Мајска ноќ, или задавената свршеница

„''Мајска ноќ, или удавената свршеница''“ (руски: „Майская ночь, или Утопленница“, 1831) ― третата приказна од збирката ''Вечери во селцето крај Диканка'' од Николај Гогољ. Таа била претворена во операта ''Мајска ноќ'' од Николај Римски-Корсаков во 1878–79 година, а исто така и во украински амбиент од Микола Лисенко.
1 Синопсис
Оваа приказна доаѓа од неименуваниот раскажувач (кој претходно бил одговорен за „''Сорочински панаѓур''“).
Во оваа приказна, млад Козак Левко, син на градоначалникот, е заљубен во Ана. Тој доаѓа кај неа да разговара за бракот и спомнува дека татко му не е задоволен од идејата, иако не кажува ништо директно и само го игнорира. Додека шетаат по околијата на селото, Ана прашува за една стара колиба со покрив покриен со мов и обраснати јаболкници околу неа. Тој ѝ ја раскажува приказната за една убава млада девојка чиј татко се грижел за неа откако нејзината мајка починала и многу ја сакал. На крајот, тој се оженил со друга жена за која открила дека е вештерка кога ја пресекла шепата на мачка која се обидела да ја убие, а нејзината маќеа се појавила набргу со преврзана рака. Меѓутоа, вештерката имала моќ над нејзиниот татко и на крајот таа е исфрлена од куќата и во очај се фрла во блиското езерце. Таа владее со група девојки кои исто така се удавија во езерцето, но еднаш, кога ја фати вештерката додека беше во близина на езерцето, таа се претвори во девојка и духот на младата девојка не можеше да ја собере. оттогаш надвор од групата, барајќи од кој било млад човек да погоди за неа.
Како што напредува приказната, Руди го спомнува градоначалникот и пијан влегува во неговата куќа мислејќи дека е негова, измамен од локалните селани. Потоа, неговиот син, кој е лут на својот татко затоа што се обидел да ја украде Хана, и неговите пријатели решаваат да си играат со селото и да почнат да парадираат наоколу предизвикувајќи хаос. Снаата на градоначалникот, за која се претпоставува дека има афера со него, ја облекуваат како демон со саѓи по целото лице, кој го мами градоначалникот. Тој по грешка ја фрлил во визбата и потоа дознал дека е таа, но таа се налути и излегува надвор, за повторно да ја фатат момчињата и да ја фрлат во колиба. Во меѓувреме, градоначалникот и некои од неговите најблиски пријатели решаваат да ги пронајдат хулиганите и наместо тоа повторно да ја најдат снаата и за малку да ја запалат жива во колибата.
Левко оди сам и заспива во близина на старата куќа и езерцето. Тој станува маѓепсан од мирната ноќ и сребрената магла што опкружува сè, а потоа во одразот на езерцето забележува дека колибата се чини дека е зафатена, а млада девојка со убава кожа ја исфрла главата низ прозорецот. Кога ќе се сврти да погледне во колибата, таа изгледа празна како и секогаш, но кога ќе дојде до прозорецот, девојката излегува и го замолува да погоди која девојка е вештерката во групата. Додека ги гледа, на почетокот забележува една која не изгледа заинтересирана за играње игри, но одредува дека е нормална. Еден, сепак, се чини дека ужива да ја игра улогата на јастреб во нивната игра, и тој гледа црнила во нејзиниот облик, сфаќајќи дека таа е вештерката. Девојката е благодарна и му дава белешка да му помогне со татко му. Тој се буди и набргу е заробен од неговиот татко и неговите потчинети, но сепак го има писмото, кое му го дава на градоначалникот. Изгледа дека писмото е од месниот комесар, кој бара од градоначалникот да го исчисти неговото село (бара да се направат неколку работи) како и да дозволи неговиот син да се ожени со Ана. Градоначалникот се согласува и во блиска иднина ќе се венчаат.