Природен резерват Сајано-Шушенски

Природен резерват Сајано-Шушенски (|Саяно-Шушенский заповедник) (исто така Сајано-Шушенски) — руски резерват „заповедник“ (строг еколошки резерват) во оддалечена област на планините Западен Сајан на јужен Сибир. Се наоѓа на јужниот брег на реката Јенисеи покрај акумулацијата Сајано-Шушенскоје. Со тоа резерватот штити голем дел од пошумената, планинска територија над резервоарот создаден од браната Сајано-Шушенскаја, најголемата електрана во Русија. И резерватот и браната се основани во 1976 година, а главната цел на резерватот покрај конзервацијата е проучување на еколошките ефекти на големиот резервоар врз локалната екологија. Резерватот зафаќа површина од 390.368 хектари. Сместен е во областа Шушенски во Краснојарскиот крај.
1 Топографија
Резерватот Сајано-Шушенски опфаќа планински терен на осниот гребен на западните планини Сајан, вклучувајќи ги и гребенот Кемчички (северна падина) и опсегот Кантегирски (источни мамузи). Од север е ограничена со реката Јенисеј . Висините се движат од 500 до 2735 метри.
2 Клима и екорегија
Сајано-Шушенски се наоѓа во ''екорегионот на планините Сајан од шумите со четинари'', екорегија која се наоѓа на средните височини на планините Сајан, највисоките планини во Сибир. Се наоѓа во зона на транзиција помеѓу сибирската тајга на север и монголската степа на југ. Овој екорегион има високо ниво на биоразновидност како резултат на состанокот на еколошките зони, варијациите во висината и варијациите во релјефот.
Климата на Сајано-Шушенски е ''субарктичка клима, без сува сезона'' (копеновата класификација на климата, субпртичка клима (Dfc) ). Оваа клима се одликува со благи лета (само 1-3 месеци над 10 °C) и студени, снежни зими (најстуден месец под −3 °C). Резерватот Сајано не доживува само климатски разлики засновани на надморска височина, туку преку целата линија на опсезите: северната падина е влажна (1000-1500 мм/годишно на врнежи), додека јужната степска страна во просек е само 400 мм/годишно. Северната падина може да забележи 1,5 метар снег, додека јужната 0,3 метри.
3 Флора и фауна
Шумите на резерватот варираат според висината и блискоста до резервоарот. Шумите на средно ниво се претежно тајга ела и бор, со некои зони на ариш шуми. Планинските степски региони се издвојуваат дури и во грмушки-степски и пасишта. Флуктуациите на нивото на водата како резултат на работата на браната можат да бидат драматични (до 40 метри). Ова доведува до растителни зони кои содржат видови кои го рефлектираат влијанието на човечките активности и се примарен фокус на научниците во резерватот. Во горните региони на резервоарот, водите што се повлекуваат создадоа широки плавини.
Најчестите цицачи во резерватот се оние кои се широко распространети во Сибир: самур, верверица, елен, волк, волк, рис и други. Во горните нивоа на планините има типични видови на Арктик: арктички шикови и ирваси. Во степскиот регион има повеќе претставителни монголски видови: сибирска планинска коза, мачка на Палас, долга опашка хрчак и сива мрмот. Во резерватот има мал број снежни леопарди. Евидентирани се над 100 видови птици. Оние претставници на сибирската тајга вклучуваат евроазиски морско оревче, сино славејче, свиркач на славеј, оревокршачка, кукавица од Хималаја и тетреб. Брадестата еребица е типична за областите со карпести степи, а птиците грабливки, како што се остриците, соколите и орлите, се вообичаени низ целиот свет. Влекачи вклучуваат змии од бакшиш и додатоци; водоземците се претставени со мур жаба и обична жаба.
4 Еко едукација и пристап
Како строг природен резерват, резерватот Сајано-Шушенски е претежно затворен за пошироката јавност, иако научниците и оние со цели на „еколошко образование“ можат да договорат управување со паркот за посети. Резервите одржуваат музеј на природата кој е отворен за јавноста и има две „екотуристички“ рути низ територијата што се отворени за јавноста, но бараат овие дозволи да се добијат однапред. Главната канцеларија е во градот Шушенскоје.