procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Горан Стојков

Горан Стојков (род. 1970 во Струмица) — македонски бранител и поранешен командант на расформираната Единица за брза интервенција „Лавови“. Стојков е роден 1970 година во Струмица. По доаѓањето на ВМРО-ДПМНЕ на власт во 1998 година му почнува метеорската кариера во МВР. Во МВР засновал работен однос во февруари 2000 година, а во април 2001 година се здобил со чин мајор и бил унапреден во чин потполковник, за по кратко време, вонредно да биде унапреден во чин генерал мајор. Брзото напредување се должеше пред сè на тоа што Стојков за време на конфликтот и по тоа беше Командант на единицата за брзи интервенции „Лавови“. Во текот на војната 2001 година беше на терен во сите воени жаришта во тетовско, кумановско и на Скопска Црна Гора. Од функцијата си поднесе оставка кон крајот на 2002 година, поради како што рече тогаш, усно добиената наредба за намалување на бројот на Лавовите. Тој тогаш изјавил:
По промената на власта, тој веќе беше во немилост. Пред да започнат судските процеси, за кои беше ослободен по неколку години судења во сите инстанци, тој прво беше деградиран во службата, со тешки обвиненија од МВР. По доаѓањето на Хари Костов на чело во МВР, на Стојков му се одземени сите чинови. Потоа следеше неговото апсење за Раштански Лозја. Во притвор со уште неколкумина беше една година, за во 2005 та Основниот суд Скопје 2 им изрече ослободителни пресуди, кои подоцна беа потврдени и од Апелација. Тогаш Стојков изјавил дека „''пукав оти тие пукаа. Да ме осудат на милион години јас пак ќе пукам за да ја одбранам државата''“.
Генералот кратко беше во притвор и за обвинение за злоупотреби во набавките за Лавовите, а откако пред неколку години конечно се чинеше дека судниците и затворите се зад него, се повлече од јавниот живот и се посвети на бизнис. Формираше професионална спасувачка служба.
Во политичкиот живот повторно кратко се појави пред изборите во 2011 година, кога ги повика бранителите да гласаат за ВМРО-ДПМНЕ. - ''Апелирам на лојалноста на безбедносните сили кон тие што можат и тие што сакаат да им помогнат. Мојот авторитет го заложувам за опцијата на ВМРО-ДПМНЕ, да можеме утре сите заедно гордо да бидеме исправени пред нашите деца и нашите внуци. Ги повикувам затоа сите бранители со трезвена глава да размислат што понатаму'', истакна генерал Стојков во една изјава пред изборите. По нив, се шпекулираше дека е можен министер за внатрешни работи, но најавите не се исполнија.
Во 2014 година Стојков е осуден на десет години затвор поради аферата „Шпион“.
1 Наводи
Александрув Кујавски

Александрув Кујавски (|Aleksandrów Pograniczny) — град кој се наоѓа во Полска, во Кујавско-поморското Војводство. Градот се наоѓа на околу 18 километри југоисточно од Торуњ. Градот е седиште на Александрувскиот округ, како и на истоимената општина.
1 Историја
Градот бил основан во 1862 година како погранична железничка станица на патот Кутно-Торуњ. Статус на град добил во 1879 година. До 1879 година градот се викал Тројанов, во периодот од 1879-1919 Александров Погранични, во периодот од 1939-1943 - Александрув.
2 Реони
* Центрум
* Паркова 1
* Паркова 2
* Пијаски
* Халиново
* Полудние
3 Население
Население
Година, Население
2005, 12.937
2010, 12.775
2012, 12,540
4 Економија
Градот е седиште на металната индустрија, Освен тоа добро е развиена и полиграфската, прехранбената и дрвната индустрија.
5 Галерија
Wizz Air

Wizz Air Hungary или Виз Ер Унгарија (|Wizz Air Hungary Légiközlekedési Kft.) — унгарска нискобуџетна авиокомпанија во сопственост на влада на Унгарија со седиште во Аеродром Лиц Ференц Будимпешта.
Авиокомпанијата обично опслужува споредни аеродроми низ Европа, Израел и Обидинетите Арапски Емирати. Има најголема флота од сите унгарски авиокомпании. Моментално опслужува 42 земји.
1 Дестинации
+2023, Град, Аеродром, Дестинации, Забелешки
Скопје, Меѓународен аеродром Скопје, Базел/Милуз, Бове, Берлин-Шенефелд, Братислава, Будимпешта, Шарлероа, Келн/Бон, Копенхаген, Дортмунд, Ајндховен, Фридрихсхафен, Гетеборг, Хан, Хамбург, Хановер, Лондон–Лутон, Луксембург, Малме, Малта, Меминген, Милано-Малпенза, Нирнберг, Рим-Чампино, Сандефјорд, Стокхолм–Скавста, ТревизоСезонски: Барселона, Векше
Охрид, Аеродром Свети Апостол Павле, Базел/Милуз, Виена Сезонски: Лондон–Лутон
2 Флота
, Wizz Air и нејзините подружници Wizz Air Malta, Wizz Air UK и Wizz Air Abu Dhabi управуваат со следнава флота:
+ Флота на Wizz Air
Авион, Оперативни, Нарачки, Патници, Белешки
Ербас A320-200, 34, &mdash;, 180
186
Ербас A320neo, 6, 13, 186
41, &mdash;, 230
Ербас A321neo, 148, 239, 239, Најголем оператор.Испораки до 2029.
Ербас A321XLR, &mdash;, 47, 239, Испораки до 2029.
Вкупно, 229, 299,
Радомско

Радомско (|Radomsko) — град кој се наоѓа во централна Полска, во Лоѓското Војводство (од 1999 година), со население од 50,618 жители според податоци од 2006 година. Во градот поминува реката Радомка. Радомско е седиште на Радомскиот округ.
1 Историја
Радомско добил статус на град од страна на Лешко II Пјаст во 1266 година. Бона Сфорца, сопругата на полскиот крал Сигисмунд I изградила манастир во градот.
1.1 Втора светска војна
По инвазијата на Полска од страна на Нацистичка Германија, Радомско бил освоен од страна на Вермахтот на 3 септември 1939 година. Во април 1940 година бил формиран нацистички логор во областа Пшедбож за локалните полски Евреи. Првата депортација се одржала во почетокот на октомври 1942 година кога затворениците биле испратени во странство со товарни возови во Треблинка. На 12 октомври, околу 9.000 Евреи биле депортирани. На една мала група еврејски робови им било дозволено да остане. Тие биле испратени во Треблинка во јануари 1943 година. Во знак на одмазда, единица на Армија Крајова направила заседа и го застрелала шефот на Гестапо, Вили Бергер и неговиот заменик Јохан Вагнер на 27 мај 1943 година. Германскиот одговор следел на 3 август 1943 година кога населбата била срушена до темел. Нацистичкиот затвор во Радомско бил нападнат од Армија Крајова на ноќта на 7-8 август 1943 а затворениците биле спасени. Нападот бил предводен од поручникот Станислав Збигњев.
За да ги елиминира полските сили во близина на Радомско, околу 1.000 нацистички војници биле повикани од страна на германската администрација. Битката се водела на 1 јуни 1944 година во близина на Крзетов. Германската армија имала 250 жртви и била принудена да се повлече. Втората битка се одвила на 12 септември 1944 година во близина на Евина. Битката била една од најголемите битки на полските сили во Втората светска војна. Третата бригада на Армија Лудова (PAL) со 600 партизани, застанала против германските сили кои биле десет пати повеќе за разлика од полските. Загубите на непријателот се проценуват на околу 100 загинати и 200 повредени. Полските загуби изнесувале 12 загинати партизани, 11 повредени, а неколку исчезнати. По битаката, Радомско од страна на Германија го добила нацистичкиот прекар „''Banditenstadt''“ или „град на бандити“.
2 Население
3 Сообраќај
Градот има пристап на железничката линија од Варшава до Катовице, управувана од страна на Полските државни железници (ПКП). Градот исто така е поврзан и со патна мрежа, бидејќи покрај него поминува автопатот А1.
4 Спорт
Во градот постои фудбалскиот клуб Радомско, однован во 1979 година.
5 Збратимени градови
* Мако, Унгарија* Линколн, Обединето Кралство* Вознесенск, Украина
6 Луѓе
* Збигнев Длубак - уметник
* Марјан Нитецки - генерал
* Тадеуш Ружевич - писател и драматург
* Станислав Ружевич- режисер
Воѓислав Шлонски

Воѓислав Шлонски (|Wodzisław Śląski, |Loslau, |Vladislavia, |Vladislav) — град кој се наоѓа во Полска, во Шлеското Војводство, со население од 48 731 жители според податоци од 2014 година. Воѓислав Шлонски е седиште на Воѓиславскиот регион. Градот се наоѓа во близина на границата со Чешка, на околу 290 километри јужно од Варшава и на околу 100 километри западно од Краков.
1 Географија
Градот се наоѓа во историската област Горна Шлеска во близина на границата со Чешка. Сместен е крај реката Лешница во Рачиборската котлина, која е дел од географскиот макрорегион Шилеска низина.
2 Клима
Климата во областа е континентално влажна. Просечната температура е 8 °C (46 °F) (просечно -1.7 °C) во јануари и до просек 17.7 °C (63.9 °F) во јули). Годишните просечни врнежи од дожд се 786 милиметри. Најголем дождлив месец е јули. Во областа се карактеристични слаби и средни ветрови од југозапад.
3 Административна поделба
Градот е поделен во 9 области кои имаат своја управа:
*Једловник Ошедле
*Једловник-Тужичка-Каркошка
*Кокошице
*Нове Мјасто
*Ошедле XXX-лецја-Пјастов-Домбровки
*Радлин II
*Старе Мјасто
*Вилхви
*Завада
4 Население
Според податоци од Полската Централна статистичка служба, на 1 јануари 2014 година населението на градот изнесува 48.731 лица. Густината е 984 луѓе на квадратен метар.*1400 - 600
*1550 - 1.100
*1692 - 675
*1860 - 2.408
*1939 - 5.300
*1946 - 5.110
*1960 - 9.043
*1980 - 105.548
*1991 - 112.215
*1997 - 49.697
*2009 - 49.386
5 Луѓе
*Адам Гавенда - политичар
*Војќех Франк - политичар
*Лешек Бланик - гимнастичар
*Болеслав Коминек - кардинал
*Томаш Сикора - биатлонист
*Хуберт Грушчик - геолог
*Мартина Клишевска - глумица
*Пјотр Конечински - глумец
*Кшиштоф Крул – фудбалер
6 Галерија
Шадрван

Шадрван — вид јавна чешма што се градела во дворот на џамија, медреса, текија, карвансарај и во јавна бања со основна цел да овозможи истовремено обредно миење на поголем број луѓе, но и да делува декоративно.
1 Потекло и изглед
Шадрваните потекнуваат од Персија, а Турците ги донеле на Балканскиот Полуостров. Шадрваните се дел од отоманската архитектура. Основната одлика на шадрванот е тоа што основата се состои од камен, кој формира базен од чии страни водата се излива низ бројни чешми. Обично во средина на базенот има повисок столб од камен, низ кој најчесто низ разни украси тече вода. Покривот на шадрванот најчесто е во форма на купола.
2 На Балканскиот Полуостров
За еден од најпознатите шадрвани на Балканскиот Полуостров се смета оној што се наоѓа во Сараево, во дворот на Беговата џамија, изградена од Гази Хусрев-бег 1530 година.
Во Македонија, постојат поголем број шадрвани во склоп на џамии, како на пример во Јени џамија во Битола, Мустафа-пашина џамија во Скопје, Мурат-пашина џамија во Скопје, и на други места.
Згеж

Згеж (|Zgierz) — град кој се наоѓа во Полска, во Лоѓското Војводство, со население од 57,458 жители според податоци од 2014 година. Згеж е седиште на истоимениот регион.
1 Историја
Згеж е еден од најстарите градови во централна Полска. Тој се стекнал со своите градски права најдоцна до 1288 година.
2 Географија
Градот се наоѓа во историскиот регион Голема Полска.
3 Население
*1825 - 3 162
*1897 - 19 108
*1921 - 21 116
*1931 - 36 618
*1939 - 28 259
*1946 - 21 690
*1960 - 36 666
*1970 - 43 025
*1978 - 50 800
*1988 - 58 583
*1996 - 59 340
*2002 - 58 300
*2008 - 58 055
4 Личности
*Влоџимеж Чешлак - полски борец
*Давид Фришман - еврејски писател
*Агнешка Ханајчик - политичар
*Томаш Клос - фудбалер
*Кшиштоф Кватковски - политичар
*Марек Матушевски - политичар
*Јустина Моспинек - спортистка
*Станислав Олчик - хокеист
*Адолф Павински - историчар
*Владислав Шејбал - глумец
Еслинген на Некар

Еслинген на Некар (|Esslingen am Neckar) — град во регионот Штутгарт во Баден-Виртемберг во јужна Германија, најголем град и седиште на округот Еслинген. Градот се наоѓа на реката Некар, околу 14 километри југоисточно од центарот на градот Штутгарт. Областите кои го обиколуваат Еслинген се исто така главно развиени.
Еслинген бил слободен царски град повеќе векови сè додека не бил припоен кон Виртемберг во 1802 година.
1 Историја
1.1 Предисториски период
Постојат арехеолошки докази дека територијата на денешен Еслинген била населена уште од неолитско време. Траги од човечки населби најдени на местото на градската црква датираат од околу 1000 година п.н.е.
1.2 Римски период
Во 1. век регионот Еслинген станал дел од Римското Царство. За време на овој период римско засолниште било сместено во областа на Обереслинген. Најблиските римски населби и гарнизони биле во Канстат и Кенген.
1.3 Среден век
Еслинген бил првпат спомнат во 777 година како ''Езелинга'' во тестаментот на игуменот Фулрад од Сен Дени (близу Париз), капелинот на Пипин и Карло Велики. Тој ја пренесол ''шестата ќелија од црквата преку реката Некар'' до својот манастир, Сен Дени. Тој исто така ги донел коските на Свети Виталиј во Еслинген, кој станал одредиште за верниците што довело до негов раст.
Околу 800 година Еслинген станал пазариштен град, а своите пазарни права ги добил во 866 година. Во периодот 949–953 градот бил во споственост на швабскиот кнез Лудолф. Еслинген официјално станал град во 1229 година за време на владеењето на царот Фридрих II. За време на истиот период бил изграден мост на реката Некар, со што Елсинген станал главен трговски центар на рутата помеѓу Италија, Швајцарија, и Северна германија. Даноците добиени од мостот и пазарот довеле до понатамошен раст на градот, како што довел и извозот на висококвалитетно вино од регионот.
Периодот меѓу 13. и 16. век донел многу судири на слободниот царски град со грофовите на Виртемберг (подоцна Војводство Виртемберг). Половина од населението го загубило својот живот во триесетгодишната војна поради глад или епидемии. Еслинген ја загубил независноста како царски град во 1802-1803 година, и станал дел од Војводството Виртемберг.
1.4 19. век до денешен ден
Почетокот на 19. век бил карактеристичен за индустријалиацијата. Производството на ракавици, преработката на храна, текстил, и обработката на метал биле првите индустрии во Еслинген. На 20 ноември 1845 година бил пуштен првиот воз од Канстат до железничката станица во Еслинген.
Еслинген бил окупиран од американски војници во април 1945 година, кон крајот на втората светска војна. За време на војната, во градот била предизвикана мала штета, па така средновековниот изглед во центарот на градот бил претежно сочуван.
По втората светска војна околу 47,000 луѓе се преселиле во Елсинген, најголем број бегалци и раселени лица од Источна Германија. Во Обереслинген и Цолберг биле создадени нови домови за да се надмине недостатокот на домови.
Во 1973 година округот Ниртинген бил споен со Еслинген на Некар, со што Еслинген станал седиште на зголемениот истоимен округ.
2 Меѓународни врски
2.1 Збратимени градови
Еслинген на Некар е збратимен со:
Прушков

Прушков (|Pruszków, ''Прушкув'') — град кој се наоѓа во Полска, во Мазовското Војводство, со население од 60.068 жители според податоци од 2014 година. Прушков е седиште на Прушковскиот регион.
1 Историја
Прушков бил основан како град во 1916 година, по Првата светска војна, иако селото постоело уште од 16 век. Развојот на градот било потпомогнато по изградбата на железничката станица Виена-Варшава во 19 век. Во 1927 година била изградена психијатриска болница, и истата работи до денес. За време на Првата светска војна, битка меѓу германските и руските сили се одвила во Прушков на 12-18 октомври 1914 година (како дел од битката на реката Висла). И покрај првичниот успех на германските сили на 12 октомври, руските сили направиле контра-напад на 14 октомври. Интензивниот артилериски оган од двете страни предизвикал сериозни оштетувања на многу згради во Прушков вклучувајќи ја железничката станица, електричната централа и две цркви. Во август 1915 година Прушков бил окупиран од страна на германските сили без борба.
1.1 Втора светска војна
Градот имал голема еврејска популација пред германско-руската инвазија на Полска. Во 1940 година, германските окупациски власти изградиле еврејското гето во градот.. Гетото било ликвидирано на 31 јануари 1941 година, кога сите 1.400 - 3000 жители биле транспортирани во Варшавското гето, најголемото гето во сите нацистички окупирани зони во Европа со повеќе од 400.000 Евреи кои биле сместени во површина од 3.4 км2. Од таму, поголемиот дел од затворениците биле испратени во Треблинка.
Во текот на 1944 година во текот на Варшавското востание, нацистите создале голем транзитен камп во Прушков. Околу 550.000 жители во Варшава, и околу 100.000 од периферијата биле затворени во овој камп. Околу 650.000 Полјаци поминале низ логорот во градот во август, септември и октомври 1944 година и околу 55.000 биле испратени во концентрациони логори, вклучувајќи 13.000 во Аушвиц.
По Втората светска војна, Прушков станал еден од најголемите индустриски центри во Мазовското Војводство. Поради неговата близина на Варшава, во градот биле изградени неколку фабрики и компании, вклучувајќи ги Herbapol, Daewoo Electronics, L'Oreal. Градот е исто така важен спортски центар, со спортска сала, фудбалски стадион и се со развиен велосипедизам. Од 2007 година локалниот фудбалски тим Знич се натпреварувал во полската Прва лига за три сезони, но се преселил во полската втората лига во 2010 година. Роберт Левандовски бил играч на Знич од 2006 до 2008 година.
Во Прушков, поранешниот полски претседател Бронислав Коморовски поминал дел од своето детство.
2 Население
Населението на градот се зголемило значително, од 16.000 во почетокот на XX век до 60.068 во 2014 година според пописот од страна на Централниот завод за статистика на Полска.
*1914 - 16.000
*1939 - 27.100
*1970 - 43.400
*1990 - 53.700
*2000 - 54.331
*2008 - 55.971
3 Административна поделба
Административно, градот е поделен на 10 области и микрорегиони.
Области:
* Бонки
* Гаши
* Жбиков
* Малихи
* Остоја
* Творки
Микрорегиони:
* Сташица (А и Б)
* Паркови
* Прусија
* Вигледовек
Ентомологија

Ентомологија (од старогр. grc, „инсект“ и grc, „наука“) — гранка на зоологија која се занимава со изучување на инсектите, најразновидната група животни со 1,3 милиони опишани видови, или повеќе од две третини од сите познати организми.
1 Историја
Научното разгледување на инсектите води потекло од XVI век., а за татко на ентомологијата се смета Вилијам Кирби (1759-1850), кој во соработка со Вилијам Спенс, објавил енциклопедија „Вовед во ентомологијата“ (''Introduction to Entomology''), и со тоа ги удрил темелите на оваа наука. Во 1833 г. бил еден од основачите на Кралското ентомолошко друштво во Лондон, едно од првите вакви друштва во светот.
Во XIX и XX век, ентомологијата доживеала засилен развој и се здобила со големо присуство во јавноста; ја изучувале голем број луѓе, меѓу кои и Чарс Дарвин, Жан-Андри Фабр, Владимир Набоков, Карл фон Фриш (добитник на Нобеловата награда за физиологија или медицина во 1973 г.), и двократниот добитник на Пулицеровата награда за небелетристика, Едвард Озборн Вилсон.
2 Распознавање на инсектите
Повеќето инсекти лесно се распознаваат по тоа дали се ципокрилци (пчели, оси и мравки) и тврдокрилци (бубачки). Меѓутоа, со исклучок на пеперугите и молците, инсектите се препознаваат по родот или видот само со помош на клучеви за распознавање и со монографии. Распознавањето може да биде тешко дури и за стручњаците поради огромниот број видови (на пр. преку 330.000 кај тврдокрилците) и ситните одлики што ги разликуваат, понекогаш видливи само со микроскоп). Овој проблем довел до разработка на системи за автоматско препознавање на видовите, како што се: DAISY, ABIS, SPIDA и Draw-wing.
3 Таксономски области
Многу ентомолози се специјалисти за еден ред, па дури и семејство инсекти, па оттука постојат многу области на задршка со свои називи, најчесто добиени по научното име на групата:
* апиологија (или мелитологија) — пчели
* веспологија — друштвени оси
* диптерологија — муви
* изоптерологија — термити
* колеоптерологија — тврдокрилци
* лепидоптерологија — молци и пеперуги
* мирмекологија — мравки
* ортоптерологија — скакулци, штурци итн.
* трихоптерологија — водни молци
* хемиптерологија — вистински бубачки
4 Ентомологијата во Македонија
4.1 Ентомолошки организации во Македонија
* Македонско ентомолошко друштво
* Ентомолошко друштво за истражување и конзервација на биодиверзитетот и одржливиот развој
* Ентомолошка секција на Истражувачкото друштво на студенти биолози од Скопје
4.2 Македонски ентомолози
* Зора Караман (1907-1974)
* Љупка Хаџи-Ристова (р. 1931) — шумарски ентомолог
* Ефтим Анчев (р. 1945) — земјоделски ентомолог
* Владимир Крпач (р. 1947)
* Јонче Чинговски (1926-1983)
4.2.1 Странски проучувачи
Меѓу странските проучувачи на инсектите на Македонија се издвојуваат:
* Виктор Апфелбек (Австрија, 1859-1934)
* Николај Баранов (Русија, 1887-?)
* Крсто Тулешков (Бугарија, 1901-1976) — директор на Природонаучниот музеј во Скопје за време на окупацијата во Втората светска војна
5 Поврзано
* Арахнологија
* Миријаподологија
* Судска ентомологија
Белхатув

Белхатув (|Bełchatów) — град кој се наоѓа во Полска, во Лоѓското Војводство, со население од 60,970 жители според податоци од 2010 година. Белхатув е седиште на истоимениот регион.
1 Географија
Градот се наоѓа во историскиот регион Голема Полска, јужно од Лоѓ и западно од Пјотркув Трибуналски.
2 Демографија
*1820 - 352
*1860 - 1 899
*1939 - 10 500
*1946 - 4 780
*1960 - 7 327
*1970 - 9 259
*1980 - 27 644
*1995 - 59 868
*2002 - 63 208
*2008 - 61 418
Список на суверени држави во Европа по стапка на невработеност

Ова е список на европски држави по стапка на невработеност и стапка на вработеност.
1 Табела
Држава (51), Стапка на невработеност, Стапка на вработеност, Датум
Албанија , 17.5, 58.3, 2015
Андора, 4.0, -, 2012
Ерменија , 16.6, 51.9, 2015
Австрија , 10.6, 71.6, 2015
Азербејџан , 5.0, 60.0, 2015
Белорусија , 1.0, -, 2015
Белгија , 7.8, 61.6, 2015
Босна и Херцеговина , 42.8, 23.4, 2015
Бугарија , 10.0, 62.6, 2015
Хрватска , 17.9, 56.6, 2015
Кипар , 15.8, 69.9, 2015
Чешка , 6.2, 65.4, 2015
Данска , 4.5, 75.7, 2015
Естонија , 6.5, 63.5, 2016
Финска , 8.2, 61.4, 2015
Франција , 10.6, 64.2, 2015
Грузија , 12.4, 54.3, 2015
Германија , 4.5, 70.9, 2015
Грција , 24.5, 53.5, 2015
Унгарија , 6.2, 61.4, 2015
Исланд <ref>"."xinhuanet.com. Посетено на January 21, 2016. ", 3.5, 78.3, 2015
Ирска , 8.8, 62.7, 2015
Италија , 11.3, 57.5, 2015
Казахстан , 5.0, 63.5, 2015
Косово , 35.3, -, 2014
Летонија , 10.3, 60.9, 2016
Лихтенштајн<ref, 2.3, -, 2012
Литванија , 7.4, 59.1, 2016
Луксембург , 6.7, 65.1, 2015
Македонија , 24.0, 42.9, 2016, Q2
Малта , 5.1, 54.9, 2015
Молдавија , 3.3, 44.7, 2015
Монако, 2.0, -, 2012
Црна Гора, 17.3, 41.5, 2015
Холандија , 6.6, 72.8, 2015
Норвешка , 4.6, 76.4, 2015
Полска , 9.8, 64.4, 2015
Португалија , 12.4, 66.3, 2015
Романија , 6.7, 58.6, 2015
Russia , 5.8, 56.7, 2015
Сан Марино, 7.0, -, 2012
Србија, 17.3, 41.8, 2015
Словачка , 10.6, -, 2015
Словенија, 11.7, 67.5, 2015
Шпанија , 21.4, 59.9, 2015
Шведска , 7.5, 72.9, 2015
Швајцарија , 3.4, 79.2, 2015
Турција , 10.5, 50.5, 2015
Украина , 9.4, 53.5, 2015
Обединето Кралство , 5.1, 69.9, 2015
Ватикан, -, -
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Враништа

Воведение на Пресвета Богородица (позната и како Света Богородица - Пречиста) — средновековна црква и археолошко наоѓалиште во селото Враништа, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта. Таа прогласена за културно наследство на Македонија. Се наоѓа на крајниот северен дел од селото, десно од патот кој води до селото Ложани. Жителите на селото таму се собираат на Духовден, Крстовден и Пречиста.
1 Историја
Северно од селото Враништа се наоѓаат остатоци од манастир. Храмот бил посветен на „Пречистa“ т.е. Света Богородица Вранишка. Храмот е изграден во XI век. Дебелите ѕидови на овој храм се изградени од камен бигор кој е носен од селото Вишни кое се наоѓа на планината Јабланица. По овие остатоци се гледа дека тоа бил голем и доста познат манастир. Денешните жители оваа знаменитост ја нарекуваат „Кралска црква“.
Со Решението бр. 158 од 2 декември 1953 година, градбата била прогласена за Споменик на културата од страна на тогашниот Централен завод од Скопје.
На местото е извршено истражување од страна на Музејот на Македонија, под раководство на Димче Коцо, и се пронајдени остатоци од средновековната црква.
2 Архитектура
Оваа црква била разрушена и останати се делови од олтарниот простор, кои западно се повторно изѕидани со камен, со цел да се добие целина. Денешните остатоци претставуваат една мала правоаголна градба, која е покриена со керамиди на сите четири страни, и во која се влегува преку јужен влез. Во внатрешноста нема фрески, додека на таванот е поставена дрвена, ламперија. Пред источната апсида е изграден ѕид од камен, со врата на средината и простор за влегување од северната страна, а на него се поставени повеќе репродукции на икони.
3 Галерија
;Надворешноста
;Внатрешноста
4 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Ложанска парохија
* Враништа
* Горна Црква — некропола од римско време
* Долно Ливаѓе — населба од неолитско време
* Кортиниче — населба од римско време
* Ливатче — населба од неолитско и бронзено време
* Кралој Загони — населба од неолитско време
* Св. Атанасија — црква и гробишта од средниот век
* Црквени Ливади — населба од неолитско и бакарно време
* Шумски Ливади — населба од неолитско и бакарно време
Легионово

Легионово (|Legionowo — град кој се наоѓа во Полска, во Мазовското Војводство, со население од 50.864 жители според податоци од 2010 година. Легионово е седиште на Легионовскиот Округ.
1 Историја
Историјата на градот датира од 1877 година, кога била изградена железничката станица Јаблона Нова. Името доаѓа од село Јаблона, каде што во 1774-1779 епископот Понијатовски (брат на последниот крал на Полска, Станислав Поњаровски), изградил во неговиот дворец палата, сега во сопственост на Полската академија на науките. Во 1892 година, руската армија изградила касарна во близина на железничката станица. Овде се наоѓал и локален гарнизон на руската војска, како дел од Варшавскиот регион, до почетокот на Првата светска војна, кога овој регион бил окупиран од страна на германските војници.
Во 1912 година, на Легионово му бил доделен статус на град а со тоа и негови права. Во 1919 година Јаблона Нова била преименувана во Легионово во чест на полските легии.
Во околу 1920 година бил отворен Институт за аерологија, кој во моментот е во склоп на Институтот за метеорологија и водостопанство. За време на Битката за Варшава во август 1920 година, од касарната во Легионово, генерал Желиговски ја предводел 10-тата пешадиска дивизија и помогнал да се спаси Варшава од Црвената армија. Во 1922 година била отворена Авиотекс, фабрика за балони и падобрани, која исто така произведува и шатори и друга опрема за кампирање (на пример, вреќи за спиење). По 1925 година, градот станал летувалиште за жителите на Варшава, бидејќи за тоа време, градот претставувал шумска и незагадени област.
Во периодот од Првата светска војна и Втората светска војна била изградена железничка линија до Варшава. Веќе во 1930 година Легионово станала гмина односно општина. Во текот на Втората светска војна во градот бил отворен затворски камп за пониски офицери и војници. Во 1944 година жителите на градот зеле активно учество во Варшавското востание. По крајот на војната во градот се отворила фабрика за тули, но денеска истата не работи. Во 1960 година биле изградени првите четирикатни блокови на станови. Во 1970-тите и 1980-тите, биле изградени три големи групи на станови (4 ката и 11 ката). Во 1977 година била отворена фабрика за конзерви. Во август 1990 година бил отворен Центар за обука на полицијата.
2 Население
2.1 Демографија
*1960 - 19.835 жители
*1970 - 20.836 жители
*1978 - 34.100 жители
*1988 - 50.138 жители
*2001 - 51.738 жители
*2010 - 50.726 жители
2.2 Старосна структура, w oparciu o dane GUS..
3 Збратимени градови
* Ковел, Украина
* Севлиево, Бугарија
* Ржев, Русија
Привидна тежина

Привидна тежина е својство на телата според кое се одредува колку е тешко едно тело. Привидната тежина на едно тело ќе се разликува од тежината на друго тело, кога силата на гравитацијата нема да биде во рамнотежа, туку ќе биде во спротивност со некоја спротивно насочена нормална сила. По дефиниција, тежината на телото е еднаква по големина на силата на гравитација која дејствува на тоа тело. Ова значи дека дури и „бестежински“ астронаут во нискоземска орбита има скоро иста тежина како и кога би бил на површината на Земјата.
Предмет што лежи на земјата е предмет на нормалната сила притискана од земјата.Нормалната сила дејствува на границата на објектот кој е во контакт со земјата.Оваа сила се пренесува на телото.Грабитационата сила на секој дел од телото се балансира со стрес кој дејствува на тој дел.Безтежинскиот астронаут се чубствува како да нема тежина поради отсуството на овие тежински сили.Со дефинирање на просечната тежина на едно тело во нормална гравитација може да се долови ефектот на безтежински простор.Основна дефиницја е:'Силата на едно тело врши притисок на друго тело'.
Очигледната тежина може да се разликува кога објектот е целосно или делумно потопен во вода каде што постои течност која работи против силата на гравитација.Друг пример е тежината на предмет или лице при возење во лифт.Кога лифтот ќе се крева нагоре предметот почнува да ослободува сила во обратна насока.Ако се употребува скала ќе се примети дека тежината на предметот ќе се зголеми заради обратната сила,менувајки ја просечната тежина.
Улогата на просечната тежина е исто така важна во флуидизацијата,кога се работи со голем борј честички кои треба да се надминат со цел деловите(честичките) да се издигнат и флуидизацијата да се случи.
Амадора

Амадора — петти град и општина по големина во Португалија кој се наоѓа во западниот дел.
1 Географски одлики
Градот Амадора се наоѓа во западниот дел на Португалија. Од главниот град на Лисабон градот е оддалечен 15 километри на северозапад, а од Порто 320 километри на југ. Амадора е релативно најгустиот населен дел на Португалија затоа што на 1 км<sup>2</sup> живеат 7414,35 жители. Во Амадора живеат најмногу африкански имигранти и тоа најмногу од Ангола и Зелен ’Рт.
2 Население
Според последните проценки, од 2011 година, општина Амадора има 175,136 жители, на површина од 23.78 км<sup>2</sup> од кои значаен дел сочинуваат доселениците.
Лисец (Голешница)

Лисец — највисок врв на планината Голешница, која е крајната источна огранка на планинскиот масив Мокра во средишниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 1.935 метри.
1 Географија
1.1 Местоположба
Сместен е на просторот помеѓу Скопје и Велес во исклучително тешко пристапен терен обраснат со многу дабова, букова, зимзелена и нискостеблеста шума во која што живее многу дивеч, ограден од реката Вардар на исток, Кадина Река на север и Тополка на југ додека на запад преку сртот на врвот Сипичан (1.790 м.) и огранката Јуручица се поврзува со Бегово Поле и највисокиот врв на целиот масив — Солунска Глава (2.540 м.).
Ретката посетеност на врвот Лисец на Голешница се должи на тешката пристапност поради географските одлики и услови на теренот. имено, пристапот од сите страни на врвот Лисец е опкружен со многу ниски преслапи и превои како Вилјак (1.125 м.) над кој се извишува врвот Дива Леска (1388 м.) и Мала Река (816 м.) над кој се издигнува врвот Студена Вода (1475 м.), поради што искачувањето на Лисец подразбира искачување на овие врвови спуштање пониско до овие седла и повторно искачување до самиот врв, при што целосниот потфат за искачување достигнува и 2000 метри денивелација надминувајќи и временски период од 6-7 часа.
2 Патеки
При одржувањето на првата акција од планинарскиот предизвик „12 Врвови“ од викенд-населбата Мала Река и истоимената река преку гребенот Османбежица до самиот врв е маркирана патека со јасни обележувања, а исто така постои пристап и обележаност и од велешката страна од селото Дреново.
3 Планинарски дом
Недалеку, наспротив врвот постои разрушениот планинарски дом и некогашно воздушно лекувалиште „Бреза“ на истоимениот гребен и врв висок 1396-1405 м.н.в. Глетката од врвот ги опфаќа Солунска Глава, Китка, долината на Вардар, поширокиот регион на Велешко со вештачкото езеро „Лисиче“.
4 Галерија
Елк

Елк (|Ełk, |Lyck, пруски јазик: ''Luks'', ''Łek'') — град во Варминско-мазурското Војводство, Полска. Има население од 61.523 жители според податоци од 2017 година. Елк е седиште на истоимениот округ.
1 Историја
До 1283 година, последниот судовијански водач Скоманд бил поразен од страна на Тевтонскиот ред во оваа област. По 1323 година, северниот дел на округот бил вклучен кон територијата на Бранденбург. За првпат градот бил документиран во 1398 година кога бил изграден замок од страна на Тевтонските витези. Во 1445 година населбата добила статус на град.
Во 1537 година, прускиот војвода Албрехт донирал имот на Јан Малецки печатар од Краков за да биде изградена печатница.. Во 1709 година од чума починале 1.300 луѓе од Елк. . Во 1831 година, 300 лица или околу 10% од населението починале од колера, во 1837 година уште 80 и 333 во 1852 година.
Во 1825 година, во градот живееле 1.748 Германци и 1.394 Полјаци.. На почетокот на 19 век започнало да работи училиште на полски јазик, со кое започнала одбраната на полските жители од германизација на подрачјето воспоставена од страна на пруската влада.
Во 1840 година бил основан весникот на германски јазик „''Lycker gemeinnütziges Unterhaltungsblatt''“, подоцна наречен „''Lycker Zeitung''“. Помеѓу 1842 и 1845 година, започнал да излегува од печат весникот „''Przyjaciel Ludu Łecki''“, чија цел била да се спротивстави на германизацијата и да се посвети внимание на полските народни традиции, како и едукација на населението.
Во мај 1845 година, полско движење на отпорот во градот било организирано, чија цел била да се подготви населението за востание.
Во 1910 година, Елк имал повеќе од 13.000 жители. Според некои податоци, Полјаците во 1900 година биле 35,7%. Многу граѓани избегале за време на Првата светска војна, кога руските војници го нападнале подрачјето, но се вратиле по крајот на војната. Англиски и италијански војници биле распоредени во градот по Версајскиот договор. Во времето кога започнало антиеврејското движење на подрачјето, еврејското население се соочило со големи прогони и убиства. За време на Кристалната ноќ еврејските продавници и синагогата биле ограбени и уништени во градот. Соочувајќи се со овие настани, неколку Евреи се одлучиле да побегнат, некои во странство, некои во Берлин, други избегале од Германија. Од оние Евреи кои останале, 80 биле убиени во различни германски логори на смртта. Градот исто така бил и место на логорите за норвешките и советските воени заробеници за време на Втората светска војна.
Во 1999 година, градот бил посетен од страна на папа Јован Павле II. Околу 300.000 луѓе присуствувале на миса на папата.
1.1 Население
Година, Број
1499, 600
1600, 800
1782, 2,000
1831, 2,945
1875, 5,912
1880, 6,846
1890, 9,981
1925, 15,159
1933, 15,512
1939, 16,243
2011, 59,274
2017, 61,523
1.2 Географска застапеност 1910–2011
2 Личности
*Артур Балас - политичар
*Лешек Блажински - боксер
*Роман Чепе - политичар
*Сигфрид Ленц - писател
Церебролизин

Церебролизинот е мешавина на прочистени пептиди добиени од свински мозок. Се употребува во третманот на мозочен удар. Церебролизинот ја стимулира клеточната диференцијација, ја подобрува функцијата на нервните клетки и предизвикува индукција на механизмите на заштита и репарација.
Жори

Жори (|Żory) — град во Шлеското Војводство, Полска. Има население од 58.915 жители (2016).
1 Историја
Населбата која се наоѓала на патот од Чешин до Краков за првпат била споменета во 1258 година. Жори е еден од најстарите градови во Шлеска, и со градски статус се стекнал на 24 февруари 1272 година во времето на војкводата Владислав.
Жори станало дел од Ополското Војводство, додека од 1327 година било вклучено во територијата на Бохемија. Во 1742 година градот бил припоен од страна на Прусија по крајот на Првата шлеска војна.
Во XVIII век градот бил центар за производство на ткаенина. По 1921 година Горна Шлеска градот се приклучил кон новоформираната полска држава, иако иако 69,4% од граѓаните гласале за Германија. Во 1939 година градот бил окупиран од Германија и ослободена од Црвената армија во 1945 година.
2 Население
Според податоци од Полската централна статистичка служба, на 1 јануари 2014 година населението на градот изнесувало 62 038 лица. Густината на населението била 1.303 лица на квадратен метар.
2.1 Население по годиниB. Kieczka, G. Utrata – Moja „Mała Ojczyzna” Dzieje Żor, wydanie XI.GUS: Bank Danych Lokalnych
3 Административна поделба
Реони:
*Захуд
*Шрудмешче
*Клешчувка
*Ровен-Фолварки
*Ошини
*Клешчув
*Барановице
*Рогожна
*Рој
Микрореони:
*Кшенчја Владислава
*Повстанцув Шлонских
*700-лечја Жор
*Владислава Шикорскего
*Војчеха Корфантего
*Владислава Павликовскего
Ескилстунаон

Ескилстунаон — мала река во Шведска, долга 32 километри, која тече низ градовите Ескилстуна и Торшхела во округот Седерманланд. Реката извира од езерото Јелмарен, од таму тече кон север поминувајќи низ градот Ескилстуна сè до езерото Меларен, во кое има утока, северно од градот Торшхела.
Каналот Ескилстуна и Торшхела во сегашната форма бил завршен во 1860 година со цел да го поврзе езерото Меларен со индустрискиот град Ескилстуна преку Ескилстунаон, со три брани кои ги заобиколуваат брзаците во Ескилстуна и Торшхела. Поради изградбата на ниски мостови во 1960 години, реката моментално е делумно пловна со мали пловила помеѓу езерото Меларен и Ескилстуна.
Јаш

Јаш (|Iaşi) — еден од најзначајните градови во Романија. Градот се наоѓа во североисточниот дел на земјата, во историската покраинаМолдавија. Јаш е административен центар на истоимената област Јаш и културен и стопанствен центар на Молдавија (Романија). Јаш се простира на 93,9 км<sup>2</sup>, и според проценките од 2007 година, во градот живеел 315.214 жители.
Градот Јаш бил престолнина на Молдавија од XVI век до 1861 година, како и на Романија помеѓу 1916-1918. за време на Првата светска војна.
1 Население
Домородните Романци го сочинуваат поголемиот дел од урбаното население, а од малцинствата се присутни Ромите. Некогаш во градот живееле и заедници на Евреите и Ерменци.
Томашув Мазовјецки

Томашув Мазовјецки (|Tomaszów Mazowiecki — град кој се наоѓа во Полска, во Лоѓското Војводство, со население од 67.159 жители според податоци од 2004 година. Томашув Мазовјецки е седиште на истоимениот Томашувскиот Округ.
1 Географија
Градот се наоѓа на границата меѓу историските области Мазовија и Мала Полска. Сместен е двата брега на реката Пилица, југоисточно од Лоѓ и североисточно од Пиотрков Трибуналски.
Томашув зафаќа површина од 41,3 квадратни километри.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Сошани

Свети Ѓорѓи — главна селска црква на селото Сошани, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на околу 800 метри источно од селото, до која води земјен пат. Покрај камбанаријата, во црквата се наоѓаат и други помошни објекти (трпезарија, кујна).
2 Галерија
3 Поврзано
* Сошани
* Црква „Св. Никола“
* Слатинска парохија
Фелдкирх

Фелдкирх (|Feldkirch) — град во покраината Предарлска, Австрија на границата со Швајцарија и Лихтенштајн. Градот е администартивен центар на округот Фелдкирх. По Дорнибирн, тој е втор најголем град во Предарлска во поглед на бројот на жители, пред главниот град Брегенц, кој има нешто помал број на население. Најзападната точка во Австрија се наоѓа во Фелдкирх на реката Рајна, на тромеѓата помеѓу Австрија, Швајцарија и Лихтентајн.
1 Историја
Прекрасниот средновековен град, кој останува добро зачуван до ден денес, првпат бил спомнат како град во 1218 година, откако грофот Гуго фон Монфорт го изградил Шатенбург, замок кој сѐ уште претставува голем обележје на Фелдкирх. Друга знаменитост во градот е катедралата „Св. Никола“ од доцниот готски период. Фелдкирх бил родно место на Георг Јоаким Ретик, и моментално е седиште на епархијата Фелдкирх. Од 1651–1773 и од 1856–1979, во градот функционирало усусовото училиште „Стела Матутина“.
Во март 1799 година во градот се одвиле два судира помеѓу силите на првата француска република и Хабсбуршката Монархија. На 7 март, Никола Удино со 9,000 француски војници го поразил Фридрих Хоце кој имал 6,000 австријци. Битката кај Фелдкирх се случила на 23 март, кога Андре Масена и 12,000 французи биле победени од Фрањо Јелачиќ и 5,500 австријци.
2 Единици на градот
* Фелдкирх (3199 жители)
* Левис (2372 жители)
* Алтенштадт (4889 жители)
* Гисинген (8622 жители)
* Нофелс (3808 жители)
* Тостерс (5397 жители)
* Тисис (4958 жители)
3 Движење на население
4 Сообраќај
Фелдкирх има сопствена градска автобуска мрежа од 1993 година, која се состои од 8 линии вклучувајќи ги автобусите кои се движат северно кон соседен Лихтенштајн. Автобуската мрежа е во склоп на автобуската мрежа на Предарлска која нуди неколку регионални линии кои започнуваат и завршуваат во Фелдкирх. Исто така постои и таканаречена „ноќна линија“ која поврзува различни градови и дискотеки низ целиот град.
Железничката станица во Фелдкирх се наоѓа на главната железничка линија која минува низ Предарлска.
5 Збратимени градови
* Витби, Онтаријо, Канада
Сталова Вола

Сталова Вола (|Stalowa Wola — град кој се наоѓа во Полска, во Поткарпатското Војводство, со население од 64.353 жители според податоци од 2008 година.. Сталова Вола е седиште на Сталововолскиот Округ.
1 Историја
Сталова Вола бил изграден на местото каде се наоѓало селото Плаво, помеѓу античките градови Ниско и Росвадов. Селото за првпат се споменува во првата половина на 15 век. Во доцниот 15 век селото било на кралското семејство. Во 1656 година, областа на Плаво било местото на битката помеѓу полските и шведските армии. Тука, во сливот на реките Сан и Висла, шведските војници на кралот Густав биле опколени од страна на Стефан Чарнецки.
Од 1772 до 1918 година, областа била дел од австриската провинција Галиција во приватна сопственост. Во почетокот на 1937 година, Владата на Втората полска република го прифатила проектот за изградба на индустриски зони. така овде била изградена нова фабрика за челик. Пред почетокот на Втората светска војна, работеле неколку одделенија на мелницата и биле изградени неколку станови.
Во текот на Втората светска војна, Сталова Вола била еден од центрите на Армија Крајова. Населбата била ослободена од страна на Црвената армија во август 1944 година, а на 1 април 1945 година. Во 1948 година, мелницата го сменила своето име во Хута Сталова Вола и во 1953 година била формирана посебна урбана област градот. Градот бил еден од центрите на протестите на работниците во 1988 година.
2 Географија
Сталова Вола е најголемиот град и главен град на Сталоваволскиот Округ. Градот се наоѓа во југоисточниот дел на Полска, во историскиот регион Мала Полска, во близина на сливот на реките Висла и Сан и зафаќа површина од 82,5 км2.. Сталова Вола е еден од најмладите градови на Полска, изграден во доцните 1930-ти, во шумите околу селото Плаво.
3 Население
Опис, Вкупно, Жени, %, Мажи, %
Население, 63 434, 32 691, 51,96, 30 473, 48,04
Густина на населеност (people/км<sup>2</sup>), 775,5, 402,9/км<sup>2</sup>, 372,6/км<sup>2</sup>
3.1 Население по години
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Оздолени

Свети Ѓорѓи — главна селска црква на селото Оздолени, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата е сместена на влезот во селото.
2 Галерија
3 Поврзано
* Оздолени
* Црква „Св. Никола“
* Слатинска парохија
Основен суд Берово

Основен суд Берово — суд со основна надлежност сместен во градот Берово и го опфаќа подрачјето на општините Берово и Пехчево.
Судот во Берово ја извршува судската власт во прв степен во рамките на двете гореспоменати општини. Основниот суд во Берово одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините Берово и Пехчево.
1 Историја
Основниот суд во Берово, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.
Судот во Берово започнал со работа во мај 1945 година како Околиски суд за Беровската околија. Како таков работел до 1 мај 1952 година.
Во 1952 година било донесено решение со кое судовите во Берово и Делчево биле укинати и се создал еден суд со седиште во Пехчево. Ова решение важело до ноември 1952 година, кога повторно се обновил судот во Берово. Во 1955 година, со обновувањето на судот во Делчево, судот во Берово продолжил да работи само на териториите на општините Берово и Пехчево.
2 Внатрешна организација
Основниот суд во Берово е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение. Судот е сместен во новоизградена зграда на „Кеј Младина“ во Берово.
2.1 Претседатели на судот
Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Берово биле следниве:
* Сулејмани Сулејман
* Асен Клетнички
* Благој Скулов
* Васил Каширски
* Александар Соколовски
* Данка Бубевска
* Јован Чичаковски
* Голубинка Козовска
* Емилија Буриќ
* Ленка Симевска
3 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
Мост (град)

Мост (|Brüx) — град во Чешка, во рамките на историската област Чешка. Мост е вториот по големина град во административниот центар Устечкиот крај. Градот го добил името по многубројните мостови.
1 Историја
Подрачјето на Мост било населено уште во добата на праисторијата. Населбата под тековното име, за првпат во пишани документи се споменува во 1040 година.
Во 1919 година, Мост станал дел од новосоздадената република Чехословачка. Во 1938 година Мост како населба со германско мнозинство, е отцепена од Чехословачка и заедно со Третиот рајх во рамките на Судетската област. По Втората светска војна локалните Германците биле насилно иселени од градовите во нивните матични земји. На нивно место дошле Чесите од останатите делови на државата исто како и Ромите од денешна Словачка. За време на комунизмот градот поради големиот рудник за јаглен повторно бил изграден неколку километри јужно а стариот дел бил срушен. Само старата готска црква и неколку згради останале на крајот на новиот рудник. После 1989 г.. и трансформацијата на економската структура дошло до опаѓање на активностите на тешката индустрија и до проблеми со преконструирањето на стопанството. Новите власти одлучиле дека никогаш повеќе нема да се добие толку јаглен како претходно и поради тоа пораснал степенот на невработеност и сиромаштија.
2 Населението
Мост денес има околу 67.000 жители, а во последните години бројот на жители во градот е во стагнација. Покрај чесите, во градот живеат и словаците и Ромите
3 Слики од градот
Моринген

Моринген (|Moringen) — мал град во округот Нортхајм, во јужниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Градот се состои од самото средиште Моринген и осум околни села.
1 Географија
1.1 Местоположба
Моринген се наоѓа во јужниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, сместен во горниот тек на реката Море, која претставува западна притока на Лајне.
2 Историја
Градот и околните села биле основани пред околу илјада години.
Кон крајот на век, во градот била изградена психијатриска болница. Во текот на Втората светска војна, болницата била испразнета и била користена како концентрациски камп „Моринген“. Денес, повторно работи како психијатриска установа.
3 Стопанство
Меѓу поголемите претпријатија кои работат во околината е „Пилер“, произведувач на индустриски перки. Главната депонија за округот Нортхајм се наоѓа во Моринген.
4 Музеј
* Спомен-дом за кампот
Хардегзен

Хардегзен (|Hardegsen) — мал град во округот Нортхајм, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на околу 15 километри југозападно од градот Нортхајм и 15 километри северозападно од градот Гетинген.
Градот Хардегзен го има прекарот „Портата кон Золинг“. Познат е по куќите изградени во фахверк и замокот Хардег.
1 Географија
Хардегзен се наоѓа на западниот брег на Лајне и источно од Золинг. Низ градот тече Есполде и потоко Шетелбах, кој се влева во Есполде.
2 Замок Хардег
Замокот Хардег е средновековен замок во градот Хардегзен. Бил основан во век како резиденција на Велфската династија. Во 1320 година, камениот замок бил повторно изграден од Конрад и Лудвиг фон Росдорф. Кон крајот на век, замокот припаднал на Ото фон Брауншвајг цу Гетинген. Од 1568 до 1823 година бил седиште на локалниот суд. Кон крајот на век, замокот Хардег бил претворен во фарма. Во 1972 година припаднал на општината.
3 Сообраќај
Хардегзен е поврзан железнички со градот Нортхајм и јужниот дел на Природниот парк Золинг-Фоглер.
Гликозамин

Гликозаминот (C<sub>6</sub>H<sub>13</sub>NO<sub>5</sub>) е амино шеќер и истакнат претходник во биохемиската синтеза на гликозилирани белковини и липиди. Гликозаминот е дел од структурата на полисахаридите хитозан и хитин, кои го градат егзоскелетот на раковите и другите членконоги, како и клеточните ѕидови на габите и многу виши организми. Гликозаминот е еден од најзастапените моносахариди.