procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Сент Ендрус

Сент Ендрус (шкотски: ''Sanct Androis'') е град и пристаниште во областа Фајф, источна Шкотска. Порано бил црковна престолнина на Шкотска, а неговите верски традиции почнуваат во 6 век н.е., кога се смета дека Свети Кенет таму создал келтска верска заедница. Градот добил повелба во 1160 година и бил еден од главните градови во Шкотска во средниот век. Во 1472 година неговиот бискуп бил прогласен за надбискуп на Шкотска и градот диграл важна улога во настаните од шкотската преродба. Денес е популарно морско одморалиште и е познат по своите терени за голф и по Универзитетот Сент Ендрус.
Црква „Св. Атанасиј“ - Модриште

Свети Атанасиј Велики (позната и само како Свети Атанас) — главна манастирска црква на средновековниот Модрички манастир во поречкото село Модриште.
Манастирската црква е изградена во 1728 година и претставува споменик на културата заштитен со закон.
1 Историја
Во пишаните извори од 1316 година црквата била спомената под името „Света Богородица“. Во истата година, игуменот Вартоломеј присуствувал на изборот на епископот Никодим.
2 Градба
Црквата е еднокорабна со тристрана апсида, а веројатно имала и купола. Градена е од приделкан камен и од наизменични редови тули.
Од некогаш богатиот фрескоживопис, дело на непознат зограф, останале малку траги. Врз основа на неговите стилски одлики, се смета дека истиот зограф ја сликал и црквата „Св. Никола Шишевски“, изградена во XIV век високо над кањонот на реката Треска.
3 Галерија
4 Поврзано
* Модриште
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Ричард Кромвел

Ричард Кромвел бил лорд-заштитник на Англија и најстариот преживеан син на Оливер Кромвел, кој бил подготвен за висока функција.
1 Животопис
Служел во парламентарната армија и бил член на Парламентарниот и Државниот совет. По смртта на неговиот татко бил назначен за лорд-заштитник, но набрзо бил соочен со големи тешкотии и бил присилен да абдицира. Откако му се насобрале големи долгови, пребегнал во Париз во 1660 година за да одбегне кредиториите, во 1680 година се вратил и живеел во изолација и осаменост.
Малајалски јазик

Малајалски јазик или малајалам — дравидски јазик што го зборуваат повеќе од 36 милиони луѓе, главно во индиската држава Керала, Тесно е поврзан со тамилскиот јазик, од кој се смета дека се одвоил околу X век. најраниот книжевен писмен текст напишан на јазикот датира од XIII век. Како и другите главни дравидски јазици, малајалскиот има голем број регионални дијалекти, социолекти што ги одразуваат разликите во кастата (општествена класа) и религијата и изразените разлики во формалната и неформалната примена. Се верува дека писменоста на луѓето што го зборуваат е поголема од писменоста на луѓето што зборуваат на кој било друг индиски јазик.
Црква „Св. Атанасиј“ - Фалише

Свети Атанасиј претставува главната селска црква во тетовското село Фалише. Изградбата на црквата е започната во 1985 година, а живописот е извршен во 1989 година. Две години подоцна на 15 септември 1991 година е осветена. Главниот празник на кој се слави патронот на црквата е Св. Атанасиј зимски на 31 јануари и Св. Атанасиј летен на 15 мај.
Монизам

Монизам, во метафизиката, е доктрина дека светот во основа е една супстанција или содржи еден вид сустанција. Монизмот се спротивставува и на ''дуализмот'' и на ''плураизмот''. Примери за монизмот вклучуваат материјализам, пантеизам и метафизички идеализам.
1 Поврзано
* Монада
Морена

Морена — маса на камени остатоци (тврда глинеста земја) носени или наталожени од ледник. Материјалот може да биде различен по големина, од блоковите или камењата до песок или глина, кој е раслоен како што се спуштал врз ледникот и кои не се распоредени ниту вградени. Можат да се распознаат неколку вида морени, во зависност од тоа како се наталожени врз ледникот; ова вклучува странични морени долж границите на ледникот и крајни морени како водечки.
Етнолошки музеј (Подмочани)

Етнолошки музеј — музеј во преспанското село Подмочани со една од најбогатите етнолошки збирки во Македонија. Во него е сместена ретка и импозантна збирка на над 2000 уметнички детали: прекрасни примероци на накит, оружје, стари монети и преку 160 различни македонски народни носии од разни области на Македонија
1 Галерија
Европско првенство во кошарка 1946

Европското првенство во кошарка 1946 година е четвртиот Евробаскет организиран од ФИБА Европа. Овој Евробаскет е првиот по Втората светска војна по пауза од шест години од претходниот Евробаскет. На Евробаскетот 1946 година учествувале десет национални селекции и домаќин била Швајцарија.
1 Конечен редослед
##########
2 Резултати
2.1 Прва рунда
2.1.1 Група A
Ранг, Тим, Бодови, Поб., Пор., ДП, ПП
1, 6, 3, 0, 152, 71, +81
2, 5, 2, 1, 113, 70, +43
3, 4, 1, 2, 91, 102, -11
4, 3, 0, 3, 53, 166, -113
, ,
Полска, 45 - 28, Луксембург
Италија, 39 - 31, Унгарија
Луксембург, 10 - 48, Унгарија
Полска, 25 - 40, Италија
Италија, 73 - 15, Луксембург
Полска, 21 - 34, Унгарија
2.1.2 Група B
Ранг, Тим, Бодови, Поб., Пор., ДП, ПП
1, 4, 2, 0, 112, 29, +83
2, 3, 1, 1, 66, 74, -8
3, 2, 0, 2, 38, 113, -75
, ,
Англија, 27 - 48, Холандија
Англија, 11 - 65, Франција
Франција, 47 - 18, Холандија
2.1.3 Група C
Ранг, Тим, Бодови, Поб., Пор., ДП, ПП, Раз.
1, 4, 2, 0, 58, 50, +8
2, 3, 1, 1, 50, 43, +7
3, 2, 0, 2, 56, 71, -15
, ,
Чехословачка, 20 - 17, Швајцарија
Белгија, 23 - 33, Швајцарија
Белгија, 33 - 38, Чехословачка
2.2 Полуфинале
, ,
Англија, 27 - 50, Луксембург
Полска, 22 - 39, Белгија
, ,
Чехословачка, 42 - 28, Унгарија
Италија, 37 - 25, Франција
2.3 Финална рунда
9/10 место:
, ,
Англија, 22 - 50, Полска
7/8 место:
, ,
Белгија, 42 - 11, Луксембург
5/6 место:
, ,
Холандија, 25 - 36, Швајцарија
3/4 место:
, ,
Унгарија, 38 - 32, Франција
Финале:
, ,
Чехословачка, 34 - 32, Италија
Европски првак 1946.
Чехословачка Прва титула
Моравска црква

Моравската црква e евангелистичко протестантска црква, основана околу XVIII век.
1 Историја
Потекнува од Заедницата на братството (Unity of Brethren), хуситското движење од 15 век во Бохемија и во Моравија. Оригиналното Братско движење било поткопано од прогонувањата, но било обновено во 1722 година во Хернхут, теократска заедница основана во Саксонија. Во Америка, Моравците го основале градот Бетлеем во Пенсилванија (1740) како и неколку други населби и го шират мисионерството меѓу Индијанците. Моравците ракоположуваат бискупи, но се раководени од синоди од избрани претставници; тие ја проучуваат Библијата како единствено правило на верата и богопочитувањето.
Денко Малески

Денко Малески (Скопје, ) — македонски политички аналитичар, прв министер за надворешни работи на Македонија и редовен професор на Правниот факултет во Скопје.
Малески пишува свој колумни за Глобус магазин, Либертас.мк и Нова ТВ.мк.
1 Животопис
Предава меѓународна политика и право, како и современи политички системи. Во периодот 1990-1991 година. држел настава на редовните и на постдипломските студии на Универзитетот Боулинг Грин, Охајо, САД. Во 1985 година е избран за декан на Интердисциплинарните студии по новинарство. Од 1997 година, е раководител на постдипломските студии по меѓународно право и меѓународна политика на Правниот факултет во Скопје. Од 1991 до 1993 година, бил министер за надовршени работи на Македонија, а од 1993 до 1997 година постојан претставник на Македонија во Обединетите нации. Малески е женет и има три деца.
2 Награди
* 2021 - Награда „13 Ноември“
Максимилијан I (Мексико)

Максимилијан (6 јули 1832, Виена, Австрија-19 јуни 1867 Керетаро, Мексико) бил надвојвода на Австрија и цар на Мексико.
1 Животопис
Бил помлад брат на австрискиот цар Франц Јосиф I, служел во Австриската воена морнарица и како генерален гувернер на Ломбардско-Венециското Кралство. Ја прифатил понудата за мексиканскиот престол, наивно верувајќи дека мексиканците го изгласале за свој крал. Всушност, понудата била план меѓу мексиканските конзервативци, кои сакале да го соборат Бенито Хуарес, и Наполеон III, кој сакал да наплати долг од Мексико и имал империјалистички амбиции таму. Имајќи намера да владее со татковинска благонаклоност, Максимилијан ги поддржал реформите на Хуарес расбеснувајќи ги конзервативците. Крајот на американската граѓанска војна им овозможила на САД да интервенираат во името на Хуарес; француските сили кои го поддржувале Максимилијан заминале по барање на САД, и армијата на Хуарес повторно го презела градот Мексико.
Брвеничка парохија

Брвеничка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Тетовското архијерејско намесништво на Тетовско-гостиварската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Атанасиј“ во тетовското село Брвеница.
Ги опфаќа селата Брвеница, Долно Седларце и Фалише.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Атанасиј“(парохиско седиште), Брвеница, 1922
Црква „Св. Архангел Михаил“, Брвеница, 1998
Црква „Св. Атанасиј“, Долно Седларце, 1984
Црква „Св. Атанасиј“, Фалише, 1985
2 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Брвеница

Свети Архангел Михаил — гробишна црква во тетовското село Брвеница, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во источниот дел на селото, позади основното училиште „Коста Рацин“. Во дворот на црквата се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Црквата е започната со изградба во 1998 година, а била завршена во 2003 година. Била осветена на 4 октомври 2003 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Брвеничка парохија
* Брвеница
Тепуи

Тепуи претставува планина на чиј врв има плато. Се среќава само во регионот Гвајана (Јужна Америка), и тоа најмногу во Венецуела. „Тепуи“ во превод од јазикот на племето Пемон значи „дом на боговите“. Тепуите најчесто се јавуваат како изолирани една од друга земјишни облици, што ги прави наоѓалишта на уникатни видови на растенија и животни. Најизразените тепуи се Аутана, Аујантепуи и Рораима (највисокиот и воедно најпознат тепуи). Тепуите се изградени од вертикално сместени блокови од докамбриски песочник или кварцитни карпи кои се извисуваат над џунглата и создаваат впечатлива природна слика. На Ајуантепуи се наоѓа водопадот Анхел - највисокиот во светот.
Платото на тепуи е целосно изолирано од околните падини, што ги прави еколошки острови. Поради надморската височина, климата е различна од таа на падините. На врвот температурите се пониски, а врнежите чести и обилни, додека во основата на планината климата е тропска - топла и влажна. Некои тепуи се обвиени во густи облаци речиси во текот на целата година. Физичката изолација од останатиот свет поради високите и тешки за искачување вертикални карпи во текот на милиони години доведува до образување на ендемски растенија и животни. Некои дупки (понори) во еден тепуи, од своја страна, претставуваат „остров на островот“. Во нив се среќаваат уникатни растенија. Тепуи често се нарекуваат и континентални Галапагоски Острови, со огромен број на растенија и животни кои не се среќаваат никаде на друго место во светот. Подлогата на тепуи е сиромашна со хранливи материи, што водело до образување на голема разновидност од инсектојадни растенија.
Тај чи чуан

Тај чи чуан (упр.: 太极拳; трад. 太極拳) е древна кинеска форма на вежба или начин за напад или одбрана. Како вежба, таа е дизајнирана да обезбеди релаксација во процесот на одржување на телесната кондиција што делумно се постигнува преку хармонизирање на принципите на јин-јанг. Вежбата подразбира последователни, намерни движења со внимателно избрани пози и позиции. Како начин на напад и одбрана, наликува на кунг фу и според сите прописи се смета за борачка вештина. Датирајќи од 3 век, тај чи чуанот се состои од две главни школи, Ву и Јанг. Во зависност од школата, бројот на вежби варира од 24 до повеќе од 100.
Џогирање

Џогирање е аеробик вежба, која подразбира трчање на лесна патека. Делото „''Џогирање''“ (''Jogging'') (1967) од Бил Боуерман и В.Е. Харис ја зголемил популарноста џогирањето за добро здравје, губење на тежината и олеснувањето на стресот. Многу медицински експерти го поддржуваат гогингот, но други предупредуваат на ризици на нозете, стапалата, коленичните коски, колената и грбот. Џогирањето само секој втор ден, со соодветно загревање, со користење на квалитетни обувки и вистинска техника може да придонесе за намалување на споменатите ризици.
Шеик

Шеик или шајк (арапски:شيخ; множина:شيوخ), меѓу арапските племиња, особено Бедуините, е машка глава на семејството, како и на секоја од општествените групи кои ја сочинуваат племенската структура. На шеикот обично му помага неформален племенски совет составен од постари мажи. Во рамките на пошироката заедница која зборува арапски, зборот, исто така, може да се користи како титула или форма за обраќање која означува почит или религиозен авторитет. Неговото значење може да варира од регион во регион. Зборот исто така се користи и за маж кој има над 40 години.
1 Шеикот како тема во уметноста и во популарната култура
* „Шеик“ (англиски: ''The Sheik'') - американски филм од 1921 година, во режија на Џорџ Мелфорд (George Melford).
2 Поврзано
* Калиф
* Султан
* Везир
Кунг-фу

Кунг-фу — кинеска боречка вештина, која истовремено претставува и духовна и физичка дисциплина. Се практикувала од времето на династијата Зу (1111 — 225 година п.н.е.). Нејзините пропишани положби и акции се засновани на внимателно и детално набљудување на човечкиот скелет, мускулната анатомија и физиологијата, а голем број од движењата на кунг-футо претставува имитација на боречките стилови на животните. Боречките техники во кунг-футо личат на оние од каратето и теквондото. Само дисциплината е силно нагласена. Кунг-фу се изведува во вид на вежби што се слични на тај чу чуанот.
1 Кунг-фу како тема во уметноста и во популарната култура
* „Неконвенционална промоција на книга“ — расказ на македонскиот писател Стефан Марковски.* „Кунг-фу девојки“ (англиски: ''Kung Fu Girls'') — песна на американската рок-група Блонди (''Blondie'') од 1976 година.* „Кунг-фу Панда“ (англиски: ''Kung Fu Panda'') — американски анимиран филм од 2008 година, во режија на Џон Стивенсон и Марк Озборн.
Лондонска кула

Лондонската кула (англиски: ''The Tower или Tower of London'') или ''Кралски дворец и тврдина на нејзино величество'' (англиски: ''Her Majesty's Royal Palace and Fortress'') е историска тврдина во централен Лондон, на северниот брег на реката Темза. Тврдината е најстариот објект кој се користи од британската влада. Лондонската кула често се идентификува со Белата кула, односно квардратната мала тврдина која била изградена во времето на Вилијам Освојувачот во 1078 година.
Кулата е висока 27 метри и била изградена за заштита на градот од норманските освојувачи и за заштита на месното население. Нејзините ѕидини се широки 4,5 метри. Таа на неколкупати била доградувана и реновирена. Во времето на Ричард I била изградена ограда околу тврдината, како и канал околу тврдината. Во времето на Хенри III кулата го добила денешното си име.
Во текот на својата историја, кулата служела како крлски дворец, како и затвор. Овде биле затворани особено затворениците од висок ранг во англиското општество. Кулата исто така служела и како место за погубувања и канцеларија за јавни архиви.
Најпознати личности од историјата на Англија, кои биле затвореници или биле погубени во оваа кула се:
* Едвард I — затворен од 1296 до 1299 година
* Јован II Добриот, крал на Франција
* Хенри VI — кој бил убиен во затворот на 21 мај 1471 година
* Едвард V — заедно со неговиот брат, за кои се смета дека биле убиени во кулата
* Томас Мор — погубен поради одбивањето да се согласи со одлуката на кралот Хенри VIII да ја одвои Англиканската црква од Римокатоличката црква и себеси да се прогласи за нејзин поглавар* Ана Болејн — кралица на Англија, била затворена и егзекутирена во 1536 година под сомнение за државна измама
* Катерина Хауард — кралица на Англија, била затворена и егзекутирена во 1542 година
* Едвард Симор — брат на Џејн Симор
Паул Јулиус Ројтер

Паул Јулиус Ројтер (|Paul Julius Reuter), вистинско име ''Израел Бер Јосафат'' (, Касел, Германија- , Ница, Франција) бил германски новинар, основач на новинската агенција Ројтерс.
1 Животопис
Тој бил банкарски службеник и партнер на малите концерти за публикување пред да го иницира прототипската информативна служба во Париз во 1849 година, користејќи електричен телеграф и гулаби писмоносци. Тој се преселил во Англија во 1851 година и отворил телеграфска служба за услуги на банките, посредничките куќи и водечките деловни фирми. Постепено ја проширил својата информативна служба, со здобивањето на првиот новински клиент во 1858 година. Подморските кабли му овозможиле да ја прошири својата служба на другите континенти.
Малешевски Планини

Малешевски Планини — средновисок планински венец во источниот дел на Република Македонија и Пиринска Македонија (денес во Бугарија). Припаѓаат на грaмадните планини од Родопската маса. Се протегаат лачно во правец јз–си. Должината на главното било изнесува 32 км, а површина на планината е . Билата се заоблени, без јасна определеност и издаденост на сртот, а највисоки врвови се Џами Тепе (1.801 м) и Ченгино Кале (1.748 м), кој што ја претставува најисточната точка на територијата на Република Македонија. Брегалница и Ратевска Река длабоко се всечени во старите палеозојски карпи — некаде речиси кањонски. Билата се голи, а планинските страни се покриени со букова и дабова шума.
Геолошкиот состав е претставен со кристалести шкрилци, а во пониските делови спрема Беровската Котлина се покриени со неогени наноси. Преку билото на планината минува делумно македонско-бугарската граница. На највисоките делови се наоѓа изворишниот дел на реката Брегалница, каде се наоѓаат и неколку водопади, кои поради својата убавина се туристичка атракција.
Во орографските записи на книгата Материјали по изучувањето на Македонија, македонскиот револуционер Ѓорче Петров, вбројувајќи ги во источниот планински систем дава опис на ''Малешевските Планини'' преку кои Плачковица, или подобро речено Огражден е соединета со Осогово преку една напречна и соединувачка линија долга околу 14 часа, спружена по вододелницата на реката Струма на право и Вардар преку неговата лева притока Брегалница. Некаде снижена, некаде издигната, таа линија ги заградува цело Малешевско и Пијанечко и се протега паралелно на р. Струма крај самата неа. Целата линија се именува ''Малешевски Планини'',а од нејзините месни имиња како што одиме од југ кон север, се нарекуваат ''Беровска Планина''. Следуваат ''Чија'' и ''Кита'' помеѓу селата Ратево и Лаки. Дотука планината иако се снижува како што се протега кон североисток сѐ уште ги зачувува истиот карактер и височина со североисточниот крај на Огражден, од каде што таа започнува. По на североисток од тука, веригата е значително поснижена, пораскината и посоголена.
1 Галерија
Macedoniae Acta Archaeologica

Macedoniae Acta Archaeologica e периодично археолошко списание на Македонското научно археолошко друштво. Првиот број бил објавен во 1975 година во Прилеп чиј уредник бил уредник Бошко Бабиќ, а досега (состојба 2010) се објавени 17 броја. Во списанието се публикуваат резултатите од истражувањата на археолозите од Македонија и од странство презентирани на научните симпозиуми на МАНД, како и научни прилози од археологијата, нумизматиката, епиграфијата, антропологијата, старата историја и другите помошни дисциплини. Списанието се печати на македонски со резиме на странски јазик.
Ројтерс

Ројтерс (|Reuters) — британска кооперативна информативна агенција.
1 Историја
Основана во 1851 година од Паул Јулиус Ројтер, во почетокот се занимавала со комерцијални вести но почнала да им служи на растечкиот број на новинска клиентела откако на Лондонскиот утрински огласник се претплатил како корисник. По одреден период на натпревар, Ројтерс и две сопернички агенции се согласиле да ја поделат територијата и за многу години држеле монопол во светски информативни услуги. Компанијата останала во приватни раце до 1925 година кога нејзината структура почнала да се движи кон кооперативна за британските и австралиските информативни интереси. До крајот на XX век Ројтерс бил светски водач во покривањето на деловниот и финансискиот пазар. Во 1984 година тој станал јавна компанија под името ''Ројтерс ПЛЦ груп''.
2 Ројтерс во популарната култура
* „Ројтерс“ (англиски: ''Reuters'') — песна на англиската панк-рок група ''Wire'' од 1977 година.
Нубија

Нубија — антички регион во долината на реката Нил, североисточна Африка. Неговите некогашни граници се протегале до Асуан и, пред завршувањето на Асуанската Брана, првиот катар на Нил во горен Египет. Денес регионот опфаќа дел од Судан и јужен Египет и Нубиската Пустина на североисток.Во античко време околу 1800 п.н.е. бил под политичка доминација на Египет, иако нубиските кралеви седеле на египетскиот престол за време на 25. династија. Кралството Куш и неговата култура биле концентрирани во јужна Нубија. Подоцна, Нубија бил центар на моќна држава со престолнина цо Дункула (6 — 14 век), по што била заземена од Арапите. Регионот бил освоен од Египет во 1820—1822 година.
Јоаникиј Ракотински

Архимандрит Јоаникиј Ракотински (, - , ) — македонски архимандрит, учител, лекар и православен свештеник. Моштите на архимандритот се сметаат за свети од страна на православното население во Македонија бидејќи и после 70 години од неговата смрт тие се во одлична зачувана состојба.
1 Живот
За ова свето лице денес има многу малку зачувано податоци, но се знае само годината на раѓање. Според мештаните, архимандритот го нарекувале Дедо Аџија и потекнувал од Охридско. Исто така, според тврдењата, пред да се досели во с. Ракотинци, архимандритот живеел монашки живот во Марковиот манастир. Во неговото време, тој бил сметан за најобразована личност во околината. Преподобен Јоаникиј Ракотински, покрај тоа што бил архимандрит, тој работел повремени и како учител и локален судија. Доста познат е и по неговите познавања од областа на медицината и бил сметан за лекар.
Вниманието на пошироката македонска православна јавност било привлечено со, како што се верува, чудесното појавување на моштите на ова свето лице. Како што се знае, архимандритот живеел и служел во црквата во селото Ракотинци, Скопско. Тој починал на својата 101 годишна возраст и неговата желба била да почива во истото тоа населено место. Додека сè уште бил жив, архимандритот сам си го ископал гробот каде и го закопале по смртта.
Моштите на светото лице се појавиле двапати. Првиот пат се појавиле за време на социјалистичкиот режим во Македонија и селаните набрзо повторно ги закопале. Вториот пат моштите се појавиле нешто подоцна и тоа било доволна причина за да се увери македонската православна јавност дека нешто свето има во самите мошти. Поточно, со второто појавување на моштите православното население се уверило дека моштите се многу добро зачувани, нераспаднати и верувањата за светоста на архимандритот зајакнале. По второто појавување, локалниот свештеник и селаните го закопале архимандритот во селските гробишта, за да подоцна го вратат во неговиот првобитен гроб. Овој пат, тие го ставиле во стаклен сандак обложен со камени плочи кои се наоѓале насекаде околу ковчегот освен на лицето. Но, лошата заштита довела до благо оштетување на телото, но сепак истото и денес е доста заштитено. Според доказите, земјиштето каде се наоѓало телото на архимандритот почнало да се лизга, откривајќи ги моштите на светецот. Поради свлечиштето, надлежните лица биле во потрага по соодветна локација за конечно положување на светите мошти. Како последица на сето тоа, МПЦ - ОА на 24/09.2017 во Соборниот Храм во Скопје,официјално го прогласи за светител преподобниот Јоаникиј Ракотински.
Неговите мошти се поставени во соборниот храм во Скопје.
Во манастирот на свети Никола во Љубанци е живописана неговата прва икона.
Верниците се обраќаат со молитвата Свети оче Јоаникие, моли Христа Бога за нас.
2 Поврзано
* МПЦ
* Македонски светци
Црква „Св. Атанасиј“ - Брвеница

Свети Атанасиј — главна селска црква во тетовското село Брвеница, Македонија.
Црквата претставува парохиски храм на Брвеничката парохија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото, во непосредна близина на основното училиште „Коста Рацин“.
Во дворот на црквата се наоѓаат две спомен-бисти, посветени на Дано Петрески и Жарко Кузмановски.
2 Историја
Црквата била изградена во 1922 година, а осветена во 1930 година. Подигната е врз темели на црква од 1628 година, исто така посветена на Атанасиј I Александриски.
Истражувачот Јован Трифуноски, пак, запишал дека селото добива нова црква во 1931 година, а претходно само се познавале стари дабови каде имало остатоци од стариот храм.
Во 2018 година започнале големи зафати на црквата, со што црквата била проширена во три насоки и со тоа се добил поголем наос. Целта била да се добие поголем простор во внатрешноста за да може да собере поголем број на верници. Старата црква останала внатре, без менување на олтарот. Во рамки на обновата и проширување била направени купола, камбанарија, крстилница, како и нов базен за верски обреди, а бил уреден и црковниот двор со зеленило и летниковци.
3 Архитектура
Најпрвин, црквата во 1922 година била изградена како еднокорабна со полукружна апсида од источната страна, додека во 2018 година било извршено доградување на црквата со доѕидување на јужниот и северниот кораб.
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува фрескоживопис, кој бил изработен во две фази. Постариот живопис е зачуван само во конхата на олтарната апсида од 1930 година, додека живописот од истиот период во куполата и на пандантифите бил изваден, но не бил вратен по доградувањето. Овој живопис бил изведен од Данаил Фрчкоски.
Новиот живопис е од периодот по 2000 година и се насликани куполата од централниот кораб, ѕидните и сводните површини во страничните кораби, како и во лачните отвори. Овој живопис бил изработен од Дејан и Тања Кратевски.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Брвеничка парохија
* Брвеница
Лондонски пантеон

Лондонскиот пантеон (англиски: ''Pantheon in London'') е поранешен објект кој се наоѓал на јужната страна од Оксфорд Стрит, Лондон, Англија. Објектот бил изграден од страна на архитектот Џејмс Вајат, и отворен во 1772 година.
Главната ротонда била една од најголемите во Англија. Централната купола во голема мера наликувала на пантеонот во Рим. Во овој објект се одржувале голем број на културни манифестации, за да подоцна истиот тој објект биде претворен во театар.
Пред да биде објектот срушен, во 1937 година, оваа градба служела како базар на кој се тргувало со вино. Денеска, на ова место се наоѓа регионот Маркс Спенсер.
Архитектура од 18 век
Кензингтонска палата

Кензингтонска палата (англиски: ''Kensington Palace'') е палата која се наоѓа во Кензингтон, Лондон, Англија. Оваа палата е една од повеќето резиденции на англиското кралско семејство.
Овој имот бил купен од страна на кралот Вилијам III. Главен архитект бил Кристофер Рен. Во 1694 година во оваа палата починала неговата сопруга Марија II Стјуард. По неколку години, во овој објект присуствувал рускиот цар Петар Велики, како во официјална посета на кралството. Во времето на кралицата Ана бил изграден паркот околу палатата. Првите владетели од Хановерската династија исто така ја претпочитале оваа палата пред палатата Свети Јаков.
Во оваа палата се родила идната кралица Викторија. Принцезата Дијана исто така живеела во овој комплекс, од 1991 година до нејзината смрт во 1997 година.
Ракун

Ракун — животно сештојадец, ноќен месојадец, кој се одликува со бушава прстенеста опашка и црни образи.
1 Особености
Северноамериканскиот ракун (''Lotor'') има дебело тело, кратки нозе, истурена муцка и мали исправени уши. Тој е долг 75-90 см, вклучувајќи ја опашката од 25 см, тежок е 10 кг, а неговото густо, грубо крзно е челично сиво до црно. Нозете потсетуваат на тенки човечки раце. Ракуните јадат безрбетници, глодачи, жаби, бобинки, овошјеи плодови; во градовите тие одат на ѓубриштата. Претпочитаат шуми блиску до вода и обично живеат во шуплините на дрвјата. Ракунот што се храни со ракови (''P. cancrivorus'') од Јужна Америка е сличен, има погрубо крзно.
2 Исхрана
Иако ракуните се ноќни животни тие понекогаш се активни и на ден како би ги искористиле достапните извори на храна. Исхраната им се состои од 40% Безрбетници и 27% ’Рбетници. Иако во пролетта и раното лето во главно се хранат со инсекти, црви и други животни достапни рано во годината, повеќе сакаат овошје, пченка и ореви; тие се појавуваат доцна во летото и во есента и претставуваат богат извор на калории за собирање масни наслаги за зимата.
Момчило Богданов

Момчило Богданов — македонски електроинженер, д-р на технички науки, редовен професор, продекан на ЕТФ во Скопје. Раководител на Катедрата за теоретска електротехника и на Институтот за електроника и сметачкиот центар. Работел на Универзитетот во Белград (Србија), Монс (Белгија) и Оран(Алжир). Тој е автор/соавтор на трудови од примената на банки на филтри и бранчиња, а најзначајни му се трудовите од областа на синтезата на активните филтри.
1 Библиографија
*„''Дигитално процесирање на сигнали''“ (универзитетски учебник, соавтор Софија Богданов),
*„''Теорија на електричните кола I и II''“
Сашка Петковска

Сашка Петковска - Липша (, - , ) била популарна македонска и југословенска пејачка.
1 Кариера
Петковска има добиено неколку награди на Скопскиот фестивал и на фестивалите во поранешна Југославија: "Белградска пролет", "Опатија", "Вашиот шлагер на сезоната". Нејзини најпознати песни се „Бакни ме“, „Чао, Адио“, „Грижа“. Таа била и член на познатата група „Македонија“. Загинала во сообраќајна несреќа на 31 август 1983 година, патувајќи на концерт во Свети Николе.
Во нејзина чест одреден период, детскиот битолски фестивал за деца Си-До доделувал награда со нејзиното име, а додека во 2010 година по повод 27 години од нејзината трагична смрт организиран бил концерт под името „''Незаборав''“.
2 Фестивали
* 1970 Вашиот шлагер на сезоната, Сараево - Доцна е за двајца
* 1970 Омладина, Суботица - Еден пораз не е крај
* 1970 Опатија - Среќна сум што живеам
* 1970 Скопје - Никогаш, никогаш
* 1971 Златни орфеј - Остани
* 1971 Белградска пролет - Толико љубави
* 1971 Сплит - Има у теби нешто
* 1972 Скопје - Граде мој
* 1977 Скопје - Есенска роза (со групата „Македонија“)
* 1978 Вашиот шлагер на сезоната, Сарајево - Има једна дјевојка (со групата „Македонија“)
* 1978 Скопје - Ѕма, Ѕма, Ѕм (со групата „Македонија“)
* 1979 Белградска пролет - Цео је свет, велики цвет (со групата „Македонија“)
* 1979 Опатија - Око моје зелено (со групата „Македонија“)
* 1980 Опатија - Зимска елегија
* 1983 Опатија - Минува како река
Свети Јаков (дворец)

Дворец Свети Јаков (англиски: ''St. James’s Palace'') — кралски дворец во Лондон, во близина на истоиениот парк. Изграден е во времето на кралот Хенри VIII, на нестото на поранешна болница . Таа била втора официјална резиденција на Хенри VIII Овде починала ќерката ка Хенри, Марија I, каде денеска се наоѓаат и нејзините останки.
До 1698 година, британските монарси живееле во Вајтхолска палата. Но кога во 1698 година тој бил уништен од пожар, дворецот посветен на Свети Јаков започнал да добива поголемо значење, односно овој објект станал официјална резиденција на кралевите. По големиот пожар од 1809 година, кралот се префрлил во Кензингтонскиот дворец. По качувањето ѝ на престолот на кралица Викторија, таа за своија официјална резиденција ја избрала Бакингемската палата, а овој дворец му бил предостапен на принцот на Велс.
Дебарски бозел

Дебарски бозел — ендемско растение од семејството анамски раце (''Caprifoliaceae''), чијшто таксономски статус сè уште не е сосема јасно дефиниран. Познат е само за непосредната околина на Дебар, а во поново време се наведува и за Бугарија. Загрозен вид.
Мирка Велиновска

Мирка Велиновска — македонски новинар и политички аналитичар.
1 Животопис
Велиновска е родена во Скопје на 23 април 1952 година. Завршила Филозофски факултет - историја на уметноста, студирала ориенталистика во Белград и класичен англиски јазик на Кембричкиот универзитет. Од 1980 година во Културната редакција на МРТВ, а од наредната година во Внатрешно-политичката рубрика на „Вечер“. Во периодот 1990/98 година се афирмирала како коментатор во неделникот „Пулс“. Еден од основачите на неделникот „Старт“ во 1999 година и на неделниот магазин „Зум“. Таа е независен новинар во водечкиот политички неделник „Фокус“, сега во „Нова Македонија“. Соработувала со Дојче Веле, „Срч фор граунд“ и Институтот за војна и мир во Лондон.
Конјунктивитис

Конјунктивитис е воспаление на конјунктивата, деликатен дел од очниот капак, предниот дел на белката на окото. Може да биде предизвикан од инфекција (често се нарекува „розово око“), хемиска изгореница, физичка повреда или алергија. Често е воспалена и корнеата (кератиконјунктивитис). Причина за инфекција може да бидат неколку вируси и бактерии вклучувајќи ги и тие што предизвикуваат трахома и гонореја, и двете водат кон слепило. Конјунктивитисот пд еритема мултиформе, кожено црвенило, исто така, може да предизвика слепило.
Новосибирски Острови

Новосибирските Острови (| Новосиби́рские острова; |Саҥа Сибиир арыылара) е островска група во Северноледениот Океан, североисточна Русија, северно од источен Сибир. Островите го делат Лаптевското Море од Источносибирското Море. Тие се одделени од сибирскиот брег со протокот Дмитриј Лаптев. Со површина од околу 38.000 км², тие се под снежната покривка повеќе од девет месеци во годината. Поларната лисица, северниот елен, лемингот и многу видови птици ги населуваат овие острови.
1 Острови во архипелагот
* Белковски Остров
* Бенета (остров)
* Голем Љаховски Остров
* Вилкицки Остров (Источно Сибирско Море)
* Хенриета (остров)
* Жанета (остров)
* Железнаков Остров
* Жохов Остров
* Бунгеланд
* Котељни
* Мал Љаховски Остров
* Матар
* Наносен Остров
* Неисвесен Остров
* Нов Сибир
* Посаден Остров
* Сркиен Остров
* Столбовој
* Тас Ари
* Усук Карга
* Фадеревски Остров
* Хоптолох
* Хопто Терер
Јуришиќева жалфија

Јуришиќева жалфија или македонска жалфија — вид жалфија која е ендемска за флората на Македонија. Прустна е во централните делови – Овче Поле и Богословец. Се развива по засолени почви, на палеогени и неогени лапори. Се наоѓа на светската црвена листа на загрозени растенија (IUCN 1997 Red List of Threatened Plants).
Семеен портрет (Војаџер)

Семеен портрет, или Портрет на Планетите е слика од Сончевиот Систем направена од вселенско летало Војаџер 1 на 14 февруари 1990 година. Сликата претставува мозаик од 60 одделни слики. Тоа се последните фотографии направени од вселенското летало Војаџер. Во овој мозаик се наоѓа и фотографијата на планетата Земја наречена Бледата сина точка. Американскиот астроном Карл Саган кој бил дел од тимот на Војаџер одговорен за фотографии, долго години инсистирал за да се направат овие фотографии.
Сликите биле направени од растојание од околу 6 милијарди километри и под агол од 32° над рамнината во која торира Земјата околу сонцето. Од двете вселенски летала Војаџер, Војаџер 1 бил избран за ''изработка'' на семејниот портрет, бидејќи неговата позиција во однос на Сонцето одговарала зада се направи успешна фотографија на Јупитер (ослободени од сјајот на Сонцето).
Седум небесни тела се присутни во мозаикот. Тоа се, од десно кон лево: Нептун, Уран, Сатурн, Сонцето, Венера, Земјата и Јупитер. Марс и Меркур се премногу мали за да се најдат на оваа скала. Земјата била речиси изгубен во дифранционите зраци.
Сликата нема природен изглед зашто поединечните фотографии биле направени во различни експозиции и преку различни филтри за да се доловат што е можно повеќе детали. Сонцето е снимено со најтемен филтер и со најкратка експозиција за да се избегне оштетувањето на оптиката. Поголемиот дел од сликите се направени со широкоаголни леќи, но самите планети се направени со тесеноаголни леќи.
1 Слични содржини
* Бледата сина точка
* Карл Саган
Емова матерка

Емова матерка или Емова мајчина душица (''Thymus oehmianus'') — локален македонски ендемореликт од фам. Lamiaceae (устоцветни растенија), познат само за неколку наоѓалишта во клисурата на реката Треска: Капина, Оча, село Здуње, Самоков – Мала Река. Именуван е по презимето на академик Ханс Ем, кој првпат го открил на месноста Капина (12 август 1936). Се наоѓа на светската црвена список на загрозени растенија во својство на исчезнат вид (IUCN 1997 Red List of Threatened Plants).
Алшарска матерка

Алшарска матерка или ''Thymus alsarensis Ronn'' — локален ендемит во флората на Македонија од семејството
на устоцветните растенија (фам. Lamiaceae). Алшарската матерка е опишана од австрискиот ботаничар Карл Ронигер во 1924 година, кој е еден од најдобрите познавачи на родот Thymus од наоѓалиштето Алшар кај Кавадарци.
Караџичка матерка

Караџичка матерка или ''Thymus karadzicensis Matevski & Micevski'' претставува ендемит во флората на Македонија од семејството Lamiaceae, откриен и опишан од страна на македонските таксономи и флористи професори Владо Матевски и академик Кирил Мицевски. Познат е само за планината Караџица.
Скопска матерка

Скопска Матерка или ''Thymus skopjensis Micevski & Matevski'' претставува локален македонски флористички ендемит од семејството Lamiaceae (устоцветни растенија), опишан од македонските флористи академик Кирил Мицевски и проф. Владо Матевски. Се развива во околината на Скопје (с. Нова Брезница) и по текот на реката Треска.
Македонски петопрст

Македонски петопрст— месен македонски флористички ендемит од семејството на розите (''Rosaceae''), познат само за околината на Македонски Брод (Барбарос), средниот тек на реката Треска и Сува Гора, опишан од академик Кирил Мицевски
Македонска папрат

Македонска папрат или ''Asplenium macedonicum'' претставува локален македонски флористички ендемит од групата на папратите, познат само за околината на Прилеп. Се развива во пукнатините на гранитните блокови на Маркови Кули, Трескавец и Селечка Планина.
Петопрст на Веленовски

Петопрст на Веленовски или ''Potentilla Velenovskyi Hayek'' е локален македонски флористички ендемит од семејството Rosaceae, познат само за околината на Прилеп (Трескавец, Плетвар), Скопје (с. Нова Брезница) и Кавадарци (с. Грбовец)
Катедрала Свети Павле (Лондон)

Катедралата Свети Павле (англиски: ''Saint Paul's Cathedral'') е катедрала која се наоѓа во Лондон, Англија. Оваа англиканска катедрала се наоѓа во Сити, на околу 300 метри од реката Темза. Овој верски објект е една од најголемите туристички атракции на градот и е трет по големина во светот.
Овој објект бил изграден во 17 век од страна на големиот архитект Кристофер Рен, кој бил погребан овде. Нејзината купола е висока 110 метри и висока 34 метри, и е втора по големина во светот.
Мала Река (притока на Радика)

Мала Река — река во западна Македонија, лева и најголема притока на реката Радика (Голема Река). Се создава на височина од 966 м од водите на Гарска и на Тресонечка Река.
Мала Река претставува збирно име за сите реки од подрачјето на планините Бистра и Стогово.
1 Преглед
Извира од планината Бистра на височина од 1.728 м, а се влева на височина од 606 м. Вкупната должина на речниот тек изнесува 21,3 км, има вкупен пад од 1.122 м и просечен пад од 52,7 ‰. Сливот зафаќа површина од 200,1 км<sup>2</sup>. Средногодишниот проток изнесува 6,71 м<sup>3</sup>/с. Најголем средномесечен протек од 17,1 м<sup>3</sup>/с се јавува во мај, а најмал од 1,68 м<sup>3</sup>/с во септември.
2 Воден потенцијал
Поради нејзиниот голем воден потенцијал како збирна река за сите реки и водотеци во подрачјето на малореканскиот крај била предвидена изградба на хидроелектричната централа „Бошков Мост“, чија хидроцентрала би требало да се наоѓа во близина на самиот влив на Мала Река во Радика.
3 Елен Скок
Како главна културна знаменитост на реката се смета познатиот лачен мост Елен Скок, кој се наоѓа на реката, во близина на селото Могорче. Во близина на мостот постои уреден простор со клупи и видиковци до кој може да се пристапи од регионалниот пат кој е долж реката.
4 Галерија
Хорватов плускавец

Хорватов плускавец или ''Silene horvati'' ― претставува ендемит од семејството Caryophyllaceae (каранфили), кој егзистира само на субалпскиот и алпскиот појас на планината Ниџе - Кајмакчалан.
1 Опис
Многугодишно растение со задрвенет базален дел и целото препокриено со густи, куси влакненца, поради што растението е сивозеленикаво. Цветните гранчиња околу 10 см високи, обично се по неколку заедно, вертикални, неразгранети, со по еден терминален цвет. Цветовите се поединечни и со дршка долга 3-6 мм. Чашката со густи, куси влакна, 12-13 мм долга, во горниот дел малку проширена. Венечните ливчиња белузлави, на врвот всечени, а плодната кутијка околу 6 мм долга, целосно обвиена од чашката.
Расте по силикатни карпи, на надморска височина од околу 2000 метри.
Прилепски плускавец

Прилепски плускавец или ''Silene prilepensis'' — местен македонски флористички ендемит од семејството Caryophyllaceae (каранфили), ограничен само во околината на Прилеп (Козјак), опишан од академик Кирил Мицевски.
1 Опис
Повеќегодишно растение густо обраснато со куси влакненца. Стебленцата се вертикални високи 30-40 см, обично поединечни, поретко неколку заедно. Соцветието ретко, метличесто, со малубројни цветови, кои се со куси дршки, скоро приседнати. Чашката е гола, долга е 7 мм, обратно овална, венчето е црвено, семките кафеави.
2 Живеалиште
Расте на варовнички камењар, на надморска височина од околу 1400 метри.
Бледата сина точка

Бледата сина точка (англиски: ''Pale blue dot'') е фотографија на планетата Земја направена во 1990 година од Војаџер 1 од рекордни далечина. Фотографијата ја прикажува нашата планета во огромното вселенско пространство. По барање на Карл Саган, откако Војаџер 1 ја завршил својата примарна мисија и го напуштил на Сончевиот Систем, НАСА го свртила вселенско летало за да се добие слика на нашата планета при напуштањето на Сончевиот Систем
Подоцна, насловот на фотографијата бил употребуван од страна Саган за наслов на неговата книга од 1994, ''Бледата сина точка: Визија на човековата иднината во вселената''.
Во 2001 во една статија на Space.com, Реј Villard и Jurrie Van der Woude ја избрале оваа фотографија, како еден од десетте најзначајни вселенски фотографии на сите времиња.
Според HORIZONS софтверот на Jet Propulsion Laboratory (НАСА) растојанието помеѓу Војаџер и Земјата во времето на фотографирањето изнесувало:
Единици, 14 февруари 1990, 9 јуни 1990
Астрономски единици, 40,4722269111071, 40,6835761263791
Километри, 6.054.558.968, 6.086.176.360
Милји, 3.762.136.324, 3.781.782.502
1 Слични содржини
* Семеен портрет
* Карл Саган
Мариовски плускавец

Мариовски плускавец или ''Silene viscariopsis'' (Bornm) e локален македонски флористички ендемит од семејството Caryophyllaceae (каранфили), кој се развива само во околината на Прилеп (Маркови Кули, Плетвар, Козјак, Мариово), како и на Бабуна. Се наоѓа на светската црвена список на загрозени растенија (IUCN 1997 Red List of Threatened Plants).
1 Опис и живеалиште
Повеќегодишно растение, со едно или повеќе стебленца. Стебленцата се вертикални со густи, куси, нежни и свртени надолу влакненца, со неколку пара листови во чии пазуви се развиваат куси странични гранчиња. Цветовите се вертикални, или висат надолу, собрани се во ретко метличесто соцветие, на кое по врвовите на долгите гранчиња има едно, два или три цвета. Чашката е бела и кожеста, со десет црвени силно испакнати жили. Венечните ливчиња се црвени. Плодната кутијка е јајцевидна, само малку се појавува над чашката, и долга е околу 5 мм.
Расте на песоклива почва меѓу гранитни блокови.
Пеонски плускавец

Пеонски плускавец или ''Silene paeoniensis'' (Bornm.) — македонски флористички ендемит од семејството Caryophyllaceae (каранфили). Познат за клисурите на реката Бабуна кај Велес и Црна Река во Мариовово долината на реката Сатока и карпите кај Оглет.
1 Опис
Многугодишно растение со задрвенест базален дел обвиен со рудиментирани стари листови. Стебленцата се високи до 30 см, вертиканли, во горниот дел речиси голи, а на врвот завршуваат со гроздовидно соцветие со мал број цветови. Листовите се кадифено зелени, долгнавесто лопатовидни, 4-5 мм широки и 20-25 мм долги. Цветните гранчиња кои се најчести 3-4, обично носат еден до три цвета. Цветовите се вертикални, чашката околу 14 мм долга, густо влакнеста. Плодната кутијка долгнавеста и обвиена со чашката. Семките скоро триаглести, со брадавички и со слабо изразена бразда на грбната страна.
2 Живеалиште
Расте по варовнички карпи и камењари од 200 до 800 метри надморска височина.
26 август (родени)

1743, Антоан Лавоазје — француски научник.
1896, Ванчо Михајлов — раководител на врховистичкото ВМРО.
1898, Пеги Гугенхајм — американска колекционерка на уметнички дела и мецена.
1910, Мајка Тереза — католичка калуѓерка, добитничка на Нобеловата награда за мир и светица.
1914, Фазил Хисни Дагларџа — турски поет.
1914, Хулио Кортазар — аргентински писател.
1928, Владимир Беара — југословенски фудбалски голман.
1944, Морин Такер — американска рок-музичарка, членка на групата „Велвет андерграунд“ (''Velvet Underground'').
1958, Зоран Вујовиќ — босански и југословенски фудбалер.
1958, Златко Вујовиќ — босански и југословенски фудбалер.
1960, Бренфорд Марсалис — американски џез-музичар.
1961, Фахрудин Омеровиќ — босански и југословенски фудбалски голман.
1967, Александар Ѓорѓевиќ — српски и југословенски кошаркар.
1985, Данило Вис — швајцарски велосипедист.
1986, Барт де Клерк — белгиски велосипедист.
1988, Кристина Њагу — романска ракометарка.
1989, Џејмс Харден — американски кошаркар.
1991, Арно Демар — француски велосипедист.
1992, Дејан Манасков — македонски ракометар.
1993, Марко Ливаја — хрватски фудбалер.
Меморијален центар на АСНОМ

Меморијален центар на АСНОМ — културно-историски и спортско-рекреативен центар во кумановското село Пелинце, посветен на Првото заседание на АСНОМ одржано на 2 август 1944 година во манастирот Св. Прохор Пчински.
Комплексот се наоѓа крај реката Пчиња во селото Пелинце (Општина Старо Нагоричане) на два километра оддалеченост од историското место каде е одржано првото заседание, манастирот Св. Прохор Пчински.
1 Историја
Идејата да се изгради Меморијален центар на АСНОМ, се родила откога почнале проблеми со одбележувањето на заседанието на АСНОМ во манастирот „Св. Прохор Пчински“ на територијата во Србија. Тензиите се зголелиле откако српскиот радикал Воислав Шешељ насилно ги извадил спомен-плочите од заседанието на АСНОМ во 1998 година, така што изминатите години македонските делегации на празникот положувале венец кај чешмата во близина на манастирот.
Иницијативата за изградба на ваков центар дошла од страна на тогашниот министер за култура Благој Стефановски. Предлогот бил прифатен од страна на Владата. Идејата било да се изгради културно-историски споменик со рекреативни содржини, но без црква и манастирски комплекс, како што бил предлогот на господин Кирил.
Меморијалниот центар на АСНОМ во Пелинце е отворен на 2 август 2004 година, во повод на 60-годишнината од Првото заседание на АСНОМ од тогашниот претседател на Македонија, Бранко Црвенковски.
2 Градба
Комплексот има површина од 8,5 хектари, на него се наoѓаат: игралишта, ресторан, амфитеатар за приредби и музеј на АСНОМ во кој се пренесени спомен-плочите од Заседанието на АСНОМ што биле во манастирот Прохор Пчински. Проектант на Меморијалниот центар е архитектот Георги Константиновски. На фасадата на музејот се наоѓа монументален мозаик од 140 квадратни метри - Македонија дело на македонски сликар Рубенс Корубин. Во музејот се наоѓа копија на собата во манастирот „Прохор Пчински“, во која се одржало Првото заседание на АСНОМ, до неа е и спомен-собата во која се изложени документите од создавањето на македонската држава.
3 Галерија
ФИБА Европа

ФИБА Европа (''FIBA Europe'') е кошаркарска зона на ФИБА која опфаќа 52 национални федерации од Европа.
1 Државни репрезентации
1.1 Тимови кои учествуваат во елитата
(<sup>1</sup>)
1.1.1 Тимови кои учествуваат во ФИБА Европско Првенство за мали земји
<sup>1</sup><sup>1</sup><sub>1-Привремено дел од британската кошаркарска структура за Летни олимписки игри 2012.</sub>
1.1.2 Држави кои не учествуваат
2 Најдобри европски тимови
Ранг, Тим, Бодови
3, <sup>C</sup>, 759
4, 529
5, 459
6, 374
7, 314
8, 300
15, , 181
17, 179
18, 163
20, 123
25, 51
<sup>C</sup> Сегашна зона на првенство
3 Поврзано
* ФИБА
* Кошарка