procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
УЕФА Лига на шампиони 1998-1999

— 7. сезона на најсилното натпреварување на европските фудбалски клубови под името УЕФА Лига на шампиони и 44. сезона од основањето на натпреварувањето.
Финалето било одиграно на 26 мај 1999 година на Камп ноу во Барселона, каде што Манчестер Јунајтед со резултат 2:1 издвоил победа над Бајерн Минхен по голем пресврт во дополнителните минути од натпреварот. Баерн Минхен бил во водство сите 90 минути, за потоа екипата на Манчестер Јунајтед да постигне два гола во третата минута од дополнувањето, со тоа освојувајќи го својот втор трофеј во најсилното европско натпреварување (првпат во сезоната 1967/68). Бранителот на титулата од претходната сезона, Реал Мадрид, испаднал во четвртфиналето каде што во двомеч бил поразен од страна на Динамо Киев.
1 Квалификации
1.1 Прво квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни на 22 јули, а реванш натпреварите на 27 јули 1998 година.
|}
<sup>1</sup> Динамо Тбилиси победил со службен резултат 3:0.
1.2 Второ квалификациско коло
Првите натпревари биле одиграни на 12 август, а реванш натпреварите на 26 август 1998 година. Поразените екипи од второто квалификациско коло својот настап го продолжиле во првото коло од УЕФА Купот.
|}
2 Натпреварување по групи
Натпреварувањето по групи се играло од 16 септември до 9 декември 1998 година. Преминот во четвртфиналето покрај победникот од групата обезбедувале и двата најдобри второпласирани клубови.
2.1 Рангирање на второпласираните екипи
Клуб, , , , , , , ,
Реал Мадрид, 6, 4, 0, 2, 17, 8, +9, 12
Манчестер Јунајтед, 6, 2, 4, 0, 20, 11, +9, 10
Галатасарај, 6, 2, 2, 2, 8, 8, 0, 8
Бенфика, 6, 2, 2, 2, 8, 9, -1, 8
Ланс, 6, 2, 2, 2, 5, 6, -1, 8
Кроација Загреб, 6, 2, 2, 2, 5, 7, -2, 8
3 Четвртфинале
Првите натпревари биле одиграни на 3 март, а реванш натпреварите на 17 март 1999 година.
|}
4 Полуфинале
Првите натпревари биле одиграни на 7 април, а реванш натпреварите на 21 април 1999 година.
|}
5 Поврзано
* Куп на победниците на куповите 1998/99
* УЕФА Куп 1998/99
Аеродром Зилт

Аеродром Зилт (|Flughafen Sylt; — аеродром на германскиот остров Зилт сместен во истоимената општина. Главно се користи за летни сезонски летови до поголемите германски градови, како и општа авијација и едриличарство.
Понекогаш аеродром се нарекува „Вестерланд/Зилт“ по градот Вестерланд, добро познат дел од општината Зилт, меѓутоа не е најблиска населба до аеродромот.
1 Историја
Островот Зилт станал познато одредиште за одмор и празници во текот на почетокот на век. Првиот мал аеродром на Зилт бил основан веднаш по Првата светска војна и во 1919 година биле одржани првите летови до Вајмар, Хамбург и Берлин.
Во текот на Втората светска војна, аеродромот бил значајно изменет и проширен и служел како воена база. Во 1960-тите години се вратил сообраќајот за одмори и силно се развива од 1970-тите па наваму.
Во 1990 година, Аеродромот Зилт добил нова техничка опрема, како и нов патнички терминал. Денес, може да опслужи средни воздухоплови, како Боинг 737.
2 Авиопревозници и одредишта
Следниве авиопревозници летаат редовно, како и изведуваат чартер летови до аеродромт:
3 Статистика
+
,
2010, 210.000
2011, 217.500
2012, 176.000
2013, 175.000
2014, 175.000
4 Поврзано
* Сообраќај во Германија
* Список на аеродроми во Германија
Пиемонт

Пиемонт (|Piemonte) — една од 20 регии на Италија. Се наоѓа во северозападниот дел на земјата. Главен град е Торино, а познати градови се и Новара, Алесандрија и Асти.
Пиемонт се смета за една од најразвиените и најкултурните покраини во Италија.
1 Потекло на името
Италијанското име ''Пиемонте'' (''Piemonte'') во буквален превод значи во „подножје на планина“, што во потполност одговара на оваа покраина, која е во средишниот дел рамнина, но од север, запад и југ е окружена со високите Алпи.
2 Положба
Пиенмонт е северозападна покраина на Италија сè до државната граница со Франција на запад и со Швајцарија на север. Од останатите страни се наоѓаат други италијански покраини:
* северозапад - Аостинска Долина
* исток - Ломбардија
* југ - Лигурија
Даниел Цуј

Даниел Чи Цуј (崔琦 ) американски (американско кинески) физичар кој истражува за електричните својства на тенки филмови и микроструктури на полупроводници и физика на цврста агрегатна состојба. Тој претходно бил професор по електротехника на Артур ЛеГранд Доти во Принстонскиот универзитет и хонорарен стручен истражен научник во одделот за физика во Колумбискиот универзитет. Во 1998, заедно со Хорст Лудвиг Штермер од Колумбискиот универзитет и Роберт Лафлин од Стенфорд, Цуј бил награден со Нобеловата награда за физика за неговиот придонес за откривањто на Холовиот дробен квантен ефект.
1 Животопис
Цуј се родил во селото Фан (范庄), околу 7.5 км од Баофен, Хенан, а неговите родители биле фармери. Кога Циј е роден, Кина била среде природни катастрофи и војни. Тој студирал кинески класици на училиште во селото.
Цуј отпатувал за Хонгконг во 1951, и го посетувал средното училиште „Пуј Ќинг“ во Каулун, каде дипломирал во 1957. Тој бил примен во Тајванското национално универзитетско медицинско училиште во Тајпеј, Тајван. Цуј добил стипендија за во Илиноискиот колеџ, Августана во Рок Ајланд, Илиноис, САД, каде е Лутерански алма матер на неговиот пастор.
Цуј го прифатил второто и се преселил во САД во 1958. Тој дипломирал „Фи Бета Капа“ од Августанискиот колеџ во 1961. Цуј бил единствениот судент со кинеско потекло во колеџот. Цуј продолжил со судиите по физика во Чикашкиот универзитет, каде го добил неговиот докторат по физика во 1967. Цуј спровел едногодишно постдокторско истражување во Чикаго. Во 1968, Цуј се придружил на Беловите лаборатории каде бил пионер во студиите на дво-димензионални електрони.
Неговото откритие на Холовиот дробен квантен ефект, работа за која бил награден со Нобелова награда во 1998, се случило пред да биде назначен за професор по електротехника во Принстонскиот универзитет во 1982.
2 Почести и награди
Цуј е член на Националната академија на науките на САД (избран во 2004), соработник со Американското здружение за напредок во науката и соработник со Американското друштво на физичари. Во 1992, Цуј бил избран за академик на „Академија Синика“, Тајпеј. Во јуни 2000, Цуј бил избран за странски член на Кинеската академија на науките, Пекинг.
Цуј исто така бил награден со неколку престижни награди, меѓу кои:
* Награда за Баклиева кондензирана материја, 1984
* Бенџамин Франклинов медал за физика, 1998
* Нобелова награда за физика, 1998
3 Поврзано
* Холов дробен квантен ефект
* Холов квантен ефект
Пјер-Жил де Жен

Пјер-Жил де Жен (|Pierre-Gilles de Gennes; &ndash; ) — француски физичар и добитник на Нобеловата награда за физика во 1991 година.
1 Животопис
Тој е роден во Париз, франција, и бил домашно образован до 12 години. На возраст од 13 години, тој ги прифатил навиките на возрасните за читање и започнал да посетува музеи.
Подоцна, де Жен се запишал на ''Вишата нормална школа''. по напуштањето на ''школата'' во 1955 година, тој станал истражен инженер при центарот во Сакли на Комесаријатот за атомска енергија, каде работел претежно на неутронското расејување и магнетизмот, под надзорство на Анатол Абрагам и Жак Фридел. Тој својот докторат го стекнал во 1957 година.
Во 1959 година, заедно Чарлс Кител станал подокторски студент на Калифорнискиот универзитет, и подоцна поминал 27 месеци во француската морнарица. Во 1961 година, тој бил помошик професор на Орси и наскоро ја основал орсиевата група за суперпроводници. Во 1968 година, започнал да ги изучува течните кристали.
Во 2003 година тој бил еден од 22 нобеловци кој се потпишале на хуманистичкиот манифест.
На 22 мај 2007 година, неговата смрт била објавена по што започнале да пристигнуваат сочувства од неговите соработници и членови на семејството.
2 Кариера
Во 1971 година, станал професор на Францускиот колеџ, и учествувал во STRASACOL (заеднички проект во Стразбур, на Скали и ''Францускиот колеџ'') за полимерна физика. Од 1980 година, тој се заинтересирал за проблемите поврзани со површината како што се: динамиката на намокрувањето и адхезијата.
Тој бил награден со Харвиева награда, Лоренцов медал и Волфовата награда во 1988 и 1990 година. Во 1991 година, тој ја добил Нобеловата награда за физика. Подоцна станал директор на ESPCI, место на кое бил од 1976 година до неговото пензионирање во 2002 година.
де Жен исто така го има добиено и Котоновиот медал од Американското друштво на хемичарите во 1997 година, Холвековата награда од заедничкото Француско-Британско друштво на физичарите, Амперовата награда, од Француската академија за науките, златен медал од францускиот CNRS, Матеучиев медал, од Италијанската академија, Харвиевата награда, од Израел, и полимерните награди од APS и ACS.
Тој бил награден си Нобеловата награда за физика за откривањето „ на методи за проучување на подредените појави во едноставните системи може да се воопшти во посложените облици на материјата, особено кај течните кристали и полимерите“.
Неодамна, тој работел на зрнестите материјали и природата на мемориските способности нам мозокот.
3 Оставпштина
Кралското друштво за хемија во негова чест ја доделува на секои две години наградата наречена де Женова награда.
Небески суштества (филм)

Небески суштества (англиски: ''Heavenly Creatures'') е новозеландско-германски филм од 1994 година, во режија на Питер Џексон. Главните улоги ги играат: Кејт Винслет, Мелани Лински и Сара Пирс. Филмот бил номиниран за наградата „Оскар“, во категоријата за најдобро сценарио, а во 1994 година, на филмскиот фестивал во Венеција, режисерот Питер Џексон го освоил „Сребрениот лав“.
1 Содржина
Филмот е заснован врз вистинита приказна, која се одиграла во 1953 година во малото, тивко место Кристчурч во Нов Зеланд. Две девојки, Џулиет Халм (ја игра Винслет) и Полин Паркер (ја игра Лински) се најдобри другарки, кои уживаат во литературата, препуштајќи им се на фантазиите. Кога мајката на Полин (ја игра Пирс) ќе се обиде да го прекине нивното пријателство, Полин, со помош на својата другарка ја убива мајка си. Подоцна, двете девојки ќе бидат осудени за ова злосторство.
Херберт Кремер

Херберт Кремер (|Herbert Kroemer - 8 март 2024) германски професор по електротехника и сметачко инженерство во Калифорнискиот универзитет, а го добил неговиот докторат по теоретска физика во 1952 од Гетингенскиот универзите, Германија, со есејот за топлотните електронски ефекти во тогаш новиот транзистор, поставувајќи ја основата на кариера за истражување на физичките својства на полупроводнички уреди. Во 2000, Кремер, заедно со Жорес Алферов, бил награден со Нобеловата награда за физика „за развојот на полупроводнички хетероструктури кои се користат во големобрзинската електроника и оптоелектрониката“. Другиот кодобитник на Нобеловата награда бил Џек Килби за неговиот пронајдок и развој на интегралното коло и микрочиповите“.
1 Животопис
Тој работел во бројни истражни лаборатории во Германија и во САД и предавал електротехника во Колорадскиот универзитет од 1968 до 1976. Се придружил на факултетот UCSB во 1976, фокусирајки се на неговиот полупроводничи истражен програм за зголемување на технологијата на полупроводнички материи наместо на силициумската технологија.
Кремер бил избран како член на Националната академија на инженерство во 1997 и Американската академија на науките во 2003. Тој отсекогаш работел на проблеми кои се понапредни од мејнстрим технологијата. Во 1950-те, тој го пронашол базниот транзистор и бил првиот кој посочил дека може да се стекне предност во бројни полупроводнички уреди преку инкорпорирање на хетероструктури. Најважно, во 1963 тој го предложил концептот на двојниот хетероструктурен ласер, кој сега е централен концепт во полето на полупроводничките ласери. Кремер станал ран пионер во молекуларната снопова епитаксија, концентрирајќи се на применување на технологијата врз нови неиспробани материјали.
Заедно со Чарлс Кител е соавтор на полуларното дело ''"Thermal Physics" (|„Термиска физика“)'', првпат објавено во 1980 и сѐ уште употребувано и денес. Тој исто така е автор на делото ''"Quantum Mechanics for Engineering, Materials Science and Applied Physics" (|„Квантна механика за инженерство, материјална наука и применета физика“)''.
2 Поврзано
* Список на нобеловци поврзани со Калифорнискиот универзитет, Санта Барбара
Божикна приказна (филм од 2001)

Божикна приказна (англиски: ''Christmas Carol: The Movie'') е британско-германски филм анимиран филм од 2001 година, во режија на Џими Т. Мураками. Главните улоги ги играат: Кејт Винслет, Николас Кејџ, Мајкл Гембон и Сајмон Келоу.
1 Содржина
Филмот претставува анимирана верзија на познатиот расказ на Чарлс Дикенс, чие дејство се одвива во Бостон, во 1857 година. Стариот скржавец Ебезенер Скруџ (гласот го позајмува Келоу) е осамен човек кој нема пријатели и го мрази празникот Божик. Тој се однесува безмилосно кон својот вреден работник Боб, а непријателски е настроен и кон другите луѓе. Меѓутоа, додека спие, на Бадник, него го посетуваат три духа (духот на минатото, на сегашноста и на иднината), кои му укажуваат на неговите лоши карактерни особини. Така, Скруџ се преобазува и станува добар.
Расел Алан Халс

Расел Алан Халс (|Russell Alan Hulse; ) — американски физичар и добитник на Нобелова награда за физика, која ја поделил со неговиот ментор Џозеф Хутон Тејлор, „''за откривањето на новиот тип на пулсар, откритие кое отворило многу нови можности за проучување на гравитацијата''“. Тој бил специјалист за изучување на пулсарот и гравитациские бранови.
1 Животопис
Халс е роден во Њујорк и се образувал во месното училиште во Бронкс пред да се запише на Масачусетскиот универзитет, тој докторирал физика во 1975 година.
Таму тој работел со Тејлор во огромана потрага на пулсари користејќи ја опсерватеоријата Аресибо во Порторико. Токму оваа работа довела до откривањето на првиот двоен пулсар.
Во 1974 година, Халс и Тејлор го отркриле двојниот пулсар PSR B1913+16, кој е составен од пулсар и црна придружничка ѕвезда. Вртењето на неутронската ѕвезда оддава импулси кои се екстремно вообичаени и стабилни во областа на рафиобрановите и е скоро кондензирано материјално тело (не е видливо во видливата светлина). Халс, Тејлор, и останатите колеги го искористиле овој први двоен пулсар за да се извршат високо прецизни тестови од областа на општата релативност, покажувајќи го постоењето на гравитациското зрачење. Апроксимација за оваа зрачна енергија е опишасна со равенката за квадриполно зрачење од Алберт Ајнштајн (1918).
Во 1979 година, истражувачите објавиле мерења на ефектот на малите забрзувања од орбиталните движења на пулсарот. Ова бил почетен доказ дека системот од овие две маси во движење оддава гравитациски бранови.
2 Подоцнежни години
По стекнувањето на докторатот, Халс извршил подокторски труд на Националната радиоастрономска опсерваторија во Грин Банк, Западна Вирџинија. Тој се вработил на Принстон, каде работел многу години во Плазмената физичка лаборторија Принстон. Тој исто така работел на научното образование, и во 2003 година се придружил на Тексашкиот универзитет како привремен професор по физика, математика, наука и образование.
Во 1993 година, Халс и Тејлор ја поделиле Нобеловата награда за физика за откривањето на првиот двоен пулсар.
Халс бил избран за член на Американската асоцијација за напредок на науката во 2003 година, и е наведен во Американски мажи и жени во науката.
Во 2004 година, Халс се вработил на Тексашкиот универзитет и станал основачки директор на Научниот и инженерски образован центар при Таксашкиот универзитет (SEEC).
Во јули 2007 година Халс се придружил на советодавниот одбор на Аурора имиџинг технолоџи.
Бертам Брокхаус

Бертам Невил Брокхаус (|Bertram Neville Brockhouse — ) — канадски физичар. Тој бил награден со Нобеловата награда за физика во 1994 (поделена со Клифорд Шал) „за развојот на неутронската спектроскопија“ и „за пионерски придонеси кон развојот на техниките на неутронско расејување за проучување на кондензираната материја".
1 Живот
Брокхаус се родил во Летбриџ, Алберта. Тој дипломирал во Британскиот колумбиски универзитет во 1947, магистрирал во Торонтскиот универзитет во 1948, а докторирал во 1950.
Од 1950 до 1962, Брокхаус спровел истражување во Чалк Риверовата јадрена лабораторија за атомска енергија на Канада. Тука тој бил придружен од П. К. Јенгар, кој се смета за татко на индискиот јадрен програм.
Во 1962, тој станал професор во МекМастеровиот универзитет во Канада, каде останал сè до неговото пензионирање во 1984.
2 Награди и признанија
Тој ја споделил Нобеловата награда за физика во 1944 со американецот Клифорд Шал од Масачусетскиот институт за технологија за развојот на неутронските спектроскопски техники за проучување на кондензирани материи.
Во 1982, Брокхаус станал офицер на Поредок на Канада и бил унапреден на придружник во 1995.
Во октомври 2005, како дел од седумдесет и петтата прослава од основањето на МекМастеровиот универзитет во Хамилтон, Онтарио, Канада, улица на универзитетскиот кампус ("University Avenue") била преименувана во „Брокхаус Веј“ во чест на Брокхаус. Градот Дип Ривер, Онтарио исто така има именувано улица во негова чест.
Нобеловата награда која ја добил Бертам Брокхаус (споделена со Клифорд Шал) во 1994, најмногу се чекало да биде доделена (почнувајќи од времето кога истражувањето започнало).
Во 1999 одделението за кондензирана материја и материјална физика и Канадското здружение на физичари создале медал во чест на Брокхаус. Медалот е наречен „Брокхаусов медал“ и се доделува како препознавање и охрабрување на исклучително експериментални или теоретски придонеси во кондензираната материја и материјалната физика. Овој медал се доделува на годишно ниво на основа на исклучително експериментални или теоретски придонеси во физиката на кондензираната материја. Услов за учество е тоа што кандидатот првенствено треба да го изврши истражувањето со канадска институција.
Јекабпилс

Јекабпилс (|Jēkabpils; |Jakobstadt; |Jakubów) — град на реката and spanning Даугава (Западна Двина) во југоисточна Латвија, на половина пат меѓу Рига и Даугавпилс. Историски, Јекабпилс бил сместен на левиот брег на реката, во областа Селонија, додека Крустпилс (Кројцбург) бил на левиот, во областа Латгалија. Во 1962 г. градовите се обединиле под името Јекабпилс, но подрачјата го имаат задржано својот регионален карактер. Градот е административен центар на истоимената општина.
Кај градот се наоѓа воздушната база „Јекабпилс“ во служба на латвиското воено воздухопловство.
1 Историја
Во 1237 г. Епископот Ришки го изградил замокот Кројцбург (денес Крустпилс) веднаш до веќе постоечка населба. Археолошките ископувања на блиската тумба Асоте укажуваат на тоа дека ова место било трговски значајно за латвинското племе Латгалци, кои живееле тука уште во 1000 г. п.н.е. Со изградбата на замокот, населбата се проширила во поголемо село, кое го добило името Крустпилс. Селото било разрушувано до темел во честите воени судири како што се битките меѓу Полска и Шведска, но секогаш било градено одново.
Во XVII век крај Даугава се доселиле староверници прогонети од Русија. Оваа населба почнала да се зголемува, за во 1670 г. да биде прогласена за град од војводата на Куронија, Јакоб Кетлер и го добила името Јекабпилс (гер. Јакобшат) во негова чест.
2 Предание
Според преданието за потеклото на градот, еден ден војводата бил во лов и се изгубил. Крај реката Даугава си ја нашол среќаата, истовремено здогледувајќи рис под елка и населено место. Согласно преданието, на грбот на Јекабпилс е прикажан рис застанат под елка.
3 Географија
Јекабпилс има население од 29.100 жители. Двата историски дела на градот — стариот Јекабпилс и Крустпилс — се поврзани со мост преку реката Даугава.
4 Демографија
На 1 јануари 2013 г. населението на градот броело 25.883 жители.
left
5 Знаменитости
5.1 Јекабпилс
Најстариот дел од градот и постарите градби се зачувани.
5.2 Општина Јекабпилс
Еден од потезите на Струвеовиот геодетски лак минувал низ Струвеовиот парк во денешната општина Јекабпилс. Недалеку од градот, во местото Таденава се наоѓа спомен-куќата на големиот латвиски поет Рајнис (1865-1929). Тука се и рушевините на замоците Јустине и Дигнаја. Во атарот на Клауце се наоѓа највисоката точка во Селонија — ридот Ормањкалнс. По патот меѓу Нерета и Акнисте е сместен и музејот „Риекстињи“ во чест на познатиот писател Јанис Јаунсудрабињш (1877-1962).
6 Галерија
7 Поврзано
* Јекабпилс (општина)
* Градови во Латвија
Ружица Сокиќ

Ружица Сокиќ (|Ружица Сокић — ), позната како Ружа Сода, била српска глумица и писателка.
Родена во Белград, тогашна Југославија, Сокиќ започнала со својата глумечка кариера во 1957 и играла во над 40 филмски и телевизиски емисии. Нејзиниот последен настап бил во 2011. Во октомври 2011, таа ја објавила книгата ''„Страста за летање“''
Ружица Сокиќ била дијагностицирана со Алцхајмерова болест и умрела од болест на 19 декември 2013, на седумдесет и девет годишна возраст, во нејзиниот роден град Белград, Србија.
Дејвид Ли

Дејвид Морис Ли (|David Morris Lee ) — американски физичар кој ја поделил Нобеловата награда за физика во 1996 со Даглас Ошероф и Роберт Колман Ричардсон „за откривањето на супертечноста на хелиумот-3“.
1 Животопис
1.1 Личен живот
Ли се родил и израснал во Рие, Њујорк. Неговите родители, Анет, професорка, и Марвин Ли, електротехничар, биле деца на еврејски емигранти од Англија и Литванија. Тој дипломирал во Харвардскиот универзитет во 1952 а потоа се придружил на армијата на САД, 22 месеци. По ослободување од армијата, тој магистрирал во Конектикатскиот универзитет. Во 1955 Ли се зачленил во програмот за докторат во Јеилскиот универзитет каде работел под надзор на Хенри Феарбанк во нискотемпературна физичка група, изведувајќи експериментални истражувања на течниот <sup>3</sup>He.
По дипломирањето во Јеил во 1959, Ли се вработил во Корнелскиот универзитет, каде бил одговорен за поставување на новата лабораторија за атомска физика и физика на цврта агрегатна состојба. Набрзо по доаѓањето во Корнел тој ја запознал неговата идна жена, Дана, тогаш докторант во друг оддел, а заедно имале два сина.
Ли ја преместил неговата лабораторија од Корнел во Тексаскиот универзитет на 16 ноември 2009.
1.2 Работа
Работата која му ја донела Нобеловата награда на Ли била изведена во раните 1970-ти. Ли, заедно со Роберт Колман Ричардсон и дипломиран студент, Даглас Ошероф, употребил померанчукова ќелија за да го испита однесувањето на <sup>3</sup>He на температури од неколку илјади степени на апсолутна нула. Тие откриле неочекувани ефекти во нивните мерења, кои тие ги објасниле како фазни транзиции на суперфлуидна фаза на <sup>3</sup>He. Ли, Ричардсон и Ошероф биле заеднички наградени со Нобеловата награда за физика во 1996 за нивното откритие.
Истражувањето на Ли исто така покрило голем број на други теми на нискотемпературната физика, особено во врска со течниот, цврстиот и супертечниот хелиум (<sup>4</sup>He, <sup>3</sup>He и мешавина од двете). Особени откритија се антиферомагнетниот распоред во цврстиот хелиум-3, јадрени спинови бранови во синов поларизиран атомски водороден гас со Џек Х. Фрид, и тројната критична точка на фазната крива поделба на течниот <sup>4</sup>He-<sup>3</sup>He, во соработка со неговиот колега од Корнел, Џон Репи. Неговата поранешна истражна група во Корнел моментално проучува нечисти хелиумски цврсти материи.
Како Нобеловата награда, така и други добиени наради се Сер Френсис Симоновата спомен награда на Британскиот институт за физика во 1976 и Оливер Баклиевата награда на Американското друштво на физичари во 1981 заедно со Даглас Ошероф и Роберт Ричардсон за нивната работа на супертечниот <sup>3</sup>He.
Ли е член на Националната академија на науките на САД и Академијата на науките и уметностите на САД.
Ли моментално предава физика во Тексаскиот универзитет и воедно продолжува со неговиот (поранешен Корнел основан) истражен програм.
2 Поврзано
*Список на еврејски нобеловци
*Временски тек на нискотемпературната технологија
Северни Варовнички Алпи

Северни Варовнички Алпи (|Nördliche Kalkalpen) — група планински венци во состав на Источните Алпи северно од Централните Источни Алпи сместени во Австрија и соседна Баварија во југоисточна Германија. Се одликуваат со посебен геолошки состав кој ги разликува од другите повисоки врвови од соседната група.
1 Географија
Гледо по оската запад-исток, Северните Варовнички Алпи се протегаат од долината на Рајна и Брегенчката Шума во Предарлска, Австрија на запад, долж границата на германската покраина Баварија со австриската покраина Тирол, низ покраините Салцбург, Горна Австрија, Штаерска и Долна Австрија, па на крај завршуваат во Виенската Шума во преградијата на Виена на исток.
Највисоки врвови се Парзајершпице (3.036 м) во Лехталските Алпи, и Горен Дахштајн (2.996 м). Друг особено важен врвов во венецот е Цугшпице (2.962 м) на германско-австриската граница, кој е највисоката точка во Германија.
2 Класификација на Високогорскиот клуб
Според класификацијата на Источните Алпи на Високогорскиот клуб, Северните Варовнички Алпи ги опфаќаат следниве венци и планини (од исток кон запад):
3 Поврзано
* Варовнички Алпи
* Јужни Варовнички Алпи
Телекомуникации во Србија

Телекомуникациите на Србија значително се развиле и ја усовршиле телекомуникациската мрежа, а има и голем број на радио и телевизиски радиодифузни станици. Државниот код за Србија е "SRB", a највисокиот државен домен е ".rs".
1 Преглед
Телефони - главни линии во употреба: 2.990.100 (2012) 41% сообраќај на главните линии
Телефони - мобилни: 9.137.900 (2012) 125% мобилен сообраќај
Телефонски систем:
* генерална оцена: Развиена телекомуникациска инфраструктура, но сѐ уште има некои проблеми: приближно 100.000 сѐ уште се на аналогна телефонска размена и 127.000 нерешени барања за нова телефонска линија.
* домашни: Приближно на 100 лица има 41 фиксна линија
* меѓународни: државен код: 381
* меѓународни: сателитска земска станица - 1 Intelsat (Атлантски Океан)
Радио-емитувачки станици: AM 113, FM 194, краткобранови 2 (1998)
ТВ емитувачки станици: повеќе од 771 (меѓу кои 86 силни станици и 685 нискоенергетски станици, плус 20 репетитори на главните мрежи; исто така бројни локални или приватни станици (1997)
Интернет домаќини: 22,046 (2005)
Интернет корисници: 3.8 милиони (2011)
Семрежни услужници: 222 (2012)
Интернет TLD: .rs, .срб (кирилица)
2 Интернет пристап на кабловска мрежа
Телеком овозможува придтап до интернетот преку Dial-Up, ISDN и xDSL врски
VDSL располаѓање (2013):* 5/1 Mbit/s
* 10/1 Mbit/s
* 20/1 Mbit/s
* 30/2 Mbit/s
* 50/2 Mbit/s
* 100/2 Mbit/s
3 Поврзано
* Интернет во Србија
* Телеком Србија
* СББ
* Теленор Србија
Јужни Варовнички Алпи

Јужни Варовнички Алпи (|Südliche Kalkalpen, |Južne apneniške Alpe, |Alpi Sud-orientali) — група планински венци во состав на Источните Алпи, јужно од Централните Источни Алпи, претежно во северна Италија и соседна Австрија и Словенија. Се одликуваат со посебен геолошки состав кој ги разликува од другите повисоки врвови од соседната група. Се протегаат од венецот Собрета-Гавија во Ломбардија на запад до Похорје во Словенија на исток.
1 Класификација на Високогорскиот клуб
Според класификацијата на Источните Алпи на Високогорскиот клуб, Јужните Варовнички Алпи ги опфаќаат следниве венци и планини (од исток кон запад):
2 Поврзано
* Северни Варовнички Алпи
* Варовнички Алпи
Варовнички Алпи

Варовнички Алпи (|Kalkalpen) — целина од два планинските венци Северните и Јужните Варовнички Алпи долга околу 600 км која се протега напоредно на главниот плански венец на Австриските Централни Алпи, како и на север и југ од нив.
Најпознати групи во Варовничките Алпи се:
* на север: Ретикон, Ветерштајн, Вилдер Кајзер, Штајнберге, масивот Дахштајн, Мртвите Планини, Гезојсе, Хохшваб и планините Ракс и Шнеберг околу Виена.
* на југ: Доломитите, Карниските Алпи и Караванките .
Профилите на Варовничките Алпи се многу разновидни и се движат од остри врвови и стрмни карпи до високи висорамнини и пространи карстни предели. Имаат стопанско значење како извори на питка вода и имаат голем број достапни окапни и ледени пештери.
Додека централните алпи се претежно составени од кристални карпи (гранит, гнајс) или шкрилци(Високи Таури), Варовничките Алпи се направени од полесни и попорозни карпи. Покрај варовник, содржат доломит, лапорец, песочник и слично.
1 Поврзано
* Алпи
* Орогенеза
* Тектоника на плочите
Фридманово процентуално правило

Фридманово процентуално правило — монетаристички предлог според којшто понудата на пари треба да биде зголемена од страна на централната банка по константна процентуална стапка секоја година, без оглед на деловните циклуси.
Милтон Фридман и Ана Шварц во делото со наслов „Монетарна историја на САД 1867-1960“ извршиле преглед на историската анализа на монетарната политика во САД за период од речиси еден век. Во делото се наведува дека инфлацијата е резултат на прекумерното зголемување на понудата на пари од страна на централната банка. Исто така, се наведува дека дефлационите спирали се реззултат на обратниот ефект од неуспехот на централната банка да ја зголеми понудата на пари во време на зголемена побарувачка за ликвидност. Притоа, Фридман предложил фиксно монетарно правило, наречено „Фридманово процентуално правило“, според коешто дека понудата на пари би се пресметувала со помош на познати макроекономски и финансиски фактори со цел да се постигне одредено ниво или опсег на инфлација.
Согласно правилото, централната банка не би можела да врши отстапки во пресметката, бидејќи зголемувањето на понудата на пари може да се пресмета со помош на „сметач“ и сите одлуки во врска со монетарната политика би биле предвидливи.
1 Дефиниција
Според Фридман, количеството на пари треба да се зголемува по фиксна стапка секоја година без промена на стапката на зголемување за да се задоволат цикличните барања. Фридман сметал дека главна цел е да се избегне контрациклична монетарна политика. Тој сметал дека ако на државата ѝ се дозволи да има флексибилност во одредувањето на растот на количеството на пари, тогаш тоа води кон инфлација и поради тоа, централната банка треба да води проциклична монетарна политика и да ја зголемува понудата на пари по константна стапка, којашто е еквивалентна на стапката на раст на реалниот БДП.
2 Монетарна политика
Монетарна политика е процес со којшто монетарните власти ја контролираат понудата на пари, обично преку постигнување на целна каматна стапка заради промовирање на економски раст и стабилност. Главните цели обичнно се насочени кон постигнување на релативна ценовна стабилност и ниско ниво на невработеност.
Осмислувањето на монетарната политика е сложена и тешка задача, бидејќи е потребно да се одржи рамнотежа меѓу различни економски променливи. Но, обично треба да се направи замена меѓу овие економски променливи. Така, создавачите на макроекономските политики ги користат монетарните правила како што е Фридмановото процентуално правило или Тејлоровото правило во создавањето на поефективни монетарни политики.
3 Поврзано
* Фридманово правило
* Тејлорово правило
* Монетарна политика
* Таргетирање на инфлацијата
Фленсбуршки Фјорд

Фленсбуршки Фјорд (|Flensburger Förde; |Flensborg Fjord) — најзападен теснец на Балтичкото Море, во источниот дел на полуостровот Јитланд. Преку него поминува дел од границата помеѓу Германија на југ и Данска на север. Нејзината должина е околу 40 до 50 километри, што зависи од дефиницијата на нејзините граници. На неговиот крај се наоѓа градот Фленсбург.
Има најголема површина од сите фјордови на Јитланд, кои претставуваат некоја комбинација на фјордови и фиртови.
Два полуострови, полуостровот Броагер на северната страна и полуостровот Холнис на јужната страна го делат фјордот на надворешен и внатрешен дел. Западни од нив, близу данскиот брег, постојат два мали острови, наречен Оксеер.
На данската страна, надворешниот дел на северната граница на фјордот започнува од островот Алс со градот Сенербор. Кон запад, продолжува на данската страна со општините Броагер, Егернсунд, Гростен, Ринкенс, Сендерхав и Колунд.
Во Германија, на данската граница се наоѓа Харисле, на внатрешниот крај на фјордот лежи градот Фленсбург, а источно од него, на јужниот брег градот Гликсбург и општините Мункбраруп, Лангбалиг, Вестерхолц, Кверн, Штајнберг, Нисграу, Гелтинг и Ниби.
Гент-Вевелгем 2015

Гент-Вевелгем 2015 — 77. издание на велосипедската еднодневната трка Гент-Вевелгем. Се одржала на 29 март и била седма трка во сезоната на Светската турнеја. Бранителот на титулата е Џон Дегенколб, кој победил во 2014 година во масовен спринт. Трката е дел од пролетните класици и е позната како „спринтерски класик“, бидејќи нејзината рута е помалку предизвикувачка отколку повеќето класици. Трката се одржала во лоши временски услови со многу силен ветер и дожд, поради што само 39 возачи ја завршиле трката. Трката ја освоил Лука Паолини пред Ники Терпстра и Герајнт Томас.
1 Екипи
Бидејќи Гент-Вевелгем е дел од Светската турнеја, сите 17 UCI World Tour екипе биле автоматски поканети и се обврзани да испратат екипа. На осум професионални континентални екипи им биле доделени специјални покани.
Екипи во Светската турнеја биле:
*****************
Екипи кои добиле специјални покани биле:
********
Грб на Општина Чегране

Грб на Општина Чегране — официјален грб на поранешната општина Чегране.
1 Опис
Грбот на Општината претставува замок кој ја изразува прегледноста на селото, во средината е реката Вардар со која се изразува изворната и во позадината е презентирана реката Вардар во форма на лак што го изразува текот на реката, од левата страна се простира планината Шар, а од десната страна се простира Сува Гора.
2 Поврзано
* Знаме на Општина Чегране
* Грбови на општините во Македонија
* Општина Чегране
Светски ден на свесноста за аутизмот

Светски ден на свесноста за аутизмот (|World Autism Awareness Day) — ден посветен на информирање и активизам за аутизмот кој се одбележува секоја година на 2 април, почнувајќи од 2008 г. Воведен е со одлука на Генералното собрание на ООН, усвоен на 18 декември 2007 г. по предлог на Катар и поддржан од сите земји-членки. Одликата се состои од четири точки:
* воведување на денот на 2 април
* учество на организациите при ООН, земјите-членки, НВО-ата и сите приватни и јавни организации во одбележувањето на денот
* подигање на свеста за аутизмот кај сите слоеви во општеството
* да се побара од Генералниот секретар на ООН да им ја соопшти оваа порака на сите земји-лленки и сите други органи на ООН.
1 Поврзано
* Меѓународен ден на инвалидите
Триаголен бран

Триаголен бран — несинусоиден бранов облик со облик на триаголник. Тој претставува периодична, делумно линеарна, непрекината реална функција. Како и квадратниот бран, триаголниот бран содржи само хармоничност заради неговата непарна симетричност. Сепак, поголемата хармоничност опаѓа многу побрзо отколку кај квадратниот бран.
1 Хармоничност
Триаголниот бран е можно да се одреди приближно со адитивна синтеза преку додавање на непарна хармоничност на основната честота, множење на секој (4n-1)-ти хармонски член со -1 и намалување на хармоничноста за инверзниот квадрат на нивната рекативна честота во однос на основната.
Овој бесконечен Фурјеов ред конвергира кон триаголен бран со циклична честота за период :
:<math>\begin{align}
x_\mathrm{triangle}(t) & {} = \frac {8}{\pi^2} \sum_{k=0}^\infty (-1)^k \, \frac{ \sin \left( 2\pi(2k+1) ft \right)}{(2k+1)^2} \\
& {} = \frac{8}{\pi^2} \left( \sin (2\pi ft)1 \over 9} \sin (6\pi ft)+{1 \over 25} \sin (10\pi ft) - \cdots \right)
\end{align}</math>
2 Дефиниции
Друга дефиниција за триаголен бран со множество на вредности од -1 до 1 и период 2''a'' гласи:
:<math> x(t)=\frac{2}{a} \left (t-a \left \lfloor\frac{t}{a}+\frac{1}{2} \right \rfloor \right )(-1)^\left \lfloor\frac{t}{a}+\frac{1}{2} \right \rfloor</math>
каде што симболот <math>\scriptstyle \lfloor n \rfloor</math> означува цел дел од ''n''.
Триаголниот бран исто така може да биде апсолутна вредност од забестиот бран:
:<math> x(t)= \left | 2 \left ( {t \over a} - \left \lfloor {t \over a} + {1 \over 2} \right \rfloor \right) \right | </math>
или за мнжество на вредности од -1 до +1:
:<math> x(t)= 2 \left | 2 \left ( {t \over a} - \left \lfloor {t \over a} + {1 \over 2} \right \rfloor \right) \right | - 1 </math>
Понатаму, триаголниот бран може да се прикаже и како интеграл од квадратниит бран:
:<math>\int\sgn(\sin(x))\,dx\,</math>.
3 Поврзано
* Триаголна функција
* Несинусоиден бран
Тато и другите (филм)

Тато и другите (англиски: ''Daddy and Them'') е американски филм од 2001 година, во режија на Били Боб Торнтон. Улогите ги играат: Били Боб Торнтон, Лора Дерн Џеф Бејли, Џејми Ли Кертис, Бен Афлек, Џим Варни итн.
1 Содржина
Музичарот Клод Монтгомери (го игра Торнтон) и жена му Руби (ја игра Дерн) дознаваат дека вујкото на Клод е обвинет за убиство, така што го очекува судење. Затоа, тие одат во Алабама, каде што израснале. Таму, двајцата влегуваат во пријателска вербална војна со семејството, вклучувајќи ги таткото, мајката и сестрата на Клод.
Административна поделба на Узбекистан

Узбекистан е поделен на 12 области наречени вилаети (|viloyatlar, едн. ''viloyat''), 1 автономна република (''respublika'', ''respublikasi'') и 1 независен град (''shahar'', ''shahri''). Областите понатаму се делат на вкупно 160 окрузи (''tumanlar'', едн. ''tuman'').
1 Список
Област, Узбечки(латиница / кирилица), Админ центар, Површина(км<sup>2</sup>), Население(2014), Бр. накарта
Ташкент, ToshkentТошкент, —, 335, 2.352.900, 1
АР Каракалпакстан, Qoraqalpog’iston RespublikasiҚорақалпоғистон Республикаси, Нукус, 160.000, 1.736.500, 14
Андижанска област, Andijon viloyatiАндижон вилояти, Андижан, 4.200, 2.805.500, 2
Бухарска област, Buxoro viloyatiБухоро вилояти, Бухара, 39.400, 1.756.400, 3
Кашкадарјанска област, Qashqadaryo viloyatiҚашқадарё вилояти, Карши, 28.400, 2.895.300, 8
Навојска област, Navoiy viloyatiНавоий вилояти, Навои, 110.800, 901.100, 7
Наманганска област, Namangan viloyatiНаманган вилояти, Наманган, 7.900, 2.504.100, 6
Самаркандска област, Samarqand viloyatiСамарқанд вилояти, Самарканд, 16.400, 3.445.600, 9
Сирдарјанска област, Sirdaryo viloyatiСирдарё вилояти, Гулистан, 5.100, 763.800, 10
Сурхандарјанска област, Surxondaryo viloyatiСурхондарё вилояти, Термез, 20.800, 2.308.300, 11
Ташкентска област, Toshkent viloyatiТошкент вилояти, Ташкент, 15.300, 2.725.900, 12
Ферганска област, Farg’ona viloyatiФарғона вилояти, Фергана, 6.800, 3.386.500, 4
Хорезмска област, Xorazm viloyatiХоразм вилояти, Ургенч, 6.300, 1.684.100, 13
Џизачка област, Jizzah viloyati Жиззах вилояти, Џизак, 20.500, 1.226.800, 5
2 Енклави и ексклави
Узбекистан има 4 ексклави во Ферганската Долина, на тромеѓата меѓу Киргистан, Таџикистан и Узбекистан. Трите се опкружени со киргиска територија. Две од нив се Сох со површина од и население од 42.800 жители во 1993 г. (по некои проценки дури 70.000 жители, од кои 99% се Таџици, а 1% Узбеци) и Шахимардан, со површина од и населени од 5.100 жители во 1993 г. (91% Узбеци и 9% Киргизи). Другите две се мошне малите територии Чон-Кара (или Калача) со должина од 3 и ширина од 1 км, и Џани-Ајл (или Џангајл) со пречник од само 3 км. Чон-Кара лежи на реката реката Сох, поеѓу узбечката граница и ексклавата Сох.
Селото Серван во Таџикистан е таџичка енклава, со атар долг 15 и широк 1 км, долж патот од Ангрен за Коканд.
3 Поврзано
* Окрузи во Узбекистан
* Географија на Узбекистан
* Демографија на Узбекистан
* ISO 3166-2:UZ
Смитов број

Смитов број — сложен број кај којшто збирот на цифрите е еднаков на збирот на цифрите на неговиот прост делител. На пример, 378 = 2 × 3 × 3 × 3 × 7 е Смитов број, бидејќи 3 + 7 + 8 = 2 + 3 + 3 + 3 + 7. Во случај кога делителот е повеќецифрен број, тогаш секоја од цифрите се зема предвид одделно. На пример, 22 се разложува на 2 и 11 и има три цифри: 2, 1, 1. Оттука, 22 е Смитов број затоа што 2 + 2 = 2 + 1 + 1.
Низата на првите Смитови броеви гласи:
:4, 22, 27, 58, 85, 94, 121, 166, 202, 265, 274, 319, 346, 355, 378, 382, 391, 438, 454, 483, 517, 526, 535, 562, 576, 588, 627, 634, 636, 645, 648, 654, 663, 666, 690, 706, 728, 729, 762, 778, 825, 852, 861, 895, 913, 915, 922, 958, 985, 1086, …
Смитовите броеви се именувани по Алберт Вилански од Универзитетот Лихај. Тој ја забележал особеноста на телефонскиот број 493-7775 на неговиот зет Харолд Смит:
:4937775 = 3 × 5 × 5 × 65837, каде 4 + 9 + 3 + 7 + 7 + 7 + 5 = 3 + 5 + 5 + 6 + 5 + 8 + 3 + 7 = 42.
1 Особености
Вејн Мекданиел во 1987 докажал дека има бесконечно многу Смитови броеви.
Бројот на Смитови броеви помали од 10<sup>''n''</sup> за ''n''=1,2,… изнесува:
: 1, 6, 49, 376, 3294, 29928, 278411, 2632758, 25154060, 241882509, …
Два последователни Смитови броеви (на пример, 728 и 729 или 2964 и 2965) се нарекуваат Смитови браќа. Не е познато колку Смитови браќа постојат. Почетните членови на најмалата Смитова низа ''n'' за ''n''=1,2,… се:: 4, 728, 73615, 4463535, 15966114, 2050918644, 164736913905, …
Смитовите броеви може да бидат пресметани како производ со множител чиишто цифри се единици. Најголемиот познат Смитов број заклучно со 2010 година изнесува:
:9 × R<sub>1031</sub> × (10<sup>4594</sup> + 3 + 1)<sup>1476</sup>
каде R<sub>1031</sub> е број чиишто цифри се единици еднаков на (10<sup>1031</sup>−1)/9.
2 Поврзано
* Сложен број
Гдањско пристаниште

Гдањско пристаниште (|Port Gdańsk) — пристаниште на јужниот брег на Гдањскиот Залив во градот Гдањск, Полска. Се протега долж устието на Висла наречено Мртва Висла и Пристанишниот Канал. Претставува едно од најголемите пристаништа на Балтичкото Море.
Пристаништето е поделено на два дела, наречени Внатрешен и Надворешен.
1 Внатрешно пристаниште
*Port of Gdansk Cargo Logistics S.A. — сеопшт стопанисувач со пристаништето товарни и складишни услуги за кабаста и општа стока
*контејнерски терминал
*траектни терминали
**„Полферис“
**„Вестерплате“
*терминал за фосфати
*терминал за течен и кабаст сулфур
*терминал за овошје
Пристаништето има посебна опрема за товарни работи и инфраструктура, овозможувајќи работа со жито, ѓубрива, дрвена граѓа, руда, челик и контејнери, како и опслужување и поправка на пловила од типот „ро-ро“.
2 Надворешно (Северно) пристаниште
Северното пристаниште (Надворешно пристаниште) е сместено во подлабок дел, непосредно во Гдањскиот Залив. Тука се поправаат и опслужуваат големи бродови со носивост до 300.000 тони и надлегнатост до 15 м кои влегуваат во Балтичкото Море.
*терминал за јаглен
*Нафтопорт — терминал за сирова нафта, горива и огревни масла
*терминал за течен нафтен гас (ТНГ)
*длабок контејнерски терминал
3 Претовар
*1978 — 27,7 милиони тони
*2000 — 16,5 милиони тони
*2001 — 17,8 милиони тони
*2002 — 17,4 милиони тони
*2003 — 21,3 милиони тони
*2004 — 23,3 милиони тони
*2005 — 23,3 милиони тони
*2006 — 22,4 милиони тони
*2007 — 19,8 милиони тони
*2008 — 17,8 милиони тони
*2009 — 18,9 милиони тони*2010 — 27,2 милиони тони*2011 — 25,3 милиони тони*2012 — 26,9 милиони тони*2013 — 30,0 милиони тони (''рекорд'')
4 Поврзано
* Гдињско пристаниште
Стапица за соништа (филм)

Стапица за соништа (англиски: ''Dreamcatcher'') е американски филм од 2003 година, во режија на Лоренс Кесден. Улогите ги играат: Морган Фримен, Томас Џејн, Џејсон Ли итн. Филмот е снимен според истоимениот роман на Стифен Кинг.
1 Содржина
Четворица пријатели изведуваат еден херојски чин при што тие потполно се менуваат, добивајќи мистериозна моќ. Секоја година, тие одат во шумите во Мејн, но оваа година е поинаку. Таму, тие среќаваат непознат човек човек, но подоцна откриваат дека тој не е единствениот. Во шумата ги зафаќа снежна бура. Тие се предизвикани да ја спречат големата побуна која се заканува да го уништи светот.
Невозможна мисија 2

Невозможна мисија 2 (англиски: ''Mission: Impossible 2'') — американски филм од 2000 година, во режија на Џон Ву. Улогите ги играат: Том Круз, Дагреј Скот, Тенди Њутон, Раде Шербеџија итн.
1 Содржина
Тајниот агент Итан Хант (го глуми Круз) се наоѓа на мисија во Сиднеј, каде треба да го пронајде и уништи изворот на една разурнувачка генетески изменета болест...
Невозможна мисија 3

Невозможна мисија 3 (англиски: ''Mission: Impossible 3'') — американски филм од 2006 година, во режија на Џеј Џеј Абрамс. Улогите ги играат: Том Круз, Мишел Монахан, Филип Сејмор Хофман, Винг Рејмс итн.
1 Содржина
Тајниот агент Итан Хант е во борба со еден садистички насторен продавач на армиско оружје....
Првенство во фудбал на Португалија

Португалското првенство во фудбал претставува серија на меѓусебно поврзани лиги во асоцијација, кој се поделени на хиерархиски начин. Се одржува под покровителство на Фудбалската федерација на Португалија, институција назначена да управува со фудбалот во Португалија; Највисокото ниво е Примеира лига.
1 Структура
,
↓↑ 2 клуба
3
↓↑ 32 клуба
Нигехерн

Нигехерн (|Nigehörn) — ненаселен вештачки остров во Северното Море, кој припаѓа на германскиот град Хамбург.
1 Географија
Сместен во устието на реката Елба, Нигехерн се наоѓа на ист песочен брег како Шархерн, околу 4 километри северозападно од Нојверк и 15 километри северозападно од Куксхафен на копното. Островот е дел од првата зона на Националниот парк Хамбуршко Ваденско Море.
Се издига околу 5 метри над морето и островот е всушност доста често поплавуван. Меѓутоа, не е заштитен од бури и е подложен на постојана ерозија, особено на неговата западна страна.
Песочниот брег на кој се наоѓаат Шархерн и Нигехерн е означен како птичји резерват Натура 200, воден од групата за заштита на животната средина „Друштво Јордзанд“ (''Verein Jordsand''). Областа, позната како Шархернплате (''Scharhörnplate'') е околу 2,75 км долга и 1,5 километри широка и зафаќа простор од 500 хектари. За разлика од Шархерн, каде посетителите можат да добијат официјална дозвола за посета, јавниот пристап до Нигехерн е строго забранет.
2 Изградба и историја
Нигехерн бил изграден во 1989 година со поврат на земја како компензација на постојаната загуба на земја на блискиот Шархерн, која се заканувала да го уништи важното место за одмор на птиците. Околу 1,2 милиони кубни метри песок биле поставени на песочниот брег преку хидроулично полнење за создавање на јадрото на новиот остров.
Со цел фаќање и држење на песокот биле направени барикади од дрво во двоен круг околу јадрото, со „зраци“ кои се ширеле надвор од круговите. Три двојни кругови со слична градба биле поставени и во самото средиште на новиот остров, со цел да се создаде срцето на островот. Траги од овие шаблони се видливи и денес на воздушните фотографии, иако сега се изменети и покриени со песок, а во западниот дел на островот и пропаднати.
Новоизградениот остров изнесува околу 30 хектари површина. Откако пионерската флора започнала да се појавува на островот, Нигехерн започнал природно да расте во околните плимни блата. Поради, областа на островот била зголемена со времето на околу 50 хектари.