Гиско писмо

Гиско писмо (гиски: ግዕዝ, '''') е писмо користено како абугида (алфасилабарно) за неколку јазици во Еритреја и Етиопија. Потекнувало како ''абџад'' (азбука само со согласки) и за прв пат се користело за да се напише Гискиот јазик, сега литургискиот јазик на Еритрејската православна црква Теваедо, Етиопската православна црква Теваедо и Бета Израел, еврејската заедница во Етиопија. На амхарски и тигрињски, писмото често се нарекува '''' (gez), што значи „писмо“ или „азбука“.
Писмото гиз е прилагодена да се пишува на други јазици, претежно семитски, особено амхарски во Етиопија и тигрињски и во Еритреја и во Етиопија. Исто така се користи за себат бет јазикот, менскиот и повеќето други јазици во Етиопија. Во Еритреја се користи за тигре јазикот и традиционално се користи во биленскиот, кушитски јазик. Тигре, кој се зборува во западна и северна Еритреја, се смета дека повеќе личи на гиз, отколку другите дериватни јазици. Други кушитски народи во Африканскиот рог, како што се Оромите, Сомалијците и Афарите, користеле ортографии со засновани на латиница.
За претставување на звуците, овој напис користи систем кој е вообичаен (иако не универзален) меѓу јазичарите кои работат на етиопски семитски јазици. Ова нешто се разликува од конвенциите на Меѓународната фонетска азбука.
1 Историја и потекло
Најраните натписи на семитски јазици во Еритреја и Етиопија датираат од 9 век пр.н.е. во античкото-јужноарапско писмо, кое е познато како епиграфско јужноарапско (ЕСА), абџадски систем споделен со современите кралства во Јужна Арабија.
По 7 и 6 век пр.н.е., варијантите на писмото се појавиле, развивајќи се во насока на подоцна гиска абугида или алфасилабарен систем. Оваа еволуција може да се види најјасно во доказите од натписите (главно графити на карпи и пештери) во регионот Тиграј во северна Етиопија и поранешната покраина Акеле Гузаи во Еритреја.
До првите векови н.е., она што се нарекува „староетиопска“ или „старогиска азбука“ се проширила, абџад напишан лево од десно (наспроти бустрофедонот како ЕСА) со букви во основа идентични со формите од прв ред на современата вокализирана азбука (на пр. "к" во форма на "ка"). Исто така, имало мали разлики, како што е буквата „г“ свртена кон десно наместо лево како во вокализираниот гиз, и пократката лева нога на „л“, како во ЕСА, наместо подеднакво долги нозе во вокализираниот гиз (донекаде слична на грчката буква ламбда). Вокализацијата на гиз се случила во 4 век, и иако првите комплетно вокализирани текстови што се познати се натписи од Езана, вокализираните букви му претходеле неколку години, бидејќи во монета на неговиот претходник Вазеба Аксумски има вокализирани букви. Јазичарот Роџер Шнајдер, исто така, во необјавените рачни аномалии на почетокот на 90-тите години ги посочил во познатите натписи на Езана Аксумски што имплицира дека тој за време на неговото владеење свесно користел архаичен стил, што укажува на тоа дека вокализацијата можела да се случи многу порано.<sup class="noprint Inline-Template noprint noexcerpt Template-Fact" data-ve- >&#x5B; ''подобро извор потребно'' &#x5D;</sup>
Како резултат, некои веруваат дека вокализацијата може да била прифатена за да се зачува изговорот на текстовите на гиз заради веќе морибундниот или исчезнатиот статус на гиз, и дека, до тоа време, заедничкиот јазик на народот веќе биле подоцна етиопските семитски јазици. Најмалку една од монетите на Вазеба од крајот на 3-ти или почетокот на 4 век содржи вокализирано писмо, околу 30 или повеќе години пред Езана. Кобишчанов, Питер Т. Даниелс и други предложиле можно влијание од брахимските писма во вокализацијата, бидејќи тие исто така се абугиди, а Кралството Аксум бил важен дел од големите трговски патишта кои ги вклучувале Индија и грчко-римскиот свет низ целата класична антика.
Според верувањето на Еритрејската православна црква Теваедо и Етиопската православна црква Теваедо, изворниот облик на согласки на ''гискиот фидал'' била божествено откриена на Енос „како инструмент за кодификација на законите“, а сегашниот систем на вокализација му се припишува на група на аксумитски изучители, предводени од Фрументалиј (''Аба Селама''), истиот мисионер за кој се вели дека го направил кралот Езана како христијанин, во 4 век. Се тврди дека шемата за обележување на самогласките на сценариото рефлектира јужноазиски систем, каков што би го знаел Фрументиј. Посебна традиција, снимени од страна на Алека Тај, смета дека согласната азбука гиз прв пат е прилагодена од Зегдур, легендарен крал на Аг'азјан сабејска династија која владеела во Етиопија околу 1300 пр.н.е.
2 Броеви
Гиското писмо користи дополнителен азбучен броен систем споредлив на еврејските, арапскиот абџад и грчките броеви. Тој се разликува од овие системи, сепак, во тоа што нема посебни знаци за повеќекратните стотки. На пример, 475 е напишан ፬፻፸፭, што е „4-100-75“, и 83,692 е ፰፼፴፮፻፺፪ „8-10,000-36-100-92“. Броевите се над и подвлечени со винкулум; во правилното видопоставување овие се комбинираат за да направат единечна црта, но некои помалку софистицирани фонтови не можат да го преработат ова и покажуваат посебни црти над и под секој знак.
:
, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
× 1, ፩, ፪, ፫, ፬, ፭, ፮, ፯, ፰, ፱
× 10, ፲, ፳, ፴, ፵, ፶, ፷, ፸, ፹, ፺
× 100, ፻
× 10,000, ፼
Етиопските броеви биле позајмени од грчките броеви, веројатно преку коптските унцијални букви.:
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100
етиопски ፩ ፪ ፫ ፬ ፭ ፮ ፯ ፰ ፱ ፲ ፳ ፴ ፵ ፶ ፷ ፸ ፹ ፺ ፻
грчки, Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ϛ, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ϙ, Ρ
коптски, Ⲁ, Ⲃ, Ⲅ, Ⲇ, Ⲉ, Ⲋ, Ⲍ, Ⲏ, Ⲑ, Ⲓ, Ⲕ, Ⲗ, Ⲙ, Ⲛ, Ⲝ, Ⲟ, Ⲡ, Ϥ, Ⲣ
3 Поврзано
* Античко јужноарапско писмо
* Историја на азбуката