procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Баку

Баку (|Bakı; персиски: بادکوبه/''Бадкубeх'') — главен град на Азербејџан. Се наоѓа на јужниот брег на Апшеронскиот Полуостров. Современото Баку се состои од три дела: Стариот Град (İçəri Şəhər), најнапредниот стопанскиот дел од градот и делот изграден од советските власти. Според пописот од 2012 г., Баку има 3.202.300 жители. Околу 3 милиони жители живеат во околната област.
Обликот на градот е правоаголен, а само во најстариот дел од градот, зад ѕидините од тврдината улиците се криви и тесни. Најнапредниот дел од градот се наоѓа јужно од стариот град. Изграден е огромната експлоатација на нафта која започнала пред околу еден век и има интересна уметничка архитектура.
Денес Баку се протега и надвор од ѕидините на стариот град. Овој град е поделен на 11 области: Азизбајов, Бинагади, Гарадах, Нариманов, Насими, Низами, Сабаил, Сабунчу, Катај, Суракани и Јасамал.
1 Демографија
Според проценките од 2007 година во Баку има 2.075.000 жители, а главните етнички групи се:
* Азери 92,8% (1.925.600)
* Руси 4% (83.000)
* Турци 2,1% (43.575)
* останати 1,1%
Во текот на XX век, етничката структура на градот значително се изменила како последица на нафтениот бум кон крајот на XIX век кој условил голем прилив на населението од околните земји, а потоа во текот на војната со Ерменците со повод на Нагорно-Карабах.
Година, Ерменци, Азери, Грузијци, Иранци, Евреи, Руси, Вкупно
1897, 19.060, 40.148, 971, 9.426, 2.341, 37.399, 111.904
1903, 26.151, 44.257, /, 11.132, /, 56.955, 155.876
1913, 41.680, 45.962, 4.073, 25.096, 9.690, 76.288, 214.672
2 Географија
Градот Баку се наоѓа на западниот брег на Каспиското Море.
2.1 Клима
Месец, Јануари, Февруари, Март, Април, Мај, Јуни, Јули, Август, Септември, Октомври, Ноември, Декември, Годишно,
Просек (°C), 3, 3, 6, 11, 17, 22, 25, 25, 21, 16, 11, 6, 13,
Врнежи (см), 3.6, 2.0, 2.0, 2.0, 1.3, 0.8, 0.3, 0.8, 2.0, 3.3, 3.0, 3.3, 23.9,
''Извор:,
3 Религија
Над 94% од населението на Баку е претено со муслиманска вероисповед. Околу 4% се христијани (припадници на Руската и Грузиската православна црква). Во Баку живеат и Евреи.
4 Сообраќај
Аеродромот „Хајдар Алиев“ го опслужува Баку, а за време на СССР во Баку е изградено и метро. Моментално тој има две линии со вкупна должина од околу 30,2 км и 21 станица. Останатите видови на јавен превоз слабо функционираат. Превозот најмногу се одвива со минибус, кој како и во другите делови на поранешниот СССР се нарекува маршутка. Тие застануваат и каде и да им мавне патникот покрај патот, а во Баку постојат и некои тролејбуски линии.
5 Галерија
Голо Брдо

Голо Брдо (|Gollobërdë) — географска, претежно планинска област во источниот дел на Албанија и југозападно од градот Дебар во Македонија. Населението во овој регион е претежно македонско, од кои мнозинството се со исламска вероисповед. Македонците од овој дел на Албанија се организирани во здружение наречено „Мир“ чијшто претседател е Кимет Фетаху.
И покрај тоа што Македонците се официјално признаени како малцинска заедница во Албанија, сега за сега македонскиот јазик официјално се употребува само во реонот на Мала Преспа, но не и во Голо Брдо и другите делови на Албанија каде живеат Македонци. Во тие делови македонскиот јазик се користи во домашна и меѓусебна комуникација меѓу Македонците.
Во одредени делови на Голо Брдо постои и одредена група на луѓе кои се декларираат како етнички Бугари и се организирани во здружение наречено ''„Просперитет Голо Брдо“'' чиј претседател е Хаџи Пируши од с. Стеблево. Но, за разлика од Македонците, Грците или Власите кои се официјално признати како малцински заедници во Албанија, албанската држава нема официјално признание за постоење на бугарска малцинска заедница во ниту еден дел од Албанија или дадено право на образование на бугарски јазик и покрај тоа што властите во Бугарија и самодекларираните Бугари во Албанија тврдат дека на Голо Брдо постои население „со бугарска национална свест“. Некои бугарски политичари одат до таму што покрај тврдењата за постоење на бугарско население во Албанија, сакаат да го претстават и македонското население низ Албанија како бугарско агитирајќи меѓу албанските власти.
1 Села во Голо Брдо
Областа Голо Брдо во 1924 година, дванаесет години по формирањето на Албанија, е поделена меѓу тогашна Југославија и Албанија. Во Албанија областа Голо Брдо територијално е поделена на три општински единици Требишта, Острени и Стеблево во рамките на општините Булчица и Либражд. Од вкупниот број на села, 16 се чисто македонски. Селата се следниве: Вичишта, Миреши, Владимирица, Тучепи, Којовец, Косовец, Смолник, Лешничани, Себишта, Мало Острени, Големо Острени, Врбница, Пасинки, Требишта, Клење, Гиновец, Стеблево, Борово, Забзун, Студена, Оржаново, Радоешта, Љуболеш. Во Македонија од областа Голо Брдо припаѓаат селата Отишани и Џепиште, а според некои извори и селото Дренок. Во единиците Острени и Требишта живеат само Македонци, а во единицата Стеблево населението е етнички мешано и Македонци и Албанци. Во многу случаи овие „Албанци“ се албанизирани Македонци.
Во областа Долно Поле, понасевер од Голо Брдо во општината Макелари останати се само три, од претходно сите македонски села Горно Крчиште, Долно Крчиште и Ербеле. Во 1924 година Албанија ги добива од тогашна Југославија во размената на територии по граничната линија.
Во областа понекогаш се вклучуваат и селата Моглица и Продан во југоисточниот дел на областа, како и Горна и Долна Горица во северниот.
2 Поврзано
* Мала Преспа
* Пустец
* Друштво Мир
* Народни носии од Голо Брдо
ФИДЕ

Светска шаховска федерација (англиски: World Chess Federation, француски: Fédération Internationale des Échecs) основана е во Париз на 20 јули 1924 година. Позната е како ФИДЕ, по француската кратенка која е призната од страна на Меѓународниот олимписки комитет (МОК) како врховно тело кое е одговорно за организација на шахот и шаховските првенства на глобално и континенталном ниво.
1 Претседатели на ФИДЕ
* Александер Реб (1924-1939) (1946-1949)
* Август од Муро (1939-1946)
* Фолке Рогард (1949-1970)
* Макс Еве (1970-1978)
* Фридрик Олафсон (1978-1982)
* Флоренсио Кампоманес (1982-1995)
* Кирсан Иљумжинов (1995-2018)
* Аркадиј Дворкович (од 2018 година)
2 Земји членки
ФИДЕ во моментот има 161 земја членка. овој број се менува бидејќи се приклучуваат нови држави, а некои неционални федерации се гаснат или не се во можност да ги измират своите обврски кон ФИДЕ.
Авганистан, Австралија, Австрија, Азербејџан, Албанија, Алжир, Андора, Ангола, Аргентина, Аруба, Бангладеш, Барбадос, Бахами, Бахреин, Белгија, Белиз, Белорусија, Бермуда, Боливија, Босна и Херцеговина, Боцвана, Бразил, Британски Девствени Острови, Брунеи, Бугарија, Бурунди, Ерменија, Велика Британија, Камбоџа, Канада, Чиле, Кина, Кинески Тајпеј, Колумбија, Костарика, Брег на Слоновата Коска, Хрватска, Куба, Кипар, Чешка, Данска, Доминиканска Република, Еквадор, Египет, Ел Салвадор, Естонија, Етиопија, Фарски Острови, Фиџи, Финска, Франција, Грузија, Германија, Гана, Грција, Гватемала, Гернзи, Хаити, Хондурас, Хонгконг, Унгарија, Исланд, Индија, Индонезија, Иран, Ирак, Ирска, Израел, Италија, Јамајка, Јапонија, Џерси, Јордан, Казахстан, Кенија, Кувајт, Киргистан, Лаос, Летонија, Либан, Либија, Лихтенштајн, Литванија, Луксембург, Макао, Македонија, Мадагаскар, Малави, Малезија, Малта, Маврициус, Мексико, Молдавија, Монако, Монголија, Мароко, Мозамбик, Мјанмар, Намибија, Непал, Холандија, Холандски Антили, Нов Зеланд, Никарагва, Нигерија, Норвешка, Обединети Арапски Емирати, Пакистан, Палау, Палестина, Панама, Папуа Нова Гвинеја, Парагвај, Перу, Филипини, Полска, Португалија, Порторико, Катар, Романија, Русија, Руанда, Сан Марино, Шкотска, Србија и Црна Гора, Сејшели, Сиера Леоне, Сингапур, Словачка, Словенија, Сомалија, Јужна Африка, Јужна Кореја, Шпанија, Шри Ланка, Судан, Суринам, Шведска, Швајцарија, Сирија, Таџикистан, Тајланд, Тринидад и Тобаго, Тунис, Турција, Туркменистан, Уганда, Украина, САД, Уругвај, Американски Девствени Острови, Узбекистан, Венецуела, Виетнам, Велс, Јемен, Замбија, Зимбабве
Евенкија

Евенкија, старо име: Тунгузија (руски: ''Эвенкийский автономный округ'') — поранешен федерален субјект на Русија (автономен округ на Краснојарскиот крај). Нејзиниот административен центар бил Тура. Со 767,600 км², таа била седма област по големина; но истовремено најмалку населена (17,697 во 2002). Во 1908 ова било местото на Тунгускиот настан.
По референдумот на 17 април 2005 г., областите Евенкија и Тајмирија ќе бидат припоени кон Краснојарскиот крај на 1 јануари 2007.
0.1 Часовен појас
Евенкија се наоѓа во Краснојарскиот часовен појас (KRAT/KRAST). UTC израмнување: +0700 (KRAT)/+0800 (KRAST).
1 Административни поделби
1.1 Реони
Евенкискиот автономен окург се состоел од следниве реони:
* Бајкитски (Байкитский)
* Илимпијски (Илимпийский)
* Тунгуско-Чунски (Тунгусско-Чунский)
2 Демографија
''Население'' (2002): 17,697.
''Етнички групи'':
Од вкупно 17,697 жители (по попис од 2002) 2 (0.01%) не се имаат искажано. Останатите се од 67 етнички групи: 10.958 етнички Руси (62%), 3.802 Евенки (21,5%), 991 Јакути (5,6%), 550 Украинци (3,1%), 211 Кети (1,2%), 162 Татари (0,91%), 152 Хакаси (0,86%), 127 Поволшки Германци (0,72%) итн.
3 Поврзано
* Евенскиска музика
Грб на Сојузот на Советските Социјалистички Републики

Државниот грб на Сојузот на Советските Социјалистички Републики (руски: Государственный герб СССР) бил усвоен во 1924 се користел сè до падот на СССР во 1991. Техничко речено, тоа било повеќе државен амблем отколку државен грб, со оглед на тоа што не ги почитувал хералдичките правила. И покрај тоа, на руски бил секогаш именуван како ''герб'', збор кој традиционално значи традиционален грб.
Државниот грб ги прикажува традиционалните советски амблеми на срп и чекан, црвената петокрака над еден глобус, како и два класа жито покриени со државното мото на СССР напишано на службените јазици на републиките на СССР, во обратен редослед од оној во кој се наоѓале во уставот на СССР. Затоа, верзијата користена во 1991 го имаше државното мото на 15 јазици, со отстранувањето на финската верзија со укинувањето на Карело-Финската Советска Социјалистичка Република и нејзиното формирање како Автономна Советска Социјалистичка Република (АССР) на Руската Советска Федеративна Социјалистичка Република во 1956.
Секоја Советска Република (ССР) и Автономна Советска Република (АССР) имале свој грб инспириран од државниот грб на СССР.
Шабан Шаулиќ

Шабан Шаулиќ (срп. ''Šaban Šaulić; Шабан Шаулић'') (роден 6 септември 1951 во Шабац, Југославија, починал 17 февруари 2019 во Билефелд, Германија) — српски пејач. Во текот на неговата богата кариера во медиумите и од јавноста го добил прекарот „крал на народната музика“.
Шаулиќ загинал на 17 февруари 2019 во сообраќајна несреќа враќајки се од концерт во Билефелд во Германија.
1 Творештво
Неговиот прв албум излезе во 1969 г. кога имал осумнаесет години, отприлика тогаш служел воен рок во Југословенската народна армија во Битола. До 1976 г., авторот на неговите песни бил Буца Јовановиќ, а од таа година сите свои песни ги пишувал лично. Неговата жена се вика Гордана за која тој има напишано и издадено хит-песна во албумот ''Кафанска ноћ'' (1985) наречена „Гордана“. Шаулиќ бил еден од најпродаваните пејачи во СФРЈ. Тој исто така има снимано песни на македонски, како римејкот на класичната „Зајди, зајди“.
2 Приватен живот
Шаулиќ живеел и работел во Белград. Неговите омилени забави се рибарење, во својата викендица во Крчедин, и фудбал.
Со својата сопруга Гордана има три деца — Санела, Илдуза и Михајло. Илда е исто така пејачка на новокомпонирана народна музика.
Кума на Шабан Шаулиќ е познатата пејачка Зорица Брунцлик.
3 Дискографија
*''Дајте ми утјеху'' (1969)
*''Сутра нек дође крај'' (1970)
*''Због неверства једне жене'' (1970)
*''Два ока њена'' (1973)
*''Душа ме боли драга'' (1974)
*''Како си мајко, како си оче'' (1974)
*''На столу писмо од мајке'' (1975)
*''Ти мотику, а ја плуг'' (1975)
*''Ти си сада срећна'' (1975)
*''Кад љубави дође крај'' (1976)
*''Увенуће нарцис бели'' (1976)
*''Није он човек за тебе'' (1976)
*''Немој поглед да сакриваш'' (1977)
*''Позно бих те међу хиљаду жена'' (1978)
*''Због тебе сам постао овакав'' (1978)
*''Дођи да остаримо заједно'' (1979)
*''Поново смо на почетку среће'' (1980)
*''Мени је с тобом срећа обећана'' (1981)
*''Све сам с тобом изгубио'' (1982)
*''Теби не могу да кажем не'' (1984)
*''Кафанска ноћ'' (1985)
*''Кад би чаша знала'' (1986)
*''Ах, мерака у вечери ране'' (1986)
*''Верујем у љубав'' (1987)
*''Само за њу'' (1988)
*''Љубав је велика тајна'' (1989)
*''Љубав је песма и много више'' (1989)
*''Помози ми друже, помози ми брате'' (1990)
*''Анђеоска врата'' (1992)
*'' Љубавна драма'' (1994)
*''Волим да волим'' (1995)
*''Шабан Шаулић од срца'' (1996)
*''Теби која си отишла'' (1996)
*''Љубав је слатка робија'' (1997)
*''Тебе да заборавим'' (1998)
*''Бојана'' (1999)
*''Нема ништа мајко од твога весеља'' (2001)
*''Краљ и слуга'' (2002)
*''Са мном спаваш, њега сањаш'' (2004)
*''Тело уз тело'' (2005)
*''Богати сиромах'' (2006)
Јован Скилица

Јован Скилица (грчки: ''Ιωάννης Σκυλίτζης''; почеток на 1040те – по 1101) — византиски хроничар од крајот на XI век. Во византиската управа го имал високиот чин ''куропалат'', а претходно бил ''megas droungarios tes viglas''.
Неговото најзначајно дело е „Кратка историја“ (''Σύνοψις Ἱστοριῶν''), кој го опфаќа периодот од 811 до 1057 год., т.е. од смртта на императорот Никифор I до крајот на владеењето на Михаил IV. Делото на Скилица се смета како продолжение на хрониката на Теофан Исповедник.
Постои и продолжение на хрониката на Скилица најверојатно од истиот автор, која го опфаќа периодот од 1057 до 1079 год., а познато е како ''Skylitzes Continuatus'' ("Продолжението на Скилица").
1 Мадридскиот Скилица
Во XII век во Сицилија била изработена копија на делото на Скилица, која денес се наоѓа во ''Biblioteca Nacional de España'' (Националната библиотека на Шпанија) во Мадрид и е познато како ''Madrid Skylitzes'' (Мадридскиот Скилица), ''Codex Græcus Matritensis Ioannis Skyllitzes'' или едноставно ''Skyllitzes Matritensis''. Овој е единствениот зачуван грчки манускрипт, во него има 574 минијатури. Не е јасно дали минијатурите се копија на оригиналните византиски или се додадени кон ракописот.
2 Библиографија
* Bente Bjørnholt and J. Burke, eds. "The Cultures and Contexts of the Madrid Skylitzes" ''International Medieval Congress'', University of Leeds, 2004 (pub. 2005).
*''AHRB Skylitzes Colloquium'', Belfast, 2002, Institute for Byzantine Studies, Queen's University, Belfast.
* John Wortley (trans.), ''John Scylitzes, a synopsis of histories (811-1057 A.D.): a provisional translation'', Centre for Hellenic Civilization, University of Manitoba, 2000.
* B. Flusin (trans.), J.-C. Cheynet (ed.), ''Jean Skylitzès: Empereurs de Constantinople'', Ed. Lethielleux, 2004, ISBN 2-283-60459-1
*
Преспа (друштво)

Преспа е организација на Македонците коишто живеат во реонот на Мала Преспа во Република Албанија. Претседател на оваа организација е г. Таки Граждани.
1 Други статии
* Мир (друштво)
* Голо Брдо
* Мала Преспа
* Пустец
2 Врски
*
Дојче Грамофон

Дојче Грамофон Рекордс''Deutsche Grammophon Records''
Групација, Јуниверзал Мјузик Груп
Основана, 1898
Основач(и), Емил Берлинер
Дистрибуциска куќа, Дојче Грамофон Рекордс(во САД и Обединетото Кралство)
Жанр(ови), Класична музика
Земја, Германија
Мрежно место
Дојче Грамофон (герм. ''Deutsche Grammophon'') е германска музичка куќа. Фирмата е веќе долго позната по нејзините високи стандарди на аудиоверност. Нивните ЦД-изданија се познати по нивниот дизајн во стил на грамофонска плоча.
Фирмата е основана во 1898 од германецот (државјанин на САД) Емил Берлинер како германска бранша на неговата фирма Берлинер Грамофон во градот Хановер.
Во 1941 Дојче Грамофон бил купен од фирмата Сименс & Халске.
Во 1945, како дел од условите на Германија по ВСВ, Дојче Грамофон се откажал од правата за заштниот знак ''His Master's Voice'' и истите им припаднале на ЕМИ. Кучето и грамофонот биле заменети со „круна од лалиња“, дизајнирана од Сименсоовиот маркетинг консултант Ханс Домицлаф.
Во 1962 Сименс влегол во заеднички влог со холандската фирма Филипс за создавање на ''DGG/PPI Record Group'', која во себе ја соджела марката ПолиГрам.
Дојче Грамофон ја поседувале првата музичка куќа на Битлсите, Полидор Рекордс.
Дојче Грамофон биле први во воведувањето на компактниот диск на пазарот, започнувајќи со продажбата на класична музика од Херберт фон Карајан и Берлинската Филхармонија во 1981, со тоа што правата плоча била дело од Рихард Штраус.
Во 1987 Сименс го продал својот дел од Дојче Грамофон and на Филипс, кој станал главен и најголем акционер. Во 1998 Сеаграм Компани Лтд од Канада ги купил Дојче Грамофон и Полиграм. Оттогаш, па наваму Дојче Грамофон е составен дел од Јуниврзал Мјузик Груп, кој е дел од Вивенди Јуниверзал.
1 Поврзано
* Музички куќи
Живина

Живина — класа на домашни птици кои се исползуваат како храна или за нивните јајца. Овие се членови на редот кокошолики (како кокошките и мисирките) и гусколиките (водни птици како патките и гуските).
1 Видови на живина
Птица, Исхрана, Див предок, Припитомување, Употреба
кокошка, семиња, инсекти, растенија, дива кокошка, Кина, ц. 3000 п.н.е., месо, јајца
патка, семиња, инсекти, растенија, разни, разни, месо, пердуви, јајца
гуска, семиња, инсекти, растенија, разни, разни, месо, пердуви, јајца
ној, инсекти, растенија, семиња, див ној, Африка, месо, пердуви, работна сила
мисирка, семиња, инсекти, растенија, дива мисирка, Мексико, месо
2 Исечоци од живината
Најмеснатите делови на птицата се мускулите за летање на градите, исто така наречени гради, и мускулите за одење од првите два дела од нозете, наречени добатак и батак.
Кај кокошките, мускулите за летање, кои не се приспособени на постојана употреба, содржат помалку кислородоносен миоглобин отколку ножните мускули, и затоа се посветли по боја. Имено ова е разликата помеѓу „бело месо“ и „темно месо“. Водните птици се прилагодени за постојан лет, и затоа нивното градно месо е темно.
3 Живината во Македонија
Живинарството е значајна сточарска гранка во Македонија. Во 2019 г. во земјата имало вкупно 1.562.089 единки. Целосниот преглед на бројната состојба на живината во Македонија во периодот од 2000 до 2019 г. е следниов:
+Бројност на живината во Македонија од 2000 до 2019 г., Година, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009
Единки, 3.713.369, 2.749.637, 2.900.966, 2.417.362, 2.725.298, 2.617.012, 2.585.327, 2.263.894, 2.226.055, 2.117.889
Година, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
Единки, 1.994.852, 1.944.260, 1.776.297, 2.201.550, 1.939.879, 1.761.145, 1.865.769, 1.840.173, 1.828.287, 1.562.089
4 Поврзано
* Добиток
Гранма (покраина)

Гранма (|Provincia de Granma) е една од покраините во Куба. Нејзин главен град е Бајамо. Други поголеми градови се Мансаниљо (пристаниште на заливот Гваканајабо) и Пилон.
Именувана е по бродот „Гранма“, користен од Че Гевара и Фидел Кастро за да допловат до Куба со 82-члена герила.
Покраината изобилува со остатоци од кубанската револуција и кубанските војни за независност - натписи во планините кои ја опишуваат борбата од 1959 година против Фулгенцио Батиста. Постојат и многу необележани гробови од разните војни. Има и неколку напуштени рудници за злато, сребро и манган. Ова е областа каде е центарот на моќ на Раул Кастро. Се одгледува кафе во планинските региони на покраината, а за време на бербата на кафето може да има и патни блокади каде војската осигурува кафето да не биде дадено на црниот пазар.
1 Municipalities
Општина, Население(2004), Површина(км²), Местоположба
Бајамо
Бартоломе Масо
Буеј Ариба
Гвиса
Јара
Кампечуела
Кауто Кристо
Мансаниљо
Медија Луна
Никеро
Пилон
Рио Кауто
Хигвани
''Извор: Население од пописот во 2004 г.''''Површина според општинската прераспределба од 1976 г.''
Лига за демократија

Лигата за демократија — поранешна македонска политичка партија.
1 Историја и учество на избори
Основачкото собрание на партијата се одржало на 8 јануари 1990 година. Пратијата претставувала една од првите политички партии во Република Македонија. Лигата за демократија за првпат учествувала на првите парламентарните избори во Македонија, за време на постоењето на Југославија во 1990 година, каде што освоила 13.097 гласови во првиот круг (1,2% од вкупниот број на гласови), односно 2.707 гласови (0,3% проценти од вкупниот број на гласови) во вториот круг. Партијата не учествувала на наредните парламентарни избори. На парламентарните избори во 1998 година, партијата учествувала на изборите во некои подрачја во коалиција составена од ВМРО-ДПМНЕ и Демократска алтернатива на мнозинската листа каде што освоила 3.615 гласови (0,3% од вкупниот број на гласови) во првиот, односно 4.695 гласови (0,6%) во вториот круг.
На парламентарните избори во 2002 година партијата ја предводела коалицијата составена од Демократски сојуз на Србите во Македонија, Партија на Власите од Македонија, Демократска Муслиманска партија, Партија за демократско движење на Египќаните во Македонија и Странка на демократска акција на Македонија.
Парламентарните избори во 2006 година биле последниот изборен циклус на кој учествувала Лигата за демократија. На овие избори партијата освоила 2.663 гласови, односно 0,2% од вкупниот број на гласови.
Партијата во своето учество на парламентарните избори не успеала да освои пратеничко место.
Знамиња на советските републики

Знамињата на советските социјалистички републики имаа една заедничка одлика - црвено знаме со срп и чекан коишто го симболизираа комунизмот, слично како и знамето на СССР. Нивните конечни верзии до пред распадот на СССР во 1991 изгледаа вака:
Знаме на Руската СФСР, Знаме на Украинската ССР, Знаме на Белоруската ССР
Знаме на Узбекистанската ССР, Знаме на Казахстанската ССР, Знаме на Грузиската ССР
Знаме на Азербејџанската ССР, Знаме на Литванската ССР, Знаме на Молдавската ССР
Знаме на Латвијската ССР, Знаме на Киргистанската ССР, Знаме на Таџикистанската ССР
Знаме на Ерменската ССР, Знаме на Туркменистанската ССР, Знаме на Естонската ССР
Официјалните знамиња на Автономните Социјалистички Советски Републики (АССР) биле користени ретко, и просто го претставувале знамето на републиката кон која припаѓала АССР, покриена со името на АССР напишано на мајчиниот јазик на АССР и службениот јазик на ССР.
Во денешно време поранешните територии на Советскиот Сојуз кои користат изменета верзија на нивното оригинално советско знам се република Приднестровие (поранешен регион на Молдавската ССР) и Белорусија (од 1995).
1 Поврзано
*СССР
* Грбови на републиките на Сојузот на Советските Социјалистички Републики
Републики на Сојузот на Советските Социјалистички Републики

Републиките на Сојузот на Советските Социјалистички Републики (руски: Сою́зные Респу́блики) ― административни единици на национално ниво во Сојузот на Советските Социјалистички Републики (СССР). Советскиот Сојуз бил создаден во 1922 година со договор меѓу советските републики Белорусија, Русија, Закавказ и Украина, со кој тие станале негови уставотворни републики.
Во поголемиот дел од својата историја, СССР била високо централизирана држава и покрај нејзината номинална структура како федерација на републики; реформите за децентрализација за време на ерата на перестројка и гласност спроведени од Михаил Горбачов се наведуваат како еден од факторите што довеле до распаѓање на СССР во 1991 година и создавање на Заедницата на независни држави.
Во Советскиот Сојуз постоеле два многу различни вида на републики: поголемите синдикални републики, кои ги претставуваат главните народности на Сојузот и со уставно право да се отцепат од неа, и помалите автономни републики, сместени во рамките на сојузните републики и ги претставуваат народносните малцинства.
Карелофинската Советска Социјалистичка Република, остаток од Советско-финската војна, станала единствената синдикална република на која и бил одземен статусот во 1956 година. Одлуката за симнување на Карелија во автономна република во рамките на РСФСР била еднострано донесена од централната влада без да се советува со своето население.
1 Сојузни држави на Советскиот сојуз
Бројот на сојузните републики на СССР варирала од 4 до 16. Од 1956 година до неговото распаѓање во 1991 година, Советскиот Сојуз се состоел од 15 Советски Социјалистички републики. (Во 1956 година, Карело-Финската Советска Социјалистичка Република, создадена во 1940 година, била припоена во Руската Советска Социјалистичка Република.) Наместо да бидат набројувани републиките по азбучен ред, републиките биле наведени по уставен ред, што, особено во последните децении на Советскиот Сојуз, не одговарало на редот ниту според населението ниту според економската моќ.
2 Поврзано
* Знамиња на советските републики
* Грбови на советските републики
* Заедница на независни држави
* Евроазиски економски сојуз
* Национално разграничување во Советскиот Сојуз
* Баварска Советска Република
* Унгарска Советска Република
* Словачка Советска Република
* Лимерички совети
* Париска комуна
* Привремен полски револуционерен комитет
* Републики во Русија
* Федерални субјекти на Русија
* Послесоветски држави (поранешни советски држави)
3 Дополнителна литература
* Библиографија за Руската револуција и Граѓанската војна
* Библиографија за сталинизмот и Советскиот Сојуз
* Библиографија за послесталинистичкиот Советски Сојуз
Красимир Каракачанов

Красимир Дончев Каракачанов (|Красимир Дончев Каракачанов; роден на во Русе, Бугарија) — политичар од Бугарија, водач на бугарската националистичка партија ВМРО-БНД. На 4 мај 2017 г. е избран за министер за одбрана на Бугарија.
Во 1989 година Каракачанов бил врбуван од Шестата управа на бугарската тајна служба Државна безбедност. Оперативниот контакт со него бил воспоставен на 5 февруари 1989 година, по што службата го водела како кандидат за агент под псевдонимот „Дончо“. Во тоа време Каракачанов бил трета година на студии и се интересирал за македонското прашање. Заедно со колега од факултетот редовно ги посетувал средбите на Културно-просветниот клуб „Гоце Делчев“, каде што бил заменик претседател на младинската секција. Неговите прилози како кандидат за агент се однесуваат на луѓе од Културно-просветниот клуб „Гоце Делчев“, југословенски граѓани, како и на организацискиот статус и дејноста на клубот. Три месеци по првичниот оперативен контакт, во мај истата година Каракачанов бил врбуван како агент на Државна безбедност под псевдонимот „Иван“. Неговото врбување се случило во хотелот „Родина“ во Софија. Во извештајот за неговото врбување се заклучува дека Каракачанов ги има потребните квалитети и способности да принесува оперативни информации од интерес, а во врска со „промакедонскиот национализам“. Во досието на Каракачанов како агент се зачувани пет ракописни прилози кои се однесуваат на Културно-просветниот клуб „Гоце Делчев“, а информирал и за создавањето на Независно македонско друштво „Илинден“. Неговото досие нема информации кога точно била прекината работата со него.
Според некои, овој бугарски националист е вмешан и во активностите за бугаризирање преку агитација на одреден дел од македонското население во Албанија и негирањето на постоење на Македонци во Албанија претендирајќи да ги претстави како „Бугари“ ; . Неговата политика е по секоја цена, употребувајќи најрадикални мерки, да се негира постоењето на Македонците како етничка реалност и нивно прикажување како етнички Бугари.
Дејноста и постапките на Каракачанов се толерираат од страна на официјалните власти на Република Бугарија.
Македонска кујна

Македонската кујна е претставителна кујна за Балканот, со турски, грчки и блискоисточни влијанија, како и, во помала мера италијански, средоземни и унгарски влијанија. Заради релативно топлата клима која дозволува одлични услови за растење на разни зеленчуци, овошја, зачини и билки, македонската кујна е особено разновидна.
Македонската кујна е исто така позната по разновидноста и количеството на млечни производи и локални алкохолни пијалаци како разни вина, ракии и мастика.
1 Состојки
1.1 Зеленчук
* компир
* грав
* цвекло
*пиперки
* зелка
* модар патлиџан
* краставици
* тиквички
1.2 Овошје
* грозје
* домати
* маслинки
* јаболка
* круши
*лубеници
*дуњи
* сливи
* цреши
* калинка
* кајсии
* праски
* мушмули
* јагоди
* дренки
* малини
* капини
* шипинки
1.4 Месо
* јагнешко месо
* свинско месо
* говедско месо
* месо од живина
1.4 Месо
* Охридска пастрмка
1.5 Зачини
* нане
* магдонос
* пиперка
* ловор
* лук
* кромид
* оригано
2 Традиционални македонски јадења
* Полнети пиперки (бабури)
* Сарма
* Дроб-сарма
* Ориз-тава
* Компир-манџа
* Боранија
* Леќа
* Подварок
* Селско месо
* Биено сирење
* Жежано сирење
* Вардарско грне
* Пита
* Ајвар
* Бурек
* Симит-погача
* Ѓеврек
* Зелник
* Мазник
* Качамак или бакрдан
* Тавче-гравче
* Чкембе-чорба
* Охридска пастрмка
* Чомлек
* Попара
*Колбаси
* Пастрмајлија
* Турлитава
* Кашкавал
* Алва
* Мед
* Зачини и билки
* Прженици
* Плескавица - ајдучка и шарска
*Ќебапи
* Пинџур
* Пача
3 Традиционални македонски пијалаци
* Македонски вина
** Шардоне
** Вранец
** Т'га за југ
** Траминец
** Смедеревка
** Станушина
* Ракија
** Лозова ракија
** Комова ракија
** Сливова ракија
** Кајсиева ракија
* Пиво
** Златен даб
** Скопско
** Битолско
** Крали Марко Прилепско
* Боза
* Кисела вода
** Пелистерка
** Пела роса
** Илина
Војводина

Војводина — автономна покраина во рамките на Република Србија. Нејзин главен град, а воедно и најголем град во Војводина е Нови Сад. Војводина е со мешан етнички состав, повеќе од 26 различни етнички групи и 6 службени јазици.Војводина има околу 2000000 жители, од који најмногу се Срби (65%-70%), потоа Унгари (14%), Словаци (2,79%), Хрвати (2%), Југословени (2%), Црногорци (1,80%), Буњевци (1,50%), Македонци во Качарево, Јабука, Пландиште и Зрењанин и други националности.
Религија: Православни 70%, Католици 17%, Протестанти 3,50% и други
1 Историја
Со крајот на Првата светска војна, Австроунгарското Царство се распаднало. На 29 октомври 1918, Срем станал дел од Државата на Словенците, Хрватите и Србите. На 31 октомври 1918, била прогласена Банатска Република во Темишвар. Унгарската влада ја признала нејзината независност, но тоа траело кратко.
На 25 ноември 1918, Големиот народен собор на Србите, Буњевците и другите Словени во Банат, Бачка и Барања во Нови Сад го прогласило обединувањето на Војводина (Банат, Бачка и Барања) со Кралството Србија (Соборот броел 757 делегати, од кои 578 биле Срби, 84 Буњевци, 62 Словаци, 21 Русини, 6 Германци, 3 Шокци, 2 Хрвати и 1 Унгарец). Еден ден претходно, на 24 ноември, во Рума било прогласено обединувањето на Срем со Србија. На 1 декември 1918, Војводина (како дел од Кралството Србија) официјално станала дел од Кралството на Србите, Хрватите и Словенците.
Помеѓу 1929 и 1941, регионот бил дел од Дунавската бановина. Нејзино седиште бил Нови Сад.
2 Галерија
Официјални имиња на СССР

Официјалните имиња на СССР на јазиците на Советските Републики и други јазици на СССР (по уставен редослед).
Јазик, Кратенка''СССР'', Целосно име''Сојуз на Советските Социјалистички Републики'', Кратко име''Советски Сојуз''
Руски, СССР, Союз Советских Социалистических Республик, Советский Союз
Украински, СРСР, Союз Радянських Соціалістичних Республік, Радянський Союз
Белоруски, СССР, Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік, Савецкі Саюз
Узбекистански, ССPИ, Совет Социалистик Республикалари Иттифоқи, Совет Иттифоқи
Казахстански, ССРО, Советтік Социалистік Республикалар Одағы, Советтер Одағы
Грузиски, სსრკ, საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირი, საბჭოთა კავშირი
Азерски, ССРИ, Совет Сосиалист Республикалары Иттифагы, Совет Иттифагы
Литвански, TSRS, Tarybų Socialistinių Respublikų Sąjunga, Tarybų Sąjunga
Молдавски, УРСС, Униуня Републичилор Советиче Сочиалисте, Униуня Советикэ
Латвиски, PSRS, Padomju Sociālistisko Republiku Savienība, Padomju Savienība
Киргистански, ССРС, Советтик Социалисттик Республикалар Союзу, Советтер Союз
Таџикистански, ИҶСШ, Иттифоқи Ҷумҳуриҳои Сосиалистии Шӯравӣ, Иттифоқӣ Шурави
Ерменски, ՍՍՀՄ, Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն, Սովետական Միություն
Туркменски
Естонски, NSVL, Nõukogude Sotsialistlike Vabariikide Liit, Nõukogude Liit
Јакутски, ССРС, Советскай Союз
Осетски, ССРЦ, Советон Социалистон Республикæты Цæдис, Советон Цæдис
Татарски, СССР, Совет Социалистик Республикалар Союзы, Советлар Союзы
Чувашки, СССР, Социаллă Совет Республикисен Союзĕ
Фински, SNTL, Sosialististen Neuvostotasavaltojen Liitto, Neuvostoliitto
Бодовна вредност на шаховските фигури

Во шахот, шаховските фигури имаат бодовни вредности кои служат за одредување на стратешката вредност на секоја фигура. Овие вредности се полезни за играчите, и исто така се користат кај сметачкиотшах за сметачот да знае кој потег да во повлече. Пресметувањата на овие вредности даваат само една груба претстава за состојбата на една партија. Точната вредност на една фигура зависи од ситуацијата.
Ова се најчестите вредности на фигурите:
Фигура, Вредност,
Дама, 9
Топ, 5
Ловец, 3
Коњ, 3
Пешак, 1
Вредноста на кралот е бесконечна, бидејќи неговото губење значи пораз. Во некои програми за копмјутерски шах, кралот има вештачка вредност од 200 бода – произволна вредност поголема од збирот на вредноста на сите фигури заедно плус позициони фактори. Ова му кажува на сметачот да го вреднува матот повеќе од сите размени и жртвувања.
Сметачите вршат и дополнителни прилагодувања на оваа бодажа во согласност со разните позициони фактори. На пример, тој одзема бод за удвоени пиони, изолирани пиони и назадни пиони, се додаваат делови од бодови за отворени редови итн. Речиси сите играчи-луѓе ваквото положбено вреднување го прават без бројчени вредности.
1 Промена на вредностите во завршницата
Релативната вредност на фигурите се менува како што играта се ближи кон својот крај. Релативната вредност на пионите и топовите се зголемува, додека вредноста на ловците се намалува. Коњот ја губи моќта, а и кралицата донекаде губи сила. Еве некои примери (Албурт и Крогиус, 2005:402-3):
* Дама против два топа
:* Еднакви во средишницата
:* Двата топа се донекаде помоќни во завршницата. Без други фигури на таблата, два топа се еднакви на кралица и пион.
* Топ против две лесни фигури
:* Во отворањето и мидшпилот, еден топ и ''два'' пиона се послаби од два ловца; еднакви со или само малку послаби од ловец и коњ; и еднакви на два коња
:* Во завршницата, еден топ и ''еден'' пион се еднакви на два коња; еднакви или само малку послаби од ловец и коњ. Еден топ и ''два'' пиона се еднакви на два ловца.
2 Поврзано
* Функција на вреднување
3 Користена литература
* Lev Alburt и Nikolay Krogius, (2005). ''Winning Chess Endgames — Just the Facts!'', Второ издание, Chess Information and Research Center (дистрибуирана од W. W. Norton), ISBN 1-889323-15-2
* Larry Evans (1967). ''New Ideas in Chess'' Cornerstone Library (Доверско издание ISBN 0-486-28305-4)
* Kaufman, Larry (1999). The Evaluation of Material Imbalances, ''Chess Life'', March 1999.
* Soltis, Andrew (2004). ''Rethinking the Chess Pieces'', Batsford, ISBN 0-7134-8904-9
Преторија

Преторија — град кој се наоѓа во северниот дел на провинцијата Гаутенг во Јужноафриканската Република. Тој е еден од главните градови на земјата, односно административен главен град; другите два глави града се Кејптаун и Блумфонтејн, легислативна и судска престолнина, соодветно. Преторија е дел од метрополитенската општина Тшване, како една од неколкуте поранешни администрации (заедно со Сентурион и Сошангуве), па затоа понекогаш погрешно се именува како ''Тшване''.
Преторија има околу еден милион жители (или два милиони, доколку се вклучи и целата Тшване метрополитенска општина). Главни јазици кои се зборуваат во Преторија се цвана, ндебеле, африканс и англиски.
Преторија е важен индустриски центар, со тешка индустрија која вклучува преработка на железо и челик, како и производство на автомобили, железнички шини и машинерија. Градот учествува со околу 8,55% од вкупниот БДП на земјата, правејќи го притоа третиот најголем придонесувач за развојот на економијата, по Јоханесбург и Кејптаун.
Блумфонтејн

Блумфонтејн (''Bloemfontein'') е еден од трите главни градови на Јужноафриканската Република, заедно со Преторија и Кејптаун. Името на овој град произлегува од истоимениот холандски збор кој значи "фонтана од цвеќиња". Блумфонтејн служи како судски главен град, како и седиште на покраината Фристејт. Името на градот на јазикот сото е ''Mangaung'', што значи "местото каде што живеат Читасите". Џ. Р. Р. Толкин е роден во Блумфонтејн на 3 јануари 1892 г.
1 Локација
Градот се наоѓа на сув предел, со надморска височина од 1.395 м. Блумфонтејн е дом на 369.568 жители, додека општината Мангаунг има 645.455 жители. Блумфонтејн има и свој аеродром. Во 1890 година беше изградена железница која го поврзува овој град со Кејптаун.
2 Историја
Во 1899, градот бил местото каде се одвивала блумфонтејнската конференција, која не успеа да ја спречи Англо-Бурската војна.
На 13 март 1900 година, за време на Англо-бурската војна, британските сили го освоиле градот и изградиле концентрационен логор каде што ги чувале бурскитежени и деца. На 45.000 жени и деца (вклучувајќи 17.000 црнци) кои умреле во овие логори им е оддадена почит од народниот женски паметник.
Јужноафриканскиот народен конгрес (АНК - сегашната владеачка партија) бил основан за да ги брани правата на црнечкото мнозинство на 8 јануари 1912 во Блумфонтејн, а ги вбројувал и Џон Дјуб (првиот претседател на конгресот) и поетот и автор Зол Плаатје меѓу неговите први членови.
3 Клима
Блумфонтејн се наоѓа во централна ЈАР, на јужниот раб на Хајвелд, на возвишение од 1400 m. Градот граничи со полусувиот регион Кару. Областа е главно рамнина со неколку ритчиња, а општата вегетација е претставена со хајвелдска трева. Како резултат на високото возвишение и оддалеченоста од морето, Блумфонтејн има континентална клима со жешки летни денови (Јан.: max:31 °C min:15 °C) и попладневни грмежи и студ, суви зими, а често и мраз (Јули: max:17 °C min:-2 °C).
4 Личности
* Џ. Р. Р. Толкин - британски писател
Дурбан

Дурбан — град во провинцијата КваЗулу-Натал во Јужноафриканската Република. Овој град е познат и по неговото зулу име - ''eThekwini'' (што значи "кај пристаништето", од зулу зборот ''itheku''). До 2000 година, неколку градови, вклучувајќи го и Дурбан, биле дел од Етеквини метрополитенската општина.
Дурбан е окарактеризиран како "игралиштето на Јужна Африка". Често е нарекуван и "Мајами Бич" на Јужна Африка, како резултат на големите и бројни хотели кои се протегаат долж дурбанската плажа, како и поради неговата суптропска клима, која е нешто поладна од гореспоменатиот флоридски град.
Дурбан е дом на околу 3,5 милиони жители од најразлични култури, вклучувајќи и голема индиска заедница, правејќи го притоа вториот најголем град во ЈАР.
Додека Јоханесбург ја прегрна својата нова афроцентричка природа, а Кејптаун се задржа на својата евроцентричка култура, Дурбан се разви како полиглотски етноцентричен град на источните, западните и африканските култури, притоа секоја давајќи му единствена одлика.
Дурбан е во основа "празничен град", со многу плажи, но во исто време тој е и африканското најзафатено пристаниште и има развиен индустриски центар. Неговото пристаниште е едно од светските најголеми природни длабочински пристаништа.
Долгата низа од хотели кои се поредени долж плажата е позната како дурбанската Златна Милја.
1 Метрополитенска општина
Дурбан е седиште на провинцијата Етеквини, која е исто така и една од единаесетте области на КваЗулу-Натал провинцијата во ЈАР. Таа е и една од шесте метрополитенски општини на ЈАР.
1.1 Соседи
Општината Етеквини (во која и се наоѓа Дурбан) е опколена со следните области:
* Илембе на север (DC29)
* Угу на југ (DC21)
* Умгунгундлову на исток (DC22)
2 Историја
Племето Зулу ја нарекувало лагуната околу која е сместен Дурбан "Thekwini" ''(лагуна)'' и поставувало стапици за риби во трските. На 25 декември, 1497 година, португалскиот истражувач Васко де Гама се укотвил на територијата на денешниот Дурбан и го именувал природното пристаниште "Rio De Natal" (Божиќна Река). Тоа било нарекувано и "Parva de Pescaria" (Рибниците) поради стапиците за риби.
Персиско писмо

:''Ова е статија за современата персиска азбука. За други писма со кои се пишувал персискиот јазик, видете: Писма за персискиот јазик.''
Писмото кое се употребува во персискиот јазик е модификација на арапската азбука, со додатни четири букви. На персиски буквите се изговараат поинаку отколку на арапски. За нијанса изменет облик на оваа азбука се користи за урду. Следниве се 32-те букви на персиската азбука.
Сама, Почетна, Средна, Крајна, Име, Транслитерација, Фонетска вредност (МФА)
ﺍ, /, / /, разни, како
—
—
—
—
—
/
/
/
—, /, /
,, ,
0.1 Други знаци
Следниве не се букви, туку разни правописни облици на буквите, и во случајот на , лигатура.
Сама, Почетна, Средна, Крајна, Име, Транс., Вредност
—
—
—
Персиската азбука има 4 букви повеќе од арапската азбука: п, г, ч , ж :
Звук, Облик, Уникодно име
پ, peh
(ch), چ, tcheh
(zh), ژ, jeh
گ, gaf
Урду има додатни букви како да речеме ректрофлексни согласки:
Звук, Облик, Уникодно име
ٹ, ttay
ڈ, ddaal
ڑ, arr
ے, badee yay
1 Поврзано
* Персиска фонологија
* Персоарапско писмо
* Македонска транскрипција на персискиот јазик
Сиенфуегос (покраина)

Сиенфуегос (|Provincia de Cienfuegos) е една од покраините во Куба. Главниот град на покраината се нарекува Сиенфуегос и е основан од француските колонисти во 1819 година.
Сиенфуегос е најмалата покраина во Куба. Со исклучок на Сиера де Ескамбреј, економијата на Сиенфуегос зависи скоро целосно од одгледувањето и производството на шеќер. Шеќерните мелници и плантажите со шеќерна трска изобилуваат во оваа покраина.
Покраините Сиенфуегос, Санкти Спиритус и Виља Клара некогаш биле дел од покраината Санта Клара.
1 Општини
Општина, Население(2004), Површина(км²), Местоположба
Абреус
Агвада де Пасахерос
Крусес
Куманајагва
Лахас
Палмира
Родас
Сиенфуегос
''Извор: Население од пописот во 2004 г.''''Површина според општинската прераспределба од 1976 г.''
2 Поврзано
*
Ѓорѓи Мартиновски

Ѓорѓи Мартиновски бил продекан и декан на Факултет за земјоделски науки и храна во Скопје, проректор и ректор на УКИМ, член на универзитетски тела, комисии, одбори. Координатор и учесник во проекти во Македонија и странство. Негова специјалност биле земјоделски науки.
1 Издавачка дејност
Автор на 57 научни и стручни рецензии, трудови, зборници, прирачници, еден учебник и други изданија.
Лилјана Поповска

Лилјана Поповска ( во ) — македонска политичарка и поранешна претседателка на партијата ДОМ.
1 Образование
Лилјана Поповска има дипломирано на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје (органска хемија), каде што се има стекнато и со титулата магистер по технички науки. Покрај македонски, зборува и англиски и словенечки јазик.
2 Работно искуство
*1982 - 1993 во фабриката Алкалоид (во Институтот за истражување и развој и во Секторот за маркетинг);
*1993 - 1998 во приватна фирма;
*1999 - 2002 советник на градоначалникот на Град Скопје за планирање и развој.
3 Политичко искуство
*1996 - 1998 советник во Советот на Град Скопје и координатор на советничката група на Либерално демократската партија;
*1998 - 1999 заменик министер за развој;
*2002 - 2020 пратеник во Собранието на Република Македонија, при што во периодот 2003 - 2005 беше и потпретседател на Собранието на Република Македонија.
3.1 Други ангажмани
*активист во женското движење и координатор на Македонското женско лоби (застапник за повеќе жени во политиката и во јавниот живот, како и за подобрување на положбата на жената во општеството);
*член на Советодавниот одбор на работната група за полова рамноправност на Пактот за стабилност за Југоисточна Европа;
*член на советодавниот одбор на Врска Диверсити (регионален проект за подобрување на меѓуетничката соработка);
*застапник за јакнење на цивилниот сектор преку соработката со невладини организации (хендикепирани лица, зависници од дрога, стари лица, талентирани лица, заштита на животна средина и др.)
*соработка со меѓународни организации и институции на полето на јакнење на мирот и меѓуетничката толеранција, како и на економскиот развој.
4 Награди
Лилјана Поповска е добитник на републичка награда за иноваторство и на две награди за технички унапредувања во „Алкалоид“, како и на признанија и благодарници за соработка од повеќе невладини организации.
Жозеф Нисефор Ниепс

Жозеф Нисефор Ниепс (фр. ''Joseph Nicéphore Niépce''; 7 март 1765 – 5 јули 1833) — француски пронаоѓач, најпознат по пионерството во фотографијата.
Ниепс ја направил првата успешна трајна фотографија. Почнал со експерименти уште од 1793 г. Некои од неговите рани експерименти резултирале со слики, но тие набргу избледнувале. Се смета дека Ниепс почнал да прави долготрајни слики во 1824 г. Најстарата трајна фотографија зачувана денес била направена во јуни или јули 1827 г (или 1826 г, според некои извори). Ниепс овој процес го нарекол „хелиографија“, што значи „сонцепис“. Ова бил бавен процес кој барал некои 8 часа силно сонце за да може да се отслика тоа што се слика; затоа бил користен за фотографирање на згради и неподвижни предмети, но не за луѓе.
Почнувајќи од 1829 г. Ниепс почнал да соработува и да го подобрува фотографскиот процес заедно со Луј Дагер. Умрел ненадејно од срцев удар во 1833 г.
Кратерот „Ниепс“ на Месечината и именуван по него за неговите заслуги.
Порт Елизабет

Порт Елизабет (африканс: ''Port Elizabeth''; коса: ''Ibhayi'') — град во Јужноафриканската Република, сместен во провинцијата Источен Кејп, на . Градот се наоѓа на брегот Алгоа и е еден од главните пристаништа во ЈАР.
Порт Елизабет е местото каде се наоѓа познатиот и успешен ниверзитет „Нелсон Мандела“, основан во 2005 година.
Од 1998, Порт Елизабет бил во пријателство со шведскиот град Гетеборг, притоа развивајќи заеднички полиња на интерес како менаџмент на цврст отпад, јавни библиотеки, спорт и туризам.
Во 2000, Порт Елизабет постана шестиот сестрински град со Џексонвил од Флорида.
Од февруари 2021 година, името на Гкеберха, од името Хоса на населбата Валмер, е формализирано од јужноафриканската влада за да го назначи градот Порт Елизабета.
1 Историја
Порт Елизабет, често нарекуван само "ПЕ" или според својот прекар "пријателскиот град" или "ветровитиот град", бил основан во 1820 година од страна на Сер Руфан Донкин, гувернерот на ’Ртската Колонија. Тогаш градот бил населен со 4,000 британски колонисти. Новото пристаниште тие го именувале по жената на Донкин - Елизабет. Британците изградиле концентрационен логор на ова место за време на Втората бурска војна за да ги чуваат бурските жени и деца.
Фудбалска репрезентација на Бразил

Фудбалската репрезентација на Бразил е најуспешната фудбалска репрезентација во светот, со пет победи на ФИФА Светските Купови, вклучувајќи го и најблиското учество во 2002 година. Најпозната забелешка за фудбалот е: "Англичаните го измислија, Бразилците го усовршија".
Бразилците го нарекуваат својот тим ''Seleção'', како и сите други државни репрезентации. Буквалното значење на овој збор е „селекција“, а може да се преведе и како „издбраните“.
Фудбалска репрезентација на Ангола

Фудбалската репрезентација на Ангола, со прекар ''Palancas Negras'' ("црните импали") е репрезентацијата на Ангола кој е контролиран од анголската фудбалска федерација. На 8 октомври 2005 година, Ангола се квалифицира за светскиот куп за првпат.
1 Клучни играчи
* Педро Манторас - Бенфика
* Руи Маркес - Лидз Јунајтед
* Марко Аироса - ФК Бареиренсе
* Карлос Кали Алфонсо - ФК Бареиренсе
* Фабрис Аква - Ал Вакра
* Серџо Ломба - ФК Пенафиел
Прост јазол (вратоврска)

Простиот јазол е метод на врзување вратоврска. Се смета дека ова е најпопуларниот начин на врзување вратоврски, и тоа заради едноставноста. Ваквиот јазол е потесен и малку несиметричен и може да се носи во сите пригоди. Со сè поголемата популарност на потенките вратоврски, овој јазол добива уште повеќе следбеници.
1 Постапка
Простиот јазол се врзува со ставање на вратоврската околу вратот и поширокиот дел се префрла преку потесниот. Поширокиот дел се витка околу потесниот и се доведува напред на обратната страна, се проаѓа хоризонтално преку предната страна, потоа пак се витка зад потесниот крај, па се става врз јазолот одзади, се проаѓа низ хоризонтален премин, па на крај се повлекува за покусиот дел за да се затегне и со ова јазолот оди нагоре и сè додека не се стокми околу вратот.
Ова може да се претстави и по пат на нотацијата на „85-те начини на врзување вратоврска“ (''The 85 Ways to Tie a Tie'') од Томас Финк и Јунг Мао, простиот јазол (јазол бр. 2) која гласи: Лк Дв Лк Н (англ. ''Li Ro Li Co T'').
2 Поврзано
* Мал јазол
* Полувиндзор
* Виндзор
de:Krawattenknoten#Four-in-Hand