procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Неџо Осман

Неџо Осман (Скопје, 6 јануари 1958) ― југословенски, македонски и германски глумец, поет и режисер од ромска народност.
1 Животопис
Дипломирал на Академијата за театар и филм во Нови Сад во класата на Раде Шербеџија. Така тој станал првиот ромски професионален глумец во СФРЈ. Во ромскиот театар „Пралипе“ од Скопје и во Народниот театар во Суботица ги играл главните улоги во многу класични и современи претстави и за тоа добил многубројни награди. Гостин бил на сцената на Српскиот народен театар во Нови Сад и Југословенскиот драмски театар во Белград. Тој дошол во Германија во 1991 година. како член на театарскиот ансамбл „Пралипе“ во Милхајм на Рур. Тој брзо ги освоил најдобрите критики како глумец и режисер и останал таму да живее и работи. Во 1995 година, заедно со неговата доживотна придружничка Нада Кокотовиќ, го основал театарот ТКО (Театар „Кокотовиќ Осман“) во Келн, каде работи како уметнички директор. Покрај тоа, работи како новинар и поет, а ангажиран е и како социјален работник и водач на многу проекти за Роми во Келн и Франкфурт на Мајна. Од 2000 година до 2008 година, водел радио емисија за Роми на Радио Мултикулти, а од 2002 година и во Дојче Веле во Бон.
Осман е преведувач на ромски јазик и поет, а страста за пишување ја открил уште на рана возраст. Неговото вдахновение е улицата, населбата во која живеат Роми, искуствата со тие што не се Роми и љубовта како извор на убавина. Неговите песни се објавени во Србија, Турција, Македонија, Босна и Херцеговина, Хрватска, Холандија и Германија.
Авгур

Авгур (|augur) — староримски жрец; птицогаталец, кој предвидува главно преку летот и крикот на птиците (лат. ''auspicium''), како и со одредени небесни појави (облаци, молњи, грмотевици итн.) дали државните зафати ќе бидат одобрени од боговите. На почетокот во Стариот Рим имало 3, потоа 9 авгури, по владеењето на Сула — 15, а по Јулиј Цезар — 16. Нивната првобитна работа била да се молат на боговите за добра жетва и благосостојба на империјата (лат. ''inaugurare''). Носеле закривен стап (''lituus'') како знак. Зборот авгур се користи и како синоним за гаталец, пророк или личност што ја знае иднината. И изразот „авгурска насмевка“ има такво преносно значење.
Трајко Шалински

Трајко Шалински ( во — во ) — македонски ветеринар.
1 Животопис
Докторирал на Ветеринарниот факултет во Белград во 1953 година. Бил научен советник и директор на Ветеринарниот институт во Скопје во периодот 1947-1967. Објавил 21 научен и стручен труд.
Фафнир

Фафнир (староисландски: ''Fáfnir'') — во нордиската митологија бил син на кралот Храјдмар и брат на Регин и Отр. Откако ќе биде погоден од проклетството на златото и прстенот на Андвари, Фафнир се претвора во змеј и е убиен од Зигфрид. Спомнат е во „Поетската еда“, „Прозната еда“ и „Сагата за Волсунзите“, а се појавува и во тетралогијата на Рихард Вагнер, „Прстенот на Нибелунзите“. Во 2015 г., Меѓународниот астрономски сојуз ја именувал ѕвездата 42 Драко во чест на овој лик од нордиската митологија.
1 Приказна
Фафнир бил син на моќниот крал Храјдмар. Бил ковач. Имал брат, Регин, кој исто така бил ковач, и уште еден брат, Отр, кој можел да го менува обликот. Кога Один, Локи и Хенир не сакајќи го убиле Отр, кој се претворил во видра, Фафнир, Регин и Храјдмар се налутиле и се заколнале дека нема да ги пуштат сѐ додека не им донесат доволно богатство колку што вреди Отр.
Им ставиле синџири од кои не можеле да се ослободат. Сметале дека е праведно ако Локи отиде и најде доволно богатство колку што вреди Отр. Локи отишол и го нашол џуџето Андвари, кое се претворило во штука под еден водопад.
Локи го фатил и го мачел сѐ додека не му кажел каде е богатството. Тоа било огромно богатство, полно со разни скапоцености и злато. Андвари му рекол дека ќе му даде сѐ, освен еден прстен. Локи не сакал да му го остави прстенот, па џуџето го проколнало прстенот, бидејќи тој прстен бил највредното од сите богатства. Всушност, баш тој прстен го создал сето тоа големо богатство.
Локи го донел богатството и имал намера да го скрие прстенот, но Храјдмар барал повеќе, па Локи, иако неволно, го предал и прстенот. Кралот ги пуштил да си одат. Меѓутоа, синот на кралот, Фафнир, бил толку маѓепсан од огромното богатство што една ноќ го убил својот татко и го украл богатството. Тој му наредил на Регин да го однесе богатството во едно од неговите дувли.
Фафнир бил толку маѓепсан од тоа проклето богатство што би го убил секој што ќе помине покрај неговото дувло. На крајот, Фафнир се претворил во злобна влечуга, познатиот змеј Фафнир. Подоцна бил прободен во стомакот и убиен од Зигфрид, кој му го изел срцето и така го научил говорот на птиците, откако направил ров во земјата за да ја исцеди отровната крв на Фафнир. Така ги слушнал птиците како велат дека Регин е предавник и имал намера да го убие. Зигфрид го зел тоа богатство за себе.
Трето доба

Трето доба — македонска телевизиска серија по сценарио на Русомир Богдановски, по сценарио на Иван Митевски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Кирил Ќортошев, Тошо
Таска Балабанова, Ленка
Душко Костовски
Тодор Николовски, Ацо
Љупка Џундева, Цвета
Петре Прличко, Војо
Гоце Тодоровски
Ванчо Петрушевски
Благоја Спиркоски-Џумерко
Илко Стефановски
Панче Васоски - Камџик
Драги Крстевски
Добрила Пуцкова
Нада Гешоска
Синоличка Трпкова
Драган Спасов-Дац
Сенко Велинов
Соња Здравкова
Милица Стојанова
Сабина Ајрула-Тозија
Видосава Грубач
Ангелина Иванова
Јовица Михајловски
Мајда Тушар
Димитар Гешоски
Илија Милчин
Ацо Јовановски
Анастас Тановски
Соња Каранџуловска
Ѓоко Тасевски
Елизабет Лејл

Елизабет Дин Лејл (родена на 25 март 1992 година) — американска глумица. Таа ја играла повторливата улога на Ана во фантастичната авантуристичка серија ''„Еднаш многу одамна “'' (2014) и глумела како Ејми Хјуз во натприродната серија ''„Мртвите на летото“'' (2016). Лејл глуми како Гвиневер Бек во психолошката трилер-серија ''Ти'' (2018 — 2025) и како Џени Бенкс во драмската серија на NBC ''„Обичниот Џо“'' (2021 — 2022). Таа беше избрана како Ванеса Шели во филмската адаптација на ''Пет ноќи кај Фреди'' (2023).
1 Раниот живот
Лејл е родена во округот Вилијамсон, Тексас, и пораснала во Ашеборо, Северна Каролина . Таа се заинтересирала за глума на 14-годишна возраст, откако одиграла мала улога во театарската продукција на заедницата ''Седум невести за седум браќа''. По дипломирањето во средното училиште Ашеборо во 2010 година, таа присуствуваше на Факултетот за уметности на Универзитетот во Северна Каролина, дипломирајќи со диплома по драма во мај 2014 година.
2 Кариера
Лејл најмногу работела во студентски продукции на кратки филмови, како што се ''Model Airplane'' и ''Without'', додека на универзитетот од 2011 до 2014 година Таа се преселила во Њујорк за да продолжи со сценската работа и стигнала на аудиција за ''„Once Upon a Time“'' на ABC, по што ѝ била доделена улогата на Ана во четвртата сезона од серијата, објавена во 2014 година. Лејл беше избрана за главна улога во хорор серијата „Freeform“ од 2016 година исто и во серијата ''„Мртви на летото“'', играјќи ја улогата на советничката во кампот Ејми.
Во 2017 година, Лејл ја доби улогата на Гвиневер Бек во телевизиската серија „ Цел живот “ / Нетфликс серијата „''Ти“'', наспроти Пен Бедгли и Шеј Мичел. Објавена во 2018 година, таа доби номинација за најдобра глумица во стриминг презентација на 45-тото доделување на Сатурн награди . Лејл ја повтори својата улога како Гвиневер Бек и во втората и во четвртата сезона на "''You?"''. Лејл ја играше главната улога во хорор филмот од 2019 година ''Одбројување''.
Во март 2021 година, Лејл требаше да ја игра главната улога на Мек во комедијата ''Мек и Рита'' наспроти Дајан Китон; таа, исто така, се придружи на актерската екипа на тинејџерската драма на HBO Max, ''Gossip Girl'', во повторливата улога на Лола Морган. Истиот месец, беше откриено дека Лејл ѝ се придружи на актерската екипа на драмската серија на NBC ''„Обичниот Џо“''.
3 Личен живот
Во април 2021 година, Лејл се омажи за стоматологот Ниеку Маншади.
ЖС „Бељаковце“

Железничка станица Бељаковце — железничка станица во изградба во селото Бељаковце, иако истата била првично изградена во 1956 година. Последниот железнички превоз бил извршен во 1994 година.
1 Местоположба
Станицата се наоѓа на железничката пруга Скопје—Куманово—Деве Баир, во близина на селото Бељаковце.
2 Историја
Железничката станица постоела уште во 1960-тите години (поточно 1956 г.) кога низ нејзе се вршел железнички превоз на руда од блискиот рудник. Железничката станица била оперативна до 1994 година.
3 Галерија на слики
Зигфрид

Зигфрид (|Siegfried, средногорногермански'': Sivrit'') или Сигурд (|Sigurðr, од sigr — „победа“, urðr — „судбина“) — еден од најважните јунаци на германско-нордиската митологија и еп, јунакот на „Песната за Нибелунзите“. Според митот, Зигфрид бил велик воин што постигнал многу подвизи. Еден од неговите подвизи бил да го победи змејот Фафнир. Откако се намачкал со крвта и маснотиите на чудовиштето, се здобил со неранливост, но само мала површина од телото на грбот останала незаштитена. И во нордиската и во германската традиција, смртта на Зигфрид е претставена како последица на кавга помеѓу неговата сопруга Кримхилда, и друга жена, Брунхилда, која ја измамил да се омажи за бургундскиот крал Гундахар.
Егзон Белица

Егзон Белица (албански: Egzon Belica; роден на 3 септември 1990) ― македонски професионален фудбалер од албанска народност, кој игра како одбранбен играч за Работнички.
1 Кариера
1.1 Партизани
Во првите денови од јануари 2018 година, Белица му се приклучил на албанскиот клуб Партизани од Тирана, на 10-дневна проба во Анталија, Турција. Успешно ја поминал пробата и на 23 јануари бил претставен како најнов играч на Партизани, склучувајќи 18-месечен договор и земајќи го дресо со број 2 за вториот дел од сезоната 2017/18. Тој го одигра својот прв натпревар за клубот три дена подоцна, започнувајќи во поразот со 1–0 на гости кај Фљамуртари од Валона во 17. натпревар од првенството. Белица го постигнал својот прв гол во албанската Суперлига подоцна на 28 февруари, постигнувајќи го третиот во високата победа на Партизани со 6-0 против Лушња кој бил во долнител дел на табелата. На крајот, тој успеал да игра на 19 лигашки натпревари, сите со целосни 90 минути, бидејќи Партизани успеал да го освои петтото место; тој исто така одиграл два куп-натпревари кога Партизани бил исфрлен во четврт-финалето од Фљамуртари во правилото за гол во гости. На 31 мај, настапите на Белица биле наградени бидејќи клубот му понудил продолжување на договорот, што тој го прифатил, а договорот наводно содржел зголемување на платата за 20%.
1.2 Приштина и Работнички
Во септември 2022 година, Белица станал играч на Приштина.
Во јули 2023 година, Егзон по втор пат станал играч на Работнички.
Огре

| area_land_km2 =
| area_metro_km2 =
| elevation_m =
| population_total =
| population_as_of =
| population_footnotes =
| population_metro =
| population_density_km2 = auto
| population_density_metro_km2 =
| postal_code_type = Пошт. бр.
| postal_code = LV-500(1-3)
| area_code_type = Повик. бр.
| area_code = +371 650
| timezone1 = EET
| utc_offset1 = +2
| timezone1_DST = EEST
| utc_offset1_DST = +3
|website =
Огре (|Ogre; |Oger; |Uogrė) — град во општината Огре на областа Виѕеме во Латвија. Се наоѓа на 36 км источно од Рига, на утоката на реките Даугава и Огре. Во 2023 г. населението броело 22.884 жители.
Градот е сочинет од три дела: Јауногре (со значење „Ново Огре“), Огре (центарот) и Парогре (со значење „Преку [реката] Огре“). Наречен е по реката Огре. За првпат се споменува како село „Огер“ на германски во 1206 г.
Во 1861 г. кога е изградена железницата Рига–Даугавпилс тука жителите на Рига почнале да градат летниковци. Во 1862 г. Огре станал лекувалиште. Огре е прогласено за град во 1928 г.
Грбот е донесен во 1938 г. и на него е прикажана реката и боровата шума околу местото.
Во градот има дом на културата, ликовно и музичко училиште. Има три училишта на латвиски и едно на руски во Јауногре.
Во градот има и гробишта на германските војници загинати во двете светски војни и во заробеништво помеѓу 1944 и 1951 г.
1 Спортови
Најпопуларни спортови во градот се хокејот на мраз, кошарката и ракометот.
ФК „Огре“ е главен фудбалски клуб во градот и игра во првата лига на Латвија.
Награда во злато

„Награда во злато“ (англиски: ''A Prize of Gold'') — филм на режисерот Марк Робсон од 1955 година. Автор на сценариото се Роберт Бакнер и Џон Пакстон според романот на Макс Като од 1953 година. Главните улоги ги играат: Ричард Видмарк, Мај Зетерлинг и Најџел Патрик.
1 Синопсис
Штабниот наредник Џо Лоренс (го игра Видмарк) се наоѓа во Берлин непосредно по завршувањето на Втората светска војна. Кога ќе сретне група германски сираци, еден од нив се обидува да му го украде џипот. На Џо му се допаѓа Марија (ја игра Зетерлинг), една од негувателките која се обидува да ги префрли децата во Бразил за да започнат нов живот...
Ресул Шаќири

Ресул Шаќири ( во ) — македонски комунистички деец, општественик и државник.
1 Животопис
Завршил гимназија, а потоа студирал на Филозофскиот факултет во Скопје.
Бил член на Сојузот на комунистите на Македонија (СКМ) од 1950 година, претседател на Општински комитет и член на Претседателството на Централниот комитет на Народната младина на Македонија, директор и главен и одговорен уредник на весникот „''Flaka e Vellazerimit''“ („''Фљака е Влазримит''“; во превод Пламен на братството).
Исто така, бил член на Извршниот совет на Народна Република Македонија, член на Извршниот одбор на Републичката конференција на ССРНМ, член на Градскиот комитет на СКМ во Скопје и пратеник во Собранието на Социјалистичка Република Македонија.
Награда „Пегаз“

Награда „Пегаз“ – книжевна награда за најдобар необјавен македонски роман на годината.
1 Историјат
Наградата „Пегаз“ е востановена во 2019 година, како своевидно продолжение на етаблираната награда „Роман на годината“, што ја доделува Фондацијата „Славко Јаневски“ за најдобар објавен роман на годината. Целта на наградата „Пегаз“ е да прерасне во книжевен скаут во потрага по квалитетно романескно остварување и по нови писателски гласови што ќе го унапредат овој книжевен вид во рамките на македонската книжевна продукција.
2 За наградата „Пегаз“
Конкурсот за наградата „Пегаз“ e распишан од издавачката куќа „Арс Ламина“ и Фондацијата за унапредување и промоција на културните вредности „Славко Јаневски“. За наградата можат да конкурираат сите необјавени романи наменети за возрасни или за деца. Романите треба да бидат предложени од самите автори-кандидати за наградата, кои треба да ги достават своите ракописи во електронска форма во „ворд“ или во ПДФ-формат. Ракописите ги оценува тричлена жири-комисија составена од двајца реномирани културни работници и еден претставник од издавачката куќа.
Наградата „Пегаз“ се состои од паричен износ, статуетка и објавување на романот во посебна едиција „Пегаз“.
3 Досегашни добитници на наградата „Пегаз“
* 2019 - Соња Манџук со романот „Насон прочитана книга“ (од 77 ракописи)
* 2020 - Владо Јаневски со романот „Мртвите знаат најдобро“ (од 61 ракопис)
* 2020 - Љупчо Петрески со романот „Лазарка“ (од 61 ракопис)
* 2021 - Александар Русјаков со романот „Хотел меѓу две војни“ (од 44 ракописи)
* 2022 - Сибо со „Зелениот дворец“ (од 38 ракописи)
* 2023 - Јована Матевска Атанасова со „Риба во(н) мрежа“ (од 36 ракописи)
* 2024 - Владимир Јанковски со „Ехото на акробатите“ (од 56 ракописи)
* 2025 - Фросина Пармаковска со „Кривата Дијана“ (од 45 ракописи)
Романи во најтесен избор
Покрај доделувањето на наградата „Пегаз“, секоја година се селектираат и романи во најтесен избор за објавување:
* 2019 - романот „Курвини синови“ од Александар Русјаков
* 2020 - романите „Албино трип“ од Александар Русјаков и „Деса“ од Ивана Трајаноска
* 2021 - романите „Ние“ од Ана Стојаноска и „Мастилна мапа“ од Марија Ралповска
* 2022 - романите „Писма од лудница“ од Срѓан Ивановиќ, „Мртва коска“ од Димче Парталоски и „Есента во животот на професорот по марксизам“ од Моџо Килингтон
* 2023 - романите „Страшни приказни“ од Сузана Камберова, „Неочекувано“ од Ана Мовска (псевдоним) и „Интервенција“ од Игор Рамдедов
* 2024 - романите „И“ од Кристина Краличин, „Брчка или За болешливото здравје“ од Филип Љ. Трајковски и „73 денови“ од Иво Митев
* 2025 - романите „Пацер“ од Коста Бојчески, „Изгубени низ дупки во џебовите“ од Владо Јаневски и „Солдат 1882“ од Добре Тодоровски
Жан-Батист Андреа

Жан-Батист Андреа — француски писател, сценарист и режисер.
Ја добил Гонкуровата награда во 2023 година за неговиот роман ''Бдеење над неа (Veiller sur elle)''.
1 Животопис
Жан-Батист Андреа има италијанско потекло преку неговата мајка и баба. Пораснал во Кан, каде што бил студент на Институтот Станислас и каде ги имал првите искуства на сцената, со сценарија и режија.
Дипломирал на Парискиот институт за политички студии и ESCP.
Своите први филмови ги напишал на англиски и добил неколку награди за неговиот филм ''„Ќорсокак“'' во режија на Фабрис Канепа.
Неговиот прв роман, ''Мојата кралица'', добил повеќе од десет награди. Следните два романи, ''Сто милиони години и еден ден'' и ''Ѓаволи и светци'' исто така освоиле повеќе награди. Што се однесува до четвртиот, ''Бдеење над неа'', објавен во 2023 година, истиот бил награден со Гонкуровата награда во ноември истата година.
2 Библиографија
*2023: ''Бдеење над неа (Veiller sur elle)''*2021: ''Ѓаволи и светци (Des diables et des saints)''*2019: ''Милион години и еден ден (Cent millions d'années et un jour)''*2017: ''Мојата кралица (Ma Reine)''
3 Филмографија
*2021: ''King'' (сценарист)
*2013: ''Brotherhood of Tears'' (сценарист, режисер)
*2007: ''Hellphone'' (сценарист)
*2006: ''Big Nothing'' (сценарист, режисер)
*2003: ''Ќорсокак'' (сценарист, режисер, со Фабрис Канепа)
Макрофлора

Макрофлора ― поим кој е користен за сите растенија кои се појавуваат во одредена област и се доволно големи за да бидат видени со голо око. Обично е синоним за флора и може да биден споредена со микрофлората, поим кој е користен за сите бактерии и други микроорганизми во екосистемот.
Макрофлора е исто така неформален поим што го користат многу палеоботаничари за да се однесуваат на збир на растителни фосили зачувани во карпата. Ова е за разлика од флората, која во овој контекст се однесува на збир на живи растенија кои растеле во одредена област, чии фрагментарни остатоци се заробиле во седиментот од кој настанала карпата и со тоа станале макрофлора.
Валмиера (општина)

Валмиера (|Valmieras novads) — општина во северна Латвија, на околу 180 км западно од главниот град Рига. Основана е со административната реформа во 2021 г. Седиште е градот Валмиера.
1 Географија
Општината Валмиера зафаќа површина од . Се наоѓа во северозападниот дел на областа Виѕеме во северна Латвија, на границата со Естонија. Се граничи со општините Валка на исток, Смилтене на југоисток, Цесис на југ и Лимбажи на запад. Исто така се граничи со естонските окрузи of Перну на северозапад, Вилјанди на север и Валга на североисток. Најсеверната точка на Латвија е сместена на границата со Естонија во жупата Ипиќи и е обележана со скулптура.
Највисока точка во општината е Зилајскалнс со надморска висина од 127 м. Старите Латгалци овој рид го сметале за свет, а на него во советско време живеела народната исцелителка Марта Зилајскалнска. Возвишението Сакала се протега од јужна Естонија во северниот дел на општината, и неговата највисока точка во Латвија е ридот Пикас со 107,6 м.н.в.
Поважни реки во општината Валмиера се:
*Гауја, чие течение спротиводно од градот Валмиера е прогласен за заштитен предел „Зиемељгауја“, а низводното е во Националниот парк Гауја; and
*Салаца, која го одводнува езерото Буртниекс, најголемо во општината.
Северниот дел на општината влегува во Биосферниот резерват Северно Виѕеме.
2 Историја
Во 2020 г. парламентот одобрил административна реформа со која бројот на општини се намалува од 119 на 42. Општината Валмиера е образувана со спојување на градот Валмиера со дотогашните општини Беверина, Буртниеки, Коцени, Мазсалаца, Наукшени, Рујиена и Стренчи. Со исклучок на општината Стренчи, овие единици биле составни делови на поранешниот округ Валмиера.
3 Административна поделба
Во 2021 г. општинскиот совет на валмиера имал 19 члена.
Општината се дели на градот Валмиера, 4 паланки и 26 жупи:;Град
*Валмиера
;Паланки
*Мазсалаца
*Рујиена
*Седа
*Стренчи
;Жупи
*Берзаине
*Бренгуљи
*Буртниеки
*Вајдава
*Вецате
*Вецпилс
*Вилпулка
*Дикљи
*Евле
*Зилајскалнс
*Ипиќи
*Јери
*Јерцени
*Каугури
*Коцени
*Лоде
*Мазсалаца
*Матиши
*Наукшени
*Плањи
*Рамата
*Ренцени
*Сељи
*Скањкалне
*Триката
*Ќоњи
4 Население
Валмиера е втора општина по населеност во Латвија, веднаш по Огре. Се проценува дека во 2021 г. во неа живееле 51.370 лица. Ова претставува пад за 24 % од проценетите 67.433 во 2000 г. и пад од 11 % во однос на 57.854 жители на во 2011 г.
Градот Валмиера брои 22.971 жители (2021).
5 Стопанство и инфраструктура
Во 2018 г. градот Валмиера имал БДП по глава на жител од 16.918 евра, на второ место по главниот град Рига. Претставува регионално средиште на производството и образованието. Во градот се наоѓа Виѕемската виша школа.
Низ општината оди државниот пат A3 и железничката линија Рига-Лугажи, која ја поврзува Валмиера со Рига на југозапад и Валка на североисток (на естонската граница).
Шизофит

Шизофит ― ботаничка класификација предложена од Фердинанд Кон за да биде опишана класата на примитивни „растенија“ кои се размножуваат исклучиво со проста делба. Се смета дека е синоним за протофитот од Закс и Монера од Хекел. Во современата таксономија, тоа е еднакво со концептот на прокариоти, едноклеточни микроорганизми без јадро или други мембрански врзани органели, сега поделени на домени бактерии и археи.
Агростологија

Агростологија (од грчкиот збор grc, агростис, „вид трева“; и grc, ''-logia''), понекогаш граминологија, ― научно проучување на семејството треви (Poaceae или по старо Gramineae). Видовите слични на трева од семејството острици (Cyperaceae), семејството ситки (Juncaceae) и семејството Typhaceae често се вклучени со вистинските треви во категоријата граминоиди, иако строго кажано овие не се вклучени во студијата на агростологија.
Агростологијата има важност во одржувањето на дивите и пасените пасишта, земјоделството (растителни растенија како ориз, пченка, шеќерна трска и пченица се треви, а многу видови добиточна храна се треви), урбана и еколошка хортикултура, управување со тревна трева и производство на бусен, екологија и зачувување.
Ботаничарите кои дале важен придонес во агростологијата се:
* Жан Босер
* Еме Антоанет Ками
* Мери Агнес Чејс
* Едуард Хакел
* Чарлс Едвард Хабард
* Алберт Спир Хичкок
* Ернст Готлиб фон Штојдел
* Ото Штапф
** Џозеф Далтон Хукер
* Норман Лофтус Бор
* Јан-Фритс Велдкамп
* Вилијам Дерек Клејтон
* Роберт Б. Шо
* Томас Артур Коуп
**
Кралско ботаничко друштво

Кралско ботаничко друштво (англиски: Royal Botanic Society) ― учено друштво основано во 1839 година од Џејмс де Карл Соверби според кралската повелба на војводата од Норфолк и други. Неговата цел била да ја промовира „ботаниката во сите нејзини гранки и нејзините примени“. Набргу откако било основано, го изнајмил теренот во рамките на Внатрешниот круг во Регентовиот парк, Лондон, околу 7.3 хектари, за употреба како опитна градина. Соверби останал како секретар околу 30 години, а Џ.Б. Соверби и В. Соверби подоцна исто така работеле како секретари. Градината била отворена за членовите и нивните гости, а исто така и за пошироката јавност за одредени денови од неделата. Вклучувала големи куќички со палми и куќа од воден крин. Во летниот период таму биле одржувани свечености, и други забави.
 
Во 1932 година не бил обновен закупот на просторот, а друштвото било распуштено. Нејзините преживеани записи биле депонирани во Јавната библиотека „Сент Мерилебон“. Друштвото имало библиотека која сега ја држи Природонаучниот музеј во Лондон.
Местото потоа станало Градините на кралицата Марија, која е управувана од Агенцијата за кралски паркови, и е целосно отворена за пошироката јавност без надомест како дел од Регентовиот парк.
Реис Шаќири

Ресул Шаќири (Reis/Resul Shaqiri; во — во ) — македонски работник, комунистички деец, борец, општественик и државник.
1 Животопис
Како член на Сојузот на комунистите на Југославија од 1941 година, учествувал во создавањето на Преспанско-битолскиот НОПО, а потоа бугарските власти го интернирале во Свети Врач во 1942 година. Бил делегат на АСНОМ.
По завршувањето на Втората светска војна и Ослободувањето бил резервен мајор, секретар на Околискиот комитет на Сојузот на комунистите на Македонија (СКМ) во Гостивар, член на Претседателството на НФМ и извршувал одговорни должности во ресорот за внатрешни работи, како началник на Обласното одделение во Битола и Градското одделение во Скопје.
Како член на Централниот комитет на СКМ, каде што бил избран на Првиот, Вториот и Третиот конгрес, бил министер за социјална политика и народна здравје во Владата на НРМ во периодот 1948-1950, потпретседател на Президиумот на Народното собрание на Народна Република Македонија (НРМ) во периодот 1950-1052, член на Извршниот совет на Народното собрание на НРМ од 1952 година и во периодот 1957-1967, претседател на Околискиот одбор на ССРНМ во Тетово, потпретседател на Собранието на Социјалистичка Република Македонија, потпретседател на Републичкиот совет на ССМ и други.
Исто така, бил пратеник во Народното собрание на ФНРЈ (во три свикувања) и во Народното собрание на НРМ и член на Претседателството на Главниот одбор на ССРНМ.
Мегафлора

Мегафлора (од грчкиот збор μέγας (мегас; „голем“), и новолатинскиот flora (флора; „растителен живот“) ― поим кој се однесува на исклучително голем растителен вид. Примери на мегафлора се Sequoioideae од Калифорнија и голем број изумрени растителни видови од мезозоикот.
1 Култура
Повеќето праиндоевропски митологии ја прикажуваат мегафлората во облик на светско дрво, дрво на животот, axis mundi или Свето дрво. Некои примери се Ашвата во хиндуската митологија, Игрдрасил во нордиската митологија и егиг еро фа во унгарската митологија. Значајните текстови како Епот за Гилгамеш и Книгата на Битието содржат слични мотиви, црпејќи вдахновение од античката иконографија.
Често симболизирајќи ја вкоренетоста, духовноста и плодноста, овие растенија станаа средишни во жанровите на високата фантазија и научна фантастика. Двете дрвја на Валинор од ''Господарот на прстените'' и Домните дрвја од делото <i>Аватар се два општопознати примери.
2 Примери
; Африка
*''Adansonia digitata''; Океанија
*''Eucalyptus regnans''; Евроазија
*''Ficus benghalensis''; Средна и Јужна Америка
*''Ceroxylon quindiuense''*''Puya raimondii''*''Victoria amazonica''; Северна Америка
* Крајбрежна црвена секвоја (''Sequoia sempervirens'')
* Џиновска секвоја (''Sequoiadendron giganteum'')
*''Picea sitchensis''*''Pseudotsuga menziesii var. menziesii''; Азија
*''Shorea faguetiana''*''Koompassia excelsa''*''Rafflesia arnoldii''*''Amorphophallus titanum''
3 Поврзано
* Мегафауна
* Мегабилка
Интерфикс

Интерфикс — составна, сврзувачка морфема, а се изделува во структурата на сложените зборови во кои поврзува две основи. Интерфиксот нема семантичко значење.
1 Примери
* од очи и виде: оч - е - видец (интерфикс е)
* од риба и ловец: риб - о - ловец (интерфикс о)
* од кит и ловец: кит - о - ловец (интерфикс о)
* од басна и писец: басн - о - писец (интерфикс о)
* од вода и вод: вод - о - вод (интерфикс о)
* од гас и вод: гас - о - вод (интерфикс о)
2 Поврзано
* Претставка
* Наставка
* Постфикс
Храјдмар

Храјдмар (|Hreiðmar) — во нордиската митологија е волшебник и алчен крал на џуџињата или џиновите. Тој е татко на браќата Фафнир, Отр и Регин, и сестрите Лунгхајд и Лофнхајд. Со помош на неговите синови, Храјдмар ги заробува Асите Один, Хенир и Локи, врзувајќи ги со неуништливи синџири откако ненамерно го убиле неговиот син Отр. Тројцата Аси се принудени да му го дадат златното богатство на Андвари како надоместок за убиството според древните германски закони. Фафнир го убива својот татко за богатството врз кое почива проклетството на Андвари. Пред да умре, Храјдмар ја повикал својата ќерка Лунгхајд за да ја извести дека ќе роди ќерка, чиј син мора да се одмазди за неговото убиство. Се појавува во „Сагата за Волсунзите“, „Поетската еда“ и „Прозната еда“.
Фитофармакологија

Фитофармакологија ― студија и практика за искоренување на патологијата на растенијата која потекнува од Здружението на германски лекари за растенија (германски: Verbandes Deutscher Pflanzenärzte; 1928–1939), предводено од Ото Апел, познат како „организатор на германската заштита на растенијата“, кој првично ја дефинирал терминологијата „фито медиција“ или „медицина на растенијата“. Германското фитомедицинско друштво (Deutsche Phytomedizinische Gesellschaft) е едно од таквите организации кои се занимавале во ова поле. Академските програми во фитомедицината, како што е Универзитетот во Хоенхајм, ги разгледуваат меѓусебните врски помеѓу патогените микроорганизми и културите, методите за контрола на болеста и програмите за истражување.
Во 1936 година, поимот фитофармакологија бил користен за полето на проучување на лекови кои влијаат на растенијата.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бељаковце

Свети Ѓорѓи — главна манастирска црква на Бељаковскиот манастир во кумановското село Бељаковце, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во јужниот дел на атарот на селото.
2 Историја
Црквата била подигната во 1894 година. Во минатото, кај манастирот биле одржувани два собора, за Ѓурѓовден и за Мала Богородица.
3 Архитектура
Црквата претставува трокорабна градба со осмострана купола и седмострана апсида, а ѕидана од убаво обликувани камени блокови и камени украси и фигури на фасадата.
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува фрескоживопис.
3.2 Иконостас
Во црквата се наоѓа дрвен иконостас.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија
Анета Тасова

Анета Тасова – македонска писателка, поетеса и новинарка
1 Животопис
Анета (Василева) Тасова е родена на 28 јануари 1982 година, во Кочани. Како дете се истакнувала во своите награди од областа на физиката, математиката и книжевноста. Дипломирала на Филолошкиот факултет (отсек Македонска книжевност и јужнословенски книжевности). Членувала во поетските клубови „Копнеж“ од Кочани и „Мугри“ од Скопје и во Драмскиот аматерски театар „Чекори”. Дел од нејзиното творештво бил вклучен во алманасите на претходно споменатите клубови; прозните списанија „''Лоза''” и „''Маргина''”; дневните весници „''Вечер''“, „''Време''“ и „''Дневник''“ и во електронското издание на конкурсот на „Електролит“.
2 Творештво
* „Умри женски“, поетска збирка („Силсонс“, 2015)
* „Сите авиони летаат над моето село”, збирка раскази (Фондација "Рамковски", 2007)
3 Награди
* Награда „Живко Чинго“ (фондација „Рамковски“) во 2007 година, за збирката раскази „Сите авиони летаат над моето село”
* Награда „Караманов” во 2004 година, за најдобра необјавена поетска збирка
* Награда на весникот „Студентски збор”, за најдобар краток расказ на конкурсот објавен во 2003 година
Knautia macedonica

''Knautia macedonica'', македонска скабиоза — вид цветно растение од семејството Caprifoliaceae, изворен вид во Југоисточна Европа - Албанија, Бугарија, Грција, Македонија, југоисточна Романија и Лозенград во Турција. Расте до 75 сантиметри, ова тревно повеќегодишно растение дава богати црвени цветови, слични на оние на неговата блиска роднина скабиозата (''Scabiosa''), на тенки исправени стебла во текот на летото.''Knautia macedonica'' се одгледува како украсно растение. Исклучително е издржлива, поднесува температури до -20 степени Целзиусоуви и пониски, но бара сончева положба на неутрална или алкална почва. Иако може да биде со краток век, таа лесно се сее самостојно.
Јотуни

Јотуни (|Jötunn) — џинови од семејството хримтурси (мразни џинови), правнуци на Имир. Јотуните живееле во Јотунхајм и Нифлхајм, се одликувале по својата сила и раст и биле противници на Асите и луѓето. Од една страна, јотуните се древни џинови, првите жители на светот, кои со време им претходат на боговите и луѓето. Од друга страна, тие се жители на студена, карпеста страна на северниот и источниот раб на земјата (Јотунхајм, Утгард), претставници на елементарните ѓаволски природни сили, непријатели на Асите. По секоја цена се стремеле да ги одземат од последните сопруги — божиците Фреја и Идуна, нивните волшебни својства — чеканот на Тор, помладувачките јаболка на Идуна, прстенот Драупнир итн. На крајот, мразните џинови биле поразени од Асите, водени од Один.
Криптогам

Криптогам (научно име Cryptogamae) ― растение (во широка смисла на зборот) или организам сличен на растение кое се размножува со спори, без цветови или семиња. Името ''Cryptogamae'' значи „скриено размножување“, што се однесува на фактот дека не е произведувано семе, така што криптогамите ги претставуваат растенијата што не носат семе. Повремено се користени и други имиња, како што се „талофити“, „пониски растенија“ и „растенија со спори“. Како група, криптогамите се спротивни на семените растенија (или Phanerogamae, ) или сперматофита. Најпознатите групи на криптогами се алгите, лишаите, мововите и папратите, но вклучува и нефотосинтезни организми кои традиционално се класифицирани како растенија, како што се габите, лигавите габи и бактериите. Класификацијата сега е застарена во Линејовата таксономија. Криптогамите се класифицирани во три подцарства: талофит (Thallophyta), бриофит (Bryophyta) и птеридофит (Pteridophya).
Едно време, криптогамите биле формално признати како група во растителното царство. Во неговиот систем за класификација на сите познати растенија и животни, Карл Линеј (1707–1778) го поделил растителното царство на 24 класи, од кои едната била „криптогамија“. Ова ги вклучувала сите растенија со „скриени“ размножувачки органи. Тој ја поделил криптогамијата на четири реда: алги, мов (бриофити), папрати и габи.
Не сите криптогами денес се третирани како дел од растителното царство; габите, особено, се сметани за посебно кралство, потесно поврзани со животните отколку со растенијата, додека сино-зелените алги (цијанобактерии) сега се сметани за група бактерии. Затоа, во современата систематика на растенијата, „Cryptogamae“ не е таксономски кохерентна група, туку е кладистички полифилетска. Сепак, сите организми познати како криптогами припаѓаат на полето кое традиционално го проучуваат ботаничарите и имињата на сите криптогами се регулирани со ''Меѓународниот кодекс за номенклатура за алги, габи и растенија''.
За време на Втората светска војна, британската Владина школа за кодирање шифрирање го регрутирала Џефри Тенди, морски биолог стручњак за криптогами, во Станицата X, паркот Блечли, наводно кога некој ги помешал со криптограми.
1 Поврзано
* Растение - да се види како криптогамите се распространуваат низ современите системи за класификација
2 Наводи
Звонко Шаврески

Звонко Шаврески (р. во Скопје) — македонски правник и општественик.
1 Животопис
Тој бил основач на Интерпарламентарното лоби за лица со посебни потреби и претседател на невладината организација „Полио плус“, движење против инвалидитетот и активист за човекови права на лицата со хендикеп.
Асен Шаин

Асен Шаин ( во — во ) — македонски специјалист по инфективни болести, примариус и долгогодишен директор на Клиниката за инфективни болести при Медицинскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Има особени заслуги за проучување на бактериските инфекции во гастроинтестиналниот тракт, како и за изградба, опремување и функционирање на новиот современ објект на Инфективната клиника при Медицинскиот факултет во Скопје.
Јазлест струпник

Јазлест струпник или обичен струпник — повеќегодишно зелјесто растение од семејството на струпниците (''Scrophulariaceae''). Вирее во умерените краишта на северната полутопка со исклучок на западна Северна Америка. Расте на влажно и запуштено обработливо земјиште. Растението е присутно и во Македонија.
1 Раст
Расте право на квадратни месести стебла до висина од 150 см и има хоризонтално корениште. Листовите се спротивставени, јајцевидни во основата и копјести кон врвот, сите со назабени рабови. Цветовите се сместени во лабави класовидни соцветија со облик на издолжени или пирамидални метлички. Поединечните цветови се топчести, со по пет зелени чашкини ливчиња околу зелени или виолетови венечни ливчиња и јајцевидна семена чаура.
2 Фосилни наоди
Семињата на јазлестиот струпник се пронајдени во потстепенот IIIa од средниот плеистоцен.
3 Во традиционалната медицина
Според учењето за сигнатурите, се сметало дека растението може да ја излечи туберкулоза на лимфните жлезди на грлото поради грлениот облик на неговите цветови.
Adoxa

''Adoxa'' ― типски род цветни растенија од семејството пиженца (Adoxaceae). Содржи најмалку два вида цветни растенија, вклучувајќи го и мошателот, по кој е именувано семејството.*''Adoxa moschatellina'' Л.
*''Adoxa xizangensis'' Г.Јао
Беовулф

Беовулф (|Beoƿulf; буквално — ''Пчелен волк'', односно „мечка“) — англосаксонска епска поема напишана помеѓу VIII и XI век. Текстот е сложен спој на фолклорни, митолошки и историски елементи. Борбата со чудовиште е еден од најважните точки на песната и се среќава во речиси сите митологии. Патешествијата на јунакот наликуваат на поводи од волшебни приказни, а јунаковото страдање и трагичниот крај откриваат класични одлики на јунаковиот еп што имаат и историска основа. Ова дело споменува настани и личности што всушност постоеле — на пример, кралот Хигелак.
1 Изданија на македонски јазик
Поемата „Беовулф“ е објавена и на македонски јазик.
*''Беовулф —'' издавач „Купи книга“ (2013)
Банани (филм од 1971)

„Банани“ (англиски: ''Bananas'') — американски филм од 1971 година, во режија на Вуди Ален, кој е автор и на сценариото, заедно со Мики Роуз. Главните улоги ги толкуваат: Вуди Ален, Луиз Лесер, Карлос Монталбан и Нативидад Абаскал.
1 Содржина
Филдинг Мелиш (го игра Ален) е несреќен млад човек од Њујорк кој заработува така што тестира нови производи. Тој се обидува да ја освои младата и убава активистка Ненси (ја игра Лесер). Набргу, тој заминува во малата латиноамериканска земја Сан Маркос, каде случајно им се придружува на бунтовниците, а по успешно извршената револуција, тие го назначуваат за претседател на земјата. Во потрага по пари, Мелиш мора да отпатува во САД, но таму го апсат...
Bald and Bankrupt

Bald and Bankrupt (буквално: ''Ќелав и банкротиран'') — англиски Јутуб-канал управуван од британскиот туристички видеоблогер Бенџамин Рич (англиски: ''Benjamin Rich'', роден на 1 јули 1974 г. во Брајтон). Тој е познат и како Господин Болд (англ. ''Mr. Bald''). Рич го започнал каналот во јуни 2018 г., документирајќи го Индискиот Потконтинент и постсоветските држави. Од август 2023 г., неговиот канал има 3,9 милиони претплатници и над 550 милиони прегледи. Рич станал скандалозна личност кога извесен Бенџамин Рич почнал да се поврзува и споредува со непознатиот корисник Vorkuta на еден форум. Vorkuta признал дека има секс-туризам и бил поврзан со силување на една жена во Обединетото Кралство. Постојат претпоставки дека Господин Болд е Vorkuta.
1 Книга
*
Дождлив ден во Њујорк

„Дождлив ден во Њујорк“ (англиски: ''A Rainy Day in New York'') — американски филм од 2019 година, во режија на Вуди Ален, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Тимоти Шаламеј, Ел Фанинг, Селена Гомес, Џуд Ло, Диего Луна, Лив Шрајбер, Ребека Хол, Чери Џонс итн.
1 Содржина
Филмот ги прикажува љубовните случки на еден млад студент (го игра Шаламе), кој за викендот се враќа во родниот Њујорк. Тој се обидува да се зближи со својата девојка од факултетот (ја игра Фанинг) која престојува во градот за да интервјуира еден познат филмски режисер...
Разурнување на Хари

„Разурнување на Хари“ (англиски: ''Deconstructing Harry'') — американски филм од 1997 година, во режија на Вуди Ален, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Вуди Ален, Керолајн Арон, Кирсти Ели, Боб Балабан, Ричард бенџамин, Ерик Богосјан, Били Кристал, Џуди Дејвис, Мериел Хемингвеј, Ејми Ирвинг, Деми Мур, Робин Вилијамс итн. Филмот претставува алегорија на уметничкото творештво кое секогаш се соочува со опасноста од креативна блокада. Покрај номинациите за „Оскар“ и за Европските филмски награди, филмот го отворил Меѓународниот фестицал на филмската уметност во Венеција.
1 Содржина
И покрај големиот успех со своите романи, писателот Хари Блок (го игра Ален) нема успех во односите со луѓето. Поради неговата последна книга во која тој ги опишува луѓето од својата непосредна околина, но само со други имиња, него сака да го убие Луси (ја игра Дејвис), сестрата на неговата поранешна жена. Хари има три пропаднати брака и има променето многу психотерапевти. Најпосле, тој наоѓа утеха во младата, убава Феј, но и таа врска пропаѓа кога таа решава да се омажи за пријателот на Хари, Лари (го игра Кристал). Единствената светла точка е поканата од неговиот поранешен факултет, кој сака да го награди. Затоа, Хари го грабнува својот син и заедно со него и со црната проститутка Куки, оди да ја прими наградата...
Хигрофит

Хигрофит (од грчките зборови хигрос = влажен + фитон = растение) ― растение кое живее над земја и е прилагодено на условите на обилна влажност на околниот воздух. Овие растенија населуваат главно влажни и темни шуми и затемнети мочуришта на острови и многу влажни и поплавени ливади. Во групата на сите видови копнени растенија, тие се најмалку отпорни на суша.
Според еколошките атрибути се група растенија помеѓу категориите хидрофити (водни растенија) и мезофити (растенија во умерени еколошки услови). Растенијата кои живеат во или влажни живеалишта обично немаат ксероморфни одлики.
1 Примери на родови хигрофити
*''Adoxa'';
*''Agrostis'';
*''Bidens'';
*''Caltha'';
*''Cardamine'';
*''Carex'';
*''Catabrosa'';
*''Chelidonium'';
*''Circea'';
*''Cyperus'';
*''Drosera'';
*''Equisetum'';
*''Galium'';
*''Glyceria'';
*''Hymenophyllum'';
*''Juncus'';
*''Lythrum'':
*''Oxalis'', etc.
2 Поврзано
* Хидрофит
* Мезофит
* Ксерофит
Црковно земјиште

Црковно земјиште — површина на земјиште во рамките на црковна парохија што се користи за поддршка на парох. Земјиштето може да биде или во сопственост на црквата или самата црква да ја задржува добивката. Ова земјиште доделено на парохијата може да се состои од многу различни права (на пр. сопственост на земјиште, права на користење) и да биде посветено за различни цели. Неговата администрација обично има свои правила, кои вклучуваат и заштита од товари како даноци итн.
Пиженца

Пиженца (научно име: Adoxaceae) ― мало семејство скриеносеменици од редот Dipsacales, сега составена од пет рода и околу 150–200 видови. Тие се одликуваат со спротивни забести лисја, мали цветови со пет или, поретко, четири ливчиња во цимозни соцвети, а плодот е јатка. Според тоа, тие се слични на многу дренови.
Во постарите класификации, целото ова семејство било дел од Caprifoliaceae, родот анамска рака. ''Adoxa'' било првото растение кое било преместено во оваа нова група. Многу подоцна, родовите ''Sambucus'' и ''Viburnum'' биле додадени по внимателна морфолошка анализа и биохемиски тестови од страна на Групата за истражување на филогенија на скриеносемените растенија. Додаден е дополнителен монотипичен род ''Sinadoxa'' врз основа на молекуларна споредба со ''Adoxa''.
Неодамнешните извори, вклучително и мрежната страница Angiosperm Phylogeny, го третираат ова семејство под називот Viburnaceae Raf., ''nom. cons.''''Adoxa'' е мало повеќегодишно тревно растение, кое цвета рано во пролетта и умира до нивото на земјата во лето веднаш по созревањето на бобинките; листовите се сложени.
Постарите се претежно грмушки, но два вида се големи тревни растенија; сите имаат сложени листови. Вибурнумите се сите грмушки, со едноставни лисја.
1 Галерија
Природен парк Сера Мариола

Природен парк Сера Мариола (|Parque Natural de la Sierra de Mariola) ― планински венец во Валенсијанската Заедница, Шпанија, еден од најпериферните делови на Бетиските Планини. Поголемиот дел од неговата територија е вклучен во природен парк основан во 2002 година, на површина од 17.257 ha. Паркот е опкружен со градовите Косентаина и Бокаирент и градовите Онтиниент и Алкој.
Има правоаголен облик и надморска височина поголема од 1.000 метри, а највисокиот врв е Монткабрер, висок 1.389 метри. На север планинскиот венец Беникадел има врв што го носи истото име и е висок 1.104 метри. Сера е претежно составена од варовник. Климата е главно медитеранска.
Овие планински венци ги покриваат околу 200 или повеќе различни ароматични и лековити растенија со стотици различни дрвја, кои вклучуваат разновидна тиса уникатна за оваа област.
1 Поврзано
* Природен парк Фонт Роха
Власеница

Власеница — долга, груба кошула од козина, која ја носат христијанските подвижници на голо тело за измачување на телото. Во денешно време, власеницата е долга кошула направена од едноставна ткаенина, дел од православната монашка одежда, која првенствено ја носи монахот за време на монашкиот постриг. Порано власеницата се плетела од камилски влакна или овча волна и се носела на голо тело, а грубата волна постојано боцкала, потсетувајќи го монахот на трпение и смирение.
Виолета Ѓуровска

Виолета Ѓуровска – македонска писателка и новинарка.
1 Животопис
Виолета Ѓуровска била родена 1975 година во Скопје. Основно и средно образование завршила во Скопје. Дипломирала на Катедрата за македонска и јужнословенска книжевност и македонски јазик при Филолошкиот факултет „Блаже Конески“, УКИМ во Скопје. За време на студиите, таа објавувала детективски раскази во списанието „''Илустриран забавник''“. Од 2000-2003 година, таа работела како новинар во списанието за деца „''Наш свет''“ (литературно списание за деца на возраст од 10-14 год.), во Издавачка куќа „Детска радост“ при НИП „Нова Македонија“. 2003 година, таа била унапредена во уредник на списанието за деца и млади (најмладиот уредник во НИП Нова Македонија) „Наш свет“ во Издавачката куќа „Детска радост“.
Во текот на дваесет години, таа била член на повеќе комисии на книжевни конкурси за деца. Таа била член на основачкиот одбор на книжевната манифестација „Пролет на сребрените соништа“ од Радовиш и книжевната манифестација „Детски лирски треперења“ од Охрид. Во текот на повеќе години, таа хонорарно работела како организатор на многу творечки работилници во соработка со општински и училишни библиотеки. Работела како творец на повеќе јавни трибини од областа на книжевноста за деца во библиотеки, училишта и културни центри во Македонија.
2 Творештво
Во период од речиси дваесет година објавува повеќе од стотина раскази за деца во списанијата:
* „Другарче“ (книжевно списание за деца на возраст од 6-8 год.),
* „Развигор“ (книжевно списание за деца на возраст од 8-10 год.) и
* „Росица“ (книжевно списание за деца од 3-6 год.).
Во 2003 година, таа била основач и главен уредник на Издавачка куќа „Смешко“. Во истата година е автор на едицијата сликовници за деца од најмала возраст „''Прв чекор''“, преведени на албански и англиски јазик:
* „Морски свет“
* „Домашни животни“
* „Птици“
* „Овошја“
* „Зеленчуци“
* „Шумски животни“
Истата година, таа ги публикувала и „''Убави приказни''“, едиција од 6 приспособени приказни од народното творештво:
* „Силјан Штркот“
* „Самовила-невеста“
* „Кучето и човекот“
* „Девојчето и дванаесетте месеци“
* „Цане и ламјата“
* „Слепиот цар и син му“
Во 2004-2005 година, таа работела како новинар во Издавачата куќа „Просветно дело“. 2004 година, таа била автор на едицијата „''Виножито''“ од 6 сликовници:
* „Виолетова приказна“
* „ Црвена приказна“
* „ Портокалова приказна“
* „Сина приказна“
* „ Зелена приказна“
* „Жолта приказна“
Сликовниците се преведени на англиски, албански, бугарски и српски јазик. Освен на македонскиот пазар, истите се извезени и во Албанија, Бугарија, Србија, Босна и Косово.
* „Сонови и од нив приказни“, книга со раскази за деца на возраст од 11-13 год (Македонска реч, 2018)
* „Малку страшна приказна‘‘, (Просветно дело, 2020)