procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Авионска несреќа кај Бишкек (24 август 2008)

Авионската несреќа кај Бишкек се случи на 24 август 2008 (20:30 по месно време) кај Меѓународниот аеродром Манас во близина на градот Бишкек, на авион од типот Боинг 737-200 користен од ккомпанијата Itek Air, а позајмен од иранската авиокомпаија Aseman Airlines којшто под чартер лет бр. 6895 леташе на релација Бишкек- Техеран.
1 Причини за несреќата
Причините за несреќата се нејасни, но властите во Киргистан негираат дека станува збор за терористички напад. Според Тахон Мамитов, советник на претседателот на Киргистан, на бродот се наоѓал сензор кој се огласил како предупредување за патниците да го напуштат авионот. Во 10 минути екипажот изјавил дека има недостиг од притисок и решил да го врати авионот во Бишкек. Но, на 2 km од аеродромот се јавиле турбуленции и авионот се заковал во земја и се запалил.
За разјаснување на причините за несреќата работи и Меѓународниот воздухопловен комитет.
2 Патници и екипаж
На авионот во моментот на несреќата се наоѓале 83 патници и 7 членови на екипажпот. Екипажот го сочинувале 2 пилота, 4 стјуардеси од авиокомпанијата Itek Air и менаџер од компанијата Aseman Airlines. Меќу патниците на авионот била и одбојкарска репрезентација на Киргистан.
Државјанство, Патници, Екипаж, Вкупно, Преживеани
24, 6, 30, 11
53, 1, 54, 10
3, 3
1, 1
1, 1
1, 1
Вкупно, 83, 7, 90, 21
3 За авионот
Авионот Боинг 737-200 со регистрација ЕХ-009 бил во употреба од страна на киргистанската авиокомпанија Itek Air, но бил позајмен од сопственичката компанија Aseman Airlines. Авионот бил пуштен во употреба во 1979 година, а последната контрола била извршена во мај 2008.
Како и сите киргистански авиокомпании, Itek Air се наоѓа на „црната листа“ на Европската Унија за лет на нејзина територија.
Секс, љубов и тајни

''Секс, љубов & тајни'' кратка телевизиска серија на UPN. Се емитуваше во Северна Америка за време на септември и октомври, 2005. Серијата е создадена од Мајкл Генс и Ричард Реџистер. Серијата беше најавена како ''Секс, лаги и тајни'' кога UPN почна да ја најавува летото, но зборот ''Лаги'' беше променет со зборот ''Љубов''.
0.1 Рејтинзи
Серијата имаше премногу ниска гледаност и само по 4 епизоди беше прекинато нејзиното емитување. Откако првата епизода не ја гледале голем број на гледачи, се имало надеж дека серијата ќе почне да се гледа повеќе од втората епизода но кога виделе дека сѐ уште не се гледа решиле да прикажат само уште неколку епизоди за да се решат некои работи во серијата и за да некои обожаватели видат барем нешто но кога виделе дека гледаноста била толку ниска веднаш ја прекинале.
Ваитанги (Четемски Острови)

Ваитанги (маор. ''Waitangi'') е главното населено место и пристанишите на Четемските Острови. Сместено е на јужниот брег на Петровиот Залив, на западниот брег на главниот остров, наречен Четемски Остров. Овој мал бастион на цивилизацијата е неспоредливо најголемото населено место на архипелагот, со население од околу 300 жители, околу 40% од населението на групата Четемски Острови (вкупно 750 жители).
1 Објекти
* Седиште на
* Пристаниште Ваитанги & фабрика за преработка на риба
* Здравство - Болница со четири легла, еден доктор и медицински сестри
* Полиција - еден полицаец
* Правда - Окружен судија во посета на секои 6 месеци
* Образование - Едно училиште со 4 наставници
* Банкарство - ANZ Bank, единствена на Четемските Острови
* Продавници - една главна продавница, продава и бензин. Во близината има и кафуле/ресторанче.
* Радио - FM радиостаница „Радио Века“ - доброволци.
* Телевизија - од мај 1991 се снимаат програми од Нов Зеланд и се праќаат во градот - доброволци.
* Телефонија - сателитска, до Нов Зеланд.
* Хотел - „Хотел Четемс“ (''Hotel Chathams'') на кејот. Во него се има и паб.
Табасарански јазик

Табасарански е североисточен кавкаски јазик зборуван од табасаранците . Јазикот се зборува во Русија поточно во Дагестан од околу 95,905 луѓе. Глаголскиот систем на јазикот е доста прост и има два падежи во горниот табасарански и еден во долниот табасарански јазик.
1 Азбука
Буква, МФА
А а, []
Аь аь, []
Б б, []
В в, []
Г г, []
Гг гг, []
Гъ гъ, []
Гь гь, []
Д д, []
Е е, [], []
Ё ё, []
Ж ж, [], []
Жв жв, []
З з, [], []
И и, []
Й й, []
К к, []
Кк кк, []
Къ къ, []
Кь кь, []
КӀ кӀ, []
Л л, []
М м, []
Н н, []
О о, []
П п, []
ПП пп, []
ПӀ пӀ, []
Р р, []
С с, []
Т т, []
Тт тт, []
ТӀ тӀ, []
У у, []
Уь уь, []
Ф ф, []
Х х, []
Хъ хъ, []
Хь хь, []
Ц ц'', []
Цц цц, []
ЦӀ цӀ, []
Ч ч, []
Чв чв, []
Чч чч, []
ЧӀ чӀ, []
Ш ш, []
Шв шв, []
Щ щ, []
Ъ ъ, []
Ы ы, []
Ь ь
Э э, []
Ю ю, [], []
Я я, [], []
Забелешка: Буквите во црвено се користат само во зборови од руско потекло.
Фабијан Готлиб фон Белингсхаузен

Фабијан Готлиб фон Белинсхаузен (германски: ''Fabian Gottlieb von Bellingshausen'') или Фадеј Фадеевич Белингсхаузен (руски: ''Фаддей Фаддеевич Беллинсгаузен'') (9 (20 септември) 1778 - 13 (25 јануари) 1852) бил поморски офицер којшто и служел на Руската Империја и бил предводник на втората руска експедиција на пат околу светот. За време на своето патување, тој станал еден од тројцата Европејци кои први го виделе континентот Антарктик.
1 Животопис
Белингсхаузен се родил во германско семејство, на островот Сааремаа во Балтичкото Море. Уште на 10 години, Белингсхаузен станал кадет во руската царска морнарица. Откако дипломирал на возраст од 18 години, во морнарската академија во Кронштад многу брзо напредувал, па бил многу млад кога ја добил титулата капетан. Во 1803, тој бил дел од руската експедиција за пат околу светот. Бродот ''Надежда'' бил управува од Адам Јохан фон Крусештерн и ја завршил мисијата во 1806. Белингсхаузен понатамошната кариера ја продолжил управувајќи разни бродови по Балтичкото и Црното Море.
Кога императорот Александар I во 1819 побарал да се испрати експедиција за да го истражува Јужниот Поларник, Белинсхаузен ја добил одговорноста да ја предводи експедицијата. Тој тргнал на 5 септември 1819 од пристаништето Портсмут со 600 тонската корвета ''Восток'' и 530 тонската ''Мирни'' (управувана од Михаил Петрович Лазарев). Експедицијата го поминала јужниот пларник на 26 јануари 1820. На 28 јануари 1820, експедицијата здогледала копно. Тоа биле крајбрежните делови од континентот Антарктик. Белингсхаузен всушност се наоќал на само 36 км од копно. Дневниците на Белингсхаузен до рускиот министер за пловидба од 1821 година се споредени со дневниците на останатите морепловци кои тврделе дека први стигнале до континентот во дневниците на британскиот историчар А. Г. Е. Џонс од 1982. Џонс заклучил делка Белингсхаузен тоа го сторил пред морепловците Едвард Бренсфилд и Натаниел Палмер кои тоа го сториле на 20 јануари и 17 ноември 1820. Во патувањето, Белингсхаузен стигнал и до Јужните Шетлендски Острови, а открил и неколку острови на кои им ги дал имињата Петар Први Заводски, Лешков и Виској, а полуостровот на Антарктик го нарекол Александров Полуостров иако денес се нарекува Александров Остров. Белинсхаузенов Остров е еден од Јужносендвичките острови кој бил наречен во негова чест. Фадејските Острови во Лаптевско Море биле наречени по името на големиот истражувач.
По ова истражување, Белингсхаузен се насочил кон пловидба по Тихиот Океан, поминувајќи покрај островите со тропска клима.
Белингсхаузен се вратил во Кронштад на 4 август 1821.
Тој и понатаму му останал верен на царот, а неколку години подоцна се борел во Руско-турската војна (1828-1829) и ја добил титулата адмирал. Во 1839 станал воен началник на Кронштад, а на таа функција останал до својата смрт во 1852.
Мајами

Мајами (|Miami) е град во јужната страна на американската држава Флорида. Овој град според статистиките во 2020 година, има 467,963 жители, што го прави најголем град во Флорида, по Џексонвил, и 44-ти град по број на жители во САД. Мајами е главен град за финансии, издаваштво, забава, уметност, и трговија што го прави глобален град. Форбс вели дека градот е најчистиот во цела САД во 2008 година.
1 Мајами како тема во уметноста и во популарната култура
* „Мајами“ (''Miami'') - песна на американскиот музичар Ренди Њумен (''Randy Newman'') од 1983 година.
Абазински јазик

Абазински јазик — службен јазик во руската република Карачаево-Черкесија и го зборуваат абазинците. Јазикот има два дијалекти: ашхерева дијалект и тапанта дијалект, што е и воедно стандарден пишан јазик.
Јазикот го зборуваат околу 45.000 луѓе и се пишува со абазинска азбука, варијанта на кирилицата. Во Турција абазинскиот се пишува со латиница.
1 Азбука
А а, Б б, В в, Г г, Гв гв, Гъ гъ, Гъв гъв, Гъь гъь
Гь гь, Д д, Дж дж, Джв джв, Джь джь, Дз дз
Е е, Ё ё, Ж ж, Жв жв, Жь жь, З з, И и, Й й
К к, Кв кв, Къ къ, Къв къв, Къь къь, Кь кь
Л л, Ль ль, М м, Н н, О о, П п
Р р, С с, Т т, Тл тл, Тш тш, У у, Ф ф
Х х, Хв хв, Хь хь, Ц ц, Ч ч
Чв чв, Ш ш, Шв шв, Щ щ, Ъ ъ
Ы ы, Ь ь, Э э, Ю ю, Я я
Лидер на опозицијата

Водач на опозицијата (англ. ''Leader of the Opposition'') е звање (титула) кое го има водачот на најголемата невладеачка партија во рамките на Вестминстерскиот систем на парламентарно управување. Водачот на опозицијата често се смета за алтернативен премиер на оној моментално на власт, и стои на чело на соперничката алтернативна влада позната како „кабинет во сенка“ или опозициона прва клупа.
Во многу кралства на Комонвелтот, полната титула на овој политичар гласи „Водач на лојалната опозиција на Нејзиното Величество“ (''Leader of Her Majesty's Loyal Opposition'').
За информации за водачот на опозицијата во поединечни земји, поледајте ги следниве статии:
* Водач на опозицијата (Австралија)
* Водач на опозицијата (Доминика)
* Водач на опозицијата (Индија)
* Водач на опозицијата (Ирска)
* Водач на опозицијата (ЈАР)
* Водач на опозицијата (Канада)
* Водач на опозицијата (Нов Зеланд)
* Водач на опозицијата (Обединето Кралство)
* Водач на опозицијата (Пакистан)
* Водач на опозицијата (Фиџи)
* Водач на опозицијата (Шпанија)
* Водач на опозицијата (Шри Ланка)
Алофи

:''Видете Алофи (остров) за островот во состав на Валис и Футуна.''
Алофи (ниуеански и |Alofi) — главниот град на тихоокеанската зависна островска земја Ниуе. Местото брои 610 жители (Попис 2022). Се состои од две села — Алофи Север (нас. 256) и Алофи Југ, каде е сместена владата (нас. 358).
Гратчето лежи во средината Алофискиот Залив, на западниот брег на островот, недалеку од единствениот отвор во коралниот гребен кој го окружува Ниуе. Заливот се протега низ 30% од должината на островот (околу 7 километри) од ’ртот Халагиги на југ до ’ртот Макапу на север.
Во јануари 2004, Ниуе било погодено од силна тропска бура — циклонот Хета — во кој загинале двајца и нанел штета низ целиот остров. Многу од објектите во Алофи биле уништени, меѓу кои и болницата. По бурата владините згради биле преместени на помалку изложено место, 3 km копнено од западното крајбрежје наречено „Фонуакула“. Ова место сепак е во рамките на селскиот атар на Алофи Југ.
Меѓу малкумината познати Ниуеанци спаѓа семејството Тумкар, кое живеело во Австралија од 1998. Тие биле првите доктори во историјата на ова место.
1 Наводи
***
Хајнрих Ленц

Хајнрих Фридрих Емил Ленц ( - ) бил германски физичар најпознат по формулирањето на Ленцовиот закон во 1833 година.
Ленц е роден во Дорпат (Тарту) во Ливонија, денешна Естонија. По завршувањето на средно училиште во 1820 г., Ленц студирал хемија и физика на Универзитетот во Дорпат. Патувал и со Ото фон Котцебуе на неговата трета експедиција околу светот од 1823-1826 г. На патувањето Линц ги проучувал климатските услови и физичките особини на морската вода. По патувањето, почнал да работи на Универзитетот во Санкт Петербург, Русија, кајшто подоцна станал и декан на факултетот за математика и физика од 1840-1863 година, и ректор од 1863 до својата смрт во 1865 година. Започнал да го изучува електромагнетизмот во 1831 година. Покрај законот кој е наречен во негова чест, Ленц независно го има откриено и Џуловиот закон во 1842 г., поради што и понекогаш се нарекува Џул-Ленцов закон.
Умрел во Рим, откако доживеал инфаркт.
Џулови закони

Џулови закони се два независни закони од кои едниот се однесува на топлината што се создава од електричната струја, а другиот на зависноста на енергијата на идеален гас од притисокот, волуменот и температурата. Именувани се според Џејмс Прескот Џул, англиски физичар и пивар.
1 Прв Џулов закон или Џул-Ленцов закон
Првиот Џулов закон, откриен во 1840., а независно и од Хајнрих Ленц во 1842. е физички закон кој ја изразува врската помеѓу топлината создадена од електричната струја која тече низ проводник. Ефектот на загревањето на проводниците кога низ нив тече струја е познат како „Џулова топлина“. Законот гласи:
: Количеството топлина што се ослободува од проводник низ кој тече константна електрична струја е еднакво на производот од квадратот од јачината на струјата, електричниот отпор на проводникот и времето за кое тече струјата.
Математички, ова се изразува со формулата:
:<math>Q = I^2 \cdot R \cdot t</math>
кајшто
Q е количеството топлина, а
I, R и t се струјата, отпорот и времето, респективно.
2 Врска со Омовиот закон
Првиот Џулов закон е тесно поврзан со Омовиот закон. Во продолжение се неколку равенки кои го демонстрираат тоа:
:<math> U = I \cdot R </math> или <math>I = \dfrac{V}{R}\ </math> е Омовиот закон
:<math> P = U \cdot I \ </math> каде што P е енергијата што се дисипира (ослободува) на отпорникот (или проводникот)
Со комбинација на претходните две равенки и замена на U со I и R:
:<math> P = I^2 \cdot R \ </math> е енергијата што се ослободува на отпорникот.
Конечно, количеството на топлина е еднакво на енергијата што се троши на отпорникот помножена со времето за кое се одвива процесот:
:<math>\dfrac{Q}{t} = I^2 \cdot R </math>
со што се добива истата равенка како и за Џуловиот закон:
:<math>Q = I^2 \cdot R \cdot t</math>
Џуловиот закон може да се нотира и според напонот на отпорникот:
:<math>Q = \dfrac{V^2}{R} \cdot t</math>
3 Втор Џулов закон
Вториот Џулов закон гласи дека:
: Внатрешната енергија на идеален гас е независна од волуменот и притисокот, туку зависи само од неговата температура.
За природата на боговите

За природата на боговите (лат. ''De Natura Deorum'') е дело на римскиот говорник Цицерон, напишано во 45 п.н.е. Делото е поделено на три „книги“, кои ја обработуваат теологијата на различни римски и старогрчки филозофи. Книгата особено се задржува на критички осврт кон стоичката и епикурејската теологија.
Делото расправа и за веројатноста и случајноста, и истата се смета за извор на теоремата на неуморниот мајмун, каде во едно големо множество на случајни настани може да се пронајде навидум голем поредок.
1 Текст
1.1 Англиски
* (Cambridge, Univ. Press 1880-1885)
* (Cambridge, Univ. Press 1880-1885)
* (Cambridge, Univ. Press 1880-1885)
1.2 Македонски
* Кикерон, Философски расправи, превод од латински Љубинка Басотова, Три, Скопје 2003; 446 стр.; 20 см. (Библиотека Сфинга)
Czech Airlines

Czech Airlines j.s.c. (чешки: ''České aerolinie, a.s.'', македонски изговор: ''чех ерлајнс''), е чешка национална авиокомпанија која е заснована на аеродромот во Прага. Оперира на 69 одредишта во 41 земја, вклучувајќи ги сите европски метрополи, а исто така и извесни одредишта на Блискиот Исток и Северна Америка. Во 2006. година превезе околу 5 и пол милиони патници. Авиокомпанијата е член на SkyTeam алијансата.
1 Историја
Czech Airlines е формирана на 6 октомври 1923 година, од страна на чехословачката влада. Дваесет и три дена подоцна првиот комерцијален лет помеѓу Прага и Братислава е воспоставен. Оперирала со домашни летови с до 1930 година кога првиот меѓународен лет до Загреб беше воспоставен. По германската окупација на Чехословачка во 1939, развојот на авиокомпанијата беше стопиран.
Во февруари 1948 година, Комунистичката партија се враќа на власт во Чехословачка. Со доаѓањето на власт, тогашната власт прекинува неколку западно европски одредишта, а исто така ја заменува флотата со авиони, па така наместо западно Европски и Американски авиони, во употреба влегуваат Советски авиони. Во 1957 година, Czech Airlines влегува во историјата како втора компанија која започнува да употребува авиони на млазен погон, со добивањето на авион од типот Туполев Ту-104А. Првиот прекуокеански лет беше остварен на 3 февруари 1962 година со летот до Хавана, Куба, користејќи Бристол Британија авион. Овој авион беше заменет со Иљјушин ИЛ-18Д при крајот на 60-тите години од минатиот век, а исто така беа воведени и нови прекуокеански одредишта до Њујорк и Монтреал. Во 90-тите години од минатиот век, најголемиот дел од советските авиони беа заменети со авиони од западноевропските земји, како Боинг 737, Ербас А310, Ербас А320, како и ATR воздухоплови за кратки релации.
2 Одредишта
Погледни опширно: ''Одредишта на Czech Airlines''.
3 Флота
+ Czech Airlines Флота
Авион, Вкупно, Патници (Бизнис/Економска), Одредишта, Забелешки
Ербас A319-100, 9 (6 orders), 135, ''Одредишта на средни должини'' Европа и Блискиот Исток
Ербас A320-200, 8, 162, ''Одредишта на средни должини'' Европа и Блискиот Исток
Ербас A321-200, 2, 212, ''Одредишта на средни должини'' Чартер Летови, на услуги од: HOLIDAYS Czech Airlines
АТР 42-500, 7, 46, ''Кратки одредишта'' Средна Европа
АТР 72-200, 2, 64, ''Кратки одредишта'' Средна Европа, Ќе биде заменет со: АТР72-500
Боинг 737-400, 2, 144 162, ''Кратки и средни одредишта'' Европа, Чартер Летови, на услуги од: HOLIDAYS Czech Airlines
Боинг 737-500, 8, 108, ''Кратки и средни одредишта'' Европа, Ќе биде заменет со: A319
Фарадеев закон за индукција

Фарадеевиот закон за индукција опишува еден важен феномен кој е и основен закон на електромагнетизмот и кој се применува во рабоатата на трансформаторите, електричните генератори и други електрични машини. Законот гласи:
Законот е откриен од Мајкл Фарадеј во 1831, а независно истовремено и од Џозеф Хенри.
Квантитативно, законот се изразува со следнава формула::<math> \mathcal{E} = - </math>.
кајшто
:<math>\mathcal{E}</math> е електромоторната сила во волти,
:Φ<sub>B</sub> е магнетниот тек (флукс) низ колото во вебери.
Насоката на електромоторната сила (ЕМС) е дадена со Ленцовиот закон.
Во принцип, постојат два начини да се врши промена на магнетниот тек низ електрично коло. Едниот, кој се користи кај трансформаторите, е со наизменична струја која создава променливо магнетно поле, а другиот, кој главно се користи кај генераторите, е кога електричното коло, (во случајов намотките на генераторот) ротираат низ статично магнетно поле, со што текот се менува.
1 Електромагнетна и електростатичка индукција
Феноменот на електромагнетната индукција не треба да се меша со електростатичката индукција која создава електрицитет преку триење или допир помеѓу два различно наелектризирани објекти.
2 Фарадеев закон во интегрална форма
Максвел во 1855 ја ревидирал математичката формула на фарадеевиот закон, а во 1884 Оливие Хевисајд ѝ ја дал следната форма која се користи и денес:
:<math>\nabla\times \mathbf{E}(\mathbf{r},\ t) = -\frac{\partial \mathbf{B}(\mathbf{r},\ t)}{\partial t},</math>
кајшто
:E и B се електричното и магнетното поле,
:∇ × означува промена
:<math>\begin{matrix} \frac{\part}{\part t}\end{matrix}</math>  означува делумен извод по времето при фиксно растојание r.
Оваа форма на равенката е позната и како Максвел-Фарадеева равенка, или една од четирите Максвелови равенки.
Хронологија на воздухопловни несреќи во Македонија

Следува хронолошки список на воздухопловни несреќи во Македонија:
1 Во Македонија
Дата, Место, Вид на авион, Жртви, ''Повеќе''
22 октомври 1951, Скопје, Douglas C-47А-20-DК, 12 луѓе, Авионска несреќа кај Скопје (1951)
22 септември 1975, Скопје, судир на Antonov 2R со Antonov, ?, Авионска несреќа кај Скопје (1975)
24 јули 1992, кај село Лисец, Antonov 12 BK, 8 луѓе, Авионска несреќа кај Скопје (1992)
5 март 1993, Скопје, ФОКЕР 100, 86 луѓе, Авионска несреќа кај Скопје (1993)
22 ноември 1993, кај Тројани, Јак-42Д, 116 луѓе, Авионска несреќа кај Охрид (1993)
18 септември 1995, кај Скопје, Antonov 2R, 2 луѓе, Авионска несреќа кај Скопје (1995)
17 март 2001, Попова Шапка, хеликоптер МИ-17, 2 луѓе, Хеликоптерска несреќа на Попова Шапка (2001)
12 јануари 2008, Блаце, хеликоптер на АРМ, 11 луѓе, Хеликоптерска несреќа кај Блаце (2008)
28 август 2008, кај с. Лескоец, Цесна, 4 луѓе, Хеликоптерска несреќа кај Лескоец (2008)
10 јули 2014, кај Струмица, хеликоптер МИ 17-V 5, 4 луѓе, Хеликоптерска несреќа кај Струмица (2014)
7 септември 2016, кај Кожле, Пајпер Па 34-200 Т Сенека, 6 луѓе, Авионска несреќа кај Кожле (2016)
2 април 2019, кај Солунска Глава, Цесна, 4 луѓе, Авионска несреќа кај Солунска Глава (2019)
2 Поврзано
Дата, Место, Вид на авион, Жртви, ''Повеќе''
26 февруари 2004, кај Мостар, БиХ, 9 луѓе вклучувајќи го претседателот Борис Трајковски, Авионска несреќа кај Мостар
Тавче-гравче

Тавче-гравче — традиционален македонски специјалитет. Се подготвува од свеж македонски грав и може да се најде скоро во сите македонски ресторани. Се сервира во македонски земјени чинии.
Во македонското поднебје се произведува на повеќе места, но посебно е познат и прочуен тетовскиот грав.
1 Состојки
Во прилог се прикажани основните состојки и начин на приготвување, но секоја кујна користи и други додатоци кон овие состојки како и свој оригинален начин на приготвување:
* грав
* кромид
* масло
* Сува црвена пиперка (може и повеќе)
* црвен и црн пипер, сол и магдонос
2 Начин на приготвување
Гравот прво добро се чисти, се потопува да лежи во ладна вода најмалку три часа (по традиција се остава преку ноќ) за да омекне, потоа се мие и се вари во лонец. По првото вриење водата се истура (бидејќи создава гасови), па се става нова вода. Во втората вода се додава дел од кромидот и црниот пипер, а може и неколку парчиња лаворов лист. Посебно во тавче запржуваме кромид заедно со црвен пипер. Сувата пиперка можеме да ја запржиме заедно со кромидот, а може и посебно. После 90-тина минути колку што му се потребни на гравот да се свари, му го додаваме запржениот кромид и пиперката и добро промешуваме. Потоа содржината се става во земјен сад и се пече на температура околу 220 степени сè додека не запече одозгора. Во варењето треба да се внимава да нема ниту премногу, ниту премалку вода. А при печењето да се внимава да не биде премногу сув.
Земјената тава покрај што му дава препознатлив традиционален изглед на јадењето ја чува топлината со часови.
3 Комбинација
Освен само тавче-гравчето често се подготвува во комбинација со некои јадења од месо, како македонски плескавици, македонска сланина, македонско суво месо, македонски ребра и слично.
4 Калоричност
Треба да се внимава на количината која ќе се изеде бидејќи гравот спаѓа во покалоричните јадења и содржи околу 350 калории на 100 грама чист грав.
Во нашето поднебје се произведува на повеќе места, но посебно е познат и прочуен тетовскиот грав.
Боза

Бозата — освежителен практично безалкохолен (1%) пијалак кој се добива со ферментација на брашно од пченица или просо, шеќер и квасец. Овој пијалак може да се најде во повеќето македонски слаткарници, и постана традиционален македонски пијалак. Луѓето кои го прават овој пијалак ги нарекуваат бозаџии. Рецептот за овој пијалак е стар стотици години а кај нас е пренесен со поробувањето од страна на Отоманското Царство.
Покрај Македонија, овој пијалак стана традиционален и во другите балкански земји во состав на Отоманското Царство како Србија, Бугарија, Црна Гора, Босна и Херцеговина а посебно во Албанија и Турција. Македонската боза се разликува од останатите по тоа што е посветла и има посладок вкус.
1 Историја
За почетоците на бозата се верува дека датираат од пред неколку илјади години во времето на Месопотамија, но сигурни податоци добиваме од времето на Отоманското Царство каде што достигнува голема популарност. Бидејќи бил сметан за алкохолен пијалак тој понекогаш бил забрануван од султаните.
Удар во срцето

Удар во срцето (шпански јазик: Un gancho al corazon) е мексиканска телекомедија. Серијата во Мексико започна со прикажување на 25 август 2008. Воедно серијата е римејк на аргентинската телекомедија Ти си мојот живот од 2006/7 година. Во главните улоги се појавуваат Дана Гарсија, со прво учество во новела на Телевиса, Себастијан Рули и Лаиша Вилкинс.
1 Синопсис
Приказна за Валентина Лопес, млада и убава девојка која има живот со вредност и одлуки. Одлична професионална боксерка која од малечка сите ја викаат ‘Ла Монита’. Талентот за бокс и овозможува да стане и светски првак. Нејзин тренер е Бето, кој исто така и е и момче веќе осум години. Валентина му е многу благодарна на Бето и на неговата мајка Ниевес, бидејќи и дадоа куќа откако нејзината мајка ја напуштила. Се изгледало дека Валентина ќе има мирен живот и некомплициран покрај Бето, но судбината планирала нешто многу различно за Монита. Приказната започнува со поразот, Валентина губи во борбата за сопственост, ја повредува раката и додека се лекува одлучува да пронајде друга работа. На другиот крај во градот се канцелариите на групата Сермењо, фирма за недвижности која е во сопственост на бивш првак пилот на авто трки, Маурисио Сермењо, кој сега посветен на семејниот бизнис. Таму доаѓа Валентина во потрага по работа. Од првиот момент кога се запознаваат, Валентина како и Маурисио се повредени од аморовата стрела. Секако, во тоа се замешува Констанца, девојката на Маурисио, привлечна и софистицирана жена, која изгубено е вљубена во неговите пари. За да ги раздели Маурисио и Валентина, Констанца се зближува со Херонимо, братучедот на Маурисио, и со Оскар Карденас, нечесен работник. Но, не само што сакаат да го одделат од девојката, туку и од неговите три посвоени деца (Алдо, Луиса и Дани), и од неговото богатство. Меѓутоа, љубовта на Маурисио и Валентина ќе може да премине каква било препрека, бидејќи повеќе болна од една тепачка во рингот е борбата за среќата, и во неа, најдобриот тренер е љубовта.
2 Улоги
Глумци Ликови
Дана Гарсија, Валентина Лопес ‘Ла Монита’
Себастијан Рули, Маурисио Сермењо
Лаиша Вилкинс, Констанца Лердо де Техада
Раул Араица, Роберто Очоа
Ана Мартин, Ниевес Очоа
Ото Сирго, Салвадор Улоа
Евгенија Каудуро, Габриела Паласиос
Роберто Бландон, Оскар Карденас
Мешач за коктели

Мешач за коктели или шејкер (од англ. ''shake'' = „тресе“) — специјален сад што се користи за мешање на пијалаци со тресење. Постапката се одвива така што во садот се ставаат состојките на пијалакот (обично алкохол, ликери, овошен сок итн.), по потреба и неколку коцки мраз, и потоа се затвора садот со капачето и се протресува 5-10 секунди. Пијалаците кои треба да бидат проѕирни не се протресуваат туку се мешаат во шејкерот.
Постојат разни видови на мешачи:
* Бостонски шејкер: дводелен сад кој се состои од метално дно и пластичен капак. Ако е потребно цедење на пијалакот, се користи посебна цедалка.
* Коблер шејкер: троделен сад кој има дно, капак со сито и уште едно капаче над ситото. Капачето се користи и како мерка.
* Француски шејкер: исто дводелен сад од метално дно и метален капак.
Арпино

Арпино (ита. ''Arpino'') — град (општина) во покраината Фрозиноне во регионот Лацио во средна Италија.
1 Историја
Стариот град датира најмалку од VII век п.н.е. Бил поврзан со Волските и Самнитите. Потоа бил заземен од Римјаните, а во 305 п.н.е. станал „граѓанство без право на глас“. Градот се стекнал со право на глас во 188 п.н.е.,а во 90 п.н.е. му бил доделен статус на ''муниципиум'' (самоуправен град). Римското име на градот било ''Арпинум''. Познат е како родно место на Гај Мариј и Цицерон.
Еверар де Бар

Еверар де Бар (починал во 1174) — третиот Голем мајстор на витечкиот ред, темплари, од 1147 до 1151.
Едвар де Бар бил учител на темпларите во Франција од 1143 година, а по смртта на Робер де Краон во 1147 година станал еден од најголемите двигатели на витечкиот ред. Тој брзо бил избран за наследник на Робер де Краон, па наскоро му се придружил на кралот Луј VII во Втората крстоносна војна. Тој во Цариград пристигнал пред кралот, а откако овој пристигнал тој се погрижил да биде заштитен во Битката кај Писидиа против Турците Селџуци.
Според хроничарот Одо од Деуил, Едвард де Баре бил многу итар и храбар. Се чини дека, тој имал големо влијание врз кралот Луј VII. По неуспешната опсада на Дамаск, кралот се вратил од Франција следен од Едвард којшпто бил заложен за кралското богатство.
Откако се вратил во Франција, Едвард де Баре абдицирал официјално во 1151 година и станал свештеник во Клерво, а сето тоа поради протестите на темпларите. Како Голем мајстор, го наследил Бернар де Трамелеј којшто на таа функција бил уште од заминувањето на Едвар од витешкиот ред во 1149 година.
Едвард де Баре умрел во 1174 година.
Куба либре (коктел)

Куба либре (шпански: ''Cuba libre'' = ''Слободна Куба'') — долг коктел од кола, лимета и рум. Во САД и Канада често ја нарекуваат и „рум и кола“, и понекогаш и не додаваат лимета. Не може со сигурност да се утврди потеклото на пијалакот, иако производителите на рум се натпреваруваат во тоа кој прв го измислил, но се пие уште од раните 1900-ти.
Некогаш, пред постоењето на кока-кола и пепси-кола, пијалакот се сметал за егзотичен бидејќи се правел од кола ореви и кока.
1 Подготовка
За да направите правилно Куба либре, наполнете висока чаша со мраз и наполнете ја до пола со кола сок. Во шејкер сипете 2 дози бел рум и сок од пола лимета, додадете малку мраз и протресете. Потоа исцедете ја полека мешавината од шејкерот во чашата, така што да остане „да плива“ над колата.
Понова варијација на Куба либре е коктелот „Копертон“ кој користи малибу рум (рум со природен екстракт од кокос) и кола со вкус на цреша. Вкусот на пијалакот малку потсетува на мирисот на лосионот за сончање, од таму и името.
2 Поврзано
*Мохито
Андре де Монбар

Андре де Монбар (околу 1103- ) бил петтиот Голем мајстор на витешкиот ред темплари и еден од новите основачи на редот.
Семејството Монбар било од Хохадел од Бургундија, а Андре бил вујко на светиот Бернар од Клерво. Всушност, Андре бил полубрат на Бернардовата мајка Алет де Монбар . Тој влегол во редот на темпларите во 1129 година и заминал во Палестина каде што брзо се пробил во витешките редови и станал сенешал, главен помошник и втор во командата на темпларите, веднаш по Големиот мајстор. По Битката кај Аскалон, на 22 август 1153, тој бил избран за Голем мајстор, наследувајќи го убиениот и обезглавен Бернард де Тремелеј којшто умрел на 16 август.
Андре де Монбар умрел на 17 јануари 1156 година во Ерусалим, а за негов наследник на функцијата Голем масјтор бил избран Бертран де Бланшфор.
Проблеми на современата шаховска теорија

Проблеми на современата шаховска теорија е шаховска книга, дело на советскиот шаховски велемајстор Владимир Алаторцев. Книгата е напишана во 1960 година и во неа врз основа на анализа и коментар на шаховски партии се разгледуваат шаховски позиции кои со своите проблеми наоѓаат место во современата шаховска теорија. Книгата е напишана на руски јазик.
1 Опис на содржината
Корисната шаховска книга „Проблеми на современата шаховска теорија“ содржи анализа на различни партии и позиции кои во себе кријат шаховски загатки кои бараат соодветно решение. Сето тоа се заснова на заемното дејствување на фигурите и пешаците. За описот на содржината на делото најдобро говори самиот автор, кој запишал:
Во книгата се разгледуваат проблеми на современата шаховска теорија кои се засноваат на заемното дејсѕвување на силите (фигури и пешаци). Предложените решенија претставуваат набљудуван резултат на многугодишно набљудување и пракца на авторот како шаховски мајстор. Книгата се препорачува за шахисти од постара возраст, методисти, педагози и тренери, а може да биде корисна и за самоуките.
2 Стил на пишување
Книгата „Проблеми на современата шаховска теорија“ претставува типичен дел од творештвото на еден велемајстор посветен на шаховското творештво. За стилот може слободно да се каже дека е задоволителен, а партиите и позициите се претставени на соодветни дијаграми по неколку потези и со соодветна анализа, коментар и објаснување на високо ниво.
Бернар де Трамелеј

Бернар де Трамелеј (умрел на ) бил четвртиот Голем мајстор на витешкиот ред темплари.
Тој се родил во замокот од Трамелеј, во близина на Сен Клод, Јура. Според Шарл ду Фресне, тој наследил непознат Хуго како мајстор на храмот. Но, сепак најверокатно е дека во јуни 1151 година, тој го наследил Еверар де Бар по неговото абдицирање по неуспехот во Втората крстоносна војна и враќањето во Франција. Кралот Балдуин III нему му го ветувал градот Газа којшто Бернард го обновил за целите на темпларите.
Во 1153, темпларите учествувале во Битката кај Аскалон, тврдина којашто била под контрола на Египет. Темпларите опсадиле една кула, но Египќаните ја запалиле тврдината од внатрешната страна. Ветерот којшто дувал го проширил огнот и се запалиле неколку ѕидови од Аскалон по што се срушиле и се направил премин.
Според Гијом од Тир, витезите на одредот јуреле низ преминот без за тоа да знае кралот Балдуин. Во тоа време, Бернар де Трамелеј ги спречил останатите Крстоносци од следење со тоа што го поделил пленот со кралот. Бернар заедно со уште 40 темплари бил убиен од бројниот египетски гарнизон. Нивните тела биле оставени во ѕидините, а нивните глави му биле однесени на султанот. Некои други погледи кажуваат дека верзијата на Вилијам од Тир е малку искривена, односно се поставува прашањето, зошто темпларите да не го следат при јуришот низ преминот?
Постои уште една верзија од еден хроничар од Дамаск. Според него, преминот од ѕидот е во спомен на освојувањето на градот и не претставува спомен во врска со темпларите.
И покрај големиот број на верзии, Бернар де Трамелеј бил убиен и обезглавен за време на битката.
По неколку дена, кралот Балдуин ја освоил тврдината, а темпларите за свој Голем мајстор го избрале Андре де Монбар.
Жилбер Ерај

Жилбер Ерај (умрел во декември 1200) бил дванаесеттиот Голем мајстор на витешкиот ред Темплари.
Жилбер Ерај се родил во Арагонесе (од Арагон во Шпанија) и станал темплар уште како млад. Тој останал во провинциите Провенс и Арагон, каде што земал учество во битките за Реконквиста, а околу 1190 година станал Голем мајстор на провинцијата. Во 1193 година, по смртта на Робер де Сабле, тој станал Голем масјтор на витешкиот ред, а во наредната 1194 година, папата Целестин III им дал на темпларите поголеми привилегии.
Познато е дека Ерај скал да преовладува мир помеѓу Христијаните и Муслиманите, но многумина не се согласуваат со тоа и сметаат дека тоа бил предавнички чекор и заговор против непријателите.
За време на неговото водство на редот на темпларите, недоразбирањата со болничарите се заостриле. Арбитражата од страна на папата Иноцентиј III била во корист на болничарите, бидејќи тој не можел да ги заборавои согласностите коишто ги имале темпларите со Малек-Адел, брат на султанот Саладин.
Друго големо остварување на Жилбер Ерај е времето коешто го издвоил за организирање и консолидирање на одржувањето на темпларите во Франција и Апулија.
Во Шпанија, темпларите земале актоивно учество во Реконквиста и ја добиле тврдината Алхамбра од Алфонсо III Арагонски како награда за нивните напори вложени во борбата.
Одо де Сен-Аман

Одо де Сен-Аман (Од или Одон) бил осмиот голем мајстор на витешкиот ред, темплари, од 1171 до 1179 година.
1 Личен живот
Одо де Сен-Аман се родил како член на едно познато семејство од Лимузин, Франција. Тој бил маршал од Ерусалим, а потоа станал и виконт. Тој бил остроумен и паметен водач на темпларите, а тоа му донело големи пофалби, но и лутина и огорченост. Како на пример, кога темпларот Гантје ди Менил во 1172 година бил обвинет од кралот Арнарик I дека убил исламски благородник, Сен Аман него не го предал. Со тоа, тој постапил според папската була и докажал дека врз темпларите се наредува од Рим.
2 Воена кариера
Сен-Аман како голем мајстор зел учество во неколку големи воени акции. Тој со своите темплари извојувал победи кај Наблус, Јерико и Џерах, но сигурно негова најславна победа е онаа во Битката кај Манцикерт кога со многу помалубројни и послаби сили ја поразил силната и побројна војска на султанот Саладин.
Во март 1179, Одо де Сен Аман ја разгледувал тврдината Кастелон. Тој со своите сили претставувал „трн во око“ за султанот Саладин и стигнал на другата страна од тврдината каде што се нбаоѓала Саладиновата војска којачто била уништена. Многу делотворна била и победата со којашто бил уништен Саладиновиот мајски напад на Ерусалим во 1179 година. Саладин ги барал и ги нашол најтесните ѕидини на тврдината, но налетал на добропозиционираните темплари коишто на исламските сили им нанеле огромни загуби. По ова, темпларите се обиделе да го зададт завршниот удар на противничката војска, но Саладиновите сили се реогрганизирале во Битката кај Марџ Ајун. Одо де Сен-Аман бил поддржан од кралот Балдуин IV, Рејмонд III и Роже де Мулен. И покрај тоа, Саладин ги десеткувал христијанските сили. Кралот Балдуин IV избегал, земајќи го исусовиот крст, а Сен-Аман бил заробен и земен како заложник.
Во август 1179 година, новата темпларска тврдина била освоена од муслиманските сили, а темпларите коишто докрај останале живи да се борат биле обезглавени. Одо де Сен-Аман починал во еден од затворите на султанот Саладин околу 1180 година, но точната дата сè уште е непозната. Сепак, неговото ослободување било договорено како замена за ослободувањето на заробените Саладинови внуци. Но, преговарачите не пристигнале навреме за да го склучат договорот.
3 Добивање поддршка
Во текот на своите патување од воен карактер, Сен Аман бил поткрепуван со парична, но и материјална помош што му овозможило големи успеси. Тој добивал и собирал помош од речиси сите земји од Европа низ којшто поминал, а бил поддржуван и од некои благородници во Азија по неговата победа во Битката кај Манцикерт.
Филип де Плеси

Филип де Плеси (1165- 1209) бил тринаесеттиот Голем мајстор на витешкиот ред Темплари. Тој е роден во тврдината Плеси- Масе во Анжу, Франција. Во 1189 година, тој земал учество во Третата крстоносна војна како витез, а во Палестина дознал и се приклучил на редот на темпларите. По смртта на Жилберт Хорал, тој станал Голем мајстор. Тој помогнал да се склучи примирјето помеќу Саладин и Ричард I. Откако ова примирје било обновено, тој побарал од Тевтонскиот ред и Болничарите да му понудат ново примирје на Малек-Адел, брат на султанот Саладин. Ова наишло на критика од папата Иноцентиј III.
За време на неговото водство имало неколку воени актривности, но Четвртата крстоносна војна завршила со поход којшто не завршил во ''светата земја''. Германскиот крал бил против темпларите во заштита на тврдината Гаштајн. Едноставно темпларите биле избркани од Германија, па папата интервенирал во решавање на спорот.
Односите со болничарите и понатаму биле затегнати, а за време на неговот водство, редот го достигнал својот врв во Европа.
Неговото име за последен пат запишано во документ во 1209 година, а според ''Хрониката од Ремс'', Филипе де Плеси умрел на 12 ноември 1209 година.
Бертран де Бланшфор

Бертран де Бланшфор од Бланкфор бил шестиот Голем мајстор на витешкиот ред, темплари. На оваа функција дошол во 1156 година и останал сè до неговата смрт во 1169. Тој е познат како голем реформатор на редот.
1 Личен живот
Бертран де Бланшфор се родил околу 1109 година, иако точната дата сè уште е непозната. Според некрографите од Ремс, тој умрел на 2 јануари 1169. Тој бил најмало дете од семејството на лордот Годфреј де Бланшфор од Гијана. Тој уште од млад бил војнички воиспитуван, а како Голем мајстор ги нагласил реформите и преговорите во редот. Тоа многу помогнало да се создаде сликата за темпларите како заштитници, а не како сурови луѓе.
2 Воените белешки
Првата посериозна акција на Бертранд била со кралот Балдуин III со кого се борел против Нур ад-Дин. Меѓутоа, тој бил заробен по поразот на кралот Балдуин кај Бањас во 1157 година. Поразот предизвикал Бланшфор да биде фатен во заседа откако тој ги отпуштил франкските војници по завршувањето на битката. Во затвор тој поминал 3 години, а потоа бил ослободен по склучувањето примирје меѓу византискиот императот Мануил I Комнин и Нур ед-Дин.
Бертранд му се придружил на кралот Арналик I за време на неговата експедиција во Египет во 1163.Експедицијата завршила без успех, поради малиот број на Христијани коишто земале учество. Бертранд не учествувал во втората експедиција во 1168 година, бидејќи загубите биле очекувани.
3 Реформи
Бертран де Бланшфор поднел петиција до папата за употреба на зборовите „Мајстор со благонаклоност на Бога“, којашто ја изградила позицијата на темпларите во црквата, заштита којашто Рим ја гарнтирал. Неговите реформи коишто се однесувале за внатрешната состојба во редот се уште позначајни. Тој апишал прописи со коишто се одредила структурата во редот на темпларите и секој витез, темплар си ја знаел својата улога. Тој исто така издал документ за водство со кој се оневозможувало новиот Голем мајстор да може да одлучува за организацијата на редот. Тој работел на создавање на преговарачки улоги во кои редот нема никаква вредност. По неуспехот во експедицијата во Египет, темпларите помогнале да се склучи примирјето.
Гијом де Шартр

Гијом де Шартр или Гилелм де Карното (Вилем де Карното) бил принц на цистерцијанскиот принципат Себорга и Голем мајстор на витешкиот ред Темплари од 1210 до 26 август 1218 година.
Во 1210 година, тој помагал во крунисувањето на Жан де Брјен за крал на Ерусалимското Кралство. Во 1211, тој водел арбитража помеѓу Лео III од Ерменија и темпларите, заштитувајќи го замокот Баграс. За време на неговото водство редот процветал во Шпанија, извојувајќи многу важни победи над Маврите.
Гијом де Шартр умрел од чума (најверојатн од тифус), откако бил тешко ранет во опсадата на Дамиета, во Себорга во ''светата земја''.
Пјер де Монтеги

Питер де Монтегју бил Голем мајстор на витешкиот ред Темплари од 1218 до 1232. Тој земал учество во Четвртата крстоносна војна и бил против позицијата на султанот од Египет за опсадата на Дамиета. Тој бил и Голем мајстор на француската провинција Арагон, од 1211 па сè до својата смрт.
1 Лични детали
Питер де Монтегју бил многу добар другар со Жилом де Шартр. Таквата доверба од неговиот претходник довело тој да биде избран за Голем мајстор многу брзо по неговата смрт во 1218 година. Во истото тоа време Голем мајстор на витешкиот ред Болничари бил Гарин де Монтегју кој најверојатно бил негов брат. Ова најверојатно било и причина за блиските односи помеѓу двата витешки реда во овој период.
2 Воените белешки
Неговите акции против Муслиманите за ослободувањето на Ерусалим биле многу ефективни, што тие биле насочени со намера за предавство. Во повлекувањето на темпларите од опсадата на Дамиета, исламските сили успеале да вратат многу франкиски војници, успеале да ги спречат нападите на Ерусалим, а што е најважно земале дел од вистинскиот крст којпто во Битката кај Хатин бил земен од страна на Европејците. Католичкиот притисок значел дека муслиманските рокови биле одбиени и борбата продолжила. Неговите воени победи, потпомогнати од болничарите го направиле Педро де Монтегју препознатлив борец.
Арнолд де Тороха

Арнолд де Тороха или Арнолд од Тороха бил деветтиот Голем мајстор на витешкиот ред, темплари, од 1181, па сè до неговата смрт во 1184 година.
1 Личен живот
За Арнолд де Тороха сè уште е непозната точната дата на раѓање. Се знае дека кога бил избран за Голем мајстор имал околу 70 години, а долги години служел во витечкиот ред. Тој бил мајстор на темпларите во Шпанија и Провенса.
2 Воените белешки
2.1 Реконквиста
Воената кариера на Арнолд де Тороха била насочена кон борбата за „Реконквиста“ на Шпанија и Португалија против Муслиманите. Арнолд особено бил активен во Арагон. Неговото поставување за Голем мајстор ја отсликува неговата личност како редок темплар којшто бил активен далеку од ''Светата земја''. Ова се појавило во одредот по смртта на неговиот претходник Одо де Сен-Аман којшто бил вмешан во политиката којашто се водела во Ерусалим. Но, Арнолд немал такво политичко искуство во крстоносните држави. За Голем мајстор бил избран во 1181 година.
2.2 Конфликтот со болничарите
Во периодот на владеење како Голем мајстор, витезите болничари достигнале висока точка на влијание. Во тоа време постоело соперништво помеѓу двата витечки реда, но притисокот на Муслиманите не зависел од нивното соперништво. Затоа двата Големи мајстори се сретнале со папата Луциј III и кралот Балдуин IV, па проблемите биле решени. Всушност, Арнолд де Тороха се покажал како вешт и способен дипломат којшто решил неколку проблеми на политичките групи во истокот. Тој ги предводел мировните преговори со султанот Саладин по побуните на Рејналд Шатилонски во Ултерјордан.
2.3 Претставништвото до Европа
Во 1184 година, Арнолд де Тороха заедно со патријархот Хераклиј и Големиот мајстор на витешкиот ред, болничари Рожер де Мулинс се договорил за поддршка на Ерусалимското Кралство. Тие планирале посета на Италија, Англија и Франција, но Арнолд де Тороха се разболел и умрел кај Верона на 30 септември 1184 година. Како Голем мајстор го наследил Жерард де Ридфор.
Арман де Перигор

Арман де Перигор или Херман де Пјер-Грос (1178- 1247) бил потомок на грофовите од Перижорд и бил Голем мајстор на витешкиот ред Темплари од 1232 до 1244 година.
Тој бил мајстор на италијанските покраини Апулија и Сицилија, од 1205 до 1232 година. Во 1232, тој бил избран за Голем мајстор на витешкиот ред Темплари. Тој организирал напади на Кана, Сафита и Сефорија, како и на муслиманските позиции околу Галилеевото Езеро. Сите овие акции биле неуспешни и ја намалиле делотворноста на темпларите.
Во 1236, на границата помеѓу Сирија и Цилиција, 120 витези со неколку стрелци и туркополи биле фатени во заседа во близина на градот Дарбсак (Тербезек). Во првата фаза од битката, темпларите успеале да го освојат градот иако наишле на силен отпор, но кога пристигнале дополнителните сили од Алеп, темпларите биле масакрирани. Помалку од 20 од нив успеале да се спасат и да се вратат во замокот Баграс, на околу 15 km оддалеченост.
Во септември 1239, Арман допатувал во Арка. Таму, тој склучил примирје со султанот од Дамаск, паралелно со склучувањето примирје на болничарите со султанот од Египет. Во 1244 година, султанот од Дамаск се заблагодарил што темпларите помогнале да се спречи продорот на Кварцемијаните од Мала Азија. Во октомври 1244, Темпларите, Болничарите и Тевтонските витези, заедно со султанот од Дамаск се соочиле со султанот од Египет и неговите сојузници, Корезмијанците во Битката кај Ла Форбје. Христијанско-муслиманската коалиција била поразена со повеќе од 30.000 загинати. Некои темплари и болничари успеале да ја сочуваат тврдината Аскалон во христијански раце. Арман де Перигор бил убиен во битката, или пак бил заробен и останал жив до 1247 година.
Тома Берар

Тома Берар или Тома Беро бил дваесеттиот Голем мајстор на витешкиот ред Темплари, од 1256 до 1273. Тој напишал неколку писма до англискиот крал Хенри III, опишувајќи му ја мизерната ситуација во Светата земја. Тој создал соработка омеѓу различните витешки редови, помеѓу кои птретходно преовладувало соперништво. Со ова се согласиле Големите мајстори: Хуго де Ревел од Болничарите и Ано Зангершаузенски од Тевтонскиот ред. Во 1256 година, големата темпларска тврдина Сафед била опсадена од Мамелуците по неуспешниот обид за освојување на Пилгримовиот замок. Се смета дека гарнизонот бил предаден од подмитен сиријски војник. Сите тамплари и болничари биле обезглавени, бидејќи не сакале да го примат Исламот. Останатите тврдини биле опсадени и освоени следни. Исто така и градот Антиохија бил уништен и никогаш повеќе не бил обновен. Падот на градот Антиохија ги оставил темпларските тврдине на Аманските планини лесни за напад од страна на напаѓачите. Одличното место за утврдување, Гастон коешто се наоѓало на патот до Сирија, било одбрането од мал број на темплари. Сепак, тие решиле да останат и да го задржат и заштитат утврдувањето, но биле предадени од предавник од нивните редови. Големиот мајстор Тома Берар испратил поштар преку кој го известил редот да се повлечат до Ла Рош Жилом. Во февруари 1271 година, Кастел Бланк се одвоил од редот предводен од Големиот мајстор Тома Берар и добил дозвола да се повлече до Тортоса. Во јуни истата година, Монтфорт, последниот Христијанин којшто се утврдил во ''Светата земја'' бил вратен.
Рено де Вишје

Рено де Вишје бил деветнаесеттиот Голем мајстор на витешкиот ред Темплари, од 1250 до 1256.
Тој бил поддржувач и пријател во ввојската на францускиот крал Луј IX. Кралот нему му помогнал да биде избран за Голем мајстор. Тој имал кратко недоразбирање со кралот за мисијата на Хуго де Жуј, темпларскиот маршал во Дамаск. Во 1252 година, Хуго бил протеран од Ерусалимскот кралство.
1 Наводи