procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кабалерија

Кабалерија била единица за мерење на земјиштето во шпанските колонии во Америка за време на Шпанската империја во 16-тиот до 19-тиот век. Таа била еквивалентна на 78,58хектари. Единицата пристигнала од Шпанија, каде што веќе била во употреба.
1 Историја
Декретот на кралот Фердинанд V од 18 јуни 1513 година е првиот познат закон со кој се доделувало земја во Америка на Европејците. Уредбата диктирала дека освоените земји може да му бидат доделени на шпанскиот војник во две единици: кабалерии и пеони. Декретот го проширил на Новиот свет системот кој Кастиља веќе го користела за областите што ги освоиле во Европа. Додека „пеонија“ била количината на земја доделена на пешадинец во пензија, една кабалерија била количина доделена на коњаник во пензија. Кабалеријата бил над четири пати поголема од пеонија.
Земјишта со големина од една или повеќе кабалерии биле издадени на членовите на коњаницата на шпанската воена чета по победата над територијата за време на воена освојувачка експедиција, со услов штом војникот реши да живее на таква локација, тие би се обврзале на одбрана на градот во кој престојувале.
2 Застарување
Како што слободното земјиште станало помалку достапно за доделување од страна на шпанската круна, и бидејќи делови од кабалерите биле разделени од нивните сопственици во продажни трансакции во помали земјишни единици премногу мали за да се мерат во кабалерии и, на тој начин, да се мерат во попогодни куерда единици, употребата на единиците на кабалеријата почнала да застарува.
Мансана (единица)

Мансана — единица површина што се користи во Аргентина и во многу земји од Средна Америка, првично определена како 10.000 квадратни вари во шпанските обичајни единици. Во другите региони во кои се зборува шпански, терминот има значење на градски блок.
Денес нејзината големина варира помеѓу земји:
* Во Аргентина тоа е хектар, 10.000 m<sup>2</sup>.
* Во повеќето земји од Средна Америка е околу 7.000 квадратни метри, што се разликува помеѓу земјите.
* Во Белиз е 8.353 m<sup>2</sup>.
* Во Никарагва е 7.042,25 m<sup>2</sup>.
1 E+3 м²

За помош при споредба на редови на големина на различни плоштини, подолу се наведени плоштини од редот 10<sup>3</sup> m<sup>2</sup>, односно 1.000 m<sup>2</sup>:
* 100 м<sup>2</sup> одговара на:
** плоштина на квадрат со страна од 31,6 m
** плоштина на круг со полупречник од 5,64 m
* 4.047 м<sup>2</sup>: 1 акр
* 5.350 м<sup>2</sup>: големина на терен за американски фудбал
* 7.000 do 8.800 м<sup>2</sup: големина на терен за фудбал
0.1 Поврзано
* Ред на големина (површина)
Ката (единица)

Ката е единица мерка која се користи за копнена површина, најмногу во источен Непал. По метрификација во средината на 20 век од двете земји, единицата официјално станала застарена. Но, оваа единица сè уште се користи во поголемиот дел од Бангладеш, Источна Индија и Непал.
Мерењето на ката значително варира од место до место.
* Во државата Горахпур 1 ката = 126.464 м<sup>2</sup>.
* Во Бангладеш, една ката е стандардизирана на 67 м<sup>2</sup><sup>.</sup>* Во Непал, тоа е еквивалентно на 338,63 м<sup>2</sup>.
* Во индиската држава Бихар, една ката може да варира од 66,8 до 303,5 м<sup>2.</sup>* Во Асам 1 Ката е генерално еднаква на 267,5 м<sup>2</sup>.
* Во Западен Бенгал 1 ката е еднаква на 66,8м<sup>2</sup>.
Потеклото на терминот и мерната единица е од време на империјата Пала.
Ако купите куќа во Индија, површината на куќата се споменува во квадратни метри. Претворањето на „Ката“ е важно за легално документирање на областа на дел од имотот. „Ката“ се користи за мерење на површината на голем имот и негово претворање во квадратни метри може да помогне да се одреди цената на имотот по моменталната цена на земјиштето во државата.
1 Поврзано
* Мерни единици
Карл Кристијан Ердман (војвода на Виртемберг-Оелс)

Карл Кристијан Ердман (германски: ''Karl Christian Erdmann''; 26 октомври 1716, во Вилхелминорт во близина на Бернштат – 14 декември 1792, во Олешница) — војвода на Виртемберг-Оелс.
Тој бил единствениот син на Кристијан Улрих II, војвода на Виртемберг-Вилхелминенорт и неговата сопруга, грофицата Филипа Шарлот од Редерн-Крапиц.
Во 1755 година тој бил еден од четиринаесетте благородници кои го основале Редот на Свети Јоаким.
Силвиј I Нимрод (војвода на Виртемберг-Оелс)

Силвиј I Нимрод (германски: ''Silvius Nimrod''; 2 мај 1622, во Вајлтинген – 24 април 1664, во Бржежинка, Шлеска) — војвода на Виртемберг-Оелс.
Бил син на Јулиј Фридрих, преку брак со Елизабет Мари, војвотката од Оелс, го стекнал војводството Оелс по смртта на нејзиниот татко Карл Фридрих I.
Антонио Филевски

Антонио Филевски (роден на 26 март 1966 година) ― македонски поранешен фудбалски голман и репрезентативец.
1 Клупска кариера
Филевски бил главен голман во Вардар во текот на речиси целите деведесетти. Единствен исклучок бил кога отишол во Португалија, на шест месеци, во 1993 година, да игра во Рио Аве, и кога отишол, уште шест месеци, во Белгија, во 1996 година, да игра во Мехелен. Од 1998 година, тој играл најмногу во Србија, прво во Железник две сезони. Играл шест месеци во Беласица од Струмица, а потоа, веќе пред да се пензионира, за српски Обилиќ во 2001 година.
2 Меѓународна кариера
Првите повици за настап во македонската фудбалска репрезентација Антонио ги имал уште додека играше во Вардар, уште во раната фаза на репрезентацијата. Тој го направил своето деби за сениорскиот состав на пријателскиот натпревар против Бугарија во мај 1996 година. На 9 ноември 1996 година, Филевски и Македонија го победиле Лихтенштајн со 1-11. Филевски бил во резервите и не влегол да игра. Филевски има стекнато вкупно 10 натпревари, без постигнати голови. Тој бил редовен избор сè до неговото пензионирање во 2001 година.
3 Почести
* Вардар
** Прва македонска лига: 1992/93, 1993/94, 1994/95
** Куп на Македонија: 1992/93, 1994/95, 1997/98
Дејви Главевски

Дејви Главевски (роден на 17 ноември 1967 година) ― македонски поранешен фудбалски напаѓач и репрезентативец.
1 Клупска кариера
Неговата кариера започнала во 1985 година во Втората југословенска лига, играјќи за Пелистер. Во 1990 година, тој го направил своето деби во Првата југословенска лига кога се преселил во белградскиот клуб Рад. Две години подоцна се вратил во Пелистер, сега настапувајќи во Првата македонска лига. Во 1996 година, тој се преселил во Данска за да игра во данскиот прволигашки клуб Вајле при што биле вицепрваци во 1997 година.
2 Меѓународна кариера
Главевски бил дел од македонскиот состав во квалификациските натпревари за Светското првенство 1998. На 9 ноември 1996 година, тој постигнал хет-трик на своето деби за Македонија во победата од 1-11 против Лихтенштајн во Ешен. Главески бил во почетната единаесетка и постигнал два гола во 8., 12. и и 60. минута. Неговиот последен меѓународен натпревар бил квалификацискиот натпревар за Светското првенство во јуни 1997 година против Исланд.
Карл Фридрих II (војвода на Виртемберг-Оелс)

Карл Фридрих II (германски: ''Karl Friedrich''; 7 февруари 1690, во Мерзебург – 14 декември 1761, во Олешница) — војвода на Виртемберг-Оелс.
Во 1744 година абдицирал во корист на неговиот внук, Карл Кристијан Ердман. Немал потомци.
Буре (единица за површина)

Буре (дански: ''tønde land'', норвешки: ''tønneland'', шведски: ''tunnland'', фински: ''tynnyrinala'') е скандинавска единица за површина. Зборот може да потекнува од областа на полињата што може да се сее со буре жито семе. Акрот е еквивалентна англосаксонска единица. Бидејќи големините на бурињата варираат во зависност од земјата, така и единицата за површина. Едно буре може да се приближи до половина хектар.
1 Во земјите
1.1 Данска
Во Данска, ''тонде'' се користел како официјална единица на областа до воведувањето на метричкиот систем во 1907 година''Тонде'' бил поделен на 8 ''скепе''. Едно ''скепе'' било поделено на 4 ''фјердингкар'' и ''фјердинкар'' на 3 ''албуми'' .
1.2 Норвешка
''Тонеленд'' бил поделен на 4 мал. Во денешно време, еден ''мал'' одговара на 1.000 квадратни метри во секојдневниот говор.
1.3 Шведска
Единицата за површина била официјално испитана и стандардизирана во 1630-тите, и била поставена на 14.000 шведски квадрати, односно 56.000 шведски квадратни стапки. Една ''тунела'' била поделена на 56 ''канланди'', 32 ''капланди'', 6 ''скапланди'' или 2 ''лопсланди''.
1.4 Финска
Во Финска се користеле шведските единици кои биле официјално дефинирани во 1630-тите, но со фински имиња: една ''туниринала'' (''тунланд'') што одговара на 32 ''капанала'' (''капланд'') или 2 ''панинала'' (''лопсланд'').
2 Во модерните единици
* Данска земја: 5516 м2.
* Норвешка тонска земја: 3939 м2.
* Шведски туни: 4936,38 м2.
* Финска тунирнала: 4936,38 м2
3 Поврзано
* Норвешки мерни единици
* Дански мерни единици
* Шведски мерни единици
* Фински мерни единици
4 Наводи
Тони Наумоски

''Оваа статија е за фудбалерот. За глумецот, видете Тони Наумовски.''
Тони Наумоски (роден на 2 август 1968 година) ― македонски поранешен фудбалер од средниот ред.
1 Меѓународна кариера
На 9 ноември 1996 година, Наумоски и Македонија го победиле Лихтенштајн со 1-11. Наумоски бил во резервите и влегол да игра во 77. минута.
Сашо Милошевски

Сашо Милошевски (роден на 27 април 1968 година) ― македонски фудбалски работник и поранешен фудбалер и репрезентативец. Тој играл како играч од средниот ред.
1 Играчка кариера
1.1 Клупска кариера
Откако играл во посилните македонски клубови Вардар и Пелистер, во 1995 година потпишал за српската Војводина, каде имал важна улога и станал капитен на екипата. По впечатливите три сезони, тој бил еден од ретките македонски фудбалери кои се преселиле во Мексико и играл во Веракрус. По една сезона се вратил во Работнички каде ја завршил играчката кариера.
1.2 Меѓународна кариера
Тој играл на првиот службен натпревар на Македонија, одигран на 13 октомври 1993 година, против Словенија. На 9 ноември 1996 година, Милосавов и Македонија го победиле Лихтенштајн со 1-11. Милосавов бил во резервите и влегол да игра во 64. минута. Сашо Милошевски одиграл вкупно 10 натпревари и погодил еднаш за македонската репрезентација помеѓу 1993 и 1998 година. Неговиот последен меѓународен натпревар бил квалификацискиот натпревар за Светското првенство во август 1997 година против Романија.
2 Стручна кариера
Согласно, јуни 2019 година, Милошевски бил вклучен во академијата на ФК Вардар.
3 Почести
* ФК Вардар
** Првак во Првата македонска фудбалска лига (3): 1992/93, 1993/94 и 1994/95
** Првак во Купот на Македонија: 1992/93 и 1994/95
Јериб

Јериб или џериб е традиционална единица за мерење на земјиштето на Блискиот Исток и југозападна Азија. Тоа е единица површина што се користи за мерење на земјишните поседи (недвижен имот) на начин како што е акр или хектар. Како и повеќето традиционални мерни единици, јерибот првично варирал значително од една локација до друга. Меѓутоа, во дваесеттиот век, јерибот е регионално, ако не и униформно дефиниран. Во многу земји каде што традиционално се користел, се поистоветува со хектар, на пример во Турција и Иран. Во Авганистан, сепак, тој е стандардизиран на 2000 квадратни метри.
Јерибот бил приближно еквивалентен на другите вообичаени копнени мерки во јужна Азија и на Блискиот Исток, индиската ''бига'' и сумерската ''ику'', која варирала помеѓу 1600-3600 м2. Зборот веројатно потекнува од арапски.
1 Историски
Кралското опкружување во Исфахан во Иран го добило името ''Хазар Јериб'' поради пространството на наводнувана површина, поточно 1000 јериби.
Ристо Милосавов

Ристо Милосавов, или Ристе Милосавов, (роден 9 март 1965 година) ― македонски поранешен фудбалски обранбен играч.
1 Играчка кариера
1.1 Клупска кариера
Ристо Милосавов има настапувано за бугарските клубови Добруџа од Добрич и ЦСКА од Софија.
1.2 Меѓународна кариера
Своето сениорско деби за Македонија го имал на пријателскиот натпревар против Малта во Прилеп во март 1996 година. На 9 ноември 1996 година, Милосавов и Македонија го победиле Лихтенштајн со 1-11. Милосавов бил во резервите и не влегол да игра. Милосавов има стекнато вкупно 8 натпревари. Неговиот последен меѓународен натпревар бил квалификацискиот натпревар за Светското првенство во септември 1997 година против Литванија.
2 Надворешни извори
** на Transfermarkt.com
* на Soccerway.com
* на Worldfootball.net
* на Besoccer.com
***
Хусеин Бегановиќ

Хусеин Бегановиќ (|Husein Beganović; роден 16 јуни 1971 година) ― македонски поранешен фудбалер и тренер со бошњачка народност, кој последен пат играл за Слога Југомагнат.
1 Играчка кариера
1.1 Клупска кариера
На крајот на ноември 2004 година, Бегановиќ паднал во несвест за време на натпреварот против Победа.
1.2 Меѓународна кариера
Своето сениорско деби за Македонија го имал на квалификацискиот натпревар за Светското првенство во октомври 1996 година против Ирска. На 9 ноември 1996 година, Бегановиќ и Македонија го победиле Лихтенштајн со 1-11. Бегановиќ бил во резервите и не влегол да игра. Toj има стекнато вкупно 4 натпревари, без постигнат гол. Неговиот последен меѓународен натпревар бил пријателскиот натпревар во ноември 2001 година против Унгарија.
2 Надворешни извори
** на Transfermarkt.com
* на Worldfootball.net
Куерда

Терминот „куерда“ (шпански значи ''јаже'') се однесува на мерна единица во некои региони што зборуваат шпански, вклучувајќи ги: Порторико, Гватемала, Куба, Шпанија и Парагвај. Во Порторико, терминот куерда (и „шпански акри“ ) се однесува на единицата за мерење на површината. Во Гватемала, ''куерда'' е и единица за мерење на должина, како и за мерење на површина. Како единица за мерење на површината, гватемалската куерда може да има различни значења. Во Куба, ''куерда'' се однесува на единица за мерење на волуменот; во Шпанија и Парагвај, се однесува на единица за растојание (должина).
1 По тип на единица
Куерда е единица за површина, волумен и растојание (должина), во зависност од земјата на употреба.
1.1 Површина: Порторико и Гватемала
Во Порторико, ''куерда'' е традиционална единица за површина речиси еквивалентна на 3.930 квадратни метри, или 4.700 квадратни јарди, 0,971 акри или 0,393 хектар (ха). Прецизната конверзија е 1куерда= 3.930,395625 m <sup>2</sup>. Наместо тоа, терминот „шпански акр“ понекогаш го користеле жителите на копното. Куерда и акр често се третираат како еднакви затоа што имаат речиси иста големина.
Според Карлос Менокал Вилагран, во Гватемала, терминот куерда се однесува на единица површина и може да има различни значења. Куерда може да се однесува на области кои се 50 x 50, 40 x 40, 30 x 30, 25 x 25 или 20 x 20 вара (т.е. 2500, 1600, 900, 625 или 400 квадратни вара). Покрај тоа, некои извори ја опишуваат куерда како 32 x 32 вари. Во Гватемала, линеарната вара е еквивалентна на 0,8421 метри. Така,
* Една куерда од 50 x 50 вара = 1.746,84 квадратни метри
* Една куерда од 40 x 40 вара = 1.117,98 квадратни метри
* Една куерда од 30 x 30 вара = 628,87 квадратни метри
* Една куерда од 25 x 25 вара = 436,71 квадратни метри
* Една куерда од 20 x 20 вара = 279,50 квадратни метри
1.2 Волумен: Куба
Во Куба, куерда е традиционална единица за волумен за огревно дрво, околу 21% помала од американскиот корд. Куерда огревно дрво е еквивалентно на 0,79 корд или 2,87 кубни метри.
1.3 Растојание: Гватемала, Шпанија и Парагвај
Во Гватемала, куерда е традиционална единица за растојание, еднаква на точно 25 вара или речиси 21 метар.
Во текот на Шпанија во 19 век, куерда била единица должина, од речиси 6.889м. Меѓутоа, во Валенсија, Шпанија, куердата мерела 40 вара, над 5,4 пати подолго, што е скоро 37,21м.
2 Поврзано
* Кабалерија
Ле Тампон

Ле Тампон (|Le Tampon) — четврта по големина општина во францускиот прекуморски департман и регион Реинион. Се наоѓа во јужно-средишниот дел на островот Реинион, во соседство на Сен Пјер.
На почетокот на XX век градот бил седиште на убиецот и волшебник Ситаран.
1 Географија
1.1 Клима
Ле Тампон има океанска клима (класа ''Cfb''). Просечната годишна температура изнесува . Просечните годишни врнежи изнесуваат 2.020,2 мм, при што февруари е најврнежливиот месец. Најтопло е во февруари, а најстудено во јули.
2 Поврзано
* Општини во Реинион
Медведково (Московско метро)

Медведково (руски: ''Медведково'') — станица на московското метро во Северно Медведково, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја и служи како нејзин североисточен крај.
1 Историја
Станицата била отворена на 29 септември 1978 година, како дел од делот ВДНХ - Медведково, по што московското метро добило 107 станици. Името го добила по истоимената московска станбена област, која пак го добила ова име од селото Медведков сместено многу на југ (самата станица се наоѓа на местото на селото Раево и селото Ватутино).
2 Дизајн
Архитектите Нина Алешина и Наталија Самоилова ја дизајнирале станицата Медведково. Се одликува со разгорени столбови со розев мермер и ленти од нерѓосувачки челик. Надворешните ѕидови на станицата се обложени со црвен мермер и испреплетени триаголници од анодизиран алуминиум испреплетени со плочи од М. Алексеев кои го прикажуваат северниот див свет.
Влезовите на станицата се наоѓаат од двете страни на улицата Широкаја западно од улицата Грекова.
Ботанически сад (Московско метро)

Ботанически сад (руски: ''Ботани́ческий сад'') — станица на московското метро во Ростокино, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Свиблово и ВДНХ.
Станицата била отворена на 29 септември 1978 година, како дел од делот ВДНХ - Медведково, по што московското метро добило 107 станици. Станицата е именувана по Московската ботаничка градина на Академијата на науките. Името е донекаде збунувачки бидејќи градината е во близина на влезот на станицата Владикино, но потребни се 10-15 минути пешачење за да се стигне до Ботаничката градина од метро станицата Ботанически сад.
АТП Атланта

АТП Атланта или Отворено тениско првенство на Атланта е тениски турнир во машка конкуренција кој се одржува во Атланта, САД од 2010 година, и моментално претставува еден од турнирите од АТП серијата 250. Турнирот се игра на тврда подлога на отворено, обично во текот на месеците јули или август, како дел од УС Опен серијата на USTA, седумнеделната летна сезона која завршува со Отвореното тениско првенство на САД во Њујорк.
Настанот претходно се одржувал во Индијанаполис од 1988 година додека не бил преместена во Атланта по 2009 година. АТП турнирот во Атланта претходно бил познат под името ''Тениско првенство на Атланта'' во првите две години пред да потпишат договор со BB&T како спонзор во 2012 година. Во 2015 година, турнирот бил купен од GF Sports од неговите тогашни сопственици, USTA.
1 Победници
1.1 Поединечно
Година, Шампион, Финалист, Резултат
2010, Марди Фиш, Џон Изнер, 4–6, 6–4, 7–6<sup>(7–4)</sup>
2011, Марди Фиш (2), Џон Изнер, 3–6, 7–6<sup>(8–6)</sup>, 6–2
2012, Енди Родик, Жил Милер, 1–6, 7–6<sup>(7–2)</sup>, 6–2
2013, Џон Изнер, Кевин Андерсон, 6–7<sup>(3–7)</sup>, 7–6<sup>(7–2)</sup>, 7–6<sup>(7–2)</sup>
2014, Џон Изнер (2), Дуди Села, 6–3, 6–4
2015, Џон Изнер (3), Маркос Багдатис, 6–3, 6–3
2016, Ник Кириос, Џон Изнер, 7–6<sup>(7–3)</sup>, 7–6<sup>(7–4)</sup>
2017, Џон Изнер (4), Рајан Харисон, 7–6<sup>(8–6)</sup>, 7–6<sup>(9–7)</sup>
2018, Џон Изнер (5), Рајан Харисон, 5–7, 6–3, 6–4
2019, Алекс Де Минор, Тејлор Фриц, 6–3, 7–6<sup>(7–2)</sup>
2020, ''Не се одржал заради Пандемија на КОВИД-19''
2021, Џон Изнер (6), Брендон Накашима, 7–6<sup>(10–8)</sup>, 7–5
2022, Алекс Де Минор (2), Џенсон Бруксби, 6–3, 6–3
2023, Тејлор Фриц, Александар Вукиќ, 7–5, 6–7<sup>(5–7)</sup>, 6–4
2024, Јошихито Нишиока, Џордан Томпсон, 4–6, 7–6<sup>(7–2)</sup>, 6–2
1.2 Двојки
Година, Шампион, Финалист, Резултат
2010, Скот Липски Раџив Рам, Рохан Бопана Кристоф Влиген, 6–3, 6–7<sup>(4–7)</sup>, [12–10]
2011, Алекс Богомолов Џр. Матју Ебден, Матијас Бахингер Франк Мозер, 3–6, 7–5, [10–8]
2012, Матју Ебден Рајан Харисон, Ксавиер Малис Мајкл Расел, 6–3, 3–6, [10–6]
2013, Едуар Роже-Васлен Иго Сајслинг, Колин Флеминг Џонатан Мареј, 7–6<sup>(8–6)</sup>, 6–3
2014, Вашек Поспишил Џек Сок, Стив Џонсон Сем Квери, 6–3, 5–7, [10–5]
2015, Боб Брајан Мајк Брајан, Колин Флеминг Жил Милер, 4–6, 7–6<sup>(7–2)</sup>, [10–4]
2016, Андрес Молтени Орасио Себаљос, Јохан Брунстрем Андреас Сиљестрем, 7–6<sup>(7–2)</sup>, 6–4
2017, Боб Брајан Мајк Брајан, Весли Колхоф Артем Ситак, 6–3, 6–4
2018, Николас Монро Џон-Патрик Смит, Раџив Рам Рајан Харисон, 3–6, 7–6<sup>(7–5)</sup>, [10–8]
2019, Доминик Инглот Остин Крајчек, Боб Брајан Мајк Брајан, 6–4, 6–7<sup>(5–7)</sup>, [11–9]
2020, ''Не се одржал заради Пандемија на КОВИД-19''
2021, Рајли Опелка Јаник Синер, Стив Џонсон Џордан Томпсон, 6–4, 6–7<sup>(6–8)</sup>, [10–3]
2022, Танаси Кокинакис Ник Кириос, Џејсон Кублер Џон Пирс, 7–6<sup>(7–4)</sup>, 7–5
2023, Натаниел Лемонс Џексон Витроу, Макс Персел Џордан Томпсон, 7–6<sup>(7–3)</sup>, 7–6<sup>(7–4)</sup>
Свиблово (Московско метро)

Свиблово (руски: ''Свиблово'') — станица на московското метро во Свиблово, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Бабушкинскаја и Ботанически сад.
Станицата била отворена на 29 септември 1978 година, како дел од делот ВДНХ - Медведково, по што московското метро добило 107 станици.
Изградена според стандарден дизајн во 1978 година, станицата има столбови обложени со бел мермер и акцентирани со вертикални ленти од анодизиран алуминиум. Ѕидовите се исто така од бел мермер и се украсени со фризови кои ги содржат имињата и грбовите на различните градови и населени места околу Москва. Архитект на Свиблово бил Роберт Погребној.
Влезовите на станицата се наоѓаат од двете страни на Снежнаја Улица јужно од раскрсницата со Амундсена Улица.
Бабушкинскаја (Московско метро)

Бабушкинскаја (руски: ''ВДНХ'') — станица на московското метро во Бабушкински, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Медведково и Свиблово.
1 Историја
Станицата била отворена на 29 септември 1978 година, како дел од делот ВДНХ - Медведково, по што московското метро добило 107 станици.
Бабушкинскаја го добила името по округот Бабушкински каде се наоѓа станицата, кој пак го добил името по Михаил Бабушкин, поларен авијатичар.
На 29 март 2020 година поради пандемијата на коронавирус во Русија, раководството на московското метро привремено ја преименувало станицата во „ДомаБабушкинскаја“ (руски: ''Домабабушкинская'') што значело „Баба дома“ за да ги потсетува постарите московски граѓанин да останат дома.
2 Дизајн
Бабушкинскаја е станица од типот на свод, елипсовидна во пресек со благо закосени, сиви мермерни странични ѕидови. Сите знаци и светлосни тела се прикачени на таванот, така што платформата е целосно отворена, освен неколку минималистички клупи сместени по централната оска. На крајот на платформата, над излезните скали, се наоѓа скулптура од А. М. Мосичук во спомен на арктичкиот лет на Бабушкин.
Влезовите на станицата се наоѓаат на пресекот на улиците Јенисејскаја и Менжинского.
3 Наводи
ВДНХ (Московско метро)

ВДНХ (руски: ''ВДНХ'') — станица на московското метро во Останкино, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Ботанически сад и Алексеевскаја.
ВДНХ е една од најдлабоките метро станици која се наоѓа на 53,5 метри под земјата. Исто така е една од најфреквентните станици, опслужувајќи 107.377 патници дневно во 2009 година.
ВДНХ е претставен како дом на Артјом, главниот протагонист во романот и видео играта ''Метро 2033''.
1 Историја
ВДНХ била отворена на 1 мај 1958 година. Името значи Изложба на достигнувања на националната економија (руски: ''Выставка достижений народного хозяйства'', скратено ''ВДНХ''). Станицата е изградена од столбови обложени со бел мермер и украсени со кружни вентилациони решетки. Станицата била дизајнирана од Надежда Бикова, И. Гохар-Кармандарјан, Иван Таранов и Ју. Черепанов.
Првично, оваа станица била планирана да биде раскошно украсена на начинот на другите станици изградени во 1950-тите, со мозаици од преподобниот уметник Владимир Фаворски долж внатрешноста на сводовите меѓу столбовите. Меѓутоа, по нападот на Никита Хрушчов врз декоративните „екцесии“, местата за мозаици, вклучувајќи ги и постоечките мозаици, биле грубо обложени со несоодветна густа зелена боја.
Во 1996 година станицата добила дополнителен павилјон за влезно-излезни потреби на јужната страна на станицата.
2 Пренос
Иако не е директно поврзана со ВДНХ, московската монорелска станица Виставочни Центар се наоѓа на непосредна близина.
3 Наводи
Во кафулето кај Гене

Во кафулето кај Гене македонски филм од 1991 година во режија на Миле Грозданоски, а по сценарио на Иван Карадак. Филмот е снимен во продукција на Македонската Телевизија.
1 Улоги
Глумец, Улога
Благоја Чоревски, Гене
Анче Џамбазова, Жената на Гене
Димче Мешковски, Грубер
Катерина Крстева, Мара Попара
Владимир Ангеловски, Ангеле
Стојна Костовска, Келнерка
Марин Бабиќ, Генерал Тринкен
Ѓокица Лукаревски, Италијанецот
Мирче Доневски, Хитлер
Душко Костовски, Ваштак
Катерина Коцевска, Сигма
Емин Унѓел, Полицаец
Ѓорѓи Тодоровски, Војник
Равело

Равело е град и ''комуна'' сместена над брегот Амалфи во провинцијата Салерно, Кампанија, Јужна Италија, со приближно 2.500 жители. Нејзината живописна локација го прави популарна туристичка дестинација и е на листата како светско наследство на УНЕСКО од1997 година.
1 Историја
Равело е основан во 5 век како засолниште против варварските инвазии кои го означиле крајот на Западното Римско Царство.
Во 9 век Равело бил важен град во поморската Република Амалфи .
Тој бил град производител на волна од неговата околна земја која го означила градот во важна трговска сила на Медитеранот помеѓу 839 и околу 1200 година.
Музеј Ливерино

Музеј на корали - приватна колекција ЛИВЕРИНО е музеј на корали сместен во провинцијата Неапол, во Италија.
Повеќе од пет генерации, семејството Ливерино произведува и преработува корали. Силната врска што отсекогаш ги поврзувала со Црвеното злато го надминала чисто деловниот интерес да и се даде живот на уникатна колекција, која започнала во 1934 година со 16-годишниот Базилио Ливерино. Колекцијата од повеќе од 1.000 предмети од скулптури и накит изработени од корали и скапоцени камења, сместени се денес во семејниот музеј, потекнуваат од страста на Базилио за коралите и неговите откритија направени за време на неговите патувања во Азија.
Колекцијата е составена од уметнички креации од целиот свет, кои датираат од шеснаесеттиот век, ремек-дела на занаетчии.
Особено е забележан по своите корални дела, од уметници како Карло Парлати и Ромоло Граси.
Лајано, Сант Агата де Готи

Лајано е село во Кампанија, јужна Италија, административно е дел од општината Сант Агата де Готи, провинција Беневенто.
Лајано е одалечен околу 35 км од Беневенто и 10 км од Сант Агата де Готи.
Хахенбург

Хахенбург е град во Германија, во Рајнска област-Пфалц.
Тој е дел од областа Вестервалд. Предмет на управување на Хахенбург. Населението е 5695 луѓе (31 декември 2010 година). Зафаќа површина од 21,43 км². Официјалниот код е ''07 1 43 229''.
Куќа на Пињатели

Куќа на Пињатели е името на старото и истакнато наполитанско семејство на италијанско благородништво, свештенство, луѓе од уметност и наука, чии членови заземале значајни позиции во 18 и 19 век. Семејството е регионално истакнато од 13 век. Меѓу различните титули, тие ја имале и титулата Принц на Светото Римско Царство.
1 Забележителни членови
* Антонио Пињатели, папа Инокентиј XII (Спинацола, 13 март 1615 година - Рим, 27 септември 1700 година)
* Доменико Пињатели ди Белмонте (19 ноември 1730 - 5 февруари 1803 година)
* Еторе Пигнатели е Карафа, 1. војвода од Монтелеоне (роден во Неапол, починал во Палермо, Сицилија, 1535 година)
* Фаустина Пигнатели Карафа, принцезата ди Колубрано (почина во Неапол 1785) италијански научник
* Франческо Пињатели (6 февруари 1652 – 15 декември 1734) италијански кардинал
* Франческо Пињатели (18 век) генерален викар на Неапол под Фердинанд IV Неаполски
* Џенаро Гранито Пињатели ди Белмонте (10 април 1851 - 16 февруари 1948 година)
* Џовани Батиста Пињатели, италијански јавачки мајстор од шеснаесеттиот век
* Хоакин Атанасио Пигнатели де Арагон и Монкајо од осумнаесеттиот век шпански благородник и амбасадор во Франција
* Лусијана Пињатели (1935-2008) италијанска модна икона
Палата на уметностите во Неапол

Палата на уметностите во Неапол (едноставно познат по акронимот PAN) е музеј во градот Неапол, сместен во историската Карафа на Рочела - монументална зграда домаќин e на изложби на современа уметност во нејзините многубројни форми ( сликарство, скулптура, фотографија, графика, стрип, дизајн, видео уметност, кино).
1 Историја
Општина Неапол ја купила зградата и започнала со реставрација во 1984 година; во 1998 година ја воспоставиле за својата намена како центар за документација за современи уметности, а потоа се прошириле и на изложбената дејност. Свечено е отворена на 26 март 2005 година. Структурата е со површина од 6.000 м2 на три ката со изложбени површини, медиа библиотека, простори за едукативни активности, наменска библиотека, кафулиња, тераси.
Фалендар

Валендар е град во Германија, во Рајнска област-Пфалц.
Се наоѓа во областа Мајен-Кобленц. Предмет на контрола на Фалендар. Населението е 8196 луѓе (31 декември 2010 година). Зафаќа површина од 13,22 км². Официјалниот код е ''07 1 37 226''.
Градот е поделен на 4 градски окрузи, од кои еден ( Шенштат ) е познат низ целиот свет по својата чудотворна икона на „ Божјата Мајка Трикратно скапоцена “
Улмен

Улмен е град во Германија, во Рајнланд-Пфалц.
Се наоѓа во областа Кохем-Цел. Предмет на управување на Улмен. Населението е 3253 луѓе (31 декември 2009 година). Зафаќа површина од 28,62 км². Официјалниот код е ''07 1 35 083''.
Ункел

Ункел е град во Германија, во Рајнланд-Пфалц.
Се наоѓа во областа Нојвид. Предмет на контрола на Ункел. Населението е 4945 луѓе (31 декември 2010 година). Зафаќа површина од 8,16 км². Официјалниот код е ''07 1 38 073''.
Градот е поделен на 3 урбани области.
Фрајнсхајм

Фрајнсхајм е град во Германија, во Рајнланд-Пфалц.
Се наоѓа во областа Бад Диркем. Предмет на администрација на Фрајнсхајм. Населението е 5012 луѓе (31 декември 2010 година). Зафаќа површина од 13,61 км². Официјалната шифра е ''07 3 32 019''.
1 Атракции
1.1 Музеи
* Историски музеј на играчки во Фрајнсхајм
* Музеј на занаети во Фрајнсхајм
Зора Дубљевиќ

Зора Дубљевиќ (срп. ''Зора Дубљевић'') — српска пејачка на изворни, народни и новокомпонирани песни.
1 Животопис
Зора Дубљевиќ е родена на 7 август 1938 година во Сараево, каде завршила основно училиште, гимназија и правен факултет на Универзитетот во Сараево. Во севдалинката се заљубила уште од раното детство, слушајќи го пеењето на Фатима Поријечанин („Пет сина имав како пет планински самовили“), како и песните на другите уметници што таа ги пееше. Тоа бил нејзиниот мотив и поттик за сопствената пејачка кариера.
Во почетокот пеела во сите прилики: на мали собири на пријатели и роднини, на училишни забави и како средношколец во Друштвото за култура „Миљенко Цвитковиќ“, и како ученик на КУД „Слободан директор Сељо“. Преку членството во овие здруженија, таа го продолжила своето пејачко образование и сè повеќе ги подобрувала своите гласовни способности и репертоар. Здружението „Слободан Принцип Сељо“ било расадник на таленти на идните врвни изведувачи на севдалинките. Покрај неа, таму пееле Сафет Исовиќ, Јерлагиќ, Берберовиќ, Химзо Половина, Зехра Деовиќ и други.
Во 1958 година се пријавила на аудиција во Радио Сараево и била примена. Нејзините песни и гласот на радио беа препознатливи, а за кратко време станала миленичка на публиката, исклучително популарна и барана пејачка во текот на 1960-тите и 1970-тите. Нејзината зголемена популарност не останала незабележана од одговорните во загрепскиот „Југотон“, кои ѝ понудиле да сними музички албум.
Првата плоча била направена во соработка со Исмет Алајбеговиќ „Шерба“, кој ја компонирал музиката за песната „Ој Милоше бекријо“, а текстот го напишал Никола Шкрба. Оваа плоча била продадена за кратко време во рекорден тираж од над 100.000 примероци и го обезбедила првиот златен рекорд во Босна и Херцеговина.
2 Албуми
* 1962 — Песме из Босне
* 1963 — Сироче сам
* 1964 — Не ашикуј Мујо
* 1965 — Прва љубав
* 1966 — Сјајна звијездо
* 1967 — Стално сањам твоје очи
* 1968 — Довиђења
* 1970 — Увела је љубав
* 1971 — Немој да се чудиш
* 1972 — Сви ме момци воле
* 1975 — Моје писмо
* 1978 — Ја кријем да волим
* 1979 — Ој момчићу дилберчићу
* 1984 — Ти си ми све
* 2016 — Фолк звезде заувек
Трабен-Трабах

Трабен-Трабах е град во Германија, во Рајнска област-Пфалц.
Се наоѓа во областа Бернкастел-Витлих. Предмет на администрација на Трабен-Трабах. Населението е 5855 луѓе (31 декември 2010 година). Зафаќа површина од 31,35 км². Поштенски број е ''07 2 31 124''.
1 Личности
* Адам Штрк (1780–1822), историчар и преведувач – роден и израснат во Трабен-Тарбах
Епархиски музеј на Амалфи

Епархискиот музеј на Амалфи е уметнички музеј сместен во базиликата дел Кроцифисо ди Амалфи (Базилика на Распетието) од 9 век во Амалфи. Прикажува многу од богатствата на Римокатоличката надбискупија Амалфи-Кава де Тирени и е централно сместена во близина на катедралата Амалфи во Виа Салита Епископија.
1 Историја
Музејот е сместен во базиликата на Распетието - првично Катедралната црква - чие потекло датира од 596 година. Во 1100 година, до неа била изградена новата катедрала и заедно формирале единствена црква во романескен стил со шест патеки. Подоцна, во барокниот период, тие биле покриени со мермер и штуко и обновени како две посебни и посебни цркви. Реставрацијата на базиликата на Распетието, која била завршена во 1994 година, го елиминирала барокниот стил, извлекувајќи многу значителен дел од средновековната структура со галеријата од единечни и двојни прозорци кои филтрираат и дистрибуираат прекрасна светлина. Музејот е отворен во 1996 година
2 Организација
Маршутата на музејот е развиена во четири дела:
* Клоистер (изграден помеѓу 1266 и 1268 година);
* Ѕидни слики (фрески и фрески, кои датираат од 13 век до 14 век);
* Катедралната ризница (скапоцени литургиски предмети и свети параменти, кои припаѓаат на Ризницата на Соборниот храм);
* Слики и скулптури (зачувува вредни слики и скулптури).
3 Библиографија
* Erminia Giacomini Miari, Paola Mariani, ''Musei religiosi in Italia'', Editore Touring, Milano 2005, стр. 41
* Стефано Зуфи, ''I Musei Diocesani in Italia'', кн. 3, Editore San Paolo, Palazzolo sull'Oglio (BS) 2003, стр. 34-41
Нурдре Путјерн

Нурдре Путјерн е езеро кое се наоѓа западно од Путсен во северниот дел на Естмарка во општина Осло, Норвешка.
Заедно со езерото Сондре Путјерн во непосредна близина, тоа било речиси целосно исушено во 1997 година поради истекување за време на изградбата на железничкиот тунел Ромерикспортен. Нивото на водата во Нурдре Путјерн паднало за 6 метри, така што длабочината била намалена од 9 на 3 метри.
Лакул Лебеделор

Лакул Лебеделор („Лебедово езеро“) е вештачко езеро во центарот на Букурешт, Сектор 1, во градините Чишмигиу, блиску до езерото Чишмигиу. Резервирано е за водни птици. Над 90 видови птици и животни можеле да се видат на друго езеро во Букурешт, езерото Векарешти.
1 Поврзано
* Список на езера во Букурешт
Линија Калужско-Рижскаја (Московско метро)

Линија Калужско-Рижскаја (руски: ''Калужско-Рижская линия'') — линија на московското метро, која ги поврзува североисточните области на Москва (Северно Медведково, Свиблово), ВДНХ и железничката станица Рижски преку центарот со областите на југ и југозапад од градот (Донској, Черјомушки, Конково, Јасенево). Првично постоеле две одделни радијални линии, ''Рижскаја'' и ''Калужскаја'' отворени во 1958 и 1962 година, соодветно. Дури во 1971 година тие биле обединети во една линија бидејќи бил завршен централниот дел што ги поврзува станиците Октјабрскаја и Проспект Мира. Таа била првата линија во Москва што имала трансфер преку платформи. Линијата Рижскаја е грубо усогласен со северната авенија ''Проспект Мира'', додека линијата Калужскаја генерално ја следи југозападната улица ''Професојузнаја Улица''. Во моментов, линијата Калужско-Рижскаја е трета најпрометна во системот со стапка на патнички сообраќај од 1,015 милиони дневно. Има 24 станици, двонасочна должина од 37,8 километри и време на патување од 56 минути, обично е обоена во портокалова боја на мапите на метро и е означена со бројот 6.
1 Станици
Име на станица, Датум на отворање, Пренос, Длабочина (''м''), Слика
Медведково (''Медведково''), 30 септември 1978, ''-10''
Бабушкинскаја (''Бабушкинская''), 30 септември 1978, ''-10''
Свиблово (''Свиблово''), 30 септември 1978, ''-8''
Ботанически сад (''Ботанический сад''), 30 септември 1978, ''-7''
ВДНХ (''ВДНХ''), 1 март 1958, ''-53,5''
Алексеевскаја (''Алексеевская''), 1 март 1958, ''−51''
Рижскаја (''Рижская''), 1 март 1958, ''−46''
Проспект Мира (''Проспект Мира''), 1 март 1958, ''−50''
Сухаревскаја (''Сухаревская''), 5 јануари 1972, ''−43''
Тургеневскаја (''Тургеневская''), 5 јануари 1972, ''−49''
Китај-город (''Китай-город''), 3 јануари 1971, ''−29''
Третјаковскаја (''Третьяковская''), 3 јануари 1971, ''−46''
Октјабрскаја (''Октябрьская''), 13 октомври 1962, ''−50''
Шаболовскаја (''Шаболовская''), 6 ноември 1980, ''−46,5''
Ленински проспект (''Ленинский проспект''), 13 октомври 1962, ''−16''
Академическаја (''Академическая''), 13 октомври 1962, ''−8,5''
Профсојузнаја (''Профсоюзная''), 13 октомври 1962, ''−7''
Нови Черјомушки (''Новые Черёмушки''), 13 октомври 1962, ''−7''
Калужскаја (''Калужская''), 12 август 1974, ''−10''
Бељаево (''Беляево''), 12 август 1974, ''−12''
Конково (''Коньково''), 6 ноември 1987, ''−8''
Топли Стан (''Тёплый Стан''), 6 ноември 1987, ''−8''
Јасенево (''Ясенево''), 17 јануари 1990, ''−8''
Новојасеневскаја (''Новоясеневская''), 17 јануари 1990, ''−7''
2 Наводи
Сортедам

Сортедам (|Sortedams Sø) — езеро во Копенхаген во Данска. Била додадена вертикалната падина во областа во 1929 година. Во септември 2012 година било објавено дека има планови за изградба на висечки мост на езерото, а градежен материјал оставен од тунелите за копање бил поставен на источниот дел на Сортедам во областа Естерброгаде („Лил Трианглен“). Сликарката Кристен Кобке живеела во близина на езерото во 1830-тите, а ја насликала ''Есенско утро на езерото Сортедам'' (дански: ''Efterårsmorgen ved Sortedamssøen)'' во 1838 година.
1 Наводи
Окањ

Окањска Бара или Окањско Езеро — солено езеро во Србија во АП Војводина. Се наоѓа во средиштето на Банат, веднаш до населбата Елемир, на територијата на градот Зрењанин. Во близина на езерото тече реката Тиса. Должината на водната површина е околу 4,5 км, ширината е 500 м, а површината е 200 хектари.
Тоа е едно од најважните солени езера во Европа, со зачувани растителни видови и животински свет .
Загрозено е од развојот на земјоделството и зголемената употреба на хемиски средства, оставањето отпад, сообраќајот и разгранетата каналска мрежа .
Езерото, заедно со околината и помалите езерца, е дел од Специјалниот природен резерват Окањска Бара.
1 Поврзано
* Список на езера во Србија
Басас да Индија

Басас да Индија (|Bassas da India; |Nosy Bedimaky) — ненаселен кружен атол во состав на Француските Јужни и Антарктички Земји. Се наоѓа во јужниот дел на Мозамбичкиот Проток, на половина пат меѓу Мозамбик и Мадагаскар и околу 110 км северозападно од островот Европа. Атолскиот обрач има просечна ширина од 100 м и опколува плитка лагуна не подлабока од 15 м. Атолот има пречник од 10 км и стрмно се издига 3000 м над морското дно. Зафаќа вкупна површина (заедно со лагуната) од . Неговиот исклучив стопански појас зафаќа и е соседен на оној на островот Европа.
Атолот се состои од десет пусти карпести островчиња без растителност и со вкупна површина од 20 ха. Оние на северната и источната страна се високи 2,1 до 3 м, а тие на западната и јужната се издигаат само 1,2 м над морето. Гребенот, чија брегова линија е долга 35,2 км, е целосно потопен под вода од три часа пред плимата до три часа по неа. Во ова подрачје дуваат циклони, што го прави атолот опасен за пловилата и место на бројни бродоломи.
Подводната планина Јагуар and гајотот Хол се наоѓаат на 40 односно 70 км на југозапад.
1 Историја
Атолот првпат е забележан од Португалците во 1506 г. кога бродот им се насукал на него. Тие го завеле како „Бајшо да Жудија“ (''Baixo da Judia'', „Еврејски Спрудови“) поради потеклото на неговиот сопственик Фернан де Лороња). Името „Басас да Индија“ (''Bassas da India'') е подоцнежно, и настанало како грешка при препишување.
Островот е одново откриен од бродот „Европа“ во 1774 г. и го добил името Европини Карпи. Овде настрадал бродот „Малај“ на 27 јули 1842 г.
Во 1897 г. спрудот станал француско владение. Во 1968 г. е ставен под управа на комесар со седиште во Реинион. Мадагаскар се осамостоил во 1960 г. и од 1972 г. наваму полага право на атолот.
2 Животински свет
Во 2003 г. околу островот се забележани галапагоски ајкули, за првпат во Мозамбичкиот Проток.
3 Туризам
За закотвување во Басас да Индија е потребна дозвола од француската влада. Риболовот без дозвола е казнив со истерување или конфискување на пловилото. Од 2013 г. наваму Француската воена морнарица запленила неколку пловила на неколку неовластени туроператори од Мозамбик и ЈАР.
4 Галерија
Чишмигиу езеро

Езерото Чишмигиу е езеро во центарот на Букурешт, Сектор 1, во градините Чишмигиу. Езерото има површина од 29.500 m², должина од 1,3км, ширина од 50 метри и длабочина од 1–2 метри. Во текот на зимата езерото се сушело вештачки и се организирал скејт парк на езерското корито. Во близина на езерото Чишмигиу во градините Чишмигиу се наоѓало многу помалото езеро Лебеделор, кое е резервирано за водни птици.
1 Историја
Езерото настанало од старата бифуркација на реката Дамбовица и било познато во времето на Матеи Басараб како ''Balta lui Dura neguțătorul''.
2 Поврзано
* Список на езера во Букурешт
Франкентал (Пфалц)

Франкентал е град во Германија, град на копно, сместен во Рајнска област-Пфалц.
Од 1755 до 1800 година во градот работела истоимената фабрика за порцелан.
1 Географија
Град во сојузни покраини во Германија. Населението е 46.793 (31 декември 2010 г.) . Зафаќа површина од 43,78 км². Официјалната шифра е ''07 3 11 000''.
2 Збратимени градови
* Коломб (|Colombes), Франција
* Штраусберг (|Strausberg), Германија
* Сопот (|Sopot), Полска
3 Значајни староседелци
* Кнаб, Вернер (1908-1945), германски адвокат, SS Obersturmbannführer.
* Маурер, Конрад фон (1823-1902), германски историчар на германското право.
* Перон, Карл (1858-1928), германски оперски пејач.
* Руперт, Фридрих Вилхелм (1905-1946) - СС Оберстурмфирер, заменик командант на концентрациониот логор Дахау.
* Фанк, Арнолд (1889-1974) - режисер, снимател и монтажер, основач на жанрот планински филм и негов најистакнат претставник.
Тегелско Езеро

Тегелско Езеро (|Tegeler See) — второто по големина езеро во Берлин, Германија. Се наоѓа во северозападниот дел на градот во округот Рајникендорф, во ''Ортштајл'' на Тегел.
1 Преглед
Историското име ''Тегел'' (првпат е забележано во 1322 година како ''Тајгел'') и е вообичаено за поголема територија и исто така се користи за населбите во месноста Тегел, населбата ''Тегелорт'' („Село Тегел“) во локалитетот Конрадшохе и меѓународниот аеродром Берлин-Тегел.
Езерото е поврзано со пловната река Хафел, која течела во и надвор од езерото на неговиот западен крај. Езерото е пловно до источниот крај, а пловидбата се спроведува како дел од Хавел–Одер–Васерштрасе .
Поголемиот дел од брегот на езерото е приватен. Во рамките на езерото се наоѓаат островите Хаселвердер, Линдвердер, Шарфенберг, Рајсвердер, Баумвердер, Валентинсвердер и Мајенвердер. Шарфенберг, Валентинсвердер и Мајенвердер се достапни со некои од берлинските ферибродови.
Лацено

Лацено е италијанско селце и скијачко одморалиште сместено во општината Бањоли Ирпино, провинцијата Авелино, Кампанија . Вклучува скијачки центар (со 18км скијачки патеки) со вештачки снег доколку е потребно, езеро со ресторани за храна, пештери Калиендо и точка за трекинг.
1 Историја
Селото настанало во 1956 година, како летно одморалиште, со спортови на отворено и филмски фестивал на неореалистички филмски фестивал кој го доделувал „ ''Laceno d'Oro'' “ (Златно Лацено), откако се преселило во Авелино. Помеѓу 1972 и 1975 година бил изграден ски-лифтот и Лацено станал летен и зимски центар. Селото, денес, се состои од неколку хотели, резиденција, викендици, дрвени згради (користени од ски и спортски изнајмувачи) и ресторани.
2 Географија
2.1 Преглед
Лацено, исто така познат како ''Пијано Лацено'' или ''Лаго Лацено'', се наоѓа во источната страна на неговата провинција, не многу далеку од границите со провинцијата Салерно . Се наоѓа во шумска рамнина, на 1.000 мнв, на планините Цервиалто и Рајамагра; делови од планинскиот венец Пичентини. Тоа е одалечено 8км од Бањоли Ирпино, 15 од Монтела, 20 Нуско, 40 од Авелино и 71 од Неапол.
3 Туризам
Како скијачка област и одморалиште, локалитетот е силно приемчив за туризам, особено во периодите од декември до март. Лацено има лифт со кој се искачува на планината Рајамагра со 3 станици: Лацено (1.100 м.н.; на селото); Сетевали (1.400 м.н.в., постојка за размена) и Рајамагра (1.700 м.н.в.). Лацено има и некои електрични патеки за да научите како да скијате. Има многу игралиште за деца кои сакаат да уживаат во снегот, со игри.
Лазаревски Брег

Лазаревски Брег (|Lazarevkysten; |берег Лазарева, Лазаревский берег) — крајбрежно подрачје на Антарктикот. Се наоѓа на островот Петар I, на јужната страна од Белингсхаузеновото Море.
Брегот е долг 19 км и се протега од западниот крај на ’ргог Ева на север до очката Заводскиот Ледник на југ, западно од островот Петар I.
Наречен е по поручникот Михаил Лазарев, заповедник на слупот „Мирни“ во Првата руска антарктичка експедиција (1819-21), кој го открил островот на 20 јануари 1821 г.
Европа (остров)

Европа (|Île Europa, |Nosy Ampela) — низок тропски атол во Мозамбичкиот Проток помеѓу јужен Мадагаскар до јужен Мозамбик. Зафаќа површина од и никогаш не бил населен сè до доселувањето на француското семејство Розје во 1820 г. Островот официјално станал владение на Франција во 1897 г.
На островот е сместен воен одред од Реинион, има метеоролошка станица и го посетуваат научници. Дел е од Расеаните Острови на регионот Француски Јужни и Антарктички Земји.
На островот е снимана епизодата „Потрага во длабочините“ (1968) од серијата „Подводниот свет на Жак Кусто“, во која се претставени зелените морски желки.
1 Опис
Европа има пречник од 6 км и најголема висина од 6 м. Бреговата линија е долга 22,2 км. Опкружена е со корални плажи и ободен гребен кој ја обиколува мангровска лагуна од и е отворен кон морето на една страна.
Атолот нема пристани, но котвењето е можно во блиските води. Исклучивиот стопански појас е соседен на оној на Басас да Индија, и зафаќа површина од . Слетувалиштето е долго 1.500 метри.
1.1 Екологија
Островот е природен резерват. Растителната се состои од сува шума, шикара, млечки (''Euphorbia''), мангровско мочуриште и остатоци од плантажа на сисал. Ова е едно од најголемите мрестилишта на зелени морски желки на светот. Живеат и кози доведени од доселеници на крајот од XVIII век.
Европа е прогласена за место од орнитолошка важност од BirdLife International поради многубројните и разновидни морски и други водни птици кои овде се размножуваат. Тука е најголемата колонија на мадагаскарската жолта чапја по Алдабра и Мадагаскар. Има многу големи колонии на големи фрегати (до 1100 парови), тропски бурници (до 100 парови), мадагаскарски крајбрежни чапји и касписки рибарки.
На Европа живее белоопашестиот фетон (''Phaethon lepturus europae''), три видови копнени птици (including an endemic subspecies of ендемски подвид на мадагаскарската белоочка) и ендемски вид шиштава лебарка.
1.2 Клима
Климата е засегната од Игленортската струја и водата обично надминува . Југоисточните пасати зиме и повремени циклони. Може да се опише како степска или тропска, со влажни лета и суви зими.
2 Историја
Иако островот веројатно бил забележан од морепловците уште во XVI век, тој е наречен по британскиот брод „Европа“, кој го посетил во декември 1774 г. Урнатините и гробовите сведочат за неколкуте обиди за негово населување од 1860-тите до 1920-тите. На пример, во 1860 г. тука се доселило француското семејство РОзје, но потоа напуштило.
Брег на Ингрид Кристенсен

Брег на Ингрид Кристенсен (|Ingrid Christensen Kyst; |Ingrid Christensen Coast) — дел од Антарктикот, помеѓу Џенингсовиот ’Рт (72°33′ ИГШ), и западниот крај на Западната Ледена Плоча (81°24′ ИГШ). Се наоѓа помеѓу западната половина на Земјата на Принцезата Елизабета, веднаш на исток од Ејмериевата Ледена Плоча.
1 Истражување
Брегот е откриен од Клариус Микелсен, капетан на бродот „Торсхавн“ во сопственост на норвешкиот китоловен магнат Ларс Кристенсен. Бродот впловил кај Вестфолските Ридови на 20 февруари 1935 г. Наречен е по неговата сопруга Ингрид Кристенсен, која пловела по антарктичките води заедно со сопругот и била една од првите жени што го посетила Антарктикот. Југозападниот дел на овој брег е откриен и фотографиран од воздух во март 1947 г. од Американската воена морнарица како дел од операцијата „Скок во височина“.