Роџер Хајм

Роџер Хајм (12 февруари 1900 - 17 септември 1979 година) бил француски ботаничар специјализиран за микологија и тропска фитопатологија. Тој бил познат по неговите студии кои ја опишувале анатомијата на химениумот на печурката, систематиката и филогенезата на повисоките габи (особено сродните родови Млечки(печурки) и ''Гулапка'', Russulales и ''Secotium'' ), микологијата на тропските габи како што се ''Termitomyces'', како и етнолошкото дело на халуциногени габи, како што се ''Psilocybe'' и ''Stropharia''. Во својата кариера, тој објавил над 560 статии, научни прегледи и главни дела во области како ботаника, хемија, образование, шумарство, хортикултура, либерални уметности, медицина и зоологија.
1 Кариера
По неговото средно образование во гимназијата Чаптал, неговиот татко, кој бил државен железнички инженер, го насочил да се приклучи на Централното училиште за уметности и производство („ ''Централе'' “), едно од најстарите и најпрестижните инженерски училишта во Франција. Во исто време тој учел и во лабораторијата за криптогамија на Националниот музеј за природна историја, тој влегол во ''Централна'' во 1920 година и следел курс по хемиско инженерство, секако затоа што овој пат ќе му овозможи, откако ќе ја добие својата диплома, да се занимава со курс по биологија . Станал секретар на Ботаничкото друштво на Франција во 1922 година, а дипломирал на ''Ecole Centrale'' во 1923 година. Откако ги исполнил барањата на неговиот татко, тој се вратил на својата првобитна струка и се здобил со диплома по природни науки во 1924 година. Потоа станал куратор на ''Institut botanique du Lautaret''. Од 1926 година наваму, тој бил задолжен за серија ботанички мисии кои го однеле низ Европа и Африка.
По престојот во Институтот Пастер, Роџер Хајм станал асистент на професорот Луис Мангин, носител на катедрата за криптогамија во Националниот музеј за природна историја, а во 1931 година ја одбранил докторска теза за родот Inocybe. Во 1933 година, тој бил назначен за заменик-директор на Лабораторијата за криптогамија на Националниот музеј за природна историја. Во 1936 година, тој го создал ''Revue de mycologie''. Претседател на Друштвото за растителна патологија и земјоделска ентомологија на Франција во 1936 година, тој бил назначен за секретар на Националниот комитет за заштита на природата во прекуокеанските територии на Франција во 1938 година. Развил интерес за тропска микологија, патологија на тропските растенија и габите на термитните насипи во Црна Африка.
Кога избила Втората светска војна, Роџер Хајм се приклучил на отпорот. Откриен, тој бил депортиран во концентрациониот логор Бухенвалд во Германија, потоа во концентрациониот логор Маутхаузен и потоа во концентрациониот логор Гузен во Австрија, каде што издржал четиринаесет месеци суровост. Тој станал директор на Францускиот национален музеј за природна историја, функција што ја извршувал од 1951 до 1965 година. Тој го вклучил Музејот во зачувувањето на природата, бидејќи бил претходник на грижата за животната средина, додека, во тоа време, повеќето биолози се грижеле само за науката, но не и за загубата на биолошката разновидност. Во овој временски период тој претседавал со 8. Меѓународен ботанички конгрес одржан во Париз во 1954 година. Тој бил претседател на Меѓунродниот сојуз за заштита на природата, од 1954 до 1958 година. Помеѓу многуте награди што Хајм ги добил во текот на животот, тој бил ''Голем офицер на Легијата на честа'' и ''командант на редот на уметностите и писмата''.
Хајм студирал со етномикологот Р. Гордон Васон во Мексико, каде што собирал и идентификувал различни видови на семејството Strophariaceae и родот Psilocybe . Хејм подоцна успеал да одгледува поголем дел од халуциногената печурка во својата лабораторија. Алберт Хофман во лабораториите Сандоз во Базел, Швајцарија, подоцна ги изолирал и карактеризирал соединенијата псилоцибин и псилоцин.
Бил и член на Француската ''академија за земјоделство'' и на ''Академијата за архитектура''.
Тој бил награден со медалот Дарвин-Волас во 1958 година и назначен за почесен член на Миколошкото друштво на Америка во 1973 година.
2 Големи публикации
* 1931 година. ''Ле жанр Inocybe, Encycl.''''Микол. 1'' . 432 стр.
* 1938 година. ''Les Lactario-Russulés du domaine ориентален на Мадагаскар'' . 196 стр.
* 1947 година. ''Лесна рута (Souvenir des Camps de Concentration Nazis)'' . 280 стр.
* 1948 година. ''Les Champignons.''''Tableaux d'un Monde Étrange'' . 143 стр.
* 1952 година. ''Уништување и заштита на природата'' . 224 стр.
* 1955 година. ''Un Naturaliste Autour du Monde'' . 207 стр.
* 1957 година. ''Les Champignons d'Europe, кн. 1'' . 327 стр
:* кн. 2. 572 стр.
:* 1969. 2. ed. како еден том, 680 стр.
* 1958. (со Р. Гордон Васон ). ''Халуциногени печурки од Мексико''. Париз: Изданија на Музејот на Националната историја на природата.
* 1963 година. ''Токсични и халуциногени печурки'' . Париз: Boubée & Cie. 320 стр.
:* 2. врт. ед во 1978 година. Société des Éditions Boubée. 270 стр.
* 1973 година. ''L'angoisse de l'an 2000 година'' . 398 стр.
* 1977 година. ''Термити и шампињони: Les champignons termitophiles d'Afrique Noire et d'Asie méridionale'' . 207 стр.
2.1 Статии за психотропни печурки
* Heim R, Brack A, Kobel H, Hofmann A, Cailleux R. (1958). Детерминизам на формирањето на карпофорите и на склеротите и на културата на ''мексиканската'' псилоцибна Хајм, на агаричната халуциногена на Мексико, и на мисите на доказ за псилоцибинот и на псилоцинот. ''Компт. рента.''''акад.''''Sc'' . 246 : 1346-1351.
* Heim R, Hofmann A. (1958). Isolement de la Псилоцибин од Stropharia cubensis Earle и други мексикански халуциногени видови печурки или жанр ''Psilocybe'' . ''Компт. рента.''''акад. sc'' . 247 : 557-561.
* Delay J, Pichot P, Lempérière T, Nicolas-Charles P, Heim R. (1958). Ефекти на психофизиолошките ефекти на Псилоцибин. ''Comptes rendus des séances de l'Academie des Sciences'' . 247 : 1235-1238.
* Hofmann A, Heim R, Brack A, Kobel H. (1958). Псилоцибин е психотроп Wirkstoff aus dem mexikanischen Rauschpilz. ''Св.''''Микологија'' . 22 : 17-21.
* Hofmann A, Heim R, Brack A, Kobel H. (1958). Псилоцибин, психотропна активна состојка извлечена од халуциногена печурка: Psilocybe mexicana Heim. Халуциногени печурки од Мексико . стр. 255-257.
* Heim R, Brack A, Kobel H, Hofmann A, Cailleux R. (1958). Детерминизам на формирањето на карпофорите и на склеротите и на културата на ''мексиканската'' псилоцибна Хајм, агаричната халуциногена на Мексика, и мисите на доказите за псилоцибинот и на псилоцинот. ''Св.''''Микологија'' . 22 : 9-16.
* Heim R, Brack A, Kobel H, Hofmann A, Cailleux R. (1958). Детерминизам на формирањето на карпофорите, и настанот на склеротите, на културата на агариците халуциногените на Мексика и мисите на евиденцијата на псилоцибинот и на псилоцинот. ''Нека шампињони hallucinogènes во Мексико'' . стр. 247-254.
* Heim R, Hofmann A. (1958). Изолемент на псилоцибин на дел од ''Stropharia cubensis'' Earle и други видови мексикански халуциногени печурки кои припаѓаат на жанр ''Psilocybe'' . ''Св.''''Микологија'' . 22 : 24-28.
* Hofmann A, Heim R, Brack A, Kobel H, Frey A, Ott H, Petrzilka T, Troxler F. (1959).Псилоцибин и псилоцин, две психотропни соединенија од мексикански опојни печурки. ''Хелв. оџак.''''Acta'' . 42 : 1557-1572.
* Ola'h, GM, Heim RM. (1968). Etude Хемотаксиномика на Панеолус. Истражување за присуството на психотропни тела на индол во овие печурки“. Академски извештаи.''Sc'' . 267 : 1369-1372.