procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Станислава Караиванова

Станислава Петрова Караиванова-Балканова е бугарска учителка во Македонија и револуционерка.
1 Животопис
Родена е во Сопот, тогаш во Османлиското Царство, денешна Бугарија. Ќерка е на учителката Недела Петкова и е братучетка на Васил Левски по мајчина линија. Во 1872 година станала првата учителка во Битола. Поради интриги со гркоманите училиштето било затворено. Станислава Караиванова заминува заедно со својата мајка во Охрид. Исто така била учителка и во Воден (1870-1873), а потоа во Солун и во Крива Паланка (1878). Заедно со својата мајка учествува во везење на знамето за четата на Димитар Беровски, организатор на Разловечкото востание. Станислава Караиванова напишала и песна за него во текот на 1876 година.
Бешички Бањи

Бешички Бањи или Лутра Волвис (|Λουτρά Βόλβης, Лутра Волвис) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Месопотамо бил дел од општина Аполонија.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 27 километри западно од Ставрос и 52 километри источно од Солун, во северниот дел на Халкидик, и излегува на Бешичко Езеро во неговиот југозападен дел. Селото се наоѓа на надморска височина од 60 метри.
2 Историја
Познато е дека македонскиот цар Филип I на ова место изградил објекти за капење во 5 век п.н.е., кој биле во употреба и за време на византискиот период, како што било потврдено од страна на археолошките остатоци од византиска бања откриена во една од топлите извори на вода во областа. Кон средината на 1 век низ регионот во близина на селото Аполонија поминал Апостол Павле кој го ширел христијанството. Во текот на XVI век била изградена турска бања, која припаѓала на поголем комплекс составен од џамија и објекти од јавен интерес. Се смета дека комплексот бил изграден во времето на османлискиот везир Мехмед-паша Соколовиќ. Денеска, температурата на изворот е помеѓу 49 и 57 степени. Бањите се користат за лекување на ревматични заболувања, гинеколошки заболувања, болести на носната шуплина, болести на белите дробови, астма и дерматолошки заболувања.
Во XIX век Бешички Бањи било македонско село кое се наоѓало во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Турција и Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија.
Во 1927 година селото било преименувано во Лутра Волвис.
3 Демографија
Во 1928 година селото било чисто бегалско село со 7 семејства и со 30 жители, додека во 1940 година селото броело 11 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 28 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 87 жители, во 1971 година имало 4 жители, во 1981 година имало 11 жители, додека во 1991 година имало 54 жители. Денеска, населението на селото е 54 жители според пописот од 2011 година.
Цветан Алексов

Цветан Алексов — македонски револуционер, селски војвода и член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Цветан Алексов е роден во прилепското село Сланско. Учествувал во Илинденското востание во 1903 година, во борбите за одбрана на Крушевската Република.
Pazar3

Pazar3 — македонско мрежно место за купување и продавање на производи и услуги.
1 Историја
Мрежното место pazar3.mk била пуштена во употреба во летото 2006 година во Ресен. Во декември 2016, страницата броела околу 70.000 посетители и повеќе од 1.600 огласи дневно.
Целта на деловниот модел на pazar3.mk e да обезбеди лесно, делотворно и безбедно огласување. Преку Пазар3 физичките лица и претпријатијата од Македонија може да продаваат, купуваат и разменуваат предмети и услуги.
1.1 Рани почетоци
Секој нов концепт се заснова на потреба. Идејата за создавање но мрежно место што ќе овозможи купување, продавање и размена беше реализирана летото 2006 година, во Ресен, Македонија со официјално пуштање во употреба на мрежното место Пазар3. Поставувањето на мрежното место беше проследено со огромен успех затоа што бројот на посетители од ден на ден се зголемуваше. Денес Pazar3.mk е водечкиот македонски купо-продажен пазар на Интернет мрежата, со 70 000 посетители на ден и повеќе од 1 600 огласи дневно. Денес Pazar3 претставува неприкосновен онлајн пазар за Македонските граѓани – 8 од 10 луѓе имаат купено или продадено нешто преку Pazar3 и 99% од сите граѓани знаат за Pazar3.
Целта на Пазар3 Бизнис моделот е да обезбеди лесно, делотворно и безбедно огласување. Преку Пазар3, физичките лица и компаниите од Македонија може да продаваат, купуваат и разменуваат предмети како никогаш досега. Целта на Пазар3 е постојано да го подобрува корисничкото искуство од онлајн огласувањето.
2 Поврзани претпријатија
* Албанија — MerrJep.al
* Косово — MerrJep.com
* Србија — Mojtrg.rs
* Црна Гора — Mojtrg.me
* Авганистан --- Leelam.af
Барбара Маклинток

Барбара Маклинток (16 јуни 1902 – 2 септември 1992) — американски научник и цитогенетичар која ја добила Нобеловата награда за физиологија или медицина во 1983 година. Станала доктор на науки од областа на ботаниката на Универзитетот Корнел во 1927 година. Таму ја започнала кариерата како водач во развојот на цитогенетиката на пченката, што останало во фокусот на нејзините истражувања во текот на целиот нејзин живот. Од крајот на 1920-тите години, Маклинток ги проучувала хромозомите и како тие се менуваат за време на репродукцијата кај пченката. Таа ја развила техниката за визуелизирање на хромозомите на пченката и користела микроскопска анализа за да демонстрира многу основни генетски појави. Една од овие појави била генетската рекомбинација со кросинг-овер за време на мејозата - механизам со кој хромозомите разменуваат информации. Таа ја изработила првата генетска мапа на пченката, покажувајќи кои региони на хромозомите се одговорни за одредени фенотипски особини. Таа ја открила улогата на теломерот и центромерот, региони на хромозомот кои се важни за зачувување на генетските информации. Таа била признаена како еден од најдобрите научници во нејзината област на истражување, наградена со престижни стипендии и избрана за член на Националната академија на науките на САД во 1944 година.
Во текот на 1940-тите и 1950-тите години, Маклинток ги открила транспозоните, за што во 1983 година и била доделена Нобеловата награда за физиологија или медицина.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Курбиново

Свети Јован Крстител (од мештаните нарекувана Крстовден) — главна селска црква во селото Курбиново, Општина Ресен, Македонија. Се наоѓа пред влезот на селото од лева страна. Во кругот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
Сместена е западно од селото во месноста Крстон. Била изградена во 1922 година, а камбанаријата во 1995 година.
1 Галерија
2 Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Подмочанско-љубојнска парохија
* Курбиново
Константина Настева Бојаџиева Русинска

Константина Настева Бојаџиева-Русинска - македонска учителка и деец на ВМОРО.
1 Животопис
Родена е во 1880 година во Охрид, како единствена ќерка на богатиот трговец Евтим Настев Бојаџиев. Константина завршила основно образование во родниот град, а гимназија во Бугарија. Работела како учителка во Охрид. Константина ги прифаќа идеите за еднаквост и еманципираност на жените.
2 Во редовите на МРО
Била учесник на состанокот на ТМОРО од 14 ноември 1901 во Охрид, кога се разгледувало и прашањето за права на жените по ослободување на Македонија. Поради некои недоразбирања по однос на нејзини лични прашања во 1902 година заминала во Битола за разјаснување со организационите раководни структури. По враќањето продолжила со револуционерна активност. Во 1901 година поставена е на чело на женската организација на ВМОРО во Охрид, „Успение на Богородица“, и останува на чело на оваа организација до крајот на 1903 година. Во куќата на Методи Патчев учителките помагаат во одржувањето на тајната болница за лечење на ранети четници. Поликсена Мосинова, Василка Размова, Клио Самарџиева и Константина Бојаџиева го изработиле охридското востаничко знаме на ВМОРО, на кое е извезена млада жена и лав кои стојат врз османлиското знаме, и држат во рака знаме на кое пишува „Слобода или смрт“.
3 Живот со Никола Русински
Во 1902 година Бојаџиева се запознава со револуционерот Никола Русински. По Илинденското востание, тие двајца бегаат во Бугарија, каде Константина работи како учителка во селото Скравена. На 4 април 1904 година Бојаџиева стапила во брак со Русински, со кого имале три ќерки. Во текот на Првата светска војна, брачниот пар се сели во родното село на Русински Русиново, каде Константина работела како учителка во Берово од 1915 до 1918 година. По војната, Русински се приклучил во Комунистичката партија на Југославија, и агитирал за оваа партија во Малешево за време на месните и парламентарните избори во август и септември 1920 година. Поради огромниот успех на комунистите на изборите во 1920 година, во државата бил донесен реакционерниот акт - обзнана со кој се забранила работата на КПЈ. Партијата била забранета на 30 декември 1920 година, и брзо потоа семејството Русински емигрира во Бугарија на 27 февруари 1921 година, и се населиле во Ќустендил. Константина се разболела од пневмонија. Четвртото дете ѝ умира мало, речиси веднаш по раѓањето. Русински работел како дрводелец во Горна Џумаја, а Константина како учителка во учебната 1922 - 1923 година.
Константина Русинска умрела од пневмонија во 1932 година.
Паоло Таљавенто

Паоло Таљавенто (роден на во Терни) — поранешен италијански фудбалски судија кој судел во Серија А како и во натпреварувањата под покровителство на УЕФА: Лигата на шампионите и Лига Европа.
1 Кариера
1.1 Клупски натпревари
Таљавенто е судија во Серија А од 2004 година, со забележани 87 натпревари како главен судија до денес. Во Серија Б, пак забележал 14 натпревари, додека тој исто така судел двапати натпревари во Купот на Италија во сезоната 2009-2010, како и натпреварот за опстанок во 2009 година.
Таљавенто исто така има судено 17 натпревари во европските натпреварувања организирани од УЕФА, а на 8 декември 2010 година, дебитирал во Лигата на шампионите, кога ја делел правдата во натпреварот помеѓу Арсенал и Партизан.
Својата кариера како судија ја завршил на 30 мај 2018 година.
1.2 Репрезентативни натпревари
Таљавенто судел и натпревари од квалификациите за Светското првенство, квалификациите за Европското првенство под 21 година и пријателски репрезентативни натпревари.
;Репрезентативни официјални натпревари
Date, Home, Away, Result, Competition
8 септември 2007, Северна Ирска, Германија, 0 &ndash; 3, 2009 УЕФА У-21 Квалификации.
7 февруари 2008, Турција, Шведска, 0 &ndash; 0, Пријателски натпревар
11 септември 2008, Литванија, Австрија, 2 &ndash; 0, Квалификации .за светско првенство 2010
16 октомври 2008, Франција, Германија, 0 &ndash; 1, 2009 УЕФА У-21 Квалификации.
7 јуни 2009, Македонија, Норвешка, 0 &ndash; 0, Квалификации .за светско првенство 2010
12 август 2010, Словенија, Австралија, 2 &ndash; 0, Пријателски натпревар
2 Поврзано
* Список на фудбалски судии
Клио Самарџиева

Клио (Клија) Николова Самарџиева, мажена Бобева, - македонска учителка и револуционерка, деец на ВМОРО.
1 Животопис
Клио Самарџиева е родена во 1880 година во Охрид. Во 1897 година завршила трет клас во Битолското женско училиште, и станала учителка во родниот град, каде работела до 1898 година. Во периодот 1899 - 1900 година, работела како учителка во Баница, Леринско. Се приклучила во женската организација на ВМОРО во Охрид, Успение Богородично. Откако Славка Пушкарова заминала за Скопје во 1900 година, на чело на организацијата се поставени Василка Размова и Поликсена Мосинова, а Самарџиева станувала нивна прва помошничка. Учителките учествувале во организирањето на болница за ранети и болни четници во куќата на семејството на Андроник Скопакови. Мосинова, Размова, Самарџиева и Константина Русинска го изработиле охридското револуционерно знаме на ВМОРО, на кое се гледа млада жена и лав кои стојат врз османлиското знаме, а во рака држат знаме на кое пишува „Слобода или смрт“.
Владиката Методиј Охридски кога дознал за постоењето и активноста на револуционерната женска организација, во 1900 година ја испратил Мосинова како учителка во Пехчево, а Самарџиева во Вевчани, каде таа останала до 1902 година.
Поради својата револуционерна дејност, Самарџиева е затворена во 1906 година во Битолскиот затвор. Во 1907 година успеала да избега од затворот, и со помош на револуционерната организација избегала во Бугарија. Тука, Клио Самарџиева активно се вклучува во општествените текови, станала член на Комитетот за поставување споменик на Климент Охридски во Софија (1935), потоа, член на Охридското женско друштво „Св. Климент“, како и член на Сојузот на Македонските културно-просветни друштва. Во 1943 година ја добила наградата Дамски крст, трет степен со круна.
Умрела во Софија во 1957 година.
Никола Алтипармаков

Никола Вељанов Алтипармаков — македонски револуционер, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Никола Алтипармаков е роден во 1873 година во битолското село Доленци. Родители му се Вељан и Трена Алтипармакови, а негови браќа се Ристе и Илија, кои исто така биле револуционери на ВМОРО. Во редовите на ВМОК се вклучил во 1890 година, кога во Варна дал заклетва пред луѓе од организацијата, меѓу кои Трајко Китанчев. Истата година, Никола Алтипармаков бил испратен од Организацијата во Романија, за да собира парична помош за Македонците, но од романските власти бил задржан три месеци во затвор, а потоа бил вратен во Бугарија.
Во 1902 година учествувал во Горноџумајското востание, кога со оружје заминал во Горна Џумаја заедно со војската на генерал Иван Цончев. На 20 март 1903 година, Никола Алтипармаков се вратил во Битола.
За време на Илинденското востание, Никола Алтипармаков бил активен како позадинец, заедно со Арнаутов и Чачков. Во 1904 година бил уапсен од турската власт и осуден на смрт, но по една година бил амнестиран. Во 1915 година бил уапсен од српските власти и одлежал 2 години затвор. Повторно, бил уапсен од српската власт во 1919 година на 2 години.
Починал во Битола, во 1953 година.
2 Галерија
Милиес

Милиес (|Μηλιές) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Милиес бил дел од општина Рендина.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 3 километри јужно од Ставрос и 80 километри источно од Солун, во североисточниот дел на Халкидик. Селото се наоѓа на надморска височина од 95 метри, на брегот од Струмски Залив.
2 Историја
Во XIX век Мал Бешик било село во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Турција и Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија.
Нахимовско воено-морско училиште

Нахимовско воено-морско училиште (руски: Нахимовское военно-морское училище, ''Nakhimovskoye voyenno-morskoye uchilishche'') — интернат во Советскиот Сојуз и во модерна Русија. Именувани се по адмиралот на Руската Империја, Павел Степанович Нахимов.
Првото Нахимовско воено-морско училиште било воведено во Тбилиси во 1943 г. за време на Големата Патриотска Војна. Тоа било воведено за синовите на воениот персонал кој умрел во акција. Нахимовското воено-морско училиште во Тбилиси било затворено во 1955 г. Во 1944 г. бил отворен интернат од таков вид во Ленинград, а следната година и во Рига и истиот бил затворен во 1935 г.
Во модерна Русија само Нахимовското воено-морско училиште во Санкт Петербург успеало да опстои. Интернатот денес нуди секундарна едукација и тренинг во воен стил и според морнаричките традиции на нацијата на тинејџерите кои се припремаат за служба како офицери во руската морнарица. Од 2017 г. училиштето има кампуси во Владивосток, Мурманск и Севастопол, сите сместени во поранешни кадетски школи. Од 2024 г. училиштето има кампус во Мариупол.
1 Поврзано
*Суворовско воено училиште
Горно Ставрос

Горно Ставрос (|Άνω Σταυρός, ''Ано Ставрос'') — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Горно Ставрос бил дел од општина Рендина.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 1,5 километри јужно од Ставрос и 80 километри источно од Солун, во североисточниот дел на Халкидик. Селото се наоѓа на надморска височина од 80 метри, на брегот од Струмски Залив на планината Сугљани.
2 Историја
Во XIX век местото каде денеска се наоѓа селото било во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Турција и Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија и го основале селото.
Денеска, според пиписот од 2011 година, во селото живеат 796 луѓе.
3 Знаменитости
* Црква „Св. Димитриј“ од XIX век
РК Веспрем

РК Веспрем е унгарски ракометен клуб од Веспрем, кој игра во првата лига на Унгарија и во ЕХФ Лигата на шампионите. Како еден од најуспешните клубови во државата, Веспрем го освоил унгарското првенство рекордни 24 пати и го освоил унгарскиот куп на 25 наврати. Исто така клубот двапати бил победник во СЕХА лигата.
РК Веспрем е еден од трите унгарски клубови кои освоиле голем европски трофеј, последно во 2008 година, кога го победиле Рајн-Некар Левен во финалето на ЕХФ Купот на победниците на куповите. Од 2016 година клубот е познат под името Телеком Веспрем, поради спонзорски причини.
1 Тим
1.1 Состав
:''Состав за сезоната 2016–17''
width=70%
;Голмани
* 12 Адам Борбели
* 16 Роланд Миклер
* 32 Мирко Алиловиќ
;Десни крила
*3 Петер Гулјаш
* 15 Норберт Гјене
* 17 Драган Гајиќ
* 24 Гашпер Маргуч
;Леви крила
*4 Герго Иванчик
* 23 Кристијан Угалде
* 55 Давид Фекете
;Пикери
*5 Тимушин Шух
* 18 Андреас Нилсон
* 31 Блаж Благотиншек
* 33 Ренато Сулиќ
;Леви бекови
* 13 Момир Илиќ
* 30 Мирсад Терзиќ
* 40 Мирко Милашевиќ
* 91 Иван Слишковиќ
* 96 Патрик Лигетвари
;Средни бекови
* 14 Арон Палмарсон
* 25 Чема Родригес
* 66 Мате Лекаи
;Десни бекови
* 19 Ласло Наѓ (капитен)
* 21 Марко Копљар
* 27 Габор Анчин
* 97 Атила Тот
1.2 Стручен штаб
* Тренер: Чави Сабате
* Тренер на голмани: Венио Лозерт
* Доктор: Сидо Тибор
* Доктор: Махунка Шолт
* Физиотерапевт: Вег Јозеф
* Физиотерапевт: Немања Вучиќ
* Физиотерапевт: Шус Антал
2 Успеси
2.1 Домашни натпреварувања
Прва лига на Унгарија
* Победник (24) – рекорд: 1985, 1986, 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1994–95, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16
*''Второпласиран (9): 1981, 1983, 1987, 1989, 1990, 1991, 1996, 2000, 2007''
Куп на Унгарија
* Победник (25) – рекорд : 1984, 1988, 1988–89, 1989–90, 1990–91, 1991–92, 1993–94, 1994–95, 1995–96, 1997–98, 1998–99, 1999–00, 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2006–07, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16
*''Финалист (9): 1982, 1983 dec., 1986, 1987, 1992–93, 1996–97, 2000–01, 2005–06, 2007–08''
2.2 Европски натпреварувања
*ЕХФ Лига на шампиони:
**''Финалист'': 2002, 2015, 2016
**''Полуфиналист'': 2003, 2006, 2014
*ЕХФ Куп на победниците на куповите:
**''Победник'': 1992, 2008
**''Финалист'': 1993, 1997
*ЕХФ Суперкуп:
**''Финалист'': 2002, 2008
*СЕХА лига:
**''Победник'': 2016, 2016
Хана Арент

Хана Арент (германски: ''Hannah Arendt''; Хановер, 14 октомври 1906 — Њујорк, 4 декември 1975) — германска политичка теоритичарка и еврејски филозоф. Таа ја напуштила Европа за време на холокаусот и станала американски државјанин. Нејзините дела се соочуваат со природата на моќта и субјектите на политиката, директната демократија, власта и тоталитаризмот. Наградата „Хана Арент“ е именувана во нејзина чест.
1 Животопис
Растела во еврејско семејство кое припаѓало во средната класа. Растела во Кенигсберг и Берлин. Студирала филозофија на Универзитетот во Марбург заедно со Мартин Хајдегер и Хасо Јонас. Со Хајдегер започнала долга и страсна романтична врска поради која подоцна била критикувана поради поддршката на Хајдер за нацистичките движења за време на неговиот рекордски мандат на универзитетот во Фрајбург.
За време на првото раскинување на Хајдегер таа се сели во Хајделберг каде што ја пишува својата десертација, под менторство на Јаспер, во концепт на љубовта. Подоцна, во 1929 година се омажила за германскиот Евреин Гантер Штерн подоцна познат како Гантер Андерс. Се развеле во 1937 година. Нејзината десертација била објавена истата година но таа не добила квалификација за неопходна работа на германскиот универзитет. Некое време се занимавала со истражување на антисерти но била испратна во Париз. Таму го запознала книжевниот критичар и филозоф, Валтер Бенјамин. Во Франција работи на помагање на еврејските бегалци за што била затворена во логорот „Гурс“ но успеала да побегне после неколку недели. Подоцна се омажила за Хајнрих Блихер и со него побегнала во САД. Во Америка активно се занимавала со помагање на еврејските заедници. Пишувала во колумнот за „Ауфбау“, еврејски весник на германски јазик. Станува близок пријател со Јаспер и неговата сопруга.
Во 1950 година, Арент станува натурализиран државјанин на САД. Работи на различни универзитети во САД како што се Беркли и Престон. Била првата жена професор на американскиот универзитет. Умрела во 1975 година во 69-тата година од животот.
Свети Кипријан Слепченски

Свети маченик Кипријан Слепченски — македонски православен светител од времето на турското владеење во Македонија. Според досегашните научни сознанија се знае дека Кипријан служел во манастирот „Св. Јован Претеча“ кај Слепче, и дека маченички се упокоил на Велигден во 1780 година. Се претпоставува дека бил на возраст од околу 60 години. Игуменот Кипријан бил погребан во дворот на црквата во Слепче. Во рамките на подготовките за кантонизација на игуменот, се испитува дали овој новомаченик водел потекло од слепченскиот крај. Досега не постои пишан документ за неговото место на раѓање. Во тек е изработката на неговата икона што се изработува во сестринското ателје на манастирот Слепче.
1 Житие
За маченичката смрт на Кипријан има вреден запис на македонски народен говор, зачуван од 1780 година. Непознат автор овој текст го допишал во многу постаро евангелие, поточно во „Четвороевангелие“ од 1548 година на познатиот македонски книжевник Висарион Дебарски. Во вметнатиот запис на непознатиот автор пишува дека во 1780 година „''среде лето се стори скапија, пченицата помина килото дванаисет гроша, а хршта помина килото осом гроша и раната за имајнето се стори скапа, сеното помина по три''.“ Во записот понатаму е напишано дека Турци го ограбиле манастирот во Слепче и го спалиле игуменот. Записот наведува:
''Во априли месец на ден Велики Четврток на вечерта влегоа харамии Турци колунци и фати игумена Купријана и го мачеа со оган го гориа за аспри и аспри немаше да мо дадит три дни бист на велик ден почина.''
Запишано е дека арамиите при грабежот од манастирот украле и свети мошти со сребрена кутија, која чинела 120 гроша, три икони, бакар, руба и сè што пронашле во храмот однеле во тогашниот Монастир (Битола). Записот е значаен не само од историски аспект, туку и од јазичен, зашто бил напишан на македонски народен говор од централно македонско наречје. Денес, Висарионово „Четвороевангелие“ се наоѓа во Народната библиотека во Белград, Србија под број Рс 102. Манастирот во Слепче бил познат книжевен и преведувачки центар. Овде книжевната дејност се појавила во 11 век и осум века се создавале вредни ракописи. За жал, овој вреден скрипториум бил разграбан во 19 век и ракописите однесени во Русија, Србија, Бугарија и на други места.
2 Канонизација
Светиот архијерејски синод на Македонската православна црква на редовна седница одржана на 24 февруари 2017 година донесе одлука за негова канонизација. Канонизацијата на Свети Кипријан Слепченски се одржала на 30 април 2017 година во манастирот „Свети Јован Претеча“ во Слепче, Демир Хисар. На канонизација за прв пат беа изложени светите мошти на Свети Кипријан Слепчански кои се чуваат во овој манастир , како и иконата насликана од манастирското сестринство.
3 Поврзано
* Манастир „Св. Јован Претеча“ - Слепче
Емануел Макрон

Емануел Макрон (|Emmanuel Macron), – француски политичар, јавен службеник и поранешен инвестициски банкар, избран за претседател на Француската Република на 7 мај 2017 година.
1 Кратка биографија
Студирал филозофија на универзитетот Париз Нантер, а во 2004 година дипломирал на Националната школа за администрација. Станал финансиски инспектор во Инспекторатот за финансии на Франција, а подоцна станал инвестициски банкар.
2 Политичка кариера
Бил член на Социјалистичката партија од 2006 до 2009 година и за време на првата влада на Франсоа Оланд, во 2012 година, бил назначен за заменик секретар пред да стане Министер за економија, индустрија и дигитални работи за време на втората влада на Мануел Валс, кога тој протуркал реформи наклонети за бизнисот. Макрон дал оставка во август 2016 година за да поднесе социјал-либерална кандидатура на претседателските избори 2017. Во ноември 2016 година, Макрон објави дека на изборите ќе биде под знамето на „Напред!“ (''En Marche!''), движење кое тој го основа во април 2016 година.
3 Претседател на Франција
Макрон се квалификувал за вториот круг на избори во првиот круг на 23 април 2017 година. Победи во вториот круг на претседателските избори на Франција на 7 мај 2017 година победувајќи ја кандидатката на Националниот фронт, Марин Ле Пен со голема разлика.
Со своите 39 години, тој е најмладиот претседател во француската историја и најмлад француски водач на држава после Наполеон.
Рендина

Рендина (|Ρεντίνα) — село во Лагадинско, Егејска Македонија, денес во општината Бешик на Солунскиот округ, Централна Македонија, Грција.. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Рендина бил дел од општина Рендина.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 19 километри западно од Ставрос и 80 километри источно од Солун, во североисточниот дел на Халкидик. Селото се наоѓа на надморска височина од 222 метри, на источниот брег на Бешичкото Езеро, на патот кој води од Солун кон Кавала. Наречена е по блиската река Рендина која почнува од езерото и завршува во Струмскиот Залив.
2 Историја
Во XIX век Рендина било село во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Турција и Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија.
3 Демографија
Населбата била создадена од грчките доселеници. Според податоците од 1928 година, во селото живееле 71 жител, додека во 1940 година селото броело 55 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 125 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 88 жители, во 1971 година имало 341 жител, во 1981 година имало 211 жители, додека во 1991 година имало 187 жители а во 2001 имало 182 жители. Денеска, населението на селото е 504 жители според пописот од 2011 година.
4 Културни и природни знаменитости
;Цркви
* Рендинска базилика од средниот век
* Рендинска крстокуполна црква од XII век, во урнатини
* „Св. Марина“ од 1869 г., прогласена за споменик на културата
;Археолошки наоѓалишта
* Рендинска тврдина од средниот век
;Природни
* Рендинска Клисура, наречена „Македонското Темпи“
Аса

Аса (|Άσσα) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.
1 Географија и местоположба
Аса се наоѓа на 26 километри југозападно од градот Ерисово и на 27 километри северно од Леригово, во североисточниот дел на Халкидик.
2 Историја
Селото во текот на XIX век се наоѓало во казата Касандар во составот на Отоманското Царство.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција.
Денеска, во селото живеат 43 луѓе.
Павлака

Павлака e вид на млечен производ млечен крем кој се произведува од млеко.
1 Видови павлака
Оставувајќи го млекото да мирува, мастите од млеко се извојуваат на површина. Со собирањето на мастите на површината настанува павлаката. И покрај делувањето на бактериите односно млечната кисилина млекото се кисели, па со тоа и павлаката се собира на површината.Во зависност од должината на стоење, како и степенот на киселост, добиваме ''слатка павлака'' или ''кисела павлака''. Павлаката содржи до 30% масти.
*''Слатка павлака'' се собира пред почетокот на скиселувањето. Се употребува за шлаг, сладоледи, крем за готвење и како додаток на разни сосеви. Во промет е најчесто со 24% маснотија. Во маркетите можеме да ја најдеме и како хопла или крем за готвење.
*''Кисела павлака'' се собира во подоцнежната фаза на скиселување и како таква се става во промет под називот кисела павлака.Содржи од 10 - 20% масти.
Девелики

Девелики (|Δεβελίκι) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Гомати бил дел од општина Ревеник.
1 Географија и местоположба
Девелики се наоѓа на 7 километри југозападно од градот Ерисово и на 28 километри северно од Ревеник, во југоисточниот дел на Халкидик.
2 Историја
По крајот на Балканските војни, местото каде денес се наоѓа селото било вклучено во составот на Грција.
3 Демографија
Според пописот од 2001 година во селото живеат 44 луѓе, додека според пописот од 2011 година 44 луѓе.
Кратошија

Кратошија - регионален вид на грозје кое се одгледува во Македонија, Црна Гора и Далмација.
После вранецот, кратошијата е најзастапен вид на црно винско грозје во Македонија. Имплементацијата на лозови насади со овој вид грозје е поддржана со „Нацрт стратегијата за лозарство и винарство (2010-2015).
1 Историја
Кратошијата е сорта на грозје која има долга историја во Македонија. Се верува дека на територијата на Република Македонија таа се одгледува уште од античко време, кога виното се чувало во амфори и се транспортирало до благородниците. Сортата била доведена скоро до исчезнување, но преживеала а винарите успеале од неа да направат вина со врвен квалитет.
1.1 Потекло
Последните информации во поглед на нејзиното потекло предизвикаа полемики во научниот свет. Конкретно, според овие информации генетското потекло на кратошијата е исто како она на примитиво сортите, т.е. зинфандел или црљенак каштелански .
2 Потекло на поимот
Според Звонимир Будимировиќ, името кратошија настанало со словенизирање на античкото вино „акрато“ односно со словенизирање на ширата од акрато - „акрато-шира“.
3 Виногорја
Виновата лоза од оваа сорта се наоѓа низ цела Македонија, а со „Правилникот за реонизација на лозарските подрачја“ истата е препорачана во Повардарскиот реон и во Кумановското виногорје.
4 Лоза
Гроздовите се средно големи, со цилиндричен и конусен облик, средно густи или растресити. Зрната се средно големи, тркалезни до сплескани, со дебела кожа и темносина боја.
5 Витикултура
Кратошијата бара средно плодни и умерено влажни почви. Таа е доцна сорта, во регионот на Повардарието грозјето созрева во втората половина на септември, а во останатите малку подоцна.
6 Вина
Од оваа сорта на грозје се произведуваат суви вина кои се одликуваат со интензивна темноцрвена боја, арома на презреани шумски плодови и хармоничен вкус кој долго трае.
Благодарение на својата хармонична природа кратошијата добро се комбинира со други сорти на грозје.
6.1 Кавадарка
„Кавадарка“ е едно од најстарите и најпопуларните вина во Македонија. Произведена е од грозјето „кратошија“ од регионот на градот Кавадарци и така го добива своето име. Иако е едно од поевтините вина во Македонија има многу добар вкус и квалитет.
7 Консумирање
Препорачана температура на служење на виното кратошија е 16 до 18<sup>о</sup>С. И кавадарката е најдобро да се служи на температура од 16 до 18 <sup>о</sup>C</sup>.
Кратошијата добро се слага со сите видови месо и стари сирења со снажни вкусови.
Бозел

Бозел или црн боз (латински: ''Sambucus nigra'') е растение од фамилијата Бозели (''Sambucaceae''). Бозелот е евроазиска билка, распространета на светли и топли места.
1 Особености
Бозелот расте како грмушка или како ниско дрво. Кората на стеблото е сивокафена и распукана. Младите гранки се зелени, со забележителни лентицели, а кога ќе се скршат се гледа бела, мека срцевина. Листовите се поставени еден наспроти друг, непарно сложени во вид на перја, со долги зашилени и назабени ливчиња. Цутовите се крупни, во облик на штит, широки до 20 сантиметри. Цветотовите се со јак мирис, ситни, бели или бледожолти, со јасно видливи жолти антери. Плодовите се сјајни и тркалезни, со црновиолетова боја и со црвен сок. Бозелот цути во јуни.
2 Лековити својства
Бозелот е лековита билка, а од него се користат цветот и зрелите плодови за подготовка на сируп, џем, вино, чај и друго. Цветот има сложен биохемиски состав, со што помага во излачувањето на потта и на мочта. Оттука, бозелот се користи за подготовка на чај, заедно со цветот од камилица или липа, кора од врба итн. Исто така, чајот од бозел се користи за лекување при настинки, грип, заболувања на горните дишни патишта и при ревматски заболувања. Чај од цветот на бозел им се дава и на децата заразени од овчи сипаници, со цел да се забрза оздравувањето. Цветот на бозелот дејствува и како диуретик и ги отстранува отровните материи кои се собираат при артритис и гихт. Најпосле, бозелот е корисен и за слабеење, зашто го забрзува метаболизмот и го исфрла вишокот вода од организмот.
Од цветовите и зрелите бобинки се прави вино, а во Унгарија се подготвува како бренди, за што се потребни 50 кг овошје за да се добие 1 литар бренди. Во југозападна Шведска од бобинките се прави ликер, а во Белгија еден вид на џин.
Поради популарноста на традиционалните пијалаци направени од бозел, произведени се комерцијални пијалаци со вкус на бозел, како Фанта Шоката, на пример.
2.1 Отровен за цицачи
Освен цветовите и зрелите бобинки, сите делови на ова растение се отровни за цицачите, бидејќи содржат cyanogenic glycoside sambunigrin (C<sub>14</sub>H<sub>17</sub>NO<sub>6</sub>, CAS-број 99-19-4). Кората содржи кристали од калциум оксалат.
Гаврадија

Гаврадија (|Γαβράδια) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Агиос Јонис Продромос бил дел од општина Стагира-Акантос.
1 Демографија
Селото за првпат на пописите се споменува во 1990 година но без жители. На пописот од 2001 година имало 46 жители. Денеска, населението на селото е 73 жители според пописот од 2011 година.
Свети Јован Претеча (село)

Свети Јован Претеча (|Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Агиос Јонис Продромос бил дел од општина Ревеник.
1 Географија и местоположба
Свети Јован Претеча се наоѓа на 20 километри западно од градот Еросово и на 11 километри јужно од Ревеник, во југоисточниот дел на Халкидик, на надморска височина од 156 метри.
2 Демографија
Селото за првпат на пописите се споменува во 1940 година. Така во 1940 година селото броело 123 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 131 жител, на пописот од 1961 година во селото живееле 152 жители, во 1971 година имало 48 жители, во 1981 година имало 32 жители, додека во 1991 година имало 23 жители. Денеска, населението на селото е 38 жители според пописот од 2001 година.
Пиргадикија

Пиргадикија (|Πυργαδίκια) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Пиргадикија бил дел од општина Пиргадкија .
1 Географија и местоположба
Пиргадикија се наоѓа на 25 километри југозападно од градот Ерисово и на 17 километри јужно од Ревеник, во југоисточниот дел на Халкидик, на надморска височина од 320 метри.
Селото било изградено на рид над морето во длабочината на Светогорскиот Залив меѓу полуостровите Ситонија и Атон, кои се гледаат од секоја точка на селото. Од север селото е опкружено со планински ридови. Пиргадикија се наоѓа на растојание од 125 километри источно од Солун.
Местото претставуво туристичко одредиште. Плажите се на неколку километри оддалеченост. Во селото има ресторани во близина на убавото пристанште. Селото се снабдува со свежа риба од рибарите. Освен тоа дел од месните жители изнајмуваат соби за туристите.
2 Историја
Во времето на Византија селото било во сопственост на светогорскиот манастир Дохиар и е споменато во документ од 1057 година. Сегашната населба била основана во 1922 година од бегалци од Афтони, остров во Мраморно Море.
3 Демографија
Селото според пописот од 1991 година броело 402 жители додека на пописот од 2001 година во селото живееле 331 жител. Денеска, населението на селото е 320 жители според пописот од 2011 година.
4 Култура
Црквата во селото е посветена на Рождество Богородично, и како патрон селото го слави денот 8 септември.
Дениз Ајтекин

Дениз Ајтекин (|Deniz Aytekin; р. во ) — германски фудбалски судија со турско потекло којшто живее и работи во Оберасбах, Баварија. Тој е судија на ТСВ Алтенберг од фудбалскиот сојуз на Баварија. Исто така тој е судија под знакот на ФИФА и е рангиран во групата на елитни судии на УЕФА.
1 Судиска кариера
Ајтекин го судел својот прв натпревар во Бундес лигата на 27 септември 2008 година на натпреварот помеѓу Херта Берлин и ФК Енерџи Котбус во Берлин. Енерџи Котбус победи со 1–0, а Ајтакин додели 4 жолти картони, вклучувајќи го и жолтиот картон на голманот Герхард Тремел за задржување на време во 90-тата минута од натпреварот.
2 Приватен живот
Ајтакин живее во Оберасбах, Баварија и е интернет претприемач.
Дворишка Река

Дворишка Река (позната и како Дворска Река или Циронска Река; во горниот тек нарекувана: Преведена/Преведенска Река) — река во Македонија, сместена во северниот дел на планината Огражден, јужно од градот Берово, помеѓу Огражден и Малешевските Планини. Реката претставува вододелница на реката Брегалница и Струмица.
Поминува низ селото Двориште, од каде и го добила своето име. На крајот се влева во реката Лебница.
Зафаќа сливно подрачје од 95 км<sup>2</sup>.
1 Галерија
2 Поврзано
* Двориште
Олимпијада (село)

Олимпијада (|Ολυμπιάδα) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Олимпијада била дел од општина Стагира-Акант .
1 Географија и местоположба
Олимпијада се наоѓа на 32 километри северно од градот Ерисово и на 90 километри источно од Солун, во југоисточниот дел на Халкидик, на Струмскиот Залив.
2 Историја
На околу километар од селото се наоѓаат урнатините на античка Стагира. На патот кон Стратони, во месноста Зепко која има одлична плажа, има откриена ранохристијанска базилика.
Селото било основано од бегалци кои пристигнале од село Агија Кирјаки во Турција во 1923 година. Поради тоа и главната црква во селото е посветена на Света Недела. Областа е заштитена од програмата Натура 2000.
Првично областа била мочуриште и населението страдало од маларија. Главно занимање на жителите е туризмот и риболовот. Во близина на селото се наоѓа и рудник.
Милорад Мажиќ

Милорад Мажиќ (|Милорад Мажић; р. во ) — фудбалски судија од Србија.
Роден е на 23 март 1973 година во Врбас. Кариерата како фудбалски судија ја започнал во 2006 година како судија во првата српска лига, а под знакот на фудбалската организација ФИФА е од 2009 година. Како елитен судија на УЕФА е делегиран во 2012 година, бидејќи две години по ред бил судија од категорија еден. Ги судел натпреварите за квалификациите на Светското првенство во Бразил 2014 година, Лига Европа и Лигата на шампионите.
Тој ја сподели правдата во финалето на Купот на Конфедерации 2017 година меѓу Германија и Чиле, а исто така беше и арбитар во финалето на Европскиот суперкуп 2016 година помеѓу Реал Мадрид и Севиља. На 29 март 2018 година, ФИФА го назначи Мазиќ да му суди на СП 2018, заедно со помошниците на судиите Милован Ристиќ и Далибор Ђурѓевиќ, кои го следат од 2012 година.
Европскиот фудбалски сојуз (УЕФА) објави дека Мазиќ ќе му суди на финалето на Лигата на шампионите на 26.05.2018 година во Киев меѓу Реал Мадрид и Ливерпул.
Во 2019 година, тој го напушти српскиот фудбал и отиде на проба професионално за Кинеската фудбалска асоцијација (ЦФА) во 2019 година да биде избран за најдобар судија на кинеската Суперлига истата година, со што стана првиот странец што го освои ова признание.
Казанџи Маала

Казанџи Маала (|Στάγιρα или ''Στάγειρα'', до 1924 г. ''Καζαντζή Μαχαλά'', ''Казанѕи махала'') — село во Општина Аристотел во Халкидичкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Стагира бил дел од општина Стагира-Акант .
1 Географија и местоположба
Казанџи Маала се наоѓа на 34 километри северно од гратчето Ерисово и на 73 километри источно од Солун, во југоисточниот дел на Халкидик. Сместено е во јужните падини на планината Пијавица, на надморска височина од 481 метар.
2 Историја
На десетина километри на север се наоѓа античкиот град Стагира — родно место на филозофот Аристотел.
Црквата „Рождество на пресв. Богородица“ во селото била изградена во 1814 година.
Селото во текот на XIX век се наоѓало во казата Касандар во составот на Отоманското Царство.
Според податок од 1878 г. Казанџи Маала имало 240 жители.
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Турција и Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население ги напуштило своите домови.
Во 1927 година селото било преименувано во Стагира, според античкиот град.
На пописот од 1913 година биле евидентирани 370 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 393 жители.
3 Демографија
Во 1928 година селото броело 452 жители, додека во 1940 година селото броело 586 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 523 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 680 жители, во 1971 година имало 587 жители, во 1981 година имало 479 жители, додека во 1991 година имало 464 жители. Денеска, населението на селото е 372 жители според пописот од 2001 година.
4 Личности
* Сава Констамонитски (? - 1821) — преподобен и новомаченик
Фудбалски судија

Фудбалски судија е личност која има целосни овластувања да ги спроведува сите фудбалски правила во текот на натпреварот за која е изабран да суди (5. правило). Одлуката која судијата ќе ја донесе во текот на натпреварот е конечна и не може никој да ја поништи, но после завршувањето на натпреварот службените тела можат да донесат накнадни одлуки или казни за судиите.
На главниот судија му помагаат двајца помошни судии и четврти судија, но во некој лиги како што е Премир лигата или УЕФА Лигата на шампионите има и по пет судии.
Судииите кои судат сужбен меѓународен натпревар се избрани од ФИФА одборот. Вакви процедури не се потребни во терминот за пријателски натпревари.
1 Должности и овластувања на судиите во токот на натпреварот
Должности и овластувања на судиите во текот на натпреварот се најопширно опишани во петтото правило. Во нив јасно пишува дека како главен судија на натпреварот:
* да ги почитува сите правила и да се труди и играчите да ги почитуваат
* да го контролира натпреварот во соработка со помошниот судија, како и со четвртиот и петтиот судија
* да се грижи околу состојбата на фудбалска топка во текот на натпреварот
* да се грижи околу состојбата на фудбалската опрема на играчите
* да се грижи за времетраењето на натпреварот и судиското продолжување
* мора да го прекине натпреварот ако дојде до непочитување на правилата
* мора да го прелине натпреварот ако дојде некој од играчите или голманот повреден
* има право да го продолжи натпреварот според неговотго мислење доколку играчот е полесно повреден
2 Поврзано
* Помошен судија
* Четврти судија
Стратони

Стратони (|Στρατώνι) — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Стратони бил дел од општина Стагира-Акант .
1 Географија и местоположба
Стратони се наоѓа на 16 километри северно од градот Ерисово и на 111 километри источно од Солун, во југоисточниот дел на Халкидик, на северниот дел од полуостровот Света Гора, во подножјето на планината Пијавица (Стратонико).
2 Историја
2.1 Антички период
Човековата активност во регионот започнала околу 600 година п.н.е. Во близина на селото биле откриени наоди од римската епоха, од кои најважна е гробницата која датира од крајот на 1 век п.н.е., две статуи на маж и на жена, познатата „''Госпоѓа од Стратони''“, кои денеска се изложени во музејот во Полигеро. Археолошките ископувања од 1962 година покажале дека населбата била изградена на местото на античкиот Стратоники, град споменат од Клавдиј Птоломеј.
Северно од населбата во месноста Зепко која има одлична плажа, има откриено ранохристијанска базилика.
2.2 Отоманско Царство
Местото каде денеска се наоѓа селото во текот на XIX век се наоѓало во казата Касандар во составот на Отоманското Царство. Појавата на населбата Стратони датира од крајот на XIX век и е тесно поврзана со рударството. Богатите рудни наоѓалишта, познати уште од антиката и византискиот период, се главен извор на богатството на селото. Стратони ја игра улогата на пристаниште на соседното село Извор (денес Стратоники).
2.3 Грција
По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Турција и Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија.
Во 1932 година селото претрпило големи штети од земјотресот во Ерисово, но во следните неколку години било речиси целосно обновено.
3 Демографија
За првпат селото се споменува на пописот од 1920 година, каде биле евидентирани 331 жител. Во 1928 година селото броело 756 жители, додека во 1940 година селото броело 778 жители.
Селото според пописот од 1951 година броело 1127 жители, на пописот од 1961 година во селото живееле 1156 жители, во 1971 година имало 1257 жители, во 1981 година имало 1294 жители, додека во 1991 година имало 1421 жител. Денеска, населението на селото е 1057 жители според пописот од 2011 година.
Метох Пирг

Метох Пирг (|Ουρανούπολη, ''Урануполи'') — село во Општина Аристотел во округот Халкидик, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Метох Пирг бил дел од општина Стагира-Акант.
1 Географија и местоположба
Метох Пирг се наоѓа на 15 километри југоисточно од градот Ерисово и на 132 километри источно од Солун, во југоисточниот дел на Халкидик, на третиот негов крак. Населбата е излезна точка за верниците кои патуваат до манастирите на полуостровот Атос (Света Гора). Еднаш дневно од Метох Пирг патува траект до пристаништето Дафне.
2 Историја
2.1 Античка историја
На 1 километар источно од селото, во приватна сопственост била откриена римска гробница. Сместена е на низок рид во полето, во месноста Кокинохорафо, во близина на патот кој води до манастирот Франгокастро и границата со Света Гора. Во месноста Кокинара постојат остатоци од елинистичата ера. Во овој регион биле откриени монети со натпис ''ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΠΟΛΕΩΣ и ΟΥΡΑΝΙΔΩΝ ΠΟΛΕΩΣ'' и слика на Уранија Афродита, седната врз топка од едната страна и осумсончево сонце од другата. На средината на границата на Света Гора се наоѓаат урнатините на средновековниот храм „Свети Николај“ од 11 век.
2.2 Грција
Метох Пирг како Урануполи е нова населба која била основана околу постоечката византиска кула на имотот кој припаѓа на блискиот манастир Франгокастро. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Турција и Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија.
Селото првично билло наречено Просфорион. Во 1928 година Просфорион претставуваки бегалско село со 44 бегалски семејства и 153 лица.
3 Византиска кула
Урануполската кула (Пирг) во минатото претставувала средновековен одбранбен објект. Кулата е најдобро зачуван објект од овој тип на Халкидик и припаѓа на манастирот Ватопед. За првпат се споменува во 1344 година, но се смета дека била изградена порано. Во мај 1379 година деспотот на Солун Јован Палеолог ја ослободил кулата од даночни обврски за време на неговиот престој таму. Зградата е сериозно оштетена од земјотресот во 1585 година. Во август 1858 во кулата, најверојатно изгорена во 1821 година, започнале реконструкции и таа го добила сегашниот изглед. Во 1981 година кулата е прогласена за заштитен споменик на културата.