procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Јованка Дучкова

Јованка Дучкова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД во селото од 1942 година. Кон крајот на август 1943 година била примена за член на СКОЈ. Плетела топла облека за борците во НОВ и собирала народна помош. Од aвгycт 1944 година била борец на Деветтата македонска ударна бригада, а станала член на КПМ во септември 1944 година. Во Бригадата била секретар на СКОЈ во III баталјон и учествувала во сите борби што ги водела Бригадата. Била избрана за делегат на II конгрес на НОМСМ.
Катерина Дуцевска

Катерина Дуцевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бидејќи нејзините две ќерки и синот биле активни учесници во НОД, таа најпрво соработувала со нив и го ставила својот дом на располагање на партиската организација на градот. Тој прераснал во сигурно илегално засолниште, затоа во него престојувале илегалци - познати партиски раководители, била сместена и партиската техника од нејзиното формирање во 1942 година, се одржувале состаноци на Месниот и Околискиот Комитет на КПМ и била чувана пoгoлeмо количество оружје и дел од собраната народна помош.
2 Поврзано
* Ѕвезда Дуцевска
* Марта Дуцевска
* Роса Дуцевска
* Ѓорѓи Дуцевски
Десанка Ѓеоргиевска

Десанка Ѓеоргиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во заднината на селото, агитирајќи меѓу постарите жени за нивно учество во НОД. Собирала народна помош, изработувала топла облека и ги ангажирала жените од селото. Во есента 1944 година била избрана за член на Одборот на АФЖ.
2 Поврзано
* Љубица Ѓеоргиевска
Ѕвезда Дуцевска

Ѕвезда Дуцевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1942 година била член на СКОЈ и била вклучена во работата на нејзината сестра Марта која била член, а подоцна и секретар на Месниот Комитет на КПМ - Гостивар. Честопати била ползувана за пренесување на партиски материјали во градот и одржување врски со воспитни групи. Здобивајќи се со искуство на илегален борец во заднината, со успех ги извршувала курирските задачи меѓу МК КПМ - Гостивар и партиската организација во градот.
Во текот на 1944 година се проширил кругот на жените кои работат во СКОЈ - во април 1944, за член на MK СКОЈ, била избрана Ѕвезда Дуцевска. Таа била една од одгвоорните лица кои го растурале Радио-билтенот, а подоцна и Радио-весникот.
2 Поврзано
* Катерина Дуцевска
* Марта Дуцевска
* Роса Дуцевска
* Ѓорѓи Дуцевски
Роса Дуцевска

Роса Дуцевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1942 година го ставила својот дом на располагање на партиската организација кој служел за врска со мавровските села. Тука се собирала народна помош и дpyги материјали и се испраќале во партизанската база. Во нејзиниот дом се одржувале состаноци на воспитни групи и партиски ќелии и престојувале илегалци.
2 Поврзано
* Ѕвезда Дуцевска
* Марта Дуцевска
* Катерина Дуцевска
* Ѓорѓи Дуцевски
Љубица Ѓеоргиевска

Љубица Ѓеоргиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Била член на младннска воспитна група и работела на опфаќањето на младинките за учество во НОД, што значело голем чекор напред во надраснувањето на старите патријархални сфаќања од овој печалбарски крај. Со ентузијазам собирала народна помош и изработувала топла облека за борците во НОВ и ПОМ, и била меѓу најактивните младинки во селото.
2 Поврзано
* Десанка Ѓеоргиевска
Ивана Ѓепинкоска

Ивана Ѓепинкоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бидејќи нејзината куќа бала оддалечена од селото постоеле сите услови да стане база на НОД од овој крај. Кај неа престојувале илегалци и се одржувале состаноци. Активноста на Ивана датира од април 1943 година. Бидејќи била под сомневање на окуnаторската власт, биле вршени чести претреси. Во една таква акција била затворена, но наскоро била ослободена. Уште поактивно се вклучила во работата на НОД. Продолжила да пренесува борци, илегалци и пошта.
Анунаки

Анунаки — во сумеро-акадската митологија, една од двете (заедно со Игигите) групи сродни божества. Тоа се помали богови што ја населуваат земјата, подземниот свет, а исто така и небесата; во некои текстови — хтонски божества, судии на царството на мртвите. Како по правило, тие се споменуваат во обопштен облик, без да се наведат конкретни имиња. Во некои случаи синоним за Игигите.
1 Игиги и Анунаки
Во доцниот сумеро-акадски пантеон, боговите биле поделени во две родови групи — Игиги и Анунаки. Игигите обично ги опфаќале главните богови, додека Анунаките често ги претставуваат помладите богови; тие претежно живеат во подземниот свет и на земјата, но понекогаш и на небесата. Поделбата на боговите на Игиги и Анунаки се јавува во акадското време. Во групата на помладите богови (Анунаки), навидум се вклучени и боговите од месните пантеони. Оваа поделба не е јасно определена, и во поширока смисла, означувањата на двете групи — Игиги и Анунаки — можат да се сметаат за синоними. Бројот на Анунаките во изворите разнообразува од 7 до 600, а најчесто се спомнуваат 50 богови.
2 Поврзано
* Енума Елиш
Јади бурек

Јади бурек — македонска информативна, контактна телевизиска емисија, чиј автор и водител е Јанко Илковски. Емисијата почнала да се емитува во 2000 година на А1 Телевизија. Од 2017 година, Јади бурек" со Јанко Илковски се емитува на Телевизија Сонце.
1 Историја
Јади бурек е контактна, политичка и забавна емисија, каде водител е Јанко Илковски. Емисијата за прв пат се емитувала во 2001 година, кој бил основач Велија Рамковски, каде се емитувала на А1 Телевизија. Емисијата низ годините се прикажувала на Скај ТВ, Наша ТВ и Сител. Од 2017 до 2025 година, се емитувала на Телевизија Сонце, секој работен ден во 20:00 часот.
Јажар

Јажар, ортомар или ортомџија — мајстор занаетчија кој произведува јажиња, долги и силни врвки создадени со усукување меѓусебно поврзани нишки. Од јажињата изработувале водила, врзми, огламници, пајвани, папрази, потпашници и др.
1 Историја
Во минатото, јажарите биле меѓу водечките занаетчии. Најчесто произведените јажиња биле за употреба во сточарството.
Јажињата порано се правеле исклучиво од природни материјали, коноп, лен и памук, но денес исклучиво од синтетика и пластика. Јажињата тогаш биле сивкави и еднолични, но денес корисниците можат да избираат јажиња во различни бои.
2 Алатки и прибор
Во својата работа, јажарот користи:
* суровини од кои се прават јажиња: коноп, лен, пластика...
* нож, ножици
* јажарско колце
* држач прицврстување на нишките
* кука
3 Поврзано
* Јаже
Марта Дуцевска

Марта Дуцевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1941 година учествувала во заднината на НОД, а пролетта 1942 година била примена за член на КПЈ. Покажувајќи извонредно ангажирање во заднината и снаодливост во извршувањето на поставените задачи, во септември 1942 година била избрана за член на Месниот Комитет на КПЈ - Гостивар, а наскоро и за негов секретар. Како секретар на Месниот Комитет ги одржувала врските со партиските организации во Гостиварските села со Петиот Областен Комитет на КПМ и Тетово. Била секретар на партиска ќелија. Oд октомври 1942 година, кога Марта Дуцевска била избрана за секретар на МК КПЈ - Гостивар, таа била одговорна и за работата на партиската техника. Од мај до септември 1943 година техниката располагала со радио-апарат, сместен во домот на Кипровци.
1.1 Воспитни групи
Во 1942 година биле формирани три воспитни групи во Гостивар:* I. ''Српско Маало'' - Поповска Славка секретар на групата, а членови: Митревска Јелица и Стефановска Загорка;
* II. ''Македонско Маало'' - Дуцевска Марта секретар на групата, а членови: Китановска Павлина, Матевска Марија, Петровска Олгица;
* III. ''Ново Маало'' - Кипровска Магда секретар на групата, а членови: Иљоска Темјанка и Јаковлевска Санда;
Нејзината активност била откриена од италијанската полиција, затоа во текот на 1943 во бранот на апсења што го зафатил Гостивар, уапсени биле, Марта Дуцевска и членот на МК, Арсена Деспостовска. Непризнавајќи ништо, по 5 до 10 дена затвор, тие биле ослободени. Меѓутоа, наскоро доаѓа до нивно повторно затворање. И овој пат, мачните и понижувачки сослушувања не го скршиле нивниот револуционерен морал, па како и во првиот случај, во недостиг на докази, тие биле ослобдоени. Имајќи во својата мајка за сигурен соработник, нејзиниот дом прераснал во сигурно илегално засолниште во текот на НОВ.
1.2 АФЖ во Гостивар
Првиот одбор на АФЖ во Гостивар постојано се ширел, така што од него изглегле уште две групи. Со првата продолжила да раководи Магда Кипроска, a втората ja раководела Марија Матевска. Бројот на жените што пристапувале кон сѐ уште илегалната opraнизација на АФЖ постојано се зголемувал, па во Дебар Маало се формирала ѝ третата група со која раководеле Арсена Деспотовска и Марта Дуцевска. Четвртата група на АФЖ во Гостивар се формира во Македонското Маало и таа била раководена од Павлина Китановска. Меѓу првите членки на АФЖ биле и: Славка Бундалевска, Санда Јаковлевска, Даница Кипровска, Верица Китановска, Рафа Китановска, Аница Михајловска и др.
2 Поврзано
* Ѕвезда Дуцевска
* Катерина Дуцевска
* Роса Дуцевска
* Ѓорѓи Дуцевски
Домашни занаетчиски ракотворби во Македонија

Домашни занаетчиски ракотворби во Македонија — рачна изработка на предмети за домашна употреба.
Изработката на ови предмети за задоволување на непосредните потреби на едно семејство се одвивала во домовите, а производите биле продавани на пазар. Така на пример, се изработувалње ткаенини на разбој, дрвени лажици и виљушки, рогозини, сито и решето, плугови, сандаци за невести, грнчарија и друго.
Во Скопје и околината имало околу 250 жени кои ткаеле за 25 платнарски дуќани. Дрвените лажици и виљушки биле изработени од шимшир и буково дрво, а ситата и решетата биле правени од буков обод и платно од железен тел. Сандаците за невести најчесто се изработувале од буково дрво.
Речиси во секој селски дом се изработувале, а и денес се изработуваат, преработки на месо, млеко, волна како и печење на леб. Ваквите видови на домашни производи најчесто секое домаќинство ги изработувало за свои потреби и ретко биле носени на пазар.
Небеса

Небеса (множина од ''небо'') — поим што го означува како физичкото небо, така и бесконечната вселена над него. Замислата е присутна во сите религии и свети списи, особено во Библијата. За верниците тоа е место истоветно со рајот.
Тоа е општо религиозно, космолошко или трансцендентално место каде живеат или царуваат богови, ангели, души, светци или почитувани предци. Според верувањата на некои религии, небесните суштества можат да се спуштат на земјата или да се отелотворат, а земните суштества можат да се искачат на небесата во задгробниот живот, или во исклучителни случаи, да стигнат до небесата живи.
1 Во религиите
1.1 Во христијанството
Небото, освен што ја означува атмосферата, се однесува и на таканаречените ''Небеса на небесата'' — невидливиот, неопислив духовен свет, можеби токму она „трето небо“, за кое говори апостол Павле (2. Кор. 12:2). Таму, во висините небесни, се наоѓа светото место на Божјото сеприсуство; таму е Неговиот престол, таму Тој „оди по сводот на небесниот круг“ (Јов 22:14). Таму е и посебното присуство на Исус Христос (Дела 3:21), а таму и Светиот Дух ја пројавува Својата сеопфатна сила преку седумте огнени светила што горат пред Божјиот престол (Отк. 4:5). Овие небеса се живеалиште на ангелите од сите чинови. Таму, во местото на вечниот мир, престојуваат духовите на праведниците што достигнале совршенство (Евр. 12:23). Овие небеса се нарекуваат и Авраамова прегратка и рај. Светото писмо говори за небесни живеалишта, за небесна татковина, за небесниот град Ерусалим. Небесата се опишани како царство со свој град, свој храм, многубројни жители, венци на славата и извори на вечна свежина. Од тие висини, според христијанското учење, Исус Христос слегол на земјата, таму се вознел, и оттаму повторно ќе дојде за да им суди на живите и на мртвите.
Христијанскиот рај е живеалиштето на праведните души по телесната смрт или по крајот на светот; тоа е местото на вечната награда за праведниците и првобитната татковина на човештвото. Во преносна смисла, рајот означува состојба на совршена блаженост. Традиционалното место на рајот се поврзува со Небесата, иако постои и претстава за земниот рај — Едем. Често се спротивставува на пеколот.
Горни Буниброд

Горни Буниброд (|Горњи Буниброд) е населено место во градот Лесковац, Јабланички Управен Округ, Србија. Според пописот од 2022 година имало 646 жители.
1 Познати личности
* Милица Павловиќ, српска поп-фолк пејачка
2 Поврзано
* Лесковац
* Јабланички Управен Округ
* Јужна Србија
Џебен часовник

Џебен часовник — часовник што е направен да се носи во џеб, за разлика од рачниот часовник што се носи на рака, поставен на зглобот.
Овие видови часовници станале најчести од нивниот развој во XVI век, додека рачните часовници станале популарни по Првата светска војна, во текот на која војската користела преоден дизајн, т.н. воен часовник. Џебните часовници обично имаат прикачен синџир за да се прицврстат на елек, ревер или на каишот, за да се спречи да паднат. Часовниците биле поставувани и на кратко кожно ременче. Синџирите честопати биле украсени со сребрен или емајлиран приврзок, често со грб или амблем на некој клуб или друштво. На синџирите за часовници се поставувале и практични нешта, како на пример клуч за навивање на часовникот, машинка за сечење пури, и слично.
Најрано споменување на џебниот часовник било во писмо од ноември 1462 година од италијанскиот часовничар Бартоломеј Манфреди во кое нуди „џебен часовник“ подобар од оној што му припаѓа на војводата од Модена. До крајот на XV век, во Италија и во Германија се појавиле часовници со пружина. Питер Хенлајн, мајстор бравар од Нирнберг, редовно произведувал џебни часовници до 1526 година. Потоа, во текот на XVI век, производството на џебни часовници се проширило низ остатокот од Европа. Раните часовници имале само стрелка за час, додека стрелката за минути се појавила кон крајот на XVII век.
1 Историја
Првите часовници што се носеле со себе, биле направени во Европа во XVI век, и биле со преодна големина помеѓу часовниците и рачните часовници. Овие „часовници“ биле прицврстени за облека или носени на синџир околу вратот. Биле во заоблен облик, со пречник од околу 8 сантиметри, и украсени. Обликот подоцна се развил, а подоцнешжните часовници биле наречени ''Нирнбершки јајца''. Во тој период постоел тренд за часовници со необичен облик, а биле направени и часовници во облик на книги, животни, овошје, ѕвезди, цвеќиња, инсекти, крстови, па дури и черепи.
Стиловите се смениле во XVII век и мажите почнале да носат џебни часовници, а женскиот часовник останал да биде налик на приврзок до XX век. Се вели дека ова се случило во 1675 година кога Чарлс II почнал да носи елеци. За да се вклопат во џебовите, нивниот облик се развил во денешниот облик на џебен часовник, заоблен и мазен, без остри рабови. Стакло се користело од предната страна на часовникот од околу 1610 година.
До втората половина на XVIII век, часовниците биле раскошни предмети. До крајот на XVIII век, часовниците, иако сè уште главно се изработувале рачно, станале сè почести, и биле произведувани посебни евтини часовници за продажба на морнарите, со груби, но шарени слики од поморски сцени на бројчаниците.
2 Поврзано
* Часовник
* Саатчиски занает
Стадион (единица)

Стадионот (множина стадиони, од |;) ― поранешна старогрчка единица за должина, составена од 600 старогрчки стапки (подес). Неговата точна должина е непозната денес; историчарите проценуваат дека е помеѓу 150 м и 210 м.
1 Пресметки
Според Херодот, еден стадион бил еднаков на 600 грчки стапки (поди). Сепак, должината на стапката варирала во различни делови на грчкиот свет, а должината на стадионот бил предмет на аргументи и хипотези стотици години.
Емпириско определување на должината на стадионот било направено од Лев Василевич Фирсов кој споредил 81 растојание дадено од Ератостен и Страбон со праволиниските растојанија измерени со современи методи и ги измерил резултатите во просек. Тој добил резултат од околу 157.7 м. Предложени биле различни еднакви должини, а некои биле именувани. Меѓу нив се:
Име на стадион, Должина во метри (приближна), Опис, Предложено од
Маршрута, 157 м, е користен за мерење на растојанието на патување., Жан Антоан Летрон, 1816 година
Олимписки, 192 м, 200 Хераклеви чекори, Карл Фердинанд Фридрих Леман-Хаупт, 1929 година
Птолемеев или Атички, 185 м, 600 × 308 мм, Ото Канц, 1923 година; Д.Р. Дикс, 1960 година
Вавилонско-персиски, 196 м, 600 × 327 мм, Леман-Хаупт, 1929 година
Феникиско-египетски, 209 м, 600 × 349 мм, Леман-Хаупт, 1929 година
Која мерка на стадионот е користена, може да влијае на толкувањето на античките текстови. На пример, грешката во пресметувањето на обемот на Земјата од страна на Ератостен или Посидониј, зависи од тоа кој стадион е избран да биде соодветен.
2 Други употреби
Од средниот век наваму, зборот стадион е користен како синоним за единицата фурлонг (што е 220 јарди, еднакво на една осмина од милја), што е од староанглиско потекло.
3 Поврзано
* Староегипетски мерни единици
** Земјин обем
Футанари

Футанари (|二形, „хермафродитизам“) — може да се однесува како на конкретни ликови во жанрот хентаи, така и на самиот поджанр. За означување на футанари-ликовите, понекогаш се користат и поимите „хермафродит“, dickgirl и shemale (последните два поими се користат и за MtF-транссексуалки).
Футанарито прикажува хермафродити, интерсексуални лица или други луѓе со женска телесна градба, но со дополнителни органи што изгледаат или наликуваат на пенис или зголемена дразница — најчесто заедно со женски полови органи или без нив. Овој поим ги опфаќа и оние што имаат и машки и женски полови органии, како и оние со машка телесна градба, но таквите прикази се крајно ретки.
1 Етимологија
Точното потекло на овој збор не е познато, но во кинескиот јазик, хиероглифите што на јапонски се читаат „футанари“, постоеле уште за време на владеењето на династијата Минг (1368 — 1644). На кинески, ''二形'' дословно значи „две облици“. Во мигов, поимот „футанари“ се користи за да се означи како самите ликови, така и жанрот аниме и манга со нивно учество.
2 Опис
„Фута“, како што често ги нарекуваат овие ликови, се дели на неколку видови:
* Ликот е прикажан со женски и машки полови органи истовремено (пенисот се наоѓа над дразницата или на нејзиното место, јајцата се поставени над дразницата и вагината или се внатре во телото). Пенисот може да биде видлив постојано или да се појавува само кога е кренат.
* Зголемена или хипертрофирана дразница, без присуство на машки полови органи.
* Ликови со изразени женски вторични полови одлики, но наместо женски полови органи — машки.
Мелоксикам

Мелоксикам е нестероиден антиинфламаторен лек (НСАИЛ) кој се користи во третманот на болка и воспаление кај ревматски заболувања и остеоартритис. Се зема преку уста или како интравенска инјекција. Се препорачува да се користи во најкраток можен период и во ниска доза.
Слагарче

Слагарче — помала бордунска цевка од брчалото, аерофоничен музички елемент на гајдата.
Слагарчето заедно со брчалото на гајдата ѝ дава една особеност - постојана бордунска придружба која се одразува во конечната звучно-интонативна емисија. Бордунот претставува стабилна интонативна подлога. Овој вид на музика (бордунска) е особеност за одредени области во светот меѓу кои и Македонија.
Доколку гајдата има слагарче, таа е тригласна. Доколку има само брчало, таа е двогласна.
Најмногу гајди со слагарче се среќаваат во Овчеполието.
1 Опис
Слагарчето е составено од два дела кои се навлекуваат еден во друг со што овозможуваат негово скратување и продолжување со што се постигнува посакуваната висина на тонот. Првиот дел во кој што влегува писката се нарекува пискарник, вториот брчало.
Слагарчето како пократко од брчалото се остава да виси.
2 Поврзано
*Гајда
*Мев (гајда)
*Гајдарка
*Брчало
*Дувало (гајда)
Бурекџиски занает

Бурекџиски занает ― традиционален занает за изработка на бурек. Бурекџија е традиционален занаетчија мајстор (сопственик) или работник кој се занимава со подготовка и печење на бурек – еден од најпознатите балкански специјалитети во пекарница специјализирана за производство на бурек (бурекџилница).
1 Историја на занаетот
Овој занает има долгогодишна традиција, особено во Македонија, Босна, Србија, Турција и Грција. Основната работа на бурекџискиот занает е подготовка на тесто, кори и печење бурек. Производителите на бурек можат да бидат вистински виртуози во работата со тесто и правењето различни и многу вкусни видови бурек.
Бурекџиите традиционално го учеле занаетот преку долгогодишно искуство во пекарници или специјализирани бурекчилници. Како и во секој занает и на бурекџиите им треба време и вештини да го совладаат занаетот. Бурекот потекнува од Отоманската Империја, а неговото име доаѓа од турскиот збор börek, што означува печиво од тенко тесто со различни филови. Во Македонија, бурекот е неизоставен дел од појадокот, често комбиниран со јогурт или кисело млеко.
2 Совладување на занетот
Процесот на учење за бурекџија вклучува теоретски и практичен дел. Теоретскиот дел вклучува обука за суровините кои се вклучени во производство на бурек, технолошкиот процес и етички принципи за работа. Практичната обука се однесува на изучување и применување на техники и вештини за производство на бурек. Бурекџијата треба да има вештини за:
* Месење и подготовка на тесто
* Влечење на тенки јуфки или кори и виткање на корите за бурекот
* Различни техники на обликување и полнење на тестото (бурекот) со месо, сирење, спанаќ, компир.
* Печење и сечење на бурекот.
3 Видови бурек
Во Македонија и пошироко, постојат неколку видови бурек, меѓу кои:
* Класичен бурек со месо – најпознатата варијанта, полнета со мелено месо и кромид
* Бурек со сирење – познат и како пита
* Бурек со спанаќ – популарен за љубителите на вегетаријанска храна
* Бурек со компир – поретка, но вкусна варијанта
* Ролан бурек – завиткан во форма на ролат, популарен во некои региони
* Пица бурек - со фил што наликува на вкусот на пицата.
4 Современ бурекџиски занает
Денес, покрај традиционалните бурекчилници, бурекот се подготвува и во модерни пекарници со полуиндустриски методи. Сепак, вистинските љубители на бурекот секогаш бараат рачно развиено тесто и печење во традиционални рерни. Учесниците кои ги посетувале обуките и истите успешно ги завршиле се стекнуваат со сертификат за бурекчија. Со стекнување на сертификатот учесниците се здобиваат со можност за развој на професионална кариера во пекарската индустрија. Во Македонија уште постојат бурекџилници и мајстори кои рачно го подготвуваат бурекот.
5 Галерија
Степа (Чехов)

„Степа“ — (руски: ''Степь'') новела на рускиот писател Антон Чехов од 1888 година.
1 Содржина
Новелата се состои од осум глави: Едно јулско утро, трговецот Иван Иванич Кузмичов и свештеникот Христифор Сириски заминуваат на пат во околината со намера да продаваат волна. Кузмичов со себе го поведува и внукот од сестра, Јегорушка, кого треба да го остави во блискиот град за да се запише во гимназијата. Бидејќи патуваат по многу жешко време низ степата, тие патем застануваат крај еден извор, а потоа накратко влегуваат во конакот на Мојсеј Мојсејич за да ги избројат парите. Пред да го напуштат конакот, во него влегува грофицата Драњицка коај го бакнува Јегорушка. Патем, тие среќаваат група коли кои превезуваат волна, па Кузмичов им го предава детето на коларите, а тој и отецот одат да го бараат богатиот трговец Варламов. Караванот пристига во едно село, каде коларите се капат во реката, а за да го прекрати времето, Јегорушка влегува во црквата и во еден дуќан. Ноќта, коларите раскажуваат приказни за разбојници, а наеднаш се појавува млад селанец од околината, кој им раскажува за својата среќа поради неодамнешната женидба со една убава девојка. Утредента, во близината на едно село, Јегорушка конечно го здогледува трговецот Варламов за кого се зборува низ целиот крај. Вечерта започнува големо невреме поради што караванот е принуден да се засолне во една селска куќа каде преспива Јегорушка. Најпосле, утредента, караванот пристига во градот, каде Јегорушка ги среќава вујкото и отец Христифор. Како последица од невремето, Јегорушка е болен, но благодарение на негата што му ја пружа отец Христифор, тој веднаш оздравува. Утредента, вујко му го сместува во станот на Настасја Петровна, стара пријателка на мајка му на Јегорушка. Додека го гледа заминувањето на вујко му и отецот, Јегорушка се прашува каков ќе биде новиот живот што го очекува во градот.
2 За делото
Повеста „Степа“ спаѓа меѓу најпоетските, најлиричните прозни дела на Чехов. Во неа, тој ги слика душата на едно дете кое го открива светот и светот што ја открива човековата душа. Оттука, може да се каже дека „Степа“ се истакнува како образец на неговата проза: во неа се застапени тивките, изнијансирани чувства и живописниот руски пејзаж кој Чехов го чувствува како најинтимен дел од себе. Притоа, степата како да оживува под перото на Чехов, но тука не се работи само за пејзажот насликан со извонренди бои, туку станува збор за родната земја со својата судбина, со тагата и со стремежот за среќа. Оттука, со право „Степа“ се смета не само за едно од најпоетските дела на Чехов, туку и во целата руска книжевност, воопшто, така што некои критичари ја нарекуваат поема. Во тој поглед, впечатливи се зборовите на Максим Горки, кој рекол: „За Чехов може да се напише многу, но треба да се пишува деликатно и јасно, како што јас не умеам. Добро би било за него да се пишува како што тој ја напишал „Степа“, приказна полна со мир, лесна и руски замислено тажна. Приказна за себе.“
Џими Чу

Џими Чу Јеанг Кит (роден на 15 ноември 1948) е малезиски моден дизајнер со седиште во Обединетото Кралство. Тој е ко-основач на Џими Чу компанијата, кој е познат по своите рачно изработени женски чевли.
1 Ран живот
Чу бил роден во 1948 година во колонијата Пенанг, Малезија, во семејство на чевлари. Со кинеско потекло, неговото семејно име е Џоу, но на неговиот извод од матична книга на родените било погрешно напишано како Чу. Таткото на Чу, чевлар кој ги изработувал сите чевли рачно, го научил на занаетот. „Моите родители беа чевлари и јас го следев примерот на татко ми. Тој ме инспирираше“, вели Џими Чу. Својот прв пар чевли го направил кога имал 11 години — пар влечки.
Помеѓу 1982 и 1984 година, Чу студирал на Техничкиот колеџ Кордвејнерс во Хакни (сега дел од Лондонскиот колеџ за мода) во Лондон. Тој почнал да рботи во дизајнерска фирма по дипломирањето, за да остане трајно во Лондон наместо да се врати во Малезија.
2 Кариера
Откако го завршил колеџот, Чу работел во две дизајнерски компании вкупно девет години пред да започне сопствен бизнис. Чу првично започнал со помош на Труст на Кралот (добротворна организација) . Родителите на Чу емигрирале во Британија за да му помогнат да започне, а тој на крајот го проширил бизнисот отворајќи ја својата прва продавница во 1986 година, изнајмувајќи стара болница. Неговата изработка и дизајни набрзо биле забележани на модната недела во Лондон во 1988 година. Откако ги виделе неговите креации, ''Вог'' ги претставиле неговите чевли на осум страници. Според Чу неговите дизајни станале значително попопуларни по покривањето на ''Вог''. Покровителството на принцезата Дијана во раните 1990-ти дополнително го зајакнало неговиот имиџ.
Во 1996 година, Чу го коосновал Џими Чу Лтд. заедно со уредничката за модни додатоци на британскиот ''„Вог'' “, Тамара Мелон. Во април 2001 година, Чу го продал својот дел од 50% од акциите во компанијата за 10 фунти милиони. Оттогаш се занимава со својата работа на ексклузивната модна линија Џими Чу произведена под лиценца од Џими Чу ООД. Линијата се проширила и вклучува додатоци како што се чанти.
Во 2009 година, Чу тврдел дека неговиот бренд е омилен на Дијана, принцезата од Велс.
3 Награди и почести
* 2002: Назначен за OBE (офицер на Редот на Британската империја ) како признание за неговите услуги во индустријата за чевли и мода во ОК
* 2004: Награден со почесен докторат по уметност од Универзитетот Де Монфорт, Лестер, ОК, за неговиот придонес во нивната диплома за дизајн на обувки
* 2009: Доделена почесна стипендија од Универзитетот за уметности во Лондон* 2011: Добитник на наградата „Светски извонреден малезиски дизајнер 2011“ Дизајн за Азија за делот „Даниел“
* 2011: Добитник на „Награда за извонреден кинески дизајнер“ за неговите достигнувања во индустријата за обувки.* 2012: Добитник на „Вие носите шарм на светот“ - највлијателната малезиска награда
* 2013: Стана член на жирито за дизајн на производи Ред Дот.
3.1 Меѓународни почести
* :
** Офицер на Редот на Британската империја (OBE) (2002)
Фустан од остриги

Фустан од остриги — фустан од високата мода создаден од британскиот моден дизајнер Александар Меквин за неговата колекција пролет/лето 2003. Дизајнот на Меквин е фустан со една прерамка во беж свилен шифон, горниот дел со коски и здолниште со целосна должина што се состои од стотици поединечни кругови од органза сошиени во густи слоеви на основната ткаенина, што личи на надворешната страна од школката острига. Според Меквин, за ова парче облека три лица работеле еден месец, кои ги исекле и составувале сите парчиња поединечно. Покрај оригиналниот беж фустан, создадена е и верзија со црвено елече и разбушавено здолниште во боите на виножитото. Беж и црвената верзија се појавиле на пистата, а биле фотографирани за списанија за промоција на колекцијата.
Фустанот настанал како реинтерпретација на „фустанот од школки“ дизајниран од Џон Галијано во 1987 година, на кој Меквин долго му се восхитувал и се обидувал да го имитира. Критиката позитивно одговорила на фустанот од остриги на Меквин, кој станал познат како најзначајниот дизајн од колекцијата, и се смета за иконично парче од работата на Меквин, надминувајќи го познатиот оригинал на Галијано. Познато е дека постојат само две копии, едната во сопственост на Метрополитен музејот на уметност во Њујорк, а другата во сопственост на медиумската личност Ким Кардашијан. Копијата на Мет се појавила на неколку изложби, особено на ретроспективната изложба ''Александар Меквин: Дива убавина''. Меквин неколку пати во текот на неговата кариера се враќал на концептот на облекување со остриги, најистакнато во неговата колекција есен/зима 2006 година ''„Вдовици од Кулоден“.''
Синоќа во Сохо

''Синоќа во Сохо'' — британски психолошки хорор филм од 2021 година, во режија и копродукција на Едгар Рајт, кој е и косценарист заедно со Кристи Вилсон-Кернс. Во него глуми Томасин Мекензи како наивна тинејџерка која се сели во Лондон да студира моден дизајн, но ја прогонуваат визии на Сенди (Ања Тејлор-Џој), гламурозна млада жена која живеела таму во текот на шеесетите. Во актерската екипа се и Мет Смит, Рита Тушингам, Мајкл Ајао, Теренс Стамп и Дијана Риг. Филмот го означува последното филмско појавување на Риг и Маргарет Нолан, кои починаа во 2020 година и филмот е посветен на нивните спомени.
По својата премиера на 78-тиот Меѓународен филмски фестивал во Венеција на 4 септември 2021 година, ''Синоќа во Сохо'' бил прикажан во кино во ОК и САД на 29 октомври 2021 година од Universal Pictures и Focus Features, соодветно. Добил генерално позитивни критики од критичарите, кои ги пофалија неговите технички аспекти, режија и изведби, додека неговото пишување добило одредени критики (особено крајот). Филмот бил номиниран за две филмски награди БАФТА, за извонреден британски филм и за најдобар звук.
Вацка Ѓиноска

Вацка Ѓиноска (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во НОД учествувала од летото 1941 година. Чувала илегалци и воен материјал. Во 1942 година била провалена од некој селанец поради што италијанските карабинери вршат претрес во нивната воденица во која била најдена пушка. Вацка била однесена во полицискиот участок во Струга и малтретирана, по два месеца била ослободена. По тој настан уште поактивно работела во НОД.
Коловоз

Коловоз (|Kollovoz) ― село во Општина Кукуш, Област Кукуш, Албанија. Според пописот од 1989 година, селото имало 906 жители.
Според бугарскиот јазичар Стефан Младенов, во почеток на 20 век Коловоз е словеногласна (македонска/горанска) населба во завршна фаза на албанизацијата.
1 Поврзано
* Кукуш (Албанија)
* Кукуш (област)
* Гора (област)
Ленче Ѓорѓевиќ

Ленче Манева Ѓорѓевиќ (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од почетокот на 1943 година. Во својот дом чувала илегалци, растурала илегален материјал, собирала санитетски материали. Во јули 1944 година за време на една провала во партиската организација во Штип е затворена. Еден
месец се наоѓала во штипскиот затвор, а потоа била префрлена во Скопскиот затвор, каде се останала до капитулацијата на Бугарија (9 септември 1944 година).
Мордовски музеј на ликовни уметности „Ерзја“

Мордовски музеј на ликовни уметности „Ерзја“ е музеј во градот Саранск во Мордовија.
Музејот за ликовни уметности на Ерзијани во Мордовија ја поседува најголемата колекција од дела (над 200) направени од познатиот ерзјански скулптор Степан Дмитриевич Ерзја. Музејот содржи и збирка на дела на мордовски народни уметници, како што се Федот Сичков и Иван Макаров. И двајцата, како и Ерзија биле родени во Мордовија. Музејот изложува колекции од сите главни уметнички форми: сликарство, цртеж, скулптура. Исто така, постојат изложби и збирки на руската уметност од 18 и 19 век, како и на современата руска и мордовска уметност. Во 2002 година, музејот бил класифициран од Владата на Мордовија како еден од највредните објекти на културното наследство на Мордовијците.
1 Историја на музејот
Во 1941 година, веднаш по формирањето на Сојузот на мордовските уметници, било одлучено да се основа галерија со цел да се стимулираат младите уметници и да се промовира уметноста меѓу работничката класа. На 14 март 1941 година, во согласност со резолуцијата на Советот на националните мордовски комесари, во Саранск била отворена галеријата на уметности. Втората светска војна го спречила формирањето на музејот во Саранск. Прашањето било повторно покренато во 1950-тите. Имало многу нови уметници, некои од нив биле војниците кои се вратиле од војната. На 10 јануари 1960 година тие ја основале Мордовиската републичка галерија именувана по познатиот мордовски уметник Федор Сичков. Исто така, музејот добил голема колекција на дела на познатиот мордовски скулптор Степан Ерзја.
Отпрвин, музејот бил во еднокатна зграда на улицата Советскаја, но кога била преместена постојаната изложба на скулптурите на Ерзја, музејот бил споен со друга зграда. Модерната зграда на музејот е користена се од 100-годишнината на Ерзја.
Во 1978 година Галеријата била реорганизирана во Музеј за визуелни уметности Ерзја Мордовци
Во 2004 година на чело на музејот станала сликарката и дизајнерка Људмила Нарбекова.
2 Згради
2.1 Главната музејска зграда
Главната музејска инфраструктура се состои од две згради кои стојат една до друга. Западното крило е изградено во 1976 година, за 100-годишнината од Ерзија. Во 1985 година е изградена втората зграда веднаш до првата. Ги поврзува галеријата на 2 кат. Во 2001 година, на 125-годишнината од Ерзја, музејот бил реконструиран и неговиот изглед бил значително подобрен.
2.2 Изложбениот салон
Изложбениот салон на музејот (ул. Советскаја, 29, Саранск, Русија), бил изграден во средината на 1950-тите. Се наоѓа веднаш до Молдавскиот драмаски театар.
Мара Ѓорѓевиќ (партизанка)

Мара Томиќ Ѓорѓевиќ ( во Босна и Херцеговина - ) — учесничка во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во заднината на НОД во Куманово каде живеела, заедно со своите синови. Во нејзиниот дом се одржувале
илегални состаноци на СКОЈ и воспитни групи. Чувала илегален материјал и истиот го пренесувала од нејзиниот дом до одредените јавки. Носела храна на политичките затвореници.
Елена Ѓорѓевска

Елена Ѓорѓевска (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била симпатизер на НОД од почетокот на вооруженото востание и аткивен учесник во
заднината во село Радња. Нејзината активност се истакнала со делувањето на тиквешкиот партизански одред „Добри Даскалот“ од пролетта 1943 година. Била ползувана за врска со оконите села, подготвувала храна и облека за борците во НОВ и ПОМ. Во мај 1944 година била изложена на терор од бугарската војска и заедно со децата се илегализирала во Демир Капија, каде продолжила со својата активност до ослободувањето на Земјата.
Ружа Ѓорѓевска

Ружа Ѓорѓевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во НОД учествувала од почетокот на 1942 година и се грижела за сместување на илегалци, а нејзиниот дом бил претворен во
сигурно прифатилиште. Била постојано малтретирана од окупаторската власт но останала цврста во своите убедувања и борба.
2 Поврзано
* Сава Ѓорѓевска
Фантомска нишка

''Фантомска нишка —'' американска романтична историска драма од 2017 година, напишана и режирана од Пол Томас Андерсон. Во филмот глумат Даниел Деј-Луис, Вики Крипс и Лесли Менвил, а филмот следи шивач на висока мода во Лондон во 1950-тите кој одбира млада келнерка за своја муза. Филмот е првиот филм на Андерсон снимен надвор од САД, а е втора соработка на Андерсон со Деј-Луис по ''Ќе има крв'' (2007), како и негова четврта соработка со композиторот Џони Гринвуд.
''Фантомска нишка'' бил премиерно прикажан во Њујорк на 11 декември 2017 година, а во кината бил прикажан во САД две недели подоцна. Добил признание за глумата, сценариото, режијата, музичката партитура, костимографијата и продукциските вредности. Националниот одбор за преглед го избрал за еден од најдобрите десет филмови во 2017 година, и нашироко се смета за еден од најдобрите филмови од 2010-тите.
На 90-тото доделување на Оскарите, филмот бил номиниран во категориите за најдобар филм, најдобар режисер за Андерсон, најдобар актер за Деј-Луис, најдобра споредна женска улога за Менвил и најдобра оригинална музика за Гринвуд; а победил за најдобра костимографија. Исто така, добил четири номинации на 71-тите филмски награди на Британската академија, победувајќи во категоријата за најдобра костимографија, и добил две номинации за Златен глобус.
Савета Ѓорѓеска

Савета Ѓорѓеска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од зимата 1943 година. Во нејзиниот дом престојувале илегалци и борцн. Била ангажирана во курирската
работа на Партиската организација во селото.
Сава Ѓорѓеска

Сава Ѓорѓеска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од јануари 1942 година учествувала во НОД како член на воспитна група. Наскоро, во јули 1942 година била примена за член на
СКОЈ, а од 1943 година за член на КПМ. Чувала илегалци и ги пренесувала од едно на друго место. Служела како курир меѓу селата: Маврово, Леуново, Беличица, а подоцна и Гостивар. Работела на организирањето на младината во селото. Во 1943 година кога Никифорово било запалено од балистите, таа останала во селото и по директива на Партијата продолжила со одржувањето на врските, а од 1944 година работела како партиски инструктор
во Галичник, Гари и Осој.
2 Поврзано
* Крсте Ѓорѓески
* Форе Ѓорѓески
* Ружа Ѓорѓевска
Десанка Ѓорева-Кепева

Десанка Ѓорева-Кепева ( во — ?) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
На налредното работничко движење во Велес му припаѓала од периодот пред Војната. Станала член на СКОЈ од пролетта 1941 година. Собирала народна и воена помош за потребите на Велешкиот партизански одред. Чувала илегалци, плетела топла облека. Во септемвpи 1942 година била затворена, но потоа ослободена.
Фанија Ѓорѓиева-Христова

Фанија Ѓорѓиева-Христова ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Орден заслуги за народ од III ред.
1 Животопис
Учествувала во заднината на НОД од 1942 година. Чувала илегалци и пренесувала илегален материјал. Била активна во организацијата на АФЖ. Била одликувана со орден заслуга за народ од трет ред.
Ката Ѓорѓиевска

Ката Ѓорѓиевска (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од август 1942 година. Пренесувала пошта од Кичево до селото Кленоец. Подоцна била ползувана и за пренесување илегален материјал (брошури, билтени и др.) кој бил печатен од Месниот Комитет на КПМ - Кичево. Во нејзиниот дом биле одржувани илегални состаноци. Така, МК КПМ на Кичево и партиската организација во Кленоец, во март-април 1943 година се состанале кај неа за разгледување на можностите за формирање на Кичевски партизански одред. Heјзиниот дом бил магацин за оружје, муниција и храна за потребите на идниот партизански одред и оттука се носеле во базата на Лопушник. Таа исто така била активна во организирањето на жените од селото Извор.
Калина Ѓореска

Калина Ѓореска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од август 1943 година учествувала во НОД и постојано водела грижа за сместување и обезбедување на храна за илегалците што
престојувале во селото. Се грижела за болните и ранетите борци и им ја пружала потребната нега, особено по повлекувањето на Првата македонско-косовска ударна бригада во Егејска Македонија. Организирала жени во селото за плетење топла облека.
Веца Ѓоревска

Веца Ѓоревска ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1942 година учествувала во заднината на НОД во селото Никифорово. Изработувала топлa облека за борците на НОВ и ПОМ, а во својот дом чувала илегалци. Исто така подготвувала и храна за партизанскиот одред „Кораб“. По палењето на селото, таа останала и понатаму во Никифорово, а нејзиниот дом се претворил во база на V Областен Комитет на КПМ, од каде се дотурала храна и се одржувале врските на заднината со базата во „Кременчук“. Во оваа работа и помагала ќерката Сава се до јуни 1944 година кога бил стрелан нејзиниот син од балистите, а таа се повлекла во селото Маврово каде продолжила со истата дејност.
2 Поврзано
* Малинка Ѓоревска
Малинка Ѓоревска

Малинка Ѓоревска ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1942 година подготвувала храна и пружала сигурно засолниште на партизанските курири и куририте на V Областен Комитет на КПМ. Од декември 1943 година до март 1944 година додека V ОК КПМ бил сместен во базата „Кременчук“ таа со Веца Ѓоревска останала во селото и ги одржувала врските со V ОК КПМ и ја снабдувала базата со прехранбени артикли. Во јуни 1944 година преку врска кај неа претстојувале 15 борци - Косовари кои од Караорман се префрлувале за Космет. Во истото време нејзиниот дом бил опколен од балистите, нејзиниот сопруr бил фатен и стрелан, а таа со децата била спроведена во селото Маврово. По палењето на Маврово поминала да живее во Гостивар.
2 Поврзано
* Веца Ѓоревска
Амброу

Амброу (|Umbro) — англиски производител на спортска опрема основана во 1924 година во Вилмслоу. Неговото седиште се наоѓа во Манчестер, Англија.
Умбро ги снабдува со опрема фудбалските тимови како што се Велс, Норвешка, Канада, Република Ирска и клубови како Гамба Осака.
Умбро бил или е спонзор на големи играчи како Мајкл Овен, Џон Тери или Енди Керол, па дури и официјални натпревари како што е Купот на француската фудбалска лига со нејзината топка наречена „продиџи“.
1 Историја
Браќата Валас и Харолд Хемфрис го започнале својот бизнис во 1922 година во селото Моберли во близина на Вилмслоу, во Булс хед, семеен паб во сопственост на нивните родители. Валас и Харолд избрале привремено име „Облека на браќата Хемфрис“. Тие првично работеле во задната соба на пабот, а две години подоцна се преселили во работилница во Вилмслоу, град јужно од Манчестер.
Во 1924 година, за официјалното создавање на компанијата, двајцата браќа го избрале името Umbro, стопеница од зборовите Браќа Хемфрис: ''Um'' од Humphreys, ''Bro'' од Brothers.
Во 1930 година, Валас и Харолд во Вилмслоуосновале нова фабрика наречена Umbro Works on Water Lane. Оваа фабрика им служела како нивна административна и индустриска база.
Неколку години подоцна, во раните 1960-ти, седиштето од Вилмслоу го преселиле во Вајтеншоу, дистрикт во градот Манчестер.
Во 1999 година, седиштето и канцелариите на Умбро биле преселени во Чидл, град во предградието на Манчестер.
На 23 октомври 2007 година Умбро бил купен од Најк за 409 милиони евра со цел да го прошири своето влијание во Европа и во фудбалот.
Во октомври 2012, Најк ѝ го продал Амброу на американската група ''Ајконикс бренд груп'' (Iconix Brand Group) за сума од околу 230 милиони долари.Англискиот бренд е многу популарен, особено во првенството во Премиер лигата.
Во јуни 2013, една година по продажбата на Ајконикс, седиштето на брендот било преселено од Чидл во средиштето наМанчестер.
2 Лого
Логото на овој бренд се состои од два ромба кои ги претставуваат двајцата браќа Хемфри кои го основале брендот: големиот ромб го претставува Валас, постариот, а малиот го претставува Харолд, помладиот.
3 Официјален добавувач на опрема
3.1 Фудбал
3.1.1 Репрезентации
3.1.1.1 Африка
* ДР Конго
* Есватини
* Мадагаскар
* Сиера Леоне
3.1.1.2 Средна Америка
* Ел Салвадор
* Гватемала
3.1.2 Клубови
3.1.2.1 Европа
* Борнмут
* Вимблдон
* Вест хем јунајтед
* Ипсвич Таун (до сезоната 2024-25)
* Бостон јунајтед
* Брентфорд (до сезоната 2024-25)
* Карлајл јунајтед
* Кембриџ јунајтед
* Форест грин роверс
* Grimsby Town (From start of 2024-25 season)
* Хадерсфилд Таун
* Лутон Таун
* Хартс
* Ренџерс (од сезоната 2025-26)
* Авр (од сезоната 2025-26)
* ФК Мјондален
* ФК Алесундс
* Рајо Ваљекано
* Елфсборг
* Слиго роверс
4 Рагби
4.1 Репрезентации
* Англија
* Фиџи
* Кенија
5 Поврзано
* Производител на спортска опрема
* Спортски производи
* Спортски обувки
6 Наводи
Битола – Музика

''Битола – Музика'' – книга од Александар Стерјовски, пензиониран професор на Педагошкиот факултет во Битола. Книгата е издадена од Конзулатот на Република Србија во Република Македонија.
Во книгата се опфатени балканскиот полифоничен амбиент, традиционалните и европски инструменти и битолски инструменталисти, битолскиот музичен амбиент, хорови, оркестри, концерти, гостувања, почеток и работа на основното музичко училиште во Битола и др.
1 Опис
На почетокот е дадена „белешка“ на авторот.
Книгата е поделена во осум поглавја: * Балкански полифоничен амбиент;
* Традиционални и европски инструменти и битолски инструменталисти;
* Битолски музички амбиент;
* Хорови;
* Оркестри;
* Концерти;
* Гостувања, и
* Почеток и работата на Основното музичко училиште - Битола.
На крајот е даден:
* Регистар
Кошаркарски сојуз на Република Српска

Кошаркарски сојуз на Република Српска ''(српски: Кошаркашки савез Републике Српске)'', познат по акронимот КСРС, е највисоката кошаркарска организација што делува на територијата на ентитетот Република Српска во Босна и Херцеговина. Тој е едно од трите здруженија од понизок ранг во Босна и Херцеговина што функционираат во рамките на Кошаркарски сојуз на Босна и Херцеговина.
Кошаркарскиот сојуз на Република Српска организира клупски натпревари, раководи со кошаркарските клубови и ја развива кошарката на територијата на Република Српска. Здружението соработува со Министерството за семејство, млади и спорт на Република Српска. Исто така, е полноправен член на Спортскиот сојуз на Република Српска и одржува соработка со Кошаркарски сојуз на Србија.
Прва лига на Република Српска е највисокото ниво на клупско натпреварување во Република Српска, организирано под покровителство на КСРС. Според квалитетот, оваа лига е второто најсилно кошаркарско натпреварување во Босна и Херцеговина, веднаш по Првенството БиХ.
1 Натпреварувања
Кошаркарската асоцијација на Република Српска ги организира следните натпреварувања:*Куп на Република Српска
*Меридианбет Прва машка лига на Република Српска
*Меридианбет Прва женска лига на Република Српска
*Втора машка лига на Република Српска (Запад, Исток и Центар)
*Мини лига
*Регионални лиги
*Натпреварувања за помлади категории (јуниори, кадети, пионери, помлади пионери)
2 Организација
Кошаркарски сојуз на Република Српска е организиран во четири регионални кошаркарски сојузи:
*Бања Лука
*Бијељина
*Добој
*Херцеговина\Романија
3 Поврзано
* Прва лига во кошарка на Република Српска
* Прва женска лига на Република Српска во кошарка
Очикле

Очикле (|Orçikël) ― село во Општина Кукуш, Област Кукуш, Албанија. Според пописот од 1989 година, селото имало 263 жители. Селото е населено со Горанци.
1 Поврзано
* Кукуш (град)
* Кукуш (округ)
* Гора (област)
Пакиша

Пакиша (|Pakisht) ― село во областа Гора, административно во Општина Кукуш, Област Кукуш, Албанија. Според пописот од 1989 година, селото имало 263 жители. Сите жители се Горанци. Името на селото е месна дијалектна варијанта на топонимот Пакишта.
1 Поврзано
* Кукуш (Албанија)
* Кукуш (област)
* Гора (област)