procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Оливје Ле Гак

Оливје Ле Гак (|Olivier Le Gac; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015 и за Џиро д’Италија 2016. Во јуни 2017 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017.
1 Достигнувања
;2010
: 1. Светско јуниорско друмско првенство
: 1. ГП Генерал Патон
: 3. Трофеј Сентр Морбијан
;2011
: 2. Европско јуниорско друмско првенство
: 2. Трофеј Сентр Морбијан
;2012
: 1. Етапа 1 Тур Ниверне Морван
: 3. Ла Генсбар
;2013
: 1. Тур ди По ди Румоа
: 2. Париз-Конере
: 3. Париз-Тур за младинци
;2014
: 1. Тур де ла Крес
: 2. Тур де Ванде
;2017
: 8. Класик Лоар Атлантик
;2018
: 6. Тро-Бро Леон
: 7. Класик Бретања
: 10. Краен пласман Четири дена Динкерк
::1. Етапа 6
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2015, 2016, 2017, 2018
Џиро, —, 133, —, —
Тур, —, —, 158, 127
Вуелта, 120, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Теорија на одлучувањето

Теорија на одлучување или теорија на избор во економијата, психологијата, филозофијата, математиката, информатиката и статистиката се занимава со идентификација на вредности, несигурности и други прашања од значење во дадената одлука, рационален избор на рационалности, а се добива оптимална одлука. Таа е тесно поврзана со областа на теоријата на игрите. Теоријата на одлучувањето се занимава со изборот на поединечни агенти, додека теоријата на игрите се занимава со интеракцијата на агентот чии одлуки влијаат една на друга.
Броме

Броме (|Brome) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Оре, околу 25 километри североисточно од градот Волфсбург.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (''Flecken''), мала населба со локално значење.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Броме се наоѓа непосредно на покраинската граница со Саксонија-Анхалт. Заедно со општините Бергфелд, Ера-Лесин, Парзау, Риен, Тидише и Тилау припаѓа на истоимената општинска заедница. Низ местото тече реката Оре.
1.2 Општински единици
Кон општината припаѓаат следниве места:* Алтендорф (188 жит.)
* Бениц (88 жит.)
* Броме (2.576 жит.)
* Висведел (90 жит.)
* Цихери (287 жит.)
2 Галерија
Парзау

Парзау (|Parsau) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Парзау се наоѓа помеѓу природните паркови Зидхајде и Дремлинг.
1.2 Општински единици
Општината се состои од следниве места:
* Анебек (155 жит.), непосредно северно од Парзау
* Кроја (363 жит.), непосредно североисточно од Анебек
* Кајзервинкел (94 жит.), источно од Парзау
* Парзау (1.194 жит.)
Кон општината Парзау припаѓа станбената единица Гибел, која претставува енклава во слободната област Гибел (7 жит.).
1.3 Соседни општини
Следниве градови и општини се граничат со општината Парзау:
* Тидише
* Бергфелд
* Тилау
* Броме
* Клеце
* Ебисфелде-Веферлинген
* Гибел
* Риен
2 Галерија
Риен

Риен (|Rühen) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Риен се наоѓа помеѓу природните паркови Зидхајде и Дремлинг. Средногерманскиот Канал тече низ источниот дел на општината. Еден дел на општинската граница служи како покраинска граница помеѓу Долна Саксонија и Саксонија-Анхалт.
1.2 Општински единици
Општината Риен е поделена на следниве места:* Риен (3.710 жит.)
* Брехторф (1.118 жит.)
* Ајшот (793 жит.)
1.3 Соседни општини
Општината се граничи со следниве градови и општини:
* Волфсбург
* Тидише
* Парзау
* Гибел
* Ебисфелде-Веферлинген
* Графхорст
* Дандорф
2 Историја
Помеѓу 1945 и 1990 година, Риен служел како западногермански граничен премин на внатрегерманската граница за речната пловидба на Средногерманскиот Канал. Преминот бил отворен за товарни пловила помеѓу советската окупациска зона во Германија (до 1949 година, потоа со Германската Демократска Република) или Западен Берлин и британската окупациска зона (до 1949 г.) и потоа Западна Германија. Сообраќајот бил предмет на одредбите од меѓузонскиот сообраќај.
Ера-Лесин

Ера-Лесин (|Ehra-Lessien) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Ера-Лесин се наоѓа во крајниот источен дел на сојузната покраина Долна Саксонија.
Општина се наоѓа околу 20 километри од Волфсбург и Гифхорн.
1.1 Општински единици
Општината се состои од местата Ера (1.275 жит.) и Лесин (559 жит.).
1.2 Соседни општини
Ера-Лесин се граничи со следниве градови и општини:
* Витинген
* Броме
* Тилау
* Барведел
* Засенбург
* Варенхолц
2 Патека за тестирање на Фолксваген
Фолксваген поседува патека за тестирање во местото Ера. Патеката била изградена во текот на Студената војна, а местоположбата била одбрана бидејќи во зона забранета за летање близу границата со Источна Германија, па така можеле да бидат тестирани тајни прототипи без опасност од протекување на можните соперници.
3 Галерија
Василиј Берузин

Василиј Иванович Березун (|Василий Иванович Березун; роден на 13 март 1986) — руски фудбалер кој игра како играч од средниот ред.
1 Клупска кариера
Тој го направил своето деби во руската втора лига за тимот на ФК Сизран-2003 година на 24 април 2011 година против ФК Носта Новотриск.
Преслап (превој)

Преслап — планински превој на надморска височина од 936 метри. Ги раздвојува Пелагонската Котлина и Мариовската Котлина кај селото Маково. Преминот е отворен во текот на целата година, но понекогаш е тешко прооден заради топењето на снегот во зимските и пролетните месеци.
Буково (превој)

Буково — планински превој во југозападниот дел на Македонија, кој ги поврзува планините Галичица на запад и Плакенска Планина на исток, а ги раздвојува Охридско-струшката Котлина на север и Преспанската Котлина на југ.
1 Поврзано
* Галичица
* Плакенска Планина
* Охридско-струшка Котлина
* Преспанска Котлина
Вила Реал

Вила Реал (Vila Real) е значаен град во Португалија, сместен во неговиот северен дел. Градот е седиште на истоимениот округ, каде сочинува една од општините. Во 2011 година имало 51.850, на површина од 378,80 км<sup>2</sup>.
1 Географија
Градот Вила Реал се наоѓа во северниот дел на Португалија. Од главниот града Лисабон, градот е оддалечен 420 километри северно, а од Порто 100 километри источно.
Релјеф: Вила Реал се наоѓа во планинско подрачје на северозападниот дела од Пиринејскиот Полуостров. Планинското подрачје околу градаот се вика Трасос Монтес. На градот се издига планината Марао. Подрачјето на градот е високо поставено, ридско и ретко населено. Надморската височина на градот е 400–450 m.
Клима: Климата во Вила Реал е блага умерено континентална клима со значајно влијание од Атлантскиот Океан и Голфската струја.
Вода: Вила Реал лежи на малите реки Коржо и Кабрил.
2 Историја
Подрачјето на градот е населено уште од времето на праисторијата. Корените на денешното население се поврзуваат со среден век, кога тука било средиштето на христијанските цркви за околното подрачје. Вила Реал ги добил градските права во 1925 година.
Градот стагнирал во последниве векови, но градската економија започнала од 1980-те години, односно во XX век.
3 Население
По последните проценки од 2009 година општината Вила Реал има околу 52 илјади жители, од кои околу 27 илјади живеат на градскоти подручје.
4 Партнерски градови
* Менд
* Оснабрик
* Оуренсе
* Грас
* Оеираас
* Портимао
5 Галерија
Бунец

Бунец — планински превој во западниот дел на Македонија, кој ги поврзува Шар Планина на северозапад и планината Бистра на југоисток, а ги раздвојува Дебарско-реканската Котлина на југозапад и Полошката Котлина на североисток.
1 Поврзано
* Шар Планина
* Бистра
* Дебарско-реканска Котлина
* Полошка Котлина
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дренок

Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во селото Дренок. Сместена е во крајниот североисточен дел на селото.
1 Историја
Во септември 2013 година, црквата била ограбена и од неа биле одземени околу 2.000 денари и еден позлатен крст.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источниот ѕид. Главниот влез е сместен на западната страна, додека на јужната страна има спореден влез. Непосредно пред главниот влез се издига камбанаријата која е прилепена до западниот ѕид на црквата. Таа има квадратна основа и на секоја од трите отворени страни има по три прозорци. Првите два прозорци се квадратни и застаклени, додека највисоките се залачени и затворени. Камбанаријата во целост е варосана во бела боја и е покриена со лимен кров. На јужниот и северниот ѕид има по три прозорци, од кои прозорецот кој е најблиску до западната страна на обата ѕида се наоѓа повисоко. Во средината на апсидата има мала монофора, а на источниот ѕид над апсидата окно. Објектот е изграден од варовник, а на рабовите се забележуваат камени тули. Црквата е покриена со лимен кров.
Во дворот на црквата се сместени трпезаријата и селските гробишта.
3 Галерија
4 Поврзано
* Дренок
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Втора струшка парохија
Плетвар (превој)

Плетвар — планински превој на надморска височина од 994 метри, кој ги разделува планините Дрен и Бабуна и ја поврзува Пелагонија и градот Прилеп со Раец и Тиквешијата.. Превојот се издвојува со Тројацисерија“ од шкрилци и мермери, во која ги сместува и мермерите на Пелагонискиот хорст-антиклинориум од Плетвар, давајќи ѝ на серијата алгонкиска старост. Во близина се наоѓа и истоименото село Плетвар.
Голашец

Голашец — превој во југоисточниот дел на Македонија, кој ги поврзува планините Серта на запад и Смрдеш на исток, а ги раздвојува областа Лакавица на север и Струмичко-радовишката Котлина на југ.
1 Поврзано
* Серта
* Смрдеш
* Лакавичко
* Струмичко-радовишка Котлина
Групчин (превој)

Групчин — превој во северозпадниот дел на Македонија, кој ги поврзува планините Сува Гора на југозапад и Жеден на североисток, а ги раздвојува Полошката Котлина на северозапад и Скопската Котлина на југоисток. Во близина на превојот се наоѓа истоименото село.
1 Поврзано
* Групчин
* Сува Гора
* Жеден
* Полошка Котлина
* Скопска Котлина
Фурка (превој)

Фурка — планински превој во југоисточниот дел на Македонија, кој ги поврзува крајните отсеци на подножјето на Беласица на исток и ридестиот предел Карабалија на запад, а ги раздвојува областа Бојмија односно Гевгелиско-валандовската котлина на север и котлината Дојран на југ. Во непосредна близина на превојот се наоѓа истоименото село Фурка, според кое и тој го носи името.
1 Наводи
Зонални растенија

Зоналното растение е „вид или сорта што е од вредност во одредувањето на цветните зони“. Ботаничарот Фредерик Вернон Ковил го дефинирал изразот. Тој го опишал како „најдобриот метод на постапка во нова област за да ги утврди (флоралните) зони со релативно мал број на најдобрите зонални растенија, а потоа да ги распореди другите помалку важни [растенија] на нивните соодветни места.“
Растителна онтологија

Растителна онтологија (ПО) е збирка на онтологии развиени од Конзорциумот за растителни онтологии. Овие онтологии ги опишуваат анатомските структури и фазите на раст и развој низ Viridiplantae. ПО е наменета за повеќе апликации, вклучувајќи ги генетиката, геномиката, феноменот и развојот, таксономијата и систематиката, семантичките апликации и образованието.
Цветна зона

Цветна зона е ботаничка област со слични распределби на растителни видови, обично хоризонтален појас утврден со височина. Во историскиот извештај за распределбата на растенијата во САД, Експедицијата на смртната долина: биолошко истражување на делови од Калифорнија, Невада, Аризона и Јута, натуралистката Клинтон Харт Мерриам опишува: „Повеќето од пустинските грмушки се социјални растенија и се дистрибуираат во добро обележани ремени или зони, од кои вертикалните граници се фиксирани од температурата за време на периодот на раст и репродукција.“
Ѓавато (превој)

Ѓавато — планински превој во југозападниот дел на Македонија, кој ги поврзува планините Бигла на север и Баба на југ, а ги раздвојува Преспанската Котлина на запад и котлината Пелагонија на исток. Во непосредна близина на превојот се наоѓа истоименото село.
1 Местоположба
Планинскиот премин Ѓавато се наоѓа на државниот магистрален пат А3 и регионалниот пат 1101.
2 Историја
До средината на век, на превојот и во непосредната околина се наоѓале седум мали словенски села — Ѓавато, Извор, Дреноец, Сува Леска, Утојца, Илино и Старо Село (старото Кажани).
3 Галерија
4 Поврзано
* Ѓавато
* Бигла
* Баба
* Преспанска Котлина
* Пелагонија
Достапна теорија на простор

Во ботаниката, Достапната теорија на просторот, исто така позната како „прва достапна теорија за простор“, е теорија која се користи за објаснување зошто повеќето растенија имаат наизменичен лист на нивните стебла. Теоријата наведува дека локацијата на нов лист на стеблото е одредена од физичкиот простор помеѓу постојните лисја. Со други зборови, локацијата на нов лист на растечки столб е директно поврзана со големината на просторот помеѓу претходните две листови. Врз основа на идеи кои Хофмаистер првпат ги изнесе во 1868 година, снегот и снегот се претпоставува во 1947 година, што остава, никнува во првиот достапен простор на стеблото.
Трибор

Трибор — планински превој во јужниот дел на Македонија, кој се наоѓа на главниот срт на протегање на планината Козјак која има меридијански правец на протегање север-југ, а ги раздвојува прилепскиот и тиквешкиот предел на областа Мариово на запад и исток. Тој е еден од највисоките планински превои според својата надморска височина и на него постои стара калдрмисана подлога од редени камења и макадам, поради што е пристапен само за теренски возила и камиони за сеча на дрва, а исто така е посетуван и од велосипедисти бидејќи тој претставува највисока точка на патеката која се вози на настанот „Алшар - допри го сонцето“.
1 Наводи
Здравје на растенијата

Растенијата здравство се занимава со
* Екосистем здравје , со посебен фокус на растенија
* Контрола на растителни штетници, растителни болести и растителна патологија, на пр. од растителни болести прогнозирање и преземање на неопходни countermeasures
* Дрвото - здравје
Ботаничка експедиција

Ботаничката експедиција е научно патување или патување со цел да се испита флората на одреден регион. Експедицијата може да биде специјално дизајнирана за истражување на флората, или тоа би можело да биде дел од проучувањето на природната историја на регионот. Природникот или ботаничарот беше обвинет за цртање и опишување на флората, собирање примероци од непознати растенија во преса на растенија и идентификување на потенцијалните економски значајни растенија. За ботанички експедиции финансирани од владите, растенијата често беа собрани од страна на лицето во полето, но опишани и именувани од страна на научници спонзорирани од владата на ботанички градини и универзитети. На пример, многу од видовите собрани на експедицијата Луис и Кларк беа опишани и именувани од Фредерик Траугот Пурш.
Фелдкирхен на Дунав

Фелдкирхен на Дунав (|Feldkirchen an der Donau) — општина во округот Урфар-Околина во сојузната покраина Горна Австрија, сместена на источниот брег на реката Дунав. Нејзино седиште е истоименото село со жители (2018).
1 Географија
Општината е сместена на надморска височина од 268 м во горниот дел на областа Милфиртел. Се протега во должина од 8,5 км од север кон југ и 7,4 км од запад кон исток. Зафаќа површина од .
2 Населени места
Општината ги опфаќа следниве села, наведени со бројот на жители според состојбата на г.:
3 Население низ историјата
4 Искористеност на земјиштето
Индиген

Во општа употреба зборот „индиген“ се третира како варијанта на зборот indigene, што значи домородно.
1 Употреба во ботаниката
Меѓутоа, за првпат во 1918 година, зборот бил употребен во строга ботаничка смисла од страна на Либерти Хајд Бејли (1858-1954), американски хортикултурен ботаничар и соосновач на Американското друштво за хортикултурна наука, и опишан како растение „со познато живеалиште“.
Подоцна, во 1923 година, Бејли формално го дефинирал индигенот како:
"... '' вид од кој го знаеме рождеството, - оној што е некаде запишан како домородство".''. "
Терминот бил наменет за контраст со култивинот кој тој го дефинирал во документот од 1923 година како:
"... видот, или нејзиниот еквивалент, кој се појави под припитомување, - фабриката е културен."
Лесковица (превој)

Лесковица — планински превој на надморска височина од 751 метар. Ги раздвојува Лакавичка област и Тиквешка Котлина.. Во влизина на превојот се наоѓа истоименото село, преку кое се поврзуваат градовите Штип и Неготино.
Волонтер (ботаника)

Во градинарството и агрономската терминологија, волонтер е растение кое расте самостојно, наместо да биде намерно засадено од земјоделец или градинар. Волонтерите често растат од семиња што лебдат на ветерот, паѓаат од птици или ненамерно се мешаат во компост. За разлика од плевелите, кои се несакани растенија, растенијата волонтери може да бидат одгледувани од градинарите кога ќе се појават, се наводнуваат, оплодуваат или на друг начин се грижат. Акцијата на ваквите растенија - да никне или да расте на овој начин - исто така може да се опише како волонтерство..
Волонтерите кои растат од семето на специфични сорти не се сигурно идентични или слични на нивниот родител, и често се разликуваат значително од него. Таквите отворени опколени растенија, доколку покажат пожелни одлики, можат да бидат избрани за да станат нови сорти. 
1 Земјоделство
Во земјоделските ротации, растенијата со само-постави од културата од претходната година може да се утврдат како плевел во сегашната култура. На пример, волонтерската зимска пченица може да 'рти на доста високи нивоа во следната култура на маслодајна репка, која обично бара мерки за хемиска контрола. Во земјоделските истражувања, обично е пожелно висока чистота на жетвата. За да се постигне ова, вообичаено, група привремени работници одат по редовите за култури кои бараат волонтерски растенија или „непријателски“ растенија во вежба која често се нарекува „превртување“.
Теорија на виталност

Теоријата на витална сила е предложен механизам за искачување на сокот низ ткивото на растенијата на ксилемот.
Според теоријата на витална сила, спроведувањето на водата до садот ксилем е резултат на витално дејство на живите клетки во ткивото на ксилемот. Овие живи клетки се вклучени во искачување на сок. Теоријата на релејната пумпа и теоријата на пулсација ја поддржуваат активната теорија на искачување на сокот.
Емил Годлевски (постариот) (1884) предложил релативна пумпа или теорија на сила на Клеменхин и Џагадиш Чандра Бозе (1923) предложената теорија за пулсација (поради пулсаторните активности на најскриените кортикални клетки надвор од ендодермисот).
Џагадиш Чандра Босе предложил механизам за искачување на сокот во 1927 година. Неговата теорија може да се објасни со помош на галванометар на електрични сонди. Тој нашол електрични „пулсирања“ или осцилации во електричните потенцијали, и верувал дека тие биле во комбинација со ритмички движења во телеграфската централа ''Codariocalyx motorius'' (тогаш ''Desmodium''). Врз основа на ова Бозе теоретизира дека регуларните бранови „пулсирања“ во клеточниот електричен потенцијал и притисокот на тургорот претставуваат ендогена форма на сигнализација на клетките. Според него, живите клетки во внатрешната обвивка на киселата ткивна вода од страна на контрактивни и експлозивни движења слични на срцето циркулирачки крв од животинско срце.
Овој механизам не е добро поддржан, и покрај некоја тековна дебата, доказите со големо мнозинство ја поддржуваат теоријата на кохезиона тензија за искачување на сокот.
Притискање на растенијата

Притискач на растенијата е збир на опрема што ја користат ботаничарите за да се израмнат и сушат примероците на полето, за да можат лесно да се складираат. Професионалена преса за растително потекло се прави со стандардна максимална големина за биолошки примероци кои треба да се поднесат во посебен хербариум. Цветен печат е сличен уред без стандардна големина што се користи за да се направи рамно исушено цвеќе за притиснат цвет занает. 
Примероците подготвени во преса на растенија подоцна се залепени на архивски квалитетни картички на врвот на нивните етикети и се поднесуваат во хербариум. Етикетите се направени со архивско мастило (или молив) и хартија, и се прикачени со лепило од архивски квалитет.
1 Изградба
Современара растителна преса се состои од две силни надворешни плочки со ремени кои можат да се затегнат околу нив за да извршат притисок. Помеѓу таблите, се ставаат примероци од свежи растенија, внимателно обележани, меѓу слоевите на хартија. Понатамошни слоеви на впиената хартија и картонски картони обично се додаваат за да помогнат да се исушат примероците што е можно побрзо, што го спречува распаѓањето и го подобрува задржувањето на бојата. Слоевите на сунѓер материјал може да се користат за да се спречат сквотирање на делови од примероците, како што се овошјето. Постарите преси на растенија и некои модерни цветни преси имаат завртки за да го обезбедат притисокот, кој често ја ограничува дебелината на магацинот на примероци кои можат да се стават во едно притискање.
2 Историја
Лука Гани (1490-1556) Италијански лекар и ботаничар, го создал првиот снимен хербариум и се смета за прва личност која користела сушење под притисок за да подготви колекција на растенија.
Вилијам Витеринг англискиот ботаничар, геолог, хемичар и лекар напишал популарни книги за британската ботаника, а со опишување на притисната фабрика прес (и васкулум) го привлече вниманието на аматерските природонаучници во Британија околу 1770 година.
Лигураса

Лигураса — планински превој на надморска височина од 1.152 метри, кој ги спојува областите Раец и Мариово.
Превојот е сместен на планината Дрен.
Преминот е отворен во текот на целата година, но понекогаш е тешко прооден заради калта што се создава со топењето на снегот во зимските и пролетните месеци.
1 Поврзано
* Дрен
* Раец
* Мариово
Климакс-видови

Видовите на климакс, исто така наречени доцни серолошки, доцно-сукцесивни, K-избрани или рамнотеживи видови, се видови на растенија кои во суштина ќе останат непроменети во однос на составот на видовите сè додека местото не остане непречено. Тие се најпогодни толерантни видови на дрвја за да се утврдат во процесот на сукцесија на шумите. Садниот материјал на кулминаторите може да расте во сенката на матичните дрвја, обезбедувајќи им доминација на неодредено време. Пореметувањето, како што е пожарот, може да ги убие кулминалните видови, дозволувајќи им на пионерските или претходните видови на видот повторно да се воспостават. Тие се спротивни на пионерски видови, исто така познати како рудерални, бегалци, опортунистички или Р-избрани видови, во смисла дека видовите на кулминација се добри конкуренти, но сиромашни колонизатори, додека пионерски видови се добри колонизатори, но лоши конкуренти. Видовите климакс доминираат во кулминациската заедница, кога темпото на сукцесија се забавува, резултат на еколошката хомеостаза, во која е прикажана максимално дозволената биолошка разновидност, со оглед на преовладувачките еколошки услови. Нивните репродуктивни стратегии и други адаптивни одлики може да се сметаат за пософистицирани од оние на опортунистичките видови. Преку негативни повратни информации, тие се прилагодуваат на специфични услови на животната средина. Видовите климакс најчесто се наоѓаат во шумите. Видовите на климакс, кои се тесно контролирани со носивост, ги следат К-стратегиите, при што видовите произведуваат помалку броеви на потенцијални потомци, но вложуваат повеќе во обезбедување на репродуктивниот успех на секој на микро-еколошките услови на својата специфична еколошка ниша. Видови на климакс може да бидат итеропарити, ефикасна потрошувачка на енергија и циклуси на хранливи материи.
1 Спорниот термин
Идејата за кулминација е критикувана во неодамнешната еколошка литература. Секоја проценка на сукцесивните состојби зависи од претпоставките за природниот режим на пожар. Но, идејата за доминантен вид сè уште е широко користен во програмите за одгледување на шумите и книжевната литература на Калифорнија.
2 Примери
Белата смрека (''Picea glauca'') е пример на кулминација на видовите, во северниот дел на шумите на Северна Америка.
Мухамед ел-Идриси

Абу Абдалах Мухамед ел-Идриси ел-Куртуби ел-Хасани ел-Сабти, или накратко ел-Идриси на арпски أبو عبد الله محمد الإدريسي القرطبي الحسني السبت, арапски картограф, географ и патник кој живеел во Сицилија во дворот на кралот Роџер II Сицилијански.
Патувал по Јужна Европа, Северна Африка и Мала Азија. Во период од 1125—1154 пишува дело кое дотогаш било познато во светот под насловот Nuzhat al-Mushataq fi ikhtiraq al-afaq или ''Забава за оние кои сакаат да го посетат светот''. Делото содржело голема свртеност кон југ, на латински тоа било напишано како mappa mundi, која била врежана на сребрена плоча и позната како ''Tabula Rogeriana'' и друга книга насловена ''Географија''. Неговото дело е познато меѓу Арапите под насловот ''Руџерова книга'' додека неговата карта е најдобра картографска карта на Арапаите.
Ел-Идриси 1161 извршил уште две уредување на својата работа под необичен наслов ''Градините на човештвото и забавата за душата'' , меѓутоа сите преписи на делата се изгубени. Скратена верзија на тоа издание се вика''Градините со среќа'' (вообичаено се викало ''Мали Идриси'') објавена во 1192 година.
Книгата не е совршен историски извор затоа што ел-Идриси (како што тоа тогаш било вообичаено) се потпирал на други извори за својата работа. На пример, кога пишувал за Полска се изедначил со земја која денес е Чешка, затоа што пишувал за „земји кој се опкружени со планини“.
Идриси за градот Бар, Црна Гора, во 1154 година напишал: ''Населението е словенско... Ова е голем град, кој се смета меѓу најславните''.
Илхан Мансиз

Илхан Мансиз (роден на 10 август 1975 година во Западна Германија) — турски фудбалер, моментално помошник тренер во Бешикташ. Тој настапувал како напаѓач. Тој исто така се натпреварувал и како уметнички лизгач.
ЖРК СЧМ Р’мнику В’лча

ЖРК СЧМ Р’мнику В’лча е женски ракометен клуб од Р’мнику В’лча, Романија. Моментално се натпреварува во романската прва лига Лига Национала.
Првично наречен РК Олентија, клубот се смета за наследник на Олчим Р’мнику В’лча, клуб кој бил основан во 1973 година и кој бил распуштен поради финансиски проблеми. СЧМ Р’мнику В’лча игра во Лига Национала од сезоната 2013-2014. Бидејќи времето до крајот на аплицирањето за учество во Лига Национала било многу кратко, акционерите на новиот клуб од Валча се свртеле кон веќе постоечката спортска структура РК Олтенија, а потоа го смениле името на клубот во денешното Р’мнику В’лча. Така, на 1 јули 2013 година, непосредно пред крајниот рок, клубот Олчим Ремнику Валча аплицирал за учество во Лига Национала и најавил дека ќе ја предаде лиценцата на РК Олтенија. Откако се пријавиле, било објавено дека новиот клуб Валча ќе го смени своето име во ХКМ Р’мнику В’лча. На 15 јули 2013 година, ХЧМ Р’мнику В’лча ја добил уставната судска одлука со која му било дозволено завршување на процедурите за регистрација под ова име во најсилната лига на Романија во ракомет за жени, наместо под името ЧС Олчим.
Подоцна, во летото 2018 година, ХЧМ Р’мнику В’лча го променила своето име во СЧМ Р’мнику В’лча, со што влегле во организација на градското собрание.
1 Хронологија
Хронологија на СЧМ Р’мнику В’лча
2 Титули
* Шампион на Романија
** Победник: 2018-2019
* Куп на Романија
**''Финалист'': 2018, 2019
* Суперкуп на Романија
** Победник: 2018
3 Играчи
3.1 Моментален состав 2019-2020
width=70%
;Голмани
* 12 Дијана Чука
* 20 Јулија Думанска
* 43 Марта Батиновиќ
;Крила
;Леви крила
* 21 Ан Грете Норгард
* 22 Елена Флорика
* 88 Роберта Стамин
;Десни крила
* 17 Марта Лопес
* 77 Александра Бадеа
;Пивоти
* 6 Асма Елгауи
* 8 Флорентина Крају
* 9 Ралука Бакојану
* 30 Даниела Марин
;Бекови
;;Леви бекови
* 2 Самара да Силва
* 10 Андреа Адеспи
* 23 Ирина Глибко
;;Средни бекови
* 27 Алисија Фернандес Фрага
* 31 Мадалина Замфиреску
* 71 Кристина Лишчевиќ
;;Десни бекови
* 90 Ана Марија Драгут
* 99 Миреја Гонсалес
Деделшторф

Деделшторф (|Dedelstorf) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Деделшторф се наоѓа западно од Ханкенсбител во близина на природниот парк Зидхајде.
1.1 Општински единици
Општината е составена од следниве места:
* Деделшторф
* Алерзел
* Ведерзел
* Ерел
* Репке
* Лингведел
* Лангведел
Обернхолц

Оберхолц (|Obernholz) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Обернхолц се наоѓа помеѓу природните паркови Дремлинг и Зидхајде.
1.2 Соседни општини
На југ и на запад општината се граничи со општините Шпракензел, Деделшторф и Ханкенсбител, на исток со градот Витинген и на север со округот Илцен.
1.3 Општински единици
Општината е составена од следниве места:
* Ботендорф
* Штајмке
* Швајмке
* Ветендорф
* Венторф
* Виршторф
Штајнхорст (Долна Саксонија)

Штајнхорст (|Steinhorst) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Штајнхорст се наоѓа помеѓу природните паркови Зидхајде и Дремлинг.
На дел од подрачјето на општината се протега заштитната област Обере Лахте, Кајнбах, Јафелбах.
1.2 Соседни општини
Општината Штајнхорст се граничи на север со општината Шпракензел, на исток со општината Деделшторф, на југ со општината Грос Езинген и на запад со округот Целе.
1.3 Општински единици
Општината се дели на следниве места:
* Гут Ауермиле (североисточно од Лише
* Лише
* Редерло
* Штајнхорст
Купула

Купулa (лат. cúpula – чашка) – чашковидна обвивка на плод кој го држи и штити во текот на растењето и созревањето. Карактеристична е за семејството буки (Fagaceae). Кај родот литокарпус (''Lithocarpus'') и дабовите (''Quercus''), таа само делумно го опфаќа плодот, додека кај питомиот костен (''Castanea'') и буките (''Fagus''), во целост затвора два или повеќе плода, а кога плодовите ќе созреат, пука на четири дела и го ослободува плодот. Купулата настанува од вегетативните делови на цветот (од цветната дршка).
Купулата е покриена со бројни лушпи. Кај костенот, лушпите се преобразени во зашилени боцки, обезбедувајќи им заштита на плодовите од верверици и други животни кои се хранат со костени. Кај дабовите, лушпите се кратки и прилегнати на купулата како кај црвениот даб, или издолжени и оддалечени од купулата како кај церот или македонскиот даб.
Xxxtentacion

Џасеј Двејн Рикардо Онфрој (англ. Jahseh Dwayne Ricardo Onfroy; Плантејшон, 23 јануари 1998 — Дирфилд Бич, 18 јуни 2018), познат под уметничкото име Екс-Екс-Екс Тентасион (англ. XXXTentacion, бил американски рапер, поет и текстописец. Роден и пораснат во Плантејшон на Флорида, Онфрој поголем дел од детството го поминал во Лодерхил. Почнал да се занимава со музика после излегувањето од поправен дом, а после некое време ја објавил својата прва песна на музичката платформа SoundCloud во 2013 година.
Онфрој го објавил својот прв албум ''17'' на 25 август 2017 година. Неговиот втор албум ''?'' бил објавен 16 март 2018 година, и дебитирал на првото место на листата Билборд 200, со сингловите ''Sad!'' и ''Changes'' кои се искачиле на седмо и триесет и седмо место на листата Билборд Хот 100.
1 Животопис
Џасеј Двејн Рикардо Онфрој е роден 23 јануари 1998 година во Плантејшон на Флорида. Неговите родители потекнувале од Јамајка, Двејн Рикардо Онфрој и Клеопатра Фриман. Имал три браќа и сестри, а поради финансиската состојба на нивната мајка поголем дел тие живееле кај баба им. Кога Онфрој имал шест години, прободил човек со нож кој ја нападнал мајка му и не долго после тоа бил присилен да живее со баба му.
Занимањето на Онфрој за музиката почнало кога неговата тетка го убедила да се приклучи на школскиот, а подоцна и црковниот хор. Не долго после тоа бил исфрлен од школскиот хор, бидејќи нападнал друг ученик. После исфрлањето од основното училиште поради серија физички пресметки со соучениците, мајка му го пратила во верска заедница на шест месеци. За тоа време, Онфрој почнал да слуша ну метал, хард рок и рап, поради тоа пробал да научи да свири клавир и гитара. Се откажал од средното училиште после втората година, а себеси се опишувал како „несоодветен“ додека поминувал низ депресија.
2 Смрт
На 18 јуни 2018 година Онфрој излегол продавницата за мотори на Дирфилд Бич кога бил погоден со куршум од страна на два напаѓачи (во темни дуксерици и црвена маска на лицето на еден од напаѓачите) од камионет за време на грабежот. Пукањето се случило источно од градот Паркланд. Сведоците рекле на полицијата дека напаѓачите зеле торба од возилото на музичарот, а потоа побегнале од местото на нападот. Онфрој после пукањето во критична состојба бил однесен во болница, а подоцна била потврдена смртта на пејачот.
Ханкенсбител

Ханкенсбител (|Hankensbüttel) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 25 километри јужно од Илцен и 30 километри северно од Гифхорн.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Ханкенсбител се наоѓа во сојузната покраина Долна Саксонија, во округот Гифхорн.
2 Општински единици
Општината е составена од селата Алт Изенхаген, Емен и Ханкенсбител.
2.1 Соседни градови
Соседни градови на општината се Витинген, Илцен, Целе, Гифхорн и Волфсбург.
3 Историја
Прво споменување во документ на Ханкенсбител било во 1051 година под името Хоненгесбустеле (''Honengesbuthele''). Документот бил од Хајнрих III. Во тоа време саксонската династија Билунг ја поседувала областа.
4 Галерија
Шпракензел

Шпракензел (|Sprakensehl) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Шпракензел се наоѓа на сојузниот автопат Б4. Градови во близина се Илцен, северно од Б4 и Гифхорн, јужно од Б4.
1.1 Општински единици
Општината е составена од следниве места:
* Берен
* Бликведел
* Бокел
* Хаген
* Мазел
* Шпракензел
* Цител
Засенбург

Засенбург (|Sassenburg) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 7 километри североисточно од градот Гифхорн и околу 15 километри северозападно од градот Волфсбург.
Седиштето на општината се наоѓа во селото Вестербек.
1 Географија
Општината се наоѓа на подрачје помеѓу планинскиот масив Харц и Линебуршкото Поле, источно од Гифхорн и северозападно од Волфсбург. Во јужниот дел на општината во насока исток-запад поминува реката Алер. Истовремено, во насока север-југ поминува страничниот канал на Елба. Општината има површина од 8840 ha, од кои 17% се станбена и сообраќајна површина.
1.1 Соседни општини
Соседни општини се (од север надесно): Варенхолц, Ера-Лесин, Барведел, Јембке, Бокенсдорф, Ослос, Калберла, Изенбител и Гифхорн.
Најблиски поголеми градови се Волфсбург и Брауншвајг.
1.2 Општински единици
Општината се состои од следниве населени места:
* Даненбител
* Грусендорф
* Нојдорф-Платендорф
* Штиде
* Триангел
* Вестербек
2 Галерија
70. јужен напоредник

70. јужен напоредник (70° ЈГШ) — напоредник кој се протега 70 степени јужно од екваторската рамнина и минува низ Јужниот Океан и антарктичкиот континент.
1 Димензии
Според геодетскиот систем WGS 84, при 70 степени јужна географска ширина, еден степен географска должина одговара на 38,19 км. Согласно тоа, напоредникот има вкупна должина од 13.747 км, околу 34,5 % од должината на екваторот. 80° ЈГШ е оддалечен 7.769 км од екваторот, а 2.233 км од Јужниот Пол. Околу 35 % од протегот минува низ континенталното копно на Антарктикот.
2 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан па на исток, напоредникот 80° ЈГШ минува низ:
:
Координати, Земја, територија, море, Белешки
Антарктик, Земја на Кралицата Мод — полага право
—, јужно од Атлантскиот Океан
Антарктик, Земја на Кралицата Мод — полага право
Јужен Океан, јужно од Индискиот Океан
Антарктик, Земја на Кралицата Мод — полага право Австралиска Антарктичка Територија — полага право Аделина Земја — полага право Австралиска Антарктичка Територија — полага право Росова Зависност — полага право
Јужен Океан, јужно од Тихиот Океан
Антарктик, Александров Остров и Антарктичкиот Полуостров — полагаат право , и (со преклопи)
Јужен Океан, Веделово Море, јужно од Атлантскиот Океан
Антарктик, Земја на Кралицата Мод — полага право
3 Поврзано
* 69. јужен напоредник
* 71. јужен напоредник
* 70. северен напоредник
* Список на антарктички и подантарктички острови
Гилберт Вајт

Гилберт Вајт ФРС (18 јули 1720 - 26 јуни 1793) бил "свештеник-природонаучник", пионерски англиски природонаучник, орнитолог и ботаничар. Тој останал неженет целиот свој живот. Тој е најпознат по својата природна историја и антиквитети на Селборн.
Ботаничка градина на Бугарската академија на науките

Ботаничката градина на Бугарската академија на науките — ботаничка градина која се наоѓа во Софија, Бугарија, на Софиската обиколница помеѓу населбите Драгалевци и Бојана.
Таа била основана во 1882 година како Кнежевска Ботаничка градина на периферијата на главниот град. На истото место денес е и Кнежевскиот парк, каде што се наоѓа Споменикот на Советската Армија.
Во 1947 година била предадена на Институтот за ботаника и подоцна била трансформирана во посебна единица на Бугарската академија на науките..
Градината била преместена на сегашната локација во 1980-тите.
Бранко Давидовски

Бранко Давидовски — Мајка (, - , ) — македонски фудбалер, а подоцна и новинар, доајен на македонското спортско новинарство.
1 Биографија и кариера
Давидовски е роден на 24 март 1930 година во Скопје. Тој првите контакти со спортот ги имал како фудбалер на ФК Вардар и тоа во 1947 година токму низ периодот на основање на најтрофејниот македонски клуб. Бил дел од Вардар низ сите негови младински категории и потоа кратко во сениорскиот тим во најтрофејниот период.
Најзначајниот период од професионалното спортско новинарство го минал како долгогодишен уредник на Македонското радио – Радио Скопје, а во својата богата кариера известувал од бројни елитни спортски натпреварувања, европски и светски првенства, Олимписки игри и Универзијади. И во пензионерските денови продолжил активно да се занимава со новинарството како дел од спортските редакции на дневните весници „Вечер" и „Утрински весник", а потоа долги години и во единствениот македонски спортски весник „Македонски спорт".
Починал во Скопје на 11 октомври 2018 година.
Ботаничка градина „Балчик“

Универзитетската ботаничка градина во Балчик — ботаничка градина која се наоѓа во Балчик, Бугарија и истата е на Софискиот универзитет „Св. Климент Охридски“.
Таа била основана во 1955 година. Денес опфаќа површина од 194 декари и голем дел од нејзината територија има заштитен статус според Законот за заштитени територии на Бугарија. Во рамките на заштитената територија, специјалисти и аматери можат да ги набљудуваат природните екосистеми и богатата биолошка разновидност во регионот. Ботаничката градина е вклучена во 100-те национални туристички објекти на Бугарија.
Во составот на градината се наоѓа и палата која била користена како летна резиденција од страна на романската кралица Марија, кога оваа област била во составот на Романија во почетокот на XX век.
Во 1955 година паркот бил доделен на Софискиот универзитет „Св. Климент Охридски“ за создавање на ботаничка градина, која започнала да се гради под раководство на акад.п роф. Даки Јорданов. Постепено објектот ја променил својата функција и од парк со претставителни функции бил претворен во ботаничка градина - институција со научни и образовни функции и отворена за широк јавен пристап.
Од 2005 година Универзитетски ботаничка градина отворила своја адаптирана градина наменета за посета од лицата со хендикеп. Таа била официјално отворена по повод нејзиниот 50-годишен јубилеј.
Тајфун (роман)

Тајфун (англиски: ''Typhoon'') - новела на англискиот писател Џозеф Конрад, започнат во 1899, а објавен во 1902 година.
1 Содржина
Во романот, составен од шест дела, се опишува борбата на екипажот на бродот „Нан-Шан“ со тајфунот во Јужнокинеското Море. Со бродот управува капетанот Макхвер, кој го напуштил домот во Белфаст за да стане морнар. Тој е тивок, мирен и ретко зборува, но работата ја извршува со голема одговорност. Првиот офицер на бродот, Џукс, има спротивен темперамент, но тој му е верен и послушен на капетанот Макхвер. Бродот патува во близината на Формоза, натоварен со производи и со 200 кинески печалбари. Иако времето е убаво, капетанот е зачуден од барометарот кој покажува дека некаде се подготвува голема бура. И навистина, пловејќи кон Кина, Макхвер и Џукс забележуваат големо невреме во далечината и Џукс предлага да го променат курсот, во обид да ја заобиколат бурата, но капетанот Макхвер го одбива предлогот, иако никогаш немал искуство со толку големо невреме. Така, за кратко време, бродот го заплискуваат големи бранови, а Макхвер и Џукс, на палубата очајнички се борат против големите бранови и силниот ветар, меѓусебно помагајќи си. Тогаш, кај нив доаѓа редарот, кој ги известува дека Кинезите започнале меѓусебна тепачка, така што капетанот му наредува на Џукс да ја напушти палубата. Тој, пак, оди во куќичката во која се наоѓа кормилото и таму го среќава вториот офицер, преплашен и изгубен, додека кормиларот храбро си ја извршува должноста. Додека трае борбата со големите бранови, капетанот му наредува на Џукс да ги смири Кинезите, а тој останува сам на палубата, токму во мигот кога бродот го погаѓа огромен бран. Кога невремето малку се смирува, капетанот почнува да се сомнева дека ќе го спаси бродот, зашто знае дека се приближува ударниот бран на тајфунот. Сепак, еден сончев ден, бродот пристигнува во едно пристаниште, речиси целосно уништен. Таму, капетанот Макхвер го отпушта плашливиот втор офицер. Во меѓувреме, тој и другите членови на екипажот им испраќаат писма на своите роднини и пријатели, во кои страшната случка ја споменуваат само попатно, но сите ја истакнуваат храброста и мудроста на капетанот, кој не само што успеал да го победи тајфунот, туку и да им ги подели праведно парите на кинеските печалбари.
Алојз Зенефелдер

Алојз Зенефелдер (6 ноември 1771, Прага - 26 февруари 1834, Минхен) бил австриски глумец и драматург кој во 1798 година ја измислил техниката за печатење на литографија.
1 Животопис
Роден бил како Алојз Јохан Непомук Франц Зенефелдер во Прага. Се образувал во Минхен и добил стипендија за студирање право во Инголштат. Татковата смрт во 1791 година го натерала да ги напушти студиите за да ги издржува мајката и осумте браќа и сестари, а потоа станал глумец и напишал успешна драма ''Познавач на девојки'' (''Connoisseur of Girls'').
Поради проблемите со печатењето на делот ''Матилд фон Алтенштајн'' (''Mathilde von Altenstein'') западнал во долгови, па бидејќи немал средства да го печати новиот дел кој го напишал, Зенефелд експериментирал нова техника на гравирање користејќи мастило отпорно на киселини. Набрзо открил дека тоа може да се прошири на печатење со рамна површина на самиот камен, со што правел планографски процес во печатењето.
Се здружил со семејството Андре, издавачи на музика и постепено ја доведувал својата техника до употребливост, усовршувајќи и хемиски процеси и посебни облици на печатарска преса потребна за користење на камен. Тој техниката ја нарекол „камено печатење“ или „хемиско печатење“, но бил прифатен и францускиот назив „литографија“.
Во 1818 година тој ги објавил своите откритија во книгата ''Сеопфатен учебник на литографија'' (Vollstandiges Lehrbuch der Steindruckerei), која во 1819 година била преведена на англиски и француски јазик (англиско име — ''A Complete Course of Lithography''). Оваа Зенефелдова комбинирана историја на неговиот изум и практичен вовед во литографијата останала во печатење сè до раниот XX век.
Зенефелдер исто така успеал да искористи и потенцијал на литографија како уметнички медиум. Литографијата им овозможувала на уметниците да цртаат директно на плоча користејќи блиски пера. Веќе во 1830 година Андре во Лондон објавил портфолио на уметнички литографии под насловот ''Примероци на полиатографија '' (Specimens of Polyautography).
До 1820-те години литографијата се развивала и овозможувала печатење во боја на повеќеструки плочи, а сè до воведувањето на печатењето во боја, хромолитографијата била најважна техника за печатење во боја.
Медиум Марк Б

Медиум Марк Б или само Марк Б бил средно тежок британски тенк на Првата светска војна.
Изграден во малку изменета ромбоидна форма со две периферен синџири Медиум Марк Б имал вкупна тежина од 18 тони и четворица членови на екипажот (командант, возач и двајца ловци). Кулата била петаголник, не-вртечка кула со четири митралези. Изградениот тенк од страна на Мејџор Вилсон достигнувал максимална брзина од околу 9,6 клиометри на час. Биле произведени 54 примероци на овој тенка.
Изработен од страна на Метро Камел во Бирмингем, тенкот чиј прототип бил завршен подоцна во август 1918 година не стигнал на фронтот. Неговата изградба била прекината по напредокот на Марк А до Марк Д. 45-те произведени тенкови Марк Б биле користени по 1918 година во Британскиот експедиционен корпус во балтичките држави, а подоцна и во Летонија, каде што служеле до почетокот на 1930-те, а потоа биле укинати.
Бриологија

Бриологија (од |βρύον, ''брион'' — „мов“ и grc — „наука“) — гранка на ботаниката која се занимава со изучување на мововидните растенија (бриофити) во кои спаѓаат мововите, џигерниците и роговниците). Лицата кои се занимаваат со набљудување, евидентирање, класификација и истражување на мововодните растенија се нарекуваат бриолози. Полето на бриологијата честопати се изучува заедно со заедно со лихенологијата (науката за лишаите) поради сличностите во изгледот и заедничката еколошката ниша, иако мововидните и лишаите не припаѓаат на исто царство.
1 Историја
На мововидните растенија првпат им е посветено посебно внимание во XVII век. Во 1717 г. германскиот ботаничар Јохан Јакоб Дилениус (1687–1747) го издал делото „Размножувањето на папратите и мововите“ додека професорувал на Оксфорд. За зачетник на бриологијат асепак се смета Јоханес Хедвиг, кој го објаснил размножувањето на ваквите растенија во трудот „Природоначни основи на мововите“ (''Fundamentum historiae naturalis muscorum'', 1792) и прв им изработил таксономија.
Бриологијата особено се задржува на таксономијата на мововидните растенија, нивната улога како биопоказатели, секвенцирањето на нивната ДНК и взаемната зависност помеѓу мововидните и другите растителни и животински видови. Досега се направени низа интересни откритија како паразитски џигерници (на пр. родот ''Cryptothallus'') и веројатно месојадни џигерници како ''Colura zoophaga'' и ''Pleurozia''.
Најзначајни центри на бриолошкото истражување се Бонскиот универзитет во Германија, Хелсиншкиот универзитет во Финска и Њујоршката ботаничка градина.
2 Познати бриолози
* Мајлс Џозеф Беркли (1803–1889)
* Елизабет Гертруд Бритон (1858–1934)
* Хајнрих Кристијан Функ (1771–1839)
* РОберт Кеј Гревил (1794–1866)
* Вилхелм Теодор Гимбел (1812–1858)
* Инез Харинг, (1875-1968)
* Хироши Иноуе (1932–1989)
* Карл Фридрих Варнсторф (1837–1921)
3 Поврзано
* Лихенологија — наука за лишаите
Романови

Династијата Романови била втора династија која владеела со Русија, од 1613 до абдикацијата на царот Николај II на 15 март 1917, како резултат на Февруарската револуција.
Романови се истакнале како болјари на Големото Московско Кнежевство, подоцна Царство Русија. Во 1613, ''земскиот собор'' ја понудил руската круна на Михаил Романов. Тој стапил на престолот како Михаил I, и станал првиот цар на Русија од династиијата Романови. Неговиот внук Петар I од царството воспоставил империја, и ја трансформирал земјата во континентална сила преку серија на војни и реформи.
1 Романови како тема во уметноста и во популарната култура
* „Големата кнегина“ - песна на полскиот поет Збигњев Херберт.* „Анастасија“ (англиски: ''Anastasia'') - американски филм од 1956 година, во режија на Анатол Литвак (Anatole Litvak).