procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Додаток:Дресови на ФК Манчестер Сити

Овој додаток ги содржи дресовите на фудбалскиот клуб Манчестер Сити, почнувајќи од сезоната 2004-2005 до тековната 2022-2023.
3 Заднина
Домашните бои на Манчестер Сити се небесно сина (дрес) и бела (шорцеви). Потеклото на боите кои се употребуваат во опремата кога клубот е домаќин е нејасно, но постојат докази дека клубот носи сина боја уште од далечната 1892 година или порано. Гостинскиот дрес традиционално бил во костенлива боја, но во последните години биле користени и други бои како сива, црна, темносина, виолетова и зелена боја. Во сезоната 2011-2012 година, тие имале пругаст втор дрес со црвено-црни верикални ленти, инспириран од оној што ''Ѓраѓаните'' го носеле во 1969 и 1970 година, еден од најуспешните периоди во историјата на клубот и тој одново им донел среќа.
6 Трети дресови
Овој додаток ги содржи дресовите на фудбалскиот клуб Манчестер Сити, почнувајќи од сезоната 2004-2005 до тековната 2022-2023.
3 Заднина
Домашните бои на Манчестер Сити се небесно сина (дрес) и бела (шорцеви). Потеклото на боите кои се употребуваат во опремата кога клубот е домаќин е нејасно, но постојат докази дека клубот носи сина боја уште од далечната 1892 година или порано. Гостинскиот дрес традиционално бил во костенлива боја, но во последните години биле користени и други бои како сива, црна, темносина, виолетова и зелена боја. Во сезоната 2011-2012 година, тие имале пругаст втор дрес со црвено-црни верикални ленти, инспириран од оној што ''Ѓраѓаните'' го носеле во 1969 и 1970 година, еден од најуспешните периоди во историјата на клубот и тој одново им донел среќа.
4 Домашни дресови
{|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
5 Гостински дресови
{|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|}
6 Трети дресови
{|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
|
|
NGC 4038 (галактичка група)

Група NGC 4038 — група галаксии во соѕвездијата Гавран и Пехар. Може да содржи од 13 до 27 галаксии. Нејзини најпознати членови се парот заемоделувачки галаксии Пипки (NGC 4038/NGC4039).
1 Членови
Во следнава табела се наведени галаксиите кои доследно се вбројуваат како членови на групата во Каталогот на блиски галаксии, прегледот на Фук и др., каталогот LGG, како и три списока на групи составени од примерочените Блиски оптички галаксии на Џуричин и др.
+Членови на групата NGC 4038
Име, Тип, Рек. (J2000), Дек. (J2000), Црв. помест.(км/с), Привиднавеличина
Пипки (NGC 4038/NGC 4039), 1705 ± 5, 13,0
NGC 3956, SA(s)c, 1645 ± 5, 13,1
NGC 3957, SA0, 1637 ± 19, 13,1
NGC 3981, SAB(s)bc pec, 1723 ± 4, 12,1
NGC 4024, SB0, 1694 ± 15, 13,2
NGC 4027, SB(s)dm, 1671 ± 6, 11,7
NGC 4033, E6, 1617 ± 20, 13,2
NGC 4050, SB(r)ab, 1761 ± 8, 13,1
PGC 37476, SB(rs)c, 1596 ± 8, 14,0
PGC 38087, SB(s)cd, 1664 ± 7, 15,0
UGCA 254, SAB(s)cd, 1813 ± 6, 14,5
UGCA 257, SB(s)m, 1795 ± 5, 13,6
Покрај ова, како членови на групата честопати (но недоследно) се наведуваат и PGC 37513, PGC 37565 и UGCA 270. Точениот број на припадници во групата е непознат.
2 Местоположба
Групата NGC 4038, заедно со други галаксии и галактички групи се наоѓаат во рамките на Пехарниот Облак кој е составница на суперјатото Девица.
3 Поврзано
* M96 — слична галактичка група
Северна небесна полутопка

Северна небесна полутопка или северно небо — северната полутопка на небесната сфера, односнo подрачјето кое лежи северно од небесниот екватор. За оваа произволна сфера велиме дека се врти во западен правец околу поларната оска поради вртењето на Земјата.
Целото северно небо е видливо од географскиот Северен Пол во секое време, и станува помалку видливо како што набљудувачот оди појужно. Јужниот истоветник на оваа полутопка е јужната небесна полутопка.
1 Астрономија
Во контекст на астрономските расправи во врска со небесната картографија, оваа небесна полутопка се нарекува просто „северна полутопка“.
При изработка на ѕвездени карти, астрономите го поимуваат небото во сфера поделена на две по линијата на небесниот екватор. Северното небо (северната полутопка) е онаа половина од небесната сфера која лежи северно од небесниот екватор.
Дури и ако геоцентричниот систем е идеална проекција на земскиот екватор врз замислена небесна сфера, северната и јужната небесна полутопка не треба да се мешаат со полутопките на самата Земја.
2 Соѕвездија
Од вкупно 88 соѕвездија, 43 лежат претежно на северната небесна полутопка, од кои 28 се целосно на неа. Останатите 14 (Бик, Водна Змија, Водолија, Девица, Еднорог, Змија, Змијоносец, Кит, Лав, Мало Куче, Орел, Орион, Риби и Секстант) во извесна мера се протегаат и на јужната. Еридан има дел на северната. Северни соѕвездија се следниве:
colwidth=10em|* Андромеда
* Береникина Коса
* Бик
* Близнаци
* Водна Змија
* Водолија
* Воловар
* Голема Мечка
* Гуштер
* Девица
* Делфин
* Еднорог
* Еридан
* Ждребе
* Жирафа
* Змеј
* Змија
* Змијоносец
* Касиопеја
* Кефеј
* Кит
* Кочијаш
* Лав
* Лебед
* Лира
* Лисица
* Ловечки Кучиња
* Мал Лав
* Мала Мечка
* Мало Куче
* Овен
* Орел
* Орион
* Пегаз
* Персеј
* Рак
* Риби
* Рис
* Северна Круна
* Секстант
* Стрела
* Триаголник
* Херкул
Поларната ѕвезда на северната небесна полутопка е Северницата, најсветлата ѕвезда во соѕвездието Мала Мечка.
Најсветлата ѕвезда на целата северна небесна полутопка е Арктур, а веднаш по неа е Вега.
3 Поврзано
* Јужна небесна полутопка
* Небесен координатен систем
Неферкаре Неби

Неферкаре Неби (исто Неферкаре III) бил староегипетски фараон на Осмата династија за време на раниот Прв преоден период (2181–2055 г. п.н.е.). Според египтолозите Јурген фон Бекерат и Дарел Бејкер, тој бил четврт крал на Седмата династија, бидејќи се појавува како четврт крал во списокот од Абидос меѓу кралевите од таа династија.
Името на Неферкаре Неби е јасно читливо на списокот од Абидос (број 43), и за разлика од другите кралеви од тој период, потврден е преку два други извори од тој период. Неговото име се појавува на лажната врата во гробницата на Анкесенпепи II, а испишано е и на нејзиниот саркофаг. Ова покажува дека мајката на Неферкаре Неби била кралицата Анкесенпепи II, поради што најверојатно негов татко бил Меренре Немтиемсаф I. Стелата на Анкесенпепи II содржи запис дека Неферкаре Неби започнал со изградба на пирамида, најверојатно во Сакара, а името на пирамидата било ''Ḏd-ˁnḫ Nfr-k3-rˁ nbjj'', со значење „Неферкаре Неби е траен живот“. Местоположбата на пирамидата е непозната, а можно е дека никогаш не стигнала до фаза на изградба.
Како и многумина кралеви од Осмата династија, Неферкаре Неби не се споменува во Торинскиот канон поради големата лакуна што се појавила на местото каде би требало да биде наведен.
Биосферен државен резерват Репетек

Биосферниот Државен Резерват Репетек, честопати нарекуван Репетек природен или пустински резерват, (|Repetek goraghanasy, ''Репетек горагханасы'') е пустински природен резерват (''заповедник'') на Туркменистан, кој се наоѓа во провинцијата Лебап, во пустината Источен Каракум, близу Аму Дарја. Се наоѓа приближно 70 километри јужно од Туркменабат и е познат по својот ''zemzen'' (гуштерот како што е Varanus griseus). Основана е во 1928 година за проучување и зачувување на екосистемот песок-пустина, зафаќа површина од 346 км<sup>2</sup>.
1 Географија
Пејзажот на резерватот е сув, со обемни гребени со песочни дини околу 15-20 метри во висина и 8-10 метри во должина во многу области, големи области со песочна дина и вдлабнатини слични на долината. Црна саксаула (''Haloxylon aphyllum''), ретка во поголемиот дел од Средна Азија опфаќа повеќе од 1.470 км<sup>2</sup>, приближно 4,5% од територијата на резерватот. Почвите имаат песочни подземи, но во резерватот растат некои "21 дрвја, 104 треви, 8 печурки, 1 мов, 68 почвени алги и 197 габи".
2 Историја
Научната станица во песочната пустина Репетек е организирана во 1912 година со одлука на Руското географско друштво, а резерватот е основан во 1928 година на основа на научната станица. За време на советскиот период резерватот припаѓа на Институтот за пустини на Академијата на науките на Туркменската ССР. Списокот на научни публикации во врска со станицата песочна пустина Репетек и Биосферни резервати од 1982 до 1991 година се состои од околу 250 документи (30% за структурата на пејзажот и географијата, 20% за ботаниката и 50% за зоологијата).
Институтот за пустини, флора и фауна на Академијата на науките на Туркменистан е основан во 1962 година за да ги проучува начините за враќање на пустинското земјиште за економска употреба во резерватот.
3 Заштита на животната средина
Биосферниот Државен резерват Репетек е дел од важна област на птици (ИБА) и од 1979 година е под мониторинг на УНЕСКО, но „локацијата е под администрација на Министерството за заштита на природата на Туркменистан“. Резерватот „поддржува најкомплетен собир на видови птици типични за песочната пустина на Каракум“ и „има значајна популација на Гуитер Газела (Gazella subgutturosa) која е наведена како ранлива (VU) на Црвениот список на МСЗП“ .
4 Клима
Биосферниот Државен резерват Репетек има пустинска клима (класификација на климата во ''Köppen BWk''), со свежи зими и многу топли лета. Врнежите од дожд се генерално слаби и непостојани и се јавуваат главно во зимските и есенските месеци.
5 Користена литература
*''Национална програма за заштита на животната средина'', Ашхабад, 2002 година, стр.149–151
**
Јужна небесна полутопка

Јужна небесна полутопка или јужно небо — јужната полутопка на небесната сфера, односнo подрачјето кое лежи јужно од небесниот екватор. За оваа произволна сфера велиме дека се врти во западен правец околу поларната оска поради вртењето на Земјата.
Целото јужно небо е видливо од географскиот Јужен Пол во секое време, и станува помалку видливо како што набљудувачот оди посеверно. Северниот истоветник на оваа полутопка е северната небесна полутопка.
1 Астрономија
Во контекст на астрономските расправи во врска со небесната картографија, оваа небесна полутопка се нарекува просто „северна полутопка“.
При изработка на ѕвездени карти, астрономите го поимуваат небото во сфера поделена на две по линијата на небесниот екватор. Јужното небо (јужната полутопка) е онаа половина од небесната сфера која лежи јужно од небесниот екватор.
Дури и ако геоцентричниот систем е идеална проекција на земскиот екватор врз замислена небесна сфера, јужната и северната небесна полутопка не треба да се мешаат со полутопките на самата Земја.
2 Набљудување
Гледајќи ог Јужниот Пол, при поволни услови на јужното небо се гледаат преку 2.000 неподвижни ѕвезди кои лесно се гледаат со голо око, и уште 20.000 до 40.000 со помош на инструмент. Во големите градови се видливи 300 до 500 ѕвезди, зависно од светлинското и воздушното загадување. Видливоста зависи и од географската положба, па така во посеверните краишта се гледаат помалку јужни ѕвезди.
На оваа полутопка има разни сјајни ѕвезди. Со привидна величина од –1,46, Сириус во соѕвездието Големо Куче е најсјајната ѕвезда на ова небо; има двапати поголем полупречник од Сончевиот и оддалечена е на 8,6 светлосни години. На истата полутопка се и Канопус и Толиман (α Кентаур), на далечина од 4,2 светлосни години, со деклинација од околу –60° &mdash; преблиску до јужниот небесен пол за да бидат видливи од Средна Европа.
3 Соѕвездија
Од вкупно 88 соѕвездија, 45 се видливи само на јужната небесна полутопка, а 15 други долж екваторот делумно се протегаат на северната. Јужни соѕвездија се следниве:
colwidth=10em|
* Бик
* Вага
* Вајар
* Водна Змија
* Водолија
* Волк
* Гавран
* Големо Куче
* Гулаб
* Девица
* Длето
* Еднорог
* Едро
* Еридан
* Жерав
* Зајак
* Златна Рипка
* Змија
* Змијоносец
* Индијанец
* Јарец
* Јужен Крст
* Јужен Триаголник
* Јужна Круна
* Јужна Риба
* Камелеон
* Кентаур
* Кит
* Кобилица
* Компас
* Крма
* Лав
* Летечка Риба
* Мала Водна Змија
* Мало Куче
* Маса
* Микроскоп
* Мрежичка
* Мува
* Октант
* Олтар
* Орел
* Орион
* Паун
* Пехар
* Печка
* Пумпа
* Рајска Птица
* Рамнило
* Риби
* Секстант
* Скорпија
* Сликар
* Стрелец
* Телескоп
* Тукан
* Феникс
* Часовник
* Шестар
* Штит
4 Поврзано
* Северна небесна полутопка
* Небесен координатен систем
Бачило

Бачило или мандра – една од основните градби во сточарска населба. Старешината на бачилото се нарекува бач.
Покрај бачилото основни градби во една сточарска населба се: колиба, трло, слон, појата, страга, поило, солило, говедарник и кочина. Бачилото и колибата се наменети за сточарите, а останатите објекти за ситниот и крупниот добиток. Бачилото е поделено на два дела: во првиот дел, каде се отвореното огниште со казанот, креветите и садовите за брашно и сол, престојуваат сточарите, а во вториот дел, каде се преработува млекото во млечни производи, се сместени качиња, бутини, ведра, чинии, котлиња и др.
1 Галерија
2 Народни поговорки
* Бачило од кокошки не се прави.*От такво бачило, таква мас.
3 Поврзано
*Обор (сточарство)
*Катун (сточарство)
*Кошара
Најубавите (филм од 1944)

„Најубавите“ (јапонски: ''Ichiban utsukushiku'') — јапонски филм од 1944 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Јоко Јагучи, Такаши Шимура и Такако Ирие. Според жанрот, тој е пропаганден филм чија цел била да ги поттикне јапонските цивили за време на Втората светска војна да ја подрдржат јапонската армија. Дејствието на филмот се одвива во една фабрика за производство на оптички уреди, каде што работничките се борат да ја исполнат нормата.
Крадецот од Париз (филм)

„Крадецот од Париз“ (француски: ''Le voleur'') — француски филм од 1967 година, во режија на Луј Мал (Louis Malle) според сценариото на Жан-Клод Карие (Jean-Claude Carriere) заснован врз романот на Жорж Дариен (Georges Darien). Главните улоги ги играат: Жан-Пол Белмондо (Jean-Paul Belmondo), Женевјев Бужол (Genevieve Bujold) и Мари Дибоа (Marie Dubois).
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Париз на почетокот од XX век. Жорж Рандал го одгледува неговиот богат вујко, кој му го краде наследството. Жорж се надева дека ќе се ожени со роднината Шарлот, но неговиот вујко ѝ договара брак со еден богат сосед. Во знак на одмазда, Жорж ги краде семејните дијаманти на свршениците и притоа толку ужива во таа случка, што станува крадец...
Конрад I (Чешка)

Конрад I Брнски (|Konrád I. Brněnský; починал на 6 септември 1092 година) ― чешки кнез кој владеел осум месеци во 1092 година.
1 Живот
Тој бил брат и наследник на Вратислав Втори (починал на 14 јануари 1092 година) како трет син на Бретислав Први и Јудит Швајнфуртска. Тој не успеал како крал, бидејќи неговиот брат бил возвишен за кралско достоинство за цел живот од страна на императорот Хенри IV без воспоставување наследна монархија.
Пред да стане кнез на Бохемија, тој долго време владеел со Моравија, како што вообичаено правеле помладите синови во овој период на Бохемија, како кнез од Брно и Знојмо од 1054 година.
2 Брак
Со неговиот брак со Вирпирк Тенглиншка, тој имал две деца:
* Улрих, принц на Брно од 1092 до 1097 година и од 1100 година до неговата смрт на 11 ноември 1113 година
* Луитполд, кнез на Знојмо од 1092 до 1097 година и од 1100 година до неговата смрт на 15 март 1112 година
Како кнез го наследил неговиот внук Бретислав.
Втора светиниколска парохија

Втора светиниколска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Штипското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Вознесение Христово“ во селото Горобинци. Парохиски свештеник е свештеникот Зоран Мицевски.
Парохијата ги опфаќа селата: Горобинци, Сопот, Преод, Крушица, Малино, Алакинци, Мустафино, Кадрифаково, Стањевци, Буриловци, Стануловци, Амзабегово, Сарамзалино, Орел, Мечкуевци, Богословец, Ерџелија, Ќоселари, Аџиматово, Долно Црнилиште, Горно Црнилиште, Пеширово и Трстеник.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Вознесение Христово“(главна парохиска црква), Горобинци, 2008
Црква „Св. Никола“, Сопот, 1878
Црква „Св. Димитриј“, Преод, 1871
Црква „Св. Кирил и Методиј, Преод, 1973
Црква „Вознесение Христово“, Крушица, XV-XVI век
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“(манастирска црква), Крушица, 1920-1930
Црква „Вознесение Христово“, Малино, отомански период
Црква „Св. Петка“, Малино, XIX век (параклис)2006 (црква)
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Алакинци
Црква „Вознесение Христово“, Мустафино
Црква „Воздвижение на Чесниот Крст“, Кадрифаково, 2002
Црква „Св. Никола, Стањевци
Црква „Св. Никола“, Буриловци, IX век
Црква „Св. Димитриј“, Стануловци, XV век
Црква „Св. Ѓорѓи, Амзабегово, 1982
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Сарамзалино, 2007
Црква „Св. Ѓорѓи, Орел, XIX век
Црква „Св. Никола, Мечкуевци, 1846
Црква „Св. Петка, Мечкуевци, 1925
Црква „Св. Јован Богослов“, Богословец, 1825
Црква „Св. Павле“, Ерџелија, 2006
Црква „Св. Илија“, Долно Црнилиште, XXI век
Црква „Св. Прохор Пчински“, Пеширово, 2001
Црква „Вознесение Христово“, Трстеник
2 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
Болеслав III (Чешка)

Болеслав III ( - 1037), наречен Црвениот (|Boleslav III. Ryšavý; ''Ришави''; заради црвената коса) или Слепиот, припадник на династијата Пшемисловци, ― чешки/бохемиски кнез од 999 до 1002 година и накратко повторно во текот на 1003 година. Тој бил „најлошиот од сите луѓе што некогаш седеле на чешкиот престол“. За време на неговото хаотично владеење, Чешка/Бохемија станала пион во долгата германско-полска војна помеѓу кралот Хенри II и кнезот Болеслав I Храбриот, од Полска.
1 Живот
Најстариот син на кнезот Болеслав II Побожниот, веројатно со неговата прва сопруга Адива, тој го наследил чешкиот престол по смртта на неговиот татко во 999 година. Болеслав III се покажал како слаб владетел и наскоро влегол во жесток судир за наследство со неговите помлади браќа Јаромир и Олджих. И двајцата биле протерани на баварскиот двор на Хенри II во Регенсбург, заедно со нивната мајка дареницата кнезиња Ема.
До 1002 година, бунт организиран од благородници на ривалскиот клан Вршовци (заедно со зетот на Болеслав) го принудиле да избега во Германија, каде што го примил Хенри I Австриски. На почетокот, Хенри I наредил апсење на неговиот гостин заради старо дело, но наскоро му простил и му ветил поддршка. Во меѓувреме, полскиот кнез Болеслав I го постави сродникот на Болеслав, Владивој, на бохемискиот престол. Владивој, очигледно, бил алкохоличар и починал за една година. По смртта на Владивој во 1003 година, чешките благородници ги поканиле Јаромир и Олджих назад од егзил. За возврат, обајцата подоцна го презеле престолот во Прага.
На 9 февруари 1003 година, Болеслав Црвениот бил вратен на власт со вооружена поддршка од кнезот Болеслав Полски. Браќата на Болеслав, Јаромир и Олджих, повторно побегнале во Германија и се ставиле под заштита на Хенри II. Но, Болеслав наскоро ја поткопал сопствената положба со наредба за масакр врз благородниците на кланот Вршовци кај Вишехрад. Според хроничарот Тиетмар Мерсебуршки, Болеслав го убил својот зет до смрт со свој меч.
Благородниците кои го преживеале масакрот тајно испраќале гласници до Болеслав Храбриот Полски и го молеле да ги спаси. Полскиот кнез доброволно се согласил и го поканил својот чешки имењак да го посети кај неговиот замок (веројатно во Краков). Таму, Болеслав Црвениот бил заробен, заслепен и затворен. Никогаш не се вратил во Бохемија, веројатно умирал во заробеништво триесетина години подоцна. Болеслав Храбриот го презел кнежевствениот престол за себе, ја нападнал Бохемија во 1003 година и ја зазел Прага без сериозно спротивставување; тој владеел како кнез Болеслав IV нешто повеќе од една година. Потоа тој се откажал од власта за кнежевството Бохемија и бил заменет со Јаромир, кој со поддршка на Хенри II, влегол низ портите на Прага и во 1004 година го добил Бохемиското кнежевство како посед од рацете на германскиот крал.
2 Поврзано
* Тиетмар Мерсебуршки. ''Хроника''. Neu übertragen und erläutet von W. Trillmich, B. 1957 година.
* Косма Прашки. ''Летопис на Бохемијци''.
Моника Илиева

Моника Илиева ( во ) e претприемач и ко-основач на продуцентската и издавачка куќа и агенција за менаџирање на артисти Cafe De Anatolia (и нејзините подбрендови). Од 2022 година Moника Илиева станува член на Forbes Business Council на Forbes организацијата за најуспешни млади претприемачи и бизнис лидери од целиот свет, по добиената ексклузивна покана.
1 Живот и кариера
Моника Илиева е родена на 4 март 1993 година во Кочани во фамилија на музичари — татко Billy Esteban и брат Nickarth. По завршувањето на средното училиште во Виница „Ванчо Прке“ се запишува во Словенија на Универзитетот во Љубљана отсек Меѓународни односи и Дипломатија. Една третина од своето студирање го поминува како Еразмус студент на Американскиот Колеџ во Бугарија AUBG во Благоевград.
На крајот од додипломските студии решава да ја остави работата во UNICEF во Љубљана, како аналитичар на податоци и ја основа музичката продуцентска куќа и агенција за менаџирање на артисти Cafe De Anatolia во 2017 со нејзиниот татко Зоран Илиев (Billy Esteban) и брат Никола Илиев (Rialians on Earth/Nickarth). Cafe De Anatolia постигнува голем успех за само три години постоење, а до ден денес има издадено повеќе од 6000 музички композиции и изданија. Cafe De Anatolia располага со најголем ексклузивен лиценциран музички каталог во жанрот "Organic House" на светско ниво, менаџирајќи над 4000 музичари од многу земји ширум светот и прераснувајќи во меѓународно признат музички колектив што продуцира, издава и промовира organic house, chillout, afro house, deephouse и електронска музика.
Во 2018 се запишува на магистерски студии во Љубљана, отсек Стратешки Маркетинг и Студии за Брендирање, што помага значително во развивањето на брендот на Cafe De Anatolia. Во 2019 заедно со нејзиниот брат ja основа втората музичка куќа Aodion Records. А потоа ги основаат и подбрендовите на Cafe De Anatolia — Camel, CDA Records, Camelmove, CDA Mag, Desert Rose, Melodic итн. Во 2021 магистрира на Универзитетот во Љубљана (Fakulteta za družbene vede) со трудот со наслов: “Neodvisne (Indie) glasbene založbe na družbenih omrežjih: magistrsko delo”. Во 2022 е изберена за најуспешен студент на Универзитетот во Љубљана.
2 Галерија
Ел Анголо (резерват)

Ел Анголо е резерват за дивеч во северен Перу. Се смета за дел од биосферниот резерват Нороесте, кој ги вклучува националниот парк Серос де Амотапе и националниот резерват Тумбес, како што бил прогласен од УНЕСКО во 1977 година.
1 Географија
Резерватот Ел Анголо се протега на површина од 65.000 хектари во регионот на Пиура во Перу. Во висина се протега од 200 до 1.200 метри надморска височина.
2 Клима
Температурите во резерватот се движат помеѓу 15 °C и 39 °C, со дождовна сезона од декември до април. Препорачливо е да се посети областа по завршувањето на сезоната на дождови.
3 Екологија
3.1 Флора
Резерватот за дивеч Ел Анголо штити дел од сезонски сувиte тропски шуми, загрозен екосистем од кој само 5% е под заштита во Перу. Меѓу растителните видови присутни во областа се: ''Albizia multiflora,''''Prosopis pallida,''''Ceiba''''trischistandra'', ''Erythrina''''smithiana'', ''Cordia lutea'', ''Loxopterygium huasango'', ''Geoffroea spinosa'', ''Eriotheca ruizii'', ''Bursera graveolens'', ''Cedrela'' sp, ''Terminalia valverdeae'', ''Ficus pertusa'', итн.
3.2 Фауна
Белоопашестиот елен е единственото животно што се смета за дивеч во ова заштитено подрачје. Цицачите заштитени во резерватот вклучуваат: пума, јагуар, мексикански мравојад, гвајакилска верверица, сечуранска лисица, итн.
Меѓу пријавените птици во областа се: андски тинаму, тихоокеански був, кралски мршојадец, врабец, црвеноглав папагал, андскиот кондор, голема бела чапја, јужноамериканска чапја, гулаб, колибри, итн.
4 Активности
Ловот на трофеи е главната активност, сезоната на лов е од мај до ноември, а единствените животни на дивеч се возрасни машки единки на белоопашест елен. Дозволите за лов мора да бидат координирани со локалниот ловечки клуб кој управува со областа заедно со управниците на паркот.
Други активности во областа се: набљудување птици, пешачење во природа, риболов и научни истражувања.
Вацлав II (Чешка)

Вацлав II (|Václav II.) (1137 година - по 1192 година) ― син на Собеслав I и брат на Собeслав II. Тој бил бохемиски/чешки кнез по Конрад II во 1191 година.
1 Живот
Тој бил кнез на Оломоуц и Брно, но бил симнат од кнезот Фредерик во 1179 година и бил прогонет. По тринаесет години по смртта на Конрад се вратил од егзил.
Вацлав бил сменет по три месеци владеење од полубратот на Фредерик, Отокар. Тој се обидел да побегне кај императорот Хенри VI, но бил заробен од маркгрофовијата Лужице, која го затворила сè до неговата смрт.
Владивој (чешки кнез)

Владивој ( - јануари 1003) ― кнез на Чешка/Бохемија од 1002 година до неговата смрт.
1 Живот
Тој веројатно бил припадник на династијата Пјастовци, можеби втор син на Дубравка, ќерка на кнезот Болеслав I Чешки и нејзиниот сопруг кнез Мјешко I од Полска, или далечен роднина. Кога кнезот Болеслав III бил симнат од престолот за време на бунтот на чешкиот кланВршовци, бохемиските благородници го прогласиле Владивој, кој претходно избегал во Полска, кнез во 1002. Чешкиот историчар Душан Шештик пишува дека Владивој го зел бохемискиот престол со поддршка на полскиот кнез Болеслав I Храбриот. Во ноември, тој исто така ја добил поддршката од германскиот крал Хенри II кој му го препуштил бохемиското кнежевство.
Откако Владивој починал во 1003 година, Болеслав Храбриот ја нападнал Бохемија и го вратил Болеслав III Чешки кој имал убиени многу бохемиски благородници. Се вели дека Владивој бил алкохоличар, а пиењето бил можен придонесувач за неговата смрт. Масакрот врз кланот Вршовци кај Вишеград, нарачан од Болеслав III довело до негово отстранување и наследување на неговиот помлад брат Јаромир.
Александар Кочев

Александар Стојков Кочев ( во — ? ) — припадник на македонското национално движење и маченик за македонската национална кауза во комунистичка Бугарија.
1 Животопис
Родителите на Александар, Стојко и Јана, по потекло се од селото Горно Порој, Демирхисарско, Егејскиот дел на Македонија.
Неговата активност во борбта за човекови права на Македонците во Бугарија е најенергична во периодот по Втората Светска војна (1945-1948 година). Бил член на македонското здружение во Петрич во 1945 година, заедно со раководителот Борис, Васил Атанасов и браќата Васил и Јордан Таневи. Групата се залагала за изучување на македонскиот јазик и историја, а мислата која ги водела била:„''Ова овде е Македонија и македонскиот народ. Нашите дедовци се бореа за Македонија и ние сакаме да ја продолжиме нивната борба.“''По полициската потера од 1946 година кон Александар и браќата Таневи, се засолнил во Драгалевци. По неговото враќање извршен е упад во неговото живеалиште по што полицијата конфискувала разни документи и книги. Веднаш бил затворен и изложен на мачење и тортура во полициската станица во Петрич. Паралелно со нивната група, била оформена и друга група чии членови биле: Стојан Китанов и Георги Рачков, но и покрај силната тортура никого не издал. Осуден бил во 1949 година на јавна расправа во Петрич со цел да се заплаши и останатото население, на 6 години и осум месеци затвор, заедно со група на македонски активисти. Казната ја издржувале во затворот Белене, каде добивале сосема малку храна, а биле тепани секојдневно и без причина. По неговото илзегување од затворот продолжил да се занимава со земјоделство.
Поголеми проблеми од неговото излегување од затворот настанале во периодот кога Бугарската влада наложила да се издадат нови документи за сите Македонци (а, да им се одземат старите) и притоа сите биле заведени како Бугари, што било спротивно од нивната волја.
2 Наводи
Општински парк (град Луксембург)

Општински парк (|parc de la Ville) ― јавен урбан парк во градот Луксембург, во јужен Луксембург. Источната граница допира со булеварот кнезот Анри (boulevard du Prince Henri) и, заедно со долините на Алзет и Петрус, создава граница што го одделува средишниот четврт Вил От од остатокот на градот.
Овој зелен лак е сегментиран во одделни делови од авенијата Монтереј, авенијата Емил Ројтер и авенијата Порт Нев. Областа што се граничи со овие патишта е приближно 20 хектари. Најјужниот дел од паркот се вика парк Едит Клајн (Parc Ed. Klein). Паркот бил создаден по уривањето на тврдината според Лондонскиот договор од 1867 година.
Паркот е местоположбата на Вила Лувињи, во најјужниот дел, и Вила Вобан, преку авенијата Емил Ројтер. Вилата Лувињи била седиште на Луксембургшката теледифузна компанија (Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion), претходникот на групата РТЛ (Радио телевизија Луксембург) и била домаќин на Евровизија во 1962 и 1966 година. Вилата Вобан било првичното седиште на Европскиот суд на правдата, и сега е ликовен музеј.
За време на ископувањето за изградба на подземниот паркинг Монтереј, биле откриени остатоците од тврдината. Наречено Ламберт Редуб, петоаголната тврдина сега може да се види јужно од авенијата Монтереј. Тврдината Ламберт првично била изградена во 1685 година, обновена во 1835–6 и претрпела промени меѓу 1868 и 1874 година.
Мегидо

Градот Мегидо (Израел) ( |מגידו‎; ; |Μεγιδδώ/Μαγεδδών) е антички град кој бил населен во периодот од 7000 пр.н.е. донекаде 500 пр.н.е. Бил сместен на работ на Израелската Рамнина. Блиската планина Мегидо (хебрејски Хар) го дала името на Армагедонот, што се споменува во Библијата. Денес од него се останати урнатини во 26 одделни слоеви, на рид во близина на кибуцот Мегидо во Израел.
Мегидо се наоѓал на стратешка положба на западниот раб на израелската рамнина, на влезот на единствениот премин низ планинскиот венец Кармел, преку кој патот водел од Египет кон Асирија. Блиската планина Мегидо му го дала името на Армагедон, кое се споменува во Новиот завет, што е грчко име за хебрејскиот израз ''Хар Мегиддо'', т.е. „Градина Мегидо“.
Во 2005 година, Мегидо, заедно со градовите Хазор и Тел Беер Шева, бил запишан на Списокот на светско наследство на УНЕСКО во Азија и Австралија.
1 Историја на Мегидо
Мегидо била важна град-држава на раскрсницата на неколку древни патишта кои ги поврзувле Египет и Асирија, поради што владетелите на Блискиот Исток често војувале со Египет. Неколку битки се имаат случено на Мегидо:
* Битка кај Мегидо (1469 година пр.н.е.) помеѓу египетскиот фараон Тутомос III и коалицијата на Ханаанците составена од владетелите на Мегидо и Кадеш.
* Битка кај Мегидо (609 пр.н.е.) помеѓу Египет и Јудејското Царство во кое бил убиен царот Јосија.
* Битка кај Мегидо (1918), за време на Првата светска војна, меѓу Сојузниците и турската војска.
Исто така се споменува во Стариот завет под еврејско име דרך הים („Патот до морето“), а за време на Римското Царство бил важен дел од истоимениот воен пат ''Виа Марис.''
Во Новиот завет се споменува во книгата Откровение (Апокалипса), во која се наведени идните настани од големата битка на ридот кај Мегидо, т.е. Армагедон, па така ова име станало синоним за крајот на светот.
Мегидо е ненаселен од 586 година, кога Вавилонците го уништиле Соломоновиот храм во Ерусалим и ги одвеле Евреите во вавилонско ропство. Како резултат, зградите на археолошкиот локалитет се останати точно како што биле тогаш, ненарушени со понатамошната изградба.
Денес, Мегидо е израелски национален парк и важен крстопат на главниот пат што го поврзува централниот Израел со Галилеја и северните покраини.
2 Галерија
3 Поврзано
* Битка кај Мегидо (1469 година пр.н.е.)
* Битка кај Мегидо (609 пр.н.е.)
* Битка кај Мегидо (1918)
Гулдово означување

Гулдово означување — начин на бележење на ѕвездите осмислен од американскиот астроном Бенџамин Апторп Гулд (1824-1896), сличен на Флемстидовиот по начинот на кој ѕвездите во едно соѕвездие добиваат растечки бројки со зголемувањето на ректасцензијата. Секоја ѕвезда има свој број (почнувајќи од 1), проследен од „G.“ (или понекогаш „G“ без празно место), а потоа генитивниот облик од латинското име на соѕвездието во кое се наоѓа. На македонски ова се изоставува, и се просто се користи македонското име на соѕвездието, според општоприфатените правила.
Ознаките се доделени според положбите на ѕвездите во епохата 1875.0 и со време претрпело извесни измени поради прецесијата на рамнодениците. Due to the star's сопствено движење (cpm.), некои ѕвезди денес може да се јават вон редоследот.
Гулдовите ознаки за првпат се јавиле во Гулдовиот каталог ''Уранометрија Аргентина'' од 1879 г. Многу од овие ознаки се исрлени од употреба, иако за многу релативно сјајни јужни ѕвезди (кои лежат премногу јужно за да имаат Флемстидови ознаки), Гулдовите броеви и понатаму се единствените едноставни ознаки кои можат да се користат без повикување на гломазните каталошки броеви.
1 Список на соѕвездија со Гулдови ознаки на ѕвездите
Гулдовиот каталог содржи 66 соѕвездија (некои од нив делумно или целосно опфтени во Флемстидовиот):
1.1 33 соѕвездија чии ѕвезди имаат само Гулдови ознаки
† 30 Златна Рипка и 47 Тукан се Бодеови броеви, а не Гулдови ознаки.
2 Ѕвезди познати главно според Гулдовите ознаки
Многу од овие ѕвезди стојат во накрсниот индекс на Костјук, каде нивните Гулдови броеви се укажани наместо Флемстидовите. Овие ознаки се преземени од индексот во други пописи како SIMBAD. Доста од нив важат за блиски ѕвезди.
3 Поврзано
* Бајерово означување
* Ѕвезден каталог
Константин Бодин

Константин Бодин (XI век) ― зетски крал (1081-1101 година), син на кралот Михаило Зетски (правнук на Цар Самоил). Главен глумец во востанието на Ѓорѓи Војтех (1072-1073 година).
1 Востанието против Византија (1072–73)
На молба на Ѓорѓи Војтех, зетскиот крал им го испратил на помош својот син Бодин, со 300 војници. Во Призрен востаниците го прогласиле за свој владетел, давајќи му го името Петар, во чест на Петар Делјан. Со својата војска дејствувал во околината на Ниш. По паѓањето на Скопје во византиски раце, се упатил кон југ, но на Косово Поле, кај денешното место Паун. Неговата војска била поразена од Византијците, а тој самиот паднал во византиско заробеништво и бил одведен во Цариград. Подоцна, со помош на венецијански трговци, успеал да избега од затворот и да се врати во Зета.
2 Наводи
Христијанска деноминација

Христијански деноминации — посебни и одвоени верски заедници во рамките на христијанството. Иако го делат истото име и верување, христијаните се структурно поделени во одделни и различни традиции и црковни заедници.
Поделбите и особеностите помеѓу одделните деноминации се дефинирани со црковната доктрина и авторитет. Прашања што создаваат неединство се на пр. Христовата природа, апостолското наследство и папскиот примат.
Најголемата деноминација е католицизмот, следи протестантството, а ним им се придружува и англиканството, кои заедно преовладуваат на Запад. На Исток, преовладуваат православието и монофизитизмот.
Христијаните имаат различни ставови за Црквата, заедницата на верниците, востановена од Исус Христос преку апостолите. Но, без оглед на разликите во теологијата и науката, тие главно меѓу себе се сметаат за христијани и членови на една заедничка христијанска црква .
1 Поврзано
* Христијанство
* Екуменизам
Манастир Арденица

Манастирот Рождество на Пресвета Богородица во Арденица (|Manastiri Lindja e Hyjlindëses Mari,; |Μονή Γεννήσεως της Θεοτόκου) или само манастир Арденица (|Manastiri i Ardenices) е православен манастир, кој се наоѓа на 18 километри јужно од Лушње, Албанија, покрај патот што ги поврзува Лушње и Фиер.
Манастирот бил изграден од византискиот цар, Андроник II Палеолог во 1282 по победата против Анжујците во Опсадата на Белград. Во манастирот во 1451 бил венчан Скендербег со Андроника Аријанити.
Боемунд Тарентски

Боемунд Тарентски (1058 - 1111 година) познат и како Боемунд I Антиохиски ― нормански кнез од Јужна Италија, син на Роберт Гвискард.
Ги предводел Норманите во војната против Византија (1081-1085 година), кога освоил поголем дел од македонските територии западно од реката Вардар, со Скопје, Горен и Долен Полог, Охрид, Пелагонија, Меглен и Костур. Во Првиот крстоносен поход ги предводел Норманите од Јужна Италија. На патот кон Левант, крстоносците поминале преку Македонија и притоа во околината на Острово запалиле една еретичка населба.
Крстоносците под водство на Боемунд се упатиле кон Антиохија. Таа била од исклучително значење за нив. Поради геостратешката положба и нејзината значајност на религиозен план. Антиохијците, под водство на Јеги Сијан биле под опсада неколку дена и исчекувале помош од Карбога (гувернерот на Мосул). Два дена пред неговото пристигнување, Антиохија веќе потпаднала под западноевропската упорност. Боемунд успеал да најде предавник во редовите на антиохиските чувари, по име Феруз и така успеал да го освои градот. Откако пристигнало засилувањето предводено од Корбога, сега војската на Боемунд се нашла во спротивна улога и тие биле под опсада. Во овој поход бројот на пронајдени свети реликвии постојано растел, како и визиите кои ги добивале крстоносците.
Во 1107 година, Боемунд повторно ја нападнал Византија, освојувајќи го Дебар и териториите западно од Охрид. По склучувањето на Деволскиот мир (1108 година) тој се повлекол во Италија.
1 Поврзано
* Прва Крстоносна војна
2 Наводи
Пад на морскиот мраз на Арктикот

Падот на морскиот мраз на Арктикот се случува во последните децении од морскиот мраз во Северноледениот Океан што се топи побрзо отколку што се замрзнува во зима. IPCC, во четвртиот извештај за проценка, навел дека радиоактивното принудување на стакленички гасови е претежно одговорно за падот на опсегот на мразот на Арктикот. Студија од 2007 година утврдила дека падот е „побрз отколку што е предвиден“ со симулации на модели. Студија од 2011 година сугерирала дека може да се помири со внатрешна варијабилност што го подобрува опаѓањето на морскиот мраз на стаклена градина во последните неколку децении. Студија од 2012 година, со понова група на симулации, исто така, предвидела стапки на повлекување кои биле нешто помалку од оние што биле реално забележани.
Бонифациј Монфератски

Бонифациј Монфератски (|Bonifacio del Monferrato; |Βονιφάτιος Μομφερρατικός|Vonifatios Momferratikos; c. 1150 – 4 септември 1207) — маркиз од Монферат (северна Италија), главен водач на четвртиот крстоносен поход, владетел на солунската држава (1204-1207 година).
По четвртиот крстоносен поход и по формирањето на Латинското Царство во Цариград, на територијата на Македонија создал крстоносна држава со центар во Солун. Неговата власт се протегала и на Тесалија, средна Грција и Пелопонез. Поради бугарската опасност од север, бил принуден да ги среди односите со Латинското Царство. На латинскиот император Хенрих I му положил вазална заклетва и му ја дал својата ќерка за жена. Бил убиен во септември 1207 година во заседата што му ја подготвиле Бугарите.
1 Наводи
Декаедар

Декаедар - во геометријата, полиедар со десет страни. Постојат 32.300 тополошки различни декаедри и ниеден не е правилен.
1 Со правилни страници
На следната табела се претставени главните декаедри со правилни ѕидови. Последните четири се Џонсонови тела.
Октагонална призма, Квадратна антипризма, Осумаголна купола, Пентагонален дијамант, Зголемена пентагонална призма, Зголемен тридиминиран икосаедрон
2 Со неправилни страници
На следната табела се претставени два примери на декаедри со неправилни страници. Петаголниот трапезоедар често се користи како десетстран зар во игри.
Петаголен трапезоедар, Енеагонална пирамида
3 Поврзано
* Енеадар
* Гендекаедар
Операција одржлив човек

Операција одржлив човек (изворно: Operation Sustainable Human) ― книга од Крис Мекдоналд во 2019 година за оптимизиранo дејствие за климата. Книгата накратко ги опишува главните предизвици на климатските промени и во голема мера се насочува на највлијателните климатски решенија.
1 Ознака
Научен водич во четири чекори за борба против климатските промени (поедноставено големо влијание)
2 Публикации
* Мекдоналд, Крис. ''Operation Sustainable Human''. Illuminate Press. ISBN 978-1-7752528-3-2. Мек повез.
* Мекдоналд, Крис. ''Operation Sustainable Human''. Illuminate Press. ISBN 978-1-7752528-4-9. Издание на Kindle.
* Мекдоналд, Крис. ''Operation Sustainable Human''. Illuminate Press. ISBN 978-1-7752528-5-6. Aудио книгa.
3 Наводи
Булкес

Булкес ― бегалски центар во Војводина.
По договорот помеѓу КПЈ и КПГ во селото Булкес во мај 1945 година биле населени околу 6000 грци и Македонци, претежно активисти на КПГ кои формирале таканаречена ''грчка заедница''. Булкес претставувал извор за регрутирање борци и центар за згрижување на болни и ранети борци на ДАГ и слично.
Според сеќавањата на Стојан Кочов, таму ги запознал одговорните, кои биле испратени од КПГ: Никола Стојановски, родум од село Герман, Преспанско, Никос Зафиридис и Георгиос Трендафилидис, Маџири од Костурско. Булкес, често бил нарекуван мини-грчка држава во Југославија, па дури ја нарекувале и седма држава на Југославија. Користеле сопствена валута, валидна само во логорот, наречена ''Булкес динари''.
По барање на КПГ, жителите на Булкес во септември 1949 година се преселени во источноевропските земји.
1 Наводи
Јаглеродните начела

Јаглеродните начела ― низа упатства утврдени од три водечки банки на Вол Стрит: - Citigroup Inc., JP Morgan Chase и Morgan Stanley, за да се проценат ризиците при финансирање на проекти за електрична енергија во однос на климатските промени. Овие принципи повикуваат на „засилена трудољубивост“ при проценка на заемопримачите во индустријата за електрична енергија во однос на нивната употреба на енергетска ефикасност; обновливи и нискојаглеродно распространети енергетски технологии; и конвенционални и напредно генерирани технологии. Овие упатства биле објавени во февруари 2008 година за да се одговори на зголемената загриженост на јавноста во врска со плановите за создавање на над сто јагленски централи во Соединетите Држави.
Климатските начела се од слична рамка за практиката на климатските промени на финансискиот сектор. Ова е сеопфатна индустриска рамка за одговор на климатските промени и е усвоена од Crédit Agricole, Munich Re, Standard Chartered, Swiss Re и HSBC. Јаглеродните начела се развој на советувања со секторот за комунални услуги во САД.
Биосферен резерват Чамела-Куиксама

Биосферен резерват Чамела-Куиксама — природен резерват на тихоокеанскиот брег на мексиканската држава Халиско. Паркот е основан во 1993 година и зафаќа 131,42 квадратни километри во општината Ла Хуерта. Земјата е планинска и содржи сува тропска шума и ридови и алувијални рамнини.
1 Див свет
Дивиот свет вклучува јагуар, пума, оцелот, јагуарунди, којот, коати, армадило, скан, белоопашст елен, пекари, американски крокодил, геко, потоос, соколи, луњи, штркови, мршојадци, удави, отровници, корални змии, жаби, морски желки, опосуми, ара и клукајдрви. Покрај тоа, регионот на Тихоокеанската падина во Мексико и самиот резерват поддржуваат висока разновидност на неотропски видови преселни птици во текот на зимата.
2 Заштита
И Националниот автономен универзитет во Мексико (УНАМ) и еколошката фондација Куиксама, поседуваат поголем дел од земјиштето во резерватот. Резерватот е загрозен од развојни проекти во граничните делови.
3 Биолошка станица УНАМ
Во 1971 година, Биолошкиот институт на Националниот автономен универзитет во Мексико, изградил истражувачка станица во резерватот.
Главните цели биле:
* Зачување ги околните екосистеми.
* Проучување ја структурата и функцијата на екосистемите.
* Нудење услуги кои помагаат во развој на истрагата и научната комуникација.
4 Наводи
*
Мочуриште Запата

Мочуриштето Запата (|Ciénaga de Zapata, изговор на шпански: [Jensjenaɣa ˈe saˈpata]) се наоѓа на полуостровот Запата во јужната провинција Матанзас на Куба, во општината Сиенага де Запата. Се наоѓа на помалку од 150 километри југоисточно од Хавана.
1 Видови и зачувување
Во рамките на блатото Запата има над 900 автохтони растителни видови, 175 видови птици, 31 вид влекачи и над 1000 видови без'рбетници. Некои од најзначајните се локалните ендемити на Куба, за птици, тоа вклучува Запата, Рапата, Запата и врапчето. Мочуриштето Запата е исто така особено живеалиште на пчела колибри, најмалиот вид птица на планетата. Исто така, мочуриштето Запата е посетено од 65 видови птици за време на нивниот миграциски модел од Северна Америка преку Карибите во Јужна Америка. Запата е позната и по локалниот ендемичен Кубански крокодил ''(Crocodylus rhombifer)'' кои се ограничени на мочуриштето Запата и повторно се воведуваат во блиското мочуриште Ланиер на Хувентуд (Островот на младите) (|Isla de la Juventud)
Во рамките на мочуриштето Запата се наоѓаат бројни области наменети за зачувување на животната средина, како што се природниот резерват мочуриштето Запата и засолништето за диви животни во Лас Салинас, кое е дел од поголемиот резерват на биосферата Циенага де Запата (категорија VI на IUCN), што вкупно е над 6.000 км² и најголемото заштитено подрачје, не само во Куба, туку и на Карибите. Мочуриштето не е познато само по својата големина, туку и по тоа што е најдобро зачувано мочуриште на сите Антили, назначено како „мочуриште со меѓународно значење“ од Рамсарската конвенција за мочуриштата во 1971 година. Во средината на 2001 година дополнителни 4.520 км² беа прогласени за место Рамсар во средината на 2001 година.
2 Географија
Мочуриштето Запата се наоѓа помеѓу 22°01 'и 22°40' N географска ширина и помеѓу 80°33 'и 82°09' W должина. Вкупно мочуриштето е над еден милион хектари (4.000 км²). Топографски, максималната висина надморска височина е само околу 10 метри со најголема длабочина во крајбрежните зони под нивото на морето како што следува: 2 метри во областа на мочуриштата и од 1 &ndash; 600 метри во морската крајбрежна зона. Помеѓу мај и октомври, најтоплата сезона во годината, просечната температура е . Помеѓу ноември и април, најстудената сезона во годината, температурата во просек е .
3 Галерија
4 Поврзано
* Остров Ернст Тилман
* Географија на Куба
* Рамсарска конвенција
* Светски центар за мониторинг на зачувување
Георги Сучев

Георги Димитров Лазаров Сучев ( во — во ) — припадник на македонското национално движење, револуционер и борец за македонската национална кауза во Бугарија.
1 Животопис
Завршил гимназија во Свети Врач (денес познат како Сандански). Георги бил пример за Македонец со силно изразена етничка самосвест. Станал припадник на четата под водство на Герасим Тодоров додека бил малолетен. Тој се манифестира како еден од нејзините најревносни борци, бескомпромисен кон комунистите и воопшто државата Бугарија. Неговиот соборец и познаник Крум Монев, го опишал како предвремено остарен, а сепак млад човек. Неговите сфаќања и начин на размислување - биле доста зрели како кај старец, а не како шеснаесетгодишно момче. Сучев имал ретки ментални способности за неговата возраст, со што се сложувале и многу други револуционери од четата на Герасим. Георги добро ја познавал историјата на Македонија и македонското прашање. Важел за многу храбар и жесток борец за идејата за која се борел.''„Јас не дојдов тука да се борам за величието на Бугарија и на Бугарите, јас сум тргнал да умрам за мојата мајка Македонија! Не ја фрлив ученичката чанта и го грабнав карабинот, раницата и патроните заради Бугарија, не страдам сега заради славата на Бугарија, ами само за Македонија! - Георги Сучев'' Герасим Тодоров, во својата чета примил неколку неколку пребегнати од фашистичката војска  на Бугарија кои учествувале и во окупацијата на Македонија, со што Георги отворено и храбро му се спортиставил, дека премногу лесно и без да ги провери ги прима во редовите на неговата чета. Самиот Крум Монев, не можел да верува на своите уши со каква жестокост, го бранел македонското прашање, кон својот водач на чета (Герасим Тодоров), искажувајќи му тешки зборови дека оваа чета не треба ништо да има нити со Бугарија нити со Бугарите, туку само единствена цел слобода на Македонија. Дека тие бугарски фашисти се исто што биле и врховистите во минатото. Тој му поставил јасен ултиматум на Герасим:
Овие турко-татари нека разберат нешто од нашата трагедија, нека чувствуваат на свој грб нешто од она што Македонија го носеше на своите плеќи со векови! Разбери ме добро: Не можам повеќе да ги гледам и не можам да ги поднесам - ми се гади од нив! Или тие или јас! ... Георги Сучев
2 Разделување од четата и неговата смрт
По оваа распарвија со четата, тој се разделил од групата на Герасим, кој го убедувал дека Бугарите, не се дел од четата туку ќе ја напуштат штом најдат погоден момент. Гимназијалецот Георги-Гошката Сучев од Горна Белица стасал до родното село и цела седмица бил криен од едно турско семејство. Меѓутоа, бил предаден кога се преместил кај своите роднини. Кога дознал за предавството го извадил пиштолот и си стрелал во главата. По својот живот посегнал и Петар Грков - Пецето од селото Брежани, откако сфатил дека нема никакви шанси да се спаси од полицијата. Александар Султов, Веселин Михајлов и Марко Ангов своите животи ги завршиле на поинаков начин. Ги предал Тома Маникатов од селото Плоски, по што биле живи изгорени во месноста Шарена Скала во Плошката Планина.
Во неговото родно место Белица, денес познато како Илинденци, е поставен споменик во негова чест.
3 Наводи