procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Преведувач (филм)

Преведувач (англиски: ''The Interpreter'') е американски филм од 2005 година, во режија на Сидни Полак. Главните улоги ги играат: Никол Кидман и Шон Пен.
1 Содржина
Силвија Брум (ја игра Кидман) е африкански емигрант, вработена како преведувач во Обединетите нации. Еден од јазиците кои ги зборува е Ку, дијалект што се зборува во нејзината татковина Матобу. Еден ден, при вообичаена рутинска проверка на посетителите, Силвија ќе наслушне човек кој зборува на дијалектот Ку и кој изговара нешто („Учителот нема да излезе жив од собава“) што може да се протолкува како закана со смрт за еден африкански претседател. Таа ја пријавува заканата и со тоа самата станува мета на убијците, така што ѝ е одреден федералниот агент Тоби Келер да ја заштитува. Меѓутоа, воден од своето искуство на интриги и заговори, Тоби започнува да се сомнева во секого, вклучувајќи ја и Силвија.
Лажи ме

''Лажи ме'' е американска телевизиска серија од жанрот криминалистичка драма. Првобитно е емитувана на мрежата Фокс од 21 јануари 2009 до 31 јануари 2011 година. Во серијата, д-р Кал Лајтман (Тим Рот) и неговите колеги во Лајтман груп се ангажирани од трети лица (најчесто од локални или федерални законски тела), и учествуваат во истрагата, откривајќи ја вистината со помош на применета психологија: толкувајќи ги најситните изрази на лицето и телото.
Харлемска ренесанса

Харлемската ренесанса е движење кое траело од 1918 година до средината на 1930-тите. Харлемската ренесанса е името дадено на културната, општествената и уметничката експлозија што се случи во Харлем, и се смета за преродбата на Афроамериканската уметност.
1 Поврзано
*Зора Нил Харстон
Вакцинација

Вакцинација ии цепење претставува администрација на антигенски материјал (Вакцина) со цел стимулирање на имуниот систем на личноста да развие адаптивен имунитет на патоген. Вакцините можат да го превенираат или ублажат морбидитетот од инфекција. Делотворноста на вакцините била темелно испитувана и потврдена; пример за тоа се, вакцината за грип, ХПВ вакцината, и вакцина за овчји сипаници. Вакцинацијата е најефективен метод за превенција на инфективни болести ; глобалниот имунитет кој се постигнува благодарение на вакцините е одговорен за светска ерадикација на големи сипаници и намалување на инциденцата на болести како што се детска парализа, мали сипаници, и тетанус во поголем дел од светот. Светската здравствена организација (СЗО) известува дека до денес достапни се лиценцирани вакцини за превенција или помош при превенција и контрола на дваесет и пет инфекции.
Активниот агенс на вакцините може да биде интактна но онеспособена (неинфективна) или атенуирана (со намалена инфективност) форма на причинувачкиот патоген,или пак прочистени компоненти на патогенот кои имаат голема имуногеничност (пример, белковини на надворешна обвивка на вирусот). Токсоиди се произведуваат за имунизација против болести предизвикани од токсини, како што е случајот со модификација на тетаноспазмин токсин на тетанус при што се отстрануваат неговите токсични ефекти а се задржува имуногеничниот ефект.
Големи сипаници се првото заболување за кое се направени обиди за превенција со самоинокулација и првото заболување за кое е произведена вакцина. Вакцината за големи сипаницибила создадена во 1796 од страна на британскиот доктор Едвард Џенер,иако најмалку шест други научници користеле слични принципи во годините пред нејзиното создавање. Луис Пастер продолжил да го развива концептот преку неговата работа во полето на микробиологија. Имунизацијата била наречена ''вакцинација''поради тоа што првата вакцина била произведена со помош на вирус кој ги афектирал кравите(|vacca&mdash;крава). Големите сипаници биле инфективна и смртоносна болест која причинувала смрт кај 20–60% од инфицираните возрасни лица и над 80% кај инфицираните деца. Кога големите сипаници биле конечно ерадицирани во 1979, бројот на мртви од оваа болест достигнал околу 300–500 милиони луѓе во дваесеттиот век.
Црвенорак тамарин

Црвенорак тамарин, наречен и златнорак тамарин или црвенодланкест тамарин — примат од семејството на канџестите мајмуни (''Callitrichidae'') наречен црвенкасто-портокаловата крзно на стапалата и шепите. Потекнува од шумовитите предели северно од Амазон во Бразил, Гвајана, Француска Гвајана, Суринам и можеби Венецуела. Јужно од Амазон живеат тамарини кои немаат екстремитети во поинаква боја, и за кои се сметало дека припаѓаат на овој вид, но подоцна е утврдено дека се работи за видот црн тамарин.
Примероци од ова животно може да се видат во Зоолошката градина во Скопје.
1 Физички особености
Ова животно е долго 20,5-28 см без опашката, а 31-44 см со неа. Тежи 400-550 г. Живее околу 10 години во дивина и 16 во заробеништво.
2 Поведение и размножување
Живее во групи од 4 до 15 единки кои меѓусебно соработуваат дотолку што во рамките на групата нема конкуренција, дури ни меѓу мажјаците. Кога ќе дојде сезоната, во групата се пари само една женка, а другите го потиснуваат инстинктот. Бременоста трае 140–170 дена и се раѓаат обично по две младенчиња. За мајмунчињата претежно се грижи таткото, и ги дава на мајката само на цицање, но во негата помага целата група. Најголем приоритет на групата е безбедноста, и кога една единка е во неволја, цела група доаѓа на припомош. Црвеноракиот тамарин е територијално животно и знае да биде агресивен, со остри очници и канџи на сите прсти освен на палците на нозете.
Имаат исклучителни искачувачки способности и највеќе време проведуваат на ползавците и гранките на дрвјата. Се одликуваат со голема брзина и подвижност, како и способност за скокање на земја од високо (до 18 м) без да се повредат. Се хранат со плодови, цветови, инсекти, жаби, пајаци, гуштери и нектар. Природни непријатели им се малите мачки, грабливите птици и змиите.
3 Територија
Територијата на црвеноракиот тамарин се шири за сметка на онаа на двобојниот тамарин, истиснувајќи го по пат на меѓувидова конкуренција.
КУД Српски вез

КУД Српски вез е Културно-уметничко друштво формирано на 25 септември 2013 година во Куманово, на иницијатива на Српската заедница во Македонија со цел да се негува и сочува културниот идентитет на Србите кои живеат во Република Македонија, да се зачуваат традиционалните игри и песни и пренесе српската култура на младата популација во државата и пошироко.
1 Историја
За прв претседател на Друштвото е избран Горан Стојковиќ. Неговиот ентузијазам и целосна посветеност видно придонесе за афирмација и успешна работа на овој фолклорен ансамбл.
Актуелен претседател на КУД Српски вез е Далибор Китановиќ, а уметнички директор е Горан Зафировиќ.
2 Активности
Друштвото е сочинето од играорна и вокална секција и оркестар.
Во март 2015 година формиран е и огранок на друштвото во општина Старо Нагоричане.
3 Настапи
* Настап по повод прославата на Националниот празник на Србите во Македонија, Свети Сава, 2014 година
* Настап на хуманитарен концерт за помош на поплавените во Србија и БиХ
* Учество на Ѓурѓовденски свечености во Старо Нагоричане
* Учество на Меѓународен фестивал во Власина, Република Србија, јули 2014
* Учество на Меѓународен фестивал во Босилеград, Република Србија, јули 2014
* Настап по повод прославата на Националниот празник на Србите во Македонија, Свети Сава, 2015 година
* Учество на Меѓународен фестивал во Зајечар, Република Србија, 2015
* Учество на Меѓународен фестивал во Нови Сад, Република Србија, 2015
* Учество на Меѓународен фестивал во Долно Лисиче, Скопје, Република Македонија, 2015
Uriah Heep

Јураја хип (англиски: ''Uriah Heep'') е една од „големите четири“ британски хард-рок групи заедно со Led Zeppelin, Black Sabbath и Deep Purple, создадена во 1967 година како поп-рок група „The Stalkers“ од Мик Бокс и Дејвид Бајрон. Името е променат до Uriah Heep околу февруари 1970 година. Сега, Мик Бокс е единствен оригинален член на групата.
Црвеношиесто валаби

Црвеношиесто валаби — торбар со средна големина (валаби) од семејството на кенгурите (''Macropodidae''), распространет во поумерените и поплодни краишта на источна Австралија, вклучувајќи ја Тасманија.
Примероци од ова животно можат да се видат во Зоолошката градина во Скопје.
1 Опис
Видот се распознава по црниот нос и црните, белата лента на горните усни и сивкастото крзно со црвеникава боја по рамената. Тешки се 13,8-18,6 кг и достигнуваат должина до 90 см, при што мажјаците се поголеми од женките. По изглед се многу слични на црнопругестото валаби (''Macropus dorsalis''), но се поголеми, немаат црна пруга по грбот и имаат помеко крзно. Живеат до 9 години.
2 Распространетост и живеалиште
Црвеношиестото валаби живее во честаците и тврдолисните шуми во по брегот и повисоките делови на источна Австралија, и тоа од Бундаберг во Квинсленд до границата со Јужна Австралија; Го има и во Тасманија, како и на многу од островите во Басовиот Проток. Во последните три децении, во Тасманија и Квинсленд бројот им е зголемен благодарение на две мерки. Едната е намалувањето на ловот, а другата е делумната сеча на шумите, која им овозможува чистинки за хранење ноќе, денски засолнувајќи се во честакот. Од помалку познати причини, црвеношиестите валабија се поретки во Викторија.
3 Поведение
Оа се претежно самотни животни кои се собираат во поголем број само на местата што изобилуваат со храна, вода и засолништа. Кога се во групи, меѓу нив владее општествена хиерархија како кај другите видови валаби. Како и другите друштвени животни, валабијата прават гестови на меѓусебно помирување доколку претходно влезат во судир. По природа се ноќни животни, што значи дека ноќта им служи за активност, а дење одмораат.
Нагонот за парење кај женките трае 33 дена. За време на додворувањето, женката најпрвин го лиже мажјакот по вратот, а потоа мажјакот ја гали по образот со својот образ. По ова, настапува кратка борба на две нозе, и на крај се случува парењето. По чинот на парење, двојката проведува еден заеднички ден пред да се раздели. Женката раѓа по едно младо, кое живее во нејзината торба околу 280 дена, и живеат заедно уште еден месец. Мажјаците ја напуштаат мајката на возраст од две години, додека пак женките може да останат во мајчината територија цел живот. Покрај ова, црвеношиестото валаби практикува и посвојување на туѓи младенчиња. Оваа појава се забележува и кај разни други животни како волкот, слонот и некои риби.
3.1 Исхрана
Ова животно се храни со треви, корења, листови од дрва и разен коров.
4 Подвидови
Постојат три подвида на црвеношиесто валаби:
*''M. r. banksianus'' (Quoy & Gaimard, 1825) — црвеношиесто валаби
*''M. r. rufogriseus'' (Desmarest, 1817) – Бенетово валаби
*''M. r. fruticus'' (Ogilby, 1838)
Бенетовото валаби (''M. r. rufogriseus'') од Тасманија е помало (одлика на островските видови), има подолго, потемно и порунтаво крзно и се пари во втората половина од на летото (февруари-април). Приспособени се на живот околу луѓето и се среќаваат како пасат по тревници околу Хобарт и други градски населби.
Континенталниот подвид (''M. r. banksianus'') е поголем и се пари преку целата година.
5 Поврзано
* Валаби
Павел Кочетков

Павел Сергеевич Кочетков (|Павел Сергеевич Кочетков; р. ) — руски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
На 5 март 2014 година ја скршил својата клучна коска откако нисколетечки хеликоптер го отфрлил од неговиот велосипед во текот на седмата етапа на Тур де Лангкави 2014. Бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015. Во јули 2018 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2018.
1 Достигнувања
;2007
: 1. Сиркуито Интернационале ди Канева
: 1. Етапа 4 Џиро деле Региони
: 2. Џиро Чиклистико дел Пинеролезе
: 3. Гран Премио Спортиви ди Поџана
;2008
: 1. Трофео Марко Рускони
: 3. Гран Премио Спортиви ди Поџана
: 3. Трофео Алчиде Дегаспери
: 3. Трофео Салваторе Моручи
: 4. Ла Кот Пикард
: 6. Трка околу Фландрија за млади
: 7. Трка Ломбардија
;2009
: 1. Трофео Алчиде Дегаспери
: 1. Фреча деи Вини
: 1. ГП Инда
: 2. Краен пласман Џиро дел Фриули Венеција Џулија
: 2. Копа дела Паче
: 6. Гара Чиклистика Милионарија
: 9. Краен пласман Џиро дела Вале д’Аоста
;2010
: 4. ГП Јужна Корушка
;2011
: 1. Етапа 1 Трка околу Бугарија
: 7. Краен пласман Тур де По де Савоја
::1. Етапа 1
: 9. Краен пласман Гран при Сочи
;2012
: 2. Краен пласман Чешка велосипедска трка
::1. Бодовен пласман
: 2. Меморијал Олег Дјаченко
: 3. Средноевропска трка Мишколц ГП
: 4. Краен пласман Тур ду Лоар ет Шер
: 7. Краен пласман Сиркут де Ардени
::1. Етапа 3 (TTT)
;2016
: 1. Национално друмско првенство
: 8. Краен пласман Трка околу Словенија
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2015, 2016, 2017, 2018
Џиро, 37, 32, СО, —
Тур, —, —, —, 61
Вуелта, 76, 39, —, 53
СО = се откажал; — = не учествувал
Зора Нил Харстон

Зора Нил Харстон (7 јануари 1891 - 28 јануари 1960) била американски фолклорист, антрополог и автор. Од четиритте романи и повеќе од 50 објавени раскази, драми и есеи, таа е најдобро позната по нејзиниот роман ''Нивните очи го гледаа Бога'', објавен во 1937.
1 Поврзано
*Харлемска ренесанса
ФК Лех Познањ

ФК Лех Познањ е полски професионален фудбалски клуб со седиште во градот Познањ. Во моментов се натпреваруваат во Екстракласа, највисоката лига по ранг во државата. Клубот е именуван по Лех, легендарниот основач на полскиот народ.
Клубот е основан во 1922 година како ''Лутнија Дембец'', а подоцна го променил своето име неколкупати. Од 1933 до 1994 година, клубот е тесно поврзано со Полската државна железница (ПКП). Како резултат на тоа, клубот го има својот популарен прекар Колејош, што значи ''железничар'' во локалниот изговор. Своето деби во највисоката полска лига клубот го имал во 1948 година. Најуспешниот период во историјата на Лех бил во почетокот на 1980-тите и раните 1990-ти. Лех го освоил полското првенство вкупно шест пати, последен пат во 2010 година, и е најпопуларниот фудбалски клуб во регионот Големополска.
1 Титули
1.1 Домашни
* Полско првенство: (9)
: 1983, 1984, 1990, 1992, 1993, 2010, 2015, 2022, 2025
:''Вицешампиони'' (2) : 2013, 2014
* Куп на Полска: (5)
: 1982, 1984, 1988, 2004, 2009
:''Вицешампиони'' (5) : 1980, 2011, 2015, 2016, 2017
* Суперкуп на Полска: (6)
: 1990, 1992, 2004, 2009, 2015, 2016
:''Вицешампиони'' (3) : 1983, 1988, 2010
2 Играчи
3 Лех во европските натпреварувања
Сезона, Натпреварување, Коло, Држава, Екипа, Домаќин, Гостин, Вкупно
1978/79, Куп на УЕФА, 1 коло, Дисбург, 2-5, 0-5, 2-10
1982/83, Куп на победниците на куповите, 1 коло, Вестеменејар, 3-0, 1-0, 4-0
осмина финала, Абердин, 0-1, 0-2, 0-3
1983/84, Куп на шампиони, 1 коло, Атлетик Билбао, 2-0, 0-4, 2-4
1984/85, Куп на шампиони, 1 коло, Ливерпул, 0-1, 0-4, 0-5
1985/86, Куп на УЕФА, 1 коло, Борусија Менхедглајбах, 0-2, 1-1, 1-3
1988/89, Куп на победниците на куповите, 1 коло, Фламуртари, 1-0, 3-2, 4-2
2 коло, Барселона, 1-1, 1-1, 2-2 (4-5 пен.)
1990/91, Куп на шампиони, 1 коло, Панатинаикос, 3-0, 2-1, 5-1
2 коло, Олимпик Марсеј, 3-2, 1-6, 4-8
1992/93, Лига на шампиони, 1 коло, Сконто Рига, 2-0, 0-0, 2-0
2 коло, Гетеборг, 0-3, 0-1, 0-4
1993/94, Лига на шампиони, 1 коло, Беитар Јерусалим, 3-0, 4-2, 7-2
2 коло, Спартак Москва, 1-5, 1-2, 2-7
1999/00, Куп на УЕФА, кв., Металург Лијепаја, 3-1, 2-3, 5-4
1 коло, Гетеборг, 1-2, 0-0, 1-2
2004/05, Куп на УЕФА, 2 коло, Терек Грозни, 0-1, 0-1, 0-2
2008/09, Куп на УЕФА, коло кв., Хазар Ленкоран, 4-1, 1-0, 5-1
2 коло кв., Грасхопер, 6-0, 0-0, 6-0
1 коло, Австрија Виена, 4-2, 1-2, 5-4
група, Нанси, 2-2
група, ЦСКА Москва, 1-2
група, Депортиво ла Коруња, 1-1
група, Фејнорд Ротердам, 1-0
шеснаестина финала, Удинезе, 2-2, 1-2, 3-4
2009/10, Лига Европа, 3 коло кв., Фредрикстад, 1-2, 6-1, 7-3
плеј-оф, Клуб Брухе, 1-0, 0-1, 1-1 (3-4 пен.)
2010/11, Лига шампиона, 2 коло кв., Интер Баку, 0-1, 1-0, 1-1 (9-8 пен.)
3 коло кв., Спарта Праг, 0-1, 0-1, 0-2
2010/11, Лига Европа, плеј-оф, Дњипро Дњипропетровск, 0-0, 1-0, 1-0
група, Јувентус, 1-1, 3-3
група, Ред Бул Салцбург, 2-0, 1-0
група, Манчестер Сити, 3-1, 1-3
шеснаестина финала, Брага, 0-2, 1-0
4 Познати играчи
* Јацек Бак
* Карол Линети
* Роберт Левандовски
* Пјотр Швјерчевски
* Лукаш Теодорчик
5 Тренер
* Мацеј Скоржа (2014-2015)
Ликија

Ликија е геополитички регион во Анадолија, на јужното крајбрежје на Турција.
Античките извори споменуваат околу 70 населби во Ликија. Најголеми градови биле: Ксантос, Патара, Мир и др.
1 Историја
Ликија била освоена од страна на Александар III Македонски во 334-333 година п.н.е.
Гликсбург (Балтичко Море)

Гликсбург (|Glücksburg; |Lyksborg; |Glücksborg) — мал град во округот Шлезвиг-Фленсбург, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Градот се наоѓа на полуостровот Ангелн, на самиот Фленсбуршки Фјорд, во близина на градот Фленсбург. Претставува најсеверен град на Германија.
1 Географија
Се наоѓа на јужната страна на Фленсбуршкиот Фјорд, теснец во Балтичкото Море, околу 10 километри североисточно од Фленсбург.
Гликсбург е дом на основа на Германската морнарица.
1.1 Градски единици
Гликсбург се состои од градот Гликсбург со неговите градски делови Зандвиг, како и Бремсберг и Улштрупфелд. Со цел проширување на градот, местото Ридехек влегло во рамките на градот. Покрај овие, постојат и селата Мајервик, Шаузенде, Холнис, Бокхолм и Искирзанд.
Градот Гликсбург од шеесеттите години инвестирал во Штатаусбау-Ост, каде настанала градската четврт Бремсберг. Денес, живеат околу 1.000 жители во населбата.
2 Историја
Градот бил првично седиште на семејството Шлезвиг-Холштајн-Зондербург-Гликсбург (или само Гликсбург), од 1863 година кралското семејство на Данска и од 1905 година на Норвешка. Дел на семејството на поранешното кралско семејство на Грција, која го вклучува принцот Филип, војвода од Единбург. Негови наследници, вклучувајќи го денешниот крал Чарлс III и Вилијам, Принцот од Велс, се членови на Виндзорската династија, но генеалошки се членови на дел од Гликсбуршката династија.
3 Меѓународни односи
3.1 Збратимени градови
Гликсбург е збратимен со следниве градови:
* Ерескебинг, Данска (од 1970 г.)
* Герен (Риген), Германија (од 1990 г.)
Нане Наумоски

Нане Наумоски (, – на автопатот Скопје - Тетово, , ) — македонски бранител, резервен капетан во АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 8 август 2001 на автопатот Скопје - Тетово во масакрот кај Карпалак.
1 Животопис
1.1 Живот, војната 2001 и смрт
Нане Наумоски е роден на 29 јануари 1953 година во Прилеп. Нане бил дипломиран економист. Порано работел во трговија. Во последните седум години од животот бил еден од сопствениците на „Тритекс“ во Прилеп. Фирмата изработува долна облека и, како што велат во неа, добро напредува. Почнала со тројца, а сега има 60 вработени. Идеите на Нане и неговиот брат, сосопственик на фирмата, воделе кон тоа фабриката да се прошири барем уште толку.
Меѓутоа, на 23 јули 2001 година, Нане бил мобилизиран. Како капетан во резерва, тој му бил заменик на Сашо Китаноски во командата за одбрана на градот. Во касарната одел секој ден и учествувал во вежбовните активности на резервистите. Одел и на Криволак, а еднаш, заедно со Сашо Китаноски бил и во Тетово каде воделе смена.
Нане немаше никакви дилеми да се пријави на мобилизацијата која ја бараше тогашната безбедносна состојба во земјата. Имаше силен мотив во себе и посебно патриотско чувство.
Загинува заедно со другите девет војници во масакрот кај Карпалак на 8 август 2001 година. Нане зад себе ја остави сопругата и неговите две деца. Посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.
2 Поврзано
* Масакр кај Карпалак
Сашо Китаноски

Сашо Китаноски (, – на автопатот Скопје - Тетово, , ) бил македонски бранител, резервен поручник во АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 8 август 2001 на автопатот Скопје - Тетово во масакрот кај Карпалак.
1 Животопис
1.1 Живот, војната 2001 и сведоштва
Сашо Китаноски е роден во семејство на просветни работници на 11 ноември 1961 година во Прилеп. Мајка му е подделенски наставник во пензија, а татко му бил професор по ОНО. Токму затоа Сашо завршил факултет за општонародна одбрана. Во новонастанатата ситуација со осамостувањето на Македонија, Сашо немал можност целосно да и се посвети на струката. Се вработил во „Еуроинвест“, додека колективот бил целосен, Подоцна, со расцепкувањето на фирмата, минува во „Еурокомпозит“. Таму, во времето на Мирослав Маркушески, шест години е втор човек. За она што го сторил во период од девет години, сметаат упатените, Сашо требаше да го наследи Маркушески, а не да биде доведен во ситуацција да ја напушта работната организација. Но, така одат работите кога во секој сегмент ќе се вплетка политиката.
Сите оние кои го познавале Сашо говорат со посебен пиетет. Луѓето му биле соседи, се знаеле од работа или од минување, а добивате впечаток дека му биле најблиски. Неговата смрт ја чувствуваат како нешто најлично. Веројатно затоа, неговата сопруга ќе рече: „''Сашо не загина ниту за ВМРО ДПМНЕ, ниту за СДСМ, загина за својата татковина која ја сакаше над се''“.
Сашо беше прекрасен родител и не покажуваше никаква слабост. Тој помагаше на секого кому му требаше помош. Кога на Македонија и се случи војната во 2001 година, Сашо не тргна настрана да си ја гледа својата мака. Не размислуваше ниту за ВМРО ДПМНЕ ниту за СДСМ. Со својата стручност гледаше да помогне толку колку што може и колку ќе биде побарано од него. Китаноски беше командант на одбрана на градот Прилеп. За мобилизацијата не чекаше да му стаса поканата. Сам отиде и си ја зеде. Во гарнизонот, до драгичниот настан кај Карпалак каде што ќе загине, остана три недели. По 18 часа во денот беше таму. И во Тетово не мораше да оди. Обврската му била обука на резервистите и организација на одбраната на градот. Велеше:
Сашо зад себе ја остави сопругата и неговите две деца. Сашо Китаноски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.
2 Поврзано
* Масакр кај Карпалак
Капелн-Ланд

Капелн-Ланд (|Kappeln-Land) — општинска заедница во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на северниот брег на фјордот Шлај, околу градот Капелн, кој е седиште на општинската заедница, но не претставува дел од неа.
Општинската заедница Капелн-Ланд се состои од следниве општини:
# Арнис
# Гредерсби
# Ерсберг
# Рабенкирхен-Фаулик
Бранко Секулоски

Бранко Секулоски (, – на автопатот Скопје - Тетово, , ) бил македонски бранител, возач во АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 8 август 2001 на автопатот Скопје - Тетово во масакрот кај Карпалак.
1 Животопис
1.1 Живот и борба за егзистенција
Бранко Секулоски е роден на 26 ноември 1958 година во Прилеп. На почетокот од последната деценија на минатиот век, со распаѓањето на СФРЈ, а со тоа и распаѓањето на системот „Симпо“, Бранко Секулоски остана без работа. Во истото време, сметајќи на подобро, семејството го напушти и домот на своите родители, надевајќи се дека ќе го издржи притисокот на живеење под кирија и побрзо ќе најде начин да дојде до сопствен стан. Потоа „Солидарност“ со што сопругата остана без работа. На крајот, на 8 август 2001 година, при терористичкиот напад врз воениот конвој кај месноста Марков Ѕид во близина на Групчин, Бранко Секулоски, како возач на камионот, прв го загуби животот.
Откако Бранко останал без работа, работел сè што ќе му паднело до рака. Сепак, основен извор за егзистенција била платата на сопругата. Но кога и таа останала на улица, животот сосема се искомплицирал. Немајќи друг излез, во претходните две години, изнајмувајќи туѓи ниви, станале и тутунопроизводители. Тоа им била основна преокупација, но и натаму подработувале и нешто друго ако им се укажела шанса. На тој начин Бранко успеал да дојде до средства за на старо да купи некое камионче. Имале идеја со камиончето Бранко да си биде свој на своето. Дошло време и за регистрација на возилото, а Бранко, од гордост не сакал да чепка во семејните резерви.
1.2 Учество во војната 2001 г.
За да го регистрира возилото, а да не чепкне во семејното ќесе, Бранко три - четири пати се пријавувал на јавниот оглас за возач во касарната. Толку пати жена му со децата успеала да ја повлече неговата молба. Последниот пат крадешкум се пријавил и успеал да добие работа. Возел низ Прилеп, низ касарната, до Кичево или Куманово. Возел и до Криволак. Во два случаја одел и до Тетово. Сето тоа го правел близу три месеци и секогаш во рамките на работното време.
На кобниот 8 август 2001 година, со камион на „Витаминка“ заминал за Тетово. И рекол на сопругата дека учествува во конвој што ќе носи смена на војници за тетовското подрачје. Бил товарен со муниција. Конвојот упаднал во заседа, најнапред бил погоден хермелинот, потоа еден од автобусите и најнакрај, со зоља бил погоден камионот што го возел Бранко. Според податоци на АРМ, Бранко загинал од шрапнел, а другите беа убиени во вкрстен оган бидејќи во нив било пукано од сите страни. Некој од нив изгореле живи. Бранко зад себе ја остави сопругата и неговите две деца. Посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.
2 Поврзано
* Масакр кај Карпалак
Марко Деспотоски

Марко Деспотоски (Новоселани, – на автопатот Скопје - Тетово, месност , Рогле, ) ― македонски бранител, резервист во АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 8 август 2001 на автопатот Скопје - Тетово во масакрот кај Карпалак.
1 Животопис
1.1 Живот, војната 2001 и сведоштва
Марко Деспотоски е роден на 28 септември 1973 година во прилепското село Новоселани. Деспотоски на 12 години останал сирак, и оттогаш бил постојано со својот дедо. Работел за двајцата во селото разни аргатски работи за да донесе парче леб. Една година пред војната 2001 година, Деспотоски ги пасел селските крави и така заработувал за себе и за својот дедо, но и за мајка му, која живее кај својата сестра во Скопје. Сиромаштијата била постојано присутна во трошното куќарче во Новоселани, но Марко се надевал дека еден ден ќе спечали некоја паричка и ќе се ожени, ќе оформи семејство и тој, како што оформија неговите три браќа и две сестри, кои одамна веќе не живеат во селото. Дедо му вели дека уште од 15 години работеше како аргатче по селото, и дека така му помина животот, со мака, со аргатување. Имаше златен табиет, но среќа никаква. Дојде еден ден и кај нив човекот што носи позиви, влезе во дворот и вели: „''Во селото донесов многу позиви, но сите ги вратија. Ти размисли што ќе правиш. Знаеш што те чека ако ја примиш, ама и што ти следува ако не ја примиш''“. Јас седев под крушката и не реков ништо, не се помешав. Марко малку се подума и му вели:
''„Тие што ги вратиле имаат луѓе што ќе ги заштитат. Јас немам никого, јас сум сиромав, мене ќе ме закачи казната”''. Марко Деспотоски (†27), еден од загинатите во масакрот кај Карпалак
Ја зеде поканата и уште истиот ден замина во Прилеп. Потоа неколку дена беа на Криволак и дури беа таму двапати си дојде дома. Тоа беше за последно со дедо му Тренко. На 8 август 2001 година замина за Тетово и уште пред да стигне таму - го убија на пат. „Јас не верував ова да беше војна. Ова беше предавство, само што сиромашните не знаеја дека е предавство, па се јавуваа на позивите. Ниедно дете на побогат човек не загина, само сиромашните одеа и гинеа. За големите столчиња ми загина внучето“, вели дедо му Тренко.
Дедо му Тренко, кои имал 88 години кога му загина внучето, вели дека Марко просолзил кога курирот му ја даде поканата. Дојде кај него и му вели: ''Дедо ние сме сиромашни, ќе ме затворат ако ја вратам, мора да одам!'' Отиде и не се врати. Како што отидоа и не се вратија и децата на богатите. Но, тие отидоа во странство, а внук ми во црната земја новоселска. Марко Деспотоски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.
2 Поврзано
* Масакр кај Карпалак
Пеце Секулоски

Пеце Секулоски (Бело Поле, , – на автопатот Скопје - Тетово, , ) бил македонски бранител, резервист во АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 8 август 2001 на автопатот Скопје - Тетово во масакрот кај Карпалак.
1 Животопис
1.1 Живот и војната 2001
Пеце Секулоски е роден на 24 септември 1970 во прилепското село Бело Поле. Потекнува од сиромашно семејство. Оние кои го познале Пеце го опишуваат како чесен и мирен човек. Од неговото село, само тој ја добил поканата од АРМ. Ден пред да загине, му се јавил на брат му, се јавил од касарната, и му рекол да врати пари на неколку другари на кои им бил должен. Пеце пред неговата смрт со години градеше куќа во родното село, надевајќи се после тоа да најде жена и да создаде фамилија.
На 8 август 2001 година загинвува во заседата кај Карпалак. Пеце Секулоски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.
2 Поврзано
* Масакр кај Карпалак
Дарко Велјаноски

Дарко Велјаноски (Ропотово, , – на автопатот Скопје - Тетово, , ) бил македонски бранител, резервист во АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 8 август 2001 на автопатот Скопје - Тетово во масакрот кај Карпалак.
1 Животопис
1.1 Живот, војната 2001 и сведоштва
Дарко Велјаноски е роден на 13 март 1974 година во прилепското село Ропотово. Дарко работеше во „Македонија - Пат“. Кога се запознале со идната сопруга, Дарко како работник беше во Крушево, а таа била ученичка во трета година во крушевската гимназија. Љубовта била посилна од сè - од училиштето, од советите на родителите, од молбите на другарките. Иако сè уште немала ни 17 години, таа сепак одлучува да замине со својот Дарко во неговото родно место, во прилепското село Ропотово. Свадба не направиле, но затоа со многу труд и мака изградиле куќа на крајот на селото. Судбината сакала да остане сама во куќата што за довршиле цигла по цигла со платата на Дарко и приходот од тутунот што го работеле сами, без ничија помош. По осум години брак, кога ја довршиле куќата, двајцата се молеле и се надевале дека Господ конечно ќе ги израдува и со пород.
Кога започна војната 2001 година во Македонија, Дарко ја прими поканата, се потпиша, иако знаеше дека многумина ги враќаа поканите. Потоа отиде во касарната во Прилеп и седум дена беше таму, но секоја вечер се враќаше дома. Потоа седум дена го пуштија дома, па повторно се врати во касарната. На осми август 2001 година заминаа од Прилеп за Тетово. Во масакрот што го направија терористите кај месноста Карпалак, влизу Групчин, беа прекинати сите планови на Дарко и неговата сопруга. Заедно со 27 годишниот Дарко Велјаноски во заседата загинаа уште девет војници од Прилеп и Прилепско. Неколкумина од нив живи изгореа, а неколкумина се обидоа да скокнат од возилата и да се обидат да се одбранат.
Според очевидци, кои успеале да се спасат од масакрот, Дарко успеал да истрела и неколку рафали кон терористите кои биле вкопани по бреговите крај автопатот. Притоа е погоден двапати во главата и седум пати во пределот на градите. Бил пронајден на околу седум метри од камионот што бил погоден со зољи и минофрлачи. Албанските ѕверови непрекинато пукале, дури и врз мртвите тела на македонските бранители, недозволувајќи да им се пружи помош на оние што биле ранети. Дарко Велјаноски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија. Велјаноски беше женет, но без деца.
2 Поврзано
* Масакр кај Карпалак
Љубе Грујоски

Љубе Грујоски (Пашино Рувци, , – на автопатот Скопје - Тетово, , ) бил македонски бранител, резервист во АРМ и учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 8 август 2001 на автопатот Скопје - Тетово во масакрот кај Карпалак.
1 Животопис
1.1 Живот, војната 2001 и сведоштва
Љубе Грујоски е роден на 1 ноември 1969 година во прилепското село Пашино Рувци. За време на распаѓањето на СФР Југославија, Грујоски дејствувал во кризните жаришта во Хрватска. Претходно бил во Шабац. Учествува во војната во 2001 година. Позивот за во војска му го дадоа во четири часот изутрина, а два часа подоцна заминал. Кога му го дадоа позивот му се закануваа со затвор и со казна од 5.000 ДЕМ. Тој го зеде листето и им вели:''Да имав толку пари досега ќе се оженев, а затвор не сум бил и нема да одам.'' Љубе прво бил во Прилеп во касарната и секоја вечер си идеше дома. По неколку дена замина за Тетово и веќе не се врати. Загинува во заседата кај Карпалак.
Конвојот во кој загина Љубе бил пречекан токму на местото каде што не можело ни да се сврти, ниту пак да се продолжи понатаму. Како што кажувала сопругата на возачот на автобусот, многу од војниците изгореле на самото место, а неколкумина биле убиени кога пробале да скокнат од камионите и да се засолнат крај патот. Возачот на автобусот бил погоден во рацете и автобусот застанал, се спречил патот за другите возила од конвојот, не можеле да се движат. Тогаш терористите ѕверски пукале од сите страни во македонските војници кои се обиделе да се засолнат. Неколкумина од нив загинале, а воопшто не успеале да ги наполнат пушките и да им вратат на убијците. Дури откатко дошле хеликоптерите, терористите биле разбиени и се повлекле во шумата над патот. Да не дошле тие, според преживеан војник, ќе изгинеле многу повеќе војници. Според кажувањето на некои од преживеаните војници, неколкумина од старешините викале и пцуеле по мобилните телефони, се заканувале дека ако се извлечат живи ќе се пресметаат со некои старешини во Прилеп и во Скопје, кои дале наредба за тргнување на конвојот без да се обезбеди патот кој треба да се движи.
Денес во Прилеп постои една улица Љубе Грујоски која е именувана во негова чест. Грујоски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.
2 Поврзано
* Масакр кај Карпалак
Капелн

Капелн (|Kappeln; |Kappel) — мал град на полуостровот Ангелн, во округот Шлезвиг-Фленсбург, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на северниот брег на фјордот Шлај, околу 30 километри североисточно од градот Шлезвиг и 35 километри југоисточно од Фленсбург.
За источниот дел на полуостровот Ангелн и северниот дел на полуостровот Шванзен, градот има средишна функција. Градот на Шлај е рибарско место и до 2006 година во градската единица Олпениц се наоѓала касарна на германската војска.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Капелн-Ланд, иако самиот град не претставува дел од заедницата.
1 Градски единици
Кон градот Капелн припаѓаат местата Мелби, Дотмарк, Зандбек, Штутебил, Еленберг, Олпениц и Коперби.
2 Историја
Градот бил првпат споменат во 1357 година.
3 Меѓународни односи
3.1 Збратимени градови
Капелн е збратимен со следниве градови:
* Фаборг, Данска (од 1984 г.)
* Устка, Полска (од 1991 г.)
* Мерате, Италија (од 2007 г.)
Арнис

Арнис (|Arnis; |Arnæs) — многу мал град во округот Шлезвиг-Фленсбург, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Градот се наоѓа на полуостровот Ангелн, на почетокот на фјордот Шлај. Претставува дел од општинската заедница Капелн-Ланд.
Со население од 283 жители и вкупна површина од 0,45 км<sup>2</sup>, Арнис е најмалиот град во Германија и по население и по површина.
Градот до 2009 година се нарекувал „Бања Арнис“, иако немал официјален статус на бањски или климатски центар.
1 Местоположба
Во времето на основањето на Арнис пред околу 200 години се создал вештачки остров во Шлај, 800 метри долг и 200 метри широк. Оддалеченоста од 220 метри од брегот на Шванзен во текот на 1960-тите години бил поминуван со моторски чамци. Оваа фериботска линија постоела од 1826 година.
1.1 Соседни општини
Арнис има земјена заедница граниса само со општината Гредерсби (округ Шлезвиг-Фленсбург). На другиот брег на Шлај се наоѓа втората непосредна соседна општина, Винемарк (округ Рендсбург-Екернферде).
2 Историја
Бил создаден во 1667 година. Локалната црква била изградена во 1673 година.
Црвеночелна козица

Црвеночелна козица — вид мали папагали од Нов Зеланд. Ова е еден од трите вида козици познати во маорскиот јазик како „какарики“ (''kākāriki'').
Примероци од ова животно може да се видат во Зоолошката градина во Скопје.
1 Исхрана
Се хранат со семки, месести плодови, бобинки, оревести плодови и други делови од растенијата.
2 Распространетост
Некогаш биле многу чести ширум Нов Зеланд и околните острови the islands and mainland of New Zealand. Во 1880-тите нивниот број бил многу голем, но денес се исчезнати на главниот дел на Нов Зеланд и се среќаваат само на Стјуартовиот Остров (Ракиура) и некои пооддалечени острови (како Капити, Тиритири Матанги и Матиу (Сомс) како и групата Кермадек на север, на Оклендските Острови на југ и Четемските Острови на исток. Биолозите понекогаш ги делат на два подвида.
3 Состојба и заштитен статус
Според МСЗП, црвеночелната козица е ранлив вид (VU) бидејќи преостанатите гупи од единки се многу раздалечени една од друга. Нивното изумирање на главните новозеландски острови (Северниот и Јужниот) се должи на немањето на одбранбен механизам од доведените видови, особено од ласиците, стаорците и посумите.
4 Одгледување
Црвеночелната козица често се одгледува меѓу ентузијастите и важи за еден од полесните видови за чување. Добиени се неколку бојни мутации како жолта, циметна и црно-бела.
5 Поврзано
* Козица
Егебек

Егебек (|Eggebek; |Eggebæk) — општина на реката Трене во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа на околу 17 километри северозападно од градот Шлезвиг и 18 километри јужно од Фленсбург.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Хазби Лика

Хазби Лика (албански: ''Hazbi Lika''; , ) — македонски политичар, поранешен член на терористичка ОВК и ОНА и поранешен градоначалник на Тетово. На 27 јуни 2003 бил назначен на местото заменик министер за внатрешни работи.
Лика бил командант во Тетовско за време на конфликтот во 2001 година и е едно од имињата од ОНА што најмногу се споменуваа дека стојат зад масакрот на македонските безбедносни сили во Вејце. Лика бил командант на 112. бригада на ОНА. Бил градоначалник на Тетово од 2005 до 2009 година.
Според „Нова Македонија“, Лика ја оштетил општина Тетово за три милиони евра додека раководел со неа. Тој денес е член на ДУИ и претседател на партискиот огранок во Тетово. Во 2017 бил именуван за вицепремиер за спроведување на Рамковниот договор во владата на Зоран Заев.
Ангиотензин

Ангиотензин е пептиден хормон кој предизвикува вазоконстрикција, и последователно зголемување на крвниот притисок.
1 Претходник и видови на ангиотензин
1.1 Ангиотензиноген
Ангиотензиногенот е α-2-глобулин кој се произведува претежно во црниот дроб и се ослободува во циркулацијата.
Ангиотензиногенот претставува супстрат за ренинот. Хуманиот ангиотензиноген е долг 453 аминокиселини, но кај другите видови ангиотензиногенот има различна големина. Првите 12 аминокиселини се најзначајни за неговата активност.
:Asp-Arg-Val-Tyr-Ile-His-Pro-Phe-His-Leu-Val-Ile-...
1.2 Ангиотензин I
:Asp-Arg-Val-Tyr-Ile-His-Pro-Phe-His-Leu | Val-Ile-...
Ангиотензин I се формира преку дејството на ренинот врз ангиотензиногенот. Ренинот ја раскинува пептидната врска помеѓу резидуите на леуцин (Leu) и валин (Val) на ангиотензиногенот, при што се создава ангиотензин I, пептид изграден од 10 аминокиселини.
Ангиотензинот I нема биолошка активност и претставува претходник на ангиотензинот II.
1.3 Ангиотензин II
:Asp-Arg-Val-Tyr-Ile-His-Pro-Phe | His-Leu
Ангиотензинот I се претвора во ангиотензин II (AII) преку отстранување на две C-терминални резидуи, преку дејството на ензимот ''ангиотензинскопретворачки ензим'' (АКЕ), примарно во белите дробови (но исто така и во ендотелните клетки и епителните клетки во бубрезите).
Дисанска Река

Дисанска Река — река во средишниот дел на Македонија која тече во Тиквешијата и претставува десна притока на Вардар.
1 Течение
Извира од еден силен и непресушен извор на висорамнината Витачево на надморска височина од 820 метри во долот веднаш непосредно јужно над самото Горни Дисан. Од нејзиниот силен извор е спроведена и водата за водоводот кој ги снабдува селата Горни, Долни Дисан и Вешје. Во горното течени тече кон север, а во средното течение тече спрeма североисток помеѓу ридовите Венец од десната и Орле од левата страна до селото Долни Дисан, а потоа свртува кон југоисток и во Вардар се влева на кота од 122 метри надморска височина, источно од селото Тремник.
2 Хидрографски и водостопански одлики
Дисанска Река тече во должина од 17 километри и зафаќа сливна површина од 29 км<sup>2</sup>. Извирајќи на 820 и влевајќи се во Вардар на 122 метри надморска височина таа има релативен пад од 41‰. Поради варовничкиот состав на карпите во нејзиниот изворишен дел водата од Дисанска Река се одликува со голема чистина и добар квалитет за пиење. Затоа од нејзиниот силен извор е спроведена и водата за водоводот кој ги снабдува селата Горни, Долни Дисан и Вешје. Над селото Горни Дисан крај изворот на реката во месноста наречена Брегот, во околината на изворот постои чешма кој се напојува со вода директно од планината Кожуф. По средното и долното течение на реката во селата Долни Дисан и Тремник нејзината вода се користи за наводнување на бавчите и градините насадени со домат, пиперки, краставици во дворовите како и на лозјата, а од нејзините води се напојува и добитокот.
3 Галерија
Карач

Карач — туристичка населба на брегот на Дојранското Езеро. Се наоѓа помеѓу Нов и Стар Дојран, односно вреднаш пред влезот во Стар Дојран. Населбата се состои од викендички и хотелот Пелагонија. Во населбата постои и плажа која се средена и адаптирана на современите потреби.
Тимјаничка Река

Тимјаничка Река или Неготинска Река — река која поминува низ градот Неготино, во средишниот дел на Македонија. Реката во текот на нејзиното течение низ градот Неготино е во целост уредена со посебен бетонски кеј, со што градот е заштитен од поплава, бидејќи самата река е спуштена под нивото на самиот град, а бетонските прегради се високи и до два метри. Реката во Неготино поминува низ самиот негов центар, покрај единствената градска црква, градскиот плоштад и главниот булевар.
Изворот на реката се наоѓа во близина на селото Тимјаник, соседно село на градот Неготино, по кое и самата река е првично наречена.
1 Уреденост
Реката има уредено бетонско корито кога влегува во градот Неготино, а во самиот дел на градот во одредени делови, како кај градскиот плоштад, реката е спуштена и покриена со бетон и одозгора.
Испуштање на фекалните и отпадните води од целиот град се врши во Неготинска Река без никакво прочистување.
Воедно, голем проблем за самата река и нејзиниот тек низ градот е неколкудневниот септемвриски панаѓур, кој се одржува традиционално во Неготино, а по кој најчесто коритото на реката е преполно со ѓубре и смет од најразличен вид.
2 Поплава
Реката во 1995 година предизвикала поројна поплава. Поплавата во краткиот период оставила огромни материјални штети, но поминала без човечки жртви. Покрај реката има широк појас без куќи, па така водата која течела надвор од коритото на реката имала слободен простор на движење.
Поплавата во центарот на Неготино се случила по излевање на реката од градското корито, по олујното невреме во кое за кратко време наврнале 175 мм врнежи.
3 Галерија
Еналаприл

Еналаприлот е инхибитор на ангиотензиниот претворачки ензим (АКЕ) кој се користи во третман на хипертензија. АКЕ го претвори пептидниот хормон ангиотензин I во ангиотензин II. Еден од ефектите на ангиотензин II е вазоконстрикција на крвните садови, што резултира со зголемување на крвниот притисок. АКЕ инхибиторите, како еналаприлот, ја спречуваат тоа претворање а со тоа и ефектите на ангиотензинот II.
Во 2024, е втор најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 1,5 милиони рецепти.
Втора македонска кошаркарска лига 2014/15

Втората македонска кошаркарска лига 2014/15 било 23. издание на Втората македонска кошаркарска лига. Сезоната започнала на 25 октомври 2014 година, а завршила на 24 мај 2015 година. Во оваа сезона првак бил Т-Баскет.
1 Екипи
Екипа, Град, Сала
Борец Баскет, Велес, Гемиџии
Бест, Гевгелија, 26 Април
Вардар Апаве, Скопје, СРЦ Кале (мала сала)
Дино Баскет, Кочани, Училишна сала Љупчо Сантов
Михајловски, Куманово, Спортска сала Куманово
Пелистер, Битола, Младост
Радовиш, Радовиш, 25 Мај
Т-Баскет, Тетово, Училишна сала Никола Штејн
Тетекс ТТК, Тетово, Училишна сала Никола Штејн
Црн Дрим, Струга, Училишна сала Нико Нестор
Шкупи, Скопје, Училишна сала Шабан Трстена
2 Табела
Екипи кои напреднале во Првата лига мажи
Екипи кои отпаднале во Третата лига мажи
Место, Екипа, Победи, Порази, ПостигнатиКошеви, ПримениКошеви, КошРазлика, Бодови
1., Т-Баскет<sup>1</sup>, 16, 4, 1581, 1369, + 212, 36
2., Бест, 13, 7, 1559, 1325, + 234, 33
3., Радовиш, 13, 7, 1640, 1546, + 94, 33
4., Борец Баскет, 13, 7, 1541, 1451, + 90, 33
5., Вардар Апаве, 11, 9, 1662, 1551, + 111, 31
6., Тетекс ТТК, 11, 9, 1515, 1493, + 22, 31
7., Пелистер, 9, 11, 1464, 1545, - 81, 29
8., Шкупи, 8, 12, 1613, 1627, - 14, 28
9., Црн Дрим, 8, 12, 1412, 1461, - 49, 28
10., Михајловски, 7, 13, 1193, 1384, - 191, 25<sup>2</sup>
11., Дино Баскет, 1, 19, 1348, 1776, - 428, 21
1 Поради ненаоѓање на соoдветна сала, на Т-Баскет му било одбиено да учествува во Првата лига за следната сезона.
2 Михајловски бил казнет со одземање на два бода поради два неодиграни натпревари
Извор:
3 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига 2014/15
* Куп на Македонија 2015
Универзитет за информатички науки и технологии „Св. Апостол Павле“

Универзитет за информатички науки и технологии „Св. Апостол Павле“ (кратенка: УИНТ; |University of Information Science and Technology (UIST) "St. Paul The Apostle") — државен универзитет, кој се наоѓа во Охрид, Македонија.
УИНТ е основан од Собранието на Република Македонија со Акт за основање на Универзитетот за информатички технологии во 2008 година. Во 2010 година, студентите од УИНТ го создадоа првиот суперкомпјутер во Република Македонија .
Меѓународниот карактер на универзитетот се забележува со фактот што УИНТ има мултикултурна популација на студенти од повеќе од 40 земји низ светот, вклучувајќи ги и домашните студенти. Повеќе од 450 домашни и странски студенти студираат на УИНТ. УИНТ има добиено акредитација за 15 додипломски и постдипломски програми и секоја од нив се спроведува на англиски јазик. Согласно академското рангирање на универзитетите во светот за 2013/2014 година, УИНТ е рангиран помеѓу првите 4 од 20 универзитети во Република Македонија .
УИНТ содржи пет факултети:
* Факултет за комуникациски мрежи и безбедност
* Факултет за компјутерски науки и инженерство
* Факултет за информациски системи, визуелизација, дигитална, мултимедијална и анимациска техника
* Факултет за применети информатички технологии, машинска интелигенција и роботика
* Факултет за информатички и комуникациски науки
УИНТ има воспоставено меѓународна соработка и билатерални меморандуми за соработка со повеќе светски универзитети:
* Универзитет Оукланд, Рочестер, Мичиген, САД
* Универзитет Истанбул, Истанбул, Турција
* Универзитет Чумхуријет, Сивас, Турција
* Технички Универзитет Клуж-Напока, Клуж-Напока, Романија
* Западен Универзитет Темишвар, Темишвар, Романија
* Универзитет Елизад, Ондо, Нигерија
* Универзитет Ќутахја Думлупнар, Ќутахја, Турција.
Steam (софтвер)

Steam (се чита: ''Стим)'' — интернет-заснована дигитална распределба, мултиплеер и социјално-вмрежана платформа развиена од страна на Valeve Corporation. Steam овозможува на корисникот инсталација и автоматско ажурирање на игри на повеќе компјутери и комуникациона заедница како листа од пријатели групи, облак зачувување и in-game “глас” и чат разговори. Софтверот обезбедува слободно користење на апликациониот програmски интерфејс (API) наречен Steamworks, кој програмерите можат да интегрираат број на функции во Steam,вклучувајќи вмрежување и matchmaking,микро-трансакции итн.
Иако првично Steam е развиен за користење на Microsoft Windows, може да се користи и на верзиите на OS X и Linux, како и со ограничена функција на верзијата за PlayStation 3 конзолата која исто така е развиена. Постоии и апликација за iOS и Android, но само за разговор и купување на Steam.
Почнувајќи од јануари 2014 година,со вкупно 3000 игри кој се достапни преку Steam има 75 милиони активни корисници.