procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гордана Гацева-Богоева

Гордана Гацева-Богоева ( во ) — македонска универзитетска професорка на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје и научник во подрачјето на полимерите.
1 Животопис
Се школувала во Белград во Софија и во Москва и е дипломец, магистер и докторант на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје (1987). Има повеќе специјализации во земјата и во странство. Работи на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје (од 1978 г.), а како редовен професор од 1999 година.
Подрачја: хемија, физичка хемија, технологија на синтетски полимери и влакна, како и на полимерни композитни материјали.
Автор е на учебници и помагала, како и на бројни научни трудови, патенти и истражувачки проекти.
Лидија Петковска

Лидија Петковска ( во ) — македонска универзитетска професорка на Електротехничкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Студирала на Електротехничкиот факултет во Белград, каде што дипломирала во 1967 година на насока елетротехника. По дипломирањето се вработила во фабриката Алумина во Скопје. Во 1970 година е избрана за асистент на Електротехничкиот факултет во Скопје. Магистрирала во 1981 година, а во 1991 година година докторирала на Електротехничкиот факултет во Скопје. Во 1997 година била избрана за редовен професор на Електротехничкиот факултет во Скопје.
Марија Лазаревиќ

Марија Лазаревиќ ( во ) — македонска универзитетска професорка на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Дипломирала на Природно-математичкиот факултет во Скопје (1959), а докторирала на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје (1974), каде што работела од 1960 година (доцент од 1972 г., а редовен професор од 1982 г.) сè додека не се пензионирала во 1999 година. Автор е на научни трудови и на научноистражувачки проекти.
Билјана Караман

Билјана Караман ( во ) — македонски биолог и универзитетски професор.
1 Животопис
Родена на 9 јуни 1942 г. во Смедерево, Србија, во семејство на познати биолози. Основно образование го започнала во Сплит, а го продолжила во Дубровник и Скопје, каде што потоа ја завршува и гимназијата. Студиите на групата биологија на ПМФ во Скопје ги завршила во 1965 година како најдобар студент. По завршувањето на студиите била избрана за асистент (1966 г.) на Зоолошкиот завод на Природно-математич­ки­от факултет во Скопје за предметите вертебрата и споредбена анатомија. Постдипломските студии ги завршила на ПМФ во Загреб во 1972 година. Докторатот, под менторство на д-р И. Матони­чки, го одбранила, исто така, на ПМФ во Загреб. Во 1980 година била избрана за доцент, потоа за вонреден професор и редовен професор на ПМФ во Скопје. Како наставник била задолжена за изведување настава по повеќе биолошки дисциплини за студентите од групата биологија и од Медицинскиот и Стоматолошкиот факултет. Нејзината научна дејност се одвива во рамките на проучувањето на фауната на одонатите, главно, во Македонија, а делумно и надвор земјата, при што тие се проучувани од сис­тематско таксономски и еколошки аспект, со посебен акцент на синеколошките истра­жу­вања. Во последно време се занимава со истражување на функционалната морфогија кај охридкста пастрмка.
Вангелија Десподова

Вангелија Десподова (р. , во Галишта) — македонски филолог и научен советник во Институтот за старословенска култура од Прилеп.
1 Животопис
Вангелија Десподова е филолог и научен советник во Институтот за старословенска култура од Прилеп во пензија. Таа како дете бегалец живеела во Чехословачка од 1948-1958 година. Таму го завршила основното образование и класична гимназија. Во 1958 година таа дошла во Скопје каде што дипломирала на Катедрата за славистика на Филолошкиот факултет (1963). Магистратурата, која ја завршила на истиот факултет ѝ била на тема „''Лексиката на Добромировото евангелие''“ (1973), додека докторатот на темата „''Јужнословенскиот полн апракос''“ (1981). Од 1964 до 1986 година, таа била асистентка, научна и виша научна соработничка во Институтот за старословенска култура во Прилеп. Била повеќегодишна лекторка на Семинарот за македонски јазик, литература и култура во организација на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, а една година и лекторка по македонски јазик на Летната школа на Универзитетот во Загреб. Била член на Македонскиот славистички комитет (1983-1993), Балканолошкиот совет при МАНУ и Редакцијата на списанието „''Balcanoslavica''“. Објавени ѝ се 160 стручни и научни трудови, од кои 15 монографии (самостојно или како соавтор).
Гордана Јосифова-Неделковска

Гордана Јосифова-Неделковска ( во ) — македонска обоистка и универзитетска професорка на Факултетот за музичка уметност во Скопје.
1 Животопис
Факултетот за музичка уметност и постдипломските студии ги завршува во Скопје, а специјализацијата за обоа и камерна музика на Академијата Моцарт во Варшава и Банф, уметнички центар во Канада.
Член е на Македонскиот дувачки квинтет и е редовен професор на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Јосифова-Неделковска, заедно со значајни светски ансамбли, одржала бројни концерти во земјата и во странство.
Цветанка Јакимовска

Цветанка Јакимовска ( во Перник — ) — македонска глумица во Драмата на МНТ (1945-1983), каде што ѝ се пензионирала.
1 Филмографија
* Домот на татко ти (1967)
* Македонска крвава свадба (1967)
* Стотиот чекор (1968)
* Антица (1969)
* Слики од дрво (1970)
* Розенберговите не треба да умрат (1970)
* Вујковиот сон (1970)
* Залез над езерска земја (1973)
* Подарок (1974)
* Учителот (1980)
* Првите цутови (1981)
* Премиера (1983)
* Комедијанти (1984)
* Сомнително лице (1985)
* Македонски народни приказни (1986)
* За трошка среќа (1987)
* Скопски сновиденија (1988)
2 Животопис
Својата 38-годишна кариера (1945-1983) главно ја минала играјќи во Македонскиот народен театар. Учествувала во претстави на Театарот за деца и младинци во Скопје, проекти за радио и телевизија, а се појавила и на филмското платно.
Значаен дел од својата кариера посветува на говорењето поезија, на тој начин гостувајќи во Соединетите Држави, Канада, Австралија. Меѓу нејзините улоги се бројат и оние во претставите „''Шума''“, „''Галеб''“, „''Глорија''“, „''Габи''“, „''Домот на Бернард Алба''“, „''Гоце''“, „''Бегалка''“ и други.
Елена Вапцарова

Елена Вапцарова (моминско: Везјова; во — ) — македонска учителка.
1 Животопис
Елена како протестантка (евангелистка) го завршила двегодишното американско мисионерско (протестантско) училиште во Самоков, Бугарија, а потоа работела како учителка во с. Елешница, во Костенец-бања, Вељуса и Банско.
По стапувањето во брак со Јонко (Иван) Вапцаров во 1909 година, станала домаќинка, а нивниот дом станал сврталиште на македонски дејци од разните политички ориентации.
Виолета Панзова

Виолета Панзова (моминско: Ванчова; - ) — македонски филозоф и универзитетска професорка на Филозофскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Панзова е родена во Свети Николе. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје (1970), магистрирала на Филозофскиот факултет во Белград (1981), каде што и докторилала (1989). Како студент била ангажирана за демонстратор по Логика на Групата за филозофија при Филозофскиот факултет во Скопје. Во редовен работен однос на факултетот е од 1971 година (стажант - асистент), редовен професор (од 2000 г.) за логичката група предмети. Била раководител на Институтот за филозофија на Филозофскиот факултет (1995 - 1999). Објавила над сто стручни и научни трудови во домашни и странски публикации од областа на логиката, епистемологијата и филозофијата на јазикот. По овие дисциплини, таа изведувала настава на додипломските и последипломските студии на голем број високообразовни установи во Македонија.
Била раководител на повеќе научноистражувачки проекти, меѓу кои: „''Логичка анализа и формализација на македонскиот литературен јазик''“ (1992 - 1995), „''Македонска логичка терминолоија''“ (2000 - 2003) и други.
Ана Миновска

Ана Миновска (моминско: Ставревска; во — македонска универзитетска професорка по болести на устата и забите на Стоматолошкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Специјалист по болести на устата и забите, редовен професор на Стоматолошкиот факултет во Скопје. Докторирала во 1994 година. Публикувала 55 статии. Автор е на учебниците „Орална хигиена“ и „Професионална и тимска работа“. Организатор на конгрес на стоматолозите од Македонија (2006).
Лилјана Клисарова

Лилјана Клисарова (моминско: Ѓорѓиева; во ) — македонска универзитетска професорка на Институтот за хемија на Природно-математичкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Лилјана Ѓорѓиева Клисарова после работата како редовен професор на ПМФ, преминала на работа на Фармацевтскиот факултет во Скопје и заминала во пензија во 2002 година. Дипломирала (1962), магистрирала (1979) и докторирала (1984) во Скопје. Изведувала настава по органска хемија, органска стреохемија и хетероциклична хемија за студенти по хемија и по фармација. Главна научна преокупација и била синтезата и изолацијата на биолошки активни супстанции и следење на нивната антибактериска активност, макар што отпрвин работела во областа на аналитичката хемија. Објавила повеќе трудови во домашни и странски списанија, а презентирала и соопштенија на научни манифестации.
Снежана Адамческа

Снежана Адамческа (моминско: Миркова; во ) — македонски педагог и универзитетска професорка на Филозофскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Дипломирала (1973), магистрирала (1983) и докторирала (1988) на Филозофскиот факултет во Скопје. Научен интерес и е дидактичко-методичка проблематика, посебно иновативните техники и меоди на наставата. Автор е на над 80 стручни и научни трудови на неколку учебници за основно образование. Била продекан и в.д. декан на Филозофскиот факултет во Скопје и член на Сенатот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“.
Магдалена Јанева

Магдалена Јанева ( во ) — македонска балерина.
1 Животопис
Балетското образование го стекнува во Балетското училиште во Скопје, во класата на Ѓ. Македонски и Н. Киросанова. Член на Балетот во МНТ (1949-1956); првенка на Балетот на Народното позориште во Белград (1956-1973). Јанева се истакнува со чиста класична балетска техника и музикалност. Има одиграно повеќе главни улоги и соло-нумери.
2 Улоги
* Сваниолда (Л. Делиб, ''копелија'')
* Аурора и Сина птица (П.И. Чајковски, ''Заспаната убавица'')
* Јела (Ф. Лотка, Ѓавол на село) и други
Македонка Андонова

Македонка Андонова ( во ) — македонска керамичарка, дизајнерка и професорка.
1 Животопис
Дипломирала на Академијата за применета уметност во Белград. Дизајнирала стакло и порцелан за индустриски потреби. Предава на Факултетот за ликовна уметност и на училиштето за применета уметност во Скопје. Работи уникатна керамика, скулптура и дизајн. Излагала самостојно и на групни изложби.
Сузана Милевска

Сузана Милевска ( во ) — македонска теоретичарка и кураторка на визуелна уметност и култура.
1 Животопис
Сузана Милевска е теоретичарка и кураторка на визуелна уметност и култура од Македонија. Нејзините теоретски и кураторски интереси ги покриваат постколонијалната критика на хегемонистичките режими на моќта на претставување, феминистичката уметност и родовата теорија, партиципативните и колаборативни уметнички практики. Докторските студии по визуелна култура ги завршува на колеџот Голдсмитс во Лондон. Во 2004 година, Милевска станува Виша Фулбрајт стипендистка и истражувачка во Конгресната библиотека. Во 2010 година Милевска ја издава книгата „Родови разлики на Балканот“ и ја уредува The Renaming Machine: The Book. Во 2011 година станува истражувачка во проектот Call the Witness – Roma Pavilion на 54 Меѓународна уметничка изложба - Венециското Биенале - колатерален настан и ги курира изложбите „Call the Witness“, „БАК“, „Утрехт“ и Ромскиот протокoл во австрискиот Парламент. Во 2012 година Милевска ја добива Наградата „Алис“ за политичко кураторство и Наградата за култура и теорија „Игор Забел“. Од 2010-2012 година е професорка по историја на уметност и теорија на уметности на Факултетот за ликовна уметност во Скопје, додека во 2013 година предава визуелна култура и род на Институтот за родови студии во Скопје. Од 2013-2015 е професорка по Средноевропска и јужноевропска историја на уметност на Академијата за ликовни уметности во Виена. Од 2016 година таа е главна истражувачка во Horizon 2020, на проектот TRACES, Politecnico di Milano.
Мирјана Јоноска

Мирјана Јоноска ( во ) — македонска физичарка и универзитетска професорка на Природно-математичкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Докторирала на ПМФ во 1975 година со тема за дифракција на кружните препреки со асиметрична траспаренција и фаза. Специјализирала во Брајтон. На ПМФ, покрај професор по општа физика, електромагнетизам и демонстрациони експерименти од физика, била и продекан на Факултетот за физика (1979-1981), како и претседател на ДФМ, од 1986 до 1988 година.
Во својата кариера има објавено над 100 статии од полето на физичката оптика и повеќе од 100 стручни трудови, средношколски и универзитетски учебници.
Зорица Блажевска

Зорица Блажевска ( во ) — македонска архитектка и универзитетска професорка на Архитектонскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
1 Животопис
Зорица Блажевска дипломирала на Архитектонско-градежниот факултет во Скопје (1973). Вработена е на Архитектонскиот факултет во Скопје како асистент и по изборот во други наставнички звања е избрана за редовен професор (2003) по преметот Проектирање станбени и угостителски објекти. Докторирала на Архитектонскиот факултет во Скопје (1991). Освен со педагошка дејност, се занимава и со научноистражувачка работа, со архитектонско проектирање и со публицистика. Нејзината проектантска активност резултира со реализација на повеќе поединечни семејни куќи, а забележително е и учеството на анонимни архитектонски конкурси.
2 Награди
*2022 - Награда „Андреја Дамјанов“
Олга Никодиевиќ

Олга Никодиевиќ (моминско: Александрова; во ) — македонски физиолог и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Формирала радиоимунолошка лабораторија за одредување на циклични нуклеотиди и чувствителност на рецепторите во Македонија. Била гостин научник во националните институти за здравство во Бетезда (САД) околу 10 години (со прекини). Покрај бројните научни трудови, била автор на дел од учебникот по физиологија и на дел од „Современа дијагностика и терапија во медицината“.
Приказна за тоа како се скара Иван Иванович со Иван Никифоревич

Приказна за тоа како се скара Иван Иванович со Иван Никифорович - расказ на рускиот писател Николај Гогољ од вториот дел на збирката „Миргород“, објавена во 1835 година.
1 Содржина
Соседите Иван Иванович и Иван Никифоревич живеат во најголема слога и пријателство. Но, еден ден, меѓу работите што ги средувала слугинката на Иван Никифорович забележува ловечка пушка. Иван Никифорович не сака да му ја поклони пушката на Иван Иванович и поради неа започнува кавга која подоцна води кон долготраен судски спор меѓу нив. Исто како што е банален поводот за кавгата, така е ситен и животот на двајцата соседи. Иван Иванович многу ги сака дињите кои се неговото омилено јадење. Штом ќе руча, тој наредува да му се донесат две дињи, а семките ги собира во посебна хартија и на неа пишува „Оваа диња е изедена на таа и таа дата“, а ако со него бил и некој гостин, тој забележува и „учествувал тој и тој“. Ниту Иван никифорович не заостанува во поглед на ситните навики. Тој сака многу да се капе, а штом ќе нурне во водата, наредува да му стават маса и самовар во водата и ужива пиејќи чај.
2 Осврт кон делото
Иако овој расказ Гогољ го води во добродушно-хумористичен тон, тој постепено се менува и преминува во суров сарказам. Така, авторот го опишува Иван Иванович како толку добар човек, што задолжително мора да поразговара со питачите кои се собираат околу црквата. Притоа, една бедна жена ја распрашува која е, од каде е и зошто дошла во Миргород, а откако таа му кажува дека три дена не каснала леб, тој едноставно си заминува со едно: „Е, ајде збогум!“. Но, и покрај тоа, Гогољ не ги презира јунаците на овој расказ, кои не се виновни што се такви, затоа што општественото уредување ги направило такви. Во расказот за Иван Иванович и Иван Никифоревич психологијата и карактерот на двајцата главни јунаци Гогољ ги слика со генијално пронајдени реалистични детаљи. Како што забележува големиот руски критичар Белински, она што воодушевува во „Приказната за тоа како се скара Иван Иванович со Иван Никифоревич“ е тоа што авторот прави до солзи да се смееме на глупостите на двете живи карикатури, но на крајот нè наведува од длабочината на душата да се сожалиме на тие идиоти. Според него, токму тоа во тоа се состојат божествената уметност на творењето и уметничкиот талент кому поезијата е таму каде што е животот.
Блага Петроска

Блага Петроска ( во ) — македонски социолог и универзитетска професорка на Филозофскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Основно и средно образование завршила во Букурешт, Романија, каде што ги започнала и студиите по филозофија. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје во 1954 година и докторирала од областа на социолошките науки на истиот факултет на тема „Типови и облици на семејството во Тетовскиот крај“ во 1965 година. Била избрана за асистент, за предавач, за доцент, за вонреден и за редовен професор по предметот општа социологија на Филозофскиот факултет во Скопје. Неколку мандати била раководител на Институтот за социологија на Филозофскиот факултет во Скопје, а еден мандат декан на истиот факултет (1977-1979). Објавила поголем број научни трудови од областа на социологијата.
Ружица Керамичиева

Ружица Керамичиева (моминско: Михајлова; во ) — македонски психолог, универзитетска професорка на Филозофски факултет во Скопје.
1 Животопис
Дипломирала на Филозофски факултет во Белград во 1961 година, потоа во 1969 година станала магистер, за потоа и да докторирала во 1976 година. На Институтот за психологија при Филозофски факултет во Скопје се вработила во 1976 година веднаш по докторирањето. Таму ги поминала сите звања до редовен професор и во 2001 година се пензионирала. Ги предавала предметите: Развојна психологија (во учебната 1986-1987), освен на Филозофскиот факултет предавала и на Дефектолошкиот факултет во Белград, методика која била наменета за студентите по психологија, предавала и психологија на Филозофски и Филолошки факултет.
Предмет на научно проучување и се говорот и мислењето кај децата, а особено се посветила на методиката каде што ја вградила интерактивната настава и активното учење.
Даница Зафирова-Рогановиќ

Даница Зафирова-Рогановиќ ( во ) — македонска универзитетска професорка на Природно-математичкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Основно и средно образование завршила во Прилеп. На ПМФ во Скопје (Група за биологија) се запишала во 1968/69 година. Престојувала во Белград како студент на постдипломските студии од областа на молекуларната биологија (1972 - 1975). Во 1979/80 година престојувала на Институтот за патологија во Бостон, каде што била вклучена во тимот за примарни тумори на vesica urinaria. Докторирала во 1986 година. Во 1988 година е избрана за доцент на ПМФ во Скопје, а во 1994 година за вонреден професор. Во звањето редовен професор е избрана во 1999 година. Учествувала и била раководител на 8 проекти. Објавила 87 научни труда.
Ленка Велиновска

Ленка Велиновска (позната и под псевдонимот: Мирка; во Страишта) — македонски национален деец.
1 Животопис
Родена е во Страишта, Мегленско. била активен учесник во НОД во Егејскиот дел на Македонија од 15 јули 1941 г.
Во граѓанската војна во Грција станала секретар на Окружниот комитет на АФЖ за Воденско (26 јули 1948), член на Главниот одбор на НОФ на Македонците од Егејскиот дел на Македонија (19 јануари 1948) и член на Извршниот одбор на Главниот одбор на АФЖ за Егејскиот дел на Македонија (19 април 1949).
Катерина Горачинова

Катерина Горачинова ( во ) — македонска фармацевтка и универзитетска професорка на Фармацевтскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Нејзината кариера ја започнала како фармацевт и редовен професор на Фармацевтскиот факултет во Скопје и раководител на Институтот за фармацевтска технологија. Има објавено над 70 научни и стручни труда и над 30 соопштенија на симпозиуми и конгреси во и надвор од земјата. Раководител и учесник на научноистражувачки проекти. Автор на едно поглавје во Фармакотераписки прирачник.
Параскева Малеска-Тројачанец

Параскева Малеска-Тројачанец ( во — во ) — македонска новинарка уредник и водителка.
1 Животопис
Откако репатрирала (1948) во Македонија, се вработила во Радио Скопје каде што останала цели 33 години, до пензионирањето (1981). Била член на „Малцинската“ редакција. По проширувањето на програмата на албански јазик била автор и водител на: „Школска емисија“, „Радио драма“, „Емисија за земјоделците“, „Педагошки совети“, „Емисија за жената“ и други.
Елена Лагадинова-Амазонка

Елена Лагадинова-Амазонка ( во — во ) — најмладата македонска партизанка во Пиринскиот дел на Македонија.
1 Животопис
Била борец (заедно со татко ѝ и двајцата браќа) во Разлошкиот партизански одред „Никола Парапунов“ (VI 1994 г.). По војната завршила Земјоделски факултет во Москва и се посветила на научната работа во областа на агрономијата. Била пратеничка во Народното собрание на НР Бугарија од 1971 до 1989 година.
Автор е на неколку дела.
Слаѓана Тасева

Слаѓана Тасева ( во Куманово) — македонски правник и универзитетски професор.
1 Животопис
Таа била професор и директор на Полициската академија и професор и декан на Факултетот за криминалогија и безбедност на Европскиот универзитет во Скопје. Основач и претседател на HBО „Транспарентност - нулта корупција“.
Борка Драгоевиќ-Јосифовска

Борка Драгоевиќ-Јосифовска ( во Горња Србица — во ) — македонски класичен филолог.
1 Животопис
Дипломирала класична филологија и археологија на Филозофскиот факултет во Белград (1834). Таа работела како кустос во Археолошкиот музеј во Скопје (1948-1958), а потоа како професор по латински јазик на Катедрата за класична филологија (до 1976). Во 1956 година, таа го уредила лапидариумот во Куршумли ан. Вршела истражувања на повеќе наоѓалишта: Исар-Марвинци, Драчево, Живојно, Стоби, Скупи и др. Таа била член на одборите за издавање на античките натписи од Југославија и на ''Tabula Imperii Romani''.
Катерина Иванова-Банџо

Катерина Иванова-Банџо ( во ) — македонски агроном.
1 Животопис
Во Скопје завршува основно образование и гимназија. Дипломирала на Земјоделскиот факултет во Земун (1948). По дипломирањето била избрана за асистент по специјално земјоделство на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје. Хабилитира во 1960 година и станува доцент по предметот фуражно производство. Докторира на тема „Влијанието на еколошките фактори и на некои агротехнички мерки врз порастот и развитокот на еспарзетата во Скопската Котлина“.
Весна Гиновска-Илкова

Весна Гиновска-Илкова ( во ) — македонска оперска пејачка (сопран).
1 Животопис
Весна Гиновска-Илкова е првенка на операта на МНТ. Дипломирала соло пеење на Факултетот за музичка уметност (1994) во Скопје, а магистрирала на Белградската музичка академија. Дебатирала на оперската сцена на МНТ во 1996 година со улогата на Микаела во операта „Кармен“ во која настапила со рускиот тенор, Сергеј Дубровин. Истата година била ангажирана како постојан член на оваа музичка институција. Првиот меѓународен настап го забележала во 1998 година на меѓународниот натпревар „Борис Христов“, каде се претставила со улогата на Елизабета во операта „Дон Карло“. Потоа, таа настапила на повеќе познати сцени ширум светот, а во 2014 година одржала рецитал во Њујорк. Како признание на нејзините успеси, Стопанската комора на Македонија ја прогласила за Почесен амбасадор на културата во Република Македонија.
Во својата кариера, таа била носителка на повеќе главни улоги:
* Леонора (Трубадур);
* Флорија Тоска (Тоска);
* Аида Дона Леонора (Моќ на судбината);
* Чо-чо-Сан (Мадам Батерфлај);
* Лиу (Турандот);
* Дездемона (Отело);
* Мими (Боеми);
* Ирена (Кирил Македонски, „Цар Самуил“); и
* Лидија (Ристо Аврамовски, „Лидија од Македонија“).
Настапувала и на концертниот подиум, изведувајќи рецитали на соло-песни и вокалноинструментални дела. Таа е уметник со богат гласовен материјал, динамична и вдахновена артстична визија, вокална префинетост, совршена интонација и јасно диференциран тонски јазик. Гостувала во повеќе европски земји (Бугарија, Србија, Словенија, Хрватска, Данска, Германија, Италија, Франција).
Мирослава Николоска

Мирослава Николоска (моминско: Николова; во ) — македонски психолог и универзитетска професорка на Педагошкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Дипломирала на Филозофскиот факултет во Белград (1974 година), каде што магистрирала (1987 година). Докторирала на Филозофскиот факултет во Скопје (1996 година). Во 1977 година е избрана за асистент на Институтот за психологија при Филозофскиот факултет во Скопје, а 1987 година работи на Педагошката академија „Св. Климент Охридски“ во Скопје, каде што е редовен професор од 2000 година. Учествувала на повеќе домашни и меѓународни научни и стручни собири, а била и координатор на неколку меѓународни проекти во областа на образованието. Автор е на повеќе научни и стручни трудови од областа на психологијата на личноста, моралниот развој и психологијата на образованието.
Јасмина Чакар

Јасмина Чакар (, — , ) — македонска пијанистка и универзитетска професорка на ФМУ во Скопје.
1 Животопис
Дипломирала на Музичката академија во Загреб (Д. Лукиќ, 1963 година). Магистрирала на ФМУ во Скопје (В. Крпан, 1976 година). Професор на ФМУ од 1967 година до 2003 година. Концертирала како солист и во различни состави, во Македонија и во повеќе европски земји. Особено активен и ценет пијано-соработник, со реализирани над триста концертни вечери од тој вид со домашни уметници, како и со гостувачки солисти.
2 Награди
*„11 Октомври“, 1999*„13 Ноември“, 1979* Златна лира за животно дело, 2007* Награда за животно дело во областа на музичката педагогија, 2008
Љупка Матовска

Љупка Матовска (моминско: Илиева; во ) — македонска универзитетска професорка по болести на устата и забите на Стоматолошкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Родена е на 13 август 1946 година во Кратово, Македонија. Средно образование завршила во училиштетот за забари и забни техничари во Скопје. На Стоматолошкиот факултет во Скопје дипломирала во 1971 година. Со звањето специјалист по болести на устата и забите се здобила во 1975 г.
Магистрирала во 1976 година, а докторирала во 1982 година, исто така на Стоматолошкиот факултет.
Веднаш по дипломирањето, како стипендист на Републичкиот секретаријат за координација на научните дејности, во траење од година и половина (1972-1973), на Клиниката за дентална патологија и терапија ја изработила темата под наслов „Примена на кортикостероидите во третманот на периапикалните процеси“. Во 1973 година се вработила на Клиниката за дентална патологија и терапија и истата година била избрана за асистент на истоимената Катедра при Стоматолошкиот оддел на Медицинскиот факултет во Скопје. Во 1983 година била избрана во звањето доцент на Катедрата за дентална патологија и терапија, а во 1988 година била избрана во звањето вонреден професор. Изборот за редовен професор на д-р Љупка Матовска бил извршен во 1993 година.
Има остварено повеќе студиски престои во странство. Публикувала околу 100 статии, објавени во домашни и во странски публикации.
Автор е на монографијата „Патолошка дентална ресорпција“ (1984) и на учебниците „Кариологија“ и „Ендодонција“, како и соавтор на „Стоматолошки терминолошки речник“ (1999).
Професор Матовска била постојано општествено активна. Била секретар на Секцијата за болести на устата, забите и пародонтот на Македонија и на Стоматолошката секција при Македонското лекарско друштво и потпретседател на Здружението на стоматолозите од Македонија; истата функција ја извршувала и за Конгресниот одбор на I-от и II-от конгрес на стоматолозите од Македонија (1991, 1994). Била активен член на Сојузната работна група за термини и дефиниции на Комисијата за стандарди во Белград. Од 1977 г. проф. Матовска е член на Терминолошката комисија за стоматологија во Одборот за изработка на македонска стручна и научна терминологија при Македонската академија на науките и уметностите.
За својата плодна и долгогодишна дејност Матовска е добитник на разни награди и признанија.
Евдокија Јанкуловска

Евдокија Јанкуловска (моминско: Јошеска; во ) — македонска универзитетска професоркаа на Стоматолошкиот факултет во Скопје, специјалист по стоматолошка протетика.
1 Животопис
Магистрирала во 1990 година, докторирала во 1991 година. Публикувала 50 статии и автор е на учебниците:
* Анатомија и морфологија на вилиците и забите
* Тотална протеза-претклиника.
* Парцијална скелетирана протеза-претклиника
Елена Моше

Елена Моше ( во Битола) — македонска глумица од еврејска народност.
1 Животопис
Дипломирала на ФДУ во Скопје, на отсекот Глумечка игра (1993) и станала член на Народниот театар во Битола.
Улоги: Томанија („Патувачки театар Шопалов”), Хајди во истоименото дело, Анџела („Мајстори на забуни“ ), Поца („Летни Силјане” ), Ирина („Три сестри” ), Милка („Чест”), Рашела („Спилион”), Соланж („Слугинки”), Камиј ( „Не шегувај се со љубовта”), Лора („Стаклена менажерија”), Жана („Дома”), Надежда („Семејни приказни”), Едит Пјаф („Пјаф”) и други.
2 Филмографија
Филмови и ТВ серии
* Келнерка - Бумбари ТВ серија, р. Горан Тренчовски, 1994.
* Сем - Прашина ТВ филм, р. Милчо Манчевски, 2001.
* 1 учител - Големата вода ТВ филм, р. Иво Трајков, 2004.
* Анѓа - Илузија ТВ-филм, р. Светлозар Ристовски, 2004.
* Жената - Превртено ТВ филм, р. Игор Иванов-Изи, 2007.
* Селанка - Збогум Румелија, ТВ серија, р. Сердар Акар, 2008.
* Живка - Ослободување на Скопје ТВ филм, р. Раде Шербеџија, 2016.
* Соња - Кајмак ТВ филм, р. Милчо Манчевски, 2022.
Радмила Котевска

Радмила Котевска (моминско: Јованова; во — во ) — македонска педијатарка и нефролог.
1 Животопис
Студите по медицина ги завршила во Белград, а специјализирала во полето на педијатрија на Детската клиника при Медицинскиот факултет во Скопје, по што се усовршувала во два наврати во Париз кај францускиот професор и педијатар Роберт Дебре, на наставната болница ''Hôpital Necker – Enfants Malades''.
Била основач на Одделот за детска нефрологија при Клиниката за педијатрија, а како пионер во полето на детска нефрологија се здобила и со звањето примариус во оваа стручна активност.
Била автор на над сто публикации од областата на општата педијатрија и детската нефрологија.
Љубица Шутуркова

Љубица Шутуркова (моминско: Данчова; во ) — македонски фармацевт и универзитетска професорка на Фармацевтскиот факултет во Скопје, раководителка на Институтот по фармацевтска хемија.
1 Животопис
Била декан на Фармацевтскиот факултет во Скопје од 1998 до 2004 година. Од 2004 година е проректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Претседател на Фармацевтската комора на Македонија (1999-2000 година). Има објавено над 60 научни и стручни трудови и над 30 соопштенија на симпозиуми и конгреси во и надвор од земјата. Автор е на едно поглавје во „Фармакотерапискиот прирачник“. Била раководител и учесник на неколку научни-истражувачки и стручни проекти. Посебен придонес има за унапредувањето на фармацевтската едукација во земјава.
Јелена Патрногиќ

Јелена Патрногиќ ( во ) — македонска костимографка.
1 Животопис
Јелена Патрногиќ е родена во 1932 година во Косовска Митровица. Член на МНТ (1960-1977). Освен за драмски, правела кореографии за оперски и балетски претстави, како и за филм и телевизија. Се занимава и со педагошка дејност. Костимографии за драмски дела: „Антица“, „Граѓанинот благородник“, „Градскиот саат“, „Ѕвездите се вечни“ и други. Костимографии за балетски дела: „Болеро“, „Валпургиска ноќ“, „Дон Кихот“, „Елан“, „Жизел“, „Класична симфонија“ и други. Костимографии за опери: „Алберт Херинг“, „Боеми“, „Евгениј Онегин“, „Земјата на насмевките“, „Илинден“, „Кармен“, „Кнез Игор“, „Љубовна напивка“ и други.
Јадранка Недева

Јадранка Недева ( во Скопје) — македонска каратистка.
1 Животопис
Репрезентативец на Македонија во традициоално карате (1993), повеќекратен државен шампион на Македонија и учесник на балкански, европски и светски првенства; освојувач на 3 бронзени медали на европски првенства за сениори, избрана е меѓу најдобрите 8 каратисти во светот (2003).
Виолета Петроска-Бешка

Виолета Петроска-Бешка (моминско: Радомирова; во ) — македонски психолог и универзитетска професорка на Филозофскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Таа дипломирала психологија на Филозофскиот факултет во Скопје (1979), магистрирала на универзитетот универзитетот „Колумбија“во Њујорк (1982), а докторирала на Филозофскиот факултет во Белград (1989). На Филозофскиот факултет во Скопје се вработила во 1980 година, а редовен професор е од 1999 година. По дополнителното образување на универзитетот Колумбија во Њујорк (1994), нејзиниот научно-стручен ангажман бил проширен и на полето на разрешувањето судир и меѓуетничко разбирање. Таа била сораководител на Центарот за човекови права и разрешување на конфликти во Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања (од 2001). Објавила голем број трудови, учебници и прирачници.
Зиба Муча

Зиба Муча (моминско: Пунторие; во Велешта) — македонска поетеса и педагог со албанско потекло.
1 Животопис
Основно училиште завршила во родното место, средно училиште во Струга и Педагошка академија (Група за албаски јазик и книжевност) во Скопје. Работи како наставник во ОУ „Јане Сандански“ во Скопје.
Нада Митева

Нада Митева ( во ) — македонски биолог и универзитетска професорка.
1 Животопис
Основно образование завршила во родното место, а гимназија во Скопје. Во учебната 1966/67 година се запишала на ПМФ, група биологија. Дипломирала во 1970 година. Во 1972 година се вработила како договорен асистент на Биолошкиот факултет во Скопје. Во 1975 година е избрана за асистент по предметот општа биологија за студентите од Медицинскиот и Стоматолошкиот факултет во Скопје. Магистерската работа ја одбранила во 1978 година, а докторската дисертација во 1987 година. За доцент е избрана во 1988 година, а за вонреден професор во 1993 година. Во звањето редовен професор е избрана во 1988 година. Се занимава со хистоморфолошки истражувања на стаорците и рибите. Објавила околу 40 научни трудови.
Смилја Конеска

Смилја Конеска ( во ) — македонска физичарка и универзитетска професорка на Природно-математичкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Дипломирала (1954) на Филозофскиот факултет на Групата за физика. Магистрирала на ПМФ во Загреб од областа на јадрената физика. Докторирала (1979) на ПМФ со „Термодилатациона студија на легури на антимон и цинк“. Специјализирала во Трст и во Копенхаген. Го вовела предметот „јадрена физика“ на ПМФ, подготвила лабораториски практикум за него и учебник („Јадрена физика“, со Д. Гершановски, 1998). Објавувала во Македонија и во странство главно за својствата на легурите. Била декан на Факултетот за физика (1981-83).
Катица Зафировска

Катица Зафировска ( во ) — македонски нефролог и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Била директор на Клиниката за нефрологија, претседател на Македонската асоцијација за хипертензија, активен член во повеќе органи на МЛД и на Лекарската комора. Особени заслуги има за создавањето на Кабинетот за хипертензија и неколку други оддели на Клиниката за нефрологија, како и за изработката на „'' Evidence based medicine''“. Автор на бројни стручни и научни трудови.
Клеанти Лиаку-Ановска

Клеанти Лиаку-Ановска ( во ) — македонска историчарка на уметноста со археологија и социолог, виш научен соработник, истражувач на фолклорот и етнологијата на влашкиот народ во Институтот за фолклор „Марко Цепенков“ во Скопје.
1 Животопис
Завршила гимназија и дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје на групата за историја на уметност со археологија (1979). По вработувањето во Институтот како асистент (9 јули 1979) во Одделот за истражување на фолклорот и етнологијата на етничките заедници што живеат во Македонија, таа била на студиски престој на Катедрата за етнологија на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Аристотел“ во Солун (1989/1990 и 2001) во Романската академија на науките (1999) и во БАН (2000). Магистрирала во Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања (Група социологија на културата) во Скопје на темата „''Социјалната припадност на народните раскажувачи од влашката етничка група во СР Македонија''“ (23 мај 1991), каде што и докторирала на темата „''Социјално-фолклорните преплетувања во семејството и семејните односи кај Власите''“ (2 април 1995).
Била член на редакцискиот одбор на списанието „''Македонски фолклор''“.
Автор е на книгата „''Влашките народни приказни од Крушево''“ во издавништво на Институт за фолклор „Марко Цепенков“ (2002).
Лидија Петрушевска-Този

Лидија Петрушевска-Този (моминско: Костова; во ) — македонски фармацевт и универзитетска професорка на Фармацевтскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Раководител на Институтот по применета биохемија и претседател на Фармацевтската комора. Прв доктор на науките на Фармацевтскиот факултет во Скопје. Автор е на едно поглавје и заменик главен и одговорен уредник на „Фармакотерапискиот прирачник“. Има објавено бројни научно-стручни трудови и соопштенија.
Савка Тодоровска

Савка Тодоровска ( во ) — македонска активистка и борец за женски права.
1 Биографија
Савка Тодоровска првото вработување го остварила во хемиската индустрија, во фабриката Рудници и Железарници Скопје (10 години), а потоа 20 години била новинар во печатен и електронски медиум „Металург“. Основач е на првата организација на жени на град Скопје во 1991 година од осамостојувањето на Република Македонија, основач и претседател на НВО Сојуз на жени на Република Македонија (12 години), првата СОС линија за жени и деца жртви на насилство во 1994 година.
Во моментов е претседател на НВО Национален совет за родова рамноправност (бесплатна СОС мобилна линија за жртви на насилство). Иницијатор е за формирање на првата мрежа на граѓански женски организаци - СОЖМ, на регионално ниво - членка на регионално женско лоби за мир, членка на WAVE. Многубројни се нејзините активности во општествениот живот на Републиа Македонија, таа е еден од заложниците за воведување на квоти за жените во изборниот законик. Долги години спроведува активности за подигање на свеста на жените, нивна едукација, економско зајакнување, поттикнување на женското претприемништво, особено на жените од руралните средини и ранливите категории. НСРР каде што е претседател има издадено повеќе публикации и учествувано во многу проекти. Добитник е на повеќе награди и тоа: Награда во областа на општствените и хуманитарни активности, од страна на град Скопје,- 1998 година, Мајка Тереза - 2013 година, Награда за човекови права - 2014 година од страна на Амбасадата на Франција, по повод 10 декември - Ден на човековите права.
Илка Василеска

Илка Василеска позната како Илка Присаѓанка ''(Псевдоним: Божана)'' (моминско: Богоева; во — во Никифорово) — македонска шивачка, комунистички деец и организатор на НОБ.
1 Животопис
Илка била шивачка. Од 1939 година била активна во напредното работничко движење во Прилеп. Се движела меѓу напредната младина и членовите на УРС-овите синдикати, слушала предавања во „Трезвената ложа“ и била член на месното КУД „Коста Абрашевиќ“ (1940 година).
Истата година е учесник на познатите „Илинденски демонстрации“ во Прилеп. Станала член на КПЈ во 1941 година и член на МК на КПЈ во Прилеп во март 1942 година. Најпрво членувала во тутунскиот актив, а потоа во шивачката келија во која била одговорна по партиската техника. Во нејзиниот дом се одржувале илегални состаноци и престојувале илегалци, па за таа цел била направена и специјаллна скривница. По апсењето од бугарската полиција (мај 1942), поради недостиг на докази, била ослободена. По повторното апсење на 10 септември 1942 година, била интернирана на шест месеци во Бугарија (до мај 1943 година), а по враќањето се приклучила во единиците на НОВ и ПОМ. На 5 септември 1943 година заминала во партизани, а од крајот на септември станала инструкторка во првиот областен комитет на КПМ. Во тоа својство илегално престојувала во Кичево и Гостивар. Извесно време работела во Партизанската печатница „Гоце Делчев“, посебно во подрачјето на Гостивар и Гостиварско.
2 Смрт
Враќајќи се од состанок на Првиот областен комитет на КПМ од базата во Кременчук, наишла на балистичка заседа, и за да не биде заробена, се самоубила.
Една улица во нејзиниот роден град е именува по неа.
Костандина Корнети-Пекевска

Костандина Корнети-Пекевска (моминско: Леонидова; во ) — македонски анатом и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Костандина (Леонида) Корнети-Пекевска е редовен професор по анатомија на Медицинскиот факултет во Скопје, при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Дипломирала, магистрирала и докторирала во областа на нормалната анатомија при Медицинскиот факултет во Скопје. После Дипломирањето, професорката Корнети-Пекевска е инволвирана и посветена на идејата за поврзување на анатомијата со клиничките гранки и таа е една од основачите на Европската асоцијација за клиничка анатомија во 1990 година.
Во нејзината плодна кариера, учествувала на многу меѓународни научни конгреси како поканет предавач. Автор и соавтор е на многу научни трудови. Соавтор е на учебното помагало „Анатомија на човекот - Карлица“ во соавторство со Аница Карговска-Клисарова и Надежда Христова-Ѓорѓевиќ. Во периодот 1994-1997 таа е избрана за продекан за наука на Медицинскиот факултет во Скопје. Главна истражувачки интерес на Корнети-Пекевска се комплексните морфолошки ентитети на коронарните и ембриолошките аномалии на аортниот лак, асоцирани со вродените срцеви малформации, како и интердисциплинарната колаборација во образовните и научно истражувачките активности.
Таа е поранешен член на Националниот комитет за здравствена заштита и член на Етичката комисија при Лекарската комора на Република Македонија. Проф. д-р Костандина Корнети-Пекевска е член на повеќе професионални здруженија (EARS, EASA, SPP) како и здружението на анатоми и морфолози на Република Македонија.
Во 1988 година докторира на Медицинскиот факултет со докторската дисертација под наслов „Варијации во аортно-коронарната морфологија“ под менторство на Аница Карговска-Клисарова. Богатиот научноистражувачки опус и плодната работа на Проф. Костандина-Корнети Пекевска резултра со издавањето на Епохалното дело: „Македонско-Медицински речник“ во соавторство со Никола Серафимов и Пандора Димовска.
Блага Петреска

Блага Петреска ( во ) — македонска пејачка на македонски изворни и новокомпонирани песни.
1 Животопис
Завршила нижо музичко училиште во Прилеп, средно музичко училиште и Виша педагошка академија во Скопје. Три години работела како наставник во нижото музичко училиште во Прилеп, а три и пол децении како член на хорот при операта на Македонскиот народен театар во Скопје. Ја играла насловната улога во драмата „Коштана“ заедно со Петре Прличко. Првите снимки како изведувач ги направила со оркестарот на Кочо Петровски. За РТБ, а подоцна за повеќе македонски издавачки куќи снимила голем број плочи, ЦД и други носачи на звук со разни оркестари и групи. Има снимено и дуети со Гоце Арнаудов Пеам да не заплачам, и со Ефто Пупиновски Песна може се, Зоро моја Зорице и Кај ме залуди Калино.
1.1 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Чувај ме '', 1986, —
''Три збора,три изгора'', 1986, —
''Песната може се'', 1992, —
''Зоро моја Зорице'', 1993, Благоја Марковски
''Свири ми свири невене'', 1996, Благоја Марковски
'' Пеам да не заплачам'', 1997, —
''Што да таксам на господа'', 1997, —
''Ти ме предаде'', 2000, МТВ
''Студена солза'', 2018, ИН ТВ
''Дојди ми'', 2024, МРТ 1
''Песна може се'', 2024, МРТ 1
''Мала ќе ти е Шар Планина, 2025, МРТ 1
''Кој да запее'', 2025, МРТ 1
2 Награди
* Награда на "Фолк Фест Валандово" за песната "Заљуби се" 1-награда од публиката (1987)
* Награда на фестивалот "Цветници" за песната ''Песната може се'' заедно со Ефто Пупиновски со прва награда од жири-комисијата (1992)
* Награда од жири за пената "Колку чини тагата" на Фестивалот "Филиграни" (2008)
* Награда за животно дело 3-ноември (2010)
* Награда "Гран при" на фестивалот "Филиграни" (2016)
* Награда животно дело на фестивалот "Филиграни" (2019)
* Награда за животно дело на фестивалот "Тумба фест" Куманово (2021)
* Награда за трајни вредности на фестивалот "Прилеп фест" (2022)
* Награда за трајни вредности на фестивалот "Фолк Фест Валандово" (2022)
* Награда за животно дело Златна бубамара на популарноста (2023)
Ајше Кулин

Ајше Кулин (|Ayşe Kulin; во ) — турска писателка и новинарка.
1 Кариера
Со пишување на романи и биографски дела таа станала една од најчитаните писателки и има добиено многу награди. Поради едноставноста и течноста на стилот која ја поседува, Кулин има добиени големи пофалби поради што нејзините приказни и книги се снимани и пренесени на малите екрани. Таа дипломирала на Американскиот колеџ за девојки на одделот на литература и книжевност. Работела како уредник и новинар на разни весници и списанија. Многу години работела како продуцент во сцени на телевизија, рекламирање и филмови, уметнички директор и како сценарист.
1.1 Меѓу 1984-1996
Нејзината прва книга e создадена од приказни „Сврти го лицето на Сонце“, која била објавена во 1984 година. Во оваа книга, приказната за Гулизар, била снимена во филм со името „Скршена кукла“ и овој филм во 1986 година, освоил награда од Министерството за култура на Турција.
Вера Велјановска

Вера Велјановска ( во ) — една од највлијателните битолски спортистки во државата и пошироко. Во нејзината спортска кариера има освоено седумдесет златни, петнаесет сребрени, и три бронзени медали, една златна плакета и две сребрени плакети, многу пехари, награди и признанија. Се натпреварувала во поранешна Југославија како и во други држави. Прогласена е за спортист на Македонија во 1973 и 1974 година.
1 Животопис
Вера Велјановска е родена во Битола. Образованието го завршила на Факултетот за физичка култура во Скопје во 2001 година. Членувала во АК „Олимпија“ во Битола. Земала и учество на разни атлетски манифестации во Југославија и други држави каде лесно се истакнувала. Таа е репрезентативка на куси атлетски патеки која ги бранела боите на Македонија и Југославија. Од 1970 до 1975 година била редовен член на македонската и југословенската репрезентација во сениорска и јуниорска конкуренција.
Има направено рекорди што се сѐ уште несоборени. Тие се 7,3 секунди на 60 метри во сала во Букурешт, 7,5 секунди на 60 метри во сала во Сплит, 11,6 секунди на 100 метри на отворено во Букурешт, 200 метри на отворено - 24 секунди во Софија. Вера настапила и била успешна на Европскиот куп во Холандија и на Европското првенство во Дисбург во Германија.
Четирипати се наоѓа на списокот на најдобри спортисти во Битола. Во 1973 и 1974 година го добива и првото место, станувајќи спортист на Македонија.
Признанијата и наградите на кои Вера е добитник вклучуваат Плакета по повод 30 година физичка култура во Битола, награда „4 Ноември“ во Битола, „Седум секретари на СКОЈ“, како и Сребрена плакета од Светската атлетска федерација во 1998 година.
Мирјана Кочова

Мирјана Кочова (моминско: Јончева; во , Србија) — македонски ендокринолог, педијатарка и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Професорката Мирјана Кочова Неделковска е педијатарка со субспецијализација по детска ендокринологија и медицинска генетика. Медицинскиот факултет го завршила во 1974 година, докторирала од областа на генетиката во 1988 година. Таа е редовен професор по педијатрија и хумана генетика на Медицинскиот факултет во Скопје од 1989 година.
Двапати е добитник на Фулбрајтовата стипендија преку која вршела цитогенетски истражувања кај леукемии (Бафало и Њујорк 1983/84) и на полето на ендокринологијата и генетиката (генетика на дијабетесот, ендокринолошки проекти во врска со вродена адренална хиперплазија и сексуалната амбивалентност како и имуногенетски проекти во врска со пресадување на панкреасни бета клетки) при што била визитинг професор на Питсбуршкиот универзитет (1991/94) и на усовршување во САД.
Д-р Кочова е шеф на Одделот за ендокринологија и генетика на Универзитетската клиника за детски болести во Скопје и раководител на генетската лабораторија која вклучува и државни скрининг програми.
Во два наврати била директор на Клиниката за детски болести, била шеф на Катедрата за педијатрија и шеф на Катедрата за генетика при Медицинскиот факултет во Скопје.
Како главен истражувач и коистражувач учествувала во 21 научен проект од кои 16 меѓународни педијатриски списанија.