Тазуакт

Тазуакт (|تزواقت,на |ⵜⴰⵣⵡⵡⴰⵇⵜ), исто така наречен Зуак, се однесува на уметноста на традиционално сликање на дрво во Мароко. Во градовите познати по Тазуакт, како што се Фез, Маракеш и Шефшауен, дрвените дела не се сметаат за завршени сè додека не се обојат. Тазуакт останува една од највпечатливите карактеристики на архитектонската изработка во Мароко.
1 Шари на Тазуакт
1.1 Геометриски шари
1.1.1 Терминологија на геометриски шари
Геометриските методи на цртање овозможуваат конструирање на едноставни, како и сложени шари. За високи вредности на неговиот коефициент, шарите стануваат сè посложени. Некои геометриски шари имаат форма на планетарен систем;големи ѕвезди во центарот опкружени со други мали. Имињата на секоја шара зависат од бројот на гранки на секоја ѕвезда, а централниот дел се нарекува „На ' ора“ (ناعورة ). Ако, на пример, централната ѕвезда е шеснаесеткрака, опкружена со ѕвезди од осум, тогаш шарите се викаат „Стахри Бел Мтамен“ што е ознака „ѕвезда од шеснаесет со ѕвезди од осум“.
1.2 Цветни шари
„Таврик“ означува шара во облик на лист, а „Ташџир“ е украс во облик на дрво. Присуството на „Ташџир“ е толку раширено што често се смета за главен елемент на зуак. Овој вид украс е секогаш симетричен, половина од него се мисли дека се рефлектира во огледало.
1.2.1 Терминологија на цветни шари
Скоро сите шари се именувани по растенија или цвеќиња: -Таврик: (од waraqa: ورقة) шара на лист;- Tashjīr: (од Шаџара: شجرة) шара во форма на дрво;- ' Arq: корен;- Кронфел: Каранфилче;-Сусан: Василиј.
2 Компоненти на Зуак: Пигменти и врзива
Прво, минералните пигменти често се користеле со мешање со лепак за кожа и загревање на смесата на мангал. Некои бои се базираат на жолчка од јајце, особено оние наменети за украсување на окер позадина. Потеклото на пигментите се разликувало од град до град. Во секој од нив, мајсторот користел локални материјали достапни во или околу неговиот град. На следната слика :
1. Измешана јагленисана овча волна со лепак за кожа. 2. Креда супстанца што наликува на гипс. 3. Индиго „Нила“. 4. Жолта боја на куркума. 5. Хена измешана со лушпи од калинка. 6. Црвен пипер. 7. Лист од калинка. 8. Прав од афион „'ekar fāssi“ измешан со лушпи од калинка. 9. Лепило за кожа што се користи како врзивно средство. 10. Бакар сулфат „Ḥedida zarqa“.
Црвената боја, во долниот десен агол од сликата, се добива со мешање на пиперка, листови од калинка, прав од афион и кора од калинка. Подготовката на овие природни пигменти се состојат од мелење, традиционално со аван и толчник. Што се однесува до имињата на боите, мајсторите имале свој жаргон. Тие користеле неколку имиња за секоја боја во зависност од нејзиниот степен, на пр: „qalb lbanana“ , што означува „срце од банана“ , се употребувало за означување на светло жолта, а „zraq Ellīl“ , што означува „сина на ноќта“ , се користело за означување на темно сина. Бојата добиена од мешавината на 2 бои се нарекувала „Mūssekh“ , што означува валкана (бидејќи не е една чиста боја).
2.1 Четка од магарешки влакна
Четките се рачно направени од самите мајстори, со влакна од магаре.
2.2 Шаблони
Изработката на шаблонот зависи од површината што треба да се обои, без разлика дали станува збор за архитектонски елементи на зграда (крила од врата или прозорец, тавани, настрешници, фризови и така натаму ) или мали предмети (маси, столчиња, рамки за огледала, столчиња). Шарата се црта и обојува на картон, празнините се отстрануваат со дрвен жлеб ако е цветен шар, а со дрвено длето ако шарата е геометриска.
3 Процес на производство
Техниката на зуак и неговите шеми се генерално кодифицирани, а правилата за примена се познати меѓу Малемите, меѓутоа, финесата и убавината на секое произведено дело зависи и се разликува според талентот на секој Малем. Покрај тоа, ако двајца мајстори работат, на истиот таван, разликувањето на зуакот што го изведува секој Малем не е многу тешко ако го погледнете внимателно. Општо земено, дрводелецот го подготвува дрвото, а потоа Тазуактот се прави следејќи ги овие 3 чекори :
3.1 Печатење на шари
Печатењето на шарата на површината која е веќе обоена со еднобојна позадина, која често е црвена окер боја. За да ги отпечати трагите од шарата, мајсторот користи рачно изработена пудра во прав.
3.2 „Трих“
Со веќе избрани и подготвени бои, и со употреба на традиционална четка, трасираниот модел се слика (каде што површината е без пудра ) прецизно и без треперење, со поставување на раката што ја носи четката на дланката од другата рака.
3.3 „Тазин“
Откако бојата насенане во фазата „Трих“ ќе се исуши, повеќе нема потреба од прашокот со кој е обележан шаблонот, па затоа го отстрануваме. Потоа цртаат тенка линија по рабовите на шаблонот со потенка четка, со бела или црна боја.
4 Завршен слој
Употребата на лак на база на ленено масло било фундаментално прашање за обоените дрва. Слојот од овој лак бил доволен за да се заштити обоената декорација. Нанесувањето е едноставно, по сигурното сушење на бојата, површината се лакира со крпа натопена во ленено масло.