Хелен Блекбурн

Хелен Блекбурн (25 мај 1842 – 11 јануари 1903) била феминистка и борец за правата на жените, особено во областа на вработувањето. Блекбурн исто така била уредничка на ''Преглед на Англичанки''.
1 Животот
Блекбурн е родена во Најтстаун, Кери, Ирска, ќерка на Бевике Блекбурн, градежен инженер, од Кери и Изабела Лемб од Дурам. Кога нејзиното семејство се преселило во Лондон во 1859 година, таа наскоро стапила во контакт со жените од групата Лангам Плејс, особено Џеси Бучерет и Емили Фејтфул.
Со текот на годините Блекбурн и Бушерет работеле заедно во голем број на напори. И двајцата биле уредници на''Преглед на Англичанки'' (Блекбурн, уредник, 1880–90; заеднички уредник, 1890–95). Заедно тие ја основале Лигата за одбрана од вработување на жените во 1891 година, за да ги бранат работните права на жените против рестриктивното законодавство за вработување. Тие, исто така, заедно ја уредувале С''остојбата на работничките жени и фабричките акти'', 1896 година.
Блекбурн се приклучила на ''Националното друштво за право на глас на жените'' во 1872 година и била секретар на извршниот комитет на друштвото од 1874 до 1880 година. Таа потоа има слични позиции во голем број поврзани организации. Таа, исто така, ги користи можностите да студира, прво во 1875 година, земајќи часови по Римско право на Универзитетскиот колеџ во Лондон, а подоцна (1886-1888) часови на Универзитетскиот колеџ, Бристол. Во раните 1890-ти, таа ѝ помагала на Шарлот Кармајкл Стопс во нејзиното пишување на ''Британските слободни жени: Нивната историска привилегија'' со обезбедување на сопствени белешки на оваа тема, а потоа со купување на целото прво издание во 1894 година. Таа се пензионирала во 1895 година за да се грижи за нејзиниот стар татко, иако подоцна се вратила да ја преземе својата работа.
Блекбурн инспирирала и финансирала две колекции. Првата била уметничка колекција во 1885 година која вклучува слики и работа направена од професионални жени за да се прикажат резултатите од женската индустрија. Таа била упорна дека ова нема да вклучува доброволна или аматерска работа, туку ќе ги покаже производите на женските професионалци. Изложбата за заем на женските индустрии вклучувала портрети на водечки жени како Флоренс Најтингел и Мери Карпентер. Ова било донирано на Универзитетот во Бристол, но неодамнешните истражувања покажуваат дека ова дело сега е изгубено. Нејзината втора колекција била фокусирана на збирка книги од жени. Книгите биле од нејзината колекција, пријатели и од користени извори. Биле нарачани табли со книги и два полици за книги. Полиците за книги биле украсени со слики на Лидија Бекер и Керолин Ашурст Бигс, кои биле претходни претседавачи на Централниот комитет на Националното друштво за право на глас на жените. Овие полици за книги му биле дадени на колеџот Гиртон и постојат. Во 1880 година Блекбурн била секретар на Западно Англија за право на глас во Бристол и била главен организатор на големи демонстрации.
Нејзината долгорочна врска со женското движење и овозможи да ја напише својата историја на кампањата за право на глас на жените во Викторија, ''Женско право на глас: запис за движењето за право на глас на жените на Британските Острови, со биографски скици на госпоѓица Бекер'', завршена во 1902 година, непосредно пред нејзината смрт следната година, во Грејкоат Гарденс, Вестминстер, на 11 јануари 1903 година, на 60-годишна возраст и била погребан на гробиштата Бромптон. Таа ги оставила своите архиви и украсената колекција на книги на колеџот Гиртон, Кембриџ. Нејзиниот тестамент предвидувал и формирање на фонд за заем за обука на млади жени.
Во 1903 година, соработката со Нора Вин ја создава книгата ''Жени под фабрички акт''. Во книгата тие ги критикуваат законодавците дека ги третираат жените како да немаат интелигенција на животните, односно како секогаш да треба да се грижат за да ги заштитат. Таа и Вин тврдеа дека на жените треба да им се дозволи да преземаат ризици со своето здравје на работното место или може да се најдат секогаш во потреба од заштита како да се неспособни. Книгата била забележана по нејзината точност, но „Економски журнал“ ги препознал авторите како членови на „Слободата на одбраната на трудот“ и се сомневале дека можеби има политички мотиви кои се расправаат за „еднаквоста на мажите и жените“.
2 Постхумно признание
Нејзиното име и слика (и оние на 58 други поддржувачи на правото на глас на жените) се на столбната плоча на статуата на Милисент Фосет на плоштадот Парламент, Лондон, откриена во 2018 година.
3 Дела
Книгите на Блекбурн вклучуваат:
*''Прирачник за жени ангажирани во социјална и политичка работа'', 1881 година.
*''Состојбата на работните жени и фабричките акти'', уредник со Џеси Бушерет, 1896 година.
*''Жените според Фабричкиот акт'', напишана со Нора Вин, 1903 година.
*''Женско право на глас: запис за движењето за право на глас на жените на Британските Острови, со биографски скици на госпоѓица Бекер'', 1902 година.
4 Наводи