Див тип

Дивиот тип (WT) е фенотип на типичната форма на еден вид како што се јавува во природата. Првично, дивиот тип бил концептуализиран како производ на стандардниот „нормален“ алел на локус, за разлика од оној произведен од нестандарден, „мутант“ алел. „Мутантните“ алели може да варираат во голема мера, па може дури и да станат див тип ако дојде до генетска промена во популацијата. Континуираните напредоци во технологиите за генетско мапирање имаат создадено подобро разбирање за тоа како се случуваат мутациите и како комуницираат со други гени за да го променат фенотипот. Сега се цени дека повеќето или сите генски локуси постојат во различни алелни форми, кои се разликуваат по фреквенција низ географскиот опсег на еден вид, и дека не постои униформиран див тип. Најчесто, сепак, најраспространетиот алел - т.е. оној со најголема генска фреквенција - е оној што се смета за див тип.
Концептот на див тип е корисен кај некои експериментални организми како што се овошните мушички ''Дрософила меланогастер'', кај кои се знае дека стандардните фенотипови, за карактеристики како што се бојата на очите или обликот на крилата, се изменети со одредени мутации кои произведуваат карактеристични фенотипови, како што се „бели очи " или "рудиментарни крилја". Алелите од див тип се означени со „+“, на пример ''w<sup>+</sup>'' и ''vg<sup>+</sup>'' за црвени очи и крила со целосна големина, соодветно. Манипулацијата со гените зад овие особини довело до сегашното разбирање за тоа како се формираат организмите и како карактеристиките мутираат во популацијата. Истражувањата кои вклучуваат манипулација со алели од див тип имаат примена во многу области, вклучително и борба против болести и комерцијално производство на храна.
1 Медицинско лекување
Генетската секвенца за фенотипови од див тип наспроти „мутант“ и како овие гени комуницираат во експресијата е предмет на многу истражувања. Се надеваме дека подоброто разбирање на овие процеси ќе донесе методи за спречување и лекување на болести кои во моментов се неизлечиви, како што е инфекцијата со вирусот на херпес. Еден пример за такво ветувачко истражување во овие области била студијата направена за испитување на врската помеѓу мутациите од див тип и одредени видови на рак на белите дробови. Исто така, се прават истражувања кои се занимаваат со манипулација со одредени карактеристики од див тип кај вирусите за да се развијат нови вакцини. Ова истражување може да доведе до нови начини за борба против смртоносните вируси како што се ебола вирусот и ХИВ. Истражувањата кои користат мутации од див тип, исто така, се прават за да се утврди како вирусите преминуваат меѓу видовите за да ги идентификуваат штетните вируси со потенцијал да заразат луѓе.
2 Комерцијални апликации
Селективното одгледување за подобрување на најкорисните особини е структурата врз која се гради земјоделството, што го забрзало процесот на еволуција за да се направат растителните растенија и животните поголеми и поотпорни на болести. Генетската манипулација отишла уште подалеку. Генетската промена на растенијата води не само до поголемо растително производство, туку и до повеќе хранливи производи, овозможувајќи им на изолираните популации да добијат витални витамини и минерали кои инаку би биле недостапни за нив. Употребата на овие мутации од див тип, исто така, довело до растенија способни да растат во екстремно суви средини, и со тоа планетата е денес попогодна за живеење од кога било досега. Како се учи повеќе за овие гени, земјоделството продолжува да станува поефикасен процес, на кој се потпираме за одржување на постојано растечката популација. Засилувањето на поволните гени овозможува најдобрите особини во популацијата да бидат присутни во многу повисоки проценти од нормалните, иако оваа практика е предмет на одредена етичка дебата. Овие промени, според некои, биле причината поради која одредени растенија и животни се речиси непрепознатливи во споредба со нивните предци.
3 Поврзано
* Генотип
* Фенотип