Малала Јусафзаи

Малала Јусафзаи (роденa на 12 јули 1997 година], исто така познатa и како Малала, е активистка за женско образование и најмлад лауреат на Нобеловата награда . Таа е позната по застапувањето за човекови права, особено образованието на жени и деца во родниот Пакистан, каде локалните Талибанци на моменти им забрануваа на девојчиња да одат на училиште . Нејзиното застапување прерасна во меѓународно движење, а според поранешниот пакистански премиер Шахид Какан Абаби, таа стана „најистакнатиот граѓанин“ на земјата.
Јусафзаи е родена во семејство на Паштун во Мингора, Кајбер Пахтунхва, Пакистан. Нејзиното семејство дојде да управува со низа училишта во регионот. Сметајќи ги Мухамед Али Џина и Беназир Буто како свои модели, таа беше особено инспирирана од мислите на нејзиниот татко и хуманитарната работа. Во почетокот на 2009 година, кога имала 11-12 години, таа напишала блог под псевдоним во кој го опишува животот за време на окупацијата на Талибанците . Следното лето, новинарката Адам Б. Елик направи документарен филм на Њујорк ''Тајмс'' за нејзиниот живот додека пакистанската војска интервенираше во регионот. Таа се истакнува, давајќи интервјуа во печатена форма и на телевизија, а беше номинирана и за Меѓународна награда за мир од активистот Дезмонд Туту .
На 9 октомври 2012 година, додека се наоѓал во автобус во Сватската област, по полагањето на испит, Јусафзаи и уште две девојчиња биле застрелани од талибанците во обид за атентат во знак на одмазда за нејзиниот активизам; напаѓачот избегал од местото на настанот. Јусафзаи била погодена во главата со куршум и останала во несвест и во критична состојба во Институтот за кардиологија Равалпинди, но нејзината состојба подоцна се подобрила доволно за таа да биде пренесена во болницата кралицата Елизабета во Бирмингем, Велика Британија. Обидот за убиство предизвика меѓународно излевање и поддршка за Јусафзаи. Дојче веле во 2013 година објави дека таа станала најпознатиот тинејџер во светот. Неколку недели по обидот за убиство, група од педесетмина водечки муслимански свештеници во Пакистан издадоа ''фатва'' против оние што се обидоа да ја убијат. Талибанците беа меѓународно осудени од влади, организации за човекови права и феминистички групи. Талибанските власти реагираа на осудата со дополнително осудување на Јусафзаи, посочувајќи ги плановите за евентуален втор обид за атентат, што беше оправдано како верска обврска. Нивните изјави резултираа со натамошно меѓународно осудување.
<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve->&#x5B; ''потребно е цитат'' &#x5D;</sup>
1 Раниот живот
Јусафзаи е родена на 12 јули 1997 година во областа Сват на северозападната провинција Кајбер Пахтунхва, во семејство со пониска класа. Таа е ќерка на Зиаудин Јусафзаи и Тор Пекаи Јусафзаи. Нејзиното семејство се сунитски муслиман од паштунскиот етникум. Семејството немало доволно пари за болничко раѓање и како резултат, Јусафзаи е родена дома со помош на соседите. Таа го добила своето прво име ''Малала'' (што значи „погодена од жалост“) по Малалаи од Мајанд, позната поетеса и воин жена од јужен Авганистан. Нејзиното презиме, Јусафзаи, е на голема племенска конфедерација на Паштун, која е доминантна во долината Сват Пакистан, каде што порасна. Во нејзината куќа во Мингора, таа живеела со нејзините двајца помлади браќа, Кушал и Атал, нејзините родители, Зиаудин и Тор Пекаи и две кокошки за миленичиња.
Течно зборува на паштуски, урду и англиски јазик, Јусафзаи се школуваше претежно од нејзиниот татко Зиаудин Јусафзаи, кој е поет, сопственик на училиште, и самиот е активист, водејќи низа приватни училишта познати како Јавно училиште Кушал. Во едно интервју, Јусафзаи еднаш изјави дека таа се стреми да стане лекар, иако подоцна нејзиниот татко ја охрабри наместо тоа да стане политичар. Зиаудин се осврна на неговата ќерка како нешто сосема посебно, дозволувајќи и да остане ноќе и да зборува за политика, откако нејзините двајца браќа биле испратени во кревет.
1.1 Како блогер на BBC
1.1.1 Забрана за школување
После налогот, Талибанците уништија уште неколку локални училишта.
Во февруари 2009 година, училиштата за девојчиња сè уште беа затворени. Како солидарност, приватните училишта за момчиња одлучија да не се отвораат до 9 февруари. На 7 февруари Јусафзаи и нејзиниот брат се вратија во родниот град Мингора, каде што улиците беа напуштени, и се појави „морничава тишина“. „Отидовме во супермаркетот да купиме подарок за нашата мајка, но таа беше затворена, додека порано остануваше отворена до доцна. Беа затворени и многу други продавници “, напиша таа на својот блог. Нивниот дом бил ограбен, а нивниот телевизор бил украден.
По повторното отворање на училиштата за момчиња, Талибанците ги укинаа ограничувањата за основното образование на девојчињата, каде што имаше ко-едукација . Училиштата само за девојчиња сè уште беа затворени. Јусафзаи напиша дека присуствувале само 70 ученици, од вкупно 700 ученици кои биле запишани.
На 15 февруари, можеше да се слушнат истрели на улиците на Мингора, но таткото на Јусафзаи ја увери, велејќи: „Не плаши се - ова е пукање за мир“. Нејзиниот татко прочитал во весникот дека владата и милитантите требало да потпишат мировен договор следниот ден. Подоцна истата вечер, кога Талибанците го најавија мировниот договор во нивното студио „ FM радио “, започна уште една рунда посилни пукања надвор. Јусафзаи зборуваше против Талибанците на националното шоу „ ''Капитал разговор“'' на 18 февруари. Три дена подоцна, локалниот водач на Талибанците, Маулана Фазлула, на својата радио станица ФМ објави дека ја укинува забраната за образование на жените, а на девојчињата ќе им биде дозволено да одат на училиште сè додека не се одржат испитите на 17 март, но тие мораа да носат бурка .
1.2 Ден на Малала
На 12 јули 2013 година, на 16-тиот роденден на Јусафзаи, таа зборуваше во ООН за да повика на светски пристап до образование. ООН го нарекоа настанот „Ден на Малала“. Јусафзаи носеше една од шалите на Беназир Буто во ООН.
1.3 Нобелова награда за мир
На 10 октомври 2014 година, Јусафзаи беше прогласена за ко-добитник на Нобеловата награда за мир за 2014 година за нејзината борба против сузбивањето на децата и младите и за правото на сите деца на образование. Откако ја доби наградата на 17-годишна возраст, Јусафзаи е најмладиот нобеловец. Јусафзаи ја подели наградата со Каилаш Сатјарти, активист за детски права од Индија. Таа е втора Пакистанка која доби Нобелова награда по лауреатот по физика Абдус Салам во 1979 година.
Откако ја доби Нобеловата награда за мир, имаше пофалби, но и одредено неодобрување на одлуката. Норвешки пратеник, Фредрик Хефермехл, коментираше: „Ова не е за фини луѓе кои направиле убави работи и се радуваат што ја добиле. Сето тоа е нерелевантно. Она што Нобел го посака беше награда што промовираше глобално разоружување. “
Аден Кортес, студентски колеџ од Град Мексико и барател на азил, ја прекина церемонијата на доделување на Нобеловата награда за мир на Јосафзаи во знак на протест за масовното киднапирање на Игуала во 2014 година во Мексико, но брзо беше одземено од безбедносните лица. Јусафзаи подоцна сочувствувал и признал дека проблемите со кои се соочуваат младите луѓе ширум светот, велејќи дека „има проблеми во Мексико, има проблеми дури и во Америка, дури и овде во Норвешка, и навистина е важно децата да го кренат својот глас“.