Малтешка кујна

Малтешката кујна ја одразува малтешката историја; покажува силни италијански влијанија, како и влијанија од шпанската, француската, провансалската и другите медитерански кујни, со некое подоцнежно британско кулинарско влијание. Приморана да увезува поголем дел од своите прехранбени производи, позиционирана на важни трговски патишта а притоа морала да се грижи за резидентните странски сили кои владееле со островите, се причини кои ја отвориле малтешката кујна на надворешни влијанија. Традиционалниот малтешки варен зајак (''stuffat tal-fenek'') често се идентификува како национално јадење.
1 Историја
Историјата и географијата на Малта имале важно влијание врз нејзината кујна. Странските јадења и вкусови биле апсорбирани, трансформирани и приспособени.<ref>Billiard, E. (2010), '''', Journal of Maltese History, Vol. 2, No. 1 Италијанската (конкретно сицилијанската), блискоисточната и арапската храна извршиле силно влијание, но присуството на витезите на Свети Јован во Малта и, во поново време, Британците донеле елементи од подалеку.
Витезите потекнувале од многу европски земји, особено Франција, Италија и Шпанија. Тие донеле влијанија од овие земји. ''Aljotta'', на пример, риба супа со многу лук, билки и домати, е малтешката адаптација на бујабез. Контактите и богатството на витезите донеле и храна од Новиот свет; Се претпоставува дека Малта можеби била една од првите земји во Европа (по Шпанија) каде за прв пат било пробано чоколадо.
Британското воено присуство значело пазар на гарнизон и нивните семејства, а подоцна и масовен туризам од ОК. Британските прехранбени производи, зачини и сосови како англискиот сенф, Боврил, HP сосот и сосот од Вустершир сè уште се суптилно, но распространето присуство во малтешкото готвење. Останатите увози биле само номинални. Малтешкиот збор „алјоли“ е една од варијациите на аиоли низ Медитеранот; Малтешката верзија на сосот се базира на билки, маслинки, сардели и маслиново масло. Слично на тоа, додека малтешкиот збор „taġen“ е поврзан со „тажин“, на малтешки зборот се однесува исклучиво на метална тава за пржење.
2 Кујна и идентитет
Постојат голем број на моменти во кои развојот на малтешката кујна е поврзан со прашањата на идентитетот. Најзначаен пример е традиционалната малтешка ''тал-фенек'' (чорба од зајаци), често идентификувана како национално јадење, која најверојатно започнала како форма на симболичен отпор кон ограничувањата за лов наметнати од витезите на Свети Јован. Јадењето требало да стане популарно по укинувањето на ограничувањата кон крајот на 18 век (и во тоа време домородната раса, зајак дупкар, се намножил и цените паднале) и припитомувањето на зајаците, техника која можеше да се увезе од Франција благодарение на француските витези.
Популарноста на свинското месо и неговото присуство во различни јадења може да се припише на тоа што Малта е на работ на христијанскиот свет. Конзумирањето храна која е забранета во муслиманската кулинарска култура би можело да биде начин на самоидентификација со тоа што се разликуваме од другите. Покрај јадењата од свинско месо (како што се свинско парчиња на скара или полнето свинско) и ексклузивната доминација на свинско месо во домородните малтешки колбаси, додавањето малку свинско месо во јадењата како што се ''кавлата'' (супа од зеленчук) и ''рос ил-форн'' (печен ориз) е вообичаена практика во малтешката народна кујна со векови.
За настанот Кафе Европа одржан за време на австриското претседателство со ЕУ во 2006 година, избраното „претставничко“ малтешко пециво било ''макрутот''.
3 Варијации
3.1 Регионални
И покрај големината на Малта, постојат некои регионални варијации. Ова е особено случај со Гозо и е потврдено во некои имиња како што се Гозитан (малтешки: ''ġbejna t'Għawdex'') прелиен леб или полн со компири или со јајца, рендано сирење, домати, сардели, маслинки, рикота и малтешки колбас.
Други варијанти на Гозитан вклучуваат употреба на состојки. Како фил за равиоли наместо вообичаената рикота, се користи гозитан.
3.2 Сезонски
Најсилните сезонски варијации се забележани во десертите и слатките. Прињолата, карезимал, карамели тал харуб, фтира тар рандан се сите примери на слатки поврзани со одредена сезона.
Бидејќи за време на католичкиот пост претежно не се јадело месо и млечни производи, рибата како Лампуки било популарно јадење во овој период, како и варени полжави (|bebbux), полнети артичоки (|qaqoċċ mimli) и крокети (|sfineġ) од кашкавал, зеленчук или риба (особено мамка и солен бакалар).
За време на Страсната седмица, пекарите исто така печат голем ѓеврек, обично обложен со бадеми одозгора, наречен А тал апостил (ѓеврек на апостоли). Вообичаено се совпаѓа со пролетта, има и сезонски варијации на одредени јадења за време на Великиот пост, како што е, на пример, додавањето свеж грав во јадењата како што е ''кусксу'' (јадење со зеленчук и тестенини).
Во текот на месец ноември ''адамтал мејтин'' (''lit.'' коски на мртвите, на |ossa dei morti) се подготвуваат. Станува збор за слој марципан во сендвич помеѓу слаткото пециво и прелиен со бела глазура (глазура, а не шлаг со путер крем).
А'тал асел, на македонски, медени прстени, се традиционално малтешко слатко. Тие се состојат од пециво со фил од внатре, направено во форма на прстен, со цепнатинки по должината на прстенот за да истече филот до темен фил. Филот традиционално е мешавина од мед, меласа, анасон, цимет и каранфилче, но некои луѓе додаваат какао во прав за малку чоколадо. Иако традиционално се прави за Божиќ, станал толку популарен што луѓето почнале да го прават преку целата година, а денес многумина не знаат дека првично е направен за Божиќ. И тортата има значење зад себе. Тоа што е прстен значи „вечна среќа“ и бидејќи филот истекува, фразата продолжува како „прелиена со добрина“.
4 Поврзано
* Список на малтешки јадења
* Малтешки леб
* Малтешко вино
5 Наводи
**