procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Стојче Балкански

Стојче Балкански (Струмица, - , Струмица) — македонски поет и романописец.
1 Животопис
Стојче Балкански е роден во Струмица на година. Завршил Филолошки факултет. Тој бил вработен во Собранието на Општина Струмица. Тој станал член на ДПМ во 1994 година. Автор е на книгите: Бранување на крвта (поезија, 1973), Исповед на крвта (поезија, 1982), Крвави камбани (поезија, 1984), Безмежен сон (поезија, 1992), Дослед и непокор (поезија, 1992), Проколната долина (роман, 1992), Жаровни бездни (поезија, 1994), Расплакана долина (поезија, 1995), Бессонија и лузни (поезија, 1996), Лузнево доба (роман, 1996). Починал на 5 мај 2008 година, во Струмица.
Атина Бојаџи

Атина Бојаџи ( во - во ) — македонска маратонка во пливање. Уште на 11-годишна возраст успеала да ги собори сите македонски рекорди во пливање на кратки патеки во слободен стил, делфин итн.
Таа била светски првак во маратонско пливање на слатки води на Охридскиот маратон одржан во 1962 година. Вкупно двапати била светски првак на слатки води, првиот пат само со 18 години, но вистински подвиг запиша истата година кога на исклучително опасниот маратон Саида – Бејрут, од 23 натпреварувачи на целта успеала да стигне само таа и еден пливач од Египет. Претседателот на Либан, восхитен од нејзината пливачка моќ, а така млада, тогаш на Атина Бојаџи и доделил орден за храброст. Таа до денес останува најмладиот првак на Охридскиот пливачки маратон на сите времиња. Во 1962 година со испливување на патеката Капри - Неапол станала светски првак на солени води.
Врв на нејзината пливачка кариера е препливувањето на Ламанш на 9 септември 1969 година, за 13 часа и 20 минути (на истиот ден десет години порано и Нико Нестор го препливува Ламанш) и со тоа станува првата Македонка, а воедно и првата пливачка од Југославија, која го остварила овој успех.
За дочекот во родниот Охрид, Атина Бојаџи изјавила:
„Дочекот беше прекрасен, од селото Косел до плоштадот во центарот на Охрид имаше колони од луѓе. Јас седната во кабриолет во таа гужва го слушав гласот на син ми кој во плач викаше: “Мајко, кои се овие луѓе, што е ова?“. Јас навистина до ден денес нема да го заборавам тој дочек, беа излезени речиси сите охриѓани.“
Во 1977 година во чест на овој подвиг на Атина Бојаџи бил снимен филмот „Исправи се, Делфина“ на Александар Ѓурчинов, со Неда Арнериќ во главната улога. Самата Бојаџи била еден од соработниците на филмот.
Потоа пливачката кариера ја заменила со тренерска, најнапред во белградскиот клуб „Црвена звезда“, а потоа и во спортскиот центар во Лос Анџелес, САД. Кон крајот на 1991 се вратила во Сараево, каде ја затекнала воената опсада на градот. Со помош на пријатели успеала да го напушти својот стан. Заедно со себе ги зела сите освоени пехари, сведоштвото на нејзиниот успех. По враќањето во Македонија била вклучена во организационите тела на Охридскиот пливачки маратон.
Во 1998 година Македонскиот олимписки комитет ја овенчува со признанието „''Великан на македонскиот спорт''“, а во 2000 година дневниот весникот Утрински весник ја прогласува за спортист на векот. Во нејзина чест, спортскиот комплекс кај Билјанини Извори во Охрид го носи нејзиното име.
Починала во Скопје по кратко боледување на 28 декември 2010 година.
1 Поврзано
* Дики Бојаџи
* Нико Нестор
* Томи Стефановски
Ирфан Беќур

Ирфан Беќур (турски: ''Irfan Bekür'') — поет, драмски автор, преведувач од турската националност во Македонија.
1 Животопис
Ирфан Беќур е роден во Скопје на година. Завршил средно образование. Работел како артист во турската драма при Театарот на народностите во Скопје. Живее и работи во Данска. Член на ДПМ од 1984 година. Автор е на делата: Црвениот круг (поезија, 1980), Да се уништи фантазијата (поезија, 1982), Мемет (драма, 1982), Луѓе и гулаби (драма, 1984), Картонска кутија (драма, 1986).
Александар Белиќ

Александар Белиќ (српски: ''Александар Белић'', , - , ) бил македонист, филолог, професор и ректор на Универзитетот во Белград, претседател на САНУ и член на повеќе српски и странски организации. Неговата дејност во македонската историја и Македонистика е констраверзна бидејќи бил застапник на великосрпските идеи и тврдел дека ''македонските дијалекти се српски''. Сепак, тој дал одреден придонес при елаборирање на некои македонски говори.
1 Животопис
Основно училиште завршил во Белград. Студиите по филологија ги започнал во Белград и ги продолжил во Москва и Одеса. По завршувањето на студиите го повикале да остане на катедрата по лингвистика и филологија на Универзитетот во Москва, но тој се вратил во Србија каде во 1899 година е поставен за доцент на Високата школа. Потоа една година поминал во Германија на усовршување каде и ја одбранил докторската десертација. Десертацијата е објавена на германски јазик во два дела. Подоцна станал редовен професор на Универзитетот во Белград.
2 Библиографија
*''Дијалекти источне и јужне Србије'', (Дијалекто на источна и јужна Србија)
*''Дијалектолошка карта српског језика'', (Дијалектолошка карта на српскиот јазик)
*''Акцентске студије'', (Акцентски студии)
*''О двојини у словенским језицима'', (За двоините во словенските јазици)
*''Галички дијалект'', (Галички дијалект)
*''О језичкој природи и језичком развитку'' (1941.), (За јазичната природа и јазичниот развој)
*''Правопис српско-хрватског књижевног језика'' (1923.). (Правопис на српскохрватскиот книжевен јазик)
Сашо Мацановски - Трендо

Сашо Мацановски - Трендо (, година) — македонски автор, новинар и телевизиски водител.
1 Животопис
По неговите родители, Трендо води потекло од Велес.
Основно училиште и гимназија завршил во Скопје. Дипломирал на Институтот по социологија при Филозофскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“.
Работел како уредник на вести во телевизиите Сител и Канал 5. Заедно со Логин Кочишки во периодот 1995-1998 ја создал емисијата „''Балкан Експрес''“ на ТВ Сител, која продолжила под името „''Валкан експрес''“ (1998-2000) на Канал 5.
Од 2000-2004 година објавувал неделни колумни во додатокот „''Антена''“ на дневниот весник „Дневник“ и во неделникот „Фокус“. Тие се објавени на 680 страници во збирката „''Трендоленд: слободна територија''“ од издавачката куќа Табернакул во 2011. Напишани низ критичка и сатирична призма, колумните претставуваат неофицијална хроника на едно турбулентно време во историјата на Македонија.
Сашо Мацановски стапил во врска со Зорица Црношија во 2000 година, а со неа се оженил во 2006 година. Сашо и Зорица имаат две деца: Мате (роден во 2006 година) и Бела (родена во 2010 година).
Од 2000 до 2012 го водел мрежното место on.net.mk, еден од првите интернет портали во Македонија. Основач или творец е на уште неколку дигитални сервиси: дигиталната телевизија БумТВ, блог платформата Блогерај, интернет порталот за телевиско емитување Зулу, а кратко време бил и директор на маркетинг во компанијата на операторот ОНЕ.
Познат е и како неколкугодишен водител на македонската верзија на квизот „''Кој сака да биде милионер?''“ (2004-2009). Поради водењето на квизот, тој ја добил Наградата за најдобар телевизиски водител за 2010 година при Златната бубамара на популарноста.
Во март 2012 година, го основал порталот офф.нет.мк.
Милутин Бебековски

Милутин Бебековски — македонски поет и писател за деца.
1 Животопис
Милутин Бебековски е роден на година во Вевчани, . Завршил средно училиште. Работел како службеник. Член на ДПМ од 1973 година. Автор е на книгите:
* Нишалка под виножито (поезија за деца, 1966),
* Ѕвездена труба (поезија за деца, 1970),
* Копче од ѕвезда (поезија за деца, 1972),
* Возот на детството (поезија за деца, 1973),
* Воденици (поезија за деца, 1978),
* Долетај на дланка (поезија за деца, 1979),
* Дреноцут (поезија за деца, 1983),
* Записи за Дримкол (поезија за деца, 1986),
* Тапијата на дедо ми Гаврил (поезија, 1990),
* Суво поле (поезија за деца, 1998),
* Градината на дедо ми Гаврил (поезија за деца, 1998).
Добитник е на наградата на РТВ Скопје,. По долго боледување, починал на 18 септември 2014 година во родното Вевчани.
Петре Бицевски

Петре Ристов Бицевски (р. во Горно Пожарско, Мегленско, починал 12.12.2025 во Скопје) —македонски раскажувач, романописец, писател за деца, фолклорист и сликар.
1 Животопис
Во време на Граѓанската војна во Грција, семејството на Бицевски го напуштило родното село и во 1948 година се доселило во селото Ерџелија, Светиниколско. Во 1964 година, Петре Бицевски завршил средно земјоделско училиште во Струмица, а во 1968 година ја завршил и Вишата педагошка школа во Скопје. Во периодот 1968-1971, работел како наставник по македонски јазик во Свети Николе, а подоцна се преселил во Скопје, каде работел како наставник во периодот 1971-2000, по што заминал во пензија.
Бицевски е член на Друштвото на писатели на Македонија од 1993 година. Тој се занимавал и со собирање фолклорен и ономастички материјал од Мегленско. Покрај тоа, приредил и две самостојни изложби на слики.
Божидар Тодоровски - Бодле

Божидар Тодороски - Бодле — македонски поет.
1 Животопис
Божидар Тодороски е роден на година во . Починал на 28 ноември 2001 во Скопје. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работел како режисер во Телевизија Скопје. Член на ДПМ од 1974 година. Автор е на книгите: Бумеранг (поезија, 1963), Неспогодии (поезија, 1974), Сонетен венец на непризнатите (1977), Диво коњче (поезија за деца, 2000), Горчлива нафора и Боемски уроци (поезија, 2000). Својата прва изложба ја има 1961 година со дела насликани со паста за чевли. Голем мајстор на цртежот со туш и молив, која техника ја научил од својот наставник по ликовно Ачевски-Аче, ненадминат мајстор на таа техника. Неисцрпен мотив му била староградската архитектура од Старата Скопска чаршија, Охрид, Кратово, Прилеп, Битола. Последната изложба ја одржува во КИЦ-Скопје, 1991 година. Во својот творечки ансамбл има отворено преку 15 самостојни изложби.
Славе Банар

Славе Банар — македонски поет и раскажувач.
1 Животопис
Д-р Славе Банар е роден на година, во Охрид, но бил израснат во Лешани од каде потекнувал. Дипломирал на Филолошки факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Тој е магистер по македонска книжевност и доктор на науки од областа на книжевностите. Магистрирал и докторирал на Универзитетот во Љубљана. Работел како библиотекар, виш библиотекар и директор во Градската библиотека „Григор Прличев“ во Охрид. Работел како професор по македонски книжевности на Државниот универзитет во Тетово, по предметите: Македонска народна книжевност, Теорија на книжевноста, Македонска книжевност 19 век и Современа македонска книжевност. Славе Банар е член на ДПМ од 1989 година.
2 Библиографија
* „Аквариум“ (поезија, 1983)
* „Подземна вода“ (раскази, 1988)
* „Златоуст“ (поезија, 1992)
* „Словенечката книжевност на македонски јазик“(студии, 2005)
* „Slovenska knjizevost v makedonsčini“ (2006)
* „Pomen mednarodnega pesniškega festivala Struški večeri poezije v razvojnem loku sodobne makedonske poezije“ - FF - Ljubljana (2009)
* „Амбар“ - поема. Награда „Григор Прличев“ за најдобра поема за 2014 година. Poeta laureatis.
Во октомври 2014 година било објавено дека Славе Банар е добитник на наградата „Григор Прличев“ за поемата „Амбар“.
Есад Бајрам

Есад Бајрам (турски: ''Esad Bayram''; - ) ― македонски поет, раскажувач, преведувач од турска народност.
1 Животопис
Роден е во Охрид на 29 мај 1934 година. Завршил Виша педагошка школа во Скопје. Бил општествено-политички работник. Тој станал член на ДПМ во 1987 година.
Неговите предци биле од Мала Азија, дошле во Македонија. Есад Бајрам се гордеел што тие не биле освојувачи туку камилари. Всушност тие носеле храна за војската. Неговиот прадедо се населил во Пештани а татко му и тој се родени Намазија, во Охрид. Мајка му живеела на Имарет. Бајрам бил најмалиот во семејството од уште двајца браќа и една сестра.
Првите стихови ги напишал во почетокот на шеесеттите години од минатиот век, а биле објавени во Млад борец и Бирлик. 
Од поранешниот турски претседател Сулејман Демирел, тој добил награда за придонес во афирмацијата на турската книжевност во светот.
По повод Светскиот ден на преведувачот, 30 септември, во 2012 година, Друштвото на писателите на Македонија му ја врачило повелбата „30 Септември“ што е доделувана на истакнат македонски книжевен преведувач за долгогодишна успешна преведувачка активност.
Во 2016 година, на една од книжевните средби организирани од страна на Институтот „Јунус Емре“ во Скопје било одржано претставување на личноста и делата на Есад Бајрам од страна на македонскиот Турчин и писател Илхами Емин.
2 Библиографија
* „Плетенки“ (поезија, 1978)
* „Буквар в срце“ (поезија, 1979)
* „Дневни прошетки“ (поезија, 1981)
* „Баждарина“ (поезија, 1982)
* „Дете во години“ (поезија, 1982)
* „Вечерни прошетки“ (поезија, 1986)
* „Аливели“ (раскази, 1990)
* „Палата на душата“ (поезија, 1989)
* „Ѕвездени бакнежи“ (поезија за деца, 1993)
* „Диван“ (поезија, 1995)
* „Пеливани во кујната“ (раскази, 1996)
* „Весели деца“ (поезија, 2001)
* „Исповед на поетот“ (записи и статии, 2008)
* „Очите вечерни зелени“ (поезија, 2010)
Магдалена Хорват

Магдалена Хорват — македонски поет и преведувач. Родена е во година во , Македонија. Автор е на стихозбирките „Ова е таа, твојата" и „Синкаво и други песни“, како и на низа преводи на книги од македонски и странски автори. Нејзини песни, препеви или текстови за поезија се објавени во ''Блесок'', ''Време'', ''Дневник'', ''Лајф'', ''Мравка'', ''Наше писмо'', ''Современост'', и ''Poetry Review''. Застапена е и во неколку антологии.
1 Книжевно творештво
1.0.0.1 Стихозбирки
* „Ова е таа, твојата“ (поезија; Македонска реч, 2006)
* „Синкаво и други песни“ (поезија; Македонска реч, 2010)
*„Осетлива на светлина“ (поезија; Темплум, 2018)
1.0.0.2 Преводи од англиски на македонски
* Фиона Сампсон: „Далечината меѓу нас“ (роман во стихови; Магор, 2005)
* Силвија Плат: „Стакленото ѕвоно“ (роман; Три, 2006)
* Ана Агилар-Амат: „Музика и скорбут“ (поезија; Блесок, 2006)
* Пат Боран: „Телефонска секретарка“ (поезија; Блесок, 2007)
* Марсел Фрајман: „Мајмунска свадба“ (поезија; Центрифуга, 2009)
1.0.0.3 Преводи од македонски на англиски
* Избoр песни од Петар Т. Бошковски (со Фиона Сампсон; поезија, СВП, 2005)
* Избoр песни од Петко Дабески (со Фиона Сампсон; поезија, СВП, 2006)
* Избoр песни од Никола Маџиров (со Адам Рид; поезија; СВП, 2007)
* Избoр песни од Адем Гајтани (со Адам Рид; поезија; СВП, 2009)
* Избoр песни од Миле Неделковски (со Адам Рид; поезија; СВП, 2009)
* Избoр песни од Анте Поповски (со Адам Рид; поезија; СВП, 2009)
1.0.0.4 Антологии
* „Пурпурни извори: Антологија на поновата македонска поезија од млади" (Детска радост/СВП, 2006)
* „Сто без една песна" (Македонска реч, 2006)
* „Злати чолн“ (на словенечки; Апокалипса, 2005)
* "In Our Own Words Vol.7" (на англиски; MWE, 2007),
* "Europa es una dona/Europe is a Woman" (на каталонски и англиски; Universitat Autonoma de Barcelona, 2007)
Фејзи Бојку

Фејзи Бојку — македонски писател за деца од албанска народност.
1 Животопис
Роден е во Велешта, Струшко на 24 март 1937 година. Завршил Филозофски факултет во Скопје. Работел како уредник на весникот „''Flaka e Vëllazërimit''“ (Флака е влазримит; во превод Пламен на братството). Член на ДПМ од 1974 година. Автор е на книгите: „''Првите цутови''“ (1968), „''Школски ѕвона''“ (1971), „''Песни за буквите''“ (1972), „''Септември на едно детство''“ (1973), „''Орото влезе дома''“ (1974), „''Боите на моето небо''“ (1976), „''Бели пеперутки''“ (1980), „''Зборови и бранови''“ (1987).
Петре Бакевски

Петре Бакевски (, - , ) — македонски поет, раскажувач, публицист и театарски критичар.
1 Животопис
Петре Бакевски е роден во Кавадарци на година. Работел како новинар, театарски критичар и уредник. Бил уредник на Културната рубрика на весникот „Вечер“. Бил директор и главен уредник на Книгоиздателството Детска радост при НИП Нова Македонија. Бил претседател на Советот на СВП. Член на ДПМ од 1974 година. Негова ќерка била новинарката Неда Бакевска Виллалба. По долго боледување починал во Скопје на 25 август 2011 на 64-годишна возраст.
2 Книжевно творештво
Има напишано 64 книги – објавени помеѓу 1972 и, формално, 2011 односно 2021 – жанровски го „покриваат“ речиси целиот книжевен спектар. Најбројните се, очекувано, „конвенционалните“ поетските збирки – ги има 27;  потоа епските поетски форми, поеми  (7) и ораторијски либрета (3). „Останатите“ 27 авторски наслови се драмски – 2 книги драми, вкупно 9 драмски текстови – и прозни: 9 романи, 9 збирки новели/раскази, 5 книги есеистички дневнички записи, 2 книги театарски критики пишувани и објавувани (во весникот „Вечер“) во текот на 15 полни години, помеѓу 1973 и 1988). Автор е на книгите:
*Пат до летото (поезија, 1972)
*Земјољубец (поезија, 1975)
*Крикот на паунот (поезија, 1982)
*Премиери (театарски критики, 1983)
*Раскината карта (поезија, 1984)
*Лицето на времето (поезија, 1985)
*Лица и маски (театарски критики, 1988
*Замаглен поглед од несоници (поезија, 1990
*Сенката на сонот (поезија, 1990)
*Те а Ма са (поезија, 1991)
*Живи ѕвезди (поезија, 1992)
*Низ златниот прстен на сонцето (поезија, 1994)
*Во сенката на мечот (поезија, 1994)
*Покосница (поезија, 1995)
*Сто сонети (1997)
*Вавилон (либрето за симфониска поема, 1997)
*Елегии (1998)
*Балади (1999)
*Гламни (новели, 2000)
*Црвен ветар (2001)
*Тешки облаци (2002)
*Зајазлен камен (2002)
*Скрб (записи, 2003)
*Мојата Итака (поезија, 2003)
*Еден гавран (раскази, 2002)
*Два гаврана (раскази 2002)
*Јато (повести, 2003)
*Црно јагне, див Балкан (роман, 2004).
Автор е на неколку драми. Ги има објавено следниве драми:
*„ Мирисот на пластичната ружа“
*„Кралот Пердика“
*„Леандар и Косара“
*„Кралот е повторно жив“
*„Еврипид се враќа во Атина“
*„Дом за птици“
*„Белите коњи“
*Танц на ноќните пеперутки во „Ориент-Експресот“ (драма) (2004)
*Драми
Последната книга на која што работел пред својата смрт во 2011 година е Нова Атлантида (поема).Исто така, приредувач е на бројни антологии и хрестоматии.
3 Награди
Добитник е на наградите: „13 Ноември“, „Браќа Миладиновци“, „Кочо Рацин“, „Григор Прличев“.
Генади Болиновски

Генади Болиновски (3 јули 1930, Галичник, Кралство Југославија) — македонски поет и раскажувач.
1 Животопис
Генади Болиновски е роден во Галичник на 3 јули 1930 година. Се школувал во родното место за гимназијата ја завршил во Скопје, каде и дипломирал на Филолошкиот факултет. Потоа работел како новинар и бил уредник во Македонската радио-телевизија. Тој бил член на ДПМ од 1957 година.
2 Творештво
Болиновски е автор на книгите:* Лирски трепети (поезија, 1954),
* Јас и песната (поезија, 1957),
* Гостинчиња (раскази за деца, 1958),
* Огледалца (раскази за деца, 1959),
* Мите сонува (роман за деца, 1961),
* Дете и птица (раскази за деца, 1964),
* Триптихон (сонетен венец, 1971),
* Акрослов (поезија, 1982),
* Растење (поезија, 1984),
* Лузни на заборавот (раскази за деца, 1986),
* Игра на прозорец (1990)
* Геболини (поезија, 1995).
Во 1985 година, за стихозбирката „Растење“ ја добил наградата на Струшките вечери на поезијата за најдобра книга за деца.
Турција на Олимписките игри

Турција за првпат како независна држава учествувала на Летните олимписки игри во 1908 година, кои се одржале во Лондон. Од тогаш, Турција ги пропуштила мундијалите во 1920, 1932, и 1980 година.
На Зимските олимписки игри Турција за првпат учествувала во 1936 година и од тогаш има пропуштено три мундијала, но никогаш на овие игри нема освоено медал.
Турција никогаш не била домаќин или организатор на некакви Олимписки игри.
Заклучно со 2008 година, Турција има освоено вкупно 82 медали на олимпијадите, од кој сите се на Летните олимписки игри.
Националниот олимписки комитет на Турција (''National Olympic Committee of Turkey'') бил основан во 1908 година, а од страна на МОК бил признаен во 1911 година.
1 Медаи
1.1 Медали на ЛОИ
; Медали на ЛОИ, ;
Место, Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
1908 Лондон, 0, 0, 0, 0
1912 Штокхолм, 0, 0, 0, 0
1920 Антверпен, ''Не учествувала''
1924 Париз, 0, 0, 0, 0
1928 Амстердам, 0, 0, 0, 0
1932 Лос Анџелес, ''Не учествувала''
1936 Берлин, 1, 0, 1, 2
1948 Лондон, 6, 4, 2, 12
1952 Хелсинки, 2, 0, 1, 3
1956 Мелбурн и Стокхолм, 3, 2, 2, 7
1960 Рим, 7, 2, 0, 9
1964 Токио, 2, 3, 1, 6
1968 Град Мексико, 2, 0, 0, 2
1972 Минхен, 0, 1, 0, 1
1976 Монтреал, 0, 0, 0, 0
1980 Москва, ''Не учествувала''
1984 Лос Анџелес, 0, 0, 3, 3
1988 Сеул, 1, 1, 0, 2
1992 Барселона, 2, 2, 2, 6
1996 Атланта, 4, 1, 1, 6
2000 Сиднеј, 3, 0, 2, 5
2004 Атина, 3, 3, 4, 10
2008 Пекинг, 1, 4, 3, 8
2012 Лондон
Вкупно, 37, 23, 22, 82
1.2 Медали на ЗОИ
; Медали на ЗОИ, ;
Место, Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
1936. Гармиш-Партенкирхен, 0, 0, 0, 0
1948. Санкт Мориц, 0, 0, 0, 0
1952 Осло, ''Не учествувала''
1956. Кортина д'Ампецо, 0, 0, 0, 0
1960. Скво Вали, 0, 0, 0, 0
1964. Инсбрук, 0, 0, 0, 0
1968. Гренобл, 0, 0, 0, 0
1972. Сапоро, ''Не учествувала''
1976. Инсбрук, 0, 0, 0, 0
1980. Лејк Плесид, ''Не учествувала''
1984. Сараево, 0, 0, 0, 0
1988. Калгари, 0, 0, 0, 0
1992. Албервил, 0, 0, 0, 0
1994. Лилехамер, 0, 0, 0, 0
1998. Нагано, 0, 0, 0, 0
2002. Солт Лејк Сити, 0, 0, 0, 0
2006. Торино, 0, 0, 0, 0
2010. Ванкувер
Вкупно, 0, 0, 0, 0
Рада Видиновска

Рада Видиновска ( на ) — македонски поет.
1 Животопис
Рада Видиновска е родена во Живојно, Битолско, на 15 јули 1944 година. Во 1970 година, таа со семејството се доселила во Торонто, Канада. Член е на Литературното друштво „Браќа Миладиновци“ во Торонто. Член на ДПМ од 1997 година. Автор е на книгите: „''Бисерни капки од Нијагара''“ (1992), „''Молњи во окото''“ (1992), „''Белези на душата''“ (1993). Добитник на наградата Иселеничка грамота.
Најдо Георгиевски

Најдо Георгиевски — македонски поет.
1 Животопис
Најдо Георгиевски е роден во селото Горно Лисиче, Скопско на година. Средно образование завршил во Скопје, а висока школа на педагошка насока и хуманитарни науки во Лунд, Шведска. Работел како наставник по македонски јазик во Гетеборг. Член на ДПМ од 1997 година. Автор е на книгата „''Отсонувани акорди''“ (1995).
Димитар Гогов

Димитар Гогов (Секавец, Нигритско/Долноџумајско, - ) — македонски поет.
1 Животопис
Димитар Гогов е роден во Секавец, Нигритско/Долноџумајско, Егејска Македонија на 10 март 1936 година. Завршил средно образование. Работел како библиотекар во ЈОУБ „Искра“ - Кочани. Член на ДПМ од 1993 година. Повеќепати е наградуван за своите поетски остварувања.
Во негова чест се доделува наградата „Димитар Гогов“ за песни напишани од деца.
2 Творештво
Гогов е автор е на книгите:
* „Маратонци на кајче“ (песни за деца, 1980)
* „Бело сонце“ (1985),
* „Егејска рапсодија“ (1990)
Душан Горенчевски

Душан Горенчевски бил македонски драмски автор и македонист.
1 Животопис
Душан Горенчевски е роден во Неготино на година. Починал во Белград на 13 март 1997 година. Завршил Филолошки факултет и работел како лектор за македонски јазик во Сојузниот извршен совет во Белград. Член на ДПМ од 1980 година. Автор е телевизиската драма Белиот ѕид (1978) и на радио драмите Самоубијци (1968), Циничен круг (1969), Љубовта на зографот (1974), Дојди в Охрид (1976), Крадци (1979), Крадци и самоубијци (1979),.
Косара Гочкова

Косара Гочкова — македонски писател за деца.
1 Животопис
Косара Гочкова е родена на година во Кичево. Завршила Филолошки факултет во Скопје. Доктор по филолошки науки. Работела како просветен работник. Работела во Министерството за образование на Република Македонија. Член на ДПМ од 1989 година. Автор е на книгите: Децата дури спијат (поезија за деца, 1976), Синооко изворче (поезија за деца, 1979), Бојата на светлината (поезија за деца, 1981), Сребрена сончева роса (поезија за деца, 1984), Ѕвезди на слободата (поезија за деца, 1988), Утрински ѕвона (поезија за деца, 1999). Добитник е на наградата „Климент Охридски“.
Шпанија на Олимписките игри

Шпанија за првпат учествувала на Летните олимписки игри во 1900 година, кои се одржале во Париз. Од тогаш, Шпанија ги пропуштила мундијалите во 1904, 1908, 1912 и 1936 година.
На Зимските олимписки игри Шпанија за првпат учествувала во 1936 година и од тогаш нема пропуштено ниту еден мундијал. Шпанија во 1992 година била домаќин на Летните олимписки игри, а нејзин организатор бил градот Барселона.
Заклучно со 2009 година, Шпанија има освоено вкупно 115 медали на Олимписките игри, од кои 113 на летните а 2 на Зимските олимписки игри.
Националниот олимписки комитет на Шпанија (шпански: ''Comité Olímpico Español'') бил основан во 1924 година, а од страна на МОК и истата година признаен.
1 Медаи
1.1 Медали на ЛОИ
; Медали на ЛОИ, ;
Место, Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
1896 Атина, ''не учествувала''
1900 Париз, 1, 0, 0, 1
1904 Сент Луис, ''не учествувала''
1908 Лондон, ''не учествувала''
1912 Штокхолм, ''не учествувала''
1920 Антверпен, 0, 2, 0, 2
1924 Париз, 0, 0, 0, 0
1928 Амстердам, 1, 0, 0, 1
1932 Лос Анџелес, 0, 0, 1, 1
1936 Берлин, ''не учествувала''
1948 Лондон, 0, 1, 0, 1
1952 Хелсинки, 0, 1, 0, 1
1956 Мелбурн и Стокхолм, 0, 0, 0, 0
1960 Рим, 0, 0, 1, 1
1964 Токио, 0, 0, 0, 0
1968 Град Мексико, 0, 0, 0, 0
1972 Минхен, 0, 0, 1, 1
1976 Монтреал, 0, 2, 0, 2
1980 Москва, 1, 3, 2, 6
1984 Лос Анџелес, 1, 2, 2, 5
1988 Сеул, 1, 1, 2, 4
1992 Барселона, 13, 7, 2, 22
1996 Атланта, 5, 6, 6, 17
2000 Сиднеј, 3, 3, 5, 11
2004 Атина, 3, 11, 5, 19
2008 Пекинг, 5, 10, 3, 18
2012 Лондон
Вкупно, 34, 49, 30, 113
1.2 Медали на ЗОИ
; Медали на ЗОИ, ;
Место, Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
1924 Шамони, ''Не учествувала''
1928 Санкт Мориц, ''Не учествувала''
1932 Лејк Плесид, ''Не учествувала''
1936. Гармиш-Партенкирхен, 0, 0, 0, 0
1948. Санкт Мориц, 0, 0, 0, 0
1952 Осло, 0, 0, 0, 0
1956. Кортина д'Ампецо, 0, 0, 0, 0
1960. Скво Вали, 0, 0, 0, 0
1964. Инсбрук, 0, 0, 0, 0
1968. Гренобл, 0, 0, 0, 0
1972. Сапоро, 1, 0, 0, 1
1976. Инсбрук, 0, 0, 0, 0
1980. Лејк Плесид, 0, 0, 0, 0
1984. Сараево, 0, 0, 0, 0
1988. Калгари, 0, 0, 0, 0
1992. Албервил, 0, 0, 1, 1
1994. Лилехамер, 0, 0, 0, 0
1998. Нагано, 0, 0, 0, 0
2002. Солт Лејк Сити, 0, 0, 0, 0
2006. Торино, 0, 0, 0, 0
2010. Ванкувер, 0, 0, 0, 0
Вкупно, 1, 0, 1, 2
Сотир Гулески

Сотир Гулески — македонски раскажувач и романописец.
1 Животопис
Сотир Гулески е роден во Прилеп на година. Починал во Скопје на 20 јуни 1985 година. Завршил средно образование. Член на ДПМ од 1959 година. Автор е на книгите: Меѓа (роман, 1959), Прекршен ’рбет (роман, 1960), Фурии 1 (роман, 1962), Фурии 2 (роман, 1972), Висорамнина на ровјите (раскази, 1975), Фурии 3 (роман, 1977), Фурии 4 (роман, 1979), Им се суди на дивите ветришта (роман, 1982), Распаќа на шест утоки (раскази, 1985),.
Жак Гошрон

Жак Гошрон (, - , ) — француски поет, есеист и преведувач. За член на МАНУ надвор од работниот состав бил избран на 27 мај 2003 година.
1 Животопис
Тој е роден во Гијонвил, Франција во 1920 година. Еден од уредниците на списанието Европа основано од Ромен Ролан. Професор по естетика на Академијата на применети уметности во Париз. Почесен член на ДПМ.
2 Творештво
Автор е на стихозбирките:.
* Записник (1948),
* Ткајачи (поема, 1948),
* Француските партизани, соавторство со Елза Триоле и Пол Елијар, (поема),
* Литургија на празникот,
* Грчка тетратка, Во слава на аргонаутите,
* Животни на чело,
* Јаболкница на ветрот,
* Охридска елегија (1977),
* Храбро напред, љубов,
* Пеперуги,
* Суита за Жан Симон Шарден, Виолина.
Автор е на либретото за операта Канут на Јозеф Козма.
Димитар Башевски

Димитар Башевски ( - ) — македонски романописец, поет и преведувач.
1 Животопис
Димитар Башевски е роден во село Ѓавато, Битолско, на година. Завршил Филозофски факултет на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Тој станал член на Друштвото на писателите на Македонија во 1969 година. Долги години работел како новинар, уредник и постојан дописник од Атина, за весникот „''Нова Македонија''“. Бил директор и главен уредник на издавачката куќа Култура. Сега е главен уредник на издавачката куќа Слово. Член е на Македонскиот ПЕН центар и бил негов претседател од 2000 до 2006 година.
2 Дела
Башевски е автор на следниве дела:
* Туѓинец (роман, 1969)
* Враќање (роман, 1972)
* Раска (роман, 1974)
* Нема смрт додека ѕвони (роман, 1980)
* Една година од животот на Иван Плевнеш (роман, 1985)
* Куќата на животот (поезија, 1987)
* Сарајановскиот каранфил (роман, 1990)
* Дневникот на Ања (роман за деца, 1994)
* Привремен престој (поезија, 1995)
* Совладано време (поезија, 1998)
* Бунар (роман, 2001)
* Аголен камен (поезија, 2005)
* Братот (роман 2007)
* Во дланката своја си гледам (поезија, 2010)
* Прозорци (роман, 2010)
* Белег. Сон (поезија, избор, 2012)
* Прозорци, нова верзија (роман, 2013)
* Мајсторот (раскази, 2013)
* Скршнувања (поезија, 2016)
* Круг (роман, 2017)
* Избрани дела (во шест тома, 2019)
* Писма од карантин (есеи, 2021)
* Дни, години (поезија, 2023)* Црни букви на црвено (поезија, 2025)
Неговите дела се преведувани и објавувани во странство на англиски, чешки, грчки, романски, српски, црногорски, албански и бугарски. Застапуван во антологиите на македонската поезија и проза. Три негови кратки раскази се застапени во антологијата на македонскиот краток расказ, „Џинџуџе во земјата на афионите“ (Темплум, 2022). Преведува од англиски и од словенските јазици.
3 Награди и признанија
Добитник е на наградите:
* Награда „11 Октомври“;
* Награда „Рациново признание“;
* Награда „Ванчо Николески“;
* Награда „13 Ноември“;
* Лауреат на престижната награда „Роман на годината“ на Утрински весник за неговото дело, романот „Бунар“, 2001;
* Награда „Св. Климент Охридски“, 2019;*Награда „Браќа Миладиновци“ на Струшките вечери на поезијата 2023.
Олег Дементиенко

Олег Дементиенко (роден на , Скопје) — македонски поет.
1 Животопис
Олег е роден во Скопје на 25 декември 1956 година. Завршил Економски факултет во Скопје. Тој бил раководител на ПВНП „Пантер факс“ во Скопје. Тој станал член на ДПМ во 1989 година. Автор е на книгите: „''Дијаграм''“ (1985), „''Траги во шуматта''“ (1989), „''Заробени ветришта''“ (1995), „''Скриени ветришта''“ (1996).
Младен Дилевски

Младен Дилевски — македонски поет.
1 Животопис
Младен Дилевски е роден во с. Беличица, Гостиварско на година. Починал во Скопје на 7 декември 1997 година. Завршил средно училиште. Работел како уредник во Македонската телевизија. Член на ДПМ од 1961 година. Автор е на книгата Крадец на сонот (1960).
Јован Дамјановски

Јован Дамјановски — македонски романописец и драмски автор.
1 Животопис
Јован Дамјановски е роден во Тетово на 15 јануари 1946 година. Магистер по агроекономија. Тој работел во Министерството за земјоделство, шумарство и водостопанство. Тој станал член на ДПМ во 1992 година.
2 Објавени книги
* Америка е само Америка (роман, 1990)
* Нежната прашина на заборавот (роман, 1991)
* Мие, малите људи, смо големи чуеци (драма, 1991)
* Викенд во младоста (роман, 1992)
* Танцот на ветровите (роман, 1993)
* Самоубиство на глувците (роман, 1995)
* Зад другата страна од тишината (новели и раскази, 1998)
* Диви магнолии (роман, 1999)
Гоце Димовски

Гоце Димовски — македонски режисер, поет и сценарист.
1 Животопис
Гоце Димовски е роден во Битола на година. Дипломиран филмски и ТВ Режисер. Завршил филмска академија во Софија, на универзитетот NBU на катедрата за филмска и ТВ Режија. Автор е на збирки поезија,раскази, филмски сценарија за кратки и документарни филмови, како и на сценарио за долгометражен игран филм, насловено "Ван Гог". Со филмот "Трендафил и кунатка" учествувал на еден од најголемите европски фестивали за документарен филм Cinema du reel во Париз - Франција. Негово последно остварување во областа на кинематографијата е краткиот игран филм "Вишновата градина" авторски проект, работен по мотиви на Антон Павлович Чехов, во ко-продукција на Молика филм од Скопје, Axel Cinema од Париз, Cinemaq од Софија и Muving Pictures од Белград. Член на друштвото на писателите на Македонија од 1998 година.
Јордан Даниловски

Јордан Даниловски — македонски поет, критичар, есеист, романописец.
1 Животопис
Јордан Даниловски е роден во Дебар на 15 јануари 1957 година. Завршил Филолошки факултет во Скопје. Работел како заменик директор во Македонската телевизија. Тој станал член на ДПМ во 1986 година.
Даниловски бил еден од покренувачите на Стожер и на книжевната манифестација „Празник на липите“. Добитник на наградите: „Браќа Миладиновци“, „Ацо Шопов“.
2 Објавени книги
* Голтач на пламен (1982)
* Движење, простор и време (1984)
* Внатрешен говор (1986)
* Множење на тишината (1989)
* Симона и приказните (поезија за деца, 1991)
* Коба (1992)
* Симона е златниче (поезија за деца, 1992)
* Гачки закачки (брзозборки, 1994)
* Здрач (1994)
* Она Мона до Симона (поезија за деца, 1994)
* Книга тма (1996)
* Лудото легло (поема, 1998)
* ВДУВ (роман, 2000)
Димитар Димитров

Димитар Димитров (роден во Цакони, Воденско, Егејска Македонија на ) — македонски поет, есеист, критичар, преведувач од турски, писател за деца, политичар и дипломат.
4 Животопис
Димитар Димитров е роден на 13 ноември 1937 година во Цакони, Воденско, Егејска Македонија. Во времето на Грчката граѓанска војна неговото семејство побегнало во НР Македонија. Во Скопје го завршил средното образование и завршил Филозофски факултет. Во Љубљана, тој завршил магистерски степен, додека во Загреб завршил докторат со титула доктор по филозофски науки. Во текот на својата кариера, Димитров бил професор на Филолошкиот факултет во Скопје, амбасадор на Република Македонија во Руската федерација, а од 1970 година станал член ДПМ.
Во првата експертска влада Димитров ја извршувал функцијата Министер за образование и наука, и тоа во периодот од 20 март 1991 до 4 септември 1992 година. Во периодот од 30 ноември 1998 до 28 декември 1999 година ја извршувал функцијата Министер за култура, во владата на Љубчо Георгиевски..
5 Творештво
Автор е на книгите: Овчарче (раскази за деца, 1960), Збогум детство (раскази за деца, 1960), Кога сме деца (раскази за деца, 1962), Животот и уметноста (студија, 1967), Противставување (есеи, 1971), Македонски работи (есеи, 1991), Уметност и човекување (есеи, 1992), Меѓу тоталитаризам и демократија (есеи, 1994), Името и умот (есеи, 1999).
6 Наводи
Димитар Димитров (роден во Цакони, Воденско, Егејска Македонија на ) — македонски поет, есеист, критичар, преведувач од турски, писател за деца, политичар и дипломат.
4 Животопис
Димитар Димитров е роден на 13 ноември 1937 година во Цакони, Воденско, Егејска Македонија. Во времето на Грчката граѓанска војна неговото семејство побегнало во НР Македонија. Во Скопје го завршил средното образование и завршил Филозофски факултет. Во Љубљана, тој завршил магистерски степен, додека во Загреб завршил докторат со титула доктор по филозофски науки. Во текот на својата кариера, Димитров бил професор на Филолошкиот факултет во Скопје, амбасадор на Република Македонија во Руската федерација, а од 1970 година станал член ДПМ.
Во првата експертска влада Димитров ја извршувал функцијата Министер за образование и наука, и тоа во периодот од 20 март 1991 до 4 септември 1992 година. Во периодот од 30 ноември 1998 до 28 декември 1999 година ја извршувал функцијата Министер за култура, во владата на Љубчо Георгиевски..
5 Творештво
Автор е на книгите: Овчарче (раскази за деца, 1960), Збогум детство (раскази за деца, 1960), Кога сме деца (раскази за деца, 1962), Животот и уметноста (студија, 1967), Противставување (есеи, 1971), Македонски работи (есеи, 1991), Уметност и човекување (есеи, 1992), Меѓу тоталитаризам и демократија (есеи, 1994), Името и умот (есеи, 1999).
6 Наводи
|-
|-
Вартоломејска ноќ

Вартоломејска ноќ или Масакрот на Св. Вартоломеј (фран. ''Massacre de la Saint-Barthélemy'') бил планирана низа на убиства кои се случиле во ноќта на 23 август 1572, но потоа ескалирал во неколкудневен масакр од католиците врз хугенотите (протестантите) во Франција, во текот на меѓусебните религиозни војни.
Се верува дека масакрот бил инспириран од мајката на кралот Шарл IX, Катерина де Медичи. Масакрот започнал само 6 дена по венчавката на нејзината ќерка и католичка Маргарита де Валоа со протестантот Анри IV. Се сметало дека овој брак ќе ги смири религиозните тензии во Франција, и по повод на венчавката во претежно католичкиот Париз биле собрани многу протестантски аристократи.
Но, по обидот за убиство на Адмиралот Колињи четири дена по венчавката, кој бил застрелан во Париз од прозорците на некоја куќа, тензиите помеѓу хугенотите и католиците повторно ескалирале. Поради ова, кралот Шарл IX и мајка му Катерина де Медичи дури се плашеле и од побуна и преврат на хугенотите, кои заземале високи позиции во дворот и во аристократијата. За да го спречи тоа, кралот, веројатно поттикнат од мајка му и други дворски советници, ѝ наредиле на кралската швајцарска гарда да го убие Адмиралот Колињи и сите водечки хугеноти, и тоа во координирана акција во текот на ноќта пред Свети Вартоломеј.
Водачите на хугенотите биле убиени, но насилствата ескалирале во сеопшта чистка врз хугенотите, најпрво во Париз, а во текот на следните денови и ширум Франција. Конечниот исход бил помеѓу 5.000 и 30.000 убиени (не постои точен извор) и пад на протестантското движење во Франција. Исто така, односите помеѓу католичките и протестантските европски земји се радикализирале поради суровата религиозна пресметка во Франција.
Престолонаследникот Анри IV се преобратил во католик, што му го спасило животот, но потоа повторно се преобратил во протестант, а потоа уште еднаш се преобратил во католик во 1593 за да ја наметне својата кралска власт врз Париз, велејќи дека ''Париз е доволно вреден за една миса'' (фран. ''Paris vaut bien une messe''). Сепак, бил убиен од некој страствен католик во 1610 година.
Тодор Димитровски

Тодор Димитровски ( во — во Скопје) — македонски јазичар, книжевен историчар, теоретичар и преведувач.
1 Животопис
На негови десет години, неговите родителли се преселиле во Скопје (1932 година), каде што завршил основно училиште и гимназија (1940), Филолошки факултет (1954) и хабилитирал со трудот „''Интернационалниот слој во јазикот на Крсте Мисирков''“ (1970). Работел како преведувач во Македонската редакција на ТАНЈУГ, неколку години во весникот „Трудбеник“ (1945-1949), а потоа бил лектор во книгоиздателствата „Ново поколение“ и „Кочо Рацин“ (1950-1953). Работел како научен советник во Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков“ во Скопје. Бил претседател на Сојузот на литературните преведувачи на Македонија (1982-1989). Почесен член на ДПМ.
Автор е на книгите: еден од составувачите на Речник на македонскиот јазик, 1-3 (1961 - 1966), еден од авторите на Правопис на македонскиот јазик, Григор Прличев, Собрани текстови, приредил (1974), Коле Неделковски, Стихови, приредил (1975), За македонскиот јазик, уредник, соавторство (1978), Коле Неделковски, Собрано дело, предговор, коментар, избор и редакција (1981), Од Пејчиновиќ до Рацин (1982), Димитрија и Константин Миладиновци, Зборник на народни песни, уредник, соавторство (1983), Речник на македонската народна поезија, кн. 1-2, уредник (1983-1987), Речник на Бели мугри на К. Рацин (1990), Речник на литературните изрази (1996), Подвигот на Миладиновци (2000), Нивната мака на перото (2000), Галичник и Мијаците (2000). Преводи: Слово за походот Игорев (1960). Добитник на наградите: „11 Октомври“, „Кирил Пејчиновиќ“, „Златно перо“, „Григор Прличев“.
2 Наводи
Вецко Домазетовски

Вецко Домазетовски бил македонски есеист, критичар и книжевен теоретичар.
1 Животопис
Вецко Домазетовски е роден во Белград на година. Починал на година. Основно и средно образование завршил во Битола. Магистер по филолошки науки. Работел во Институтот за македонска книжевност при Филолошкиот факултет во Скопје. Член на ДПМ од 1982 година. Автор е на книгите: Структурата на македонскиот роман 1952-1962 (студија, 1980), Студии и согледби (студии, 1984),.
Јордан Добревски

Јордан Добревски — македонски писател за деца и драмски автор.
1 Животопис
Јордан Добревски е роден во селото Модрич, Струшко на 6 ноември 1939 година. Починал во Скопје на 9 февруари 1980 година. Завршил средно образование. Работел во РТВ Скопје. Член на ДПМ од 1972 година. Добитник е награда на Фестивалот на југословенското радио во Охрид.
2 Објавени книги
* И ноќе и дење (поезија за деца, 1970)
* И сон и јаве (поезија и проза за деца, 1970)
* Кажи како да те викам (поезија за деца, 1980)
Димо Н. Димчев

Димо Н. Димчев или Дина Кувата (влашки: Dina Cuvata) — македонски поет, раскажувач и преведувач од влашки јазик.
1 Животопис
Димо Димчев е роден во Доброшани, Штипско на година. Завршил Економски факултет во Скопје. Работел во Македонското радио. Тој станал член на ДПМ во 1992 година. Автор е на книгите: „''Клукајдрвецу море клукајдрвецу''“ (влашки народни песни, 1985), „''Смртен крик''“ (поезија, 1989), „''Света надеж''“ (поезија, 1990), „''Колевка''“ (раскази, 1990), „''Влашки буквар''“ (1994), „''Мила е мама''“ (поезија за деца, 1996), „''Гордиот овчарски син''“ (поезија за деца, 1999).,
На влашки ги превел: „''Бели мугри''“ од Кочо Рацин (1989), „Библијата“ (2004), „Бисера“ од Константин Миладинов (1994), „''Македонски монолог''“ од Гане Тодоровски (1995), „''Света литургија''“ на Св. Јован Златоуст (1995), и др.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2009 - 800м краул во женска конкуренција

Квалификациите за 800м жени краул се одржаа на 31 јули 2009, а финалето на 1 август 2009.
1 Medaglie
Злато, Сребро, Бронза
Лоте Фрис'''', Џоан Џексон'''', Алисија Филипи''''
2 Рекорди
8'14"10, Ребека Адлингтон , 16 август 2008 Пекинг, Кина
РП, 8'18"52, Кејт Зиглер , 31 март 2007 Мелбурн, Австралија
3 Квалификации
Место, Име, Националност, Време, Група, Линија, Забелешки
1, Ребека Адлингтон, 8:20.53, 5, 4
2, Џоан Џексон, 8:20.80, 3, 4
3, Камелија Алина Потец, 8:22.03, 4, 4
4, Алисија Филипи, 8:24.03, 5, 5
5, Лоте Фрис, 8:25.72, 4, 5
6, Ерика Виљаеција, 8:26.58, 5, 3
7, Вењнди Трот, 8:27.26, 3, 3
8, Кристел Кобрич Шимпл, 8:27.90, 3, 2
8, Офел-Кириле Етјен, 8:27.90, 4, 6
10, Кло Сатон, 8:29.25, 5, 6
11, Корали Балми, 8:31.39, 4, 3
12, Ејдер Сантамарија, 8:33.51, 4, 2
13, Андреина Пинто, 8:34.17, 3, 6
14, Јуни Рен, 8:36.14, 4, 1
15, Мелиса Горман, 8:36.37, 3, 7
16, Џордис Стајнегер, 8:36.82, 5, 8
17, Патрисија Кастанеда, 8:36.98, 3, 9
18, Блер Еванс, 8:38.10, 5, 2
19, Елена Соколова, 8:39.09, 3, 5
20, Нуала Марфи, 8:39.17, 4, 9
21, Маико Фуџино, 8:40.18, 5, 1
22, Грејн Марфи, 8:40.23, 5, 9
23, Сузана Ескобар, 8:41.10, 4, 8
24, Линет Лим, 8:42.16, 2, 2
25, Нацуми Ивашита, 8:44.43, 3, 1
26, Сван Оберсон, 8:44.93, 2, 4
27, Јанел Пинто, 8:45.45, 2, 1
28, Хејли Андерсон, 8:45.91, 4, 7
29, Нина Цезар, 8:47.51, 5, 7
30, Савана Кинг, 8:48.01, 5, 0
31, Ирис Матие, 8:49.28, 2, 5
32, ЧинКуе Јанг, 8:49.70, 2, 6
33, Нина Дитрих, 8:51.65, 3, 0
34, Ерика Кирила Тотен, 8:53.34, 2, 8
35, Ју Су Чо, 8:56.08, 2, 7
36, Ника КАрлина Петрич, 8:56.71, 3, 8
37, Сманта Аревало, 9:05.74, 2, 0
38, Каи Лин Ко, 9:05.77, 2, 3
39, Хуи Ју Кох, 9:10.25, 1, 5
40, Андреа Цедрон, 9:14.90, 1, 4
41, Нада Абас, 9:15.62, 2, 9
42, Ченг Јо Тинг, 9:20.80, 1, 3
43, Даниела Мијахара Коељо, 9:25.02, 1, 6
44, Мириам Хатамлех, 9:39.87, 1, 2
45, Никол Хуерта, 9:53.98, 1, 7
46, Сакина Гулам, 10:05.79, 1, 1
47, Тиери Ерасито, 10:52.89, 1, 8
4 Финале
Место, Име, Националност, Линија, Време, Забелешки
Лоте Фрис, 2, 8:15.92, РП
Џоан Џексон, 5, 8:16.66
Алисија Филипи, 6, 8:17.21, НР
4, Ребека Адлингтон, 4, 8:17.90
5, Камелија Алина Потец, 3, 8:20.44
6, Ерика Виљаеција, 7, 8:25.97
7, Офел-Кириле Етјен, 8, 8:26.35
8, Венди Трот, 1, 8:29.61
9, Кристел Кобрич Шимпл, 0, 8:30.10
Суад Енѓулу

Суад Енѓулу — писател од турска националност во Македонија.
1 Животопис
Суад е роден во Скопје, 1950 година. Завршил средно училиште. Работел како новинар во „Бирлик“. Сега живее, работи и твори во Турција. Член на ДПМ од 1975 година. Автор е на книгите: "Sozgen" (Збороаголник, 1972), "Kumrovets. Li cocugum anisina" (Во спомен на едно дете од Кумровец, 1981), "Sevi yorgunu" (Од љубовта уморен, 1983). Во Косово на турски јазик ја објавил книгата "Bir Sevimle, bir devrim ustune" (За една Севим и за една револуција, 1980). Студирал француски јазик и книжевност на педагошката академија „Климент Охридски“ во Скопје. Суад преведува од македонски, хрватски, српски, босански јазик на турски и од турски на македонски јазик. Многу години работи во организирањето на големиот Македонско-турски речник.
Словачка на Олимписките игри

Словачка за првпат како независна држава учествувала на Зимските олимписки игри во 1994 година, кои се одржале во Лилехамер. Претходно, Словачка била дел од репрезентацијата на Чехословачка.
На Летните олимписки игри Словачка за првпат учествувала во 1996 година и од тогаш нема пропуштено ниту еден мундијал.
Словачка никогаш не била домаќин или организатор на некакви Олимписки игри.
Заклучно со 2008 година, Турција има освоено вкупно 21 медали на олимпијадите, од кој 20 на Летните олимписки игри и 1 на Зимските.
Националниот олимписки комитет на Словачка (''Slovenský olympijský výbor'') бил основан во 1992 година, а од страна на МОК бил признаен во 1993 година.
1 Медали
1.1 Медали на ЛОИ
; Медали на ЛОИ, ;
Место одржавања, Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
1996 Атланта, 1, 1, 1, 3
2000 Сиднеј, 1, 3, 1, 5
2004 Атина, 2, 2, 2, 6
2008 Пекинг, 3, 2, 1, 6
2012 Лондон
Вкупно, 7, 8, 5, 20
1.2 Медали на ЗОИ
; Медали на ЗОИ, ;
Место одржавања, Злато, Сребро, Бронза, Вккупно
1994. Лилехамер, 0, 0, 0, 0
1998. Нагано, 0, 0, 0, 0
2002. Солт Лејк Сити, 0, 0, 0, 0
2006. Торино, 0, 1, 0, 1
2010. Ванкувер
Вкупно, 0, 1, 0, 1
2 Поврзано
* Чехословачка на Олимписките игри
Александар Ежов

Александар Ежов (, - , ) — македонски книжевен критичар.
1 Животопис
Александар Ежов е роден во Прилеп на година. Работел како уредник во Издавачката организација „Македонска книга“ во Скопје. Член на ДПМ од 1958 година. Автор на голем број критичко-есеистички прилози објавувани на страниците од повеќе весници и списанија, како и на предговори и поговори во одделни книги. Починал во Скопје по долго боледување на 17 ноември 2014 година. Бил уредник на „Македонска книга“, како и на списанието „Современост“.
Иван Доровски

Иван Доровски (роден на ) — чешки поет, книжевен историчар и теоретичар, преведувач, антологичар и македонист од македонска народност.
1 Животопис
Иван Доровски е роден во селото Чука, Костурско, егејскиот дел на Македонија, на 18 мај 1935 година. По преселбите на децата бегалци од Егејска Македонија од 1948 година, тој живел во Чехословачка/Чешка. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Брно, каде ја одбранил кандидатската дисертација „''Рајко Жинзифов и руската и украинската литература''“. Доктор на филолошките науки. Професор по Литературна историја на балканските народи на Филозофскиот факултет во Брно. Главен и одговорен уредник на списанијата „Универзитас“ и „За пријателите на Јужните Словени“. За член на МАНУ надвор од работниот состав бил избран во 1979 година. Почесен член на ДПМ. Автор е на книгите: Чешка и Македонија меѓусебни врски (1974), Константин Иричек живот и дело (1983), Речник на словенски писатели (1984), Рајко Жинзифов (1988), Студии за балканските литературни процеси во 19. и 20. век (1992), Балкански меѓулитературни врски (1993), Драмското дело на Мирослав Крлежа (1993), Чешко-македонски и македонско-чешки речник (1994), Балкане љубов моја (поезија, 1994), Драмското творештво на Јужните Словени (1995), Рајко Жинзифов (Скопје, 1995), Македонија (1995), Уметничкиот лик на Врацлав Фролец (1995), Хрватите живеат меѓу нас (1995), Фолклористички студии (1996), Балкан и Медитеран (1997), Македонците живеат меѓу нас (1998). Составувач е на антологијата Современа македонска поезија на чешки јазик. Во посебна книга е објавена Библиографија на Иван Доровски (Брно 2000).
2 Творештво
* Чешка и Македонија меѓусебни врски (1974)
* Константин Иричек, живот и дело (1983)
* Речник на словенски писатели (1984)
* Рајко Жинзифов (1988)
* Студии за балканските литературни процеси во XIX и XX век (1992)
* Балкански меѓулитературни врски (1993)
* Драмското дело на Мирослав Крлежа (1993)
* Чешко-македонски и македонско-чешки речник (1994)
* Балкане љубов моја (поезија, 1994)
* Драмското творештво на Јужните Словени (1995)
* Рајко Жинзифов (Скопје, 1995)
* Македонија (1995)
* Уметничкиот лик на Врацлав Фролец (1995)
* Хрватите живеат меѓу нас (1995)
* Фолклористички студии (1996)
* Балкан и Медитеран (1997)
* Македонците живеат меѓу нас (1998)
Србија на Олимписките игри

Србија за првпат како независна држава учествувала на Летните олимписки игри во 1912 година, кои се одржале во Стокхолм. Во следните години учествувала како дел од составот на Кралство југославија и СФРЈ, како и Србија и Црна Гора. На Летните олимписки игри во 2008 година, кои се одржале во Пекинг, Србија повторно учествувала самостојно по 96 години.
* 1912 Кралство Србија
* 1920–1936 Кралство Југославија
* 1948–1960 ФНРЈ
* 1964–1988 СФРЈ
* 1992 Независни олимписки земји
* 1996–2000
* 2004
* 2008–
1 Медали
1.1 Медали на ЛОИ
; Медали на ЛОИ, ;
Место одржавања, Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
1996 Стокхолм, 0, 0, 0, 0
2008 Пекинг, 0, 1, 2, 3
2012 Лондон
Вкупно, 0, 1, 2, 3
1.2 Медали по спорт
Спортови Медали
Злато, Сребро, Бронза, Вкупно
Пливање, 0, 1, 0, 1
Тенис, 0, 0, 1, 1
Ватерполо, 0, 0, 1, 1
Вкупно, 0, 1, 2, ''3''
2 Поврзано
* Југославија на Олимписките игри
* Србија и Црна Гора на Олимписките игри
* Независни учесници на олимписките игри