procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Morphine (музичка група)

Морфин e алтернативна рок група од Соединетите Држави создадена од Марк Сендмен, Дана Коли и Џером Дупри во Кембриџ, Масачусетс во 1989 година. По петте успешни албуми и широко гостување, тие се распаѓаат откако водечкиот вокалист Сандман умрел од срцев удар на сцената во Палестрина, Италија, на 3 јули 1999 година. Основачките членови се преуредиле во групата Vapors of Morphine, одржувајќи голем дел од оригиналниот стил и звук.
Морфин комбинирале блуз и џез елементи со повеќе традиционални рок аранжмани, давајќи му на бендот необичен звук. Сендман карактеристично пеел во „опуштен глас“, а неговото текстописство било видно влијание на ритамот. Самиот бенд ја создал етикетата „низок рок“ за да ја опишат нивната музика, што вклучувала „минималистички, низок звук што можеше лесно да стане штос: „моќно трио“ не изградено околу звукот на електрична гитара. Наместо тоа, Морфин го проширил својот извонреден речник на секој албум. “
Бендот уживал позитивно критичко оценување, но наишол на комбинирани резултати комерцијално. Во САД бендот бил прифатен и промовиран од инди рок- заедницата, вклучувајќи јавни и колеџ радиостаници и МТВ ''120 минути'', на кои бендот некогаш гостувал, но добил мала поддршка од комерцијални рок радио и други музички телевизиски програми. Ова ја ограничило нивната главна изложеност и поддршка во матичната земја, додека на меѓународно ниво тие имале висок успех, особено во Белгија, Португалија, Франција и Австралија .
1 Членови на групата
* Марк Сендман - 2-жичен слајд бас, вокал, орган, тритар (3-жици слајд гитара), гитара, пијано (1989-1999, починал 1999 година)
* Дана Коли - баритон сакс, тенокс сакс, двоен сакс, триаголник, поддршка на вокал (1989-1999)
* Џером Дјупри - тапани, ударни (1989–1991, 1991–1993, 1998–1999)
* Били Конвеј - тапани, ударни (1991, 1993-1999)
;
2 Инструменти
Инструментацијата на Морфин била невообичаена за рок група: основниот инструмент на Сендман била дво-жичена бас гитара (со жиците обично се подесува на 5-ти или октава интервал) свирел со слајд; како и да е, на записите на групата тој додал финеси на гитара, пијано, електронски орган и други. Коли свирел првенствено баритон саксофон, заедно со софран или тенор саксофони и ретко бас саксофон, а понекогаш свирел и два саксофони одеднаш.
3 Дискографија
;Студио албуми
*''Good'' (1992)
*''Cure for Pain'' (1993)
*''Yes'' (1995)
*''Like Swimming'' (1997)
*''The Night'' (2000)
;Албуми во живо
*''Bootleg Detroit'' (2000)
;Компилации
*''B-Sides and Otherwise'' (1997)
*''The Best of Morphine: 1992-1995'' (2003)
*''Sandbox: The Mark Sandman Box Set'' (2004)
*''At Your Service'' (2009)
;Синглови
* "Buena" (1993)
* "Thursday" (1993)
* "Sharks" (1994)
* "Cure for Pain" (1994)
* "Super Sex" (1995)
* "Honey White" (1995)
* "Early to Bed" (1997)
* "Murder for the Money" (1997)
* "Eleven O'Clock" (1999)
Steppenwolf (музичка група)

Степенвулф (англиски: ''Steppenwolf)'' — рок-група составена од музичари од Канада и Соединетите Држави, позната од 1968 до 1972 година. Групата е основана кон крајот на 1967 г. во Лос Анџелес од страна на водечкиот пејач Џон Кеј, клавијатурист Голди Мек Џон и тапанарот Џери Едмонтон. Гитаристот Мајкл Монарх и бас гитаристот Руштен Морев биле регрутирани преку известувања поставени во продавниците за аудиозаписи и музички инструменти во Лос Анџелес.
Steppenwolf продале над 25 милиони рекорди ширум светот, објавиле осум златни албуми и 12 ''синглови на Билборд'' Хот 100, од кои шест биле топ 40 хитови, вклучувајќи три топ 10 успеси: „Born to Wild“, „Magic Carpet Ride“ ", и "Rock me". Steppenwolf уживале во светскиот успех од 1968 до 1972 година. Денес, Џон Кеј е единствениот оригинален член, кој бил главен пејач од 1967 година. Групата се викала Џон Кеј и Степнволф од 1980 до 2018 година.
1 Членови на групата
Конечна постава
* Џон Кеј - главен вокал, ритам гитара, усна хармоника (1967–1972, 1974–1976, 1980-2018)
* Мајкл Вилк - клавијатура, поддржувачки вокал (1982-2018), бас (1984–2018)
* Гери Линк - бас, поддржувачки вокал(1982–2018)
* Рон Хурст - тапани, поддржувачки вокал (1984–2018)
* Дани Џонсон - водечка гитара, поддржувачки вокал, мандолина (1996–2018)
2 Дискографија
; Steppenwolf
*''Steppenwolf'' (1968)
*''The Second'' (1968)
*''At Your Birthday Party'' (1969)
*''Monster'' (1969)
*''Steppenwolf 7'' (1970)
*''For Ladies Only'' (1971)
*''Slow Flux'' (1974)
*''Hour of the Wolf'' (1975)
*''Skullduggery'' (1976)
; John Kay & Steppenwolf
*''Wolftracks'' (1982)
*''Paradox'' (1984)
*''Rock &amp;amp; Roll Rebels'' (1987)
*''Rise &amp;amp; Shine'' (1990)
*
Беса (завет)

Беса (|besë) – чесен збор, даден збор што се смета за светост во традиционалната култура на Албанците; ветување.
Зборот беса на албански јазик значи залог за чест. Концептот се заснова на држење на својот збор во облик на лојалност или како гаранција за верност. Беса содржи обичаи за обврски кон семејството и пријател за интерен ангажман, лојалност и солидарност во меѓусебниот однос и тајност во однос на туѓинците. Бесата е исто така главен дел во концептот на ''аманет'' (доверување на чување или извршување на нешто, потпирајќи се на чест).
Концептот беса е вклучен во Канунот на Лек Дукаѓин, обичајното право на Албанците. Бесата била битна институција во племенското општество на албанските планинци. Албанските племиња положиле заклетва за заедничка борба против владата и од овој аспект служела за поддршка на племенската независност. Бесата се користела за регулирање на меѓуплеменските работи како и интерните во самото племе. Отоманската влада ја користела бесата како начин за соработка со албанските племиња за поддршка на државната политика или за склучување договори.
За време на отоманскиот период, бесата била цитирана во владините извештаи за албанските немири, особено во однос на племињата. Бесата имала централно место во албанското општество во однос на добивање воена и политичка моќ. Во време на буни на Албанците против Османлиите, бесата делувала како врска меѓу различни групи и племиња.
Реик

Реик се мексикански поп-рок бенд од Мехикали, Долна Калифорнија, формиран од Хесус Алберто Наваро Росас (главен вокал), Хулио Рамирес Егија (гитара, вокал во позадина) и Гилберто Марин Еспиноза (гитара).
Во 2003 година, Абелардо Васкес го завршил нивниот тогаш во зачеток музички проект, пробно наречен „Реик“. Абелардо Васкес ги поканил Хесус Наваро и Хулио Рамирес да ги снимат своите први демо снимки кај Џон Маере, кои беа објавени низ мексиканската клупска сцена. Двете од најуспешните демо - „Левементе“ и „Аора Син Ти“ - донеле пошироко распространето покривање низ Мексико. Во почетокот на 2004 година, Реик го поканил Гилберто да се приклучи на групата. Тие се познати уште од тогаш, главно во Латинска Америка и Соединетите Држави. Нивните видеа се емитувале на познати музички телевизиски канали, како што се MTV и HTV . Нивниот втор студиски албум, ''„Секунсија“'', бил објавен на 12 декември 2006 година, во кој бил прикажан првиот сингл, „Инвиерно“ (објавен на 18 септември), кој се здобил со голема популарност заснована на латиноамериканската аеролема. На 30.09.2008 година ''Реик го'' издал својот трет студиски албум „''Ун Дија Мас“'', за кој тие ја освоиле наградата „Латинско Греми за најдобар поп албум од дуо или група со вокали“ во 2009 година.
Реик го потврдил нивното учество на Меѓународниот фестивал на песни Вича дел Мар во февруари 2015 година, а по нивната презентација го освоил Сребрениот и златен галеб.
1 Историја
1.1 Создавање и деби албум
На 24 мај 2005 година, Реик го издал својот истоимен деби албум, во продукција на Кико Сибријан. Името на групата, всушност, значи "гребло" (како во правењето жици на гитарата), но бендот сакал нивните мексикански слушатели кои не зборуваат англиски, да го изговорат правилно, па оттука и Реик. Првиот сингл „Јо Кисиера“ се здобил со големо вртење на мексиканските поп радио станици и наскоро отишол на бројот еден. Нивниот втор сингл „Ќе вида ла миа“ ги соборил и мексиканските топ листи, како и нивниот трет сингл „Новиембре син ти“. Нивниот четврти сингл, „Ниња“, не успеа да го собере успехот на нивните претходни синглови, табела само на бројот 33.
Деби-албумот на Реик го освоил златото во Мексико на 6 мај 2005 година, откако продале 50.000 примероци. Во јуни 2005 година, Реик отпатувале во Соединетите Држави за да го промовират нивниот албум и неговиот прв сингл. Тие имале промотивна мини-турнеја која ги посети Мајами, Мекален, Сан Антонио, Хјустон, Далас, Сан Хуан (Порторико) и Њујорк. Албумот бил официјално објавен во Соединетите држави во мај истата година. До денес, албумот има продадено 40.000 примероци само во САД. До мај, албумот бил сертифициран со платина во Мексико за продажба на 120.000 примероци. Холи има копира низ цел САД до денес. На 6 јули 2007 година, Реик учествувал на концертот „Alltel Wireless "Mi Círculo, Mi Música“ (Мојот круг, мојата музика) во Ел Пасо, Тексас.
На 8 август 2013 година, Реик настапиле на концертот на „MBLAQ“ во „Пепси Сентер“ во Мексико како гости изведувачи а на 29 октомври тие настапиле на Сеулскиот меѓународен музички саем во 2013 година во Сеул, Јужна Кореја.
Навагрудски замок

Навагрудски замок (|Навагрудскі замак; |Новогрудский замок) – замок од XIII век во западниот дел на Белорусија. Истиот е во руинирана состојба.
Замокот бил граден од средината на 13 век до почетокот на 16 век на падините на Замкавска Гора, на подрачјето на денешниот град Навагрудак во Гродњенската Област. Граден бил како главен одбранбен беден на средновековниот град Навагрудак кој во пишаните извори се спомнува уште во почетокот на 11 век. Се смета за едно од најголемите утврдувања од тој вид на подрачјето на Белорусија. Додека постоел имал 7 кули и се наоѓал на возвишението над градот од каде имало чист поглед на околината.
Според некои историски извори (несигурни), во Навагрудак бил крунисан првиот големиот кнез на Литванија Миндаугас, кој со земјата владеел токму од овој град.
Во 1314 година, токму тука кнезот Давди Гродњенски ја поразил војската на германските тевтонски витези. Во 1422 година, во замокот се венчал тогаш 73-годишниот полски крал Владислав II Јагело со 16-годишната Софија Гољшанска (негова 4. и последна сопруга), родоначалничка на династијата Јагелонци.
Во текот на 16 век, замокот во неколку наврати безуспешно го опсадувале кримските Татари. Замокот делумно бил срушен во текот на Руско-полски војни од 1654 до 1667 година. Замокот конечно бил разрушен од страна на Швеѓаните во текот на Големата северна војна (1700-1721).
Пообемна реконструкција на замокот започнала во текот на 2011 година и било планирано во текот на наредните 5 години замокот да биде целосно обновен.
Навагрудскиот замок се наоѓа на списокот на културно-историски споменици од исклучително значење за Република Белорусија (под шифра 411Г000404).
1 Галерија
2 Поврзано
* Навагрудак
* Гродњенска Област
Сирша Ронан

Сирша Уна Ронан (родена на 12 април 1994 г.) — ирско-американска глумица.
Првично забележана поради нејзините улоги во историски драми на почетокот на својата кариера, Ронан се здобила со неколку значајни награди, вклучувајќи Златен глобус и четири номинации за наградата Оскар и пет номинации за БАФТА.
Своето глумечко деби го имала во 2003 година во ирската медицинска серија ''Клиника'', додека во 2007 година го имала своето филмско деби во ''Никогаш нема да бидам твоја'' (2007). Таа направила пробив со улогата во ''Покајание'' (2007), за која добила номинација за Оскар за најдобра глумица во споредна улога. Таа ја продолжила својата кариера играјќи главни улоги во филмовите ''Прекрасни коски'' (2009) и ''Хана'' (2011), и споредна улога во ''Гранд хотел Будимпешта'' (2014). Таа се здобила со критичко признание за улогата на носталгичен ирски имигрант во ''Бруклин'' (2015), улогата на истоимената средношколка во ''Лејди Брд'' (2017), и улогата на Џо Марч во ''Малечки жени'' (2019). Таа била номинирана за Оскар за најдобра глумица за сите три изведби, и добила Златен глобус за најдобра глумица во мјузикл или комедија за ''Лејди Брд''.
Во театар, Ронан ја играла Абигејл Вилијамс во обновената претстава ''Искушение'' на Бродвеј во 2016 година. Истата година, ''Форбс'' ја именувало Ронан во списокот ''30 под 30''. Ронан исто така зборува за социјалните и политичките прашања во Ирска.
Лидски замок (Белорусија)

Лидски замок (|Лідскі замак; |Лидский замок) – замок во градот Лида во Гродњенска Област, на запад од Белорусија. Еден е од неколкуте замоци кои ги подигнал големиот литвански кнез Гедимин на почетокот на 14 век за подобра одбрана на своите земји од упади на тевтонските крстоносни витези.
1 Историја
Замокот е изграден на природно возвишување опкружено со две реки, Каменка и Лидзеја на исток и запад, додека на северната страна постоел канал со ширина од 20 метра кој го раздвојувал замокот од остатокот на населбата. Изградбата почнала во текот на 1323 година, а како главен градежен материјал бил користен камен (ѕидовите подоцна биле зајакнати со црвена цигла). Изградбата завршила во 1328 година. Замокот бил изграден во облик на неправилен квадрат со две кули една спроти друга. Во внатрешноста на замокот се наоѓала и православна црква која во 1533 година била преместена во средиштето на градот, како и бројни важни институции на тоа време (суд, архив).
Иако замокот имал утврдени ѕидини, во неколку наврати паднала под власт на напаѓачите. Витезите од Тевтонскиот ред го освоиле Лидскиот замок во два наврати, во 1384 и 1392 година.
Во текот на Големата северна војна (1700—1721) Швеѓаните во два наврати го опустошиле замокот (и самиот град Лида) и двата пати ги срушиле неговите кули. Последната голема битка под ѕидините на Лидскиот замок се случила во 1794 година за време на востанието на Тадеуш Кошќушко против Русите.
После големиот пожар кој во 1891 година го зафатил градот и уништил голем дел од градбите во него, југозападната кула и делови од западниот ѕид биле срушени, а материјалот бил искористен за обнова на опожарените куќи. Целосното уништување на градбата е спречено од екипа археолози од Санкт Петербург, а делумна обнова на ѕидините била вршена во текот на 1920-тите години. На 22 јануари 1940 година, по Сталинова одредба, замокот бил прогласен за археолошки споменик, а во 1953 година бил ставен под државна заштита.
Поинтензивна реставрација започнала во текот на 1982 година кога дотраените цигли биле заменети со нови, испечени на традиционален и автентичен начин. Реставрирани биле сите ѕидови, а секој од нив бил висок 12 метра. Целокупната реставрација била завршена во 2010 година.
Секоја година во замокот се одржува традиционален турнир во средновековни витешки дисциплини. Кулите се претворени во музеи со постојани поставки поврзани со историјата на замокот и градот.
2 Галерија
3 Поврзано
* Лида
Водач и следач (танц)

Водач и следач се улогите на двата партнера во некои типови на партнерски танци. Кога парот е од различни родови, традиционално машкиот танчер е водач, а партнерката е следач. Водачот е типично одговорен за водење на парот и иницирање на нови танцови варијации, а во случај на импровизирани и друштвени танци и за одредување на танцовите варијации. Следачот е одговорен за одредување на стилизацијата на танцот и има целосна слобода во оставањето на свој уметнички белег. Водачот ги комуницира своите избори на следачот преку лесни физички и визуелни сигнали, при што парот изгледа координирано и елегантно.
Волтерсдорф (Вендланд)

Волтерсдорф (|Woltersdorf) — општина во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Волтерсдорф се наоѓа во Вендланд во рамките на Природниот парк Елбхеен-Вендланд. Северно од селото поминува каналот Луки.
1.2 Општински единици
Општината Волтерсдорф се состои од следниве места:
# Клајн Брезе со железничката станица и шумската куќа Еренбург
# Лихтенберг
# Турау
# Волтерсдорф
2 Знаменитости
Познати места околу Волтерсдорф се Браутштајн („каменот на невестата“) и Фелдкирхе („црква во полето“). Обете се наоѓаат на грбот на општината.
Вадевајц

Вадевајц (|Waddeweitz) — општина во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Вадевајц се наоѓа во Природниот парк Елбхеен-Вендланд.
1.2 Општински единици
Општината Вадевајц се состои од следниве места:
Вустров (Вендланд)

Вустров (|Wustrow) — помал град во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа северно од градот Залцведел.
1 Потекло на името
Името Вустров има словенско потекло, односно од полапскиот збор ''Wåstrüw'' (што е слично со „остров“).
2 Географија
2.1 Местоположба
Малиот град се наоѓа во јужниот дел на округот Лихов-Даненберг, оддалечен околу шест до осум километри од окружниот град Лихов и од градот Залцведел.
Западно од градот поминува реката Јецел. На север од градот Вустровер Думе се влева во Јецел.
2.2 Соседни општини
Градот Вустров се граничи со општината Лукау на запад, со општината Кистен и со окружниот град Лихов на север, со општината Либов на исток и со окружниот град Залцведел (Саксонија-Анхалт) на југ.
2.3 Природни области
На областа на градот се наоѓаат две природни области:
* Солена област кај Шројан (25 хектари)
* Блитлингер Холц (108 хектари)
2.4 Градски единици
Градот Вустров се состои од следниве места:
3 Политика
Од 1 ноември 2006 година припаѓа на општинската заедница Лихов.
Градот Вустров припаѓа на покраинскиот круг бр. 48 Елба и во сојузниот круг бр. 38 Лихов-Даненберг - Линебург.
3.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 13 избрани членови. На општинските избори од 11 септември 2013 година биле добиени следниве резултати:
* Шарена листа Вустров - 4 места
* CDU – 4 места
* SPD – 3 места
* Граѓани место бирократија Град Вустров (BsB) – 2 места
Стара Река (резерват)

Стара Река (|Стара Река) – еден од деветте резервати на природата во рамките на Националниот парк Централен Балкан во централна Бугарија. Резерватот на природата зафаќа површина од 19.747 км<sup>2</sup>., основан е од страна на Одборот за заштита на природата под Министерскиот совет на 18 март 1981 година за да се заштитат единствените екосистеми на делот на Стара Планина кој се наоѓа во Бугарија.
1 Географија
Резерватот се наоѓа неколку километри северно од градот Карлово, во северниот дел на областа Пловдив. Стара Река ги покрива јужните падини на Стара Планина од планинскиот врв Левски (2168 м) и врвот Велики Купен (2169 м) на главниот гребен на планинскиот распон јужно долж долината на реката Стара Река и нејзините притоки.
Надморската висина на резерватот варира меѓу 1000 и 2169 м.
Јужните падини на Стара Планина имаат поблага клима со снежен покривач во просек 120 дена годишно. Земјиштето е разнолико, од планински тревливи до шуми и полиња на пониски надморски висини.
2 Флора
Шумите во резерватот на природата Стара Река вообичаено вклучуваат четири до пет видови дрвја. Во најниските делови на резерватот распространети се горун, европска бука, црн јасен и црн габер. Мешовитите букови и четинарски шуми заедно со јаворот, ''acer heldreichii'' и белата бреза растат на повисоки надморски висини.
Резерватот е богат со ретки растителни видови, 45 се наоѓаат во Црвена книга на БугаријаЦрвената книга на Бугарија, од кои 20 се 20 ендемски, како што се ''Centaurea kerneriana, Campanula trojanensis, Stachys alpina'' и многу други.
3 Фауна
Стара Река ја има најзападната популација на дивокози долж јужните падини на Стара Планина. Овој резерват на природата исто така е засолниште на кафеавата мечка, волкот, дивата мачка, златната куна и видрата.
Во паркот се наоѓаат голем број птици како што се царски орел, златен орел, мал орел, осојад, јастреб кокошкар, јастреб врапчар, степски сокол, сив сокол и голем ушест був.
Други видови птици кои се значајни за зачувување кои се наоѓаат во Стара Река се црн клукајдрвец, белокрстен шарен клукајдрвец и многе друге.
4 Галерија
Узунбоџак

Узунбоџак (|Узунбоджак) – резерват на природата во Бугарија, кој се наоѓа во рамките на УНЕСКО-вата програма Човек и биосфера и е еден од петте резервати на природата кои се наоѓаат во рамките на Паркот на природата Странџа во југоисточниот дел на Бугарија. Се нарекува и ''Лопушина''.
Узунбоџак бил основан на 13 декември 1956 година, во УНЕСКО-вата програм Човек и биосфера е приклучен во март 1977 година. Резерватот зафаќа површина од 25.296 км<sup>2</sup>. На неговата територија се забранети сите стопански активности.
1 Географија
Узунбоџак е сместен меѓу селото Кости во општината Царево и селото Сливарово во Мало Трново, во долината на Резовска Река, околу 20 км од нејзиното устие. Релјефот на резерватот е неуедначен, а надморската висина варира меѓу 50 и 300 m.
Во паркот преовладува континентална и средоземна клима и има тенденција да биде поблага, заради влијанието на Црното Море кое се наоѓа во близина на резерватот.
Просечната месечна температура во зимските месеци не паѓа под 0 °C (2-3 °C во јануари). Земјата во паркот е со жолто-пепелава боја. Низ Узунбоџак тече Резовска Река, Каретарски Дол и реката Лопушиница.
Името се состои од два збора - "узун", што на турски јазик значи долгунест и "боџак", односно тихо, мирно и удобно.
2 Флора и фауна
Во резерватот се наоѓа 651 вид и подвид на васкуларни растенија. Око 65% од шумите се дабови, а 30% букови, а нивната просечна старост е повеќе од 200 години. Во реликтни видови спаѓаат ''quercus hartwissiana'', лаворвишна, 'Rrhododendron ponticum, Daphne pontica, Ilex colchica, Hypericum calycinum, Vaccinium arctostaphylos, Pyrus elaeagrifolia'', обична мушмула, ''Fritillaria pontica'', ''Quercus hartwissiana'' и многу други.
Фауната во Узунбоџак е разнолика. Најчести цицачи се дива свиња, дива мачка, волк, обичен шакал, црвена лисица, јазовец, срна и сив хамстер. Евроазискиот рис ја населувал оваа територија сѐ до 1930—тите години кога исчезнал од резерватот.
Резерватот е дом на голем број птици како што се јастреб глувчар, црвен глувчар, јастреб врапчар, мал орел кликач, рибарче, воден кос, ливадски кос, планинска тресиопашка, голема стрнарка, кукавица, црн штрк, повеќе видови соколи, клукајдрвци, ластовици и многу други птици.
Водоземците и влекачите во паркот ги вклучуваат крастава жаба, голема зелена жаба, шумска жаба, зелен гуштер, слепок, планински смок, жолт смок, смок, леопардов смок, длабочелен смок и многу други видови.
Плави оркестар

Плави оркестар (|Blue Orchestra) е југословенски и босански поп рок бенд од Сараево. Бендот бил формиран во 1983 година од страна на Саша Лошиќ, водечкиот пејач и текстописец на групата. Групата остана популарна со седум албуми и повеќе од 1500 концерти низ целиот свет.
At the End of the Sand (албум)

At the End of the Sand (македонски: ''На крајот од песокот'') - албум на македонската група „Bei The Fish“, објавен од дискографската куќа „PMG Recordings“ во 2012 година.
1 Песни
Албумот содржи седум песни:# Back To The Roots
# Blind
# Technology
# Instant Generation
# Control
# Haves and Have Nots
# At The End Of The Sand
2 Информации за албумот
Сите песни на албумот се дело на ''Bei The Fish''. Албумот е снимен и измиксиран во студиото „E Go East“, во септември 2012 година, а мастерот е дело на Дарко Спасовски-Пацки. Дизајнот на албумот го направил Ѓорѓи Ќупиќ.
Баклава (музичка група)

Баклава — македонска музичка група која изведува современа етно-музика.
1 Состав
Групата ја сочинуваат:* Елена Христова - вокал
* Никола Николов - тамбура
* Владимир Мартиновски - бас-тамбура и хафун
* Дејан Сибиновски - деф и ударачки инструменти
2 Дискографија
„Баклава“ ги објавила следниве албуми:
* „Калемар“
Куп на Македонија во кошарка 1995

Куп на Македонија 1995 ― 3. издание на Купот на Македонија во кошарка. Завршниот турнир бил одигран во Спортската сала Градски Парк во Скопје. Победничкиот пехар, кој бил преоден, бил доделен од страна на дневниот весник „''Вечер''“ како покровител на турнирот. Во ова издание првак бил Деликатес.
1 Место на одржување
Скопје
Спортска сала Градски Парк
Капацитет: 1,400
2 Турнир
3 Победнички состав
број, име, позиција, државјанство
4, Ѓорѓи Књазев, Бек /Разигрувач, Македонија
6, Арсов, Македонија
7, Мајкл Инграм, Центар /Крилен центар
8, Борис Нешовиќ, Крило, Македонија
9, Горан Заревски, Македонија
10, Горан Димитријевиќ, Бек, Македонија
11, Грег Грант, Центар
13, Ѓорѓи Бујуклиев, Македонија
14, Дарко Кнежевиќ, Македонија
15, Сашо Лазаров, Македонија
Победник воКупот на Македонија 1995
Деликатес 1. титула
Главен тренер
* Александар Књазев
Помошник тренер
* Ѓорѓи Ситновски
Извор:
4 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига 1994/95
* Втора македонска кошаркарска лига 1994/95
Гартов (општинска заедница)

Гартов (|Lüchow) — општинска заедница во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е селото Гартов.
Општинската заедница Гартов се состои од следниве општини:
# Гартов
# Горлебен
# Хебек
# Прецеле
# Шнакенбург
Калемар (албум)

„Калемар“ - албум на македонската група „Баклава“ од 2008 година, издание на „SJF Records“.
1 Песни
Албумот содржи 14 песни (13 и бонус):# Твојте очи Лено
# Змеј Горјанин
# Глас
# Ден
# Душа
# Пилето
# Облаче
# Псалм
# Чекор
# Севда
# Јаворе
# Ѕвезда спуштена
# Извор
# Ој девојче (бонус)
2 Информации за албумот
Автори на сите песни се Елена Христова и Дејан Сибиновски, освен: „Твојте очи Лено“, „Јаворе“ и „Ој девочје“ (народни), „Ѕвезда спуштена“ (Владимир Мартиновски), „Псалм“ и „Чекор“ (Христова/Мартиновски), и „Севда“ (Сибиновски/Христова/народна). Албумот е продуциран и аранжиран од „Баклава“, а извршен продуцент бил Оливер Белопета. На снимањето на албумот учествувале и следниве музичари: Дејан Теодосиевски (виолончело), Ерхан Шукри (виолина), Александар Стаматов (тамбура) и гудачкиот квартет „Quartet“. Албумот е снимен и измиксиран во студиото „Кларион“ во Скопје, во јуни 2008 година, а снимател бил Дејан Ангелевски, со исклучок на „Ој девојче“ која била снимена во студиото „Профундус“ во декември 2004 година од страна на снимателот Филип Јаневски. Дизајнот на албумот е дело на „Работилница“, а фотографиите ги направиле Сашо Целески и Маја Аргакијева. Албумот бил снимен со поддршка на Министерството за финансии на Република Македонија.
И сонцето е ѕвезда (филм)

„И сонцето е ѕвезда“ е американски драмски филм наменет за тинејџери. Филмот излегува во 2019 година. Режисер е Ри Русо-Јанг, а сценарист е Трејси Оливер. Филмот е заснован на истоимениот роман за млади од Никола Јун. Главните улоги ги толкуваат Јара Шахиди и Чарлс Мелтон, чии ликови се заљубуваат додека семејството на еден од протагонистите се соочува со депортација од САД.
Филмот премиерно е прикажан во кината во САД на 17. мај 2019 година во продукција на Варнер Брос Пикчерс и Метро-Голдвин-Мајер Пикчерс. Критиката не е едногласна во однос на оценување на овој филм, кој заработи 6,8 милион долари на светско ниво.
Архангел (музички албум)

„Архангел“ — музички албум на истоимената македонска рок-група, првобитно објавен во 1991 година од издавачката куќа „Хаос“ од Белград. Во 2000 година, албумот бил повторно издаден од скопската издавачка куќа „Litium Records“.
1 Песни
Албумот ги содржи следниве песни:# Ладно оружје
# Гордост
# Исус
# Златно жолто
# Превез
# Молк
# Луна
# 2 во 1
# Брчки
# Архангел
Автор на сите песни на албумот е Ристо Вртев. Албумот бил снимен во студиото „Јатаган“ во 1991 година; продуцент и инженер на звукот бил Тоше Попсимонов, негов помошник бил Димитар Димовски, а мастерот го направил Никола Димушевски. Автор на обвивката на албумот е Златко Трајковски.
Хебек

Хебек (|Höhbeck) — општина во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Во близина на местото е истоименото извишување. На неговата највисока точка до 2009 година се наоѓале две кули од 324 и 344 метри за радио и телевизиски пренос. Во 2009 година, помалата кула била срушена.
На запад и на југ од извишувањето се наоѓа езерото Лашер, кое настанало во стар речен ракав на реката Елба. На југ се наоѓа Ресторфското Езеро.
1.2 Општински единици
Општината Хебек се состои од следниве три места:
* Бринкендорф
* Пефесторф
* Ресторф
* Фице (седиште на општината)
Архангел 2

„Архангел 2“ — музички албум на истоимената македонска рок-група, првобитно објавен во 1993 година од музичката и касетната продукција на МРТ. Во 2000 година, албумот бил повторно издаден од скопската издавачка куќа „Litium Records“.
1 Песни
Албумот ги содржи следниве песни:# Сениште (3:33)
# Драги мој (3:25)
# Војна (3:36)
# Дно (2:55)
# Чудесен свет (3:15)
# Човек без име и презиме (2:20)
# 1 000 светла (3:00)
# Зборови волшебни (3:13)
# 1.000.000 $ (2:47)
# Разговор без смисла (3:00)
Автор на сите песни на албумот е Ристо Вртев, освен „Дно“ и „Човек без име и презиме“ (Вртев и Петар Јанков), „Чудесен свет“ (музиката на Black) и „Зборови волшебни“ (текстот на Борис Пастернак). Албумот бил снимен во студиото „М2“ на МРТ во 1993 година; продуцент бил Трајче Органџиев, инженер на звукот бил Брацо Зафировски, а мастерот го направил Никола Димушевски. Автор на идејното решение на обвивката од првобитното издание на албумот е Стив Наумовски, додека автор на обвивката на изданието на „Litium Records“ е Златко Трајковски.
Арсениј Бигорски

Арсениј Бигорски (род. Димевски; ок. - ) — истакнат македонски духовник и преродбеник од почетокот на XIX век, архимандрит, игумен на Бигорскиот манастир „Св. Јован Претеча“. Под неговото водство манастирот достигнал завиден расцут.
1 Животопис
Арсениј е роден кон крајот на XVIII век во Галичник, во семејството Димевци. Учел во ќелијното училиште на Бигорскиот манастир, тогаш предводен од игуменот Митрофан Бигорски. Во 1807 г. е назначен за игумен на манастирот.
Под неговата управа, манастирот се претворил во духовен центар на христијанските села од Мијачијата и стожер на сиот општествен живот. Во седмата година од неговата управа, во 1814 г. Арсениј ја започнал изградбата на конакот од североисточната страна, познат како Горни Палат. Во овој комплекс се наоѓаат монашките ќелии и игуменската одаја. На 12 април 1820 г. почнала да се гради манастирската трпезарија, сочинета од приземје и два ката. Трапезаријата е целосно насликана.
Арсениј порачал од Елбасан балдахин за олтарот на католиконот (главната црква), а во 1834 г. платил за резбите за иконостасот — дело на прочуената тајфа на Петре Филиповски - Гарката, едно најубавите примери на македонското копаничарство, работено од 1830 до 1835 г. Порачал и свеќници за црквата од Зографскиот манастир. Уредил и султански ферман за Реканската каза, со кој им се забранува на месните власти да го попречуваат биењето на камбаните.
Во 1833 г. по порачка на Арсениј е изработен и големиот кивор на манастирот — една од неговите светињи. Киворот претставува заедничка работа на зограф, копаничар и златар. На надворешноста на капакот, на медалјон од ковано сребро е претставено Распетието со Богородица и Свети Јован Крстител. Од внатре тој е насликан од зографите Михаил и Даниил со ликовите на светците чии мошти се вградени во киворот. Истите светци се претставени и во сребрена гравура внатре во самиот кивор.
Истата година Арсениј купил маслинови насади во Елбасан, куќа во Гостивар, вложил во манастирскиот метох во Рајчица со купување на лозје, градини, изградба на чешми и поправка на дворот. На манастирскиот имот во 1835 г. е изграден храмот „Св. Ѓорѓи Победоносец“, направена е маѓерница (кујна) и конакот е обновен од темел. Набавил чифлик во селото Небрегово, Прилепско, како и црковни предмети и недвижен имот во Требиште. Направил особени напори за збогатување на манастирската библиотека.
Во 1837 година, тој почнал да негува врски со Кнежевството Србија, добивајќи од кнезот Милош Обреновиќ пари и камбана. Подоцна манастиро се здобил со втора камбана.
Умрел на 27 јуни 1839 година.
Хинкали

Хинкали (|ხინკალი) – грузиски кнедли, , создадени во грузиските планински области Пшави, Миулети и Хевсурети. Оттаму хинкалите се прошириле во разни варијанти во различни делови на Кавказ. Полнењето на хинкалите варира во зависност од подрачјето. Оригиналниот рецепт, ''хевсурули'', се состоел само од исечкано месо (јагнешко или говедско помешано со свинско), кромид, пиперки, готварска сол и кумин. Меѓутоа, современиот рецепт кој главно се користи во грузиските градови, калакури, користи зачини како што се магдоносот и коријандерот. Во муслиманските области се користи скоро исклучиво говедско и овчко. Наместо месо може да се користи сирење, печурки или компир.
Хинкалите се јадат без додаток или со толчен црн пипер. Месото со кое се полнат е сирово, така што кога ќе се замота соковите од месото остануваат во кнедлата. За да бидат посочни обично на меленото месо му се додава топла вода или супа. По правило, при првото каснување на хинкалито се вшмукува сокот за подоцна да не дојде до прскање. Врвот каде што се спојуваат наборите е жилав и не е наменет да се јаде, туку се враќа во чинијата за да може да се види колку изеле. Во Грузија овој врв се вика ''куди'' (|ქუდი, "шешир") или ''кух ''(|კუჭი, "стомак").
Постои широко распространет начин на однесување во Грузија и според него овие кнедли се јадат со раце, користење на прибор за јадење, како виљушка, се смета за непристојно.
Градовите Душети, Пасанаури и Мцхета се особено познати по своите хинкали.
Прецеле

Прецеле (|Prezelle) — општина во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Прецеле се наоѓа непосредно на југозападниот раб од Гартовер Форст, околу десет километри јужно од реката Елба.
1.2 Општински единици
Општината Прецеле се состои од следниве места:* Прецеле со Населба Прецеле и Вирл (повеќе шумски куќи)
* Ломиц
* Ланце
Населба Прецеле и Вирл се две ексклави, кои се наоѓаат во рамките на слободната област Гартов.
Гартов

Гартов (|Gartow) — општина во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на крајниот исток од Долна Саксонија, недалеку од реката Елба, околу 30 километри североисточно од градот Залцведел и 20 километри западно од Витенберге.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (''Flecken''), мала населба со локално значење.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Гартов се наоѓа во историската област Вендланд на западниот брег на реката Зеге, лева притока на Елба. Од 1970-тите години, реката Зеге е проширена во вештачко езеро, направено северно од Гартов. Местото е опфатено во биосферниот резерват Долносаксонски Елбталауе. Јужно од Гартов се протега големо шумско подрачје познато како Гартовер Танен. Највисоката точка изнесува 32 метри.
Низ местото поминува сојузниот пат Б493 помеѓу Лихов и Шнакенбург.
1.2 Општински единици
Општината Гартов се состои од следниве три места:
* Гартов
* Лаше
* Нинвалде (познато како Ниндорф кај Гартов до 16 март 1936 г.)
2 Знаменитости
Во Гартов се наоѓа предавател за радио и телевизиски пренос со кули високи над 300 метри. На 20 август 2009 година, помалата кула била срушена со експлозиви. До повторното обединување на Германија, овој предавател бил исто така користен за директна радиоврска со поранешен Западен Берлин.
Во соседниот Горлебен е планирано складиште за јадрен отпад. Ова довело до многу контроверзи и протести во областа.
3 Галерија
Лихов (Вендланд)

Лихов или Лихо (службено наречен: Лихов (Вендланд); |Lüchow (Wendland)) — град и административно седиште на округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 13 километри северно од градот Залцведел. Градот се наоѓа на германскиот пат на фахверкот.
Воедно, градот претставува административно седиште и на истоимената општинска заедница.
Од 2011 година во градот постои музеј посветен на британската група Ролинг стоунс.
1 Потекло на името
Името Лихов има словенско потекло, односно од полапскиот збор ''Ljauchüw''.
2 Географија
2.1 Местоположба
Лихов се наоѓа во јужниот дел на округот Лихов-Даненберг. Низ градот поминува реката Јецел, која е притока на Елба. Околниот пејзаж бил создаден во ледениот период, издигнувајќи се на запад и спуштајќи се на исток.
2.2 Градски единици
Градското подрачје зафаќа површина од , кое е поделено на 24 окрузи:
3 Историја
Местото било првпат споменато во 1158 година и добило градски права во 1293 година. Единствен остаток од градски ѕидини од крајот на средниот век е кула, која била пренаменета и сега се користи како камбанарија на црквата „Св. Јован“. Била подигната порта во 1555 година, која го поделила градот од западните предградија; оваа порта била срушена во 1793 година. Лихов настрадал при појавата на чумата во 1537 година, а во 1589 година бил во голем дел уништен од пожар. Уште еден пожар во 1608 година уништен голем дел од обновениот град. Најлошиот пожар, во 1811 година, го уништил Градското собрание и замокот.
4 Политика
Градот Лихов припаѓа на покраинскиот круг бр. 48 Елба и во сојузниот круг бр. 38 Лихов-Даненберг - Линебург.
4.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 25 избрани членови.
Партија / Листа, CDU, SPD, UWG, Зелени, SOLI<sup>1</sup>, независен, BL<sup>2</sup>, Вкупно
во 2011, 7, 7, 5, 3, 1, 2, –, 25 места
во 2016, 7, 8, 6, 2, 1, –, 1, 25 места
<sup>1</sup> социјал-еколошка листа <sup>2</sup> граѓанска листа
4.2 Градоначалник
Градоначалник на градот Лихов е Манфред Либхабер (SPD).
4.3 Збратимени градови
Лихов бил збратимен со следниве градови:
* Сере, Франција (од 1983 г.)
* Њуберг, САД (од 1985 г.)
* Оборники, Полска (од 2007 г.)
* Хелефорс, Шведска
5 Познати луѓе
* Фридрих Зируп (1881-1945) — правник и политичар
* Детлеф Вајгел (р. 1961) — германско-американски биолог
6 Галерија
Хустреф Саид

Хустреф Саид (Скопје, 1952) - македонски етно-музичар кој свири на канун.
1 Животопис
Хустреф Саид е роден во 1952 година, во Скопје. Во родниот град завршил основно и средно училиште по што дипломирал на Високата учителска школа, на насоката за музика. Научил да свири од татко му Месрур кој свирел на виолина. Неговиот вујко, кој исто така се викал Хустреф Саид, бил член на првиот чалгиски оркестар на Радио Скопје. Во 1974 година, Хустреф Саид станал член на истиот оркестар во кој свирел на канун.
Насер Мустафа

Насер Мустафа (Скопје, 1962) - македонски етно-музичар кој свири на тарабука.
1 Животопис
Хустреф Саид е роден во 1962 година, во Скопје. Во родниот град завршил средно трговско училиште. Потекнува од музичко семејство и уште од младоста бил вклучен во чалгиската музика, а научил да свири на тарабука од најблиските роднини. Во 1990 година станал член на Чалгискиот оркестар на Радио Скопје.
Раим Баки

Раим Баки (Скопје, 1945) - македонски етно-музичар кој свири на ут.
1 Животопис
Раим Баки е роден во Скопје, во 1945 година. Во 1964 година започнал да се занимава со чалгиска музика, следејќи го примерот на брат му Хилми Баки, кој бил член на чалгискиот оркестар на Радио Скопје. Од 1967 до 1969 година, Раим Баки учел кај Живко Фирфов. Како член на чалгискиот оркестар на Радио Скопје, Раим Баки снимил илјадници песни. Исто така, тој ги направил аранжманите за стотици ора и чалгиски песни.
Македонска чалгија (албум)

Macedonian Čalgija - албум на македонската етно-музичарка Бајса Арифовска од 2013 година, објавен од издавачката куќа „Izvor Music“.
1 Песни
Албумот содржи девет композиции:# Крешлама (7:52)
# Тешко за рамо (4:40)
# Јени јол (6:01)
# Карагуна (6:14)
# Адана (4:31)
# Старско за рамо (4:20)
# Велешко оро (4:18)
# Велешко за рамо (6:41)
# Егејски сплет (8:19)
2 Информации за албумот
Сите композиции на албумот се народни, а аранжамните се дело на Арифовска, (освен „Карагуна“ чиј аранжер е Хилми Баки). На албумот свират следниве музичари: Бајса Арифовска (кларинет, виолина, деф и дајре), Раим Баки (ут), Хустреф Саид (канун) и Насер Мустафа (тарабука и дајре). Албумот е снимен во 2008 година во Скопје, во студиото на Горан Алачки. Музички продуценти се Алачки и Арифовска, инженер на звукот е Ѓоко Мишковски, маестерот е дело на Љупчо Павловски, а продуценти на албумот се „Izvor Music“ и Larry Weiner. Графичкиот дизајн на албумот е дело на „Campbell Design“.
3 Осврт кон албумот
Во рецензијата на албумот, етномузикологот Велика Стојкова Серафимовска истакнала дека тој им нуди на слушателите „бајковита променада низ времето и просторот“ и дека „неговата сила првенствено произлегува од извонредната изведба на музичарите, кои свират во специфичниот стил на чалгијата со унисони мелодии и едноставни аранжмани“. Според Стојкова Серафимовска, брилијантната Арифовска ја истакнува убавината на чалгијата, а нејзините импровизации на кларинетот и виолината се одликуваат со сопствен музички сензибилитет, кој е спонтан и природен.
Горлебен

Горлебен (|Gorleben) — општина во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Горлебен е познат како место на контроверзниот објект за одлагање на радиоактивен отпад, моментално користен како привремен објект, но се планира да стане од траен карактер со изградба на длабоко складиште. Поради тоа привлекува чести протести од заштитниците за животната средина од 1970-тите години.
1 Потекло на името
Името Горлебен има словенско потекло и веројатно потекнува од Гор (''Goor''), што означува планина, и Лебен (''leben''), што означува наследство.
2 Географија
Малото место се наоѓа непосредно на левиот брег на реката Елба. Местото е обиколено од биосферниот резерват Долносаксонски Елбталауе од исток, север и северозапад, додека на југ се наоѓа шумската област Гартовер Танен. Оваа шумска област е најголемата непрекината шума во Германија, поседувана од грофот Бернсторф од Гартов.
2.1 Општински единици
Општината Горлебен се состои од следниве места:
* Горлебен
* Мечов
3 Историја
Горлебен бил првпат споменат од владетелите на Грофовијата Даненберг во 1360 година, кога постоела тврдина.
4 Галерија
Додипломски студии

Додипломски студии е етапа од образовниот процес која следи по средното образование и е предуслов за постдипломските студии. На крајот на овие студии, студентите добиваат диплома и може да ја додадат придавката ''дипломиран'' во своето звање. Одредени струки, во Македонија и во странство, на крајот на додипломските студии го даваат звањето магистер.
Чурчхела

Чурчхела (|ჩურჩხელა) – традиционална грузиска деликатес. Главни состојки се сок од свежо гмечено грозје, оревести плодови и брашно. На жица се нанижуваат бадем, орев, лешник, а понекогаш и суво грозје, а потоа се потопуваат во сок од грозје кој се згрутчува или друг овошен сок и после сушењето има облик на колбас. Традиционална технологија за спремање чурчхела од регионот Кахетија е запишана во Унеско-виот список на Нематеријално културно наследство на Грузија во 2015 година.
1 Вон Грузија
Чурчхелата и нејзините варијации се популарни уште во неколку земји освен во Грузија: Иран, Ерменија, Кипар, Грција, Русија, Украина и Турција. Во Иран е позната како "Lævascæck Adjili" (لواشک آجیلی). Во Ерменија, Грција и Турција како "сладок суџук" (|քաղցր սուջուխ|kaghtsr sujukh) (|cevizli sucuk, walnut sujuk).
Меѓу кипарските Грци е позната како ''сутцукос'' (''σουτζούκος'' или ''σουτζιούκκος''), а во Грција ''сутцуки'' (σουτζούκι). Кипарска варијанта на чурчхела се добива со потопување низа бадеми во желе и се вика палузес.
2 Подготовка
Чурчхелата е производ на грузиската кујна. Грузијците обично ја прават чурчхелата во есен кога се собираат основните состојки. Се добива кога низа оревести плодови се потопуваат во сок од свежо гмечено грозје кое се нарекува „татара“ или „пеламуши“ (сок од грозје помешан со брашно заради густина) и потоа сушат на сонце. При правењето чурчхела не се користи шеќер. Наместо ореви, во областите во западна Грузија се користат бадеми и лешници.
Чурчхелата има облик на свеќа, но многу велат дека изгледа како колбас. Грузиските воини со себе носеле чурчхела бидејќи содржи многу калории. Најдобрите чурчхели се од областа Кахетија, која е позната како татковина на виното.
Сокот од грозје се тура во голем бронзен котел (''казан'') и полека се загрева. При вриењето се додава мала количина специјална бела земја која се вика ''аспрои'' која придонесува нечистотиите да избијат на површина, каде се собираат и отстрануваат. Можно е ''аспрои'' да се замени, кога не е достапен, со лагер пиво што дава скоро ист резултат. Кога постапката на чистење се заврши, се остава течноста се остава да се олади. Потоа се додава брашно со мешање и загревање. Кога ќе се достигне права конзистенција, што се гледа на основа на брзината на парните меурчиња и вискозноста на мешавината, таа се тргнува од топлина. Мешавината е спремна за следниот чекор кој се состои од подготовка на ореви за потопување.
Пред потопување, оревестите плодови мора прво да се очистат од лушпите. Потоа се потопуваат во вода за да омекнат. Кога доволно ќе омекнат, се нижат на 2-3 метри долги низи. Низите пота се потопуваат во претходно добиената мешавина. Постапката се повторува неколкупати додека не се добие саканата дебелина. Процесот на сушење трае 5-6 дена. После сушењето спремни се за употреба или складирање.
3 Галерија
Чарлс Мелтон

Чарлс Мелтон (|Charles Melton, р. 4. јануари 1991 год. во Џуно, Алјаска, САД) е американски актер и модел. Тој е познат по улогите на Реџи Ментел во телевизиската серија „Ривердејл“ и на Даниел Беј во филмот „И сонцето е ѕвезда“.
1 Детство
Мелтон е роден во Џуно, Алјаска, САД како најстариот син на Сукјонг и Фил Мелтон. Татко му Фил е Американец со домородно потекло од племето Чероки. Мајка му Сукјонг е доселеничка од Кореја. Неговото семејство често се сели бидејќи татко му работел за американската војска. Пет години живеат во Пјонгтајк, Гјонги, Јужна Кореја. Подоцна се населуваат во Менхетен, Канзас, САД, каде Мелтон завршува средно образование во Менхетенското средно училиште во 2009 година. Мелтон студира на Канзашкиот државен универзитет. Во текот на студиите, тој игра за универзитетскиот фудбалски тим. Во 2012 година, на 20-годишна возраст, ги напушта студиите и се сели во Лос Анџелес, Калифорнија, САД за да се испроба како глумец.
2 Кариера
Првите успеси на Мелтон се како манекен за Долче и Габана, Кенет Кол и МАК. Првите глумечки улоги ги добива како гостин во „Задоволство“ и „Американска хорор приказна“.
Ириг

Ириг е град и општина во Сремскиот округ во автономната покраина Војводина во Србија. Градот има население од 4,415, додека општината Ириг има население од 10,866 жители.
1 Историја
Ириг за првпат во историските документи се спомнува во 1225 година.
Шнакенбург

Шнакенбург (|Schnackenburg) — мал град во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Претставува најисточен дел во сојузната покраина Долна Саксонија, а со население од само 600 жители претставува еден од најмалите градови во Германија.
Се наоѓа на левиот брег на Елба. Градот од сите страни, освен од запад, се граничи со територија на поранешната Источна Германија.
1 Потекло на поимот
Полапското име на Шнакенбург е Годегорд (''Godegord''), што веројатно означува „град на змиите“. Германското име Шнакенбург доаѓа од долносаксонскиот Снак (''Snaak'' или ''Snack'') и Борг (''Borg'') и има исто значење.
2 Географија
2.1 Местоположба
Шнакенбург се наоѓа во долината на Елба. Во градското подрачје во нејзе се влева Аланд. До повторното обединување на Германија во Шнакенбург постоела царинска и гранична контрола за бродскиот сообраќај. Фериботската линија со Литкенвиш во Бранденбург се обновила во 1990 година.
2.2 Градски единици
Градот Шнакенбург се состои од следниве четири места:
* Гумерн
* Холторф
* Каперн
* Шнакенбург
2.3 Соседни места
Соседни места се Ланц, Бабекул, Бернхајде, Мителхорст и Јагел на североисток, Литкенвиш и Кумлозен на исток, Мигендорф, Клајн Ванцер, Ванцер, Аулозен и Штрезов на југоисток, Гумерн на југ, Каперн, Зоненхоф, Бухорст, Гартов, Кварнштет со Холторф на југозапад, како и Елбхолц, Гандов и Вустров на северозапад.
3 Историја
Помеѓу 1945 и 1990 година, Шнакенбург се наоѓа на внатрегерманската граница и имал граничен премин за речниот сообраќај на Елба. Преминот бил отворен за товарни возила помеѓу Чехословачка, Источна Германија (до 1949 година, советската окупациска зона) или Западен Берлин и Западна Германија (до 1949 година, британската окупациска зона). Сообраќајот бил предмет на меѓузонските сообраќајни одреди, кои помеѓу Западна Германија и Западен Берлин следеле по договорот од 1972 година.
4 Политика
Градот Шнакенбург припаѓа на покраинскиот круг бр. 48 Елба и во сојузниот круг бр. 38 Лихов-Даненберг - Линебург.
4.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 9 избрани членови. На општинските избори од 2016 година биле добиени следниве резултати:
* Изборна група Шнакенбург - 9 места
4.2 Градоначалник
Градоначалничка на градот е Ирене Браде.
5 Галерија