Faith No More

Faith No More ― американскa рок-група од Сан Франциско, Калифорнија, основана во 1979 година. До септември 1983 година, групата настапувала под имињата Sharp Young Men и подоцна Faith No Man. Оваа група се смета за основоположник и една од најважните претставници на кросоверот, бидејќи споиле различни музички стилови како арт-рок или фанк со хеви-метал и хардкор-панк.
Басистот Били Гулд, клавијатуристот/ритам гитаристот Роди Ботум и тапанарот Мајк Бордин се членови со најдолг стаж групата, а биле вклучени и во нејзиното основање. На почетокот од своето постоење групата претрпела неколку мали промени во составот, а подоцна имало и поголеми промени. Денес, членови на Faith No More се: Гулд, Бордин, Ботум, главниот гитарист Џон Хадсон и пејачот/текстописец Мајк Патон.
На 20 април 1998 година, откако претходно објавиле шест студиски албуми, меѓу кои и најпродаваните изданија ''The Real Thing'' (1989) и ''Angel Dust'' (1992), Faith No More официјално објавиле дека групата се распаднала. По распадот, групата повторно се обединила за да организира турнеја насловена како The Second Coming Tour која се одржала во 2009 и 2010 година, а во мај 2015 година го издале нивниот седми студиски албум, ''Sol Invictus''. По циклусот на турнеи за поддршка на албумот ''Sol Invictus'', Faith No More повторно заминала на пауза. Во ноември 2019 година, групата објавила дека повторно ќе се обедини за да започне турнеја во Велика Британија и Европа во 2020 година, но поради пандемијата COVID-19 таа била одложена. Турнејата требало да започне со кратка турнеја во САД во септември 2021 година, а во јуни 2022 година турнејата требало да продолжи во Обединетото Кралство и Европа, но сите датуми од турнејата биле откажани, а Патон како причини ги навел проблемите со душевното здравје.
1 Музички стил и влијанија
Музиката на Faith No More обично се смета за алтернативен метал, експериментален рок, фанк-метал, алтернативен рок, и рап-метал; сепак, за време на Faith No Man, нивниот звук бил опишан како пост-панк . Првиот сингл на групата од 1983 година, „Quiet in Heaven/Song of Liberty“, бил класифициран како „цврст постпанк/предготски сингл“. Ваквите елементи во нивната музика се задржале додека Чаки Мозли бил член на групата, а AllMusic нивниот прв албум го споредил со раните дела на Public Image Ltd, гласот на Мозли се споредувал со гласот на водачот на Bauhaus, Питер Марфи и H.R. од Bad Brains. По пристигнувањето на Мајк Патон во 1989 година, групата почнала уште повеќе да навлегува во други стилови на музика како: синт-поп, треш-метал, и карневалската музика од ''The Real Thing''. ''Ролинг Стоун'' наведува дека до 1997 година, музичкиот стил на групата бил „претежок за постгранџ поп-хитовите на The Verve и Third Eye Blind [и] премногу уметнички за да можат делата кои ги создале да се класифицираат како ну-метал“. Во текот на нивната кариера, тие експериментирале со хеви-метал, фанк, хип-хоп, прогресивен рок, алтернативен рок, хардкор-панк, полка, кантри, лесно слушање, џез, самба, ска, боса нова, хард-рок, поп, соул, трип-хоп, госпел, и лонџ-музика.
Текстовите на Faith No More биле опишани како „бизарно хумористични“. Кога бил прашан за неговите стихови, Патон одговорил: „Сметам дека огромно мнозинство од луѓето премногу размислуваат за моите стихови. Јас сум личност која повеќе се занимава со тоа како зборот звучи, а не какво е неговото значење. Зборовите честопати ги избирам само поради ритамот, не поради значењето“.
Покрај очигледното влијание на металот од изведувачи како Black Sabbath и Ози Озборн, Бордин признал дека врз готскиот рок и пост-панк стилот влијаеле групи како: Siouxsie and the Banshees, The Cure, Psychedelic Furs, Echo и Bunnymen, Killing Joke, Public Image Ltd, и Theatre of Hate. По возобнувавењето, Faith No More со ''Sol Invictus'' се вратиле кон овој стил.
2 Наследство
Во една статија од Artistdirect од 2015 година, музичарите Даф МекКаган, Чино Морено, Серџ Танкијан, Кори Тејлор, Макс Кавалера и Џонатан Дејвис навеле дека групата влијаела врз нивната музика. Басистот и коосновач на Нирвана, Крист Новоселиќ ги навел Faith No More како група која „го отвори патот за Нирвана“ кон крајот на 1980-тите. Роберт Плант, пејачот од Led Zeppelin во интервју за ''Ролинг Стоун'' во 1988 година навел дека тогашните Faith No More предводени од Чак Мозли се една од неговите омилени групи. Плант и Faith No More, по објавувањето на ''The Real Thing'' имале заедничка турнеја. Скот Ијан од Anthrax исто така ги навел Faith No More како еден од неговите омилени групи.
Тие се наоѓаат на 52-ро место на листата од „100 најдобри хардрок-изведувачи“ според VH1. Групата е заслужна за откривањето на алтернативен метал жанрот кој започнал во 1980-тите и кој е спој на металот со други жанрови, вклучувајќи го и алтернативниот рок. Faith No More, исто така, е заслужна за влијание врз ну-метал групите, како: Limp Bizkit, Korn и Sevendust, првенствено поради популарноста на „Epic“ и другиот ран материјал кој вклучува рап- и рок-кросовери.
2.1 Кавга со Red Hot Chili Peppers
По објавувањето на ''The Real Thing'', настанала долгогодишна расправија помеѓу Faith No More и калифорниската фанк група Red Hot Chili Peppers, со кои претходно заедно свиреле на турнејата The Uplift Mofo Party, додека Чак Мозли сè уште бил водечки пејач на Faith No More. Патон и фронтменот на Chili Peppers, Антони Кидис, започнале речиси 35-годишна расправија која произлегла од обвинувањата на Кидис дека Патон за музичкото видео на Faith No More од 1989 година „Epic“ ги имитира неговите движења и имиџ. Со текот на годините, медиумското внимание често ги преувеличувало тензиите меѓу двете групи. И покрај ова, различни членови на Faith No More и Red Hot Chili Peppers се чини дека останале во добри односи уште од првата контроверза. Во врска со судирот, басистот на Red Hot Chili Peppers, Flea, во едно интервју во 1996 година изјавил: „Никогаш немало никаква тепачка меѓу нас, тоа беа еден куп глупости создадени од медиумите. Мислам дека тие се добра група. Можеби таму беа кажани некои работи помеѓу Антони и пејачот [Патон], но сето тоа не ми значи ништо. [...] Дечките во групата се добри луѓе и нема кавга, ајде да не се караме“. На концертот во Бруклин во 2014 година, Red Hot Chili Peppers, исто така, испеале дел од песната од времето на Чак Мозли „We Care a Lot“.
3 Членови на групата
* Мајк Бордин ― тапани, перкусии, придружни вокали (1981–1998; 2009–сега)
* Били Гулд ― бас, придружен вокал (1981–1998; 2009–денес)
* Роди Ботум ― клавијатури, ритам гитара, придружни вокали (1983 – 1998; 2009 – денес)
* Мајк Патон ― главен вокал (1988-1998; 2009-денес)
* Џон Хадсон ― главна гитара, придружен вокал (1996–1998; 2009–сега)
4 Награди и номинации
; Брит награди 
1991, Faith No More, Меѓународна група
2015, ''Sol Invictus'', Најдобар албум
2015, ''Sol Invictus'', Најдобар алтернативен метал албум
1990, "Epic", Најдобро хеви метал/хард-рок видео
1991, "Falling to Pieces", Најдобра уметничка режија на видео
1991, "Falling to Pieces", Најдобро хеви метал/хард-рок видео
1991, "Falling to Pieces", Најдобри визуелни ефекти во видео
1993, "A Small Victory", Најдобра уметничка режија на видео
5 Дискографија
; Студиски албуми
*''We Care a Lot'' (1985)
*''Introduce Yourself'' (1987)
*''The Real Thing'' (1989)
*''Angel Dust'' (1992)
*''King for a Day... Fool for a Lifetime'' (1995)
*''Album of the Year'' (1997)
*''Sol Invictus'' (2015)