Маноло Каракол

Мануел Ортега Хуарез (9 јули 1909 - 24 февруари 1973) бил шпански фламенко кантаор (пејач).
1 Живот и семејство
Роден во Севиља, Шпанија, тој потекнувал од долга линија на фламенко уметници, вклучувајќи ги Енрике Ортега (татко и син) и Куро Дулче, и веројатно бил поврзан со Ел Планета и Ел Фило. Семејството било познато и по своите тореадори.
Под уметничкото име ''Ел Каракол'', тој „добил меѓународна слава исто толку за неговата раскошна персона, како и за неговиот извонреден канте фламенко. Подоцна неговите неколку дневни фламенко забави (''јуерга'') станале озлогласени. Иако како пејач секогаш ја задржал способноста да ги испорача корените на традиционалната уметност, тој не се срамел да го комерцијализира фламенкото за да привлече масовна популарност, потоа стекнал слава и богатство, како и репутација. Во најголем дел, ова било за време на она што подоцна било нашироко познато како декадентен период во историјата на уметноста, ерата на фламенко.
Во 1922 година во младоста, тој бил награден со првата награда (споделена со Ел Теназас ) на Конкурсо де Канте Јондо де Гранада, настан организиран од интелектуалци како Мануел де Фала и Федерико Гарсија Лорка. Меѓутоа, во првата фаза од кариерата, тој заработувал пеејќи најмногу на приватни забави, кои во тоа време, заедно со кафулињата, биле вообичаени сцени за фламенко уметниците.
За време на Шпанската граѓанска војна (1936–1939), тој започнал да иде на турнеи со театарски компании бидејќи, поради војната, тешко се наоѓале приватни забави. Овој вид на театарски претстави, многу вообичаени во тоа време, биле мјузикли со вообичаени љубовни приказни претставени во андалузиски или цигански контекст и нивните музички парчиња обично биле мешавина од шпански популарни песни наречени ''андалузицка копла''. Во 1943 година ја запознал Лола Флорес, со која започнал интензивна професионална и емотивна врска. Тие станале најпопуларната уметничка двојка во Шпанија во текот на четириесеттите, ширејќи ја својата слава дури и во неколку шпанскo американски земји. Неговите најпопуларни песни датирани од тоа време од областа на андалузиска копла, кои тој ги нарекувал замбра, се песните како ''Спасителот'' и ''Огнената девојка'' станале неизмерно познати во Шпанија. Учествувал и во неколку филмови како: ''Познат господин (1942), Маѓепсан (1946), Црн Џек (1950) и Девојката на продажба (1950).''
Во 1963 година го отворил таблаото ''Лос Канастерос'', каде што го посветил остатокот од својот живот и каде настапувале најистакнатите уметници од тоа време. Во овој период настапувал и со некои од неговите деца во театри и фестивали. ''Лос Канастерос'' бил отворен со Перла де Кадиз, Фернандо Теремото и Марија Варгас на вокал, Трини Еспања танцувајќи и Мелчор де Марчена и Пако Цеперо на гитара. Во таблаото работеле многу уметници: мажи и жени, пејачи, гитаристи, палмери и танчери.
Каракол загинал во сообраќајна несреќа во Мадрид, Шпанија.
2 Осврти на критичарите
Рикардо Молина за антологијата на Каракол ''Историја на пеење фламенко'': „Од кања до групата Малагењас (стил на фламенко), оваа антологија е злобна персонификација на Каракол што ги меша дефинитивните форми на минатото“. (цитиран од Алварез Кабаљеро во ''Идеална фламенко дискографија'', 1995)
3 Снимки
Како што се случувало со повеќето фламенко уметници од минатото, дискографијата на Каракол била во целосен неред. Неговите снимки редовно повторно се објавувале, но во различни компилации, понекогаш во невнимателни преработки, од различни издавачки куќи.
''Историја на фламенко пеење'', првично објавена од Хиспавокс во 1958 година со гитаристот Мелчор де Марчена останало како негово најзначајно дело. Било повторно објавено, заедно со други снимки, во компилацијата ''Генијалецот: Маноло Каракол'' во збирката на цедеа која била објавена од Хиспавокс и компилирана од JM Гамбоа. Во снимката недостасувале неговите замбри.
4 Избрана филмографија
*''Познат господин'' (1943)
*''Девојката во гостилницата'' (1951)