procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
V5856 Стрелец

V5856 Стрелец (Sagittarii), исто така позната како Нов стрелец (Nova Sagittarii) 2016 број 4, ― поранешна 4-та и најсветла нова што се случила во соѕвездието Стрелец во текот на 2016 година. Откриена била од Сенебесното автоматско истражување за супернови (што му го доделило името ASASSN-16ma) на 25.02 октомври 2016 година, во тоа време имала привидна ѕвездена величина од 13,7. Била независно откриен од Јукио Сакурај од Мито, Ибараки, Јапонија на 26.38 октомври 2016 година, и тогаш достигнала јачина од 10.4 степени. Ја достигнала својата максимална осветленост од 5,4 степени, со што станала видлива со голо око, на 8 ноември 2016 година. Новата се случила во рамките на регионот на небото следен од страна на оптичкиот гравитациски микролеќен опит (OGLE), и таа група објавила дека нема ѕвезда посветла од 22 степени (I група) била видена кај положбата на новата пред својот избув.
V5856 Стрелец брзо опаднала од максималната осветленост, избледувајќи за 2 степени за 11,3 дена и 3 степени за 14,5 дена. Затоа е класифицирана како „брза“ нова во шемата за класификација на Сесилија Пејн-Гапошкин. Новата покажала два врвови: врв „огнена топка“ што одговара на слободно проширливиот материјал исфрлен од избувот и, скоро една недела подоцна, вториот посјаен врв се совпадна навреме со откривањето на γ-зраците од новата преку Ферми-ЛАТ. Врвот на огнената топка се случила во различни времиња во зависност од брановата должина на светлината што се набљудува, но вториот врв се случил во исто време за сите бранови должини.
Сите нови се бинарни ѕвезди, со „дарителска“ ѕвезда која кружи околу белото џуџе. Двете ѕвезди се толку блиску една до друга што материјата се пренесува од дарителот на белото џуџе. Во случајот со V5856 Стрелец, отсуството на откривање на потомок во сликите на OGLE предложува дека дарителоот е џуџеста ѕвезда.
V1369 Кентаур

V1369 Кентаур (Centauri), позната и како Нов Кентаур (Nova Centauri) 2013, ― поранешна светла нова во соѕвездието Кентаур, што се случила во 2013 година. Откриена била на 2 декември 2013 година од аматерскиот астроном Џон Сич во Австралија со јачина од 5,5 степени. На 14 декември 2013 година го достигнала својот врв со јачина од околу 3,3 степени, што ја прави најсветлата нова досега на овој милениум.
Нов Кентаур 2013 била забележана како емитува гама-зраци помеѓу 7-10 декември 2013 година од вселенскиот телескоп со гама-зраци „Ферми“. Новата продолжила да се осветлува во гама-зраци и врвот се совпаднал со вториот оптички максимум на 11 декември 2013 година.
Свифтовата гамозрачна испуштачка мисија открила емитување на X-зраци од Нов Кентаур на 18 и 25 февруари 2014 година и 8 март 2014 година.
Во јули 2015 година било објавено дека литиум бил откриен во материјал исфрлен од Нов Кентаур 2013 година. Ова е првпат литиум да биде откриен во систем на нова. Откриената количина била помала од милијардитиот дел од масата на Сонцето. Ова откритие е значајно затоа што поддржува теорија дека дополнителниот литиум што се наоѓа во ѕвездите на населението I (во споредба со ѕвездите од населението II) доаѓа од нови.
1 Поврзано
* Список на нови во галаксијата Млечен Пат
2 Наводи
*
Мито Јовески

Мито Трпков Јовески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од селско сиромашно семејство. Уште како млад бил принуден да оди на печалба во Белград и да работи како пекарски работник. Работел сè до окупацијата, а потоа се вратил во своето село каде продолжил со активна работа против фашистичкиот окупатор. Бидејќи бил мобилизиран од окупаторските албанско-италијански власти во пролетта 1943 година, се обидел да фати врска со партизаните, но не успеал и во текот на летото избегал од окупаторските редови и се приклучил во Кичевско-мавровскиот партизански одред. Со Одредот учествувал во повеќе акции низ Кичевско. Учествувал и во првото ослободување на Кичево и како храбар борец заминал на планината Буковиќ, во четата на комесарот Мирко Милески како претстража на слободната територија и загинал во борбите против Германците и балистите, на 1 октомври 1943 година со својот другар Душан Јовески.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
* Душан Јовески
* Мирко Милески
3 Наводи
Душан Јовески

Душан Стојмиров Јовески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
По завршувањето на основното училиште, бил принуден да оди на печалба во Белград каде работел како пекарски работник. Во Белград станал член на УРС-овите синдикати, а подоцна ѝ член на СКОЈ. По окупацијата, се вратил во своето родно село каде пројавил голема активност за целите на народно ослободителното движење. Во пролетта 1943 година, бил мобилизиран од италијанските воени власти, успеал да побегне и да се вклучи во редовите на Кичевско - мавровскиот партизански одред. Со Одредот учествувал во повеќе борби низ Кичевско, а најпосле заминал на Буковиќ како претстража на слободната територија заедно со својот другар и соселанец, Мито Јовески. Загинал на 1 октомври 1943 година во борба против Германците и балистите.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
* Мито Јовески
* Мирко Милески
3 Наводи
Лубе Јоноски

Лубе Ѓорѓиов Јоноски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
По занимање бил пекарски работник и работел во Белград, од каде по окупацијата се вратил во своето село. Како напреден младинец, започнал да работи во народно ослободителниот одбор во селото. Во есента 1943 година се приклучил во Групата баталјони, а подоцна ѝ во Првата македонско-косовска бригада. Со Бригадата бил во егејскиот дел на Македонија, од каде, по борбите кај Богомила, со дел од Бригадата се вратил на кичевскиот предел. Неговото враќање во селото, било откриено од страна на балистите кои го фатиле и го предале на бугарските фашистички полицајци во Брод, а тие го убиле во април 1944 година.
2 Поврзано
* Размена Јоноска
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Курски Залив

Курски Залив (|Куршский залив, |Kuršių marios, |Zalew Kuroński, |Kurisches Haff, |Kuršu joma) — слатководна лагуна одделена од Балтичкото Море со Курскиот Провлак. Зафаќа површина од . Околу 90 % од дотекот на вода доаѓа од реката Неман.
1 Human history
Во XIII век подрачјето околу лагуната било дел од земјата на староседелските Курши и Пруси. Подоцна се тоа граничело со историската област Мала Литванија. На северниот крај на провлакот има отвор кон Балтичкото Море, и на ова место Тевтонските витези во 1252 г. го основале своето упориште Мемелбург и градот Мемел, наречен Клајпеда во меѓувоениот и повоениот период кога оваа област ѝ е одземена на Германија и доделена на Литванската ССР.
Новата меѓувоена државна граница одела по реката која се влева во заливот кај Русне (''Ruß''). Долните 120 км од течението во Германија се нарекувале Мемел, а горниот дел во Литванија е Неман, на соодветниот јазик. Границата го двоела и полуостровот близу малото одморалишно место Нида (''Nidden''); јужниот дел на Курскиот Провлак и заливот останале во Германија сè до 1945 г.
Оваа граница денес е граница помеѓу Русија и Литванија, бидејќи германскиот дел јужно од реката (тогаш во Источна Прусија) со градот Кенигсберг станал ексклавата на Русија наречена Калининградска Област.
1.1 Курсениеки
Денес Курсениеките се речиси изумрен балтички народ кој живее долж Курскиот Провлак, но во 1649 г. нивните населби се протегале од Мемел (Клајпеда) до Данциг (Гдањск). Со време тие се асимилирале со Германците, освен на Курскиот Провлак, каде и денес имаат скромно присуство. Сè до осамостојувањето на Латвија по Првата светска војна, Курсениеките биле сметани за Латвијци поради јазичната сличнсст. По оваа основа Латвијците полагале право на Курскиот Провлак, Мемел и други територии во Источна Прусија, но подоцна се откажале од тој пристап.
2 Природа и екологија
Курскиот Залив настанал околу 7.000 години п.н.е. и претставува слатководна лагуна. Просечната длабочина изнесува 3,8 м. Се одликува со голем степен на биоразновидност, иако страда од загадување на водата.
3 Поврзано
* Вислански Залив
* Курски Провлак
* Неман
Основен суд Кочани

Основен суд Кочани — суд со основна надлежност сместен во градот Кочани и го опфаќа подрачјето на општините Кочани, Зрновци и Чешиново-Облешево. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во: Кочани, Берово, Виница и Делчево.
Судот во Кочани ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Кочани одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
1 Историја
Основниот суд во Кочани, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.
2 Внатрешна организација
Основниот суд во Кочани е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение. Судот првично започнал да работи во зградата на ул. „Ристо Николов Ристов“ (Циганчето), која и денес постои до градскиот пазар. Во 1964 година е пуштена во употреба новата судска зграда, во која и денес се наоѓа судот.
2.1 Претседатели на судот
Од неговото основање во 1945 година, претседатели на ОС Кочани биле следниве:
* Коце Димитров
* Андреја Весов
* Марко Велков
* Божидар Магдевски
* Симеон Двојаков
* Јане Велинјски
* Глигор Едровски
* Раде Филипов
* Зоран Трајанов
* Никола Михаилов
* Зоран Трајанов
* Никола Михаилов
* Дарко Ристов
3 Галерија
4 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
Јас си појдов во Битола

„''Јас си појдов во Битола''“ — македонска народна песна. Песната е посветена на некојси заљубен Битолчанец и некоја си Ленче. Песната има љубовен карактер.
1 Текст
-Јас си појдов во Битола,
јас си појдов во Битола,
јас си појдов во Битола, Ленче бре,
занает да научам.
Не научив занаетот,
не научив занаетот,
не научив занаетот, Ленче бре,
тук научив љубовта.
Љубовта е слатко нешто,
љубовта е слатко нешто,
љубовта е слатко нешто, Ленче бре,
кој не љуби не знае.
Основен суд Гостивар

Основен суд Гостивар — суд со основна надлежност сместен во градот Гостивар и го опфаќа подрачјето на општините Гостивар, Врапчиште и Маврово и Ростуше. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судот во Гостивар, а до 2020 година бил надлежен и за судовите во Кичево и Дебар.
Судот во Гостивар ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Гостивар одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
1 Историја
Основниот суд во Гостивар, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година.
Согласно 2020 година, претседател на судот е судијата Ељеса Алији. Останати судии биле Бетим Илази, Ваиде Арслани, Весна Попоска, Виолета Нофитоска, Даут Рустеми, Драгослава Веселинова, Емине Мурати, Иљаз Исмаили, Јагода Богданоска, Јетмир Хамзаи, Ќирко Михајлоски, Магдалена Мишоска, Мерита Алиу, Мирослав Петроски, Павле Рафајлоски, Реџеп Асани, Теодора Евтимовска Бојковска, Феми Арслани.
2 Внатрешна организација
Работата на Основниот суд во Гостивар е поделен на два судски оддели Кривичен и Граѓански оддел.
3 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
4 Галерија
Јас Методи Патче од Охрида

„''Јас Методи Патче од Охрида''“ — македонска народна песна. Песната е посветена на охридскиот револуционер Методија Патчев. Песната има ајдутски карактер.
1 Текст
-Јас Методи Патче од Охрида
ослободен од битолски затвор.
Па си тргнав за Охрида града,
там' не најдов ни мајка, ни татко.
Там' си најдов верната бисерка,
верната бисерка, малихерка.
Па си тргнав за Прилепа града,
за Прилепа, село Кадиново.
Там' си најдов верната дружина,
верната дружина, договорна.
Слово држи Методија Патчев:
напред браќа, борба да водиме.
Се зададе силната потера,
силната потера, кавалерија.
Поарџија сите си куршуми,
оставија само еден куршум.
Слово држи Методија Патче:
ајде браќа да се убиеме.
Навртија пушки во градите.
Прв се уби Методија Патче,
а по него целата дружина.
V339 Делфин

V339 Делфини (Delphini) или Нов Делфин (Nova Delphini) 2013 (PNV J20233073 +2046041) ― светла нова ѕвезда во соѕвездието Делфин. Откриена била на 14 август 2013 година од аматерскиот астроном Коичи Итагаки во Јапонија и потврдена со телескопот Ливерпул на Ла Палма. Новата се појавила со величина од 6,8 степени кога била откриена и достигнала врв со јачина од 4,3 степени на 16 август 2013 година. Нова се произведува со спојување на насобраниот материјал на потомокот на новата на белото џуџе, добиен од неговата придружна ѕвезда. Така системот на новата е бинарна ѕвезда и класична нова. Белото џуџе е јаглеродно-кислородно бело џуџе, со проценета маса од 1.04 ± 0.02 . сè уште не постои спогодба за тоа што е бинајниот орбитален период; проценките се движат од 3,15 часа до 6,43 часа.
V339 Делфин е првата нова што била забележана дека синтетизира елемент литиум. Производство на литиум-7 од распаѓање на берилиум-7, што било забележано при ветрот што дува од новата. Ова е првиот директен доказ за снабдувањето со литиум на меѓуѕвездената средина од астрономски објект. Литиум-7 е кревок во околината во средината на една нова, така што исфрлањето од околината во средината е неопходно за набљудување на литиум. Берилиумот бил произведен со соединување на хелиум-3 со хелиум-4. Нуклеосинтезата на литиум е важна во проучувањето на хемиските изобилства во универзумот.
1 Поврзано
* Список на нови во галаксијата Млечен Пат
* Нов Кентаур 2013
2 Наводи
* Главно биро за астрономски телеграми,
3 Дополнителна литература
*
Три епохи (филм од 1923)

„Три епохи“ (англиски: ''Three Ages'') — американски филм од 1923 година, во режија на Бастер Китон (неговиот прв самостојно продуциран долгометражен филм). Главните улоги ги толкуваат: Бастер Китон, Маргарет Лихи и Волас Бири.
1 Синопсис
Во филмот се прикажува еволуцијата на љубовта во три различни историски епохи: каменото време, Римското царство и модерното време.
Колеџ (филм од 1927)

„Колеџ“ (англиски: ''College'') — американски филм од 1927 година, во режија на Бастер Китон и Џејмс В. Хорн. Главните улоги ги толкуваат: Бастер Китон, Ен Корнвол и Харолд Гудвин.
1 Синопсис
Во своето обраќање по повод завршувањето на средното училиште, Роналд ги фали книгите и го осудува спортот, а неговата девојка Мери го осудува неговиот став. Тој се плаши да не ја загуби девојката поради соперникот Џеф и решава да се запише на колеџ и да се посвети на спортските активности.
Јаничари одат, мамо

„''Јаничари одат, мамо''“ — македонска народна песна. Песната е посветена на некоја си мајка чиј што син и бил одземен од јаничарите. Песната има општествен карактер.
1 Текст
-Јаничари одат, мамо
од село во село,
голем зулум прават,
машки деца земаат мамо,
земаат, потурчуваат,
млади моми, грабаат мамо,
анами ги прават.
Зеле ми го, зеле мамо,
Стојана на мајка,
зеле и одвеле,
а Стојан ми беше, мамо,
единец на мајка.
А Стојан ми беше, мамо,
единец на мајка.
Плакала е многу време
Стојанова мајка,
сè за Стојана плачеше,
косите ѝ побелеле,
очите ѝ истекле.
Косите ѝ побелеле,
очите ѝ истекле.
Парoбродот Бил Помладиот (филм)

„Паробродот Бил Помладиот“ (англиски: ''Steamboat Bill, Jr.'') — американски филм од 1927 година, во режија на Чарлс Рајснер (неговиот прв самостојно продуциран долгометражен филм). Главните улоги ги толкуваат: Бастер Китон, Ернест Торенс и Марион Бајрон.
1 Синопсис
По даденото ветување на мајка си, Вилијам Канинг Помладиот заминува да се запознае со својот татко кого не го видел уште од времето кога бил мало дете. Младиот Канинг не е онаков како што очекувал татко му, кој пак има големи проблеми, зашто е избркан од работа од страна на Ј. Ј. Кинг, кој не само што е сопственик на локалниот хотел и на банката, туку неодамна го претставил и новиот пароброд кој потполно ќе го посрамоти стариот брод на Канинг Постариот. Во меѓувреме, Вилијам Канинг Помладиот се вљубува во Кити Кинг, ќерката на Ј. Ј. Кинг. Кога реката ќе ја зафати голема бура, Вилијам Помладиот ги спасува Кити, нејзиниот и својот татко.
Душница

Дишница ― традиционален или „етнографски“ регион на Албанија, сместен во северните делови на поранешниот округ Премет и некои околни области, при што неговите точни граници повремено се нејасни. Поголемиот дел од нејзиното население се етнички Албанци и традиционално приврзаници на мистичниот Бектешки ред, насочен кон шиитите, и заедно со соседниот Скрапари, тој е еден од најгустите бекташки региони во Албанија, иако денес многу од тамошното населени не придржува кон верските обреди. Неговите жители зборуваат тоскиски дијалект што е близу до стандардниот албански јазик, кој првично се засновал на дијалектот на блискиот град Клисура.
Китка (Осогово)

'':За планинскиот врв на Китка, видете Китка (Китка).''
Китка (|Китка) — врв на Осоговските Планини со височина од 1327,6 м. Низ него минува границата помеѓу Македонија и Бугарија.
Најблиски населени места се Мала Црцорија (маалото Белавинци) од македонска страна и Жеравино (поточно неговата Чергарска Маала) од бугарска.
Според некои извори Китка е најзападната точка на Бугарија. На врвот се наоѓа граничната пирамида број 105. На околу 800 метри во правец запад-северозапад е граничната пирамида бр. 106, во која е тромеѓата помеѓу Македонија, Бугарија и Србија, што би значело дека Китка не е најзападната точка во земјата. Во 2015 г. е утврдено дека вистинската најзпадна точка на Бугарија е седло кај врвот Вршка Чука во Видинската област, на крајниот северозапад од државата.
1 Поврзано
* Осогово
* Македонско-бугарска граница
Пиљски Водопад

Пиљски Водопад (или Пиљ) ― четврт по висина водопад во Србија со висина од 64 метри. Се наоѓа во југоисточна Србија, на околу четири километри јужно од селото Топли Дол на Стара Планина. Сместен е во многу непристапен и шумски предел под врвот Пиљ (1.467 метри) на Пиљски Поток. Поради својата оддалечност бил откриен во 2002 година, а до тогаш за него знаело само месното население.
Водопадот се состои од двете каскади „Горни Пиљ“ (пониска) и „Долни Пиљ“ (повисока). Се наоѓа на надморска височина од околу 1.450 метри. Водопадот на дното создава голем вител.
Во непосредната близина се и водопадите Чунгуљски Скок и Куртулски Скок.
1 Галерија
Долина на кактусите

Долина на кактусите — месност над селото Клисура, во југоисточниот дел на Македонија, каде се наоѓаат бројни кактуси засадени од семето, кое го донеле птиците-преселници.
Месноста плени со шаренилото на кактусте, кои расцутуваат летно време со жолти цветови. Цутењето трае долго и може да се повторува повеќе пати во текот на годината.
1 Местоположба
Месноста се наоѓа над демиркапиското село Клисура.
1.1 Пристап
До месноста може да се дојде преку асфалтниот пат до самото село Клисура. По пристигнувањето во селото, при погледот на главната селска чешма, треба да се сврти десно кон главната селска црква „Св. Никола“. Ридот над црквата е всушност месноста „Долина на кактусите“.
2 Галерија
Крвавиот престол (филм од 1957)

„Замокот на пајаковата мрежа“, познат и како „Крвавиот престол“ (јапонски: (蜘蛛巣城) — јапонски филм од 1957 година во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Тоширо Мифуне, Исузу Јамада и Такаши Шимура.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Јапонија, во феудалниот период. Враќајќи се од една задача, воините Вашицу и Мики во шумата среќаваат вештерка, која им претскажува дека наскоро Вашицу ќе стане владетел, но само до моментот кога шумата ќе прооди, а потоа власта ќе ја преземе синот на Мики. Кога се враќаат во дворецот, владетелот ги наградува за извршената задача така што им доделува повисоки чинови. Меѓутоа, Асаи, сопругата на Вашицу, го убедува дека само тој е заслужен за извршената задача и дека тој ја заслужува власта. Алчен за слава, Вашицу го убива владетелот и така го презема престолот. Потоа, плашејќи се од Мики, Вашицу го убива и него, но синот на Мики успева да побегне. Поради тоа, Вашицу ги презема сите мерки со цел да го убие Мики, сеќавајќи се на пророштвото...
Здружение на копаничарите на Македонија

Здружението на копаничарите на Македонија - Битола — здружение во Македонија. Здружението било основано на 1993 година во Битола. Здужението се занимава со промовирање на копаничарството, негова афирмација и продолжување на македонската копаничарска традиција. Здружението согласно 2021 година се состои 200 регирстрирано членови, додека активни се 50тина.
1 Историја
Здружението било основано во 1993 година од страна на копаничарите Никола Прчков, Злате Крстески и Мирко Гашпарец. Идејата за создавање на здружението дошла во 1992 година, а службено било регистрирано на 25 јануари 1993 година. Основачите, меѓу веќе споменатите, биле: Александар Чавдаровски, Гоце Крстески, Веселин Талевски, Љупчо Димовски, сите од Битола.
Првата изложба на членовите на здружението била во истата 1993 година, од 10 до 23 мај во Ликовната галерија во Битола. Во 90те години, биле организирани по неколку изложби годишно.
Првата колонија била одржана од 3 до 10 јуни 1994 година во манастирот Јован Бигорски каде што неколку години таму била одржувана.
2 Активности
Здружението, по повод 50 години постоење на Шумарскиот факултет и пет години од идејата за ЗКМАК, организирало семинар на македонското копаничарсто на 11 декември 1997 во Скопје.
ЗКМАК на годишно ниво прави една колонија и се одржува во јуни. Досега колонијата била правена манастирите Јован Бигорски, Јоаким Осоговски, Буковскиот манастир, Орешкиот манастир, Полошкиот манастир.
Исложбата на ЗКМАК традиционално е одржувана во септември во Скопје во Домот на АРМ.
3 Публикации
Во пролетта 1996 година излегло првото издание „Копаничар“ како пишан труд на здружението. Списанието излегува еднаш годишно.
4 Поврзано
* Копаничарство
Невестино (општина)

Општина Невестино (|Община Невестино) — општина во Ќустендилската област, југозападна Бугарија. Седиште на општината е селото Невестино. Општината има 23 населени места со вкупно население од 2.436 жители (2015).
1 Географија
Општината е сместена во јужниот дел на Ќустендилската област, на границата со Македонија. Го зазема второто место по површина во областа, зафаќајќи 14,41 % од нејзината територија. Границите ѝ се следниве:
* на северозапад: Општина Ќустендил;
* на североисток: Општина Бобов Дол;
* на исток: Општина Бобошево и Општина Кочериново;
* на југоисток: Општина Горна Џумаја (Благоевград), Пиринска Македонија;
* на југозапад: Општина Македонска Каменица и Општина Делчево, Македонија.
2 Самоуправа и политика
2.1 Населени места
Општината има 23 населени места, од кои сите се села. Тие се следниве:
* Ваксево
* Ветрен
* Дл’хчево-Сабљар
* Долна Козница
* Друмохар
* Еремија
* Згурово
* Илија
* Кадровица (порано: Кадревица)
* Лиљач
* Мрводол
* Невестино
* Неделкова Граштица
* Пастух
* Пелатиково
* Раково
* Рашка Граштица
* Смоличано
* Страдалово
* Тишаново
* Црварица
* Чеканец
* Четирци
Владо Коруноски

Владо Ќирков Коруноски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Роден е во селско семејство кое претежно се занимавало со земјоделство. Во народноослободителната војска на Македонија стапил во летото 1944 година во редовите на Првата македонска бригада. Со Бригадата учествувал во борбите за конечното ослободување на Западна Македонија. Во ноември 1944 година, загинал во борба со Германците при ослободувањето на Струга.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Стојан Крстески

Стојан Миладинов Крстески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Роден е во семејство кое претежно се занимавало со земјоделство. Поради големата сиромаштија, заминал на печалба во Белград, но по нападот на Југославија од страна на Германија, се вратил во своето село каде активно се вклучил во народно ослободителното движење и станал член на СКОЈ. Во летото 1943 година, тој доброволно стапил во редовите на Кичевско-мавровскиот партизански одред, а потоа во редовите на Првата македонско-косовска бригада. Со Бригадата заминал за егејскиот дел на Македонија, во познатиот Февруарски поход. Загинал кај селото Никодин во февруари 1944 година, во борба против бугарските окупатори.
2 Поврзано
* Ангеле Крстески
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Мирко Костески

Мирко Ќирков Костески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Бил определен за борба против фашистичкиот окупатор, во текот на 1943 година, тој започнал активно да работи за потребите на народно ослободителното движење. Извршувајќи една таква задача, во пролетта 1944 година бил фатен од бугарските окупатори и однесен во Битола каде бил осуден на смрт. Смртната казна била извршена во јули 1944 година во Брод.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Ангеле Крстески

Ангеле Миладинов Крстески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Роден е во земјоделско семејство. Определен за борба против окупаторот, се вклучил во воспитните групи, а во пролетта 1943 година станал член на СКОЈ. Во есента 1943 година, тој доброволно заминал како партизан во редовите на Првата македонско-косовска бригада. Со Бригадата бил во егејскиот дел на Македонија, во познатиот Февруарски поход. По борбите кај Богомила, се нашол отцепен од Бригадата со повеќе свои другари кои наишле на бугарски заседи кај селото Клиново на Црна Река. Таму бил смртно погоден од фашистички куршум, во февруари 1944 година.
2 Поврзано
* Стојан Крстески
*Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Наќе Крстески

Наќе Костадинов Крстески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
По занимање бил земјоделец. Во есента 1942 година бил само симпатизер на народно ослободителното движење, а во текот на 1943 година почнал да прибира оружје, да пренесува и да чува позадински работници и служел како врска со поедини реони. Поради таквата активност, балистите го фатиле и стрелале во селото на 8 мај 1944 година.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Етрополски Водопад

Етрополскиот Водопад (|Етрополски водопад), познат и како Варовитец ― водопад на Стара Планина, Бугарија, кој се наоѓа во близина на Етрополскиот манастир. Се наоѓа на мала река што тече во близина на манастирот.
Цветан Кузманоски

Цветан Ристев Кузманоски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Бил печалбар, а по занимање пекарски работник. Во НОВ на Македонија, тој стапил во редовите на Петнаесеттата македонска ударна бригада. Со Бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на Кичево. Загинал во борбите против балистите, во ноември 1944 година во близината на селото Колари.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Петар Курјак

Петар Милев Курјак ( во — во ) — македонски партизан, од хрватско потекло, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
За времето на стара Југославија бил жандарм ѝ живеел и се оженил во Кичево. По окупацијата се занимавал со угостителство, а во есента 1944 година заминал партизан во Петнаесеттата македонска ударна бригада. Со Бригадата учествувал во борбите за ослободувањето на Кичево. Загинал на 16 ноември 1944 година во борба со балистите кај Ново Село.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Рафиња (фудбалер 1996)

Рафаел Диас Белоли (роден на 14 декември 1996 во Порто Алегре), познат како Рафиња — бразилски фудбалер, играч од средниот ред на и на бразилската репрезентација.
1 Титули
1.0.1 Спортинг Лисабон
* Куп на Португалија : 1
: 2018-2019
* Лига куп на Португалија : 1
: 2018-2019
1.0.2 Барселона
* Примера Дивисион : 2
: 2022-2023, 2024-2025
* Куп на Шпанија : 1
: 2024-2025
* Суперкуп на Шпанија : 2
: 2023, 2025
Источноевропска Низина

Источноевропска Низина (во Русија наречена Руска Низина; историски назив Сарматска Низина) — пространа рамница источно од Средноевропската Низина, која опфаќа неколку висорамнини кои се протегаат околу 25 степени географска должина на исток. Го вклучува најзападниот дел на Волинско-подолското Возвишение, Средноруското Возвишение, а на источната граница и Приволшкото Возвишение. Тука се сместени неколку големи речни сливови како они на Днепар, рамницата Ока-Дон и сливот на Волга. Долж најјужната точка на Источноевропската Низина се наоѓаат венците Кавказ и Кримски Планини. Овие рамни простори ја сочинуваат Големата Европска Низина заедно со Средноевропската (Северноевропска) Низина (северозападна Франција, Холандија, Германија до североисточна Полска).
Самата Источноевропска Низина, покрај Европска Русија, се протега во балтичките земји (Естонија, Латвија и Литванија), Молдавија, Белорусија, Украина, југоисточна Романија. Во најширока смисла, најјужниот дел е Дунавската Рамница во северна Бугарија, (вклучувајќи ги Лудогорието и Јужна Добруџа).
Низината зафаќа околу и има просечна надморска височина од 170 м in elevation. Нејзина највисока точка е на Валдајското Возвишение (346,9 м.н.в.)
1 Граници
* запад: Балтичко Море, Одра и Лужичка Ниса, Судетска област, Карпатите (Надворешни Западни Карпати, Надворешни Источни Карпати, Јужни Карпати, Српски Карпати).
* југ: Стара Планина, Црно Море, Кримски Планини, Кавказ, Касписко Море, Азовско Море, висорамнината Устјурт.
* исток: Урал и Туранската Низина.
* север: Бело Море (Русија), Баренцово Море, Карско Море, Скандинавски Планини.
2 Регионална поделба
*Белорусија
**Белоруски Срт
**Полесје (Белорусија, Украина)
*Бугарија
**Дунавска Рамница (јужен дел на Долнодунавската Низина)
*Естонија*Казахстан (европски дел)
*Латвија*Литванија*Полска**Розточе
**Мазовска Низина
*Романија / Молдавија
**Молдавско Возвишение (Молдавија, Романија, Украина)
**Влашка Низина (северен дел на Долнодунавската Низина)
*Русија (европски дел)
**Тимански Срт
**Северни Ували
**Мариска Низина
**Валдајско Возишение
**Смоленско–московско Возвишение (Русија, Белорусија)
**Средноруско Возвишение (Русија, Украина)
**Очко-донска Рамница
**Приволшко Возвишение
** Обшчи Сирт
**Прикасписка Низина
*Украина
**Надијанска Котлина
**Волинско-подолско Возвишение
***Подолско Возвишение
**Полеска Низина
**Приднепарско Возвишение
***Киевски Планини
**Средноруско Возвишение
**Прицрноморска Низина
**Приазовско Возвишение / Донечки Срт
3 Други поважни земјишни облици
Ова се други поважни земјишни облици во рамките на Источноевропската Низина (наведени од север кон југ).
* Северноруска Низина
* Блатичко Возвишение
* Белоруски Срт
* Кумско–маничка Депресија
* Бугулманско-белебеевско Возвишение
* Вјатски Ували
4 Најголеми реки
*Волга
*Дунав
*Урал
*Висла
*Днепар
*Дон
*Печора
*Кама
*Ока
*Белаја
*Даугава (Западна Двина)
*Неман
*Прегоља
5 Поврзано
* Западносибирска Низина — другата голема низина во Русија
* Средноевропска Низина
Чевељуша

Чевељуша ― водопад на реката Требижат, сместен во селото Храшљани, неколку километри од Љубушки, Босна и Херцеговина. Неговата висина е околу 15 м, и тој е позната туристичка знаменитост и место каде месните жители се собираат во летните месеци за пливање и одмарање.
Скакавички Водопад

Скакавички Водопад, познат и како Скакавица — највисокиот водопад на планината Рила во Бугарија. Тој е дел од Националниот парк Рила и се наоѓа на реката Скакавица. Водопадот се наоѓа на приближно 2.000 метри надморска височина, а водата паѓа од 70 метри.
Водопадот Скакавица е една од главните туристички знаменитости во областа, исто така, поради вековните ендемски македонски борови (молики) (''Pinus peuce'') што го опкружуваат.
1 Почест
Врвот Скакавица на Греамова Земја на Антарктикот е именуван по природното место Скакавица.
Пливски Водопад

Пливскиот водопад ― водопад кој се наоѓа во близина на гратчето Јајце, во средишна Босна и Херцеговина, каде што реката Плива се спојува со реката Врбас. Водопадот е голем туфа, исто така познат како травертинска пречка, која прави каскада над 22 метри на реката Плива, во тесна карстна зона, која го следи текот на Плива, повлечена во контактна зона со флиш и варовник. Бил висок 30 метри, но по земјотресот за време на босанската војна и нападите врз електраната подалеку од реката, областа била поплавена и сега водопадот е висок 22 метри.
Јадрото на старата Јајцешка тврдина, вклучувајќи го иводопад, и други засебни наоѓалишта надвор од периметарот на тврдината, како што се Јајцешкиот митреј, е определен ''за „''природни и архитектонски ансамбл на Јајце“ и предлог за упис во УНЕСКО на списокот на светско културно наследство. Понудата за прием во моментов е ставена на пробната листа на УНЕСКО.
1 Погледи
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Копришница

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во демиркапиското село Копришница, Македонија.
Црквата се наоѓа во самото село, а денес е еден од малкуте преостанати градби во напуштеното село.
1 Местоположба
До црквата, како и до селото, може да се стигне преку земјен пат, кој започнува од самото село Дрен.
2 Историја
Црквата била подигната во 1928 година.
Во поново време, црквата била целосно обновена од страна на мештаните.
3 Архитектура
Покрај самата црква, во црковниот двор се наоѓаат и неколку други објекти, како кујна, трпезарија и летниковец.
3.1 Фрескоживопис
Црквата не поседува живопис.
4 Галерија
Внатрешноста на црквата
5 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Демиркаписка парохија
* Копришница
ЖС „Лажени“

ЖС „Лажени“ (|Σιδηροδρομικός σταθμός Μεσονησίου) — железничка станица меѓу селата Арменово и Лажени во Општина Лерин, Егејска Македонија. Се наоѓа на линијата Солун-Битола, и отворена е во 1894 г.
1 Историја
Станицата е отворена во 1894 г. заедно со самата линија. Во 1896 г. е изградена линијата Лажени-Лерин за да можат возовите од Битола да одат за Солун без да свртуваат во обратен правец кон север.
2 Услуги
ЖС „Лажени“ е без персонал и во трошна состојба.
3 Сообраќај
На станицата застануваат шест месни возови кои одат за Солун и Лерин.
Љубовта на една русокоса

„Љубовта на една русокоса“ (чешки: ''Lásky jedné plavovlásky'') — чешки филм од 1965 година, во режија на Милош Форман (Miloš Forman), кој е автор и на сценариото, заедно со Иван Пасер (Ivan Passer) и Јарослав Папоушек (Jaroslav Papoušek). Главните улоги ги играат: Хана Брејхова (Hanna Brejchova), Владимир Пухолт (Vladimir Pucholt), Владимир Меншик (Vladimír Menšík), Милада Јежкова (Milada Ježková), Јозеф Шебанек (Josef Šebánek), Јан Вострчил (Jan Vostrčil), Антонин Блажејовски (Antonín Blažejovský), Здена Лоренцова (Zdena Lorencová), Јана Новакова (Jana Nováková) и Јозеф Колб (Josef Kolb). Ова е првиот чешки филм кој западните филмски критичари ги убедил во постоењето на чешкиот нов бран, кој се одликувал со јасна тенденција за раскинување со социјалистичкиот реализам. Филмот се одликува со едноставна, мелодрамска приказна, а режијата на Форман се одликува со сочувство со т.н. обични луѓе, со речиси документаристички реализам и со елементи на карактеристичниот чешки хумор. Големо внимание кај филмската критика предизвикала и глумата на Хана Брејхова, сестрата на најпознатата чешка глумица Јана Брејхова.
1 Синопсис
Во еден мал привинциски град во Чешка се наоѓа фабрика во која повеќето од вработените се жени. Како ршение на недостатокот од мажи, директорот на фабриката носи војници од резервниот состав на армијата. За време на забавата, тројца војници ги канат Андула (ја игра Брејхова) и нејзините две другарки. Меѓутоа, девојките си одат, а Андула ја минува ноќта со Мила го игра Пухолт), пијанистот на еден оркестар од Прага. Една недела подоцна, таа заминува во Прага за да го пронајде Мила. Тој се наоѓа на една забава каде свири со својот оркестар, а Андула ја минува вечерта со родителите на Милда. Доцна во ноќта, Мила се враќа дома и ја затекнува Андула како спие во неговата соба. Нејзината посета е причина за кавга меѓу Милда и мајка му (ја игра Јежкова), а Андула ја слуша кавгата и почнува да плаче. Филмот завршува така што Андула ѝ раскажува на својата другарка од женскиот интернат за своето момче од Прага.
Милован Лазарески

Милован Велимиров Лазарески ( во — во близина на ) — македонски партизан, борец за слобода на Југославија и Македонија, учесник во НОБ.
1 Животопис
Живеел во Белград со своите родители кои биле печалбари. Како ученик во гимназија, станал член на СКОЈ. Бил апсен од Германците пред кои имал добро држење. Не можејќи да остане во Белград, во 1944 година им се приклучил на редовите на Втората краишка бригада и учествувал во пробојот на Сремскиот фронт каде загинал во април 1945 година во близината на Винковци во борба против Германците.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Џамија (Корешница)

Џамија (Корешница) — главна и единствена џамија во селото Корешница, во Општина Демир Капија, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во близина на сретселото. Во нејзина близина во минатото се наоѓала црквиште.
2 Историја
Џамијата била изградена во 1663 година, а во 2005 година била возобновена на нејзините темели.
Ило Лазарески

Ило Тејков Лазарески ( во — во близина на ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Се занимавал со земјоделство и сточарство. Бил мобилизиран во италијанската војска во пролетта 1943 година и бил однесен во тоа што е денес Албанија од каде побегнал. Се вратил во своето родно село и по кусо време заминал партизан во редовите на Кичевско-мавровскиот партизански одред. Со Одредот учествувал низ повеќе борби на кичевскиот терен. Загинал во борбите за одбрана на слободната територија и слободно Кичево, на 2 октомври кај месноста Сеферов Бунар, во близината на Кичево.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Славе Лазарески

Славе Димов Лазарески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во семејство кое се занимавало со земјоделство. Бидејќи бил определен за борба против фашистичкиот окупатор, во летото 1943 година заминал партизан во составот на Групата баталјони. Со паѓањето на слободно Кичево во непријателски раце, кога Групата баталјони водела борба кај селото Кленоец на 5 и 6 октомври 1943 година, Славе со една група борци водел борба против балистите под селото Душегубица, во која борба загинал на 7 октомври 1943 година.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Ацко Маркоски

Ацко Велев Маркоски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
По занимање бил земјоделски работник. Во НОВ на Македонија, стапил во редовите на Петнаесеттата македонска ударна бригада во есента 1944 година. Со Бригадата, тој учествувал во борбите за конечното ослободување на Кичево на 15 ноември 1944 година. Во борбите против балистите кај селото Зајас, тој бил тешко ранет од каде бил пренесен во болница во Битола, но по кусо боледување починал.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Крсте Матески

Крсте Настев Матески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Се занимавал со земјоделство. Определен за борба против окупаторот, во текот на 1943 година, тој се приклучил во реонската чета во околината на Брждани. Учествувал во повеќе судири против балистите и загинал во една борба кај селото Карбуница во есента 1943 година.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Основен суд Куманово

Основен суд Куманово — суд со основна надлежност сместен во градот Куманово и го опфаќа подрачјето на општините Куманово, Липково и Старо Нагоричане. Воедно, овој суд има и проширена надлежност за подрачјето на судовите во: Куманово, Кратово и Крива Паланка.
Судот во Куманово ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатите општини. Основниот суд во Куманово одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општините.
1 Историја
1.1 Судови претходници на Основниот суд Куманово
Суд во Куманово, како и останатите судови во Македонија, бил основан со Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на првите судови во Македонија на 31 март 1945 година. Преку таа повелба, во јуни 1945 година во Куманово бил создаден Околиски народен суд со двајца судии, именувани од Владата на Федерална Македонија, од кои еден претседател на судот. За прв судија бил именуван Петар Липковски, а потоа и Трајко Димитриевски. За прв Претседател на тогашниот Околиски народен суд Куманово бил именуван Вангел Ацев. Судот потпаѓал под Окружниот суд во Скопје. Во периодот 1956-1965 во Куманово работел и второстепен Окружен суд за Кумановската околија.
1.2 Основање
Во 1965 година бил донесен Закон за нова територијална поделба на Македонија со кој биле укинати околиите (вклучувачки ја Кумановската Околија) и со тоа биле укинати и Околискиот и Окружниот суд Куманово и бил создаден Општинскиот суд во Куманово. Со новиот Закон за судовите донесен во 1996 година, Општинскиот суд Куманово бил преименуван во Основен суд Куманово во чиј состав влегол и поранешен Општински суд за прекршоци.
1.3 Претседатели на кумановските судови
Претседатели на сите судови во Куманово, почнувајќи во 1945 година, биле следниве:
* Вангел Ацев
* Гого Петровски
* Тодор Анастасов
* Ристо Андоновски
* Светозар Максимовски
* Џемаил Шабан Османи
* Радомир С. Каревски
* Миле Поповски
* Радомир С. Каревски
* Владимир Николовски
* Благоја Цветковски
* Миле Поповски
* Звонко Јосевски
* Стојман Димковски
* Селвер Исмани
* Ленка Бабановска
* Јованка Никодиновска
* Сефер Мехмети
* Муса Сулејмани
* Беџет Елези.
2 Внатрешна организација
Основниот суд во Куманово е поделен на пет одделенија: приемно, граѓанско, прекршочно, кривично и извршно одделение.
3 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
Петраќија Маркоски

Петраќија Јорданов Маркоски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Роден е во семејство кое се занимавало со земјоделство. Во текот на 1942 година почнал активно да го помага народно ослободителното движење, а во пролетта 1943 година бил мобилизиран од италијанската окупаторска власт, но на пат за кон тоа што е денес Албанија, тој избегал и ѝ се приклучил во редовите на Кичевско-мавровскиот партизански одред кој дејствувал низ Копачијата. Во септември 1943 година од слободно Кичево, тој заминал со четата на комесарот Мирко Милески, за да ја бранат слободната територија, како пред-стража на планината Буковиќ и загинал во борба со Германците и балистите на 1 октомври 1943 година.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Кире Миладиноски

Кире Алексов Миладиноски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Бил роден во сиромашно семејство кое не можело да му овозможи да се образува. По завршувањето на основното училиште, бил принуден да се занимава со земјоделство. Гледајќи ги тешките услови за живеење, доброволно се приклучил во редовите на Првата македонска бригада во есента 1944 година. Како борец учествувал на Сремскиот фронт во составот на Петнаесеттиот корпус. Загинал во борба против Германците кај селото Липошница во април 1945 година.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Саве Милошески

Саве Ничев Милошески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од селско земјоделско семејство, па ѝ самиот тој се занимавал со земјоделие. Како напреден младинец, тој се определил за борба против фашистичкиот окупатор. Во НОВ на Македонија се приклучил во есента 1943 година во Групата баталјони, а подоцна, со основањето на Првата македонско-косовска бригада, станал нејзин борец. Со Бригадата, тој заминал за егејскиот дел на Македонија, во познатиот Февруарски поход, но загинал во борбите против бугарските војници.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Македонско-грчка граница

Македонско-грчка граница — државна граница помеѓу Македонија и Грција долга 262 км, која може да се претстави како граница помеѓу Вардарска и Егејска Македонија. Источниот крај од границата воедно се граничи со Пиринска Македонија, додека пак западниот и со Мала Преспа во Албанија — обете македонски подрачја.
1 Историја
Денешната граница е утврдена со Букурешкиот договор од 1913 г. кога на Грција ѝ е доделена цела јужна (Егејска) Македонија, по што во следниот период стапило масовно етничко чистење и асимилација на македонското население, како и негово заменување со доведени Грци од Азија. Сепак, и денес голем дел од населението во многу подрачја останува македонско.
Претходната и вистинска македонско-грчка граница е исцртана со Цариградскиот договор од 1881 г. со кој отоманската држава му ги отстапила на Кралството Грција Тесалија и јужен Епир, а Македонија останала цела, во состав на Отоманското Царство.
2 Опис на границата
Границата се протега во напореднички правец исток-запад и пресекува 5 гранични премини, 5 планини, 4 котлини, 2 езера и најголемата македонска река — Вардар. Од тромеѓниот врв Тумба, во напореднички правец границата минува по сртот на планината Беласица, од каде се спушта и ги сече Дојранско Езеро, автомобилскиот пат Стар Дојран-Кукуш и граничниот премин Дојран. Границата продолжува и ја пресекува Гевгелиско-валандовската Котлина, меѓународниот патен правец Е75 и реката Вардар, како и меѓународната железничка линија Гевгелија - Сехово (Идомени) - Солун, како и автомобилскиот граничен премин Богородица. Движејќи се кон запад границата се искачува на планината Кожуф и минува преку високите планински врвови Зелен Брег (2.171 м) и Дудица (2.132 м), а потоа се спушта на пониската планина Козјак, и од тука се искачува на планината Ниџе, која ја пресекува заедно со највискиот врв Кајмакчалан (2.520 м). Оваа граница ја пресекува и најголемата македонска котлина, Пелагонија, заедно со автомобилскиот пат Битола - Лерин и граничниот премин Меџитлија, како и железничката пруга, заедно со граничниот премин Кременица (кој е затворен). Од пелагониското рамниште границата се искачува на Баба Планина пресекувајќи ја заедно со врвот ’Ржана (2.334 м). Оттука границата повторно се спушта, но сега во Преспанската Котлина, односно го пресекува Преспанско Езеро во напореднички правец сè до тромеѓата помеѓу Македонија, Грција и Албанија.
3 Гранични премини
3.1 Патни премини
Македонски пункт, Општина, Грчки пункт, Округ, Македонски патишта, Грчки патишта, Состојба
Богородица, Гевгелија, Мачуково(Евзони), Кукуш, Автопат А1, Автопат А1, отворен
Меџитлија, Битола, Негочани(Ники), Лерин, Автопат А3, Автопат А27, отворен
Дојран, Дојран, Дојран(Дојрани), Кукуш, Регионален пат Р1105, Државен пат ЕО65, отворен
Маркова Нога, Ресен, Р’мби(Лемос), Лерин, Регионален пат Р1308, Државен пат ЕО15, во изградба
3.2 Железнички премини
Македонски пункт, Општина, Грчки пункт, Округ, Линија, Прва станица во Македонија, Прва станица во Грција, Состојба
Богородица, Гевгелија, Мачуково(Евзони), Кукуш, Скопје - Солун, ЖС „Гевгелија“, ЖС „Сехово“ (Идомени), отворен
4 Поврзано
* Македонско-грчки односи
* Егејска Македонија
Лото, лото (телевизиска серија)

Лото, лото — македонска телевизиска серија од 2003 година во режија на Коле Ангеловски, кој е автор и на сценариото. Серијата е снимена во продикција наМРТ. Серијата се состои од 5 епизоди со времетраење од 40 минути. Главните улоги ги толкуваат: Владимир Ангеловски, Бранко Бенинов, Благоја Спиркоски-Џумерко, Андон Јовановски, Владимир Талески и Трајче Иваноски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Владимир Ангеловски, /
Благоја Спиркоски-Џумерко, /
Бранко Бенинов, /
Андон Јовановски, /
Марија Кондовска, /
Владимир Талески, /
Трајче Иваноски
Германска заедница во Белгија

Германска заедница во Белгија (|Deutschsprachige Gemeinschaft Belgiens, DG; |Communauté germanophone de Belgique; |Duitstalige Gemeenschap van België) или Источна Белгија (|Ostbelgien; |Belgique de l'est; |Oost-België) — една од трите сојузни заедници на Белгија. Зафаќа површина од 854 км<sup>2</sup> во рамки на покраината Лиеж (|Lüttich) во Валонија, опфаќајќи девет од единаесетте општини на Ојпен-Малмеди. Традиционално се користат повеќе различни дијалекти, меѓу кои мозелфранконски. Населението во заедницата изнесува околу 78.000 жители, околу 7% од покраината Лиеж и околу 0,7% од вкупното население на Белгија.
Заедницата се граничи со Холандија, Германија и Луксембург и поседува свое собрание и влада во Ојпен. Германската заедница во Белгија е составено од германските говорни подрачја на територијата која била припоена од Германија во 1920 година. Дополнително, во денешна Белгија има и други области каде германскиот се говори (разликата помеѓу германскиот, холандскиот, луксембуршкиот и лимбуршкиот е многу мала) кои припаѓале на Белгија и пред 1920 година, но моментално службено не се дел од германската заедница во Белгија: Блајберг-Велкенрат-Бален во североисточниот дел на покраината Лиеж и Арелерланд (градот Арлон и некои од неговите околни села во југоисточната покраина Луксембург). Меѓутоа, во овие области, германскиот јазик е во опаѓање поради растот на францускиот.
1 Поврзано
* Германска дијаспора
* Заедници во Белгија