procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Манас (река)

Манас е меѓународна река во подножјето на Хималаите меѓу Бутан и Индија. Името го добила по Манас, бог на земјата во хиндуистичката митологија. Извира на јужните падини на Хамалаите и претставува најголем речен систем во Бутан. Должината на реката е 376 км, од кои 272 км тече низ Бутан, а 104 км низ индиската сојузна држава Асам. Се влева во реката Брамапутра кај градот Јохихоп во Индија. Во долината на реката постојат два големи резервати: Кралскиот национален парк Манас, создаден 1966 година, кој се простира на 43.834 хектари и Националниот парк Манас создаден 1955 година, кој се простира на 391.000 хектари. Во него постои резерват за тигри и слонови кој се дел од светското наследство на УНЕСКО од 1955 година.
Вкупниот слив на реката опфаќа површина од 41.350 км<sup>2</sup> во Бутан и Индија. Кури Чу или Лобрак е главна притока на реката Манас. Таа е единствената река која извира северно од Големите Хималаи и се влева во Манас на југот на Бутан. До неа се поголемите притоки Тонгс Чу и Бумтанг. Вкупната должина на реката е 376 км.
Долината на реката во долниот речен тек во подножјето, е опкружена со мали ливади кој се наоѓаат меѓу густо листопадните ридови и многу реки, потоци и природни одводни канали кои се влеваат во Манас. Во долниот тек на реката, постојат многу мазна песочна површина прекриена со дрвја. Манас е планинска река. Надморската висина на која тече реката варира од 100 метри во близина на индиската граница до 7.500 метри на Хималаите. Голем распон во надморската висина и разновисни климатски услови овозможуваат богата флора и фауна во сливот на реката.
Климата варира, од топли и влажни суптропски услови на југ, од ладни и суви алпски услови на север. Од мај до октомври на југ, монсун носи обилни дождови, повеќе од 4.000 милиметри дожд. Понатаму на север, измерен е многу мал од 600 до 700 милиметри дожд од период од јуни до август. Разликата меѓу максималниот и минималниот протокол на реката е забележан во текот на монсун и сувите месеци тоа се разликува и до 20 пати. Реката Манас има просечен проток 7.641 m3/s.
Жорж Батај

Жорж Батаj (француски: ''Georges Bataille;'' Бијом, — Париз, ) — француски писател, филозоф, антрополог и литературен критичар.
1 Биографија
Жорж Батаj е роден на во , во провинцијата Оверн, Франција, во семејството на Жозеф Аристид Бата, даночник (подоцна ослепил и се парализирал поради невросифилис) и Антоанета Агле Турнар. Неговото семејство се преселило во Ремс во 1898 година, каде што тој бил крстен.
Своето образование го завршил во Ремс, а подоцна и во Еперне. Во 1914 година станал католик и како голем приврзаник на католицизмот останал девет години. Во еден момент дури и размислувал да стане свештеник и ја посетувал за кратко католичката богословија. Сепак истата ја напуштил, за да може да помага на својата мајка. На крајот се откажал од христијанството во почетокот на 20-тите години.
Во 1924 година завршил Екол де Шарт. Тогаш започнал да соработува со националната библиотека. Меѓу 1929 и 1930 година бил уредник на списанието „''Documentes''“. Жорж Батаj ја ​​развива идејата за основниот материјализам (основното значење според Ауди) на крајот на 20-тите и почетокот на 30-тите години, за да раскине со главниот тек на тогашниот материјализам. Тој тврди дека концептот на активна главна материја ја уништува опозицијата но ги дестабилизира и сите основи. Во извесна смисла овој концепт е сличен на неутралниот монизам на Спиноза, каде постои супстанција која го вклучува во себе и умот и материјата.
Рабиа Фета

Рабиа Фета (турски: ''Rabia Feta''; , ) — македонска поетеса.
1 Животопис
Рабиа Фета е родена во 1953 година во Скопје. каде што завршила Филолошки факултет, на отсекот Југословенска книжевност со македонски јазик.
Во Скопје работела како новинар, а од 1987 година живее и работи во Норвешка, каде што, покрај другото, има работено и како преведувач. Преведува од македонски, српски и хрватски јазик на норвешки и обратно. Работи во својата издавачка куќа „Нур“. Член е на Друштвото на писателите на Македонија од 1997 година, а збирката песни „Театарот“ е нејзината 15 поетска книга.
Андре Стил

Андре Стил (француски: ''Jean Giraudoux'', роден на во Нор - починал на во ) — француски писател и публицист
1 Биографија
Андре Стил е роден на во северниот дел на Франција, во малиот рударски град Ергие. Стил своето образование го добил на Универзитетот во Лил. Студирал филозофија. Тој предавал на Универзитетот од 1941 до 1944 година. Во 1940 година станал член на Комунистичката партија. До 1949 година бил главен секретар на „''Liberté''“ и уредник на „''Ce Soir''“. Работел како уредник на „''Humanité''“ до 1959 година.
Во почетокот на 1949 година тој објавил околу педесет тома, вклучувајќи главно социјалистички романи, раскази и стихови. Со поддршка од Луј Арагон, тој добил Државна награда на СССР за трилогијата „''Првиот удар''“ (1951 - 1953).
2 Дела
*''Au mot amour''*''Beau comme un homme''*''Bélesta''*''Conte du premier œuf''*''De eerste stoot 3 dedlen''*''Dieu est un enfant''*''Fleurs par erreur''*''Gazelle''*''La neige fumée''*''La question du bonneur est posée 1- le blé égyptien''*'' L'ami dans le miroir''*''Le Médecin de charme''*''L'autre monde, etc.''*''L'Homme de cœur''*''L'homme fleur''*''Le foudroyage''*''Le médecin de charme''*''Le mot mineur camarades ...''*''Le Mouvement de la terre''*''Le roman de Constance ''*''Le premier choc - au château d'eau''*''Les oiseaux migrateurs ''*''Les Quartiers d'été''*''Malaguanyat''*''Maxime et Anne ''*''Nous nous aimerons demain''*''Paris avec nous le premier choc''*''Pêche à la plume''*''Pierwski starcie 2 volume''*''Pignon sur ciel''*''Quand Robespierre et Danton inventaient la France''*''Qui ?''*''Romansonge''*''Soixante-quatre coquelicots''*''Une histoire pour chaque matin''*''Une vie à écrire''
Рене Домал

Рене Домал (француски: ''René Daumal'', роден на во - починал на во ) — француски поет и писател, приврзаник на движењето надреализам.
1 Биографија
Рене Домал е роден на во , Франција. Неговиот татко бил наставник и државен службеник во Министерството за финансии, посветен на социјализмот и противник на свештенството. Домал заедно со уште свои тројца пријатели во Ремс ја основале групата „''Phrères simplistes''“, особено инспирирани од Алфред Жари, Артур Рембо и надреалното.
Во доцните тинејџерски години неговата авангардна поезија била објавена во водечките списанија во Франција. Тој е најдобро познат по неговите два романи: „''La Grande Beuverie''“ и „''Le Mont Analogue''“.
Рене Домал се оженил со Вера Миланова, поранешната сопруга на поетот Хендрик Крамер, која пак по смртта на Домал, се омажила за архитектот Расел Пејџ. Ненадејна и прерана смрт на Домал од туберкулоза на 21 мај 1944 година во Париз можеби била предизвикана поради експериментите кои ги правел на млади години со дроги и психоактивни хемикалии, вклучувајќи јаглерод тетрахлорид. Тој починал оставајќи го неговиот роман ''Mount Analogue'' недовршен, на кој работел до денот на неговата смрт.
Камотско Море

Камотско Море — мало море во состав на Филипините, сместено меѓу Источните и Централните Висаи. Се граничи со островите Лејте на север и исток, Бохол на југ и Себу на запад. Поврзано е со Бисајското Море на северозапад преку Бохолското Море и Канигајскиот и Себуанскиот Проток на југ. Поважни острови во Камотското Море се групата Камотес и Мактан.
Најголеми градови во приморското подрачје се Ормок и Бајбај на Лејте и Себу на Себу.
Рене Менил

Рене Менил (француски: ''René Ménil'', роден во во - починал на ) — француски поет и писател, приврзеник на движењето надреализам.
1 Животопис
Рене Менил е роден во на островот Мартиник, Франција. Менил бил еден од неколкуте домородци на островот, кој студирал во Франција и се вратил назад со влијание на движењето за независност со идеите на марксизмот и надреализмот.
Во раните 1940-ти години започнал да објавува во весник ''Tropiques'' заедно со други познати писатели од Мартиник како што Еме Сезер. Во неговите објави и есеи, тој силно го критикувал францускиот колонијализам.
Во 1981 година ја објавил книгата „''Tracées''“ (ISBN 978-22-2100-633-7)<ref>.
Негревска Река

Негревска Река или Негревчица — река во Источна Македонија и притока на Пехчевска Река.
1 Течение
Реката извира под Орлов Камен на планината Влаина, на надморска висина од 1.729 м. Таа претставува постојан водотек и има стрмно и каменливо корито со пороек карактер. Негревска Река минува низ селата Негрево, по кое и го добила името, и Чифлик пред нејзиниот влив во Пехчевска Река.
2 Галерија
3 Поврзано
* Негрево
* Чифлик (Пехчевско)
Ангел Војвода

Ангел Војвода (роден во ) — македонски војвода.
1 Животопис
Ангел Војвода е роден во Прилеп. Застанува на чело на ајдутска чета. Во 1878 година заминал за Софија каде се оженил за ќерката на Наум Миладинов, Ленка. Ангел војвода починал во Софија, Бугарија. Според Лука Ѓеров тој бил убиен од страна на Османлиите.
Учествувал во Македонското и Горноџумајското востание.
Самарско Море

Самарско Море — мало море во рамките на Филипините, сместено меѓу регионот Бикол на Лусон и Источните Висаи.
Се граничи со островите Самар на исток, Лејте на југ, Масбате на запад и Лусон на север. Поврзано е со Филипинското Море на север преку протокот Сан Бернандино, со Лејтскиот Залив на југоисток преку протокот Сан Хуанико, со Висајското Море на југозапад и со Сибујанското Море на северозапад преку Масбатскиот и Тикајскиот Премин. It contains Билиран Island, the islands of Алмагро, Марипипи, Санто Нињо, Дарам и Тагапул-ан.
1 Еколошки проблеми
Самарското Море е жртва на значајно осиромашување на морскиот фонд до степен на екоцид. Сè до 1981 г. во него живееле 50 видови риби застапени во стопанскиот риболов, но во рок од десет години, истите се сведени на 10, што се должи на прекумерниот риболов и примената на погубни методи (како динамит). Просечниот дневен улов во 1960-тите изнесувал 30 кг, а во 1981 г. се намалил дури на 8 кг дневно, за во 1991 г. да се сведе на само 3,5 кг дневно. Исцрпувајќи го фонндот на поголеми риби, рибарите прешле на помали видови и со тоа допуштиле огромно намножување на медузите.
Обесшумувањето на приморските подрачја довело до зголемено сливање на мил од соголените планини, потрупувајќи ги коралните гребени, од кои денес само 5% се во здрава состојба. Големите количества мил довеле и до црвени плими, предизвијувајќи паралитично труење кај школките. Првата ваква плима надошла во 1983 г. и продолжила да се јавува на нередовна основа до денес.
Лео Мале

Лео Мале (француски: ''Léo Malet'', роден на во - починал на во ) — француски писател, приврзаник на движењето надреализам.
1 Биографија
Лео Мале е роден на во , Франција. Тој имал завршено основнообразование и започнал да работи како кабаре пејач во ''La Vache Enragee'' во Монмартр, Париз во 1925 година.
Во 1930 година, тој се поврзал со надреалистите и бил близок пријател со Андре Бретон, Рене Магрит и Ив Танги. Во тоа време, тој објавил неколку збирки поезија.
Тој почина во Шатијон, мал град јужно од Париз, каде што тој живеел во поголемиот дел од својот живот, само четири дена пред неговиот 87-ти роденден.
2 Дела
*''120, rue de la Gare'' (1943)
*''Le cinquième procédé'' (1948)
*''Le soleil naît derrière le Louvre'' (1954) (First of the "New Mysteries of Paris" series)
*''Des kilomètres de linceuls'' (1955)
*''Fièvre au Marais'' (1955)
*''La nuit de Saint-Germain-des-Prés'' (1955)
*''M'as-tu vu en cadavre'' (1956)
*''Brouillard au pont de Tolbiac'' (1956)
*''Casse-pipe à la Nation'' (1957)
*''Micmac moche au Boul' Mich' '' (1957)
*''Nestor Burma court la poupée'' (1971)
*''Poste restante'' (1983)
Жан Жироду

Жан Жироду (француски: ''Jean Giraudoux'', роден на во - починал на во ) — француски писател, драматург романописец, есеист и дипломат. Тој се смета за еден од најзначајните француски драмски писатели во периодот помеѓу Првата светска војна и Втората светска војна. Неговите дела се познати по своите стилски елеганции и поетска фантазија. Доминантна тема на Жироду во неговите дела е односот меѓу мажот и жената, или во некои случаи, помеѓу човекот и некој недостижен идеал.
1 Биографија
Жан Жироду е роден на во , Франција, каде неговиот татко работел во Министерството за транспорт. Жироду студирал во градот Со, а по завршувањето на студиите патувал низ Европа. По неговото враќање во Франција во 1910 година, тој ја прифатил позицијата на Министер за надворешни работи. По Првата светска војна станал првиот писател кому му бил доделен Орден на Легијата на честа.
Тој се оженил во 1918 година. Првиот книжевен успех го постигнал преку неговите романи, особено „''Siegfried et le Limousin''“ (1922) и „''Eglantine''“ (1927). Во овој период се запознал и започнал соработка со глумецот и режисер Луј Жуве.. Тој станал добро познат во англиското говорно подрачје во голема мера поради адаптациите на „''La guerre de Troie n'aura pas lieu'', “''La Folle de Chaillot''“, „''Ondine''“, „''The Enchanted''“ итн.
Починал на во .
2 Дела
2.1 Театар
*''Siegfried'' (1928)
*''Amphitryon 38'' (1929)
*''Judith'' (1931)
*''Intermezzo'' (1933)
*''Tessa'' (1934)
*''Supplément au voyage de Cook'' (1935)
*''La guerre de Troie n'aura pas lieu'' (1935)
*''Electra'' (1937)
*''L'Impromptu de Paris'' (1937)
*''Song of Song'' (1938)
*''Ondine'' (1939, Théâtre de l'Athénée)
*''The Apollo of Bellac'' (1942)
*''Sodom and Gomorrah'' (1943)
*''The Madwoman of Chaillot'' (1945)
*''Duel of Angels'' (1953)
*''Les Gracques'' (1958)
2.2 Филм
*''The Duchess of Langeais'' (1942)*'' Angels of the Streets'' (1943)
2.3 Публикации
*''Provinciales'' (1909)
*''L'École des indifférents'' (1911)
*''Lectures pour une ombre'' (1917)
*''Simon le Pathétique'' (1918)
*''L'Adieu à la guerre'' (1919) Grasset*''Elpénor'' (1919)
*''Amica America'' (1919)
*''Adorable Clio'' (1920)
*''Suzanne et le Pacifique'' (1921)
*''Siegfried et le Limousin'' (1922)
*''Juliette au pays des hommes'' (1924)
*''Bella'' (1926)
*''Églantine'' (1927)
*''Aventures de Jérôme Bardini'' (1930)
*''La France sentimentale'' (1932)
*'' Combat avec l'ange '' (1934)
*''Choix des élues'' (1939)
*''Pleins pouvoirs'' (1939)
*''Armistice à Bordeaux'' (1945)
*''Sans pouvoirs'' (1946)
*''La Menteuse'' (1958)
Рут Нега

Рут Нега (родена на 7 јануари 1982 г.) — ирско–етиописка глумица.
Таа е позната по улогите во филмовите ''Изолирање'' (2005), ''Појадок на Плутон'' (2005), ''Воркрафт: Почеток'' (2016) и ''Лавинг'' (2016). Таа исто така играла улоги во телевизиските серии ''Криминална правда'', ''Љубов/Омраза'', ''Неприлагодени'' и ''Агентите на ШТИТ''. Од 2016 година, таа игра главна улога во серијата ''Проповедник''.
За нејзината изведба на Милдред Лавинг во ''Лавинг'', Нега добила номинации за наградите Оскар за најдобра глумица, Златен глобус за најдобра глумица во драма, номинација за наградата на филмските критичари за најдобра глумица како и номинација за наградата БАФТА за идна ѕвезда.
Марк Хамил

Марк Ричард Хамил (роден 25 септември 1951 година) е Американски глумец, гласовен глумец и писател. Тој е познат по улогата на Лук Скајвокер во филмовите Војна на Ѕвездите. Неговите други дела вклучуваат ''Корветско Лето'' (1978) и ''Големиот Црвен'' (1980), меѓу другите телевизиски емисии и филмови. Хамил, исто така, се појавува во неколку театарски продукции, во текот на 1980-тите години.
Хамил е исто така гласовен глумец , кој има глумено ликови во многу анимирани телевизиски емисии, филмови и видео игри, од 1970-тите. Тој е познат по неговата долгогодишна улога како како Џокер, почнувајќи со ''Бетмен: Анимирана серија'' во 1992 година, како и Скипс во хит-серијата на Cartoon Network, ''Обична емисија''.
1 Ран Живот
Хамил е роден во Оукланд, Калифорнија, на Вирџинија Сузан и и капетанот на американската морнарница Вилијам Томас Хамил (1926-2014). Тој е еден од седумте деца, има двајца браќа, Вил и Патрик, и четири сестри, Тери, Џен, Џини, и Ким. Неговиот татко има англиско, шкотско, ирско и велшко потекло и неговата мајка е и од Шведска и од Англија. Тие морале често да се селат поради работата на татко му. Тој одел на Академијата Валшингам и Поу Средното Училиште. На возраст од 11 години, тој се пресели на блок 5900  на Каселтон Драјв во Сан Диего, Калифорнија, каде тој го посетувал Хејл Средното Училиште. За време на неговата прва година на Џејмс Медисон Средното Училиште, неговото семејство се пресели во Вирџинија, и Хамил одел Анандел Средното Училиште.  Додека бил прва година средно, неговиот татко бил стациониран во Јапонија, каде Хамил, присуствувал и бил член на Драмскиот Клуб во Нил C. Киник Средната Школа, од која тој дипломирал во 1969 година. Тој подоцна се запиша на Лос Анџелес City Колеџ, каде што студирал драма.
Хамил бил одгледан како Римокатолик, и го опишувал татко си како "Никсон Републиканец".
2 Кариера
2.1 Почетоци
Неговата рана кариера вклучува и епизодна улога во сапунската опера ''Главната  Болница,'' и улога во краткотрајната ситуациска комедија ''Тексас Вилерс''. Тој го глуми најстариот син на Дејвид, во првата епизодата на ''Осум Е Доволно'', иако улогата подоцна беше изведена од страна на Грант Гудив. Тој исто така гостувал на Бил Козби Шоу, Фамилијата Петриџ'','', ''Соба 222'' и ''Од Време На Време.'' Тој се има појавено во неколку телевизиски филмови како што се ''Градот,'' и ''Сара Т - Портрет на Тинејџерскиот Алкохоличар''.
Харалд Андерсон

Харалд „Слактарн“ Андерсон (2 април 1907 – 18 мај 1985) — шведски атлетичар кој се натпреварувал во дисциплината фрлање диск. Во 1934 година тој ја освоил европската титула и бил сопственик на светскиот рекорд во фрлање диск осум месеци. Истата година тој го добил признанието за „најзначајно шведско спортско остварување во годината“.
1 Кариера
Андерсон бил шведски шампион секоја година од 1932 до 1935 и најдобар светски фрлач на диск во 1934 и 1935 година. Тој го соборил светскиот рекорд на американецот Пол Џесап од 51.73 метри двапати во исто натпреварување (двоен натпревар помеѓу шведските и норвешките тимови во Осло) на 25 август 1934 година, префрлајќи најпрво 52.20 метри а потоа и 52.42 метри; вториот резултат бил официјално ратификуван од ИААФ. На Европското првенство 1934 во Торино две недели подоцна Андерсон префрлил 50.38 метри и победил убедливо пред Пол Винтер и Иштван Доноган.
Андерсон го загубил приматот светски рекордер во април 1935 година, кога германецот Вили Шредер префрлил 53.10 метри во Магдебург; но сепак, тој останал најдобар светски фрлач, бидејќи Шредер не бил во постојана форма на големите натпреварувања и имал здравстевни проблеми. Андерсон ги освоил титули на шведското и британското државно натпреварување истата година, и на 13 октомври тој го подобрил шведскиот државен рекорд на 53.02 метри во Еребру. Тој бил главен фаворит на Летните олимписки игри 1926 во Берлин, но се повредил самиот пред игрите; тој се обидел да се натпреварува во квалификациите, но успеал да прфрли околу 38.5 метри и не успеал да се квалификува во финалето.
Џонатан Рестрепо

Џонатан Рестрепо Валенсија (|Jhonatan Restrepo Valencia; р. ) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
1 Ран живот
Рестрепо се родил во Пакора. Се натпреварувал како пливач во детството, освојувајќи четири национални првенства во Колумбија.
2 Кариера
Според Рестрепо, тој и неговиот менаџер вртеле на броевите на елитните клубови преку Фејсбук од декември 2014 година со цел да добијат професионален договор. Откако станал панамерикански првак под 23 години во 2015 година, добил понуда од Катјуша за стажант таа сезона, а подоцна останал со нив во 2016 година. Учествувал на Панамериканските игри 2015 и бил прв во екипната потера. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.
3 Достигнувања
3.1 Велодромски
;2013
: 2. Панамериканско првенство - екипна потера
: 3. Панамериканско првенство - поединечна потера
;2014
: 1. Панамериканско првенство - екипна потера
: 2. Панамериканско првенство - медисон
: 7. Панамериканско првенство - поединечна потера
;2015
: 1. Панамерикански игри - екипна потера
: 1. Панамериканско првенство - екипна потера
: 1. Панамериканско првенство - поединечна потера
: 2. Панамериканско првенство - медисон
3.2 друмски
;2015
: 1. Панамериканско првенство - друмска трка под 23 години
: 5. Панамериканско првенство - хронометар под 23 години
;2016
: Награда за борбеност на етапата 8 Вуелта а Еспања
;2017
: 2. Вуелта а Мурсија
: 4. Голема океанска друмска трка „Кедел Еванс“
: 10. Краен пласман Тур Даун Андер
::1. Пласман за млад возач
;2018
: 4. Гран Пиемонте
;2019
: 1. Планински пласман Вуелта а Арагон
: 5. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
: 7. Краен пласман Трка околу Турција
: 8. Краен пласман Вуелта а ла Комунидад де Мадрид
Neopalpa donaldtrumpi

''Neopalpa donaldtrumpi'' — вид молец од родот новопипки (''Neopalpa'') кој живее во Јужна Калифорнија и северно Мексико. Опишан е во 2017 г. од канадскиот научник Вазрик Назари, кој му го дал ова име бидејќи главата го потсетувала на косата на американскиот претседател Доналд Трамп.
1 Откривање
Родот новопипки (''Neopalpa''), во кој спаѓа и видот ''Neopalpa neonata'', е опишан како таков во 1998 г. од Далибор Поволни. Речиси две децении подоцна, Назари го прегледувал материјалот и последователно собраните примероци изложени во Бохартовиот ентомолошки музеј, сметајќи дека некои примероци укажуваат на досега неопишан вид. Новиот вид го нарекол ''Neopalpa donaldtrumpi'' поради бледожолтите перца на главата, кои го потсетувале на фризурата на Доналд Трамп.
2 Опис
Молецот е долг 7-11 мм, со распон на предните крилца од 6-9,2 мм. Горната површина на крилцата е обрабена со темнокафеаво и проретчени бледи пеги, додека грбот и телесните членки се портокалово-жолти до бледожолти. Жилестиот раб има две до три школкички. Крајчињата се темнокафеави, густо просеани со обледени делови. Задните крилца се бледожолти, без белези, и со малку потемен раб. Пипалата на главата се долги две третини од распонот на крилцата, а главата е покриена со жолтобели лушпички, што е причината за името на видот.
Највоочливите разлики меѓу ''N. donaldtrumpi'' и другиот вид во родот, ''N. neonata'', се жолтобелите лушпички на главата, портокалово-жолтата боја на плеќниот дел, како и структурата на половите органи кај двата пола.
3 Распространетост
Иако сродната ''N. neonata'' се јавува ширум речиси цела Калифорнија, Долна Калифорнија и северозападно Мексико, ''N. donaldtrumpi'' засега е забележан само во северната половина на Долна Калифорнија и округот Риверсајд и Империјал во Јужна Калифорнија.
4 Биологија
''Neopapla donaldtrumpi'' му припаѓа на семејството на кривопипките (''Gelechiidae''), чија одлика е вртењето во кругови кога се на листови.
Молецот е рамномерно застапен преку целата година, но не е познат неговиот животен век и растението-домаќин. Живеалиштето му е загрозено со урбанизација.
5 Поврзано
* Список на организми наречени по познати личности
Роже Жилбер Леконт

Роже Жилбер Леконт (француски: ''Roger Gilbert-Lecomte'', роден на во - починал на во ) — француски поет и писател, приврзаник на движењето надреализам.
1 Биографија
Роже Жилбер Леконт е роден на во , Франција. Леконт заедно со Рене Домал, Роже Вајан и Жозеф Шима, бил соосновач на уметничкото друштво и списанието „''Le Grand Jeu''“.
Групата, поврзани со надреалистите, била исклучена од движењето на Андре Бретон. Жилбер Леконт користел дрога, особено морфиум. Како што било опишано во неговата поезија, смртта на писателот била резултат на инфекција предизвикана од валканите игли.
2 Дела
*''Le grand jeu'' (nos 1, 2, et 3)
*''Testament'' (1955)
*''Sacre et massacre de l'amour (1960)
* ''Tétanos mystique'' (1972)
* ''Lettres à Benjamin Fondane'' (1985)
* ''Monsieur Morphée empoisonneur public'' (1966)
* ''Corrrespondance'' (1971)
* ''Arthur Rimbaud'' (1971)
* ''L'horrible révélation… la seule'' (1973)
* ''Œuvres complètes'', 2 volumes (1974-1977)
* ''Caves en plein ciel'' (1977)
* ''Neuf haï kaï'' (1977)
* ''Poèmes et chroniques retrouvés'' (1982)
* ''Mes chers petits éternels'' (1992)
* ''La vie, l'amour, la mort, le vide et le vent''
* ''Joseph Sima'' (2000)
* ''Le miroir noir''
Себастијан Жапризо

Себастијан Жапризо ( – ) — француски писател, сценарист, и режисер, роден во Марсеј. Се потпишувал под псевдонимот Жан-Батист Роси, анаграм од неговото вистинско име. Жапризо бил наречен и „францускиот Греем Грин“. Бил познат во франкофонските земји, но не и во земјите од англиското говорно подрачје, иако дел од неговите книги биле преведени на англиски.
Жапризо стекнал популарност на 17 години кога го напишал романот ''Les Mal Partis'', кој бил објавен во Франција и САД. Освен со писателска, се занимавал и со преведувачка дејност, преведувајќи ги на француски романите на Џером Дејвид Селинџер. Во 1962 сакал да се проба со крими-романите, но бидејќи не бил сигурен како читателите ќе го прифатат, романот ''The 10.30 from Marseille'' го потпишал под псевдоним. Романот бил фимски преработен и доживеал голем успех. Неговите два следни криминалистички романи, ''Trap for Cinderella'' и ''The Lady in the Car with Glasses and a Gun'', му ги донеле наградите „Grand Prix de Littérature Policière“ во 1963 за првиот и „Le Prix d'Honneur“ во 1966 за вториот роман. Два филма биле снимени според романите, кои исто така биле успешни.
1 Дела
1.1 Романи
*''Les Mal Partis'' (1950)
*''Visages de l'amour et de la haine'' (1950)
*''L'Odyssexe'' (1965)
*''L'Été meurtrier'' (1977)
*''La Passion des femmes'' (1986)
*''Un long dimanche de fiançailles'' (1991)
1.2 Криминални романи
*''Compartiment tueurs'' (1962)
*''Piège pour Cendrillon'' (1963)
*''La Dame dans l'auto avec des lunettes et un fusil'' (1966)
1.3 Сценарија
*''La Machine à parler d'amour'' (1967)
*''Adieu l'ami'' (1968)
*''The Lady in the Car with Glasses and a Gun'' (1970)
*''La Course du lièvre à travers les champs'' (1972)
*''Le Passager de la pluie'' (1992)
1.4 Збирки
*''Écrit par Jean-Baptiste Rossi'' (1987)
*''Japrisot volume 1'' (2003)
*''Japrisot volume 2'' (2004)
*''Romans policiers'' (2011)
Тане Стојчев

Тане Стојчев Кљанџев, познат како Тане Горничевски, Тане Ѕолев и Тане Грозни — македонски револуционер, војвода на Внатрешната македонско одринска револуционна организација во Леринско.
1 Животопис
Тане Стојчев е роден во леринското село Горничево (денес Кели, Грција). Во редовите на ВМОРО првостепено влегол како курир. Во терористичката група влегол заедно со Христо Иванов Мајсторчето од Лерин, Геле и Петре Попови од селото Трсје, Доре Минчев од Горничево, Ѕоле Стојчев од Баница и Дине Кљусов од Горно Врбени. Во 1901 година, прогонуван од властите, пребегал во Софија. Во 1902 година Стојчев се приклучил во четата на полковникот Јанков и пристигнал во Леринско. По смртта на Георги Папанчев станал реонски војвода во Леринско.
За време на Илинденското востание, Стојчев го раководел Леринскиот револуционерен реон, заедно со Лечо Настев и Алексо Џорлев. Во неговата чета имало 250 лица вооружени со ловџиски пушки од марката „Гра“ и секири: 17 лица од Церово со војводата Стефан Гошев, 42 лица од Баница со Ѕоле Стојчев и Нацо Кочев, 25 лица од Горничево со Дине Ташеминов, 14 лица од Борешница со Атанас Попов, 13 лица од Росен, 50 лица од Воштарани со Минче и Русе Ангеловски, 30 лица од Пателе со Васил Каленџиев. За време на почетокот на востанието тие ги прекинале телеграфските жици помеѓу Лерин, Суровичево и Воден, го нападнале турскиот аскер во Пателе, а се бранеле во Суровичево.
По востанието тој бил еден од малкуте војводи, кои останале во Македонија и придонеле за обновување на активностите на организацијата во Воденско и Леринско.
На 11 март 1905 година соединетите чети на Тане Стојчев и Ѕоле Стојчев (Атеш паша) дале голем отпор кон османлиските војски и башибозук кај селото Жерви (денес Зерви, Егејска Македонија), во кои Турците дале многу жртви. Разбеснети од поразот, Турците го запалиле целото село Жерви, во кое од 45 куќи останале само 4, а 54 лица биле убиени. Тане Војвода загинал заедно со тројца четници во борба со османлиските војски на крајот на јуни 1907 година помеѓу селата Чеган (денес Агиос Анастасиос, Егејска Македонија) и Горничево.
Македонска ракометна супер лига (жени)

Македонска ракометна Супер лига за жени — највисоко екипно ракометно натпреварување за жени во Македонија. Организирана е од страна на ракометната федерација на Македонија.
1 Сезона 2021–2022
Ова е списокот на клубови кои се натпреваруваат во сезоната 2021-2022.
Екипа, Град
Астибо, Штип
Вардар, Скопје
Гевгелија, Гевгелија
Деспина, Прилеп
Ѓорче Петров, Скопје
Куманово, Куманово
Кузман Вардар, Илинден
Металург, Скопје
Овче Поле СУ, Свети Николе
Пелистер 2012, Битола
Спартак, Скопје
Стружанка, Струга
Феникс АМС, Битола
Чаир, Скопје
Шампион, Скопје
2 Шампиони
2.1 Победници по сезона
Сезона, Шампион
1992–93
1993–94
1994–95
1995–96
1996–97
1997–98
1998–99
1999–00
2000–01
2001–02
2002–03
2003–04
2004–05
2005–06
2006–07
2007–08
2008–09
2009–10
2010–11
2011–12
2012–13
2013–14
2014–15
2015–16
2016–17
2017–18
2018–19
2019–20
2020–21
2021–22, Ѓорче Петров
2022–23, Ѓорче Петров
2023–24, Ѓорче Петров
2.2 Титули по клубови
Клуб, Титули, Сезони
20, 1992-93, 1993-94, 1994–95, 1995–96, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 1999-00, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2021-22, 2022-23, 2023-24
6, 2012-13, 2013-14, 2014-15, 2015–16, 2016–17, 2017-18
4, 2009-10, 2010–11, 2011–12, 2018-19
2, 2019-20, 2020-21
3 ЕХФ коефициент ранг
:''За сезоната 2019-20'':''Во заграда е ранкингот од минатата сезона''.
*6. (''5'') Грундиглигаен (68.14)
*7. (''6'') Бундеслига (63.86)
*8. (''8'') Македонска Супер Лига (58.10)
*9. (''9'') Црногорска Супер лига (39.20)
*10. (''10'') Шведска Прва Лига (27.92)
Рангирање по сезони:
Сезона, 2011-12, 2012-13, 2013-14, 2014-15, 2015-16, 2017-18
Ранг, 18, 18, 17, 16, 14, 9
4 Поврзано
*Куп на Македонија во ракомет за жени
Бенжамен Пере

Бенжамен Пере (француски: ''Benjamin Péret'', роден на во - починал на во ) — француски писател, приврзаник на движењето надреализам.
1 Биографија
Бенжамен Пере е роден на во , Франција. Во Првата светска војна се пријавил како доброволец во армијата и некое време војувал на Солунскиот фронт. По војната се зближил со дадаистите, а потоа и со надреалистите. Некое време бил главен уредник на нивното списание „''La Révolution surréaliste''“. Во 1929 година заминал за Бразил, но две години подоцна бил екстрадиран откако основал таму троцкистичка група. Учествувал во Шпанската граѓанска војна на страната на републиканците. Во 1940 година бил уапсен во Франција за учество во комунистичка група, по кој период заминал за Мексико, и од каде се вратил во 1947 година.
Бенжамен Пере починал на во ).
2 Дела
* 1921: ''Le Passager du transatlantique''* 1925: ''Cent cinquante-deux proverbes mis au goût du jour, en collaboration avec Paul Éluard''* 1927: ''Dormir, dormir dans les pierres''* 1928: ''Le Grand Jeu''* 1934: ''De derrière les fagots''* 1936: ''Je sublime''* 1936: ''Je ne mange pas de ce pain-là''* 1945: ''Le Déshonneur des poètes''* 1945: ''Dernier Malheur dernière chance''* 1946: ''Un point c’est tout''* 1952: ''Air mexicain''* 1955: ''Le Livre de Chilam Balam de Chumayel''* 1956: ''Anthologie de l’amour sublime''* 1957: ''Gigot, sa vie, son œuvre''* 1960: ''Anthologie des mythes, légendes et contes populaires d’Amérique''
Теракотна војска

Теракотна војска (Кинески: 兵马俑; буквално: „Војник и коњ погребални скулптури“) е колекција на теракотни скулптури кои ги претставуваат војските на Ќин Ше Хуанг, првиот цар на Кина. Тоа е форма на погребална уметност, закопана со императорот во 210-209 п.н.е. и чија цел е да се заштити царот во неговиот задгробен живот.
Фигурите датираат од крајот на трети век п.н.е, а биле откриени во 1974 година од страна на локални фармери од Сјен.
Чомлек

Чомлек (од турски ''çömlek'' што значи ''грне'') — македонско традиционално јадење, карактеристично за кулинарството во Битола, но постои и охридски, овчарски, итн. Се смета за зимско јадење. Во Бугарија се нарекува „македонски чомлек“.
1 Рецепт
Главни состојки се 1 кг телешко месо, 1,5 кг кокар или поситни главици кромид, 5 чешниња лук, суви црвени пиперки, 2 дл црвено вино, сол, црн бибер, доматно пире (100 грама), морков, помас (маслиново масло за готвење) или свинска маст.
Месото кратко се пропржува на малку маснотија, се додава вода и на тивок оган се динста околу 2 часа. Главиците кромид се чистат и се додаваат во тенџерето со месо. Потоа се додаваат сувите црвени пиперки, зачините и виното. Се остава уште десетина минути да прокрчка, а потоа содржината се префрла во земјено тавче.
Морковите се пропржуваат на тивок оган и кога маснотијата ќе се обои и малку ќе омекнат, се потурува врз месото и кромидот. Се додаваат и лукчињата исечени на крупно. На крај се додава доматното пире или кечап, се промешува и се пече на 220 степени 1 час. Потоа се намалува температурата на 180 степени и се пече уште еден час. Готово е кога течноста ќе биде испарена.
Црква „Пресвета Богородица“ - Двориште

Пресвета Богородица — главна селска црква во малешевското село Двориште. Црквата се наоѓа на височинка која ѝ дава доминантна позиција над остатокот од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во почетокот на век од страна на доселеници од Рибница, Пиринска Македонија.
2 Архитектура
Градбата на црквата е трикорабна, со петострана апсида однадвор. Таа во целост е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди. До внатрешноста на црквата води главниот влез од западната страна и спореден влез на јужната страна. На сите страни од црквата има повеќе прозорци. Иконите во црквата се изработени од локални зографи со средства од месното население.
Камбанаријата има квадратна основа и се издига веднаш пред главниот влез од црквата. Таа се состои од четири дела, при што секој следен дел кон врвот има помала основа. На секоја од страните од вториот до четвртиот дел има по еден прозорец. Камбанаријата е изградена од тули и е покриена со лимен заоблен пирамидален кров. Во дворот на црквата има и трпезарија, која е сместена од левата страна на главниот влез од црквата. Во дворот на црквата има повеќе гробови и гробни споменици.
Еден од гробовите припаѓа на народниот херој Ацо Русковски, по кого е наречено и единственото средно училиште во градот Берово.
3 Галерија
4 Поврзано
* Струмичка епархија
* Двориште
Христо Бабјански

Христо (Ичко) Бабјански или Бабе или Бамбов — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во ениџевардарското село Бабјани, тогаш во рамките на Отоманското Царство. Дејствува со чета во Пајак Планина заедно со својот брат Димитар Бабјански. Се приклучува кон ВМОРО, и станува четник во четата на Павел Граматиков и Апостол Петков. Во текот на 1904 година, го убива Константин Дојамов, братучед на одметниците од ВМОРО Лазар, Траян, Гоно и Димитар Дојамови.
Учествува во Илинденското востание како војвода во Солунскиот револуционерен округ. Потоа е подвојвода за планинскиот реон. Загинува во борба со турскиот аскер во месноста Крушка, на Пајак Планина, кај селото Крива, на 8 февруари 1905 година. Главата му е отсечена и покажана во околните села.. Според друг извор, тој загинал заедно со еден од своите борци, на 26 јануари 1905 година..
Ноциски јазик

Ноцискиот е австронезиски јазик кој се зборува во покраината Нова Ирска во Папуа Нова Гвинеја. Јазикот се зборува во источните села на покрината, во област каде се зборува и куотскиот јазик, кој е јазичен изолат.
1 Поврзано
* Океански јазици
* Новоирски јазици
Артур Арну

Артур Арну (|Arthur Arnould), (, – , ) – француски писател и опозициски новинар. Активен учесник во Париската комуна и член на Првата интернационала.
1 Животопис
Татко му бил приватен професор. После кратка административна кариера, Артур Арну, станал опозициски новинар во Второто Царство.
По прогласувањето на републиката, на 4 септември 1870 година, назначен е за помошник градоначалник на 4 арондисман. На 26 март 1871 година избран е во Советот на комуната од 4 и 7 арондисман. Најпрво е член на Комисијата за надворешни односи, потоа на Комисијата за работа (6 април), потоа на Комисијата за замени (21 април) и на крајот на Комисијата за образование (4 мај). На 1 мај задолжен е за „Службениот весник“ на комуната. Како прудонист и анархист, Арну му припаѓа на малцинството во сенатот на Париската комуна и гласа против формирањето на Комитетот за јавен спас. После Крвавата недела, тој бега во Швајцарија и во Франција се враќа по амнестијата во 1880 година.
Ги напишал „Државата на Револуцијата“ (1877), „Историја на Париската комуна“, издадена во 1878 во Брисел, и неколку романи под псевдонимот „Артур Мате“
Во 1890 година се оженил со уметничката Делфин де Кол. Наведен е во францускиот речник на анархисти.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Смојмирово

Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во малешевското село Смојмирово. Црквата се наоѓа на крајот од селото и има доминантна позиција во однос на остатокот од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во средината на 19 век, а била обновена во 1907 година од страна на доселеници од Рибница, Пиринска Македонија.
2 Архитектура
Градбата на црквата е трикорабна, со четиристрана апсида. Таа во целост е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди. Кон нејзината јужна страна е доградена припрата. Црквата е оградена со камена ограда, при што влезната порта се наоѓа во нејзниот средиштен дел. Влезната порта всушност се наоѓа на предната страна од четириделната камбанарија со квадратна основа. Камбанаријата е во бела боја и на секоја страна има по три хоризонтални затворени прозорци, од кои најголеми се оние на последниот четврт дел. Покриена е со пирамидален кров од ќерамиди над кој има крст.
Во внатрешноста на црквата се сочувани 10 икони кои биле дел од иконостасот на првобитната црква. Дрвениот иконостас бил изработен од локални резбари, додека зографските работи се дело на мајстори од Банско и Разлог.
3 Поврзано
* Струмичка епархија
* Смојмирово
Мандарански јазик

Мандарански, или познат како и табарски, е австронезиски јазик кој се зборува на островите Табарска Група, во покраината Нова Ирска во Папуа Нова Гвинеја. Јазикот е составен од три дијалекта, симбериски, татауански и табарски, кои одговараат со трите главни острови го групата. Во скоро време се создала и пишаната форма на јазикот со помош на корејски мисионери. До денес забележани се околу 3000 луѓе кои се описменети на мандарански, а исто така бил објавен и мандарански превод на Библијата.
1 Поврзано
* Океански јазици
* Новоирски јазици
Танибилиски јазик

Танимбилскиот или познат како њисунгу е австронезиски јазик, од подгрупата на океански јазици. Јазикот е скоро исчезнат бидејќи според последните податоци само 15 луѓе го зборувале на островот Утупуа во Соломоните.
1 Поврзано
*Темотуански јазици
* Океански јазици
Асумбоански јазик

Асумбоанскиот (матичен назик ''Asubuo'') е австронезиски јазик, од подгрупата на океански јазици. Јазикот е скоро исчезнат јазик бидејќи според последните податоци јазикот го зборувале само 10 луѓе. Јазикот се зборува на островот Утупуа во Соломоните.
1 Поврзано
*Темотуански јазици
* Океански јазици
Лихирски јазик

Лихирскиот е австронезиски јазик кој се зборува на Лихирскиот Остров, во покраината Нова Ирска, Папуа Нова Гвинеја. Јазикот во лингвистиката е познат по тоа што има 5 граматички броја: еднина, двоина, троина, множина и паукален број. Овој јазик го има најголемиот број на граматички броеви во светот. Оваа разлика се јавува и кај самостојните заменки и присвојни наставки.
1 Наводи
2 Поврзано
* Океански јазици
* Новоирски јазици
Филип Супо

Филип Супо (француски: ''Philippe Soupault'', роден на во - починал на во ) — француски писател, романописец, критичар и политички активист, приврзаник на движењето надреализам.
1 Биографија
Филип Супо е роден на во , Франција.
Филип Супо бил активен во дадаизмот и подоцна го основал надреалистичкото движење со Андре Бретон. Супо го иницирал периодичното списание „''Littérature''“ заедно со авторите Андре Бретон и Луј Арагон во Париз во 1919 година, време кое за многумина го означува почетокот на надреализмот . Првата негова книга, „''Les Champs magnétiques''“ (1920), била заедно напишана со Бретон. Во 1927 Супо, со помош на неговата сопруга Мари Луиз, го превел делото од Вилијам Блејк, „''Песни на невиноста и искуството''“ на француски јазик. Следната година Супо објавил монографијата од Блејк, тврдејќи дека поетот бил таков генијалец чија работа се очекувала да се распространи во надреалистичкото движење во литературата. Во периодот од 1937 до 1940 година работел во Радио Тунис, кога бил уапсен од страна на режимот на Вишиевска Франција, но успеал да побегне во Алжир.
Филип Супо подоцна отпатувал за САД, каде се задржал до крајот на Втората светска војна, кога во октомври 1945 година се вратил во Париз. Во 1957 година тој го напишал либретото за операта на Жермен Тајфер, „''La Petite Sirène''“, врз основа на приказната на Ханс Кристијан Андерсен, „Малата сирена“.
Филип Супо починал на година во .
2 Дела
*''Aquarium'' (1917)
*''Rose des vents'' (1919)
*''Les Champs magnétiques'', (1919, заедно со Бретон)
*''L’Invitation au suicide'' (1921)
*''Westwego'' (1922)
*''Le Bon Apôtre'' (1923)
*''Les Frères Durandeau'' (1924)
*''Georgia'' (1926)
*''Le Nègre'' (1927)
*''Les Dernières Nuits de Paris'' (1928).
*''Le Grand Homme'' (1929)
*''Les Moribonds'' (1934)
*''Il y a un océan'' (1936)
*''Odes à Londres bombardée'' (1944)
*''Le Temps des assassins'' (1945)
*''Odes'' (1946)
*''L’Arme secrète'' (1946)
*''Message de l'île déserte'' (1947)
*''Chansons'' (1949)
*''Sans phrases'' (1953)
*''Arc-en-ciel'' (1979)
*''Mémoires de l’oubli'' (1981)
*''Poèmes retrouvés'' (1982)
Танемански јазик

Танеманскиот, познат и како тетавоански или тетауански, е австронезиски јазик кој се зборува на островот Ваникоро во Соломоните. Јазикот се смета за скоро исчезнат бидејќи во 2012 година само еден човек го зборувал, Лаинол Нало. Јазикот бил заменет ос теануанскиот.
568 Херускија

568 Херускија — мала планета која кружи околу Сонцето. Била откриена од германскиот астроном Паул Гец на 26 јули 1905 година од Хајделберг.
Фотометриските набљудувања на овој астероид во опсерваторијата Палмер Дивајд во Колорадо Спрингс во 2008 година дале светлинска крива со период од 13,209 ± 0,001 h и промена на светлосната величина од 0,10 ± 0,01 m. Ова било во судир со претходната студија од 2000 година, која му дала проценет период од 14,654 h.
Ловоноански јазик

Ловоноанскиот е австронезиски јазик кој се зборува на островот Ваникоро во Соломоните. Според податоците од 2012 година, јазикот го зборувале само 4 луѓе што го класифицира како скоро исчезнат јазик. Јазикот бил заменет со доминантниот јазик на островот, теануански јазик.
Ендру Гарфилд

Ендру Расел Гарфилд (роден на 20 август 1983 г.) — американско-британски глумец. Роден во Лос Анџелес и израснат во Епсом, Гарфилд ја започнал својата кариера во британскиот театар и во телевизиски продукции. Својата прва улога во долгометражен филм тој ја добил во 2007 година во филмот ''Глинени гулаби''. Гарфилд го привлекол вниманието на светската јавност во 2010 година толкувајќи го Едуардо Саверин во драма филмот ''Социјална мрежа'', улога за која добил номинации за наградите Златен глобус и БАФТА, а за улогата во филмот ''Не дозволувај да одам'' ja добил наградата Сатурн.
Гарфилд подоцна добил пофалби за неговата изведба на човекот-пајак во суперхеројскиот филм ''Неверојатниот Спајдермен'' (2012). Тој исто така глумел во театар, играјќи го Биф во Бродвејската продукција на претставата Смртта на трговскиот патник од Артур Милер во 2012 година, улога која му донела номинација за наградата Тони за најдобар глумец. Во 2014 година, тој бил ко-продуцент и глумец во трилер драмата ''99 домови''. Во 2016 година, Гарфилд се појавил во два успешни историски филмови: ''Тишина'' на Мартин Скорсезе и ''Гребен на спасените'' на Мел Гибсон. Неговата изведба на Дезмонд Дос во ''Гребен на спасените'' му донела номинации за наградите Оскар, Златен глобус и БАФТА за најдобар глумец.
1 Филмографија
1.1 Филм
Година, Наслов, Улога, Белешки
2005, ''Мамбо Џамбо'', Симо, Краткометражен филм
2007, ''Глинени гулаби'', Тод Хајс
2007, ''Момче А'', Џек Буриџ / Ерик Вилсон
2008, ''Другата девојка од Болејнови'', Френсис Вестон
2009, ''Имагинариумот на Доктор Парнасус'', Антон
2009, ''Воздух'', Том, Краткометражен филм
2010, ''Тука сум'', Шелдон, Краткометражен филм
2010, ''Не дозволувај да одам'', Томи
2010, ''Социјална мрежа'', Едуардо Саверин
2012, ''Неверојатниот Спајдермен'', Питер Паркер / Спајдермен
2014, ''Неверојатниот Спајдермен 2'', Питер Паркер / Спајдермен
2014, ''99 домови'', Денис Неш, Исто така и продуцент
2016, ''Гребенот на спасените'', Дезмонд Дос
2016, ''Тишина'', Отец Себастијао Родригес
2017, ''Диши'', Робин Кевендиш, Постпродукција
2017, ''Под Сребреното Езеро'', Постпродукција
Сантакруски јазик

Сантакрускиот, или познат и како натугуански, е австронезиски јазик кој се зборува на островот Нендо (Санта Крус) во Соломоните, каде е и главен јазик.
1 Класификација
Порано за јазикот се верувало дека е источнопапуански јазик. Како и останатите рифско-сантакруски јазици, било докажано дека е дел од австронезиските јазици.
2 Дијалекти
Дијалектите на јазикот се: бенвејски, лондајски, малоански, нејански и нолиски. Нејанскиот и нолискиот се најразлични дијалекти и тие се класифицираат како различен јазик, налогоански јазик.
Теануански јазик

Теануанскот, или познат како ''пумански'' или ''бумански'', е австронезиски јазик кој се зборува на островот Ваникоро во Соломоните. Јазикот е најдоминантен на островот и ги заменил сите други јазици кои се зборувале на територијата.
1 Име
Името на јазикот потекнува од островот Теану, кој се наоѓа североисточно од Ваникоро. Јазикот е познат и како пумански или бумански, според селото Пума на островот Теану.
Аивоански јазик

Аивоанскот (матичен назив: ''Äiwoo'') е австронезиски јазик кој се зборува на Рифските Острови и Нендо во Соломоните. Јазикот исто така е познат како рифски јазик. Аивоанскот јазик е најголем од групата на рифско-сантакруски јазици со околу 8000 луѓе.
1 Класификација
Аивоанскиот е дел од малат група на рифско-сантакруски јазици, која пак е дел од австронезиската група на океански јазици.
Енгдевуански јазик

Енгдевуанскиот, познат и ако нангуански или нагуански, е австронезиски јазик кој е дел од подгрупата на рифско-сантакруски јазици. Јазикот се зборува на островот Нендо во Соломоните. Јазикот е опишан од Андерс Ва во 2013 година.
1 Име
Странците го знаеле јазикот како нангуански (''nanggu''). Називот доаѓа од името на едно од селата каде јазикот се зборува. Самото население јазико го именува како енгдевуански (engdewu), според името на старо село каде првично јазикот се зборувал.
Гариски јазик

Гарискиот познат и како тангарарејски или западногвадалканалски — австронезиски јазик, дел од групата на океански јазици. Јазикот се зборува на островот Гвадалканал во Соломоните. Ватуранганскиот дијалект бил во фокусот на обемна анализа на јазичарот Артур Кепел.
1 Наводи
*
Куотски јазик

Куотскиот јазик, или панариски, е јазичен изолат, единствен неавстронезиски јазик кој се зборува на територијата на островот Нова Ирска во Папуа Нова Гвинеја. Јазикот го зборуваат околу 2,400 луѓе, кои претежно се наоѓаат на северозападниот брег на островот. Поради малиот број на луѓе кои го зборуваат јазикот не се забележани дијалекти.
1 Статус
Куотскиот се смета за загрозен јазик првенство бидејќи децата повеќе зборуваатѕ на ток писин одошто на јазикот.
2 Фонологија
2.1 Согласки
, билабијални, алвеоларни, веларни
назални
плозивни, безвучни
звучни
фрикати, безвучни
звучни
латерални
вевни
2.2 Самогласки
, предни, задни
затворени
средни
отворени
2.2.1 Алофони
фонеми, алофони
Унеапски јазик

Унеапски, или познат и како балиски, — австронезиски јазик, дел од групата на океански јазици, поточно од подгрупата на мезомеланезиски јазици. Јазикот го зборуваат околу 10.000 луѓе на островот Бали (Унеапа), северно од Западна Нова Британија во Папуа Нова Гвинеја. Некои јазичари сметаат дека јазикот всушност е дијалект на соседниот витуански јазик.
1 Поврзано
* Австронезиски јазици
* Мезомеланезиски јазици
Тениски јазик

Тениски — австронезиски јазик, дел од групата на океански јазици, поточно од погрупата на мезомеланезиски јазици. Јазикот е најсроден со мусауанско-емиранскиот јазик, со кој формираат подгрупа на мезомеланезиските јазици. Јазикот го зборуваат околу 30 луѓе и со тоа истиот се смета за скоро исчезнат јазик. Традиционално јазикот се зборувал на островот Тенч, острови Свети Матијас во Папуа Нова Гвинеја.
1 Поврзано
* Океански јазици
* Мезомеланезиски јазици