Часовен рекорд

Часовен рекорд — велосипедски рекорд за најдолго извозено растојание во еден час на велосипед. Постојат неколку рекорди. Најпознат е оној за велосипеди кои ги исполнуваат условите на Меѓународниот велосипедистички сојуз (UCI). Рекордот е еден од најпрестижните во велосипедизмот. Обидите за часовниот рекорд се вршат на велодром.
Прв забележан рекорд бил во 1876 година, кога Американецот Франк Додс извозел 26,508 километри со старовремски велосипед (со големо предно и мало задно тркало). Во 1972 година, Еди Меркс поставил рекорд од 49,431 километар кој стоел 12 години.
Моменталниот рекорд на UCI бил поставен на 7 јуни 2015 година од страна на британскиот велосипедист Бредли Вигинс со извозени 54,526 километри. Часовниот рекорд кај жените изнесува 46,274 километри и бил поставен на 12 септември 2015 година од Американката Моли Шафер ван Хувелинг.
1 Историја
Поради аеродинамиката, за часовниот рекорд се употребувала иновативна опрема, но ова довело до дебата во велосипедизмот за тоа дали треба да се прифаќаат само рекорди кои се резултат само на вештината, силата и издржливоста на велосипедистот на вообичаен велосипедист или треба да се прифатат промените во дизајнот на велосипедот.
На 7 јули 1933 година, Франсис Форе поставил рекорд од 45,055 км возејќи на лежечки велосипед, но во 1934 година, UCI ја вратила својата положба и ги одбила овие велосипеди. Ова довело до две нивоа на рекорди. Во едниот се дозволени само вообичаени велосипеди; овој е надгледуван од UCI. Во другото ниво е дозволен секој дизајн и е надгледуван од Меѓународната асоцијација за човечки придвижувани возила.
1.1 Часовен рекорд на UCI
Часовниот рекорд е вообичаено постигнуван од друмски велосипедисти кон крајот на нивната кариера. На пример, таков бил случајот со Мигел Индураин (Шпанија), Франческо Мозер (Италија), Крис Бордман (Велика Британија), најнеодамнешниот Јенс Фогт (Германија).
Еди Меркс изјавил дека обидот за часовен рекорд бил „најтешката трка која некогаш сум ја имал“. Го поставил во 1972 година во Мексико на височина од 2.300 метри.
Во јануари 1984 година, Мозер поставил два рекорди, вториот изнесувал 51,151 км. Ова било прво забележано користење на велосипед со дискови, кои обезбедиле поголема аеродинамика.
Во 1993 и 1994 година, Греам Обри, Шкот кој направил свој велосипед, забележал два рекорди додека неговите раце биле под неговите гради. Во 1996 година, Бордман поставил рекорд користејќи друга положба воведена од Обри, неговите раце напред во положба како „Супермен“. Обата биле сметани за контроверзни од страна на UCI, и иако рекордите биле признаени, положбите биле забранети. Обри и Бордман направиле неколку обиди да го претекнат претходниот рекорд.
Со зголемувањето на разликата помеѓу современите велосипеди и она што било достапно во време на рекордот на Меркс, UCI вовела два рекорди:
* Часовен рекорд на UCI (кој им забранува на натпреварувачите секаква поново опрема од онаа во времето на Меркс, како шлемови за хронометри, дискови на тркалата, аеродинамични рачки и рамки) и
* Најдобар човечки напор — понекогаш означуван како „апсолутен“ рекорд на UCI.
Сите рекорди од 1972 година, вклучувајќи го оној на Бордман од 56,375 км во 1996 година биле сметани како најдобар човечки напор. Во 2000 година, Бордман се обидел за рекордот на UCI со традиционален велосипед и извозел 49,441 км, надминувајќи го Меркс за 10 метри — подобрување за 0,02%.
Во 2005 година, Онджеј Сосенка го подобрил резултатот на Бордман на 49,700 км користејќи запченик 54х13. Со 2 метри височина, Сосенка користел необична положба на седлото и мала височина на рамката за да биде во рамките на одредбите на UCI. Сосенка паднал на допинг-контролата во 2001 година и повторно во 2008 година, што резултирало до суспензија до крајот на кариерата, што го става под сомнение неговиот рекорд.
1.1.1 Промена на обединетото правило
Во 2014 година, UCI ги обединила двата пласмани во еден пласман во рамки на одредбите за моменталните велодромски велосипеди. Претходните избришани рекорди на Крис Бордман и Греам Обри ќе бидат вратени, меѓутоа, моменталниот рекорд останал на 49,700 км поставен во 2005 година од Онджеј Сосенка, иако тоа не е најдобриот резултат. Според новите одредби, возачите можат да го користат било кој велосипед одобрен од UCI при обидот за соборување на резултатот. Возачите се обврзани да бидат дел од програмата за биолошки пасош.
По промената на правилото, Германецот Јенс Фогт станал првиот возач кој се обидел да го сруши рекордот, на 18 септември на велодромот Свис во Гренхен, Швајцарија. Поставил нов рекорд од 51,115 км, рушејќи го претходниот рекорд на Сосенка за 1,4 километри. На 30 октомври 2014 година, Матијас Брендле поставил нов рекорд од 51,852 километри во Светскиот велосипедски центар во Егл, Швајцарија.
2 Развој на часовниот рекорд
2.1 Часовен рекорд на мажи
Датум, Велосипедист, Растојание, Место
11 мај 1893, 35,325 км, Париз
31 октомври 1894, 38,220 км, Париз
30 јули 1897, 39,240 км, Париз
3 јули 1898, 40,781 км, Денвер
24 август 1905, 41,110 км, Париз
20 јуни 1907, 41,520 км, Париз
22 август 1912, 42,122 км, Париз
7 август 1913, 42,741 км, Париз
21 август 1913, 43,525 км, Париз
20 ноември 1913, 43,775 км, Париз
18 август 1914, 44,247 км, Париз
25 август 1933, 44,588 км, Рурмонд
28 септември 1933, 44,777 км, Сен Трон
31 октомври 1935, 45,090 км, Милано
14 октомври 1936, 45,325 км, Милано
29 септември 1937, 45,485 км, Милано
3 ноември 1937, 45,767 км, Милано
7 ноември 1942, 45,798 км, Милано
29 јуни 1956, 46,159 км, Милано
19 септември 1956, 46,394 км, Милано
18 септември 1957, 46,923 км, Милано
23 септември 1959, 47,347 км, Милано
30 октомври 1967, 48,093 км, Рим
10 октомвври 1968, 48,653 км, Мексико
25 октомври 1972, 49,431 km, Мексико
27 ноември 2000, 49,441 км, Манчестер
19 јули 2005, 49,700 км, Москва
18 септември 2014, 51,115 км, Гренхен
30 октомври 2014, 51,852 км, Егл
8 февруари 2015, 52,491 км, Гренхен
2 мај 2015, 52,937 км, Манчестер
7 јуни 2015, 54,526 км, Лондон
16 април 2019, 55,089 км, Акваскалиентес
2.2 Најдобар напор на мажи
Во 2000 година, UCI ги укинал часовните рекорди поставени во периодот 1984-1996, бидејќи се користеле аеродинамични специјални тркала и различни положби на седење, кои не биле во согласност со новите одредби.
Датум, Возач, Растојание, Велодром
19 јануари 1984, 50,808 км, Мексико
23 јануари 1984, 51,151 км, Мексико
17 јули 1993, 51,596 км, Хамар
23 јули 1993, 52,270 км, Бордо
27 април 1994, 52,713 км, Бордо
2 септември 1994, 53,040 км, Бордо
22 октомври 1994, 53,832 км, Бордо
5 ноември 1994, 55,291 км, Бордо
7 септември 1996, 56,375 км, Манчестер
2.3 Часовни рекорди на жени
Датум, Возачка, Растојание, Велодром
7 јули 1955, 38,473 км, Иркутск
18 септември 1957, 38,569 км, Милано
25 септември 1958, 39,718 км, Милано
9 ноември 1958, 41,347 км, Милано
25 ноември 1972, 41,471 км, Мексико
16 септември 1978, 43,082 км, Минхен
18 октомври 2000, 43,501 км, Мелбурн
5 ноември 2000, 44,767 км, Мексико
7 декември 2000, 45,094 км, Мексико
1 октомври 2003, 46,065 км, Мексико
13 септември 2015, 46,273 км, Акваскалиентес
2.4 Најдобар напор на жени
Датум, Возачка, Растојание, Велодром
20 септември 1986, 44,770 км, Колорадо Спрингс
23 септември 1987, 44,933 км, Колорадо Спрингс
1 октомври 1989, 46,352 км, Мексико
29 април 1995, 47,112 км, Бордо
17 јуни 1995, 47,411 км, Манчестер
26 октомври 1996, 48,159 км, Мексико