procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Диверзанти (филм)

„Диверзанти“ — југословенски филм од 1967 година, во режија на Хајрудин Крвавац. Главните улоги ги играат: Раде Марковиќ, Велимир Бата Живојиновиќ, Јован Јаниќијевиќ Бурдуш и Љубиша Самарџиќ.
1 Синопсис
Партизаните успешно чуваат една клисура, но германските авиони им претставуваат голема закана. Затоа, комунистите испраќаат осуммина во тешка мисија — да направат диверзија врз германскиот аеродром, но првичните планови драстично се менуваат...
Келбет Нургазина

Келбет Нургазина (родена на 8 јули 1986 година) е џудистка од Казахстан.
Таа освоила бронзен медал во екстра-лесна категорија (48 кг) категорија на Азиските игри 2006 година, откако ја победила Герелтуја Ерднечимег од Монголија во мечот за бронзениот медал.
Таа моментално живее во Караганда.
Последната лудост на Клер Дарлинг

„Последната лудост на Клер Дарлинг“ (француски: ''La Dernière Folie de Claire Darling'') – филм на режисерката Жили Бертучели (Julie Bertuccelli) од 2018 година. Режисерката е авторка и на сценариото, заедно со Марион Дусо (Marion Doussot) и со Мариет Десер (Mariette Désert). Филмот е снимен според романот „Последната гаражна распродажба на Фејт Бејс Дарлинг“. Главните улоги ги играат: Катрин Денев (Catherine Deneuve), Алис Таљони (Alice Taglioni) и Кјара Мастројани (Chiara Mastroianni).
1 Синопсис
Едно утро, Клер (ја игра Денев) се буди со чувството дека тоа е нејзиниот последен ден во животот, па решава да го продаде целиот вреден имот. Кога толпата љубопитни соседи ќе започне да се бори за нејзините антиквитети, Клер наеднаш се присетува на својот трагичен и несреден живот. Во меѓувреме, една стара пријателка на Клер ја предупредува нејзината ќерка Мари дека мајка ѝ ги распродава своите работи. Иако веќе долго време не одржува контакти со мајка си, Мари се враќа за да ја запре распродажбата и да ја открие причината за мајчината одлука...
Куп на Македонија во ракомет 2023 (мажи)

Куп на Македонија 2023 — 31. издание на ракометниот куп на Македонија во машка конкуренција. Завршниот турнир бил одигран во Спортската сала Билјанини Извори во Охрид, од 11 до 13 мај 2023 година, во организација на РФМ. Вардар 1961 ја освоил титулата по 16. пат, а вкупно 32 екипи учествувале во натпреварувањето.
1 Квалификации
1.1 Прва рунда
Натпреварите биле одиграни на 8, 9, 10 и 11 декември.
8 декември
9 декември
10 декември
11 декември
Броевите во заградите претставуваат ранг на лигашките натпреварувања.
1.2 Четвртфинале
По одигрувањето на натпреварите од првото елиминационо коло, екипите биле поделени во четири шешири, а подоцна во четири групи, во кои се играло полуфинале и финале. Победниците на тие групи обезбедиле пласман на завршниот турнир.
Извлекувањето на групите било извршено на 1 февруари 2023 година.
Шешир 1, Шешир 2, Шешир 3, Шешир 4
1.2.1 Група 1
1.2.2 Група 2
1.2.3 Група 3
1.2.4 Група 4
2 Завршен турнир
2.1 Место на одржување
Охрид
Спортска сала Билјанини Извори
Капацитет: 3.000
Извлекување на двојките било одржано на 5 мај 2023 година.
2.2 Поединечни награди
* Најкорисен играч на завршниот турнир: Леонардо Дутра (Вардар 1961)
* Најдобар голман на завршниот турнир: Борко Ристовски (Вардар 1961)
* Најдобар стрелец на завршниот турнир: Дејан Манасков (Вардар 1961)
Победник во Купот на Македонија 2023
РК Вардар 1961
Адина Тутулан- Сотропа

Адина Тутутлан-Сотропа (родена на 19 август 1969 година во Сибиу) е романска биатлонка. Таа се натпреварувала на Зимските олимписки игри 1992 и Зимските олимписки игри 1994 година. Исто така, се натпреварувала во три скијачки настани на Зимските олимписки игри 1988 година.
Шели Скароу

Шели Скароу е канадски телевизиски продуцент и писател од Сарнија, Онтарио. Таа ја освои наградата на Здружението на писатели на Канада за нејзината работа на епизодата „Гордост“ во третата сезона на ''Деграси: Следната генерација'' (споделена со нејзиниот сопруг Џејмс Херст и Арон Мартин). Скароу е номинирана и за наградата Гемини. Таа е писателка на ТВ-шоуто ''Да си Ерика''.
1 Наводи
Тетивен четириаголник

Тетивен четириаголник — четириаголник околу кој може да се опише кружница. Со други зборови, четириаголникот е тетивен ако сите негови темиња се точки на една кружница. Името тетивен доаѓа од тоа што секоја страна на таков четириаголник е тетива во тој круг.
Тетивни четириаголници се: квадрат, правоаголник и рамнокрак трапез. Делтоидот е тетивен ако има два прави агли.
Четириаголници за кои со сигурност знаеме дека околу нив не може да се опишат кружници (не се тетивни) се паралелограмот и ромбот.
Основно својство на тетивен четириаголник:
: Четириаголникот е тетивен ако и само ако симетралите на неговите страни се сечат во една точка.
Исто така важна е особината:
: Четириаголник е тетивен ако и само ако збирот на секои два спротивни агли е еднаков на 180° (спротивните агли се суплементни).
:<math>\, \alpha + \gamma = 180^\circ </math>:<math>\, \beta + \delta = 180^\circ </math>
што може да се види од сликата на која се прикажани централниот и периферниот агол над дијагоналата. (сл. 2) Од ова произлегува дека секој четириаголник што има два спротивни прави агли е тетивен.
Четириаголник во кој може истовремено да се впише и опише кружница се нарекува тангентно-тетивен четириаголник или двоцентричен четириаголник.
1 Некои својства на тетивниот четириаголник
Површината на тетивен четириаголник со страни <math>a,\,b,\,c,\,d</math> може да се изрази со помош на полуобемот <math>s\,</math>, при што
:<math>s = \frac{a+b+c+d}{2}</math>
со формула наречена Брамагуптина формула:
:<math>P = \sqrt{(s-a) (s-b) (s-c) (s-d)}</math>
или со формулата во која се појавуваат страните на четириаголникот и полупречникот на опишаната кружница <math>R\,</math>:<math>P=\frac{1}{4R}\sqrt{(ab+cd)(ac+bd)(ad+bc)}</math> .
Ако дијагоналите на овој четириаголник се <math>e\,</math> и <math>\,f</math> (сл. 1), тогаш површината може да се изрази со формулите
:<math>P = \frac{e \cdot (ab+cd)}{4R} = \frac{f \cdot (ad+bc)}{4R}</math> ,
каде дијагоналите се пресметуваат со формулите
:<math>e = \sqrt{\frac{(ac+bd)(ad+bc)}{ab+cd</math> и <math>f = \sqrt{\frac{(ab+cd)(ac+bd)}{ad+bc </math> .
Дијагоналите на тетивниот четириаголник се сечат во точка <math>P\,</math> (сл. 1), а односот помеѓу деловите на дијагоналата се изразува со формулата <math>\overline{AB}\cdot\overline{CD}+\overline{BC}\cdot\overline{DA} = \overline{AC}\cdot\overline{BD}</math> .
; Птоломејова теорема
: Ако <math>a,\,b,\,c,\,d</math> се страниците, а <math>e\,</math> и <math>\,f</math> дијагоналите на тетивниот четириаголник, тогаш е
<math>ef = ac+bd\,</math> .
2 Поврзано
* Тангентен четириаголник
* Тетивно-тангентен четириаголник
Бегалски вид

''Бегалски вид'' ― драма од 1937 година напишана од Тенеси Вилијамс. Претставата потсетува на претстава од времето на депресијата на Клифорд Одетс. Дејството се одвива во преспивница во Ту Риверс, Мисисипи во текот на деновите што опаѓаат во 1936 година, бидејќи Новата 1937 година е неизбежна. Претставата прикажува осамен службеник, кој го надгледува хотелот во кој се сместени збир на алкохоличари губитници и бунтовен студент. Сопственикот на хотелот е опсесивен Евреин. Службеникот се спријателува со гангстер во бегство, Тери Меган, кој тврди дека е жртва на корумпираниот општестен систем. Тој претставува надеж за хотелскиот службеник.
1 Критики
*
Смртта на господинот Голужа (филм)

„Смртта на господинот Голужа“ (српски: ''Смрт господина Голуже'') — филм на режисерот Живко Николиќ од 1982 година. Филмот е заснован врз истоимената новела на Бранимир Шќепановиќ. Главната улога ја игра Љубиша Самарџиќ, а покрај него, во филмот настапуваат и Савина Гершак, Боро Беговиќ и Весна Пеќанац.
1 Синопсис
Осамениот господин Голужа првпат во животот заминува на море. Патем, него го ограбуваат и тој е принуден да преспие во еден хотел. Во малото гратче владеат интригите, зависта и омразата, а неговото доаѓање предизвикува љубопитност и различни претпоставки. Притиснат од прашањата на мештаните, тој случајно изјавува дека го избрал нивниот град за во него да изврши самоубиство. Жителите на градот се воодушевени од неговата одлука и прават сè да му ги разубават последните денови. Тој ужива во покажаното гостопримство и стекнува самодоверба, но не сфаќа дека станал жртва на сплетките на таа расипана средина. Опијанет од популарноста, господинот Голужа тоне сè подлабоко во лаги. На крајот, кога ќе доживее голема љубов, тој не може повеќе да се спротивстави ниту на себеси ниту на околината.
Мерал Мендерес

Мерал Мендерес (1933 – 27 декември 2011) била турски оперски сопран.
1 Раниот живот
Мерал Мендерес е родена во Кушадаси во провинцијата Ајдин, западна Турција во 1933 година. Своите први часови по пеење ги земала од Мунир Џејхан на Општинскиот конзерваториум во Истанбул. Понатаму се школувала во новоформираното оперско студио. Таа била менторирана од странски и турски ушители по пеење.
2 Кариера
Мендерес дебитирала на сцената на 19 март 1960 година настапувајќи во операта ''Тоска'' од Џакомо Пучини поставена во градската опера на Истанбул основана во 1959 година. Нејзината следна изведба била во операта ''Мадам Батерфлај'' од Пучини. Нејзините понатамошни улоги биле како Сантуца во ''Кавалерија рустикана'' од Пјетро Маскањи и во ''Боемот'' од Пучини. Во „''Турандот“'' на Пучини, поставена во Анкара, таа ги играла и принцезата Турандот и робинката Лиу. Настапувала во опери како ''Магбет'' од Џузепе Верди, улогата на Антонија во ''Хофманови приказни'' од Жак Офенбах, ''Бал под маски'' од Верди, ''Разменетата невеста'' од Беджих Сметана и ''Трубадур'' од Верди.
Била позната како сопран со природен и звучен глас во највисокиот вокален опсег и една од првите оперски пејачки во републиканската ера. На сцената настапувала речиси триесет години.
Во 2010 година, Мендерес била почестена за 50-годишнината од основањето на Истанбулската опера со „Наградата за уметност“ доделена од Ренгим Ѓокмен, генералниот директор на Турската државна опера и балет.
3 Смрт
Мерал Мендерес починала на 78-годишна возраст во нејзиниот дом во Малтепе, Истанбул на 27 декември 2011 година. Таа била погребана на гробиштата Кучукјали по комеморативната церемонија одржана во оперската куќа Суреја и верската погребна служба во џамијата Малтепе Меркез.
Осека (филм од 1969)

„Осека“ — филм на режисерот Владимир Павловиќ од 1969 година. Главните улоги ги играат: Драгомир Бојаниќ Гидра, Велимир Бата Живојиновиќ, Душан Јаниќијевиќ, Душан Булајиќ, Јанез Врховец.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во мало село во Србија, во 1941 година, а низ судбината на жителите се прикажани стравотиите и апсурдот на воените случувања. Епилог се случува во Ваљево во 1944 година. Нагонот за одмазда води до сурова пресметка меѓу двајца мажи кои се идеолошки противници, а во минатото биле соседи и пријатели.
Свеќи до Сонцето

''Свеќи до Сонцето'' — првата долгометражна драма напишана од Тенеси Вилијамс што била продуцирана. Во 1939 година '', „Свеќи до сонцето“'' била една од 4-те едночинки што тој ги поднесол на драмскиот натпревар на Групацијата на њујоршките театри, освојувајќи ја наградата од 100 долари. Претставата е сместена во околината на Ред Хилс во Алабама во гратче за ископ на јаглен. Приказната се занимава со борбата на рударите да образуваат синдикат, а истовремено ги истакнува тешките животи на нивните семејства. Критичарот од весникот St. Louis Star-Times, Рид Хајндс ја опишал драмата како „сериозно и истражувачко испитување на одредена општествена стварност поставена во човечки и драматични услови“. Таа била првично изведена на 18 март 1937 година од страна на „The Mummers“, општествено свесна и полупрофесионална театарска трупа во Сент Луис, Мисури каде што била отворена за одлични критики.
Градислав

Градислав (|Градислав Бориловић, |Μποριλοβίκης; 1325–1352) бил српски магнат во служба на Стефан Урош III Дечански (в. 1321-1331) и Стефан Душан (в. 1331-1355), со титули ''војвода'', ''казнец'', и ''тепчија'' (од кои последните две биле финансиски функции). Градислав ги предводел српските војски кои се бореле против Османлиите во Битката кај Димотика во октомври 1352. Битката се водела помеѓу сојузниците на двајца византиски императори, Јован V Палеолог и Јован VI Кантакузин, и била првата поголема битка на Османлиите на европско тло, која завршила со нивна победа. Грчките извори зборуваат за Градислав како „еден од најугледните меѓу Трибалите [Србите]“.
1 Наводи
Жан Залески

Жан Залески (роденa Жан Бусутил, исто така познатa како Жан Бусутил Залески ; Биркиркара, Малта (11 април 1920 година - 2 мај 2010 година) била уметник од Малта која го поминала најголемиот дел од својот возрасен живот во Соединетите држави. Нејзините дела се појавиле на неколку изложби во САД и Малта.
1 Биографија
Жан Бусутил е родена во Биркиркара, на 11 април 1920 година) најмладата од 11-те деца. На 8-годишна возраст заедно со семејството емигрирала во САД.
2 Образование и награди
Залески студирала како уметник во Соединетите Американски Држави на Мур колеџот за уметност и дизајн во Филаделфија, а во Њујорк на Институтот Прат, Факултетот за дизајн Парсонс и Лигата на студенти по уметност. Во 1986 година ја добила наградата Сузан Б. Ентони во областа на сликарството од Националната организација за жени и била поканета од претседателот Џими Картер во Белата куќа како дел од делегација од пет жени уметници во 1975 година.
3 Дела
Слики од Залески биле претставени на изложби за време на нејзиниот живот и по нејзината смрт.
Освен уметнички изложби, нејзините дела се појавувале и во книги. Овие публикации спаѓаат во две категории: илустрации и книги за уметници, честопати комбинирајќи ги обете. Тие вклучуваат „Кова/линии“. 1982. ISBN 9780914278375. со песни од Едвин Хониг, која се состои од лента формирана од 2 споени листови, превиткана во стилот на хармоника за да формира 22 страници од секоја страна. Оваа уметничка книга е дизајнирана на таков начин што може да се гледа или како обичен распослан лист од две страници или како расклопена целина.
Крилести духови: 24 современи американски поети. 1995. ISBN 9781896209203., уредена од Ф. Д. Рив, е илустрирана со колажни слики од Залески.
Асуман Оздаглар

Асуман „Асу“ Оздаглар (родена на 16 декември 1974 година) е турски академик .
1 Ран живот
Таа е родена во семејството на Исмаил Оздаглар и Захиде Оздаглар на 16 декември 1974 година. Нејзиниот татко Исмаил Оздаглар бил поранешен државен министер, помеѓу 13 декември 1983 и 15 јануари 1985 година во 45-та влада на Турција, каде бил осуден и затворен за злоупотреба на министерските овластувања.
2 Кариера
Оздаглар студирала на отсекот за електротехника наБлискоисточен технички универзитет во Анкара и дипломирала во 1996 година. Потоа ги продолжила студиите на Технолошкиот институт во Масачусетс (МИТ) во САД и докторирала во 2003 година. Работела како доцент (2003), вонреден професор (2008) и професор (2012) на истиот универзитет. Нејзините истражувачки области вклучувале нелинеарна и конвексна оптимизација, теорија на игри, социјални и економски мрежи, методи за дистрибуирана оптимизација и оптимизација и контрола на мрежата. Во 2017 година, била именувана за нов шеф на Одделот за електротехника и компјутерски науки на МИТ. Нејзината претходничка Ананта Чандракасан за нејзе кажала: ''„Професорката Оздаглар е инспиративен истражувач и се појави како вистински лидер во областа на теоријата и алгоритмите за оптимизација, теоријата на игри и мрежите“.'' Нејзината работа, исто така, придонела за проучување на адаптивната динамика на теоријата на игри и вовела алтернативни пристапи кон мрежните игри.
3 Личен живот
Асуман Оздаглар е во брак со економистот Дарон Ачемоглу.
Лина Брокдорф

Лина Брокдорф (|Lina Brockdorff; - ) — малтешка авторка, драматург и радиоводителка.
1 Ран живот
Брокдорф е родена во Сенглеа во семејството на Патрик и Мери Махони во 1930 година. Нејзиниот ран живот бил обележан со избувнувањето на Втората светска војна кога Брокдорф имал девет години. Нејзиното семејство кое се селело повеќе пати во текот на војната, живеејќи во различни локалитети како што се Биргу, Слиема, Дингли и Рабат.
2 Образование
Раното образование на Брокдорф било прекинато со избувнувањето на војната, но кога војната завршила таа се вратила на училиште на инсистирање на нејзиниот татко. Сакала да продолжи со медицинска кариера, но нејзиното семејство не можело да си дозволи да ја испрати на Универзитетот и ја запишале на курс за обука за наставници без да ја информираат. Образованието го продолжила подоцна во животот, кога во 1991 година се запишала на едногодишен воведен курс по теологија, по што следела петгодишна диплома. Таа на крајот магистрирала по теологија и хуманистички науки во 2002 година на 72-годишна возраст
3 Кариера
Професорската кариера на Брокдорф започнала во државното основно училиште, но таа престана да предава за да ги одгледа своите четири деца. Во тоа време, се фокусирала на нејзиното пишување. Подоцна ја продолжила својата кариера на колеџот Сент Алојсиус како професор по англиски јазик. Служела како член на советот на Л-Академја тал-Малти помеѓу 2004 и 2005 година и останала член на академијата. Таа исто така била претседател на ''Малтешко книжевно друштво'' осум години и е член на ''Здружение на Малтешки поети.'' Лина Брокдорф била наградена со златен медал на годишна церемонија на која им се оддава почест на луѓето кои ја збогатиле малтешката литература и познавањето на малтешкиот јазик.
4 Списи
Брокдорф почнала да пишува на 17-годишна возраст додека учела на колеџот за обука на наставници, каде што професорот Џозеф Аквилина ги поттикнувал своите ученици да пишуваат раскази или есеи за емитување на радио. Таа била многу плодна во текот на следните децении, пишувајќи и продуцирајќи неколку програми што биле емитувани на Редифузија во текот на 1950-тите и 1960-тите, вклучувајќи ги и ''Создавање меѓу нас, Пред огледало, Половина час заедно и Магија во кујната''.
Брокдорф напишала неколку радио драми, вклучувајќи го и ''Ил-Фкајар т'Асиси'' . Некои од нејзините дела биле емитувани и на австралиското радио.
Во текот на нејзината кариера напишала дури шест антологии, дванаесет романи и над 340 новели. Таа, исто така, напишала автобиографија за нејзиното искуство од Втората светска војна наречена ''Серенади среде сирените'', која била наградена како ''најдобар роман - белетристика'' од Националниот совет за книги на Малта во 2004 година. Исто така, подоцна бил серијализиран и емитуван на различни радио станици. Била наградена со златен медал на ''Малтешко книжевно друштво''.
Џејда Сунгур

Џејда Сунгур, позната и како Кирмизли Кадин, е турски академик и активист.
1 Живот
Сунгур била родена во 1986 година. По завршувањето на нејзиното дипломирање за урбанистичко планирање, таа започнала да работи како истражувачки асистент на Техничкиот универзитет во Истанбул.
1.1 Случај на полициска бруталност
Во мај 2013 година, учествувала на протестите во паркот Гези во Истанбул како бунтовник и волонтер за прва помош. За време на демонстрациите, била нападната од полицаец по име Фатих Зенгин. Кога фото-новинарот од Ројтерс - Осман Орсал - го фотографирал моментот кога Сунгур била предмет на полициска бруталност, предизвикало огромна реакција и во турската и во меѓународната јавност. Потоа станала симбол на протестите. Зенгин бил тужен од обвинителите кои намерно извршиле притисок за тригодишна затворска казна за употреба на непропорционална сила против цивили. Сунгур пред судот се изјаснила дека „доколку обвинетиот имаше оружје, ќе ме убиеше како што друг полицаец го уби Етем Сарисулук “. По една година, судењето било завршено и Зенгни бил осуден да засади 600 садници поради тоа што испрскал солзавец од непосредна близина и ја злоупотребил својата моќ. Исто така, била отфрлена уште една тужба поднесена против Сунгур под обвинение за „поттикнување на јавноста да не го почитува законот“.
2 Во популарната култура
2.1 Книги
* Турско-италијанскиот филмски режисер Ферзан Озпетек напиша книга инспирирајќи се од дискурсите и сликата на „Жената во црвено“.* Ѓурсел Ончу, кој бил актуелен уредник на списанието „Тарих“ затворено за време на протестите во Гези, ја напишал книгата „Јашаркен Јазилан Тарих“, а како насловна слика била искористена слика на Џејда Сунгур и полицаецот.
2.2 Списанија
* Културното списание „ Пијауи “ во центарот на Бразил дало илустрација во која се опишува „Жената во црвено“ која го држи знамето на Бразил како насловна слика на изданието од јули 2013 година како одговор на јавните бунтови во Бразил во исто време со протестите на Гези. Исто така, хаштагот „#direngezi“ на дното на корицата.* Турскиот хумористичен магазин „Пинген“ ја прикажало „Жената во црвено“ како прска со солзавец кон полицаец како насловна слика на изданието од јули 2013 година и објавило натпис дека „Демонстрантите ја нападнаа полицијата!“ . Ова дело било прикажано меѓу „најкреативните насловни страници на списанијата за хумор во 2013 година“.
Чета Шевалие

Хенриета Чета Шевалиер МБИ (2 април 1901 &ndash; 9 јули 1973 година), Малтежанка од британско националност, жител во Рим, била критичен дел во мрежата „Линија за бегство од Рим “ на монсињор Хју О'Флаерти која дејствувала во Ватикан за време на Втората светска војна. Нејзиниот стан на третиот кат на Виа Империја бил користен како складиште за намирници и за сместување на бегалците кои бегале од фашистичките режими во Европа. Таа во организацијата била позната како „Госпоѓа. М." Потеклото на нејзиниот ''псевдоним'' - дали ова било референца за нејзиниот роден остров Малта, моминското презиме на нејзината мајка или друг фактор - не е познато.
1 Живот
Шевалие е родена како Хенриета Скери од Емануел Скери и неговата сопруга Марија, моминско Мамо во Слиема, Малта. Таа се омажила за Томас Шевалие на 15 мај 1920 година во црквата Пресвета Богородица во Слиема. Двојката живеела во Рим, каде што г-дин Шевалие работел како агент за британската туристичка компанија Томас Кук и Санс, и имале неколку деца. По смртта на нејзиниот сопруг и затворањето на еден од нејзините синови во 1939 година, британската вдовица се нашла заглавена во фашистичката држава на Мусолини и одговорна за благосостојбата на нејзините деца и постарата мајка. Регрутирана во мрежата на О'Флаерти, Шевалие во суштина му дала на О'Флаерти ''карт бланш'' да го користи нејзиниот стан како магацин и безбедна куќа за луѓето кои бегаат од фашизмот. И покрај неколкуте проблеми и фактот дека биле под постојан надзор од страна на Хитлеровите ''Служба за безбедност'', Шевалие и нејзиното семејство ги продолжиле своите тајни активности под постојан ризик од смрт додека не биле евакуирани од мрежата на О'Флаерти еден по еден до фармата на периферијата на градот каде што го живееле остатокот од војната криејќи се.
Во 1945 година, Шевалие била наградена со медал на Британската империја (БЕМ) за нејзините извонредни напори да им понуди засолниште на оние на кои им е потребно. Нејзините напори се заслужни за директно помагање на 4.000 луѓе за време на војната.
Шевалие починала во родната Малта на 9 јули 1973 година и е погребана на гробиштата Санта Марија Адолората. Спомен-градина е засадена во нејзина чест во Музејот за воздухопловство на Малта и била отворена на 24 ноември 2012 година.
Млечниот воз повеќе не застанува овде

''Млечниот воз повеќе не застанува овде'' (англиски: ''The Milk Train Doesn't Stop Here Anymore'') ― драма во пролог и шест сцени од 1963 година, напишана од Тенеси Вилијамс. Тој му рекол на Џон Груен во 1965 година дека тоа е „претставата на која работев најдолго“, и првично ја извел верзијата за време на Фестивалот на двата света во Сполето, Италија, во јули 1962 година. Неговата прва продукција во Соединетите Држави била во јануари 1963 година на Бродвеј во Моросковиот театар, со Хермиона Бадли во главната улога. Освртите на претставата биле лоши, иако штрајкот на весникот ги спречилда стигнат до публиката; претставата имала само 69 изведби.
Вилијамс го ревидирал сценариото за втора продукција, давајќи му рамка за кабуки, со двајца глумци кои играат сценски работници кои ја коментираат претставата како што се случува. Оваа нова продукција била отворена на 1 јануари 1964 година во Театарот „Брукс Аткинсон“ под раководство на Тони Ричардсон. Во него глумела Талула Банкхед (делот првично бил напишан и бил лабаво заснован на Банхед) и Таб Хантер, со Маријан Селдес. Била одржана во само пет изведби откако повторно добила многу лоши известувања. Обновената изведба од 2011 година, во која глуми Олимпија Дукакис, била режирана од Мајкл Вилсон.
Во 1968 година, претставата била приспособена од Вилијамс во филмот ''Бум!'', со Елизабет Тејлор и Ричард Бартон заедно во главните улоги, а во режија на Џозеф Лоси. Филмот бил катастрофален потфат за двете ѕвезди.
1 Синопсис
Претставата е сместена во Италија и се посветува на , богатата жена, г-ѓа Флора Гофорт која е при умирање, која фаќа млад човек, Кристофер Фландерс, како наводно навлегува во нејзиниот имот. Дијалогот меѓу двајцата сочинува голем дел од драмата. Како лик, г-ѓа. Гофорт е во положба каде според традициите на класичната драма би можела да биде стоик, но таа намерно ги отфрла утешите на филозофијата и наместо тоа избира да ги афирмира еротизмот и мистицизмот. Г-ца Гофорт умира на крајот од претставата откако ги даде овие афирмации како нејзина дефинитивна изјава за Животот.
Централен Сан Педро

Централен Сан Педро е контроверзен енергетски проект кој имал за цел да изгради хидроцентрала во реката Сан Педро, регионот Лос Риос, Чиле. Браната и придружната инфраструктура на проектот ќе се генерирале вкупно 170 мегавати. Проектот бил прекинат во 2009 година поради проблеми поврзани со геологијата на областа, но потоа повторно се активирал во 2019 година.
Од 2019 година, општините Пангуипули и Лос Лагос, двете најдиректно погодени општини, го отфрлиле проектот. Градоначалникот на Лос Лагос, меѓу другите луѓе, изразил загриженост за влијанието на проектите врз туризмот и биоразновидноста. На 7 септември 2019 година, три или повеќе вооружени лица ги нападнале привремените инсталации на проектот при што бил запален магацинот. Во рок од една недела, Колбун СА одговориле со пополнување правни дејствија против одговорните.
Во септември 2022 година, проектот бил ставен во мирување бидејќи Колбун СА изјавиле дека не продолжувааат со законските постапки за негово основање.
1 Поврзано
* ХидроАјсен
Екофагија

Екофагија е термин измислен од Роберт Фрејтас што значи буквално консумирање на екосистемот. Потекнува од грчкиот „οἶκος“ (grc-Latn), што се однесува на „куќа“ или „домаќинство“, а грчкиот „φαγεῖν“ (grc-Latn), „да јаде“. Терминот „екофагија“, измислен од Фреитас, укажува на катастрофалното сценарио во кое нанотехнолошките автомати синтетизирани од луѓето ќе почнат да се натпреваруваат со живите екосистеми, користејќи ги како резервоари на хемиски ресурси пред конечно да ги уништат.
Фреитас го употребил терминот за да опише сценарио кое вклучувало молекуларна нанотехнологија што тргнала наопаку. Во оваа ситуација (наречена сценарио за сива гума ) нанороботите кои се самореплицираат надвор од контрола, консумираат цели екосистеми, што резултирало со глобална екофагија.Сепак, зборот „екофагија“ сега се применува поопшто во однос на кој било настан  јадрена војна, ширење на монокултура, масивни изумирања на видови — што може суштински да ја промени планетата. Научниците сугерирале дека овие настани може да резултираат со екоцид со тоа што ќе го поткопаат капацитетот на биолошката популација на Земјата да се поправи. Други сугерираат дека посекојдневните и помалку спектакуларни настани - неуморниот раст на човечката популација, постојаната трансформација на природниот свет од страна на човечките суштества - на крајот ќе резултирале со планета која е значително помалку енергична и планета која е, освен луѓето, во суштина безживотно. Овие луѓе веруваат дека сегашната човечка траекторија не става на пат кој на крајот ќе доведе до екофагија. Во трудот во кој Фреитас го измислил терминот тој напишал:Можеби најрано препознаената и најпозната опасност од молекуларната нанотехнологија е ризикот дека самореплицираните нанороботи способни да функционираат автономно во природната средина можат брзо да ја претворат таа природна средина (на пример, „биомаса“) во реплики на самите себе (на пр. наномаса“) на глобална основа, сценарио кое обично се нарекува „проблем на сивата гума“, но можеби поправилно наречено „глобална екофагија“.
1 Поврзано
* Екоцид
* Молекуларен склопувач
Домашен тероризам

Домашен тероризам е форма на тероризам во кој жртвите „во една земја се цел на сторител со исто државјанство“ како и жртвите. Постојат многу дефиниции за тероризам, и ниту една од нив не е универзално прифатена.
1 Дефиниција
Иако постојат многу потенцијални дефиниции за домашниот тероризам, тој во голема мера се дефинира како тероризам во кој сторителот ја таргетира неговата/нејзината земја. Ендерс го дефинирал домашниот тероризам како „домашно одгледување во кое местото, целта и сторителите се од иста земја“. Терминот „домашен тероризам“ произлегува од џихадистичкиот тероризам против луѓето од Запад. Вилнер и Добулоз го опишаа домашниот тероризам како „автономно организирани радикализирани западњаци со мала директна помош од транснационалните мрежи, обично организирани во земјата или земјата домаќин, а цели на сограѓаните“. Извештајот на Конгресната служба за истражување, ''Американски џихадистички тероризам: Борба против сложена закана,'' го опишува домашниот тероризам како „терористичка активност или заговори овековечени во САД или во странство од американски граѓани, постојани легални жители или посетители радикализирани главно во САД“. Стејт департментот на САД го дефинирал тероризмот во 2003 година како „насилство со предумисла, политички мотивирано извршено врз неборбени цели од страна на супнационални групи или тајни агенти, вообичаено наменето да влијае врз публиката“. Сепак, американската влада не може да обвини некого за домашен тероризам, бидејќи не постои таков кривичен закон.
Ева Тофалви

Ева Тофалви (родена на 4 декември 1978 година) е пензионирана романска биатлонка од унгарска етничка припадност.
1 Кариера
Таа завршила на 11-то место во генералниот пласман на Светскиот куп за жени и на 2-то место во поединечна дисциплина на крајот на Светскиот куп во биатлон 2008-09 година. Во текот на оваа сезона таа го освоила и својот прв настан на Светскиот куп во Хохфилцен, Австрија, во 15 км поединечна трка, таа првично завршила втора, но победничката Албина Ахатова подоцна била дисквалификувана поради употреба на допинг. Победата на Тофалви е, исто така, првата трка што ја освоила романска спортистка во Светскиот куп во биатлон.
2 Наводи
Право на ефикасна правна помош

Правото на ефикасна правна помош е право на лице чии човекови права се повредени за правна помош. Таквата правна помош мора да биде достапна, обврзувачка, способна да ги изведе сторителите пред лицето на правдата, да обезбеди соодветни репарации и да спречи понатамошни повреди на правата на лицето. Правото му гарантира на поединецот способност да бара помош од државата директно наместо преку меѓународен процес. Тоа е практично средство за заштита на човековите права на државно ниво и бара државата не само да ги штити човековите права de jure туку и во пракса за поединечни случаи. Правото на ефикасна помош вообичаено е признаена како човеково право во меѓународните инструменти за човекови права.
Правото на ефикасна помош е изразено во член 8 од Универзалната декларација за човекови права, член 2 од Меѓународниот пакт за граѓански и политички права, член 13 од Европската конвенција за човекови права и член 47 од Повелбата на Европската унија за Основни права.
1 Баратели на азил
Правото на ефикасна помош се повикува во случаи на баратели на азил во кои има право да се спречи државата да депортира барател на азил пред да го реши барањето за азил на барателот, и дека по одбивањето на барањето за азил, барателот има практична способност за жалба со тоа што ќе добијат доволно време и пристап до правно застапување. Судовите генерално не утврдиле дека државата треба да обезбеди адвокат, дури и кога барателот на азил не може да си дозволи тоа, под услов адвокат да не е неопходен за пристап до ефикасна помош. Судовите утврдиле дека прекумерно формален процес може да го наруши правото на ефикасна помош, особено кога не е обезбеден адвокат.
2 Европска унија
Во правото на Европската унија, правото на ефикасна помош се применува надвор од човековите права за сите права предвидени со правото на ЕУ што се спроведуваат во судовите на земјите-членки.
3 Тортура
Комитетот за човекови права на Обединетите нации изјавил дека во случаи на тортура, правото на ефикасна помош бара од државите да ги истражат наводите за тортура, да ги гонат сторителите, да обезбедат компензација на жртвите и да спречат повторување на слични прекршувања. Начелото на правото на ефикасна помош е изразено во член 14 од Конвенцијата на Обединетите нации против тортура.
4 Дополнителна литература
**
Излевање на нафта од Тасман Спирит

Излевање на нафта од Тасман Спирит
{"type":"Feature","geometry":{"coordinates":[66.995352,24.782683],"type":"Point"},"properties":{"marker-color":"#5E74F3","title":"Tasman Spirit oil spill","marker-symbol":"industrial"
Локација, Пристаниште Карачи, Карачи, Пакистан
Координати
Датум, 27 јули 2003 година; пред 19 години (2003-07-27)
Причина
Причина, Заземјување на танкерот за нафта Тасман Спирит
Оператор, Асимина Маритајм ДООЕЛ
Карактеристики на излевањето
Волумен, 27.000 метрички тони
Зафатено крајбрежјето, 16 км
Излевањето на нафта од Тасман Спирит се случило во Арапското Море веднаш надвор од пристаништето Карачи, Пакистан на 27 јули 2003 година, кога ''Тасман Спирит'', танкер со нафта во сопственост на малтешката компанија Асимина Маритиме, кој пловел за пристаништето Карачи од Харг, Иран, се насукал додека се движел кон пристаништето Карачи, на плажата Клифтон, во 12:57 часот по локално време и истурил околу 30.000 метрички тони лесна сурова нафта во следните неколку дена. Се сметало дека е една од најлошите еколошки катастрофи предизвикани од човекот во Пакистан. Излевањето на ''Тасман Спирит'' нафтата, првично извлечена од нафтените полиња во Иран, на крајот зафатила 16 км на главната јавна плажа на градот и пристаништето во Карачи, кои биле многу или умерено покриени со нафта.
1 Излевање
Бродот превезувал 67.532 метрички тони нафта, од кои околу 27.000 тони се излеале во Арапското Море. Бродот бил пилотиран во пристаништето Карачи во моментот на несреќата кога се насукал во навигацискиот канал на пристаништето Карачи. Како последица на првичното заземјување, трупот бил оштетен и излеани биле мали количества сурова нафта. Напредниот дел на бродот бил цврсто насукан и заглавен во кал и тиња, а средниот дел се потпирал на една карпа. Силните ветрови и напливот на југозападниот монсун резултирале со голем структурен стрес на трупот и почнале да се појавуваат пукнатини на трупот во следните денови и бродот полека почнал да се распаѓа. До 14 август, бродот се поделил на два дела, ослободувајќи околу 27.000 тони од својата лесна сурова нафта во Арапското Море. Во тоа време, биле направени напори да се спаси преостанатата сурова нафта на бродот и голем број помали танкери, биле искористени за спасување на повеќе од половина од суровата нафта.
Сантим

Сантим (од |centesimus) — француски поим за „стоти“ дел од валутата и се користи како име на фракционата валута во неколку франкофонски земји (вклучувајќи ги Швајцарија, Алжир, Белгија, Мароко и Франција).
Во Франција, употребата на ''сантим'' потекнува од воведувањето на декадниот монетарен систем под Наполеон. Овој систем имал за цел да ги замени недецималните делови на постарите монети. Монетата од пет сантими била позната како ''су'', односно солидус или шилинг.
Во франкофонска Канада канадскиот долар е официјално познат како ''сент'' (се изговара /sɛnt/) и на англиски и на француски. Меѓутоа, во пракса, обликот ''cenne'' (се изговара /sɛn/) целосно го заменил официјалниот ''цент''. Говорната и писмената употреба на официјалниот ''сент'' во франкофонска Канада е исклучително невообичаена. На канадскиот француски народен јазик ''sou'', ''sou noir'' (fr значи „црно“ на француски), ''cenne'' и ''cenne noire'' се сите нашироко познати, користени и прифатени називи кога се однесуваат на кој било од канадски долар или монета од 1¢ (колоквијално позната како „пени“ на северноамерикански англиски).
1 Поделба на еврото: центи или сантими?
Во Европската заедница ''цент'' е официјалното име за една стотинка од еврото. Меѓутоа, во земјите од француско говорно подрачје, зборот ''centime'' е претпочитан поим. Врховниот совет на францускиот јазик на Белгија во 2001 година препорачал употреба на ''сантим'', бидејќи ''cent'' е и француски збор за „стотка“. Аналогна одлука била објавена во Списанието ''„Journal officiel“'' во Франција (2 декември 1997 година).
Во Мароко, дирхамите се поделени на 100 ''сантими'' и може да се најдат цени во земјата наведени во ''сантими'' наместо во дирхами. Понекогаш ''сантимите'' се познати како франци или, во поранешните шпански области, пезети.
2 Употреба
Сантимот е една стотина од следните основни парични единици:
2.1 Тековни
* Алжирски динар
* Бурундски франк
* CFP франк
* CFA франк
* Коморски франк
* Конгоански франк
* Џибутски франк
* Етиопски бир (како сантим)
* Гвинејски франк
* Хаитски гурд
* Марокански дирхам
* Руандски франк
* Швајцарски франци (само од француски и англиски јазик; италијанските говорници користат centesimo.)
2.2 Застарени
* Алжирски франк
* Белгиски франк (холандски: nl)
* Камбоџански франк
* Француски камерунски франк
* Француски франк од Гвајана
* Француски франк
* Гваделупски франк
* Катангез франк
* Латвиски лат (латвиски: santīms)
* Луксембуршки франк
* Малгашки франк
* Малиски франк
* Мартиник франк
* Монегаски франк
* Mарокански франк
* Франк Нови Хебриди
* Реинионски франк
* Шпанска пезета
* Tуниски франк
* Вестфалски франк
Четвороевангелие на цар Иван Александар

Четвороевангелие на цар Иван Александар (|Четвероевангелие на (цар) Иван Александър) е илуминиран ракопис, четвороевангелие, напишан и илустриран во 1355–1356 година за царот Иван Александар на Второто Бугарско Царство. Ракописот се смета за еден од најзначајните ракописи од средновековната бугарска култура, и се опишува како „најславното уметничко дело создадено во Бугарија пред падот под турско ропство во 1393“.
Ракописот, кој сега се чува во Британската библиотека (Add. MS 39627), содржи текстови од четирите евангелија илустрирани со 366 минијатури и се состои од 286 листови од пергамент, со димензии 33 на 24.3 cm. Јазикот на кој е напишан ракописот се означува како бугарски, среднобугарски, словенски, и црковнословенски.
Јоанис Колетис

Јоанис Колетис (?, 1774 – Атина, 1847) – грчки политичар, водач на т.н. „француска” партија, претседател на грчката Влада (1844 –1847). Во грчкото Собрание ја промовирал мегали идејата како политичка програма за создавање голема грчка држава за сметка на балканските владенија на османлиската држава, вклучувајќи ја и Македонија (1844).
1 Биографија
1.1 Ран живот и образование
Јоанис Колетис е роден во 1773 или 1774 година во село Сирако, Епир, тогаш дел од Отоманската Империја. Потекнувал од заможно ароманско семејство, кое имало влијание во регионот. Неговото потекло како Ароманец (Влав) не го спречило да развие силно чувство на грчки идентитет, што подоцна станало клучно за неговата политичка кариера. Колетис студирал медицина на неколку престижни универзитети во Италија, вклучително и во Пиза, каде што се запознал со револуционерните идеи на времето, особено под влијание на тајното друштво Карбонари. Овие искуства го обликувале неговиот светоглед и го подготвиле за учество во борбата за независност на Грција.
1.2 Учество во Грчката војна за независност
Колетис се вратил во Епир со намера да учествува во борбата за независност на Грција, која започнала во 1821 година. Како активен учесник во Грчката војна за независност, тој ги предводел силите на Румелиотите (жителите на континентална Грција) за време на граѓанските конфликти во рамките на револуцијата (1823–1825). Овие граѓански војни имале политички и регионални димензии, при што Колетис се нашол во судир со силите од Пелопонез и островските бродовласници, особено од Хидра. Неговото лидерство во овој период било клучно за одржување на револуционерниот дух, иако граѓанските конфликти ја ослабнале воената подготвеност на грчките сили пред египетската интервенција.
1.3 Политичка кариера
По создавањето на Кралството Грција во 1830-тите, Колетис станал истакнат политичар. Тој бил водач на т.н. „Француска партија“, една од трите главни политички фракции во Грција во тоа време (заедно со „Англиската“ и „Руската“ партија). Оваа партија се залагала за либерални реформи и била под влијание на француските политички идеи.
Колетис служел како министер за надворешни работи на Грција и бил амбасадор во Франција, каде што ги унапредувал грчките интереси на меѓународната сцена. Најзначајно, тој бил премиер на Грција во два мандата (1834–1835 и 1844–1847). За време на неговиот втор мандат, во грчкото Собрание во 1844 година, Колетис ја промовирал Мегали идејата – визија за обновување на Византиската империја преку проширување на грчката држава на сите територии населени со Грци, вклучително и делови од денешна Турција, Албанија и Македонија. Оваа идеја станала централен дел од грчката надворешна политика до почетокот на 20 век.
Рудник за боксит на островот Ренел

Рударството на боксит на островот Ренел започнал на западната страна на островот околу 2011 година. Островот Ренел е дел од Соломонските Острови во Тихиот Океан. Групацијата Бинтанг Делапан е еден од главните оператори на рудникот, со под договор од Азија Пацифик Инвестмент Девелопмент.
Рудникот имал повеќекратно излевање, предизвикувајќи еколошка штета, а локалните жители велат дека немаат корист од рудникот сразмерно на штетата што ја предизвикал. Владата признала дека рудникот е слабо регулиран. Закупот за рударство бил откажан во октомври 2020 година, иако рударската компанија го оспорила ова откажување на суд.
1 Заднина
Бокситот е една од главните состојки што се користеле за производство на алуминиум .
2 Локација
Островот Ренел, светско наследство на УНЕСКО, и соседниот остров Белона имале комбинирано население од околу 3.000 луѓе.
Зголемување на ископувањето на боксит во областа од 2011 до 2021 година се случило во исто време со активностите за сеча.
3 Историја
Рударската компанија и платила на владата на Соломонските Острови 17,8 милиони американски долари во 2020 година и 16,4 милиони американски долари во 2019 година.
Властите проценувале дека околу 50% од наоѓалиштето на боксит бил извезен помеѓу 2014 и 2021 година Во 2021 година, владата на Соломонските Острови објавил дека Бинтанг Делапан не платил даноци и авторски права за една третина од пратките на боксит што ги извезувале од 2015 година, оставајќи ја компанијата должна околу 16 милиони австралиски сојузни држави неплатени даноци.
4 Влијание
Иако локалната економија процвета за време на врвот на рударскиот бум, владата признава дека закупот на рударството бил слабо регулиран, а Соломонските Острови немаат корист од рударската активност. Жителите велат дека ткивото на нивната заедница е оштетено од приливот на странски работници и дека нивната вода и почва се загадени.
Во февруари 2019 година, за време на циклонот Ома, носач на рефус бил приземјен на гребенот Конгобаиниу и истурил 300 тони нафта во заливот. Локалните жители не можеле да ловат риба, добитокот им умрел, а децата страдале од инфекции на кожата и очите. Загубите беа проценети на 50 милиони долари. Проценките сугерираат дека над 10.000 квадратни метри гребен и над 4.000 квадратни метри живеалиште во лагуната биле уништени и би можеле да бидат потребни 130 години за да се опорави.
5.000 тони боксит биле истурени во заливот во јули 2019 година До 2021 година, повеќе од половина од погодените области не биле санирани.
5 Наводи
6 Дополнителна литература
***
Оркестарот на една младост

„Оркестарот на една младост“ (српски: ''Оркестар једне младости'') — филм на режисерот Светислав Павловиќ од 1985 година. Главните улоги ги играат: Љубиша Самарџиќ, Гордана Бјелица, Душан Војиновиќ, Олег Видов.
1 Синопсис
За време на Втората светска војна, пожарникарскиот оркестар од Краљево заминува на слободната територија, патем свирејќи германски воени маршеви. На тој начин, тие секојдневни млади момци, чии дотогашни животи биле исполнети со љубовни врски и со концерти, полека се претвораат во херои.
Пекиншки тапанарија и камбанарија

Тапанаријата во Пекинг, или Гулу, се наоѓа на северниот крај на централната оска на внатрешниот град северно од улицата Дианмен. Првично изградена од музички причини, подоцна била искористена за објавување на времето, а сега е туристичка знаменитост.
Камбанаријата во Пекинг, или Жонглу, се наоѓа во непосредна близина на тапанаријата. Заедно, камбанаријата и тапанаријата имаат панорамски поглед на центарот на Пекинг. Пред модерната ера, двете кули доминирале на хоризонтот на Пекинг.
1 Функција
Ѕвоната и тапаните во стара Кина биле музички инструменти. Подоцна, биле користени од управата и заедниците за објавување на времето. Камбанаријата и Тапанаријата биле центри за официјалното мерење на времето во Кина за време на династиите Јуан, Минг и Ќинг.
Камбанаријата и Тапанаријата продолжиле да функционираат како официјален показател на времето на Пекинг до 1924 година. Таа година, бил изведен државен удар со кој бил протеран Пуји, последниот цар од династијата Ќинг, од Забранетиот Град и усвојување на часовници во западен стил за официјално мерење на времето.
2 Историја
Тапанаријата била изградена во 1272 година за време на династијата Јуан. Во тоа време градот се викал Канбалиќ, а кулата била наречена Кула на уредната управа (s=齐政楼). Во 1420 година, за време на владеењето на царот Јонгл, зградата била повторно изградена на исток од нејзината првична местоположба. Династијата Ќинг извршила важни реновирања во 1800 година. По државниот удар во Пекинг во 1924 година, Фенг Јусианг го тргнал официјалниот статус на кулите, заменувајќи ги со западни методи за мерење на времето и ја преименувал зградата во Кула на разјаснување на срамот (s=明耻楼). Предметите поврзани со инвазијата на Алијансата од осум нации на Пекинг и подоцна масакрот на 30 мај во 1925 година биле изложени, претворајќи ги кулите во музеј. Горната приказна на Тапанаријата моментално служи како Народна културна сала на Источниот градски округ.
Во 1980-тите, по извршени големи поправки, Камбанаријата и Тапанаријата биле отворени за туристите.
3 Архитектура
Тапанаријате е двокатна градба од дрво висока 47 метри. На горниот кат на градбата имало 24 тапани, од кои само еден преживеал. Биле направени нови тапани за нивна замена. Во непосредна близина се наоѓа камбанаријата, градба висока 33 метри со сиви ѕидови и зелен застаклен покрив.
Анчарското езеро

Езерото Анчар е езеро кое се наоѓа во близина на областа Сора, во близина на градот Сринагар во областа Сринагар во Кашмир, Индија. Toa e сместено во близина на Гандербал, езерото е поврзано со познатото езеро Дал преку каналот „Амир Кан Налах“ кој минува низ Гилсар и Кушал Сар . Езерото е во многу влошена состојба. Во случај на поплава, прекумерната вода на Дал се пренасочува овде.
1 Влошување
Некогаш популарна туристичка дестинација бидејќи туристите на шикари и чамци патуваа овде од езерото Дал, со текот на годините се влошувало поради загадувањето, големите навлегувања и дивите градби во неговата околина. Во 1990-тите, кога Налах Мар бил покриен за да се изгради автопатот Меарплан околу западната страна на Дал, под новиот пат биле поставени цевки долги 6 метри, за да му овозможат на Дал да продолжи да се испушта во езерскиот систем Анчар, но цевките набрзо се затнале поради отпад и шут.
Како и езерото Дал и езерото Вулар, тоа е дом на заедницата Ханџи која живее во близина на езерото во областа наречена Анчар меѓу локалното население.
2 Наводи