Латерна магика

Латерна магика (|Laterna Magika) — еден е од првите мултимедијални театри во светот.
Формиран е во Прага, Чехословачка во 1958 година.
1 Основните принципи и концепти на Латерна магика
Во својот концепт, театарот ги обединува : театарска игра – глума, режија, танц, кореографија, балет, пантомима па сè до таканаречениот „Црн театар“ што претставува посебно театарско визуелно осветлување кое реагира на флуоресцентно светло – создавајќи впечаток дека светлината извира од костимите, сценографијата, севкупниот штимунг во сцената. Всушност по тоа е и најпознат.
Оваа светлосна иновација ќе изврши особено влијание подоцна во низа театарски и циркуски поставки, создавајќи своевиден таканаречен - магичен театарски израз .
Кај нас оваа особена специфична поетска визуелизација ќе ја применува во своите претстави македонскиот режисер Владо Цветановски, во низа антологиски претстави „Подземна република“, „Животот е сон“ и други работејќи со сценографот Владо Ѓорески.
Театарот латерна Магика во своето опстојување ќе забележи низа настапи и гостувања во светот, извршувајќи значајна улога особено во современата визуелизација на театарскиот современ израз: Советскиот Сојуз, Сирија, Египет, САД, Англија, Франција, Холандија, Белгија, Австрија, Шпанија , Израел.
Добитник е на повеќе од шеесет меѓународни награди..
2 Нов театарски израз и стил
Севкупниот нивни репертоар опфаќа оригинални театарски дела кои немаат свои изведби низ други театри во светот.
Во најново време применуваат и останата технологија која опфаќа: видео проекција синхронизирана со живото дејствување на глумците, компјутерски интервенции, визуелни анимации и друго. Нешто за кое прв пионер во македонскиот театар исто така беше споменатиот македонски режисер.
Програмата, која се состоеше од најразлични проекти, беше пред сè заедничка работа на Алфред Радок и Јозеф Свобода, кои уште од самиот почеток ги дефинираа принципите на односите помеѓу акцијата на сцената и филмот, кои ги развива Латерна Магика како основен театарски израз и стилдо денес: проекцијата не е само подвижна позадина, генератор на своевидна сценска реалност, клучен фактор е меѓусебната поврзаност помеѓу содржината на она што се случува на сцената.
3 Главни проекти
Наслов, Премиера
Експо 58, 26 мај 1958
Експo 58, 9 мај 1959
Латерна магика II / Гостување, Ленинград, 5 декември 1960
Хофманови приказни, 4 септември 1962
Варијации, 9 јуни 1963
Варијации 66, 27 мај 1966
Експо 67, Монтреал, април – октомври 1967
Ревија на магичната кутија, 25 март 1968
Прашки карневал, 30 мај 1974
Љубов во карневалските бои, 10 април1975
Изгубената бајка, 10 октомври 1975
Прекрасен циркус, 15 април 1977
Снежната кралица, 27 септември 1979
Ниќна проба, 5 февруари 1981
Еден ден во Прага, 28 октомври 1982
Црниот монах, 3 ноември 1983
Грозната голтка, 10 февруари 1984
Pragensia, Vox Clamantis, 20 декември 1984
Orbis pictus, 11 септември 1986
Вивисекција, 3 март 1987
Одисеј, 10 септември 1987
Minotaur, 15 февруари 1990
Волшебната флејта, 11 септември 1992
Одисеј (нова верзија), 6 април 1993
касанова, 9 февруари 1995
Пузли, 14 декемвриr 1996
Замка, 17 септември 1999
Графити, 17 декември 2001
Аргонаутите, 8 август 2004
Rendez-vous, 2 август 2005
Коктел 008, 10 октомври2008
Легенда за волшебната Прага, 3 March 2011
Коктел 012, 1 март 2012
Што се однесува, 14 февруари 2013
Антикоди, 21 март 2013
Човечка локомотивност, 6 февруари 2014
Вонредните патувања на Жил Верн, 19 февруари 2015
Малата принцеза, 1 април 2016
Коцка, 23 март 2017