Грдото Пајче (цртан филм од 1956)

„Грдото Пајче“— советски цртан филм, што пак е филмска адаптација на истоимената бајка од Ханс Кристијан Андерсен. Создадено е од студиото „Сојузмултифилм“ во 1956 година.
1 Награди
* Диплома од Првиот британски меѓународен филмски фестивал во Лондон (Фестивал на фестивали) во 1957 година.
2 Заплет
Дошла пролет. Надвор од градот било убаво. Дрвјата биле зелени, младата трева се кревала на ливадите. Патката легната на јајцата во грмушка во трските ги гледала пајчињата како се изведуваат од јајцата. Последното, најголемото јајце било несекојдневно пајче - воопшто не било како другите „Колку е големо! Грдо ... грдо пајче ... “, извикала друга патка. Следниот ден, младата мајка отишла со своите пилиња во живинарскиот двор, морала да ги воведе во општеството. Во дворот на живината имало една дебела шпанска патка. Таа важела за најпозната тука. Мајката патка и ги донела пајчињата. Но, ниту таа, ниту другите жители на дворот на живината, кои го нарекувале изрод или мисирка, не го сакале кутрото пајче. Секој се потсмевал на несреќното пајче и никој не го препознавал како свој. Патки, гуски, мисирки, петли - сите го навредувале и го бркале пајчето. Бегајќи се стиснало под оградата и побегнало. Малото пајче лутало долго време во потрага по засолниште. Не можело да разбере зошто им се изгледал грд на жителите на живинарскиот двор и зошто сите му се смеат и го бркаат ... Утрото тоа видело лебеди како летаат. Пајчето не го знаело името на овие прекрасни птици. Но, тоа ги сакало како што не сакало никого на светот. О, колку сакало да одлета со нив. „Зошто не сум роден толку убав“, воздивнало пајчето. Талкајќи, наишло на куќа во која живееле пиле и мачка со сопственикот. Но, тие исто така го избркале пајчето. Одело и одело, и конечно стасало на брегот. Тука, во една дупка на брегот на шумското езеро, се сместило малото пајче. Му било многу досадно што било само, но се плашело да се покаже некому. Само ноќе, кога никој не можел да го види, тоа излегувало да плива, да лета и да ги рашири крилјата. Но, штом ќе дошло утрото, пајчето повторно се криело во дупката. Така го поминало целото лето. За тоа време, пајчето пораснало и станало посилно. Нему едноставно му станало неподносливо во неговата осаменост. Дошла и есента. Деновите станувале постудени. Птиците што живееле на езерото одлетале во топлите краеви. Пајчето копнеело и ги гледало. Нему му било навистина многу тешко.Така, едно ладно утро, повторно ги видело прекрасните птици. Оделе на долг пат. „Тука, можам целосно да замрзнам помислило тоа. Подобро овие величествени птици да ме изклукаат отколку да умрам сам овде во мразот “.Пајчето се охрабрило и излегло од дупката. Во езерото, тоа го видело својот одраз. Грдото Пајче никогаш не сонувало за таква радост. Убавите лебеди го примиле во нивното семејство. Тој бил неверојатно среќен затоа што запознал вистински пријатели. Тој полетал во стадото лебеди и го видел дворот на живината и прелетал над него. Никој во дворот на живината не знаел дека убавата птица што лета над нив е нивното поранешно грдо пајче.
3 Реиздание
Во 1990 година, овој цртан филм бил делумно редактиран и вклучен во друг композитен цртан филм (малите сцени биле исечени, дел од крајот бил отстранет, гласовите на сите ликови биле повторно преснимени). Покрај него, колекцијата вклучувала уште два цртани филмови: „Кралскиот зајак“ и „Волшебното момче“. Овие два цртани филмови се исечени. Помеѓу цртаните филмови биле прикажани повторно синхронизирани фрагменти со Оле Лукоје од цртаниот филм „Снежната кралица“ . Во средината на 90-тите години, цртаниот филм бил објавен во колекцијата VHS на Најдобри советски цртани филмови од Студио ПРО Видео касети. Снимено во Hi-Fi стерео и PAL систем.
3.1 ДВД
Во 2009 година оваа верзија била објавена на ДВД од Крупни план .
4 Видео-изданија
Првично, во 80-тите години на минатиот век, цртаниот филм бил објавен на видео-ленти од видео-компанијата „Видео програма на Агенцијата за филм на СССР“ во системот СЕКАМ. Во Русија, на почетокот на 90-тите и во 1999 година, цртаниот филм бил објавен на видео касети од VHS. Во средината на 90-тите, ''Студио ПРО Видео'' издадало VHS колекција заедно со најдобрите советски цртани филмови а покрај „Грдото Пајче“, биле вклучени и „Диви лебеди“,„Пепелашка“, „Тумбелина“, „Калиф Штрк“, „Лимениот војник“ и „Духот на Кантервил“. Сите лиценцирани VHS ленти биле произведени со Hi-Fi стерео звук и PAL систем.
Од средината на 90-тите до 2000-тите, истата колекција цртани филмови е издадена и на видео ЦД. Во раните 2000-ти, цртаниот филм бил обновен и на ДВД како дел од колекцијата бајки на цртани филмови од Ханс Кристијан Андерсен, како и во 2-риот број на „Златна колекција на омилени цртани филмови“ во 2003 година. Издадено и на дискови MPEG-4.