Метеоцунами

Метеоцунами или метеоролошко цунами — морски бран сличен на цунами од метеоролошко потекло. Метеоцунамите се создаваат кога брзите промени во барометарскиот притисок предизвикуваат поместување на водна површина. За разлика од импулсните извори на цунами, патувачкото атмосферско нарушување нормално комуницира со океанот во ограничен временски период (од неколку минути до неколку часа). Цунамите и метеоцунамито се инаку доволно слични што може да биде тешко да се разликуваат едно од друго, како во случаи кога има цунами бран, но нема записи за земјотрес, лизгање на земјиштето или вулканска ерупција. Метеоцунамите, пак, се активираат поради екстремни временски настани, вклучувајќи силни грмотевици и бури; тие можат брзо да го променат атмосферскиот притисок. Метеоцунамите обично се јавуваат кога лошите временски услови се движат со иста брзина и насока како и локалното дејство на брановите кон крајбрежјето. Големината на бранот е зголемена од крајбрежните карактеристики како што се плитки континентални гребени, заливи и ракави.
Само околу 3% од историските цунами настани (од 2000 година пр. н. е. до 2014 година) се познати како од метеоролошко потекло, иако нивната вистинска распространетост може да биде значително поголема од ова, бидејќи 10% од историските цунамиња имаат непознато потекло, цунамите во минатото често се тешки за валидација.
1 Карактеристики
Метеоцунамите се ограничени на локални ефекти бидејќи им недостасува енергија достапна за значително сеизмичко цунами. Меѓутоа, кога се засилени со резонанца, тие можат да бидат опасни. Метеоцунамите можат да траат од неколку минути до неколку часа. Нивната големина, должина и период во голема мера зависат од брзината и сериозноста на фронтот на бура. Тие се прогресивни бранови кои можат да влијаат на затворени басени, а исто така и на големи површини на крајбрежјето. Метеоцунамите предизвикале бранови над 1.8 метри во висина и можат да личат на поплави од бури.
2 Примери за познати метеоцунами
Местоположба, Држава, Бранова височина, Жртви
Вела Лука (21 јуни 1978), Хрватска, 5.9 метри, 0
Нагасакиев Залив (31 март 1979), Јапонија, 5 метри, 3
Пхохангово пристаниште, Кореја, 0.8 метри
Бреговите на Кент и Сасекс (20 јули 1929), ОК, 3.5-6 метри, 2
Лункоуово пристаниште (1 септември 1980), Кина, 3 метри
Сјудаделово пристаниште (15 јуни 2006), Шпанија, 4 метри
Трстјански Залив, Италија, 1.5 метри
Западна Сицилија, Италија, 1.5 метри
Малта, Малта, 1 метар
Чикаго (26 јуни 1954), САД, 3 метри, 8
Дејтона Бич, Флорида (3–4 јули 1992), САД, 3.5 метри, 0
Сјудаделово пристаниште и Алкудија, Шпанија, 1.8 метри, 0
Барнегатов морски ракав (13 јуни 2013), САД, 1.8 метри, 0
Толчестер Бич (6 јули 2020), САД
Ханко (7 август 2023), Финска, 0.58 метри
Лејк Мичиган Бич (2 април 2021), САД, 0
3 Други значајни настани
Во 1929 година, бран висок 6 метри извлекол десет луѓе од брегот, во нивната смрт во Гранд Хејвен, Мичиген. Бран од три метри што го погодил крајбрежјето на Чикаго во 1954 година ги однел луѓето од пристаништата, удавувајќи седуммина. Метеоцунами што го погодил Нагасакиевиот Залив на 31 март 1979 година достигнал максимална висина од 5 метри; имало три смртни случаи. Во јуни 2013 година, деречо покрај брегот на Њу Џерси предизвикал широко распространет метеоцунами, каде што експретите што мереле плима долж Источниот брег, Порторико и Бермудите пријавиле услови „слични на цунами“. Врвната замав на бранот бил 30 сантиметри над нормалното ниво на морето во Њупорт, Роуд Ајленд. Во Њу Џерси, нуркачи биле извлечени над бранобран и три лица биле однесени од пристаниште, двајца сериозно повредени, кога бран од 1.8 метри го погодил Барнегатовиот морски ракав.
Во јуни 2025 година, во Горно Езеро се случил сомнителен метеоцунами и бил снимен на источната страна од Тандер Беј во Онтарио. Канадските научници ги анализираат податоците, кои вклучуваат и зголемување на нивото на водата во езерото за еден метар, за да утврдат дали станува збор за метеоцунами, сеише или некој друг феномен.