Пути

Пути (адаптирано од хинди ''paṭṭī'', што значи „завој“) е покривка за долниот дел од ногата од глуждот до коленото, позната и како: ''завои за нозе'', ''врзувања за нозе'', ''вининзи'' и ''викелбандери'' и така натаму. Тие се состојат од долго тесно парче ткаенина цврсто завиткано спирално околу ногата, и служеле за поддршка и заштита. Ги носеле и коњаници и војници, генерално заменувајќи ја кожната или платнената гама.
1 Историја
Носен уште од античко време, путито било усвоено како дел од службената униформа на пешадиските и коњаничките војници кои служеле во Британска Индија во текот на втората половина на деветнаесеттиот век. Во својата оригинална форма, путито се состоело од долги ленти од ткаенина што се носеле како племенски хеланки на Хималаите. Британската индиска армија сметала дека оваа облека е и удобна и евтина, иако се сметало дека нема елегантност како претходно носената гама. Според британскиот автор и војник Патрик Ли Фермор, пешадиските пути биле намотувани од глужд до колено, но во коњаничките полкови биле намотувани надолу од колено до глужд.
Путито потоа било широко прифатено од голем број армии, вклучувајќи ги оние на Британскиот Комонвелт, Австроунгарската армија, Кинеската национална револуционерна армија, Белгиската армија, Етиопската армија, Холандската армија, Империјалната германска армија (кога залихите од долги кожни марширачки чизми биле искористени за време на Првата светска војна), Француската армија, Империјалната јапонска армија, Италијанската армија, Португалската армија, Отоманската армија и Армијата на Соединетите Американски Држави. Повеќето од овие армии го усвоиле путито за време или непосредно пред Првата светска војна. Путито било во општа употреба од страна на Британската армија како дел од каки службената униформа што ја носеле од 1902 г. до 1938 г. кога била воведена нова бојна облека, како кратки гамаши со ремен зацврстени со копчиња. Еден од најголемите добавувачи на путито за време на Првата светска војна за Британската армија бил „Фокс Брадерс“, од Тонедејл Мил, Сомерсет.
Пути генерално престанале да се носат како дел од воената униформа за време на Втората светска војна. Причините вклучувале тешкотија за брзо облекување на облека што морала внимателно да се навие околу секоја нога, плус медицински резервации во врска со хигиената и проширените вени. Сепак, евтиноста и лесната достапност на пути значело дека тие биле задржани во италијанската, француската, јапонската и некои други армии сè до различни датуми помеѓу 1941 и 1945 г. Црвената армија обично ги користела со чизми до глужд со врвки каде што нозете биле недоволно заштитени, иако чизмите до глужд биле почести.Во 2013 г. на Пресена ледникот биле пронајдени останки на двајца тинејџери австриски војници од Првата светска војна. Еден од нив имал лажица пикната во неговите пути.
2 Наследство
Два сегашни канадски пешадиски полкови добиле прекари врз основа на нестандардна сина облека за нозе: Кралскиот Њуфаундлендски полк и 48-от Хајлендерс на Канада.
На почетокот на Првата светска војна, Доминионот Њуфаундленд формирал полк за активна служба. Бидејќи немало локална милиција или гарнизон од војници,немало воени залихи; униформите морале да се изработуваат од нула. Во отсуство на каки чорапи, униформите биле изработувани од сина чорапи. Затоа, полкот Њуфаундленд го добил прекарот „Сините чорапи“. Оваа посебна карактеристика била задржана неколку месеци сè додека на полкот не му била издадена стандардна униформа и опрема на британската армија по пристигнувањето во Англија.
За време на Втората светска војна, 1-та бригада на 1-та канадска дивизија била под инспекција на кралот Џорџ VI. До овој датум, традиционалните пантолони до колена биле заменети со пантолони до глужд кои се носеле со бојна облека. Немало доволно каки пути за издавање, па затоа 48-миот полк се снаоѓале со неофицијални сини, наводно намалени од залихите на сина ткаенина што се наоѓале во полковите продавници. Кралот прашал зошто 48-миот носел различни пути од остатокот од бригадата. Откако бил известен за недостигот, кралот одговорил дека повеќе му се допаѓаат сините пути и дека треба да ги задржат. 48-ми Хајлендерс продолжиле да носат сини пути сè додека полковната бојна облека конечно не била постепено укината.