procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
За пишување: Мемоар на занаетот

''За пишување: Мемоар на занаетот'' е мемоар на американскиот автор Стивен Кинг кој ги опишува неговите искуства како писател и неговите совети за писателите кои се стремат. Првично објавена во 2000 година, таа била првата книга на Кинг откако една година претходно доживеал сообраќајна несреќа. Скрибнер објавил две проширени изданија: Изданието за 10-ти годишнина (2010) има ажурирана листа за читање од Кинг; и изданието за 20-годишнина (2020) додава придонеси од двата сина на Кинг, Џо Хил и Овен.
Книгата е организирана во пет дела: „CV“, каде што Кинг ги истакнува настаните од неговиот живот кои влијаеле на неговото пишување; „Што е пишувањето“, каде Кинг го поттикнува читателот сериозно да го сфати пишувањето; „Кутијата со алатки“, дискутирајќи за англиската механика; „За пишувањето“, каде што Кинг ги детализира неговите совети до писателите кои се стремат; и „За Живеењето, Пост Скриптум“, каде што ја опишува неговата сообраќајна несреќа и како тоа влијаело на неговиот живот.
Во 2008 година, ''Ентертејнмет викли'' ја вклучило книгата на нивната листа „Новите Класици – 100-те најдобри книги од 1983 до 2008 година“. Во нивните критики, Шерон Џонсон од ''Петриот Њуз'' и Џули Ву од Асошиејтед прес го пофалиле советот на Кинг како „цврст“. Џон Марк Еберхарт од ''Сандеј Фриленс Стар'' ги нарекол советите за пишување на Кинг „пешачки“, но на крајот заклучил дека ''делото'' е „мало, но преодно важно дело што треба да го води [Кралот] до подобри работи“.
Ирина Фриз

Ирина Василивна Фриз (|Ірина Василівна Фріз, |Ирина Васильевна Фриз|Irina Vasilyevna Friz; родена на 25 септември 1974 година во Евпаторија, Крим) е украинска политичарка која била министер на тогаш новосоздаденото Министерство за ветерански прашања во владата на Гројсман од ноември 2018 до август 2019 година. Таа била избрана во украинскиот парламент во 2014 година како член на блокот на Петро Порошенко и на украинските парламентарни избори за партијата Европска солидарност во 2019 година.
1 Животопис
Фриз од мај 2003 до март 2005 година била помошник на тогашниот пратеник во украинскиот парламент Петро Порошенко. Од март 2005 до август 2006 година таа била помошник секретар на Советот за национална безбедност и одбрана на Украина и шеф на прес-службата на секретарот на Советот за национална безбедност и одбрана на Украина. Од август 2006 година до мај 2008 година Фриз повторно била помошник-консултант во украинскиот парламент. Фриз работела за Советот на Националната банка на Украина од мај 2008 до јануари 2013 година.
Во изборната кампања на Петро Порошенко за време на претседателските избори во 2014 година, Фриз го предводела одделот за информации на изборниот штаб на Порошенко. Порошенко победил на овие избори и станал претседател на Украина во јуни 2014 година. Фриз го следела Порошенко во Претседателската администрација на Украина, каде била шеф на Главниот директорат за јавни комуникации и информации и шеф на Главниот оддел за информатичка политика до декември 2014 година.
За време на парламентарните избори во октомври 2014 година, Фриз била избрана во украинскиот парламент на партиската листа (30-то место) на блокот на Петро Порошенко.
На 22 ноември 2018 година, парламентот ја назначил Фриз за министер на новосоздаденото Министерство за прашања на ветераните во владата на Гројсман. Таа останала на функцијата министер сè додека не била воспоставена владата на Хончарук на 29 август 2019 година.
На украинските парламентарни избори во јули 2019 година, Фриз била избрана во парламентот за партијата Европска солидарност.
Фриз е омажена и има два сина.
2 Соработка со НАТО
На 9 септември 2016 година, Ирина Фриз ја предводела Постојаната делегација на Украина во Парламентарното собрание на НАТО.
На 9 ноември 2016 година, за време на состанокот со германската канцеларка Ангела Меркел, Фриз презентирала видео за руските војници во Донбас, кое било специјално подготвено од меѓународната волонтерска заедница InformNapalm.
На пролетната сесија на Парламентарното собрание на НАТО во Тбилиси, Ирина Фриз известила за врските на Руската Федерација со терористичките организации на Блискиот Исток.
Во ноември 2016 година, во Брисел, за време на состанокот на Меѓупарламентарниот совет НАТО-Украина, таа презентирала извештај за субверзивните информации и психолошките операции на Русија на социјалните мрежи.
Во октомври 2017 година, Фриз успеала да го организира Парламентарното собрание на НАТО за прв пат во Украина и тоа било одржано во 2020 година.
Фриз е автор на законот за измени на законодавството за враќање на Украина на патот кон членство во НАТО.
Марија Патакиова

Марија Патакиова (родена на 14 мај 1963 година) е словачка адвокатка и професорка по право, која била народен правобранител во Словачка од 2017 до 2022 година.
Патакиова е родена во Нове Замки . Студирала право на Универзитетот Комениус и предава трговско право на истиот универзитет од 1985 година Помеѓу 2011 и 2017 година ја извршуваше функцијата проректор за правни работи.
Во 2015 година таа била номинирана од Словачка во Општиот суд на Европската унија . Сепак, судот ја отфрли номинацијата поради недоволно познавање на францускиот јазик на Патакиова.
Во 2017 година била избрана за Народен правобранител како кандидат на партијата МОСТ – ХИД од Националниот совет . По нејзиниот избор, Патакиова изјавила дека има за цел да биде „пријател на народот“ во канцеларијата, по примерот на нејзиниот чешки колега Отакар Мотејл .
Како Народен правобранител, таа била активна во борбата за подобрување на условите за породување во словачките јавни здравствени установи, правда за жените Ромки погодени од задолжителна стерилизација, заштита на правата на приватност на постарите граѓани. подобрување на правната рамка за законски посвојувања, десегрегација на словачкиот образовен систем, поцврста рамка за заштита на животната средина, и подобрување на третманот на странците од страна на вонземската полиција. Таа била активна и во укажувањето на сомнителни прекршувања на човековите права поради мерките за заразна пандемија COVID-19 .
Поради нејзиното активно учество на парадите на гордоста во Словачка, како и нејзината општа поддршка за ЛГБТ заедницата, таа била цел на жестоки критики од конзервативците во Националниот совет.
По истекот на мандатот на Патакиова до крајот на март 2022 година, Националниот совет постојано не успеаала да го избере нејзиниот наследник. Според тоа, местото на Народен правобранител било празно речиси осум месеци. Во ноември 2022 година, парламентот го избрал Роберт Доброводски за нов Народен правобранител.
Судна гробница

Судна гробница (|Μακεδονικός τάφος της Κρίσεως) — древномакедонска гробница од последната четвртина на IV век п.н.е. кај селото Голишани, Негушко, Егејска Македонија. Важи за најголемата и највпечатливата македонска гробница досега пронајдена. Откриена е случајно во 1954 г. и откопана од Фотиос Пецас во периодот од 1954 до 1964 г. Реставрирана е во 1998 г. В 1962 година и повторно заедно со целата некропола во 2012 г. гробницата е прогласена за споменик на културата.
1 Местоположба
Гробницата е дел од македонскииот град Миеза, чии остатоци се наоѓаат крај негушкото село Голишани. Сместена е е на 2 км источно од Голишани, на стариот пат кој ја поврзувал Миеза со Едеса. На 150 м на запад е Антемиската, а на 300 м на исток — Кинховата гробница.
2 Име
Името на гробницата доаѓа од сликата на фасадата, на која е претставен поковникот воден од Хермес Душоводец (Психопопм) пред Еак и Радамант — судиите во Подземниот свет.
3 Архитектура
Гробницата е ограбена и оштетена уште во антиката. Има две одаи и свиен покрив. Покриена е со глинена могила, висока 1,50 м и со пречник од 10 м. Ова е единствената македонска гробница со двокатна фасада, која наизменично редува дорски стил долу и јонски горе. Така фасадата имитира двокатна зграда со фронтон. Четири дорски полустолбови и два пиластра во аглите држат архитрав и дорски фриз. Над корнизот и едно разнобојно подрачје со цветни украси е разработен јонски фриз, на чиј релјеф е претставена борба со варвари — веројатно Македонците со Персијците. Над фризот меѓу шесте јонски полустолбови и двата пиластра има седум псевдопрозорци кои истовремено се потпора. Од фронтонот останати се само фрагменти. Внатре гробницата е поделена на тесно, но високо претсобје и главна погребна одаја.
4 Живопис
Сликите на фасадата ја прават гробницата уникатна. Тие се поврзани со верувањата опишани во Платоновиот дијалог „Горгија“. Живописот се состои од четири самостојни слики нацртани во полињата меѓу дорските столбови. На двете паноа лево од влезот на гробницата се покојникот и Хермес Душоводец, кој го води во Подземното царство, а на двете десно се судиите Еак и Радамант. Покојникот, облечен во кратка туника, е единствениот кој не е означен со натпис, очигледно бидејќи бил доста познат граѓанин на Миеза. Се претпоставува дека се работи за Певкест, истакнат војсководец на Александар Македонски родум од Миеза. Метопите се украсени со исклучителни слики од легендарната битката меѓу лапитите и кентаурите.
5 Поврзано
* Миеза
Мужделска Река

Мужделска Река или Муждел (|Μούσδα, ''Мусда'') — река во Драмско, Егејска Македонија. Го носи името на некогашното село Муждел кое го одминува од запад.
1 Течение
Реката извира од Родопите, северозападно под грнаичниот врв Картала (1802 м, гранична пирамида бр. 230) и тече на север под името Довачешме. Кај граничната пирамида бр. 227 свртува на запад, а по неколку километри се насочува на југ. Прима две поголеми десни притоки наречени Куручај. Потоа ја прима десната притока Карадере, левата Дебреџилска Река (Дебреџили), десната Кајнар, па кај Попово Село се влева во реката Места како нејзина притока. Овде водата впрочем дотекува во акумулацијата Черешовско Езеро изградена на Места.
2 Притоки
→ лева, ← десна
:* ← Куручај:* ← Куручај:* → Карадере:* ← Дебреџилска Река:* ← Кајна (Еримоклисија)
:* → Кајнар:* ← Корчај
Јани Атанасов

Јани Атанасов (роден 31 октомври 1999 година) ― македонски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за полскиот клуб Краковија.
1 Клупска кариера
На 5 јуни 2018 година, Атанасов му се приклучил на Бурсаспор по успешната дебитантска сезона со Академија Пандев во Првата македонска фудбалска лига. Тој го направи своето професионално деби со Бурсаспор во поразот со 2–1 во Супер лигата од Фенербахче на 11 август 2018 година.
На 8 септември 2020 година, Атанасов бил најавен како нов играч на ХНК Хајдук Сплит, потпишувајќи тригодишен договор. Тој пристигнал како слободен играч, откако го раскинал договорот со Бурсаспор и го добил дресот со број 20.
На 23 јануари 2023 година, тој бил префрлен во полскиот клуб Краковија за необјавена сума, потпишувајќи договор на три и пол години.
2 Меѓународна кариера
Иако тој е од македонска националност, тој поседува и бугарско државјанство и затоа ги исполнува условите за да настапува за двете земји. На 11 ноември 2021 година тој го направил своето меѓународно деби за Македонија, заменувајќи го Елиф Елмас во 83. минута на натпреварот од квалификациите за Светското првенство 2022 година против Ерменија, која Македонија го добила со 5-0.
Пеперутка (филм)

„Пеперутка“ (англиски: ''Papillon'') — американско-француски филм од 1973 година, во режија на Френклин Шафнер. Главните улоги ги играат: Стив Меквин, Дастин Хофман и Виктор Џори.
1 Синопсис
Шариер, наречен Пеперутка поради неговата тетоважа, (го игра Меквин) и луј Дега (го игра Хофман) се двајца француски затвореници кои треба да бидат префлени во Француска Гвајана на отслужување на казната, а дури и да бидат пуштени на слобода, тие не ќе можат да се вратат во Франција. Пеперутката е ограбувач на сефови, но е затворен поради убиство за кое тој тврди дека му е наместено. Дега, пак, е богат фалсификатор кој очекува дека сопругата ќе му помогне да го ослободи. Пеперутката и Дега склучуваат договор според кој Пеперутката ќе го заштитува, а Дега ќе го финансира обидот за бегство. Бидејќи минуваат многу време заедно, наскоро тие се спријателуваат, па нивните планови се менуваат...
Ристо Јанков

Ристо Јанков (роден на 5 септември 1998 година) ― македонски фудбалер кој игра како голман за второлигашкиот романски клуб Политехника Јаши.
1 Клупска кариера
Јанков бил унапреден во првата екипа на Работнички во 2015 година. Во август 2017 година, тој биле позајмен во Локомотива во Втората македонска фудбалска лига, пред да се врати во Работнички на почетокот на 2018 година. Својот прв сениорски настап за Работнички во Првата македонска фудбалска лига го имал на 24 февруари 2018 година, влегувајќи како замена во 89. минута за Андреј Лазаров, откако почетниот голман Даниел Божиновски бил исклучен. Натпреварот завршил како победа на Работнички со 2–1.
2 Меѓународна кариера
Во февруари 2021 година, Јанков бил избран да се приклучи на краткиот тренинг камп на репрезентацијата на Македонија во Тренинг центарот „Петар Милошевски“. Следниот месец, Јанков го добил својот прв службен повик за репрезентацијата, како репрезентативец за квалификациските натпревари за Светското првенство ФИФА 2022 против Романија, Лихтенштајн и Германија. Прво бил вклучен на репрезентативната клупа во нивниот натпревар против Лихтенштајн, кој завршил со победа на домашен терен со 5-0. На 20 мај 2021 година, Јанков бил повикан од изборникот Игор Ангеловски да се придружи во репрезентацијата за одложената завршница на Европското првенство 2020, првиот голем меѓународен турнир на фудбалска Македонија.
3 Почести
Работнички
* Вицепрвак во Фудбалскиот куп на Македонија: 2015/16
Људмила Новак

Људмила Новак (родена на 1 август 1959) е словенечка политичарка и пратеник во Европскиот парламент. Таа е лидер на Нова Словенија – Христијанска народна партија. Од 21 декември 2011 година, таа е потпретседател на словенечкото Национално собрание.
1 Ран живот и кариера
Новак била роден во Марибор на 1 август 1959 година. Таа студирала словенечки и германски јазик на Мариборскиот универзитет. Помеѓу 1982 и 2001 година, таа работела како учителка, прво во Мурска Собота, а потоа во Вишња Гора и на крајот во Моравче.
2 Политичка кариера
Новак ја започнала својата политичка кариера во 2001 година, кога била избрана за градоначалник на Моравче. Во 2002 година станала член на Извршниот совет на партијата Нова Словенија. Во 2004 година, таа била избрана во Европскиот парламент. Како член на Европската народна партија била именувана за член на Комитетот за култура и образование. Во 2022 година, таа се приклучила на Комитетот за истрага за да ја истражи употребата на Pegasus и еквивалентен шпионски софтвер за надзор. Таа е и заменик во Комитетот за регионален развој, член на делегацијата на Заедничкото парламентарно собрание АКП-ЕУ и замена за делегацијата за односи со Меркосур.
По словенечките парламентарни избори во 2008 година, кога Нова Словенија не успеала да добие ниту едно место во Националното собрание (НА), долниот дом на словенечкиот парламент, Новак била избрана за лидер на партијата. На словенечките парламентарни избори во 2011 година, партијата освоила 4 места во НА.
Јазикот есперанто таа го научила и практикувала во младоста, но денес не го зборува активно иако сè уште го разбира. Во 2007 година учествувала на седмиот конгрес на Европската есперантонска унија во Марибор, Словенија. На 21 јануари 2009 година, таа пред Европскиот парламент во Комитетот за култура (под знакот PE 416.668v01-00) во рамките на дебатата/мислењето за повеќејазичноста на Васко Граса Моура, дала три предлози за промена во членот 4, кои се однесуваат на есперанто.
Марија Коликова

Марија Коликова е словачка политичарка која моментално ја извршува функцијата министер за правда на Словачка; таа била номинирана од Za ľudí . Таа работи на реформирање на судскиот систем и намалување на корупцијата преку истрага на корумпираните судии и подобрување на довербата на јавноста во судството. Коликова претходно работеше во Министерството за правда кога министер била Луција Житанска . Во 2021 година, по неколку несогласувања со лидерот Вероника Ремишова Коликова замина за народот . Сега таа фигурира како кандидат за Слобода и солидарност (SaS) и влезе во партијата како член во јуни 2022 година . Во септември 2022 година, таа поднела оставка заедно со другите министри на САС поради несогласување со политичките одлуки на Игор Матовиќ и се врати во Собранието каде што се приклучила на пратеничката група „Слобода и солидарност“ .
1 Наводи
Статуа на кралот Филип IV Шпански

''Статуа на кралот Филип IV Шпански'' ― бронзена скулптура на италијанските уметници Џан Лоренцо Бернини и Џироламо Лученти која го прикажува Филип IV Шпански, која се наоѓа во базиликата „Голема Богородица“ во Рим.
Бернини го развил првичниот дизајн и го надгледувал проектот, додека Лученти го создаде моделот и ја излеал бронзата, но „статуата на секој начин е резултат на постапка кој вклучува последователни естетски и технички придонеси од двајцата уметници“.
1 Опис
Кралот Филип IV е прикажан како војсководец во историска облека, облечен во кураса, наметка и чизми. Во десната рака држи жезол додека ја потпира левата рака на рачката од мечот. Неговата поза е доловена во претеран контрапостолен став, со главата свртена кон десно и погледот насочен надвор од подигнатиот жезол, создавајќи впечаток дека тој ќе издаде команда. Скулптурата го прикажува кралот како јунак, отелотворувајќи ги квалитетите на воин-крал и заштитник на католичката црква.
2 Местоположба
Статуата се наоѓа во базиликата „Голема Богородица“ во Рим. По влегувањето во тремот, статуата е на десниот ѕид.
3 Историја
Статуата првпат била предложена во 1643 година, но договор бил потпишан дури во 1664 година. Работата започнала истата година, а скулптурата била завршена во 1666 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Список на дела од Џан Лоренцо Бернини
6 Наводи
; Фусноти
; Библиографија 
*
Паладин

Паладин (|palatinus) — име на висок дворјанин, благородник со посебна почит, најчесто витез, на дворот на римските и византиски императори. Името потекнува од римскиот рид Палатин, каде што живееле императорите. Во средновековието биле назначени 7 паладини или изборни кнезови, кои требало да го изберат кралот и да го заменат кога тој не бил во градот. Тие се нарекуваат пфалцгрофови. Според поемата „Песна за Роланд“, Карло Велики имал 12 паладини.
Влатко Стојановски

Влатко Стојановски (роден на 23 април 1997 година) ― македонски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за македонскиот прволигаш Работнички и за репрезентацијата на Македонија.
1 Клупска кариера
Откако минал низ младинските категории на Металург, Стојановски го направи своето професионално деби на 29 октомври 2014 година во поразот со 2–1 против Шкендија. На 29 август 2015 година, тој го постигнал својот прв професионален гол во поразот со 2–1 против Младост.
Стојановски постигнал четири гола во победата на Ренова во лигата со 9–1 против Победа на 4 мај 2019 година. Сезоната 2018/19 ја завршил како најдобар стрелец во Првата македонска лига.
На 3 јули 2019 година, францускиот клуб од Лига 1, Ним Олимпик го објавил потпишувањето на Стојановски на тригодишен договор.
Во јули 2023 година, за сезоната 2023/24, тој станал играч на Работнички.
2 Меѓународна кариера
Тој го имал своето деби за сениорската репрезентација на Македонија во квалификацискиот натпревар за Европското првенство во ноември 2019 година против Австрија, во кој веднаш го постигнал својот прв репрезентативен гол.
3 Кариерска статистика
3.1 Меѓународна
+Настапи и голови по репрезентација и година, Репрезентација, Година, Наст., Гол.
Македонија, 2019, 2, 1
2020, 4, 1
2021, 3, 0
2022, 1, 0
Вкупно, 10, 2
+Список на меѓународни голови на Влатко Стојановски, Бр., data-sort- Датум, Место на одржување, Настап, Противник, Резултат по голот, Краен резултат, Натпреварување
1, 16 ноември 2019 година, Стадион Ернст Хапел, Виена, Австрија, 1., 1–2, 1–2, Квалификации за Европско првенство 2020
2, 15 ноември 2020 година, Арена Филип II Македонски, Скопје, Македонија, 5., 2–1, 2–1, Лига на нации Ц на УЕФА 2020/21
Карадере (река во Драмско)

Карадере (|Βαθύρεμα, ''Ватирема'') — река во Драмско, Егејска Македонија.
1 Местоположба
Реката извира под врвот Чакал (1.814 м) на Родопите, близу бугарско-грчката граница. Се образува од водите на десетици потоци и се превтора во длабок црн поток кој проаѓа низ предели со уникатна природна убавина. Во насока север-југ минува низ месностите Ано Куру и Зара и крај урнатините на неколку села — Каинчал, Калчово, Дереќој и Пулово, па на крај се влева во Мужделска Река, притока на Места. Има вкупна должина од околу 12 км и ја образува границата меѓу шумите Симида и Карадере.
Лештенска Река

Лештенска Река (|Φαρασσηνό, ''Фарасино''; старо: ''Λεστάν'', ''Лестан'') — река во Драмско, Егејска Македонија, лева притока на Места.
Реката извира под името Гарване во југоисточните Родопи, југоисточно под врвот Бардаково (1.816 м) и источно од истоименото село Бардаково. Реката тече на север и тука ја образува границата меѓу родопските делови Кушлар и Ардински. Западно од врвот Карапулево (гранична пирамида бр. 111) реката свртува на југозапад и веднаш ја прима големата десна притока Крушевска Река (Крушово Чај, Крушово Рема, Крусовитис) веднаш по камениот Крушевски мост. Проаѓа крај селото Лештен и ја прима големата десна притока Лаџа (Илиџе). Го сменува правецот на југ, ја прима левата притока Лакатина до Шејтан-мост и под името Шејтан Дере (Дјаволорема) се влева во Места, каде денес е изградена акумулацијата Олско Езеро.
Во 1969 г. името на реката во горното течение е сменето од Лештен во ''Ано Аеторема'' (''Άνω Άετόρρεμα''), а во средното од Гарване во ''Аеторема'' (''Άετόρρεμα'').
Ким Вајлд

Ким Вајлд (анг: ''Kim Wilde;'' родена Ким Смит, 18 ноември 1960 година) ― англиска поп пејачка, диџеј и ТВ водителка.
Ким Вајлд е родена на 18 ноември 1960 година во населбата Чисвик во Западен Лондон и е прво дете на рокенрол музичарот Марти Вајлд (роден Реџиналд Смит) и Џојс Бејкер која претходно била член на танчерска и пејачка група. На деветгодишна возраст, со семејството се преселила во Хертфордшир, каде завршила средно училиште. Во 1980 година, на 20-годишна возраст, завршила основен курс на колеџот за уметност и дизајн Сент Албанс. Под името Ким Вајлд, потпишала за RAK Records.
Во 1981 година ја објавила својата прва песна „Kids in America“ и веднаш забележала успех искачувајќи се на второ место на топ листата во Обединетото Кралство. Во 1983 година добила Брит награда за најдобра британска соло пејачка. Во 1986 година, повторно се искачила на второ место во Велика Британија со преработката на песната од Supremes „You Keep Me Hangin' On“, со која исто така во 1987 година се искачила на врвот на американската ''Billboard'' Hot 100 листа. Во периодот од 1981 до 1996 година, 25 нејзини песни се пласирале во Топ 50 на UK Singles Chart. Нејзини други хит песни се „Chequered Love“ (1981), „You Came“ (1988) и „Never Trust a Stranger“ (1988). Во 2003 година, соработувала со Нена за песната „Anyplace, Anywhere, Anytime“, која се нашла на врвот на холандската топ листа.
Ким Вајлд е британска соло пејачка која во 1980-тите имала најмногу песни кои се пласирале на Топ 40 листата во Велика Британија, вкупно 17. Од 1998 година, за време на нејзината активна музичка кариера, започнала уште една кариера како пејзажен архитект, а во склоп на таа карира, водела емисии за градинарство на Би-Би-Си и на Канал 4. Во 2005 година, Кралското хортикултурно друштво на Цветната изложба во Челзи ѝ доделило Златна награда за уредувањето на градина.
1 Дискографија
1.1 Студиски Албуми
* 1981 – ''Kim Wilde''* 1982 – ''Select''* 1983 – ''Catch as Catch Can''* 1984 – ''Teases & Dares''* 1986 – ''Another Step''* 1988 – ''Close''* 1990 – ''Love Moves''* 1992 – ''Love Is''* 1995 – ''Now & Forever''* 2006 – ''Never Say Never''* 2010 – ''Come Out and Play''* 2011 – ''Snapshots''* 2013 – ''Wilde Winter Songbook''* 2018 – ''Here Come the Aliens''* 2025 – ''Closer''
1.2 Компилации
* 1984 – ''The Very Best of Kim Wilde''* 1993 – ''The Singles Collection 1981 – 1993''* 1993 – ''The Remix Collection''* 2001 – ''The Very Best of Kim Wilde''* 2006 – ''The Hits Collection''
2 Библиографија
*''Gardening with Children'' (2005)
*''The First-Time Gardener'' (2006)
Стара Река (Нередска Планина)

Стара Река (|Παληόρεμα) — река во Леринско, Егејска Македонија.
1 Опис
Извира на Нередска Планина западно под врвот Голина (1861,6 м). Тече на исток и проаѓа јужно од селото Прекопана, поради што тука го носи името Прекопанска Река (Перикопи Рема). Излегува од Прекопанската Котлина, па свртува на југоисток. Миинува низ клисурата Дервент и излегува во Зеленичката Котлина, каде веќе го носи името Стара Река. Проаѓа јужно од Сребрено, свртува на североисток, па ги прима левите притоки Неор и Црвена Стена, како и десната притока Мешикантица (Леховска Река). Поминува низ Зелениче, каде е наречена Зеленичка Река (Потамос Склитрос), влегува во друга клисура и излиза во котлината Сариѓол. Кај возвишението Себлици (655 м) прави речиси обратен завој се влева во езерото Зазерци од запад.
Во 1969 година реката е преименувана од Стара Река (Στάρα Ρέκα) во Палиорема (Παληόρεμα).
2 Притоки
→ лева, ← десна
:* → Неор:* ← Леховска Река (Лехово)::* ← Мешикантица:* → Црвена Стена
Зилја Валеева

Зилја Рахимјановна Валеева (родена на 15 октомври 1952 година во Уфа, Република Башкортостан) — јавна личност и политичар во Република Татарстан, почесен културен работник на Руската Федерација и доктор на филозофски студии (2010).
Во текот на 20 години, од 1992 до 2012 година, таа дејствувала како една од првите високи функционери и највлијателната жена политичар во Република Татарстан, традиционално познат како еден од патријархалните муслимански региони во Руската Федерација. Таа активно го претставува регионот на меѓународно ниво.
Денес Зилја Валеева работи како директорка на Државниот музејски историски и архитектонски комплекс на Казањскиот Кремљ, а исто така е претседателка на јавната организација Жените од Татарстан и претседателка на Комисијата на Република Татарстан на УНЕСКО.
1 Биографија
1970–1980 — Дописник, подоцна раководител на одделот за литература и уметност на републиканскиот младински весник Ленинец (Уфа);
1980–1982 - Дописник за весникот '''' (Казан);
1982–1990 — дописник, раководител на Одделот за социјални прашања во весникот ''Советска Татарија'' (''|Советская Татария''), кој подоцна бил преименуван во '''' (Казан);
1990–1992 година - Уредник за политика во весникот '''' (Казан);
1992–1995 година — прв заменик претседател на Врховниот совет на Република Татарстан;
1995–1999 година - заменик-претседател на Државниот совет на Република Татарстан;
1999–2001 година — министер за печат, радиодифузија и масовни медиуми на Република Татарстан;
2001–2005 — заменик претседател на Владата на Република Татарстан;
2005–2011 — Заменик претседател на Владата - министер за култура на Република Татарстан;
Март 2011–мај 2012 година — Заменик претседател на Владата на Република Татарстан;
Од 17 мај 2012 година - директор на Државниот музејски историски и архитектонски комплекс на Казањскиот Кремљ.
2 Награди
* Медал за храбар труд;
* Почесно писмо на Република Татарстан (2002);
* Медал „Во спомен на 300-годишнината од Санкт Петербург“ (2003);
* Медал „Во спомен на 1000-годишнината од Казан“ (2005);
* Писмо со благодарност во име на претседателот на Република Татарстан (2007);
* Орден за пријателство (2008);
* Добитник на Државна награда на Руската Федерација за култура (2009).
Наина Елцина

Анастасија „Наина“ Јосифовна Елцина (|Анастасия "Наина" Иосифовна Ельцина, моминско име ''Гирина''; родена на 14 март 1932) е вдовица на првиот претседател на Русија, Борис Елцин.
5 Ран живот и образование
Наина Елцина била родена во Оренбуршката област во 1932 година. По дипломирањето на градежниот факултет на Уралскиот политехнички институт во Свердловск (денешен Екатеринбург) во 1955 година, таа работела со различни проекти во Свердловскскиот институт.
6 Личен живот
Во 1956 година се омажила за Борис Елцин, кого го запознала на Свердловскиот институт, а од 1985 година живеела во Москва. Тие имаат две ќерки, Елена и Татјана, родени во 1957 и 1960 година, соодветно.
7 Прва дама
Наина Елцина ретко се била во јавноста. Таа го придружувала нејзиниот сопруг на некои од неговите странски посети, вклучувајќи ги посетите во 1997 година на Шведска и Финска и посетата на Кина во 1999 година. Генерално, Наина Елцина никогаш не се мешала во политичката работа; сепак, во изборната кампања во 1996 година, таа се сретнала со гласачите и давала интервјуа за медиумите. Таа се појавила во јавноста во април 2007 година на државниот погреб на нејзиниот сопруг во Москва.
8 Подоцнежен живот
Во 2017 година, Наина Елцина ја промовирала својата автобиографија и во Елцинскиот Центар, а потоа и во Москва.
5 Ран живот и образование
Наина Елцина била родена во Оренбуршката област во 1932 година. По дипломирањето на градежниот факултет на Уралскиот политехнички институт во Свердловск (денешен Екатеринбург) во 1955 година, таа работела со различни проекти во Свердловскскиот институт.
6 Личен живот
Во 1956 година се омажила за Борис Елцин, кого го запознала на Свердловскиот институт, а од 1985 година живеела во Москва. Тие имаат две ќерки, Елена и Татјана, родени во 1957 и 1960 година, соодветно.
7 Прва дама
Наина Елцина ретко се била во јавноста. Таа го придружувала нејзиниот сопруг на некои од неговите странски посети, вклучувајќи ги посетите во 1997 година на Шведска и Финска и посетата на Кина во 1999 година. Генерално, Наина Елцина никогаш не се мешала во политичката работа; сепак, во изборната кампања во 1996 година, таа се сретнала со гласачите и давала интервјуа за медиумите. Таа се појавила во јавноста во април 2007 година на државниот погреб на нејзиниот сопруг во Москва.
8 Подоцнежен живот
Во 2017 година, Наина Елцина ја промовирала својата автобиографија и во Елцинскиот Центар, а потоа и во Москва.
Статуа на Александар VII

''Статуа на Александар VII'' ― голема скулптура на Фабјо Киги (папа Александар VII), дизајнирана од италијанскиот уметник Џан Лоренцо Бернини и изведена од член на неговото студио, веројатно Антонјо Раџи. Се наоѓа на првобитната место Сиенската соборна црква. Започната е во 1661 година, а завршена во 1663 година.
1 Поврзано
* Список на дела од Џан Лоренцо Бернини
Зита Гиловска

Зита Јанина Гиловска (родена на 7 јули 1949 - 5 април 2016) била полски економист, академик и политичар.
1 Ран живот и образование
Гиловска била родена во Нове Мјасто Лубавскје на 7 јули 1949 година. Во 1972 година таа дипломирала економија на Варшавскиот универзитет. Во 1981 година, таа ја одбанила својата докторска теза по економија на Универзитетот "Марија Кири-Склодовска" во Лублин.
2 Кариера
Од 1972 до 1985 година, Гиловска била истражувачки асистент на Универзитетот "Марија Кири-Склодовска" и подоцна на истиот институт станала вонреден професор од 1995 до 1999 година. Во 2001 година, таа станала редовен професор на Лублинскиот католичкиот универзит. Од 1994 до 1996 година, таа била член на либералната партија, Унија на слободата (''Unia Wolności''). Таа била поранешен потпретседател на партијата Граѓанската платформа (|Platforma Obywatelska); сепак, таа ја напуштила партијата на 21 мај 2005 година во знак на протест поради обвинувањата од сопартијците за неправилност. Од 2001 до 2005 година, таа била пратеник во Сејмот (долниот дом на полскиот парламент).
Од 7 јануари до 23 јуни 2006 година, таа била заменик-премиер и министер за финансии во Владата за право и правда под Казимјеж Марчинкевич. Таа била отпуштена поради обвинувањата за нејзина соработка во времето на комунизмот. Павел Војчеховски ја заменил како министер за финансии.
Од 22 септември 2006 до 16 ноември 2007 година, таа повторно била вицепремиер и министер за финансии. Во октомври 2006 година, Гиловска била на чело на полскиот финансиски надзорен орган и гувернер на Европската инвестициска банка на Полска.
Министерство за финансии (Србија)

Министерството за финансии на Република Србија (|Министарство финансија|Ministarstvo finansija) е министерство во Владата на Србија задолжено за финансии. Актуелен министер е Синиша Мали, кој е на функција од 29 мај 2018 година.
Седиштето на Министерството се наоѓа во зградата на Министерството за финансии на Србија.
1 Историја
Новото министерство било формирано на 11 февруари 1991 година. Министерството за индустрија, кое постоело од 1991 до 2001 година, било споено во Министерството за финансии.
Министерството за економија било формирано на 3 март 2004 година откако било одвоено од Министерството за финансии. Во 2012 година, Министерството за финансии било споено со Министерството за економија под Млаѓан Динкиќ, а повторно било поделено во 2013 година.
2 Подредени институции
Во делокругот на министерството функционираат неколку агенции и институции:
* Царинската управа
* Даночна управа
* Управа за трезор
* Дирекција за тутун
* Управа за спречување на перење пари
* Дирекцијата за слободна зона
* Управа за јавен долг
* Централен регистар на задолжително социјално осигурување
* Завод за статистика на Република Србија
* Републичка управа за имот на Република Србија
* Државна лотарија на Србија
* Национална корпорација за осигурување на хипотеки
* Агенција за реституција
* Централен регистар на депоа и клириншки хартии од вредност
Абиогенеза

Абиогенеза или појава на животот (од грчки: a — негативна честичка, био-... и ...-генеза) — процес на претворање на неживата природа во жива. Во потесна смисла на зборот, абиогенезата подразбира и образување органски соединенија вообичаени во живата природа, надвор од телото без учество на ензими. Алтернатива на потеклото на животот на Земјата е панспермијата, која, сепак, не го решава главното прашање за потеклото на животот, туку само го турка во уште подалечното минато на вселената. Според современите модели, животот се појавил на Земјата пред околу 4,1—3,8 милијарди години, додека самата планета е создадена пред околу 4,5 милијарди години. Најстарите познати фосилни строматолити се стари 3,7 милијарди години.
Песна (филм)

„Песна“ (српски: ''Песма'') — филм на режисерот Радош Новаковиќ од 1961 година, заснован врз истоимениот роман на Оскар Давичо. Главните улоги ги играат: Зоран Милосављевиќ, Раде Марковиќ и Васа Пантелиќ.
1 Синопсис
Миќа случајно присуствува на несоодветен љубовен чин меѓу поетот и академикот Андрија Вековиќ и една перачка. Разочаран од однесувањето на поетот, Миќа се спротивставува на неговото пристапување на партизаните. Во мигот кога ја докажува својата верност кон партизанската борба, Вековиќ е ранет од полицијата, по што е уапсен. Миќа чувствува вина и затоа организира акција за ослободување на Вековиќ од болницата. За време на акцијата, Миќа погинува.
Панспермија

Панспермија — научен тек според кој животот на Земјата е донесен од други далечни места од вселената. Застапниците на оваа хипотеза ја прифаќаат идејата дека животот бил пренесен во облик на спори (од различни видови) од астероиди, комети итн. што паднале на нашата планета пред милијарди години. Еден од главните поддржувачи на оваа хипотеза е Сванте Арениус, шведски биохемичар. Тоа било побиено со откритието на П. Бекерле дека вселенските ултравиолетови зраци имаат смртоносно дејство врз живите организми.
Строматолит

Строматолит (од старогрчки: στρῶμα — „легло, слој“ и λίθος — „камен“) — слоевити варовнички обликувања од насобрани наслаги на микроорганизми, најчесто вклучувајќи цијанобактерии. Строежите добиваат разновидни неправилни облици — конусовидни, куполовидни, колонообразни, често разгранети. Фините слоеви одговараат на цикличното животно дејствување на организмите што ги градат. Најстарите строматолити се пронајдени од пред околу 3,5 милијарди години во карпите Варавуна (''Warrawoona'') во Западна Австралија и ги претставуваат најстарите заобиколни фосили. Строматолитските збирови на микроорганизми биле најзастапени во доцниот археј и раниот протерозоик. Денес, таквите обликувања се ретки и најчесто се наоѓаат во многу солени водни тела како што е Заливот на Ајкулите во Западна Австралија, каде што водата е премногу солена за тревопасни животни и затоа заедниците на алгите напредуваат.
Локвичко Дере

Локвичко Дере (|Πηγαδούλι, ''Пигадулија'') — река во Правишко, Егејска Македонија.
Реката извира во јужниот дел на планината Кушница, северно под врвот Чауш Геран (1126,5 м) под името ''Дере''. Тече во југозападен правец. Минва јужно од Локвица и под возвишението Кољак (306,9 м) свртува право на југ, проаѓа источно од Долна Локвица и се влева ви Струмскиот Залив јужно од месноста Бакла Тепе кај селото Долнолоквичка Плажа (Тузла).
На реката има два стари камени моста — Горниот и Долниот локвички мост.
Чемерика (река)

Чемерика (|Ξηροπόταμος, ''Ксиропотамос'') — река во Драмско, Егејска Македонија.
1 Течение
Реката извира јужно под врвот Кула (1.328 м) на планината Боздаг под името Чемерика. Тече на југоисток, па ја прима големата лева притока која доаѓа од Голомбар. Тука на грчки се нарекува ''Платанорема''. Кај Равика излегува од планината и свртува на југозапад. Овде го носи турското име Куручај или на грчки ''Ксиропотамос'', што значат ''сува река''. Проаѓа низ градот Драма, двоејќи ги неговите пет јужни населби: Железничка (Синикија ту Статму), Лозенградска (Сарандаеклисиотика), Амбелокипи, Нова Станимака и Лачишта (Проастио). На крајот се влева во реката Драматица спроти предградијата Сандак Чифлик и Чај Чифлик.
Татјана Јумашева

Татјана Борисовна Јумашева (|Татьяна Борисовна Юмашева, порано Дјаченко, моминско име Елцина; родена на 17 јануари 1960) е помладата ќерка на поранешниот руски претседател Борис Елцин и Наина Елцин. Од 2009 година, Јумашева е државјанка на Австрија.
1 Ран живот и образование
Таа дипломирала на МСУ Факултетот за компјутерска математика и кибернетика при Московскиот државен универзитет во 1983 година. Таа потоа работела во Бирото за дизајн Саљут, а подоцна и во Државниот истражувачки и производствен вселенски центар Хруничев до 1994 година.
2 Кариера
Таа станала личен советник на Елцин во 1996 година, кога неговата кампања за реизбор покажувала неуспех. Мемоарот напишан од Елцин, според ''The New York Times'', ѝ ги припишува советите против „забранување на Комунистичката партија, распуштање на Парламентот и одложување на претседателските избори“ во 1996 година. Таа била особено влијателна бидејќи Елцин се опоравал од операција на срцето кон крајот на 1996 година. Таа станала клучот во малата група советници позната како „Семејството“, иако другите (Александар Волошин и Валентин Јумашев) не биле роднини на Елцин. Во групата често биле вклучени и Борис Березовски и други олигарси.
Во 2000 година, нејзиното име се појавило за време на истрага за корупција, но не биле покренати обвиненија. Таа останала во персоналот на лично избраниот наследник на Елцин, Владимир Путин, и била негов клучен советник за време на неговата изборна кампања во 2000 година, но Путин ја разрешил подоцна истата година.
Таа е портретирана во сатиричната комедија ''Spinning Boris'' од 2003 година, базирана на вистинските искуства на американските политички консултанти во кампањата во 1996 година.
Таа и Јумашев дале уредничка помош во подготовката на последниот том од мемоарите на нејзиниот татко, ''Полноќни дневници.''
На 25 февруари 2022 година, Јумашева ја критикувала руската инвазија на Украина.
3 Личен живот
Во 1980 година, Елцина се омажила за колега на Московскиот државен универзитет, Вилен Ајратович Хаирулин. Во 1981 година бил роден нивниот син Борис. Тие се развеле во 1982 година.
Во 1987 година, таа се омажила за Леонид Јуриевич Дјаченко (познат како Алексеј), стопанственик, дизајнер од Бирото за дизајн Саљут, милијардер и извршен директор на Urals Energy, компанија под истрага на владата на Путин од 2008 година. Во 1995 година, бил роден нивниот син Глеб, пред да се разведат во 2001 година.
Во 2001 година, Татјана се омажила за нејзиниот колега претседателски советник Валентин Јумашев, тие живееле во Лондон каде таа ја родила ќерката Марија. До 2018 година, Јумашев бил свекор на олигархот Олег Дерипаска.
Татјана е блиска пријателка на Роман Абрамович.
Како нејзиниот сопруг и нивната ќерка, таа е државјанин на Австрија од 2009 година.
4 Награди
* Пофалница на претседателот на Руската Федерација за активно учество во организацијата на кампањата за претседателските избори (1996 година)
Чизмаши (филм)

„Чизмаши“ — филм на режисерот Дејан Зечевиќ од 2015 година, заснован врз истоимениот роман на Драгослав Михаиловиќ. Автор на сценариото е Ѓорѓе Милосављевиќ, а главните улоги ги играат: Миодраг Драгичевиќ, Александар Берчек, Слобода Миќаловиќ, Миодраг Радоњиќ, Младен Совиљ, Милош Тимотијевиќ, Александар Ѓурица, Небојша Миловановиќ, Богдан Диклиќ, Горан Шушљик, Драган Бјелогрлиќ, Љубомир Бандовиќ и Предраг Мики Манојловиќ.
1 Синопсис
Во филмот се прикажува животот на офицерот на поранешната југословенска војска, Жика Курјак, почнувајќи до неговото детство во еден рударски крај, преку војничките денови, до тешката депресија, затворот и лудницата. Курјак е олицетворение на човечката добрина, која е нарушена од околностите во кои го фрла животот. Истовремено, низ приказната за Курјак се прикажани и некои клучни историски настани од 20 век.
Орова

Орова или Рускова Река или Русково (|Ρέμα Γεωργιάδη, до 1969 г. ''Όροβα'') е река в Егейска Македония, Гърция, ляв приток на Места (Нестос).
Реката се образува од неколку потоци јужно под врвот Бузала (1631,5 м) на Родопите и источно под врвот Бозово (Лохагу Јанопулу, 1621,6 м). Тече на југ и минува источно од поранешното село Русково, а потоа веќе под името Орова проаѓа источно од Кољуш и западно од Бичово. По врвот Орово (897,8 м) ја прима големата лева притока Бичова и се влева во Места лева притока јужно од Черковица. Тука реката е заезерена во акумулацијата Черешовско Езеро.
Во 1969 г. името на реката ''Ρούσκοβο'' во тогашната општина Љубан е сменето во ''Γουρουνόρεμα'', ''Гурунорема'', а во општината Белен е сменето во ''Ήσκιόρρεμα'', ''Искиорема''. На истиот начин притоката Бичова во општината Љубан е пременувана од ''Πίτσοβας'', ''Пицовас'' во ''Ρέμα Πετροτόπου'', ''Рема Петротопу'', а во општината Осеница во ''Πετρόρρεμα'', ''Петрорема''.
Мадем (река)

Мадем (|Καμένο Ρέμα, ''Камено Рема'') — река во Нигритско, Егејска Македонија, десна притока на Струма.
1 Течение
Реката извира од Орсова Планина, источно под врвот Ататема (1.001 м) и под името Мадем или Нерумана тече на североисток на планината. Кај некогашното село Инели свртува на исток и го носи името грчкото име Милос или Мили. Минува низ поранешното село Јанили (Јавнили), чие име исто така го носи. Излегува од планината и проаѓа низ поранешнто село Кастри, каде на грчки е наречена Кастролакос. Малку пред да стигне до Струма се двои на два ракава — едниот свртува на североисток и се влева во Струма, а другиот кон југоисток и се влева во месноста Хандак меѓу урнатините на древниот град Амфипол.
2 Притоки
→ лева, ← десна
:* ← Колокитна:* → Мезиница:* → Амболи
Николај Дурново

Николај Николаевич Дурново (|Никола́й Никола́евич Дурново́; – 27 октомври 1937) бил руски лингвист. Бил осуден на смрт и стрелан за време на Големата чистка.
Во последната деценија на XIX и почетокот на XX век бил доста активен околу решавањето на македонското прашање. По третманот на македонското прашање Дурново спаѓал меѓу оној мал број руски научници, кои многу се доближувале до гледиштето на Мисирков, Чуповски и другите нивни едномисленици. Toj живеел во Москва и како познат научник можел да доаѓа во контакт со повеќе Македонци кои се школувале во Русија, а истовремено работеле на придобивање на руската јавност за решение на македонското прашање во полза на самите Македонци. Во 1899 година го издал научниот труд ''Бугарска пропаганда во Македонија и македонското прашање''.
Дрогден

Дрогден ― канал низ Eресунд. Ровот се наоѓа на данската страна на Ересунд, помеѓу Салтхолм и Амагер. Патната и железничката врска меѓу Данска и Шведска поминува под каналот, односно во Ересундскиот мост-тунел. Максималната длабочина за минување на бродовите е 8 метри. Дрогден е многу трговец со луѓе, а околу 30 000 бродови годишно минуваат на талвеј.
1 Наводи
Куру Дере (притока на Места)

Куру Дере (|Ξηρόρεμα, ''Ксирорема'', до 1969 г. ''Κουροῦ Ντερὲ'') — река на планината Урвил, Саришабанско, Егејска Македонија.
Реката извира во северниот дел на Урвил, североисточно под врвот Чал (1.298 м) под името Чајлик (''Халкорема''). Тече во југоисточен правец до селото Чајлик, а јужно од него свртува на југ под името Кочаглар. Ја прима десната притока Сујутчук Дере (''Ајасма'') и свртува на југоисток. Во котлината на Муша Маала ги прима десните притоки Али Кури (''Кумариес'') и Кестени (''Кастания''). Во котлината нагло свртува на исток, ја прима десната притока Саут Дере (''Итија Рема''), и под името Куру Дере ја напушта планината. Потоа се влева во Места како нејзина десна притока, североисточно од селото Куру Дере.
Крсте Велкоски

Крсте Велкоски (роден 20 февруари 1988 година) ― македонски професионален фудбалер кој игра како напаѓач.
1 Клупска кариера
Велкоски потпишал тригодишен договор со Енозис Неон Паралимни на 18 јуни 2010 година, но неговото патување не траело долго бидејќи Велкоски и клубот меѓусебно се договориле да го раскинат неговиот договор на 14 декември 2010 година. Тој потоа потпишал двегодишен договор со неговиот поранешна екипа Работнички во јануари 2011 година и го држи рекордот како најдобар стрелец во клупските натпревари при УЕФА за клубот.
Во јануари 2014 година, Велкоски му се приклучил на босанскохерцеговскиот прволигаш Сараево потпишувајќи годишен договор. По Сараево играл за Инчеон Јунајтед и Након Рачасима. Во 2017 година Велкоски се вратил во Сараево.
2 Меѓународна кариера
Тој го имаше своето сениорско деби за Македонија на пријателскиот натпревар против Летонија во март 2014 година и има стекнато вкупно 12 натпревари, без постигнати голови. Неговиот последен меѓународен натпревар бил натпреварот од Лигата на нации во ноември 2018 година против Гибралтар.
3 Кариерска статистика
3.1 Клупска
+ Настапи и голови по клуб, сезона и натпреварување
Клуб, Сезона, Лига, Држ. куп, Евро. натп., Вкупно
Натпреварување, Наст., Гол., Наст., Гол., Наст., Гол., Наст., Гол.
Работнички, 2006/07, Прва македонска фудбалска лига, 6, 1, 6, 1
2007/08, 6, 2, 6, 2
2008/09, 2, 1, 2, 1
Вкупно, 14, 4, 14, 4
Металург, 2008/09, Прва македонска фудбалска лига, –
2009/10, 14, 2, –, 14, 2
Вкупно, 14, 2, , , –, 14, 2
Чеахлаул Пјатра Неамц, 2009/10, Лига 1, 8, 0, –, 8, 0
Енозис Неон Паралимни, 2010/11, Прва дивизија, 11, 0, –, 11, 0
Работнички, 2010/11, Прва македонска фудбалска лига, 15, 6, –, 15, 6
2011/12, 31, 8, 5, 3, 8, 2, 44, 13
2012/13, 28, 13, –, 28, 13
2013/14, 18, 14, 2, 1, –, 20, 15
Вкупно, 92, 41, 7, 4, 8, 2, 107, 47
Сараево, 2013/14, Премиер лига, 11, 8, 6, 2, –, 17, 10
2014/15, 25, 11, 5, 3, 6, 2, 36, 14
2015/16, 18, 6, 3, 1, 2, 0, 22, 7
Вкуоно, 54, 25, 14, 6, 8, 2, 75, 31
Инчеон Јунајтед, 2016, Корејска лига класик, 24, 4, 2, 0, –, 26, 4
Накхон Рачасима, 2017, Лига 1, 17, 3, 0, 0, –, 17, 3
Сараево, 2017/18, Премиер лига, 32, 12, 1, 0, 0, 0, 30, 12
2018/19, 31, 11, 8, 3, 4, 1, 43, 15
2019/20, 19, 2, 1, 0, 4, 0, 24, 2
2020/21, 26, 3, 5, 1, 3, 0, 34, 4
Вкупно, 108, 28, 14, 4, 11, 1, 134, 35
Севкупно, 299, 95, 33, 12, 37, 6, 369, 113
3.2 Меѓународна
Репрезентација, Година, Наст., Гол.
Македонија
2014, 6, 0
2015, 4, 0
2016, 0, 0
2017, 0, 0
2018, 2, 0
2019, 0, 0
2020, 2, 0
2021, 1, 0
Вкупно, 15, 0
4 Почести
Работнички
* Прва македонска лига: 2007/08
* Фудбалски куп на Македонија: 2007/08
Сараево
* Премиер лига: 2014/15, 2018/19, 2019/20
* Куп на Босна и Херцеговина : 2013/14, 2018/19, 2020/21
Ежовица (река)

Ежовица (|Έζιόβης, ''Езовис'') — река во Нигритско, Егејска Македонија.
1 Течение
Реката извира оd Орсова Планина во месноста Свети Костадин (Агиос Костадинос) и првично тече на североисток. Горното течение, заедно со она на реката Манас ја образува границата меѓу Орсова Планина на југоисток и главнината на Богданска Планина на северозапад. Свртува во источен правец и го носи името Транос Лакос (''Τρανός Λάκκος'') на грчки. Во месноста Кракопетра повторно свртува на североисток и излегува во полето, каде го носи името Ежовица. Проаѓа северно од Кизили и Ежово, а меѓу нив ја прима десната притока Ќоролук. Минува низ селото Мунух и се влева во Струма во месноста Караагач Орман како нејзина десна притока.
Во 1968 г. името на реката е сменето во Дафнис Рема (''Δάφνης Ρέμα''), т.е. реката на Ежово, кое е преименувано во Дафнис во 1928 г.
2 Притоки
→ лева, ← десна
:* ← Схизменис Петрас (Ѕамурѕис)::* → Ватилакос:* ← Ќоролук::* → Каравидолакос