procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Немејски лав

Немејски лав во старогрчката митологија било суштество, кое живеело во Немеја. Вообичаено се сметал за потомок на Тифон и Ехидна, а некогаш за негови родители се сметало дека се Зевс и Селена. Го убил Херакле.
1 Митологија
Хераклеовата прва од дванаесетте задачи била да го убие немејскиот лав, и како доказ да му ја донесе неговата кожа на кралот Евристиј. Кожата на тој лав била толку дебела што ниту едно оружје направено од човек или бог не можело да ја пробие, а можела да го убие само човечка рака. Херакле се обидел со лак и стрела па со тојага и бронзен меч, но не успеал. Херакле потоа го отфрлил целото свое оружје и се борел со лавот на земја. На крајот го задави и го задушил.
По неговата смрт, Херакле со часови се обидувал да му ја одере кожата. Бил бесен бидејќи мислел дека нема да успеа да ја исполни својата задача. Меѓутоа, Атина дошла преправена во старица и му помогнала да сфати дека најдобро оружје со кое би можел да ја одере лавовската кожа се лавовските канџи.
Ја исполнил задачата и ја носел непробојната кожа како свој оклоп. Кралот Евристиј кога го видел така прекриен, од страв се сокрил во голем бронзен сад. После тоа сите нови задачи на Херакле му ги задавал гласник.
Ахенска катедрала

Ахенска катедрала (|Aachener Dom) – римокатоличка црква во Ахен, Германија, епископско седиште на римокатоличката диоцеза во Ахен.
Катедралата се состои од неколку градби, кои биле создавани од ерата на раниот среден век до денешно време. Каролиншкиот осумаголник, порано познат и како Палатинска капела на кралската палата во Ахен, е најважниот архитектонски пример за каролиншката ренесанса. Карло Велики ја зел централната зграда и западната зграда изградена на крајот на осмиот век како јадро за неговата палата. Поставувањето на камен-темелникот било во 795 година, а градењето завршило околу 803 година. Каролиншката палатинска црква е опкружена со неколку доградби од подоцнежните времиња, вклучувајќи ја и салата за готскиот хор на исток.
Катедралата стара повеќе од 1200 години е хетерогено изградена, нејзината градба била под влијание на повеќе епохи и таа претрпела повеќе разрушувања, доградувања и била повеќепати уредувана. Функцијата на црквата се менувала многупати во текот на историјата, на почетокот била Каролиншка палатинска капела, а денес се води како епископска црква. Како место на култот на Карло, колегиумската црква од 936 до 1531 била место каде што се крунисувале римско-германските кралеви. На почетокот на 19 век оваа градба била прогласена за катедрала.
1 Галерија
Ифимедија

Ифимедија во старогрчката митологија била Тесалиска принцеза, Триопова ќерка и Алоејева сопруга.
1 Митологија
Ифимедија страсно го сакала Посејдон и секојдневно на морскиот брег ја излевала водата во своите гради. Тој накрај и се прикажал во вид на речниот бог Енипеј и водел љубов со неа, па таа зачнала и ги родила Алоади (От и Ефијалт). Според друго предание, тој никогаш не се појавил, па таа со морската вода ги полеала своите гениталии и така забременила. Имала и ќерка Панкратија и двете биле грабнати од тракиските пирати и ги одвеле на Наксос или Санторини, но сепак ги вратиле на Алоадите.
2 Култ
Нејзиниот гроб, како и гробовите на нејзините синови се прикажани во Антедон, а таа била обожавана како хероина во Миласија во Карија.
3 Во уметноста
Ја претставувал старогрчкиот сликар Полигнот од Делфи.
Леукотеја

Леукотеја (грчки јазик: Λευκοθέα, значи „бела божица“) во старогрчката митологија била божица на морето.
1 Митологија
Пред да стане божица, нејзиното име било Инона и била ќерка на тебанскиот крал Кадмо. Се омажила за Атамант, кој имал деца од првиот брак. Се покажала како лоша маќеа, но по смртта на својата сестра Семела, го наговорила сопругот да го одгледаат малиот Дионис. Тоа го предизвикало Хериниот гнев, па сопружниците ги казнила со лудило. Атамант во настап на лудило го убил својот постар син Леарх, а Леукотеја со помладиот, Меликерт, скокнала во морето. Меѓутоа, Посејдон ја претворил Леукотеја, односно Инона во Нереида која владее со тоа море. Според други преданија, морето го исфрлило нејзиното тело во Мегара, каде ја погребале Клесоновите ќерки или делфин го донел нејзиното и Меликертовото тело во Коринт каде ги спогребал кралот Сизиф. На Леукотеја и се припишува дека го спасила Одисеј кога Посејдонму го уништил брод.
2 Римско предание
Во римската митологија е поистоветена со Матер Маута, а Меликерт со нејзиниот син Портун.
3 Култ
Старите Грци ја почитувале како божица заштитничка на бродоломниците и тоа особено во Беотија, Лаконија, Мегари и Коринт. Во Мегари подигнато и е светилиште и и пренесувале жртви, а во Коринт на Меликерт му биле посветени истамските игри. Во Лаконија во вода која наликува на езерце, кое е наречено по неа, се фрлаат колачи од јачменово брашно. Доколку би потонале тоа би бил добар знак, а ако плутале по површината, лош. Исто така, изградени и се и храмови и пророчиште. Нејзиниот храм се споменува и во Етрурија, кој го ограбил Дионизије.
Xenacoelomorpha

Xenacoelomorpha — колено на мали и многу едноставни двострани животни, во кое спаѓаат потколената Xenoturbellida и Acoelomorpha. Првичната причина за заедничко групирање на овие две групи биле морфолошките синапоморфии, кои подоцна биле потврдени со филогеномски анализи на молекуларни податоци. Xenacoelomorpha еволуирале како сестрински клад на Бубрежни.
1 Филогенетика
Кладот Xenacoelomorpha, во кој се групирани Acoelomorpha и родот ''Xenoturbella'', бил откриен со помош на молекуларни истражувања. Првично се сметало дека кладот припаѓа на второусните (деутеростоми), но поновите анализи на транскриптомот заклучиле дека тој е всушност сестринска група на кладот Бубрежни, кој ги опфаќа второусните заедно со првоусните (протостоми). Од овие причини Xenacoelomorpha се смета за најбазалниот клад на двостраните животни.
2 Особености
Кај сите припадници на Xenacoelomorpha недостасува типичен стоматогастричен систем, односно, тие немаат вистински гастроинтестинален систем. Кај Acoela, устата се отвора директно во голем ендодермален синцитиум, додека кај Nemertodermatida и Xenoturbellida постои вреќесто „црево“ кое е обложено со слој на клетки без трепки.
Нервниот систем е базиепидермален, односно, се наоѓа веднаш под епидермисот. Кај Xenoturbellida тој се состои од едноставна нервна мрежа, без каква било посебна концентрација на неврони, додека кај Acoelomorpha тој се состои од серија на надолжни снопови кои се обединуваат во предниот регионот со прстенеста комисура, која има варијабилна комплексност.
Сетилните органи ги вклучуваат статоцистот и, кај некои групи, две едноклеточни оцели.
Епидермисот на сите припадници на Xenacoelomorpha поседува трепки (цилии). Трепките се изградени од збир на девет пара на периферни микротубули и еден или два централни микротубули (9+1 и 9+2, соодветно). Паровите 4-7 завршуваат пред врвот, градејќи структура која се нарекува „полица“.
3 Поврзано
* Двострани животни
* Proarticulata
* Бубрежни
Хиперболичен синус

Хиперболичен синус – непарна, монотоно растечка функција, чиј домен и кодомен се движат во границите ''(-∞,∞)''. Дефиницијата на оваа функција е:
:<math>\operatorname{sinh}(x) = \frac{e^x - e^{-x{2}</math>
Во својот единствен превој влегува во нула, под агол ''π/4''. Нема асмиптоти.
Хиперболичен косинус

Хиперболичен косинус – парна функција, чиј домен се движи во границите ''(-∞,∞)'', а кодоменот во границите [1,∞), со минимум во нулата. Оска на симетријата е y-оската и нема асмиптоти. Една од дефинициите на оваа функција е:
:<math>\operatorname{cosh}(x) = \frac{e^x + e^{-x{2}</math>
1 Поврзано
*Хиперболичен синус
*Хиперболичен тангенс
*Хиперболичен котангенс
Фелфарбен

Фелфербен е германска музичка група од Диселдорф, Германија.
Името на бендот е од германски термин кој се однесува на ефтини пури. Основоположници на бендот биле Питер Хајн (вокал), Томас Швебел (гитара ), Мајкл Кемнер (бас), Френк Фенстермахер (саксофон), Маркус Олен и Уве Бауер (тапани).
Прогонетиот (филм од 1947)

Прогонетиот (англиски: ''Pursued'') - американски филм од 1947 година, во режија на Раул Волш (Raoul Walsh), според сценариото на Нивен Буш (Niven Busch). Главните улоги ги играат: Тереза Рајт (Teresa Wright), Роберт Мичам (Robert Mitchum), Џудит Андерсон (Judith Anderson) и Дин Џегер (Dean Jagger).
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива во Ново Мексико, на преминот од XIX во XX век. Прикажувајќи низа сцени од минатото, во филмот се раскажува приказната за Џеб Ранд (го игра Мичам) чие семејство било убиено кога тој бил дете. По масакрот, него го пронашла вдовицата, г-ѓа Калум (ја игра Андерсон), која го примила во своето семејство и го одгледала како свое дете. Кога пораснал, Џеб се вљубил во нејзината ќерка, но во меѓувреме се соочил со опасност...
Дејанира

Дејанира (Δηϊάνειρα или Δῃάνειρα), чие име значи „уништувачка на мажи“ или „уништувачка на својот маж “, во старогрчката митологија била ќерка на Алтеја и калидонскиот крал Енеј, Мелеагрова сестра и Хераклеова сопруга. Според друго предание, нејзиниот татко бил богот Дионис, кој престојувал на дворот на кралот Енеј, кој и ја спасил својата ќерка од судбината која ја погодила нејзината сестра да биде преобразена во морка. Како нејзин татко се споменува и Дексамен. Тој со сила сакал да ја омажи за Еуритион, но го убил Херакле кога дошол по младата. Во овој случај, нејзиното име е и Мнесимаха.
1 Митологија
Кога Херакле се симнал во Подземјето се сретнал со Мелегровата сенка, која го советувала да се ожени со Дејанира. Херакле го послушал и отишол во Калидон. Меѓутоа, за да ја оствари својата намера, морал да се избори со соперникот, речниот бог Ахелој. Дури тогаш се оженил со Дејанира и заедно се упатиле до реката Еуен, каде кентаурот Нес ги пренесувал патниците на другиот брег. Кентаурот прво ја пренел Дејанира, но кога требало да се врати по Херакле, тој на другиот брег се обидел да ја силува Хераклеовата сопруга. Меѓутоа, Херакле го усмртил со отровна стрела. На умирање, Нес ја убедил Дејанира да ја сочува неговата крв, за која тврдел дека е чудотворен афродизијак. Сопружниците стигнале на дворот на кралот Кеик, во Трахин и таму му помогнале да го победи Дриопе. Во бракот Дејанира честопати останувала сама, бидејќи Херакле често патувал. Од едно патување довел и заробеници од Ехалија, меѓу останатите и Јола, ќерката на кралот Еурит. Уплашена поради можната соперничка, Дејанира ја натопила Хераклеовата кошула во Несовата крв и му ја испратила на својот маж преку гласникот Лиха. Кога ја облекол, отровот му продрел низ кожата. Видувајќи ја агонијата на својот татко, Хил, роден во бракот со Дејанира, ја обвинил својата мајка, која поради тоа се убила забодувајќи си нож во градите. Како деца на Херакле и Дејанира се споменуваат и Макарија, Глен, Онитеј, Ктесип и Ходит.
2 Во уметноста
Дејанира е хероина во Софоклеовата трагедија „Трахињанки“. Во ликовната уметност, на црнофигуралните вазни чест мотив бил судир на Херакле и Ахелој или Нес поради Дејанира.
3 Други личности
* Дејанира е назив на уште една, помалку позната личност, Амазонка, која Херакле ја убил во текот на својата деветта задача, кога требал да го земе појасот на кралицата Хиполита.
* Дејанира била и една од нереидите.* Ликаонова ќерка, која со Пелазг го имала синот Автохтониј.
Јосип Зовко

Јосип Зовко (4 јуни 1970 година, Сплит, Хрватска - 3 април 2019 година, Груде, Босна и Херцеговина) — хрватски филмски, телевизиски и театарски глумец и режисер.
Првично е од Бериновце, општина Локвичиќи во Имотички крај.
Тој играл бројни улоги во Хрватскиот народен театар во Сплит.
Тој почина во сообраќајна несреќа на Грушкиот Врх во Босна и Херцеговина.
Список на интеграли на инверзни хиперболични функции

Ова е списокот на интеграли на инверзни хиперболични функции.
:<math>\int\mathrm{arsinh}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arsinh}\,\frac{x}{c\sqrt{x^2+c^2}</math>:<math>\int\mathrm{arcosh}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arcosh}\,\frac{x}{c\sqrt{x^2-c^2}</math>:<math>\int\mathrm{artanh}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{artanh}\,\frac{x}{c} + \frac{c}{2}\ln|c^2 - x^2| \qquad\mbox{(for }|x|<|c|\mbox{)}</math>:<math>\int\mathrm{arcoth}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arcoth}\,\frac{x}{c} + \frac{c}{2}\ln|x^2 - c^2| \qquad\mbox{(for }|x|>|c|\mbox{)}</math>:<math>\int\mathrm{arsech}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arsech}\,\frac{x}{c} - c\,\mathrm{arctan}\,\frac{x\,\sqrt{\frac{c - x}{c + x}{x - c} \qquad\mbox{(for } x \in (0,\,c) \mbox{)}</math>:<math>\int\mathrm{arcsch}\,\frac{x}{c}\,dx = x\,\mathrm{arcsch}\,\frac{x}{c} + c\,\ln\,\frac{x + \sqrt{x^2 + c^2{c} \qquad\mbox{(for } x \in (0,\,c) \mbox{)}</math>
Криенка (филм од 2005)

Криенка (руски: ''Жмурки'') - руски филм од 2005 година, во режија на Алексеј Балабанов, кој е автор и на сценариото, заедно со Стас Мохначев. Главните улоги ги играат: Алексеј Панин, Дмитриј Дјужев, Виктор Сухоруков, Никита Михалков, Алексеј Серебрјаков итн. Во текот на снимањето на филмот, режисерот Балабанов потрошил 50 литри лажна крв и ангажирал 20 познати руски глумци, а многу од нив тешко може да се препознаат, зашто се маскирани.
1 Синопсис
Сергеј и Симон мора да му достават на моќниот мафијаш Сергеј Михајлович куфер полн со хероин. Тие работат за Михајлович, но хероинот им го крадат тројца ситни криминалци по налог на расипаниот полицаец Степан, мислејќи дека куферот е полн со пари. Откако сфаќаат дека се измамени, Сергеј и Симон најпрвин го убиваат полицаецот Степан, а од него го дознаваат местото каде што се кријат криминалците со хероинот. Тие влегуваат во станот и ги убиваат криминалците, но притоа е ранет Сергеј. Поради тоа, Симон мора да му се јави на својот другар, студент по медицина, кој на живо му прави операција на Сергеј. Потоа, двајцата си заминуваат со пленот.
Секу Коита

Секу Коита (роден на 28 ноември 1993) — малиски фудбалер, напаѓач на Генчлербирлиги и на малиската репрезентација.
1 Титули
1.1 Репрезентативни
; Мали под 17 г.
*Светско првенство под 17 години : 1
: 2015
Франц Јозеф Дегенхард

Франц Јозеф Дегенхард (3 декември 1931 - 14 ноември 2011) бил германски поет, сатиричар, романописец, и - прво и основно - пејач на народна музика/текстописец кој бил левичар. Тој исто така бил адвокат, со академски степен доктор на правни науки.
Франц е роден во Швекм, Вестфалија. По студирањето на правни науки од 1952 до 1956 година во Келн и Фрајбург, тој го положил првиот германски државен правосуден испит во 1956 година, а вториот во 1960 година. Во 1961 година работел за Европскиот институт на универзитетот во Сарбрикен, каде што докторирал во 1966 година. Дегенхард станал член на социјалдемократската партија на Германија (СПД) во 1961 година, но бил протеран во 1971 година поради неговата поддршка за германската комунистичка партија (ДКП), во која се приклучи во 1978 година.
Негов братучед бил католичкиот архиепископ на Падерборн, Јоханес Јоахим Дегенхард, кој починал во 2002 година. Тој е исто така и зет на американскиот илустратор Гертруда Дегенхард, кој ги дизајнирал позадините за неговите албуми. Дегенхард живеел, до неговата смрт во 2011 година, во Квикборн, Крајс Пиннеберг, во Шлезвиг-Холштајн.
1 Повеќе информации
* со дискографија и повеќе негови песни
*** Јан Дегенхард, исто така пејач-текстописец
* Каи Дегенхард , исто така пејач-текстописец:
Хирон

Хирон, (|Χείρων, |Chiron) — син на Хрон и океанидата Филира, еден од кентаурите, митскиот народ полулуѓе-полукоњи од Тесалија.
1 Митологија
За разлика од своите сонародници, Хирон бил мудар и образован. Живел во пештера на Мелејскиот 'Рт или на стрмнините на ридот Пелион, каде ги подучувал другите на уметност и наука. Негови ученици, покрај останатите, биле и јунаците Гемини, Кастор и Полидеук, како и Јасон, Теламон и Ахилеј.
Хирон со својата жена Харикло ја имал ќерката Енеида, која се омажила за егинскиот крал Еака со кој го имала синот Пелеј, кој бил татко на јунакот Ахилеј.
Во Хироновата пештера на Мелејскиот 'Рт се прославила Пелејевата свадба со божицата на морето Тетида. На таа светковина помеѓу божиците Хера, Атина и Афродита избил конфликтот околу златното јаболко, а тој конфликт подоцна со своите последици довел до Тројанската војна.
Еден од најголемите Хиронови пријатели бил најголемиот јунак од античките митови Херакле, кој поради несреќен случај, бил крив за Хироновата смрт.
2 Хироновата смрт
Кога по наредба на микенскиот крал Евристеј, Херакле заминал во лов на еримантскиот вепар, запрел кај својот пријател кентаурот Фол. Фол во чест на доаѓањето на Херакле припремил голема гозба и отворил големо буре со вино. Виното било во сопственост на сите кентаури, па кога мирисот на виното се проширил по околината, останатите кентаури дотрчале и ја нападнале куќата во која живеел Фол, за да го спасат своето вино.
Херакле во тој судир со кентаурите се ставил на страна на својот пријател Фол и со огнени цепаници ги истерал кентаурите сè до Пелопонез, каде што тие се сокриле во Хироновата пештера на Мелејскиот 'Рт.
Сокриени во пештерата, Херакле ги гаѓал кентаурите со отровните стрели, а една од стрелите по несреќен случај го погодила и Хирон. Иако Херакле се трудел да го излекува Хирон, тоа не му успеало бидејќи стрелите биле натопени со отров од жолчката на Хидра, а против тој отров немало лек. Кога Хирон повеќе не можел да ги издржи болките, се одрекол од бесмртноста која му ја подариле боговите и одлучил да умре. Го замолил Ад, богот на подземниот свет, да го прими во царството на сенките, иако на тоа немал право, и тоа така што ќе го замени местото со јунакот којшто најмногу го задолжил човештвото. Тоа бил титанот Прометеј, кој тогаш станал бесмртен.
3 Наводи
*
Најдолгиот ден (филм од 1962)

„Најдолгиот ден“ (англиски: ''The Longest Day'') — американски филм од 1962 година, во режија на Кен Анакин (Ken Annakin), Ендрју Мартон (Andrew Marton) и Бернхард Вики (Bernhard Wicki) по сценариото на (Cornelius Ryan), (Romain Gary), Џејмс Џоунс (James Jones), Дејвид Пурсал (David Pursall) и Џек Седон (Jack Seddon). Главните улоги ги играат: Џон Вејн (John Wayne), Роберт Мичам (Robert Mitchum), Хенри Фонда (Henry Fonda), Ричард Бартон (Richard Burton), Шон Конери (Sean Connery), Род Стајгер (Rod Steiger) и Роберт Вагнер (Robert Wagner). Филмот, снимен од тројца режисери и петмина сценаристи, се смета за еден од најголемите спектакли во историјата на филмот. Тој е заснован врз истоимената книга на Корнелиус Рајан, а прикажува краток временски период - неколку часа пред денот „Д“. Со буџетот од 10 милиони долари, со траење од речиси три часа, со вистинската воена опрема и неколку десетици илјади глумци и статисти (меѓу кои и професионални војници) и со оригинални локации, долго време тој бил најскапиот филм во црно-бела техника. Во филмот се појавува и познатиот пејач Пол Анка, кој ја компонирал насловната тема. Филмот освоил две награди „Оскар“ (за фотографија и за специјални ефекти), а имал уште три номинации за оваа награда. Исто така, филмот бил награден и со „Златен глобус“ за најдобра фотографија, со наградата „Еди“ на Американското здружение на монтажерите (за најдобра монтажа во долгометражен филм) и со наградата „Давид ди Донатело“ за најдобар странски филм.
1 Синопсис
На почетокот на јуни 1944 година се знаело дека сојузничките сили подготвуваат десант на Европа, никој не бил сигурен кога и каде ќе се случи тоа. Временската прогноза најавувала дека лошото време ќе продолжи и врз основа на тоа, германскиот воен штаб заклучил дека инвазијата ќе се случи подоцна. Сојузничките војници веќе подолго време биле во состојба на подготвеност и нестрпливо го чекале денот кога ќе заврши неизвесноста. Наспроти лошото време, на 5. јуни, генералот Ајзенхауер издава наредба инвазијата да почне утредента. Оттука, група сојузнички авиони, полни со падобранци, полетале кон Нормандија за да го подготват теренот за инвазијата....
Лапити

Лапити во старогрчката митологија било племе кое во прво време се населило на север на Тесалија, а потоа се проширило кон југ до Пелопонез и на исток до Родос и Крит.
1 Потекло на поимот
Името Лапити можеби потекнува од зборот lapicidae што значело „парче кремен“.
2 Митологија
Лапити се споменуваат како јунаци кои учествувале во кентауромахија; митска борба што избувнала меѓу нив и Кентаурите за време на свадбата на Пиритој и Хиподамија, ловот на Калидонскиот вепар и походот на Аргонаутите. Главни јунаци биле Кенеј и Пиритој, а многу подоцнежни хероји и членови на угледни семејства потекнувле токму од оваа племе. Според Диодор и Хомеровата „Илијада“, предок на Лапити бил Лапит, синот на Аполон и Стилба, брат на кентаурите. Бил оженет со Орсинома, со која ги имал синовите Форбант, Триоп и Перифант.
3 Во уметноста
Најчесто се прикажувани во кентауромахија. Една од најзначајните градби во Алтис, храмот на богот Зевс има мермерни украси, кои помеѓу останатото ја прикажуваат и борбата на Лапитите и Кентаурите во присуство на богот Аполон.
Тие (филм од 2006)

Тие (|Ils) е француско-романски хорор филм од 2006 година во режија на Давид Моро и Ксавиер Палуд. Според насловната картичка на почетокот на филмот, тој е "заснован врз вистински настани".
Главните улоги ги толкуваат глумците Оливија Бонами како Клемонтин, млада настивничка која скоро се преселила од Франција во близина на Букурешт, Романија, заедно со нејзиниот љубовник Лука, кого го игра глумецот Микаел Коен.
1 Улоги
* Оливија Бонами како Клемонтин
* Микаел Коен како Лука
* Адријана Мока како Илона
* Марија Роман како Санда
* Камелија Максим како Марија
Пасифаја

Пасифаја (грчки јазик|Πασιφάη) (латински јазик|Pasiphae) во старогрчката митологија била кралица на Крит и честопати била нарекувана божица на вештерството и волшебството. Таа е ќерка на Хелиј и океанската нимфа Персеида, а била жена на критскиот крал Минос.. Пасифаја е најпозната како мајка на Минотаур. Таа го зачнала Минотаур откако се парела со Критскиот бик додека била скриена во шуплива крава што ѝ ја направил атинскиот пронаоѓач Дедал; претходно Посејдон ја проколнал да се заљуби во бикот затоа што нејзиниот сопруг Минос не му го принел како жртва бикот на Посејдон како што претходно му ветил.
Пасифајиното име на грчкиот јазик значи „''она која се осветлува''“.
1 Митологија
Пасифаја со кралот Минос имала четири сина - Деукалион, Глаук, Андрогеј, Катреј - и две ќерки - Аријадна и Федра, а потоа се вљубила во светиот бел бик и родила чудовиште, полубик - ѕвездениот Астерион - Минотаур.
Пред да стане крал, Минос од богот Посејдон побарал некој ''знак'' дека тој, а не неговиот брат, ќе дојде на престолот на Крит. Посејдон ги слушнал молбите на Минос и како ''знак'' испратил бел бик, под услов Минос да га жртвува во негова чест. Преубавиот бел бик излегол од морето, а Минос, кога го здогледал толку прекрасен, одлучил да го измами Посејдон и жртвувал друг бик. Посејдон, кога ја видел измамата, се разбеснил и одлучил да го казни Минос така што направил Пасифаја, миносовата жена, лудо да се вљуби во бикот.
Пасифаја, во желба некако да се доближи до бикот, отишла до Дедал да и помогне и да смисли начин како таа да ја задоволи својата страст. Дедал смислил како да и помогне на Пасифаја. Направил дрвена крава во која се вовлекла и сокрила Пасифаја, па бикот така ја оплодил, а Пасифаја забременила и подоцна го родила чудовиштето - полубик и получовек - Минотаур.
Минотаур, додека бил дете, го одгледала Пасифаја, но како тој растел, така станувал се побесен и побесен, така што Дедал, по совет на Делфиската пророчица изградил лавиринт во кој би се држел Минотаур. Лавиринтот е изаграден под миносовата палата на Кносос.
Пасифаја, како нејзината внука Медеја ги познавала магичните својства на билките, а така ја претставувале и старите Грци. Аполодор во ''Библиотека'' наведува дека Пасифаја му фрлила магија за верност на Минос, така што тој, во своите вонбрачни средби со конкубините, ејакулирал змии и шкорпии и така ги убивал своите љубовници, а единствено Прокрида, бидејќи ја имала волшебната билка која ја штитела од Пасифајините волшепства, успејала долго да остане во врска со Минос.
Во Талами, во континенталниот дел од Грција Пасифаја е почитувана како божица - пророчица, а Паусанија, кој ја изедначува Пасифаја со божицата на Месечината Селена, ја опишува бронзената скулптура на Пасифаја и Хелије. Цицерон, во „''De natora Deorum''“, запишал дека спартанските ефори, за да им се прикажат предвидувања кои би им помогналепри владеењето, спиеле покрај Пасифајиниот храм.
2 Надворешни деца
*
Рифат Хаџиселимовиќ

Рифат Хаџиселимовиќ (Шипраге, 7 јануари 1944) — еден од водечките босанскохерцеговски генетичари, академик. Од 2013 година, по повеќе од 45 години работа, бил избран во звање емеритус и работи како научен советник на Институтот за генетско инженерство и биотехнологија во Сараево.
За дописен член на Академијата на науките и уметностите на Босна и Херцеговина бил избран во 2018 година.
Лек-индуциран лупус еритематозус

Лек-индуциран лупус еритематозус е автоимуно заболување (слично на системскиот лупус еритематозус) предизвикано од хронична употреба на одредени лекови. Овие лекови предизвикуваат автоимун одговор што се манифестира со симптоми слични на СЛЕ. Познати се 38 лекови кои предизвикуваат лупус, но најголемиот број на случаи се должат на три: хидралазин, прокаинамид и хинидин. Иако не постојат воспоставени критериуми за дијагноза, симптомите се мускулна болка и болка во зглобовите. Претежно, симптомите се повлекуваат по прекинувањето на употребата на лековите.
Инверзни хиперболични функции

Инверзни хиперболични функции се инверзии на хиперболичните функциии: sh x - хиперболичен синус, ch x - хиперболичен косинус, th x - хиперболичен тангенс, cth - хиперболичен котангенс. Се нарекуваат и ''ареа-функции'' по латинскиот збор ''area'' - површина, бидејќи ја претставуваат површината на криволиниски триаголник меѓу темињата на хиперболата и почетокот на координатниот систем (в. хиперболични функции).: ареа-синус <math>\operatorname{arsh}x=\ln(x+\sqrt{x^2+1}), \; -\infty<x<\infty,</math>: ареа-косинус <math>\operatorname{arch}x=\ln(x+\sqrt{x^2-1}),\; 1<x<\infty,</math>: ареа-тангенс <math>\operatorname{arth}x=\frac{1}{2}\ln\frac{1+x}{1-x},\; -1<x<1,</math>: ареа-котангенс <math>\operatorname{arcth}x=\frac{1}{2}\ln\frac{x+1}{x-1},\; x\in(-\infty,-1)\cup(1,\infty).</math>
Англосаксонските ознаки на хиперболичните синус, косинус, тангенс и котангенс се: sinh, cosh, tanh, coth, па соодветните инверзни функции се означуваат со arsinh, arcosh, artanh, arcoth. Заради аналогија со тригонометријата, истите функции понекога се нарекуваат и аркус-функции, со наставката хиперболични за да се разликуваат од тригонометриските функции. Оттаму доаѓаат скратениците: arcsinh, arccosh, arctanh, arccoth. Тогаш се читаат ''аркус синус хиперболичен'', итн. Исто така, инверзните функции се означуваат со индексот "-1", така што ги имаме и следниве скратеници: sinh<sup>−1</sup>, cosh<sup>−1</sup>, tanh<sup>−1</sup>, coth<sup>−1</sup>. Се читаат: '' хиперболичен синус на минус прва'', итн.
Изводите на инверзните хиперболични функции се:
:<math>(\operatorname{arsh}x)'=\frac{1}{\sqrt{x^2+1,</math>:<math>(\operatorname{arch}x)'=\frac{1}{\sqrt{x^2-1,</math>:<math>(\operatorname{arth}x)'=\frac{1}{1-x^2},</math>:<math>(\operatorname{arcth}x)'=-\frac{1}{x^2-1}.</math>
Инверзните хиперболични функции често се јавуваат при интегрирање на рационални функции и квадратни ирационалности.
Во комплексната рамнина овие функции се повеќезначни. Кога во нивните формули се земат главните вредности на логаритмот се добиваат еднозначни гранки, т.н. главни вредности, кои се запишуваат arsh z, arch z, arth z. Инверзните хиперболични функции се поврзани со главните вредности на инверзни тригонометриски функции со формулите:
:<math>\operatorname{arsh}z=\frac{1}{i}\arcsin iz,</math>:<math>\operatorname{arch}z=i\arccos z,</math>:<math>\operatorname{arth}z=\frac{1}{i}\operatorname{arctg}iz,</math>:<math>\operatorname{arcth}z=i\operatorname{arctg}iz, \; i^2=-1.</math>
1 Поврзано
* Список на интеграли на инверзни хиперболични функции
Оливера Ќорвезироска

Оливера Ќорвезироска (родена во , на ) — македонска писателка, поетеса, есеистка и критичарка.
1 Животопис
Оливера Ќорвезироска (родена Марковиќ) е родена во Куманово на 29 ноември 1965 година. Основно и средно училиште завршила во Куманово, а Филолошки факултет во Скопје, каде живее и работи. По дипломирањето, таа се вработила во НИП „Нова Македонија“ како лектор. Во 1985 година станала членка на Друштвото на писатели на Македонија.
2 Творештво
Делата на Ќорвезироска се преведени на: албански, српски, англиски, француски, турски, чешки, словенечки, полски, руски, унгарски и бугарски јазик. Исто така, таа е застапена во дваесетина антологии на современиот македонски расказ, објавени во Македонија и во странство.
2.1 Библиографија
Ќорвезироска е авторка на следниве дела:* „Трети кат“ (поезија, 1982 г.)
* „Високите бели“ (поезија, 1989 г.)
* „Кифличката Мирна“ (роман за деца, 1993 г.)
* „Мојот брат од тринаесеттиот кат“ (роман за деца, 2001 г.)
* „Дедо Миле“ (сликовница, со Глигор Костовски-Гишо, 2000 г.)
* „Отвораат ли сништата работа“ (критика и есеистика, 1999 г. )
* „Еден Текст и една жена“ (критика и есеистика, 2016 г.)
* „Заклученото тело на Лу“ (роман, 2005 г.)
* „Страдањата на младиот лектор“ (раскази, 2000 г.)
* „(С)плетени раскази“ (раскази, 2003 г.)
* „Две перници“ (раскази, 2010 г.)
* „Новелички без шеќер“ (раскази, 2017 г.)
* „(Со)шиени раскази“ (раскази, 2017 г.)
* „Улиците што ги нема“ (раскази, 2018 г.)
* „Аб'т“ (роман, 2019 г.)
* „Дедо Миле“ (сликовница, со Владимир Лукаш, 2019 г.)
* Престапни години (раскази, 2021 г.)
* Три Марии (роман, 2025 г.)
Таа е застапена во околу 20 антологии на современиот македонски расказ, објавени во Македонија и во странство. На пример, три нејзини кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022).
2.2 Награди и признанија
Ќорвезироска е добитничка на неколку награди за нејзините раскази, а во 2003 година, за книгата „(С)плетени раскази“, ја добила наградата за најдобра проза на Друштвото на писателите на Македонија - „Стале Попов“.* 2025 - Награда „Рациново признание“ за романот „Три Марии“* 2025 - Награда „Стале Попов“ за романот „Три Марии“
3 Наводи
Флегија

Флегија бил син на богот на војната Арес и орхоменската принцеза Хриса, крал на Лапитите според грчката митологија.
1 Митологија
Флегија владеел со краеви кои некогаш припаѓале на Етеокле, пред да загине во војната на седумтемина против Теба, а ги наследил неговиот дедо Алмо.
Флегија го имал синот Иксион, кој бил татко на кентаурите и ќерка Коронида, која станала мајка на Асклепије.
Кога богот Аполон му ја завел ќерката, Флегија го запалил неговиот храм во Орхоман. Налутен поради тоа, Аполон го убил Флегија со стрела, а поради тоа богот Зевс го казнил со вечна казна во подземниот свет. Каква била казната не е познато, дури ни Пиндар, кој прв го опишал Флегија за таа казна не изнесува никакви детали.
Некои автори Флегија не го сметале за крал на Лапита, туку неговите поданици ги нарекувале Флегијевци, а под тоа име ги сретнуваме и кај Хомер. Паусиније ги опишува како разбојници кои Зевс ги истребил со помош на молњи, громови и земјотреси. Преживеаните настрадале од чума која на нив ја испратил богот Аполон.
Да се преживее неделата (филм)

„Да се преживее неделата“ (француски: ''Vivement dimanche!'') — француски филм од 1983 година, во режија на Франсоа Трифо (François Truffaut), кој е автор и на сценариото, заедно со Сузан Шифман (Suzanne Schiffman) и Жан Орел (Jean Aurel). Филмот претставува преработка на романот „Долгата саботна ноќ“ (''The Long Saturday Nig''ht) на Чарлс Вилијамс. Главните улоги ги играат: Фани Ардан (Fanny Ardant), Жан-Луј Трентињан (Jean-Louis Trintignant), Жан-Пјер Калфон (Jean-Pierre Kalfon), Филип Лауденбах (Philippe Laudenbach), Филип Морие-Жену (Philippe Morier-Genoud), Жан-Луј Ришар (Jean-Louis Richard) и Каролин Сиол (Caroline Sihol). Ова е последниот филм на Трифо, кој умрел една година подоцна. Во него, Трифо споил повеќе елементи од неговото творештво: враќање на црно-белата техника, контрапукција на криминалистичкото проседе, употребата на хуморот итн. Заплетот и црно-белата слика потсетуваат на американскиот „филм-ноар“ од 1940-тите и 1950-тите, само во модерна форма, приспособена на естетиката од почетокот на 1980-тите. Филмот бил номиниран за наградата на БАФТА за најдобар филм на странски јазик, како и за наградата „Цезар“ во категориите: најдобра женска улога и најдобра режија.
1 Синопсис
Клод Масолие е убиен при лов, а главниот осомничен за убиството е Жулијан Версел (го игра Трентињан), агент за недвижнини чии отисоци се пронајдени на Клодовиот автомобил. Во својот дом, Жулијан добива анонимен телефонски повик во кој женски глас му кажува дека неговата сопруга, Мари-Кристин Версел (ја игра Сиол), имала многу љубовници, меѓу кои бил и Клод. Жулијан го приведуваат во полициската станица на испитување, а кога се враќа дома, тој ја наоѓа сопругата мртва. Така, тој е осомничен уште за едно убиство и поради тоа се крие од полицијата. Неговата секретарка, Барбара Бекер (ја игра Ардан), започнува сопствена истрага при што оди во Ница, барајќи информации за минатото на Мари-Кристин. Барбара дознава дека некој маж нарачал од тамошната детективска агенција да ја следи Мари-Кристин, но не e познато кој е нарачателот. Постепено, таа го открива идентитетот на жената која анонимно го предупредила Жулијан за неверствата на Мари-Кристин и дознава дека таа е сосопственичка на ноќен клуб што се занимава со проституција. Додека трае истрагата, Барбара и Жулијан се вљубуваат еден во друг. Барбара оди во ноќниот клуб и таму е сведок на убиството на сопственикот на клубот, по што е убиена и жената која анонимно му се јавила на Жулијан. Еднаш, Барбара влегува во канцеларијата на адвокатот на Жулијан и таму ги открива доказите за неговата вина за убиствата. Благодарение на нејзините информации, адвокатот е повикан во полицијата. Вознемирен, тој излегува надвор и се јавува во детективската агенција во Ница, а кога полицијата го опколува, тој извршува самоубиство. Филмот завршува така што Барбара и Жулијан се венчаваат.
Примитивна функција

Примитивна функција (антиизвод) на функцијата <math>{f(x)}</math> дефинирана во интервалот <math>{(a,b)}</math>, е функција <math>{\varphi(x)}</math> дефинирана на истиот интервал, со својството <math>\varphi'(x)=f(x)</math>.
1 Дефиниција
Нека функцијата <math>{f(x)}</math> е дефинирана во интервалот <math>{(a,b)}</math>.
Примитивната функција на функцијата <math>{f(x)}</math> се нарекува функцијата <math>\varphi(x) , x\in(a,b)</math>, ако е диференцијабилна и ако ја задоволува еднаквоста <math>\varphi'(x)=f(x), x\in(a,b)</math>.
Ако <math>\varphi(x)</math> е примитивната функција на функцијата <math>{f(x)}</math>, тогаш и <math>\varphi(x)+c</math> е примитивната функција на функцијата <math>{f(x)}</math>, каде што <math>{c}</math> − произволна константа.
Ако <math>\varphi(x)</math> и <math>\phi(x)</math> се две примитивни функции од <math>{f(x)}</math> во некој интервал, нивната разлика е константна во тој интервал.
2 Неопределен интеграл
Поимот на примитивна функција е тесно поврзан со поимот на неопределен интеграл, дефиниран како збир на сите примитивни функции на функцијата и означува со: <math> \int f(x) \,dx.</math>
3 Поврзано
* Неопределен интеграл
* Диференцијабилност
* Извод
* Функција
Сташ Скубе

Сташ Скубе (|Staš Skube), (роден во , на ) — словенечки ракометар.
Сташ е деснорак ракометар кој игра на позицијата на централен бек, организатор на играта, за ракометниот клуб Вардар и словенечката репрезентација.
1 Игра и кариера
1.1 Клуб
1.1.1 2006-2013 Тримо Требње
Во 2006-2008 година почнал да игра во екипата на РК Тримо Требње од Требње. Во сезоната 2008-2009, ги постигнал првите два гола на меѓународен натпревар кога постигнал два гола во Купот на победниците на куповите на 18 октомври против Живинице. Во сезоната 2009-2010, играле во Купот на ЕХФ и постигнал 12 гола на три натпревари. Особено се покажал на 13 февруари на мечот против шпанскиот Арагон кога постигнал девет гола во победата на неговиот тим од 35 на 26.
1.1.2 2013-2016 Горење Велење
Во 2013 година Скубе се преселил во Велење во РК Горење Велење и таму останал три сезони. Сите три последователни сезони биле пласирани на второ место на Словенечкото првенство и секогаш ги победувал РК Цеље од Цеље. Во сезоната 2013-2014 за првпат играл во Лигата на шампионите и постигнал 12 гола на 12 натпревари. Во сезоната 2014-2015, РК Горење Велење играл во Купот на ЕХФ, а Сташ постигнал 81 гол во дванаесетте средби. На 28 февруари, во мечот на домашен терен против швајцарскиот Винтертур, Скубе го постигнал својот рекорд на постигнати голови на меѓународни натпревари, 12 гола во победата од 35-26.
1.1.3 2016-2018 Пик Сегед
Во 2016 година, неговиот договор со РК Горење Велење истекол и тој се преселил во странство, во Унгарија, во Пик Сегед. Таму, меѓу другите играчи, го имал својот соиграч од Горење, Словенецот Марио Шоштарич. Во сезоната 2016-2017, повторно играл во Лигата на шампионите.
1.1.4 2018-2019 РK Вардар
Во 2018 година од Пик Сегед Скубе се префрлил во македонскиoт првак РК Вардар, со кого во 2019 година ја освоил Лигата на шампионите во Келн.
1.2 Репрезентација
Со репрезентацијата на Словенија го освоил бронзениот медал на СП за играчи до 21 година во 2009 година. За сениорската репрезентација на Словенија има одиграно 17 натпревари и постигнато 32 гола.
2 Семејство
Неговиот постар брат Себастијан Скубе е исто така успешен ракометар.
Споменик на природата

Споменик на природата — природно или природно-културно обележје од исклучителна или единствена вредност поради неговата реткост, естетски квалитет или културно значење.
Согласно правилата на Светскиот одбор за заштитени подрачја, спомениците на природата се места на заштита од III степен, и опишани како:
Спомениците на природата важат подрачја од III степен на заштитеност, по националните паркови (II степен) и подрачјата на дивина (I степен).
Европската агенција за животна средина ги наведува следниве напатствија при изборот на споменици на природата:* Подрачјето треба да опфаќа едно или повеќе обележја од исклучително значење. Тоа може да бидат водопади, пештери, кратери, фосилни лежишта, песочни дини и морски обележја, заедно со единствена или претставителна животински и растителна заедница. Кон овие обележја може да принадлежат и елементи од културнонаследно значење пештерски живеалишта, карпести утврдувања, археолошки наоѓалишта, или природни места од оставнинско значење за домородните народи.
* Подрачјето треба да е доволно големо за да може да го запази обележјето и неговата непосреедна околина.
1 Поврзано
* Светски одбор за заштитени подрачја
* Список на споменици на природата на Македонија
* Меѓународен сојуз за заштита на природата: Категорија III — Споменик на природата
* Споменик на културата
Acoelomorpha

Acoelomorpha — потколено на многу едноставни и мали животни слични на планула кои живеат претежно во морски средини. Тие обично живеат помеѓу зрната на седименти, пливаат како планктон, или лазат по други организми, како што се алги и корали. Со исклучок на два слатководни вида на ацели, сите познати Acoelomorpha се морски организми.
1 Класификација
Традиционално, врз основа на морфолошки особини, Acoelomorpha биле класифицирани во коленото Platyhelminthes (сплескани црви), кое, во тоа време, било сметано за сестринска група на сите други колена на двострани животни. Сепак, серија на молекуларни студии од крајот на XX век покажале дека Acoelomorpha припаѓаат на посебно животинско колено, кое најверојатно е базалното колено на двострани животни и малку поразвиено од жаркарите.
Вистинската позиција на Xenacoelomorpha во филогенетското дрво на животинските организми сѐ уште не била точно одредена, а некои резултати укажувале на тоа дека тие припаѓаат на второусните (Второусни). Сепак, реанализите и зголемувањето на обемот на таксонски и генски примероци во филогеномските анализи покажале, со добра поддршка, дека вистинското место на Xenacoelomorpha е како сестринска група на Бубрежни (протостоми и деутеростоми).
Ацелите поседуваат статоцист, кој им помага да се ориентираат во гравитациското поле. Поради нивните меки тела, тие се тешки за класификација.
2 Анатомија
Во многу аспекти Acoelomorpha наликуваат на сплесканите црви, но тие имаат многу поедноставна анатомија. Исто како сплесканите црви, тие немаат циркулаторен, ниту респираторен систем, но, за разлика од нив, Acoelomorpha немаат ниту екскреторен систем. Кај нив, исто така, недостасуваат телесни празнини (ацеломатна структура), црево и анус.
Епидермалните клетки на Acoelomorpha не се способни за делба, особина што ја споделуваат со класата Rhabditophora на сплесканите црви, и која одредено време се сметала за силен доказ дека Acoelomorpha припаѓаат на сплесканите црви. И кај двете групи на животни епидермисот се обновува од мезодермални матични клетки.
Нервниот систем на Acoelomorpha се состои од група на надолжни нервни снопови, кои се наоѓаат под трепчестиот епидермис. Во близина на предниот крај на телото, овие снопови се обединуваат со една прстенеста комисура, но не формираат вистински мозок, иако се претпоставува дека ваквата организација е претходник на цефализацијата на нервниот систем кај поразвиените двострани животни. По обезглавување на животното, ваквиот примитивен „мозок“ (поточно кажано, ''цереброиден ганглион'') потполно се регенерира за период од неколку недели.
Сетилните органи ги вклучуваат статоцистот, и, во некои случаи, многу примитивни оцели, кои служат за детекција на светлина.
Acoelomorpha се хермафродити, но немаат гонади или канали поврзани со женскиот репродуктивен систем. Наместо тоа, гаметите ги создаваат мезенхималните клетки, кои го исполнуваат делот од телото помеѓу епидермисот и дигестивната вакуола.
Стадион Ренато Дал'Ара

Стадион Ренато Дал'Ара е повеќенаменски стадион во Болоња, Италија. На него својте домашни натпревари ги игра фудбалската екипа ФК Болоња 1909.
Стадионот е со сместивост од 38,279 седечки места. Изграден е во 1925 година, а официјално отворен две години подоцна. Името го добил по Ренато Дал'Ара, поранешниот претседател на Болоња во триесеттите години на 20 век. Последен пат стадионот бил реновиран во 2015 година.
Стадионот Ренато Дал'Ара бил домаќин и на натпревари на две светски првенства во 1934 и 1990 година.
ЛаФее

Кристина Клајн (родена на 9 декември 1990 година), попозната по нејзиното сценско име ЛаФее, е германска пејачка и текстописец која има продадено повеќе од еден милион записи низ целиот свет. Таа е најпозната во Европа, особено во земјите каде што се зборува германскиот јазик.
Мијата

Наташа Мијат Крстевска (порано Мијатовиќ), позната како MIYATTA — македонска поп пејачка и кант-авторка на забавна музика.
Во 2004-2005 била учесник на Српски идол, покрај Ноне Неделковска.
Првиот самостоен хит со наслов ,,Верувам во себе" го издаде во 2007ма година.
1 Дискографија
1.1 Албуми
Небеска (2015)
VIDA (2023)
1.2 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Верувам во себе'', 2007
''Постојам'', 2008
''Волшепства'', 2008
''Нема да помине'', 2009, Quasar Film
''Ко деца мали'', 2014, Sasha Stanisic
''Еден ден'', 2015
''BedFlower'', 2017, Томато Продукција
''Домаќинска'', 2018, MIYATTA
''Полетај'', 2019, Огнен Шапковски
''Маска'', 2021, MIYATTA
''Невидени'', 2021, MIYATTA
''Враќање дома'', 2022, MIYATTA
Ања Ветерова

Ања Ветерова — македонска поп-пејачка. Во 2010 година ја претставуваше Македонија на Детската евровизија.
1 Кариера
Ања дебитирала на музичката сцена во 2004 на детскиот фестивал Супер Ѕвезда. На тој фестивал настапувала во периодот од 2004-2007, и настапила со песните „Штрк“, „Во ритам“, „Луда забава“ и „За сцена родена сум јас“. Со последната песна, таа ја освоила првата награда на "World of Talents 2007" во Одеса, Украина.
Во 2008, Ања настапила на 51-виот Zecchino d'Oro фестивал во Италија, со песната ''"Come un aquilone"'' (Време е за нас) напишана од Калиопи. На тој фестивал го освоила 10-тото место, претставувајќи ја македонската култура. Исто така, таа година гостувала на националното финале на Детска Евровизија во Скопје.
Во 2009 настапила на фестивалот "''Il pulcinella d'Oro''" во Наполи, со наполитанска песна. Истата година ја снимала дуетската песна „Јас те сакам тебе“ со бендот Паркети, со која настапиле на фестивалот Тралала во Битола.
Во 2010 освоила награда за најдобра песна на фестивалот "Ti Amo" во Романија со песната "DJ Polipo", напишана од Елена Ристеска.
Во септември 2010 била победник на домашниот детски избор за песна на Евровизија и ја претставувала Македонија во Минск, Белорусија со песната „Еооо, еооо“ (Магична песна), напишана од Дарко Димитров и Елена Ристеска.
Во октомври истата година настапила на "Verdi Note" фестивалот во Салермо, Италија со песната "Bengi, cagnolino trendy".
Таа исто така настапила на фестивалите „Мале сунчане скале“ во Херцег Нови, Црна Гора и „Чаролија“ во Белград, Србија. Освен пеење Ања танцува и глуми. Ја играла малата Есмералда во балетот
Во 2016 настапила на фестивалот Макфест со песната „И покрај сè“.
Основно училиште посетувала во ОУ „11 Октомври“, средно училиште завршила во Гимназија НОВА, а сега е студент на музичката академија Беркли во САД.
2 Дискографија
2.1 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Јас те сакам тебе'', 2009, Дарко Антоновски
''Еооо, Еооо'', 2010
''Само сонувај'', 2013, Tomato Production
''Рамбамбамбам'', 2017, NNMedia
''Доѓе ми да вриснем'', 2018, Марко Тодоровиќ, Петар Драшковиќ
''За петама'', 2022, NNMedia
Сара Мејс

Сара Костадиновска или позната како Сара Мејс (р. во ) — македонска поп пејачка, харфистка и кант автор. Таа е сопруга на водителот Димитар Атанасовски.
1 Дискографија
1.1 Спотови
Спот, Година, Режисер
'' Сон '', 2012, Владимир Дади Ивановски, Нена Зафировска
'' Намбареја '', 2014, Дарко Мораитов
'' Пеперутки '', 2015, Горан Костадинов
'' Немам пари '', 2017, Горан Костадинов
'' Небо '', 2017, AleXanDeR Принц
'' Лажев '', 2017, Ѓорѓи Вацев, Пеце Здравковски
'' Црна капина'', 2018, Љупка Андоновска
'' Гласот на децата'', 2018, Оливер Пап
'' Копито '', 2019, AleXanDeR Принц
'' Трепет '', 2020, Christian Shemko
'' Фрекфенција '', 2023, Christian Shemko
'' Очи вселена '', 2023, Томислав Живковиќ
'' Хероина '', 2024, Томислав Живковиќ
'' Ептен љубовна '', 2024, Борјан Стојков
'' Псалм 150 '', 2025, Ѓорѓи Трпески
'' Убав е '', 2025, Томислав Живковиќ
'' Нека трепка '', 2025, steadyflow
'' Не ме сакаш '', 2026, Денис Абдула
Фараон (филм од 1966)

„Фараон“ (полски: ''Faraon'') - полски филм од 1966 година во режија на Јежи Кавалерович (Jerzy Kawalerowicz), кој е автор и на сценариото, заедно со Тадеуш Конвицки (Tadeusz Konwicki). Главните улоги ги толкуваат: Јежи Зелник (Jerzy Zelnik), Вјеслава Мазуркјевич (Wieslawa Mazurkiewicz) и Барбара Брилска (Barbara Brylska). Филмот е адаптација на истоимениот роман на полскиот писател Болеслав Прус (Bolesław Prus), а во 1967 година бил номиниран за наградата „Оскар“ за најдобар странски филм,
1 Синопсис
Младиот Фараон Рамзес XIII е во судир со свештенството околу тоа кој ќе управува со Египет и со неговото богатство...
Вистинскиот крај на големата војна (филм)

Вистинскиот крај на големата војна (полски: ''Prawdziwy koniec wielkiej wojny'') - полски филм од 1957 година во режија на Јежи Кавалерович (Jerzy Kawalerowicz), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Луцина Виницка (Lucyna Winnicka), Роланд Гловацки (Roland Glowacki) и Анджеј Шалавски (Andrzej Szalawski).
1 Синопсис
Роза (ја игра Виницка) се мажи за перспективниот млад архитект Јулиуш (го игра Гловацки). Меѓутоа, тогаш започнува Втората светска војна и Јулиуш набргу е депортиран во концентрационен логор. Роза постепено ја губи надежта за враќањето на нејзиниот сопруг. Таа се вљубува во друг човек и се обидува да го продолжи животот со него. Но, еден ден, сосема неочекувано, се враќа Јулиуш...
Ивон Катерфелд

Ивон Катерфелд (родена на во ) — германска пејачка, текстописец, актерка и телевизиска личност. Родена е и израснала во Ерфурт, Тирингија, подоцна се преселила во Лајпциг за да ја продолжи својата музичка кариера. Во 2000 година, таа учествувала во дебитантската сезона на натпреварот за пеење ''Штимме 2000'', каде што го освоила второто место. Катерфелд подоцна потпишала договор за снимање со Ханса Рекордс, кои го издале нејзиниот деби сингл „Бум“ во 2001 година. Истата година, таа се станала ѕвезда откако и била доделена главната улога во германската сапунска опера ''Гуте Цајтен, Шлехте Зејтен'' . Во 2003 година, Каттерфелд го направила својот музички пробив кога нејзиниот петти сингл, „За тебе“ (Für dich), станал меѓународен хит број еден и го продуцирала подеднакво успешниот албум ''Мојот свет'' (Meine Welt).
1 Личен живот
Од 2004 до 2007 година Катерфелд имала врска со глумецот Вејн Карпендејл. Кон крајот на 2007 година, таа почнала да излегува заедно со авторот и глумецот Оливер Внук, откако се запознале при снимањето на нивниот филм ''У-900''. Нивниот син, Чарли, е роден на 19 април 2014 година.