Галеамопус

''Галеамопус'' — род на тревојаден диподоциден сауроподски диносаурус. Тој содржи два познати видови: ''Galeamopus hayi,'' кој живеел во Северна Америка за време на доцниот период на Јура и неговиот фосил бил пронајден во формацијата Морисон и датира пред околу 155 милиони години, и ''Galeamopus pabsti,''кој живеел во Северна Америка за време на доцниот период на Јура со фосили кои биле пронајдени во Вајоминг и Колорадо . Типскиот вид е познат како еден од најдобро сочуваните диплодоцидни фосили, скоро целосен скелет со поврзан череп.
1 Историја
''Галеамопус за'' првпат бил познат од делумниот скелет откриен од ловџија на фосили Вилијам Х. Утербек во 1902 година во близина на Шеридан, Вајоминг, во каменоломот на реката Ред Форк. Во 1906 година, скелетот бил наведен ''дека припаѓа на Диплодокус'' од страна на Вилијам Јакоб Холанд кога тој го опишал неговиот ремен. Примерокот е класифициран од страна на Холанд, како нов вид на ''Diplodocus,''''Diplodocus hayi,'' во 1924 година. Специфичното име го дал Оливер Пери Хеј .
Во 2015 година, од Емануел Цоп, Октавио Матеус и Роџер Бенсон бил преименуван во посебен род ''Галеамопус''. Генеричкото име потекнува од латинскиот ''galeam'', акузатив на ''галеа'', „шлем“ и ''опус'', „потреба“. Комбинацијата е наменета како превод на Вил-хелм, буквално „посакуван шлем - кацига“, во врска со првото име и на Утербек и на холанд. Името во исто време е алузија на фактот дека кршливиот ковчег од примерокот од типот има потреба од заштитен шлем.
Генохолотипот е HMNS 175 (претходно CM 662), оригиналниот скелет. Пронајден е во слојот на долната формација Морисон, датиран од периодот на кимерџ. Овој примерок е исто така холотип на ''Galeamopus hayi'', ''combinatio nova'' од типскиотвид ''D. hayi'' . Неколку други примероци биле упатени на родот ''Galeamopus,'' но не и на ''Galeamopus hayi''. Овие го вклучуваат примерок AMNH 969, скоро целосен череп откриен во 1903 година во каменоломот Боун Кабин од Питер Кајсен; и примерок USNM 2673, делумен череп ископан во 1884 година од Маршал П. Фелч во Гарден Парк во Колорадо.
СМА 0011, скелет со прекар „Макс“ и пронајден во јуни 1995 година во каменоломот Хау-Стивенс, се сметал за доволно различен од другите за да се разгледа именувањето на посебен вид за него. Во 2017 година, примерокот „Макс“ бил направен од типот примерок на вториот вид ''Галеамопус'', ''G. pabsti'', од Цоп и Матеус. Името го добил по швајцарскиот палеонтолог д-р Бен Пабст, кој го открил примерокот и помогнал да се качи скелетот во Сауриермузеум Атал .
2 Опис
Студијата од 2015 година утврдила седум различни одлики на родот. На задниот дел на черепот, париципиталниот процес е закривен во страничен поглед. Забите имаат спарени аспекти на абење. Првиот пршлен на вратот, атласот, има нервен ’рбет со процеси насочени кон предната и внатрешната страна, кои се одделени од задното крило на' рбетот. Ова задно крило покажува континуирана попречна ширина над поголемиот дел од својата должина. Нервниот лак на атласот има на секоја страна од нејзината основа мал триаголен поттик. Вториот пршлен на вратот, оската, има нервен рбет со испакнатина во форма на копче на предниот крај на гребенот од предната страна.
Студијата утврдила и шест автопоморфии од типот на видот ''Galeamopus hayi''. Делот од париеталната коска што го формира работ помеѓу задниот череп и покривот на черепот е низок, со висина помала од онаа на <i>форамен магнумот Лакотната коска на подлактицата е долга, со минимална должина еднаква на 76% од рамената. Површината на полупречникот што контактира со лакотната коска е ограничена по големина и релативно мазна. Заедничката површина на долната страна на полупречникот е закосена во однос на вратот, под агол од околу 15 °.
3 Односи
Кладограмот подолу покажува една хипотеза за односите на „Галеамопус“ со другите диплодоциди, како што е откриено со анализата на Цоп & Матеус (2017).