Еколошка криза

Еколошка криза се јавува кога промените во животната средина на некој вид или популација го дестабилизираат нивниот континуиран опстанок. Некои важните причини се:
* Деградација на абиотски еколошки фактор (на пример, зголемување на температурата, помалку значителни врнежи)
* Зголемени притисоци од грабливците
* Зголемување на бројот на поединци (т.е. пренаселеност)
Еволутивната теорија на интерпункирана рамнотежа гледа на ретките еколошки кризи како потенцијален двигател на брза еволуција.
Поради влијанието на луѓето врз природната средина во последниот геолошки период, терминот еколошка криза често се применува за еколошки прашања предизвикани од човечки цивилизации како што се: климатската криза, загубата на биоразновидностз и загадувањето со пластика кои се појавија како главни глобални предизвици во текот на првите неколку децении на 21-от век.
1 Видови
1.1 Кризи предизвикани од абиотски фактори
Климатските промени имаат се големи влијанија врз екосистемите. Со зголемувањето на глобалната температура, има намалување на снежните врнежи, а нивото на морето се покачува. Екосистемите се менуваат и развиваат за да се справат со зголемувањето на температурата. Како резултат на тоа, многу видови биле истерани од нивните живеалишта.
Постојат значителни закани за опстанокот на белите мечки. Ним им треба мраз за лов на , нивниот примарен плен. Сепак, ледените капи се топат, што ги прави нивните периоди на лов пократки секоја година. Како резултат на тоа, белите мечки не развиваат доволно маснотии за зимата; затоа, тие не се способни да се размножуваат со здрава стапка.
Слатководните и мочуришните екосистеми се справуваат со екстремни ефекти од зголемувањето на температурата. Климатските промени би можеле да бидат погубни за лососот и пастрмката и за другите водни животни. Зголемувањето на температурата ќе ги наруши сегашните животни текови на лососот и пастрмката. Ладноводните риби на крајот ќе го напуштат својот природен географски опсег за да живеат во поладни води и ќе мигрираат на поголеми височини.
Додека многу видови можеа да се прилагодат на новите услови со поместување на нивниот опсег поблиску до половите, другите видови немаат толку среќа. Можноста за миграција не е достапна за белите мечки и за некои водни животни.
1.1.1 Климатски промени
Климатските промени негативно влијаат на копнените и морските екосистеми, вклучувајќи ги тундрите, мангрите, коралните гребени и пештерите. Покачувањето на глобалната температура, почестата појава на екстремни временски услови, и покачувањето на нивото на морето се примери за најзначителните ефекти од климатските промени. Можните последици од овие ефекти вклучуваат опаѓање и исчезнување на видовите, промена во екосистемите, зголемена распространетост на инвазивни видови, шуми кои се претвораат од јаглеродни тонови во извори на јаглерод, закиселување на океаните, нарушување на циклусот на водата и зголемена појава на природни катастрофи.
1.2 Истребување на биоразновидноста
Загубата на биолошката разновидност вклучува исчезнување на различни видови во светот, како и локално намалување или губење на видовите во одредено живеалиште, што резултира со губење на биолошката разновидност. Последниот феномен може да биде привремен или постојан, во зависност од тоа дали деградацијата на животната средина што доведува до загуба е реверзибилна преку еколошка обнова/еколошка отпорност или ефективно трајна (на пр. преку губење на земјиштето). Сегашното глобално истребување (често наречено шесто масовно истребување или антропоценско истребување), резултираше со криза на биолошката разновидност предизвикана од човечки активности кои ги надминуваат планетарните граници и досега се покажа како неповратно.
Главните директни закани за зачувувањето (а со тоа и причините за губење на биолошката разновидност) спаѓаат во единаесет категории: Резиденцијален и комерцијален развој; земјоделски активности; производство на енергија и рударство; транспортни и сервисни коридори; користење на биолошки ресурси; човечки упади и активности кои ги менуваат, уништуваат, вознемируваат живеалиштата и видовите кои последователно не покажуваат природно однесување; модификација на природен систем; инвазивни и проблематични видови, патогени и гени; загадување; катастрофални геолошки настани, климатски промени.
Бројни научници и ''Извештајот за глобална проценка на IPBES''''за биоразновидноста и екосистемските услуги'' тврдат дека растот на човечката популација и прекумерната потрошувачка се примарните фактори за овој пад. Меѓутоа, други научници го критикуваа ова, велејќи дека губењето на живеалиштата е предизвикано главно од „растот на стоките за извоз“ и дека населението има многу малку врска со вкупната потрошувачка, поради разликите во богатството на земјите.
Глобалното затоплување е голема закана по глобалната биоразновидност. На пример, коралните гребени - кои се жаришта на биолошката разновидност - ќе бидат изгубени во текот на векот ако глобалното затоплување продолжи со сегашната стапка. Сепак, некои студии укажаа дека уништувањето на живеалиштата поради проширувањето на земјоделството и прекумерната експлоатација на дивиот свет се позначајните двигатели на современото губење на биолошката разновидност, а не климатските промени.
Меѓународните еколошки организации водат кампањи за да се спречи загубата на биолошката разновидност со децении, службениците во јавното здравство го интегрираа пристапот „Едно здравје“ во практиката на јавното здравје, а сè повеќе зачувувањето на биолошката разновидност е дел од меѓународната политика, како дел од одговорот на Тројната планетарна криза. На пример, Конвенцијата на ОН за биолошка разновидност е фокусирана на спречување на губењето на биолошката разновидност и на проактивно зачувување на дивите области. Меѓународната посветеност и целите за оваа работа во моментов се отелотворени од Целта за одржлив развој 15 - „Живот на земја“ и Целта за одржлив развој 14 - „Живот под вода“. Сепак, извештајот на Програмата за животна средина на Обединетите нации за „постигнување мир со природата“, објавена во 2020 година, покажа дека повеќето од овие напори не ги исполниле нивните меѓународни цели. Од 20-те цели за биолошка разновидност поставени од Целите за биоразновидност на Аичи во 2010 година, само 6 беа „делумно постигнати“ до крајниот рок од 2020 година.
1.3 Пренаселеност на животни
Во дивината, проблемот со пренаселеноста на животните го решаваат предаторите. Предаторите имаат тенденција да бараат знаци на слабост во својот плен, и затоа обично прво ги јадат старите или болните животни. Преку ова се контролира населението.
Во отсуство на предатори, животинските видови се врзани со ресурсите што можат да ги најдат во нивната околина, но тоа не секогаш може да ја контролира пренаселеноста. Всушност, обилната понуда на ресурси може да предизвика ''популациски раст'' што завршува со повеќе поединци отколку што може да поддржи околината. Во овој случај, гладот, жедта, а понекогаш и насилната конкуренција за оскудни ресурси може да предизвикаат нагло намалување на населението, а во многу краток рок, пад на населението. Лемингите, како и другите помалку популарни видови глодачи, се познати по такви циклуси на брз раст на популацијата и последователно намалување.
Во идеален амбиент, кога популацијата на животните расте, расте и бројот на предатори кои се хранат со тоа конкретно животно. Животните кои имаат вродени дефекти или слаби гени исто така умираат, не можејќи да се натпреваруваат за храна со посилни, поздрави животни.
Во реалноста, животното кое не е родено во околината може да има предности во однос на домородците, ако тие се несоодветни за локалните предатори. Ако се остави неконтролирано, таквото животно може брзо да се пренаселува низ целата таа околина и на крај да ја уништи.
Примери за пренаселување на животни предизвикано од воведување на инвазивен вид има многу.
* Во аргентинска Патагонија, на пример, европските видови како што се пастрмката и еленот беа воведени во локалните потоци и шуми, соодветно, и брзо станаа чума, натпреварувајќи се, а понекогаш и бркајќи ги локалните видови риби и преживари.
* Во Австралија, кога зајаците беа воведени (неволно) од европските имигранти, тие се размножија надвор од контрола и јадеа растенија што им беа потребни на другите домашни животни за да преживеат. Фармерите ги ловеле зајаците за да ја намалат нивната популација и да ја спречат штетата што зајаците им ја предизвикале на посевите. Донесоа и мачки за да се заштитат од зајаци и стаорци. Овие мачки создадоа уште еден проблем, бидејќи станаа предатори на локални видови.
2 Примери
Некои примери на еколошки кризи се:
* Уништувањето на шумите и опустинувањето, придружени со исчезнување на многу видови.
* Настани на истребување
** Пермско-тријаското истребување пред 250 милиони години
** Креда-палеогенски настан на истребување пред 66 милиони години
* Излевањето на нафтата на Ексон Валдез кај брегот на Алјаска во 1989 година
* Глобалното затоплување поврзано со ефектот на стаклена градина. Затоплувањето може да предизвика поплавување на азиските делти (види: еко бегалци), умножување на екстремни временски феномени и промени во природата и количината на ресурсите на храна. Поврзано: меѓународен протокол од Кјото.
* Јадреното топење во Чернобил во 1986 година предизвика смрт на многу луѓе и животни од рак, како и мутации. Областа околу централата сега е напуштена од луѓето поради големото количество на радијација. Дваесет години по несреќата, животните се вратија.* Осиромашување на озонската обвивка.
* Вулкански ерупции, како што се тие на планината Света Хелен и Тунгуската експлозија
* Исцрпување на коралниот гребен
* Кисел дожд
* Исцрпување на подземните води
* Северноатлантско ѓубриште
3 Поврзано
* Глобално затоплување
4 Наводи
5 Дополнителна литература
** од Мари Букчин
* од Такис Фотопулос, (Меѓународен весник за инклузивна демократија, том 3, бр. 3, јуни 2007 година)
*** од Џон Белами Фостер и Брет Кларк
*