procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Книга-перница

„Книга-перница“ (англиски: ''The Pillow Book'') – филм на режисерот Питер Гринавеј (Peter Greenaway) од 1996 година. Режисерот е автор и на сценариото, заедно со Сеј Шонагон (Sei Shonagon). Главните улоги ги играат: Вивиен Ву (Vivian Wu), Јуан Мекгрегор (Ewan McGregor), Јоши Оида (Yoshi Oida), Кен Огата (Ken Ogata) и Хидеко Јушида (Hideko Yushida). Во овој визуелно привлечен, но провокативен филм, Гринавеј ги разгледува односите меѓу телесноста и уметноста.
1 Синопсис
Нагико (ја игра Ву) израснала во Јапонија, каде нејзиниот татко (го игра Огата) за секој нејзин роденден пишувал благослови на нејзиното лице и на грбот. На секој нејзин роденден, во нивниот дом доаѓал и еден издавач (го игра Оида), кој го уценувал нејзиниот татко, барајќи сексуални услуги. Откако склучиле договорен брак, Нагико немала среќен живот, па го напуштила мажот и избегала во Хонгконг, каде на почетокот живеела во најсиромашниот дел од градот за да се скрие од сопругот и од своето семејство. Подоцна, таа се вработува во модна фирма и станува успешен модел. Тогаш, таа добива желба да ја задоволи страста за калиграфија и бара љубовници според нивната вештина за пишување по нејзиното тело. Средбата со младиот писател Џером (го игра Мекгрегор) ѝ дава идеја и самата де се обиде во калиграфијата. Нејзините први обиди ги одбива издавачот кој во минатото го уценувал татко ѝ, а сега му е љубовник на Џером. Така, Нагико го заведува Џером чие тело ѝ послужува за нејзината прва книга...
Дамата со кученцето

''Дамата со куче'' (|Дама с собачкой) — расказ на рускиот писател Антон Павлович Чехов, објавен во декемвриското издание на списанието „Руска мисла“ во 1899 година. Се смета за еден од најдобрите и најпознатите раскази од неговиот опус. Заплетот започнува со доаѓањето на несреќно омажената Ана Сергеевна на Јалта, каде што другите гости и го даваат името „Дамата со куче“. Наскоро Ана го запознава оженетиот банкар Дмитриј Гуров, со кого влегува во вонбрачна врска.
Расказот е напишан во 1898 година, за време на престојот на писателот на Јалта, каде што престојувал по совет на лекар, за да види дали топлата клима ќе му помогне да престане со напредната туберкулоза. Внимателниот стил, меланхоличен тон и отсуството на пресврти во заплетот, ниту разрешувањето на судбината на јунакот на крајот, го направија „Дамата со куче“ еден од највлијателните раскази во светската книжевност и миленик на книжевната критика. Владимир Набоков го сметал за еден од најдобрите раскази на сите времиња.
„Дамата со куче“ послужил како предлошка за неколку театарски претстави. Успешно бил адаптиран во истоимениот филм во режија на Јосиф Хајфиц во 1960 година. Исто така, заедно со уште три раскази на Чехов, на Никита Михалков му послужил да го напише сценариото за филмот „Црни очи“ од 1987 година.
1 Содржина
Оженетиот средовечен банкар Дмитри Гуров ја запознава Ана Сергеевна, мажена млада жена, додека е на одмор во Јалта. И двајцата се длабоко несреќни во нивните бракови. Една недела по средбата, тие започнуваат прељубничка врска. Гуров е голем женкар, а прељубата не му е непозната, додека ова е прва врска на Ана. Кога ќе заврши одморот, Дмитриј се враќа во Москва, а Ана се враќа кај сопругот во гратчето Серпухов. Гуров постојано мисли на Ана и не може повторно да влезе во секојдневниот живот на Москва. Затоа, тој решава да оди во Серпухов и да ја посети Ана. Таму, тие имаат кратка средба во локалниот театар, каде што тој ѝ изјавува љубов, а Ана му ветува дека ќе го посети во Москва. Навистина, тие имаат повремени тајни средби, а во меѓувреме Гуров го води својот вообичаен живот за кој чувствува дека е лажен. При една нивна средба, Гуров сфаќа дека првпат во животот е вљубен и дека првпат води вистински живот. Тогаш, двајцата разговараат за можноста да отпочнат заеднички живот, свесни дека таа желба е тешко остварлива.
Илирско движење

Илирското движење (|Ilirski pokret|Илирски покрет; |Ilirsko gibanje) било пан-јужнословенско културно и политичко движење со корени во раниот современ период, започнато од група млади хрватски интелектуалци за време на првата половина на 19ти век, околу 1835–1863 (постои одредено несогласување во официјалните датуми од 1835 до 1870). Ова движење имало за цел создавање на хрватски национален естаблишмент во Австроунгарија преку јазично и етничко единство, и преку него да ги постави темелите за културно и лингвистичко обединување на сите Јужни Словени под терминот ''Илири''.
Аспектите на движењето кои се однесуваат на развојот на хрватската култура во хрватската историографија се сметаат за дел од Хрватската народна преродба (|Hrvatski narodni preporod).
Момци (расказ)

„Момците“ (|Мальчики) ― расказ на рускиот писател Антон Павлович Чехов, првобитно објавен на 21 декември 1887 година во весникот „Петербург“ бр. 350 со поднаслов ''(скица)'' и со псевдонимот А. Чехонте. Еден од бисерите на делото на писателот, омекнувајќи ја драмата на традиционалната Божиќна приказна .
1 Заплет
Володија, ученик во гимназија во второ одделение, од далеку доаѓа дома кај семејството Королев за божиќните празници. Неговиот пријател Чечевицин доаѓа да остане со него. Тој им се претставува на сестрите Володија како „Монтигомо, канџата на јастребот, водачот на непобедливите“. Володија не игра, како и обично, со своите сестри, не учествува во претпразничните подготовки на целото семејство, туку зборува за нешто сам со Чечевицин. Сестрите, откако слушнале, дознаваат дека момчињата подготвуваат бегство во Америка. Но, тие не успеваат да избегаат далеку: вратени се од Гостини Двор од најблискиот град.
2 Историјата на расказот
Покрај тоа што било објавена во весникот Петербург во 1887 година, приказната била вклучена и во првиот том од собраните дела на А.П. Чехов, објавени од издавачот А.Ф. Маркс во 1899-1901 година. Специјално за ова издание, Чехов го отстранил поднасловот и значително го ревидирал текстот на делото: писателот направил измени и дополнувања кои појасно ја прикажуваат психологијата на децата (особено е додадена молитвата на Володија). Се смени и крајот. Како резултат на измените, контрастот на ликовите на двете момчиња, едвај наведен во оригиналната верзија, стана поживописен. Додека работел на текстот, Чехов отстранувал вулгаризми и разговорни изрази.
За време на животот на писателот, приказната била преведена на германски, норвешки, фински и чешки јазик.
Се претпоставува дека идејата за пишување на приказната ја дала една епизода од животот на Чехов, кога тој се сретнал со двајца средношколци кои фаќале и сушеле риби во градината Нескучни во Москва и прикажувале Индијанци. Писателот ги поканил момчињата да пушат „луле за мир“ со него, а тој самиот добил од нив подарок.
3 Осврти од критичарите
Лав Толстој го сметал ова дело за една од најдобрите приказни на Чехов. Виктор Голцев, кога ги препорачувал приказните на Чехов за читање во кругот на семејството, се осврнал и на „Момците“. Според В. Голцев, Чехов им припаѓа на уметниците кои се способни да создаваат живописни слики на детски ликови и да покажат „што се случува во детската душа и што возрасните често не го разбираат“.
4 Адаптација на екранот
* „Лошото момче“ (руски: ''Злой мальчик'') — советски ТВ-филм од 1984 година во режија на Тамара Петровна Пављученко.
Копнеж (расказ)

„''Копнеж''“ (|Тоска) ― расказ на Антон Чехов од 1886 година.
1 Објавување
Расказот за прв пат бил објавен во изданието на ''Петербургскаја газета'' во бројот 26, на 16 јануари (стар стил) 1886 година, потпишано со А. Чехонте. Со мали промени се појави во збирката ''Шарени раскази'' (Пёстрые рассказы). Во 1895 година се нашла во антологијата наречена ''Погледи'' (руски: Проблески, 1895, преку издавачите Посредник). Во малку ревидирана верзија, Чехов го вклучил во том 3 од неговите Собрани дела објавени од Адолф Маркс во 1899-1901 година.
2 Синопсис
Неодамна почина синот на превозувачот Јона. Тој очајно и неуспешно се обидува да разговара со луѓето што ги среќава и да им каже колку е скршен. Тој завршува со разговор со својот коњ.
3 Прием
Расказот бил позитивно оценет од ''Петербургские Ведомости'' (бр.167, 1886) и од Н. Ладожски. Леонид Оболенски, пишувајќи за ''Руское Богатство'', го пофалил Чехов за неговата извонредна способност да ја види скриената драма зад измамнички едноставни нешта и го навел „''Копнеж''“ како совршен пример за тоа. Константин Арсењев во есејот наречен „Писателите на нашето време“ (''Вестник Европа'', бр.12, 1887) го вклучи „Копнеж“ во својот список на најдобри современи раскази. Лав Толстој го вклучил „''Копнеж''“ во неговиот личен список на најдобри раскази од Чехов.
Во дачата

Во дачата — расказ од Антон Павлович Чехов. Чехов во напишал расказот во 1886 година, а првпат бил објавен во списанието „Будилник“, 1886 година, бр. 20 од 25 мај, и потпишан од А. Чехонте.
1 Изданија
Расказот на А.П.Чехов „Во дачата“ бил напишан во 1886 година, а првпат бил објавен во 1886 година во списанието „Будилник“ бр. 20 од 25 мај со потпис А. Чехонте. Расказот бил објавен и во 1899 година на годишнината на списанието Будилник. Чехов бил незадоволен од објавувањето на расказот во јубилејниот број на „Будилник“, бидејќи не му бил испратен на коректура.
За време на животот на Чехов, расказот била преведен на фински и чешки.
2 Содржина
Дејството на расказот се одвива во дача. Павел Иванич Виходцев е на одмор со семјството. Еден ден добил писмо со текст: „Те сакам. Ти си мојот живот, среќата е сè! Извини за признанието, но немам сила повеќе да трпам и да молчам. Не барам заемност, туку сожалување. Бидете вечерва во осум часот навечер во стариот павилјон... Сметам дека е излишно да се потпишам со моето име, но не плаши се од анонимноста. Млада сум, убава... што сакаш друго?“
Павел Иванович Виходцев, откако го добил писмото, не можел да разбере кој би можел да го напише, долго време се двоумел дали да оди на состанокот или не. Но сепак решил да отиде.
Неговата сопруга почнала да го прашува што е причината за неговата замисленост и каде ќе оди. Виходцев одговорил дека решил да прошета.
Влегувајќи во павилјонот, во кој требало да се оствари средбата, го нашол братот на неговата сопруга, студентот Митја, кој живеел во неговата дача. Двајцата се убедуваат другиот да го напушти павилјонот, но попусто, никој не сакал да отстапи. Одеднаш, женско лице со напрчен нос погледнало во павилјонот, се намуртила и исчезнала. И двајцата решиле дека тоа е авторот на писмото - се скарале и си заминале.
На вечерата, Павел Иванович и Митја молчеле, но тогаш сопругата на Павел признала дека таа го напишала писмото за да ги избрка сите од куќата и да го измие подот без некој да ѝ смета. Оваа изјава ги помирила соперниците.
Гусев (есеј)

Гусев (|Гусев) — есеј на Антон Павлович Чехов. Делото било напишано во 1890 година, првпат објавен на 25 декември 1890 година во весникот Ново време.
Есејот бил напишан во ноември 1890 година на островот Цејлон, во Коломбо, кога Чехов се враќал од Сахалин. Гусев директно ги одразил живописните впечатоци од патувањето. Во Индискиот Океан, во текот на целото течение на паробродот, тој се фрлал од палубата во морето од лакот, а потоа го грабнал јажето што му било фрлено од крмата. Ова било неговата бања. Во едно од овие капења, тој недалеку видел ајкула и јато пилот-риби, кои подоцна ги опишал во својот есеј „Гусев“. Самиот Чехов на 9 декември 1890 година му напишал на А.С. Суворин: „На пат кон Сингапур, двајца мртви биле фрлени во морето. Кога ќе погледнете како мртов човек, завиткан во платно, лета салто во водата, и кога ќе се сетите дека има неколку милји до дното, станува страшно и поради некоја причина почнува да изгледа дека вие самите ќе умрете и ќе бидете фрлени во морето“.
Есејот за првпат бил објавена на 25 декември 1890 година, во божиќното издание на ''Ново време'' (бр. 5326), со белешка: „Коломбо, 12 ноември“. „Гусев“ бил првиот есеј на Чехов објавен по неговото враќање од островот Сахалин.
Есејот е поделена во пет поглавја. По некои стилски ревизии, тој бил вклучен во збирката раскази ''Камера бр. 6'' од изданието од 1893 година. Есејот како дел од збирката бил препечатен седум пати без промени (1893-1899). Со мали измени, есејот е вклучен во шестиот том од собраните дела на Чехов, објавени од Адолф Маркс во 1899-1901 година.
За време на животот на Чехов, есејот бил преведен на бугарски, унгарски, германски, норвешки, полски и француски.
1 Заплет и критика
Неколку демобилизирани војници, меѓу кои и војникот Гусев и Павел Иванович, за кој никој ништо не знае и кој се открива дека е свештеник, се враќаат дома од Далечниот Исток на брод. Во амбулантата на бродот во сон, Гусев умира. Неговото тело е завиткано во платнена торба и по кратка молитва, било фрлено во брановите.
Писателот детално опишал како телото паѓа на дното покрај јато риба, и како е растргнато од ајкула.
На читателите веднаш им се допаднал есејот. Меѓу оние на кои им се допаднал есејот биле Петар Чајковски и Алексеј Плешчеев.
Во 1906 година, Борис Лазаревски во списанието „Руска мисла“ напишал: „Кога излезе комплетната збирка дела, го прочитав есејот „Гусев“ и бев изненаден како авторот успеал да расплетува таква неверојатна драма на неколку страници, допирајќи ги најдлабоките, речиси универзални прашања “.
Дисаѓи

Дисаѓи или бисаги — корпи, торби, кутии или слични садови, кои се носат во чифт или префрлени врз грбот на добиток или закачени на страните на велосипед или мотоцикл.
1 Дисаѓи поставени на животни
Традиционалните дисаѓи користени во превоз со добиток обично се направени од платно, кожа или плетени. Модерните дисаѓи може да бидат правоаголни кутии од тврда пластика. Дисаѓите се ставаат на таков начин што масата на товарот рамномерно се распределува на двете страни на животното. За товарање на коњи, и кога носат особено тешки товари на други животни, тие се поддржани од седлото или самарот за порамномерно распределување на масата на товарот по грбот на животното. Во некои случаи, дополнителни предмети се ставаат на задниот дел на животното, помеѓу дисаѓите.
2 Дисаѓи за велосипеди
Постојат многу видови на дисаѓи за велосипеди. Дисаѓите за патување со велосипед обично се продаваат во парови, наменети да носат доволно опрема за самоодржливи тури во траење со денови или недели. Највообичаеното поставување е да се користат чифт помали дисаѓи (од 10 l до 15 l секоја) ниско монтирани на предниот багажник на велосипедот и пар поголеми на задниот багажник (од 20 l до 30 l секоја).
За ние кои велосипедот го користат за извршување на секојдневни обврски постојат дисаѓи конструирани да носат лаптоп компјутери, папки со документи, облека за пресоблекување или обувки и оброк. Има и дисаѓи кои се претвораат во ранци или чанти за рамо за полесно носење кога не се користат на велосипед.
Дисаѓите конструирани наменски за користење на велосипед биле патентирани од Џон Б. Вуд од Камден, Њу Џерси, во 1884 година. Хартли Алеј конструирал чанта за монтирање на велосипедски управувач и друг велосипед багаж што ги произведувал и продавал под марката ''Touring Cyclist'' во 1970-тите па сè до неговото пензионирање во 1984 година.
2.1 Изработка
Дисаѓите за велосипеди обично се направени од најлон или друга синтетичка ткаенина што може да се шие, или, во случај на водоотпорни дисаѓи, да се заварува.
Со оглед на тоа што велосипедите често се возат на дожд, многу дисаѓи се направени за сами по себе да бидат водоотпорни. Други вклучуваат вградени или посебни прекривки за дожд како дополнителна опрема. Обликот на дисаѓите може да се биде зацврстен со рамка или зацврстувачка плоча изработена од пластика или метал за да се одржува на место и да се спречи да дојде во контакт со тркалото.
Дисаѓите обично се направени за да се прицврстат на задниот багажник или предниот багажник кои се веќе монтирани на поставена на велосипедот. Отстранливите дисаѓи се закачуваат на горниот раб на решетката и често се држат на место со еден вид брава или еластичен механизам.
3 Дисаѓи за мотоцикл
Дисаѓите за користење на мотоциклите се генерално тврди кутии со капаци, направени од метал или тврда пластика. Ваквите дисаѓи може трајно да се фиксираат на мотоциклот но може и да се вадат. Меките торби може да бидат од кожа или платно, обично без постојани држачи.
* Преглед на возење велосипед
* Обрачи (облека)
* Дисаѓи (торби)
Угојка

''Угојка'' или ''огојка'' (|Bryonia dioica) — повеќегодишно ползечко растение домородно во Средна и Јужна Европа. Тоа е цветно растение од семејството на тиквите (''Cucurbitaceae'') со дланчести листови со пет врва и сини или бели цветови. Угојката дава црвени бобинки.
1 Токсичност
''Угојката'' обично е токсична за луѓето. Нејзиниот сок на човечката кожа предизвикува воспаление со осип или чиреви, а употребата на овој сок предизвикува силно стомачно-цревно дразнење, вклучувајќи гадење и повраќање во мали дози и беспокојство, парализа или смрт во поголеми количини.
Спротивно на тоа, семето на угојката е безбедно за јадење и се користи во Западна Европа како состојка во јадењата со скроб.
2 Билкарство
Растението понекогаш се користи во билкарството. Во средниот век се сметало дека растението е противотров за лепра.
Коренот може да достигне должина до 75 см и дебелина до 75 мм.
Може да се користи свеж во секое време од годината. Може да се бере и наесен и да се исуши за подоцнежна употреба.
3 Галерија
Некромантија

Некромантија (од латински: ''necromantia'', или грчки: ''νεκρομαντία'') — вид прорекување во кое практичарот се обидува да ги повика духовите на мртвите за да добие од нив информации за идни настани. На грчки, зборот е образуван од νεκρός — „мртов“, и μαντεία — „гатање, пророштво“. Лицето што практикува некромантија се нарекува некромант. Во многу древни општества, се верувало дека некромантијата е средство за општење со духовите на мртвите, барање насоки, знаење, па дури и управување над задгробниот живот. Обредите и церемониите поврзани со некромантијата често вклучуваат повикување духови преку прорекување, жртвување или други таинствени начини. Меѓутоа, оваа практика честопати се поврзувала со табу и се сметала за морално сомнителна или опасна.
Подофицер Пришибеев

„''Подофицер Пришибеев''“ (|Унтер Пришибеев) ― расказ од Антон Чехов од 1885 година.
1 Објавување
Расказот за прв пат бил објавена во 18 (5 стар стил) октомври 1885 година, број 273 на ''Петербургскаја газета'' првично под наслов „''Кляузник''“, а потпишан е А. Чехонте. Под новиот наслов, Чехов го вклучи во том 2 од неговите Собрани дела објавени во 1899-1901 година од Адолф Маркс.
2 Заднина
Подофицер Пришибеев првично бил напишан за списанието ''Осколки'', но неговиот уредник Николај Лејкин го сметал за „премногу суво“ и „претерано“. Лејкин подготвил своја, скратена верзија на расказот, но дури и таа била отфрлена од цензорот Свјатковски. Следејќи го советот на Лејкин, Чехов го испратил во весникот ''„Санкт Петербург“'' каде што немал проблеми со цензурата и бил објавен како „''Кляузник''“.
3 Синопсис
Подофицер Пришибејев запаѓа во неволја со полицијата, поради неговата стара војничка навика да го врати она што го смета за „ред“, каде и да се случи.
Идумеја

Идумеја (старогрчки: Ἰδουμαία; народ: Идумејци, Идумеец, ж. р. Идумејка) или Едом (хебрејски: אֱדוֹם; Едомци, Едомец, ж. р. Едомејка‎) — древна земја во Блискиот Исток. Сместена помеѓу Мртвото и Црвеното Море, настанала околу XI век п.н.е. од месните Семити. Во текот на следните столетија, многупати се споменува во различни извори, вклучувајќи и во Библијата. Во првата половина на II век пр. н. е., Идумејското Царство било освоено од Набатеја, а подоцна навлегло во границите на Римската Империја.
Емил Димитров

Емил Димитров (23 декември 1940 во Плевен – 30 март 2005 во Софија ) бил пејач, музичар и композитор од Бугарија. Тој беше популарен по неговите песни ''„Ако си дал“'', ''„Нашиот сигнал“'', ''„Само еден живот“'', ''„Џулија“'', ''„ Арлекино“'', и други. Димитров беше исклучително плоден уметник, со 400 песни на неговиот репертоар, а 280 од нив се од негова композиција; тој во својот живот издаде 30 албуми.
Роден е како син на илузионистот Факира Мити. Во 1970 година тој потпиша договор со француската издавачка куќа ЕМИ Пате-Маркони, која го издаде неговиот прв сингл на француски јазик ''„L'amour c'est toi“'' . Неговата песна ''Моника'' е распродадена со тираж од над 500.000 примероци во Германија и 100.000 примероци во Белгија.
Според американското списание ''Билборд'', Емил Димитров има продадено над 40 милиони копии од своите албуми во земјите во Источна Европа и СССР.
Богослав Шулек

Богослав Шулек (роден како Бохуслав Шулек; 20 април 1816 – 30 ноември 1895) бил хрватски филолог, историчар и лексикограф. Тој имал големо влијание во создавањето на хрватска терминологија во областите на природните и општествените науки.
1 Влијание врз хрватската терминологија
Шулек ги поддржувал принципите на Загрепската филолошка школа и го промовирал хрватскиот лингвистички пуризам. За неговото дело бил наречен „татко на хрватската научна терминологија“. Тој слободно измислувал неологизми и позајмувал зборови од другите словенски јазици за да послужат како замена за несловенските заемки. Кога за заемката не бил достапен збор од штокавското наречје, тој се потпирал на чакавскиот и кајкавскиот лексички фонд, а кога и тие не биле доволни тој позајмувал зборови и од другите словенски јазици како чешкиот, словачкиот, рускиот и словенечкиот, или предлагал свои неологизми. Неговите активности честопати го вовлекувале во конфликт со хрватските вуковци кои се залагале за чист народен јазик и со потсмев неговите неологизми ги нарекувале ''шулекизми''.
И покрај првичната непопуларност, повеќето од тие термини бавно навлегле во јазикот на хрватските високи класи во текот на 20-от век; многу од овие зборови денес се сметаат за стандарни хрватски изрази за различни поими. Дел од нив преку српскохрватскиот јазик навлегле и се употребуваат и во македонскиот јазик.
Повеќето од неговите кованици кои се користат во современиот хрватски јазик, вклучуваат термини од областа на хемијата (''kisik'' "кислород", ''vodik'' "водород", ''dušik'' "азот") и други технички области (''plin'' "гас", ''narječje'' "наречје", ''glazba'' "музика", ''skladba'' "композиција", ''obrazac'' "образец", ''sustav'' "систем", ''tlak'' "притисок", ''tlakomjer'' "барометар", ''zemljovid'' "карта", ''uzor'' "узор", ''pojam'' "поим", ''tvrtka'' "компанија", ''zdravstvo'' "здравство").
Созерцание

Созерцание (од коренот ''зреење''; созерцува - ''согледува'') или контемплација (лат: од коренот ''templum'') — превод на грчкиот збор теорија (гр: θεωρία - визија, гледање, набљудување) што значи духовен увид, т.е. воочување на возвишената убавина во нештата.
Во религиозна смисла, ''созерцание'' означува облик на молитва или медитација. Во христијанството најчесто се поврзува со мистицизмот.
1 Историја на поимот
Убаво е да се мисли, уште поубаво да се знае, а најубаво е да се созерцае. Гете 
За Платон и Аристотел, теоријата (''θεωρία'') го претставува интелектуалното сознание, наспроти дејството (''πράξις''). Според Платон, преку созерцание душата може да стекне знаење за божествените идеи. Во неоплатонистичката филозофија, преку процесот на еманација од Едното произлегуваат други хипостази (ум и душа). Следствено, патот до совршенството се замислува како движење од сложеност кон едноставност, од поделба кон единство. Плотин тврдел дека созерцанието за Едното е можно само во случај кога самиот човек ќе стане еден од мноштвото. Плотин „умното созерцание“ го поистоветува со гледањето на светлината што се излева од прапочетокот.
Во мистицизмот, контемплацијата е состојба во која човечкиот ум се сосредоточува на духовната стварност, нурнувајќи се во неа сè до заборавот на сите други стварности. За христијанските мислители, особено од неоплатонскиот правец, контемплацијата е највисокото ниво на човековата духовна активност. Во теологијата на светите отци созерцанието значи молитвено сосредоточување на душата врз скриените тајни, со кои изобилува човечката личност, како и суштината на од Бога дадената материја. Според Исак Сирин, созерцанието е осет на божествени тајни, скриени во нештата и нивните причини. „Кој созерцанието на умот го собира во себе, го созерцува Господа во своето срце“. Исак Сирин смета дека човечката природа станува способна за вистинско созерцание само кога преку практикување на доблести е исчистена од страста.
Во средновековната филозофија често се спротивставуваат активниот, односно обичниот живот и контемплативниот живот на филозофот (Vita Activa vs. Vita Contemplativa). Од современите филозофи, Кант подетално го дефинира филозофскиот концепт на контемплација.
Контемплацијата ја познава и еврејската кабала, исламските движења како суфизмот и дервишите, а присутна е и во хиндуизмот (јога) и будизмот.
Црква „Св. Кузман и Дамјан“ - Враништа

Црква „Св. Кузман и Дамјан“ ― црква во селото Враништа. Се наоѓа вон населеното место, на северната периферија на Враништа, односно покрај патот кој води кон Лажани.
1 Историја
До 2009 година постоела помал храм. Во ноември 2009 година започнала изградбата за поголемата црква. За време на свеченото поставување на кaмен темелникот на црквата „Св. Кузман и Дамјан“ чиноначалствувал митрополитот Дебарско-кичевски Тимотеј.
На 12 октомври 2014 година, во Осумнаесеттата недела по Педесетница, и на празникот на преподобниот Киријак Отшелник и на светиот Теофан Милостив, митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј, во сослужение на протоереј Митре Попоски, свештениците Никола Христоски, Ристе Наумоски и Љупчо Бакрачески и протоѓаконот Николче Ѓурѓиноски, извршил осветување на новиот храм. Ктитор на црквата е Новко Плаќаноски од Драслајца. Изградбата била помогната и со дарувањата на месното население и од сите верници од пошироката околина.
2 Галерија
3 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Ложанска парохија
* Враништа
Мирко Новосел

Мирко Новосел (, - , ) - хрватски поранешен професионален кошаркарски тренер и играч.
Новосел бил тренер на некои од најголемите играчи во поранешна Југославија и Хрватска, како што се хрватските играчи од Куќата на славните Крешимир Ќосиќ и Дражен Петровиќ. Тој бил впишан во Спомен-кошаркарската куќа на славните Нејсмит, како тренер, на 7 септември 2007 година. Бил примен во Куќата на славните на ФИБА, како тренер, во 2010 година.
1 Играчка кариера
Новосел играл кошарка за Локомотива Загреб, од 1952 до 1966 година.
2 Тренерска кариера
Како тренер на Цибона Новосел освоил две титули Југословенското првенство, седум југословенски купови и две титули во Купот на европските шампиони во 1985 и 1986 година, кога бил прогласен за европски тренер на годината.
3 Селекторска кариера во националниот тим
Како главен тренер, Новосел ја предводел сениорската машка југословенска репрезентација до сребрениот медал на Светското првенство во 1974 година, сребрениот медал на Летните олимписки игри во Монтреал 1976 година и бронзениот медал на Летните олимписки игри во Лос Анџелес 1984 година.
Новосел бил и селектор на сениорската машка репрезентација на Хрватска, при што ги довел до бронзениот медал на Европското првенство во 1993 година.
Соломонов метод на истражување со четири групи

Соломоновиот метод на истражување со четири групи е метод на истражување развиен од Ричард Соломон во 1949 година Понекогаш се користел во општествените науки, психологијата и медицината. Може да се користи доколку постои загриженост дека третманот може да биде сензибилизиран со пред-тестот. Покрај вообичаените две групи (третман и контрола), има и втор пар на групи кои не добиваат евалуација пред интервенцијата. Структурата на судењето е прикажана во табелата :
+Четирите групи во дизајнот на Соломон, Група, Претходна интервенција, Интервенција, Пост-интервенција
1, Тест, Третман, Тест
2, Тест, Контрола, Тест
3, Нема тест, Третман, Тест
4, Нема тест, Контрола, Тест
Првите две групи го добиваат тестот за евалуација пред и по студијата, како во вообичаеното испитување во две групи. Вторите групи ја добиваат евалуацијата дури по студијата.
Ефективноста на третманот може да се оцени со споредби помеѓу групите 1 и 3 и помеѓу групите 2 и 4. Дополнително, ефектот од евалуацијата пред третманот може да се пресмета со споредување на контролната група која ја примила евалуацијата пред третманот со оние кои не ја добиле (група 2 и 4).
Различни статистички третмани за Соломоновиот метод на истражување со четири групи биле изнесени, вклучувајќи ги и Стауфер З и Монте Карло.
Дизајнот на четири групи на Соломон е тип на експеримент каде учесниците по случаен избор се доделуваат во 1 од 4 групи кои се разликуваат во тоа дали учесниците го примаат третманот или не, и дали исходот од интерес се мери еднаш или двапати во секоја група.
Четирите групи во овој дизајн се (види слика подолу):
* Група за третман со мерења пред интервенцијата и пост-интервенцијата (познато како пред-тест и пост-тест)
* Контролна група со предтест и посттест мерења
* Група за третман со само посттест мерење
* Контролна група со само посттест мерење
Целта е да се процени ефикасноста на третманот (или интервенцијата).
Круг-робин тест

Во експерименталната методологија, круг-робин тест е меѓулабораториски тест (мерење, анализа или експеримент ) кој се изведувал независно неколку пати. Ова може да вклучи повеќе независни научници кои го изведуваат тестот со употреба на истиот метод во различна опрема или различни методи и опрема. Во реалноста, тоа е често комбинација од двете, на пример, ако примерокот се анализира, или ако една (или повеќе) од неговите својства се мерат од различни лаборатории користејќи различни методи, па дури и само со различни единици на опрема со идентична конструкција.
А круг-робин програма е техника за анализа на мерните системи која користи модел на случајни ефекти со анализа на варијанса (ANOVA) за да го процени системот за мерење.
Секој тест метод има одредена точност одредена од точноста и прецизноста на резултатите од мерењето. Од вкупните резултати на сите учесници, тогаш може да се утврдат вредностите за оценување на перформансите. Со цел да се задржи влијанието на надворешните вредности што е можно пониско, може да се примени робустен, статистички метод за одредување на релевантните проценети вредности. Секоја лабораторија во своите резултати има одредено отстапување од најдобрата проценета вредност. Ова отстапување се користи за конечна проценка на перформансите на методот за тестирање на соодветната лабораторија.
1 Тркалезни тестови за безбедност и здравје при работа
Компаниите се должни да утврдат дали опасни материи има во воздухот на работното место со користење на соодветни мерења. За одржување на параметрите за квалитет за аналитичките постапки, треба да се применат методите за обезбедување квалитет кои се најсовремени. Институтот за безбедност и здравје при работа на германското социјално осигурување од несреќи (ИФА) обезбедува тестирање на вештините како поддршка и помош за мерните станици ширум светот со цел самоиспитување и екстерно презентирање на стандардите за квалитет. PT шемите се спроведуваат според DIN EN ISO/IEC 17043 и DIN ISO 13528. IFA ги организирал шемите за тестирање на вештините во соработка со германското здружение на тела за мерење на животната средина и БЗР (BUA) и во соработка со меѓународни партнерски институти.
2 Цел
Постојат различни причини за спроведување на кружен тест:
* определување на репродуктивност на тест метод или процес
* верификација на нов метод на анализа. Доколку е развиен нов метод на анализа, круг-робин тест кој вклучува докажани методи ќе потврди дали новиот метод дава резултати кои се согласуваат со воспоставениот метод.
* обезбедување основа, со меѓулабораториско тестирање, за сертификати за квантитативна анализа на даден материјал во производството на сертифицирани референтни материјали .
3 Дополнителни информации
* ASTM E691 Стандардна практика за спроведување на меѓулабораториска студија за одредување на прецизноста на методот на тестирање
* IUPAC: Round Robin тест за молекуларна карактеристика на епоксидни смоли со течна хроматографија
* NIST/SEMATEK (2008)
Минимизирање (клинички испитувања)

Минимизирањето е метод на адаптивно стратифицирано земање примероци што се користи во клиничките испитувања, како што е опишано од Покок и Сајмон.
Целта на минимизирањето е да се минимизира нерамнотежата помеѓу бројот на пациенти во секоја група на третмани во однос на голем број фактори. Нормално, пациентите би биле распределени во група за третман по случаен избор и додека ова одржува добра севкупна рамнотежа, може да доведе до нерамнотежа во подгрупите. На пример, ако поголемиот дел од пациентите кои примале активен лек се мажи или пушачи, статистичката корисност на студијата би била намалена. Минимизирањето е главно неслучаен метод на распределба на третман за клинички испитувања. Спроведовме систематско пребарување на литература за да ги утврдиме неговите предности и недостатоци во споредба со другите методи на распределба.
Традиционалниот метод за да се избегне овој проблем, познат како блокирана рандомизација, е да се раслојуваат пациентите според голем број фактори (на пр. мажи и жени, или пушачи и непушачи) и да се користи посебна листа за рандомизација за секоја група. Секоја листа за рандомизација би била креирана така што по секој блок од x пациенти, ќе има еднаков број во секоја група на третмани. Проблемот со овој метод е што бројот на листи се зголемува експоненцијално со бројот на фактори за стратификација.
Минимизирањето го решава овој проблем со пресметување на нерамнотежата во секој фактор доколку пациентот биде распределен на одредена група за третман. Различните нерамнотежи се собираат заедно за да се даде целокупната нерамнотежа во студијата. Групата за третман што би ја минимизирала нерамнотежата може директно да се избере, или може да се додаде случаен елемент (можеби доделување поголема шанса на групите што ќе го минимизираат дисбалансот, или можеби само доделување шанса на групи кои ќе ја минимизираат нерамнотежата).
Нерамнотежите може да се пондерираат доколку е потребно за да им се даде на некои фактори поголема важност од другите. Слично може да се примени однос на бројот на пациенти во секоја група на третмани.
1 Наводи
Проверка на сериозноста

Проверката на сериозноста е техника што може да се користи во онлајн истражување (исто така наречено истражување базирано на Интернет, истражување базирано на веб, експерименти базирани на веб) за да се подобри квалитетот на податоците. Во денешно време, многу научни студии со човечки учесници се спроведувале онлајн и се достапни за голема разновидност на учесници. Сепак, многу луѓе само сакаат да ги погледнат различните страници од прашалникот, наместо да даваат внимателно избрани одговори на прашањата. Проверката на сериозноста го решава овој проблем: во овој пристап испитаниците се прашуваат за сериозноста на нивното учество или за проценка на веројатноста дека ќе ја завршат целата студија или експеримент. Така, со користење на проверката на сериозноста, лесно може да се идентификуваат нерелевантните записи на податоци и да бидат исклучени од анализата на податоците.
1 Метод
Проверките на сериозноста може да се спроведат и пред и по учество во студијата. Сепак, се покажало дека проверката на сериозноста е добар предзнак за стапките на напуштање на студиите кога се спроведува на првата страница од експериментот.
Постојат веб-базирани алатки, на пр WEXTOR, кои стандардно ја спроведуваат проверката на сериозноста.
Несериозното однесување при одговарање ја зголемува бучавата и ја намалува експерименталната моќност; затоа е една од најважните закани за валидноста на онлајн истражувањето. Едноставен начин за решавање на проблемот е да се прашаат испитаниците за сериозноста на нивното учество и да се исклучат самопрогласените несериозни учесници од анализата.
2 Влијание
Неколку студии покажале дека извршувањето на проверка на сериозноста на почетокот на студијата најдобро ја предвидува мотивацијата и веројатноста за напуштање. Забележано е дека од оние кои одговараат „Би сакал да ги гледам само страниците“ околу 75% ќе излезат од студијата, додека од оние што одговориле „Би сакал сериозно да учествувам“ само околу 10-15% ќе се откажат за време на студијата. Севкупно, околу 30-50% од посетителите ќе ја паднат проверката на сериозноста, односно ќе одговорат „Би сакал да ги погледнам само страниците“ Покрај тоа, било откриено дека нагласувањето на сериозноста го зголемувало барањето информации кај учесниците и времето што го потрошиле на студијата. Следејќи го ова, се покажало дека мотивацијата и самопријавената сериозност значително предвидувале неколку индикатори за квалитет на податоците
Несовпаѓање на односот на примерокот

Во дизајнот на експериментите, неусогласеноста на односот на примерокот (СРМ) е статистички значајна разлика помеѓу очекуваните и вистинските соодноси на големините на групите за третман и контрола во експериментот. Неусогласеноста на односот на примерокот, исто така познато како неурамнотежено земање примероци често се случувало во онлајн контролираните експерименти поради неуспеси во рандомизацијата и инструментацијата.
Неусогласеноста на односот на примерокот може да се открие со помош на хи-квадрат проверка. Користењето методи за откривање на СРМ може да им помогне на неекспертите да избегнат дискусии користејќи пристрасни податоци. Ако големината на примерокот е доволно голема, дури и мало несовпаѓање помеѓу набљудуваните и очекуваните големини на групата може да ги поништи резултатите од експериментот.
Несовпаѓањето на соодносот на примерокот е експериментален недостаток каде што очекуваната распределба на сообраќај не се вклопува со набљудуваниот број на посетители за секоја варијација на тестирање.
Со други зборови, СРМ е доказ дека нешто тргнало наопаку.
Несовпаѓањето на односот на примерокот е од клучно значење за да се знае при А/Б тестирањето.
Сега кога ја имате основната идеја, ајде да го разложиме овој концепт дел по дел.
1 Пример
Да претпоставиме дека извршиме A/B тест во кој по случаен избор доделуваме 1000 корисници на групи за третман и контрола со еднаква големина (поделба од 50-50). Очекуваната големина на секоја група е 500. Сепак, реалните големини на групите за третман и контрола се 600 и 400.
Користејќи го Пирсоновиот хи-квадрат добрина на тестот, наоѓаме несовпаѓање на односот на примерокот со ''p'' -вредност од 2,54. Со други зборови, ако доделувањето на корисниците било навистина случајно, веројатноста дека овие големини на третмани и контролни групи ќе се појават случајно е 2,54.
Магови

Магови (еднина: ''маг'', староперсиски: 𐎶𐎦𐎢𐏁(maguš), старогрчки: ''Μάγοι'', латински: ''magus'') — свештеници и членови на свештеничката каста во Стар Иран, како и во голем број земји соседни со Иран. Според Херодот (V век п.н.е.), едно од племињата на Медијците, а во исто време и медиските бајачи и жреци (пагански свештеници) биле наречени магови. Според некои истражувачи, маговите се придржувале до еднобоштвото во нивните религиозни ставови. Со ширењето на зороастризмот во Западен Иран, маговите дејствуваат како негови жреци, препознавајќи го Заратустра како свој пророк (истражувачите го датираат овој настан на различни начини: од VII до крајот на V — почеток на IV век п.н.е.). Маговите играле голема улога во политичкиот живот на Стар Иран — во раните фази на државноста, тие во целост ја поддржувале царската власт во борбата против родовското благородништво. За време на Сасанидите, маговите биле главно поткрепа на конзервативните норми на општествениот живот. Во хеленистичкиот период и подоцна, зборот „магови“ почнал да се однесува на волшебници, маѓепсници, астролози итн.
Марко Миљанов

Марко Миљанов (|Марко Миљанов Поповић; 25 април 1833 – 2 февруари 1901) бил брдски поглавар и црногорски генерал и писател.
Тој стапил во служба кај Данило I, првиот секуларен кнез на Црна Гора во модерната ера, и го предводел своето племе Кучи во војните против Османлиското Царство во 1861–62 и 1876–78, истакнувајќи се како способен воен водач. Тој успеал да го обедини своето племе со Црна Гора во 1874. Подоцна дошло до јаз помеѓу Миљанов и кнезот Никола I. Тој исто така бил успешен писател кој стекнал репутација со своите описи на црногорското општество.
1 Дела
Марко Миљанов починал пред било кое негово дело да биде објавено. Сите дела првично биле објавени во Србија, бидејќи Марко бил познат дисидент на кнезот Никола.
*''Примери за човештво и јунаштво'' (|Примјери чојства и јунаштва, Белград 1901), е негово најзначајно дело, збирка на вистински анегдоти кои прикажуваат практични примери на постигнатиот етички идеал кон кој се стремеле Црногорците од негово време. Тоа е траен споменик на инаку неопеаните херои од црногорската борба за независност во 19 век. Анегдотите ги опишуваат обичните и скромни луѓе, нивниот јазик и обичаи и нивните дела кои ги натерале другите Црногорци и Албанци да им се восхитуваат. Јазикот и фразата на Марко се јасни и груби, но неговата порака е звучна.
*''Племето Кучи во народните приказни и песни'' (|Племе Кучи у народној причи и пјесми, Белград 1904), била втора негова објавена книга, е збирка на историски, фолклорни и етнографски (антополошки) податоци за племето Кучи.
*''Животот и обичаите на Арбанасите'' (|Живот и обичаји Арбанаса), е дело за соседните албански католички племиња кое ја опишува нивната култура и секојдневен живот.
*''Српски ајдути'' (|Српски хајдуци), еп
*''Нешто за Братожиќите'' (|Нешто о Братоножићима), еп
Душко Георгиевски

Душко Георгиевски (р. во ) — македонски фолк пејач и адвокат.
1 Животопис
Душко студирал на Правниот факултет во Скопје. Од 1994 година, тој почнал активно да се занимава со музика, како фолк пејач. Тој често настапува на фестивалите: Фолк Фест Валандово, Роса, Цветници, Тумба Фест и други. Негова најпозната песна е „''Свири ми виолино''“. Останати негови песни се: „''Со синџири да ме врзат''“, „''Маре мори Маре''“, „''Ракија''“, „''Жими овој крст''“.
Во 2015 година, тој настапил на Фолк Фест Валандово, со песната „''Свири ми виолино''“, каде победил на фестивалот со прва награда од публиката. Во 2023 година, на Охрид Фест, тој ја освоил прва награда од жири со песната „''Златна риба Струшка''“.
Негова сопруга е Марија Георгиевска која е автор и водител на емисијата „''Профит''“ која повеќе од 10 години е емитувана на Наша ТВ.
Бејли-Борвајн-Плауфова формула

Бејли-Борвајн-Плауфова формула (формула ББП) — спигот алгоритам за пресметување ''на n''-тата бинарна цифра од бројот пи (симбол: π) со помош на хексадецимална аритметика (аритметика со основа 16). Формулата може директно да ја пресмета вредноста на која било дадена цифра од π без да ги пресметува претходните цифри. ББП е сумациона формула која во 1995 година ја открил Сајмон Плауф. Формулата била именувана според авторите на статијата во која била објавена, Дејвид Бејли, Питер Борвејн и Сајмон Плауф. Пред тој труд, била објавена од Плауф на неговата лична веб-страница. Формулата е:
:<math> \pi = \sum_{k = 0}^{\infty}\left[ \frac{1}{16^k} \left( \frac{4}{8k + 1} - \frac{2}{8k + 4} - \frac{1}{8k + 5} - \frac{1}{8k + 6} \right) \right]</math> .
Откривањето на оваа формула било изненадување.Со векови се претпоставувало дека не постои начин да се пресмета ''n''-тата цифра од бројот π без да се пресметаат претходните ''n'' − 1 цифра.
Од ова откритие, пронајдени се многу формули за други ирационални константи во општ облик
:<math>\alpha = \sum_{k = 0}^{\infty}\left[ \frac{1}{b^k} \frac{p(k)}{q(k)} \right]</math>
каде α е константа, а ''p'' и ''q'' се полиноми со целобројни коефициенти и ''b'' ≥ 2 е цел број на основата.
Формулите од овој облик се познати како формули од типот ББП. Одредени комбинации на специфични ''p'', ''q'' и ''b'' резултираат со добро познати константи, но не постои доволно општ алгоритам за наоѓање соодветни комбинации; познати формули биле откриени емпириски.
Словенечки конзулат во Битола

Конзулат на Република Словенија во Битола — дипломатско-конзуларно претставништво (конзулат) на Република Словенија со седиште во Битола. И припаѓа на Амбасадата на Република Словенија во Македонија.
Конзулатот бил воспоставен во 2004, а затворен во 2014 година. Почесен конзул бил Михајло Мојсов.
Торичелиев опит

Торичелиев опит ― опит измислен во Пиза во 1643 година од страна на италијанскиот научник Еванџелиста Торичели (1608-1647). Целта на неговиот опит е да докаже дека изворот на вакуум доаѓа од атмосферскиот притисок.
1 Контекст
Во поголемиот дел од човечката историја, притисокот на гасовите како што е воздухот бил игнориран, негиран или се земал здраво за готово, но уште во 6 век п.н.е., грчкиот филозоф Анаксимен од Милет тврдел дека сите нешта се направени од воздух кој едноставно се менува со различни нивоа на притисок. Тој можел да набљудува како испарува водата, се претвора во гас и чувствуваше дека тоа важи дури и за цврстата материја. Повеќе кондензиран воздух правел постудени, потешки предмети, а проширениот воздух правеле полесни и потопли предмети. Ова било слично на тоа како гасовите навистина стануваат помалку густи кога се потопли, погусти кога се поладни.
Аристотел во некои списи изјавил дека „природата се гнаси од вакуум“, а исто така и дека воздухот нема маса/тежина. Популарноста на тој филозоф го задржа ова доминантно гледиште во Европа две илјади години. Дури и Галилео го прифати, верувајќи дека силата на вакуумот е тој што создава сифон.
Во 17 век, Еванџелиста Торичели спровел опити со жива што му овозможи да го измери присуството на воздух. Тој ќе натопи стаклена цевка, затворена на едниот крај, во чинија со жива и ќе го подигне затворениот крај надвор од неа, држејќи го отворениот крај потопен. Тежината на живата ќе ја повлече надолу, оставајќи делумен вакуум на крајниот крај. Ова го потврдило неговото верување дека воздухот/гасот има маса, создавајќи притисок врз работите околу него. Откритието помогнало Торичели да го донесе заклучокот:
Овој тест во суштина бил првиот документиран манометар.
Блез Паскал отишол подалеку, барајќи го неговиот зет да го проба опитот на различни надморски височини на планина и открил дека колку подалеку во океанот на атмосферата, толку е поголем притисокот.
2 Постапка
Опитот користел едноставен барометар за мерење на притисокот на воздухот, пополнувајќи го со жива до 75% од цевката. Сите воздушни меури во цевката мора да бидат отстранети со превртување неколку пати. После тоа, чиста жива се полни уште еднаш додека цевката не е целосно полна. Барометарот потоа е ставен превртен на садот полн со жива. Ова предизвикува живата во цевката да падне сè додека разликата помеѓу живата на површината и во цевката не биде околу 760 мм. Дури и кога цевката е затресена или навалена, разликата помеѓу површината и во цевката не е засегната поради влијанието на атмосферскиот притисок.
3 Заклучок
Торичели заклучил дека живината течност во цевката е потпомогната од атмосферскиот притисок што е присутен на површината на живата течност на садот. Тој изјави и дека промените на нивото на течноста од ден на ден се предизвикани од варијацијата на атмосферскиот притисок. Празниот простор во цевката е наречен Торичелиев вакуум.* 760 mmHg = 1 atm
* 1 банкомат = 1&#x2009;013 mbar или hPa
* 1 mbar или hPa = 0,7502467 mmHg
1 паскал = 1 њутн по квадратен метар (SI единица) 1 хектопаскал е 100 паскали
4 Наводи
Раде Нуневски

Раде Нуневски (р. година во ) — македонски саксофонист и музичар. Тој е член и основач на Бендот на Браќа Нуне.
1 Животопис
Раде или добро познат како Раде Нуне дипломира на факултетот за музичка уметност "Есра" во 2018 година, на инструментот Труба. Во 2017 година заедно со неговиот брат Филип Нуневски, го промовираат нивниот прв албум наречен „По патот" како „Nune Brothers". Со музика се занимава од 2010 година. Тој беше дел и од оркестарот на Есма Реџепова, 2 години. Од 2014 до 2018 година, бил член на групата „Фокус Бенд". Во 2018 година го формираат нивниот бенд "Бендот на Браќа Нуне" кој настапуваат секаде низ нашата земја и надвор од неа.
2 Поврзано
* Бендот на Браќа Нуне
Водородна бомба

Водородна бомба или термојадрено оружје — избувлива направа користејќи го принципот на јадрено соединување (спојување на атомски јадра), што ослободува огромна количина на енергија. Нејзиното име се должи на тоа дека материјата што се користи за синтеза е еден од двата тешки изотопи на водород — деутериум или трициум.
Експлозиите на хидрогенските бомби започнале во 1952 година, а го достигнале својот врв во 1961-62 година.
1 Поврзано
* Атомска бомба
2 Наводи
Јадрена пропаст

Јадрена пропаст или јадрено уништување — теоретско сценарио каде што масовното пуштање на јадреното оружје предизвикува сеопфатно распространето уништување и радиоактивни последици. Ваквото сценарио предвидува големи делови од Земјата да станат непогодни за живеење поради последиците од јадрената војна, кои можат да предизвикаат пропаѓање на цивилизацијата и, во најлош случај, исчезнување на човештвото или прекин на целиот биолошки живот на Земјата.