procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Лоња (река)

Лоња ― река во средишна Хрватска, лева притока на Сава. Таа е 49 км долга и нејзиниот слив зафаќа површина од 4,259 км<sup>2</sup>.
Лоња се издига во планината Калник во северна Хрватска, југоисточно од Нов Мароф, на . Тече кон запад сè додека не се сврти кон југ кај Брезнички Хум, поминува источно од Свети Иван Зелина и врти југоисточно кај Света Елена. Источно од Лупоглав, повторно се врти на југ, минува низ Иваниќ-Град и се приближува до реката Сава.
Потоа тече напоредно со Сава до крајот на својот тек, а природниот парк Лоњско Поле, заштитено подрачје, го покрива остатокот од сливот на реката Лоња. При крајот на својот тек, реката се дели на Стара Лоња што се влева во Сава кај истоименото село Лоња; и огранокот Требеш или Требеж кој се спушта во Сава околу 5,5 км низводно во истоименото село Требеж кај .
Главните притоки на Лоња се:
* Чесма (Чазма) (106 км долга), која се спојува со Лоња североисточно од Сисак
* Зелина, јужно од Иваниќ-Град
1 Карти
Енона (митологија)

Енона (старогрчки: Οἰνώνη = „жена на виното“) — лик од старогрчката митологија, ќерка на речниот бог Кебрен, првата сопруга на Парис и сестра на Астеропа (сопругата на Пријамовиот син Есак). Таа била нимфа и пророчка.
Топлица (река)

Топлица — река во Србија, најголемата лева притока на Јужна Морава. Се одликува со фактот дека, заобиколувајќи го ридот Хисар на влезот во Прокупље, дел од нејзиниот тек тече по угорнина. Оваа ретка појава се нарекува епигенија, а Топлица е единствената река во Европа што ја има оваа аномалија.
1 Геологија
По повлекувањето на поранешното Панонско Езеро, еден од чии заливи се протегал длабоко помеѓу планините Јастребац и Пасјача, неговото зарамнето дно останало меѓу овие планини. На такво земјиште - составено од хоризонтални слоеви глина, лапор и жолтеникава глина - настанала Топлица пред повеќе од 600.000 години. Tаа брзо се всекувала во некогашното езерско дно, додека не стигнала до потврди карпи, кристалните шкрилци на Пасјача, кога всекувањето значително успорило. Кога, по неколку стотици илјади години, водата го однела поголемиот дел од наносите на поранешното езеро помеѓу Вршник и огранокот на Пасјача, Топлица се всекла во повисоко земјиште составено од цврсти карпи, додека кон север останало пониското и помекото земјиште, што е аномалија позната како епигенија.
2 Слив
Топлица извира на источната страна на Копаоник под Панчиќев Врв и се влева во Јужна Морава кај Дољевац. Долга е околу 136 километри. Во горниот тек, до над Куршумлија, на должина од околу 50 километри, тече низ тесна и длабока долина, така што порано оваа област била наречена „Топлица Тијесна“. Во овој дел, Топлица е широка до 15 метри и длабока до 1 метар. Низводно од Куршумлија, тече низ тесната Топличка Котлина, длабока и до 500 метри. Нејзината долина е широка до 20 метри и плитка, длабока е само 1,5 метри. Тоа е поранешната „Топлица Равна“. Кај Прокупље, тече низ краток теснец (Хисарски Теснец), а потоа влегува во рамнината Добрич и до устието има изглед на обична река со изразито кривулест тек, каде што е малку подлабока, а ширината се зголемува до 25-35 метри.
Сливот на Топилица зафаќа површина од 10.280 км<sup>2</sup>. Просечниот проток на вода во устата е 102 m³/s. Промените на протокот во текот на годината се многу големи. Најважната притока е реката Косаница. Во сливот на Косаница, северозападните падини на планината Радан, има околу сто земјени столбови на главите на уникатните микроформи на релјеф во земјата. Тој дел се вика Ѓаволска Варош. По долината на Топлица и Косаница води железничка пруга која го поврзува Поморавjeто со Косово преку Мердарскиот превој.
3 Воден проток
Минималниот принос на изворот на реката Топлица е 1,1 m³/s, а максималниот е 45 m³/s. Температурата на водата во изворот е 7 °С. Водата истекува на надморска височина од 2.017 метри надморска височина. Топлица просечно во Јужна Морава носи 102 m³/s вода. Во 1935 година Топлица имала проток од дури 986 m³/s, што бил најголемиот забележан проток на Топлица.
4 Структура на текот
Текот на Топлица е композитна долина. По нејзиниот тек наизменично се менуваат клисури и долини.
5 Поврзано
* Реки во Србија
* Топлички Округ
* Бањска Река
Есак

Есак (старогрчки: Αἴσακος = „гранка од мирта“) — лик од старогрчката митологија, син на Пријам и на Мероповата ќерка Аризба, како и сопруг на Астеропа. Тој му прорекол на Пријам дека неговата втора жена ќе му роди син (Парис) кој ќе ја предизвика пропаста на Троја. Кога му умрела сопругата, од преголема тага, Есак скокнал од ридот во морето, но таму го пречекала Тетида и го претворила во птица-нуркач.
Вера Дрејк

„Вера Дрејк“ (англиски: ''Vera Drake'') — британско-француски филм од 2004 година, во режија на Мајк Ли (Mike Leigh), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Имелда Стонтон (Imelda Staunton), Ричард Греам (Richard Graham), Алeекс Кели (Alex Kelly), Даниел Мејс (Daniel Mays) и Еди Марсан (Eddie Marsan). Филмот постигнал голем успех кај критиката освоил многу награди, особено Стонтон за главната улога и Ли (за сценариото и режијата). На пример, филмот бил прогласен за најдобар британски филм во 2005 година, а Ли го освоил и „Златниот лав“ на Венецијанскиот филмски фестивал, каде Стонтон ја добила наградата „Волпи“. Исто така, двајцата биле номинирани и за „Оскар“ во категориите: главна женска улога, оригинално сценарио и режија. Како занимливост треба да се спомене тоа што филмот бил одбиен на Канскиот филмски фестивал.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Лондон, во 1950-тите. Вера Дрејк (ја игра Стонтон) е неуморна, вредна жена со голема животна енергија, која се бори со животните тешкотии, заморот и сиромаштијата, но сите работи ги извршува со ведрина и оптимизам. Веќе 27 години живее во среќен брак со Џорџ (го игра Греам) со кого ги има синот Сид (го игра Мејс) и немажената ќерка Етел (ја игра Кели). Вера е активна по цел ден при што ги посетува болните соседи и немоќната мајка, работи како слугинка во богатите куќи, а се грижи и за својот дом. Иако уморна од напорната работа, пред да заспие, таа стигнува да поразговара со сопругот за денот кој изминал. Меѓутоа, покрај секојдневниет обврски, таа извршува уште една активност - тајно спроведува абортуси со намера да им помогне на несреќните девојки при што тоа го прави без никаков паричен надомест. Меѓутоа, во една прилика, по извршениот абортус, една девојка завршува во болницата со сериозни здравствени проблеми. Тогаш, полицијата дознава за Вера и доаѓа да ја уапси токму во моментот кога нејзиното семејство е собрано да ја прослави свршувачката на Етел. Сопругот и децата се шокирани од веста дека Вера се занимавала со таква активност. Сепак, додека полицијата ја испрашува Вера, во полициската станица доаѓа Џорџ за да ја поддржи.
Хекуба

Хекуба (старогрчки: Ἑκάβη = „онаа која се оддалечува“) — лик од старогрчката митологија, втората сопруга на тројанскиот крал Пријам, ќерка на Димант од Фризија. Според еден мит, таа била претворена во куче чиј скаменет лик може да се види на тракискиот брег. Според друг мит, по пропаста на Троја, таа му припаднала како робинка на Одисеј и тогаш од очај скокнала во Хелеспонт. Според трета верзија, посакувајќи ја својата смрт, таа се нафрлила на Елена со страшни навреди, па војниците ја убиле, а местото каде што ја закопале го нарекле Кучешки гроб.
Бакирчај

Бакирчај (латинско име: Caicus, исто така Caecus; |Κάϊκος) — сегашното име на реката во Мала Азија која извира од Темнус и тече низ Лидија, Мизија и Еолис и се влива во Чандарлискиот Залив . За Хетитите, тоа можеби била реката Сеха, но современата река Гедиз појужно е поверојатен кандидат. Современото турско име на реката е Бакирчај (порано Аксу) и се наоѓа во азискиот дел на Турција .
Реката првпат ја спомнува Хесиод . Плутарх раскажува дека името на реката првично било Астраеј (Ἀστραῖος), но било сменето откако Каикус, син на Хермес, се фрлил во неа откако спиел со својата сестра Алкипе.
Страбон (стр. 616) вели дека изворите на Каикус се наоѓаат во рамнина одделена со опсегот на Темнус од рамнината Апија, и дека рамнината Апија лежи над рамнината Теба во внатрешноста. Тој додава дека од Тетанус тече и река (Мисиус) која се спојува со Каикус под изворот. Каикус влегува во морето приближно 12 км од Питане, и 3 км од Елеја. Елеа било пристаништето Пергам, кое се наоѓало приближно 25 км од Елеја. На изворот на Каикус, според Страбон, се наоѓало местото наречено Гергита.
Ергене

Ергене (|Ergene Nehri; |Εργίνης, ''Еринис'') — главна лева притока на реката Марица (Мерич), која тече целосно во регионот на Источна Тракија во Турција.
Реката извира од јужниот дел на планината Странџа, недалеку од Црното Море и има должина од 281 километари пред да се влие во Марица во близина на турскиот град Ипсала, а дел од долниот тек е канализиран. Нејзиниот слив има површина од 11.016 км².
Поголеми населени места по течението на реката вклучуваат Черкезќој, Чорлу, Муратли, Лулебургаз, Алпулу, Пехливанќој, Узункопру
Слободна Држава Олденбург

Слободна Држава Олденбург (|Freistaat Oldenburg) — сојузна држава на Вајмарската Република. Основана е во 1918 г. по абдикацијата на големиот војвода Фридрих Август II по Ноемвриската револуција.
Во 1937 г. државата ги изгубила ексклавните окрузи Ојтин кај балтичкото приморје и Биркенфелд во југозападна Германија, отстапувајќи ѝ ги на Прусија а за возврат го добила градот Вилхелмсхафен; сепак, ова било само формалност, бидејќи сојузните држави биле де факто укинати од националсоцијалистите уште во 1934 г..
На почетокот на Втората светска војна во 1939 г. како последица од територијалните промени Олденбург зафаќал површина од и броел 580.000 жители.
По Втората светска војна, Олденбург е споен со новосоздадената покраина Долна Саксонија како управен округ, и обете во 1949 г. станале дел од Западна Германија. Двете енклави влегле во покраините Шлезвиг-Холштајн односно Рајнската област-Пфалц.
1 Поврзано
* Војводство Олденбург
* Големо Војводство Олденбург
Луда Јана

Луда Јана (|Луда Яна) ― река долга 74 км во јужна Бугарија, северна притока на реката Марица. Поминува низ градовите Панаѓуриште и Стрелча, како и голем број села, вклучително и Попинци, каде има значителни наноси на златни наоѓалишта. Реката се влева во Марица неколку километри источно од Пазарџик, кај селото Синитово.
Уш (река)

Уш — река во департманот Златен Брег во источниот дел на Франција. Таа е десна притока на Сона, во која се влева во Ешенон. Долга е 95,4 километри. Нејзиниот извор е во Лизињи-сир-Уш. Уш тече низ градовите Блињи-сир-Уш, Ла Бисиер-сир-Уш, Флере-сир-Уш, Велар-сир-Уш, Дижон, Лонвик и Варанж. Дел од Каналот де Бургоњ поминува низ долината Уш.
Мислиња (река)

Мислиња ― река во северниот дел на Словенија. Таа е 36 км долга. Таа тече низ Мислиња и Словењ Градец и се влева од десно во реката Межа северно од селото Отишки Врх во близина на Дравоград, само неколку стотици метри пред Межа да се влее во реката Драва.
1 Име
Името Мислиња потекнува од фразата *Мислина (вода) (буквално, „Мислинов поток“), на тој начин се однесува на личност или луѓе кои живеат покрај водотекот. хипокоризмата *Мислин потекнува од личното име *Мисл. Гратчето Мислиња е именувано по реката.
Плитвица (река)

Плитвица ― река во северна Хрватска, десна притока на Драва. Таа е 65 км долга и нејзиниот слив зафаќа површина од 272 км<sup>2</sup>.
Плитвица се издига во ридските области на Мачеjско Горје, во близина на истоименото село Плитвица Воќанска, во близина на Долна Воќа. Тече југоисточно додека не сврти на исток кај Марушевец, и продолжува низ низината јужно од Вараждин и напоредно со Драва, преку Свети Ѓурѓ (северно од Лудбрег), додека не се спои со Драва северно од Велики Буковец.
Шуговица

Шуговица (унгарски: Sugovica) - мала река во јужна Унгарија, во близина на Баја. Позната е и како Камараш-Дуна. Шуговица е стара притока на Дунав.
Нејзиното име доаѓа од словенскиот збор шуга, затоа Шуговица треба да значи „шугава, валкана“, што ја одразува нејзината боја и бројни инсекти што летаат над неа.
Мрежница (река)

Мрежница ― река во Карловачка жупанија, Хрватска. Таа е 63 км долга и нејзиниот слив зафаќа површина од 64 км<sup>2</sup>.
Мрежница се смета за посебна поради големиот број водопади, вкупно 93. Таа се крева во Кордун, западно од Слуњ и тече кон север, напоредно со Добра и Корана, преку Генералски Стол и Дуга Реса, кога конечно се влева во Корана во јужниот дел на Карловац (кај Мостање/Турани).
Хидроелектраната Гојак е пренасочувачка централа под висок притисок која ја користи речната моќ на реките Огулинска Добра и Мрежница.
Шчавница

Шчавница (германски: Штајнц/Stainz) ― река долга 56 км во Штаерска, Словенија. Извира во близина на Згорња Велка и тече по Словенечките Гори кон југоисток. Го минува замокот Негова и Свети Јуриј на Шчавница, поминува низ Гајчевското Езеро и паланката Љутомер, и конечно се влева во Мура од десно во Разкрижје.
Шчавница е една од најзагадените реки во Словенија.
Рибница (река)

Рибница ― мала река што минува низ Подгорица, Црна Гора.
Тоа е притока на реката Морача, а нивниот спој е во центарот на градот. Главно се суши во лето. Подгорица била позната како „Рибница“ по реката Рибница во средниот век. Денес, едно место во Подгорица, Врела Рибничка, е именувано по реката, која тече и низ местото.
Песница (река)

Песница (|Pößnitz/Песниц) ― река во австриската Штаерска, југоисточна Австрија и во словенечката Штаерска, североисточна Словенија.
Таа е 69 км долга, од кои 65 км е во Словенија. Нејзината сливна површина е околу 550 км<sup>2</sup>, од кои 539 км<sup>2</sup> е во Словенија. Нејзиниот извор е во близина на Гланц на Винскиот Пат, во близина на австриско-словенечката граница. Таа поминува во Згорња Кунгота, Песница, Перница, замокот кај Храстовец во Словенечките Гори, Ленарт во Словенечките Гори, манастирот „Света Троица“ во Словенечките Гори, Дорнава и Велика Недеља, а потоа се спојува со Драва во близина Ормож, на границата со Хрватска.
Руда (река)

Руда ― мала река во далматинскиот регион Загора во Хрватска. Таа е лева притока на реката Цетина, во која се влева околу 1 км северно од Триj. Хидроцентралата Орловац, сместена делумно во Сплитско-далматинската жупанија и делумно во Босна и Херцеговина, ја испушта водата што се користи за производство на енергија во реката Руда.
Дончо Пановски

Дончо Анчев Пановски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
И тој како и постариот негов брат Ѓорги го следела слична судбина. Уште како дете во семејството бил ангажиран да чува стада и да помага на постарите во домашните работи. Бил природно интелигентен, надарен ѝ како самоук научил да чита и да пишува. За време на окупацијата бил мобилизиран и служел во бугарската окупаторска војска. По капитулацијата на Бугарија на 9 септември 1944 година, стапил во редовите на НОВ, најпрво во Месната Команда во Кратово, а подоцна во составот на Седумнаесеттатa македонска бригада. По конечното ослободување на Македонија преминал во состав на Треттатa македонска ударна бригада, со која заминал на Сремскиот фронт. Во тешките и крвави борби кај Врпоље, загинал на 16 април 1945 година, односно истиот ден кога загинал и неговиот брат Ѓорѓи.
2 Поврзано
* Ѓорѓи Пановски
3 Наводи
Грофовија Бентхајм (округ)

Грофовија Бентхајм (|Grafschaft Bentheim) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во градот Нордхорн. Се граничи (од запад кон исток) со холандските покраини Оверајсел и Дренте, округот Емсланд во Долна Саксонија и окрузите Штајнфурт и Боркен во Северна Рајна-Вестфалија.
1 Географија
Северозападниот дел на округот се нарекува Долна Грофовија (''Niedergrafschaft'') и продолжува на холандска територија, и ја граничи на север, запад и југ. Реката Фехте (хол. Фехт) го сече округот во правец југ-север и продолжува во Холандија.
2 Историја
Округот ја зафаќа приближно истата територија како некогашната Грофовија Бентхајм, држава во Светото Римско Царство распуштена во 1803 година.
3 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Општински заедници
<sup>1</sup> седиште на општинската заедница; <sup>2</sup> град
4 Поврзано
* Грофовија Бентхајм
Стефан Петрушевски

Стефан Ордев Петрушевски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Основното четиригодишно училиште го завршил во родното место. Бидејќи немал можност да го продолжи образованието, тргнал по патот на својот татко, да работи земјоделие и да собира жетва од сиромашната и неплодна земја, од која не можело целосно да се прехрани нивното семејството. На 1 септември 1944 година, единиците на НОВ престојувале во селото и околината на Секулица, па така тој се приклучил во редовите на Единаесеттата македонска бригада. Со Бригадата, тој учествувал во повеќе борби за ослободување на Македонија. Подоцна бил упатен во Треттатa македонска ударна бригада, со која по ослободувањето на Македонија заминал на Сремскиот фронт. Загинал во април 1945 година кај Врпоље, во борбите против германскиот окупатор.
2 Наводи
Митруш Радевски

Митруш Стојанов Радевски ( во — во Дисиновци) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Израснал во крајно сиромашно, земјоделско и аргатско семејство. Маалото Врбица се наоѓа на планински терен и сточарството им било единствен приход за опстанок. Во селото немало училиште, а поради оддалеченоста од градот, тој немал можност да се образува, но тоа не било причина самостојно да не се описмени, бидејќи бил природно интелигентен и напреден младинец. За сето време како дете, а ѝ повозрасен се занимавал со одгледување добиток. Во Народноослободителната војска, тој стапил веднаш по конечното ослободување на Кратово (6 септември 1944 година), прво како борец во Месната команда во Кратово, а подоцна бил вклучен во Седумнаесеттатa македонска бригада. Како борец во редовите на Бригадата земал учество во борбите до конечното ослободување на Македонија. Загинал во борба против балистите, крај селото Дисиновци, во околината на Гнилане, на 30 декември 1944 година.
2 Наводи
Љубе Серафимовски

Љубе Ѓошев Серафимовски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Во раното детство останал без родители ѝ за него се грижеле неговите постари браќа. Имал тешко детство, во кое уште од осмата година станал овчар на семејното стадо, а подоцна бил ценуван да работи на туѓи имоти. За време на окупацијата, тој бил мобилизиран во бугарската војска. По извесно време со уште неколку другари, тој дезертирал и се приклучил кон Народноослободителната војска, во редовите на Треттата македонска ударна бригада. Земал учество во ослободувањето на Куманово, Скопје и други места. По ослободувањето на Македонија заминал на Сремскиот фронт. Учествувал во борбите на Шид, Винковци и други места. Посебна храброст покажал при пробивањето на непријателската одбранбена положба крај Шид. Крај Винковци, јуришајќи кон непријателска положба, тој бил погоден од рафал на непријателски митралез, на 16 април 1945 година.
2 Поврзано
* Мирко Серафимовски
3 Наводи
Мирко Серафимовски

Мирко Томев Серафимовски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Израснал во средно имотно земјоделско и сточарско семејство. По завршувањето на основното четиригодишно училиште во родното место, имајќи доволно добиток, се определил да се занимава со сточарство. За време на окупацијата, тој бил мобилизиран да служи во бугарската војска. На 28 август 1944 година, тој дезертирал и се приклучил во редовите на Народноослободителната војска на Македонија, во состав на 42. дивизија - извидничка чета. Учествувал во борбите за ослободување на Куманово, Скопје, Гнилане и други места. Неговата единица била вклучена во состав на Петнаесеттиот корпус, со кој заминал на Сремскиот фронт. Како извидник крај Шид, длабоко навлегол во заднината на непријателот, прибирал податоци и незабележано се повлекувал. При ослободувањето на Винковци, на 12 април 1945 година, бил смртно погоден од топовска граната.
2 Поврзано
* Љубе Серафимовски
3 Наводи
Армансон

Армансон — река во северозападниот дел на Бургундија во Франција. Долга е 202 километри. Извира кај Меји-сир-Рувр во департманот за Златен Брег и се влева во Јона (десна притока) во Мижен. Нејзиниот извор е на надморска височина од 380 метра и се влива во Јона на надморска височина од 79 метра.
1 Тек
Армансон извира 2 километра северозападно од Меји-сир-Рувр во областа позната како Оксоа, на усната чинија претставена од Парискиот Басен. Тече надолу по западната, стрма падина на Златниот Брег и на рабовите на Морван. Нејзиниот извор е на карпите од рана јура и доцниот тријас каде што се под големо влијание на гранитите и вулканските релјеви на Морван, северно продолжение на Централниот Масив.
Горната долина на реката ја користат Каналот де Бургоњ и ''Автопатот'' А6, но тие се раздвојуваат и реката минува меѓу нив кон малиот град Семир-ан-Оксоа. Во овој дел од својот тек, реката ја пресекла својата долина низ карпите од периодот јура до основниот гранит. Притоката Сернан се влева во Армансон веднаш под Семир.
Во близина на Бифон, северозападно од Монбар, од долината Брен каналот повторно се приклучува кон неа, придружуван од железничката пруга од Дижон до Париз (''Гар де л'Ест''). Малку подолу, од лева страна, се влева Борнан. Сите тие минуваат низ пошумен крај, геолошки од средна јура. Кратко потоа, тие влегуваат во департманот Јона. Во близина на границата меѓу департманите и веднаш под Равиер, реката минува низ предел од доцна јура каде што долината има акумулирано холоценски наноси. Карпите од доцна јура го обезбедуваат глинени материјали за цементарниците што лежат меѓу реката и каналот меѓу Паси-сир-Армансон и Лезин. Уште во пошумен крај, Армансон го минува малиот град Тонер и поминува многу кратко низ департманот Об, како што минува низ карпите од креда.
Непосредно под Сен-Флорантен се вкрстува со железничката пруга TGV од Париз до Лион и Авињон. Реката пристигнува во крај од средна креда каде Креантон се влева од десно, непосредно пред реката и Каналот де Бургоњ да се влеат во Јона кај Мижен.
2 Притоки
Нејзини главни притоки се:
* Ри де Биер (десна притока)
* Руисо де Борнан (лева притока)
* Сернан (лева притока)
* Брен (десна притока)
* Борнан (лева притока)
* Брион (десна притока)
* Руисо де Клеон (лева притока)
* Арманс (десна притока)
* Креантон (десна притока)
* Руисо де Лари (лева притока)
* Пре (десна притока)
* Руисо де Тори (лева притока)
Аритон Стојановски

Аритон Михајлов Стојановски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Уште како дете се занимавал со земјоделие, сточарство, а често како наемен работник работел и вон неговото родно место. За време на окупацијата, тој бил симпатизер на НОВ и на револуцијата, каде го гледал спасот од сиромаштијата. На 6 септември 1944 година, се приклучил во редовите на Месната команда во Кратово, а подоцна во Седумнаесеттатa македонска ударна бригада. Важел за храбар, дисциплиниран и самоиницијативен борец ѝ како таков бил забележан од претпоставените и подоцна именуван за командир на вод. Со својот вод особено се истакнал во бopбитe крај селата: Варовиште, Дренак, Поилишта и други, каде покажал особена храброст. По конечното ослободување на Македонија, заедно со Седмунаесеттатa македонска ударна бригада учествувал во чистење на остатоците од балистичките банди. Најтешки борби против балистите биле водени крај Прешево и Гнилане. Во близината на Гнилане, бил тешко ранет и во бессознание бил пренесен во болницата во Ниш, но пред да му биде укажана лекарска помош, тој подлегнал на раните и починал на 30 декември 1944 година.
2 Поврзано
* Ѓорѓи Стојановски
3 Наводи
Глигор Пазавански

Глигор Петров Пазавански (прекар ''Гоче'') ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно занаетчиско семејство. Основното и граѓанското училиште го завршил во Кратово ѝ во 1934 година бил примен на Воената пиротехничка школа во Крушевац. Годините што ги минал во военото училиште и крушевачката средина му дале можност освен пиротехничката вештина да научи уште многу од животот, се запознал со идеите на комунизмот, работничкиот пролетаријат и неговата борба против капитализмот. По завршување на военото училиште стапил на работа на воениот аеродром во Скопје. Преку извршени разни задачи, бил оценет дека е напреден младинец, па со тоа бил примен за член на КПЈ.
2 Втора светска војна
По капитулацијата на Кралството Југославија, во 1941 година се вратил назад во Кратово. Бил примен на работа во општината, а подоцна бил назначен за службеник во околискиот суд. Уште веднаш, по враќањето во Кратово, се поврзал со другите другари од детството, како Владо Гаџев, Цветко Тонев, Јове Гичев и други. Со нив работел на формирање партиска организација и активно учествувале во извршувањето на сите поставени задачи. Во својата активност особено се истакнувал во печатењето и умножувањето на летоци, извадоци од весникот ''„Дедо Иван“'', пишување писма и друг пропаганден материјал. Во почетокот, како службеник во судот тајно ја носел дома машината за пишување, а подоцна партиската организација од средствата собрани како ''црвена помош'' набавила машина за пишување и му ја доверила нему. Бугарските власти го следеле, сослушувале и честопати вршеле претрес на нивната куќа. Во февруари 1944 година, Бугарите уапсиле поголема група младинци и ги префрлиле во скопскиот затвор. Гоче и другите членови на КПЈ оцениле дека не можат повеќе да останат безбедни во Кратово, па затоа заедно со Јове Гичев и Страхил Досевски преминале на кумановскиот терен (на 16 февруари 1944 година), а на 26 февруари 1944 година се приклучил како борец на Треттатa македонска ударна бригада. Во сите борби се истакнал како добар борец и вешт пиротехничар. Во борбата што ја водела бригадата крај селото Костурино, бил ранет на повеќе места и префрлен во партизанската болница на планината Плачковица. Болницата била откриена, опколена ѝ Гоче со другите болни бил заробен и спроведен во штипскиот затвор. На 29 јули 1944 година без судска пресуда Гоче е стрелан во Штип, на десниот брег на реката Брегалннца, на истото место каде неколку месеци порано, Бугарската полиција ја стрелала ѝ неговата сестра Вера Пазаванска.
Во неговиот роден град, Кратово, именувана е улица по неговот име.
3 Поврзано
* Вера Пазаванска
* Масакр во Штип
4 Наводи
Ару

Ару — река во централниот дел на Франција, десна притока на Лоара. Долга е 128,1 км. Нејзиниот извор е источно од Арне-ле-Дик, во департманот Златен Брег. Ару тече генерално на југ низ следниве департмани и градови:
* Златен Брег: Арне-ле-Дик
* Сона и Лоара : Отен, Тулон-сир-Ару, Гењон
Ару се влева во Лоара во близина Дигоан, главните притоки се Тернен (48 км) и Бурбинс (82 км).
Вера Пазаванска

Вера Петрева Пазаванска ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Вера била три години помлада сестра на Глигор (Гоче) Пазавански. По завршување на основното четиригодишно училиште во Кратово, немајќи можност да го продолжи образованието, родителите ја испратиле во Куманово да го изучи шивачкиот занает. Таму со симпатии била примена од работничката младина, а како напредна младинка била вклучена во акциите на комунистичката работничка младина во Куманово. Со голем интерес ги следела предавањата, состаноците, вршела курирска должност и учествувала во акциите што биле организирани во тоа време. Со капитулацијата на Кралството Југославија во 1941 година се вратила во Кратово. Заедно со нејзиниот брат Гоче работела неуморно, растурала летоци и пропаганден материјал, околу себе привлекува младинки и младинци ѝ со личен пример влијаела врз нивното определување за борба против бугарскиот окупатор. Родителите на Вера и Гоче (Петре и Софија Пазавански), целиот живот го провеле во сиромаштија, незадоволни од режимот се определиле за ослободителното движење. Како активни родители во ослободителната борба, на своите деца им дозволувале во куќата да се одржуваат илегални состаноци, предавања и други активности под маска на вечеринки.
1.1 Апсењето и нејзината егезкуција
Очекувајќи напад на рудниците Добрево и Пробиштип, Вера заедно со Царка Андреевска дошла во Пробиштип заради организирање на приредба, која има за цел да ја намали будноста на бугарската и германската војска пред претстојниот напад на Пробиштип (3 април 1944 година). Со другите учесници-организатори на приредбата ѝ Вера била уапсена заедно со Царка, засолнети во куќата на Томо Буиќ, кој е роден во Сињ, Хрватска, а доселен како рудар во Пробиштип, уште во 1935 година. Вера била затворена од бугарската полиција поради тоа што при претрес на куќата на Буиќ биле пронајдени илегални материјали кои Вера и Царка ги донеле од Кратово. Уште истата ноќ, таа со останатите затвореници била пренесена во штипскиот затвор и ѕверски била мачена за да ги предаде своите организирани другари од Кратово. Откако не признале ништо, на 6 април 1944 година била изведена со останатите затвореници пред суд и осудена на смртна казна - ''стрелање'', која веднаш била извршена пред очите на насила насобраниот народ, во близината на Штип, на десниот брег на реката Брегалница. На истото место на 29 јули 1944 година, од страна на Бугарската полиција бил стрелан и нејзиниот брат Глигор Пазавански.
Во нејзиниот роден град, во нејзина чест една улица, едно културно уметничко друштво, како и бившата килимара за изработка на килими, биле именувани по нејзиното име.
2 Поврзано
* Глигор Пазавански
* Царка Андреевска
* Масакр во Штип
3 Наводи
Шавник (река)

Шавник ― река во Црна Гора. Извира од северна Црна Гора под планината Погледина. Таа е 1,5 км долга и има една мала електрана.
Тече низ гратчето Шавник, таа е една од притоките на Буковица во сливот на Црното Море.
Рудава

Рудава ― река во западна Словачка, регионот Захорjе. Тaа е лева притока на реката Морава. Дел од оваа река тече низ воениот округ Захорие. Тaа е 47,3 км долга и нејзината големина на сливот е 418 км<sup>2</sup>.
1 Етимологија
Името доаѓа од словенскиот збор „руда“ - црвена почва или црвен поток. Во 1592 година, била спомената како Rudauua.
Росица (река)

Росица ― река во средишна северна Бугарија, левата и најважната притока на Јантра. Таа е 148,5 км долга и има слив од 2,260 км<sup>2</sup>. Нејзиното античко име и било Лигин(ус).
Реката го има својот извор на средишна Стара Планина помеѓу преминот Шипка на исток и врвот Ботев на запад и тече кон север до Севлиево, по што постепено се врти исток-североисток сè додека не се влее во Јантра. Има брана на реката околу 10-15 км по Севлиево, браната „Александар Стамболиски“.
Важна притока е Видима, која се влева во Росица кај Севлиево. Други притоки вклучуваат Негојчевица, Кравенишка Река, Бјала Река и Багарештица од лево, како и Малобухалштица, Зелениковец и Маришница од десно.
1 Наводи
Хелен (митологија)

Хелен (старогрчки: Ἕλενος = „од Месечината“) — лик од старогрчката митологија, син на тројанскиот крал Пријам и неговата втора жена Хекаба, брат-близнак на Касандра. Исто како неа, и Хелен бил пророк: тој го разбирал говорот на птиците и така ги дознавал советите на боговите. Наводно, од него потекнува пророштвото за тројанскиот коњ. По смртта на брат му Хектор, се оженил со неговата жена Андромаха, која му го родила синот Кестрин. По еден мит, тој ѝ се предал на грчката војска поради злострорството во кое Парис нечесно го убил Ахил во храмот.
Русенски Лом

Русенски Лом ― река во североисточна Бугарија, последната голема десна притока на Дунав. Создадена е од реките Бели Лом и Черни (Црни) Лом, од кои едната го има својот извор јужно од Разград, а втората југоисточно од Попово.
Изворот на Бели Лом на и 360 м надморска височина е привремено прифатена како точка од која започнува Русенски Лом. Пред да се спојат, двете реки имаат должина од 114,2 км за Черни Лом и 122,8 км за Бели Лом и слив од 1,550 км<sup>2</sup> и 1,310 км<sup>2</sup> редоследно. Двете реки главно течат северозападно, при што Бели Лом оди на запад кај Сеново, а Черни Лом тече североисточно по Широково, бидејќи двете реки се приближуваат да се спојат источно од Иваново. Русенски Лом се влева во Дунав во градот Русе, што го дава името на реката. Вкупната должина од изворот на Бели Лом е 196,6 км. Висината на устието е 18 м надморска височина.
Русенски Лом тече низ Природниот паркот Русенски Лом.
Витошка Бистрица

Витошка Бистрица или само Бистрица - река во западна Бугарија, притока на реката Искар.
Тече од источните падини на врвот Гољам (Голем) Резен на планината Витоша, преминувајќи го Природниот резерват Бистришко Браниште, каде што создава мал, но прекрасен водопад, познат како Самоковиштето, потоа преминувајќи ги селата Бистрица и Панчарево за да се влее во Панчаревското Езеро, во близина на Софија. Дополнителниот шарм на областа нуди неколку вештачки водопади во долниот тек на реката.
Цибрица

Цибрица (|Ciabrus, Кјабрус) ― река во западната Дунавска Рамнина во северна Бугарија и десна притока на Дунав. Реката потекнува од областа Широка Планина на предницата на Стара Планина во близина на српската граница и тече во североисточен правец дијагонално низ Областа Монтана. Источно од селото Долен Цибар во општината Валчедрам, се влева во Дунав.
Цибрица има должина од 91,2 километри и слив од 922 квадратни километри. Кај Игнатово во близина на устието на Цибрица, нејзиниот просечен истек е 2 кубни метри во секунда. Водите на реката се користат за наводнување. Ниската рамнина помеѓу Цибрица на запад и Огоста на исток е познато како Златија и е плоден земјоделски регион.
Во античкото римско време, реката била позната како Кјабрус (Ciabrus)'','' а регионот бил населен од тракиското племе Трибали.
1 Наводи
*
Хесиона (митологија)

Хесиона (старогрчки: Ἡσιόνη = „кралица на Азија“) — со ова постојат неколку ликови во старогрчката митологија. Најпозната е Хесиона, сестрата на тројанскиот крал Пријам и сопруга (робинка) на Теламон. Како една од причинита за Тројанската војна е одбивањето на Теламон да им ја врати на Тројанците грабнатата Хесиона.
Жуковачка Река

Жуковачка Река ― најголемата десна притока на Трговишки Тимок во Србија. Во горниот тек е наречена и Лева Река и Алдиначка Река. Се влева во Трговишки Тимок кај Жуковац. Нејзината вкупна должина е 21,3 км, а површината на нејзиниот слив е 140 км<sup>2</sup>.
1 Наводи
Стебло за кломпи (филм)

„Стебло за кломпи“ (италијански: ''L'Albero degli zoccoli'') - италијански филм од 1978 година, во режија на Ермано Олми. Главните улоги ги толкуваат: Лујџи Орнаги (Luigi Ornaghi), Франческа Мориџи (Francesca Moriggi), Омар Брињоли (Omar Brignoli) и Антонио Ферари (Antonio Ferrari). Во филмот, режисерот не се фокусира толку врз дејствието, туку врз убедливоста на ликовите и оживувањето на некогашниот, денес заборавен, свет. Филмот, кој се смета за еден од најдобрите остварувања во италијанската кинематографија во 1970-тите и најдобро дело на Олми, освоил бројни награди меѓу кои најзначајни оние на Канскиот филмски фестивал: „Златната палма“ и Наградата на екумениското жири.
1 Синопсис
Дејствието во филмот се одвива во Ломбардија, кон крајот на 19 век. На еден голем селски имот живеат пет семејства кои се принудени да се борат со секојдневните животни тешкотии. Малиот син на едно семејство треба да тргне на училиште. Еден ден, на патот до дома, нему му се крши едната кломпа. За да му направи нова, татко му сече едно дрво, но подоцна земјопоседникот го открива и поради тој прекршок, семејството мора да го напушти имотот. Во другото семејство, една самохрана мајка се труди да ги прехрани децата. Еден ден, кравата се разболува, а ветеринарот ѝ соопштува дека нема изгледи да преживее. Сепак, жената не сака да ја убие кравата, која наеднаш оздравува. Во третото семејство се прават подготовките за свадбата на ќерката. По венчавката, младоженците одат во блискиот град при што преноќуваат во еден манастир. Таму, тие се согласуваат да посвојат едно сираче за што добиваат определен паричен надомест. Во друго семејство, за време на селскиот панаѓур, таткото пронаоѓа златник, кој го крие во копитото од коњот, но подоцна не може да го најде...
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Барово

Рождество на Пресвета Богородица (позната како Мала Богородица) — главна селска црква во демиркапиското село Барово, Македонија.
Црквата се наоѓа над самото сретсело оставена во запуштена состојба и без прозорци.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на самото средиште на селото Барово. До нејзе се пристапува по земјен пат од мостот над долот Студенец на главниот пат Демир Капија-Конопиште, кој поминува низ селото.
2 Историја
Црквата е подигната во 1868 година на место на стара црква. Била обновена во 1934 година.
3 Архитектура
Црквата претставува трикорабна градба со два реда колони и дрвени таваници. На нејзе има шест прозорци по три на јужната и на северната страна. Поседува два влеза на јужната и на северната страна.
3.1 Фрескоживопис
Црквата е фрескоживописана. Тоа било направена за време на нејзината обнова во 1934 година од страна на Г. Донев од селото Гари.
3.2 Иконостас
На иконостасот се наоѓаат царски двери изработени од страна на Исаија Џиков од селото Осој, кој е потпишан на левото крило во долниот дел на дверите. Тие биле направени во 1870 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Демиркаписка парохија
* Барово
Житава

Житава ( |Zsitva, Житва) ― река во јужна Словачка. Таа е левата притока на реката Нитра. Се влева во Нитра кај Шурани. Таа е 65,6 км долга и нејзината големина на сливот е 907 км<sup>2</sup>. Стариот огранок на Житава, Стара Житава, се разгранува во близина на Долен Охај и се влева во стариот огранок на Нитра кај Мартовце.
1 Етимологија
Името доаѓа од словенскиот збор жито. Житава веројатно значи „реката што тече низ житните полиња“.
2 Поврзано
* Договор од Житваторок/Житавски договор
Кримска платформа

Кримска платформа (|Кримська платформа) - дипломатска иницијатива на Украина и нејзиниот претседател, Владимир Зеленски. Иницијативата е планирана да биде меѓународен механизам за обновување на односите меѓу Русија и Украина со помош на поништување на анексијата на Крим во 2014 година од страна на Руската Федерација. Заштитата на човековите права на Кримските Татари, деградацијата на животната средина и задушувањето на трговијата во регионот на Црното и Азовското Море се исто така прашања што се дискутираат на самитот. Воведниот самит на платформата се одржа на 23 август 2021 година, во пресрет на 30-годишнината од независноста на Украина.
Фехта (округ)

Фехта (|Vechta) — округ во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со окрузите Олденбург, Дипхолц, Оснабрик и Клопенбург.
1 Историја
Во XIII век минстерскиот епископ го набавил земјиштето на ова подрачје и така тоа влегло во Епископското Кнежевство Минстер. Со распуштањето владичките држави во 1803 г. Фехта му припаднала на Олденбург, иако останала под духовно водство на Минстер, поради што областа се нарекува Олденбуршки Минстерски крај. Денешниот округ е основан во 1945 г. како дел од новосоздадената покраина Долна Саксонија.
2 Географија
Округот се одликува со рамничарски предели. Само во најјужниот дел има еден ридски венец близу градот Даме, наречен Дамски Ридови (''Dammer Berge''). Во окружните граници влегува и западниот брег на Димерското Езеро со околните слатини.
3 Грб
На окружниот грб се прикажани:
* грбот на Војводството Олденбург
* грбот на Грофовијата Калвелаге-Равенсберг (која владеела со областа пред XIII век)
* грбот на Грофовијата Гален (вазал на минстерските епископи)
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини
Ферден (округ)

Ферден (|Verden) — округ во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со окрузите Остерхолц, Ротенбург, Хајдекрајс, Нинбург и Дипхолц, како и со градот Бремен.
1 Географија
Низ округот тече реката Алер која навлегува од исток и се влева во Везер кон неговото средиште. На север минува реката Виме од запад кон исток. Западната половина на округот е зафатен со населените места во поширокото подрачје на Бремен како градот Ахим.
2 Историја
Округот води потекло од двата амта Ферден и Ахим, создадени во 1852 и 1859 г. Откако Кралството Хановер станало дел од Прусија, истите биле претворени во окрузи, а во 1932 г се соединиле. Во 1939 г. две општини од округот му се доделни на Бремен, а во 1972 г. кон Ферден е природаден Тедингхаузен (претходно ексклава на округот Брауншвајг).
3 Збратимени места
*Градот и реонот Багратионовск (Русија)
*Градот и општината Гурово Илавецке (Полска)
4 Градови и општини
Градви, Општини, Општински заедници
Клопенбург (округ)

Клопенбург (|Cloppenburg) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во истоимениот град. Се граничи со окрузите Амерланд, Олденбург, Фехта, Оснабрик, Емсланд и Лер.
1 Географија
Округот го опфаќа западниот дел од историската област наречена Олденбуршки Минстерски крај (''Oldenburgisches Münsterland''), односно земјата во Олденбург која порано ја држел Минстер. Пределот е рамничарски и порано бил мочурлив, полн со рекички и потоци.
Од 1924 до 1927 година е изградено вештачкото езеро Тилсфелде со цел да се спречат поплавите во овој крај. Денес, тоа е знаменитост само по себе, со камп и младински хостел.
2 Историја
Подрачјето во средниот век ѝ припаѓало на Грофовијата Текленбург. Потоа долго време (1400-1803) било во владение на Епископското Кнежевство Минстер. Во 1803 година е припоено од Олденбург и останало дел од него сè до 1945 г. Округот е основан во 1933 година.
3 Стопанство
Како и соседниот округ Фехта, Клопенбург е познат по големоразмерното сточарство, особено по мисиркарството и свињарството. Овие два округа се нарекуваат „Свински појас“ (''Schweinegürtel''). Почвата е со слаб квалитет, но сточарството се развило кога започнал масовниот увоз на животинска храна. Користејќи течно ѓубриво се одгледува пченка од која се добива биогас.
4 Грб
Окружниот грб прикажува:
* горе лево и горе десно: крстот и црвените пруги од грбот на Олденбург
* долу лево: три листови на воден божур од грбот на Текленбург
* долу десно: црвената и жолтата како бои на Минстер
5 Градови и општини
Градови, Општини
6 Поврзано
* Олденбуршки Минстерски крај
Баден

Баден (|Baden) — историска територија во јужна Германија и северна Швајцарија, од двете страни на Горна Рајна.
1 Историја
Маркгрофовите на Баден произлегле од династијата Церингени. Баден е наречен по нивниот дом — замокот Хоенбаден во Баден-Баденaden. Првиот велможа со оваа титула бил Херман II кој станал маркгроф во 1112 г. Оттогаш, па сè со 1535 г. постоела обединетата Маркгрофовија Баден, која потоа е поделена на маркгрофовиите Бадеб-Дурлах и Баден-Баден. По катастрофалниот пожар во Баден-Баден од 1689 г. престолнината е преместена во Раштат.
Двата дела се обединиле во 1771 г. под водство на маркгрофот Карлд Фридрих Баденски. Во in 1803 г. обновената маркгрофовија со седиште во Карлсруе е унапредена во изборно кнежевство. Со територијалните придобивки во 1806 г. Изборното Кнежевство Баден станало Големо Војводство Баден.
Големото војводство било држава во склоп на Германскиот Сојуз до 1866 г. и потоа во склоп а Германското Царство сè до 1918 г. кога е наследено од Република Баден во рамките на Вајмарската Република и Третиот Рајх. Од 1945 до 1952 г. Јужен Баден бил окупиран од Франција, а Виртемберг-Баден од САД. Во 1952 г. се соединиле со Виртемберг-Хоенцолерн, образувајќи ја денешната сојузна покраина Баден-Виртемберг.
2 Географија
Баден е сместен во југозападна Германија, и највеќето поголеми градови лежат во Горнорајнската Низина. Се граничи со Боденското Езеро на југ, реката Рајна на југ и запад, протегајќи се од Линцгау, Лерах и Фрајбург до Карлсруе, потоа Манхајм, па до реките Мајна и Таубер.
На запад е историската област Алзас во Франција, на југ е Швајцарија, на северозапад е областа Пфалц, на север е Хесен, а на североисток се делови од Баварија. Источната граница ја дели со регионот Виртемберг, и истата се протега од Крајхгау низ Шварцвалд, а од некои делови на шумата до Рајна ширината се сведува на 18 км во тесниот дел наречен „Осин струк“ (''Wespentaille'') кај Гагенау.
3 Поврзано
* Виртемберг
* Историја на Баден-Виртемберг
* Список на земји во Светото Римско Царство
4 Наводи
*
Лер (округ)

Лер (|Leer) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во истоимениот град. Се граничи со градот Емден, окрузите Аурих, Витмунд, Фризија, Амерланд, Клопенбург и Емсланд, како и со холандската покраина Гронинген.
1 Географија
Округот е сместен во јужниот дел на областа Источна Фризија. Низ него тече реката Емс, доаѓајќи од Емсланд на југ и завршува во заливот Доларт на Северното Море. Во него влегува и островот Боркум од групата Источнофризиски Острови. Дел од Лер е зафатен од Националниот парк „Долносаксонско Ваденско Море“.
2 Историја
Во 1744 година цела Источна Фризија е припоена кон Прусија. Во 1867 година, областа е поделена на окрузи, и основани се окрузите Лер и Венер. Во 1932 година тие се соединиле. Грбот на округот е оној на источнофризиското поглаварско семејство Укена кое владеело со овој крај во XV век.
3 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Слободни области, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница
4 Поврзано
* Источна Фризија
* Источнофризиски Острови
Цирокумулус стратиформис

Цирокумулус стратиформис (Cirrocumulus stratiformis) ― вид на облак цирокумулус. Името ''cirrocumulus stratiformis'' потекнува од латински, што значи истегнат. Цирокумулус стратиформис се јавува како цирокумулусни облаци кои покриваат голем дел од небото. Овој вид облак се појавува во тенки слоеви. Има простори помеѓу секој од облаците во слојот.
1 Поврзано
* Список на видови на облаци
Ѓорѓи Стојановски (Куклица)

Ѓорѓи Михајлов Стојановски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОБ.
1 Животопис
Израснал во cиpoмaшнo земјоделско семејство за кое ѝ самиот се грижел уште од најраните детски години, за да придонесе за прехрана и опстанок на своето семејство. Во околината на селото често дејствувале единици на НОВ со кои контактирал и имал желба да им се приклучи во народноослободителното движење. Оваа желба му се остварила на 15 август 1944 година, кога го напуштил стадото и пристапил во редовите на Треттата македонска ударна бригада. Учествувал во многу борби што ги водела Бригадата до конечното ослободување на Македонија. Земал учество ѝ на Сремскиот фронт во борбите крај Шид, Банова Јаруга и други места. Од секојдневните борби, по невреме и големи напори, тој се разболел. По оздравувањето, пак се вратил помеѓу своите другари, но по кратко време, повторно се разболел, по што се вратил дома каде и починал. Ѓорѓи зад себе оставил семејство со две малолетни деца.
2 Поврзано
* Аритон Стојановски
3 Наводи
Постол Спасов

Постол Стоилков Спасов ( во — во ) — македонски партизан од ромска народност, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во крајно бедно и безземјишно семејство. По народност бил Ром. Немал можност да се образова и останал неписмен, па самоиницијативно со голема упорност се научил да чита и пишува. Уште од раното детство работел како овчар, момок и аргат на туѓи имоти за да му помогне на своето сиромашно семејство. Бил доста музикален и сето слободно време го користел во свирење, кое подоцна му станало извор за опстанок. Бил оженет и имал едно дете. На 9 јануари 1944 година, тој стапил во редовите ва НОВ, а потоа и во составот на Седумнаесеттата македонска бригада. Со Бригадата земал учество во нејзините борби сè до ослободувањето на Гнилане. На положбите во борбите против разбиените балистички банди, тој премрзнал и се разболел. Неговите родители на коњ, го превзеле и го однеле во неговиот дом, каде по кратко време ѝ починал на 30 декември 1944 година.
2 Наводи
Циростратус фибратус

Циростратус фибратус (латински: Cirrostratus fibratus) ― еден вид на циростратусен облак. Името ''cirrostratus fibratus'' потекнува од латински, што значи „влакнесто“. Циростратус фибратус е еден од двата најчести облици што циростратусот често ја има, а другиот е циростратус небулосус. Тие се создавани од силни, постојани ветрови што дуваат на голема надморска височина, и тие често покриваат голем дел од небото. Циростратус фибратус често може да се развие или од облакот цирус фибратус или од цирус списатус. Врнежите честопати се ближат зад овие облаци; сепак, тие не се облак што предизвикува врнежи.
1 Поврзано
* Список на видови на облаци