Убиство на Сандро Гиргвлијани

Случајот со убиството на Сандро Гиргвлиани — еден од најозлогласените кривични случаи во современата историја на Грузија. Убиството во јануари 2006 година, како и настаните што следеле, предизвикале силни критики кон поранешната влада, особено кон министерот за внатрешни работи, како и дебата за тоа до кој степен тогашниот претседател Михаил Саакашвили навистина вовел судска независност и демократска култура во грузиското општество.
1 Убиството
Сандро Гиргвлиани бил пронајден мртов на 28 јануари 2006 година, на периферијата на Тбилиси, со повеќекратни повреди нанесени како резултат на физичко насилство. Според истрага на телевизијата Имеди од 12 февруари, убиството на 28-годишниот раководител на одделот за странство во Обединета Грузиска Банка може да се проследи до низа настани кои се одвивале во елитниот бар Шарден во Тбилиси. Се тврди дека генералниот инспектор на Министерството за внатрешни работи, Васил Санодзе, организирал роденденска забава на која биле поканети највисоките членови на одделот. Тако Салакаја, сопругата на тогашниот министер за внатрешни работи и подоцнежен премиер, Вано Мерабишвили, присуствувала на настанот и случајно била пријателка на девојката на Гиргвлиани, Тамар Маисурадзе. Присуството на Маисурадзе наводно било причината за последователната кобна посета на жртвата.
Леван Бухаидзе, пријател на Гиргвлијани, кој го придружувал во барот, тврдел дека неколку минути пред киднапирањето, жртвата се расправала со својата девојка, која седела со сопругата на министерот за внатрешни работи и нејзините придружници на роденденската забава. На суд, Маисурадзе се присетила на разговорот со Гиргвлијани во барот, тврдејќи дека: „Тој праша зошто седам со непознати луѓе. На ова прашање одговорив дека не е важно со кого сум и го прашав дали дошол само тоа да го дознае. Не ги познавав овие луѓе, но тие беа познаници на девојката со која дојдов.
Иако Бухаидзе негирал дека овој коментар бил кажан, јасно е дека Сандро Гиргвлијани и неговиот пријател го напуштиле местото, а набргу потоа наводно биле насилно внесени во сребрен автомобил Mercedes-Benz ML Class од страна на непознати лица. Потоа биле однесени во Окрокана, на периферијата на Тбилиси. Пријателот на Гиргвлијани тврдел дека успеал да избега, додека Гиргвлијани бил убиен. Неговото тело било пронајдено следното утро во близина на гробишта.
2 Последици
На прес-конференција на 21 февруари, мајката на Сандро Гиргвлијани изјавила дека службеници од Министерството за внатрешни работи „го организираа убиството на мојот син“. Таа побарала итно испрашување на оние службеници од Министерството кои биле присутни во кафулето со Гиргвлијани. На следната конференција на 22 февруари, пратеникот (MP) Коба Давиташвили, лидер на Грузиската конзервативна партија, и пратеникот Кока Гунцадзе од опозициската партија Десничарска опозиција побарале властите веднаш да го истражат случајот. Тие исто така тврделе дека Олег Мелников, вработен во Министерството за внатрешни работи, бил меѓу лицата кои го киднапирале Гиргвлиани и неговиот пријател.
Гурам Донадзе на 21 февруари изјавил за агенцијата ''InterPressNews'' дека тој и други службеници веќе биле испрашани. „Нема да давам дополнителни коментари додека истрагата е во тек“, рекол Донадзе, но ги негирал обвинувањата како „неосновани“. Министерот Вано Мерабишвили во меѓувреме ја дал својата прва јавна изјава за случајот на 25 февруари и навестил дека сè уште нема намера да отпушти некој од овие службеници.
На 28 февруари, пратеникот од Конзервативната партија Звијад Дзидзигури одржал прес-конференција и прикажал интервју со пријателот на Гиргвлијани, Бухаидзе – очевидец. Интервјуто било спроведено од самиот Дзидзигури и за време на снимката тој му покажува на Бухаидзе фотографија од млад човек и бара да го идентификува. Бухаидзе одговара дека лицето на фотографијата многу наликува на едно од четирите лица кои ги претепале двајцата пријатели по нивното киднапирање. Лицето на фотографијата било вработен во Министерството за внатрешни работи, Олег Мелников. Бухаидзе изјавил дека не е 100% сигурен, но дека многу наликува на тој човек. Дзидзигури нагласил дека најважно во овој факт е што истражителите не му ја покажале оваа фотографија на Леван Бухаидзе – што дополнително ги зголемува сомнежите во процесот на истрагата.
За време на парламентарните расправи на 28 февруари, Мерабишвили изјавил дека истрагата сè уште не открила факти кои би довеле до разрешување на службениците спомнати во извештајот на Имеди. Тој исто така изјавил дека обидите да се поврзат службеници со случајот се „обиди да се дискредитира полицијата... Постојат и обиди овој случај да се поврзе со членови на моето семејство. Ова се прави намерно за да се влијае врз мене.“
Додека министерот бил среде говор на расправата, опозициските пратеници од фракциите на Десничарската опозиција, Републиканската, Конзервативната и Демократскиот фронт ја напуштиле салата во знак на протест против Мерабишвили и можната пристрасна истрага.
Пратениците од владејачката партија Национално движење, пак, му се заблагодариле на Мерабишвили за работата на неговиот ресор, при што пратеникот Гиви Таргамадзе изјавил дека „напуштањето на седницата од страна на опозицијата беше само театарска претстава. Тие шпекулираат со случајот со убиството на Гиргвлијани и се обидуваат да го искористат за свои политички интереси, што е апсолутно недозволиво“. По расправата, опозициските пратеници побарале оставка од Мерабишвили. Давит Гамкрелидзе изјавил дека „денес стана јасно дека Мерабишвили се обидува да ги прикрие криминалците во Министерството за внатрешни работи. Ние, опозицијата и општеството, треба да започнеме активности насочени кон обезбедување на негово разрешување.“
3 Проширување на скандалот
На 5 март, настаните почнале да се забрзуваат кога телевизијата Имеди емитувала уште еден извештај кој ја довела во прашање официјалната верзија за смртта на поранешниот полицаец од одделот за борба против дрога, Гија Телија. Програмата посочила дека некои службеници од Министерството за внатрешни работи можеби биле вмешани во убиството на Телија. Поранешниот полицаец, кој се пензионирал во 2003 година, бил убиен во судир со Специјалната оперативна единица (SOD) на Министерството на 16 февруари 2006 година. Според Министерството, Телија, осомничен трговец со дрога, бил убиен од полицијата откако отворил оган.
Прес-службата на Министерството рапространила видео од операцијата до националните телевизиски мрежи, на кое се гледа телото на Телија како лежи на подот од неговиот стан, држејќи пиштол во десната рака. Меѓутоа, во интервју за телевизијата Имеди, роднините на Телија тврделе дека тој не би држел оружје во десната рака бидејќи бил леворак. Дополнително, тие изјавиле дека Телија тврдел оти одредени службеници од Министерството сакале „да се ослободат од него“ поради информации што ги поседувал за нивна можна вмешаност во трговец со дрога. Во интервју од 2005 година, поранешниот полицаец тврдел дека полицијата безуспешно се обидела да го уапси врз основа на фабрикувани обвиненија. Потоа бил нападнат и ранет со истрел. Во интервјуто, Телија не ги именувал службениците од Министерството за внатрешни работи кои наводно биле заинтересирани за негово отстранување, но претпоставил дека Иракли Кодуа, шеф на Специјалната оперативна единица (SOD), „бил нареден“ да ја организира неговата ликвидација.
Во исто време, неколку опозициски групи, вклучувајќи ја Десничарската опозиција и Работничката партија, најавиле намера да започнат улични протести против владата со цел да го принудат Вано Мерабишвили да поднесе оставка.
4 Апсења
На 6 март, Вано Мерабишвили објавил дека четворица службеници – Гија Аланија, Автандил Апциаури, Александре Гачава и Михаил Бибилури – од Министерството за внатрешни работи биле уапсени под сомнение за убиството на Сандро Гиргвлијани. Министерот не навел мотив за злосторството, но изјавил дека има „докази кои потврдуваат дека тие го извршиле ова дело“. Имињата на овие четворица не биле споменати во извештајот емитуван од телевизијата Имеди на 12 февруари.
Набргу по објавувањето на апсењата, пратеници од Новите права и парламентарната фракција на Демократски фронт одржале прес-конференција. Тие изјавиле дека апсењето на службениците од Министерството е „добар преседан“. Сепак, Коба Давиташвили од Демократскиот фронт додал дека „главниот дел од истрагата сè уште претстои. Не треба да одговараат само оние што го извршиле злосторството, туку и оние што го наредиле.“ Пратениците повторно побарале оставка од Мерабишвили.
5 Разрешување и проширување на критиките
На 7 март, Гурам Донадзе, еден од лицата во центарот на случајот, неочекувано бил отпуштен од функцијата. Официјалната причина за неговото разрешување била „конфликтни односи“ со повеќе новинари. Пратениците од Десничарската опозиција и Демократскиот фронт потоа побарале министерот за внатрешни работи, Вано Мерабишвили, да го разреши шефот на Одделот за уставна безбедност, Дата Ахалаја, и да го уапси неговиот заменик Олег Мелников поради наводното активно учество во претепувањето на Гиргвлиани. Владејачката партија Национално движење - демократи одговорила со изразување на „јасна поддршка“ за Мерабишвили и ја обвинила опозицијата дека е „тесно поврзана со криминалниот свет“.
Во овој момент, влијателната поранешна министерка за надворешни работи и лидерка на политичката партија Патот на Грузија, Саломе Зурабишвили, најавила дека ќе соработува со опозициските партии во врска со убиството на Гиргвлијани. Во изјава за ''Civil Georgia'', таа рекла: „...нема да штедиме напори за ова прашање – било да се работи за улични протести, медиумски изјави и сл. Бидејќи, ако се појави синдром на страв, ако виновниците не бидат казнети... ако нема суд, тогаш се движиме кон тоталитарен режим.“
6 Недостатоци во сведочењата
Леван Бухаидзе, клучен сведок и пријател на Сандро Гиргвлијани, на 9 март открил дека истиот ден не успеал да го препознае Олег Мелников меѓу четири лица за време на полициското распознавање. Сепак, подоцна изјавил за телевизијата Имеди дека тоа не значи дека службеникот не бил меѓу лицата кои брутално ги претепале него и неговиот пријател на 27 јануари. Бухаидзе исто така го довел во прашање сведочењето на Гија Аланија, еден од уапсените осомничени, кој тврдел дека се сретнал со Гиргвлијани додека тој излегувал од кафулето Шередан на 27-ми. Аланија изјавил дека тој и неговите колеги слушнале како Гиргвлијани вербално го навредува Донадзе, што го изнервирало Аланија и предизвикало расправија меѓу него и жртвата. Бухаидзе категорично го негирал ова и тврдел дека никаква расправија не се случила откако тој и неговиот пријател го напуштиле кафулето.
И покрај тоа што Бухаидзе не успеал да го распознае Олег Мелников, изјава на девојката на Гиргвлијани, Тамар Маисурадзе, укажала на можна вмешаност на Мелников. Таа тврдела дека Мелников го напуштил кафулето под изговор дека оди да купи цигара, веднаш откако Бухаидзе и Гиргвлијани излегле. Наводно се вратил дури по околу 40 минути, при што Маисурадзе изјавила дека тоа било објаснето со фактот дека отишол во оддалечен супермаркет откако не успеал да ги купи посакуваните цигари во блиска продавница. „Го прегледав безбедносното видео од истиот супермаркет, но не го видов Мелников како влегува во него“, додала таа.
7 Осуда и оставки
Во изјава објавена на 13 март, грузискиот Народен правобранител Созар Субари изјавил дека истрагата за убиството на Сандро Гиргвлијани е „сериозен тест за владата“. Тој рекол дека досега единствениот одговор што го добил од властите во врска со истрагата бил дека „постојат казнени групи во рамките на Министерството за внатрешни работи, кои се над законот и кои можат да ликвидираат било кое лице по потреба.“
Во изјавата на Созар Субари исто така се наведува дека апсењето на четворицата службеници „не успеало да ги отстрани сомнежите“ што постојат во општеството во врска со случајот. „Оние службеници кои се сомничат од јавноста дека имаат врска со овој случај би поднеле оставка во секоја демократска држава, или во држава која има амбиција да биде демократска.“
Набргу потоа, Дата Ахалаја и Олег Мелников објавиле привремена оставка од функциите до завршување на истрагата. Ахалаја на прес-конференција изјавил: „Немаме никаква врска со злосторството извршено на 28 јануари – убиството на Сандро Гиргвлиани, ниту директна, ниту индиректна. Можеби за некои лица е изненадување, но решавањето на овој кривичен случај беше возможно благодарение на нашите напори. Сепак, бидејќи чувствуваме морална одговорност кон општеството, владата и нашите семејства, решивме да му се обратиме на министерот за внатрешни работи Вано Мерабишвили со барање да ни ги суспендира должностите.“
Опозициските пратеници изјавиле дека одлуката на Ахалаја и Санодзе е добредојдена и резултат на притисокот од јавноста врз Министерството за внатрешни работи. Пратеникот Коба Давиташвили, лидер на опозициската Конзервативна партија, изјавил: „Можеме само да ја поздравиме оваа одлука, која сигурно ќе ги намали политичките тензии… Но сега е многу важно да се следи истрагата на овој случај, за да се осигури дека сите оние кои го организирале ова убиство, доколку ги има, ќе бидат гонети.“
8 Протести
На 16 март започнале најзначајните протести против властите, при што илјадници возачи свиреле со сирените во Тбилиси и други градови, сигнализирајќи зголемен гнев кон министерот за внатрешни работи Вано Мерабишвили. Неколку часа по протестот, претседателот Саакашвили поканил тројца телевизиски новинари на прес-конференција во живо. Тој ги омаловажил повиците на опозицијата за оставка на Мерабишвили како „многу смешни“ и изјавил дека силно ќе го поддржи министерот, тврдејќи дека тој е „навистина многу добар министер“.
Неколку стотици демонстранти се собрале пред Претседателскиот кабинет на 17 март за да побараат оставка од Мерабишвили и непристрасна истрага за високопрофилираниот скандал со убиство. Протестот, организиран од неколку организации за човекови права, бил поддржан од опозициските партии Републиканска, Нови права, Конзервативна, Работничка и Слобода, како и од продавачи на отворени пазари, кои исто така протестирале против, како што го опишале, „полициското насилство“.
На 23 мај, мала група активисти од Институт за еднаквост – невладина организација – започнале штрајк со глад и одржале протест на централната улица Руставели а пред Парламентот. Во текот на ноќта, грузиската патролна полиција ги растерала демонстрантите, при што двајца биле уапсени и казнети со 7,5 лари за хулиганство.
9 Испрашување и судење
На 20 јуни, истражители од Генералното обвинителство ги испрашале Дата Ахалаја, како и Гурам Донадзе, поранешниот портпарол на Министерството за внатрешни работи, и сопругата на министерот, Тако Салакаја. И покрај бројните барања од роднините на Гиргвлијани, нивниот адвокат не бил поканет да присуствува на испрашувањето.
Градскиот суд во Тбилиси на 27 јуни започнал расправа за случајот со убиството. Тамар Маисурадзе, клучен сведок, изјавила пред судот дека седела на маса во близина на службениците од Министерството и сопругата на министерот. Таа исто така изјавила дека жртвата зборувала емотивно и го навредувала Донадзе, но не била сигурна дали таа или некој друг од присутните можел да ги слушне зборовите на Гиргвлиани.
На рочиштето на 30 јуни, овие клучни сведоци изјавиле дека не слушнале ништо бидејќи музиката во кафулето била многу гласна. Истражителите ја исклучиле можноста убиството да било нарачано и тврделе дека инцидентот бил резултат на спонтана расправија меѓу осомничените и жртвата. Но, обезбедувачот на кафулето, кој исто така бил испрашан, негирал дека се случила каква било расправија или инцидент надвор од кафулето.
На 3 јули, рочиштето прераснало во конфронтација меѓу опозицијата и судијата. Во судницата, некои опозициски политичари, меѓу кои и пратеникот Давит Гамкрелидзе, лидер на партијата Нови права, влегле во вербален судир со судијата Гиорги Чемија, обвинувајќи го за пристрасност. Како резултат, судијата побарал Гамкрелидзе да ја напушти судницата. Во меѓувреме, надвор од судницата, обезбедувањето на судот одбило влез на група опозициски политичари, со образложение дека просторот е преполн. По инцидентот, претседателот на Врховниот суд Коте Кублашвили изјавил дека Гамкрелидзе повеќе нема да може да присуствува на судењето поради создавање нереди.
Неколку дена подоцна, Бухаидзе изјавил пред судот дека Михаил Бибилури, еден од четворицата осомничени, не бил на местото на убиството на Сандро Гиргвлиани. Тој изјавил дека наместо Бибилури, четвртиот напаѓач бил Олег Мелников. „Денес можам со сигурност да кажам пред судот: се сетив на четвртото лице во Окрокана [периферија на Тбилиси, каде што беше пронајдено телото на Сандро Гиргвлиани] и можам со сигурност да кажам дека тоа беше Олег Мелников“, додал Бухаидзе.
На 5 јули, обвинителството го обвинило главниот осомничен Гија Аланија, поранешен шеф на првата единица на Одделот за уставна безбедност, дека намерно му нанел повреди на Гиргвлиани кои довеле до неговата смрт и побарало деветгодишна затворска казна. За останатите тројца осомничени обвинителството побарало по осум години затвор.
Судијата Чемија донел одлука на 6 јули. Градскиот суд во Тбилиси го осудил Гија Аланија на осум години затвор за убиството на Сандро Гиргвлијани. Останатите тројца службеници биле осудени на по седум години затвор. Сите биле прогласени за виновни за нанесување повреди што довеле до смртта на Гиргвлијани.
Додека Чемија ја објавувал пресудата, неколку стотици демонстранти се собрале пред судот во Тбилиси за да го осудат, како што го нарекле, пристрасното судење. Адвокатот на семејството Гиргвлијани, Шалва Шавгулидзе, изјавил дека судот направил сè за да се спречи „целосната вистина за случајот“ да излезе на виделина. По објавувањето на пресудата избувнале судири во судницата, при што активисти на опозициските партии и роднини на Гиргвлијани се судриле со судските службеници. Неколку демонстранти, вклучувајќи и активист на Републиканската партија, биле приведени поради нарушување на редот. Четворица активисти биле ослободени на 29 јули, откако издржале 30-дневна затворска казна поради прекршување на јавниот ред пред Апелациониот суд во Тбилиси. Нивното апсење било осудено од Народниот правобранител, Созар Субари, како незаконско.
Поранешниот претседател Михаил Саакашвили, кој ја напуштил Грузија по неговиот втор мандат, исто така е обвинет за злоупотреба на службената положба во врска со растерувањето на протест и упадот во зградата на телевизијата Имеди во ноември 2007 година. Саакашвили ги нарекува сите обвиненија политички мотивирани.
10 Реакции
Државниот министер за прашања за решавање конфликти, Гиорги Хаиндрава, кој присуствувал на постапката во Градскиот суд во Тбилиси, го опишал судењето како „неадекватно“. „Мислам дека по враќањето од Соединетите Американски Држави, претседателот Саакашвили треба да го разгледа ова прашање и да донесе соодветни заклучоци и одлуки, бидејќи она што го гледаме сега е знак на криза“, изјавил Хаиндрава пред новинарите. Тој на 7 јули додал: „Ова беше таков случај што јас би поднел оставка доколку бев министер за внатрешни работи“. Хаиндрава подоцна бил разрешен на 21 јули поради непочитување на официјалната линија и објавил дека се приклучил на Институтот за еднаквост, организација за човекови права. За време на скандалот, групата организирала серија протестни собири во Тбилиси со барање за праведна истрага за убиството на Гиргвлиани.
Џон Тефт, амбасадор на САД во Грузија, изјавил за Associated Press дека „нашата позиција е јасно да ѝ ставиме до знаење на владата дека не очекуваме прикривање и дека оние кои се одговорни треба да бидат изведени пред лицето на правдата“.
Дневниот весник ''24 Часа'' следниот ден напишал дека судството „не го поминало тестот на јавноста“. Во колумна се наведува дека „како што се очекуваше, при објавувањето на пресудата, судијата Гиорги Чемија не наведе мотив за убиството на Сандро Гиргвлијани, ниту пак кажа нешто за оние кои го нарачале убиството. Судијата го заврши набрзина спроведеното судење – кое траеше само десет дена – и ја игнорираше позицијата и доказите на адвокатот на жртвата“. Дневниот весник ''Резонанси'', во статијата „Општеството против властите“, напишал дека додека претседателот Саакашвили бил во САД, Грузија се наоѓала на работ на политичка криза.
11 Постојан скандал
Ирина Енукидзе, мајката на Гиргвлијани, на 2 мај изјавила дека неидентификувани претставници на властите ѝ понудиле пари во замена за нејзино молчење и прекинување на барањата за оставка на Мерабишвили. „Тие, повикувајќи се на властите, ми понудија било која сума во замена за да молчам. Во спротивно, ми се заканија дека ќе ме замолчат со сила. Исто така ми забранија да имам било каков контакт со опозицијата. Сега сакам да им одговорам на авторите на овие предлози – направиле огромна грешка.“
На 12 јули, обвинителството започнало истрага за сведочењето на Леван Бухаидзе, изјавил главниот обвинител на Тбилиси. Тој бил повикан на испрашување поради неговото сведочење дадено на 11 јули. Доколку се потврди дека Мелников бил на местото на злосторството на 28 јануари, тоа би ја поткопало целата официјална верзија за мотивот – дека убиството се случило како резултат на спонтана расправија меѓу жртвата и четворица поранешни полицајци пред кафулето Шередан во центарот на Тбилиси.
Патролниот полицаец Григол Башалеишвили бил прогласен за виновен и осуден на четири години затвор на 10 август од Градскиот суд во Тбилиси за небрежно убиство на 19-годишниот Амиран Робакиѕе на 23 ноември 2004 година. Сепак, роднините на жртвата и некои организации за човекови права го осудиле судењето како обид да се прикријат повисоки службеници од Министерството за внатрешни работи, кои наводно фабрикувале докази. Роднините на Робакиѕе и некои организации побарале гонење на службениците кои обезбедиле лажни докази за местото на злосторството. Особено бил посочен Гурам Донадзе, како можен осомничен.
12 Притисок врз медиумите
Во овој период, влијателниот медиумски тајкун Бадри Патаркацишвили, сопственик на телевизијата Имеди, изјавил дека грузиските власти вршат притисок врз неговата телевизија и други бизниси поради емитувањето на детали за скандалот со убиството на Сандро Гиргвлијани.
„Не е тајна дека телевизијата Имеди беше прва што извести за околностите на убиството на Сандро Гиргвлиани... токму тоа стана причина за незадоволството на властите, што доведе до тоа финансиските органи активно да започнат истрага против моите бизниси и компании со цел да ме принудат да извршам притисок врз моите новинари... и да создадам поволна слика за властите.“ Патаркацишвили додал дека никогаш нема да попушти под притисок.
Набргу потоа, влијателниот пратеник Гига Бокерија одржал прес-конференција и го обвинил Патаркацишвили за уцена кон властите. „Се чини дека Патаркацишвили не може да го заборави своето минато – Русија за време на претседателството на Елцин, кога тој и неговите пријатели контролираа сè – власт, бизнис и присвоија огромни богатства. Но денешна Грузија не е Русија на Елцин. Во исто време, денешна Грузија не е Путинова Русија, каде што политичките противници се прогонуваат или апсат, каде што телевизиите се затвораат. Сакам да нагласам дека телевизијата и слободата на говор се недопирливи. Господинот Патаркацишвили може да се занимава со политика и бизнис – но нема да може да ги уценува властите преку својата телевизија или влијание.“
На 6 јули, Ека Хоперија, водителка на телевизијата Рустави 2, објавила во живо дека дава отказ, откако Дата Ахалаја одбил да учествува во нејзината емисија освен ако не зборува последен, по претставниците на опозицијата. Хоперија изјавила дека таквиот услов е неприфатлив. Случајот со убиството на Сандро Гиргвлијани бил тема на нејзината емисија на 6 јули. Таа објавила дека интервјуто со Дата Ахалаја ќе се одржи само под негови услови, во спротивно тој нема да учествува. Ахалаја бил обвинет од роднините на Гиргвлијани, некои организации за човекови права и дел од опозицијата дека стои зад случајот.
„Но условот беше Ахалаја да биде последен гостин во програмата; таквите услови се апсолутно неприфатливи за мене. Исто така мислам дека кога во државата се случува вакво убиство, министерот за внатрешни работи треба барем да поднесе оставка. Затоа ова е мојата последна емисија и ја напуштам телевизијата Рустави 2.“ По оваа изјава, Хоперија најавила рекламен блок, но емисијата не продолжила.
Нејзината изјава била толкувана од дел од опозицијата како доказ за притисок врз новинарите на Рустави 2. Телевизијата често била обвинувана дека ја следи официјалната линија на администрацијата на Саакашвили. Исто така, се шпекулирало дека уредувачката политика на каналот била во голема мера под влијание на владејачката партија Национално движење.
Генералниот директор на Рустави 2, Ника Табатадзе, негирал дека Хоперија бил под притисок од менаџментот или од властите. Тој изјавил дека разговарал со неа по емисијата и дека телевизијата е подготвена да продолжи со соработка. И самата Хоперија негирала дека министерот за внатрешни работи разговарал со неа во врска со Ахалаја.
13 Исход
На 6 јули 2006 година, Градскиот суд во Тбилиси ги осудил Аланија, Апциаури, Качава и Бибилури на различни затворски казни.
На 5 јануари 2018 година, Градскиот суд во Тбилиси го осудил поранешниот претседател на Грузија Михаил Саакашвили во отсуство на три години затвор според членот за злоупотреба на службената положба.