procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Св. Петар (Јанче)

Св. Петар — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Јанче. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа на околу 3 км југоисточно од селото, каде се гледа грамада од кршен камен, а во непосредната близина има камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад. Во 1967 година е откопан еден гроб без гробни прилози.
1 Поврзано
*Песогорица — средновековна населба;
*Св. Илија — средновековна некропола;
Џејмс Двајт Дана

Џејмс Двајт Дана (1813-1895 г.) бил американски геолог.
Врз основа на своите проучувања на различни брегови во Дана пронашол докази што ја потврдиле идејата на Чарлс Дарвин за начинот на создавањето на атолите. Дана ја развил и теоријата што го објаснува начинот на кој облизите на атолот се поврзани со обрасците на ветровите и брановите што влијаат врз снабдувањето на организмите кои го снабдуваат гребенот со хранливи состојки.
Карпинско евангелие

Карпинското евангелие претставува средмомакедонски кирилски ракопис. Потекнува од XIII век. Содржи 168 пергаментни листови. Пишуван е со кирилско писмо во Карпинскиот манастир, село Орах, Кумановско. Илуминацијата е богата и разновидна, а има иницијали со тератолошки, растителни или геометриски елементи. Според содржината претставува полн апракос, со евангелиски четива за сите денови во годината распоредени по редоследот на црковната година, почнувајќи од Велигден, а содржи и синаксар, т.е. календарски дел. Се вбројува меѓу македонските ракописи поврзани со Карпинскиот апостол (хронолошки се поврзуваат со ист период, но се дело на различни пишувачи) и фрагмент од ирмологиј (подоцнежен текст, пишуван од двајца пишувачи). Како кодекс од архаичен тип, според распоредот на четивата е значајно за развојот на евангелскиот превод и има особено место меѓу јужнословенските евангелски ракописи. Се чува во Москва, ГИМ, збирка Хлудов 28 I 101.
Стефан Урош II Милутин

Стефан Урош II Милутин Немањиќ (роден околу 1253 година - починал во Неродимље 29 октомври 1321 година) бил крал на Србија (1282—1321), и еден од најмоќните српски владетели во средниот век.
1 Рани години
Стефан Милутин бил најмладиот син на кралот Стефан Урош I и неговата сопруга, Елена Анжујска. Неочекувано, тој станал крал после абдикацијата на неговиот брат Стефан Драгутин.
2 Владеење
Веднаш по стапувањето на престолот ги нападнал византиските земји во Македонија. Во 1282 ги освоил северните делови на Македонија, вклучувајќи го и градот Скопје, кој станал негова столица. Византискиот император Михаил VIII Палеолог ги започнал подготовките за војна, но умрел пред нивното завршување. Следната година Милутин напредувал со својот брат длабоко во византиската територија сè до Кавала.
Го зазел Драч од Византијците во 1296. Во Битката кај Галиполе (1312) испратил воена помош на императорот Андроник во одбрана на неговите земји против Османлиите. По неколкуте несупешни обиди на Византија, таа била принудена да побара помош од Србија. Османлиите започнале со пљачкање на регионот, и двете војски се судриле на полуостровот Галиполе, каде што Османлиите биле поразени. Како благодарност византискиот император го подарил градот Куцово на српскиот крал.
По смртта на Стефан Драгутин во 1316, Милутин ги освоил неговите земји, вклучително и Белград. Тоа било неприфатливо за унгарскиот крал Карло I, кој започнал да бара сојузници против Србија, вклучително и меѓу албанските благородници, кои добивале поддршка од папата Јован XXII. Милутин започнал да ги прогонува католиците.
3 Фамилија
Од својата прва жена, Јелена, српска благородничка, имал две деца, кралот Стефан Урош III и Ана-Неда, која била омажена за бугарскиот цар Михаил Шишман. Од втората жена, Елена, ќерката на ''севастократорот'' Јован I Дука од Тесалија, немал деца. Со третата жена, Елизабета, ќерката на унгарскиот крал Стефан V и Елизабета Куманка, Милутин имал ќерка, Зорица. Од четвртата жена, Ана, ќерката на бугарскиот цар Георги I, Милутин имал син, Стефан Константин. Со петтата жена Симонида, ќерка на византискиот император Андроник II Палеолог, немал деца.
4 Наводи
*
Црквиште (Кракорница)

Црквиште — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Кракорница. Претставува средновековна некропола. Се наоѓа на околу 500 м јужно од селото, каде се среќаваат камени плочи и крстови од бигор кои укажуваат на помала некропола.
1 Поврзано
*Кракорница;
Вилхелм Бјеркнес

Вилхелм Бјеркнес ( - ) — норвешки физичар и метеоролог.
Бјеркнес е еден од основачите на метеорологијата како наука. Го основал Бергенскиот геофизички институт во 1917 г. и низа метеоролошки станици низ цела Норвешка. Врз основа на податоците добиени од тие станици, Бјеркнес и неговите соработници го откриле постоењето на воздушните маси разделени со фронтови и ја развиле теоријата што го опишува создавањето и исчезнувањето на воздушните фронтови.
Каптажа (Лазарополе)

Каптажа — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Лазарополе. Претставува средновековна некропола. Се наоѓа на западниот раб на селото, во непосредната близина на каптажата, каде со градежните работи се откриени и уништени повеќе гробови градени од камени плочи и со насоченост исток-запад.
1 Поврзано
*Главино Село — населба и некропола од средниот век;
*Јаворска Вода — населба од железното време и средновековна некропола;
*Јама — кула од средниот век;
*Оралиште — некропола од средниот век;
Главино Село (Лазарополе)

Главино Село — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Лазарополе. Претставува средновековна населба и некропола. Се наоѓа на околу 4 км северозападно од селото, каде се наоѓаат темели од објекти и грамади од кршен камен, покривни ќерамиди и големи камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад.
1 Поврзано
*Јаворска Вода — населба од железно време и некропола од средниот век;
*Јама — утврдување од средниот век;
*Каптажа — некропола од средниот век;
*Оралиште — некропола од средниот век;
Милутин Миланковиќ

Милутин Миланковиќ (1879-1958) бил српски математичар и климатолог.
Миланковиќ добил задача да ја проучи навестената врска меѓу климатските услови и нивото на Сончевото зрачење што доаѓа до Земјата. Тој препознал три циклични промени што би можеле да бидат релативни и ги пресметал датумите кога тие заеднички би можеле до минимум да го намалат и до максимум да го зголемат Сончевото зрачење во текот на стотици илјади години. Датумите се совпаднале со ледените периоди.
1 Поврзано
* Миланковиќеви циклуси
Јама (Лазарополе)

Јама или Кула — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Лазарополе. Претставува средновековно утврдување. Се наоѓа на околу 5 км западно од селото, на висок рид со доминантна положба, каде се наоѓаат грамади од кршен камен што укажуваат на помала фортификациска единица -кула.
1 Поврзано
*Главино Село — населба и некропола од средниот век;
*Јаворска Вода — населба од железното време и средновековна некропола;
*Каптажа — некропола од средниот век;
*Оралиште — некропола од средниот век;
Хенри Хадсон

Хенри Хадсон ( 1565 г – исчезнал на 23 јуни 1611) ― англиски истражувач и морепловец познат по неговите истражувања на денешна Канада и делови од североисточниот дел на САД.
Во 1607 и 1608 година, Хадсон два пати се обидел да го пронајде претпоставениот северен морски коридор до Китај преку пат над Северниот Поларник. Во 1609 година, пристигнал во Северна Америка во име на Холандската источноиндиска компанија и го истражувал регионот околу денешната област на Њујорк. Во потрага по северозападниот премин кон Азија со неговиот брод ''Halve Maen'' („Полумесечина“), запловил по реката Хадсон, која подоцна била именувана по него, и со тоа ги поставил темелите за холандската колонизација на регионот. Неговиот придонес во истражувањето на Новиот свет бил значаен и траен. Неговите патувања помогнале во воспоставувањето контакт на Европјаните со староседелците во Северна Америка и придонел за развојот на трговијата.
На неговата последна експедиција, додека сè уште го барал северозападниот премин, Хадсон станал прв Европеец кој го здогледал Хадсоновиот Теснец и огромниот Хадсонов Залив. Во 1611 година, по презимувањето на брегот на Џејмсовиот Залив, Хадсон сакал да продолжи на запад, но поголемиот дел од неговиот екипаж се побунил. Бунтовниците го фрлиле на Хадсон во море во чун заедно со неговиот син и уште шестмина други; тие повеќе не биле видени. И покрај подоцнежните потраги, вклучувајќи ги и оние што ги спровеле Томас Батон во 1612 година и Захарија Гилам во 1668-1670 година, нивната судбина останала непозната.
Покрај Хадсоновиот Залив и Хадсоновиот Проток во Канада, по Хадсон се именувани и многу други топографски места и знаменитости. Реката Хадсон во Њујорк и Њу Џерси е именувана по него, како и Округот Хадсон во Њу Џерси, мостот Хенри Хадсон, патот Хенри Хадсон во Њујорк и градот Хадсон во сојузната држава Њујорк.
1 Поврзано
* Хадсон (река)
* Хадсонов Залив
Оралиште (Лазарополе)

Оралиште — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Лазарополе. Претставува средновековна некропола. Во 1950 година, при изградбата на камбанаријата и водоводот во дворот на црквата Св. Ѓорѓи биле откриени гробови градени од камени плочи -тип циста, со насоченост исток-запад.
1 Поврзано
*Главино Село — населба и некропола од средниот век;
*Јаворска Вода — населба од железното време и средновековна некропола;
*Јама — кула од средниот век;
*Каптажа — некропола од средниот век;
Карпински апостол

Карпинското евангелие претставува средмомакедонски килилски ракопис. Потекнува од XIII век. Потекнува од почетокот на XIV век и е пишуван е со кирилско писмо. Илуминацијата е богата и убава со иницијали и заставки во флорален стил, со ленти или плетенки. Според содржината претставува полн изборен апостол. Се вбројува меѓу северномакедонски ракописи. Името го добил според записот на последниот лист во кој се укажува дека ракопиот му бил подарен на манастирот „Св. Богородица Карпинска“, блиску до селото Орах, Кумановско. Претставува дел од Карпински кодекс заедно со Карпинското евангелие и еден ирмологиј и сите три ракописа имаат заедничка подоцнежна пагинација. Карпинското евангелие и Карпинскиот апостол хронолошки се поврзуваат со ист период, но се дело на различни пишувачи, а ирмологијот е подоцнежен и е пишуван од двајца пишувачи. Карпинскиот кодекс веројатно бил однесен во Русија од А. Гиљфердинг. Се чува во Москва, ГИМ, Хлудова збирка, 28 I 101.
Бранка Парлиќ

Бранка Парлиќ е светска позната пијанистка од македонско потекло, која живее и работи во Србија.
1 Животопис
Парлиќ е родена во Тетово на 23 јуни 1955 година. Уште како малечка со нејзиното семејтво се иселите во СР Србија. Дипломирала на Факултетот за музичка уметност во Белград во 1979 година во класата Олга Михајловиќ. Во втората половина на 70<sup>-тите</sup> на крајот на студиите, била еден од основачите и учесниците на „Ансамблот на втората новата музика“, некој за првпат во поранешна Југославија кој имал минималистичка музика. Ансамблот одржал серија концерти во Белград, а се појавил и во Загребското Биенале во 1979. Таа има соработувано со многу уметници како камерен музичар и имала концерти низ цела поранешна Југославија и снимала за локалните радио и телевизиски станици. По концертите во Нови Сад, Белград и Љубљана, таа било широко прифатена низ целата поранешна Југославија, а многумина уметници ја користат оваа музика во своите дела, меѓу кои и Митар Суботиќ Суба (Рекс Illusivii), Харис Пашовиќ во театарот, Мирослав Мандиќ, во изведба на "100 дена од одење на Ернест Јингер. Парлиќ во 1990 година поради лични причини, престана да настапува јавно сè до 1999 година. Моментално настапува низ целиот свет, меѓу кој и често во Македонија. Таа предава на Уметничката академија во Нови Сад, каде и живее.
Долномаалски Гробишта (Леуново)

Долномаалски Гробишта — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Леуново. Претставува средновековна црква. Се наоѓа на околу 2 км западно од селото, во непосредната близина на селските гробишта, каде се гледаат темели од објект граден со кршен камен и варов малтер, со насоченост исток-запад, што упатува на еднокорабна црква.
1 Поврзано
*Ѓоновица — населба од средниот век;
*Сув Дол — средновековна црква и некропола;
Ѓоновица (Леуново)

Ѓоновица — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Леуново. Претставува средновековна населба. Се наоѓа на околу 4 км северозападно од селото, над брегот на Мавровско Езеро, во оградената заштитена зона на националниот парк „Маврово“. Овде се гледаат грамади од кршен камен, а според кажувањето на мештаните, наоѓалиштето го сметаат за место на старото село.
1 Поврзано
*Долномаалски Гробишта — црква од средниот век;
*Сув Дол — средновековна црква и некропола;
Сув Дол (Леуново)

Сув Дол — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Леуново. Претставува средновековна црква и некропола. Се наоѓа на околу 500 м североисточно од селото, веднаш над езерото и од левата страна на патот за Гостивар, каде се гледаат темели од мала еднокорабна црква ѕидана од кршен камен и варов малтер. Во непосредната близина има големи камени плочи од гробни конструкции.
1 Поврзано
*Долномаалски Гробишта — црква од средниот век;
*Ѓоновица — средновековна населба;
Св. Никола (Маврово)

Св. Никола — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Маврово. Претставува некропола од доцниот среден век. Се наоѓа во непосредната близина на потопената црква „Св. Никола“, веднаш под патот, каде се гледаат камени плочи од гробови и архаични крстови од бигор.
1 Поврзано
*Шаркоски Рид — црква и некропола од средниот век;
Шаркоски Рид (Маврово)

Шаркоски Рид — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Маврово. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа на југозападниот раб на селото, каде при изградбата на хотелот „Бистра“ во 1973 година е уништена поликонхална црква и некропола со гробови градени од камени плочи -тип циста.
1 Поврзано
*Св. Никола — некропола од доцен среден век;
Карско Море

Карското Море било создадено за време на топењето на ледот во последниот леден период. Најголемиот дел на морето се наоѓа над континентален подводен гребен со длабочина под 200 м. Морското дно има многу широки тераси што се спуштаат од југоисток (каде морето е многу плитко) кон север и запад. Две длабоки корита го сечат подводниот гребен. Многу риби доааѓаат за време на летниот период на Карското Море од рекитe по должината на сибирскиот брег. Површинската соленост во голема мера варира, од околу 34 единици во целото море во текот на зимата, сè до 10-12 единици во близина на утоките на реките Об и Енисеј во почетокот на летото. Од декември до јуни најголемиот дел од морето е замрзнато. Наспроти тоа, меѓу јули и октомври над 90% е без лед, иако површинската температура никогаш не е над 4-5 степени. За време на летото, Карското Море е важна сообраќајница за превоз на стока во и од Западен Сибир, како нафта и природен гас, бидејќи во областите крај Об и Енисеј се пронајдени големи лежишта на овие енергетски суровини. Морето е, исто така, важно место за одгледување риби, но во последно време постои загриженост поради загрозеноста на некои видови поради складирањето јадрен отпад.
Теодор Фуџита

Тетсуја Теодор Фуџита (1920-1998 г.) — јапонски метеоролог.
Со помош на својата сопруга и еден колега, изработил скала со шест различни сили на торнадото, која е наречена по неговото име. Прво го изучувал торнадото предизвикано од пожарите предизвикани како последица на експлозијата на атомската бомба во Втората светска војна. Се преселил во САД во почетокот на 50-тите години на 20 век и на Универзитетот во Чикаго продолжил со својата истражувачка работа проучувајќи ги тропските циклони.
Лук Хауард

Лук Хауард (|Luke Howard - ) — англиски аптекар и аматерски метеоролог.
Хауард многу се интересирал за метеорологијата. Почнал да запишува податоци за времето кога имал 11 години. Хауард ја напишал својата прва студија за градската клима и првите книги за метеорологијата. Неговата поделба на облаците направена според примерот на систем на дводелни имиња се ползува во биолошката поделба.
Св. Петка (Ново Село)

Св. Петка — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Ново Село. Претставува црква и некропола од доцниот средниот век. Се наоѓа на околу 1 км западно од селото, каде се гледа грамада од градежен материјал (кршен камен и покривни ќерамиди), а во непосредната близина камени плочи од гробни конструкции.
1 Поврзано
*Св. Ѓорѓија — доцносредновековна црква;
*Крст — црква и некропола од доцен среден век;
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Охрид

Свети Ѓорѓија — македонски православен храм во градот Охрид. Поточно, црквата се наоѓа во источниот (горниот) дел на градот, на крајот на населбите Расадник и Горна Влашка Маала, во близината на Градската општа болница и кружниот тек на патот кој води кон селото Велгошти и во правец на Битола. Црквата е изградена во 1834 година, а камбанаријата е изградена во 1950 година. Дел од фрескоживописот е од тој период, во преродбенски стил, додека наосот (бродот) на црквата е фрескоживописан од Ѓорѓи Крстевски од Охрид, а олтарот е живописан од Драган Ристески од Охрид. Покрај црквата во XX век, од западната и јужната страна, изградени се затворени тремови. На јужната страна, покрај тремот, во 1984-5 година изградена е крстилница со фрескоживопис од уметникот Драган Ристески. Во дворното место на црквата изградени се канцеларии за свештениците и народна трпезарија за 200 луѓе, која се употребува и за одржување на веронаука и за настава за изучување на странски јазици и слично. Изградена е во 1990 година и осветена од страна на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј
Крст (Ново Село)

Крст — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Ново Село. Претставува црква и некропола од доцниот средниот век. Се наоѓа на околу 500 м пред влезот во селото од правецот на Кичево, каде се гледаат темели од мала еднокорабна црква, а во непосредната близина има монументален крст од бигор со вдлабена мала ниша на едната страна.
1 Поврзано
*Св. Ѓорѓија — доцносредновековна црква;
*Св. Петка — црква и некропола од доцен среден век;
Лаптевско Море

Лаптевското Море е едно од најстудените и најсурови арктички мориња. Познато е и како фабрика за лед на Арктикот, бидејќи создава најголемо количество лед, кое заедно со водата од Трансполарната Струја го носи од брегот на Сибир и Алјаска преку Северниот Пол до протокот Фрам на источниот дел на Гренланд. Речиси целата површина на Лаптевското Море е под лед од октомври до мај. Зиме дуваат силни ветрови и снежни бури; лете често има магли. Морето најголем дел покрива плиток коннтинентален подводен гребен кој нагло се крши на длабочина од 2.000 м на крајниот север. Во морето се влева големо количество вода од сибирските реки, а некои од нив создаваат широки делти.
Св. Ѓорѓија (Ново Село)

Св. Ѓорѓија — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Ново Село. Претставува црква од доцниот средниот век. Се наоѓа на околу 1 км источно од селото, каде во 1930-тите била подигната црквата „Св. Ѓорѓија“, и тоа врз темели од постара црква, на што упатува исфрлениот шут што се наоѓа во непосредната близина.
1 Поврзано
*Св. Петка — доцносредновековна црква и некропола;
*Крст — црква и некропола од доцен среден век;
На Црков (Присојница)

На Црков — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Присојница. Претставува средновековна црква. Според кажувањето на мештаните, селската џамија е подигната врз темели од црква, на што укажува и топонимот.
1 Поврзано
*Градиште — средновековна населба;
*Ограѓе — некропола од средниот век;
*Урдобар — некропола од средниот век;
Ограѓе (Присојница)

Ограѓе — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Присојница. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на 1 км јужно од селото, на блага падина што се спушта кон реката Радика, каде се среќаваат камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад.
1 Поврзано
*Градиште — средновековна населба;
*На Црков — црква од средниот век;
*Урдобар — некропола од средниот век;
Градиште (Присојница)

Градиште или Кале — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Присојница. Претставува средновековна утврдена населба. Се наоѓа помеѓу селата Присојница и Скудриње, високо над реката Радика и патот што води за Дебар, од левата страна на долот Осој — на издолжено и зарамнето плато, кое благо се спушта кон исток, каде се гледаат грамади од кршен камен, фрагменти од тегули, имбрекси, а спорадично се среќаваат и фрагменти од керамички садови и питоси.
1 Поврзано
*На Црков — дсредновековна црква;
*Ограѓе — некропола од средниот век;
*Урдобар — некропола од средниот век;
Методиј I Цариградски

Методиј I Цариградски ( во - во ) бил Вселенски патријарх во периодот од 843 до 847 година.
Кога завршил со светското школување се замонашил и почнал да се подвизува во манастир. Патријархот Никифор го зел на служба кај себе. Во времето на иконоборечките цареви насекаде се прочул како одличен бранител на иконопочитувањето. Царот Теофил го затворил за тоа на еден остров. Во затвор со двајца обични разбојници поминал седум години.
Во времето на царицата Теодора и нејзиниот син Михаил, Методиј бил ослободен и избран за патријарх. Во првата недела од Чесниот Пост, Методиј свечено ги внел иконите во црква и напишал канон во чест на иконите. Кривоверците според преданието, најмиле една жена којашто изјавила дека патријархот со неа има нечисти телесни односи. Не знаејќи како поинаку да ја докаже својата невиност, патријархот прејде преку срамот и се соблекол гол пред судот којшто сам го побарал и го покажал своето суво и истоштено тело. Судот очигледно се уверил дека патријархот е наклеветен.
Гробишта од Конде

Гробишта од Конде — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Рибница. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа северно од селото, покрај патот за селото Нивишта, каде се среќаваат камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад.
1 Поврзано
*Црква — средновековна црква и некропола;
Црква (Рибница)

Црква — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Рибница. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа југоисточно над селото, на мала падина, каде се среќаваат грамади од градежен материјал и повеќе камени плочи од гробни конструкции кои упатуваат на постоење на мала црква и некропола. Во прилог на тоа оди и самиот топоним.
1 Поврзано
*Гробишта од Конде — средновековна некропола;
Урдобар (Присојница)

Урдобар — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Присојница. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на јужната периферија од селото, на вакафско место кое е блага падина што се спушта кон реката Радика, каде се гледаат камени плочи од гробни конструкции.
1 Поврзано
*Градиште — средновековна населба;
*На Црков — црква од средниот век;
*Ограѓе — некропола од средниот век;
Дубје (Ростуше)

Дубје — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Ростуше. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа во близината на црквата во горниот дел на селото, каде во 1966 година, при изградбата на водоводот, на длабочина од околу 1,40 м е откриен детски гроб граден од камени плочи. Притоа се уништени повеќе гробови од помала некропола.
1 Поврзано
*Св. Богородица — средновековна црква и некропола;
*Св. Јован Бигорски — средновековна црква;
Св. Богородица (Ростуше)

Св. Богородица — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Ростуше. Претставува црква и некропола од средниот век. Се наоѓа во средишниот дел на селото, каде при изградба на станбени куќи и нивелирање на теренот, на повеќе наврати се откривани гробови градени од камени плочи -тип циста. Исто така, откриени се и темели од манастирска црква посветена на Св. Богородица. Црквата по доаѓањето на Турците била претворена во џамија која, во 1912 година, српските власти ја срушиле. Во 1984 година, при изградбата на приватна куќа, сопственикот открил гроб од камени плочи во кој имало бронзен прстен со стаклена паста со црвена боја.
1 Поврзано
*Дубје — средновековна некропола;
*Св. Јован Бигорски — средновековна црква;
Св. Јован Бигорски (Ростуше)

Св. Јован Бигорски — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Ростуше. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа високо над левиот брег на реката Радика, спроти селата Требиште и Велебрдо во самиот комплекс на Бигорскиот манастир. Врз основа на историските извори, а особено со археолошките ископувања изведени во текот на 1982/83 година од страна на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата се пронајдени повеќе фази на градба.
1 Поврзано
*Бигорски Манастир — манастирот во чиј двор се наоѓа ова археолошко наоѓалиште;
*Дубје — средновековна некропола;
*Св. Богородица — средновековна црква и некропола;
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Охрид

Успение на Пресвета Богородица (позната како: Света Богородица Каменско) — македонски православен храм во градот Охрид. Оваа црква се наоѓа во строгиот центар на градот Охрид, во стариот дел на градот, над стариот чинар и фонтаната во чаршијата. Во дворот на црквата се наоѓа гробот на дебарско-кичевскиот митрополит Антониј. Црквата изобилува со прекрасен фрескоживопис, како и со два сводови на кои се насилкани Пресвета Богородица и Исус Христос во централна положба. Исто така во црквата постои раскошен резбан иконостас. Не е познато кој мајстор го правел иконостасот, но се претпоставува дека станува збор за мијачки мајстор. Според својата конструкција иконостасот е поделен на пет хоризонтални полиња. Се смета дека црквата е изградена и живописана во XVII век, а била проширена во 1832 година, што како година стои врежано над влезната порта во дворот на црквата. Црквата била живописана уште двапати, првиот пат од познатиот и прочуен зограф Дичо Зограф во 1863 година и вторпат во 1924 година.
Оваа црква е централна парохиска црква на Втората охридска парохија. Фрескоживописот и иконите на иконостасот се дело на познатиот македонски зограф Дичо Зограф, изработени во 1863 година. Во 1991 година изградена е административна зграда. Во септември и октомври 2002 година, од страна на Заводот за заштита на спомениците на културата и Народен музеј - Охрид, извршено е чистење и конзервација на фрескоживописот. На 28. V 2004 година завршено е фрескоживописувањето на западната страна на црквата, која не беше живописана. На 15. VI 2004 година завршено е поплочувањето на подот со мермер гранит, а во месец декември 2006 година извршено е проширување на дворот, под кого се направени магацини, и негово партерно уредување.
1 Галерија
Црква (Тануше)

Црква — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Тануше. Претставува црква од средниот век. Се наоѓа на околу 500 м северно од селото, каде се гледа грамада од кршен камен и основа од мала еднокорабна црква. Локалната традиција и самиот топоним упатуваат на постоење на сакрален објект.
1 Поврзано
*Тануше;
Антониј I Цариградски

Антониј I Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 821 до 837 година.
За неговото потекло, денеска многу малку се знае. Но познато е дека неговите родители имале можност да го школуваат. Во околу 800 година, тој станал правник и бил во Цариград, каде и работел. Таму тој се замонашил и станал игумен. Во 815 година станал иконоборец. За патријарх бил избран во времето на Михаил II.
Гаспар Гистав Кориолис

Гаспар Гистав Кориолис или Гистав Кориолис ( – ) — француски математичар и машински инженер. Најдобро познат е по својата работа за дополнителните сили кои се откриени во вртежниот појдовен систем. (Погледнете Кориолисов ефект). Кориолис е првиот кој го употребил терминот „механичка работа“ за пренос на енегијата која дејсвува на одредено растојание.
1 Животопис
Кориолис е роден во Париз во 1792 година. Во 1808 тој полагал приемен испит и се пласирал на второ место од сите суденти кои се запишале истата година, за да во 1816 година, стане учител во Политехничкото училиште, каде и ги правел експериментите за триење и хидраулика.
Во 1829 година, Кориолис го издал делото, „Пресметка на машинскиот ефект“ (''Calcul de l'Effet des Machines''), каде механиката била претставена на начин кој може лесно и ефикасно да се примени во индустријата. Во овој период, бил основан најточниот термин за кинетичката енергија, ''&frac12;mv<sup>2</sup>'', и нејзината поврзаност со механичката работа.
Во текот на следните години, Кориолис работел на проширување на терминот кинетичка енергија и работата на вртежните системи . Првиот негов труд, „За начелото на кинетичката енергија во однос на релативнитет движењења во машините“, (''Sur le principe des forces vives dans les mouvements relatifs des machines'') , бил прочитан пред Академијата на науките (Кориолис 1832 година). Три години подоцна било издадено и делото кое му ја донело славата, „Равенки за релативното движење на системот на телата“). Кориолисовите трудови не биле фокусиани на атмосферата, ниту пак вртежот на Земјата, во нив се зборувало за преносот на енергија во вртежните системи. Кориолис се задржал на објаснувањето на дополнителните сили откриени во вртежните појдовни системи, кои биле поделени во две категории.
Во 1835, Королис го објавил математичкиот труд за судири на сфери: (''Théorie Mathématique des Effets du Jeu de Billard''), труд кој се смета за класика на оваа тема.
Кориолисовото име започнало да се појавува во метеоролошката литература при крајот на век, иако терминот „Кориолисова сила“ не бил употребен сè до почетокот на век. Во денешницата името Кориолис се поврзува со метеорологијата, но сите големи откритија за општоти циркулирање и односот меѓу притисокот и ветровитите полиња биле направени без знаење за Гаспар Гистав Кориолис.
Кориолис бил и професор на Централната академија за уметност и производство во 1829 година. По смртта на Навје во 1836 година, тој го наследува неговото место за применета механика на Школата за мостови и патишта и неговото место во Академијата на науките. Во 1838 година, го наследува и Дулонг како директор за студии на Политехничката школа.
Умрел во 1843 година на возраст од 51 година во Париз. Неговото име е едно од 72-те имиња на списокот од 72-те имиња изгравирани на Ајфеловата кула.
2 Поврзано
* Екватор
Резонанца

Резонанца или резонанција ― тежнеење на системот да осцилира со поголема амплитуда на точно одредена честота. Ваквата честота, иако со мала сила, може да предизвика голема амплитуда на осцилирање на системот, бидејќи таа се поклопува со честотата на самиот систем, кој ја складира вибрационата енергија.
Во зависност од структурата на системот, при резонанција можно е истиот да се распадне, деформира или оштети.
Резонанција се појавува кај сите видови вибрации и бранови. Постојат механичка резонанција, акустична резонанција, електромагнетна резонанција, јадрено-магнетна резонанција, резонанција на квантумските бранови, итн.
Пример за резонанција од секојдневниот живот е случајот на нишање лулашка. Туркањето на лулашка со иста сила во периоди на нејзината резонантна честота, ќе предизвика таа да оди погоре и погоре, додека обидот да осцилира побргу или побавно, ќе резултира со намалување на резонанцијата и висината до која ќе се искачува.
Друг пример е кога имаме вртење на оска. Кога честотата на вртење ќе се совпадне со честотата на оската (ќе се појави резонанција), доаѓа до нејзино искривување.
1 Галерија
Крстови (Сретково)

Крстови — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Сретково. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на 4,5 км источно од селото, каде се гледаат камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад.
1 Поврзано
*Јела — средновековна населба и некропола;
*Реџов Гроб — средновековна фортификација;
*Сотка — средновековна некропола;
Јела (Сретково)

Јела — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Сретково. Претставува населба и некропола од средниот век. Се наоѓа на околу 1,5 км југоисточно од селото, на блага падина, каде се гледаат грамади од кршен камен и покривни ќерамиди. Во непосредната близина се откриени и камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад.
1 Поврзано
*Крстови — средновековна некропола;
*Реџов Гроб — средновековна фортификација;
*Сотка — средновековна некропола;
Реџов Гроб (Сретково)

Реџов Гроб — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Сретково. Претставува утрвдување од средниот век. Се наоѓа на околу 2 км западно од селото, во непосредната близина на преминот Стража, каде на висок рид со доминантна местоположба се гледаат грамади од градежен камен што ѝ припаѓаат на мала фортификација што го обезбедувала планинскиот премин кон кичевскиот басен.
1 Поврзано
*Јела — средновековна населба и некропола;
*Крстови — средновековна некропола;
*Сотка — средновековна некропола;
Сотка (Сретково)

Сотка — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Сретково. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа во непосредната близина на железничката станица од поранешната пруга за Кичево, каде се гледаат камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад.
1 Поврзано
*Јела — средновековна населба и некропола;
*Крстови — средновековна некропола;
*Реџов Гроб — средновековна фортификација;
Билјаново Црквиче (Церово)

Билјаново Црквиче — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Церово. Претставува некропола од средниот век. Се наоѓа на 500 м јужно од селото, каде се откриени камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад, како и крстови од бигор.
1 Поврзано
*Гробишта — средновековна некропола;
*Крст — средновековна некропола;
*Липа — средновековна населба и некропола;
Бранник (група)

Бранник е бугарска RAC / Oi! група од Плевен, формирана во 2000 година.
1 Дискографија
*2002 - "Duty & Honour" (Дълг и чест)*2008 - "Become one of us" (Стани един от нас)
2 Песни
*Дълг и чест (Долг и чест)
*Зовът на кръвта (Позив на крвта)
*Истинско щастие (Полно среќа)
*Медийни лъжи (Медиумски лаги)
*Нашата сила (Нашата сила)
*Обществена зараза (Општествена зараза)
*Стани един от нас (Стани еден од нас)
Жолто Море

Жолто Море (黄海, ; |황해, тр. ''хвангхе'') — плитко море со рамно дно и претставува делумно затворен ракав на Тихот Океан. Најголемиот дел се наоѓа југозапад од јужниот дел на Корејскиот Полуостров. Понатаму на север има две продолженија на морето: Корејскиот Залив на североисток и Бохајскиот Залив, на северозапад, во кое се влева Жолтата Река. Жолтото Море името го добило по бојата на водата која е полна со тиња од Жолтата Река, Јангцекјанг и другите големи реки. Дното на Жолтото Море во поголемиот дел е континентален подводен гребен кој пред 10.000 години бил суво копно или широка утока на Жолтата Река. Во близина на брегот на Кина има многу песочни плитки делови, а недалеку од брегот на Кореја има неколку мали острови. Топлата струја доаѓа од југоисток до средината на Жолтото Море, а по должината на брегот, струите течат кон југ. Приливот во ова море е многу силен, особено оп должината на западниот брег на Корејскиот Полуостров, а најголемата амплитуда на приливот е 8 м. Површинската температура на морето има големи колебања, од близу температурата на мрзнење на север за време на зимата сè до 28 степени во плитките делови за време на летото. Жолтото Море е многу богато со риби кои живеат на дното, а ги ловат рибарските бродови од Кина, Јапонија, Северна и Јужна Кореја.
Гробишта (Церово)

Гробишта — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Церово. Претставува некропола одсредниот век. Се наоѓа на 500 м западно од Горно Маало — каде се гледаат камени плочи од гробни конструкции и крстови од бигор.
1 Поврзано
*Билјаново Црквиче — средновековна некропола;
*Крст — средновековна некропола;
*Липа — средновековна населба и некропола;
Тарасиј Цариградски

Тарасиј Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 784 до 806 година.
Неговиот претходник, патријархот Павле, тајно успеал да го напушти престолот и да замине во некој манастир. Во тоа време, на царскиот престол биле Константин VI и Ирина. Во 783 година, според советот на Павле, за патријарх бил избран царскиот советник и сенатор Тарасиј.
Тој многу брзо ги поминал сите црковни чинови и станал патријархТарасиј имал завршено високо образование. Чинот Цариградски патријарх го примил неволно, но во име на победата на православието над ересите, особено над иконоборството. Под него бил свикан Седмиот вселенски собор во Никеја во 787 година, каде што ереста била осудена, а се вратило и се утврдило почитувањето на светите икони.
Кога царот Константин ја избркал својата законска жена Марија и зел некоја своја роднина па живееше со неа барајќи од патријархот благослов да се венча, Свети Тарасиј не само што не му дал благослов туку најпрво го посоветувал, потоа го изобличил и најпосле го одлачил од Причест
Никифор I Цариградски

Никифор I Цариградски — Вселенски патријарх во периодот од 806 до 815 година.
Никифор е роден во Цариград. Татко му, Теодор, бил висок чиновник на царскиот дворец, богат и благочестив. Никифор служел неколку години на дворецот во истиот чин како татко му. Но откако ја увидел сета светска суета, се оддалечил на бреговите на Босфорот и таму изградил манастир. Набрзо манастирот се наполнил со монаси, а тој управувал со манастирот не сакајќи самиот да се замонаши, под изговор дека е недостоен.
Пред ова, учествувал на Седмиот вселенски собор како мирјанин, по волја на царот и на патријархот и многу му користел на Соборот со своето извонредно познавање на Светото Писмо.
Кога починал патријархот Тарасиј, Никифор бил избран за патријарх, против неговата волја. Веднаш по изборот го примил монашкиот чин и другите чинови по ред и во 806 година бил востоличен во Света Софија за патријарх. Тоа се случило во времето на царот Никифор I, кој набрзо потоа објавил војна на Бугарите и загинал. Неговиот син Ставрикиј владеел само два месеци и починал. По ова се зацарил царот Михаил I Рангаве, но владеел само две години, додека царот Лав V Ерменец не го соборил и протерал. Кога ја зацврстил својата власт, патријархот му испратил книга за Православното Вероисповедање за да ја потпише. Но тој не го потпишал, туку го одложил тоа за после крунисувањето. А откако патријархот го крунисал, тој повторно откажал да ја потпише оваа книга и набрзо се објавил себеси како еретик иконоборец.
Патријархот се обидел да го посоветува, но тоа не помогнало. Царот насилно го протерал Никифор во прогонство на островот Проконис, каде во 827 или 828 година починал.
Калифорниски Залив

Калифорниски Залив — 1.200 км долг ракав кој од Тихиот Океан се протега до западниот брег на Мексико. Наречен е и Кортесово Море. Се наоѓа на границата меѓу Тихоокеанската и Северноамериканската плоча и се смта дека бил создаден со ширење на морското дно за време на последните 6 милиони години. Калифорнискиот Залив се состои од две одвоени области. Северниот дел е главно плиток - поради натрупаната тиња која илјади години ја носела реката Колорадо - и има голема амплитуда на приливот. Јужниот дел е многу подлабок и не е под влијание на приливот, а го опфаќа басенот Гвајмас преполн со хидротермални извори. Големото количество сончева светлина во оваа област заедно со хранливите состојки што водата ги подига на површината, се погодни за брзо растење на планктонот со кој се хранат рибите во огромните пространства. За жал, животната средина во овој залив денес е многу загрозена од претераниот риболов, многу развиениот туризам и недостигот од прилив на слатка вода.
Крст (Церово)

Крст — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Церово. Претставува некропола одсредниот век. Се наоѓа на 1.500 м северозападно од селото, над патот Гостивар-Кичево. каде се гледаат камени плочи од гробни конструкции со насоченост исток-запад и голем крст од бигор.
1 Поврзано
*Билјаново Црквиче — средновековна некропола;
*Гробишта — средновековна некропола;
*Липа — средновековна населба и некропола;
Липа (Церово)

Липа — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Церово. Претставува населба и некропола одсредниот век. Се наоѓа на 1.500 м северозападно од селото, во приватна нива, каде се гледаат грамади од кршен камен и покривни ќерамиди, а при обработувањето на земјата биле откриени и гробови градени од камени плочи.
1 Поврзано
*Билјаново Црквиче — средновековна некропола;
*Гробишта — средновековна некропола;
*Крст — средновековна некропола;
Берингово Море

Беринговоро Море е најсеверното рабно море во Тихи Океан, кое го соединува со Северноледен Океан на север преку Берингов Проток. На југ ова море е порабено со лак од вулкански острови, Алеутски Острови. На југозапад морското дно е раздвоено со гребени на три басени. Беринговото Море има сурова клима, а зиме неговиот северозападен дел е покриен со лед. Меѓутоа, тоа е многу продуктивно во биолошка смисла, а нагло обилно растење на планктонот се случува двапати годишно. Со планктонот се хранат голем број риби и цицачи, како морската видра, а на континенталниот подводен гребен на североисток и многу безрбетници како мекотелите, морските ѕвезди и сунѓерите.
Сумурдеш (Чегране)

Сумурдеш — археолошко наоѓалиште во гостиварското село Чегране. Претставува средновековна населба. Се наоѓа на околу 4 км североисточно од селото, на падините на Сува Гора, каде се гледаат грамади од градежен материјал -камен, покривни ќерамиди, а има и бунар.
1 Поврзано
*Чегране;
Откриена кабала

Книгата „Откриена кабала: Упатство за пронаоѓање на среќата“, е книга која ни кажува како со помош на автентичната кабала можеме да изградиме среќен живот, во хармонија со природата. За првпат, на достапен јазик за обичниот читател, се објаснети вечните принципи на автентичната кабала, од светски признатиот кабалист д-р Михаил Лајтман.
Оваа книга е наменета за луѓе од секаква возраст, вера и националност, кои сакаат подобро да ја разберат целта на нивниот живот, притоа добивајќи го клучот за среќата.
1 Реакции
Во својот предговор кон книгата, професорот Ервин Ласло (Италија/Унгарија) , основач и претседател на Будимпештанскиот клуб (Club of Budapest) и на Светскиот Совет на Мудроста (World Wisdom Council) пишува:
„Како што научив преку запознавање со текстовите на д-р Лајтман, кабалата во својата изворна форма ги промовира единството и интегритетот на човештвото и универзумот. Авторот не ми е само драг и личен пријател, туку според мене и најголем жив кабалист, вистински претставник на мудроста која била скриена повеќе од две илјадалетија.“
“Од сè срце препорачувам внимателно да ја прочитате оваа книга, бидејќи содржи многу повеќе од општо знаење за древната мудрост. Ни го дава и клучот за осигурување на благосостојбата на човештвото во овие критични времиња, кога сме соочени со досега невидени предизвици... “
Д-р Џефри Сатиновер – автор на седум книги за квантна физика и психијатрија, меѓу кои: “Квантниот мозок“ и “Пробивање на библискиот код“, катедра за физика, универзитет во Ница, Франција:
„Ја имав таа голема привилегија и чест лично да го запознам д-р Михаел Лајтман. Тој ја претставува оваа древна дисциплина, со топло срце, длабока ученост и искуство, како и темелно сфаќање на современите емпириски принципи. Големи умови низ вековите нашле во автентичната кабала (во споредба со нејзините разни површни варијанти,) извор на не-секташко, хумано, духовно водство. “
13 февруари (родени)

1599, Александар VII — римски папа.
1743, Џозеф Бенкс — англиски ботаничар.
1766, Томас Малтус — англиски економист.
1768, Иван Крилов — руски писател.
1805, Густав Лежен Дирихле — германски математичар.
1852, Јохан Лудвиг Емил Дрејер — данско-ирски астроном.
1870, Леополд Годовски — полско-американски композитор и пијанист.
1873, Фјодор Шаљапин — руски оперски пејач.
1891, Кејт Робертс — велшка писателка.
1933, Ким Новак — американска глумица.
1933, Здравко Шотра — спрски и југословенски режисер.
1950, Питер Габриел — англиски рок-музичар, член на групата Џенезис (''Genesis'').
1953, Љупчо Јордановски — претседател на Собранието на Република Македонија.
1960, Пјерлујџи Колина — италијански фудбалски судија.
1960, Артур Јусупов — руски и советски шахист.
1961, Драги Сетинов — македонски фудбалер.
1961, Хенри Ролинс — американски рок-музичар, член на групата Блек флег (''Black Flag'').
1968, Михај Леу — романски боксер.
1973, Наташа Бунтеска — македонска поетеса.
1974, Роби Вилијамс — англиски поп-пејач.
1979, Рафаел Маркез — мексикански фудбалер.
1993, Урош Спајиќ — српски фудбалер.
1994, Мемфис Депај — холандски фудбалер.
1995, Деклан Галагер — шкотски фудбалер.
2003, Раул Асенсио — шпански фудбалер.
Охотско Море

Охотско Море — големо и студено рабно море кое е замрзнато за време на зимските месеци и често е покриено со магла. Освен на местата каде го заплискува брегот на најсеверниот јапонски остров Хокаидо на југ, ова море е опкружено со руски територии: полуостровот Камчатка, на исток, руското копно и остров Сахалин, на запад, и пристаништето на Курилските Острови, на југоисток. Морското дно постепено се спушта од север кон југ, а потоа наеднаш до длабочина над 3.000 м кон северозапад од Курилите. Приливот, одливот и струите во морето се силни, а амплитудата на приливот на некои места достигнува до 13 м. Охотското Море е многу важно за Русија како риболовен ресурс. Исто така, има и наоѓалишта на нафта и природен гас во областите на континенталниот подводен гребен на север од ова море.
Јужнокинеско Море

Јужнокинеско Море — најголемото море на работ на западниот Тихи Океан, кое се простира на над 2.700 км околу југоисточниот раб на копнена Азија. Двата разграноци на морето, Тонкинскиот и Тајландскиот Залив се наоѓаат во југоисточна Азија. Североисточниот дел на ова море, во близина на Филипините, се наоѓа над длабок подморски басен во облик на баклава, чиј најтесен дел е познат како Јужнокинески Басен. Во неговиот северен дел се наоѓа широка област на континентален подводен гребен што се протега дури на 240 км од брегот на Кина и Виетнам и ги опфаќа Тајванскиот Проток и Тонкинскиот Залив. На југ подводниот гребен се стеснува близу до Јужен Виетнам, а потоа се соединува со Сундскиот Подводен Гребен, една од најголемите области на континентален подводен гребен во светот, кој се наоѓа под целиот јужен дел на Јужнокинеското Море. На овој подводен гребен се наоѓаат многу мали острови и архиепелази. Климата во Јужнокинеското Море е позната по монсуните и летните тајфуни. Годишното количество дожд достигнува дури до 4.000 мм во некои делови на Сундскиот Подводен Гребен. Риболовот и поморскиот сообраќај имаат големо економско значење. Рибите уловени во морето имаат дури 50 % од животинските белковини кои во исхраната ги внесуваат жителите на Југоисточна Азија. Главни пристаништа и трговски центри крај ова море се: Хонгконг, Манила, Хо Ши Мин, Сингапур и Бангкок.
Источнокинеско Море

Источнокинеско Море — плитко со реосечна длабочина од само 349 м. Од Жолтото Море е одвоено со замислена линија што оди до островот Чеџу кај самиот врв на Корејскиот Полуостров до утоката на реката Јангцекјанг на кинеското копно. Кон југ ова море е поврзано со Јужнокинеското Море со тесниот Тајвански Проток што се наоѓа меѓу кинеското копно и островот Тајван. Западниот дел на морето во поголем дел покрива област на континентален подводен гребен. Неговиот најдлабок дел, коритото Окинава, се протега на неколку стотици километри по должината на западната страна на островите Рјукју, на исток.
Топла струја (разгранок од струјата Куро-шио) влегува во Источнокинеското Море а исток од Тајван и се движи северно, а нејзините разграноци навлегуваат во Жолтото и Јапонското Море на североисток. Лете, топли и влажни ветрови од западниот дел на Тихиот Океан во Источнокинеското Море носат обилни дождови, понекогаш со урагани. Зиме над морето дуваат студени и суви ветрови од азиското копно.
Риболовот е еден од основните извори на приходи во оваа област, а најмногу се лови ингчун, туна, ракчиња, скуша и еден вид риби слични на јагулата. Источнокинеско Море претставува главна поморска сообраќајница до пристаништата во Јапонија и на други места во северниот дел на Тихиот Океан.
Forest Silence

Forest Silence е унгарска Блек метал група, основана во 1996 година во Сомбатхељ.
1 Состав
*Winter - вокал
Поранешни членови
*Nagy Andreas - гитара
*Zoltan Schoenberger - тапани
2 Дискографија
Full-length
*2006 - "Philosophy of Winter"
Demo
*1997 - "The 3rd Winter"
*2000 - "Winter Circle"
*2002 - "The Eternal Winter"
EP
*2010 - "Winter Ritual"