procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Бугарски воени гробишта (Ново Село)

Бугарски воени гробишта во Ново Село — воени гробишта во селото Ново Село на коишто се погребани војници кои загинале во Балканските војни и Првата светска војна.
1 Местоположба
Гробиштата се наоѓаат веднаш до селските гробишта на Ново Село, до кои води земјен пат од сретселото.
2 Историја
На гробиштата се погребани 71 војник од Единаесеттата пешадиска македонско-одринска дивизија и Втората пешадиска тракиска дивизија, кои се бореле на страната на Бугарија во различни војни.
3 Галерија
Ѓонај

Ѓонај (|Gjonaj) е населено место во општината Призрен, Призренскиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 4.061 жител.
1 Познати личности
* Ељвис Реџбечај, косовски фудбалер
2 Поврзано
* Призрен
* Призрен (округ)
Ширење на вселената

Ширење на вселената — појава што се состои од речиси хомогено и изотропно проширување на вселенскиот простор во размери на целата вселена, што се изведува преку космолошкото црвено поместување набљудувано од Земјата.
Експериментално, ширењето на вселената се потврдува преку исполнувањето на Хабловиот закон, како и преку намалувањето на сјајноста на крајно оддалечените „стандардни свеќи“ (супернови од типот Ia). Според теоријата на Големата експлозија, вселената се шири од почетна супергуста и супержешка состојба. Дали оваа почетна состојба е сингуларна (како што предвидува класичната теорија на гравитација — Општата теорија на релативноста) или не — е прашање за кое активно се расправа и кое научниците се надеваат дека ќе го решат со развојот на Квантната теорија на гравитација.
Теоретски, појавата била предвидена и образложена од Александар Фридман (види Фридманова вселена) во раната етапа на развојот на Општата теорија на релативноста, врз основа на општофилозофски размислувања за хомогеноста и изотропноста на вселената.
1 Забрзување на ширењето на вселената
Кон крајот на 1990-тите години било откриено дека во оддалечените галаксии, каде што растојанието било одредено според Хабловиот закон, суперновите од типот Ia имаат помала сјајност од очекуваната. Со други зборови, растојанието до овие галаксии, пресметано со методот на „стандардни свеќи“ (супернови Ia), излегува дека е поголемо од растојанието пресметано врз основа на претходно утврдената вредност на Хабловиот параметар (за ова откритие Сол Перлмутер, Брајан П. Шмит и Адам Рис ја добиле наградата „Шао“ за астрономија во 2006 г., Нобеловата награда за физика во 2011 г. и Наградата за фундаментална физика во 2015 г.). Бил изведен заклучок дека вселената не само што се шири, туку се шири со забрзување.
Претходните космолошки модели претпоставувале дека ширењето на вселената се забавува. Тие тргнувале од претпоставката дека главниот дел од масата на вселената го сочинува материјата — како видливата, така и невидливата (темна материја). Врз основа на новите набљудувања што сведочат за забрзаното ширење, било пронајдено дека во вселената постои претходно непозната енергија со негативен притисок. Таа била наречена „темна енергија“.
Според постоечките процени, забрзаното ширење на вселената започнало пред приближно 5 милијарди години. Се претпоставува дека пред тоа ширењето се забавувало благодарение на гравитациското дејство на темната материја и барионската материја. Густината на барионската материја во вселената што се шири се намалува побрзо отколку густината на темната енергија. На крајот, темната енергија почнува да преовладува. На пример, кога обемот на вселената се удвојува, густината на барионската материја се намалува двојно, додека густината на темната енергија останува речиси непроменета (или точно непроменета — во варијантата со космолошка константа).
Alone in the Dark (игра од 2024)

''Alone in the Dark'' (македонски: ''Сам во темнината'') — компјутерска игра во жанрот ужас за преживување од 2024 г., развиена од Pieces Interactive, а објавена од THQ Nordic. Таа претставува преработка на изворната игра ''Alone in the Dark'' од 1992 г. и е седмо продолжение во истоимениот серијал. Приказната е сместена во 1930-тите години, каде што играчите можат да изберат да играат како Едвард Карнби (Дејвид Харбор) или Емили Хартвуд (Џоди Комер), додека се пробиваат низ вилата „Дерсето“ за да ги откријат таинствата што се кријат внатре.
Играта била објавена за PlayStation 5, Windows и Xbox Series X/S на 20 март 2024 г. По објавувањето, играта добила мешани одзиви од критичарите и не успеала да ги исполни очекувањата за продажба на матичната компанија на THQ Nordic, Embracer Group, што довело до затворање на студиото Pieces Interactive во јуни 2024 г.
1 Играчки процес
''Alone in the Dark'' користи гледиште од трето лице „преку рамо“, отфрлајќи ги фиксните агли на камерата карактеристични за оригиналот. Овој пристап е сличен на серијалот ''Resident Evil'', која исто така го избрал овој начин на презентација за своите неодамнешни преработки. Борбата се одвива со огнено или ладно оружје, како што било прикажано во најавниот трејлер. Играчите можат да изберат да играат со Емили или со Едвард, при што двете кампањи нудат различни филмски сцени и нивоа.
Борбениот систем вклучува огнено оружје, ладно оружје и предмети за фрлање, заедно со опасностите во околината што можат да се искористат за да се стекне предност над чудовиштата. Околината е исполнета со предмети што играчот треба да ги пронајде, како што се стреливо, оружја, клучеви и предмети за собирање — вклучувајќи дневници, писма и „лањапи“ (''lagniappes''), кои отклучуваат тајни информации за приказната и целите.
2 Приказна
Емили Хартвуд и приватниот детектив Едвард Карнби заминуваат во имотот „Дерсето“, установа за душевно здравје, за да го истражат исчезнувањето на Џереми Хартвуд, чичкото на Емили.
Ричард Робсон

Ричард Робсон (роден на 4 јуни 1937) — англиски и австралиски хемичар и професор по хемија на Универзитетот во Мелбурн. Робсон е специјализиран за координативни полимери, особено метално-органски рамки. Тој е опишан како „пионер во кристалното инженерство што вклучува преодни метали“. Во 2025 година, ја добил Нобеловата награда за хемија заедно со Сусуму Китагава и Омар М. Јаги за развој на метално-органски рамки.
1 Ран живот и образование
Робсон е роден во Глусбурн, Западен Јоркшир (сега Северен Јоркшир), Англија, на 4 јуни 1937 година. Студирал хемија на колеџот Брасеноуз во Оксфорд, каде што се стекнал со диплома за уметност во 1959 година и диплома за филозофија во 1962 година. Неговото докторско истражување, под менторство на Џон А. Барлтроп во лабораторијата Дајсон Перинс, се фокусирало на фотохемијата на органските молекули.
Робсон спровел постдокторски истражувања на Калифорнискиот институт за технологија (1962–64) и на Стенфордскиот универзитет (1964–65) под водство на Хенри Таубе пред да прифати предавачка позиција по хемија на Универзитетот во Мелбурн во 1966 година, каде што останал до крајот на својата кариера.
2 Истражување
Револуционерното истражување на Ричард Робсон воспоставил основни принципи во областа на координативните полимери, особено за бесконечните полимерни рамки - подоцна наречени метално-органски рамки. Неговиот интерес во областа се разгорел во 1974 година, додека конструирал големи дрвени модели на кристални структури за предавања по хемија во прва година.
Во 1990-тите, Робсон создал нова класа на координативни полимери кои биле основа на цела модерна област на хемијата. Неговиот иновативен пристап користел бакар(I), кој фаворизирал тетраедарска геометрија, во комбинација со специјално дизајниран тетранитрилен органски поврзувач. Овој метод произведел кристални скелиња со дијамантска структура, но со значаен, инженерски празен простор во рамките на рамката.
3 Почести и награди
Робсон ја добил наградата Бароус од Одделот за неоргански материјали на Кралскиот австралиски хемиски институт во 1998 година и бил избран за член на Австралиската академија на науките во 2000 година. Тој бил избран за член на Кралското друштво во 2022 година.
Робсон ја поделил Нобеловата награда за хемија за 2025 година за неговиот ран придонес во областа на метално-органските рамки.
4 Личен живот
Неговата ќерка е поранешната ТВ водителка Наоми Робсон.
5 Избрани публикации
***
Fallout (серијал)

''Fallout'' (македонски: ''Радиоактивни отпадоци,'' изговор: ''Фолаут'') — серијал постапокалиптични компјутерски игри со улоги, објавени од компаниите Interplay Entertainment, Black Isle Studios, Micro Forté, Bethesda Softworks и Obsidian Entertainment. Дејството се одвива по јадрена војна на територијата на САД, која е претворена во радиоактивна пустина и зафатена од анархија.
Иако настаните се сместени во далечната иднина, децении по јадрениот судир, ''Fallout'' се одликува со особен ретрофутуристички стил, вдахнат од масовната култура на 40-тите и 50-тите години на XX век. Игрите од главниот серијал, поседувајќи голем отворен свет, овозможуваат слободно истражување на различни места и решавање на задачите на повеќе начини.
1 Игри
1.1 Главен серијал
+, Наслов на играта, Развивач, Издавач, Датуми на издавање и погони
''Fallout'', Black Isle Studios, Interplay Entertainment
''Fallout 2''''Fallout 3'', Bethesda Game Studios, Bethesda Softworks
''Fallout: New Vegas'', Obsidian Entertainment
''Fallout 4'', Bethesda Game Studios
1.2 Споредни изданија и ограноци
+, Наслов на играта, Развивач, Издавач, Датуми на издавање и погони
''Fallout Tactics: Brotherhood of Steel'', Micro Forté, Interplay Entertainment
''Fallout: Brotherhood of Steel'', Interplay Entertainment
''Fallout Shelter'', Bethesda SoftworksBehaviour Interactive, Bethesda Softworks
''Fallout 76'', Bethesda Game Studios
1.3 Откажани игри
+, Наслов на играта, Развивач
''Fallout Extreme'', 14 Degrees East
''Fallout Tactics 2'', Micro Forté
''Van Buren'', Black Isle Studios
''Fallout: Brotherhood of Steel 2'', Interplay Entertainment
''Project V13 (Fallout Online)'', Interplay EntertainmentMasthead Studios
1.4 Дополненија
+, Наслов на изворната игра, Наслов на дополнението, Датуми на издавање и погони
''Fallout 3'', ''Operation: Anchorage''''The Pitt''''Broken Steel''''Point Lookout''''Mothership Zeta''''Fallout: New Vegas'', ''Dead Money''''Honest Hearts''''Old World Blues''''Lonesome Road''''Gun Runners’ Arsenal''''Courier’s Stash''''Fallout 4'', ''Automatron''''Wasteland Workshop''''Far Harbor''''Contraptions Workshop''''Vault-Tec Workshop''''Nuka-World''
2 Екранизација
На 10 април 2024 г., серијата ''Фолаут'', заснована на истоимениот серијал игри, премиерно се прикажала на преносната платформа Prime Video. Критичарите во целост ја пофалиле серијата.
Мери Бранкоу

Мери Елизабет Бранкоу — американски молекуларен биолог, имунолог и добитник на Нобелова награда. Таа е позната по тоа што била соучесник во идентификацијата на генот подоцна наречен FOXP3 како причина за глувчешкиот жлездест фенотип, откритие кое станало основа за модерната регулаторна Т-клеточна биологија.
Во 2025 година, заедно со Фред Рамсдел и Шимон Сакагучи, за нивната работа во областа на периферната имунолошка толеранција, ја добила Нобеловата награда за физиологија или медицина .
1 Младост и образование
Бранкоу била родена во 1961 година во Портланд, Орегон. Дипломирала на Академијата „Св. Марија“ во Портланд во 1979 година.
Бранкоу дипломирала молекуларна и клеточна биологија на Вашингтонскиот универзитет во 1983 година, а докторат по молекуларна биологија одбранила на Принстонскиот универзитет во 1991 година. Нејзина менторка за докторатот била Ширли М. Тилгман. Нејзината докторска дисертација била насловена ''„Изразеноста и функцијата на генот H19 кај трансгени глувци“'' (1991).
2 Кариера
Бранкоу работела на индустриски истражувања во областа на Сиетл, во Селтек Истражување и развој во Ботел, Вашингтон, каде што таа и Фред Рамсдел го извршиле истражувањето за FOXP3, наградено со Нобеловата награда. Подоцна станала виш програмски менаџер во Институтот за системска биологија во Сиетл.
3 Истражување
Бранкоу е соавторка на трудот објавен во ''„Nature Genetics“'' од 2001 година, во кој бил идентификуван производот на генот за скурфи, првично наречен скурфин, а подоцна познат како FOXP3, поврзувајќи го неговото нарушување со фатално лимфопролиферативно нарушување кај глувци.
Најнаведуваниот труд на Бранкоу го мапирал скурфи дефектот со FOXP3 и покажал дека губењето на овој транскрипциски чинител предизвикува неконтролирана активација на Т-клетките и летална лимфопролиферација, позиционирајќи го FOXP3 во средиштето на периферната имунолошка толеранција посредувана од регулаторните Т-клетки. Генетската идентификација на FOXP3 обезбедила молекуларна основа за разбирање на тоа како имунолошкиот систем ја ограничува самореактивноста надвор од тимусот и катализирала обемна работа на развојот и функцијата на регулаторните Т-клетки.
4 Почести и награди
На 6 октомври 2025 година, Нобеловото собрание во Институтот Каролинска во Стокхолм, Шведска, објавило дека Бранкоу, Фред Рамсдел и Шимон Сакагучи ќе ја поделат Нобеловата награда за физиологија или медицина за откритија во врска со периферната имунолошка толеранција.
Нетермур Парк

Недермур Парк — фудбалски стадион во Гизли, Западен Јоркшир и домашен терен на фудбалскиот клуб Гизли. Отворен во 1909 година, стадионот има капацитет од 4.000 поситители. По промоцијата на клубот во Националната дивизија на Националната лига во 2015 година, биле поднесени планови за да се обезбеди дека теренот ги исполнува барањата за проширување на капацитетниот простор за 4.000 поситители со 500 седишта; проширувањето вклучувало создавање нови тераси на трите страни од теренот и покривање на сите четири страни. Проширувањето било завршено пред крајниот рок на 30 март 2016 година.
Рекордната посетеност на стадионот била 3.366 поситители за пријателскиот натпревар против Лидс Јунајтед на 26 јули 2018 година.
Бернадет (филм)

„Бернадет“ (француски: ''Bernadette'') – филм на режисерката Леа Доменах од 2023 година. Главните улоги ги играат: Катрин Денев, Денис Подалидес и Мишел Виљермоз.
1 Синопсис
Бернадет очекува дека коначно ќе ја добие положбата која ја заслужува, кога ќе пристигне во Елисејската палата, зашто отсекогаш му помагала на сопругот да биде избран за претседател. Таа се одмаздува така што станува значајна медиска личност.
Иван Пумпалов

Иван Костадинов Пумпалов, познат како ''Добриништалијата'' (1871 или 1877, Добриништа - 1945, Добриништа) — македонски револуционер, деец на Внатрешната македонска револуционерна организација.
1 Биографија
Иван Пумпалов е роден во 1871 или 1877 година во селото Добриништа во близина на Мехомија, тогаш во Отоманското Царство. Се приклучил на МРО и станал четник под водство на Јане Сандански. Подоцна, во 1912 година, бил независен војвода во Горноџумајско и Разлог. На почетокот на Првата балканска војна, се пријавил како доброволец во Македонско-одринските доброволни чети во одредот на Јонко Вапцаров (татко на Никола Вапцаров) и 1-ва чета од 15-тиот штипски баталјон.
По Првата светска војна, тој бил градоначалник на Општина Добриништа. Починал во 1945 година.
2 Наводи
Не чепкај го полицаецот додека спие

„Не чепкај го полицаецот додека спие“ (француски: ''Ne reveillez pas un flic qui dort'') – филм на режисерот Хозе Пињеро од 1988 година. Главната улога ја игра Ален Делон, а покрај него настапуваат и Мишел Серо и Завие Делук.
1 Синопсис
Една десничарска група полицајци почнува да им се одмаздува на дилерите на дрога и на другите криминалци кои имаат шанса да се извлечат на суд. Полицискиот инспектор Гриндел ги разбира нивните мотиви, но не се слага со нив. Кога групата, без никакви причина, почнува да напаѓа и полицајци, инспекторот решава да се вклучи во пресметката со неа...
Тодорка (врв)

Тодорка — масивен врв на Пирин во Пиринска Македонија, денес во Благоевградската област, Република Бугарија. Тој е единствениот врв на страничниот гребен на Тодорка и се наоѓа на 2746 метри надморска височина. Тодорка е 11-ти највисок врв на планината Пирин и е изграден од гранит, и иако не е карпест, е стрмен. Тоа е релативно краток гребен со три врва - Голема, Средна и Мала Тодорка. Голема Тодорка се наоѓа на север и гледано од градот Банско изгледа како драматична пирамида. Од неговите падини има неколку скијачки патеки и е интензивно развиена од 2000 година и сега е голема скијачка област, со врв на 2600 метри кој е опслужуван со ски-лифт.
По гребенот југозападно од Голема Тодорка се наоѓа Средна Тодорка на 2706 метри, а на југоисток е Мала Тодорка на 2712 метри надморска височина. Источно од нив се наоѓаат двете езера Тодорини Очи, кои се дел од Василашките езера. На запад е долината Бандерица, која прави чуден свиок по свиокот на врвот Тодорка. Тоа е причината зошто крајот на долината е невидлив од Банско.
Од врвот се отвора импресивна панорама. На запад се гледаат Вихрен и Кутело, на исток е работ на Стражите. На југ Каменица се издига над другите врвови. На север во безоблачни денови се отвора драматичен поглед кон Банско, во кој јасно се гледаат улиците и зградите.
Магична битка: Модуло

''Магична битка: Модуло'' (|呪術廻戦≡, |Jujutsu Kaisen Modulo) — манга напишана од Геге Акутами, а илустрирана од Јуџи Ивасаки. Таа претставува спиноф-продолжение на изворната манга на Акутами, ''Магична битка''. Серијата започнала со објавување во списанието за шонен-манга ''Weekly Shonen Jump'' на издавачката куќа Shueisha во септември 2025 г. Заклучно со јануари 2026 г., објавен е еден том.
Дејството во серијата се одвива во футуристичко Токио, 68 години по настаните во „Играта на истребување“ од ''Магична битка''. Светот значително се променил; иако „златната доба“ на магиите поминала, технологијата и магичните вештини почнале да се спојуваат. Главниот судир се префрла од традиционалните Проклетства кон Симуријанците — вонземјанска раса што пристигнува на Земјата со сопствен облик на проколната енергија.
1 Содржина
Поминале шеесет и осум години од завршувањето на „Играта на истребување“. Во 2086 г., човештвото се соочува со незамисливото — вонземјанска раса позната како Симуријанци пристигнува на Земјата со својот вселенски брод. Судбината на целиот свет сега лежи во рацете на двајца млади магови, Јука и Цуруги Окоцу. Кога магичните вештини ќе се судрат со вонземјанската моќ, каков неред ќе се роди од таа средба?
2 Производство
Геге Акутами и мангаката Јуџи Ивасаки ја започнале серијата ''Магична битка: Модуло'' во списанието ''Weekly Shonen Jump'' на 8 септември 2025 г. Акутами изјавил дека мангата ќе излегува приближно половина година и ќе содржи околу три тома, „сѐ додека не биде прекината“.
Претходно, Акутами бил колеблив околу одобрувањето на спиноф-проекти поради загриженост од творечко несовпаѓање. Меѓутоа, тој ги разгледал понудите како катализатор за понатамошно проширување и истражување на светот на ''Магична битка''. Ваквиот пристап овозможува збогатување на историјата на главната приказна и истражување на различни епохи без меѓусебни судири во дејството. Овој концепт станува темел за ''Магична битка: Модуло'', кој се развива од првична апстрактна идеја преку опсежно планирање за време на состаноците за објавување.
Дејството е сместено во 2086 г., односно 68 години по „Играта на истребување“ од главниот серијал, и ги следи внуците на Јута Окоцу и Маки Зенин.
Станечки Водопад

Станечки Водопад или Станечки Водопади — најголем постојан водопад на Осоговските Планини, сместен долж течението на Козја Река, во близина на селото Станци, Кривопаланечко.
1 Местоположба и пристап
Станечкиот Водопад е постојан водопад којшто се наоѓа во северниот дел на Осоговските Планини, на надморска височина од 1.160 м, по течението на Козја Река, во близина на селото Станци, околу 8 км јужно од Крива Паланка. До селото Станци во долината на Дурачка Река води асфалтен пат долг 5 км. Потоа, од селото се тргнува по патека којашто води покрај Козја Река и по околу 3 км се пристигнува до водопадот. Водопадот е на надморска височина од 1160 метри и функционира во текот на целата година.
2 Природни одлики
Водопадот е висок 11 м и е највисок постојан водопад на Осоговските Планини. Тој е ерозивен водопад и во неговото подножје со вртложно движење на водата е создаден голем природен базен или џиновски лонец. Од џиновскиот лонец речната вода слаповидно истекува кон помирниот дел на Козја Река, паѓајќи 3 м на релативно кратко растојание, така што водата вкупно се спушта 14 м.
Водопадот се наоѓа во густа букова шума, а спротиводно по реката, во повисоките делови, има уште неколку мали водопади. Освен водопадите, на просторот има геоморфолошка појава на огромни карпести блокови, настанати со механичко распаѓање.
Долината на Козја Река е тесна и на одредени места скоро вертикална со изглед на мал кањон, така што искачувањето по неа е доста тешко. Кон исток, долината стрмно се издига кон билото на врвот Калин Камен (1.884 м) на надморска височина од околу 1.800 метри и понатаму кон Царев Врв (2.085 м).
3 Галерија
4 Поврзано
* Козја Река
* Осоговски Планини
* Станци
Касио Роуд

Касио Роуд, исто така познат како спортски терен Вест Хертс, — повеќенаменско здание и спортски терен во Вотфорд, Англија. Бил домашен терен на фудбалскиот клуб Вотфорд од 1898 до 1922 година и е домашен терен на фудбалскиот клуб Вест Хертс од 2004 година.
1 Историја
На почеток на дваесетти век, Касио Роуд се користел за атлетика, крикет и фудбал. До 1920 година, гледачките зданијата вклучувале павилјон и покриени места за стоење на западна аут-линија и покриена тераса зад северниот крај на теренот.
Вотфорд по пат на промоција во 1920 година започнал да игра во Фудбалска лига, а првиот натпревар од лигата одигран на Касио Роуд бил пораз од 2-0 од КПР на 4 септември 1920 година, следен од 10.466 гледачи. Најголемата посетеност на стадионот била 13.000 гледачи за локалното дерби со Лутон Таун на 25 март 1921 година.
Во 1922 година, Вотфорд се преселил на стадион „Викариџ Роуд“. Последен лигашки натпревар на Касио Роуд се одиграл на 29 април 1922 година, кога Вотфорд го победил Џилингам со 1-0 пред 5.000 гледачи. Стадионот останал отворен како спортски објект.
Човекот Молец

Човекот Молец или Мотман (|Mothman) — суштество криптид со крилја, висок раст и голема сила, застапено во градските легенди на САД, Италија, Русија (Приморски Крај) и други земји.
Се опишува како човеколико створение со висина од 3 до 4 метри, со тркалезни и изразито светли црвени очи, црно меко тело прекриено со крзно и импресивно големи крилја. Има нозе, а според некои извештаи и раце со долги и остри канџи. Крилјата се опишуваат како слични на оние на пеперутка или лилјак, честопати прекриени со крзно или пердуви. Главата му е голема, значително поголема од човечката, а понекогаш се опишува и како квадратна. На главата (или непосредно на горниот дел од телото) се наоѓаат впечатливите црвени очи.
Суштеството станало дел од американската градска легенда откако наводно било забележано во Поинт Плезант (Западна Вирџинија) во текот на 1960-тите. Првата весникарска објава за овој криптид потекнува од 18 ноември 1966 г., насловена како „Чудовиштето не е шега за оние што го видоа“. Исто така, се споменува и во легендите на Приморскиот Крај во Русија, каде месното население тврди дека го среќава до денешен ден.
Човекот Молец станал светски познат по истражувањата на Греј Баркер во 1970 г. и објавувањето на книгата на Џон Кил во 1975 г. Врз основа на тој роман е снимен и филмот ''Пророштва од темнината'' со Ричард Гир во главната улога.
1 Опис
Човекот Молец се опишува како човеколик криптид со значителна висина (околу 2,5–3 метри). Главата му е крупна, многу поголема од човечката, а очевидците понекогаш ја опишуваат како квадратна. На главата (според други верзии — на горниот дел од телото) се наоѓаат тркалезни, прилично големи и светлоцрвени очи што светат со црвена светлина, која се опишува како да доаѓа непосредно од главата. Честопати на главата воопшто не се видливи устата, носот и ушите.
Телото му е тенко и прилично силно. Поседува огромни крилја (со распон од околу 3 метри при висина на суштеството од 2,5 метри), кои наликуваат на крилја на птица, пеперутка или лилјак, и можат да бидат голи или покриени со пердуви или густо крзно. Понекогаш може да ги склопи крилјата зад грбот и да се сокрие со нив како со еден вид наметка. Рацете обично не се видливи или воопшто отсуствуваат, но според други извори се долги и тенки, завршувајќи со прсти со долги и остри канџи. Нозете му се цврсти, слични на човечките, понекогаш со канџи. Опашка нема, а целото тело е покриено со крзно или пердуви.
Се опишува како суштество со способност да едри, но не и целосно да лета: очевидците обично го опишуваат како прелетува од дрво на дрво во шума или парк, или како лета по нив (по човек или дури по автомобил). Може да полетува вертикално нагоре, а движењата му се опишуваат како мазни. Испушта звуци на тракање, продорен крик сличен на висок и пронижувачки писок, а може да испушта и птичји крици. Според некои сознанија, поседува способност за телепатско општење. Најверојатно е грабливец, бидејќи се забележани случаи на наводни напади врз овци, па дури и врз луѓе.
Сент Џејмсис Парк

Сент Џејмсис Парк — фудбалски стадион во Њукасл на Тајн, Англија.
Стадионот е дом на фудбалскиот клуб и има капацитет од 52.264 седечки места, што го прави деветтиот најголем стадион во Англија.
Сент Џејмсис Парк е домашен терен на Њукасл Јунајтед од 1892 година и се користи за фудбал од 1880 година. Во текот на својата историја, желбата за проширување предизвикува конфликт со локалните жители и локалниот совет. Ова довело до предлози за преместување барем двапати кон крајот на 1960-тите, и контроверзно предложено преселување од 1995 година на блискиот Лизес Парк. Неподготвеноста за преместување довела до препознатливиот искривен изглед на асиметричните трибини на денешниот стадион.
Освен клупскиот фудбал, Сент Џејмсис Парк се користел и за репрезентативен фудбал, на Олимписките игри 2012, за рагби натпревари, како ''Magic Weekend'', рагби јунион, Светско првенство, Премиершип и за тест натпревари на англиската рагби репрезентација, понатаму за добротворни фудбалски настани, рок концерти и како сет за филм и ријалити телевизија.
1 Галерија
Георги Киљов

Георги Стефанов Киљов, наречен Правото (Калапот, 1884 – Лушин, 3 јуни 1925) — македонски револуционер и политички деец, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација и Бугарската комунистичка партија.
1 Животопис
Киљов е роден во 1884 г. во драмското село Калапот, тогаш во Отоманското Царство, денес во Грција. Завршил егзархиско педагошко училиште во Сер. Уште како ученик стапил во ВМОРО. По завршувашето на образованието работел во тутунски складови во Кавала.
Учествувал во Балканските војни (1912–1913) како доброволец во Македонско-одринските доброволни чети. Откако Кавала припаднала на Грција во 1913 година, Киљов се иселил во градот Скеча, каде продолжил да работи како тутунски работник. Станал член на Бугарската комунистичка партија (БКП) и бил меѓу основачите на тутуноработничкото друштво „Заштита“ во 1914 г. Во 1918 г. бил меѓу основачите на градската организација на БКП во Скеча и станал член на околискиот комитет на партијата во градот и на окружниот во Ѓумурџина.
Откако Царството Бугарија ја отстапила Западна Тракија по крајот на Првата светска војна (1914–1918), од 1919 г. Георги живеел во Хасково, а во 1921 г. се преселил во Неврокоп. Пишувал во „Работнички весник“ и во „Тутуноработник“. Летото 1923 г. бил уапсен, а по ослободувањето живеел во Мехомија. Во 1925 г. е задржан за време на Дабничката акција на ВМРО (Автономистичка) против комунистичките дејци во Пиринско и бил убиен на 3 јуни во месноста Лушин.
Георги бил женет за Марија Чалкова, со која имал ќерка Вангелија.
Детска градинка „Сонце“ - Ново Село

Детска градинка „Сонце“ - Ново Село (официјално: ЈОУДГ „Сонце“ - Ново Село) ― детска градинка што се наоѓа во струмичкото село Ново Село, Македонија.
1 Местоположба
Градинката се наоѓа меѓу индивидуални куќи во средишниот дел на Ново Село, сместена на улицата Први Мај.
2 Историја
Градинката била основана во 1976 година и до крајот на септември 2015 година била дел од детската градинка „Детска радост“ од Струмица. Почнувајќи од 1 октомври 2015 година, градинката работи како посебна установа и до денес го носи името „Сонце“.
Располага со капацитет за 100 деца и во нејзин состав влегуваат кујната, спортската сала, пет занимални и двор со детски парк.
Објектот на градинката бил реновиран во 2017 година, при што се работело на подобрување на изолацијата преку поставување на нова термофасада, отстранување на азбестниот покрив и поставување на нов лимен покрив со изолација, нови ПВЦ прозорци и врати, подобрени системи за водовод и канализација, инсталирани соларни колектори за производство на топла вода за градинката, замена на постоечкото осветлување со ново енергетски ефикасно.
3 Галерија
Корејска одисеја

''Корејска одисеја'' (|화유기) — јужнокорејска телевизиска серија од 2017 г. Во главните улоги се појавуваат Ли Сунг Ги, Ча Сунг Вон, О Јон Со, Ли Хон Ги и Џанг Гванг. Серијата се прикажувала на каналот tvN од 23 декември 2017 до 4 март 2018 г., во терминот сабота и недела во 21:00 часот (UTC+9). Телевизиската серија се состои од вкупно 20 епизоди.
1 Содржина
Малата Џин Сон Ми уште од детството има способност да ги гледа духовите и да разговара со нив. Поради тоа, нејзиното поведение им изгледало чудно на луѓето околу неа, па тие ја исмевале, додека духовите постојано ја напаѓале.
Еден ден, таа го среќава загадочниот „волшебник“ Ма Ванг, кој склучува договор со неа: таа треба да му донесе лепеза од една тајна куќа во шумата (со која може да се изгасне огромен пожар што беснее на планината), а тој за возврат ќе ѝ го даде својот чадор што ги брка духовите. Меѓутоа, тој ја предупредува — што и да види или чуе во таа куќа, во никој случај не смее да обрнува внимание. Девојчето се согласува.
Но во куќата таа го среќава богот по име Сон О Гон, кој е затворен таму поради своите гревови. О Гон ја моли да го ослободи, а за возврат ветува дека ќе биде нејзин заштитник од демоните секогаш кога таа ќе го повика по име. Меѓутоа, штом се наоѓа на слобода, лукавиот бог го прекршува договорот, ги брише спомените за неговото име од спомените на Сон Ми и исчезнува, оставајќи ја девојката сама. Исто така, ја предупредува дека Небесата ќе ја казни поради неговото ослободување.
Поминуваат години, Сон Ми пораснува и станува успешна деловна жена, директорка на компанија за недвижности. Таа со успех склучува големи договори, особено за згради што се опседнати од духови и тешко се продаваат. Паметејќи го предавството од детството, научила сама да се справува со сите тешкотии, а како заштита од демоните го користи својот жолт чадор што ѝ останал уште од малa. Еден ден, во нејзиниот живот повторно се појавува Сон О Гон, а потоа и Ма Ванг.
2 Улоги
Ли Сунг Ги, Сон О Гон
Ча Сунг Вон, Ву Хви / Ву Ма Ванг
О Јон Со, Џин Сон Ми / Сам Џанг
Ли Хон Ги, P.K / Џо Пал Гје
Џанг Гванг, Јун Де Сик / Са О Џонг
Ветерби Роуд

Ветерби Роуд (познат како Ексерсајз Стадион поради спонзорски цели) — повеќенаменски стадион во Харогејт, Англија. Најчесто се користи за фудбалски натпревари, бидејќи е домашен терен на Харогејт Таун АФК. Стадионот има капацитет од 5.000 луѓе, и се наоѓа на северната страна од автопатот Ветерби Роуд A661, источно од и веднаш до Окружната болница Харогејт.
1 Историја
Иако Харогејт Таун бил формиран во 1914 година, нивниот оригинален стадион бил на Старбек Лејн, а клубот подоцна се преселил на Ветерби Роуд. Клубот ја изградил главната трибина во 1990 година. Од септември 2020 година, стадионот бил спонзориран од локалните производители на вентилатори, EnviroVent.
Рекордна публика од 4.280 гледачи била присутна на финалето на Купот Витворт во сезоната 1949–1950 против Харогејт Рејлеј, додека рекордната посетеност во лигата била 3.000 гледачи при победата од 3–0 над Бракли Таун во финалето на плејофот на Националната лига Север во мај 2018 година.
Поради прописите на Англиската фудбалска лига кои бараат природна трева, Харогејт ги одиграл своите први домашни натпревари по промоцијата во 2020 година на стадионот „Кипмоут“ во Донкастер. На 17 октомври, тие се вратиле на „Ветерби Роуд“ и победиле со 1-0 против Бароу во првиот натпревар од EFL на теренот.
2 Опис
Теренот е отприлика северозападно-југоисточно по должината на северната страна од патот Ветерби Роуд A661. До 2014 година, немаше структури на северниот (болнички) крај од теренот, но гледачите можеле да стојат покрај теренот. Во 2014 година, била додадена покриена трибина со објекти за стоење. Источната страна има две соседни трибини, обете со седишта, и еден апартман за раководители. Јужниот крај (кој во 2023 година бил реконструиран) е наменет за клубот. Западната страна е наменета за турникетите, помала трибина со седишта со објекти за спонзори и директори, како и места за стоење и седење за гостинските навивачи.
2.1 Галерија
3 Пристап
Најблиските железнички станици се Харогејт и Хорнбим Парк, со линии до Лидс и Јорк, иако обете се оддалечени околу 20 минути. Стадионот е опслужуван од линијата 7 на автобуската компанија Харогејт (претходно 770), која го поврзува стадионот со автобуската станица Харогејт, Ветерби, Бостон Спа, Сикрофт и Лидс. Има постојка директно пред стадионот наменета за фудбалскиот терен и болницата.
Tavern Talk

''Tavern Talk'' (македонски: ''Муабети во крчмата'') — визуелна новела развиена од страна на Gentle Troll Entertainment, објавена на 20 јуни 2024 г. за Nintendo Switch и Steam. Играчите ја преземаат улогата на крчмар во фантастичен свет, кој служи пијалаци и општи со патешественици во волшебна средновековна средина.
1 Играчки процес
Играчите треба да мешаат различни пијалаци и напитоци за муштериите. Секој рецепт има различни дејства врз статистиките на ликовите, што може да влијае на нивната приказна. Исто така, играчите можат да објавуваат задачи за патешествениците. Кога посетителите се враќаат од патешествијата, можат да донесат предмети со кои крчмарот може да ја украси својата крчма.
2 Приказна
Дејството на играта го следи сопственикот на „Крчмата на патникот“, крчма во фантастичната земја Астерија. Играчот мора да служи пијалаци и да општи со различни патешественици што ја посетуваат крчмата, вклучувајќи виленици и вампири. Додека разговараат со разните патешественици, тие откриваат повеќе за митологијата на древната закана што се појавува во Астерија.
3 Развој
Играта е развиена од инди-студиото Gentle Troll Entertainment. Вдахновението за играта потекнува од столните игри со улоги како што е ''Dungeons & Dragons'', како и од визуелните новели како ''VA-11 Hall-A'' (2016) и ''Coffee Talk'' (2020).
Бесплатна демо-верзија на играта била објавена на платформата Steam на 10 јуни, додека целосната верзија била објавена на 20 јуни 2024 г. Развојот на играта бил финансиран преку страницата за групно финансирање Kickstarter, каде што за само еден ден била собрана сума што двојно ја надминала првичната цел од 20.000 евра.
4 Оценки
Играта во целост добила потврдни одзиви од критичарите.
Визуелна новела

Визуелна новела (|ビジュアルノベル, од англиски: ''visual novel''), позната и како визуелен роман — жанр компјутерски игри и подвид на текстуална авантура (текстуална потрага), во кој на гледачот му се прикажува приказна со помош на текст на екранот, статични (или анимирани) слики, како и звучна или музичка придружба.
Степенот на интерактивност во овие игри обично е низок, а од гледачот само повремено се бара да направи одреден избор. Ликовите во овие игри обично се изработени во аниме-стил, кој исто како и визуелните новели, потекнува од Јапонија.
1 Содржина и жанр
Поради маркетиншката политика на американската компанија за локализација JAST USA, која прва ги претставила визуелните новели на западниот пазар, жанрот почнал погрешно да се поистоветува со симулатори за средби (англ. ''dating sims''). Меѓутоа, визуелните новели опфаќаат голем број жанрови — научна фантастика, фантазија, пародични комедии, ужаси и љубовни романи. Во вистинските симулатори за состаноци, дејството игра споредна улога или воопшто не постои, а играчкиот процес се сведува на постигнување поставени цели и услови преку заемодејство со еден или повеќе ликови од кој било пол.
Традиционално, визуелните новели за личен сметач содржат ечи-сцени, дури и ако општата насока на делото е далеку од еротска. Истовремено, речиси сите префрлени верзии на овие игри за конзоли не содржат материјали „за возрасни“, а некои нови игри сега се насочени кон поширока публика. Така, на пример, игрите на студијата Key и KID се објавуваат како игри за целото семејство.
2 Стил
Стилот на раскажување во визуелните новели донекаде се разликува од оној во печатените книги. Главно, во визуелните новели раскажувањето се води во прво лице, каде што главниот лик е набљудувач на сите настани. Многу често, раскажувањето не е поделено на поглавја, туку на денови, што овозможува да се сумира изминатиот ден. Секако, постојат и многу исклучоци.
Графиката на визуелните новели се состои од пакет заднини (обично по една за секоја местоположба) и спрајтови (јап. ''立ち絵''''tachi-e'') на ликовите што се натпреваруваат (се преклопуваат) врз нив. Гледиштето е обично од прво лице, при што главниот лик останува невидлив. Во клучните мигови од приказната се прикажуваат специјални „CG-артови“ („computer graphics“): поподробни слики нацртани посебно за таа сцена наместо составени од стандардните елементи. Овие слики користат покинематографски агли на камерата и често го вклучуваат и самиот главен лик. Овие заплетни артови можат да се погледнат во кој било момент откако ќе бидат „отклучени“ во играта, што создава интерес за повторно играње и избирање различни решенија, бидејќи понекогаш е невозможно да се видат сите посебни настани во само едно поминување на играта.
3 Поврзано
* Аниме
* Манга
E.ON

E.ON е европска компанија во енергетскиот сектор, поранешно акционерско друштво според германското право (''Aktiengesellschaft''), создадена со спојување на германските групи Veba и Viag во 2000 година. Нејзиното седиште е во Есен, Германија. E.ON е котирана на Франкфуртската берза под симболот EAO и е дел од индексот DAX.
1 Историја
1.1 Спојување и специјализација (1999-2002)
E.ON настана со спојување на енергетските групи Veba и Viag, најавено во септември 1999 година. Оваа трансакција вредеше 13,8 милијарди евра. При своето основање, E.ON беше третата по големина компанија во електричниот сектор во Европа.
Во рамките на ова спојување, компаниите одлучија да се фокусираат на енергетскиот сектор и да ги продадат своите периферни активности, вклучувајќи ги VAW Aluminium, E-Plus, Stinnes и други. Нивните хемиски активности (Degussa-Huels AG и SKW Trostberg) се споија во структура која подоцна стана Evonik.
1.2 Експанзија (2001-2010)
Во 2003 година, E.ON целосно ја презеде германската гасна компанија Ruhrgas за вкупно 10,2 милијарди евра. Иако имаше противење од регулаторните тела за конкуренција, преземањето беше поддржано од владата.
Во 2006 година, E.ON се обиде да ја преземе шпанската енергетска група Endesa, но по долга битка со италијанскиот Enel, се повлече од понудата во 2007 година. Како дел од повлекувањето, E.ON презеде одредени средства во Франција и Полска.
1.3 Тешкотии и продажба на средства (2010-денес)
По 2010 година, поради промените во енергетската политика на Германија (''Energiewende''), E.ON започна со продажба на голем дел од своите меѓународни средства. Во 2010 година, ги продаде своите активности во САД на PPL Corporation за 6,7 милијарди долари, а во 2011 година и дистрибутивната мрежа во Обединетото Кралство.
1.4 Поделба на Uniper
На 30 ноември 2014 година, E.ON донесе историска одлука да ги одвои своите активности за конвенционално производство на енергија (гас, јаглен, нуклеарна енергија) во нова компанија наречена Uniper. Самата компанија E.ON се фокусираше на обновливи извори на енергија, енергетски мрежи и услуги за клиенти. Поделбата стана ефективна на 1 јануари 2016 година.
Во 2018 година, E.ON објави голема размена на средства со RWE, со која E.ON ја презеде контролата врз мрежите и малопродажбата на Innogy, додека RWE го презеде производството на енергија од обновливи извори.
2 Активности
Главната активност на групацијата е во енергетскиот сектор. E.ON е силно присутен во Централна и Источна Европа, вклучувајќи ги Унгарија, Полска, Бугарија и Романија. Исто така, компанијата е присутна во Скандинавија преку својата филијала SydKraft.
3 Финансиски податоци
+Финансиски податоци во милиони евра, Година, Приходи, Оперативен резултат, Нето добивка, Вработени
2002, 37.059, 7.680, 2.777, 107.856
2006, 67.759, 11.353, 5.057, 80.612
2012, 132.093, 4.709, 2.217, 72.083
4 Поврзано
* Енергетика во Германија
Крајот на сатаната

''„Крајот на сатаната“'' (француски: ''La Fin de Satan'', 1886) — долг религиозен еп од Виктор Иго, од кој 5.700 редови се напишани помеѓу 1854 и 1862 година, но останале недовршени и биле објавени по неговата смрт.
Кога неговиот издавач го отфрлил во 1857 година, Иго се обидел да го интегрира во ''„Petites Epopées“'' (подоцна ''„Легенда на вековите''“), на крајот објавувајќи дека ќе биде придружно дело, заедно со ''„Бог“''. Неговата намера, очигледно, била да му даде религиозно значење на освојувањето на Бастилја; откако направил разни напори, тој престанал да работи на него во 1862 година и се вратил на романите. Постојат многу големи и мали празнини.
1 Аргумент
Сатаната е поразен и фрлен во Бездната („Четири илјади години паѓал во бездната“), но злото му се пренесува на Човекот преку посредништвото на Лилит-Изида. Таа обезбедува три оружја со кои Каин го убива Авел:
Бронзата ќе стане ракавица, симбол на војната; дрвото ќе стане бесилка, или распетие, симбол на погубувањето; а каменот ќе стане затвор, симбол на угнетувањето.
По овој предговор следат три книги, испреплетени со епизоди од друг свет.
Првата книга ја раскажува приказната за Нимрод, моќен и монструозен крал на Јудеја. Талкајќи по Земјата, која била целосно доминирана и опустошена од него, тој одлучува да ги освои небесата. За таа цел, тој гради кафез и на него прикачува четири џиновски орли, со месо од мртви лавови над нивните глави за да ги влече нагоре. Со својот слуга, евнухот, Нимрод го ослободува кафезот од неговите јажиња, а орлите тргнуваат кон небесата. По патување од една година, движејќи се континуирано нагоре и наоѓајќи само огромна синило, Нимрод испука стрела во бесконечноста и е фрлен назад на Земјата.
Втората книга го опишува животот и смртта на Исус. Таа го нагласува злото на човечките суштества. Во „Тенебрес“, Варава го проколнува овој нечист свет кој го ослободил него наместо Христос и тврди дека ние би избрале да умреме доколку ни се укажеше можност за избор.
Третата книга е за освојувањето на Бастилја. (Речиси ништо во оваа книга не е завршено.)
2 Наводи
FishBase

FishBase (изг. ''фишбејс'') — глобална база на податоци за видови риби, најголемата и најпосетена семрежна база од овој вид на светот. Со текот на времето „се развила динамична и разновидna еколошка алатка“ која служи како извор за многу научни трудови.
Ова е сеопфатна база на видови со информации како таксономија, географска распределеност, биометрија и морфологија, поведение и живеалишта, екологија и динамика на населението, како и репродуктивни, метаболички и генетски податоци. Нуди пристап до алатки за трофиски пирамиди, назнаки за препознавање, биогеографско моделирање и риболовна статистика, а секој вид има и непосредни врски до информации во други бази како LarvalBase, GenBank, Црвениот список на МСЗП и Ешмејеровиот каталог на риби.
Во февруари 2024 г. FishBase имал описи на 36.100 видови и подвидови со 332.100 народни имиња, 65.300 слики и наводи до 67.600 дела од научната литература. Има 700.000 посети месечно.
Странци од пеколот

''Странци од пеколот'' (|타인은 지옥이다, дословно: ''Пеколот се другите''; |Strangers from Hell) — јужнокорејска телевизиска серија од 2019 г. во која главните улоги ги толкуваат Им Си Ван и Ли Донг Вук. Серијата е заснована на истоимениот цифрен стрип објавен на платформата Webtoon на компанијата Naver, чиј автор е Ким Јонг Ки. Оваа серија е вториот проект во рамките на иницијативата „Dramatic Cinema“ на телевизиската мрежа OCN, која ги сврзува филмскиот и драмскиот формат. Серијата се прикажувала од 31 август до 6 октомври 2019 г.
1 Содржина
Дејството ја раскажува приказната за еден младич во своите дваесетти години, кој се сели во Сеул откако добива стажирање во една компанија. Додека бара место за престој, Јун Џонг Ву наидува на „Еден студио“, морничав и евтин интернат, и одлучува да остане таму бидејќи нема доволно пари. Иако не е воодушевен од квалитетот на местото и неговите необични станари, вклучувајќи го и неговиот прв сосед Со Мун Џо, решава да ги трпи додека не заштеди доволно пари за да се исели. Меѓутоа, во пансионот почнуваат да се случуваат загадочни настани, кои го тераат Џонг Ву да почне да се плаши од останатите станари.
2 Улоги
Им Си Ван, Јун Џонг Ву
Ли Донг Вук, Со Мун Џо
Ча Ре Хјунг, Шин Џе Хо
Сомерсет

Сомерсет (|Somerset, или ; историски: ''Somersetshire'') — церемонијална и неметрополска грофовија во Англија, сместена во југозападниот дел на земјата. Зафаќајќи површина од 4.171 квадратен километар, Сомерсет граничи со Бристол и Глостершир на север, Вилтшир на исток, Дорсет на југоисток и Девон на југозапад. На север и запад, територијата на грофовијата е делумно ограничена од Бристолскиот Залив и устието на реката Северн. Административен центар на грофовијата е градот Тонтон, сместен во неговиот јужен дел. Според пописот од 2011 г., Сомерсет има население од 910.000 жители.
Територијата на грофовијата е претежно селска и ридска област. Постојат докази дека оваа област била населена уште од епохата на старото камено време, а населбите опстојале и во првиот век од нашата ера за време на римската наезда, како и во подоцнежниот ран среден век под англосаксонска власт. Сомерсет одиграл значајна улога кога Алфред Велики ги собирал своите сили против Викинзите, како и во подоцнежната Англиска револуција и востанието на Монмут.
Земјоделството е основа на економијата на грофовијата. Одгледувањето овци и говеда, вклучително и за производство на волна и сирење (пред сѐ чедар), е истовремено традиционална и современа дејност во регионот, како и поконкретното одгледување врби за плетење кошници. Некогаш во Сомерсет имало бројни овоштарници со јаболка, па грофовијата до ден-денес е позната по својата силна јаболковина. Стапката на невработеност е пониска од националниот просек. Најголеми сектори за вработување се трговијата на мало, индустријата, туризмот, здравството и социјалната заштита. Растот на населението е повисок од просекот во земјата.
Крајбрежното село Ча-ча-ча

''Крајбрежното село Ча-ча-ча'' (|갯마을 차차차, |Hometown Cha-Cha-Cha) — јужнокорејска телевизиска серија од 2021 г. во жанрот романтична комедија, во која главните улоги ги толкуваат Шин Мин А, Ким Сон Хо и Ли Санг Ји. Серијата е преработка на јужнокорејскиот филм од 2004 г., ''Mr. Handy, Mr. Hong''. Се прикажувала на каналот tvN од 28 август до 17 октомври 2021 г., секоја сабота и недела. Серијата е достапна и за пренос на платформата Netflix.
Оваа серија станала една од најгледаните драми во историјата на корејската кабловска телевизија, сместувајќи се на првото место во својот термин во текот на целото прикажување. Последната епизода постигнала оценка од 12,665 % на национално ниво. Исто така, серијата станала една од најгледаните содржини на Netflix на јазик различен од англискиот.
1 Содржина
Јун Хје Џин, успешна стоматолошка од Сеул, заминува во спокојното крајбрежно село Конгџин на роденденот на нејзината покојна мајка, откако животот ѝ тргнува во неочекуван правец. Таа спонтано одлучува да отвори стоматолошка клиника во селото и го запознава Хонг Ду Сик, познат и како началникот Хонг, кој е вешт во секакви занаети и работи. Оваа романтична драма го прикажува развојот на нивната љубовна приказна, како и животите на останатите жители на Конгџин.
2 Улоги
Шин Мин А, Јун Хје Џин
Шим Хје Јон, Јун Хје Џин (како дете)
О Је Џу, Јун Хје Џин (како тинејџерка)
Ким Сон Хо, Хонг Ду Сик (началникот Хонг)
Сонг Мин Џе, Хонг Ду Сик (како дете)
Ан Сонг Вон, Хонг Ду Сик (како млад тинејџер)
Мун Сонг Хјон, Хонг Ду Сик (како тинејџер)
Ли Санг Ји, Џи Сонг Хјон
Звучна виљушка

Звучна виљушка, акустична виљушка или дијапазон (|diapason, |diapason, |tuning fork, |Stimmgabel, |камертон) — акустичен инструмент кој има облик на издолжена потковица со рачка (''видете ја сликата десно''). Со удирање на едниот крак, се јавува состојба на вибрација, при што се создава ''основен'' или камертон.
Тонот на звучната виљушка е слаб, па затоа се поставува со рачката кон резонантно тело, на пример штица.
1 Што е камерен тон?
Со меѓународна спогодба потпишана во 1939 година, било договорено дека камерниот тон, камертон или ''нормално a'', има честота од а<sup>1</sup> = 440 Hz и да послужи за што попрецизно одредување на односот на тоновите по висина, т.е. да биде официјален стандарден тон за штимање на музички инструменти и давање интонација при хорското пеење.