procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ева-Брит Свенсон

Ева-Брит Свенсон (р. ) — шведска политичарка и поранешна пратеничка во Европскиот парламент. Таа е член на партијата Левица.
Свенсон била потпретседател на групата GUE/NGL и претседател на Комитетот за правата на жените и родовата еднаквост на Европскиот парламент. Таа исто така била член на Комисијата за внатрешен пазар и заштита на потрошувачите, замена за Комисијата за вработување и социјални прашања, член на делегацијата за односи со Израел и замена за делегацијата за парламентарна соработка на комитетот со Украина.
Свенсон е позната по тоа што се спротивставувала на ограничувањата на слободата на говор ширум Европа и за спречување на перцепираните родови стереотипи.
Таа го напуштила Собранието во септември 2011 година.
1 Кариера
* Политички секретар на Левата партија (Vänsterpartiet) (1995–2004)
* Член на окружниот совет на левата партија (1995–2004)
* Член на извршната власт на Левичарската партија (од 2000 г.)
* Член на извршниот комитет
* Здружение на станари Шведска (од 2000 г.)
* Претседавач на Народното движење „Не за ЕУ“, Шведска (1992–2001)
* Потпретседател на Народното движење „Не за ЕУ“, Шведска (од 2001 г.)
Стина Волтер

''Стина'' Маргарета Улрика Волтер (родена на 24 мај 1964 година) е шведска уметница, телевизиска презентерка и авторка. Таа е ќерка на глумецот Свен Волтер.
Волтер работи најмногу како уметник, но исто така се занимава и со илустрација, говорништво и радио презентирање. Таа ја претставувала радио емисијата ''Söndagarna med Stina Wollter'' на P4 Стокхолм за Sveriges Radio. Таа ја имала претставено и радио емисијата ''Карлавагнен''. Таа се натпреварувала во шоуто SVT ''På spåret'' заедно со нејзиниот татко. Таа исто така настапувала со музика во 2014 година, го основала бендот Стина Волтер Бенд кој свири кантри-музика, а нејзиниот сопруг Мике Олсон Волтер свири на гитара.
Волтер студирала во KV Konstskola, уметничко училиште во Гетеборг помеѓу 1980 и 1981 година, и Konstindustriskolan помеѓу 1981 и 1983 година. Потоа студирала уметност на Nordiska konstskolan во Финска помеѓу 1983 и 1984 година, а помеѓу крајот на 1984 и 1987 година на Gerlesborgsskolan во Бохуслан.
Таа се натпреварувала во танцувачкото шоу на славните личности Let's Dance 2017 емитувано на ТВ4.
1 Филмографија
* 1983 – ''Профитерерна''
2 Наводи
Вилма Субра

Вилма Субра (|Wilma Subra; р. 1943 година) — американски научник за животна средина. Таа е претседател на компанијата Субра, консултантска фирма за животна средина.
Субра е родена во Морган Сити, Луизијана и израснала таму и во блиската Бају Виста. Нејзиниот татко бил хемичар, а нејзиниот дедо рибар со остриги. Таа добила диплома по микробиологија и хемија во 1965 година на Универзитетот во Југозападна Луизијана во Лафајет, а магистрирала една година подоцна.
Од 1967 до 1981 година Субра работела за Институтот за истражување „Југот на Заливот“. Таа ја основала компанијата Субра во мај 1981 година за да им помогне на луѓето кои се соочуваат со проблеми поради загрозување на животната средина.
Субра служела седум години како заменик-претседател на Националниот советодавен совет за еколошка политика и технологија на Агенцијата за заштита на животната средина, шест години во Националниот советодавен совет за еколошка правда на Агенцијата за заштита на животната средина и пет години во Националниот советодавен комитет во Комисијата за еколошка соработка. Таа се појавила во документарниот филм Gasland од 2010 година.
1 Награди
* Програма за соработници на Мекартур од 1999 година * Финалист на наградата „Volvo for Life“ во 2004 година * Добитник на наградите за човекови права за глобална размена за 2011 година
Црква „Св. Никола Чудотворец“ - Кратово

Св. Никола Чудотворец — православна црква во градот Кратово, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Кумановско-кратовското архијерејско намесништво во Кумановско-осоговската епархија на МПЦ - ОА.
1 Историја
Црквата се наоѓа во источниот дел на населбата Царина и се смета за најстара сè уште постоечка црква во градот. Храмот своевремено бил катедрала на Кратовските епископи, за што сведочи една преписка од 1666 г. во евангелие подарено на црквата. Храмот на многу наврати е рушен и одново граден. Последен пат настрадал во 1822 и обновен е во 1848 г.
Во 1890 г. во црковнот двор двор западно од храмот е подигната зграда на бугарско училиште, познато како Старовремска школа.
2 Архитектура
Црквата е еднокорабна и едноапсидна. Изградена е од делкан камен и малтер. Има димензии од 10,5 м во должина, 5,90 м во ширина и 6,80 м во висина.
3 Внатрешност
Внатрешноста на црквата е насликана од преродбенички мајстори. Иконостасот е изработен при обновата на храмот во 1848 г. Има богата резба и вредни икони, некои од XVI век. Главната икона на Свети Никола е дело на истакнатиот крушевски зограф Никола Михајлов. Иконата „Света Богородица Умиление“ е од XV век.
За мошне вредни се сметаат и царските двери. Се одликуваат со ажурна техника, со пробивање на дрвото и употреба на најразлични цветни и геометриски мотиви, како и фигури на животни. Слични двери имаат и црквите „Св. Ѓорѓи“ во Петралица, „Воведение на пресв. Богородица“ во Карпино, „Св. Богородица“ во Ранковце и дверите од „Св. Никола“ во „Успение на пресв. Богородица“ во Ќустендил. Дверите се одново насликани во XIX век од самоковски мајстор, веројатно Захариј Зограф. На хетерогениот иконостас има неколку непотпишани икони, кои би можеле да му се припишат на Захариј. Во црквата има и икони кои му се припишуваат на Крсте Зограф од Велес.
4 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
Илон Викланд

Маире-Илон Викланд (мом. Паабо родена на 5 февруари 1930) е Естонско-шведска уметница и илустраторка.
Викланд е родена во Тарту, Естонија и израсната во Хаапсалу, округот Лене на балтичкиот брег на Естонија. Во 1944 година таа избегала со семејството на соученик од втората советска окупација на Естонија, во Шведска, каде што пристигнала како бегалка.
Во 1953 година Викланд аплицирала за работа како илустраторка во Рабен и Сјогрен. Ја запознала Астрид Линдгрен, која штотуку завршила со пишувањето на книгата ''Мио, мојот син'' и која веднаш можела да види дека Викланд може да „црта бајки“. Викланд направила тест-цртеж за книгата и потоа нејзината соработка со Линдгрен продолжила. Викланд рекла дека пишувањето на Линдгрен постојано ја терало да гледа внатрешни слики. Таа, исто така, црпела инспирација за нејзините слики од реалниот живот. На ист начин како што Астрид Линдгрен пишувала за „детето во неа“, Викланд често цртала за детето во неа.
Илон Викланд е уметницата која илустрирала најголем број книги на Астрид Линдгрен:
*''Шестте деца Булерби'' (ака ''Децата од бучното село'')
*''Децата на улицата „Проблемкер“.''*''Браќата Лавовско срце''*''Карлсон од покривот''*''Марди''*''Мио, мојот син''*''Нилс Карлсон Пајслинг''*''Ронија, Ќерката на арамијата''*''Островот Сикроу''*''Духот на слабиот Џек''*''Саутленд''
Таа, исто така, обезбедила илустрации за многу сликовници од Линдгрен и многу други писатели, вклучувајќи ги ''Змејот со црвени очи'', ''Сакам брат или сестра'', ''Тоа е моето бебе'', ''Бренда и помага на бабата'', ''Сајмон Мал се вселува'' и ''Заемодавачите''.
Во 2004 година, Илон Викланд решила да и ги подари своите оригинални илустрации на Естонија. Уметничкото дело првично било изложено во галеријата на Викланд во Хаапсалу, Естонија. Во 2009 година „Земја на чудата на Илон“, галерија и тематски центар за деца и семејства базирани на нејзините дела и илустрации, била отворена во Хаапсалу, Естонија.
Црква „Св. Димитриј“ - Брник

Свети Димитриј – главна селска црква во селото Брник.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во северниот дел од селото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1887, што е забележано на влезната врата. Од записот на српски јазик во внатрешниот дел од рамката на нишата над влезната врата се забележува дека црквата била зографисана од Митре Трпковиќ со синовите Трпко и Ристе, како и Косто Никлиќ од селото Лазарополе во 1927 година. Храмот бил обновен во 2002 година и денес е добро сочуван.
3 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна којашто е украсена со слепи ниши. Објектот има димензии од околу 12 × 7 м и е висок околу 5-6 м. Главниот влез на црквата се наоѓа на западната страна и над него има ниша со фреска на којашто е претставен Свети Димитрија Солунски. На рамката од нишата од внатрешната страна се забележува натпис на српски јазик во врска со зографисувањето на храмот, а над нишата има натпис на којшто е забележана годината на изградба. Црквата има и спореден влез којшто е сместен на јужната страна, а над него има празна ниша. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се сместени селските гробишта.
4 Галерија
5 Поврзано
* Брник
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија
Хелена Вилис

Хелена Елза Маргарета Вилис (родена на 16 април 1964 година, Стокхолм) е шведска илустраторка и авторка.
1 Библиографија
* 2002 &ndash; денес - ''Детективска агенција ЛасеМаја'' (серијал книги, напишана од Мартин Видмарк)
* 1994 – ''Најеколошката продавница во Шведска'' (напишана од Хане Симонсен)
* 1994 – ''ЕУ, потрошувачот и животната средина'' (напишана од Мај Лорел)
* 1996 – ''Омтанкар'' (напишана од Аника Форсберг)
* 1997 – Каспар, Атом-Рагнар и кралот на штуките (напишана од Микаел Енгстром)
* 1998 – ''Атом-Рагнар и снешкото'' (напишана од Микаел Енгстром)
* 1999 – ''Втора светска војна'' (напишана од Улф Ескилсон)
* 1999 – ''Изгубени во каменото доба'' (напишана од Бенгт-Оке Крас)
* 1999 – ''Атом-Рагнар и палежот'' (напишана од Микаел Енгстром)
* 2001 – ''Каспар и снешкото'' (напишана од Микаел Енгстром)
* 2001 – ''Хана е измамена од Вини Пу'' (напишана од Улф Ескилсон)
* 2001 – ''Хана и велосипедот'' (напишана од Улф Ескилсон)
* 2001 – ''Хана и неделниот надомест'' (напишано од Улф Ескилсон)
* 2001 – ''Хана е чувар на куче'' (напишано од Улф Ескилсон)
* 2003 – ''Каспар и вртливецот на чамци'' (напишано од Микаел Енгстром)
* 2006 – ''Олга фрла ласо'' (исто така писател)
* 2007 – ''Олга и Стефан бараат злато'' (исто така писател)
Борислав Араповиќ

Борислав Араповиќ (роден на 11 април 1935 година во Бишина кај Невесиње ) босанско-херцеговски и хрватски писател, лингвист, литературен научник и преведувач на Библијата. Тој ја прифатил шведската националност и пишувал на шведски и хрватски јазик. Тој бил избран за странски член на Руската академија на науките во 1999 година пред сe поради посветеноста на малцинските јазици.
1 Образование
Араповиќ студирал на Економскиот факултет на Универзитетот во Загреб од 1960 до 1965 година. Како бегалец дошол во Шведска во 1965 година. Прво работел во малопродажниот синџир Кооператива Фурбундет, а потоа во IBM во Стокхолм. Во меѓувреме, тој подготвувал докторат на Школата за словенски и балтички јазици на Универзитетот во Стокхолм. Докторирал на словенски јазици во 1984 година.
2 Институт за преведување на Библијата (1973)
Антуновиќ го основал Институтот за превод на Библијата во Стокхолм во 1973 година. Како што ги објавувал Библии за „несловенските народи во словенските земји“ и ги обезбедил библиски преводи не само на јазиците на Русија, туку и во Средна Азија.
3 Поезија
Неговата стихозбирка ''Проломом'' од 2005 година била наградена со наградата Антун Бранко Шимиќ во 2006 година. Наградата ја доделило Друштвото на хрватските писатели на Босна и Херцеговина.
4 Публикации
*''Детска Библија'' со Вера Мателмеки (1983) *''Miroslav Krleža Den kroatiske guden Mars'' ( Miroslav Krleža hrvatski bog Mars “, tillkomsthistoria.  978-91-7146-340-1 дисертација на шведски, 1984)
*''Östgötasonen: Карл Еинар Јохансон.'' („Синот на Естгетланд: Карл Еинар Јохансон“, 1988 година)
* На сите tungomål и народни : Институт за библиско истражување 20 години, (1973—1993)
*''Библиски пат на свилата - Спомени на ИБТ 1973-1998'', (1997)
*''Хрватски Мироспис 1778'' (1999)*''Војување : од Хрватска и Босна и Херцеговина 1991-1995.'' (Стокхолм: Кодекси, 2002)
*''Помеѓу очај и плач'' (2003, 978-0-9715120-0-9)=
3 Поезија
=*''Ѕвона'' (12 книшки со стихови за деца, 1977)
*''Од ноќниот дневник'' (1989)
*''Зандана'', (1992)
*''Мурал'' (1993)
*''Враќање на хрватските полкови 1779'' (2000)
*''Проломом'' (Мостарска библиотека
Берга (Линшепинг)

Берга е градски округ во Линшепинг кој се наоѓа во јужниот дел на градот. Низ Берга тече реката Тинербекен. Берга има центар со намирници, фризер, кафуле, пицерија, суши, обложувалница, клиника, стоматолошки услуги и аптека. Тука е и црквата Берга која има кружна архитектура. Областа е позната и ценета по својот урбан дизајн со блиската природа. Се планира да се додадат повеќе згради во централните делови на Берга. Околу 80% од зградите биле изградени во 1960-тите како дел од Милионската програма. Во Берга има околу 6000 жители, од кои приближно 34,2% се родени во странство (2009), а стапка на невработеност од околу 12%.
Берга бил селски имот чија главна зграда датира од 1800-тите и е познат како замокот Берга. Од нејзиниот преден трем има јасен поглед кон катедралата Линшепинг. Фармата ја држеше Антон Ридерштад, основач на Музејот на округот Естерјетланд, кој починал во 1933 година и е еден од главните донатори на Линшепинг. На соседниот рид Ридерштад создаде парк за скулптури. Таму, меѓу другото, се наоѓа Мајка Свеа на Алфред Нистром.
Во Берга, или Остерберга, училишните активности на средно ниво биле спроведени до крајот на летниот распуст 2009 година. Студентите од 2005 година постепено се преселиле во Бецсколан, Онестадсколан, Ехолмсколан, Берзелиуссколан и Ридсколан во зависност од тоа каде живееле. Аспергерската класа на Бергасколан се преселила во Берзелиуссколан.
Училиштето во Берга сега е уништено, а земјата станала рамна трева со повремени траги. Убаво сместен и простор блиску до природата сега треба да се развие со куќи. Риксбиген планирал да изгради „БРФ Ридарспоррен“, 46 апартмани од 2-6 соби. Делумно се состои од станбена зграда, што е градежен тип кој почнал да се појавува неодамна во инаку ниско изградената Берга. Дополнително, HSB планира да изгради „Берга парк“ со 90 станови. Изградбата требала да започне во 2008 година, но започнала дури во јануари 2011 година.
Окрузи кои се граничат со Берга се Јоханелунд, Ехолмен, Рамшел, Виманшал, Екалан и Видингсјо.
Рапешки мост

Рапешки мост — бетонски мост кој ја премостува Црна Река во близина на селото Рапеш по коешто и го добило името. Мостот се наоѓа на 29 км од селото Новаци и претставува влез во т.н. Старо Мариово.
1 Туризам
Мостот е привлчено место за рибари кои ловат во Црна Река, а за починка го користат и патниците кои патуваат до селата: Зовиќ, Брник, Будимирци, Старавина и Градешница. Во непосредна близина на мостот, од левата страна на Црна Река и непосредно на левата страна од патот се наоѓа параклисот „Св. Архангел Михаил“, каде што е планирана изградба на манастир.
2 Поврзано
* Црна Река
* Рапеш
* Мариово
Лидинге

Лидинге (|Lidingö), познат и под определениот член Лидинген (''Lidingön'') или како Лидингеландет (''Lidingölandet'') — остров во внатрешниот архипелаг Стокхолм, североисточно од Стокхолм, Шведска. Во 2010 година, населението во урбаната област Лидинге на островот бил 31.561. Тоа е седиште на владата на општината Лидинге, округот Стокхолм.
Квалитетите на Лидинге привлекле богати жители како Бјорн Улвеус, Агнета Фелцког, Ани-Фрид Лингстад и Бени Андерсон од АББА. Ексклузивните региони го вклучуваат крајбрежниот регион помеѓу Молна и источниот врв на островот, Гошага, како и источниот врв на северниот дел од коњскиот чевел, наречен Елфвик.  И покрај фактот дека многу Швеѓани од средната класа се преселиле на островот, (поради проекти за изградба на станови под наем), општината останала трета по богата општина во Шведска по Дандерид и Таби.
1 Историја
1.1 Рунски натписи
Две рунски натписи биле пронајдени на Лидингö. Најновиот, наведен во Рундата како Упински рунски натпис Fv1986 84, бил пронајден во 1984 година под 10 см дебел слој почва и мов во ненаселен регион. Натписот бил од Викиншката ера, околу 800–1050 н.е. Натписот е преведен како:
: „ Осмунд издлабил руни во спомен на неговиот дедо Стен, татко на Сибе и Гербјорн...голем споменик на добар човек“.
Фигурите покажуваат големи змии, а одозгора малтешки крст, типичен мотив за камењата на руната од доцното викиншко време.
1.2 Подоцна историја
Приближно 300 до 400 години по резбата на руните, жителите на Лидинге воспоставиле мали фарми. Лидинге првпат се споменувал во писмена форма во 1328 година, во тестаментот на Једвард Филипсон, во реченицата ''curiam in Lydhingø'' што значи „фарма Лидинге“.
Бо Јонсон (Грип) (почетокот на 1330-тите 20 август 1386 година) го купил целиот остров помеѓу 1376 и 1381 година. Околу 1480 година, островот бил преземен од семејството Банер од Дуршолм. На 29 август 1774 година, Јохан Габриел Банер (1733-1811) исто така од Дуршолм, го продал целиот остров и земјата била поделена на 25 фарми.
Во источниот дел на Лидинг, природниот резерват Лонгенген-Елфвик, кој вклучува 0.51 километар квадратен на отворено обработливо земјиште и поголемиот дел од шумското земјиште на Елфвик, има, зачувано во своите граници, една од најголемите стари фарми, фармата Елфвикс. Повеќето од оригиналните куќи, изградени од крајот на 18 век до средината на 19 век, биле спасени и обновени. Фармата е уште активна со говеда, овци и коњи и ја води општината Лидинг.
Првата црква била изградена во 1623 година.
Образовниот центар IBM за северна Европа, изграден во близина на фармата Елфвик во раните 1960-ти. Центарот подоцна бил претворен во хотел.
2 Значајни луѓе
* Ема Лундберг (1869-1953), уметник и архитект
3 Спортски
Следниве спортски клубови се наоѓаат во Лидинге:
* ИФК Лидинге - ИФК Лидинге ФК (фудбалски дел)
* ИФК Лидинге - ИФК Лидинге СОК (ориентационен дел)
* ИФК Лидинге - ИФК Лидинге ФРИ (атлетска секција за атлетика)
* Лидингелопед, настан за трчање на крос-кантри
4 Одлики
* Херсбихолм
5 Популација
Во 2018 година, на 31 декември има 47.818 жители на Лидинг.
Рапешко Езеро

Рапешко Езеро — вештачко езеро во близина на селото Рапеш по коешто и го добило името. Создадено е на водотеци кои се влеваат во Маковска Река од нејзината лева страна. Езерото прбично било создадено за потребите на месните сточари, а денес служи и за одмор и рекреација.
1 Местоположба
Езерото се наоѓа од левата страна на Маковска Река, односно на левата страна од патот кој води од Маково до Рапеш. Оддалечено е 22,5 км од Новаци и 32 км од Битола.
2 Поврзано
* Рапеш
* Маковска Река
Аделсе

Аделсе е остров среде езерото Меларен во Шведска, во близина на Бјоркфјерден. Административниот центар на значајната населба Бирка (на соседниот остров Бјорко) се наоѓал кај Ховгорден на Аделсе.
1 Географија
Пејзажот на Аделсе се состои од карпести ридови обложени со бор и гребени од морена полни со полиња и листопадни дрвја, главно даб. Највисокото место на Аделси е планината Кунста, која е 53,2 метри надморска височина. Врвот на Кунста има кула со поглед што нуди одличен поглед кон средината на езерото Маларен.
Постојат многу печурки за јадење и овошје што може да се најдат на Аделсе, вклучувајќи лустери, црна труба, сини бобинки, боровинки, смреки, цреши, јаболка и круши.
2 Демографија
Аделсе има околу 700 постојани жители, број кој е доста стабилен низ вековите. Многу жители одат на работа во Стокхолм, но има и земјоделци и рибари. Во текот на летните месеци, островот е популарен кај туристите.
3 Транспорт
Автобусите (линии 311 и 312) сообраќаат од автобускиот терминал кај Бромаплан, среде Брома, до Шоенген на Мунсо. Оттука, ферибродот за кабелски возила преминува до Аделсе. Автобусот 312 патува со траект и поминува низ целиот остров. Ферибродот сообраќа на секои половина час во текот на денот и на час во вечерните и ноќните часови. Ноќниот траект сообраќа поретко во текот на летните месеци.
4 Историја
Историјата на Аделсе започна со камено доба. Аделсе во тоа време се состоеше од мали острови што излегоа од морето на крајот на леденото доба. Меларен, слатководно езеро, сè уште не постоело, па скериите што требало да станат Аделсе лежеле под Балтичкото Море.
Риболов, лов на птици и фоки ја создадале основата за животот на луѓето што живеат таму. Постојат гробови од раното и доцното камено време, но повеќето гробници потекнуваат од железното време, најчесто викиншкото време. Исто така, постојат два древни ридови (''форнборгар'') на Аделсе; еден од нив, сместен на Скансберг во близина на Стенби, е невообичаено добро сочуван.
Аделсе, порано наречен ''Алсно'' или ''Алсну ја'' одразува важноста на областа за време на Викиншката ера. Куќата на кралот (''Кунгсгорден'') била веднаш до Ховгорден, а монархот владеел со блискиот град Бирка. Ова е исто така местото на ''Кунгшигарна'' во Ховгорден. ''Kungs'' значи крал или кралски и ''купиштата'', од старонордискиот збор ''haugr'', значи насип или венец.
Во текот на вториот дел од 12 век, христијанска црква била изградена веднаш до Ховгорден. Синовите на Биргер Џарл го изградиле Куќа Алсен, прекрасен замок каде кралот Магнус I во 1279 година го собра состанокот на ''Алсно''. На тој состанок била воспоставена ''Уредбата на Алсно'', воведувајќи ги привилегиите на шведското благородништво.
За време на средниот век, Куќата Алсно се користела како летна палата за кралеви и гувернери, но подоцна пропаднала. Она што останало од замокот и неколку гробови во близина на Ховгорден е ископано за време на археолошките ископувања спроведени помеѓу 1916 и 1926 година.
Стадион Страндвален

Стадион Страндвален е повеќенаменски стадион во Хелевик, Шведска. Моментално се користи претежно за фудбалски натпревари и е домашен стадион на Мјелби АИФ. Стадионот има капацитет од 6.000 гледачи и бил изграден во 1953 година.
Хелго Зетервал

Хелго Николаус Зетервал, постар правопис ''Зетервал'', (21 ноември 1831&ndash;17 март 1907 година) бил шведски архитект и професор на Кралската шведска академија за уметности. Тој бил најпознат по неговите драстични реставрации на цркви и други згради низ Шведска.
Зетервал бил поборник на архитектурата на готската преродба и најчесто се поврзува со неговиот дизајн на плановите за обемна реставрација на Лундската катедрала кон крајот на 19 век.
1 Биографија
Зетервал е роден во Лидшепинг во округот Вестра Јеталанд, Шведска. Ја посетувал Кралската шведска академија за ликовни уметности каде студирал под Фредрик Вилхелм Сколандер (1816–1881) и дипломирал во 1860 година. Во 1862 година, тој спровел студиско патување до 1862 година, патувал во Германија, Франција и Италија.
Тој бил началник на управниот одбор на управата на државните згради (Канцеларијата на началникот) од 1882&ndash;97 година. Зетервал бил главен архитект во реставрацијата на старите згради и цркви во Шведска во периодот од 1860&ndash;1890 година. Меѓу другите комисии, Зетервал ги дизајнирал плановите за реновирање на Лундската катедрала (1860–1902) и катедралата во Упсала (1886–1893). Тој бил назначен за неколку други големи реставрации, вклучувајќи ги Линшепиншката катедрала (1877–86), катедралата Скара (1886–94) и катедралата во Упсала (1885–93), како и замокот Калмар (1886–90).
Црквата Оскар Фредрик во Гетеборг била изградена врз основа на плановите нацртани од Хелго Зетервол. Црквата била отворена на 2 април 1893 година и е одличен пример на северноевропската готска преродба. Зетервал бил главниот поборник на готската преродба на архитектурата на црковните згради. Неговото влијание било критикувано за неговите принципи за реставрација. Неговите реставрации честопати не биле наменети да го вратат стариот изглед, туку според Зетервал да ги обноват според идеалите во стилот во кој првично биле изградени.
2 Личен живот
Во 1861 година се оженил со Ајда Ана Кристина Лагергрен. Тој бил татко на архитектот Фолке Зетервал (1862–1955). Тој станал почесен член на Кралската шведска академија за книжевност, историја и антиквитети во 1884 година, а во 1897 година стана член на Кралската шведска академија на науките. Починал во Стокхолм во текот на 1907 година и бил погребан во семејната парцела во Нора бегравнингсплатсен.
3 Други извори
* Бодин, Андерс (2016) (Лунд: Föreningen Gamla Lund)
Нордик Велнес Арена

Нордик Велнес Арена, претходно позната како Бравида Арена, а како Хисинген Арена за натпреварите на УЕФА, е фудбалски стадион во Гетеборг, Шведска. Проектот го иницирал клубот од Алсвенскан, БК Хекен, и општина Гетеборг за изградба на нов стадион со капацитет од 6.000 до 7.000 места во областа Хисинген во Гетеборг, Шведска.
0.1 Историја
За нов стадион во областа Хисинген се разговарало со години пред да се објави дека БК Хакен и општина Гетеборг се договориле. Една од причините за изградба на нов стадион се критериумите за новиот стадион од Шведската фудбалска асоцијација кои стапиле на сила во 2014 година. Новиот стадион се гради на истото место како и претходниот стадион на Хакен Рамбергсвален кој го заменил. BK Хакен ги имал правата за именување на стадионот и најавил дека најверојатно ќе ги продадат на надворешен спонзор. На 21 јануари 2015 година било објавено дека името на стадионот ќе биде Бравида Арена.
Црква „Св. Петка“ - Рапеш

Св. Петка и св. Димитриј – главна селска црква во селото Рапеш.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во северниот дел од селото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1860 година, но во 1918 година бил гранатиран и разрушен, па повторно бил изграден во 1919 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна којашто е украсена со слепи ниши. Главниот влез се наоѓа на западната страна, а над него има ниша со фреска во лоша состојба на којашто е претставена Света Петка. Црквата има и спореден влез на јужната страна над којшто има ниша со фреска во лоша состојба на којашто е претставен Свети Димитрија Солунски. Објектот е граден од камен и е покриен со кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него се сместени селските гробишта, помошен објект изграден од камен и камбанаријата. Камбанаријата има примитивен облик и претставува метална конструкција од две вкрстени правоаголни шипки во чијашто точка на спојување со синџир е врзано ѕвоното.
4 Галерија
5 Поврзано
* Рапеш
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Старавинска парохија
Еба Хултквист (суфражетка)

Еба Каролина Регина Хултквист (1876–1955) била шведска учителка, суфражетка и рана женска политичарка. Од 1908 година, таа служела како учителка во Солвесборг повеќе од 30 години. Активна во движењето за право на глас, таа го предводела локалното здружение на жени на Либералната партија и била првата жена која била избрана во Градскиот совет на Солвесборг. Хултквист донирала пари за поддршка на музиката, образованието и грижата за децата во градот.
1 Биографија
Родена во Стокхолм на 10 ноември 1876 година, била ќерка на Густав Вилхелм Хултквист и Каролина Тересија родена Енгвал. Бидејќи и двајцата родители ѝ умреле пред да наполни пет години, таа била воспитана од згрижувачки родители кои биле одгледувачи во Торамн, Блекинге: Андерс Свенсон и Јозефина родена Јонасдотер. Откако ја воспитале во добар дом, и помогнале да се обучи како учителка. Таа ја добила својата диплома за образование во 1896 година и нејзината квалификација како наставничка во државно училиште десет години подоцна.
Во 1908 година, таа била назначена на полно работно време настава во школа Молебак во Солвесборг каде што служела во следните 30 години. Станала претставничка на наставниците во училишниот совет, членка на одборот на локалното друштво за предавања и го предводела здружението за помош за боледување во градот. Претставувајќи ја Либералната партија, во 1913 година таа станала првата жена која била избрана во градскиот совет и ја продолжила својата поддршка за либералите до крајот на животот.
Голем поборник за глас за жените, Хултквист го предводела локалниот огранок на Здружението за право на глас на жените. При нејзиното основање во 1912 година, таа исто така претседавала со огранокот на ЛКПР во округот Блекинге заедно со Сигрид Крузе од Карлскруна и Аугуста Тонинг од Ронеби. Хултквист им помогнала на оние во финансиски тешкотии со тоа што донирала што може за да ги поддржи локалните активности на Солвесборг во области како што се музиката, образованието, божиќните прослави и патувањата.
Еба Хултквист починала на 17 декември 1955 година.
Ана-Карин Стремстет

Ана-Карин Стремштет Олсон (р. во Мора, Даларна) — пензионирана шведска крос-кантри скијачка и биатлонец која се натпреварувала од 1998 година. Нејзината единствена победа на Светскиот куп била со 4 × 5 km штафетен настан во Швајцарија во 2007 година.
На Зимските олимписки игри 2006 во Торино, Стремштет Олсон завршила четврта во штафетата 4 × 5 км, 30-та на 30 км и 47-ма во дисциплините двојна потера од 7,5 км + 7,5 км. На Светското првенство во нордиско скијање ФИС 2007 година во Сапоро, таа завршила на 40. место во 7,5 км + 7,5 км двојна потера и не ги завршила 30-те km од натпреварот.
0.1 Светско првенство
0.1.1 Пласман на сезоната
Сезона, Возраст, Распоред на дисциплина, Пласман на ски турнеја
Севкупно, Растојание, На долги растојанија, Спринт, Тур деСкијање, Светско првенствоКонечно
1998 година, ''17'', -
2004 година, ''23'', -
2005 година, ''24'', 83, 59
2006 година, ''25'', 42, 43, 24
2007 година, ''26'', 74, 87, 80, 26
2008 година, ''27'', -, -, -
2009 година, ''28'', -, -, -
0.1.2 Тимски подиуми
* 1 победа – (1 )
* 2 подиуми - (1 , 1 )
бр., Сезона, Датум, Локација, Трка, Ниво, Место, Соиграч(и)
1, 2005–06, 18 март 2006 година, Сапоро, Јапонија, 6 × 0,8 км Тимски Спринт Ф, Светско првенство, 3, Норгрен
2, 2006–07, 4 февруари 2007 година, Давос, Швајцарија, 4 × 5 km штафета C/F, Светско првенство, 1-ви, Андерсон / Кала / Норгрен
Стадион Јевлевален

Стадион Јевлевален е фудбалски стадион во Јевле, Шведска. Проектот бил инициран од страна на Алвскан ФК и општина Јевле за изградба на нов стадион со капацитет од 6.500 луѓе во областа Сатраасен во Јевле, Шведска.
1 Историја
За нов стадион во Јевле се разговарало четири години пред да се објави дека Јевле ИФ и општина Јевле се договориле. Главната причина за изградба на нов стадион се критериумите за новиот стадион од Шведската фудбалска асоцијација кои стапиле на сила во 2014 година. Новиот стадион ќе го замени Стромвален. Стадионот го добил своето име на 30 ноември 2014 година по јавното гласање иницирано од општина Јевле.
Лаган (река во Шведска)

Лаган е една од четирите главни реки на западниот брег во југозападна Шведска, покрај реката Јета. Со 244 километри е една од најдолгите реки во јужна Шведска.
Таа започнува во Тахесјон близина Таберг во општина Јеншепинг, тече низ Вагерди, Ворнамо и Јунгби и завршува во градот Мелбистранд во Општина Лахолм. Поконкретно, завршува во заливот Лахолм, дел од теснецот Категат.
Луѓето ја следат реката од крајбрежните области уште од времето на Викинзите и се населуваат во нејзината близина. По должината на Лаган било трговска рута, таканаречениот ''Лагастиген'', кој сега е дел од патот Е4.
Правилниот среден и горниот тек на Лаган следи гранка од зоната Протогина-зона на слабост на кората во западна Шведска.
1 Поврзано
* Другите три главни реки Халанд: Вискан, Етран, Нисан
* Лаган, град кој се наоѓа покрај реката на околу 10 километри северно од Љунгби
Пит (река)

Пит ''Бидумедно'' во Пит Сами е река во северна Шведска, која тече низ округот Норботен. Таа е една од четирите главни реки во Норланд кои се претежно оставени недопрени од водните електрани, реката има една брана кај Сикфорс приближно 15км возводно од морето. 
Започнува во големите езера во источна Шведска, како што се Тјегелвас, Вуолвојауре и Лабас, во општина Јокмок и тече кон источниот брег, испуштајќи се во Заливот Ботни, во општината Питео.
Реката има должина од 400 км, а сливот зафаќа површина од .
Нејзиниот најголем водопад е Стурфорсен, кој исто така стана најпопуларно место за посета во Норботен. Се наоѓа во општина Елвсбин.
1 Поврзано
Некои од другите големи реки Норланд:
* Каликс
* Турне
* Луле
* Уме
* Скелефте
* Онгерман
Вермде (остров)

Вермдо е остров во внатрешниот регион на архипелагот Стокхолм и зафаќа површина од 181,40км², што го прави најголемиот остров на архипелагот. Вермдо е по Готланд и Оланд е трет по големина остров на источниот брег на Шведска.
Вермдо лежи во окоугот Стокхолм. Поголемиот дел е дел од Општината Вермдо заедно со другите острови, но западниот крај е дел од Општината Нака, која лежи претежно на копното, со која Вермдо е поврзан со патен мост.
Шведската водителка, Улрика Џонсон, која живее во Велика Британија, има дом на островот.
Познатиот тенисер Бјорн Борг исто така има куќа на островот, во делот што се вика Јуро.
Артипелаг е меѓународно место за уметност, култура, дизајн кое се наоѓа во Вермдо.
1 Поврзано
* Географија на Шведска
Стадион Домнарвсвален

Домнарвсвален е фудбалски стадион во општина Борленге и домашна арена на ИК Браге и ФФ Далкурд. Домнарвсвален има вкупен капацитет од 6.500 гледачи.
Арената е претежно дрвена и е изградена во 1925 година кога е основан ИК Браге.
Седертелје Фудбалс Арена

Седертелје Фудбалс Арена е повеќенаменски стадион во Седертелје, Шведска. Моментално се користи претежно за фудбалски натпревари и е домашен стадион на ФК „Асириска“, ФК „Сиријанска“ и ФК „Нордик Јунајтед“. Стадионот има капацитет од 6.400 гледачи и е изграден во 2005 година.
Едит Киндвал

Едит Марија Киндвал (1866–1951) била шведска учителка, фотографка, активистка за правата на жените и суфражетка. По предавањето на различни локации од 1886 година, во 1901 година се обучила како фотографка, отворајќи свое студио во Сторвик во 1902 година. Во 1907 година, таа го основала локалниот огранок Сторвик на Националната асоцијација за право на глас на жените (LPKR), подоцна станувајќи членка на централниот одбор на здружението. Киндвал била политички активна и во Шведското народно здружение и во Умерената партија.
1 Биографија
Родена во Варберг на 21 јули 1866 година, Едит Марија Киндвал била ќерка на сопственикот на книжарницата Карл Аксел Киндвал (1832–1880) и неговата сопруга Ана Шарлота родена Линдквист (родена 1834 година). Таа била трета во семејството со пет деца. По смртта на таткото, во 1881 година, мајката се преселила со децата од Транес во Линшепинг, но Едит се вратила во Транас каде најверојатно се обучувала како учителка.
Во 1886 година, Едит Киндвал се преселила во Финспенг работејќи како наставничка до 1889 година. По уште една година во Транес, таа се преселила во Гетеборг, од 1895 до 1897 година предавала во Стратјара, Хелсингланд, по што станала гувернанта во Сундсвал до 1901 година.
Потоа решила да ја промени својата професија во фотографка, работејќи со Карл Бергрен во Арбра како асистент во 1901 година. Следната година, таа отворила свое студио во Сторвик со кое раководела до околу 1909 година, потоа наводно отворајќи филијала во Норберг.
За поддршка на глас за жените, во 1907 година таа го основала огранокот Сторвик на Здружението за право на глас на жените и исто така учествувала на состаноците за право на глас во Јестрикланд, Даларна и Хелсингланд. Таа известувала за овие активности во списанието на Allmänna Valmansförbundet, умерена партија во која и таа била политички ангажирана.
Киндвал починала во Стокхолм на 26 декември 1951 година.
Стина Свенсон

Стина Свенсон (родена 1970 година) е шведска политичарка и од март 2011 година портпаролка на партијата Феминистичка иницијатива, која служела заедно со Гудрун Шиман и Сисела Нордлинг Бланко.
1 Биографија
Родена во Линшепинг, таа имала многу занимања, работејќи, меѓу другото, како студентска асистентка, асистентка на техничар за осветлување, струг и техничарка за турнеи за Градскиот театар во Гетеборг. Свенсон живее во Гетеборг и има диплома по педагогија, специјализирана за јавно здравје.
Избрана за портпаролка на феминистичката политичка партија Феминистичка иницијатива во март 2011 година, таа била кандидатка за Риксдаг на општите избори во септември 2014 година. Таа била активна и во прашањата околу ЛГБТИ+ заедницата.
Сисела Нордлинг Бланко

Сисела Нордлинг Бланко (родена на 5 април 1988 година) е шведска политичарка и од март 2011 година портпаролка на партијата Феминистичка иницијатива, која служела заедно со Гудрун Шиман и Стина Свенсон.
1 Биографија
Родена во 1988 година во Упсала, пораснала таму и во Темуко, Чиле. Нејзиниот дедо по мајка е Хуго Бланко, перуански левичарски селански лидер, поранешен претседателски кандидат и социјалистички пратеник во парламентот. Бланко дошол во Шведска како политички бегалец во 1976 година, каде што неговата ќерка Кармен Бланко Валер (родена 1959 година) пораснала и, меѓу другото, станала претседателка на Солидарност Шведска-Латинска Америка.
Избрана за портпаролка на феминистичката политичка партија Феминистичка иницијатива во март 2011 година, Сисела Нордлинг Бланко била кандидат за Риксдаг на општите избори во септември 2014 година. Таа живее во Стокхолм, каде што, покрај нејзината политичка работа, е водач на проектот за Fanzingo, медиумска куќа за млади во Алби, општина Боткирка. Нордлинг Бланко претходно работела како графичка дизајнерка и предавачка и со феминистичката и антирасистичкi аналитички центар Интерфем. Таа била уредник на книгата ''Прирачник за моќ за млади феминистки кои (се среќаваат) со расизам и сексизам во здружението'' објавена во 2009 година, и повторно за нејзиното второ издание во 2011 година.
Таа е, исто така, една од основачките на антирасистичкиот и квир феминистичкиот фестивал Упсала Прајд, кој помогнала да се организира во 2007-2009 година.
Стадион Стадспарквален

Стадспарксвален, локално понекогаш наречен Вален, е класичен спортски објект сместен во Јеншепинг, Шведска.
Стадспарксвален бил инаугуриран во 1902 година и се наоѓа во градскиот парк Јеншепинг, на врвот на планината сместена западно од градот. Функционира како домашен терен за фудбалскиот клуб Јеншепинг Седра ИФ. ИК Торд, исто така, ги играл своите домашни натпревари овде во текот на некои сезони. До 1981 година се користел и за атлетски настани. Јеншепинг Седра ИФ има одиграно 10 сезони во шведскиот Алсвенскан во Стадспарксвален. Женската фудбалска репрезентација на Шведска одиграла трипати на теренот, првпат во 1985 година против Белгија.
За време на 100-годишнината на Шведската спортска конфедерација во 2003 година, Стадспарксвален бил назначен како едно од 100-те спортски историски места во Шведска.
Черн

Черн (|Tjörn) — шести по големина остров во Шведска, сместен на шведскиот западен брег во провинцијата Бохуслен.
Областа на островот е 147 км<sup>2</sup> (57ми), а површината на општината е 168 км<sup>2</sup> (65ми). Населението, заклучно со 2017 година, изнесувал 15.774 луѓе.
1 Географија
Черн е поврзан во источниот дел на градот Стенунгсунд на копното од Черн мост, а на островот Оруст во северниот дел од мостот Скопесунд.
Најголемиот град е Скерхамн, а исто така е и главен град на општината. Други заедници, од кои многу се рибарски заедници, вклучуваат Роненг, Кледешолмен и Киркесунд. Полуостровот Мјорн има големи банки со школки.
2 Туризмот
Во текот на летото, населението се зголемува од 15.000 на 45.000, бидејќи туристи доаѓаат со јахти и за пливање. Скерхам има пристаниште за гости за сместување и јахти кои патуваат по должината на Шведскиот западен брег.
Фалкон Алкохолфри Арена

Фалкон Алкохолфри Арена е фудбалски стадион во Фалкенберг, Шведска. Тој е дом на клубот од Првата дивизија Фалкенбергс ФФ и има капацитет од 5.500 гледачи. Правата за именување на стадионот се во сопственост на групацијата „Карлсберг“, а стадионот е именуван по брендот за пиво „Фалкон“ во сопственост на „Карлсберг“. Шведскиот закон не дозволува продажба на алкохолни пијалоци, па оттука и изборот да се именува по нивната безалкохолна варијанта.
Стадионот бил отворен на 2 април 2017 година со натпреварот на Суперетан помеѓу Фалкенбергс ФФ и Остерс ИФ, 0–2.
Хелге

Хелге е остров во општината Екере во округот Стокхолм, Шведска. Хелге е остров сместен во езерото Меларен. Најголемата ширина на островот е околу 1.5 километри, долг е околу 5 километри и зафаќа 48 хектари.
1 Ископувања во Хелге
Островот е можеби најпознат по големата археолошка област. Стариот трговски град на Хелге започнал да се појавува околу 200 година н.е., 500 години пред Бирка во Бјорко. Првото археолошко ископување во 1954 година открило остатоци од раната населба, вклучувајќи работилница што привлекло меѓународен интерес. Најзначајните наоди вклучуваат мала статуетка на Буда од Северна Индија и крштеница за крштевање од Египет, и двете датираат од 6 век. Статуетката на Индискиот Буда, ирскиот крозиер и египетската коптска лажичка, пронајдени на Хелге, во моментов се изложени во Шведскиот историски музеј во Стокхолм.
2 Замокот Кагехолм
Местото каде што се наоѓа замокот Кагехолм за првпат било споменато во документ за сопственост на земјиште во 1287 година. Во текот на 1500 -тите години, фармата била во сопственост на членовите на семејствата Грип и Бет. Фармата на Кагехолм.
Во 1647 година, грофот Ларс Каг (1595-1661) се стекнал со имот што го нарекол Кагхелхолм. Кег бил политички сојузник на кралот Густавус Адолф, член на приватниот совет на Шведска и ферд-маршалот за време на Триесетгодишната војна.
Манорската куќа во стилот на замокот била изградена во 1725 година по цртежи и дизајни на барокниот архитект Никодим Тесин Помладиот (1654-1728).
Од 1939 година, тој бил во сопственост на шведското Пентекостално движење и се користил како центар за обука на блискиот колеџ Колеџ Кагхелхолм (Народно училиште Кагхелхолм).
Денес Кагехолм работи како конференциски центар управуван од шведската компанија за развој на имотот Сисифосгрупен холдинг.
3 Томови на Кралската шведска академија
Наодите од ископувањата во Хелге се објавени во серија томови објавени од Кралската шведска академија на книжевноста, историјата и старините во том I, кој го опфаќа периодот 1954–1956 година. Најновиот извештај бил Том XVII објавен во 2008 година.
4 Поврзано
* Список на острови на Шведска
Стадион Гримста

Стадион Гримста е повеќенаменски стадион во Велингби, Шведска. Моментално се користи за фудбалски натпревари и е домашен стадион на ИФ Бромапојкарна. Стадионот има капацитет од 5.000 гледачи по последното проширување. Последното проширување се случи помеѓу 2015 и 2017 година со изградбата на новата трибина што чинеше 57 милиони круни, а вклучува и изградба на нови соблекувални, нова преса и нов бар. Новата трибина, со повеќе од 2.000 седишта, ги исполнува условите на шведската фудбалска асоцијација за лиценца за играње во Суперетан и Алсвенскан. Инаугурацијата на новиот Гримста ИП била прославена на 8 април 2017 година со фудбалскиот натпревар на Суперетан помеѓу ИФ Бромапојкарна и Ергрите ИС (3-0) пред 1.722 гледачи.
Кристина Борг

Кристина Борг родена Јонсдотер (1844–1928) била шведска издавачка на весници, суфражетка и активистка за мир, која станала истакната во Хелсингборг на почетокот на 20 век. Во 1869 година, таа се омажила за Фредрик Борг, уредник на ''Ересунд Постен'', дневен весник објавуван во градот. Кога нејзиниот сопруг починал во 1895 година, таа го купила весникот, станувајќи негова издавачка во 1913 година. Покрај значителниот успех со весникот, Борг претседавала со огранокот во Хелсингборг на Националната асоцијација за право на глас на жените и исто така била во одборот на националната организација. Како рана поборничка на мировното движење, таа била членка на ''Сверигес Квилнлинга Фредсфоренинг'', женското мировно движење. Таа била една од двајцата шведски делегати кои присуствувале на мировниот конгрес во Милано во 1906 година.
1 Биографија
Родена во Вестра Броби во близина на Хелсингборг на 3 септември 1844 година, Кристина Јонсдотер била ќерка на Јонс Андерсон, фармер, и неговата сопруга Елна родена Персдотер. Таа била шесто дете во десетчлено семејство. Во 1860-тите, додека била службеничка во дневниот весник ''Ересунд Постен'', го запознала нејзиниот сопруг Фредерик Теодор Борг, сопственик и главен уредник на весникот, со кого се омажила во 1869 година.
Кога нејзиниот сопруг починал во 1895 година, Кристина Борг станала сопственичка на весникот, а во 1913 година, негова издавачка и главна уредничка. Од 1906 година, таа го уредувала неделниот додаток „Вара хем“ за домови. Во врска со 75-тиот роденден на Борг во 1919 година, Каролина Видерстром ја пофалила „нејзината економска способност и нејзините новинарски дарови“ во една статија објавена во ''Рострат фор квинор''. Борг го водела весникот до непосредно пред нејзината смрт, кога, на 84-годишна возраст и соочена со зголемена конкуренција, таа одлучила да го продаде.
Покрај значителниот успех со весникот, Борг претседавала со огранокот во Хелсингборг на Националната асоцијација за право на глас на жените и била во одборот на националната организација. Како рана поборничка на каузата за мир, таа била членка на ''Сверигес Квилнлинга Фредсфоренинг'', шведското женско мировно движење. Таа била една од двајцата шведски делегати кои присуствувале на мировниот конгрес во Милано во 1906 година.
Кристина Борг починала во Хелсингборг на 9 септември 1928 година.
Ана Линдмаркер

Ана Линдмаркер, (родена на 5 јануари 1961 година) е шведска новинарка и презентерка на вести во ТВ4с Нихетерна. Таа е ќерка на странска кореспондерка Ингмар Линдмаркер, а за време на нејзиното воспитување живеела со своето семејство во градови како Москва, Њујорк и Вашингтон. Во средношколските години почнала да се занимава како новинар, а потоа почнала да студира новинарство во Училиште „Попиус журнал“. Откако работела на неколку локални радио станици, таа започнала да работи во Сверигес радио во информативната емисија Екот.
Во текот на 1989 година, таа започнала да работи како презентер на вести за Актуелт што се емитувало на СВТ. Во 1997 година таа започнала да работи за ТВ4 како презентер на вести наместо за нивниот пренос на вести Нихетерна.
1 Наводи
Ауроре Пил

Аурора (Ауроре) Мари Пил (1850–1938) била шведска едукаторка и суфражетка. Таа е запаметена по основањето на училиште за девојки во Норшепинг во 1880 година и по значајниот придонес во кампањата за право на глас на жените. Во 1903 година, таа го коосновала Здружението за право на глас на жените во Норшепинг каде била заменик-претседателка до 1910 година. Таа го делела управувањето со Нора Фликлароверкет до 1890 година, по што била единствена директорка до нејзиното пензионирање во 1916 година.
1 Ран живот и образование
Родена била во Халештад, Естерјетланд, во југоисточниот дел на Шведска, на 24 септември 1850 година, Аурора Пил Марија била ќерка на кралскиот судски извршител По Јохан Пил и неговата сопруга Аурора Улрика Кристина, родена Андре. Таа до својата 13-та година одела на училиште во Аскерсунд, живеејќи со тетка додека била таму. Надевајќи се дека ќе стане учителка, таа добила приватно образование до 1877 година кога влегла во Кралската богословија, колеџ за обука на наставнички во Стокхолм. Таа ја добила својата диплома за настава во 1880 година.
2 Кариера
По дипломирањето, се вратила во Остерјетланд каде што, заедно со колешката Герда фон Фризен, основала женско училиште наречено Новото училиште за девојки на Норшепинг, но општо познато како Училиштето Пил. Сместено во работничката област на индустрискиот град, започнало скромно со само 12 ученички, но брзо пораснало, преселувајќи се во поголеми простории две години подоцна. Наскоро станало признато како едно од најдобрите приватни училишта во земјата.
Покрај предавањето, Пил станала посветен член на локалното женско движење за право на глас, станувајќи заменик-претседателка на здружението. Таа се борела за развој што ќе им овозможи на мажените жени да работат и да станат активни во области резервирани за мажи. Таа, исто така, се залагала за еднакви плати за мажите и жените, коментирајќи „Иста плата за иста работа, ако таа е подеднакво добра и со иста компетентност од страна на мажите и жените“.
Од 1890 година до нејзиното пензионирање во 1916 година, Пил била директорка на Ново училиште за девојчиња во Норчепинг и останала заменик-претседателка на женското здружение до 1910 година.
Ауроре Пил починала на 26 април 1938 година во Боксхолм.
Бенгт Еклунд

Бенгт Гунар Еклунд (18 јануари 1925-19 јануари 1998 година) бил шведски актер. Тој е добро познат како Нисе Гранквист во ТВ серијата „''Ние во Салткарекан“'' од 1964 година.
Еклунд работеше многу години во Кралскиот драмски театар во Стокхолм, но направи и голем број улоги во филмови и телевизија, вклучувајќи ги на Ингмар Бергман Летото со Моника (1953) и ''Срам'' (1968) и филмот на Густаф Моландер'', Богатството на г-дин Арне'' (1954; базирано на романот на Селма Лагерлеф).
Еклунд бил оженет со глумицата Филгија Задиг. Тој бил татко на економистот Клас Еклунд и дедо на романописецот Сиге Еклунд и брокерот за недвижности Фредрик Еклунд.