procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Електрични појави

Електрични појави — физички појави кои се јавуваат поради законитостите на електрицитетот, и можат да се сфатат како нивни последици.
Овие појави се дел од електромагнетните појави, иако ваквото сфаќање е прилично произволно.
1 Појави
Еве некои примери за електрични појави:
*Бифелд–Браунов ефект &mdash; ефектот попознат како „електрохидродинамика“ (ЕХД), пандан на попознатата магнетохидродинамика.
*Еднонасочна струја &mdash; постојаниот тек на електрична струја низ проводник како жица од висок на низок напон.
*Електрична спроводливост &mdash; движењето на електрично наполнети честички низ некоја средина.
*Електролуминисценција &mdash; појавата кога еден материјал зрачи светлина како последица од минувањето на електрична струја (или силно магнетно поле) низ тој материјал.
*Земна струја &mdash; електрична струја со крајно мала честота (честота) што природно се јавува во големи подземни подрачја на или близу површината на Земјата.
*Индуктивност &mdash; појавата кај едно коло каде енергијата е складирана во облик на електромагнетно поле.
*Искрење &mdash; електричен слом на една средина (материјал) кој предизвикува постојано плазмено празнење, слично на моментната искра што се јавува при струен тек низ неспроводливи средини како воздух.
*Молња &mdash; електростатичко празнење што се јавува при грмотевична бура. Наглото електрично празнење на молњата е придружено со светлосно израчување.
*Светлосна спроводливост &mdash; појавата каде еден материјал станува попроводлив благодарение на впивањето на електромагнетно зрачење како видливата светлина, ултравиолетовата светлина, и гама-зрачењето.
*Статички електрицитет &mdash; класа на појави што се однесуваат на неурамнотежен полнеж во еден предмет, обично полнеж со доволно голем напон за да предизвика видливо привлекување (на пр. статичното), одбивање и искри.
*Струен удар &mdash; физиолошка реакција на еден организам при минувањето на електрична струја низ телото.
*Термоелектричен ефект &mdash; Зебеков ефект, Пелтијеов ефект и Томсонов ефект
*Трибоелектричен ефект &mdash; вид на контактна електрификација каде предметите стануваат електрично наполнети кога ќе се допрат и ќе се одделат.
*Пиезоелектричен ефект &mdash; способноста на извесни кристали да создаваат напон кога се механички напрегнати.
*Пироелектричен ефект &mdash; создадениот потенцијал на извесни материјали при нивно загревање.
*Фотоелектричен ефект &mdash; израчување на електрони од една површина (обично метална) при нејзина изложеност или впивање на електромагнетно зрачење (како видлива светлина или ултравиолетово зрачење).
*Фероелектричен ефект &mdash; појавата каде кај извесни јонски кристали се јавува спонтан диполен момент.
Знаме на Општина Боговиње

Знамето на Општина Боговиње е официјалното знаме на оваа општина кое било усвоено по новата територијална поделба на Македонија.
1 Опис
Знамето е составено од црвен правоаголник со сразмер од 1:2. Во средината на знамето се наоѓа општинскиот грб, кој всушност е штит на кој има приказ на Боговињска Река како извира од Боговињското Езеро и тече низ падините на Шар Планина. Под овој пејзаж се наоѓа годината на основање на општината, 1996. Понекогаш над пејзажот може да се сретне и името на општината на македонски и албански.
2 Наводи
3 Поврзано
* Општина Боговиње
* Грб на Општина Боговиње
* Знамиња на општините во Македонија
Знаме на Општина Берово

Знамето на Општина Берово е официјалното знаме на оваа општина кое било усвоено по новата територијална поделба на Македонија.
1 Опис
Знамето е составено од син правоаголник со сразмер од 1:2. Во средината на знамето се наоѓа грбот на Општина Берово во бордо-црвена боја, во кој има приказ на Беровското Езеро со браната, манастир и борова шума, а под штитот има книга и напис „Берово“. Понекогаш наместо сината позадина може да се сретне и бела позадина на знамето.
2 Наводи
3 Поврзано
* Општина Берово
* Грб на Општина Берово
* Знамиња на општините во Македонија
Знаме на Општина Конче

Знамето на Општина Конче е официјалното знаме на оваа општина кое било усвоено по новата територијална поделба на Македонија.
1 Опис
Знамето е составено од црвена основа со општинскиот грб во средина. Грбот е составен од штит на кој има приказ на локален народен мотив, афион, тутун, Крива Лакавица, Конечка Планина и црквата „Св. Стефан“ со написот XIV (14 век).
2 Наводи
3 Поврзано
* Општина Конче
* Грб на Општина Конче
* Знамиња на општините во Македонија
Знаме на Азербејџанската Советска Социјалистичка Република

Знамето на Азербејџанската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 7 октомври 1952 година од страна на тогашната влада на Азербејџанската ССР.
1 Дизајн
Знамето било исто со знамето на СССР, со додаток на сината лента во долниот дел. Првото знаме било усвоено во 1920, но траело до 1921 затоа што тогаш Азербејџанската ССР била во склоп на Закавкаската СФСР и го користела знамето на Заавкаската СФСР сè до 1937 г. Потоа првобитното знаме на Азербејџанската ССР било во црвена боја со срп и чекан во горниот лев агол и скратеница за републиката на азербејџански јазик. Од 1937 до 1940 текстот бил на латиница, а од 1940 до 1952 текстот бил испишан на кирилица.
2 Историски знамиња
3 Поврзано
* Знаме на Азербејџан
* Грб на Азербејџанска ССР
[[Категорија:Знамиња на Азербејџан
de:Flagge Aserbaidschans#Geschichte
th:ธงชาติอาเซอร์ไบจาน#สมัยภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต
Игор Сечин

Игор Сечин (руски: ''Игорь Иванович Сечин'', роден на во Ленинград, СССР) — руски политичар и моментален вицепремиер на Русија.
Игор Сечин дипломирал Ленинградскиот државен универзитет во 1984 година и како јазичар зборува португалски и француски јазик. Во 1980 година Игор Сечин работел во Мозамбик. Тој бил официјален советски преведувач. Се верува дека тој таму бил шпион, и човек преку кој минувал шверцерот на оружје кон Латинска Америка.
Во текот на својата политичка кариера, Сачин бил заменик шеф во кабинетот на рускиот претседател Владимир Путин од 2004 година, заменик-шеф на претседателската администрација, советник на претседателот а од 2008 вицепремиер. Во периодот од 2004 до 2011 година бил претседател на Одборот на директори на компанијата "Роснефт"
Friday (песна на Ребека Блек)

„Friday“ е песна од американската пејачка Ребека Блек, напишана и продуцирана од Кларенс Џеј и Патрис Вилсон. Беше објавен како сингл на 10 февруари 2011, а потоа, премиерно се претстави на iTunes на 14 март 2011 преку ARK Music Factory како прв сингл на Блек. Музичкото видео за песната станало вирално видео поради критиките кон песната, користењето на Авто-Тон, вокалите на Блек и содржината на видеото. Од 16 јуни, 2011, видеото кое сега е поместено од Јутуб, имало 167 милиони прегледи и преку 3.1 милиони „дислајкови“ (87% од целосните рејтинзи) од корисниците на Јутуб. Коментарите за видеото кои биле претежно негативни биле спречени од мај, 2011.
Откако популарноста на песната и видеото пораснале, излегле многу пародии и ремиксови.''Форбс'' изјавил дека песната е уште еден знак кој ја покажува моќноста на социјалните медими &ndash; најмногу Твитер, Фејсбук и Тумблр, кои имаат моќ да направат „сензации преку ноќ.“
1 Заднина
Кон крајот на 2010, клиент на издавачката куќа од Лос Анџелес, ARK Music Factory им кажал за девојка по име Ребека Блек која е од Анахејм Хилс, Калифорнија. Мајката на Блек, Џорџина Кели им платила на ARK Music 4,000 долари за песната и за видеото и можност за избор за две претходно напишани песни. Според Кели, парите покриле една половина или помалку од продукциските цени на музичкото видео и фамилијата на Блек не платила за да ги добие сите права над песната. Блек ја одбрала „Friday“, бидејќи „другата песна беше за љубов - го немам искусено тоа сè уште. Почувствував дека мојата приватност се наоѓа во таа песна.“ Ark Music многу ја користеле програмата за подобрување на звук Авто-Тон. Иако Кели малку се двоумела за квалитетот на текстот, Блек ја уверила дека „ја испеав како што ја напишаа тие, мамо.“ Ко-текстописецот на „Friday“, Патрис Вилсон објаснил, „Го напишав текстот во четврток навечер. Пишував различни песни цела вечер и на крај сфатив, 'Се задржав и веќе е петок.' И реков Уау, петок е!“
2 Табели
Табела (2011), Највисокапозиција
Австралија ARIA Дигитални Песни, 40
БР ''Билборд'' Хот 100, 66
БР ''Билборд'' Поп Песни, 79
Канада (Canadian Hot 100), 61
Британија (The Official Charts Company), 60
Британски Инди Песни (The Official Charts Company), 6
САД ''Билборд'' Хот 100, 58
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 1500м краул во машка конкуренција

Натпреварите во 1500м краул за мажи во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 30 јули со прелиминациите и на 31 јули со финалето.
1 Рекорди
Пред натпреварувањето, светските и шампионатсктие рекорди беа следниве:
, Име, Нација, Време, Локација, Датум
Светски рекорд Рекорд на Првенството, Грент Хакет, 14:34.56, Фукуока, 29 јули 2001
Следниве рекорди беа поставени за време на натпреварувањето:
Датум, Рунда, Име, Нација, Време, СР, РШ
31 јули 2011, Финале, Сун Јанг, 14:34.14, СР, РШ
2 Резултати
2.1 Прелиминации
27 пливачи учествуваа во 4 групи.
Место, Група, Линија, Име, Нација, Време, Забелешки
1, 4, 4, Сун Јанг, 14:48.13, Q
2, 2, 3, Герго Кис, 14:52.72, Q
3, 2, 6, Питер Вандеркај, 14:54.99, Q
4, 2, 4, Чад Ле Турет, 14:55.59, Q
5, 3, 4, Рајан Кокхрејн, 14:55.86, Q
6, 2, 5, Рал Јоенсон, 14:56.66, Q
7, 4, 3, Јошуке Мијамото, 14:57.12, Q
8, 3, 5, Самуел Пицети, 14:58.30, Q
9, 3, 3, Матеуш Савримович, 15:02.56
10, 3, 2, Јоб Кинхуис, 15:05.27
11, 4, 5, Себастиен Роуаулт, 15:05.88
12, 3, 7, Даи Јун, 15:09.15
13, 3, 1, Мадс Глеснер, 15:12.52
14, 4, 7, Даниел Фог, 15:13.39
15, 4, 6, Усама Мелули, 15:13.56
16, 2, 2, Сергиј Фролов, 15:14.38
17, 3, 6, Хирден Херман, 15:21.92
17, 4, 8, Хуан Мартин Перејра, 15:21.92, НР
19, 4, 2, Грегорио Палтриниери, 15:22.03
20, 4, 1, Гергели Гјута, 15:22.50
21, 2, 7, Кристијан Кубуш, 15:27.68
22, 1, 4, Уладзимир Зихарау, 15:36.23
23, 3, 8, Венцислав Ајдарски, 15:46.33
24, 2, 1, Џарод Килеј, 15:51.66
25, 1, 6, Естебан Ендерика, 15:56.30
26, 1, 5, Јаковос Хаџиконстантину, 17:02.94
27, 1, 3, Омар Нуњес, 17:41.77
2.2 Финале
Финалето се одржа во 18:49.
Место, Линија, Име, Нација, Време, Забелешки
4, Сун Јанг, 14:34.14, СР
2, Рајан Кокхрејн, 14:44.46
5, Герго Кис, 14:45.66, НР
4, 7, Пал Јоенсн, 14:46.33, НР
5, 6, Чад Ле Турет, 14:52.36
6, 3, Питер Вандеркај, 15:00.47
7, 8, Самуел Пицети, 15:15.81
8, 1, Јошуке Мијамото, 15:20.67
Споменик на Гемиџиите (Скопје)

:''За истоимениот споменик во Велес, видете тука''
Споменикот на Гемиџиите претставува монументален споменик во Скопје. Споменикот бил најавен како дел од т.н. проект Скопје 2014 и бил поставен на 27 јули 2010 година. Фигурите се изработени од бронза и се излеани во Фиренца, а поставувањето го вршат стручни тимови од италијанскиот град. Автор на споменикот е уметникот Ангел Коруновски. Постаментот го изградил хрватски „Конструктор“, а надзорот бил на „Македонија проект“. Вкупната вредност на споменикот е 970.000 евра. Одлуката за поставување на овој споменик ја донел советот на општината Центар во јуни 2008 година.
Александар Хлопонин

Александар Хлопонин (руски: ''Александр Геннадьевич Хлопонин'', роден на во Коломбо, Шри Ланка) е руски политичар. Тој е поранешен гувернер на Краснојарскиот крај во Сибир. Од 19 јануари 2010 година станал Прв претставник на премиерот на Русија за Севернокавкаскиот федерален округ.
Хлопонин има завршено на финансовата академија во Москва, и бил претседател на одборот на директори на никлената компанија Нориљск. Во 2001 година станал гувернер на Тајмирскиот автонмен округ во северниот дел на Сибир, и на таа позиција се задржал до 2002 година. Тој победил на изборите за гувернер за Краснојарскиот крај, освојувајќи победа со само 48% од гласовите, дури во вториот круг.
Во 2002 година бил прогласен за личност на годината од страна на еден руски деловен неделник. Рускиот претседател Дмитриј Медведев на 19 јануари 2010 година одобрил отцепување на Севернокавкаски федерален округ од Јужнокавкаски федерален округ, по кое Александар Хлопонин бил поставен за полномошен претставник на претседателот на Русија.
Знаме на Ерменската Советска Социјалистичка Република

Знамето на Ерменската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 17 декември 1952 како официјално обележје на Ерменската ССР.
1 Историја
Помеѓу 1936 и 1952 година, знамето било црвено со златен срп и чекан во горниот лев агол. Ерменските карактери ''ХССР'' биле испишани во златна боја под српот и чеканот.
Помеѓу 1922 и 1936 година, знамето било исто како и во раниот период кога било само без срп и чекан со кириличните зборови ''ССРА'' наместо ерменските карактери ''ХССР''.
2 Поврзано
*Грб на Ерменија
*Знаме на Ерменија
Знаме на Грузиската Советска Социјалистичка Република

Знамето на Грузиската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 11 април 1951 година од страна на владата на Грузиската ССР. Било во уотреба до 14 ноември 1990 година кога било заменето со првобитното знаме на Грузија.
1 Историја
Пред оваа верзија, знамето било во целост црвено и со златен натпис на грузиски јазик სსსრ (СССР) во горниот лев агол. Од 1937 до усвојувањето на новото знаме во 1951, знамето било во црвена боја со златен натпис на грузиски јазик საქართველოს სსრ (''Сакартвелос ССР'') во горниот лев агол.
Во 1922 година, знамето било црвено и со кириличен натпис ССРФ во горниот лев агол.
2 Историски знамиња
3 Поврзано
* Знаме на Грузија
* Грб на Грузиска ССР
Знаме на Белоруската Советска Социјалистичка Република

Знамето на Белоруската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 25 декември 1951 година од страна на владата на тогашната Белоруска ССР.
1 Дизајн
Пред официјалното усвојување, знамето на Белоруската ССР било целосно црвена (1919, додека постоела Литванско-Белоруската ССР), потоа била додадена кириличната скратеница ''ССРБ'' (1919-1937), а подоцна и срп и чекан како и петокраката ѕвезда (1937-1951), карактеристични симболи на комунизмот. Знамето било во употреба сè до 1991, кога било заменето со сегашното знаме на Белорусија кое не го променило значително изгледот.
2 Историски знамиња
3 Поврзано
* Знаме на Белорусија
* Грб на Белоруска ССР
Знаме на Киргиската Советска Социјалистичка Република

Знамето на Киргиската Советска Социјалистичка Република било усвено на 22 декември 1952 година од страна на тогашната влада на Киргиската ССР. Ова знаме било во употреба сè до 3 март 1992 година, кога било заменето со денешното знаме на Киргистан.
1 Дизајн
Знамето било во црвена боја, по средината се протегала бела линија, а во горниот и долниот дел две подебели темни сини линии. Во горниот лев агол се наоѓал срп и чекан со петокрака.
Пред ова, во употреба било црвено знаме со два златни кирилични натписи во горниот лев агол, на киргиски, ''КЫРГЫЗ ССР'' (''Киргиз ССР''), и руски јазик, ''КИРГИЗСКАЯ ССР'' (''Киргискаја ССР'').
2 Поврзано
* Знаме на Киргистан
* Грб на Киргистанска ССР
Знаме на Молдавската Советска Социјалистичка Република

Знамето на Молдавската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 31 јануари 1952 година. Знамето било во употреба до 1990, кога било заменето со денешното знаме на Молдавија.
1 Поврзано
* Знаме на Молдавија
* Грб на Молдавска ССР
Знаме на Естонската Советска Социјалистичка Република

Знамето на Естонската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 6 февруари 1953 година од страна на владата на тогашната Естонска ССР. Било во употреба до 7 август 1990 година кога било заменето со денешното знаме на Естонија.
1 Дизајн и историја
Знамето било со црвена боја и со сино-бели брановидни линии кои го симболизираат Балтичкото Море. Во горниот лев агол се наоѓа златен срп и чекан над кои се наоѓа петокрака.
Пред усвојувањето на ова знаме, од 27 јули 1940 година во употреба било знаме со црвена боја со златен срп и чекан во горниот лев агол над кои стоел натпис на латиница ''ENSV'' (естонски: ''Eesti Nõukogude Sotsialistlik Vabariik'').
2 Историски знамиња
3 Поврзано
* Знаме на Естонија
* Грб на Естонска ССР
Знаме на Таџичката Советска Социјалистичка Република

Знамето на Таџичката Советска Социјалистичка Република било усвоено на 20 март 1953 година. Знамето било во употреба сè до 1991 кога било заменето со знамето на Таџикистан.
1 Поврзано
* Знаме на Таџикистан
* Грб на Таџичка ССР
Знаме на Казашката Советска Социјалистичка Република

Знамето на Казашката Советска Социјалистичка Република, владата на тогашната влада на Казашката Советска Социјалистичка Република го усвоила на 24 јануари 1953 година.
1 Дизајн и историја
Пред тоа, знамето било било црвено со златен срп и чекан во горниот лев агол, со златни кирилични букви било испишано (''Казак ССР'') и ''Казахская ССР'' (''Казакхскаиа ССР'') од десната страна на српот и чеканот.
Помеѓу 1937 и 1940 година, знамето било црвено со златен срп и чекан во горниот лев агол, со латински натпис ''КАЗАК ССР'' и кириличен натпис ''КАЗАХСКАЯ ССР'' во златен фонт под српот и чеканот.
2 Историски знамиња
3 Поврзано
* Знаме на Казахстан
* Грб на Казахстанска ССР
de:Flagge Kasachstans#Geschichte
Знаме на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република

Знамето на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република било усвоено во 1954 година од страна на тогашната влада на Руската СФСР. Знамето било во употреба сè до 1991 година кога било заменето со денешното знаме на Русија.
1 Историски знамиња
2 Поврзано
* Знаме на Русија
* Грб на Руска СФСР
Знаме на Туркменската Советска Социјалистичка Република

Знамето на Туркменската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 1 август 1953 година. Знамето било во употреба сè до 1991 кога било заменето со денешното знаме на Туркменистан.
1 Поврзано
* Знаме на Туркменистан
* Грб на Туркменистанска ССР
Скајлаб

Скајлаб (|Skylab) била американска вселенска станица. Лансирана била на 14 мај 1973 од Вселенскиот центар Кенеди. На станицата се наоѓала лабораторија за изучување на микрогравитацијата и се извршени неколку Сончеви експерименти, меѓу кои и анализи на меките икс-зраци од Сонцето со бранова должина од 6-49 ангстреми. Скајлаб влегол во атмосферата и согорел над Австралија на 11 јули 1979 година. Во текот на 5-те години функционирање, три екипажи ја посетиле вселенската станица Скајлаб.
1 Наводи
* Richard A. Matzner, ''Dictionary of Geophysics, Astrophysics, and Astronomy''. CRC Press, 2001.
Знаме на Литванската Советска Социјалистичка Република

Знамето на Литванската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 15 јули 1953 година од страна на владата на тогашната влада на Литванската ССР. Ова знаме било во употреба до 18 ноември 1988 година, кога било заменето со денешното знаме на Литванија.
1 Дизајн
Знамето било во црвена боја, а преку долниот дел на знамето хоризонтално се протегале бела и зелена лента. Црвениот дел опфаќал 2/3 од знамето. Во горниот лев агол се наоѓале златен срп и чекан, а над нив петокрака. Веќе во 1988 година, Михаил Горбачов допуштил поголема автономија на Балтичките држави, така што Литванската ССР на 18 ноември го усовила знамето од 1918 година, дури две години пред прогласувањето на независност од Советскиот Сојуз.
Првото знаме на Литванската ССР било усвоено на 30 јули 1940 година. Во горниот лев агол стоел срп и чекан, а над нив имало натпис на литвански јазик ''LIETUVOS TSR'' (Литванска Советска Социјалистичка Република).
2 Галерија
3 Поврзано
* Знаме на Литванија
* Грб на Литванска ССР
Знаме на Латвиската Советска Социјалистичка Република

Знамето на Латвиската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 17 јануари 1953 година од страна на тогашната влада на Латвиската ССР. Ова знаме било во употреба до 19 февруари 1990 година, кога било заменето со денешното знаме на Латвија.
1 Дизајн
Знамето било во црвена боја, а во долниот дел на знамето наизменично се протегале по две бели и темносини брановидни ленти, симбол на положбата на земјата на Балтичкото Море. Во горниот лев агол се наоѓал златен срп и чекан со петокрака над нив.
Првото знаме на Латвиската ССР било усвоено на 25 август 1940 година. Во горниот лев агол стоеле златен срп и чекан, а над нив имало натпис на латиница ''LPSR'' (латвиски: ''Latvijas Padomju Sociālistiskā Republika)''.
2 Историски знамиња
3 Поврзано
* Знаме на Латвија
* Грб на Латвиска ССР
Кербер (месечина)

Кербер (''S/2011 P 1'', ''S/2011 (134340)'' 1 или ''P4'') — мала месечина на Плутон чие откривање беше објавено на 20 јули 2011 г. Неговото откривање следи по откривањата на Харон во 1978 и Никта и Хидра во 2005, што го прави четврт позната месечина на Плутон.
Анатолиј Сердјуков

Анатолиј Сердјуков (|Анатолий Эдуардович Сердюкóв; р. 8 јануари 1962) — руски политичар и Министер за одбрана на Русија од 15 февруари 2007 до 6 ноември 2012 г. Тој е познат по големите реформи во војската на Русија.
Сердјуков дипломирал на Ленинградскиот институт во 1984 година по економија. Во 1984/85 служел во советската армија. Од 1985 година започнал да работи во една продавница за мебел а во периодот од 1995-2000 бил генерален директор на пазарот за мебел во Санкт Петербург. Неговата политичка кариера започнала да се развива многу успешно по доаѓањето на Владимир Путин на власт во 2000 година. Во 2001 година Сердјуков дипломирал на Правниот универзитет во Санкт Петербург. Во 2000-2001 работел како заменик-шеф во дирекцијата за даноци, од 2001 до 2004 бил на самото чело на дирекцијата, наследувајќи го Виктор Зубков. Во 2004 година бил назначен за заменик-министер за даноци во Русија.
Сергеј Шматко

Сергеј Шматко (руски: ''Сергей Иванович Шматко''; роден на ) — руски стопанственик и Министер за енергетика на Русија, на која функција се наоѓа од мај 2008 година.
Шматко е роден во Ставропол, во југозападна Русија. Дипломирал на државниот универзитет во Екатеринбург како и на универзитетот во Марбург во Западна Германија.
Александар Иншаков

Александар Иншаков (руски: ''Александр Иванович Иншаков'', роден на во ) — Претседател на Здружението на руските каскадери, генерален секретар (2001-2004) и претседател (од 2004) на Националната Карате федерацијата на Русија, генерален директор на филмската компанија "Каскада", руски глумец и режисер.
Сергеј Иванов

Сергеј Иванов (руски: ''Сергей Борисович Иванов'', роден на година) — руски висок функционер и државник. Тој бил министер за одбрана во периодот од март 2001 до февруари 2007 година, заменик-премиер од ноември 2005 до февруари 2007 година, и прв вицепремиер од февруари 2007 до мај 2008 година. Претходно, како секретар на рускиот Совет за безбедност, Иванов работел како советник на претседателот Борис Елцин, а подоцна и кај претседателот Владимир Путин (ноември 1999 - март 2001) за прашања поврзани со националната безбедност на земјата. По изборот на Дмитриј Медведев за претседател на Русија, Иванов бил повторно именуван како вицепремиер во втората влада Владимир Путин.
Пред да се приклучи на федерална администрација во Москва, Иванов, кој течно го зборува англискиот јазик, служел најпрвин во советската а подоцна и во руската странска разузнавачка служба како специјалист по право и странски јазици, (во Европа и Африка) од доцните 1970-ти до крајот на 1990-тите. Во 1975 година, Иванов дипломирал на Одделот за филологија на Ленинградскиот државен универзитет, каде што студирал англиски и шведски, а подоцна и завршеил последипломски студии во контраразузнавање.
Во 1976 година тој ја започнал својата служба во ленинградската област за КГБ, каде што станал пријател со тогашниот негов колега Владимир Путин.. Од јули 1998 до август 1999 Иванов бил заменик на Владимир Путин, потоа директор на Федералната служба за безбедност. Во ноември 1999 година, Елцин го назначил Иванов за секретар на Советот за безбедност на Русија, тело задолжено за советување на претседателот за прашања од национална безбедност. Иванов станал министер за одбрана. На 15 февруари 2007, Иванов поднел оставка како министер за одбрана, за да подоцна биде поставен на функцијата заменик премиер.
Мољано Венето

Мољано Венето (итал. ''Mogliano Veneto'') е град и општина во покраината Тревизо (регион Венето) во северна Италија, на половина пат помеѓу Местре (Венеција) и Тревизо.
1 Култура
Градот е познат по средновековниот фестивал кој се организира во септември секоја година. Од 1 до 10 декември на плоштадот Пјаца Пио X се приредува божиќен пазар со тезги на малостопанственици од разни краишта.
2 Сообраќај
Низ градот минува мошне прометниот автопат наречен „Тераљо“, кој е впрочем историски пат кој го поврзувца Тревизо со Местре/Венеција. Низ Мољано Венето минува и железничката линија Удине-Венеција и затоа градот претставува престојувалиште на оние што работат во околните индустриски подрачја.
3 Познати личности
Мољано Венето е родно место на познатиот уметник Џовани Батиста Пиранези (1720-1778).
4 Збратиемни градови
* Рикади, Италија
* Мољано, Италија
* Мостар, БиХ
Знаме на Украинската Советска Социјалистичка Република

Знамето на Украинската Советска Социјалистичка Република било усвоено на 10 март 1919 година од страна на тогашната влада на Украинската ССР. Игледот на знамето се менувал неколкупати во текот на постоењето на Украинската ССР, но знамето секогаш било во црвена боја. Последното знаме било во употреба до 28 јануари 1992. година, кога било заменето со денешното знаме на Украина.
1 Историски знамиња
2 Поврзано
* Знаме на Украина
* Грб на Украинска ССР
Знаме на Узбечката Советска Социјалистичка Република

Знамето на Узбечката Советска Социјалистичка Република било усвоено на 29 август 1952 година од страна на тогашната влада на Узбечката ССР. Ова знаме било во употреба до 18 ноември 1991 година, кога било заменето со деншното знаме на Узбекистан.
1 Дизајн
Знамето било во црвена боја, а по средината на знамето се протегала сина хоризонтална лента, која што на краевите имала по една бела лента. Сината лентаго симболизирала небото над државата, а белите памукот. Во горниот лев агол се наоѓале златен срп и чекан, а над нив петокрака, симбол на Пролетеријатот и револуционерната борба за работничката класа.
2 Поврзано
* Знаме на Узбекистан
* Грб на Узбечка ССР
Сергеј Гармаш

Сергеј Гармаш (руски: ''Сергей Леонидович Гармаш'', роден на во ) е советски и руски глумец, Заслужен глумец на Руската Федерација од 2004 година и Народен глумец на Руската Федерација од 2006 година.
Хилдеберт I

Хилдеберт I (~496 &ndash; ) — франкиски крал на Париз, од меровиншката династија, еден од четирите сина на Хлодовик I кој го поделил кралството на Франките на синовите после својата смрт во 511. Тој бил еден од синовите на Света Клотилда, родена во Ремс.
При поделбата на кралството, тој како свој дел го добил градот Париз, и земјата северно сè до реката Сома, на запад до Англискиот канал, и Армориканскиот полуостров (денешна Брeтања). Неговите браќа владееле во другите земји: Теодорих I во Мец, Хлодомер во Орлеан, а Хлотар I во Соасон.
Во 523, Хилдерик со своите браќа учествувал во војна против Годомар од Бургундија. Хлодомер умрел во Битката кај Везеронс (524). Во 524, по убиството на децата на Хлодомер, Хилдеберт ги земал градовите Шартр и Орлеан под своја власт.
Учествувал во разни воени походи против кралството на Бургундија. Го опседнал Отен во 532 и, во 534, како свој дел од тоа кралство ги добил градовите Макон, Женева, и Лион. Кога Витигес, кралот на Остроготите, ја препуштил Прованса на Франките во 535, браќата на Хилдеберт му ги оставиле во владеење градовите Арл и Марсеј. Припојувањето на таа провинција било комплетирано, со помош на Хлотар, зимата 536&ndash;537.
Во 531, добил писмо од сестра му Кротилда, жена на кралот Амаралик на Визиготите, аријански крал на Хиспанија, Клотилда тврдела, дека е матретирана бидејќи била Католик. Хилдеберт отишол таму со војска и го поразил визиготскиот крал. Кротилда починала од непознати причини на патот за дома.
Хилдеберт направил и други воени походи против Визиготите. Во 542, ја зазел Памплона со помош на неговиот брат Хлотар и ја опседнал Сарагоса, но бил принуден да се повлече. Од овој поход тој во Париз донел скапоцена реликвија, туниката на Свети Винсент, во чија чест тој на Портите на Париз го изградил познатиот манастир на Св. Винсент, подоцна познат како Сен Жермен-де-Пре.
Починал на 13 декември 558, и бил погребан во опатијата што ја основал, каде му бил откриен и гробот. Со неговата жена Ултрагота немал синови, само две ќерки, Кродоберга и Кродесинда. Хилдеберт бил успешен монарх. Тој го проширил своето царство во повеќе туѓи територии, повеќе од своите браќа. Се борел во Бургундија (повеќе од еднаш), Шпанија (повеќе од еднаш), Прованса, и на други места во Галија. Григориј Турски, негов современик, вели дека Хилдеберт рекол: ''Velim unquam Arvernam Lemanem quae tantae jocunditatis gratia refulgere dicitur, oculis cernere''. Хилдеберт исто така бил и најрелигиозен од сите синови на Хлодовик кој соработувал со браќата, ја спасил сестра му и го изградил познатиот манастир на Св. Винсент за да ја вдоми неговата реликвија.
1 Потекло
Предците на Хилдеберт I
Александар Абдулов

Александар Абдулов (руски: ''Александр Гавриилович Абдулов'', роден на во Тобољск – во ) — советски и руски филмски глумец.
Абдулов по завршувањето на своето основно училиште сакал да стане спортист, но неговиот татко го охрабрил да стане глумец. Дипломирал во ГИТИС, а по ова започнал да работи во театар. Во текот на 1970-тите се појавил во неколку филмови. Во 1977 се учествувал во филмот на Марк Закаров, Дванаесетте столици. Следната година учествувал во филмот ''Обично чудо'', каде се стекнал со популарност.
Фудбалска федерација на Австрија

Фудбалската Федерација на Австрија (|Österreichischer Fußball-Bund) ОФБ е главна фудбалска организација во Австрија. Оваа асоцијација ја организира Австриската Бундеслига,Австриски Куп и фудбалската репрезентација на Австрија, машка и женска. Седиштето на Фудбалската Федерација на Австрија се наоѓа во Виена. Основана е во 1904 година,а е член на ФИФА од 1905 година. Член е на УЕФА од нејзиното основање во 1954 година.
Хлодомер

Хлодомер, наречен и Хлодомир (роден околу. 495) бил вториот од четирите синови на Хлодовик I, Крал на Франките. По смртта на неговиот татко, во 511, тој го поделил кралството на Франките со своите тројца браќа: Теодорих I, Хилдеберт I, и Хлотар I. Иако Теодорих, најстариот, добил повеќе, Хлодомер пола од кралството си го поделил со останатите двајца браќа. Тоа било кралството на Орлеан, земено од претходното кралство Сијагриус. Кралството ги вклучувало градовите Тур, Поатје и Орлеан. Хлодомер се оженил со Гунтека, со која имал три деца: Теодебалт, Гунтар, и Клодоалд.
Во 523–24, веројатно по барање на неговата мајка Клотилда, која барала одмазда за својот внук убиен од страна на Зигизмунд од Бургундија, Хлодомер им се приклучил на браќата во воен поход против Бургундите. Откако го заробил Зигизмунд, Хлодомер се вратил во Орлеан. Сепак, братот на Зигизмунд Гондомар триумфално се вратил во Бургундија со својата војска потпомогната од неговиот сојузник Теодорих Велики кралот на Остроготите. Тој го масакрирал гарнизонот на Франките кои останале во Бургундија.
Хлодомер наредил Зигимунд и неговите синови Гизалд и Гондебауд да бидат убиени на 1 мај 524. Тогаш тргнал со втор поход против Бургундите. Бил убиен за време на овој воен поход, пролетта или летото истата таа година, во Битката кај Везеронс. Неговите синови биле оставени да ги чува мајка му додека пак неговата вдовица се омажила со Клотер I. Клотер, сепак, ги убил децата на Хлодомер, иако Клодоалд успеал некако да побегне. Тој подоцна станал опат на Ногент, откажувајќи се од долгата коса, симбол на кралската крв, со цел да си го зачува животот.
1 Потекло
Прецци на Хлодомер
2 Понатамошни четива
*Bachrach, Bernard S. (1972). ''Merovingian Military Organization, 481–751''. Minneapolis: University of Minnesota Press, ISBN 0-8166-0621-8.
*Geary, Patrick J. (1988). ''Before France and Germany: The Creation and Transformation of the Merovingian World''. Oxford: Oxford University Press, ISBN 0-19-504458-4.
*James, Edward (1991). ''The Franks''. London: Blackwell, ISBN 0-631-14872-8.
*Oman, Charles (1914). ''The Dark Ages, 476–918''. London: Rivingtons.
*Wallace-Hadrill, J. M. (1962). ''The Long-Haired Kings, and Other Studies in Frankish History''. London: Methuen.
*Wood, Ian N. (1994). ''The Merovingian Kingdoms, 450–751''. London: Longman, ISBN 0-582-21878-0.
Фудбалски сојуз на Англија

Фудбалски сојуз на Англија или Фудбалски сојуз, скратено ФА (|The Football Association, ''FA'') — главна фудбалска организација во Англија и како и во прекуморските територии на Англија како што се Џерзи, Гернзи и островот Ман. Фудбалскиот сојуз има конкретно место во историјата на фудбалот.
Фудбалска Федерација на Белорусија

Фудбалската Федерација на Белорусија (|Беларуская Фэдэрацыя Футбола) е најголема фудбалска органицзација во Белорусија, која се грижи за организирањето и развивањето на фудбалскиот спорт на територијата на Белорусија.
Федерацијата е основана на 22 декември, 1989. Во членството на ФИФА била примена во 1992, а во 1993 била примена и во УЕФА.
Првото државно првенство било одиграно во 1992. Прв првак и најуспешен клуб до денес е Динамо од Минск, со 7 освоени титули. Купот на Белорусија во фудбал исто така се игра од 1992 година.
Фудбалски сојуз на Азербејџан

Основана, 1992
Член на ФИФА од, 1994
Член на УЕФА од, 1994.
ПретседателРовнаг Абдуллаев
Фудбалската Асоцијација на Азербејџан (''Azərbaycan Futbol Federasiyaları Assosiasiyası'', ''AFFA'') е најголемата фудбалска организација во Азербејџана. Оваа асоцијација ја организира фудбалската лига на Азербејџан, AFFA лигата и Фудбалската репрезентација на Азербејџан. Седиштето на оваа асоцијација се наоѓа во Баку. Основана е во 1992,а е член на ФИФА од 1994 година.
Кралски фудбалски сојуз на Белгија

Кралската Фудбалска Асоцијација на Белгија (холандски: ''Koninklijke Belgische Voetbalbond'', (КФАБ) |Union Royale Belge des Societes de Football Association) (КФУАБ) односно (КФАБ/КФУАБ) е главна фудбалска организација во Белгија. Седиштето на организацијата се наоѓа во Брисел.
Фудбалската Асоцијација на Белгија е основана во 1895 година а член на ФИФА од 1904. Член на УЕФА од самото формирање на оваа организација во 1954 година.
КФА на Белгија организира систем на фудбалски натпреварувања:
* Прва лига на Белгија (Jupiler лига)
* Втора лига
* Трета лига
* Подготвителна лига
* Лига на Окрузи
* Куп
* Суперкуп
* Футсал натореварување
* Натпревари во женски фудбал
Знаме на Општина Свети Николе

Знамето на Општина Свети Николе е официјалното знаме на оваа македонска општина.
Знамето е со правоаголен облик, поделено на два дела во дијагонален правец. Едната половина е во црвена боја, додека другата боја е жолта и овие бои потекнуваат од боите на македонското знаме како симбол на македонскиот народ. Во центарот на знамето е прикажан општинскиот грб на Свети Николе во црна боја. Грбот е штит со сонце на врвот, а на самиот штит има приказ на зграда опколена со венец и написот „Свети Николе“.
Иако во 2014 г. општината го усвоила вексилолошки исправното знаме изготвено од Македонското хералдичко здружение, подоцна органите го имаат вратено старото знаме, и покрај неговата вексилолошка неиздржаност.
1 Поврзано
* Општина Свети Николе
* Грб на Општина Свети Николе
* Знамиња на општините во Македонија
Олег Табаков

Олег Табаков (руски: ''Олег Павлович Табаков'', роден на во − починал на во ) — советски и руски филмски глумец, директор на Московскиот уметнички театар.
Табаков студирал на Московскиот уметнички театар. По завршувањето на училиштето, тој станал еден од основоположниците на т.н. театар Современик или современиот театар. По дваесет години поминати таму, тој се преселил во Московскиот уметнички театар, каде одиграл голем број на улоги.
Во 1986 година, тој го основал студиото Табаков во состав повторно на Московскиот уметнички театар. Во рамките на ова студио поминале голем број на познати руски глумци, како: Евгениј Миронов, Сергеј Безруков, Владимир Машков и други. Табаков исто така работел и во странство.
Филмската кариера на Табаков започнала истоивремено со театарската. Во 1956 година учествувал за првпат во филмот Саша навлегува во животот.
Табаков се оженил за глумицата Лудмила Крилова, со која имаат еден син и една ќерка. Од 1995 година е оженет за Марина Зудина.
Знаме на Општина Сопиште

Знамето на Општина Сопиште е официјалното знаме на македонската општина. Знамето и грбот биле усвоено со последниот статут на општината со кое се исфрлило од употреба старото знаме.
1 Опис
Знамето на Општина Сопиште е составено од две еднакви ленти во жолта и црвена боја. Боите потекнуваат од боите на македонското знаме како симбол на македонскиот народ. Во центарот на знамето е прикажан општинскиот грб на Сопиште, а над него написот „Општина Сопиште“.
2 Поврзано
* Општина Сопиште
* Грб на Општина Сопиште
* Знамиња на општините во Македонија
Олег Басилашвили

Олег Басилашвили (руски: ''Оле́г Валериа́нович Басилашви́ли'', роден на во ) — советски и руски филмски глумец.
Тој е роден во семејство на Валеријан и Ирина. Во врска со смртта на неговиот татко во 1975 година, Олег бил принуден да се откаже од улогата во филмот ''Иронаија на судбината''.
Во 1956 година дипломирал на Московски уметнички театар. Во 1959 година се приклучил кон Драмскиот театар Товстоногов. Својата популарност ја стекнал во улогата на филмовите: ''Служебный роман'' (Службена романса), ''Вокзал для двоих'' (Железничка станица за двајца), ''Осенний марафон'' (Есенски маратон).
Басилашвили во периодот од 1990 до 1993 бил пратеник.
И покрај своето грузиско потекло, тој не зборува на грузиски јазик.
Сергеј Безруков

Сергеј Виталевич Безруков (руски: ''Сергей Витальевич Безруков'', роден на во Москва) — руски глумец, Народен артист на Русија. Во моментот работи во студиото на Олег Табаков.
Сергеј е син на Виталиj Безруков, кој исто така е глумец. Сергеј дипломирал на Московскиот уметнички театар. Својата официјална кариера ја започнал во 1994 година. Неговите најзначајни улоги се учеството во Бригада, Јешуа во Мајсторот и Маргарита и Сергеј Есенин во филмот Есенин.
Константин Хабенски

Константин Хабенски (руски: ''Константин Юрьевич Хабенский'', роден на во ) — руски глумец.
Хабенски е најпознат по својата улога во филмот Ноќна стража и Дневна стража, во улога на Антон Городецки.
Хебенски е роден и пораснал во Ленинград, денешен Санкт Петербург. Во моментот живее во Москва и е еден од најпопуларните руски глумци.
Своето прво појавување во еден филм го направил во 1994 година.
Бугарски фудбалски сојуз

Бугарскиот фудбалски сојуз (|Български футболен съюз, скратено БФС) е главна фудбалска организација во Бугарија. Ја организира фудбалската лига и државната репрезентација на Бугарија.
Седиштето на оваа органицазија се наоѓа во Софија, а основана е во 1923 година како фудбалски огранок на Бугарската национална спортска федерација која постоела сè до револуцијата во 1944. До 1933 главната фудбалска органицација во Бугарија се викала Централен Фудбалски Комитет. Потоа помеѓу 1948 и 1962 го носела називот Републичка секција за фудбал, Бугарска фудбалска асоцијација помеѓу 1962 и 1985. На 27 јуни 1985 организацијата го добила називот кој денес гоноси, Бугарска Фудбалска Унија.
Андреј Панин

Андреј Панин (руски: ''Андрей Владимирович Панин'', роден на во - во ) — руски глумец.
Андреј Панин е роден 28 мај 1962 година во Новосибирск. Две години подоцна, семејството се преселило во Челабинск. Потоа, кога Андреј наполнил шест години се преселиле во Кемерово, каде што живеел до своите шеснаесет години.
Во Кемерово, дипломирал на Институтот за култура. Некое време поминал во театарот во Минусинск. Во 1991 година дипломирал на Московски уметнички театар, во студиото на Александар Калјагин, а подоцна и во стидиото на Олег Табаков.
Една од првите улоги во филм, Андреј Панин ја одиграл во "''На линија''" во 1992 година. Својата слава ја стекнал во филмовите: ''Мама, не горюй'' (Мајко, не плачи), ''24 часа'', ''Каменскаја'', ''Мајка'' и други. Својот врв го постогнал по учеството во криминалната серија Бригада.
Последниот проект во кој учествувал бил во телевизискиот сериски филм "Шерлок Холмс", во кој ја исполнувал улогата на доктор Вотсон.
Андреј Панин бил татко на три деца. Од неговиот прв брак со економистот Татјана имал една ќерка а од неговиот втор брак со Наталија два сина.
1 Смрт
Телото на познатиот руски глумец Андреј Панин било откриено со повреда на главата во неговиот дом во југозападна Москва. Причината за неговата смрт сè уште не е позната дали настанала од повреда на главата при паѓање или од мозочен удар.
Џејн Фонда

Џејн Фонда (|Jane Fonda) (Њујорк, САД, 21 декември 1937) — американска глумица, политичка активистка и поранешен фото-модел.
1 Животопис
Џејн Фонда потекнува од филмско семејство: таа е ќерка на познатиот глумец Хенри Фонда, а нејзиниот брат Питер Фонда, исто така, остварил успешна глумечка кариера. Мајка ѝ Френсис имала кралски корени. Кога Џејн била мала, семејството се преселило од Калифорнија на Источниот брег на САД, а наскоро, татко ѝ побарал развод. Тогаш, мајка ѝ доживеала нервен слом и завршила во психијатриска болница, каде што извршила самоубиство, пресекувајќи си го грлото со брич. Тогаш, Џејн имала 12 години, а нејзиниот брат Питер - 10 години.
Подоцна, Џејн имала бурен живот, одбележан со три неуспешни брака, од кои има две деца. Таа првпат се омажила на 27-годишна возраст за францускиот режисер Роже Вадим, во чиј филм „Барбарела“ ја играла насловната улога. По раѓањето на ќерката Ванеса, бракот се распаднал, а во 1972 година, Џејн се омажила за познатиот антивоен активист Том Хејден. Од тој брак се родил синот Трој, а бракот траел до 1990 година. Една година подоцна, Џејн се омажила за Тед Тарнер, сопственикот на „CNN“, но во 2001 година, тие се развеле. По подолга пауза, во 2009 година, Џејн стапила во љубовна врска со музичкиот продуцент Ричадр Пери.
Во 1980-тите, Џејн Фонда остварила голем комерцијален успех со своите видео-касети со вежби и совети за здрав живот.
2 Филмска кариера
Во 1991 година, Џејн Фонда објавила дека се повлекува од глумата, но 14 години подоцна, таа повторно се вратила пред камерите, глумејќи во филмот „Свекрвиште“, во кој играла заедно со Џенифер Лопес. Подоцна, таа глумела и во телевизиската серија „Вести“, како и во серијата „Грејс и Френки“, која се прикажувала на каналот „Нетфликс“.
3 Награди
* Најдобра главна глумица 1971 ''Клут'' 1978 ''Пристигнување во домот''* Најдобра главна глумица 1979 ''Џулија'' 1980 ''Синдромот Кина''* Најдобра главна глумица (драма) 1972 ''Клут'' 1978 ''Џулија'' 1979 ''Пристигнување во домот''
4 Политички убедувања
Во текот на 1960-тите, Фонда се вклучила во политичкиот активизам во поддршка на Движењето за граѓански права и против Виетнамската војна. Во 1970-тите таа се вклучила во движењето за женски права. Од 2010-тите таа сè повеќе е вклучена во еколошки акции.
Пливање на светското првенство во водени спортови 2011 - 800м краул во женска конкуренција

Натпреварите во 800м краул за жени во пливачките дисциплини на Светско првенство во водени спортови 2011 се одржаа на 29 јули со прелиминациите и на 30 јули со финалето.
1 Рекорди
Пред натпреварувањата, светските и шампионатските рекорди беа следниве:
, Име, Нација, Време, Локација, Датум
Светски рекорд, Ребека Адлингтон, 8:14.10, Пекинг, 16 август 2008
Рекорд на Првенството, Лоте Фрис, 8:15.92, Рим, 1 август 2009
Ниту светски ниту шампионатски рекорд беа поставени во ова натпреварување.
2 Резултати
2.1 Прелиминации
32 пливачи учествуваа во 5 групи.
Место, Група, Линија, Име, Нација, Време, Забелешки
1, 5, 4, Ребека Адлингтон, 8:22.27, Q
2, 5, 5, Лоте Фрис, 8:23.07, Q
3, 3, 5, Клое Сатон, 8:27.72, Q
4, 4, 4, Кејт Циглер, 8:28.28, Q
5, 3, 4, Кејти Голдман, 8:28.35, Q
6, 3, 7, Богларка Капаш, 8:28.40, Q
7, 5, 1, Лорен Бојл, 8:28.50, Q НР
8, 3, 6, Венди Трот, 8:28.75, Q
9, 3, 2, Кирстел Кобрих, 8:28.76
10, 4, 5, Шао Јивен, 8:29.05
11, 5, 2, Ериак Виљаесија Гарсија, 8:29.13
12, 5, 7, Ева Риштов, 8:29.16
13, 4, 7, Мелиса Горман, 8:30.00
14, 4, 6, Камелија Потек, 8:32.35
15, 4, 1, Андреина Пинто, 8:33.62
16, 5, 6, Јазмин Карлин, 8:34.33
17, 3, 3, Граин Марфи, 8:35.17
18, 4, 8, Савана Кинг, 8:41.93
19, 5, 3, Чен Киан, 8:42.15
20, 2, 4, Патрисија Кастањеда, 8:42.65
21, 3, 8, Нина Дитрих, 8:43.89
22, 5, 8, Сесилиај Биаголи, 8:44.01
23, 2, 5, Спела Бохинк, 8:45.86
24, 2, 2, Џулија Хаслер, 8:46.00
25, 3, 1, Маријана Лимпета, 8:51.93
26, 2, 6, Каи Лин Ку, 8:57.17
27, 2, 3, Алексија Бенитез, 9:00.04
28, 1, 6, Саманта Аревало, 9:00.96
29, 1, 5, Шад Осман, 9:01.84
30, 1, 4, Даниела Каори Мијахара, 9:02.28
31, 2, 7, Бенџапорн Срипантомторн, 9:08.40
32, 1, 3, Симона Маринова, 9:12.47
–, 4, 2, Мирела Белмонте Гарсија, DNS
–, 4, 3, Федерика Пелегрини, DNS
2.2 Финале
Финалето се одржа во 19:30.
Место, Линија, Име, Нација, Време, Забелешки
4, Ребека Адлингтон, 8:17.51
5, Лоте Фрис, 8:18.20
6, Кејт Циглер, 8:23.36
4, 3, Клое Сатон, 8:24.05
5, 7, Богларка Капаш, 8:24.79, НР
6, 2, Кејти Голдман, 8:29.20
7, 8, Венди Трот, 8:30.45
8, 1, Лорен Бојл, 8:32.72
Фудбалски сојуз на Велс

Фудбалска Асоцијација на Велс (велшки: ''Cymdeithas Bêl-droed Cymru, К'мдејтас Бел-дроед К'мри'') е главна фудбалска организација во Велс, која е члан на ФИФА и УЕФА.
Оваа организација е основана 1876 година и бил трета фудбалска федерација на светот и еден од четирите федерации (Англија, Шкотска и Северна Ирска) членови на ИФАБ (International Football Association Board) кој од 1886 година ги носи и менува Правилата на фудбалската игра.
Федерацијата е одговорна за организација на фудбалските натппреварувања и организира 6 репрезентативни селекции: А селекција, помлади машки селекции до 21, 18 и 16 година, женска А селекција и селекција за девојки до 16 години.
Фудбалска федерација на Грција

Грчката фудбалска федерација (грчки: ''Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία'' - (EPO)) е главна фудбалска организација во Грција. Учествува во организирањето на Супер лигата на Грција ги организира исто така Грчкиот фудбалски куп и фудбалската репрезентација на Грција. Седиштето на Грчката фудбалска федерација се наоѓа во Атина.
Фудбалски сојуз на Германија

Фудбалскиот сојуз на Германија (|Deutscher Fußball-Bund; DFB) e организација која управува со фудбалот во Германија со седиште во Франкфурт.
Оваа организација ја организира првата лига на Германија, фудбалската репрезентација на Германија, како и другите лиги.
Фудбалскиот сојуз на Германија е основан во 1900 во Лајпциг.
1 Поврзано
* Бундес Лига
* Фудбалска репрезентација на Германија
Фудбалски сојуз на Данска

Фудбалската Асоцијација на Данска или Данска фудбалска асоцијација (дански: ''Dansk Boldspil-Union'') е главна фудбалска организација во Данска. Ова е организација на данските фудбалски групи која ја води Данската фудбалска лига како и машката и женската. Седиштето на организацијата се наоѓа во Брондби. Данската фудбалска асоцијација е еден од основачите на ФИФА и УЕФА. Асоцијацијата е основана во 1889 но не се натпреварувала официјално сè до 1908 година што значи дека победата на Летните олимписки игри во 1906 година не била официјално забележана. Од 2008 година, Данската фудбалска асоцијација го преземала водството за развивање на малиот фудбал во Данска.
Сергеј Игнашевич

Сергеј Николаевич Игнашевич (руски: ''Сергей Николаевич Игнашевич'', роден на во Москва) — руски фудбалер, кој во моментот настапува за екипата на ЦСКА Москва и е член на Фудбалската репрезентација на Русија од 2002 година.
Сергеј Игнашевич својата кариера ја започнал во тимот на Торпедо, а како професионалец станал во 1998 година, кога потпишал за Спартак Орехово. Во 1999 година заминал во Крилја Советов за да следната 2000 година потпише за Локомитив Москва. Со "''Локо''" ја освоил титулата на Русија во 2002 година. Одиграл 77 натпревари и постигнал 4 гола. Од 2004 настапува за екипата на ЦСКА од Москва. На 12 март 2004 дебитирал против ФК Москва. Игнашевич постојано е стартер, најчесто партнер со Василиј Березутски во центарот на одбраната. Помеѓу 2005 и 2007 бил капитен на својот тим.
За Фудбалската репрезентација на Русија дебитирал во 2002 година.
Фудбалска Федерација на Ерменија

Фудбалска федерација на Ерменија е главна фудбалска организација во Ерменија. Оваа асоцијација ја организира фудбалската лига, Премиер лигата на Ерменија и фудбалската репрезентација на Ерменија. Седиштето на оваа организација се наоѓа во Ереван.
Лав Борисов

Лав Иванович Борисов (|Лев Иванович Борисов; во Пљос, Ивановска област - во ) — руски глумец, со звањето „народен глумец на Русија“.
Негов помлад брат е глумецот Олег Борисов. Лев Борисов дипломирал во 1956 година. Во периодот со 1960 работел во студиски театар, а во периодот до 1974 бил глумец во драмскиот театар Спартаковскаја. Од 1974 до 1981 година, бил глумец во Регионалниот театар Островски, од 1981-1987, бил глумец на Московскиот драмски театар Станиславски, од 1987 година глумец на Московскиот театар Ермолов.
Како филмски глумец, својата кариера ја започнал во 1950-тите и има одиграно голем број на улоги.