procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Магла во август

''Магла во Август'' е германски драмски филм од 2016 година во режија на Каи Весел. Заснован бил на романот ''Магла во август'' од 2008 година од Роберт Домс, и бил инспириран од документираната вистинска приказна за 14-годишното момче Јениш Ернст Лоса (1929–1944). Бил наведен како еден од осумте филмови кои би можеле да бидат германско пријавување за најдобар странски филм на 89. Оскари, но не бил избран.
1 Заплет
Момчето по име Ернст Лоса од народот Ениш било префрлено во ментална институција, каде што работел под надзор на д-р Вејтхаузен. Ернст, првично идентификуван како предизвикувач на проблеми, ја исполнувал својата улога и често се бунтува на мали начини. Тој не планирал долго да остане во институцијата, но очекува да биде одведен дома (и на крајот во Америка) од неговиот татко, Кристијан Лоса, но не му е дозволено да биде отпуштен врз основа на фактот дека неговиот татко нема постојана адреса откако бил ослободен од концентрационен логор.
Првично, одредени пациенти во болницата биле означени да бидат испратени во Центарот за евтаназија Хадамар, каде што биле еутаназирани, но централните власти диктираат операцијата и одлуките за евтаназија да се пренесат на поединечни институции, оставајќи го д-р Вејтхаузен да ги насочел своите медицински сестри да ги погубат пациентите. Под нивна грижа. Нововработената медицинска сестра, сестра Кифер, се префрлила од Хадамар и била подготвена да истребува деца пациенти кои користат барбитурати. Во меѓувреме, сестра Софија се обидува да ги заштити децата од труење.
Ернст се спријателил со Нандл, колега пациент, и со текот на времето тие станале свесни за плановите на д-р Вејтхаузен да ги погуби пациентите во институцијата. Тој се обидувал да изработи план за бегство за да го спаси Нандл и себеси. Лекарот, следејќи ја логиката на расната чистота, смислува план да ги изгладнува пациентите полека хранејќи ги со варена супа од зеленчук со отстранети сите хранливи материи, што ги задоволувало неговите нацистички претпоставени. Недолго потоа, Ернст го планирал своето бегство за време на воздушен напад, но не успеал кога бомба паѓа во близина го повредиле Нандл и ја убиле сестрата Софија. По погребот на медицинската сестра, Ернст го обвинува Вејтхаузен дека е убиец.
Д-р Вејтхаузен повикува на смртта на Ернст, која ја извршува или Пол Хехтл или сестра Кифер (и двајцата негираат дека се убиецот). Нандл им ја пренел веста на другите пациенти тврдејќи дека Ернст конечно стигнал во Америка.
2 Улоги
* Иво Пицекер како Ернст Лоса * Себастијан Кох како д-р Вернер Вејтхаузен * Томас Шуберт како Пол Хехтл
* Фрици Хаберланд како сестра Обершвестер Софија
* Сестрата Хенриет Конфуриус Едит Кифер
* Карл Марковиќ како Кристијан Лоса
* Бранко Самаровски како Макс Вит
* Дејвид Беенент како Оја
* Франциска Сингер како Фрау Клајн
* Јулс Сергер како Херман Клајн
* Џул Херман како Нандл
Билал

Билал (роден 1983) бил либански пејач со навари потекло, кој бил познат по тоа што пеел не само на арапски, туку главно на домари, неговиот мајчин јазик.
1 Заднина
Бан Бела Ел Хантир, познат и како Билал, арапскиот цигански принц, потекнува од народот Дом, ромска етничка група од Блискиот Исток што Гаџошите ја нарекувале „Навар“ на арапски. Како и повеќето номадски семејства, кланот на Билал постојано се движел од едно до друго место низ Блискиот Исток. За да заработат пари, возрасните мажи свиреле на музички инструменти и пееле, а жените танцувале и претскажувале иднина.
2 Музичка кариера
Билал било момче кое на улица чисти чевли, кога грчко-либанскиот продуцент Мишел Елефтеријадес го сретнал откако го слушнал како пее песна на арапските Цигани додека ги чисти чевлите на клиентот на тротоарот во близина на неговата канцеларија во Бејрут. Ова било во 1997 година, а Билал имал само 14 години. Елефтеријадес веднаш го погодил неговиот млад глас и го почувствувал уметничкиот потенцијал што младиот човек го има за иден успех. Згора на тоа, како еминентен циганолог, тој бил желен да започне успешна кариера со уметник кој доаѓа од заедницата Дом, и позитивно да го одрази неговото влијание врз имиџот на Циганите низ арапскиот свет. Бидејќи Билал бил неписмен и никогаш не бил на училиште, Елефтеријадес го започнал и го поддржувал неговото општо и музичкото образование, обезбедувајќи му ги потребните вештини и средства што ќе му овозможат да го поднесе стресот и одговорностите на идната ѕвезда.
Во 2002 година, Билал започнал да настапува на концерти и бил гостин на големите арапски ТВ-шоуа на главните сателитски телевизиски мрежи на Блискиот Исток. Врвот на неговата успешна приказна бил неговото појавување на еден од најпрестижните фестивали за изведувачки уметности во арапскиот свет, меѓународниот фестивал Баалбек. Снимките на Билал вклучуваат, за првпат во историјата, песни на цигански јазик познат како домари, јазик за кој Билал забележал дека е многу близок со ромскиот, бидејќи можел да комуницира со неговите роднини Роми од Романија, Бугарија и Југославија, додека секој зборувал на својот мајчин јазик.
Во 2012 година Билал бил гостин во студиото Кока (Блискиот Исток) заедно со Руваида Атие и Југословенскиот џипси брас бенд од Балканот.
Сите тие се здружувале за да создадат спој каде што музиката на ориенталниот Тараб се среќавала со циганската музика со сите нејзини аспекти.
Во 2014 година Билал бил прикажан во книгата ''„Бејрут повторно собран“'' од Тамира''.''
Во летото 2014 година, Билал го издал својот прв албум.
Од 2016 година, тој настапил на повеќе фестивали.
3 Активизам
Покрај тоа што бил уметник, Билал активно работел и за признавање на својот народ Дом, кој сè уште живеел во лоши услови. Резултатите од неговата борба почнувале да се покажуваат, бидејќи повеќе луѓе сфаќаат дека „Навар“ има богато културно наследство кое заслужувало да биде познато и признаено.
Ирини Меркури

Ирини Меркури (родена во Илион, Атина, на 26 мај 1981 година) е грчка поп пејачка со ромско потекло.
1 Кариера
1.1 Ран живот
Меркури e родена и израсната во Илион, Атина од елинизирани родители Роми. Таа почнала да покажува интерес да биде пејачка на многу млада возраст и на седум години ги имитирала сите пејачи што ќе ги види на телевизија.
1.2 2001 - 2003: деби албум и Meine Mazi Mou Apopse
Ирини Меркури потпишала договор со Сони Мјузик Грис и го снимила својот прв соло албум ''Na Fysai I Anixi'' во ноември 2001 година. Како дел од овој албум таа отпеала дует со Андонис Ремос насловен ''Dio Mas'' и грчка верзија на француската песна ''Si Tu Ouvres Tes Bras'' со наслов ''Iparhi Kai Theos''. Албумот вклучувал вкупно дванаесет песни, вклучувајќи ги хитовите ''Syntelia'' и ''Foties Anapste''.
Во јуни 2003 година, Меркури го издала својот втор студиски албум, насловен како ''Mine Mazi Mou Apopse''. Се состоел од 12 песни и вклучувал ремикс на ''Syntelia'' кој бил на врвот на ерплеј топ листите 3 последователни месеци. На албумот се нашле и хитовите ''Ematha Na Zo Horis Esena'' и ''Meine Mazi Mou Apopse.''
1.3 2004: Sarbel and Palirroia
Во 2004 година, Меркури билс прикажана во ''Se Pira Sovara'' на Сарбел. Во истиот CD сингл, Меркури и Сарбел го издадоа и вториот дует наречен ''Agapi Mou Esi''.
Во јуни 2004 година, Меркури го издала својот трет студиски албум, насловен ''Palirroia'', кој содржел 15 нови песни. Првиот сингл што се појавил во етерот бил ''Ela''. Вториот сингл, ''Pou Na Fantasto'' станал првиот видео клип на албумот и бил голем хит во клубовите низ Грција. Третиот сингл, ''Krata Me Ksana'', го напишала Такис Дамашис од C:Real и со негова помош Меркури ја освоила наградата ''Арион'' за „Најдобар поп пејач“.
1.4 2005 - 2009: Aneta, Argises, & "Nai"
На 7 јули 2005 година, Меркури го издала својот четврти студиски албум, насловен ''Aneta''. Имал хитови од нејзините претходни албуми и исто така содржел 7 нови песни.
2006 година го донела петтиот студиски албум на Меркури, насловен ''Argises''. Содржел 13 нови песни меѓу кои хитовите Pame Gi'Alla и Miso Lepto кои станале видео спотови. Христос Пазис извел дует со Меркури наречен „''Argises''“.
Меркури ја завршила 2007 година со издавање на ЦД-сингл насловен „Nai“ (Да). Содржел две песни „Nai“ и „Kane Ena Tsigaro“. „Nai“ билс направена во видео спот, а синглот стигнал до второто место на на ИФПИ топ листата за Грција.
Набргу потоа, Меркури снимила нов албум во студио со Сони БМГ Грција. По внатрешните несогласувања со оваа издавачака куќа, Меркури, наводно, ги прекинала врските со етикетата во 2009 година, а не се знаело што ќе се случи со необјавениот материјал. Меркури потпишала со новоформираната етикета Е.ДИ. ЕЛ. во 2009 година, која подоцна се ребрендирала во 4Мјузик. Во средината на 2009 година, Меркури дигитално ја објавила песната „Parakseno Agori“.
Рајито

Антонио Рајо (роден на 16 јули 1982 година), најпознат како Рајито, е шпански музичар од Гитано и јапонско наследство. Неговиот татко, фламенко гитарист, го научил да свири на инструмент на млада возраст, а на четиригодишна возраст веќе одржувал концерти и победувал на телевизиски натпревари. На осумгодишна возраст тој бил познат низ Шпанија како виртуоз на фламенко гитара, а во 1992 година, на десет години, го издал својот прв албум, ''Rayito en Concierto''. Така тој станал најмладиот човек примен во SGAE, шпанскиот еквивалент на ASCAP. На 15-годишна возраст се преселил во Мајами, каде што соработувал со уметници како Лучано Павароти, Пласидо Доминго, Хулио Иглесијас, Паулина Рубио, Рики Мартин и Дејвид Бисбал. Во јуни 2005 година тој повторно се преселил во Порторико, каде што започнал да работи на нов сопствен проект. Производот беше неговиот истоимен втор албум, кој го издал на 26 септември 2006 година. Тој го опишувал како поп-албум на фламенко кој се базира на реге, хип хоп, карипски ритми и латиноамерикански стилови. Рајо потпишал договор за издавање со Sony во јануари 2009 година. Тој има работено со Дејвид Бисбал, Паулина Рубио и Ријана, меѓу другите уметници.
1 Кредити
* „Lloraré las penas“ - Дејвид Бисбал (2002)
* „ Јалео “ - Рики Мартин (2003)
* „Cómo olvidar“ - Дејвид Бисбал (2004)
* „Sin palabras de relleno“ - Chayanne (2007)
* „No vale la pena“ - Дејвид Бустаманте (2008)
* „Cuánto te amé“ - Дејвид Бустаманте (2008)
* „Гитана“ - Дејвид Бустаманте (2008)
* „Crees que me engañas“ - Шаила Дуркал (2008)
* „Hay milagros“ - Шаила Дуркал (2008)
* „Ојо по ојо“ - Дејвид Бустаманте (2009)
* „Ал Андалус“ - Дејвид Бисбал (2009)
* „Antes o después“ - Дејвид Бисбал (2009)
* „Латинска љубов“ - Дејвид Бисбал (2009)
* „Ахора ту“ - Малу (2010)
* „Solo por amor“ - Камила (2012)
* „Бајлар“ - Лорена Гомес (2013)
* „La noche de los dos“ - Тато Јенки и Наталија Хименес (2013)
* „Madre Tierra (Oye)“ - Chayanne (2014)
* „ Адиос “ - Рики Мартин (2014)
* „Коразон“ - Клаудија Лејт и Деди Јенки
* „Дамска ноќ“ - Слатка Калифорнија (2016)
* „Ando buscando“ - Карлос Бауте ft Piso 21 (2016)
* „No creo en el amor“ - Дени Ромеро и Санко и Беки Џи (2016)
* „Todo no es casualidad“ - Индија Мартинес (2016)
* „Заедно“ - Јал и Менди Дијаз
* „ Направи го тоа за твојот љубовник “ - Манел Наваро (2017)
* „Тиембло“ - Карлос Арес (2017)
* „Каси хуманос“ - Двицио (2017)
* „ Мене вљубеник “ - Шакира (2017)
* „Пасаџерос“ - Мерче (2017)
* „Vamo' a la calle“ - Карлос Бауте (2017)
* „Acércate“ - Дејвид Лафуенте и Расел (2017)
* „Ромео и Јулија“ - Мет Тери (2017)
* „Мама“ - Мет Тери и Ана Мена (2017)
* „Acércate“ - Дејвид Лафуенте и Расел (2017)
* „Ay Dios mío“ - Слатка Калифорнија и Дени Ромеро (2017)
* „Qué Bonito“ - Сораја (2018)
* „Ми кама“ - Карол Џи (2018)
* „ Ел без соја јо “ - Блас Канто (2018)
Сигишоара

Сегешвар е еден од седумте познати саксонски градови во Романија. Се наоѓа во централниот дел на земјата, во историската провинција Трансилванија, чиј најважен центар е Клуж. Сигишоара се наоѓа во округот Мурес.
Стариот град Сегешвара е едно од најдобро зачуваните средновековни градски јадра не само во Трансилванија и Романија, туку дури и во цела Средна Европа . Затоа, стариот град во ѕидините е вклучен во списокот на светско наследство на УНЕСКО. Исто така тој, од истата причина, градот станал центар на туризмот во последните децении.
1 Историја
Сегесвар бил населен од група саксонски колонисти во текот на 12 век, кој бил на покана на унгарскиот крал, да ја бранел границата на унгарското кралство. Благодарение на германската трудољубивост, тие изградиле прекрасен утврден град, кој, како и другите саксонски градови во Трансилванија, бил сличен на германските градови Саксонија.
Сегесвар е исто така познат и како родното место на Влад Наколнувачот, попознат како и грофот Дракула. Таткото на Цепес, Влад II Дракула, принцот од Влашка, живеел во градот Сегесвар како прогонет во тоа време.
2 Демографија
Споредено со пописот од 2002 година, населението на пописот од 2011 г.е намалено.
* Романци (76,06%)
* Унгарци (18,36%)
* Роми (3,51%)
* Германци (1,92%)
3 Градови партнери
* Блоа
* Баден
* Чита ди Кастело
* Динкелсбил
* Кишкунфелеђхаза
* Замошћ
4 Топографска карта
* Топографска карта L-35-XIII. Размера: 1 : 200 000. Издање 1978 г.
Диего Родригес (фудбалер 1960)

Диего Родригес Фернандес (роден на 20 април 1960 година), познат едноставно како Диего, е шпански пензиониран фудбалер кој играл како централен дефанзивец.
Во својата професионална кариера, која траела повеќе од две децении, тој играл за двата клуба од Севиља, Бетис и Севиља, настапувајќи на вкупно 450 натпревари во Ла Лига.
1 Клупска кариера
Диего е роден во Ла Оротава, Тенерифе. Започнувајќи професионално во локалниот ЦД Тенерифе, тој потпишал со Реал Бетис за сезоната 1982-1983, играјќи скоро 250 официјални натпревари и постигнувајќи четири гола во Ла Лига.
По шест години, Диего се приклучил на соседите на Андалусија, Севиља ФК, како неприкосновен стартер - како и капитен на тимот, кој исто така бил во Бетис - речиси до неговата последна кампања, 1995-96 . Неговиот најнизок резултат со клубот се состоел од 24 натпревари во 1994–1995 година, почнувајќи од сите негови настапи додека тимот се квалификувал за Купот на УЕФА како петти.
Диего професионално се пензионирал во јуни 1998 година на 38-годишна возраст, откако се натпреварувал во Сегунда дивизион со Албасете Баломпие, но сепак играл добро во своите 40-ти години со другата страна во неговиот регион на посвојување, аматерите Дос Херманас ЦФ. На почетокот на 2002 година, веднаш по напуштањето на фудбалот, тој ја започнал својата тренерска кариера, дејствувајќи како помошник на Алфонсо Гусман во Сиудад де Мурсија од Сегунда Дивизион Б, но го заменил за последните десет натпревари од сезоната.
Во 2008 година, Диего се вратил во Севиља, почнувајќи од тимот Ц и надоградувајќи се следната година до резервите. Неговиот прв натпревар задолжен за вториот бил поразот на гости со 8-0 против Херкулес ЦФ за второто ниво, и во средината на февруари 2010 година бил отпуштен.
2 Меѓународна кариера
Диего заработил еден натпревар за репрезентацијата на Шпанија, настапувајќи во второто полувреме од пријателскиот пораз со 1-2 со Чехословачка на 24 февруари 1988 година, во Малага. Тој потоа бил избран за тимот што се појавил на Европското првенство на УЕФА таа година.
3 Поврзано
* Список на играчи во Ла Лига (400+ настапи)
* Список на играчи на Реал Бетис (+100 настапи)
Викторија Мохачи

Викторија Мохачи (родена на 1 април 1975 година, во Беретиоујфалу) е унгарска политичарка од ромско етничко потекло. Помеѓу 2004 и 2009 година таа била членка на Европскиот парламент (ЕП), една од само малата група пратеници Роми во ЕП. Таа била член на Алијансата на слободните демократи, дел од Европската либерал-демократска и реформска партија . Таа го заменила партискиот колега, Габор Демски, на 1 декември 2004 година. На европските избори во јули 2009 година, таа го загубила своето место.
Во 2008 година во Рим и била доделена наградата „Premio Minerva“ за нејзината активност во одбрана на човековите права на Ромите. На 21 октомври, Мохачи, која го презела водството во документирањето на насилството врз Ромите во Унгарија, ја добила годишната награда на Human Rights First за 2010 година во Њујорк.
Фондацијата Движење за десегрегација предводена од поранешната членка на Европскиот парламент Викторија Мохачи, водечкиот домашен набљудувач на нападите против Ромите и злосторствата од омраза, документира 68 напади, од кои 12 довеле до смрт помеѓу јануари 2008 и јуни 2010 година. Во еден од тие напади, еден маж и неговиот 5-годишен син биле смртно застрелани додека бегале од нивната запалена куќа. Локалната полиција утврдила дека мажот и детето умреле од вдишување чад, но под притисок на Мохачи случајот бил повторно отворен што довело до апсење на неонацистичките сторители. Во врска со овој инцидент двајца полицајци се интерно дисциплинирани.
Во 2009 година, Мохачи побарала полициска заштита поради смртни закани што ги добила, а кои се однесувале на нејзината етничка припадност. Весникот ''Népszabadság'' во февруари 2012 година објавил дека поранешната пратеничка во Европскиот парламент Мохачи побарала азил во Канада. Иако нејзиното барање прво било одбиено во 2017 година нејзината жалба не била успешна ниту во 2018 година, дури и ако неколку организации го објавиле спротивното. Канада ја одобри нејзината апликација од хуманитарни причини на 26 април 2018 година.
1 Поврзано
***
Иштван Пизонт

Иштван Писонт (роден на 16 мај 1970 година) бил унгарски поранешен репрезентативен фудбалер и менаџер. Тој е селектор на унгарската репрезентација до 17 години. Тој бил актуелен менаџер на ФК Будимпешта Хонвед .
1 Кариера
Својата професионална кариера Писонт ја започнал во Унгарската лига во Будимпешта Хонвед ФК . По неколку години поминати со тимот од Будимпешта, тој решил да се пресели во Белгиската лига каде што потпишал за Р. Шарлроа СЦ во сезоната 1994-1995. Откако поминал една сезона во Белгија, тој се преселил во Израел каде играл за Беитар Ерусалим ФК во сезоната 1995-1996.
Во сезоната 1995-1996, Писонт решил да се приклучи на израелскиот тим Беитар Ерусалим каде што постигнал 6 гола во првата сезона. Во сезоната 1996–97, тој постигнал 5 гола за Беитар Ерусалим и во сезоната 1997–98, го подобрил својот учинок постигнувајќи 15 гола.
За сезоната 1998-1999 му било понудено место во тимот на Ајнтрахт Франкфурт.
Сепак, по само една година, тој се вратил во Израел каде овој пат играл за Хапоел Тел Авив од сезоната 1999–2000 до сезоната 2001–02. Во 2002 година, Писонт бил ѕвезда на тимот на Хапоел Тел Авив кој бил првиот израелски тим што стигнал до четвртфиналето на Купот на УЕФА.
Во 2003 година, тој ја напуштил Бнеи Јехуда за да се приклучи на МТК Унгарија ФК на слободен трансфер за една година.
Неговиот последен натпревар бил на 21 април 2004 година против ДВСЦ.
2 Меѓународна кариера
Писонт одиграл 31 натпревар за Унгарија помеѓу 1991 и 1999 година и постигнал еден гол, против Азербејџан во 1998 година.
3 Менаџерска кариера
На 19 март 2020 година тој бил назначен за привремен менаџер на ФК Будимпешта Хонвед до крајот на сезоната. Тој го заменил Џузепе Санино, го освои Маѓар Купа (Куп на Унгарија). Повторно бил назначен за привремен менаџер на крајот на истата година за девет натпревари и останал да работи за клубот по завршувањето на неговиот втор период како менаџер на првиот тим.
4 Почести за кариера
4.1 Играч
Хонвед
* Унгарска лига : 1991, 1993 година
Беитар Ерусалим
* Израелско првенство : 1996-97, 1997-98
* Тото Куп Ал : 1997-98
Хапоел Тел Авив
* Израелско првенство : 1999-2000 година
* Државен куп на Израел : 1999-2000 година
* Тото Куп Ал : 2001-02
4.2 Менаџер
Хонвед
* Маѓар Купа 2019–2020
Сточело Розенберг

Сточело Розенберг (роден на 19 февруари 1968 година) е гитарист на џипси џез кој го води триото Розенберг.
1 Биографија
Розенберг почнал да свири гитара кога имал десет години. Како член на циганите Синти, често слушал музика дома и од роднините. Со неговите братучеди Нони Розенберг и Ноусче Розенберг го започнале триото Розенберг во 1989 година, свирејќи на годишниот фестивал Џанго Рајнхард во Самоис. Во 1990-тите тие го придружувале Стефан Грапели на турнеја и снимале со него, вклучително и концерт во Карнеги Хол на кој се прославил неговиот 85-ти роденден.
Тој ја започнал Академијата Розенберг, онлајн училиште посветено на предавање на џипси џез. Гитари на Сточело: - Лео Ајмерс - Сирил Гафиеро - Станкевичиус.
2 Дискографија
2.1 Како лидер
*''Seresta'' (Hot Club, 1990)
*''Elegance'' with Romane (Iris Music, 2000)
*''Double Jeu'' with Romane (Iris Music, 2004)
*''Ready 'n' Able'' (Iris Music, 2005)
*''Gypsy Guitar Masters'' with Romane (Iris Music, 2006)
*''Tribulations'' with Romane (Universal, 2010)
Со триото Розенберг
*''Gipsy Summer'' (Universal, 1991)
*''Impressions'' (Universal, 1992)
*''Caravan'' (Universal, 1994)
*''Live at the North Sea Jazz Festival '92'' (Universal, 1993)
*''Gipsy Swing'' (Universal, 1995)
*''Noches Calientes'' (Universal, 1998)
*''Deine Kusse Sind Susser'' with Herman van Veen (Polydor, 1999)
*''Je Zoenen Zijn Zoeter'' with Herman van Veen (Polydor, 1999)
*''Suenos Gitanos'' (Universal, 2001)
*''Live in Samois'' (Universal, 2003)
*''Louis Van Dijk and the Rosenberg Trio Live'' (Pink, 2003)
*''Roots'' (Iris Music, 2007)
*''Tribute to Stephane Grappelli'' (FM Jazz, 2008)
*''Cor Goes Gipsy'' with Cor Bakker (Foreign Media Music, 2008)
*''Djangologists'' (Enja, 2010)
*''La Familia'' (Coast Music, 2015)
*''Django'' (Impulse!, 2017)
2.2 Како сајдмен
* BZN, ''The Best Days of My Life'' (Mercury, 1999)
* Boulou Ferre, Elios Ferre, Angelo Debarre, ''Django 100'' (Jms, 2009)
* Laura Fygi, ''Rendez-Vous'' (Universal, 2007)
* Stephane Grappelli, ''85 and Still Swinging'' (Angel, 1993)
* Bireli Lagrene, ''Gipsy Project & Friends'' (Dreyfus, 2002)
* The Manhattan Transfer, ''Swing'' (Atlantic, 1997)
* Paulus Schafer, ''Twelfth Year'' (Moncq, 2012)
* Paulus Schafer, ''Letter to Van Gogh'' (Sinti Music, 2015)
* Joscho Stephan, ''Guitar Heroes'' (MGL/In Akustik 2015)
Феликс Лајко

Феликс Лајко (роден на 17 декември 1974 година во Бачка Топола, СР Србија, СФР Југославија) е унгарски виолинист, цитар и композитор. Свири различни музички стилови: народна музика (традиционална гудачка музика од Панонската рамнина, ромска музика), светска музика, класична музика, интегрирање на рок, блуз, џез, транс жанрови и импровизирани мелодии. На концерт, тој свири виолина и цитра или со својот мал бенд, соло и други уметници.
Работел и како глумец, земајќи ја главната улога во филмот „''Делта''“ од 2008 година, кога умрел оригиналниот главен глумец. Неговиот прв цитер свирел на албумот „Mező“ од 2013 година, бил предводен од Word Music Charts Европа 2 месеци.
1 Биографија
Лајко е роден во Бачка Топола, Србија од родители етнички Унгарци. Почнал да свири цитра на 10 години. Неговиот прв контакт со виолината бил на 12-годишна возраст. Шестгодишното музичко училиште го има завршено за три години. Лајко ги заврши формалните студии и се сврте кон концертирање.
2 Соработка и работа
Лајко свирел заедно со голем број познати бендови и музичари. Тој бил член на бендот на Ѓерѓ Сабадос, бендот на Макуз и Борис Ковач, Ритуал Нова. Неколку пати настапувал заедно со светски познатиот јапонски буто танчер, Мин Танака и францускиот бенд Noir Desir. Имал многу концерти заедно со романскиот виолинист од Лондон Александар Баланеску и со дувачкиот оркестарот на Бобан Марковиќ.
Лајко имал компонирано музика за некои театарски претстави. Меѓу другите, тој го напишал комплетниот музички материјал за продукцијата ''Јавен непријател'' на театарот Суботица. Јозеф Наџ од Орлеанс редовно го канел да компонира музика за неговите изведби, а имал и компонирано музика за кореографии на Ивет Божшик. Тој ја компонирал целата музичка партитура за ''Тркала'', филм на српскиот режисер Ѓорѓе Милосављевиќ. Исто така, тој ја составил химната за културниот фестивал во Сараево, „Сарајевска живота“ во 1998 година. Учествувал во многу фантастични филмови, а Миклош Јанчо го снимил својот краток филм ''Играј, Феликс!'' за Лајко. Тој напишал музика за ''Towards a New Atlantis'', проект на Венециското биенале во 2000 година. Лајко, исто така, компонирал музика и глумел како главен лик на филмот на Корнел Мундруцо ''Делта'' - филм кој освои мала награда во Кан и бил номиниран за Златна палма. Тоа бил победничкиот филм на Унгарскиот филмски фестивал, а Лајко бил награден со наградата за најдобра оригинална саундтрак на фестивалот. 2016-2017 Лајко соработувал со унгарското даб-транс дуо Óperentzia во фолк-транс проект кој ја споило неговата цитра музика и психоделична електронска музика.
3 Дискографија
* '''' (2019)
* '''' (2016)
* '''' (2013)
* '''' (2011)
* '''' (2009)
* '''' (2007)
* '''' (2005)
* '''' (2002)
*''Лајко Феликс и неговиот бенд'' (2001)
*''Бобан Марковиќ Оркестар подвиг.''''Лајко Феликс'' (2000)
*''Лајко Феликс и неговиот бенд: Концерт '98'' (1998)
*''Лајко Феликс – Атила Лорински: Во живо на академијата'' (1997)
*''Лајко Феликс и неговиот бенд'' (1997)
*''Noir Désir : '' (гостин музичар) (1996)
*''Самаба трио: Opus Magnum CD'' (гостин музичар) (1996)
*''Лајко Феликс и неговиот бенд'' (1995)
*''Михали Дреш Дудаш : '' (1993)
Роби Ботос

Роби Ботос е унгарско-канадски џез-пијанист. Тој има снимено неколку албуми како лидер и е добитник на наградата ТД Гранд Џез на Меѓународниот џез фестивал во Монтреал во 2012 година. Во 2016 година, Ботос ја освоил наградата JUNO за најдобар џез албум на годината (соло) за неговата снимка на ''Movin' Forward'' .
1 Биографија
Ботос е роден во Нирегихаза во ромско семејство, а пораснал во Будимпешта. Неговиот прв инструмент бил тапани, а на седум години почнал да свири пијано. Во 1998 година, Ботос емигрирал во Канада и оттогаш е истакнат член на џез-сцената во Торонто.
Ботос свирел со луѓе како Мајкл Брекер, Пет ЛаБарбера и Дејв Јанг меѓу другите. Освен што ја освоил наградата TD во 2012 година, тој исто така победил и на натпреварот за пијано на џез фестивалот Монтре во 2004 година. Ботос има снимено неколку албуми како водач на различни бендови. Дополнително, тој ја компонирал музиката на документарниот филм ''„A People Uncounted“'' од 2011 година. Ботос бил и последниот штитеник на легендарниот канадски џез пијанист Оскар Петерсон.
Во 2015 година, Ботос го снимил албумот ''Movin' Forward'' во Торонто.Ботос бил придружуван од тапанарот Џеф „Тејн“ Вотс и басистот Роберт Харст, двајцата алумни на бендот на Винтон Марсалис.Шејмус Блејк од Њујорк свиреше сакс и EWI. Албумот ја освоил наградата Juno за најдобар џез-албум на годината (соло) во 2016 година.
2 Дискографија
*''One Take, Volume 2'' (2005)
*''Бадник'' (2009)
*''One Take, Volume''''4'' (2010)
*''Од место до место'' (2011)
*''Петок навечер џез'' (2013)
*''Movin' Forward'' (2015) *''СТАРА ДУША'' (2018)
Дорел Симион

Дорел Симион (роден на 13 февруари 1977 година во Букурешти) е романски боксер. Симион го освоил бронзениот медал во полутешка категорија на Летните олимписки игри 2000 година. Тој исто така го освои златото на Светското првенство во 1997 година и на Европското првенство во 1998 година.
1 Лично
Тој е помлад брат на олимпиецот Маријан Симион.
2 Аматерска кариера
Неговите олимписки резултати беа:
* Поразен Рубен Фучу (Порторико) RSCO 3
* Го порази Роберто Гера (Куба) со 11–7
* Го порази Стивен Кухлер (Германија) со 26–14
* Поразен од Олег Саитов (Русија) со 19–10
Замав (2003 филм)

''Замав (Swing)'' е американска романтична комедија во режија на Мартин Гуигуи и во која главните улоги ги толкуваат Констанс Бренеман, Инис Кејси, Том Скерит, Жаклин Бисет, Џонатан Винтерс, Нел Картер, Далија Ваингорт, Адам Томеи, Бери Боствик, Минди Кон.
1 Заплет
Ентони е фатен помеѓу соништата да биде музичар и да ги задоволи татко му и вереникот. Охрабрен од неговиот голем вујко, Ентони наоѓа инспирација од една мистериозна постара жена во друг световен ноќен клуб, која го учи да најде среќа преку танцување со замав.
2 Прием
Се смета за еден од најдобрите „Swing“ филмови на сите времиња, филмот сепак добил 42% оценка од Rotten Tomatoes .
Connect-R

Тефан Релу Михалаче (роден на 9 јуни 1982 година во Букурешт, Романија), попознат по неговото уметничко име Connect-R, е романски ромски рапер, пејач, продуцент и повремен глумец, најпознат по неговата поврзаност со романската хип хоп група RACLA. на почетокот на неговата кариера и успешната соло кариера што следела по неговото напуштање на групата. Забележан е дека имал глас за пеење во опсег од баритон и еклектичен музички стил.
1 Биографија
1.1 Ран живот и кариера
Михалаче е роден во средината на 1982 година во Букурешт и на 8-годишна возраст бил професионален танчер како член на танцовата група Примавара. До 15-годишна возраст, тој се занимавал со хип хоп музика и во 1997 година ја снимил „Обсерв“, првата песна во неговата професионална кариера. Неговата поранешна сопруга и тој добија заедничко дете.
Тој бил избран од Дизни канал Романија да ја пее песната „Јас сум врзан со синџири“ од анимираната серија ''Финес и Ферб''.
На романски ја пеел и главната тема на анимираниот филм - Treasure Planet.
2 Дискографија
2.1 Студиски албуми
*''Dacă dragostea dispare'' (2007)
*''Од ништо до нешто'' (2012)
*''Драгостит'' (2016)
Езеро Тамула

Езеро Тамула (естонски: ''Tamula järv'') — езеро во јужна Естонија, сместено на југоисточната страна на градот Виру. Езерото има површина од 2.313 км², просечната длабочина е 4,2 м и максималната длабочина 7,5 м.
Езерото има овална форма. Во езерото се влева потокот Кубија, како и некои канали. Од езерото тече реката Виханду, најдолгата река во Естонија.
На 11 септември 2010 година, естонскиот спортист Таави Петре се удавил во езерото Тамула за време на риболов.
1 Галерија
Џо Машин

Џо Машин (роден Џозеф Стоукс, 6 април 1973 година) е англиски уметник, поет и писател.
1 Биографија
Џозеф Машин е роден во Чатам, Кент, и потекнува од ромско потекло на островот Шепеј.
Во 1988 година, Машината била испратена во одобреното училиште Алстон Хаус, Рочестер, за кражба на отпад, а следната година во Довер Борстал за млади престапници, откако ја провалил продавницата за зеленчук во Лејсдаун (Островот Шепеј). Тој го поминуваше времето барајќи бенефиции и водење на семејниот бизнис, забавна аркада во Лејсдаун, како и одгледување кучиња ротвајлер и работејќи во ноќните клубови во јужен Лондон.
Почнал да слика околу 1988 година и немал формална уметничка обука на колеџ. Тој ја опишал креативноста како излез од позадината во која се чувствувал заробен: „Сликањето и пишувањето беа многу подобри за мене од која било грешка што ја направив при крадење и тепачка“.
Од 1998 година тој имал психотерапија за справување со насилство и сексуални проблеми.
Во 1999 година тој бил еден од 13-те оригинални основачи членови на Стакистс, анти-концептуална уметничка група кооснована од Били Чајлдиш и Чарлс Томсон. Неговата слика ''Дијана Дорс со секира'' била искористена на насловната страница на првата книга на групата, а исто така и за промовирање на шоуто во Шоредич во 2000 година.
2 Уметност
Работата на Машин е автобиографска и често се потпира врз животни искуства од секс и насилство. Машин работи со ограничен опсег од претежно пет бои (за што Машин тврди дека првично се должи на сиромаштија), а како големо влијание го навел неговиот дедо, кој сликал.
Повторливи слики се изнемоштени жени, морнари и крвопролевање. Прикажа борбени кучиња и морнар со пресечено грло. Други слики се Уте Лемпер и Дијана Дорс со секира и исто така со автомат. ''Мојот дедо ќе се бори со тебе'' прикажува слаб постар маж со стегнати тупаници и кошула испрскана со крв, насликана на две дрвени штици заковани заедно.
3 Галерија
Лос Алтос (Средна Америка)

Државата Лос Алтос (Шпански: Estado de Los Altos), попозната како Лос Алтос, била држава на Федерална Република на Средна Америка од 1838 до 1840 година и краткотрајна независна република од 1848 до 1849 година. Нејзин главен град бил Кецалтенанго. Лос Алтос окупирала осум департмани на запад од денешна Гватемала, како и регионот Соконуско во мексиканската држава Чијапас.
Државата потекнува од политичките разлики и тензии меѓу Гватемала од една страна и Кецалтенанго и другите делови на западна Средна Америка од друга страна. Дебатата за одвојувањето од Гватемала датира од кратко време по независноста на Средна Америка од Шпанија во 1821 година. Таква посебна држава била предвидена од Федералното уставно собрание од ноември 1824 година, но имало значително противење на одвојувањето во Гватемала.
Независноста на Лос Алтос од Гватемала била официјално прогласена на 2 февруари 1838 година. Сојузната влада го признала Лос Алтос како шеста држава на унијата и ги сместила претставниците на Лос Алтос во Федералниот конгрес на 5 јуни истата година. Знамето на Лос Алтос била модификација на знамето на Федерална Република на Средна Америка, со централен печат кој покажува вулкан во позадина кецал (локална птица што ја симболизира слободата) напред. Ова било првото средно американско знаме кое го користело кецалот како симбол; од 1871 година, се наоѓа на денешното знаме на Гватемала.
По граѓанската војна која потоа ги опустошила Обединетите провинции и довела до нејзин распад, Лос Алтос ја прогласил својата независност како Независна Република Лос Алтос на 27 јануари 1840, но потоа е во голема мера инвазија на 2 април истата година од вооружената орда на Рафаел Карера, кој ги заробил повеќето официјални претставници на Лос Алтос и наредил веднаш да бидат погубени.
Рафаел Карера, кој станал де факто гувернер на областа, тогаш прогласил присилна повторна анексија на Лос Алтос во Гватемала. Искористувајќи ја ситуацијата на хаос и неутврдената политичка ситуација за остатокот од земјата, регионот Соконуско, кој бил дел од поранешната федерална република Средна Америка, за возврат бил анектиран од федерално Мексико и интегриран како посебен статусен регион на исток од сегашната држава Чијапас.
Во 1844, 1848 и 1849 година, избувнале неколку бунтови против диктатурата на Рафаел Карера во обид повторно да се стекне независноста на Лос Алтос, но тие не успеале; само еден од нив довел до кратко прогласување на независноста на Лос Алтос, со формирање на привремена влада во 26 август 1848 година, предводена од страна на генерал Агустин Гусман кој го окупирал Каселтенанго. Но, на 8 мај 1849 Гватемала ја анектирале Лос Алтос за последен пат.
Грамоштица

Грамоштица (Грамоска Река, Грамош или Корнишорска Река; |Γραμμος) — река во Ениџевардарско, Егејска Македонија.
Реките Мегленица и Грамоштица го обликуваат западниот дел на планината Пајак, одделувајќи ги од запад и исток главниот врв Пајак (1.460 м), Црвена Бара (1.050 м) и Проса (980 м). Средишниот дел на планината се издвојува од Грамоштица на запад и Црна Река од исток. Во овој дел се врвовите Поглед (1.650 м), Бајраците (1.420 м), Голата Чука (1.307 м), Кашпот (1.300 м), Гацови Митеризи и други. Грамоштица (Грамоска Река), која тече на југ и е притока на Колудеј, го двои Поглед на исток од помалиот масив Метеризи на запад.
Реката извира под името Грамада северно од врвот Паприте (1.355 м). Тече во југоисточен правец. Минува источно од Корнишор, излегува на Солунското Поле и кај возвишението Кумарката (327 м) врти на југ. Тука на грчки е позната како Ксиропотамос. Проаѓа меѓу К’шлар на запад и Крушари на исток, а потоа меѓу Ново В’дришта на исток и В’дришта на запад, за потоа да се влее во каналот Балица, притока на Колудеј, западно од Балџа.
1 Поврзано
* Пајак (планина)
* Ениџевардарско
Австрискa музичкa наградa Амадеус

Австрискa музичкa наградa Амадеус е годишна церемонија на доделување награди за извонредност во музичката индустрија Австрија. Се доделува на најуспешните австриски музичари и се одржува во Народниот театар во Виена секој март од 2012 година. Тоа е австриски еквивалент на Греми.
1 Историја
Церемонијата на доделување награди била основана од IFPI Австрија во 2000 година, а била емитувана од австрискиот национален радиодифузер Österreichischer Rundfunk (ORF). Анди Нол бил домаќин на шоуто.
Во 2008 година, радиодифузерите Puls 4 и ProSiebenSat.1 Media почнаа да ја одржуваат церемонијата заедно. Мајкл Островски бил домаќин на шоуто од 2008 до 2010 година, а Мануел Рубеј почна да го води во 2012 година.
2 Награди
Наградите се доделуваат на секој музичар со австриско државјанство или кој својата кариера ја има воспоставено во Австрија. Од 2016 година наградата има 19 категории.
2.1 Општо
*Музички состав на годината
*Машки уметник на годината
*Жена уметник на годината
*Албум на годината
*Песна на годината
* Настап во живо на годината во живо
* Видео на годината
* Текстописец на годината
* Награда FM4
* Животно дело
* Најдобар звук и снимка за албум
2.2 Жанр
*Алтернативен поп/рок
*Hard & Heavy
*ХипХоп / Урбан
* Џез / Свет / Блуз
*Електронски / Танц
*Поп/рок
*Шлагер
*Фолк музика
Државна комисија за утврдување на престапите на окупаторите и нивните помагачи

''Решението за формирање на комисијата''''- Викиизвор''
Државна комисија за утврдување на престапите на окупаторите и нивните помагачи ― комисија формирана на првото заседание на АСНОМ од 2 август, 1944 година.
Комисијата имала за цел да ги утврдува злосторствата што ги направиле окупаторите и нивните помагачи во Македонија за време на Втората светска војна. Таа имала задача да ги приведе пред народниот суд осомничените за воени злосторства.
Александар Димитров (Ќустендил)

Александар Димитров ( во ― во ) — бугарски политичар од македонско потекло (од македонски бегалци), деец на Бугарскиот земјоделски народен сојуз (БЗНС).
1 Животопис
Одржувал блиски врски со серското крило на ТМОРО на Јане Сандански. Од 1908 година до крајот на животот бил народен пратеник на Народното собрание на Бугарија. Водел енергична борба против личниот режим на царот Фердинанд I, за што во 1911 година бил осуден на шест месеци затвор. Како противник на политиката на Бугарија за учеството во Првата светска војна, бил затворен сè до завршувањето на војната.
Во 1919 година станал министер за внатрешни работи и за народно здравје во земјоделската влада на Стамболиски, а од 1921 година министер на војската. Бил во блиски односи со левицата на ВМРО. Како министер за внатрешни работи и на војската водел политика за зближување на Кралството СХС и за спречување на комитските акции на ВМРО (Автономистичка) во вардарскиот дел на Македонија.
Заради ваквата негова политика бил убиен од страна на слугите на царот Фердинанд, односно четници на Тодор Александров на чело со Иван Јанев-Брло.
Василиј Гиноски

Васил Гиноски е зограф и резбар, претставник на Дебарската школа.
1 Биографија
Васил Гиноски е роден во дебарската паланка Галичник, Западна Македонија. Тој е најмал син на Крсте Гиноски. Учи во Русија. Единственото зачувано потпишано дело во Македонија му се фреските на западната фасада на црквата во Бигорскиот манастир од 1871 година: „При смиренаго игумена нашего архимандрита Михаила изображенъ бъсть сей притвор церковенъ Василiемъ Гиновскiи ѿ село Галичникъ, 1871“ Со поголемиот брат Панајот Гиноски работел во Врање и Врањско.
Во 1867 година работи на украсувањето на Синан-пашината џамија во Призрен. Во истата година го изработил иконостасот и ја живописал црквата „Свети Никола“ во Љубижда и ја насликал иконата „Богородица со Христос“ во црквата „Свети Никола“ во Гнилане. Во 1874 година го исписал иконостасот на црквата „Воведение Богородично“ во Бело поле, работел во Пеќската патријаршија и заедно со братот Алексо го исписал иконостасот на Будисавскиот манастир. Како „Василије Крстевић из села Галичника“ ја потпишал недатираната икона на Свети Василиј од црквата „Свети Никола“ во Косовска Каменица.
Во 1876 година Васил, Теофил, Алексо и Панајот Гиноски го изработиле иконостасот на црквата „Свети Никола“ во Нови Пазар (1871). Колективното авторство е потврдено од натпис на иконата на Исус Христос на владичкиот престол, од кој се дознава, дека во 1876 година при Мелетиј архиепископ Пеќски и митрополит Рашко-Призренски и Скендериски е исписан иконостасот и архиерејскиот престол од „Браћа Кр. Даскаловићи Ђиноски од с. Галичника Нахје Дибарске“. Браќата Гиноски насликуваат опширна програма на икони. Иконостасот е замислен како висока триредова олтарна преграда со монументални размери. Това е и најобемното и најкомплексното уметничко дело на браќата Гиноски и е една од најсложените олтарни прегради во српските цркви од XIX век. Се состои од 107 икони со нееднаков квалитет, а најуспешни дела се престолните икони и неколку старозаветни сцени на парапетни плочи.
Од Партениј Зографски ја добил „Стематографијата“ на Христофор Жефарович и ја користел во својата работа. Заедно со браќата Алексо и Теофил се населил во Црна Гора, каде што работеле на иконостаси. Василиј Гиноски е еден од организаторите на претставувањето на Црна Гора на Големата балканска изложба во Лондон во 1910 година. Кралот Никола I го одликувал со Данилов орден V степен, носител е и на највисокиот орден на Руското царско графичко друштво.
Гиноски се најважните и најдоминантните иконописци на новиот сакрален живопис на Црна Гора. Тие исписале вкупно повеќе од 90 иконостаси, притоа покажувајќи висок уметнички и иконографски дострел. Во црквата „Вознесение Господово“ во село Краље, Васил Гиноски го насликал и портретот на ктиторот на црквата Јосиф Лекиќ со моделот на неговата задужбина. Тоа покажува дека се занимавал и со световна уметност.
Целерско Езеро

Целерско Езеро (германски: ''Zeller See''; италијански: ''Lago di Zell'') — мало слатководно езеро на австриските Алпи. Името го земало по градот Цел ам Зее, кој се наоѓа на мала делта што се влева во езерото. Езерото е долго 4 километри и широко 1,5 километри. Длабочина е до 73 метри и се наоѓа на надморска височина од 750 метри.
Езерото се напојува со бројни мали планински потоци во лето, но само еден поток тече од него во Залцах. Во зима езерото целосно замрзнува и се користи за зимски спортови. Во лето во езерото се возат приватни чамци како туристичка атракција (не се дозволени чамци напојувани со мотори со согорување, освен фериботите што ја минуваат ширината на езерото од Цел до Тумерсбах, па наместо тоа може да се изнајмуваат чамци на електричен погон). Водата е многу чиста и погодна за пливање или нуркање, но може да биде студена.
Јужниот крај на езерото, во близина на Шутдорф, езерото е најплитко, што овозможува растење на водни плевели, што го прави овој дел од езерото несоодветен за пливање и забранува секаква пловидба.
1 Историја
Езерото било формирано на крајот на последниот глацијален период пред околу 10.000 до 16.000 години од ерозија предизвикана од ледените маси на северната група Глокнер. Сегашната површина на езерото е остаток од првобитната водена површина, која достигнала до Залфелден на север и исто така исполнила дел од долината Салзах на југ.
2 Галерија
3 Наводи
Палата за водени спортови (Баку)

Палата за водени спортови — спортски стадион во Баку, Азербејџан, кој е целосно усогласен со барањата на Меѓународната пливачка федерација (ФИНА). Стадионот бил домаќин на Европските игри во Баку 2015 и 4-ти исламски игри на солидарност во Баку 2017 година.
Водната палата има три базени. Еден базен е базен со олимписка големина и е дизајниран за различни видови натпревари на локално и меѓународно ниво. Должината на базенот за нуркање е 25 метри во висина и 20 метри во ширина и има петстепена платформа за нуркање на високи даски од висина од 3, 5, 7, 5 и 10 метри. 6.000-10.000 гледачи можат да гледаат спортски натпревари и концерти во арената.
Спортскиот комплекс има и сектори за ВИП, медиуми и инвалиди. Во еден дел од покривот на зградата се користени специјални панорамски стаклени панели кои можат да ја претворат сончевата енергија во електрична енергија. Создадената електрична енергија се користи за снабдување со енергија на некои делови од Палатата.
1 Историја
На 30 август 2012 година претседателот на Азербејџан, Илхам Алиев потпишал указ за изградба на Арената за водени спортови во Баку. На Министерството за млади и спорт на Азербејџан првично му биле доделени 5 милиони манати од Резервниот фонд на претседателот, предвидени во државниот буџет за 2012 година за проектирање и изградба на стадионот.
На 19 април 2013 година, со учество на Илхам Алиев, била одржана церемонијата на поставување на темелите на стадионот.
На 20 април 2015 година се одржало отворањето на Арената за водени спортови. На свеченото отворање присуствувал претседателот на Република Азербејџан, Илхам Алиев и неговата сопруга, претседател на Организацискиот комитет на Првите европски игри „Баку-2015“ Мехрибан Алиева.
Џипси Кингс (албум)

''Џипси Кингс (Gipsy Kings)'' е трет албум на француската група Rumba Catalana- Gipsy Kings, објавен во 1987 година. Нивниот албут бил прв што допрел до светската публика, добивајќи злато низ Франција, Велика Британија, САД и други земји. Американската и европската верзија на овој албум биле идентични, освен во некои случаи редоследот на песните може да се разликува. Јапонската верзија била издадена во 1995 година и вклучувала алтернативна верзија на „Vamos A Bailar“ од нивните последни албуми. Песната „Inspiration“ од овој албум славно се појавила во петтата сезона на епизодата на ''Miami Vice'', „World Of Trouble“, во јуни 1988 година.
1 Список на песни
''Јапонски бонус песни''
2 Синглови
* Bamboléo (31 март 1988)
* Џоби Џоба (25 октомври 1988)
* Бем, Бем, Марија (25 февруари 1989 година)
* Un Amor (29 јули 1989)
* Tu Quieres Volver (26 септември 1989)
* A Mi Manera (декември 1989)
3 Персонал
; Џипси Кингс
* Николас Рејес — водечки вокал, ритам гитара
* Тонино Балиардо — водечки и ритам гитари
* Андре Рејес — ритам гитара, придружен вокал
* Жак „Макс“ Балиардо — ритамска гитара
* Jahloul "Chico" Bouchikhi — ритам гитара, ракоплескање
* Морис „Диего“ Балиардо — ритамска гитара, ракоплескања
* Пол „Пабло“ Рејес — ритамска гитара
; Дополнителен персонал
* Доминик Периер - синтисајзер; аранжмани (песни 1, 3, 5, 12)
* Жерар Превост — бас, синтисајзер; аранжмани (песни 2, 4, 6–9, 10, 11)
* Клод Салмиери — тапани
* Марк Шантеро - перкусии
4 Табели и сертификати
4.1 Chart performance
4.1.1 Weekly charts
Chart (1987-1989), Peakposition
Australian ARIA Albums Chart<ref, 2
Austrian Albums Chart<ref, 20
Dutch Albums Chart<ref, 22
Norwegian Albums Chart<ref, 14
New Zealand Singles Chart<ref, 20
Swedish Albums Chart<ref, 23
Swiss Albums Chart<ref, 23
4.1.2 Year-End charts
Chart (1989), Peakposition
Australian ARIA Albums Chart, 21
5 Поврзано
* Список на најпродавани латински албуми
Црна Река (Егејска Македонија)

Црна Река (Бојмија Дере, Бојмица или Бојмичка Река; |Στραβοπόταμος) — река во Ениџевардарско, Егејска Македонија. Реките Грамоштица и Црна, како и помалата Валеараци го оцртуваат среднишниот дел на планината од запад и од исток. Во овој дел се врвовите Поглед (1.650 м), Бајраците (1.420 м), Голата Чука (1.307 м), Кашпот (1.300 м), Гацови Митеризи и други. Источниот дел на планината е сместен меѓу Црна Река и Љубница.
Реката започнува под името Мирџана во источниот дел на планината Пајак, но вистински се образува во котлината на Голема Ливада од неколку мали потоци кои извираат под врвовите Јуручка и Круска. Тече на исток, подвојувајќи ги северниот и јужниот дел на Пајак. Јужно под врвот Паларци (729 м) свртува на југоисток и минува западно крај селото Црна Река наречено по неа. Во овој дел на грчки се нарекува Мавро Рема, што е превод на македонското име. Кога ќе излезе од планината северно од градот Гуменџе ја прима првата поголема притока, Голема Река (десна), па свртува на североисток. Под возвишението Алба Катра (192 м) повторно свртува на исток. Тука се нарекува Голема Река (Мегало Потами). Ја прима левата притока Латомирица, па кај селото Горгопик свртува на југоисток. Овде се нарекува Горгопска Река. Северно од селото Валгаци пак свртува на исток и се влева во Вардар.
1 Притоки
→ лева, ← десна
:* → Гува
:* → Валисака
::* → Синистра
:* ← Валисофто
:* ← Голема Река
::* ← Фусирела
:* ← Мицков Дол
:* → Владимирица (Латомирица)
::* ← Вале Маре
::* → Паделишта
:* → Стридол
:* ← Мицков Дол
2 Поврзано
* Пајак (планина)
* Ениџевардарско
Бродска Река

Бродска Река (|Διαβολόρεμα, Αγίου Ιωάννου) — река во Серско, Егејска Македонија.
Реката извира од планината Шарлија (Бродска Пл.), југозападно под врвот Буро, на неколку километри северозападно од Горно Броди, по кое е наречена. Другото име Буланика ѝ е изведено од турскиот поим ''bulanık'' („матен“), по бојата на водата; сите реки и потоци во областа Мрвачко што извираат од Црна Гора и Шарлија имаат матна темна воја бидејќи влечат магнетитен песок.
Тече на југ и ги прибира највеќето потоци од Броската Котлина. Продолжува на југ меѓу ридот Кутел на запад и Бабина Гора на исток. Откако ќе ја прими левата притока Углис и ќе го одмине Ѓаволскиот мост реката влегува во пропаст и пак се појавува северно од урнатините на некогашното село Лакос. Тука тече под името Светијованова Река (Агиу Јоану) бидејќи поминува крај Серскиот манастир, наречен „Свети Јован Претеча“. Излегува во Серското Поле западно од Дервешани, и веќе како регулиран канал свртува на југозапад. Источно од градот Сер повторно врти на југ. Минува западно од Ново Село, западно од Тумбишта и Вержани и се влева во Белица источно од Бејлик Маала, малку пред нејзината утока во Струма.
1 Притоки
→ лева, ← десна
:* ← Љасково
:* → Углис
2 Поврзано
* Шарлија (наречена и Бродска Планина)
* Мрвачко