procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Хаплогрупа BT

Хаплогрупата BT M91, позната и како Хаплогрупа A1b2 (и порано како A4, BR и BCDEF) — хаплогрупа со Y-хромозом. БТ е потклад на хаплогрупата A1b (P108) и брат или сестра на хаплогрупата A1b1 (L419/PF712).
1 Распространетост
Базалниот БТ* не е документиран кај ниеден жив поединец или древни остатоци. Подоцнежни поединци од камено доба ископани во карпата Фингира, Малави, датирани од пред околу 6100 години (2/2 мажи), и на планината Хора, Малави, датирана од пред околу 8000 години (1/1 мажи), сите припаѓале на Y хаплогрупата БТ (xCT) (т.е. тие не припаѓале на хаплогрупата КТ, но можеби припаѓале на хаплогрупата Б).
Не се идентификувани дефинитивни примери на BT(xCF,DE) - т.е. членови на BT надвор од единствените две познати гранки на КТ, имено хаплогрупите CF и DE. Во некои случаи, бидејќи тестирањето се спроведува единствено за географски и историски веројатни хаплогрупи, податоците потребни за да се идентификува прецизен потклад не се собрани и/или евидентирани. На пример, истражувањето објавено во 2013 година, во врска со примерок од повеќе од 2.000 мажи од различни делови на Африка, вклучило 7,5% кои припаѓаат на хаплогрупата BT(xDE,K). Овие приближно 150 поединци можеби вклучуваат, на пример: B*, непознати примарни гранки на хаплогрупите B, BT, CT или CF; хаплогрупа C и/или; F(xK) (т.е. хаплогрупата F* плус нејзините поткладови G, H и IJ, но конкретно исклучувајќи ја пошироката хаплогрупа K и нејзините поткладови, како што се хаплогрупите K*, LT, K2b*, MS, NO, P, Q и R) .
2 Филогенетика
Дрвото на Меѓународното друштво за генетска генеалогија или ISOGG од 2014 година го третира М91 како дефинирачка мутација на BT.* B M60, M181, P85, P90
* CT P9.1, M168, M294
Пред 2002 година, во академската литература постоеле најмалку седум системи за именување на филогенетското дрво на Y-хромозомот. Ова довело до значителна конфузија. Во 2002 година, главните истражувачки групи се собрале и образувале Y-хромозомот конзорциум (YCC). Тие објавиле заеднички труд кој создал единствено ново дрво кое сите се согласиле да го користат.
Хаплогрупа C-B477

Хаплогрупата C-B477, позната и како Хаплогрупа C1b2 — хаплогрупа со Y хромозом. Таа е една од двете примарни гранки на Хаплогрупата C1b, еден од потомците на Хаплогрупата C1.
Распространета е со висока честота кај домородните Австралијци, Папуанците, Меланезијците и Полинезијците.
1 Подгрупи
* C1b2 (C-B477)
** C1b2a (C-M38) Папуански народ и други Океанци
** C1b2b (C-M347) домородни Австралијци
2 Честота
2.1 C-M347
* Домородни Австралијци 60,2% -68,7%
3 Миграциска историја
Хаплогрупата C-B477 тргнала кон јужниот правец по излезот од Африка преку индискиот потконтинент до полицата Сахул. C-M38 е роден 49.600 години пред сегашноста околу Нова Гвинеја.
Рибарски чамци

''Рибарски чамци'' или ''Пристаништето'' е слика на Жорж Брак, создадена во 1909 година во Париз. Се наоѓа во колекцијата на Музејот за ликовни уметности, Хјустон, во колекцијата Џон А. и во колекцијата на Одри Џонс Бек. Била купена на аукција во 1968 година, а во1974 година била донирана на музејот.
Ова масло на платно е кубистички пејзаж што претставува пристаниште во Нормандија, а во предниот план се рибарските чамци.
Екогенетика

Екогенетика ― гранка на генетиката која ги проучува генетските особини поврзани со одговорот на супстанциите од околината. Или, контракција на еколошката генетика, проучување на односот помеѓу природното население и неговата генетска структура.
Екогенетиката главно се занимава со ефектите на постоечката генетски одлужена променливост врз одговорот на еколошките агенси. Зборот животна средина е опширно дефиниран за да ги вклучи физичките, хемиските, биолошките, атмосферските и климатските агенси. Според тоа, екогенетиката е сеопфатен поим, а концептите како фармакогенетиката се гледаат како поткомпоненти на екогенетиката. Ова дело логично произлезе од книгата со наслов ''Загадувачи и групи со висок ризик'' (изворно: ''Pollutants and High Risk Groups''; 1978), која претставувала преглед на различните фактори домаќини, т.е. возраста, наследноста, исхраната, веќе постоечките болести и начинот на живот кои влијаат на болестите предизвикани од животната средина.
Примарната намера на екогенетиката е да обезбеди објективна и критичка евалуација на научната книжевност која се однесува на генетските фактори и диференцијалната подложност на еколошките агенси, со посебен нагласок на оние агенси кои обично се сметани за загадувачи. Сепак, важно е да се сфати дека генетскиот состав, иако е важен, е само еден од низата фактори домаќини кои придонесуваат за севкупниот прилагодувачки капацитет на поединецот. Во многу случаи, можно е таквите фактори да општат на начини кои можат да го подобрат или неутрализираат ефектот еден на друг.
Состојби на црвените крвни зрнца
Постои широка група на генетски болести кои резултираат со или производство или предиспонирање на засегнатите лица за развој на хемолитична анемија. Овие болести вклучуваат вон-нормален хемоглобин, неможност за производство на еден или друг од пептидните глобински синџири на хемоглобинот и недостатоци на Ембден-Мајерхофовиот монофосфат.
Метаболизам на црниот дроб
Поединците кои немаат способност за детоксикација и излачување на ПХБ може да имаат висок ризик од целосно откажување на црниот дроб во врска со одредени еколошки услови.
Кардиоваскуларни заболувања
Патолошката лезија на атеросклероза е супстанца слична на плочка која ги згуснува највнатрешниот и средината од трите слоја на ѕидот на артеријата. Задебелувањето на интимниот и медијалниот слој е резултат на собирањето на размножувачките мазни мускулни клетки кои се опфатени со меѓустицијални супстанции како што се колаген, еластин, гликозаминогликани и фибрин.
Дишевни заболувања
Постојат три дишевни заболувања засновани на генетско потекло кои можат директно да кореспондираат со еколошките функции и да предизвикаат болест. Тие вклучуваат рак на белите дробови и горниот и долниот дишевен тракт поврзан со серумскиот дефицит на Иг А.
1 Поврзано
* Ендокрино нарушување
* Параоксон
* Параоксоназа
* Фармакогенетика
* Ксенобиотик
* Ксеноестроген
2 Наводи
;Општи извори
:* ван Зил, Џеј. . Поглавје 5: Екогенетика. Сан Франциско. 2011 година
:* Калабрезе, Едвард Ј. ''Ecogenetics: Genetic Variation in Susceptibility to Environmental Agents'' . Наука и технологија за животна средина. Њујорк. 1984 година.
Риболовци на Сена кај Поаси

''Риболовци на Сена кај Поаси'' (француски: ''Pêcheurs dans la Seine à Poissy'') — слика од 1882 година на францускиот импресионист Клод Моне . Била купена во 1942 година од Уметничкоисторискиот музеј во Виена, но подоцна, како дел од реорганизација на нивните уметнички дела, била пренесена во нејзиниот сегашен дом во Дворецот Белведере во истиот град.
Делото е една од трите слики од Поаси, што се наоѓа на околу 25 километри северозападно од Париз, што ги насликал Моне во текот на двете години (од декември 1881 до април 1883 година) кога живеел таму. Со неговата придружничка Алис Ошеде и нивните здружени семејства, станвале во пространата вила Сен Луј со поглед на неговата сакана река Сена, но сепак открил дека градот му нуди мал интерес од уметничка гледна точка.
1 Поврзано
* Список на слики од Клод Моне
Аржантејскиот басен со една едрилица

''Аржантејскиот басен со една едрилица'' — слика на есенски предел од басенот во Аржантеј во техника масло на платно. Францускиот импресионист Клод Моне ја насликал во 1874 година.
1 Создавање
Делото е создадено за време на престојот на Моне во Аржантеј, град на брегот на Сена, на периферијата на Париз. Тука Моне купил чамец и го користел како пловечко ателје и насликал многу предели од околината.
2 Национална галерија на Ирска
Сликата ја купил ирскиот драматург и активист Едвард Мартин во 1899 година, по совет на неговиот братучед Џорџ Мур. Сликата и била завештана на Националната галерија на Ирска во 1924 година. Се проценува на 10 милиони евра.
2.1 Вандализам и реставрација
Околу 11 часот на 29 јуни 2012 година, посетителот на галеријата, Ендрју Шенон, ја удрил сликата со тупаница предизвикувајќи „огромна штета, шокантна штета“ со „обемно тространо кинење“.
По 18 месеци реставраторска работа, на 1 јули 2014 година, сликата била повторно изложена во галеријата, но овој пат зад заштитно стакло. При реставрацијата била изгубена 7% од оштетената површина, во процес кој вклучувал повторно шиење со микроскопски конци.
За нападот Шенон бил осуден на 5 години затвор.
3 Поврзано
* Список на слики од Клод Моне
Пелагониско дерби

Пелагониско дерби — името дадено на сите натпревари на двата најголеми клуба од пелагонискиот дел на државата, ФК Пелистер од Битола и ФК Победа од Прилеп.
1 Статистика
Натпреварување, Одиграни, Победа на Пелистер, Нерешено, Победа на Победа, Голови Пелистер, Голови Победа
Прва лига, 14, 7, 4, 3, 16, 13
Втора лига, 6, 3, 2, 1, 8, 6
Куп на Македонија, 0, 0, 0, 0, 0, 0
Вкупно, 20, 10, 6, 4, 24, 19
2 Резултати од натпревари
2.1 Резултати
Сезона, Натпреварување, Датум, Домашен тим, Резултат, Гостински тим
2008/2009, Прва лига, 26 октомври 2008, Пелистер, Победа
15 март 2009, Победа, Пелистер
3 мај 2009, Победа, Пелистер
2009/2010, Прва лига, 1 ноември 2009, Победа, Пелистер
24 март 2010, Пелистер, Победа
18 април 2010, Пелистер, Победа
2011/2012, Втора лига, 25 септември 2011, Пелистер, Победа
10 април 2012, Победа, Пелистер
2015/2016, Втора лига, 30 август 2015, Победа, Пелистер
14 ноември 2015, Пелистер, Победа
16 април 2015, Пелистер, Победа
Сезона, Натпреварување, Датум, Домашен тим, Резултат, Гостински тим
2016/2017, Прва лига, 7 август 2016, Победа, Пелистер
16 октомври 2016, Пелистер, Победа
18 февруари 2017, Победа, Пелистер
23 април 2017, Пелистер, Победа
2017/2018, Прва лига, 13 август 2017, Победа, Пелистер
14 октомври 2017, Пелистер, Победа
14 февруари 2018, Победа, Пелистер
18 април 2018, Пелистер, Победа
2023/2024, Втора лига, 2 декември 2023, Победа, Пелистер
3 Пласман во лига
Во табелата е наведено местото кое секој тим го зазел во секоја од сезоните во кои играле двата тима во иста лига.
Поз., 09, 10, 12, 16, 17, 18, 24
1., 1, 1
2.
3., 3
4., 4, 4
5.
6.
7., 7
8., 8, 8
9.
10., 10, 10
11., 11
12., 12
13.
14.
15.
16.
Легенда
, Прва лига
Втора лига
, Пелистер
Победа
Источно дерби

Источно дерби — името дадено на сите натпревари на двата најголеми клуба од источниот дел на државата, ФК Беласица од Струмица и ФК Брегалница од Штип.
1 Статистика
+, Натпреварување, Одиграни, Победа на Беласица, Нерешено, Победа на Брегалница, Голови Беласица, Голови Брегалница
Прва лига, 11, 2, 1, 8, 13, 24
Втора лига, 6, 0, 4, 2, 2, 6
Куп на Македонија, 3, 2, 1, 0, 8, 1
Вкупно официјални резултати, 20, 4, 6, 10, 23, 31
Пријателски натпревари, 7, 1, 1, 5, 9, 13
Вкупно, 27, 5, 7, 15, 32, 44
2 Резултати од натпревари
2.1 Резултати
Сезона, Натпреварување, Датум, Домашен тим, Резултат, Гостински тим
1992/1993, Прва лига, 1992, Беласица, 5–2, Брегалница
1993, Брегалница, 3–0 (служ.), Беласица
1996/1997, Прва лига, 1996, Беласица, 1–1, Брегалница
1997, Брегалница, 2–1, Беласица
1997/1998, Прва лига, 1997, Брегалница, 3–1, Беласица
2000/2001, Куп на Македонија (осминафинале), 8 ноември 2000, Беласица, 6–0, Брегалница
29 ноември 2000, Брегалница, 1–1, Беласица
2004/2005, Прва лига, 29 август 2004, Брегалница, 2–1, Беласица
28 ноември 2004, Беласица, 2–0, Брегалница
30 април 2005, Брегалница, 1–0, Беласица
2005/2006, Прва лига, 29 септември 2005, Брегалница, 3–1, Беласица
11 декември 2005, Беласица, 0–1, Брегалница
30 април 2006, Брегалница, 6–1, Беласица
2009/2010, Втора лига, 15 август 2009, Брегалница, Беласица
27 февруари 2010, Беласица, Брегалница
Сезона, Натпреварување, Датум, Домашен тим, Резултат, Гостински тим
2017/2018, Втора лига (Исток), 14 октомври 2017, Беласица, Брегалница
17 март 2018, Брегалница, Беласица
19 мај 2018, Беласица, Брегалница
2019/2020, Втора лига (Исток), 13 октомври 2019, Беласица, Брегалница
14 март 2020, Брегалница, bgcolor=, Беласица
2020/2021, Пријателски натпревар, 22 јули 2020, Беласица, 1–2, Брегалница
Куп на Македонија (осминафинале), 21 октомври 2020, Брегалница, 0–1, Беласица
Пријателски натпревар, 6 февруари 2021, Беласица, 1–1, Брегалница
27 март 2021, Беласица, 3–0, Брегалница
2021/2022, Пријателски натпревар, 31 јули 2022, Беласица, 1–2, Брегалница
12 февруари 2023, Беласица, 1–3, Брегалница
25 март 2023, Беласица, 1–0, Брегалница
2023/2024, Пријателски натпревар, 31 јануари 2024, Беласица, 1–5, Брегалница
2024/2025, Втора лига, 21 ноември 2024, Беласица, Брегалница
6 мај 2025, Брегалница, Беласица
3 Пласман во лига
Во табелата е наведено местото кое секој тим го зазел во секоја од сезоните во кои играле двата тима во иста лига.
Поз., 93, 97, 98, 05, 06, 10, 18, 20
1., 1, 1
2., 2
3., 3
4., 4
5.
6., 6
7., 7
8., 8, 8
9., 9
10., 10, 10
11.
12., 12
13., 13
14., 14
15.
16., 16
17.
18.
Легенда
, Прва лига
Втора лига
, Беласица
Брегалница
Хаплогрупа C-M8

Хаплогрупа C-M8, позната и како Хаплогрупа C1a1 — хаплогрупа со Y-хромозом. Таа е една од двете гранки на Хаплогрупата C1a, еден од потомците на Хаплогрупата C-M130.
Оваа хаплогрупа била пронајдена кај околу 6% (2,3% до 16,7%) од современите мажи земени во Јапонија и се смета дека е хаплогрупа Y-ДНК што потекнува од народот Џомон. На друго место, забележано е меѓу академските студии само кај еден поединец во примерок собран на островот Чеџу во Јужна Кореја и при комерцијални тестирања кај едно лице кое пријавило потекло од провинцијата Лијаонинг во Кина и едно лице кое пријавило потекло од Сеул, Јужна Кореја.
MRCA (најнов заеднички предок) со нејзината сестринска хаплогрупа C-V20 датира од пред 40.000 до 50.000 години. Се проценува дека дифузијата на постоечките подтипови на C-M8 започнала пред околу 12.000 години.
C1a1 се наоѓа кај народот Џомон и е поврзан со народот Џомон кој дошол од јужната страна.
1 Честота во Јапонија
Честота во примероци од јапонски јазик од различни региони:
* Окинава 9,0% (4,4% - 16,7% ) * Кагава ? 8,5% * Токио 7,1%
* Мијазаки 6,5% (0/29 = 0% Мисато до 2/8 = 25% Аја, или 28/291 = 9,6% Западен Мијазаки, 22/349 = 6,3% Северен Мијазаки, 27/488 = 5,5% Централен Мијазаки, 6/ 141 = 4,3% јужен Мијазаки) * Токушима 6,3% (5,7% - 10,0%)
* Осака 6,2% * Фукуока 5,9%
* Кавасаки 5,6%
* Шизуока 4,9%
* Сапоро 4,1% (3,4% - 4,6%)
* Каназава 4,0% (3,4% - 4,7%)
* Аомори 3,8% (2,5% - 7,7%)
* Нагасаки 3,3%
* Сага 2,3%
2 Историја
Хаплогрупата C1a1 (M8) е главно уникатна за јапонскиот архипелаг, а нејзината миграциска рута е загадочна.
Се проценува дека C1a1 е една од вообичаените хаплогрупи меѓу народот Џомон (околу 30% или повеќе), веднаш до D1a2a, D1a1, C2, K и F.
Хаплогрупа К-М9

Хаплогрупа К или К-М9 — генетска лоза во хаплогрупата на ДНК на човечкиот Y-хромозом. Подлинија на хаплогрупата IJK, K-M9 и нејзините потомци претставуваат географски широко распространета и разновидна хаплогрупа. Лозата одамна е пронајдена кај мажите на сите континенти освен Антарктикот.
Директните потомци на К-М9 се Хаплогрупата К2 (порано KxLT; K-M526) и Хаплогрупата К1 (L298 = P326, позната и како LT).
1 Потекло и распространетост
Y-DNA хаплогрупата K-M9 е стара лоза која настанала пред приближно 47.000-50.000 години. Според генетичарот Спенсер Велс, хаплогрупата К или евроазискиот клан, потекнува од Блискиот Исток (можеби Иран) или Средна Азија. Веројатно е дека нејзиниот потомок хаплогрупа P се разделила некаде во Јужна Азија во P1, која се проширила во Сибир и Северна Евроазија, и во P2, која се проширила во Океанија и Југоисточна Азија.
Basal K* е исклучително редок и недоволно истражен; додека е пријавен на многу ниски честоти на многу континенти, не е секогаш јасно дали засегнатите примери биле скринирани за поткладови. Потврдените примери на К-М9* сега се чини дека се најчести кај некои населенија на островот Југоисточна Азија и Меланезија.
Примарни потомци на хаплогрупата LT се L (M20), исто така познат како K1a, и T (M184), исто така познат како K1b.
Потомците на хаплогрупата К2 вклучуваат:
* K2a (откриен во палеолитските примероци Oase1 и Ust'-Ishim), чии поткладови ги вклучуваат главните хаплогрупи N и O, и;
* K2b – предок на хаплогрупите M, P, Q, R, S.;
Хаплогрупа Q-P89.1

Хаплогрупа Q-P89.1 — потклад на Y-DNA Хаплогрупата Q-MEH2. Хаплогрупата Q-P89.1 е дефинирана со присуството на P89.1 единечниот нуклеотиден полиморфизам. Во 2010 година, Q-P89.1 беше рекласифициран како „приватен“ и отстранет од хаплотрето.
1 Распространетост
Q-P89.1 има потомци во северозападната територија на современа Канада. Беше откриено кај предколумбиските американски населенија.
1.1 Америка
Q-P89.1 е присутен во предколумбиските населенија во канадскиот северозапад.
Население, Истражување, Н, Процент, SNP Тестирано
Гвичин, Дулик 2012, 0/33, ~0,00%, P89.1
Догриб, Дулик 2012, 1/37, ~2,70%, P89.1
Инувијалуит, Дулик 2012, 0/56, ~0,00%, P89.1
Инупијат, Дулик 2012, 0/5, ~0,00%, P89.1
1.2 Азија
Бидејќи примероците од Азија се само спорадично тестирани за оваа лоза, нејзината честота таму е неизвесна.
2 Поврзани СНП
Q-P89.1 во моментов е дефиниран само од P89.1 SNP.
Хаплогрупа Q-Z780

Хаплогрупа Q-Z780 — потклад на Y-DNA Хаплогрупата Q-L54. Q-Z780 е дефиниран со присуството на Z780 полиморфизам на еден нуклеотид.
1 Распространетост
Q-Z780 има потомци низ поголемиот дел од предколумбиската Америка. Тоа е втората најчеста гранка на Q-M242 во Америка. Детето Анзик, кое живеело пред 12.600 години и било пронајдено во државата Монтана, има Y-хромозом кој првично бил одреден на Q-L54*(xM3), но сега му е доделен, заедно со современиот примерок од Индијанци, на потклад на Q-Z780, Q-FGC47532 или на Q1b-M971.
2 Поврзани СНП
Q-Z780 моментално е дефиниран од Z780 SNP.
3 Подгрупи
Ова е Томас Кран од Нацрт-дрвото на на Центарот за геномски истражувања за хаплогрупата Q-Z780.
* Q-Z780 Z780
** Q-L191 L191
** Q-L400 L400, L401
Хаплогрупа Q-M323

Хаплогрупа Q-M323 — потклад на Y-DNA Хаплогрупата Q-M346. Хаплогрупата Q-M323 е дефиниран со присуството на M323 полиморфизам на еден нуклеотид.
1 Распространетост
Q-M323 е откриен кај јеменското еврејско население. Во времето од неговото откривање, тој не бил откриен кај други населенија. Тогаш може да биде ексклузивна за ова население.
2 Поврзани СНП
Q-M323 во моментов е дефиниран од M323 SNP.
3 Подгрупи
Ова е Томас Кран од Нацрт-дрвото на на Центарот за геномски истражувања за хаплогрупата Q-M323.
* Q-M346 M346, L56, L57, L474, L892, L942
** Q-M323 M323
4 Наводи
Хаплогрупа Q-NWT01

Хаплогрупа Q-NWT01 — потклад на Y-DNA Хаплогрупата Q-MEH2. Хаплогрупата Q-NWT01 е дефинирана со присуството на NWT01 полиморфизам на еден нуклеотид.
1 Распространетост
Q-NWT01 има потомци во северозападните територии на современа Канада. Во овие населенија беше откриено.
1.1 Америка
Q-NWT01 е присутен во предколумбиските населенија во канадскиот северозапад. Пронајден е и во примерок од културата Сакак на праисторискиот Гренланд.
Население, Истражување, Н, Процент, SNP Тестирано
Гвичин, Дулик 2012, 0/33, ~0,00%, NWT01
Догриб, Дулик 2012, 1/37, ~2,70%, NWT01
Инувијалуит, Дулик 2012, 25/56, ~44,62%, NWT01
Инупијат, Дулик 2012, 3/5, ~ 60,00%, NWT01
1.2 Азија
Бидејќи неколку примероци од Азија се тестирани за оваа лоза, нејзината честота таму е неизвесна. Сепак, хаплогрупата Q-M120 е широко распространета во Азија, од Азербејџан и Калмикија на запад до Јапонија на исток и од Монголија на север до Брунеи на југ, а целиот клад Q-M120 е утврден како потклад од Q-NWT01. Покрај тоа, Y-DNA што припаѓа на поткладот Q-B143 како примерокот Сакак од Гренланд е пронајдена во Корјакс.
2 Поврзани СНП
Q-NWT01 моментално е дефиниран само од NWT01 SNP. Како дел од тестот на National Geographic Geno 2.0, овој SNP е означен како F746. Тоа е затоа што беше независно откриено во примерок Q-M120 секвенциониран со технологија од следната генерација. Може да се нарече и PR4083 бидејќи е означен во примерок од примати секвенциониран во Центарот за геномски истражувања на ДНК на семејното стебло.
РК Вардар сезона 2022-23

Сезона 2022-23 — 31-ра сезона на РК Вардар во рамките на Македонска ракометна лига. Вардар се натпреварувал во Супер лигата, Купот на Македонија, кој и го освоил и Суперкупот на Македонија. Вардар исто така се натпреварувал во регионалната СЕХА лига, каде стигнал до полуфиналето, но сезоната не била завршена.
1 Играчи
Број, Име, Нац., Дата на раѓање (години), Потпишал во, Потпишал од
Голмани
1, Борко Ристовски, 2020, Бенфика
12, Мартин Томовски, 2021, Фризенхајм
99, Васил Гогов, 2019, Вардар Јуниор
Леви Крила
3, Дејан Манасков, 2022, Веспрем
14, Јан Чувара, 2021, Горник Забрзе
62, Марио Стојановски, 2022, Вардар Јуниор
Десни крила
9, Гоце Георгиевски, 2020, ЧСМ Букурешт
45, Дарко Ѓукиќ, 2021, Спортинг
77, Ален Ќосевски, 2020, Вардар Јуниор
Пивоти
5, Стојанче Стоилов, 2011, Металург
7, Михаил Аларов, 2023, Пролет
18, Милан Лазаревски, 2022, Тримо Требње
55, Стефан Атанасовски, 2020, Вардар Јуниор
Леви бекови
28, Филип Талески, 2020, Балинген-Вајлштетен
33, Леонардо Дутра Фереира, 2022, Ла Риоха
97, Марко Мишевски, 2020, Гренобл
Средни бекови
10, Андреј Добрковиќ, 2022, Цеље
11, Мартин Карапалевски, 2019, Вардар Јуниор
24, Анте Гаџа, 2020, Загреб
Десни бекови
4, Томислам Јагуриновски, 2023, Пролет
8, Јоел Куни Моралес, 2021, Порто
21, Давид Савревски, 2021, Вардар Јуниор
64, Велко Маркоски, 2023, Струга
2 Пријателски натпревари
2.1 Струшки турнир
3 Натпреварувања
3.1 Супер лига
3.1.1 Група А
, Екипа, Нат, Поб, Нер, Пор, ДадГол, ПриГол, Раз, Бод
1., Вардар 1961, 14, 14, 0, 0, 465, 313, +152, 42
2., Алкалоид, 14, 11, 0, 3, 474, 348, +126, 33
3., Бутел Скопје, 14, 10, 0, 4, 376, 337, +39, 30
4., Охрид 2013, 14, 8, 1, 5, 368, 338, +30, 25
5., Струга, 14, 5, 2, 7, 358, 391, -33, 17
6., Прилеп 2010, 14, 4, 1, 9, 358, 434, -76, 13
7., Вардар Неготино, 14, 1, 0, 13, 320, 436, -116, 3
8., Куманово, 14, 1, 0, 13, 322, 444, -112, 3
Извор:
Нат - Одиграни натпревари; Поб - Победи; Пор - Порази; ДадГол - Дадени голови; ПриГол - Примени голови; Раз - Гол разлика; Бод - Бодови.
Пласман во Плеј-оф лигата
Пласман во Плеј-аут лигата
3.1.2 Плеј Оф
, Екипа, Нат, Поб, Нер, Пор, ДадГол, ПриГол, Раз, Бод
1., Еурофарм Пелистер, 14, 13, 0, 1, 397, 328, +69, 42
2., Алкалоид, 14, 11, 1, 2, 385, 342, +43, 36
3., Вардар 1961, 14, 10, 1, 3, 396, 319, +77, 34
4., Тиквеш 2014, 14, 5, 3, 6, 370, 379, -9, 18
5., Бутел Скопје, 14, 5, 0, 9, 310, 342, -32, 16
6., Охрид 2013, 14, 5, 0, 9, 337, 367, -30, 15
7., Еурофарм Пелистер 2, 14, 3, 0, 11, 336, 384, -48, 10
8., Пролет 62, 14, 1, 1, 12, 308, 378, -70, 6
Извор:
Нат - Одиграни натпревари; Поб - Победи; Пор - Порази; ДадГол - Дадени голови; ПриГол - Примени голови; Раз - Гол разлика; Бод - Бодови.
Пласман во Лигата на Шампионите
Пласман во Европската лига
Пласман во Европскиот куп
3.2 Куп на Македонија
3.3 СЕХА лига
3.3.1 Групна фаза
Тим, , , , , , , ,
Татран Прешов, 4, 2, 0, 2, 115, 113, +2, 6
Вардар 1961, 4, 2, 0, 2, 105, 105, 0, 6
Партизан, 4, 2, 0, 2, 115, 117, -2, 6
3.3.2 Четвртфинале
''Сезоната не била завршена''
Хаплогрупа Q-L53

Q-L53 — потклад на хаплогрупата Q-M346. Q-L53 е дефиниран со присуството на L53 полиморфизам на еден нуклеотид.
1 Распространетост
Q-L53 има потомци низ поголемиот дел од Евроазија и во предколумбиската Америка. Тој е родител на големата гранка на Haplogroup Q-L54.
2 Поврзани СНП
Q-L53 моментално е дефиниран од L53 SNP како и L55, L213, L331, L475 и L476 SNP.
3 Подгрупи
Ова е Томас Кран од Нацрт-дрвото на на Центарот за геномски истражувања за хаплогрупата Q-L53. Ги прикажува првите две точки на разгранување.
* Q-L53 L53, L55, L213, L331, L475, L476
** Q-L54 L54
*** Q-M3 M3, L341.2
*** Q-Z780 Z780
*** Q-L456 L456
*** Q-L568 L568, L569, L570, L571
*** Q-L330 L330, L334
*** Q-L804 L804, L805
Виолета Чакарова

Виолета Чакарова (р. , Прилеп) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
1 Животопис
Пред своето вработување во Театарот „Војдан Чернодрински“ од Прилеп како професионална глумица во 1984 година, таа работела две години како глумец-аматер во истиот ансамбл. До денес има одиграно повеќе од 70 главни и епизодни улоги на матична сцена. Уште на почетокот на нејзината кариера и е доверена главната улога на Коштана во истоимената пиеса во режија на Петре Прличко со која се пробива на домашната театарска сцена во 1982 година. Во 1990 година на МТФ „Војдан Чернодрински“, таа ја добила наградата за млада глумица за своето остварување во претставата „''Големиот брилијантен валцер''“ во режија на Стојан Стојаноски. Од својата театрографија, истакнувачки се соработките во сите претстави на матичната сцена во режија на Мартин Кочовски и Коле Ангеловски, како и улогите во „''Буре барут''“ во режија на Наташа Поплавска, Бисера во „''Духот на слободата''“, Кате во „''Разбуди се Кате''“ (режисер Благоја Дамески), „''Маките на Живоин''“ во режија на Ацо Алексов, итн.
2 Филмографија
Година, Филм, Улога
1988, Македонски народни приказни ТВ-серија
1988, Ел камино дел сур ТВ-филм
1991, Македонија може ТВ-серија
2009, Стапица ТВ-филм, Жената
2010, Антица ТВ-филм, Баба Анѓа
2013-2014, Авантурите на Итар Пејо ТВ-серија, Жената на бакалот
2014, Приказни од животот ТВ-серија, Марта
2015, Три во едно ТВ-филм, Жената
2023-2024, Македонски стари приказни ТВ-серија, Митра
3 Награди
* Награда за млад глумец „Трајко Чоревски“ на МТФ „Војдан Чернодрински“, за улогата на ликот Љубица во претставата „''Големиот брилијантен валцер''“ (1990).
Јас, јас, јас... па другите

„Јас, јас, јас... па другите“ (италијански: ''Io, io, io.... e gli altri'') — филм на режисерот Алесандро Блазети (Alessandro Blasetti) од 1966 година. Блазети е автор и на сценариото, заедно со Карло Романо (Carlo Romano) и Агеноре Инкрочи (Agenore Incrocci). Главните улоги ги играат: Џина Лолобриџида (Gina Lollobrigida), Силвана Мањано (Silvana Mangano), Валтер Кјари (Walter Chiari), Марчело Мастројани (Marcello Mastroianni), Нино Манфреди (Nino Manfredi), Виторио де Сика (Vittorio De Sica) итн.
1 Синопсис
Сандро (го игра Кјари) е познат новинар кој спроведува истражување на човечката себичност. Секој маж и жена што ги запознава стануваат тема на неговото истражување, па дури и неговата сопруга Тита (ја игра Лолобриџида). Меѓутоа, постепено, тој се поистоветува со луѓето што ги запознава...
Хаплогрупа R-Z18

R-Z18 — потклад на гранката R-U106 на Хаплогрупата R. Ги вклучува сите мажи кои имаат единствен нуклеотиден полиморфизам означен како Z18 во нивниот Y хромозом.
1 Опис
Z18, наречена и S493, е дефинирана како мутација во која нуклеотидот на позиција 14.991.735 долж Y хромозомот кој мутирал од гванин (G) во аденин (A). R-U106 е една од главните подгрупи на R1b во крајбрежната Западна Европа, но Z18 сочинува само околу 5-10% од R-U106.
2 Откривање
Z18 беше откриен за време на Фаза 3 од проектот 1000 геноми и беше внесен на 16 август 2014 година во базата на податоци на SNP dbSNP во Националниот центар за биотехнолошки информации како референтен извештај за кластерот SNP rs767290651.
3 Распространетост
R-Z18 има највисоки концентрации во Скандинавија, но исто така се наоѓа во областите на германската преселба, вклучувајќи ги Ниските земји, Централна Европа и Британските острови. Веројатното скандинавско потекло на R-Z18 е засилено со доминацијата на скандинавските поединци меѓу древните примероци на ДНК. Тие се состојат од поединци пронајдени во Шведска, Норвешка и Исланд; доселеници во Оркни и Островот Ман; погубени Скандинавци пронајдени во Оксфордшир и Дорсет; и поединец од Ломбард пронајден во денешна Унгарија.
Врз основа на генетските резултати, првиот носител на оваа мутација живеел околу 2200 п.н.е., со 90% опсег на доверба од 3000 п.н.е. до 1400 п.н.е.
4 Поткладови
Главните познати поткладови на R-Z18 вклучуваат R-ZP156, R-S11601, R-DF95, R-FGC7637, R-Z2396, R-S6119 и R-Z17. Иако тие продолжуваат да се зголемуваат како што се наоѓаат повеќе.
Стари мајстори. Комедија

„Стари мајстори. Комедија“ (германски: ''Alte Meister. Kömedie'') — роман на австрискиот писател Томас Бернхард од 1985 година.
1 Содржина
Една сабота, Ацбахер оди во Музејот на современа уметност во Виена, на закажаната средба со Регер, но намерно оди порано од договореното време со цел скришум да го набљудува својот пријател додека тој е задлабочен во една слика на Тинторето. Регер, кој веќе 35 години редовно го посетува музејот, се спријателил со чуварот Ирзиглер – човек кој сонувал да стане полицаец, но откако бил одбиен, ја прифатил чуварската служба од која е целосно задоволен. Регер пишува музички критики за весникот Тајмс, но не е признат во Австрија. Тој го посетува музејот секој втор ден, и тоа само претпладне, зашто секое попладне го минува во хотелот „Амбасадор“, но тој ден за првпат го посетува музејот во сабота откако претходно му закажал средба на Ацбахер. Регер е голем љубител на уметноста, особено на музиката, но има остар, критички однос кон големите сликари, писатели и филозофи, а особено е непријателски настроен кон историчарите на уметноста. Тој потекнува од богато семејство, а детството го минал без родителска љубов. Во соработка со чуварот Ирзиглер, единствено Регер има право да седи на клупата пред сликата на Тинторето која се наоѓа во салата Бордоне, зашто само така тој може да размислува. Во текот на повеќе децении, тоа правило било нарушено само во една прилика, кога при својата редовна посета на музејот Регер затекнал еден Англичанец како седи на истата клупа, набљудувајќи ја сликата чија копија се наоѓала во неговата куќа. За време на Втората светска војна, Регер живеел во Лондон, но по смртта на родителите се вратил во Виена. Токму на клупата во салата Бордоне, Регер ја запознал својата идна сопруга, богата и интелигентна жена, а бракот со неа му го спасил животот по годините минати во очај. Потоа, тој ја запознал сопругата со уметноста и под неговото влијание, и таа започнала редовно да го посетува музејот. По нејзината неодамнешна смрт, Регер западнал во очај и неколку месеци воопшто не го напуштал својот дом и целосно пропаднал физички и духовно, плачејќи со денови зашто многу ја сакал. Од очајот го спасил Шопенхауер чии дела му дале сила да го продолжи животот. Во 12:30, точно во договореното време, Ацбахер се појавува во салата Бордоне за да се сретне со Регер. Инаку, Ацбахер е филозоф кој со децении работи на своето единствено дело од кое никогаш не објавил ништо. Регер и Ацбахер излегуваат надвор од музејот и тогаш Регер му ја кажува причината за закажаната средба: тој купил две влезници за една театарска претстава и вечерта тие одат заедно во театарот.
2 Осврт кон делото
„Стари мајстори“ е претпоследниот роман на Бернхард кој настанал по смртта на Хедвиг, жената со која живеел повеќе од 35 години. По тој повод, во една прилика, Бернхард изјавил: „Беше поврзана со мене во сè, од неа научив сè... Со нејзината смрт исчезна сè. Тогаш си потполно сам... Секој месец си сè поблизу до лудилото, затоа што си изгубен... Неодамна сонував дека таа с еврати. Ужасно беше сето ова време додека беше отсутна, ѝ реков...“
Хаплогрупа Q-M346

Хаплогрупа Q-M346 — потклад на Y-DNA Хаплогрупата Q. Хаплогрупата Q-M346 е дефинирана со присуството на M346 полиморфизам на еден нуклеотид.
1 Потекло и распространетост
Q-M346 беше откриен во Средна Азија и објавен во Сенгупта 2006 година Последен труд сугерираше дека нејзината држава на предците била изолирана во Индија, но тоа оттогаш е побиено со нејзиното присуство во Западна Азија, Европа и Америка.
1.1 Азија
Q-M346 има широка распространетост низ поголемиот дел од Азија.
Население, Истражување, Н, Процент, SNP Тестирано
Алтајци (Русија - Сибир), Малјарчук 2011, 23/89, ~25,8%, М346
Хакаси (Русија - Сибир), Малјарчук 2011, 4/64, ~ 6,3%, М346
Тоџинс (Русија - Сибир), Малјарчук 2011, 10/26, ~ 38,5%, М346
Тувинци (Русија - Сибир), Малјарчук 2011, 41/108, ~ 38,0%, М346
Сојо (Русија - Сибир), Малјарчук 2011, 2/28, ~ 7,1%, М346
Калмици, Малјарчук 2011, 1/60, ~1,7%, М346
Халба, Сенгупта 2006, 1/21, ~4,76%, М346
Макрани, Сенгупта 2006, 1/20, ~ 5,00%, М346
Патан, Сенгупта 2006, 2/21, ~ 5,00%, М346
Брамин (Утар Прадеш, Индија), Сенгупта 2006, 1/14, ~ 7,14%, М346
Велалар (Јужна Индија), Сенгупта 2006, 1/31, ~ 3,23%, М346
Пакистан, Абу-Амеро 2009, 3/176, ~1,70%, М346
Казаци (Југозападен Алтај), Дулик 2011, 1/30, ~ 3,33%, М346
Челканци (Русија - Сибир), Дулик 2012, 15/25, ~ 60,00%, М346
Тубаларци (Русија - Сибир), Дулик 2012, 10/27, ~ 37,00%, М346
1.2 Америка
Во Америка, основачките татковски лози ги вклучуваат оние кои се Q-M346, но не припаѓаат на лозата Q-M3.
Население, Истражување, Н, Процент, SNP Тестирано
Енксет, Баилет 2009, 7/24, ~29,20%, М346
Ајопео, Баилет 2009, 2/9, ~22,20%, М346
Вичи, Баилет 2009, 1/120, ~0,80%, М346
Моцови, Баилет 2009, 2/40, ~ 5,00%, М346
Мапуче, Баилет 2009, 1/26, ~ 3,80%, М346
Салта, Баилет 2009, 3/72, ~4,80%, М346
Кордоба, Баилет 2009, 1/156, ~0,60%, М346
Хуиличе, Баилет 2009, 1/26, ~ 3,80%, М346
Ла Паз, Баилет 2009, 1/29, ~ 3,40%, М346
Тарија, Баилет 2009, 4/72, ~5,50%, М346
2 Поврзани СНП
Q-M346 е означен со присуството на M346 SNP. Од откривањето на M346, откриени се неколку дополнителни SNP кои исто така се поврзани со Q-M346. Овие SNP вклучуваат: L56 и L57. Овие SNP се чини дека се „паралелни“ со M346.
3 Подгрупи
Ова е нацрт-дрвото на Томас Кран - од Центарот за геномски истражувања - , за хаплогрупата Q-M346. Прикажани се првите три нивоа на поткладови. Дополнителни детали се дадени на страниците на статиите на поврзаните гранки.
* Q-MEH2 MEH2, L472, L528
** Q-M346 M346, L56, L57, L474, L892, L942
*** Q-M323 M323
*** Q-L717 L717, L718
*** Q-L940 L940
**** Q-L527 L527, L529, L639
**** Q-L933 L933, L938, L941
*** Q-L53 L53, L55, L213, L331, L475, L476
**** Q-L54 L54
Хаплогрупа Q-L54

Хаплогрупа Q-L54 — потклад на Y-DNA хаплогрупата Q-L53. Q1a3a-L54 се дефинира со присуството на L54 полиморфизам на еден нуклеотид.
1 Распространетост
Q-L54 има потомци низ Западна и Централна Европа, Северна и Источна Азија и Америка. Вклучува две од главните предколумбиски татковски лози во Америка: Q-M3 и Q-M971. Момчето Анзик-1, кое живеело пред 12.600 години и било пронајдено во државата Монтана, има Y-хромозом што се однесува на хаплогрупата Q-M971 (Q-L54*(xM3)). Линиите на потомците на Q-L54, исто така, вклучуваат две евроазиски татковски лоза, лоза од Средна Азија Q-L330 и скандинавска Q-L804. Q-L330 се наоѓа и кај некои мажи со романски еврејски татковски линии од Грција. Q-L804 е скандинавски, а TMRCA е нешто повеќе од 3000 години. Хаплогрупата Q-L54 е доминантна во две северносибирски населенија, Кетс и Селкупс, со честоти од 97,7% и 66,7%, соодветно.
2 Поврзани СНП
Q-L54 моментално е дефиниран само од L54 SNP.
3 Подгрупи
Тековниот статус на полигенетското дрво за Q-L54 е објавен од ''Пиноти и сор.'' во написот ''Y хромозомските секвенци откриваат краток берингов застој, брза експанзија и рана популациска структура на основачите на домородните Американци''. Калибрирана филогена на Y хаплогрупата Q-L54.* L54
** Q-L330
** Q-MPB001 (18,9 киа)
*** Q-CTS1780
*** Q-M930
**** Q-L804
**** Q-M3 (15,0 киа)
***** Q-Y4308
***** Q-M848 (14,9 киа)
Верзијата од 2013 година на полигенетското дрво за хаплогрупата Q-L54 направена од Томас Кран во Центарот за геномски истражувања: .
* L54
** M3, L341.2
*** М19
*** М194
*** M199, P106, P292
*** СТРАНИЦИ 104, СТРАНИЦИ 126
*** СТРАНИЦИ 131
*** L663
*** SA01
*** L766, L767
*** L883, L884, L885, L886, L887
*** L888, L889, L890, L891
** L804, L805
*** L807
** Z780
*** L191
*** L400, L401
** L456
** L568, L569, L570, L571
*** L567
*** L619.1
** L330, L334
*** L329, L332, L333
4 Наводи
Аполон од Веи

Аполон од Веи е етрурска статуа на ''Аплу'' (Аполон) која била направена во нејзина природна големина од теракота. Таа била дизајнирана да биде поставена на највисокиот дел од храмот. Статуата била откриена во светилиштето Портоначо на антички Веи, Латиум, во денешна централна Италија, и датира од околу 510 - 500 п.н.е. Била создадена во таканаречениот „меѓународен“ јонски или доцноархаичен етрурски стил.
Статуата на Аплу била откриена во 1916 година, а сега е изложена во Националниот етрурски музеј во Рим.
1 Создател
Се верува дека оваа статуа ја направил Вулка, етрурски уметник кој е заслужен и за храмот на Јупитер Оптимус Максимус, според Плиниј. Тој бил единствениот етрурски уметник со познато име.
2 Митолошки приказ
Оваа теракотна статуа била дел од сцената на Аполон и Херакле кои се расправале за Керинејската кошута, и била поставена на 12 метри над земјата на греди на акротерионот на светилиштето Портоначо во Минерва.
Статуата била облечена во туника и кратка наметка, благо наведната кон лево и со десната рака испружена и свиткана (левата рака на статуата била кон земјата и се претпоставува дека држела лак).
Заедно со други статуи, ги красела гредите на покривот на храмот Портоначо, светилиште посветено на Минерва. Поставени на високи плинтуси, оваа серија статуи биле акротериски. Серијата статуи биле поставени дванаесет метри над нивото на земјата и иако биле создадени одделно, тие раскажувале настани од грчката митологија кои барем делумно биле поврзани со богот Аполо.
Оваа статуа, заедно со статуата на Херакле, формирала група која претставувала еден од задачите на херојот пред неговата апотеоза да го направи едно од божествата на Олимп. Митот ја раскажувал расправата меѓу богот и херојот, за поседување на срната со златни рогови. Се верувало дека имало и статуа на Меркур соединета со оваа група, од која останале само главата и дел од телото.
3 Анализа
Групата била замислена за странична визија и цврстиот волумен на фигурите обединет со дисиметријата и во Аполон (торзото и лицето) и во торзото на Херакле сугерирале дека уметникот ги разбирал оптичките деформации. Стилот на статуите бил во рамките на „меѓународниот“ јонски стил што ја карактеризирал етрурската уметничка култура од доцниот 6 век п.н.е. Скулптурата достигнала многу високо ниво на изразување.
4 Поврзано
* Антефикс
* Етрурска цивилизација
* Орнамент (архитектура)
* Список на термини за класична архитектура
Хаплогрупа Q-M120

Хаплогрупа Q-M120, позната и како Q1a1a1 — хаплогрупа на Y-DNA. Тоа е единствената примарна гранка на хаплогрупата Q1a1a (F746/NWT01). Лозата е најчеста кај современите населенија во источна Евроазија.
1 Распространетост
1.1 Америка
Еден од примероците на 1K Genomes, HG01944, од Перуанците во Лима, Перу припаѓа на Q-M120. Q-M120 е другата гранка под Q-F746. Најпознат е како источноазиска гранка на Q. Ова е интригантно; ако не е резултат на постколонијална мешавина, ќе означи четврта или петта лоза Q во Америка. Гранката на Q-M120 вклучувајќи го овој примерок има пресметана TMRCA од 5.000 до 7.000 години, што значи дека тоа може да биде резултат на подоцнежна предколумбиска ипреселба од Северна или Источна Азија.
1.2 Азија
Q-M120 е присутен во Источна Азија и може да го следи своето потекло во Источна Азија. Пронајден е со мала честота во примероци од Хан Кинези, Дунгани, Хмонг Да во Лаос, Јапонски, Дорвед Калмикс, Корејци, Монголци, Тибетанци, Ујгури, и Виетнамци. Пронајден е и меѓу Бутанците, Мурутите во Брунеи, и Азербејџанците.''Сенгупта''''и сор.'' (2006) објави дека наоѓа Q-M120 во примерокот HGDP на пакистанските Хазари, но бајезиското дрво во дополнителната слика 12 од ''Липолд''''и сор.'' (2014) сугерира дека овие HGDP пакистански Хазари поединци поверојатно треба да припаѓаат на Q-L275 и дека три члена на примерокот HGDP Нахи и еден член на HGDP Хан примерокот треба да припаѓаат на Q-M120 наместо тоа.''Ди Кристофаро''''и сор.'' (2013) го тестирале истиот примерок од пакистанските Хазари и пријавиле дека припаѓаат на следните хаплогрупи на Y-DNA: 1/25 C-PK2/M386(xM407, M532), 9/25 C-M401, 1/25 I-M223, 1/25 J-M530, 2/25 O-M122 (xM134), 1/25 Q-M242 (xM120, M25, M346, M378), 1/25 Q-M378, 1/25 R-M124, 8/ 25 R-M478/M73.
Население, Истражување, Н, Процент, SNP Тестирано
Дунган (Киргистан), Велс 2001, 3/40, ~ 7,5%, М120
Хан (Хенан), Су 2000, 2/28, ~ 7,1%, М120
Хан (Анхуи), Су 2000, 1/22, ~4,6%, М120
Северен Хан, Су 2000, 1/22, ~4,5%, М120
Кин, Позник 2016, 2/46, ~4,3%, М120
Хан (Шангај), Су 2000, 1/30, ~ 3,3%, М120
Хан (Шандонг), Су 2000, 1/32, ~ 3,1%, М120
Кореја, Велс 2001, 1/45, ~2,2%, М120
Тибети (Лхаса), Су 2000, 1/46, ~2,2%, М120
Тибет, Гејден 2007, 2/156, ~1,3%, М120
Хан (Шанкси), Жонг 2010, 1/56, ~1,8%, М120
Ујгури (Шјинџјианг), Жонг 2010, 1/71, ~1,4%, М120
Ујгури (Шјинџјианг), Жонг 2010, 1/50, ~2,0%, М120
Хан (Џијангсу), Су 2000, 1/55, ~1,8%, М120
Монголија, Ди Кристофаро 2013, 2/160, ~1,25%, М120
Јапонија, Нонака 2007, 1/263, ~0,38%, М120
1.3 Европа
До денес, Q-M120 не е откриен кај европските населенија.
2 Поврзани СНП
Хаплогрупата Q-M120 е дефинирана со присуството на M120 Полиморфизам на еден нуклеотид како и M265 (AKA N14) SNP.
3 Филогенетско дрво
Ова е Томас Кран во на геномичкиот истражувачки центар за хаплогрупата Q-M120.
* Q-MEH2 MEH2, L472, L528
** Q-M120 M120, N14/M265
Лекарски рецепт

Лекарски рецепт, скратено Rp, или Rx (името и скратеницата доаѓаат од латинскиот recipere = ''зема'''')'' — писмено упатство од лекар до фармацевт за тоа кој лек да се подготви или да се издаде. Тоа е јавен документ издаден на рецептен важечки образец од стручно лице што е оспособено и овластено да препишува лекови.
1 Видови лекарски рецепти
Редовниот рецепт официјално се нарекува лекарски рецепт што не може да се обновува и лекот што е препишан за него може да се издава само еднаш. Обновлив лекарски рецепт е рецепт за кој лекот може да се издава неколку пати, додека посебен лекарски рецепт е лекарски рецепт напишан на официјално важечки образец за рецепт, кој се издава во два примерока, со наведениот сериски број од официјално запечатениот книга на евиденција на издадени рецепти, која ја водат препишувачите на рецепт и аптеките кои издаваат такви лекови. Лековите кои содржат одредени наркотични и психотропни супстанции се пропишуваат на посебен лекарски рецепт.
1.1 Хартиени и електронски рецепти
Електронските рецепти (или е-рецепти) се лекарски рецепти напишани во електронски облик и се користат во Македонија на основно ниво од 1 јули 2013 година.
2 Состав на рецептот
Рецептот се состои од три дела.
1) Во првиот дел се внесуваат податоците за:
* Име и презиме на корисникот на лекот;
* Адреса (место, улица и број);
* Година на раѓање (за деца до 15 години);
* Единствен матичен број на граѓанинот.
2) Во вториот дел се внесуваат податоците за:
* Дијагноза – шифра на болеста;
* име на лекот (INN – меѓународно незаштитено име);
* фармацевтски облик на лекот;
* јачината на лекот;
* количина на лекот;
* начинот на употреба на лекот;
* потпис на лекарот;
* датум на издавање на рецептот;
* печат и назив на здравствената установа;
* печат со името и презимето на лекарот.
3) Во третиот дел се внесуваат податоците за:
* потпис на фармацевтот што го издал лекот;
* датум на издавање на лекот;
* печат на аптеката.
Хаплогрупа L6

Во човечката митохондријална генетика, Хаплогрупа L6 — човечка митохондријална ДНК (mtДНК) хаплогрупа. Тоа е мала африканска хаплогрупа.
1 Распространетост
Оваа хаплогрупа најчесто се наоѓа во Јемен и Етиопија.
2 Поткладови
2.1 Дрво
Ова филогенетско дрво на поткладовите на хаплогрупата М се заснова на трудот на Манис ван Овен и Манфред Кајзер ''Ажурирано сеопфатно филогенетско стебло на глобалната варијација на човечката митохондријална ДНК'' и последователните објавени истражувања.
* L3'4'6
** L6
*** L6a
*** L6b
3 Наводи
Хаплогрупа L4

Хаплогрупа L4 — човечка митохондријална ДНК (mtДНК) хаплогрупа. Тоа е мал мајчински клад првенствено ограничен на Африка.
L4 е важен во Источна Африка. Највисоки фрекаенции се во Танзанија меѓу Хаџа со 60-83% и Сандаве со 48%.
Има две гранки, L4a и L4b. Подгрупата L4a порано беше наречена L7 и се сметаше за посебен потклад на L3'4'7. Тој е препознаен како потклад на L4, со L3 како негова надворешна група од ''Бехар''''и сор''. (2008). Матичниот клад L3'4 треба да се појави на 106 &ndash; 66 ка. L4 не е многу подоцна од ова, проценет на 87 ка од Фернандес и сор. (2015).
1 Филогенија
Следната филогенија се базира на ван ''Овен и Кајзер'' (2008).
* L3'4
** L4
*** L4a (порано познат како L7), мутации: 195C, 3357, 5460, 10373, 11253, 11344, 11485, 12414, 13174, 14302, 16260.
**** L4a1
***** L4a1a
**** L4a2
*** L4b, мутации: 709, 3918.
**** L4b1
**** L4b2 (порано познат како L3g или L4g)
***** L4b2a
****** L4b2a1
****** L4b2a2
******* L4b2a2a
******* L4b2a2b
***** L4b2b
Хаплогрупа L5

Хаплогрупа L5 — клад на човечка митохондријална ДНК (mtДНК). Претходно беше познат како L1e.
1 Распространетост
L5 е мала хаплогрупа со центар во Источна Африка. Највисока честота има во Мбути пигмеите од Источна Централна Африка со 15%. Присутен е на релативно мали честоти во Танзанија (Сандаве и други), Кенија, Чад, Етиопија, Судан, Нубија, Египет и Саудиска Арабија.
Хаплогрупата L5 е забележана меѓу примероците на островските гробишта во Кулубнарти, Судан, кои датираат од ранохристијанскиот период (550–800 година од нашата ера).
2 Поткладови
2.1 Дрво
Ова филогенетско стебло на хаплогрупата L5 поткладови се заснова на трудот на Манис ван Овен и Манфред Кајзер ''Ажурирано сеопфатно филогенетско дрво на глобалната варијација на човечката митохондријална ДНК'' и последователните објавени истражувања.
* Најновиот заеднички предок (MRCA)
** L1-6
*** L2-6
**** L5
***** L5a
****** L5a1
******* L5a1a
******* L5a1b
******* L5a1c
****** L5a2
***** L5c
****** L5c1
****** L5c2
3 Наводи
Зоран Михајлов

Зоран Михајлов (р. , ) — македонски спортски новинар.
1 Животопис
Зоран Михајлов е роден во Битола, на 17 јануари 1945 година. Основно и средно училиште завршува во Скопје, каде што се стекнува и со диплома од Филолошкиот факултет, во една од класите на истакнатите научни соработници и професори Блаже Конески, Харалимпие Поленаковиќ, Божо Видеовски, и Димитар Митрев.
Знаењата стекнати на факултетот и непосредните контакти со професорите му го определуваат професионалниот живот како новинар. Во гимназиските и студентските денови, се ангажира како соработник на весниците Студентски збор и Млад борец, а во 1965 година ја почнува неговата професионална новинарска кариера кариера во спортската редакција на најстариот македонски дневен весник Нова Македонија. Потоа својот професионална кариера ја продолжува во Телевизија Скопје како спортски коментатор.
Во 1981 година станува генерален секретар на фудбалскиот клуб Вардар кој првпат во клупската историја успеал да се пласира на тогашниот Куп на УЕФА.
Не можејќи без спортското новинарство, во 1987 година се вратил во МТВ како спортски коментатор, а подоцна и уредник на спортска редакција. Во коментаторката кариера Михајлов е рекордер во коментирање и известување од најголемиот спортски настан на светот - олимпијада. Тој присуствува на 15 олимпијади (9 летни и 6 зимски), и притоа ги афирмира настаните на македонскиte спортисти и ја информира македонската јавност за тамошните случувања.
Освен неговите многу бројни ангажмани како спортски работник, Зоран Михајлов бил и активен атлетичар на АК Работнички во период од 1960 до 1966 година, а две сезони настапување во младинската репрезентација на Југославија.
Од 2009-та година па се до денес активно соработува со Наша ТВ на повеќе проекти како спортски коментатор. Бил водител на емисија „СПОРТ по СПОРТ“. Секако најзначаен е најдолгогодишниот ангажман во Наша ТВ е остварувањето на македонска енциклопедија за спорт „Македонски спортски легенди“ од која досега се снимени околу 200 емисии со најзначајните македонски спортски легенди.
Во 2019 година во издание на Арс Либрис, дел од Арс Ламина излегла и неговата книга „Спортски стории“, во која Зоран Михајлов навраќа назад во историјата на македонскиот спорт. Во неа се изнесени неговите сеќавања и записи, кои се резултат на богатата кариера како спортски новинар и коментатор.
Тој пишува спортски стории за весникот Нова Македонија, веќе неколку години.
Тој е добитник на голем број на награди и признанија: Награда „Крсте Петков Мисирков“, има добиено и Награда за афирмација на атлетиката во Будимпешта, и други награди.