procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Аугсбург Арена

Аугсбург Арена, моментално комерцијално позната како ВВК Арена ― фудбалски стадион во Аугсбург, Баварија, Германија. Стадионот претежно се користи за фудбалски натпревари и е домаќин на домашните натпревари на фудбалскиот клуб Аугсбург.
Стадионот има капацитет од 30.660 места, од кои 19.060 седишта и 11.034 места за стоење. Со втора фаза на реконструкција во иднина капацитетот може да се зголеми на 49.000 места. Инаку, Аугсбург Арената го заменила претходниот домашен стадион на клубот, Росенаустадион. ФК Аугсбург го одиграл првиот натпревар на новиот стадион во 2009 година.
За време на дизајнот и изградбата на стадионот, тој бил наречен „Аугсбург Арена“, но подоцна бил отворен под името „Импулс Арена“, службено стилизирана како арена на импулси), пред да биде преименуван во „СГЛ Арена“, откако SGL Carbon ги добил правата на именување на објектот во мај 2011 година. Договорот имал рок од седум години и започнал на 1 јули 2011 година. На 1 јули 2015 година, правата за именување на стадионот ги добила ВВК, осигурителна компанија, со што го сменила официјалното име на стадионот во „ВВК Арена“, име кое е официјално и денес.
Аугсбург бил еден од официјалните градови домаќини на Светското првенство за жени до 20 години во 2010 година, а потоа и на Светското првенство исто така за жени во 2011 година. Таканаречената тогашна „Импулс Арена“ била локацијата на неколку натпревари за време на групната фаза и четвртфиналето. За време на натпреварите на ФИФА името било преименувано во „ФИФА мундијалски стадион за жени во Аугсбург“. Стадионот бил домаќин на еден натпревар на репрезентацијата на Германија и го добил прекарот „Анфилд на автопатот Б17“, по последниот натпревар во Лига Европа на Аугсбург против Ливерпул одигран во шеснаесттинафиналето во 2016 година.
ВВК Арена е првиот фудбалски стадион со неутрална клима во светот. Јаглеродната неутралност била постигната со шест еколошки пумпи за топлина (длабочина од 40 метри), кои ја произведуваат саканата температура преку разменувачи на топлина. Котел со био-природен гас, исто така, ја снабдува потребната енергија за време на максимално оптоварување во играта. Во 2017 година, била направена нова фасада на стадионот.
1 Галерија
Истек (река)

Истек (|Ίστακος, ''Ιστακός'', ''Ίστεκος''; ''Истакос, Истекос'') — река во Костурско, Егејска Македонија. Ова е мошне кратна река која извира кај селото Крпени и се влева во Костурското Езеро.
1 Слив
Сливот на Истек е мошне мал, со површиа од само . Средниот проток се проценува на 174 л/сек, а за време на врнежи изнесува 300 л/сек. Завршува во Костурското Езеро во источниот дел на сливот, заедно со Стара и Фотинишка Река.
2 Поврзано
* Костурско Езеро
* Стара Река (Костурско)
Марли ван дер Велден

Марли ван дер Велден (родена на 6 јануари 1988 година во Делфт ) е холандска глумица и модна дизајнерка.
1 Биографија
Ван дер Велден уживала во танцување од мали нозе. На 15 -годишна возраст во 2003 година учествувала како латино танчерка на холандските првенства за дебитанти. Во 2006 година била номинирана за „најсекси жена“ од списанието ФХМ. Таа исто така била номинирана за „најсекси вегетаријанец“ од фондацијата „ Вакер Диер“. На ван дер Велден и била дијагностицирана анорексија, но поминала успешен третман и станала амбасадор за Човечка грижа, фондација која им помага на луѓето со нарушувања во исхраната.
Ван дер Велден е најпозната по серијата „Добри времиња, лоши времиња“ исто така позната како ГТСТ. Таа ја играла улогата на Нина Маврициус -Сандерс, богата девојка која се интересира за модата, како и самата Ван дер Велден.
2 Мода
Ван дер Велден со својата пријателка и колешка Џиџи Равели има успешна линија за накит наречена „Млади девојки“. Линијата станала популарна и во Холандија и низ Европа. ван дер Велден и Равели, исто така, започнале линија за облека, . Тие, исто така, продаваат вреќи изработени од сиромашни мајки во Индија. Профитот од тие вреќи оди за поддршка на
3 Пишување и синхронизација
За време од четири месеци, ван дер Велден пишувала неделна колумна со поранешната колешка, Лиза Сипс, во едно од најпопуларните тинејџерски списанија во Холандија, „Хиткрант“ . Тие пишувале за лични случувања во текот на една нивна недела. Во 2012 година ван дер Велден ја синхронизирала улогата на Одри во холандската верзија на филмот „Лоракс“ .
4 Филмографија
* Стаклена куќа - непозната (2004)
* Добри времиња, лоши времиња - Нина Маврициус – Сандерс (2005 - денес) ''Богата девојка која е извршен директор на сопствена модна империја'' Ла Нина
* Деца без приговор - Ирис (2008)
* Заљубена во Ибица - Биби (2013)
5 Наводи
Епитаза

Во класичната драма, епитазата (|ἐπίτασις) ― главното дејство на претставата, во која испитувањата и неволјите на главниот лик се зголемуваат и се градат кон кулминација и одминување. Таа е трет и средиштен дел кога претставата се анализира во пет одделни делови: увертира, протаза, епитаза, катастаза и катастрофа.
Во современата драмска теорија, често се испосоветува со драмскиот лак, кој користи малку различни делови, но во суштина е севкупно истиот концепт.
Протаза

Во драмата, протазата е воведен дел од претставата, обично нејзиниот прв чин. Поимот бил измислен од римскиот граматичар од IV век, Елиј Донат. Тој ја дефинирал претставата како да се состои од три одделни делови, а другите два се епитаза и катастрофа. Во современата драмска теорија, поимот драмски лак има суштинско исто значење, иако со малку поинакви делови.
1 Наводи
Сем Бенели

Сем Бенели (10 август 1877 - 18 декември 1949) ― италијански драмски писател, есеист и либретист. Тој обезбедил текстови за неколку истакнати италијански опери, вклучувајќи „''Љубовта на тројцата кралеви''“ и „''Магија''“ на Итало Монтемеци, и „''Вечерата на дворскиот шут''“ на Умберто Џордано, врз основа на сопствената претстава на истиот наслов на Бенели. Тој е роден во Прато.
Претставата ''„Вечерата на дворскиот шут''“ била голем њујоршки театарски успех во 1919 година под наслов „''Шутот''“, во која главните улоги ги толкувале Лајонел и Џон Баримор. Во Италија, Паола Пецаглија била сметана за најдобар машки протагонист на „''Вечерата на дворскиот шут''“, по инцидентот во 1913 година, кога главниот глумес се онесвестил пред да го изглуми ликот на Џането; таа го зазела неговото место постигнувајќи огромен успех. Оттогаш Пецаглија ја извршувала истата улога повторно и повторно.
Тој го напишал сценариото за филмот „''Вечерата на дворскиот шут''“ од 1942 година, врз основа на неговата позната драма.
Хиеродрама

Хиеродрама - во Франција од стариот поредок (втора половина на 18 век), наслов на вокални композиции за два или повеќе гласови на библиски теми.
За разлика од ораториумот и мистеријата, хиеродрамите не користеле зборови на латински псалми, туку текстови на современи француски поети, и тие биле изведувани не во храмови, туку на свети концерти во палатата на Туилери.
Особено, зборовите на [[Волтер беа презентирани во 1780 година „Жртвата на Авраам“ (музика од Камбини) и во 1783 година „Самсон“. Импресиониран од револуцијата, Дезогиер ја состави својата кантата Хиеродрама.
Сузан Хаси

Сузан Хуси (1 јуни 1954 година-19 февруари 2009 година) ― драматург и соосновач од Соединетите Држави, на салата за изведувачки уметности Театар Горила во Тампа, Флорида.
Хуси е родена во Мартинсвил, Индијана и се школувала на Универзитетот во Индијана. Магистрирала англиска книжевност на Универзитетот во Јужна Флорида во 1984 година. Додека ги завршувала студиите, таа се занимавала со дактилографија во компанијата „Aubrey Organics“ од Тампа, стопанско друштво за природна козметика. Таа останала во компанијата, надградувајќи се на потпретседателското место за маркетинг и рекламирање и станала уредник на кварталниот магазин на компанијата Organica. Во 1999 година, таа се омажила за д-р Обри Хемптон, основач и претседател на друштвото.
Во 1990 година, Хемптон и Хуси го основале Театарот Горила за претставување и на општествено свесната драмска работа и на лесната забава. Претставите на Хуси вклучуваат „''Плутографија во трговијата со робови''“ (1990), „''Соблекувалната''“ (1993, „<i>Премиера вон Бродвеј“ во 1994 година), „''Мали цицачи''“ (1997), „''Божиќна тројка''“ (1998) и „''Отровниот бран''“ (2000). Во 2002 година, Печатот на Танпашкиот универзитет објавил книга за „''Отровниот бран''“ и „''Соблекувалната''“''.''
Пијавица (планина)

Пијавица (|Στρατόνικο, старо: ''Πιαβίτσα'', ''Μπιάβιτσα'') — планина на Халкидик, Егејска Македонија. Највисок врв е Манџука со 918 м.
1 Опис
Планината е сместена во североисточниот дел на Халкидичкиот Полуостров. Претставува долга ниска планина која почнува западно од селото Извор.
На картите на Кондогонис (1914) и на Грчката военогеографска служба од 1927 г. планината е обележана како ''Бијавица или Стратоникон'' (''Μπιάβιτσα ή Στρατόνικον''), а на поновите карти на службата (1934 и 1949) е ''Пијавица или Стратоникон'' (''Πιαβίτσα ή Στρατόνικον''). На север реките Мавролакос и Докос ја двојат од планината Сугљани, а на југ се граничи со Холомонда.
Карпите се сочинети од гнајсови и амфиболити. Планината е покриена со шуми од бука, даб, костен и чинар, и вклучена е во мрежата на заштитените подрачја Натура 2000.
Искачувањето трае околу еден час од планинскиот пат од селото Олимпијада (10 м) кон Варвара (560 м) или Ново Село (570 м).
2 Врвови
Ова е список на врвовите на Пијавица подредени по висина:
Име, Грчки, Висина(м), Местоположба
Манџука, Μαντζούκα, Κοντάρι, 918, СЗ од Казанџи Маала и ЈЗ од Варвара
Стрембеник, Στρεμπενίκος, 868, С од Казанџи Маала
Турла, Τούρλα, 829, С од Ново Село
Балбузани, Μπαλμπουζάνη, Σπάθα, 820, СЗ од Казанџи Маала и ЈЗ од Варвара
Свети Илија, Προφήτης Ηλίας, 806, С од Ново Село
Праматевтис, Πραματευτής, 800, СЗ од Казанџи Маала и ЈЗ од Варвара
Керасија, Κερασιά, 785, СИ од Извор
Бигла, Βίγλα, Σκοπός, 760, ЈИ од Стано
Цуцула, Τσουτσούλα, Τσούτσουλα, 746, И од Стано
Гросија, Γρόσια, Αετορράχη, 740, И од Варвара
Древеник, Δρεβενίκος, 727, Ј од Варвара
Бостануди, Μποστανούδι, Αητοκορφή, 720, С од Ново Село
Куцумбос, Κουτσουμπός, 702, С од Казанџи Маала и Извор
Слава Нива, Σλαβανίβα, Μύτη, 696, И од Варвара
Калотихо, Καλότυχο, Καλοτείχος, 687, СЗ од Стратони
Склитра, Σκλήθρα, 680, СЗ од Ново Село
Главина, Κλαβίνα, Γερακίνα, Μύγδω, 650, З од Варвара
Бара, Μπάρα, Στενή, 631, СИ од Стано
Мармара, Μάρμαρα, 589, СИ од Стано
Ливадудија, Λιβαδούδια, Λειβάδι, 578, З од Варвара
Бозјарос, Μπόζιαρος, 516, СЗ од Варвара
3 Поврзано
* Мадемско
* Халкидик
Албер Гинон

Алберт Гинон (1863-1923) - француски драмски писател.
1 Дела
*''Сам'', претстава со два чина;
*''Кој е крив'', комедија со еден чин, Париз: Пол Олендорф, 1892 година;
* Среќа; комедија со три чина;
*''Белешки за војната (1914-1915)''*''Нови белешки за војната (1916-1919)'', Париз, Театарска, уметничка и книжевна книжарница, 1920 година.
*''Негов татко''; комедија во четири чина; околу 1907 година.
*''Декаденција''; Париз, Театарска книжарница.
Адама Ндиаје

Адама Аманда Ндиаје е сенегалска модна дизајнерка. Таа, исто така, го носи името Адама Парис, што е и името на брендот што го поседува и со кој работи. Нејзините дизајни, произведени во Мароко, можат да се најдат на меѓународно ниво, вклучително и во Њујорк, Токио, Лондон и Париз. Таа е заслужна за започнувањето на Црната модна недела.
1 Живот
Ндиаје е родена во Киншаса, Заир, а потоа израснала во Европа, каде што нејзините родители биле дипломати. Таа ја напуштила банкарската кариера во Европа за да продолжи со моден дизајн во нејзината родна земја. Африка има долга историја на дизајн, но се борела за прифаќање на мејнстрим дизајнот и собирањето капитал за нејзиниот бизнис било тешко. Со цел да се прошири видливоста на африканскиот дизајн, Ндиаје ја создала изложбата на модната недела во Дакар. До 2012 година, во десетта година, шоуто привлекло триесет дизајнери од девет земји од Африка и Азија, со публика од целиот свет и имало оперативен буџет од повеќе од 80 милиони ЦФА (околу 150.000 американски долари). Таа, исто така, организира настани на Црната модна недела во Прага, Чешка и Баија, Бразил.
Нејзините дизајни се инспирирани од градовите и глобализмот. Во интервју за ''Вог Италија'', таа изјавила: „Голем дел од мојата инспирација доаѓа од големите градови. Мојата цел беше и сè уште е да споделам со сите модерни жени мода без граници “.
Ндиаје забележала дека меѓу многу африкански нации, верските приговори ги спречиле дизајнерите да ја практикуваат својата професија. Таа ја дава заслугата на толерантната култура на Сенегал за обезбедување на средина со поддршка за оваа професија. Таа, исто така, зборувала со други африкански дизајнери, за зголемување на финансирање и пристап до кредити од владите со цел да се поттикнат иновации и отворање работни места во модната индустрија.
The Beach Boys

The Beach Boys е американска музичка група која се прослави во 1960 -тите за хармоничните вокали и текстови што ја одразуваа културата на младите од Калифорнија во тој период. Основана е во 1961 година од браќата Брајан, Карл и Денис Вилсон, нивниот братучед Мајк Лав и пријател на Ал Гардин. Во текот на нивната кариера, тие беа рангирани 36 пати на американската топ листа на 40 најголеми хитови, четири пати на самиот врв.
Лета 1966 година така издали албум ''Pet Sounds'' na katerem so se predstavili s kompleksnimi kompozicijami in domiselnimi aranžmaji. Dandanes Pet Sounds velja za enega najboljših albumov zgodovine popa. Лето 1968 година веjaа заsасšе лето в ihихови кариери. Заради новости е Брајан Вилсон падел во моето депресио за време на мамила тер наполизирана за некај не пренехал соделовати скупини.
Заради Брајанових тешка во смрта Дениса (1983) на Карла Вилсона (1998) е преведена во споменила заседбо во гласбени пауза, продавајќи ги ведните дела. По подотких ревије Билборд со прва американска гласмена скија по штевилу проданхи албумов во синглов.
1 Дискографија
* Surfin' Safari (1962)
* Surfin' U.S.A. (1963)
* Surfer Girl (1963)
* Little Deuce Coupe (1963)
* Shut Down Volume 2 (1964)
* All Summer Long (1964)
* The Beach Boys' Christmas Album (1964)
* The Beach Boys Today! (1965)
* Summer Days (And Summer Nights!!) (1965)
* Beach Boys' Party! (1965)
* Pet Sounds (1966)
* Smiley Smile (1967)
* Wild Honey (1967)
* Friends (1968)
* 20/20 (1969)
* Sunflower (1970)
* Surf's Up (1971)
* Carl and the Passions – "So Tough" (1972)
* Holland (1973)
* 15 Big Ones (1976)
* The Beach Boys Love You (1977)
* M.I.U. Album (1978)
* L.A. (Light Album) (1979)
* Keepin' the Summer Alive (1980)
* The Beach Boys (1985)
* Still Cruisin' (1989)
* Summer in Paradise (1992)
* Stars and Stripes Vol. 1 (1996)
* That's Why God Made the Radio (2012)
Хинано Јошикава

Хинано Јошикава (吉川ひなの, родена Аи Такада; 21 декември 1979) е јапонска глумица, модел и пејачка.
1 Биографија
1.1 Живот и кариера
Јошикава е родена на 21 декември 1979 година. Во Хигашикуруме, Токио, Јапонија . Таа ја започнала својата кариера како модел на возраст од 14 години и сè уште е модел.
Таа го направила своето деби во глумата во 1997 година во ''Серенада на месечината'' (''серенада Setouchi munraito''). Следната година таа го направила своето меѓународно деби во ''Очите на Токио од Лимузината на Жан Пјер'', француско - јапонски филм, во која таа ја играла улогата на Хинано. За овој филм ја освоила наградата за најдобра деби глумица на Јапонските награди за професионални филмови во 1999 година.
Првата ТВ серија во која се појавила била ''Последната песна'' ( ''Seikimatsu no uta'' ) емитувана во 1998 година.
1.2 Личен живот
Во 1999 година, Јошикава се венчала со Изам, пејач на јапонската рок група Шазна, но поднела барање за разделба два месеци подоцна и се развела два месеци потоа. И бракот и разводот предизвикале скандал.
2 Филмографија
2.1 Кино
*''Серенада на месечева''''светлина (серенада Setouchi munraito'' ), 1997 година
*''Очите на Токио'', 1998 година
* Филм за кучиња, 2005 година
*''Кој е Ками во секој случај?''''('' Kamyu nante shiranai ''), 2005 година''*''Прогонуван автопат'' ( ''Смртоносно возење'' ), 2006 година
2.2 ТВ серии
*''Последната песна (ТВ серија)'' ( ''Seikimatsu no uta'' ), 1998 година
*''Правилна дружба'', 2000-2002
*''Златен сад'' ( ''Gōruden bouru'' ), 2002 година
3 Музика
3.1 Дискографија
*''Јас сум Пинк'' (ЦД албум, Пони Кањон PCCA-01200), 1998 година
Манами Оку

Манами Оку (родена на 22 Ноември 1995 во Токио) е јапонска пејачка. Таа била член на јапонскиот женски бенд АКБ48. Своето деби го направила во Февруари 2006 како член на "Тим К". Мајката на Оку е јапонка, а нејзиниот татко е италијанец.
Подоцна била префрлена во тимот Б.
Оку дипломирала на АКБ48 во април 2011 година, кога имала само 15 години и ја напуштила музичката индустријата за да се фокусира на студиите. На 5 март 2018 година, било објавено дека Оку припаѓа на компанијата за таленти Флејв Ентертејнмент.
Од 31 јануари 2020 година, таа повеќе не е дел од Флејв Ентертејнмент по официјална објава на социјалните мрежи.
1 Кариера
Оку е родена на 22 ноември 1995 година во Токио, Јапонија. Во 2006 година, таа била на аудиција за АКБ48 и била дадена на тимот К. Таа исто така била член на подгрупата АКБ48 Хонегуми (групата била формирана за детско телевизиско шоу во 2007 година). Била префрлена во тимот Б на 23 август 2009 година. Оку објавила соло сингл наречен „Катацумури“ во 2011 година. Песната била искористена како тематска песна за аниме на Образовната телевизија ''НХК, наречено Ојарумару''.
Таа одиграла помали улоги во драмите на АКБ48 ''Маџисука Гакуен'' (2010) и ''Сакура Кара но Тегами'' (2011). Оку дипломирала на АКБ48 во април 2011 година.
2 Дискографија
2.1 Соло песни
Наслов, Датум на издавање, Позиции на графикони, Продажба ( Орикон )
ОриконНеделен графикон на песни, Билборд Јапонија, РИАЈ, Прва недела, Вкупно
"Катацумури", 26 јануари 2011 година, 2, 4, 2, 145.871, 188.781
3 Наводи
Стара Река (Костурско)

Стара Река или Сува Река (|Σταρα ρέκα или ''Ξηροπόταμος'', ''Ксиропотамос'') — река во Костурско, Егејска Македонија. Претставуванајважен дотек на Костурското Езеро, во кое се влева над селото Маврово. Во минатото била одговорна за заблатување на подрачјето.
1 Слив
Сливот на Стара Река зафаќа површина од , чија највисока точка достигнува 1.600 м. Реката е долга 17,7 км. Средниот проток изнесува 854 л/сек и 1.437 л/сек за време на врнежи. Од деветте реки кои се влеваат во Костурското Езеро, Стара Река е најголемата и го опфаќа поголемиот дел од источниот дел на неговиот слив. Приливот на вода од Стара Река е од големо значење за езерото како негов главен извор на вода со среден годишен дотур од 350 л/сек, но и поради изобилството од наносем материјал кој го внесува во него.
Реката извира северно под врвот Цуцулец (1.470 м) и тече во јужен правец. Ја прима левата притока Бела Вода или Дапчова Река (Аспронери) која извира под врвот Слива (1.434 м). Потоа ја прима и левата притока Света Недела (Агија Киријаки). Свртува на запад, каде ја прима големата десна притока Олицка Река или Јазо, која се образува над Олишта од неколку потоци што извираат под врвовите Голина (1.861 м), Србинов Камен (1.375 м) и Чука (1.567 м) со јужен правец, како и од потокот Пострап (Мелисорема) со источен правец. Реката повторно се насочува јужно и ја прима левата притока Рот (Рема Василијадас) која се образува под Загоричани од Суха Река, наречена и Селска Река, која минува низ Загоричани и реката Дива Череша (Рема Агриокерасијас). Потоа кај Б’мбоки (Ставропотамос) Стара Река ја прима левата притока Даули (Котури), чии пак притоки се Бобишка Река и Дуца. По Б’мбоки реката постепено прави 90-степено свртување на запад крај врвот Кајнак (1.136 м), ја прима Горенска Река од југ и се влева во Костурското Езеро меѓу селата Личишта од север и Маврово од југ.
1.1 Притоки
→ лева, ← десна
:* → Бела Вода (Дапчова Река)
:* → Света Недела
:* ← Олицка Река
:** ← Пострап
:* → Рот
:** → Суха Река
:** ← Дива Череша
:* → Даули
:** → Дуца
:** ← Бобишка Река
:* → Горенска Река
2 Поврзано
* Костурско Езеро
Сара Монфорт

Сара Монфорт е француска костимографка .
1 Биографија
По една година во ателјето на Севре, Сара дипломира на Националната висока школа на декоративни уметности. Започнува со стажирање кај Ванеса Бруно, Карине Арабијан и Малхија и Естрела Арх од Кахарел . Таа има релации со продуцентот Кристин Вахон .
2 Филмографија
2.1 Костимограф
2.1.1 Долгометражни играни филмови
* 2006 година: ''Марија-Антоанета''* 2007 година: ''Јас не сум таму''* 2010: ''Почеток''* 2011: ''Сакан''* 2011: ''Un jour''* 2011 година: ''Првиот маж''* 2011: ''360''* 2011 година: ''Хуго Кабрет''* 2011: ''Шерлок Холмс''* 2011 година: ''Ноншалантно''* 2013 година: ''Duo d'escrocs''* 2013 година: ''Jacky au royaume des filles''* 2014: ''Хеликс Асперса''* 2014: ''15 франци, des fleurs et une culotte''
2.1.2 Краткометражни играни филмови
* 2010: ''Продажба во Кина''* 2010: ''Aglaée''* 2010: ''Antonin et les oiseaux''* 2010: ''La France qui se lève tôt''* 2011 година: ''Дежунер à Фоасе''* 2011: ''Алексис Иванович, вие сте мојот херој''* 2011: ''Рибите претпочитаат вода за капење''* 2012: ''Градот е мирен''* 2012 година: ''Тениски лакт''* 2012: ''Бал на ноќта''* 2013: ''Човекот кој знаеше по нешто''
2.1.3 Телевизија
* 2007 година: ''Вивер и вида''* 2013 година: ''Замок''
2.1.4 Документарци
* 2007 година: ''Планета Б-момче''
2.2 Глумечка кариера
* 2003 година: ''Ништо, еве го редот'' од Џак Баратие : медицинска сестра
3 Музика
* Момчето Тахити и семејството Палмитри
* Лусиоле
* Хаус де рекет
* Пони пони
* Лудеал
Пол Демази

Пол Демази (21 март 1884 - 30 јануари 1974) ― франкогласен белгиски драматург.
1 Главни дела
; Театар
* 1919: ''Трагедија на Александар''* 1924: ''Исус од Назарет''* 1925: ''Коњаничката Елза''* 1926: ''Далила''* 1933: ''Милмор''* 1925: ''Панург''* 1937: ''Пладне до 14 часот''* 1939: ''Ноќниот човек''* 1959: ''Матерна''* 1959: ''Ванина или преживеан''* 1964: ''Ѓубре''
2 Библиографија
* , Кралска академија за француски јазик и книжевност на Белгија, 2007 година.
Кондратиј Ефимович

Кондратиј Дмитриевич Ефимович (|Кондратий Дмитриевич Ефимович, 1815—1847) ― руски драматург и театарски критичар, познат и под неговиот прекар Иван Раљанч (Иван Ралянч).
Откако дебитирал во 1844 година со „''Еспањолето, или татко и уметник''“ (негова продукција на Александрискиот театар, изведена од Некрасов и Белински), Ефимович наскоро изготвил мелодрама во корист на голиот реализам и во текот на следните две години се развил во софистициран автор, чувствителен на вистинските животни проблеми на руските пониски класи, како и јазикот. Ефимович се смета за мајстор за психолошката драма во своето време, експонент на тогаш популарното природно училиште и следбеник на Гогољ. Во 1846 година, тој избрал да го драматизира „''Тарас Буљба''“ од споменатиот, само за да се најде во неволја со цензорите, кои чувствувале премногу сочувство за пркосењето на старите Козаци кон законот и редот. Ефимович, исто така, бил театарски критичар во развој, чии прегледи редовно се појавувале во водечките списанија во Санкт Петербург во последните две години од неговиот живот.
Музеј на престилки

+ Музејот Апрон, {"type":"Feature","geometry":{"coordinates":[-88.19087,34.81225],"type":"Point"},"properties":{"marker-color":"#5E74F3","title":"Apron Museum","marker-symbol":"museum"
Постои од, 2006
Локација, Јука, Мисисипи, Америка
Координати, Coordinates:
Вид, Музеј за мода
Раководител, Carolyn and Henry Terry
Веб страна
Музејот на престилки во Јука, Мисисипи, е единствениот музеј во Соединетите држави посветен на престилки и приказните што тие ги раскажуваат.
Каролин Тери од Јука го основала музејот откако присуствува на продажба на недвижности и аукции со цел да купи книги. Наместо тоа, Тери е фасцинирана од ткаенината на престилките и купува снопови престилки, што го поттикна нејзиниот научен интерес за оваа тема.
Музејот е отворен од Тери во 2006 година.
Музејот прикажува илјадници престилки кои датираат уште од Американската граѓанска војна, како и посовремени поп-културни престилки со теми „Војна на Starвездите“ и престилка со салфетка потпишана од Том Круз . Престилките се организирани по имињата на американските држави, а изложени се и престилки од Канада и Австралија.
Слично на Музејот за торби и чанти во Амстердам, Музејот на престилки ги третира престилките како уметничка форма, демонстрирајќи како уметниците ги изработиле моделите на престилка, како и техниките на шиење и шиење и како се носат. Престилките се прикажани како важна облека за занаетчиите и дамите, но прикажано е и дека богатите луѓе си дозволуваат поскапа ткаенина, посложени везови и други покомплицирани одлики. Со тоа престилките нудат увид и во општествената класа на лицето што ги поседува, функционирајќи како статусни симболи, слично како и дизајнерските чанти и чевли денес.
Најголемиот дел од колекцијата е од 1950 -тите години, кога жените носеле стилски сложени престилки на тогашните забави, а мажите во Америка носеле престилки при готвењето во своите дворови.
Многу донации за музејот вклучуваат рачно писмо со историјата на престилките и приказни поврзани со престилките на посетителите на музејот. Овие донации се зачувани како дел од кураторската поставка.
1 Приказ на музејот во медиумите
Музејот е прикажан во Рипли верувале или не .
Коџа Дере (притока на Вардар)

Коџа Дере (|Μέγα Ρέμα, ''Мега Рема'' или ''Κοτζά Ντερέ''; |Trap di Genes, |Kocadere) — река во Кукушко, Егејска Македонија. Извира од планината Пајак и се тече по убави мешани листопадни шуми пред да се влее во најголемата македонска река — Вардар.
1 Местоположба
Реката извира од северните северните падини на Пајак, на границата меѓу Кукушко и Меглен, па оди на исток низ Кукушко, минувајќи јужно од с. Купа, каде прави убави водопади. Потоа свртува на југоисток и стасува до вештачкото Рудничко Езеро (Лимни Металиу). Одовде минува на север од с. Извор и постепено се завива на североисток, па по низа меандри се влева во Вардар кај Циганската Клисура, северозападно од с. Ореовица. Има вкупна должина од околу 30 км.
Коџа Дере е брза и постојано полноводна река која се движи меѓу стрмни падини, така правејќи меандри. По течението, по падините на Пајак, се среќаваат растурени рушевини од мостовите на старата железница „Коџадерска дековилка“ по која возовите ги опслужувале сребрените рудници близу Љумница.
2 Слив
→ лева притока, ← десна притока
:* → Извор (Вали ди Извори)
:* ← Казанџи Дере
:* ← Вале Рати
:* ← Река (Вале Дулуни, Вели ди Река, Вати Рема)
:* ← Бамби Дол
:* → Курт (Бостанлак)
:* → Карамица
:* ← Студена Вада
3 Поврзано
* Кукушко
* Вардар
Арнолд Мортие

Арнолд Мортие (1843-2 јануари 1885) ― француски новинар, драматург и либретист од 19 век.
Арнолд Мортие бил одговорен за драмската колумна во ''Le Figaro'', собрана во збирка со наслов „''Les soirées parisiennes de 18NN par un Monsieur de l'orchestre'' “.
Мортие го сонапишал либретото на опера-буфот „ ''Доктор Окс''“ од Жак Офенбах, создадено во 1877 година.
Тој, исто така, учествувал во пишувањето на следново:
*''Патување до месечината'', опера-феери во четири чина и 23 сцени од Жак Офенбах (1875)
*''Новогодишна елка'' (со Жорж Жакоби) (1880)
1 Дела
* Арнолд Мортие, ''Les Soirées parisiennes de 18NN : par un Monsieur de l'orchestre'', Париз, Е. Денту, 1875-1885 , на Галика.
Фондација за пелопонески фолклор

Фондацијата за пелпонески фолклор „Вас. Папантониу ' или ПФФ (грчки : ''Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα,'' познат и како ''ΠΛΙ'' ) е непрофитна културна институција и музеј со седиште во Нафлион, Грција . Основана е во 1974 година од фолклористот и сценски дизајнер Јоана Папантониу во спомен на нејзиниот татко Василиос Папантониу. Целта на фондацијата е истражување, зачувување, проучување и презентирање на материјалната култура на Грците .
Фондацијата е основана во 1974 година од Јоана Папантониу и од 1981 година е сместена во куќа која датира од почетокот на 20 век и која припаѓала на семејството Папантониу. Истата година (1981) фондацијата е наградена со ''Главната награда за Европски музеј на годината'' (EMYA). Во текот на 70 -тите и 80 -тите години, фондацијата прави неколку истражувања низ Грција, Кипар и заедниците Грико во Јужна Италија, собирајќи податоци и документи за традиционалната култура, музика и танц, како и за прединдустриската технологија и старомодните детски играчки. Во 1989 година, фондацијата основа детски музеј во Нафлион на старата локална железничка станица. Четири години подоцна, Мелина Меркури (тогашна министерка за култура на Грција ) ги доделува на фондацијата грчките национални архиви за костими. Во 1999 година објектите на фондацијата беа реновирани. Во 2013 година, ПФФ беше награден од Атинската академија за нејзините културни активности.
Артефактите на фондацијата се изложени на различни изложби низ целиот свет, вклучувајќи ги Атина, Солун, Брисел, Далас, Лимасол, Лондон итн. во соработка со фондации и власти како што се Музејот Бенаки, Општина Нафлио, Општина Никозија, Универзитет Харокопио, Фондација на Хеленскиот свет, Фондација за уметност Телоглион итн.
1 Колекции
Колекциите на фондацијата вклучуваат 45.000 предмети. Мнозинството од нив, повеќе од 27.000 предмети, се директно поврзани со популарната и модерна грчка култура, вклучувајќи традиционални носии и предмети од континентална Грција, Крит, Егејски и Јонски Острови, Кипар, Мала Азија, итн. Музејот, исто така има колекција од 5.500 предмети поврзани со историјата на модата, вклучувајќи дела од дизајнери како Кристијан Диор, Пако Рабан, Кристијан Луибутин итн. Пелопонеската фолклорна фондација, исто така, поседува колекција за фотографија, звук и филм посветена на нејзините минати истражувања, библиотека од 10.000 наслови за издавачка куќа.
2 Галерија
Питарова Река

Питарова Река (|Βαθύλακκος, ''Ватилакос'') — река во Костурско, Егејска Македонија.
Реката тече низ областа Костенарија во денешната Рупишта. Извира од планината Одре источно од Нестиме и западно од Братмир, и тече на север-североисток во длабока клисура со стрмни страни. Во атарот на Шкрапари клисурата се проширува, падините ѝ стануваат поблаги и дното постепено се спушта. Кај Шкрапари реката прави речиси обратен завој и почнува да тече на југ-југоисток, одново влегувајќи во клисура од која излегува кај Бела Црква. По неколку завоја кај Песјак реката навлегува во долината на Бистрица, во која се влева како нејзина десна притока спроти некогашното село Лагор под името Рекушка (''Рекуска'').
Речните брегови се обраснати со костенови, а потоа со дабови и лескови шуми.
1 Поврзано
* Костенарија
Александров Андреј Владимирович

Александров Андреј Владимирович (15 август 1965 година - 2 септември 2007 година), е украински тркач на автомобили и инженер. Роден е во Лавов во семејство на војник. Подоцна се преселил со своите родители во Одеса, а во 1995 година во Киев.
Украински шампион во рели.
Починал во септември 2007 година за време на трката во Сливен во Бугарија.
Црниот Версаче фустан на Елизабет Харли

Англиската глумица и модел Елизабет Харли носеше црн фустан на Версаче, често нарекуван „ТОЈ Фустан“, кога го придружуваше Хју Грант на премиерата на филмот "Четири венчавки и погреб" во 1994 година. Дел од фустанот се неколку преголеми златни сигурносни иглички. Фустанот е можеби најпознатата креација на Версаче, и некои го сметаат за главно одговорен за лансирање на Елизабет Харли на глобалната медиумска сцена.
1 Дизајн
Црниот фустан е направен од парчиња свила и ликра ткаенина, со преголеми златни сигурносни иглички поставени на „стратешки места“. Фустанот е широко отворен однапред, од вратот до половина до пазувите, со два витка лента на рамената. Според Џани Версаче, фустанот е инспириран од панк, „нео -панк“ и развојот на сари.
2 Влијание
Фустанот е можеби најпознатата креација на Версаче, бидејќи доби значителна глобална покриеност во весници и списанија низ целиот свет долго време по настанот и беше заслужен за зајакнување на профилот на Елизабет Харли, со што ја исфрли од практично непозната глумица светско признавање на медиумите. Фустанот беше на врвот на анкетата на Дебенхамс во 2008 година, во која беа побарани 3.000 жени да го изберат својот омилен иконски фустан на црвениот тепих. Фустанот, исто така, беше прославен поради револуцијата во прифатливата облека на настаните на црвениот тепих, што ги направи поприфатливи другите глумици и славни личности да бидат похрабри и посмели.
Во 2007 година, копија од фустанот што го носеше Харли беше пуштена во продажба за прв пат - со цена од 10.690 фунти - во Хародс, како дел од изложбата посветена на „ малиот црн фустан “ во продавницата во Лондон. Изложбата го вклучи познатиот црн фустан што го носеше Одри Хепберн во филмот „ ''Шарада“'' во 1963 година, како дел од промоцијата на Харродс безвременски луксуз.
Во 2012 година, поп пејачката Лејди Гага го облече фустанот за да се сретне со Донатела Версаче во Милано . Гага го промовираше Версаче преку носење на архивски парчиња во нејзиниот спот за песната „ The Edge of Glory “.
3 Контроверзност
Некои го гледаа фустанот како премногу непристоен или невкусно откривачки. Харли како одговор на коментарите за откривачката природа на фустанот рече: „За разлика од многу други дизајнери, Версаче дизајнира облека за да ја прослави женската форма, а не да ја елиминира“.
4 Наводи
The Carpenters

The Carpenters ― поранешен американски дует составено од братот и сестрата Карен (1950–1983) и Ричард Карпентер (роден 1946 година). Групата била основана во 1968, во Дауни, Калифорнија. Во 1970-тите, дуото стана едно од најпопуларните со неколку хитови број еден, продавајќи повеќе од 100 милиони албуми. Имаат снимено вкупно 11 албуми и настапиле во Велика Британија, Австралија, Јапонија, Холандија и Белгија.
Карен и Ричард Карпентер се родени во Њу Хевен, Конектикат и се преселиле во Дауни, Калифорнија, во 1963 година. Како дете Ричард научил да свири на пијано, а Карен научила да тропа на тапани. Во 1965 година тие првпат настапиле заедно како дует и заедно со Весли Џејкобс ја основале џез ориентираната група Richard Carpenter Trio. Потоа ја основале поп-групата Spectrum. Во 1969 година, двајцата потпишале договор со A&M Records под името The Carpenters. Следната година постигнале голем успех со хит-сингловите „(They Long to Be) Close to You“ и „We've Only Just Begun“.
Во почетокот на нивната кариера, поради мекиот тон на нивната музика, тие добија отфрлања од музичката индустрија насекаде. 1970-тите беа време на рок и уметници како Џенис Џоплин и Џими Хендрикс со многу погруб тон и брзо темпо. И покрај сите пречки, Карен и Ричард не се откажаа и продолжија да ги испраќаат своите снимки до различни издавачки куќи с eventually додека на крајот A&M Records не ги привлече нивните уникатни. Херп Алперт одлучи да им даде шанса и им го промени животот засекогаш.
Дуото престана да постои по смртта на Карен на 4 февруари 1983 година, поради срцева слабост предизвикана од анорексија нервоза.
1 Дискографија
Година, Име
1969., ''Ticket to Ride''
1970., ''Close to You''
1971., ''Carpenters''
1972., ''A Song for You''
1973., ''Now & Then''
1975., ''Horizon''
1976., ''A Kind of Hush''
1977., ''Passage''
1978., ''Christmas Portrait''
1981., ''Made in America''
1983., ''Voice of the Heart''
1984., ''An Old-Fashioned Christmas''
1989., ''Lovelines''
2001., ''As Time Goes By''
Праморица

Праморица (|Πραμόριτσα) — река во областа Населица, Егејска Македонија, десна и втора по големина притока на Бистрица по Венетик.
Реката се смета за една од најубавите во денешна Грција. Извира од планината Горуша над с. Жупан и начелно тече во источен правец, но притоа правејќи многу свијоци и повеќепати менувајќи го правецот. Завршува како притока на Бистрица кај с. Трапезица.
1 Поврзано
* Жупански мост — најстариот мост на Праморица
* Горуша
* Населица
Гребенска Река

Гребенска Река (|Γρεβενιώτικος, ''Γρεβενιώτικο'', ''Γρεβενίτης''; ''Гревениотикос, Гревениотико, Гревенитис'') — река во Гребенско, Егејска Македонија и една од најголемите притоки на Бистрица. Тече низ градот Гребен, по кој е наречена.
1 Опис
Реката извира западно од градот Гребен, недалеку од селото Вравоништа на планината Пинд. Тече од запад кон исток, минувајќи меѓу селата Вилија и Хисар, каде се наоѓа камениот Хисарски мост. Потоа прави живописни свијоци околу ридовите, па навлегува во Гребен. На југ од градот ја прима Доксанитис, која е неговата најголема притока и доаѓа од запад-југозапад и подрачјето на Мавран и Бура. По овој спој, Гребенска Река продолжува на исток и по 9 км се влева во Бистрица западно од Гостун. Вкупната должина на Гребенска Река изнесува 25 км, а таа на Доксанитис е 11 км.
Во горното течение, на грчки реката се нарекува Мегало Рема, Потамија и Валтос.
2 Поврзано
* Пинд
* Хисарски мост
Беливод

Беливод (|Βέλος, ''Велос'' или ''Βέλας'', ''Велас'') — река во Населичко и Костурско, Егејска Македонија.
Извира од планината Горуша и тече со големи меандри на североисток, за на крај да се влее во Бистрица како нејзина десна притока. Десните притоки на реката доаѓаат од гребенските возвишенија на југ. Тече во живописна тесна долина со не многу стрмни падини, обраснати со дабови и грмушки. Главна притока е Чрчишка Река (Катинисти), која ги собира водите од околината на селата Бухин, Чрчишта и Либешево.
Беловод смета за начелна граница помеѓу Костурско на север и областа Населица на југ.
1 Поврзано
* Населица
Саракина (планина во јужно Костурско)

Саракина или Габер (|Σαρακήνα, ''Γάβρος'') — ниска планина во Костурско, Егејска Македонија.
1 Опис
Планината е сместена во источниот дел на Костурско, над југоисточниот брег на Костурското Езеро и градот Костур. Се протега во правец север-југ, од селото Горенци на север до Богатско на југ. На запад се граничи со долината на Ѓоле, преку која е Рупишкото Поле на запад и планината Диминик на северозапад. На североисток има седло кое по Голема (1.182 м) и Мала Саракина (1.240 м) и долината на Лошничка Река или Порос (притока на Бистрица) ја одделува од планината Мурик.
2 Име
Планината како целина нема име во ниеден извор, туку се нарекува по некои од врвовите. Георги Христов од Шкрапари целата планина ја нарекува ''Саракина'' по името врвот Саракина во нејзиниот источен дел. Лев Адамов од Горенци ја нарекува ''Габер'', по името на врвот на северозападниот крај, југозападно над Горенци. На картата на австроунгарскиот генералштаб во планината се обележани врвовите ''Габер'' (''Gaber'') и ''Ежово'' (''Ežovo''). Никос Незис ја нарекува ''Корисос'' (''Κορησός'') по новото име на нејзиниот највисок врв, претходно наречен ''Ајдонакос'' (''Αηδονάκος'', 1383 м).
Планината е гола и карпеста. Карпите се доломитски варовници. До врвот се стасува од Горенци (на 730 м) за околу 3 часа или од Чуриловскиот манастир (на 1.030 м) за околу 2 часа.
3 Врвови
Ова се врвовите на Саракина, подредени по висина:
Име, Грчки, Висина(м), Местоположба
Ајдонакос, Αηδονάκος, Κορησός, 1.383, јужно над Горенци
Свети Илија, Προφήτης Ηλίας, Βογατσικού Κορυφή, Βογατσικό, 1.361, југоисточно над Богатско
Гуфа, Γκούφα, Κούφια, 1.282, источно над Костараџа
Цотра, Τσότρα, 1.260, југоисточно над Богатско
Мала Саракина, Μικρή Σαρακίνα, 1.240, јужно од Милија, северозападно над Лошница
Милија, Μηλιά, 1.235, јужно од Голема Саракина и северно од Мала Саракина
Свети Илија, Προφήτης Ηλίας, 1.220, источно над Костараџа
Пренија, Πρενιά, 1.210, североисточно над Костараџа
Саракина, Σαρακίνα, Μεγάλη Σαρακίνα, 1.182, источно од Ајдонакос, јужно над Чуриловскиот манастир
Пиргос, Πύργος, 1.170, југозападно над Богатско
Чука, Τσούκα, Κορυφή, 1.166, западно над Лошница
Скала, Σκάλα, 1.133, северно над Костараџа
Ставрос, Σταυρός, 1.068, источно над Слимништа
Габер, Γάβρος, 1.060 - 900, југозападно над Горенци
Ѕорѕуло, Τζόρτζουλο, Παλιόκαστρο, 1.045, североисточно над Нова Костараџа и југозападно од Костараџа
Микро Вуно, Μικρό Βουνό, 804, источно над Слимништа
4 Поврзано
* Мурик
* Чуриловски манастир
* Костурско Езеро
Гори, моја госпоѓице! (филм)

„Гори, моја госпоѓице!“ (чешки: ''Hoří, má panenko'') — чешки филм од 1967 година, во режија на Милош Форман (Miloš Forman), кој е автор и на сценариото, заедно со Иван Пасер (Ivan Passer) и Јарослав Папоушек (Jaroslav Papoušek). Главните улоги ги играат: Јозеф Шебанек (Josef Šebánek), Јан Вострчил (Jan Vostrčil), Јозеф Валноха (Josef Valnoha), Франтишек Дебелка (František Debelka), Јозеф Колб (Josef Kolb), Милада Јежкова (Milada Ježková), Јозеф Куталек (Josef Kutálek), Станислав Холубец (Stanislav Holubec), Франтишек Паска (František Paska) итн. Ова е последниот филм на Форман снимен пред неговото заминување во Холивуд.
1 Синопсис
Во едно провинциско место се подготвува прослава на пожарникарите на која треба да му се додели награда на почесниот претседател на друштвото. Прославата започнува, а членовите на друштвото имаат големи проблеми за да пронајдат девојки кои би учествувале на изборот на кралица на убавината. Кога најпосле успеваат да соберат неколку девојки, непосредно пред да започне изборот, девојките од срам се кријат во женскиот тоалет. Тогаш, во непосредна близина на ресторанот избива пожар и пожарникарите веднаш заминуваат да го гасат пожарот, а сите гости на забавата ја набљудуваат акцијата. Потоа, во знак на солидарност со сопственикот на изгорената куќа, присутните на забавата решаваат да му ги дадат своите ливчиња за томболата, со цел наградите да му припаднат нему. Меѓутоа, сите предвидени награди на томболата се украдени. Членовите на пожарникарското друштво ги замолуваат гостите да ги вратат украдените награди, а тогаш се открива дека меѓу крадците е еден член на друштвото. Тој се онесвестува, а додека неговите коелги се договараат како да го решат проблемот, сите гости си заминуваат. Така, во салата остануваат само пожарникарите и почесниот претседател. Сепак, тие му ја доделуваат наградата, но кога ја отвора кутијата, тој гледа дека некој ја украл наградата.
Вистински приказни (телевизиска серија)

Вистински приказни — македонска телевизиска серија од 2017 година во производство на МРТ 1.
1 Улоги
Глунец, Улога
Ванчо Петрушевски, Павле
Дубравка Киселички, Божана
Владо Дојчиноски, Јован
Александра Павлова, Марија
Илија Илиоски, Петар
Соња Стамболџиоска, Гоца
Љупчо Бојковски
Мајда Тушар
Катерина Илиевска, /
Емилија Мицевска, Ружа
Билјана Јовановска, Руса
Комшиски приказни (серија)

Комшиски приказни — македонска телевизиска серија од 2016 година во Продукција на Телевизија Алфа.
1 Улоги
Глумец, Улога
Кирил Андоновски, /
Магдалена Ризова Черних, /
Диме Коцевски, /
Ердоан Максут, /
Љупчо Ангеловски, /
Никола Колев Зезо, /
Тео Максут, /
Марија Ѓорѓијовска, /
Благица Ристов, /
Филип Кипровски, /
Виолета Дамческа, /
Симона Богева, /
Владанка Недева, /
Дреновска Река (Егејска Македонија)

Дреновска Река — река во Костурско, Егејска Македонија, лева притока на Рулска Река (Желевска Река), овде сметана за Бистрица.
1 Опис
Реката извира во јужното подножје на врвотите Голина (1.918 м) и Бигла (1.931 м) и тече на југ под името Крушенска Река. Ја прима левата притока Трсенска Река и го добива името Голема Река. Кај селото Кономлади ја прима левата притока Мала Река која извира под Чаулчето (1.685 м) и продолжува во јужен правец под името Кономладска Река. Кај Чрновишта ја прима левата притока Бапчорска Река, која извира под врвот Вич. Минува низ селото Дреновени, кое го дели на два дела — Горно и Долно. Се влева во Бистрица во месноста Смеси.
Во минатото водите на реката напојувале четири воденици во Дреновени кои денес се работат.
Во ΧΧΙ век реката често пресушува. Во 2001 г. наполно секнала.
2 Поврзано
* Корешта
Ах, љубов моја (филм)

Ах, љубов моја — македонски телевизиски филм од 2017 година во режија и сценарио на Коле Ангеловски. Филмот бил во продукција на ТВ Телма. Главните улоги ги играат: Александар Микиќ, Марија Кондовска, Атанас Атанасовски и Нина Деан.
1 Улоги
Глумец, Улога
Нина Деан, Сузан
Атанас Атанасовски, Селпин
Александар Микиќ, Генерал Курчувиќ
Марија Кондовска, г-ѓа Трпковска
Роберт Ристов, Мијалче
Кристина Ласовска, Мариче
Жарко Димоски, Фидан
Ердоан Максут, Ѓорче
Крсте Јовановски, Директор на хотелот
Ева Скендеровска, Нини
Андон Јовановски, Рецепционер
Валентин Костадиновски, Боби
Едмонд Сотир, Азем
Коле Ангеловски, Газдероберот
Tool (бенд)

''Tool'' — американска рок-група од Лос Анџелес. Основана во 1990 година, составот на групата ги вклучува вокалистот Мејнард Џејмс Кинан, гитаристот Адам Џоунс и тапанарот Дени Кери. Џастин Ченселер е басист на групата од 1995 година, заменувајќи го нивниот оригинален басист Пол Д'Амур . ''Tool'' има освоено четири Греми награди, изведено турнеи низ целиот свет и продуцирано албуми на врвот на топ листите во неколку земји.
До денес, бендот има издадено пет студиски албуми, едно ЕП и еден Бокс сет. Тие се пробиле со хеви-метал звук на нивниот прв студиски албум, ''Undertow'' (1993) и станале доминантен бенд во алтернативното метал движење со објавувањето на нивниот последователен албум ''Ænima'' (1996). Нивните напори да ја обединат музичката експериментација, визуелната уметност и пораката за лична еволуција продолжиле во ''Lateralus'' (2001) и ''10.000 Days'' (2006), стекнувајќи критичко признание и меѓународен комерцијален успех. Нивниот последен петти студиски албум, ''Fear Inoculum'', бил објавен на 30 август 2019 година, со широко критичко признание. По објавувањето, бендот продал над 13 милиони албуми само во САД.
Поради вметнувањето на визуелна уметност од страна на ''Tool'' и долгите и сложени изданија, бендот е генерално опишан како стилистички-трансцендентен, и како дел од прогресивниот рок, психоделичниот рок и Арт рокот. Врската помеѓу бендот и денешната музичка индустрија е амбивалентен, и на моменти обележан со цензура и приватниот однос на бендот.
Флацата

Флацата (|Φλατσάτα) — планина во Костурско, Егејска Македонија. Висока е 1.081 м.
1 Опис
Планината е сместена во северозападниот дел на Костурско, во планинското подрачје на запад-северозапад од с. Света Недела и с, Ошени, недалеку од границата со Албанија (пирамиди 35 – 36). Крај планината тече Костенечка Река. Ова е јужниот крај на планинскиот масив Буче (Малимади), со кој се сврзува кај билото Дервено (950 м). На југ доаѓа до Четирска Река, притока на Бистрица, чија долина ја двои од Алевица (Гал’мбица).
Сочинета е од конгломератни карпи и песочници. До врвот се стасува за 1 час од с. Крчишта.
Во јужниот дел на врвот Флацата е изградена црквата „Св. Марина“.
2 Врвови
Ова се врвовите на Флацата, подредени по висина:
Име, Грчки, Висина(м), Местоположба
Флацата, Φλατσάτα, 1.081, североисточно над Крчишта
Свети Јован, Άγιος Ιωάννης, 1.017, блиску до албанската граница, северозападно над Крчишта
Гочово, Γκοτσόβο, Άγιος Γεώργιος, 1.002, северозападно над Крчишта
Восковец, Βοσκοβέτσι, Γκαμήλα, 996, северно над Крчишта
Дијамандула, Διαμαντούλα, 960, северозападно над Крчишта
Света Петка, Αγία Παρασκευή, 941, југоисточно над Крчишта и северозападно над Ошени
3 Поврзано
* Буче
* Костурско
Луј Брај

Луј Брај (|Louis Braille; , — , ) — професор по француски јазик кој во 1829 година го измислил системот за букви за слепите, Брајовата азбука (Брајово писмо).
Пишаните букви со Брајово писмо се состојат од една до шест подигнати точки, кои се читаат со допирање со врвовите од прстите. Ова писмо е приспособено така што со него може да се пишува на сите јазици.
1 Животопис
На тригодишна возраст, Луј го повредил окото со алатка од занаетчиската работилница на неговиот татко. Поради добиената инфекција ослепел на другото око. На десетгодишна возраст, добил стипендија со помош на која се школувал на Кралскиот институт за слепи во Париз. Таму, децата учеле како да читаат релјефни букви со допир. Во тоа време, не постоел систем со кој овие деца можеле да пишуваат. На тринаесетгодишна возраст, тој измислил систем за пишување базиран на олеснителни точки. Инспирација за изумот добил од полицаецот Шарл Барбије, кој измислил сличен начин на пишување за војниците кои би морале да пишуваат во мрак. Системот на Барбије имал 12 точки, а Брајовото писмо само 6 точки. Покрај тоа, Брајовото писмо било едноставно и слично на стенографскиот начин на пишување. Брај го развил така што со него можеле да се напишат математички формули и музички ноти. Подоцна станал истакнат професор на институтот. Неговиот систем на пишување и читање не се користел во образованието на слепите за време на неговиот живот.
Луј Брај починал од туберкулоза. Погребан е во парискиот Пантеон.