procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Сообраќајот во Албанија

Република Албанија по својата положба е балканска и средоземна земја. Меѓутоа заради бројни природни препреки (густи мочуришта во приморјето, високи планински венци во позадината) и долгата изолација во меѓународните односи, земјата била долго сообраќајно одвоена од соседните земји. Главниот град на земјата, Тирана, е средиштен сообраќаен јазол на земјата.
1 Железнички сообраќај
Вкупната должина на железничката мрежа во Албанија е само 447 km (2006 година) и целата е со стандардна ширина на колосекот. Во земјата постојат три железнички линии: Тирана – Драч, Валона – Рогозина – Драч – Скадар – граница со Црна Гора и Рогозина – Елбасан – Подградец.
Не постои градска железница.
Железничка врска со соседните земји:
* Косово – не
* Македонија – не
* Грција – не
* Црна Гора – да, само за товарен сообраќај
2 Патен сообраќај
Вкупната патна мрежа во Албанија е 18.000 km (2002 година), од тоа 7.020 km со тврда подлога (бетон, асфалт).
По падот на комунизмот во 1991 година, Албанија почна да ја надградува својата примитивна патна инфраструктура со првиот магистрален пат Тирана - Драч. По 2000 година, патната инфраструктура е драсично подобрена и покрај недостатокот на фондови.
Денес Албанија има три автопати.
3 Воден сообраќај
Развиен е морскиот и езерскиот сообраќај. Главни морски пристаништа се Драч, Валона и Саранда. Најпознато езерско пристаниште е Подградец на Охридското Езеро.
4 Гасоводи и нафтоводи
Гасовод: должината на гасоводот е 119 km (1996 година)
Нафтовод: должината на нафтоводот е 196 km (1996 година)
5 Воздушен сообраќај
Во Албанија официјално постојат 12 аеродроми (2002 година), од кои 4 со цврста подлога. Од нив само еден е со меѓународен карактер, меѓународниот аеродром „Мајка Тереза“ во Тирана.
Луковички манастир

Луковички манастир — манастир во непосредна близина на тетовското село Луковица, Општина Желино, Македонија. Манастирот е сместен над селото во дебела дабова шума на надморска височина од 1.046 метри.
1 Историја
Манастирот првично бил изграден во 1962 година од страна на Стојанка Костоска, а повторно возобновен во 1995 година по иницијатива на месната заедница на селото Луковица и црковниот одбор на манастирот. Одлуката била да се сруши целосно стариот објект и бил изграден нов објект во 1995 година. Градбата била поддржана од жителите на селото Луковица, неговите иселеници, како и бројни претпријатија.
Од 2014 година, имало иницијатива да се изградат манастирски конаци, и во текот на 2016 година траеле градежните зафати врз нив.
2 Цркви
Црквата е единствената манастирска црква и е сместена на самиот влез во него, веднаш до манастирските конаци кои се во градба.
3 Галерија
4 Поврзано
* Тетовско архијерејско намесништво
* Втора тетовска парохија
* Луковица
Дјома

Дјома (|Дим; |Дёма) — река во Република Башкортостан, Русија. Тече на север и се влева во реката Белаја кај градот Уфа. Реката е долга 535 километри, со сливно подрачје од 12.800 км² и просечен истек од 35 м<sup>3</sup>/с.
Изворот на Дјома се наоѓа на северните падини на Обшти Сирт, на границата со Оренбуршката област, северно од ракавот Салмиш на реката Сакмара. Од тука, тече кон североисток во Башкортостан, каде создава широка долина. Тука, реката тече бавно и создава меандри, особено во долниот тек пред вливот со Белаја.
Градот Давлеканово се наоѓа на Дјома, а устието на реката е во рамките на границите на градот Уфа, во градскиот округ Дјома, именуван по реката.
Црква „Св. Петка“ - Струга

Свети Петка — македонски православен храм која се наоѓа веднаш на самиот десен брег и страна на реката Црн Дрим, на северниот крај на градот Струга. Црквата е сместена спроти Општата болница во градот, на многу прометна сообраќајница.
1 Историја
На местото на денешната црква уште одамна постоело светилиште на кое Стружани палеле свеќи, се молеле и го одбележувале празникот.
На 21 октомври 1990 година бил поставен камен-темелник, а во 1994 година завршила градбата и била осветена од страна на митрополитот Тимотеј.
2 Имот
Црковниот имот зафаќал голема површина и се протегал меѓу Голем и Мал Дрим, па северно од неа сè до заобиколниот пат на Струга. Воедно, и денешната спортска сала се наоѓа на некогашниот црковен имот. До 1946 година, нејзиниот имот бил даван под наем и обработуван од сиромашни струшки семејства.
3 Кражба
Црквата била цел на кражба во текот на 2013 година, кога биле украдени бакарни шандани каде верниците палат свеќи и пари од верниците. Во грабежот немало одземени икони.
4 Галерија
5 Поврзано
* Прва струшка парохија
* Црква „Св. Никола Дримени“
Ѓуро Курепа

Ѓуро Курепа (|Ђуро Курепа, |Đuro Kurepa (, - – српски и хрватски математичар и универзитетски професор. Во својот работен век Курепа издал преку 700 статии, книги, рецензии и над 1.000 научни рецензии. Предавал на бројни универзитети во Европа, Канада, Куба, Ирак, Израел и САД, како и на скоро сите универзитети во тогашна Југославија. Негов внук бил познатиот математичар Светозар Курепа.
1 Животопис
Роден во Мајски Полјани крај Глина во тогашна Австроунгарија, Курепа бил најмалото од четиринаесетте деца на Раде и Анѓелија Курепа. Школувањето го започнал во родното место, продолжил во Глина матурирал во Крижевци. Диплома од теориска математика и физика добил на Универзитетот во Загреб во 1931 година и истата година почнал да работи како асистент по математика. Потоа Курепа отишол на Колеж де Франс (Collège de France) на Универзитетот во Париз, каде докторирал во 1935 година. Негов ментор бил францускиот математичар Морис Рене Фреше, а неговата теза била насловена Ансамбл ордоне е рамифие (Ensembles ordonnés et ramifiés)
Курепа продолжил со постдокторски студии на Универзитетот Варшава во Полска и на Универзитетот Париз. Во 1937 година станал доцент на Универзитетот Загреб, вонреден професор следната година, а редовен професор во 1948 година. После Втората светска војна и формирањето на Социјалистичка Федеративна Република Југославија, тој патувал на повеќе универзитети и институти во Соединетите Држави.
Во 1965 година, Курепа се префрлил на Универзитетот Белград каде се фокусирал на полето на логиката и теоријата на множества. Курепа бил члена на повеќе организации, вклучувајќи ја Српската и Југословенската академија на науките и уметностите (преименувана во Хрватска академија на науките и уметностите). Тој исто така бил основач и претседател на Здружението на математичари и физичари на Хрватска, основач и главен уредник на весникот Mathematica Balkanica, и претседател на Југословенскиот национален комитет за математика, Балканското математичко здружение, и на Унијата на југословенски здруженија на математичари, физичари и астрономи. Во 1976 година ја добил наградата АВНОЈ, а во 1977 година се пензионирал.
2 Оставнина
Курепа на повеќе начини дал свој придонес на теоријата на множества, вклучувајќи го давање на неговото име на Курепиното дрво.
Тирено-Адријатико 2016

Тирено-Адријатико 2016 — 51. издание на велосипедската етапна трка Тирено-Адријатико, која се одржала од 9 до 15 март 2016 година. Претставувала трета трка во сезоната на Светската турнеја.
Поради откажување на петтата етапа, трката имала шест етапи, со вкупно растојание од 850,8 км.
1 Рута
Рутата за Тирено-Адријатико 2016 била објавена во декември 2015 година во Камаиоре, каде и започнала самата трка. Првата етапа претставувала екипен хронометар долг 22,7 километри на брегот. Втората — прва друмска етапа — завршувала на кратко искачување, што ја правело подобна за специјалистите на класиците. Третата и четвртата етапа имале рамни завршници, подобни за спринтерите. Петтата етапа била кралска етапа на трката: вклучувала пет категоризирани искачувања, завршувајќи со 13-километарско искачување на Монте Сан Вичино. Шестата етапа повторно била за спринтерите. Трката завршила во Сан Бенедето дел Тронто петнаесетта година по ред со поединечен хронометар во должина од 10,1 километар за одлучување на завршниот пласман.
2 Екипи
Бидејќи Тирено-Адријатико е настан од Светската турнеја на UCI, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да испратат екипа на трката. На пет професионални континентални екипи им биле доделени специјални покани.
Сите екипи започнале со максималните осум дозволени возачи, со што главната група била сочинета од 184 возачи.
3 Етапи
3.1 Етапа 1
;9 март 2016 – Лидо ди Камаиоре, 22,7 км (екипен хронометар)
3.2 Етапа 2
;10 март 2016 — Камаиоре до Помаранче, 207 км
3.3 Етапа 3
;11 март 2016 — Кастелнуово Вал ди Чечина до Монталто ди Кастро, 176 км
3.4 Етапа 4
;12 март 2016 — Монталто ди Кастро до Фолињо, 222 км
3.5 Етапа 5
;13 март 2016 — Фолињо до Монте Сан Вичино, 178 км
Етапата била откажана поради снег.
3.6 Етапа 6
;14 март 2016 — Кастелраимондо до Чепагати, 210 км
3.7 Етапа 7
;15 март 2016 — Сан Бенедето дел Тронто (поединечен хронометар), 10,1 км
4 Поредок
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман
1, Даниел Ос, ''недоделена'', ''недоделена'', Ив Ламперт
2, Здењек Штибар, Здењек Штибар, Здењек Штибар, Здењек Штибар, Боб Јунгелс
3, Фернандо Гавирија, Петер Саган
4, Стив Камингс, Чезаре Бенедети
5, ''откажана''
6, Грег ван Авермат, Грег ван Авермат
7, Фабијан Канчелара
На крај, Грег ван Авермат, Петер Саган, Чезаре Бенедети, Боб Јунгелс,
Перну

Перну (|Pärnu, |Пярну или Пернов, |Pernau) – град во југозападниот дел на Естонија, петти по големина. Градот е и најголем град и административно средиште на истоимениот округ Перну. Името на градот потекнува од естонскиот збор за липа.
1 Природни услови
Перну се наоѓа во југозападниот дел на Естонија, оддалечен 130 км јужно од главниот град Талин.
Релјеф: Градот е сместен во североисточниот дел на Ришкиот Залив на Балтичкото Море. Градот се формирал како пристаниште околу устието на истоимената река Перну во морето. Околу градот се наоѓа рамничарско подрачје на приближно 10 метри надморска висина.
Клима: Климата во Перну е континентална. Градот спаѓа во градовите со поблага клима во Естонија.
Води: Перну се формирал на стратешки важното место каде истоимената река (по која го добил името) која го дели градот на јужна (стара) и северна (нова) половина.
2 Историја
Градот Перну првпат се споменува во 1251 година во текот на германската управа над ова подрачје. Во следните векови градот прво се наоѓа во рацете на Ханза, а потоа на Шведска и Русија.
Во 1919 година Перну станал дел на независната Естонија, а во 1940 година бил приклучен кон СССР во рамките на Естонската Советска Република. Кога Естонија се осамостоила во 1991 година, градот повторно се нашол во нејзините граници.
3 Население
Перну денес има околу 44.000 жители, што е значително помалку отколку пред две децении (1989 година – 54.000 жители).
Околу 75% од градското население се етнички Естонци, значително малцинство се Русите (15%), а останатите се други народи од бившата СССР (Украинци, Белоруси). Естонскиот јазик преовладува во градот и е мајчин јазик на поголемиот дел од градското население.
4 Стопанство
Главна стопанска гранка на градот е туризмот. Благодарение на бањските извори, Перну е најзначајното излетничко место во Естонија. Во градот постојат бројни хотели, ресторани, кафулиња и одморалишта
5 Галерија
Фирдуси

Фирдуси — персиски поет.
1 Фирдуси како тема во уметноста и во популарната култура
Фирдуси се јавува како вдахновение во уметноста и во популарната култура, како:
* „Поетот Фирдуси“ — песна на германскиот поет Хајнрих Хајне.
Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Автокоманда

Покров на Пресвета Богородица — црква параклис со света вода сместена во дворот на поголемата црква „Св. Архангел Михаил“ во скопската населба Автокоманда.
Црквата е изградена е во средината на XVIII век.
Јан Колар

Јан Колар (|Ján Kollár; Мошовце, – , ), познат под псевдонимот „Чехобрат Протиштурски“ — словачки политичар, поет, писател, идеолог на словачката народна преродба и претставник на чешката народна преродба, јазичар, археолог, евангелистички свештеник и главен идеолог на панславизмот.
1 Животопис
Јан Колар потекнува од селско-занаетчиско семејство. Се школувал во Мошовце и во гимназиите во Кремница, Банска Бистрица, а од 1812 до 1815 година, на евангелистичкиот лицеј во Братислава. По двогодишна работа во образованието во Банска Бистрица го продолжува своето студирање од 1817 до 1819 година на евангелистичкиот универзитет во Јена. Во 1819 година почнува неговата триесетгодишна работа во Будимпешта каде бил евангелистички свештеник. Во 1835 година се оженил со Фредерика Шмитова, ќерка на евангелистички свештеник, која ја запознал уште во 1817 година. Неговите пријателски врски со Људовит Штур и неговите пријатели го нарушувале воведувањето на нов книжевен словачки јазик, кој јавно го критикувал. Во текот и после револуционерните настани (1848-1849), работел во Виена, во служба на царскиот двор како советник и „повереник за Словачка“. Предложил самоуправа на Словачка и словачки училишта со чешка наставна програма. Заради поддршка на дворот во текот на револуцијата во 1849 година награден е со именување на вонреден професор по словенска археологија на универзитетот во Виена каде се интересирал за археолошки истражувања.
2 Дело
2.1 Поезија
*Песни (Básně)
*Ќерката на Слава (Slávy dcera) – негово животно дело кое настана од неговата збирка песни. Инспирација за ова дело била Дантеовата Божествена комедија. Делото е пишувано на анахрон јазик и релативно компликувано.
Во ова дело тој ја обработува словенската заемност. Тој ги изразува своите чувства кон жена, но оваа љубов се претворила во љубов кон татковината.
* Песни на словачкиот народ во Унгарија (Písně světské lidu slovenského v Uhřích) – два дела кои ги собрал со помош на Павел Јозеф Шафарик и други.
2.2 Научни дела
*За литературната заемност меѓу словенските племиња и наречја (O literárnej vzájemnosti mezi kmeny a nářečími slávský) – во ова дело ги шири своите погледи за словенската поврзаност и Словените ги смета за народ кој има 4 основни дијалекти:
** руски
** полски
** српскохрватски
** чехословачки
*Божицата Слава и потеклото на името Славов или Славјанов (Sláva bohyně a původ jména Slavův čili Slavjanův)
*Памтења (Paměti)
2.3 Учебници
*Читанка (Čítanka)
*Буквар (Slabikář)
2.4 Проповеднички дела
*Неделни, свечени и пригодни проповеди и говори од Јан Колар (Nedělní, svátečné i příležitostné kázně a řeči od Jana Kollára)
3 Патописи
*Патопис, вклучувајќи го патувањето до Горна Италија, а оттаму преку Тирол до Баварска со посебен осврт на словенските елементи (1841 година) (Cestopis, obsahující cestu do Horní Itálie a odtud přes Tyrolsko a Bavorsko se zvláštním ohledem na slavjanské živly r. 1841 konanou) – во ова дело изрекол тврдење дека Италијанците се со словенско потекло.
Напишал голем број помали дела, прилози за магазини и весници. Значителен дел од овие прилози се однесувал на јазиците.
4 Галерија
Стерлитамак

Стерлитамак (|Стәрлетамаҡ, |Стерлитамак – град во Башкортостан, република на Руската Федерација. Со население од 277.048 жители во 2014 година, тој е вториот по големина град во Башкортостан.
1 Географија
Стерлитамак е сместен на левиот брег на реката Белаја, притока на Кама. Градот се наоѓа 128 км јужно од Уфа и на 1.200 км на исток од Москва.
2 Историја
Градот е основан во 1766 година на брегот на Белаја, како пристаниште наменето за транспорт на товари сол. Статусот на град го добил во 1781 година.
Денес Стерлитамак е важен хемиски индустриски центар кој ги обработува локалните ресурси на гас и нафта.
3 Население
Попис или процена на населението.
Година, Население
1939, 38.800
1959, 111.000
1970, 184.000
247.457
264.362
2008, 268.300
2009, 269.700
2010 Census, 273.486
4 Стопанство
Стопанството на Стерлитамак го предводат повеќе хемиски претпријатија:
*Каустик, основано во 1964 година, со 7.200 вработени
*Каучук, основано во 1960 година
*Сода, 9.200 вработени
Премиер на Чешка

Премиер на Чешката Република (|Předseda vlády České republiky, „Претседател на владата на Чешката Република“) — шеф на владата на Чешка кој со својот кабинет раководи со државата и одговара пред Претставничкиот дом на парламентот. Тековниот премиер, Петр Фијала, водач на ОДС е тринаесеттиот на оваа функција, назначен на 28 ноември 2021 година.
Премиерот не се бира на избори, туку него го назначува Претседателот на Чешка. Владата што ќе ја состави премиерот мора да добие доверба во Претставничкиот дом за да може да работи.
1 Овластувања
Бидејќи Чешка е парламентарна република, премиерот и владата одговараат пред Претставничкиот дом. Според уставот, премиерот мора да ја има довербата на парламентот. Доколку ја изгуби, дава оставка и претседателот бира нов премиер.
Премиерската функција е најмоќната во државата бидејќи тој ги назначува министрите и заседава со владата.
2 Седиште
Седиштето на премиерот се наоѓа во Крамаржовата вила на ул. Гоголова бр. 212/1, Храдчани, Прага.
Изградена е меѓу 1911 и 1914 г. и е дело на виенскиот архитект Гридрих Оман.
Врело (извор)

Врело - силен извор на вода. Силните извори на вода наречени врело се наоѓаат во варовнички (карстни) предели.
1 Врелото како тема во уметноста
Постојат уметнички дела кои се посветени или инспирирани од врелото, како:
* „Врело“ - песна на францускиот поет Виктор Иго.
Применета физика

Применета физика — општ поим за физиката чии истражувања се насочени кон определена техничка или практична примена. Се смета за мост меѓу физиката и инженерството.
Разликата меѓу „применета“ и „теориска“ физика се состои во повеќе чинители како поттикот и ставот на научникот и тоа каков е односот со технологијата или науката што се опфаќа со таа работа.
За разлика од инженерството, приментата физика не се занимава со осмислување или изработка на нешто конкретно, туку со спроведување на истражувања или опити кои би овозможиле развој на нова технологија или решавање на некој проблем. Со други зборови, таа се заснова на физичките законитости и начела, но разгледува како тие можат да се употребат кај практични уреди или системи.
1 Примери за полиња на истражување
* транзисторот, which was first invented by physicists Џон Бардин, Волтер Хаузер Братејн и Вилијам Шокли во 1947 г.
* ласерите
* фотонски кристали и квантна оптика
* полуспроводници
* забрзувачи на честички
2 Поврзано
* Теориска физика
* Експериментална физика
Црква „Вознесение Христово“ - Габревци

Вознесение Христово (позната и како Свети Спас) — главна селска црква во селото Габревци. Црквата се наоѓа на крајот од селото. Во непосредна близина на денешната црква се наоѓа објектот во којшто била сместена старата црква.
1 Архитектура
Црквата има правоаголна основа, со апсида во нејзиниот заден дел, и претставува крсто-куполен храм. Градбата е обоена во бела боја и е покриена со ќерамиди. Пред главниот влез на црквата, од левата страна се издига камбанаријата.
Објектот на старата црква, кој се наоѓа во непосредна близина на новиот објект, е во многу лоша состојба, покривот е пропаднат и целата градба е оставена да пропаѓа.
2 Галерија
;Стара црква
;Нова црква
3 Поврзано
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија
* Габревци
Црква „Св. Константин и Елена“ - Лубница

Свети Константин и Елена — главна селска црква во селото Лубница. Црквата се наоѓа во средишниот дел од селото.
1 Историја
Црквата е изградена во 1840 година. Не е познато од кој архијереј била осветена. Внатрешноста на црквата не е зографисана.
2 Галерија
3 Поврзано
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Лубница
* Црква „Св. Илија“ - Лубница
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија
* Лубница
Централни Источни Алпи

Централни Источни Алпи (|Zentralalpen или Zentrale Ostalpen; означувани и како Австриски Централни Алпи, ''Österreichische Zentralalpen'' или само како „Централни Алпи“) — главен планински венец на Источните Алпи во Австрија и блиските области во Швајцарија, Лихтенштајн, Италија и Словенија.
Терминот „Централни Алпи“ е многу чест во австриската географија како еден од седумте главни области во земјата. „Централни Источни Алпи“ главно се користи во поврзаност со алпската клупска класификација на Источните Алпи (''Alpenvereinseinteilung'', AVE). Централните Алпи го создаваат источниот дел на алпската линија, средиштен планински венец, како и оние венци кои се протегаат на север и југ.
1 Местоположба
Централните Алпи ги имаат највисоките врвови на Источните Алпи и се сместени помеѓу Северните и Јужните Варовнички Алпи, од кои се разликуваат во геолошкиот состав.
Главни се сместени во Австрија, се протегаат од подножјето на Бергамските Алпи кај езерото Комо и Бернина во кантонот Граубинден, источна Швајцарија долж брегот на Рајна во Лихтенштајн на запад сè до реката Мура на исток во Штаерска. Долините на реките Ин, Залцах и Енс ја обележуваат северна граница, додека реката Драва јужната граница.
2 Централни Алпи како главна областа во Австрија
Во Австрија, Источните Алпи се поделени на Северни Алпи, Зона Грауваке, Централни Алпи и Јужни Алпи. Крајните се наоѓаат во јужна Корушка, но главно во североисточна Италија.
3 Геоморфологија
Венецот ги има највисоките врвови во Источните Алпи и има многу ледници. Во преодната зона помеѓу Источните и Западните Алпи, овие врвови преовладуваат во областа.
Црква „Св. Теодор Тирон“ - Пиперово

Свети Теодор Тирон — главна селска црква во штипското село Пиперово, Македонија.
Денес, црквата е запуштена и се наоѓа во лоша состојба и распаѓање, а околу нејзе вегетацијата е целосно обрасната.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел од селото. Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.
Во 2020 година била издадена „Процена на загрозеноста од елементарни непогоди кај православните верски храмови во општина Штип“ од страна на Центарот за управување на кризи и Универзитетот „Гоце Делчев“ во која се вели дека црквата врз основа на својата градба, местоположба и околина е загрозена од појава на пожари и силни ветрови.
2 Историја
Црквата е изградена во век, а не е познато од кого била осветена.
Во 1912 година, црквата била обновена.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Во 1912 година била живописана од непознат автор.
3.2 Икони и иконостас
Иконите заедно со иконостасот се стари од 1863 година, но нивниот автор исто така не е познат.
4 Галерија
5 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Осма приградска парохија
* Пиперово
Македонец (филм)

Македонец (|Macedończyk) — полски документарен филм посветен за децата бегалци од Егејска Македонија. Филмот е снимен од режисерот Петро Алексовски, син на главниот лик во филмот „Македонец“. Бил финансиран од Полскиот филмски институт.
Снимен е по повод 65-годишнината од пристигнувањето на децата бегалци во земјите од Источна Европа. Премиерно бил прикажан на 31 мај 2014 година на филмскиот фестивал во Краков.
1 Синопсис
Во 1948 година кога започнува Граѓанската војна во Грција, грчката комунистичка партија испратила барање до социјалистичките европски земји да прифатат деца бегалци од воените подрачја на Грција и да им дадат нов дом. 3.500 деца завршиле во Полска, од кои половината биле Македонци од Егејска Македонија. Помеѓу нив бил и малиот Мито Клавчов.
Филмот „Македонец“ е посветен на околу 1.750 деца на кои Грција им ги затвора своите граници и денес и не им дозволува да влезат на нејзина територија поради нивните македонски корени. Грција донела низа закони со кои им ги укинала нивните државјанство и ги протерала со што не смеат да се вратат во татковината.
Спречен од можноста за враќање дома, главниот лик во филмот, населен во северна Полска, каде и живее, го праќа неговиот син да го најде гробот на татко му.
2 Награди
* Награда за најдобар филм, Гдањски фестивал за документарни филмови
Росдорф (Гетинген)

Росдорф (|Rosdorf) — општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Општината е сместена околу 4 километри југозападно од градот Гетинген.
Седиштето на општината е сместено во местото Росдорф, кое е најголемо во целата општина со 6.680 жители (30 јуни 2010 г.). Други населени места во општината се: Аценхаузен, Даленроде, Драмфелд, Клајн Вирсхаузен, Лемсхаузен, Менгерсхаузен, Обернјеза, Зетмарсхаузен, Зиболдсхаузен и Фолкероде.
Леонардо Дуке

Леонардо Фабио Дуке (|Leonardo Fabio Duque; р. ) — колумбиски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа . По деветнаесеттата етапа на Тур де Франс 2009, Дуке бил прогласен за најборбен возач на етапата, откако бил агресивен во бегството. Во 2011 година станал првиот колумбиски велосипедисти кој ги заврши калдрмисаните еднодневни класични трки, Трка околу Фландрија и Париз-Рубе.
1 Достигнувања
;2001
: 2. Светски велодромски куп - екипна потера
;2003
: Национални велодромски првенства
::1. Бодовна трка
::1. Медисон
::1. Скреч
: 2. Панамерикански игри - медисон
: 3. Панамерикански игри - бодовна трка
: Вуелта а Гватемала
::1. Етапа 6
::1. Етапа 11
;2004
: 1. ГП де ла Вил де Пераншис
: 1. Етапа 3 Вуелта а Колумбија
;2005
: 1. Друјвенкурс
: 1. Етапа 2 Тур де л’Ен
;2006
: 1. Краен пласман Тур ди Лимузен
: 6. Париз-Камемберт
;2007
: 1. Етапа 16 Вуелта а Еспања
: 3. Букл де л’Олн
;2008
: 1. Етапа 4 Средоземна трка
: 7. ГП Мигел Индураин
;2009
: 4. Трофео Калвија
: 5. Париз-Камемберт
;2010
: 1. Шоле-По де Лоара
: 2. Тур ди Финистер
: 3. Тур ди Дуа
: 4. ГП Западна Франција
: 5. Париз-Камемберт
: 7. ГП Монтреал
;2011
: 4. Гран Премио дел’Инсубрија-Лугано
: 5. Гран Премио ди Лугано
: 7. Тур де ла Сом
;2012
: 4. Е3 Харелбеке
: 3. Краен пласман Тур де Пикарди
;2013
: 1. Гран Премио Бруно Бегели
: 1. Етапа 1 Тур де л’Ен
: 6. Рома Максима
: 10. Гран при де Фурмје
;2014
: 1. Спринтерски пласман Џиро дел Трентино
;2015
: 5. Гран Премио Бруно Бегели
: 8. Копа Сабатини
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015
Џиро, 47, 47, —, —, 63, —, —, 79, 78, —
Тур, —, —, 53, 94, —, 121, —, —, —, —
Вуелта, 80, 53, 67, 32, —, —, 80, —, —, 60
СО = се откажал; — = не учествувал
Јахорина

Јахорина – планина во општината Пале во Република Српска, БиХ, која му припаѓа на Динарскиот планински систем. Највисокиот на Јахорина е Огорелица со 1916 m надморска висина. Во лето е прекриена со густа зелена трева, а во зима со снег висок и до 3 m. Јахорина се простира од 43°39' до 43°47' северна географска ширина, и од 18°31' до 18°43' источна географска должина.
1 Ски-центар
Извонредната конфигурација на теренот, обилноста на многу квалитетен снег, погодната клима, 20 km патеки за алпски дисциплини како и благите падини (Рајска долина) ја наредија оваа планина меѓу најубавите и најпознати ски-центри.
Просечниот број на денови со снежен покривач на Јахорина е 175, и тоа од октомври до крајот на мај. Десетгодишниот просек на висина на снежниот покривач во февруари изнесува 106 cm.
На XIV Зимски олимписки игри во Сараево, на Јахорина се одржани алпските дисциплини за жени.
Од Сараево, Јахорина е оддалечена 30 km, а од Пале 15 km.
2 Потекло на името
Јаворина е оригиналниот назив на планината Јахорина. Името го добила по планинскиот јавор (лат. acer heldreichii), оваа планина е најсеверно место каде што истиот егзистира. Огромните стебла на јавор се природна атракција.
Името Јахорина се востановило за време на турското ропство кога буквата В е често менувана во Х. Денес во источно Сараево постои здружение на граѓани како што се женскиот хор Јаворина и планинарското друштво Јаворина во Пале, што зборува за свесноста за оваа состојба.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ракитец

Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во селото Ракитец. Црквата се наоѓа на блага височинка којашто се издига над сретселото.
1 Историја
Црквата е изградена во 1939 година, но не е познато кога и од кој архијереј била осветена. Познато е дека била зографисана од страна на аматерски зограф од Скопје. Иконите во црквата се дело на зографот Гаврил Атанасов.
2 Галерија
3 Поврзано
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија
* Ракитец
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Долни Липовиќ

Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во радовишкото село Долни Липовиќ. Црквата се наоѓа на крајот од селото и е сместена на широк, ограден, тревнат простор.
1 Историја
Црквата е изградена во 1947 година, а била осветена на 21 април 1991 година од страна на Митрополит Струмички г. Горазд. Зографисана е од страна на аматерски зограф од Скопје.
2 Галерија
3 Поврзано
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Долни Липовиќ
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија
* Долни Липовиќ
Зико Вејтенс

Зико Вејтенс (|Zico Waeytens; р. ) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2012-2019 за екипите , , и . Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015.
Вејтенс се повлекол од велосипедизмот на крајот на сезоната 2019, продолжувајќи ја кариерата во бокс.
1 Достигнувања
;2008
: 3. Национално јуниорско друмско првенство
;2009
: 1. Краен пласман Трка околу Истра
::1. Етапа 2
: 1. Краен пласман Лиеж-Ла Глез
: 4. Ремушамп-Фериер-Ремушамп
: 10. Европско јуниорско друмско првенство
;2010
: 3. Гран при де Варегем
: 10. Краен пласман Трка околу Горна Австрија
;2011
: 1. Флеш Арденес
: 5. Де Вламсе Пејл
: 9. Краен пласман Трка околу Данска
;2012
: 6. Омлоп ван хет Васланд
: 7. Схал Селс
;2013
: 3. Трка на Фјордовите
: 7. Гран при де Валони
;2014
: 3. ГП Стад Зотегем
: 5. Краен пласман Тур де Валони
::1. Спринтерски пласман
: 9. Ле Самин
: 9. Катекурс
: 9. Меѓународен велосипедски трофеј Јонг Мар Мудиг
;2015
: 3. ПроРејс Берлин
: 6. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
;2016
: 1. Етапа 4 Трка околу Белгија
;2018
: 10. Трка за сеќавање на големата војна
;2019
: 5. Гран при Ла Марсејез
: 10. Класик Такс Про
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2015, 2016
Џиро, —, —
Тур, —, —
Вуелта, 157, СО
СО = се откажал; — = не учествувал
Проект Ризе

File:Project Riese - map.PNG|thumb|right|220px|Проект Ризе во 1944 година
Ризе (германски Riese, „гигант“) е име на градежниот проект на Нацистичка Германија во 1943–1945 година, што се состои од седум подземни структури сместени во Був планините и во замокот Ксенж во Долна Шлеска, некогаш во состав на Германија, сега на територија на Полска.
Ниеден не е завршен, и сите се оставени во различни фази со мал процент на тунели обложени со бетон.
Целта на проектот останува нејасна, поради недостиг на документи. Некои извори сугерираат дека сите градби биле дел од главниот штаб на фирерот; според други, комбинација на штаб и индустријата за оружје но споредбата со слични објекти, укажува дека само замокот бил претворен во штаб или друг вид на официјален простор, а дека тунелите во планината Був се планирани како дел од мрежа на подземни фабрики.
При изградбата биле користени принудни работници, воени заробеници, како и затвореници од концентрационите логори, од кои многумина ги загубиле своите животи најмногу поради болести и недоволна исхрана.
1 Историјат
Како што се зголемувале воздушните напади на Сојузниците, Нацистичка Германија преместила огромен дел од стратешкото вооружување на посигурни места, вклучувајќи ја Судетската област. Плановите за заштита на важната инфраструктура вклучувале исто така и преместување на фабриките за оружје во подземни бункери како и изградба на скривници од воздушен напад за службениците на владата.
Во септември 1943 година, Министерот за вооружување и воено производство Алберт Шпер и постариот менаџер на организацијата Тод започнале преговори за проектот Ризе. Била основана Шлеска индустриска компанија (Schlesische Industriegemeinschaft AG) која ќе раководи со работите. Во ноември биле оформени колективни логори (''Gemeinschaftslager'') за принудните работници, главно донесени од Советскиот Сојуз и Полска, воени заробеници од Италија, Советскиот Сојуз, и подоцна од Полска, како резултат на Варшавското востание.
Изградена е мрежа од патишта, мостови и пруги со тесен колосек, со што се поврзувале градилиштата со околните железнички станици. Затворениците ги надополнувале градежните материјали, сечеле дрва, копале резервоари и ги сушеле рововите. Биле градени мали брани на потоците кои служеле за системите за вода и отпад. Подоцна, биле бушени и уривани со експлозив камењата од планините, а тунелите кои се создавале биле обложени со бетон и челик. За оваа цел биле вработувани минери, најчесто Германци, Италијанци, Украинци и Чеси, но најопасната и најисцрпувачкатаработа ја вршеле затворениците.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Горни Липовиќ

Свети Ѓорѓи (позната и како Св. Великомаченик Ѓорѓи) — главна селска црква во радовишкото село Горни Липовиќ. Црквата се наоѓа на влезот од селото, на височинка што се издига на левата страна покрај патот.
1 Историја
Црквата е изградена во 1877 година, но не е позната кога и од кој архијереј била осветена. Иконите биле изработени во 1860 година од страна на видниот крушевски мајстор Никола Михајлов.
Црквата започнала да се обновува во 2013 година и се очекувало градежните работи да завршат за една година, до март 2014 година. Во обновата била целосно обновена нејзината надворешност.
2 Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа, обоена е со бела боја и е покриена со ќерамиди. Од западната и северната страна на црквата е доградена припрата, којашто е значително пониска од црквата и е покрена со ќерамиди. Пред влезот на црквата има натстрешница, којашто се издига на два цилиндрични столбови. Таа е повисока од припратата, но пониска од црквата и исто така е покриена со ќерамиди. Над натстрешницата, на четири цилиндрични столбови се издига камбанаријата.
3 Галерија
4 Поврзано
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ињевско-конечка парохија
* Горни Липовиќ
Натнаел Беране

Натнаел Беране (|ናትናኤል ብርሃነ; р. во ) — еритрејски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
Тој е двократен африкански друмски првак во 2012 и 2013 година.
1 Кариера
Во 2013 година, Беране се приклучил на екипата . Беране ја освоил кралската етапа на Трката околу Турција 2013 со забрзување при што се оддалечил од малата водечка група во последните 200 метри на стрмното искачување. Со привремената суспензија на Мустафа Сајар за поранешен тест на ЕПО на Трката околу Алжир, првото место во генералниот пласман му било доделено на Беране. На почетокот на 2014 година, турската велосипедска федерација му ја одзела победата на Мустафа и му ја доделила на Беране. На почетокот на сезоната, Беране ја освоил Ла Тропикал Амиса Бонго, благодарение на бонус-секундите доделувани во текот на средните спринтови на последниот дел. Бил првиот африкански победник на трката.
По две години со Јуропкар, Беране се приклучил на африканската професионална континентална екипа, , за сезоната 2015. Бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2016 и за почетниот состав за Џиро д’Италија 2017.
2 Достигнувања
;2010
: 1. Краен пласман Трка околу Еритреја
::1. Етапа 1
: 2. Краен пласман Трка околу Руанда
::1. Етапа 7
;2011
: 1. Африканско друмско првенство
: 1. Етапа 6 Ла Тропикал Амиса Бонго
: 3. Краен пласман Трка околу Алжир
::1. Етапа 1
;2012
: 1. Краен пласман Трка околу Алжир
::1. Етапа 3
: 1. Африканско друмско првенство
;2013
: 1. Африканско хронометарско првенство
: 1. Краен пласман Трка околу Турција
::1. Етапа 3
;2014
: 1. Национално хронометарско првенство
: 1. Краен пласман Ла Тропикал Амиса Бонго
::1. Спринтерски пласман
: 5. Тур ди Финистер
;2015
: 1. Африканско хронометарско првенство
: 1. Национално друмско првенство
: 5. Краен пласман Трка околу Австрија
;2017
: 2. Национално хронометарско првенство
;2018
: 10. Краен пласман Трка околу Гуангси
;2019
: 1. Национално друмско првенство
: Африкански игри
::4. Друмска трка
::4. Хронометар
: Награда за борбеност на етапа 10 на Тур де Франс
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
Џиро, —, —, —, 59, 83, —
Тур, —, —, 125, —, —, 86
Вуелта, 148, 79, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Црква „Св. Богородица“ - Љубанци

Света Богородица — гробјанска црква во скопското село Љубанци.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Историските податоци навестуваат дека црквата постоела од средниот век и дека била повторно подигната во 1920 година на стари темели.
3 Галерија
4 Поврзано
* Љубанци
* Скопска епархија
* Северноскопско архијерејско намесништво
Турбе на Меси-бег

Турбе на Меси-бег — турбе кој се наоѓа во селото Банско, Општина Струмица.
Покрај турбето се наоѓа полуурнато минаре кое припаѓало на некоја џамија, и стари муслимански гробишта. Турбето припаѓа на затворените типови турбиња со квадратно решение на основата. Засводено е со купола и издигнато на низок многуаголен тамбур. Градено е во наизменично поставени редови од камен и тула, а завршува со венец изведен со камен. Турбето е покриено со стари ќерамиди. Надворешниот изглед на турбето делува мошне живописно и заедно со останатите стари гробишта и минарето се вклопува во околниот амбиент.
1 Галерија
Црква „Св. Трифун“ - Ајватовци

Свети Трифун — главна селска црква во скопското село Ајватовци, Општина Илинден.
Храмот се наоѓа на падината на Ајватовски Рид веднаш над последните куќи во самото село Ајватовци и до него води неодамна асфалтиран пат. Оваа црква е постара и главен црковен храм на селото Ајватовци.
1 Галерија
2 Поврзано
* Ајватовци
* Црква „Св. Петар и Павле“
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Бујковци

Успение на Пресвета Богородица — православна црква во селото Бујковци недалеку од градот Скопје. Храмот се наоѓа на веднаш над последните куќи во самото село Бујковци. Бидејќи во селото Бујковци во минатото немало црква заради што селаните за верски потреби ги посетувале црквите во поодалечените села Таор и Студена Бара, овој црковен храм е новоизграден крај камениот крст посветен на св. Атанасиј кој бил поставен „на сила“ уште во отоманско време.
1 Галерија
Локрум

Локрум - остров на Јадранското Море, составен дел на територијата на Република Хрватска.
1 Локрум како тема во уметноста и во популарната култура
Локрум се јавува како тема во уметноста, како:
* „Локрум“ - песна на српскиот поет Миодраг Павловиќ.
Црква „Св. Илија“ - Зајчев Рид

Свети Илија — македонска православна црква, сместена во дворот на клиниката Аџибадем Систина во подножјето на Зајчев Рид во Скопје.
Црквата е во катастарските граници на селото Злокуќани, Општина Карпош.
Црквата е градена во поново време, односно со изградбата на самата клиника, која воедно служи за молитви на пациентите и нивните роднини и пријатели. Црквата е со помали димензии и е градена од камен. Истата е и живописана.
1 Галерија
2 Поврзано
* Аџибадем Систина — клиника;
* Зајчев Рид;
* Злокуќани;
Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Мралино

Покров на Пресвета Богородица — црква во скопското село Мралино. Изградбата почнала на 30 септември 2000, кога камен-темелникот бил поставен и осветен од Неговото блаженство г.г. Стефан. По единаесет годишна изградба, црквата била завршена и свечено осветена на 30 октомври 2011 година.
1 Галерија
;Внатрешност
Црква „Св. Троица“ - Марино

Света Троица — православна црква во селото Марино недалеку од градот Скопје. Храмот се наоѓа во средината на самото село и поради својата големина и импозантност е забележлив и од автопатот Скопје - Куманово.
Елизе Рихтер

Елизе Рихтер (|Elise Richter; во — во Терезинштат) — австриска романистка и филолог. Во 1905 година дипломирала на Виенскиот универзитет како прва жена.
1 Живот
Елизе Рихтер е родена на 2 март 1865 година во Виена во семејството на лекарот Максимилијан Рихтер (р. во 1824 г., во Тренчен, Унгарија; п. во 1890 г. во Виена) и неговата жена Емили (Еми) Лакенбахер (р. во 1832 во Есег; п. во 1889 г. во Виена). Расте во убави услови на асимилирано еврејско семејство. Имала една постара сестра Хелене, која станала позната со изучување на англистиката. На 20 години се разболела од ревматизам, од што боледувала до крајот на животот. Од 1891 година стекнала право да посетува одредени предавање на Виенскиот универзитет како гостин-слушател. Кога во 1896 година им било дозволено на жените да полагаат државни испити, 31-годишната Рихтер станала првата жена која полагала државна матура на Академската гимназија во Виена. Една година подоцна им било дозволено на жените да го посетуваат филозофскиот факултет. Рихтер запишала романистика како редовна студентка, завршувајќи ги студиите во 1901 година и дипломирала во 1905 година како прва жена на Виенскиот универзитет. Во 1921 година повторно станала прва жена која била изгласана за вонреден професор. Подоцна, го предводела фонетскиот институт. Ги истражувала физиолошките и психолошките основи на јазикот. Кога во 1929 година се ослободува професорско место на катедрата за романска книжевноста на Инсбручкиот универзитет, во цела Австрија нема хабилитирани романисти освен 61-годишната Елизе Рихтер, чија кандидатура не е земена предвид поради нејзината возраст.
Рихтер, исто така, била политички активна, го основала „Сојузот на женски академски граѓани“ (''Verband der Akademikerinnen'') и била соосновач на женска партија во 1927 година. Себеси не се гледала борец за правата на жените. Предавала до нејзиното бркање од универзитет во текот на националсоцијалистичкото стекнување на моќ во 1938 година.
Во 1943 година, Рихтер била депортирана во кампот Терезинштат. Неколку месеци по депортацијата, починала на 21 јуни 1943 година.
Во 2008 година, во Виена била именувана улица во нејзина чест. Улицата се наоѓа во Флоридсдорф (21. округ).
Во летото 2016 година треба да се постави биста во дворот на главната зграда на Виенскиот универзитет.
2 Библиотека „Рихтер“
Во 1942 година, книгите на двете сестри Рихтер, вкупно околу 3.000 дела, под политички притисок во времето на националсоцијализмот биле однесени во Келнскиот универзитет. По обновата на библиотеката во 2005 година се размислува за враќање на книгите на наследниците на сестрите Рихтер. Во Келн постои мал плоштад кој е именуван по сестрите Рихтер.
3 Награда „Елизе Рихтер“
Германското здружение на романисти доделува награда од 1.500 евра од 1999 година во рамките на германските романски денови за одлични дисертации во областа на романистиката, која е именувана во чест на Елизе Рихтер.
Саат-кула (Охрид)

Саат-кулата во Охрид — времемерно здание во градот Охрид. Висока е 12 метри.
Старата саат-кула поседува едноставна архитектура. Се издига на еден раб на малата падина на Градскиот пазар и црквата „Св. Богородица Каменско“ во месноста Дебој.
Била изградена од скадарецот Чавуш Дере Сулејман-ага во 1726 година.
1 Местоположба
Саат-кулата е вгнездена во зеленилото на Бајрот. Кулата се наоѓа во источниот дел на Самоиловата тврдина, во месноста Дебој, Месокастро.
2 Градба
Часовникот е поставена на камена кула, кој е сместена во дрвениот крај на кулата. Во внатрешниот дел на кулата се наоѓа натпис на кој е забележано името на нејзиниот градител, Чавуш Дере Сулејман-ага.
Самиот часовник во самата саат-кула бил наместен по муслиманско мерење на времето и така останал до Втората светска војна, кога стариот механизам бил заменет со нов, кој го покажувал времето по новите европски стандарди. По овој период, часовникот долго време не работел.
3 Историја
За изградбата на саат-кулата постојат мошне скудни информации. Сепак се знае дека била изградена во 1726 година, но не се знае нејзината цел, погледнувајќи дека на неа се наоѓаат и четири пушкарници. Поради ова, не се знае дали првобитна била изградена како одбранбен бедем за месокастрани, кои биле надвор од градските ѕидини на Варош или пак како часовник кој во одредено време ги повикувал Турците на молитва.
По Втората светска војна и заменувањето на механизмот, часовникот престанал да работи, но и целата саат-кула почнала да пропаѓа. По 20-тина години започнале одредени странски донации, но состојбата не се подобрила. Во 1965 година во неразјаснети околности, градската саат-кула настрадала во пожар. По пожарот, едноставната градба на кулата била оставена на забот на времето. Повторно, се појавиле странци волни за донации. Со збратимувањето на Нови Сад со Охрид, новосаѓани донирале средства за нов механизам и обнова на кулата. Овој механизам, од чешко производство, сè уште се употребува.
Обновата на саат-кулата била извршена во 1979 година.
Денес, грижата на часовникот е препуштена на охриѓанецот Боро Упевче.
Бечиќи

Бечиќи (црногорски ''Bečići'') е гратче во општината Будва, Црна Гора. Според пописот од 2023 година имало 1.046
жители. Гратче е релативно мнозински руско.
1 Култура
Бечиќи се јавува како тема во одредени дела од уметноста и популарната култура, како:
* „Бечиќи“ (''Bečići'')- песна на српскиот поет Миодраг Павловиќ.
2 Поврзано
* Будва
* Руси
Александрија (скопска населба)

Александрија — скопска населба, една од најновите, позната по тоа што е првата еко населба во Скопје и Македонија.
Населбата се наоѓа во Општината Ѓорче Петров веднаш наспроти Порта Влае и новиот кружен тек и има површина 150.000 м<sup>2</sup>. Првично кога бил направен проектот, населбата немала уште име, па фирмата Карпош која ја гради разпишала конкурс за идејно решение за име. Името Александрија се јавило повеќе од 30 пати, при што сите кои го дале тоа име биле учесници во наградна игра. Првоизвлечениот добил стан во истата населба.
Населбата е инфраструктурно поврзана со центарот на градот, кој е оддалечен само 5 километри, со веќе проектиран нов булевар. Објектите се вклопени на простор на кој има здравствена, трговска и социјална инфраструктура.
Трговски центри, игралишта, бензински пумпи, здравстевна установа се само дел од содржините кои ја карактеризираат оваа еко-урбана населба. Најголем дел од објектитесе наменети за колективно живеење и за секоја е предвидена зелена површина.
Космај

Космај е планина во Србија.
1 Космај како тема во уметноста и во популарната култура
Космај се јавува како тема во дела од уметноста и популарната култура, како:
* „Космај“ - песна на српскиот поет Миодраг Павловиќ.
Милштатско Езеро

Милштатско Езеро (|Millstätter See; |Milštatsko jezero) или Миљско Езеро (''Miljsko jezero'') — езеро во сојузната покраина Корушка, во Австрија.
1 Географија
Се наоѓа на 588 метри надморска височина, северна од долината на реката Драва, во рамките на Норишките Алпи, масив на Централните Источни Алпи, близу градот Шпитал на Драва. Со површина од 13,3 км², Милштатското Езеро е најголемото езеро во Корушка (зад Вертерското Езеро), иако со длабочина од 141 метар е најдлабоко.
Нејзиниот стрмен брег му дава на езерото облик на фјорд. Милштатските Алпи на север се издигаат до 2.100 метри и заштитуваат од студени ветрови, па така температурата на водата може да достигне до 25°С. Тесната и долга површина се протега 12 километри исток-запад. На југ се наоѓа шумата Хохгош, со широчина од 2 километри и надморска височина од 876 метри, го дели езерото од долината на Драва.
Името потекнува од градот Милштат (Миље) на северниот брег. Други општини близу езерото се Зебоден (Језерница) и Радентхајн-Дебријах (Раденче-Дебрије). Ублажениот јужен брег, заштитена област од 1970 година, е скоро ненаселена.
2 Геологија
Езерото потекнува од последното ледено доба, пред околу 20.000 години, кога северниот дел на ледникот Драва се стопил и езерото претставува остаток од него.
Милштатската област е дел од австроалпскиот дел, составена од гнајс и резерви на шкрилец со кварцит.
3 Лимнологија
Бројни потоци се влеваат во езерото, од кои Ригербах близу Дебријах е најголем. На западниот крај на краткиот поток Зебах ја води водата во реката Лизер, која е притока на Драва. Езерото со својата длабочина има чисти води со квалитет скоро на питка вода.
Рибарството, особено на пастрмка, била извор на храна и работа за жителите од древни времиња. Денес, спортското рибарство и обичниот риболов се особено вообичаени, не само за пастрмка, туку и за неколку други видови на риба.
4 Сообраќај
Милштатското Езеро може да се стигне преку станицата Шпитал-Милштатско Езеро на линијата Тауернска ќелезница со патнички воз преку Австриските сојузни железници (ÖBB). Автопатот Б98 води долж северниот брег на езерото, поврзувајќи го Тауернскиот автопат (А10) од Салцбург до Филах (дел од Е55).
Од 1901 година, бродскиот транспорт на езерото во лето е обезбеден со бродското претпријатие „Милштатско Езеро“, кое денес раководи со четири пловила.