Курски поход

На 6 август 2024 година, за време на руско-украинската војна, вооружените сили на Украина започнале упад во руската Курска Област и се судриле со руските вооружени сили и руската гранична полиција. Во Курската област била прогласена вонредна состојба, а руските резервисти биле брзо испратени во областа. До крајот на првата недела, украинската војска соопштила дека окупирала 1,000 км<sup>2</sup> од руска територија, додека руските власти признале дека Украина зазела 28 населени места.
Во втората половина на август, фронтот се стабилизирал, а на почетокот на октомври, украинското напредување веќе било во застој. Од ноември, севернокорејските сили биле испратени во покраината за да ја поддржат руската војска. До крајот на тој месец, руските сили повторно освоиле околу половина од територијата што ја окупирала Украина. До 11 март 2025 година, поголемиот дел од украинските сили се повлекле како резултат на рускиот контранапад. Руските трупи влегле во Суџа, околу кој се формирал сè помал џеб од територијата што сè уште ја контролира Украина, следниот ден.
Украинските власти изјавиле дека целите на операцијата вклучуваат нанесување штета на руската војска, заробување на руски трупи, поместување на руската артилерија подалеку од домет, попречување на руските снабдувачки линии и пренасочување на нивните сили од други фронтови. Исто така, операцијата имала за цел да изврши притисок врз руската влада и да ја принуди на „фер“ мировни преговори. До крајот на август, операцијата почнала да биде критикувана за пренасочување на украинските сили од исток, растегнување на украинскиот персонал по фронтот и дозволување на Русија да напредува кон Покровск. Институтот за проучување на војната објавил дека Русија ги преместила силите од областите со „понизок приоритет“, но не и од Донечката област.
Украинскиот упад во Курск ја изненадило Русија, некои од сојузниците на Украина и многумина во украинската елита. Тоа е најзначајниот напад преку границата од руската инвазија на Украина во 2022 година, и првиот извршен првенствено од украинските редовни сили. Претходно се случиле помали упади во Русија од страна на проукраинските сили, при што Украина ги поддржувала, но негирала вмешаност.
Западните аналитичари се разликуваат во нивната проценка на исходот од украинската офанзива, при што истражувачката за одбрана Марина Мирон ја сметала за стратешки неуспех за Украина, Маркус Рајснер сметал дека правилна проценка на битката може да се даде само по целосното повлекување на украинските сили од Курск за да се утврдат претрпените загуби, а поранешниот воен советник Нико Ланге ја сметал за успешна. Експертот за копнено војување, Ник Рејнолдс, рекол дека Украина ја држела Суџа „извонредно“ време и дека украинската офанзива имала „ефект на обликување врз руското размислување“.
1 Позадина
Како резултат на руско-украинската војна, која започна на 24 февруари 2022 година, во континентална Русија започнале напади. Главните цели биле војската, воената индустрија и нафтената индустрија. Многу од нападите биле со беспилотни летала, бомбардирање и саботажа на железници. Украинските разузнавачки служби признале дека извршиле некои од овие напади. Други напади биле извршени од антивоени активисти во Русија. Исто така, имало прекугранично гранатирање, ракетни напади и тајни напади од Украина, главно во областите Белгород, Курск и Брјанск. Неколку пати, паравоени сили со седиште во Украина започнале упади во Русија, зазеле гранични села и се бореле со руската војска. Тие биле извршени од единици составени главно од руски емигранти. Иако Украина ги поддржувала овие копнени упади, таа негирала директна вмешаност.
Запленетите руски воени документи што ги прегледал ''„Гардијан“'' содржеле внатрешни предупредувања за украинска прекугранична операција во областа неколку месеци пред таа да се случи. Командантите на единиците биле предупредени во февруари дека украинската војска планира „''брзо пробивање''“ од Сумската Област на руска територија до длабочина од 80 километри. Поконкретно, документ од средината на јуни предупредил на украинските планови за спроведување операција од правец на Јунакивка, со цел преземање на контролата врз Суџа.
Рускиот воен командант Валериј Герасимов наводно ги игнорирал предупредувањата од разузнавањето дека украинските трупи се собираат во близина на руско-украинската граница. Блумберг објавил дека руското разузнавање предупредило за можна инвазија на Курската Област две недели однапред. Според Блумберг, повикувајќи се на „''лице блиско до Кремљ''“, Путин не бил информиран за заканата.
Сите законски национални граници на Русија се контролирани од Граничната стража на ФСБ под команда на директорот на ФСБ, Александар Бортников. Повеќето од мажите што ја чуваат границата во Курската Област биле млади, неискусни регрути, лесно опремени пешадиски единици на армијата и Националната гарда (Росгвардија). Некои од регрутите биле невооружени.
1.1 Подготовки
Воената разузнавачка агенција на Украина започнала со подготовки за операцијата во Курск до март 2024 година.
Кон крајот на јуни 2024 година, Олександр Сирски, врховен командант на Украина, им дал наредби на командантите на 80-та и 82-ра воздушно-јуришна бригада на Украина, според командантот на 82-та, Дмитро Волошин.
Андриј Крисјук, началник на штабот на 82-та бригада, изјавил дека планирањето на операцијата се одвивало помеѓу ограничен круг луѓе во соби без телефони, со цел да се одржи тајноста.
Единиците на 80-та, 82-ра и 22-ра механизирана бригада биле дискретно преместени од други фронтови во Сумската Област уште кон средината на јули, под изговор за обука и набавка на нова опрема. На офицерите им било кажано да избегнуваат носење воени униформи кога влегуваат во украинските градови и села, за да не привлечат внимание. Военото натрупување го забележале украинските цивили во селото Хотин и Јунакивската област. Падобранците на 80-та бригада наводно тренирале неколку недели за да се подготват за операцијата, вклучително и на лажен терен направен да личи на села во Курската Област.
Единиците на 95-та воздушна јуришна бригада биле информирани кон крајот на јули за операцијата, околу една недела пред нејзиниот почеток, бидејќи биле прераспоредувани од Торецкиот фронт, и им биле дадени три дена за обука и подготовка.
Павло Розлах, командантот на 80-та бригада, изјавил дека неговата единица започнала да се инфилтрира во Курската Област на 4 август со помош на украинските специјални оперативни сили. Групи од шест војници биле распоредени и скриени во шумите како подготовка за главниот напад на 6 август.
На украинската инвазија ѝ претходеле артилериски гранати и напади со беспилотни летала во текот на ноќта помеѓу 5 и 6 август.
2 Временска линија
2.1 Август 2024: Украинска офанзива
2.1.1 6 август
На 6 август 2024 година, Русија распоредила воздухопловни и артилериски сили за да се спротивстави на упадот на украинската граница во Курската Област. Украинските сили, опремени со тенкови и оклопни возила, преминале на руска територија. Руското Министерство за одбрана одговорило со испраќање војници и воздухопловни единици во областа. Според Русија, во упадот учествувале околу 300 украински војници, 11 тенкови и над 20 оклопни борбени возила, и тој бил насочен во два правци: кон Олешња во правец на Суџа, источно-североисточно од Суми, и кон Николаево-Дарино, северно-североисточно од Суми. Било објавено дека чеченските батаљони Ахмат реагирале на нападите, иако овие тврдења останале непотврдени до 13 септември 2024 година.
Нападот започнал во 08:00 часот по московско време. Соопштението на руските сили на Телеграм околу 18:20 часот, во кое се тврди дека ги потиснале Украинците назад преку границата и нанеле значителни загуби преку артилерија, воздушни напади и беспилотни летала, подоцна било изменето од нивна страна за да прикаже дека борбите се во тек. Москва објавила видеа на кои наводно се гледаат украински тенкови како цел на напади од воздух. Снимките од социјалните медиуми покажале дека руските воени авиони дејствувале на ниски надморски височини над Курската Област за да го одбијат нападот. Алексеј Смирнов, вршител на должноста гувернер на Курската област, објавил дека три лица загинале за време на настаните: жена при граничниот упад и две лица во одделни напади пеку беспилотни летала. Руските блогери, исто така, во голема мера ги отфрлиле наводните напади како „неуспешни“ и „медиумски трик“.
Според Русија, најмалку 1.000 војници ја преминале границата првиот ден, поддржани од тенкови и оклопни возила. Според Анджеј Вилк од Центарот за источни проучувања, целата украинска групација, вклучувајќи некои елементи кои не преминале во Русија, се состоела од околу 2.000 луѓе од 22-та и 82-ра бригада на Украина, поддржани од артилерија и под-единици за воздушна одбрана. Подоцна, припадниците на украинската војска тврделе дека пробивот на границата го извршиле 80-та и 82-ра бригада за воздушен напад.
Руските блогери тврделе дека офанзивата ја спроведува Рускиот доброволен корпус (РДК), додека „ ''Нов глас на Украина“'', повикувајќи се на извор во Главната воена разузнавачка служба на Украина, објавил дека РДК не бил присутен.
2.1.2 7 август
Еден блогер тврдел дека украинските сили зазеле 11 населени места и напредувале 14 километри длабоко во областа. Владините агенции добиле наредба од претседателот Владимир Путин да „''обезбедат потребна помош на жителите''“, а заменик-премиерот Денис Мантуров бил испратен да ја надгледува нивната работа. Курската област била ставена во вонредна состојба од страна на гувернерот Смирнов.
Путин се состанал со клучни членови на безбедносниот естаблишмент, вклучувајќи ги Валериј Герасимов, Александар Бортников, Сергеј Шојгу и Андреј Белоусов, за упадот во Курск. Герасимов му рекол на Путин дека околу 1.000 украински војници учествувале во нападот и дека нивното напредување е запрено.
Геолоцираните снимки потврдиле дека украинските сили напредувале најмалку 10 километри преку руската граница, откако пробиле најмалку две руски одбранбени линии и едно упориште. Руски извори посочиле дека украинските сили се обидуваат да напредуваат по автопатот 38K-030 Суџа- Коренево, а истакнат блогер поврзан со Кремљ тврдел дека до 18:00 часот по локално време на 7 август, украинските сили напредувале и северозападно и југоисточно по автопатот и дека веќе се борат на периферијата на Корнево и Суџа. Дополнително, геолоцираните снимки покажале четворица украински војници како заробуваат најмалку 40 руски војници, како и се борат во градските граници на Суџа, при што украинските сили заземаат бензинска пумпа и влезен пункт. Претходниот ден, се тврдело дека 35 руски војници биле заробени од украинските сили откако не успеале да спречат пробив. Во меѓувреме, украински поручник тврдел дека 300 руски војници биле заробени во „Курската народна република“ во текот на два дена; тој се осврнал на украинските сили што дејствуваат таму како „''контингент од неидентификувани вооружени формации''“.
Украинскиот пратеник Олексиј Гончаренко известил дека украинските сили го освоиле гасниот центар Суџа, кој го снабдува гасоводот Уренгој-Помари-Ужгород со остатокот од Европа. Дополнително, имало извештаи за борби во Ивница, село оддалечено 24 км од границата. Руски извори тврделе дека украинските сили стигнале до селото Дарино.
2.1.3 8 август
РИА Новости објавила дека четири лица загинале како резултат на „нападите“ на вооружените сили на Украина (ВСУ) во областа, додека борбите продолжиле веќе трет ден. Прорускиот блогер Јуриј Подољака изјавил дека „Суџа е практично изгубена за нас“ и дека украинските сили се движат кон Лгов.
Украинските сили го контролирале западниот дел од Суџа и околните патишта; престрелките продолжиле во градот.
Според Смирнов, вршителот на должноста гувернер на Курската Област, шест украински беспилотни летала и пет ракети биле соборени во текот на ноќта и утрото.
Во извештаите се тврди дека борбената зона се проширила на 430 км<sup>2</sup> и дека украинските сили влегле во населбата Мирни и ја презеле контролата врз селата Казачја Локнја, Богдановка. Престрелките се случиле во селото Снагост. Украинските трупи биле присутни во области оддалечени 35 километри од украинската граница.
2.1.4 9 август
Извештаите тврделе дека украинските трупи зазеле околу 100 – 200 квадратни километри територија, на длабочина од околу 10 километри во просек. Врз основа на независни и сопствени анализи, CNN ја проценил површината на територијата над која Русија ја изгубила контролата на 250најмалку км<sup>2</sup>.
Конвој руски војници наводно бил уништен во напад на ХИМАРС во селото Октјабрское додека се движел по рутата што ги поврзува Глушковскиот регион и Курск и минувал низ областите Рилски и Лговски. Снимките од последиците покажуваат 15 изгорени воени камиони, со некои тела внатре. Според украинската аналитичка група NEXTA, „''секој од овие камиони може да носи до 35 целосно опремени војници. Видеото покажува 14 уништени возила, што сугерира дека руската армија можела да изгуби помеѓу 200 и 490 војници за една ноќ како резултат на нападот... Ова би можело да стане една од најголемите еднократни загуби за руската армија од почетокот на целосната војна''“. Руски Телеграм канал напишал: „''Тие беа вооружени, најверојатно по еден вод по возило. Уништени беа 3-4 чети – цел батаљон. Судејќи според изгледот на колоната, околу половина беа убиени. Ова е еден од најкрвавите и најмасовните удари (најверојатно Химари) во целата војна''.“
Апти Алаудинов, командантот на чеченските единици Ахмат кои биле стационирани во Белгород и Курск од последниот упад, ги информирал руските медиуми дека тој и неговите сили не се бореле со украинските трупи додека минувале покрај нивните позиции, туку одлучиле да се повлечат додека не пристигнат повеќе руски засилувања, додека некои руски блогери тврделе дека побегнале од битката. Алаудинов во тој момент бил единствениот руски командант кој признал дека украинските сили ги контролираат населбите по должината на границата.
Во очекување на руски воздушни напади, на 20.000 луѓе им било наредено да се евакуираат од Сумската Област. Руските засилувања, од кои многу биле единици веќе распоредени околу руско-украинската граница, продолжиле да пристигнуваат во близина на фронтовската линија во Курската Област, каде што борбите продолжиле над Суџа.
Руското министерство за одбрана објавило извештај за префрлање на воена колона од Белгородската Област во Суџанскиот округ, која вклучувала самоодни артилериски оружја „Мста-С“ од 152 мм и возила за борбена поддршка. Бојните ознаки покажале дека руската команда префрла војници кои се искусни во борбени дејствија во Курската Област како засилување.
Шефот на општинската администрација на Курчатов, Игор Корпунков, известил дека борбите се воделе на 30 километри од Курската јадрената централа. Властите ги блокирале сите пристапи до јадрената централа, градежните работници на местото ја напуштиле областа, а опремата во централата била деактивирана. Росатом објавил привремено намалување на бројот на персонал на местото. Околу 15:00 часот, во Курчатов се слушнала експлозија. Руски војници за заштита на РХБ биле исто така распоредени за да ја заштитат централата.
Гувернерот на Курската Област, Алексеј Смирнов, известил дека пожар избувнал во еден од окрузите како резултат на напад на украинските вооружени сили врз трафостаница. Како резултат на нападот со беспилотни летала, Курчатов, како и делови од окрузите Курчатовски, Октјабрски, Болшесолдатски, Обојански и Беловски, останале без електрична енергија.
Во Курските, Брјанските и Белгородските области бил воведен оперативен режим за борба против тероризмот, предводен од Александар Бортников, за привремено преземање на контролата врз регионите додека условите не се вратат во нормала. Ова значело дека движењето било ограничено, можеле да се запленат возила и да се следат телефонски повици, меѓу другите мерки.
Бројот на украински војници во Курската Област го проценил вишиот соработник на фондацијата за меѓународен мир „Карнеги“ Дара Масикот, на околу 10.000-12.000, кои содржат елементи од четири до пет украински бригади.
2.1.5 10 август
Според аналитичарите цитирани од ''„Њујорк тајмс“'', украинското напредување во Курската Област во голема мера било запрено од руски засилувања во овој момент, а ситуацијата се стабилизирала, но украинските сили продолжиле да ја држат својата освоена територија. Спротивно на тоа, други извори како што се „''Вашингтон пост''“ и „''Франкфуртер Рундшау''“ објавиле дека Русија сè уште не е во можност да ја контролира ситуацијата, со постојани украински напредувања. Руското Министерство за одбрана изнело слични тврдења дека го запреле секое украинско напредување во Курската Област. Руските власти вовеле режим на „антитерористичка операција“ во Курската Област.
Исто така, битки биле водени во Олговка во близина на Коренево, фармата Ивашковское и Малаја Локња.
На 10 август, 95-та воздушно-јуришна бригада на Украина влегла во Курската Област и добила задача да спроведува напади и операции за чистење околу Малаја Локња и Погребки.
Руските вооружени сили тврделе дека ја вратиле контролата врз селото Махновка источно од Суџа. Извештаите тврделе дека борбената зона се проширила на 650 км<sup>2</sup>.
Вечерта, гувернерот на Курската Област Смирнов изјавил дека 15 лица биле повредени во градот Курск откако остатоците од пресретната украинска ракета паднале врз станбена зона.
Војниците на 252-от баталјон за територијална одбрана на Украина објавиле снимки од Порож, погранично село во Белгородската Област.
2.1.6 11 август
Во ноќта на 11 август, украинските вооружени сили влегле во Беловскиот реон, кој се наоѓа југоисточно од Суџанскиот реон, што го потврдиле началникот на округот и вршителот на должноста гувернер. Началникот на округот ги замолил евакуираните да не се враќаат.
Изданието „Проект“ тврдело дека борбената зона се зголемила на 720 км<sup>2</sup>.
Оклопна украинска колона влегла во Белгородската Област кај селото Колотиловка, веднаш била нападната од артилерија и беспилотни летала, но на крајот напредувала 9,7 километри на руска територија со големи жртви.
2.1.7 12 август
Руските власти започнале со евакуација на цивили од Краснојарушкиот реон во Белгородската област поради проширувањето на украинската офанзива. Краснојарушки се наоѓа веднаш јужно од Курската област, а исто така се граничи и со Украина.
Руските власти потврдиле дека Украинците ја презеле контролата врз најмалку 28 населби, додека украинскиот OSINT тврдел дека Украинците имаат контрола врз 44 населби и оспоруваат уште 10 населби. Врховниот командант на вооружените сили на Украина, Олександр Сирски, изјавил дека неговите сили контролираат над 1,000 км<sup>2</sup> од руската територија.
Украинските војници објавиле видео од себе како возат низ центарот на Суџа, тврдејќи дека центарот на градот е под контрола на украинските вооружени сили.
2.1.8 13 август
Според извештаите кои не биле веднаш потврдени, но кои западните набљудувачи ги оцениле како веродостојни, Путин го поставил Алексеј Дјумин за командант на одбраната против украинската офанзива.
Според Украина, „''релативно мал''“ број руски војници биле преместени во Курск од Запорожје и Херсон, а руските офанзиви во последните два региона продолжиле. Во своето вечерно обраќање, украинскиот претседател Володимир Зеленски изјавил дека неговите сили контролираат околу 1.000 км<sup>2</sup> и 74 населби во Курската Област. На состанокот со Зеленски, литванскиот министер за одбрана Лауринас Кашчунас тврдел дека Русија преместила дел од своите војници од својата балтичка енклава Калининград во Курск, без да навлегува во понатамошни детали.
Руското Министерство за одбрана тврдело дека ги спречило украинските напади во Кореневскиот реон во близина на селата Обшчи Колодез, Каучук, Алексеевски и Снагост и во Суџанскиот реон во правец на Мартиновка, како и во областите Коренево, Олешња, Николаево-Дарино, Суџа и Михајловка.
2.1.9 14 август
Русија ја обвинила на Украина за извршување на масовен воздушен напад и напад со беспилотни летала врз Курск, Воронеж, Белгород, Нижни Новгород, Волгоград, Брјанск, Орјол и Ростов, додавајќи дека соборила 117 беспилотни летала и четири ракети.
Украинската државна телевизија емитувала извештај во кој се тврди дека Суџа бил ставен под украинска контрола и се гледа како украински војници го отстрануваат руското знаме од службена зграда. Украинските сили биле прикажани и како доставуваат хуманитарна помош до цивилите во градот. Сепак, Апти Алаудинов тврдел дека борбите во градот се во тек.
Украина тврдела дека заробила 102 руски војници за помалку од 24 часа, наводно од 488-от гардиски полк и баталјоните „Ахмат“, а Зеленски еден ден претходно изјавил дека „стотици“ се предале за време на офанзивата. Според државната безбедносна служба на Украина, ова било најголемото поединечно предавање на руски војници до тој момент.
Украина наводно направила обид да напредува во три насоки: источно од Суџа кон селото Белица и соседната населба Гири, северно кон Лгов и северозападно кон Коренево на патот кон Рилск. Жестока битка била пријавена во близина на населбата Каучук, приближно 30 километри од Лгов. Руските сили ископале нови ровови јужно од Лгов и во Черможној. Украинските сили тврделе дека напредувале 1-2 километри и го завршиле чистењето на Суџа.
Черкаскаја Конопелка, јужно од Суџа, наводно била освоена од Украина, додека селото Куриловка, селцето Дмитриуков и селата Борки и Крупец исто така биле окупирани. Украинските трупи влегле во селото Камишное каде што била пријавена урбана битка. Градот Глушково добил наредба за евакуација од гувернерот Смирнов, а евакуацијата на целиот Глушковски реон во Курската област започнала истиот ден.
2.1.10 15 август
Украинскиот воен командант Олександр Сирски објавил формирање на воена администрација предводена од генерал Едуард Москалиов, додавајќи дека 82 населби во областа се нашле под контрола на Киев. Во своето вечерно обраќање, Зеленски изјавил дека украинските сили ја презеле целосната контрола врз Суџа.
Руското министерство за одбрана тврдело дека го вратило селото Крупец. Исто така, потврдило дека украинските вооружени сили напредувале приближно два километри.
Украина изгубила лансер на ХИРМА во ракетен напад во Сумската област.
2.1.11 16 август
На овој ден било објавено дека Русија вработува копачи на ровови за изградба на одбрана со плати од околу 2.500 американски долари месечно, или повеќе, со ветување дека ќе работат надвор од борбените зони. Сателитските снимки го покажале проширувањето на руските ровови во регионот.
Главниот патен мост преку реката Сејм во Глушково бил уништен од украинската војска, приближно 50 километри западно од руската територија што тогаш ја контролирала Украина. Руските власти изјавиле дека губењето на мостот ќе го попречи преместувањето преку копнени патишта на цивилите во округот. Приближно 2.000 до 3.000 руски регрути биле заробени јужно од реката.
2.1.12 17 август
Руските сили наводно дигнале во воздух два моста во близина на Теткино и Попово-Лежачи откако се повлекле од десниот брег на реката Сејм во областа.
Украинската војска тврдела дека ја освоила населбата Коренево, но руското министерство за одбрана ја опишала населбата како спорна.
2.1.13 18 август
Украинските сили уништиле уште еден мост над реката Сејм во близина на Званое.
Според руските блогери, и Украина и Русија ги зацврстиле своите сили што се борат во Курската Област, при што Русија преместила дел од силите од други фронтови на фронтот.
Маринците од 501-от посебен поморски пешадиски баталјон објавиле видео од нив како го симнуваат руското знаме од општинската зграда Апанасовка.
2.1.14 19 август
Русија тврдела дека украинската војска го уништила третиот и последен мост преку реката Сејм во Кореневскиот реон, што довело до можен логистички притисок врз над 700 км<sup>2</sup> руска територија.
Во своето вечерно обраќање, претседателот Зеленски изјавил дека украинските сили контролираат 92 населени места во Курската Област и 1.250 км<sup>2</sup> руска територија.
2.1.15 20 август
Руското Министерство за внатрешни работи ги предупредило жителите на областите Брјанск, Курск и Белгород да не користат мрежни страници за онлајн запознавање и безбедносни камери, наведувајќи загриженост за информации што ги собираат украинските сили. Јунус-Бек Јевкуров, поранешен шеф на Ингушетија и актуелен заменик-шеф на Министерството за одбрана, бил назначен за заменик на Андреј Белоусов во Координативниот совет за безбедносни прашања на граничните територии. Белоусов објавил дека Јевкуров веќе бил во Курската Област тој ден.
Украинското Министерство за одбрана тврдело дека украинските сили напредуваат кон селата Новоивановка и Кулбаки. Исто така, навело дека Коренево е нападнато од југ. Мартиновка на патот Суџа-Курск, исто така, било кажано дека е контролирана од Украина, и дека се освооени Плехово на југ, но било изјавено дека Борки, Камишное и Гири се под руска контрола.
2.1.16 21 август
Украина изјавила дека уништила неколку понтонски мостови што ги користеле руските сили по должината на реката Сејм.
Руските воздухопловни сили извршиле 17 воздушни напади користејќи 27 воздушни бомби на територијата на Русија под контрола на Украина, а руската армија спровела артилериски напади врз украинските гранични населби Порозок и Пожња.
Руското Министерство за одбрана изјавило дека неговите сили ги одбиле украинските напади од Комаровка, Коренево, Малаја Локња и Рускаја Конопелка и нападнале украински војници во близина на осум села во Курската област и девет села во Сумиската Област.
2.1.17 23 август
Руските војници се забарикадирале во Женскиот затвор бр. 11 во селото Малаја Локња, ефикасно претворајќи ја зградата во „тврдина“, користејќи стражарски кули како места за стрелање, правејќи ровови меѓу другите одбрани. Затворските чувари исто така биле вклучени со руските трупи во одбраната на објектот, за кој било познато дека има капацитет од 200 жени затворенички. Украинските трупи го опседнале објектот и го нападнале.
2.1.18 25 август
Во своето вечерно обраќање, претседателот Зеленски изјавил дека украинските сили напредувале за еден до три километри, што резултирало со заземање на уште две неодредени населби, а активни операции биле во тек.
2.1.19 29 август
Руските сили целосно го вратиле Коренево.
2.1.20 30 август
Украинскиот воен командант Олександр Сирски изјавил дека неговите сили напредувале до 2 километри во некои области и презеле контрола врз 5 км руска територија.
100 членови на „Мечкина бригада“, руска ПМК, изјавиле дека ќе се распоредат од Буркина Фасо во Курската област за да се борат против украинските сили.
2.2 Септември 2024
На 5 септември, претседателот Зеленски изјавил дека 60.000 руски војници биле прераспоредени од Запорошката и Херсонската област во Курската Област и дека бројот на руски гранати испукани во претходните области бил намален.
На 7 септември, украинските сили изјавиле дека уништиле два понтонски моста над реката Сејм и систем за воздушна одбрана Оса употребувајќи бомби од СДБ и ракети ХИМАРС.
2.2.1 Руска контраофанзива во Кореневскиот округ
Руската армија наводно започнала контраофанзивна операција во Курската Област на 10 септември, со извештаи за руски напредувања во Кореневскиот реон . Апти Алаудинов, исто така, изјавил дека руските сили влегле во Снагост. Било потврдено и дека руските сили ги зазеле населбите Гордеевка и Внезапное.
На 11 септември, руските контраофанзивни операции во Кореневскиот реон во Курската област наводно продолжиле, при што некои руски извори изјавиле дека се повторно освоени дури 165 квадратни километри, а Алаудинов изјавил дека се повторно освоени „околу 10 населби“. Овие операции се случиле во време на украинско прераспоредување на трупи од Курската област во борбите во близина на Покровск, што според украинскиот блогер им дало предност на руските сили во Курск. Една од целите на контраофанзивата наводно била да се ослободат изолираните руски трупи помеѓу реката Сејм и Украина.
Друг руски вод кој направил обид да премине понтонски мост на реката Сејм бил бомбардиран со ракети ХИМАРС.
На 12 септември, руското Министерство за одбрана ги повторило изјавите на Алаудинов за повторно освојување на 10 населени места и прецизирал дека станува збор за Апанасовка, Бјахово, Вишневка, Викторовка, Внезапное, Гордеевка, Краснооктјабрски, Обуховка, Снагост и 10-ти Октомври. Геолокациски снимки потврдиле руски напредок од 58 км<sup>2</sup>, вклучително и во Снагост и Краснооктјабрски, но не и заземање на села. Институтот за проучување на војната проценил дека овие руски напредувања биле во области каде што Украина немала целосна контрола.
Руското освојување на Снагост било визуелно потврдено на 13 септември, додека руски извори тврделе дека имало понатамошен напредок преку украинскиот Курски пресврт.
Руското Министерство за одбрана на 16 септември изјавило дека го вратило селото Борки.
На 18 септември, украинската воена администрација на Курската Област изјавила дека рускиот контранапад бил запрен. Сепак, други сугерирале дека контранападот сè уште не достигнал полн интензитет. Апти Алаудинов изјавил дека Русија ја вратила контролата врз населбите Николаево-Дарино и Дарино во Суџанскиот реон.
На 24 септември, Алаудинов изјавил дека неговите сили повторно освоиле 12 населби во Курската Област од почетокот на рускиот контранапад; визуелно потврдено дека 11 од нив биле повторно освоени од руските сили.
2.2.2 Украинска инвазија во Глушково
До 12 септември, украинските сили извршиле нов пробив преку руско-украинската граница во Глушковсккиот реон, на нов дел од фронтот надвор од нивниот главен штаб во Курската Област. Елементи на 116-та механизирана бригада ја преминале границата во близина на селата Нови Пут и Весјолое без да наидат на руски отпор. Руски извори изјавиле дека украинските сили спроведуваат напади во близина Медвежје. Украинските сили влегле и во југозападниот дел на Теткино.
Следниот ден, руски извори изјавиле дека украинските напади продолжиле во близина на Весјолое, Нови Пут и Медвежје. Елементите на 116-та бригада кои го извршиле пробивот подоцна изјавиле дека напредувале „значително длабоко“ на руска територија и дека ставиле група од најмалку илјада руски регрути под закана од опколување.
На 16 септември, руските власти наредиле евакуација на населбите во областите Рилск и Хомутовка во Курската област. И двата се наоѓаат во рамките на 15 километри од украинската граница.
2.3 Октомври 2024 година
На 9 октомври, руското Министерство за одбрана изјавило дека руските сили ја вратиле контролата врз Покровски и Новаја Сорочина во Суџанскиот реон.
На 10 октомври, руските сили започнале голем чекор во контраофанзивата во Курската област. Руските напади врз истакнатиот дел во следните месеци биле извршувани секоја недела од истите бригади и полкови, и со тешки оклопи. Имало извештаи дека руските сили речиси уништиле истакнат дел од украинските трупи во Глушковата област по стратешкото опкружување.
На 11 октомври, руските сили напредувале кон селата Веселое и северно од Љубимовка.
На 14 октомври, Апти Алаудинов изјавил дека Русија повторно освоила околу половина од територијата окупирана од Украина. Ова било потврдено од ISW, кој изјавил дека геолоцираните снимки можат да потврдат дека 46% биле повторно освоени.
До крајот на првата половина на октомври, украинската веб-страница DeepState тврдела дека руските сили го пробиле левото крило на групата украински сили во Курск, преземајќи ја контролата врз селото Зелјони Шијак.
На 28 октомври 2024 година било објавено дека украинските сили, вклучувајќи го 33-от јуришен баталјон, 21-та механизирана бригада и 130-от механизиран баталјон на 47-та механизирана бригада, извршиле нов пробив по должината на руско-украинската граница кај селото Новиј Пут во Глушковскиот реон во Курската област и ги зазеле руските позиции. Според Дејвид Акс, овој пробив се случил на или непосредно пред 26 октомври.
2.4 Ноември 2024
На 10 ноември било објавено дека во подготовка за нова фаза на контраофанзива, околу 50.000 војници, од кои ниту еден не морал да биде пренасочен од источна Украина, биле распоредени во Курската област. Ова наводно вклучувало севернокорејска лесна пешадија, која потоа била обучена за борба подалеку од фронтовската линија, и чие вкупно присуство во регионот изнесувало 10.000. Според украинските власти, оваа сила веројатно требало да нападне во рок од неколку дена. На брифинг за медиумите на 12 ноември, заменик-портпаролот на американскиот Стејт департмент, Ведант Пател, изјавил за медиумите дека „повеќето од“ над 10.000 севернокорејски војници кои биле испратени во источна Русија биле распоредени на фронтовската линија кај Курск.
2.5 Декември 2024 година
На 11 декември, Министерството за одбрана на Русија изјавило дека руските трупи ги вратиле Дарино и Плехово во Суџанскиот округ. , не било јасно која страна го поседува Плехово.
На 12 декември, Русија изјавила дека ја вратила контролата врз Новоивановка.
2.6 Јануари 2025 година
На 5 јануари, руското Министерство за одбрана изјавило дека украинските сили започнале нова офанзива во Курската област околу 9 часот наутро по московско време, а украинските блогери исто така прикажале дека е во тек операција. Според руските воени блогери, украинскиот напад бил започнат од Суџа во правец на селата Бердин и Болшое Солдатское. Русија соопштила дека овие офанзивни напори биле одбиени.
Украинските сили напредувале низ полињата јужно од Бердин во јужниот дел од населбата. Руските блогери изјавиле дека украинските офанзиви се насочени кон Леонидово и во близина на Пушкарное. Картите од руските блогери покажале дека Украина ги контролира селата Черкаское Поречное, Мартиновка и Михајловка, влегла во Новосотницки и напредувала во близина на Новаја Сорочина и Јамска Степа. Некои руски блогери изјавиле дека офанзивата е можеби измама за идна поголема офанзива.
Руските сили истовремено извршиле контранапад југоисточно од Суџа, остварувајќи потврден напредок во Махновка, и напредувајќи преку автопат западно од Малаја Локња.
На 6 јануари, објавените геолокациски снимки го потврдиле неодамнешниот напредок на украинските сили во јужен Бердин, централен Руское Поречное и централен Новосотницки. Руски извори изјавиле дека Леонидово е повторно освоено.
На 7 јануари, објавените геолокациски снимки покажале дека Бердин и Новосотницки биле исчистени од украинските напади , како и од руските напредувања во близина на четири други населени места во Курската област. Руски извори изјавиле дека Стараја Сорочина, Руское Поречное, Косица и Махновка биле повторно освоени.
Украина потврдила дека украинските офанзивни напори во Курската област се во тек.
На 8 јануари, геолоцираните снимки покажале дека руските сили влегле во Николаевка, северозападно од Суџа, од запад.
На 9 јануари, среде зголемените руски напори за враќање на територијата во Курската област, руските сили ги вратиле локалитетите Александрија и Леонидово, потврдено со геолокациски снимки од напад со големина на батаљон спроведен во областа. Понатамошни потврдени напредувања биле направени во близина на две населби северозападно од Суџа. Руски извори изјавиле дека Погребки, Мерјевка и Најденов исто така биле повторно освоени. Во меѓувреме, било потврдено дека украинските сили напредувале во Николаевка, северозападно од Суџа.
На 27 јануари, руското Министерство за одбрана изјавило дека руските сили го вратиле селото Николаево-Дарино .
2.7 Февруари 2025 година
На 1 февруари, руските сили започнале воздушен напад врз интернат во Суџа, при што загинале четири лица, според украинските власти.
Новата офанзива што ја започнала Украина на 6 февруари со два механизирани батаљони од градот Махновка, кој го контролирала, довела до заземање на селата Колмаков и Фанасевка истиот ден. На 7 февруари, Путин признал дека ситуацијата е „''многу тешка''“ додека се состанал со регионалните гувернери. Украина изјавила дека е подготвена да понуди хуманитарен коридор за цивилите, но изјавила дека не добила кореспонденција од Русија, при што Зеленски ја обвинил Русија за „''рамнодушност''“ кон судбината на своите граѓани.
Руското Министерство за одбрана соопштило дека руските сили повторно освоиле неколку локалитети во текот на февруари: Свердликово на 17 февруари, Орловка и Погребки на 26 февруари, Николски на 27 февруари, и Новаја Сорочина на 28 февруари.
2.8 Март 2025 година
2.8.1 Руска офанзива и освојување на Суџа
Украинската група за мониторинг „DeepStateMap.Live“ на 6 март објавила дека руските сили напредувале во близина на селото Куриловка, јужно од Суџа, заканувајќи се на украинската одбрана. Следниот ден, украински воен извор кој дејствувал во Курската Област изјавил за ''„Украинска правда“'' дека Русите навистина ја пробиле украинската одбранбена линија јужно од Суџа на 5-6 март и дека украинските единици правеле обиди да спречат прекин на нивните снабдувачки патишта и опколување на нивните сили.
На 7 март, Ројтерс објавил дека картите со отворен код покажуваат дека руските сили се близу до опколување на илјадници украински војници во Курската Област, со опасност од прекин на линиите за снабдување од напади со беспилотни летала и артилерија. ''Телеграф'' објавил дека 10.000 украински војници се нашле под ризик од опколување. Руските сили, исто така, ја преминале украинската граница во Сумската Област. Украинскиот функционер Андриј Коваленко изјавил дека руските сили се обидуваат да го преземат автопатот Јунакивка до Суџа.
На 8 март, руските сили започнале напади врз самиот град Суџа. Утрото на 8 март, како дел од операцијата наречена „Поток“ од Русија, група руски војници стигнале до украинските местоположби во Суџа, откако пешачеле таму преку гасоводот Уренгој-Помари-Ужгород, кој бил напуштен од јануари. Според руските воени блогери, руските специјални сили поминале речиси 16 километри во гасоводот и поминале неколку дена во него пред да излезат во украинскиот заден дел во близина на Суџа. Украинскиот воен блогер Јуриј Бутусов напишал дека напаѓачките руски сили се состоеле од напаѓачка чета; според ''„Украинска правда“'' и руски воен блогер, околу стотина мажи излегле од излезот. Според Валериј Герасимов, во операцијата учествувале повеќе од 600 војници. Во интервју за ТАСС, командантот на специјалните сили „Ахмат“, Апта Алаудинов, изјавил дека руските војници кои патувале низ цевката се обележале со сина лента, иста боја како што ја употребува украинската армија, со цел да ги измамат украинските сили и да ги натераат да мислат „''дека нивните сопствени единици напредуваат''“. Според Институтот за проучување на војната, ова може да се смета за перфидност, воено злосторство.
Руски извори ја карактеризирале операцијата како изненадувачки напад. Украински воен извор во Курската Област го негирал ова, изјавувајќи ''за „Украинска правда“'' дека Украинците биле свесни за рускиот план, но дека неколку дена претходно, фокусот на украинската команда се префрлил на Куриловка поради пробивот таму, и дека војниците во Курск немале ресурси да го дигнат во воздух гасоводот. Украинскиот офицер Мирослав Хај подоцна, на 8 март, изјавил дека командантите на украинската воздушна јуришна бригада однапред знаеле за рускиот план, што им овозможило да извршат заседа, која, според него, резултирала со смрт на околу 80% од руските сили кои излегле од гасоводот.
Украинскиот Генералштаб во соопштението од 8 март негирал дека Русите постигнале голем пробив на границата и изјавил дека руското присуство во селата Журавка и Новенке во украинскиот Сумската Област се сведува само на мали саботажно-извиднички групи и пешадиски единици „од само неколку војници“. Исто така, се вели дека Русите спроведувале „тешки“ напади во близина на Малаја Локња и областите јужно од Суџа.
До 8 март, селото Черкаское Поречное северно од Суџа се вратило под руска контрола, според геолокациски снимки прегледани од Институтот за проучување на војната. Руските блогери на 8 март напишеле дека Лебедевка, западно од Суџа, како и Кубаткин, северно од Суџа, исто така биле повторно освоени. Истиот ден, руското министерство за одбрана објавило дека руските сили повторно ги освоиле селата Викторовка, Николаевка и Стараја Сорочина, северно од Суџа. Следниот ден, министерството формално го презело заземањето на руското село Лебедевка во близина на границата, како и населбата Новенке во украинскиот Сумски регион. DeepState на 9 март, исто така, објавил дека Лебедевка паднала под руска контрола и дека руските сили се пробивале во Черкаское Поречное.
Според високи западни и украински воени претставници, укинувањето на помошта за воено разузнавање на Украина од страна на САД имало големо влијание врз брзиот руски напредок.
На 9 март, руските блогери напишале дека Суџа била нападната од повеќе насоки и дека се водат „жестоки борби“. Истиот ден, руските сили ја вратиле Малаја Локња. Руското министерство за одбрана, исто така, го објавило повторното освојување на Черкаское Поречное и Косица.
На 10 март, била издадена наредба за повлекување на некои украински единици од Суџа.
На 11 март, руското Министерство за одбрана објавило повторно освојување на 12 населени места: Агроном, Богдановка, Бондаревка, Дмитриуков, Зазулевка, Ивашковски, Колмаков, Кубаткин, Мартиновка, Михајловка, Правда и Јужни. ''DeepState'' истиот ден соопштило дека Русите напредувале во близина на Мирное и ги консолидирале своите позиции и ги граделе своите сили во источниот дел на Суџа. На левата страна од Курското боиште, се вели дека Русите се движеле кон Басивка во Сумискиот регион; на десната страна, украинските сили го забавиле рускиот напредок во близина на Гуево, каде што севернокорејските сили биле вклучени во борбите. Истиот ден, ''Форбс'' објавил дека најголемиот дел од украинските сили во Курск, со некои од најтешките бригади на Украина, се евакуирале и се преместиле на украинската страна од границата.
На 12 март, руски војници биле видени како креваат знамиња во центарот на Суџа. Руското министерство за одбрана објавило повторно освојување на пет населени места: Казачја Локња, 1-ви Књажиј, 2-ри Књажиј, Замостје и Мирни. Сирски изјавил дека украинските сили се препозиционираат на „''поволни одбранбени линии''“ и дека нема закана од опколување. Истиот ден, картата на ''DeepState'' била ажурирана за да покаже дека украинските сили повеќе не ја контролираат Суџа и го напуштиле градот. Воениот аналитичар Руслан Левиев изјавил за ТВ Дожд дека Суџа е под целосна контрола на руските трупи, велејќи дека украинските сили веројатно целосно ќе се повлечат од Курската област во наредните денови.
За време на посетата на командниот пункт во Курската Област на 12 март, претседателот Путин наводно ѝ наредил на руската војска „''целосно да го ослободи''“ регионот, велејќи дека ова мора да се направи „''во најкраток можен рок''“.
На 13 март, руското Министерство за одбрана го објавил повторното освојување на Суџа и населбите Подол и Меловој. Руски извори соопштиле дека руските сили ја презеле контролата врз селата Гончаровка, Заолешенка и Рубаншчина и напредуваат кон Олешња.
На 14 март, руското Министерство за одбрана соопштило дека неговите сили ја вратиле населбата Гончаровка. Според „Форбс“, спротивно на изјавата на Доналд Трамп за „илјадници украински војници опколени“ во Курската област, во Курск не се случило никакво опколување.
На 15 март, руски извори соопштиле дека руските сили ја презеле контролата врз Гоголевка и го чистат Гуево. Украинските власти изјавиле дека Русите собираат сили по границата за „напад“ врз регионот Сум, иако рекле дека нема ризик од руска офанзива врз самиот град Суми. Руското министерство за одбрана соопштило дека ги вратило населбите Рубаншчина и Заолешенка.
На 16 март, Генералштабот на Украина го потврдил повлекувањето на украинските трупи од Суџа. Според украинските војници кои дале интервју за Би-Би-Си, Русија собрала значителна сила, вклучувајќи „голем број“ севернокорејски војници за да го врати градот, а повлекувањето било неуредно и „катастрофално“. Истиот ден било објавено дека Украина сè уште држи „''парче земја по должината на границата''“. Украинските власти изјавиле дека повлекувањето било неопходно за да се зачуваат животите.
На 20 март, Генералштабот на Украина соопштил дека тие продолжиле да држат позиции во Курската Област и дека границата била под нивна контрола.
На 28 март, руското Министерство за одбрана го објавило повторното освојување на Гоголевка, додека мапирањето на DeepState од тој ден потврдило само делумна контрола врз селото.
2.8.2 Украинска офанзива во Краснаја Јаруга
По нивното повлекување од повеќето од нивните местоположби во Курската област, украинските сили започнале изненадувачка офанзива во Белгородската Област. Зеленски ја нарекол операцијата превентивна мерка за да се спречи руската војска да отвори нови боишта. Одбранбениот аналитичар Јан Матвеев и воениот аналитичар на Би-Би-Си, Илја Абишев, ја нарекле диверзивна акција насочена кон пренасочување на руските сили. Според Оливер Керол од ''„Економист“'', операцијата била планирана три недели и имала за цел создавање „тампон зона“ контролирана од Украина на руската страна од границата.
Руски воени извори првпат соопштиле на 18 март дека украинските единици се обидуваат да ја пробијат руската гранична одбрана во Краснојарушкиот реон. Матвеев објавил дека главниот украински напад бил започнат од селото Марине кон селото Демидовка. Руското министерство за одбрана соопштило дека украинските сили се обиделе да се инфилтрираат во Демидовка и селото Прилесје во 5:50 часот наутро и направиле пет обиди за напад врз Белгород во текот на денот, тврдејќи дека руските сили ги одбиле сите. Вклучените украински сили броеле до 200 војници и биле поддржани од тенкови и оклопни транспортери, според министерството. Руските канали на Телеграм соопштиле дека украинските сили се обиделе да ја преминат границата и кај селото Графовка.
Следното утро, руските воени канали соопштиле дека сите украински напади биле одбиени, но дека Украинците биле засилувани и се подготвувале да продолжат со нападите. Полициски контролни пунктови биле поставени низ целиот округ, а локалните власти ги охрабриле жителите да се евакуираат. Украинските сили продолжиле да напаѓаат на 19 март; според Тимот за разузнавање на конфликти, украинска единица со јачина до батаљон напредувала 1 километар во регионот пред да биде потисната назад. Институтот за проучување на војна проценил дека украинските сили напредувале северозападно од Прилесје и јужно и југозападно од Демидовка во текот на претходните два дена, а руски извор тврдел дека Украинците напредувале кон Графовка. Следниот ден, руски извори соопштиле дека украинските сили напаѓаат преку границата во близина на Липци и делумно ја опколиле Демидовка од југ. До 24 март, украинските сили влегле во централниот дел на Демидовка. Институтот за проучување на војна ги нарекол украинските придобивки во регионот Белгород од 18 март „маргинални".
2.9 Април 2025 година
2.9.1 Курска Област
На 4 април, командантот на Европската команда на САД, генерал Кристофер Каволи, изјавил дека вооружените сили на Украина сè уште имаат „значаен дел“ од Курската област под нивна контрола и дека Украинците, исто така, го прошириле своето присуство на руска почва во блискатаБелгородска Област.
На 8 април, руското Министерство за одбрана го објавило повторното освојување на Гујево.
На 19 април, руското Министерство за одбрана го објавило повторното освојување на Олешња.
На 21 април, Сирски изјавил дека руските сили ги интензивирале напорите за потиснување на украинските војници од Курскатаобласт, при што Украина држела околу 30 квадратни километри според мониторинг групата „''DeepState''“ од истиот датум.
На 22 април, ''„Телеграф“'' објавил дека по 10-дневна битка руските сили го вратиле манастирот „Свети Никола Белогорски“ во Горнал, една од последните преостанати украински местоположби во Курската област.
На 26 април, Русија соопштила дека ги протерала украинските сили од регионот. Тврдењето било демантирано од украинската влада, која изјавила дека иако украинските сили биле во „тешка позиција“, тие се спротивставиле на опколувањето и ги потиснале руските напади. Русија, исто така, за прв пат признала дека севернокорејските војници се бореле заедно со руските трупи, а рускиот генерал Валериј Герасимов го пофалил „херојството“ на севернокорејските трупи.
2.9.2 Белгородска Област
Според Институтот завојни, руските сили напредувале во Демидовка на 22 април и веројатно ја вратиле контролата врз селото Поповка до 26 април.
2.10 Мај 2025 година
2.10.1 Упад кај Теткино
Доцна на 4 мај и на 5 мај, оклопна упадна копнена артилерија на Украина ја пробила руско-украинската граница во Курската област во близина на населбата Теткино. Биле пријавени битки на границата, а жителите биле евакуирани од неколку населби во Глушковската област. Руски извори соопштиле дека во нападот учествувале 250 украински војници и повеќе од 15 единици тешка опрема.
Институтот за проучување на војната проценил дека украинските сили напредувале во јужно Теткино и зазеле позиции таму врз основа на снимки од 6 мај од руски воздушен напад врз зграда во градот. Руски извори соопштиле дека украинските сили зазеле до две улици во Теткино. Снимките објавени во текот на следните денови укажале на понатамошен украински напредок во и околу Текино.
2.11 Јуни 2025 година
На 22 јуни 2025 година, Сирски изјавил дека и покрај постојаното инсистирање од Русија дека целата област е повторно освоена, украинските сили сè уште бранат мала област од околу 90 квадратни километри во Курск, при што околу 10.000 руски војници се обидуваат да ги потиснат назад.
2.12 Октомври/ноември 2025 година
Кон крајот на октомври 2025 година, украинскиот портпарол на Курската воена група, Олександр Невидоми, соопштил дека Украина сè уште ја одржува контролата врз некои позиции на руска територија. Институтот за проучување на војната објавил дека руските сили нападнале во неодредени области на областа на 2 и 3 ноември.
3 Реакции
3.1 Русија
Руското Министерство за одбрана првично на 6 август соопштило дека нападот е одбиен. Министерството изјавило: „''Откако претрпеа загуби, украинската саботажна група се повлече на своја територија, додека некои од борците се обидоа да воспостават позиција на територијата во непосредна близина на државната граница, каде што беа блокирани од единици на руската армија''.“ Претседателот Владимир Путин ја опишал офанзивата во Курската област како „провокација од големи размери“. Тој го обвинил „киевскиот режим“ за „неселективно пукање со разни видови оружје, вклучително и ракети, врз цивилни згради, куќи и амбулантни возила“. Путин изјавил дека планира да се сретне со раководителите на безбедносните агенции, Министерството за одбрана и Федералната служба за безбедност (ФСБ).
Пратеникот на Државната дума и пензиониран генерал-мајор Андреј Гуруљов ја критикувал руската армија за неуспехот да ја одбрани Курската област. На 8 август, Гуруљов во телевизиско интервју изјавил дека руската војска знаела за планираната украинска инвазија на Курск еден месец пред таа да се случи, но „''од врвот дошла наредба да не се паничи и дека оние одозгора знаат подобро''“.
На 13 август, на барање на руската комесарка за човекови права, Татјана Москалкова, се одржал непосреден вонреден состанок во „форматот Арија“ на Советот за безбедност на Обединетите нации, која побарал да се „осудат дејствијата на Украина“ во врска со настаните во Курската област.
Како одговор на офанзивата, Путин наводно поставил рокови за руските сили да ги потиснат украинските трупи од Курската област, прво до октомври 2024 година, што потоа било одложено за јануари 2025 година.
Про-Кремљски политички аналитичар Сергеј Марков за ''„Вашингтон пост“'' изјавил дека „сигналот дошол од разузнавањето до раководството, но... не биле преземени мерки. Ова е неуспех на целиот систем на разузнавање, а бидејќи Путин е одговорен за ова, тогаш е јасно дека ова е удар за Путин.“ Марков изјавил дека „Путин многу пати рекол дека секој мировен договор треба да ги земе предвид фактите на терен и дека Русија нема да ја напушти територијата што ја зела“ и дека Украина се обидува „да ја прекрши оваа формула и да добие руска територија за размена“.
Портпаролката на руското Министерство за надворешни работи, Марија Захарова, протестирала за „криминалниот киевски режим“ и изјавила дека „сето ова само го зајакнува чувството на неказнивост кај украинските неонацисти“. Подоцна, на 11 август, таа изјавила: „''Киевскиот режим ја продолжува својата терористичка активност со единствена цел да го заплаши мирното население на Русија''“ и дека упадот „''нема никаква смисла од воена гледна точка''“.
Поранешниот претседател и заменик-претседател на Советот за безбедност, Дмитриј Медведев, издал соопштение дека упадот значи дека „''ова [војната] повеќе не е само операција за враќање на нашите официјални територии и казнување на нацистите. Можно е и неопходно е да се оди на териториите на сè уште постоечката Украина. До Одеса, до Харков, до Днипропетровск, до Николаев. До Киев и понатаму''“, и дека „''тековната воена кампања исто така ќе заврши со безусловна победа на Русија''“.
По напад со ХИМАРС кој наводно уништил руски баталјон во ноќта меѓу 8 и 9 август, бројни руски воени блогери реагирале со огорченост. Многумина од нив повикале да бидат казнети командантите кои го одобриле движењето на колоната, при што рускиот воен аналитичар Роман Алехин напишал дека „''ни требаат егзекуции''“. Во меѓувреме, блогот „The Two Majors“ напишал дека „''оној што ја дал наредбата за движење во колони во таа област... треба да биде осуден според законите на војната''“. Каналот „Thirteenth“, кој има врски со Вагнер група, ги нарекол одговорните „безмозочни суштества“. „Во третата година од војната, дури и мајмун може да се обучи, но не и некој [руски] генерал од Министерството за одбрана кој дал наредба за таков самоубиствен марш во зоната на фронтот“.
Шефот на ФСБ, Александар Бортников, ја нарекол украинската офанзива „терористички напад“ и ја обвинил Украина дека напаѓа цивили и цивилна инфраструктура „со поддршка на колективниот Запад“.
На 16 август, советникот на Путин, Николај Патрушев, тврдел, без да обезбеди докази, дека инвазијата на Курската област била „''планирана со учество на НАТО и западните специјални служби''“, нарекувајќи ја офанзивата „очаен чин, поттикнат од претстојниот колапс на неонацистичкиот режим во Киев“.
На 28 август биле воведени ограничувања за патување до Курчатов, каде што се наоѓа јадрената централа. Само жителите на градот имале дозвола слободно да влегуваат, додека вработените кои не се жители морало да добијат дозвола за влез издадена од локалните власти или од самата централа во случај на нејзините работници.
3.1.1 Обвинувања против странски новинари
На 16 август, Русија ја повикал италијанската амбасадорка Чечилија Пичони во Министерството за надворешни работи во Москва поради новинарите од италијанскиот јавен радиодифузер RAI кои известувале во деловите од Курската област под украинска окупација претходниот ден. Министерството ги обвинило новинарите дека нелегално влегле во Русија за да известуваат за „''криминален терористички напад извршен од украински војници''“. На 17 август, ФСБ отворил кривична постапка против новинарите Симоне Траини и Стефанија Батистини за неовластен влез во Курската област. На 20 август, шефицата на мисијата на амбасадата на САД, Стефани Холмс, била повикана од Министерството за надворешни работи поради известувањето на новинари од CNN во окупираната Курска област. На 22 август, ФСБ исто така поднел обвиненија против новинарот на CNN Ник Пејтон Волш и украинските новинари Олесија Боровик и Дијана Буцко за нелегален влез во Русија. На 27 август, ФСБ поднел слични обвиненија против дописникот на Дојче Веле Ник Коноли и Наталија Нахорна, новинарка на украинскиот телевизиски канал 1+1.
На 27 септември, ФСБ ги обвинил новинарите на Australian Broadcasting Corporation Кетрин Дис и Флечер Јеунг за нелегален влез во Русија, заедно со романскиот новинар на HotNews Мирчеа Барба. На 7 октомври, ФСБ започнал истраги против дописничката на France 24 Кетрин Норис Трент и швајцарскиот новинар Курт Пелда од CH Media. Како одговор, France 24 изјавил дека нивното известување во окупираната Курска област е заштитена активност во согласност со правата што им се гарантирани на новинарите според Женевската конвенција и меѓународното право.
3.2 Украина
Одлуката за инвазија на Курск била критикувана од некои од највисоките воени лидери на Украина, вклучувајќи ги Валериј Залужни и Емил Ишкулов.
На првиот ден од упадот, раководителот на Центарот за спротивставување на дезинформации на Украина, Андриј Коваленко, ги отфрлил руските тврдења дека ситуацијата на границата е под контрола, одговарајќи „Русија не ја контролира границата“. Советникот на претседателот Володимир Зеленски , Михајло Подољак, го признал упадот на 8 август, но не и улогата на Украина. Подољак изјавил дека тоа е можност да се види како обичните Руси се чувствуваат во однос на својата влада, но дека е малку веројатно дека тие „ќе излезат со цвеќиња за да ги поздрават антипутиновските тенкови“. Подољак рекол дека Украина нема интерес да го окупира Курск, но дека мора да ја натера Русија на фер преговори за завршување на војната во Украина.
Претседателот Зеленски првпат признал дека украинските сили се вклучени за време на неговото вечерно обраќање на 10 август. Тој изјавил: „''Украина докажува дека навистина може да ја врати правдата и обезбедува токму таков вид притисок што е потребен – притисок врз агресорот''“. На 12 август, Зеленски изјавил дека „''Русија мора да биде принудена да склучи мир''“, додавајќи „''Русија донесе војна кај другите, сега таа доаѓа дома''“. Тој нагласил дека операцијата е прашање на безбедност за Украина и дека нејзините трупи зазеле области од кои Русија извршила бројни напади. Според Зеленски и други официјални лица, заробувањето на стотици руски војници го надополнило украинскиот „фонд за размена“ за размена на затвореници. На 19 август, Зеленски изјавил дека не ги открил подготовките за упадот на сојузниците на Киев, бидејќи тие можеби ќе сметале дека тоа ја преминува „најстрогата од сите црвени линии“. Зеленски подоцна изјавил дека една од целите на украинскиот упад била да им се покаже на Русите „''што е поважно за него [Путин]: окупацијата на териториите на Украина или заштитата на неговото население''“.
Портпаролот на украинското Министерство за надворешни работи, Георгиј Тихиј, изјавил дека „за разлика од Русија“, Украина не е заинтересирана за заземање на територијата на својот сосед. Тој рекол: „целта на операцијата е да се спасат животите на нашите луѓе и да се заштити територијата на Украина од руски напади“, како и да се попречи движењето на руските трупи кон Донбас. Тихиј додал: „Колку побрзо Русија се согласи да воспостави праведен мир ... толку побрзо ќе престанат упадите на украинските одбранбени сили во Русија“.
На 14 август, Зеленски изјавил дека создавањето цивилни административни органи во Курската област не треба да се исклучи. Вицепремиерката Ирина Верешчук изјавила дека украинската војска создава „безбедносна зона“ на руска територија за да ги заштити украинските погранични области. Таа рекла дека Украина ќе спроведува хуманитарни операции во областа, дека меѓународните хуманитарни организации ќе имаат дозвола за влез и дека ќе бидат отворени безбедни коридори за цивилите да се евакуираат кон Украина или кон други делови на Русија.
На 7 септември, Кирило Буданов истакнал дека офанзивата кон Курск влијаела и ги „комплицирала“ руските планови за офанзива во претстојната зима.
На 13 септември, Зеленски го признал рускиот контранапад, но тврдел дека немало „сериозен (руски) успех“, додавајќи дека „ги даде резултатите кои, искрено кажано, ги очекувавме“ и повторно нагласи дека тоа негативно влијаело врз руските операции во Харковската и Доњецката област.
На 16 септември, украинската влада ги поканил Обединетите нации и Меѓународен комитет на Црвениот крст да извршат инспекција на деловите од Курската област кои биле под нејзина контрола.
3.3 Соединети Американски Држави
Белата куќа изјавила дека бара објаснување од Украина во врска со упадот, додавајќи дека немала претходно знаење за нападот. На 8 август, заменик-портпаролката на Пентагон, Сабрина Синг, изјавила дека упадот е во согласност со американската политика за користење на оружје. На 12 август, портпаролот на Советот за национална безбедност на САД, Џон Кирби, го повикал Путин да ги повлече своите сили од Украина доколку „не му се допаѓа“ украинскиот упад во Курската област. На 13 август, претседателот Џо Бајден изјавил дека украинскиот упад создава „вистинска дилема“ за Путин.
3.4 Германија
Како одговор на офанзивата во Курск, германското Министерство за надворешни работи на 9 август изјавило дека оружјето пренесено од Германија во Украина станува сопственост на Украина и може да се користи од нејзините вооружени сили како што тие сметаат дека е неопходно и правилно. Министерството исто така нагласило дека правото на самоодбрана на Украина е загарантирано со меѓународното право и не е ограничено само на нејзината територија.
Претседателот на Комисијата за одбрана на Бундестагот, Маркус Фабер, изјавил за германските медиуми во првите денови од упадот дека Украина е слободна да ги користи „сите материјали“ што ѝ се обезбедени, вклучително и испораките на Леопард 2. Тој на 11 август напишал дека упадот ја принудил Русија да повлече сили од источниот фронт, намалувајќи го притисокот таму и дека тоа создава можност за разговор за дополнителни испораки на Леопард 2.
3.5 Кина
Кинеското Министерство за надворешни работи изјавило дека сите страни треба „да ги почитуваат трите принципи за деескалација на ситуацијата, имено да нема проширување на бојното поле, да нема ескалација на борбите и ниту една страна да не ја разгорува ситуацијата“, додавајќи дека Пекинг ќе продолжи да одржува контакт со меѓународната заедница и да игра конструктивна улога во промовирањето на политичко решение на „украинската криза“.
3.6 Белорусија
На 15 август, белорускиот претседател Александар Лукашенко ги повикал и Русија и Украина да започнат преговори за да се стави крај на војната. Тој го обвинил Западот дека го поддржува упадот во Курската област со цел да поттикне нова мобилизација и да ја дестабилизира ситуацијата во Русија и Белорусија.
На 18 август, Лукашенко изјавил дека Украина распоредила 120.000 војници во близина на границата со Белорусија и дека наредил една третина од белоруската армија да биде распоредена во близина на границата со Украина.
3.7 Сирија
На 10 август, во соопштение на сириското Министерство за надворешни работи се наведува дека земјата го следи упадот „со голема загриженост“, кој го опиша како „терористички напад“.
3.8 Организации
По извештаите на 10 август за борби во близина на Курска нуклеарна електрана, раководителот на Меѓународната агенција за атомска енергија, Рафаел Гроси, ги повикал Русија и Украина да покажат „максимална воздржаност“ за да се избегне нуклеарна несреќа. На 27 август, Гроси ја посетил оваа постројка, при што изјавил дека „се појавила опасност или можност од нуклеарна несреќа“ во близина.
Антивоениот комитет на Русија, група формирана од Руси во егзил, издала соопштение во кое го критикува Путин. Во него се вели: „отсуството на какви било значајни воени единици на Руската Федерација на границата во моментот на нападот и истовременото континуирано водење агресивни воени операции повеќе од 900 дена на територијата на суверена Украина е најдобар доказ дека Путин повторно лаже за ‘заштитата на Русија’. Нему не му е грижа за Русија, тој се штити само себеси“.
Генералниот секретар на НАТО Јенс Столтенберг го нарекол украинскиот упад „легитимен“ и во рамките на правото на самоодбрана на Киев, додавајќи дека алијансата не добила претходни информации за операцијата и не учествувала во неа.