Милан Влајчиќ

Милан Влајчиќ (Белград, 23 август 1939 – Белград, 9 февруари 2022) бил српски новинар, писател, литературен и филмски критичар.
1 Биографија
Роден е во семејството на индустријалецот Михајло Влајчиќ и историчарка на уметност Вера Влајчиќ.
Дипломирал општа книжевност со теориска книжевност на Филолошкиот факултет, на Универзитетот во Белград.
Почнал да објавува критики и други публикации во 1960 година во списанието ''„Дело“'' и други списанија.
Ги уредувал културните рубрики ''Студент'' и М''ладости'', литературни весници и списанија ''Видици'', ''Гледишта'' и ''Књижевен гласник'' (издавачка куќа Откровење).
Од 1970 година, како новинар и уредник на дневниот весник ''Политика,'' пишувал за театарска, телевизиска и радио критика, а работел како постојан филмски критичар на тој весникот од 1985 до 2004 година. Потоа, од 2014 година, работел како филмски критичар и културен коментатор за дневниот весник ''„Блиц“'' и порталот ''„Нова“''.
Влајчиќ бил еден од водечките хроничари на ФЕСТ.
Еден е од основачите и прв претседател на Судот на новинарската чест на Независното здружение на новинари на Србија (НУНС), член е на Српското литературно друштво (СКД) и српскиот Пен центар, Меѓународната асоцијација на филмски критичари ФИПРЕСЦИ (Минхен), академиите AFUNАФУН и ПАНУ
Бил член на меѓународни жирија на филмски фестивали во Кан, Берлин, Венеција, Монтреал, Виена, Минхен, Краков и Монпелје. Два мандата бил член на жирито на НИН и четири пати претседател на жирито.
Паричниот износ добиен со наградата на Фондацијата „Тања Петровиќ“ (500 евра) го донирал ''на Работилницата за интеграција'' предводена од актерот Мики Манојловиќ.
Зборувал англиски и француски јазик, а се служел и со шпанскиот, италијанскиот и германскиот јазик. Бил во брак со Душка Максимовиќ.
Неговото наследство било донирано на Националната библиотека на Србија во јуни 2022 година, а еден легат бил отворено во Југословенската кинотека во март 2023 година.
2 Награди
* Награда на Фондацијата „Тања Петровиќ“, 2014 година.
* Награда за најдобра југословенска филмска критика на конкурсот „Морава-филм“ (Белград), 1977 година* Награда „Милан Богдановиќ“ за 1981 година - за најдобра новинарска литературна критика во весници, на радио и на телевизија* Награда „Душан – Дуда Тимотијевиќ“ (која ја доделува неделниот лист ТВ новости) за најдобра телевизиска критика во југословенските медиуми во 1984 година* Награда „Златно перо“ (која ја доделува Институтот за филм во Белград) за најдобра филмска критика во југословенските медиуми во 1988 година* Наградата Златен беочуг на градот Белград во 2000 година за траен придонес во културата* Награда „Браќа Кариќ“ за придонес во културното новинарство, 2003 година* Награда „Небојша Поповиќ“ 2018 (Културен центар на Белград, Филмски центар на Србија, Југословенска кинотека) за траен придонес во филмската култура* Награда за Животен стил во 2018 (независна куќа Фабрика) за придонес во ултурата на Србија
3 Дела
*''Попришта'' (Независни изданија на архитектот С. Машиќ) *''Еднаш и никогаш повеќе'' (Библиотека на 20 век, BIGZ, 1979) *''Молчи и пливај понатаму'' (Библиотека Грифон, Народна книга, 1983) *''Пристрасна лектуира'' (Рад, Белград) *''Нагоре од Џими Барка'' (Културен центар, Ниш, 2001) *''Ноќ во Казабланка'' (Откровение, Белград, 2001) *''Фестивал, одбројување'' (Градско собрание, Белград, 2002) *''Легендата за ѕидот'' (Ков, Вршац, 2008) *''Градска прошетка'' (Ков, Вршац, 2010) *''Поглед од огледалото'' (Кукиќ издание, Чачак, 2015) *''Потемкиновите потомци'' (Кукиќ издание, Чачак, 2019) *''Ѕвезден прав'' (Дерета, 2018) *''Кавијар за сиромашните'' (Градац, 2022)
*''Времето на Сутјеска'', сценарио