Изоп

Изоп (''Hyssopus officinalis'') — грмушка од семејството Lamiaceae, домородно на Јужна Европа, Блискиот Исток и регионот околу Каспиското Море. Поради неговите наводни својства како антисептик, ублажува кашлица и експекторанс, се користи во традиционалната хербална медицина.
1 Опис
Изоп е грмушка или подгрмушка со светли бои кои се движат од 30 до 60 см во висина. Стеблото е како дрво кај основата, од кое растат голем број исправени гранки. Листовите му се ланцетни, темно зелени и од 2 до 2,5 см долги.
Во текот на летото, изопот дава розови, сини или, поретко, бели миризливи цветови. Тие предизвикуваат мали долгнавести тетра-ахени.
2 Историја
Растението наречено изоп се користи уште од класичната антика. Неговото име е директна адаптација од грчкиот ὕσσωπος (изопос). Името изоп се појавува во некои преводи на Библијата: „Исчисти ме со изоп и ќе бидам чист“, но истражувачите сугерираат дека библиските извештаи не се однесуваат на растението кое денес го знаеме како изоп.
Има повеќе предлози за модерната врска на библискиот изоп, почнувајќи од ѕидни растенија како мов или папрат, до широко користени кулинарски билки како мајчина душица, рузмарин или мајоран.
Изоп се користел и за прочистување (религиозно прочистување) во Египет, каде што според Херемон Стоикот, свештениците го јаделе со леб за да го прочистат овој вид на храна и да го направат погоден за нивната строга исхрана.
3 Одгледување и употреба
Изопот е отпорен на суша и толерантен на кредасти, песочни почви. Успева во полно сонце и топла клима.
Под оптимални временски услови, билкиот изоп се бере двапати годишно, еднаш кон крајот на пролетта, и уште еднаш на почетокот на есента. Растенијата е пожелно да се берат кога цветаат за да се соберат цветните врвови.
Откако ќе се исечат стебленцата, тие се собираат и се сушат или наредени на палети за да се исцеди или се закачуваат за да се исушат. Вистинскиот процес на сушење се одвива на ладно, суво, добро проветрено место, каде што материјалите се мешаат неколку пати за да се обезбеди рамномерно сушење. Билките за сушење се чуваат подалеку од сонцето за да се спречи промена на бојата и оксидација. Процесот на сушење трае приближно шест дена во целост. Откако ќе се исушат, листовите се отстрануваат и двете компоненти, листовите и цветовите, се сечкаат ситно. Конечниот исушен производ тежи една третина од почетната свежа тежина и може да се чува до 18 месеци.
3.1 Етерично масло
Етеричното масло ги вклучува хемикалиите тујон и фенол, кои му даваат антисептички својства. Содржи високи концентрации на тујон и на хемикалии кои го стимулираат централниот нервен систем, вклучувајќи ги пинокамфонот и кинеолот, можат да предизвикаат епилептични реакции. Маслото од изоп може да предизвика напади, па дури и мали дози (2-3 капки) може да предизвикаат конвулзии кај децата.
3.2 Кулинарство
Свежата билка најчесто се користи во готвењето. За'атар е позната билна мешавина од Блискиот Исток, чиишто верзии вклучуваат сушени листови од изоп.
Растението најчесто го користат пчеларите за производство на нектар од кој западните медоносни пчели прават богат и ароматичен мед.
3.3 Хербален лек
Во хербалната медицина се верува дека изопот има смирувачки, експекторантни и супресивни својства на кашлица. изопот со векови се користел во традиционалната медицина со цел да се зголеми циркулацијата и да се третираат повеќе состојби како што се кашлање и болки во грлото. изоп може да го стимулира гастроинтестиналниот систем.