procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кирстен Парис

Кирстен М. Парис е австралиски урбан екологист, професор по урбана екологија на Факултетот за екосистем и науки за шума на Универзитетот во Мелбурн и почесен соработник на Кралските ботанички градини Викторија. Таа исто така го предводи истражувачкиот центар на Националната програма за наука за животната средина за чист воздух и урбани предели.
1 Ран живот и образование
Родена е во Кју, Викторија во 1969 година. Во 1993 година добила диплома (Hons) од Универзитетот во Мелбурн, а во 1994 година дипломирала од истата институција. Таа е докторирана на Националниот универзитет во Австралија во 2000 година.
2 Кариера
Парис работела како предавач и истражувач во Австралија и САД пред да се приклучи на Универзитетот во Мелбурн во 2007 година.
Добила грантови за истражување од Австралискиот совет за истражување, Одделот за животна средина и енергија и други владини агенции. Таа објавила една книга како единствен автор, ''Екологија на урбани средини'' (Вајли Блеквел, 2016), изменет том, ''Градови за луѓе и природа'' (CAUL Hub, 2020), повеќе од 60 истражувачки трудови и пет поглавја од книги.
Нејзиното истражување ужива значително внимание во медиумите, со над 300 извештаи пренесени од австралиски и меѓународни медиуми.
3 Научни придонеси
Парис работи на екологијата на урбаните области со посебен акцент на водоземците, биоакустиката и комуникацијата со животните, методите на биолошко истражување и етиката на еколошките истражувања.
Парис е призната како особено делотворен научен комуникатор. Таа го освоила научниот слем на британското еколошко друштво во 2016 година и била финалист на австралискиот национален натпревар за свежи науки во 2004 година. Го свикува Истражувачкото поглавје на Еколошкото друштво на Австралија за комуникација со науката.
Тобијас Миндерникел

„''Тобијас Миндерникел''“ ― ран расказ на Томас Ман. Напишано во 1897 година, додека Ман живеел во Рим со неговиот постар брат Хајнрих, за првпат бил објавено во јануари 1898 година во германското книжевно списание „''Neue Deutsche Rundschau''“. Последователно се појавувало во неколку антологии на расказите и романите на Ман.
1 Англиски преводи
* Х. Т. Лоу-Портер, објавена во ''Stories of Three Decades'' (Alfred Knopf, 1936)
* Јоаким Нојгрошел, објавено во ''Death in Venice and Other Stories'' (Penguin, 1998)
* Џеферсон С. Чејс, објавено во ''Death in Venice and Other Stories'' (Signet, 1999).
Кралско Височество (роман)

''Кралско Височество'' (|Königliche Hoheit) – роман од Томас Ман издаден во 1909 година. Ова е вториот роман на Ман и бил напишан меѓу летото 1906 и февруари 1909 година. ''Кралско Височество'' се одликува со бајковитост и е моделиран според романсата и женењето на Ман со Катја Ман во февруари 1905 година. Првпат бил издаден ов 1909 година во ''Ноје рундшау (Neue Rundschau)'', и бил прифатен од публиката со голем ентузијазам, но критиката била поделена.
1 Филмска адаптација
Во 1953 година, романот бил адаптиран во филм од Ханс Абих и Ролф Тиле со истиот наслов, ''Кралско Височество''. Го режирал Харалд Браун, а продукцијата била во студијата на Filmaufbau GmbH Göttingen во агфаколор. Главните ликови ги толкувале Дитер Борше, Рут Лојверик и Лил Даговер. Ќерката на Томас Ман, Ерика Ман, играла мала улога во филмот.
2 Наводи
*********
Силвија Масија

Силвија Maciá (родена 1972 година) е американски морски биолог и професор по биологија на Универзитетот Бери во бреговите на Мајами, Флорида. Курсевите што ги предавала вклучуваат морска биологија, океанографија, тропски морски екосистеми, екологија, наука за животна средина и ботаника.
Нејзините истражувачки интереси вклучуваат pipefish однесување, seagrass еколошка заедница, екологија на пасење на коралниот гребен и seagrass реставрација. Нејзиното истражување вклучува и лабораториска и теренска работа.
Maciá е можеби најдобро забележана по откритието дека карипските гребенски лигни (''Sepioteuthis sepioidea'') можат да летаат. Таа и нејзиниот сопруг биолог Мајкл Робинсон пловеле со брод на северниот брег на Јамајка кога забележала како нешто лета од водата. Првично помислила дека летаат риби, но откако неколку секунди ги гледала, сфатила дека се лигни.
1 Написи во весници
* Maciá, S, MP Robinson (2012) Reproductive pattern in the caridean shrimp Gnathophylloides mineri Schmitt (Gnathophyllidae), a symbiont of sea urchins. J. Crustacean Biol. 32: 727-732.
* Maciá, S, MP Robinson (2009) Why be cryptic? Choice of host urchin is not based on camouflage in the caridean shrimp Gnathophylloides mineri. Acta Ethologica 12:105-113.
* Maciá, S. and MP Robinson (2009) Growth rates of the tropical sea urchins Tripneustes ventricosus and Lytechinus variegatus based on natural recruitment events. Caribb. J. Sci. 45(1): 64-68
* Maciá, S, MP Robinson (2008) Habitat-dependent growth in a Caribbean sea urchin Tripneustes ventricosus: the importance of food type. Helgoland Mar. Res. 62(4): 303-308.
* Maciá, S, MP Robinson, A Nalevanko (2007) Experimental dispersal of recovering Diadema antillarum increases grazing intensity and reduces macroalgal abundance on a coral reef. Mar. Ecol. Prog. Ser. 348: 173-182.
* Maciá, S, MP Robinson (2005) Effects of habitat heterogeneity in seagrass beds on grazing patterns of parrotfishes. Mar. Ecol. Prog. Ser. 303: 113-121.
* Maciá, S, MP Robinson, P Craze, R Dalton, and JD Thomas (2004) New observations on airborne jet propulsion (flight) in squid with a review of previous reports. J. Molluscan Studies 70(3): 309-311.
* Prince, JS, WG LeBlanc, and S Maciá (2004) Design and analysis of multiple choice feeding preference data. Oecologia 138(1): 1-4.
* Lirman, D. B Orlando, S Maciá, D Manzello, L Kaufman, P Biber and T Jones (2003) Coral communities of Biscayne Bay, Florida and adjacent offshore areas: Diversity, abundance, distribution, and environmental correlates. Aq. Conserv. 13: 121-135.
* Irlandi, E, B Orlando, S Maciá, P Biber, T Jones, L Kaufman, D Lirman, and E Patterson (2002) The influence of freshwater runoff on biomass, morphometrics, and production of Thalassia testudinum. Aq. Bot. 72(1): 67-78.
* Maciá, S (2000) The role of sea urchin grazing and drift algal blooms in the community ecology of a subtropical seagrass bed. J. Exp. Mar. Biol. Ecol. 246: 53-67.
* Maciá, S and D Lirman (1999) Destruction of Florida Bay seagrasses by a grazing front of sea urchins. Bull. Mar. Sci. 65: 593-601.
Дестини Вотфорд

Дестини Вотфорд — американски деец за животна средина. Таа ја добила наградата за животна средина „Голдман“ во 2016 година.
1 Биографија
Вотфорд пораснала во заливот Куртис, Мериленд, во област со значително загадување на воздухот. Додека била во средно училиште, таа започнала кампања против проект за согорување кој бил одобрен од градот и државата и можел да согори 4.000 тони отпад дневно. Во текот на четири години, таа го водела проектот со други ученици во средното училиште Бенџамин Френклин врз основа на загриженоста за влијанијата врз здравјето од поголемо загадување на воздухот во областа, кое според активистите можело да дојде до појава на астма во локалната заедница. Нивната работа вклучувала истражување на употребата на земјиштето и политиките за зонирање, како и лобирање на училишни и владини службеници. Во 2016 година, Одделот за животна средина во Мериленд го откажал проектот за согорување.
Студирала на универзитетот Тоусон. Во 2018 година присуствувала на Конференцијата за расно претставување. На 16-годишна возраст, таа била ко-основач на групата „''Слободен глас''“ која подоцна станала дел од организацијата за човекови права „Обединети работници“.
2 Награди и признанија
Ватфорд има добиено голем број на награди и признанија, вклучувајќи ја и наградата за животна средина „Голдман“ во 2016 година, признанието „''Birdland''“ во 2016 година, „''Next Generation''“ во 2016 година, „''Work 100 Woman''“.
Lunna

Lunna - македонска поп и рап пејачка.
1 Дискографија
1.1 Спотови
Спот, Година, Режисер
'' Kush '', 2020., Гордан Божиновски
''Пример'', 2020., Гордан Божиновски
''Тоа што си'', 2020., Гордан Божиновски
''Кармин'', 2020., Гордан Божиновски
''Драма'', 2020., Гордан Божиновски
''Pronto'', 2020., Гордан Божиновски/Никола Наумовски
''Bon Voyage'', 2021., Lunna
''Не е исто'', 2023., steadyflow
2 Наводи
*
Абигејл Дилен

Абигејл Дилен е адвокат за животна средина и извршен директор во организацијата за еколошка правда Earthjustice. Нејзината работа е наречена „поставување преседан“ од повеќе климатски организации.
Дилен има докторатски степен на образование од Правниот факултет во Беркли и се приклучила во Earthjustice во 2000 година Таа ги водела и програмите за чиста енергија и јаглен на Earthjustice. Таа станала главен извршен директор во 2018 година заменувајќи го Трип Ван Нопен.
Дилен била соработник во антологијата „''Сите што можеме да заштедиме“.'' Таа, исто така, објавила мислења за USA Today, Хафингтон Пост, Хил, ЕкоВач и други извори на вести.
1 Личен живот
Дилен пораснала во Ново Мексико. Таа е омажена за архитектот Јасмит Рангр, и има син.
Варшини Пракаш

Варшини Пракаш — климатски деец и извршен директор на Движењето „Изгрејсонце“, организација 501 (c) (4) која ја ко-основала во 2017 година. Во 2019 година била вклучена во списокот на Time 100 како една од 100-те највлијателни личности за годината и била носител на наградата на Клуб Сиера Џон Муир истата година.
1 Ран живот и образование
Пракаш првпат станала свесна за климатските промени кога имала 11 години додека гледала известувања за цунамито во Индискиот Океан во 2004 година. Растејќи, таа сакала да стане лекар.
Пракаш заминала на колеџ на Универзитетот во Масачусетс каде што започнала да се организира околу климатските проблеми. Додека била таму, таа станала водач на кампањата за дивестирање на фосилни горива во училиштето. Пракаш исто така соработувала со национална организација, студентска мрежа за пренасочување на горивата од фосили. Во 2017 година, една година откако таа дипломирала, универзитетот станал првиот голем, јавен универзитет што дивестирал.
2 Кариера
Во 2017 година, Пракаш го започнала Движењето „Изгрејсонце“, американско политичко движење предводено од млади и 501 (c) (4) кое заговара политичка акција за климатските промени, со уште седум други основачи.
Во 2018 година, таа станала извршен директор на Движењето откако групата организирала протест со кој ја окупирала канцеларијата на претседателот на американскиот дом Ненси Пелоси, барајќи да се формира конгресна работна група за решавање на климатските промени.
Таа била вклучена во списокот на Time 100 како една од 100-те највлијателни личности за годината.
Како дел од нејзината работа со Движењето „Изгрејсонце“, Пракаш се залага за предлозите на „''Зелениот нов договор''“. Во 2020 година, организацијата го одобрила американскиот сенатор Берни Сандерс во Демократските избори за претседателската функција. Пракаш била именувана за советник на работната група за климатски активности на Џо Бајден во 2020 година. Таа е исто така член на советнички одбор на „Климатска сила 2020“, група која вклучува демократи и активисти кои се залагаат за зголемување на интересот на американските гласачи за климатските активности.
Пракаш е ко-уредник на книгата ''Winning the Green New Deal: Why We Must, How We Can'', објавена во август 2020 година. Таа исто така е соработник на ''Нова можност: Визии за нашиот свет надвор од кризата'' .
Сара Е. Гергел

Сара Е. Гергел е американски екологист и професор на Одделот за шуми и науки за заштита на Универзитетот во Британска Колумбија (УБЦ), Канада. Таа е влијателен екологист на пејзажи, позната по своите истражувања што ги поврзуваат пејзажите и реките, и нејзината улога во зајакнувањето на обуката во практиката на еколошката сцена.
1 Образование и кариера
Сара Гергел студирала екологија за дивиот свет како студент на додипломски студии на Универзитетот во Флорида. Таму била запознаена со пејзажната екологија додека работела како асистент за истражување на влијателниот пејзажен екологист Лери Харис. Потоа се преселила на Универзитетот во Висконсин-Медисон за да работи со влијателната екологистка Моника Тарнер за да ги добие своите магистерски во 1996 година, на тема „Растворен органски јаглерод како индикатор за размерот на влијанието на сливот на северните умерени езера и реки“ и докторат во 2001 година на тема „Режими на вознемиреност променети во човекот: ефекти на контрола на поплавите долж реката Висконсин“. Следејќи го својот докторат, таа била доделена на постдокторска стипендија на Националниот центар за еколошка анализа и синтеза на Универзитетот во Калифорнија, Санта Барбара, каде што развила модели како изобилството и конфигурацијата за тоа како изобилството и конфигурацијата на мочуриштата влијаат врз протоците на хранливи материи од земјоделско земјиште во слатководно. Потоа била ангажирана од Универзитетот во Британска Колумбија во 2003 година како доцент на Одделот за шумарство и науки за заштита на шумарскиот факултет на УБЦ. Сега е професор на истата катедра и е вонреден декан за различност и инклузија, на факултетот.
2 Истражување
На Универзитетот во Британска Колумбија, Гергел ја проширила својата работа за екологија на пејзаж за да развие нови методи за да ги испита промените во екосистемските услуги со текот на времето и да ги поврзе квантитативните методи на екологија на пејзаж со локалното знаење, преку работа со првите нации и соработка соЦентар за меѓународни истражувања во шумарството.
Гергел го водела развојот на клучна книга за полето на пејзажна екологија, „''Учење на пејзажна екологија“'', која обедини разновиден сет на истражувачи на пејзажна екологија за да напишат поглавја што опишуваат широк спектар на техники што се користат во екологијата на пејзажот. Првото издание било објавено во 2002 година. Широко се користи низ целиот свет и е преведен. Во 2017 година било објавено целосно ревидирано и ажурирано второ издание кое било по меѓународно и вклучувало нов дел за пристапите на социјално-еколошките системи и поновите методи и техники. Новото издание на оваа книга е препознаено како суштински придонес за проучување и предавање на екологијата на пејзажот.
3 Награди и почести
Во 2018 година, Гергел била избрана за соработник на Американското здружение за унапредување на науката во својот дел од геологија и географија.
4 Книги
*''Learning Landscape Ecology: A Practical Guide to Concepts and Techniques'' (co-authored Turner, M.) 1st edition 2002, 2nd edition 2017
5 Наводи
Стојко Василевски

Стојко Р. Василевски ( во — помеѓу и ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно семејство. Од рана младост се занимавал со земјоделство. На 12 септември 1944 година, кога бројни балистички сили навлегле во неговото родно место, тој се приклучил на Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Во состав на истата учествувал во борбите против балистите, што се обидувале да навлезат во Скопска Црна Гора од правецот на Витина. Во една од овие борби, храбро загинал кај Црн Камен, на Скопска Црна Гора, помеѓу атарите на Бродец и Брест. Бил закопан на селските гробишта во Бањане.
2 Поврзано
* Душан Василевски
3 Наводи
Стојан Величковски

Стојан Димитров Величковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснат е во сиромашно семејство. По завршување на основното училиште работел како келнер. Во периодот на фашистичката окупација на Македонија постојано се истакнувал како симпатизер на народно-ослободителната војна. Во 1944 година бил вклучен во организирана работа за целите на НОВ. Активно учествувал во собирање на материјална помош како и во одржување на врски за испраќање на истата до партизанските единици. И припаѓал на една од ударните групи кои на непријателот не му давале мир во градот. Кога народната власт во Скопје организирала народна милиција, станал нејзин член меѓу првите. На 12 ноември 1944 година на партизаните им ги покажувал непријателските позиции и утврдувања. Утредента активно учествувал во уличните борби за ослободувањето на Скопје, во кои храбро загинал. Бил закопан на скопските гpoбиштa.
2 Наводи
Голем песочен биосферен резерват

Голем песочен биосферен резерват — биосферен резерват во австралиската држава Квинсленд кој се наоѓа на копнени и крајбрежни води поврзани со локалните локални власти во регионот на брегот Фрејзер и регионот на фимпи и островот Фрејзер, и со заливот познат како заливот Херви.
Биосферниот резерват бил опишан од УНЕСКО во 2016 година како: Големиот песочен биосферен резерват се наоѓа во југоисточниот биорегион на Квинсленд во источна Австралија. Познат по своето културно и еколошко значење, резерватот ги содржи Големиот песочен теснец, мочуриште на списокот на Рамсар и островот Фрејзер, светско културно наследство на УНЕСКО. Во резерватот се вградени најголемите Песочен остров и крајбрежна песочна маса во светот.Биосферниот резерват е основан во 2009 година и нејзините управни органи се пријавени како Регионална група за управување со природни ресурси Бурнет Мери, Агенција за заштита на животната средина (Квинсленд), Паркови и служби за животински свет на Квинсленд и области на локалната самоуправа на брегот Фрејзер Регион и Регион Гимпи.
Резерватот е вулканска област и највисок врв во неговата близина е планината Мотар (450 метри надморска височина). Низ резерватот течат 6 реки и е познато по тоа што е дом на највисоката и најбогата дождовна шума на светот, која расте на песок.
Ѓорѓи Величковски - Мисирче

Ѓорѓи Стојанов Величковски - Мисирче ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. Уште како ученик во основно училиште пројавил посебна дарба кон учењето, но материјалните услови не му овозможиле да го продолжи во средно училиште. Бил принуден да се насели во Смедерево, каде го изучил фурнаџискиот занает. Окупацијата на Македонија го затекнала во родното село. Во јуни 1944 година директно од нивата каде што жнеел ѝ се приклучил на Третата македонска ударна бригада. Во состав на истата учествувал во борбите против непријателот кај Султан Тепе, Плачковица, Костурино, на планината Круша, во борбите близу Велес и на многу други места. Кон крајот на октомври 1944 година, при заземањето на хидроцентралата Матка, како дел од акциите за ослободување на Скопје, тој храбро загинал.
2 Наводи
Анте Велков

Анте Стојанов Велков ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. По завршување на основното училиште, се занимавал со земјоделство. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Во состав на истата учествувал во голем број борби против балистите. По успешно извршените воени операции во близина на Качаничкиот пат, неговата единица зазела позиции над селото Чучер. Оттаму ноќно време вршеле непрекинати акции против германските моторизирани колонии. Во една од тие борби, на 6 ноември 1944 година, храбро загинал на Чучерскиот Рид. Бил пренесен и закопан на селските гробишта во Црешево.
2 Наводи
Јованче Белковски

Јованче Блажев Белковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од селско семејство. По завршување на основното училиште се занимавал со земјоделство, а повремено доаѓал во Скопје и работел како општ работник. На 4 септември 1944 година стапил во редовите на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Пред приклучувањето во единиците на НОВ и ПОЈ учествувал во собирните акции на материјална помош за народната војска. Во Бригадата се пројавил како примерен и дисциплиниран борец. Добиените задачи секогаш совесно ги извршувал. Со Бригадата учествувал во маршот на Козјак, а потем и во борбите против балистите на теренот Водно - Треска. На 13 ноември 1944 година учествувал во уличните борби за ослободувањето на Скопје. На 14 ноември истата година веќе се наоѓал на борбените позиции против балистите кај Ѓорче Петров. Потем учествувал во разбивањето на остатоците од непријателот, што неговата Бригада со голем успех ги извршувала. Суровите и тешки услови на животот за време на многубројните акции и борби, придонеле тој тешко да заболи. На 6 мај 1945 година починал од болеста.
2 Наводи
Славе Белковски

Славе Борислав Белковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Основното училиште го завршил во Скопје, а потем го изучил столарскиот занает. На 9 септември 1944 година стапил во Дванаесеттата македонска ударна бригада. Бил распореден во Вториот баталјон. Во борбите против балистите на падините на Китка, во подножјето на Водно и покрај реката Треска, се истакнал со храброст. Учествувал и во акциите на ударните групи, што го оневозможувале железничкиот сообракај како и во други слични акции. На 13 ноември 1944 година земал директно учество во уличните борби за ослободувањето на Скопје. Во нив бил тешко ранет и пренесен на лечење во скопската болница, каде набргу потоа починал. Бил закопан на скопските гробишта.
2 Наводи
Цветан Белковски

Цветан Трипунов Белковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
По завршувањето на основното училиште, се занимавал со земјоделство и сточарство. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Во состав на истата учествувал во секојдневните борби против балистичките сили што навлегле од север кон Скопска Црна Гора. Напоредно со ова се пројавил и во ноќните дејствија против германските колони, што се повлекувале низ Качаничката Клисура. Во една таква акција, на 8 ноември 1944 година, храбро загинал. Неговите посмртни останки биле пренесени и закопани во родното село Булачани.
2 Наводи
Душан Велковски

Душан Панков Велковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно селско семејство. По завршувањето на основното училиште се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Во периодот, кога балистичките банди навлегле во Скопска Црна Гора и кога над Глуво се нависнала опасноста да биде опустошено и се приклучил на Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Во состав на истата учествувал во голем број борби против балистите и Германците. Иако се борел во голем број борби, непријателскиот куршум не го погодил. Душан загинал несреќно, од куршумот на својот соборец при чистење на оружјето. Бил закопан на селските гробишта во Глуво.
2 Наводи
Лазо Гачов

Лазо Ристов Гачов ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснат е во сиромашно семејство. По завршувањето на основното училиште работел како општ работник. Во септември 1944 година стапил во Третата македонска ударна бригада. Учествувал во сите натамошни борби на Бригадата. Во октомври 1944 година со својата единица се префрлил на скопските терени, помагајќи и на Дванаесеттата македонска ударна бригада во разбивањето на силните балистички сили. На 20 октомври учествувал во тешката борба на својата Бригада, против силна групација на балистички сили. Во оваа борба кај Треска, каде балистичките банди биле потпомогнати од Германците со тешко оружје, при повлекувањето на Бригадата, тој го изгубил својот живот.
2 Наводи
Ангеле Гашов

Ангеле Гашов ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Завршил основно училиште. Се вработил како општ работник. Есента 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, која била формирана во селото Кучевиште. Учествувал во сите битки на Бригадата што ги водел против балистичките банди на терените на Скопска Црна Гора и против моторизираните германски единици во Качаничката Клисура. Во октомври 1944 година, во една битка против балистите и Германците, храбро загинал на Скопска Црна Гора.
2 Наводи
Александар Георгиев

Александар Георгиев ( — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
По бегството од заробеништво стапил во Осмата прешевска бригада, со која се борел против балистите кај Лојане, Руѓинце, Брест и Равно. Од првиот ден на основањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, тој се нашол во нејзините редови. Учествувал во бројните борби против балистите и Германците. Подоцна се префрлил во командата на подрачјето, каде бил поставен за инструктор по вооружување. Тој загинал пред самото ослободување на Скопје, кај селото Бродец, во борбите против балистите. Бил закопан на селските гробишта во Љубанци.
2 Наводи
Борбала Биро

Борбала Биро (1957 година, во Дебрецен) е унгарски биолог за почва и предавач на Универзитетот во Шент-Истван во Гедоло. Таа учествува во истражувањето за употребата на биофектори со Универзитетот во Хоенхајм.
1 Живот и работа
Биро посетувала стручен колеџ во Кишварда; Природно-научниот факултет на Универзитетот во Кошут Лајош, специјализиран за копнена екологија; добила хабилитација за одгледување растенија и хортикултура на Западноунгарскиот универзитет во Мосонмагаровар и докторирала на Унгарската академија на науките.
Била постдокторски соработник на Кралското друштво на колеџот Вај.
Борбала Биро е мажена со Јанош Паксута и имаат три деца.
Список на ѕвезди во соѕвездието Длето

Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Длето, надолно подредени според сјајноста.
Име, B, Пром, HD, HIP, Рек, Дек, вид.вел., апс.вел., Оддал. (сг), Сп. класа, Белешки
α Cae, α, 29875, 21770, 4,44, 2.92, 66, F2IV, двојна ѕвезда; претпоставена δ Sct-променлива,
γ<sup>1</sup> Cae, γ<sup>1</sup>, 32831, 23595, 4,55, 0,78, 185, K2III, двојна ѕвезда
β Cae, β, 29992, 21861, 5,04, 2,83, 90, F3V
δ Cae, δ, 28873, 21060, 5,07, −1,62, 710, B2IV-V, претпоставена променлива ѕвезда
HD 30080, 30080, 21958, 5,66, −1,14, 748, K3III
HD 31093, 31093, 22573, 5,82, 1,10, 286, A2/A3V, двојна ѕвезда
HD 32515, 32515, 23446, 5.92, 0.90, 329, K2III
HD 32453, 32453, 23377, 6,02, 0,77, 366, G8III
HD 30432, 30432, 22144, 6,04, 1,12, 315, K1III
ν Cae, ν, 30985, 22488, 6,06, 2,47, 171, F1III-IV, двоѕвезда
HD 28454, 28454, 20781, 6,10, 3,54, 106, F8V
HD 31529, 31529, 22847, 6,11, −1,35, 1012, K3III
HD 28700, 28700, 20934, 6,13, 0,73, 392, K1III
λ Cae, λ, 30202, 21998, 6,24, −0,27, 652, K3/K4III
HD 32820, 32820, 23555, 6,30, 3,82, 102, F8V
X Cae, γ<sup>2</sup>, X, 32846, 23596, 6,32, 1,27, 334, F2IV/V, δ Sct-променлива,
ζ Cae, ζ, 30608, 22280, 6,35, 0,36, 513, K0III
HD 28246, 28246, 20630, 6,38, 3,54, 121, F6V, претпоставена променлива ѕвезда
HD 29559, 29559, 21525, 6,40, 1,20, 358, A3Vs...
RV Cae, RV, 28552, 20856, 6,41, −1,18, 1072, M1III, полуправилна променлива,
R Cae, R, 29844, 21766, 6,70, −2,25, 1763, M6e, мирида,
T Cae, T, 30958, 22247, 7,73, −0,87, 1763, C-N4IV, јаглеродна ѕвезда,
U Cae, U, 12,44, 0,8, 6930, A9-F0III, RR Lyr-променлива,
WASP-159, 12,84, 3,52, 2,384, F9IV, има преминувачка планета (b)
RR Cae, RR, 14,4, DAZ8+dM, алголска променлива; има планета (b)
1 Поврзано
* Список на ѕвезди по соѕвездие
Памела Метсон

Памела Ен Матсон (родена 1953 година) е американски научник и професор. Од 2002 - 2017 година била декан на Универзитет Стенфорд Факултетот за Земја, енергетика и еколошки науки. Таа претходно работела и во НАСА и на Беркли. Таа е професор по студии по животна средина од Ричард и Рода Голдман и виш соработник на Институтот за животна средина. Матсон е добитник на престижната стипендија Мекартур позната и како „генијски грант“ и се смета за „пионер во областа на науката за животната средина“. Таа била назначена за „Ајнштајн професор“ на Кинеската академија на науките во 2011 година. Добила почесен докторат од Универзитетот Мекгил во 2017 година. Мажена е за колегата научник Петар Витусек.
1 Ран живот и образование
Памела Метсон пораснала во Хадсон, Висконсин. Студирала биологија на Универзитетот Висконсин. По дипломирањето, Матсон започнала кариера која се фокусирала на еколошки прашања. Таа ги завршила своите магистерски студии на Факултетот за јавни и еколошки работи на Универзитетот во Индијана, докторатот по еколошка шума од Државниот универзитет во Орегон и направила постдокторски истражувања на Универзитетот во Северна Каролина.
2 Работа
Првата работа на Матсон била во NASA каде што ја проучувала атмосферата над Амазонија со акцент на начинот на кој уништувањето на шумите и загадувањето влијае на животната средина. По нејзиното време со НАСА, Матсон се приклучила на Програмата за управување со политика за наука во животната средина на Универзитетот во Калифорнија, Беркли, каде што соработувала во обидот да се промовира заедница на академици заинтересирани за еколошки прашања. Матсон на крајот станала декан на Школата за Земјини науки на Стенфорд. Таму започнала тркалезна маса за одржливост за да ги собере луѓето заедно да разговараат за еколошки прашања. Матсон била избрана за соработник во Мекауртур, а во 1997 година била избрана за соработник на Американското здружение за унапредување на науката. Во 2002 година била именувана за соработник на универзитетот Бартон и Диди Мекмурти во додипломско образование на Стенфорд. „Лабораторијата за истражување на науката за одржливост Матсон“ во Стенфорд го носи името по неа.
3 Почести
* Ames Associate Fellow (1992)
* Соработник на Американската академија на уметностите и науките (1992) * Медал на НАСА за исклучителна услуга (1993)
* Национална академија на науките на САД (1994) * Стипендија за Мекартур (1995–2000)
* Универзитет на Висконсин ја истакнува наградата за алумни (1996)
* Соработник на Американската асоцијација за унапредување на науката (1997)
* Наградата за одлична алумни во Државниот универзитет во Орегон (1998)
* Мекмурти соработник за додипломски студии
Сибил П. Сајтцингер

Сибил П. Сајтцингер е океанограф и научник за клима во Тихоокеанскиот институт за климатски решенија, каде што е извршен директор. Таа е исто така професор по еколошки студии на Универзитетот во Викторија.
Докторирала биолошка океанографија на Универзитетот во Род Ајленд и има почесен докторат од универзитетот Утрехт. Таа е член на Американската академија на уметностите и науките, и е призната за нејзиното истражување за тоа како луѓето влијаеле и ги менувале природните процеси и според реалната вредност на нејзината работа.
Претходно служела како директор на Програмата за соработка и истражување на морето Ратгес/NOAA и како визитинг професор на Ратгерс Универзитет.
1 Награди и почести
* Соработник на Американската геофизичка унија (2019) * Примател на A.C. Редфилд награда за животно дело од Здружението за науки за лимнологија и океанографија(2020)
2 Избрани публикации
* Frank Biermann, Xuemei Bai, Ninad Bondre, Wendy Broadgate, Chen-Tung Arthur Chen, Opha Pauline Dube, Jan Willem Erisman, Marion Glaser, Sandra van der Hel, Maria Carmen Lemos, Seitzinger, Karen C. Seton (2016). Down to earth: Contextualizing the Anthropocene. Global Environmental Change, 39, 341–350. doi:10.1016/j.gloenvcha.2015.11.004
Џејн Лонг

Jane C. S. Long е американски научник за енергетика и клима. Таа била Associate директор на Lawrence Livermore National Laboratory и е соработник на Американското здружение за унапредување на науката.
Лонг е Kravis Senior Contributing Scientist и Environmental Defense Fund.
1 Живот
Лонг добил диплома за биомедицинско инженерство од Brown University School of Engineering и магистри и докторат на Универзитетот во Калифорнија, Berkeley.
Од 1997 до 2003 година Лонг служела како декан на Mackay School of Earth Sciences and Engineering на Универзитетот во Невада, Рено.
Лонг работи како стратег за клима на Калифорнискиот совет за наука и технологија.
2 Работи
**
Нина Николова

Нина Ванкова Николова — бугарски климатолог и професор на универзитетот во Софија.
1 Биографија
Николова дипломирала на Универзитетот во Софија во 1991 година, дипломирала географија. Таа ја одбранила докторската дисертација „Промени во температурата на воздухот во планинскиот дел на Бугарија“ на 27 февруари 1991.
Од февруари 1999 година до јануари 2000 година, таа била специјалист во Институтот за метеоролошки истражувања во Tsukuba, Јапонија, каде што спроведе истражување за глобалните и регионалните климатски промени. Од 2001 година била назначена за асистент, а потоа за главен асистент на Катедрата за климатологија, хидрологија и геоморфологија на Геолошкиот и географскиот факултет на Универзитетот во Софија.
Во 2001 година била назначена за специјалист географ на Националниот институт за метеорологија и хидрологија при Бугарската академија на науките. Од април 2008 година е доцент, и во 2018 година станала професор.
Таа е уредник на меѓународни списанија „ Географика Паноника“, „ Форум географија“, „ Акта хидрологика Словача“, „ Билтен на српското географско друштво “ и на „ Географско друштво на Република Српска“. Таа е член на Меѓународната асоцијација за урбана клима и Меѓународната асоцијација на геоморфолози во Бугарија.
Таа е автор или соавтор на над 70 статии, студии, извештаи и учебници.
Светско првенство во фудбал 1998 - нокаут фаза

Светското првенство во фудбал 1998 - нокаут фаза била втората фаза на Светското првенство 1998 во Франција, после групната фаза.
Започнала на 27 јуни со осминафиналето а завршила на 12 јули со финалниот натпревар, кој се одиграл на Стад де Франс во Париз. Првопласираните две репрезентации од секоја група (вкупно 16) помиале во нокаут фазата каде се натпреварувале по систем на елиминација. Ако некој натпревар завршил нерешено по 90 минути игра, се играле продолженија - во кои важело правилотo златен гол - и се изведувале пенали доколку е потребно за да се одреди победникот. Исто така, се одиграл и натпревар за третото место, помеѓу двете репрезентации кој загубиле во полуфиналето.
1 Квалификувани репрезентации
Двете првопласирани репрезентации од секоја од осумтте групи се квалификувале за нокаут фазата.
Група, Победник, Второпласиран
А
Б
Ц
Д
Е
Ф
Г
Х
2 Резултати
<noinclude>
3 Осминафинале
4 Четвртфинале
5 Полуфинале
Ингеборг Ауер

Ингеборг Ауер е австриски климатолог, позната по својата работа на Проектот HISTALP (Историска инструментална климатолошка временска серија на поголемиот алпски регион).
Ауер потекнува од Велден на Вортерзе. Студирала од 1970 до 1975 година на Институтот за метеорологија и геофизика на Универзитетот во Виена, каде докторирала со тезата ''Кон хроника и синоптика во австриските јужни Алпи''. Од 1975 година, Ауер работел во Централната установа за метеорологија и геодинамика. Во 2001 година станала шеф на одделот за климатолошко истражување на земјиштето и хидроклиматологија. Во 2009 година станала шеф на Одделот за климатски истражувања. Таа се пензионирала во 2016 година.
Ауер е позната по својот придонес во создавањето висококвалитетни множества на податоци за истражување на климата, особено во областа на хомогенизација. Под нејзино раководство заедно со Рајнхард Бум, била создадена базата на податоци за климатизација HISTALP за алпскиот регион. Базата на податоци HISTALP е една од најдолгорочните и најквалитетни збирки на климатски податоци во светот. Податоците засновани на нејзината работа покажуваат дека од 1800 година климатските зони на Алпите се преселиле на значително поголеми издигнувања како дел од климатските промени : Во планинските области каде што имало снег цела година, сега често има трева; каде што има трева, денес често расте шума.
1 Избрани публикации
**********
2 Наводи
Неферкауре

Неферкауре — фараон на Стар Египет за време на првиот среден период. Според Кралскиот список од Абидос и најновата реконструкција на Торинскиот канон од страна на Ким Рихолт, тој бил 15-ти крал на Осмата династија. Ова мислење го делат египтолозите Јирген фон Бекерат, Томас Шнајдер и Дарел Бејкер. Како фараон на Осмата династија, седиштето на Неферкауре бил градот Мемфис и тој можеби немал власт над целиот Египет.
1 Потврди
Неферкауре е именуван на 54-от влез на Кралскиот список од Абидос, кој потекнува од околу 900 години по Првиот среден период за време на владеењето на Сети I. Името на Неферкауре е изгубено во лакуната од Торинскиот канон што влијае врз колоната 5, алинеја 11 од документот. Должината на владеењето на Неферкауре е запишана „4 години, 2 месеци и 0 дена“.
Неферкауре е исто така познат од натпис од негово време, фрагментарна уредба испишана на варовничка плоча позната како „Уредба Коптос h“ и во врска со придонеси за храмот Мин во Коптос. Еден од двата постојни фрагменти од овој декрет Едвард Харкнес му го дал на Метрополитенскиот музеј на уметност, каде што сега е изложен во Галеријата 103. Указот е датиран во четвртата регуларна година на Неферкауре, што е највисок докажан датум од кој било друг крал на Осмата династија. Првиот знак на името на кралот Хоровото име е јасно присутен додека се расправа за вториот знак. Фон Бекерат се посветил само на првиот знак и го чита ''Ка [...]'', додека Бејкер и Вилијам С. Хејс го читаат ''Кабау''. Указот е упатен до тогашниот гувернер на Горниот Египет, Шемај, и бара фиксни количества на придонеси да се даваат во редовни интервали на богот Мин, а потоа и на статуата на кралот.
Замената на Хадсакер (филм)

„Замената на Хадсакер“ (англиски: ''The Hudsucker Proxy'') - американски филм од 1994 година, во режија на браќата Коен (како режисер е потпишан само Џоел Коен, додека Етан Коен е наведен како продуцент). Автори на сценариото се браќата Коен и Сем Раими. Улогите ги толкуваат: Тим Робинс, Пол Њуман, Џенифер Џејсон Леј, Џон Гудман, Стив Бушеми, Џим Тру, Бил Кобс итн.
1 Синопсис
Во декември 1958 година, Норвил Барнс (го игра Робинс), кој штотуку дипломирал на еден провинциски колеџ, пристигнува во Њујорк, барајќи работа, но сите фирми бараат луѓе со претходно искуство. Сепак, тој успева да се вработи во големата фирма „Hudsucker Industries“ како разнесувач на поштата. Набргу, основачот и директорот на фирмата извршува самоубиство, скокајќи до прозорецот за време на еден деловен состанок. Сидни Масбургер (го игра Њумен), член на одборот на директори, прави план фирмата да постави неспособен директор, со цел да падне цената на акциите и тој и неговите соработници евтино да ја купат фирмата. Во една прилика, кога Барнс му носи писмо на Масбургер, тој одлучува да го постави Барнс за директор, сметајќи дека е идиот. Новинарката Ејми Арчер (ја игра Џејсон Леј) добива задача да дознае кој е Барнс и се вработува како негова секретарка. Набргу, Барнс на директорите им ја претставува својата идеја за производство на нов производ - хула хоп, а Масбургер го поддржува, сметајќи дека таа ќе биде целосен неуспех. Меѓутоа, потрошувачите масовно го купуваат новиот производ и Барнс станува славен. Масбургер го открива вистинскиот идентитет на Ејми и му ја кажува вистината на Барнс, кој доживува големо разочарување. Истовремено, Масбургер настојува да докаже дека Барнс е луд со цел да издејствува да биде затворен во душевна болница. За време на новогодишната ноќ, Барнс се обидува да изврши самоубиство, скокајќи од деловната зграда, но го спасува основачот на фирмата (претворен во ангел), кој го наведува Барнс да го прочита писмото во кое порачува акциите на фирмата да му припаднат на неговиот заменик. Така, Барнс станува мнозински сопственик на фирмата, а Масбургер се обидува да изврши самоубиство, но го фаќаат и го носат во душевна болница. Барнс и Ејми се помируваат, а тој измислува нов производ - фризби.
Список на ѕвезди во соѕвездието Ждребе

Ова е список на позначајни ѕвезди во соѕвездието Ждребе, надолно подредени според сјајноста.
Име, B, F, Пром, HD, HIP, Рек, Дек, вид.вел., апс.вел., Оддал. (сг), Сп. класа, Белешки
α Equ, α, 8, 202447, 104987, 3,92, 0,14, 186, G0III+..., Киталфа, Кител Фард, Киталфар; спектроскопска двојка
δ Equ, δ, 7, 202275, 104858, 4,47, 3,14, 60, F5V+..., спектроскопска двојка
γ Equ, γ, 5, 201601, 104521, 4,70, 1,97, 115, F0p, двоѕвезда; брзоосцилирачка Ap-ѕвезда,
β Equ, β, 10, 203562, 105570, 5,16, −0,05, 360, A3V, повеќекратна ѕвезда
ε Equ, ε, 1, 199766, 103569, 5,30, 1,40, 197, F5III..., спектроскопска двојка
ζ Equ, ζ, 3, 200644, 104031, 5,63, −0,99, 688, K5III, двоѕвезда
9 Equ, 9, 203291, 105413, 5,81, −1,75, 1058, M2III, претпоставена променлива;
4 Equ, 4, 200790, 104101, 5,94, 3,10, 120, F8V, двоѕвезда
HD 202951, 202951, 105224, 5,97, −1,96, 1254, K5III, вртечка променлива,
HD 199942, 199942, 103652, 5,98, 1,69, 235, A7V, двоѕвезда
6 Equ, 6, 201616, 104538, 6,07, 0,24, 479, A2Vs, оптичка двојка со γ Equ
HD 201298, 201298, 104357, 6,14, −0,89, 832, K5III
HD 203842, 203842, 105695, 6,33, 1,21, 344, F5III
HD 200661, 200661, 104041, 6,41, 0,97, 400, K0
HD 201507, 201507, 104481, 6,44, 1,63, 299, F5IV
HD 200964, 200964, 104202, 6,64, 2,35, 223, K0IV, има две планети (b и c)
λ Equ, λ, 2, 200256, 103813, 6,72, 1,68, 332, F8, двоѕвезда
HD 202908, 202908, 105200, 7,01, 3,63, 155, G0V + G6V, троѕвезда
Глизе 818, 200779, 104092, 8,27, 7,41, 48, K6V, повеќекратна ѕвезда
HD 203473, 203473, 105521, 8,23, G5, има планета (b)
S Equ, S, 199454, 103419, 8,37, -0,57, 2000, B9V + F9III-IV, алголска променлива,
SY Equ, SY, 203664, 105614, 8,53, -2,02, 4200, B0.5IIIn, β Cep-променлива,
R Equ, R, 202051, 8,70, 4, M3e, мирида,
WASP-90, 11,7, 1109, F6, има преминувачка планета (b)
HAT-P-65, 13,15, 3,53, 2743, има преминувачка планета (b)
U Equ, U, 14,5, 3,57, 5000, M, бавна неправилна променлива,
1 Поврзано
* Список на ѕвезди по соѕвездие
Национален парк Боске де Фрај Хорхе

Националниот парк Боске де Фрај Хорхе (шпански ''Национален парк Боске Фреј Хорхе'') се наоѓа во провинцијата Лимари, регионот Кокимбо, Чиле. Тоа е биосферен резерват на УНЕСКО. Управувањето со овој и другите национални паркови во Чиле е доверено на Корпорацио Национален Форстал, КОНАФ.
1 Географија
Националниот парк лежи приближно 100 км јужно од Ла Серена на Тихиот Океан, како и приближно 30 км западно од Овалле. Лежи близу пустината Атакама, во Кордиљера де Талинеј, кој е дел од чилеанскиот крајбрежен опсег. На југ, паркот се граничи со реката Лимари, чии долни текови се означени како заштитено место Рамсар од 2020 година.
Паркот зафаќа површина од 100 км², но шумите зафаќаат само 4% од неговата површина. Националниот парк е познат по тоа што има најсеверни умерени дождовни шуми на Валдивија. Крајбрежната магла (шпански: ''Camanchaca)'' виси на падините на планините и ја навлажнува суптропската вегетација, дозволувајќи им на хидрофилните шуми да преживеат и покрај тоа што се опкружени со полусуви грмушки, со просечни годишни врнежи од околу 113 мм Шумата е вестицијален опстанок во последниот глацијален период. Сепак, неодамнешното генетско истражување засновано врз метазоани, сугерира дека шумата Фреј Хорхе е реликвија на шумите што го окупирале овој пејзаж за време на Палеоген / Неоген, кој се повлекол поради расификацијата на регионот, со приближна возраст на дивергенција со јужниот шуми стари над 20 милиони години.
Типични растенија на националниот парк вклучуваат:
* Перуанска пиперка (''Schinus latifolius'')
*''Azara celastrina''*''Lithraea venenosa''*''Porlieria chilensis''* Оливило (''Aextoxicon punctatum'')
* Епифитите вклучуваат: ''Сарменента сканди'' и ''Гризелинија.''
Паркот вклучува и голем број помали животни, како Обични дегу, Чинчла и Лисици. Во паркот живеат многу различни видови птици, како чилеанскиот тинаму (''Nothoprocta perdicaria)'' и (''Sturnella loyca'').
2 Историја
Местото каде денес се наоѓа Националниот парк Фреј Хорхе било откриено во 1627 година од свештеник од францисканскиот ред, кој, поради недостаток на дрва во областа, тргнал да го бара со помош на некои мазги. Откако „чудесно“ го пронашол на оваа локација, тој се вратил со малку дрва и ја искористил за да изгради дел од камбанаријата на црквата во Сан Франциско во Ла Серена. ''Националниот парк Боске де Фрај Хорхе'' е создаден во 1941 година и е управуван од чилеанскиот шумски орган КОНАФ. УНЕСКО го вградил националниот парк како биосферен резерват во 1977 година.
3 Поврзано
* Облачна шума
Никола Георгиевски

Никола Ангелов Георгиевски
( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од сиромашно семејство. Уште како дете бил принуден да се занимава со земјоделство. Со доаѓањето на Дванаесеттата македонска ударна бриrада, стапил во нејзините редови. Бил борец на третата чета на првиот баталјон. Се истакнал како мошне дисциплиниран и храбар борец. Со оглед на тоа што е роден на теренот каде бригадата ги водела борбите и акциите против непријателот и добро го познавал истиот, често бил ангажиран да ги води своите соборци. Во завршните акции и борби за ослободувањето на Скопје, неговиот баталјон добил задача за напад на балистите и Германците на теренот на хидроцентралата Матка. Во жестоките борби за нејзиното преземање, тој загинал.
2 Наводи
Сан Хуан Баутиста (Чиле)

Сан Хуан Баутиста е главниот град на островите Хуан Фернандес во Чиле. Некои извори велат дека е основана во 1877 година, додека други даваат претходна дата 1750 година. Сместено е на заливот Камберленд, во центарот на североисточниот брег на островот Робинзон Крусо.
Иако заедницата одржува рустикален спокој, зависен од трговијата со шилести јастози, жителите вработуваат неколку возила, сателитска интернет-врска и многу телевизиски апарати. Од пописот во 2012 година, во градот живееле 800 жители на површина од 0.31 км<sup>2</sup>.
На северниот крај на селото има фудбалски терен. Во близина на училиштето се вика Дрезденско училиште, според германскиот лесен крстосувач СМС Дрезден, кој потонал таму за време на Првата светска војна, како и улицата на која се наоѓа. Имињата на другите генерално неасфалтирани улици во селото ги вклучуваат Лараин Алкалде, Игнасио Карера Пинто, Ел Сандало, Висенте Гонсалес, Тениенте Кортес и Ла Полвора.
Со поглед кон Сан Хуан Баутиста се наоѓаат ''Лас Куевас де лос Патриотиас'' (Пештери на патриотите), каде што живееле 42 чилеански активисти за креол за независност за време на нивното прогонство од шпанските власти по Битката кај Ранкагва во октомври 1814 година. Во прогонетите имало истакнати личности како Хуан Егања и Мануел де Салас.
1 Транспорт
Од почетокот на 2010 година, еден пар бродови управувани од чилеанската морнарица пристигнуваат секој месец од копното Чиле. Бројот на патници е ограничен, така што аранжманите мора да се направат колку што е еден месец однапред. Морнарицата им дава предност на месното население. Времето за еднонасочно патување е 24 - 36 часа или повеќе во зависност од морските услови.
Постои краток, 885 метри воздушна лента на аеродромот Робинзон Крусо на југозападниот крај на островот Робинзон Крусо, единствениот разумно рамен дел на островот. Операциите се претежно во двомоторни, лесни седум седишта, со многу ограничени можности за багаж. Времето на летот од копното на Чиле е околу 2 часа 30 минути, плус траект со брод од 1 час 30 минути до селото од спротивната страна на островот.
2 Клима
Сан Хуан Баутиста има многу блага средоземна клима (Копен), со врнежи од дожд средно помеѓу онаа на Валпараисо и Консепсион. На температурата влијаат студената струја Хумболт, која тече северно на исток од островот Робинзон Крусо и југоисточните трговски ветрови.
3 Цунами од 2010 година
На 27 февруари 2010 година, најмалку осум лица го загубиле животот кога цунамито предизвикано од чилеанскиот земјотрес од 8,8 го погодил островот го преплавил градот. Повеќето згради во заедницата биле уништени. Катастрофата можела да биде полоша ако не било навремено предупредување од 12-годишно девојче по име Мартина Матурана, кое спасило многу од нејзините соседи од штета.
4 Атрибуција
*''Оригиналната верзија на овој напис вклучува текст од статијата на Википедија, островот Робинсон Крусо.''
Тодор Георгиевски

Тодор Глигоров Георгиевски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Уште пред Втората светска војна, тој се доселил во Скопје заедно со своето семејство. По завршувањето на основното училиште го изучил берберскиот занает. Во септември 1944 година, тој стапил во борбените редови на Дванаесеттата македонска ударна бригада. Со бригадата храбро се борел против балистите и Германците на планината Китка, Водно, кај реката Треска, како и во борбите за ослободувањето на Скопје. Непосредно по ослободувањето на Скопје, учествувал во борбите против балистите во околината на Сарај па сè до Тетово. Бил учесник во конечното уништување и разоружување на балистичките остатоци во Косово. Во последните напорни дејствија, по една случајност загинал во несреќен случај. По ослободувањето, неговите посмртни останки биле пренесени и закопани на скопските гробишта.
2 Наводи