procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Лижија Фагундес Телес

Лижија Фагундес Телес (|Lygia Fagundes Telles; — ) — бразилска писателка.
1 Животопис
Лижија Телес е родена во Саун Пауло, во богато семејство, што ѝ овозможило да стекне врвно образование. Дипломирала право на Универзитетот во Саун Пауло. Во 2001 година, таа станала почесен доктор на Универзитетот на Бразилија, подоцна станала и почесна членка на Бразилската книжевна академија, како втора жена (по Ракел де Кеироз) која била примена во членството.
2 Творештво
Телес е позната како автор на бројни раскази, а пишувала и романи. Нејзината прва збирка раскази, „Подрумот и господската куќа“ (''Porão e Sobrado'') се појавила во 1938 година, а збирката кратки раскази „Жива плажа“ била објавена во 1944 година. Во 1949 година ја добила наградата „Алфонсо Аринос“ за збирката раскази „Црвениот кактус“. Нејзини најважни дела се: „Мермерниот танц“ (''Ciranda de Pedra'', 1954), „Лето во аквариумот“ (''Verão no Aquário'', 1964), „Пред зелениот танц“ (1970), „Девојки“ (''As Meninas'', 1973), „Семинар за глувци“ (1977), „Голи часови“ (''As Horad Nuas'', 1989), „Девојката на фотографијата“ итн. За книгата „Пред зелениот танц“ ја освоила француската награда „Гран при“ за најдобра писателка во 1960 и во 1969 година. Во 2001 година, таа ги добила наградата „Џабути“ (за делото „Инвенција и паметење“) и големата награда на Здружението на бразилските критичари на Саун Пауло. Подоцна, во 2005 година, ги добила и најпрестижната книжевна награда на Бразилската академија за уметност, како и најважната награда за дела на португалски јазик, „Камоеш“ (''Kamois'').
Улаѕимир Караткевич

Улаѕимир Сјамјонавич Караткевич (|Уладзімір Сямёнавіч Караткевіч; — ) — белоруски романтичен писател.
1 Животопис
Караткиевич е роден во 1930 година во регионот Орша, Витепска област.
Во 1954 година, тој дипломирал на одделот на Филолошкиот Факултет во Киев, а подоцна предавал за првпат во селско училиште во регионот на Киев во Украина, како и во неговиот роден град, Орша во Белорусија. Подоцна, тој завршил напредни курсеви за литература во 1960 година, како и кинематографија во 1962 година, во Москва. Тогаш литературата станала неговата главна окупација. Негова прва објавена работа била една песна, која се појавила во 1951 година, кој подоцна била проследена со три збирки поезија. Подоцна, тој се свртел кон прозата, и оттогаш има објавено голем број на раскази, збирки право Чазенија, окото на тајфунот, од минатите векови, и други. Тој, исто така ги напишал романите на Незаборавниот и темен замок Олшански. Веројатно најпопуларната работа издадена на Караткиевич е романот кралот Стах е Дивиот Хант (Дзікае паляванне караля Стаха, 1964). Неговите романи се занимаваат претежно со историското минато на Белорусија, вклучувајќи го востанието во јануари 1863 - 1865 година. Исто така, Караткевич напишал голем број на драми, есеи, статии, сценарија за кратки и долгометражни филмови, но и некои многу интересни детективски и авантуристички приказни. Книжевните дела на Караткиевич се означени од страна на романтизмот, богатите слики, и воодушевување. Примател е на неколку национални книжевни награди, тој има силно влијание на понатамошниот развој на историски теми во белоруската книжевност. Починал во 1984 година во Минск.
2 Литературно дело
* Leonids нема да се врати на Земјата, Минск, 1982
Е3 Харелбеке 2017

Е3 Харелбеке 2017 (службено: Е3 Харелбеке Рекорд Банк 2017) — 60. издание на велосипедската еднодневна трка Е3 Харелбеке, која се одржала на 24 март како единаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Во спринт од тројца белгиски возачи, Грег ван Авермат победил пред националниот првак Филип Жилбер од , додека подиумот го заокружил возачот на , Оливер Насен.
1 Екипи
Бидејќи Е3 Харелбеке е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
2 Рута
Растојанието на Е3 Харелбеке 2017 изнесувало 206,1 километар. Рутата тргнувала од средиштето на Харелбеке и се движело на исток до Нинове, по што вртела на запад и се движела низ Фламанските Ардени со петнаесет искачување. Тигемберг, последното искачување, било сместено на 20 километри од целта.
2.1 Категоризирани искачувања и калдрми
+ Искачувања и калдрми на Е3 Харелбеке 2017
, Име, Растојание од, Површина, Должина(метри), Наклон (%)
Почеток(), Крај(),,
–, Бокарнестрат, 28,8, 177,3, калдрма, 1200, —
1, Катеберг, 29,0, 177,1, асфалт, 600, 6,7%, 8,0%
–, Холевег, 30,8, 175,3, калдрма, 1500, —
–, Падестрат, 42,3, 163,8, калдрма, 2300, —
2, Ла Упе, 93,2, 112,9, асфалт, 3440, 3,32%, 10%
3, Крејсберг, 109,5, 96,6, асфалт &калдрма, 800, 4,8%, 9%
4, Кноктеберг, 117,4, 88,7, асфалт, 1530, 5,3%, 13,3%
5, Хотондберг, 121,3, 84,8, асфалт, 1200, 4%, 8%
6, Кортекер, 128,4, 77,7, асфалт, 1000, 6,4%, 17%
7, Тајенберг, 133,3, 72,8, калдрма, 650, 9,5%, 18%
8, Боањберг, 139,6, 66,5, асфалт, 2180, 5,8%, 15%
9, Ејкенберг, 144,1, 62,0, калдрма, 1200, 5,5%, 11%
10, Статионсберг, 149,5, 56,6, калдрма, 460, 3,2%, 5,7%
–, Маријаборестрат, 150,2, 55,9, калдрма, 2000, —
11, Капелберг, 159,5, 46,6, асфалт, 900, 4%, 7%
12, Патерберг, 164,4, 41,7, калдрма, 700, 12%, 20%
13, Ауде Кваремонт, 167,2, 38,9, калдрма, 2200, 4,2%, 11%
14, Карнемелкбекстрат, 175,0, 31,1, асфалт, 1530, 4,9%, 7,3%
–, Варентстрат, 182,6, 23,5, калдрма, 2000, —
15, Тигемберг, 186,1, 20,0, асфалт, 1000, 6,5%, 9%
3 Поредок
3.1 Завршен пласман
Јазици во Брегот на Слоновата Коска

country = Брегот на Слоновата Коска
Јазиците во Брегот на Слоновата Коска се претежно претставени од староседелски африкански јазици. Државата е мултијазична, односно во неа се зборуваат околу 78 јазици.
1 Службен јазик
Иако над 70 јазици во државата се староседелски африкански, сепак службен јазик во Брегот на Слоновата Коска е францускиот. Францускиот јазик бил воведен во секојдневниот живот на Брегот за време на колонизацјата на регионот од страна на Франција. Францускиот е главен јазик на државната управа, училиштата и е лингва франка.
2 Национални јазици
Сите староседелски јазици во Брегот се дел од петте гранки на нигер-конгоанските јазици. Меѓу бројните јазици најголеми се аканските јазици, но и баулејски јазик, сенуфоански јазик, јакубански јазик, анински јазик, атиејски јазик, гуерејски јазик, бетејски јазик, диулански јазик, абејски јазик, махуански јазик, вобејски јазик, лобиски јазик
2.1 Општо
* на ''Ethnologue''* [ PanAfrican L10n Страница за Брегот на Слоновата Коска]
*
3 Поврзано
* Брегот на Слоновата Коска
* Африкански француски дијалекти
Дадилката Мекфи

Дадилката Мекфи (англиски: ''Nanny McPhee'') - американско, британско-француски филм од 2005 година, во режија на Кирк Џонс. Филмот е снимен според книгата „Дадилката Матилда“ (''Nurse Matilda''), а сценариото го напишале Ема Томпсон и Кристијана Бранд. Главните улоги ги толкуваат: Ема Томпсон, Колин Фирт, Селија Имри и Кели Мекдоналд.
1 Содржина
По смртта на сопругата, Седрик Браун (го игра Фирт) мора да се грижи за децата, кои се многу непослушни. Тој ја ангажира дадилката Мекфи (ја игра Томпсон), но не знае дека таа има волшебни способности. Постепено, таа успева да ги научи децата на убаво воспитување. Тетката на Седрик го условува да се ожени, како услов и понатаму да продолжи да го финансира. Против својата волја, тој ѝ нуди брак на вдовицата Квикли (ја игра Имри), но децата се здружуваат и успеваат да ја уништат свадбата, а Седрик се оженува со својата слугинка, убавата Еванџелин (ја игра Мекдоналд). Со тоа, дадилката Мекфи ја завршува својата задача и си заминува.
Панделе (планински врв)

Панделе — врв на ридот односно гребенот Скрка кој претставува најзападна огранка на планината Козјак во Мариово.
Неговата надморска височина изнесува 1344 метри, а според својот изглед и средишна поставеност тој доминира над целата област Мариово при што воедно се здогледува од многу далеку и е особено забележителен по голите падини кои се спротивност од густите шумски предели наоколу.
1 Местоположба
Ридот (гребенот) Скрка на кој се наоѓа врвот Панделе се наоѓа помеѓу мариовските села Полчиште и Бешиште издигнувајќи се високо над висорамнината на север, додека од југ е ограден со долината и течението на реката Сатока.
До манастирот се стигнува по стрмен кривулест пат, каде доминира врвот, што овозможува глетка на цело Мариово како на дланка.
2 Опис
На самиот врв се наоѓаат двете црквички посветени на Свети Пантелејмон кои се дел од Полчишкиот манастир, а во Мариово се нарекува со името Панделе, поради што и местото на кое се наоѓа манастирот, односно и самиот врв го добило името Панделе.
Според усните преданија кај народот од овој крај, многупати се вели дека „Панделе е на високо и гледа сè“.
3 Историја
На самиот врв се наоѓа и археолошко наоѓалиште наречено Свети Пантеле (Полчиште) кое претставува кастел (тврдина) од раноантичко време.
4 Галерија
Национална црква на Нигерија

Национална црква на Нигерија, претходно позната како Национален екуменски центар, а официјално именувана како Национален христијански центар — христијански храм и главна црква во Нигерија. Црквата се наоѓа во Абуџа.
1 Историја
Црквата била дизајнирана во постмодернистичка верзија на неоготски архитектонски стил. Црквата била дизајнирана од нигериската архитектонска форма Дарчиворк Груп, со седиште во Лагос. Изградбата на црквата била направена од италијанската фирма Гито Конструциони Генерали Нигериа.
Проектот бил започнат во 1989 година, и изградбата се одвивала многу споро сè до 2004 година. Тогаш, Христијанската Асоцијација на Нигерија презела чекори за побрзо завршување. Изградбата завршила на 2 октомври 2005 година, симболично поклопувајќи се со 45 годишнината од независноста на државата.
2 Поврзано
*Абуџа
*Нигерија
* Христијанство во Нигерија
Дадилката Мекфи и Големата експлозија

Дадилката Мекфи и Големата експлозија (англиски: ''Nanny McPhee and the Big Bang''), познат и како Враќањето на дадилката Мекфи (англиски: ''Nanny McPhee and the Big Bang''), е филм од 2010 година, во режија на Сузана Вајт, а според сценариото на Ема Томпсон и Кристијана Бранд. Главните улоги ги толкуваат: Ема Томпсон, Меги Гиленхал, Оскар Стир, Аса Батерфилд, Лил Вудс, Ерос Влахос итн.
1 Содржина
Дејството на филмот се случува за време на Втората светска војна. На една селска фарма, Изабел Грин (ја игра Гиленхал) мора самата да се грижи за своите деца, како и за двете богати деца од Лондон, кои се нејзини роднини. Лошиот стрико Фил сака да ја продаде фармата и постојано врши притисок врз Изабел, а таа конечно попушта кога добива писмо дека нејзиниот сопруг-пилот (го игра Мекгрегор) исчезнал за време на една воздушна битка. На почетокот, двете разгалени деца од Лондон се однесуваат лошо, но дадилката Мекфи (ја игра Томпсон) успева да ги научи на убаво однесување. За среќа, благодарение на упорноста на децата и на помошта на дадилката Мекфи, се открива дека таткото останал жив, а лошиот стрико си го добива заслуженото.
Лакавица (река)

Лакавица — река во Македонија, која се наоѓа меѓу планините Буковиќ, Сува Гора и Челоица, јужно од градот Гостивар.
Реката претставува единствена поголема десна притока на Вардар во Полошката Котлина.
Реката настанува со спојување на Србиновска и Бигорска Река.
1 Течение
Поминува низ селото истоименото село и кај Гостивар (поточно кај селото Балин Дол) се влева во Вардар. Зафаќа сливно подрачје од 220 км<sup>2</sup>.
2 Галерија
3 Поврзано
* Србиново
* Лакавица
* Вардар
Патот на змејот

Патот на змејот (кинески: ''猛龍過江'', англиски: ''The Way of the Dragon''), познат и како Враќањето на змејот (англиски: ''Return of the Dragon'') е филм од 1972 година, во режија на Брус Ли, кој а автор на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Брус Ли, Чак Норис и Нора Мијао.
1 Содржина
Дејството на филмот се случува во Рим, каде група Кинези водат ресторан, но постојано се изложени на малтретирањето на локалната банда, која им врши притисок да го продадат ресторанот. Сепак, во градот пристигнува Танг Лунг (го игра Ли), кој лесно ги победува бандитите. Сепак, шефот на мафијашите не се откажува од својата намера и најпрвин се обидува да го убие Танг Лунг, а потоа ја грабнува сопственичката на ресторанот Чен Ќинг Хуа (ја игра Мијао). Сепак, Танг Лунг успева да ја ослободи и повторно ги победува бандитите. Затоа, мафијашкиот шеф го ангажира големиот борец од САД, Колт (го игра Норис). Во борбата одржана во Колосеумот, Танг Лунг го убива Колт, а потоа полицијата го апси мафијашкиот шеф.
Алиса низ огледалото (филм од 2016)

Алиса низ огледалото (англиски: ''Alice Through the Looking Glass'') - американско-британски филм од 2016 година, во режија на Џејмс Бобин, а според сценариото на Линда Вулвертон, засновано врз книгата на Луис Карол. Главните улоги ги толкуваат: Миа Васиковска, Ен Хатавеј, Џони Деп, Саша Барон Коен, Хелена Бонам Картер итн.
1 Содржина
Алиса (ја игра Васиковска), за која се мисли дека е луда, поминува низ огледалото и повторно се враќа во подземниот свет, каде дознава дека Шапкарот (го игра Деп) е несреќен, дознавајќи дека неговото исчезнато семејство можеби не е мртво. Затоа, Алиса ја грабнува машината од господарот на времето (го игра Барон Коен) и се враќа во минатото, обидувајќи се да го промени текот на историјата. Таму, таа дознава малиот Шапкар бил во сенка на татко му, кој никогаш немал доверба во него, како и дека за злото на лошата кралица Ирасебет (ја игра Бонам Картер) е виновна нејзината сестра Миранда (ја игра Хатавеј). Господарот на времето тргнува во потрага по Алиса, чија непромисленост предизвикува опасност од крајот на времето. На крајот, Алиса открива дека лошата кралица го грабнала семејството на Шапкарот, поради нанесената навреда во младоста. Сепак, Миранда ѝ се извинува на сестра си, а во последен миг, Алиса успева да го спаси времето. По враќањето во овој свет, Алиса одлучува да се занимава со поморска трговија.
Зоодохос Пиги

Зоодохос Пиги (| Ζωοδόχος Πηγή - „''Живоносен Извор''“) — село во Кожанско, Егејска Македонија, управно во општината Кожани од истоимениот округ. Во 2011 г. населението броело 3 жители.
1 Географија
Селото се наоѓа 4 км северно од Хадова, на самиот пат што води од Кожани за Бер, на јужните падини на Каракамен, на надморска височина од 1.300 м.
2 Историја
Првпат се спомнува во 1961 година со 30 жители.
3 Демографија
3.1 Пописи
Движењето на населението по години е следното:
* 1961 – 30 жители
* 1971 – 3 жители
* 1981 – 25 жители
* 1991 – 23 жители
* 2001 – 6 жители
* 2011 – 3 жители
Профитис Илијас

Профитис Илијас (| Προφήτης Ηλίας) – село во Република Грција, во општината Кожани, во областа Западна Македонија. Во 2011 година селото броело 15 жители.
1 Географија
Селото се наоѓа 1 километар западно од Кичилер.
2 Историја
Селото било првпат е регистрирано во 1971 година со 66 жители.
3 Демографија
3.1 Пописи
Движењето на населението по години е следното:
* 1971 – 66 жители
* 1981 – 30 жители
* 1991 – 17 жители
* 2001 – 33 жители
* 2011 – 15 жители
Агио Пневма

Агио Пневма (| Άγιο Πνεύμα) – село во Република Грција, во општината Кожани, во областа Западна Македонија. Во 2011 година селото броело 1 жител.
1 Географија
Селото се наоѓа на околу 12 км североисточно од селото Топчилар, и околу 50 км североисточно од Кожани
Мадригали

Мадригали — рокенрол бенд од Битола,
1 Историја
Групата Мадригали активно свирела во родниот град и низ поранешната СФРЈ од 1975 до 1981 година. Во 1979 година „Мадригали“ го менуваат името во „Трн во око“ и така функционираат до 1981 година, кога бендот престанува со работа.
Покрај сопствените песни во поп–рок стил, Мадригали на своите настапи свиреле и песни од Дип парпл, Лед Цепелин, Стиви Вондер... Автор на музиката и текстот, за најголем дел од песните на Мадригали е Драган Каранфиловски-Бојс.
Мадригали во 1977 година на гитаријадата во Заечар освојуваат прва награда од жирото, прва награда од публиката, а исто така почестени се и со првата награда на тогашната Радио телевизија Белград. Песната „Македонија“ со која се претставија во Заечар, ќе ја исполнат и во 1977 година на Фестивалот на младината во Суботица.
Во 1979 година бендот повторно настапува на Заечарската гитаријада и го освојува првото место од публиката.
Истата година „Мадригали“ го менуваат името во „Трн во око“. Под ова име во 1981 година бендот ќе настапи во центарот „Скендерија“ во Сараево, каде што ќе ја исполнат песната „Плати една дупла и мрш да те нема“, која што ќе стане хит во бивша Југославија.
Во 2013 година дел од членовите на бендот повторно ќе се соберат за со целовечерен концерт да го затворат битолското културно лето „Бит–Фест“. На концертот во античкиот театар Хераклеја Линкестис ќе настапат заедно со Дадо Топиќ.
2 Членови
Со Мадригали соработувале повеќе значајни имиња од македонската музичка сцена. Ова е (нецелосен) список на дел од членовите на бендот:
* Цане Николовски – вокал и флејта
* Драган Каранфиловски-Бојс, соло гитара
* Благој Тасевски–Бале, соло гитара
* Миле Шерденков–Шендер, бас гитара
* Томе Георгиев–Шкипот, тапани
* Трајче Каров–тапани
* Панде Пажиќ-клавијатури
3 Тривија
Еден од хитовите на Мадригали „Здраво млади“ е направен по нарачка на новинарот и публицист Стојан Тренчевски. Во седумдесеттите години Тренчевски бил младинско–политички функционер и ги замолил Мадригали да направат песна која што ќе биде некој вид на промоција на младинските работни акции.
Со „Здраво млади“ на многу бригадири во бивша Југославија ќе им почнува и ќе им завршува работниот ден.
Боев куршум

Боев куршум (англиски: ''Full metal jacket'') - филм на режисерот Стенли Кјубрик од 1987 година. Главните улоги ги играат: Метју Модин, Р. Ли Ерми, Винсент Д'Онофрио, Адам Болдвин итн.
1 Содржина
Филмот се состои од два дела: Во првиот дел е прикажана макотрпната обука на група млади луѓе, кои се наоѓаат во една касарна во САД, подготвувајќи се да бидат маринци. Притоа, наредникот на нивниот вод постојано ги измачува, со намера да ги направи прекалени борци кои ќе бидат испратени на бојното поле. Во вториот дел на филмот, војникот со прекар „Смешко“ (го игра Модин) се наоѓа во виорот на Виетнамската војна, каде работи како новинар. Незадоволен од мирниот живот во позадината, тој упорно бара да оди на бојното поле и наскоро му се остварува желбата. Така, тој има можност да ги види сите ужаси на војната: убивањето невини цивили, лудилото и стравот на војниците, секојдневните жртви итн. Во една акција, за време на уличните борби во еден град, водот на којшто му припаѓа Смешко е десеткуван од непријателски снајперист. Кога влегува во зградата, Смешко и неговите другари сфаќаат дека снајперистот е, всушност, девојка. Збунет од глетката, тој за малку ќе биде убиен од неа, но во последен миг, едне американски војник смртно ја ранува девојката. Таа ги моли да ја убијат и Смешко пука во неа.
Дехидроепиандростерон

Дехидроепиандростерон (DHEA), исто така познат како андростенолон, е ендоген стероиден хормон. Тој е најзастапениот циркулирачки стероиден хормон кај луѓето, кај кои се синтетизира во адреналните жлезди, гонадите и мозокот, каде има улога како метаболитички интермедиер во биосинтезата на андрогени и естрогени полови стероиди. Егзогениот дехидроепиандростерон кој се користи како лек често се нарекува прастерон.
1 Биохемија
1.1 Биосинтеза
DHEA се синтетизира од холестеролот со помош на два цитохром P450 ензими. Холестеролот се претвора во прегненолон од страна на ензимот P450 scc; а потоа друг ензим, CYP17A1, го претвора прегненолонот во 17α-хидроксипрегненолон а потоа во DHEA.
Херманплац (Берлин У-Бан)

Херманплац е метро станица во населбата Нуколн во Берлин која служи како размена на линиите БВГ У7 и БВГ У8. Управувана од страна на БВГ, таа е една од најпрометните места на У-Бан системот.
1 Историја
Станицата Херманплац за првпат била отворена на 11 април 1926 година со остатокот од новоизградените линии помеѓу станиците Хасенхеиде и Бергштрасе, кои се денес на У7 станици (Берлин У-Бан) и Карл-Маркс-Штрасе ( Берлин У-Бан). Вториот железничката платформа, изградене е над оригиналот,и била отворена на 17 јули 1927 да го опслужува сето тоа што е сега У8 линијата. Архитекти на станицата се Алфред Гренандер и Алфред Фехсе. Станицата била прва на мрежата во Берлин опремена со ескалатори, кој ги поврзувал двете платформи.
До 1930 година, трамвај линии биле присутни на сите улици конвергенција на Херманплац, а тоа се сервирало од страна на не помалку од 15 одделни правци. Во следните години, сепак, имаше постепено намалување на трамвајскиот сообраќај во поранешен Западен Берлин, а последниот трамвај возел на Херманплац на 1 октомври 1964 година.
Денес, плоштадот е центар на активности во еден од најгусто населените области на Берлин. Според тоа, тој го задржа својот статус како транспортен центар, и се служи од страна на пет автобуски линии во текот на денот (од кои две работат континуирано) и четири ноќни линии. На БВГ линиите У7 следната станица е Ратхаус (Берлин У-Бан) или Судстерн (Берлин У-Бан).
На БВГ линиите У8 следната станица е Шоленштрасе (Берлин У-Бан) или Бодинштрасе (Берлин У-Бан).
Јоан Баго

Јоан Баго (|Yoann Bagot; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа . Бил член на екипата кога учествувал на Тур де Франс 2013, каде се повлекол на третата етапа.
Неговиот татко, Жан Клод Баго бил професионален велосипедист, најмногу познат по победата на етапа на Џиро д’Италија 1987.
1 Достигнувања
;2010
: 1. Париз Мант ан Ивлин
: 4. Краен пласман Тур де По де Савоја
;2012
: 8. Краен пласман Тур де л’Ен
;2013
: 1. Краен пласман Тур ди Геводан Лангдок-Русијон
::1. Етапа 1
: 2. Краен пласман Трка околу Турција
::1. Етапа 6
;2014
: 8. Тур де л’Ен
: 10. Тур ди Финистер
;2015
: 4. Краен пласман Тур ди Геводан Лангдок-Русијон
: 7. Краен пласман Трка околу Луксембург
;2016
: 5. Краен пласман Ла Медитеранен
Двоуснена носна согласка

Двоуснена носна согласка (билабијален назал) — вид согласен глас застапен во највеќето јазици. Симболот во меѓународната фонетска азбука кој го претставува гласот е , а во X-SAMPA истиот е претставен со . Во македонскиот јазик, гласот е застапен со буквата „м“.
Гласот се јавува во речиси сите јазици на светот, со многу ретки исклучоци (на пр. мохавскиот, кој себеси се нарекува „кањенкеха“).
1 Застапеност во јазиците
Јазик, Збор, МФА, Значење
адигејски, kbd-Cyrl, месечина
англиски, en, него
арапски, литературно, ar, кујни
асирски новоарамејски, aii-Syrc, ], сопственик
баскиски, bas, сака
бенгалски, bn, мајка
бугарски, bas, магла
велшки, cy, мајка
виетнамски, vi, сол
германски, de, глушец
грузиски, ka, три
грчки, el, грутка
гуџаратски, gu, паун
ерменски, источноерм., am, мајка
есперанто, eo, време
западнофризиски, fy, езеро
запотечки, тилкијапански, ''man'', животно
индонезиски, id-Latn, влегува
италијански, it, мамичка
јапонски, 乾杯/ja-Latn, на здравје
ји, en/en, бамбус
кабардински, kbd-Cyrl, месечина
кагајански, cgc, дада
каталонски, ca, мајка
кинески, кантонски, zh-Hani/zh-Latn, ноќ
мандарински, zh-Hani/zh-Latn, мајка
корејски, ko-Hang/ko-Latn, мамичка
македонски, mk, мајка
малајалски, ml, кусок
малајски, ms, ноќ
малтешки, mt-Latn, вода
маратски, mr, ум
муцун, css, ноќ
норвешки, no, мама
пенџапски, ਮੈਂ, јас
персиски, fa, мајка
пираха, myp-Latn, родител
полски, pl, маса
португалски, pt, грмушка
руски, ru, сопруг
свахили, sw, дрвја
словачки, sk, маж
српскохрватски, sh-Cyrl / sh-Latn, милина
турски, tr, мое
ујгурски, ug, јас
украински, uk, млеко
унгарски, hu, денес
урду, ur, куќаф
филипински, fil, шетел
фински, fi, јас
француски, fr, јаде -
хавајски, haw, око
хебрејски, he, мајка
хинди, hi-Deva, куќа
холандски, nl, уста
цески, ddo-Cyrl, јазик
черокиски, ᎠᎹ, вода
чешки, cs, маж
шведски, sv, црв
шпански, es, бродски прислужник
2 Поврзано
* Двоуснена согласка
* Носна согласка
3 Библиографија
******************
Кројцберг

Кројцберг (|Kreuzberg) — населба во округот Фридрихсхајн-Кројцберг, јужно од Мите, Берлин. Од 2001 година, е една од најпознатите области на Берлин. Кројцберг, колоквијално познат како '' '' 'X-Berg' '' '', често се опишува како се состои од два нееднакви дела: на '' SO 36 '', дом на многу имигранти; и '' SW 61 '', грубо ограничена со старите поштенски броеви за Западен Берлин. Кројцберг се појави во својата историја како една од најсиромашните населби во Берлин во доцните 1970-ти, при што беше изолиран дел на Западен Берлин но денес како еден од културните центри во Берлин во средината на повторното обединување на градот, познат во целиот свет за неговата алтернативна сцена и контракултурата.
1 Преглед
Околијата е позната по многу голем процент на имигранти и потомци на имигранти, од кои многумина се од Турците во Германија, односно турските предци. Почнувајќи од 2006 година, 31,6% од жителите на Кројцберг немаа германско државјанство. Додека Кројцберг напредува во различните култури и сѐ уште е привлечна област за многу, областа исто така, се одликува со висока стапка на невработеност и област со најниските просечните примања во Берлин.
На контракултурата традиција на Кројцберг доведе до мнозинско гласање од гласовите на Партијата на зелените, која е единствена од сите окрузи во Берлин. Месниот пратеник Ханс-Кристијан Штробл е единствениот зелен политичар директно избран за член на федералниот Бундестаг парламент.
2 Географија
2.1 Распоред
Кројцберг се граничи со источниот дел на реката Спре. Ландвехканал тече низ Кројцберг од исток кон запад, заедно со улицата Пол-Линке-Уфер која паралелно оди покрај каналот. Други одлики се старата линија Берлин У- Бах линија на денешна У1, на Горлицер Парк во '' Со 36 '' и Викторија Парк на падините на Кројцберг Темелхофер Берже или Кројцберг Хил во '' СВ 61 ''.
3 Поделба
Кројцберг е поделен во две зони :
* Остлишес Кројзберг (''Берилн СО 36'');
* Остлишес Кројзберг (''Кројзберг 61'').
4 Поврзано
*Berlin Friedrichshain-Kreuzberg - Prenzlauer Berg East (electoral constituency)
Виљушка

Виљушка (погрешно: ''вилушка'') — дел од прибор за јадење кој се состои од една дршка со неколку тесни боцки на едниот крај. Виљушката се користи за да се подигне храната до устата, или да се задржат состојките в место додека тие се сечат со нож. Храната може да се подигне со прободувње со боцките или држејќи ја на врвот на боцките се малку криви.
Се смета дека виљушката потекнува од Римското Царство, што се покажало со археолошки докази. Виљушка што се користи на маса за јадење најверојатно потекнува од Источното Римско (или Византиско) Царство. Нејзината употреба се проширила на Блискиот Исток во текот на првиот милениум од нашата ера и потоа се проширила во јужна Европа во текот на вториот милениум. Не се користела редовно во северна Европа до 18 век и не се користела во Северна Америка сè до 19 век.
1 Поврзано
*Прибор за јадење
*Нож
*Лажица
Мери Ен Милер

Мери Ен Милер (|Mary Ann Müller; 1819 или 1820—18 јули 1901) била новозеландска активистка за женски права, вклучувајќи и женско право на глас. „Речникот на новозеландски биографии“ (Dictionary of New Zealand Biography) ја нарекол „пионирка на новозеландското суфрежетско движење.
1 Животопис
Родена е во Лондон, во 1819 или 1820 година, а се преселила на Нов Зеланд во 1849 со своите два сина, и ако не е познато дали била вдовица или го оставила својот сопруг поради неговата свирепост. Две години работела како учителка во Нелсон, а потоа се омажила за хирургот Стивен Лан Милер, кој исто така бил британски имигрант. Познато е дека нејзиниот претходен сопруг умрел пред да стапи во новиот брак.
Во 1864 година, се запознала со бритаската активистка за женски права, Марија Рај, која во тоа време била на посета во Нов Зеланд,
и после тоа Мери Ен Милер почнала да се интересира за активностите на феминистичкото движење во Обединетото Кралство и Соединетите Американски Држави. Исто така почнала да пишува статии за женските права, кои нејзиниот пријател Чарлс Елиот, уредник на весникот „Нелсон Егзаминер“ (Nelson Examiner) ги објавил во својот весник. Мери Ен Милер пишувала под псевдоним Фемина (Fémmina), првенствено затоа што нејзиниот сопруг кој бил локален политичар, се спротивставувал на нејзините ставови.
Нов Трабзон (Гребенско)

Нов Трабзон (|Νέα Τραπεζούντα, ''Неа Трапезус'') — село во Грција, општина Гребен, област Западна Македонија со 29 жители (2001).
1 Географија
Нова населба изградена по Граѓанската војна е сместена североисточно од Гребен на само еден километар од старата населба Сувин, во која биле сместени бегалски семејства од Понт (Трапезунда) населени тука во 1923 година. Првпат е регистрирана како населба во пописот од 1961 година со 114 жители.
1.1 Пописи
* 1961 - 114 жители
* 1971 - 45 жители
* 1981 - 51 жител
* 1991 - 41 жител
Крија Вриси

Крија Вриси (|Κρύα Βρύση) — село во Грција, општина Гребен, област Западна Македонија, без жители.
1 Географија
Југозападно од Гребен, на околу еден километар југозападно од Тиста, по Граѓанската војна е подигната мала населба позната под името Крија Вриси (Студен Извор). Првпат е регистрирана во пописот од 1961 година како населба во изградба, а како таква, без население, е регистрирана и во пописите од 1971, 1981 и 1991 година.
1.1 Пописи
* 1961 - 0 жители
* 1971 - 0 жители
* 1981 - 0 жители
* 1991 - 0 жители
Весна Петрушевска

Весна Петрушевска е родена на 10 мај во 1970 година во Скопје. Позната и под нејзиниот прекар „Бејби“ — македонска глумица и водителка на нејзиното зборовно шоу „''Вртелешка''“ кое достигнало голема популарност и било емитувано повеќе години на македонска телевизија.
1 Животопис
Петрушевска ја започнала својата глумечка кариера на 14 години, кога го имала првиот настап во македонскиот театар. На 16 години веќе го имала своето прво ток-шоу на МРТВ кое се викало „''Пулсирање''“. Подоцна го започнала својот најуспешен ТВ-проект, ток-шоуто „''Вртелешка''“, коe било емитувано неколку години, а потоа следувало и краткотрајното ток-шоу „''Вечер со Весна''“. Таа исто така глумела во неколку претстави во различни македонски театри, меѓy која е и „''Брачна игра''“ заедно со Игор Џамбазов, која ја имала својата премиера на 27 март 2016 година, во Македонскиот народен театар. Таа гостyвала на ток-шоуто „Еден на Еден“ на Жарко Димитриоски на 19 март 2016 година.
2 Филмографија
Година, Филм, Улога
1993, Крик на немиот индијанец ТВ-филм
1995, Ангели на отпад ТВ-филм, Оли
1998, Салон Хармони ТВ-серија, Мимоза
1998, Денес, утре ТВ-филм, Сања
2000-2001, Погрешно време ТВ-серија, Сиси
2002, Наше маало ТВ-серија, Мира
2005, Контакт ТВ-филм, Вики
2010, Од денес за утре ТВ-серија
2014, До балчак ТВ-филм, Дама 2
2018, Преспав ТВ-серија
2019-2022, Дајте музика ТВ-серија, Професорка
2022, Тале и Корона ТВ-филм, Самовилата Корона
2023, Домаќинство за почетници ТВ-филм, Сандра
3 Глумечка кариера
Петрушевска глумела во голем број македонски театарски претстави меѓy кои се: „''Кој се пла­ши од Вир­џи­ни­ја Вулф?''“, „''Ва­ги­нал­ни мо­но­ло­зи''“ и нејзината најпозната претстава: „''Гос­по­ѓа Ми­ни­стер­ка''“, која е изведена над 150 пати. Исто така, глумела во филмот Контакт, македонскиот кандидат за најдобар странски-филм на Оскарите во 2007 година.
4 Писателска кариера
Во ноември 2016 година била издадена првата книга на Весна Петрушевска, автобиографската книга „''Трофеј''“, од страна на издавачкиот центар „Три“. Промоцијата на книгата била одржана на 9 ноември 2016 во хотелот „Парк резиденс“ во Скопје.
Издавачкиот центар Три ја опишал книгата како: „''неверојатно искрена и трогателна исповед преку која Весна ќе ја запознаеме во различни аспекти на нејзината личност од минатото и сегашноста: како машкуданесто девојче, како глумица по вокација, која никогаш нема да се пензионира, ТВ-водителка, стендап-комичарка, ќерка и сестра, дваесет и четиричасовна мајка и пријателка, домаќинка... Но, пред сè, како човек со големо срце''“.
5 Личен живот
Таа има две деца. Син Кирил, и ќерка, Мина. Таа исто така има 4 миленичиња.
Елевтеро Просфигон

Елевтеро Просфигон (|Ελεύθερο Προσφύγων - „''Бегалско Конско''“) — село во Грција, општина Гребен, област Западна Македонија со 188 жители (2001).
1 Географија
Десетина километри северно од Гребен и еден километар источно од старото село Коскон по Граѓанската војна е изградена нова населба во која се сместени бегалските семејства населени во Коскон во 1923 година.
2 Историја
Подигнато е поради тоа што селото Конско (Елевтеро) настрадало во времето на Граѓанската војна, така што по нормализирањето на ситуацијата, по барање на бившите бегалци, била подигната нова населба кон чие име е додаден зборот „Просфигон“, што значи „на бегалците“. Оваа населба првпат е регистрирана во пописот од 1961 година со 359 жители, но поради сѐ помасовното иселување во поголемите градови во пописот од 1971 година е евидентирано само со 189, а во 1981 година со 171 жител. Селото доживува преродба во наредните години, така што во пописот од 1991 година е евидентирано со 331 жител. Населението произведува жито, тутун и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со сточарство.
2.1 Пописи
* 1961 - 359 жители
* 1971 - 189 жители
* 1981 - 171 жител
* 1991 - 331 жител
Палеохор (Пинд)

Палеохор (|Σταυρός, ''Ставрос'', до 1957. година ''Παλαιοχώριον'', ''Палеохорион'') — село во Грција, општина Гребен, област Западна Македонија со 52 жители (2011).
1 Географија
Југозападно од Гребен и помалку од 4 километри југозападно од Мавран, на надморска височина од 738 метри е сместено малото село Палеохор.
2 Историја
Во минатото неговото население било мешано. Васил К’нчов го спомнува со 76 Грци муслимани и 100 Грци христијани. Во пописот од 1913 година е евидентирано со 104, а во 1920 со 130 жители. Изгледа дека муслиманското од поодамна го напуштило селото, а во него не биле доселени бегалски семејства. Така селото останало со чисто грчко население. Како такво е евидентирано во пописот од 1928 година со 138 жители. Населението произведува жито, компири и други земјоделски производи, а делумно се занимава и со сточарство.
2.1 Пописи
* 1940 - 172 жители
* 1951 - 116 жители
* 1961 - 140 жители
* 1971 - 114 жители
* 1981 - 104 жители
* 1991 - 70 жители
Флавија Домицила

Флавија Домицила (лат. Flavia Domitilla), позната во историјата како Домицила Постарата (лат. Domitilla Maior) била сопруга на римскиот цар Веспазијан. Била ќерка на Флавиј Либералис, кој имал рангиран квестор. Пред да се омажи Веспазијан, била формална љубовница на африканскот витез. Веспазијан ја земал за жена на нејзината 38 година. Била мајка на Домицила и помладите цареви Тит и Домицијан. Починала пред Веспазијан да стане цар.
Забрдени (Костурско)

Забрдени (|Μελάνθιο, ''Мелантио''; до 1927 година ''Ζαμπύρδενη, Забирдени'') — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Рупишта на Костурскиот округ на Западна Македонија, Грција Населението брои 72 жители (2021).
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на околу 16 километри југозападно од општинскиот центар Рупишта (Аргос Орестико) и на 8 километри југоисточно од Нестрам (Несторио). Во селото се наоѓа забрденскиот манастир „Свети Ѓорѓи“.
2 Историја
2.1 За време на Османлиското Царство
Селото се споменува во османски дефтер од 1530 година под името ''Забердани'' со 63 христијански семејства и едно муслиманско
Кон крајот на XIX век Забрдени е исламизирано село во северниот крај на Костурската Каза на Османлиското Царство, потурчено најверојатно за време на Али-паша Јанински. Во статистиката на Васил К’нчов, во 1900 година Забрдени е забелажано како село со 300 жители Македонци муслимани. На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. ''Забарден'' се води како чисто „турско“ село во Костурската каза на Горичкиот санџак со 60 куќи. Треба да се напомене дека тогаш исламизираните Македонци биле нарекувани „Турци“.
Според грчката статистика од 1905 година во ''Забрдени'' живееле 500 Турци.
2.2 Во Грција
За време на Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки трупи и за време на Втората балканска војна во 1913 година Забрдени станува дел на Кралството Грција.
Во 1924 година муслиманските жители се иселуваат во Турција, а на нивно место се населиле бегалци, Грци од Турција. Во 1928 година селото е целосно бегалско со 72 семејства и 309 жители бегалци.
Во 1927 година името на селото е променето во ''Мелантион''
3 Демографија
3.1 Пописи
Движењето на населениото по години е следното:
* 1913 - 579 жители
* 1920 - 592 жители
* 1928 - 320 жители
4 Стопанство
Населението во селото произведува главно жито, тутун, костени и друго овошје.
Франсистаун

Франсистаун (англиски: ''Francistown'') — град во Боцвана. Со своите 100.079 жители во градското подрачје, или со 150.800 со околината според последниот попис Франсистаун е втор најголем град во државата. Поради својата големина и значајност често се именува како „Главен град на Северот“. Франсистаун се наоѓа во источниот дел на Боцвана, на околу 400 км од Габороне, главниот град на државата. Самиот град се наоѓа на спојот на реките Тати и Инчве, и во близина на Лимпопо. Границата со Зимбабве е на 90 км од градот. Франсистаун бил прв центар при златната треска во Јужна Африка. Во околината на градот сè уште има напуштени ископини и рудници Градот не е дел од Североисточниот округ и е управуван од Градскиот совет на Франсистаун.
1 Демографија
Уште од самото основање на градот бројот на населението е во подем претежно поради рударството и поради фактот што бил железнички центар во 19 век. Околината на Франсистаун е традиционален дом на народот Бакаланга, втора најголема етничка група во државата. Во скоро време забележана е имиграција на нелегални имигранти од соседното Зимбабве.
Година, Население, %+
1964, 9521
1971, 18612, 95
1981, 31065, 65
1991, 38524, 29
2001, 84406, 110
2 Збратимени градови
* Генк, Белгија
* Булавајо, Зимбабве
3 Поврзано
* Боцвана
* Градови во Боцвана
Либешево

Либешево (|Άγιος Ηλίας, ''Агиос Илијас''; до 1927 година ''Λιμπίσοβο, Либисово''; до 1949 ''Αϊλιάς, Ајлијас'') — село во Костурско, Егејска Македонија, денес во општината Рупишта од Костурскиот округ на Западна Македонија, Грција. Населението брои 10 жители (2021). Селото отсекогаш било македонско и останало такво до денес.
1 Географија и местоположба
Селото лежи западно од селото Жиковишта и југоисточно од селата Долени и Мангила на надморска височина од 1 000 м. Припаѓа на групата македонски села од Костенаријата. Атарот на селото е мал, околу 6 квадратни километри.
2 Историја
2.1 За време на Османлиското Царство
Кон крајот на XIX век Либешево е чисто македонско село во северниот крај на Костурската Каза на Османлиското Царство. Во статистиката на Васил К’нчов, во 1900 година Либешево е забележано како село со 350 жители Македонци.
2.2 Во Грција
За време на Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки трупи и за време на Втората балканска војна во 1913 година Забрдени станува дел на Кралството Грција.
Во 1927 година името на селото е променето во ''Ајлијас'', а во 1949 година во ''Агиос Илијас''.
Меѓу двете светски војни доста жители од селото емигрирале во прекуокеанските земји заради сиромаштијата, но и заради малтретирањето од страна на грчките власти.
За време на Граѓанската војна селото настрадало, било напаѓано од вооружени банди и монархистите. Сепак, селото не се распаднало.
3 Демографија
3.1 Пописи
Движењето на населениото по години е следното:* 1913 - 323 жители
* 1920 - 253 жители
* 1928 - 247 жители
4 Стопанство
Населението во селото произведува жито и компири, а во помала мера се занимава и со сточарство.
Средна Река

Средна Река (во долниот тек нарекувана и Прострањчица) — река во Македонија, извира од Илинска Планина. Реката поминува низ селото Прострање, поради што во долниот тек од селото па сѐ до нејзиното влевање во Беличка Река го носи името Прострањчица.
1 Извор и тек
Извира високо на масивот Бигла, односно Илинска Планина (тука наречена Пространска Планина) од составувањето на неколку извори непосредно под врвот Ветерница и уште неколку помали изворчиња под соседните врвови Штирни Камен и Лиска, при што својот главен тек го започнува во шумовитиот предел на ридот Средно Брдо, поради што најверојатно го носи и името Средна Река, по кое што е позната во целото свое течение сѐ до селото Прострање.
Оттука течејќи во североисточен правец во својата долина има неколку помали водопади - слапови и неколку извори и чешми како светата вода Св. Петка, Гандиева Чешма, Ѓурчев Кладенец чии води се влеваат во неа, а во самото село Прострање ја прима единствената своја поголема лева притока, потокот Раброец.
Напуштајќи го селото Прострање веднаш под него течението на реката свртува кон северозапад и течејќи во проширена долина покрај магистралниот пат Кичево - Демир Хисар - Битола достигнува до селото Белица каде се соединува со Беличка Река кој потоа се влева во Бржданската која пак се влева во Треска.
Некаде на половина растојание помеѓу селата Прострање и Белица реката тече низ теснината (клисурата) Скакало, за која македонскиот револуционер Ѓорче Петров во својата книга Материјали по изучувањето на Македонија запишал дека тоа е дол кој се нарекува Скакало и е со многу стрмно карпесто дно и со уште пострмни падини, при што името на тоа место е приложено на целиот дол, кој е познат под називот Скакалото, а поради тоа што реката подолу поминува крај с. Белица, таа се именува како Беличка Река.
Околу еден час продолжение долот Скакало е тесен во дното и по него силно тече Беличката Река, а поради силниот пад и многуте слапови на водата, најверојтно теснината и го носи името Скакало.
Над селото Прострање на реката постои стара воденица.
2 Галерија
3 Поврзано
* Прострање
* Беличка Река
Куруна

Куруна (|Κουρούνα) — раселено село во Грција, општина Гребен, област Западна Македонија.
1 Географија
Западно од Гребен и помалку од два километра северозападно од Филипишта постои мала населба во изградба. За првпат е регистрирана во пописите од 1971, 1981 и 1991 година, но без жители.
1.1 Пописи
* 1971 - 0 жители
* 1981 - 0 жители
* 1991 - 0 жители
Навал ел-Садави

Навал ел-Садави ( ар. Nawal аl-Saadawi نوال السعداوي, родена 27 октомври 1931) е египетска писателка, феминистка, активистка, лекар и психијатар. Таа напишала многу книги на тема жената во исламот, посебно обрнувала внимание на праксата на женското обрежување во нејзината околина. Таа често е нарекувана "Симон де Бовоар арапски свет".
Таа е основач и претседник на Здружението на арапските жени за солидарност и соосновач на Здружението за човекови права. Таа е носител на почесните дипломи од три континенти. Во 2004 година, освоила награда Север-Југ која и ја доделил Советот на Европа. Во 2005 година, освоила меѓународна награда Инана у Белгија, а во 2012 година Меѓународното мировно Биро нејзе и доделило награда за мир Шон МекБрајд.
Навал ел-Садави била на позиција Автор за Врховниот совет за уметност и друштвени науки во Каиро, Генерална директорка на одделението за здравствено образование при министерствотот за здравство во Каир, Генерална секретарка на лекарскотот друштво во Каир, и лекар при Универзитетската болница и Министерството за здравје. Таа е основач на Здружението за здравствено образование и Здружението за египетските писатели. Била главна уредница за медицинскиот часопис во Каир и уредник на Магазинот за медицинско здружение.
Велони

Велони (|Βελόνη) — раселено село во Грција, општина Гребен, област Западна Македонија.
1 Географија
Селото се наоѓа северозападно од Балтино и југоисточно од Турија, на надморска височина од 880 метри, во североисточните пазуви на планината Хасија.
2 Историја
Изгледа дека неговото население е од влашко потекло. Во пописот од 1913 година е забележано со 11 жители, во 1920 година има 8, во 1928 година 47, а во 1940 година 33 жители. Бидејќи настрадало во времето на Втората светска војна и во граѓанската војна, во пописот од 1951 година се води како напуштена населба, додека во 1961 година е евидентирано со 15, а во 1971 година со само два житела. Во пописите од 1981 и 1991 година селото е без жители. Населението отсекогаш се занимавало со сточарство.
Палеокоприва

Палеокоприва (|Κνίδη, ''Палеокниди''; до 1957 г. '': Παλαιοκόπριβα'', ''Палеокоприва'') — напуштено село во Егејска Македонија, општина Гребен, област Западна Македонија.
1 Географија
Околу 3 километри северно од Коприва, на надморска височина од 690 метри, до граѓанската војна постоело макото село Палеокоприва кое административно влегувало во составот на општината Коприва.
2 Историја
Изгледа дека се работи за постарата населба Коприва, одамна напуштена од месните жители кои изградиле нова населба позната како Коприва. Во постарите статистики Палеокоприва не се спомнува, што укажува дека била сосема напуштена. Обновена е во 1923 година, кога тука биле населени 15 бегалски семејства со вкупно 40 жители, колку што броело селото во пописот од 1928 година, а во пописот од 1940 година селото е евидентирано со 61 жител. Палеокоприва настрадала во времето на Граѓанската војна и повеќе не била обновена.
Берлинска телевизиска кула

Берлинска телевизиска кула (|Fernsehturm Berlin) — телевизиска кула во средишниот дел на Берлин, Германија.
Во близина на Александерплац во Берлин-Мите, кулата била изградена помеѓу 1965 и 1969 година од страна на Владата на Демократска Република Германија. Таа била наменета како симбол на комунистичката власт во Источен Берлин. Кулата останала и ден денес и е видлива од средишните, но и од некои приградски населби во Берлин. Со својата висина од 368 метри (вклучувајќи ја и антената) таа е на списокот на највисоките градби во Германија и втора највисока градба во Европската Унија. Од трите највисоки структури во Европа, таа е 0,5 метри пократка од Ришката радиска и телевизиска кула и 8 метри повисока од станицата Трбовље во 2017 година.
Кулата станала еден од најпознатите симболи на земјата и често се појавува во филмовите одиграни во Берлин. Поради својата местоположба во близина на Александерплац, таа понекогаш се нарекува ''Алекс кула''.
Козјак (Мариово)

:''Ова е статија за планината во областа Мариово во Јужна Македонија. За планината во областа Козјачија во Северна Македонија, видете Козјак (Козјачија). За други значења на поимот „Козјак“, видете на појаснителната страница.''
Козјак — средновисока планина која се наоѓа во областа Мариово во јужниот дел на Македонија. Се наоѓа меѓу планините Ниџе и Кожуф, издигнувајќи се од левата страна на Рожденска Река и Блаштица, а се протега од Црна Река на север во меридијански правец сѐ до македонско-грчката граница на југ.
Поточно, таа се јавува како северно отклонување и огранка на целиот планински масив на Ниџе и Кожув и со своето протегање таа воедно ги дели прилепскиот и тиквешкиот (кавадаречкиот) дел на Мариово. Билото кое е голо и доста заоблено има меридијански правец на протегање од север кон југ, со највисок врв Балтова Чука (1.823 м). Северно веднаш до него се наоѓа нешто понискиот врв Перум (1.807 м), додека на север е појасно издадениот врв Перун (1.703 м), а во северниот дел се исто така и врвовите Дуров Камен (1.569 м), Мешник (1.470 м) и Зелка (1.426 м), додека на самата граница со Грција е врвот Голем Козјак (1.814 м).
Самата планина има поголема разгранетост кон запад каде се наоѓа гребенот Скрка со врвот Панделе висок 1.344 метри. Меѓу превоите најзначаен е Трибор (1.406 м) преку кој комуницираат прилепскиот и кавадаречкиот дел на Мариово. Во тектонско-геолошки поглед претставува синклинала составена од гнајсеви, микашисти, со гранитоидни тела и мермери. Планината изобилува со многу шума каде што особено многу е застапен црниот бор.
Ангел Андреев

Ангел Андреев (23 април 1867 - ?) — македонски револуционер, преспански војвода и член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во 1867 година, во селото Рудари, Преспанско. Во 1902 година влегол во ревизионата чета на Тома Давидов, и со него заминал во внатрешноста на Македонија. На Смилевскиот конгрес на Битолскиот револуционерен округ на ТМОРО, бил назначен за војвода во Долна Преспа. Учествувал во Илинденското востание, и со четата имал повеќе судири со османлиската војска кај селото П’пли, Леринско, и кај планината Герман.
По завршувањето на востанието заминал за Бугарија и починал во Варна.