Историја на Сканија

Историјата на провинцијата Сканија била многу стотици години, до 18 век, обележана со борбата меѓу двете скандинавски кралства кралството на Данска и кралството на Шведска за хегемонијата во балтичката област.
1 Викиншка доба
Претходно се сметало дека општеството во Сканија, како и во останатиот дел од Скандинавија, го сочинуваат земјоделци, главно фармери и сточари. Археолошките наоди на Јитланд, данските острови и на сканските рамнини ја измениле оваа слика. Распределбата на богатството, барем од раниот миграциски период, била многу нерамномерна. Рамнините во голема мера биле поделени меѓу големи фарми кои биле далеку поголеми од малите стопанства и често биле групирани во села. Последователно, само мала фракција од населението може да се претпостави дека уживала целосни граѓански права. Се чини поверојатно дека ова општество треба да се перцепира како систем на племиња, секој предводен од поглавари, на дански често наречени ''богови'', чиј авторитет зависел од големината и богатството на племето. Сканија имала 5 главни племиња, секое имало свој Танес (водачи) и своја група воини, сите под команда на кралот на Сканија.
2 По христијанизацијата
Периодот на домашна колонизација во рамките на Сканија за кој порано се верувало дека започнал пред ерата на Викинзите, во реалноста во голема мера се случил по ерата на Викинзите, кога донации на земја на манастирите доведле до влијанија од континентална Европа. Ова доведе до транзиција од општество засновано на претежно сточарство во општество на земјоделство, што подразбираше екстензивно расчистување на земјиштето, веројатно исто така поврзано со ослободувањето на ритлиите, што доведе до создавање на многу нови населби со имиња што завршуваат на ''-torp, -руп,'' и ''-rød.''
Сканија првпат била спомната во пишаните текстови во 8 век, наведувајќи дека таа била дел од Данска. Според „Големиот камен за желење“, Скананците, како и сите Данци биле христијанизирани од ''кралот на сите Данци'', Харалд Блутут пред да се подигне овој камен, веројатно околу 985 година од нашата ера.
Сканскиот закон, најстариот од средновековните скандинавски закони, стапил на сила на почетокот на 13 век. Тоа е извонредно во смисла дека постои напишано со двете ''латински букви'' (иако не на латински), како и со руни, ''Codex runicus''. Веќе во 1060 година била изградена црквата Далби од Свенд Естридсен, како една од првите дански цркви направени од камен. Помеѓу 1104 и 1536 година, Лунд била архиепископија на Данска, а данското национално знаме, Данеброг, било зачувано во катедралата неколку векови.
Во 1332 година, кралот на Данска, Кристофер II, умрел како „крал без земја“ откако тој и неговиот постар брат и претходник ја поделиле Данска на многу помали делови. Кралот Магнус ја искористил неволјата на својот сосед, откупувајќи ги овие земји за источните дански провинции за огромно количество сребро, во кое била вклучена и Сканија. Покраината подоцна била повторно освоена од големиот дански крал Валдемар IV од Данска во 1360 година, како дел од неговата освојувачка кампања за враќање на претходно изгубената данска територија. За време на делови од средниот век, Сканија била позната низ Северна Европа по нејзината харинга и пазарот каде што се продавала.
3 14 и 15 век
Во средината на 14 век, Црната смрт ги зафатила областите исто како и во поголемиот дел од Европа. Општо земено, населението се намалило за една третина или повеќе. До крајот на овој век, Калмарската Унија се издигна како обид да се спротивстави на Ханза. Унијата во голема мера била креација на кралицата Маргарет која станала кралица во Данска и Норвешка во 1387 година, бидејќи нејзиниот единствен син, кралот Олаф II од Данска и IV од Норвешка починал. И две години подоцна таа им помогнала на Швеѓаните да се ослободат од несаканиот Алберт ав Мекленбург. Нејзиниот посвоен син Богуслав, вистински син на полско-померански војвода, го добил името Ерик Померански, бидејќи бил крунисан за крал на сите три скандинавски земји на 17 јуни 1397 година во Калмар, па оттука и името на Унијата. Кралицата Маргарет останала владетел на трите кралства повеќе или помалку до нејзината смрт во 1412 година. Кралот Ерик го основал Сканскиот град, кој денес е познат како Ландскрона во централниот дел на целиот дански Ересунд, и го вовел Звучниот данок во 1429 година, кој требало да трае до 1857 година (со исклучок на шведските бродови помеѓу 1658 и 1720 година). Со тоа тој обезбедил голем стабилен приход за неговото кралство што го направило релативно богато и што го процветало градот Хелсингер. Во францисканскиот манастир во Лунд, „Академијата“ е основана во 1425 година. Тој бил еден вид средновековен универзитет, но бил затворен кога реформацијата стигнала во Данска во 1536 година.
4 Ренесансата и времето до 1658 година
Геополитичката позиција на Сканија, сместена на скандинавското копно, но политички дел од Данското кралство, со векови ја направи централна точка на борбата за хегемонија во балтичкиот регион помеѓу Данска и Шведска, таканаречениот ''dominium maris baltici''. Двете нордиски земји беа во конфликт една со друга околу петстотини години. Со поседување на двете страни на Ересундски теснец, како и ременот на Данска имал делотворна контрола на влезот на Балтичко Море и беше во можност да го монополизира трговија преку звуци. Од 15 век, Данска започнала да ги наплатува таксите, минливи должности од сите странски бродови што минуваат низ теснецот, без разлика дали се ''на пат'' кон или од Данска или не. Звучните давачки го сочинуваа главниот извор на приход за данската круна, до 19 век и беа огорчени од Шведската круна.
Во зимата 1612 година, во период од две недели, шведскиот крал Густав II Адолф запали или на друг начин уништи 24 скански парохии и најголемиот дел од нивното население без да се сретне со непријателските трупи. Најголемата уништена населба беше градот Вае, кој две години подоцна беше заменет од данскиот крал Кристијан IV како близок христијанинстед (по процесот на шведизација, напишан Кристијанштад), последниот скански град што го основал дански крал.
5 Сканија стана освојување на шведската круна, 1658–1720 година
По Договорот од Роскилде во 1658 година, Сканија заедно со сите дански земји источно од Оресунд станале сопственост на Шведската круна . Овој договор следеше по Дано-шведската војна (1657-1658), која беше дел од една поширока војна, во која беа вклучени и Полска и некои од тогашните германски покраини.
Набргу по потпишувањето на Инструментот за отстапување шведскиот крал Чарлс X Густав слета во Хелсингборг на 5 март 1658 година за да ги заземе ново стекнатите провинции. Кралот беше примен од делегација предводена од епископот на Лундската епархија Педер Винструп . Епископот роден во Копенхаген брзо ја префрлил својата верност кон новиот владетел и подоцна станал облагороден. Тој остана на функцијата до неговата смрт во 1679 година.
Откако набрзо повторно избувна војната со договор во Роскилд со Данска, овој пат започната од Шведскиот Чарлс X Густав . Ова резултирало со шведски пораз, а како резултат на Договорот од Копенхаген (1660) Борнхолм бил вратен на Данска и била воспоставена сегашната граница меѓу земјите. Во тоа време кралот Чарлс Густав умрел од инфекција, за време на посетата на Гетеборг.
Сканија, заедно со другите таканаречени скански провинции, била ставена под генерален гувернер кој живеел во градот Малме. Првиот генерален гувернер беше Густаф Ото Стенбок. Овој тип на влада се користел на територии кои не биле целосно интегрирани и се сметале за повеќе изложени на непријателски напади. Генералниот гувернер ја држеше највисоката воена команда во неговата област и имаше четворица гувернери на окрузи кои одговараа пред него. Во 1669 година, генералниот гувернер бил уништен, но по избувнувањето на Сканската војна во 1676 година, повторно бил воспоставен.
Во 1666 година, Лундскиот универзитет или Реџија Академија Каролина, по предлог на епископот Педер Винструп, бил основан како дел од програмата на мерки за понатамошна интеграција на новостекнатите провинции. Сепак, долго време имаше планови за основање универзитет во Геталанд и со новите граници беа избрани Лунд и Сканија. Универзитетот беше затворен за време на Сканската војна, но повторно беше отворен во 1682 година.
Во 1676 година, покраината била повратена од Данска и многу Сканјани или се приклучиле на данската војска или се бореле со Данската. Членовите на ова партизанско движење беа познати како „ ''фрискидтер'' “, но денес се најпознати по шведското понижувачко име Снапфанар . Војната од 1676 до 1679 година меѓу Данска и Шведска за Сканија била погубна за жителите на Скане. Тоа практично заврши нерешено, по многу уништување на имотот и страдање на цивилното население. Сканија, со исклучок на Малме и нејзината тврдина Малмехус, се вратила на данската администрација. Цитаделата Ландскрона стана користена како примарна данска база и центар за регрутирање Пресвртниците дојдоа со шведските победи во Битката кај Лунд во декември 1676 година и Битката кај Ландскрона во јули 1677 година. Но, војната продолжи уште две години.
Во Договорот од Фонтенбло (1679) на 2. Септемврискиот ( грегоријански календар ) мир беше вратен со француска интервенција. За мала сума, доколку се обноват границите на Договорот од Копенхаген (1660), и повторно Сканија би станала подредена на шведскиот крал против волјата на својот народ и договорот бил потврден како Договор од Лунд точно две недели подоцна, на 16-ти.
Делот 9 од мировниот договор Роскилд првично обезбеди автономија во Сканија и во дополнителен договор, потпишан во рецесот во Малме во 1662 година, Шведска гарантира дека старите закони и привилегии на Сканија ќе продолжат да важат во регионот. Договорот за одмор во Малме дополнително обезбеди дека на сканиските благородници, свештеници и селани ќе им биде дозволено да испратат претставници во парламентот на Шведска.
Меѓутоа, во 1680 година, првата ера на апсолутна монархија во Шведска била воведена бидејќи шведскиот крал Чарлс XI успеал да го убеди Диетата, ( Риксдагот на имотите, рана форма на шведскиот парламент ) да го прогласи кралот „христијански владетел со апсолутна моќ. да владее со неговото царство по негова дискреција“. Во 1682 година, Диетата го намали Државниот совет на Кралски совет и му даде на кралот неограничени овластувања да донесува закони без потреба од потврда од Диетата. Наскоро следеше одлука да не се почитува договорот од одморот во Малме и во Сканија беше имплементирана поостра програма за шведување, со цел да се создаде униформност во шведското кралство. На Scania и беше дозволено да ги задржи своите стари закони и обичаи до 1683 година, во тој момент шведската администрација ја убеди сканиската аристократија да се откаже од сканиските закони и привилегии во корист на новиот шведски закон и црковна уредба, како услов за да им се дозволи на скананците да имаат застапување. во шведскиот парламент.
Цел тим шведски политичари, уметници, поети и научници беа ангажирани во создавањето на сликата на кралот како Божји инструмент и персонификација на апокалиптичниот „Лав од северот“, форма на симболична слика која првпат беше воведена за Густав II Адолф. Пропагандата не само што имала за цел да го убеди шведското население во божествено ракоположената моќ на кралот, туку била и дел од кампањата да се претстави Шведска на светот како империјална сила со значително богатство и воена слава. Многу уметнички дела од ерата го прикажуваат Чарлс XI како победнички воин во Сканија и на централната плоча на монументалното сликарство на таванот на Жак Фуке во Кралската палата во Стокхолм, Чарлс XI е прикажан со „божицата на Сканија“ пред неговите нозе.
Блекинге и особено Халанд беа сукцесивно отстранети од доминацијата Сканеланд и станаа целосно интегрирани во Шведското Кралство, додека четирите окрузи Сканија беа споени во една област. Иако на Блекинге му беше дозволено да остане во епархијата Лунд и сè уште е. До 1693 година, Сканија стана лево доминација, со посебен, не целосно интегриран статус. Ја задржа својата автономија со парламентот познат како ''Лантдаг''.
Последната битка меѓу Данска и Шведска во врска со контролата на Сканија била Битката кај Хелсингборг (1710) за време на Големата северна војна. Во март истата година, последните дански трупи ја напуштија провинцијата.
Сканија, на крајот станала официјален дел од Шведска по договорот во Стокхолм од 3 јули 1720 година, иако Сканија била поделена на две окрузи, округот Малмехус (означен по замокот Малмехус ) и округот Кристијанштад веќе во претходната година.
Две окрузи добија гувернери и административен модел идентичен со другите шведски окрузи. Меѓутоа, непријателствата меѓу Данска и Шведска за време на Наполеоновите војни предизвикале Шведска повторно да ја воведе функцијата генерален гувернер. Помеѓу 1801 и 1809 година, Јохан Кристофер Тол бил назначен за генерален гувернер на Сканија, при што му одговарале гувернерите на окрузите на округот Кристијанштад и округот Малмехус.
Во Вториот договор од Бремсебро (1645), шведските претставници прогласија слобода на патарина во Ересунд за земјата, и по овој момент, Шведска беше ослободена од плаќање на данската звучна патарина. Меѓутоа, овој аранжман завршил во 1720 година, кога Договорот од Фредериксборг официјално ставил крај на бесплатниот статус на Шведска. Данска продолжила да собира звучна патарина до 1857 година.
Кралот Карл XII се преселил во градот Лунд две години по неговото враќање во Шведска од Отоманската Империја во 1716 година.
6 По 1720 година и последниот мировен договор
Последниот мировен договор меѓу Шведска и Данска бил потпишан во летото 1720 година (во Стокхолм), а од таа година Сканија станала шведска провинција.
Земјината реформа, таканаречената „Енскифте“ била спроведена на крајот на векот 1700/1800 година. Во тоа време населението на покраината штотуку помина 250.000 жители. Рутгер Меклин беше првиот што ја спроведе оваа во голема мера добра реформа во 1780-тите, во неговите феудални домени околу замокот Сванехолм . Но, тој исто така ги запали земјоделските села што подоцна предизвика некои непотребни проблеми кога генерално беше спроведена реформата.
Жан Батист Бернадот, идниот крал Чарлс XIV Јован, слета во Хелсингборг на 20 октомври 1810 година на пат од Париз за Стокхолм .
Во 1811 година избувнаа бунтови во различни делови на Шведска поради дополнителните регрути на земјоделците. Во престрелките во Клагеруп, 30-40 цивили биле застрелани до смрт од војската. Неколку стотици беа заробени или/и беа ранети. Последователно, двајца мажи јавно прво ја отсекоа десната рака, а потоа беа обезглавени на плоштадот Сторторгет во Малме. Исто така многу други беа физички казнети.
Првата пруга со коњи (иако со дрвени шини) на шведска почва била отворена во 1798 година во Хоганес, поврзувајќи го рудникот за јаглен со пристаништето . Во 1856 година беше отворена една од првите јавни железници во земјата помеѓу Малме и Лунд.
Во 1863 година населението на Сканија достигнало 500.000 жители.
Во 19 век Сканија стана лулка на Шведската социјалдемократска партија кога Август Палм го одржа својот говор ''„Што сакаат социјалистите?“'' во Малме во 1881 година, каде што го започнал и весникот ''Фолквиљан''.
Железнички фериботи почнале да пловат на рутата HH помеѓу Хелсингборг и Хелсингер во 1892 година и од 1909 година на релација Трелеборг – Засниц, Германија . Подоцна, железничките фериботи почнаа да превезуваат и автомобили и камиони.
На 18 и 19. Декември 1914 година, во Малме се одржа ''состанокот на трите кралеви.'' Со цел да се потврди заедничката скандинавска неутралност за време на тогаш тековната светска војна, шведскиот крал Густав V, данскиот крал Кристијан X и (неговиот брат) норвешкиот крал Хокон VII се состанаа заедно со нивните министри за надворешни работи во Малме . Состанокот на Тројцата кралеви, исто така, го означи целосното шведско прифаќање на отцепувањето на Норвешка од поранешната шведско-норвешка унија во 1905 година. Шведскиот крал од 1905 година, Оскар II не можел да ја прифати загубата на Норвешка. Но, во 1907 година неговиот син Густав V станал крал, и барем до 1914 година, новиот шведски регент можел да го види повикот за нормализација меѓу шведскиот и новиот норвешки ''суд'' . Од овој кралски состанок во Малме, кралските односи меѓу Шведска, Данска и Норвешка навистина се одлични.
Првата јавна школа за летови во Шведска била основана во 1915 година, во Љунгбихед од страна на Енох Тулин . Помеѓу 1926 и 1996 година била школа за летови на шведските воздухопловни сили . Денес обуката за комерцијални летови се изведува на аеродромот Љунгбихед, еден од најстарите активни аеродроми во светот. Во 1924 година беше отворена најкратката меѓународна воздушна рута во светот од аеродромот Малме Бултофта до Копенхаген, Данска, користејќи Junkers F 13 .
По Февруарската револуција во Русија 1917 година, се зголеми ли надежта на Германија за посебен мировен договор со Русија. Но, новиот руски „привремен лидер“ Александар Керенски одби. Тогаш Германија му даде на рускиот комунистички агитатор Владимир Ленин и неговите придружници во Швајцарија безбедно да се однесува низ Германската империја, со надеж дека Ленин и комунистите ќе ја дестабилизираат Русија за да се надеваме дека мирот би можел да се постигне на Источниот фронт. Во август 1917 година, Ленин и неговата придружба пристигнаа во Сканија, на ова историски важно патување, преку железничката ферибота линија помеѓу Засниц (Германија) и Трелеборг (Сканија во Шведска).
Помеѓу 1930 и 1939 година се одржаа ТТ-трките Саксторп . Мото трки наликуваат на оние на Островот . Девет од нив во сите десет трки собраа посетеност над 100.000, до 160.000. Ниту еден друг спортски настан во Шведска нема толпа од оваа големина. Трката од 1937 година „само“ привлече 80.000 луѓе поради силниот дожд.
Првиот автопат во Шведска беше отворен во 1953 година што ги поврзува Малме и Лунд (денес дел од европската рута Е22 ).
За Светското првенство на ФИФА во 1958 година беше изграден стадионот во Малме, тој беше место за фудбал и за атлетика. Воведниот натпревар на целото првенство се играше таму кога БРД или „Западна Германија“ ја совладаа Аргентина со 3–1. Неколку натпревари се одиграа и на Олимпија во Хелсингборг .
Во средината на 1970-тите, населението на покраината ја мина границата од еден милион.
Првото киднапирање на авион во Шведска се случи во септември 1972 година на аеродромот Бултофта во Малме, во кој беа вклучени хрватски терористи .
Малме и стариот стадион Малме беше еден од четирите стадиони кои беа домаќини на УЕФА Еуро 1992 година . На стадионот Малме се одиграа три натпревари, Данска против Англија 0-0, Англија против Франција 0-0 и Франција против Данска 1-2.
Нов административен модел беше воспоставен во 1997 година кога округот Кристијанштад и округот Малмехус беа споени, формирајќи го областа Сконе со 33 општини.
Во јули 2000 година беше отворен мостот Оресунд, создавајќи фиксна железничка и патна врска меѓу Шведска и Данска.
Во 6.22 часот по средноевропско време, на 16 декември 2008 година, многу необичен земјотрес ја погоди не само Сканија, туку беше почувствуван во големи делови на Геталанд, Данска и Северна Германија и Полска. Неговиот епицентар беше сместен во близина на Сјобо, и се мери 4,8-4,9 на степени според Рихтеровата скала, и беше една од најлошите земјотрес во Шведска за еден век или повеќе, во зависност од најблиските сеизмолошка станица, која се наоѓа во Берлин, Германија, На craw -Растојанието на летот помеѓу Сјобо и Берлин е помало од 400км.
Папата Франциско ја посети покраината на 31 октомври и 1 ноември 2016 година. Неговата 24-часовна сканска посета ја одбележа 500-годишнината од почетокот на Реформацијата. Во катедрала Лунд стара 900 години се одржа вселенска литургија, а следното утро папата одржа католичка миса на стадионот во Малме ФФ. За време на екуменската комеморација во катедралата, папата и претседателот на Лутеранската светска федерација, бискупот д-р Муниб Јунан потпишаа договор во кој лутераните и католиците си ветија дека во иднина ќе гледаат повеќе на она што обединува отколку што се разликува помеѓу овие две гранки на христијанството. (Папата претходно го стори истото со Православната црква ).
Во текот на 2015 година населението во покраината надмина 1,3 милиони.