procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Калигула (филм)

Калигула — македонски филм од 1997 година во режија на Миле Грозданоски, кој е автор и на сценариото. Филмот е снимен во продукција на МРТ. Главните улоги ги играат: Димче Мешковски, Владимир Ангеловски, Димитар Зози, Ѕвезда Ангеловска и Ѓорѓи Јолевски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Димче Мешковски, /
Владимир Ангеловски, /
Димитар Зози, /
Ѕвезда Ангеловска, /
Ѓорѓи Јолевски, /
Шираз (вино)

Шираз вино се однесува посебно на две различни добро познати сорти вина. Историски, името се однесува на виното произведено околу градот Шираз во Иран. Во сегашната ера, „Шираз“ е алтернативно име за грозјето Сирах, најчесто користено во Австралија и Јужна Африка. Модерното грозје „Шираз“ е идентично со Сира и потекнува од југоисточна Франција, поточно од Прованса без воспоставена врска со градот Шираз во Персија (Иран).
1 Историја
До деветтиот век, градот Шираз веќе воспоставил репутација за производство на најубаво вино во светот, и бил главен град на Иран во Иран. Документиран е извозот на виното Шираз од европските трговци во 17 век. Како што е опишано од ентузијастичките англиски и француски патници во регионот, од 17 до 19 век, виното што се одгледувало во близина на градот било со послаб квалитет поради наводнувањето, додека најдоброто  <sup class="noprint Inline-Template" >&#x5D;</sup> Шираз вино, всушност било одгледувано во терасовидни лозја околу селото Колар. Овие вина биле бели и постоеле во два различни стила: како суви млади вина за скоро пиење и како слатки вина наменети за стареење ( оставање да зреат). Вториве вина биле споредувани со „старо шери “ (едно од најценетите европски вина до тој ден), а на петгодишна возраст се вели дека имале прекрасен букет и вкус на орев. Сувите бели вина Шираз (но не и слатките) биле ферментирани со значителен контакт со стеблото, што требало да ги направи овие вина прилично фенолни, односно богати со танини .
Патниците ги опишале вината како бели, па се чини дека нема ампелографски описи за винова лоза или грозје. Марко Поло спомнувал вино, а други класични прикази опишувале лози тренирани од макари и тегови да растат од едната страна на куќата, а од друга долу.
Британскиот поет Едвард Фиц Гералд подоцна го превел ''Рубијатот на Омар Кајам'' од персиски јазик, во кој се имаат собрано пофалби за вината Шираз.
Во модерен Иран, виното Шираз не можело да се произведува легално поради забраната за алкохол во исламот. Пред Исламската револуција во 1979 година, во Иран имало до 300 винарии кои сега ги нема. Како целина, Иран веќе не е земја за производство на вино, но на иранските христијани законски им е дозволено да ферментираат вино.
2 Модерна ера
И покрај името, не постои докажана врска помеѓу градот Шираз и современата сорта на црвено грозје „Шираз“, засадена во Австралија, Јужноафриканска Република, Аргентина, Канада, САД и некои други земји. Модерното грозје Шираз, сега познато како идентично со грозјето Сирах, го донел во Австралија Џејмс Басби, таткото на австралиското вино. Басби патувал низ Шпанија и Франција собирајќи сечи од лоза што биле основа на австралиската винска индустрија.
Васа Ешкиќевиќ

Васа Ешкиќевиќ (|Васа Ешкићевић; 1867 – 1933) бил српски сликар.
1 Биографија
Роден е во Ириг во 1867 година. Учел сликарство на Уметничката школа во Петроград, а потоа завршил Академија за ликовни уметности кај Иљја Репин. По избивањето на Првата светска војна во 1914 се јавил како доброволец во српската војска. Го преминал Скадар и Албанија. На Крф во 1916 на лична молба е одреден за воен сликар. Починал во Нови Сад во 1933 година.
Основен суд Прилеп

Основен суд Прилеп — суд со основна надлежност сместен во градот Прилеп и го опфаќа подрачјето на општините Прилеп, Долнени и Кривогаштани. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во Прилеп и Крушево.
Судот во Прилеп ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Прилеп одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
1 Историја
Основниот суд во Прилеп, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година. Во првичниот период, судот работел во зграда од предвоениот период, во која денес е сместен Државниот архив.
Судот во 1968 година добил нов објект, кој имал приземје и два ката. Во 2001 година, зградата на судот започнала да се доградува.
Судот имал практика да одржува судски денови на подрачјето на Мариово.
2 Внатрешна организација
Основниот суд во Прилеп е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.
2.1 Претседатели на судот
Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Прилеп биле следниве:
* Милан Самак
* Киро Пашоски
* Радослав Славески
* Кирил Нанески
* Владимир Тренкоски
* Кирил Цветаноски
* Стеван Стојчески
* Ангелчо Видески
* Љубен Биноски
* Јане Тренчевски
3 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
Валонски Брабант

Валонски Брабант (, ; |Brabant wallon ; |Waals-Brabant ; |Roman Payis) епокраина во Валонија и Белгијa. Се граничи (во правец на стрелките на часовникот од север) со покраината Фламански Брабант (Фламански регион) и покраинитеЛиеж, Намир и Ено (Валонија). Нејзин главен град и најголем град е Вавр.
Покраинското население бilo регистрирано на 403.599 жители од јануари 2019 година, што дава густина на население од 368/км<sup>2</sup> (950/квадратни милји).
.
Калуѓер (планина)

Калуѓер или Калугер (|Καλογκέριτ, |Kalogerit) — планина во Долна Преспа, на границата меѓу Албанија и Грција, односно македонските области Мала и Голема Преспа (егејскиот дел). Практично претставува срт на Сува Гора.
1 Опис
Планината е сместена во Преспа, меѓу Големото Преспанско Езеро на север и Малото Преспанско Езеро на југ. Егејскиот дел на планината влегува во Националниот парк „Преспа“ и е вклучена во мрежата на заштитени подрачја Натура 2000. По планината минува албанско-грчката граница со граничните пирамиди бр. 1 - 10. Највисок врв е истимениот Калуѓер (1.480 м), кој е на албанска територија. На југ превојот Урида го двои од сртот Слива (гран. пирамида бр. 12).
Во геолошки поглед, планината е сочинета од варовнички карпи.
2 Врвови
Врвовите на планината, дадени по висински редослед, се следниве:
Име, Албански/Грчки, Висина(м), Местоположба, Земја
Калуѓер, Kalugerit, 1.480, во западниот дел
Коно, Κώνος, Κόνο, 1.427, во источниот дел, гранична пирамида бр. 4, ,
Лофка, Lofkë, 1.408, во западниот дел
Церо, 1.341, во средишниот дел, гранична пирамида бр. 3, ,
Марица, Μαρίτσα, 1.334, во источниот дел
Градо, Γκράντο, Μέγα, 1.312, во источниот дел
Вицари Нивје, Βιζαρονίβιε, Βιζαράνια, Βιζαρόνιο, 1.214, во средишниот дел, гранична пирамида бр. 2, ,
3 Поврзано
* Сува Гора
* Мала Преспа
Основен суд Свети Николе

Основен суд Свети Николе — суд со основна надлежност сместен во градот Свети Николе и го опфаќа подрачјето на општините Свети Николе и Лозово.
Судот во Свети Николе ја извршува судската власт во прв степен во рамките на двете гореспоменати општини. Основниот суд во Свети Николе одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините Свети Николе и Лозово.
1 Историја
Основниот суд во Свети Николе бил основан како Општински суд на 1 април 1956 година. Во тој момент, судот бил сместен во зграда спроти улицата каде денес се наоѓа судската зграда. Во таа зграда, судот работел до 18 септември 1976 година.
2 Внатрешна организација
Основниот суд во Свети Николе е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.
2.1 Претседатели на судот
Од неговото основање во 1956 година, претседатели на ОС Свети Николе биле следниве:
* Боро Брдарски
* Васил Велков
* Душко Давчев
* Андреја Весов
* Драги Златев
* Светолик Николов
* Стојанчо Атанасов
* Димче Поцков
* Слободан Арсовски
* Тодор Поп-Панев
3 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
Предел со свиња и коњ

''Предел со свиња и коњ'' или ''Предел, Доминикa'' — масло на платно насликана од Пол Гоген во 1903 година. Од 1908 година се наоѓа во колекцијата на уметничкиот музеј Атенеум во Хелсинки. Оваа слика е едно од неговите последни дела, и е насликана на островот Хива Оа.
Основен суд Радовиш

Основен суд Радовиш — суд со основна надлежност сместен во градот Радовиш и го опфаќа подрачјето на општините Радовиш и Конче.
Судот во Радовиш ја извршува судската власт во прв степен во рамките на двете гореспоменати општини. Основниот суд во Радовиш одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините Радовиш и Конче.
1 Историја
Основниот суд во Радовиш, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година. Најпрвин работел како судско одделение на Околискиот суд во Струмица. Од 1950 до 1952 година, судот во Радовиш е самостоен околиски суд, кога бил сместен во старата зграда на Тутунска банка.
Во 1975 година, судот се преместил во нова современа зграда, во која се наоѓа и денес.
2 Внатрешна организација
Основниот суд во Радовиш е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.
2.1 Претседатели на судот
Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Радовиш биле следниве:
* Тодор Кукутанов
* Димче Костов
* Коце Кукутанов
* Илија Кочев Чирич
* Коста 'Ржев
* Александар Јовичич
* Теохаров Димитар
* Горгичков Лазар
* Миле Валаков
* Бранко Димитров
* Нојко Арсов
* Ангел Диманов
* Данка Ристова
* Љупчо Тодоровски
* Костадин Петров
3 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
Бесилка (игра)

Бесилка — игра на хартија за две (или повеќе) лица. Игра која е истисната од секојдневието со навлегувањето на интернетот во секој дом.
1 Правила на играта
Најпрво,  пред да започне играта се прави договор за зборовите (предметите) кои ќе бидат опфатени. Вообичаено зборот треба да биде именка (предмет) во еднина, или множина доколку зборот нема еднина. Може да има и ограничување на просторот каде што ќе се наоѓа замислениот збор (пример предмети кои се наоѓат во просторијата каде што се игра).
Еден од играчите замислува збор — пишува две букви од зборот на хартија и ги означува местата за преостанатите букви, на пример, со цртички (исто така има варијанта кога првично сите букви од зборот се непознати). Исто така, се црта бесилка со јамка.
Вториот играч предлага буква што може да е дел од овој збор. Ако таква буква има во зборот, тогаш првиот играч ја пишува на местото на цртичката што соодветствува на оваа буква — онолку пати колку што се појавува во зборот. Ако нема таква буква, тогаш на бесилката се додава круг на јамката што ја претставува главата. Вториот играч продолжува да ги погодува буквите додека не го погоди целиот збор. За секој неточен одговор, првиот играч додава еден дел од телото на бесилка (обично има 6 дела: глава, труп, 2 раце и 2 нозе, исто така има и варијанта со 8 дела — се додаваат и стапала како најдолга варијанта).
Ако телот е целосно нацртано на бесилката, тогаш играчот кој погодува губи, се смета за обесен. Ако играчот успее да го погоди зборот, тој победува и ги менуваат улогите.
Црна Планина

Црна Планина (костурски: ''Черна Планина''; |Μαύρο Βουνό, ''Мавро Вуно'') — ниска планина во Костурско, Егејска Македонија. Висока е 861 м.
1 Опис
Планината е сместена во средишниот дел на Костурско, над југозападниот брег на Костурското Езеро и градот Костур. Преку седлото во нејзиниот севрен дел, каде се сместени селата Мањак и Ново Жупаништа, се граничи со планината Саракина. На југ преку седлото Рупата преоѓа во карпестиот рид Диминик.
Револуционерот Георги Христов напишал за планината:
2 Крст
Во 2020 г. на врвот на планината е поставен 12-метарски крст кој ноќе свети. Ова предизвикало бурни реакции кај дел од населението на Костур. Друштвото на љубителите на природата од Мањак на планината организира настан „Блек Маунтин фестивал“.
3 Поврзано
* Диминик
* Костурско Езеро
Диминик

Диминик (|Πέτρα, ''Πετράδες''; ''Петра'', ''Петрадес'') — ниска планина во Костурско, Егејска Македонија. Висока е 802 м.
1 Опис
Планината е сместена во средишниот дел Костурско, над југозападниот брег на Костурското Езеро и градот Костур. Се протега во правец северозапад-југоисток, и на југоисточното подножје се наоѓа селото Дупјак. Преку седлото Рупата во нејзиниот северен дел се граничи со Црна Планина. Во планината се наоѓа пештерата Духло, како и рушевините на црквата „Св. Архангели Михаил и Гаврил“.
Револуционерот Георги Христов напишал за планината:
2 Поврзано
* Црна Планина
* Костурско Езеро
Болка на душата

Болка на душата — македонска серија од 2016 година во режија на Јани Бојаџи, кој е автор и на сценариото. Серијата е снимена во продукција на Канал 5, извршен продуцент на серијата е Јани Бојаџи. Главните улоги ги играат: Бранко Бенинов, Кирил Трајковски, Васил Михаил, Ванчо Крстевски, Марина Поп Панкова, Јана Клејн, Ирена Илиевска.
1 Улоги
Глумец, Улога
Бранко Бенинов, Инспекторот
Марина Поп Панкова, Жана Демол
Кирил Трајковски, Перев
Ванчо Крстевски, Киро Валиев
Тинка Ристевска, Стана Валиева
Јана Клејн, Кристина Тесар
Младен Крстевски, Докторот
Васил Михаил, Емануел Ќелешов
Мите Грозданов, Овчарот Дељо
Горан Илиќ, Монахот
Ирена Илиевска, Секретарка
Томе Витанов, Царински полицаец
Миа Кантарџиева, Докторката
Симеон Мони Дамевски, Сопругот на Демол
Коста Ангов, Преведувач
Елена Трајковска, Пејачка во кафеана
Ванчо Мелев, Ристо Ортомаров
Горан Јовановски, Гостин
Среќа во вреќа (серија)

Среќа во вреќа — македонска серија од 2016 година во режија на Троика Студио, кој е автор и на сценариото. Среќа во вреќа е серија од две сезони по десет епизоди, времетраење до 35 минути. Серијата е во продукција на Сител Телевизија. Главните улоги ги играат: Лазе Манасковски, Марија Кондовска, Нино Леви, Душица Стојановска и Александар Шехтански.
1 Улоги
Глумец, Улога
Лазе Манасковски, Боро
Марија Кондовска, Милка
Нино Леви, Продавачот
Гордана Ендровска, Милка
Миле Вратеовски, Боро
Душица Стојановска, Севда
Александар Шехтански, Страхил
Емилија Мицевска, Верче
Кица Ивковска Велјановска, Мајката
Пируника Киселички, Бети
Тахиќанки на плажа

''Тахиќанки на плажа'' (|Femmes de Tahiti) ― слика од 1891 од Пол Гоген. Сликата прикажува две жени од тихоокеанскиот остров Тахити на плажа.
Сликата моментално е во збирката на Музејот Орсе, во Париз, Франција.
Во 1892 Гоген насликал слична слика „''Парау апи''“, („''Две тахиќанки''“) која е во збирката на Галеријата на новите господари во Дрезден. На тахиќански, парау значи збор а апи значи нов. Оттука парау апи значи новости. Обично се поздравуваат со „еаха те парау апи“, или „што има ново“?
Човек со секира

''Човек со секира'' ― слика масло на платно од Пол Гоген насликана во 1891, а сега се наоѓа во швајцарска приватна збирка. Студија за неа има сега во Ликовниот институт Чикаго.
1 Поврзано
*Список на слики од Пол Гоген
2 наводи
Среќна Нова 1903 (филм)

„''Среќна Нова 1903''“ — македонски филм од 2014 година, во режија на Никола Поповски и Венцислав Ристов, Јани Бојаџи е автор на сценариото. Филмот бил снимен во продукција на Канал 5.
1 Улоги
Глумец, Улога
Здравко Стојмиров, Никола
Горан Јовановски, Даме
Стојан Велков, Питу
Бранко Бенинов, Мандало
Ванчо Крстевски, Војводата
Ефтим Трајчов Ѓаурски, Чернопеев
Кица Ивковска Велјановска, Американката
Миа Кантарџиева, Катерина
Нино Леви, Наку Влавот
Владо Денчов, Митре
Борче Начев, Србинот
Мелита Софрониоска, Митрејца
Кирил Гравчев, Комита Пере
Илија Илиоски, Комита Димитрија
Владимир Тулиев, Комита Гоце
Елена Трајковска, Пејачка
Емилија Мицевска, Цвета
Наташа Наумоска, Сирма Војвода
Едмонд Сотир, Кајмакамот
Миле Вратеовски, Џељо Арнаут
Ненад Нацев, Васил Чакаларов
Николче Пројчевски, Јорго гркот
Пеце Ристевски, Осман-бег
Основен суд Штип

Основен суд Штип — суд со основна надлежност сместен во градот Штип и го опфаќа подрачјето на општините Штип, Карбинци и Пробиштип, со судско одделение во градот Пробиштип. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во Штип и Свети Николе.
Судот во Штип ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Штип одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
1 Историја
Основниот суд во Штип, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.
Првично, судот бил сместен во центарот на градот, позади куќата на Стрмбови, а денес позади хотелот „Гарни“. Во еден период, судот се наоѓал и во близина на Камениот мост во центарот на градот. Дел од судот се наоѓал и во зградата на плоштадот „Слобода“.
Денешната зграда била изградена околу 1960 година, а околу 1980 година бил дограден уште еден дел. Во 2004 година, судот бил обновен, а добил и нови простории.
2 Внатрешна организација
Основниот суд во Штип е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.
3 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
Ветар низ тополите

Ветар низ тополите — македонска телевизиска серија од 10 епизоди, во режија на Коле Ангеловски, автор на сценариото е Иван Карадак. Главните улоги ги играат: Благоја Чоревски, Владимир Ангеловски и Ѓокица Лукаревски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Владимир Ангеловски, /
Благоја Чоревски, /
Ѓокица Лукаревски, /
Основен суд Тетово

Основен суд Тетово — суд со основна надлежност сместен во градот Тетово и го опфаќа подрачјето на општините Тетово, Боговиње, Брвеница, Желино, Јегуновце и Теарце. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судот во Тетово.
Судот во Тетово ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Тетово одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
1 Историја
Основниот суд во Тетово, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.
Првично, судот работел во зградата на управата за пазариште во Тетово, која се наоѓала на самото старо градско пазариште во средишниот дел на Тетово, во непосредна близина на плоштадот. Во 1962 година била изградена нова зграда, во која и денес работи судот.
2 Внатрешна организација
Основниот суд во Тетово е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.
2.1 Претседатели на судот
Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Тетово биле следниве:
* Блашко Крстески
* Димче Трпески
* Николка Трпески
* Занко Стојменов
* Беќир Исеини
* Крсто Попоски
* Сафет Хамзи
* Џемајли Арифи
3 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
Населица

Населица (|Ανασελίτσα, ''Анаселица'', |Nasliç, ''Наслич'') — историско-географска област во Егејска Македонија. Крајот се нарекува и Населичко или Лапчишко. Своевремено подрачјето ја сочинувало управната единица Населичка каза.
Областа ги опфаќа селата во денешната општина Горуша, во источното подножје на разгранокот на истоимената планина Горуша и селата во западното подножје на планината Сињак. На север се граничи со Костурско (по реката Беливод), на југ со Гребенско, а на исток со Кожанско. Низ областа тече реката Бистрица. Главен град на областа традиционално е Лапчишта (денес Неаполи), кој во османлиско време понекогаш се нарекувал и Населица.
1 Историја
Оваа област во минатото била населена исклучиво со Македонци, за што сведочи османлискиот историчар Ќатип Челебија (Хаџи Калфа) во неговото дело „Румелија и Босна“ од XVII век, како и македонските имиња на речиси сите населени места во областа пред нивното присилно преименување во 1920-тите.
На почетокот на ΧΧ век, со исклучок на неколку македонски села, главнината од населението во областа се состоела од Грци христијани и гркојазични муслимани наречени Валахади.
Основен суд Струмица

Основен суд Струмица — суд со основна надлежност сместен во градот Струмица и го опфаќа подрачјето на општините Струмица, Василево, Босилово и Ново Село. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во Струмица и Радовиш.
Судот во Струмица ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Струмица одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
1 Историја
Основниот суд во Струмица, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година. Првично, судот работел во денешниот објект на Собранието на Општина Струмица, а подоцна преминал во друга зграда во стариот дел на Струмица.
Во 1947 година, судот се преселил и ја продолжил работата во простории од приватна зграда на улицата „Благој Мучето“. Во 1951 година, судот пак се преселил и работел во старата зграда.
Во 1952 година, судот станал надлежен и за судското подрачје на Радовиш, откако радовишкиот суд бил укинат и споен со струмичкиот.
2 Внатрешна организација
Основниот суд во Струмица е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.
2.1 Претседатели на судот
Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Струмица биле следниве:
* Сулејман Сулејманов
* Трајко Калајџиски
* Љупчо Арапов
* Васил Папестиев
* Михаил Ефтимов
* Ѓорги Мицев
* Димитар И. Витанов
* Александар Токарев
* Стево Веслиевски
* Нада Бајрактарова
* Ѓорги Маневски
* Емил Глигоров
* Татјана Малинова
3 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
Тахиќанка и момче

''Тахиќанка и момче'' — слика од 1899 година на Пол Гоген, сега во музејот Нортон Сајмон, на кој му била донирана во 1976 година.
Во 1964 година, сликата била купена на аукција од американските трговци Хамер Галериз, откако нејзината локација не била позната 40 години. Била сместена во оддалечениот замок Ардрос на шкотските висорамнини, откако била купена во 1923 година за 1.200 фунти.
Мртва природа со скица според Делакроа

''Мртва природа со скица според Делакроа'' — слика масло на платно на францускиот уметник Пол Гоген. Се верува дека ова дело без датум е насликано за време на престојот на уметникот во Мартиник во 1887 година. Рејмонд Кохлин (од семејството Кехлин) во 1931 година му ја донирал сликата на Музејот за модерна и современа уметност каде што и денес е изложена и се чува под инвентарниот број 55.974.0.662.
Сликата претставува мртва природа со егзотични плодови и големо стаклено шише на дрвена маса, на ѕидот во позадина е насликана гравура според скица на Ежен Делакроа, што ги претставува ''Адам и Ева, истерани од Рајот'' „спротивставувајќи се на традиционалниот рај, оној на западната цивилизација, на еденскиот и невиниот примитивен живот, претставен со раскошната и дарежлива природа што ја дава далечниот остров“.
Виолончелист (Пол Гоген)

''Виолончелист'' (француски: ''Le violoncelliste'') ― маслена слика од Пол Гоген, која е чувана во Музејот на уметност во Балтимор.
Пол Гоген го насликал Фриц Шнеклуд, пријател и професионален музичар, во 1894 година.
Вистинска љубов (филм)

Вистинска љубов — македонски филм снимен во 2016 година во режија на Јани Бојаџи, автор на сценариото е Сашко Насев. Филмот е снимен во продукција на Канал 5. Главните улоги ги играат: Благоја Чоревски, Катина Иванова, Борче Начев, Ирена Илиевска и Владо Денчов.
1 Улоги
Глумец, Улога
Благоја Чоревски, Васо Пинго
Катина Иванова, Ружа Пинго
Борче Начев, Александар Пинго
Ирена Илиевска, Наде
Нино Леви, градоначалникот
Мелита Софрониоска, Смиља
Кети Дончевска Илиќ, жената на градоначалникот
Владо Денчов, таткото на Наде
Снежана Конеска Руси, Рајна
Кирил Трајковски - Максим, Тодор
Пладневна починка (Пол Гоген)

''Пладневна починка'' (француски: ''La Sieste'') ― слика од масло на платно од 1892-1894 година од Пол Гоген, сега во Музејот на уметност Метрополитен во Њујорк. Насликана е за време на првото продолжено патување на Гоген на островот Тахити.
Сликата е непретенциозна претстава на група Тахиќанки во западна облека што разговараат во ладната сенка на чардакот за време на жешкото попладневно сонце. Една од жените си пегла. Иако темата била аспект на секојдневниот живот, Гоген работел на платно во текот на долг период, правејќи неколку промени - торбата за пазарење во преден план, на пример, претходно било куче.
1 Наводи
Операција дијамант (серија)

Операција дијамант — македонска серија снимена во 2016 година во режија на Никола Поповски, по сценарио на Сашко Насев. Во продукција на Сител Телевизија. Главните улоги ги играат: Благоја Чоревски, Катерина Шехтанска, Предраг Павловски, Нино Леви, Гордана Ендровска и Зоран Љутков.
1 Улоги
Глумци, Улога
Благоја Чоревски, Мистер Џон
Катерина Шехтанска, Мирослава
Предраг Павловски, Доктор Моне
Горан Ников, Боби
Зоран Љутков, Мики
Нино Леви, Киро
Гордана Ендровска, Перса
Данчо Чевревски, Џани
Кирил Гравчев, Шубара
Лазе Манасковски, Алексеј
Славица Зафировска, Газдарицата
Роберт Вељановски, Таксистот
Анастас Тановски, Нараторот
Ненад Ненадовиќ

Ненад Ненадовиќ (српски: ''Ненад Ненадовић''; 20 октомври 1964, Белград — 22 септември 2021, Белград) — српски глумец.
1 Животопис
Ненад Ненадовиќ е роден во Белград на 20 октомври 1964 година. Според неговото признание, како единствено дете во семејството, тој бил многу немирен, на границата на пристојноста. Кон средината на септември 2021 година бил примен во болница поради компликациите предизвикани од КОВИД-19, а починал на 22 септември 2021 година. Тој бил оженет со Снежана, со која ги имал ќерките Јана и Мина.
2 Кариера
Ненадовиќ почнал да глуми уште како дете, кога играл во телевизиската серија „Вага за точно мерење“. Исто така, во детството глумел и во серијата „Враќањето на отпишаните“ и во филмот „Бошко Буха“. Дипломирал на драмската академија во Белград, во класата на Миња Дедиќ, а потоа станал постојан член на ансамблот при театарот „Бошко Буха“ во Белград каде работел до крајот на животот. Во својата театарска дејност, забележал неколку рекорди во поглед на бројот на одиграните претстави. Исто така, тој го водел училиштето за глумци. Тој бил добитник на повеќе награди од кои се издвојуваат трите награди на театарот „Бошко Буха“ за претставите „Тројцата мускетари“ и „Принцот — аркадна авантура“. Исто така, глумел и во повеќе телевизиски серии, а особено биле забележливи неговите улоги во сериите „Приказни од мајсторската работилница“ и „Белата лаѓа“. Покрај тоја, тој учествувал во сериите: „Зоотека“, Пет-шоу“ и „Фори и фазони“.
Ia Orana Maria

'' Ia Orana Maria '' ('' Аве Марија '') е слика, масло на платно од 1891 година на Пол Гоген, сега во Метрополитен (музеј).
Тоа е едно од првите дела од неговиот период во Тахити.
На сликата се претставени двајца Полинезијци (во средината) кои се поздравуваат со Богородица и Исус.
Со ова масло на платно, Гоген се навратил на верските теми прикажани во „Жолтиот Христос“, „Визија по проповедта“ и „Зелениот Христос“, кои биле создадени за време на неговиот престој во Бретања (регион во северозападна Франција).
Невообичаено е упатувањето на Гоген за агресивноста на западната култура во животот на Тахитјаните. Во своето дело, Гоген се занимавал со католичкиот приказ на Дева Марија и Исус Христос во сосема поинаква средина. Само ореолите ги разликуваат од двајцата побожни Тахитјани, зад кои може да се види ангел во растителноста.
Ова дело е малку поголемо од повеќето слики на Гоген со многу детали.
Делото има религиозен карактер, но во многу нешта се разликува од традиционалните западни прикази на верските мотиви и со тоа во позиција на две побожни жени чиј став е преземен од фотографиите на будистичкиот храм во Боробудур (Јава). Уметничкото дело како краен резултат остава впечаток на спојување на Исток и Запад. Сликата е изложена во Метрополитен музејот.
Кога ќе се мажиш?

Кога ќе се мажиш? (|Quand te maries-tu ?) — масло на платно од 1892 година, дело на францускиот постимпресионистички уметник Пол Гоген.
1 Историја
Гоген првпат го посетил Тахити во 1891 година. Тој се надевал дека таму ќе најде „митски рај во кој може да создаде чиста, „''примитивна''“ уметност, наместо лажни, „''примитивистички'' (идеализирани) дела создадени од сликари во Франција. По пристигнувањето, открил дека Тахити не е она што тој го замислувал: бил колонизиран во 18 век, а најмалку две третини од домородното население на островот починале од болести предизвикани од Европејците. „Примитивната“ култура била уништена. И покрај тоа, тој насликал многу слики на домородни жени: голи, облечени во народна носија на домородците на Тахити и облечени во фустани во европски стил, како и последната фигура на сликата „Кога ќе се мажиш?
2 Продажба
Во приватна сопственост на семејството на швајцарскиот колекционер Рудолф Штехелин (|Rudolf Staechelin, 1881-1946 година), оваа слика е позајмена на музејот во Базел |Kunstmuseum Basel), во Швајцарија, каде што била изложена речиси половина век. Во февруари 2015 година, сликата и била продадена на сестрата на владејачкиот емир на Катар за близу 210 милиони американски долари (155 милиони фунти), една од највисоките цени некогаш платени за уметничко дело.
Основен суд Струга

Основен суд Струга — суд со основна надлежност сместен во градот Струга и го опфаќа подрачјето на општините Струга и Вевчани. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судот во Струга.
Судот во Струга ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Струга одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
1 Историја
Основниот суд во Струга, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година. Прв претседател на Општинскиот суд Струга бил Митко Донески дипломиран правник од Ресен.
Општинскиот суд во Струга бил основан малку подоцна од другите органи на власта, така да лицата кои ја вршеле судската функција до војната биле вработени на други работни места, а во судската зграда биле сместени други органи. Судскиот одддел во состав на тогашниот околински одбор работел во едно одделение од зградата на Бившиот Околинско начелство, а со формирањето на судот за неговоте потреби била слободена стабената зграда на семејството Мисовци. Од 1951 година до 1952 година, а потоа од 1956 до 1974 година судот бил сместен во просториите на национализирана станбена зграда на семејството Белчеви. Со укинувањето на Струшката околија 1 мај 1952 година, дошло до укинување на општинскиот суд во Струга, а истиот повторно е создаден 1956 година.
Судот добил нова зграда во 1974 година која на 26 јуни 1974 година било нејзиното свечено отворање. Меѓутоа, судската зграда изградена во текот на 1974 година, која содржела 27 канцеларии не ги задоволувала потребите за извршување на надлежноста, бидејќи од 1997 година сите кривични, прекршочни предмети, работни и стопански спорови преминале од окружните и специјализираните судови во надлежност на овој суд. Заради тоа прекршочното одделение било дисциплинирано и сместено во друг дел од градот. за овој проблем, во функција на подобрувањето на условите за работа бил донесен заклучок од страна на Врховниот суд на Македонија за дополнително анагажирање на републичките судски органи во надградбата на судската зграда за што биле изработени неопходните проекти. За финансиската конструкција на целокупниот проект постоела поддршка од Министерството за правда, Судскиот Буџетски Совет и Проектот за модернизација на судството во Македонија. Новата судска зграда со современ архитектонски изглед, современи писарници, судски кабинети и репрезентативни судници свечено била отворена на ден 27 декември 2004 година од страна на Претседателот на судот, Никола Спасески, во присуство на Претсеателот на Врховниот суд на РМ и претставници на Проектот за модернизација на судството во Македонија.
2 Внатрешна организација
Основниот суд во Струга е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.
2.1 Претседатели на судот
Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Струга биле следниве:
* Митко Донески
3 Галерија
4 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
Жолтиот Христос

'' Жолтиот Христос '' (in French: ''Le Christ jaune'') е слика од Пол Гоген создадена во 1889 година во Понт-Авен. Заедно со '' Зелениот Христос '', се сметаат дека се клучните дела на симболизмот во сликарството.
Гоген првпат го посети Понт-Авен во 1886 година. Се вратил во селото во почетокот на 1888 година и останал до средината на октомври, кога заминал да му се придружи на Винсент ван Гог во Арл, малку повеќе од два месеци. Во почетокот на 1889 година, Гоген се вратил во Понт-Авен каде што останал до пролетта 1890 година. Набргу по неговото враќање во Понт-Авен, тој ја насликал „Жолтиот Христос“.
Сликата на симболичен начин го прикажува распнувањето на Исус Христос, инспирирана од вајарско дело од северна Франција од 19 век, додека жените од Бретон се собираат за молитва. Гоген во голема мера се потпирал на смели линии за да ги дефинира своите фигури . Есенската палета на жолта, црвена и зелена боја во пејзажот одекнува на доминантната жолта во ликот на Христос. Задебелените контури и рамнината на формите во оваа слика се типични за стилот клуазонизм.
Каца (филм)

Каца — македонски телевизиски филм снимен во 1999 година во режија на Драган Велјановски. Автори на сценариото се Ацо Видиков и Шенка Колозова. Главните улоги ги играат: Ѓорѓи Колозов, Шенка Колозова, Ацо Видиков, Владимир Ангеловски, Ванчо Петрушевски, Васо Ангелов, Љупчо Настов, Данчо Бањански, Лазар Бараков.
1 Улоги
Глумец, Улога
Ацо Видиков, Перо
Шенка Колозова, Жената
Ѓорѓи Колозов, Трајче
Владимир Ангеловски, Полицаец 1
Ванчо Петрушевски, Полицаец 2
Гоце Тодоровски, Митре
Мите Грозданов, Ристе
Бранко Ѓорчев, Ване
Александар Малинков, Миле
Данчо Бањански, Димо
Васо Ангелов, Падарот
Самоил Дуковски, Комшија 1
Душица Стојановска, Шанкерка
Љупчо Настов, Иле
Лазар Бараков, Улавиот
Милица Гочевска, Снаата
Диме Коцевски, Келнерот
Автопортрет со Жолтиот Христос

'' Автопортрет со Жолтиот Христос '' е слика на француски уметник Пол Гоген од 1890 или 1891 година создадена во Понт-Авен во Бретања и сега во музејот на Орсеј во Париз. .
Сликата е создадена во Тахити и се наоѓа во Музеј за ликовни уметности во Бостон, Масачусетс, САД.
Таа е едно од најзначајните дела на Гоген, сликата се смета за „филозофско дело споредливо со темите на Евангелијата“.
1 Стил и значење
Кога уметникот го започна платното, тој бил во Понт-Авен две години. Тој го создал делото непосредно пред да замине за Тахити.
Делото е едно од неколкуте на религиозни теми од истиот период, што го создаваат „првобитното јадро на симболизмот во сликарството“. .
2 Тема
Уметникот се прикажал помеѓу две свои уметнички дела, '' Жолтиот Христос '' (1889) и гротескен керамички автопортрет. Тој често го користел Христос како симбол за себе и со тоа делото ја исполнило неговата желба - создавање троен автопортрет.
Две Тахиќанки

''Две Тахиќанки'' — слика од Пол Гоген од 1899 година. На неа се прикажани две жени топлес, една држи цветови од манго, на тихоокеанскиот остров Тахити. Сликата е дел од постојаната колекција на Метрополитен музејот на уметност во Њујорк, а на музејот му ја донирал Вилијам Черч Озборн во 1949 година.
Иако Тахити е прикажан како невин рај, двете жени на сликата се соочуваат со гледачот на начин сличен на оној во Манеовата ''Појадок на трева'' (1863) или ''Олимпија'' (1863), и следат уметничка традиција на споредување на женските гради со цвеќиња или овошје. Жените на сликата се појавуваат и во две други дела на Гоген, ''Фаа Ихеихе (Тахитски пасторал)'' (1898) и ''Рупе, Рупе'' (1899).
Сликата била нападната на 1 април 2011 година, додека била на позајмица во Националната уметничка галерија во Вашингтон. Заштитата од плексиглас, спречила сликата да биде оштетена.
Саракина (планина во средишно Костурско)

Саракина (Апоскепска Планина или Света Троица; |Σαρακήνα, ''Απόσκεπος'' или ''Αγία Τριάδα'') — ниска планина во Костурско, Егејска Македонија. Висока е 1.384 м.
1 Опис
Планината е сместена во средишниот дел на Костурско, над западниот брег на Костурското Езеро и градот Костур. Ова е долга и тесна планина, во насока северозапад-југоисток, и е дел од Нередска Планина (Вич). Од неа на север е одвоена на висина од 940 м со Апоскепска Река, која тече на југоисток кон езерото реката Лута, која тече на северозапад кон Бистрица (Рулска Река). На запад, југозапад и југ достигнува до реката Бистрица и клисурата Берик. Во северното поножје е селото Апоскеп, во јужното се Сливени и Жупаништа, Орман и Ново Жупаништа. Преку седло кај селото Мањак се граничи со Црна Планина.
На картата на Кондогонис (1910 г.) планината се води под името ''Саракина'',, а истото го спомнува и патешественикот Франсоа Пуквил во 1806 г. На картата на австроунгарскиот генералштаб планината исто така е под името ''Саракина'' (''Sarakina''). На картите на Грчката военокартографска служба од 1934 и 1945 г. врвот е посочен како ''Апоскеп'' (''Απόσκεπος''). На следните карти на истата служба, тој се прикажува како ''Агија Триас'' (''Αγία Τριάς''). Картите на Националната статистичка служба на Грција (НСС) од 1963 и 1983 г. го споменуваат како ''Апоскеп'' (''Απόσκεπος''). На старите карти неговата височина се води како 1.387 .
Карпите на планината се варовнички. Костурското Езеро е вклучено во мрежата на заштитени подрачја „Натура 2000“ и е утврдено како важна зона за птиците.
Врвот може да се искачи од точка на патот (940 м) малку на север од с. Апоскеп на 880 м или од Жупаништа на 700 м во траење од 2 часа.
2 Врвови
Ова се врвовите на Саракина, подредени по висина:
Име, Грчки, Висина(м), Местоположба
Апоскеп, Απόσκεπος, 1.384, на главното било, најсеверозападниот од трите главни врва
Ухи, Ούχι, Όχι, 1.230, на главното било, средишниот од трите главни врва
Селица, Σέλιτσα, Πευκών, 1.171, југозападно над Апоскеп, источно од главниот врв Апоскеп
Бигла, Βίγλα, Κορυφή, 1.100, на главното било, најјугоисточниот од трите главни врва, над Костур
Малос, Μάλος, 973, во југозападниот дел на планината, источно над Сливени
Скерса, Σκέρσα, 970, во најсеверниот дел на планината, над реките Бистрица (Рулска Река) и Лута
Свети Илиja, Προφήτης Ηλίας, во југозападниот дел на планината, источно над Сливени
3 Поврзано
* Костурско Езеро
* Црна Планина
Никогаш повеќе (Гоген)

Никогаш повеќе — слика на масло на платно од 1897 година од францускиот постимпресионистички уметник Пол Гоген. Од 1932 година е во колекцијата на Институтот за уметност Курто и изложена во Галеријата. Била насликана за време на вториот престој на уметникот на островот Тахити во јужниот Тихи Океан.
Загадочното дело ја прикажува Пахура гола, тинејџерската ''вахина'' или сопруга на Гоген, како лежи на кревет во нивната колиба, нејзината раскошна фигура одекнува со облините на главата. Во позадина зад креветот се гледаат гавран и две загадочни човечки фигури.
Насловот „Никогаш повеќе“, насликан со релативно големи букви во горниот лев агол, и присуството на гавранот е очигледно поврзување со поемата на Едгар Алан По, „Гавранот“ од 1845 година, која му била добро позната на Гоген и била рецитирана на неговата проштална забава во 1891 година. Во песната, студентот кој тагува е посетен во својата соба од гавран кој грака еден збор „никогаш повеќе“ како одговор на секое негово прашање. Во времето кога сликата била насликана, Пахура тагувала за загубата на своето прво дете (од Гоген) и Гоген за загубата на неговата омилена ќерка Алин која е родена во Европа. Самиот уметник тврдел дека птицата претставува „птица на ѓаволот што гледа“.
Сликата била купена во 1898 година од британскиот композитор Фредерик Делиус од пријателот на Гоген Жорж-Даниел де Монфред за 500 франци. Подоцна, во 1926 година, била откупена од британскиот стопанственик Семјуел Курто, кој му ја подарил на Институтот за уметност Курто.
Во 2010 година, сликата била избрана за ''најромантична'' во Британија во гласањето организирано од Добротворниот фонд за уметност. Победила во конкуренција од пет слики во потесниот список, меѓу кои биле ремек-дела на Јан ван Ејк и Тицијан.
Од каде доаѓаме? Кои сме? Каде одиме?

'' Од каде доаѓаме? Кои сме? Каде одиме? '' (|D'où venons-nous ? Que sommes-nous ? Où allons-nous ?) е слика на француски уметник Пол Гоген.
Сликата е создадена во Тахити и се наоѓа во Музеј за ликовни уметности во Бостон, Масачусетс, САД.
Таа е едно од најзначајните дела на Гоген, сликата се смета за „филозофско дело споредливо со темите на Евангелијата“.
1 Стил и значење
Сликата е значајна по својата загадочна тема и атмосфера. Некои научници ги припишуваат овие квалитети на личните конфликти што Гоген ги имал при создавањето на ова уметничко дело. Сликата го има специфичниот стил на Гоген и во контекст на пост-импресионистички стил. денес таа се смета за една од суштинските слики и дела на уметноста од крајот на деветнаесеттиот век.
2 Тема
Трите стуткани жени со дете што спие десно го претставуваат почетокот на животот; средната група ја симболизира зрелата доба; во последната група, според уметникот, „старица што се приближува кон смртта се појавува помирена и одадена на своите мисли“; пред нејзините нозе, „чудна бела птица ... ја претставува залудноста на зборовите“ или „бескорисноста на суетните зборови“.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Мал Град

Рождество на Пресвета Богородица или само Пресвета Богородица (|Kisha e Shën Mërisë Maligrad) — православна пештерна црква на островот Мал Град во Преспанското Езеро. Островот се наоѓа во македонската област Мала Преспа, во состав на Општина Пустец. Денес ѝ припаѓа на Горичката митрополија и прогласена е за споменик на културата на Албанија.
Црквата е посветена на Рождеството на Богородица и низ вековите претрпела доста промени, за што сведочат трите зачувани натписи. Најстариот, сместен во апсидата, е од 1345 г. На него се запишани првите ктитори на храмот — Бојко и сопругата Евдокија. Вториот е од 1369 г. и се наоѓа северно од внатрешноста на западната врата, над ликовите на Св. Константин и Елена. На него се зборува за обновувачите на црквата — благодорникот Кесар Новак, сопругата Калија, синот Амирал и ќерката Марија. Третиот натпис е од 1607 г. когато надворешната фасада е одново насликана со композицијата „Страшниот суд“.
Во црквата има фрески и грчки натписи од 1369 г. Има фрески на семејството на Новак и Калија.
Зографите на црквата се припадници на Костурската ликовна школа од втората половина на XIV век. Нивни дела се живописите на црквата „Св. Атанасиј Музачки“ во Костур и „Исус Христос Животодавец“ во с. Борје кај Горица.
Vahine no te vi

'' Vahine no te vi '' - ''Жена со манго'' е слика од 1892 година на Пол Гоген, моментално во колекцијата на Музејот на уметност во Балтимор.
Тоа е едно од најраните од седумдесетте слики што ги направи за време на неговата прва посета на Тахити.
Стилски, ова дело, ја најавува севкупната негова стилистичка ориентација која покрај таинствената стилистика, во колоритот и во третманот на мотивите го најавува неговиот ликовен опус со кој го обележал пост-импресионизмот создаден на Тахити.
На сликата е прикажана Техамана или Техура, „сопруга“ на Гоген и мајка на неговото дете. Гоген се вратил во Париз пред раѓањето на детето и додека се вратил, Техура се омажила со тамошен домородец , со кого го воспитувала детето.
Дали сте љубоморни?

'' Aha Oe Feii? '' - ''Дали сте љубоморни?'' е слика од 1892 година на Пол Гоген, моментално во колекцијата на Пушкински музеј во Москва.
Сликата била создадена според вистински настан: за време на неговиот престој на Тахити, подоцна ја опишан во неговиот дневникот Ноа Ноа: „На брегот две сестри лежат после капење, во благодатните пози на животот, релаксирани; тие зборуваат за вчерашната љубов и утрешните освојувања. Сеќавањето предизвикува да се препираат: „Што? Дали сте љубоморни? "Гоген ја наслови сликата на тахитски јазик, Aha Oe Feii?, Во долниот лев агол на платното.
Сликата покрај необичната, празнична светлина, еден вид рајска ослободеност и исконска архетипска пејзажност, содржи и најприродна сензуалност, елементарност и радост на исконскиот живот, растеретен од сите трауми на западниот човек и неговата темна, заробувачка цивилизација.
Сугљани

Сугљани или Сувљани (|Σουγλιάνι) — мала планина на полуостровот Халкидик, Егејска Македонија. Висока е 867 м.
1 Опис
Планината е сместена во североисточниот дел на Халкидичкиот Полуостров. Претставува округла ниска планина која на север се граничи со Рендинска Река и на југ е одделена со реките Мавролакос и Докос со планината Пијавица.
На картата на Кондогонис (1914) врвот е означен како ''Сувљани'' (''Σουβλίανι''), а на картите на Грчката военогеографска служба од 1927, 1936 и 1947 г. како ''Сугљани'' (''Σουγλιάνι'').
Карпите се сочинети од гнајсови и амфиболити. Рендинска Река е вклучена во мрежата на заштитени подрачја Натура 2000.
Искачувањето до врвот трае 2 часа, поаѓајќи од селото Горно Ставрос (на 90 м).
2 Врвови
Ова се врвовите на Сугљани, подредени по висина:
Име, Грчки, Висина(м), Местоположба
Сугљани, Σουγλιάνι, 867, Ј од Горно Ставрос, И од Моди
Дристес, Δρίστες, Πόρος, 774, Ј од Горно Ставрос, И од Моди
Сугљануди, Σουγλιανούδι, 746, ЈЗ од Горно Ставрос, СИ од Моди
Колјани, Κόλιανη, 709, И од Моди
Кизонерија, Κιζονέρια, 700
Свети Илија, Προφήτης Ηλίας, 665, ЈИ од Горно Ставрос
Праматевтадес, Πραματευτάδες, 609, Ј од Горно Ставрос
Горница, СЗ од Варварски Колиби
3 Поврзано
* Пијавица (планина)
* Халкидик
Портрет на мадам Рулен

''Портрет на мадам Рулен'' — слика масло на платно од Пол Гоген, којашто претставува портрет на Августина Рулен (моминско: Пелико; 1851-1930), сопруга на поштарот Жозеф Рулен (1841-1903). Денес, сликата се наоѓа во Музејот на уметност во Сент Луис.
Насликана е во ноември 1888 година за време на заедничкиот престој на Пол Гоген и Винсент ван Гог во Арл, каде што уметникот го насликал и семејството Рулен.
Мирза Џомба

Мирза Џомба (Риека, 28 февруари 1977 година) е поранешен хрватски ракометар. Со репрезентацијата на Хрватска, тој освои златен медал на Олимписките игри 2004 во Атина и Светското ракометно првенство 2003 година во Португалија.
Горан Шпрем

Горан Шпрем (хрватски: ''Goran Šprem'', Дубровник, 6 јули 1979 година) е хрватски ракометар. Игра на позицијата лево крило, каде што се покажа во многу клучни моменти на важни натпревари со неговата тактички и технички добро изградена игра. Во моментов игра за Нордхорн во Германија.
Со хрватската ракометна репрезентација освои светско и олимписко злато, и постигна голем број други успеси.
Како член на државната репрезентација во 2004 година бил добитник на Државната награда за спорт „Фрањо Бучар“.
Сликарот на сончогледи

''Сликарот на сончогледи'' (француски: ''Le Peintre de Tournesols'') ― портрет на Винсент ван Гог од Пол Гоген во декември 1888 година.
Сликата е изложена во музејот „Ван Гог“ во Амстердам.
1 Заднина
Портретот бил насликан кога Пол Гоген го посетил Ван Гог во Арл, Франција. Винсент го молел Гоген да дојде во Арл за да започне уметничка колонија. Гоген на крајот се согласил откако финансирањето за превозот и трошоците ги обезбедил братот на Винсент, Тео Ван Гог; сепак Гоген останал само два месеци бидејќи двајцата често се карале и познатиот инцидент каде Ван Гог го отсекол левото уво со брич, се случил по расправија со Гоген.
Првиот впечаток на Ван Гог кога ја видел сликата бил дека Гоген го прикажал како луд. Подоцна го ублажил својот поглед. „После сето тоа, моето лице се осветли, но навистина бев јас, многу уморен и наполнет со електрична енергија како тогаш“.
2 Поврзано
* Серијалот на Ван Гог „''Сончогледи“''
Ковање на пари

Ковање на пари е процес на производство на монети со користење на еден вид печат, кој сега е генерички познат во обработката на метали како „ковање“. Овој процес се разликува од кованата монета, и може да се класифицира во кованица со ковани или машински произведени монети.
Печат за монети е едно од двете метални парчиња што се користат за удар на паричка, по една на секоја страна од монетата . Печатот содржи инверзна верзија на сликата што треба да се ''удри'' на монетата. ''Удирањето'' паричка се однесува на притискање слика во празен метален диск, или ''планкет'', и е термин што потекнува од деновите кога калапите биле удирани со чекани за да се деформира металот во слика на печатите.