procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ајмауден

Ајмауден (|IJmuiden) — пристаништен град во холандската покраина Северна Холандија и е главен град во општина Велсен. Градот се наоѓа на вливот на Северноморскиот Канал до Амстердам, и се наоѓа на околу 17 километри јужно од Харлем.
Внатрешната капитализација во правописот на градот е затоа што ИЈ е диграф на холандски јазик, и затоа понекогаш се смета дека е лигатура, што претставува едно писмо.
Пристаништето на Ајмауден е пристаниште за длабоки води, прилагодено за целосно оптоварени бродови Панемакс, и четврто пристаниште на Холандија
1 Наводи
;Цитати
;Библиографија
**
Дихтау

Дихтау (|Дыхтау, |Дых тау) — планина во републиката Кабардино-Балкарија, Русија чиј врв лежи на само 5 км северно од границата со Грузија. Ова е втора планина по висина на Кавказот, по Елбрус и втора по висина во Европа. Името ѝ доаѓа туркискиот поим ''дик даг'' со значење „остра планина“.
1 Пристап
Најдобриот пристап е од север (од руска страна). До селото Безенги се доаѓа од Наљчик (Кабардино-Балкарија) со јавен превоз кој сообраќа поретко; од ова место се изнајмува теренско возило до алспкиот логор „Безенги“ на висина од 2.180 м. Од логорот потребни се два дена за да се дојде до базата на искачување (шаторскиот логор).
2 Искачувачки правци
Ова е еден од највеличествените врвови на Кавказот кој гледа кон Ѕидот Безенги спроти истоимениот ледник. Првпат е освоен во 1888 г. од А. Мамери и Х. Царфлу преку Југозападниот Срт, иако денес искачувањето се одвива по Северниот Срт со тежина од 4Б според руската класификација.
Почнувајќи од Мисескош, до сртот се доаѓа најпрвин преку Западниот Срт на Мисестау, продолжувајќи кон шаторскиот логор крај висечки ледник кој се спушта од Северниот Срт на Дихтау, на 4 часа од Мисескош. Потоа се преминува длабоко всеченото седло помеѓу Мисестау и Дихтау, па се следи Северниот Срт сè до највисоката точка. Од шаторскиот логор потребни се два дена до врвот, а по Северниот Срт има неколку добри места за логорување.
PerkZ

Лука Перкович познат како Perkz, е хрватски League of Legends играч кој игра позиција "мид лејнер" за G2 Esports од EU LCS. Прво го користел името Rookie на пролетниот Split на EU LCS 2016.
1 Каријера
1.1 2014 Сезона
Perkz се приклучил во GSI Gaming во средина на сезоната, и играл заедно со P1noy и Hiiva, меѓу другите. Со тимот се натпреварувал на DreamHack Summer 2014, низ кој не ја поминал групната фаза. Perkz исто така победил EpicGear Cup 16 и стигнал до второ место во EpicGear Cup 17 со тимот пред распаѓањето после една година. Тој беше еден од најдобрите "мид лејнери" во светот и ја "бркал" титулата на Faker. "Ако некогаш би посакал, треба, бидејќи тоа е обврска" - Perkz.
1.2 2015 сезона
На почетокот на сезоната, PerkZ се придружил на екипата Gamers2. Тој учествувал на четвртиот интернационален турнир со екипата а потоа во квалификациите за пролетниот Split со истите играчи како beansu, Obvious, Kobbe и kaSing, тие биле победени само од Team Nevo во финалето на квалификациите. А потоа се придружува на тимот Millenium.
Со Millenium, PerkZ и екипата завршиле како втори во Gamers Assembly 2015. PerkZ престана да игра со тимот пред DreamHack Tours 2015 за време на испитите. Не долго после тоа, PerkZ официјално го напушта тимот.
На почетокот од следниот месец PerkZ се враќа во Gamers2, кои се задржале на нивниот Challenger Series за EUCS Summer Season. Во октомври, Gamers2 го промениле името во G2 Esports.
1.3 2016. Сезона
G2 Esports брзо си го одржале зборот и влегле во LCS, Perkz сè уште останал "чудовиште" на мид лејн, константно било изедначено за прво место во првите недели, понекогаш со H2k понекогаш со Vitality, до крајот на split кога тие го задржале првото место без конкуренција. Со четвртфиналето, во плејофот се покажале силни, од кога ги поразиле Fnatic и Origen со резултат 3-1 за да ја победат сезоната и да си ја осигураат поканата во 2016 Mid-Season Invitational.
Одејќи низ MSI, G2 Esports ги гледале како фаворити не за освојување, но за второ место зад корејската екипа SK Telecom T1. G2 Esports ги изгубиле првите четири игри од "робин" рундата и завршиле на петтото место.
Додаток во исхрана

Додаток во исхрана во својот состав содржат една или повеќе од долу наведените супстанции: витамин, минерал, аминокиселина, билка или дел од растение, диететска супстанција за надополнување на исхраната со зголемување на вкупниот диететски внес (пр. ензими или ткива од органи или животни), концентрат, метаболит, конституент или екстракт.
Производите кои припаѓаат на групата додатоци во исхраната во означувањето не смеат да содржат тврдења кои сугерираат дека производот е наменет за третман, превенција или лекување на специфична болест или состојба.
Индустријата на додатоците во исхраната се проценува на $37 милијарди во 2015 година, при што повеќе од 50,000 различни производи ги има во промет во САД, и околу 50% од возрасните Американци конзумираат додатоци во исхраната. Мултивитамините се најчесто користените додатоци во исхраната.
Мајстор Екхарт

Мајстор Екхарт или Екхарт Хоххајмски (|Meister Eckhart, Eckhart von Hochheim, 1260 - 1328) — германски доминиканец и филозоф-мистичар.
1 Филозофски погледи
Екхарт сметал дека човекот може да ја спознае само негацијата, но никогаш не може да ја спознае каквоста на врховната реалност. Според него, „во меѓувреме, човекот не може да знае што е Бог, дури и кога одлично би знаел што не е Бог... Така, задоволен со ништо, духот тежнее кон највиското до сите добра.“ Понатаму, тој вели: „Божественото Едно е негација над негациите, одрекување над одрекувањата... Секое суштество содржи негација: тоа негира дека постои она другото.“ Оттука, според Екхарт, Бог е „апсолутно Ништо“, т.е. тој тврдел дека Бог му се открил на Мојсеј со „апсолутно ништо“. Екхарт тврдел дека крајната цел во верата е соединувањето со Бога. Според неговите зборови: „Ако сум преобразен во Бога и ако тој ме соедини со себе, тогаш низ живиот Бог нема разлика меѓу нас... Некои луѓе замислуваат дека ќе го видат Бога, дека ќе го видат како тој да стои онде, а тие овде, но не е така. Бог и јас - ние сме едно. Спознавајќи го Бога, јас го внеусвам во себе. сакајќи го Бога, јас продирам во него.“
Медиумска реклама

Медиумска реклама е рекламирање на мрежни места, апликации или социјалните медиуми преку банери или други на формати направени од текст, слики, блиц, видео и аудио. Главната цел на медиумското рекламирање е да достави општи реклами и бренд пораки до посетителите на мрежното место.
Според e-Маркетер, Фејсбук и Твитер ќе земат 33 отсто од прикажаното рекламирање на потрошувачката на пазарот до 2017 година.. Рекламните кампањи на Google достигнувааат 80% од глобалните корисници на интернет. Исто така, рекламното компјутерско рекламирање ја засени рекламата за пребарување во 2014 година, со трошење на мобилни реклами за престигнување на медиумот во 2015 година
Западен Кавказ

Западен Кавказ — западниот дел на Кавказот во јужна Русија, од Црното Море до планината Елбрус.
1 Светско наследство
Подрачјето кое го опфаќа крајниот западен раб на Кавкаските Планини е прогласено за светско наследство на УНЕСКО. Ова се пределите 50 км на север од градот Сочи и важи за единствената поголема планина во Европа поштедена од значајно човечко влијание. Нејзините живеалишта се исклучително разновидни во однос на малата површина, опфаќајќи од низини до ледници.
2 Биосферен резерват
Во Западниот Кавказ се наоѓа и Кавкаскиот државен природен биосферен резерват) заштитен од државата во 1924 г. Опфаќа подрачја од Краснодарскиот крај и републиките Адигеја и Карачаево-Черкесија. Создадена е со цел да се заштитат огромните примероци на кавкаската ела (''Abies nordmanniana'') високи по 85 м кои се сметаат за највисоките дрва во Европа. Тука се врбојуваат и извонредните шуми од тиса (''Taxus baccata'') и зеленика (''Buxus sempervirens'') околу Сочи.
Околу една третина од високогорски растенија на Западниот Кавказ се ендемски. На подрачјето е сместен и Националниот парк Сочи.
Западниот Кавказ бил живеалиште на кавкаскиот бизон сè до отстрелот на последната единка 1927 г. од ловокрадци. По неколку децении бизонот е повратен во областа, делумно вкрстен со американскиот бизон.
2.1 Востановување на персискиот леопард
Во 2009 г. во Националниот парк Сочи е создаден центар за повраток на персискиот леопард со единки донесени од Туркменистан и Иран.
Во 2012 г. во паркот се доведени два леопарда од зоолошката градина во Лисабон. Следната година двојката добила млади, кои потоа се пуштени во дивината.
3 Поврзано
* Кавказ
* Краснодарски крај
Оптимизација на друштвени медиуми

Оптимизација на социјални медиуми (SMO) е употребата на голем број продажни места и заедници за да генерираат публицитет на зголемување на свеста на производите, услужниот бренд или настан. Видови на социјални медиуми кои се вклучени RSS ги вклучуваат, социјални вести и селектирај обележувачи мрежни места, како и мрежните места за социјално вмрежување, како што се Фејсбук, Твитер, мрежни места за споделување и страници за блогирање. SMO е сличен на пребарувачот за оптимизација, со цел целта е да генерира веб сообраќај и да ја зголеми свеста за мрежно место. Општо земено, оптимизацијата на социјалните медиуми се однесува на оптимизирање на мрежно место и на нејзината содржина за да се охрабрат повеќе корисници да користат и споделуваат врски до мрежната страница преку социјалните медиуми и мрежните места за мрежно поврзување. SMO исто така се однесува и на софтверски алатки кои го автоматизираат овој процес, или на веб-експерти кои го преземаат овој процес за клиентите.
Целта на SMO е стратешки да создаде интересни онлајн содржини, почнувајќи од добро пишан текст до примамливи дигитални фотографии или видео клипови, кои ги поттикнуваат и ги наведуваат луѓето да се вклучат со мрежно место, а потоа ја делат оваа содржина, преку својата веб-линк, со своите социјални медиумски контакти и пријатели. Вообичаените примери за ангажирање на социјалните медиуми се "вкус и коментирање на мислења, рекетирање, вградување, споделување и промовирање содржини". Оптимизацијата на социјалните медиуми е исто така ефикасен начин за спроведување на управување со онлајн репутација (ORM), што значи дека ако некој објави лоши прегледи на бизнис, SMO-стратегијата може да осигури дека негативната повратна информација не е првата врска што треба да се појави во списокот на пребарување резултати од моторот.
Во 2010-та, со мрежните места на социјалните медиуми кои го преземаа телевизијата како извор за вести за младите, новинските организации сè повеќе се потпираат на платформите за социјални медиуми за генерирање на веб сообраќај. Издавачите како "Економист" вработуваат големи тимови за социјални медиуми за да ги оптимизираат своите онлајн постови и да го зголемат сообраќајот , додека другите главни издавачи сега користат напредна технологија за вештачка интелигенција (АИ) за да генерираат поголеми количини на веб сообраќај .
Лим

Лим, ламарина, тенеќе, тенекија или плех — метал формиран од индустриски процес во тенки и рамни парчиња. Лим металот е една од основните форми кои се користат во браварската обработка и може да се исечат и свиткуваат во различни форми. Безброј секојдневни објекти се фабрикувани од лим. Дебелината може да варира значително; екстремно тенки листови се сметаат за фолија или лист, а парчињата подебели од 6 mm (0,25 инчи) се сметаат за плочки челични или "структурни челични".
Лимот е достапен во рамни парчиња или извиткани ленти.Намотките се формираат со водење на континуиран лим од метал преку ролна. .
1 Наводи
**
Рудници и железарница „Скопје“

Рудници и железарница „Скопје“ – поранешен металуршки комплекс за добивање и преработка на железо и челик. Комплексот има најголема површина за преработка во црната металургија во Македонија.
1 Историја
Проектиран е од 1959 година, граден од 1961 година, а работи од 1967 година. Изградени погони: Топилница (за производство на сурово железо во 5 електропечки, секоја со капацитет од 20 до 30 МЊ); Челичарница (за рафинирање на железото до нискојаглероден челик); Валавница за слабови и лимови (т.н. Топла валавница); Валавница за тенки ленти (т.н. „Полуконти“) и Ладна валавница (во која се врши и топло поцинкување и пластифицирање на дел од лентите); Енергетика и др. Рудниците во Осломеј и Дамјан, поради лошиот квалитет на железната руда се затворени во втората половина на 1980-тите, а Топилницата во почетокот на 1990-тите години. Првобитно е замислено производство од 400.000 т годишно, но подоцна варирало. Челикот е произведуван најнапред во претворач, а денес исклучиво во електропечка. Најпродуктивен период е од 1973 до 1987 година. Со приватизирањето на одделни погони, од 2000 година. наваму, производството повторно заживува. Во рамките на МАКСТИЛ, со претопување на отпадно железо во електропечка и постојано инвестирање во зголемувањето и модернизирањето на производството, како и заштитата на животната средина, производството ги надминува претходните рекорди. Во рамките на „Митал“ продолжува производната програма на Ладна валавница, посебно поцинкувањето на ленти. Во „Скопски легури“ се произведуваат фероманган и други феролегури, додека делот „Енергетика“ работи во состав на „ЕЛЕМ“ (дел од поранешното Електростопанство на Македонија). Со ваквото заживување на компаниите-наследнички на Рудници и железарница „Скопје“, овој сегмент станува значаен во вкупната индустриска и извозна активност во РМ.
2 Наводи
Кеа (птица)

Кеа (''Nestor notabilis'') е голема врста на папагали од семејството Strigopidae, ендемска на Јужен Остров во Нов Зеланд. Карактеристична е за планински и шумски предели. Многу е интелигентна и љубопитна птица. Во скијашките центри е атракција за туристите.
1 Опис
Кеа е голема птица, долка околу 48 см и тешка околу 1 кг. Маслинесто-зелена боја, со екстремно долг и заоблен горен дел од клунот. Во внатрешноста на крилјата нејзините пердуви се портокалови.
2 Распространетост
Карактеристична е за Јужен Остров на Нов Зеланд. На Северниот Остров се најдени само фосилни остатоци постари од 10.000 години. Новозеландските Алпи покриени со шума од бука, главно се дом на овие птици.
3 Исхрана
Кеа е сештојад. Нејзината исхрана ја сочинуваат различни билки, ларви, бубачки, други мали птици, како и зајаци и овци. Поради напаѓањето на овците, фармерите немилосрдно ги ловат. Со својот силен клун, тие сечат парчиња месо од грбот на овците.
Забар (Малта)

Забар (Ħaż-Żabbar, официјално Città Hompesch) е еден од 11 официјални градови на Малта. Забар е истовремено и една од 68 адмиснитративни единици во државата.
1 Природни услови
Градот Забар е сместен близу североисточната област на островот Малта и оддалечен е од главниот град Валета 9 километари источно.
Населбата се развила на плато, на околу 2 км оддалеченост од морето. Подрачјето на градот е многу мало - 0,5 км<sup>2</sup> површина (40-55 м надморска височина).
2 Историја
Подрачјето на Забар било населено уште во времето на праисторијата и било активно во стар век и среден век, но немало големо значење до 16 век.
Денешното население има корени од големата опсада на острвот од страна на Турците во 1565 година. После тоа владетелите на Малта, Витезите на светиот Јован изградиле населено место на оваа локација, чиј обем не се променил многу за време на подоцнежните епохи и владетели (Наполеон, Велика Британија).
Градот многу страдал од нацистичките бомбадирања во Втора светска војна, но после тоа е обновен.
3 Население
Населението во Забар по проценките од 2008 година имало преку 17 илјади жители, што е петта по големина од малтешките општини.
Јаноа I

Јаноа I — пештера во областа Порече во западниот дел на Македонија. Се наоѓа во долината на Мала Река (притока на Треска), веднаш покрај асфалтниот пат кој води кон село Самоков, во непосредна близина на фабриката „Сувенир“. Наречена е со името Јаноа I бидејќи во нејзина непосредна близина на оддалеченост од само 20 метри кон север е отворот на пештерата Јаноа II. Пештeрата е изградена во мермери. Должината на пештерата е 40 м, а пештерскиот канал (особено во влезниот дел) е со помали димензии. Во пештерата од хидрографските објекти се двои пештерското езеро, со должина од 2 м. Пештерските украси се претставени со сталактити, сталагмити, драперии, сливови и хелектити.
1 Галерија
2 Наводи
Лапарница

Лапарница (или Лапарник, некаде и погрешно именувана како Орле) — пештера која се наоѓа во областа Порече, во близина на селото Белица.
1 Одлики
Должината на пештерата изнесува 88 м, a вкупната должина, заедно со сите споредни канали, достигнува 107,8 м. По целата нејзина должина и по страничните канали присутни се
пештерски украси, претставени со: сталактити, сталагмити, драперии, травертински басенчиња исполнети со вода и др. Според категоризацијата на пештерите во Македонија, оваа пештера спаѓа во групата на забележителни пештери.
1.1 Лилјаците од Лапарник
Во пештерата Лапарник лилјаците се среќаваат во текот на целата година. Пештерата е особено значајна поради присуството на голема колонија од видот јужен потковичар (''Rhinolophus euriale'') кои ја користат за презимување, размножување и засолниште. Исто така се среќаваат и мал потковичар (''Rhinolophus hipposideros'') и долгокрилест лилјак (''Miniopterus schreibersii'').
1.2 Спелеолошки парк
До Министерството за екологија од страна на спелеолошкото друштво „Пеони“ било поднесено барање местото Белица да биде прогласено за спелеолошки парк. Барањето се однесувало на три пештери од овој реон и тоа: Голубарница, Лапарница и Момичек, кои треба да бидат заштитени со законот за природни реткости и убавини.
2 Галерија
Валавница

Валавница — индустриски производствен погон во склоп на железарниците и челичарниците односно металуршките фабрики кој е специјалициран за обработка преку валање на металните профили со што се обликува нивната дебелина и големина. Постојат два вида на валавници во секоја железарница: ''топла'' каде железото и челикот се валаат топли и усвитени во вид на полуфабрикати од дебели лимови веднаш штом излезат од процесот на леење во леарница и ''ладна'' валавница каде се валаат тенки и дебели лимови со различна големина според нарачката и нивната натамошна производствена употреба во металската и металопреработувачката индустрија. Во Македонија производствени погони ладна и топла валавница (денес приватизирани) во рамки на металуршкиот индустриски комбинат Рудници и железарница „Скопје“.
1 Производствен процес
Железото и челичните лимови се валаат на посебни видови машини - валјаци каде се поставуваат со кранови и кои носат кон преси за обликување на дебелината и големината. Во Валавницата за ленти производниот процес се одвива во две производни линии: Валачка пруга и Линија на сечење. Слабовите од складиште со кран се поставуваат на влезните групни валци за вложување, и со потисните машини се вложуваат во печките, каде се загреваат до температура за валање (1260ºС). Слабот од печка паѓа на транспортните валци со кои се транспортира до валачкиот предстан, валачкиот предстан го редуцира слабот во предтрака со дебелина од 25÷32 мм., од предстанот предтраката се транспортира во завршните валачки станови каде се редуцира до бараната дебелина (од 1,8 до 12 мм), по извршената редукција во завршните валачки станови, добиената трака се транспортира во намотачите каде се намотува во калеми, калемите од намотачите со количка, превртувач и траверза се поставуваат на одводната транспортна трака (конвер), од одводната транспотрна трака калемите према намената се транспортираат за линијата на сечење, ладна валалница или на складиште за калеми.
2 Галерија
3 Наводи
Дора Мар

Дора Мар (родена како: Хенрите Теодора Марковиќ, 22 ноември 1907 – Париз, 16 јули 1997 ) била француска сликарка, фотограф и поет. Позната е како сопруга на Пикасо и е прикажана на многу портрети во текот на нивната љубовна врска во 1930-те години. Покрај тоа, Дора Мар е позната по бројните портрети на Пабло Пикасо за време кога ја насликал својата позната Герника.
1 Животопис
Дора Мар (Теодора Марковиќ) била ќерка на познатиот хрватски архитект Јосип Марковиќ кој ги изградил сите населби во Буенос Аирес. Архитектот Марковиќ се оженил со французинката Лујза Исевоазан на 31 март 1903 година во црквата Св. Јура на Трсат.
Дора Мар почнала со студиите за сликарство во Париз во 1927 година, но за брзо се префрлила на студиите за фотографии на ''École de Photographie de la Ville de Paris''. Во следните неколку години се потврдила како одличен портретист на истакнати надреалисти; Андре Бретон, Мен Реј, Пол Елијар..., но и како уметник на добри фото монтажи, портрети, актови, пејзажи, модни и рекламни фотографии и улични сцени во Париз, Лондон и Барселона.
Со Пабло Пикасо, Дора се запознала во јануари во 1936 година (кога имала 29 години) на терасата на ''Les Deux Magots'', била во друштво со поетот Пол Елијар, а со својата убавина го фасцинирала Пикасо. Станале љубавници. Нивната врска траела девет години.
Пикасо насликал бројни портрети од Дора. После нивното раскинување во 1945 година таа доживеала емоционален слом и долго се опоравувала. Напишала поезија и сликала апстрактни пејзажи на јужна Франција, а повремено се занимавала со фотографирање.
Вреди да се спомне дека еден портрет од Дора Мар кој го насликал Пикасо е украден од една саудиска јахта во Антиб помеѓу 7 и 11 март во 1999 година.
Виљуј

Виљуј (|Вилюй; |Бүлүү) — река на Средносибирската Висорамнина, најдолга притока на Лена. Долга е 2.650 км и тече претежно низ Јакутија, со помал дел во Краснојарскиот крај. Сливот се протега на површина од . Просечниот истек во устието изнесува .
1 Течение
Извира во Евенкија и протекува на исток, набргу навлегувајќи во Јакутија. Потоа свртува на југ и југоисток, а потоа на исток, па се влева во Лена кај Сангар, околу 350 км низводно од градот Јакутск. На запад од Виљуј и Чона се простира сливот на Долна Тунгуска Река.
2 Притоки
Поважни притоки на реката Виљуј се следниве:
;Десни
* Улахан Вава
* Чиркуо
* Чона
* Чибида
* Улахан Ботуобуја
* Очугуј Ботуобуја
* Бапагај
;Леви
* Ахтаранда
* Игијата
* Марха
* Тјукјан
* Тјунг
3 Населени места
Сливното подрачје на Виљуј е мошне слабо населено. Во поречието се среќаваат малите населени места Виљујск, Верхневиљујск, Сунтар и Њурба.
4 Историја
Реката за првпат се споменува во XVII век во врска со освојувањето на Сибир. Во 1634 г. Козаците под водство на Шахов изградиле зимска населба во спојот на реките Виљуј и Ткукјан. Оваа населба служела како управно седиште на подрачјето неколку децении, по што е преместена 45 км низводно по Виљуј, каде во 1773 г. е основана утврдената населба Оленск (денешен Виљујск).
Во 1950-тите во околината на реката се откриени лежишта на дијаманти, на далечина од 700 км од устието. Ова довело до создавањето на рударскиот коп „Мир“, заедно со пристапни патишта и аеродром, како и редица брани за напојување на рудничките погони.
Сорен Бјерг

Сорен "Бјерксен" Бјерг (роден на 21 февруари 1996 година во Данска) е дански професионален играч на Лигата на легендите и член на тимот за е-спортови Тим Соло Мид. Тој игра во средната позиција.
1 Кариера
Првите успеси Бјерг ги постигна на крајот на 2012 година со неговиот тогашшен тим Копенхаген Вулвс. Данскиот тим стигна до првите места на некои помали турнири и се квалификуваше за новонастанатата професионална лига LCS во 2013 година. На почетокот на LCS, Бјергсен сè уште не можеше да игра за својот тим, бидејќи не стигна до минималната возраст од 17 години. Само во текот на сезоната тој можеше да дојде за неговиот тим да го користи. На крајот од сезоната, Копенхаген Вулвс го освоија десетто место во лига со осум тимови.
Потоа, играчите од Копенхаген Вулвс беа ангажирани од организацијата Нинџи Во Пижами. Летната сезона на LCS беше само умерено за тимот и беше карактеризирана со бројни промени во занимањето. На крајот од сезоната, тимот заврши на 6-тото место и во натпреварот за испаѓање, екипата беше предмет на полскиот тим Роккат. Потоа тимот се распадна, сепак поединечните перформанси на Бјергсен, тој беше донесен во ноември 2013 година од страна на успешната северноамериканска организација Тим Соло Мид (ТСМ) под договор.
Нејзината дебитативна сезона во Северна Америка веќе беше релативно успешна, на крајот ТСМ заврши на второто место во пролет Сплит LCS, зад Облакот 9. Овој резултат го подобри тимот во Летниот Сплит 2014. Во финалето ТСМ се состана повторно на облак 9 и овој пат може да победи. Така, ТСМ повторно се квалификувал за годишно одржување на есен и добил Светско првенство од околу 2 милиони американски долари. Во своите први светови Бјергсен беше во можност да преживее со ТСМ иако групната фаза, во четврт-финалето, тимот го порази евентуалниот шампион Samsung Galaxy White со 1: 3.
На почетокот на 2015 година, Бјергсен изненадувачки го освои Intel Extreme Masters Season 9 Finals со ТСМ во Катовице, Полска. Во финалето, тимот го победи кинескиот претставник Тим ВЕ, кој за возврат ги елиминираше големите турнирски омилени од Јужна Кореја, ГП Тигрите, во полуфиналето. Исто така во LCS ТСМ можеше да ја брани титулата на континенталното првенство. Бјергсен беше одликуван за неговите достигнувања со наградата МВП.
Во 2016 и 2017 година, ТСМ продолжи да доминира во LCS, освојувајќи три од четирите можни титули. Исто така поединечно го убеди Бјерсен и собра повеќе награди за МВП. На Светското првенство, сепак, ТСМ пропушти двата пати влез во нокаут круг.
Алер

Алер (|Aller) — река во сојузните покраини Саксонија-Анхалт и Долна Саксонија, Германија, која има должина од 260 километри. Реката претставува југоисточна и десна притока на реката Везер.
1 Потекло на името
Името на реката првпат било забележано во 781 година како „Алера“ (''Alera''), во 803 година како „Елера“ (''Elera''), а во 1096 година како Алара (''Alara''). Неговото значење има две можности:
# Скратен облик на „Елераха“, каде „Елер“ на старогорногерманско (''*olisa'') или прасловенски (''olsa'') означува евла, што е стар збор често користен за означување на реките. Името на дрвото на долногермански преминало како „Елер“ (''Eller''), што е многу близу до зборот „Алер“. Поради тоа, Алер може да означува како „вода на евла“, што веројатно било дека бреговите на реката биле покриени со евли, кои вообичаено сакаат влажни места.
# Во системот на Ханс Крае на стара европската хидрономија, старото име за Алер, „Алара“ (''Alara''), е пример на група на речни имиња со коренот „ал-“, што е вообичаено низ Европа и според него доаѓа од индоевропскиот корен „ел-/ол-“, што означува „тек“. Слична поврзаност може да биде за реките како Алстер.
2 Притоки
2.1 Реки
Најважни притоки на Алер од неговата лева јужна страна се од планинскиот масив Харц, како што е Окер близу Миден (Алер), Фузе во Целе и Лајне близу Швармштет. Ако Лајне се смета за извор на Алер, тогаш вкупната должина на реката изнесува 346 километри.
Од десната страна, кон Алер се влеваат помали реки претежно од Линебуршкото Поле. Вредни за споменување се Клајне Алер близу Вајхаузен, Изе во Гифхорн, Лахте источно од Целе (близу Лахтехаузен), Ерце близу Винзен (Алер), Мајсе близу Ходенхаген и Беме близу Ретем.
2.2 Потоци на Горен Алер
Горен Алер има бројни потоци помеѓу неговиот извор и Миден:
2.3 Потоци на каналот Алер
Каналот Алер тече паралелно со Горен Алер помеѓу Волфсбург и Гифхорн. Каналот бил изграден во средината на век за да го намали ризикот од поплави. Кон него се влеваат следниве потоци:
2.4 Потоци на Долен Алер
Од лево, следниве мали реки и потоци се влеваат во Алер: Алпе и Велпе близу Ретем, Лерде близу Кирхлинтелн-Хоенаферберген, Гобах близу Ферден-Ајце и пред вливот во Везер, Халзе близу Ферден-Дауелзен.
Нефела

Нефела во старогрчката митологија била нимфа на облаци. Ја направил Зевс по ликот на Хера од облаци, за да го измами Иксион. Нефела на Иксион му родила непризнаено дете Кентаур, кој ја оплодил магнезиската кобила и станал тако на останатите кентаури.
Везендорф (општинска заедница)

Везендорф (|Wesendorf) — општинска заедница во округот Гифхорн, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Везендорф.
Општинската заедница Везендорф се состои од следниве општини:
# Грос Езинген
# Шеневерде
# Умерн
# Вагенхоф
# Варенхолц
# Везендорф
Родија

Родија (|Ῥοδία) во старогрчката митологија било име на повеќе личности.
1 Митологија
* Хесиод во Теогонија ја наведува како една од Океанидите. Нејзиното име значи „розина“ или „боја на роза“ или била Антуса, цветна нимфа, или Најаде со роза намрешкани извори или Нефела од рози обоен облак при разденување.* Една од Данаидите, ќерка на Данај и Хамадријаде или некоја нимфа, која била омажена за Халкодонт.* Според некои автори, една од музите.
Хијала

Хијала (|Φιαλη) во старогрчката митологија била нимфа.
1 Митологија
Овидиј во своето дело „Метаморфози“ ја вброил во нимфите на Артемида, што значи дека била придружничка на божицата Артемида. Според Нон и Калимаховата химна на Артемида, таа била ќерка на богот Океан и Тетија. Нејзното име значи „ведро со вода“ и веројатно била Најада од извор или Нефела дожд.
2 Биологија
Латинското име на оваа личност (Phiale) е назив за родот пајаци.
Хрисеида

Хрисеида (|Χρύσηίς, |Chryseis) е ќерка на Аполоновиот свештеник Хрис од градот Хриса во Мизија.
Во Старогрчката митологија постоеле уште две Хрисеиди:
* Хрисеида - Една од Океанидите, ќерка на Океан и Теја.
* Хрисеида - Ќерка на кралот Беотија, се омажила за Херакловиот син Онесипи.
1 Митологија
Ахилеј ја заробил Хрисеида, кога го освоил мизискиот град Теба, во поход на Троја, а таа, при поделбата на заробените жени припаднала на заповедникот на ахејската војска Агамемнон. После некое време во таборот на ахејската војска се појавил таткото на Хрисеида Хрис и многу пријателски расположен понудил голем откуп за својата ќерка. Агамемнон го одбил откупот и го протерал Хрис со навредливи зборови. Кога се вратил во градот, навредениот Хрис се обратил на богот Аполон со молба да му помогне, а бидејќи Хрис бил свештеник на богот Аполон, тој лут бидејќи му го навредиле свештеникот, испратил чума на ахејската војска.
Кога Агамемнон ништо не презел за да го омилостиви Аполон, Ахилеј ја повикал војската на која гледачот Калхант ѝ соопштил дека Аполон ќе биде омилостен само ако Агамемнон ја врати Хрисеида на татко ѝ Хрис. Агамемнон се разлутил, и се нафрлил на Калхант, но Ахил го спасил. Агамемнон го навредил Ахил кој го бранел Калхант.
Агамемнон сепак за да ја спаси својата војска од чума ја вратил Хрисеида дома, но како надомест за изгубената жена од Ахил ја зел неговата миленичка Брисеида.
Овој судир меѓу Ахил и Агамемнон е и во основата на Хомеровата „''Илијада''“.
Ранида

Ранида (|Ρανις) во старогрчката митологија била нимфа.
1 Потекло на поимот
Нејзиното име значење „дождовна капка“.
2 Митологија
Во своето дело „Метаморфоза“, Овидиј ја навел како нимфа, придружничка на божицата Артемида. Некои извори ја вбројуваат меѓу Океанидите.
3 Биологија
Латинско име на оваа личност (Rhanis) е оригинален назив за родот Rhene во рамки на групата пајаци.
Везендорф

Везендорф (|Wesendorf) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 12 километри северно од Гифхорн.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Општински единици
Општината Везендорф е составена од две единици: Везендорф и Вестерхолц.
Грос Езинген

Грос Езинген (|Groß Oesingen) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа на сојузниот автопат Б4. Низ Грос Езинген тече реката Вие, притока на Шварцвасерс.
1.2 Општински единици
Кон општината припаѓаат следниве места: Клајн Езинген, Маренхолц, Царенхолц, Тексас и Шмарлох.
Војна за Чако

Војната за Чако (1932–1935; |Guerra del Chaco, |Cháko Ñorairõ) бил вооружен судир помеѓу Боливија и Парагвај за превласт и контрола на северните делови на слабонаселениот регион Гран Чако во Јужна Америка. Во тогашно време се сметало дека регионот е богат со нафта. Оваа војна во книжените кругови се нарекува и „Војната за жед“ бидејќи битките се одвивале во полусушни предели.
Војната за Чако е една од најкрвавите војни во Јужна Америка во 20 век и се одвивала помеѓу двете најсиромашни јужноамерикански држави во тоа време, а воедно и двете држави кои изгубиле своја територија во минатото за сметка на соседите. Двете држави се без излез на море и имале потешкотии за внесување на оружје преку соседните држави. Боливија имала и дополнителен проблем со слабата внатрешна комуникација во државата. Иако Боливија имала подобро опремена и обучена армија, сепак сплетот на настаните резултирале со победа на Парагвај. Војната завршила со мировен договор, со кој две третини од оспорената територија им припаднале на Парагвај.
Умерн

Умерн (|Ummern) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Леталиштето Умерн се наоѓа 3 километри северно од селото.
1.2 Општински единици
Кон општината припаѓаат следниве места: Умерн и Полхефен.
Варенхолц

Варенхолц (|Wahrenholz) — општина во округот Гифхорн, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Варенхолц се наоѓа помеѓу природните паркови Зидхајде и Елм-Лапвалд на реката Изе.
1.2 Општински единици
Кон општината припаѓаат следниве места: Бецхорн, Тајхгут, Варенхолц, Вајсенберге и Вајсес Мор.
2 Галерија
Булариум

Булариум — поим кој вообичаено се применува на збир на папски були и други аналогни документи, без разлика дали обемот на колекцијата е општ по карактер или ограничен на бикови поврзани со некоја посебна цел, или институција и место.
1 Потекло
Името булариум се чини дека бил измислен од канонистот Лаертиус Черобини кој во 1586 година бил објавен под наслов „Bullarium, sive Collectio diversarum Constitutionum multorum Pontificum“. Тоа било голем фолиост во 1404 страници со 922 папски устави од Григориј VII до Сикст V, па тогаш кога владеел папата.
2 Користена литература
*
Рескрипт

Рескрипт — документ кој се издава не по иницијатива на авторот, туку како одговор (во буквален превод „напишано назад") на конкретно барање од неговиот примач. Тоа не се однесува на поопшто законодавство.
1 Преглед
Зборот потекнува од римскиот императорски двор, кој често издавал реципиенти, во многу случаи поттикнати од многуте гувернери и други функционери. Некои важни рани легални колекции се состоеле целосно од реквизити, на пример, Кодекс Гермогениана (Codex Hermogenianus), објавени околу 300 година. Другото поле на примена е папската римска курија, која усвоила многу римски административни услови и практики.
Одговорите може да се однесуваат на различни форми, од формален документ од утврден тип, како што е папската була, до препраќање на барањето со едноставно споменување со одлука, нешто како "одбиено" или „доделено“, или на партијата засегнати или на надлежната извршна канцеларија.
По аналогија, истото се применува и на слични постапки во други контексти, како што се отоманските, кинеските и јапонските империјални судови, или дури и пред Римското Царство. Два добро познати примери на јапонски царски рескрипти биле императорски рескрипт на императорот Хирохито за прекин на војната, напишан како одговор на Потсдамската декларација и неговата Декларација за човештвото од 1946 година напишана како одговор на барањето на генералот Даглас Макартур.
Пилкомајо (река)

Пилкомајо (шпански: ''Pilcomayo'', кечуански: ''Pillkumayu'' или ''Pillku Mayu'', ''pillku'' „црвена“, ''mayu'' „река“, , гварански: ''Ysyry Araguay'') е река во централна Јужна Америка. Со своите 1.100 километри, Пилкомајо е најдолгата западна притока на реката Парагвај. При својот тек, реката се дели на двa дела, северен и јужен, кои понатака пак се спојуваат во долниот тек на реката.
Пилкомајо извира во падините на Андите во департманот Оруро, источно ов езерото Попо во Боливија. Реката Качи Мају се смета за извориште на реката Пилкомајо. Реката се вика Качи Мају сè до спојот со реката Чилава, а понатака заедничното име им е Пилкомајо. Од спојот на реките па понатака реката тече низ департманите Чукисака и Тариха во Боливија, па потоа продолжува во покраината Формоса во Аргентина и потоа преминува во Гран Чако со што се формира границата помеѓу Аргентина и Парагвај. Во близина на главниот град на Парагвај, Асунсион, реката Пилкомајо се влева во реката Парагвај.
1 Население
Басенот на реката е дом на околу 1.5 милиони луѓе, од кои околу 1 милион во Боливија, 300.000 во Аргентина и 200.000 во Парагвај
Сибат

Сибат е вид на копје што се користело на Филипините. Обично било направено од трска со наострен врв, но се користеле и метални врвови. Називот сабат доаѓа од индонезиски или филипински дијалект, додека на островот Негрос го нарекуваат бангко или палупад.
Постојат многу верзии од ова филипинско копје, кои варираат според должината и функцијата. За некои од овие копја е карактеристичен метален врв во разни стилови и величини, додека за други пак бил карактеристичен само зашилен врв, некои имале една, а некои две острици.
Косача

Косача е вид на средновековно ладно оружје кај Јужните Словени, закривена како коса, но остра од двете страни. Таа можела да го прободе противникот како копје, но и да го исече како сабја. На дното има инкаста шуплина за дрвена рачка. Оваа рачка била пократка за пешадија, а подолга за коњаници. Сочуван средновековен примерок на косача, има во Црна Гора, долг 75 см.
Георги Грчев

Георги Иванов Грчев (1885, – 30 јануари 1912, ) — македонски револуционер, војвода на Внатрешната македонска револуционерна организација.
1 Животопис
Георги Грчев е роден 1885 година во Кратово, тогаш под Османлиското Царство. Во 1911 година завршува Школа за резервни офицери и го стекнува чинот подпоручник. Се приклучува во редовите на ВМОРО после смртта на Мирчо Велешки во 1911 година. Станува велешки војвода на организацијата и ја продолжува битката против српската пропаганда и нејзините чети во Македонија. Убиен е од спахии во јануари 1912 помеѓу селата Чичево и Подлес, Велешко.
Pie Postulatio Voluntatis

''Pie Postulatio Voluntatis'' — папска була која била издадена од Папа Паскал II на 15 февруари 1113 година во градот Беневенто, Италија. Со оваа була официјално бил основан витешкиот орден Болничари.
Како и другите папски були, и оваа го добила своето име според првите зборови на текстот. Редот е признаен како независна меѓународна организација, поставена само во непосредна зависност на папата. Сите привилегии и права на орденот во Европа и Азија, како актуелни, така и оние кои ќе бидат стекнати во иднина, ќе бидат засекогаш во сопственост на орденот. Булата предвидува и дека по смртта на водачот на орденот, никој да не може да застане на негово место со итрина, интрига или со сила, туку неговото место да биде заземено преку избор на членовите на орденот во согласност со Божјата волја. За оние кои ќе ги прекршат правилата било предвидено исклучување од црквата.
Ad extirpanda

''Ad extirpanda'' — папска була која била издадена од Папа Паскал II на 15 мај 1252 година во градот Перуџа, Италија. Со оваа була официјално било овзможено Инквизицијата да врши тортура и мачење спрема кривоверците.
содржина
Булата била издадена во пресрет на убиството на папскиот инквизитор на Ломбардија, Свети Петар Веронски, кој на 6 април 1252 година бил убиен преку заговор од симпатизерите на катарството. Булата тврдела дека кривоверците се „''убијци кои треба да бидат присилени да ги исповедаат своите грешки''“. Булата предвидувала протерување на кривоверците од градовите, конфискација на нивниот имот и уништување на нивните домови.
Мирчо Атанасов

Мирчо Атанасов или спомнуван како Трстенички и Велешки (с. – 18 декември 1911, , Велешко) — македонски револуционер, велешки војвода на Внатрешната македонска револуционерна организација.
1 Животопис
Мирчо Атанасов е роден во светиниколското село Трстеник, тогаш под Османлиското Царство. Влегол во ВМРО и станал четник во Светиниколско. Во септември 1911 година, Мирчо Велешки станал самостален велешки војвода. Во декември 1911 година, во селото С'лп, пристигнала четата на велешкиот војвода на ВМРО Мирчо Атанасов, која по предавството од србоманскиот поп Андон во селото, влегла во судир и започнала борба против османлиската војска, во која на крајот војводата со пет четници за да не паднат живи во непријателските раце, се самоубиле.. Овој настан и подвиг е опеан меѓу народот преку народната песна „''Мирчо Велешки''“ Како негов заместник, бил испратен потпоручник Георги Грчев.
Парагвај (река)

:''За другите значења на поимот „Парагвај“ видете ја страницата за појаснување.''
Парагвај (шпански: ''Río Paraguay'', португалски: ''Rio Paraguai'', гварански: ''Ysyry Paraguái'') е една од главните реки во централниот дел на Јужна Америка. Реката извира во сојузната држава Мато Гросо до Сул во Бразил, а потоа тече низ Боливија, Парагвај и Аргентина. Вкупната должина на реката изнесува 2621 километар. Реката се соединува со реката Парана, јужно од Асунсион. По реката е именувана и државата Парагвај.
1 Тек
Изворот на Патагвај е јужно од Дијамантино во Мато Гросо, Бразил. Општо гледано, реката тече југозападно, и поминува низ бразилскиот град Касерес, а потоа свртува јужно, поминувајќи низ долините на Пантанал, градот Корумба, а понатака покрај бразилско-боливиската граница. Од градот Пуерто Бахија Негра, реката е всушност граница помеѓу Бразил и Парагвај. Реката Парагвај ја пресекува државата Парагвај речини на половина. Западниот дел на државата е Гран Чако и е слабо населен, а источнот дел на државата е густо пошумен и доста населен. Реката поминува во главниот град на Парагвај, Асунсион. Од Асунсион јужно на 275 км се соединува со реката Парана во Аргентина.
Структурен мотив

Поимот структурен мотив се однесува на супервторичната структура на биополимерите, како белковините и нуклеинските киселини. Тие се наоѓаат во белковини и ензими со различни функции, па затоа не се соодветни за предвидување на биолошката функција.
Бидејќи односот помеѓу првичната структура и третичната структура не е едноставен, два биополимера може да споделуваат ист мотив, но сепак да немаат сличност во првичната структура. Со други зборови, структурниот мотив не мора да биде поврзан со низниот мотив. Исто така, постоењето на низен мотив не мора да подразбира карактеристична структура. Во повеќето ДНК мотиви, на пример, се претпоставува дека ДНК од таа низа не отстапува од нормалната структура на двојна завојница.
1 Кај белковините
Кај белковините, структурниот мотив ја опишува поврзаноста помеѓу елементите на вторичната структура. Поединечниот структурен мотив обично се состои од само неколку елементи, на пример, мотивот „завојница-свијок-завојница“ има само три. Додека просторната низа на елементи може да биде идентична во сите случаи на еден мотив, тие може да бидат кодирани во било кој ред во рамките на генот. Во прилог на елементи на вторичната структура, белковинските структурни мотиви често имаат петелки со варијабилна должина и неодредена структура.
* Бета шнола:
Доста честа. Две антипаралелни бета нишки поврзани со тесни свијоци од неколку аминокиселински остатоци помеѓу нив.
* Грчки клуч:
Две бета нишки склопени во форма на сендвич.
* Омега петелка:
Петелка кај која аминокиселинските остатоци кои го сочинуваат почетокот и на крајот на петелката се многу блиску една до друга.
* Завојница-петелка-завојница:
Се состои од алфа-завојницаи поврзани со петелка. Овој мотив се наоѓа во факторите на транскрипција.
* Цинков прст:
Две бета нишки со крај од алфа-завојница склопен за да врзе цинков јон. Се јавува кај ДНК-врзувачките белковини.
* Завојница-свијок-завојница:
Два α-завојницаа, поврзани со кратка нишка (свијок). Се среќаваат кај многу белковини кои ја регулираат генската експресија.
* Гнездо:
Многу честа. Три последователни аминокиселински остатоци формираат вдлабнатина која врзува анјон.
* Ниша:
Многу честа. Три или четири последователни аминокиселински остатоци формираат структура за врзување на катјон.
2 Поврзано
* Низен мотив
* Краток линеарен мотив
* Вторична структура на белковините
3 Наводи
* PROSITE (англиски)
* SCOP (англиски)
* CATH (англиски)
* FSSP (англиски)
* PASS2 (англиски)
* SMoS (англиски)
* S4 (англиски)
Парана (река)

Парана (шпански: ''Río Paraná'', португалски: ''Rio Paraná'', гварански: ''Ysyry Parana'') е река во централна Јужна Америка, која извира во Бразил и тече низ Бразил, Парагвај и Аргентина. Реката има вкупна должина од 4880 километри. Парана е втора најдолга река во Јужна Америка, веднаш зад Амазон. Името на реката е скратеница од туписката изрека ''„para rehe onáva“'', што значи „како морето“. Во реката Парана се влева реката Парагвај, а потоа Парана се спојува со реката Уругвај. Реките Уругвај и Парана го создаватат естуарот Рио де ла Плата во Аргентина.
1 Тек
Во најгорниот тек на реката Парана се спојуваат двете помали реки Паранаиба и Рио Гранде. Овие реки ја формираат Парана во јужен Бразил. Од спјот на реките, Парана тече во јужен правец. Во подолниот тек на реката Парана, поточно 200 км од течението на реката е всушност природната граница помеѓу Бразил и Парагвај, сè до вливот на реката Игуазу. По вливот на реката Игуазу всушност се формира природната граница помеѓу Парагвај и Аргентина. По границата меѓу Аргентина и Парагвај, во Парана се влева реката Парагвај. Реката продолжува да тече низ територијата на Аргентина. Реката Парана пред да се влева во Атлантскиот Океан преку Рио де ла Плата се спојува со реката Уругвај.
2 Галерија
Уштобе

Уштобе (|Үштөбе) — град во Караталскиот реон и негово седиште. Се наоѓа во Алматинската област на југоисточен Казахстан. Населението брои
1 Потекло на името
Името на градот доаѓа од казашкиот поим kk, што значи „три планини“.
2 Општествени установи
Во градот е сместена централната реонска болница.
Канонско крунисување

Канонско крунисување (|coronatio canonica) — побожен институционален чин на папата, прописно изразен во папски били во кој честопати е папски легат или папски нунциј, или во ретки случаи самиот понтиф назначува круна, тиара или ѕвездестиот ореол на Христолошка, Маријанска или Јосифска слика со специфична посветена титула која е видливо почитувана во одредена епархија или наоѓалиште.
Претходно, Светото Канцеларија го издаваше овластувањето за канонско крунисување преку дијастар наречен "Глава на Ватикан", а подоцна и на Светата Конгрегација на Ритуалите. Од 1989 година, Конгрегацијата за божествено обожавање и дисциплината на Светите тајни го извршува делото што го одобрува декретот.
Audita tremendi

Audita tremendi (во превод од латински: Слушнавме страшна вест) – папска була на римскиот папа Григориј VIII, издадена во градот Ферара, Италија, на 29 октомври 1187 година, која ги повикува западните христијани во Трет крстоносен поход.
Како и сите папски були, Audita tremendi го добила своето име по првите зборови: "Audita tremendi severitate judicii, quod super terram Jerusalem divina manus exercuit ..., во превод:" Слушнавме за страшниот и суров суд, со кој раката Господова ја порази Ерусалимската Земја ... ". Причина за издавање на булата било известувањето што папата го добил за поразот кај Хатин на 4 јули 1187 година. На датумот на издавање на булата, Ерусалим веќе бил освоен од Саладин, но до Европа оваа вест сè уште не била стигната.
Булата ги поврзува поразите на крстоносците со недостојниот и грешен живот на западните христијани во Светата Земја. Овие гревови, според папата, треба да бидат откупени од сите христијани, и за спасението на Ерусалим е потребен нов крстоносен поход. Булата ветува индулгенции за сите учесници во походот, опростување на гревовите на сите загинати за време на походот, и заштита на имотот на крстоносците од страна на црквата.
Електрична машина

Во електротехниката, електричната машина е општ термин за машини кои користат електромагнетни сили, како што се електричните мотори, електричните генератори и други. Тие се електромеханички претворачи на енергија: електричениот мотор ја претвора електричната енергија во механичка енергија, додека електричниот генератор ја претвора механичката енергија во електрична енергија. Подвижните делови во машината можат да ротираат (ротирачки машини) или линеарни (линеарни машини). Покрај моторите и генераторите, во третата категорија често се вклучени и трансформатори, кои иако немаат подвижни делови, исто така се енергетски претворачи, менувајќи го нивото на напонот на наизменична струја.
Електричните машини, во форма на генератори, ја произведуваат речиси сета електрична енергија на земјата, а во вид на електрични мотори трошат околу 60% од сета произведена електрична енергија. Електричните машини биле развиени почнувајќи од средината на 19 век и од тоа време се сеприсутната компонента на инфраструктурата. Развивањето поефикасна технологија на електрични машини е од клучно значење за секоја глобална конзервација, зелена енергија или стратегија за алтернативна енергија.