Флуидни инклузии

Флуидна инклузија — меур од течност и/или гас што е заробен во кристал. Бидејќи минералите често се формираат од течна или водна средина, ситни меурчиња од таа течност можат да се заробат во кристалот или по должината кристалните фрактури. Овие инклузии обично се движат по големина од 0,01 мм до 1 mm и се видливи детално само со микроскоп, освен кај примероци од фенстер или скелетен кварц може да имаат тенки плочести инклузии кои се поголеми во должина и ширина во нивните ламеларни празнини.
Овие инклузии се јавуваат во широк спектар на средини. На пример, тие се наоѓаат во цементирачки минерали на седиментни карпи, во отпадна руда како што се кварц или калцит во хидротермални циркулациони наслаги, во фосилен килибар и во длабоки ледени јадра од ледените капи на Гренланд и Антарктикот. Инклузиите можат да обезбедат информации за условите што постојат за време на формирањето на минералот во кој се наоѓаат. Инфрацрвената спектроскопија со Фурјеова трансформација и Рамановата спектроскопија може да се користат за да се одреди составот на течните инклузии.
1 Формирање
Хидротермалните рудни минерали обично се формираат од водени раствори на висока температура, тие заробуваат мали меурчиња од течности или гасови при ладење и формирање на цврста карпа. Заробената течност претставува евиденција за составот, температурата и притисокот на минерализирачката средина. Инклузијата често содржи две или повеќе фази. Ако во инклузијата е присутен меур од пареа заедно со течна фаза, едноставното загревањето на инклузијата до точката на ресорпција на меурот од пареа дава веројатна температура на оригиналната течност. Ако во инклузијата се присутни ситни кристали, како што се халит, силвит, хематит или сулфиди, тие даваат директни индиции за составот на оригиналната течност.
2 Вклучувања на течности и истражување на минерали
Флуидните инклузии можат да обезбедат корисни податоци во истражувањето на минералите, бидејќи нивните карактеристики зависат од процесот на минерализација. Методите за користење на течни инклузии за идентификување на минерални наоѓалишта вклучуваат проценување на изобилството на специфичен тип на инклузија, испитување на варијации во температурите на инклузиите при фазни промени за време на загревање и ладење, и варијации во други својства како што се однесувањето при распаѓање и хемијата на инклузиите. Набљудувањето и броењето на тенки делови од примероците се користи идентификување на специфични типови на инклузии. Ако се пронајде изобилство од слични течни инклузии во блиска географска близина, може да се заклучи дека има голема сличност со околните карпи. Микротермометриските својства (промени во температурата за време на фазните промени) се користат за карактеризирање и категоризирање на областите каде што била забележана термичка активност за време на формирањето на минералите.
Флуидните инклузии се користат за идентификување на наслаги од нафта и гас. Материјалите од ископ и дупчење се зачувуваат поради нивните пори-флуиди, а хемијата на течноста се анализира со стратиграфија (FIS). Стратиграфската анализата го зема спектрометриското отчитување на испарливите меури во флуидни инклузии кои индицираат на наоѓалиште на природен гас или нафта во близина. Сепак, изобилството на слични инклузии може да се припише на миграцијата и акумулацијата на јаглеводороди, па затоа се користат други техники за да се потврди присуството на нафтено наоѓалиште по првичното откривање на вклучувања на флуиди.
2.1 Вонземски
Метеорит Сатер Мил
(162173) Рјугу
3 Метаморфни потписи
Во последниве години, истражувањата за флуидни инклузии се широко применети за да се разбере улогата на флуидите во длабоката кора и меѓупросторот кора-обвивка. Вклучувањата на флуиди заробени во гранулитните карпи даваат важни индиции за петрогенезата на сувите гранулитни карпи преку приливот на флуиди богати со CO<sub>2</sub> од сублитосферски извори. Флуидни инклузии богати со CO<sub>2</sub> се регистрирани гранулитни фациеси на високи температури, што укажува на вклученост на CO<sub>2</sub> во екстремниот метаморфизам на кората. Некои неодамнешни студии шпекулираат дека CO<sub>2</sub> добиен од реакции на декарбонизација за време на екстремниот метаморфизам придонел за деглацијацијата на Земјата.
4 Орогена апликација
Флуидните инклузии заробени во минералите се користат како замена за истражување на историјата на деформации во орогените појаси. Бидејќи активностите на течностите се значително поголеми во зоните на смолкнување во орогениот појас, вклучените на течности во зоната на смолкнување се користат и за истражување на сеизмичките активности за време на еволуцијата на зоната на смолкнување. Во орогените појаси, земјотресите понекогаш се поврзуваат со активноста на течностите на длабочина.
5 Палеоклиматски апликации
Заробените меури од воздух и вода во фосилниот килибар може да се анализираат за да се обезбедат директни докази за климатските услови што постоеле кога се формирала смолата или сокот од дрвото. Анализата на овие заробени воздушни меурчи даваат евиденција за составот на атмосферата пред 140 милиони години. Податоците покажуваат дека содржината на кислород во атмосферата достигнала максимум од речиси 35% за време на периодот креда, а потоа нагло се намалила на близу сегашните нивоа за време на раниот терцијар. Наглиот пад одговара на настанот на истребување во периодот креда-палеоген и кој се смета дека е резултат на удар од метеорит што го создал кратерот Чикшулуб.
Во палеоокеанографските студии, инклузиите можат да дадат информации за хемискиот состав на морската вода. Заробената морска вода во седиментите испарува и остава зад себе содржина на сол. Длабочината на која се наоѓаат овие испарувања во однос на составот на заробената сол им овозможува на океанографите да ја реконструираат еволуцијата на морската вода. Воздушните меурчи заробени во длабоките ледени капи исто така може да се анализираат за индиции за античките климатски услови.
6 Наводи