Roemeria argemone

''Roemeria argemone'' (или ''Papaver argemone'') — вид цветно растение од фамилијата Афиони. Нејзините вообичаени имиња вклучуваат долг бодликав афион, бодликав афион. Неговиот автохтонски опсег вклучува делови од Евроазија и Северна Африка, но може да се најде како диво растение во делови од Северна Америка, каде што е воведен вид. Се одгледува како украсно растение.
1 Опис
Ова едногодишно растение расте до 50 сантиметри, Тоа е долго 15 до 50 сантиметри, разгранети стебла се обложени со цврсти бодликави влакна. Папратови зелените листови во основата на растението имаат стебла, но горните листови се без стебла. Тие можат да бидат до долги.
Стеблото обично е разгрането во горната половина, поретко од основата а во базалниот дел е со густи растерени влакна, а во горниот дел со прилегнати влакна. Приосновните листови со долга дршка се 1–2 пати поретко насечени, сегментите линејно до издолжено се ланцетни, по рабовите малку се свиени надолу а на врвот се тапи, но завршуваат со долг осил, со долги и ретки жолтеникаво бели четинести влакна.
Стеблените листови се приседнати и со линејни сегменти. Цветовите се поединечни, со долги дршки, пупките се големи и имаат форма на обратно јајцевидни, малку издолжени и имаат големина до 17 мм и ширина до 10 мм. Чашкините ливчиња се две на број но и се брзо отпадливи. Тие имаат светлозелена боја, со куси нагоре свртени влакна. Венечните ливчиња се четири на број и имаат форма на обратно јајцевидни со должина од 20–25 mm. Во основата се клиновидни, црвени и со прилегнато голема црна дамка во основата.
Прашниците се темновиолетови, во горниот дел проширени, антерите синкави. Кутијката е издолжена, цилиндрична, во горниот дел малку проширена, јасно набраздена, целата обрасната со ретки и малку јачо нагоре извити четинести влакна, се отвора со 4–6 кружлести отвори. Дискот на жиговите околу 4 mm во пречник, со 4–6 радијално поставени жигови.
1.1 Биохемија
Растението содржи алкалоиди и се користи во хербални лекови. Тоа исто така значи дека растението не се јаде многу од животните што пасат.
2 Таксономија
Општо познат е како „бодлив афион“, „блед афион“, и „долгоглав афион“. Познат е како „''Sand-Mohn''“ на германски јазик, „''spikvallmo''“ на шведски и „''amapola macho''“ на шпански.
Латинскиот специфичен епитет ''argemone'' е изведен од грчкиот збор „''argema''“ што значи катаракта, а го применувал Диоскорид на растение слично на афион кое се употребува за лекување на катаракта.
Претходно го опишал шведскиот ботаничар Карл Линеј во неговата значајна публикација ''„Species Plantarum“'' во 1753 година на страница 506.
3 Распространетост и живеалиште
Потекнува од умерените региони на Северна Африка, Европа и Западна Азија. вклучувајќи ги Макаронезија, Канарските Острови, Алжир, Египет и Мароко. Во Западна Азија се наоѓа на Кавказ, Ерменија, Кипар, Египет (на Синај), Иран, Ирак, Израел, Јордан, Либан, Сирија и Турција. Во Источна Европа се наоѓа во Белорусија, Естонија, Латвија, Литванија, Молдавија и Украина. Во Средна Европа се наоѓа во Австрија, Белгија, Германија, Унгарија, Холандија, Полска, Словачка и Швајцарија. Во Северна Европа, во Данска, Ирска, Шведска и Обединетото Кралство. Во Југоисточна Европа, во Албанија, Босна и Херцеговина, Хрватска, Грција, Италија, Црна Гора, Македонија, Романија, Србија и Словенија. Во Југозападна Европа се наоѓа во Франција, Португалија и Шпанија.
Воведен е во американските држави Ајдахо, Орегон, Пенсилванија и Јута.
3.1 Во Македонија
Roemeria argemone не е често растение. Се среќава по брдски пасишта, меѓи и ниви. Во Македонија често се среќава во Овче Поле – с. Делисинци, Оризари; Луковица; кај манастирот Трескавец; на Плачковица. Се посочува за Велес, Удово, Николиќ и Битола.
3.2 Живеалиште
Расте на полиња и нарушени почви (вклучувајќи и изорани). Нормално се наоѓа на 0 до 300 метри над нивото на морето.
4 Употреба
Во минатото, бледиот афион се употребувал во хербални лекови.
5 Култура
Ливчето од афионот некогаш се употребувало во фолклорот како тест за верност. Ливчето се ставало во дланката на љубениот и доколку кога ќе се удри со тупаница, се испуштало звук од крцкање, љубениот бил вистински.