Ингрид Рагнавалдсдотер

Ингрид Рагнвалдсдотер (старонордиски: ''Ingiríðr Rögnvaldsdóttir'') (1100/1110 – по 1161 н.е.) е родена како член на шведското кралско семејство, станала член на данското кралско семејство со брак, а подоцна била и кралица на Норвешка како сопруга на Харалд IV. Четири пати била мажена, Ингрид имала голем број деца кои одиграле истакнати улоги во шведската и норвешката историја.
1 Биографија
Ингрид Рагнвалдсдотер била родена помеѓу 1100 и 1110 година. Историјата не го запишала ниту името, ниту потеклото на мајката на Ингрид. Таа била ќерка на Рагнвалд Ингесон, единствениот познат син и наследник на шведскиот крал Инге I. Сепак, Рагнвалд умрел рано и никогаш не успеал како крал.
Ингрид прво се омажила за Хенри Скаделар (''Хенрик Свендсен Скаделар''), син на Свенд Свендсен од Данска, кој бил еден од нелегитимните синовите на данскиот крал Свејн II. Свенд Свендсен бил неуспешен гонител на престолот, кој починал кога бил избран за крал. Хенри Скаделар бил осакатен и не се сметал за кандидат за кралство. Наместо тоа, тој бил чест шегаџија и заговорник, создавајќи голем број непријатели. Имале три сина Хенри и Ингрид, вклучувајќи го и шведскиот крал Магнус II. Познато е дека Ингрид го заинтригирала Магнус да го добие шведскиот престол, според мислењето на Ингрид законското наследство на нејзиниот покоен татко. Таа наводно му предложила на нејзиниот син Магнус да го вработи човекот кој ќе го убие Сверкер I од Шведска . Хенри Скаделар починал на 4 јуни 1134 во битката на Фотевик во Заливот на Фотевик близина Велинге во Сканија.
Ингрид набргу потоа се омажила за норвешкиот крал Харалд Гил. Од него, Ингрид имала син кој подоцна станал крал на Норвешка Инге Харалдсон. Кога кралот Харалд бил убиен во 1136 година, Ингрид одиграла значајна улога во прогласувањето на нејзиниот син Инге и нејзиниот посинок Сигурд за совладетели и во водењето на војната против обидот за узурпатор, Сигурд Слембе. Таа останала една од најважните советници на кралот Инге во текот на неговото владеење.
Нејзиниот трет сопруг бил Отар Биртинг, истакнат заемодавец, но таа повторно останала вдовица кога тој бил убиен во Нидарос во одреден момент во 1140-тите.
Помеѓу нејзиниот трет и четврти сопруг, Ингрид родила вонбрачно дете, Орм Иварсон, од инаку непознат маж наречен Ивар Снајс.
Четвртиот и последен сопруг на Ингрид бил Арне Иварсон од Стархајм, уште еден истакнат заемодавец со кој имала четири деца. Подоцна, Арне Иварсон бил наречен ''Конгсмаг'' што значи свекор на кралот.
Како советник на нејзиниот син Крал Инге, Ингрид одиграла значајна улога во многу настани од раната ера на граѓанска војна во Норвешка. На 3 февруари 1161 година, кралот Инге бил поразен и убиен, водејќи ги неговите луѓе во битка против кралот Хокон Широкорамен. Во сагата ''Хајмскрингла'', Ингрид последен пат се споменува кога таа и нејзиниот сопруг ја напуштиле Норвешка во егзил во Данска.
1.1 Белешки за името
Името на Ингрид може да се најде во широк спектар на правопис на современите скандинавски јазици и англиски. Нејзиното име, на старонордиски ''Ingiríðr'', е преведено како ''Ингрид'' или ''Ингерид''. Нејзиниот патроним, на старонордиски ''Rögnvaldsdóttir'', може да се преведе како ''Рангвалдсдотр.''
2 Деца
2.1 од Хенри Свејнсон
* Кралот Магнус II од Шведска - кој го организирал убиството на Свети Ерик IX од Шведска, а можеби и Сверкер I од Шведска; самиот бил убиен; а потоа се сметаше за узурпатор
* Јарл Рагнвалд Хенриксон - Риксјарл од Шведска за време на краткото владеење на неговиот брат
* Буритс Хенриксон (исто така Бурис/Борис; веројатно 1130–1167, убиен), гроф од Јитланд, во 1166 година се оженил со ќерката (р. 1150) на Луитгард од Стад и Херман II, гроф од Винценбург.
2.2 од Харалд Жил
* Кралот Инге Харалдсон од Норвешка
2.3 од Ивар Снајс
* Орм Иварсон (нелегитимен) - истакнат водач за време на владеењето на кралот Магнус Ерлингсон, и по смртта на Ерлинг Скаке, веднаш до кралот на власт.
2.4 од Арне Иварсон од Стархајм
* Филип Хердлански
* Епископ Николас Арнесон - ко-основач на партијата Баглер
* Инге Арнесон
* Маргрета Арнесдотер, која стана мајка на кралот Баглер Филип Симонсон
3 Наводи