Група 8 (Шведска)

Група 8 (на шведски: Груп 8) била феминистичка организација во Шведска, основана од осум жени во Стокхолм во 1968 година. Организацијата се зафатила со различни феминистички прашања како што се: барања за проширување на градинките, 6-часовен работен ден, еднаква плата за еднаква работа и противење на порнографијата. Првично организацијата била со седиште во Стокхолм, но подоцна биле основани локални групи низ целата земја. Иако Групата 8 се распуштила на почетокот на 2000-тите, нивното влијание врз феминизмот во Шведска сè уште е распространето.
1 Потекло
Осумте оригинални основачи на организацијата во 1968 година биле Барбро Бак Бергер, Биргита Болиндер, Гунел Гранлид, Биргита Сванберг, Грета Сорлин, Ула Торпе, Анита Теорел и Аса Акерштет. Шведски книжевен научник и член на проектот за женска литература на Универзитетот во Упсала, Карин Вестман Берг, одржала родова конференција околу 1967 година на која присуствувале основачите на Групата 8. Токму на оваа конференција за прв пат се сретнале 8-те жени.
До 1970 година групата се зголемила на 16 членови, сите работеле под слоганот „Приватното е политичко“, што имало за цел да им даде признание на борбите на жените. Само четири години откако Група 8 се појавила во Стокхолм, се појавиле четириесет и три ограноци на Група 8 со по десет члена. Поголема Група 8, со околу триесет и пет членови, на крајот се материјализирала во друг шведски град - Малме.
2 Споредба на феминистичката еднаквост
Другите американски и европски земји имале свои начини да воспостават феминистичка еднаквост во 60-тите и 70-тите. Во Соединетите Американски Држави, феминистичкото движење во 1960-тите се фокусирало, меѓу другото, на нееднаквоста на работното место. Само 38% од жените имале работа, а овие работни места биле ограничени на наставници, медицински сестри и секретарки. Во овој период, повеќето бели жени биле образовани на факултет и се чувствувале иритирани што биле затворени во куќата. Група жени, вклучувајќи ја и Бети Фрејдан, одлучиле да основаат организација за борба против оваа родова дискриминација наречена Национална организација за жени (СЕГА). Американските феминистки се вметнати во државното, локалното и националното ниво на политика од 1960-тите. Во Британија, феминистките играле повеќе споредна улога. Британија има централизиран, затворен систем и нема политички мрежи. И Американците и Британците развиле противење кон феминистичките групи и ги намалиле нивните способности да иницираат политички политики.
За разлика од САД и Британија, шведските феминистки постигнале многу од нивните цели во однос на еднаквоста на жените. Иако пристапот на Шведска не бил многу ефикасен, тие сепак одиграле многу значајна улога во воспоставувањето на политики за недискриминација. Жените во Шведска почнале да се ослободуваат од своето патријархално општество уште во 17 век. Ним им било дозволено да посетуваат училиште, да водат бизнис на свое име и да стекнат еднакви права на наследство. Иако постигнале одреден напредок, Швеѓанките сè уште имале многу пречки на нивниот пат што ги спречувало да достигнат целосна еднаквост. Дури во 1968 година била создадена Групата 8.
Групата 8, милитантно, феминистичко движење во Шведска се зафатила со различни прашања, како што се барањата за проширување на градинките, 6-часовен работен ден, еднаква плата за еднаква работа и противење на порнографијата. Првично организацијата била со седиште во Стокхолм, но подоцна биле основани локални групи низ целата земја. Групата 8 се состоела од околу 1.000 членови, но немала вистински лидер. Жените од Групата 8 создале чувство на политички активизам преку употреба на медиумите. Тие се погрижиле феминистичките колумнистки и писателки да бидат ангажирани од двата главни весници во Шведска, овозможувајќи феминистичкиот глас да го слушнат речиси сите. Групата, исто така, спонзорирала домување издвоено само за жени со цел да помогне во заштитата и зајакнувањето на женската популација. За жал, Групата 8 никогаш не станала постојано силна организација бидејќи биле повеќе фокусирани на класата отколку на полот. Влијанието на групата 8 и напорите за еднаквост оттогаш многу исчезнале. Иако Групата 8 повеќе не зазема значајна позиција во феминистичкото движење, таа сепак секој месец објавува издание на нивното списание „Квинобултенен“, познат и како „Женски билтен“. Го започнала Гунила Торгрен, која била главен уредник од 1970 до 1975 година. Списанието првпат било објавено во 1970 година и покривало различни феминистички прашања како што се проституцијата, синдикализмот, жените на работното место, хетеросексуалноста и хомосексуалноста.
3 Шведската политичка структура
Како либерална демократија, шведскиот систем обично има малку противење на рамката и правилата за решавање на конфликтот. Локалната власт им дава овластување на извршните комитети да управуваат на ниво на заедница. Ова ја разликува шведската политика, како и нивното ниско ниво на политички активизам, со исклучок на гласањето. Шведските власти обично се сомничави кон женските групи што постојат во Шведска; ова првенствено се должи на структурата на женските организации кои се повеќе традиционални отколку „ослободители“. Бидејќи владиниот модел нагласува консензус, малцинствата обично имаат потешкотии да развијат и имплементираат движења за нивната кауза.
Меѓутоа, во 2005 година, била формирана феминистичка политичка партија (Феминистичка иницијатива) која на крајот објавила дека ќе номинира кандидати за избори во иднина. Оваа политичка партија, првично под влијание на Групата 8 и слични организации, стекнала импресивни 2500 членови.
4 Влијание
Во 1971 година, групата повторно ги лансирала манифестациите на Меѓународниот ден на жената и исто така започнала да го објавува „ ''Квинобилтенен“''.
До 8 април 1972 година, изложбата ''Жени'' била составена од Група 8 во Модерниот музеј (на шведски) - музеј на модерна уметност во Стокхолм. Подоцна, во истата година, Групата 8 се припишувала на пресврт што го спровел министерот за финансии, Гунар Штранг. Тие имале три многу јасни барања: правото на жената на работа, дневен престој и образование.
Во 1973 година, делот што сметале дека треба да се даде поголем акцент на класната борба се отцепил и ги формирале Жените на трудот (на шведски: ''Arbetets kvinnor'' ).
Откако дале вредни придонеси за шведските општествени прашања, важноста на Групата 8 за феминизмот во Шведска се намалил кон крајот на 70-тите. Во Шведска, некои од најголемите корисници на влијанието на Групата 8 ја вклучуваат Националната организација за засолништа за жени и девојки во Шведска (ROKS) и Феминистичката иницијатива.
5 Наводи