procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Јуриј Маковејчук

Јуриј Маковејчук ( |Юрій Маковейчук ) е уметник-сликар и режисер кој работи во ретката област на анимација на кукли.
Маковејчук е роден во Киев, Украина во 1961 година. Тој се преселил во Филаделфија во 1990 година, а подоцна во Њујорк. Студирал уметност во Државното уметничко училиште Шевченко во Киев (неговите соученици таму ги вклучувале и Роман Туровски и Алина Панова ). Своите уметнички студии ги продолжил на Државната уметничка академија во Киев (BFA) и Уметничкиот институт во Филаделфија (MFA).
1 Кариера
1.1 Сликар
* Изложба „Дизајнирање на интелигенција“ (Универзитет Флорида Атлантик).
1.2 Филмограф
Маковејчук продуцирал два анимирани играни филмови, „Радиоман“ (1999) и „Институт“ (2003). На крајот „Радиоман“ ја освоил наградата на фестивалот за анимација во Парма.
1.3 Сценограф
Маковејчук учествувал (во својство на продукциски дизајнер) во многу независни филмски и телевизиски продукции во Европа, особено во норвешкиот филм „ICEKISS“ од 2008 година, како и „Трите мускетари“ и „ Дванаесет столчиња“, како и сетовите за изведбите на Марија Бурмака и Верка Сердјучка. Активен е и како сценски уметник („Големи очекувања“, „Гоџила“, „Колку што е добро“, „Адвокатот на ДевиИ“ и др.
2 Филмографија
* Radioman (1999)
* Институтот (2003)
3 Наводи
*
Рендинска базилика

Рендинска базилика (|Βασιλική της Ρεντίνας) — средновековна црква кај селото Рендина, Лагадинско, Егејска Македонија. Своевремено била катедрала на Рендинскатата епископија на Вселенската патријаршија. Денес е во урнатини.
Црквата се наоѓа во склоп на Рендинската тврдина. Изградена е во X век врз цистерна од VI век. Цистерната е изградена од царот Јустинијан I при обновувањето на тврдината и има димензии од 4,5 × 9 и длабочина од 4,6 м. Подот е направен од плочки. Храмот претставува трикорабна базилика со дрвен покрив.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Виетови формули

Виетови формули — формули во математиката односно алгебрата, именувани според Франсоа Виет, кои ја даваат врската помеѓу нулите на полиномот и неговите коефициенти.
1 Формули
Ако
:<math>P(X)=a_nX^n + a_{n-1}X^{n-1} +\cdots + a_1 X+ a_0</math>
е полином од степен <math>n\ge 1</math> со комплексни коефициенти (па броевите <math>a_0, a_1, \dots, a_{n-1}, a_n</math> се комплексни, и <math>a_n\ne 0</math> ), според основната теорема на аритметиката <math>P(X)</math> има <math>n</math> (не задолжително различни) комплексни корени <math>x_1, x_2, \dots, x_n.</math> Виетовите формули велат дека
:<math>(x_1 x_2 + x_1 x_3+\cdots + x_1x_n) + (x_2x_3+x_2x_4+\cdots + x_2x_n)+\cdots + x_{n-1}x_n = \frac{a_{n-2{a_n}</math>:<math>\cdots\,</math>:<math>x_1 x_2 \cdots x_n = (-1)^n\frac{a_0}{a_n}.</math>:<math>\sum_{1\le i_1 < i_2 < \cdots < i_k\le n} x_{i_1}x_{i_2}\cdots x_{i_k}=(-1)^k\frac{a_{n-k{a_n}</math>
Со други зборови, збирот на сите можни производи <math>k</math> на нулите на полиномот <math>P(X)</math> е еднаков <math>(-1)^ka_{n-k}/a_n,</math>:<math>a_nX^n + a_{n-1}X^{n-1} +\cdots + a_1 X+ a_0 = a_n(X-x_1)(X-x_2)\cdots (X-x_n)</math>
за секое <math>k=1, 2, \dots, n.</math>
Виетовите формули важат поопшто за полиноми со коефициенти во кој било комутативен прстен, сѐ додека тој полином од <math>n</math>-ти степен има <math>n</math> нули во тој прстен.
2 Пример
За полином од втор степен <math>P(X)=aX^2 + bX + c</math>, Виетовите формули гласат дека решенијата <math>x_1</math> и <math>x_2</math> се квадратна равенка <math>P(X)=0</math> задоволуваат:
:<math> x_1 + x_2 = - \frac{b}{a}, \quad x_1 x_2 = \frac{c}{a}.</math>
Првата равенка може да се користи за да се најде минимумот (или максимумот).
3 Доказ
Виетовите формули може да се докажат со запишување на еднаквоста
:<math>a_nX^n + a_{n-1}X^{n-1} +\cdots + a_1 X+ a_0 = a_n(X-x_1)(X-x_2)\cdots (X-x_n)</math>
(што е точно затоа што <math>x_1, x_2, \dots, x_n</math> се сите нули на полиномот), со множење преку факторите од десната страна и наоѓање на коефициентите на секој степен <math>X</math>.
Манастир „Св. Троица“ - Хаџи Маала

Света Троица (|Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας) — машки манастир кај селото Хаџи Маала, Лагадинско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот се наоѓа на 1 км североисточно од селото, во југоисточните пазуви на Богданска Планина. Во 1969 г. на местото е основан параклис посветен на Свети Нектариј. Во 1972 г. е удрен камен-темелникот на црквата „Св. Троица“ од митрополитот Спиридон Лагадински. Храмот е осветен на 5 ноември 1994 г. од истиот владика. На 1 јули 1999 г. патријархот Вартоломеј I го отворил новото крило на манастирот, каде работи Балкански студентски центар. Вартоломей исто така го поставил камен-темелникот на црквата „Св, Јован Претеча“. На 11 мај 2011 г. митрополитот Јован Лагадински во манастирот ја отворил Академијата за богословски и филозофски истражувања „Св. Кирил и Методиј“. Во манастирот има копија на чудотворната икона на Пресвета Богородица Казанска.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Манастир „Христос Седржител“ - Балџа (Солунско)

Христос Седржител (|Ιερά Μονή Παντοκράτορος) — машки манастир кај селото Балџа, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Лагадинско-ајватовско-рендинската епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот се наоѓа на рид меѓу селата Балџа и Ајватово. Основан е во 1985, а почнал да работи во 1990 г. со завршувањето на манастирската црква и конаците. Во 1992 г. се завршени двата големи параклиси „Св. Архангели“ и „Рафаил, Никола и Ирина“. Во манастирот се чува парче дрво за кое се смета дека е дел од Чесниот Крст на кој бил распнат Исус. Се чуваат и мошти на Свети Јован Претеча, Арсениј Пароски, Светите пет маченици, Апостол Филип, првомачениот Стефан, Лазар, пријателот Исусов, Рафаил, Никола и Ирина, Харалампиј, Константин и Елена, Ѓорѓи Победоносец, Пантелејмон, Петка, Јован Златоуст, Григорих Богослов.
1 Поврзано
* Лагадинско-ајватовско-рендинска епархија
Финале на ФА Купот во 2022 година

Финалето на ФА Купот во 2022 година бил фудбалски натпревар, со кој се одредил победникот на ФА Купот за сезоната 2021-2022. Ова било 141-вото финале на ФА Купот, англискиот фудбалски куп организиран од страна на ФА. Финалето било одиграно на Вембли на 14 мај 2021 година, а во него се сретнале екипите на и . Ова било прв пат истиот пар на екипи да се сретнат во финалето на Лига Купот и во финалето на ФА Купот во истата сезона по Арсенал и Шефилд Венздеј во 1993 година.
Финалето завршило без голови (0-0) по 90 и 120 минути игра, па победникот бил решен по изведување на пенали. Иако Ливерпул имал предност по раното промашување на Сесар Аспиликуета, во последната серија Садио Мане не успеал да им го донесе трофејот на ''црвените'' откако неговиот пенал бил одбранет од неговиот сонародник на голот на Челси, Едуар Менди, по што драмата продолжила; сепак, две серии подоцна Алисон Бекер го одбранил пеналот на Мејсон Маунт, a Костас Цимикас бил прецизен за победа на Ливерпул.
Ливерпул го освоил трофејот за прв пат од 2006 година, а нивниот менаџер, Јирген Клоп, станал првиот германски тренер кој го освоил ФА Купот. На спротивната страна, Челси поставил непосакуван рекорд, губејќи го своето трето последователно финале во натпреварувањето, по поразите од Арсенал и Лестер Сити во финалињата играни во 2020 и 2021 година.
1 Патот до финалето
width=80%
+Патот на Челси до финалето
Рунда, Противник, Резултат
3., (Д), 5–1
4., (Д), 2–1
5., (Г), 3–2
ЧФ, (Г), 2–0
ПФ, (Н), 2–0
Клуч: (Д) = Дома; (Г) = Гости; (Н) = Неутрален терен
+Патот на Ливерпул до финалето
Рунда, Противник, Резултат
3., (Д), 4–1
4., (Д), 3–1
5., (Д), 2–1
ЧФ, (Г), 1–0
ПФ, (Н), 3–2
Клуч: (Д) = Дома; (Г) = Гости; (Н) = Неутрален терен
2 Натпреварот
Гулапковидни

Гупапковидни ред на агарикомицети (кои ги вклучуваат агаричните родови Гулапка и млечки и нивните полипороидни и кортициоидни роднини). Според ''Речникот на габите'' (10-то издание, 2008), редот се состои од 12 семејства, 80 родови и 1767 видови. Според ''Видови Габи'' ( јануари 2016 година), редот содржи 13 семејства, 117 родови (16 не се доделени на едно семејство) и 3.060 видови.
Russuloid agarics претставуваат независна еволутивна линија на agarics, кои не се директно поврзани со Agaricales.
Оваа група, исто така, вклучува голем број на русулоидни хипогејни габи, полипори како што е ''Bondarzewia'', некои забни габи (на пр.''Auriscalpium vulgare'' ), и клубните габи на пр ''Artomyces''. Базидиоспорите во оваа група обично се украсени со амилоидни брадавици или ретикулација, но се познати неколку исклучоци, на пр. ''Heterobasidion annosum''. Родот ''Clavicorona'' често бил третиран во гулапковидните, но неговиот тип видови, ''C. taxophila'' е во Agaricales. Останатите видови се задржани во гулапковидните од родот ''Artomyces''.
1 Видови со несигурност
Постојат неколку родови класифицирани во гулапковидните кои се слабо познати, не биле подложени на ДНК-анализа, или ако се анализирани филогенетски, не се групираат со сè уште именувани или идентификувани семејства и не се доделени на одредена семејство (т.е. ''Incertae sedis'' во однос на семејното сместување). Тие ѓи вклучуваат:
*''Aleurocystidiellum''*''Dentipellopsis''*''Gloeoasterostroma''*''Gloeohypochnicium''*''Gloeopeniophorella''*''Haloaleurodiscus''*''Neoalbatrellus''*''Polypus''*''Scopulodontia''*''Scytinostromella''*''Xeroceps''
Јагодеста детелина

''Јагодеста детелина''
Научна класификација
Kingdom:, Plantae
''Нерангирано'':, Tracheophytes
''Нерангирано'':, Angiosperms
''Нерангирано'':, Eudicots
''Нерангирано'':, Rosids
''Нерангирано'':, Fabales
Семејство:, Fabaceae
Подсемејство:, Faboideae
Род:, ''Trifolium''
Вид:, ''T. fragiferum''
Биномен назив
''Trifolium fragiferum''L.
''Јагодеста детелина'' (латински:Trifolium fragiferum), е тревно повеќегодишен растителен вид од фамилијата на Бобови. Пронајден е во Европа, Азија и делови од Африка. Присутен е на други места, како што се делови од Северна Америка, како воведен вид. Се одгледува и како покривна култура и за сено и силажа, како зелено ѓубриво и како медоносно растение.
1 Опис
Оваа повеќегодишна билка која се шири преку столони за да формира покривка или купчиња трева. Листовите се сложени, секој со три назабени овални ливчиња долги до 2 до 2,5 сантиметри. Цветот е цветна главица долга околу сантиметар при првото цветање. Таа се зголемува во големина до два сантиметри како што се развиваат плодовите, чашкиното ливче станува тенко и надуено, и розово по боја, наликува на јагода или малина.
2 Употреба
Јагодестата детелина се одгледува како покривна култура и за сено и силажа, како зелено ѓубриво и како медоносно растение. Добро е за покривање на поплавени површини или области со соленост на почвата. Во некои области е познат како плевел. Развиени се неколку земјоделски сорти, вклучувајќи ги „Салина“, „Палестина“ и „Фреса“(Salina', 'Palestine', and 'Fresa).
Винисиус Жуниор

Винисиус Жозе Паиксао де Оливеира Жуниор Oliveira (роден на 12 Јули 2000), повеќе познат како Винисиус Жуниор или Вини Jр., е бразилски професионален фудбалер кој игра како крило за шпанскиот клуб Реал Мадрид и за репрезентацијата на Бразил.
Роден во Сао Гонсало, Винисиус ја започнал својата професионална кариера во Фламенго, каде што го имал своето сениорско деби во 2017 година, на 16-годишна возраст. Неколку недели подоцна, Винисиус бил предмет на трансфер во клубот од Ла Лига Реал Мадрид, за кого потпишал за националниот рекорд за играч до 18 години, зделка од 191 милиони R$ (45 милиони евра), која станала делотворна по неговиот 18-ти роденден.
1 Клупска кариера
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Нов Арманќој

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου Ελευθερίου) — црква во населбата Нов Арманќој-Корделио на градот Солун, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на истоимениот плоштад „Свети Ѓорѓи“ (''Агиос Георгиос'') во јужниот дел на Нов Арманќој. Првиот храм е изграден во 1920-те од грчките доселеници, но со време тој станал премал за потребите. На 30 јуни 1974 г. митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски го поставил камен-темелникот на новиот храм, а во 1980 г. го осветил истиот. Градбата претставува крстокуполен храм во византиски стил. Набргу потоа е дограден пронаосот, во кој има параклис „Св. Катерина“. Во 1994 г. кон северната страна на храмот е придодаден и параклисот „Тројца Светители“. Црквата е живописана во 1993 г.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Јуренџик

Успение на Пресвета Богородица (|Κοιμήσεως Θεοτόκου Πεύκων) — црква во селото Јуренџик, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на ул. „Микра Асија“ бр. 42. Камен-темелникот е поставен во 1938 г., но градежните работи се прекинати поради избувнувањето на Грчко-италијанската војна во 1940 г. Работата продолжила во 1943 г. со материјал од воените логори на окупациските сили и храмот е завршен во 1944 г. Градбата претставува трикорабна базилика. Проширувана е во 1986 и 1987 г., кога е изградена и камбанаријата.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Текелиево

Успение на Пресвета Богородица (|Κοιμήσεως Θεοτόκου Σίνδου) — црква во селото Текелиево, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Македонската црква во селото е изградена во средината на XIX век и проширена во 1902 – 1903 г. Срушена е во 1966 г. и на нејзино место е изградена нова камена црква со купола и висока камбанарија. Осветена е на 1 октомври 1972 г. од митрополитот Тимотеј Гортински со одобрение на митролитот Леонид Солунски.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Александриска детелина

Александриска детелина или египетска детелина (латински: ''Trifolium alexandrinum'') ― едногодишна детелина која се одгледува претежно во наводнувани суптропски региони и се користи како мешункаста култура. Таа е важна зимска култура во Египет, каде што можеби се одгледувала уште од античко време, а била донесена во северна Индија на почетокот на деветнаесеттиот век. Се одгледува и во САД, Европа, Кина и Австралија.
Растението достигнува 30 до 100 см висина со исправени или нагорни стебла. Постојат два вида на оваа детелина, еднократна и повеќекратна. Едноделните сорти, како „Балади“, имаат висока точка на растење и имаат слабо закрепнување откако ќе се окосат. Повеќекратните сорти, како „Фрсти“, имаат пониска точка на растење што овозможува повеќекратна жетва од едно сеење.
Александриската детелина е генерално чувствителна на мраз и треба да се сади само откако ќе помине сезоната за мраз.
Александриската детелина е способна да произведе до 8 тони сточна храна во една сезона на растење. Александриската детелина е слична по квалитет на сточна храна со онаа на луцерката.
Александриската детелина може да се користи и како покривна култура за сузбивање на плевелите или како зелено ѓубриво што обезбедува азот.
1 Александриската детелина како сточна храна
Александриската детелина обезбедува високохранлива и вкусна сточна храна за добитокот во зимската сезона во повторени сечи. Содржи 17% сурови белковини, 25,9% сурови влакна и 60-65% содржина на вкупно сварливи хранливи материи. На Александриската детелина ѝ треба блага температура за да никне. Нејзиниот раст е ограничен за време на многу студено или ладно време. Расте добро на средни до тешки почви.
Рак на кожа

Ракот на кожа или карцином на кожа е тип на карцином кој се јавува на кожата. Се јавува поради развој на абнормални клетки кои имаат способност на инвазија или ширење во други делови од телото. Постојат три главни типови на рак на кожа: базо-клеточен карцином (BCC), сквамо-клеточен карцином (SCC) и меланом. Првите два, заедно со голем број на други поретки кожни карциноми, се познати како немеланомски кожни карциноми (NMSC). Базо-клеточниот карцином расте бавно и може да го оштети околното ткиво но мала е веројатноста да се прошири на подалечни делови од телото и да резултира со смрт. Често се појавува како безболна подигната површина на кожата која може да биде сјајна со мали крвни садови кои поминуваат над неа или може да се манифестира како подигната површина со улцер. Сквамо-клеточниот карцином има поголема веројатност да се прошири. Обично се манифестира како тврд израсток со лушпест врв, но може да формира и улцер. Меланомите се најагресивни. Знаците кои укажуваат на појава на меланом се бенка која ја променила големината, формата, бојата, има неправилни рабови, има повеќе од една боја, чеша или крвари.
Повеќе од 90% од случаите се предизвикани од изложеност на ултравиолетово зрачење од Сонцето. Оваа изложеност го зголемува ризикот за сите три типови на карцином на кожа. Изложеноста делумно е зголемена поради намалувањето на озонската обвивка. Солариумите се друг чест извор на ултравиолетово зрачење. За меланомите и базо-клеточните карциноми, изложеноста за време на детството е особено штетна. Кај сквамо-клеточните карциноми, вкупната изложеност, без разлика кога се случила, е повеќе значајна. Помеѓу 20% и 30% од меланомите се развиваат од бенки. Луѓето со светол тен имаат повисок ризик како и оние со намалена функција на имуниот систем, како на пр. поради лекови или ХИВ/СИДА. Дијагнозата се поставува со биопсија.
Карциномот на кожа е најчестата форма на карцином, на кого отпаѓаат најмалку 40% од сите случаи на карцином. Најчест тип се немеланомските кожни карциноми, кои се јавуваат кај 2–3 милиони луѓе годишно. Сепак ова е груба проценка, бидејќи не се води добра статистика. Од немеланомските кожни карциноми, околу 80% од случаите се базо-клеточни и 20% се сквамо-клеточни. Базо-клеточните и сквамо-клеточните кожни карциноми ретко резултираат со смрт. Во САД, тие се причинител на смрт кај 0.1% од вкупните смртни случаи од канцер. На глобално ниво во 2012, меланом имале 232,000 луѓе што резултирало со 55,000 смртни случаи. Белите луѓе во Австралија, Нов Зеланд и Јужна Африка имаат највисока стапка на појава на меланом во светот. Трите главни типови на кожни карциноми станале почести во последните 20 до 40 години, особено во региони каде што населението доминантно е бело.
Сугреб

Сугреб или уртикарија — алергиско заболување на кожата кое може да се појави поради дејството на широк спектар на фактори.
1 Причинители
Меѓу причинителите за појава на сугреб може да се најдат:* лекови
* козметика
* габи, бактерии, цревни паразити, некои вируси ,
* прашина, полен, коса, пердуви
* разни видови храна , адитиви во храната
Физичката уртикарија може да предизвика гребење на кожата и слично.
Меѓу причинителите може да се јави и прекумерното изложување на сонце, контакт со животни и растенија и др.
2 Лечење
Потребно е да се најде причината за алергијата. Постојат и лекови кои ги ублажуваат или елиминираат симптомите.
Алергиската реакција е последица на лошо функционирање на телото и некои болести. Можен причинител е и габата кандида.
Црква „Св. Димитриј“ - Додулари

Свети Димитриј (|Αγίου Δημητρίου) — црква во селото Додулари, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е типична трикорабна базилика во поствизантиски стил. Изградена е во 1853 година според зачуваниот црковнословенски натпис од 1873 г. Според истиот натпис, црквата станала егзархиска и во неа почнало да се пее на македонски на 11 септември 1873 г. Натписот гласи:
И покрај строгоста и простотата на употребените материјали, храмот претставува еден од највпечатливите споменици на духовната архитектура во Солунско. Има нартекс и женска црква над него, дрвени икони, убав иконостас, фрески во апсидата, вредни насликани владички престол и амвон, како и икони на Димитриос Хаѕистаматис од погрченото солунско село Кулакија. Во црквата има вкупно 90 вредни икони кои ги одразуваат ликовните тенденции на македонската црковна уметност во последниот период на османлиското владеење. Иконостасот и амвонот се изведени со исклучителен квалитет. Фреските се ретки за својот период, не придржувајќи се кон ниедна иконографска програма и очигледно изработени во различни периоди од различни месни творци. Невообичаено е тоа што се претставени околу седумдесет апостоли во горното подрачје на средишната патека.
Црквата е прогласена за заштитен споменик на 4 февруари 1985 г.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Парабола за пријателот на полноќ

Парабола за пријателот на полноќ (или прабола за тврдоглав сосед) — една од познатите новозаветни Исусови алегориски параболи.
Параболата зборува за човек кој е без сочувство, но на крајот попушта пред барањата на упорниот сосед за да не му досадува повеќе. Наравоучение на параболата е дека треба да се биде истраен во молитвата и никогаш да не се откажува.
Оваа парабола се наоѓа во новозаветното евангелие според Лука (11: 5-8).
1 Парабола
Евангелието според Лука ја пренесува следната Исусова парабола:
2 Толкувања
Во продолжение на Евангелието по Лука, самиот Исус го разјаснува значењето на неговата алегориска парабола, објаснувајќи дека истрајноста во молитвата вродува со плод:
Џоел Грин смета дека воведната фраза („''кој од вас има пријател?''“) треба да се разбере во смисла на „''дали можеш да замислиш таков пријател?''“, (или „''има ли таков пријател?''“), и дека нејзината намера е да се добие одговор „не!“, бидејќи ниту еден пријател не би одбил помош во таква ситуација. Во секој случај, Исус заклучува дека иако пријателството не е доволен мотив, сепак ќе добиеме помош барем поради упорност и досада. Оваа алегорична приказна за Исус е поттик за молитва до неговите ученици. Параболата за неправедниот судија има слично наравоучение.
Вози ја мојата кола (филм од 2021)

„Вози ја мојата кола“ (јапонски: ドライブ・マイ・カ) — филм на режисерот Рјусуке Хамагучи од 2021 година. Хамагучи е автор и на сценариото, заедно со Такамаса Ое, а кое е засновано врз истоимениот расказ на Харуки Мураками. Главните улоги ги играат: Хидетоши Нишиџима, Токо Миура и Масаки Окада.
1 Синопсис
Познатиот театарски режисер Јусуке Кафуку (го игра Хамагучи) е оженет за убавата сценаристка Ото. Таа добива идеи за сценаријата само за време на половите односи и го изневерува со други мажи. Еднаш, тој се враќа дома и ја затекнува Ото во љубовна сцена со младиот глумец Коџи (го игра Окада), но тивко ја напушта куќата без да ги прекине љубовниците. Еден ден, кога се враќа дома, Кафуку ја затекнува сопругата во бесознание и набргу таа умира. По некое време, Кафуку е повикан во Хирошима за да ја режира претставата „Вујко Вања“. Тој е потиштен поради неодамнешната смртта на Ото, па ја прифаќа работата за да заборави на тагата. Таму, нему му доделуваат личен возач — девојката Мисаки (ја игра Миура) и постепено со неа се спријателува. И таа претрпела лична трагедија кога нејзината родна куќа била уништена поради лизгање на земјиштето при што погинала мајка ѝ. На аудицијата за претставата, Кафуку го ангажира Коџи, иако знае дека тој е поранешниот љубовник на Ото. Во текот на пробите, Коџи му признава дека бил вљубен во Ото. Меѓутоа, подоцна, Коџи е уапсен поради тоа што истепал еден човек кој потоа починал. Така, Кафуку е принуден да ја игра улогата на вујкото Вања. Мисаки го вози Кафуку до нејзиното родно место и му ја покажува разурнатата куќа. Во меѓусебниот разговор, тој се обвинува за смртта на Ото, а Мисаки му кажува дека таа не ѝ помогнала на мајка си за време на несреќата. Така, Кафуку го игра ликот на вујкото Вања при што ги изговара зборовите на Мисаки, која седи во публиката. На крајот од филмот, Мисаки го вози автомобилот на Кафуку, кој ѝ го поклонил поради проблемите со очите.
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Драма (XX век)

Воведение на Пресвета Богородица (|Εισόδια της Θεοτόκου) — црква во градот Драма, Егејска Македонија. Претставува катедрален храм на Драмската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е трикорабен храм во византиски стил, осветен на 10 септември 1974 г. Посветен е на Воведението на Пресвета Богородица, Света Петка и Свети Нектариј. Овде претходно имало постара црква, која пак била изградена на местото на најстариот византиски храм.
1 Поврзано
* Драмска епархија
Црква „Св. Никола“ - Ново Село (Даутбал)

Свети Никола (|Αγίου Νικολάου Νεοχωρούδας) — црква во Ново Село, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Во Ново Село е изградена црква „Св. Никола“ или „Св. Петка“ меѓу 1890 и 1915 г. Во 1957 г. црквата силно настрадала во пожар и подоцна е осново изградена. Новата црква е крстовидна и направена од камен, каква што е и камбанаријата. Осветена е на 30 август 1959 г. од епископот Стефан Талантски. Во следните години е живописана. Реликвиите од стариот храм се пренесени во новиот. Во 1995 г. е доградена припрата.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Црква „Свети Апостоли“ - Јуренџик

Свети Апостоли (|Αγίων Αποστόλων Πεύκων) — црква во селото Јуренџик, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е парохиски храм сместен во североисточниот дел на Јуренџик. Камен-темелникот е поставен во 1996 г. од митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски. На 21 ноември 1998 г. е отворен приземниот кат.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Црква „Св. Пантелејмон“ - Арапово

Свети Пантелејмон (|Αγίου Παντελεήμονος Νέας Μαγνησίας) — црква во селото Арапово, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Камено-темелник на храмот е поставен во 1947 г. од митрополитот Генадиј Солунски. Градбата претставува трикорабна базилика без особени архитектонски одлики и со вградена камбанарија. Црквата е свечено отворена на 18 октомври 1953 година од митрополитот Пантелејмон Солунски и неговиот викарен епископ Тимотеј Мирски. Од 1975 до 1994 г. се градел надворешниот трем.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Црква „Св. Атанасиј“ - Арапово

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου Νέας Μαγνησίας) — црква во селото Арапово, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Во Арапово е изградена македонската црква „Св. Атанасиј“ околу 1860 г. Според зачуваните фотографии, таа била трикорабна базилика со дрвени тавани и трем на западната страна. Се користела сè до 1967 г кога е напуштена поради структурни проблеми, а во 1974 г. е срушена. Во 1968 г. започнала изградбата на нова црква, осветена на 2 октомври 1977 г. од митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски. Во новата црква се чуваат вредните реликвии од старата. Храмот е жисописан во 1986 г., а следнат година се додадени надворешна колонада и припрата.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Црква „Св. Димитриј и Св. Бессребреници“ - Додулари

Свети Димитриј и Свети Бессребреници (|Αγίου Δημητρίου & Αγίων Αναργύρων Διαβατών) — црква во селото Додулари, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Проектот за изградба на нов храм до старата македонска црква „Св Димитриј“ во Додулари е изработен во 1969 г. Во 1971 г. епископот Стефан Талантски го ставил камен-темелникот на новата црква, по наредба на митрополитот Пантелејмон Солунски. Во 1974 г. парохијата е приклучена кон новосоздадената Неаполско-ставруполска епархија. На 31 мај 1981 г. црквата е конечно осветена од митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски. Наречена е по Свети Димитрија Солунски и на Светите Бессребреници Кузман и Дамјан, на кои е посветен параклис во внатрешноста.
Храмот претставува трикорабна базилика.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Гланис

Гланис ― галски бог поврзан со исцелителен извор во гратчето Гланум во планините Алпили во Прованса во јужна Франција. На местото на изворите има цистерни каде што можеби се капеле аџиите. Во близина на еден од нив бил поставен олтар на Гланис и Гланикети. Гланике биле тријада на месни мајки божици поврзани со лековитите извори.
Гратчето, каде што е подигнато светилиште на Гланис во 4 век п.н.е., самиот бил именуван по богот. Кога станала колонија на Римската Империја, Римјаните ја следеле нивната вообичаена практика со впивање на Гланис во нивниот пантеон во облик на Валетудо. Обожувањето на Гланис/Валетудо завршило со подемот на христијанството и уништувањето на Гланум во 270 н.е.
1 Поврзано
* Келтска митологија
2 Наводи
* Грин., Миранда. ''DGERPUAKsEDMchDsTpewwy38u1LZU8eRfu.'' Thames and Hudson Ltd. Лондон. 1997 година.
Ерланг (единица)

Ерланг (симбол Е) — бездимензионална единица, која се користи во телефонијата како статистичка мерка за оптоварувањето на која било телефонска опрема (линијата, колото, централата...).
Именувана е по данскиот математичар Агнер Краруп Ерланг (1878-1929), кој моделирал телефонски мрежи и развил теорија на редови со чекање.
Ерлангот ја мери стапката на зафатеност на комуникацискиот уред во одреден период. Еден ерланг одговара на максималната зафатеност на опремата што дозволува насочување на еден телефонски повик (што, во случај на проучување на период од еден час, одговара на пример на повик од еден час или десет разговори од шест минути) .
Така:
* 1 ерланг одговара на постојан телефонски повик во периодот на набљудување.
* 0,3 ерланга одговараат на користење на опремата во 30 % од набљудуваното време, на пример, за еден час набљудување, при комуникација од 18 минути.
* 10 ерланга одговараат на зафатеност на група од десет уреди за еден час набљудување, или на зафатеност на група од дваесет уреди во просек 50 % од времето во периодот на набљудување.
1 Поврзано
* Агнер Краруп Ерланг
Пејзановска пештерна црква

Пејзановска пештерна црква (|Bυζαντινά ασκηταριά στο Ασβεστοχώρι) — средновековна пештерна црква кај селото Пејзаново, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е откриена во 1943 г. за време на Втората светска војна. Претставуа едноставен храм и личи на ќелија. Внатрешнсота е богато живописана, но фреските се отстранети, и денес се чуваат во Музејот на византиската култура во Солун.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Арвернус

Во гало-римската религија, Арвернус бил племенски бог на Арверните и епитет на галскиот Меркур. Иако името се однесува на Арверните, на чија територија Меркур имал важно светилиште на Пиј-де-Дом во Централниот Масив, сите натписи на Меркур Арвернус се наоѓаат подалеку долж рајнската граница. Сличното име Меркур Арвернорикс, „крал на Арверните“, исто така е забележано еднаш. Споредете го и насловот Меркур Думијатис („на Пиј-де-Дом“), пронајден на територијата на Арвените. Името, како и името на Арверните и на Оверњ, се чини дека потекнува од пракелтската сложена придавка *фара-уерно/верно-с „пред евла“.
Брикта

Во гало-римската религија, Брикта или Брикста била галска божица која била сопруга на Луксовиј, богот на водите на Ликсеј-ле-Бен (во антиката, Луксовиум). Николсон (1999), сепак предложул дека ако „Брикта е титула што го вклучува Бриг, таа всушност може да биде титула доделена на Сирона наместо посебна божица“.
1 Натписи
Брикта е забележана во следните натписи од Ликсеј-ле-Бен:
:''[Lus]soio / et Brictae / Divixti/us Cons/tans / v(otum) s(olvit) <l=T>(ibens) m(erito)'': „На Лусо(в)иј и Брикта, Дивиксиј Констанс слободно и заслужено го исполни својот завет“. (CIL 13, 05425)
:''Luxovio / et Brixtae / G(aius) Iul(ius) Fir/manus / v(otum) s(olvit) l(ibens) m(erito)'': „На Луксовиј и Брикста, Гај Јулиј Фирманс слободно и заслужено го исполни својот завет“.
(AE 1951, 00231; CIL 13, 05426)
2 Етимологија
Овој галски теоним е изведен од зборот брикстом или брикста што значи магија. Зборот се појавува и на натписот на Шамалиер. (Деламар стр. 76–77 со наводи и споредбена етимологија)
3 Наводи
*''Année Epigraphique'' ; том 1951 година.
* Corpus Inscriptionum Latinarum (CIL), том 13, ''Tres Galliae.''* Деламар, Х. (2003). ''Dictionnaire de la Langue Gauloise.'' 2. издание. Париз, Editions Errance.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Јалиџик

Свети Ѓорѓи (|Ι. Ν. Αγ. Γεωργίου Φιλύρου) — црква во селото Јалиџик, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа во центарот на селото, на бул. „Елевтерија“. Камен-темелникот е поставен во 1981 г. Изградбата е и внатрешното уредување траеле 12 години. Отворен е на 20 јули 1993 г. од митрополитот Дионисиј Неаполско-ставруполски. Градбата претставува крстовиден храм со купола.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Вакцина против тетанус

Вакцина против тетанус, исто така позната како тетанус токсоид (TT), е токсоид вакцина која се користи во превенција на тетанус. За време на детството, се препорачуваат пет дози, а шестата се дава во адолесценцијата.
По три дози, скоро сите првично се имуни, но се препорачуваат дополнителни дози на секои десет години за одржување на имунитетот. Дополнителна доза треба да се даде во рок од 48 часа од повредата кај луѓе имунизирани пред повеќе од 5 години. Кај луѓе со високоризични повреди и кои не се целосно имунизирани, може да биде препорачан и тетанус антитоксин.
Потврда дека бремените жени се целосно имунизирани за време на секоја бременост може да превенира тетанус кај мајката и неонатален тетанус.
Хајка (филм од 1977)

„Хајка“ — југословенски филм од 1977 година, во режија на Живоин Павловиќ. Главните улоги ги толкуваат: Раде Шербеџија, Мики Манојловиќ, Павле Вуисиќ, Лазар Ристовски и Данило Лазовиќ.
1 Синопсис
На почетокот од 1942 година четниците им предлагаат на партизаните да се обединат против италијанската војска, која ја држи под окупација Црна Гора. На договорениот состанок доаѓаат тројца партизани, но наместо претставниците на четниците доаѓа италијанската војска. Партизанската дивизија е потполно разбиена, а од неа преживуваат само неколку луѓе кои решаваат да се скријат во подземни колиби. Во меѓувреме, еден заробен партизан носи вести дека четниците одат кон Босна, со цел да се пресметаат со партизаните. Поради тоа, преживеаните партизани од дивизијата одлучуваат да извршат низа диверзии за да ги задржат четниците во Црна Гора. Така, тие предивикуваат голема хајка по нив...
Етал

Во ирската митологија, Етал Анбуаил е еден од Луѓето на божицата Дану и крал во Сиде Уамуин во Конахт. Тој имал ќерка, Каер.
1 Појави во ирската митологија
Етал е првенствено познат поради тоа како Аилил мак Мата и Дагда влегле во војна со него за да ја омажат неговата ќерка Каер за Аенгус, синот на Дагда. Во оваа војна, кралството на Етал е уништено од силите на Дагда и Аилил. Ова е кажано во приказната за „Сонот на Оенгус“.
Ветерис

Ветерис (Veteris, Vitiris, Vheteris, Huetiris, Hueteris) — келтско божество познато од бројни записи пронајдени низ Велика Британија. Се претпоставува дека тој бил бог на воените вештини, а тоа го потврдува и фактот дека сите записи во чест и благодарност на овој бог биле посветени од мажи.
Етимологијата на името на Веретис не е со сигурност утврдена, но се претпоставува дека потекнува од пракелтски, од збор што значи ''воздух'' или од збор што значи ''храна''.
Список на екипи и велосипедисти на Џиро д’Италија 2022

Следи список на екипи и велосипедисти кои учествувале на Џиро д’Италија 2022.
1 Екипи
Бидејќи Џиро д’Италија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Дополнително, четири професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 22 екипи.
Иако првично биле поканети на сите трки од Светската турнеја, тие ја одбиле нивната покана на овогодишниот Џиро одлучувајќи да се насочат на Тур де Франс и Вуелта а Еспања.
2 Список на учесници
2.1 По националност
Држава, Број на возачи, Завршиле, Етапни победи
, 9, 8, 1 (Џеј Хиндли)
, 4, 4
, 2, 2
, 14, 14, 1 (Томас де Гент)
, 10, 8, 2 (Марк Кевендиш, Сајмон Јејтс)
, 11, 10, 1 (Ленард Кемна)
, 4, 3
, 4, 4
, 3, 2, 1 (Бинијам Гирмај)
, 1, 1
, 45, 42, 2 (Алберто Даинезе, Стефано Олдани)
, 1, 1
, 1, 1
, 6, 5
, 1, 1
, 1, 1
, 1, 1
, 3, 3
, 2, 1
, 3, 3
, 1, 1
, 3, 3
, 1, 1
, 13, 13, 2 (Арно Демар x2)
, 17, 17, 2 (Кун Бауман, Матје ван дер Пул)
, 1, 1
, 2, 2
, 1, 1
, 11, 10
Вкупно, 176, 164, 12
Жолта киселица

''Жолта киселица''
Научна класификација
Царство:, Plantae
''Нерангирано'':, Tracheophytes
''Нерангирано'':, Angiosperms
''Нерангирано'':, Eudicots
''Нерангирано'':, Rosids
''Нерангирано'':, Oxalidales
Семејство:, Oxalidaceae
Род:, ''Oxalis''
Вид:, ''O. stricta''
Биномен назив
''Oxalis stricta''L.
Синоними
''Жолта киселица (латински; Oxalis stricta)'', или подвосмислено и неформално „кисела трева“, „овча трева“, или „растение од киселица“, е зељесто растение родено во Северна Америка, делови од Евроазија и редок во Британија. Има тенденција да расте во шумски предели, ливади и во нарушени области и како повеќегодишно и едногодишно. Исправено кога е младо, ова растение подоцна станува спуштено додека лежи и редовно се разгранува. Не треба да се меша со слични растенија од истиот род, кои исто така често се нарекуваат „жолта киселица“.
1 Раст
Обично се смета за плевел на градини, полиња и тревници, расте на сонце или сенка. Алтернативните листови на ова растение се поделени на три ливчиња во облик на срце (типична особина на другите видови ''Оксалис )'' кои можат да пораснат до 2 см широки. Овие листови се виткаат ноќе (покажуваат никтинастичност ) и се отвораат дење за да извршат фотосинтеза. Капсулите од зрели семиња експлозивно се отвораат кога се вознемирени (многу слична особина на онаа на капсулите со зрели семиња или плодовите на растенијата кои се наоѓаат во родот ''Impatiens'' ) и можат да ги распрснуваат семињата до 4 метри подалеку. Цветовите на растението се хермафродитни, цветаат од јули до октомври.
Жолтата киселица генерално бара суви или влажни, алкални почви, претпочитајќи песочна и глинеста почва да расте. Потребна е добро исцедена почва и може да расте на нутритивно сиромашни терени.
2 Одгледување
2.1 Кулинарска употреба
Сите делови на растението се јадат, со изразен лут вкус (заеднички за сите растенија од родот ''Oxalis'' ). Сепак, треба да се јаде само во мали количини, бидејќи оксалната киселина е антинутриент и може да го инхибира апсорпционото снабдување со калциум од телото.
Листовите и цветовите на растението понекогаш се додаваат во салати за декорација и арома. Тие може да се џвакаат и сирови (заедно со други делови од растението, но не и коренот ) како средство за гасење жед. Зелените мешунки се пријатни сирови, со сочна јасна текстура и курвост сличен на вкусот на караница.
Листовите може да се искористат за да се направи пијалак со вкус кој е сличен по вкус на лимонадата, и целото растение може да се приготвува како билен чај кој има арома донекаде како онаа на варениот боранија.
''Жолтата киселица'' содржи големи количини на витамин Ц.
2.2 Практични употреби
Портокалова боја може да се добие со варење на целото растение.
2.3 Медицинска употреба
Дел од растението се користи за лекување на отоци.
Сексаборес

Сексарборес ― галски бог познат само од натписите пронајдени во Горните Пиринеи. Како и боговите Абелио и Фагус, тоа можело да биде обожено дрво.
1 Етимологија
Сексарборес може да се преведе како „шест дрвја“, така што Сексарборес би бил бог на шест дрвја.
2 Натписи
Sexarbores е познат само од натписите пронајдени во Пајс д'Аспе, околу Кастелбјаг и Арбас во Франција, чија шума веројатно ги хранела потребите од дрво на блискиот град. За разлика од повеќето заветни споменици од овој регион Горна Гарона, предметните олтари ги даваат имињата на божествата преведени на латински. Се чини дека Сексарборес бил почестен исклучиво или главно од римски граѓани, можеби дрвосечачи.* CIL, XIII, 129 (Арбас) : ''la''* CIL, XIII, 132 (Кастелбјаг) : ''la''* CIL, XIII, 175 (Кастелбјаг) : ''la''
Trifolium buckwestiorum

''Trifolium buckwestiorum''
Заштитен статус
Критично загрозен (NatureServe)
Научна класификација
Царство:, Plantae
Класа:, Tracheophytes
Класа:, Angiosperms
Класа:, Eudicots
Класа:, Rosids
Ред:, Fabales
Фамилија:, Fabaceae
Подфамилија:, Faboideae
Род:, ''Trifolium''
Вид, ''T. buckwestiorum''
Биномен назив
''Trifolium buckwestiorum''Isely
''Trifolium buckwestiorum'' е редок вид на детелина позната по народното име детелината Санта Круз.
1 Распространетост
Растението се смета како ендемичен вид во Калифорнија. Знаеме за него од девет или десет мали појави, во окрузите Монтереј, Санта Круз и Сонома. Може да се појави и во окрузите Сан Матео, Санта Клара и Мендосино, но, неговите популации се многу мали и лесно се уништуваат поради разни причини како што се возилата, развојот на индустријата и активноста на дивите свињи.
Расте во шуми и во крајбрежни прерии.
2 Опис
Таа е едногодишна билка која расте исправена или опуштена во форма, со зелена или црвеникава трева без влакна. Листовите се овални ливчиња, долги до 1,5 сантиметар.
Цветот е главица која е широка приближно еден сантиметар. Секој цвет има чашка од чашкино ливче кои се стеснуваат на фини влакна и розова корола долга под еден сантиметар.
3 Наводи
Абарта

Во ирската митологија, Абарта (исто така Абартах, веројатно значи „сторител на дела“), во некои споменувања бил еден од Туата Де Данан, а во други Фомориец, и се поврзува со Фин Мекул.
Една приказна за измамата на Абарта е кога тој се понуди како слуга на Фин Мекул, набргу откако Мекул го наследил својот татко како водач на Фијана, дружина моќни милезиски воини. Во знак на добра волја, Абарта потоа им подарил див сив коњ, кој четиринаесет фијанци морале да се качат на грбот пред да се придвижи. Откако Абарта се качил зад фијанците на коњот, тој галопирал носејќи ги воините во Другиот свет каде што Туата Де Данан бил истеран под земја од Милезијците.
Фијана, предводена од помошникот на Фин Мекул, Фолтор, морале да набават магичен брод за да го лови коњот на Абарта. Фолтор, како најдобар трагач на Фијана, успеал да навигира во другиот свет, каде што Абарта бил натеран да ги ослободи затворените воини на Фијана и да ја задоволи честа, морал да се држи за опашката на коњот и да биде влечен назад во Ирска.
Подоцна, на Абарта не му било дозволено да се придружи на Фијана поради овој инцидент.
Вераудунус

Верадунус ― името на келтски бог познат само од два вотивни натписи пронајдени во Луксембург. Еден од овие натписи предложува дека „Вераудунус“ можеби бил епитет на важниот треверски бог Ленус Марс. Во двата натписи, Вераудунус се повикува заедно со Инкиона.
На големата камена плоча од Менсдорф на Видебирг, на сликата десно, богот Вераудунус (DEO VERAVDUNO) и Инсиона се повикани во чест на царското семејство во исполнување на заветот што го дал Маркус Пл(автиус? ) Мајката на Реститутус Алпинија Лукана.
Вториот натпис е мала бронзена заветна плоча од Каул во Луксембург, која гласи:
: [LE]NO MAR[TI]VERAVDVN(O) ETINCION(A)E MI[L]ITIVS PRISCINVS EX VOT(O)
Ако буквите NO MAR може да се обноват како Лено Марти, тогаш „Вераудунус“ се чини дека е епитет на Ленус Марс, племенскиот заштитник на Треверите кои го населувале она што сега е Луксембург.
Името на самиот Видербирг се вели дека потекнува од „Вераудунус“.
1 Дополнителна литература
*''Dictionary of Celtic Mythand Legend.'' Миранда Грин. Thames and Hudson Ltd. Лондон. 1997 година
Виетова формула

Виетова формула — формула во математиката именувана по францускиот математичар Франсоа Виет. Тоа е следнава претстава на математичката константа &#x3C0; во форма на бесконечен производ:
:<math>\frac2\pi=
\frac{\sqrt2}2\cdot
\frac{\sqrt{2+\sqrt22\cdot
\frac{\sqrt{2+\sqrt{2+\sqrt2}2\cdots</math>
Изразот од десната страна на равенката треба да се толкува како гранична вредност
:<math>\lim_{n \rightarrow \infty} \prod_{i=1}^n {a_i \over 2}=\frac2\pi
</math>
каде <math> a_n=\sqrt{2+a_{n-1 </math> со почетен услов <math> a_1=\sqrt{2} </math> .
По средувањето, можно е да се добие формулата за π во облик:
:<math> \lim_{\mathbf{n}\to\infty}2^{\mathbf{n}
+1}\sqrt{2-\underbrace{\sqrt{2+\sqrt{2+\sqrt{2+\cdots+\sqrt{2}_{\mathbf{n}\;=\;\pi
</math> .
1 Доказ
Со користење на формулата за синус на двоен агол:
:<math>\, \sin2x=2\sin x\cdot\cos x </math>
прво треба да се докаже еднаквоста:
:<math> =\prod_{i=0}^{n-1} \cos(2^i x)
</math>
што важи за сите позитивни цели броеви ''n''. Ако претпоставиме дека ''x = y/2<sup>n</sup>'' и ако двете страни на равенката се поделени со cos (''y''/2) се добива:
:<math> \cdot{1\over {2^n \sin({y\over {2^n)=\prod_{i=1}^{n-1} \cos\left({y\over {2^{i+1}\right).
</math>
Со повторна употреба на формулата за синус на двоен агол sin ''y'' = 2sin(''y''/2) cos(''y''/2) добиваме:
:<math> =\prod_{i=1}^{n-1} \cos\left({y\over {2^{i+1}\right).
</math>
Ако го замениме ''y'' со &#x3C0; ја добиваме еднаквоста:
:<math> {2\over {2^n \sin({\pi \over {2^n)=\prod_{i=2}^{n} \cos\left({\pi\over {2^i \right) \ .
</math>
Останува да се поврзат факторите од десната страна на оваа равенка со соодветниот ''a<sub>n</sub>''. Ако сега се користи формулата за косинус на половина агол,
:<math>2\cos(x/2)=\sqrt{2+2\cos x},</math>
се добива дека <math> b_i=2\cos\left({\pi\over {2^{i+1}\right) </math> ја задоволува рекурзивната врска <math> \,b_{i+1}=\sqrt{2+b_i} </math> со почетна состојба <math> b_1= 2\cos\left({\pi \over 4}\right)=\sqrt{2}=a_1 </math>. Затоа ''a<sub>n</sub> = b<sub>n</sub>'' за сите позитивни цели броеви ''n''.
Виетовата формула тогаш се добива кога ќе претпоставиме дека ''n''&#x2192;&#x221E;. Овде треба да се забележи дека:
:<math> \lim_{n \rightarrow \infty} {2\over {2^n \sin({\pi \over {2^n)={2\over \pi} </math>
како последица на фактот што <math> \lim_{x\rightarrow 0} \,{x\over {\sin x=1 </math> (ова следи од Лопиталовото правило).
Trifolium barbigerum

''Trifolium barbigerum''
Научна класификација
Царство:, Plantae
''Класа'':, Tracheophytes
''Класа'':, Angiosperms
''Класа'':, Eudicots
''Класа'':, Rosids
Ред:, Fabales
Фамилија:, Fabaceae
Подфамилија:, Faboideae
Род:, ''Trifolium''
Вид:, ''T. barbigerum''
Биномен назив
''Trifolium barbigerum''Torr.
''Trifolium barbigerum'' е вид на детелина позната по народното име брадеста детелина.
1 Распространетост
Растението е домородно на централното крајбрежје и Северна Калифорнија и Орегон. Расте под 700 метри надморска височина. Области што се наоѓа овој вид на детелина ги вклучуваат северните Каналски Острови во Калифорнија, бреговите на Калифорнија и околу заливот на Сан Франциско.
Расте во многу видови на живеалишта, вклучително и крајбрежни прерии, мешани зимзелени шуми, борови шуми и мочуришни - крајбрежни области. Се среќава и во нарушени и обработени површини.
2 Опис
''Trifolium barbigerum'' е едногодишна билка која расте исправено и нејзината текстура може да биде влакнеста или безвлакнеста. Листовите се поделени на овални ливчиња долги до 2,5 сантиметри, понекогаш со засеци на врвовите. Дршките на листовите се големи и имаат променлива форма.
Цветот е широк до 2,5 сантиметри. Секој цвет има чашка од чашкино ливче и кои се стеснуваат на една или повеќе реси кои се обложени со долги влакна. Во секоја чашка е цветната корола која може да биде розово виолетова, бела или двобојна виолетова и бела.
Периодот на цветање е од април до јули.
2.1 Варијации
''Trifolium barbigerum'' порано биле класифицирани со две сорти, кои не се во сегашна употреба:
*''Trifolium barbigerum'' var. ''andrewsii'' — рекласифициран како ''Trifolium grayi''.*''Трифолиум. barbigerum'' var. ''barbigerum'' — рекласифициран како синоним на ''Trifolium barbigerum.''
Андарта

Андарта ― келтска божица била обожавана во јужна Галија. Натписи со нејзиното име се пронајдени меѓу Воконтите во Јужна Франција и во Берн, Швајцарија.
1 Име
Галскиот теоним Андарта традиционално се толкува како „Голема мечка“, можеби „моќна мечка“ или Ursa Major, створен со наставка за засилување анд - прикачена на женски облик артос („мечка“). Така, Андарта можеби била пандан или алтернативно име на келтската божица на мечките, Артио.
Според јазичарот Бланка Марија Проспер, сепак, „оваа идеја е непривлечна бидејќи на семантиката и недостасуваат добри напоредности и внатрешната синтакса на сложеноста е крајно проблематична“. Според неа, името треба да се преведе како „Добро фиксирано, цврсто останување“, створено со префикс * ''h₂ndʰi-'' (или * ''h1ndo-'') прикачен на партицип *- ''h2-rtó'' („фиксиран, составен, изграден“ ;сп. санскритски рта „космички закон, поредок“, грчки артус „уредување“, латински артус „заеднички“).
2 Наводи
Фусноти
Библиографија