procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ипељ (река)

Ипељ или Ипел ( |Ipoly , |Ipeľ ) е река во Словачка и Унгарија . Ипељ извира во словенечки рудоорхории ''(Slovenské rudohorie)'' во Словачка.
1 Тек на реката
Ипељ извира во Словачка во подножјето на планината Ипељ. Вкупната должина на реката е 232,5 километри, од кои 140 километри ја чини границата меѓу Словачка и Унгарија. Во Унгарија тоа влијае на градот Ипољтарноц, потоа унгарските градови Балашадџарат и Ифолагаг се свртуваат повторно кон југ и ја прават природната граница на Словачка и Унгарија. Таа поминува низ округот Ноград, потоа низ Бержењ и конечно во Соб во Унгарија, се влева во Дунав .
Притоки:
* Шелмеце ''(Селмеце-патак)''* Локош ''(Локос-патак)''* Корпона ''(Корпона-патак)''* Фекете виз ''(Фекете-виз)''* Доброда ''(Добарода-патак)''* Кеменце''(Кеменце-патак)''
Во Унгарија, покрај брегот на Ипољ, отворен е национален парк наречен Национален парк Дунав-Ипољ, кој се протега на повеќе од 2.000 хектари.
2 Наводи
Гиги Радич

Георгина "Гиги" Радич (родена на 18 август 1996 година во Ентрефалва , Унгарија ) е унгарска пејачка, кој е најпознат по учеството во Дал 2013 и 2014 година и е еден од судиите на унгарскиот X-Factor.
1 Кариера
1.1 2012: Мегастар
Во февруари 2012 година, Радич беше избран да биде еден од финалистите на шестата сезона на унгарската музичка емисија, Мегастар . Во нејзината прва жива изведба, таа беше поврзана со Андреас Конка и ја изведуваше песната " Мразам што те сакам " од Ријана и Не-Јо . Радич заврши победнички. Радич беше доследна секоја недела и заврши со победа на натпреварот.
1.2 2013-денес: Дал
На 10 јануари 2013, Радич беше најавена како една од триесетте финалисти за "Дал 2013" со нејзината песна "Úgy fáj". Таа се натпреваруваше на првиот дел, одржан на 16 февруари 2013 година. Радич беше награден со најмногу бодови во групата и беше во можност да се квалификува во полуфиналето, без да мора да се соочи со јавното гласање. Радиш подоцна се натпреваруваше во второто полуфинале што се одржа на 24 февруари 2013 година. По добивањето на 42 бода од жирито, имаше една врата помеѓу себе и групата Јунајтед. Жирито подоцна одлучи дека Радич ќе биде нивна втора квалификациона жири и таа уште еднаш не треба да се соочи со јавното гласање. Финалето на Дал се одржа на 2 март 2013 година. Радич го освои четвртото место и го освои второто место по жирито, напредувајќи на јавното гласање. На јавно гласање, таа го освои третото место само зад Андрас Калај-Саундерс и неговата песна "Моето бебе" и победникот БиеАлек и неговата песна " Кедвесем ".
На 11 декември 2013 година, Радич беше најавен уште еднаш да биде еден од триесеттите натпреварувачи во "Дал", овој пат со танц-поп песната "Catch Me" на англиски јазик . Таа се натпреваруваше на третиот дел на 8 февруари 2014 година, настапувајќи прва, но не доби доволно бодови од жирито за да оди во полуфиналето. Сепак, Радич подоцна беше објавен како еден од квалификациите преку јавното гласање и отиде во полуфиналето. Радич го освои осмиот во првиот полуфинале што се одржа на 15 февруари 2014 година. Таа уште еднаш не добила доволно жири бодови, но овој пат јавно гласање не ја испрати до финалето и таа беше отстранета.
Таа повторно беше најавено да учествува во А Дал, овој пат во изданието од 2017 година со ''See It Through'' . Таа напредуваше до финалето.
Немзети Бајнокшаг I

Немзети Бајнокшаг I (|Nemzeti Bajnokság I. во превод:''Национално првенство'') скратено НБI или од спонзорско причини позната и како ОТП Банк лига е професионална фудбалска лига во Унгарија и претставува највисоко ниво во унгарскиот лигашки фудбалски систем. Основана е во 1901 година и лигата е на ранг списокот на УЕФА.
Во лигата се натпреваруваат 12 екипи, кои играат меѓусебе по три пати, еднаш дома, еднаш на гости, а третиот пат се игра на стадионот на кој не се одиграл последниот натпревар. На крајот од сезоната, шампионот на првенството влегува во квалификациите за Лигата на шампионите, додека второто место, заедно со победникот на Купот на Унгарија, влегува во квалификациите за Лига Европа. Последните два екипи испаѓаат во Немзети Бајнокшаг II.
1 Имиња
Во текот на нејзиното постоење лигата го менувала името во зависности од спонзорите и политичките ситуации во државата:
* NB1 (класично име - NB е скратеница од ''"Nemzeti Bajnokság"'' што значи Национално првенство)
* Raab-Karcher NB1
* PNB (1998-1999, 1999-2000, што значи ''"Professzionális Nemzeti Bajnokság"'' - Професионално национално првенство)
* Borsodi Liga (2001, 2001-2002, 2002-2003, спонзорирано од страна на ''Borsodi Sörgyár'', пиварата Боршод)
* Arany Ászok Liga (2003-2004, 2004-2005, спонзорирано од страна на ''Dreher Sörgyár'', пиварата Дрехер)
* Borsodi Liga (2005-2007, спонзорирано од страна на ''Borsodi Sörgyár'', пиварата Боршод)
* Soproni Liga (2007-2010, Шопрон лига)
* Monicomp Liga (2010–2011, Moникомп лига)
* OTP Bank Liga (2011– ОТП Банк лига)
2 Клубови по перформанси
2.1 Број на титули
* ФК Ференцварош : 29
** 1903 , 1905 , 1906/07 , 1908/09 , 1909/10 , 1910/11 , 1911/12 , 1912/13 , 1925/26 , 1926/27 , 1927/28 , 1931/32 , 1933/34 , 1937 / 38 , 1939/40 , 1940/41 , 1948/49 , 1962/63 , 1964 , 1967 , 1968 , 1975/76 , 1980/81 , 1991/92 , 1994/95 , 1995/96 , 2000/01 , 2003 / 04 , 2015/16
* МТК : 23
** 1904 , 1907/08 , 1913/14 , 1916/17 , 1917/18 , 1918/19 , 1919/20 , 1920/21 , 1921/22 , 1922/23 , 1923/24 , 1924/25 , 1928/29 , 1935/36 , 1936/37 , 1951 , 1953 , 1957/58 , 1986/87 , 1996/97 , 1998/99 , 2002/03 , 2007/08
* ФК Ујпешт : 20
** 1929-1930 , 1930-1931 , 1932-1933 , 1934-1935 , 1938-1939 , 1945 , 1945-1946 , 1946-1947 , 1959-1960 , 1969 , 1970 , 1970-1971 , 1971-1972 , 1972-1973 , 1973/74 , 1974/75 , 1977/78 , 1978/79 , 1989/90 , 1997/98
* ФК Хонвед : 14
** 1949/50 , 1950 , 1952 , 1954 , 1955 , 1979/80 , 1983/84 , 1984/85 , 1985/86 , 1987/88 , 1988/89 , 1990/91 1992/93 , 2016/17
* ФК Дебрецен : 7
** 2004/05 , 2005/06 , 2006/07 , 2008/09 , 2009/10 , 2011/12 , 2013/14
* ФК Вашаш : 6
** 1957 , 1960/61 , 1961/62 , 1965 , 1966 , 1976/77
* ФК Чепел : 4
** 1941-1942 , 1942-1943 , 1947-1948 , 1958-1959
* ФК Ѓер : 4
** 1963 , 1981/82 , 1982/83 , 2012/13
* ФК Видеотон : 3
** 2010/11 , 2014/15 , 2017/18
* ФК Будимпешта : 2
** 1901 , 1902
* ФК Дукањар : 1
** 1993/94
* ФК Дунафер : 1
** 1999/00
* ФБ Наѓвард : 1
** 1943/44
* ФК Залаегерсег : 1
** 2001/02
3 Наводи
Кенет Отигба

Кенет Карим Отигба (роден на 29 август 1992 година) — унгарски фудбалер од Нигерија кој игра за Ференцвароси ТЦ .
1 Клупска кариера
1.1 Херенфен
Отигба го направи своето деби за Херенфен на 16 декември 2012 година против Утрехт, доаѓајќи на замена од 75-минута со загуба од 3-1.
На 30 август 2014, Отигба му помогна на Марк Ут да го совлада ФК Утрехт со 3: 1 во 2014-15.
На 13 декември 2014 година, Отигба му помогна на Марк Ут да го совлада НКК Бреда 2-0 на стадионот Рат Верлег во Бреда, Холандија во Едуардис 2014-15.
На 7 јануари 2015 година, Отигба беше избран да биде во најдобриот тим од декември 2014/2015
1.2 Ференцварош
На 5 јуни 2017 година беше објавено дека е постигнат договор помеѓу ФК Херенфен и Ференцварош во врска со потпишувањето на Отигба. Со потпишувањето на Отигба, Ференцварош заврши со двегодишен проект, бидејќи на 14 декември 2015 година беше објавено дека Ференцварош покажа интерес за него.
2 Клуб статистика
:''Од 16 декември 2018 година''
Клуб, Сезона, Лига, Куп, Лигашки Куп, Европа, Вкупно
Апликации, Цели, Апликации, Цели, Апликации, Цели, Апликации, Цели, Апликации, Цели
Херенфен, 2012-13, 4, 0, 1, 0, 0, 0, 0, 0, 5, 0
2013-14, 25, 5, 3, 0, 0, 0, 0, 0, 28, 5
2014-15, 28, 0, 1, 0, 0, 0, 0, 0, 29, 0
2015-16, 31, 3, 3, 0, 0, 0, 0, 0, 34, 3
Вкупно, 88, 8, 8, 0, 0, 0, 0, 0, 96, 8
Касимпаша, 2016-17, 15, 1, 5, 2, 0, 0, 0, 0, 20, 3
Вкупно, 15, 1, 5, 2, 0, 0, 0, 0, 20, 3
Ferencváros, 2017-18, 24, 1, 1, 0, 0, 0, 1, 0, 26, 1
2018-19, 3, 0, 2, 0, 0, 0, 0, 0, 5, 0
Вкупно, 27, 1, 3, 0, 0, 0, 1, 0, 31, 1
Кариера Вкупно, 130, 10, 16, 2, 0, 0, 1, 0, 147, 12
3 Меѓународна кариера
Откако ја претставуваше Унгарија како младински играч, тој ја одби поканата на Пал Дардаи да ја претставува Унгарија во тимот за возрасни. Наместо тоа, ја избра Нигерија. Сепак, во 2018 година, тој се преиспита и одлучи да игра за репрезентацијата, правејќи го своето деби во пријателскиот натпревар против Казахстан.
4 Личен живот
Отигба е роден во Нигерија мајка му е Унгарка, а татко му е од Нигерија, тој се преселил во Унгарија со својата мајка на возраст од пет години и го поминал своето детство во Ѓула.
5 Наводи
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Мало Црско

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во селото Мало Црско.
1 Местоположба
Црквата е е сместена во шумата помеѓу двете села, Големо и Мало Црско, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.
2 Историја
Црквата е изградена во 1848 година. Иконостасот во црквата бил изработен во 1893 година, додека иконите поставени на него се дело на зографи од мијачкото село Лазарополе.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Трета кичевска парохија
* Мало Црско
Виктор Барна

Виктор Ѓезо Барна (Браун) (24 август 1911 година, во Будимпешта, Австроунгарија - 27 февруари 1972) биил унгарски и британски шампион во пинг-понг, како и петкратен светски шампион.
Тој освои 41 медал од Светското првенство и освои 20 титули на Англија Опен.
1 Личен живот
Името на Барна било Ѓезо Браун, но, поради антисемитизмот во Унгарија во тоа време, го промени своето име во унгарското име. Во септември 1939 година, за време на избувнувањето на Втората светска војна, тој и неговата сопруга биле во Америка. Барна се вратил во Европа, со цел да се бори против нацистите. Тој се приклучил на британската армија како падобран и се борел во Југославија. Откако Британците се повлекле од Југославија, Барна останал во Англија. По војната се населил со неговата сопруга во Лондон. Тој станал британски државјанин во 1952 година. Подоцна тој стана претставник на компанијата Данлоп и продолжи да патува низ светот во овој капацитет. За време на една од овие посети во 1972 година, тој подлегнал на срцев удар во Лима, Перу .
Неговиот брат Тибор Барна бил национален шампион на националниот шампион во 1940 година.
2 Пишување
Во 1962 тој ја објавил книгата ''Table Tennis Today'' (Лондон: Артур Баркер) и во 1971 ''Your Book of Table Tennis'' 978-0-571-09345-8. Во 1957 тој ја објавил книгата "How to win at Table Tennis" (Лондон: Питман) 978-0-273-41699-9
3 Сала на славата
Барна, кој бил Евреин, бил воведен во Меѓународната еврејска спортска сала на славните во 1981 година.
Барна бил vnesen во Салата на славните на Меѓународната настолна тенис во 1993 година.
4 Наводи
Глобус (магазин)

Глобус — поранешно неделно политичко списание од Македонија. Од 2011 година, списанието работи во онлајн издание како портал. Главен и одговорен уредник е новинарот Љубомир Костовски.
1 Редакција
* Главен и одговорен уредник: Љубомир Костовски
* За Глобус магазин пишуваат: Денко Малески, Љубомир Костовски, Елена Ангеловска, Емилија Целакоска
Унгарска хроника

''Дело на Унгарците'' (|Gesta Hungarorum) е хроника за раната историја на Унгарците, напишана од страната на авторот како ''Magister P'', кој е во литературата познат и како Анонимен. Тоа што се знае за него е тоа што го напишал: „Верен слуга на кралот Бела“. Ова не дава доволно податоци за авторот, бидејќи имал можност да служи на неколкумина кралеви под името Бела. „Унгарската хроника“ е напишана околу 1200 година, а содржината е мешавина на традиционалното усно предание и на старите писмени извори и хроники.
1 Настанок
Хроника е напишана како литературна работа заснована на слични работи на западноевропските хроники, кои тогаш биле во мода.
2 Содржина
Во „Хрониката” се опишани сите важни личности од тоа време, а нивните врски со владеачките династии на Кралството Унгарија, како и на припадниците на владатачката династија Арпадовци со своите сојузници. Исто така е опишана улогата на Арпад, а во населението Унгарци на денешните простори на Карпатите во Панонската Низина во 10 век.
„Унгарската хроника“ е мешавина од потврдени историски факти и од информации кои не можат да се потврдат со други извори. Наводите од некои дела на оваа хроника се контрадикторни со информациите кои не можат да се најдат во германските хроники, а според некои мислења поединечни имиња кои се споменуваат во делото произлегле од називи на локалните топоними. Меѓутоа голем дел од содржината има директна врска со поранешните извори или го спомнуваат населувањето на Унгарците на просторот на Карпатскиот басен.
Главното спорно прашање на хрониката е спомнувањето на одредените локални владетели, како:
# владетелот на Власите и Словените, Гело,
# владетелот на Видин и Банат, Глад,
# владетелот на област од реката Тиса кон Трансилванија, Менуморут.
Постоењето на овие владетели е оспорено од страната на некои историчари од Унгарија и Словачка, додека спротивно на тоа, другите историчари (романски, унгарски и српски) ја поддржале веродостојноста на овие тврдења на Ѕнгарската хроника.
Фактот кој најмногу влијаел врз испитувањето на веродостојноста на оваа хроника е дека наводно Куманите биле староседелци на Трансилванија, а тие според прифатените историски податоци дошле до овие простори 150 години после Унгарците. Според некои мислења, Анонимус тогашните Печењези ги нарекол Кумани, бидејќи говореле сличен јазик и живееле на иста територија.
3 Автор
Хипотезите за идентитетот на мистериозниот Магистер П. ги вклучува тврдењата дека овој автор можел да биде:
* Бележник и советник на унгарскиот крал Бела III (1172—1196) – денеска оваа гледиште општо е прифатено.
* Советник на унгарскиот крал Бела II (1131—1141), Петрус кој во 1124 бил и советник на претходниот крал Стефан II, крал на Унгарија,
* Петар Поша, босански бискуп.
4 Поврзано
* Историја на Унгарија
* Унгарска илустрирана хроника
Ендре Кабош

Енде Кабош (5 ноември 1906 - 4 ноември 1944) бил унгарски мечувалец. Тој се натпреварувал поединечно и со тимот на Олимписките игри во 1932 и 1936 година и освоил три златни и една бронзена медал.
Кабош бил забележан на меѓународно ниво по освојувањето на Словачкото првенство во 1928 година. Потоа собрал шест златни и сребрени медали на Европското првенство во 1930-1935 година.
Кабош бил Евреин. За време на Втората светска војна тој бил интерниран пет месеци во камп за принудна работа во Вакс, Унгарија. Тој бил повикан во јуни 1944 година да работи во работните кампови за Евреите во селото Фелсохангони , каде што ги поучувал офицерите на армијата да користат сабја за мечување. Подоцна тој бил префрлен во Будимпешта и добил два коња и количка за транспорт на храна и резерви за други во кампот. На 4 ноември, на ден пред неговиот 38-ми роденден, тој возел на Маргарет Бриџ додека германските војници подготвувале експлозиви за да го разнесат мостот пред да го употреби напредната Црвена армија која во тоа време била околу 150 километри источно од Будимпешта. Кабош починал со многу други и само во 2011 година биле пронајдени само некои неидентификувани скелетни делови, кога мостот се проширил.
Кабош бил примен во Меѓународната еврејска спортска сала на славните во 1986 година.
1 Поврзано
* Список на избрани еврејски мечувалци
Софија Полгар

Софиjа Полгар ( |Polgár Zsófia, ); – женски унгарски, израелски и канадски шахист, учител и уметник. Таа е поранешно шаховско чудо. Таа ги поседува титулите меѓународен мајстор и женски велемајстор на ФИДЕ и е средна сестра на велемајсторите Сузан и Јудит Полгар. Живее во Израел и работи како шаховски учител и уметник.
1 Животопис
Полгар е родена во еврејско семејство во Будимпешта. Таа и нејзините две сестри биле дел од образовен експеримент што го спровел нивниот татко Ласло Полгар, во обид да докаже дека децата можат да постигнат исклучителни достигнувања ако се обучуваат по специјалистички предмети од многу рана возраст - тезата на Ласло, која е дека „гениите се направени, не вродени". Тој и неговата сопруга Клара ги образувале своите три ќерки дома, со шахот како специјалност. Тие ги научиле своите ќерки и на меѓународниот јазик есперанто.
На Светското првенство под 14 години завршила на второто место зад Жоел Лотје и била прогласена за светски шампион под 14 години.
Во 1989 година, на 14-годишна возраст, го шокирала шаховскиот свет на нејзиниот настап на турнирот во Рим, кој станал познат како „Грабеж на Рим“. Таа победила на турнирот, на кој учествувале неколку силни велемајстори, со резултат од 8½ од 9. Нејзиниот рејтинг според Њу ин чес (New in Chess) бил 2879, еден од најсилните настапи во историјата.
На Светското јуниорско првенство во 1994 година во Матињос, Бразил, Полгар завршила на второто место зад Хелги Гретарсон
На 7 февруари 1999 година Полгар се омажила за израелскиот велемајстор д-р Јона Кошашвили и се преселила во Израел. Тие имаат две деца, Алон и Јоав. Родителите на Полгар подоцна им се придружиле во Израел. Целото семејство потоа емигрирало во Торонто, Онтарио, Канада, но околу 2012 година Полгар се вратила во Израел и се населила во Тел Авив.
Своевремено, Полгар се рангирала како шести најсилен женски играч во светот. Таа одиграла една ФИДЕ-рејтинг игра во јули 2005 година. Пред тоа, нејзината последна игра со ФИДЕ била во септември 2003 година. Во еден момент го победила Виктор Корчној во партија брз шах. Корчној рекол дека „ова е првата и последната игра што ќе ја добие против него“.
Ференц Мора

Ференц Мора (19 јули 1879 &ndash; 8 февруари 1934) бил унгарски романописец, новинар и музеолог.
1 Животот
Ференц Мора е роден во Kiskunfélegyháza , во финансиски сиромашно семејство. Неговиот татко Марон Мора бил кројач, а неговата мајка Ана Џухаз била пекар. Тој го стекнал своето формално образование под најтешките услови поради финансиската сиромаштија на неговото семејство. На Универзитетот во Будимпешта, тој дипломирал образование за географија и историја, но работел како учител само една година во Felsőlövő , округот Ваш . Тој бил истакнат лик на младинска литература во Унгарија. Неговата паралелна кариера на музеологија започна во 1904 година во комбинираната библиотека и музеј на Сегед, служејќи се на главниот град на Сегед и околината Чонград. Бил назначен за директор на комбинираната библиотека и музеј во округот Сегед и Чонград во 1917 година и служел како директор до 1934 година, кога починал на возраст од 54 години во Сегед . Денес музејот е именуван во негова чест како "Мора Ференц Музеј", кој може да се види на интернет на многу мрежни места.
2 Големи книжевни дела
*''Rabember fiai'' "Синови на ''човечкиот'' роб" (Будимпешта, 1909)
*''Mindenki Jánoskája'' " ''Сè'' е мала Џони" (Будимпешта, 1911)
*''Csilicsali Csalavári Csalavér'' (Будимпешта, 1912)
*''Filkó meg én'' "Филко и јас" (Будимпешта, 1915)
*''Kincskereső kis ködmön'' "Малата јакна за потрага по богатство" (Будимпешта, 1918)
*''Dióbél királyfi'' "Принцот Walnutmeat" (Будимпешта, 1922)
*''A festő halála'' "Смртта на сликарот" (роман, Будимпешта, 1921, подоцна објавена како ''Нееднаквоста на египетската легенда'' "Четири татковци").
*''Georgikon '' (Будимпешта, 1925)
*''Nádihegedű'' "Рид ''битката'' " (Будимпешта, 1927)
*''Енек а блузамекрёл'' "Песна за житни полиња" (роман, Будимпешта, 1927)
*''Beszélgetés a ferdetoronnyal'' "разговор со Потпирајќи кула" (Будимпешта, 1927)
*''Верајм'' "Мои потомци" (Будимпешта, 1927)
*''Sokféle'' "Diverse" (Будимпешта, 1927)
*''Ед-цар, актит варрак'' "Цар Кој е чекан" (Будимпешта, 1930)
*''Aranykoporsó'' "Златен ковчег" (историски роман, Будимпешта, 1932)
*''Дарување на Мора Ференц-утцaиг'' "Од Крејн Стрит до Мора Ференц Стрит" (автобиографија, Будимпешта, 1934)
*''Изберете јазик Hungarian (Macedonia)'' "патување во подземна Унгарија" (Budapest, 1935)
*''Parasztjaim'' "Моите селани" (Будимпешта, 1935)
*''Dióbél királykisasszony'' "Принцезата Walnutmeat" (Будимпешта, 1935)
*''Напок, чувак, Елмул Сцилагок'' "Сонце, месечини, минати ѕвезди" (Будимпешта, 1935)
Ѓерги Козман

+ Ѓерги Козман, Медал рекорд
Машки кану спринт
олимписки игри
2004 Атина, Ц-2 1000 м
2008 Пекинг, Ц-2 1000 м
Светско првенство
2001 Познањ, Ц-4 200 м
2001 Познањ, Ц-4 1000 м
2003 Gainesville, Ц-4 200 м
2006 Сегед, Ц-2 1000 м
2007 Дусибург, Ц-2 500 м
2001 Познањ, Ц-4 500 м
2005 Загреб, Ц-2 500 м
1999 Милан, Ц-4 1000 м
2003 Gainesville, Ц-2 1000 м
2005 Загреб, Ц-2 1000 м
2006 Сегед, Ц-2 500 м
Ѓерги Козман (роден на ) — унгарски кајакар кој се натпреварувал од крајот на 1990-тите. Се натпреварувал на две Летни олимписки игри, освојувајќи два бронзени медали на настанот Ц-2 1000 м, во 2004 и 2008 година.
Исто така освои единаесет медали на Светското првенство со спринт на МКФ со пет златни медали (C-2 500 m: 2007, C-2 1000 m: 2006, C-4 200 m: 2001, 2003, C-4 1000 m: 2001 ), два сребрени (C-2 500 m: 2005, C-4 500 m: 2001) и четири бронзени (C-2 500 m: 2006, C-2 1000 m: 2003, 2005; C-4 1000 m: 1999). Од 2003 до 2008 година, тој беше партнер на Жерги Колиниц.
На европското првенство Козман четирипати доби златен медал - Ц-4 500 м (2002), Ц-4 1000 м (2000 и 2002) и Ц-2 500 м (2004).
Смртта на Колоники траеше неколку недели пред Олимписките игри во 2008 година, на што се квалификуваше и за Ц-2 500 м и за настапите на Ц-2 1000 м. Козман одби да учествува во игрите, консултирани со неговите тренери, пријатели и пријатели на Колоницис, потоа се премисли. Тој се натпреваруваше на настанот C-2 1000 m со Тамаш Кис, а заврши на третото место во финалето на Ц-2 1000 метри. Подоцна тој доби награда за фер игра од Унгарскиот олимписки комитет.
Козман е член на клубот Атомереми и е тренер на Атила Сабо. Тој е 179 cm висок и тежи 83кг.
Роланд Уграи

Роланд Уграи (|Roland András Ugrai, роден на 13 ноември 1992) — унгарски фудбалер кој во моментов игра во Суперлигата за клубот Атромитос.
1 Кариера
На 13 септември 2018 година, Уграи потпишал двегодишен договор со клубот Атромитос. Девет дена подоцна го постигна прв гол во домашната победа од 2-0 против АЕЛ. На 30 септември 2018 година, тој запечати победа од 2: 0 против Левадијакос. На 3 ноември 2018 година, на домашен терен против соперниците ПАОК, тој постигна со извонреден резултат како 25-годишен напаѓач.
2 Клупска статистика
Club, Season, League, Cup, League Cup, Europe, Total
Apps, Goals, Apps, Goals, Apps, Goals, Apps, Goals, Apps, Goals
Haladás
2008–09, 0, 0, 0, 0, 1, 0, 0, 0, 1, 0
2009–10, 2, 1, 0, 0, 0, 0, 1, 0, 3, 1
2010–11, 4, 0, 1, 0, 3, 0, 0, 0, 8, 0
2011–12, 9, 1, 1, 0, 5, 2, 0, 0, 15, 3
2012–13, 21, 3, 2, 0, 1, 0, 0, 0, 24, 3
2013–14, 11, 3, 3, 2, 0, 0, 0, 0, 14, 5
2015–16, 17, 3, 3, 2, 0, 0, 0, 0, 20, 5
Total, 65, 11, 10, 4, 10, 2, 1, 0, 86, 17
Ferencváros
2013–14, 8, 0, 0, 0, 3, 3, 0, 0, 11, 3
2014–15, 14, 2, 3, 1, 10, 3, 3, 2, 29, 8
2015–16, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 1, 0, 1, 0
Total, 21, 2, 3, 1, 13, 6, 4, 2, 41, 11
Diósgyőr
2016–17, 18, 5, 3, 3, 0, 0, 0, 0, 21, 8
2017–18, 31, 10, 5, 2, 0, 0, 0, 0, 36, 12
2018–19, 2, 0, 0, 0, –, –, –, –, 2, 0
Total, 51, 15, 8, 5, 0, 0, 0, 0, 59, 20
Atromitos
2018–19, 7, 3, 1, 0, 0, 0, 0, 0, 8, 3
Career Total, 144, 31, 22, 10, 23, 8, 5, 2, 194, 51
3 Меѓународна кариера
Не, Датум, Место, Противник, Оценка, Резултат, Конкуренција
1., 7 октомври 2017 година, Сент Јакоб Парк, Базел, Швајцарија, Швајцарија, 2 -5, 2-5, 2018 ФИФА квалификација на Светското првенство
Место под сонцето (филм од 1951)

Место под сонцето (англиски: ''A place in the sun'') - американски филм од 1951 година, во режија на Џорџ Стивенс (''George Stevens''), според сценариото на Патрик Кирни (''Patrick Kearney''), Мајкл Вилсон (''Michael Wilson'') и Хари Браун (''Harry Brown''). Главните улоги ги играат: Монтгомери Клифт (''Montgomery Clift''), Елизабет Тејлор (''Elizabeth Taylor''), Шели Винтерс (''Shelley Winters''), Рејмонд Бар (''Raymond Burr'') и Ен Ровер (''Anne Revere''). Филмот претставува култно дело, една од најпотресните драми снимени во Холивуд во 1950-тите, за кое пофални зборови имал и Чарли Чаплин. Всушност, станува збор за втора адаптација (првата била снимена на почетокот од 1930-тите) на романот на Теодор Драјзер, „Американска трагедија“, со тоа што режисерот одлучил да го промени насловот и да го премести фокусот од социјалната анализа на мотивот на главниот јунак врз развојот на психолошките преокупации на главниот лик, кои го предизвикуваат злосторството. Филмот освоил шест награди „Оскар“, како и „Златен глобус“ за најдобар филм (драма).
1 Синопсис
Џорџ Истмен (го игра Клифт) пристигнува во градот со надеж дека ќе најде работа кај својто роднина кој е богат индустријалец. Набргу, тој се вработува во фабриката и таму стапува во врска со скромната девојка Алис (ја игра Винтерс). Истовремено, Џорџ ја запознава и ќерката на неговиот работодавач, убавата Анџела (ја игра Тејлор), на која ѝ се допаѓа. Така, тој запаѓа во проблеми поради двојниот приватен живот и почнува сè повеќе да лаже. За него, најдобро би било Алис воопшто да не постои...
Ласло Белак

Ласло Белак (12 февруари 1911, Будимпешта, Унгарија - 20 септември 2006 година, Мајами, Флорида) бил унгарски и американски пинг-понг играч.
1 Пинг-понг кариера
Тој ја претставувал Унгарија 59 пати во меѓународни натпревар. Освоил 21 медал на Светското првенство, од кои седум златни. Ова вклучувало шест победи како член на унгарската репрезентација кој го освоил ''Свејтлинх Купот'' во 1928, 1930, 1931, 1934, 1935 и 1938 година.
Белак се преселил во САД на почетокот на Втората светска војна и се пријавил во Армијата на САД, служејќи во Индија и во Бурма.
Тој ја освоил титулата за мажи во САД во 1938 година, машки двојки во САД во 1937, 1939 и 1943 година, како и на американските мешани двојки во 1941 година. Освоил три титули на англискиот опен.
2 Сали на славните
Белак бил воведен во ''USA Table Tennis Hall of Fame'' во 1980 година и ''Куќата на славните на Меѓународната пин-понг Фондацијата''во 1993 година
Белак, кој бил Евреин, бил примен во меѓународната еврејска спортска сала на славните во 1995 година.
3 Книга
Автор е на ''Понг понг: Како се родил нов спорт: Историјата на унгарскиот тим освојувајќи 73 златни медали'' (1990).
Ото Блати

Ото Титус Блати (11 август 1860 - 26 септември 1939) бил унгарски електроинженер . Во неговата кариера, тој станал ко-пронаоѓач на модерниот електричен трансформатор, регулаторот на напнатоста , AC ват-час метар . моторни кондензатор за еднофазен (AC) електричен мотор, турбо генераторот, и турбо генераторот со висока ефикасност.
Кариерата на Блати како пронаоѓач започнала во неговото време во „Ганц Воркс“ во 1883 година. Таму, тој спровел експерименти за создавање на трансформатор. Вреди да се одбележи дека името „трансформатор“ е создаден од страна на Блати. Во 1885 година трансформаторот на наизменична струја на ''ZBD'' бил измислен од тројца унгарски инженери: Ото Блати, Микса Дери и Кароли Зиперновски . ( ''ЗБД'' доаѓа од иницијалите на нивните имиња). Во есента 1889 година тој го патентирал AC ват-метарот.
1 Ран живот
Тој посетувал училишта во Тата и Виена , каде што дипломирал машиниски во 1882 година. Помеѓу 1881 и 1883 г. Работел на машинската работилница на Унгарските железници (МАВ). Привлечен од успесите на Кароли Зиперновски , тој се придружил на неговиот тим на 1 јули 1883 година. Тој признал дека не научил ништо за електротехниката на универзитет, па затоа почнал да учи за самата теорија. Користејќи ги Максвеловите равенки, тој измислил практичен пристап за големината на магнетните калеми . Кап и Хопкинсон (за кого е именуван Хопкинсоновиот закон ) ги објавиле своите наоди подоцна во 1886 и 1887 година.
2 Професионален живот
Неговиот практичен метод за пресметување бил клучен во изградбата на првиот практичен трансформатор. Врз основа на неговите наоди, тој ги обновил своите машини во 1883 година и добил подобра ефикасност со иста тежина. Тој бил првиот кој ги истражувал проблемите со дисипација на топлина кај електричните мотори, а во тоа време се утврдила врската помеѓу струјата и топлината.
На италијанската национална изложба во Торино во 1884 година, тој го видел „вториот генератор“ на Галар и Гибс (т.е. AC трансформатор) систем, и тој одлучи да го подобри. Вклучувајќи го магнетното поле со затворен циклус, врз основа на наодите на Фарадеј , тој спровел експерименти со Микша Дери летото 1884 година во фабриката Ганц . Врз основа на овие експерименти, тие го измислиле трансформаторот во 1885 година, кој бил откриен на национална изложба во Будимпешта во 1885 година.
Врз основа на мислењата на Галилео Ферарис, италијанската влада наредила трансформатор на енергија за Рим, кој бил инсталиран во октомври 1886 година. Подоцна, тие дизајнирале електрана за Тиволи , изградена од Ганц, со шест водни турбини и 5000 V, кои работеле паралелно со старите генератори на пареа . Ова било првпат во историјата да се поврзат две високонапонски електрани.
Неговиот друг пронајдок, мерачот на електрична енергија , за првпат бил претставен на пазарот во 1889 година. Тој се обидел да го подобри и да ја намали својата тежина.
3 Шаховски дела
Покрај неговата научна работа, Блати е добро познат и како автор на шаховски проблеми . Тој специјализирал во полето на многу долги повеќеизвршители , исто така познати како долгопродавачи. (погледнете гротескно (шах) за еден од неговите проблеми).
4 Наводи
Пфарверфен

Пфарверфен (|Pfarrwerfen) — општина во округот Санкт Јохан во Понгау на покраината Салцбург, Австрија.
1 Географија
Општината се наоѓа во областа Понгау.
1.1 Населени места во општината
Општината опфаќа девет села, нивниот број на жители во загради (според состојбата на ):
* Груб (''Grub'', жит.)
* Дорф (''Dorf'', жит.)
* Дорфверфен (''Dorfwerfen'', село ''Пфарверфен'', жит.) — седиште
* Елмаутал (''Ellmauthal'', жит.)
* Мајер (''Maier'', жит.)
* Лаубихл (''Laubichl'', жит.)
* Леен (''Lehen'', жит.)
* Пеам (''Pöham'', жит.)
* Шламинг (''Schlaming'', жит.)
Општината е поделена на катастарските општини Дорфверфен и Груб.
2 Галерија
3 Поврзано
* Таненски Планини
* Берхтесгаденски Алпи
Ласло Биро

Ласло Јозеф Биро или Ладислао Хосе Биро (роден како Ласло Јожеф Швајгер , 29 септември 1899 - 24 октомври 1985) бил унгарско - аргентински измислувач , кој го патентирал првото комерцијално успешно модерно перо. Првото пенкало било измислено приближно педесет години претходно од Џон Џ. Лауд, но не постигнал комерцијален успех.
1 Раниот живот
Биро е роден во унгарско еврејско семејство во Будимпешта, Унгарија, во 1899 година до Можеш Маќаш Швајгер и Јанка нее Улман. Тој имал брат, Ѓерѓи Биро. По напуштањето на училиштето, започнал да работи како новинар во Унгарија.
2 Неговиот изум
Додека работел како новинар Биро, забележал дека мастилото што се употребува во печатењето во весници брзо се сушило, оставајќи го на хартијата суво и без дамка. Тој се обидел да го користи истото мастило во накит, но сфатил дека нема да влезе во врвот, бидејќи е премногу лепливо.
Тој го претставил првото производство на пенкалото на штандот на ''Меѓународниот саем во Будимпешта'' во 1931 година. Работејќи со својот брат Ѓерѓи, хемичар , тој развил нов врв кој се состоел од топче кое се вртело и оставало траг од мастило на хартијата. Биро го патентирал пронајдокот во Париз во 1938 година.
За време на Втората светска војна , Биро побегнал од нацистите со својот брат, се преселил во Аргентина во 1943 година. На 10 јуни, тие поднеле уште еден патент, издаден во САД како , и формирале ''Биро пенкала од Аргентина'' (во Аргентина, пенкалото е познато како ''биро'' ). Овој нов дизајн наводно бил лиценциран за производство во Обединетото Кралство за снабдување на авион на Кралската воздухопловна флота.
Во 1945 година, Марсел Бич го купил патентот од Биро за пенкалото, што наскоро станало главен производ на неговата фирма БИК , која продала повеќе од 100 милијарди пенкала ширум светот. Во ноември истата година, промоторот Милтон Рејнолдс вовел пенкало на гравитацијата на американскиот пазар, за да се обиде да го пронајде патентот на Биро, кој се засновал на капиларно дејство , каде што се извлекува свежо мастило од резервоарот на пенкалото.
3 Смрт и наследство
Ласло Биро починал во Буенос Аирес , Аргентина во 1985 година.
Ден на пронаоѓачите на Аргентина се слави на роденденот на Биро, на 29 септември.
Во многу земји, како што е Велика Британија, Ирска, Австралија и Италија, широко познато е како биро. Иако зборот е регистрирана трговска марка , во некои земји тој станал генериран . На 29 септември 2016 година, на 117-годишнината од неговото раѓање, ''Google'' го одбележал Биро со ''Google Doodle'' за „неговото немилосрдливо, напредено размислување“.
Балаж Борбеј

Балаж Борбели (2 октомври 1979) е пензиониран словачки меѓународен фудбалер . Неговите поранешни клубови биле Дружственик Вракуњ, ФК ШТК 1914 Шаморин и АЕЛ Лимасол . Во моментот е менаџер на неговиот поранешен клуб ФК Петржалка .
1 Кариера
1.1 Клупска кариера
Тој е по потекло Унгарец, но е оден во Чехословачка и почнал да игра фудбал за клубот на својот роден град ФК ДАЦ 1904 Дунајска Стреда додека не се приклучил на Артмедија Петржала , клубот каде што ќе ужива во неговиот најголем успех. Тој бил капитен на Артемидија Петржалка која стигна до групните фази на Лигата на шампионите 2005-06 . По овој успех, тој се преселил во германската Бундеслига, во 1. ФК Кајзерслаутерн, каде што поминал една и пол сезона. Тој се мачел со повреда и се вратил во Артемидија Петржалка во летото 2007 година.
Тој повторно се преселил во странство кога романскиот клуб Тимишвар го повикач Борбеј за да им помогне во зајакнувањето на двојата одбрана во јануари 2008 година. Тој му помогнал на Темишвар да стигне до плеј-офот на Лигата на шампионите 2009-10, кога клубот испаднал од германскиот ФК Штутгарт .
1.2 Меѓународна кариера
Борбели има 15 настапи за фудбалската репрезентација во Словачка , вклучувајќи и играње во квалификациите за УЕФА Еуро 2008 .
2 Почести
2.1 Играч
* Словачка : 2004-05 , 2007-08
* Словачкиот куп : 2003-04 , 2007-08
* Словачки Супер Куп : 2005
2.2 Менаџер
; Петржалка
* 3. Лига : Победници 2017-18
Ѓула Гал

Ѓула Гал (18 август 1976) е пензиониран унгарски ракометар.
1 Животопис
Тој го направил своето меѓународно деби на 15 март 1999 година против Франција.
Гал доживеал раскинат кожен лигамент во април 2009 година и оттогаш се борел да се врати во првиот тим на МКБ Веспрем РК и исто така не учествувал од селекцијата на репрезентацијата. За да добие повеќе минути и да ја врати својата форма, тој бил позајмен на Татабања-Карнонекс во октомври 2010 година. Подоцна заминал да игра и во Загреб.
2 Достигнувања
* Прва унгарска национална лига :
**''Победник'' : 2000, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2008, 2009
**''Сребро'' : 1998, 1999, 2001, 2007
* Унгарски Куп :
**''Победник'' : 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2009
**''Сребро'' : 2006, 2008
* Прва хрватска ракометна лига :
**''Победник'' : 2010 година
* Хрватски ракометен куп :
**''Победник'' : 2010 година
* Лигата на шампионите :
**''Полуфиналист'' : 2002
**''Четвртфинале'' : 2003, 2006
* Купот на победниците на Купот на ЕХФ :
**''Победник'' : 2008 година
**''Финалист'' : 2000
* ЕХФ шампионски трофеј :
**''Финалист'' : 2002, 2008
**''Трето поставен'' : 2000
3 Поединечни награди
* Унгарски ракометар на годината : 2006
4 Наводи
Тома Радовски

Тома Димитров Радовски или Томата Радовалијата — македонски револуционер, деец и реонски војвода во Серскиот револуционерен округ.
1 Животопис
Тома Радовски е роден во 1862 година во село Радово, Валовишка каза на Серскиот санџак на Отоманското Царство. Се занимавал со производство и трговија со воденички камења, добиени од реон на Валовишта. Влегол во ВМОРО и учествувал во Илинденското востание во Серскиот револуционерен округ. Тома со Лазар Кунгалов организираат мала чета со реон на дејство течението на река Струма со цел - собирање оружје и пари за организацијата. Имаат еднаков ранг на војводи под раководство на Јане Сандански. Тома учествувал во Балканските војни. Тома Радовски помагал и во Првата светска војна. По 1918 година ВМРО ги обновува структурите во Егејска Македонија и ја испраќа четата на Георги Хазнатарски во која учествува и Тома Радовски. Таа дејствува во трите околии на Серскиот револуционерен округ - Серско, Драмско и Валовишко. Четата во пролетта 1920 година води борби во Костурско, Леринско и Воденско. Откако се враќаат во Бугарија организираат активности на царината Попови ливади во Пирин. Во 1923 година Тома Радовски е назначен за реонски војвода во Петричкиот округ. Формира чучулиговската чета со која поминува и води борбени активности во Егејот. Тој е тешко повреден во двете нозе при жестока престрелка со грчки војници во близина на село Бурсук, Серско. Со многу напор е донесен од комитите во село Чучулигово, Петричко за лекување, но останува куц на левата нога.
Во 1924 година за време на Горноџумајските настани добива смртна казна од страна на Иван Михајлов. Тома Радовски, Никола Хаџиев, Димитар Хаџиев, Иван Коџабашиев и Гога Хазнатарски минуваат низ Алиботуш во Грција, по што се утврдуваат во Горни Милановац, Југославија, каде се оформува база на македонски емигранти. Оттаму групата е префрлена во Виена преку сигурен и добро разработен канал. Таму се пречекани од Тодор Паница и тие стануваат составен дел од неговото опкружување до неговата смрт.
Неговата внука Султана Конева, која е ќерка на неговото најстаро дете Велика, работи како секретарка во Советот на министри на Георги Димитров - Премиер на Народна Република Бугарија.
Неговиот правнук, комесарот Александар Радовски, кој е внук на неговиот најмлад син Димитар, е офицер, јавна личност, фудбалска фигура и истражувач на активностите на ВМРО и ВМОРО. Александар Радовски е автор на многу статии и книги кои откриваат заборавени историски факти.
Ташко Ширилов

Ташко Ширилов ( во — во ) — македонски раскажувач, романописец, книжевен критичар, поет и преведувач од француски јазик.
1 Животопис
Ташко Ширилов е роден на 20 август 1938 година во леринското село Горничево, Егејска Македонија. Тој се доселил во НР Македонија како дете бегалец од Грчката граѓанска војна (1946–1949). Завршил Филолошки факултет (француски јазик и книжевност) во Скопје.
Работел како новинар во весникот „''Вечер''“, а потоа и во Друштвото на литературни преведувачи на Македонија, каде го издавал списанието „''Огледало''“, познато како списание на бескомпромисни критики кон некои современи македонски автори.
Бил претседател на Сојузот на книжевните преведувачи на Југославија.
Со Паскал Гилевски, тој го покренал и го издавал независниот весник „''За македонцките работи''“ (1971–72).
Од француски на македонски преведувал дела од Виктор Иго, Стендал, Александар Дима, Мопасан, Жил Верн, Сен-Џон Перс и други.
2 Творештво
* Икар, поезија, 1976;
* Тимотеј и Лидија, роман, Зумпрес, 1999;
* Фразеолошки речник на македонскиот јазик, том први, Ск., 2003 (во соавторство со Тодор Димитровски);
Црква „Св. Недела“ - Мало Црско

Света Недела — една од трите селски цркви во селото Мало Црско.
1 Местоположба
Црквата е сместена во шума надвор од селото Мало Црско.
2 Историја
Црквата била подигната на почетокот на век.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Трета кичевска парохија
* Мало Црско
Старо и ново (филм од 1929)

„Старо и ново“ (руски: ''Старое и новое''), познат и како Генерална линија - советски филм од 1929 година, во режија на Сергеј Ејзенштајн и Григориј Александров. Главните улоги ги играат: Марфа Лапкина, Константин Василев и Василиј Бузенков. Премиерата на филмот била одржана во екот на колективизацијата во СССР, во рамките на првиот петгодишен план. Во светот, филмот бил дочекан на различни начини: во Франција бил забранет поради револуционерната пропаганда, додека во САД бил награден како као најдобар странски филм.
1 Синопсис
Дејството на филмот е сместено во едно руско село кое се одликува со сиромаштија и заостанатост, но со колективизацијата и технолошката модернизација доживуваа препород. Овие настани се прикажани од перспективата на селанката Марфа која се обидува во своето село да ги воведе колхозите, без оглед на отпорот од реакционарните богати кулаци.
Да живее Мексико (филм)

Да живее Мексико (шпански: ''¡Que viva México!'', руски: ''Да здравствует Мексика!'') - советски филм во режија на Сергеј Ејзенштајн. Главните улоги ги играат: Сергеј Бондарчук и Григориј Александров. Филмот започнал да се снима во 1930 година, но не бил завршен, а подоцна бил реконструиран и прикажан дури во 1979 година. Како светски познат автор, Ејзенштајн емигрирал во САД, но откако не успеал да реализира некои свои проекти во Холивуд, тој заминал во Мексико, каде започнал да го снима овој филм, замислен како сага за мексиканската историја и култура. Подоцна, по налог на Сталин, поголемиот дел од снимениот материјал бил уништен.
Деже Јакаб

Деже Јакаб (|Jakab Dezső; Бихарев, 4 ноември 1864 - 5 август 1932 година, Будимпешта) бил унгарски архитект од еврејско потекло. Тој бил следбеник на Еден Лехнер, градоначалник за сецесија во Унгарија.
1 Животопис
Дипломирал во 1893 година на Техничкиот факултет во Будимпешта. По дипломирањето, за време на студиските посети тој отиде во Германија, Италија, Франција, Холандија и Велика Британија. Во исто време работел во архитектонското биро на Еден Лехнер и учествувал во дизајнирањето на зградата на Министерството за земјоделство во 1896 година. Веќе уште тогаш соработувал со Марцел Комор , со кого во 1897 година отворил биро за дизајн во Будимпешта. Во следните дваесет години, до крајот на Првата светска војна, овој тандем дизајнирал голем број згради во земјите од поранешната Унгарија. Специјалитетот на Дежа Јакаб бил дизајнот на ентериерот и проектирањето на најмалите детали, додека Марцел Комор обично бил водач на проектот.
2 Најважните дела
Голем број делови од Деже Јакаб се прогласени за споменици на културата и се под заштита на државата. Некои од нив сеː
* Градска куќа во Тргу Муреш (Романија)
* Концертна сала во Братислава (Словачка)
* Театар Еркел во Будимпешта (Унгарија)
* Дом на младите во Кечкемет (Унгарија)
* Хотел во Велики Варадин (Романија)
3 Згради во Србија
Објектите што Деже Јакаб и Марсел Комор ги проектирале во Суботица и Палиќ се познати по симболите на овие места и културни споменици.
* Суботичка синагога
* Трговска банка
* Градска Куќа во Суботица
* Водотарањ на Палиќ
* Голема тераса на Палиќ
* Женски штанд на Палиќ
* Спомен-чешма на Палиќ
4 Галерија
Крстарицата Потемкин (филм)

„Крстарицата Потемкин“ (руски: ''Бронено́сец Потёмкин'') — советски филм од 1925 година, во режија на Сергеј Ејзенштајн според сценариото на Нина Агаџанова, а во продукција на „Мосфилм“. Главните улоги ги играат: Александар Антонов, Владимир Барски и Григориј Александров. Филмот е снимен според вистинит настан - бунтот на морнарите од крстарицата „Потемкин“ со кој започнала руската револуција од 1905 година. Филмот бил снимен по порачка на советската власт, по повод дваесетгодишнината од неуспешната револуција при што власта цензурирала некои делови од филмот, меѓу кои и зборовите на Лав Троцки. Според многу филмски критичари, филмот претставува недвосмислена пропаганда, но и исклучително остварување кое донело голем број иновации во кинематографијата. Притоа, тој се смета за еден од најдобрите и највлијателните дела во историјата на филмот. Така, на Светскиот саем одржан во Брисел во 1958 година (''Expo 58''), тој бил прогласен за најдобар филм на сиte времиња, а во 2012 година, Британскиот филмски институт го избрал на 11. место на списокот на најдобрите филмови на сите времиња.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во 1905 година. На морнарите од воениот брод „Потемкин“ им расипано месо и во знак на протест тие ја одбиваат храната. Утредента, командантот на бродот ја повикува стражата, одделува група морнари и им наредува на стражарите да пукаат во нив. Морнарот Вакулинчук (го игра Антонов) ги запира стражарите кои одбиваат да пукаат во нивните другари. Тогаш започнува борба меѓу морнарите и офицерите. Морнарите фрлаат неколку офицери во морето, но во борбата погинува Вакулинчук. Неговото мртво тело го носат во Одеса каде целиот народ му оддава почит. Притоа, народот им дава поддршка на морнарите од „Потемкин“, но војската почнува да пука во луѓето при што има голем број мртви. На веста за масакрот врз цивилите, топовите на „Потемкин“ го гранатираат театарот во Одеса каде се наоѓа штабот на генералот. Адмиралот испраќа ескадрон бродови кон „Потемкин“, но во последен миг, морнарите се солидаризираат со „Потемкин“ кој минува низ ескадронот без борба.
Октомври: Десет дена што го потресоа светот (филм)

Октомври: Десет дена што го потресоа светот (руски: ''Октябрь: Десять дней, которые потрясли мир'') — советски филм од 1927 година, во режија на Сергеј Ејзенштајн и Григориј Александров, кои се автори и на сценариото. Оригиналниот наслов на филмот бил „Октомври“, но подоцна, ширум светот бил прикажуван под насловот „Десет дена што го потресоа светот“, според истоимената книга на Џон Рид. Главните улоги ги играат: Борис Ливанов, Николај Попов и Василиј Никандров, а музиката ја компонирал Дмитри Шостакович. Филмот бил снимен по порачка на советската власт, по повод десетгодишнината од Октомвриската револуција при што власта цензурирала некои делови од филмот. Ејзенштајн само што се вратил од светската турнеја на која го претставил својот филм „Крстарицата Потемкин“ со кој стекнал статус на еден од најголемите светски синеасти. Благодарение на тоа, Ејзенштајн имал голема креативна слобода и ги користел државните ресурси. Така, во снимањето на филмот учествувале десетици илјади статисти, а главните улици во Ленинград биле затворени со цел поубедливо да се реконструираат историските настани. Меѓутоа, дел од тогашните советски критичари му забележувале на Ејзенштајн поради тоа што Ленин е малку присутен во филмот, а подоцна, критичарите сметале дека овој филм е помалку заокружен и кохерентен во споредба со „Крстарицата Потемкин“. Премиерата на филмот се одржала на 7 ноември 1927 година во познатиот Бољшој театар во Москва, а во 1929 година бил прогласен за најдобар странски филм од Американското здружение на филмските критичари.
1 Синопсис
Во филмот се прикажуваат настаните за време на Февруарската и Октомвриската револуција. По Февруарската револуција се формира привремена влада, но болшевиците не се задоволни и организираат демонтрации кои се крваво задушени од власта. За време на заендичкиот конгрес на советските делегати, меншевиците и есерите ја бранат власта, додека болшевиците повикуваат на вооружена револуција. Тие организираат напад на Зимскиот дворец во Петроград и успеваат да го заземат...
Роланд Салаи

Роланд Салаи (роден на 22 мај 1997) — унгарски професионален фудбалер кој игра за германскиот клуб СК Фрајбург . Тој исто така игра за фудбалската репрезентација на Унгарија .
1 Клупска кариера
Роланд Салаи ја започна својата професионална кариера во Пушкаш, каде што играше од 2014 година до летото 2017, одигра 65 натпревари и постигна 4 гола во сите натпревари за ФК Пушкаш .
1.1 Палермо (кредит)
На 4 август 2016 година, Салаи му се придружи на италијанскиот клуб Палермо на сезонски заем, до крајот на сезоната 2016-17 со договор од 300.000 евра.
Салаи комплетираше 84 минути на своето деби за клубот на Серија А на 10 септември 2016 година против Наполи. Тој го постигна својот прв официјален гол за Палермо на 19 март 2017 година против Удинезе. Тој се појави во 21 натпревар од Серија А и постигна 1 гол.
На 29 август 2017 година, беше објавено дека АПОЕЛ го обезбедил својот потпис на четиригодишен договор до крајот на мај 2021 година, за неоткриената такса за трансфер од Пушкаш , која гласи дека изнесува околу 2 милиони евра.
На 9 септември, дебитираше и го постигна својот прв гол против Неа Саламина . Тој се појави во 29 натпревари од и постигна 9 гола.
Тој исто така се појави во 6 натпревари на Лигата на шампионите против Реал Мадрид , Борусија Дортмунд и Тотенхем .
1.2 ФК Фрајбург
На 31 август 2018 година, Салаи потпиша четиригодишен договор со клубот Бундеслига, ФК Фрајбург за надомест од 4,5 милиони евра. На 22 септември 2018 година тој постигна и даде пенал на неговото деби против Волфсбург во Фолксваген Арената на 4-тиот ден од 2018-1919 Бундеслигата со победа од 3-1.
2 Меѓународна кариера
Тој го направи своето полноправно меѓународно деби на 20 мај 2016 година на пријателски натпревар против Ivory Coast во , Будимпешта, Унгарија.
3 Статистика за кариера
3.1 Клуб
:''Од 7 јануари 2018 година''
Клуб, Сезона, Лига, Куп, Лигашки Куп, Европа, Вкупно
Дивизија, Апликации, Цели, Апликации, Цели, Апликации, Цели, Апликации, Цели, Апликации, Цели
Puskás FC, 2013-14, NB јас, 0, 0, 0, 0, 1, 0, -, -, 1, 0
2014-15, 16, 2, 3, 0, 3, 1, -, -, 22, 3
2015-16, 31, 1, 1, 0, 0, 0, -, -, 32, 1
Палермо (кредит), 2016-17, Серија А, 21, 1, 1, 0, -, -, -, -, 22, 1
Вкупно, 21, 1, 1, 0, -, -, 0, 0, 22, 1
Puskás FC, 2017-18, NB јас, 1, 0, 0, 0, 0, 0, -, -, 1, 0
Вкупно, 48, 3, 4, 0, 4, 1, 0, 0, 56, 4
APOEL, 2017-18, Прва дивизија на Кипар, 29, 9, 4, 0, -, -, 6, 0, 39, 9
Кариера изнесува, 98, 13, 9, 0, 4, 1, 6, 0, 117, 14
:''Од 9 јуни 2017 година''
Репрезентација, сезона, Апс, Голови
Унгарија, 2016, 1, 0
2017, 5, 0
2018, 4, 1
Вкупно, 10, 1
''Ажурирани на игри кои се играат од 26 октомври 2014 година.'':''Резултатите и резултатите прво ги наведоа целите на Унгарија.''
Не., Датум, Место, Противник, Оценка, Резултат, Конкуренција
1., 11 септември 2018 година, Група Арена, Будимпешта , Унгарија, Грција, 1 -0, 2-1, 2018-19 Лига на УЕФА нации C