procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Сврдел (алатка)

Сврдел — столарска рачна алатка (дупчалка со рачка) која се користи за дупење на дупка во помек материјал (обично дрво).
Дупењето се врши со поставување на врвот на сврделот на местото каде што треба да се дупне дупката. Потоа се дупи дупка во дрво или сличен мек материјал со силен притисок и вртење на рачката на сврделот.
Некогаш била единствената алатка за таа намена во столарството, денес е заменета со електрична дупчалка.
1 Поврзано
* Столар
* Занает
Црква „Св. Архангели Гаврил и Михаил“ - Враништа

Црква „Св. Архангели Гаврил и Михаил“ ― црква во селото Враништа. Се наоѓа во северозападниот дел на населеното место, односно десно од патот кој води кон Велешта.
1 Историја
Првично, храмот бил параклис изграден во 1992 година, во кој имало поставени неколку икони.
Камен-темелникот за изградба на новата градба е поставен на 24 мај 2015 година, од парохискиот свештеник Ристе Наумоски и архиерејскиот намесник протоереј ставрофор Илија Танаскоски,а со овластување и благослов на митрополитот Тимотеј. Црквата е целосно изградена и не е осветена.
Влезните врати на новата градба биле изработени во копаничарското ателје на Новица Столески.
2 Архитектура
Новиот храм претставува мала правоаголна висока градба, со впишан крст со кратки краци во основата. Средишно над наосот е изградена осмострана купола со 4 прозорци. Влезот од западната страна е поткренат со три скалила. Црквата е изградена од бетонска конструкција и обработен камен.
3 Галерија
4 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Ложанска парохија
* Враништа
Јагурина

Јагурина или јагурида — грозје од втора генерација.
1 Образување
Како што расте лозата, на ластарот се појавуваат гроздови. При значаен раст може да се создаде грозд од второ цветање, но јагурината најчесто се појавува по поткршување, т.е. по отстранувањето на врвовите на ластарите, што го активира растот на „споредни“, странични гранки од втора генерација. Токму на нив се јавува второто цветање и создавањето на гроздови од втората генерација. Појавувајќи се еден месец, па дури и месец и половина подоцна од првите, тие немаат време да созреат, освен во исклучително раните години. Од друга страна, тие користат дел од енергијата што ја произведува лозата и во голем број можат да ѝ наштетат на добрата зрелост на грозјето од првата генерација (што се бере за време на гроздоберот). Јагурината има помала содржина на шеќер и поголема содржина на киселина.
2 Последици во лозарството
Одредени лозарски операции може да ја поттикнат појавата на јагурина. Преголемо или прерано поткршување ја поттикнува нивната појава. Некои сорти грозје, како што е гаме, се исто така поподложни на појава на јагурина. Оваа мана може да се претвори во квалитет: за време на доцните мразови што ги уништуваат првите пупки, вторичниот плод сепак може да донесе берба иако мала и не со квалитетот на првата.
Употребата на хемиски средства може да помогне да се избегне појава на премногу јагурина.
3 Илустрации
Споредба на грозд и јагурина од сортата гаме на ист датум во септември.
3.1 Поврзано
* Лозарство
* Грозје
Голема Корапска Врата

Голема Корапска Врата (на некои карти позната и како Висока Корапска Врата) — високопланински превој на планината Кораб во западна Македонија. Преслапот Голема Корапска Врата е висок 2.063 метри надморска височина и ги поврзува, односно меѓусебе која меѓусебе ги дели северниот и средишниот дел на планината Кораб. Превојот Голема Корапска Врата се наоѓа на главниот срт на протегање на планината Кораб и водедно ги дели и гребените (масивите) на врвовите Зиберова Кула на север и Бел Врв на југ, додека на исток се отвора долината на реката Штировица, а на запад планинските гребени на врвовит и долината Радомир, кои всушност и се поврзани со пешачко-коњска патека која минува низ самиот превој. Точната местоположба на превојот Мала Корапска Врата е 41°48’ северна географска широчина и 20°34’ источна географска должина. Веднаш на самиот преслап се наоѓаат повеќе силни извори на вода познати како Три Чешми, кои воедно се и изворите на реката Штировица.
1 Поврзано
*Мала Корапска Врата
*Цигански Премин
*Шкртец
*Кораб
2 Наводи
Полигон (опит)

Полигон или ПОЛИГОН ― пионерски опит во океанографијата спроведен во средината на Атлантскиот Океан во текот на 1970-тите. Опитот, предводен од Леонид Бреховских, бил првиот што го утврдил постоењето на т.н. мезоскални вртлози, вртлози на 100 км и 100-дневна скала, што ја поттикнало „мезоскалната револуција“. Постоењето на мезоскални вртлози било предвидено од Хенри Стомел во 1960-тите, но не постоел начин да бидат набљудувани со традиционалните методи на земање примероци.
1 Поставување и резултати
Полигон бил предводен од Леонид Бреховских, од Институтот за акустика „Андреев“, кој вклучува шест истражувачки бродови и широка мрежа на морскострујни броила. Мерачите на проток биле поставени во крст, опфаќајќи област од 113 на 113 наутички милји наречена „полигон“. Опитот бележел температура и проток, менувајќи ги броилата на секои 25 дена, притоа внимавајќи замените да не создадат празнини во податоците. Вклучените истражувачки бродови биле „Академик Курчатов“, „Дмитри Менделеев“, „Андреј Вилкицки“, „Академик Вернадски“, „Сергеј Вавилов“ и „Пјотр Лебедев“.
Од резултатите, Бреховских напишал во првичната статија за откритие „Дури и со нешто помалку софистицирана опрема отколку што беше пожелно, резултатите... ги надминаа сите очекувања во однос на... значењето на добиените научни резултати. Несомнено искуството... ќе биде многу корисно во подготовката за претстојниот меѓународен кампањски МОДУС... Изгледа како некои големи вртлози или бранови нарушувања патувале низ местото на ПОЛИГОН од исток кон запад. Нивните ваги биле блиски до оние на планетарните бароклинични Росбиеви бранови...“
2 Проследување
По ПОЛИГОН следел опитот МОДЕ (Опит за динамика на средината на океанот; Mid Ocean Dynamics Experiment) предводен од Хенри Стомел и опитот ПОЛИМОДЕ од Андреј Монин. Волтер Манк коментирал дека опитот ПОЛИГОН „ја запали револуцијата во мезоскала [и дека] МОДЕ го дефинира новиот поредок“ и дека „океанографијата никогаш не била иста“ оттогаш.
3 Наводи
****
4 Дополнителна литература
****
Јадрена војна

Јадрена војна — воен судир или политичка стратегија во која јадреното оружје се користи за нанесување штета на непријателот. Јадреното оружје е оружје за масовно уништување и за разлика од конвенционалното војување, јадрената војна предизвикува уништување за многу пократко време и може да има долгорочни радиоактивни дејства. Голем јадрен судир може да доведе до радиоактивно загадување и „јадрена зима“, која може да трае со десетлетија или векови по првичниот напад. Според некои истражувачи, ова би довело до глобален масовен глад. Според други аналитичари, јадрена зима нема да следи, па дури и со јадрено оружје на нивоа на Студената војна, макар и со милијарди жртви, сепак милијарди селски луѓе би преживеале. До денес, две јадрени оружја се користени во војна, двете од САД кон крајот на Втората светска војна. На 6 август 1945 г., ураниумската бомба „Детенце/Мало момче“ била пуштена над јапонскиот град Хирошима. Три дена подоцна, на 9 август, плутониумската бомба „Дебелко“ била пуштена над Нагасаки. Двата бомбашки напади довеле до смрт на околу 120.000 луѓе.
По Втората светска војна, јадреното оружје било развиено и во Советскиот Сојуз (1949), Велика Британија (1952), Франција (1960) и Кина (1964), придонесувајќи за состојбата на судир и напнатост позната како Студената војна. Во 1974 г. Индија и во 1998 г. Пакистан, две непријателски земји меѓусебно, развиле јадрено оружје. Нашироко се верува дека Израел и Северна Кореја имаат јадрено оружје, иако не е јасно колку. Владата на Израел ниту признава ниту негира дека поседува јадрено оружје, иако има реактор и преработувачка постројка потребни за создавање јадрено оружје. Јужна Африка, исто така, произвела неколку јадрени боеви глави во 1980-тите, но во 1990-тите станала првата земја што доброволно се откажала од своето јадрено оружје. Јадреното оружје е пуштено над 2.000 пати за проби и демонстрации.
Црне Војвода

„Црне Војвода“ — драма на македонскиот собирач на народни умотворби Марко Цепенков. Првпат била објавена на страниците на софискиот весник „Автономна Македонија“ на И. Спирков во повеќе продолженија во 1903 година (во броевите од 13 до 25).
Драмата била напишана на единствениот јазик, на кој Цепенков можел изворно да ги претстави своите дела пред јавноста: на мајчиниот прилепски говор, со поднасловот „Историска пиеса во пет акта од македонскиот живот на македонски говор“.
Драмата „Црне Војвода“ придонела за непрекинатиот континуитет во развојот на македонската драма на почетокот на 20 век.
1 Историја
Драмата била напишана пред почетокот и во текот на Илинденското востание во југозападните делови на Македонија. Објавена била кон крајот на септември кога востанието било задушено и акциите на востаниците спласнале.
2 Содржина
Како што кажува самиот наслово драмата се однесува на прославениот прилепски војводаСпиро Црне, како и неговата чета која го ликвидирала познатиот злосторник Ќучук Сулејман, кој долго време ги измачувал селаните од прилепскиот крај.
Дејството на драмата се одигрува во Прилеп, селата Вепрчани и Царевиќ и во месноста Рамна Бука, во гората. Почетокот на дејството е во 1879 година.
3 Ликови
Во драмата се појавуваат 24 лика и група селани.* Поп Цеко
* Попадијата на поп Цеко
* Хаџи Пано
* Илија
* Ѓорче
* Коне
* Спиро Црне
* Митре
* Мара
* Ќучук Сулејман
* Фејзо
* Абдула
* Алија
* Ѓорѓија Лажот
Soon (песна од 1927 година)

„''Soon''“ ― песна од 1927 година компонирана од Џорџ Гершвин, со текст на Ајра Гершвин.
Била претставена од Маргарет Шилинг и Џери Гоф во ревизијата на мјузиклот ''„Strike Up the Band“'' од 1930 година.
1 Забележителни снимки
* Сара Вон - ''In the Land of Hi-Fi'' (1955)
* Ела Фицџералд - ''Ella Sings Gershwin'' (1950), ''Ella Fitzgerald Sings the George and Ira Gershwin Songbook'' (1959)
* Кертис Фулер - ''The Opener'' (1957)
* Мици Гејнор - ''Mitzi Gaynor Sings the Lyrics of Ira Gershwin'' (1959)* Оскар Питерсон - ''The Trio'' (1961)
* Семи Дејвис Помладиот - ''The Wham of Sam'' (1961)
* Модерн џез квартет - ''Gershwin Ballad Medley'' (1958)
* Кири Те Канава - ''Kiri Sings Gershwin'' (1987)
Treat Me Rough

Treat Me Rough е песна компонирана од Џорџ Гершвин, со текст на Ира Гершвин. Подоцна била испеана од Џун Алисон во филмската верзија од 1943 година.
Текстот на песната бара од љубовникот да доминира над пејачот, дури и до точка на насилство; писателот Ден Диц ја нарекол песната: „првата музичка комедија ода на мазохизмот“.
1 Забележителни снимки
* Ела Фицџералд - ''Ела Фицџералд ги пее песните на Џорџ и Ира Гершвин'' (1959)
My One and Only (песна од 1927 година)

„''My One and Only''“ ― песна компонирана од Џорџ Гершвин, со текст на Ајра Гершвин, напишана за мјузиклот „''Смешно лице''“ (''Funny Face'') од 1927 година, каде што била претставена од Фред Астер, Бети Комптон и Гертруд Мекдоналд. Првично била насловена „''(What Am I Gonna Do) If You Turn Me Down?''“
1 Забележителни снимки
* Џони Џонсон енд Хис Статлер Пенсилванијанс - Виктор 21113; Матрикс БВЕ-41134 (снимано на 2 декември 1927 година)* Шепоти Џек Смит - ХМВ Б2863; Матрикс Бб14510-3 (снимано на 18 септември 1928 година)* Фред Астер со Адел Астер, оркестар под диригентство на Џулијан Џонс, Лондон, 28 ноември 1928 година (Англиска Колумбија 5174)* Ли Вајли - ''Sings the Songs of George & Ira Gershwin & Cole Porter'' (1940), ''Legendary Song Stylist'' (1999)
* Сара Вон - ''Sarah Vaughan Sings George Gershwin'' (1957)
* Ела Фицџералд - ''Ella Sings Gershwin'' (1950), ''Ella Fitzgerald Sings the George and Ira Gershwin Songbook'' (1959)
Балетот на Хоктор

''Балетот на Хоктор'' е композиција на Џорџ Гершвин за целосен оркестар напишана во 1937 година, првично од партитурата за ''Дали ќе танцуваме (анг: Shall We Dance)''. Времето на изведба трае околу 10 минути.
Компонирано од Гершвин специјално за балерината Хариет Хоктор, делото содржи жичани глисандоси, брзи поместувања на клучот, а најобемните делови се напишани за харфата. Се состои од драматичен вовед проследен со брз валцер, прекрасна поворка, продолжен па де де и кулминација (исто така забележано во некои книги како посебна сцена „''Ќе танцуваме“, „Маски“ или „Финале и Кода''“. )
Ова е единствената објавена музика од песната ''Shall We Dance'' достапна покрај секвенцата ''Walking the Dog'', и е значајна како последната долга композиција напишана од Гершвин за симфонискиот оркестар.
Премиерниот концертен настап во живо на ''Балетот на Хоктор'' се одржал на 28 јули 2007 година во павилјонот „Северенс Хол“ во Кливленд, Охајо, при што Лорас Џон Шисел го диригирал оркестарот на фестивалот „Блосом“ .
Во раните денови на американскиот балет, формата била зависна од неколку соло уметници да прозелитизираат преку изведба и да шират љубов кон уметноста. Во 1920-тите и 1930-тите, една од најпознатите од овие балетски апостоли била саканата Хариет Хоктор. Наведен како „Премиерна балерина на Америка“, Хоктор е родена на 25 септември 1905 година, во малото, но просперитетно село Хусик Фолс, Њујорк, на околу 30 милји североисточно од Олбани. Хоктор рано покажала интерес за танцот и била охрабрена од нејзиното семејство.
1 Статус на зачувување
На 22 септември 2013 година било објавено дека на крајот ќе биде издадено музиколошко критичко издание на целосната оркестарска партитура. Семејството Гершвин, кое работело во соработка со Конгресната библиотека и Универзитетот во Мичиген, работи на тоа да ѝ бидат достапни на јавноста резултатите кои ја претставуваат вистинската намера на Гершвин. Целиот проект на Гершвин може да потрае од 30 до 40 години за да се заврши, а не е јасно кога ќе биде објавена партитурата на ''Shall We Dance'' (која го вклучува и ''Хокторскиот балет'' ).''* Види конкретно Гершвин: Нова критичка биографија, од Едвард Јаблонски (1998) стр. 300-304 и Гершвин: Неговиот живот и дело, од Хауард Полак (2006) стр. 671 за конкретни дискусии за генезата на ова парче.''
Слендермен

Слендермен (|Slender Man, македонски: „Тенкиот Човек“), познат и како Слендер (англ. ''Slender'') — измислен лик создаден како интернет-мем од корисникот на семрежниот форум Something Awful — Ерик Кнудсен (познат како „Виктор Серџ“) во 2009 г. Тој е прикажан како налик на неприродно висок, слаб, безличен човек облечен во црн костум и црвена или понекогаш црна вратоврска со пипала зад грбот. Приказните за Слендермен обично вклучуваат следење, грабнување и јадење луѓе, особено деца. Ликот Слендермен не е ограничен на една приказна, туку се појавува во разни творби, плод на уметнички измислици, најчесто создадени на семрежјето.
1 Опис
Слендермен е опишан како висок лик на маж без лице. Може да се телепортира, а во игрите за Слендер, тој го прави ова само кога играчот не е свртен кон него. Има и пипала што се појавуваат од грбот, но не секогаш. Во суштина, тој ги користи за самоодбрана или за да ги запрепасти луѓето. Слендермен ја избегнува сончевата светлина бидејќи тоа е неговата слабост, иако понекогаш може да се види на неа. Многу луѓе го мислат како вид дух или привидение, но тој всушност е човечки лик направен од неприродна плазмена материја, како суштество што личи на 4Д-призрак. Слендермен најчесто се поврзува со белешки што се осум на број.
Двери од црква „Св. Никола“ - Враништа

Двери на црквата „Св. Никола“ ― зачуван предмет односно двери од средината на 16 век сместени при Музејот на црквата Црква „Св. Никола“ во Враништа.
1 Опис
Дверите од црквата Црква „Св. Никола“ се целосни сликани и во однос на тоа покажуваат голема блискост со слични струшки примери од тој период. На едното крило е претставен Архангел Гаврил во благо движење и со испружена рака пред себе ја благословува Богородица, а во левата рака држи расцутена палка профилирана и украсена со наизменично редење на округли бисерни примени. Крилата му се темнокафеавени и моделирани со потези на бела и сива боја во потсликаните делови во средината и по краевите. Сигнатурата на архангелот, односно буквата „Г“ е испишана во неговиот нимб. Богородица (лево на дверите) е застаната на низок подножник пред престолот без насло на кој се положени две перничиња украсени со низи од бисери. Престолот е скромно украсен и на него се издвојува само хоризонталниот низ на малите вретеновидни примени врамени со бисерни низи. Богородица на себе носи темнозелен хитон и светлозелен мафорион, во левата рака држи црвено предиво, а десната рака е под мафорионот и се гледа само дланката преку која е префрлено вретеното и со која укажува кон архангелот. Просторот во позадината е решен со куполести архитектонски градби во горниот дел од двери со истакнување и на најситните подробности како обликот на прозорците и развеаните црвени драперии и завеси. Над фигурата на архангелот е допојасјето на младиот пророк Соломон, а над Богородица е пророкот Давид.
Американец во Париз (Гершвин)

''Американец во Париз'' (англиски: ''An American in Paris'') — класично симфониско дело на американскиот композитор Џорџ Гершвин.
1 Историја
Делото (само оркестарско) е вдахновено од престојот на Гершвин во Париз. Музичката замисла е симфониска поема која ги евоцира местата и животот на француската престолнина во 1920-тите.
Партитурата за првпат била изведена во Карнеги хол во Њујорк на 13 декември 1928 година пред 2 800 гледачи. Во 1951 година, режисерот Винсенте Минели го вградил делото во истоимениот филм. Во кореографската адаптација учествувал актерот и танчер Џин Кели. Неговата изведба му донела Оскар. Две години подоцна, делото предизвикало скандал на европската премиера во Лондон.
Во 2014 година, ''Американец во Париз'' за прв пат станал сценско дело. Светската премиера се одржала во Театр ди Шателе (Theatre du Châtelet) во декември 2014 и бил режиран од Кристофер Вилдон.
2 Теми
{ \time 2/4
\key f \major
\relative c'' {
\acciaccatura b8\mp( c-.) d,-. e4 |
\acciaccatura b'8( c-.) d,-. e4 |
\acciaccatura b'8( c-.) d,-. e-. d'-. |
c c,16 d e4 | \acciaccatura b'8( c-.) d,-. e4 |
\acciaccatura b'8( c_.) d,-. e-. d'-. |
e16-. e-. e-. e-. e8-. a-. | g4->( f)
}
}
{ \time 2/4
\clef bass
{ \partial 8 cis8->\f-\markup { \italic scherzando } |
dis-> eis-> fis-> gis-> |
fis-. eis4-> dis8\( | fis4 eis\) |
\acciaccatura eis8( dis-.) cis4. ~ cis
\acciaccatura eis8( dis-.) | cis2
}
}
3 Оркестрација
Покрај вообичаените инструменти на симфониски оркестар, Гершвин користи автомобилски сирени. За њујоршката премиера, композиторот донел такси сирени од Париз. Делото бара и поретко користени инструменти како што се челеста и саксофони.
La partition originale est écrite pour 3 flûtes (la jouant aussi le piccolo), 2 hautbois, 1 cor anglais, 2 clarinettes en si♭, 1 clarinette basse, 2 bassons, 4 cors, 3 trompettes, 3 trombones, 1 tuba, 4 percussions, 1 xylophone jouant aussi du glockenspiel, 1 célesta, 3 saxophones (alto, ténor et baryton) et l'orchestre à cordes.
4 Анализа
Времетраењето на делото е околу 19 минути. Има три главни дела. Првиот (до 7 минути), прошетка на американски турист на Шанзелизе прошарана со кавга меѓу таксисти, прошетка пред музички сали, па конечно пауза на терасата на кафуле во Латинскиот кварт. Вториот дел (до 14 минути), блуз на пригушена соло труба, ќе не превезе во парк како Луксембуршка градина (Jardin du Luxembourg). Носталгична тема каде Американецот сонува за својата родна земја. Последниот дел каде туристот се среќава со сонародник со кој разменува впечатоци претставува продолжување на сите досегашни теми обработени во претставата.
Who Cares? (песна на Гершвин)

Who Cares? ― песна компонирана од Џорџ Гершвин, со стихови на Ира Гершвин, напишана за нивниот мјузикл ''„Од тебе јас пеам“ од'' 1931 година. Била претставена од Вилијам Гакстон и Лоис Моран во оригиналната продукција на Бродвеј.
1 Забележителни снимки
* Фред Астер со Бени Гудман и неговиот оркестар - снимен на 9 мај 1940 година за Columbia Records, каталог бр. 35517.* Кејт Смит - за нејзиниот албум ''Кејт Смит'' (1954).* Анита О'Деј - ''Ова е Анита'' (1955)
* Семи Дејвис Џуниор и Кармен Мекреј - ''Момчето ја запознава девојката'' (1957)
* Ела Фицџералд - ''Ела Фицџералд ја пее песнарката на Џорџ и Ира Гершвин'' (1959) и издавањето на Пабло од 1983 година ''„Убаво дело ако можеш да го добиеш“''* Cannonball Adderley - ''Знаеш што мислам?'' (1961)
* Џуди Гарланд - ''Џуди во Карнеги Хол'' (1961) Џуди Гарланд - ''Тоа е забава'' (1960) Шоуто на Џуди Гарланд (1963)
* Мајкл Фајнштајн - ''Убава работа ако можеш да ја добиеш: Песни од Гершвинс'' (1996)
* Дик Хејмс - ''За тебе, за мене, засекогаш'' (1978).* Тони Бенет - ''Steppin' Out'' (1993)
* Сузана Мекоркл - ''Некој да ме пази - песни на Џорџ Гершвин'' (1998).* Беа Артур - ''Беа Артур на Бродвеј - Само помеѓу пријателите'' (2002) * Руфус Вејнрајт - ''Руф ја прави Џуди во Карнеги Хол'' (2007)
* Бил Еванс - со Чак Израелс и Лери Бункер на албумот ''Time Remembered''
Гул

Гул (арапски: غول) — чудовиште или зол дух во арапската митологија што се храни со човечко месо. Најстарата сочувана книжевност во која се споменува гулот е веројатно „Илјада и една ноќ“. Во исламот, тој е вклучен во категоријата џинови, иако исламското богословие смета дека верувањето во гулови е суеверие.
1 Во арапскиот фолклор
Во древниот арапски фолклор, гуловите живееле на гробишта и други ненаселени места. Гулот е ѓаволски вид џин, чиј татко се верува дека е самиот Иблис. Гуловите живеат и во пустини и можат да имаат облици на други животни, особено хиени. Ги мамат невнимателните луѓе кон пустините или напуштените места за да ги убијат и јадат. Суштеството, исто така, лови мали деца, пие крв, краде монети и ги јаде мртвите, а потоа го добива обликот на личноста што ја изело последно.
2 Поврзано
* Демон
* Џин
* Вампир
* Зомби
Од Џорџ (албум)

''Од Џорџ'' (насловен како ''Џорџ Кејблс ја свири музиката на Џорџ Гершвин'' ) е албум на мелодиите на Џорџ Гершвин од пијанистот Џорџ Кејблс снимен во 1987 година и издаден за издавачката куќа Контемпорери. Албумот бил трет на Кејбл за издавачката куќа и бил издаден во комеморација на педесетгодишнината од смртта на Гершвин.
1 Прием
Скот Јанов од AllMusic рече: „Фактот што тој можел да излезе со нови изјави за овие воени коњи (и сепак да остане мелодичен) кажува многу за инвентивноста на Кејблс“.''Пенгвиновиот Водич за Џез'' напишал дека албумот е „богато софистициран, а соло изведбите на (Embraceable You) и (Someone to Watch Over Me) се одлични примери за неговото вродено ритмичко чувство“.
2 Список на песни
''Сите композиции на Џорџ Гершвин и Ира Гершвин освен како што е наведено''# „ Бес, ти си мојата жена сега “ – 7:26
# „ Мојот човек го нема сега “ (Џорџ Гершвин, ДуБоз Хејвард ) – 7:31
# „ Имам ритам “ – 4:36
# „ Прегрлива ти “ – 6:51
# „ Некој да ме пази “ – 7:06
# „ Ден за магла “ – 5:53
# " Лето" (Гершвин, Хејворд) – 4:55 бонус песна на повторно издавање на ЦД
3 Лично
* Џорџ Кејблс – пијано
* Џон Херд – бас (пести 1–3, 6 и 7)
* Ралф Пенланд – тапани (пести 1–3, 6 и 7)
Аетерна Лусина

Аетерна Лусина, ''официјално'' Суверена држава Аетерна Лусина, позната и како Држава за Суверена Хуманитарна Мисија Аетерна Лусина - австралиска микродржава. Основана е во 1978 година и постоела се до смртта на нејзиниот основач.
Основач и „Врховен Господар“ на Аетерна Лусина бил германскиот мигрант Пол Нојман, кој го променил своето име со анкета во Пол Барон Нојман. Тој ја основал кога живеел во Бајрон Беј, а подоцна го преселил во Курл Курл во Сиднеј и на крајот во Куома. Тврдел дека ја добил титулата Барон Нојман од Кара Баг од прогонетиот поранешен крал Хасан III од Авганистан, а исто така тврдел дека му биле доделени стотици други почести, вклучувајќи професорски титули, докторат по филозофија и дипломи за богословија.  Продал барем едно „витештво“.
Аетерна Лусина го привлекла вниманието на јавноста во 1990 година кога Нојман се соочил со обвиненија за измама во судскиот систем во Нов Јужен Велс во врска со прекршоци за продажба на земјиште. Случајот вклучувал 144.000 австралиски долари и на крајот бил напуштен во 1992 година.
1 Поврзано
* Список на микродржави
2 Наводи
A Foggy Day

A Foggy Day ― песна компонирана од Џорџ Гершвин, со текст на Ира Гершвин. Песната била претставена од Фред Астер во филм од 1937 година.
1 Други снимки
* Френк Синатра – ''Песни за млади љубовници'' (1953) * Ела Фицџералд на неа Ела Фицџералд ја пее песната на Џорџ и Ира Гершвин од Верве рекордс, 1959 година.
* Чарлс Мингус – ''Pithecanthropus Erectus'' (1956) * Луис Армстронг со Ела Фицџералд – ''Ела и Луис'' (1956) * Били Холидеј – ''Songs for Distingué Lovers'' (1957) * Френк Синатра - ''Ринг-а-Динг-Динг!'' (1961)
* Џуди Гарланд - ''Џуди во Карнеги Хол'' (1961)
* Џорџ Бенсон – ''It's Uptown'' (1965) * Сара Вон – ''Во живо во Јапонија'' (1973) * Лин Колинс - ''Проверете ме ако не ме познавате до сега'' (1975) * Винтон Марсалис – ''Стандардно време на Марсалис, том 1'' (1987) * Тони Бенет - ''MTV Unplugged'' (1994)
* Дејвид Боуви – ''Red Hot + Rhapsody: The Gershwin Groove'' (1998)
* Мајкл Бубле - ''Време е'' (2005)
* Вили Нелсон - ''Мојот пат'' (2018)
Американец во Париз (балет)

''„Американец во Париз“'' - балет во еден чин во кореографија на Кристофер Вилдон, на истоимената музика на Џорџ Гершвин, костими дизајнирани од Холи Хајнс, сетови дизајнирани од Адријан Лобел и осветлување дизајнирано од Наташа Кац. Балетот бил премиерно изведен на 4 мај 2005 година во Државниот театар во Њујорк. Вилдон подоцна ја режирал и кореографијата на музичката адаптација на филмот ''„Американец во Париз“''.
1 Производство
Кореографот Кристофер Вилдон првпат бил поканет да ја кореографијата на музичката верзија на филмот ''„Американец во Париз“'', иако проектот бил напуштен. Вилдон, кој рекол дека истоименото оркестарско дело на Џорџ Гершвин е „одлично парче класична музика“ покрај тоа што е филмска партитура, наместо тоа одлучил да направи балетска верзија.
Во врска со кореографијата, Вилдон рекол дека сака да создаде повеќе „балетизирана“ верзија со своја кореографија, бидејќи кореографијата на филмот е едноставна и неинтересна. Сетот, дизајниран од Адријан Лобел, бил инспириран од Жорж Брак и Пабло Пикасо. Холи Хајнс и Наташа Кац биле донесени да дизајнираат костими и осветлување.
Балетот ''„Американец во Париз“'' имал премиера на 4 мај 2005 година во Државниот театар во Њујорк, трите главни улоги ги играле Карла Корбес, Џенифер Рингер и Демијан Вуцел, а Андреа Квин го диригирал оркестарот. Балетот добил различни критики. Рецензентот за ''Њујорк Тајмс'' напишал дека Вилдон бил „умен во снимањето на идеализираниот уличен живот во Париз“, иако „танцот никогаш не се спојува“. Друг рецензент на ''Тајмс'' напишал дека сцените се незаборавни, но „добро изработени и дека целокупниот резултат е пријатна забава“. Вилдон подоцна тврдел дека „никогаш не се чувствувал целосно среќен“ со балетот.
2 Музички
Вилдон подоцна продолжил со режија и кореографија на музичката адаптација на филмот ''„Американец во Париз“'', што било режисерско деби на Вилдон. Мјузиклот бил отворен во Париз во 2014 година, Театарот Палас, Бродвеј во 2015 година, и театарот Доминион, Вест Енд во 2017 година Главниот танчер, Роберт Ферчајлд и Лин Коуп од Кралскиот балет ги играат улогите Џери Малиган и Лиз Дасин соодветно. На Вилдон му била доделена наградата Тони за најдобра кореографија.
Британска библиотека

Британската библиотеката во Лондон (англиски: ''British Library'') — национална библиотека на Обединетото Кралство. Со својата збирка од 150 милиони предмети, вклучително и 25 милиони книги, таа е на второто место во светот по Конгресната библиотека. Библиотеката станала независна организација во 1973 г., кога била одвоена од Британскиот музеј, основан во 1753 г. Во 1983 г., на неа била додадена и Националната звучна архива. Уште во 1757 г., кралот Џорџ II ѝ дал на библиотеката на Британскиот музеј право на бесплатни примероци од сите нови изданија во земјата. Со закон од 1911 г., таа повторно го добила ова право, заедно со уште пет библиотеки. Британската библиотека има право и на задолжителен примерок од изданијата во Република Ирска.
Меѓу највредните предмети што се чуваат во библиотеката се копија од Дијамантската сутра, најстарата позната печатена книга во светот, два примерока од Гутенберговата Библија, два примерока од 1215 г. од Големата повелба на слободите, единствениот ракописен примерок од поемата Беовулф. Британската библиотека има и значајна збирка од старомакедонски книги, меѓу кои од Кочо Рацин, Коле Неделковски, Блаже Конески, Ацо Шопов, Славко Јаневски, Коле Чашуле итн.
Кампо Мамула

„Кампо Мамула“ – филм на режисерот Велимир Стојановиќ од 1959 година. Главните улоги ги играат: Љуба Тадиќ, Павле Вуисиќ и Драган Лаковиќ.
1 Синопсис
По капитулацијата на Италија, политичките затвореници на островот Мамула се ставени во уште полоша положба, зашто логорот го преземаат Германците. Тие ги принудуваат затворениците да демонтираат мини, ветувајќи дека за десет демонтирани мини ќе ослободуваат по еден затвореник. На тој начин, двајца ослободени затвореници им овозможуваат на повеќе свои другари да избегаат од затворот.
Партизански приказни

„Партизански приказни“ (српскохрватски: '' Партизанске приче'') — филм на режисерот Столе Јанковиќ од 1960 година. Главните улоги ги играат: Борис Бузанчиќ, Милан Милошевиќ, Шпела Розин, Бранко Плеша.
1 Синопсис
Во првата приказна, група партизани, борејќи се против острата зима и против непријателот, доаѓа во едно планинско село во кое партизаните не се добредојдени. Селанката каде што се сместени партизаните открива дека некој ѝ го украл шалот и ја пријавува кражбата. Така, партизанскиот одред е исправен пред тешка одлука, но сепак го осудува момчето кое ја извршило кражбата на смртна казна... Во втората приказна, една ноќ за време на војната, ќерката на шефот на железничката станица му помага на ранетиот заповедник на партизанскиот одред да побегне од прогонителите. Меѓутоа, Германците ја откриваат и ја осудуваат на смрт...
Крик и бес (филм)

„Крик и бес“ (англиски: ''The Sound and the Fury'') – филм на режисерот Мартин Рит (Martin Ritt) од 1959 година. Автори на сценариото се Ирвинг Равеч (Irving Ravetch) и Хариет Френк Помладиот (Harriet Frank Jr.), а главните улоги ги играат: Јул Бринер (Yul Brynner), Џоан Вудворд (Joanne Woodward) и Маргарет Лејтон (Margaret Leighton). Филмот е делумно заснован врз истоимениот роман на Вилијам Фокнер од 1929 година.
1 Синопсис
Семејството Компсон од Џеферсон во сојузната држава Мисисипи, кое во минатото уживало голем углед, поради раскалашениот живот е дојдено речиси до просјачки стап. Разумниот Џејсон (го игра Бринер) се обидува да го одржи семејството, но неговата полусестра, тинејџерката Квентин (ја игра Вудворд) се спротивставува на неговите правила. Кога нејзината мајка (ја игра Лејтон) ќе се врати во градот, работникот во забавниот парк, Чарлс (го игра Витман) се обидува да ја заведе Квентин и тогаш се случуваат неколку настани кои се закануваат конечно да го уништат семејството....
Животот е масовна појава

„Животот е масовна појава“ (српскохрватски: ''Живот је масовна појава'') — филм на режисерот Мирза Идризовиќ од 1970 година. Главните улоги ги играат: Борис Дворник, Драгомир Чумиќ и Павле Вуисиќ.
1 Синопсис
Адио и Остоја се двајца пријатели кои фантазираат за подобар живот и за бегство од монотониот живот во туѓина, но нивните желби не се остваруваат: Адио си заминува и скита од место во место, а Остоја, наспроти големата желба за патување, останува. Всушност, од психолошка гледна точка, двајцата претставуваат еден човек, и тоа еден лажго кој свесно живее во заблуда, зашто му се чини дека стварниот живот е помалку привлечен без таа заблуда. Исто како и животот, филмот е исполнет со весели и со тажни настани, големи пресврти, големи лудувања итн...
Love Is Here to Stay

„Love Is Here to Stay“ е песна и џез стандард компонирана од Џорџ Гершвин со текст на Ира Гершвин за филмот ''„Глупоста на Голдвин“'' (1938).
Од филмот „Глупоста на Голдвин“. Песната станала попозната како „Нашата љубов е тука да остане“ веројатно по нејзиното појавување под тој наслов во филмот „Американец во Париз“ (1951).
„Love Is Here to Stay“ првпат била изведена од Кени Бејкер во ''„Глупости на Голдвин“,'' но стана популарна кога Џин Кели и ја испеа на Лесли Карон во филмот ''„Американец во Париз'' “ (1951). Песната се појавила и во филмот ''Менхетен'' (1979), како и во неколку други.
1 Состав
„Love Is Here to Stay“ била последната музичка композиција што ја завршил Џорџ Гершвин пред неговата смрт на 11 јули 1937 година. Ира Гершвин ги напишала стиховите по смртта на Џорџ како почит на неговиот брат. Иако Џорџ не напишал стих за песната, тој имал идеја за неа што и Ира и пијанистот Оскар Левант ја слушнале пред неговата смрт. Композиторот Вернон Дјук ја реконструираше музиката за стихот на почетокот на песната. Првобитно насловена „Тоа е тука да остане“, а потоа „Нашата љубов е тука да остане“, песната конечно била објавена како „Љубовта е тука да остане“. Ира Гершвин рече дека со години сакал да го смени името на песната во „Нашата љубов е тука да остане“, но сметал дека тоа нема да биде во ред бидејќи песната веќе станала стандард.
2 Други верзии
* Френк Синатра - ''Songs For Swingin' Lovers'' (1956)
* Ела Фицџералд и Луис Армстронг – ''Ела и Луис повторно'' (1957) * Ела Фицџералд – ''Ела Фицџералд ги пее песничката на Џорџ и Ира Гершвин'' (1959) * Били Холидеј - ''Сè или воопшто ништо'' (1959) * Сузана МекКоркл – ''Срца и умови'' (2000) * Дина Вашингтон – ''Во земјата на Hi-Fi'' (1956) * Бредли Волш – ''Бркајќи ги соништата'' (2016) * Пат Бун и Ширли Бун - ''те сакам навистина'' (1962) * Нет Кинг Кол – ''Пее за двајца вљубени'' (1953) * Род Стјуарт - ''Како што минува времето: Големата американска песнарка, том II'' (2003)
Хороскоп (филм од 1969)

„Хороскоп“ — филм на режисерот Боро Драшковиќ од 1969 година. Главните улоги ги играат: Милена Дравиќ, Драган Николиќ, Павле Вусиќ, Михаило Јанкетиќ и Јосиф Татиќ.
1 Синопсис
На недовршената железничка станица во едно мало место во Херцеговина доаѓа Милка, чесна девојка која е уверена дека животот е пред неа. Таа храбро ги избегнува сите наметливи понуди, согледувајќи дека така само го зголемува бројот на своите непријатели. Кога најпосле ќе го најде човекот кој ѝ одговара, нетрпението и одмаздата на отфрлените обожаватели кулминираат. Така, Милка, со уште една животна лузна, останува без љубов, работа и дом.
Вранишка парохија

Вранишка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Струшкото архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохијата ја опслужува свештеникот Ристе Наумоски. Седиште на парохијата е црквата „Св. Никола“. Таа го опфаќа само селото Враништа.
1 Историја
Храмовите во Враништа порано припаѓале под јурисдикција на Ложанската парохија. Во 2022 година, Вевчанската парохија за прв пат организирала бадникова поворка во црквата „Св. Никола“.
2 Цркви
име, населено место, изградена, фотографија
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“, Враништа, век
Црква „Св. Никола“, Враништа, 1804
Црква „Св. Петка“, Враништа, 2007
Црква „Св. Кузман и Дамјан“, Враништа, 1985
Црква „Св. Архангели Гаврил и Михаил“, Враништа, 1992
Црква „Св. Атанасиј“, Враништа, 1973
3 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
Драга Ирена

„Драга Ирена!“ — филм на режисерот Никола Стојановиќ од 1970 година. Главните улоги ги играат: Магда Федор, Фарук Беголи, Петар Божовиќ и Драгомир Чумиќ.
1 Синопсис
Марко, Драган, Мишко и Ќутко се другари од гимназијата. Марковиот татко исчезнал во војната како херој. Марко чувствува немир поради амбицијата да биде над останатите, но недостатокот на волја и несредениот емотивен живот не му даваат прилика за тоа. Тој ја запознава Иренуа девојка која студира медицина, а за која Драган има планови за своите донжуански потфати. Истовремено, другарите од власта сметаат дека би било добро ако Марко (кој е апсолвент по архитектура) работи на урбанистичкиот пројект за населбата што треба да го носи името на неговиот татко, а Марко го прифаќа предлогот, примамен од заработката. Драган е разочаран поради тоа што Марковата емотивна врска со Иреном се зацврстува. Мишко, пак, по кршењето на ногата за време на еден натпревар, мора да престане да игра фудбал, а Лола го користи тој настан за нивната врска да ја круниса со брак. Драган, кој ја отслужува воената обврска, добива вонредно отсуство поради полагање испит. Така, старата дружина повторно се обединува и заминува на заеднички излет, каде Ирена му соопштува на Марко дека е бремена. Марко ѝ предлага да абортира, а Ирена одбива. По некое време, Марко ѝ се враќа на Ирена, која го дочекува студено, кажувајќи му дека го лажела. Неспособен да го сфати поразот, Марко не реагира дури ни кога Ирена пред неговите очи заминува во прегратката на неговиот пријател Ќутко.
Вулканска група Тијаншан

Вулканската група Тијаншан е вулканско поле во планините Тјеншан во северозападна Кина. Историски активниот конус на Печан е во рамките на групата (исто така познат како Пеишан, Баишан, Хочан, Агие, Бичбалик, Кала и Бошан). Вулканот е 440 километри југозападно од Урумчи, Синѓанг.
1 Ерупции
Две ерупции се познати од Тјеншан, во 50 н.е. (± 50 години) и 650 н.е. (± 50 години). Книгата, Аспекти на природата во различни земји и различни клими, том 1, известува дека конусот Печан испратил потоци од лава во седмиот век. Кинескиот генерал, Теу-Хиан (кој бегаше од кинеската војска) рече дека кога се искачувал на планините Тјеншан, ги видел „Огнените планини кои испраќаат маси од стопена карпа што тече за многу Ли“.
Модерните планини Тианшан и нивните околни басени главно се обликувани од ефектите на далечното поле на судирот кенозојска Индија-Азија. Сепак, пресудирната топографска еволуција на планините Тианшан и нејзините влијанија врз басенот Јунггар и Турпан остануваат нејасни поради недостигот на податоци.
Чудовиштата во нашиот град

Чудовиштата во нашиот град— македонска телевизиска серија од 1992 година во режија на Коле Ангеловски, а сценарио на Русомир Богдановски, во продукција на Македонската Телевизија.
1 Улоги
Глумец, Улога
Гоце Тодоровски, Борила
Владимир Ангеловски-Дади, Гази
Ѓокица Лукаревски, Ларис
Марија Кондовска, Роги
Магдалена Ризова-Черних, Зевас
Лазе Манасковски, Варау
Димче Мешковски, Анфа
Благоја Спиркоски-Џумерко, Ван Варау
Љупчо Бојковски, Бан Барау
Катерина Крстева, Баба Рога
Слободан Степановски, Крале Орле
Марија Новак
Душица Стојановска
Диме Илиев, Полицаец
Дубравка Киселички, Јана
Игор Џамбазов, Јанкула
Ѓорѓи Колозов, Џинот Карузо
Петар Мирчевски, Џуџе Акира
Илко Стефановски, Џинот Карузо
Горан Илиќ, Џинот Карузо
Беќир Нуредини
Горан Јовановски, Џуџе
Ана Левајковиќ
Менде Марковски
Методија Марковски
Јасна Мешкова
Андон Јовановски
Ѓорѓи Тодоровски
Трајче Иваноски
Весела Моловска
Ефузивен избув

Ефузивен избув или ефузивна ерупција — вулкански избув кој се одликува со исфрлање на течна лава, од која повеќето се шири над површината на вулканот, за разлика од експлозивните избуви кои главно испуштаат фрагментирана лава во атмосферата. Ефузивните избуви преовладуваат кај штитестите вулкани и вулканските пукнатини, наизменично со експлозивни избуви кај стратовулканите и стромболските конуси, а поретки се кај вулканолошките или пелешките вулкани.
Излиената лава од ефузивни избуви обично е базалтна, понекогаш андезитна или дацитна и доведена до температури до 1 200 °C. Таа образува текови од фонтани, пукнатини или езера од лава. Брзината и должината на текот зависат од вискозноста на лавата, наклонот на вулканот и стапката на излив (количина на излиена магма во единица време). Текот може да достигне десетици, па дури и стотици километри.
Овој вид избув води до создавање на вулканска купа која генерално има кратер на врвот околу кој се наталожени последователни слоеви на лава и исфрлени цврсти производи(еџекта). Лавата што ја испуштаат овие вулкани е течна ; ова се хавајски, суртсејски или дури во некои случаи избуви од стромболски вид. Оваа активност е честа појава на океанските гребени и главно на вулканите од типот на изолирани врели точки. Магмите кои ги произведуваат овие најтечни лави се помалку богати со силициум диоксид. Истите често се базалтни магми (44 до 53 % силициум диоксид). Растворените гасови што ги содржат лесно излегуваат, што резултира со мала експлозивност кај овој вид на избуви.
1 Поврзано
* Експлозивен избув
* Вулкан
Хеишибеиху

Хеишибеиху е вулканско поле во планините Кунлун во Кина.
Полето лежи во западните планини Кунлун. Вулканизмот се случил во регионот за време на терциерниот и квартерниот, при што квартерниот вулканизам се јавувал северно од претходниот вулканизам. Регионалните активни раседи влијаат на локацијата на вулканизмот, како што е раседот Кангсивар; некои раседи во областа се сè уште активни и предизвикаа земјотреси како оној на 26 јуни 2020 година. Вулканското поле геолошки припаѓа на Сонгпан-Ганзи Теран.
Полето зафаќа површина од 355 км2 со околу 28,4 км3 карпа која достигнува дебелина од околу 80м . Ерупциите започнале пред околу 9,23 милиони години според датирањето со калиум-аргон ; Термолуминисценциското датирање довело до старост од 67.000 години за најновите ерупции и Хеишибеиху се смета за најновиот активен вулкан на Тибетската висорамнина. Сеизмичката томографија го идентификуваше издигнувањето на мантија под вулканското поле, што е поврзано со подвлекувањето на Индиската плоча. Езерото Хеиши се наоѓа на надморска височина од 5,048м и има површина од 100,55 км2; вулканите го опкружуваат езерото. Планински врвови над 6,000 м високи се јавуваат во регионот.
Вулканските полиња во областа ги вклучуваат Кангсивар, Дахонглиутан, Кваншуигу и Хеишибеиху на југ и север Пулу, источно Пулу и вулканско поле Ашикуле на југ. Тие се карактеризираат главно со текови на лава кои формираат тераси и платформи, со кратери и невообишаени пирокогломерати. Латитниот оливин е најчестата вулканска карпа а другите карпи вклучуваат леукит, фонолит тефрит, трахибазалт и трахит. Палеогените карпи и кватернерните речни седименти се во основата на вулканските карпи, кои биле сместени над езерските седименти.
Број на вулкан

Бројот на вулканот (исто така и број на референтна датотека на вулканот, систем за нумерирање на вулкани или VNUM ) е хиерархиски географски систем за уникатно идентификување и означување на вулканите и вулканските карактеристики на Земјата. Броевите се состојат од четири цифри, цртичка, потоа уште два или три бројки. Првите два броја го идентификувале регионот, следните два подрегионот, а последните два или три поединечниот вулкан.
VNUM бил развиен од проектот ''Каталог на активни вулкани на светот'' на Меѓународната асоцијација за вулканологија, сега Меѓународна асоцијација за вулканологија и хемија на внатрешноста на Земјата (IAVCEI), кон крајот на 1930-тите. Моментално е администриран од Глобалната програма за вулканизам во институцијата Смитсонијан во Вашингтон (САД), во соработка со IAVCEI и Светската организација на опсерватории за вулкани (WOVO), комисија на IAVCEI.
Системот на броеви бил користен во двете изданија на книгата Вулкани на светот во 1981 и 1994 година.
Во септември 2013 година, Глобалната програма за вулканизам објавила нов формат за број на вулкан. Новиот формат е 6-цифрен број и повеќе не вклучува ненумерички знаци.
Откако го преместиле VOTW на нова платформа за база на податоци, развиле нов систем VNum и го распоредиле ажурираниот систем на 30 септември 2013 година компатибилен со современите компјутерски системи.
Трета книга Макавејска

„Трета книга Макавејска“ — книга од Стариот завет.
1 Содржина
Откако ја победува војската на царот Антиох, египетскиот цар Птоломеј Филопатор го посетува храмот во Ерусалим за да остави подароци. Тогаш, тој посакува да влезе во најсветото место во храмот, но господ го спречува. Посрамен, царот се враќа во Египет и наредува да бидат собрани сите Јудејци со цел да бидат преброени и убиени. Соочени со смртта, Јудејците се молат и Господ му испраќа сон на царот Птоломеј, кој три дена последователно заборава на издадените наредби. Најпосле, на денот кога треба да бидат погубени Јудејците, Господ испраќа два ангела, кои ја истребуваат царската војска. Тогаш, царот наредува Јудејците да бидат ослободени, да им се врати одземениот имот и им дава дозвола да ги убијат оние Јудејци кои се откажале од својата вера.
Гавејн

Сер Гавејн (англиски: ''Gawain''; француски: ''Gauvain'') — еден од витезите на Тркалезната маса. Тој бил син на кралот Лот од Оркни и Моргауз — сестрата на кралот Артур. Тој е најстариот од нивните четири сина: Гахерис (оруженосецот на Гавејн), Гарет и Агравејн. Тој е добро познат како најдоверливиот пријател на сер Ланселот. Во некои дела, сер Гавејн има и сестри. Според некои легенди, по владеењето на кралот Артур, тој ќе биде вистинскиот наследник на престолот на Камелот. Гавејн често се прикажува како страшен, учтив, а исто така сочувствителен воин, жестоко верен на својот крал и семејството. Тој е пријател на младите витези, заштитник на сиромашните и на жените. Неговото познавање на билките го направило одличен исцелител и му се припишуваат најмалку три деца: Флоренс, Ловел и Гингалејн.
Еден од неговите најпознати подвизи се поврзува со Зелениот Витез. Самовилата Моргана (според друга верзија самовилата Нимуе) го измамила сер Бертилак да ја испита смелоста на витезите на Тркалезната маса. За време на еден од нивните собири, Бертилак влегол преправен во Зелениот Витез. Тој предложил, ако витезите се толку смели како што велат, еден од нив да му ја отсече главата, но по една година и тој ќе го направи истото. Гавејн се поднел на испитувањето, но не бил убиен, а секирата само го допрела. По оваа случка, и Бертилак им се придружил на витезите на кралот Артур.
Опсерваторија на вулкани

Вулканска опсерваторија е институција која врши истражување и мониторинг на вулкани.
Секоја опсерваторија обезбедува континуирано и периодично следење на сеизмичноста, другите геофизички промени, движењата на земјата, хемијата на вулканските гасови и хидролошките услови и активност помеѓу и за време на ерупциите. Тие исто така обезбедуваат детална евиденција за ерупциите во тек.
WOVOdat е сеопфатна глобална база на податоци за вулкански немири, чија цел е да ги разбере процесите на предерупција и да ги подобри прогнозите за ерупција. WOVOdat ви е донесен од WOVO (Светска организација на опсерватории за вулкани) и моментално е хостиран во Земјината опсерваторија во Сингапур.
1 Монитор
Овие набљудувања служат за карактеризирање на еруптивното однесување, идентификување на природата на прекурзорната активност што води до ерупција, дефинирање на процесите со кои се поставуваат различни видови наслаги и специфицирање на опасностите што може да се ослободат од секој вид на ерупција. Од директното набљудување на претходните знаци, можно е да се предвидат ерупции. Во време на вулкански немири, опсерваториите издаваат предупредувања и препораки - тие преземаат советодавна улога за одлучување на владините агенции за цивилна одбрана (Федералната агенција за управување со вонредни состојби во САД или Цивилна заштита во Италија) и идеално продолжуваат со производство на набљудувачки податоци.
''Земјотреси Во основата'' н''а сите опсерваторски операции'' е тековната програма за фундаментално истражување во вулканските процеси, дополнета со заеднички студии со универзитети, владини агенции (во САД на пример со други центри на американскиот Геолошки институт и НОАУ), индустрија и невладини организации. Ваквото истражување обично вклучува директна интерпретација на податоците од мониторингот и ерупцијата и води до формулација на концептуални модели кои можат да се тестираат со теоретски или лабораториски симулации на вулкански системи.
Речиси сите опсерватории се членки на Светската организација на опсерватории на вулкани (WOVO). Најстарата опсерваторија на вулкани е Осерваторио Везувиано (основана 1841 година) во Неапол, сега член на италијанската владина агенција INGV.
2 Поврзано
* Опсерваторија на вулканите на Алјаска
* Опсерваторија на вулкани во Калифорнија
* Хавајски вулкански опсерваторија
* Опсерваторија Везув
* Опсерваторија на вулканот Јелоустоун
Ктитор

Ктитор (|κτήτωρ; грузиски: ქტიტორი, ктитори; романски: ''ctitor'') ― збор што значи „основач“ односно титула давана во средниот век на давателот на средства за изградба или преизграба на православна црква или манастир, за дарување икони, фрески и други уметнички дела. Бил користен во средновековната римска сфера. Латински односно католички еквивалент на поимот е донатор. Во времето на основањето, ктиторот често издавал типик и бил илустриран на фрески („ктиторски портрет“). Женскиот облик е ктиторица (грчки: κτητόρισσα, ктиториса).