procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гимнастика на Летните олимписки игри 2016 – прескок за жени

Гимнастичкото натпреварување во прескок за жени на Летните олимписки игри 2016 било одржано во ХСБЦ арената на 14 август 2016 година.
Симоне Бајлс станала првата гимнастичарка по Лариса Латинина на Летните олимписки игри 1956 која освоила златни медали во екипен повеќебој, поединечен повеќебој и во прескок. Таа исто така е првата американска гимнастичарка со златен медал во прескок.
Дипа Кармакар од Индија, влегла во историјата за својата држава како прва гимнастичарка која се пласирала во финале.
1 Квалификации
Гимнастичарките кои ќе се пласираат во најдобрите осум во квалификациите изборуваат место во финалето.
Во случаите кога во најдобрите осум има повеќе од два гимнастичарки од една земја, последно пласираните меѓу нив не се квалифкуваат во финалето. Наместо нив, се квалификуваат следните најдобри гимнастичарки.
Место, Гимнастичарка, Тежина, Изведба, Казна, Вкупно, Квалиф.
1, 2, 1, 2, 1, 2
1, 6.300, 6.400, 9.700, 9.700, 16.050, Кв.
2, 6.300, 6.400, 9.466, 9.200, 15.683, Кв.
3, 6.200, 5.800, 9.400, 9.133, 15.266, Кв.
4, 6.400, 6.300, 8.633, 9.066, −0.3, 15.049, Кв.
5, 6.200, 6.000, 8.966, 8.833, 14.999, Кв.
6, 6.300, 5.900, 9.000, 8.700, 14.950, Кв.
7, 6.000, 6.200, 8.933, 8.866, −0.1, 14.949, Кв.
8, 7.000, 6.000, 8.100, 8.600, 14.850, Кв.
1.1 Резерви
***
2 Финале
, Гимнастичарка, Држава, Датум на раѓање (возраст)
Најмлада натпреварувачка, Шалон Олсен
Најстара натпреварувачка, Оксана Чусовотина
Место, Гимнастичарка, Тежина, Изведба, , Резултат, Тежина, Изведба, , Резултат, Вкупно
Прв прескок, Втор прескок
6.300, 9.600, 15.900, 6.400, 9.633, 16.033, 15.966
6.400, 8.966, −0.100, 15.266, 6.300, 8.941, 15.241, 15.253
6.200, 9.333, 15.533, 5.800, 9.100, 14.900, 15.216
4, 6.000, 8.866, 14.866, 7.000, 8.266, 15.266, 15.066
5, 6.000, 8.866, 14.866, 6.200, 8.933, 15.133, 14.999
6, 6.400, 9.000, 15.400, 6.300, 8.200, −0.100, 14.400, 14.900
7, 7.000, 7.933, 14.933, 6.000, 8.833, −0.100, 14.733, 14.833
8, 6.300, 8.666, 14.966, 5.900, 8.766, 14.666, 14.816
Ратко Рудиќ

Ратко Рудиќ (|Ratko Rudić; р. во ) — хрватски тренер во ватерполо и некогашен ватерполист, а во моментот е селектор на бразилската ватерполо репрезентација.
Вкупно во играчката и тренерската кариера има освоено 64 трофеи, од кои 19 на клупско ниво и 45 на репрезентативно ниво вклучувајќи 18 златни на највисоко европско и светско и олимписко ниво. Како играч и тренер 11 пати бил учесник на олиписките игри во периодот од 1968 до 2012 година што претставува апсолутен рекорд во хрватскиот спорт. Неговиот татко бил воен пилот со служба во Белград, па поради тоа е роден во главниот град на Југославија. Играчката карера му траела 20 години од кои 18 во сенироска конкуренција од кои 1959-1960 бил член на Јединство од Задар, од 1961- 1971 година бил член на Јадран од Сплит и во белградски Партизан од 1971-1981 година, како и за јуниорската и сениорската репрезентација на СФРЈ.Во периодот на од 1968-1981 година за југоловенската репрзентација забележал 297 настапи и постигнал 80 голови.Како играч освоил 26 трофеи од кои 17 се на клупско ниво и 9 на репрезентативно ниво.
Хосе Мухика

Хосе Алберто „Пепе“ Мухика Кордано (|José Alberto "Pepe" Mujica Cordano; - ) — уругвајски политичар кој бил 40-ти претседател на Уругвај помеѓу 2010 и 2015 година. Тој е поранешен герилски борец во редовите на тупамаросите и бил затворен 13 години за време на воената диктатура во земјата во 1970-те и 1980-те. Како член на коалицијата на левичарски партии, Мухика бил министер за сточарство, земјоделство и рибарство од 2005 до 2008 година, а потоа сенатор. Како кандидат на левичарската коалиција, тој победи на претседателските избори во Уругвај во 2009 година и ја презел функцијата Претседател на 1 март 2010 година.
Мухика го опишувале како „најскромниот претседател на светот“ поради неговиот скромен животен стил и донирањето на 90 % од неговата месечна плата од 12.000 американски долари во добротворни прилози во корист на сиромашните и малите претприемачи.
Илија Петруш Цветковски

Илија Петруш Цветковски (, - , ) — истакнат партизан од НОВ, носител на Споменица на паднатите борци од НОВ.
1 Животопис
Тој бил роден на 16 февруари 1921 година во Куманово, во сиромашно земјоделско семејство. Основно и средно училиште, тој завршил во Куманово.
Уште во млади години, тој се занимавал со повеќе дејности, работи во Ниш, Белград и други градови каде доаѓа во допир со сознанијата за улогата и борбата на работничката класа.
2 Народноослободителна борба
Со започнувањето на окупацијата, тој бил присилно мобилизиран од бугарската војска, меѓутоа при првото отсуство ја користи шансата да избега од окупаторската војска и да се приклучи кон народноослободителната војска на Македонија.
Тој станал борец во Третата македонска ударна бригада, од денот на нејзиното основање.
Учествувал во многу борби против непријателските окупаторски фашистички сили, борбите кај Ристовац и Пробиштип, против Вардарскиот четнички корпус кај Сејаце и Ново Село, а бил учесник и во познатата Пролетна офанзива во 1944 година.
Илија Петруш Цветковски бил и прв соборец на народниот херој Христијан Тодоровски Карпош од Куманово.
На 4 јули 1944 година во местото Сурлица, во денешна Србија, тој бил подмолно убиен од страна на домашен предавник кој се наоѓал во истата единица.
Посмртно е одликуван со Споменица на паднатите борци од НОВ, на 29 ноември 1950 година.
3 Наводи
* Спомен зборник 1941-1945 Македонија
ФК Граѓански Скопје

ФК Граѓански Скопје (подоцна ФК Македонија) — поранешен фудбалски клуб од Скопје кој двапати се натпреварувал во Првата југословенска лига во периодот од 1923 до 1940 год, а потоа и во бугарското првенство од 1941 до 1944 г. Со окупацијата на Вардарска Македонија од страна на бугарските фашисти во 1941 година клубот бил преименуван во ФК Македонија Скопје и настапувал во бугарското фудбалско првенство под тоа име.
1 Историја
Клубот бил создаден во 1922 година и бил единствениот и најуспешна екипа од Македонија (тогашна Вардарска Бановина како дел од Кралството Југославија) кој се натпреварувал во тогашната Прва Југословенска Лига во периодот од 1923 година до почетокот на Втората светска војна.
Во 1941 година клубот прекинал да постои поради почетокот на Втората светска војна, како и окупацијата на Вардарска Македонија од бугарските фашисти кои биле дел од Силите на оската. Повеќето од играчите, како и тренерот Илеш Шпиц се придружиле на новоформираниот клуб ФК Македонија во кој се слеале и другите фудбалски екипи од Скопје како ССК, ЖСК, Победа и Југ. Во новата фудбалска средина клубот се натпреварувал од 1941 до 1944, при што го освоил второто место во 1942 година губејќи во финалето на бугарското првенство од Левски.
После ослободувањето од фашистичката окупација, клубот се враќа да игра во југословенското првенство, а во 1947 г. се спојува со Победа и се формира новиот клуб ФК Вардар кој ќе биде најуспешниот македонски клуб во Првата југословенска лига, но и подоцна во независна Македонија.
Најпознат играч во ФК Граѓански (ФК Македонија) бил Кирил Симоновски кој играл како лев бек, подоцна играл и за ФК Партизан и со нив освоил два шампионата и еден куп. Тој исто така имал успешна кариера и како тренер во Југославија и Грција.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Злести

Рождество на Пресвета Богородица (позната и како Пресвета Богородица или Света Богородица) — главна манастирска црква на новоизградениот Злестински манастир, сместен во непосредна близина на селото Злести, во чиј двор се наоѓаат остатоци на старохристијанска и средновековна црква Св. Богородица Пречиста, која се верува дека била изградена на темели на старохристијанска црква во времето на светите Климент и Наум.
1 Историја
Започнала да се гради во 2000 година по проект на Драган Танески. Иконостасот бил изработен од Гоце Трајчески, фрескоживописот во внатрешноста го изработила Васе Чуркоска, додека иконите се дело на Љупчо Дескоски.
Црквата била осветена од страна на митрополитот дебарско-кичевски г. Тимотеј на 1 август 2009 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Злестински манастир
* Црква „Св. Ѓорѓи“
* Белчишка парохија
Св. Богородица Пречиста (Злести)

Св. Богородица Пречиста (понекогаш спомнувано и како Раштани) — старохристијанска базилика и средновековна црква со некропола, чиишто остатоци и рушевини од ѕидините се наоѓаат во наоѓалиштето „Раштани“, во непосредна близина на селото Злести, 30 километри северно од градот Охрид.
Средновековната црква на наоѓалиштето изградена на темели на старохристијанска базилика се верува дека била подигната за време на животот и делото на светите Климент и Наум.
1 Местоположба
Во месноста Раштани на 2 километри југозападно од селото Злести и на околу 400 метри десно од патот кон соседното село Ботун има блага падина на која се гледаат урнатини од црква, која жителите ја викаат „Св. Богородица Пречиста“.
2 Градба
Црквата е триконхална, со нартекс и егзонартекс, како и со две помали простории - анекси, кои се наоѓаат северозападно од северната и југозападно од јужната конха. Најголемата должина на црквата е 17 метри, а ширината е 9 метри. Градена е од кршен камен и варов малтер, на одделни места со тули. Ширината на ѕидовите изнесува 0,90 метри, а најголемата зачуваност е 2 метри и тоа на северниот анекс.
3 Пронајдоци
По ѕидовите во внатрешноста на црквата се сместени повеќе мермерни меноа, бази со орнаменти, фрагменти од столбови, мермерен праг, сите употребени како сполии. Меѓу нив има и една ара со натпис што е нечитлив. Овие податоци укажуваат дека оваа црква е подигната врз темели на старохристијанска базилика. Југозападно од неа се гледаат големи камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад. Наодите се чуваат во Заводот и музеј во Охрид.
4 Злестински манастир
Во самото наоѓалиште, во поново време е изградена новиот Злестински манастир заедно со неговата единствена манастирска црква „Рождество на Пресвета Богородица“, изградена во непосредна близина на наоѓалиштето.
Наоѓалиштето во рамките на манастирскиот двор се наоѓа во средина, со што е продолжена низата на црковни објекти кои се наоѓале на оваа месност од старохристијанскиот период до денес.
5 Галерија
;Остатоци од градби и ѕидини на наоѓалиштето
Награда „Голема ѕвезда на македонскиот филм“

„Голема ѕвезда на македонскиот филм“ е награда на Друштвото на филмски работници на Македонија. Со наградата се оддава признание за исклучителен придонес во македонската кинематографија. Наградата е воведена во 2013 година а традиционално се доделува во рамки на Меѓународниот фестивал на филмската камера „Браќа Манаки“.
1 Добитници
Име, Дејност, Година
Кирил Ценевски, филмски режисер и сценарист, 2013
Милчо Манчевски, филмски режисер, 2014
Дарко Марковиќ, карикатурист, сатиричар, филмски режисер, 2015
Сајмон Пери, филмски продуцент, 2016
Вардар Филм, продуцентска компанија, 2017
Милица Стојанова, глумица, 2018
Љупчо Константинов, композитор, 2019
Столе Попов, режисер, 2020
Бајрам Северџан, актер, 2021
Горјан Тозија, филмски продуцент, 2022
Лабина Митевска, глумица,филмски продуцент, 2023
Димитар Грбевски, филмски и телевизиски монтажер, 2024
Зоран Туциќ

Зоран Туциќ (Шабац, 30 октомври 1961) е српски автор на стрипови‎, сценарист, ликовен уметник и архитект.
Дипломирал на Архитектонскиот факултет во Белград со проектот „Нов египетски музеј, Гиза, Каиро“. Со Вујадин Радовановиќ, Раде Tовладијац и Саша Живковиќ е основач на уметничката група „Баухаус 7“ во 1981 година во Белград.
Стрипови објавувал во земјите на Југославија, Германија, САД, Холандија, на Кипар, во Италија, Франција итн. Поважни стрипови: „Ворлох“ по сценарио на Љуан Кока, Александар Тимотијевиќ и З. Туциќ, „Ниту сон за моќта“ по сценарио на Љ. Кока; „Третиот аргумент“, по прозата на Милорад Павиќ и сценарио на Зоран Стефановиќ, и „Adam Wild“ од по сценарио на Џанфранко Манфреди.
Еден е од основачите на Здружението на стрип уметници на Србија (Удружење стрипских уметника Србије, УСУС) во 2010 година и прв претседател до 2015 година.
1 Врски
*** , Здружението на стрип уметници на Србија
Софи Тарнер

Софи Тарнер (родена на 21 февруари 1996 г.) — англиска глумица.
Тарнер го имала своето професионално глумечко деби како Санса Старк во серијата ''Игра на тронови'', која ѝ донела светско признание и пофалби од страна на филмските критичари. За нејзината изведба, таа добила четири номинации за наградата на здружението на глумци за најдобра глумечка екипа во драмска серија, како и номинација за најдобра млада споредна глумица во ТВ серија.
Tарнер глумела во телевизискиот филм ''Тринаесеттата приказна'' (2013), а прва улога во долгометражен филм добила во трилерот ''Друга јас'' (2013). Таа исто така глумела во комедијата ''Едвај смртоносна'' (2015) и во ''Икс-мен: Апокалипса'' (2016).
1 Кариера
Од 2011 година, Тарнер ја играла Санса Старк, млада благородничка, во серијата ''Игра на тронови''. Санса била нејзина прва филмска улога. Таа била охрабрена од нејзината драмска учителка да се пријави на аудиција за улогата, притоа заради улогата ја променила својата боја на коса од руса во костенлива. Во 2012 година, таа била номинирана за најдобра млада споредна глумица во ТВ серија за нејзината изведба на Санса. Досега, Тарнер се појавила во сите шест емитувани сезони од серијата. Во 2013 година, таа ја добила својата прва улога во долгометражен филм, играјќи главна улога во независниот трилер ''Друга Јас'', заснован на истоимениот роман од Кетрин Макфејл. Таа исто така играла во телевизискиот филм ''Тринаесеттата приказна''.
Во 2013 година, таа добила улога во комедија ''Едвај смртоносна'', заедно со Хејли Стајнфелд.
Тарнер била и раскажувач на расказот на Лев Гросман, ''Девојката во огледалото'' во аудиокнигата ''Опасни жени'', која е антологија на раскази кои ги уредил Џорџ Р. Р. Мартин. Тарнер ја играла Џин Греј во научнофанатастичниот филм ''Икс-мен: Апокалипса'', кој бил издаден во мај 2016 година. На 9 мај 2016 година, било објавено дека таа ќе се појави во дел од антологискиот филм ''Берлин, те сакам'', кое е четврто продолжение на франшизата Градови на љубов.
2 Филмографија
2.1 Филм
Год., Наслов, Улога, Белешки
2013, ''Друга јас'', Феј Делусеј
2015, ''Едвај смртоносна'', Хедер
2016, ''Икс-мен: Апокалипса'', Џин Греј / Феникс
2016, ''Сама'', Пенелопе, Постпродукција
2017, ''Хантсвил'', Џоузи, Се снима
2.2 Телевизија
Год., Наслов, Улога, Белешки
2011–сè уште, ''Игра на тронови'', Санса Старк, Главна улога; од сезона 1-сè уште
2013, ''Тринаесеттата приказна'', Младата Аделин Марч, ТВ филм
Татко (драма на Стриндберг)

Татко (шведски: ''Fadren'') - драма на шведскиот писател Аугуст Стриндберг од 1887 година.
1 Содржина
1.1 Прв чин
Капетанот Адолф го повикува на рапорт војникот Нејд за да го укори поради тоа што тој забременил некоја девојка, но војникот се брани дека детето не е негово. Капетанот е незадоволен од влијанието што го вршат жените во куќата врз неговата черка Берта и посакува неа да ја запише на училиште во градот. Од друга страна, неговата сопруга Лаура и дадилката Маргарет сакаат Берта да остане дома. Поради тоа, односите меѓу капетанот и Лаура се многу затегнати и тие постојано се караат. Ковајќи завера против него, Лаура ангажира нов семеен доктор кого сака да го убеди дека капетанот полудел. Во еден разговор, таа го потхранува сомнението кај капетанот дека Берта не е негова биолошка ќерка и тој бесен ја напушта куќата.
1.2 Втор чин
Докторот не е убеден во лудоста на капетанот, а Лаура упорно измислува разни „докази“. Кога капетанот се враќа дома, таму го наоѓа докторот, кој треба да се убеди во лудилото на капетанот, кој сè повеќе е опседнат од мислата дека Берта не е негова ќерка. Во острата расправа со Лаура, тој ја фрла ламбата кон неа, а докторот е сведок на тоа.
1.3 Трет чин
Капетанот го држат заклучен во една соба, а потоа дадилката му става лудачка кошула. Така се остварува лукавиот план на Лаура која сака да го затвори капетанот во лудница, а таа да ја зема неговата пензија и самостојно да ја воспитува Берта. Капетанот е психички скршен од помислата дека ја загубил борбата со својата жена и наеднаш умира.
2 За драмата
Во драмата „Татко“, Стриндберг го обработува прашањето на односот меѓу мажите и жените, искажувајќи ги своите претерани погледи за непомирливиот судир меѓу половите и за негативното влијание на жените врз животот на мажите. Притоа, во голем мера, ваквите гледишта на Стриндберг биле поврзани со неговото лично искуство - неговите три неуспешни брака, исполнети со обвинувања кон сопругите, кои кај него создале омраза кон жените, воопшто.
Питер Динклиџ

Питер Хајден Динклиџ (роден на 11 јуни 1969 г.) — американски глумец. Од неговиот пробив со улогата во филмот ''Агентот од станицата'' (2003), тој глумел во бројни филмови и театарски претстави.
Од 2011 година, Динклиџ го глуми Тирион Ланистер во серијата ''Игра на тронови''. За оваа улога тој добил две Еми награди за најдобар спореден глумец во драмска серија и Златен глобус за најдобар спореден глумец во телевизиска серија.
1 Ран живот
Динклиџ е роден во Морстаун, Њу Џерси, како син на Џон Карл Динклиџ (1931-2004), вработен во осигурителна компанија, и Дијана Динклиџ, учителка по музичко во основно училиште. Тој е роден со ахондроплазија, болест која е причинител за неговиот џуџест раст. Тој има германско, англиско, и ирско потекло.
Динклиџ за првпат се здобил со театарски успех во петто одделение играјќи во претставата ''Кадифеното памучно зајаче''. Играјќи главна улога, тој бил воодушевен од одговорот на публиката за претставата. „Кога за првпат ќе се поклониш пред публиката, тоа чувство е одлично“, тој објаснил на ''магазинот Пипл''. Динклиџ дипломирал во католичкото училиште за момчиња ''Делбартон'' во 1987 година каде продолжил да ја развива својата глума во училишната драмска секција. Тој потоа се школувал на Бенингстонскиот колеџ каде глумел во бројни претстави пред да дипломира во 1991 година.
2 Личен живот
Во 2005 година, Динклиџ се венчал со Ерика Шмит, која е театарски режисер. Тие имаат една ќерка која е родена во 2011 година. Семејството живее во мало село во Њујорк. Динклиџ е вегетаријанец од 16-годишна возраст.
Динклиџ уште на мала возраст дознал дека има ахондроплазија, која влијае на растот на коските. Поради тоа, тој е висок 1,35 м, со типична големина на глава и тело, но со кратки екстремитети. Додека Динклиџ ја прифатил својата состојба, тој често се соочувал со предизвици додека растел. Во 2003 година, тој изјавил: „Кога бев помлад, тоа дефинитивно ме погодуваше. Како адолесцент, бев огорчен, лут и затворен. Но како старееш, сфаќаш дека треба да имаш чувство за хумор. Знаеш дека тоа не е твој проблем. Нивни е.“ Кога во 2012 година бил запрашан дали се гледа себеси „како претставник на малите луѓе,“ Динклиџ одговорил: „Не знам што би кажал. Секој е различен. Секоја личност со мојата големина има различен живот, различна историја. Различни начини за справување. Само затоа што сум навидум во ред со тоа, не можам да пропагирам како да се биде во ред со тоа. Не мислам дека сум сè уште во ред со тоа. Постојат денови кога не сум.“
Злестински манастир

Злестински манастир — новоизграден манастир во близина на селото Злести, во областа Дебрца. Манастирот е подигнат покрај археолошкото наоѓалиште Св. Богородица Пречиста, каде е откриена средновековна црква на темели од старохристијанска базилика, за која се верува дека била изградена во времето на светите Климент и Наум.
1 Градби во манастирот
Во рамките на манастирот се наоѓаат манастирската црква „Рождество на Пресвета Богородица“, камбанаријата, конаците, како и значајното археолошко наоѓалиште Св. Богородица Пречиста, по кого е именувана и новоизградената црква, со што со изградбата на манастирот се продолжила низата на постоење на христијански храмови на ридот над селото Злести.
1.1 Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
Црквата „Рождество на Пресвета Богородица“ е главната манастирска црква во целиот комплекс, по која е и наречен целиот манастир. Црквата започнала да се гради во 2000 година по проект на Драган Танески. Целосно била завршена во 2009 година, кога била осветена од страна на митрополитот дебарско-кичевски г. Тимотеј.
1.2 „Св. Богородица Пречиста
Св. Богородица Пречиста (понекогаш спомнувано и како Раштани) претставува старохристијанска базилика и средновековна црква со некропола, чиишто остатоци и рушевини од ѕидините се наоѓаат во наоѓалиштето „Раштани“, во непосредна близина на селото Злести, 30 километри северно од градот Охрид.
Средновековната црква во наоѓалиштето изградена на темели на старохристијанска базилика се верува дека била подигната за време на животот и делото на светите Климент и Наум.
2 Галерија
Лик и други раскази

Лик и други раскази (англиски: ''The Image and Other Stories'') е збирка раскази на американскиот писател Исак Башевис Сингер, објавена во 1985 година од издавачката куќа „Farrar Straus Giroux“ од Њујорк. Повеќето од расказите содржани во збирката претходно биле објавени во „Њујоркер“ (''New Yorker'')
1 Содржина
Во воведот на книгата, авторот ги објаснува своите погледи на книжевноста, краткиот расказ и пишувањето на јидиш. Така, во поглед на задачата и смислата на книжевноста, тој истакнува дека „книжевноста мора да се занимава со минатото, а не со планирање на иднината. Мора да ги опишува настаните, а не да ги анализира поимите; нејзиниот предмет е поединецот, а не масата. Таа мора да биде уметност и не смее да тежнее кон тоа да биде наука..“ Истовремено, во однос на краткиот расказ, Сингер вели дека „тој е сè уште најсилниот предизвик на прозниот писател и се претвора во неговото најголемо достигнување доколку тој успее истовремено да биде имагинативен и краток.“
Збирката ги содржи следниве раскази:* Совет
* Еден ден среќа
* Врска
* Интервју
* Развод
* Љубовта е лесна како смртта
* Зошто е роден Хајшерик
* Непријател
* Остатоци
* На патот за прифатилиштето за сиромашни
* Лошикл
* Џебот се сеќава
* Тајна
* Заштеда за рајот
* Конференција
* Чуда
* Тужители
* Телефонски повик на Јом кипур
* Странци
* Грешка
* Збркан
* Лик
Персијанци (драма на Есхил)

Персијанци (грчки: ''ΠΕΡΣΑΙ'') - драма во стихови (од жанрот трагедија) на старогрчкиот писател Есхил. Драмата била за првпат прикажана во 472 година п.н.е.
1 Ликови
Во драмата се јавуваат следниве ликови:* Ксеркс, цар на Персија и син на Дариј
* Атоса, неговата мајка, сопруга на Дариј
* Духот на Дариј
* Хор на персиски старци
* Гласник
2 Содржина
Дејството на драмата се одвива во Суса, главниот град на персиското царство, а во близината на гробот на Дариј. Таа се состои од влезна песна, три еписодии и ексода.
2.1 Влезна песна
Персиските старци се собрани пред царската палата чекајќи вести од војската која заминала во поход на Атина. Старците се загрижени и имаат некое лошо претчувство.
2.2 Прва еписодија
На старците им се придружува Атоса, која ја споделува нивната загриженост, кажувајќи им дека сонила лош сон. Тогаш пристигнува гласник од бојното поле, кој им ја соопштува страшната вест: во Битката кај Саламина, многубројната персиска армија претрпела тежок пораз од Грците, а подоцна, преживеаните умреле на патот кон Персија. Од целата армија останал само мал дел при што царот Ксеркс успеал да се спаси. Слушајќи ја веста, Атоса и старците очајуваат.
2.3 Втора еписодија
Обземена од тага, Атоса принесува жртва на гробот на Дариј.
2.4 Трета еписодија
Од гробот излегува духот на Дариј, кој зборува за несреќната иднина што ги чека Персијанците кои никогаш повеќе нема да бидат моќни. Хорот го слави мудрото владеење на Дариј и жали за лекомисленоста на младиот Ксеркс. Тогаш, во палатата доаѓа царот Ксеркс, целиот во партали и психички скршен.
2.5 Ексода
Ксеркс им раскажува на старците за страшниот пораз на неговата војска и сите заедно ги оплакуваат големите јунаци кои загинале на бојното поле.
3 Осврт кон делото
Драмата „Персијанци“ претставува втор дел од тетралогијата која ја сочинувале и драмите „Финеј“ (како прва), „Глауко Потниски“ (трет дел) и „Прометеј Огненосецот“ (како сатирска игра), а на кои не им се знае содржината. Во неа, Есхил ги слави јуначките подвизи на слободољубивите Хелени против наездата на армијата на персискиот цар Ксеркс. Ова дело се разликува од сите останати старогрчки драми по тоа што темата не е земена ниту од митологијата, ниту од Хомер, туку од тогашната понова грчка историја. Драмата се прикажувала од страна на двајца глумци - еден ги толкувал гласникот и духот на Дариј, а другиот Атоса и Ксеркс. Драмата нема пролог, но во неа се забележува значаен напредок, зашто се одликува со позрел облик, посложен уметнички состав и посилен драмски живот. Исто така, во неа за првпат во хеленската трагедија се појавува улогата на гласник, а духот на Дариј е првата таква улога во историјата на европската драма.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Злести

Свети Ѓорѓи (позната и како Свети Георги или Свети Ѓорѓија) — главна селска црква на селото Злести, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта.
1 Историја
Црквата започнала да се гради во 1892 година, а била целосно завршена во 1899 година.
Црквата била ограбена во 2010 година, кога од нејзе биле одземени 1000 денари и една икона.
На црквата траат градежни работи за обнова на покривот.
2 Галерија
3 Поврзано
* Злестински манастир
* Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
* Белчишка парохија
Хистамин

Хистаминот е органско азотно соединение вклучено во локалниот имун одговор како и во регулација на физиолошките функции во цревата и делува како невротрансмитер. Хистаминот е вклучен во инфламаторниот одговор и има централна улога како медијатор при прурит. Како дел од имуниот одговор кон патогените, хистаминот се создава во базофилите и маст клетките кои ги има во околните сврзни ткива.
1 Синтеза
Хистаминот во организмот се добива со декарбоксилација на аминокиселината хистидин, реакција катализирана од ензимот L-хистидин декарбоксилаза.
Амерсфорт

Амерсфорт (|Amersfoort) — општина и втор најголем град во покраината Утрехт, средишна Холандија. Претставува брзорастечки град во изминативе 25 години, а воедно поседува добро зачуван и заштитен средновековен стар град. Амерсфорт е една од најголемите железнички раскрсници во државата, поради неговата местоположба на двете главни железнички линии во Холандија.
Во 2009 година, градот ја прославил 750-годишнината, кога бил прогласен за најзелен град во Европа.
Бројот на жители во Амерсфорт во 2016 година изнесувал 153.773 жители.
Пармскиот картузијански манастир

Пармскиот картузијански манастир (француски: ''La Chartreuse de Parme'') е роман на францускиот писател Стендал.
1 Содржина
Романот се состои од предговор, датиран на 23 јануари 1839 година и 28 глави.
2 За романот
Романот бил напишан во состојба на голема радост на авторот, поради што бил завршен за само 52 дена. Тој не е роман во класичната смисла на зборот, зашто обилува со множество детаљи и хетерогени елементи од сите книжевни жанрови, така што книгата може да се опише како амалгам од авантуристички, историски, лирски, психолошки и политички роман. Во една статија посветена на овој роман, Балзак го оценил како „модерниот Владетелот, романот што Макијавели би го напишал кога би живеел, протеран од Италија, во XIX век.“
Според познавачите на Стендал, во основата на романот се наоѓа животниот пат на папата Павле III од периодот кога го носел световното име Александар Фарнезе. Сепак, главниот лик на романот, Фабрис дел Донго, се разликува од својот прототип во две основни точки: прво, Фабрис е постојано прогонуван, доживува постојани неуспеси и завршува во манастир; второ, тој воопшто не бил циник како Фарнезе, туку се одликувал со благородна душа.
3 Изданија на македонски јазик
3.1 Издание на здружените издавачи од 1976 година
Во 1976 година, неколку здружени издавачки куќи (Мисла, ЗИД Нова Македонија, Култура, Македонска книга и Наша книга) го објавиле романот во два тома. Преводот од француски јазик го направил Најден Настев, графичко обликување е дело на Коста Бојаџиевски, а коректор била Нада Ќорвезироска. Издавањето на книгата било поддржано од Републичката заедница на културата. Првиот том (13 глави од книгата, со обем од 265 страници) бил отпечатен во графичкиот завод „Гоце Делчев“ од Скопје, во декември 1975 година, во тираж од 2.000 примероци, додека вториот том (од 14. до 28. глава, со обем од 305 страници) бил испечатен во јануари 1976 година, во тираж од 2.000 примероци. На крајот од вториот том има и поговор кон делото, напишан од Божидар Настев.
Македонците во Тетово од ала турка до ала франга

Македонците во Тетово од ала турка до ала франга со поднаслов ''„Општествено-политичкиот живот и културата на живеењето во првата половина на 20 век“'' е книга од авторот Бранислав Светозаревиќ од 2015 година, во издание на Академски печат Скопје. Во книгата се содржани шест глави, предговор, прилози, библиографија, именик на лични имиња и именик на прекари.
1 Содржина
Книгата е поделена на следниве поглавја:
* Општествено-политичкиот жиот во првата половина на 20 век
* Локални и регионални власти и државни установи во Тетово
* Стопански живот
* Материјална култура
* Култура и спорт
* Историја на секојдневниот живот (Култура на живеење)
* Прилози: Записи и сеќавања за тетовското секојдневие
Книгата изобилува со архивски фотографии. Како извори за овој труд се користени необјавени документи од преку 90 архивски фондови, објавени документи од преку 60 изданија на збирки на документи, 330 објавени трудови (книги, зборници, студии, периодика, елаборати и друго) од областа на историјата, социологијата, етнологијата со етнографијата, ономастиката со топонимијата и дијалектологијата, архитектурата, културата, антропогеографијата, географијата, антропологијата и други области, преку 100 новинарски статии и весници, околу 40 информатори, современици и учесници на настани, и 13 приватни зборки на фотографии, разгледници и други картофилски материјал. Сите овие извори поединечно се содржани во делот од книгата под наслов: ''Библиографија''.
Раноплеистоценски лав

Раноплеистоценски лав (''Panthera leo fossilis'') — исчезнат вид на големи мачки со некои одлики на тигар. Живеел пред околу 500.000 години. Оваа голема мачка обично се смета за зачеток на подвидот на лавот. Се појавил во Африка пред околу 1,5 милиони до 800 000 години, по кое ги проширил своите територии. Во Европа се појавил пред околу 700.000 години. Доказ за тоа се пронајдените остатоци во Италија.
Максималната должина на главата и телото на овој вид на лав била 2,4 метри, со што е околу половина метар подолг од африканските лавови денес. Тежината на машките е до 220-230 килограми, а на женските околу 150-170 кг. Тој имал приближна големина на Американскиот лав. Многу коскени фрагменти од оваа мачка се познати од селото Мосбах во Германија. Речиси полн череп бил пронајден во Германија.
ФК Монако

ФК Монако е професионален фудбалски клуб од Монако. Се натпреварува во француската Лига 1, највисокото ниво на францускиот фудбал.
Клубот е основан во 1924 година, а во 1948 станал професионален фудбалски клуб. Иако седиштето на клубот е во Монако, тој се приклучил на францускиот лигашки систем набргу по основањето во 1924 година играјќи најпрво во регионалните лиги. Денес Монако е еден од најуспешните клубови во Франција, со седум лигашки титули и пет трофеи во Купот на Франција. Исто така клубот има и забележителни резултати во европските натпреварувања каде бил финалист во Лигата на шампионите во 2004 година (поразен од Порто) и финалист во Купот на победниците на куповите во 1992 година (поразен од Вердер Бремен).
Традиционалните бои на дресовите на Монако се црвената и белата, па оттаму доаѓа и прекарот на клубот ''Les Rouges et Blancs'' (црвено-белите). Својте домашни натпревари клубот ги игра на Стадионот Луј II сместен во Фонтвил, кој е со капацитет од 18,523 седечки места. Во декември 2011, две третини од акциите на клубот биле продадени на рускиот билјардер Дмитри Риболовлев, кој со совојата финансиска поддршка му помогнал на клубот брзо да се врати во Лига 1.
1 Титули
1.1 Домашни
* Лига 1 : 7
:1960-1961, 1962-1963, 1977-1978, 1981-1982, 1987-1988, 1996-1997, 1999-2000
:''Вицешампиони'' (6) :
:1963-1964, 1983-1984, 1990-1991, 1991-1992, 2002-2003, 2013-2014
* Куп на Франција : 5
:1959-1960, 1962-1963, 1979-1980, 1984-1985, 1990-1991
:''Вицешампиони'' (5) :
:1973-1974, 1983-1984, 1988-1989, 1991-1992, 2009-2010
* Лига куп на Франција : 1
: 2002-2003
:''Вицешампиони'' (1) :
:2000-2001
* Суперкуп на Франција : 4
:1961, 1985, 1997, 2000
:''Вицешампиони'' (1) :
:1960
1.2 Европски
* Лига на шампиони :
:''Вицешампиони'' (1) :
:2003-2004
*Куп на победниците на куповите
:''Вицешампиони'' (1) :
:1991-1992
2 Играчи
2.1 Моментален состав
''Од 30 јули 2016.''
3 Статистика
3.1 Учества во првенства
Ниво, Категорија, Учества, Деби, Последна сезона, Вкупно
1°, Дивизион 1, 43, 1953-1954, 2001-2002, 54
Лига 1, 12, 2002-2003, 2015-2016
2°, Дивизион 2, 9, 1948-1949, 1976-1977, 11
Лига 2, 2, 2011-2012, 2012-2013
Хилверсум

Хилверсум (|Hilversum) — општина и град во Холандија, во покраината Северна Холандија. Се наоѓа во областа „Хет Гои“, каде што е и најголем град во истата. Опкружен е со ливади, пасишта, езера и помали градови и села кој му даваат посебна убавина на Хилверсум. Тој е дел од Ранстад, најголемата конурбација во Европа.
Хилверсум се наоѓа на 31 километри југоисточно од Амстердам и 12 километри северно од Утрехт. Градот често го викаат медиумски град, бидејќи е главен центар за радио и телевизија во Холандија. Радио Холандија се слуша во цел свет токму од Хилверсум почнувајќи од 1920 година. Хилверсум е дом на многу аудио и телевизиски стидија, кои припаѓаат на националната холандска телевизија NOS (''Nederlandse Omroep Stichting''), како и на сите холандски радиодифузни организации и други комерцијални телевизии и медиумски претпријатија. Холандското гласање за Евровизија обично се одвива во Хилверсум.
Според проценките од 2014 година во градот живееле околу 86.795 жители.
Фелдховен

Фелдховен (|Veldhoven) — општина и град на потокот Гендер, во јужна Холандија, во покраината Северен Брабант, југозападно од Ајндховен.
Како современ град е основан во 1921 година, со спојување на неколку општини и села. Со индустрискиот развој на Ајндховен после Втората светска војна, Фелдховен исто така започнал да се развива при што во 1966 година населението се зголемило на над дваесетилјади жители, двојно повеќе отколку во 1947 кога изнесувало околу десетилјади жители.
Денес во Фелдховен живеат 44.173 жители според податоците од 2014 година.
Американски лав

Американски лав (''Panthera leo atrox'') — еден од најпознатите исчезнати лавови кои некогаш постоел. Американскиот лав живеел на територијата на денешна Северна Америка во времето на плеистоценот (1,8 милиони - 11 000 г.пр.н.е. ). Овој подвид е тесно поврзан со Евроазискиот пештерен лав. Американскиот лав е еден од најголемите видови мачки, кои некогаш постоеле.
Овој вид на лав живеел до крајот на Ледено доба во Америка, на територијата на денешен САД, од Алјаска до Перу. Должината на телото се претпоставува дека била од 1,6 до 2,5 метри, висината до 130 см. Овие лавови биле 25% покрупни од денешните африкански лавови, но не биле поголеми од Пештерните лавови, кои денес исто така се исчезнати. Американскиот лав имал тежина од 360 до 500 килограми. Гривната му била посветла и помала од африканскиот лав. Во некои делови, овој лав живеел во ладни климатски услови. Тој веројатно користел пештери како засолниште од студеното време. Американските лавови живееле во отворените рамници и најверојатно се хранеле со американски бизони, елени, северноамерикански коњи (моментално исчезнати), мамути, како и други големи тревопасни животни.
Ботунски манастир

Ботунски манастир — новоизграден манастир во близина на селото Ботун, во областа Дебрца.
Покрај овој манастир ќе поминува новиот автопат Кичево-Охрид, со што неговиот пристап е отежнат поради изведбата на градежни работи.
1 Градби во манастирот
Во рамките на манастирот се наоѓаат манастирската црква „Св. Богородица“ и конаците, околу кои се наоѓа убаво уреден двор со летниковец.
1.1 Црква „Св. Богородица“
Црквата „Св. Богородица“ е главната манастирска црква во целиот комплекс, по која е и наречен целиот манастир. Црквата започнала да се гради во 1991 година.
2 Галерија
;Помошни објекти
;Манастирската црква
Кшиштоф Старнавски

Кшиштоф Старнавски (|Krzysztof Starnawski; р. 1968) — полски екстремен спортист, нуркач и спелеолог. Старнавски е еден од најпознатите нуркачи-спелеолози.
1 Опрема за нуркање
Нурка со т.н. ребридер, затворен систем, кој наместо боци со кислород, користи мешавина на гасови, кои му овозможуваат подолго време да се задржи под вода.
2 Рекорд во нуркање
На 3 декември 2011 година, Кшиштоф Старнавски го срушил рекордот на Дејвид Шо во длабинско нуркање со „ребридер“. Рекордното нуркање се извело до 283 метри во Дахаб, Египет.
Старнавски во 2016 година го соборил и рекордот на италијанскиот нуркач Лујџи Казати поставен во македонската пештера Врело, со нуркање до 230 метри длабочина, поставувајќи нов рекорд на длабочина на подводната пештера.
3 Поврзано
* Врело (пештери)
Црква „Св. Богородица“ - Ботун (нова)

Света Богородица — главна манастирска црква на новоизградениот Ботунски манастир, сместен во непосредна близина на селото Ботун. Храмот е обновен врз основа на истоимена црква од средниот век.
Црквата, како и целиот манастир, е под влијание на изградбата на новиот автопат Кичево-Охрид, кој ќе поминува во нивна непосредна близина, а моментално нивниот пристап е отежнат поради самата изградба на автопатот.
Црквата започнала да се гради во 1991 година.
1 Галерија
;Манастирската црква
2 Поврзано
* Ботунски манастир
* Св. Богородица — средновековната црква на чија основа е изградена денешната
* Црква „Св. Богородица“
* Црква „Св. Архангел Михаил“
* Белчишка парохија
Харем

Харем (|حرم) — дел од домаќинството во полигамиските семејства, карактеристичен за исламот. Затворен е и добро се чува. Во него се сместуваат сопругите, конкубините и робинките на богатите муслимани кои можат тоа да си го дозволат.
Царскиот харем на турските султани се наоѓал во Топкапи-сарај, палата која е изградена по наредба на великиот Мехмед II Освојувачот, султанот кој го освоил Цариград во 1453 година. Харемот бил дом на сите жени кои го опкружувале султанот, и во него владееле посебни правила.
Харемот бил дом на валиде-султанијата (мајката на султанот), бројните султанови жени и конкубини, како и на бројните слугинки. Харемот го чувале црни евнуси, а самите жени биле поделени во две големи групи. Првата, пониската по ранг, ја сочинувале слугинките задолжени да чистат и да ги служат останатите жени. Слугинките од своја страна биле поделени на нивоа во зависност од нивните способности, умеења и стажот поминат во харемот. Повластената класа ја сочинувале, покрај валиде-султанијата и султановата доилка (која исто така заземала многу важно место во харемот), султановите жени и конкубини, кои биле бирани според нивната убавина и нивните способности да пеат, свират некој инструмент или танцуваат.
Кога ќе стигнеле во харемот овие жени прво станувале ученички на постарите и поискусни жени кои ги облекувале и спремале за излегување пред султанот. Кога султанот ќе запазел некоја од нив, таа веднаш добивала посебни одаи во кои се спремала за состанок со султанот. Ако после првата ноќ помината со султанот останела во негова милост, станувала царска конкубина, а ако би му подарела син и тој син бил султанов првенец, станувала прва жена на султанот. Ако нејзиниот син го наследел султанот, таа тогаш станувала валиде-султанија. Валиде-султаниите имале многу голем углед и влијание на султанот. За време на владеењето на Селим II Пијаницата почнал период од околу 130 години, познат како „султанат на жените“, во кој повеќе валиде-султании имале многу голема моќ и влијание на државните работи.
За разлика од харемот во Топкапи-сарај кој се викал и „Куќа на веселбите“, старата кралска палата на третото брдо, Ески-сарај, бил дом на т.н. „''Куќа на солзите''“, харемот во кој живееле жените и децата на поранешните султани. Кога ќе умрел султанот, сите негови жени и конкубини преминувале во Куќата на солзите со сите свои деца кои не би настрадале во вообичаените братоубиствени чистки кои се случувале секогаш кога ќе дојдело до смена на престолот, и останувале таму до крајот на животот. Додуша, некои жени кои не стигнале да станат конкубини на султанот, понекогаш се мажеле за османските великодостојници.
Дисциплината во харемот била на многу високо рамниште. Чуварите на харемот физички ја казнувале секоја жена која би се покажала непослушна. Оние пак кои би биле повеќепати казнети и кои се покажувале како непоправливи, по директна наредба од султанот би биле исфрлени од султановиот харем и испратени во Куќата на солзите, а целокупната своина би им била одземена. Ако би биле криви како вештерки или некој друг престап со слична тежина, би биле ставени во вреќа со врзани раце и нозе и фрлени в море во текот на ноќта.
Црква „Св. Атанасиј“ - Белчишта

Свети Атанасиј — новоизградена селска црква во селото Белчишта, сместена југоисточно од селото, на патот кон селото Долно Средоречие.
Црквата сè уште е во изградба, а до нејзе се издигнува и камбанарија.
Претставува еднокорабна градба со купола во средишниот дел. Пред самата црква, од западната страна, се наоѓаат остатоци од постар параклис, изграден од бигор, со правоаголна ниша во средината.
1 Поврзано
* Белчишта
* Црква „Св. Никола“
* Белчишка парохија
Црква „Св. Никола“ - Белчишта

Свети Никола — главна селска црква на селото Белчишта, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта. Се наоѓа североисточно од селото на падините на ридот. Била обновена во 1977 година.
Престолните икони во црквата се насликани од Серафим Зограф и Аврам Дичов, син на Дичо Зограф.
1 Историја
Била изградена во текот на век, од кога потекнува и нејзиниот иконостас. Била обновена во 1977 година.
2 Поврзано
* Белчишта
* Црква „Св. Атанасиј“
* Белчишка парохија
Пливање на Летните олимписки игри 2016 — 200 м градно за мажи

Пливачката трка на 200 метри градно за мажи на Летните олмписки игри 2016 се одржа на 9-10 август 2016 година во Олимпискиот центар за водени спортови во Рио де Жанеиро.
1 Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд биле:
Следниов рекорд бил поставен за време на натпреварувањето:
Датум, Фаза, Пливач, Држава, Време, Рекорд
9 август, Прво полуфинале, Ипеј Ватанабе, 2:07.22
2 Резултати
2.1 Квалификации
Rank, Heat, Lane, Name, Nationality, Time, Notes
1, 5, 1, Антон Чупков, 2:07.93, Q, ДР
2, 3, 1, Јасухиро Косеки, 2:08.61, Q
3, 4, 1, Ендрју Вилис, 2:08.92, Q
4, 3, 2, Илија Хоменко, 2:08.94, Q
5, 4, 2, Марко Кох, 2:08.98, Q
6, 4, 3, Димитриј Баландин, 2:09.00, Q
7, 5, 2, Кевин Кордес, 2:09.30, Q
8, 4, 4, Ипеј Ватанабе, 2:09.63, Q
9, 3, 3, Мао Фејлијан, 2:09.80, Q
10, 5, 3, Џош Прено, 2:09.91, Q
11, 4, 5, Мати Матсон, 2:10.09, Q
12, 3, 4, Ерик Персон, 2:10.17, Q
13, 3, 5, Ли Сијанг, 2:10.17, Q
14, 4, 6, Карлос Клаверије, 2:10.35, Q
15, 5, 4, Крег Бенсон, 2:11.19, Q
16, 5, 5, Лука Пацини, 2:11.26, Q
17, 3, 6, Даниел Ѓурта, 2:11.28
18, 5, 6, Антон Свејн Меки, 2:11.39
19, 2, 1, Николас Квин, 2:11.67
20, 2, 2, Јаник Кесер, 2:11.77
21, 2, 3, Лорен Карнол, 2:11.94
22, 4, 7, Гиедријус Титенис, 2:12.13
23, 1, 1, Глен Снајдерс, 2:12.47
24, 5, 7, Ештон Бауман, 2:12.61
25, 4, 8, Џаред Крус, 2:12.64
26, 3, 7, Камерон ван дер Бург, 2:12.67
27, 3, 8, Пајаотис Самилидис, 2:12.68
28, 2, 4, Хорхе Муриљо, 2:12.81
29, 2, 5, Талес Сердеира, 2:12.83
30, 1, 2, Давид Хорват, 2:13.24
31, 2, 6, Чои Кју-вунг, 2:13.36
32, 1, 3, Бастен Каертс, 2:13.44
33, 1, 4, Мартин Аликве, 2:13.66
34, 1, 5, Ли Сјуен-јен, 2:14.84
35, 2, 7, Димитриос Кулурис, 2:14.86
36, 5, 8, Тијаго Симон, 2:15.01
37, 2, 8, Димитро Оселедетс, 2:15.19
38, 1, 6, Денис Петрашов, 2:16.57
39, 1, 7, Арја Насими Шад, 2:20.18
2.2 Полуфинале
2.2.1 Прво полуфинале
Место, Линија, Пливач, Држава, Време, Белешки
1, 6, Ипеј Ватанабе, 2:07.22, Q,
2, 2, Џош Прено, 2:07.78, Q
3, 4, Јасухиро Косеки, 2:07.91, Q
4, 3, Димитриј Баландин, 2:08.20, Q
5, 5, Илија Хоменко, 2:09.73
6, 7, Ерик Персон, 2:10.12
7, 8, Лука Пицини, 2:11.53
8, 1, Карлос Клаверије, 2:11.56
2.2.2 Второ полуфинале
Место, Линија, Пливач, Држава, Време, Белешки
1, 5, Ендрју Вилис, 2:07.73, Q
2, 6, Кевин Кордес, 2:07.99, Q
3, 4, Антон Чупков, 2:08.08, Q
4, 3, Марко Кох, 2:08.12, Q
5, 2, Мао Фејлијан, 2:09.64
6, 1, Ли Сијанг, 2:10.92
7, 8, Крег Бенсон, 2:10.93
8, 7, Мати Матсон, 2:12.99
2.3 Финале
Место, Линија, Пливач, Држава, Време, Белешки
8, Димитриј Баландин, 2:07.46, ДР
3, Џош Прено, 2:07.53
7, Антон Чупков, 2:07.70, ДР
4, 5, Ендрју Вилис, 2:07.78
5, 6, Јасухиро Косеки, 2:07.80
6, 4, Ипеј Ватанабе, 2:07.87
7, 1, Марко Кох, 2:08.00
8, 2, Кевин Кордес, 2:08.34
Гауда

Хауда (напишано на |Gouda) — град и седиште на истоимената општина во покраината Јужна Холандија, западна Холандија. Градот е познат по истоименото сирење, стропвафел, многуте канали, лулињата и по своето Градско собрание од век. Мноштвото историски цркви во Хауда и други стари градби го прават омилено одредиште за посета на еден ден во Холандија.
Во средниот век била основана населба на местото на моменталниот град од семејството Фан дер Хауде, кое изградило утврден замок долж бреговите на реката Хауве, од каде потекнува името на семејството и на градот. Областа, првично мочуриште, се развила низ вековите. Од 1225 година, канал ја поврзува Хауве, со што градот станал пристаниште. Хауда службено ги добила своите градски права во 1272 година.
Рами Малек

Рами Малек (роден на 12 мај 1981 г.) — американски глумец. Тој е најпознат по толкувањето на главната улога Елиот Алдерсон во критички признаената телевизиска серија ''Мистер Робот'', за која добил награда од филмските критичари, како и номинации за наградите Еми, Златен глобус, и наградата на здружението на филмски критичари.
Малек исто така е познат по улогата на кралот Акменра во трилогијата Ноќ во музејот, а исто така глумел и во комичната серија ''Војна дома'' (2005–07), минисеријалот ''Тихи Океан'' (2010), како и во филмовите ''Лери Краун'' (2011), ''Учителот'' (2012), ''Нема светци во рајот'' (2013) и критички признаената драма ''Краток рок 12'' (2013).
1 Животопис
Малек е роден во Лос Анџелес, Калифорнија од египетски родители. Неговиот покоен татко бил туристички водич во Каиро. Неговата мајка е сметководител. Малек има идентичен брат близнак кој се вика Сами; Рами е постар четири минути. Тој исто така има постара сестра која е докторка. Малек се школувал во средното училиште Нотр Дам во Лос Анџелес каде дипломирал во 1999 година заедно со глумицата Рејчел Билсон. Во средното училиште тој учел заедно со Кирстен Данст, која била една година помлада и заедно со него посетувала часови по музички театар. Тој ја добил својата диплома за ликовни уметности во 2003 година од Универзитетот Евансвил во Евансвил, Индијана.
2 Филмографија
2.1 Филм
Год., Наслов, Улога, Белешки
2006, ''Ноќ во музејот'', Кралот Акменра
2009, ''Ноќ во музејот: Битка за Смитсонијан''
2011, ''Лери Краун'', Стив Дибијаси
2012, ''Морска борба'', Потполковник Хил
2012, ''Самрак сага: Зазорување – Втор дел'', Бенџамин
2012, ''Учителот'', Кларк
2013, ''Нема светци во рајот'', Вил
2013, ''Краток рок 12'', Нејт
2013, ''Старо момче'', Браунинг
2014, ''Нид фо спид (Need for Speed)'', Фин
2014, ''Ноќ во музејот: Тајната на гробницата'', Кралот Акменра
2014, ''Слатка Исусова крв'', Сенешал Хигинботом
2016, ''Buster's Mal Heart'', Постпродукција, главна улога
2017, ''Папијон'', Луј Дега, Предпродукција
2.2 Телевизија
Год., Наслов, Улога, Белешки
2004, ''Девојките Гилмор'', Енди, Епизода: "In the Clamor and the Clangor"
2005, ''Таму'', Хасан, 2 епизоди
2005, ''Медиум'', Тимоти Керчер, Епизода: "Time Out of Mind"
2005–2007, ''Војна дома'', Кени, споредна улога, 21 епизода
2010, ''24'', Маркос Ал-Закар, 3 епизоди
2010, ''Тихи Океан'', Меријел „Снафу“ Шелтон, 6 епизоди
2012, ''Алкатраз'', Веб Портер, Епизода: „Веб Портер“
2012, ''Легендата за Кора'', Тано (глас), 3 епизоди
2014, ''Верувај'', Д-р Адам Тери, Епизода: „Пилот“
2015–2019, ''Мистер Робот'', Елиот Алсерсон, главна улога, 22 епизоди