procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Долни и горни планети

Во Сончевиот Систем, една планета може да биде долна или горна во однос на друга кога нејзината орбита влегува во орбитата на другата планета околу Сонцето. Во оваа ситуација, втората планета се нарекува горна, а првата е долна. Гледајќи од Земјата, долни планети се Меркур и Венера, а горни се Марс, Јупитер, Сатурн, Уран и Нептун. Џуџестите планети како Церера и Плутон, како и највеќето астероиди се горни во смисла дека речиси сите кружат вон Земјината орбита.
1 Историја
Овие поими се воведени во геоцентричната космологија на Клавдиј Птоломеј за да се различат како долни оние планети (Меркур и Венера) чиј епициклус останува колинеарен со Земјата и Сонцето, од горните (Марс, Јупитер и Сатурн) кои немаат таква колинеарност.
Во XVI век Никола Коперник го отфрлил Птоломеевиот геоцентричен модел, и почнал да ги приемнува поимите за да ги разликува орбитите на планетите по големина во однос на Земјината.
2 Планети во секоја категорија
Кога Земјата е појдовна точка:
*Долни планети се Меркур и Венера, кои се поблиску до Сонцето отколку што е Земјата.
*Горни планети се Марс, Јупитер, Сатурн, Уран и Нептун (последните две се додадени подоцна), кои се подалеку до Сонцето отколку што е Земјата.
Поимите понекогаш се користа и поопшто. На пеример, Земјата е долна во однос на Марс.
3 Други поими
Поимите „внатрешна“ и „надворешна“ планета понекогаш се сметаат за синонимни на „долна“ и „горна“, но ова води до забуна. Внатрешна планета е планета која се наоѓа во астероидниот појас, а и надворешна планета е онаа вон него.
Virtual Object System

Virtual Object System (VOS) ― програмскоопремна технологија за создавање распределени предметни системи. Мрежните места што се на Vobjects обично се поврзани со сметачка мрежа, како што е месна мрежа или интернет. Vobjects може да испраќаат пораки до други Vobjects преку овие мрежни врски (од далечина) или во рамките на истата местоположба на домаќинот (месно) за да вршат дејства и да ја синхронизираат состојбата. На овој начин, VOS може да се нарече и предметно-ориентиран далечинско обработувачки повикувачки систем. Покрај тоа, Vobjects може да има голем број насочени насочувања со други Vobjects, што им овозможува да образуваат структури на податоци со насочени графикони.
VOS е без патент, а неговата примена е слободна за користење. Првичниот фокус на примена на VOS е општа намена, повеќекориснички, соработувачки 3D виртуелни средини или виртуелна стварност. Главниот дизајнер и автор на VOS е Петер Амстуц.
Проток на лава (програмирање)

Во жаргонот на сметачкото програмирање, протокот на лава е проблем во кој сметачкиот код напишан под неоптимални услови се става во производство и се додава додека се уште е во развојна состојба. Честопати, ставањето на системот во производство резултира со потреба од одржување на назадна совпадливост (бидејќи многу дополнителни составни делови сега зависат од тоа) со првичниот, нецелосен дизајн.
Промените во тимот за развој што работи на проект често ги влошуваат протоците на лава. Како што работниците влегуваат и излегуваат од проектот, знаењето за целта на аспектите на системот може да се изгуби. Наместо да ги исчистат овие делови, следните работници работат околу нив, зголемувајќи ја сложеноста и нередот на системот.
Протокот на лава се смета за протившаблонска, феномен што често се среќава што води до лош дизајн.
Брз пат

Брз пат ― поим кој е користен во информатиката наука за да се опише патека со пократка должина на инструкциската патека низ програма во споредба со нормалниот пат. За да биде делотворен брзиот пат, тој мора поефикасно да се справи со најчестите задачи од нормалниот пат, оставајќи ја втората да се справува со невообичаени случаи, случаи на агол, ракување со грешки и други аномалии. Брзите патишта се облик на оптимизација.
На пример посветена машинска опрема за насочување што се користени за изградба на сметачки мрежи честопати поддржува програмска опрема посветена на ракување со најчестите видови пакети, со други видови, на пример со контролни информации или пакети насочени кон самиот уред наместо да се насочуваат на друго место, ставени на метафоричен „бавен пат“, во овој пример обично применета од програмска опрема што работи на контролниот обработувач.
Развиени се посебни примени на мрежни програмскоопремни архитектури кои го користат концептот на брз пат за максимизирање на перформансите на програмската опрема за обработка на пакети. Во овие примени, мрежниот куп е поделен на два слоја, а долниот слој, вообичаено наречен брз пат, ги обработува поголемиот дел од дојдовните пакети надвор од опкружувањето на оперативниот систем (ОС) без да се нанесат некои од општите трошоци на ОС што ја намалуваат севкупната изведба. Само оние ретки пакети кои бараат сложена обработка се проследуваат до мрежниот куп на ОС, кој ги извршува потребните функции за управување, сигнализација и контрола.
Некои машинскоопремни контролери на RAID применуваат „брз пат“ за пристап до запишување што го заобиколува кешот на контролорот во одредени ситуации. Ова има тенденција да го зголеми IOPS, особено за погони со цврста состојба.
1 Поврзано
* Контролно поле
* Податочно поле
* Самомодификувачки код
Електронска квантна холографија

Електронска квантна холографија (исто така позната како квантно холографско складирање на податоци) ― технологија за складирање информации која може да шифрира и чита податоци со невидена густина, складирајќи дури 35 бита по електрон.
1 Истражување
Во 2009 година, Катедрата за физика при Универзитетот Стенфорд поставила нов светски рекорд за најмало пишување. Претходниот рекорд бил поставен во 1989 година од страна на научниците на IBM кои користеле микроскоп за скенирање на тунели за да подредат 35 поединечни ксенонски атоми за да ги наведат иницијалите на стопанското друштво. Тимот од Стенфорд користеле и микроскоп за скенирање на тунели, но наместо атоми тие отишле на податомско ниво и користеле електронски бранови за да ги напишат нивните универзитетски иницијали „SU“ и да го создадат моменталното најмало писмо во светот на 0,3 нанометри. Ова достигнување истовремено поставува рекорд за густина на информации. Пред да биде измислена оваа технологија, густината на информациите не надминувала еден бит по атом. Меѓутоа, истражувачите на електронската квантна холографија можеа да ја поместат границата до 35 бита по електрон или 20 бита nm<sup>−2</sup>.
2 Технологија
Чип од чист бакар се вметнува во микроскоп за скенирање на тунели и се чисти. Молекулите на јаглерод моноксид потоа се ставаат на површината и се движат наоколу. Кога електроните во бакарот се одбиваат од молекулите на јаглерод моноксид, тие создаваат посебни шеми на пречки, создавајќи електронски квантен холограм. Проекцијата на овој холограм е електронски објект. Тогаш е можно во одредени енергии да се читаат поединечните парчиња од овој предмет како куп страници во книга. Еден холограм може да содржи неколку слики на различни бранови должини.
Дива маслинка

Дива маслинка (научно: ''Elaeagnus angustifolia'') ― вид на родот ''Elaeagnus'', домородна во западна и средна Азија, Иран, од јужна Русија и Казахстан до Турција, делови од Пакистан и делови од Индија. година, широко е воспоставена во Северна Америка како воведен вид.
1 Опис
''Elaeagnus angustifolia'' е обично трнлива грмушка или мало дрво кое расте до 5-7 м во висина. Нејзините стебла, пупки и лисја имаат густа обвивка од сребрени до ’рѓосани лушпи. Листовите се наизменични, ланцетни, 4-9 см долги и 1-2.5 см широки, со мазна маргина. Растенијата почнуваат да цветаат и да плодат од 3 години. Високо ароматичните цветови, создадени во здружени единки од еден до три, се 1 цм долга со четирислојна кремаста жолта чашка; тие се појавуваат на почетокот на летото и се проследени со грстови на плодови, мала рогашка слична на цреша 1-1.7 цм долга, портокалово-црвена покриена со сребрени лушпи. Плодовите се околу 1 цм широки и слатки, иако со сува, јадлива текстура.
Видот е воспоставен и размножуван првенствено со семе, со одредено вегетативно размножување кое исто така се случува. Гранките имаат трње што може да биде 2-7 цм долги.
2 Таксономија
Видот бил опишан како ''Zizyphus cappadocica'' од Џон Џерард, а бил одгледуван од Џон Паркинсон до 1633 година. Неговото народно име доаѓа од сличноста по изглед со маслинката (''Olea europaea'') која е во различно ботаничко семејство, маслинки.
3 Екологија
Грмушката може да го сврзе азот во своите корени, овозможувајќи му да расте на голи минерални подлоги.
Гасениците на големовисочинскиот алпски молец ''Lachana alpherakii'' го користат како растение домаќин. Овошјето лесно се јаде, а семињата се шират од многу видови птици.
3.1 Инвазивно однесување
Видот бил воведен во Северна Америка кон крајот на 19 век, и бил засаден и распространет преку консумирање на неговите плодови (кои ретко созреваат во Англија), од птици, кои ги распрснуваат семињата. Дивата маслинка се смета за инвазивен вид на многу места во Соединетите Држави, бидејќи успева на сиромашна почва, има високи стапки на преживување на садници, созрева за неколку години и не се натпреварува со домашната вегетација. Често ги напаѓа крајбрежните живеалишта каде што изумреле крошните од памучното дрво. Неговиот корен систем кој брзо се шири може да го направи налик на штетници.
4 Употреби
Широко се одгледува низ јужна и средна Европа како украсно растение отпорно на суша и ладно поради своите миризливи цветови, јадлив плод, привлечно жолто зеленило и црна кора.
Во Иран, сувиот прав од овошјето се користи помешан со млеко за ревматоиден артритис и болки во зглобовите. Постојат докази кои ги поддржуваат корисните ефекти на воден екстракт од персиско масло во намалувањето на симптомите на остеоартритис со ефикасност споредлива со онаа на ацетаминофен и ибупрофен.
Тоа е еден од седумте предмети што се користат во Хафт-син, традиционално поставување на трпези на Новруз, традиционалната персиска пролетна прослава. Сувото овошје, месно познато како сенџед, е едно од седумте послужени во сопствен сируп во овошна салата што се јаде за време на Новруз во Авганистан.
Еволуциско програмирање

Еволуциско програмирање ― една од четирите главни парадигми на еволуцискиот алгоритам. Слично е на генетското програмирање, но структурата на програмата што треба да се оптимизира е фиксна, додека нејзините нумерички параметри се дозволени да се развиваат.
За прв пат била употребена од Лоренс Џ. Фогел во Соединетите Држави во 1960 година со цел да употреби симулирана еволуција како изучувачка постапка целејќи за створи вештачка интелигенција. Фогел користел конечни автомати како предвидувачи и ги еволуирал. Моментално еволутивното програмирање е широк еволуциско сметачки дијалект без фиксна структура или (претставителност), за разлика од некои други дијалекти. Станало потешко да се разликува од еволуциските стратегии.
Нејзиниот главен извршител на варијација е мутацијата; членовите на населението се гледаат како дел од одреден вид наместо како членови на истиот вид, затоа секој родител создава потомство, користејќи (μ + μ)  избор на преживеан.
1 Поврзано
* Вештачка интелигенција
* Генетски алгоритам
* Генетски извршител
2 Наводи
* Фогел, ЛЈ, Овенс, Еј Џеј, Волш, МЈ (1966), ''Artificial Intelligence through Simulated Evolution'', Џон Вајли.
* Фогел, ЛЈ (1999), ''Intelligence through Simulated Evolution : Forty Years of Evolutionary Programming'', Џон Вајли.
* Eiben, AE, Smith, JE (2003), , .
Момчил војвода

Момчил војвода (почетокот на 14 в. – крепоста Перитеорион, 7 јули 1345) – феудален витез и деспот.
Бил независен владетел во Родопите, од каде што ја проширил својата територија на исток и на југ до Егејското Море. Соработувал и се судирал со соседните владетели и меѓу првите се нашол на удар на османлиските навлегувања. Загинал во борба со Османлиите предводени од смирненскиот паша Умур. Во народните песни за него, кралот Волкашин и кралот Марко се испреплетени мотиви што се далеку од историската вистина.
Градот Момчилград во областа Крџали е наречен по него. Името е дадено во 1934 г. кога е сменето неговото претхдно име Мастанли .
Вејхај

Вејхај (кинески: 威海, пинјин: ''Wēihǎi'') (порано се викал Вејхајвеј, а во колонијаниот период и Порт Едвард) е град на ниво на префектура и главно пристаниште во најисточниот кинески регион Шандунг. На запад се граничи со Јантај, на исток со Жолто Море и е најблизок кинески град до Јужна Кореја.
Според кинескиот попис од 2020 година во Вејхај имало 2.804.771 жители.
Помеѓу 1898 и 1930 година, јадрото на Вејхај (денес округ Хуанкуи) бил дел од британската изнајмена територија Вејхајвеј; во тоа време, самиот град бил познат како Порт Едвард и служел како главен град на територијата Вејхајвеј.
1 Економија
Вејхај е комерцијално пристаниште и главен риболовен центар со некои лесни индустрии. Поради близината со Јужна Кореја, во Вејхај има голема корејска деловна заедница и го посетуваат многу корејски туристи. Вејхај е главна област за производство на кикирики и овошје.
2 Географија
Вејхај се наоѓа на североисточниот брег од покраината Шандунг; на источниот врв од Полуостровот Шандунг. Градот од три страни е опкружен со море, а неговото пристаниште е заштитено од островот Лиугонг.
Дмитро Павличко

Дмитро Павличко (|Дмитро Павличко; , Стопчатив, Јаблунивки реон, округ Коломија, Станиславско војводство, Полска, сегашен Косивски реон, Ивано-Франковска област, Украина—) — Украински поет, преведувач, литературен критичар, публицист, шеесетгодишен, општествени и политички активист, Херој на Украина (2004). Витез од Орденот на принцот Јарослав Мудриот IV, V степен (1999, 2009), Орден за заслуги III степен (1997), Орден на слободата (2015), лауреат на Националната награда Тарас Шевченко (1977). Таткото на Соломија Павличко.
Од октомври 1995 година до мај 1998 година, Павличко беше амбасадор на Украина во Словачка.
Павличко беше и амбасадор на Украина во Полска во периодот од пролетта 1999 година до февруари 2002 година. Благодарение на неговото барање, во март 2002 година, во центарот на Варшава, на половина километар од познатите Варшавски бањи, бил подигнат споменик на Тарас Шевченко.
1 Списи
* Любов і ненависть, 1953.
* Моя земля, 1955.
* Концерт у царя, 1958.
* Чорна нитка, 1958.
* Правда кличе, 1958.
* Днина, 1960.
* Два кольори, 1965.
* Гранослов, 1968.
* Сонети подільської осені, 1973.
* Таємниця твого обличчя, 1974, 1979.
* Магістралями слова, літературна критика, 1978.
* Світовий сонет, переклади, 1983.
* Над глибинами, літературна критика, 1984.
* Спіраль, 1984.
* Поеми й притчі, 1986.
* Біля мужнього слова, літературна критика, 1988.
* Покаянні псалми, 1994.
* Антологія словацької поезії XX століття, 1997.
* Золоте ябко, 1998.
* Сонети В.Шекспіра, 1998.
* 50 польських поетів, 2000.
* Поезії Хосе Марті, 2001.
* Наперсток, 2002.
* Рубаї, 2003
* Сонети (оригінальні твори й переклади), 2004.
* Не зрадь, 2005.
* Три строфи, 2007.
* Аутодафе, 2008.
* Мала антологія хорватської поезії, 2008.* Потоп. 2010.
* Золоторогий олень. Поема. 2011.
* Най поховають мене на цьому полі. Новела. 2011.
* Разом. Вместе: збірка поезій. (з Ратнером О. Г.). — Дніпропетровськ : Герда, 2013. — 176 с., іл. — ISBN 978-617-7097-02-9 
* Вірші з Майдану: Поезії. — К. : ВЦ «Просвіта», 2014. — 24 с. — ISBN 978-966-2133-96-7
Парче од синото небо

„Отпишаните“ (српски: ''Парче плавог неба'') – југословенски филм од 1961 година, во режија на Тома Јањиќ. Главните улоги ги толкуваат: Рахела Ферари, Павле Вуисиќ, Оливера Марковиќ, Милан Срдоч, Петре Прличко итн.
1 Синопсис
Едно парче од синото небо — тоа е сè што можат да видат жителите на една зграда во која живеат луѓе кои се радуваат, се караат и непотребно си го загорчуваат животот. Чеда (го игра Вуисиќ), кој ноќе ги мие улиците, пие за да ги заборави грижите, но сепак ги сака жената и децата кои страдаат поради неговиот алкохолизам. Нивниот потстанар, Бора, одгледува диви гулаби кои пак му пречат на брачниот пар Кнез (ги играат Ферари и Срдоч), а госпоѓата Кнез е полна со комплекси поради неостварените желби. Тука живеат и симпатичниот старец Филип (го игра Прличко), кој се грижи за децата и ги храни гулабите на Бора, како и малиот Миша (го игра Миладиновиќ), парализирано дете кое од балконот учествува во секоја детска игра. Понатаму жувее Жужа, жена со сомнително занимање, која ја издава собата и бара маж. Тука е и сликарот (го игра Курузовиќ) со својата жена Мица (ја игра Бељакова), а наспроти нив е студентката Љиља (ја игра Палинка) која често се сонча во бикини и така ги збунува сликарот и останатите соседи. Најпосле, тука се и другите жители: милиционерот (Перковиќ), судијата за прекршоци и другите. Филмот е приказна за човечкиот оптимизам...
Лурд

Лурд (француски: Lourdes; |Lorda) е град сместен на Пиринеите. Тој е дел од департманот Горни Пиринеи во регионот Окситанија во југозападна Франција. До средината на 19 век, градот бил најпознат по Фор де Лурд, утврден замок што се издига од карпестиот гребен во неговиот центар.
Од 1858 г, Лурд е најпознат по појавувањата на Дева Марија кои (според нејзино тврдење) ги видела селанката Бернадет Субиру, која подоцна била канонизирана. Набргу потоа Лурд со своето светилиште посветено на Пресвета Богородица станал едно од најважните светски места за поклонение и верски туризам.
1 Појавувања и поклонение
Според верниците, Дева Марија ѝ се појавила на Марија Бернадет Субиру (на нејзиниот мајчин окситански јазик) вкупно осумнаесет пати во Лурд (Лорда на нејзиниот локален окситански јазик). Лурд станал главно место за римокатоличкио поклонение и чудотворни исцелувања.
Денес Лурд има население од околу 15.000, но секоја сезона може да прими околу 5.000.000 поклоненици и туристи. Во Лурд има околу 270 хотели, и по Париз има најмногу хотели на квадратен километар во Франција.
Вечерта на 11 февруари 1858 година, младата Бернадет заедно со сестра ѝ и уште една другарка отишла да собере дрва за огрев, и кај пештерата Масабиел ѝ се појавила жена која била неопишливо убава. Иако жената, откако ја прашала не ѝ се претставила на Бернадета, но ѝ рекла да се врати кај пештерата. При следните посети, жената открила дека е „Безгрешното зачнување“. Ова се однесувало на догмата за Безгрешното зачнување, дефинирана од папата Пиј IX пред само четири години во 1854 година , во која се наведува дека самата Дева Марија била зачната без грев. Бернадет, која имала само основно познавање од католичката вера, не разбрала што значи тоа, но му го пренесла тоа на парохискиот свештеник, отец Пејремал. Тој, иако прво бил многу скептичен за тврдењата на Бернадета, кога го слушнал ова бил уверен во вистинитоста бидејќи знаел дека младата девојка не знае за доктрината. Богородица ѝ кажала на Бернадета каде да копа и ја советувала да пие од изворската вода која протекла таму. Веднаш се испоставило дека водата е лековита. Денес во изворот се капат аџиите. Забележани се многу наводни чудотворни својства на водата, како лек за нервни нарушувања и рак до помош во случаи на парализа, па дури и на слепило.
Photopea

Photopea — веб заснован уредувач на фотографии и графики. Се користи за уредување слики, создавање на илустрации, веб дизајн или претворање помеѓу различни формати на слики. Photopea е софтвер кој поддржува рекламирање. Компатибилен е со сите модерни веб-прелистувачи, вклучувајќи ги Opera, Microsoft Edge, Google Chrome и Firefox. Апликацијата е компатибилна со растерска и векторска графика, како што е Photoshop PSD, како и JPEG, PNG, GIF, SVG, PDF и други формати на датотеки со слики. Додека е базиран на прелистувач, ги складира сите датотеки локално и не пренесува никакви податоци на серверот.
Често се смета за бесплатна алтернатива со помалку функции.
1 Одлики
Photopea има различни алатки за уредување слики, вклучувајќи Spot Healing, Clone Healing Brush и Patch Tool. Софтверот поддржува слоеви, маски на слоеви, канали, селекции, патеки, паметни објекти, стилови на слоеви, текстуални слоеви, филтри и векторски форми.
2 Прием
Апликацијата доби позитивно покривање поради сличностите со Photoshop во дизајнот и работниот тек, што ја прави полесна програма за оние кои се обучени во Photoshop, во споредба со другите бесплатни уредувачи на растерски слики како што е GIMP.
Деспот Баџовиќ

Деспот С. Баџовиќ (|Деспот С. Баџовић) (1850 — 30 ноември 1930) — општественик, книжевник и револуционер.
1 Биографија
Деспот Баџовиќ и неговиот брат Ѓорѓи завршиле II одделение на Богословијата во Белград основана на Милош Милоевиќ. Во 1871 Баџовиќ отворил училиште во Крушево за околу 60 ученици каде тој и неговиот брат биле учители.
Во 1873 година станал учител во Битолската патријаршиска школа, а во 1874 година порадо неразбирање на српскиот јазик од страна македонските деца, се пројавил како учебникар. Напишал и објавил Буквар за српско-македонско основно училиште. Имено тој е потписник на букварот за македонските училишта „Букварот за основните македонски училишта во Турското Царство“, кој бил напишан на дијалект на македонскиот јазик.
Ѓорѓи станал учител во Смилево во 1875, а Деспот во 1876 заминал во Србија. Нивниот брат Кузман и неговата жена, Јелена Баџовиќ, ги замениле како учители.
За време на Втората српско-турска војна (1877-1878), заедно со Тодор Станковиќ, Милош Милојевиќ, архимандритот Сава Дечанец, Аксентије Хаџиарсич, Кост Шуменковиќ и Глигориј Чемерикиќ го формира Нишкиот комитет, револуционерно здружение и револуционерно друштво. кое имало за цел ослободување на југоисточна Србија.
2 Значајни дела
**** Македонско Питање, Предлог за споразум« измсђу Срба, Грка и Бугара о Савезу балканских народа - В. Градиште, шт. Штампарија Ане М. Драшхоција, 1893
Николае Булат

Николае Булат (|Nicolae Bulat; 10 февруари 1952 година, Курешница - 9 септември 2022 година) — Молдавски историчар и мештански историчар. Директор на Сороцкиот музеј за историја и етнографија (вклучувајќи ја и тврдината Сорока). Автор е на многу книги за историска и локална историја, главно поврзани со регионот Сорока.
Николае Булат често бил нарекуван чувар на тврдината Сорока, каде што работел повеќе од 30 години, тој се сметал за еден од најдобрите водичи во Молдавија.
Црква „Св. Петка“ - Барбарево

Света Петка — заедничка селска црква на селата Горно и Долно Барбарево, во Општина Пробиштип.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на локалниот земјен пат помеѓу селата Горно и Долно Барбарево.
2 Историја
Црквата била подигната во 1874 година. Нема податоци кога истата е осветена и од кој архијереј.
3 Архитектура
Црквата не е зографисана, а нема податоци од кого и кој период се иконите, кои ги поседува.
4 Галерија
5 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Втора пробиштипска парохија
* Горно Барбарево
* Долно Барбарево
Љупчо Спировски

Љупчо Спировски — поранешен македонски алпски скијач.
1 Животопис
Спировски е роден во Битола во 1950 година. Во родниот град го завршил основното и средното образование, а дипломирал на Правниот факултет во Скопје.
Од пионерски денови почнал да се занимава со скијање и бил повеќекратен пионерски, младински и сениорски првак на Македонија.
Бил член на скијачкиот клуб Пелистер, на Македонската репрезентација, а бил и еден од осумтемина носители на олимпиското знаме на Олимпијадата во Сараево во 1984 година.
2 Успеси
Спировски бил во врвот на македонското скијање во подолг период, а забележал и успеси на југословенско ниво.*Шест пати бил победник на Пелистерскиот велеслалом
*Шест пати бил победник на меморијалот „Биро“ во Крушево
*Шест пати бил победник на меморијалот „Чанак-Флејта“ на Попова Шапка
*Неколкупати победник на тромечите Македонија–Србија–Црна Гора
*Шесто место во алпска комбинација во Југославија во 1975 година
ПВПИ

ПВПИ (англиски MIMO, ''Multiple-input multiple-output)'' — кратенка за поимот ''повеќекратен влез повеќекратен излез'' (''Multiple-input multiple-output)'', што се однесува на математички модел на комуникациски систем со повеќе приемни и предавателни антени.
Во последните неколку години, технологијата ПВПИ привлекла значително внимание на полето на безжични комуникации, бидејќи овозможува значителни подобрувања во пропусниот опсег и дострелот без потреба од зголемување на фреквенцискиот опсег или моќноста на предавателот. Оваа технологија општо ја зголемува севкупната ефикасност на безжичните комуникациски системи.
Безжичната технологија ПВПИ ја користи појавата на т.н. ''multipath (повеќе патеки)'' распростирање на сигналот за да се зголеми пропусниот опсег и дострелот на сигналот или да се намалат грешките за време на преносот на податоци, додека традиционалната технологија ЕВЕИ ''(Еден влез еден излез)'' се обидува да ги елиминира ефектите од простирање на сигналот по повеќе патеки.
ПВПИ може да се користи во врска со OFDM ''(Мултиплексирање со ортогонална фреквенциска поделба, Orthogonal frequency division multiplexing)'' како дел од стандардот IEEE 802.16 и може да биде дел од стандардот IEEE 802.11n ''за висока пропустливост'', кој се очекувало да биде завршен до 2007 година.
1 Историја
Џек Винтерс (Белови лаборатории) во 1984 година патентирал решение за безжични комуникации користејќи повеќе антени. Џек Салц, исто така од Беловите лаборатории, објавил труд во 1985 година за технологијата ПВПИ заснован на истражување на д-р Винтерс. Д-р Винтерс бил главен научник во Motia Inc., компанија која произведува чип за ''засилувач на сноп'', дизајниран да работи независно од перформансите на ПВПИ.
Во 1996 година, Грег Рали и Џерард Ј. Фошини измислиле нов пристап кон технологијата ПВПИ кој ја зголемил ефикасноста. Грег Рали е основач на Airgo Networks, компанија која тврди дека е пронаоѓач на „MIMO OFDM“, нудејќи „pre-n“ чип наречен „True MIMO“ за 802.11n. Сепак, хардверот заснован на тој чипсет веројатно нема да биде компатибилен со други уреди откако ќе се финализира стандардот 802.11n.
2 ПВПИ и теорија на информации
Телатар покажал дека капацитетот на каналот (теоретската горна граница на пропусниот опсег на системот) за систем ПВПИ се зголемува со зголемување на бројот на антени, пропорционално со минималниот број на приемни и предајни антени. Овој резултат, заснован на теоријата на информациите, довел до бројни истражувања на ова подрачје.
3 Ветувањата на технологијата ПВПИ
Како пример, стандардот 802.11n („ПВПИ“) сè уште се дискутира, но со еден прототип е можно да се постигне под оптимални услови до 250 Mbit/s. Тоа е пет пати побрзо од највисоката теоретска брзина на постоечкиот хардвер заснован на стандардот 802.11g.
4 Поврзано
* IEEE 802.11
Ентрописка стапка

Во математичката теорија на веројатност, стапката на ентропија или стапката на изворна информација на стохастички процес е, неформално, временската густина на просечната информација во стохастичкиот процес. За стохастички процеси со пребројлив индекс, стапката на ентропија <math>H(X)</math> е граница на заедничката ентропија на <math>n</math> членови на процесот <math>X_k</math> поделено со <math>n</math>, кога <math>n</math> се стреми кон бесконечност:
:<math>H(X) = \lim_{n \to \infty} \frac{1}{n} H(X_1, X_2, \dots X_n)</math>
кога постои граница. Алтернативно, соодветната количина е:
:<math>H'(X) = \lim_{n \to \infty} H(X_n|X_{n-1}, X_{n-2}, \dots X_1)</math>
За силно стационарни стохастички процеси, <math>H(X) = H'(X)</math>. Ентрописката стапка може да се смета како општо својство на стохастичките извори; ова е својство на асимптотска еквиподелба. Стапката на ентропија може да се користи за да се процени сложеноста на стохастичките процеси. Се користи во различни апликации кои се движат од карактеризирање на сложеноста на јазиците, слепо одвојување на изворите, до оптимизирање на квантизаторите и алгоритми за компресија на податоци. На пример, може да се користи критериум за максимална стапка на ентропија за избор на одлики во машинското учење.
1 Ентрописки стапки за Марковски вериги
Бидејќи стохастичкиот процес дефиниран со Марковска верига која е несводлива, апериодична и позитивно рекурентна има стационарна распределба, стапката на ентропија е независна од почетната распределба.
На пример, за таква Марковска верига<math>Y_k</math> дефинирана на пребројлив број на состојби, со оглед на транзициската матрица <math>P_{ij}</math>, <math>H(Y)</math> е дадена со:
:<math>\displaystyle H(Y) = - \sum_{ij} \mu_i P_{ij} \log P_{ij}</math>
каде <math>\mu_i</math> е асимптотската дистрибуција на веригата.
Едноставна последица на оваа дефиниција е дека стохастичкиот процес на независни еднакво распределени случајни има стапка на ентропија која е иста како ентропијата на секој поединечен член на процесот.
2 Поврзано
* Извор на информации (математика)
* Марковски извор на информации
* Својство на асимптотска еквиподелба
3 Наводи
* Cover, T. and Thomas, J. (1991) Elements of Information Theory, John Wiley and Sons, Inc.,
Големото прогонство во Кавкасија

Големото прогонство во Кавкасија — турска серија снимена во Македонија (Битола) во 2015 година. Глумците се од Турција и Македонија.
1 Улоги
Глумец, Улога
Толга Саритас, Џемил
Елјеса Касо, Ахмет
Елиф Атакан, Нино
Мелиз Биркан, Сафије
Нилуфер Ачикалин, Селви
Луран Ахмети, Комисер Игор
Зекир Сипахи, Бакалот
Мустафа Јашар, Рустем Демир
Ерман Шабан, Микаил
Наџи Шабан, Терзија
Шенка Колозова, Селанка
Џенап Самет, Димитри
Слаѓана Вујусевиќ
Мушереф Лозана
Борис Чоревски
Шефкет Наим Хасан
Несрин Таир
Илина Чоревска
Ертан Шабан, Омер
Нади Гулер, Ајтекин
Неат Али, Ника
Абдурахман Рахман
Трајче Иваноски
Соња Михајлова
Атила Клинче
Ѓорѓи Нешкоски
Осман Али
Инвазија (филм од 2020)

„Инвазија“ (руски: Вторжение) — филм на режисерот Фјодор Бондарчук од 2020 година. Главните улоги ги играат: Ирина Старшенбаум, Ринал Мукхаметов, Јуриј Борисов и Константин Богомолов.
1 Синопсис
Изминати се три години од падот на вселенскиот брод. Катастрофата што се случила тогаш засекогаш го променила животот на девојчето од Чертанов, но и сфаќањето на луѓето за вселената. Се чини дека тоа бил најголемот тест за човештвото. Меѓутоа, луѓето не се свесни дека набргу ќе доживеат уште еден судир...
Хиландарски типик

Хиландарски типик — средновековен типик на пергамент. Го напишал Свети Сава во 1200 година. години по пишувањето на Карејскиот типик. Свети Сава ги определил нормите на монашкиот живот во манастирот, како и организацијата на манастирската управа. Писмото е напишано по углед на прологот на типикот на цариградскиот манастир Богородица.
Не е зачуван оригиналот, туку ран препис во облик на пергаментен кодекс во Хиландар и веројатно датира од дваесеттите години на 13 век.
1 Содржина на типикот
Хиландарскиот типик содржи прописи за духовниот живот во манастирот и организирањето на разни служби на манастирската заедница. Со манастирот раководи игумен со широки овластувања, но во договор со соборот на старците. Секоја функција во манастирот е „служба“, а секоја работа е „послушание“, па ни овластувањето на игуменот не можело да биде неограничено. Покрај должноста да се договори за сè со старците, игуменот морал да се потпира и на други манастирски улоги: економ, еклесијарх, дохијар и други. Игумените на поголемите манастири ги бирале кралот и архиепископот заедно, од што произлегува не само високиот општествен углед на ова звање, туку и статусот на монаштвото и манастирите во средновековна Србија, како што ги изградил Свети Сава и организациски поставени со неговиот пример. Сите монаси морале строго да ги почитуваат своите три завети: девственост, сиромаштија и послушност. Меѓусебните односи биле под духовен и дисциплиниран надзор на игуменот, односно духовникот, при што посебно се трудел да се негува духот на љубовта и помошта. Грижата за болните довело и до создавање на првите вистински, иако затворени, болници во манастирите.
2 Поврзано
* Манастир Хиландар
Двоен астероид

Двоен астероид (бинарен астероид) — систем од два астероида кои кружат околу заедничко тежиште. Двојната природа на 243 Ида е откриена кога вселенското летало „Галилео“ поминало крај астероидот во 1993 г. Оттогаш откриени се бројни двојни астероиди и неколку тројни астероиди.
Месениот сооднос на двете составници (наречени главна и споредна) е важна особина. Највеќето двојни астероиди имаат голем масен сооднос, т.е. релативно мала месечина која кружи околу главната составница. Системите со мала астероидна месечина (наречена и „придружник“) се 87 Силвија, 107 Камилија, 45 Евгенија, 121 Хермиона, 130 Електра, 22 Калиопа, 283 Ема, 379 Хуена, 243 Ида и 4337 Аресибо (по надолен редослед на главната составница). Некои двојни системи имаат составници со речиси еднакви маси. Такви се 90 Антиопа, , и 69230 Хермес, со просечни пречници на составниците од 86, 1,8, 0,9 и 0,8 км.
1 Опис
Постојат неколку теории за настанокот на двојноастероидни системи. Многу системи имаат значајна макропорозност (внатрешност налик на збировит отпад). Месечините кои кружат околу големи главнопојасни астероиди како 22 Калиопа, 45 Евгенија и 87 Силвија може да настанале со пореметување на матичното тело со удар или отцепување предизвикано од кос удар. Заднептунските двојки можеби се образувале при настанокот на Сончевиот Систем со заемен зафат или трителесно замодејство. Близуземските астероиди, кои кружат во внатрешниот дел на Сончевиот Систем, најверојатно настанале со завртување и ослободување на маса, веројатно како последица од ЈОРП-ефектот. Бројчените симулации укажуваат дека астероидниот екватор исфрла материјал кога сончевата енергија ќе заврти збировит астероид доволно брзо под дејство на ЈОРП-ефектот. Овој процес исто така ги соголува половите на астероидот, изложувајќи нов материјал.
2 Поврзано
* Астероидна месечина
* Подмесечина
Доситеј Новаковиќ

Доситеј Новаковиќ (околу , — , ) — духовник и епископ тимочки од 1834 до 1854 година.
1 Биографија
Роден е во село Дабница кај Прилеп околу 1774. Како млад престојувал во манастирот Трескавец. Набрзо заминал на Света Гора во манастирот Зограф каде го прима монаштвото. Таму бил ракоположен за јероѓакон, а потоа и за јеромонах. Од Света Гора заминал во Пирот, а потоа во Ниш, каде што тамоншниот епископ Мелетиј го поставил за свој протосингел.
После убиството на епископот Мелетиј на 31 мај 1821 година од страна на Тураците кои поради Грчкото востание затворале и убивале православно свештенство, Доситеј успева да пребегне во Србија каде што кнезот Милош Обреновиќ го примил и му дал должност старешина на манастирот Света Петка, а потоа и на манастирот Горњак.
Кога во 1833 година била ослободена Тимочка Краина, и припоена на Кнежевството Србија, кнезот и митрополитот белградски одлучиле да формираат Тимочка епархија. Митрополитот Петар во договор со други двајца епископи, ужичкиот Никифор и шабачкиот Герасим, предложил три архимандрити од кои едниот бил Доситеј. Во 1834 на Сретение Господово, на 2 февруари бил ракоположен во Крагуевац за епископ тимочки во присуство на самиот кнез и народните претставници, кои биле собрани заради донесување на Уставот.
По хиротонијата, новиот епископ извесен период се задржал во Крагуевац, учествувајќи во работата на народното собрание, како и во работата на Архиjерејскиот собор, кој заседавал за проблемите на организацијата на Црквата по добивањето на спомнатата самоуправа. Речиси по еден месец, некаде во средината на месец март, епископот Доситеј тргнал за својата епархија, која имала свое седиште во градот Заечар.
Епископот Доситеј управувал со Тимочката епархија 20 години. Починал на 2 април 1854 година во Неготин. Неговиот гроб се наоѓа во криптата на старата неготинска црква.
Во еден инцидент во 1851 година, еден богат Ром (Циган) роден во Неготин и долгогодишен жител на Неготин се обидел да го омажи својот син за сиромашна Србинка и државниот закон и црковните канони очигледно го дозволувале тоа, но тоа било прилично необично и локалното население беше собрано од политичките противници на владејачкиот режим за да му се спротивстави. Владиката Доситеј во неколку јавни говори се обиде да ги расуди и писмените барања до државните функционери и до белградскиот митрополит јавно да се изјаснат дека планираната венчавка е легална. Тој постојано истакнуваше дека сите православни христијани се „еднакви по законот и во очите на Бога“, но по неколкунеделно планирање, вклучително и објавување на претстојниот брак во катедралната црква од страна на епископот, на денот на планираната венчавка бурната толпа упадна во палатата на епископот и го држеше Доситеј како заложник неколку часа за да не може да присуствува. Истото било направено и со протопрезвитерот (парохиски свештеник) и свадбата била откажана.
Името на Доситеј Новаковиќ денес го носи Народната библиотека во Неготин.
Кралство Исланд

Кралството Исланд (|Konungsríkið Ísland ; |Kongeriget Island) била суверена и независна земја со уставна и наследна монархија, основана со Актот за унија со Данска потпишан на 1 декември 1918 година. Траела до 17 јуни 1944 година кога по резултатите од државниот референдум на негово место била основана Република Исланд.
Според Актот за унија со Данска бил воспоставен личен сојуз, и исландскиот монарх бил истовремено и дански монарх. Парламентот на Исланд побарал Данска да го претставува Исланд на меѓународно ниво, а секојдневните прашања биле делегирани на дански ополномоштеник за исландски прашања со седиште во Рејкјавик, а по германската инвазија на Данска во 1940 година бил назначен регент.
1 Историја
1.1 Потекло на данското владеење
Со Калмарската унија, Исланд од 1380 година бил под контрола на Данската круна, иако формално до 1814 година бил норвешка територија. Во 1874 година, илјада години по првото документирано населување на островот, Данска на Исланд му одобрила домашно владеење. Уставот, напишан истата година, бил ревидиран во 1903 година, а степенот на домашно владеење со Исланд било проширено во 1904 година. Министерот за исландски прашања, кој живеел во Рејкјавик, бил одговорен пред ''Алтинг'', исландскиот парламент. 
1.2 Основање на кралството
На 1 декември 1918 година, со Актот за унија, Данска го признала Исланд како целосно суверена држава, независна држава во личен сојуз со Данска и заеднички монарх. Кралството Исланд усвоило свое знаме и грб и побарало во негово име Данска да ги застапува во надворешните работи и одбранбените интереси. Исланд својата прва амбасада ја отворил во 1920 година. Во 1940 Актот за унија бил ревидиран и можело да се поништи ако во рок од три години не се постигне договор за негово продолжување.
1.3 Втора светска војна, британска окупација и создавање на република
Во текот на првата година од Втората светска војна, Исланд бил неутрален и преземал акции против британските и германските сили кои ја прекршувале независноста. По германската инвазија и окупација на Данска од 9 април 1940 година односите меѓу Исланд и Данска се влошиле. Затоа, на 10 април, Алтинг усвоил две резолуции со кои изјавиле дека Исланд ќе ја преземе целосната одговорност за својата надворешна политика и одбрана. На 10 мај 1940 година, Обединетото Кралство со своите воени сили започнале инвазија на Исланд (Операцијата форк). Владата на Исланд испратила протестна нота против, како што го нарекла „флагрантното кршење“ на исландската неутралност. На денот на инвазијата, премиерот Херман Јонасон прочитал радио соопштение во кое им наложува на Исланѓаните да ги третираат британските трупи како гости. На 15 мај 1941 година, Алтинг усвоил закон со кој Свејн Бјорнсон се назначува за регент за да ја претставува монархијата. Во 1941 година, Владата на Исланд побарала од САД (кои тогаш биле неутрални) да ја преземат нивната одбрана, и по прифаќањето била прекината окупацијата на Исланд. Одбраната на Исланд бил прв ангажман на САД во Втората светска војна. 
По референдумот од мај 1944, Исланд на 17 јуни 1944 година станал република. Кралот Кристијан X испратил честитки до исландскиот народ.
Дактил (месечина)

Дактил — мошне мала астероидна месечина со пречник од 1,6 км која кружи околу астероидот 243 Ида. Сликан е од вселенското летало „Галилео“ на 28 август 1993 г. и откриен при испитување на задоцнетите слики од леталото на 17 февруари 1994 г. Ја добил привремената ознака S/1993 (243) 1. Подоцна е наречен по митските суштества наречени дактили кои живееле на планината Ида според старогрчката митологија.
Месечината кружи околу Ида со период од 1,54 дена на просечно растојание од 108 км и наклон од 9° кон Идиниот екватор.
Потеклото на Дактил е нејасно, но постојат две главни претпоставки. Првата вели дека Дактил и Ида нстанале истовремено, а според втората Дактил е откршен по удар на тело врз Ида.
Дактил е првата откриена астероидна месечина. Неговото откривање ја разрешило долготрајната расправа за постоењето на астероидни месечини.
1 Поврзано
* Список на астероидни месечини
Црква „Св. Илија“ - Гризилевци

Свети Илија — главна селска црква на селото Гризилевци, во Општина Пробиштип.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село Гризилевци, до кое води асфалтен пат, кој се двои од регионалниот пат 1205 помеѓу Пробиштип и Кратово.
2 Галерија
3 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Трета пробиштипска парохија
* Гризилевци
Каладонт

Калодонт или каладонт — јужнословенска зборовна игра, популарна во Македонија, Хрватска, Црна Гора, Србија, Словенија и Босна и Херцеговина, во која играчите за редоследно кажуваат зборови, така што секој почнува со последните две букви од претходниот збор.
Играта се игра според различни правила; играта или завршува кога се користи ''калодонт'', при што лицето вели дека е победник или ''калодонт'' е единствениот повторлив збор што може да се користи за да се елиминира претходниот играч. Освен ''калодонт'', употребените зборови не можат да се повторуваат и целта на играта е да ги принуди другите играчи да користат зборови што завршуваат на ''ка''.
Името на играта потекнува од некогаш популарниот австриски бренд за забна паста Калодонт кој станал синоним за забна паста во регионот на поранешна Југославија и вообичаен збор за неа. Тој е победничкиот збор бидејќи во јужнословенските јазици нема зборови што почнуваат со ''нт''.
1 Правила
Еден од играчите започнува со кажување збор. Потоа, секој следен играч во низа (обично во насока на стрелките на часовникот или спротивно од стрелките на часовникот) мора да излезе со збор што започнува со последните две букви од претходниот збор. Зборот мора да има најмалку четири букви, мора да биде во неговата стандардна форма (''т.е.'' инфинитив за глаголи, нечленувана за именките итн.) не смее да биде измислен или лична именка и ниту еден претходен збор не смее да се повторува. Кога еден од играчите не може да смисли прифатлив збор, тој ја губи играта. Победникот е играчот кој го поставил зборот со тешкиот крај; тој може да го започне следниот круг. Ако играчот каже збор што завршува со ''-ка'', победникот е првиот играч што ќе каже ''каладонт''.
2 Поврзано
* Зборовна игра
* Зборовна верига
Салватор Леви

Салватор Ардинов Леви (, – , ) – радиолог, вонреден професор на Медицинскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Леви запишал студии по медицина во Софија, а дипломирал во Белград во 1947 година. Специјализација завршил во Загреб во 1953 година. Организирал и опремил рендгенски одделенија во Битола и Прилеп. Од 1955 бил асистент на Институтот по радиологија, а потоа станал доцент, па вонреден професор. Супспецијализирал дијагностика на ГИТ во Париз.
Објавил над 50 труда.
Ерман Шабан

Ерман Шабан (р. во Скопје) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец од турска народност. Работи во Турскиот театар во Скопје.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
2006, Таква ТВ-филм, Мухитин
2007-2009, Збогум, Румелија ТВ-серија, Дилавер
2009-2010, Балканска свадба ТВ-серија
2012, Минатото лето на Балканот ТВ-серија, Мустафа
2012, Величествениот султан ТВ-серија, Алвисе Грити
2014, Никој не е совршен ТВ-серија
2015, Лимоната ТВ-филм
2015-2016, Големото прогонство во Кавкасија ТВ-серија, Микаил
2020, Горчлива цреша ТВ-филм, Лјулјзим
2021, Јули ТВ-филм, Метин
2022-2023, Балканска приказна ТВ-серија, Зафер
2023, Барбарос Хајредин: Султановиот едикт ТВ-серија, Пири Реис
Зекир Сипахи

Зекир Сипахи (р. во Скопје - во ) - македонски театарски, филмски и телевизиски глумец и режисер. Целиот свој работен век го поминал во Турски театар - Скопје.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
1984, Белото циганче ТВ-серија
1986, Солунски патрдии ТВ-серија, Заптија
1990, Трст виа Скопје ТВ-серија
1993, Бог да ги убие шпионите ТВ-филм
1997, Преку езерото ТВ-филм
2007, Мултиплеј ТВ-филм, Зекир
2007-2009, Збогум Румелија ТВ-серија, Папаз Ефенди
2009-2010, Балканска свадба ТВ-серија
2012, Последно лето на Балканот ТВ-серија
2015, Лимоната ТВ-филм, Суат
2015-2016, Големото прогонство во Кавкасија ТВ-серија, Бакалот
2020, Горчлива цреша ТВ-филм, Тодор
Адинг

Адинг АД Скопје - компанија за производство и пласман на хемиски материјали за градежништвото, основана на 30.05.1969 година.
Седиштето на матичната компанија и најголемиот производствен погон се наоѓаат во Скопје, Македонија, а со свои претставништва и дистрибутери е присутна на повеќе од 13 пазари од регионот на Југоисточна Европа, Блискиот Исток и Азија. Компанијата е присутна со свои производствени погони и во Р.Бугарија, додека свои фирми претставништва има во Србија, Казахстан и Грција.
Edipo a Colono (Росини)

''Edipo a Colono'' (Едип во Колон) ― дел од сценска музика. Џоакино Росини го компонирал во 1817 година за бас глас, машки хор и оркестар. Италијанското либрето од е заснована на истоимената драма на Софокле.
Три извадоци биле опремени со француски текстови и објавени во 1844 година: рефрените ''La Foi'' и ''l'Esperance'' и аријата ''Ame innocent''.
По долго отсуство, „Росиниевата ренесанса“ донела инсценирана преродба на Росиниевиот оперски фестивал во Пезаро во 1982 година и повторно во 1995 година, користејќи го критичкото издание објавено од Фондацијата Росини/Каса Рикорди уредувано од Лоренцо Тоци и Пјеро Вајс.
Lorem ipsum

Lorem ipsum — текстуален модел кој се користи во графичкиот дизајн, сложување набор и во печатарската индустрија.
1 Пример на текст
Вообичаениот облик на ''lorem ipsum'' е:''Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.'' ''Ut enim ad minim veniam, quis nostrud вежба ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat.'' ''Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur.'' ''Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.''
2 Историја
Lorem ipsum е стандардen модел за текст од 1500 годинa.
Спротивно на верувањето, текстот не е случајно избран и сложен. Неговите корени потекнуваат од класичната латинска книжевност од 45 пр.н.е., што го прави стар над 2000 години. Ричард Меклинток, професор по латински на ''колеџот Хемпден-Сидни'' во Вирџинија, ја побара дефиницијата за малку чуден збор од пасусот и со анализа на делови од зборот во класичната книжевност открил автентичен извор. Доаѓа од поглавјата 1.10.32 и 1.10.33 од книгата (Extremes of God and Evil) напишана од Цицерон во 45 пр.н.е. Книгата зборува за теоријата на етиката, која била многу популарна за време на ренесансата. Првата реченица на моделот доаѓа од реченицата во поглавје 1.10.32.
Сидерит

Сидерит е минерал составен од железо (II) карбонат (FeCO<sub>3</sub>). Името доаѓа од грчкиот збор ''сидерос'' (σίδηρος) што значи „железо“. Тој е ценет минерал на железото, затоа што содржи 48% железо и нема сулфур ни фосфор. Сидерит има Мохсова цврстина од 3,75-4,25, специфична тежа од 3,96, сјај на стаклестото тело или бисерен сјај. Сидеритот е антиферомагнетен под својата Кириева температура од 37 К.
Сидерит најчесто се наоѓа во хидротермалните вени и е сврзан со барит, флуорит, галена и други. Тој е исто така чест дијагенетски минерал во шкрилците и песочниците, каде што понекогаш формира конкременти, кои можат да обложат тридимензионално зачувани фосили. Во седиментните карпи, сидеритот најчесто се формира на плитки длабочини и неговиот основен состав честопати е сврзан со другите седименти.