procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Sweating Bullets

Sweating Bullets е песна од американскиот хеви метал бенд Megadeth. Беше објавена како трет сингл од нивниот петти студиски албум ''Countdown to Extinction''. Песната била рангирана на 29. место на американската табела за рок нумери, а на британската листа се искачила на 26. позиција.
Изразот „потење куршуми“ (од англо-американскиот јазик) значи да се биде многу нервозен и вознемирен за некоја работа. За значењето на текстот, Мастејн изјавил:
Го напишав тоа во врска со мене. Ми беше кажано дека сум шизофреничен и дека си живеам внатре во мојата глава. Со тоа не се согласувам потполно, но во секој случај ми се допадна размислувањето. Си помислив дека секој од нас постојано се плаши од нешто. Општеството моментално не постои, бидејќи луѓето се непријателски настроени едни спрема други. Ако си мислиш дека имаш некој злобен близнак, мислам дека многу од нас би биле шизофренични, бидејќи сите ние на некој начин живееме во сопствената глава. Таму секогаш ќе наидеме на разбирање. Тоа се нарекува свест. Но некои луѓе не можат да си ја контролираат својата потсвест. Сите го имаме тоа поттиснато „второ јас“, кое во некои случаи може да надвладее и да нѐ донесе на работ на разумот.
1 Заднина
Шизофренија е психичко и ментално нарушување, од кое се смета дека страдаат 2% од западната популација. Симптомите на оваа болест се илузии, халуцинации, неповрзани мисли, неможност да се прави разлика помеѓу логичното и неразумното, избувливи и силни емоции, несоцијално однесување, немање на желба за социјален контакт и влошување на односите од приватниот живот. Спротивно на некои општоприфатени размислувања, болните од шизофренија немаат поделена личност, т.е. постоење на „второ јас“. Тој редок синдром на појава и доминација на алтер-егото е во суштина болест слична на неврозата.
2 Видео запис
Во главна улога на видео записот се појавува Дејв Мастејн, кој живее затворен во лудница. Додека гледа во огледало, некој го фаќа за рамото, и тогаш дознава дека другиот лик е всушност тој самиот. За време на разговорот помеѓу првиот и вториот Мастејн, се појавуваат сè повеќе такви ликови и му зборуваат на вистинскиот. И останатите членови од бендот се претставени како луѓе со слично ментално нарушување, кои се затворени во други простории.
3 Песни на винил изданијата
3.1 Прв диск
#„Sweating Bullets“ (скусена верзија) (Мастејн) - 4:11
#„Symphony of Destruction“ (во живо) (Мастејн) - 4:03
#„Countdown to Extinction“ (во живо) (Мастејн/Менза/Елефсон/Фридмен) - 4:21
#„Symphony of Destruction“ (микс на Gristle) (Мастејн) - 3:49
3.2 Втор диск
#„Sweating Bullets“ (во живо) (Мастејн) - 5:00
#„Ashes in Your Mouth“ (во живо) (Мастејн/Менза/Елефсон/Фридмен) - 6:27
#„Symphony of Destruction“ (микс на Gristle) (Мастејн) - 9:52
4 Музички персонал
* Дејв Мастејн - вокал и ритам гитара
* Марти Фридмен - водечка гитара
* Дејвид Елефсон - бас гитара
* Ник Менза - тапани
5 Поврзано
* Мегадет
* Countdown to Extinction
Фрајенорла

Фрајенорла (|Freienorla) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Geografie
Местото и дворецот Причрода се наоѓаа во јужниот дел на округот Зале-Холцланд, во долината на Зале. Тука се влива Орла во Зале.
Се граничи со градот Орламинде на спротивниот брег на Зале. Други општини со кои се граничи се Гросојтерсдорф и Клајнојтерсдорф, како и Хумелсхајн и Лангенорла во округот Зале-Холцланд, како и местото Нидеркросен од општината Улштет-Кирххазел во округот Залфелд-Рудолштат.
Хумелсхајн

Хумелсхајн (|Hummelshain) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Местото се наоѓа во јужниот дел на округот Зале-Холцланд. Соседни места се Гросојтерсдорф и Клајнојтерсдорф, Линдиг, како и местото Шмелн, Трокенборн-Волферсдорф, Лихтенау и Нојштат на Орла, Лангендембах и Орламинде. Низ местото поминува локалниот пат 1110.
1.1 Општински единици
Кон општината Хумелсхајн припаѓа и местото Шмелн.
Гумперда

Гумперда (|Gumperda) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Гумперда се наоѓа пет километри западно од Кала и низ него тече Рајнштетер Бах. Од Јена е оддалечено 22 километри.
1.1 Општински единици
Општината се состои од местата Гумперда и Ретелмиш.
Гроспиршиц

Гроспиршиц (|Großpürschütz) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Гроспиршиц се наоѓа во источниот дел на Тирингија, околу 15 километри јужно од Јена. Општинското подрачје е дел од заштитеното подрачје Средна долина на Зале.
1.1 Општински единици
Кон општината припаѓа и местото Клајнпиршиц.
ФК Кјево Верона

ФК Кјево Верона (|A.C. ChievoVerona) или само Кјево — италијански фудбалски клуб кој моментално се натпреварува во Серија А. Својте домашни натпревари Кјево ги игра на Стадионот Марк'Антонио Бентегоди, кој го делат со градскиот соперник Хелас Верона. Прекари на клубот се ''Летечките магариња'' и ''Gialloblu'' (прев. жолто-сини) заради бојата на дресовите.
1 Историја
Клубот е основан 1929, како ''ОНД Кјево'' во предградието на Верона, Венето. За првпат клубот настапил во Серија А во сезоната 2001-02 и завршувајќи ја сезоната на петтото место биле вистинска сензација во италијанскиот фудбал таа сезона. Истата година клубот имал право да се натпреварува во Купот на УЕФА, но биле поразени веќе во првото коло. Најголемиот успех на клубот во Серија А е остварен во 2006 година, кога Кјево завршил на четвртото место, и изборил учество во 3-тото квалификациско коло во Лигата на шампионите, но неуспеале да го совладаат бугарскиот претставник Левски Софија. Од сезоната 2008-09, Кјево повторно се натпреварува во Серија А, откако една сезона претходно играле во Серија Б. Најголем дострел на Кјево во Купот на Италија е четвртфинале во сезоните 2006-07 и 2011-12.
2 Титули
*Серија Б: 2007-08.
3 Играчи
4 Познати поранешни играчи
* Андреја Барцаљи
* Симоне Бароне
* Франко Семиоли
* Симоне Перота
* Флавио Рома
* Матео Бриги
* Еуџенио Корини
* Бернардо Коради
* Лоренцо Д'Ана
* Стефано Фиоре
* Алберто Фонтана
* Салваторе Лана
* Никола Легротаље
* Кристијано Лупатели
* Масимо Марацина
* Лука Маркеџани
* Кристијан Манфредини
* Џон Менса
* Марио Алберто Сантана
* Амаури
* Оливер Бирхоф
Ангаур

Ангаур или Нгеаур (јапонски: |アンガウル) е остров и сојузна држава во островската држава Палау. Островот има вкупна површина од 8 км<sup>2</sup> и население од 188 жители според пописот од 2002 година. Административен центар на сојузната држава е селото Нгеремасч. Источно од ова село се наоѓа селото Роис.
Од 1909 до 1954 година на островот бил активен рудник за фосфат. Првично рудникот бил отворен од Германците, а потоа бил управуван од Јапонците и на крај Американците. На островот се одвивала значајна битка за време на Втората светска војна.
Ангуар се наоѓа југозападно од Пелелиу и е популарно место за сурфање. На островот може да се пристигне со бродови и мали авиони. Источниот дел од островот е претежно песочен, а на западниот дел има мала лагуна со рибарско и транспортно пристаниште. Според „CIA Factbook“, службените јазици на островот се јапонски, англиски и ангаурски јазик. Ангаур е единственото место надвор од Јапонија каде јапонскиот е службен јазик.
1 Поврзано
* Палау
* Океанија
* Острови во Палау
Урмија (езеро)

Урмија (|دریاچه ارومیه, ''Daryache-ye Orumiye'', |Urmu gölü اورمو گؤلو, |Ուրմիա Լիճ, ''Урмија Лиѕ''; во антиката: Матиена) е солено езеро во северозападен Иран во близина на границата со Турција. Езерото се наоѓа помеѓу провинциите Источен Азербејџан и Западен Азербејџан, западно од јужниот дел на Каспиското Море. Тоа е најголемо езеро во внатрешноста на Иран и второ солено езеро во светот. Има површина од 5.200 км<sup>2</sup>. Долго е 140 км, а широко 55 км. Најголемата длабочина е околу 16 м.
1 Поврзано
* Урмија — истоимен град
Милда

Милда (|Milda) — општина во округот Зале-Холцланд, во Тирингија, Германија.
1 Географија
Милда се наоѓа во крајниот западен дел на округот. Од окружниот град Ајзенберг е оддалечена 30 километри.
1.1 Општински единици
Кон општината Милда припаѓаат местата:
* Милда
* Цимриц
* Диренглајна
* Клајнкребиц
* Гроскребиц
* Родијас
* Плинц
Украински Турци

Украински Турци — малцинско население во Украина. Заедницата во голема мера е составена од Месхетски Турци и доселеници од Турција.
1 Историја
1.1 Отоманско доселување
Првата унија за попис на Советскиот Сојуз во 1926 забележал 8,570 Отомански Турци кои живееле во Советскиот Сојуз. Отоманските Турци веќе не се наведени оделно во пописот, се претпоставува оние кои живееле во Украина или се асимилирани во украинското опшество или ја имаат напуштено државата.
1.2 Месхетски Турци
Турци во Украина според официјален попис'
Попис, Турци
1939, 853
1959, 284
1970, 226
1979, 257
1989, 262
2001<ref, 8,844
Месхетските Турци се населиле во Украина после Втората светска војна кога Советскиот Сојуз се подготвувал да започне поход против Турција.
Околу 10.000 Месхетски Турци живеат во Украина. Мнозинството на Месхетските Турците се населиле во Украина за време на 1989-1990 по етнички прогон во Долината Фергеј во Узбекистан.
Месхетските Турци се сунити.
1.3 Континентално турско доселување
Украина била сведок на зголемување на бројот на доселеници од Турција. Во 2009 година, во Украина живеат 5394 турски државјани.
2 Демографија
Според украинскиот попис од 2001 година во Украина живеат 8.844 турски државјани. Мнозинството на заедницата живееше во Херсон (3.736), Донецк (1.791), на Крим (969) и во Николаевската област (758).
3 Религија
Во Мариупол е изградена џамија и именувана по Сулејман Величествениот, џамијата е отворена во 2005 година од страна на деловникот Салит Џихан. Во џамијата има пет дневни молитви, покрај петочните.
4 Галерија
Отоманска архитектура во Украина.
Нгарард

Нгарард (Ngaraard) e сојузна држава во Палау. Првичното име на сојузната држава било Керадел. Нгарард се наоѓа во северниот дел на Бабелдаоб. Како главен град на сојузната држава назначено е селото Улиманг. Административниот центар се наоѓа во источниот дел на државата. Претходно, како главен град било селото Нгебукед.
1 Населени места
Во Нгарард се наоѓаат следниве села:
* Чол,
* Елаб,
* Улиманг,
* Нгебукед, и
* Нгекеклау.
Во рамките на сојузната држава има средно и основно училиште, болница, државна канцеларија и придавници. Начинот на живот во државата е променет и стариот традиционален е заменет со современ стил на живеење. Врз ова значително влијаел развојот на технологијата. Главни транспортни средства се бродовите и автомобилите.
2 Население
Населението на сојузната држава се променило значително во текот на минатите години. Во 1990 година, Нгарард имал население од 440 жители, а во 1996 година населението паднало на 360 жители. Во 2000 година, бројот на населението се зголемило на 638 жители.
3 Клима
Нгарард има тропска клима. Дождливата сезона е од мај до јануари, а најмногу дождови има во јуни и јули. Климата е сува од февруари до април.
4 Поврзано
* Палау
* Острови во Палау
* Сојузни држави во Палау
Белгерн-Шилдау

Белгерн-Шилдау (|Belgern-Schildau) — град во округот Северна Саксонија, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Бил создаден на 1 јануари 2013 година со спојување на поранешните градови Белгерн и Шилдау. Се наоѓа на левиот брег на Елба, јужно од Торгау и источно од Лајпциг. Седиштето на градот се наоѓа во Белгерн.
Целниц

Целниц (|Zöllnitz) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Целниц се наоѓа непосредно на југ од безокружниот град Јена. На исток е опкружен од општината Ласдорф, на запад од општината Зулца, на југ од општината Гросбокедра.
Ротенштајн

Ротенштајн (|Rothenstein) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Ротенштајн се наоѓа јужно од Јена на западниот брег од Зале, додека местото Елкниц се наоѓа на источниот брег.
Шепс

Шепс (|Schöps) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Општината се наоѓа во долината на Зале, 10 километри јужно од Јена на околу 170 метри. Местото Шепс се наоѓа лево од Зале, додека местото Јегерсдорф се наоѓа десно од Зале. Источно од Шепс се простира Тириншки Холцланд.
1.1 Соседни општини
Општината се граничи со следниве места (почнувајќи од север, надесно): Ротенштајн, Клајнбокедра, Унтербодниц, Гроспиршиц и Алтенберга.
Зулца

Зулца (|Sulza) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Зулца се наоѓа јужно од градот Јена. Местото е опкружено од шуми.
1.1 Општински единици
Кон Зулца припаѓаат местата Рута и Шибелау.
Рајнштет

Рајнштет (|Reinstädt) — општина во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Рајнштет се наоѓа во Рајнштетер Грунд, странична долина на Зале. Низ местото тече истоимениот поток.
1.2 Општински единици
Кон Рајнштет припаѓаат местата Гојниц и Цвајфелбах, како и имотот Бергерн, составен од неколку куќи.
Административна поделба на Вануату

Административната поделба на Вануату ги опфаќа првостепените и второстепените административни единици на државата. Првостепените единици во Вануату се ''покраините'', а второстепните се ''општините''. Покраините се создадени во 1994 година.
1 Покраини
покраина, главен град, главен остров, површина(км<sup>2</sup>), населениепопис 1999
Малампа, Лакаторо, Амбрим, Малакула, Пама, 2,779, 32,705
Пенама, Лонгана, Пентекост, Амбае, Маево, 1,198, 26,646
Санма, Луганвил, Еспириту Санто, Мало, 4,248, 36,084
Шефа, Порт Вила, Ефате, Шепардски Острови, 1,455, 54,439
Тафеа, Исангел, Тана, Анива, Футуна, Ероманго, Анејтјум, 1,628, 29,047
Торба, Сола, Банксови Острови и Торесови Острови, 882, 7,757
Вануату, Порт Вила, 12,189, 186,678
2 Општини
Секоја покраина е поделена на општини. Обично, секој населен остров е општина сама за себе. Општините се водени од општински совети и градоначалникот се избира од советот.
3 Поврзано
*Вануату
* Градови во Вануату
* Острови во Вануату
Османлиско-египетска војна (1839–1841)

Втората Османлиско-египетска војна или Втората сириска војна се водела меѓу Египет и Османлиското Царство во периодот од 1839 до 1841 година.
По крајот на Првата војна, Османлиите имале големи територијални загуби на сметка на египетските сили. По овој пораз, Велика Британија, Австрија и друѓи европски земји побрзале да интервенираат и да го присилат на Египет за прифаќање на мировен договор. Сепак, османлиските сили ја нападнале Сирија каде се наоѓал Ибрахим Паша. Во следните месеци следувала и интервенција на европските сили кое довело до окупирање на Бејрут. Во 1840 година се одржал мировен договор во Александрија според кој Сирија била вратена на Османлиите, а Велика Британија го признала Мухамед Али Паша за легитимен владетел на Египет.
1 Наводи
* Dupuy, Trevor, ''The Harper Encyclopedia of Military History''. Macdonald and Jane's, 1977.
Украински Роми

Украинските Роми како малцинство во државата за првпат биле документирани во раниот 14. век. Ромите ги одржуваат своите опшествени организации избегнувајќи ги контактите со оние коишто не се Роми. Ги усвоиле јазикот и верата на доминантното општество во поголемиот дел од Украина, католици во Западна Украина и Транскаптиа и ислам во Крим.
За време на Втората светска војна нацистите и нивните сојузници ги имплементирале нивните политики на истребување на Ромите од Украина. Се смета дека 12 000 Роми биле убиени за време на масакрот во Бабин Јар, Киев. Останатите поголеми погубувања се случиле во Крим, Подиље, Галиција и Волин. Во тој период, романската окупаторска влада депортирала 25 000 Роми од Романија во Приднестровие, преку реката Јужен Буг. Поради нечовечниот однос на романските власти, половина од нив исчезнале за време на депортацијата.
1 Демографија
* Попис 1887: 12,000 роми во Руска Украина (без Галиција и Трансцарптиа)
* Попис 1922: 60,000 роми во Украински ССР (без Галиција и Трансцарптиа)
* Попис 1959: 28,000 роми во Украински ССР
* Попис 1970: 30,100 роми во Украински ССР
* Попис 1979: 34,500 роми во Украински ССР
* Попис 2001: 47,600 роми во Украина.
Ромското население не е сконцентрирано во некоја одредена украинска област. Половина од нив живеат во урбаните (градски) средини, но само 35% го сметаат ромскиот јазик за нивни мајчин јазик. Нивната култура не се разликува премногу од доминантната украинска, освен во начинот на облекување. Ромите имаат богата фолклорна традиција, а нивното присуство на тие простори било евидентирано во голем број книжевни дела од страна на украинските писатели.
Терминот ром/и (|Ромá) не е генерално користен, прифатен или разбран во Украина, дури и од страна на Ромите. Тие се викани по терминот „Tsyhany“ (|Цигани).
2 Наводи
* Енциклопедија за Украина, том 2 (Г-К) Торонто, 1988
*
3 Поврзано
* Серви
Орламинде

Орламинде (|Orlamünde) — мал град во округот Зале-Холцланд, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа на вливот на реките Зале и Орла, 17 километри јужно од безокружниот град Јена. Градот претставува еден од најмалите градови во Тирингија.
1 Географија
Горниот град на Орламинде, што е градското јадро, се протега на 100 метри над реката Зале.
Винцерла и Наххаузен се други градски единици.
2 Политика
2.1 Градски совет
Градскиот совет на градот Орламинде се состои од 12 членови. Според последните општински избори на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
Партија / Листа, Удел, Места
CDU, 22,1 %, 3
FWG Орламинде, 77,9 %, 9
2.2 Градоначалник
Градоначалник на Орламинде од 1999 година е Уве Ниче (FWG).
3 Галерија
Административна поделба на Тонга

Административната поделба на Тонга ги опфаќа првостепените и второстепените административни единици на оваа океанска држава. Првостепените административни единици се петте ''административни единици'', или ''региони'', а второстепени се дваесет и трите ''окрузи''.
1 Региони и окрузи
*Тонгатапу
**Колофоу
**Коломотуа
**Вајни
**Татакамотонга
**Лапаха
**Нукунуку
**Коловај
*Вавау
**Нејафу
**Пангајмоту
**Хахаке
**Лејматуа
**Хихифо
**Моту
**Офу
*Хапај
**Пангај
**Фоа
**Лулунга
**Муомуа
**Хано
**Уиха
*Еуа
**Еуа Мотуа
**Еуа Фоу
*Онго Ниуа
**Ниуа Топутапу
**Ниуа Фоу
2 Поврзано
* Тонга
* Океанија
* Острови во Тонга
ru:Тонга#Административное деление
Османлиско-египетска војна (1831–1833)

Првата османлиско-египетска војна или Првата сириска војна (1831–1833) се водела од страна на Османлиското Царство од една и Египетскиот вилает од друга страна. Војната започнала кога Мухамед Али Паша побарал од Османлиите контрола над Голема Сирија како награда за неговата помош што учествувал во војната против Грција на Крит. Како резултат на конфликтот, египетските сили привремено добиле контрола над Сирија, стигннувајќи на север до Адана.
1 Заднина
Во текот на Грчката војна за независност, Османлиите побарале од Египет кој бил под нивна контрола да испратат воени бродови за да им помогнат на османлиските флоти. Во Битката кај Наварино османлиските и египетските сили доживеале пораз од страна на англо-руско-францускиот сојуз. Кога по војната владетелот на египетскиот вилает Мухамед Али Паша побарал награда поради учество во конфликтот, тој бил одбиен.
2 Конфликт
Поради ова, Мухамед Али ја испратил својата војска во Сирија под команда на неговиот син Ибрахим Паша заедно со неговата морнарица на чело со генералот Ибрахим Јакан кој заминал кон Јафа. Силите на Египет многу бргу го окупирале Ерусалим и крајбрежните региони на денешните земји Палестина и Либан.
Така следувале неколку битки меѓу двете страни. На 14 април 1832 година силите на Египет на чело со Ибрахим Пашаги поразиле османлиските сили на чело со Отман Паша. По ова следувало окупација на Дамаск, Алеп и Антиохија. Египетските сили стигнале дури до градот Адана каде прекинале со нападите.
Османлискиот султан се сретнал со големиот везир Рашид Мехмед Паша и организирал поход од 80,000 војници. Во Битката кај Коња на 21 декември 1832 година Османлиите доживеале голем пораз по кое Египет се заканил дека ќе го продолжи до самиот Цариград. Но во февруари 1833 година Османлиите влегле во сојуз со Русија од каде добиле воена помош од Николај I.
3 По конфликтот
Египќаните на крајот биле принудени да се откажат од инвазијата поради британскиот и францускиот притисок. Иако на почетокот на конфликтот тие го поддржале Египет, сепак му се заканиле дека доколку не престане со нападите ќе следи воена акција. Главната причина за овој притисок на Франција и Велика Британија бил поради стравот дека ослабената Османлиско Царство доколку биде нападната во нејзиниот центар би можело како главен фактор да се издвои Руската Империја која на крај ќе добие најголема корист.
Така војната завршила во 1833 година а Египет ја продолжил контролата над Сирија и голем дел од Арабија. Според мировниот договор од Ќутахија, Сирија и Адана биле преотстапени на Египет , а Ибрахим Паша станал генерален гувернер на двете провинции. Подоцна истата година Русија и Османлиите го потпишале договорот според кој двете земји се согласиле на заемна помош доколку една од двете империии влезе во конфликт со некоја друга земја.
Измит

Измит (|İzmit, |Νικομήδεια'', Nicomedia) ''е град во Турција, административен центар на провинцијата Коџаели и на општината Коџаели. Сместен е на заливот на Измит (со древно име Астак) во Мраморното море, околу 100 км источно од Истанбул, во северозападниот дел на Анадолија. Центарот на градот има 300.611 жители според пописот од 2011. Во покраината (вклучувајќи ги руралните средини) има околу 1.459.772 жители. На ова место се наоѓал древниот град Никомедија — еден до најзначајните во источниот дел на Римското Царство помеѓу 286 и 324 г.
1 Географија
Геолошката локација на Измит е помеѓу 40°-41° N и 29°-31° E опкружен со заливот на Измит на југ, Истанбул и Мраморното море на запад, Црното Море на север и Сакарја на исток.
Градот е главно изграден на падините на ридот поради тесната област, додека рамни низини се наоѓаат околу заливот во близина на морето.
2 Клима
Измит има влажна суптропска клима со значителни поморски и континентални влијанија. Летата се топли и влажни, просечната максимална температура е околу 29 °C во јули и Август. Иако температурите обично надминуваат 30 °C во јуни, Јули, Август и дури и Септември. Во зима минималната просечна температура е околу 3 °C во јануари.
3 Економија
Измит е важен индустриски центар каде што се наоѓа и голема нафтена рафинерија и има повеќе цементарници. Во Измит исто така фабрика има Форд во заедничко вложување со Отосан.
Во изминатите неколку години провинцијата стана центар за автомобилска индустрија во Турција.
Денеска, провинцијата Кочаели привлече повеќе од 1200 индустриски вложувања и 108 со интернационален капитал, во Кочаели е сместено исто така и најголемото Турско претпријатие Тупрас Петролеум.
4 Образование
Универзитетот во Кочаели во градот е основан во 1992, и има повеќе од 50,000 студенти.
5 Галерија
6 Интернационални врски
6.1 Збратимени градови
Измит е збратимен со
* Касел, Германија, од 1989
* Улсан, Јужна Кореја
* Секесфехервар, Унгарија
* Џинан, Кина
* Мериленд, САД
Француска инвазија на Алжир

Француската инвазија на Алжир била голема воена операција предводена од страна на Кралство Франција на чело со Шарл X врз Отомански Алжир во 1830 година. Претходно Алжир од страна на Отоманското Царство бил освоен во 1529 година од страна на Хајредин Барбароса.
1 Заднина
Освојувањето на Алжир било иницирано во последните денови на Бурбонската реставрација од страна на кралот Шарл X во обид да се зголеми неговата популарност меѓу францускиот народ. Територијата на денешен Алжир формално била под контрола на Османлиите до 1830 година. Во Отомански Алжир земјата била управувана од еден гувернер и неколку бејлици, а остатокот од земјата биле под управа на локалните берберски и арапски водачи. Самиот управител бил де факто независен, иако бил поддржан или контролиран од јаничарските војници кои се наоѓале во земјата. Алжир на запад граничел со Мароканскиот султанат, а на исток со Отомански Тунис.
За време на Наполеоновите војни Алжир имал голема корист од трговија со Средоземјето каде биле увезени големо количество на храна од Франција која алжирските власти го купиле со кредит. Французите го ограничиле своето тргување бидејќи Средоземјето било управувано од страна на Велика Британија. Владетелот на Алжир се обидел да ги зголеми даноците кое довело до нестабилност во земјата и започнување на Првата берберска војна и Втората берберска војна.
Во 1795-1796 Франција имало склучено договор за купување на пченица за француската армија од два еврејски трговци во Алжир. Овие трговци имале долгови кон Хусеин Деј, како османлиски управител на земјата и тој побарал доколку Франција сака да тргува, нивните долгови да бидат исплатени од Франција. По неуспешните преговори, Алжир го затворил пристаништето кое траело три години на штета на француските трговци, додека берберските трговци сè уште ја имале можноста да ја избегнат блокадата. Во 1829 година францускиот крал го испратил својот амбасадор на преговори, но алжирскиот деј одговорил со топовски оган насочен кон францускиот брод. Франција по овој чин започнала преговори со египетскиот управител Мехмед Али Паша за поделба на Северна Африка, но тој ја отврлил оваа можност поради британскиот притисок. Така, Франција решила сама да го нападне Алжир.
2 Инвазија
Во 1830 година француската флота од 600 бродови отпатувала кон Алжир. Алжирскиот деј испратил 7.000 јаничари, 19.000 војници од Константин и Оран, и 17.000 од Кабилија. Во битката француската армија издвојувала голема победа, а самиот управител побарал да ја прифати капитулацијата под услов да го задржи своето лично богатство. По пет дена тој заминал во егзил во Неапол со своето семејство, а јаничарите се повлекле кон Турција.
Со тоа завршило 313-годишното османлиско владеење на Алжир. Француското освојување на Алжир се одвило во периодот од 1830 до 1847 година. По успешната војна, конфликтите со новите владетели продолжиле до 1847 година.
Џиро д’Италија

Џиро д’Италија (|Giro d'Italia; или позната како Трка околу Италија) — годишна етапна велосипедска трка, која првенствено се одржува во Италија, но исто така повремено поминува и низ некои соседни земји. Трката била првпат организирана во 1909 со цел зголемување на продажбите на весникот ''La Gazzetta dello Sport''; меѓутоа сега е управувана од ''RCS Sport''. Трката била одржувана секоја година од нејзиното прво издание во 1909, освен кога била попречена од двете светски војни. Како трката добивала на значајност и популарноста на трката се зголемувала, нејзината слава започнала да се шири низ светот. Групата се проширила од главно италијански учесници до велосипедисти од целиот свет. Џиро е дел од Светската турнеја, што значи дека екипите кои настапуваат на трката, најмногу се ''UCI ProTeam'' екипи, со исклучок на екипите кои ги повикува организаторот.
Заедно со Тур де Франс и Вуелта а Еспања, ги создаваат трите најпрестижни тринеделни велосипедски трки, Гранд Тур. Џиро обично се одржува кон крајот на мај или почетокот на јуни. Додека рутата се менува секоја година, форматот на трката останува ист со вклучување на две хронометра, премин низ планинските масиви на Доломитите и Алпите, и завршницата во италијанскиот град Милано. Како и останатите Гранд Тур трки, поновите изданија на Џиро д’Италија обично се состојат од 21 етапа во период од 23 дена, кој вклучува два дена одмор.
Сите етапи се мерат на крајот; завршните времиња на возачи се составени од сите претходни нивни времиња на етапите. Возачот со најмало вкупно време е водач на трката и ја добива честа да ја носи посакуваната розовата маичка. Секогаш генералниот пласман привлекува најмногу внимание на трката од останатите пласмани: бодовниот пласман за спринтерите, планинскиот пласман за специјалистите за искачување, пласманот за млад возач за возачите под 25 години и екипниот пласман за најбрзите екипи. Трката во 2019 била освоена од Ричард Карапас, прв еквадорски победник во историјата на Џиро д’Италија.
Отомански Тунис

Отомански Тунис претставувал територија на Отоманското Царство. Во 1516 година Османлиите започнале со заземање на Алжир од страна на браќата Барбароса. Првото османлиско освојување на Тунис се случило во 1516 година од страна на Хајредин Барбароса кој бил командант на османлиската флота во времето на Сулејман I. Сепак ова не било последното освојување на Тунис бидејќи Шпанија го зазела претходно а во 1574 година Тунис бил повторно освоен во времето на османлискиот султан Селим II.
Династијата Хусеинити во 1705 година дошла на власт и успеала да ја наметне земјата како суверена. И покрај тоа што Тунис продолжил да биде вазал на Османлиите, сепак таа имала голема автономија. Така, во земјата на петочната молитва се споменувал османлискиот султан, парите исто така биле правени во негова чест а амбасадорот годишно му давал подароци.
Во 1881 година Франција ја окупирала земјата која траела до 1956 година.
1 Поврзано
* Освојување на Тунис (1534)
* Инвазија на Тунис
* Освојување на Тунис (1574)
* Историја на Тунис
Ауерштет

Ауерштет (|Auerstedt) — село и поранешна општина во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Се наоѓа 25 километри североисточно од Вајмар. Од 31 декември 2012 е дел од градот Бад Зулца. Се наоѓа на 23 километри североисточно од Вајмар. На 14 октомври 1806 се случила Битката кај Јена-Ауерштет, одлучувачка победа на Наполеон.
Вајмар (округ)

Вајмар (|Weimarer Land) — округ во источниот дел на Тирингија, Германија. Соседни окрузи се (од североисток надесно) округот Бургенланд во Саксонија-Анхалт, округот Зале-Холцланд и слободниот град Јена, округот Залфелд-Рудолштат, Илм и слободниот град Ерфурт. Слободниот град Вајмар е целосно опкружен од округот.
1 Историја
Округот потекнува од ''Großkreis Weimar'', кој бил создаден во 1922 откако била создадена сојузната покраина Тирингија. Двата града Вајмар и Аполда не биле дел од округот. Во 1952, округот бил поделен на два дела - Вајмар и Аполда. Во 1994, двата дела биле споени повторно, меѓутоа не била целосно опфатена територијата од пред 1952.
2 Географија
Главна река во округот е Илм. На југ се ридовите на Тириншката Шума, вклучувајќи ја највисоката точка ''Riechheimer Berg'' со 511 метри надморска височина. На север од округот теренот е помалку ридест. Во овој дел се наоѓа најниската точка со 120 метри, на вливот на реките Илм и Зале. Близу Бад Залца почнува винската патека Зале-Унштрут, каде винокултурата во округот има традиција повеќе од 800 години.
3 Грб
Грбот покажува симболи на историските држави на територијата на округот. Лавот на десната половина стои за војводите на Саксо-Вајмар-Ајзенах, горниот лев дел го прикажува Тркалото на Мајнц, а трите јаболка се симболот на Аполда и биле користени во грбот на владетелите на Аполда. Грбот бил донесен на 24 ноември 1994.
4 Градови и општини
Слободни градови, Слободни општини
Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Аполда

Аполда (|Apolda) — град во средишниот дел на Тирингија, Германија, главен град на округот Вајмар. Се наоѓа во средината на триаголникот Вајмар - Јена - Наумбург, близу реката Илм, околу 15 километри источно од Вајмар, на главната железничка линија од Берлин преку Хале, до Франкфурт.
1 Историја
Аполда била првпат спомената во 1119. До 1633 била седиште на благородничкото семејство Вицтум, кои владееле релативно самостојно. Помеѓу 1633 и Првата светска војна била во посед на Универзитетот во Јена. Исто така, од 1691 Аполда била дел од Војводството (по 1815 Големото Војводство) Саксо-Вајмар. Околу 1700, индустријата за плетење започнала да се развива и кон крајот на 19 век, Аполда бил најбогатиот град во целиот регион. По Втората светска војна, Тирингија станала дел од Источна Германија. До повторното обединување на Германија, Аполда сè уште била позната по нејзината текстилна индустрија. Оттогаш, започнало познатото економско распаѓање.
2 Главни знаменитости
Има неколку познати јавни градби, но поседува три цркви и споменици на расата на кучиња „доберман“, која била создадена во Аполда и на Кристијан Цимерман (1759–1842), кој со воведувањето на трикотажните и фабриките за облека, ја направил Аполда едно од најважните места во Германија во овие гранки на индустрија.
Најважни знаменитости се:
* Црква Свети Мартин (1119)
* Градско собрание (1558/9)
* Замок (16/17 век)
* Железнички вијадукт (1845/46)
* Фабрика Цимерман (1880-2)
* Црква Лутер (1894)
* Црква Свети Бонифациј (1894)
Најголемото слободно висечко ѕвоно во светот, ''Decke Pitter'' на Келнската катедрала, било направено во Аполда, Аполда исто така има минерални извори.
3 Збратимени градови
* Секлен, Франција
* Општина Марк, Шведска
* Рапид Сити, САД
Кркардаш

Кркардаш или Крккардаш е легендарен крај во северниот дел на битолски (Баир), каде се случила нерамноправна борба меѓу Македонците и турскиот аскер. Според легендите од Марко Цепенков, на тоа место постоела мала тврдина, на феудалниот запоседник Тољо, која Турците, за време на нивното освојување на Битола ја затвориле. Таму, целокупното македонско население пружило жесток отпор. Во крвавата битка паднале сите бранители на тврдината. Поради цврстата и јуначка одбрана Турците тој крај го нарекле Крккардаш, што во превод значи 40 браќа.
Денес на тоа место се Црквата „Св 40 маченици“ и „Свети Архангел Михаил“. Денот на црквата е секој прв ден на пролетта.
Масакр врз албанските бегови

Масакрот на албанските бегови се случил на 26 август 1830 година кога околу 500 албански водачи (бегови) и нивните лични чувари биле убиени од страна на отоманските сили во градот Манастир (денешна Битола, Македонија). Масакрот довел до слабеење на моќта на беговите во јужниот дел на Албанија, а исто така ја поставила основата за уништување на моќниот северен албански Скадарски пашалак.
1 Заднина
Во времето на ерата на т.н. Албански пашилаци, влијанието на локалните албански бегови било намалено главно поради губењето на пашалакот Јанина. Во доцните 1820-ти години по Грчката војна за независност, беговите се обиделе да ги вратат своите привилегии. Нивните напори биле потврдени на собранието во Белград на чело со Исмаил бег во 1828 година. Османлиите се обидиле да го спречат зголемувањето на локалните бегови кои започнале да претставуваат закана за централизираната моќ на империјата во распаѓање. Беговите најмногу се спротивставувале на реформите кои биле воведени со Танзиматот бидејќи со реформите моќта на локалните муслимански аристократи започнала да се намалува.
Во јануари 1829 година, еден месец по конфенцијата во Белград, водачот на албанските бегови бил убиен во Јанина од страна на луѓето на Рашид Мехмед Паша. Убиството предизвикало хаос во јужна Албанија. Поради големите револти султанот бил принуден да го испрати Рашид Мехмед паша да ги потисне локалните албански бегови. Кога слушнале за намерата на султанот, албанските бегови се подготвиле да се спротивстават на можниот османлиски удар.
2 Масакар
Масакрот врз албанските бегови се случил во август 1830 година кога биле убиени голем дел од локалните албански бегови.
Договор од Париз (1856)

Парискиот мировен договор бил потпишан на 30 март 1856 година во Париз од страна на Русија од една страна и сојузниците предводени од Османлиското Царство, Франција, Велика Британија од друга страна. Договорот ставил крај на Кримската војна.
Со парискиот договор, влијанието на Дунав било пренесено на сите големи сили како целина. Исто така големите сили се обврзале дека ќе ја почитуваат независноста и територијалниот интегритет на Османлиското Царство и нема да се мешат во нејзината внатрешна политика. Црно Море станала неутрална територија и нејзините пристаништа биле затворени за воени бродови, а по неговите брегови пак било забрането изградба на тврдини или распоредување на воени сили. Се објавило и слободно движење по реката Дунав но под контрола на меѓународна комисија. Молдавија и Влашко останале под јурисдикција на Отоманското Царство., но им бил гарантиран независен устав.
Самиот Париски мировен договор бил срушен кога Франција била поразена од страна на Прусија. Русија тоа го искористила најмногу, Русија повторно ја формирала својата флота на Црно Море.
Алфред Н'Диај

Алфред Н'Диај (роден на 6 март 1990, во Париз) — француско-сенегалски фудбалер, играч од средниот ред.
1 Фудбалска кариера
1.1 Почетоци
Алфред ја започнал својата кариера во анонимниот клуб УС Вандевр во градот Вандевр-ле-Нанси. На возраст од 14 години, тој се преселил во еден кварт во Нанси близу до стадионот на истоимената екипа за да може да ја продолжи својата кариера играјќи за најголемиот клуб во регионот. По пристигнувањето, Алфред поминувал низ многу проблеми во почетокот, но набрзо станал забележлив по неговата втора сезона во академијата. Во 2006 година, тој го потпишал својот прв професионален договор.
1.2 Нанси
Н'Диај го направил своето деби за тимот во текот на сезоната 2007-08 во Лига купот, на возраст од 17, влегувајќи како замена на полувремето на местото на Фредерик Бјанкалани во поразот од 0-3 против Ленс. Тоа било и неговиот единствен настап таа сезона, по што тој бил вратен назад во тимот на резервистите, и му помогнал на младинскиот тим на Нанси едвај да избегне испаѓање.
По таа сезона, Н'Диај заработил промоција во сениорскиот тим на Нанси за сезоната 2008-09. Тој го зел дресот со број 29 и го носел на своето деби во лигата во првиот натпревар од сезоната против Лил, во кој се појавил како замена а мечот завршил без голови. Два месеци подоцна, тој ја добил неговата прва шанса да биде стартер во еден натпревар од лигата, против ПСЖ во ремито 1-1. Неговите добри перформанси му даваат можност постојано да биде стартер во тимот, па така тој ги одиграл комплетните 90 минути во изненадувачката победа од 3-0 на Нанси над Марсеј на Велодром.
1.3 Бурсаспор
На 1 јули 2011 година, Нанси потврди на своето мрежно место дека клубот постигнал договор со турскиот клуб Бурсаспор за трансфер на Н'Диај. Договорот бил финализиран на 3 јули за наводна сума од 2.000.000 €.
1.4 Сандерленд
На 9 јануари 2013 година, англискиот премиерлигаш Сандерленд најави дека го комплетирал трансферот на Алфред Н'Диај за пријавена сума од € 4.700.000. На 12 јануари 2013 година, Н'Диај го направил своето деби за Сандерленд на Stadium of Light во натпревар против Вест Хем Јунајтед во кој неговиот тим забележил победа со 3-0. Тој влегол во игра како замена за Адам Џонсон и за малку не го постигнал својот прв гол речиси со својот прв допир со топката во англискиот фудбал откако неговиот шут оддалечина поминал само неколку сантиметри крај голот. Својот деби старт за Сандерленд, Н'Диај го имал на гостувањето кај Виган, во кој тој одработил фантастична асистенција која искористил Стивен Флечер во уште еден триумф на ''црните мачки'' овојпат со 3-1.
Список на отомански договори

Следува список на договори на Отоманското Царство:
1 Подем (1299–1453)
* Османлиско-венецијански договор
* Сегед
2 Територијално проширување (1453–1606)
* Цариград (1479)
* Цариград (1533)
* Османлиско-француски договор
* Адријанопол (1547)
* Амасија
* Adrianople (1568)
3 Стагнација (1579–1699)
* Цариград (1590)
* Житваторок
* Насух Паша
* Busza
* Серав
* Хотин
* Зухаб
* Vasvár
* Бучач
* Журавно
* Bakhchisaray
4 Пад (1699–1789)
* Карловац
* Цариград (1700)
* Прут
* Пожаревац
* Цариград (1724)
* Ахмед Паша
* Цариград (1736)
* Белград
* Ниш
* Керден
* Кајнарџа
* Ајналикавак
5 Распаѓање (1789–1922)
* Свиштов
* Јаш
* Триполи
* Тунис
* Париз (1802)
* Дарданели
* Букурешт
* Ерзурум
* Акерман
* Адријанопол (1829)
* Цариград (1832)
* Хункар Искелеши
* Ќутахија
* Балта Лиман
* Лондон (1840)
* Лондон (1841)
* Париз (1856)
* Скадар (1862)
* Сан Стефано
* Берлин (1878)
* Кипар
* Цариград (1897)
* Бугарско-турска спогодба (1904)
* Лондон (1913)
* Цариград (1913)
* Атина
* Брест-Литовск
* Трабзон
* Батум
* Севрес
Црква „Св. 40 Севастиски маченици“ - Битола

Свети 40 Севастиски маченици — црква која се наоѓа на Кркардаш во битолскиот Смилевски Баир. Била подигната пред 150 години, на местото каде постоел некогашниот манастир „Свети Атанасиј“. Кога турскиот аскер ја освојувал Битола, калуѓерите од манастирот пружиле жесток отпор борејќи се на тој начин што во едната рака носеле крст а во другата меч. Во чест на овие 40 калуѓери, подигнат е манастирот „Св. 40 маченици“. Славата на ова црквиче е на првиот ден на пролетта. Во близина на манастирот е ЦОУ „Тодор Ангелевски“ - Битола, битолскиот Баир, како и меѓуградскиот стар патен правец Прилеп - Охрид преку Битола.
1 Црквата во книжевноста
*„Црквичето Четириесет маченици во Битола“, роман од Владимир Костов (1984)
2 Поврзано
*Црква „Св. Богородица“,
*Црква „Св. Недела“ - основана и издигната на 13 октомври 1863 година,
*Црква „Св. Пантелејмон“;
*Црква „Собор на сите македонски светители“ - во изградба, најголема црква во Македонија и на Балканот;
*Црква „Св. Атанасиј“ - започната во 2007 година;
*Црква „Св. Архангел Гаврил“ - манастирска црква. Се наоѓа во населбата Довлеџик;
*Црква „Св. Димитриј“ - подигната 1830 година;
*Црква „Св. Јован Крстител“ - манастирска црква;
*Црква „Св. Петка“;
*Црква „Св. Наум Охридски“;
*Црква „Св. Троица“;
*Црква „Св. Петар и Павле“;
*Црква „Св. Ана“ - се наоѓа во населбата Бадембалари;
*Црква „Св. Никола“ - се наоѓа кај комплексот згради Грозд;
*Црква „Св. Александар Солунски“ - гробјанска црква. Се наоѓа на Св. Неделските гробишта;
*Црква „Св. Архангел Михаил“ - манастирска црква;
*Црква „Св. Константин и Елена“;
*Црква „Св. Ѓорѓи“;
*Црква „Св. Никола“ - се наоѓа во населбата Боримечка;
Ток писин

Ток Писин (''Tok Pisin'') — креолски јазик кој се зборува во Папуа Нова Гвинеја. Ток Писин е службен јазик во земјата и е најзборуван во државата. Овој јазик го користат од 5 до 6 милиони луѓе, но сепак јазикот приближно го зборуваат сите жители на државата.
1 Потекло на поимот
Името на јазикот потекнува од англиските зборови „talk“ (tok на ток писин) и „pidgin“ (pisin на ток писин). Многу ретко јазикот се именува како новогвинејски пиџин, или во академските извори меланезиски пиџин, меланезиски англиски пиџин или неомеланезиски. Сепак, ток писин е најкористено име за јазикот. Иако порано јазикот се сметал за пиџин, денес тој е посебен јазик, најмногу поради тоа што има луѓе на кои јазикот им е мајчин и е лингва франка во Папуа Нова Гвинеја.
2 Класификација
Ток Писин се развил како резултат на меѓусебната комуникација на различните народи, кои отишле да работаат на плантажи во Квинсленд, Австралија. Луѓето почнале да користат една јазична мешавина заснована на англискиот. Оваа рана фаза на развојот е позната како пиџин. Јазикот претежно има зборови од англискиот, но и од германскиот, малајскиот, португалскиот и абориџинските јазици.
3 Официјален статус
Јазикот е службен во Папуа Нова Гвинеја, заедно со англискиот и хири моту. Јазикот често се користи во Националното собрание на Папуа Нова Гвинеја. Повеќето од документите на владата се на англиски, но јавните кампањи во државата се на ток писин. Во образовниот систем англискиот е основен јазик, но и ток писин се користи во некои училишта.
4 Фонологија
Фонологијата на ток писин е слична со таа на јазикот од кој произлегол (англиски), но значително упростена. Така јазикот има 16 согласки и 5 самогласки.
4.1 Согласки
, Уснени, Предно-јазични, Предно-непчени, Задно-непчени, Гласилни
Избувни
Струјни
Носни
Странични
Приближни
Вевни
*Кога симболите се во парови, левиот претставува безвучна согласка.
*, и можат да бидат забни или венечни согласки, а само венечна.
* Кај највеќето дијалекти, фонемата се изговара како венечната едноударна согласка .
4.2 Самогласки
, Предни, Средни, Задни
Затворени
Средни
Отворени
5 Пример
име= Ток писин
6 Поврзано
* Папуа Нова Гвинеја
* Креолски јазик
* Бислама
.jo

.jo — највисок семрежен домен на Јордан. Со доменот управува .
1 Второстепени домени
* .com.jo - компании, организации;
* .edu.jo - колеџи, универзитети, училишта;
* .gov.jo - владини;
* .mil.jo - воени;
* .name.jo - поединци;
* .net.jo;
* .org.jo - непрофитни организации.
Вуелта а Еспања

Вуелта а Еспања (|Vuelta a España; позната и како Трка околу Шпанија) — годишна етапна велосипедска трка, која првенствено се одржува во Шпанија, иако повремено поминува и низ соседните земји. Поттикната од успехот на Џиро д’Италија и Тур де Франс, трката била првпат организирана во 1935. Трката била спречена да биде одржана низ периодот на двете светски војни и Шпанската граѓанска војна во раните години на нејзиното постоење; меѓутоа, трката започнала да се вози секоја година од 1955. Како Вуелта постигнувала значајност и популарноста на трката растела, нејзината слава започнала да се шири низ светот. Од 1979, трката е организирана од ''Unipublic''. Групата на возачи на почетокот била составена само од шпански велосипедисти, но сега секоја година учествуваат возачи од целиот свет. Вуелта е дел од Светската турнеја, што значи дека екипите кои настапуваат на трката се главно ''UCI ProTeam'' екипи, со исклучок на екипите кои ги повикува организаторот.
Заедно со Тур де Франс и Џиро д’Италија, ги создаваат трите најпрестижни тринеделни велосипедски трки, Гранд Тур. Додека рутата се менува секоја година, форматот на трката останува ист со вклучување на најмалку два хронометра, премин низ планинскиот масив на Пиринеите и завршница во шпанскиот главен град Мадрид. Поновите изданија на Вуелта а Еспања се состои од 21 етапа во период од 23 дена, кој вклучува два дена одмор.
Сите етапи се мерат на крајот, а завршните времиња на возачите се составени од нивните претходни етапни времиња. Возачот со најмало вкупно време е водач на трката и ја добива честа да ја носи посакуваната црвена маичка. Додека генералниот пласман привлекува најголемо внимание, постојат и други пласмани на трката: бодовниот пласман за спринтерите, планинскиот пласман за специјалистите за искачување, комбинираниот пласман за сите универзални возачи и екипниот пласман за најбрзите екипи. Вуелта а Еспања 2012 била освоена од Шпанецот Алберто Контадор од .
Кранихфелд (општинска заедница)

Кранихфелд (|Kranichfeld) — општинска заедница во округот Вајмар, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Кранихфелд.
Општинската заедница Кранихфелд се состои од следниве општини:
# Хоенфелден
# Клетбах
# Кранихфелд
# Науендорф
# Ритерсдорф
# Тондорф
Горно Фалише

Горно Фалише — историско село во областа Горен Полог, во Општина Брвеница, Тетовско.
Денес, од некогашното село е останата само црквата „Св. Атанасиј“, додека околу нејзе се наоѓаат обработливи површини.
Црквата ја одржуваат луѓе од селото Стенче, бидејќи и целиот стар селски атар е вметнат во стенчанскиот.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓало околу 3 километри на запад од соседното село Стенче, на левата страна од реката Вардар. Селото било сместено во рамничарскиот дел на Полог.
2 Историја
Горно Фалише било старо село, бидејќи се споменува во 1461 или 1462 година како село покрај кое поминувал патот од Горно Фалише за Пиргос (денешен Пирок). Селото се споменува во XV век под името Горно Хвалишта.
Селото било населено со православно македонско население и во него имало две цркви посветени на Свети Атанасиј. Покрај селото водел пат од Горен за Долен Полог наречен „Скопски Пат“. Затоа, селото било изложено на напади и населението почнало да се намалува.
Околу 1870 година, Горно Фалише било чифлигарско село со околу 30 македонски куќи. Тогаш, муслиманските сопственици ја продале земјата заедно со куќите на околните поимотни селани од селата Стенче, Волковија и Чегране, поради што селаните морале да се иселат, бидејќи новите сопственици ја претвориле земјата во ниви.
Последните жители кои го напуштиле селото се преселиле во соседното Радиовце, и од тамошната црква го донеле сребрениот крст, со кој денес се осветуваат водите за Водици и поради тоа селото има 2 крста.
3 Стопанство
На Вардар се наоѓале воденици, кои биле споменати во турски документи.
4 Население
К`нчов во последната деценија на XIX век кога ја посетил Македонија, опишал дека селото Горно Фалише до 1860 година броело 30 македонски семејства, а веќе во 1890 опустело, како и селата Палатица, Корито, Форино и Чајле, кои иста така останале опустени и празни.
4.1 Родови
Стенче било македонско село со православно население.
Според истражувањата на Јован Трифуноски се знае за следниве родови од селото: ''Ангеле'', ''Петре'', ''Дамњан'' и ''Огњан'', преминале во Стенче. Нивните семејства таму изумреле; ''Ивановци'' заминале во Тумчевиште, но и тие изумреле таму; ''Билбиловци'' заминале во Тетово. Имало и други иселеници во Радиовце, Врапчиште и Волковија.
5 Културни и природни знаменитости
;Цркви* Црква „Св. Атанасиј“ — главна селска црква
Во минатото постоела уште една истоимена црква, која се наоѓала на месноста Крс, каде покрај урнатините од црквата се ископувале темели од куќи и гробови.
6 Редовни настани
;Слави
* Атанасовден — црковна и селска слава
7 Галерија
8 Поврзано
* Општина Тетово
* Долен Полог