Автомобилска депонија

Автомобилска депонија — место каде што се носат уништени или деактивирани возила и потоа нивните употребливи делови се продаваат за употреба во работењето на возилата, додека неупотребливите метални делови, познати како делови од старо железо, се продаваат на компании за рециклирање метал.
Најчестите видови на депони за отпад се депониите за автомобилски отпади, но постојат и депонии за мотоцикли, велосипеди, камиони, автобуси, мали авиони и чамци или возови.
1 Депонија
Депонија е место за рециклирање каде се купува и продава старо железо. Отпадите се всушност услуги за старо железо. Тие обично купуваат било каков обичен метал. На пример, железо, челик, не'рѓосувачки челик, месинг, бакар, алуминиум, цинк, никел и олово би можеле да се најдат. Отпадите често купуваат електроника, апарати и метални возила. Отпадите ги продаваат своите акумулации на метали или на рафинерии или на поголеми брокери за старо железо. Кражбата на метал се врши за крадците да можат да продадат украден бакар или други украдени вредни метали на отпади.
2 Операција
Кога автомобилот е сериозно оштетен, неисправен без никаква поправка или не вреди да се поправи, сопственикот може да го продаде на отпад. Во некои случаи, кога автомобилот е оштетен на место каде што не е дозволено да се оставаат напуштени автомобили, сопственикот на автомобилот ќе му плати на расчистувачот да го однесе автомобилот. Складишните дворови, исто така, купуваат поголем дел од уништените, напуштени возила што се продаваат на аукција од полициски запленети складишта, а честопати купуваат и возила од осигурителни компании.
Складишните дворови што нудат услуги за отстранување автомобили, дозволувајќи им на поединците одговорно да ги отстранат своите стари, нефункционални возила, обично ќе го одвлечат возилото од местото на купување до дворот, но возилата можат да се возат. На расклопните дворови, автомобилите обично се распоредени во редови, честопати наредени еден врз друг. Некои депонии чуваат залихи во своите канцеларии, наведувајќи ги употребливите делови во секој автомобил, како и местоположбата на автомобилот во дворот. Многу автомовилски депонии имаат компјутеризирани системи за залихи. Околу 75% од возилото може да се рециклира и да се користи за други цели.
Станува сè почесто да се користат сателитски услуги за пронаоѓање делови за да се контактираат повеќе отпадни депонии од еден извор. Во 20 век, тоа биле центрите за корисничка поддршка преку телефон кои наплаќале премиум цена за повици и составувале факс што се испраќал до различни отпадни депонии за да можат директно да одговорат доколку делот е на залиха. Многу од нив денес се базирани на интернет-поддршка, при што барањата за делови се испраќаат веднаш по е-пошта.
Честопати деловите за кои има голема побарувачка се вадат од автомобилите и се носат во магацинот на отпадот, така што клиентот кој бара одреден дел може веднаш да го добие, без да мора да чека вработените во отпадот да го отстранат тој дел. Некои отпади очекуваат клиентите сами да го отстранат делот (познати како „''самопослужни отпади''“) или дозволуваат тоа да се направи по значително намалена цена во споредба со тоа што персоналот на отпадот ќе го отстрани. Тој стил на отпад често се нарекува отпад „''Вие го вадите''“.
Сепак, почесто е клиентот да се јави и да праша дали специфичниот предмет што му е потребен е достапен. Ако отпадот го има бараниот предмет, на клиентот обично му се наложува да остави депозит и да дојде да го подигне делот подоцна. Делот обично го инсталира клиентот или агентот („механичарот на клиентот“), но некои отпади нудат и услуги за инсталација.
Деловите што обично се расклопуваат од возилата се генерално сите што можат да се препродадат, како што се склоповите на светлата (општо познати како само „светла“, на пр. фарови, трепкачи, задни светла), седиштата, деловите од издувниот систем, ретровизорите или раткапните. Возилата од понови модели честопати имаат цели половини или делови од каросеријата отстранети и складирани на полиците како инвентар. Другите главни делови како што се моторот и менувачот често се отстрануваат и продаваат, обично на компании за автоделови кои ќе го обноват делот и ќе го препродадат со гаранција, или ќе ги продадат компонентите какви што се во користена состојба, со или без гаранција. Други, обично многу големи, отпади ќе ги обноват и продадат самите такви делови. Нескршените шофершајбни и прозорци исто така може да се отстранат неоштетени и да се препродадат на сопствениците на автомобили на кои им е потребна замена. Некои отпади ќе продаваат оштетени или уништени, но поправливи возила на аматерски производители на автомобили, или постари возила на колекционери, кои ќе го обноват автомобилот за сопствена употреба или за забава, или понекогаш за препродажба. Тие луѓе се познати како „''реконструктори''“.
Откако возилата на депонија ќе престанат да имаат повеќе употребливи делови, труповите обично се продаваат на преработувач на старо железо, кој обично ги дроби телата на лице место во просториите на депонијата користејќи мобилна преса, дробилка или сплескувач, а конечното отстранување се одвива во чеканска мелница, која ги дроби остатоците од возилото на парчиња. Потоа парчињата се продаваат на тони за понатамошна обработка и рециклирање.
3 Библиографија
*''Junkyards, Gearheads and Rust, salvaging the automotive past'', David N. Lucsko, Johns Hopkins University Press, 2016