procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Љубителска астрономија

Љубителска астрономија или аматерска астрономија — вид хоби што вклучува набљудување, снимање или проучување на астрономски предмети и појави без добивање на паричен надоместок. Љубителите на астрономијата имале, и сè уште имаат, исклучително важна улога во астрономијата. Многу појави на небото не се набљудувани од професионални астрономи поради големината на небото и недостатокот на опрема, набљудување на времето, просторот и финансиите. Голем број љубителски астрономи успеале да откријат астероиди, комети, променливи ѕвезди, супернови и со тоа значително придонеле за развојот на астрономијата. Меѓутоа, во последниве години, автоматизирани роботски астрономски опсерватории систематски пребаруваат голем дел од ѕвезденото небо секоја вечер, така што го намалуваат ѕвездениот простор во кој љубителските астрономи можат да направат откритие.
Мигел Блеса

Мигел Блеса де ла Пара (шпански: Miguel Blesa de la Parra; 8 август 1947 - 19 јули 2017 година) ― шпански банкар, претседател на шпанската банка Каха Мадрид (Caja Madrid) од 1996 до 2009 година.
Во февруари 2017 година, Блеса била осуден на шестгодишна затворска казна во врска со широко распространетата злоупотреба на кредитните картички на стопанското друштво за време на неговиот долг мандат како претседател на Каха Мадрид, но остана на слобода во очекување на исходот од жалбата до Врховниот Суд.
Блеса бил пронајден мртов на приватен ловечки имот во покраината Кордоба на 19 јули 2017 година, со рана од сачмарка во градите. Обдукцијата на 20 јули потврдила дека тој се самоубил. Како смртта на Рита Барбера и другите од случајот „Гиртел“ (Франсиско Јањез, Марија дел Мар Родригес и Исидро Куберос), наследниците на Блеса се одговорни за отштета на оштетените.
Тој добил златен медал од Кралската академија за историја, и бил награден како Главен претседател на финансиски субјект за 2005 година од страна на Banca 15.
Димитар Раев

Димитар Раев бил кмет на Трново од 1925 до 1928 и областен управител на Скопје за време на бугарската окупација помеѓу 1941 и 1944.
1 Масакр во Ваташа
Бугарскиот фашистички окупатор, имајќи сознанија за активноста на партизаните и партиската организација од селото Ваташа презема низа мерки за да го спречи тоа движење. За таа цел од Скопје во Ваташа бил испратен бугарскиот обласен директор Димитар Раев. Имајќи предвид дека ја губи контролата врз безбедноста во овој крај тој се одлучил да преземе безмилосна и крвава акција. Во оваа акција се вклучени Велешкиот, Битолскиот и Прилепскиот полк, граничните единици од Конско и Мрежичко, сите полициски сили од Тиквешијата и Гевгелиско, специјалниот полициски одред од Скопје на чело со Борис Жуглов, а сите тие биле под команда на злогласниот бугарски полковник Љубен Апостолов.
По војната, Димитар Раев бил осуден на смрт во Скопје и бил стрелан.
Теодоро Ласкарис

Теодоро Ласкарис-Комнено (27 октомври 1921 – 20 септември 2006 година), или само Теодоро Ласкарис, ― шпански професор по филозофија и најстар син на Еухенио Ласкарис, шпански адвокат кој фалсификувал роднински врски со средновековното семејство Ласкарис, кое владеело со Никејската Империја од 1204 до 1261 година. По смртта на Евхенио во 1962 година, Теодоро продолжил со претензиите на неговиот татко, тврдејќи дека е титуларен император на Константинопол како Теодор IX Ласкарис Комнин (Theodore IX Lascaris Comnenus), како и Голем мајстор на Константинскиот ред на Свети Ѓорѓи.
Ласкарис и неколку негови браќа и сестри ја напуштиле Шпанија по смртта на нивниот татко поради бројните контроверзии во кои се вплеткало семејството. Придружуван од неговите браќа Еухенио и Константино, Ласкарис се преселил преку Атлантикот и работел како учител во Латинска Америка, предавајќи на универзитетите во Костарика, Венецуела и Колумбија. Иако ја задржал легитимноста на тврдењата на неговиот татко и неговите сопствени, Теодоро бил повеќе заинтересиран за истражување на правото, историјата и филозофијата и одржување на редовите на Константин Велики и Света Елена (измислен ред) отколку што бил заинтересиран за измисленото тврдење до престолот на Кралството Грција или Константинопол.
Откако неколку години предавал во Колумбија, Ласкарис се преселил во Венецуела, каде што станал професор по филозофија на Универзитетот Карабобо. Ласкарис ја пропагирал идејата дека Америка ја претставува „Новиот Византион“ и „Четвртиот Рим“; каде што ќе продолжат да опстојуваат христијанската вера, западната мисла и грчката цивилизација. По смртта на Теодоро во 2006 година, неговиот син Еухенио (роден на 10 октомври 1975 година) го зел кралското име Евгениј III Теодор Емануел Ласкарис Комнин (Eugene III Theodore Emmanuel Lascaris Comnenus), одржувајќи ги претензиите на неговото семејство.
1 Поврзано
* Претензии за наследување на Римската Империја
2 Наводи
Андријана Мациев

Андријана Мациев (родена на 16 септември 1980 година во Скопје - починала на 12 мај 2022 година) — македонска уметница.
1 Биографија
Средно образование завршила во Училиштето за применета уметност Лазар Личеноски во Скопје, а дипломирала на Факултетот за Ликовни уметности во одделот графика во класата на проф. Димитар Малиданов.
Била член на Друштвото на ликовни уметници на Македонија и на Здружението „Широка Стаза“ од Земун.
Изложувала самостојно (30-тина изложби) и учествувала на повеќе од 100 тина групни изложби, манифестации и ликовни колонии во Македонија и надвор од државата. Учествувала на ликовни перформанси во склоп на културните денови во Кочани, Скопје, Кавадарци, Крива Паланка и др.
2 Награди и признанија
*2007 - “Избор на новогодишна честитка при ФЛУ”,
*2008 Прва награда од Фондацијата Драгутин Аврамовски-Гуте,
*2009 Награда на Универзитетската библиотека св.Климент Охридски од Скопје,
*2010 Награда за посебен придонес во уметноста на графиката , Chamalieres, 8 Mondial de l Estampe et de la Gravure Orginale Triennale de Chamalieres
*2019 Признанија од Меѓународна манифестација за литература,уметност и култура “Планетопија”
*2019 за Уметник на годината,Уметничка четка на боите,Труд за целокупното творештво.
*2021 Интернационална литературна манифестација и манифестации за ликовна култура Милица Паулус – Платинеста плакета за целокупното ликовно творештво. За активно ликовно залагање и изложување во Македонија. За хуманоста и поддршката за лицата заболени од карцином.
*2021, Платинеста плакета за севкупно творештво.
*2021, Најпрестижна награда, Меѓународна манифестација за литература, уметност и култура “Планетопија” 20212011 год под насловот “Слика,Музика Поезија” има перформанси во МКЦ и клубот Парадизо
Активно учествувала на групни изложби од 2006 год во Скопје, Белград, Инстамбул, Варна, Прилеп, Македондки Брод, Тузла, Шамелиер, Тетово, Куманово, Штип, Созопол итн.
Учествувала на многу работилници, графички,изработка на рачна хартија, сликање со вино. Учесник на многу манифестааци, хепенинзи каде се негува и почитува уметноста.
3 Самостојни изложби
*2009, Белград,мал формат,Библиотека Св Сава
*2010, Скопје, Светски ден во борба против ракот КИЦ
*2010, Скопје,МКЦ
*2010, Скопје, Проект изложба “Звуците на чаршијата ”
*2012, Скопје,Кафе ЛИ
*2012, Скопје ,КО-РА
*2013, Прилеп,галерија Марко Цепенков
*2014, Скопје, Карпошово лето
*2016, Скопје, Галерија Бада бум
*2016, Кавадарци,Дом на култура Иван Мазов-Климе
*2016, Гевгелија,Галерија Амам
*2016, Белград, Галерија Богиќ
*2017, Софија, КИЦ на Р Македонија
*2017, Скопје, Дом на културата Илинден
*2017, Скопје, НЛП Бизнис центар
*2017, Прилеп, Галерија Борко Лазески
*2017, Кочани, НУЦК Бели мугри
*2017, Демир Капија, Музеј галеријa
*2017, Струмица,Нуцк Антон Панов
*2017, Сарасота,УСА,Art and Cultural Alliance
*2018, НУ Центар за култура Крива Паланка
*2018, Куманово,Музеј Куманово,Уметничка галерија
*2019, Кавадарци, Дом на култура Иван Мазов-Климе
*2019, Музеј на град Неготино
*2019, Дом на култура, Радовиш
Коуплендов Септет

Коуплендов Септет (''Коуплендова Седумка'', Хиксонова компактна група 57) — галактичка група во соѕвездието Лав сочинета од галаксиите NGC 3748, NGC 3754, NGC 3750, NGC 3751, NGC 3745, NGC 3753 и NGC 3746. Групата е откриена од британскиот астроном Ралф Коупленд во 1874 г. Нејзината местоположба е ректасцензија / деклинација (2000.0), околу три степени северозападно од ѕвездата 93 Лав.
1 Поврзано
* Робертов Квартет
* Стафанов Квинтет
* Сејфертов Секстет
Пајак (пејач)

Христијан Настески, познат и како Пајак, (Охрид, 10 јануари 2001 гoдина) ― македонски трап изведувач и текстописец. Негова матична издавачка куќа е Урбан Рекордс. Со музика започнал да се занимава уште од негова шестгодишна возраст. Неговиот татко е поранешен гитарист и љубител на рок-музиката.
1 Синглови
*''Пајак — Хелбој''*''Пајак''''—''''Мамa''*''Пајак''''—''''Дарксајд''*''Пајак — Ноќва''*''Пајак — Крај''*''Пајак — Немирен''*''Пајак — Психо''*''Пајак —''''Москва''*''Пајак —''''Рескирај''*''Пајак —''''Ронос''*''Пајак —''''Бебе''*''Пајак —''''Проклет град''*''Пајак —''''Дело''*''Пајак —''''Проблем''*''Пајак —''''Срце''*''Пајак —''''Eрор''*''Пајак —''''Живимо''*''Пајак —'' Б''ела''*''Пајак —''''Haбиби''*''Пајак''''— Моја мала''*''Пајак''''— Летна Авантура''*''Пајак''''— Намерно''* Пајак - Магија
* Пајак - Алиби
* Пајак - Љуби ме
Список на градоначалници на Општина Битола

1 Царство Бугарија (1915 – 1916)
+, Име, Години
Ѓорче Петров, 1915 — 1916
2 Царство Бугарија (1941 – 1944)
+, Име, Години
Илија Ненчев, 21 октомври 1941 – 29 април 1943 година
Христо Светиев, 29 април 1943 година – 9 септември 1944 година
3 СФР Југославија (1944 – 1991)
+, Име, Години
Крсто Симовски, 4 ноември 1944 – 19 февруари 1945
Филип Михалиди, 24 февруари – 24 април 1945
Ристо Манев, 24 април - 12 август 1945
Лазо Хаџи Поповски, 3 август 1945 - 10 јануари 1946
Димитар Грданов, 11 јануари 1946 година – 14 април 1947
Томе Димитровски-Ќосот, 15 април 1947 година – 21 ноември 1948
Јанку Влаху, 22 ноември 1948 година – 23 април 1952
Борис Трајковски-Лале, 22 ноември 1948 година – 23 април 1952
Мишко Божиновски, 25 декември 1952 година – 12 септември 1954
Георги Георгиев-Ѓуц, 13 септември 1954 година – 18 ноември 1956
Јорго Ристевски, Од 18 ноември 1956 до 30 декември 1959
Драган Захариевски, 21 декември 1959 година – 26 ноември 1962
Никола Бакулевски, 27 ноември 1962 година – 23 мај 1967
Јаким Ивановски, 24 мај 1967 година – 17 април 1974
Стево Бојаџиев, 18 април 1974 година – 12 април 1982
Ѓорѓи Михајловски, 13 април 1982 година - 13 април 1986
Јулијана Атанасова, 14 април 1986 година – 13 април 1988
Трајче Дојчиновски, 14 април 1988 година – 30 јануари 1991
4 Република Македонија (1991 -)
+, Име, Години, Партија
Златко Милошевски, 30 јануари 1991 – 17 мај 1994
Спиро Филиповски, Михајло Георгиевски, 18 мај 1994 – 16 јули 1995
Дејан Ристевски, 18 јули 1995 – 16 декември 1996
Силјан Мицевски, 17 декември 1996 – 23 октомври 2000, СДСМ
Златко Вршковски, 23 октомври 2000 – 10 април 2005, СДСМ
Владимир Талески, 10 април 2005 – 24 октомври 2017, ВМРО-ДПМНЕ
Наташа Петровска, 25 октомври 2017 – 10 ноември 2021, СДСМ
Тони Коњановски, 10 ноември 2021 - денес, ВМРО-ДПМНЕ
Лулзим Алиу

Лулзим Алиу (роден во 1977 година во Кичево) ― македонски политичар и поранешен заменик министер за образование и наука во Владата на Македонија. Тој е од албанска народност.
1 Животопис
Основното и средното образование го има завршено во родното место. Во 1999 година, на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје, тој ги завршил студиите по албански јазик и книжевност. Во 2006 година, тој го добил звањето магистер по филолошки науки од Филолошкиот факултет „Блаже Конески“.
На истиот факултет во 2011 година, тој ја одбранил докторската дисертација на тема: „''Граматичките категории на глаголот во романите на Исмаил Кадаре преведени од албански на македонски јазик''“, со која го добил звањето доктор по филолошки науки.
2 Кариера
Алиу десет години работел во основно училиште во Кичево.
Од 2000 година, тој е судски овластен преведувач од албански на македонски јазик и обратно.
Почнувајќи од 2009 година, тој работел/предавал на Педагошкиот факултет „Св. Климент Охридски” при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“, Скопје, и во текот на тој период бил ангажиран и на Државниот универзитет во Тетово каде држел предавања по предметот Албански јазик.
Во 2020 година, Алиу бил избран за редовен професор на Педагошкиот факултет „Св. Климент Охридски”, по предметите: Методика на наставата по албански јазик, Литература за деца, Компаративна/креативна книжевност, Литературна работилница, за студентите од одделенска и предучилишна настава на албански наставен јазик.
Во 2020 година, тој бил избран за раководител на Институтот за предучилишно воспитание при Педагошкиот факултет „Св. Климент Охридски”.
Во периодот 2014-2018 година, Алиу бил раководител на втор циклус на студии при  Педагошкиот факултет „Св. Климент Охридски”, во текот на истиот период бил и член на Комисијата за формирање на списокот на училишните лектири за основното образование - Биро за развој на образованието на РМ.
3 Трудови
* „''Metodika e mësimdhënies së gjuhës shqipe në ciklin e ulët të arsimit fillor''“ („''Методика на наставата по албански јазик во основното образование''“) наставен текст кој е користен за потребите на студентите од Педагошкиот факултет во Скопје, 2019, ISBN 978-608-66370-0-2;  
* „''Stratifikimi shoqëror dhe arsimi''“, („''Општествена стратификација и образованието''“), Focusprint, Скопје, 2020, ISBN 978-608-66370-1-9* „''E folmja e rrethittë Kërçovës''“, Чабеј, Тетово, 2011, ISBN 978-9989-150-71-5.
* „''Kategori të gramatikore të foljes në romanet e Ismail Kadaresë të përkthyera nga shqipja në maqedonishte''“, тема на докторската дисертација, одбранета на Филолошкиот факултет „Блаже Конески”, 2011.
Беким Сали

Беким Сали (р. 7 март 1978 година во Скопје) — македонски политичар, стоматолог и поранешен министер за здравство меѓу 2022-2023 година и актуелен министер за европски прашања. Тој е од редовите на ВРЕДИ.
1 Животопис
Сали е роден на 7 март 1978 година во Скопје. Средно училиште завршил во 1997 година во СМУГС „Д-р Панче Караѓозов“ во Скопје. Во 2007 година дипломирал на Стоматолошкиот факултет во Скопје, по што продолжува на постидпломски студии за јавно здравје. Зад себе има ангажмани во невладиниот сектор за здравство како и во министерството за здравство.
Основач е и претседател на Здружението за здравствена култура и воспитание „ПроВита“ – Скопје. Свето професионално искуство го надградувал како член на Стоматолошката комора на Република Македонија, член на Здружението на албански стоматолози и член на Здружението на Албанските имплантолози во републикава. Учествувал на научни активности од областа на стоматологијата организирани од Стоматолошката комора и Здружението на албанските стоматолози на Република Македонија.
Во 2008 година ја основал и бил директор на стоматолошката клиника „Молар“ во Скопје. Од 2009 до 2010 година е шеф на кабинетот на министерот за здравство и претседател на Управниот одбор на Фондот за здравствено осигурување.
Своето политичко искуство го отпочнува како претседател на огранокот на општина Чаир на движењето „Беса“. Од 2019 до 2020 година бил организациски секретар на партијата „Алтернатива“. Од 2020-2022 година бил генерален секретар на „Алтернатива“ и кандидат на локалните избори во Чаир.
На 24 декември 2025 година, Сали беше избран за нов министер за европски прашања, преземајќи ја функцијата од Орхан Муртезани. Тој доаѓа од редовите на Коалицијата ВРЕДИ. Тој е исто така прв заменик претседател на владата, заменувајќи го Изет Меџити, кој беше избран за градоначалник на Чаир на локалните избори во 2025 година.
2 Личен живот
Сали живее во Скопје, е женет и татко на три девојчиња, на кои многу им се посветува. Тој е етнички Албанец. Тој течно зборува македонски, албански, англиски и турски јазик.
Зоран Николов

Зоран Николов (роден на во Скопје) — македонски поранешен професионален кошаркар кој во текот на својата кариера настапувал за Жито Вардар, Неметали Огражден, Куманово, Балкан Стил, Пеја и Македонија 91.
Неговиот син Кристијан Николов е исто така е кошаркар.
Масовна повеќеиграчка семрежна игра

Масовна повеќеиграчка семрежна игра (|Massively multiplayer online game), скратено MMOG или MMO — семрежна игра во која голем број играчи дејствуваат едни со други во „постојан“ играчки свет, расположен на играчки сервер. Главната разлика помеѓу MMO и повеќестандардни семрежни игри се два фактори:
* MMO работи исклучиво преку семрежјето — стандардните повеќеиграчки игри можат да работат, покрај семрежјето, и преку месна мрежа.
* ММО се играат истовремено од неколку десетици до илјадници луѓе што имаат можност да општат едни со други — бројот на истовремени учесници во стандардните повеќеиграчки игри обично се движи од неколку стотици до неколку десетици луѓе.
1 Главни видови ММО
1.1 По жанр
Семрежните игри се поделени на два големи вида:
* Служба „Барање на соиграч“, односно играње пукачки игри од прво лице, автосимулатори и други традиционални игри со можност за наоѓање соиграч на семрежјето (ова не вклучува шах, покер итн.).
* Семрежен свет (англ. Online World) — игра во која суштествуваат голем број ликови во еден виртуелен свет. За возврат, семрежните светови може да се поделат на:
** MMORPG — масовна повеќеиграчка игра со улоги.
** MMOFPS — масовна повеќеиграчка пукачка игра од прво лице.
** MMOSG — масовна повеќеиграчка друштвена игра.
** MMORG — масовна повеќеиграчка тркачка игра.
** Масовна стратегиска игра (како воена, така и економска). Како подвид: спортски менаџери.
** Масовни квизови.
** И други, поретки видови. На пример, воени симулатори, авиосимулатори и авиоразводни служби.
Често, границите на жанровите се нејасни. На пример, во многу современи MMOFPS има RPG-состојки — играчот може да подобри различни особености на неговиот лик, да отклучи ново оружје и опрема, и да научи вештини.
1.2 Според видот на клиентот
Клиентската програма може да биде:
* Особена клиентска програма (на пример, World of Warcraft, Eve Online).
* Терминална програма (MUD-клиент).
* Прелистувач (поединечни проекти, на пример, OGame, игри за социјални мрежи).
* IRC-клиент (на пример во квиз-игрите).
* Jabber-клиент.
Давор Стојановски

Давор Стојановски (роден на 8 март 1987 година во Скопје, Република Македонија) е македонски писател и музичар.
1 Биографија
Дипломира на Катедрата за македонска книжевност и јужнословенски книжевности на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје.
Магистрира на истиот факултет, на студиската програма за Македонска книжевност, со трудот „Историографската метафикција од С до З (Анализа на двете верзии Сестрата на Сигмунд Фројд и Сестрата на Зигмунд Фројд од романот на Гоце Смилевски)“.
Освен со пишување, се занимава и со музика. Членувал во бендот Foolish Green со кои го објавува албумот Escape (2013).
Работел како копирајтер во маркетинг-агенција и како уредник во издавачка куќа.
2 Творештво и награди
Стојановски е добитник на наградата „Ана Франк“ за театарската пиеса „Буна на времињата“ (2005, Феникс).
Во 2011 година е добитник на откупната награда на конкурсот за краток расказ на Нова Македонија за расказот „Соба со тенки ѕидови (Сонувајќи го Цејлон)“.
Неговиот прв роман, „Ненасловена месечева соната“ (2013) влезе во потесниот избор со четири други романи, за наградата Роман на годината на Утрински весник.
Неговиот втор роман, „Собирачи на пепел“ (2016) ја доби наградата Роман на годината на Утрински Весник.
Пишува во речиси сите книжевни жанрови.
Дел од неговото творештво е објавен во домашни и во странски антологии и книжевни списанија.
Октан

Октан — јаглеводород и алкан so хемиската формула и згусната структурна формула . Има многу структурни изомери кои се разликуваат по мерата и местото на разгранување на јаглеродната верига. Еден од овие изомери, 2,2,4-триметилпентан (наречен изооктан) се користи како една од стандардните вредности во октанскиот број.
Ова соединение е состојка на бензинот. Како и сите јаглеводороди со мала молекулска маса, октанот е испарлив и многу запалив.
1 Во бензинот
Зборот „октан“ се користи за октански број, кој е показател за способноста на горивото да го сузбие тропањето кај моторите со разни соодноси на набивање, што е својствено за разгранетите ланчени изомери на октанот, особено за изооктанот.
Октанскиот број на бензинот не е непосредно поврзан со моќноста на моторот. Употребата на повисокооктанско гориво отколку предвиденото за моторот не ја зголемува неговата моќ.
Октанскиот број првично е утврден со мешање на горива само од нормален хептан и изооктан (2,2,4-триметилпентан, високоразгранет октан) и давање на противтропачки оцени од нула за нормален хетптан до 100 за чист изооктан. Противтропачката способност е зависна од уделот на изооктан во смесата. Различните изомери на октанот даваат помал или поголем октански број. На пример, ''n''-октан (правиот ланец со 8 јаглеродни атоми без разгранетост) има негативна оценка од -20, а чистиот изооктан се оценува со 100. Некои горива имаат октански број поголем од 100, особено тие што содржат метанол или етанол.
2 Изомери
Октанот има 18 структурни изомери (24 броејќи ги стереоизомерите):
* октан (''n''-октан)
* 2-метилхептан
* 3-метилхептан (2 енантиомера)
* 4-метилхептан
* 3-етилхексан
* 2,2-диметилхексан
* 2,3-диметилхексан (2 енантиомера)
* 2,4-диметилхексан (2 енантиомера)
* 2,5-диметилхексан
* 3,3-диметилхексан
* 3,4-диметилхексан (2 енантиомера + 1 мезосоединение)
* 3-етил-2-метиплентан
* 3-етил-3-метиплентан
* 2,2,3-триметилпентан (2 енантиомер)
* 2,2,4-триметилпентан (изооктан)
* 2,3,3-триметилпентан
* 2,3,4-триметилпентан
* 2,2,3,3-тетраметилбутан
Едип (Волтер)

''Едип'' (|Œdipe) — трагедија на францускиот драматург и филозоф Волтер која првпат била изведена во 1718 година. Тaа била неговата прва драма и првото книжевно дело за кое го користел презимето Волтер (неговото вистинско име е Франсоа-Мари Аруе).
1 Композиција
Волтер ја завршил драмата во 1717 година кога ја издржувал својата 11-месечна затворска казна. Во писмото од 1731 година, Волтер напишал дека кога ја напишал драмата бил „целосно обземен од своите читања на античките автори [. . . ] Знаев многу малку за театарот во Париз.“ Во адаптацијата на атинската трагедија на Софокле, ''Цар Едип'', Волтер се обидел да ги рационализира заплетот и мотивацијата на неговите ликови. Во едно писмо од 1719 година, тој укажал дека сметал дека е неверојатно убиството на Лај да не биде истражено порано и дека на Едип би му требало толку долго да ја разбере јасната визија на пророштвото. Волтер додава подзаплет со љубовта на Филоктет кон Јокаста. Тој, исто така, ја намалува важноста на темата за инцест.
2 Критички прием
Премиерата на „Едип“ се одржала на 18 ноември 1718 година во „Комеди франсез“, за време на неговиот прв период на егзил во Шатене-Малабри. Кино-Дифрен го играл Едип, а Шарлот Демар, Јокаста. Регентот бил присутен на премиерата и му честитал на Волтер за неговиот успех. Долго време се шпекулирало дека Регентот имал инцестна врска со својата постара ќерка, Мари Луиз Елизабет Д'Орлеан, војвотката од Бери. Волтер бил уапсен и испратен во Бастилја во мај 1717 година, откако му кажал на полицискиот доушник дека војвотката е бремена и дека се криела во својот замок Ла Мует во очекување на породувањето. Гласините за инцестната врска на Филип со својата ќерка ја направиле драмата на Аруе/Волтер контроверзна долго пред да биде изведена. На премиерата присуствувала и војвотката од Бери, која влегла во кралски стил во придружба на дамите од нејзиниот двор и личните чувари. Шпекулациите за состојбата на ќерката на регентот повеќе не можеле да бидат скриени и нејзината мошне видлива бременост ги инспирирала злонамерните коментари на сатиричарите дека гледачите не само што ќе ги видат Едип (Регентот) и Јокаста (Бери), туку можеби ќе бидат сведоци и на раѓањето на Етеокле. Присуството на принцезата на тој начин придонело за јавниот успех на претставата Претставата доживеала 45 изведби и добила големо критичко признание со што се означил и почетокот на успехот на Волтер во неговата театарска кариера. Тоа бил „најголемиот драматуршки успех на Франција од XVIII век“. Повторно почнала да се прикажува на 7 мај 1723 година со Ле Куврер и Кино-Дифрен и останал во репертоарот на Комеди франсез до 1852 година.
Ѓерѓ Кирјази

Ѓерѓ Кирјази (, — , ) — албански издавач и писател.
1 Биографија
Роден е во Манастир (денешна Битола), Отоманско Царство (сега Македонија ), каде што посетувал локално училиште. Како и неговиот брат Ѓерасим учел на Американскиот колеџ во Самоков, Бугарија. Работел за Британското и странското библиско друштво и го презел раководството на првото албанско училиште за девојки во Корча по смртта на неговиот брат. Во 1908 година бил претседател на албанскиот клуб ''Башкими'' во Монастир, а подоцна станал и негов потпретседател. Во 1908 година бил делегат на Битолскиот конгрес. Кирјази работел и како преведувач во Австрискиот конзулат во Битола. Во 1908 година е формирано средно училиште за машки јазик на турски јазик (идадије), а Кирјази бил назначен за професор по албански јазик. Во 1909 година, младотурската влада планирала да го убие Кирјази поради неговата вмешаност во албанското национално движење.
Ѓерѓ Кирјази бил еден од основачите на албанската печатница ''Башкими и Комбит''. Тој му помогнал на својот брат Ѓерасим да објави два тома литература, имено ''Hristomathi a udhëheqës për ç'do shtëpi shqiptari'' (Манастир, 1902) и заедно со него напишал збирка верски стихови ''Kënkë të shenjtëruara'' (Манастир, 1906).
Кирјази, исто така, го превел Напредокот на аџијата Џон Буњан како ''Udhëtari]'', отпечатен во 1927 година.
2 Поврзано
* Семејството Кирјази
* Битолски конгрес
Ѓерасим Кирјази

Ѓерасим Кирјази (, – ) — албански протестантски проповедник и просветител. Тој е основач на Евангелистичката црква на Албанија (Vëllazëria Ungjillore e Shqipërisë) и на Косовската протестантска евангелистичка црква. Тој исто така го основал првото албанско училиште во модерно време во 1887 година во Корча, Албанија, тогаш дел од Отоманското Царство.
1 Животопис
Кирјази учел во грчко училиште во неговиот роден Манастир (денешна Битола), Македонија. Потоа заминал во Самоков, Бугарија, каде учел на Американскиот колеџ. По завршувањето на школувањето, во 1883 година, започнал да работи за Британското и странско библиско друштво во Корча.
На 15 ноември 1884 година, додека патувал кон Охридското Езеро, бил киднапиран од бандити, кои го држеле за откуп повеќе од една година. Оваа епизода била раскажана од Ѓерасим во ''Заробени од разбојници'' и објавена по неговата смрт на англиски јазик во 1901 година.
Во 1889 година, тој го нарачал печатењето на книгата Битие и Евангелието по Матеј на тоскиски албански јазик и Евангелието по Матеј на влашки, кои биле отпечатени од „Дитурија“ во Букурешт во име на Британското странско библиско друштво.
Се оженил со Атина Микелидин, ќерка на пасторот на евангелската црква во Солун, Ставри Микеледин, со која го имале синот Стефан. Жена му умрела кратко по раѓањето на синот, на 24 декември 1891 година.
Во 1891 година, првото албанско училиште за девојки во Корча го основале Кирјази и неговата сестра Севасти Кирјази. Имал и помлада сестра, Параскеви Кирјази, која почнала да работи во женското училиште (|Shkolla e vashave кога имала само 11 години.
Починал на рана возраст од плеврит, кој го добил за време на неговото заробеништво.
2 Дела
Покрај „''Заробени од разбојници''“, Кирјази напишал граматика на албанскиот јазик, поезија, песни и училишни книги. Избор од неговите дела е објавен од неговиот брат, Герг, во збирката ''Hristomathi a udhëheqës për ç'do shtëpi shqiptari'' (Манастир, 1902). Двајцата браќа заедно ја напишале збирката песни ''Kënkë të shenjtëruara'' (Манастир, 1906).
3 Награди
* „Учител на народот“ - Социјалистичка Народна Република Албанија, 1987 година
* „Орден на слободата од прв ред“ - албански, 1992 година
Милош Димковски

Милош Димковски, познат како Евгениј Хоуп (роден е на 7 октомври 1991 година во Куманово, Република Македонија) е македонски писател.
1 Биографија
Евгениј Хоуп или Милош Димковски е роден на 7 октомври 1991 година, во Куманово, Република Македонија.
Дипломирал на Филолошки факултет во Скопје, отсек Општа и компаративна книжевност.
Бил дописник во Културната и Забавната редакција на Утрински весник.
2 Дела
„Годините кога научив да летам“ е едно од најпознатите дела на Димковски и е неговото искуство од поминати 30.000 километри со авто-стоп низ светот.
Автор е и на романот Парада на марионетките (2011).
Ралф Коупленд

Ралф Коупленд (|Ralph Copeland; – ) — англиски астроном и трет носител на звањето „Кралски астроном за Шкотска“.
1 Живот
Коупленд е роден на фармата Мурсајд близу селото Вудпламптон во Ланкашир, Англија, во семејството на ситниот земјопоседник Роберт Коупленд и сопругата Елизабет Милнер. Се школувал во Киркамската гимназија. Провел пет години во Австралија каде му се побудил интересот за астрономија. Се вратил во 1858 г. со намера да стане инженер.
Со желба да се занимава со астрономија, Коупленд изградил мала опсерваторија, се откажал од инженерството, а потоа заминал за Германија за да студира астрономија на Гетингенскиот универзитет. Кога се вратил во Англија и почнал да работи во служба на Вилијам Парсонс, Коупленд со себе донел германски методи во астрономијата. Подоцна назначил многу германски астрономи кеко негови помошници, меѓу кои и Озвалд Лозе.
Работел во опсерваторијата „Дан Ехт“ во сопственост на ерлот од Крофорд. Често патувал на светски експедиции, и во 1874 и 1882 г. ги набљудувал премините на Венера од Маврициус и Јамајка. Вршел астрономски набљудувања и од Гренланд.
Во 1889 г. Коупленд бил назначен за Кралски астроном за Шкотска. Со оваа функција, прво работел во опсерваторијата „Калтон Хил“ во Единбург. Добил задача да избере место за нова опсерваторија, и се решил за ридот Блекфорд во Единбург. Неговиот поранешен работодавач Лордор Крофорд ја подарил астрономската збирка од Дан Ехт на новата опсерваторија, отворена вво 1896 г.
Бил избран за член на Кралското друштво во Единбург во 1889 г. по предлог на Џон Мекларен, Александар Форбс Ервајн, Александар Бјукан и Питер Тејт. Бил потпретседател на друштвото од 1892 до 1896 и од 1898 до 1903 г.
Коупленд открил 35 NGC-тела, од кои највеќето со 72-инчниот рефлектор на Парсонс, Лордот Рос. Користејќи визуелна спектроскопија нашол планетарни маглини во „Дан Ехт“ и на експедиција на Андите. Седум од галаксиите во соѕвездието Лав го сочинуваат познатиот Коуплендов Септет: NGC 3745, 3746, 3748, 3750, 3751, 3753 и 3754.
Се женел двапати. Првпат во 1859 г. со Сузана Милнер, а во 1871 г. со Теодора Бенфи (1847–1937). Имал шест деца, меѓу кои Фани Сузан Коупленд, јазичарка и новинарка на југословенските простори. Живееле до опсерваторијата „Блекфорд Хил“.
Покрај англискиот, течно говорел француски, германски и персиски.
Починал во Единбург на 27 октомври 1905 г. Погребан е на тамошните градски гробишта „Морнингсајд“.
Деан Дамјановски

Деан Дамјановски (роден на 17 јуни 1978 година во Битола, Република Македонија) е македонски режисер.
1 Биографија
Дипломира театарска режија во Софија, Република Бугарија. Вработен е како режисер во Театарот „Ј.Х.К.- Џинот“ во Велес.
Докторирал на ФДУ во Скопје на компаративна тема за односот помеѓу театарот и телевизиските серијали.
Што се однесува до педагошкото искуство, работи како помлад асистент на факултетот во Софија, предава на Филмската академија во Штип, и е хонорарен наставник по драма односно по Театар и Филм во средното училиште НОВА.
Зад себе има 20 години театарско искуство и околу 40 претстави и други театарски проекти во земјава и надвор од неа.
Драгана Ристова

Драгана Ристова (родена на 11 април 1983 година во Скопје, Република Македонија) е поранешна ракометна репрезентативка на Македонија и актуелен ракометен тренер.
1 Биографија
Драгана Ристова е поранешна репрезентативка на Македонија. Има настапувано во РК Скопје, РК Ѓорче Петров, ЖРК Металург, ЖРК Будуќност Подгорица (клуб со кој го има освоено Купот на победниците на куповите).
Играчката кариера ја заврши во ЖРК Вардар, каде што подоцна ја започна тренерската работа.
Изминатите неколку сезони успешно го водеше првиот тим на ЖРК Вардар.
Моментално (2022 година) е тренер на Женскиот ракометен клуб Куманово.
Ристова е носител на мастер тренерска лиценца.
Матеа Јовановска

Марија Јовановска (30 август 2004, Куманово) – македонска ракометарка.
1 Кариера
Јовановска е ракометарка на Женскиот ракометен клуб Куманово, каде настапува во сениорскиот состав и се натпреварува во Првата женска ракометна лига.
Ендру Тејт

Емори Ендру Тејт Трети (|Emory Andrew Tate III) — британско-американски поранешен кикбоксер и интернет-знаменитост. По неговата боксерска кариера, Тејт почнал да организира платени курсеви и членства, а неговиот подем до славата бил кога се свртел кон влијателниот маркетинг. Неговите изјави за теми како сексуалното насилство биле критикувани како спорни и женомразни, што довело до прекин на неговите сметки на Фејсбук, Инстаграм, Твитер и Тикток.
1 Ран и личен живот
Тејт е роден на 1 декември 1986 година во Вашингтон, а пораснал во Лутон, Англија. Неговиот афроамерикански татко, Емори Тејт, бил шаховски мајстор на ФИДЕ. Неговата мајка работела како угостителска помошничка. Тејт научил да игра шах на петгодишна возраст и учествувал на турнири за возрасни како дете. Во октомври 2022 година, медиумите објавиле дека тој преминал во ислам. По гласините дека видеото од него како се моли во ОАЕ станало општопознато, Тејт го потврдил неговото преобраќање во ислам на мрежното место Гетр (англ. ''Gettr'') на 24 октомври.
2 Спорност
Во 2016 година, Тејт го привлекол вниманието на јавноста откако бил отстранет од седумнаесеттата сезона на ''Големиот брат'' по објавувањето на видеото во кое Тејт се чини дека тепа жена со појас. После тоа, тој бил отстранет од емисијата. Тејт рекол дека дејствата биле заемни и споделил видео на Фејсбук од жена, тврдејќи дека е жената на видеото, и велејќи дека сето тоа било „игра“.
Тој исто така привлекол внимание поради неговите твитови во кои ги истакнува неговите ставови за она што се определува како сексуално вознемирување во случаите на сексуален напад на Харви Вајнштајн, и за неколку објави на Твитер за неговиот став дека жртвите на сексуален напад ја делат одговорноста за нивните напади. Во 2017 година, Тејт рекол дека депресијата не е вистинска болест, што нашло на значителни одгласи.
Во сега избришаното видео објавено на неговиот канал на Јутуб, Тејт рекол дека одлучил да се пресели во Романија бидејќи е полесно да се ослободи од обвиненијата за силување во Источна Европа. Во април 2022 година, ''Дејли бист'' објавил дека романската полиција извршила рација во домот на Тејт во врска со истрага за трговија со луѓе и силување, поттикнати од извештаите дека Американка била држена на имотот против нејзина волја. Романските власти на имотот нашле и Романка и Американка. Од април 2022 година, романските власти соопштиле дека истрагата сè уште е во тек. Портпаролот на Американскиот државен оддел се осврнал на извештајот за грабнувањето, но одбил да толкува повеќе, наведувајќи ги причините за приватност.
Габриела Величковска

Габриела Величковска (родена на 23 септември, 1994 година во Штип) ― македонска ракометарка и поранешна македонска репрезентативка во ракомет. Величковска игра на бековската позиција.
1 Кариера
Кариерата ја започнува во ЖРК Металург и долги години играше за овој клуб, по што премина во Пелистер.
Во својата богата ракометна кариера Величковска настапуваше за екипите на Ла Пужен и Кот Баске во Франција.
Моментално настапува во македонската Суперлига во дресот на Женскиот рекометен клуб Куманово.
Матеа Чурлиновска

Матеа Чурлиновска (6 декември, 2005 година во Прилеп) – македонска ракометарка.
1 Кариера
Матеа е кадетска, младинска и сениорска репрезентативка на Македонија. Моментално настапува за на голманската позиција и се натреварува во Првата женска ракометна лига на Македонија.
Двајцата утешени

''Двајцата утешени'' - филозофска сказна од Волтер објавена во 1756 година, во томот IV од ''Комплетната збирка на делата на г. Волтер'' објавена од браќата Крамер.
Оваа многу кратка сказна раскажува како двајцата протагонисти, филозофот Цитофил и разочараната жена, успеваат да се утешат.
Цитофил најпрво залудно се обидува да ја утеши разочараната жена, потсетувајќи ја на сите големи жени во историјата кои доживеале несреќи. Така, тој се надева дека ќе ја натера да се стави во перспектива сопствената судбина.
Но, кога ќе умре синот единец на филозофот, разочараната жена подготвува список на сите кралеви кои ги изгубиле своите деца. Филозофот, иако го смета за многу точен, сепак не престанува да плаче.
Три месеци подоцна, тие повторно се среќаваат и, гледајќи дека и двајцата се многу весели, решаваат да му подигнат статуа на Времето со натпис: На тој што теши.
Симона Грујовска

Симона Грујовска (27 октомври, 2003 година во Скопје) – македонска ракометарка.
1 Кариера
Репрезентативка на Македонија. Моментално настапува за ЖРК Куманово на голманската позиција и се натреварува во Првата женска ракометна лига на Македонија.
Јован Кратовски

Јован Кратовски ― еден од македонските книжевници од 16 век, поврзан со традициите на Кратовската книжевна школа.
1 Животопис
Основал своја школа во Кратово каде што го поминал поголемиот дел од својот живот. Подоцна се населил во Крајова, Влашко и таму ја продолжил својата книжевна дејност. Досега се идентификувани девет негови ракописи: еден молитвеник, еден литургијар и седум евангелија. Заслужен е за развивањето на словенското кирилично писмо како и за приближувањето на книжевноста на словенските народи во времето на турското владеење.
2 Поврзано
* Кратовска книжевна школа
* Димитар Кратовски
Јахја Антиохиски

Јахја Антиохиски (11 век) ― арапски хроничар, извор за Самоиловото Царство.
Се родил во угледна христијанска фамилија во Египет, од каде што во 1014-1015 година се преселил во Антиохија, која тогаш се наоѓала под византиска власт. Таму ја завршил својата ''„Хроника“'', во која ги опишува настаните помеѓу 934 и 1038 година. Дава интересени, честопати нејасни и контроверзни, но и уникатни податаоци за историјата на Самоиловото Царство. Починал во 1066 година.
Милан Јовановиќ Стоимировиќ

Милан Јовановиќ Стоимировиќ (Смедерево, 19 јуни 1898 — Белград, 6 март 1966) бил српски новинар, дипломат, управник на Архивот на Србија, хроничар на стариот Белград.
1 Детство и младост
Роден е во Смедерево од татко Светозар Јовановиќ, опинчар, и мајка Јелене родена Стојимировиќ. Рано останал без татко, па грижата за него и помладиот брат ја презеле мајка му Јелена и вујко му др Душан Стоимировиќ (1870–1956). Од благодарност двајцата браќа на своето презиме го додале и презимето Стоимировиќ.
Основна школа завршил во Смедерево, а гимназија во Смедерево и Белград. Во текот на Првата светска војна престојувал во Белград кај вујко му др Душан Стоимировиќ кој бил управник на душевна болница. Студирал во Белград и Берн, дипломирал на Правниот факултет во Белград во 1927 година.
2 Работа
Ги уредувал весниците „Смедеревски журнал“, „Реви“ (излгегол само еден број), „Самоуправа“ и во Скопје весниците „Вардар“ и „Глас Југа“. Тој го основал весникот „Вардар“ во 1932 година и бил на негово чело до средината на декември 1935, кога Милан Стојадиновиќ го поставил за главен уредник на обновениот партиски орган "Самоуправа". Едно време бил и новинар на „Политика“.
Драгана Гунин

Драгана Гунин (родена во Куманово, Република Македонија) – режисер, психолог и активист.
1 Биографија
Гунин е дипломиран театарски режисер која има низа сработени театарски проекти.
Таа неуморно се бори за човековите права и за правата на животните, дел е од независната сцена, работи со деца и млади и држи часови по глума. Работи и како асистентка во Инспирит Коучинг.
Има работено како инструктор на драмска секција со деца.
2 Претстави
Претстави во нејзина режија се:
„Соочување“,
„Каде одат претставите што никогаш не се случуваат?“,
„Прво лице еднина“,
„Терапија“,
„Океанот“,
„Енималс“,
„Бели ѕвона“,
„Ана и Хана“,
„Никој никогаш не ме праша“,
„А што потоа“,
„Вообразен болен“.
„Лето во кое те нема“.
Черномирдинка

Черномирдинка (|Черномы́рдинка) или черномирдинизам е цитат, честопати малапропизам или гаф, што му се припишува на поранешниот руски премиер Виктор Черномирдин. Многу од нив влегле во секојдневниот руски лексикон. Најпознатиот пример е „Го сакавме најдоброто, но испадна како и секогаш“, изговорено во контекст на напорите на Русија во економските реформи, имено монетарната реформа во Русија, 1993 година. Черномирдин не се трудел да биде паметен, ''черномирдинките'' се случувале природно. Дури и кога звучеле смешно, луѓето пронаоѓале подлабоко значење во нив Тие беа произведени по распадот на Советскиот Сојуз, а раководството на земјата, вклучително и Черномирдин, се обидел да зборува „не од хартиениот лист“ и без бирократизми типични за доцниот Советски Сојуз. Рускиот новинар Димитри Травин пишува дека ''черномирдинките'' честопати подобро го рефлектирале духот на епохата отколку дебели книги на писатели и филозофи.
Рускиот писател и сатиричар Виктор Шендерович е цитиран кога рекол дека му завидува на Черномирдин: писателот се труди тешко, но Черномирдин само ја отвора устата, и еве: тука е брилијантен цитат.
Фабриката за преработка на гас во Оренбург, чиј прв директор бил Черномирдин, по повод 45-годишнината отворила парк посветен на Черномирдин и го украсила со плакети со ''черномирдинки''.
1 Цитати
* „Го сакавме најдоброто, но испадна како и секогаш. ( :ru:Хотели как лучше, а получилось как всегда )
*: Фразата беше изговорена на 6 август 1993 година. Јуриј Лужков ја опиша како припадност на златниот базен на рускиот менаџерски фолклор. Првиот дел од фразата е вообичаена руска формула за оправдување. Рускиот културолог Константин Душенко забележува дека според интернет статистиката на „ Јандекс “, од сите изјави на руските политичари, овој е второпласиран откако „путинизмот“ '''' Слична фраза е проследена до Пјотр Кропоткин : „Државата <...> сакаше да го направи најдоброто, но испадна како и секогаш“.
:: ''Го сакавме најдоброто...'' стана наслов на книгата за Черномирдин и епохата на Елцин .* „Никогаш не било вака и сега е повторно истото. (Отродясь такого не бывало, и опять то же самое; вообичаено се наведува како: Никогда такого не было, и вот опять) * „Подобро од вотка, нема ништо полошо. (Лучше водки — хуже нет! ) * „Каква партија и да основаме, секогаш излегува дека е Советската комунистичка партија“ * „Не можете да исплашите жена со чевли на високи потпетици.* „Ги постигнавме сите работи: од А до Б. (Мы выполнили сите точки: од А до Б) * „Нема да зборувам многу, инаку пак ќе кажам нешто“ (Много говорить не буду, а то опять чего-нибудь скажу)
Антонио Димитриевски

Антонио Димитриевски (роден на 23 јули 1982 година во Куманово) — македонски глумец.
1 Животопис
Димитриевски е вработен како професионален глумец во Театар Куманово.
2 Филмографија
Година, Филм, Улога
2007, Сенки ТВ-филм, Келнер
2012, Максим ТВ-филм, Тони
2014, Под прикритие ТВ-серија, Бомбаџијата
2016, Преспав ТВ-серија, Прв директор
2017, Восвишените ТВ-серија
2018, Година на мајмунот ТВ-серија, Пламен Стоичков
2018, Подалеку од брегот ТВ-филм
2022, Куќен притвор ТВ-серија, Математичарот Васе
2023, Македонски народни приказни ТВ-серија
Крсто Богојевски

Крсто Богојевски (роден во Скопје, Република Македонија) е македонски сценограф.
1 Биографија
Богојевски е дипломиран архитект на Архитектонскиот факултет во Скопје при Универзитетот „Свети Кирил и Методиј“.
Тој работи како сценограф во Националната установа Центар за култура „Трајко Прокопиев“ во Куманово.
Неговата сценографија е користена во претставите „Лето во кое те нема“ како и во детската претстава „Малата сирена“.
2 Награди и признанија
Во 2022 година Богојевски ја добива наградата за најдобра сценографија за претставата „Малата сирена“ на Театарскиот фестивал за деца „Малиот Принц" во Штип.
Повикан е и V/3

„Повикан е и V/3“ (српски: ''Прозван је и V/3'') – југословенски филм од 1962 година, во режија на Миленко Штрбац. Главните улоги ги толкуваат: Драгослав Поповиќ, Божидар Стошиќ, Радмила Савиќевиќ и Бранко Цвејиќ.
1 Синопсис
Во филмот е прикажана трагедијата на учениците и професорите од гимназијата во Крагуевац, кои биле стрелани од германската војска на 21 октовмри 1941 година.
Црвен грав

Црвениот грав може да се однесува на неколку растенија и тоа:
* Азуки грав (''Vigna angularis''), најчесто се користи во јапонската, корејската и кинеската кујна, особено како паста од црвен грав
* Црвен грав (бубрег), црвена сорта ''Phaseolus vulgaris'', вообичаено се користи во индиската и северноамериканската кујна, како што е ''чили кон карне''.
*''Vigna umbellata'', вид на мешункасти плодови чии семиња се црвени
*''Dysoxylum rufum'', дрво од дождовните шуми од семејството Махагони
*''Didymocheton muelleri'', дрво од дождовни шуми
1 Галерија
Крвава бајка (филм)

„Крвава бајка“ — југословенски филм од 1969 година, во режија на Бранимир Тори Јанковиќ. Главните улоги ги толкуваат: Велимир Бата Живоиновиќ, Мија Алексиќ, Мира Ступица итн.
1 Синопсис
Во филмот е прикажано стрелањето на луѓето во Крагуевац на 21 октомври 1941 година низ настаните кои се однесуваат на група деца, улични чистачи на чевли. По окупацијата на Крагуевац, илјадници работници одбиваат да работат за окупаторот, така што целиот град е изложен на репресија, прогони и укинување на редовното снабдување со храна. Во тие услови, децата се снаоѓаат на разни начини. Така, детето наречено Мали Пиљак доаѓа на идејата со својата дружина да организира пред касарната чистење на чевлите на германските офицери и војници и така децата заработуваат пари. Меѓутоа, при една борба со партизаните во близината на градот се убиени многу германски војници. Во знак на одмазда, германската војска одлушува да стрела сто луѓе за секој погинат војник. Тогаш, во градот почнува лов на луѓето. Малите чистачи одбиваат да им ги чистат чизмите на германските војници и поради тоа и нив ги носат на стрелање.
Тенџере

Тенџере — цилиндричен метален кујнски сад наменет за приготвување храна со варење.
Тенџерето може да биде со или без капак. Капакот служи за намалување на испарувањата на водата и заштита на содржината во тенџерето од прашина. Тенџерињата се изработуваат од специјални материјали, порано биле во боја (емајлирани), додека денес најчесто се изработени од висококвалитетен не’рѓосувачки челик, или прохром .
1 Отоманска Македонија
Како и останатите метални садови од покуќнината, така и тенџерето било изработувано најчесто од казанџиите во Отоманска Македонија. Со појавата на индустрискиот развој на Балканкот, почнало и машинското производство на стариот изглед на тенџерињата. Тенџерето било користено за приготвување варива. По форма е тркалезно и од дното нагоре благо се проширува. Чемберот на отворот од тенџерето е подаден нанадвор и често на исечен во различни форми. Ваквиот чембер, освен што имал естетска функција, има и улога на држач. Капакот е ѕвончест и во неколку нивоа. На самиот врв има тркалезна, од површината малку нагоре извишена рачка на капакот. Од внатрешната страна на венецот од тенџерето има раб во кој лежи капакот со што тенџерето е добро затворено. Тенџерото често било во комплети со саани и со ќасиња.
2 Поврзано
* Лонец
* Тава
* Тепсија
Алчност (филм од 1924)

„Алчност“ (англиски: ''Greed'') — филм на режисерот Ерих фон Штрохајм (Erich von Stroheim) од 1924 година, заснован врз романот „McTeague“ на Френк Норис (Franck Norris). Филмот, продуциран од младиот и амбициозен Ирвинг Талберг (Irving Thalberg), ги најавил појавата на Метро-Голдвин-Мајер и почетокот на системот на големите студија. Поради инсистирањето на режисерот да снима на скапи локации, филмот го надминал предвидениот буџет и најпосле снимил филм во траење од 9,5 часа, а подоцна Талберг го скратил снимениот материјал, правејќи го погоден за прикажување во јавноста. Оттука, филмот е пример на еден од првите пресметки меѓу авторите и продуцентите, борба во која победиле студијата, сведувајќи ги режисерите на обични вработени. Денес, она што останало од снимениот материјал се смета за ремек-дело на немиот филм, а многу подоцна била направена обновена верзија на „Алчност“ во режија на Рик Шмидлин (Rick Schmidlin).