Менструална влошка

Менструалната влошка — абсорбирачки предмет што се носи во долната облека за време на менструација, крварење по породување, закрепнување од гинеколошка операција, спонтан абортус или во која било друга ситуација каде што е потребно да се апсорбира протокот на крв од вагината. Менструалната влошка е производ наменет за менструална хигиена што се носи надворешно, за разлика од тампоните и менструалните чаши, кои се вметнуваат во вагината. Вообичаено се менуваат со соблекување на панталоните и гаќичките (вадење на старата влошка, лепење на новата на внатрешната страна од гаќичките и повторно облекување). Препорачливо е влошките да се менуваат на секои 3-4 часа со цел да се избегнат одредени бактерии кои трупаат во крвта.
Менструалните влошки се направени од различни материјали, кои се разликуваат во зависност од стилот, земјата на потекло и брендот. Менструалните влошки не се исти како влошките за инконтиненција, кои имаат многу поголема апсорпција и ги носат оние кои имаат проблеми со уринарна инконтиненција.
1 Видови
1.1 За еднократна употреба
Материјалите од кои се направени менструалните влошки за еднократна употреба обично се избелена вискоза целулоза направена од дрвена пулпа), памук и пластика. Покрај тоа, може да се вклучат мириси и антибактериски агенси. Задната страна е направена од пластика а содржи и полимерен прав како моќен апсорбент (суперапсорбирачки полимери) кој се претвора во гел кога се навлажнува. Генерално, слоевитоста е следнава: „впивливо јадро поставено помеѓу флексибилен горен слој пропустлив на течности и заден слој од пластичен слој непропустлив на течности, кој има лепило од надворешната страна за прицврстување на вложката на долната облека“. Рециклирањето е исклучително тешко и ретко се изведува поради трошоци, иако се чини дека постојат решенија. Кога не се фрлаат на депонија каде што небиоразградливите делови можат да траат илјадници години, конвенционалните хигиенски производи во најдобар случај можат да бидат „термички рециклирани “ (согорени).
Постојат неколку различни видови менструални влошки за еднократна употреба:
* Влошка за гаќички: дизајнирани за апсорбирање на дневен вагинален исцедок, лесен менструален циклус, дамки, лесна уринарна инконтиненција или како алтернатива за употреба на тампон или менструална чашка.
* Ултра тенки: компактна влошка која може да биде исто толку апсорбирачка како обичната или макси/супер влошка, но со помала маса.
* Регуларна: влошка со средна впивливост.
* Макси/Супер: поголема впивлива влошка, адаптирана за почетокот на менструалниот циклус кога менструацијата е често најсилна.
* Ноќна: долга влошка за поголема заштита додека носителот е во лежечка состојба, со впивливост погодна за употреба преку ноќ.
* Трудничка: малку подолга од макси/супер влошки и е дизајнирана за да апсорбираа крварење што се јавува по породувањето, а исто така може да апсорбира и урина.
Обликот, должината и впивањето варираат во зависност од производителот, но генерално се движат од кратка, тенка влошка за гаќички до поголема и подолга преку ноќ. Долгите влошки обезбедуваат дополнителна заштита за поголеми луѓе чија долна облека можеби не е целосно заштитена со влошки со стандардна должина, како и за употреба преку ноќ.
Други опции кои се достапни во линијата на влошки се крилца што се обвиткуваат околу страните на долната облека за да додадат дополнителна заштита од протекување и да помогнат во фиксирањето на влошката на место. Дезодорансот се додава за да го замаскира менструалниот мирис со лесен мирис. Постојат дури и влошки за гаќички специјално дизајнирани да се носат со танга.
1.2 За повеќекратна употреба (ткаенина)
Некои луѓе користат менструални влошки од ткаенина што може да се користат повеќекратно. Направени од повеќе видови ткаенини - најчесто памучен фланел, бамбус или коноп (кој е многу впивлив и не е толку гломазен како памукот). Повеќето модели имаат крилца што се прицврстуваат околу долната облека, но некои се без крилца. Платнените менструални влошки се вратиле во мода околу 1970-тите, а нивната популарност се зголемила кон крајот на 1980-тите и почетокот на 1990-тите. Причините зошто луѓето избираат да се префрлат на платнени менструални влошки вклучуваат удобност, заштеда со текот на времето, влијание врз животната средина и здравствени причини.
Денес постојат многу стилови на платнени менструални влошки, почнувајќи од влошки за гаќички до влошки за ноќ. Платнените менструални влошки може да имаат и водоотпорна подлога, што обезбедува поголема заштита од протекување, но може да бидат и помалку пропустливи за воздух од оние без подлога.
2 Употреба
Менструалните влошки се носат за да го впиваат менструалниот секрет, со што се заштитува облеката и облеката. Најчесто се индивидуално завиткани, што ги прави полесни и подискретни за носење во чанта или торба. Обвивката може да се користи за завиткување на извалканите влошки пред да се фрлат во соодветни корпи. Некои луѓе претпочитаат да ги завиткаат влошките со тоалетна хартија наместо да ја користат обвивката, која, бидејќи често е направена од мазна пластика со мала селотејп трака, може да не се залепи соодветно. Менструалните влошки не треба да се фрлаат во тоалет бидејќи можат да предизвикаат затнување. Во развиените земји, јавните тоалети речиси секогаш вклучуваат сад во кој се ставаат валкани влошки.
3 Историја
Менструалните влошки се споменуваат уште во 10 век, во ''Суда'', каде што се вели дека Хипатија, која живеела во 4 век од н.е. фрлила една од своите користени менструални крпи кон еден обожавател во обид да го обесхрабри. Во древниот Египет, жените користеле омекнат папирус, растение слично на трева, за да ја апсорбираат менструалната крв. Пред комерцијално достапните влошки за менструална хигиена, повеќето жени користеле парчиња ткаенина за да го апсорбираат менструалниот проток.
Сè додека не се создале менструалните влошки за еднократна употреба, платнените влошки или влошките за повеќекратна употреба биле широко користени за собирање менструална крв. Луѓето често користеле разни домашни менструални влошки, кои ги изработувале од разни ткаенини или други апсорбирачки материјали. Дури и откако влошките за еднократна употреба станале комерцијално достапни, неколку години биле премногу скапи за многу семејства да си ги дозволат. Потребни биле години за менструалните влошки за еднократна употреба да станат вообичаени. За полесна употреба, пронаоѓачот Керолин Р. Мобли ја патентирал конструкцијата со крилца за хигиенска влошка. Влошките за еднократна употреба сега се користат речиси исклучиво во поголемиот дел од индустријализираниот свет.
Првите влошки за еднократна употреба биле во форма на памучен или сличен правоаголник од влакна покриен со апсорбирачка подлога. Краевите на влошката биле продолжувани напред и назад за да се вклопат низ јамки во специјален појас или ремен што се носел под долна облека.
Менструалните влошки за еднократна употреба се појавиле од изумот на Бенџамин Франклин, направен со цел да помогне во спречувањето на крварењето на ранетите војници, , но се чини дека за прв пат биле комерцијално достапни околу 1880 година со влошката на Томас и Вилијам Саутхол. Влошките за еднократна употреба се поврзуваат со медицинските сестри кои ги користеле своите завои од дрвена пулпа за да го апсорбираат менструалниот циклус, создавајќи влошка направена од лесно достапни материјали и доволно ефтина за да се фрли по употреба. Првата реклама на Котекс за производи направени со оваа дрвена пулпа (целулопамук) се појавила во јануари 1921 година. „Џонсон и Џонсон“ ги претставија влошките ''„Модес'' “ во 1926 година, истражени од Лилијан Гилбрет.
Во 1956 година, Мери Кенер добила патент за прилагодлив санитарен појас со вграден џеб отпорен на влага. Сепак, компанијата што прва покажала интерес за нејзиниот изум го отфрлила откако открила дека таа е Афроамериканка.
Подоцна, на дното на санитарните влошки била поставена леплива лента за прицврстување на гаќичките, и ова станало омилен метод.
Ергономскиот дизајн и материјалите што се користат за производство на влошки, се промениле во текот на 1980-тите. Бидејќи постарите материјали не биле толку апсорбирачки и ефикасни, а првите влошки биле дебели до два сантиметри, протекувањата станувале проблем. Некои од воведените варијации биле прошивање на подлогата, додавање „крилца“ и намалување на дебелината на влошката со користење на производи како што се сфагнум и полиакрилатни суперапсорбентни гелови добиени од нафта. Материјалите што се користат за производство на повеќето влошки се добиени од нафтената индустрија и шумарството. Апсорпционото јадро, направено од дрвена пулпа белена со хлор, може да се редуцира за да се направат потенки производи со додавање на полиакрилатни гелови кои брзо ја вшмукуваат течноста и ја задржуваат во суспензија под притисок. Покривниот материјал што се користи е полипропиленски неткаен материјал, со непропустлива бариера направена од полиетиленска фолија.
4 Општество и култура
Влошките, особено оние за повеќекратна употреба, може да бидат видливи на скенери за цело телo.
4.1 Земји во развој
Во земјите во развој, поради ниската цена импровизираните влошки сè уште се користат за апсорбирање менструална крв. Крпи, земја и кал, исто така, наводно се користат за собирање на менструалниот циклус од страна на луѓе кои не можат да си дозволат поскапи влошки или тампони за еднократна употреба.
Со цел да задоволи потребата за постигнување достапно решение за намалување на нехигиенските и нехигиенските практики во земји како Индија, Аруначалам Муруганантам од рурален Коимбаторе во јужната држава Тамил Наду, Индија, развил и патентирал машина која може да произведува евтини хигиенски влошки за помалку од една третина од претходната цена. Фондацијата Бил и Мелинда Гејтс ѝ додели на ЗанаАфрика, со седиште во Најроби, грант од 3 милиони американски долари.
5 Ефекти врз здравјето
Во 2024 година било објавено дека кај еден бренд на менструални влошки е пронајдена токсичната хемикалија PFOA.
На 15 март 2025 година, Кинеската централна телевизија (CCTV) открила злоупотреба на целата индустрија при купување дефектни производи и отпад од производството за производство на хигиенски влошки. Откриени се лажни етикети кај десетици кинески марки хигиенски влошки, а некои дури содржеле и јајца од инсекти и нозе од лебарки.