Симон Макавејски

Симон Макавејслки или Симон Таси (|שִׁמְעוֹן הַתַּסִּי ''Šīmʿəōn haTassī''; починал 135 пр.н.е.) бил втор син на Мататија, а со тоа и член на хасмонејската династија. Името „Таси“ има конотација на „Мудриот“, назив што може да значи и „управител“, „водич“, „член на совет“ и „ревносен“.
4 Историја
Симон зел видно учество во еврејскиот бунт против Селевкидското Царство предводен од неговите браќа, Јуда Макавејски и Јонатан Апфус. Успесите на Евреите направиле целисходно за селевкидските водачи во Сирија да им покажат посебна наклоност. Затоа, Антиох VI го назначил Симон за ''стратег'', односно воен командант, на крајбрежното подрачје што се протегало од Скалата на Тир до Египет. Како ''стратег'', Симон ги освоил градовите Бет-зур и Јопа, ги екипирал со еврејски војници и ја изградил тврдината Хадид.
По заробувањето на Јонатан од генералот Селевкид, Диодот Трифон, Симон бил избран за водач од народот, собран во Ерусалим. Тој веднаш го завршил утврдувањето на главниот град и го направил Јопа безбеден (''1 Макавеј 13: 8-13: 11'' ; Јосиф, ''Антиквитети'' Бк 13 Г 6, 4).
Во Хадид го блокирал напредувањето на Трифон, кој се обидувал да влезе во земјата и да го преземе престолот на Сирија. Бидејќи Трифон не можел ништо да добие со сила, тој побарал откуп за Јонатан и предавање на синовите на Јонатан како заложници. Иако Симон бил целосно свесен дека Трифон ќе го измами, и Јосиф и Првата книга макавејска наведуваат дека тој се придржувал кон двете барања, за луѓето да видат дека сторил сѐ што е можно за својот брат. Сепак, Јонатан бил предавнички убиен, а заложниците не биле вратени. Така Симон станал единствениот водач на народот.
Како противник на Диодот Трифон, Симон одлучил да застане на страната на селевкидскиот крал, Димитриј II, кому му испратил пратеник со барање за ослободување од оданочување за земјата. Фактот дека неговото барање било одобрено подразбира признавање на политичката независност на Јудеја.
Станал првиот принц на еврејската хасмонејска династија. Владеел од 142 до 135 година пр.н.е.
Хасмонејската династија била основана со резолуција, усвоена во 141 година пр.н.е., на големо собрание „на свештениците и народот и старешините на земјата, за Симон да биде нивниот водач и првосвештеник засекогаш, додека не се шојави верен пророк.“( ''1 Мак. 14:41'') Признавање на нова династија од страна на Римската Република била дадена од страна на Сенатот околу 139 година пр.н.е., кога делегацијата што го претставувала Симон била во Рим. Симон го направил еврејскиот народ полунезависен од Селевкидското Царство.
Во февруари 135 година пр.н.е., бил убиен по поттик на неговиот зет и ривал Птоломеј, син на Авубус. По Симон, следел неговиот трет син, Јован Хиркан, чии двајца браќа, Мататија и Јуда, биле убиени, заедно со нивниот татко.
5 Наследство
Симон (и неговата хебрејска форма, Симеон) ќе стане најпопуларното машко име околу три века потоа во Хасмонското Царство и во Римска Јудеја. Ова било во чест на еврејскиот херој кој постигнал независност за еврејската држава, како и затоа што „Симон“ не звучело вештачки или чудно за грчките уши.
6 Наводи
Симон Макавејслки или Симон Таси (|שִׁמְעוֹן הַתַּסִּי ''Šīmʿəōn haTassī''; починал 135 пр.н.е.) бил втор син на Мататија, а со тоа и член на хасмонејската династија. Името „Таси“ има конотација на „Мудриот“, назив што може да значи и „управител“, „водич“, „член на совет“ и „ревносен“.
4 Историја
Симон зел видно учество во еврејскиот бунт против Селевкидското Царство предводен од неговите браќа, Јуда Макавејски и Јонатан Апфус. Успесите на Евреите направиле целисходно за селевкидските водачи во Сирија да им покажат посебна наклоност. Затоа, Антиох VI го назначил Симон за ''стратег'', односно воен командант, на крајбрежното подрачје што се протегало од Скалата на Тир до Египет. Како ''стратег'', Симон ги освоил градовите Бет-зур и Јопа, ги екипирал со еврејски војници и ја изградил тврдината Хадид.
По заробувањето на Јонатан од генералот Селевкид, Диодот Трифон, Симон бил избран за водач од народот, собран во Ерусалим. Тој веднаш го завршил утврдувањето на главниот град и го направил Јопа безбеден (''1 Макавеј 13: 8-13: 11'' ; Јосиф, ''Антиквитети'' Бк 13 Г 6, 4).
Во Хадид го блокирал напредувањето на Трифон, кој се обидувал да влезе во земјата и да го преземе престолот на Сирија. Бидејќи Трифон не можел ништо да добие со сила, тој побарал откуп за Јонатан и предавање на синовите на Јонатан како заложници. Иако Симон бил целосно свесен дека Трифон ќе го измами, и Јосиф и Првата книга макавејска наведуваат дека тој се придржувал кон двете барања, за луѓето да видат дека сторил сѐ што е можно за својот брат. Сепак, Јонатан бил предавнички убиен, а заложниците не биле вратени. Така Симон станал единствениот водач на народот.
Како противник на Диодот Трифон, Симон одлучил да застане на страната на селевкидскиот крал, Димитриј II, кому му испратил пратеник со барање за ослободување од оданочување за земјата. Фактот дека неговото барање било одобрено подразбира признавање на политичката независност на Јудеја.
Станал првиот принц на еврејската хасмонејска династија. Владеел од 142 до 135 година пр.н.е.
Хасмонејската династија била основана со резолуција, усвоена во 141 година пр.н.е., на големо собрание „на свештениците и народот и старешините на земјата, за Симон да биде нивниот водач и првосвештеник засекогаш, додека не се шојави верен пророк.“( ''1 Мак. 14:41'') Признавање на нова династија од страна на Римската Република била дадена од страна на Сенатот околу 139 година пр.н.е., кога делегацијата што го претставувала Симон била во Рим. Симон го направил еврејскиот народ полунезависен од Селевкидското Царство.
Во февруари 135 година пр.н.е., бил убиен по поттик на неговиот зет и ривал Птоломеј, син на Авубус. По Симон, следел неговиот трет син, Јован Хиркан, чии двајца браќа, Мататија и Јуда, биле убиени, заедно со нивниот татко.
5 Наследство
Симон (и неговата хебрејска форма, Симеон) ќе стане најпопуларното машко име околу три века потоа во Хасмонското Царство и во Римска Јудеја. Ова било во чест на еврејскиот херој кој постигнал независност за еврејската држава, како и затоа што „Симон“ не звучело вештачки или чудно за грчките уши.
6 Наводи
|-