Изотопи на флуорот

Флуорот (<sub>9</sub>F) има 19 познати изотопи кои се движат од <sup>13</sup>F до <sup>31</sup>F и два изомери (<sup>18m</sup>F и <sup>26m</sup>F). Само флуорот-19 е стабилен и природно се појавува во повеќе од количини на траги. Затоа, флуорот е моноизотопен и мононуклиден елемент.
Најдолговечниот радиоизотоп е <sup>18</sup>F, има полуживот од мин. Сите други изотопи на флуор имаат полуживот помало од една минута, а повеќето од нив помало од една секунда. Најмалку стабилен познат изотоп е <sup>14</sup>F, чиј полуживот е јоктосекунди, што одговара на резонанцна ширина од keV.
1 Список на изотопите
Симболна изотопот, Z (p), N (n), Маса на изотопот (u), Полураспад, Начин нараспад, Изотопи-деца, Јадрен спин
Побудна енергија
<sup>14</sup>F, 9, 5, 14,03506(43)#, p, <sup>13</sup>O, 2-#
<sup>15</sup>F, 9, 6, 15,01801(14), [1,0(2) MeV], p, <sup>14</sup>O, (1/2+)
<sup>16</sup>F, 9, 7, 16,011466(9), [40(20) keV], p, <sup>15</sup>O, 0-
<sup>17</sup>F, 9, 8, 17,00209524(27), 64,49(16) s, β<sup>+</sup>, <sup>17</sup>O, 5/2+
<sup>18</sup>F, 9, 9, 18,0009380(6), 109,771(20) мин, β<sup>+</sup>, <sup>18</sup>O, 1+
<sup>18m</sup>F, 1121,36(15) keV, 162(7) нс, 5+
<sup>19</sup>F, 9, 10, 18,99840322(7), Стабилен, 1/2+
<sup>20</sup>F, 9, 11, 19,99998132(8), 11,163(8) s, β<sup>−</sup>, <sup>20</sup>Ne, 2+
<sup>21</sup>F, 9, 12, 20,9999490(19), 4,158(20) с, β<sup>−</sup>, <sup>21</sup>Ne, 5/2+
<sup>22</sup>F, 9, 13, 22,002999(13), 4,23(4) с, β<sup>−</sup> (89,0 %), <sup>22</sup>Ne, 4+,(3+)
β<sup>−</sup>, n (11,0 %), <sup>21</sup>Ne
<sup>23</sup>F, 9, 14, 23,00357(9), 2,23(14) с, β<sup>−</sup> (86,0 %), <sup>23</sup>Ne, (3/2,5/2)+
β<sup>−</sup>, n (14,0 %), <sup>22</sup>Ne
<sup>24</sup>F, 9, 15, 24,00812(8), 400(50) мс, β<sup>−</sup> (94,1 %), <sup>24</sup>Ne, (1,2,3)+
β<sup>−</sup>, n (5,9 %), <sup>23</sup>Ne
<sup>25</sup>F, 9, 16, 25,01210(11), 50(6) мс, β<sup>−</sup> (76,0 %), <sup>25</sup>Ne, (5/2+)#
β<sup>−</sup>, n (24,0 %), <sup>24</sup>Ne
<sup>26</sup>F, 9, 17, 26,01962(18), 9,6(8) мс, β<sup>−</sup> (68,0 %), <sup>26</sup>Ne, 1+
β<sup>−</sup>, n (32,0 %), <sup>25</sup>Ne
<sup>27</sup>F, 9, 18, 27,02676(40), 4,9(2) мс, β<sup>−</sup>, <sup>27</sup>Ne, 5/2+#
<sup>28</sup>F, 9, 19, 28,03567(55)#, <40 нс, n, <sup>27</sup>F
<sup>29</sup>F, 9, 20, 29,04326(62)#, 2,6(3) мс, β<sup>−</sup>, <sup>29</sup>Ne, 5/2+#
<sup>30</sup>F, 9, 21, 30,05250(64)#, <260 нс
<sup>31</sup>F, 9, 22, 31,06043(64)#, 1# мс [>260 мс], 5/2+#
2 Флуор-18
Од нестабилните нуклиди на флуор, има најдолг полуживот, мин. Се распаѓа на <sup>14</sup>O преку β<sup>+</sup>-распад. Поради оваа причина <sup>18</sup>F е комерцијално важен извор на позитрони. Неговата главна вредност е во производството на радиофармацевтска флуородеоксигликоза, што се користи во позитронската емисиона томографија во медицината.
Флуорот-18 е најлесниот нестабилен нуклид со еднаков број непарни протони и неутрони, ги има по 9.
3 Флуор-19
Флуорот-19 е единствениот стабилен изотоп на флуорот. Неговата застапеност е . Не постојат други изотопи на флуорот во значителни количини. Неговата енергија на врзување е keV. Флуорот-19 е ЈМР-активен со спин од 1/2+, па затоа се користи во флуор-19 ЈМР спектроскопијата.
4 Флуор-20
Флуорот-20 е нестабилен изотоп на флуорот. Има полуживот од с и се распаѓа преку бета-распад до стабилниот нуклид <sup>20</sup>Ne. Неговата специфична радиоактивност е и има просечен животен век од с.
5 Флуор-21
Флуор-21, како и флуорот-20, е исто така нестабилен изотоп на флуор. Има полуживот од . Исто така, се подлежи на бета-распад, распаѓајќи до <sup>21</sup>Ne, кој е стабилен нуклид. Неговата специфична активност е .
6 Изомери
Определени се само два јадрени изомери (долговечни побудени јадрени состојби), флуор-18m и флуор-26m. Полуживотот од <sup>18m</sup>F пред да претрпи изомерна транзиција е наносекунди. Ова е помало од полуживотот на распаѓање на која било од основните јадрени состојби на радиоизотоп на флуор, освен за масовните броеви 14-16, 28 и 31. Полуживотот од <sup>26m</sup>F е милисекунди; главно се распаѓа до неговата основна состојба од <sup>26</sup>F или (ретко, преку бета-минус распад) до една од високопобудените состојби од <sup>26</sup>Ne со задоцнета неутронска емисија.