Пивка (река)

Пивка — исчезнувачка река во Словенија. Реката е долга 27 километри. Пивка завршува во Планинска Пештера, каде што се спојува со реката Рак, а потоа со реката Уница. Сливот на реките Пивка и Рак е еден од најголемите подземни сливови во Европа. Издигнувајќи во варовничкиот регион јужно од Престранек, Пивка е дел од класичниот Динарски карстен систем и на крајот ја храни Љубљаница - а со тоа и сливот на Црното Море - откако ќе исчезне под земја во Постојнска јама. Пивка ја создала Постојнска пештера, најдолгиот пештерски систем во Словенија, како и едно од нејзините врвни туристички места.
1 Тек и хидрологија
Од изворите на допирот помеѓу еоценските и палеоценските варовници во близина на Загорје, Пивка меандрира низ Пивскиот басен, опкружен со карстните висорамнини Нанос и Хрушица на север, масивите Јаворники и Снежник на исток и југ, и планинскиот венец Табор со Славенскиот равник на запад. Јужно од Престранек, дното на долината е всечено во пропустлив варовник; северно од населбата преминува непропустлива флишна депресија, контраст што го регулира прекинувањето на реката. Во текот на приближно 17 км до неговиот понор, наклонот е едвај 2,5 промили.
2 Карстни карактеристики
Нормалните нивоа на карстните подземни води варираат помеѓу 512 и 537 метри надморска височина, а кога подземната вода ќе го пробие дното на долината, најмалку петнаесет затворени вдлабнатини се претвораат во привремени езера. Најголемото, Палшко езеро, може да надмине 1 <sup>км2</sup> и да складира повеќе од 1,5 милиони кубни метри вода. Иако е суво три четвртини од годината. Петелињско езеро, на најниската надморска височина од групата, ја задржува водата најдолго - околу шест месеци. Други сливови што редовно се поплавуваат се Јередовци, Крајников дол, Кленшко, Радохово, Парско, Велико и Мало Дршковшко, Велико и Мало Загорско, Кљунов рибник, Ланено, Бачко и Калшко езеро. Врвните фази на Палшко и Петелињско се совпаѓаат со периодот, обично три до шест месеци секоја година, кога Пивка спроведува површински тек низ Престранек. Максимумите се јавуваат во есенската сезона и повторно во пролет.
Матијева јама, на брегот на Палшко Језеро, е единствената значителна достапна водена пештера во областа. Дејствувајќи како еставела, може да испушти до 6 кубни метри во секунда по обилни врнежи, но се враќа за да го проголта опаѓачкиот поплав; во суша нејзината површина на водата може да биде речиси 40 м под земјата - пониско од речното корито - што имплицира директна врска со главните карстни извори. Структурно, областа припаѓа на Надворешните Динариди, каде што Снежничкиот потисок го преклопува Коменскиот лист. Горнокредниот варовник отстапува место кон запад на помладите варовници и конечно на флишот, држејќи ја непропустливата основа блиску до површината и фаворизирајќи плитка карстификација; добиената нерамномерна мрежа на цевки ги објаснува изразените осцилации на подземните води.
3 Конверзација
Езерата Горна Пивка и придружните карстни феномени формираат еден од најкарактеристичните предели на Словенија. Поради тоа општина Пивка предложила нивно вклучување во планираниот регионален парк Нотрањска-Снежник. Формалната заштита би ги заштитила и хидролошкиот режим и мочуришните заедници кои зависат од овие повремени водни тела.