Паскуал Јордан

Ернест Паскуал Јордан (|Pascual Jordan - ) бил теоретски и математички физичар кој направил специфични продонеси за квантната механика и теорија за квантните полиња. Тој придонел многу за развојот на математичкиот облик на матричната механика, и развојот на канонските антикомутаторски односи за фермиони. Воедно неговиот изум Јордановата алгебра не се користи често во квантната механика, но нашла други математички примени и сѐ уште се користи во проучувањето на математичките и основните темели на квантната теорија.
Јордан се придружил на нацистичката партија, како ѝ Филип Ленард и Јоханес Штарк. Поради ова истите биле изолирани од заедницата на физиката.
1 Семејна историја
Паскуал Јорда предокот на Паскуал Јордан бил шпански благородник и коњанички офицер кој служел со Британците за време, а и после Наполеоновите војни. Јорда се населил во Хановер, кој тогаш бил под управа на Британското кралско семејство. Семејното име било сменето во Јордан. Ова семејство имало традиција секое машко дете да го наречат Паскуал.
Јордан во 1921 година се запишал на Техничкиот Универзитет во Хановер каде што тој студирал зоологија, математика и физика. Како што било вообичаено за еден студент на германските универзитети, тој ги префрлил своите студии на друг универзитет пред да се стекне со диплома. Гетингенскиот универзитет, е установата во која во 1923 година го постигнал сопствениот зенит и таму ја стекнал неговата слава во математичките и физичките науки. Јордан на овој универзитет прво станал асистент на математичарот Рихард Курант,а подоцна и на физичарот Макс Борн.
2 Научна работа
Заедно со Макс Борн и Вернер Хајзенберг Јордан бил соавтор на многу важна серија од трудови за квантната механика. Станува пионер на првобитната квантна теорија за полето пред целосно да го насочи својот фокус кон космологијата пред Втората светска војна.
Јордан поставува еден тип на неповрзана алгебра, сега именувана како Јорданова алгебра во негова чест, во обид да создаде алгебра од променливите за квантната механика и квантната теорија а полето. Денес, алгебрите на фон Нојман се користат за оваа цел. Јордановите алгебри од тогаш се употребуваат во проективната геометрија, аритметиката, комплексната нализа, оптимизиацијата и многу други области од чистата и применета математика, и продолжуваат да бидат употребувани во изучувањето на математичките и концептуални темели на квантна теорија.
Во 1966, Јордан го објавува делото од 182 страни насловено ''Die Expansion der Erde. Folgerungen aus der Diracschen Gravitationshypothese'' (Ширењето на земјата. Заклучок од Дираковата гравитациска хипотеза) во кое тој ја развива својата теорија дека, според Дираковата хипотеза за постепеното слабеење на гравитацијата низ историјата на универзумот, Земјата можно е да се проширила до сегашната големина, од првичниот пречник од само 7.000 километри. Оваа теорија може да даде објаснување зошто дуктилниот долен СиМа слој на Земјината кора е со подеднаква дебелина, додека лесно кршливиот СиАл слој на Земјината кора се разделил на постоечките континентални плочи. Континентите кои морале да се приспособат на се порамната површина на растечката топка предизвикало планинските вериги како одговор на оваа промена на површината на Земјата, да наликуваат на збиени набори.
3 Политичка определба
Јордан се придружил на Луфтвафе во 1939 година каде работел привремено како метеоролог во центарот за ракети Пенеминде. Во текот на војната тој се обидел да го задржи интересот на нацистичката партијата со различни идеи за напредни оружја. Неговите предлози биле занемарени зашто го сметале за „политички неподобен“, најверојатно поради неговота мината работа со евреите (во главно: Рихард Курант, Макс Борн и Волфганг Паули) итн. „Еврејската Физика“.
Јордан да не се придружил на нацистичката партијата, Нобеловата награда за физика во 1954 година ќе ја споделел со Борн и Волтер Боте.
Волфганг Паули го прогласил Јордан за „рехабилитиран“ до надлежните, некое време по завршувањето на војната, со што му се овозможило да добие академската работа после двегодишен период и да го обнови неговиот целосен статус како професор во 1953 година. Јордан отишол спротивно на советот на Паули, и повторно влегол во политиката откако периодот на денацификација завршил под притисоците на Студената војна. Тој си осигурал мандат во Бундестагот како кандидат на конзервативната Христијанска демократска унија. Во 1957 Joрдан ги поддржал наоружувањето на Бундесверот со тактички јадрени оружја под Аденауеровата влада, додека пак групата Гетинген 18 (каде се вклучени Борн и Хајзенберг) го изнеле Гетингенскиот манифест како знак на протест. Овие негови одлки, а и други прашања придонеле за понатамошно затегање на неговите односи со поранешните пријатели и колеги.