АТП Росмален

АТП Росмален, познат од спонзорски причини и како Либема Опен (поради холандската компанија Либема која го спонзорира турнирот) од 2018 година, е професионален тениски турнир што се одржува во градот Росмален, на периферијата на градот Хертогенбос (Ден Бош), Холандија. Турнирот се игра на трева во конгресниот центар Автотрон и моментално е дел од АТП 250 серијата. Обично турнирот е по распоред во месец јуни, во склоп на подготвителните турнири за гренд слемот кој се игра на трева, Вимблдон.
Освен во машка конкуренција, каде турнирот се игра уште од 1990 година, турнирот се игра и во женска конкуренција, иако започнал нешто подоцна во 1996 година.
1 Победници
1.1 Поединечно
Година, Победник, Финалист, Резултат
↓ АТП 250 ↓
1990, Амос Мансдорф, Александар Волков, 6–3, 7–6
1991, Кристијан Сакиану, Михил Схаперс, 6–1, 3–6, 7–5
1992, Михаел Штих, Џонатан Старк, 6–4, 7–5
1993, Арно Боеч, Вали Месур, 3–6, 6–3, 6–3
1994, Ричард Крајчек, Карстен Браш, 6–3, 6–4
1995, Карол Кучера, Андерс Џарид, 7–6<sup>(9–7)</sup>, 7–6<sup>(7–4)</sup>
1996, Ричи Ренеберг, Стефан Симјан, 6–4, 6–0
1997, Ричард Крајчек (2), Гијом Рау, 6–4, 7–6<sup>(9–7)</sup>
1998, Патрик Рафтер, Мартин Дам, 7–6<sup>(7–2)</sup>, 6–2
1999, Патрик Рафтер (2), Андреј Павел, 3–6, 7–6<sup>(9–7)</sup>, 6–4
2000, Патрик Рафтер (3), Никола Ескуде, 6–1, 6–3
2001, Лејтон Хјуит, Гиљермо Кањас, 6–3, 6–4
2002, Шенг Схалкен, Арно Клеман, 3–6, 6–3, 6–2
2003, Шенг Схалкен (2), Арно Клеман, 6–3, 6–4
2004, Микаел Љодра, Гиљермо Корија, 6–3, 6–4
2005, Марио Анчиќ, Микаел Љодра, 7–5, 6–4
2006, Марио Анчиќ (2), Јан Херних, 6–0, 5–7, 7–5
2007, Иван Љубичиќ, Петер Веселс, 7–6<sup>(7–5)</sup>, 4–6, 7–6<sup>(7–4)</sup>
2008, Давид Ферер, Марк Жикел, 6–4, 6–2
2009, Бенјамин Бекер, Рамон Слојтер, 7–5, 6–3
2010, Сергиј Стаховски, Јанко Типсаревиќ, 6–3, 6–0
2011, Дмитри Турсунов, Иван Додиг, 6–3, 6–2
2012, Давид Ферер (2), Филип Пецшнер, 6–3, 6–4
2013, Никола Мау, Станислас Вавринка, 6–3, 6–4
2014, Роберто Баутиста Агут, Бенјамин Бекер, 2–6, 7–6<sup>(7–2)</sup>, 6–4
2015, Никола Мау (2), Давид Гофан, 7–6<sup>(7–1)</sup>, 6–1
2016, Никола Мау (3), Жил Милер, 6–4, 6–4
2017, Жил Милер, Иво Карловиќ, 7–6<sup>(7–5)</sup>, 7–6<sup>(7–4)</sup>
2018, Ришар Гаске, Жереми Шарди, 6–3, 7–6<sup>(7–5)</sup>
2019, Адријан Манарино, Џордан Томспон, 7–6<sup>(9–7)</sup>, 6–3
2020– 2021, ''Не се оджрал заради КОВИД-19''
2022, Тим ван Рајтовен, Данил Медведев, 6–4, 6–1
2023, Талон Грикспор, Џордан Томпсон, 6–7<sup>(4–7)</sup>, 7–6<sup>(7–3)</sup>, 6–3
2024, Алекс Де Минор, Себастијан Корда, 6–2, 6-4
1.2 Двојки
Year, Победници, Финалисти, Резултат
↓ АТП 250 ↓
1990, Јакоб Хласек Михаел Штих, Џим Граб Патрик Мекинро, 7–6, 6–3
1991, Хенрик Јан Давидс Паул Хархејс, Ричард Крајчек Јан Симеринк, 6–3, 7–6
1992, Џим Граб Ричи Ренеберг, Џон Мекинро Михаел Штих, 6–4, 6–7, 6–4
1993, Патрик Мекинро Џонатан Старк, Дејвид Адамс Андреј Олховски, 7–6, 1–6, 6–4
1994, Stephen Noteboom Fernon Wibier, Peter Nyborg Diego Nargiso, 6–3, 1–6, 7–6
1995, Richard Krajicek Jan Siemerink, Hendrik Jan Davids Andrei Olhovskiy, 7–5, 6–3
1996, Paul Kilderry Pavel Vízner, Anders Järryd Daniel Nestor, 7–5, 6–3
1997, Jacco Eltingh Paul Haarhuis (2), Trevor Kronemann David Macpherson, 6–4, 7–5
1998, Guillaume Raoux Jan Siemerink (2), Joshua Eagle Andrew Florent, 7–6, 6–2
1999, Not held due to rain
2000, Martin Damm Cyril Suk, Paul Haarhuis Sandon Stolle, 6–4, 6–7<sup>(5–7)</sup>, 7–6<sup>(7–5)</sup>
2001, Paul Haarhuis (3) Sjeng Schalken, Martin Damm Cyril Suk, 6–4, 6–4
2002, Martin Damm (2) Cyril Suk (2), Paul Haarhuis Brian MacPhie, 7–6<sup>(8–6)</sup>, 6–7<sup>(6–8)</sup>, 6–4
2003, Martin Damm (3) Cyril Suk (3), Donald Johnson Leander Paes, 7–5, 7–6<sup>(7–4)</sup>
2004, Martin Damm (4) Cyril Suk (4), Lars Burgsmüller Jan Vacek, 6–3, 6–7<sup>(7–9)</sup>, 6–3
2005, Cyril Suk (5) Pavel Vízner (2), Tomáš Cibulec Leoš Friedl, 6–3, 6–4
2006, Martin Damm (5) Leander Paes, Arnaud Clément Chris Haggard, 6–1, 7–6<sup>(7–3)</sup>
2007, Jeff Coetzee Rogier Wassen, Martin Damm Leander Paes, 3–6, 7–6<sup>(7–5)</sup>, [12–10]
2008, Mario Ančić Jürgen Melzer, Mahesh Bhupathi Leander Paes, 7–6<sup>(7–5)</sup>, 6–3
2009, Wesley Moodie Dick Norman, Johan Brunström Jean-Julien Rojer, 7–6<sup>(7–3)</sup>, 6–7<sup>(8–10)</sup>, [10–5]
2010, Robert Lindstedt Horia Tecău, Lukáš Dlouhý Leander Paes, 1–6, 7–5, [10–7]
2011, Daniele Bracciali František Čermák, Robert Lindstedt Horia Tecău, 6–3, 2–6, [10–8]
2012, Robert Lindstedt (2) Horia Tecău (2), Juan Sebastián Cabal Dmitry Tursunov, 6–3, 7–6<sup>(7–1)</sup>
2013, Max Mirnyi Horia Tecău (3), Andre Begemann Martin Emmrich, 6–3, 7–6<sup>(7–4)</sup>
2014, Jean-Julien Rojer Horia Tecău (4), Santiago González Scott Lipsky, 6–3, 7–6<sup>(7–3)</sup>
2015, Ivo Karlović Łukasz Kubot, Pierre-Hugues Herbert Nicolas Mahut, 6–2, 7–6<sup>(11–9)</sup>
2016, Mate Pavić Michael Venus, Dominic Inglot Raven Klaasen, 3–6, 6–3, [11–9]
2017, Łukasz Kubot (2) Marcelo Melo, Raven Klaasen Rajeev Ram, 6–3, 6–4
2018, Dominic Inglot Franko Škugor, Raven Klaasen Michael Venus, 7–6<sup>(7–3)</sup>, 7–5
2019, Dominic Inglot (2) Austin Krajicek, Marcus Daniell Wesley Koolhof, 6–4, 4–6, [10–4]
2020– 2021, ''not held due to COVID-19''
2022, Wesley Koolhof Neal Skupski, Matthew Ebden Max Purcell, 6–4, 5–7, [10–6]
2023, Wesley Koolhof (2) Neal Skupski (2), Gonzalo Escobar Aleksandr Nedovyesov, 7–6<sup>(7–1)</sup>, 6–2