procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Вознесение Христово“ - Беловиште

Вознесение Христово (позната и како Свети Спас) — селска црква во гостиварското село Беловиште, Македонија.
Во минатото, црквата била дел од поголем манастир, кој бил разрушен од отоманската војска.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во западниот дел на селото Беловиште, сместена во шума.
2 Историја
Манастирот посветен на Свети Спас се наоѓал помеѓу лозја и во минатото располагал со ниви кои се протегале кон градот Гостивар. Сепак, отоманската војска го нападнала манастирот од страна на Сува Гора. Игуменот на манастирот ги повикал на помош околните селани, но на неговиот повик не се одѕвале селаните од Горна Бањица, Чајле, Горно Фалише и некои други. Најголема помош пружиле жителите на Врапчиште, но тие не успеале да го одбијат нападот и манастирот бил срушен, а игуменот го фатиле. И по рушењето на манастирот, мештаните на Беловиште продолжиле да се собираат таму за да го одбележат празникот Спасовден.
3 Галерија
4 Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Беловиште
Ивон Џамет

Ивон Џамет (1900 – 30 август 1967) била француска пејзажна сликарка и скулпторка, која својата кариера ја поминала во Ирска. Со нејзиниот сопруг, Луис Џамет, таа го водела добро познатиот француски ресторан со седиште во Даблин, Ресторан Џамет.
1 Животот
Ивон Џамет е родена како Ивон Оџер во 1900 година, во Париз. Нејзините родители биле Феликс Оџер и Кетрин (роденото Џамет), кои и двајцата биле ресторани. Студирала уметност на Академијата Џулијан и Ателје Жан-Пол Лоренс. Се омажила за нејзиниот трет братучед, Луис Џамет, со кој се преселила во Даблин во 1928 година за да го преземе водењето на ресторанот на неговиот татко на улицата Насау. Двојката имала два сина и две ќерки. Џамет починала додека била во посета на Соединетите Држави во Лоуел, Масачусетс, на 30 август 1967 година. Таа е погребана на гробиштата Динс Гранџ, Блекрок.
2 Ресторан Џамет
Ресторанот Џамет бил популарен меѓу уметниците, писателите, глумците и сопствениците на бизниси. Меѓу покровители на ресторанот биле Орсон Велс, Тајрон Пауер, Питер Устинов, ВБ Јејтс, Џек Батлер Јејтс, Хари Керноф и Шон О'Саливан. Како уметник, покровител и уметност, Џамет го украсила ресторанот, особено ремоделирањето на горниот кат во 1946 година со архитектот Ноел Мофет до минималистички изглед со заоблени екрани од стаклени блокови и изложена челична работа. Преку неговото поставување на голем број француски драми во есента 1938 година во театарот Гејт, Мишел МекЛиамоар станал близок пријател со Џаметите. Кога Џамет и МекЛиамоар го посетиле Париз во исто време, тие ќе присуствувале на театарот заедно. МекЛиамоир ја опишал Џамет како „исклучителна, мрачна и насмеана, портрет на Реноар чудесно оживеа во темнината на Даблин од дваесеттиот век“.
3 Уметничка кариера
Џамет била член на групата Бел елен, модернистичка авангардна група. Во 1943 година, таа изложила портрети, мртви животи и пејзажи, во галеријата на Виктор Вадингтон, улицата Јужна Ана. Вадингтон одржал голем број свои прослави во ресторанот Џамет. Во една од овие прилики во 1950 година, Џек Батлер Јејтс бил награден со Француската Легија на честа. Џамет изложила три дела во Ирската изложба на жива уметност во 1950 година, ''Сен-Жером д'Акс'' (1947), ''Квилан'' (1948) и ''Акс-ле-Терм''. Изложбата во 1951 година во Вадингтон ги покажала резбите и сликите на дрво на Џамет.
Темата на нејзината работа често била религиозна, како што се врежаните светилишта на Светото срце и на Пресвета Богородица во црквата на Пресвета Богородица од Бројаница, Лимерик. Таа ги издлабила ''дванаесетте племиња'' за еврејската синагога во Теренур, Даблин. По обновата на Крстот во црквата Свети Михаил, Дун Лаогаир по пожар, Џамет донирала врежани станици на крстот. Во 1953 година, нејзината работа била прикажана на изложба на современа ирска уметност во Националната библиотека на Велс. Таа, исто така, била изложена на современата ирска уметност на изложбата Ан Тостал, Бреј во 1954 година, и со Институтот за скулптори на Ирска во 1956 година.
Ана Грос

Ана Грос (родена на 21 јануари 1991 година) е словенечка ракометарка на Ѓер и на словенечката репрезентација.
1 Достигнувања
* Словенечко првенство :
**''Победник'' : 2009, 2010, 2022 година
* Куп на Словенија :
**''Победник'' : 2009, 2010 година
* Немзети Бајноксаг I :
**''Победник'' : 2011, 2012 година
* Маѓар Купа :
**''Победник'' : 2011, 2012 година
* Германско првенство :
**''Победник'' : 2013 година
* Француско првенство :
**''Победник'' : 2014, 2016, 2017, 2021 година
* Куп на Франција :
**''Победник'' : 2015, 2017, 2021 година
* Лига куп на Франција :
**''Победник'' : 2014 година
* ЕХФ Лига на шампиони : 2024
2 Поединечни награди
* Најдобар стрелец на францускиот шампионат: 2016, 2018 година
* Француско првенство десен бек: 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020 година
* Ол-стар десен бек на ЕХФ Лигата на шампионите: 2018 година
Карен Рубин

Карен Ен Рубин (родена Карен Ен Рој ) е претприемач. Таа се приклучила на ХјубСпот каде што била ко-водител ''на ХјубСпот ТВ'', и била претприемач-во-резиденција во Матрични партнери во 2013-2014 година. Во 2014 година, таа се приклучила на Квантопски како потпретседател за управување со производи. Во 2015 година таа била автор на студија која покажува дека компаниите предводени од жени имаат подобри резултати од просечните. Таа својата кариерата ја започнала во 2004 година во инвестициско банкарство.
1 Ран живот и образование
Таткото на Рубин, Дејвид Ц. Рој е физичар кој станал кинетички скулптор додека мајка и е скулптор која подоцна станала бизнис личност. Карен, уште од мала покажала интерес за претставување пред камера. Дипломирала на компјутерски науки на колеџот Тринити во Хартфорд, Конектикат во 2004 година.
2 Кариера
Започнувајќи ја својата кариера во 2004 година во инвестициското банкарство, таа потоа завршила четири години како проект менаџер за Промоции. Се преселила во Бостон за да се приклучи на ХјубСпот како вработен број 30 во 2008 година. Иако нејзината главна работа таму била управување со производи, таа исто така била ко-домаќин на неколку стотици неделни епизоди од веб-емисијата наречена прво „ХјубСпот ТВ“, потоа „Ажурирање на маркетингот“. Во 2013-2014 година, таа поминала14 месеци како претприемач-во-резиденција во Матрични партнери. Од 2014 до 2016 година, таа била потпретседател на производи во Квантопски.
3 Студија за перформансите на бизнисите предводени од жените
Во 2015 година, Рубин објави студија која покажува дека хипотетичкото портфолио на инвестиции во компании предводени од жени би се покажало три пати подобро од инвестицијата во индексен фонд заснован на S&P 500 во истиот период. Нејзиното истражување беше инспирирано од извештајот на Credit Suisse Gender 3000, конкретно дека „Компаниите со повеќе од една жена во одборот вратија соединение 3,7% годишно во однос на оние кои немаат...“, а сепак парадоксално само „12,7% од одборите имале родова разновидност“.
Флоренс Комајт

Флоренс Комит е американски ендокринолог. Таа помогнала да се развијат нови терапии за остеопороза, ендометриоза, миом на матка и неплодност. Таа добила патент за развој на нов метод за одредување на плодноста кај жените. Во 1990 година, Комајт била наградена со втор патент за употреба на кломифен за зголемување на коскената маса кај жени во предменопауза. Покрај нејзината работа во прецизната медицина и интегрираната медицинска анализа, таа е позната и по основањето на ,,Здравје на жените" во Јеил во 1992 година. Комајт е позната по нејзината работа во клиничкото истражување на хормоните и како основач на Здравјето на жените на Јеил во раните 1990-ти.
1 Област на студии
Комајт е позната по тоа што има интегриран пристап кон испорака на здравствена заштита користејќи прецизна медицина. Таа ги истражувала хормоналните промени и стареењето, а особено прашањата за хипогонадизмот (низок тестостерон) кај мажите и како тоа влијае на појавата на одредени поврзани болести како што се дијабетес тип 2 или срцеви заболувања.
Нејзиното истражување вклучува проучување на системите за испорака и како тие влијаат на здравствените резултати. Тоа бил нејзиниот фокус како виш клинички и истражувачки советник во Канцелариите за алтернативна медицина (ОАМ) во НИХ.
2 Образование и рана кариера
Комајт дипломирала со пофалба на Бруклин колеџот на Медицинскиот факултет на Универзитетот Јеил во Њујорк. Таа била вонреден клинички професор на факултетот Јеил 25 години. Таа го основала ,,Здравје на жените" во Јеил во 1988 година. Комајт завршила стипендија за репродуктивна ендокринологија, инкорпорирајќи обука за медицина, педијатрија, гинекологија и андрологија, во Националниот институт за детско здравје и човечки развој во НИХ. На почетокот на 1980 година, таа ја истражувала употребата на хормони кои ослободуваат гонадотропин за лекување на предвремен пубертет.
Комајт истражувала во областа на комплементарна и алтернативна медицина (CAM).
Комајт служела во советодавни совети и комисии со НИХ, египетското Министерство за здравство и во Медицинскиот советодавен одбор за документарен баланс, Медицинската група за управување со возраста, Независните доктори од Њујорк, и Американското здружение за плодност како и Алфа Омега Алфа.
3 Награди
, MD награда за клиничка извонредност во медицината за управување со возраста, 2013 година.
4 Изданија
Комајт била објавена во Новоанглиско списание за медицина, и во ''Журналот за клиничка ендокринологија и метаболизам''.
Во јуни 2013 година, Комајт објави дело фокусирано на машката менопауза, со наслов: „Хормонална експресија на недостаток на андрогени кај мажи кои стареат (ADAM)".
Амониум железо(III) сулфат

Амониум железо(III) сулфат, NH<sub>4</sub>Fe(SO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>·12 H<sub>2</sub>O, или NH<sub>4</sub>[Fe(H<sub>2</sub>O)<sub>6</sub>](SO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>·6 H<sub>2</sub>O, исто така познато како фери амониум сулфат (FAS) или железо алум,е двојна сол во класата на стипса, која се состои од соединенија со општата формула AB(SO<sub>4</sub>)<sub>2</sub> · 12 H<sub>2</sub>O. Има изглед на слабо виолетови, октаедрични кристали. Имаше одредена дискусија за потеклото на бојата на кристалите, при што некои ја припишуваат на нечистотии во соединението, и други кои тврдат дека тоа е својство на самиот кристал.
FAS е парамагнетна, кисела и токсична за микроорганизмите. Тоа е слаб оксидирачки агенс, способен да се редуцира до Морова сол, феро амониум сулфат.
1 Подготовка
FAS може да се подготви со кристализација од раствор на фери сулфат и амониум сулфат. Железо(II) во феро сулфат се оксидира до фери сулфат со додавање на сулфурна и азотна киселина. По додавање на амониум сулфат во растворот и придушување на растворот, се таложат кристалите на фери амониум сулфат. Равенките за овие конверзии го игнорираат степенот на хидратација на материјалот.
Оксидација: 6 FeSO<sub>4</sub> + 2 HNO<sub>3</sub> + 3 H<sub>2</sub>SO<sub>4</sub> = 3 Fe<sub>2</sub>(SO<sub>4</sub>)<sub>3</sub> + 2 NO + 4 H<sub>2</sub>O
Синтеза: Fe<sub>2</sub>(SO<sub>4</sub>)<sub>3</sub> + (NH<sub>4</sub>)<sub>2</sub>SO<sub>4</sub> = 2 NH<sub>4</sub>Fe(SO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>
2 Употреба
Областите на употреба за FAS вклучуваат третман на отпадни води, штавење, производство на бои, и како средство за офорт во производството на електронски компоненти. Се користи во широка област на апликации, вклучувајќи опрема за адијабатско ладење, биохемиска анализа и органски синтези.
3 Галерија
Валма Бас

Валма Бас (родена на 12 март 1974 година) е поранешна спринтерка од Девствените Острови на Соединетите Американски Држави, специјализирана за 100 и 200 метри. Таа ја променила националноста од Сент Китс и Невис во мај 2003 година.
За нејзината стара земја, таа се натпреварувала на Олимписките игри во 1996 и 2000 година, како и на Светското првенство во 2001 година. Таа подоцна се натпреваруваше на Светското првенство во 2003 година и на Светското првенство во сала во 2004 година. Во ниту една од овие прилики таа не стигна до финалето. Таа го освоила осмото место од Игрите во Средна Америка и Карибите во 2006 година.
Нејзините најдобри времиња се 11,43 секунди на 100 метри и 23,07 секунди на 200 метри, и двете времиња се постигнати во мај 2000 година во Батон Руж. Овие времиња биле рекорди на Сент Китс и Невис, но нив ги соборени од Вирџил Хоџ. Валма Бас сè уште го држи рекордот на Сент Китс и Невис во штафета на 4 x 400 метри, кој била постигнат на Олимписките игри во 1996 година.
1 Наводи
* Valma Bass at World Athletics
Кармен Тортола Валенсија

Кармен Тортола Валенсија (18 јуни 1882&ndash;13 февруари 1955) била шпанска раномодерна танчерка, кореографка, костимографка и сликарка, која генерално настапувала боса. Се вели дека Тортола Валенсија била инспирација за поемата на Рубен Дарио, ''La bailarina de los pies desnudos'' („Босиот танчер“).
1 Биографија
Родена во Севиља- татко Каталонец (Флоренч Тортола Ферер, д. 1891) и мајка од Андалусија (Џорџина Валенсија Валенсуела, д. 1894), таа имала три години кога нејзиното семејство емигрирало во Лондон. Во својата книга ''Тортола Валенсија и нејзините времиња'' (1982), Оделот Собрац, еден од нејзините рани биографи, рекол дека Тортола Валенсија развила стил кој изразува емоции преку движење и дека била инспирирана од Исадора Данкан. Членка на Generación del 13, нејзините костими биле дел од колекцијата на Centre de Documentació i Museu de les Arts Escèniques. Нејзиниот шпански ''модернизам'' стил овозможил кариера како уметник за танц со соло концерт кој изведува класични, ориентални и шпански дела. Таа го имала своето деби во театарот „Gaiety“ во Лондон (1908), појавувајќи се во театарот „Берлински Винтергартен“ и „Folies Bergère“ во Париз истата година. Настапила во Нирнберг и Лондон во 1909 година. Еден од луѓето што ги подучувал бил англо-индиската танчерка Олив Кредок ака ''Рошанара''. Во 1911 година, таа го направила своето шпанско деби во театарот Ромеа во Мадрид. Таа била во Атенео де Мадрид во 1913 година.
2 Феминистката
Тортола Валенсија исто така била „пионерска шпанска феминистка на 20 век“. Бидејќи била геј и имала левичарски идеи, Тортола Валенсија била затворена на крајот од Шпанската граѓанска војна. Во 1928 година, таа се запознала со Магрет Анџелес-Вила и потоа биле неразделни. За последен пат танцувала во 1930 година во Кито. Почнала да слика во Барселона каде што починала во 1955 година и била погребана на гробиштата Поблену.
3 Хартии и имот
Збирката на музички партитури на Тортола се зачувани во Каталонската Библиотека.
Нејзините лични хартии и колекција на фустани се зачувани во Центарот за документација и Музејот на уметностите во Барселона.
4 Наводи
*
5 Поврзано
*
Светогорски Залив

Светогорски Залив (|Κόλπος Άγιου Όρου; ''Σιγγιτικός κόλπος'') — залив на Егејското Море, сместен крај југоисоточното крајбрежје на Халкидичкиот Полуостров, Егејска Македонија.
Заливот се протега меѓу два крака на полуостровот — Света Гора на североисток и Ситонија на југозапад. Долг е 50 км, широк 27 км (на влезот), а длабок до 500 м. На север, во близината на провлакот кој ја поврзува Света Гора со главнината на Халкидикот се наоѓа островот Амолјани, а на запад крај брегот на Ситонија е островот Дијапорос. Плимата и осеката се полуденоноќни, со висина под 0,5 м. На југозапад, по крајбрежјето на полуостровот Ситонија има десетина одморалишни населби со впечатливи плажи и хотелски комплекси.
1 Поврзано
* Струмски Залив — соседниот залив на север
Стевка Козиќ Прерадовиќ

Стевка Козиќ Прерадовиќ (Горњи Карајзовци, 1945 — Бања Лука, 3 март 2023) била српска поетеса.
1 Биографија
Стевка Козиќ-Предовиќ е родена во 1945 година во Горњи Карајзовци, Лијевче поље во близина на Бања Лука. Пишувала поезија, проза и драмски текстови за деца и возрасни. Со пишување започнала како средношколка и до сега има објавено голем број поетски и прозни наслови за возрасни и за деца. Застапена е во училишни лектири, и во антологии на поезија и проза од домашни и странски автори. Преведенa е на 14 јазици.
Таа починала во 2023 година во Бања Лука.
2 Библиографија
*''Прамен од стрели'' (поезија), 1973 година
*''Везено јаболко'' (поезија), 1978 година
*''LA CENA DEL RE'' (поезија), 1982 година
*''Сè е земја'' (поезија), 1984 година
*''Падот на Наполеон'' (приказни), 1985 година
*''Допир на душата'' (поезија), 1986 година
*''Светлината на времето'' (поезија), 1991 година
*''Патот за Иса'' (поезија), 1994 година
*''Статуа на светлината'' (Сонетен венец), 1997 година
*''Песни/''''Poemoj''(неколку изданија), 1997, 2000 година
*''Бев темјанушка'' (хаику), 1998 година во спомен на Десанка
*''Жива брава'' (одбрани песни), 2000 година
*''На небото доцнам'' (патриотска поезија), 2000 година
*''Знаци од небото'' (приказни), 2001 година
*''GEANUM SALIS/Зрно сол'', 2003 година
*''Помеѓу две неверувања/INTER DU MALFIDO'' (поезија), 2003 година
*''Паметна планета'' (поезија за деца), 2005 година
*''Снежни крпчиња'' (хаику), 2006 година
*''Безвременски цвет'' (хаику до Кочиќ), 2006 година
*''Сонцева лектира'' (поезија за деца), 2008 година
*''Бисерен дворец'' (приказни за деца), 2008 година
*''Век на љубовта'' (поезија), 2008 година
*''Век на љубовта/SIECLE D'AMUR'' (поезија), 2009 година
*''Музика на водата'' (хаику), 2011 година
*''ЖЕНА-РТАК/Жена-птица'' (поезија), 2013 година
*''Две неба'' (поезија), 2013 година
Добитник е на домашни и меѓународни награди. Учествувала на поетскиот фестивал „Гласови на Медитеранот“ во Лодева, Франција.
3 Поврзано
* Лијевче поле
* Босна и Херцеговина
Крпен живот

„''Крпен живот''“ — роман на македонскиот писател Стале Попов, првиот дел е издаден во 1953 година, додека веќе следната 1954 излегува од печат и вториот дел во издание на издавачката куќа „Кочо Рацин“, денес Македонска книга. Веднаш по објавувањето литературната критика го прогласи Стале Попов за изразит регионалист.
1 Содржина
Романот „Крпен живот“ композициски е составен од два дела и тематскиот периметар е врзан за личности, датуми и настани што се случиле при крајот на деветнаесетиот и почетокот на дваесетиот век во Мариово и дава една шаренолика панорама на мариовскиот бит. Според Димитар Митрев „амбицијата на авторот е да биде крајно објективен, строг и спокоен инкарнатор на една неизвртена животност“. Во насловот тој го употребува атрибутот „крпен “, па насловот „Крпен живот“ претставува синтагма и стана синоним за тежок живот. Сместено во колоритниот рурален пејзаж, дејството во романот „Крпен живот“ се случува во мариовското село во времето на Илинденското востание, Балканските војни и Првата светска војна. Основа за композицијата на романот е личниот и семејниот живот на семејството Сукаловци од селото Витолишта. Сите настани се околу двете главни личности Митра и Доста Рожденката, кои се носители на дејството. Во првиот дел централно место зазема Митра, но во вториот дел нејзиниот лик почнува да се губи и наместо неа Стале се задржува на стремежите на Доста Рожденката за растежот и напредувањето на нејзините деца Нешка и Толе.
Со писателското мајсторство на Стале Попов, во „Крпен живот“ на реалистичен начин, по хронолошки редослед се прикажуваат битовите подробности на селскиот живот, верувања и обичаи. Личностите се неделиви од битовата средина и опстановка. Тој детално го опишува селото Витолишта со неговиот изглед, број на куќи, дворови и улици. Исто така, дава и слика на приватниот и општествениот живот во Мариово. Стилот е сликовит и емоционален, сличен на народните приказни. Најголемата вредност е во пластичноста и сликовитоста, како и во јасното реалистично раскажување, пропратено со голем број народни поговорки и изрази со кои се искажува некоја мудра мисла од мариовскиот крај, па претставува според М. Друговац „мариовски летопис за судбината на Македонија и нејзините луѓе на тримеѓето на времето и тримеѓето на историјата“.
Драго Ѓуровиќ

Драго Ѓуровиќ (Битола, 29 март 1923 — Титоград, 30 март 1986) — југословенски и црногорски скулптор, сликар и сликарски педагог.
1 Животопис
Роден е во 1923 година во Битола. Драго бил од местото Грлиќ кај Даниловград. Дипломирал на Академијата за ликовни уметности во Белград во 1951 година. За време на студиските патувања престојувал во Италија и Франција . За прв пат изложува во Цетиње во 1950 година. Излагал со групата „Тројица“.
Учествувал на изложбите на современата југословенска уметност во земјата и странство, на изложбите на Друштвото на ликовни уметници на Црна Гора, на Сојузот на ликовни уметници на Југославија, на изложбата на современи европски уметници во Њујорк во 1962 година, на Второто триенале за ликовна уметност во Белград во 1964 година и така натаму.
Починал во 1986 година во Титоград.
2 Творештво
Некои од неговите споменици на јавен простор се:
* Споменик на партизан-борец, Подгорица 1957 година (во соработка со архитект Воислав Ѓокиќ )
* Споменик на паднатите борци, Даниловград 1959 година (во соработка со архитект Мирко Ѓукиќ )
* Споменик на стреланите младинци од Даниловград-Лазине во 1959 година.
* Споменик на паднатите борци на НОБ, Плевља 1960 г. (во соработка со архитект Мирко Ѓукиќ)
* Торсо, Аранѓеловац 1977 г.
* Биста на Баја Секулиќ во Даниловград
* Споменик во Вуксанлекиќи-Подгорица
* Мермерна скулптура (фриз) на јужниот ѕид на главната пошта во Подгорица.
Договор за границата меѓу Албанија-Италија

Договорот за границата меѓу Албанија-Италија е договор од 1992 година меѓу Албанија и Италија во кој двете земји се согласија да означат поморска граница меѓу нив на континенталниот праг.
Договорот бил потпишан во Тирана на 18 декември 1992 година. Текстот на договорот ја одредува границата во Отрантонскиот теснец составена од 16 праволиниски поморски сегменти дефинирани со 17 поединечни координатни точки. Границата претставува приближно еднакво растојание помеѓу Италија и Албанија. Најсеверната точка на границата формира поморска тромеѓа со Црна Гора ; најјужната точка формира поморска тромеѓа со Грција. Договорот е оригинален договор за поморски граници затоа што дозволува секој спор во врска со границата да биде упатен од која било од земјите до Меѓународниот суд на правдата, доколку не може да се реши со дипломатски средства во рок од четири месеци.
Целосното име на договорот е ''Договор меѓу Албанија и Италија за определување на континенталниот праг на секоја од двете земји''.
Рајо, Гајо и Влајо

Рајо, Гајо и Влајо (|Huey, Dewey, and Louie — Хјуи, Дјуи и Луи) — тројца браќа пајчиња, кои се јунаци на цртаните филмови и стриповите на компанијата Волт Дизни. Создадени се од уметниците на Дизни, Тед Озборн и Ал Талијаферо. Тие првпат се појавиле во колумна за стрип во весник на 17 октомври 1937 г. Првото појавување како цртани ликови се случило во цртаниот филм „Внуците на Пајо“ (англ. ''Donald's Nephews''), објавен на 15 април 1938 г. Рајо, Гајо и Влајо се внуци на Пајо Паторот, синови на Дела Паторот и правнуци на Бајо Паторот.
Заемка

Заемка — збор позајмен од странски јазик. Тој може да биде туѓица, усвоеница, сообразеница или странски збор. Можеме да зборуваме и за фонолошки, лексички, морфолошки, семантички и синтаксички заемки.
1 Позајмување
Позајмувањето е од внатрејазични причини (јазикот кој позајмува нема свој збор или неговото значење е пошироко или потесно од зборот) или од вонјазични причини (политички, економски, културни, научни и географски врски).
Позајмувањето може да биде директно (од јазикот на давачот во јазикот на примачот) или индиректно (јазикот на давачот позајмува веќе позајмени зборови). Може да зборуваме и за кружно позајмување, кога зборот се враќа на јазикот на примачот во друг облик или со различна содржина.
2 Според јазикот од кој се позајмува
Според јазикот на давачот, заемките можат да се поделат во неколку групи:* латинизми - од латинскиот јазик
* грцизми - од грчкиот јазик
* унгаризми - од унгарскиот јазик
* германизми - од германскиот јазик
* англицизми - од англискиот јазик
:* американизми - од американската верзија на англискиот јазик
* славизми - од групата словенски јазици
:* бохемизми - од чешкиот јазик
:* полонизми - од полскиот јазик
:* русизми - од рускиот јазик
:* србизми - од српскиот јазик
* ориентализми - од турскиот, арапскиот и персискиот јазик
:* турцизми
:: - од турскиот јазик
:: - од арапски, персиски и други ориентални јазици преку турски до хрватски
* романизми
:* италијанизми - од италијанскиот јазик
:* галицизми - од францускиот јазик
:* хиспанизми - од шпанскиот јазик
:* лузитанизми - од португалскиот и бразилскиот јазик
3 Видови заемки
* Странски зборови
** Странските зборови не се вклопуваат во стандардниот јазик по ниту една одлика, тие се оригинално наведени и се истакнуваат со различен избор на букви или нагласоци.
* Туѓици
** Туѓиците заради некоја своја особина (акцент) не се вклопуваат во јазикот примач (на пр. бистро, шоу).
* Усвоени сообразеници
** Усвоените сообразеници се целосно сообразени на јазикот на примачот на сите нивоа така што говорниците не чувствуваат дека се туѓи зборови.
* Преведеници
** Преведениците се зборови создадени на мајчиниот јазик врз основа на странски (пр. computer = сметач).
* Значенски заемки
** Со значенските заемки, самото значење се позајмува и се придружува на изразот, проширувајќи го неговото значење (пр. mouse = глувче).
* Егзотицизми
** Егзотицизмите се заемки кои ги означуваат особеностите на поединечните народи (храна, пијалаци - вотка, сангрија, паела; фолклорни поими - пончо; растенија и животни - авокадо; родови и општествени поими - џихад; градби - игло; парични единици - долар...).
* Епоними
** Епонимите се имиња на некои откритија, пронајдоци од лични имиња (на пр. сендвич, пенкало).
* Интернационализми
** Интернационализмите се зборови кои имаат исто значење и во основа ист израз на неколку јазици (стил, демократија, политика...).
Равиоли

Равиоли се вид на тестенини што се состојат од фил обвиен со тенко тесто за тестенини. Обично се служат во супа или со сос, тие се познати како традиционална храна во италијанската кујна. Равиоли се обично во форма на квадрат, иако се користат и други форми, вклучувајќи кружни и полукружни форми.
Зборот „равиоли“ значи „мала репа“ на италијански дијалект, од италијанскиот збор „it“ што значи репа.
1 Историја
Првото појавување на равиолите се наоѓа во личните писма на Франческо ди Марко Датини, трговец од Прато во 14 век. Во Рим, равиолите биле веќе добро познати кога Бартоломео Скапи ги послужил со варено пилешко на папската конклава од 1549 година.
Равиолите веќе биле познати во Англија од 14 век, појавувајќи се во англо-норманскиот велум. Според тоа, сицилијанските равиоли и ''равјулот'' на Малта се можеби постари од северноиталијанските. Малтешките ''равиоли'' се полнети со ''иркота'', локално произведена рикота од овчо млеко или со ''гбејна'', традиционалното свежо овчо млеко.
Традиционално, равиоли се прават дома. Филот варира во зависност од областа каде што се подготвуваат. Во Рим и Латиум филот се прави со рикота сирење, спанаќ, морско оревче и црн пипер. Во Сардинија, равиоли се полни со рикота и рендана кора од лимон.
Модерните равиоли масовно се произведуваат машински.
2 Околу светот
Во Европа и во САД, свежо спакуваните равиоли имаат неколку недели рок на траење. Конзервираните равиоли може да се полнат со говедско месо, преработено сирење, пилешко или италијански колбас и да се сервираат во сос од домати, домати-месо или доматно сирење. Потпечени равиоли (равиоли кои се препечени и длабоко пржени) беа развиени во Сент Луис, Мисури и се популарно предјадење.
Равиоли исполнети со халуми се традиционално јадење со тестенини од кипарската кујна. Се варат во пилешка супа и се служат со рендан халуми и одозгора суво нане.
3 Равиолите во други култури
Во Турција, мантии, слично на равиоли е популарно јадење. Се филува со зачинето месо и се служи со сос од пиперка и јогурт. Слични јадења во Кина се џиаози или вонтон.
Во Индија, популарното јадење наречено гуџија е слично на равиоли. Сепак, се подготвува слатко, со фил од суво овошје, шеќер и мешавина од слатки зачини, па се пржи во растително масло.
Еврејската кујна има слично јадење наречено креплач, „џеб“ од месо или друг фил, со покривка врз основа на тестенини од јајца. Се крчка во пилешка супа. Во тој начин на подготовка се чини дека е директен потомок или инспирација на оригиналното јадење, кое се крчкало во „чорба“. Клаудија Роден тврди дека потекнува од венецијанското гето во приближно исто време кога биле развиени равиоли и со текот на времето станале главен столб на еврејската кујна.
Слично блискоисточно јадење кое содржи тестенини е шишбарак исполнето со мелено говедско месо и варени во топол јогурт.
22. источен меридијан

22. источен меридијан (22° ИГД) — меридијан што минува од Северниот Пол, низ Северноледениот Океан, Атлантскиот Океан, Европа, Африка, Индискиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот, па до Јужниот Пол.
Овој меридијан исцртува голема кружница со 158. западен меридијан.
Дел од границата меѓу Ангола и Замбија е образувана од овој меридијан.
1 Протегање
Почнувајќи од Северниот Пол, па сè до Јужниот, 22° ИГД минува низ:
:
Координати, Земја, територија, море, Белешки
Северноледен Океан
, Островот Североисточна Земја, Свалбард
Баренцово Море
, Баренцовиот Остров и Еџ, Свалбард
Баренцово Море
Атлантски Океан, Норвешко Море
, Островот Сереја
Атлантски Океан, Норвешко Море
Балтичко Море, Ботниски Залив
, Копното и неколку острови како Луононма и Лиландет
Балтичко Море, Минува веднаш западно од островот Хиума,
, Островот Сарема
Балтичко Море
, Островот Сарема
Балтичко Море
, Калининградска Област (ексклава)
, Минува низ Жешув
, Минва веднаш источно од Лесковац
, Минува низ Кавадарци
, Минува веднаш западно од Воден, Егејска Македонија
Коринтски Залив
, Пелопонез
Средоземно Море
Граница /
, Појас Каприви
, Северен Кејп Западен Кејп
Индиски Океан
Јужен Океан
Антарктик, Земја на Кралицата Мод, полага право
2 22,5° ИГД
Меридијанот 22,5° ИГД минува низ највеќе држави од било кој меридијан: вкупно 26. Ако се вбројат Свалбард (на север) и Антарктикот (на југ), тоаш минува низ вкупно 28 територии.
Од север кон југ: Норвешка, Финска, Шведска, Естонија, Латвија, Литванија, Русија (Калининградска Област), Полска, Словачка, Украина, Унгарија, Романија, Србија, Бугарија, Македонија, Грција, Либија, Чад, Судан, Централноафриканска Република, Демократска Република Конго, Ангола, Замбија, Намибија, Боцвана и ЈАР.
3 Поврзано
*21. источен меридијан
*23. источен меридијан
157. западен меридијан

Меридијан 157° западно од Гринич ― линија на должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Северна Америка, Тихиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
157. западен меридијан образува голема кружница со 23. источен меридијан.
1 Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се на југ кон Јужниот пол, 157. западен меридијан поминува низ:
:
Координати, Држава, територија или водно тело, Забелешки
Северноледен Океан
, Аљаска
Тихи Океан
, Аљаска — Сутвик
Тихи Океан, Минувајќи малку западно од Семидите, Аљаска, (на )
, Хаваи — островот Молокаи
Тихи Океан, Протокот Калохи
, Хаваи — островот Ланаи
Тихи Океан
Јужен Океан
Антарктик, Росова Зависност, има територијални претензии
2 Поврзано
* 156. западен меридијан
* 158. западен меридијан
156. западен меридијан

Меридијан 156° западно од Гринич ― линија на должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Северна Америка, Тихиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
156. западен меридијан образува голема кружница со 24. источен меридијан.
1 Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се на југ кон Јужниот пол, 156. западен меридијан поминува низ:
:
Координати, Држава, територија или водно тело, Забелешки
Северноледен Океан
, Аљаска
Тихи Океан, Минувајќи малку западно од Чириковиот Остров, Аљаска, (на )
, Хаваи — островот Мауи
Тихи Океан, Протокот Аленуихаха
, Хаваи — островот Хаваи
Тихи Океан, Минувајќи малку западно од Старбак, (на )Меридијанот ја дефинира источната поморска граница на од до
Јужен Океан
Антарктик, Росова Зависност, има територијални претензии
2 Поврзано
* 155. западен меридијан
* 157. западен меридијан
Коленото на Клер

„Коленото на Клер“ (француски: ''Le Genou de Claire'') — француски краткометражен филм од 1970 година, во режија на Ерик Ромер (Eric Rohmer), кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Жан-Клод Бријали (Jean-Claude Brialy), Аурора Корну (Aurora Cornu), Беатрис Роман (Béatrice Romand), Лоренс де Монахан (Laurence de Monaghan), Мишел Монтел (Michele Montel), Жерар Фалконети (Gérard Falconetti) и Фабрис Лукини (Fabrice Luchini). Филмот, кој е претпоследниот дел од циклусот „Морални приказни“, претставува маестрален приказ на непредвидливата и несфатлива човекова природа, со осврт на фетишизмот. Притоа, филмот е еден вид студија на карактерите кои се одликуваат со интелектуални разговори за најразлични прашања: од климата преку дипломатијата до машко-женските односи. Исто така, треба да се истакне бајковитата фотографија на снимателот Нестор Алмендрос. Филмот ја освоил престижната награда „Луј Делик“, а бил номиниран и за наградата „Златен глобус“ за најдобар странски филм.
1 Содржина
Жером (го игра Бријали) е аташе за култура. Тој заминува на годишен одмор на брегот на езерото Лак д'Анси каде случајно ја среќава старата пријателка Аурира (ја игра Корну), која набргу го запознава со својата пријателка, госпоѓата Волтер (ја игра Монтел). Меѓутоа, вниманието на Жером е насочено кон нејзините две малолетни ќерки, Лора (ја игра Роман) и Клер (ја игра Монахан). Притоа, Лора се вљубува на прв поглед во Жером, кој пак е опседнат со коленото на Клер.
Лопушнец

Лопушнец — некогашно село во Леринско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Лерин, Западна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало на билото Кула, разгранка на планината Вич, југоисточно над Горно Неволјани.
2 Историја
Лопушнец се распаднал на почетокот на XIX век поради разбојнички банди. Меѓу Лопушнец и Калуѓерица, крај патот по билото останата е срушената црква „Св. Троица“ која ја посетувале жителите на Лопушнец и Калуѓерица.
Лабаново (Леринско)

Лабаново (|Λαμπάνοβο) — некогашно село во Леринско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Лерин, Западна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало во северен Вич, североисточно од Негован и југозападно од Баница. На место на поранешното село стои црквата „Св. Атанасиј“.
2 Историја
Во втората половина на XV век ''Лабаница'' било дервенџиско село во Леринската нахија.
Касандриски Залив

Касандриски Залив или Торонски Залив (|Τορωναίος κόλπος, ''Κόλπος Κασσάνδρας'') — залив на Егејското Море, сместен крај југоисточното крајбрежје на Халкидичкиот Полуостров, Егејска Македонија. Го носи името на кракот Касандра кој излегува на него, а другото име се однесува на древниот град Торони.
Заливот се протега меѓу два крака на Халкидикот — Ситонија на североисток и Касандра (Палене) на југозапад. Долг е 50 км, широк е од 9 до 24 км, а длабок до 274 м. Во источниот дел, на 4,5 км од кракот Ситонија се наоѓа малиот ненаселен остров Келифос. Плимата и осеката се полуденоноќни, со висина под 0,5 м. Преку Потидејскиот Канал поврзан е со Солунскиот Залив. Ова е вештачки пловен канал прокопан уште во антиката, кој го сече провлакот и го поврзува полуостровот Касандра со главнината на Халкидичкиот Полуостров северно денешното село Нова Потидеја.
По целото крајбрежје на Касандрискиот Залив има бројни одморалишни места, мошне посетувани од македонски туристи.
1 Поврзано
* Солунски Залив
* Светогорски Залив
* Струмски Залив
Белица (Пајак)

Белица (Оборска Река или Обор, |Ρέμα Αραβησσού) — река во Ениџевардарско, Егејска Македонија.
1 Течение
Реката извира од планината Пајак западно под врвот Три Бари под името Кудере. Тече на југ и минува низ селото Обор, а потоа под името Обор тече на југозапад. Кај селото Ѓупчево свртува на југоисток. Проаѓа меѓу селата Карајотица и Балџа, па ја прима големата лева притока Грамада и влегува во каналски систем направен во 1930-тите по пресушувањето на Ениџевардарското Езеро. Се влева во Колудеј на местото на поранешното езеро како вештачки канал заедно со Ениџевардарскиот Канал.
23. источен меридијан

Меридијан 23° источно од Гринич ― линија на должина која се протега од Северниот Пол преку Северноледениот Океан, Атлантскиот Океан, Европа, Африка, Индискиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
23. источен меридијан образува голем круг со 157. западен меридијан.
1 Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се на југ кон Јужниот пол, 23. источен меридијан поминува низ:
:
Координати, Држава, територија или море, Забелешки
Северноледен Океан
, Островот Нордаустландет, Шпицбершки Острови
Баренцово Море
, Островот Еџеја, Шпицбершки Острови
Баренцово Море
Атлантски Океан, Норвешко Море
, Островите Сереја, Сејланд, Стјернеја и континенталното копно
Балтичко Море, Ботниски Залив
Балтичко Море
, Островот Хиума
Балтичко Море, Заливот Касаре
, Островот Сарема
Балтичко Море, Ришки Залив - минувајќи малку западно од островот Рухну,
, Минувајќи малку западно од Бјалисток
, Лавовска Област — минувајќи малку западно од Самбир, Закарпатска Област — минувајќи малку источно од Мукачеве
, Околу 9 км
, Околу 7 км - најисточната точка на државата
, Околу 10 км - најисточната точка на државата (м.в. Ровови, североисточно од Ченгино Кале, Општина Пехчево)
Средоземно Море, Егејско Море
Средоземно Море, Пагаски Залив, Егејско Море
, Континенталното копно и островот Евбеја
Средоземно Море, Протокот Еврип, Егејско Море
Алкионидски Залив
, Пелопонез
Средоземно Море, Арголиски Залив, Егејско Море
, Пелопонез
Средоземно Море
, Островот Китира
Средоземно Море
, Појасот Каприви
, Северозападна Покраина Северен Кејп Западен Кејп Источен Кејп Западен Кејп (повторно)
Индиски Океан
Јужен Океан
Антарктик, Земја на Кралицата Мод, има територијални претензии
2 Источен меридијан 22,5°
Источниот меридијан 22,5° ги преминува повеќето земји (суверени држави) од сите меридијани: вкупно 26. Кога ќе се додадат Шпицбершки Острови (на север) и Антарктикот (на југ), преминува 28 територии.
Од север кон југ: Норвешка, Финска, Шведска, Естонија, Латвија, Литванија, Русија (Калининград), Полска, Словачка, Украина, Унгарија, Романија, Србија , Бугарија, Македонија , Грција, Либија, Чад, Судан, Централноафриканска Република, Демократска Република Конго, Ангола, Замбија, Намибија, Боцвана и Јужноафриканска Република.
Линијата може да се повлече од Тапелуфт во Норвешка (најсеверниот град на копното на овој меридијан) до Џорџ во Јужна Африка (најјужниот град на овој меридијан) кој е 11.573 км. Преминува и Турку во Финска. 22° источен меридијан ги промашува Украина и Бугарија и 23° источен меридијан ги промашува Русија (Калининград) и Словачка. На половина пат од двата меридијани, на 22,5° должина, оние земји кои недостасуваат се на линија.
3 Поврзано
* 22. источен меридијан
* 24. источен меридијан
Тарот (градина)

''Градината Тарот'' (италијански: ''Il Giardino dei Tarocchi'', француски: ''Le Jardin des Tarots'') е скулптурна градина заснована на езотеричниот тарот, создадена од француско-американскиот уметник Ники де Сент Фал (1930–2002) во Пеша Фиорентина, локалитет Гаравичио, во општината Капалбио, провинција Гросето, Тоскана, Италија. Паркот бил отворен за јавноста во 1998 година.
Ники де Сент Фал, инспирирана од Паркот Гуел на Антони Гауди во Барселона, и Паркот деи Мостри во Бомарзо, како и Палатата Идеал од Фердинанд Шевал и Кулите Вотс од Симон Родија, одлучила да направи нешто слично во дизајнот за нејзината монументална скулптура за парк базиран на Тарот. Во 1979 година, таа добила малку земја на врвот на етрурска руина во Гаравичио, Тоскана, околу 100 километри северозападно од Рим долж брегот. Таму ја изградила градината Тарот, која содржи дваесет и две монументални фигури што ја претставуваат нејзината идеја за поголемите мистерии на Тарот, изградени од армиран бетон и покриени со огледала и керамички мозаик. Може да се прошета низ некои од поголемите скулпторски фигури; самата уметница живеела во внатрешноста на ''царицата'' слична на сфингата неколку години за време на изградбата на градината.
1 Избрани публикации
* Ники де Сент Фале, Џулио Пјетрочарки: ''Градината Тарот: Градината Тарот'' . Бентели Цирих 1997 година, .
* Ники де Сент Фал: ''Градината Тарот: Џардино Дел Тарочи'' . Едизиони чарта, Милано 1997 година, .
* Карла Шулц Хофман: ''Ники де Сент Фале.''''Градината Bilder-Figuren-Phantastische'' . Престел, Бон 2008 година, .
* Филип Кар-Гом: ''Свети места'' . Quercus Publishing, Лондон 2008 година, .
* Џил Џонстон, Марела Карачоло Чиа, Џулио Пиетромарки: ''Ники де Сент Фале и Градината Тарот'' . Бентели, Цирих 2010 година, .
Ѓолаја

Ѓолаја или Арџан (|Δοϊράνη, ''Дојрани'', ''Αρτζάν'', ''Арѕан'', ''Αγιάκι'', ''Ајаки'') — река во Дојранско и Кукушко, Егејска Македонија.
1 Местоположба
Реката е единствениот истек на Дојранското Езеро. Името и доаѓа од турскиот поим ''ѓол'', што значи „езеро“. Излегува од јужниот крај на езерото, кај селото Дојран. Тече на југ и минава низ Владајската Клисура источно од селото Владаја. Проаѓа источно од Крондирци и Хрсово, западно од Новоселјани, па ја прима големата лева притока Кара Су и нагло свртува на запад. Под името Арџан минува северно од Маловци, јужно од Мијалово и свртува на југ. Тука по течението на реката во минатото биле последователно сместени блатата Арџанско и Аматовско Езеро, пресушени во 1928 – 1932 г. Арџанското Езеро на почетокот на XX век е претворено во вештачка акумулација. По акумулацијата, реката влегува во регулиран канал и се влева во Вардар како негова лева притока јужно од Вардаровци.
Ли Јон

Ли Јон (родена на 27 февруари 1995 година) — јужнокорејска глумица. Таа е најпозната по нејзиното толкување на машкиот лик Бек Сонг Ву во јужнокорејската драма ''Малолетничка правда'' во 2022 година во производство на Нетфликс.
1 Кариера
Ли Јон првпат го имаше своето деби како глумица во 2018 година со јужнокорејскиот филм ''Анонимус''. Таа се појави во неколку филмови и телевизиски серии, вклучително и камео како помладата сестра на главниот машки лик Јунг Хае-ин во јужнокорејската драма Ди.Пи на Нетфликс (2021), во која исто така глумеше Ку Кјо-хван како втор главен машки пол.
Извонредната улога на Ли доаѓа од драмата на Нетфликс од 2022 година, ''Малолетницчка Правда'', во која ликот на Ли е 13-годишниот машки тинејџер Бек Сонг Ву, кој бил обвинет за убиство на млад ученик во првите две епизоди на драмата. И покрај тоа што беше жена и нејзината корејска возраст од 28 години во времето кога ја толкуваше Сеонг-ву, глумата и трансформацијата на Ли како ладнокрвен убиец беа позитивно оценети и аплаудирани од публиката и критичарите. Настапот на Ли во ''Малолетничка Правда'' и овозможи да добие номинација за наградата „Најдобра нова глумица“ на 58-те БекСанг Ументички Награди, но наградата на крајот и беше доделена на Ким Хје Џун.
2 Филмографија
2.1 Филмови
година, Наслов, Улога, Белешки,
2018 година, ''Анонимни'', Че Џин,
2019 година, ''Космос'', Хје Су, Краток филм
''Висина на бранот'', Је Ун
2020 година, ''Однеси ме дома'', Ким Је Вон
2021 година, ''Осамен остров во далечното море'', Сонг Џи На, Награда DGK MEGABOX на BIFF 2021 година,
2023 година, ''Убиј го Боксун'', Ким Јонг Џи, Филм на Нетфликс,
2.2 Телевизиски серии
година, Наслов, Улога, Белешки, Уп.
2019 година, ''Драмска сцена – Бранови на промени'', Сезона 2; епизода 10
2019 година, ''Драма специјално – Збогум Б1'', Ли Јон Хи, Сезона 10; Епизода 6
2020 година, ''Најдете ме во вашата меморија'', студентка
''СФ8'', Епизода 2 - „Блинк“; Епизода 4 - „Манксин“
''Специјална драма – Мојот учител'', Ли Ун Со, Сезона 11, епизода 3
2023 година, ''Несреќен пат во романса'', младата Нам Хенг Сун, ''Корисна измама'', Џунг Да Џонг,
2.3 Серии
година, Наслов, Улога, Белешки,
2021 година, ''Д.П'', Ан Су Џин, сезона 1,
2022 година, ''Малолетничка правда'', Бек Сонг Ву, ''Слабите херои'', Јонг Ји,
2023 година, ''Дежурство по училиште'', Но Е Сол,
3 Награди и номинации
+Име на церемонијата на доделување, година на доделување, категорија, номиниран на наградата и резултат од номинацијата, Церемонија на доделување, година, Категорија, Номиниран / Работа, Резултат,
Baeksang Arts Awards, 2022 година, Најдобра нова глумица - телевизија, ''Малолетничка правда'', Номинирана
Толфа

Толфа е град и ''општина'' во Метрополитен Рим, во регионот Лацио во централна Италија.
Тој е главниот центар во Монти дела Толфа, изумрена вулканска група помеѓу Чивитавекија и езерото Брачано.
1 Историја
Градот со средновековно потекло во орбитата на Витербо, бил преземен во Папската Држава и најпрво доделен на семејството Капоки, а потоа и на римските благородници Лудовико и Пјетро Франгипани кои ја заградиле заедницата. Толфа постигнала ненадејна важност по откривањето во 1461 година на големи наоѓалишта на алунит, изворот на стипса, со што директната контрола била преземена, по некои конфронтации со Франгипаните, од страна на Камера Апостолика. Стипсата била суштинска материја во текстилната индустрија, која била централна за доцносредновековната и раната модерна италијанска економија. Претходно, единствените залихи на стипса се увезувале од Исток, од извори контролирани од Турците Османлии, преку Венеција, кои многу профитирале. Одеднаш, монополот на стипса се префрлил на Папството, кое ја контролирал Толфа; Папата Пиј II ја ставил неговата дистрибуција единствено во рацете на Медичи, со експлицитна мисла дека приходот од овој монопол треба да биде посветен на христијанската ''res publica'' бидејќи неверниот Турчин, воодушевен од неговите победи, се заканувал да го проголта христијанскиот свет. Подоцна, монополот во екстракција на стипса во Толфа преминал како папски подарок на Агостино Чиги.
Во 1530 година, папата Климент VII му доделил статус на ''италијанска комуна'' Толфа, која ги надминала нејзините средновековни ѕидини. Во подоцнежните времиња, Толфа продолжила да се поддржува со екстракција на стипса. Во близина на рудникот е изградено работничкото село Алумиер; таа станала автономна ''комуна'' во 1826 година.
2 Главни знаменитости
* Остатоци од ѕидините и замокот Франгипани (''Рока ди Толфа''), уништени од француските трупи во 1799 година откако градот се побунил против Римската Република.
* Градското собрание, во кое се сместени колекција на етрурски и римски антиквитети откриени во близина.
* Црквата Сант Егидио Абате
* Манастир на Августинците (почетокот на 16 век), кој сега ги сместува комуналната библиотека и граѓанскиот музеј.
* Манастир на редот Капучини (1621).
* Замокот Рота
3 Филмски локации
* Во ТВ серијата Медичи: Мајстори од Фиренца, Замокот Рота е и воениот камп на Франческо Сфорца и селото каде што Лоренцо го наоѓа платеникот Ферзети.
4 Збратимени градови
* Дингле, Ирска
* Гајнсиелем, Малта
* Салобрења, Шпанија
* Словенске Коњице, Словенија