procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Дрзок потег на обично непознатите крадци

„Дрзок потег на обично непознатите крадци“ (италијански: ''Audace colpo dei soliti ignoti'') — италијанско-француски филм од 1959 година, во режија на Нани Лој (Nanni Loy), кој е автор и на сценариото, заедно со Аџеноре Инкрочи (Agenore Incrocci) и Фурио Скарпели (Furio Scarpelli). Улогите ги играат: Виторио Гасман (Vittorio Gassman), Ренато Салватори (Renato Salvatori), Нино Манфреди (Nino Manfredi) и Клаудија Кардинале (Claudia Cardinale).
1 Синопсис
Еден гангстер од Милано собира група крадци со цел да украде ковчег полн со пари, но во текот на акцијата се појавуваат неочекувани потешкотии...
Гињола

Гињола (од француски: ''guignol'') — вид кукла. Името се користи за ликот и за видот на куклата, т.е. куклената техника.
Куклата е со француско потекло, направена е во Лион во 1808 година. Автор бил Лоран Мурге. Со оваа кукла, Мурге ги прославил Лион и француското кукларство.
Кај овој вид кукла, кукларот ја става раката во куклата, а со прстите одвнатре ги управува рацета на куклата или со помош на две прави цврсти жици. Куклата се управува одоздола. Куклата има дрвена глава, бидејќи е предвидено да може да добие удар од друга кукла.
1 Поврзано
* Марионета
Средно Каласлари

Средно Каласлари — историско село, во околината на градот Велес.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓало во источниот дел на денешната Општина Велес, непосредно до новата траса на автопатот Е-75, помеѓу Горно и Долно Каласлари. Селото било рамничарско на надморска височина од 217 метри и било оддалечено 6 километри југоисточно од Велес, 31 километар северно од Неготино и 32 километри северно од Кавадарци. Било дел од областа Ќучук Кол.
2 Историја
Селото во XIX век било дел од Велешката Каза, односно нахијата Ќучук Кол. По Првата балканска војна, потпаѓа во рамките на Кралството Србија и било дел од општина Каласлари. Потоа за време на Првата светска војна потпаѓа под бугарска контрола, каде било дел од новата бугарска општина Каласлари. По враќањето на српската контрола во селото, било сместено во рамктие на општина Томислављево.
3 Население
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 236 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Средо Каласлари живееле 90 жители, сите Турци.
После Втората балканска војна, 1913 г. селото влегува во границите на Србија, каде е дел од општина Каласлари и имало 175 жители.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 250 Турци.
3.1 Родови
Средно Каласлари било турско село.
Според истражувањата од почетокот на 1920-тите години, родови во селото се:
Турски
* Доселеници: ''Каселер'' (8 к.), ''Раманлар'' (18 к.), ''Газиларден'' (15 к.), ''Ѓулалар'' (12 к.) и ''Адилар'' (10 к.), сите наведени родови биле стари јуручки доселеници; ''Чакарлар'' (1 к.), избегале во 1878 г. од Ореховско во Бугарија, извесно време живееле во Каратманово и Амзабејли, потоа во Горно Каласлари, а најпосле нивниот предок дошол тука како домазет во родот ''Раманлар''; ''Ибраимлар'' (1 к.), нивниот предок Дурак дошол како домазет во ''Ѓулалар'' од Каратманово во 1902 г., по потекло Јуруци; ''Истамболи'' (1 к.), предокот Асан се доселил од Велес како домазет во ''Газиларден'' во 1911 г., а претходно дошле околу 1870 г. од Цариград; ''Балил'' (1 к.), и нивниот предок Асан дошол како домазет од Мамутчево во 1913 г., по потекло Јуруци; и ''Мустафалар'' (1 к.), Абаз се доселил како домазет во ''Газиларден'' од Чалтакчи во 1919 г.
4 Поврзано
* Горно Каласлари
* Долно Каласлари
5 Иселеништво
Од селото иселеништво има во Турција, каде се иселило турското население.
6 Наводи
Рамен Ерик

Рамeн Ерик е марионетски куклен лик, создаден од Квентин Дупие (попознат под неговото уметничко име г. Оизо), од рекламите на Левис за Деним облека со еден набор, изградена од продавницата за суштества на Џим Хенсон. Неговото име потекнува од идејата за реклама која вклучувала автомобил да му ја прегази главата и да му ја израмни. Идејата не била искористена, но името останало.
Во рекламите, Рамниот Ерик се вози со својот пријател Ангел (го игра Филип Петит) низ Калифорнија, избегнувајќи ја полицијата како баран криминалец. Од 2023 година, г-дин Оизо сè уште го користи Рамен Ерик како маскота.
1 Заднина
Рамен Ерик бил заснован на кукла налик на куче наречена Стефан која била слична, но со уши и фиксирани дланки. Стефан се појавил во некои кратки филмови на г-дин Оизо (вклучувајќи видео за песната M-Seq ), и имал мал култен следбеник во Обединетото Кралство и Франција. Во март 1999 година, Левис одлучиле да изградат телевизиска комерцијална кампања околу куклата, која ќе ја режира Оизо.
Ликот бил преименуван во Ерик, добил повеќе „меѓународно име“, за разлика од оригиналното француско име Стефан. Името Ерик е избрано по Ерик Моранд, еден од основачите на издавачката куќа F Communications.
Тој бил направен од Џенет Кнехтел за продавницата за суштества на Џим Хенсон, во Обединетото Кралство, а бил изведен од Дру Меси за сите реклами на Левис. Снимањето на рекламите на Левис траело три дена. Оригиналните кратки филмови направени со Стефан чинат околу 15.000 франци за производство и снимање . Двете реклами на Левис чинеле околу два или три милиони франци секоја од нив. Правата на ликот ги задржале Оизо и продукциската куќа Партизан.
2 Карактеристики
Ерик обично не зборува, комуницира само преку говорот на телото. Тој зборувал само во музичкото видео за " Flat Beat ", правејќи го тоа преку електронски шукови кои потсетуваат на Мис Отмар во анимираните специјали за кикиритки. Овие шукови се слични на оние што Стефан ги направи во M-Seq.
3 Изгледи
Тој бил прикажан во музичките спотови за „ Ft Beat “ и „ ''Viandes'' Légumes Véhicules“ од Би-би-си . Во август 2004 година, тој глумел заедно со Дејвид Соул, во телевизиска реклама од пет милиони фунти за ''Auto Trader''. Тој се појавил и на ''Големиот појадок''. Куклата, исто така, во голема мера се прикажувала како реквизит повеќе од десет години во интерактивното шоу за разговор ''Curto Circuito'' на SIC Radical, кога обично ја нарекувале „ ''Жолта кукла“.''
Рамен Ерик, исто така, бил прикажан во многу списанија, вклучувајќи ги ''Arena'', ''Cosmopolitan'', ''Heat'', ''Melody Maker'', ''Ministry'', ''Mixmag'', ''Muzik'', ''NME'' и ''The Face''.
Рамен Ерик бил претставен како лик што може да се отклучува во мобилната игра ''Crossy Road'' во ажурирањето од 2016 година, и бил бесплатен на ограничено време.
Марота

Марота е реквизит стап или жезло со врежана глава на неа. Шутовите обично користеле марот. Зборот е позајмен од францускиот јазик, каде што означува или будала.
Типично носена од шут или Арлекин, минијатурната глава често го одразувала костимот на шегаџијата што ја носи. Модерните мароти обично имаат музички кутии или други машини вградени во главата. Постарите мароти може да користат вртливи глави со ѕвона.
1 Во популарната култура
Во операта на Верди, ''Риголето'', пејачот на насловната улога, шегаџија, носи марота, на која често има ликови на комедични или трагични.
Во детската ТВ-серија Рентагост, сенишниот шегаџија Тимоти Клејпол има марота наречена „Малиот Тимоти“.
2 Галерија
Балканска приказна

''Балканска приказна'' (|Balkan Ninnisi) — турска семејна и љубовна телевизиска серија режирана од Догам Умит Караџа и Сердар Акар, чија прва епизода била прикажана на 21 јуни 2022 г. Главните улоги во серијата ги толкуваат Ердал Озјагчилар, Озлем Туркад, Емре Беј, Мерих Озтурк и Хакан Бојав. Серијата завршила со својата 25-та епизода, која била прикажана на 5 јануари 2023 г. Во серијата биле ангажирани глумци од Турција и Македонија од Турскиот театар — Скопје. Серијата била снимена во Скопје, Македонија, и била прикажана на телевизија „Сител“ со македонска синхронизација од понеделник до петок во 19:45 часот.
Сихронизација вршеле нашите познати глумци: Ѓокица Лукаревски, Бедија Беговска, Дарко Велиќ, Сузан Акбелге, Бојан Бошковски, Христина Цветаноска, Гоце Тодоровски, Крсте Јовановски, Душица Стојановска, Тони Денковски, Елизабета Клинчаревска-Младеновска, Жаклина Петровска, Љупчо Ангеловски, Емине Халил, Марко Богдановски, Андреј Серафимовски, Трајанка Илиева и други.
1 Содржина
Во срцето на Македонија се раѓа балканска приказна што ќе ги сплоти сите поколенија и ќе ги прикаже сите убавини и традиции на нашето Скопје. Токму тука, Камениот мост ќе спои два различни света од двете страни на Вардар во една голема љубов меѓу двајца млади.
Тој е Ертан, млад Турчин чие семејство живее во Скопје. По неколку години студии во Истанбул, се враќа во родната Македонија кај своето семејство, кое очекува од него како млад архитект да ја реконструира џамијата, уништена од земјотресот. Но тој годините поминати во Турција ги минал учејќи за радиоводител, а не за она за кое отсекогаш сонувало неговото традиционално семејство. Во родното Скопје, тој ја запознава убавата Јованка, Македонка што пак мечтае за уметност и слобода, а не за живот каков што однапред предвидела нејзината мајка Елена.
Љубовта меѓу Ертан и Јованка ќе наиде на големи препреки меѓу нивните семејства, но ќе донесе и многу хумор, згоди и незгоди меѓу ликовите. Семејството на Јованка има предрасуди кон турската заедница во земјата и планира поинаков живот за нивната ќерка, додека пак семејството на Ертан негува стари турски обичаи и одредиле нешто сосема друго за нивниот Ертан. Ќе може ли ова турско семејство да прифати македонска невеста, а другите да го прифатат Ертан за македонски зет? Две различни култури ќе соединат две чисти срца во една хармонична и урнебесна балканска приказна, снимена во Македонија.
2 Улоги
Ердал Озјагчилар, Сулејман
Озлем Туркад, Нериман
Мерих Озтурк, Јованка
Емре Беј, Ертан
Џезде Чигачи, Ѓулсум
Хакан Бојав, Даниел
Сузан Акбелге, Елена
Ерман Шабан, Зафер
Бедија Беговска, Нина
Дениз Гуркан, Гулбахар
Сарп Бозтурк, Ариф
Емине Халил, Ајшен
Бурак Рахман, Луран
Бану Шахин, Марија
Сулејман Кара, Мустафа
Каан Тургут, Павел
Џан Колукиса, Зубејир
Филиз Ахмет, Ивана
Наџи Шабан, Дарко
Абдурахман Рахман, Мендо-ага
Фирдаус Неби
Џенап Самет, Џемаил
Толга Ортанчил, Ирфан
Хакан Даци, Димитри
Стефанија Нечевска, Софија
Неат Али
Марија Лазарова, газдарицата
Береда Решит, Зубејир
Аксел Мехмед
Мустафа Јашар
Елјеса Касо
Caner Music
Ерол Ташчи, поштарот
Три Воде

Три Воде — долина на Шар Планина. Се наоѓа во северниот дел на Шар Планина во пределот над Теарце и Лешок. Ја претставува долината на течението на реката Бистрица и всушност најточно со името Три Воде се именува месноста во проширениот дел на долината каде што се составуваат и се влева Чаушичка Река во Бистрица. На север е ограничена од главниот шарпланински срт со врвовите Чаушица, Пескови и Бистрички Врв, кон исток Чаушички Срт и Доброшки Врв ја одделуваат од соседната долина на Габровница со двете Доброшки Езера, на запад гребенот на Кучи Баба, Рогопеч, Плоча ја одделуваат од соседната долина на Пена, а кон југ е отворена кон котлинската рамнина на Полог на чие допирање е расположено селото Теарце. Долината изобилува со прекрасна природа и густа шума, а во минатото до воениот конфликт во 2001 токму во месноста Три Воде постоеле и одморалиште и лечилиште за белодробни заболувања.
1 Одлики
Три Води (или популарно наречен на тетовски дијалект Три Воде) е привлечна планинска месност на Шар Планина. Сместен е во северниот дел на масивното планинско било на Шара, на надморска висина од околу 1320 метри. По воздушна линија од градот Тетово е оддалечен околу 16-18 километри. До Три Води се стигнува преку селото Брезно од кое е оддалечен околу 7,5 километри, или околу 2,5 часа пешачење. Три Води е вклучен во планинарски излет на планинарскиот клуб "Љуботен". Планинарската стаза до Три Води од селото Брезно (950 надморска висина) е релативно лесна. Се пешачи најпрво низ мешана шума, тука, во овој дел се достига н.в. од околу 1250 метри. Потоа патеката продолжува по земјен пат по кој можат да се движат теренски возила. Од еден дел од патот може да се види и ледничкото Брезјанско Езеро, до кое доколку се одвоите од трасата се стигнува за 5 мин пешачење. Горе, на Три Води природата била прилично дарежлива. Изобилува со вода, густа борова и мешана шума, како и пасиште. Од Три Води се гледа Доброшки Врв. До 2001 година на Три Води постоеше планинарски дом, кој за време на етничкиот конфликт, за жал, беше запален и разрушен.
Проект за презиме ДНК

Проектот за презиме ДНК — проект за генетска генеалогија кој користи генеалошки ДНК тестови за да се следи машката лоза.
Во повеќето култури, има малку или нема матрилинеарни презимиња, или матриними, така што сè уште има малку или нема проекти за ''матрилинеарни'' презимиња. Сепак, ДНК тестовите се подеднакво важни за двата пола (види генеалошки ДНК тест).
Бидејќи презимињата се пренесуваат од татко на син во многу култури (''патрилинеални''), а Y-хромозомите (Y-ДНК) се пренесуваат од татко на син со предвидлива стапка на мутација, луѓето со исто презиме можат да користат генеалошко ДНК тестирање за да утврдат ако имаат заеднички предок во поновата историја.
Кога двајца мажи споделуваат презиме, тестот на нивните маркери на Y-хромозомот ќе утврди дали тие не се поврзани или дека се поврзани. Ако тие се поврзани, бројот на тестирани маркери и бројот на совпаѓања на тие маркери го одредува опсегот на генерации до нивниот најнов заеднички предок (MRCA). Ако двата теста се совпаѓаат на 37 маркери, постои 90% веројатност дека MRCA бил пред помалку од пет генерации и 95% веројатност дека MRCA бил пред помалку од осум генерации.
1 Маркери
Y-ДНК тест се движи од 10 до 111 маркери на Y хромозомот. Повеќето проекти за презимиња сугерираат најмалку 25 маркери. Резултатите од тестот кажуваат колку повторувања има даден предмет на одреден маркер; варијациите на повторувањата се познати како алели. На пример, кај DYS455, резултатите вообичаено ќе покажат 8, 9, 10, 11 или 12 повторувања. Специфичните резултати од тестот за дадена единка се нарекуваат хаплотип. Кога проектот за презиме има доволно резултати од тестот на учесниците, тој може да групира слични резултати од тестот и да определи модален хаплотип за секоја таква група на слични резултати од тестот.
2 Компании за тестирање
Проектите за презимиња сега се хостирани од компании за тестирање. Некои лаборатории дури и ги складираат доставените примероци неколку години, овозможувајќи да се направат дополнителни тестови кога ќе станат достапни. Убедливо најголемата колекција на резултати од Y-ДНК тестовите ја одржува ДНК на семејното стебло, вклучувајќи многу проекти со презимиња кои директно ги користат тие резултати.
3 Хаплогрупи
Хромозомот Y е интензивно проучуван и варијациите се поделени на хаплогрупи на ДНК на човечки Y-хромозом, врз основа на резултатите од бројот на алели во одредени позиции наречени маркери. Овие „маркери“ се избрани поради нивната докажана способност да ја предвидат хаплогрупата на тестираната единка. Секоја компанија за тестирање користеше различен сет, иако многумина се преклопуваат. Ова им овозможи на мрежните места со бази на податоци на Y-STR, како што се ''Ybase'' и ''Ysearch'' (и двете сега веќе непостоечки) да претвораат резултати од неколку компании и да најдат совпаѓања во нивната база на податоци за доставените резултати.
4 Дополнителна литература
**
Медикаментозен ринитис

Медикаментозен ринитис (латински Rhinitis medicamentosa) или ринитис индуциран од лекови или привинизам се однесува на ринитис (т.е. воспаление на носот) предизвиканa од долготрајна употреба на деконгестивни назални спрејови или капки за нос.
Името ''привинизам'' потекнува од капките за нос кои се продаваа со децении под трговското име ''Привин'' (супстанца нафазолин), чија долготрајна употреба на крајот доведува до трајно отекување наместо посакуваното намалување на отечената слузница во носот. Терминот медицински ринитис (Rhinitis medicamentosa) почесто се заменува со поимот ринитис индуциран од лекови, кој исто така може да се јави во ретки случаи при земање на бета-блокатори, АКЕ инхибитори или орални контрацептиви; Според други извори, поимот е резервиран за ринитис предизвикан од деконгестиви.
1 Патофизиологија
Лековите кои имаат деконгестивен ефект (ефект во намалување на отечената слузница) ги стимулираат α- адренорецепторите и на тој начин предизвикуваат стеснување на крвните садови во носната слузница, што доведува до намалување на отокот. Точниот механизам за развој на привинизам не е познат; можно е да се присутни вазодилататорни ефекти и интраваскуларен едем.
2 Терапија
Нормализацијата на носното дишење може да се постигне со прекинување на деконгестивните препарати, под услов лошото носно дишење да не се должи на анатомска (на пр. септална девијација) или алергиска причина што треба соодветно да се третира. По некое време, кое може да биде повеќе од една недела, отокот на носната слузница повторно исчезнува. Засегнатите сметаат дека овој пат е вознемирувачки бидејќи симптомот што првично бил третиран сега се јавува во уште позголемена мера. Локален третман со глукокортикоиди како будесонид, флутиказон или мометазон фуроат (носен спреј) може да биде индициран во ова време за да се ублажат симптомите. Алтернативно, можно е и постепено намалување на дозата на деконгестивниот препарат.
Црква „Св. Никола“ - Моласи

Свети Никола (|Αγίου Νικολάου) — црква во селото Жупан, Населичко, Егејска Македонија. Влегува во состав на Шишанско-сачишката епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Црквата е гробишен храм сместен на рид малку понасевер од селото.
2 Историја
Изградена е во 1874 г. врз темелите на стар храм.
3 Поврзано
* Шишанско-сачишка епархија
Караџали (Овче Поле)

Караџали — историско село, во околината на градот Свети Николе.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓало во самото Овче Поле, 1 км југозападно од селото Џумајлија (денес Лозово). Тука денес поминува патот кон село Дорфулија. Селото било рамничарско на надморска височина од 279 метри.
2 Историја
Селото во XIX век било дел од Штипската Каза, односно нахијата Берекетли (Овче Поле). По Првата балканска војна, потпаѓа во рамките на Кралството Србија и било дел од општина Џумајлија. Потоа за време на Првата светска војна потпаѓа под бугарска контрола, каде било дел од новата бугарска општина Џумајлија. По враќањето на српската контрола во селото, било сместено во рамктие на општина Џумали.
3 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во ''Кара Џали'' живееле 150 жители, сите Турци.
Димитар Гаџанов во 1916 година забележал дека во селото имало 13 Турци.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 25 до 50 Турци.
Хаплогрупа R-L295

Хаплогрупата R-L295 позната и како R2a1 е хаплогрупа на ДНК на човечки Y-хромозом што се карактеризира со генетски маркер L295, кој е пронајден во Јужна Азија, Анадолија, Арапскиот Полуостров, Европа и Средна Азија.
1 Поткладови
1.1 Парагрупа R-L295*
Парагрупа е термин кој се користи во популациската генетика за да ги опише линиите во хаплогрупата кои не се дефинирани со никакви дополнителни уникатни маркери. Тие обично се претставени со ѕвездичка (*) поставена по главната хаплогрупа.
Y- хромозомите кои се позитивни на L295 SNP и негативни на L294 SNP, се категоризираат како што припаѓаат на парагрупата R-L295*. Досега се пронајдени во Јужна Азија, Анадолија, Арапскиот Полуостров, Европа и Средна Азија.
1.2 Хаплогрупа R-L294
Хаплогрупата R-L294 е претставена со L294 SNP и досега е пронајдена во Ерменија и Турција.
2 Поврзано
Хаплогрупа S1a (Y-DNA)

Хаплогрупата S1a е човечка Хплогрупа на ДНК на човечки Y- хромозом, дефинирана од SNPs Z41335, Z41336, Z41337, Z41338, Z41339, Z41340 и Z41341.
S1a се наоѓа првенствено во Меланезија (особено во Папуа Нова Гвинеја), Микронезија, поморска Југоисточна Азија и меѓу домородните Австралијци.
Почнувајќи од 2017 година, вклучува неименуван примарен потклад наведен од ISOGG како „S1a~“ (P405), (кој претходно бил познат како K2b1a). Симболот „~“ е начин на ISOGG да укаже дека можеби постои непроверен и сè уште неименуван непосреден предок.
Нејзините секундарни поткладови вклучуваат: S1a1 (Z42413), S1a2~ (P79, P307) и S1a3 (P315).
Пред 2016 година, S1a1b (M230, P202, P204) бил познат како хаплогрупа S* (а пред тоа како Haplogroup K5). (Во 2016 година, хаплогрупата S-B254 била „промовирана“ во S*, од претходната позиција на S1.)
Кладовите „брат и сестри“ на S1a вклучуваат: S1b (B275, Z33756, Z33757, Z33758, Z33759), S1c (Z41926, Z41927, Z41928, Z41929, Z41930) и S106 (СК).
1 Филогенијата
Хаплогрупата S1 (B255) ги вклучува следните поткладови: ''S1a'' Z41335
* S1a1 Z42413
** S1a1a
*** S1a1a1 P60, P304, P308
*** S1a1a2
** S1a1b M230, P202, P204 – „симнат“ од претходната позиција како базална Хаплогрупа S* (и претходно позната како Хаплогрупа К5)
*** S1a1b1 M254 (претходно познат како K2b1a4a)
**** S1a1b1a P57
**** S1a1b1b P61
**** S1a1b1c P83
**** S1a1b1d SK1891
* S1a2 P79, P307
* S1a3 P315
** S1a3a Z41763
** S1a3b~ P401
:''S1b~'' B275, Z33756, Z33757, Z33758, Z33759
:''S1c~'' Z41926, Z41927, Z41928, Z41929, Z41930
:''S1d'' SK1806
: (Врз основа на дрвото ISOGG од 2017 година и последователните објавени истражувања. )
2 Распространетост
Базалниот S1a* се чини дека е исклучително редок или исчезнат кај живите мажи. Примарниот потклад S-P405* е исто така релативно редок, но се среќава на значајни нивоа кај различните населенија на Микронезија: 5,6%. Се наоѓа и кај мажите на индонезискиот остров Сумба со стапка од 0,2%.
Според ISOGG (2017), S1a1 (Z42413) е пронајден кај народот Lebbo во Индонезија и S1a1a1 (P60) кај домородните Австралијци. Една студија објавила дека наоѓа S-M230 (S1a1b) во: 52% (16/31) од примерокот од висорамнините на Папуа Нова Гвинеја (PNG); 21% (7/34) од примерок од Молуките (Малуку); 16% (5/31) од примерокот од брегот на Папуа Нова Гвинеја; 12,5% (2/16) од примерокот на Толаи од Нова Британија; 10% (3/31) од примерокот од Nusa Tenggara и; 2% (2/89) од примерокот од низините/брегот на Западна Нова Гвинеја. Еден потклад, Хаплогрупата S1a1b1d1a (S-M226.1) е пронајден на ниски честоти на Адмиралитетите и долж брегот на копното PNG.
Распределбата на другите главни поткладови на S1a според ISOGG, е како што следуваат:
* S1a2 (P79) - Меланезија и Папуа Нова Гвинеја, вклучувајќи ги и Адмиралските Острови;
* S1a3 (P315) – домородни Австралијци и;
* S1a3b (P401) - Вануату.
Серпико

„Серпико“ (англиски: ''Serpico'') – филм на режисерот Сидни Лумет (Sidney Lumet) од 1973 година. Главните улоги ги играат: Ал Пачино (Al Pacino), Џон Рендолф (John Randolph), Џек Кехоу (Jack Kehoe), Биф Мегваер (Biff McGuire), Барбара Еда-Јанг (Barbara Eda-Young) и Корнелија Шарп (Cornelia Sharpe). Филмот е снимен по вистинити настани, опишани во книгата на Питер Мас (Peter Maas).
1 Синопсис
Ранетиот полицаец Френк Серпико (го игра Ал Пачино) е донесен во една болница, каде го посетува неговиот претпоставен, капетанот Меклејн (го игра Мегваер) за да му даде поддршка. Тогаш, започнува приказната за Серпико, кој по завршувањето на полициската академија чесно и со голем елан започнува да работи во полицијата. Меѓутоа, со својата чесност и со бескомпромисното залагање, тој набргу се стекнува со голем број непријатели меѓу неговите колеги. Серпико живее под наем во боемскито кварт Гринич Вилиџ и се забавува со убавата танчерка Лесли (ја игра Шарп), но таа врска трае кратко, по што тој започнува нова љубовна врска, овојпат со сосетката Лори (ја игра Еда-Јанг). Незадоволен од колегите во неговата полициска станица, Серпико бара да го преместат на нова работа и така станува полицаец во цивилна облека. Набргу, тој дознава за корупцијата што е раширена низ полицијата и му се обраќа на детективот Сидни Грин (го игра Рендолф), кој пак го упатува кај капетанот Меклејн. Меклејн го поврзува со обвинителот, а тој бара од Серпико да собере докази и да сведочи против колегите...
Леховска чешма

Леховска чешма (|Βρύση Λεχόβου, ''Вриси Лехову'') — историска чешма во селото Лехово, Леринско, Егејска Македонија.
Чешмата е сместена до црквата „Св. Димитриј“. Во 2002 г. чешмата, заедно со Леховското училиште и камбанаријата на црквата, е прогласена за заштитен споменик.
1 Наводи
R1a-SUR51

R1a-SUR51 - Y-хромозомска татковска линија, пронајдена кај современите Башкири, Мишари, Унгарци и Срби.
Институтот за унгарски истражувања ги определил сите податоци за геномот на унгарскиот крал Бела III кои биле објавени во 2020 година, и кралот Свети Ладислав од Унгарија кој бил објавен во 2023 година Татковскиот Y хромозом на двата члена на унгарската кралска династија Арпад припаѓа на хаплогрупата R-ARP (R1a1a1b2a2a1c3a3b) која е под-хаплогрупа на хаплогрупата R-SUR51 која припаѓа на кладот R-Z2123.
1 Етногеномско дрво
R1a-Z645>Z93>Z94>Z2124>Z2125>Z2123>Y2632>Y2633>SUR51
Поткладовите на предците R1a-Y2632 се наоѓаат кај населението Сака од Тианшан, датум: 427-422 п.н.е.
2 Клан-племенска припадност и област на распространетост на претставници на линијата R1a-SUR51
Претставниците на линијата R1a-SUR51 во моментов се населени во регионите Башкирија, Татарстан, Нижни Новгород и Рјазан, во Унгарија и во Србија.
2.1 Башкири
# Округот Учалински Башкортостан
Сура- Телеу, Зиум-Телеу, Буре-Телеу, Огуз-Телеу;
# Кујургазински , округот Бурзјански и Кугарчински во Башкортостан
Хуун- Кипсак, Кариј-Ќипсак, Бошман-Ќипсак, Санкем-Ќипсак;
# Области Бурзјански и Кујургазински во Башкортостан
Нугај- ;
# Округот Абзелиловски Башкортостан
Бабсак -Карагај-Ќипсак;
# Округот Абзелиловски и Мелеузовски во Башкортостан
Шакман- Тамјан;
# Зјанчурински и Каибулински округ на Башкортостан, регионот Оренбург
Аксак- Узерган;
# Актанишки округ Татарстан
Сариш-Ќипсак;
2.2 МишариMatches of Barkhievs. FTDNA (no link ?)
# Округот Дрожжановски Татарстан
Бархиеви, Туктамишеви и други;
# Нижегородска Област ( Крашиј Остров ).
Билјалетдиновс и други;
# Темников, Рјазански регион
Дербишеви и други;
2.3 Унгарците
# Округот Фејер.
2.4 Србија
# Јужна Бачка област (Војводина).
3 Животот на заедничкиот предок помеѓу династијата Арпад и Башкирите R1a-SUR51
Според истражувањето на Питер Л. Друг истражувач Булат А. Муратов го прикажува времето на дивергенција на Башкирите R1a-SUR51 од династијата Арпад до VII век од нашата ера.
Подлога за глувче

Подлога за глувче — посебна подлога што се става под сметачкото глувче. Тоа му помага на глувчето да се движи непречено и точно на вашето биро или маса. Подлогите за глувче обично имаат мека површина на која глувчето лесно може да се лизга.
1 Историја
Во 1968 г., за време на презентацијата на Даглас Енгелбарт што го одбележало јавното претставување на глувчето, тој користел контролна конзола направена од Џек Кели од Херман Милер, која имала вградена област направена да го помага движењето на глувчето. Следната година, во 1969 г., Кели е заслужен за создавањето на првата подлога за глувче, како што забележале и самиот Кели и Алекс Панг.
Пред 1982 г., многу корисници на глувчето ''Xerox'' користеле специјализирани перничиња за да го подобрат триењето на топката во глувчето, олеснувајќи го помазното движење и контролата. Меѓутоа, дури во раните 1980-ти замислата на подлоги за глувче почнала да добива широко распространето препознавање и усвојување.
Првата фирма што произведувала подлоги за глувче во трговска скала била Mousrak, основана од Боб Мекдерманд. Mousrak добила значајна привлечност кога Apple одлучил да распределува подлоги за глувче со нивното лого во сметачките продавници низ САД. Последователно, Mousrak обезбедил договори за лиценцирање со забавните гиганти како Disney,, Paramount и LucasFilm, дополнително зголемувајќи ја неговата видливост. И покрај неговиот првичен успех, трговиштето на подлоги за глувче станало заситно со алтернативи со пониски цени до крајот на 1980-тите, претворајќи го производот во стока.
Електрична греалка

Електрична греалка — направа што се напојува со електрична енергија, претворајќи ја електричната енергија во топлина. Овој процес се јавува преку употреба на греен елемент, обично направен од материјал како нихромна жица. Кога електрична струја тече низ овој отпорник, таа создава топлина, следејќи го принципот познат како Џулово загревање. Во повеќето современи електрични греалки, нихромната жица служи како главна компонента на грејниот елемент. Оваа жица често е поддржана од керамички изолатори за да се обезбеди правилно работење и безбедност. Како што електричната струја наидува на отпор во жицата, таа произведува топлинска енергија, која потоа зрачи во околината, загревајќи го просторот.
Електричните греалки доаѓаат во различни облици, од преносливи уреди до вградени системи во домовите и зградите. Тие нудат ефикасни и сигурни решенија за греење на внатрешните простори, обезбедувајќи топлина и удобност при студени временски услови.
Гордана Дувњак

Гордана Дувњак (р. Скопје, 1965 - Скопје, 21 април 2026) — македонска новинарка и уредник, која долги години е во новинарството.
1 Новинарска кариера
Гордана Дувњак е истакната македонска новинарка од светот на политиката и правдата. Својата кариера, како новинар ја започнува во 1988 година во Македонската радио телевизија, каде останува две години. Во период од 1991 до 1999 година, работи во Нова Македонија. Таа долги години работела како новинарка и одреден период како уредник во весникот Утрински весник во период од 1999 до 2017 година. Во 2017 година, се вработила во порталот Макфакс. Во 2018 година е вработена во 1ТВ како новинар и одреден период како уредник на телевизијата. Од 2019 година до нејзината смрт работеше во весникот Фокус.
HLA-DQ3

Во рамките на молекуларната и цитологијата, HLA-DQ3 ( DQ3 ) е широка категорија на серотип со поделени антигени HLA-DQ7, DQ8 и DQ9. Историски, првично препознаен како MB3 DC4 серотип, DQw3 бил еден од трите рано утврдени антигени препознаени како HLA-DQ заедно со HLA-DQ1 и HLA-DQ2. Додека молекулите DQ3 се структурно слични во бета синџирот, молекулите на DQ значително се разликуваат по функција, дури и кога се присутни со истата DQ алфа подединица. Поради оваа причина тие најдобро се третираат независно.
1 Серологија
+DQ3, DQ7, DQ8 и DQ9 препознавање на Некои DRB1*и , DQB1*, DQ7, DQ3, DQ8, Пример
алел, %, %, %, големина (N)
0301, 85, 40, 1, 12220
0304, 40, 35, 8, 111
.
DQ8, DQ3, DQ7, Н
0302, 66, 25, 1, 6657
0305, 34, 30, 70
DQ9, DQ3, DQ2, Н
0303, 67, 12, 11
DQ7, DQ8, Н
0303, 1, 1, 2563
Ефикасноста на серотипизација на препознавањето DQ3 во однос на DQ2, DQ7, DQ8 и DQ9 е прикажана лево. Во споредба со DQ2 серотипизацијата на DQB1*0201 позитивни индивидуи (98%), ефикасноста на препознавањето на DQ3 е релативно ниска и склона кон грешки. Ова се споредува со ефикасноста на генотипирање од 100%. Препознавањето на DQB1*0303 од DQ9 и или DQ3 е најслабо, DQ2 која препознава различна DBB1*група препознава DQB1*0303 исто толку ефикасно како DQ3.
Поради оваа причина DQ3 серотипизацијата е лош метод на типизација за трансплантација или предвидување или студија за асоцијација на болест. Сепак, тој сè уште е широко користен се тврди во литературата.
2 Алели
2.1 DQB1 * 0301
DQB1*0302 генот DQ8 е детално опишан на HLA-DQ8
2.2 DQB1 * 0302
DQB1*0303 генот DQ9 е детално опишан на HLA-DQ9
2.3 DQB1 * 0303
DQB1*0301 генот DQ7 е детално опишан на HLA-DQ7
2.4 DQB1 * 0304
DQB1*0304 е сличен во структурата и функцијата на DQB1*0301 што генерално се смета за HLA-DQ7
2.5 DQB1 * 0305
DQB1*0305 е сличен во структурата и функцијата на DQB1*0302 што генерално се смета за HLA-DQ8
HLA-B5

B*5101-β2M со врзан пептид ​
главен комплекс на хистокомпатибилност (човечки), класа I, B51
Сплит антигени, HLA-B51, HLA-B52
HLA-B5 (B5) е HLA - B серотип. Б5 е широк антигенски серотип кој ги препознава серотиповите на поделени антигени B51 и B52.
1 Серотип
+B5, B51, B52 серотип препознавање на некои HLA B*51 и B*52 генски производи од алелната група, Б*51, Б51, Б5, Б52, Пример
алел, %, %, %, големина (N)
5101, 96, 1, 5, 1899 година
5102, 73, 3, 6, 218
5104, 83, 17, 6
'
Б*52, Б52, Б5, Б51, Пример
алел, %, %, %, големина (N)
5201, 82, 2, 7, 2823
Хаплогрупа R-DF27

Во човечката генетика, Хаплогрупата R-DF27 (R1b1a2a1a2a) е хаплогрупа на Y-хромозом која е подподелба на хаплогрупата R-M269 (поконкретно, нејзиниот потклад R-) дефинирана со присуството на маркерот DF27 (исто така познат како S250). Заедно со R-U152 и R-L21, лозата е во значителна мера поврзана со прото-келтските, келтските и подоцна келтиберските движења.
Се појавила релативно неодамна, по почетокот на европското бронзено доба и е претежно распространета кај населението во регионот на Пиринеите. Регионите каде што најчесто е пронајден се Баскија, Навара, Астурија, Галиција, Португалија, Арагон, Каталонија, Пиринејски-Атлантики, како и одредено присуство во Велика Британија и Ирска, иако во помали количини е пронајден дури и подалеку. Германија и Полска.
Специфичните поткладови на DF27 се поврзани со одредени групи луѓе, на пример R-M167 е поврзан со Каталонците и R-M153 е поврзан со Баскијците.
1 Генетско тестирање
Технологијата за тестирање за DF27 била развиена од Томас Кран, тогаш од ДНК на семејното стебло. Откриено е дека овој маркер постои меѓу луѓето кои учествувале во проектот за разновидност на човечкиот геном. Ричард А. Рока направил пионерска студија за DF27, која била објавена во 2012 година во написот ''Откривање на западноевропските варијанти на хромозомот R1b1a2 Y во 1000 проектни податоци за геноми'', во рецензираното списание PLOS Biology. Тој ја засновал својата студија на 208 луѓе кои тестирале како R-M269 и биле од Велика Британија, Тоскана ( Италија ), Шпанија, Финска, Јута ( САД ) и Латинска Америка ( Колумбија, Порторико итн.).
2 Распространетост
Според една статија од 2017 година објавена во ''Springer Nature'' со наслов, ''Анализата на хаплогрупата R1b-DF27 покажува дека голем дел од ибериските Y-хромозомски лоза потекнуваат неодамна in situ'', DF27 е пронајден во честоти од 40% кај општото население на Пиринејскиот Полуостров а особено скока на 70% кај Баскијците . Севкупно во Франција сочинува помеѓу 6-20% од населението, но има високо ниво во областа на Пиринеите . Се проценува дека се развил пред околу 4.200 години во североисточна праисториска Иберија, бидејќи неолитот го отворил патот до Атлантското бронзено доба. Подгрупите DF27 тесно кореспондираат со различните предримски кралства образувани од Келтиберијците.
3 Поткладови
4 Поврзано
* Генетска историја на Пиринејскиот Полуостров
* Генетска историја на Европа
* Потекло на Баскијците
* Атлантскиот модален хаплотип
5 Наводи
=
4 Поврзано
=* во Forensic Science International
* во Forensic Science International
5.2 Библиографија
*
Хаплогрупа R-M167

Во човечката генетика, хаплогрупата R-M167 (R1b1a1a2a1a2a1b1a1) е хаплогрупа на Y-хромозом која е подподелба на Хаплогрупата R-DF27 и пошироката хаплогрупа R-M269 (поконкретно, нејзиниот потклад R-) дефиниран со присуството на M1 (исто така познат како SRY2627).
Се појавила релативно неодамна, по почетокот на европското бронзено доба и е претежно распространета кај населението во регионот на Пиринеите.
1 Распространетост
Првиот автор кој го тестирал овој маркер (долго пред да постои сегашната номенклатура на хаплогрупата) бил Херлс во 1999 година, кој тестирал 1158 мажи во различни населенија. Тој смета дека е релативно честа појава кај Баскијците (13/117: 11%) и Каталонците (7/32: 22%). Други појави биле пронајдени меѓу другите Шпанци, Беарне, други Французи, Британци и Германци.
Во 2000 година, Rosser et al., во една студија која тестирала 3616 мажи во различни населенија исто така тестирале за истиот маркер, именувајќи ја хаплогрупата Hg22, и повторно била пронајдена главно кај Баскијците (19%), на пониски честоти кај Французите (5%), Баварци (3%), Шпанци (2%), Јужни Португалци (2%), а во поединечни појави кај Романците, Словенците, Холанѓаните, Белгијците и Англичаните.
Во 2001 година, Бош го опишал овој маркер како H103, пронајден кај 5 Баскијци и 5 Каталонци. Сепак, една студија во 2005 година на шпански Баскијци открила пониски нивоа на оваа хаплогрупа од оние забележани на баскијците од претходните студии - само четири примероци од 168 тестирани.
Во 2008 година, студијата на Адамс и неговите колеги го опфатила целиот Пиринејски Полуостров. Највисоките нивоа на оваа хаплогрупа ги нашле во Каталонија. Истата година, студијата на Лопез-Пара и неговите колеги се концентрирала на населението на шпанските Пиринеи. Тие откриле високи нивоа на оваа хаплогрупа во централните и источните Пиринеи. Највисокото ниво досега откриено (48%) е пронајдено во Вал д'Аран, Каталонија.
Во една поголема студија конкретно за Португалија во 2006 година, со тестирани 663 мажи, Белеза и сор. покажале ниски нивоа на оваа хаплогрупа (опишана во трудот како R1b3f) во сите главни региони, од 1,5%-3,5%. Разложувајќи ги резултатите на област, само Лисабоа (со 5,7%) имало над 5%.
Студија од 2012 година на Мартинез-Круз и сор. ги најде следните проценти на SRY2627: 7% во трите француски департмани на Пеј де Баскија, 16% во Беарн, 14% во Бигор, 7% во Шалосе, 6% во баскиските региони на Шпанија, 15% во Ла Риоха, и 19% во северен Арагон.
Според „анализата на хаплогрупата R1b-DF27“ објавена во август 2017 година, SRY2627 (M167) се појавиле 3.458 години пред да биде присутен во Шпанија (Арагон).
2 Хаплотипови
2.1 Модален
* R1b1b2a1a2c (R1b1a2a1a1b5a) Модален Хаплотип .
DYS, 393, 390, 19, 391, 385А, 385Б, 426, 388, 439, 389I, 392, 389 II, 458, 459А, 459Б, 455, 454, 447, 437, 448, 449, 464А, 464Б, 464C, 464D
Алели, 13, 24, 14, 11, 11, 14, 12, 12, 12, 13, 13, 29, 17, 9, 10, 11, 11, 25, 15, 19, 29, 15, 15, 17, 18
3 Поврзано
Пречиста Краинска

Пречиста Краинска (српски: ''Богородица Крајинска'') ― остатоци од црквата сместена во регионот на Скадарска Краина, јужна Црна Гора. Тоа било второто гробно место на Јован Владимир, владетелот на Дукља (1000–1016), откако неговата вдовица Косара го обновила и ги пренела неговите останки од Преспа. Моштите привлекле многу верници во црквата, која станала центар за аџилак. Косара била погребана во црквата, под нозете на нејзиниот сопруг, по нејзино барање. Околу 1215 година, кога Краина била под власт на српскиот кнез Стефан Немањиќ, моштите се претпоставува дека биле отстранети од оваа црква и пренесени во Дирахиум од војниците на Михаил I, деспотот на Епир. Во тоа време деспотот Михаил накратко го зазел од Србија градот Скадар, кој е само околу 20 километри источно од црквата. Манастирот се спомнал во 1417 година во едно цетињско писание. Семејството Балшиќ го реконструирало манастирот во 15 век. Манастирот станал седиште на католичка епископија, како дел од католичко-венецијанското проширување. Епископот, кој бил вработен во православен регион, забележал отпор од страна на православните Срби. На почетокот на 20 век, населението околу урнатините на црквата било муслиманско.
Хаплогрупа W

Хаплогрупата W е човечка митохондријална ДНК (МтДНК) хаплогрупа.
1 Потекло
Се верува дека хаплогрупата W настанала пред околу 23.900 години во Западна Азија. Потекнува од хаплогрупата N2.
2 Распространетост
Хаплогрупата W се наоѓа во Европа, Западна Азија и Јужна Азија. Широко е распространета на ниски честоти, со висока концентрација во северен Пакистан. Хаплогрупата W се наоѓа и кај населението во Магреб кај Алжирците (1,08%-3,23%) и во населението во Сибир кај Јакутите (6/423 = 1,42% ).
Дополнително, кладот е забележан меѓу староегипетските мумии ископани на археолошкото наоѓалиште Абусир ел-Мелек во Средниот Египет, кои датираатуште од Птоломејското Кралство.
Поткладот W5 е пронајден во фосил поврзан со Старчевската култура (наоѓалиште Лањчок; 1/1 или 100%).
Древна анализа на ДНК покажала дека средновековниот поединец Сунгир 6 (730-850 cal BP) припаѓа на поткладот W3a1.
3 Поткладови
3.1 Дрво
Ова филогенетско дрво на поткладовите од хаплогрупата W се заснова на трудот на Манис ван Овен и Манфред Кајзер Ажурирано сеопфатно филогенетско дрво на глобалната варијација на човечката митохондријална ДНК и последователните објавени истражувања.''
* W
**W1 – Италија, Полска, Чешка, Словенија, Финска, Шпанија, луѓето Кашкаи од Иран
***W1a – Финци
***W1b
****W1b1 – Финци
***W1-T119C
****W1c – Полска, Персијци од Иран
*****W1c1
***W1d – ирачки Евреи
***W1e
****W1e1
*****W1e1a
***W1f – Италија
***W1g – Англија, Белгија, Португалија, Гитанос (Ромите во Шпанија)
***W1h – Нордиски земји, Англија, Хрватска, Ашкенази Евреи
****W1h1 – Италија
**W-C194T
***W3 - Турција, Азербејџан, Индија (Џаму и Кашмир, Тамил Наду
****W3a
*****W3a1 – Ерменци, Турција (турски, Курди), Франција (Тулуз, Sarthe), Италија (Тоскана, Сардинија, Сицилија, Умбрија, Кампанија, Трентино-Алто Адиџе), Унгарија, Полска, Украина, Белорусија, Русија (Sunghir6 from 750 - 900 ybp Владимирска област, Владимирска област, Свердловска област, Омска област, Ингушетија, Волга Татар, Чеченци), Данска, Бербери од Мароко, Пакистан (Паштуни, Kho), Индија,
**W5a1
**W5a1a – Фламанци, Норвешка (Рогаланд), Данска, Италија ( Тоскана), Канарски Острови,Бразил, [[Ирски народ] ], Полски луѓе,Русија (Белгородска област), Канада,Соединети Американски Држави
**W5a1a1 - Англија, Естонија, Русија (Adyghe во Кабардино-Балкарија
**W5a1a1a
**W5a2 - Обединетото Кралство, Данска, Германија (Северна Рајна-Вестфалија) , Полска
**W5a2b
**W5b - Португалија (Азори,Леирија)
**W5b1 - Данска
**W5b1a
*W6 – Италија, Кувајт, Персија од Иран, Русија (Северна Осетија–Аланија, [Белгородска област), Казакстан, Монголија
****W6a
****W6b
*****W6b1 – Иран,Обединети Арапски Емирати, Бахреин, Саудиска Арабија
****W6c – Грција, Англија, Ирска, Ингушетија
*****W6c1 – Ерменци од Турција
******W6c1a – Ерменци од Турција, курдски, .] Грција
***W7 – Ерменци
***W8 – Бедуин од Израел, Јемен, Иран
***W9
****W9a – Ерменците од Турција
4 Поврзано
* Генеалошки ДНК тест
* Генетска генеалогија
* Човечка митохондријална генетика
* Генетика на населението
5 Наводи
6 Надворешни врски
* Општо
** на Манис ван Овен
**
* Хаплогрупата В
** , од ''National Geographic''
**
Хаплогрупа GHIJK

Хаплогрупа GHIJK, дефинирана од SNP-ите M3658, F1329, PF2622 и YSC0001299 — вообичаена хаплогрупа со Y-хромозом. Оваа макрохаплогрупа и нејзините потклади го содржат огромното мнозинство од постоечкото машко население во светот.
1 Филогенија
GHIJK е главниот клад на Хаплогрупата F (F-M89). Последователно се разгранува на два директни потомци: Хаплогрупа G (M201/PF2957) и Хаплогрупа HIJK (F929/M578/PF3494/S6397). Другите хаплотипови на Хаплогрупата F се F1, F2 и F3.
Поткладовите на GHIJK, под лозата HIJK, вклучуваат: H (L901/M2939) и IJK (F-L15). Низводните потомци на Хаплогрупата IJK ги вклучуваат главните хаплогрупи I, J, K, L, M, N, O, P, Q, R, S и T.
2 Распространетост
Базалната парагрупа GHIJK* не е идентификувана кај живи мажи или древни остатоци.
Населенијата со високи пропорции на хаплогрупи од потомците беа доминантни, пред современата ера, кај мажите низ широко распространетите области и населенија. Тие вклучуваат:
* Кавказ и Западна Азија (на пр. хаплогрупи G, J и R);
* Јужна Азија (на пр. хаплогрупи H, J, L и R);
* Европа (на пр. хаплогрупи G, I, J, Q, R и N);
* Источна Азија, Југоисточна Азија и Океанија (на пр. хаплогрупи K, M, N, P, O, S)
* Средна Азија (на пр. хаплогрупи J, P, Q и R) и;
* повеќето домородни американски народи (на пр. хаплогрупа Q и R)
Хаплогрупа LT

Хаплогрупа LT или LT-L298/P326, позната и како К1 (и до 2008 година како Хаплогрупа К2) — хаплогрупа на ДНК на Y-хромозомот. Нејзините дефинирачки SNP мутации се L298 и P326.
Не се идентификувани потврдени случаи на базална парагрупа LT* кај живи машки или човечки останки.
1 Структура
Општо се верува дека LT (L298/P326) потекнува некаде во Азија.
LT е директен потомок на хаплогрупата К (М9).
Директните потомци на LT се хаплогрупата L (M20), позната и како K1a и хаплогрупата T (M184), позната и како K1b.
2 Распространетост
Y-ДНК хаплогрупата LT е стара лоза широко распространета при ниски концентрации. Основана е пред приближно 30.000-40.000 години, веројатно во Јужна Азија или Западна Азија.
Неговите потомци се наоѓаат главно кај домородните населенија на Рогот на Африка, Северна Африка, Јужна Азија, Западна Азија, Средна Азија и Европа.
L-M20 се наоѓа на највисока честота во Индија, Пакистан и меѓу Балусите во Авганистан, и на ниски честоти на Блискиот Исток и Европа.
T-M184 е најзастапен во Рогот на Африка, долината на Нил, Арапскиот полуостров, Иран, како и во некои региони на Источна Индија и Европа.
3 Галерија
Шишенце

Шишенце — мал сад вообичаено направен од стакло или пластика, наменет да држи течности, прашоци или капсули. Првично користени за складирање лекови, шишенцата се развиле за да служат за различни цели, вклучително и како садови за примероци во научните истражувања, особено во опремата за аналитичка хроматографија како што се автоматските примероци.
Додека стаклените садови слични на шишенца се користеле уште од древноста, современите шишенца најчесто се направени од пластика како полипропилен, што нудат предности во издржливоста и разновидноста. Постојат различни видови шишенца, вклучувајќи еднодозни и повеќедозни шишенца. Еднодозните шишенца се наменети само за еднократна употреба, додека повеќедозните шишенца можат да се користат повеќепати, предмет на конкретни упатства поставени од организации како CDC за да се обезбеди безбедност и да се спречи загадување.
Зборот „шишенце“ може да значи и деминутив од „шише“.
1 Библиографија
*
АТП Кордоба 2024 – поединечно

АТП Кордоба 2024 – поединечно - бил турнир од АТП серијата 250 кој се одиграл во Кордоба, Аргентина, како дел од тениската сезона 2024 од 5 до 11 февруари 2024.
Во финалето на ова издание, Лучано Дардери го победил Факундо Бањис со 6–1, 6–4, со што ја освоил својата прва АТП титула во кариерата. Интересно е тоа што, двајцата финалисти на овој турнир стигнале до жребот преку квалификациите. Ова било само трето финале во историјата на АТП во кое играле двајца квалификанти, по АТП Сиднеј 2015 и АТП Кицбил 2018.
1 Носители
Првите четворица носители биле слободни во првото коло и директно се пласирале во второто.
# Франсиско Серундоло
# Себастијан Баес
# Томас Мартин Ечевери
# Себастијан Офнер
# Даниел Алтмајер
# Алехандро Табило ''(се повлекол)''# Јаник Ханфман
# Роберто Карбалјес Баена
2 Жреб
Керасово

Керасово (|Κεράσοβο) — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Рупишта на Костурскиот округ во Западна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало на 3 км на југ-југоисток од Лошница, на југозападните падини на планината Мурик. Лежела на истоимената река Керасово, лева притока на Лошничка Река (Порос).
2 Историја
Селото во минатото било македонско. Од него е останата само црквата „Успение на пресв. Богородица“, изградена врз темелите на ранохристијанска базилика. Во околината е откриена и античка градба (можеби храм) и сводеста христијанска гробница, а има и траги од античка и средновековна населба. Откриени се антички и византиски монети. Според месното предание седиштето на Шишанската митрополија се наоѓало во средновековната населба Керасово сè до IX век, кога е преместено во Шишани, каде останало до 1699 г.
Инстант семејство

„Инстант семејство“ (англиски: ''Instant Family'') — филм на режисерот Шон Андерс од 2018 година. Главните улоги ги играат: Марк Волберг, Роуз Берн и Изабела Монер.
1 Синопсис
Пит и Емили сакаат да оформат семејство, но така што ќе посвојат деца. Иако планираат да посвојат едно мало дете, тие добиваат три деца, а меѓу нив и бунтовната 15-годишна Лизи. Пит и Емили мора да се снајдат во новите услови, соочени со низа урнебесни состојби...
Субдурален емпием

Субдурален емпием е форма на емпием - насобирање на гној, во т.н. субдурален простор.
До формирање на субдурален емпием може да дојде при бактериски инфекции, или портеко, инфекции со габи во коските на черепот, кои се прошируваат и достигаат до мозочните обвивки. Обично, субарахноидалниот простор не е зафатен во случај на субдурален емпием, но насобирањето на гној во субдуралниот простор може да предизвика масовен ефект со компримирање (притиснување) на мозочното ткиво. Друга компликација која може да се јави е воспаление на премостувачките вени (вените кои ги поврзуваат површинските мозочни вени со венските синуси) кои минуваат низ субдуралниот простор, познато како тромбофлебитис, што доведува до зачепување на венскиот крвен сад и до инфарцирање на мозочното ткиво. Третманот на субдурален емпием вклучува, меѓу другото, хируршко дренирање на емпиемот (гнојот) - во случај на целосно отстранување, обично се јавува задебелување на тврдата мозочна обвивка (дура) како единствена последица. Симптомите вклучуваат општи знаци на инфекција како висока температура, омалаксаност, главоболка, вкочанет врат (менингизам). Покрај тоа, некои пациенти развиваат и други невролошки знаци. Во анализата на цереброспиналната течност параметрите се слични како кај мозочен апсцес, бидејќи и двете состојби се параменингеални инфективни процеси. Ако дијагнозата и третманот се отпочнат навреме, вообичаено доаѓа до целосно закрепнување.
Субдурален емпием најчесто се јавува во детството. Може да се јавува во поврзаност со синузитис.