procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гао Цу (династија Хан)

Љу Банг, попознат како император Гао-цу ( 256 п.н.е. или 247 п.н.е. – 1 јуни 195 п.н.е.) бил основач на династијата Хан и император на Кина од 202 година п.н.е. до 195 п.н.е. Тој бил сиромашен селанец кој дошол на власт кога се распаднала моќната империја Чин. Во младоста бил војвода од Пех.
1 Раѓање и ран живот
Во митот за царскиот Хан, предците на Љу Банг биле митскиот император Јао и Жолтиот император. Многу стари кинески благороднички семејства тврделе дека потекнуваат од Жолтиот император за да го оправдаат своето право на владеење.
Љу Банг бил роден во доцните години од периодот на завојуваните држави; неговите родители се паметат само како „ Лиу Таигонг “ (劉太公; лт. „Стариот господин Лиу“) и „Лиу Ао“ (劉媪; лт. „Старата дама Лиу“). Неговото семејство било од Џунгјанг (zh), округ Фенг (zh), округот Пеи (zh-Hant) во државата Чу. Според легендата, Љу Банг бил зачнат откако Лиу Ао наишла на змеј во дождовно невреме.
2 Искачување на трон
По смртта на првиот кинески император во 209 г години п.н.е офицерот Чен Шенг подигнал бунт во Хенан и ја основал империјата Чу. Му се придружил Љу Банг и го освоил градот Ксиао. Наскоро тој станал еден од најважните водачи на бунтовниците. По падот на Ксиао, бунтовниците марширале кон главниот град на династијата Чин. Во зима, кога се приближиле до главниот град со своите освојувања, водачите на бунтовниците биле убиени. Љу Банг станал важна фигура во Кина во тоа време.
Пиво од 'рж

Пивото од 'рж е пиво во кое 'ржта менува одреден дел од сладниот јачмен.
''Рогенбиер'' е пиво произведено со до 60% 'рж слад. Стилот потекнува од Баварија, јужна Германија, и се приготвува со ист тип на квасец како и германското ''Пченично пиво'', што резултира со сличен лесен, сув, зачинет вкус.
Во Соединетите Американски Држави, ржаното пиво го произведуваат домашни пивари и микропивари.
Финскиот ''сахти'' се произведува со подготовка на 'рж со смрекинки и пекарски квасец
Традиционалниот словенски ''квас'' се прави со 'ржан леб кој е натопен и ферментиран.
1 Рогенбиер
Во Баварија, 'рж слад се користел за подготовка на пиво до 15 век. Меѓутоа, по период на лоши жетви, било донесено правило дека 'ржта ќе се користи само за производство на леб, така што само јачменот требало да се користи за пиво. ''Рогенбиер'' исчезнал речиси 500 години.
Во доцните 1980-ти, Специјалбруерај Ширлинг во близина на Регенсбург го создадал првиот модерен ''Рогенбиер'', со користење на модифициран, патентиран режим на матење за да се справи со ефектите на високо вискозната мешавина.
Модерната верзија е обично околу 5% АПВ и е прилично темна по боја. Вкусот често има вкус сличен на лебот од 'рж. Вообичаено, најмалку 50% од сладовите што се користат за производство на пивото се направени од 'рж.
Жигански мост

Жигански мост — патен мост на регионалниот пат 2342, кој ја поминува Злетовска Река.
1 Историја
Во јуни 2013 година, Советот на Општина Чешиново-Облешево донел одлука да се изгради мост на Злетовска Река кај селото Жиганци, кога било најавено дека мостот ќе чини 10 милиони денари, средства добиени од Агенцијата за поддршка на земјоделството и руралниот развој. Во 2016 година било известено дека мостот чинел 20 милиони денари.
2 Градба
Изградбата на мостот започнала во 2013 година и било предвидено да биде во должина од 30 метри, со височина од 3,3 метри и широчина од 4,5 метри. Сепак, во 2016 година, било известено дека мостот бил долг 51 метар и широк 5,9 метри со носивост од 15 тони.
Пченично пиво

Пченичното пиво е пиво ферментирано на повисока температура, кое се приготвува со голем дел од пченица во однос на количината на слад од јачмен. Двете главни сорти се германски ''Вајзенбиер'' и белгиски ''витбиер''; други видови вклучуваат ''ламбик'' (направено со див квасец), ''берлинер вајсе'' (облачно, кисело пиво) и ''госе'' (кисело, солено пиво).
1 Видови
Вајсбир (германски – „бело пиво“) користи најмалку 52% пченица во однос на јачмен слад за да направи светло обоено пиво кое се ферментира. Витбиер (холандски – „бело пиво“) користи ароми како коријандер и кора од портокал. Белгиските бели пива често се прават со сирова несладена пченица.
Други стилови на пченично пиво, како што се ''ламбик'', ''берлинер вајсе и госе'' се направени со значителен дел од пченица.
2 Послужување
Пченичното пиво во баварски стил обично се служи во, чаши во форма на вазна од 500 мл. Во Белгија, витбиер обично се служи во чаша од 250 мл; секоја пиварница има свој облик на чаша.
Кристалвајзен (особено во Австрија) и американските стилови на пченично пиво понекогаш се служат со парче лимон или портокал во чашата. Ова не е традиционално во Баварија и се гледа со презир. Современиот американски обичај се чини дека потекнува од Портланд, Орегон, во средината на 1980-тите, каде што пабот во Даблин го сервира Вајзенбиер со парче лимон, за да се нагласи цитрусниот вкус.
Во северна Баварија, во Кристајвајцен најчесто се додава зрно ориз, што предизвикува нежен ефект на клокотот и резултира со подолготрајна пена. Вообичаена ставка во менијата на пабовите во Баварија е кола-вајзен, која е мешавина од кола и пченично пиво.
Друга мешавина популарна во текот на летото е радлер варијантата од мешање на 50-50 со лимонада именувана по велосипедистите.
3 Сензорен профил
Пивото од пченица содржи нуспроизводи од ферментација, како што се естрите (кои даваат овошни вкусови и ароми), особено изоамил ацетат, кој потсетува на банани, и фенолното соединение гвајакол, метаболит на ферулинска киселина, кој мириса и има вкус на каранфилче. Други феноли предизвикуваат вкус како лек или арома на чад. Нивото на горчина кај повеќето вакци пива е блиску до 15 меѓународни единици на горчина, што е многу ниско ниво. Вкусот и аромата на хмељ се обично ниски.
Естерските и фенолните аспекти се произведуваат од специјалниот тип на квасец, наместо од високата фракција на пченицата.
Нивото на карбонизација се движи од 5,5 g/L до 7 g/L, или повеќе. Ова создава дарежлива пена, особено поради високата содржина на протеини во пченичен слад.
4 Поврзано
* Стаклени садови за пиво
* Пиво во Белгија
* Пиво во Германија
* Пиво од 'рж
5 Наводи
5.1 Библиографија
*''Германско пченично пиво'', Ерик Ворнер, публикации на Бруерс (1982),
Приход

Приходите се однесуваат на вкупниот износ на пари што компанијата ги заработува од продажба на своите стоки или услуги во одреден период, како што е квартал или фискална година.
Ова ги вклучува сите форми на приход, како што се продажбата, надоместоците, каматата заработена од инвестициите и сите други приливи на приходи. Мерењето на приходот на компанијата е важно бидејќи ја покажува главната линија на нејзиниот финансиски извештај.
Пеницилин

Пеницилини — група антибиотици што биле меѓу првите лекови за успешно лекување на бактериски зарази. Антибиотикот бил откриен од Александар Флеминг во 1928 г., кога забележал дека габа наречена ''Penicillium notatum'' може да убие бактерии. Ова откритие ја револуционизирало медицината, бидејќи обезбедило моќен начин за борба против болести како пневмонија, стрептокок во грлото и сифилис. Пеницилинот делува така што ги напаѓа ѕидовите на бактериите, предизвикувајќи нивно распаѓање и умирање, но не им штети на човечките клетки.
Пеницилинот бил масовно произведен за време на Втората светска војна и спасил безброј животи со лекување на заразени рани и спречување на смртоносни зарази кај војниците. Со текот на времето, тој станал еден од најкористените антибиотици во светот. Меѓутоа, некои бактерии развиле отпорност на пеницилин, што го прави помалку ефикасен во одредени случаи. За да го решат ова, научниците развиле синтетички и полусинтетички верзии на пеницилин, како и други антибиотици, за борба против отпорните бактерии.
Денес, пеницилинот сѐ уште широко се користи во различни облици, како што се пеницилин G и пеницилин V, за лекување на зарази како што се стрептокок во грлото, кожни зарази и некои полово преносливи болести. Во целост е безбеден, но некои луѓе се алергични на него, што може да предизвика реакции што се движат од блага сипка до тешка анафилакса. И покрај порастот на антибиотичката отпорност, пеницилинот останува камен-темелник на современата медицина, симболизирајќи ја преобразувачката моќ на научното откритие.
1 Историја
Во 1928 г. Александар Флеминг, шкотски научник, го открил пеницилинот случајно. Додека ги проучувал бактериите во неговата лабораторија, забележал дека габа наречена ''Penicillium notatum'' ги убила некои од бактериите на Петриевиот сад. Тој сфатил дека оваа габа произведува супстанца што може да се бори против заразите, која ја нарекол „пеницилин“. Меѓутоа, Флеминг не можел целосно да го развие во лек во тоа време.
Во доцните 1930-ти и раните 1940-ти, екипа од научници, вклучувајќи ги Хауард Флори, Ернст Борис Чејн и Норман Хитли, работеле на прочистување и производство на пеницилин во поголем обем. Нивната работа го претворило откритието на Флеминг во практично лечење. За време на Втората светска војна, пеницилинот бил широко произведен за лекување на заразени рани и спасување животи на бојното поле. До крајот на војната, таа била нашироко препознаена како „чудесната дрога“.
Пеницилинот направил револуција во медицината и го вдахнал развојот на многу други антибиотици. Тоа го означило почетокот на антибиотичката епоха, променувајќи го начинот на лекување на бактериските зарази. Флеминг, Флори и Чејн биле наградени со Нобелова награда во 1945 г. за нивната новаторска работа. Денес, пеницилинот останува едно од најважните медицински откритија во историјата.
Грант

Грант е финансиска награда доделена од владин ентитет, фондација, корпорација, или друга организација на поединец или организација за одредена цел. За разлика од заемот, грантот не треба да се враќа, што го прави атрактивен извор на финансирање за различни активности, како што се истажување, образование, проекти за јавни услуги, и деловни потфати. Примерите вклучуваат студентски грнатови, грантови за истажување, Суверен грант исплатен од британската ризница на монархот, грантовите на Европскиот фонд за регионален развој.
Кучичински манастир

Кучичински манастир — нов манастир во кочанското село Кучичино.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во источниот дел на селото.
2 Градби во манастирот
Манастирот е составен од црквата „Св. Архангел Михаил“, параклис, трпезарија и помошни објекти.
2.1 Црква „Св. Архангел Михаил“
Црквата е подигната во поново време.
3 Галерија
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Кучичино

Свети Архангел Михаил — главна селска и манастирска црква на Кучичинскиот манастир во кочанското село Кучичино, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во источниот дел на селото.
2 Галерија
3 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Облешевска парохија
* Кучичино
Црква „Св. Трифун“ - Кучичино

Свети Трифун — нова црква во изградба во кочанското село Кучичино, Македонија.
Во 2023 година, црквата уште не била довршена ниту како карабина.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.
2 Историја
На 5 март 2011 година, митрополитот Брегалнички г. Иларион го извршил осветувањето на камен-темелникот за изградба на црквата во селото Кучичино.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Облешевска парохија
* Кучичино
Кочијаш

Кочијаш — лице одговорно за управување на впрегнати коњи како дел од секаков вид возило влечено од коњи, од санки до дилижанси. Кочијашот обично ја извршува оваа задача од подигнато седиште на предниот дел на кочијата, познато како ложа, или право од платформата на возилото. Во современа смисла, кочијашот е историски еквивалент на „возач“.
1 Должности
Кочијашот традиционално се однесува на возач на секаков вид карета или кочија со одделно седиште за возачот. Во случај на возила за јавен превоз, улогата на кочијашот може да биде ограничена на едноставно управување на возилото, во зависност од тоа како сопствениците ги организираат возењата.
За лична услуга, кочијашот обично известува право до нивниот работодавец или агентот на работодавачот или чинителот. Како раководител на коњушниците — втората најважна зграда на имотот по куќната послуга — кочијашот е одговорен за грижата и одржувањето на сите коњи, кочии и сродниот кадар на господарот. Додека главна должност на кочијашот е лично да го вози работодавецот, тој може да го делегира управувањето со други домашни возила кога е потребно.
Во големите домаќинства, улогата на кочијашот често била специјализирана положба. Меѓутоа, во поскромните домаќинства, кочијашот честопати преземал дополнителни должности, како на пример да служи како коњушар. За споредба, дури и главниот шофер од подоцнежната епоха, кој можел да ги надгледува помошниците шофери и механичарите, имал многу помалку престижна улога, барајќи помал кадар и помалку капитал за одржување.
Македонија пат

Македонија пат е јавно претпријатие за одржување и заштита на магистралните и регионалните патишта во Македонија.
Има повеќе работни задачи и обврски, меѓу кои:
* редовно и зимско одржување на магистралните и регионалните патишта,
* асфалтирање на помали делници и крпење на ударни дупки,
* изработка и поставување на вертикална и хоризонтална сигнализација,
* заштита на патишта,
* информативна (диспечерска) служба за состојбата на патиштата и друго.
Норовирус

Норовирус — зараза, водечка причина за гастроентеритис. Заразата е означена со симптоми како што се некрвав пролив, повраќање и стомачна болка, со повремена треска или главоболка. Симптомите обично се појавуваат 12 до 48 часа по изложувањето и обично исчезнуваат во рок од еден до три дена. Иако усложнувањата се ретки, дехидратацијата може да се појави, особено кај малите деца, постарите возрасни лица и лицата со претходно постоечки здравствени состојби.
Норовирусот главно се пренесува преку фекално-орален пат, често преку загадена храна, вода или непосреден контакт од човек на човек. Може да се шири и преку загадени површини или честички во воздухот од повраќање на заразено лице. Ризичните чинители вклучуваат лоши санитарни услови за време на подготовката на храната и блиски услови за живеење. Дијагнозата обично се заснова на симптомите, бидејќи потврдното испитување е ретко достапно и обично се спроведува од страна на јавните здравствени агенции за време на избувнувања.
Спречувањето се сосредоточува на правилно миење раце и дезинфекција на загадени површини. Не постои вакцина или конкретно лечење за норовирусот. Лечењето вклучува поддршка, како што е одржување на хидратација со раствори за перорална рехидратација или интравенозни течности доколку е потребно. Можат да помогнат и други бескофеински и безалкохолни пијалаци. Важно е да се напомене дека средствата за дезинфекција на рацете на база на алкохол се неефикасни против норовирусот, бидејќи тој е необложен вирус, како што е нагласено со упатствата на Националната здравствена служба.
1 Знаци и симптоми
Норовирусната зараза обично се пројавува со симптоми како што се мачнина, повраќање, воден пролив, стомачна болка и, во некои случаи, губење на вкусот. Симптомите на гастроентеритис обично се појавуваат 12 до 48 часа по изложувањето. Дополнителни симптоми можат да вклучуваат општ замор, слабост, мускулни болки, главоболка и слаба треска. Болеста обично се самоограничува, а тешките случаи се ретки. Иако норовирусот може да биде непријатен, тој обично е неопасен и повеќето луѓе целосно се опоравуваат во рок од два до три дена.
Кај лица со ослабен имунолошки систем, како што се оние со вообичаен променлив имунодефицит или оние што биле подложени на пресадување на органи, норовирусот може да предизвика продолжителна зараза, која може или не може да има симптоми. Во тешки случаи, хроничните зарази можат да доведат до усложнувања како ентеропатија поврзана со норовирус, атрофија на цревните ресички и малапсорпција.
Новоселански манастир

Новоселански манастир — нов манастир во кочанското село Ново Селани.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во источниот дел на селото Ново Селани, пред самиот влез во селото.
2 Историја
Сите градби во и околу манастирот биле подигнати по откривањето на еден црковен објект во 1981 година, кој претставувал еднокорабна базилика со нартекс. Должината на црквата била 16,70 метри, а ширината 10,60 метри. Sидовите биле градени од кршен камен и малтер со ширина од 0,65 метри. Покрај црквата се наоѓа природен извор со култно место посветено на Света Петка.
Покрај главната црква „Св. Петка“, биле обновени или изградени уште објекти врз стари ранохристијански темели во времето на покрстувањето на Словените на Брегалница.
3 Градби во манастирот
Манастирот е составен од црквите „Св. Петка“ и „Св. Марина“, два параклиса, трпезарија и помошни објекти.
3.1 Црква „Св. Петка“
Црквата е подигната во 1981 година на стари темели.
3.2 Црква „Св. Марина“
Црквата е нова градба за која нема податоци за изградбата.
3.3 Параклиси
Во дворот на манастирот се наоѓаат и параклисите „Св. Јаким“ и „Св. Недела“.
4 Галерија
Црква „Св. Петка“ - Ново Селани

Света Петка — главна селска и манастирска црква на Новоселанскиот манастир во кочанското село Ново Селани, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа надвор од селото Ново Селани, вртејќи десно на самиот влез во селото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1981 година на темели од стара црква, а камен-темелникот за изградба бил осветен од епископот Тивериополски г. Горазд.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Соколарска парохија
* Ново Селани
Хамди Демир

Хамди Демир, роден Хамди Таир Демир (|Hamdi Tair Demir; Скопје, 25 мај 1917 — Скопје, 15 февруари 1976) — македонски партизан и политичар, претставник на турското малцинство во Социјалистичка Република Македонија. Деец во Комунистичката партија на Македонија и Комунистичката партија на Југославија. Еден од членовите во Уставотворното собрание на Македонија
1 Животопис
Роден е во 25 мај 1917 година во Скопје, потекнува од старотурско семејство. Покрај крајот на ноември 1939 година влегува во СКОЈ, каде што служел како претставник на турскиот и албанскиот етнос во партијата. Од средината на јануари 1941 е секретар на група во склоп на СКОЈ. Од јуни 1941 тој се приклучува во Комунистичката партија на Југославија. Член е на Жупанскиот комитет на КПJ. Влегува во Првиот скопски партизански одред. На 13 октомври 1941 година е уапсен и на 24 ноември 1941 е осуден на смрт преку обесување од бугарски воен суд. На 29 август 1944 избегнува од затворот и се приклучува во Третата македонска ударна бригада. Подоцна заминува за Светиниколскиот реон, каде што формира Народоослободителен комитет, комитет на народната младост и на Антифашистичкиот фронт на жените на Македонија.
На 22 декември 1944 година основал заедно со други партизани Комитет на народоослободителниот фронт на текстилните работници во Скопје и седум денови подоцна е избран за член на комитетот. Меѓу периодот 1945-1952 е член на Градскиот комитет на КПМ за Скопје, како и претседател на Сојузот на борците од Четвртиот реон на градот Скопје. На првите слободни избори бил избран за одборник и секретар на Четвртиот народен одбор во Скопје и народен пратеник на Уставотворното собрание на Народна Република Македонија во 1946 година. Подоцна бил и пратеник во Народното собрание на НРМ, член на Претседателството на Републичкиот одбор на СЗБНОВМ и член на Советот на Републиката. Носител е на Партизанска споменица 1941.
2 Наводи
Какена

Какена (|Κάκαινα) — пештера во планината Бунаса, Кожанско, Егејска Македонија.
Пештерата се наоѓа во планината Бунаса, јужно од селото Лужјани. Влезот на пештерата е тесен и стрмен. Поседува две големи сали со богати пештерски украси.
Железна пагода

Железна пагода (кинески: 鐵塔) во будистичкиот Храм на небото (кинески: 佑國寺) во градот Каифенг, провинција Хенан — будистичка кинеска пагода која била изградена во 1049 година за време на владеењето на династијата Сунг (960 - 1279 год.). Оваа сакрална градба, во облик на кула, била изградена од тули на местото на претходната дрвена пагода, која изгорела во 1048 година во голем пожар.
Пагодата била наречена така не затоа што е направена од железо, туку затоа што нејзината боја, гледана од далечина, е слична на бојата на железото. Се смета за едно од ремек-делата на архитектурата на династијата Сунг.
1 Историја
Во главниот град на династијата Сунг, Каифенг, познатиот архитект Ју Хао изградил прекрасна октагонална дрвена пагода со тринаесет ката како дел од Небесниот храм (помеѓу 965 и 955 год. н.е.), кој многу од неговите современици го сметале за чудо на сакрална архитектура.
Откако пагодата изгорела во 1044 година во пожар предизвикан од удар на гром, по наредба на императорот Ренцонг (1022 - 1063 год.), пет години подоцна, била изградена нова пагода во истата област. Овој пат пагодата била изградена од незапаливи кафеави, сини и зелени глазирани тули и камен и била наречена „Железна пагода“ поради нејзината железно-сива боја кога се гледа од далечина.
По 1847 година Жолтата река се излеала од своите корита и уништила многу згради во Храмот на Небото, но Железната пагода преживеала. Од своето создавање до денес по речиси 1000 години, пагодата преживеала 38 земјотреси, шест поплави и многу други катастрофи.
Во 1994 год. Железната пагода послужила како мотив за јубилејната поштенска марка од два јуани.
2 Изглед
Железната пагода е осмоаголана зграда висока 56,88 метри и 13 ката. Изграден е од печени тули со внатрешно спирално камено скалило и надворешни отвори кои овозможуваат светлина и воздух да навлезат во внатрешноста на пагодата.
Архитектонскиот стил на пагода се карактеризира со густо позициониран традиционален кинески, јапонски и корејски архитектонски елемент со доугун на крајните рабови или настрешници на секој кат на пагодата (обично се користи во изградбата на јавни и свети згради и чија употреба во помали згради и станбени куќи не била дозволена) и со повеќе лоѓи.
Надворешноста на зградата е украсена со повеќе од педесет различни украси од декорирана теракота и 1.600 преплети со богати резби, вклучувајќи фигури на Буда, монаси, пејачи и танчери кои стојат и седат, цвеќиња, лавови, змејови и други легендарни ѕверови и многу фини украсни гравури. Под стреата има 104 ѕвона кои бијат на ветрот. Основата на пагодата лежи во калта на Жолтата Река. Во внатрешноста на железната пагода има голем број на фрески со мотиви од класичните кинески приказни, како на пр. мотив од расказот ''Патување на запад''. Декоративни детали од Железната пагодаВратите, прозорците, столбовите, потпорите, покривите и балконите од надворешната страна на пагодата се направени од дрво и вградени во дваесет и осум стандардни компоненти од глазирани тули, што ја прави пагодата најстар и најголем артефакт од глазирани тули и плочки во Кина. .
Пагодата има врати од четири страни, но верниците можат да пристапат до неа само по камени скали.
Дирекција за технолошки индустриски развојни зони

Дирекцијата за технолошки индустриски развојни зони, во име на Владата на Република Северна Македонија, управува со Технолошко-индустриските развојни зони во Република Северна Македонија.
Владата на Република Северна Македонија има основано четиринаесет Технолошко-индустриски развојни зони кои се наоѓаат во различна фаза на изградба.
Во согласност со својот концепт и мисија, Дирекцијата за технолошки индустриски развојни зони се стреми Република Северна Македонија да прерасне во меѓународен бизнис центар на Југоисточна Европа со понуда на инфраструктура од светска класа, поддржана со најквалитетни услуги и неспоредливи поволности во регионот и пошироко.
Апендектомија

Апендектомија е хируршка процедура во која се отстранува апендиксот (дел од слепото црево). Апендектомијата обично се изведува како ургентна или итна процедура во третманот на комплициран акутен апендицитис
Апендектонијата може да се изведе лапароскопски (како минимално инвазивна операција) или како отворена операција. Во текот на 2010-те, хируршката практика се повеќе се придвижува кон рутински избор на лапароскопска апендектомија; така на пр. во Обединетото Кралство над 95% од апендектомиите кај возрасни се изведуваат лапароскопски.
Ѓерг Аријанит

Ѓерг Аријанит (1383–1462) бил средновековен господар на областа меѓу Шкундра и Војуша.
Во 1432 г. подигнал востание против Османлиите. Тој е прв феудалец на територијата на Албанија, кој ја победил султановата војска и султанот во 1439 година бил принуден да ја признае неговата независност. Тоа му обезбедило посебен углед во Европа. Со цел да ја зачува независноста, склучил сојуз со папата, кралот на Неапол (1451) и Венецијанската република (од која добил војводска титула). Сепак, бил принуден да ја напушти Албанија во 1460-те години, кога пребегнал на Венецијанска територија каде и починал.
Неговата ќерка Андроника била мажена за Скендербег, а Ангелина за Стефан Бранковиќ.
Поштар

Поштар — лице кое на крајните корисници им ја доставува поштатата. Работи во поштенското претпријатие на соодветната држава. Поштарот има посебна униформа и превозно средство. Порано користеле коњи, подоцна велосипеди, а денес користат мотоцикли и автомобили за превоз.
1 Поштарот како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Тагата на поштарот“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.* „Поштар“ ― македонски игран филм од 1991 година во режија на Богдан Поп Ѓорчев.
* „Поштарот“ — американски филм од 1997 година, во режија на Кевин Костнер.
Долари (филм)

„Долари“ (''$'') — американски филм од 1971 година, во режија на Ричард Брукс (Richard Brooks), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Ворен Бити (Warren Beatty), Голди Хон (Goldie Hawn), Герт Фребе (Gert Fröbe), Роберт Вебер (Robert Webber) и Скот Бреди (Scott Brady). Музиката ја компонирал Квинси Џонс (Quincy Jones), а песните ги изведуваат: Литл Ричард (Little Richard), Роберта Флек (Roberta Flack) и Даг Кершо (Doug Kershaw).
1 Синопсис
Американските криминалци го искористуваат законот за заштита на приватноста за да ги скријат парите во една германска банка во Хамбург. Експертот за безбедност, Џо Колинс (го игра Бити) планира да им ги украде парите со помош на проститутката Дон Дивајн (ја игра Хон)...
Женскиот УЕФА Еуро 2022 Квалификациски плеј-оф

Во плеј-офот на женското квалификациско натпреварување за Евро 2022 на УЕФА биле вклучени шесте второпласирани со најлоши рекорди меѓу сите девет групи во квалификациската групна фаза .
Плеј-офот се играл во двомеч дома-гости. Првично, тројцата победници на плеј-офот се квалификувале за завршниот турнир . Еден од тие победници, Русија, подоцна била банирана.
1 Пласман на второпласирани екипи
За да се одредат трите најдобри второпласирани репрезентации од квалификациската групна фаза кои директно се пласирале на завршниот турнир и преостанатите шест второпласирани екипи кои се пласирале во плеј-офот, само резултатите на второпласираните тимови против првиот, трето, четврто и петтопласирани екипи во нивната група биле земени во предвид, а резултатите против шестопласираните не биле вклучени. Како резултат на тоа, за одредување на рангирањето биле пресметани по осум натпревари од секоја второпласирана екипа.
 
2 Ждрепка
Ждрепката за плеј-офот била одржана на 5 март 2021 година (првично на 25 септември 2020 година, но била одложена поради пандемијата COVID-19 ), во 12:00 часот по средноевропско време ( UTC+1 ), во седиштето на УЕФА во Нион, Швајцарија. . Шесте екипи биле извлечени во три нерешени натпревари без никаков натпревар, при што првиот тим извлечен во секој натпревар бил домаќин на првиот натпревар. Врз основа на политичките ограничувања, Русија и Украина не можеле да бидат извлечени една против друга.
3 Резиме
Првите натпревари се одиграле на 9 април, а реваншите се одржале на 13 април 2021 година. Првично, тројцата победници на плеј-офот се квалификувале за завршниот турнир . Сепак, по руската инвазија на Украина, на Русија им било забрането присуство на завршниот турнир, а Португалија се квалификувала на нивно место.
|}
4 Натпревари
Времената се CEST (UTC+2), како што е наведено од УЕФА (местните часови, ако се различни, се во рамки). ''Северна Ирска победила со вкупен резултат 4-1 и се квалификувала за женското УЕФА Евро 2022 .''----''Русија победила со вкупен резултат 1-0, но била дисквалификувана УЕФА женското Еуро 2022 поради нивната инвазија во Украина .''''Наместо неа се квалификувала Португалија.''----#''2–2 вкупен резултат.''''Швајцарија победила со 3-2 на пенали и се квалификувала за женското ЕП 2022 на УЕФА.''
5 Стрелци на головите
Вкупно биле постигнати 10 гола во 6 натпревари, односно 1.67 гола по натпревар.
2 гола
* Катерина Свиткова
1 гол
* Надене Калдвел
* Мариса Калаган
* Рејчел Фурнес
* Симоне Магил
* Нели Корвкина
* Ана-Марија Црногорчевиќ
* Коумба Соу
* Дарина Апанашенко
Тикамси

Тикамси (|Tecumseh, Tecumthe, Tecumtha, околу 1768-1813), поглавар на индијанското племе Шони, водач на индијанската племенска конфедерација во истоимената војна против САД.
1 Биографија
По избувнувањето на војната на Понтијак (1763-1766), британската влада во 1763 година го забранила населувањето на американските колонисти западно од Апалачките планини. Сепак, после основањето на САД по Американската војна за независност (1776-1781) започнал бран на неограничено населување на западните територии населени со индијански племиња. Со цел да се запре навлегувањето на белите доселеници Тикамси, поглаварот на племето Шони, работел околу 16 години за да ги обедини сите индијански племиња во областа Охајо, Индијана и Илиноис и да создаде единствена индијанска држава. По поразот на индијанските сили, кои на 7 ноември 1811 година ги нападнале и ги разбиле американските трупи на генералот Вилијам Харисон на реката Типекануа, Тикамси побегнал во Канада. Британците во 1812 година, го унапредиле со чин бригаден генерал и го поставиле на чело на индијанската армија во војната против САД (Англо-американска војна 1812-1815).
Снежница (пештера)

Снежница или Карљанка (понекогаш членувана и како Снежницата; |Χιονότρυπα Φαλακρού, ''Хинотрипа Фалакру'') — пропастна пештера во планината Боздаг, Драмско, Егејска Македонија.
Пештерата има посебна научна вредност поради своите геолошки особености и зачувани природни примероци за климата од различни доби.
1 Потекло и значење на името
Името ''Снежница'' е наведено во изворите уште од почетокот на XX век. На грчки јазик, пештерата е позната како ''Хионотрипа'' (''Χιονότρυπα''), во превод „снежна дупка“. Варијантата ''Карљанка'' потекнува од турската придавка ''karlı'' („снежно“), и топонимска наставка.
2 Опис
Пештерата е сместена на надморска височина од 2.050 м, под врвот Свети Илија (2.232 м), во чие западно подножје се наоѓа, и сртот Карталка (2.035 м), во непосредна близина на изворите на реката Сушица. Според грчки извори, северозападната страна на Карталка, на која се наоѓа планинарски дом, е наречен ''Хинотрипа'', по грчкото име на пештерата. Пештерата има должина од 111 м и вкупен дијаметар од 20 м, додека просечната температура изнесува само 1 °C. Таа претставува ледничка јама со повеќегодишен снег. Во 1904 г. офицерот Петар Дрвингов напишал:
Снежница претставува понор со урнат покрив. Таа е составена на три дела. Првиот дел има вкупна истражена должина од 60 м, во кој снегот се задржува низ целата година. Вториот дел е достапен при спуштање во јама длабока 20 м и претставува сала со впечатливи пештерни образби (сталактити и сталагмити). По уште едно спуштање од 15 м се пристапува во третиот и последниот дел од пештерата.
3 Поврзано
* Свети Илија
* Боздаг
Допир на Зен

„Допир на Зен“ (мандарински: ''俠女'') — тајвански филм од 1971 година, во режија на Кинг Ху, кој е автор и на сценариото, заедно со Сонглинг Пу. Главните улоги ги толкуваат: Чун Шин, Фенг Хсу, Били Чан и Пинг-Ју Чанг. Во 1975 година, на Канскиот филмски фестивал, режисерот Ху бил награден со Техничката главна награда, а бил номиниран и за „Златната палма“.
1 Синопсис
Ку Шен Чаи е скромен и неамбициозен уметник кој живее во едно село, заедно со мајка си. Неговиот живот се менува по средбата со таинствената Јанг Хуи-чинг, ќерката на генерал во царската војска, која по погубувањето на татко ѝ, се крие од своите непријатели. Нејзе ѝ помага генералот Шин кој се преправа како сиромашен слеп старец. Во потрага по Јанг, во селото доаѓа генералот Оу-Јанг Нин, а Ку решава да ѝ помогне на девојката во која се вљубува...
Девојчето со кибритчињата

''Девојчето со кибритчињата'' е расказ на данскиот писател Ханс Кристијан Андерсен од 1845 година година. Темата ги опфаќа детските соништа и надежи.
1 Адаптации
Темата на работата на Ханс беше адаптирана во три играни филмови во 1902 и 1928 година . и во 1988 година . година. Исто така, снимени се шест анимирани филмови. Најмалку десет песни се занимаваа со темата на девојката со натпреварите и беа снимени во најмалку пет различни ТВ формати.
Вила „Лепа"

Вила „Лепа“ — историски значаен објект сместен во стариот дел на Охрид во месноста викана Имарет, блиску Плаошкиот манастир.
Изградена е во 1934 година од адвокатот Демостен Манев. Вилата своето име го добила по името на неговата сопруга. Проектирана е од архитектот Газикаловиќ.
Вила Лепа е распространета на плац од 13.000 m<sup>2</sup> со дворно место кое располагало со бројна овошна и цветна вегетација засадена од самиот Демостен Манев.
Тука семејството Маневи живеело сѐ до 1947-ма година кога вилата е одземена од државата, а Демостен Манев живеел во сутеренот. Првичната идеја била да се изгради амфитеатар на местото од вилата, но тоа никогаш не се случило. Второто решение за оттуѓување е во 1954-та година кога Манев водел спор, но подоцна е целосно истеран од својата куќа. Така Манев со семејството, блиску неговата адвокатска канцеларија, приспособил шупа каде што ги поминал своите последни години од животот до 1969-та година кога починал. Потоа вилата била резиденција на Лазар Колишевски до 1965-та. Три години била земена и на користење од охридската служба за урбанизација. А, подоцна вилата е користена како резиденција на Дебарско-кичевската епархија во која живееле тројца митрополити: Методиј, Ангелариј и Тимотеј.
Вилата со законот за денационализација е вратена на наследниците на Демостен Манев, но без правна разврска.
Роти

Роти (познат и како чапати) е тркалезен леб што потекнува од индискиот потконтинент. Се консумира во многу земји од Јужна Азија, Југоисточна Азија, Карибите и Југоисточна Африка .
Се прави од интегрално брашно мелено на камен, традиционално познато како „геху ка ата“, замесено со вода во тесто. Негова карактеристика е што е бесквасен леб. Наан, сличена на него, исто така од индискиот потконтинент, се разликува по тоа што е замесен со квасец, исто како и кулча. Како и лебовите ширум светот, ротито е основен додаток на друга храна.
1 Етимологија
Зборот ''роти'' е изведен од санскритскиот збор ''roṭikā'', што значи „леб“.
2 Видови
#''Маки роти'': роти од пченкарно брашно послужено со сарсон ка сааг, класично јадење од Пенџаб.
# Аки роти: Роти од оризово брашно со рендан зеленчук и зачини, послужени со чатни, познато јадење на Карнатака .
# Талипет роти: Махараштриското роти се прави со бајра, џовар, ориз, наут и зачини, послужени со јогурт или ги, исто така популарни во Карнатака.
# Миси роти: Раџастански роти слично на чапати со додадени зачини како црвено чили, ким и куркума, послужено со сос или зеленчук.
# Куту роти: роти од хељдино брашно со компири, без глутен и е вообичаено за време на постот на Навратри.
# Парата: роти од пченично брашно, обичен или полнет со различен зеленчук како компири, карфиол или панир, сервиран со путер, урда или самостојно.
# Румали роти: Тенки, меки роти кои се преклопуваат како шамиче, популарни во кујната Авади, Муглаи и Хајдерабади, најдобро се служи со сос.
# Гур роти: Роти од интегрално пченично брашно со џагери, познати како мети роти (сладок роти).
3 Подготовка
Роти се прави од брашно, вода и по желба сол и путер или масло. Се мешаат за да се добие тесто кое се остава да одмори. Тестото потоа се дели на топчиња кои се сукаат со сукало за да се формира круг. Ротито потоа се пече на тава.
4 Варијанти
4.1 Роти во светот
Има бројни продавници за роти во Тринидад и Тобаго, Гвајана, Суринам, Јамајка, Соединетите Држави, Канада, Обединетото Кралство и Холандија. Поради значаен број на имигранти во Канада од Јужна Азија и од Карибите, ротито и неговите варијанти се популарни таму. Како што Индо-карипските луѓе се преселуваа во северноамерикански градови како Торонто, Њујорк, Мајами, Лос Анџелес и Монтреал, тие со себе ја носеа домашната верзија на роти. Посебна понуда во Торонто е „Источно индиско роти“, варијација на полнетото роти од Западните Индија. Во некои од овие култури, ротито се користи и наместо пита леб при правење бурито, кесадиља или за било какви други видови на завиткувања.
Канал Морава-Вардар

Канал Морава-Вардар — инфраструктурен проект што би ја поврзувал долината на реката Вардар во Македонија со долината на реката Морава во Србија. Овој воден пат би овозможил поврзување на земјите од дунавскиот басен со Средоземното Море.
1 Траса
Предложената траса долга 651 км би го поврзала Дунав, преку реката Морава во Србија, со 20-километарски канал преку границата со Македонија, поврзувајќи се со реката Вардар, која се влева во Егејското Море во близина на Солун. Покрај каналот, на долгите делови на реката ќе им требаат подобрувања на навигацијата. Во моментов, само најниските три километри од Морава се пловни.
За превоз меѓу Егејското Море и Средна Европа, оваа рута би била 1.200 км пократка од сегашниот премин преку Босфорот, Црното Море и долниот дел на Дунав.
2 Планирање
Деталните планови биле изготвени од нацистичката влада во 1941 година, во врска со подобрувањата на навигацијата на реките Драва, Тиса, Бегеј и Сава, заедно со каналот Дунав-Сава.
Од Втората светска војна, имало низа српски иницијативи, со надеж за изградба на Канал Морава-Вардар, со предлози и студии во 1961, 1964, 1966, 1973 и 1973-1980 година. Потоа, во 2012 година, српскиот министер за природни ресурси, рударство и просторно планирање рекол дека проектот ќе биде завршен во рок од осум години. Во 2013 година, директорот на српската Државна агенција за просторно планирање рекол дека тоа е реален проект и дека работата ќе започне наскоро, со кинеската владина корпорација Gezhouba Group. Ова бил еден од најважните проекти на тогашната Влада на Србија.
Фигаро објавил предлог поддржан од Кина во 2017 година: 651км траса (вклучувајќи нов канал и подобрена речна пловидба), се очекувало да чини 17 милијарди евра. Градоначалникот на Солун тоа го нарекол „сон“. Од 2018 година, една голема пречка за српските предлози бил недостатокот на меѓувладини договори меѓу Грција, Република Македонија и Србија; исто така, заедничкото финансирање со Европската Унија се чини малку веројатно.
Досега, ниту една градба не е започната.
Има предлози да се развијат железнички линии во областа, кои би биле замена за каналот.
3 Поврзано
* Вардар
* Морава
Фулар

Фулар е лесна ткаенина, кепер или рамно ткаена, изработена од свила или мешавина од свила и памук . Фуларот обично има мал печатен дизајн со различни бои. Според метонимија, тоа може да биде и артикал за облека, како што се марами и вратоврски, направени од оваа ткаенина. Во машките вратоврски, под поимот фуларот повеќе се подразбира моделот отколку материјалот; тоа е со мали размери шаблон кој се повторува на блоковите и е исто така наречен сет шема или приспособена шема.
Се верува дека фуларот потекнува од Источна Азија. Зборот потекнува од францускиот збор ''foulard'', со исто правилно и метонимско значење. Во современиот француски ''foulard'' е вообичаен збор за шамивче. Во Квебек зборот ''foulard'' се користи и за шал (écharpe во Франција).
Успехот на Ралф Лорен во модната индустрија започна со трговија на фулари од Лондон во Соединетите држави.
Во 1989 година, во Франција избувна јавна дебата за шамиите кога три муслиманки во државно средно училиште одбија да ги тргнат шамиите за да се усогласат со концептот на секуларизмот на училишната администрација. Настанот стана познат како „affaires de foulard“.
Фуларната ткаенина се користи и во ѕидните тапети за декорирање на домот.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Облешево

Свети Јован Крстител — нова селска црква во кочанското село Облешево, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е подигната на самото сретсело во Облешево.
2 Галерија
3 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Облешевска парохија
* Облешево
Бегеј

Бегај (|Bega, |Béga) — река во Романија и Србија.
Извира во планините Појана Руска, кои се дел од Карпатите. Тече низ романските градови Феџет и Темишвар, а во Србија низ селата Српски Итебеј, Нови Итебеј, Торак, Житиште, низ градот Зрењанин, а потоа и низ селата Ечка, Стајиќево и Перлез.
Бегеј се влева во Тиса во близина на Тител.
Должината на Бегеј изнесува 254 км, од кои 75 км минуваат низ Србија.
1 Минато
Бегеј е канализиран - регулиран за пловидба, па извозниците многу го користеле меѓу двете светски војни. Пристаништето во Велики Бечкерек се наоѓало во близина на зградата на „Капетанијата“.
На почетокот на април 1937 година, надојдениот Бегеј, поради стагнацијата создадена од високото ниво на Тиса, го поплавила градот Петровград. Најмногу настрадала населбата Берберско каде паднала една куќа.
2 Поврзано
* Список на реки во Србија
Црква „Св. Недела“ - Облешево

Света Недела — главна селска и гробишна црква во кочанското село Облешево, Македонија.
Црквата претставува парохиски храм на Облешевската парохија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на влезот во селото кога се доаѓа од Штип, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Црквата била изградена и осветена во 1976 година од страна на митрополитот Злетовско-струмички г. Наум.
Во поново време добила нова фасада, како што се забележува на фотографиите.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Облешевска парохија
* Облешево
Скијачки центар „Михајлово“

Скијачки центар „Михајлово“ — скијачки центар во близина на селото Конопиште, Кавадаречко. Центарот е сместен во подножјето на планината Кожуф, со северна изложеност, на висина од 1200 метри. Местото е оддалечено околу 35 километри од Кавадарци, од каде има организиран превоз до планината. Центарот бил отворен на 1 јануари 2025 година.
Ски центарот располага со една главна ски патека со должина од околу 400 метри и една помошна патека наменета за најмладите генерации и почетници кои ќе имаат можност на безбеден и лесен начин да ги совладаат предизвиците во скијањето, топови за вештачко заснежување, како и осветлена патека со можност за ноќно скијање. Покрај основниот лифт со котва, единствено во Македонија центарот располага со лифт – лента која ќе ги влече најмладите и потечниците при учење да скијаат.
1 Влечници
Име, Вид, М.н.в., М.н.в., Висинска, Брзина, Време на, Должина, Капацитет, Производител
Македонија, сидро, 370, 600
2 Патеки
Вкупната должина на лесни (сини) патеки за алпско скијање е 400 метри, а најавени се уште две стази со должина од два километра и висинска разлика од 500 метри.
Патека, Тежина, Должина (м), Висинска разлика (м)
Македонија, сина, 400, 100
Михајлово, зелена
3 Наводи
Три сестри (земјоделство)

Трите сестри (шпански: ''tres hermanas'') се трите главни земјоделски култури на разни домородни народи од Централна и Северна Америка: тиква, пченка и грав (обично тепари грав или обичен грав). Во техника позната како придружно садење, пченката и гравот често се садат заедно во могили формирани со натрупување на почва околу основата на растенијата секоја година; тиквата обично се сади меѓу могилите. Стеблото на пченката служи како потпора за гравот, гравот го фиксира азотот во своите коренски грутки и ја стабилизира пченката при силни ветрови, а широките листови на тиквата ја засенчуваат земјата, одржувајќи ја почвата влажна и помагајќи да се спречи појавата на плевел.
Домородните народи низ Северна Америка одгледувале различни сорти на Трите сестри, приспособени на различни локални средини. Поединечните житарици и нивнато садење во поликултура потекнуваат од Мезоамерика, каде најпрвин бил припитомена тиквата, а потоа пченката, а потоа и гравот, во период од 5.000-6.500 години. Европските записи од шеснаесеттиот век го опишуваат високопродуктивното домородно земјоделство засновано на одгледување на Трите сестри низ она што сега се источни Соединетите Американски Држави и Канада, каде што земјоделските култури се користеле и за храна и за трговија. Географот Карл О. Зауер ги опишал Трите сестри како „симбиотски растителен комплекс на Северна и Централна Америка без конкутенција од други места“.
1 Фолклор
Бројни легенди од домородните култури го опкружуваат постоењето и производството на културите Три сестри.
Една легенда ги персонифицира посевите како три човечки сестри. Првата сестра, која претставува грав, е опишана како мало дете облечено во зелено. Втората сестра, која претставува тиква, е малку постаро дете облечено во жолта наметка, или фустан. Најстарата од трите, која претставува пченка, често се опишува дека носи бледо зелен шал и има долга жолта коса.
Овие три сестри постојано ги посетува младо домородно момче, импресионирајќи ги со неговиот карактер и ловечки вештини, особено со стрелаштво. Со секоја посета, една од трите сестри исчезнува додека најстарата не остане сама. Поради тоа таа почнува да тагува. Кога домородното момче повторно доаѓа во посета на сезоната на жетва, го слуша плачот на најстарата сестра и ја враќа во домот на неговата мајка и татко за да ја расположи. Таму, најстарата повторно се соединува со нејзините сестри кои од љубопитност останале со домородното момче. Од тој момент па наваму, трите сестри никогаш повеќе не се разделиле.
2 Наводи
Лекарот (филм од 1979)

„Лекарот“ (француски: ''Le toubib'') — француски филм од 1979 година, во режија на Пјер Граније-Дефере. Главните улоги ги толкуваат: Ален Делон, Вероника Жано и Бернард Жирадо.
1 Содржина
Пред еден месец, познатиот хирург Жан-Мари Деспри го напушта сопругата. Сега, тој работи во модерна подвижна болница, додека се води Третата светска војна...
Ватерполо и пливачка федерација на Црна Гора

Ватерполо и пливачка федерација на Црна Гора (ВПСЦГ) (црногорски: Vaterpolo i plivački savez Crne Gore) е управно тело за ватерполо и пливање во Црна Гора. Федерацијата е формирана на 22 април 1949 година во Херцег Нови. Нејзин прв претседател беше Милан Вукасовиќ.
Тоа е независна спортска организација, членка на ЛЕН (Европска пливачка лига) и ФИНА (Меѓународна пливачка федерација) од 21 август 2006 година, како и на Олимпискиот комитет на Црна Гора. Организира црногорско првенство и куп во ватерполо и црногорско првенство во пливање. Федерацијата е задолжена за националните ватерполо и пливачки репрезентации на Црна Гора.
Седиштето се наоѓа во Подгорица, а сегашен претседател е Дејан Бајиќ.
1 Членови
Клубови членки на Ватерполо и пливачката федерација на Црна Гора:*Ватерполо пливачки клуб Акватик Верде, Подгорица
*Пливачки и ватерполо клуб Будуќност, Подгорица
*Пливачки ватерполо клуб БУДВА-БУДВАНСКА РИВИЕРА, Будва
*Пливачки клуб Батерфлај, Никшиќ
*Ватерполо клуб ВАТЕРПОЛО АКАДЕМИЈА Катаро, Котор
*Пливачки ватерполо клуб ЈАДРАН, Херцег Нови
*Пливачки ватерполо клуб НИКШИЌ, Никшиќ
*Пливачки клуб ОРКА, Будва
*Ватерполо клуб ПРИМОРАЦ, Котор
*Пливачки ватерполо клуб „СТАРИ ГРАД“ Будва, Будва
*Ватерполо клуб МЛАДОСТ БИЈЕЛА, Бијела
2 Натпревари организирани од ВПЦГ
;Пливање
*Црногорско првенство во пливање
;Ватерполо
*Црногорска машка ватерполо лига
*Куп на Црна Гора во ватерполо за мажи
3 Спонзори
Спонзори на ватерполо и пливачка федерација на Црна Гора:*Електропривреда Црне Горе (генерален спонзор)*Делфин
*САВА ОСИГУРАЊЕ
*Меридианбет*ЈАНА
*ЦЕДИС
*Савана
*Генерали
*Будванска ривијера
*ФАРМАНОВА
Елам

Елам — историска област и древна држава (3 илјадалетие — средината на VI век пр. н. е.) на југозапад од современ Иран (покраини Хузестан и Лорестан). Центар (главен град) е градот Суза. До почетокот на нашата ера, Еламитите сѐ уште го задржале своето етничко своеобразие и биле присутни во Ерусалим на прославата на Денот на Педесетницата.
За време на староеламскиот период (напредно бронзено време), Елам претставувал неколку царства на Иранската Висорамнина со центар на Аншан. Еламската култура во голема мера влијаела на Гутинското Царство и неговиот наследник, Ахеменидското Царство, каде што еламскиот бил еден од главните јазици што се користеле. Еламскиот најчесто се смета за изолиран јазик, иако некои научници го поврзуваат со дравидските јазици.
1 Географија
Елам се наоѓал југозападно од современ Иран, главно во покраините Хузестан и Лорестан. Главниот град на Елам бил Суза, кој се наоѓал во плодната рамнина на Хузестан, овозможена од реката Карун и нејзините притоки.
Областа се протегала од плодните низини во близина на Месопотамија до подножјето на планините Загрос, кои обезбедувале природна заштита и ресурси како метали и дрво. Благодарение на оваа стратешка местоположба, Елам служел како мост меѓу цивилизациите на Месопотамија и Иранската Висорамнина.
Климата на Елам разнообразувала: низините биле топли и суви, додека планинските области биле постудени и поплодни, погодни за сточарство и земјоделство.