procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Катлановско Блато

Катлановско Блато (во литературата познато и како Катлановско Езеро) — мочуришна површина во Скопската Котлина и ботанички, ихтиолошки и орнитолошки резерват. Заштитено р во 1965 г. на површина 70 хектари, и е собирна станица на птиците-преселници наесен од Северна Европа.
1 Особености
Катлановското Блато е ставено под заштита во 1965 г. согласно Законот за заштита на природните реткости. Овој посебен резерват (ботанички, ихтиолошки и орнитолошки) се спомнува во документите од историско значење и како објект кој имал утврдувачко значење, бидејќи претставувал пречка за премин низ Таорската Клисура. Во повелбите (грамоти) издадени по повод обновувањето на манастирот посветен на свети Ѓорги-Горга, што бил по течението на реката Серава, е речено: „''Катлановското Блато и е подарено на црквата „Св. Горѓија“, со ловиштето за риби и другиот дивеч”''. Во грамотата е забележан и текстот:
Користењето на Катлановското Блато од XI век било регулирано со претходно добиено одобрение од црковните власти, а за секое друго користење била изрекувана казна. Големите количини риба во Катлановското Блато, на жителите од селата, со лов, им овозможувало зимата да ја минат безгрижно, неколку каци во визбите од селските куќи биле полни со посолена риба. Пред да почне мелиоризацијата, Катлановското Влато било попатно сопирно одморалиште на птиците преселници, кои доаѓале пред да настапи зимата и тоа од север во правец на југ-Солун, и подалеку до северниот дел на Африка.
2 Галерија
3 Поврзано
* Список на заштитени природни подрачја во Македонија
Доротеј (охридски архиепископ)

Доротеј I бил византиски свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1452 година или подоцна. Тој бил архиепископ на Охридската архиепископија по потекло од Византија.
Султанот Мехмед II во 1466 година наредил во Цариград да бидат депортирани охридскиот архиепископ Доротеј, заедно со многу охридски клерици и болјари, најверојатно поради нивното антиосманлиско дејствување за време на востанието на Скендербег.
Го ангажирал познатиот книжевник Димитар Кратовски да го препише словенскиот ''„Номоканон“'' за потребите на Охридската архиепископија. Во негово време црквенословенскиот јазик бил во употреба и во архиепископската канцеларија.
Корекенке

Корекенке (шпански: ''Corequenque'') е птица која живее/ ла во Јужна Америка. Оваа птица имала голема важност во општеството на Инките бидејќи нејзините пердуви биле користени како орнаменти на владеачките лица во Тавантинсују. Пердувите на птицата биле црни и бели и се ставале на Маскапаича, односно на круната на Сапа Инка.
1 Поврзано
* Инки
* Сапа Инка
* Маскапаича
Квалификации за светско првенство во фудбал (2006)

Во Квалификации за Светското првенство во фудбал 2006 Германија Македонската репрезентација го освои 4 место и не се квалификува на ова Светско Првенство.
Tабела
Tим, , , , , , , ,
12, 10, 2, 0, 27, 3, +24, 32
12, 9, 0, 3, 35, 12, +23, 27
12, 8, 1, 3, 20, 10, +10, 25
12, 5, 1, 6, 21, 19, +2, 16
12, 2, 3, 7, 11, 24, &minus;13, 9
12, 2, 1, 9, 9, 25, &minus;16, 7
12, 1, 2, 9, 4, 34, &minus;30, 5
--------------------------------------------
Стево Степановски

Стево Степановски — македонски библиофил и сопственик на најголемата приватна библиотека во Македонија, која се наоѓа во Бабино, Демирхисарско. Фондацијата Рамковски во септември 2010 му ја доделила Наградата „Крсте Петков Мисирков“ за животно дело. Тој има две деца: Александар и Бисера. Александар Степановски е Доктор по медицина, а Бисера Степановска е студент по фармација.
Софрониј (охридски архиепископ)

Софрониј бил православен свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1566 година до 1572 година.
Податоци околу неговото делување денеска се малку познати. Тој е споменат како архиепископ во една жалба на поранешниот цариградски патријарх Јоасиф II. Не е познато кога познато или кога заминал од својата функција, но се знае дека во 1580 година Гаврил веќе бил нов архиепископ.
Сини Вирој

Сини Вирој (познато и како Белчишко Блато или Белчишки Син Вир) — мочуриште на подрачјето на Општината Дебрца, помеѓу селата Белчишта и Ново Село.
1 Настанок и одлики
Претставува реликтен остаток од некогашното Десаретско Езеро, со кое котлината Дебрца била поплавена во плиоценот. Со повлекување на Десаретското Езеро по должината на реката Сатеска, бројни ендемски видови на растителен и животински свет останале да постојат и понатаму во водите на блатото. Белчишкото Блато е најголемото сочувано водно живеалиште во Македонија, со површина од околу 1,2 км<sup>2</sup>.
Самото пространство на мочуриштето претставува и изворишен дел на реката Матица, односно тоа кон север и исток е обрабено со возвишението Габер кое е издадена западна огранка на Илинска Планина, додека кон југ и исток е отворено кон пространата рамнина на котлинското дно на Дебрца со надморска височина од 767 метри, при што самото блато се напојува од повеќе студени издашни извори како на пример Св. Ана, Св. Јован и уште неколку на источниот раб близу до црквата „Св. Петка“. Истекот на сите овие извори ја образуваат реката Матица, а со прокопувањето и регулирањето на нејзиното корито во втората половина на XX век, површината на мочуриштето Сини Вирој е значително намалена
Подрачјето на блатото се користи од околните жители за напасување и поење на стока, косење, лов, риболов и рекреација (место за пикник). Според стратегијата за биоразновидност и акционен план на Македонија од 2004 година, предвидено е прогласување на Белчишкото Блато за заштитено подрачје и истата мерка е класифицирана во приоритетите од првостепено значење.
2 Биоразновидност
Иако теренот е непристапен, резултатите на прелиминарните истражувања покажале дека во мочуриштето постои голема разновидност на флората и фауната. Во овој воден екосистем, според истражувањта се евидентирани вкупно 55 различни растителни ови и седум различни видови на риби. Исто така има 9 претставници на птиците, 9 цицачи, претставници од 9 водоземци и влекачи, како и 14 претставници на безрбетниците.. Во минатото пред мелиоративните зафати во мочурштето во периодот до шеесеттите и седумдесеттите години на XX век живееле големи јата на патки чиј број изнесувал меѓу 30.000 до 50.000 птици, и биле предмет и на лов од мештаните.
3 Галерија
4 Поврзано
* Белчишта
* Општина Дебрца
* Мочуришта во Македонија
Маскапаича

Маскапаича (шпански: ''Mascapaicha'') била кралска круна на императорот на Тавантинсују или попозната како ''Империјата на Инките''. Маскапаичата била кралски симбол која го носел само Сапа Инката, односно кралот под титулите ''Крал на Куско'' и ''Сапа Инка на Тавантунсују''. Круната била составена од округла волнена ткаенина со златни нишки и со пердуви од корекенке. Оваа круна се сметала за најскапоцен предмет во Империјата.
1 Наводи
*Gustavo Pons Muzzo, ''Historia del Peru'', Editorial Universo S.A., Lima 1981.
2 Поврзано
* Сапа Инка
* Корекенке
* Тавантинсују
Јоаким (охридски архиепископ)

Јоаким бил православен свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот по 1590 година до 1593 година.
Податоците за Јоаким за неговото делување денеска се малку познати. Се знае дека тој како охридски архиепископ присуствувал на црковен собор во 1590 година, на кој бил признат статусот на Московската патријаршија. Во еден документ од 1593 година се споменува како поранешен архиепоскоп.
Чича

Чича (шпански: ''Chicha'') е термин во Латинска Америка кој се користи за посочување на ферментиран алкохол, особено оние пијалаци кои се добиени од пченка, но исто така овој термин опфаќа и слично безалкохолни пијалаци. Покрај пченката, чича може да се приготви и од коренот на маниока, овошје и останати состојки.
Овој пијалак традиционално се подготвува од посебен вид жолта пченка и често се нарекува ''chicha de jora'' или ''чича од пченка''. Пијалакот наликува на млеко, има светло или темножолта боја и има слаб киселест вкус. Овој пијалак може да се конзумира тазе, кога е поблаг, или позастан, кога е појак.
1 Поврзано
* Пулке
* Пунукапа
* Кауим
Билјана Беличанец-Алексиќ

Билјана Беличанец-Алексиќ ( во Скопје — во ) — македонска театарска, телевизиска и филмска глумица. Во периодот од 2013 до 2017 година ја извршувала функцијата градоначалник на Општина Кисела Вода.
1 Животопис
Беличанец е родена на 25 јули 1973 во Скопје. Ќерка е на познатиот водител на манифестации, Симон Беличанец.
Во 1994 година, таа дипломирала како најмлад глумец на Факултетот за драмски уметности при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје и истата година се вработила во Народниот театар „Војдан Чернодрински“ во Прилеп, каде претежно играла главни улоги за кои подоцна добива награди и признанија. Во 1997 година се вработила во Драмски театар - Скопје. Има остварено бројни главни и споредни улоги во повеќе театарски проекти во Драмски театар и други установи и проекти. Во 2012 година го добила признанието „Мајка Тереза“.
1.1 Смрт
На 6 април 2019 година, таа била пронадена мртва во стан во Скопје. Според полицијата, се работело за самоубиство.
2 Филмографија
Година, Филм, Улога
1992, Македонски народни приказни ТВ-серија
1994, Сон предизвикан од летот на калинка, пред да се разбуди ТВ-филм
1995, Во светот на бајките ТВ-серија
1997-2000, Македонски народни приказни ТВ-серија
1998, Денес, утре ТВ-филм, Жената
2000, Мајка Тереза ТВ-филм
2000, Погрешно време ТВ-серија, Верче
2007, Сенки ТВ-филм
2010, Мајки ТВ-филм, Продавачка
2010-2011, Од денес за утре ТВ-серија, Цветанка
Георгиј (охридски архиепископ)

Георгиј ― бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1616 година.
Најверојатно бил Словен по потекло. Неговото име се споменува во славјанскиот октоих препишан по негова препорака од монахот Цветан во 1617 година.
Марко II Цариградски

Марко II Цариградски (наречен Ксилокарав“ — Вселенски патријарх од 1465 до 1466. Во 1467 тој станал охридски архиепископ, функција која ја извршувал сè до неговата смрт.
1 Живот
Главниот извор за младоста на Марко е документ од сенатот на Венеција кој датира од 26 јуни 1466, кој налага на венецијанската влада да ги спречи Марко и неговиот татко во случај да се обидат да се засолнат на островот Крит. Од овој докумет научниците, како Лорен, заклучуваат дека всушност во јуни 1466, Марко бил патријарх, дека тој и неговото семејство претходно биле во Крит и дека се противеле на источно-западната унија на црквите основана на Советот на Фиренца и ја поддржувале Венецијанската Република.
Марко станал митрополит на Адријанопол во 1464, и есента 1465 (или почетокот на 1466) тој бил избран за цариградски патријарх со поддршка од мирјанските архонти како што е хартофилкасот Џорџ Галезиот и големиот еклезијарх Мануел (идниот патријарх Максим III), како и секретарот на султанот Деметриј Кириц. Од друга страна познато е дека некои владици одбиле да му оддадат почит за време на божествената литургија, како знак дека тие не го сметале за патријарх, веројатно обвинувајќи го за симонија.
Марко се судирал главно со делот од благородништвото од поранешното Трапезунтско Царство, кое било приморано да се пресели во Истанбул по трапезунтското потпаѓање под Османлиите во 1461. Оваа група имала свој кандидат за патријаршискиот престол, идниот патријарх Симеон I. Симеон успешно го презел престолот, давајќи 2000 парчиња злато како подарок на османлиската влада, со што започнала Симонискaта пракса која ја одбележала историјата на цариградската патријаршија наредните неколку векови. Сепак според Лорен, кој ја сместува патријаршијата на Марко по онаа на Симеон, Марко бил тој кој платил 2000 парчиња злато.
Која и да била причината, Марко бил симнат од престолот со понижување, соочувајќи се со каменување есента 1466 или почетокот на 1467. Сепак тој наскоро се рехабилитирал и бил назначен од султанот Мехмед II како охридски архиепископ. Охридската архиепископија во тоа време била полуавтономен главен религиски центар на Отоманска Бугарија. Датата за смртта на Марко е непозната.
2 Спор за редоследот
Не постои консензус помеѓу научниците во врска со редоследот на владеењето на Марко II.
Многу научници, како Кимин (2009), Рункиман (1985), Грумел (1958) и според владиката Геман Сардејски (1933–8) и Грумел (1958), како и официјалниот портал на Вселенската патријаршија ги прифаќаат хрониките на Доротеј Монемвасиски и го сместуваат владеењето на Марко II пред Симеон I, и покрај тоа што има мали разлики во предлозите за точниот период на владеење, сепак општо е прифатен периодот од 1465 до 1467.
Лорен (1968), поддржан од Подскалски (1988), верува дека судирите со Симеон започнале кога Марко сè уште бил митрополит на Адријанопол и го сместува владеењето на Симеон пред она на Марко. За споредба на главните научни тврдења, погледни го списокот на цариградски патријарси. Лорен поединечно алудира на втора кратка патријаршија на Марко по првото владеење на Дионисиј I на крајот од 1471 година.
Бнај Моше

Бнај Моше (хебрејски: בני משה, ''Деца на Мојсеј'') или познати како Инка Евреи се мала религиска група во Перу. Првично оваа еврејска група се појавила во Трухиљо, а Јудаизмот во Перу започнал да се шири од Арекипа.
Поголем број Бнај Моше живеат во Израел, особено во Кфар Тапуах. Оваа група на луѓе денес се во процес на адаптирање во израелското еврејско население.
1 Историја
Оваа заедница во Перу била создадена во 1966 година од еден човек по име Вилануева во Трухиљо. Тој бил инспириран да ја создаде групата поради тоа што тој самиот бил презиран во градот каде живеел бидејќи ја сменил религијата од Католицизам во Јудаизам. Тој потоа отпатувал во Шпанија каде подлабоко се запознал со новата религија и кога се вратил во Перу започнал со проповедувањ на истата.
2 Денес
Во 2008 година во Перу околу 10.000 жители се изјасниле како Евреи. Инка Евреите не се официјална религиска или етничка група во Перу. Сепак, популарно верување во државата е дека тие се следбеници на Инките, иако добар дел од нив се местици и нема забележано присуство на шпански Евреи при создавање на гупата.
3 Поврзано
*Евреи
*Инки
4 Наводи
Нектариј (охридски архиепископ)

Нектариј бил православен свештеник и охридски архиепископ во период од 1598 до 1606 година.
На позицијата охридски архиепископ застанал по погубувањето на Варлаам во 1598 година. Во август истата година заминал за Молдавија каде се задржал подолго време. Во 1600 година раководил со црковниот собор во Јаш, по кое заминал за Полска. Кон 1604 година заминал за Русија, како и за Холандија. Не е познато кога заминал од охридскиот престол, но се знае дека тоа станало пред или околу 1606 година.
Во 1606 година станал архиепископ на Вологда, и во Русија останал до крајот на својот живот. Истата година учествувал во крунисувањето на Михаил Романов за нов руски цар. Починал во 1626 година.
Атанасиј I (охридски архиепископ)

Атанасиј I бил православен свештеник и охридски архиепископ во период од 1596-1598 година, повторно околу 1606-1614 година и за трети пат околу 1614-1615 година.
Во 1596 година испратил писмо до венецијанскиот провизор и до капетанот на островот Крф, Ангел Базадона, со цел да ја придобие Венеција за востание во Албанија. По 1596 година го прекинал архиепископувањето и тргнал за Неапол и Рим, со што започнало неговото патешествие по Европа. Стасал дури до Прага, насекаде барајќи помош против Турците. Не добил никаква поддршка, па во почетокот на 1606 година се вратил во Охрид. Таа година побарал во Русија милостина како охридски архиепископ. Не се знае кога бил сменет, но по трет пат управувал со Охридската архиепископија во 1615 година, кога испратил писмо до неаполскиот вицекрал за своите политички планови против Турција. Неговото трето управување не траело подолго од една година, по што веќе не се појавуваат други податоци за него.
Валаам (охридски архиепископ)

Валаам бил православен свештеник и охридски архиепископ во период од 1597 до 1598 година.
Се смета дека го наследил Атанасиј I по неговото архиепископување.
Денеска нема многу податоци околу неговото делување. Се знае дека бил погубен од Отоманците во , на 28 мај, 1598 година.
Мелетиј (охридски архиепископ)

Мелетиј бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1637 година.
За него се знае дека во 1628 година бил софиски митрополит. Во 1631 година бил отпуштен од неговата должност. За архиепископ на Охрид бил избран во 1634 или 1637 година, а во 1643 година повеќе не бил на таа функција. Во 1644 година направил обид за да биде изберен за ерусалимски патријарх, но не успеал.
Гаврил (охридски архиепископ)

Гаврил — православен свештеник и охридски архиепископ најверојатно во периодот од 1572 до 1588 година и повторно од 1592 до 1593 година.
Гаврил е роден во Јанина, Епир. Во текот на 1582 година учествувал во црковен собор во Цариград, на кој го осудил грегоријанскиот календар. Во 1585 година зел учество на друг собор, на кој бил отстранет цариградскиот патријарх Пахомиј II. Во текот на 1586-1587 година бил на патување во Русија и Западна Европа, за да собере дарови за црквата.
Во Русија отпатувал во придружба на пелагониско-прилепскиот митрополит Еремиј, гребенскиот митрополит Софрониј, со повеќе архимандрити, архиѓаконии тринаесет слуги. Престојот се совпаднал со чинот кога Московската митрополија прераснала (1593) во патријаршија и се стекнала со автокефалност. За време на престојот во Русија (1582-1587). Московската патријаршија му дала материјална помош на архиепископот Гаврил како на поглавар на помесна автокефална црква. За опустошениот манастир „Св. Маченица Параскева“ во село Велгошти, Охридско, кој се наоѓал во „Македонија до албанските земји“, рускиот цар ''Теодор Иванович'' му дал 60.000 аспри парична помош. Од Русија заминал за Полска. Бил примен од полскиот крал Стефан Батори. Оттука заминал за Австрија (1587). Во Прага се задржал летото 1588 година, кога заминал за Германија, а подоцна и за Рим, каде бил примен од папата Сикст V, со цел да ја зачува под своја управа Италијанската епархија и да издејствува парична помош. На овие патувања архиепископот добил парична но не и политичка помош.
Во 1593 година повторно се споменува како архиепископ кога по повод, основањето на Московската патријаршија, му била пратена милостина од Русија. Во оваа година Гаврил по втор пат го зел охридскиот престол.
Даниил (охридски архиепископ)

Даниил ― православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1640 година. Неговото име се споменува во 1650 година кога бил во посета на влашката престолнина во Трговиште, како гостин на унгарско-влашкиот митрополит. За тоа информира рускиот патешественик Арсениј Сухаров. Голубински и Гелцер сметаат дека тој тогаш вторпат (1651 година) стапил на престолот на Охридската архиепископија.
Дионисиј I (охридски архиепископ)

Дионисиј I бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1652 година.
Се споменува неговата грамота од 11 август 1652 година, што гребенскиот митрополит Висарион ја носел во Русија. Од престолот бил симнат кон крајот на 1652 година или во јануари 1653 година. Починал во Влашко околу 1665 година.
Аврамиј (охридски архиепископ)

Аврамиј бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1629 до 1637 година.
До неговото доаѓање на престолот бил новопатраски митрополит. Неговото име во историските списи за прв пат се споменува од неговата грамота од 31 јануари 1629 година, дадена на епископот Козма. Во 1631 година Светиот Синод му издал грамота за собира милостина. Истата година морал да ги даде како откуп сите црковни скапоцености со цел да ја спаси охридската црква Воведение Богородичино, за истата да не биде претворена во џамија. Во август 1634 тој отпатувал во Русија, како охридски архиепископ. Седните две-две и пол години, тој патувал низ западна Европа.
Игнатиј (охридски архиепископ)

Игнатиј бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1660 година.
Прв пат се споменува во два акта од 1660 година, од кои едниот е од 2 март. На 26 август веќе не бил охридски архиепископ и станал хиоски митрополит.
Атанасиј II (охридски архиепископ)

Атанасиј II бил православен свештеник и охридски архиепископ во период од 1653 до 1658 година.
Првпат се споменува во февруари 1653 година. Комуницирал со папата Александар VII за унијатство и заедно со пелагонискиот митрополит Јеремиј и драчкиот Харитон престојувал во Рим, каде што барал милостина. Во 1658 година им биле претставени негови грамоти на рускиот цар и на московскиот патријарх Никон. Најверојатно го напуштил престолот меѓу 1657-1658 година.
Харитон (охридски архиепископ)

век|
deathplace = |
other = Харитон
Харитон — јеромонах и охридски архиепископ во период во 21 октомври 1641 до 1651 година.
1 Животопис
Игуменот Герман на кременишкиот манастир „Успение Богородично“ од Костурско добил потпишана грамота од него како архиепископ, наменета за рускиот цар. Има и други зачувани грамоти со негов архиепископски потпис, наменети за неговите владици, што оделе да собираат милостина во Русија (кариополскиот епископ Неофит 1644-1645, гребенскиот митрополит Гаврил септември 1646 и корчанскиот митрополит Гаврил септември 1646 и костурскиот митрополит Кипријан 1651). Тоа биле економски тешки години на сиромаштија и задолженост на Охридската архиепископија, поради што побарал помош од рускиот патријарх и од рускиот цар за откуп на заложените црковни драгоцености. Има претпоставки дека повторно бил избран за архиепископ (1651).
Теофан (охридски архиепископ)

Теофан бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1676 година. Неканонски себеси си се поставил на престолот, а Игнатиј II го ракоположил за митрополит на Гревена. Во 1676 година со акт на детронизација, Теофан бил симнат од престолот на Охридската архиепископија.
Арсениј I (охридски архиепископ)

Арсениј I бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1662 година.
Во 1688 година на соборот против еретикот Герман настапил како поранешен архиепископ. Најверојатно управувал по архиепископот Игнатиј, а најдоцна во 1663 година го напуштил престолот.
Зосим I (охридски архиепископ)

Зосим бил православен свештеник и охридски архиепископ во период од 1663 до 1670 година.
Првпат се споменува во еден синодален акт од октомври 1663 година. Веројатно бил директен наследник на архиепископот Арсениј I. Бил на престолот и во 1670 година, по што набрзо починал како архиепископ.
Игнатиј II (охридски архиепископ)

Игнатиј II бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1675 година.
Во 1676 година, јеромонахот Теофан го ракоположил за митрополит на Гревена. Во септември истата година од архиепископскиот престол бил симнат истиот тој Теофан, кој неканонски се качил на престолот. Во истиот акт за детронизација, Игнатиј II бил окаректизиран како прост и без црковно искуство.
Партениј I (охридски архиепископ)

Партениј I — православен свештеник и охридски архиепископ во периодот од 1677 до 1682 година.
Податоците за неговиот живот се оскудни. Познато е дека е роден во Горица (Корча). Избран е за охридски архиепископ во текот на 1677 г. а функцијата ја напишта некаде од јуни 1682 до јуни 1683 г. Како охридски архиепископ е и намесник на Горичката катедра.
Герман I (охридски архиепископ)

Герман — православен свештеник и охридски архиепископ во период од 1688 до 1691 и од 1702 до 1703 година.
Бил избран за охридски архиепископ на 8 мај, 1688 година од функцијата воденски митрополит. Изборот бил надвор од канонските правила, бидејќи го извршиле тројца синодални архиереи. Симнат е од архиепископскиот престол на 8 август, 1691 година. Во 1695 година, Герман формално се откажал од престолот, но најверојатно уште еднаш го зел престолот во 1699 година ѝ на него останал до 1702 година, но не подоцна од првата четвртина на 1703 година.
Игнатиј III (охридски архиепископ)

Игнатиј III — православен свештеник и охридски архиепископ во период од 1693 до 1695 и од 1703 до 1703 година.
Бил избран на 13 август 1693 година, детрониран на 9 јули 1695 година. Поранешен бератски митрополит. По втор пат се качил на престолот не подоцна од август 1703 година, кога испратил писмо до цариградскиот патријарх против претензиите на патријаршиските митрополити. Во 1706 година веќе бил поранашен архиепископ. Се покажал алчен за пари, почнал да сменува епархиски архиереи (пелагонискиот и дебарскиот), а нивните епархии ги продал на световни лица. Против него станал поранешниот архиепископ Герман. На соборот свикан во 1695 година за архиепископ бил избран Зосим II.
Дионисиј II (охридски архиепископ)

Дионисиј II бил православен свештеник и охридски архиепископ во период од 1706 до 1707 и од 1709 до 1714 година.
Првпат неговото име се споменува во списокот на Хрисант од 1706 година. На 26 декември 1706 година, како охридски архиепископ побарал милостина од рускиот император Петар Велики. Бил симнат од престолот пред мај или август 1706 година. Вторпат дошол на престолот како наследник на Зосим околу 4 јуни, 1709 година, а на 16 јули, 1714 повторно бил соборен.
Дионисиј III (охридски архиепископ)

Дионисиј III бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1752 до 1756 година.
Првпат се споменува на 17 април, 1752 година ѝ како таков се јавува сè до 1756 година.
Зосим II

Зосим II бил православен свештеник, поранешен сисанки митрополит и охридски архиепископ во период во 1695 до 1709 година на трипати.
Избран бил на 9 јули 1695 година, на местото на архиепископот Игнатиј III, а соборен на 8 јули, 1699 година. Вторпат го зазел престолот не подоцна од 1 мај или август 1707 година и бил соборен не подоцна од 28 мај 1708 година. Третпат се качил на престолот не подоцна од 11 јуни 1708 година. Се споменува како архиепископ и на 4 јуни 1709, но истата година бил соборен.
Ананиј (охридски архиепископ)

Ананиј бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1763 година.
Ананиј, е роден во Цариград. Како јеромонах, бил велик протосингел на Цариградската патријаршија. По смртта на архиепископот Еремија, неговиот избор за охридски архиепископ бил наметнат од цариградскиот патријарх Јоаникиј III и востоличен во цариградската црква Свети Ѓорги, во 1763 година. Но охриѓани одбиле да го примат и веднаш бил разрешен.
Арсениј II (охридски архиепископ)

Арсениј II бил православен свештеник и последниот охридски архиепископ во период во 1763 година до 16 јануари 1767 година, кога цариградскиот патријарх го принудил да поднесе оставка, по која Охридската архиепископија била неканонски укината и нејзините епархии биле ставени под јурисдикција на Цариградската патријаршија. Се смета дека потекнувал од охридскиот род Баласчевци.
Своите последни денови, овој архиепископ ги поминал на Света Гора, во ќелија на Зографскиот манастир, каде и починал.
Песната „1762 лето“, напишана од Григор Прличев, го опишува токму овој настан на неканонското укинување на Охридската архиепископија.
Јоасаф II (охридски архиепископ)

Јоасаф II бил православен свештеник и охридски архиепископ во период во 1719 до 1745 година.
1 Преговорите со австриските власти
Војната на Австрија (и Русија) против Отоманската Империја, во 1736 година, одново поттикнала надеж за ослободување. Австриските политички и воени кругови и самите сметале на кревање востание на поробените балкански народи. На нивното придобивање работеле католичките свештеници, меѓу кои и католичкиот надбискуп во Скопје, Михајло Сума. Тоа ce совпаднало со конспиративната политичка активност на охридскиот архиепископ Јоасаф, со свештенството, за подготвување на народот за ослободително востание. Со Австрија тајно биле воспоставени политичките врски, преку доверливи луѓе, на почетокот од војната.
Во очекување пробив на австриската војска кон југот на Балканот спрема Македонија, во пролетта 1737 година, охридскиот архиепископ Јоасаф со посредство на скопскиот надбискуп Сума, стапил во тајни преговори со Австрија. Архиепископот Јоасаф прифаќал заштита од Австрија за православното население на Охридската архиепископија, ce обврзувал народот да го крене на востание и да обезбеди исхрана за австриската војска по влегувањето во Македонија. Од австрискиот император Карло VI барал заштита, слобода на вероисповедта и посебен статус за Македонија и другите земји под црковна власт на Охридската архиепископија (пред 1557 година) по нејзиното успешно завршување. Посебните барања биле, како што следува:
# Слобода на православната вероисповед, Православната црква - Охридската архиепископија,
# Право на духовна и световна власт, со посебно заштитно писмо на императорот Карло VI за потврдување на некогашната Јустинијанова повелба за Охридската архиепископија,
# Место и глас во виенскиот Рајхстаг,
# Повластени царини.
Како крајно решение охрискиот архиепископ Јоасаф барал по ослободувањето од православните балкански земји да ce создаде единствена балканска држава со единствена православна црква - Охридската архиепископија, која требало да претставува Пиемонт на балканското обединување, под заштита на австрискиот император. Извесно е дека охридскиот архиепископ пред Хабсбуршката Монархија истапил со амбициозна државотворна програма. Притоа тој лично пројавил и државнички амбиции.
Квалификации за европското првенство во фудбал 1996 - група 2

Во Квалификации за Европско првенство во фудбал 1996 Англија Македонската репрезентација го освои 4 место и не се квалификува на ова Европско Првенство .
2 Резултати
Во Квалификации за Европско првенство во фудбал 1996 Англија Македонската репрезентација го освои 4 место и не се квалификува на ова Европско Првенство .
2 Резултати
{|
|-
{|
|-
|
{|
|-
!width=165|Team
!width=25|
!width=25|
!width=25|
!width=25|
!width=25|
!width=25|
!width=25|
!width=25|
|-
||
|10||8||2||0||25||4||+21||26
|-
||
|10||6||3||1||19||9||+10||21
|-
||
|10||4||3||3||17||13||+4||15
|-
||
|10||1||4||5||9||18||&minus;9||7
|-
||
|10||1||4||5||6||20||&minus;14||7
|-
||
|10||1||2||7||5||17||&minus;12||5
|}
|
{|
|-
!width=165|
!
!
!
!
!
!
|-
| |
| –
| 0–2
| 0–0
| 0–2
| 2–2
| 0–2
|-
| |
| 2–0
| –
| 2–0
| 1–3
| 1–1
| 1–4
|-
| |
| 2–0
| 1–1
| –
| 1–1
| 1–1
| 1–2
|-
| |
| 3–1
| 3–1
| 4–0
| –
| 1–0
| 1–1
|-
| |
| 1–2
| 0–5
| 3–0
| 1–1
| –
| 0–2
|-
| |
| 1–0
| 1–1
| 6–0
| 3–0
| 3–0
| –
|}
|-----------------------------------
Грб на Сиера Леоне

Грбот на Сиера Леоне е државниот грб на оваа африканска држава. Овој грб бил изработен во 1960 година. Грбот е составен од два златни исправени лава кои држат две палми е еден штит. На штитот има приказ на три факела кои се поставени на врвот на штитот, под нив има приказ на Лавовските Планини во зелена боја на која има приказ на хоризонтално поставен златен лав. Под планините има приказ на море. Лавовите, штитот и палмите се поставени на зелена подлога и лента на која има натпис „Единство, Слобода, Правда“ на англиски јазик.
Планините ја симболизираат државата, бидејќи по нив е добиено името. Факелите симболизираат мир и достоинство. Зелената боја го симболизира земјоделството и природните богатства, сината морето и белата единство и правда.
1 Поврзано
* Сиера Леоне
* Знаме на Сиера Леоне
Грб на Џибути

Грбот на Џибути е официјалниот грб на оваа африканска држава и бил усвоен на 27 јуни 1977. Грбот е составен од венец, каде во центарот се наоѓа копје позади штит. Од двете страни на копјето се наоѓаат раце со мечеви во рацете, а над копјето има црвена петокрака. Рацете ги симболизираат двете најголеми етнички групи во државата: Афари и Иса.
1 Поврзано
* Џибути
* Знаме на Џибути
Грб на Гамбија

Грбот на Гамбија е официјалниот грб на оваа африканска држава. Грбот бил усвоен на 18 ноември 1964. Грбот е составен од приказ на два црвени лава кои држат секира и мотика во златна боја, претставени накрсно, поставени на штит во сина боја со бела и зелена граница. Лавовите и штитот се поставени на лента во бела боја на која има напишано ''„Прогрес - Мир - Просперитет“'' на англиски јазик. Над штитот има шлем со орнамент. Лавовите ја претставуваат колонијалната историја на Гамбија како колонија на Британската Империја. Секирата и мотиката претставуваат земјоделство, но се верува дека ги симболизираат и двете најголеми етнички групи: Мандинка и Фулани. Палмата, која е над шлемот, е национално дрво.
1 Поврзано
*Гамбија
* Знаме на Гамбија
Црква „Воскресение Христово“ - Зелениково

Воскресение Христово (некои извори ја наведуваат и како Вознесение Христово) се наоѓа во селото Зелениково, поточно во населбата Станица Зелениково, веднаш над самото село во еден дол од левата страна на патот кој води кон селото Градовци. Вознесение Христово е и селска слава на селото Зелениково која се прославува масовно на првиот ден од Велигден. Црквата е обновена во поново време на местото на некогашното црквиште кое било остаток од истоимена средновековна црква.
Грб на Саун Томе и Принсип

Грбот на Саун Томе и Принсип е официјалниот грб на оваа африканска држава, кој бил усвоен во 1975 година. Грбот е составен од жолт штит на кој има приказ на палма, со сина петокрака над него. Штитот го држат сокол од левата и папагал од десната страна. Над птиците има лента со името на државата, а под нив има лента со натпис „Единство, дисциплина, работа“.
1 Историски грбови
2 Поврзано
* Саун Томе и Принсип
* Знаме на Саун Томе и Принсип
Грб на Чад

Грбот на Чад е официјалниот грб на оваа африканска држава кој бил усвоен во 1970 година. Центарот на грбот е составен од син штит на кој има приказ на жолти ленти, додека над штитот има приказ на црвен изгрев на сонце. Од лево и десно се држачите на штитот, односно златни коза и лав. Под штитот се наоѓа ''Националниот орден на Чад'' и лента во златна боја со натпис на француски јазик „Unité, Travail, Progrès“ или „Единство, работа, прогрес“. Штитот и лентите го симболизираат езерото Чад, додека сонцето е симбол за нов почеток. Козата го симболизира северниот дел од земјата, додека лаво јужниот.
1 Поврзано
* Чад
* Знаме на Чад
Црква „Св. Никола“ - Сушица (Гостиварско)

Свети Никола се наоѓа во јужниот дел на селото Сушица, во непосредната близина на градот Гостивар. Црквата е возобновена на место на постар храм и во нејзиниот двор се наоѓаат и базен за празникот Водици (Богојавление, Водокрст), како и дел од селските гробишта. Во близина се наоѓа регионалната депонија Русино, за која на црквата „Св. Никола“ без надоместок и биле одземени 1.770 m².
Црквата е изградена во 1871 година од страна на населението од Сушица од селаните што живееле во селото и од печалбарите кои работеле како фурнаџии во Бугарија, слаткари во Србија и на други места во тогашна Турција. Турците дозволувалеизградба на цркви но да не бидат повисоки од џамиите така да црквата била изградена со едено скалило кое одело кон подот на црквата надолу. Црквата во 1975/76.година се реновирала но неумешно. По консултација со верските свештеници од Гостивар и иницајатива на Сушичани во 2006 година старата црква е срушена и на темелите на старата црква била изградена нова црква. Во новиот храм во иконостасот со длабок даборез поставени се стари икони од старата црква како и крстот над иконостасот. Црквата е спремна за осветување кое најверојатно ќе се изведе на летен Свети Никола 2014.г кога е селскаслава во Сушица.
Грб на Ангола

Грбот на Ангола е националниот грб или амблем на оваа африканска држава, кој го претставува скорешното минато на државата. Грбот е направен по марксистичката идеологија, додека во минатото државата имала друг грб кој ја симболизирал нацијата.
Грбот е составен од вкрстени мачета и мотика на сина позадина над која има петокрака, а во позадината има изгрев на сонце. Околу овие елементи има венец од половина клип и половина листови од кафе и памук. На дното има отворена книга, а под книгата лента со натпис „Република Ангола“ на португалски јазик.
Мачетата и мотиката ја претставуваат револуцијата преку која се стекнала независноста на државата и важноста на индустријата. Петокраката го симболизира социјализмот, додека сонцето е симбол на нов почеток. Клипот ја симболизира индустријата, додека памукот и кафето земјоделството. Книгата симболизира образование.
1 Историски грбови
2 Поврзано
* Ангола
* Знаме на Ангола
Грб на Брегот на Слоновата Коска

Грбот на Брегот на Слоновата Коска е официјалниот грб во државата и бил усвоен во 2001 кога го заменил стариот, многу сличен на денешнито грб. Целиот грб е во златна боја. Во средината има штит со приказ на глава на слон. Штитот го држат две палми, а над штитот има изгрев на сонце. Под сето ова има лента со натпис ''„République de Côte d'Ivoire“'' или ''Република Брег на Слоновата Коска''.
1 Наводи
2 Поврзано
* Брег на Слоновата Коска
* Знаме на Брегот на Слоновата Коска
Црква „Св. Димитриј“ - Волковија

Свети Димитрија се наоѓа во селото Волковија во Општина Маврово и Ростуше во горниот дел на течението на реката Радика. Црквата се наоѓа на падината под селото, во правец на северозапад. Таа е изградена во почетокот на XIX век, за што сведочи живописот, иконите, црковните книги во неа, како и самата градба. Во 1852 година, Дичо Зограф го изработил иконостасот. Градбата на црквата е едно корабна со купола за камбана на средината. Црковниот светец е Свети Димитрија, што е и селска слава на селото Волковија. Покрај за Митровден (7 ноември), голем собор во црквата се одржува и за Водици (Богојавление, 19 јануари).
1 Галерија
Боби Фарел

Роберто „Боби“ Алфонсо Фарел ''(Roberto "Bobby" Alfonso Farrell)'' ( ) бил танчер и изведувач, најпознат по тоа што бил пејач на поп и диско групата позната во 1970<sup>те</sup> како Boney M.. Во Македонија е познат и по тоа што неговата сопруга Јасмин Шабан е од Скопје, со која се оженил во 1981 година кога таа била познат југословенски фотомодел.
1 Животопис
Фарел е роден на островот Аруба што е дел од денешните Холандски Антили, каде го поминал детството. На 15 годишна возраст го напуштил островот за да стане морнар. По две години се преселил во Норвешка. Оттаму заминал за Холандија, каде работел како Диџеј, а потоа се преселил во Германија. Во Македонија е познат и по тоа што неговата сопруга Јасмин Шабан е од Скопје, со која се оженил во 1981 година кога таа била познат југословенски фотомодел. Со Јасмин имале две деца, ќерката Занилја Фарел родена во 1983 година, која е раперка, и синот Занин. Тие се развеле во 1995 година.
Починал утрото на 30 декември 2010 година, во хотел во Санкт Петербург, поради срцева слабост. Неговиот агент изјавил дека Фарел се жалел на проблеми со дишењето по настапот претходната вечер. Телото на Фарел било откриено од вработените во хотелот. Погребан бил во Амстердам.
2 Годините со Boney M.
Во Германија најчесто работел како Диџеј кога продуцентот Френк Фариан го повикал да биде дел од новоформираната група Boney M.. Така, Боби Фарел станал единствениот машки член на групата. Подоцна Фариан изјавил дека Боби не пеел на снимките, туку машките вокали снимени во студио во најголем дел биле на самиот Фариан. Лиз Мичел потврдила дека само таа, Марсија Барет и Фариан пееле при снимање на песните. Сепак, Боби Фарел пеел во живо на некои од песните при настапи на групата. Фарел ја напуштил групата во 1981 година, по несогласувања со Фариан, и веднаш бил заменет со Реги Цибое. Во 1984 година повторно се приклучил на групата и останал сè до 1986 година кога групата се распаднала.
Ќерката на Фарел, Занилја Фарел изјавила дека откако се распаднала групата, татко ѝ ги изгубил сите приходи.
Кога татко ми побара 100.000 марки од Фариан, му беше речено да потпише некои документи. Татко ми сè потпиша - од права на фотографиите, авторски права, сè. Така татко ми изгуби сè, а ние моравме да се преселиме кај баба ми во Холандија и да живееме од милостина. Татко ми беше многу лут, но мајка ми беше паметна и му рече дека ако го поседува името, може да го користи. Фариан не го регистрирал името Boney M во цел свет, па татко ми можеше да настапува под тоа име во некои земји.
Боби Фарел настапувал со хитови од групата под името „Бони М на Боби Фарел“. Тој исто така се појавил како танчеер во 2005 година во видео спот на Роџер Санчес за песната ''Turn on the Music''.
Константинос Дуграс

Константинос Дуграс (|Κωνσταντίνος Ντόγρας) е андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија.
1 Животопис
Константинос Дуграс е роден во костурското село Богатско, Македонија, денес во Грција. Учи во родното село при Атанасиос Јатру од Полигирос.
По засилувањето на грчката вооружена пропагагнда формирал своја чета и ги обиколувал Пополето и Вич.
Тој е еден од поблиските соработници на Павлос Мелас.
Христос Дремлис

Христос Дремлис (|Χρήστος Δρεμλής) е андартски капетан, деец на Елиномакедонскиот комитет и учесник во Борбата за Македонија.
1 Животопис
Христос Дремлис е роден во солунското гратче Лагадина, Македонија. Заедно со Илијас Георгијадис го уредува месниот грчки клуб „Анагениси“ (Преродба) - тајна организација за борба со четите на ВМОРО, под маска на култура дејст.
Христос Дремлис станал контакт на Јанис Рамналис и доставувал оружје за селото Равна. МАлку подоцна се приклучил кон четата на Раманлис и со неа ги обиколувал Кукушко, Серско и Лагадинско.
Дремлис подоцана формирал своја чета и со неа дејствувал во околината на Кукуш, Круша и Богданска Планина, Нигрита, како и при Бешичкото и Лагадинското Езеро .
Everybody's Fool

„Everybody's Fool“ — песна од американската рок-група Evanescence. Била издадена на 7 јуни 2004 како четврт сингл од нивниот прв албум ''Fallen''. Оваа песна е напишана од Ејми Ли и Бен Муди и според Ејми во неа се работи за познатите луѓе што ги продаваат своите тела.
1 Издавање
Откако Бен Муди го напуштил бендот, третиот сингл од албумот ''Fallen'', „My Immortal“ почнал да станува сè поуспешен и поуспешен. обожавателите мислеле дека следниот сингл од албумот ''Fallen'' кој ќе го издаде бендот ќе биде „Imaginary“, бидејќи таа песна била една од најстарите на бендот (изведувана во живо од 1998) и бидејќи најмногу им се допаѓала на обожавателите од Литл Рок, Арканзас. Но „Everybody's Fool“ била издадена на 4 јуни 2004 година, а "Imaginary" била издадена како промоционален сингл.
2 Заднина
Песната е напишана од Ејми Ли и Бен Муди и според Ејми таа е за популарните личности кои имаат создадено сосема лажни слики за себе. Песната била погрешно сфатена, како порака против христијанството, бидејќи бендот кажал дека не сака да биде сметан како христијански бенд.
Демо верзија за песнава е снимена помеѓу 2001-2002 година и има малку променет звук. Акустичната верзија се наоѓа во секцијата зад сцената на ''Anywhere but Home'' ДВД.
3 Музичко видео
Спотот го режирал Филип Столзи во Лос Анџелес, Калифорнија во средината на април 2004 година.
Спотот го прикажува животот на една млада манекенка (која ја глуми Ејми) која е несреќна поради лажниот живот кој таа го живее.Таа рекламира производи кои ги произведува компанија наречена „Лаги“ (пица, парфем, енергетски пијалак и кукла). Во еден дел од спотот Ејми ќе се најде во лифт заедно со уште две други девојки кои ќе ѝ се смеат бидејќи во живо изгледа многу постаро. Во друг дел Ејми ќе се гледа во огледало пробувајќи да се насмее, и ќе го искрши огледалото со гола рака која ќе почне да крвари. На крај можеме да видиме како тоа плаче и вика гледајќи го билбордот спроти нејзината зграда на кој се наоѓа нејзина реклама и таа ќе рече дека жената на билбордот не е „вистинска и не може да ме спаси“ („''you're not real and you can't save me''“).
Ова е единственото видео заедно со „Good Enough“ каде што Ејми се појавува сама во спотот. Но сепак членовите на бендот ќе се појават кратко во делот кога таа го рекламира енергетскиот пијалак.
4 Список на песни
ЦД сингл (Европска верзија) (Издадена јуни 2004)
5 Табели
Табела (2004), Највисокапозиција
''Билборд'' Алтернативни Песни, 36
6 Поврзано
* Evanescence
*''Fallen''
Олеинска киселина

Олеинската киселина незаситена масна киселина, која ја има во некои животни и зеленчук. Нејзината формула е CH<sub>3</sub>(CH<sub>2</sub>)<sub>7</sub>CH=CH(CH<sub>2</sub>)<sub>7</sub>COOH. Како незаситена виша масна киселина влегува во состав на маслата: маслиново, ореово, од кикиритки и др.
Јон Драгумис

Јон Драгумис (|Ίων Δραγούμης; 14 септември 1878 - 12 август 1920) — грчки дипломат, писател и еден од главните идеолози на Елиномакедонскиот комитет и грчката вооружена пропаганда во Македонија.
1 Животопис
Јон Драгумис е роден во Атина во семејството на видниот грчки политичар, подоцна премиер, Стефанос Драгумис од македонскиот род Драгумис.
Учел за адвокат во Париз. Од 1902 година се вклучил во грчката дипломатија и бил испратен во Битола, како подконзул, а главна задача му била да создава тајни грчки комитети, тие требало да бидат ограноци на Елиномакедонскиот комитет и преку нив требало да се остави впечаток дека грчката борба во Македонија е дело на месните жители, а не проекција од надвор, во овој случај Грција.
Јон во својата книга ''Крв на мачениците и хероите'' ги повикал Грците да го следат примерот на Василиј:
Меѓу другото Драгумис ја определил и грчката борба во Македонија со зборовите:
Драгумис работел во конзулартствата во Сер, Бургас и Пловдив до 1907 година. Соработувал со Павлос Мелас кој бил оженет за неговата сестра и костурскиот патријаршиски митрополит Германос Каравангелис во организирањето на андартските чети кои настапувале против Македонската револуционерна организација.
Од 1907 до 1909 година работел во грчката амбасада во Цариград. Во периодот меѓу 1909 и 1910 година учествувал во ораганизирањето на грчките вооружени дејствија во Македонија, а исто така учествувал и во формирањето на културно грчко друштво.
Во 1911 година по италијанската окупација на Додеканезите, Драгумис учествувал во организирањето на конгресот на островот Патос и декларацијата за присоединување на островите кон Грција.
Во Првата балканска војна се нашол во генерал штабот на грчкиот крал Константинос I. Заедно со Виктор Дусмани и Јоанис Метаксас бил испратен на преговори со Тахсин паша за предвањето на Солун во грчки раце и Драгумис прв го развеал грчкото знаме.
1914 година бил испратен во Русија каде успешно го решил прашањето за Света Гора. Во 1915 година бил избран за пратеник на Лерин (Флорина). Во 1916 година почнал да го издава списнаието ''Политичка ревизија''.
За време на владата на Елевтериос Венизелос бил протеран на островот Корзика, а од таму се вртил во 1919 година.
По обидот за средба со Венизелос во Париз, полицијата предводена од Емануил Зимвракаки му поставила заседа на Јон и тој бил убиен на 12 август 1920 година.
Подоцна на тоа место била подигната спомен плоча во чест на еден од најголемите поддржувачи на Мегали идејата.
По Јан е именуван постоечаката дема ''Јон Драгумис'', центар на кој е селото Богатско од каде потекнува неговиот род.
Wind-up Records

Wind-up Records е издавачка куќа која се наоѓа во Њујорк. Формирана е од Алан и Диана Мелтзер во 1997 година.
1 Соработувачи
Според официјалната страница на Wind-up од 30 октомври 2010.* Bayside
* Cartel
* Civil Twilight
* Company of Thieves
* Creed
* Evanescence
* Finger Eleven
* Five For Fighting
* Hawthorne Heights
* It's Alive
* Jeremy Fisher
* Emily Osment
* People in Planes
* Seether
* Scott Stapp
* Stars of Track and Field
* Thriving Ivory
2 Претходни артисти
* 12 Stones* Alter Bridge
* American Pearl
* Atomship
* Бен Муди
* Big Dismal
* Bob Guiney
* Boy Hits Car
* Boysetsfire
* Breaking Point
* Cauterize
* The Crash Motive
* The Drowners
* Drowning Pool
* Eric Durrance
* Dust for Life
* Early States
* Edgewater
* Endless Hallway
* The Exit
* The Februarys
* Megan McCauley
* Must
* Papercut Massacre
* Pilot Speed
* Push Play
* The Queen Killing Kings
* Seven Wiser
* Stefy
* Stereo Fuse
* Strata
* Stretch Princess
* Submersed
* Tickle Me Pink
* Trickside
* The Wrens
3 Саундтракови
*''1080° Avalanche'' (видео игра)
*''Daredevil: The Album''*''Elektra: The Album''*''Fantastic 4: The Album''*''John Tucker Must Die''*''The Punisher: The Album''*''Scream 3: The Album''*''Walk the Line''*''World's Strongest Man''
Дукас Гајдаѕис

Дукас Гајдаѕис Дукас (|Δούκας Γαϊτατζής Δούκας), наречен капетан Зервас (|Καπετάν Ζέρβας), е андартски капетан и учесник во Борбата за Македонија.
1 Животопис
Дукас е роден 1879 година во Сер, тогаш во Османлиското Царство, а денес во Грција. Неговиот татко имал преачница голем дуќан.
Уште како млад во 1900 година се приклучил на грчката вооружена пропаганда и станал агент на грчкиот конзулат. По неуспешниот обид за ликвидација на Стојан од Ореховец бил принуден да ја напушти Македонија и да замине за Атина.
Во Грција Дукас се стекнал со воено образование и во 1904 година со андартската чета на капетан Вардас (Георгиос Цондос) во Западна Македонија, а подоцна станал заменик на капетанот Рувас (Георгиос Катехакис).
Потоа се префрлил во Ениџевардарско со цел да ги отстрани четите на Македонската револуционерна организација од таа област.
Во 1905 година со чета од 20 души се префрлил во Серско .
На 12 јануари 1907 година во Грачен (денес Агиохори, Грција) спровел казнена акција при која настрадало седумчленото семејство на Тодор Паница .
Во текот на Првата балканска војна дејствувал со чета од 100 души во реонот на Кушница. Во 1936 година е избран за претставник од Сер. Дукас умрел во 1938 година во Париз. Спред него е именувана една улица во Сер .