коска GSI K22 / 754, била откриена во 1871 или 1872 година од страна на Хенри Бенедикт Медликот а остатоците од холотипот биле пронајдени од Чарлс Алфред Метли помеѓу 1917 и 1920 година во близина на Џабалпур во формацијата Ламета . Овие биле именувани како ''Antarctosaurus septentrionalis'' од Фридрих фон Хуене и Матли во 1933 година.
Во 1995 година, Адријан Пол Хант и неговите колеги, верувајќи дека ''Антрактосаурусот'' припаѓа на Дикреосауридите, го направил ''Antarctosaurus septentrionalis'' нов род, ''Џаиносаурус,'' и утврдил дека черепот, GSI IM K27 / 497, треба да биде лекотип .''Џаиносаурусот'' понатаму се разликувал од ''Антарктосаурусот'' со детали во черепната кутија.
Во 2009 година, Џефри Вилсон направил детално преиспитување на ''Jainosaurus septentrionalis'' и ја потврдил неговата валидност. Посткранија, за која се претпоставува дека е изгубена, се покажало дека во голема мера е присутна во колекцијата на геолошкиот институт во Индија во Калкута . Тие вклучуваат: фрагменти од грбно ребро (GSI K20 / 326, K27 / 425); пршлен на опашката (GSI K20 / 317), четири шеврони (GSI K27 / 492-494, 496), лева и десна скапула; градната плоча (GSI K20 / 647); хумерус (нема број на залихи), полупречник (GSI K27 / 490) и улна (GSI K27 / 491). Некои материјали од Пакистан, исто така, можеби припаѓаат на ''Џаиносаурус'' .
Вилсон заклучил дека ''Џаиносаурусот'' е валиден таксон, јасно разликуван од ''Исисаурусот'' . Тој би било прилично добиени член на Титаносаурија, повеќе тесно поврзан диносауруси од Јужна Америка како ''Pitekunsaurus'', ''Мујеленсаурус'' и ''Антарктосаурус'' отколку со ''Исисаурус'' или ''Рапетосаурус''.
Тома Димитровски - Томаки

Тома Димитровски - Томаки ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ.
Роден е 1921 година во Битола. По завршувањето на гимназијата, започна да студира правни науки во Белград, но војната го попречила да го заврши Правниот факултет. По окупацијата на земјата активно работел за целите на народно-ослободителната борба и учествувал во разни дејствија против фашистите. Затоа бил затворен од бугарската фашистичка полиција, а потоа осуден на доживотна робија. Казната ја издржувал во Идризово. Таму не подлегнал на полициските провокации и малтретирања. Имал крајно борбен дух. Кон крајот на 1944 година, веднаш по ослободувањето на политичките затвореници од затворот во Идризово, стапил во борбените редови на Третата македонска ударна бригада. Во битката против бугарската фашистичка полиција, кај селото Морани, Скопско, Тома храбро загинал.
1 Наводи
Чесен крадец

„Чесниот крадец“ (руски: ''Честный вор'') — расказ на Фјодор Михајлович Достоевски прв пат објавен во 1848 година.
1 Опис
На еден самец слугинката му носи нов станар - мирен, скромен човек кој се вика Астафиј Иванович. Еден ден, непознат човек влегува во станот и му ја краде бундата на сопственикот, а Астафиј поаѓа во потрага по крадецот, но не успева да го фати. По тој повод, Астафиј му раскажува на станодавецот за еден чесен крадец: Во минатото, Астафиј случајно го запознал алкохоличарот Емељан Илич за кого покажувал искрено сочувство и грижа така што Емељан самоволно се вселил во неговиот стан. Со намера да се ослободи од него, Астафиј се преселил во друг стан, но по некое време Емељан го пронашол и пак се вселил во неговиот нов стан. Така, Астафиј бил принуден да се грижи за Емељан, кој бил невработен. Меѓутоа, нивните односи се влошиле кога, користејќи го отсуството на Астафиј, Емељан украл пар панталони. Астафиј ја забележал кражбата и го обвинил Емељан, кој не го признал стореното дело, туку многу се навредил и си заминал од станот. По неколку дена, Емељан пак се вратил кај Астафиј во бедна состојба - гладен и многу болен. Додека лежел во постелата, најпосле, тој признал дека ги украл панталоните, а веднаш потоа умрел.
Пеплосија

„Пеплосија“ — поетска збирка на македонскиот поет Јован Котески, објавена во 1966 година од издавачката куќа „Мисла“ како осма книга во библиотеката „Билјана“. Книгата има 80 страници, не е каталогизирана и ја нема меѓународната ознака ISBN. Таа била испечатена во печатницата „Киро Димитровски-Дандаро“ во Битола, во специјален тираж од 8 800 примероци.
1 Посвета
Збирката е посветена на таткото на авторот, Васил Котески, со следниве стихови:
Годините го крадеа животот,
останувавме туѓинци дома
потпрени до софрата на ѕидот.
2 Содржина
Збирката содржи вкупно 50 песни: „Сребро“, „Ружа“, „Љубов“, „Гулабици“, „Свадба“, „Жетва“, „Спомен“, „Елегија“, „Меланхолија“, „Жолта долина“, „Допири“, „Бели тонови“, „Калишта“, „Жена“, „Страст“, „Починка“, „Ана“, „Љубов и смрт“, „Извор“, „Селска сиромаштија“, „Нож“, „Леб“, „Умора“, „Сестри“, „Твоите очи без сновидение“, „Немаштија“, „Ѕидар“, „Остани Дојчине“, „Каменоресци“, „Печалбари“, „Зад Јамјани пусти“, „Немај-каде“, „Заборавени“, „Во злодоба“, „Мртво село“, „Злокуќани“, „Височини“, „Смртта на Каритон“, „Црн врв“, „Кајмакчалан“, „Војници“, „Селани“, „Длабоко рикање“, „Кула“, „Брсјаци“, „Водоча“, „Меланхоличар“, „Разделба“, „Камења“ и „Ако не беше во мене“.
Tenthredo trabeata

''Tenthredo trabeata'' е палеарктички вид растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е Средна Европа, претежно во планинските региони. Во Македонија се среќава во Маврово.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 11-14 милиметри. Главата им е црна, основата на мандибулите жолти. Крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата црни. Нозете црни до колена со жолти дамки на предните делови.
Ларвите се развиваат во периодот од јули до август, а возрасните форми се среќаваат од мај до август.
Tenthredo mandibularis

''Tenthredo mandibularis'' е палеарктички вид растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е Средна Европа и Транскавказ. Во Македонија се среќава во Маврово и село Бреза, Беровско.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 13-15 милиметри. Телото им е наполно црно. Главата малку пунктирана и блескава, основата на мандибулите белузлава. Градите се црни, крилата се жолтеникави, жилките и стигмата темнокафеави. Предните и средните нозе се црвени, задните наполно црни, абдоменот црн со бели дамки.
Ларвите се развиваат во периодот од јули до октомви, а возрасните форми се среќаваат од мај до август.
Tenthredo procera

''Tenthredo procera'' е палеарктички вид растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е Средна Европа.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 11-13 милиметри. Главата им е црна, мандибулите бели. Градите се црни, тегулите црвеникави, крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата кафеави. Нозете се црвени, абдоменот наполно црн.
Ларвата има 22 нозе и светлосивкава боја, од горната страна темнокафеава со бела средна линија. Ларвите се развиваат во периодот од јули до август, а возрасните форми се среќаваат од мај до јули.
Tenthredo temula

''Tenthredo temula'' е палеарктички вид растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е цела Европа и Сибир. Во Македонија се среќава во западниот дел.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 10-12 милиметри. Главата им е црна, основата на мандибулите жолти. Градите се црни, тегулите понекогаш со жолти рабови, крилата жолтеникави, жилките кафеви, а стигмата црна. Нозете се жолтии, абдоменот црн.
Возрасните форми се среќаваат од мај до јуни.
Tenthredo maculata

''Tenthredo maculata'' е палеарктички вид растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: Европа, Кавказ и Мала Азија. Во Македонија се среќава во Демир Капија и околината на Куманово.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 12,5-14 милиметри. Главата им е црна, основата на мандибулите жолти. Градите се црни, тегулите црвеникави, крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата кафеави. Нозете се црни до колена, другите делови се жолти, абдоменот црн.
Ларвите достигнуваат должина до 25 милиметри, а се развиваат во текот на септември. Возрасните форми се среќаваат од мај до јулит.
Tenthredo frauenfeldii

''Tenthredo frauenfeldii'' е палеарктички вид растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е Средна и Југоисточна Европа, Турција и Иран. Во Македонија се среќава во Маврово.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 8-11 милиметри. Главата им е црна, основата на мандибулите жолти. Градите се црни, тегулите црни, крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата кафеави. Нозете се жолти, абдоменот црн.
Ларвите не се доволно проучени.
Tenthredo caucasica

''Tenthredo caucasica'' е палеарктички вид растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: Франција, Швајцарија (на Алпите), Турција и Транскавказ. Во Македонија се среќава во маврово.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 12 милиметри. Главата зад очите проширена, антените се црни. Градите се црни, крилата кафеаво затемнети, жилките и стигмата црвеножолтеникави. Нозете се црни, абдоменот црн, третиот тергит со жолт појас.
Ларвите не се доволно проучени.
Иранска револуција

Иранска револуција (на |انقلاب ایران), локално позната како Исламска револуција (или Револуцијата од 1979 година) — низа настани кои кулминирале со соборување на династијата Пахлави под власта на шахот Мухамед Реза Пахлави и претворање на Иран во исламска република под водство на големиот ајатолах Рухолах Хомеини, водач на една од фракциите во бунтот. Револуцијата била поддржана од разни исламистички и левичарски организации и студентски движења.
Демонстрациите против шахот започнале во октомври 1977 година, прераснувајќи во кампања на граѓански отпор кој вклучувал и секуларни и религиозни елементи. Протестите забрзано се засилиле во 1978 година како резултат на палењето на киното „Рекс“, активирач на револуцијата, а меѓу август и декември истата година штрајковите и демонстрациите ја парализирале земјата. Шахот го напуштил Иран во егзил на 16 јануари 1979 година, како последен персиски монарх, оставајќи ги своите должности на регентски совет и на проопозицискиот премиер Шапур Бахтијар. Ајатолахот Хомеини бил поканет од владата да се врати во Иран, и се вратил во Техеран каде го пречекале неколку илјади Иранци. Монархијата се распаднала кратко потоа, на 11 февруари, кога герилците и бунтовничките трупи ги совладале војниците лојални на шахот во вооружени улични борби, доведувајќи го Хомеини на власт. По национален референдум, Иран станал исламска република на 1 април 1979 година и се формулирал и одобрил нов теократско-републички устав со кој Хомеини станал врховен водач на земјата во декември 1979 година.
Револуцијата била невообичаена поради изненадувањето кое го создала низ светот. Ѝ недостигале најчестите причини за револуција како пораз во војна, финансиска криза, селански бунт или незадоволна војска, се случила во нација која доживувала релативен просперитет, донела длабоки промени со голема брзина, била масовно популарна, резултирала во прогон на многу Иранци и ја заменила прозападната авторитарна монархија со антизападна теократија заснована на концептот на ''вилајат ал-факих'' (власт на факихот). Покрај сето ова, револуционерите барале глобална шиитска преродба и искоренување на сунитската хегемонија. Тоа била релативно ненасилна револуција и помогнала да се редефинира значењето и практиката на современите револуции (иако имало насилство како последица).
Tenthredo costata

''Tenthredo costata'' е палеарктички вид растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: Средна Европа, Јужна Европа, Турција и Иран. Се среќава и во Македонија.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 11-13 милиметри. Главата им е црна, телото речиси наполно црно, крилата затемнети, жилките и стигмата темнокафеави. Нозете се црвеникави, абдоменот црн.
Ларвите не се доволно проучени. Возрасните форми се среќаваат од мај до јуни, на некои растенија од родот Euphorbia.
Tenthredo distinguenda

''Tenthredo distinguenda'' е палеарктички вид растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: Средна и Јужна Европа, и Кавказ. Во Македонија се среќава во Маврово, клисурата Дервен и село Моклиште, Кавадарци.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 9-10 милиметри. Главата им е црна, антените црни. Градите се црни, крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата кафеави. Нозете со црни кокси, трохантерите жолти, флемурите црни освен во основата, абдоменот црн.
Ларвите не се доволно проучени.
Никола Димитровски - Грчето

Никола Димитровски - Грчето ( во — во ) — македонски револуционер, комунист, борец за слобода на Македонија, учесник во НОВ.
1 Животопис
Никола потекнувал од работничко семејство. Откако го завршил основното образование тој веднаш се вработил како столар, кај некој скопски мајстор, од каде го засакал резбарскиот занает. Како член на УРС-овите синдикати, тој зел учество во нивните акции како и во демонстрациите организирани на 27 март 1941 година.
Веднаш по окупацијата на земјата се вклучил во оружената борба против окупаторот. Учествувал во диверзантски акции, набавувал експлозив, каписли, бомби, пушки, револвери и друго. Воедно станал постојана врска со Првиот скопски партизански одред.
Бидејки полициските агенти му влегле во трагата, тој се обидел да се префрли во одредот, но истите го препознале и го затвориле. Бил осуден на 15 години затвор. На 28 јуни 1944 година, заедно со заедно со Васил Ивановски, Димитрија Алексовски - Пекар и Перо Ивановски, избегал од затворот Идризово. Веднаш потоа се приклучил на Третата македонска ударна бригада, каде станал заменик на политичкиот комесар на Првиот младински ударен баталјон.
На 28 август 1944 година, учествувал во ослободувањето на околу 300 политички затвореници од завторот во Идризово. Потем учествувал во тешките борби кај Глумово и Крушопек, па во борбите за ослободувањето на Велес и Скопје. Со Бригадата продолжил да ги гони балистичките банди кон населбата Ѓорче Петров, Тетово и натаму, сè до нивното конечно уништување.
Веднаш потоа заминал на Сремскиот фронт. На 12 април 1945 година учествувал во пробивот на фронтот. На 16 април во жестоките битки за Врпоље, бил ранет в нога. По извесно време добил инфекција и починал, во близина на Винковци на 28 април 1945 година, откако му биле извршени неколку операции.
Архивот на Македонија, во 1997 година издаде монографија за Никола Димитровски, а како автор се јавува Стојан Илиќ-Каталенац.
2 Наводи
Pachyprotasis variegata

''Pachyprotasis variegata'' е палеарктички вид на растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: Средна и Северна Европа и Сибир. Се среќава и во Македонија.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 8-9 милиметри. Главата им е светложолтеникава со голема црна дамка на теменото поле, антените се кафеави од горната страна, а жолти од долната. Градите се светложолти. Крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата се кафеави. Абдоменот е црн од горната страна со бели задни рабови. Нозете се жолти на предните страни, задните нозе се делумно црвени.
Ларвите имаат тело еднобојно зелено надолжна темна штрафта. Тие се развиваат во текот на август, а возрасните форми се среќаваат во периодот мај-октомври.
Кралот и четирите кралици (филм од 1956)

„Кралот и четири кралици“ (англиски: ''The King and Four Queens'') — американски филм од 1956 година, во режија на Раул Волш. Главните улоги ги толкуваат: Клерк Гебл, Еленор Паркер, Жан Вилес и Сара Шејн.
1 Синопсис
Каубојот Ден Кехоу доаѓа во еден град при што дознава дека на некој ранч надвор од градот е скриено богатство кое го чува една вдовица со своите четири снаи. Инаку, четирите жени веројатно се вдовици, зашто пред две години нивните мажи заминале за да учествуваат во некој грабеж и повеќе не се вратиле. Свекрвата го чува богатството и не им кажува на снаите каде се наоѓа тоа. Патем, таа ги чува и нив, со надеж дека еден ден, барем еден од нејзините синови ќе се врати дома. Меѓутоа, на ранчот се појавува Ден, кој го користи својот шарм за да ја стекне довербата на старицата, а притоа се труди да го пронајде скриеното богатство.
Pachyprotasis nigronotata

''Pachyprotasis nigronotata'' е палеарктички вид на растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: Средна и Северна Европа и Сибир. Се среќава и во Македонија.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 7-9 милиметри. Главата им е зелена со помала црна дамка околу оцелите, антените се од горната страна црни. Градите се зелени, со триаголна црна дамка. Крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата се светлозелени. Абдоменот е наполно зелен. Нозете се зелени, со црни линии на задниот дел.
Ларвите достигнуваат должина од 14 мм, телото им е зеленикаво од горе со темни и надолжни пруги. Тие се развиваат во текот на јули.
Pachyprotasis antennata

''Pachyprotasis antennata'' е палеарктички вид на растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: Средна и Северна Европа, Шпанија и Сибир. Се среќава и во Македонија.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 8-9 милиметри. Главата им е светло-жолта со голема црна дамка на теменото поле, антените кафеави од горната страна, жолтеникави од долната. Градите се од горе црни, а од долната страна светложолти. Крилата стаклесто провидни, жилките кафеави, а стигмата посветла. Нозете се жолти на предните делови, задните делови со црни линии.
Ларвите достигнуваат должина од 16 мм. Тие се развиваат во текот на септември, а возрасните во август.
Pachyprotasis simulans

''Pachyprotasis simulans'' е палеарктички вид на растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: Средна и Северна Европа, Сибир и Кина. Се среќава и во Македонија собран во Галичица.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 6,5-7,5 милиметри. Главата е белузлава на горната страна со црна темена дамка, антените се црни. Градите се од долната страна бели со коса црна линија, горната страна црна. Крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата се кафеави. Абдоменот е црн од горната страна, од долната белузлав. Нозете се белузлави, а предните со црни линии, на задните нозе коксите се бели со црни дамки од страните.
Ларвите достигнуваат должина од 17 мм, телото им е синкавозелено или светлозелено. Тие се развиваат во текот на јули. А возрасните форми се среќаваат во текот на мај-јуни
Црква „Св. Никола“ - Растеш

Свети Никола — главна селска црква во поречкото село Растеш, Македонија.
Црквата е сместена под селото, десно од патот кон селото, во чиј двор се наоѓаат и гробишта.
1 Историја
Црквата била подигната во 1925 година.
2 Галерија
Гробишта
3 Поврзано
* Растеш
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Pachyprotasis rapae

''Pachyprotasis rapae'' е вид на растителна оса во семејството Tenthredinidae.
1 Живеалиште
Географската распространетост на оваа оса е: Европа, Сибир, Северна Америка. Во Македонија се среќава во западниот дел.
2 Биологија
Возрасните единки достигнуваат должина од 7-8 милиметри. Главата им е белузлава, антените црни. Градите се бели од долната страна, а горната страна е црна. Крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата кафеави. Нозете со белузлави, предните со црни линии, трохантерите белите, флемурите со црни прстени на врвот.
Ларвите достигнуваат должина од 18 мм. Тие се развиваат во периодот од јули до септември, а возрасните се среќаваат во периодот април-август.
3 Дополнителна литература
**
Писмо до Херодот

''„Писмото до Херодот“'' на Епикур било напишано како вовед во епикурската филозофија и метод на проучување на природата. Тоа било толку важно што било сметано за „Мало олицетворение“ и морало првично да се изучува од сите сериозни узучувачи на епикурејството.
Го вклучувало најцелосниот детал од античките разговори што довеле до развој на атомистичката теорија, доктрина за безброј светови и објаснување на феноменот на времето што претставува ран облик на релативизмот.
1 Библиографија
*''La Lettre d'Épicure'', уредено од Жан Болак, Мајот Болак, Хајнц Висман (Editions de Minuit; 1971). Прегледано од А. А. Лонг
Раст на знаење

Во филозофијата на Карл Попер, главниот проблем на методологијата и филозофијата на науката е да се објасни и промовира растот на знаењето. За таа цел, Попер залагал неговата теорија за фалсификување, тестливост и тестирање. Тој напишал во „Логиката на научното откритие“ :„ Средишниот проблем на епистемологијата отсекогаш бил и сè уште е проблем на растот на знаењето. А, растот на знаењето може најдобро да се изучува со проучување на растот на научното знаење“.
1 Поврзано
* Еволуциска епистемологија
* Скиентометрија 
2 Библиографија
 *