procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Крајовска спогодба

Крајовската спогодба (|Крайовска спогодба, |Tratatul de la Craiova) била потпишана на 7 септември 1940 година и ратификувана на 13 септември 1940 година од страна на Царството Бугарија и Кралството Романија. Според нејзините услови, Романија ја отстапила Јужна Добруџа назад на Бугарија, која Романија ја добила по Втората балканска војна во 1913 година.
За разлика од сите други територијални договори посредувани од нацистичка Германија, Крајовска спогодба не била поништена од страна на сојузниците по Втората светска војна и Јужна Добруџа останала бугарска.
1 Услови
На инсистирање на Романија договорот предвидувал да се изврши размена на население меѓу Бугарија и Романија. Така, 103.711 Романци, Аромани и Власи кои живеале во Јужна Добруџа биле принудени да се преселат во Северна Добруџа (дел од Романија), а 62.278 Бугари кои се наоѓале на север биле присилно преселени на југ во во Јужна Добруџа (дел од Бугарија). Повеќето од тие Романци биле доселеници кои емигрирале во Јужна Добруџа по Букурешкиот договор, со кој регионот ѝ бил доделен на Романија. Влашките доселеници, од кои повеќето биле родени во Грција, биле сметани за Романци и исто така ја напуштиле зоната. Случајот со мегленско-романските доселеници не бил различен. Тие биле депортирани од Јужна Добруџа и се населиле во селото Черна во рамките на романските граници. Добруџанските Германци, кои биле погодени од овие преселби, на крајот ќе бидат префрлени во нацистичка Германија.
Бугарија морала да им надомести на раселените Романци за нивните загуби на капитал, и да ѝ плати на Романија 1000 милиони леи за инвестиции направени во регионот.
Иако билатералниот договор вклучувал присилно раселување на стотици илјади луѓе, тој бил спроведен мирно и во согласност со меѓународните закони во тоа време: ова било во остра спротивност со отстапките на Романија кон Советскиот Сојуз и кон Унгарија во тоа време, бидејќи двата настани биле исполнети со значително насилство. Романија дополнително предложила да се разменат сите членови на соодветните етнички малцинства што живеат во остатокот од двете земји, но ова било одбиено од Бугарија.
2 Поврзано
* Добруџа
Слободанка Јаневска

Слободанка Петко Јаневска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија, носител на Партизанска споменица од 1941 година.
1 Животопис
Бил симпатизер на напредното работничко движење од пред војната. Од април 1941 година нејзиниот стан во Скопје за цело
време на НОД служел како база на Покраинскиот Комитет на КПМ. Во него престојувале илегално партиски раководители и биле одржувани состаноци. Поради специфичноста на задачата која и била поверена била на поединечна врска. Носител е на Партизанска споменица 1941 и други одликувања.
Лисјен Келе

Лисјен Келе (|Lucien Quélet; – ) — француски природонаучник и миколог. Открил неколку видови габи и бил основач на Миколошкото друштво на Франција.
1 Животопис
Роден е во Монтешеру, во земјоделско семејство. Набргу останал сирак, па детството го провел со тетките. Во младоста покажал голем интерес за микологијата и ботаниката воопшто, но и други полиња како орнитологијата и малакологијата (која ги изучува мекотелите). Го посетувал колежот во Монбелијар, а подоцна дипломирал медицина во Стразбур.
Во 1884 г. Келе го основал Миколошкото друштво на Франција и станал негов прв претседател. Во 1888 г. ја издал книгата ''Flore mycologique de la France et des pays limitrophes'' („Миколошка флора на Франција и околните земји“).
Во последние години од животот ги проширил полето на делување, и, меѓу останатото, почнал да работи на орнитологијата и малакологијата кои го интересирале во детството.
Починал во 1899 г. на возраст од 67 години.
2 Оставнина
Келе е опишан како комбинација од Петер Адолф Карстен и Паул Кумер што се однесува на неговите проучувања, миколошки истражувања и новите видови кои успеал да ги пронајде. Добар дел од неговата работа продолжува да биде корисна и денес, и многу од имињата на на најчестите габи водат потекло од неговата работа.
Постојат многу таксони наречени во негова чест. Меѓу нив се ''Amanita queletii'', ''Boletus queletii'', ''Entoloma queletii'', ''Russula queletii'' и родот ''Queletia''.
Опишал и многу таксони во текот на неговото делување, како што се:
*''Agaricus bitorquis''*''Amanita aspera''*''Bondarzewia montana''*''Clavariadelphus truncatus''*''Craterellus tubaeformis''*''Collybia cirrhata''*''Lepiota aspera''*''Lepiota castanea''*''Russula amethystina''*''Tricholoma pardinum''*''Xerocomellus armeniacus''
Грбавец (роман)

''Грбавец'' (|Le Bossu) е француски историски авантуристички роман од Пол Февал, првпат објавен во серии во Париз во 1858 година. Слабо базирана на вистински настани, приказната се одвива во Франција во два различни периоди, 1699 и 1717 година, и вклучува вистински историски ликови како што е Филип II, војвода од Орлеан.
1 Резиме
„Ако не дојдеш во Лагардер, Лагардер ќе дојде кај тебе!“
Таква е заклетвата дадена од авантуристот Лагардер на злобниот принц де Гонзаг, кој смислува заговор да ја убие ќерката и да го заплени богатството на шармантниот војвода од Невер. Во првиот том, принцот де Гонзаг го убива војводата од Невер. Анри Лагардер ја спасува ќерката на Невер, Аурора, и ја одгледува во егзил, каде што таа се спријателува со циганка по име Флор. Вториот том, го опишува триумфот на Лагардер над принцот де Гонзаг.
2 Влијание
Романот е едно од бројните дела, како што е „Тројцата мускетари“ (1844), кои помогнаа да се дефинира жанрот на „авантуристички“ роман, познат на француски како „roman de cape et d'épée“. Ветувањето за одмазда на Лагардер - „Ако не дојдеш во Лагардер, Лагардер ќе дојде кај тебе!“ - станал поговорка во францускиот јазик.
Синот на Пол Февал, самиот по име Пол Февал, го позајмил херојот (синот) на својот татко за својата серија романи „Синот на Лагардер“.
3 Адаптации
Книгата претставува основа за голем број филмски верзии, вклучувајќи:
* две неми (француски) верзии во 1912-1913 и 1925 година;
* една прва говорна (француска) верзија од театарот, во 1934 година;
* две шпански верзии, во 1943-44 година од Хаиме Салвадор и во 1955 година;
* една француска верзија во црно-бело во 1944 година, од Жан Деланоа (подоцна режисер на „Грбавецот од Нотр Дам“ со Ентони Квин и Џина Лолобриџида во главните улоги, во 1956 година), со Пјер Бланшар како Лагардер и овој (друг) грбавец;
* можеби најпознатата верзија во Франција, во боја, од 1959 година, од Андре Унебел со Жан Маре како двоен лик на Грбавец и Лагардер (исто така глуми нормандскиот хуморист и актер Бурвил, како слуга Планше, како на пример во „Најдолгиот ден“, „Мозокот“ или „Божиќното дрво“ итн.); познат на другиот брег на Ламанш, особено поради неговите чести дифузии на француската телевизија со генерации;
* две француски ТВ верзии во 1967 година со Жан Пја и 2005 година со Бруно Волкович;
* Грбавец (објавен како ''На стража'' во англофонските земји), режиран од Филип де Брока во 1997 година, со Даниел Отеј (Лагардер/Грбавецот), Мари Жилен (Аурора де Невер) и Фабрис Лукини (Гонзаг).
Чашкарска парохија

Чашкарска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Велешкото архијерејско намесништво на Повардарската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Климент Охридски“ во селото Чашка.
Парохијата ја сочинуваат селата: Бањица, Белештевица, Голозинци, Дреново, Еловец, Крива Круша, Лисиче, ’Рлевци, Раковец, С’лп и Чашка. Парохиски свештеник е Драги Костадиновски.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Вознесение Христово“, Бањица
Црква „Воскресение Христово“, Белештевица, 1927
Црква „Вознесение Христово“, Голозинци
Црква „Вознесение Христово“, Дреново, век
Црква „Вознесение Христово“, Еловец
Црква „Св. Богородица“, Крива Круша
Црква „Св. Никола“, Лисиче
Црква „Св. Илија“, Лисиче
Црква „Вознесение Христово“, ’Рлевци
Црква „Св. Никола“, Раковец
Црква „Св. Илија“, С’лп
Црква „Св. Петка“, С’лп
Црква „Св. Климент Охридски“(парохиска црква), Чашка
2 Поврзано
* Велешко архијерејско намесништво
Лефтера Јанеска

Лефтера Јанеска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од пролетта 1944 година. Изработувала тоnла облека за борците во НОВ. Собирала народна помош, а дел од неа чувала во својот дом.
Мира Јанеска

Мира Јанеска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во 1942 година била член на женска воспитна група со која собирала народна nомош и изработувала топла облека за борците во НОВ, растурала илегален материјал и слично. Во мај 1944 година заминала во единиците на НОВ и ПОМ како борец, каде останала
до ослободувањето на Земјата.
Ренесансна книжевност

Ренесансна книжевност — европската книжевност која била под влијание на интелектуалните и културните тенденции поврзани со ренесансата. Литературата на ренесансата била пишувана во рамките на општото движење на ренесансата, кое се појавило во Италија во 14 век и продолжило до средината на 17 век во Англија, додека се ширело во остатокот од западниот свет. Се карактеризира со усвојување на хуманистичка филозофија и обновување на традициите на класичната антика. Таа имала корист од ширењето на печатењето во вториот дел од 15 век.
1 Преглед
За писателите на ренесансата, грчко-римската инспирација била изразена и во темите на нивното пишување и во литературните форми што ги користеле. Светот бил разгледуван од антропоцентрична перспектива. Платонските идеи биле оживеани и ставени во служба на христијанството. Потрагата по сетилни задоволства и критичкиот и рационален дух ја надополниле идеолошката панорама на периодот. Се појавиле нови литературни жанрови како што бил есејот (Монтењ) и нови метрички форми како што била Спенсеровата строфа.
Влијанието на ренесансата варирало низ целиот континент; земјите што биле претежно католички или протестантски ја доживеале ренесансата различно. Областите каде што Источната православна црква била културно доминантна, како и оние области на Европа под исламска власт, биле повеќе или помалку надвор од нејзиното влијание. Во овој период фокусот бил на самоактуализацијата и способноста на поединецот да прифати што се случува во својот живот.
Најраната ренесансна литература се појавила во Италија во 14 век; Петрарка, Макијавели и Ариосто се значајни примери на италијански ренесансни писатели. Од Италија, влијанието на ренесансата се проширило во различни периоди во други земји и продолжило да се шири низ Европа во текот на 17 век. Англиската ренесанса и ренесансата во Шкотска датираат од крајот на 15 век до почетокот на 17 век. Во северна Европа, научните дела на Еразмо, драмите на Вилијам Шекспир, поемите на Едмунд Спенсер и делата на Филип Сидни може да се сметаат за ренесансни по карактер.
Развојот на печатарската машина (со користење на подвижни букви) благодарение на Јоханес Гутенберг во 1440-тите години ги охрабрил авторите да пишуваат на нивниот локален народен јазик наместо на грчки или латински класични јазици, со што се проширила читателската публика и се промовирало ширењето на ренесансните идеи.
2 Главни автори
Значајни писатели и поети поврзани со ренесансната литература се:
Италијански: Петрарка, Џовани Бокачо, Јакопо Санаѕаро, Николо Макијавели, Лудовико Ариосто, Микеланџело Буонароти
Португалски: Хорхе де Монтемајор, Луис де Камоис
Шпански: Батиста Мантуански, Мигел де Сервантес
Француски: Франсоа Рабле
Холандски: Еразмо Ротердамски
Англиски: Томас Вајат, Едмунд Спенсер, Филип Сидни, Вилијам Шекспир
Германски: Георг Рудолф Векерлин
3 Поврзано
* Англиска книжевност
** Елизабетанска книжевност
* Француска ренесансна книжевност
* Германска книжевност
* Италијанска книжевност#XV век
* Полска книжевност
* Шкотска ренесансна книжевност
* Шпанска ренесансна книжевност
* Шведска книжевност#Ренесанса и хуманизам
4 За понатамошно читање
*
Lockheed Martin

Lockheed Martin Corporation — американска воено-индустриска корпорација, специјализирана за авиоградба, воздушно-вселенска технологија, бродоградба, автоматизација на поштенски услуги и аеродромска инфраструктура и логистика. Настаната е во 1995 г. како последица на спојувањето на корпорациите Lockheed и Martin Marietta. Седиштето е во градот Бетесда (Мериленд), САД.
Компанијата долго време е најголемиот светски развивач и производител на оружја и воена опрема според обемот на склучени договори со структурите на федералната влада на САД. Нејзината понуда се движи од малокалибарско оружје и оклопни возила до сателитски системи, меѓуконтинентални ракети и површински бродови.
На списокот на најголеми американски компании по приход за 2022 г. (Fortune 500), Lockheed Martin го зазела 55-то место. На списокот на најголеми светски јавни компании Forbes Global 2000 за истата година, компанијата се нашла на 172-то место. Според обемот на продажба на воени производи (кои сочинуваат 96 % од приходите), компанијата во 2021 г. била на прво место во светот.
Од март 2021 г., должноста претседател, директор и извршен директор (CEO) на корпорацијата ја зазема Џејмс Д. Тајклет.
1 Сопственици и раководство
Акциите на корпорацијата котираат на Њујоршката берза, а над 75 % од акциите се во сопственост на институционални инвеститори. Најголеми од нив, заклучно со декември 2022 г., биле State Street Corporation (14,7 %), Vanguard Group (8,7 %), BlackRock (6,6 %) и Capital World Investors (4,7 %).
Џејмс Д. Тајклет е претседател на одборот на директори (од март 2021 г.), претседател и главен извршен директор (од јуни 2020 г.). Пред тоа, тој ја предводел American Tower Corporation (од 2004 до 2020 г.).
2 Производство
* Системи за контрола на воздушниот сообраќај
* Балистички ракети
* Стреливо
* Противракетна одбрана
* Превозни авиони и борбени авиони
* Радари
* Спутници
* Носечки ракети Атлас
* Вселенско летало Орион
Блага Јанеска

Блага Орданоска Јанеска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
За време на кралството Југославија и припаѓала на напредната младина во Прилеп. Во 1940 година била опфатена во младинска марксистичка група. Окупацијата ја затекнала во родниот град и веднаш активно и организирано се вклучила да paбoти за НОД во заднината преку една женска воспитна група. Била член на женската комисија при Месниот Комитет КПЈ - Прилеп. Организирала и раководела женски групи. Од јули 1942 година станала член на КПЈ, била задолжена во секторот за работа со жени и партиска техника. Поради настаната провала во прилепската
партиска организацнја (есента 1942), по барање на организацијата оди во Скопје каде останала еден и пол месец.
Собирала народна пoмош и санитетски материјал кои ги предавала на партизните. Во 1943 година го ставила на располагање својот стан за одржување на состаноци на организацијата.
Во cептември 1944 година по барање на Околискиот комитет на КПМ - Прилеп била испратена на работа во заднината во Мариовско.
Работела на создавање одбори на АФЖ.
Мица Јанеска

Мица Трајчева Јанеска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Активно учествувала во акциите што ги организирала Партијата од 1941 година како член на женска воспитна група во Крушево.
Во нејзината куќа престојувале илегалци од есента 1941 година. До есента 1942 година партиската техника била сместена во нејзиниот дом. Тука се одржувале и состаноци на МК КПЈ како и на МК СКОЈ. Се грижела за илегалците што биле сместени кај неа дома. Во август 1942 година била уапсена, но по два и пол месеци ослободена. По враќањето се поврзала со групата и работела на
истите задачи. Носела храна до базата на Партизанскиот одред „Питу Гули“.
Сика Јаничоска

Сика Врангалова Јаничоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Како ученичка во кавадаречката гимназија се истакнала по својата активност и во септември 1942 година била примена за член на СКОЈ. Учествувала во гимназиските штрајкови 1942-1943 година што биле организирани против училишните власти. Опфаќала напредни младинци, собирала народна помош, растурала летоци во градот и гимназијата, ги бојкотирала фашистичките организации „Браник“, „Легионар“ и други. Во гимназијата раководела со воспитна скоевска група. Во септември
1944 година била избрана од редот на активистите во Кавадарци за учителка и била испратена во селото Бегниште.
Тврдица

Тврдица (|Твърдица) — град во Источна Бугарија и административен центар на Општина Тврдица во Сливенската Област. Гратчето има население од околу 5.542 жители (2024).
1 Географија и местоположба
Градот се наоѓа во северниот дел од Тврдичката Котлина, во подножјето на елено-тврдичкиот дел на Стара Планина, на излезот од Твардичкиот Превој што е најкратката врска помеѓу Северна и Јужна Бугарија.
На територијата на општината се наоѓа врвот Чумерна, дел од браната Жребчево, низ која поминува реката Тунџа. Градот има индустриска зона.
Алексо Лепишков

Алексо (Алекси) Нацев Лепишков (Љубетино, ? – Ајтос, ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Лепишков е роден во леринското село Љубетино, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Стапил во ВМОРО и дејствувал како терорист. За време на Илинденското востание бил војвода на селската чета. Загинал во битка со одред кај селото Ајтос, Леринско во 1905 г.
Доне Липитков

Андон (Доне) Липитков (Љубетино, – Спанци, ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Липитков е роден во 1875 г. во леринското село Љубетино, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Стапил во ВМОРО и учествувал во Илинденското востание во 1903 г. како селски војвода и со својата чета учествувал во заземањето на Невеска. По задушувањето на востанието, тој бил легализиран. Подоцна Липитков е приведен од властите и затворен во Битола, но бил амнестиран во 1904 г. Убиен е во 1905 г. кај селото Спанци.
Никола Абдураманов

Никола Динев Абдураманов (Пателе, – Горно Оризари, ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Абдураманов е роден во 1895 г. во леринското село Пателе, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Тој бил син на Дине Абдураманов, виден деец на ВМОРО. И Никола стапил во редовите на ВМОРО. Уапсен е од новите грчки власти во 1926 г. и екстрадиран во Кралството СХС. Подоцна живеел во Битола, каде во октомври 1926 г. властите повторно го уапсиле под сомнение за револуционерна дејност и учество во атентатот врз новинарот Спас Хаџи Поповиќ на 3 јули 1926 година.
По убиството бил осуден на смрт и стрелан во с. Горно Оризари, Битолско на 21 јуни 1928 година заедно со Васил Липитков од Љубетино, Димитар Јуруков од Битола, Фидан Мојсов од Кукуречани и Павле Стојанов од Желево.
Васил Липитков

Васил Николов Липитков (познат и како Липитката) (Љубетино, – Горно Оризари, ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Липитков е роден во 1868 г. во леринското село Љубетино, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Стапил во ВМОРО и на почетокот служел како курир и главен снабдувач со оружје на Леринскиот револуционерен округ. Учествувал во Илинденското востание како војвода на ајтоско-љубетинската чета и со неа бил во преземањето на Невеска. Во мај 1905 г. властите го уапсиле и го осудиле на 10 години, а од 1911 г. станал илегален деец.
За време на Првата балканска војна во 1912 г. бил доброволец во Македонско-одринските доброволни чети и служел во четата на Пандил Шишков.
Во 1927 г. бил уапсен по атентатот врз Спас Хаџи Поповиќ заедно со Никола Абдураманов од Пателе, Димитар Јуруков од Битола, Фидан Мојсов од Кукуречани и Павле Стојанов од Желево. Сите се осудени на смрт и стрелани во с. Горно Оризари, Битолско на 21 јуни 1928 година.
На 21 јуни 1941 година, на иницијатива на Мицо Раманов, Пандо Турунџев, Ичо Краев од Екши Су, Методи Петров од Пателе и Стојан Костов од Битола, во селската црква на Горно Оризери се одржала свечена панихида на која присуствувле голем број жители од Битола и од Битолско во чест на стреланите атентатори на Хаџи Поповиќ.
Nicotiana suaveolens

''Nicotiana suaveolens'' — вид скриеносеменик од семејството зрници. Понекогаш се нарекува и по општото име австралиски тутун и е зелјесто растение што достигнува висина од 1,5 метри. Домородно е во Нов Јужен Велс и Викторија.
1 Наводи
*
Африкејн (цигара)

Африкејн (изворно на латиница: Africaine) — луксембуршки бренд на цигари кој е во сопственост и произведуван од ''Landewyck Tobacco''.
1 Историја
Африкејн бил лансиран во раните 1940-ти за време на Втората светска војна поради недостаток на суров тутун во тоа време за производство на африкански цигари. По завршувањето на војната, брендот станал популарен во Луксембург.
Брендот главно се продава во Луксембург, но се продавал или сè уште се продава во некои делови од Германија и Италија.
2 Поврзано
* Пушење тутун
Евангелска црква (Баир, Битола)

Евангелска црква (Баир, Битола) — евангелска црква во градот Битола, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во битолската населба Баир.
2 Историја
Заедницата се создала во 1990-тите години. Богослужбите се одржуваат во сопствен објект.
Мериленд (цигари)

Мериленд (изворно на латиница: Maryland) — луксембуршки бренд на цигарикој е во сопственост и произведуван од ''Landewyck Tobacco''.
1 Историја
Мериленд бил лансиран во 1944 година кога суровиот тутун за другиот бренд на ''Landewyck'', Африкејн, бил во недостиг и Мериленд станал популарен бренд во Луксембург, станувајќи познат како ''„цигара за сите“'' .
2 Пазари
Цигарите од Мериленд главно се продаваат во Луксембург, но исто така се продавале или сè уште се продаваат во Германија, Белгија, Шпанија, Швајцарија, Израел, Кувајт, Уругвај, Обединетите Арапски Емирати, Маврициус и САД.
3 Поврзано
* Пушење тутун
Пушење во Етиопија

Пушењето во Етиопија — регулирано со закон од 2019 година со кој се забранува пушењето на сите работни места во затворен простор и во јавниот превоз. Пакувањата за тутун мора да содржат јасно видливи здравствени предупредувања во Етиопија. Парламентот на Етиопија едногласно го одобрил законодавството од 2019 година, кое е еден од најсилните закони против тутунот на африканскиот континент. Законот забранува производство и продажба на каква било електронска цигара. Етиопија се приклучила на Рамковната конвенција на СЗО за контрола на тутунот на 23 јуни 2014 година.
Осмиот патник: Земја

''Осмиот патник: Земја'' (|Alien: Earth) — американска научнофантастична серија на ужасите, дел од франшизата „Осмиот патник“ и предисторија на првиот филм. Нејзин создавач е Ноа Холи, а еден од извршните продуценти е Ридли Скот. Главните улоги ги толкуваат Сидни Чандлер, Алекс Лоутер, Еси Дејвис и Тимоти Олифант.
Премиерното прикажување започнало на 12 август 2025 г. на FX и FX on Hulu во САД, како и на Disney+ на меѓународно ниво.
1 Содржина
Дејството на серијата се одвива на Земјата во 2120 г., две години пред настаните во филмот „Осмиот патник“. Уште пред премиерата, Ноа Холи изјавил дека дејството нема да биде ограничено на една местоположба. „Настаните во проектите за вонземјаните секогаш се одвиваат во затвори, на вселенски бродови“, изјавил Холи во едно интервју. „А јас се замислив, што ако малку ја отвориме вратата и ги кренеме залозите? Што ќе се случи ако не успееме да ги задржиме вонземјаните во затворен простор?“
2 Улоги
Глумец, Улога
Сидни Чандлер, Венди
Алекс Лоутер, Џо Хермит
Еси Дејвис, Силвија
Семјуел Бленкин, Бој Кавалиер
Бабу Сизеј, Мороу
Адарш Гурав, Слајтли
Ерана Џејмс, Керли
Тимоти Олифант, Кирш
Пушење во Источен Тимор

Пушењето во Источен Тимор — многу честа појава, при што земјата има висок процент на пушачи. Се проценува дека 33% од населението пуши секојдневно, при што 61% од мажите од Источен Тимор редовно користат тутунски производи. Иако е потребно на пакувањето да се прикажуваат предупредувања, ова е во голема мера неефикасно поради големиот број возрасни жители на Источен Тимор кои не можат да читаат. Постојат многу малку ограничувања за рекламирање тутун и вообичаено е да се видат наставници и ученици како пушат во училиште.
Студија од 2008 година покажала дека стресот предизвикан од сиромаштијата и борбата за независност значително придонел за пушењето кај младите. Поранешниот претседател и активист за независност, Ксанана Гусмао, е и самиот тежок пушач, кој вели дека цигарите му помогнале нему и на неговите колеги да останат смирени додека се бореле против Индонезијците. Како и во соседна Индонезија, рекламирањето на тутунот е распространето, а цигарите се евтини, само околу 25 центи по пакување.
Во ноември 2015 година, владата на Источен Тимор ветила построги правила за регулирање на потрошувачката на тутун.
Пушење во Виетнам

Пушењето во Виетнам — голем здравствен проблем, при што се проценувало дека 50% од мажите и 5% од жените користеле тутун, односно дека имало околу 18 милиони пушачи во 2013 година. Истата година, 47 милиони непушачи во Виетнам биле редовно изложени на чад од тутун. Виетнамскиот центар за здравствено образование и комуникација проценува дека 40.000 луѓе ќе умираат годишно во Виетнам од пасивно пушење, и дека ако ништо не се промени, 10% од виетнамското население ќе умре од болести поврзани со пушењето до 2030 година. Се забележува дека пасивното пушење се влошува со текот на годините, при што се потребни повеќе мерки за средини без чад поволни за непушачите.
1 Тук лао
Традиционалната форма на пушење тутун во Виетнам се нарекува ''тук лао'' (виетнамски: ''thuốc lào''), каде што високо потентните листови од растението ''Nicotiana rustica'' се пушат преку водоводна цевка.
Пушењето т''ук лао'' се смета за многу поопасно од пушењето цигари. Освен вообичаените штети предизвикани од вдишување на чад, имало неколку случаи на лица кои се задушиле до смрт или претрпеле ненадејна респираторна инсуфициенција поради ненадејно вдишување на големи количини чад.
Пушење во Норвешка

Пушењето во Норвешка — забрането во затворени простории во јавни згради и во авиони или други средства за јавен превоз. Покрај тоа, нелегално е да се пуши на отворени места во близина на детски училишта и болници, а нелегално е да се рекламира, промовира или спонзорира какви било тутунски производи за јавноста; сепак, овој закон не се однесува на продавниците за тутун на кои им е дозволено да рекламираат производи поврзани со тутун.
Законската возраст за купување тутун е 18 години во Норвешка, но 10%-12% од 15-годишниците пушат секојдневно или неделно, а 31% од возрасните пушат секојдневно или повремено. Вкупниот процент на пушачи се намалува.
Во Норвешка во 2008 година, приближно 17% од возрасните мажи користеле снус секојдневно или повремено, додека 4% од возрасните жени користеле снус секојдневно или повремено. Во средните училишта во периодот 2000–2004 година, 21% од момчињата и 4% од девојчињата користеле снус секојдневно или повремено. Многу луѓе и пушат и користат снус.
Пропорцијата на пушачи е поголема кај имигрантите во Норвешка отколку кај етничките Норвежани. Најголем процент на пушачи може да се најде кај имигрантите од Турција, Иран, Виетнам и Пакистан.
1 Поврзано
* Здравство во Норвешка
Пушење во Иран

Пушењето во Иран — забрането на сите јавни места од 2007 година. Ова ги вклучува сите државни органи, хотели. Забраната за пушење за сите возачи на автомобили низ целата земја била воведена во март 2006 година, и иако прекршителите можат да се соочат со казни, забраната е широко игнорирана. Продажбата на тутунски производи на лица под 18 години е забранета и се казнува со конфискација на тутунските производи на продавачот и парична казна.
Околу 20% од возрасната машка и 4,5% од возрасната женска популација пушат тутун (12 милиони пушачи според некои проценки). 60.000 Иранци умирале директно или индиректно поради пушење секоја година (2008). Пушењето е одговорно за 25% од смртните случаи во земјата. Се верува дека во Иран годишно се консумираат приближно 54-60 милијарди цигари.
Според официјални лица од државната Иранска тутунска компанија (ИТk), околу 2,7 милијарди цигари се шверцувале во Иран годишно, покрај уште 26,7 милијарди кои се увезувале легално (2008). Иранците трошат повеќе од 1,8 милијарди долари годишно за тутун.
Според закон од 2010 година, пушачите нема да бидат назначени на високи владини позиции. И покрај ова, сегашниот врховен лидер Али Хаменеи е пушач уште од неговите рани денови.
1 Поврзано
* Здравство во Иран
Лесни метали

Лесни метали — металите со релативно ниска густина. Ова може да бидат чисти елементи, но почесто легури. Најлесен метален елемент е литиумот, а потоа калиумот.
Магнезиумските, алуминиумските и титанските легури се лесни метали од големо стопанско значење. Со густини од 1,7, 2,7 и 4,5 г/см<sup>3</sup> тие се од 19 до 56 % полесни (помалку густи) од другите градежни и конструкциски метали, како железото (7,9) и бакарот (8,9).
1 Поврзано
* Тешки метали
* Список на хемиски елементи по густина
Титан оксид

Титан оксид може да се однесува на:* титан диоксид (титан(IV) оксид), TiO<sub>2</sub>* титан(II) оксид (титан моноксид), TiO, нестехиометриски оксид
* титан(III) оксид (дититан триоксид), Ti<sub>2</sub>O<sub>3</sub>* Ti<sub>3</sub>O
* Ti<sub>2</sub>O
* δ-TiO<sub>x</sub> (x= 0,68–0,75)
* Ti<sub>n</sub>O<sub>2n−1</sub> каде n се движи од 3 до 9, на пр. Ti<sub>3</sub>O<sub>5</sub>, Ti<sub>4</sub>O<sub>7</sub>, итн.
1 Редуцирани титан оксиди
Често застапен редуциран титан оксид е TiO, наречен и титан моноксид. Се добива од титан диоксид и титанов метал на температура од 1500 °C.
Ti<sub>3</sub>O<sub>5</sub>, Ti<sub>4</sub>O<sub>7</sub>, and Ti<sub>5</sub>O<sub>9</sub> се нестехиометриски оксиди. Овие соединенија често се образуваат на високи температури и во присуство на вишок кислород. Поради тоа, тие имаат уникатни структурни и електронски својства, и се проучуваат за нивната можна употреба во гасни сетилници, литиумскојонски батерии и фотокатализа.
Анастас Динков

Анастас (Тасе) Михајлов Динков – Сребренски (Сребрено, – Варна, ?) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација и Врховниот македонски комитет.
1 Животопис
Динков е роден во 1870 г. во леринското село Сребрено, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Стапил во ВМОРО на 15 октомври 1901 година, посветен од реонскиот војвода Марко Лерински. Во 1902 г. учествувал во убиството на предавникот Ташко Костов-Гегата. Во јуни 1902 г. во аферата по опсадата на четата на Марко Лерински и неговото убиство во Пателе, Динков станал нелегален деец, а подоцна пребегал во Бугарија и живеел во Варна. Во 1903 г. во Варна стапил во чета на Врховниот комитет, на чело со полковник Анастас Јанков, која навлегувала во Костурско. Учествувал во Илинденското востание со четата на полковник Јанков и учествувал во битките кај с. Пирин, кај Белица и други.
По востанието се вратил во Варна. Во 1904 г. стапил во четата на Врховниот комитет на чело со Никола Лефтеров и со неа дејствувал во Малешевско. Таму од таа чета преминал во онаа на Марко Шишков и со неа тргнал кон Леринско. Сепак, на четата ѝ било наредено да се врати.
Учествувал во Првата светска војна со 40-та помошна дружина.
Томи Ли Џонс

Томи Ли Џонс (роден на 15 септември 1946 година) е американски актер.Тој е добитник на разни признанија; Оскар, Златен глобус, награда Прајмтајм Еми и две награди од Здружението на филмски глумци.
Откако се појавил во неколку проекти од 1960-тите до 1980-тите, Џонс се етаблирал како главна ѕвезда во 1990-тите, познат по своите груби и авторитетни филмски улоги. Тој ја освоил наградата Оскар за најдобар глумец во споредна улога за неговата изведба како Семјуел Џерард во трилерот ''Бегалецот'' (1993). Други номинирани за Оскар улоги кои тој ги играл се во ''ЏФК'' (1991), ''Во долината на Ела'' (2007) и во ''Линколн'' (2012). Тој го играше агентот К во франшизата ''Луѓе во црно''. Други негови значајни улоги биле во ''Ќерката на рударот'' (1980), ''Вулкан'' (1997) ''Под опсада'' (1992), ''Родени убијци'' (1994), ''Клиентот'' (1994), ''Бетмен засекогаш'' (1995), ''Двојна опасност'' (1999), ''Нема земја за старци'' (2007), ''Капетан Америка: Првиот одмаздник'' (2011), ''Џејсон Борн'' (2016) и ''Ад Астра''. (2019).
Џонс ја освоил наградата Прајмтајм Еми за најдобар главен глумец во ограничена серија или филм за неговата улога како погубениот убиец Гари Гилмор во ''Песната на џелатот'' (1982). Тој бил дополнително номиниран за улогата на тексашкиот ренџер Вудроу Ф. Кол во телевизиската мини-серија ''Осамен гулаб'' (1989). Тој го играл Хауард Хјуз во филмот ''Неверојатниот Хауард Хјуз'' (1977).
1 Поврзано
* Список на актери со повеќе од една номинација за Оскар во актерските категории
Елијас Амезага

Елијас Амезага (1921–2008) бил шпански писател. Роден во Билбао на 9 август 1921 година и починал во Гечо на 13 април 2008 година.
1 Животопис
Стекнал диплома по право во Универзитетот во Овиедо. По повеќе од 25 години истражување, тој завршил био-библиографија од десет тома насловена како „Баскиски автори“. Напишал повеќе од шеесет драми, есеи и биографии за Мигел де Унамуно, Хозе Марија Салаверија, Сабино Арана, Хосе Антонио Агире, Хосе Марија Оливарес Ларондо и други.
Тој е познат по својата огромна работа во корист на списи на баскиски, проучувајќи го секој автор, без оглед на неговата идеологија.
2 Соработки
* Литературен соработник на „Билбао Ајрон“ и „Гласот на Астурија“ во Овиедо и во Деја
* Северниот газет
* Баскискиот дневен весник
* Понеделничкиот весник на Билбао
* Курир
* Журнал 16
* Егин
* Муга
* Гласот на Вискаја
* Билтен на Институтот Санчо ел Сабио
* Арбола
* Пергола
* Писмото на Деусто
* Современа историја
* Култура
* Светот на Баскија
* Журналот Алава
3 Награди
''Пријатели на кралското баскиско друштво'' и ''Друштвото за баскиски студии'' (Eusko Ikaskuntza) го препознале обемот на неговиот труд. Тој бил именуван за почесен член на ''Пријатели на кралското баскиско друштво'' и ја добил наградата „Лекуона Мануел“ од ''Друштвото за баскиски студии'' во 2005 година. Во меѓувреме, Градскиот совет на Билбао го прогласило за истакнат граѓанин во 2001 година.
3.1 Други признанија
За овој автор се напишани три биографии
* Елиас Амезага, писател на баскискиот народ (Мадрид, 1990) од Марио Анхел Мародан
* Елиас Амезага Урлезага. (Сан Себастијан, 2006) од Абрахам Амезага (внук на Елијас Амезага)
* Елиас Амезага, живот и дело, (Сан Себастијанn, 2009) од Абрахам Амезага
Тој бил почестен со почит на 13 април 2011 година (годишнината од неговата смрт), преку воспоставувањето на Првата награда Елиас Амезага. Првиот добитник бил Арола Илдефонсо, драматург и новинар од Билбао, кој бил и личен пријател на почесниот.
Човекот кој падна на Земјата

„Човекот кој падна на Земјата“ (англиски: ''The Man Who fell to Earth'') — филм на режисерот Николас Роуг (Nicolas Roeg) од 1976 година. Автори на сценариото се Пол Мајерсберг (Paul Mayersberg) и Волтер Тревис (Walter Trevis), а тоа се темели на истоимениот роман на Тревис од 1963 година. Главните улоги ги играат: Дејвид Боуви (David Bowie), Кенди Кларк (Candy Clark), Бак Хенри (Buck Henry) и Рип Торн (Rip Torn). Филмот има култен статус поради надреалната сценографија и поради првото појавување на Боуви на филмското платно. Филмските критичари го сметаат овој филм за важно остварување во жанрот на научната фантастика, како и за еден од најдобрите филмови на Роуг.
1 Синопсис
Томас Џероум Њутн (го игра Боуви) е вонземјанин дојден на Земјата за да пронајде вода за својата планета. Со помош на адвокатот Оливер Фарнсворт, а благодарение на своето познавање на напредната технологија, тој создава бројни изуми. Додека ја развива методата за пренос на водата, Томас ја запознава повлечената хотелска рецепционерка Мери-Лу (ја игра Кларк) и се заљубува во неа. Кога се подготвува да ја напушти Земјата, американската влада го загрозува неговиот план...
Стриптиз

Стриптиз (од англ. ''strip'' — „соблекува“ + ''tease'' — „дразни“) — еротски танц при кој изведувачот (обично жена) постепено се соблекува.
Професионалниот стриптиз обично се изведува во ноќни клубови. Класичен елемент на стриптизот е пилонот (шипката), околу кој танцува и се соблекува стриптизерката или стриптизерот. Стриптизерката може да се симне од бината во публиката, да флертува и да седи во скутот на посетителите. Типично правило е на посетителите да им е забрането да ја допираат стриптизерката, но таа може да ги допира посетителите. Месните и централните власти поставуваат закони што одредуваат до кој степен на стриптизерката ѝ е дозволено да се разголи.
Понекогаш муштеријата може да нарача „приватен танц“, каде што стриптизерката ќе танцува само за него во посебна просторија (под дискретен надзор од обезбедувањето). Оваа услуга чини дополнителни пари — околу 20 долари во САД. Посетителите често им даваат пари на стриптизерките и кога не танцуваат. Стриптизерките често си смислуваат звучни псевдоними.
1 Првиот стриптиз во светот
На 9 февруари 1893 г., во Мулен руж, Париз, се случил првиот стриптиз во светот, за време на забава организирана од студенти. За време на импровизиран натпревар за убавина, манекенката со уметничкото име Мона ја соблекла целата облека, поради што била уапсена и казнета со 100 франци.
Истата 1893 г., стриптизот се појавил и во Чикаго, каде што се разголила една кабаретска танчарка.
2 Професионални особености
Доколку првично не постоеле критериуми за стриптизерките, тие сепак се појавиле со растот на конкуренцијата. Како по правило, стриптизерките се млади (20-30 години), имаат изглед на манекенка, се добро негувани (епилација, маникир, педикир, фризура), во одлична физичка состојба, имаат пластичност и чувство за ритам, а исто така имаат и искуство со танцувачки настапи.
Обично во клубот работниот ден на стриптизерката започнува во 22 часот и завршува во 5 часот наутро, но во различни клубови работното време може малку да се разликува. Распоредот за работа е „две на две“, односно две ноќи работа и две ноќи одмор. Платата на стриптизерките обично се состои од бакшиш или наплата за приватен танц. Оваа работа може да создаде проблеми со блиските (роднини или партнери), кои можат да почувствуваат непријатност, срам или љубомора.
Втора црногорска фудбалска лига

Втора црногорска фудбалска лига ''(црногорски: Druga crnogorska fudbalska liga – Druga CFL – 2. CFL)'', од спонзорски причини позната како Meridianbet Втора лига, претставува втор степен на лигашките фудбалски натпреварувања во Црна Гора. Формирана е во 2006 година по распадот на заедничката држава Србија и Црна Гора и расформирањето на поранешниот трет степен на натпреварување, а со лигата управува Фудбалскиот сојуз на Црна Гора. Повисок ранг на натпреварување е Првата лига на Црна Гора, додека понизок е Третата лига.
Во лигата учествуваат десет клубови, а се игра по четирикружен систем – секој со секого, дома и на гости по двапати. На крајот на сезоната, победникот на Втората лига директно се пласира во Првата лига за наредната сезона. Второпласираниот и третопласираниот тим играат бараж против осмопласираниот и деветопласираниот клуб од Првата лига. Последните два тима испаѓаат во едно од трите третолигашки натпреварувања, додека во Втората лига влегуваат два победници од баражот во кој учествуваат прваците на трите регионални дивизии од Третата лига.
1 Промени во структурата на лигата
Во периодот 2006–2018, Втората лига на Црна Гора броела 12 учесници. Од сезоната 2018–19 бројот на учесници е намален на 10, со натпреварување кое трае 36 кола.
;Број на тимови
*2006–07 до 2017–18: 12
*од 2018–19: 10
2 Клубови во сезоната 2025/26.
Клуб, Град, Стадион
Беране, Беране, Градски стадион
Грбал, Радановиќ, Стадион Долна Сутвара
Игало 1929, Игало, Стадион Солила
Интернационал, Подгорица, Стадион Долни Кокоти
Искра, Даниловград, Стадион Браќата Велашевиќ
Ком, Подгорица, Стадион Златица
Ловќен, Цетиње, Стадион Обилиќа Пољана
ФК Отрант-Олимпик, Улцињ, Стадион Олимпик
Подгорица, Подгорица, ДГ Арена
Рудар, Плевља, Стадион под Голубињем
3 Победници
width:11em" Сезона, width:14em" Победник, width:14em" Второ место, width:14em" Трето место
2006/07, Ловќен, Бокељ, Ибар
2007/08, Језеро, Челик, Единство
2008/09, Беране, Младост, Морнар
2009/10, ''Младост'', Бар, Братство
2010/11, Бокељ, Единство, Беране
2011/12, Челик, Морнар, Единство
2012/13, Дечиќ, Бокељ, Забјело
2013/14, Бокељ (2), Беране, Езеро
2014/15, Искра, Дечиќ, Езеро
2015/16, Единство, Цетиње, Братство
2016/17, Ком, Ибар, Отрант-Олимпик
2017/18, Морнар, Младост Љешкопоље, Ловќен
2018/19, Младост Љешкопоље, Ком, Бокељ
2019/20, Дечиќ (2), Езеро, Бокељ
2020/21, Морнар (2), Арсенал, Игало
2021/22, Единство (2), Арсенал, Младост ДГ
2022/23, Младост ДГ, Ком, Беране
2023/24, Бокељ (3), Отрант-Олимпик, Подгорица
2024/25, Младост ДГ (2), Рудар, Ловќен
Бајмок

Бајмок — населено место во градот Суботица, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 6.093 жители. Селото е релативно мнозински српско. Во XVIII век првите кои населувале Бајмок се Буњевци од околните салаши. Покасно се доселувало унгарско и германско население. После Првата светска војна Бајмок потпаѓал под Србија и тогаш е колониѕиран со српското население од Лика, Црна Гора и Србија, а германско се иселувало.
Буњевачко население во Србија е поделено на ние кои се сметав за Хрвати и ние кои се сметав само за Буњевци. Освен Србија другите државите признаваат Буњевци како делот на хрватски народ.
1 Поврзано
* Суботица
* Војводина
Црква „Св. Андреја Каридски“

Свети Андреја Каридски или Каривски (|Αγίου Ανδρέα Καρύδη, ''Καρίβη'') — црква во градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
Црквата била подигната во 1746 година, а обновена е во XIX век. Козма Етолски проповедал во храмот и затоа е посветена нему.
Во 1991 г. црквата е прогласена за заштитен споменик на културата.
Градбата претставува еднокорабна базилика со дрвен покрив и отворен трем на јужната страна. Резбаниот иконостас и иконите се од втората половина на XVIII век, за што сведочи натписот на иконата на Св. Андреја, кој ја наведува годината 1776. Иконите на иконостасот, кои се во лоша состојба, од лево кон десно се: Св. Харалампиј, Св. Тројца, Пресв. Богородица со Младенецот, Христос Седржител, Јован Крстител, Св. Андреја.
Зборови (стихозбирка)

Зборови (Paroles) — поетска збирка од Жак Превер од 1946 година.
Поезијата на Жак Превер, напишана на едноставен јазик, содржи длабоко емотивни слики, имагинативни и иронични, со длабоки значења и алузии. Често непосредни, остри и општествено ангажирани, тие ги одразуваат човечките грижи и судири како во огледало. Авторот мајсторски го манипулира јазикот, ставајќи зборови во контексти што предизвикуваат размислување, откривање и преиспитување. Тој создава, сликајќи со своето перо, магични слики и сцени извлечени од секојдневието, заситени со боја, звук и подробности.
Збирката доживеала голем успех и била повеќе пати издавана во следните години. Некои од песните во неа, некои дури и пред нејзиното објавување, станале основа за популарни песни изведени од познати уметници, како што се Маријан Освалд, Ив Монтан, Жилиет Греко, Марлен Дитрих, Серж Реџани.
Книгата била рангирана на 16-то место на списокот на 100 книги на 20 век според „Ле Монд“.
Вишњевац

Вишњевац е населено место во градот Суботица, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 457 жители. Селото е релативно мнозински српско. После Првата светска војна селото основале српски колонисти од Лика и Црна Гора во 1921. година под името ''Добровољачко Село''.
1 Поврзано
* Суботица
* Војводина
Мишиќево

Мишиќево (|Мишићево) е населено место во градот Суботица, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 266 жители. Селото е релативно мнозински српско. До 1978 година Мишиќево е бил дел од селото Бајмок. Носи име по српски војсководец Живојин Мишиќ.
1 Поврзано
* Суботица
* Војводина
Јовица Ивановски

Јовица Ивановски (роден во , 1961 година) — македонски поет и антологичар.
1 Животопис
Јовица Ивановски живее и работи во Скопје и е автор на повеќе поетски збирки. Со поетски избори е преведен на англиски и српски јазик, а делови од неговото творештво се преведени на петнаесет јазици и е застапен во повеќе антологиски избори на македонската поезија. Член е на Друштвото на писателите на Македонија.
2 Творештво
Ивановски е автор на следниве поетски збирки:* Зошто мене ваков џигер (1995)
* Градот е полн со тебе (1997)
* Чуден некој сончев ден (1999)
* Open the window and let the city breathe a little – избор на англиски јазик (2002)* Избрани песни – избор на македонски и англиски (2002)
* Три напред три назад (2004)
* Двоен албум – двокнига составена од книгите: „Сладолед во недоглед“ и „Во сенката на билбордот“ (2005)
* Стремеж за дремеж (2007)
* Ветер и магла (2009)
* Деновиве, ако не и утре – избор на македонски и англиски (2009)
* Со сламка во уста (2011)
* Киноутро (2015)
* Морето ми е до колена (2016)* Градот што веќе не е мој (2016)* Со слободна рака (2017)* Остави ме да си доиграм (2018)* Човек (2019)* Набилдана месечина – избор на македонски, прв дел (2019)* Кинојутро – избрана поезија на српски (2019)* Скапо е сонцето (2025)
3 Награди
Јовица Ивановски е добитник на наградата „Браќа Миладиновци“ на Струшките вечери на поезијата за книгата „Човек“ (2019).
Нови Жедник

Нови Жедник е населено место во градот Суботица, Војводина, Србија. Според пописот од 2022 година имало 1.994 жители. Селото е основано во 1920 година за српски колонисти од Босна и Херцеговина и Лика во околината на село Жедник (денес Стари Жедник). До 1978 година Нови и Стари Жедник сочинували су една населба ''Жедник''.
1 Поврзано
* Суботица
* Војводина
Министерство за транспорт (Азербејџан)

Министерството за транспорт на Република Азербејџан (|Azərbaycan Respublikasının Nəqliyyat Nazirliyi) — поранешен владин орган во рамките на Кабинетот на Азербејџан задолжен за регулирање на транспортниот сектор во Азербејџан. Министерството било предводено Зија Мамедов до 13 февруари 2017 година, кога министерството било реформирано во Министерство за транспорт, врски и високи технологии.
1 Историја
Министерството било основано на 5 август 1998 година со Претседателски декрет бр. 743. Статутот на министерството било одобрен од претседателот Хејдар Алиев на 10 јуни 2003 година. Според статутот на министерството, тоа било одговорно за организирање и спроведување на државните политики во секторот за државен железнички, воден, воздушен и автомобилски транспорт. На 13 февруари 2017 година, министерството било апсорбирано во новоформираното Министерство за транспорт, врски и високи технологии.
2 Структура
Министерството било предводено од министерот за транспорт, со помош од двајца заменик министри. Неговите главни функции биле регулирање на активностите во транспортниот сектор на Азербејџан, што се состоел од транспортни активности на државниот железнички, воден, автомобилски и воздушен пат; бродски и експедициски активности; дизајнирање, проектирање и изградба на патишта, поправки и одржување на патишта; техничко одржување на хидротехничка опрема во поморскиот транспорт; подготовка на човечки ресурси и спроведување на научни истражувања; соработка со министерствата за транспорт во други земји за заеднички проекти.
3 Поврзано
* Кабинет на Азербејџан
* Сообраќај во Азербејџан