procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Трка околу Фландрија 2023

Трка околу Фландрија 2023 — 107. издание на велосипедската еднодневна трка Трка околу Фландрија, која се одржала на 2 април како 14. настан во сезоната на Светската турнеја. Трката започнала во Брухе и завршила во Ауденарде, Белгија, протегајќи се на 273,4 километри. Таа била втор монумент во велосипедската сезона 2023.
Трката била освоена од Тадеј Погачар од , станувајќи само трет возач во историјата кој ги освоил Тур де Франс и Трката околу Фландрија. Откако нападнал на второто качување на Ауде Кваремонт и Копенберг за да ја намали групата, Погачар нападнал на последното искачување на Ауде Кваремонт на околу 18 километри до целта за да ги отфрли неговите соперници, со што возел сам до целта за победа на неговиот трет различен велосипедски монумент и четврти вкупно. Второто место му припадналото на минатогодишниот победник, Матје ван дер Пул од , 16 секунди зад Словенецот. Ван дер Пул, заедно со Ваут ван Ерт, биле единствените возачи кои можеле да го следат Погачар по првичните негови напади. Ван дер Пул се издвоил од Ван Ерт откако забрзал на Крајсберг пред да се случи клучниот напад на Словенецот. Третото место го освоил Мадс Педерсен од откако ја претекнал групата составена од седум возачи за да го заземе местото на подиумот. Педерсен бил дел од група која се одвоила по Моленберг на околу 100 километри до крајот, одржувајќи водство од три минути пред главните фаворити. Педерсен ја нападнал групата на околу 30 километри до крајот, пред да биде фатен и поминат од Погачар и Ван дер Пул на второто искачување на Ауде Кваремонт.
Филип Мачејук од бил дисквалификуван во првата половина на трката откако предизвивал „огромен инцидент“ кога се вратил на патот. Многу од главната група паднале во падот, при што Петер Саган и Тим Веленс ја напуштиле трката. Мачејук подоцна се извил за неговата постапка, наведувајќи „Ова не требаше да се случи и беше голема грешка во мојата проценка“.
1 Екипи
Бидејќи Трката околу Фландрија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
Jefferson Airplane

Jefferson Airplane (транскр. Џеферсон ерплејн, IPA:/ˈdʒɛfərsən ˈɛərˌpleɪn/) ― поранешна американска рок група од Сан Франциско; биле пионери на психоделичниот рок.
Групата е основана во 1965 година во Сан Франциско. Најголема популарност достигна кон крајот на 1960-тите. Во 1969 учествувале на фестивалот Вудсток (1969), а исто така биле една од популарните групи кои учествувале на Поп фестивалот во Монтереј (1967), Бесплатниот концерт во Алтамонт (1969) и на првиот Фестивал на Островот Вајт (1968) во Англија.
Нивниот албум ''Surrealistic Pillow'' (1967), со кој се пробиле на музичката сцена, бил еден од најзначајните музички записи за време на културниот феномен Лето на љубовта. Две песни од тој албум, „Somebody to Love“ и „White Rabbit“, списанието ''Ролинг Стоун'' ги вброило меѓу „500-те најдобри песни на сите времиња“.
Поставата на Jefferson Airplane од октомври 1966 до февруари 1970 година, ја сочинувале Марти Балин (вокал), Пол Кантнер (гитара, вокал), Грејс Слик (вокал), Јорма Кауконен (главна гитара, вокал), Џек Каседи (бас) и Спенсер Драјден (тапани). Во 1996 година биле примен во Куќата на славата на рокенролот. Во 1972 година, Jefferson Airplane се поделиле на две групи. Кауконен и Каседи целосно се посветиле на нивниот сопствен бенд, Hot Tuna. Слик, Кантнер и другите членови од Jefferson Airplane во 1974 година откако претходно нашле други членови се регрупирале под името Jefferson Starship, а подоцна им се приклучил и Балин. Jefferson Airplane, во 2016 година ја добиле Греми наградата за животно дело.
1 Членови
* Пол Кантнер – ритам гитара, вокал (1965–1972, 1989, 1996; починал во 2016 година)
* Јорма Кауконен – главна гитара, вокал (1965–1972, 1989, 1996)
* Марти Балин – вокал, ритам гитара, перкусии (1965–1971, 1989, 1996; починат 2018)
* Сигне Толи Андерсон – вокал (1965–1966; починал во 2016 година)
* Боб Харви – контрабас (1965)
* Џери Пелокин – тапани (1965)
* Скип Спенс – тапани, перкусии (1965–1966; починал 1999 година)
* Џек Каседи – бас, ритам гитара (1965–1972, 1989, 1996)
* Грејс Слик – вокал, пијано, рекордер, клавијатури (1966–1972, 1989)
* Спенсер Драјден – тапани, перкусии (1966–1970, 1996; починал во 2005 година)
* Џои Ковингтон – тапани, перкусии (1970–1972; почина во 2013 година)
* Папа Џон Крич – виолина, вокал (1970–1972; починал 1994)
* Џон Барбата – тапани, перкусии (1972)
* Дејвид Фрајберг – вокал, ритам гитара (1972)
2 Дискографија
*''Jefferson Airplane Takes Off'' (1966)
*''Surrealistic Pillow'' (1967)
*''After Bathing at Baxter's'' (1967)
*''Crown of Creation'' (1968)
*''Volunteers'' (1969)
*''Bark'' (1971)
*''Long John Silver'' (1972)
*''Jefferson Airplane'' (1989)
Трка околу Баскија 2023

Трка околу Баскија 2023 — 62. издание на велосипедската етапна Трка околу Баскија, која се одржала помеѓу 3 и 8 април како 15. настан во сезоната на Светската турнеја.
1 Екипи
Бидејќи Трката околу Баскија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Пет професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 23 екипи. All teams entered a full squad of seven riders. Сите екипи настапиле со целосниот состав од седум возачи.
2 Етапи
3 Поредок
+ Водство на пласманите по етапа
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман на млад возач, Пласман на баскиски возач, Екипен пласман, Награда за борбеност
1, Итан Хејтер, Итан Хејтер, Итан Хејтер, Јон Баренечеа, Итан Хејтер, Јон Аберастури, Чомин Хуаристи
2, Иде Схелинг, Иде Схелинг, Алекс Аранбуру, Иде Схелинг, Микел Ланда, Хавиер Ромо
3, Јонас Вингегор, Јонас Вингегор, Матијас Скјелмосе, Реми Кавања
4, Јонас Вингегор, Јонас Вингегор, Јон Баренечеа
5, Серхио Игита, Матија Катанео
6, Јонас Вингегор, Брендон Мекналти, Естебан Чавес
На крајр, Јонас Вингегор, Јонас Вингегор, , , Микел Ланда, , недоделена
Лиеж-Бастоњ-Лиеж 2023

Лиеж-Бастоњ-Лиеж 2023 — 109. издание на велосипедската еднодневна трка Лиеж-Бастоњ-Лиеж, која се одржала на 23 април 2020 година како 19. настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од Ремко Евенепул втора година по ред откако нападнал сам во последните 40 километри.
1 Екипи
Бидејќи Лиеж-Бастоњ-Лиеж е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
3 Преглед
Доста очекуваниот дуел помеѓу светскиот првак, Ремко Евенепул од Белгија и Словенецот Тадеј Погачар, победник на Амстел Голд Рејс и Флеш Валон, не се одржал бидејќи Погачар доживеал тежок пад рано на трката поради кој морал да се повлече. Погачар подоцна во денот бил опериран.
Во отсуство на Погачар, Евенепул веднаш станал неприкосновен фаворит со младиот Британец, победникот на Страде Бјанке 2023, Том Пидкок и ирскиот возач Бен Хили како најблиски соперници.
На Кот де ла Редут, Евенепул нападнал од седиште, одвојувајќи се од главната група и само Пидкок можел да го следи. Неколку километри подоцна, Евенепул забрзал повторно и го оставил Пидкок, со што последните 30 километри возел сам за победа. Пидкок се вратил и заедно со Хили и Сантјаго Буитраго се одржале пред остатокот од главната група до крајот на трката, со што Пидкок и Буитраго завршиле на подиумот пред Хили.
Рок-музика во Словенија

Рок-музика во Словенија ― рок-музиката во Словенија.
1 Заднина
Рокенролот е музички жанр од Соединетите Држави, популаризиран ширум светот почнувајќи од 1950-тите. Иако рокот стана популарен порано, дури во средината на 1980-тите години со пробивот на Лајбах, кои сега се меѓународно познати, словенечкиот рок станал добро познат. Други познати словенечки рок бендови се Hic et Nunc, чија турнеја во Соединетите Држави во 1998 година привлекла уште поголемо меѓународно внимание на словенечкиот рок.
Во Југославија, Словенија била средиште на панк-рокот. Најпознати претставници на овој жанр биле Панкрти, Ниет, Лублански Пси, Чао Пичке, Виа Офенцива, Тожибабе и Отроци Социјализма.
2 Претставници
Популарни рок уметници, во голема мера непознати надвор од земјата, се: Лачни Франц (Зоран Предин), Шанк Рок, Биг Фут Мама, Заклонишче Препева, Сидарта, Владо Креслин, Ниет, Ми2, Булдожер, Карпе Дием, Дан Де, Друштво мртвих песников, Елвис Џексон (ска панк), Орлек, Автомобили, Пинк Панкер, Џокер Аут и други.
Словенечкиот неофолк/маршал индустријал бенд Лајбах понекогаш е споменуван и како најпознатиот словенечки „рок“ бенд.
3 Поврзано
* Популарна музика во Социјалистичка Федеративна Република Југославија
* Њувејв музика во Југославија
* Панк рок во Југославија
Димитрије Боди

Димитрије Боди (|Димитрије Боди; 1850–1942) бил српски новинар и дипломат. Бил роден во Белград во богато семејство од влашко потекло. Студирал право на Високата школа во Белград и на универзитетите во Лајпциг, Берлин и Париз. Од 1880 до 1885 бил писар, секретар и отправник во српската амбасада во Софија, што било прекинато со Српско-бугарската војна, за повторно да се врати во Софија во 1886. Бил назначен за прв српски конзул во Битола, каде што пристигнал на 9 април 1889 со вице-конзулот Петар Манојловиќ. Тој бил конзул во Битола помеѓу 1889 и 1895. Бранислав Нушиќ (1864–1938) бил секретар во конзулатот за време на неговата должност како конзул.
Моноковач

Моноковач — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Нестрам во областа Западна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало во денешниот атар на Стенско.
2 Историја
Моноковач било големо македонско село кое било напуштено во конфликтните години по времето на управувањето на Али-паша Јанински во XVIII век. Според преданието неговите жители биле ковачи и се занимавале со потковување на товарен добиток, но со текот на времето Нестрам се развил како економски центар, така што повеќето од жителите на Моноковач го напуштиле селото и заминале за Тесалија, а дел од нив го основале денешното село Стенско, за кое се смета дека е понова населба.
3 Наводи
Shooting Guns

Shooting Guns ― канадски хеви метал бенд од Саскатун, Саскачеван, Канада. Објавувајќи албуми и снимки од 2011 година, тие се номинирани за Наградата „Џуно“ и Наградата „Поларис“. Нивниот стил е под влијание на Блек Сабат и краут рокот.
Shooting Guns го партитутирал саундтракот на канадската хорор-комедија ''Волк-цајкан'' (изворно: ''WolfCop'') и го објавиле Службениот саундтрак во 2014 година во партнерство со One Way Static, RidingEasy Records и Cinecoup. Нивниот втор долгометражно издание, ''Brotherhood of the Ram'', објавен во 2013 година преку RidingEasy Records, бил номиниран за Juno Наградата „Џуно“за метал/хард албум на годината за 2015 година и за Музичката награда „Поларис“ за 2014 година. Нивното почетно долгометражно издание, ''Born To Deal in Magic: 1952-1976'', исто така било номинирано за Музичката награда „Поларис“ во 2012 година.
Викиншки рок

Викиншки рок (исто така познат како викинг-рок или Vikingarock на шведски) ― жанр на рок-музиката кој презема голем дел од своите теми од викиншкиот романтизам од 19 век, мешајќи го со елементи на рокабили, Ој! или уличен (стрит) панк и народна музика. Честите теми што се појавуваат во викиншкиот рок ги вклучуваат викинзите и нордиската митологија, како и шведскиот крал Карл XII и Каролјаните.
Викиншката карпа често се поврзува со белата надмоќ. Многумина не прават разлика помеѓу викиншкиот рок и музиката за бела моќ, и постои дебата дали викиншкиот рок е суштински расистички. Некои викиншки рок бендови, сепак, наводно не го одобруваат расизмот како што е шведскиот бенд Хел.
Кугноскиот фестивар (Kuggnäsfestivalen) е музички фестивал кој прикажува викиншки рок.
1 Список на поистакнати викиншки рок бендови
* Glittertind
* Hel* Ultima Thule
Абаџиски занает

Абаџиство (|abacilik) – занает за произвотство на аба, дебела волнена ткаенина од која се изработува главно машка облека. Во Македонија било особено развиено кон крајот на XVIII и во полетокот на ХIХ век како една од најзначајните дејности во македонското занаетчиство. Неговиот развиток бил тесно поврзан со развитокот на сточарството, а посебен замав зело по воведувањето на редовната турска армија (1826), бидејки воените униформи биле изработувани од аба.''Абаџија'' – занаетчија што шие алишта од аба.
1 Историја
Македонската аба била извезувана и на пазарите во другите балкански земји, а преку Цариград и во Мала Азија (посебно во Анадолија), па и во Африка (Александрија) и Индија. Во третата и четвртата деценија на XIX век се појавиле и првите мануфактурни работилници за аба. Меѓутоа, во последните децении на векот со конкурентската појава на шајаците и сукната од западните земји и запоставувањето на народната за сметка на европската модерна облека, започнало нагло опаѓање на абаџиството. Такви занаетџии веќе нема. Абаџиската традиција е задржана во презимињата на некои семејства.
2 Наводи
Mott the Hoople

Mott the Hoople ― англиска рок група основана во 1969 година во Херефордшир. Првото име на групата било Doc Thomas Group, а откако потпишале со Island Records во 1969 година го сменила името. На почетокот од 1970-тите групата не успеала да се стекне со поширока популарност и немала комерцијален успех. Кога биле на раб на распад, Дејвид Боуви ги поттикнал да останат заедно. Боуви за нив ја напишал глам рок песната „All the Young Dudes“, која станала огромен хит во 1972 година. Потоа, Боуви го продуцирал нивниот истоимен албум (All the Young Dudes), со кој стекнале уште поголем успех.
И покрај кадровските промени, групата ги објавила исклучително успешните албуми ''Mott'' (1973) и ''The Hoople'' (1974). Фронтменот Ијан Хантер ја напуштил групата во 1974 година, по што продажбата на албуми почнала да се намалува. Групата со постојани кадровски промени постоела до 1980 година. Тие повторно се обединувале во 2009, 2013, 2018 и 2019 година.
1 Состав
1.1 Оригинален состав
* Ијан Хантер – вокал, гитара, пијано, хармоника, бас
* Мик Ралфс – гитара, вокал, оргули, синтисајзери
* Верден Ален – орган, вокал
* Пит Оверенд Вотс – бас, вокал, гитара
* Дејл „Бафин“ Грифин – тапани, придружни вокали, перкусии
1.2 Подоцнежни членови
* Морган Фишер – клавијатури, придружни вокали, бас
* Ариел Бендер – гитара, придружен вокал
* Мик Ронсон – гитара, придружен вокал
* Реј Мејџорс – гитара, придружни вокали
* Најџел Бенџамин – вокал, гитара
* Стив Хајмс – вокал, гитара
* Џон Фидлер – вокал, гитара, хармоника
2 Дискографија
2.1 Албуми
*''Mott The Hoople (1969)''*''Mad Shadows (1970)''*''Wildlife (1971)''*''Brain Capers (1971)''*''All The Young Dudes (1972)''*''Rock And Roll Queen (1972)''*''Mott (1973)''*''Hoople (1974)''*''Live (1974)''*''Greatest Hits (1974)''*''Live 30th Anniversary Edition (2004)''
3 Библиографија
*''Mott the Hoople'' (роман од Вилард Манус)
Војводство Лимбург (1839–1867)

Војводство Лимбург (холандски: ''Hertogdom Limburg'') — војводство создадено во 1839 година од делови на холандската провинција Лимбург како резултат на Лондонскиот договор. Нејзината територија била територија на модерната провинција Лимбург со исклучок на градовите Мастрихт и Фенло. Војводството Лимбург исто така било земја членка на Германскиот Сојуз.
1 Историја
1.1 Основање
Германскиот Сојуз, формирана од Конгресот во Виена во 1815 година, била лабава асоцијација на 39 германски држави за да ги координира економиите на земјите-членки. Иако не бил дел од Германскиот Сојуз при неговото основање, Лимбург ќе се придружи во 1839 година како последица на Белгиската револуција. Во 1830 година, неколку франкофонски, католички и либерални групи ги здружиле силите и ја прогласија независноста на Белгија, чија територија пред тоа била дел од Холандија.
Во последователниот мировен договор во 1839 година, холандскиот крал ја отстапил западната половина на Големото Војводство Луксембург на новоформираната белгиска држава. Меѓутоа, Луксембург била земја-членка на Германскиот Сојуз уште од создавањето на последната и со анексијата на нејзините западни делови изгубило приближно 150.000 жители. Германскиот Сојуз инсистирал на тоа дека заедничкиот пазар на царинската унија ќе биде компензиран од Холандија на друго место; Така, Холанѓаните го создале Војводството Лимбург (кое се состоело од провинцијата Лимбург минус двата големи града, Мастрихт и Фенло, за да не се надмине бројот од 150.000 жители).
1.2 Распуштање и последици
Седумнеделната војна меѓу Австрија и Прусија во 1866 година довело до колапс на Германскиот Сојуз. За да се разјасни позицијата на Големото Војводство Луксембург и Војводството Лимбург, кои биле во сопственост на холандскиот крал, но исто така биле земји членки на Сојузот, Вториот договор од Лондон во 1867 година потврди дека Лимбург е „интегрален дел од Кралството на Холандија“, додека Луксембург бил независна држава во лична заедница со Кралството Холандија од 1839 година.
Стилот „Војводство Лимбург“ продолжил да се користи во некои официјални капацитети до февруари 1907 година. Идиосинкразија што опстојува до денес е тоа што кралскиот комесар за покраината сè уште неформално се нарекува „гувернер“ во Лимбург, иако неговиот формален стил не се разликува од оној што се користи во другите провинции.
Баварија-Минхен

Баварија-Минхен (германски: ''Bayern-München'') — војводство кое било конститутивна држава на Светото Римско Царство од 1392 до 1505 година.
1 Историја
По смртта на Стефан II во 1375 година, неговите синови Стефан III, Фридрих и Јован II заеднички владееле со Баварија-Ландсхут. По седумнаесет години, браќата решиле формално да го поделат своето наследство. Јован ја добил Баварија-Минхен, Стефан ја добил Баварија-Инголштат, додека Фридрих го задржал она што останало од Баварија-Ландсхут. Во 1429 година, делови од Баварија-Стробинг, вклучувајќи го и градот Штраубинг, биле обединети со Баварија-Минхен. Војводството постоело нешто повеќе од сто години пред Баварија повторно да се обедини под Алберт IV, војводата од Баварија .
2 Наводи
*
Онега (река)

Онега (|Оне́га; |Äänisjoki) — река во Каргополскиот, Плесецкиот и Онешкиот реон на Арнахгелската област во Русија. Го поврзува езерото Лача со Онешкиот Залив во Белото Море југозападно од Архангелск, течејќи во северен правец. Изворот има истек од , а во устието изнесува . Реката е долга 416 км и има сливна површина од . Главни притоки се Волошка (десна), Кена (лева), Моша (десна), Кодина (десна) и Кожа (лева). Најважна притока на езерото Лача е Свид.
1 Слив и течение
Сливот на онега е трет по големина и одлив во Белото Море (зад Северна Двина и Мезењ). Заливот се протега по западот на Архенгелската област, северозападот на Вологодската област, како и помали делови на истокот на Република Карелија. Тука се најголемите езера во Архенгелската и Вологодската област како Воже, Лача, Љокшмозеро, Кенозеро, Ундозеро и Кожозеро, како и Кенозерскиот национален парк.
Целата долина на Онега е населена со исклучок на потегот меѓу Североонежск и Јарнема во Плесецкиот реон. На реката има два града — Каргопол близу изворот и Онега при устието. По средното течение има две паланки, една спроти друга — Осковски (десен брег) и Североонежск (лев брег). Потегот во должина од 155 км по долното течение, меѓу селата Городок и Порог, е пловен. Остатокот од Онега има брзаци помеѓу Каргопол и Городок Kargopol и низводно од Порог (the name ''порог'' значи „брзак“).
2 Историја
Името е поврзано со финското ''Енојоки'', што значи главна река или поток. Онешкиот слив има значајна културно-историска важност. Каргопол е еден од најстарите градови во северна Русија (основан во XII век), и до денес има голем број архитектонски и историски знаменитости. Во Ошевенск на левиот брег се наоѓал некогашниот Александро-ошевенски манастир. Друг историски важен манастир во сливот е Кожеозерскиот, сместен на остров во езерото Кожеозеро. Во овие краишта се среќаваат најизвонредните примери на северната дрвена архитектура и имаат потреба од конзервација бидејќи долго биле оставени на забот на времето.
3 Природна околина
Реката се двои на Голема и Мала Онега 75 км од нејзиниот естуар, но тие потоа се спојуваат, образувајќи голем рамен остров.
Замрзнува кон крајот октомври до почетокот на декември и почнува да се топи во април-мај. Порано се користела за пловење на дрвени трупци.
Онега тече низ четинарски шуми (тајга од смрча, бор и ариш), претежно меѓу мочуришта.
4 Мостови
Преку реката постојат само четири моста: еден патен мост во Каргопол на патот за Њандома, друг патен мост во селото Сорокинскаја на патот од Каргопол за Плесецк и Емецк, еден патно-железнички мост помеѓу Оксовски и Североонежск, и еден железнички мост во Порог на пругата од Архангелск за Беломорск. На другите места реката се преминува скелиња.
5 Поврзано
* Онега (езеро)
Ејсид-рок

Ејсид-рок (|acid rock) — облик на психоделичен рок. Се одликува со долги инструментални сола, незначителна големина на текстот и импровизации. Том Волф, во неговата книга, ги опишал музичките групи како што се: The Jimi Hendrix Experience, Pink Floyd, The Doors, Iron Butterfly, Big Brother & The Holding Company, Cream, Jefferson Airplane, Ultimate Spinach, New Riders of the Purple Sage, Blue Cheer, Quicksilver Messenger Service, The Great Society, Stone Garden и Grateful Dead како автори на музика која е создадена под влијание на ЛСД - и припадници на поджанрови како што е „ејсид-рок“.
„Ејсид-рок“ се однесува и на подгрупа психоделични рок-состави кои биле дел или барем под влијание на таканаречениот Сан Франциско Саунд - гласна и „хеви“ музика придружена со долги импровизирани соло изведби. Тој е дел од прогресивниот рок од седумдесеттите и најблизок сродник со сите негови изведеници.
1 Историја и употреба на поимот
Ејсид-рокот го добил името затоа што служел како музика во позадина за моменти под влијание на ЛСД на „андерграунд“ забави во 60-тите години на минатиот век. „Ејсид“ во основа е англиски сленг за халуциногената дрога ЛСД. Во интервју за познатото списание Ролинг Стоун, Џери Гарсија ги цитирал зборовите на басистот на Grateful Dead, Фил Леш: „Ејсид-рокот е она што го слушаш кога си надрогсан со ејсид (ЛСД). Гарсија подоцна изјавил дека не постои вистински психоделичен рок и дека всушност индиската класична музика и дел од тибетската музика се примери на музика што е „осмислена да ја продлабочи состојбата на свеста“. Поимот „ејсид-рок“ најчесто е еквивалентен на психоделичен рок. Ролинг Стоун ги ставил раните творби на Пинк Флојд како „ејсид-рок“. Во јуни 1967 година, списанието „Тајм“ напишало: „Од џубокс и транзистори до национални импулси и засилениот звук на ејсид-рок составите: Џеферсон Ерплејн, Дорс и Моби Грејп“. Во 1968 година, списанието Лајф ги опишал „Дорс“ како „Кралевите на ејсид-рокот“.
Поимот често се користел во најславните денови на доцните 1960-ти и раните 1970-ти, но подоцна паднал во заборав; сега се користи само во случај на ставање на овој поджанр во историска перспектива. Кога хард-рокот и хеви-металот станале значајни на почетокот и средината на 1970-тите, фразата „ејсид-рок“ понекогаш генерички и погрешно се користела како име за овие жанрови. По некое време, вообичаената употреба на поимот „хеви-метал“ го заменил „ејсид-рок“ за овие стилови на музика. Алис Купер, Ванила Фаџ и Дип Парпл се примери на хард-рок состави кои некогаш најчесто се нарекувале „ејсид-рок“.
Маунт Синери

Маунт Синери (|Mount Scenery) — заспан вулкан на островот Саба, Карипска Холандија. Неговата лавина купола го образува врвот на овој стратовулкан. На надморска височина од 887 м, Ова е највисоката точка во Кралството холандија.
Вулканот се смета за потенцијално опасен. Последен пат избувнал во 1640 г. со експлозии и пирокласични текови.
На 2 септември 2019 г. Природниот Маунт Синери е прогласен за национален парк.
До врвот оди планинарска патека — една од најпривлечните знаменитости на Саба. Искачувајќи ја планината, посетителите ги среќаваат сите климатски појаси на островот, вклучувајќи облачна шума на врвот.
1 Галерија
2 Поврзано
* Фалсерберг — највисока точка во самата Холандија
Баварија-Инголштат

Баварија-Инголштат (германски: ''Bayern-Ingolstadt'' или Oberbayern-Ingolstadt) — војводство кое било дел од Светото Римско Царство од 1392 до 1447 година.
1 Историја
По смртта на Стефан II во 1375 година, неговите синови Стефан III, Фридрих и Јован II заеднички владееле со Баварија-Ландсхут. По седумнаесет години, браќата решиле формално да го поделат своето наследство. Јован ја добил Баварија-Минхен, Стефан ја добил Баварија-Инголштат, додека Фридрих го задржал она што останало од Баварија-Ландсхут.
По смртта на Стефан во 1413 година, Луј VII го презел престолот на неговиот татко. Во 1429 година, делови од Баварија-Стробинг биле обединети со Баварија-Инголштат. Луј владеел сè додека неговиот син, Луј VIII, не го узурпирал неговиот престол во 1443 година и го предал на нивниот непријател, Хенри XVI, војводата од Баварија-Ландсхут. Луј VIII починал две години подоцна. Луј VII умрел во заробеништво. Без наследник, Баварија-Инголштат била вратена на Баварија-Ландсхут.
2 Географија
Баварија-Инголштат била составена заедно од различни, неповрзани територии во Баварија. Главен град бил Инголштат и ги опфаќал териториите околу него: Шробенхаузен, Ајхах, Фридберг, Рајн ам Лех и Хохштат ан дер Донау. Покрај тоа, Баварија Инголштат ги вклучила следните градови:
Јужна Баварија:
* Васербург
* Еберсберг
* Куфштајн
* Кицбиел
* Ратенберг
Источна Баварија:
* Шардинг
* Динголфинг
* Малерсдорф и Пфафенберг
Северна Баварија:
* Хилполтштајн
* Херсбрук
* Лауф ан дер Пегниц
* Веиден во Оберпфалц
* Валдминхен
Носии од Горноџумајско Поле

Носиите од Горноџумајскиот крај биле носени во територијата на денешните општини Горна Џумаја и Симитли, каде регионално се јавуваат мали разлики*.
1 Машката носија
Мажите од овои крај главно носеле главно црни облеки, меѓу кои била белата платнена кошула. Над неа се носело елек кој бил изработен од шајак, и црна долама која била долга до колената и била опточена со црни гајтани по рабовите. На нозете носеле црни потури, кои биле опашени со тесен појас над нив. На главата, мажите носеле црна капа од овчо крзно, а на нозете носеле волнени чорапи, над кои носеле кожни опинци.
2 Женската носија
Во Горноџумајско поле постоеле неколку варијанти на женски носии. Во составот на една од најраспостранетите од овој крај, до крајот на ХIХ и почетокот на ХХ век била застапена бела платнена везена кошула со декорација на која и се припишува доста старо потекло.
Од тој период наместо неа започнала да се носи кошула од памучно платно ткаено со кенари, на ракавите украсена со бели рачно плетени тантели. Над неа се облекувала облеката саја која се јавува во два вида, како: летна и зимска горна облека. Првата се изработувала од домашно бело памучно платно, со долги ракави, по рабовите украсена со црни или темно-црвени гајтани. За разлика од неа, зимската, истовремено и празничната облека се изработувала од црна и темно-сина домашна ткаенина, која се носела на специфичен начин со наназад префрлени поли.
Според естетските сфаќања на месното население, во составот на носијата намената за девојки и млади жени, посебно впечатливи се сметале ''црната саја'' и ''белата фута''. Втората, позната како ''тенката фута'', ткаена во комбинација на бела памучна и бела волнена преѓа, со својата специфична структура се издвојувала со посебен естетски караткер и вредност.
Повозрасните жени во комбинација со црната саја се опашувале со ''четворна фута'' – четворно ткаена волнена ткаеница составена од две хоризонтално соединети дипли, со вткаени појаси: зелени, жолти, сини, црвени и црни комбинирани во квадратни поле на црна или темно-сина основа. Појасот е волненм четворно ткаен во комбинација на повеќебројни риги. Чорапите се плетени од црна волнена преѓа, преку должината прошарени со гривни – вид дискретно орнаментирани хоризонтални појаси.
Девојките главата ја покривале со розова забрадка, а невестите со бела, која почнувајки од денот на венчавањето претставувала карактеристично обележје на мажената жена. Невестинскиот и празничен изглед на носијата се надополнувал со округли сребрени пафти, ѓердани од сребрени пари и жолтици – сребрен накит на главата – игла и со обетки.
3 Наводи
4 Забелешка
* * - иако селата Церово, Долно Осеново и Падеш имаат мало меѓусебно растојание, имаат големи визуелни разлики
Хесен-Хомбург

Хесен-Хомбург (германски: ''Hessen-Homburg'') — формиран во посебен ландгравијат во 1622 година од ландгравијатот на Хесен-Дармштат; со него требало да управува неговиот син, иако не бил независен од Хесен-Дармштат до 1668 година. Накратко бил поделен на Хесен-Хомбург и Хесен-Хомбург-Бингенхајм; но овие делови биле повторно обединети во 1681 година.
1 Историја
Во 1806 година, Хесен-Хомбург бил инкорпориран во Големото Војводство Хесен (Хесен-Дармштат); но во 1815 година, од Виенскиот конгрес, оваа последна држава била принудена да ја признае независноста на Хесен-Хомбург, која била зголемена со додавањето на Мајзенхајм. Ленгравијатот на Хесен-Хомбург се состоел од два дела, округот Хомбург на десната страна на Рајна и округот Мајзенхајм, додаден во 1815 година, на левата страна на истата река. Хесен-Хомбург се приклучил на Германскиот Сојуз како суверена држава на 7 јули 1817 година. Ленгравијатот бил единственото кнежевство кое не било едно од основачите на Сојузот, освен Војводството Лимбург управувано од кралот на Холандија (додадено во 1839 година) и Војводството Шлезвиг (1848-1851) управувано од Данскиот крал. Во 1848 година, Ленгравијатот имал население од 22.800 жители и вкупна површина од 166 квадратни милји, со што станал една од најмалите држави во Германскиот Сојуз. Хесен-Хомбург бил претставен од Големото Војводство Хесен во внатрешниот совет на Конфедеративниот парламент, но имал свое седиште во пленарниот совет. Државата му се придружила на Золверајн во 1835 година.
Во 1833 година, во Хомбург биле отворени бањи, кои донеле неочекувано богатство и внимание на земјиштето. Наскоро се отворило казино и салони за коцкање, што исто така многу придонеле за растечката економија на државата. Неколку законски увертирања биле направени со парламентот, во обид да се стави крај на коцкањето, но сите обиди не успеале сè додека Хесен-Хомбург не преминал во рацете на Прусија.
На 24 март 1866 година, Хесен-Хомбург бил наследен од големиот војвода од Хесен, додека Мајзенхајм паднал под Прусија. На 20 септември истата година, овие територии биле повторно одземени од Хесен-Дармштат, а поранешниот ленгравијат бил обединет со Изборното Кнежевство Хесен, Војводството Насау, Слободниот град Франкфурт и некои поранешни делови на Кралството Баварија за да се формираат пруската провинција Хесен-Насау.
Денес, поранешниот округ Хомбург е дел од германската покраина Хесен, додека Мајзенхајм е дел од Рајнланд-Пфалц.
1.1 Влада и администрација
Најважното административно тело во Хесен-Хомбург бил приватниот совет, чии членови биле назначени од Ленгравијатот. На 18 февруари 1818 година, Фридрих V ја основал државната влада, која ги комбинирала сите поранешни независни државни колеџи (конзистории, комора, шумарски колеџ, колеџ медикум и суд) во централна власт, поделена на три депутации. Хесен-Хомбург не усвоил устав до 1850 година, во пресрет на револуциите од 1848 година.
Баварија-Стробинг

Баварија-Стробинг (германски: ''Niederbayern-Straubing-Holland, Niederbayern-Straubing, Bayern-Straubing-Holland'' или ''Bayern-Straubing'') — го означува широко расфрланото територијално наследство во куќата Вителсбах во Баварија, која била управувана од независни војводи од Баварија-Стробинг помеѓу 1353 и 1432 година; мапата (''илустрација'') на овие маршеви и оддалечености на Светото Римско Царство, сликовито ја демонстрира фракционализацијата на земји каде што не се стекнала прародителството. Во 1349 година, по смртта на царот Луј IV, неговите синови ја поделиле Баварија уште еднаш: Долна Баварија преминала на Стефан II (починал во 1375 година), Вилијам (починал во 1389 година) и Алберт (починал во 1404 година). Во 1353 година, Долна Баварија била дополнително поделена на Баварија-Ландшут и Баварија-Стробинг: Вилијам и Алберт добиле дел од наследството на Долна Баварија, со главен град во Штраубинг и права на Хено и Холандија. Така, војводите од Баварија-Стробинг биле и грофови на Хено, грофови на Холандија и на Зеланд.
Во 1425 година, со смртта на војводата Јован III, војводите Штраубин изумреле по машка линија. Неговиот имот бил поделен помеѓу војводите од Баварија-Минхен, Баварија-Ландшут и Баварија-Инголштад во 1429 година под арбитража на светиот римски цар. Неговата внука Жаклин станала грофица на Хено сама по себе.
1 Војводи од Баварија-Стробинг
* Заедничко владеење на Вилијам I и Алберт I 1347-1388
* Алберт I „Холандски“ 1388-1404
* Алберт II 1389-1397 заеднички одржан со Алберт I
* Вилијам II 1404-1417 година
* Јован III 1418-1425 оспорени со
* Жаклин, грофицата од Хено 1417-1432 година
По борбата за наследување помеѓу Жаклин и нејзиниот вујко Јован, Баварија-Стробинг била поделена помеѓу Баварија-Инголштад, Баварија-Ландшут и Баварија-Минхен.
Земјотрес во Мароко (2023)

Земјотрес во Мароко од 2023 г. — земјотрес со јачина од 6,8 M<sub>W</sub> што се случил на 8 септември 2023 г. во 23:11 часот во регионот Маракеш-Сафи во Мароко. Епицентарот на земјотресот бил на 71,8 километри југозападно од Маракеш, во близина на ски-центарот Оукајмеден во планините Атлас. Пријавени се најмалку 2.122 смртни случаи и најмалку 2.421 повредени. Земјотресот предизвикал големи разурнувања; вклучително и оштетување на историските знаменитости на Маракеш. Земјотресот бил почувствуван и во Шпанија, Португалија, Гибралтар, Мавританија, Алжир и други земји.
1 Галерија
2 Наводи
Сур Мунамеги

Сур Мунамеги (|Suur Munamägi, во прев. „Голема Јајчеста Планина“) — највисока точка во Естонија и сите Балтички држави. Висока е 318 м и се наоѓа во селото Ханја на округот Виру. Лежи во југоисточниот агол на Естонија близу тромеѓата со Латвија и Русија. Околниот терен се одликува со благи ридови.
На врвот од ридот има набљудувачка кула.
1 Галерија
2 Поврзано
* Географија на Естонија
Изборно Кнежевство Баден

Изборно Кнежевство Баден (германски: ''Kurfürstentum Baden'') — држава на Светото Римско Царство од 1803 до 1806 година. Во 1803 година, Наполеон му ја доделил функцијата изборен кнез на Карл Фридрих, но во 1806 година, Франц II го распуштил Царството. Баден тогаш постигнал суверенитет, а Карл Фридрих станал Голем Војвода.
1 Историја
Француската револуција започнала во 1789 година, а на нејзиниот почеток, Маргрофството Баден било обединето под Карл Фридрих, но не формирало компактна територија. Неговата вкупна површина била само околу 3.500 км<sup>2</sup>, која се состоела од голем број изолирани области кои лежеле на двата брега на Рајна. Карл Фридрих настојувал да ги стекне интервентните делови на земјата, за да и даде територијално единство на својата земја. Неговата можност да го стори тоа се појавило за време на Француските револуционерни војни. Кога избувнала војната помеѓу Првата француска република и Светото Римско Царство во 1792 година, Маркгрофовијата Баден се борела за Домот на Хабсбург. Сепак, нивната земја била уништена како резултат на тоа, и во 1796 година Маркгрофот бил принуден да плати обештетување и да ги отстапи своите територии на левиот брег на Рајна на Француската Прва Република.
Среќата, сепак, набрзо го свртела својот пат. Со германската медијатизација од 1803 година, и во голема мера благодарение на добрите функции на Александар I од Русија, Карл Фридрих ја добил епископијата во Констанца, дел од електоратот на Пфалц и други помали области, заедно со престижот да биде именуван за изборен кнез. Во 1805 година ја сменил страната и се борел за Наполеон. Како резултат на тоа, подоцна во 1805 година, кога се случил мирот во Пресбург, тој го добил Брајсгау и други територии на сметка на Австриското Царство. Во 1806 година, кнезот избирач на Баден го потпишал Рајнбундактот, приклучувајќи се на Рајнскиот Сојуз. По распаѓањето на Светото Римско Царство, Карл Фридрих прогласил суверенитет и на тој начин го создал Големото Војводство Баден, добивајќи и други територијални додатоци.
2 Библиографија
* Марија Шимке (уред.): ''Владини досиеја на електоратот и Големото војводство Баден 1803–1815'' . Извори за реформите во државите на Рајнската Конфедерација, том 8. Минхен: Oldenbourg Wissenschaftsverlag 2011, ISBN 978-3-486-58677-0*''Изборна државна организација Баден. Во 13 едикти вклучувајќи додатоци и додатоци.'' Карлсруе 1803
* Адам Игназ Валентин Хеуниш : ''Големото Војводство Баден, опишано историски, географски, статистички и топографски.'' Хајделберг, издавачка куќа на Универзитетската книжарница Јулиус Гросшен, 1857
Сашо Ливрински

Сашо Ливрински (р. во ) — македонски хармоникаш, музичар и композитор, долги години е член на Група Академци.
1 Животопис
Ливрински е роден во Скопје на 20 јануари 1967 година. Завршил средно музичко образование во Штип, потоа Факултет за музичка уметност во Скопје. Тој е хармоникаш, композитор и аранжер.
Тој е еден од основачите на Група Академци во 1987 година, која долги години е под негово раководство.
2 Музичко творештво
Тој има соработувано со многу пејачи на македонската естрада со: Момо Николовски, Виолета Томовска, Ефто Пупиновски, Миле Кузмановски, Сузана Спасовска, Перо Христов, Зоран Џорлев, Атина Апостолова, Златко Милошевски и други...
Во 2017 година го промовира неговиот албум со ора наречен "Вруток".
Тој е познат по:
* Музика и аранжман на "Билјана" на "Момо Николовски" 1991,
* Музика и аранжман на "Јуле Јулијана" на "Перо Христов" 1993,
* Музика и аранжман на "Што ако заглавиме" на Група Академци 1998,
* Музика и аранжман на "Што ти згрешив животе" на "Момо Николовски" 2004,
* Музика и аранжман на "Мое Маврово" на "Златко Милошевски" 2007,
* Музика и аранжман на "Роде мој Македонски" на "Виолета Томовска" 2008,
*Аранжман на "Налеј, налеј" во изведба на "Сузана Спасовска" (2014),
* Аранжман на "Барам прошка" на "Ванчо Тарабунов" 2017,
* Музика и аранжман на "Најубавата" на "Група Академци" 2018,
* Аранжман на "Илјада рози" на "Ефто Пупиновски" 2018,
* Аранжман на "Кате Катјуша" на "Ефто Пупиновски" 2018,
* Музика и аранжман на "Љубовта е магија" на "Група Академци" 2019,
* Музика и аранжман на "Од кафана до кафана" на "Група Академци" 2019,
* Аранжман на "Години златни" на "Златко Милошевски" 2023,
* Музика и аранжман на "Љубовна рана не се лекува" во изведба на "Перо Христов" 2023.
3 Наводи
Вештак

Вештак или вешто лице — лице кое сведочи во судот, а чие сведочење се заснова на стручно знаење за предметната тема и кое им овозможува на одлучувачите подобро да ги проценат доказите, ситуацијата или соодветната казна. Социјалните работници се повикуваат на суд како вештаци во спорови за старателство над деца, занемарување и злоупотреба на деца, развод, грижа за лица со посебни потреби итн.
Вештакот е стручно лице кое ги исполнува формалните и суштинските услови за да може да се вклучи во овој вид на работа. Вештакот е соработник на судот и судијата, а со своите стручни наоди и мислење од областа во која е вештак (машинство, медицина, економија, финансии, градежништво и други различни области) му помага на судот. да се утврди вистината, односно да се утврди одредена конкретност на фактите по што се отвора или затвора дискусијата.
Од квалитетот и сеопфатноста на наодиете и мислењата на вештакот зависи текот на судската или вонсудската постапка. Во процесот на утврдување на материјалната вистина, судот сè повеќе се потпира на наодите и мислењата на стручњаците од областа на која се однесуваат судските предмети.
1 Вештачење
Вештачењето е стручна дејност што правната наука ја користи за утврдување и разјаснување на битни факти од областа на струката која не е правна, а која ја бара и ја спроведува органот на постапката. Тоа се спроведува кога органот на кривичната постапка, судиите и нивната правна стручна спрема не се доволни за утврдување или оценување на некој релевантен факт, бидејќи немаат доволно потребни стручни знаења и соодветни вештини. На пример, при утврдување на автентичноста на уметничките дела, аналитички форензичар доаѓа да ја изврши анализата и во таа ситуација лицето кое има таква посебна стручност се нарекува вештак, стручњак или експерт (од латински expertus), а самиот чин и метод на неговата презентација се нарекува вештачење или експертиза (од латински expertis).
Кнежество Анхалт-Плоцкау

Кнежество Анхалт-Плоцкау (германски: ''Fürstentum Anhalt-Plötzkau'') — кнежевство сместено во Германија. Создадено во два наврати. За прв пат било создадено во 1544 година по поделбата на Анхалт-Десау, но кнежевството престанало да постои по смртта на принцот Јован III во 1553 година, во кој момент бил наследен од принцот од Анхалт-Зербст.
Било создадено по втор пат во 1603 година со поделбата на обединетото кнежевство Анхалт; овој пат, за да се создаде поголемо кнежевство, биле извлечени делови од Анхалт-Бернбург. Оваа втора инкарнација траела до 1665 година, кога принцот Лебрехт успеал како принц од Анхалт-Кетен, а Плоцкау се вратил во кнежеството Анхалт-Бернбург.
1 Принцови од Анхалт-Плоцкау 1544-1553
* 1544–1553 Јован III
''Кон Анхалт-Зербст 1553 година''
2 Принцови од Анхалт-Плоцкау 1603-1665
* 1603-1653 Август
* 1653-1654 Ернест Готлиб
* 1653–1665 Лебрехт ''(ко-регент)''* 1653–1665 Емануел ''(ко-регент)''''Обединето со Анхалт-Бернбург 1665 година''
Кнежество Анхалт-Дорнбург

Кнежество Анхалт-Дорнбург (германски: ''Fürstentum Anhalt-Dornburg'') — се наоѓало во денешна Германија. Создадено е во 1667 година по смртта на принцот Јован VI и поделбата на Анхалт-Зербст со Анхалт-Милинген, создадено заедно со Анхалт-Дорнбург за помладите синови на принцот Јован VI. Кнежевството траело до 1742 година кога принцовите Кристијан Август и Јован Лудвиг II го наследиле Анхалт-Зербст.
1 Принцови од Анхалт-Дорнбург 1667-1742 година
* 1667–1704 Јован Лудвиг I
* 1704–1742 Јован Лудвиг II
* 1704–1709 Јован Август ''(ко-регент)''* 1704–1710 Кристијан Лудвиг ''(ко-регент)''* 1704–1742 Јован Фридрих ''(ко-регент)''* 1704–1742 Кристијан Август ''(ко-регент)''''Обединето со Анхалт-Зербст во 1742 година''
Кнежество Анхалт-Бернбург-Шаумбург-Хојм

Кнежество Анхалт-Бернбург-Шаумбург-Хојм (оригинално Анхалт-Цајц-Хојм) (германски: ''Fürstentum Anhalt-Bernburg-Schaumburg-Hoym'') — германско кнежевство и член на Светото Римско Царство. Смртта на принцот Виктор Амадеус од Анхалт-Бернбург во 1718 година резултирало со поделба на неговата земја, при што неговиот втор син принцот Лебрехт го наследил она што првично било познато како ''Анхалт-Цајц-Хојм''.
Името на ова кнежевство било променето во 1727 година од Анхалт-Цајц-Хојм во Анхалт-Бернбург-Шаумбург-Хојм. Смртта на принцот Фридрих на 24 декември 1812 година резултирала со изумирање на владејачката куќа, а територијата била наследена од принцовите од Анхалт-Бернбург.
1 Принцови од Анхалт-Цајц-Хојм (1718-1727)
* 1718–1727 Лебрехт
* 1727 Виктор I Амадеус Адолф
''Кнежевството го сменило името во Анхалт-Бернбург-Шаумбург-Хојм''
2 Принцови од Анхалт-Бернбург-Шаумбург-Хојм (1727-1812)
* 1727–1772 Виктор I Амадеус Адолф
* 1772-1806 Карл Луис
* 1806–1812 Виктор II Карл Фридрих
* 1812 Фридрих
''Кон Анхалт-Бернбург''
Кнежество Анхалт-Харцгероде

Кнежество Анхалт-Харцгероде (германски: ''Fürstentum Anhalt-Harzgerode'') — мало кнежевство на Светото Римско Царство, управувано од Домот на Асканија со резиденција во Харцгероде во денешна Саксонија-Анхалт. Создадено е во 1635 година по поделбата на Анхалт-Бернбург со Фридрих, помлад син на принцот Кристијан I кој станал владејачки принц. Смртта на синот на Фридрих, принцот Вилијам Лудвиг во 1709 година резултирало со изумирање на владејачкото семејство и Анхалт-Харцгероде било повторно обединето со Анхалт-Бернбург.
1 Историја
Принцот Кристијан I владеел во Бернбург откако тој и неговите браќа го поделиле своето наследство од Анхалт во 1603 година. Тој се свртел кон калвинизмот и во 1608 година ја основал протестантската унија со лутеранските принцови, како заменик на електорот Палатин Фридрих IV. Во почетокот на Триесетгодишната војна, тој ја предводел боемската војска на синот на Фридрих, Фридрих V, во Битката кај Белата Планина во 1620 година, претрпувајќи катастрофален пораз. Привремено забранет и прогонет во Шведска, тој не можел да се врати во Бернбург до 1624 година.
Кристијан починал во 1630 година; неговите синови, Фридрих и неговиот постар брат Кристијан II, исто така, се бореле во војната. Фридрих служел во шведската пешадија сè додека лутеранскиот изборен кнез Јован Ѓорѓи од Саксонија не го склучил Прашкиот мир со хабсбуршкиот цар Фердинанд II во 1635 година. Назад во Анхалт, тој и неговиот брат се договориле во декември и го поделиле наследството на нивниот татко; додека Кристијан II успеал како принц од Анхалт-Бернбург, Фридрих ги примил најзападните области (''Амт'') на Харцгероде, кои штотуку биле опустошени од пожар и Гинтерсберге во планинскиот венец Харц. Притоа, неговите земји ги сочинувале асканските матични територии во поранешниот саксонски ''Швабенгау'' со урнатините на замокот Анхалт.
Во тековната војна, принцот Фридрих служел во вооружените сили на Ландгрофот Вилхелм V од Хесен-Касел. Конечно во 1641 година, поттикнат од неговиот брат, тој се вратил во Харцгероде и се оженил со Јована Елизабет (1619–1647), ќерка на принцот Јован Лудвиг од Насау-Хадамар следната година. Фридрих направил значителни напори да ги ублажи влијанијата на војната врз неговото мало кнежевство и за реконструкција по последниот Вестфалски мир. Кога неговиот братучед Јован Казимир од Анхалт-Десау починал во 1660 година, тој станал постар принц на сите територии на Анхалт.
Фридрих бил наследен од неговиот единствен син Вилхелм во 1670 година. Тој ги продолжил напорите на неговиот татко и се трудел за развој на областите за ископување сребро во Харц. Неговите два брака со грофицата Елизабета Албертина од Солмс-Лаубах (1631-1693) и Софија Аугуста (1666-1733), ќерка на принцот Хенри од Насау-Диленбург останале без деца. По неговата смрт во 1709 година, неговиот дел од Анхалт го наследил неговиот братучед, принцот Виктор Амадеус од Анхалт-Бернбург.
2 Принцови од Анхалт-Харцгероде
* 1635-1670 Фридрих
* 1670-1709 Вилхелм Лудвиг
''Кон Анхалт-Бернбург''
Кнежество Анхалт-Ашерслебен

Кнежество Анхалт-Ашерслебен (германски: ''Fürstentum Anhalt-Aschersleben'') — краткотрајно кнежевство на Светото Римско Царство управувано од Домот на Асканија со резиденција во Ашерслебен во денешна Саксонија-Анхалт. Се појавило како поделба од Кнежевството Анхалт од 1252 до 1315 година.
1 Историја
Таа е создадена кога територијата на Анхалт била поделена меѓу синовите на принцот Хенри I на кнежевствата Анхалт-Ашерслебен, Анхалт-Бернбург и Анхалт-Зербст во 1252 година. Принцот Хенри II Дебелиот, најстариот син на Хенри I, бил совладетел на неговиот татко од 1244 година. Во текот на поделбата тој ја избрал татковината на предците Анхалт северно од планинскиот венец Харц околу асканската резиденција Ашерслебен ''(Аскарија)'', на која и доделил градски привилегии во 1266 година.
Кога во 1315 година, внукот на Хенри, Ото II, умрел без машки наследници, кнежевството - вклучувајќи го и главниот град Ашерслебен - било заземено како феуд од неговиот братучед и доверител, епископот Алберт од Халберштат. Иако принцот Бернхард II од Анхалт-Бернбург една година подоцна го признал феудалниот мандат на Халберштат, Ашерслебен бил причина за неколку конфликти меѓу неговите наследници и епископите на Халберштат. Сепак, таа останала дел од епархијата, која во 1648 година била секуларизирана во Кнежевството Халберштат, а нејзините суверени поседи, вклучително и правата на Анхалт-Ашерслебен, биле дадени на Бранденбург-Прусија.
2 Принцови од Анхалт-Ашерслебен 1252-1315
* 1252–1266 Хенри II
* 1266–1304 Ото I
** 1266–1283 Хенри III, брат и корегент
* 1304–1315 Ото II
Бујзе

Бујзе ― поранешен остров кој бил еден од Источнофризиските Острови во близина на германскиотбрег на Северното Море, кој речиси целосно бил зафатен од морето во втората половина на 17 век. Единствениот преостанат дел е источниот крај, познат денес како островот Нордернај. Самиот Бујзе бил образуван со распадот на поголем остров. Се споменуваат две можни потекла: распадот на островот Бурхана во потопот од 1219 година и распадот на островот Бант во 1170 година, кој исто така ги образувалЈист, Боркум и Мемерт.
Бујзе се распаднал на два дела во 1362 година. Источниот дел првично бил нарекуван Остеренде, а подоцна „Нордер неје Ог“ (Нов Остров Норденс), а денес е островот Нордернај. Западниот дел полека исчезнувал со текот на годините како резултат на ерозијата, но изворите не се согласуваат за точниот датум на исчезнувањето на Бујзе (Светипетровиот потоп од 1651 или 1690 година).