Agaricus bitorquis

''Agaricus bitorquis''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Agaricales
Семејство:, Agaricaceae
Род:, ''Agaricus''
Вид:, ''A. bitorquis''
Биномен назив
''Agaricus bitorquis''(Quél.) Sacc. (1887)
''Agaricus bitorquis'' е јадлива бела печурка од родот ''Agaricus'', слична на обичниот шампињон кој се продава комерцијално. Името го заменува ''Agaricus rodmani''.
1 Таксономија
Специфичниот епитет ''bitorquis'' е латински „со две јаки“ и се однесува на двата прстени кои произлегуваат од откачувањето на превезот и од горниот и од долниот дел на стапот. Видот првпат бил дефиниран од францускиот миколог Лисјен Келе во 1884 година, во форма на ''Psalliota bitorquis'' (користејќи друго име на родот наместо модерниот ''Agaricus'').
2 Опис
Капата е сува, мазна и бела (но дамки со жолтеникава возраст) и има димензии од 4 до 15 години см во пречник, конвексен до рамен, често со нечистотија на капата. Жабрите се слободни, многу тесни и блиски. Тие се светло розова боја кога се млади, стануваат темно црвеникаво-кафеави како што спорите созреваат. Отпечатокот на спори е чоколадно кафеав.
Стипот е 3–11 см долга, 1–4 см дебела, цилиндрична до клавирана (во форма на клубенот), витко, бела, мазна, со мембранозен превез и густа бела мицелијална обвивка во близина на основата. Карактеристично има и дебел горен прстен кој е обликуван како инка и потенок долен прстен налик на здолниште, што го дава името на видот ''bitorquis''.
Месото е цврсто и цврсто, со благ мирис. Често се меша со ''Agaricus bernardii'' со мирис на саламура.
Исто така, донекаде наликува на ''полски шампињон'', но тој вид има само еден кревок прстен.
Базидиоспорите се елипсовидни по форма, мазни и со димензии од 5–7 x 4–5,5 Мм. Базидиите се 20-25 x 6,5-8,5 Мм, обично со четири спори, но често со присутни базидии со две спори. Цистидиите се присутни и многубројни.
3 Распространетост и живеалиште
''Agaricus bitorquis'' може да се најде како расте сам или во мали групи во градините (забележано дека расте на здружен начин) и на патиштата, обично на тротоарот, често каде што се нанесува сол за борба против мразот во зима. Туркајќи низ асфалтот и плочите, тој е подземен и често созрева под земја. Повремено е низ Северна Америка, Европа, Азија и Австралија.
4 Јадливост
''Agaricus bitorquis'' е изборен јадлив вид, со типичен вкус на печурка. Примероците собрани во дивината може да бидат со чуден вкус поради честото подземно живеалиште. Како и кај сите примероци земени од дивината, треба да се внимава да се земе предвид соодветноста на местото на собирање, бидејќи овој вид може да биоакумулира токсични тешки метали, особено олово, од загадените области. Нутриционистичката анализа покажала дека овој вид содржи 18 аминокиселини, вклучувајќи ги и сите есенцијални.
5 Одгледување
Првпат комерцијално се одгледува во 1968 година,''А.bitorquis'' има неколку одлики на раст кои го поттикнаа интересот на одгледувачите на печурки кои бараат алтернатива на стандардната печурка со копчиња, ''А.биспорус''. На пример, ''А.bitorquis'' е поотпорен на различни вирусни болести, може да расте на повисоки температури и концентрации на CO<sub>2</sub>, и има подобра отпорност на модринки. Понатаму, неодамна биле развиени соеви отпорни на високи температури кои може да им помогнат на култиваторите да ги надминат проблемите поврзани со ладење на производствените простории за време на топлите летни месеци.