procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Леуново

Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Леуново — православна црква во мавровското село Леуново, западна Македонија. Црквата е сместена на влезот на селото, покрај патот кој го обиколува Мавровското Езеро.
До црковната зграда во висина од 20 метри е камбанаријата, а самата црква е оградена со ѕид.
1 Историја
Според одредени мислења црквата потекнува од пред век, но точниот датум не се знае.
Во црквата постои Леуновско евангелие кое според водените знаци потекнува од 1537 година.
Сепак, за денешната црква се знае дека е изградена во 1840 година. На црквата работеле претставници на дебарскиот резбарски род Филиповци.
Жителите инвестирале многу во иконостасот и олтарот. Фреските и длаборезот се изработени од Леуновчани. Во Леуново уште од век се јавиле првите зографи. Во поново време леуновчани се грижат и вложуваат труд и средства за одржување на храмот.
Најголемата прослава на црквата се одржува секоја година на денот на Успението на Богородица, која се слави и како селска слава на Леуново.
2 Галерија
3 Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија
* Леуново
Струмички амфитеатар

Струмички амфитеатар — мал амфитеатар кој се наоѓа во истоимениот град, Македонија.
Објектот бил изграден во текот на 2010 година, и официјално пуштен на 10 декември 2010 година, по повод празникот на градот Свети Петнаесет тивериополски маченици. Самиот објект бил изграден по претходна консултација со локалните месни заедници и финансиски поддржан од страна на швајцарската Агенција за развој и соработка и Општина Струмица.
Амфитеатарот е сместен во Градскиот парк на површина од 300 м<sup>2</sup> со капацитет од 200 седишта. Изведувач на градба била фирмата ''ДГТ “Неимар“ ДОО Струмица'', а за надзор над изведувачот на градбата бил избран ''ДГУТ “Конинг градба“ ДООЕЛ Струмица''.
Споменик „11 Октомври“ - Струмица

Споменикот 11 Октомври — споменик кој се наоѓа во Струмица, Македонија. Споменикот е посвете на македонскиот национален празник 11 октомври.
Споменикот бил прво обележје подигнат по ослободувањето на територијата на Струмица. Тој бил официјално отворен на 11 октомври 1949 година. Споменикот се наоѓа во горниот дел од Малиот градски парк, во центарот на градот. Зазема централно место од паркот. Споменикот бил изграден од бетон во форма на пирамида на која има од двете страни мермерни плочи со ист текст.
Струмичанка под маска

Струмичанка под маска — споменик на плоштадот „Гоце Делчев“ во Струмица, кој ја претставува карневалската традиција како важен елемент на културниот идентитет на градот и неговите жители.
Споменикот е поставен на платото од плоштадот, како дел од реконструкцијата на градскиот плоштад, која официјално завршила на 10 декември 2010 година. Автор на споменикот е македонската вајарка Наташа Божарова – Пијанманова., а самиот споменик го симболизира значењето на Струмичкиот карневал за градот. Изработен од бронза, споменикот му е посветен на познатиот струмички карневал кој традиционално секоја година се оджува по повод тримерските празнувања и почетокот на големите велигденски пости.
Бронзената фигура, изработена во природна големина, во едната рака држи карневалска маска, а во другата знаме со релјеф на грбот на Струмица. На четирите страни од мермерното постолје се испишани податоци за надморската височина, географската широина и други корисни информации поврзани со Струмица и регионот.
1 Галерија
2 Поврзано
* Струмички карневал
* Тримери
* Плоштад „Гоце Делчев“
Рона (департман)

Рона (француски: ''Rhône'', франкопровансалски: ''Rôno'') е департман во регионот Оверњ-Рона-Алпи. Департманот го носи името на реката Рона.
1 Историја
Департманот Рона е создаден на 12 август 1793 г., со разделувањето на некогашниот департман Рона и Лоара на два дела: Рона и Лоара.
Во прво време, границата на департманот се поклопувала со самиот град Лион. Но кога градот се проширил и во другите општини, департманот е проширен за да ги опфати новосоздадените предградија.
2 Географија
Позначајни реки во департманот се Рона и Сона (која се влева во Рона во Лион).
Рона се граничи со департманите Ен, Изер, Лоара и Сона и Лоара.
Над 75% од населението живее во Градската заедница Лион. Освен Вилфранш на Сона, сите други најголеми места ѝ припаѓаат на градската заедница (1999):
* Лион: 470.187 жители
* Вилурбан: 134.500 жители
* Венисје: 56.487 жители
* Калир и Кир: 41.667 жители
* Сен-Прис: 41.213 жители
* Во-ан-Велен: 39.466 жители
* Вилфранш на Сона: 38.863 жители
* Брон: 38.600 жители
3 Поврзано
* Кантони во Рона
* Општини во Рона
* Окрузи во Рона
* Арпитански јазик (наречен и франкопровансалски)
Споменик на Бегалците (Струмица)

Споменикот на Бегалците — споменик кој се наоѓа во Струмица, Македонија. Автор на споменикот е вајарката Наташа Божарова – Пијанманова која победила на конкурсот што го распишал Одборот за подигање споменици на Советот на Општина Струмица.
Спомен-обележјето, на кое на карпеста подлога е прикажана мајка-бегалка која заштитнички го прегрнува своето дете, претставува симбол на апокалиптичните судбини и страдања на Македонците од Егејска Македонија, за време на бегалските погрони по Втората балканска, двете светски и граѓанската војна во Грција во првата половина од минатиот век.
Споменикот е поставен во Спомен-паркот посветен на бегалците и децата на бегалците, а за неговата изработка се потрошени околу 500.000 денари од општинскиот буџет. На споменикот е поставена плоча на која пишува „Незаборавот ги чува корените“.
Список на електрани во Македонија

Ова е список на електроцентрали во Македонија.
1 Хидроцентрали
Централа, Место, Координати, Моќност (MW), Статус
ХЕ Тиквеш, Кавадарци, 116, Оперативна
ХE Вруток (дел од ХС „Маврово“), Вруток, 150, Оперативна
ХЕ Врбен (дел од ХС „Маврово“), Врбен, 12,8, Оперативна
ХЕ Равен (дел од ХС „Маврово“), Равен, 19,2, Оперативна
ХE Шпилје, Дебар, 84, Оперативна
ХE Козјак, Скопје, 80, Оперативна
ХE Света Петка, Скопје, 36,4, Оперативна
ХE Глобочица, Струга, 42, Оперативна
1.1 Мали хидроцентрали
Централа, Место, Координати, Моќност (MW), Статус
ХE Калиманци, Кочани, 13,8 <ref, Оперативна
ХE Матка, Скопје, 9,6 , Оперативна
ХE Пена, Тетово, 3,3 , Оперативна
ХE Сапунчица, Битола., 2,9 , Оперативна
ХE Песочани, Охрид, 2,9 , Оперативна
ХE Зрновци, Кочани, 1,6 , Оперативна
ХE Дошница, Демир Капија, 5,1 , Оперативна
ХE Богомила, Велес, /, Оперативна
ХE Попова Шапка, Тетово, 4,8 , Оперативна
ХE Турија, Струмица, 2 , Оперативна
ХE Модрич, Струга, /, Оперативна
ХE Белица 1, Струга, /, Оперативна
ХE Белица 2, Струга, /, Оперативна
ХE Охрид 1, Охрид, /, Оперативна
ХE Охрид 2, Охрид, /, Оперативна
ХE Охрид 3, Охрид, /, Оперативна
МХЕ „Градечка Река“, Виница, 0,7, Оперативна
2 Термоцентрали
Централа, Место, Координати, Моќност (MW), Статус
ТЕ РЕК Битола, Новаци, Битола, 675, Оперативна
ТЕ Осломеј, Осломеј, Кичево, 125, Оперативна
ТЕ Неготино, Неготино, 41°29′02″ СГШ 22°05′21″ ИГД, 215, Неактивна
3 Ветерни електрани
Централа, Место, Координати, Моќност (MW), Статус
ПВЕ „Богданци“, Богданци, 36,8, Оперативна
Споменик на загинатите бранители (Струмица)

Споменикот на загинатите бранители се наоѓа во градот Струмица, Македонија. Споменикот бил изграден во 2007 година и посветен на двајцата загинати бранители од овој град во конфликтот во 2001 година - Атанас Јанев и Кољо Китанов.
Споменик Гоце Делчев (Струмица)

Споменикот Гоце Делчев — споменик кој се наоѓа во градот Струмица, Македонија.
1 Конкурс
Во 1972 година, бил распишан анонимен југословенски конкурс на кој учество зеле осум познати македонски вајари со 13 решенија. На конкурсот учествувале Бранко Конески, Илија Аџиески, Драган Поповски - Дада, Борко Митриќески, Александар Ивановски Карадаре, Томе Андреевски и Максим Димановски. Дури по повтореното одбирање, во која биле поставени и дополнителни барања (вклучително и обликување на плоштадот каде ќе биде поставен споменикот), било одобрено решението на академскиот ликовен уметник Бранко Конески а партерното решение било на архитектот Мирјана Волинец, и двајцата од Скопје.
Изградбата на споменикот била по повод стогодишнината од раѓањето на револуционерот Гоце Делчев. Остварувањето на споменикот започнала во 1973 година, а завршила на 11 октомври 1976 година.
2 Опис
Доминантна е скулптурата од лиена бронза на Гоце Делчев во натприродна висина од 5,20 м. со симболична претстава на повик на борба за слобода, поставена на постамент.
Тематско-иконографски, фигурата го претставува Делчев како симбол на повикот на борба за слобода и сугерира дека неговата сила на револуционер не е во оружјето туку во идејата за покренување на организацијата во извршувањето на својот идеал. Колосалната статуа го претставува го претставува Гоце Делчев зачекорен со десната нога што е свиткана во коленото како момент на опора и го повлекува динамизмот во акција. Двете раце му се широко раширени во едно закрилничко, благо движење. Делчев е облечен со гуна која е предадена со поедноставни атрибути на селско-комитска униформа. Доста е наметлива анатомско-пластичната изместеност и пренагласеност на слободата во решението на рацете, што наметнува изнасилување во некои детали и на горниот дел од облеката, Стилски тргнувајќи од реалистичка постапка, статуата е решавана со подвлекување на рамни линии и површини, геометризација, наместа непотребно нагласена масивост на одредени детали како на пример на десните долни дипли на гоцевата наметка-туна. Оваа обработка со остри, четвртести, коцкесто-кубистички поедноставувања е забележлива и врз главата на Гоце.
На споменикот стои натписот:
Јас го разбирам светот како поле за културен натпревар меѓу народите
Лево и десно од скулптурата на Гоце Делчев се прилепени две мермерни платна со релјеф на кои се поставени 16 фигури на револуционери со висина од над 2 метри, исто така поставени во движење со различити изрази на лицата. Овие фигури го сугерираат одговорот на народот по повикот на Делчев. Разновидните енергични или опуштени ставови и движења, нагласено со различни изрази на лицето на овие 16 фигури, облечени слично како и Делчев, наметнуваат една натегната конструктивност. Ликовите и носиите не се поврзани за еден крај од Македонија и треба да ја сугерираат присутноста на Делчев во настаните од тоа време. Пред реконструкцијата на спомениците, зад мермерните платна се аоѓаа записи, заклетви и архивски материјал.
Денеска споменикот се наоѓа на истоимениот плоштад. За последен пат, споменикот бил реновиран во 2010 година.
ATC код S

ATC&#32;кодот&#32;S ''Сетилни органи'' е дел од Анатомско Терапевтско Хемиски Систем на Класификација, систем од азбучнобројчени кодови развиен од СЗО за класификација на лековите и други медицински производи.
Кодовите за ветеринарна употреба (ATCvet кодови) можат да бидат создадени со ставање на буквата Q пред ATC кодот на повеќето човечки лекови.: QS...&#32;
На национално ниво, ATC класификацијата може да вклучува и дополнителни кодови кои ги нема во оваа листа, која е според верзијата на СЗО.
Ориентализам (книга)

''Ориентализам'' (анг. Orientalism) е книга на Едвард Саид од 1978 г. која имала големо влијание на постколонијалните студии. Во книгата, Саид пишува дека „ориентализмот“ е констелација на погрешни претпоставки врз кои се темелат западните ставови кон Блискиот Исток. Ваквите дури и научни дела се оптоварени со „суптилни и сеопфатни евроцентрични предрасуди кон арабо-исламските народи и нивните култури“. Тој сметал дека долгата традиција на романтизирани слики на Азија и Блискиот Исток во Западната култура служела како имплицитно оправдание за европските и американските колонијални и империјални амбиции. Саид со иста жестина се спротивставувал на практиката на арапските елити кои ги внедриле (прифатиле и применувале) идеите на американските и британските колонијалисти за арапската култура.
:Досега, што се однесува на САД, би било само благо претерување да се изјави дека муслиманите и Арапите се гледаат или како добавувачи на нафта или како потенцијални терористи. Многу малку од деталите, човечката густина, страста на арапско-муслиманскиот живот се навлезени во свеста дури и на оние чија професија е да известуваат за Арапскиот свет. Наместо тоа имаме серија на груби, есенцијализирани карикатури на исламскиот свет претставени на начин што го прават тој свет ранлив за воена агресија.
Напомена: до почетокот на XIX век, односно до распадот на Отоманското Царство, под Близок Исток се сметал и голем дел од Балканот, кој ја вклучувал и Македонија.
Сен Реми ан Бузмон Сен Жене е Исон

Сен Реми ан Бузмон Сен Жене е Исон (фр. ''Saint-Remy-en-Bouzemont-Saint-Genest-et-Isson'') — општина во департманот Марна североисточна Франција. Во подрачјето има два кантона: Сен-Реми-ан-Бузмон и Сен-Жене-е-Исон.
Ова е една од трите општини во Франција со најдолго име (38 букви на француски). Другите две се:
*Сен Жермен де Талванд ла Ланд Вомон (во Калвадос)
*Боже Сен Валие Пјержи е Ките (во Горна Сона)
1 Поврзано
*Општини во Марна
2 Наводи
* - INSEE
Боже-Сен-Валие-Пјержи-е-Ките

Боже Сен Валие Пјержи е Ките (фр. ''Beaujeu-Saint-Vallier-Pierrejux-et-Quitteur'') e општина во департманот Горна Сона (регион Бургундија-Франш Конте) во источна Франција. Населението брои 957 жители (2006).
Ова е една од трите општини во Франција со најдолго име (38 букви на француски). Другите две се:
*Сен Жермен де Талванд ла Ланд Вомон (во Калвадос)
*Сен Реми ан Бузмон Сен Жене е Исон (во Марна)
1 Поврзано
*Општини во Горна Сона
2 Наводи
*
Ролан Барт

Ролан Барт ( – ) бил француски книжевен теоретичар, филозоф, критичар и семиотичар.
1 Живот
Роден е на 12 ноември во градот Шербур во Нормандија. Неговиот татко Луј загинал во битка додека Роланд бил помал од една година. Кога Бартс бил 11-годишен, фамилијата се сели во Париз.
Реја (митологија)

Реја старогрчката митологија била божица, мајка на Олимписките богови Деметра, Хестија, Хера, Ад, Посејдон и Зевс.
Таа е ќерка на Уран и Геја, сестра и сопруга на Крон. Со соединувањето на Реја и Крон, се родиле идните олимписки богови: Деметра, Хестија, Хера, Ад, Посејдон и Зевс, богови кои подоцна ја поделиле власта помеѓу себеси и завладеале со светот. Родителите на Крон му прорекле дека еден од неговите синови ќе му го зазеде престолот. Затоа, по секое раѓање на Реја, тој своите деца ги голтал. По раѓањето на Зевс, Реја своето дете го доверила на океанида, која го однела во тајност во една пештера на Крит, додека пак, на својот сопруг му подметнала камен завиен во пелена. На тој начин Зевс бил спасен, а подоцна ја зазел власта од својот татко.
Нејзин еквивалент во римската митологија е Кибела.
Ендр (река)

Ендр (фр. ''Indre'') е река во средна Франција, лева притока на реката Лоара.
Изворот на реката се наоѓа во близу селото Преверанж во департманот Шер. Тече во северозападен правец, низ следиве департмани: Шер, Ендр и Ендр и Лоара.
Ендр се влева во реката Лоара кај атомската централа во Шинон, северно од Авоан.
Главна притока на Ендр е помалата река Ендроа, која се влева во Ендр кај Азе на Ендр.
Реката минува низ следниве департмани и градови:
* Ендр: Ла Шатр, Шатору
* Ендр и Лоара: Лош
* Шер
1 Наводи
**
Катедрална црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Струмица

Католичката црква Успение на Пресвета Богородица — македонска католичка црква од византиски обред која се наоѓа во Струмица, Македонија.
1 Историја
Црквата “Успение на Пресвета Богородица„ е изградена во 1925 година од монсињор отец Атанасие Иванов. Првата литургија е служена на празникот Велики Четвток истата година, а неколку месеци подоцна, во јуни 1925 година црквата била благословена од владиката Дионизиј Њаради. Од страна на папата Јован Павле II, оваа парохиска црква, на 1 мај 2001 година, е прогласена за Катедрална црква на Апостолскиот егзархат во Македонија. За нејзин прв егзарх е именуван епископот д-р Јоаким Хербут. Во текот на своето постоење црквата е повеќепати обновувана, а денешниот изглед го добила по неколкугодишното обновување започнато во 2002 година.
Марктл

Марктл (герм. ''Marktl''), неофицијално Марктл на Ин (''Marktl am Inn'' = „Пазарче на Ин“), е село и стара пазарна општина во сојузната покраина Баварија, Германија, недалеку од границата со Австрија. Местото му припаѓа на округот Алтетинг во Горна Баварија. Најзначаен град во околината е Алтетинг. Марктл има околу 2.700 жители.
Марктл е родно место на Папата Бенедикт XVI - 265-тиот поглавар на Римокатоличката црква.
1 Галерија
Прованса-Алпи-Азурен Брег

Прованса-Алпи-Азурен Брег (|Provence-Alpes-Côte d'Azur; |Provença-Aups-Còsta d'Azur / Prouvènço-Aup-Costo d'Azur) е регион во Франција.
Образуван е од следниве поранешни покраини:
* Прованса
* папската територија Авињон (Конта-Венасен)
* некогашната сардинско-пјемотска област Ница, со крајбрежјето Француска Ривиера (во Франција наречена Азурен Брег)
* југоисточниот дел од некогашната француска покраина Дофине во Алпите.
Во регионот има 6 департмани. На исток се протега границата со Италија , на југ е Средоземното Море и кнежевството Монако, на север е департманот Рона-Алпи, а на запад Лангдок-Русијон со реката Рона долж самата граница. Департманите се следниве:
* Вар
* Воклиз
* Горни Алпи
* Горнопровансалски Алпи
* Приморски Алпи
* Устие на Рона
Во економски поглед, реионот е трет по важност во земјата, веднаш по Ил де Франс и Рона-Алпи. БДП во регионот во 2006 г. изнесувал 130.178 милиони евра (27.095 евра по глава на жител).
1 Поголеми градови
Најголеми градови во регионот се Марсеј, Ница, Тулон и Екс ан Прованс, сите со население над 100.256 жители (попис 1999). Најбогат град е Ница.
* Антиб (со Жиан-Ле-Пан)
* Арл
* Авињон
* Вилнев-Лубе
* Грас
* Драгињан
* Екс ан Прованс
* Јер
* Кан
* Ла Сејн-сир-Мер
* Ле Кане
* Манделие-ла-Напул
* Марсеј
* Мартиг
* Мужен
* Ница
* Обањ
* Тулон
* Фрежис
Горна Сона

Горна Сона (|Haute-Saône, франкопровансалски: ''Hiôta-Sona'') е департман во регионот Бургундија-Франш Конте, Франција. Именуван е по реката Сона.
1 Поврзано
*Франш Конте
*Кантони во Горна Сона
*Општини во Горна Сона
*Окрузи во Горна Сона
*Арпитански јазик (наречен и франкопровансалски)
Атлас (митологија)

Атлас (грчки: ''Ἄτλας'') или Атлант, во старогрчката митологија бил титан. Тој бил син на Јапет и Азија, и брат на Прометеј.
1 Одлики и дела
Атлас се одликувал со огромна сила. Бил најстар од своите браќа и бил целосно верен на Титаните. Бил голем познавач на морињата и владеел со кралството Атлантида кое било толку огромно што се ширело надвор од столбовите на Херакле и било поголемо од Африка и Азија. Атлантида била потопена по наредбата на Зевс. Тогаш Атлант и неговиот брат Менотиј им се придружиле на Титаните во војна против Зевс.
Атлас бил татко на Плејади, Хијади и Хеспериди. Една од ќерките на Атлас била Калипсо, која го држала Одисеј седум години под своја власт.
2 Вечната казна
Атлас бил еден од титаните кои биле најсурово казнети по крајот на Титаномахијата (војна на титаните против боговите), а казната била да го носи на своите раменици целиот небесен свод. Според една легенда, со помош на главата на Медуза, Персеј го претворил Атлас во планина и го осудил да го носи небесниот свод. Според друга легенда, Атлас сакал да му помогне на Херкул да ги украде јаболката на Хесперидите. Затоа, го замолил Херкул да го подржи небото за миг, а тој да ги украде јаболката. Откако се вратил со јаболката, Атлас не сакал повторно да се врати на својата поранешна положба, но, Херкул успеал да го измами и така Атлас повторно се вратил да го држи небото.
INSEE

INSEE (|Institut National de la Statistique et des Études Économiques = „Државен институт за статистика и економско истражување“) е државна установа во Франција задолжена за статистика и проучување на економската состојба. Собира, анализира и објавува податоци за француската економија, општеството и организира повремени пописи. Установата е сместена во Париз и претставува француски огранок на европскиот статистички систем Eurostat. INSEE е основан во 1946 г. како наследник на Државата статистичка служба (SNS) формирана од Вишиевците за време на II светска војна.
1 Задачи
INSEE е задолжен за прибирање и анализа на статистички податоци во земјата. Најважни должности се:
*Организирање и објавување на пописи
*Подготовка на разни индекси (високопочитувани заради нивниот извонреден квалитет) како индекс на инфлација за определување на наемнините и градежните трошоци.
*Eurostat ги користи статистиките на INSEE заедно со соние на други државни служби за составување на статистички прегледи на ЕУ во целина.
2 Организација
INSEE е во ресорот на Министерството за економија. Моменталниот директор е Жан-Филип Коти. Меѓутоа, Eurostat го смета INSEE за независен орган, макар што независноста не е пропишана со закон.
2.1 Образовна и истражна дејност
Истражната и образовната дејност на INSEE ја врши GENES (''Groupe des Écoles Nationales d'Économie et Statistique'') во која спаѓаат:
*ENSAE (''L'École nationale de la statistique et de l'administration économique'') - школа за државни службеници и техничари на INSEE од областа на статистиката, економијата и финансовото работење.
*ENSAI, (''L'École nationale de la statistique et de l'analyse de l'information'') - школа за техничари.
3 Кодови и систем
INSEE назначува бројчено индексирани кодови на разни единици, правни и физички лица во Франција:
* INSEE-кодови (COG) кои се доделуваат на разни административни единици, особено на општините (кои се различни од поштенските броеви). Целосниот код има 8 бројки и 3 празни места, но напати се користи упростен код со 5 бројки без празни места:
**2 бројки (департман) и 3 бројки (општина) за 96-те департмани во континентална европска Франција.
**3 бројки (департман или заедница) и 2 бројки (општина) за прекуморските департмани, прекуморските заедници и прекуморските земји и територии.
* INSEE-броеви (13 бројки + назнака од 2 бројки) - единствен матичен број за жителите ([физичко лице|физички лица]). Форматот е следниов: ''пггммлллллррр кк'', where
**''п'' - пол: 1 = машки, 2 = женски (за постојан број) или 7 = машки, 8 = женски (за привремен број),
**''гг'' - последните две бројки од годината на раѓање,
**''мм'' месец на раѓање. Ако месецот е непознат, се доделува бројка поголема од 20,
**''ллллл'' - место (локација) на раѓање
**''ррр'' - број на редослед, за разликување на лица родени во исто место, во ист месец и година.
** 'кк' е „контролен клуч“ - назнаката еднаква на 97 (остатокот од бројот по модул 97).Тука постојат исклучоци за лица во извесни ситуации.* SIREN се кодови за правни лица (фирми и непрофитни здруженија), а SIRET се кодови за нивните места на дејност.
4 Поврзано
* Данок на додадена вредност
Крон

Крон или Хрон (старогрчки: ''Κρόνος'') — титан, бог од првото поколение во старогрчката митологија и единствен син на Геја и Уран небо. На татко му Уран му се осветил така што го кастрирал и се оженил со својата сестра Реја.
Во почетокот тој бил бог на земјоделството, а подоцна се идентифицира како бог на времето (старогрчки: ''Χρόνος'' — време), симболизирајќи го времето кое води кон смртта. Реја дала дозвола на сите титани, со исклучок на Океан, да го нападнат Уран.
1 Мит за крвавото владеење и паѓање на титаните
Мајката Земја (Геја) на Крон му ја прорекла дека ќе биде убиен од еден од неговите синови, а истото тоа му го потврдил и татко му при умирањето. Поради тоа тој ги голтал своите деца што Реја му ги раѓала.
Со соединувањето на Реја и Крон, се родиле идните олимписки богови: Деметра, Хестија, Хера, Ад, Посејдон и Зевс, богови кои подоцна ја поделиле власта помеѓу себеси и завладеале со светот. По раѓањето на Зевс, Реја своето дете го доверила на Океанида, која го однела во тајност во една пештера на Крит, додека пак, на својот сопруг му подметнала камен завиен во пелена. На тој начин Зевс бил спасен.
Кога Крон разбрал за измамата на Реја, тој започнал да го бара Зевс по целата земја, но безуспешно. Кога Зевс пораснал, започнал војна со својот татко, позната во старогрчката митологија како Титаномахија. По десет години, Крон бил симнат од власт од страна на Зевс и неговите сојузници и однесен и заточен на Тартар.
„Кога Зевс беше веќе сосема голем, тој го натера Крон да ги изблуе неговите браќа и сестри — Посејдон, Ад, Хера, Хестија и Деметра, како и да ги ослободи неговите чичковци и тетки, кои Крон по свргнување на Уран ги оставил во синџири.
Негов истоветник во римската митологија е Сатурн.
2 Крон како тема во уметноста
Крон се јавува како тема во уметничките дела, како:
* „На Пријам Крон“ — песна на германскиот поет Гете.
Халоген

Халогените елементи се хемиските елементи во групата 17 (стар стил: VIIB) од периодниот систем. Се состои од елементите: флуор (F), хлор (Cl), бром (Br), јод (I), астат (At), и вештачкиот елемент тенесин (Ts).
Енергијата на јонизацијата и електронегативноста опаѓаат со зголемувањето на атомскиот број на елементот во групата.
1 Двоатомски халогени молекули
халоген молекула структура модел ''d''(X−X) / pm(гасовита фаза) ''d''(X−X) / pm(цврста фаза)
флуор, F<sub>2</sub>, 143, 149
хлор, Cl<sub>2</sub>, 199, 198
бром, Br<sub>2</sub>, 228, 227
јод, I<sub>2</sub>, 266, 272
Калипсо (митологија)

Калипсо (грчки: ''Καλυψώ''- "таен") го старогрчката митологија е океанида, ќерка на титанот Атлас., а според друга легенда пак, ќерка на Хелиос и Персеида.
Како нимфа, таа е владетелка на митолошкиот остров Огигија, која го спасила на Одисеј по срушувањето на неговиот брод. На островот Одисеј поминал 7 години, а таа му обеќала безсмртност доколку остане да живее таму. Но, Одисеј сепак не можел да ја заборави својата родна Итака. Затоа, Атена му рекла на Зевс да му помогне на Одисеј да замине од островот, па Зевс го испратил на Хермес да ја предаде неговата одлука за заминување на Одисеј. Така, Калипсо му помогнала на Одисеј да изгради брод, и го дарувала со сè што му биле потребно за патување.
1 Калипсо како тема во уметноста и во популарната култура
Калипсо се јавува како тема во бројни дела од областа на уметноста и популарната култура, како:
* „Слово за Калипса“ - песна на југословенскиот поет Мак Диздар.
Тартар (митологија)

Тартар (грчки: Τάρταρος) во старогрчката митологија било најмрачното место во подземниот свет односно пеколот, место каде биле затворени победените богови и титани.
Тартар бил сместен уште пониско и од самиот Хад. Со Тартар владеел истоимениот бог, кој е роден од Хаос, заедно со Никта, Ереб, Геја и Ерос.
Во Тартар биле донесени Хекатонхирите и Киклопите. Подоцна, по крајот на војната помеѓу боговите, овде бил донесен и Крон, заедно со останатите титани, кои се спротивставувале на Зевс.
Калсада де Калатрава

Калсада де Калатрава (|Calzada de Calatrava) — место и општина во покраината Сиудад Реал (автон. заедница Кастиља-Ла Манча), Шпанија. Населението брои 4.568 жители.
Ова е родно место на прочуениот режисер Педро Алмодовар.
Кукавицовидни

Кукавицовидните птици (лат. ''Cuculiformes'') образуваат ред на сродни врапчеви птици, кои традиционално се поделени на следните фамилии:
*''Musophagidae'' - тураки и сродници;
*''Cuculidae'' - кукавици, кукали и ании;
*''Opisthocomidae'' - хоацин.
Меѓутоа, денес систематиката на оваа група е контроверзна. Сибли-Алквистовата систематика ја издигнува фамилијата ''Musophagidae'' до ред (''Musophagiformes''). Хоацинот продолжува да биде енигматичен; тој веројатно најдобро е да се смести во одделен, монотипски ред, особено ако тураките се сметаат за посебен ред. Кукалите и аниите понекогаш се сметаат за потсемејства на ''Cuculidae'', или пак се сместуваат во свои посебни фамилии (''Centropodidae'' и ''Crotophagidae'', соодветно).
1 Општи одлики
Кукавицовидните се најчесто птици со средна големина: најмалиот вид достигнува должина од 14 cm, додека најголемиот, благодарение на неговата долга опашка, достигнува должина од 70 cm. Опашните пердуви се постепени, но опашката никогаш не е заострена. Крилата се најчесто кратки. Стапалото на овие птици е зигодактилно, односно првиот и четвртиот прст се насочени кон назад, додека вториот и третиот кон напред. Клунот е обично краток и мазен. Повеќето видови се исклучиво сиви, кафеави или маслинесто обоени. Боите обично се образец од линии и точки. Некои видови исто така покажуваат и црнометален сјај, а светлите бои се ретки. Половите речиси секогаш се разликуваат значително по големина и тежина. Песната на кукавицовидните се состои од повторувачки серии на мелодични звуци.
2 Еволуција
Фосилниот запис за оваа група птици е предмет на голем интерес. Единствената анатомија на ''Cuculidae'' (според традиционалната класификација) често овозможува лесна идентификација дури и на изолирани коски. Предисториските родови на кукавицовидни птици се познати од горниот еоцен, од пред околу 40-35 милиони години. Фосилите на тураките се среќаваат во многу подоцнежните слоеви.
Одреден број на други палеогенски фосили понекогаш се припишувале на овој ред, но тие повеќе не се вклучени овде во поскорешните систематики: горнопалеоценските до средноеоценските претставници од фамилијата ''Gracilitarsidae'' најпрво се сметале за кукавицовидни птици, но ова тврдење денес не е целосно прифатено. Сепак, тие остануваат мистериозни како резултат на нивната апоморфна анатомија и би можеле да се блиски со исто така енигматичните видови од фамилијата ''Sylphornithidae'', познати од среден еоцен до долен олигоцен. Од долниот еоцен познати се родовите ''Parvicuculus'' и ''Procuculus''. Родот ''Foro'' веројатно е сродник на хоацинот; се смета за "алка што недостасува" меѓу оваа птица и редот ''Cuculiformes'', но како што е погоре наведено, многу е тешко хоацинот да се сврзе со било која современа птица.
Млади социјалисти на Македонија

Млади социјалисти на Македонија (МСМ) е огранизација, политички подмладок на Социјалистичка партија на Македонија која себеси се одликува како организација со лева социјалистичка ориентација, но е поточно ако се каже дека станува збор за организација со демократско социјалистичка ориентација. Идеолошката ориентација е во корелација со идеолошката ориентација на Социјалистичка партија на Македонија.
1 Историја
Млади социјалисти на Македонија делуваат од 12 декември 1993 година. До 2010 одржале 8 изборни собранија на кои биле избирани раководни структури. Од Млади социјалисти на Македонија произлегле голем број политичари меѓу кои и Ацо Спасеноски и Зоран Витанов.
2 Организационо ниво
Во 2010 на 8то изборно собрание на МСМ беа изгласани:
Малиша Станковиќ (Претседател)
Наум Стојчевски (Потпретседател)
Зоран Ангелов (Потпретседател)
Стојан Христовски (Потпретседател)
Марјан Цавироски (Генерален секретар)
3 Функционално ниво
Како дел од функционалното ниво на Млади социјалисти на Македонија се пет сектори:
Сектор за информатичка технологија
Сектор за меѓународна соработка
Сектор за култура забава и спорт
Сектор за финансирање
Сектор за меѓупартиска координација
4 Меѓународна соработка
Млади социјалисти на Македонија се полн член на ЕМДМЛ (Европска мрежа на демократска младинска левица) и од генералното собрание 2010 година се во нејзиниот одбор.
Европска мрежа на демократска млада левица

European Network of Democratic Young Left (ENDYL; ЕМДМЛ - Европска мрежа демократска младинска левица) е независна мрежа на лево ориентирани демократско социјалистички политички младински организации во Европа.
ENDYL е отворена за европски младински организации од демократската левица кои не следат сецојалдемократија нити ортодоксен комунизам. Нејзината агенда е заснована на демократија, поединечна слобода, солидарност, човекови права, интернационализам и еколошка одговорност.
Основана во Копенхаген, од 6 до 8 мај 1994 година, ENDYL'' моментално содржи социјалистички, зелено леви и радикално демократски младински организации. Работи заедно со партијата на европската левица како и со социјалните движења и со организации од јужната полутопка.
1 Членови
* — Alternativa Jove
* — Socialistisk UngdomsFront
* — Estonian Left Party Youth
* — Vasemmistonuoret
* — Jeunes Communistes
* — Linksjugend ['solid]
* — JungdemokratInnen/Junge Linke
* — Νεολαία Συνασπισμού / Neolaia Synaspismou
* — Ógra Shinn Féin
* — Young Green Left
* — Young Communists
* — Young Socialists of Macedonia
* — Union of the Communist Youth of Moldova (Komsomol)
* — Sosialistisk Ungdom
* — Młodzi Socjaliści
* — Bloco de Esquerda
* — Izquierda Unida
* — Özgürlük ve Dayanışma Partisi
Лука Ќеловиќ

Лука Ќеловиќ бил еден од најбогатите луѓе во Србија во почетокот на XX век, водечки финансиер и еден од највлијателните Срби со потекло од Херцеговина, еден од основачите на Српскиот комитет на четничката акција и најголем добротвор на Белградскиот универзитет.
1 Животопис
Тој е роден во селото Придворци кај Требиње, денешна Република Српска. Во 1875 година учествувал во Херцеговското востание. Потоа се вратил во Србија и учествувал во Српско-турската војна. По војната се посветил на трговија и стекнал големо богатство. Со својот пријател Милорад Гоѓевец го основал Српскиот комитет на четничката акција. Во текот на Борбата за Македонија бил главен финансиеер на четничките акции.
Меѓу другото бил и голем добротвор и член на друштвото „Свети Сава“. Бидејќи немал потомци целото свое богатство го оставил на Србија.
Живоин Рафаиловиќ

Живоин Рафаиловиќ (срп. ''Живојин Рафаиловић'') бил српски офицер и еден од основачите на Српскиот комитет на четничката акција .
1 Животопис
Бил роден во Мионица. Станал офицер при српската војска и го добил чинот капетан. Заедно со Милорад Гоќевац, Јован Атанацковиќ и Лука Ќеловиќ учествувал во основањето на Српскиот комитет на четничката акција кој се зафатил со препраќање на српски чети во Косово и Македонија.
Тој станал прв претседател на ''Извршниот комитет'' на СКЧА. Поради својот ангажман во четничкото движење зел неограничено отсуство од српската војска.
По уништувањето на првата препратена српска чета и сослушувањето од страна на Министерството за надворешни работи на Србија, по негово лично брање бил демобилизиран од војската, по што се посветил на комитетските работи.
Подоцна станал народен пратеник.
Јован Атанацковиќ

Јован Атанацковиќ бил српски генерал, еден од основачите на Српскиот комитет на четничката акција и воен министер .
1 Животопис
Тој е роден во Неготин, на тромеѓата меѓу Србија, Бугарија и Романија. Во родното место го завршил основното училиште, а во 1865 година се запишал при Воената академија во Белград. По завршувањето на академијата минал низ бројни гарнизони низ Србија постојано напредувајќи во кариерата, а во 1879 година станал кралски офицер ''ордонанас''. Во 1900 година станал воен министер.
Го прифатил повикот на Милорад Гоќевац и учествувал во формирањето на Српскиот комитет на четничката акција и во него извршувал највисоки функции. Тој најверојатно бил врската меѓу српската влада и ''Комитетот''.
Ја преживеал Првата светска војна и остварувањето на неговата замисла, припојување на Вардарска Македонија кон Србија, односно кон Кралство на Србите, Хрватите и Словенците.
Пенелопа (митологија)

Пенелопа (грчки: Πηνελόπεια) е лик од Одисеја, една од двете епски поеми на Хомер, заедно со Илијада. Таа во старогрчката митологија е сопруга на кралот на Итака, Одисеј, и ќерка на Икариј и Перибеја. Таа порано се викала Арнаја, но по заповедта на татко ѝ Науплије ја фрлил во морето,, но јато на дамчести пловки ја спасило и изнело на брегот. Позната е по својата верност кон својот сопруг, која го чекала дваесет години да се врати од Тројанската војна. Во текот на тие години, таа според легендата имала 108 предлози за да се омажи со друг маж и да го прогласи својот сопруг како мртов. Според истата легенда и според Аполодор, предлозите упатени кон Пенелопа биле околу 136.
По враќањето на Одисеј на Итака, тој разбрал дека неговото кралство било заземено од оние кои постојано и предлагале брак на својата сопруга, па со помош на Атена, тој бил претворен во старец. По предлог на Атена, Пенелопа им кажала дека ќе се омажи за оној кој ќе победи во натпревар по стрелање, користејќи ја стрелата на Одисеј. Така, на натпреварот победил Одисеј, а по ова тој заедно со својот син Телемах ги убил своите соперници.
Пенелопа денеска претставува симбол на верност.
Одисеја

Одисеја (грчки: ''Ὀδυσσεία'') — старогрчка епска поема, чиј автор се смета дека е Хомер.
1 Опис
Тројанскиот период, освен периодот од Тројанската војна, го вклучува и талкањето на Одисеј по светот. Ова е опишано во епот Одисеја од поетот Хомер.Одисеја го опишува враќањето на Одисеј во родната земја Итака, по крајот на Тројанската војна, како и случувањата со неговата сакана сопруга Пенелопа и неговиот син Телемах, која и покрај толку години му останала верна на својот сопруг.
Тоа патување траело околу десет години. Кога Одисеј се вратил на островот, тој успеал да си ја поврати власта во кралството, бидејќи истата му била одземена од страна на просјаците. По пристигнувањето на островот, Одисеј бил препознаен само од неговото куче. Идентитетот на Одисеј бил скриен со помош на Атена, која го претворила во старец. Својот идентитет Одисеј го докажал повторно со помошта на Атена, успевајќи да ја затекне стрелата од својот лак. На крајот, со истата таа стрела, тој со помош на Телемах ги убил сите оние кои претходно му го зазеле кралството.
Аполодор

Аполодор (грчки: ''Απολλοδορος'') бил старогрчки писател, филолог и архитект, кој живеел во средината на 2 век п.н.е. Негов учител му бил Диоген од Вавило. Во Александрија живеел до 146 п.н.е., кога побегнал или бил прогонет. По ова тој заминал во Атина.
Најпознат е по своето дело Хроника (Χρονικά) и „''За боговете''“ (Peri theon), а се смета и за автор на Митолошка библиотека. единствениот труд за старогрчката митологија кој денеска е зачуван.
Македонија на Европското првенство во атлетика 2010

Република Македонија на Европското првенство по атлетика во 2010 година, кое се одржало во Барселона, Шпанија, учествувала со два натпреварувачи..
ЕПА Барселона 2010., ! Злато, ! Сребро, ! Бронза, Вкупно
0, 0, 0, 0
1 Учесници
Дисциплина, Мажи, Жене, Вкупно
100 м, Ивана Рожман, 1
Троскок, Реџеп Селман, 1
Вкупно 1 1 2
2 Резултати
2.1 Мажи
Атлетичар, Дисциплина, Личен рекорд, Квалификации, Финале, Детали
Резултат, Место, Резултат, Заостанување, Место
Реџеп Селман, Троскок, 15,29, 15,39 ЛР, 27/28, ''Не се пласирал''
2.2 Жени
Атлетичар, Дисциплина, Личен рекорд, Група, Полуфинале, Финале, Детали
Резултат, Место, Резултат, Место, Резултат, Заостанување, Место
Ивана Рожман, 100 м, 12,07, 12,90, 31/32, ''Не се пласирала''
Стоечка комедија

Стоечка комедија (наречена и стендап од анг. ''stand-up comedy'') — стил на комедија каде што комичарот изведува пред жива публика, обично зборувајќи им директно. Овие изведби често се снимани за да бидат понатаму објавени како ДВД, на Интернет или на телевизија.
Изведувачот често е познат како комичар или стоечки комичар.
1 Форма
Изведбите на стоечка комедија се обично кратки, при што комичарот брзо рецитира низа на хумористички приказни, кратки шеги и сл. Некои стоечки комичари користат театрални вештини, музика или магични трикови за да ги подобрат своите настапи. Стоечката комедија често се изведува во клубови за комедија, барови, факултети и театри, меѓутоа, не постои вистинско ограничување околу тоа каде може вештината да се изведува.
Список на италијански сликари

Ова е список на италијански сликари по азбучен редослед:
*Ливио Агрести (1508-1580)
*Франческо Албани (1578–1660)
*Мариото Албертинели (1474–1515)
*Фра Анџелико (1387–1455)
*Софонизба Ангвисола
*Пјетро Анигони (1910–1988)
*Мино Арџенто (1927-)
*Фра Бартоломео (1472–1517)
*Џентиле Белини (~ 1429–1507)
*Џовани Белини (~ 1430–1516)
*Џовани Болдини (1842-1931)
*Џовани Антонио Болтрафио (1467-1516)
*Сандро Ботичели (~ 1445-1510)
*Бронѕино (1503–72)
*Николо Бранкалеон (~ 1460–~1526)
*Џорџо Вазари (1511–1574)
*Рафаело ди Векио (~ xxx)
*Доменико Венецијано (~1410–1461)
*Паоло Веронезе (1528–1588)
*Андреа дел Верокио (~ 1435–1488)
*Јакопо Вињали (1592-1664)
*Леонардо да Винчи (1452–1519)
*Даниеле да Волтера (~ 1509–1566)
*Тадео Гади (~ 1300–1366)
*Франческо Гварди (1712–1793)
*Доменико Гирландајо (1449–1494)
*Џузепе Гризони (1699–1796)
*Бернардо Дади (~ 1280-1348)
*Доменикино (1581–1641)
*Донатело (1386–1466)
*Енрико Донати (1909–2008)
*Досо Доси (~ 1490–1542)
*Дучо (1255–1319)
*Каналето (1697–1768)
*Караваџо (1573–1610)
*Анибале Карачи (1560–1609)
*Лудовико Карачи (1555–1619)
*Елио Карлети (1925-1980)
*Виторе Карпачо (~ 1460–~ 1525)
*Џорџо де Кирико (1888-1978)
*Антонио да Кореџо (1494–1534)
*Леонардо Кочоранте (1680-1750)
*Акиле Леонарди (~1800–1870)
*Франческо Филиппини (1853–1895)
*Филипино Липи (1457–1504)
*Филипо Липи (~ 1406–1469)
*Амброџо Лоренцети (fl. 1319–1348)
*Лујџи Маличе (1937– present)
*Андреа Мантења (~ 1431–1506)
*Симоне Мартини (1284–1344)
*Гвидо Марцули (1943)
*Томазо Мазачо (1401–1428)
*Антонело да Месина (1430-1479)
*Микеланџело (1475–1564)
*Амадео Мондиљани (1884–1920)
*Лелио Орзи (1511–1587)
*Деодато Орланди (fl. 1288-1310)
*Марко Палмецано (1460-1539)
*Елеутерио Паљано (1826–1903)
*Џовани Паоло Панини (1691–1765)
*Пармиџанино (1503–1540)
*Фердинандо Партини (active 1790s)
*Перуџино (~ 1445–1523)
*Балдасаре Перуци (1481–1537)
*Пјетро Пецати (1828–1890)
*Пизанело (1395–1455)
*Пинторикио (1454–1513)
*Себастијано дел Пјомбо (~ 1485–1547)
*Антонио Полајуоло (~1431–1498)
*Џовани Пјетро де Помис (~ 1565-1633)
*Понтормо (1494–1556)
*Пучи (р. 1955)
*Томазо Реди (1665–1726)
*Гвидо Рени (1575–1642)
*Џовани Франческо да Римини (~ 1420-1470)
*Салватор Роза (1615–1673)
*Рафаело Санти (1483–1520)
*Андреа дел Сарто (1486–1530)
*Сасета (1392-1450)
*Никола Симбари (Р. 1927)
*Герардо Стамина (1354–1403)
*Бартоломео Суарди (~ 1455 – ~ 1536)
*Тинторето (1518–1594)
*Тицијан (1488–1576)
*Џовани Батиста Тјеполо (1696–1770)
*Козимо Тура (~1430–1495)
*Паоло Учело (~ 1396–1475)
*Џентле да Фабријано (~ 1370–1427)
*Андреа да Фиренце (fl. 1343–1377)
*Росо Фјорентино (1494–1540)
*Мелоцо да Форли (1438-1494)
*Пјетро дела Франческа (~ 1416–1492)
*Франческо Ајец (1791–1882)
*Марио Цампедрони (р. 1945)
*Чимабуе (1240–1302)
*Џампјетрино (~ 1495–1549)
*Артемизија Џентилески (1593–1652)
*Џорџоне (~ 1477–1510)
*Џото (1267–1337)
Лауинген

Лауинген (герм. ''Lauingen'') — град во округот Дилинген во Баварија, Германија. Сместен е на левиот брег на реката Дунав, 5 км западно од Дилинген и 37 км североисточно од Улм. Населението брои 10.736 жители.
Во градот е роден прочуениот теолог св. Алберт Велики (1193/1206 – 1280)
1 Збратимени градови
Лауинген е збратимен со:
* Марцан-Хелерсдорф, Германија
* Сегре, Франција
* Тревиљо, Италија
Четници

:''Ова е статија за Четници (поим). За четничките организации, видете Српски комитет на четничката акција и Југословенска војска во татковината.''
Четници — членови на полувоени или воени единици. Терминот ''четник'' води потекло од воениот формациски термин ''чета'' кој се појавила на почетокот на XIX век, кога биле организирани ајдучки дружини кој сееле страв меѓу Турците, а членовите на тие дружини биле нарекувани четници. Тие биле организирани во мали доброволни дружини и го штителе населението од турските зулуми и насилија.
Самиот термин четници е карактеристичен за поголемиот број на држави на Балканот, а своевремено свои четници имале повеќе организации: Врховниот македонски комитет, Македонската револуционерна организација, грчката „Етники Етерија“ и други, сите овие делувале кон крајот на XIX и почетокот на XX век меѓутоа постепено згаснале.
Во Србија, доктрината за четничкиот начин на војување посебно се развил во времето на кнезот Александар Караѓорѓевиќ (1842-1858), а српското четништво има своја генеза, тоа се родило како отпор против разните поробувачи но постепено се претворило во националистичко движење кое дејствувало во интерес на српската држава, а на штета на околните народи.
Четништвото како појава било најдолготрајно во Србија, со извесни периоди на прекини, сè до втората светска војна и затоа четништвото понекогаш во повеќето случаи се поврзува само со оваа
1 Поврзано
* Четнички институт на ТМОРО
* Српски комитет на четничката акција
Тројански коњ

Тројанскиот коњ претставува дел од митот за Тројанската војна.
Според легендата, грчките војски ја опседнале Троја во продолжение на десет години, и никако не пронаоѓале начин како да ја заземат. Најпосле до израз дошла идејата на мудриот Одисеј. Делото било изработено од страна на Епеј, а идејата била на мудриот Одисеј, кој пак ја послушал на божицата Атена. Најсилните херои се засолниле во коњот, додека пак останатата армија се повлекла навидум од брегот. Во меѓувреме, грчкиот шпион Синон успеал да ги убеди на Тројанците дела коњот е дар од боговите, и покрај предупредувањето кое било дадено од страна на Лаокон и Касандра. Така, Тројанците гигантскиот коњ го внеле зад градските ѕидини. Цела вечер Тројанците ја празнувале големата и долгогодишна победа над Грците. Но, вечерта кога сите спиеле, скриените војници ги отвориле портите на градот. По ова следувало целосно уништување на Троја, секој маж или момче биле убиени, секоја жена била заробена.
Денеска, на местото каде некогаш се наоѓала Троја, блиску до Дарданелите во денешна Турција, во 1955 година бил изграден музеј во кој се чуваат реликви од градот, а во градината на самиот музеј има изложено дрвен коњ, кој го претставува легендарниот тројански коњ.
Виктор Луј

Виктор Луј (фр. ''Victor Louis''; 10 мај 1731 – 2 јули 1800) — француски архитект, добитник на Римската награда во 1755 г.
Меѓу позначајните негови дела се вбројува Големиот театар во Бордо (1780) и галериите на дворецот Пале-Ројал во Париз. Неговата полна биографија е објавена во 1881 во Бордо. Во 1770 се оженил со Мари-Емануел Беон, пијанистка и композитор.
Итака

Итака (грчки: ''Ιθάκη'') — грчки остров кој се наоѓа во Јонското Море, со површина од 120 км<sup>2</sup>, и 3.084 жители . Островот е општина во префектурата Кефалинија и се наоѓа североисточно од брегот на Кефалоња, и западно од континентална Грција. Најмногу е познат по Хомеровата Итака, како домот на Одисеј во Одисеја.
1 Потекло на името
Името на Итака останало непроменето од класичните времиња. Постојат различни тумачења за потеклото на името на Итака; според едни островот го добил името по митолошкиот херој Итак, по други од грчкиот збор "ithy" што значи весел, а некои сметаар дека името настанало од феничанскиот збор "utica" што значи колонија.
2 Итака во митологија
Авантурите на Одисеј траеле дваесет години, а сета негова сила и мисла била врзана за враќањето на островот Итака со кое владеел и на кој го чекала неговата верна сопруга Пенелопа и синт наследник Телемах. Островот Итака бил карпест и на него населението се занимавало со земјоделство и сточарство, по ништо посебно, ни богато. Но верноста на Пенелопа и мистичното исчезнување на Одисеј по Тројанската војна, на Пенелопа ѝ обезбедиле несакани просци. Токму пред враќањето на Одисеј во својот дом, дванаесет хеленски владетели ја побарале за сопруга, донесувајќи насилна одлука дека таа мора да одбере еден од нив. Одисеј, кого Атена го престорила во просјак со својот син им се спротивставува и го зачувува домот и семејството.
3 Важни луѓе
*Одисеас Андруцос (1788–1825), херој во грчката војна за независност
*Платон Дракулис (1858-1942), филозоф, писател, политичар
*Панагис Лекацас (1911-1970), писател, новинар
*Лоренѕос Мавилис (1860 – 1912), борец
*Јоанис Метаксас (1871–1941), генерал и диктатор на Грција
Персефона (митологија)

Персефона или ''Персефонија'' - во старогрчката митологија, кралица на подземниот свет. Таа била ќерка на божицата Деметра, божица на земјоделието и на новиот живот.
Според легендата, Деметра на Зевс му родила ќерка, Персефона. Таа била многу убава девојка, посакувана од неколку богови и смртници. Најпознати од тие биле Аполон и Посејдон, но нејзината мајка сметала дека таа е млада за да се омажи, па затоа ја испратила во Сицилија. Според митот, кога таа си играла на ливадата со нимфите, земјата одеднаш се отворила и се појавил богот Ад, кој ја присвоил за себе. Ад бил многу вљубен во неа и не сакал да ја пушти од подземниот свет. За тоа време, Деметра го слушнала плачот на својата ќерка и побрзала да ја спаси, но не успеала. Деметра талкала низ светот девет дена без храна и вода, сè додека Хелиос не ѝ открил што се случило со нејзината ќерка. Несреќната мајка отишла на планината Олимп и побарала помош од Зевс. За ова време, Ад се оженил со Персефона. Деметра се вратила во својот храм во Елевзина, и на светот настапила голема неплодност на плодовите кое довело и до голема катастрофа како за луѓето така и за боговите. Тогаш Зевс одлучил дека е потребно да се вмеша во проблемот, па одлучил третина од времето Персефона да живее во подземниот свет со Ад, а остатокот на земјата. Кога Персефона била во подземниот свет, настапувала неплодноста, а кога била на земјата природата разеленувала со прекрасни цвеќиња. Така настанале годишните времиња.