Хенри По

Вилијам Хенри Леонард По (англиски: ''William Henry Leonard Poe''), често нарекуван само како Хенри По (30 јануари 1807 - 1 август 1831), бил американски морнар, аматерски поет и брат на Едгар Алан По и Розали По.
По смртта на нивните родители, трите деца По биле разделени, односно Хенри живеел со своите баба му и дедо му во Балтимор, Мериленд, додека за Едгар и Розали се грижеле две различни семејства во Ричмонд, Вирџинија. Пред да наполни 20 години, Хенри пропатувал низ целиот свет по море за да подоцна се врати во Балтимор и да се занимава како поет и автор. Хенри починал од туберкулоза во 1831 година на 24-годишна возраст.
Хенри По бил инспирација за животот и делата на својот брат, а двајцата имале слични стилови на пишување. Едгар Алан По некое време го користел псевдонимот „Анри Ле Ренет“ (''Henri Le Rennet''), име инспирирано од Хенри. Влијанието на Хенри врз пишувањето на Едгар вклучува лик во романот ''„Наративот на Артур Гордон Пим од Нантакет“'' и веројатно името на главниот лик во поемата „Ленор“.
1 Биографија
Вилијам Хенри Леонард, се претставувал едноставно како Хенри, роден околу 30 јануари 1807 година, како син на Елиза По и Дејвид По Помладиот, четири месеци откако нивната актерска група почнала да настапува во Бостон. Нивниот втор син, Едгар, роден на 19 јануари 1809 година, и ќерката, Розали, родена во декември 1810 година. Сепак, некаде пред јули 1809 година, Дејвид По го напуштил своето семејство, но денес многу малку се знае за неговото исчезнување. Се верува дека починал во Норфолк, Вирџинија, на 11 декември 1811 година.“ Елиза По починала од туберкулоза на 8 декември 1811 година, оставајќи ги нејзините три деца сирачиња.
За време на болеста на нивната мајка, Хенри бил оставен кај неговите баба и дедо од таткова страна, додека за Едгар и Розали се грижеле пријатели актери на нивните родители, имено г-дин и г-ѓа Лук Ашер. Децата веројатно биле покрај Елиза кога таа починала. Во една од своите песни, Хенри го опишал нејзиното „долго... последно збогување“ со нив и му бил даден прамен од нејзината коса како спомен на неа. По смртта на Елиза, трите деца биле разделени. Хенри се вратил кај своите баба и дедо во Балтимор, додека Едгар отишол да живее кај едно семејство, Аланови, од Ричмонд. Розали била посвоена од Макензиеви, исто така од Ричмонд.
Хенри бил чуван од страна на неговите баба и дедо, Елизабет Кернс По и Дејвид По Постариот Дејвид По Постариот бил интендант во Американската револуционерна војна. Дејвид По постариот починал во 1816 година, и неговата сопруга, Елизабет Кернс По, иако болна и чести лежела во кревет, го надживеала својот внук и починала на 7 јули 1835 година.
Хенри одржувал контакт со својот помлад брат Едгар додека растеле, често преку писма, но еднаш дури и го посетил Едгар во Ричмонд во 1820-тите. Таму, Едгар го запознал својот брат со неговата љубов од детството, Сара Елмира Ројстер. Во едно писмо, испратено на 1 ноември 1824 година, Алан се извинил што Едгар бил бавен во пишувањето писмо до Хенри, жалејќи се дека неговиот хранител „немал многу што друго да прави, бидејќи не прави ништо... Момчето нема ни искра наклонетост кон нас, ни честичка благодарност за целата моја грижа и љубезност кон него“.
Пред дваесетгодишна возраст, Хенри служел во Јужна Америка и на други места на бродот „Македонец (фрегата). Како член на екипажот, тој ги посетил и Западните Инди, Медитеранот и Русија. Во 1827 година, се вратил во Балтимор за да живее со својата баба, неговата тетка Марија Клем и неговите двајца братучеди Хенри Клем и Вирџинија Клем.
1.1 Смрт
Хенри, кој многу пиел и можеби бил алкохоличар,починал од туберкулоза на 1 август 1831 година, во Балтимор, веројатно во истата соба или дури и во истиот кревет што го делел со својот брат Едгар. Тој имал дваесет и четири години кога починал Хенри бил погребан на местото што сега е Вестминстерска сала и гробишта, каде што неговиот брат ќе биде погребан неколку години подоцна.
2 Влијание
Едгар Алан По бил многу близок со својот брат, како што напишал самиот: „не може да има посилна врска од онаа помеѓу браќа - не е толку тоа што се сакаат еден со друг, колку што двајцата го сакаат истиот родител.“
Едгар повремено го користел псевдонимот „Анри Ле Рене“ (''Henri Le Rennet''), француска верзија на името на неговиот постар брат. Тој бил инспириран и од патувањата на својот брат Хенри, честопати вметнувајќи некои од неговите приказни од странство во раскажувањето на сопствената животна приказна. Ликот на Август Барнард во романот на Едгар, ''„Авантурите на Артур Гордон Пим“'' (1838), најверојатно е инспириран од Хенри, особено во неговите патувања преку морето и неговото пиење.