procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Долно Кочан

Долно Кочан (грчки: el, ''Панагија'', до 1964 година ''Κάτω Ακροβούνι'', ''Като Акровуни'') - село во Грција, општина Кушница, област Источна Македонија и Тракија, односно Егејскиот дел на Македонија. Според пописот од 2001 година има 661 жител.
1 Историја
Жителите во селото се од отселеното село Кочан (Акровуни), кои се населиле во Долно Кочан во 50-тите години на XX век. Долно Кочан е прогласено за самостојна населба во 1961 година после конечното отселување на Кочан, кога Долно Кочан било вметнато кон тогашната Општина Правишта, каде што станало потоа по законот Каподистријас. Со воведувањето на законот Каликратис, Долно Кочан е дел од општината Кушница.
2 Културни и природни знаменитости
* Црква „Успение на пресв. Богородица“ од XX век
3 Наводи
Придружна галаксија

Придружна галаксија (или сателитска галаксија) е помала придружна галаксија која патува по врзани орбити во гравитацискиот потенцијал на помасивната и посјајна галаксија домаќин (позната и како примарна галаксија). Придружните галаксии со нивните составни делови се врзани за нивната галаксија домаќин на ист начин како што планетите во нашиот сопствен сончев Систем се гравитациски врзани за Сонцето . Додека најголемиот број придружни галаксии спаѓаат во видот џуџести галаксии, придружните галаксии на големите јата галаксии можат да бидат многу помасивни. Млечниот Пат го орбитираат педесетина сателитски галаксии, од кои најголема е Големиот Магеланов Облак .
Покрај тоа, придружните галаксии не се единствените астрономски објекти кои се гравитациски врзани за поголеми галаксии домаќини (види збиени ѕвездени јата). Како последица на тоа, галаксиите се дефинирани како гравитациски врзан збир на ѕвезди кои покажуваат својства што не можат да се објаснат преку комбинација на барионска материја (т.е. обична материја ) и Њутновиот закон за гравитација. На пример, мерењата на орбиталната брзина на ѕвездите и гасот во рамките на спиралните галаксии покажуваат крива на брзината што значително отстапува од теоретското предвидување. Ова поттикнало разни објаснувања, како што се теоријата на темната материја и измени на Њутновата динамика . Затоа, и покрај тоа што се сателити на галаксии домаќини, збиените ѕвездени јата не треба да се мешаат со придружни галаксии. Придружните галаксии не само што се попроширени и порассеани во споредба со збиените ѕвездени јата, туку се опфатени и со масивни ореоли од темна материја, за кои се смета дека им биле дадени за време на процесот на формирање.
Допенов шаренец

Допеновиот шаренец (''Melitaea trivia'') е пеперутка од семејството на шаренците.
1 Опис
Пеперутката живее во Евроазија. За прв пат била опишана в 1775 година како ''Papilio trivia''.
Распонот на крилјата е од 15 до 23 мм. Горната страна на крилјата е портокалова. Рабовите се исшарани со бели точки. Во внатрешноста на крилјата има нерамни и разновидни црни линии и дамки со различма големина и форма. Телото е кафеавскасто-црно, а со слична боја се и антените. Долната страна на пеперутката е со различни ленти во кремаста и светлопортокалова боја. Забележителни се повторно црните дамки кои се со различна големина и форма.
2 Подвидови
*''Melitaea trivia catapelia'' Staudinger, 1886
*''Melitaea trivia caucasi'' Verity, 1922
*''Melitaea trivia chorosana'' Shchetkin, 1984
*''Melitaea trivia fascelis'' (Esper, 1783)
*''Melitaea trivia ignasiti'' Sagarra, 1926
*''Melitaea trivia nana'' Staudinger, 1871
*''Melitaea trivia nativa'' Tuzov, 2000
*''Melitaea trivia petri'' Shchetkin, 1984
*''Melitaea trivia singularia'' Korshunov, 1995
*''Melitaea trivia uvarovi'' Gorbunov, 1995
3 Наводи
Шарли

Шарли (грчки: el, Кокинохори, до 1926 година ''Σαρλή'', Сарли) — село во Правишко, денес во општината Кушница, Источна Македонија и Тракија, Грција. Брои со 284 жители (2001).
1 Географија
Селото е расположено во јужното подножје на Кушница.
2 Историја
На крајот на XIX век местото е турско село во Правишката каза на Османлиското Царство. Кон 1900 година според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во С'рли живеат 125 Турци.
Селото потпаѓа под Грција после Втората балканска војна во 1913 година. През 20-тите години турското население се иселува по спогодбата за размена на население меѓу Грција и Турција после Лозанскиот договор и на негово место се населени Грци бегалци од Турција. Во 1928 година селото е бегалско со 31 семејства со 115 луѓе.; Попис
Година, Жители
2001, 284
2011, 278
3 Наводи
Црноорабна седефка

Црнорабна седефка (Brenthis ino) е пеперутка од видот на пеперутки седефки.
1 Подвидови
*''B. i. ino''*''B. i. achasis'' (Fruhstorfer, 1907)
*''B. i. acrita'' (Fruhstorfer, 1907)
*''B. i. adalberti'' (Fruhstorfer, 1916)
*''B. i. amurensis'' (Staudinger, 1887)
*''B. i. maxima'' (Staudinger, 1887)
*''B. i. paidicus'' (Fruhstorfer, 1907)
*''B. i. parvimarginalis'' Nakahara, 1926
*''B. i. schmitzi'' Wagener, 1983
*''B. i. siopelus'' (Fruhstorfer, 1907)
*''B. i. tigroides'' (Fruhstorfer, 1907)
*''B. i. trachalus'' (Fruhstorfer, 1916)
2 Распространетост
Оваа пеперутка живее во скоро цела Европа (вклучително и Македонија), Сибир, потоплите краеви на Азија до Кина и Јапонија. Пеперугата живее на надморска висина до 1500 метри.
3 Опис
Распонот на крилјата е од 34 до 42 мм. Женките се поголеми од мажјаците. Антените се закривени и се светлокафени исто како и телото. Горната страна на крилјата е портокалова исполнета се неправилни и разновидни црни линии и дамки. Рабовите на крилјата се црни. Долната страна на крилјата е порановидна, каде горната половина е портокалова со црни дамки, а долната е шарена со светли кремасти делови и портокалови мета, со изразени вени Пеперугата лета од јуни до август.
4 Галерија
Кинали

Кинали (грчки: el, Кокинохома) - село во Грција, општина Кушница, област Источна Македонија и Тракија, односно Егејскиот дел на Македонија.
1 Историја
1.1 Во Османлиското Царство
Во 1889 година Стефан Верковиќ („Топографско-етнографски опис на Македонија“) пишува за Кинали:
Каналија, муслиманско село; има 1 џамија; жителите се помаци. Од градот е на 2 часа растојание.
На крајот на XIX век, Васил К’нчов го определил Канали како село, во кое што меѓу муслиманското население има и 100 – 150 куќи помаци. Согласно статистиката на К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) кон 1900 година Канали е мешано турско и помашко населба. Во него живеат 300 Македонци-муслимани и 300 Турци. Според грчката статистика, во 1913 година во Кинали (''Κιναλή'') живеле 577 луѓе.
1.2 Во Грција
Во периоди 1912-1927 година селото е отселено. Владата на Грција извршувала репресии врз жителите на Правишко, избивајќи или прогонувајќи негрчкото население. Жителите на Кинали емигрирале во Турција. Во 1926 година името на селото е сменето од Кинали (''Κίναλη'') на Кокинохома (''Κοκκινόχωμα''). До 1928 година во Канали се населени 152 грчки семејства со 621 човек - бегалци од Турција.
2 Наводи
Карбинска парохија

Карбинска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Штипското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Вознесение Христово“ во селото Карбинци. Парохијата ги опфаќа селата: Аргулица, Вртешка, Калаузлија, Карбинци, Козјак, Нов Караорман, Радање, Руљак, Таринци и Црвулево.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Вознесение Христово“, Карбинци(парохиско седиште), 1876
Црква „Св. Илија“, Аргулица, 1998
Црква „Св. Петка“, Аргулица
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“, Аргулица
Црква „Св. Ѓорѓи“, Вртешка, 2005
Црква „Св. Петка“, Калаузлија, век
Црква „Св. Ѓорѓи“, Козјак, крај на IX век/почеток на X век
Црква „Св. Кирил и Методиј“, Радање, 1929
Црква „Св. Илија“, Руљак
Црква „Св. Димитриј“, Таринци
Црква „Вознесение Христово“, Црвулево
2 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
Tenthredo amoena

''Tenthredo amoena'' е вид растителна оса што припаѓа на семејството Tenthredinidae (обични пилести оси).
1 Живеалиште
Овој вид може да се најде во поголемиот дел од Европа. Во Македонија е најден во Маврово.
2 Опис
''Tenthredo amoena'' може да достигне должина од околу 9-11 милиметри. Овие растителни оси имаат црно тело со жолтеникави ознаки и кратки антени, кои се околу една и пол пати поголеми од ширината на главата. Првиот елемент на антената е чисто жолт. Кај машките единки првиот, петтиот и седмиот и осмиот тергит на стомакот се жолти. Скутелумот често се забележува со жолта боја. Крилата покажуваат бледо кафеава боја со долга кафеава птеростигма. Кај женките, врвовите на тибиите и тарзиите се жолти со црни ознаки. На нозете, коксите се чисто црни, трохантерите жолти, фемурите црни, освен во основата.
Овој вид е прилично сличен со ''Tenthredo distinguenda''.
3 Биологија
Возрасните единки може да се сретнат од јуни до јули. Се хранат со нектар и цветен полен (особено од видовите штитоцветни). Ларвите се хранат со лисја од видовите ''Hypericum'', главно од ''кантарион'' и ''Hypericum maculatum''. Овие ларви се жолто-зелени со црни дамки и жолта глава.
4 Библиографија
*Andreas Taeger (1991): Vierter Beitrag zur Systematik der Blattwespengattung Tenthredo Linnaeus. Die Untergattung Zonuledo Zhelochovtsev, 1988. Entomofauna Zeitschrift für Entomologie Band 12, Heft 23: 373-400.
*Andreas Taeger, Ewald Altenhofer, Stephan M. Blank, Ewald Jansen, Manfred Kraus, Hubert Pschorn-Walcher, Carsten Ritzau: Kommentare zur Biologie, Verbreitung und Gefährdung der Pflanzenwespen Deutschlands (Hymenoptera, Symphyta). In: Taeger, A.; Blank, S. M. 1998 (Hrsg.): Pflanzenwespen Deutschlands (Hymenoptera, Symphyta). Kommentierte Bestandsaufnahme. - Goecke & Evers, Keltern, 364 + 3 S., 8 Farbtafeln. p. 121
*G. Llorente S.F. Gayubo (1991): Estudio sobre la sinfitofauna del oeste Espanõl. III. Tenthredinidae: Tenthredininae y Nematinae (Hymenoptera: Symphyta). Anales de Biología Vol. 17: 43-52.
Карјани

Карјани или Карјан (|Καριανή, ''Карјани'', до 1928 г. ''Κάργιανη'', ''Карјани'') — село во Правишко, Егејскиот дел на Македонија, денес во општината Кушница на областа Источна Македонија и Тракија, Грција. Населението брои 591 жител (2011).
1 Географија
Селото е расположено недалеку од западниот брег на Струмскиот Залив.
2 Историја
Северозападно од селото се наоѓа тврдината Палеокастро (букв. „Стара тврдина“), прогласена за споменик на културата. Во 1980 година крепоста била објавена за споменик на културата.
На крајот на XIX век Карјани е грчко-турско село во Правишката каза на Османлиското Царство. Кон 1900 година според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Карјани (Каријан) живеат 150 Турци, 400 Грци и 50 Роми.
Селото потпаѓа во Грција после Втората балканска војна во 1913 година. Во 20-тите години турското население се иселува по спогодбата за размена на население меѓу Грција и Турција после Лозанскиот договор и на негово место се населени Грци бегалци од Турција. Во 1928 година селото е мештанско-бегалско со 44 семејства со 173 луѓе.; Попис
Година, Жители
2001, 696
2011, 591
3 Наводи
Пренчово

Пренчово (грчки: el, Амисијана, до 1926 година ''Πρέτζοβα'', Преѕова) е село во Грција, општина Кушница, област Источна Македонија и Тракија, односно Егејсккиот дел на Македонија.
1 Историја
1.1 Етимологија
Според Јордан Н. Иванов името е од личното име ''Пренчо'', деминутив од Прено < Премо, кое што се изведува од ''Запрјан''. Сродно е селското име Пренчишта во Горичко.
1.2 Во Османлиското Царство
На крајот на XIX век Васил К’нчов го определил Пренчово како село, во коешто меѓу муслиманското население имало 100 – 150 куќи помаци. Во 1889 година Стефан Верковиќ („Топографско-етнографски опис на Македонија“) напишал за Демирли:
Спренча, муслиманско село со 1 џамија; жителите се помаци. Од градот е на 2 и половина час растојание.
Согласно статистиката на К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) кон 1900 година Пренчово (''Прѣнчово'') е мешано турско и македонско-муслиманско село. Во него живееле 250 Македонци-муслимани и 250 Турци. Според грчката статистика, во 1913 година во Пренчово (''Πρέτζοβα'') живееле 539 луѓе.
1.3 Во Грција
Во периодот 1912-1927 година селото е отселено. Владата на Грција извршувала репресии врз жителите на Правишко, избивајќи или прогонувајќи негрчкото население. Жителите на Пренчово емигрирале во Турција. Во 1926 година името на селото е сменето од Преѕова (''Πρέτζοβα'') во Амисијана (''Αμισιανά''). До 1928 година во Пренчово биле населени 125 грчки семејства со 495 луѓе - бегалци од Турција.
2 Наводи
Jus Cogens право

Jus Cogens императивни норми и принципи
''Jus Cogens'' (или ''ius cogens'') нормите се по дефиниција највисоки ("перемпторни") обичајни норми, правила и принципи посилни од диспозитивното те. пишано право (''jus dispositivum''), вклучувајќи и нормите содржани во уставите (на држави) и меѓународните договори и конвенции. Овие норми и принципи не се подложни на дерогирањето.
Тие се: правото на државна и народна самоодбрана, правото на самоопределување и интегритетот, правото на правна и суверена еднаквост и правото на државен и територијален суверенитет и интегритет, правото на политичка назавиност, правото на немешање во строга внатрешна надлежност, правото на не-дерогирање на елементите од правниот субкетивитет, правото на недискриминација на државите, правото на заштитата на основните човекови поединечни и колективни права, и слични егзистнцијални права (геноцид, тортура, итн).
Овде спаѓаат инхерентните те. вродените права, од кои држава и да сака не може да се откаже со пишан документ односно закон, устав или меѓународен договор, бидејќи мора да ги поседува како држава (основните елементи на државност односно права поврзани со правната должност држава да ги поседува и да не ги дерогира).
Вообичаено за ''jus cogens'' нормите и правилата во меѓународното кривично право се сметаат забрана за водење на агресивната војна, злосторствата против човештвото, воените злосторства, геноцид, ропство и тортура, и слични екстремни кршења на правото или пошироко според меѓународното јавно право и фундаменталните норми на јавниот морал .
Според дејството сите ''jus cogens'' норми се применуваат ''erga omnes'' (према сите).
1 Поврзано
* Меѓународно-правен субјективитет
* Сувереност
* Самоопределување
* Државно име
* Државност
Шимширов синец

Шимширов синец (''Celastrina argiolus'') е пеперуга од видот на пеперуги синци.
1 Опис
Горната страна на крилјата на пеперугите се сини со сивкаста нијанса. Врвовите на крилјата имаат црни нијанси, кои кај женката се поизразени. Самите краеви на крилјата се бели. Долниот дел на крилјата се кремасти со црни дамки покрај краевите на крилјата. Дамките варираат по големина и распоред. Јајцата на пеперугата се рамни, бели. Ларвите се зелени или кафени. Возрасните единки летаат на пролет во јули, а некогаш и до септември. Во Европа првата генерација најчесто се храни со растението ''Ilex aquifolium''.
2 Таксономија
Овој вид првично бил опишан како ''Papilio argiolus'' од страна на Карл Линеј во 1758, и се однесува на примероците кои живеат во Европа. Според Елиот и Кавазое (1983) овој вид на пеперуги е поделен на следните подвидови:
width=70%width=50%
;Група ''argiolus''
Северна Африка и Европа
*''C. a. argiolus''*''C. a. bieneri''*''C. a. hypoleuca'':=''paraleuca'' Rober
*''C. a. mauretanica'':=''algirica'' Oberthur
;Групата ''kollari''
Јужна Азија
*''C. a. iynteana'':=''sikkima'' Moore
:=''victoria'' Swinhoe
:=''herophilus'' Fruhstorfer
:=''cition'' Fruhstorfer
:=''bothrinoides'' Chapman
:=''puspargiolus'' Chapman
:=''albocaeruloides'' Chapman
*''C. a. kollari'':=''kasmira'' Moore
:=''coelestina'' Kollar
:=''trita'' Swinhoe
width=50%
;Група ''ladonides''
Далек Исток
*''C. a. caphis'':=''crimissa'' Fruhstorfer
*''C. a. ladonides'':=''levettii'' Butler
:=''sachalinensis'' Esaki
:=''heringi'' Kardakoff
*''C. a. sugurui'';Групата ''ladon''
Северна и Средна Америка
*''C. a. cinerea'':=''arizonensis'' Edwards
*''C. a. echo''*''C. a. gozora''*''C. a. ladon'':=''pseudargiolus'' Boisduval
:=''violacea'' Edwards
:=''neglectamajor'' Tutt
*''C. a. lucia'':=''neglecta'' Edwards
:=''marginata'' Edwards
:=''argentata'' J. Fletcher
3 Галерија
4 Распространетост
Пеперугата се наоѓа на голем географски простор, поточно во Северна Америка, Средна Америка, Европа и Азија до Индија.
5 Поврзано
*Пеперутки во Македонија
Руса седефка

Руса седефка (''Polygonia egea'') е пеперутка од семејството на шаренците. Пеперугата живее во Јужна Европа, а ја има и во Македонија.
1 Опис
Возрасните единки летаат од март до септември, во зависност од географската локација. Ларвите на пеперутки се хранат со растението ''Parietaria officinalis''. Телото на пеперутката е темнокафено, а со иста боја се и антените. Горната страна на пеперутката е во кафеава боја. Внатрешноста на крилјата се исполнето со неправилни црни точки, а кон врвот на крилјата има темнокафени дамки. Самите крилја се забележителни по неправилната форма на рабовите. Покрај рабовите има темнокафена бордура. Долната страна наликува на исушен лист. Оваа страна е составена од различни нијанси на кафеава боја.
2 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Tenthredo balteata

''Tenthredo balteata'' е палеарктички вид на растителна оса.
1 Живеалиште
Географската распространетост на овие растителни оси е: Средна и Северна Европа, Северна Африка и Турција. Во Македонија овој вид го има во Маврово.
2 Опис
Возрасна единка може да достигне должина од 9-10 милиметри. Машките единки по боите се слични на женските единки: главата црна, а горната усна и долниот дел на лицето се бели. Антените се црни, последните членчиња се бели. Градите им се црни, а задниот дел на пронотумот и тегулите често се бели. Крилата се стаклесто провидни, жилките темнокафеави, а нозете црвеникави. Абдоменот е црн на предниот и задниот дел, а средните сегменти се црвени, особено третиот до шестиот сегмент.
3 Биологија
ларвите се долги до 20 мм. Главата им е жолта со црни врвови на антените. Телото е жолтеникаво со два попречни реда бели брадавички на сегментите. Возрасните форми се среќаваат од мај до август.
Tenthredo vespa

''Tenthredo vespa'' е вид растителна оса што припаѓа на семејството Tenthredinidae (обични пилести оси).
1 Живеалиште
Овој вид може да се најде во поголемиот дел од Европа, како и во западниот дел на Македонија. Овие растителни оси претпочитаат жива ограда и крајбрежни ливади.
2 Опис
''Tenthredo vespa'' може да достигне должина од околу 11-12 метри. Овие оси имаат црна боја на главата и градниот кош. Првиот сегмент на антените е портокалов. Стомакот покажува црно-жолти ленти кои потсетуваат на оси (оттука и името на видот). Стомакот обично има жолти ленти на сегментите 1, 4 и 5, како и на 7, 8 и 9. Нивните крила имаат бледо кафеава боја, со темно место на врвовите. Ларвите се белузлави или синкави, со дорзални триаголни, кафеави ознаки.
3 Биологија
Возрасните единки може да се сретнат од мај до септември како се хранат со мали инсекти и со нектар и полен од цвеќиња (особено со штитоцветни). Ларвите се полифагозни, главно се хранат со ''Lonicera periclymenum'', ''Fraxinus excelsior'', ''Viburnum opulus''.
Англиска кујна

Англиската кујна опфаќа стилови на готвење, традиции и рецепти поврзани со Англија. Има карактеристични својства, но исто така споделува многу со пошироката британска кујна, делумно преку увоз на состојки и идеи од Америка, Кина и Индија за време на британската империја и како резултат на повоената имиграција .
Некои традиционални оброци, како леб и сирење, печено и задушено месо, пити со месо и дивеч, варен зеленчук и чорби и риби од слатководни и солени води имаат античко потекло. Готвач на англиски јазик од 14 век, „ ''Форма на живо“'', содржи рецепти за нив и потекнува од кралскиот двор на Ричард Втори.
Автопат А3 (Македонија)

Автопат А3 — национален автопат во Република Македонија. Ги поврзува ГП Делчево (граница со Бугарија) со ГП Меџитлија (граница со Грција, минувајќи преку Кочани, Штип, Велес, Прилеп и Битола, од кај што се раздвојува еден крак и продолжува до Охрид. Заклучно со 2021 година, А3 не е со автопатсно решение, освен делницата од Три Чешми до Кадрифаково која е заедничка со А4. Во тек е проектирање на автопат од Битола до Прилеп, кој се очекува да започне со изградба кон крајот на 2021 или почеток на 2022 г. Се разгледуваат и опции за финансирање на автопатни правци Велес - Прилеп, како и Битола - Меџитлија. Делницата Кочани - Штип е експресен пат кој може да се надогради во иднина.
Tenthredo arcuata

Tenthredo arcuata — вид растителна оса од семејството Tenthredinidae (обични пилести оси).
1 Опис
''Tenthredo arcuata'' може да достигне должина од околу 8-10 милиметри. Овие оси имаат тело од жолто дозелено со црна глава и граден кош. Горниот дел на стомакот покажува зелено-жолти и црни ленти. Крилата имаат бледо кафеава боја со долга кафеава птеростигма.
2 Биологија
Возрасните единки може да се сретнат од април до јули кога се хранат со мали инсекти и со нектар и полен (особено од видовите на штитноцветни). Ларвите се хранат ноќе со лисја од ''Trifolium repens'' и ''Lotus corniculatus''.
3 Живеалиште
Овој вид може да се најде во поголемиот дел од Европа. Се среќава во западниот дел на Македонија. Овие растителни оси повеќе сакаат ливади богати со цвеќиња.
4 Галерија
Хиератско писмо

Хиератско писмо е курзивно писмо, коое го користеле службениците на фараоните во Египет и Нубија.
Тоа се развивало паралелно со египетското хиероглифско писмо, со кое било блиско поврзано.
Најчесто било пишувано со мастило и четка од трска врз папирус, тоа им овозможувало на писарите да пишуваат многу побрзо отколку со хиероглифското писмо.
Во 2 век од нашата ера, терминот „хиератско“ за прв пат било употребено од Свети Климент Александриски. Овој збор потекнувал од грчката фраза „γράμματα ἱερατικά“, што буквално значело „свештеничко писмо“. Во тоа време, хиератското писмо се користело за пишување на религиозни текстови, што и било негова основна употреба во претходните илјадници години.
1 Развој
Во преддинастичкиот период во Египет, хиератското писмо се развивало напоредно со египетските хиероглифи.
Хиератското писмо не произлегло од хиероглифското. Најстарите египетски напишани текстови биле напишани со мастило и четки, и нема индикации дека овие симболи потекнуваат од хиероглифите. Монументалните хиероглифи врежани во камен не се појавиле сè до Прва египетска династија, хиератското писмо во тоа време веќе долго време се користело. Овие два система за пишување се развиваале паралелно и не биле поврзани.
The Whitehouse (паб)

The Whitehouse ― поранешен паб на улицата Дјук во Ливерпул, Англија. Едната страна на зградата содржела исцртана слика на огромен стаорец кој во раката држел маркер од графити уметникот Бенкси. Во февруари 2010 година, зградата била продадена за 114 000 фунти на аукција и оттогаш е пренаменета во ресторан, по отстранувањето и продажбата на муралот со стаорецот.
Многубојка

Многубојка (''Nymphalis polychloros'') е пеперутка од семејството на шаренците.
1 Подвидови
Подвидовите на многубојката се:*''Nymphalis polychloros polychloros''*''Nymphalis polychloros erythromelas'' (Austaut, 1885) – Алжир и Мароко
2 Животна средина
Овој вид на пеперутка живее во Северна Африка, Јужна и Средна Европа, Мала Азија, Јужна Русија па сè до Хималаите. Ја има и во Македонија. Живее во топли предели, но станува сè поретка. Сакаат шуми и предели покрај шуми, градини и грмушести предели.
3 Опис
Распонот на крилјата е од 68 до 72 мм кај мажјаците, а кај женките 72 до 75 мм. Телото на пеперугата е црно со жолти влакна, а антените се црни. Основната боја на горната страна на крилјата е портокалова, а во задниот дел се прелива кон жолтеникава. Внатрешноста на крилјата има црни точки со неправилна форма. Рабовите на крилјата имаат бордура од црни и жолти линии со сини дамки. Долната страна на крилјата наликува на сув лист, со разни нијанси на кафеава. Покрај работ има и црни бордури.
4 Галерија
5 Биологија
Возрасните единки презимуваат, криејќи се во празни шупли дрва. Доцна во февруари и март пеперутките излагаат и се парат. Женките ги полагаат јајцата на дрва.
Ригбиеви згради

Рагбиевите згради (изворно: Rigby's Buildings) се наоѓаат на улицата Дејл 21-25, Ливерпул, Мерсисајд, Англија. Зградата содржи канцеларии и, на приземјето, паб.
1 Историја
Зградата го носи датумот 1726, но сегашната зграда на ова место веројатно датира од околу 1850 година. Името го добила по Алдерман Томас Ригби, кој потекнувал од скромно семејство, но заработил цело богатство од пабови и хотели. Зградата ја стекнал околу 1852 година, кога била позната како „Атертонски згради“. Ригби ја купи зградата главно заради нејзините дворови и магацинот одзади за да ја користи во неговата деловна активност. Во тоа време, таа имала обична предна фасада, а во 1865 година Ригби ја додал фасадата штуко со своите дрвени резбани гротески во имитација на средновековен стил. Од 2003 година, нејзиниото приземје е опфатено од паб по име „''Thomas Rigby's''“, а горните катови се користат како канцеларии.
2 Архитектура
Зградите на Ригби имаат пет ката. Приземјето има преден дел од 19 век кој содржи оловни светлосни прозорци над кои е континуирана фасција. На горните катови сите прозорци се четири-панелни појаси . Прозорците на првиот кат имаат балустради и украсени архитрави и надвратници. Прозорците на вториот спрат се најдетални. Тие имаат балкони, украсени архитрави и педименти од различни видови. По должината на врвот на зградата има корниз со парапет. Во средината на парапетот се наоѓа натписот „Ригбиеви згради“ (Rigby's Buildings), а на страните се наоѓаат балустради. Ригбиевите згради се евидентираат во Националната листа за наследство за Англија како назначено одделение наведена зграда од втора категорија.
3 Поврзано
* Наведени градби во Ливерпул од втора категорија
* Архитектура на Ливерпул
Craft&design

''craft & design'' ― поранешно списание за занаетчиство во Обединетото Кралство. Списанието првично било објавено како „''Craftsman Magazine''“ од неговото започнување во 1983 година до јули 2007 година. По неговото печатено издание од март-април 2017 година, се повлекло и станало единствено-мрежно списание. Во декември 2018 година, мрежното списание и мрежната страница на „craft&design“ се затвориле поради пензионирање на неговите сопственици.
1 Историја и профил
Во 2007 година, по скоро 25 години објавување на „''Craftsman Magazine''“, Енџи и Пол Бојер, директорите на „PSB Design and Print Consultants Limited“, повторно го започнале насловот како „craft&design“. Иако списанието добило нов формат, нов дизајн и промена на насловот, целта на публикацијата останала иста - да им помогне на занаетчиите во Обединетото Кралство да заработат за живот од својата работа.
Суштинските промени што биле направени во дизајнот и содржината на списанието го одразувале современиот пат по кој заминале британските занаети во раните години на 21-от век. Претходно се фокусирало на обезбедување информации за занаетчии кои сакале да ја продадат својата работа првенствено на занаетчиски и трговски саеми во Обединетото Кралство, повторно пуштеното списание сега исто така, опфаќало галерии за занаети и изложби, нарачани работи, резиденции за уметници и производители, како и информации за занаетчиски и трговски саеми во Обединетото Кралство. Главниот едиторијал и одлики биле за уметници, дизајнери и творци на современи занаети; со информации обезбедени преку интервјуа со производители, и деловни совети и поуки што доаѓале од народот што работеле во британската занаетчиска индустрија.
Објавувано двомесечно, 6 пати годишно, „craft&design“ било приватно списание во Обединетото Кралство кое ги опфаќало сите аспекти на британските занаети и разните занаетчиски дисциплини. Списанието станало онлајн списание по објавувањето на последниот број за печатење, март-април 2017 година.
Струпничка оса

Струпничка оса — вид од семејството на лисните оси (''Tenthredinidae'').
1 Живеалиште
Овој вид е распространет низ цела Европа, Турција и Закавказје, на ливадите. Во Македонија се среќава на повеќе места.
2 Опис
Струпничката оса може да достигне должина на телото од приближно 11-15 милиметри. Лесно се препознава по изгледот на оса, иако ја нема тенката „половина“ на вистинската оса. Главата е црна и прилично кратка, со истакнати, правоаголни задни агли. Флагелот на антените не е стеснет на врвот, тој е прилично краток (помалку од двапати подолг од ширината на главата) во споредба со многу сродни видови. Има портокалова боја, додека кај повеќето слични видови од родот е црна. Тораксот е претежно црн, само пронотумот и скутелумот се жолти. Стомакот е црн, со попречни ленти од жолта боја.
Прилично големите ларви може да достигнат должина од околу 30 милиметри. Тие имаат темна глава, со прашливо сиво-бело тело со црни дамки.
3 Биологија
Ларвите се хранат од август до септември. Тие хибернираат во октомври. ларвите преминуваат во возрасни единки од мај до август наредната година. Овие растителни оси летаат во мрзлив стил со долгите жолти нозе обесени надолу. Возрасните единки се хранат со мали инсекти и често може да се најдат на ''Heracleum sphondylium'', хранејќи се со нектар и полен. Ларвите се хранат првенствено со лисја на струпник (''Scrophularia'').
На ларвите може да се појават разни паразитоидни видови ''Ichneumonidae'' (''Mesoleptidea prosoleuca'' и ''Euceros serricornis'').
4 Галерија
Една нога во минатото

''Една нога во минатото'' (изворно: ''One Foot in the Past'') - британска телевизиска серија на БиБиСи 2. Таа го разгледувала културното наследство и историјата на Британија. Секоја програма траела 30 минути.
Водители биле Кирсти Варк како и:
* Џоан Бејквел
* Роџер Боудлер
* Дан Круикшанк
* Филипа Григориј
* Лусинда Ламбтон
* Џонатан Мидс
1 Наводи
* „One Foot In the Past Special: Brunel“ (1995) 73 Structural Engineer 356
* (2002) 216 Architects' Journal 20
* „One Foot In The Past“ (1995) BBC Worldwide, Issues 33-38
* „One Foot In The Past“ (1996) BBC Worldwide, Issues 39–43, p 94
* „One Foot in the Past“ in "Television" (2000) 107 RIBA Journal 27 & 35 (Issues 1-6)
* „One Foot in the Past“ in "Television" (1998) 105 RIBA Journal 137
Sandy Bell's

Sandy Bell's (изговорено: Санди Белс) ― музички паб во Единбург, Шкотска. Познат е како месно, така и меѓународно по традиционалните музички сесии во живо. Редовно бил посетуван од фолклористот Хамиш Хендерсон пред неговата смрт во 2002 година, и заради тоа има биста на Хендерсон прикажана над барот. Првично познат како „The Forrest Hill Bar“, пабот го зел своето име од сопственичката на зградата во 1920-тите, госпоѓа Бел, иако потеклото на името „Sandy“ е непознато.
Во текот на седумдесеттите години од минатиот век, во просториите бил снимен албум со наслов „''Sandy Bell’s Ceilidh''“, вклучително и настапи на Али Бејн, Дик Гоган и Мекалманс.
Кинолошки клуб (Обединето Кралство)

Кинолошкиот клуб (изворно: The Kennel Club) - официјален кинолошки клуб на Обединетото Кралство. Тоа е најстарата признаена одгледувачница во светот. Неговата улога е да ги надгледува разните активности на кучиња, вклучувајќи емисии со кучиња, агилност на кучиња и работни испитувања. Исто така, работи со националниот регистар на кучиња со педигре во Обединетото Кралство и делува како лоби-група за прашања што ги вклучуваат кучињата во Обединетото Кралство. Нејзиното седиште е на улицата Кларџ во Мејфер, Лондон, со деловни канцеларии во Ејлсбери.
Системот за регистрација на кинолошкиот клуб ги дели кучињата во седум групи на раси. Групите за одгледувалишта се: група на загари, група на работници, група на териери, група на ловци, група на овчари, група на услужители и група на миленици. Од 2020 година, Кинолошкиот клуб препознава 218 раси на кучиња.
Кинолошкиот клуб издава лиценци за емисии низ целото Обединетото Кралство, но единственото шоу за кучиња што навистина го организира е „Crufts“. Шоуто се одржува од 1928 година и привлекува натпреварувачи од целиот свет. Се одржува секој март во НЕЦ, Бирмингем, и вклучува помалку формално претставување на емисијата Скруфтс за кучиња со вкрстени и мешани раси. Кинолошкиот клуб секоја есен го одржува и настанот „Discover Dogs“ во Лондон.
Кинолошкиот клуб бил основан во 1873 година откако Севалис Е. Ширли се фрустрирал обидувајќи се да организира претстави за кучиња без постојан пакет правила. Од првото шоу за кучиња во 1859 година, изложбите станаа сè попознати. Ширли бил наведен како изложувач на „Лисичји териери“ на шоуто на Бирмингем друштво на кучешки саеми во 1865 година. Заедно со група на други господа, тој ја организирал Првата голема изложба на натпреварувачки и други кучиња што била одржана во Кристал Палас во јуни 1870 година. Шоуто не донело финансиски успех и организаторите мораа да ја надоместат загубата.
1 Crufts
Првото успешно годишно шоу за сите раси на кучиња било сторено од Чарлс Круфт во 1891 година. Тој ја изнел изложбата „Crufts“ цели 45 години, сè до неговата смрт во 1938 година. Неговата вдовица Ема ја продолжила изложбата за уште четири претстави. Потоа го продала на Кинолошкиот клуб, бидејќи се чувствувала неспособна да посвети време за водење на толку голем зафат и сакала да го овековечи наследството на нејзиниот сопруг. За време на Втората светска војна не се оддржале никакви претстави. Првата претстава што ја одржало Кинолошкото друштво било во 1948 година во Олимпија, Лондон. Шоуто за првпат било емитувано на телевизија од БиБиСи во 1950 година.
Саемот се преселил во Ерлс Корт во 1979 година, каде што останал сè додека не ја прославил својата стогодишно издание во 1991 година во Националниот изложбен центар во Бирмингем, каде сè уште се одржува. Од првично прикажување на изложба на чистокрвни кучиња, таа се проширила со текот на годините и сега вклучува повеќе други кучешки дисциплини како што се послушност, агилност и враќање топче.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Горни Балван

Свети Јован Крстител — главна селска црква во штипското село Горни Балван, Македонија.
Црквата се наоѓа во самото село, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата е сместена во самото село, веднаш по последните селски куќи.
2 Историја
Црквата била подигната и осветена во век. Нема податоци од кого е осветена.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата е фрескоживописана во 1878 година. Нема податок чие дело бил фрескоживописот.
Единствено има сознанија дека во нејзе работеле претставниците на Дебарската школа, Исаија и Кузман Фрчковски.
3.2 Иконостас
Црквата поседува иконостас, а иконите во него се од истиот период како и самата црква. Нема податоци чие дело се насликаните икони.
Во 1896 година, икони за храмот насликал и Данаил Штипјанецот.
4 Галерија
5 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Горнобалванска парохија
* Горни Балван
Тато, што правеше ти во Големата војна?

„''Тато, што правеше ти во Големата војна?''“ ― постер за регрутирање војници од 1915 година. Бил објавен од Парламентарниот комитет за регрутирање, за да се охрабри влегувањето во Првата светска војна. Постерот ја покажува ќерката како му поставува прашање на нејзиниот татко: „Тато, што правеше ти во Големата војна?“
1 Заднина
Имало обемна кампања за регрутирање во Обединетото Кралство за време на Првата светска војна. Пријавувањето за Првата светска војна било различно од претходните војни, со кои се борела редовната (професионална) војска. Самуел Хајнс напишал дека војната се водела во такви размери што „овој пат ќе требало да има огромно регрутирање на луѓе како Тато“.
Во 1915 година имало 1,4 милиони нови доброволци, наспроти 1 милион во 1914 година. 2,4 милиони Британци, или приближно 30% од воени стари мажи, се пријавиле доброволно на воена служба. Научниците верувале дека „размерот и природата на регрутирање во Обединетото Кралство и Доминионите сугерирале на емоционалното вложување на нациите во војната“. Стефан Одоан-Рузо и Анет Бекер напишале дека кампањата за масовна пропаганда, вклучително и она што тие го опишувале како „пораки што предизвикуваат вина и брутални пораки“, како што се „Тато, што правеше ТИ во Големата војна?“ не биле единствениот фактор што придонеле за овие бројки за пријавување, пишувајќи дека регрутерите „брзо одлучиле дека користењето на најновите облици на масовно рекламирање имало негативен ефект“.
Воените противници на тоа време го презирале постерот и неговата срамна порака. Роберт Смајли, водач на шкотскиот синдикат, роден во Ирска, соосновач на Шкотската лабуристичка партија и близок пријател на антивоениот активист Кир Харди, рекол дека неговиот одговор на прашањето за малото девојче во објавувачот ќе бил, „Се обидов да ја запрам крвавата работа, мое дете“.
2 Поврзано
* Британска пропаганда за време на Првата светска војна
* Историја на Обединетото Кралство за време на Првата светска војна
* Лорд Киченер те посакува
3 Наводи
The Royal Oak (Единбург)

The Royal Oak (изговорено: Д ројал оук) ― паб стар 200 години кој се наоѓа во главниот град на Шкотска, Единбург. Добро е познат по своите музички настани во живо и брои различни високи профили на шкотски музичари меѓу своите поранешни резидентни изведувачи, како што се Крис Древер, Боби Иглшам, Дени Кајл и Карине Полварт.
Во текот на 60-тите години од минатиот век, „The Royal Oak“ бил во сопственост на поранешниот фудбалер на Харт оф Мидлотијан, Алан Андерсон, иако за време на неговото раководење таму бил наречен „The Pivot“. Се здоби со углед како место за народна музика откако Дороти Тејлор го презела пабот во 1978 година, кој го водела заедно со нејзината сестра Сандра - поранешна ѕвезда на ТВ-шоуто „The White Heather Club“ - до 2003 година.
Во 2008 година, „Magic Park Records“ снимиле и издале албум со музичари од „Royal Oak“, со наслов „The Royal Oak: Best of Folk“ а престојувачкиот фолклорен клуб на „Royal Oak“ („The Wee Folk Club“) бил награден со наградата „Клуб на годината“ на годишните „Шкотски традиционални музици награди“.
„The Royal Oak“ се појавил во „Дејство во темнина“ на Ијан Ренкин, роман од „Инспектор Ребус“. Сцената е - според Ранкин - неговата омилена од сите паб-сцени во серијата „Ребус“.
Горнобалванска парохија

Горнобалванска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Штипското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Никола“ во селото Крупиште. Парохијата ги опфаќа селата: Врсаково, Горни Балван, Горно Трогерци, Долни Балван, Долно Трогерци, Крупиште, Сарчиево и Судик. Во рамки на парохијата влегуваат и штипските населби: Три Чешми и Свињогојство.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Никола“, Крупиште(парохиско седиште), 1625
Црква „Вознесение Христово“, Врсаково, 1920-ти
Црква „Св. Јован Крстител“, Горни Балван, век
Црква „Св. Троица“, Горно Трогерци, век
Црква „Св. Петар и Павле“, Горно Трогерци
Црква „Св. Ѓорѓи“, Долни Балван
Црква „Вознесение Христово“, Долно Трогерци
Црква „Св. Петка“, Сарчиево, 1973
Црква „Св. Петка“, Судик, век
Црква „Вознесение Христово“, Судик
Црква „Св. Димитриј“, Судик
Црква „Св. Илија“, Судик
Црква „Св. Никола“, Судик
Црква „Св. Константин и Елена“, Судик
Црква „Св. Кирил и Методиј“, Судик
Црква „Св. Илија“, Три Чешми
Црква „Св. Богородица“, Свињогојство, 1978
Црква „Св. Петка“, Чардаклија, 1975
2 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
Црвен шаренец

Црвениот шаренец (Melitaea didyma) е пеперутка од семејството на шаренците.
1 Опис
Пеперугата лета од март до октомври, во зависност од локацијата. Распонот на крилјата е од 35 до 50 мм. Оваа пеперутка има разлика помеѓу машки и женски пол. Горната страна на крилјата кај мажјакот е портокалова исшарана со црни дамки и линии во неправилна форма. Самите краеви на крилјата се бели. Антените се портокалови, а телото пороткалово и црно. Кај женките, долниот дел на горната страна е слична со таа кај мажјакот, но предната е кафена и со сосема различен дизајн на црни шари. Долната страна кај двата пола е слична, составена е од бела позадина со портокалова голема дамка и исшарани со црни неправилни дамки. Разликата кај половите е во големината на дамките и лентите.
Ларвите се хранат со растенијата ''Linaria'', ''Plantago lanceolata'', ''Veronica'', ''Centaurea jacea'' и ''Digitalis purpurea''.
2 Распространетост
Пеперугата живее во Јужна Европа, Средна Европа, Северна Африка, Близок Исток, Средна Азија и Сибир. Ја има и во Македонија. Пеперугата претпочита тревни и цветни површини, ливади и долини.
3 Подвидови
Овој вид на пеперуги е составен од следните подвидови:*''Melitaea didyma didyma''*''Melitaea didyma elavar'' Fruhstorfer, 1917
*''Melitaea didyma kirgisica'' Bryk, 1940
*''Melitaea didyma neera'' Fischer de Waldheim, 1840
*''Melitaea didyma occidentalis'' Staudinger, 1861
*''Melitaea didyma turkestanica'' Sheljuzhko, 1929
*''Melitaea didyma ambra'' Higgings, 1941
4 Галерија
Jericho Tavern

Jericho Tavern (изговорено: Џерико таверн) ― паб и место за одржување на музички настани во областа Џерихо во Оксфорд, Англија, кој се наоѓа на улицата Волтон 56. Кон крајот на осумдесеттите и раните деведесетти години, пабот бил важен дел од музичката сцена што ги создала бендовите „Ride“, „Radiohead“ и „Supergrass“.
1 Историја
„Radiohead“ настапиле во пабот во 1986 година под името „On A Friday“. „Supergrass“ обезбедиле договор за снимање на плоча по изведбата на свирка таму во 1994 година.
Пабот бил откупен во 90-тите години од минатиот век од ланецот „Firkin“. Така, пабот станал дел од ланецот пабови „Scream“, а потоа бил вратен како место за музички настани во 2005 година. Заедно со неколку други пабови во Оксфорд, сега е во сопственост на „Mitchels & Butlers“.
Други изведувачи кои настапиле во пабот ги вклучуваат „Mumford and Sons“, „Stornoway“, „BΔSTILLE“, „Summer Camp“, „Tennis“, „Bombay Bicycle Club“, „Palma Violets“, „Razorcuts“, „Lianne Ла Havas“, „Savages“, Џејмс Винсент Мекороу, Бен Хауард, „Foals“ и Чад Вели, „Pulp“ и „The Easter Island Statues“, „Dropstone“.
Мала еребија

Малата еребија (''Erebia euryale'') е пеперуга од видот на шарени пеперуги.
1 Подвидови
Подвидовите на малата еребија вклучуваат:*''Erebia euryale adyte'' Hübner, 1822 (Алпи)
*''Erebia euryale etobyma'' Fruhstorfer, 1910
*''Erebia euryale euryale'' (Esper, 1805) (Северни Алпи)
*''Erebia euryale huebneri'' Oberthür, 1912
*''Erebia euryale isarica'' Heyne, 1895 (Северни Алпи)
*''Erebia euryale ocellaris'' Staudinger, 1861 (Источни и Јужни Алпи)
*''Erebia euryale syrmia'' Fruhstorfer, 1909 (Балкан)
2 Животна средина
Пеперугата живее во Европа. Може да се најде во јужните и централните предели на континентот, вклучително и Македонија. Исто така може да се најде до Алтај. Пеперугата претежно живее покрај шумски предели, падини, ливади и долини на надморска висина од 500 до 2600 метри.
3 Опис
Пеперугата има распон на крилјата од 20 до 23 мм. Одликите на пеперугата зависи од географската област каде живее. Најчесто горната страна на крилјата е темнокафена со портокалови белези распоредени покрај краевите на крилјата. На портокаловите белези има црни точки со бели зеници. Кај мажјаците скоро и да нема бели точки. На самите краеви на крилјата има бели белези. Гасениците се кафеави.
4 Биологија
Овој вид на пеперуги има една генерација годишно. Јајцата се сивкасти и се несат на пролет. Возрасните единки летаат од јуни до септември. Често се наоѓаат на жолти глуварчиња. Гасениците се хранат со растенијата ''Anthoxanthum odoratum'', ''Brachypodium sylvaticum'', ''Deschampsia cespitosa'', ''Festuca ovina'', ''Festuca rubra'', ''Festuca alpina'', ''Poa nemoralis'', ''Carex flacca'', ''Digitaria'', ''Milium'', ''Carex'' и ''Sesleria''.
Џозеф Мерик

Џозеф Мерик (англиски: ''Joseph Carey Merrick'', 5 август 1862 – 11 април 1890) — Англичанец со тешки деформитети на телото и на главата поради кои бил наречен „Човекот-слон“.
1 Мерик во популарната култура
* „Џозеф Мерик“ (англиски: ''Joseph Merrick'') - песна на американската хеви-метал група Мастодон (''Mastodon'') од 2004 година.* „Човекот-слон“ (англиски: ''The Elephant Man'') - американски филм од 1980 година, во режија на Дејвид Линч.
Капинова седефка

Капиновата седефка (''Brenthis daphne'') е пеперуга од видот на пеперутки седефки.
1 Подвидови
Подвидовите на пеперугата вклучуваат:*''B. d. daphne'' (Europe)
*''B. d. fumidia'' (Butler, 1882) (Кореја)
*''B. d. rabdia'' Butler, 1877 (Јапонија)
*''B. d. ochroleuca'' (Fruhstorfer, 1907) (Кавказ, Западен Сибир)
*''B. d. nikator'' (Fruhstorfer, 1909)
*''B. d. japygia'' (Stauder, 1921
*''B. d. iwatensis'' Okano, 1951 (Сахалин)
2 Распространетост
Пеперутката живее во Евроазија, вклучително и Македонија. Пеперутката претпочита топли крајшумски предели, грмушести предели на надморска висина од 75 до 1750 метри.
3 Опис
Распонот на крилјата е од 30 до 44 мм. Горната страна на пеперутката е темнопортокалова, со нерамномерни и разновидни црни дамки во средишниот дел и покрај рабовите. Рабовите се во црна боја.Телото и антените се кафеави. Долната страна е со различни нијанси на светлокафена и кремаста боја.
Пеперугата лета од мај до август, во зависност од локацијата. Јајцата се полагаат единечно во јули на растенија. Ларвите се хранат со капина, а возрасните единки од цветови. Овој вид има една генерација годишно. Презимува како кукла.
4 Галерија
Crown Hotel (Ливерпул)

Crown Hotel (изговорено: Краун Хотел — паб на улицата Лајм во Ливерпул, Англија. Таа е заведена во списокот на Националното наследство за Англија како втора категорија.
Хотелот бил изграден во 1905 година во југендстил. Изграден е во тула со малтер со штуко и има мермер свртен кон приземјето. Зградата е на три ката со поткровје. Има два предни ѕида, едниот на улицата Лајм со два дорати, другиот на улицата Скелхорн, со три дорати. Помеѓу доратите има пиластри кои се издигнуваат до горниот дел од зградата, секој со корниз. На приземјето се наоѓаат врати опкружени со прозорци. Предниот дел од улицата Лајм и средниот и десниот залив на улицата Скелхорн содржат прозори со лак на секој од последните два ката. Помеѓу подовите е испишано „CROWN“ „HOTEL“. Последните два ката од левиот залив во улицата Скелхорн содржат комплексен панел кој содржи, во три реда, „WALKERS ALES WARRINGTON“. Секој од таваните содржи прозорец над кој е разработен архитрав. Внатрешноста содржи обликувани тавани со кафулиња и многу врежано стакло.
Друштво на британска музичка сала

Друштвото на британска музичка сала (изворно: British Music Hall Society) ― регистрирана добротворна организација во Обединетото Кралство. Неговите надлежности се да го унапредат образованието на јавноста кон традициите на Британската музичка сала и уметноста на денешниот изведувач; и да се зачуваат спомените во облик на плочи, филмови, електронски медиуми, фотографии, литература, костуми и лични својства што се однесуваат на музичките сали и изведувачите на музичките сали.
Добротворната организација е основана од Рејмонд Макендер и Џерард Гловер во 1963 година. Претседател на друштвото во моментов е Пол О' Грејди. Потпретседател е Вин Калвин, а покровители на Друштвото се сер Majон Мејџор, Мајкл Грејд, Лејди Ен Дод, Сер Клиф Ричард, Алан Тичмарш, Алисон Тичмарш и Џулс Холанд. Претходните покровители беа Дес О’Конор, Сер Кен Дод и Вал Дуникан.
1 Историја
Друштвото било создадено по пропаста и уривањето на Метрополитен театарот, Еџвер Роуд и други музички сали во раните 1960-ти и свеста на Мекендер и Гловер дека овој период на изведена историја се заборавила. Мекендер објави низа реклами во весникот „The Stage“ каде се барале предмети од интерес за музичките сали „за безбедно чување...“ Од ова произлегло Друштвото на британска музичка сала („BMHS“).
2 Претседатели - минато и сегашност
* 1963-1979 година - Дон Рос
* 1980-1983 година - Лу Лејн
* 1984-1985 година - Елис Ештон
* 1986-1992 година - Луис Бенјамин
* 1992-2020 година - Рој Хад
* 2020 година - Пол О'Грејди
Ye Cracke

Ye Cracke (изговорено: Д Крек) ― паб на улицата Рајс покрај улицата Хоуп во Ливерпул, Англија. Името е на старoанглиски јазик. И покрај името, „Ye Cracke“ е всушност паб од 19 век. „Воената канцеларија“ е мала просторија во пабот, која е неговиот најстар дел и некогаш била користена за дискутирање на делови од Бурската војна.
Збирка од околу 20 цртежи на месни згради се прикажани на ѕидот и сите датираат од доцните 1960-ти. Има историски врски со „Битлси“ затоа што бил често посетуван од Џон Ленон и неговата девојка Синтија кога биле во уметничкото училиште, како и бендот „The Quarrymen“, на кои им виси плакета во барот. Лекарите Томас Сесил Греј и Џон Халтон ги осмислиле техниките опишани во нивната книга од 1946 година, „''Миљоказ во анестезија''“, додека биле во пабот.