Словенија самит 2001 г

Самитот во Словенија 2001 бил самитски состанок меѓу претседателот на Соединетите Американски Држави Џорџ В. Буш и претседателот на Русија Владимир Путин (познат и како самит Буш-Путин). Тој се одржал на 16 јуни 2001 година, на имотот Брдо при Крању, во северна Словенија. Домаќин на самитот бил тогашниот премиер на Словенија, Јанез Дрновшек и претседателот на Словенија, Милан Кучан.
Буш и Путин дискутирале широк спектар политички прашања и поставија дипломатска основа за идни соработки и преговори. Ова била и првата официјална посета на Буш во Европа како претседател на САД.
1 Резиме
Пред да се сретнат Буш и Путин приватно, секој се сретнал со премиерот Јанез Дрновшек и претседателот Милан Кучан. Разговорите на Словенците со Путин се фокусирале на ситуацијата во Југоисточна Европа, особено на Македонија. Кучан го запознал Путин со договорот постигнат во петокот во Скопје за започнување на дијалог за уставни прилагодувања.
По состаноците, Ројтерс го цитирал Буш како изјавил: „Би им препорачал на луѓето што бараат добро место за одмор да дојдат тука.“ Американскиот претседател очигледно бил доста импресиониран од Дрновшек, Кучан и самата Словенија, и јавно му се заблагодарил на Дрновшек „за неговото гостопримство во ова спектакуларно, убаво земја.“
Самитот бил оценет како успешен од двете страни иако не ги приближил Русија и САД многу повеќе во решавањето на проблемите што ги разделувале. Атмосферата била пријателска соработка, при што двајцата лидери се сложувале многу подобро од што се очекувало. Топлината на состанокот изненадила многумина. Првото ракување изгледало вкочано и невообичаено, но по повеќе од еден час разговори излегоа насмеани, при што Буш го поканил рускиот лидер да го посети неговиот ранч во Тексас.
Буш го опишал нивниот состанок како искрен и ефективен. Тој рекол дека е време да се надминат ставовите од Студената војна, да се одбегне стравот од взаемно сигурно уништување и да се премине кон взаемно стекнат почит. „Имавме многу добар дијалог. Бев во можност да го почувствувам неговото срце. Тој е човек кој е длабоко посветен на својата земја и на најдобрите интереси на својата земја и многу го ценам искрениот дијалог, и тоа е почеток на многу конструктивни односи,“ рекол Буш.
Путин исто така изгледаше како да сугерира дека овие два многу различни лидери изградиле блиски односи. Повторувајќи го Буш, тој ја нарече Соединетите Американски Држави партнер на Русија. Топли зборови, кои беа незамисливи само неколку месеци претходно. Рускиот лидер рече дека и двете нивни земји носат посебна одговорност за одржување на светскиот мир и безбедност. Сепак, предупреди дека секоја еднострана акција ќе го направи тој процес потешко да се реализира - сигнал дека тешките дискусии за НАТО и американскиот противракетен систем сѐ уште стојат пред нас.
На завршната прес-конференција, во одговор на прашањето дали може да му верува на Путин, Буш рекол: „Ги погледнав очите на човекот. Го најдов многу искрен и доверлив – успеав да го почувствувам неговото срце.“ Врвниот советник за безбедност на Буш, Кондолиза Рајс, подоцна напишала дека изборот на зборови на Буш бил сериозна грешка. „Никогаш не можевме да се ослободиме од перцепцијата дека претседателот наивно му верувал на Путин, а потоа бил изневерен.“
2 Американската агенда
Следниве биле клучните точки на разговор на американската делегација според Ариел Коен:
* Понатамошни намалувања на нивните стратешки јадрени арсенали ;
* Ширењето на руското оружје за масовно уништување и поврзаните технологии на пролифераторите како Кина и непокорните држави како Северна Кореја, Иран и Ирак ;
* Развој и распоредување на глобална ракетна одбрана предводена од САД;
* Последиците од воспоставувањето формални регионални сојузи со Кина, Иран или други држави непријателски настроени кон САД;
* Суверенитетот и територијалниот интегритет на Новите независни држави (НИД), особено Украина и Грузија ;
* Економските врски и пристапувањето на Русија во Светската трговска организација (СТО); и
* Напори за зголемување на слободата на печатот во Русија и фокусирање на лошото искуство на Русија за човековите права во Чеченија.
3 Руската агенда
Дискусиите за непосредната закана од исламистички напади врз американската татковина кои произлегуваат од Авганистан биле одржани откако Путин ги предупредил Буш и Кондолиза Рајс за опасноста. И двајцата тоа го отфрлија како лична огорченост за советскиот неуспех во Авганистан, само за да видат дека нападите на 11 септември му докажале дека е во право. Рајс подоцна напишала за тоа во нејзините мемоари од 2011 година ''Нема повисока чест: Мемоари на моите години во Вашингтон'' : Путин изненадно го покрена проблемот со Пакистан. Тој го осуди режимот на Перверз Мушараф за неговата поддршка на екстремистите и за врските на пакистанската армија и разузнавачките служби со Талибанците и Ал Каеда. Тие екстремисти сите биле финансирани од Саудиска Арабија, рече тој, и било само прашање на време кога тоа ќе резултира со голема катастрофа... Сепак, Путин беше во право. Талибанците и Ал Каеда беа времени бомби кои ќе експлодираат на 11 септември 2001... Бев изненаден од алармот и силата на Путин.