Клима на Антарктикот

Климата на Антарктикот е најстудена на Земјата. Континентот е исто така екстремно сув (тој е пустина), во просек 166 милиметри на врнежи годишно. Снегот ретко се топи на повеќето делови од континентот и, откако ќе биде компресиран, станува мраз од ледникот што ја сочинува ледената покривка. Временските фронтови ретко продираат далеку во континентот, поради катабатичните ветрови. Поголемиот дел од Антарктикот има клима со ледена капа (Кепенова класификација) со многу студено, генерално екстремно суво време.
1 Температура
Највисоката температура досега забележана на Антарктикот била забележана во истражувачката станица Сигни, на островот Сигни на 30 јануари 1982 година.
Највисоката температура на копното на Антарктикот била степени на станицата Есперанца (Аргентина) на 6 февруари 2020 година
Најнискиот рекорд на температурата на воздухот, најниската веродостојно измерена температура на Антарктикот е поставен на 21 јули 1983 година, кога температура од била забележана на станицата Восток. За споредба, ова е за постудена од сублимирачкиот сув мраз (при притисок на нивото на морето). Висината на локацијата е 3.448 метри.
Сателитски мерења идентификувале уште пониски температури на земјата, со на источниот дел од Антарктичката Висорамнина на 10 август 2010 година.
Најниската забележана температура од кое било место на површината на Земјата на 81,8°S 63,5°E била ревидирана со нови податоци во 2018 година на речиси 100 местоположби, кои се движат од до . Овој неименуван дел од висорамнината на Антарктикот, помеѓу куполата А и куполата Ф, била измерена на 10 август 2010 година, а температурата била изведена од зрачењето измерено од Ландсат 8 и други сателити. Откриен е за време на прегледот на зачуваните податоци на Националниот центар за снег и мраз во декември 2013 година , но ревидиран од истражувачите на 25 јуни 2018 година Оваа температура не е директно споредлива со -89,2 °C, бидејќи тоа е температура изведена од сателитско мерено зрачење, наместо температура на воздухот измерена со топломер.
Просечната годишна температура во внатрешноста е . Брегот е потопол; на брегот на Антарктикот просечните температури се околу (во најтоплите делови на Антарктикот) и во издигнатото внатрешно копно просечно се околу во Восток. Месечните на станицата Мекмердо се движат од во август до во јануари. На Јужниот пол, највисоката температура што некогаш била забележана била на 25 декември 2011 година. По Антарктичкиот Полуостров, температури до степени се снимени,  иако летната температура е под поголемиот дел од времето. Тешките ниски температури варираат во зависност од географската ширина, надморска височина и оддалеченоста од океанот. Источниот Антарктик е постуден од Западен Антарктик поради неговата поголема надморска височина.  Антарктичкиот Полуостров има најумерена клима. Повисоки температури се случуваат во јануари долж брегот и просечни малку под нулата.
2 Врнежи
Вкупните врнежи на Антарктикот, просечни на целиот континент, се околу 166 милиметри годишно. Вистинските стапки варираат во голема мера, од високи вредности на полуостровот (15 до 25 инчи годишно) до многу ниски вредности (малку од 50 милиметри во високата внатрешност (Бромвич, Прегледи за геофизика, 1988). Подрачјата кои примаат помалку од 250 мм врнежи годишно се класифицирани како пустини. Речиси сите врнежи на Антарктикот паѓаат како снег. Врнежите се ретки и главно се случуваат во текот на летото во крајбрежните области и околните острови. Забележливо е дека цитираните врнежи се мерило за неговата еквивалентност со вода, наместо да бидат вистинската длабочина на снегот. Воздухот на Антарктикот е исто така многу сув. Ниските температури резултираат со многу ниска апсолутна влажност, што значи дека сувата кожа и испуканите усни се постојан проблем за научниците и експедиторите кои работат на континентот.
3 Класификација на временските услови
Времето на Антарктикот може да биде многу променливо, а временските услови често може драматично да се променат во кратки временски периоди. Постојат различни класификации за опишување на временските услови на Антарктикот; ограничувањата дадени на работниците за време на различни услови варираат во зависност од станицата во која работат и нацијата.
4 Ледена покривка
Скоро цел Антарктик е покриен со леден слој што е, во просек, најмалку 1.500 метри дебел. Антарктикот содржи 90% од мразот во светот и повеќе од 70% од неговата свежа вода. Ако целиот копнен мраз што го покрива Антарктикот се стопи - околу мраз - морињата би се издигнале за над 60 метри. Антарктикот е толку студен што дури и со зголемување од неколку степени, температурите генерално би останале под точката на топење на мразот. Повисоките температури се очекува да доведат до повеќе врнежи кои ќе имаат облик на снег. Ова би го зголемило количеството мраз на Антарктикот, компензирајќи приближно една третина од очекуваниот пораст на нивото на морето од топлинското ширење на океаните. Во текот на една неодамнешна  деценија, Источен Антарктик се згуснал со просечна стапка од околу 1.8 см годишно додека Западен Антарктик покажал севкупно разредување од 0.9 см годишно. (за придонесот на Антарктикот во сегашната и идна промена на нивото на морето, погледнете ја статијата за подигнувањето на нивото на морето). Бидејќи мразот тече, иако бавно, мразот во ледената покривка е помлад од возраста на самиот лист.
+Морфометриски податоци за Антарктикот (од Друри, 1983), Површина, Површина (км²), Проценти, Просечна дебелина на мраз (м), Волумен(км³), Проценти
Ледена покривка во внатрешноста на земјата, 11.965.700, 85,97, 2.450, 29.324.700, 97,00
Ледени плочи, 1.541.710, 11.08, 475, 731.900, 2.43
Подем на мразот, 78.970, .57, 670, 53.100, .18
Леднички мраз (вкупно), 13.586.380, 2.160, 30.109.800¹
Излез од карпи, 331.690, 2.38
Антарктик (вкупно), 13.918.070, 100.00 часот, 2.160, 30.109.800¹, 100.00
¹Вкупниот волумен на мраз е различен од збирот на компонентите бидејќи поединечните бројки се заокружени.
+Податоци за регионален мраз (од Друри и други, 1982; Друри, 1983), Регион, Површина (км²), Среден мраз дебелина (м), Волумен (км³)
Источен Антарктик
Мраз во внатрешноста, 9.855.570, 2.630, 25.920.100
Ледени плочи, 293.510, 400, 117.400
Подем, 4.090, 400, 1.600
Западен Антарктик (со исклучок на Антарктичкиот Полуостров)
Ледена покривка во внатрешноста на земјата, 1.809.760, 1.780, 3.221.400
Ледени плочи, 104.860, 375, 39.300
Подем, 3.550, 375, 1.300
Антарктички Полуостров
Ледена покривка во внатрешноста на земјата, 300.380, 610, 183.200
Ледени плочи, 144.750, 300, 43.400
Подем, 1.570, 300, 500
Росова Ледена Плоча
Ледена плоча, 525.840, 427, 224.500
Подем, 10.320, 500, 5.100
Филхнер-Ронеова Ледена Плоча
Ледена плоча, 472.760, 650, 307.300
Подем, 59.440, 750, 44.600
4.1 Ледени плочи
Околу 75% од крајбрежјето на Антарктикот е ледена плоча. Поголемиот дел од ледената плоча се состои од лебдечки мраз, а помала количина се состои од ледници кои полека се движат од копнената маса во морето. Ледените плочи ја губат масата преку распаѓање на мразот или базалното топење поради топлата океанска вода под мразот.
Топењето или распаѓањето на пловечкиот мраз на гребените не влијае директно на глобалното ниво на морињата; сепак, ледените плочи имаат поткрепувачки ефект врз протокот на мраз зад нив. Ако ледените плочи се распаднат, ледениот тек зад нив може да се забрза, што ќе резултира со зголемување на топењето на ледената покривка на Антарктикот и зголемен придонес за зголемување на нивото на морето.
Познати промени во мразот на крајбрежјето околу Антарктичкиот Полуостров:
* 1936–1989: Вордиева Ледена Плоча, значително намалена во големина.
* 1995: Мразот во каналот Принц Густав се распаднал.
* Делови од Ларсеновата Ледена Плоча се распаднаале во последните децении.
** 1995: Ледената плоча Ларсен А се распаднал во јануари 1995 година.
** 2001: од ледената плоча Ларсен Б се распаднал во февруари 2001. Постепено се повлекувал пред настанот на распадот.
** 2015: Една студија заклучила дека преостанатиот дел од ''Ларсен Б'' ќе се распадне до крајот на деценијата, врз основа на набљудувањата на побрз проток и брзото разредување на ледниците во областа.
Ледената плоча Џорџ VI, кој можеби е на работ на нестабилност, веројатно постоел приближно 8.000 години, откако се стопил 1.500 години порано. Топлите океански струи можеби биле причина за топењето. Не само што ледените плочи губат маса, туку и ја губат масата со забрзана брзина.
5 Климатски промени
Промената на температурата поради климатските промени на Антарктикот не е стабилна на целиот континент. Западен Антарктик брзо се загрева, додека внатрешните региони се ладат од ветровите на Антарктикот. Водата на Западен Антарктик се загрева за 1 °C од 1955 година. Понатамошното зголемување на температурата во водата и на копното ќе влијае на климата, ледената маса и животот на континентот и ќе има глобални импликации. Денешните концентрации на стакленички гасови се повисоки од кога било според ледените јадра од Антарктикот, што покажува дека затоплувањето на овој континент не е дел од природниот циклус и се припишува на антропогените климатски промени. Антарктикот изгубил 2720 ± 1390 гигатони мраз во периодот од 1992 до 2017 година, а проценките се дека во 2100 година нивото на морето ќе се зголеми за 25 см само од водата врзана во мразот на Антарктикот. Топењето на ледената покривка на Антарктикот, особено на Западен Антарктик, ќе ги помести океанските струи и ќе има глобално влијание. Климатските промени влијаат на биоразновидноста на континентот, иако степенот на ова е неизвесен бидејќи многу видови на Антарктикот остануваат неоткриени. Веќе има документирани промени на флората и фауната на континентот. Промените вклучуваат зголемување на големината на популацијата кај растенијата и прилагодување кон новото живеалиште на пингвините. Зголемувањето на температурата доведува до топење на вечниот мраз, што придонесува за ослободување на стакленички гасови и хемикалии кои се заробени во мразот.
6 Наводи
Извори
**
7 Дополнителна литература
* 20 јуни 2012 National Geographic
* 27 јули 2013 година; Vol.184 #2 Science News
7.1 Клима
****
7.2 Климатски промени на Антарктикот
* 23 декември 2012 година USA Today
*
7.3 Мраз на Антарктикот
**********