procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Папа Инокентиј VII

Инокентиј VII (лат. Innocentius PP. VII; околу 1336 - 6 ноември 1406) — римски папа од 17 октомври 1404 до 6 ноември 1406. Тој бил кардинал и архиепископ на Равена. Негвото двегодишно папство не сменило нипшто во однос на позицијата на ринокатоличката црква по прашањето на шизмата. Во тоа време во Рим се појавил хуманистот Џанфранческо Поџио Бачолини, кој станал секретар на папата.
Папа Бонифациј IX

Бонифациј IX (лат. Bonifacius PP. IX; 1356 - 1 октомври 1404) — римски папа од 2 ноември 1389 до 1 октомври 1404. Тој бил кардинал од 1381. Не направил ништо со што би ја елиминирал шизмата. Во негово време процветал непотизмот, се појавиле индулгенциите и куриалната бирократија.
Папа Григориј XII

Григориј XII (лат. Gregorius PP. XII; 1325/36 - 18 октомври 1417) — римски папа од 30 ноември 1406 до 18 октомври 1417. Во моментот кога бил избран за папа имал околу 70 години. Тој ја вршел и функцијата на цариградски птријарх. Работел многу Западниот раскол конечно да заврши.
Папа Григориј XI

Григориј XI (лат. Gregorius PP. XI; 1329, 1331 или 1336 - 27 март 1378) — римски папа од 30 декември 1370 до 19 декември 1370. Тој бил Французин. Под влијание на Катерина Сиенска го вратил папскиот престол од Авињон во Рим, со што завршило 70-годишното авињонско папство.
Роденото име му било Пјер Роже де Бофор. За неговата дата на раѓање со поврзуваат годините 1329, 1331 и 1336. Тој му бил миленик на папата Климент VI, кој го назначил за кардинал на само 17 години. Учел право во Перуџа.
Во првите години од неговото папство се засилило влијанието на антифранцуската опозиција на италијанските граови, на чело со градот Фиренца. И покрај тоа, Григориј решил да го врати папскиот престол во Рим, за што добил помош и од доминиканската владетелка Катерина Сиенска. Катерина сакала „своето италијакнско свето наследство“ да го врати во Рим, за што го повикала Григориј XI. И покрај пречките, Катерина си го добила своето, и во 1376 папата Григориј со 15 кардинали го завршил папството Авињон. За да гио смири жителите на Фиренца, кои биле против „францускиот“ папа, папата Григориј искористил најмена војска, која главно се состоела од бретонски христијани.
Со војската раководел кардиналот Робер Женевски, кој вовел ред со жестоки мерки, убивајќи 4000 бунтовници во близина на Чезена. По ова папата им наложил на Фиорентинците интердикт. Со тоа, враќањето на папата во базиликата Свети Петар било проследено со крвави дејствија.
Папа Мартин V

Мартин V (лат. Martinus PP. V; околу 1368 - 20 февруари 1431) — римски папа од 11 ноември 1417 до 20 февруари 1431. Станал кардинал во времето на папата Инокентиј VII. За време на неговото папство, конечно завршил Западниот раскол.
Витлеемски ред

Вилеемскиот ред бил католички воен ред од XV век. Редот бил основан од страна на папата Пиј II, којшто сакал да го заштити островот Лемнос. Но, по освојувањето на островот од страна на Турците-Османлии во 1479, редот престанал да постои.
Папа Евгениј IV

Евгениј IV (лат. Eugenius PP. IV; 1383 - 23 февруари 1447) — римски папа од 3 март 1431 до 23 февруари 1447. Тој му бил миленик на папата Григориј XII, кој се откажал од папската тиара по барањето на Констанцкиот собор. По желбата на својот дедо, станал епископ на Сиена. За време на неговото папство, кардиналите го зачувале правото да упрравуваат со финансиите на папата.
Папа Каликст III

Каликст III (лат. Callistus PP. III; 31 декември 1378 - 6 август 1458) — римски папа од 8 април 1455 до 6 август 1458. Кога неаполскиот крал Алфонс I го признал Мартин V за папа, тој станал епископ на Валенсија. Извршил ревизија на судењето на Јованка Орлеанка. На повторното судење, првата одлука била поништена и Јованка Орлеанка била прогласена за невина. Кога станал папа, со сите сили го поддржал регентот на Унгарија Јаноша Хуњади, организирајќи крстоносен поход против Османлиите. Во 1456, ги поразил Османлиите кај Белград. По смртта на Алфонсо V Арагонски, одбил на престолот да го постави својот незаконски син.
Папа Сикст IV

Сикст IV (лат. Sixtus PP. IV; 21 јули 1414 - 14 август 1484) — римски папа од 9 август 1471 до 14 август 1484. Бил папа којшто работел за интересите на своето семејство. Тој назначил 5 свои роднини во кардинали, а уште десетмина поставил на високи црковни позиции. Неговите семејни амбиции довеле до сериозни конфликти со Фиренца, Милано и Венеција, кои постојано го следел подемот на семејството дела Ровере.
Во 1482 вовел норми со кои ги ограничи дејствијата на инквизицијата во Шпанија, подчинувајќи го нејзиниот основач доминиканецот Томас Торквемада. Освен тоа, во негово време започнал редизајнот и обновата на Рим преку проширување на улиците и уништување на урнатините од антиката. Систинската капела била реновирана во негово време, па истата била наречена по него.
Папа Пиј II

Пиј II (лат. Pius PP. II; 18 октомври 1405 - 14 август 1464) — римски папа од 19 август 1458 до 14 август 1464. Тој го основал Витлеемскиот ред. Напишал дело ''Commentaries'', на кое работел долго и во кое го опишал својот живот. Со тоа, тој е единствениот папа досега кој напишал автобиографија.
Папа Никола V

Никола V (латински ''Nicolaus PP. V''; 15 ноември 1397 - 24 март 1455) — римски папа од 6 март 1447 до 24 март 1455. Во времето кога тој бил монах во Токсана, Никола бил помаган финансиски од страна на Козимо Медичи. Кога станал папа, неговиот финансиер го назначил за банкар во папството. Откако го зазел папскиот престол, се грижел да преовладува мир меѓу христијаните. Тој бил скромен човек, без големи амбиции, голем хуманист, кој се поклонувал на традицијата на антиката. Голема заслуга му се препишува за отворањето на Ватиканската библиотека, во која денес се наоѓаат многу значајни записи од класичната литература. Во негово време, Османлиите го освоиле Цариград. Таа вест ја потресла цела Европа, а желбата на папата Никола V за организирање на нови крстоносни походи против Османлиското Царство не наишла на поддршка од страна на западноевропските монархии.
Папа Павле II

Павле II (лат. Paulus PP. II; 23 февруари 1417 - 26 јули 1471) — римски папа од 30 август 1464 до 26 јули 1471. Тој му бил миленик на папата Евгениј IV. Бил назначен за кардинал кога имал 23 години. Кога станал папа, мислел да ја ограничи прекумерната амбициозност на кардиналите, со која тие имале влијание и на понтификатот на папата. Многу лошо владеел, не бил хуманист и не ги поддржувал покорните. Започнатиот процес на инквизиција против хуманистите Помпониј Лет (1428-1497) и Платин (починал во 1481), покажал дека тие не претставуваат опасност за папата. Павел II наредил да бидат ослободени, а неговиот наследник Сикст IV го назначил Платин за префект на Ватиканската библиотека. Во 1464, во бенедиктијанскиот манастир во Субиако била претставена првата типографија на територијата на Италија. Во 1467, папата павле ја пренел во Ватикан.
Папа Инокентиј VIII

Инокентиј VIII (лат. Innocentius PP. VIII; 1432? - 25 јули 1492) — римски папа од 9 август 1484 до 25 јули 1492. Бил член на семејството чибо кое било во сродство со благородничкото џеновско семејство Дорија. Се школувал во Падова и Рим. Папата Павле II го назначил за епископ на Савон, а потоа и во кардинал. Бил избран за папа со помош на семејството дела Ровере.
Имал слично папство како и неговиот претходник. Се стремел да ја добие поддршката од благородничкото семејство Медичи, па својот син го оженил со ќерката на Лоренцо Медичи. Тој го назначил 14-годишниот син на Лоренцо Медичи за кардинал.
Во 1484, издал була, која причинила многу крвави дејства меѓу Христијаните во Европа.
Папата Инокентиј VIII наредил да се изгради дворецот Белведер.
Папа Пиј III

Пиј III (лат. Pius PP. III; 29 мај 1439 - 18 октомври 1503) — римски папа од 22 септември до 18 октомври 1503. По смртта на папата Александар VI, во изборот за папа учествувале и францускиот кардинал д'Амбуаз и Џулиано дела Ровере, кој се вратил од прогонство, но ни едниот ни другиот не освоиле мнозинство на гласови. За папа бил избран миленикот на папата Пиј II Пиколмини, кој во тоа време бил само ѓакон. Неговиот понтификат траел само 27 дена, а се претпоставува дека бил отруен, но за тоа нема докази.
Папа Александар VI

Александар VI (лат. Alexander PP. VI; 1 јануари 1431 - 18 август 1503) — римски папа од 11 август 1492 до 18 август 1503. Тој е најконтроверзниот секуларен папа во периодот на ренесансата. Бил внук на првиот шпански папа Алфонсо ди Борџија.
Иван Георгов

Иван Андреев Георгов (|Иван Андреев Георгов) — македонски педагог, научник, филозоф и историчар во Бугарија роден во Велес, Македонија.
1 Животопис
Роден е во на година. Син е на општествениот деец Андреј Георгов и брат на бугарскиот новинар и политичар Илија Георгов. Студирал во Јена, Германија, и Женева, Швајцарија. Доктор по филозофија на универзитет во Јена. Во 1889 ги завршил студиите со докторат и се вратил во Бугарија, каде бил примен на педагошка работа во Софискиот универзитет. Бил раководител на катедрата за историја на филозофските науки до 1934, декан на Факултетот за историја и филологија во 1901-1902 и 1908-1909, четири пати ректор на универзитетот (1898-1899, 1905-1906, 1916-1917, 1918-1919), а исто така член на Бугарската академија на науките од 1902 година и раководител на одделот за историја и филозофија во академијата од 1928 до 1936. Иван Георгов е еден од основачите и прв претседател на Македонскиот научен институт во периодот 1923-1927. Умира во на .
2 Дела
* "Джордано Бруно", "Български преглед", 1900, 6 ("Џордано Бруно", "Бугарски преглед").
* "Няколко думи върху документите по историята на нашето Възраждане", "Периодическо списание" на Българското книжовно дружество, 1902, 63 ("Неколку зборови во врска со документите по историјата на нашата Преродба", "Периодическо списание" на Бугарското книжевно друштво).
* „Що е съвест?“, 1903 ("Што е совест?").
* во "Библиотека Струмски"
* „Първите начала на езиковия израз за самосъзнанието у децата“, 1905 ("Првите почетоци на јазичниот израз за самосознавање кај децата").
* во "Библиотека Струмски"
* во "Библиотека Струмски"
* „История на филозофията", Том 1 Древна филозофия, Том 4 Нова филозофия до Канта, Част 1 Нова филозофия до Хобса, 1925-1936 ("Историја на филозофијата", том 1 Древна филозофија, том 4 Нова филозофија до Кант, дел 1 Нова филозофија до Хобс).
* в "Библиотека Струмски"
* „La Question macédonienne“, 1926 („Македонското прашање“).
* "Поглед върху развитието на университета", 1929 ("Поглед кон развоjот на универзитетот").
Папа Јулиј II

Јулиј II (лат. Iulius PP. II; 5 декември 1443 - 21 февруари 1513) — римски папа од 31 октомври 1503 до 21 февруари 1513.
1 Животопис
Џулијано дела Ровере се родил во Албисола на 5 декември 1443. Млад влегол во редот на Фрањевците, каде се стекнал со добро образование. Бил назначен за кардинал од страна на неговиот дедо, папата Сикст IV. Се стремел за зацврстување на влијанието на неговото семејство во папската држава. При изборот за аппа, се претставил како поборник за мир и независност на папството. За време на своето папство, тој земал активно учество во воените походи, и тоа како дел од првите воени редови. Негови главни противници биле Венеција и Франција. Како резултат на виоените походи коишто ги водел, територијата на папската држава била значајно проширена. За заштита на границите на папската држава, тој ја создал швајцарската гарда, која се состоела од доброволци, жители на Швајцарија, неженети луѓе со воено искуство. Нивната убава униформа ја проектирал Микеланџело. На почетокот, бројот на добрововолци во швајцарската гарда не бил голем, но со тек на време се зголемувал.
1.1 Папа-мецена
Покрај своето големо воено искуство, папата Јулиј II бил и голем мецена. Во 1506, тој реши да изврши реставрација на базиликата Свети Петар. Но, бидејќи зградата се покажала дека е многу стара, тој решил да изгради нова црква, за што архитектонските работи му го доверил на Донато Браманте. Во 1512, во Сикстинската капела биле откриени фрески на генијалниот Микеланџело Буонароти. Токму Микеланџело ја проектирал надгробната плоча на папата Јулиј II. Од 1508 до 1512, внатрешноста на ватиканскиот папски дворец била украсена од уште еден голем уметник, Рафаело Санти.
1.2 Папа-непотист
Како и своите претходници, папата Јулиј II виодел непотизам, со тоа што ги назначувал своите роднини за епископи и кардинали. Тоа биле членови на семејствата дела Ровере и Орсини. Во тоа време, сѐ уште било вообичаено папскиот миленик да стане кардинал и да заземе висока должничка функција во римската курија како папски намесник. Тој успеал да склучи пригодни бракови за своите вонбрачни деца, да обезбеди соодветно богатство и да се поврзе со благородничките семејства во Европа. Во 1512 го свикал Осумнаесеттиот вселенски собор, кој бил свикан за да се поразговара за реформи во црквата. Папата не земал учество во рабоатта на сопборот. Тој умрел на 21 февруари 1513 и бил првиот папа чие тело било балсамирано.
Морон (град)

Морон (монголски:''Мөрөн'') или често именуван како Мурун или Мурен е административен центар на Ховсгол Провинцијата во северна Монголија. Пред 1933, административен центар на покраината бил Хатгал.
Морон има болница, музеј, театар, пошта, неколку училишта и градинки и еден од најголемите отворени маркети во земјата.
1 Поврзано
* Список на градови во Монголија
Буковски Ливади

Буковски Ливади — населба која се наоѓа на јужниот влез на градот Битола, покрај патот кој води до грчката граница. Населбата се наоѓа веднаш под селото Буково, од каде што доаѓа и нејзиното име. Со изградба се започнало во доцните седумдесетти и раните осумдесетти години. Населбата се наоѓа во непосредна близина на археолошкото наоѓалиште Хераклеја Линкестис и зоолошката градина.
1 Градби
Во населбата се наоѓа црквата „Св. Троица“, која е воедно и парохиски храм на Буковската парохија.
2 Улици
Улици во оваа населба:
— Апостол Здравевски
— Ѓорѓи Зековски
— Кочо Доловски
— Паца Мирчева
— Митре Врчковски
— Кумровец
— Крстин Чулаковски-Кичо
— Панде Илковски
— 4-та
Бугарска армија

+Бугарска армија, Воено знаме на Бугариjа
Луѓе
Активна војска, 36,500<ref
Способни за војска, мажи, на возраст 16-49: 1,364,029
Воени трошоци
Во долари, $1,339 милијарди
Проценет БДП, 2,1%
Бугарска армија (бугарски: ''Българска армия'') — името со кое се означуваат вооружените сили на Кнежевство Бугарија (1879 — 1908), Царство Бугарија (1908 — 1947), Народна Република Бугарија (1946 — 1990) и Република Бугарија (1990—).
29 март (родени)

1790, Џон Тајлер — претседател на САД.
1885, Деже Костолањи — унгарски писател.
1870, Павлос Мелас — грчки офицер.
1899, Лаврентиј Берија — советски политичар.
1900, Јиржи Волкер — чешки писател.
1936, Станислав Говорухин — руски филмски режисер, сценарист и глумец.
1939, Теренс Хил — италијански глумец.
1940, Аструд Жилберто — бразилска пејачка на босанова.
1943, Вангелис — грчки композитор на електронска музика.
1944, Разме Кумбароски — македонски поет, романописец и преведувач.
1946, Роберт Шилер — американски економист, добитник на Нобеловата награда.
1949, Мајкл Брекер — американски џез-музичар.
1952, Теофило Стивенсон — кубански боксер.
1954, Ахмед Демир Доган — бугарски политичар.
1957, Борис Комнениќ — српски глумец.
1959, Пери Фарел — американски рок-музичар.
1960, Стивен Стрит — англиски музички продуцент.
1961, Мајкл Винтерботом — британски филмски режисер.
1965, Красимир Каракачанов — бугарски политичар.
1966, Красимир Балаков — бугарски фудбалер.
1973, Марк Овермарс — холандски фудбалер.
1980, Пабло Уртасун — шпански велосипедист.
1981, Јуси Веиканен — фински велосипедист.
1990, Фабио Фелине — италијански велосипедист.
1993, Торган Азар — белгиски фудбалер.
1998, Давор Здравковски — македонски фудбалер.
Папа Климент VII

Климент VII (лат. Clemens PP. VII; 26 мај 1478 - 25 септември 1534) — римски папа од 19 ноември 1523 до 25 септември 1534. Тој бил вонбрачен син на Џулијано Медичи, а брат на Лоренцо Медичи. Папата Адријан VI го назначил за архиепископ на Фиренца, а потоа и за кардинал. По двомесечниот спор на кардиналите бил избран за папа. Неговото папство било полно со порази и несупеси. Во тој период градот Рим бил ограбен. Бил погребан во црквата Санта Марија сопра-Минерва.
Папа Лав X

Лав X (латински: ''Leo PP. X'', роден на во - починал на во ) — римски папа од 11 март 1513 до 1 декември 1521. Тој бил втор син на Лоренцо де Медичи. Учел во дворот на сојот татко во Фиренца и на универзитетот во Пиза.
Во 1492 година бил назначен за кардинал, а во 1494 година бил протеран од Фиренца, поради револтот на Џироламо Савонароли. Во 1500 г. се вратил и набрзо воспоставил власт на Медичи во градот. Како папа, бил покровител на уметноста и ја забрзал изградбата на базиликата Свети Петар. Ја зацврстил политичката моќ на папата во Европа, но поради неговото трошење го загубил богатството. Ги обесхрбрувал реформите на Петтиот Латерански собор, а реагирал несоодветно на реформацијата, ексомуницирајќи го Мартин Лутер во 1521 година и не можејќи да одговори на потребата за промени, пропуст што го најавил крајот на обединетата Западна црква.
Врби

Врбоцветните растенија (науч. ''Salicaceae'') сочинуваат семејство на цветни растенија која брои 57 родови (според APG).
Во Кронквистовиот систем, врбоцветните растенија беа сместени во свој посебен ред - ''Salicales'', со три рода - Врби (''Salix''), Тополи (''Populus'') и (''Chosenia''), но со истражувањата на APG, тие се вклучени во редот Малпигиовидни (''Malpighiales''). Додадените родови претходно биле класифицирани во фамилијата ''Flacourtiaceae'', а сега се сместени во различни фамилии поради нивното парафилетично потекло - ''Bembiciaceae, Caseariaceae, Homaliaceae, Poliothyrsidaceae, Prockiaceae, Samydaceae'', и ''Scyphostegiaceae''. Фамилијата ''Samydaceae'' (заедно со ''Caseariaceae'') е одделна и може да е валиден таксон.
;Родови
''Gerrardina'' (сега се смета за род во посебна фамилија - ''Gerrardinaceae'')
Папа Павле III

Павле III (лат. Paulus PP. III; познат како кардинал Александар Фарнезе; 29 февруари 1468 - 10 ноември 1549) — римски папа од 13 октомври 1534 до 10 ноември 1549. Тој бил последниот папа од ренесансниот период.
Лажен гавијал

Лажниот гавијал (''Tomistoma schlegelii'') познат и под името Малајски гавијал е влекач кој живее во слатки води. Наликува на крокодил со многу тенка и издолжена муцка слична на гавијалот, одкаде го добива и името.
1 Особености
Поради морфолошките одлики, ова животно долго време било класифицирано во фамилијата ''Crocodylidae'', но со најновите имунолошки истражувања се покажало дека е всушност многу поблизок до гавијалот отколку што се мислело претходно. Денес заедно со фосилните роднини од ''Maroccosuchus'' се ставени во фамилијата ''Gavialidae''.
2 Живеалиште
Природното живеалиште на лажниот гавијал се шест речни системи во Суматра и Малезија. Исто така го среќаваме и во Борнео, Јава, Виетнам и Тајланд (не е забележан од 1970 година). Фосили од овој вид пронајдени во јужна Кина укажуваат на тоа дека во одреден период овој вин ги населувал и тие региони.
3 Размножување
И лажниот гавијал како и останатите крокодиловидни видови се размножува со јајца. Сè уште е непознато кога е периодот на парење во дивината, и кога е периодот наположување на јајцата. Женките обично достигнуваат полова зрелост кога се со големина од 2-3 метри. Женките положуваат 30-60 јајца во гнездата во форма на ритче изградени од суви листови или тресет. Откако ќе ги положи јајцата и ќе го изгради гнездото женката го напушта. За разлика од повеќето други крокодиловидни видови, младите на лажниот гавијал немаат никаква родителска грижа и многу често завршуваат како плен на грабливци како мунгосот, големи мачки како тигар и леопард, виверови и диви кучиња. Младите излегуваат од јајцата после 90-дневен период на инкубација.
4 Заштитен статус
Лажниот гавијал е загрозен вид во повеќето региони каде што е распространет. Најголема опасност претставува сушењето на слатководните мочуришта и уништувањето на околните дождовни шуми. Овој вид е често ловен поради неговата кожа и месо. Исто така неговите јајца се собирани од луѓето кои ги конзумираат. Сепак, преземени се позитивни мерки од малезиската и индонезиската влада за да се заштити видот од изумирање. Се проценува дека има околу 2500 единки. Во Европа и во САД се создадени и фарми за одгледување.
5 Потекло на поимот
* Името на родот ''Tomistoma'' доаѓа од грчкиот збор ''tomos'' (остар) и ''stoma'' (уста), поради формата на муцката кај овие животни
* Името на видот ''schlegelii'' е по германскиот зоолог Херман Шлегел (Hermann Schlegel)
6 Галерија
7 Наводи
Гавијаловидни

Gavialidae е фамилија на влекачи од редот Crocodilia. Gavialidae содржи само два преживеани вида, гавијал (''Gavialis gangeticus'') и лажен гавијал (''Tomistoma schlegelii''), кои се единствени преживени примероци од нивните родови. Овие животни живеат во Индија и на Малајскиот полуостров.
Гавијалите се големи полуводни влекачи, слични на крокодилите носо многу потенка муцка. Тенката муцка е адаптирана на ловење риби, бидејќи вилиците на гавијалот не се доволно силни за лов на големи цицачи како што е случај со крокодилите и алигаторите.
1 Класификација
Фимилија GAVIALIDAE
* Потсемејство Gavialinae
** Род ''Gavialis''***''Gavialis gangeticus'', гавијал
* Потсемејство Tomistominae
** Род ''Tomistoma''***''Tomistoma schlegelii'', лажен гавијал или Малајски гавијал
*** †''Tomistoma lusitanica''*** †''Tomistoma cairense''** Род †Eogavialis''
*** †''Eogavialis africanus''
*** †''Eogavialis andrewsi''
** Род †''Kentisuchus''
** Род †''Gavialosuchus''
** Род †''Paratomistoma''
** Род †''Thecachampsa''
** Род †''Rhamphosuchus''
** Род †''Toyotamaphimeia''
* Потсемејство †Gryposuchinae
** Род †''Aktiogavialis''
** Род †''Gryposuchus''
** Род †''Ikanogavialis''
** Род †''Siquisiquesuchus''
** Род †''Piscogavialis''
** Род †''Hesperogavialis''
† Означува изумрени родови
Папа Јулиј III

Јулиј III (лат. Iulius PP. III; 10 септември 1487 - 23 март 1555) — римски папа од 7 февруари 1550 до 23 март 1555. Бил назнанчен за кардинал, а и за претседател на Тридентскиот собор од страна на папата Павле III. Почетокот на неговото папство не се одликувало со спроведување на реформи. Тој ја обновил традицијата за празнување на празниците и одржување на карневали во Рим. Ги назначил за кардинали, не само оние кои му биле роднини, туку и оние кои му служеле. Во 1551, сакал да го возобнови заседанието на Тридентскиот собор. Водел политика да го воведе католицизмот во Англија, но сето тоа завршило без успех. Во 1551, капелмајстор во папскиот двор станал композиторот Џовани Перлуиџи Палестрина (1525-1594), познат претставник од периодот на ренесансата.
Црква Де Криџберг

Црквата Де Криџберг (холандски : ''De Krijtberg'') е црква која се наоѓа во Амстердам, Холандија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во 1883 година и е посветена на Франсиско Ксавер.
Њивекерк

Њивекерк (холандски : ''Engelse Hervormde Kerk'') е поранешна црква која се наоѓа во Амстердам, Холандија. Била изградена во 15 век. Во оваа црква се одржала венчавката на принцот Вилем-Александар со Максима Холандска
Црква Свети Никола (Амстердам)

Црквата Свети Никола (холандски: ''Sint-Nicolaaskerk'') е црква која се наоѓа во Амстердам, Холандија и е во склопот на Римокатоличката црква. Црквата била изградена во текот на 19 век од страна на архитектот Блеијс со елементи на необарокот.
Црква Халгримскиркја

Црквата Халгримскиркја (исландски: ''Hallgrímskirkja '') е црква која се наоѓа во Рејкјавик, Исланд и е во склопот на Лутеранската црква. Изградбата на црквата започнала во 1937 година, а била завршена во 1984 и во моментот е четврта по големина кула во Исланд, со височина од 74,5 метри. Посветена е на исландскиот поет Халгримур Петурсон.
Ричард Никсон

Ричард Милхaус Никсон (англиски: ''Richard Milhous Nixon'') ― 37. претседател на САД (1969–1974) и единствениот што дал оставка од таа функција. Претходно, бил потпретседател на САД (1953-1961) во администрацијата на претседателот Двајт Ајзенхауер.
Никсон бил избран во 1968 година, и првиот голем предизвик му била Виетнамската војна. Откако успешно договорил прекин на огнот и ги повлекол американските војници оттаму, практично ја завршил таа војна. Во следните години ги подобрил односите со СССР и НР Кина. Во домашната економија вовел контрола на платите и цените и го напуштил златниот стандард. Поради тие успеси, со големо мнозинство ги добил изборите за втор мандат во 1972.
Но, соочувајќи се со мошне веројатна осуда за улогата во аферата Вотергејт, бил принуден да даде оставка на 9 август 1974. Неговиот наследник Џералд Форд го помилувал за какви било федерални криминални дела кои можеби ги извршил додека бил претседател.= Животопис =
0.1 Службени мрежни места
***
0.2 Медиумска покриеност
**** , ''Соединетодржавски претседатели: Животни портрети'' на C-SPAN, 19 ноември 1999
0.3 Останато
** од Милеровиот центар за јавни работи
* од Конгресната библиотека
* , документарец на American Experience
*****
Религија во Монголија

Религијата во Монголија е во најголем процент претставена од тибетскиот будизам. Најголем број од населението во Монголија се будисти, но покрај нив во Монголија опстојуваат и други религиски групи. Покрај будизмот, во Монголија има и мал број на христијани и муслимани.
1 Будизмот во Монголија
Будизмот во Монголија е тибетскиот будизам на Гелугпа училиштето. Традиционално, Монголците, пред воведувањето на будизмот, биле шамани и го славеле небото (чистото сино небо) и нивните предци. Тие користат антички северноазиски религиски обреди на шаманизам, според кој се вели дека човекот е во сооднос со природата и духовите се виновни за човековата среќа или несреќа. Во 14 век и 15 век, Јуанската династија го вовела тибетскиот будизам, но и покрај тоа, Монголците и понатака ги практикувале шаманските обичаи, дури и по распадот на династијата.
Во 1578 Алтан Хан, монголски воен водач со амбиција да ги обедини Монголците, ја вовел будистичката секта Жолта Секта, а како главен би бил самиот тој. Тие формирале алијанса што му дале на Алтан Хан легитимност и религиозни санкции за неговите империјалистички претензии и поради тоа што му обезбедил на будистичкото училиште безбедност и патронажа. Алтан Хан му дал на Тибетскиот водач титула Далај-лама, што неговите наследници сѐ уште ја чуваат таа титула. Набрзо Алтан Хан умрел, но Жолтата Секта продолжила да се проширува во Монголија. Голем број на манастири се изградиле во Монголија, најчесто сместени на прометни места каде каравани поминувале а со тоа се обезбедила голема посетеност на манастирите. Будистите почнале да ги потиснуваат шаманите, преземајќи ги нивните лековити ритуали и ги потиснале на работ на монголската култура и религија.
2 Христијанството во Монголија
Христијаните во Монголија се сметаат за најрастечка религиозна група во Монголија. Бројот на христијани во земјата варира поради не соодветно спроведени пописи и статистики. Во 2005 година, според владата на САД, во Улан Батор постојат околу 24 000 христијани, што е 2.5 % од вкупното население во градот.
Со крајот на комунистичкиот режим во Монголија во 1990 година, бројот на христијани во земјата постојано се зголемува. Странски христијански мисионерски групи повторно се вратиле во Монголија, вклучувајќи ги католицизамот, лутеранството, православието (Руска православна црква), Јеховините сведоци и протестантството.
3 Исламот во Монголија
Исламот во Монголија е најчесто следен од Казаците во Бајан-Олги Провинцијата, што воедно сочинуваат 88.7 % од населението, и во Ховд Провинцијата, каде се 11.5 % од населението. Покрај овие две провинции Казаците се населени и во неколку други градови, како што се муслиманите во Улан Батор.
4 Поврзано
* Христијанство
* Будизам
* Монголија
Грб на Општина Битола

Грб на Општина Битола — грб на Општина Битола. Тековниот грб бил усвоен на 21 март 2006 година, на свечена седница на советот на општината. Тој ги симболизира богатата и длабока историја на Битола а црвено–златниот штит ја претставува современа Битола, подемот на нејзината урбана, духовна и материјална култура. Воедно со својата визуелна стуктура асоцира и на осончаните врвови на пелистерските молики и пелагониското златно класје. Со својот сферичен долен дел грбот асоцира на белиот амфитеатар во Хераклеја. На семантички и хералдички план значењето и симболиката на грбот дополнително се засилени со чистата колоритна структура. Сината боја ги симболизира граѓанското општество и демократијата. Црвената боја ги симболизира животот и традицијата. Жолтата боја ги симболизира духовното богатство и неговата моќ. Белата боја е метафора на моралната чистота и етиката.
1 Поврзано
* Знаме на Општина Битола
Ристо Менчев

Ристо Менчев — македонски национален деец од Егејскиот дел на Македонија, борец за националните права на Македонците под Грција. Роден на 18 август 1928 година во Гуменџе. Во август 1946 година се приклучил на одредот на НОФ на Пајак планина. Извршувал и курирска служба. Во април 1947 година е фатен од монархофашистите, но е пуштен. Во една борба на Пајак планина бил ранет и преку тајните пунктови на ДАГ е префрлен во Катлановската болница. Кога оздравел е испратен во Романија за учител во детска градина, каде останал да живее 27 години. Во ноември 1976 година се враќа во Македонија.
Хари Потер и Полукрвниот Принц

''Хари Потер и Полукрвниот Принц'' (|Harry Potter and the Half-Blood Prince) — шестиот роман од ''Хари Потер'' серијалот напишан од Џ. К. Роулинг.
1 Содржина
1.1 Хорациј Слагхорн
Хорациј Слагхорн е новиот професор по напивки, стар колега на Дамблдор.
1.2 Полукрвниот Принц
Полукрвниот принц е сопственик на книга која многу ќе му помогне на Хари Потер со предметот напивки. Освен тоа, во таа книга
има магии кои самиот "Полукрвен Принц" ги измислил. На крајот на книгата "Хари Потер и полукрвниот принц" Хари една од тие магии ќе ја употреби против професорот Северус Снејп кој цело време се преправал дека е од нивна страна и е смртојад и всушност Снајп бил таканаречениот "Полукрвен Принц". Потоа Хермиона Гренџер, најдобра другарка на Хари дознава дека Снејп е син на некоја жена која се презивала Принц, а се омажила за некој човек од семејство на нормалните. По тоа Снејп го измислува името "Полукрвниот Принц".
2 Кој е Полукрвниот Принц
За време на петтата година на Хари, Хари мораше да има О (одлично) по напивки ако сака да продолжи да го учи часот напивки и во шестата година, но бидејќи во шестата година доаѓа нов професор по напивки Хари може да го учи часот иако нема најдобар резултат на О.В.С. испитите. Бидејќи Хари не смета дека ќе продолжи со напивки во шестата година не го ни купува учебникот по напивки за шеста година а бидејќи одеднаш дознава дека ќе продолжи со напивки веднаш си порачува нов учебник по напивки но додека тој стигне Хари ќе мора да се служи со стар учебник. Но тој учебник е повеќе од учебник, учебникот мистериозно му кажува трикови на Хари како да прави полесно напивки, трикови кои никој не ги знае. Кога Џини дознава за ова таа му фрла магија на дневникот да открие дали тој крие нешто во него, но кога таа гледа ништо чудно не се појавува му го подава на Хари. Хари во истиот момент сакајќи да го врати во чантата открива нов мал натпис на долната корица на книгата кој гласи ''Ова е во сопственост на Полукрвниот Принц''. Хари решава да го задржи учебникот кој го нарекуваат ''дневникот на Принцот''. Индититетот на Принцот се открива на крајот на книгата на големо изненадувањање на сите.
Чероки

Чероки (черокиски: ''a-ni-yv-wi-ya'') — домороден народ од Северна Америка, кои до моментот на доаѓање во контакт со Европејците во 16 век, живееле на територија на денешна источна и југоисточна САД. Повеќето од нив се со сила натерани да се иселат кон запад кон висорамнината Озарк во 1830-те години. Тие се едно од племињата кои се сметале за Пет цивилизирани племиња. Според американскиот попис од 2000 година, тие се најголемото од сите 563 сојузни домородни племиња во САД.
1 Познати Чероки
Постојат многумина познати Чероки во американската историја, вклучувајќи го кујунџијата Секвоја, кој го измислил черокиското слоговно писмо.
Џими Хендрикс, гитаристот и пејачот на групата „Џими Хендрикс Експериенс“, има черокиско потекло преку својата баба од страна на мајка му, Нора Роуз Мур. Пијанистот и пејачот Тори Амос исто така има черокиско потекло, Исто така и Вил Роџерс има черокиско потекло. Американскиот конгресмен Лери МекДоналд од Џорџија, по потекло е Чероки од мајчина страна.
Многумина славни луѓе тврдат дека имаат черокиско потекло, иако не сите од нив можат да го докажат тоа. Меѓу нив се: глумците Кевин Костнер, Џони Деп, Лив Тајлер, Шенон Елизабет, Барт Рејнолдс, Чак Норис, Харизма Карпентер; музичарот Стив Тајлер (од Аеросмит); глумиците Меган Фокс, Кармен Електра и Кетрин Зета Џонс (и покрај фактот што е родена во Велика Британија); пејачот Елвис Присли; пејачките Рита Кулиџ, Тина Тарнер; кошаркарот Чероки Паркс; глумецот Роберт Редфорд и други. Пејачката и глумица Шер се гордеела со своето черокиско потекло од страна на мајка ѝ Џорџија Холт.
1.1 Организации
* — службен портал
* — службен портал
* — службен портал
Историски документи
* , Contains The "Midê'wiwin, or Grand Medicine Society of the Ojibwa, by W. J. Hoffman and: The Sacred formulas of the Cherokee, by James Mooney
* , Contains The Myths of The Cherokee, by James Mooney
** , part of the Georgia Historic Newspapers database at the
* , approximately 2,000 documents and images relating to the Native American population of the Southeastern United States from the collections of the University of Georgia Libraries, the University of Tennessee at Knoxville Library, the Frank H. McClung Museum, the Tennessee State Library and Archives, the Tennessee State Museum, the Museum of the Cherokee Indian, and the LaFayette-Walker County Library.
* - ultimatum to leave their lands and begin "Trail of Tears", 10 мај 1838.
Друго
*********
Дентин

Дентин (substantia eburnea) е хистолошко ткиво на забот кое ја чини неговата основна структура.
Се состои од 30% органски материи и 70% неоргански материи од кои најважна е калциум фосфат хидроксиапатит (Ca<sub>10</sub>(PO<sub>4</sub>)<sub>6</sub>(OH)<sub>2</sub>.
Дентинот ја одредува формата на забот, тоа е минерализирано сврзливо ткиво кое не содржи крвни садови и нервни влакна, а исто така е и ацелуларен (без клетки).
1 Исхрана на дентинот
Поради ацелуларната состојба, дентинот се исхранува преку одонтобласти, тоа се клетки на површината на забната пулпа. Одонтобластите имаат долги продолжетоци (процесуси) кои се нарекуваат Томесови процесуси (Томесови влакна) и тие слободно навлегуваат во дентинските каналчиња. Томесовите процесуси можат да се разгрануваат на помали процесуси кои се нарекуваат секундарни Томесови процесуси. Карактеристично за нив е тоа што не го исполнуваат целиот простор во забниот канал туку меѓу ѕидот на каналот и процесусот постои простор наречен периодонтобластен простор. Дентинот се исхранува директно преку Томесовите процесуси.
2 Дентински каналчиња
Дентинските каналчиња се протегаат од шуплината на забот до дентино-глеѓната граница и до дентино-цементната граница. Нивниот број се движи од 30.000 до 75.000 Каналчињата имаат виткав правец на протегање во форма на издолжена буква Ѕ.
3 Видови
# Покривен дентин - се наоѓа веднаш под глеѓта (емаилот).
# Примарен дентин - сочинува најголем дел од масата на дентинот. Се наоѓа под примарниот дентин и може да биде перитубуларен кои е сместен околу дентинските каналчиња и интерлобуларен сместен меѓу перитубуларниот дентин.
# Секундарен дентин - се наѓа под примарниот и неговата дебелина зависи од возраста.
# Интерглобуларен дентин - е дентин кој обично е сместен меѓи примерниот и покривниот дентин.
# Томесов гранулозен слој - е тенок слој на дентинот сличен по градба на интерглобуларниот дентин, но е сместен само во пределот на дентино-цементната граница.
# Терцијарен (нерегуларен) дентин - се формира само при патолошки услови т.е при дејствување на штетни физички и хемиски фактори.
# Склеротичен дентин - се јавува на места од забот каде дошло до појава на кариес.
Аргир Манасиев

Аргир Наков Манасиев (Сехово, Гевгелиско, 15 мај 1872 - 7 септември 1932, Горна Џумаја) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член, раководител и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Манасиев завршил француски колеџ во Солун и потоа учителствувал во Ново Село и Негован, Солунско, Смоквица, Гевгелиско и градот Гевгелија.
Привлечен е од Гоце Делчев во редовите на ТМОРО. Активно учествува во создавањето на нови комитети и проширување на мрежата на Организацијата.
Откриен од османлиските власти во 1901 година, тој станал нелегалец. Војвода е на чета во Гевгелиско. Учествува во Илинденското востание и заедно со Сава Михајлов организираат диверзија на железничкиот мост на Вардар крај Гевгелија.
Нивните обединети чети водат повеќе борби, а тоа кај селото Клисура на 24 август, и заедно со кукушката чета на 25 септември на Пајак планина.
По востанието, тој останал во реонот и ја обновувал организацијата. Се истакнал како цврст противник на грчката вооружена пропаганда. Делегат е на Рилскиот конгрес од солунскиот округ. На конгресот ја поддржува десницата на Организацијата.
По 1906 година емигрира во Софија, а по Младотурската револуција се враќа во Гевгелија. За време на Првата балканска војна е на чело на чета, а од 1913 година живее во Струмица, каде е околиски управител.
По крајот на Првата светска војна, од 1919 година до крајот на својот живот живеел во Горна Џумаја.
Змеј (соѕвездие)

Змеј (или Драко, латински - Draco) е соѕвездие на северното небо. Едно е од соѕвездијата кои ги забележал Птоломеј.
1 Забележливи одлики
Елтанин (Gamma Draconis) е најсјајната ѕвезда во ова соѕвездие, со величина од 2,24.
2 Наводи
* Ian Ridpath and Wil Tirion (2007). ''Stars and Planets Guide'', Collins, London. ISBN 978-0007251209. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0691135564.
Штит (соѕвездие)

Штит (латински ''Scutum'') е мало соѕвездие забележано во XVII век.
1 Наводи
* Ian Ridpath and Wil Tirion (2007). ''Stars and Planets Guide'', Collins, London. ISBN 978-0007251209. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0691135564.
Лисица (соѕвездие)

Лисица (лат. ''Vulpecula'') е не толку видливо соѕвездие на северното небо. Забележано е во 17 век, и се наоѓа во средината на летниот триаголник (астеризам составен од сјајните ѕвезди Денеб, Вега и Алтаир).
1 Наводи
* Ian Ridpath and Wil Tirion (2007). ''Stars and Planets Guide'', Collins, London. ISBN 978-0007251209. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0691135564.
Список на ѕвезди со име

Имињата на ѕвездите, наспроти ѕвезденото означување, се лични имиња на ѕвездите што се појавиле на некој од старите јазици, а најмногу на грчки, хинди, кинески, арапски и латински јазик. Имињата на ѕвездите спаѓаат во неколку јазични категории:
* Традиционални имиња на ѕвездите според западната култура, вклучувајќи ги арапските имиња на ѕвездите, кои често се користат во астрономските книги.
* Список на традиционални имиња на ѕвездите - прилично исцрпна список на општо познати (но не секогаш и користени) имиња на ѕвездите во западната култура.
* Список на арапски имиња на ѕвездите - список на западните имиња на ѕвездите споредени со нивните арапски имиња.
* Список на традиционални кинески имиња на ѕвездите - список на имиња на ѕвездите кои се користат во Кина и во методите како што е фенг шуи.
* Хиндуистичкиот календар со Накашатра астеризмите и имињата на ѕвездите.
Летечка Риба (соѕвездие)

Летечка Риба (или Воланс, латински - Volans) е соѕвездие на јужното небо. Латинското име е кратенка од оригиналното - Piscis Volans. Ова соѕвездие е едно од дванаесетте соѕвездија кои ги забележал Петар Планциј од опсерваторијата Пиетер Диркзун Кејсер и Фредерик де Хоутман, и за првпат се појавува на небесниот глобус печатен во 1597 (или 1598) во Амстердам. Првиот опис на ова соѕвездие во небесен атлас е во ''Уранометрија'' од 1603 година на Јохан Бајер.
1 Наводи
* Ian Ridpath and Wil Tirion (2007). ''Stars and Planets Guide'', Collins, London. ISBN 978-0007251209. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0691135564.
Папа Марцел II

Марцел II (лат. Marcellus PP. II; 6 мај 1501 - 30 април 1555) — римски папа од 9 до 30 април 1555.
Марчело Червини се родил на 6 мај 1501 во Монтефано. Се школувакл на Сиенскиот универзитет. Бил човек со сестрано образование. Бил среќен поради познацвањето и истражувањето во областа на голем број на науки, од одгледување растенија и резбарството до астрономија, математика, архитектура, што особено гоп восхитувало Микеланџело. Тој бил воспитуван од страна на папата Павле III. Бил назначен за кардинал, по учеството на соборот на Светиот Крст во Ерусалим, а учествувл и на Тридентскиот собор. Откако бил избран за папа, престанал да организира прослави на церемонии и празници. Унрел по само три седмици од неговиот избор за папа. Џовани Палестрина организирал поебна миса, на која папата бил погребан.
Папата Марцел II бил последниот папа којшто своето родено име не го променил кога станал папа. Пред него тоа било случај со ахоландскиот папа Адријан IV.
Астеризам (гемологија)

Астеризам — концентрација на светлина во облик на ѕвезда што се рефлектира или прекршува од скапоцен камен. Може да се појави кога соодветен камен е сечен ''ен кабошон'' (т.е. обликуван и полиран, а не фацетиран).
Скапоцен камен што го покажува овој ефект се нарекува ѕвезден камен или астерија. Најпознат е ѕвездениот сафир, но многу други минерали исто така можат да бидат астерија, обично поради нечистотии во кристалната структура.
1 Архетип
Архетипската астерија е ѕвездениот сафир, генерално корунд со речиси униформни нечистотии кој е синкаво-сив или опалесцентен, кој кога е осветлен има ѕвезда од шест зраци. Во црвениот примерок, ѕвездената рефлексија е поретка; ѕвездениот рубин повремено се среќава со ѕвездениот сафир во Шри Ланка е меѓу најценетите „драгоцени камења“. Други примери се ѕвездениот топаз (8 зраци) и ѕвездениот диопсид (4 зраци); ѕвездените гранати може да прикажуваат четиризрачни или шестзрачни астеризми.
2 Опис
Астеризмот се генерира со рефлексии на светлината од двојни ламели или од екстремно фини иглести ацикуларни инклузии во кристалната структура на каменот. Честа причина се ориентирани субмикроскопски кристали на рутил во минералот на скапоцениот камен.
Се јавува кај рубини, сафири, гранат, диопсид и шпинел кога кабошонот е исечен од соодветен камен. Ѕвездените сафири и рубините го покажуваат својството од нечистотиите од титаниум диоксид (рутил) кој е присутен во нив. Ефектот на ѕвезда или „астеризам“ е предизвикан од разликата во индексот на прекршување помеѓу материјалот домаќин и оној на густите инклузии на ситни влакна на рутил (исто така познат како „свила“). Рутилот предизвикува релативно светол релјеф на ѕвезда во материјалот домаќин како што е корундот, кој има индекс на прекршување помеѓу 1,760 и 1,778, многу помал од оној на рутилот. Ѕвездите се предизвикани од светлината што се рефлектира од иглести инклузии на рутил порамнети нормално на зраците на ѕвездата. Ефектот на ѕвезда може да биде предизвикан и од инклузиите на хематит. Кај црниот ѕвезден сафир, иглите на хематит формирани паралелно со површините на призмата од втор ред создаваат астеризам. Некои ѕвездени сафири од Тајланд содржат и хематит и рутил иглички што формираат ѕвезда со 12 зраци.
За ѕвездените камења порано имало многу суеверие. Примерот на Плиниј Постариот е за месечевиот камен, тој го опишал како безбоен камен од Индија, во кој се појавувала ѕвезда што сјае со светлината на месечината. Сепак, бидејќи рутилот е присутен во повеќето вообичаени ѕвездени скапоцени камења, тие речиси никогаш не се целосно транспарентни.
Може да се направи разлика помеѓу два вида астеризам:
* Епиастеризмот, како оној што се гледа кај сафирот и повеќето други скапоцени камења, е резултат на рефлексија на светлината врз паралелно распоредени инклузии во внатрешноста на скапоцениот камен.
* Дијастеризмот, како оној што се гледа кај розовиот кварц, е резултат на светлината што се пренесува низ каменот. За да се види овој ефект, каменот мора да биде осветлен одзади. Розовиот кварц, исто така, покажува епиастеризам.
3 Наводи
Зазерци

Зазерци или Зазерско Езеро (грч. ''Λίμνη Ζάζαρη'', ''Зазари'') — езеро во Леринско, Егејска Македонија, Република Грција, дел од групата на Егејските езера.
Езерото се наоѓа на надморска височина од 602 метри, а површината му е околу 1,85 км<sup>2</sup>. Поврзано е со соседното Рудничко Езеро, што се наоѓа на 2 км јужно од него и во кое истекуваат неговите води. На неговиот југоисточен брег се наоѓа селото Свети Тодор (Черкезќој), денес на грчки Лимнохори („езерско село“). Најмногу вода добива од Зеленичка Река.
Со Рудничко Езеро сочинуваат заеден екосистем, мошне богат на птици (повеќе од 150 видови), цицачи (12 видови), змии (7 видови), водоземци (7 видови), риби (8 видови), и 150 видови растенија. Поради таа причина се вклучени во мрежата Натура 2000.
Стрихнин

Стрихнинот е алкалоид кој се добива од растението ''Strychnos nux-vomica''. Ова растение вирее во Индија, Индокина, Индонезија и на северот на Австралија.
Чистиот стрихнин има облик на ромпски кристали со бела боја. Тој е многу горчлив и е без мирис. Молекулската тежина му изнесува 334,2. Точката на топење е 268<sup>o</sup>C. Специфичната тежина изнесува 1,359. 1 g на стрихнин е растворлив во 6.400 ml топла вода, во 3.100 ml зовриена вода, во 150 ml алкохол (зовриен) и во 5 ml на хлороформ. Многу малку се раствора во етер. Со киселините дава соли кои значително повеќе се раствораат во вода.
1 Употреба
Домородното население од Амазон го користи како отров на врвот на стрелите за да го убие пленот.
Соединението стрихнин сулфат се користи како авицид. Содржи 78% чист стрихнин. Исто така, стрихнинот се употребува и како родентицид.
Ха Ѓин

Ѓин Сјуефеј (金雪飞; трад. zh-hant, пинјин: ''Jīn Xuěfēi'') — современ кинеско - американски писател кој го користи уметничкото име Ха Ѓин (zh-hant, ''Ha Jin''). "Ха" доаѓа од неговиот омилен град, Харбин. Во 1984, доаѓа во САД и започнува да пишува за Кина исклучиво на англиски јазик. Неговите дела привлекуваат големо внимание и фрлаат светло на кинеската култура и историја.
Роден е на 21 февруари 1956 во покраината Љаонинг, Манџурија, НР Кина. Како син на офицер, тој многу млад се приклучил на Народноослободителната армија (вооружените сили на Кина), на почетокот на Културната револуција. Кон крајот на 1977, тој започнал да го изучува англискиот јазик, а потоа и американската литература на универзитетот во Хеилунгџианг, каде дипломирал во 1981. За време на протестите на плоштадот „Тјенанмен“ во 1989 се наоѓал во САД, како стипендист на универзитетот Брандајс (''Brandeis University'') од 1985 година. Се откажал од плановите да се врати во Кина и решил да остане во САД со неговата жена и неговиот син. Започнал да пишува поезија и ја издал својата прва збирка во 1990. Неговиот прв роман, ''Во мочуриштето'' (''In the Pond''), е набрзо следен од ''Чекање'' (''Waiting''), роман, кој во 1999 година ќе му донесе Национална книжевна награда (''National Book Award''), а потоа и наградата за белетристика ПЕН/Фокнер во 2000 година. Во 2005, Ха Ѓин повторно ќе се здобие со ПЕН/Фокнер награда за неговиот роман ''Отпадоци од војната'' (''War Trash''). Моментално е професор на универзитетот на Бостон.
Црква „Св. Енграција“ (Лисабон)

Црквата „Св. Енграција“ (|Igreja de Santa Engrácia) е црква која се наоѓа во Лисабон, Португалија. Црквата била изградена во текот на XVII век, а во XX век била претворена во бационален музеј. Првата црква била изградена во времето на Мануел I во 1568 година. Во 1681 година самата градба на црката попуштила, и затоа била изградена нова црква чиј архитект бил Жоао Антунес, еден од најголемите претставници на барокот во Португалија.
Црква Сао Висенте де Фора

Црквата Сао Висенте де Фора (португалски: ''Igreja de São Vicente de Fora'') е црква, манастир, кој се наоѓа во Лисабон, Португалија. Оригиналниот манастир Сао Висенте де Фора бил основан околу 1147 година од првиот португалски крал, Афонсо Енрике, за Августинскиот ред.Црквата била изградена во 17 век, и е една од најважните маниеристички градби во државата каде се наоѓаат и вечните почивалишта на династијата на Браганза. Првата црква била изградена во 1147 година во времето на првиот португалски крал Алфонсо I. Денешниот изглед на црквата бил изграден во времето на Филип II во периодот од 1582 до 1629 година.
Црква Санто Антонио

Црквата Санто Антонио (португалски: ''Igreja de Santo António de Lisboa'') е црква, манастир, кој се наоѓа во Лисабон, Португалија. Црквата била изградена во 1195 година и е посветена на Свети Антониј.