Национален парк Зов Тигра

Националниот парк Зов Тигра (руски: Зов Тигра национальный парк, tr . ''Zov Tigra natsionalnyy park,'' на англиски „Повикот на тигарот“ или „Крикот на тигарот“) е планинско засолниште за загрозениот Сибирски тигар.
Паркот зафаќа површина од 83,384 хектари, односно 834км<sup>2</sup> на југоисточниот брег на рускиот Далечен Исток во федералниот округ Приморски крај. Паркот е на околу 100км североисточно од Владивосток, на источните и западните падини на јужниот планински масив Сихоте Алин, масив што се протега од север кон југ низ Приморскиот крај. Релативно топлите води на Јапонското Море се на исток, Корејскиот Полуостров на југ и Кина на запад. Теренот е суров и тешко достапен, со густо пошумена тајга што коегзистира со суптропски видови животни и птици. Паркот е релативно изолиран од човечкиот развој и функционира како резерват за заштита. Туристите можат да ги посетат деловите од паркот означени за рекреација, но влезот во заштитените зони е можен само во друштво на чувари на паркот.
1 Топографија
Јужниот крај на Приморската поморска покраина за чудо не бил заледен во најновото ледено доба, создавајќи услови за високо ниво на биодиверзитет. Зов Тигра ги зафаќа висорамнините на јужниот крај од регионот, на сртот на планините Сихоте Алин.
Реката Милоградовик тече од областа јужно до Јапонското Море, околу 80км на југ. Течејќи кон север, притоките на реката Усури се влеваат во сливот на реката Амур . Овие реки брзо се спуштаат во тесни кањони со брзаци познати по ненадејни поплави во пролетната дождовна сезона.
Планините се сурови и изолирани. Само неколку поранешни патишта за сечење дрвја се приближуваат до паркот, а пристапот е тежок дури и во текот на летото. На веб-страницата на паркот се забележува дека патот за сечење дрвја што се појавува на мапите на север всушност честопати не е прооден, дури ни со теренски возила. Планините се со средна висина, а највисоката точка е планината Клауд на 1.854 метри надморска височина, а најниската точка во долината на реката е 155 метри. Има 56 врвови со висина над 1.000 метри. На горниот Усури/Милоградовка се наоѓа голема тресетна земја со димензии 4–6 км за 1,5–2 км кое е највисокото блато во Приморје.
2 Клима
Климата на Зов Тигра е ''влажна континентална, топол летен подтип'' (Капенова класификација Dwb ). Оваа клима се карактеризира со големи дневни и годишни осцилации на температурата, а врнежите се шират во текот на целата година со снег во зима. Просечната температура е -17 степени (C) во зима и се затоплува до 30 степени (C) во јули-август. Северниот дел од паркот, кој ги вклучува почетоците на реката Усури) е значително постуден од јужниот дел - 0,4 степени (C) во просек, наспроти поблагите 2,4 степени (C) на југ. Северните делови, исто така, имаат помалку годишни врнежи (539 мм) отколку на југ (764 мм). На пошумени падини, типичните снежни врнежи во зима се околу 50 см.
Есента во регионот е јасна, топла, сува и со постепено опаѓање на температурите. Ова е наречено „златна далечна источна есен“.
3 Екорегион
Зов Тигра е во екорегионот ''Усури со широколисни и мешани шуми'', кој ги опфаќа планинските области над долниот тек на реката Амур и реката Усури. Ваквите екорегиони се карактеризираат со големи дневни и годишни варијации на температурата и шумска покривка.
Паркот е сместен на начин што го максимизира разновидноста на растенијата и животните. Се наоѓа на повеќе точки на средба: средба на континентални и поморски зони (Евроазија и Тихиот Океан) и средба на видови што сакаат топлина и студ од умерените и суптропските зони (бидејќи се на линијата од 45 степени географска ширина, паркот е на половина пат помеѓу Северниот и Јужниот Пол). Исто така, претставува геолошки контактен регион помеѓу античките (ахејско-протерозојски) стабилни основни карпи на запад и поактивните тектонски формации на исток во Јапонското Море. Понатаму, се наоѓа на главните миграциски патишта на птиците и другите животни и има топографија што избегнала и неодамнешното глацијација и човечкиот развој.
Резултирачката разновидност на живеалишта и изолацијата му даваат на Приморскиот регион највисоки нивоа на биодиверзитет во Русија.
4 Растенија
Висинските разлики помеѓу планинскиот врв и дното на долината можат да надминат 1.200 метри, прикажувајќи зони на вегетација врз основа на надморска височина. Најниската зона, под 600 метри во долините и пониските падини, е мешана шума од зимзелени и широколисни дрвја. Во јужните, поблаги области на паркот се наоѓаат појаси од дабова шума и придружна вегетација, што ги покажува ефектите од поранешната селективна сеча (со нога) и шумските пожари. Нема дабови во северните, постудени делови. Од 600 метри до 1100 метри е појас од елкино-смрекасти шуми, со дрвја често покриени со зимзелени епифитни мовови и лишаи. Над 1100 метри е зона на субалпски грмушки и елки. Зона на алпски ливади и цвеќиња води до голи области на највисоките врвови.
Освен овие главни зони, постојат и помали групи на растителни заедници, вклучувајќи насади од шума од ариш каде што насадите од бор-смрека или кедрово-широколисната шума биле исчистени со пожар или сеча во минатото; овие привремени заедници од ариш ќе бидат наследени од бор-листопадни и бор-смрека.Покрај висинските зони, на кое било дадено место умерените шуми обично имаат четири нивоа над земјата: крошна од доминантниот вид дрво, малку понизок слој од зрели дрвја, слој од грмушки и подлога од треви.
Во Приморскиот регион се регистрирани над 2.500 различни видови растенија, а многу од нив се наоѓаат во Зов Тигра. Во Црвената книга на ретки и ранливи видови на Приморскиот регион има 343 видови ранливи растенија и 55 видови габи.
5 Животни
Зов тигра бил основан делумно за да дејствува како „изворно живеалиште“ за закрепнување на Амурскиот тигар и неговата база на плен. Истражување во 2012 година идентификуваше четири Амурски тигри кои живеат во паркот, а уште четири често ги посетуваат заштитените подрачја. Базата на плен (претежно копитари) беше стабилна, со попис од над 1.200 манџурски вапити, 800 срни и 99 елени Сика и 189 диви свињи. Овие видови сочинуваат околу 85% од исхраната на Амурскиот тигар. Тигрите се познати како „вид чадор“ за зачувување: нивниот успех во регионот покажува дека видовите под нив се во здрава рамнотежа.Амурските кафеави мечки се чести во областа; со густина проценета од администрацијата на паркот на 0,4-0,5 на 10 км <sup>2.</sup> Рисот се наоѓа со приближно иста густина. Далечноисточната шумска мачка се наоѓа во широколисните и дабовите долини. Критично загрозениот амурски леопард не е жител од 1970-тите, но постојат надежи дека растечкото ниво на заштита на Зов Тигра ќе го поддржи враќањето.
Трите главни закани за животните на Зов Тигра се криволов, шумски пожари и (историски гледано) сеча. Управата на паркот, во соработка со организациите за заштита на природата, ги засили патролите и спроведувањето на законите против криволовот.
6 Историја
Во близина на границата на паркот има многу археолошки локалитети на утврдени градови и села, кои датираат од Јурченското Царство од 12 век. Овие локалитети не се систематски истражени.
Во 2014 година, администрацијата на Националниот парк Зов Тигра беше консолидирана со природниот резерват Лазовски од 120.000 хектари на југ. Резерватот Лазовски се протега под заштитен појас на југ и е исто така познато живеалиште за амурските тигри. (Помеѓу двата има мала област која ја управува приватен ловџиски клуб).
7 Туризам
За да го посетите паркот, мора однапред да поднесете апликација. Турите низ главните знаменитости се спроведуваат во присуство на чувари на паркот. Постојат такси за услуги како што се превоз во паркот, водичи и користење на сместувачки капацитети за гости или кампови.
Паркот е првенствено ориентиран кон заштита на ранливите видови. Областите отворени за рекреација имаат тенденција да бидат тесни коридори до главните атракции, како што се водопади и планински врвови, но сепак се тешко достапни и не се добро развиени со објекти. Во 2015 година, поради опасност од шумски пожари, паркот беше привремено затворен за граѓаните.
8 Поврзано
* Амурски тигар
* Приморски регион
* Заштитени подрачја на Русија