procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Реб

Реб (исто така преведен како Риб ; амхарски „дното, задникот“) — река во северно-централна Етиопија која се влева во езерото Тана во мала делта. Реката извира на падините на планината Гуна и тече западно низ Кемекем вореда. Нема значајни притоки.
1 Позадина
Р.Е. Чизман го опишал Реб во 1936 година како течен песок кој „донесувал количини темен песок, а ние поминавме покрај неговите брегови нанесени на брегот на езерото. Речниот бар, 600 јарди оддалечен во езерото, е полукружен, а групи патници со натоварени магариња минувале околу него наместо да ја преминуваат реката“. Трговците со седиште во Јифаг превезувале парчиња сол или ''амоле'' во мали чамци или ''резервоари'' по Реб до Зеге на езерото за да тргуваат со кафе.
Реб бил исто така бил локацијата на еден од камените мостови за време на језуитските мисионери или владеењето на Фасилидес. Реката, која се состоела од пет лакови, се наоѓала на 24 километри од естуарот и овозможил патување помеѓу Гондар и Дебре Табор. Мостот со пет лака е изграден од италијанската влада во 1939 година. Дизајниран бил од Отавио Запа. За време на италијанската окупација, Италијанците изградиле камен мост преку реката, кој не бил дрвен како што се тврди и не бил оштетен за време на британската кампања.
На 21 јуни 2007 година, Светската банка соопштила дека одобрила кредит од Меѓународното здружение за развој од 100 милиони американски долари за проект за наводнување и одводнување кој ги вклучува реките Магеч и Реб, како дел од Иницијативата за сливот на Нил. Со цел зголемување на наводнуваното земјоделско производство, овој предложен проект постепено ќе развива вкупна површина од 20.000 хектари.
Клаустрофобија

Клаустрофобија — тревожно растројство кое вклучува страв од затворени или тесни простори. Клаустрофобичарите може да доживеат напади на паника при влегување во затворени простори како што се лифтови, возови или авиони.
Клаустрофобијата може да се лечи на сличен начин како и другите тревожни нарушувања. Постојат низа методи, вклучувајќи когнитивна бихевиорална терапија и употреба на противанксиозни лекови.
Клаустрофобијата се смета за спротивна на агорафобијата, односно „страв од отворени простори“. Ова е претерано поедноставување бидејќи клаустрофобичарите може да се плашат и од толпи, па на пример, прометен градски плоштад може да предизвика и клаустрофобични и агорафобични напади.
1 Честота
Истражувањата покажуваат дека 5-10% од луѓето кои се подложени на скенирање со јадрена магнетна резонанција имаат клаустрофобија. Понатаму, кај 7% од пациентите е откриено дека имаат „неидентификувана“ клаустрофобија, што предизвикува скенирањето да заврши предвреме. 30% изјавиле дека доживеале блага непријатност поради тоа што морале да лежат во затворен простор подолг временски период.
2 Лечење
Постојат неколку психотерапевтски методи за лекување на клаустрофобија.
* Преплавување — Во овој начин на лечење со изложувае, пациентот е изложен на затворени простори. Сфаќањето дека се соочил со својата најстрашна ситуација и дека ништо лошо не му се случило, може да биде многу моќен начин на лечење.
* Контраусловување — Ова е метод на систематска десензитивизација, каде што пациентот се учи да користи посебни техники на опуштање и визуелизација кога искусува анксиозност поврзана со фобија. Елементите што ја активираат фобијата се воведуваат полека, чекор по чекор, додека лицето се сосредочува на физичко и ментално опуштање. На крајот, лицето треба да биде способно да се соочи со изворот на својот страв без да чувствува вознемиреност.
* Моделирање — Слично на тоа, овде на пациентот му се прикажани луѓе кои минуваат низ ''криза'', а пациентот е охрабрен да ја подражава нивната сигурност.
* Когнитивна терапија на однесување — Лицето се охрабрува да се соочи со стравот и да ги промени посебните мисли и ставови што водат до чувство на страв.
* Лекови — Лекови како што се анксиолитици и антидепресиви. Лековите познати како бета-блокатори може да се користат за лекување на физички симптоми на анксиозност, како што е тропање на срцето.
3 Поврзано
* Список на фобии
4 Дополнителна литература
* Carlson, Neil R., et al. ''Psychology: the Science of Behavior,'' 7th ed. Allyn & Bacon, Pearson. 2010.
**** . Baffins Lane, Chichester, West Sussex, England. 1997.
* Rachman, S.J. ''Phobias. Education.com.'' The Gale Group. 2009. Web. 19 Sept. 2010.
* N.p. 3 Oct. 1995. Web. 9 Sept. 2010.
** Walding, Aureau. ''Causes of Claustrophobia. Livestrong.com.'' Livestrong Foundation. 11 June 2010. Web. 18 Sept. 2010.
*''What Causes Claustrophobia? Neuroscience Blog.'' NorthShore University HealthSystem. 11 June 2009. Web. 9 Sept. 2010.
Кулура

Кулура, или кулури е округла дупка под земја со камени ѕидови откриена во одредени населби во рамките на антички Крит, вклучувајќи ги минојските палати во Фестос, Кносос и Малија. Според стратиграфијата, сите кулури биле изградени околу MM II (1850–1750 п.н.е.).
1 Етимологија
Името ''кулура'' го измислил Артур Еванс за време на неговата експедиција во Кносос во 1903 година. Тој ги крстил јамите по кулурата, кружниот грчки леб, поради сличната форма на двата предмета.
2 Откритие и локации
Првите четири кулури биле откриени во 1903 година во Кносос од страна на Артур Еванс. Потоа, Фернанд Шапутје откриле осум дополнителни кулури во Малија, а дуото Луиџи Перние и Доро Леви ископале четири во Фестос. Овие јами отсекогаш се наоѓале во границите на големите локалитети, вклучувајќи го Западниот двор на Кносос и Горниот двор на Фестос.
3 Функција
Изнесени се повеќе теории во врска со функцијата на овие кулури во античката минојска култура. Сепак, постојат само три главно поддржани теории.
* Артур Еванс, првиот откривач на јамите, теоретизирал дека тие биле јами за ѓубре поради недостаток на цементни ѕидови за да се спречи протекување на вода.
* Шапутие и Перние верувале дека всушност станува збор за антички резервоари, врз основа на присуството на долго корито за вода во една од кулурите во Кносос. Меѓутоа, недостатокот во оваа теорија останува тоа што повеќето од јамите немале никаква форма на водоотпорност, концепт кој им бил познат на другите цивилизации во овој временски период.* Најчесто прифатената теорија е дека кулурата била еден вид амбар за чување на вишокот жетва. Ова верување произлегло од фактот дека кралствата во минојската ера во голема мера се развиле поради можноста за складирање, одржување и дистрибуција на прехранбени производи.
4 Поврзано
* Питос
Симију

Реката Симију — река која се наоѓа во регионот Симију и регионот Аруша, Танзанија. Се влева во езерото Викторија во регионот на Големите езера во Африка. Како еден од шесте главни вливови во езерото Викторија, таа формира дел од горниот тек на Нил. Регионот Регионот Симију е именуван по реката.
1 Географија
Изворот на реката е на западните падини на планината Лулмаласин и висорамнините Нгоронгоро во регионот Аруша. Тече низ јужниот дел од Националниот парк Серенгети во заливот Магу на заливот Спеке на езерото Викторија. Симију има две главни притоки кои се влеваат од десната страна, реката Дума и реката Комахола, и една од лево, реката Малохо. Во долниот дел од сливот Симију има значително земјоделство, што предизвикува истекување на вештачки ѓубрива и пестициди. Делтата на Симију е мочуриште кое започнува веднаш низводно од градот Магу. Погоре од Магу, веднаш под шумскиот резерват Ндагалу се наоѓа селото Самилунга.
2 Историја
Во 1875 година, Хенри Мортон Стенли бил првиот Европеец кој ја видел реката Симију.
3 Клима
Годишните врнежи од дожд, кои се движат од 700 до 1000 мм, доаѓаат во две сезони: послаба (ноември до јануари) и пообилна (март до мај). Сепак, поради многу високата стапка на ''евапотранспирација'' (испарување), помалку од 10% од таа вода стигнува до устието на реката.
4 Хидрометрија
Месечниот просек на протокот на реката Симију е измерен во кубни метри во секунда (м³/с) на хидролошката станица Магу Мџини (сместена околу 10 км пред устието), во периодот од 1999 до 2004 година. Тековите на Симију се стимулираат временски зависно, како и повеќето реки во регионот.
Американ Форк (река)

Американ Форк — река во округот Јута, Јута, САД.
1 Опис
Реката извира на почетокот на кањонот Американ Форк во планините Васач, околу 56км југоисточно од Солт Лејк Сити. Неименуваниот поток, кој потекнува од на Американ Форк, тече од Минерал Бејсин, по целата должина на кањонот Американ Форк и има неколку именувани притоки (Силвер Крик, Дир Крик и Кетл Крик). Реката тече низ северниот дел на округот Јута и се извлева во езерото Јута на неговиот северен брег.
Градот Американ Форк е именуван по оваа река. Описот „Американ“ во името на реката е за да се разликува од Спаниш Форк (река) која исто така извира во планинскиот венец Васач; алтернативно, можела да биде именувана по компанијата Американ Фур.
Рибарите со мушичка најчесто ловат помала калифорниска пастрмка (со големина 15–30 сантиметри) – и поретко речна пастрмка – во реката за време на летото и есента, кога силните врнежи од снег не го ограничуваат пристапот.
Покрај рибите, во реката Американ Форк е присутна и богата заедница на еднодневки, пролетници и водни молци.
2 Придонес на метали во подземните води во реката
Напуштениот рудник Пацифик, веднаш до северната виљушка на реката, е извор на метали што влегуваат во реката кога таа добива на течението. Настаните на излевање што придонесуваат за токсични метали во реката понекогаш ги сметаат водите за опасни за луѓето, но, исто така, работи и на Шумската служба на САД за отстранување на јаловината од рударските локации.
Нолдер

Во автомобилскиот дизајн, нолдер е мала аеродинамична форма (лента, крило, испакнатина, усна или профил) составен дел од каросеријата или од аеродинамичен додаток (на пр., спојлер, дифузер или сплитер) нормално на правецот на движење на протокот на воздух и има за цел понатамошно управување и рафинирање на протокот на воздух.
Нолдерите се користат и во високо-перформансни, како и во помалку критични аеродинамични примени.
1 Етимологија
Во 1996 година, ''Autocar'' ја припишал оригиналната употреба на терминот на Ферари, а други извори го наведуваат терминот како изведен од трките во Формула 1, каде што Ferrari е истакнат.
''Речникот на Формула 1'' го дефинира зборот нолдер како „мал аеродинамичен додаток во облик на буквата L, превртен надолу, генерално поставен на задниот раб на задното крило со цел да се зголеми притисокот при мала брзина“.''Автомобилскиот речник'' го дефинира терминот како „многу мал аеродинамичен додаток кој е поставен на аеродинамичен профил со цел да се зголеми силата на движење без да се влијае на отпорот“.
2 Примена
Во дизајнот на возила со високи перформанси, нолдер со ограничена големина може значително да го зголеми или намали лифтот (Cz) на аеродинамичниот профил на возилото.
Нолдерите имаат и други помалку ефикасни примени, на пример, присилно раздвојување на протокот на воздух покрај вертикалниот заден прозорец за да се минимизира акумулацијата на отпад, на пр. кај мал хечбек.
3 Примери
Меѓу примерите се долниот дел од LaFerrari, и Ferrari 599 GTO кој има истакнати странични аеродинамични перки или летечки потпори покрај задниот прозорец, максимизирајќи го протокот на воздух кон линеарниот заден нолдер. Ferrari 355 има сличен профил на нолдер во горниот дел од опашката.
Koenigsegg CCXR има опционален преден сплитер со нолдер, а спојлерот на задниот браник на Maserati 320S има дополнителен нолдер за зголемување на вертикалното оптоварување на задниот дел.
Раните верзии на високо аеродинамичниот Форд Сиера од 1982 година страдале од нестабилност при страничен ветер, што било решено во 1985 година преку додавање на аеродинамични завртки на задниот раб на гумените заптивки на најзадните странични прозорци.
За управување со протокот на воздух и со цел да се одржува задниот прозорец без нечистотија, нолдерите се составен дел од најзадниот вертикален столб на моделите Mini Cooper и Fiat 500L.
Раскази (Толстој)

„Раскази“ — збирка со басни за деца на рускиот писател Лав Николаевич Толстој.
1 Содржина
Книгата содржи 34 басни: „Баба и внука“, „Лисица и грозје“, „Лисица и штрк“, „Лав и лисица“, „Двајца селани“, „Комарец и лав“, „Двајца другари“, „Глувци и мачка“, „Волк и јагне“, „Петел и бисер“, „Лав, магаре и лисица“, „Сонце и ветер“, „Жерав и паун“, „Две жаби“, „Волк и лисица“, „Пес, петел и лисица“, „Татко и синови“, „Елен“, „Снаа и јатрва“, „Старец и смрт“, „Диво и питомо магаре“, „Еж и зајак“, „Желка и орел“, „Верверица и волк“, „Мравки и гулапче“, „Волк и штрк“, „Селанецот што ќе го испиел сето море“, „Орел и лисица“, „Лав и магаре“, „Мурго и коска“, „Слепиот и фенер“, „Варја и славејче“, „Магаре и коњ“ и „Селанец и крадец“.
2 Технички податоци
Книгата била објавена на македонски јазик во 1993 година од здружените издваачи: Детска радост, Култура, Македонска книга, Мисла и Наша книга и служела како лектира за прво одделение во основните училишта според наставниот план и програма во Република Македонија. автор на корицата и на илустрациите е Александар Каевски. Книгата, со обем од 23 страници, била испечатена во печатницата на НИП „Нова Македонија“. Таа не е каталогизирана и не ја поседува меѓународната ознака ISBN.
Јас, капетанот

„Јас, капетанот“ (италијански: ''Io capitano'') – филм на режисерот Матео Гароне од 2023 година. Главните улоги ги играат: Сејду Сар, Мустафа Фал и Исака Савадого. Филм е премиерно прикажан на Филмскиот фестивал во Венеција, при што Матео Гароне ја освојил наградата „Сребрен лав“ за најдобра режија, а Сејду Сар бил прогласен за најдобар млад глумец. Исто така, филмот бил кандидат за „Оскар“ за најдобар меѓународен филм.
1 Синопсис
Сејду и Муса се момчиња од Сенегал, кои сонуваат да заминат во Европа. И покрај предупредувањето дека Европа не е таква каква што ја замислуваат, тие заминуваат на патот до земјата од соништата. Меѓутоа, патот е потежок отколку што можеле да замислат.
Џамија (Попова Шапка)

Џамија (Попова Шапка) — новоизградена џамија во скијачкиот центар Попова Шапка, Општина Тетово.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа над регионалниот пат 1209, во средишниот дел на скијачкиот центар Попова Шапка.
2 Галерија
Сидни Пеџет

Сидни Едвард Пеџет (англиски: ''Sidney Edward Paget'', 4 октомври 1860 г. – 28 јануари 1908) бил англиски илустратор најпознат по неговите илустрации што ги доловувале приказните за Шерлок Холмс на Артур Конан Дојл во ''списанието „Стренд“'' .
1 Живот
Сидни Пеџет бил петто од деветте деца на Роберт Пеџет и Марта Пеџет (родена Кларк), професорка по музика. Во 1881 година, Пеџет се запишал во училиштето на Кралската академија. Тука се спријателил со Алфред Морис Батлер, студент по архитектура, кој можеби станал модел за илустрациите на Пеџет за д-р Џон Вотсон . Помеѓу 1879 и 1905 година, Пеџет придонел со осумнаесет слики, вклучувајќи девет портрети, за време на изложбите на Кралската академија.
Цртежите на Пеџет се појавиле во ''списанието „Стренд“'', „ ''Пикториал Ворлд“'', ''„Сфир“'', ''„График“'', ''„Илустратед Лондон Њус“'' и ''списанието „Пал Мал“'', а неговите дела биле добро познати и во Обединетото Кралство и во Соединетите Американски Држави. Тој обезбедил илустрации за детективските приказни за Мартин Хјуит од Артур Морисон и делата за Шерлок Холмс од Артур Конан Дојл.
На 1 јуни 1893 година, Сидни Пеџет се оженил со Едит Хаунсфилд (1865—1942 или 1932?). Тие имале четири ќерки и два сина: Лесли Роберт (1894—1942); Винифред (1896); Едит Мјуриел (1897); Евелин Мереоа (1899); Берил Меј (1902—1955) и Џон Л. Паџет.
Сидни Паџет починал во Маргејт на 28 јануари 1908 година, на 47-годишна возраст, откако страдал од болки во градите во последните неколку години од својот живот. Според неговата смртница, причината за смртта била „медијастинален тумор, 3 години, исцрпеност“. Медијастиналните тумори се израстоци што се формираат во централниот дел од градниот кош. Состојбата е ретка, со непознати причини, а на почетокот на дваесеттиот век довела до болна и сигурна смрт.
Паџет бил погребан на гробиштата Ист Финчли . Двајца браќа, ХМ (Хенри Мариот) Пеџет (1856–1936) и Вол (Волтер Стенли) Пеџет (1862–1935) биле исто така успешни портретисти и илустратори.
Тун (езеро)

Тун (|Thunersee) — алпско езеро на Бернската Висорамнина во Швајцарија, а името потекнува од градот Тун, кој се наоѓа на северниот брег од езерото. Езерото зафаќа површина од 48,3 км<sup>2</sup>, со што е најголемото шварцајско езеро кое целосно се наоѓа во еден кантон.
Езерото се создало по последниот леден период. По 10 век, се одвоило од езерото Бриенц, додека претходно двете езера биле споени, како ''Венделзе'' („Езеро Вендел“). Највисоката точка на сливот на езерото е Финстерархорн на 4.274 метри надморска височина.
Сливното подрачје на езерото Тун, што зафаќа приближно 2.500 км<sup>2</sup>, често предизвикува локални поплави по обилни дождови. Ова се случува бидејќи реката Аре (|Aare), која истекува од езерото Тун, има ограничен капацитет да се справи со вишокот истекување. Езерото се напојува со вода од езерото Бриенц на југоисток, што е 6 метри повисоко од езерото Тун и од разни потоци во висорамнината, вклучувајќи го и Кандер.
Во 1835 година, патничките пароброди почнале редовно да вршат сообраќај на езерото. Десет патнички бродови, што ги управувала локалната железничка компанија ''BLS AG'', ги опслужуваат градовите Интерлакен и Тун; бродскиот канал Интерлакен и бродскиот канал Тун го поврзуваат езерото со западната железничката станица Интерлакен и железничката станица Тун.
По Втората светска војна се до 1964 година, швајцарската влада се ослободила од неупотребената муниција во езерото Тун. Се тврди дека количината на фрлена муниција е меѓу 3.000 и повеќе од 9.020 тони.
Елески Дупки

Елески или Елешки Дупки (познати и како Понорје) — понори во Драмско, Егејска Македонија.
1 Опис
Пештерите се наоѓаат во јужниот дел на Елеската Котлина, во пределот каде водите на Пештерник (или Црвеница), Долнобродска и Зрновска Река понираат под северната страна на Штудер, кај с. Елес. Нивниот спој образува неколку подземни реки. Тие минуваат под сртот на планината, течејќи од нејзината јужна страна сѐ до Драмско Поле, каде истекуваат од пештерата Маара (од тур. ''mağara'') кај Нов Калапот, поточно поранешното село Буџак. Од неа извира реката Панега, десна притока на Драматица, иако грчките географи ги сметаат обратно.
На 2 јуни 1891 г., Васил К’нчов ги посетил понорите, за кои забележал:
2 Поврзано
* Маара
Долина Кисо

Долината Кисо е географска област која се протега во долината на горните делови на реката Кисо во југозападниот дел на префектурата Нагано во Јапонија. Тоа е долина во облик на V со должина од приближно 60км што ја следи реката додека тече од север кон северозапад кон југ кон југозапад во префектурата Гифу.
1 Пристап
Низ поголемиот дел од историјата на Јапонија, долината Кисо се користела за поврзување на поранешните провинции Мино и Шинано. Сепак, станала позната како тешка рута поради стрмните искачувања. ''Шоку Нихонги'' запишал дека ''Кисо но Јамамичи'' била отворена во 702 година. Истата рута повторно била спомената во статија од 713 година, но тогаш била наречена ''Кисоџи но Мичи.'' Кисоџи на крајот ќе ја следи истата патека. Сепак, официјалниот Тосандо не минувал низ долината Кисо; наместо тоа, се движел од провинцијата Мино кон превојот Камисака и во долината Ина. За време на средниот век на Јапонија, Накасендо, стар трговски пат, минувал низ долината, што довело до создавање на единаесет поштенски станици по должината на рутата. Од периодот Меиџи, главната линија Чуо (за возови) и Патот 19 (за возила) минуваат низ долината.
2 Шумарство
Поголемиот дел од земјиштето се состои од стрмни планини, поради тоа има малку обработливо земјиште. Земјиштето што се обработува може да се види на тесната рамнина покрај реката Кисо. Регионот има изобилни врнежи, со годишна количина на дожд од 3000 мм. Шумската индустрија порано била честа појава низ целиот регион, но од 1980-тите години опаѓа.
За време на шогунатот Токугава, развојот на шумарството брзо се проширил. Дополнително, бизнисот со ископување на реката Кисо бил поттикнат, овозможувајќи транспорт на значителни количини дрва. Во раните модерни времиња, употребата на шумски материјали станала значајна, а осиромашувањето на шумските ресурси станало проблем, па кланот Овари-Токугава почнал да користи политики за зачувување на шумите и контрола на уништувањето на шумите, што резултирало со формирање на огромни шуми од чемпреси. По периодот Меиџи, шумата станала државна шума, а во 1889 година станала кралски имот како кралска шума. Била прогласена за национална шума во 1947 година, по Втората светска војна, и била под надлежност на Агенцијата за шумарство. Потоа, имало големо уништување на дрвја од страна на тајфунот Исеван во 1959 година. Во тоа време, шумската индустрија била голема, но конкуренцијата на цените со увезената странска дрва во втората половина на 1980-тите години, и количината на исечени дрва опаднала.
Јапонска Рајна

Јапонска Рајна се однесува на долината на реката Кисо помеѓу Минокамо, Гифу и Инујама, Аичи, Јапонија. Овој прекар му бил даден на регионот во 1913 година од Шига Шигетака. Должината на јапонската Рајна е околу 13км. Претходно биле достапни тури со брод по Јапонска Рајна, но услугата била откажана во 2013 година поради негативните деловни перспективи што произлегле од несреќа која се случила на 17 август 2011 година.
1 Поврзано
* Рајна
Клисура Ена

Клисурата Ена е речна долина сместена на средниот тек на реката Кисо, која тече низ градовите Ена и Накацугава во префектурата Гифу, Јапонија.
Клисурата Ена е именувана така од Шига Шигетака, географ, кој ја фалел хармонијата на мистериозно обликуваните карпи, кои изгледале како континуитет со крајбрежниот поглед на браната Ои. Се наоѓа во префектурниот парк Клисура Ена.
Невообичаено обликуваните карпести структури доминираат во целиот пејсаж. Може да се видат карпата Бјобу, карпата Гункан, карпата Шиши, карпата Кагами и други, дополнително има и млазни бродови кои им овозможуваат на патниците подетално да ги видат карпите.
Ова е исто така многу важно место од геолошка гледна точка. Таму има Музеј на минерали. Областа, исто така, напредува како место за одмор во непосредна близина на метрополитенската област Нагоја.
Мостот Ена-кио Охаши се протега на клисурата Ена.
Карпата Каса е карпеста формација која се наоѓа во областа на Клисурата Ена. Таа е прогласена за Национален природен споменик. Карпата го добила своето име според долниот дел, кој е тесен како чадор. Карпата е составена од црн лискун-гранит и била обликувана со ерозија и атмосферски влијанија предизвикани од вода и дожд. На своето најшироко место, карпата има пречник од 3,3 метри, а на најтесното место е помало од еден метар.
Малвам

Реката Малвам, позната и како Малва или Малуа, — река во древна Северна Африка спомената во ''Историја Британум'' и ''Историја Регум Британија''. Во овие записи, таа се наоѓа западно од планините Азарија во Мавританија. Академиците ја идентификувале како денешна река Мулуја.
1 Историја на Британија
''Историјата на Британија'' ја содржи најраната преживеана верзија на легендарната приказна за потеклото на Скотите, подоцна прераскажана како ирски легенди за Фениус Фарсејд, Скота и Гоидел Глас. Во неа, неименуван скитски благородник кој живее во Египет патува со своето домаќинство по северноафриканскиот брег до Хиспанија, каде што се населуваат. ''Историјата на Британија'' именува голем број места по нивниот пат: Африка, Арас Филенорум, Лакус Салинарум, помеѓу Скикда и планините Азарија, преку реката Малвам, преку Мавританија до Херкуловите столбови, потоа Тиренското Море, пред да стигне до Хиспанија.
2 Историја на кралевите на Британија
''Историјата Регум Британија'' на Џефри од Монмут црпел многу од ''Историја Британум''. Во него, Брут од Троја ја следи истата рута, овој пат почнувајќи од островот Левкада наместо од Египет. Направени се неколку дополнувања,вклучувакјќи ги победата над пиратите помеѓу Скикда и планините Азарија, ограбувањето на Мавританија за залихи и средбата со сирени кај Херкуловите столбови. Наместо да патува низ реката Малвам како во ''Историја Британум'', Џефри вели дека Брут ја поминал пред да стигне во Мавританија.
3 Наследство
Илузорните марсовски канали добиле имиња на митски и реални реки, вклучувајќи една наречена „Малва“ по реката Малвам.
Пишон

Пишон е една од четирите реки (заедно со Хидекел (Тигар), Перат (Еуфрат) и Гион споменати во библиската книга Битие. Во тој пасус, изворска река тече од Еден за да ја наводнува Едемската градина и оттаму се дели на четирите именувани реки. Пишон е опишан како да ја опкружува „целата земја Авила каде што има злато; бделиум и оникс камен“.
1 Идентификација
За разлика од Тигар и Еуфрат, Пишон никогаш не е јасно лоциран. Накратко се споменува заедно со Тигар во „Мудроста Сирахова“ (24:25/35), но ова упатување не фрла повеќе светлина врз локацијата на реката. Еврејско-римскиот историчар Јосиф Флавиј, на почетокот на своите ''„Антиквитети на Евреите“'' (1 век од н.е.) го идентификувал Пишон со Ганг. Средновековниот француски рабин Раши го идентификувал со Нил.
Некои рани современи научници како што е Антоан Августин Калме (1672–1757) и подоцнежни личности како што се Ернст Фридрих Карл Розенмилер (1768–1835) и Карл Фридрих Кајл (1807–1888), верувале дека изворната река [за Еден] била регион на извори: „Фишон и Гион биле планински потоци. Првиот можеби бил Фазис или Аракс, а вториот Аму Дарја“.
Џејмс А. Сауер, поранешен кустос на Харвардскиот семитски музеј, изнел тврдење врз основа на геологијата и историјата дека Пишон се однесува на она што сега е Вади ал-Батин, во главно сув канал чиј извор започнува во планините Хиџаз во близина на Медина, за да се протега североисточно кон Кувајт. Користејќи на сателитски фотографии, Фарук Ел-Баз од Универзитетот во Бостон го проследил сувиот канал од Кувајт нагоре по Вади ал-Батин и системот Вади ал-Румах што извира во близина на Медина кај Џибал ал Абјад.
Дејвид Рол го идентификувал Пишон со Сефид Руд, лоцирајќи го Хавила североисточно од Месопотамија. Сефид Руд е во областа позната како Златна Река. Потекнувајќи во непосредна близина на стратовулканот Саханд, таа меандрира помеѓу антички рудници за злато и наоѓалишта на лапис лазули пред да се напојува со Каспиското Море. Овие природни богатства одговараат на оние поврзани со земјата Хавила во Битие.
Даниел Кан од Универзитетот во Хаифа претпоставил дека името Пишон можеби потекнува од египетскиот поим пА-Шен, што означува океан. Вавилонската карта на светот го именува океанот „горчлива река“.
Шекспирова 9/1

''Шекспирова 9/1'' (стилизирано како ''Улица Шекспирова 9/1'') — македонски комичен кусометражен игран филм од 2014 г., во режија на Владимир Митревски. Филмот е студентско остварување, произведено од Круг филм и Факултетот за драмски уметности, со финансиска поддршка од Македонскиот филмски фонд. Премиерата во Македонија се одржала на 29 септември 2014 г.
1 Содржина
Филмот следи млада двојка и нивниот шестгодишен син, кои се обидуваат да пронајдат одредена зграда за да погледнат стан што имаат намера да го купат. Откако конечно ќе ја пронајдат адресата и ќе влезат во станот, откриваат дека старата газдарица неодамна починала.
Дејството е опишано како современа животна приказна од македонското секојдневие, која може да се преслика на целиот простор на поранешна СФРЈ.
2 Улоги
* Димитрија Доксевски
* Кристина Леловац
* Николај Доневски
* Гораст Цветковски
* Емил Рубен
* Лазар Манасковски
* Виолета Шапковска
* Жаклина Петровска
* Симон Манасковски
* Владимир Петровиќ
3 Производство и награди
Филмот е произведен од Лазар Секуловски, Горан Трпчевски и Дејан Крајчевски. На осмото издание на фестивалот КРАФ (Крагуевски фестивал на антивоен и ангажиран филм) во Крагуевац, Србија, филмот во 2014 г. освоил две награди: Прва награда од жирито за најдобар студентски филм и Признание од публиката за најдобар филм на фестивалот.
Ко Фен

Коу Фен е полурурална ливадска област источно од реката Кам, јужно од градот Кембриџ, Англија. Се наоѓа зад Питерхаус (еден од колеџите на Универзитетот во Кембриџ ) на север, Музејот Фицвилијам и Училиштето Лејс на југ. Фенот е опкружен со Козвејот Фен преку Кам. Исто така, има пешачки мост зад училиштето Лејс на југ, а мостот Крусо е веднаш северно од мостот Козвеј Фен.
Областа е многу пасторална со оглед на нејзината близина до центарот на Кембриџ, а кравите пасат на тревникот овде. Пешачењето и возењето велосипед се пријатни во областа, а во лето има и пловење по реката.
На спротивната (западна) страна од реката е Шипс Грин, а Шипс Грин и Ко Фен се локален природен резерват.
1 Историја
Коу Фен и Шипс Грин формираат природна област која некогаш била важна за комерцијалната активност на Кембриџ. Во областа имало до три воденици. Земјиштето помеѓу вештачки подигнатите брегови на водотеците било подложно на поплавување и затоа било погодно само за пасење (крави на ''Коу Фен'', овци на ''Шипс Грин'', оттука и имињата). До 19 век, блатото станало многу мочурливо и делумно било исцедено за да се избегнат болести. Денес, земјиштето е полуприродна област.
2 Ходсоново Фоли
Ходсоново Фоли е мало камено засолниште во класичен стил не далеку од мостот помеѓу Шипс Грин и Ко Фен. Летничката куќа изградена во 1887 година од Џон Ходсон, кој подоцна станал батлер на колеџот Пембрук, со цел да ја надгледува својата ќерка кога плива во реката. Местото е во сопственост на Градскиот совет на Кембриџ од 1936 година. Била нападната од вандали во 2014 година, што резултирало со петиција за нејзино враќање во првобитната состојба.
Во 2013 година, „Кембриџ минато, сегашност и иднина“ соработува со локалното население за да го обнови и подобри „Ходсоново Фоли“, неговата куќа за чамци и тајната градина.
3 Пералница Грин
Тревниот полуостров го добил името по поранешната практика таму да се протега алишта за сушење и белење на сонце. Поради близината до пабовите ''„Синокр“'' и ''„Мил“'', тоа е популарно место за пикници во лето.
4 Употреба на името
''Ко Фен'' е името на химна мелодија од Кен Нејлор, кој бил музички учител во училиштето Лејс. Се користи за химната „''Како ќе ја испеам таа величественост?“.''
Имола (патека)

Патека Имола, Автодром Имола или Меѓународен автодром Енцо и Дино Ферари — патека што се користи за моторни трки, која се наоѓа во близина на италијанскиот град Имола, 40 километри источно од Болоња и 80 километри источно од фабриката на Ферари во Маранело.
Патеката е именувана по основачите на Ферари, Енцо и Дино Ферари, кој починал во 1950-тите. Пред сегашното име, патеката официјално била позната како „Автодром Дино Ферари “, сè до смртта на Енцо во 1988 година.
Гран при на Сан Марино се одржувал на оваа патека, како една од трките што влегле во календарот на натпреварите на Формула 1 (многу години, две трки од Формула 1 се одржувале во Италија секоја сезона, па затоа официјалните лица на Формула 1 одлучиле трката што се одржува на оваа патека да биде голема награда на Сан Марино, држава што граничи со Италија).
Имола, како што ја нарекуваат оваа патека познавачите и фановите на Формула 1, е една од ретките патеки каде што тркачките кругови се возат спротивно од стрелките на часовникот (вакви патеки се и патеките и во Бразил, Сингапур и Истанбул).
На 1 мај 1994 година, Ајртон Сена трагично го загубил животот на оваа патека во седмиот круг од трката, откако излета од патеката на кривината Тамбурело.
Даикон (остров)

Островот Даикон е вулкански остров во средината на езерото Накауми, соленикаво вулканско езеро помеѓу префектурите Тотори и Шимане во Јапонија. Островот Даикон се администрира како дел од Мацуе, во префектурата Шимане. Даикон-џима го добил своето име по Даиконот, големата, бела источноазиска ротквица. Сепак, низ целата јапонска историја, островот бил познат како „Тако-шима“, што значи „Остров на октоподот“.
Островот Даикон е штитест вулкан, вид вулкан составен од течни лавини. Највисоката точка на островот е мал вулкан, планината Озука (42 метри). Основата на островот е составена од базалт. Површината на островот е малку брановидна и се состои од лавинско плато. Површината на островот се состои од слој глина длабок 2 метри, составен од вулканска пепел. На источниот крај на островот Даикон во областа Осое има лавински цевки до 200 м. Лавинските цевки се формирани од лавински текови над островот. Лавинските цевки се составени од секундарни лавински текови во областа Теразу на островот. Тие се прогласени за природни споменици на Јапонија.
Островот Даикон порано се користел како ранч за одгледување коњи за царот. Одгледувањето на гинсенг и божур е активно на островот Даикон уште од периодот Едо. Во 1981 година бил изграден копнен мост помеѓу ’ртот Омизаки во Мацуе. Островот сега е поврзан со градот Мацуе со автобус.
Маргина (филм)

„Маргина“ (француски: ''La Marge''), познат и како „Уличарка“ и „Емануела 77“ – филм на режисерот Walérian Borowczyk (Walérian Borowczyk) од 1976 година. Боровчик е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Силвија Кристел (Sylvia Kristel), Џо Далесандро (Joe Dallesandro), Андре Фалкон (André Falcon), Миреј Одебер (Mireille Audibert) и Денис Мануел (Denis Manuel).
1 Синопсис
Сигизмонд ужива во сретните мигови со својата убава жена Сержина и со нивниот син во луксузната вила на француската ривиера. Откако ја презема работата од својот стрико, кој е угледен трговец, Сигизмонд мора итно да замине на низа состаноци во Париз. Таму ја запознава убавата проститутка Дијана со која минува незаборавна ноќ...
Чимеј (езеро)

Езерото Чимеј или Кјамај, познато и под бројни други имиња, — фиктивно езеро или мочуриште кое се појавувало на европските карти на Азија во текот на ерата на откритијата. Потекнувајќи од записите за португалското истражување на Индокина, се верувало дека е огромно езеро од околу 1100 км во внатрешноста од која течеле неколку од главните реки на Бангладеш, Бурма и Тајланд. Продолжила да се појавува во европските карти, географски речници и енциклопедии до крајот на 18 век.
1 Имиња
Името се појавува како Чимај, Кунебетет, Чиамај,, Џангама, Џангома, Кајамеј, Чиама, Џамахеј, Чаамај, Кунебете и Сингапамор. Со оглед на неговата употреба кај Жоао де Барос и Ферњао Мендес Пинто, и во однос на езерото или мочуриштето и на околното кралство и неговиот близок главен град, се чини дека првично го добило своето име од Чианг Маи, главен град на Кралството Лана.
2 Историја
Во делото Декади на Азија, Жоао де Барос го спомнува езерото Чиамај во рамките на неговиот осврт на мандатот на Лопо Соарес де Албергарија, кој служел како гувернер на Португалска Индија во периодот од 1515 до 1518 година. Барос претходно се сретнал со Фернан Мендес Пинто, чиј дневник за патувањата во 1540-тите години подоцна бил објавен. Во дневникот се вклучени два пасуса за езеро оддалечено околу 36 или 180 лиги, опкружено со просперитетни рудници и од кое веројатно потекнува реката Ганг, покрај другите големи реки во тој регион. Езерото, именувано и како ''Кајамај Лаго'', било многу популаризирано со „Картата на Рамузио“ – карта на Југоисточна Азија изработена од Џакомо Гасталди и употребена како трета табела во вториот том од 1554 година на делото ''За патувањата и патувањата (со брод)'' од Џовани Батиста Рамузио. Гасталди го наведува езерото како извор на реките Брамапутра, Иравади, Салвин и Чао Праја.
Во областа Чијанг Маи никогаш не постоело поголемо езеро, но основано благодарение на угледот на Барос и Рамузио езерото се проширило на новите европски карти дури во 1751 година и продолжило да се појавува во форма на препечатоци уште подолго, барем до 1783 година. Во истиот период, продолжило да се споменува во географските изданија и енциклопедии, вклучувајќи и запис во првото издание на ''Енциклопедијата Британика''.
3 Поврзано
* Доба на откритија
Дмитриј Харин

Дмитриј Викторович Харин (роден на 16 август 1968 година, во Москва) — советски и руски фудбалски тренер и поранешен фудбалер, голман.
1 Клупска кариера
На само 14 години, тој беше приклучен во првиот тим на Торпедо Москва, клуб каде што останал до 1987 година, освојувајќи го Купот на Советскиот Сојуз. Потоа се преселил во Динамо Москва и, само за една сезона, во ЦСКА Москва, со вторите освојуваќи го првенството и уште еден национален куп на СССР.
Во декември 1992 година, тој бил купен од англискиот клуб Челси за 400.000 фунти. Со ''„сините“'' Харин првично било редовен играч, играјќи добро во ФА Купот 1993-1994 и Купот на победниците на куповите 1994-1995. Потоа, тој се соочил со повреди поради кои поминал многу време надвор од терените. По оправувањето, тренерот Џанлука Вијали, го избрал новиот голман, Ед де Гуј, за стартер меѓу стативите, што ги ограничило можностите на Харин за игра, забележувајќи само 20 настапи во последните три сезони. Вкупно, тој одиграл 146 натпревари за Челси.
Во летото 1999 година, тој се преселил во како слободен играч, каде што се очекувало да биде стартер, но понатамошните мускулни проблеми го ограничиле неговото учество на само 11 натпревари во сите натпреварувања. Поради ова, тој не одиграл клучна улога во двете шампионски титули на тимот.
Во 2003 година, тој потпишал за полуаматерскиот клуб Хорнчрч, со седиште во Лондон, каде што бил исклучен на своето деби. По ова искуство, тој се пензионирал од активното играње фудбал.
2 Репрезентативна кариера
За време на Европското првенство 1988, во тоа време деветнаесетгодишниот Харин, по повредата на Ринат Дасаев во натпреварот против Ирска (1-1), тој бил еден од кандидатите да биде повикан во репрезентацијата на Советскиот Сојуз како трет голман кој ќе го замени Дасаев, но на крајот вториот се опоравил и Харин не бил повикан.
Своето деби за советската репрезентација го направил неколку месеци подоцна носејќи го дресот на репрезентацијата се до 1991 година, а потоа по распадот на СССР играл и за наследничките репрезентации ЗНД (1992) и Русија (1993–1998), остварувајќи вкупно 38 настапи (6 за СССР, 11 за ЗНД и 23 за Русија).
3 Титули
3.0.1 Торпедо Москва
*Куп на Советскиот сојуз : 1
: 1985-1986
3.0.2 ЦСКА Москва
*Советско првенство : 1
: 1990-1991
*Куп на Советскиот сојуз : 1
: 1985-1986
3.0.3 Челси
* ФА Куп : 1
: 1996-1997
* Лига куп : 1
: 1997-1998
* УЕФА Куп на победниците на куповите : 1
: 1997-1998
* Суперкуп на Европа : 1
: 1998
3.0.4 Селтик
* Премиер лига на Шкотска : 2
: 2000-2001, 2001-2002
* Куп на Шкотска : 1
: 2000-2001
*Лига куп на Шкотска : 2
: 1999-2000, 2000-2001
; Советски Сојуз олимписка репрезентација
*Летни олимписки игри : 1
: Златен медал: 1988
Берлинскиот аквариум

Аквариумот Берлин во Берлин кој е лоциран во главниот град на Германија, претставува еден од најголемите аквариуми во земјата. Изграден е во 1913 година како составен дел од берлинската зоолошка градина. Уште од неговото отворање, овој зоо-аквариум се вбројува меѓу водечките јавни аквариуми во светот според разновидноста на живиот свет што го прикажува.
1 Експонати
На три ката се претставени над 9.000 животни. Содржи медузи, тропски и автохтони риби, крокодили ( кајмани и гаријали ) и широк спектар на инсекти. Покрај 250-те резервоари за риби, аквариумот сместува широк спектар на водоземци и влекачи, вклучувајќи туатари .
Во аквариумот со ајкули се претставени црноврвната гребенска ајкула и други видови.
Дванаесетте базени, со вкупен капацитет од 25.000 литри (6.600 американски галони), ги претставуваат различните региони од коралниот свет. Најголем меѓу нив е Големиот корален базен, кој содржи 11 кубни метри (2.900 американски галони) вода и вклучува специјална лагуна наменета за размножување..
Петар Јанков (Струмица)

Петар Јанков — градоначалник на Општина Струмица од 2025 година.
1 Животопис
Петар Јанков е роден на 13 јануари 1976 година во Струмица. Потомок е на Благој Јанков – Мучето. Основно и средно образование завршил во родниот град. Дипломирал како менаџер по царина и шпедиција на Факултетот за туризам и угостителство – Охрид при Универзитетот „Св. Климент Охридски“ – Битола. Од 2007 година работел во Царинската управа и напредувал до позиција виш цариник. Во 2018 година ја напуштил јавната служба и продолжил да работи во приватниот сектор.
Јанков е член на ВМРО-ДПМНЕ. Потпретседател е на општинскиот комитет на партијата во Струмица. На локалните избори во 2025 година како кандидат на коалицијата предводена од ВМРО-ДПМНЕ за градоначалник на Општина Струмица победил во првиот круг на 19 октомври со 15.071 (55,98%) гласови, со разлика од 5.339 гласови од противкандидатот Марјан Даскаловски од коалицијата предводена од СДСМ. ВМРО-ДПМНЕ нагласила дека по 20 години извојувала историска победа во бастионот на СДСМ. Јанков ја презел функцијата од неговиот претходник Костадин Костадинов на 27 октомври.
Стара Река Ли

Стара Река Ли е поранешниот природен канал на реката Ли под мостот Ли, во лондонската општина Хакни. Taa формира голем меандер од браната Мидлсекс Филтер Бедс за повторно да се спои со главниот канал на навигацијата на реката Ли под браната Олд Форд.
Природниот канал е споен со каналот за олеснување на поплавите на реката Ли, потокот Дагенам и голем број споредни канали за да ги формираат полуплимните реки Боу Бек, кои се влеваат во Боу Крик.
Природниот канал ја формира границата помеѓу лондонските општини Хакни и Волтам Форест; и ја формира источната граница на Хакни Маршес, а историски и западната граница на Лејтон Маршес.
Алзет

Алзет е река со должина од 73км во Франција и Луксембург. Таа е десна притока на Зауер (притока на Мозел), а на крајот и на Рајна.
Извира во Тил, во близина на градот Вилеруп, во ''департманот'' Мерт и Мозел, Франција. Ја преминува границата со Луксембург по 2.7км. Во Ламешмилен (близу Бергем) му се придружува и Мес. Тече низ луксембуршките градови Еш на Алзет, Луксембург(град) и Мерш, и се влева во Зауер во близина на Етелбрук.
Карпестите гребени над Алзет во градот Луксембург се нарекуваат „Бок“. Ова име им е дадено на Казематите од Бок; саќе од тунели што се протегаат под урнатините на Тврдината Луксембург. Тврдината го заштитувала градот Луксембург со векови сè додека не почнале да ја расклопуваат во 1867 година.
Ган (филм)

„Ган“ (англиски: ''Gunn'') – филм на режисерот Блејк Едвардс од 1976 година. Главните улоги ги играат: Крег Стивенс, Лора Девон и Едвард Аснер.
1 Синопсис
Питер Ган го истражува убиството на Скарлоти, мафијашот кој еднаш му го спасил животот. Изгледа дека главниот осомничен е Фуско, кој го презел водството на мафијата. Во текот на истрагата, во Гановиот стан доаѓа гола жена која се претставува како Саманта. Како што напредува случајот, така се случуваат покрвави злосторства, вклучувајќи го и бомбашкиот напад на „Мадерин бар“, едно од Гановите омилени места. На крајот, Фуско му дава на Ган рок да докаже дека Скарлоти не е убиен од мафијашот - во спротивно, Ган ќе биде убиен...
Армија од Андите

Армијата од Андите (|Ejército de los Andes ) била воена формација создадена од Обединетите покраини на Рио де ла Плата (денес Аргентина ). Армијата била оформена од генералот Хозе де Сан Мартин како дел од неговата кампања за ослободување на Чиле од Шпанската империја . Во 1817 година, таа ги преминала Андите од аргентинската покраина Кујо (поточно од градот Мендоза) и успеала во својата цел со протерување на Шпанците од Чиле.
1 Опис
Точниот број на војници во армијата варира од извор до извор, а проценките се движат од 3.500 до 6.000 луѓе. Армијата била составена од Аргентинци и Чилеанци, и вклучувала приближно 1.200 помошници. Конгресот во Тукуман го одобрил предлогот на Сан Мартин за формирање армија за борба против ројалистите во Чиле, и помеѓу август 1814 и февруари 1817 година, Сан Мартин ги обучувал своите трупи како подготовка за нивната мисија.
За целите на преминување на Андите, војската била поделена на две главни дела. Првата била под команда на генерален капетан Хозе де Сан Мартин, а поддржана од Мигел Естанислао Солер и Бернардо О'Хигинс. Втората била под комданда на полковник Хуан Грегорио де лас Херас
Овие две дивизии го формирале главното тело на армијата, но помали одреди биле испратени на север и југ како странични сили. Помалата северна дивизија се состоела од околу 130 пешадијци и група чилеански емигранти под команда на Хуан Мануел Кабот. На југ, група била предводена од Чилеанецот Рамон Фреире Серано .
По 25-дневно патување низ Андите, Армијата на Андите се судриле со ројалистичките сили во Битката кај Чакабуко . По победата, тие влегле во Сантијаго де Чиле, каде Сан Мартин бил едногласно избран за Врховен директор, кој Сан Мартин ја одбил. По неговото одбивање, О'Хигинс бил избран за Врховен директор. Под водство на аргентински офицери, чилеанската армија била реконституирана.
2 Поврзано
* Преминување на Андите
Матон Брук

Матон Брук е поток што тече помеѓу Ист Финчли и Хендон во лондонската општина Барнет. Тој е притока на реката Брент, која самата по себе е притока на реката Темза.
Потокот извира во Чери Три Вуд и тече под земја за да излезе на задниот дел од Белведере Корт, Литлтон Роуд. Потоа минува под Литлтон Роуд и тече по јужната страна од патот и Фалоден Веј преку спортските терени Литлтон, Флечерс Гарденс и Нортвеј Гарденс. Недалеку од Брукленд Рајз, накратко преминува на северната страна од Фалоден Веј пред да продолжи кон Бруксајд Вок. Минува под Финчли Роуд кај Хенлис Корнер, а потоа под Северниот кружен пат со цел да се спои со Долис Бриџ Лејн. Потоа двата потока се влеваат во реката Брент.
Потокот е ограничен во бетонски или дрвен канал по целата своја должина, а квалитетот на водата е често лош. Сепак, од игралиштата Литлтон до раскрсницата со потокот Долис, неговата рута речиси целосно поминува низ локални паркови. Низводниот дел е обрабен со дабови, јасени и врби, обезбедувајќи добро живеалиште за птици, а планинската тресиопашка често бараат храна на неговиот раб. Потокот е место од локално значење за зачувување на природата.
До 1965 година, Матон Брук била јужната граница на Општината Финчли.
The Whispered World

''The Whispered World'' (македонски: ''Светот на шепотот'') — германска авантуристичка игра со посочување и притискање од 2009 г., развиена од Daedalic Entertainment и објавена од Deep Silver во Европа, а од Viva Media во Соединетите Американски Држави. Играта била издадена за Microsoft Windows, macOS, Linux и iOS.
Посебно издание на играта било објавено во 2014 г., а нејзиното продолжение, со наслов ''Silence'', било издадено во 2016 г. Играта е поделена на четири чина и се одвива во фантастичен свет. Нејзин главен лик е меланхоличен дванаесетгодишен кловн. Графиката е 2D, при што сите елементи се рачно цртани и анимирани.
1 Играчки процес
Играчкиот процес не се разликува многу од другите авантуристички игри од овој тип — тој вклучува класично управување посочи и притисни (англ. ''point-and-click''), инвентар и можност за осветлување на активните предмети со притискање на копчето „Празно место“.
„Бисерот“ на играта е придружникот на Седвик, гасеницата по име Спот (англ. ''Spot''). Кога се наоѓа во разни неволји, Спот стекнува способност да се преобрази — до крајот на играта, тој има пет различни облици (обична гасеница, тешка топка, огнена гасеница, пет мали гасеници Спот и лента).
2 Приказна
Играта ја раскажува приказната за кловнот Седвик, кој живее во бајковитиот свет Сајлентија (''Silentia''), чие име потекнува од латинскиот збор ''silentium'', што значи „безмолвие, тишина“. Него го мачат страшни кошмари во кои некаква сина топка претскажува дека токму Седвик ќе биде причина за пропаста на целиот свет. Згора на тоа, во стварноста, Седвик е прикажан како несмасен, плашлив и кукавица.
Со помош на гасеницата по име Спот (англ. ''Spot''), Седвик минува низ искушенија што се, во целост, типични за бајковито-хумористичните авантуристички игри. Конечно, тој ја поправа шемата на Сончевиот Систем, која е мистично поврзана со самата вселена — и токму тогаш сината топка се појавува и на јаве. Тој успева да се ослободи од оваа топка; останува само да му ја донесе живата вода на кралот — и тоа успева да го направи, иако притоа успева да го загрози (или уништи) поголемиот дел од светот.