procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Џери Бирдвел

Џери Р. Бирдвел бил поранешен градоначалник на Јужно Лејк Тахо, Калифорнија и судија на 195-тиот судски окружен суд во округот Далас. Бирдвел бил првиот отворен геј судија назначен во Тексас.
1 Ран живот и образование
Бирдвел стекнал диплома од Универзитетот Бејлор и ЏД од Правниот факултет во Бејлор.
2 Судска служба
На 22 мај 1992 година, гувернерката Ен Ричардс го назначила Бирдвел за судија на 195-тиот судски окружен суд во округот Далас. Таа тврдеше дека неговата сексуална ориентација не била фактор за неговото назначување, но групите за права на хомосексуалците го промовирале неговото назначување како историска пресвртница, додека републиканските политичари го нарекле „шлаканица“ за гласачите. Бирдвел ја презел функцијата на 29 мај 1992 година, но бил поразен за реизбор подоцна истата година од Џон Р. Нелмс по хомофобна кампања. Бирдвел ја напуштил функцијата на 31 декември 1992 година.
3 Политичка кариера
Во 2006 година, Бирдвел започнал четиригодишен мандат во градскиот совет на Јужно Лејк Тахо, Калифорнија. На 9 декември 2008 година, Бирдвел бил избран да служи едногодишен мандат како градоначалник на Јужно Лејк Тахо.
4 Поврзано
* Список на ЛГБТ правници во САД
5 Наводи
Кристина Олаг

Кристина Олаг е постар застапник и застапник за правата на домување и американски политичар. Таа работела во Одборот на супервизори во Сан Франциско во 2012 година, претставувајќи го округот 5, кој се состои од Хејт-Ешбери, дел од долината Хејс, Внатрешното зајдисонце, Јапонскиот град и Западниот додаток.
Олаг била назначена на функцијата од градоначалникот Ед Ли по изборот на нејзиниот претходник Рос Миркарими за шериф на Сан Франциско. Сепак, таа била поразена од противникот Лондон Брид на изборите на Одборот на супервизори во Сан Франциско, 2012 година. Таа била првата отворено бисексуална личност која работела како супервизор во Сан Франциско.
1 Личен живот
Олаг пораснала во работен логор на фарма во Централната долина во Калифорнија. Неправдите на кои била сведок таму ја натерале да учествува во политиката како тинејџерка, кога се вклучила во прашања поврзани со имигрантите, антивоените напори и противењето на јадрената енергија.
Олагу е отворено бисексуалец.
2 Политичка кариера
Олаг била активна во Коалицијата против раселување на мисијата во доцните 1990-ти, борејќи се за жителите со ниски приходи во Мисијата. Таа потоа работела со Senior Action Network. Таа се борела за да ја порази мерката „Предлог 98“ во целата држава која би ја забранила контролата на киријата.
Пред нејзиното назначување во Одборот на супервизори, таа била претседател на Комисијата за планирање на Сан Франциско. Како комесар за планирање, таа работела на усвојување закони кои ќе го спречат движењето на сопствениците при иселување на постари лица, инвалиди или смртно болни. Таа го загубила своето место како надзорник на прогресивна област од Лондон Брид. Нејзината загуба првенствено се должи на нејзиното контроверзно гласање да му дозволи на шерифот Рос Миркарими да остане на функцијата и покрај тоа што се изјаснил за виновен по обвинението за семејно насилство.
Таа исто така работела во одборот на LYRIC, Младинскиот рекреативен и информативен центар Лаванда за ЛГБТ млади во Кастро, и била член на ЛГБТ демократскиот клуб Харви Милк и Унијата на транзитни јавачи. Олаг се префрлила од Зелената партија во Демократската партија со изборот на Барак Обама.
3 Наводи
Енџи Бел

Енџи Марион Бел (родена на 11 јули 1968 година) е австралиска политичарка која е член на Претставничкиот дом од федералните избори во 2019 година, претставувајќи ја поделбата на Монкриф во Квинсленд. Таа е член на Либералната национална партија на Квинсленд и e во коалиција со Либералната партија во федералниот парламент.
1 Ран живот
Бел е родена во Аделаида. Таа учела во средното училиште Гаулер, каде што иизучувала тенор саксофон и го привлекла вниманието на џез-музичарот Дон Бароус. Таа потоа добила стипендија од Ротари Интернационал за студирање музика во Данска. Кога се вратила во Австралија, се запишала на Конзерваториумот за музика Елдер, студирајќи џез, саксофон и глас.
Пред да влезе во политиката, Бел работела како професионален музичар 35 години. Таа, исто така, работеше како агент за продажба низ неколку австралиски држави пред да се насели во Квинсленд во 2002 година, каде што работела со Националната асоцијација за малопродажба како консултант и тренер на работното место. Од 2010 година работела за Paint Place како менаџер за визуелна трговија (2010–2015) и национален менаџер за развој на бизнисот (2015–2018). Бел присуствувала на Универзитетот Грифит како студент на зрела возраст, дипломирајќи маркетинг. Во 2014 година напишала книга за ребрендирање и маркетинг за мали бизниси.
2 Политика
Бел се приклучила на Либералната национална партија на Квинсленд (ЛНП) на 45-годишна возраст Таа била претседателка на LNP Women Queensland од 2017 до 2019 година.
Во април 2019 година, Бел победила на предизборот на LNP за Одделот на Монкриф, заменувајќи го пратеникот во пензија Стивен Чиобо. Според ''The Australian'', таа победила осум други кандидати во „вознемирена победа“. Таа го задржала Монкриф за либералите на сојузните избори во 2019 година, со мал позитивен замав кон партијата.
Бел е член на Умерената/Модерната либерална фракција на Либералната партија.
3 Личен живот
Бел е во долгогодишна врска со нејзиниот партнер Рос, кој има четири возрасни деца. Таа е првата отворена геј жена што претставувала голема партија во Претставничкиот дом, втора севкупно по независната Керин Фелпс и петта геј жена во федералниот парламент.
4 Наводи
Шопски Залив

Шопски Залив — залив кој се наоѓа на Антарктикот, југозападно од островот Гринич. Широк е 2,6 километри и длабок 1,9 километри. За прв пат бил посетен на почетокот на 19 век кога го посетиле ловци на фоки.
Заливот го добил името по Шоплук, регион во југоисточна Србија, западна Бугарија и источна Македонија.
1 Галерија
2 Поврзано
* Јужни Шетландски Острови
* Шоплук
Air Liquide

Air Liquide е меѓународна француска индустриска групација специјализирана за индустриски, здравствени, еколошки и истражувачки гасови. Присутен е во осумдесет земји низ светот и опслужува повеќе од 3,6 милиони клиенти и пациенти.
Групацијата Air Liquide котира на париската берза, како и на индексот CAC 40, Euro Stoxx 50 и FTSE4Good.
Бесим-пашина џамија

Бесим-пашина џамија — поранешен муслимански храм во Битола.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓала на местото каде што денес се наоѓа Противпожарната станица, нема податоци за нејзината изградба, архитектура и рушење.
2 Историја
Од оваа џамија постои само една разгледница од 1916 година. Најверојатно настрадала во текот на Првата светска војна, а при обновата на градот на нејзино место се изградени други објекти.
Михаил Тумасов

Михаил Тумасов бил руски ЛГБТ активист. Во 2011 година тој го основал ЛГБТ движењето Avers во Самара како одговор на она што било познато како „законот Милонов“, кој ја забранил „пропагандата на хомосексуалноста“. Тој претходно работел со Меѓурегионалното движење на руската ЛГБТ, а сега е директор на мрежата за руската ЛГБТ мрежа. Во 2012 година бил нападнат со киселина откако излегол кај пријател.
1 Наводи
Б - Комплекс

Б-Комплекс, Родено име, Матија Леничка
Роден, ( 1984-05-09 ) 9 мај 1984 година (возраст 38)</br> Шаја, Чехословачка
Потекло, Братислава, Словачка
Жанрови, Драм и бас
Години активни, 1996 – денес
Музички уметник
Matia Lenická (родена на 9 мај 1984 година), познатa и по уметничкото име Б-Комплекс, е продуцент, свирач на тапан и бас и диџеј од Братислава, Словачка. Во 2015 година, таа излезе како би-пол.
1 Кариера
Б-Комплекс започнала со правење на музика во 1996 година на 12-годишна возраст, главно фокусирана за хардкор, транс и пситранс, но премина кон намалување на темпото во хип хоп. По овој период, таа се префрли на тапан и бејс, со намера да создаде уникатен личен стил.
Првото големо издание на уметникот беше „Beautiful Lies“, кое се појави на компилацијата ''Sick Music'' од Hospital Records. Компилацијата стигна до првите 30 на табелата за преземање на iTunes UK, и беше во првите 5 на табелата за тапани и бас на Beatport. Нејзиното прво шоу во Обединетото Кралство беше во септември 2009 година во ноќниот клуб „ Маттер“ во Лондон. Таа почна да користи женска верзија на нејзиното име во 2015 година.
2 Дискографија
ПрД
*''Штил / Ловец'' (2006)
*''Beautiful Lies VIP / Мали портокали'' (2010)
*''Салатата е во ред'' (2010)
Песни
* „Амазонски дожд“ (2005)
* „Патување со киселина / стискање“ (2008)
* „Tota Helpa“ (2009)
* „Девојка со цвет“ (2009)
* „Кина“ (2010)
* „Трезен, но сепак предозиран“ (2010)
* „Rolling with the punches / Reflections“ (со Дајан Карло Велики - 2012)
* „Рана птица“ (2015)
* „Минатите лекции за иднината“ (2021)
Ремикси
* Ново образование - „Arcane (B-Complex remix)“ (2009)
* Shapeshifter - "Sleepless (B-Complex ремикс)" (2010)
* Кава Кава - „Clarity (B-Complex remix)“ (2010)
* Лондон Електрицити - „Невидливи светови (ремикс на Б-комплекс)“ (2011)
* The Very Best - "Julia (B-Complex remix)" (2011)
* Vec - „Samotár (B-Complex remix)“ (2015)
Подледничко езеро

Подледничко езеро (подглечероско езеро или субглацијално езеро) — езеро кое се наоѓа под ледник. За разлика од езеро покриено со мраз поради сезонско замрзнување, подледничкото езеро обично е под постојана ледена покривка дебела неколку стотици до неколку илјади метри. Покрај тоа, може да има екосистем околу таквото езеро со живи организми, како што се бактерии и други суштества способни да преживеат под големи наслаги на мраз.
На Антарктикот постои голем број ледени езера. Најголемото познато подледничко езеро на Земјата е езерото Восток.
1 Создавање
Постоењето на подледнички езера е можно благодарение на два природни појави. Првиот од нив е намалувањето на температурата на топење на мразот под притисок. Под тежината на мразот дебел неколку стотици или илјадници метри, притисокот се зголемува толку многу што температурата на топење паѓа неколку степени под 0 °C. Поради друга појава - геотермија - температурата на длабочина постепено се зголемува. Доколку на одредена длабочина температурата на мразот почне да ја надминува точката на топење, тогаш доаѓа до создавање и постоење на подледничко езеро.
2 Примери на глацијални езера
Со помош на радарски и сателитски снимки што продираат под ледената покривка на Антарктикот, досега се откриени повеќе од 150 подледнички езера. Најголемото од нив, езерото Восток, е долго околу 250 километри и широко 50 километри. Неговата длабочина е до 1200 m. Се наоѓа во целосна темнина на длабочина од 3.700 до 4.100 метри под мразот. Температурата е околу -3 °C, а притисокот е 35 MPa. Се претпоставува дека подледничките езера на Антарктикот се меѓусебно поврзани со систем на подледнички реки, преку кои притисокот се изедначува и водата се транспортира.
Во Исланд има неколку подледнички вулкани од кои најпознат е Гримсветн. Зголемената геотермија ги предизвикала замрзнатите езера кои биле блиску до нив. Поради нивната нестабилна вулканска активност, овие езера, сепак, често се нестабилни и често се издигнуваат на површината откако ледената покривка целосно ќе се стопи.
3 Значење
Ако замрзнатите езера на Антарктикот, како што е Восток, навистина содржат микроорганизми, тогаш тие се од научен интерес како уникатни еколошки системи со екстремни услови за живот, целосно изолирани од надворешниот свет најмалку стотици илјади години. Во нивното проучување, големо внимание се посветува на спречување на нивна контаминација, за што се користат специјални технологии за дупчење и криоботи.
Подледничките езера се исто така важни за истражување на вселената, бидејќи наликуваат на предложените резервоари на небесни тела како што се Јупитеровата месечина Европа и месечината на Сатурн Енкелад. Нивните ледени мориња се сметаат за потенцијални биотопи на вонземски живот.
Забранетиот

''Забранетиот'' е роман од 2021 година на американската писателка Ана Норт.
1 Развој и пишување
Романот се одвива во алтернативна временска рамка каде што Соединетите држави доживеале катастрофална пандемија на грип во 1830-тите. Меѓу другите импликации, оваа пандемија резултирала со строги закони за плодност.
Главниот лик, Ада, е тинејџерка која се мажи млада, но не може да зачне дете. Откако е принудена да го напушти својот роден град и семејството, таа се соочува со прашањето што да прави следно. Се приклучува на манастир, а подоцна и на група други луѓе кои доживеале неплодност, хомофобија и трансфобија.
Норт читала книги како ''Егзодустерите на Нел Пеинтер'' за подобро да ја разбере реалната историја на Западот пред да го напише романот.
2 Прием
Романот добил главно позитивни критики. Морин Кориган, пишувајќи за НПР, ја пофалил книгата како „[...] паметна авантуристичка приказна“.''Киркус Ривјус'' му дал признание на романот затоа што „[...заработи] своето место во растечкиот канон на фикцијата што го поткопувал западниот жанр [. . . ]“.
3 Телевизиска адаптација
На 26 јануари 2021 година, било објавено дека ''Забранет'' ќе биде адаптирана за телевизија од А24 и Ејми Адамс Бонд Груп Ентертејнмент.
Ким Ламерс

Ким Ламерс (родена на 21 април 1981 година) била холандски хокеар на трева, која играла како напаѓач за холандскиот клуб Ларен. Таа играла и за репрезентацијата на Холандија. Таа била дел од холандскиот тим кој станал светски шампион на Светскиот куп во хокеј за жени во 2006 година и дел од холандскиот тим кој го освоил златниот медал на Летните олимписки игри 2012 година.
Во 2021 година, таа се појавила во телевизиското шоу ''De Verraders''.
1 Наводи
Вилијам Покан

Вилијам С. Покан е американски адвокат и правник кој служи како заменик главен судија на окружниот суд во Милвоки. Тој бил номиниран да служи како судија на Окружниот суд на Соединетите Држави за Источниот округ Висконсин.
1 Образование
Покан добил диплома за уметности на Универзитетот во Висконсин-Парксајд во 1981 година и доктор на правни науки од Правниот факултет на Универзитетот во Висконсин во 1984 година.
2 Кариера
Покан ја започнал својата кариера од 1984 до 1985 година во Брукхаус и Брукхаус во Кеноша, Висконсин. Од 1985 до 2006 година, тој бил соработник во Jastroch & LaBarge. Во 2006 година, Покан бил назначен за судија на окружниот суд во Милвоки од страна на гувернерот Џим Дојл. Покан потоа бил реизбран двапати и станал заменик главен судија на окружниот суд во Милвоки. Во различни времиња, Почан претседавал со случаи на малолетнички, граѓански и кривични дела.
3 Номинации до окружниот суд
Во 2014 година, Покан бил еден од тројцата финалисти препорачани на претседателот Барак Обама од двопартиската Федерална комисија за номинирање во Висконсин да го пополни празното место на клупата на федералниот окружен суд, но наместо тоа, Памела Пепер ја добила номинацијата.
На 15 декември 2021 година, претседателот Џо Бајден го номинирал Покан да служи како окружен судија на Соединетите Држави на Окружниот суд на Соединетите држави за Источниот округ Висконсин. Покан бил еден од четворицата финалисти препорачани на претседателот претходно во 2021 година од Федералната комисија за номинирање во Висконсин. Бајден го номинирал Покан на местото испразнето од судијата Вилијам К. Гризбах, кој земал статус на сениор на 31 декември 2019 година.
Неговата номинација се чекала пред Судскиот комитет на Сенатот. На 15 февруари 2022 година, американскиот сенатор Рон Џонсон објавил дека ќе го задржи своето сино ливче, ефикасно блокирајќи го Покан да добие сослушување во Комитетот за правосудство на Сенатот, и покрај тоа што претходно го препорачал Покан во писмо до Белата куќа на 22 јуни 2021.
4 Личен живот
Братот на Покан, Марк Покан, е член на Претставничкиот дом на Соединетите држави за вториот конгресен округ во Висконсин. Почан е геј.
5 Поврзано
* Контроверзи за назначувањето на Џо Бајден во судството
* Список на ЛГБТ правници во САД
Ѓулнара Султанова

Ѓулнара Јурјевна Султанова (|Гюльнара Юрьевна Султанова; родена на 23 август 1975 година) била руски цивилен и ЛГБТ активист, директор на Меѓународниот ЛГБТ-филмски фестивал Рамо до Рамо и координатор на ЛГБТ организацијата Coming Out и Руско-германска размена. Позната по бројните говори во медиумите во врска со прашањата за човековите права во врска со хомосексуалците и лезбејките. Во 2010 година била член на жирито на наградата Теди на Берлинскиот филмски фестивал.
1 Наводи
Аија Сало

Аија Ана-Маија Паулиина Сало (родена на 27 септември 1977 година) била главен инспектор во канцеларијата на комесарот за еднаквост во Владата на Финска. Работела како генерален секретар на Сета од 2005 до 2015 година.
1 Живот
Таа била член на одборот на студентскиот сојуз на Универзитетот во Хелсинки во 2001 година.
Во 2007–2008 година, таа била на одмор од Сета и работела како експерт за политики за ИЛГА-Европа (Меѓународна асоцијација за лезбејки, геј, бисексуалци, трансродови и интерсексуалци Европа) во Брисел. Претходно, Сало работела како генерален секретар на Унијата за женски прашања и информатор на кампањата за Вихрајден Наистен. Сало живеела во Еспо. Магистрирала политички науки, насока социологија.
Од 20017 до 2009 година, Сало била член на делегацијата на партијата Зелени, и од 2009 до 2011 година била заменик член. Сало била кандидат на парламентарните избори во 2007 година во Уусимаа, но со 1.709 гласови што ги доби не биле доволни за пратеничко место.
2 Наводи
Шишански манастир

Шишански манастир „Успение на пресв. Богородица“ — манастир кај Шишани во Населичко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија‎ на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на 2 км југозападно од селото Шишани, до урнатините на некогашниот катедрален храм на Шишанската епархија, „Пресв. Богородица“.
2 Историја
Манастирот е основан во 1650 или 1772 г. Уште од самиот почеток имал врски со светогорскиот манастир Ватопед. Изгледа дека црквата првично не била манастирска. Постоењето на манстирот за првпат се спомнува во белешката на Неофит II Шишански во кондиката на митрополијата од 1797 г. за селото Шишани. Така, по 1762 и пред 1797 г., црквата „Успение на пресв. Богородица“ е претворена во манастир. Поверојатно е дека храмот е изграден во XVIII век, а не во XVII како што тврди натписот. Градбата нема никаква црта од типологијата на манастирските цркви како купола, страничните ниши итн. Иконостасот е од обично дрво, зографисано со растителни и животински мотиви, како што се вратите од куќите во Сачишта од крајот на XVIII век. Царските икони се дело на зографот Георги Мануил од Селица, подарок од игуменот Теофан. За време на Македонската борба бил база на андартските чети.
Во 1970 г. манастирот е прогласен за споменик на културата.
3 Галерија
4 Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија‎
СедеФ Чакмак

Седеф Чакмак (родена на 9 јуни 1982 година) била турски политичар и активист за правата на ЛГБТ. Таа била првата отворено хомосексуална личност што била избрана на функција во Турција.
1 Кариера
Таа пораснала во Анкара. Чакмак дипломирала на Универзитетот Галатасарај со диплома по социологија.
Таа била активна во турското ЛГБТ движење од 2000-тите. Во 2004 година, таа ја контактирала Ламбда Истанбул за да напишела труд за универзитетот за ЛГБТ прашањата во Турција и преку контакт со други ЛГБТ лица, таа станала свесна за сопствениот лезбејски идентитет. Потоа, таа станала активна во Ламбда Истанбул и била член на нивната Комисија за меѓународни односи и нивната комисија за академски истражувања. Од 2011 до 2013 година, таа била ко-основач и била претседател на организацијата SPoD LGBTI.
На локалните избори во 2014 година за градскиот совет на Бешикташ, таа се кандидирала за функцијата за Републиканската народна партија, не откривајќи ја својата лезбејска сексуална ориентација и била избрана. Таа го прифатила нејзиниот мандат на 2 март 2015 година. Пред тоа, таа била советник на градоначалникот на Бешикташ за ЛГБТ прашања.
Во октомври 2017 година, таа станала претседателка на одборот на Rainbow Rose, мрежа на ЛГБТ платформи во рамките на Партијата на европските социјалисти.
2 Наводи
Пиштол Рид Пат (филм)

Gun Hill Road бил драмски филм од 2011 година, во режија на Рашад Ернесто Грин и со Есаи Моралес во главната улога. Насловот на филмот потекнувал од истоимениот пат во Бронкс. Филмот бил познат по тоа што глумел трансродовиот лик кој го играл трансродовиот глумец, Хармони Сантана, која била првата отворено трансродова глумица која била номинирана за наградата Independent Spirit.
1 Премиса
Поранешниот соборец Енрике ( Есаи Моралес ) се вратил дома по престојот во затвор. Неговата сопруга Анџела имала афера додека тој бил отсутен, а неговата ќерка Ванеса, која била млада транс жена во процес на транзиција и излегување, го водела својот живот низ фанатистичка средина, оставајќи го Енрике да донесе одлуки во врска со семејството иднината.
2 Улоги
* Есаи Моралес како Енрике
* Џуди Рејес како Анџела
* Хармонија Сантана како Ванеса
* Ајсија Витлок, Џуниор како Томпсон
* Миријам Колон како Глорија
* Феликс Солис како Пит
* Френки Џи како Тико
* Винсент Лареска како Хектор
* Роберт Прескот како господин Донован
* Робин де Жезус како Робин
* Ширли Румиерк како Жанет
3 Прием
3.1 Критички прием
Филмот добил различни критики. На веб-страницата за агрегатор на рецензии Rotten Tomatoes, филмот имал рејтинг од 65% врз основа на 31 критика и просечна оцена од 6,06/10. Критичкиот консензус гласел: „Подеднакво апсорбирачки и едукативен, ''Ган Хил Роуд'' го носи своето срце на ракавот преку нежни изведби кои ја надокнадуваат неговата наративна блискост“. На Metacritic, филмот имал пондерирана просечна оценка од 55 од 100, врз основа на 14 критичари, што укажувало на „мешани или просечни критики“.
Кирк Ханикат од ''Холивуд репортер'' во својата рецензија рекол: „Во своето играно деби, Ган Хил Роуд, писателот-режисер Рашаад Ернесто Грин покажувал сочувство за неговите ликови и способност да создавал силни сцени за да ги нагласел неговите тематски грижи. Но, самата приказна била премногу распространета, особено во Санденс, каде што безброј филмови прикажувале дисфункционални семејства каде родителите и потомците биле во судир“. Денис Харви од ''Variety'' слично рекол; „Сценариото и режијата имале тенденција да ги телеграфиралд сите настани, исцрпувајќи ја компетентно спакуваната слика од напнатост, нијанси и изненадување“. 
Темата на филмот била забележана „по лежерноста со која ставала шпанско транссексуалец во кревет на црн маж“, бидејќи овој вид на врска ретко се гледа во филмовите.
3.2 Награди и номинации
Режисерот Рашад Ернесто Грин бил номиниран за Големата награда на жирито на филмскиот фестивал Санденс.
4 Награди/Номинации
* Награди за независен дух
** 2012 година, најдобра споредна женска улога: Хармони Сантана (номинирана)
5 Поврзано
* Список на филмови со качулка
6 Наводи
Традицијата

Традицијата била збирка поезија од 2019 година на Џерико Браун.
Збирката ја добила Пулицеровата награда за поезија во 2020 година. Судиите на наградата ја нарекле книгата „збирка на маестрални стихови кои комбинираат деликатес со историска итност во нивното љубовно евокирање на тела ранливи на непријателство и насилство“.
1 Содржини
I
* „Ганимед“
* „Како човечко суштество“
* "Цвеќе"
* „Микроскопите“
* „Традицијата“
* „Херој“
* „По ''друга земја'' “
* „Водени лилјани“
* „Пред ден наутро“
* „Табели со картички“
* "Под точки"
* "Дуплекс"
* "Дрвјата"
* „Втор јазик“
* „По Ејвори Р. Јанг“
* „Еден млад човек“
; II
* "Дуплекс"
* "Загатката"
* „Добри бели луѓе“
* „Преписка“
* „Тројанец“
* „Легендата за ''големите'' и ''убавите'' “
* „Праските“
* "Ноќна смена"
* "лопата"
* „Долгиот пат“
* „Драга белина“
* „На лебедот“
* „Индустрија за забава“
* „Влога“
* „Престанок“
; III
* "Дуплекс"
* „На мојот бес“
* "По Есекс Хемфил"
* "Остани"
* „АД“
* „Преврти те“
* "Вирусот"
* „Зајаци“
* „Монотеизам“
* „Жетон“
* „Чеканите“
* „Знам што сакам“
* "Крстување"
* „Избавување“
* „Медитации во Националниот историски парк за џез во Њу Орлеанс“
* "Темно"
* "Дуплекс"
* „Бетовите и задникот“
* „Тарта“
* „Стани“
* „Дуплекс: Ченто“
2 Прием
На мрежното место за агрегатор на критики Book Marks, која доделувала поединечни оценки за рецензии на книги од главните книжевни критичари, збирката добила кумулативна оцена „Rave“ врз основа на 18 критики: 12 „Rave“ критики, 5 „Позитивни“ критики и 1 „Мешан „преглед.''Publishers Weekly'' го нарекло „загорливо“ и напишал дека дуплекс формата на Џерихо „дава убедливи резултати“.
Елизабет Лунд од ''„Вашингтон пост'' “ го нарекла „привлечно и силно бидејќи прекрасно ги балансирало мрачните барања на меморијата и нескротливата сила“.
3 Награди и признанија
* Пулицерова награда за поезија 2020 година, добитник * Награда за поезија на Националниот круг на критичарите на книгата за 2019 година, финалист * Национална награда за поезија за 2019 година, долга листа * Книжевна награда Ламбда 2019 за геј поезија, финалист
4 Историја на објавување
* 110pp.
* 96pp.
5 Наводи
Споменик на Јуриј Гагарин на Антарктикот

Споменик на Јуриј Гагарин на Антарктикот билпоставен на 23 февруари 2018 година - „ Гагарин стигна до Антарктикот“, автор-Дмитриј Лару
Поставувањето на споменикот бил да се совпадне со Денот на бранителот на татковината, кој се слави на овој ден во Русија.
Споменикот се наоѓа на територијата на руската „станица Прогрес“ во Антарктик.
Идејата за поставување на споменикот е на меѓународната добротворна фондација „Дијалог на културите - еден свет“, која од 2015 година има посебен консултативен статус со Економско-социјалниот совет ОН.
Автор на споменикот е скулпторот Алексеј Леонов.
Според авторите на идејата за подигање споменик на Антарктикот, поставувањето на споменикот на Гагарин овде не е случајно, бидејќи научниците кои работат тука служат за доброто на целото човештво, исто како што Јуриј Гагарин тоа го направи, на свој начин.
Споменикот бил доставен на Антарктикот од научно-експедициониот брод „Академик Федоров“ на крајот на 2017 година од комерцијалното пристаниште Санкт Петербург.
Членови на 63-та руска антарктичка експедиција (РАЕ), како и претставници на 34-та кинеска антарктичка експедиција со седиште во станицата Зонг Шан и вработени во станицата Бхарати, сопственост на Индија, присуствуваа на свеченото отворање на споменикот . На учесниците на свеченото отворање им беше испратено писмо за добредојде од раководителот на Фондацијата Дијалог на културите — еден свет Руслана Бајрамова.
1 Опис на споменикот
Споменикот е изработен од бронза биста, на кој Јуриј Гагарин е прикажан во космичко облекло и шлем . Во исто време, предното заштитно стакло на кацигата е подигнато, така што јасно се гледа лицето на првиот космонаут, кое уметникот го прикажува со блага насмевка
Споменикот се наоѓа во внатрешноста на станицата Прогрес..
2 Наводи
.
Диви палми

'Ако те заборавам, Ерусалим' е роман на американскиот автор Вилијам Фокнер објавен во 1939 година. Романот првично беше објавен под наслов ''Дивите палми'' ', што е наслов на една од двете испреплетени приказни. Овој наслов го избраа издавачите, Рендом Хаус, поради приговорите за изборот на Фокнер за наслов. Последователните изданија оттогаш се отпечатени под наслов „Ако те заборавам Ерусалим“ (1990 година, следејќи го „поправениот текст“ и форматот на Ноел Полк), а од 2003 година сега обично се нарекува со двете имиња, а поновиот наслов следи историски првиот објавен наслов и во заграда, за да се избегне забуна: „Диви палми [Ако те заборавам, Ерусалим]“''.
Како и некои други романи на Фокнер, насловот на овој роман содржеше библиски цитат - Ако те заборавам, Ерусалим од 136-тиот псалм (Крај реките на Вавилон, таму седевме и плачевме кога се сетивме на Сион ..., Пс. 137 : 5). Кога првпат беше објавен, издавачите, против волјата на авторот, на романот му го дадоа името на еден од двата дела - „Диви палми“. Почнувајќи од 1990 година, американските изданија на романот почнаа да се појавуваат под оригиналниот наслов, или двата наслови се споменуваат паралелно: „Диви палми (Ако те заборавам, Ерусалим)“.
Романот има единствена структура. Вклучува два дела со независни заплети - трагичната љубовна приказна на маж и жена наречена „Диви палми“ и приказна за затвореник кој поплавата го однела на брод,се обидува да се врати во затвор, наречен е „Стариот Човек“. Секој од деловите е поделен на пет поглавја, кои се наизменични: поглавјето „Диви палми“ и поглавјето „Старецот“, а поглавјата исто така се напишани наизменично. Самиот Фокнер во едно интервју ја објасни структурата на романот на следниов начин:На почетокот тоа беше една приказна - приказната за Шарлот Ритенмаер и Хари Вилбурн, кои жртвуваа сè за љубовта, а потоа ја изгубија. И додека не седнав на маса, немав поим дека ќе добијам две посебни приказни. Меѓутоа, кога стигнав до крајот на она што ќе стане првото поглавје на Дивите палми, одеднаш сфатив дека нешто недостасува; дека приказната треба да се зајакне, некако да се издигне, како контрапункт во музичко дело. Потоа почнав да го пишувам „Старецот“ и го пишував додека темата „Диви палми“ повторно не се издигна; потоа го отсеков Старецот на местото каде што сега завршува неговиот прв дел и ја продолжив приказната за Дивите палми и ја расплетував додека неговиот заплет повторно почна да слабее ...
Предраг Аздејковиќ

Предраг Аздејковиќ ( |Предраг Аздејковић; роден на 15 јули 1978 година) бил српски ЛГБТ активист за човекови права, новинар, писател, филмски и театарски продуцент. Аздејковиќ бил директор на геј лезбејскиот инфо центар, директор на фестивалот Мерлинка, главен уредник на српското списание за само хомосексуалци Оптимист, продуцент на неколку кратки и документарни филмови и неколку наградувани театарски претстави кои сите биле посветени на ЛГБТ популацијата. Тој бил член на Здружението на новинари на Србија.
1 Биографија
Предраг Аздејковиќ е роден на 15 јули 1978 година во Леонберг, Западна Германија.
До својата шеста година живеел во Германија, а во 1984 година се преселил во Србија, која тогаш била дел од Југославија. Тој бил основач на веб порталот GayEcho, уредник на колумната Rainbow во месечниот водич Yellow Cab, основач и главен уредник на единственото српско списание за хомосексуалци Оптимист, директор и селектор на Меѓународниот фестивал за квир филмови Мерлинка. Пишувал за неколку српски медиуми како дневниот Сутра, Борба, веб порталот Е-новине, неделникот Време, месечниот Статус, Бетон. Во 2006 година станал ВИП блогер на блогот Б92. Во 2006 година тој е соавтор на книгата ''Други - Од патријархална конструкција до алтернативна политика''. Тој објавил сатирична книга ''Време на хемороиди'' во 2011 година. Во 2017 година тој бил соавтор на книгата ''Имам што да ти кажам - Враќање од Бризбејн и други приказни''.
1.1 Филм
година, Филм, Белешки
2015 година, ''Само биди здрав и здрав'', Продуцент
2016 година, ''Кога ќе излезам... биди таму'', Копродуцент
2018 година, ''Топол филм'', Копродуцент
2020 година, ''Роксанда'', Продуцент
2021 година, ''Куми и деверици'', директор
2021 година, ''Анимус'', Продуцент
2021 година, ''Пуста земја'', Продуцент
2021 година, ''Страв од пеперутки (ТВ филм)'', Продуцент
1.2 Театар
година, Театарска претстава, Белешки
2014 година, ''Исповедта на Мерлинка'', Продуцент
2018 година, ''.''''.''''.''''И другите'', Продуцент
2019 година, ''Страв од пеперутки'', Продуцент
2022 година, ''Фемкање'', Продуцент
2 Наводи
Коњски гамбит

''Коњски гамбит'' ― збирка раскази од 1949 година на авторот од Соединетите Држави, Вилијам Фокнер и содржи истоимен расказ. Книгата собира шест приказни на Фокнер за адвокатот Гевин Стивенс, кој исто така има водечка улога во неговиот роман ''Натрапник во прашината''.
Гевин Стивенс е окружен адвокат во Џеферсон во измислениот Фокнеров Округ Јокнапатавфа, Мисисипи.
Тој е остроумен, внимателен и толерантен кон чудотворите и неуспесите на неговите сограѓани јужњаци. Тој учествува во откривањето и спречувањето на криминалот во заедницата на округот и во справувањето со човечките страсти ослободени од насилството во заедницата. Приказните ги раскажува неговиот внук, кој го нарекува чичко Гевин. Конечно се ожени со вдовицата Харис, саканата на неговата младост.
Првите пет приказни биле објавени во различни списанија; шесте приказни објавени заедно во 1949 година може да бидат сметани за роман.
Утре беше приспособен во филм во 1972 година со Роберт Дувал во главната улога.
1 Раскази со Гевин Стивенс
*''Чад'' (1932) (во списанието ''Harper’s'', април 1932 година; исто така во Dr Martino)
*''Монах'' (1937) (во ''Scribner’s'', мај 1937)
*''Рака над водите'' (1939) (во ''Saturday Evening Post'', 4 ноември 1939 година)
*''Утре'' (1940) (во ''Saturday Evening Post'', 23 ноември 1940 година)
*''Грешка во хемија''(1946) (во ''Ellery Queen’s Mystery Magazine'', јуни 1946 година)
*''Коњски гамбит'' (1949)
Подморска патрола

''Подморска патрола'' (изворно на англиски: ''Submarine Patrol'') ― филм од 1938 година во режија на Џон Форд со Ричард Грин и Ненси Кели во главните улоги. Во споредниот глумски состав се Престон Фостер, Џорџ Банкрофт, Елиша Кук Помладиот, Џон Карадин, Макси Розенблум, Џек Пеник, Вард Бонд и неспомнатиот Лон Чејни Помладиот како стражар на морнарицата. Филмот делумно бил напишан од Вилијам Фокнер.
1 Улоги
* Ричард Грин како Пери Таунсенд III
* Ненси Кели како Сузан Лидс
* Престон Фостер како Џон К. Дрејк
* Џорџ Банкрофт како капетан Лидс
* Слим Самервил како Спадс Фикет
* Џ. Фарел Мекдоналд како Сејлс Квинканон
* Ворен Хајмер како Роки Хагерти
* Даглас Фаули како Пинки Брет
* Дик Хоган како Џони Милер
* Елиша Кук Помладиот како Радерфорд Дејвис Прат („Професорот“)
* Вард Бонд како Симен Олаф Свансон
* Џорџ Е. Стоун како Ирвинг Голдфарб
* Џек Пеник како Ганс Мекпик
* „Слапси Макси“ Розенблум како поморскиот стражар, наредник Џо Дафи
* Џон Карадин како Мекалисон
* Хенри Армета како Лујџи
* Џоан Валери како Ана
* Роберт Ловери како Спаркс, радиомен
* Лон Чејни Помладиот како морски стражар (неспомнат)
Светилиште (роман)

„Светилиште“ (|Sanctuary) — роман на американскиот писател и нобеловец Вилијам Фокнер, објавен на 9 февруари 1931 година од издавачката куќа ''Кејп и Смит''. Дејството се одвива во мај и јуни 1929 година во имагинарната област Јокнапатафа, каде што се одигруваат речиси сите романи и раскази на овој американски автор. Во центарот на наративот е Хорас Бенбоу, адвокат кој се обидува да одбрани невин човек обвинет за убиство. Еден вид продолжение на настаните опишани во ''Светилиштето'' е дадено во делото на Фокнер „''Реквием за калуѓерката''“ (1951). Темата на ''Светилиште'' е откривањето на природата на злото, губењето на илузиите, проблемот со корупцијата и потрагата по правда.
Светилиште е најмрачиот роман на Фокнер полн со експлицитни сцени на насилство, што го навело тогашниот критичар, Хенри Сидел Канби, да напише дека садизмот со овој роман го достигна ''својот американски врв''. Контроверзите што го опкружувале, особено оние поврзани со епизодата на силување, го направиле ''Светилиште'' бестселер и го свртеле вниманието на критичарите кон Фокнер. Романот се продал повеќе од сите негови претходни дела заедно. Меѓутоа, финансиските проблеми на издавачот го спречиле Фокнер да заработи од својот успех. Иако многу читатели и критичари од тоа време биле згрозени од прикажувањето на ужасот и насилството, други виделе книжевна вредност во ''Светилиштето'' и ја пофалиле неговата провокативна моќ. Современите научници истакнуваат дека ова е романот што Фокнер го преправал најмногу пати.
1 Адаптации
Студиото Парамаунт во 1933 година снимило адаптација на ''Светилиште'', наречена ''Приказната за Темла Дрејк''. Филмот бил режиран од Стивен Робертс, а главните улоги ги толкувале Миријам Хопкинс и Џек Ла Ру. Филмот предизвикал контроверзии за прикажувањето на сексуалноста и насилството и го забрзал усвојувањето на строгите холивудски правила за цензура познати како ''Хејзов код''. По втор пат е екранизиран во 1961 година. во режија на Тони Ричардсон. Сценариото е создадено со комбинирање на наративот на ''Светилиште'' со неговото неофицијално продолжение'', Реквием за калуѓерката''. Втората адаптација се смета за полоша од првата.
Црвени лисја

„''Црвени лисја''“ ― расказ на авторот од Соединетите Држави, Вилијам Фокнер. За прв пат објавен во списанието ''Saturday Evening Post'' на 25 октомври 1930 година, бил еден од првите раскази на Фокнер што се појавиле во национално списание. Следната година расказот бил вклучен во ''Тринаесет раскази'', првата збирка раскази на Фокнер.
„''Црвени лисја''“ се опишани како „визија за неумоливиот, брутален образец на природата кој одредува дека секое живо суштество мора да умре“. Насловот на приказната го симболизира Домородниот Американец, поточно народот Чикасо.
Црвените лисја се однесуваа на Индијанците. Решителноста на природата беше таа што го задуши, задуши, уништи Црнецот. Црвените листови немаа ништо против него кога го задушија и уништија. Вилијам Фокнер
1 Резиме на заплетот
Со смртта на началникот Исетибеха, обичајот бара целиот ценет имот на водачот на народот Чикаса да биде жив закопан во земјата заедно со него. Ова го вклучува неговиот црн слуга, роб кој му служи на началникот уште од детството. Неименуваниот роб прави очајнички обид за слобода, наоѓајќи засолниште во мочуриштата и размислувајќи за својот минат живот. Во меѓувреме, синот на мртвиот началник, Мокетубе, кој има голема тежина и нема вистински интерес за водство, е принуден да ги собере своите сили и да започне потрага по бегалецот. Неколкуте Индијанци кои се подготвени да го придружуваат Мокетубе се подеднакво корумпирани, декадентни и полни со очај. Како што полека се приближуваат кон исчезнатиот роб, тие исто така размислуваат за минатото, дискутирајќи за начините на кои ропството и доаѓањето на белиот човек ги осуди на криминал, насилство и бавно исчезнување како народ.
Елсвортова Земја

Елсвортова Земја (|Ellsworth Land) — дел од Антарктикот кој се граничи со Земјата на Мери Берд на запад, Белингсхаузеновото Море на север, основата на Антарктичкиот Полуостров на североисток и западниот раб на Филхнер–Ронеовата Ледена Плоча на исток. Се протага помеѓу 103°24' ЗГД и 79°45' ЗГД. Подрачјето западно од 90° ЗГД е без претендети, на подрачјето помеѓу 84° ЗГД и 90° ЗГД полага право само Чиле, а остатокот од Чиле и Обединетото Кралство како дел од Британската Антарктичка Територија. Ејтсовиот Брег се протега помеѓу 103°24' ЗГД и 89°35' ЗГД, а Брајановиот Брег помеѓу 89°35' ЗГД и 79°45' ЗГД.
Земјата се состои претежно од висока ледена висорамнина, но ги опфаќа и Елсвортовите Планини, но и некои порасеани планински групи.
Елсвортовата Земја е сместена близу средиштето на територијата покриена од американскиот истражувач Линколн Елсворт кој ја прелетал во ноември–декември 1935 г. Наречена е по него од Советодавниот комитет за антарктички имиња во 1962 г. во спомен на тој историски прекуконтинентален лет од островот Данди до Росовата Ледена Плоча.
1 Поврзано
* Географија на Антарктикот
Јелак

Јелак ― месност на Шар Планина. Се приоѓа од Попова Шапка и преку една патека која води кон север. На патеката се наоѓа планинарскиот дом на планинарскиот клуб Тетекс. Јелак се наоѓа на североисточната страна на Церипашина. Во близина на Јелак се наоѓа Студена Река.
1 Галерија
2 Поврзано
*Бродец
*Јелачки Црн Врв
*Црн Врв
*Кобилица
Коутсова Земја

Коутсова Земја (|Coats Land) — област на Антарктикот која се наоѓа западно од Земјата на Кралицата Мод и го образува источниот брег на Веделовото Море. Се протега во правец североисток–југозапад, помеѓу 20°00′ ЗГД и 36°00′ ЗГД. Нејзиниот североисточен дел е откриен со бродот „Скоша“ на Вилијам Спирс Брус, предводникот на Шкотскаta национална антарктичка експедиција (1902-1904 г.) Тој и го дал името во чест на Џејмс Коутс и мајорот Ендрју Коутс, двајцата главни поддржувачи на експедицијата.
1 Истражувачки станици
# база Белграно II (Аргентина)
2 Правополагачи на Коутсовата Земја
На источниот дел на Коутсовата Земја полага право Норвешка и сочинува дел од Земјата на Кралицата Мод. На средишниот дел полага право Велика Британија и сочинува дел од Британската Антарктичка Територија, додека пак на западниот дел полага право Аргентина и тој е дел од Аргентински Антарктик.
3 Поврзано
* Кердов Брег
* Луитполдов Брег
Земја на Џорџ V

Земја на Џорџ V (|George V Land) — дел од Антарктикот, еден од отсечоците на Австралиската Антарктичка Територија, навнатре од Брегот на Џорџ V. Како и кај другите отсечоци на Антарктикот, определен е од два меридијана — 142°02' ИГС and 153°45' ИГД, and by the 60° ЈГШ.
Областа за првпат ја истражиле членовите на Австралиската антарктичка експедиција (1911–14) под водство на Даглас Мосон, кој ја нарекол по Џорџ V како крал на Австралија.
1 Поврзано
* Брег на Џорџ V
Собрани раскази од Вилијам Фокнер

''Собрани приказни од Вилијам Фокнер'' ― збирка раскази од Вилијам Фокнер објавена од Random House во 1950 година. Добитник е на Националната книжевна награда за фикција во 1951 година. Објавувањето на оваа збирка од 42 раскази било овластено и надгледувано од самиот Фокнер, кој ги измислил со насловите на тематските секции.
1 Содржини
; I. СЕЛСКО КРАИШТЕ
* „''Плевна во пламен''“
* „''Шиндри за Господа''“
* „''Високи мажи''“
* „''Лов на мечка''“
* „''Двајца војници''“
* „''Нема да се сотре''“
; II. СЕЛО
* „''Ружа за Емили''“
* „''Коса''“
* „''Кентаур во месинг''“
* „''Сув септември''“
* „''Смртоносно повлекување''“
* „''Ели''“
* „''Вујко Вили''“
* „''Муле во дворот''“
* „''Тоа ќе биде во ред''“
* „''Тоа вечерно сонце''“
; III. ДИВИНА
* „''Црвени лисја''“
* „''Правда''“
* „''Додворување''“
* „''Ло!''“
; IV. ПУСТЕЛИЈА
* „''Ад Астра''“
* „''Победа''“
* „''Пукнатина''“
* „''Превртница''“
* „''Сите мртви пилоти''“
; V. СРЕДНA ЗЕМЈA
* „''Измиј''“
* „''Чест''“
* „''Д-р Мартин''“
* „''Лов на лисици''“
* „''Станица Пенсилванија''“
* „''Уметник дома''“
* „''Брош''“
* „''Баба Милард''“
* „''Златна земја''“
* „''Си беше една кралица''“
* „''Победа на планината''“
; VI. ПОНАТАМУ
* „''Понатаму''“
* „''Црна музика''“
* „''Нога''“
* „''Мистрал''“
* „''Развод во Неапол''“
* „''Каркасон''“
2 Наводи
Црква „Св. Атанасиј“ - Чирак (1500)

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου) — доцносредновековна црква во селото Чирак, Гребенско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена околу 1500 г. како храм на тогашното село Мелидоништа. Претставува мал храм сместен на 300 м јужно од главната селска црква, истоимената „Св. Атанасиј“ од 1750 г.
Во 2006 г. храмот е реставриран.
1 Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија
Кемпова Земја

Кемпова Земја (|Kemp Land) — тенок појас на Антарктикот кој завршува со Кемповиот Брег. Дел е од Австралиската Антарктичка Територија и се наоѓа помеѓу 56° 25' ИГД и 59° 34' ИГД, ограничен од 60° ЈГШ како сите други отсечоци на континентот. Се граничи со Мак. Робертсоновата Земја на исток и Ендербиевата Земја на запад. Во Кемповата Земја спаѓа и Ејгарденовата Група на острови.
Теренот достигнува висина од 1.020 м.н.в.
1 Истражување
Земјата е наречена по фоколовниот капетан Питер Кемп, кој прв ја здогледал во 1833 г. од својот бригот „Магнет“ Во 1930 г. Британската австралиско-новозеландска истражувачка експедиција (BANZARE) под водство на Даглас Мосон „Дискавери“ ја ја разграничила бреговата линија како соседна на Ендербиевата и Мак. Робертсоновата Земја. Во 1936 г. брегот е картографски преработен од пловилото „Вилијам Скорсби“.
2 Поврзано
* Кемпов Брег
Црква „Св. Атанасиј“ - Чирак (1750)

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Чирак, Гребенско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија. Таа е негов главен храм.
Црквата е изградена околу 1750 г. врз темелите на постар храм на сретселото. Претставува правоаголна базилика. Во 1950 г. е реставрирана. Камените канделабри во црквата се дело на Георгиос Лазос Вранкас.
На 300 м јужно од оваа црква е истоимениот храм „Св. Атанасиј“ од 1500 г.
1 Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија
Црква „Св. Атанасиј“ - Панаре

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Панаре, Населичко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1876 г. Има камбанарија на запад и низок трем на јужната страна.
1 Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија
Мак. Робертсонова Земја

Мак. Робертсонова Земја (|Mac. Robertson Land) — дел од Антарктикот lying southward of the брег помеѓу заливот Вилијам Скорсби и ’ртот Дарнли. In the east, Мак. Робертсоновата Земја includes планините Принц Чарлс. It was named by Британската австралиско-новозеландска антарктичка истражувачка експедиција (BANZARE) (1929–1931) под водство на Даглас Мосон, after Макферсон Робертсон of Мелбурн, покровител на експедицијата.
Од 1965 г. натаму членови на советските антарктички експедиции почнале да работат на геолошко истражување на планините Принц Чарлс, потоа основајќи ја станицата „Сојуз“ на источниот брег на езерото Бивер на северот на планините на Принц Чарлс.
1 Земјишни облици
Типично за антарктичката географија, Мак. Робертсоновата Земја содржи значајни земјишни облици како врвот Чуферт, Поултон и Севен; ’ртот Рауз, заливот Тили и капата Фрастрејшн. Две најзабележителни нешта во Мак. Робертсоновата Земја се станицата „Сојуз“ сместена на планините Принц Чарлс и Ејмериевата Ледена Плоча.
2 Поврзано
* Географија на Антарктикот
Оутсова Земја

Оутсова Земја (|Oates Land) — област на Антарктикот. Се смета за делот од Источниот Антарктик кај брегот кој се протега долж и копнено од Оутсовиот Брег и претставува официјално определен клинест отсечок од Австралискаta Антарктичка Територија. Отсечокот на Австралија се протега од 153°45' ИГД до 160° ИГД, образувајќи клин помеѓу 60° ЈГШ и Јужниот Пол. Граничи со Росовата Зависност на исток и се преклопува со Земјата на Џорџ V на запад.
1 Истражување
Земјата е откриена во февруари 1911 г. од поручникот Хари Пенел од Кралската воена морнарица, командант на експедицискиот брод „Тера нова“ во рамките на Британската антарктичка експедиција од 1910–13 г. Наречена е по капетанот Лоренс Оутс, кој заедно со капетанот Роберт Фалкон Скот и тројца придружници ги загубиле животите враќајќи се од Јужниот Пол во 1912 г.
Крајбрежниот регион на Оутсовата Земја е сликан и истражен од американската морнарица за време на операцијата „Хајџамп“ (1946–47), Советската антарктичка експедиција (1958), австралиските експедиции ANARE (1959, 1961 и 1962), Воената морнарица на САД (1960–62) и Геолошкиот топографски институт на САД (1963–64).
2 Поврзано
* Оутсов Брег
Басараб I

Басараб I, исто така познт како Басараб Основател (|Basarab Întemeietorul; c. 1270 – 1351/1352), бил ''војвода'' и подоцна прв независен владетел на Влашка кој живеел во првата половина на 14ти век. Многу детали од неговиот живот не се познати. Иако неговото име има туркиско потекло, изворите од 14ти век едногласно наведуваат дека тој бил Влав (Романец). Според две популарни теории, Басараб или дошол на власт помеѓу 1304 и 1324 со симнување од престолот или мирно наследувајќи го легендарниот владетел на Влашка, Раду Негру, или во 1310 наследувајќи го својот татко, Токомериј.
Прв пат се споменува во една кралска повелба од 26 јули 1324, како вазал на Карло I од Унгарија како војвода на Влашко. Басараб станал „нелојален на Светата круна на Унгарија“ во 1325. Тој го зазел Северински Банат. Басараб го поддржувал Михаил Шишман во војната против Кралството Србија, но двете обединети армии биле поразени кај Велбужд на 28 јули 1330. Наскоро, Карло I покренал поход на Влашко, со цел да го поврати под негова власт, но бил поразен во Битката кај Посада, која се одвивала помеѓу 9 и 12 ноември 1330.
Со Битката кај Посада бил ставен крај на унгарската власт во Влашка, и било основано првото независно романско кнежевство. Потомците на Басараб два века владееле со Влашка. По династијата Басараб, целиот регион помеѓу реките Дњестар и Прут, го добил името Бесарабија.