Клеопатра (алхемичарка)

Клеопатра Алхемичарката (грчки : Κλεοπατρα; околу 3 век н. е.) — грчка алхемичарка, писателка и филозофка. Таа вршела опити со практична алхемија и наводно била една од четирите алхемичарки кои можеле да го создадат каменот на мудроста. Некои писатели ја сметаат за пронаоѓач на алембикот, уред за дестилација.
Се чини дека алхемичарката Клеопатра била активна во Александрија во 3 или 4 век од новата ера. Поврзана е со школата за алхемија претставена од Марија Еврејката и Комарија. Овие алхемичарки користеле сложени уреди за дестилација и сублимација.
1 Идентитет и погрешни називи
Клеопатра е псевдоним за непознат автор или група автори. Таа не е истата личност како Клеопатра VII. Меѓутоа, во некои подоцнежни дела таа се нарекува Клеопатра, кралица на Египет. Еден пример за ова може да се најде во ''Basilica Philosophica'' на Јохан Даниел Милиус (1618), каде што нејзиниот печат е прикажан со мотото: „Божественото е скриено од луѓето со мудроста Господова“. Таа е поврзана и со лекарката Клеопатра. Двете наводно живееле во исто време и се вели дека имаат слични стилови во нивното пишување, и двете имаат величествени слики.
2 Придонеси за алхемијата
Употребата на слики на Клеопатра го одразува зачнувањето и раѓањето, обновувањето и трансформацијата на животот.
Зачувани се три алхемиски текстови поврзани со Клеопатра. Текстот со наслов ''Дијалог на Клеопатра и филозофот'' постои, но не може да ѝ се припише. Џек Линдзи го нарекува овој дискурс „најимагинативниот и длабоко емотивниот документ што го оставил алхемичар“.* Εκ των Κλεοπατρας περι μετρων και σταθμων. („За тегови и мерки“)
* Χρυσοποιια Κλεοπατρας („Клеопатриното создавање злато“)
* Διαλογος φιλοσοφων και Κλεοπατρας (Дијалог на филозофот и Клеопатра)
Клеопатра е најпозната по ''нејзината Хрисопеја на Клеопатра'' (|Χρυσοποιία Κλεοπάτρας), документ од еден лист кој содржи само симболи, цртежи и натписи (на сликата подолу). За прв пат е пронајден на еден лист во ракопис од десеттиот до единаесеттиот век во Biblioteca Marciana, во Венеција. Подоцнежна копија може да се најде на Лајденскиот универзитет, кој се наоѓа во Холандија.''Хрисопеја'' во превод значи „правење злато“.
2.1 Клеопатрината Хрисопеја
Клеопатра е најпозната по ''Хрисопеја на Клеопатра'' (|Χρυσοποιία Κλεοπάτρας), документ од еден лист кој содржи само симболи, цртежи и натписи (на сликата подолу). За прв пат е пронајден на еден лист во ракопис од десеттиот до единаесеттиот век во Biblioteca Marciana, во Венеција. Подоцнежна копија може да се најде на Лајденскиот универзитет, кој се наоѓа во Холандија.''Хрисопеја'' во превод значи „правење злато“.
Едната слика е цртеж на змија која ја јаде сопствената опашка како симбол на вечното враќање, наречена ''Уробор'': „змијата што се свива со опашката во устата (се јаде самата себе) е очигледен амблем на единството на космосот, вечноста, каде што почетокот е крај, а крајот е почеток“. Исто така, на Хрисопеја има натпис во двоен прстен кој го опишува ''Уробор'':Има една Змија која го има својот отров според два состави, а Едната е Сè и преку неа е Сè, и по неа е Сè, а ако немате Сè, Сè е Ништо.Внатре во прстенот со натписот има и симболи за злато, сребро и жива. Покрај тоа, постојат цртежи на „дибикос“ (|διβικός) и инструмент сличен на керотакс (|κηροτακίς или κυροτακις), двата алхемиски уреди. Друг нејзин симбол е ѕвезда со осум крака. Се верува дека цртежите на овие ѕвездени симболи и облиците на полумесечина над нив се сликовен приказ на трансформацијата на оловото во сребро.