Џузепа Болоњара Калкањо

Џузепа Болоњара Калкањо, на сицилијански:''Peppa a cannunera'', (Барселона Поцо ди Гото, 1826–1884), била Италијанка патриот.
1 Биографија
Била родена во Барселона Поцо ди Гото, во близина на Месина, Сицилија, во 1826 година, иако според некои објави е родена во 1846 година.
Животот го започнала како основач. Нејзиното презиме „Болоњара“ или „Калкањо“ (често се користат и двете) потекнувало од медицинската сестра на која таа била доверена, бидејќи била напуштена од нејзините биолошки родители. Се вели дека по тешкото детство растејќи во сиропиталиште во Катанија, таа станала слугинка на катањска гостилница; но повремено и работела во штала Во врска за нејзината „доблест“ никој не споменувал но тоа била главната особина според која жените биле оценувани во таа ера, со оглед на тоа што имала врска со маж многу помлад од неа, и поради тоа била понижена во очите на 19 век. општеството. Овој млад човек, стабилно момче по занает, го добил името Вани. Се чини дека преку нејзината врска со Вани, Болоњара Калкањо завршила вклучена во револуционерните движења за италијанско обединување што се случиле во 1860 година .
На 31 мај истата година имало антибурбонско востание во Катанија каде бунтовниците, предводени од Кол. Џузепе Поле, се спротивставле на нападот на неаполските трупи. Во таа прилика Болоњара Калкањо, среде судирите на улиците на Катанија, презел иницијатива и успеа да го изненади непријателот. Таа запленила нечуван топ, влечејќи го по себе со помош на јаже и некои други патриоти во близина. Заземајќи позиција во близина на Пјаца дел Дуомо, таа ставила барут во устата на топот. Кога две ескадрили бурбонска коњаница се појавија на плоштадот, таа применила оган врз него, симулирајќи експлозија на топови.
Слушајќи ја експлозијата и чувствувајќи се уверени дека топот на Пепа повеќе не е наполнет, тие ја нападнале за да си ја вратат изгубената земја, но жената, храбро цврста на својата позиција, ги чекала, подготвена да отвори оган со топот што таа го командувала. Таа чекала да бидат неколку метри подалеку пред да го испука вистинскиот истрел кон нив, нанесувајќи им значителна штета. Така, Џузепа Болоњара успеала да постигне директен удар врз армијата на Бурбон и потоа да стигне на безбедно. Сепак, нејзиниот млад придружник Вани не ја преживеал битката.
Побегнувајќи од борбената област, таа успеала да го однесе топот на безбедно во Маскалусија, каде што имало седиште на револуционерите кои го поддржувале формирањето на Италија.
Кога неаполските трупи се повлекле од Катанија на 3 јуни, Болоњара Калкањо останала со револуционерите, исполнувајќи ја улогата на ''вивандиер''. Но, кога дошло време да ја заземе Сиракуза, која сè уште била под знамето на бурбонскиот крал Франсис II, таа решила да учествува во новите битки. Отфрлајќи ја својата женска облека и облечена како машко, таа отишла во Сиракуза.
Болоњара Калкањо, исто така, оттогаш ја носела оваа изменета облека, повеќе не носејќи здолништа или каква било женска облека и усвојувајќи карактеристично машко однесување. Историските извештаи раскажуваат дека неколку пати се дружела во касарната, пушела и пиела.
Кога востанијата завршиле и се формирале италијанската нација, таа била одликувана со Сребрен медал за воена храброст за нејзиното учество во револуционерните движења. Владата ѝ одобрила пензија која изнесувала девет дукати месечно, само што успеале да ја одржат само најмногу две години. Следната година општината Катанија ја обештетила со награда од 216 дукати.
Има извештаи за неа во Катанија до 1876 година. После тоа, историските извори не даваат повеќе информации. Некои мислат дека се вратила во провинцијата Месина каде што била родена.
2 Библиографија
*''Archivio Storico siciliano'', Società siciliana per la storia patria, 1909 година
*''Archivio storico per la Sicilia orientale, том 6'', La Società, 1909 г.
* Антониета Драго, ''Donne e amori del Risorgimento'', А. Палаци, 1960 г.
* Салваторе Ло Прести, ''Memorie toriche di Catania: Fatti e leggende.''''.''''.'' 1961 година
* Jole Calapso, ''Donne ribelli: un secolo di lotte femminili in Sicilia'', SF Flaccovio, 1980 година
* Eugenia Roccella, Lucetta Scaraffia, ''Italiane, Volume 1'', Dipartimento per l'informazione e l'editoria, Presidenza del Consiglio dei Ministry, 2004