procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Палшко Езеро

Палшкото Езеро (|Palško jezero) — повремено езеро во сливот Пивка северно од населбата Палчје во регионот Нотрањска во Словенија Пополнува карстна депресија со овална форма, која ја преминува Пивка, и приближно 1,5 километри долго и 0,5 километри широко. Неговото дно е релативно рамно помеѓу 543 и 557 метри надморска височина, но бреговите се стрмни. Палшкото Езеро е најголемо меѓу сезонските езера Пивка со просечна максимална водна површина од околу 1 квадратен километар.
Дното е на ниво на подземните води, па затоа количината на вода зависи од моменталните хидролошки услови. Обично, езерото се исполнува со вода по силни дождови кон крајот на есента и повторно во пролетниот период. Во просек, подрачјето останува поплавено околу три месеци годишно. Главен доток на езерото претставува еставелот Матијева Пештера (словенечки: ''Matijeva Jama''), од која истекува водата што потекнува од ридовите Јаворник.
1 Корист
Областа е исполнета со вода во значителен дел од годината, па затоа дното на езерото не може да се користи за земјоделство, но тревната површина овозможува пасење добиток и берење сено. Земјоделците во блиското Палче почнуваат да косат кон крајот на јули, кога завршуваат со околните пасишта. Лукот што расте на дното влијае на вкусот на млекото, па затоа сеното се користи за хранење коњи наместо за добиток.
Производството на мраз било дополнителен извор на приход за локалното население од крајот на 18 век до средината на 20 век; земјоделците од Пивка кршеле блокови мраз и ги складирале до пролет, а потоа ги транспортирале со коли влечени од коњи во Трст, каде што се користел во месарници, рибници и ресторани пред почетокот на електричното ладење. Жените береле билки за билни лекови, главно смрека, машки тегавец, ајдучка трева, мајчина душица и други. Гранките од врби што растат околу езерото се користеле за ткаење кошници.
Напуштените воени објекти во близина сведочат за воената употреба на оваа област. Пошироката област на Пивските Езера била користена како воен полигон прво од страна на австроунгарската армија, а подоцна од страна на италијанските и југословенската народна армија. За време на воените вежби, локалното население добивало надомест за нивната неможност да ја користат. Областа не се користи за воени цели од 1991 година, а штетата на коритото на езерото Палче е поправена.
Во денешно време, езерото со својата околина е вклучено во мрежата Натура 2000. Косидбата на сено се одржува и понатаму, а развојните активности се насочени кон промовирање на екотуризам и одржливо земјоделство.
Пака (река)

Пака — река долга 40 километри во Словенија. Тече низ Велење и се влева во Савиња како лева притока.
1 Географски карактеристики
Реката Пака извира под планинскиот врв Воловица висок 1455 м во Камнишките Алпи, на надморска височина од 1.280 метри. Од изворот, Пака тече кон југозапад, кон Велење и Шалешките езера. Кај Шоштање оштро врти кон југ и тече до своето устие во реката Савиња кај населеното место Речица об Паки во општината Шмартно об Паки, на надморска височина од 305 м. На својот пат прима повеќе помали притоки, а најзначајни се Велуња, Бечовница и Топлица.
Сливот на Пака опфаќа околу 210 км², и најголемиот дел се протега по планински предел, а помал дел по рамнина. Пака е бујна река. Поради големото сечење на шумите во областа на нејзините притоки во 19. век често била разорувана. Пака има најнизок проток на вода во август (во Шоштање 1,86 м³/с), а највисок во пролетта (април 3,52 м³/с), додека годишниот просек изнесува 2,5 м³/с.
Долината на Пака е природна патна врска помеѓу Похорје, делот од Подравина и Велењската и Цељската котлина.
2 Поврзано
* Список на реки во Словенија
Невљица

Невљица е река во општина Камник, Словенија. Изворот се наоѓа под ридот Козјак (близу Чрни Врх 737м) и тече низ долината Тухињ. Тече и низ населбите Невље и Мекиње. Таа е лева притока на Камнишка Бистрица.
1 Мостови
Над Невљица има два значајни моста:
* Мостот Мамут (|Mamutov most) во Невље.
* Мостот преку Невљица во Мекиње, изграден помеѓу 1952 и 1955 година. Неговата локација ја избрал Јоже Плечник, а неговите детални планови ги изготвил неговиот помошник Антон Битенц врз основа на плановите на Плечник.
2 Наоди од 1938 година
Во јануари 1938 година, поради ерозија и чести поплави, администрацијата на Дравската бановина започнала да го регулира коритото на реката. Исто така требало да се изгради мост. На 14 март 1938 година, работниците на локацијата пронашле предмети за кои подоцна се покажало дека се речиси целосен скелет на волнест мамут (''Mammuthus primigenius''). Во Невље е основан археолошки локалитет од доцен палеолит. Пронајдени се остатоци од други животни, како и човечки алати, и се покажало дека во областа имало човечка ловна населба пред околу 22.000 години. Скелетот го дал своето име на мостот над реката во Невље.
Бејкер (езеро)

Езерото Бејкер (инуктитут: iu); „каде што реката се шири“) — езеро во регионот Кивалик, Нунавут, Канада. Се напојува од реката Телон од запад и реката Казан од југ. Се влева во заливот Честерфилд. Езерото има површина од 1887 км<sup>2</sup>. Има неколку именувани заливи и неколку острови.
Во 1762 година, Вилијам Кристофер пристигнал до езерото Бејкер преку заливот Честерфилд. Инуитското населено место Бејкер Лејк се наоѓа на западниот брег на езерото, во близина на устието на реката Телон. Иако Инуитите живееле во овој регион подолго време, првото официјално надворешно присуство било воспоставено во 1915 година, кога Кралската северозападна коњаничка полиција отворила пункт на источниот крај од езерото. Веќе следната година, во 1916, компанијата Хадсонс Беј основала трговски пункт во делтата на реката Казан, кој останал таму до 1930 година, кога бил преместен на денешната локација.
1 Фауна
Областа на езерото е дом на стада карибу од расата Беверли и Каманирџуак, како и друг див свет поврзан со Арктикот во северна Канада.
2 Поврзано
* Список на езера во Канада
Дубонт (езеро)

Езерото Дубонт е езеро во регионот Кивалик, Нунавут, Канада. Зафаќа површина од 3,630км квадратни по големина и има неколку острови. Се наоѓа околу 320 километри северно од Фор Корнерс, околу 480километри западно од Хадсоновиот Залив и околу 400километри јужно од Арктичкиот круг. На северозапад се наоѓа резерватот за диви животни наречен Телон. Неговиот главен влез и излез е реката Дубонт, која тече по север, и се влева во реката Телон кај езерото Беверли. Телон тече источно до заливот Хадсон кај заливот Честерфилд. Се наоѓа на линијата помеѓу групата Сајси Дене од народот Чипју од Источните Карибујади и групите Харвактурмиут и Ихалмиут од Карибу Инуитите. Првиот регистриран Европеец кој стигнал до езерото бил Самуел Херн во 1770 година, но тоа останало во голема мера непознато за надворешните лица се додека не го истражил Џозеф Тирел во 1893 година. Нема постојани населби, но има кампови за риби каде што може да се улови голема езерска пастрмка во текот на двомесечната сезона без мраз.
1 Река Дубонт
Реката Дубонт е долга 874км и започнува во Северозападните територии од притока на езерото Волдаја северозападно од Фор Корнерс. Постои премин од притоката на езерото Флет на езерото Волдаја до езерото Селвин, кое се влева југозападно во езерото Атабаска. Во 1893 година, Џозеф Тирел пловел со кану од езерото Атабаска по Дубонт до заливот Честерфилд. Езерата долж реката се Волдаја, Барлоу, Кери, Маркам, Николсон, Дубонт, Грант, Вортон и Беверли. Источно од Дубонт, реката Казан исто така тече северно за да се придружи на Телон.
2 Див свет
Езерото Дубонт е дом на многу животни, вклучувајќи црни муви, лисици, волци и многу грабливи птици.
3 Поврзано
* Список на езера во Канада
Ла Мартр (езеро)

Езерото Ла Мартр — трето по големина езеро во Северозападните територии, Канада. Се наоѓа приближно северозападно од територијалниот главен град Јелоунајф. Заедницата Тличо Вати (порано наречена Лак Ла Мартр) се наоѓа на источниот брег на Лак Ла Мартр.
1 Фауна
Езерото лежи на една од главните миграциски рути на птиците во насока север–југ. Илјадници патки, гуски и други птици минуваат низ ова подрачје, птици преселници се собираат за да се хранат во мочуриштата.
2 Демографија
Вати, мала заедница на Првите нации со население од 470 жители, се наоѓа на бреговите на езерото.
3 Поврзано
* Список на езера во Канада
Отерос

Реката Отерос — река во северозападно Мексико. Таа е притока на реката Чинипас, која е дел од системот на реки Фуерте. Извира во Сиера Мадре Оксидентал и се влева во Чинипас во драматичен кањон.
1 Поврзано
* Список на реки во Мексико
2 Наводи
* Атлас на Мексико, 1975 година ).
* Американскиот светски атлас на Прентис Хол, 1984 година.
* Ранд Мекнали, Новиот меѓународен атлас, 1993 година.
Оплотнишчица

Оплотнишчица — река долга 28 км во североисточна Словенија. Извира на јужната страна од масивот Похорје во близина на зимскиот спортски центар Рогла, тече југоисточно низ населбите Осанкарица, Оплотница и Тепање пред да се влее во Дравиња, веднаш северозападно од Жиче. И покрај тоа што исцедува слив од едвај 52<sup>км2</sup>, водотекот некогаш напојувал десетици пилани и мелници за жито, а продолжува да спроведува енергија за низа мали хидроелектрани.
1 Течение
Реката извира веднаш под 1.510 метарската контура на Рогла, и стрмно се спушта низ гранодиоритни и кварцни диоритни клисури. Два кратки, пошумени изворишни потоци - Лукањски поток (|Lukanjski potok) и Јаворски поток (|Javorski potok) се спојуваат во близина на селото Чезлак, каде што историски каменолом некогаш ја снабдувал Виена со декоративен камен. Под Оплотница, каналот се шири преку флувиоглацијални песоци и чакали пред да се влее во Дравиња на приближно 290м надморска височина. Мерната станица во Перовец (во функција од 2017 година).
2 Слив и хидрологија
Дренажниот слив се протега на контактот помеѓу висококвалитетниот метаморфен фундамент (гнајс и микашки шкрилец) и гранодиоритската интрузија од раниот миоцен. Бидејќи карбонатните слоеви се практично отсутни, хемискиот состав на реката е контролиран со распаѓање на фелдспатите и мафичните минерали, а не со растворање на варовникот. Водите се разредени (електрична спроводливост претежно < 90 μS цм<sup>−1</sup><sup>)</sup> и прикажуваат карактеристично подредување на јони: Na<sup>+</sup> > Ca<sup>2+</sup> > Mg<sup>2+</sup> > K<sup>+</sup>, со HCO<sub>3</sub><sup>−</sup> доминира во анјонскиот буџет. Парцијалните притисоци на растворениот CO <sub>2</sub> се движат од 1,1 до 13,4 пати од атмосферската вредност, што укажува дека реката е скромен нето извор на CO<sub>2</sub> во атмосферата. Нормализираното производство на бикарбонат е типично за мали силикатни басени во умерена Европа и е значително пониско од бројките пријавени од блиските карбонатни сливови.
3 Екологија и зачувување
Над селото Чезлак, каналот и неговите крајбрежни падини се наоѓаат во рамките на локацијата Похорје Натура 2000. Доминираат мешани планински шуми од норвешка смрека и европска бука (''Fagus sylvatica)'', поддржувајќи фауна на ладни води што вклучува речна пастрмка, потокска ламбреја и белоканџаст рак. Континуираната шумска покривка, стрмните наклони и низата мали брани со пречки го ограничуваат доставувањето на седименти во долната долина, помагајќи да се одржи чиста вода и природно неправилен режим на проток.
4 Историја
Архивските записи покажуваат дека повеќе од триесет пилани и мелници за мелење на вода работеле по горниот тек во деветнаесеттиот век. Теснолиниска индустриска железница некогаш го поврзувала каменоломот за гранит Чезлак со Оплотница, црпејќи енергија од наменска хидроцентрала на една од притоките. Денес четири електрани на река остануваат во функција, секоја со капацитет од 0,7 до 1,4 мегавати, додека поширокото дно на долината се користи за мало земјоделство и туризам.
5 Галерија
Брод (премин)

Брод, газ или газалиште — место каде што водата е толку плитка што е можно да се прегази. Брод е природна или вештачка плитка вода. Вештачката плитка вода може да замени поскап мост, освен за време на поплави.
Денес, газалиштата обично се користат само за преминување преку потоци и споредни патишта, но во минатото ваквите плитки места биле важни и на поголемите реки. Постојат многу места именувани како „брод“. На англиски, ''ford'' значи само брод - плиток дел - и е составен дел од многу имиња, на пример Стратфорд, Оксфорд; слично на германски, ''furt'' образува имиња како што се Ерфурт, Франкфурт, Клагенфурт, Оксенфурт, Швајнфурт.
Иако на македонски, хрватски и српски јазик, ''зборот „брод“'' добил поинакво значење (за разлика од рускиот, каде што едноставно значи плитка вода), топонимите се поврзани со премини на реки, главно во плитка вода.
Примери за словенски топоними:
* Македонски Брод
* Брод, Битолско
* Бродец, Тетовско
* Бродец, Гостиварско
* Бродец, Скопско
* Брод, Бохињ
* Брод во Подбочје
* Брод на Купа
* Славонски Брод
* Босански Брод
Амар Мециновиќ

Амар Мециновиќ (16 јули 1996 во Скопје) — македонски политичар и пратеник во Собранието на Република Македонија. Мециновиќ влегол во составот на македонското Собрание како член на политичката партија Левица.
1 Биографија
Амар Мециновиќ е роден во Скопје на 16 јули 1996 година. По народност е Бошњак. Студирал политички науки на Правен факултет „Јустинијан Први“ во Скопје, но студиите ги напуштил без да дипломира поради социјалната состојба во семејството и потребата да работи.
Профет (река)

Реката Профет е река во северна Британска Колумбија, Канада. Таа е притока на реката Муска.
Провинцискиот парк „Хотспрингс“ на реката Профет е основан во горниот тек, а провинцискиот парк „Профет Ривер Вејсајд“ се наоѓа по средниот тек на реката. Тој го дава името на населбата Профет Ривер, Британска Колумбија, како и на формацијата Профет, стратиграфска единица на западноканадскиот седиментен басен.
1 Тек на реката
Извориштето на реката Профет може да се најде во Брусовиот гребен на планинскиот венец Мусква во Северните Карпести Планини, на 2000 метри надморска височина. Тече кон исток помеѓу покраинскиот парк Северни Карпести Планини и покраинскиот парк Редферн-Кејли, со повремени водопади по нејзиниот тек. Оддалечениот покраински парк Хотспрингс на реката Профет е основан на горниот тек на реката. Ги прима водите северно од планината Бо од потокот Хјуер, потоа од потокот Ричардс и потокот Кравак кон подножјето. Северно од планината Клингзут ја прима реката Беса непосредно пред да се влее од планините во рамнините.
Бат Крик и Миликен Крик се влеваат во реката Профет источно од Карпестите Планини. Текот се менува кон североисток, бидејќи прима вода од реката Минакер, Детседа Крик, Банч крик, Сас Крик и Чипезија Крик. Реката свртува кон север додека тече низ покраинскиот парк Профет Ривер Вејсајд, и по неа следува автопатот Алјаска некое време. Потоците што се влеваат во реката во овој дел вклучуваат Адсет Крик, Буги Крик, Џекниф Крик, Паркер Крик и Литл Бивер Крик додека тече низ шумата Сикани. Текот станува меандриран, а Тенака Крик, Чевес Крик, Биг Бивер Крик, Цачедза Крик и Џекфиш Крик се влеваат во реката Профет. Потоа се влева во реката Муска веднаш западно од Форт Нелсон, на надморска височина од 304 метри.
Реката Муска се влева во притока на реката Лиард, Реката Форт Нелсон, која ги носи водите во рекатаМекензи и на крајот во Северноледен Океан.
2 Притоки
* Хјуер Крик
* Кравац Крик
* Ричардс Крик
* Река Беса
* Миликен Крик
* Бат Крик
* Река Минакер
* Банч Крик
* Детседа Крик
* Чипезија Крик
* Сас Крик
* Буги Крик
* Адсет Крик
* Џекниф Крик
* Паркер Крик
* Литл Бивер Крик
* Тенака Крик
* Биг Бивер Крик
* Чевс Крик
* Потокот Цачехџа
* Џекфиш Крик
3 Поврзано
* Список на реки во Канада
Ада Тшо (езеро)

Ада Тшо — природно езеро на ниска надморска височина и светилиште за поклонение, сместено во близина на оризарница во гевонгот Атанг, во округот Вангдуе Фодранг, Бутан.
1 Област
Ада Тшо има површина од 2,38 хектари и се наоѓа на надморска височина од 1300 метри. Од источната и западната страна е опкружено со широколисна шума, додека од северната страна го опкружуваат оризарници.
2 Културно значење
Се верува дека Ада Тшо, познато и како Ада Пемаи Тангка Тшо, е дом на сирена која потекнува од езеро на поголема надморска височина под Пелела во регионот Вангдуе Фодранг.
3 Конзерваторско значење
Езерото Ада, кое се поврзува со Пунацангчу на запад, претставува една од 23-те важни птичји подрачја во Бутан. Се наоѓа во Националниот парк Џигме Синѓе Вангчук, и претставува клучен воден ресурси во областа за дивите животни и птиците преселници. Езерото исто така служи како живеалиште за критично загрозената белостомачна чапја и планинскиот јастреб орел. Во езерото се наоѓаат два вида риби, ''Neolissochilus hexagonolepis'' и обичен крап.
Благоразумниот разбојник

Благоразумниот разбојник (исто така добриот разбојник; апокрифни имиња: Дисмас, Тит) — злосторник што бил распнат на Голгота заедно со Исус Христос и Гестас.
Искрено се покајал и поверувал во учењето на Исус, поради што благоразумниот разбојник добил од Него ветување дека ќе престојува со Него во рајот, станувајќи првиот спасен од луѓето што поверувале во Христа.
1 Евангелија
1.1 Расказ
Двајца мажи биле распнати во исто време со Исус, еден од Неговата десна страна и еден од Неговата лева страна, што Евангелието според Марко го толкува како исполнување на пророштвото на Исаија 53:12 („И беше приброен кон беззакониците“). Според Евангелијата според Матеј и Марко, двајцата разбојници го исмејувале Исуса. Меѓутоа, Лука 23 раскажува:
Расказот во Евангелието според Јован за смртта на Исус едноставно ги именува двајцата разбојници како „...и други двајца“ без да ги наведе нивните злосторства.
Варџилар

Варџилар (|Βαρτζιλάρ) — поранешно село во Солунско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Седес во областа Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало во северозападниот дел на Халкидичкиот Полуостров, во атарот на Доганџи, од кое е оддалечено 4 км на југ, на надморска височина од 180 м.
2 Историја
Во XIX век Варџилар било турско село во Солунската Каза на Солунскиот Санџак.
По Втората балканска војна во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Во пописот од 1920 г. е евидентирано со 72 жители.
Во 1924 г. сите жители се иселени во Турција по сила на Лозанскиот договор. Селото никогаш не било обновено и со наредбата бр. 1939 од 1928 г. на Министерството за внатрешни работи било избришано од евиденција.
Donkey Kong Jr.

''Donkey Kong Jr.'' (македонски: ''Донки Конг Помладиот'', |ドンキーコング) — аркадна игра, издадена од Nintendo во 1982 г.
Главниот лик во играта — Донки Конг Помладиот — мора да го спаси својот татко Донки Конг од Марио, кој ќе му попречува на секој можен начин. На секое ниво, играчот треба да го одведе Донки Конг Помладиот до самиот врв и да го спаси својот татко. За да се искачи таму, треба да се фаќа за лијани и јажиња и да се качува нагоре. Додека го поминува нивото, треба да собира овошје што дава бонуси и да ги избегнува противниците. По својата суштина, ова е играта ''Donkey Kong'' наопаку.
1 Нивоа
1.1 Прво ниво
Ова ниво се наоѓа во џунгла. Тука има многу лијани по кои не е тешко да се стигне до врвот. На дното на нивото тече вода, од паѓање во која Донки Конг Помладиот умира. Мала опасност претставуваат ''snapjaws'' (брза челуст), пуштени од Марио. Штом Донки Конг Помладиот се искачи нагоре, Марио го зема кафезот со постариот Донки Конг на следното ниво.
1.2 Второ ниво
Ова ниво, како и претходното, се наоѓа во џунгла, но е веќе повисоко од нивото на морето, така што нема вода долу. Лијаните го менуваат своето распоредување, што го прави нивото потешко. Се појавуваат нови противници — птици. Штом главниот лик се искачи нагоре, Марио повторно го зема кафезот со себе на следното ниво.
1.3 Трето ниво
Третото ниво е сместено во фабрика. Лијаните се заменуваат со јажиња и се појавуваат нови противници: електрични топки. Најдобриот начин да се поминат е да се прескокнат. Донки Конг Помладиот се качува нагоре, а Марио последенпат преминува, земајќи го кафезот со себе, на следното ниво.
1.4 Четврто ниво
Последно ниво. Тоа целосно се состои од јажиња, движејќи се по кои, треба да се соберат сите клучеви. Потоа, кафезот со Донки Конг ќе биде отворен. Откако ќе се ослободи, постариот Донки Конг го клоца Марио и, соединувајќи се со својот син, си оди дома.
По завршувањето на играта, може да се започне одново на потешко ниво.
2 Ликови
* Донки Конг — татко на Донки Конг Помладиот. Тој е заробен од Марио.
* Донки Конг Помладиот — главниот лик во играта, кој го спасува својот татко од заробеништво.
* Марио — главниот противник, грабнувачот на Донки Конг.
Дванаесет имами

Дванаесетте имами се централна концепција во шиитскиот ислам, особено кај дванаесетничките (Итна Ашарија), најголемата гранка на шиизмот. Овие имами се сметаат за духовни и политички наследници на пророкот Мухамед, избрани од Бога да го водат муслиманскиот уммет (заедница) по неговата смрт. Според верувањето, тие се непогрешливи водачи и посредници меѓу Бога и луѓето.
1 Список
Еве ги дванаесетте имами по ред:
# Али ибн Ебу-Талиб (600–661) – Првиот имам, братучед и зет на Мухамед, познат по својата блискост со пророкот и улогата во раните исламски војни.
# Хасан ибн Али (625–670) – Вториот имам, син на Али и Фатима, ќерката на Мухамед. Познат по краткото калифатство и договорот со Муавија.
# Хусеин ибн Али (626–680) – Третиот имам, познат по своето мачеништво во битката кај Кербала, клучен настан во шиитската историја.
# Али ибн Хусеин (Зајн ал-Абидин) (659–713) – Четвртиот имам, познат по својата побожност и молитви, собрани во „Сахифа Саџадија“.
# Мухамед ибн Али (ал-Бакир) (677–733) – Петиот имам, познат по ширењето на шиитското учење и правна традиција.
# Џафар ибн Мухамед (ал-Садик) (702–765) – Шестиот имам, основач на џафариската правна школа, влијателен во шиитската теологија.
# Муса ибн Џафар (ал-Казим) (745–799) – Седмиот имам, познат по својата трпеливост и отпор кон абасидската власт.
# Али ибн Муса (ар-Рида) (765–818) – Осмиот имам, назначен за наследник на абасидскиот калиф Ал-Мамун, но починал под сомнителни околности.
# Мухамед ибн Али (ат-Таки) (811–835) – Деветтиот имам, познат по својата мудрост и покрај младоста.
# Али ибн Мухамед (ал-Хади) (829–868) – Десеттиот имам, водел заедница во тешки политички услови под абасидите.
# Хасан ибн Али (ал-Аскари) (846–874) – Единаесеттиот имам, живеел под домашен притвор во Самара.
# Мухамед ибн Хасан (ал-Махди) (роден околу 869) – Дванаесеттиот имам, познат како „Скриениот имам“. Според верувањето, тој е во окултација (скриеност) и ќе се врати како Махди за да донесе правда пред крајот на светот.
Випава (рeка)

Випава е река што тече низ западна Словенија и североисточна Италија. Реката е 49 км во должина, од кои 45 км во Словенија. По влегувањето во Италија, се припојува со реката Соча во општината Савоња д'Исонцо. Ова е ретка река со делта извор, формирана од девет главни извори. Битката кај Фригид се водела во близина на реката, која Римјаните ја нарекле ''Фригид'' („студена“). Има плувијално-нивален режим во горниот тек и плувијален режим во долниот тек.
Извирајќи од девет карстни извори кои извираат од делтасти отвори околу градот Випава, реката се протега низ плодната Випаваска долина пред да ја премине италијанската граница за да се влее во Соча кај Савоња д'Исонцо. 760км2 од сливот е опкружен со варовничката Трновска Шумска Висорамнина на север и флишните ридови на Карстниот раб на југ; обете страни невидливо се исцедуваат преку вртачи, така што главниот канал го покрива целиот површински истечен тек на долината плус значителен карстен прилив. Понатаму низводно, реката се извива покрај градовите Ајдовшчина, Дорнберк и Мирен, каде што овоштарниците и лозјата зависат од испуштања од акумулацијата Вогршчек. Медитеранската клима во подножјето на сливот е доминирана од ветерот Бура кој се движи надолу по падините и ги прочистува почвите во зима и може да дува со над 200км/ч, но сепак долината сè уште се рангира меѓу најсончевите области во Словенија, со просек од повеќе од 2.100 сончеви часови годишно. Овие контрасти ја обликувале историјата на долината од римско време (Битката кај Фригид, 394 година од н.е.) преку ерата на Хабсбурговците, па сè до нејзината сегашна прекугранична земјоделско-прехранбена економија.
1 Поврзано
* Список на реки во Словенија
Меден колач

Меден колач (|gingerbread — „ѓумбиров леб“) — широка категорија на печива, кои обично се ароматизирани со ѓумбир, каранфилче, морско оревче и цимет, а се засладуваат со мед, шеќер или меласа.
Овие медени колачи можат значително да се разликуваат по својата густина — од мек и сочен лебен колач до крцкав меден бисквит.
1 Историја
Се тврди дека медениот колач бил донесен во Европа во 992 г. од ерменскиот монах Григориј Никополски (познат и како Григориј Макар и Грегоар де Никопол).
Тој го напуштил Никопол (во денешна Западна Грција) за да живее во Бондароа (Северно-средна Франција), во близина на градот Питивје. Останал таму седум години, до неговата смрт во 999 г., и за тоа време ги поучил француските христијани како да печат меден колач. Можно е овој колач да бил донесен во Западна Европа од Источниот Медитеран во XI век.
Вилистон (езеро)

Езерото Вилистон — вештачко езеро кое се наоѓа во северниот дел на Британска Колумбија, Канада.
1 Географија
Езерото го исполнува сливот на горниот тек на реката Пис, враќајќи се во Роки Маунтин Тренч, каде што реките Парснип и Финли се спојуваат кај Финли Форкс и ја формираат реката Пис. Езерото вклучува три сливови, Пис Рич (порано Пис Кањон) и Парснип и Финли Ричис, кои се најниските сливови на тие реки, и покрива вкупна површина од 1.8 километри квадратни, што е најголемото езеро во Британска Колумбија и седмо по волумен вештачко езеро во светот.
1.1 Притоки
Следните реки се влеваат во резервоарот Вилистон, по редослед на стрелките на часовникот од истекот на реката Пис:
* Река Парснип
* Река Пак
* Нејшн Ривер
* Менсон Ривер
* Река Оминека
* Река Осилинка
* Река Месилинка
* Река Ингеника
* Река Финлеј
* Река Дејвис
* Река Оспика
* Викид река
* Западна река Набеше
* Река Набеше
Дополнително, следните потоци се влеваат во резервоарот Вилистон, по редослед на стрелките на часовникот од истекот на реката Пис (овој список не е сеопфатен):
* Карбон Крик
* Дусет Крик
* Клирвотер Крик
* Поинт Крик
* Селвин Крик
* Вестон Крик
* Скот Крик
* Патсук Крик
* Катхамб Крик
* Тони Крик
* Туту Крик
* Мугаха Крик
* Чичоуенили Крик
* Гагнон Крик
* Мишинсинлика Крик
* Лигнит Крик
* Сковил Крик
* Цедека Крик
* Дастаига Крик
* Блеквотер Крик
* Еклунд Крик
* Фрис Крик
* Страндберг Крик
* Чунамон Крик
* Теар Крик
* Пит Тој Крик
* Лоример Крик
* Оле Крик
* Мика Крик
* Фактор Рос Крик
* Френк Крик
* Исола Крик
* Руби Ред Крик
* Ајвор Крик
* Полис Крик
* Човика Крик
* Шовел Крик
* Брејн Крик
* Колинс Крик
* Лаферти Крик
* Бевел Крик
* Лост Кабин Крик
* Бернард Крик
* Визел Крик
* Скулер Крик
* Данлеви Крик
* Каст Крик
2 Историја
Езерото Вилистон е создадено во 1968 година со изградбата на браната Бенет на реката Пис, која го поплавила абориџинскиот територијален дом на Првата нација Цај Ке Дене.
Езерото е именуван по Реј Гилис Вилистон кој во тоа време бил министер за земјиште, шуми и водни ресурси.
3 Поврзано
* Список на езера во Британска Колумбија
Кражба во Лувр (2025)

На 19 октомври 2025 г., крадци преоблечени како градежни работници украле осум парчиња од францускиот кралски накит (крунски скапоцености) со проценета вредност од 88 милиони евра од Галеријата Аполон во музејот Лувр во Париз, Франција.
Кражбата траела помалку од осум минути, од кои крадците поминале само четири минути во самиот музеј, и се случил за време на редовното работно време. Тоа била првата кражба на уметнички дела од Лувр од кражбата на сликата „Патот кон Севр“ (фр. ''Le chemin de Sèvres'') во 1998 г.
1 Кражба
Кражбата се случила околу 9:30 часот претпладне (СЛВ), само 30 минути откако музејот бил отворен за посетители. Крадците пристигнале до зградата и влегле од страната на реката Сена, носејќи со себе алати. Тие биле преоблечени во жолти и портокалови елеци, маскирајќи се како градежни работници.
Двајца од членовите на екипата, со лица скриени под фантомки, се искачиле до балконот на првиот кат на јужната страна од зградата користејќи мебелна дигалка. Оваа дигалка, поставена на возило, често се користи во Париз за пренесување мебел преку прозорци на горните катови.
Откако се пробиле со платформата на дигалката, користеле аголна брусилка за да пресечат стаклен прозорец и да влезат во Галеријата Аполон, при што ги активирале безбедносните аларми. Потоа, им се заканиле на чуварите со своите алати и одзеле девет парчиња од два стаклени изложбени сандаци.
Крадците го напуштиле музејот спуштајќи се по скалите на дигалката до другите двајца членови на екипата, кои ги чекале на мотоцикли. Додека бегале, ја испуштиле круната на царицата Евгенија на улица, со што нивниот плен се намалил на осум предмети.
Се обиделе да ја запалат платформата на мебелната дигалка пред да побегнат, но еден вработен во музејот го спречил тоа. Крадците потоа побегнале по брегот на Сена до булеварот Периферик, а оттаму се упатиле кон автопатот А6 на југ.
Целата кражба траела нешто помалку од осум минути, од кои крадците поминале само четири минути во внатрешноста на зградата по пресекувањето на прозорецот.
Прва фитна

Првата фитна (|الفتنة الكبرى) е првата граѓанска војна во исламскиот свет. Таа довела до уништување на Праведниот Калифат и основање на Омејадскиот Калифат. Во граѓанската војна учествувале три главни фракции; поддржувачите на четвртиот калиф Али, поддржувачите на Осман, првенствено предводени од Муавија и Ајша, и Хариџитите.
Корените на првата граѓанска војна може да се пронајдат во убиството на вториот калиф, Омар. Пред да умре од раните, Омар формирал совет од шест члена кој го избрал следниот калиф, Осман. За време од последните години од неговото владеење Осман бил обвинет за непотизам и убиен од страна на бунтовници во 656 година. По убиството на Осман, Али бил избран за четврт калиф. Ајша, Талха, и Зубејр се спротиставиле на доаѓањето на Али на престолот и се побуниле против него. Двете страни се судриле во битката кај Басра во декември 656, во која како победник излегол Али. Потоа, Муавија, гувернерот на Сирија, одбил да го признае Али за калиф и објавил војна. Двете страни се судриле во битката кај Сифин во јули 657, која завршила без победник и со арбитража.
Оваа арбитража предизвикала незадоволство кај Хариџитите, кои ги прогласиле Али, Муавија, и нивните следбеници за неверници. По насилството на Хариџитите врз цивилите, војската на Али ги уништил во битката кај Нахраван. Набргу потоа, Муавија ја придобил контролата врз Египет со помош на Амр ибн ал-Ас.
Во 661, Али бил убиен од хариџитот Абдуррахман ибн Мулџам. По смртта на Али, неговиот наследник Хасан бил избран за калиф и набрзо бил нападнат од страна на Муавија. Опколениот Хасан склучил мир, признавајќи ја власта на Муавија, кој потоа го основал Омејадскиот Калифат и владеел како негов прв калиф.
Караниколичка Река

Караниколичка Река (позната и како Караниколска Река или Караниколос) — река во западниот дел на Македонија и лева притока на реката Пена.
1 Течение
Реката истекува од ледничкото Караниколичко Езеро.
2 Воден потенцијал
На реката била издадена лиценца за изградба на мала хидроцентрала наречена Караниколос 80. Иако реката и местото на хидроцентрала се наоѓаат во рамки на заштитеното подрачје на националниот парк „Шар Планина“, сепак изградбата на хидроцентралата не била спречена, бидејќи истата се наоѓа во зоната на одржливо користење.
3 Поврзано
* Шар Планина
* Пена
* Вешала
Муавија I

Муавија I (арапски: معاوية بن أبي سفيان, Mu‘āwiya ibn Abī Sufyān) — првиот калиф на Омејадскиот Калифат (661–680) и една од клучните фигури во раната исламска историја. Муавија бил роден во околу 602 година во Мека и потекнувал од влијателното племе Курејш, од семејството Омејади. Неговиот татко, Абу Суфјан, бил истакнат водач во Мека и противник на пророкот Мухамед пред да го прифати исламот во 630 година. Мајката на Муавија, Хинд бинт Утба, исто така била значајна фигура.
1 Ран живот и кариера
Муавија го прифатил исламот заедно со своето семејство по освојувањето на Мека. Тој станал близок соработник на пророкот Мухамед, служејќи како еден од неговите писари. За време на калифатот на Омар (634–644), Муавија бил назначен за гувернер на Сирија, каде покажал исклучителни административни и воени способности. Неговото владеење во Сирија го зацврстило регионот како база на моќ за Омејадите.
2 Првата фитна и патот до калифат
По убиството на калифот Осман (656), Муавија одбил да му се заколне на верност на Али, четвртиот калиф, обвинувајќи го дека не ги казнил убијците на Осман, кој бил негов роднина. Ова довело до Првата фитна (граѓанска војна во исламот). Во 657 година, Муавија и Али се судриле во битката кај Сифин, но конфликтот завршил со арбитража без јасен победник. По убиството на Али во 661 година, Муавија бил прогласен за калиф во Ерусалим, означувајќи го почетокот на Омејадскиот Калифат.
3 Владеење (661–680)
Како калиф, Муавија го преселил главниот град во Дамаск и воспоставил династичка власт, поставувајќи го темелот за наследна монархија, што било новост во исламската управа. Неговото владеење се карактеризира со:
* Административни реформи: Муавија вовел ефикасен систем на управа, инспириран од византиските и персиските модели, и ја зајакнал централната власт.
* Воени походи: Тој ги продолжил освојувањата, проширувајќи го калифатот во Северна Африка и Средна Азија. Неговата флота се соочила со Византија, а во 674–678 година започнала опсада на Цариград, иако без успех.
* Политичка стабилност: Муавија бил познат по својата дипломатија и способност да ги помирува различните фракции, вклучувајќи ги и шиитите и поранешните противници.
4 Наследство
Муавија е спорна фигура. Од една страна, тој е пофален за својата политичка мудрост, стабилизирање на калифатот по Првата фитна и проширување на исламската империја. Од друга страна, неговото воспоставување на династичка власт и отстапувањето од изборниот принцип за калифат предизвикале критики, особено кај шиитите, кои го сметале Али за легитимен калиф.
Муавија починал во 680 година во Дамаск, а го наследил неговиот син Јазид I. Неговото владеење го поставило темелот за Омејадската династија, која владеела до 750 година. Неговиот гроб се наоѓа во Дамаск, а неговото наследство останува предмет на дебати во исламската историја.
Ковчегоносец

Ковчегоносец — лице што го носи ковчегот за време на погребот.
Вообичаено, лицата што го носат ковчегот се членови на семејството, пријатели и колеги на покојникот, но доколку е потребно (и според традицијата во некои култури) се ангажираат и вработени во професионални погребални агенции. Најчесто се користат од 6 до 8 ковчегоносци, кои, во зависност од традицијата, го носат ковчегот или на рамо или на ниво на појасот.
Во некои култури, се прави разлика помеѓу ковчегоносците и носителите на погребалниот превез. Последниве имаат церемонијална улога, држејќи го врвот на превезот или врвката прицврстена на него. Самите гробоносци во тој случај ја вршат физички тешката работа на кревање и носење на ковчегот. Слична улога како носителите на превезот имаат и почесните ковчегоносци, кои го носат ковчегот само во симболична смисла, придружувајќи го додека тој се пренесува или превезува на друг начин. Почесните ковчегоносци одат пред или зад ковчегот и обично се истакнати колеги на починатиот во професионална смисла.
1 Во различни култури
1.1 Западна култура
Во западните култури, за ковчегоносци обично се избираат мажи: членови на семејството, блиски пријатели или колеги на починатиот. Доколку покојникот бил член на некое здружение или организација, семејството често избира ковчегоносци од тие групи. На пример, на погребите на масоните, ковчегот обично го носат други масони. Во црквата, местата за ковчегоносците најчесто се наоѓаат на левите предни клупи. Ковчегоносците понекогаш носат бели ракавици како знак на почит кон покојникот.
1.2 Англија
Држењето на краевите на превезот префрлен преку кралскиот ковчег или носењето на самиот ковчег претставувало голема чест. Жените за првпат биле прифатени како носителки на погребалниот превез за време на погребот на принцезата Луиза во 1768 г.
1.3 Будизам
Во будизмот, традициите на жалост бараат од лицата што го носат ковчегот да се придржуваат до вегетаријанска исхрана, исклучувајќи го кромидот и лукот. По погребот, тие треба да се воздржат од алкохол во текот на 49 дена, кој се смета за максимално време до реинкарнацијата. Во тој период, соодветно е да им се оддава почит на починатите, а последниот ден се спроведува ритуал на „завршување“. Во многу традиции, постојат медиуми што општат со мртвите на барање на ковчегоносецот, со цел да се уверат дека заслугите на семејството на починатиот се доволни за успешна инкарнација.
Арбесбах (река)

Арбесбах, исто така позната како ''Ербзенбах'' и ''Зиверингербах'' — поток во Деблинг, 19-ти округ на Виена, Австрија. Потокот, делумно затворен во канал, е најважната притока на Кротенбах. Речиси сите негови 4.3 километри се наоѓаат во предградието Зиверинг.
1 Географија
1.1 Геологија
Арбесбах, кој се протега низ Виенската шума е карактеристичен за потоци во нископланински области. Бидејќи земја не впива многу врнежи од дожд, нивото на водата во потокот може брзо да се промени кога врнат обилни дождови, што резултира со ненадејни поплави. Арбесбах извира во шума и тече по релативно стрмен терен кој е силно еродиран.
2 Историја
Името Арбесбах потсетува на средногорногерманскиот збор ''erbiz'' или ''arwis'' (грашок). Ова се однесува на растенија што растеле по бреговите на потокот, кои најчесто биле див грашок. Во минатото, Арбесбах често предизвикувал поплави во Зиверинг како резултат на геологијата на Винервалд. Потоци во Винервалд често се користеле и за отстранување на отпад и канализација. За да се спречи ризик од поплави и да се намали досада предизвикана од мириси што излегувале од потокот, напорите за оградување на Арбесбах започнале помеѓу 1894 и 1896 година. Прв дел што бил ограден бил долг 1.364 метри и се протегал од точка каде што поток се среќава со Кротенбах до куќата број 83 на улица Зиверингер. До 1908 година, веќе имало планови за проширување на покритието бидејќи мирисите станале премногу силни. Сепак, овие планови не можеле да се реализираат поради тоа што локалните жители барале надомест. Проширување на покритието до број 175а на Зиверингер Штрасе, уште 983 метри, се случило само помеѓу 1954 и 1955 година. По поплава во лето 1959 година, покритието било проширено до Агнесгасе во 1960-тите.
3 Наводи
* Гантнер, Кристијан: ''Вом Бах зум Бачканал.'', Magistrat der Stadt Wien/MA30, Виена 2004 година,
* Котбауер, Карл: ''Döbling - und seine Ried- und Flurnamen'' . Дисертација Виена 2001 г
Елен (река)

Елен — река во англискиот округ Камбрија, која тече од Скидо во Нортерн Фелс до Солвеј Ферт кај Мерипорт. Историски гледано, таа била во округот Камберленд. Нејзината должина е приближно 40.2 км.
1 Тек
Реката извира од масивот Скидав, и тече генерално во западна насока, минувајќи покрај границата на парохиите Улдејл, Иреби, Болтонгејт, Багроу и Бленерхасет и Аспатрија. Оттаму, продолжува југозападно (наместо посеверозападно) покрај Отерсајд, Гилкрукс, Булгил, Крозби и Дирхам и го опкружува земјиштето на училиштето Недерхол пред да се влее во Солвеј Ферт кај Мерипорт.
2 Риби
Реката содржи популации од кафеава пастрмка, јагули, ламбреј, рипки, лосос, морска пастрмка и друго.
3 Контаминација на канализација
Во 2023 година, било објавено дека цевка во сопственост на водоводна компанија „Јунајтед Јутилитиз“ испуштила речиси 7.000 часа отпадни води во реката во 2022 година.
4 Притоки
* Деш Бек
* Гил Гуден
* Роу Бек
Речица (споменик на природата)

Речица — липови стебла, вкупно 16 на број, кои се наоѓаат во непосредна близина на Долната џамија во тетовското село Голема Речица.
Стеблата се заштитени со закон како споменик на природата во 1986 година.
1 Местоположба
Липовите стебла се наоѓа на сретсело во тетовското село Голема Речица, сместени до самата Долна џамија.
2 Природни особености
Истите се високи преку 18 до 28 метри, со пречник од преку 40 до 76 сантиметри.
3 Галерија
4 Поврзано
* Голема Речица
Кражба

Кражба — кривично дело што се состои во тајно одземање на туѓ имот.
Кражбата претставува одземање што сторителот го врши со очекување дека тоа ќе остане незабележано од оштетениот или од други лица.
Кражбата е еден вид одземање, која од другите видови се разликува по начинот на одземање на имотот — тајност. Тајноста како обележје се состои во тоа што лицето што ја врши кражбата смета дека го одзема имотот незабележливо за оштетениот. Суштинско обележје е токму фактот дека сторителот ја свестува тајноста, па дури и кога кражбата била забележана од оштетениот или од други лица, а сторителот сметал дека постапува незабележливо од нив — таквото дејство и понатаму ќе се смета токму за кражба.
1 Кражба според македонското законодавство
Во Република Македонија, кривичното дело кражба е регулирано во Глава XXIII — Кривични дела против имотот од Кривичниот законик (КЗ).
1.1 Кривични дела против имотот
Кражбата е определена во Членот 235 од КЗ.* Основна кражба (Член 235, став 1): Тој што тајно ќе одземе туѓ подвижен предмет со намера противправно да го присвои, ќе се казни со парична казна или со затвор до три години.
* Полесна форма (Член 235, став 2): Ако вредноста на украдениот предмет е помала и сторителот одел кон тоа да присвои предмет од таква вредност, ќе се казни со парична казна или со затвор до една година.
* Тешка кражба (Член 236): Законот предвидува и тешка кражба, која вклучува квалификаторни околности (на пр. употреба на сила, употреба на оружје, извршена од повеќе лица или извршена со провалување).* Разбојничка кражба (Член 237): Предвидена е за сторителот што е затечен при извршување на кражба и употреби сила или закана со цел да го задржи украдениот предмет.
1.2 Дело од мало значење (ситно одземање)
Случаите на таканаречена „ситна кражба“ се регулирани преку концептот Дело од мало значење (Член 8 од КЗ, Општ дел — Глава II). Оваа одредба се применува кога:
Во пракса, за да се утврди дали кражбата е кривично дело или прекршок, се зема предвид вредноста на украдениот имот и околностите на сторувањето.
Лудек Миклошко

Лудек Миклошко (роден на 9 декември 1961 во Простејов) — чехословачки и чешки поранешен фудбалер, голман.
1 Титули
1.1 Клупски
1.1.1 Баник Острава
* Митропа куп : 1
: 1988-1989
1.2 Индивдуални
*Фудбалер на годината на Вест Хем Јунајтед : 1
: 1991
Крмчија

Крмчија или номоканон (|Νομοκανών — „закон-правило“) — средновековен зборник на црковни правила и императорски укази што се однесуваат на црквата, и претставува еден од изворите на византиското право. Крмчиите започнале да се составуваат во текот на VI и VII век и подоцна биле дополнувани.
Најдревната крмчија ѝ се припишува на константинополскиот патријарх Јован III Схоластик од VI век. Позната е и српската крмчија на архиепископот Свети Сава — Законоправилото на Свети Сава. Една од редакциите на крмчијата била поставена како основа на древната руска книга „Крмчија“ од XII–XIII век, која служела како главен извор на црковното право во Средновековна Русија.
1 Подоцнежни канонски зборници
Во подоцнежно време, покрај основните крмчии, се среќаваат и низа други зборници, кои можат да се поделат во три главни групи:
* Скратени зборници (синопсиси): Зборници што содржат скратени текстови на правилата.
* Зборници со толкувања: Оние што вклучуваат објаснувања и коментари (како на синопсисите, така и на целосните крмчии).
* Систематски зборници: Општи јуридички и канонични зборници што се одликуваат со систематски пристап во организацијата на содржината.
Бехлер (река)

Бехлер — голема река која тече југозападно, целосно во границите на Национален парк Јелоустоун, до нејзино влевање со река Фол во југозападен дел од паркот. Реката го добила името од Френк Бредли, член на Геолошкиот завод Хајден во 1872 година, за картограф и истражувач Густав Бехлер, главен геодет и картограф на истражување. Хенри Ганет, исто така член на истражување, тврдел дека Бехлер ја открил реката, но Осборн Расел ја истражувал областа во 1830 година.
1 Риболов
Иако реката Бехлер се наоѓа во оддалечениот ''Каскаден агол'' на паркот, таа е популарна кај локални риболовци. Во неа има претежно пастрмка и неколку калифорниски пастрмки. Поради пролетен истек, реката генерално не е погодна за риболов до средина на јули и пристапот е тежок. Реката е паралелна со патеката на река Бехлер, која започнува кај Пештерските водопади на јужната граница на паркот или се исклучува на патеката покрај езерото Шошон.
Фал (притока на Хенрис Форк)

Фал — притока која извира на висорамнините Медисон и Пичстоун во југозападниот дел на Националниот парк Јелоустоун, Вајоминг и тече приближно 103 км до нејзино влевање во Хенрис Форк на реката Снејк во близина на Ештон, Ајдахо. Историски гледано, реката била нарекувана како Мидл Форк на реката Снејк или Фалс од страна на заробувачи на животни и истражувачи уште од1830-тите. Официјално била именувана како Фалс од страна на Геолошкиот завод Хајден во 1872 година, но локалното население отсекогаш ја нарекувале Фал и затоа Одборот за географски имиња на САД го променил официјално име во Фал во 1997 година на барање на власти на Ајдахо. Реката е дом на бројни водопади и каскади во нејзини горни текови.
1 Риболов
Иако реката Фал се наоѓа во оддалечениот дел на паркот, таа е популарна кај локалните риболовци. Во неа има претежно пастрмка и неколку видови калифорниска пастрмка и потокова пастрмка. Поради пролетен истек, реката генерално не е погодна за риболов до средина на јули, а пристапот е тежок.
Ѓорушице, црно око

Ѓорушице, црно око — тетовска чалгиска староградска песна, која раскажува за копнежот на Кочо Богоевиќ, познат како Симбиљ Кочо, кон Ленка Ѓорушица.
1 Историја на настанувањето
Песната настанала околу 1870 година. Го опишува копнежот на богатиот трговец Симбиљ Кочо, женет за Тофана, кон Ленка, невеста на Ѓоруш. Испеана е од Трајанка од тетовската населба Колтук. Веднаш била прифатена од жителите на Тетово, заради убавиот ритам и чувствителната тема.
2 Изведби
Песната Ѓорушице, црно око се наоѓа на албумот ''Тетовски староградски бисери'' на тетовската група Серенада, издаден 1986 г. од тогашен Југотон, сега Кроација – Рекордс.
Тетовската група Шербет исто така ја има снимено оваа песна на својот ЦД наречен ''Спомен'', издаден 2018 г. од Студио ЛЦВ.
Таа е на репертоарот и на повеќе пејачи на народни песни од Македонија и Србија.
3 Текст
Ај, Ѓорушице, црно око,
ај, промени се, наќити се.
Ај, па излези на ќушето.
Ај там' ќе пројде Симбиљ Кочо,
ај ќе ти рече добро вечер.
Ај, ти му речи дојди вечер.
Ѓузлери каракаши јандиаман, оф аман.
Ѓузлери каракаши јандиаман, оф аман.
Ај, дојди вечер пред вечера,
ај, дури не смо вечерале.
Ај, шимшир порти затвориле.
Ѓузлери каракаши јандиаман, оф аман
Ѓузлери каракаши јандиаман, оф аман
Фермин Лопес

Фермин Лопес Марин (роден на 11 мај 2003, во Ел Кампиљо) — шпански фудбалер, играч од средниот ред на и на шпанската репрезентација.
1 Технички карактеристики
Фермин е централен играч од средниот ред, деснак, чија разноврсност му овозможува да игра и како офанзивен играч од средниот ред. Има моќен удар, и може да шутира добро со двете нозе, а иако не му е најсилна страна доколку е потребно може добро да игра и со глава. Уште по своето деби за Барселона, тој се сметал за еден од најперспективните играчи од средниот ред на неговата генерација: технички добар, има одлични движења без топката, вешт е во искористувањето на просторот и има добра стапка на голови и асистенции.
2 Титули
2.1 Клупски
2.1.1 Барселона
* Примера Дивисион : 1
: 2024-2025
* Куп на Шпанија : 1
: 2024-2025
* Суперкуп на Шпанија : 1
: 2025
2.2 Репрезентативни
; Шпанија
* Европско првенство : 1
: Германија 2024
; Шпанија олимписка репрезентација
*Летни олимписки игри : 1
: Златен медал: 2024