procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Петра Ериксон

Петра Ериксон (родена на 1 јуни 1973 година во Молндал, Шведска ) е шведска спортистка која се натпреварувала во стрелаштво.
1 Кариера
Ериксон учествувала на Светските првенства во стрелаштво во сала во 1989 и 1991 година и завршила на 8-мо и 4-то место соодветно. За време на Светското првенство во стрелаштво во 1991 година, таа се соочила со бројни лични проблеми откако решила да ја испроба различен тип на лак. И покрај тоа, за тоа време таа го постигнала својот светски рекорд на сцената. Ериксон, исто така, покажала компетентност на Светските првенства во стрелаштво во сала, на отворено и на терен и на Светските игри, освојувајќи бројни медали во двата спорта во 1990-тите. За време на Летните олимписки игри 2000 година во Сиднеј, Австралија, таа се натпреварувала во рекурвната категорија, каде што завршила на 9-тото место во ранг-рундата пред да загуби од Џоана Новичка во втората рунда од нокаут натпреварот.
Во 2001 година, таа била четвртфиналист на Светското првенство во стрелаштво и на Светските игри во 2005 година.
Додека Шведскиот национален олимписки комитет не ја избрал да се натпреварува на Летните олимписки игри 2004 година, сепак Ериксон учествувала на Светскиот куп во стрелаштво во 2006 година.
Ериксон учествувала во женскиот поединечен состав на Светскиот куп во стрелаштво во 2007 година, добивајќи го 9-тото место и била сребрен медалист на Светскиот куп во стрелаштво во 2007 година во истата дисциплина. Откако се префрлила на сложената дисциплина, таа постигнала успех победувајќи на финалето на Светскиот куп во стрелаштво ФИТА 2007 во Дубаи, освојувајќи ја и втората етапа во Варезе. Таа постигнала висок пласман во кариерата од 2 (зад Џејми Ван Ната во април 2008 година, победувајќи ја Ана Казанцева во полуфиналето.
По долга пауза за да основа семејство (таа родила бебе во 2008 година), со нејзиниот тренер и сопруг Матс Инге, Ериксон се вратила во стрелаштвото и имала извонредни перформанси на Турнирот на Ним во 2012 година. За време на настанот, Ериксон се изедначила со Даниел Браун, а потоа и ја обезбедила бронзата откако ја победила Патриша Легер во финалето.
Ди Демирбаг

Дилнарин „Ди“ Демирбаг (родена на 14 ноември 1973 година во Кирван, Турција ) е шведска танчерка и пејачка, со курдско потекло.
1 Раниот живот
Демирбаг е родена во Кирван, мало село во источна Турција. Таа дошла во Шведска со своето семејство во 1976 година и пораснала во градовите Карлштад и Упсала . Во 1990-тите таа ја започнала својата кариера како танчерка, пејачка и фото модел.
2 Кариера
Таа се појавила во шведската ТВ серија ''NileCity 105.6'' во 1995 година и танцувала во шведската ТВ програма на Стафан Линг ''Stadskampen'' во 1998 година.
Ди учествувала во бендот на Е- Тајп и на сцената.
Во 2000 година Ди се пријави со Стокхолм Рекордс за соло проект и го направи својот деби-сингл „All the Way Up“ проследен со синглот „Want You to Go“.
Во 2001 година таа го напушти E-Type, но од 2005 година таа е на турнеја со бендот на повеќето концерти и сè уште го прави тоа.
3 Личен живот
Таа живее во Стокхолм, Шведска. Таа е сестра на Дилба и Дилса Демирбаг Стен .
Ида ЛаФонтејн

Ајда ЛаФонтејн (родена на 19 мај 1997 година) е шведска поп пејачка, текстописец и танчерка. Почнала да пее на 10-годишна возраст кога ја пеела песната „Hold on“ на Манс Зелмерлов. Учествувала и на Lilla Melodifestivalen во 2011 година Во 2012 година, таа била договорена со Warner Music и во септември истата година бил објавен нејзиниот прв музички сингл „Dancing 4 my Life“. На 7 август 2014 година таа го издадала синглот „Химна“.
Кон крајот на 2014 година, Ајда Лафонтејн била контактирана од Universal и Polydor кои ја потпишале како нова пејачка на снимање. Нејзиниот прв музички сингл со нејзината етикета била "Shut Up And Kiss Me".
1 Наводи
Хана Линдблад

Хана Линдблад (родена на 13 октомври 1980 година во Мотала ) е шведска пејачка . Откако студирала музика во гимназијата Хамар во Сандвикен, Линдблад отишла во Балетакадемиен во Гетеборг, од каде што дипломирала во 2000 година.
Таа била номинирана за Guldmasken за нејзината улога во „Saturday Night Fever“. Таа учествувала на второто полуфинале на Мелодифестивален 2010 во Сандвикен каде го освоила петтото место со нејзината песна ''Manipulated'' . Таа учествувала на четвртото полуфинале на Мелодифестивален 2012 со песната „Goosebumps“.
1 Сценски продукции
*''Холивудска почит ШОУБИЗНИС'' во Гранд Хотел и Оскарститерн
*''Треска во сабота навечер''*''Пеење на дождот'' во Оскарститерн
*''Рефренска линија''*''Звук на музиката''*''Skönheten och Odjuret''*''Флеш танц'' во Chinateatern
2 Телевизиски емисии
*''Пеј долго'' (2007)
*''Så ska det låta'' (2007)
*''Doobidoo'' (2008)
*''Doobidoo'' (2009)
*''Мелодифестивален 2010 година''*''Мелодифестивален 2012 година''
3 Друго
*''Рапсодија во рок'' (2007)
Евридома (месечина)

Евридома , исто така познато како , е природен сателит на Јупитер. Откриен е истовремено со Хермип од тим астрономи од Универзитетот на Хаваи предводен од Скот С. Шепард во 2001 година и ја доби привремената ознака „“ '.
Евридома е со пречник од околу 3 километри и кружи околу Јупитер на просечно растојание од 23.231.000 km за 722,59 дена, со наклонетост од 149° до еклиптиката (147° до екваторот на Јупитер), во повратно насока и со ексцентричност од 0,3770.
Именуван е во август 2003 година по Евридома во грчката митологија, која понекогаш се опишува како мајка на Грацеси од Зевс (Јупитер).
Евридома припаѓа на Групата Пасифа, неправилни повратни месечини кои кружат околу Јупитер на растојанија кои се движат помеѓу 22,8 и 24,1 Gm, и со наклонетост кои се движат помеѓу 144,5° и 158,3°.
Хермипе (месечина)|Хермипе и Евридома заедно, снимена од CFHT во декември 2001 година
left
Ева Еклунд

Ева Ани Софи Еклунд (17 декември 1922 &ndash; 19 ноември 2015 година), подоцна Ева Хог-Петерсен, била шведско-данска танчерка, пејачка, композитор и ресторан.
1 Биографија
Еклунд ја започнала својата кариера како модел и танчерка во Пантомимски театар во Тиволи Гарденс. Во 1939 година, таа била ангажирана за ревијата на Густав Воли во театарот Судра во Стокхолм. Во 1942 година, таа се појавила во шоуто на Алберт Габие. Во 1947 година била ангажирана како танчерка во циркус во Орхус, но се разболела и морала да се откаже од својата танцувачка кариера. Во раните 1950-ти, станала уметнички директор во дискографската куќа Универзал Грамофоне. Таа, исто така, снимила голем број популарни танцови албуми под името Еве Ани. Таа, исто така, ја компонирала музиката за ''шлагерот Ќерката на музичарот (шве: Lirekassemandens datter)'' која станала хит и во Данска и во странство.
2 Комедија од 1967 година
Во 1967 година, била ко-сценарист на сценариото за комедијата ''Тајната на вујко Јоаким'' а исто така, ја компонирала музиката за две песни од филмот, ''1-2-3-4'' и ''Тит тит''. Таа исто така имала и мала улога. Филмот е за млада, разгалена девојка која наследува ресторан во Нихавн. Тоа е делумно инспирирано од нејзините сопствени искуства. Во 1962 година, таа го презела ресторанот Дет Гилдне Лам (Златното јагне) на Нихавн 51 по нејзината мајка и го претворила во едно од најпопуларните места во Нихавн со жива музика и танц. Нејзиниот сопруг, Роберт Хоег-Петерсен, бил сопственик на зградата.
3 Наводи
Црква „Св. Троица“ - Скачковце

Света Троица — главна манастирска црква на Скачковскиот манастир во кумановското село Скачковце, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е подигната на ридот јужно од селото, каде во минатото постоел само крст.
2 Историја
Црквата е подигната во 2000 година од вевчански мајстори и осветена е во 2001 година.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува живопис во стар македонски стил, на кој работеле академиците Веле Ташевски и Благоја Кузмановски.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Орашачка парохија
Сесилија Ерлинг

Сесилија Ерлинг, (родена на 22 мај 1984 година) е шведска натпреварувачка танчерка. Таа трипати победила во танцовото шоу на ТВ4 ''Ајде да танцуваме'', во 2007 година заедно со Мартин Лидберг и во 2010 година со Матијас Андреасон и во 2013 година победи со Маркоолио. Ерлинг учествувала во танцовото шоу секоја година од 2007 година, танцувајќи со познати личности како Ричард Хери, Андерс Баге, Андерс Тимел и Стефо Торнквист. Во 2015 година, се натпреварувала заедно со Ингемар Стенмарк, а во 2016 година со Јохан Рабаеус, при што парот бил второ место.
Таа, исто така, се натпреварувала на танцовата Евровизија 2007 заедно со Мартин Лидберг, каде се пласирале на 14-тото место според гласовите.
1 Наводи
Жана Бјугрен

Жана Бјугрен, позната по нејзиното моминско презиме Жана Фалк (15 август 1901 - 16 јули 1980 година) била шведска танчерка и учителка по танц.
Фалк е родена во Стокхолм, Шведска. Студирала танц и музика во Хелерау, Дрезден, студирала кај Жак-Далкроз 1920-1921 и Мери Вигман 1921-1923 година, каде што предавала. Жана Фалк дебитирала по танцувачките вечери на континентот во Стокхолм во 1924 година. Уметноста на експресивно движење ја научила на Институтот за пластика. Таа била на студиски патувања во Германија, Австрија и Италија. Фалк станала учител во Кралскиот драмски театар на тема танц во 1926 година и на Кралскиот колеџ за музика во Стокхолм од 1939 година. Таа извела танцови делови од ''Сонот на летната ноќ'' во Кралскиот драмски театар во 1927 година и ''Венецијанскиот трговец'' во Кралската шведска опера во 1930 година и внатре во портите во Васатеатрн во 1936 година.
Фалк, чии родители биле Фердинанд Фалк и Ајда Розенбергер, се омажила за Бјорн Бјугрен (1904–1968) во 1933 година. Таа починала во 1980 година во Стокхолм и била погребана на гробиштата Лидинге.
Анет ав Пол

Анет ав Павле (родена на 11 февруари, 1944) е шведски-канадски балет танчер која имала 30 години танц кариера вршење, учење, и насочување компании во Канада. Ав Пол е родена во Ронинге, Шведска, околу 30 километри надвор од Стокхолм на 11 февруари 1944 година. Нејзината мајка била учителка по танц и пијано, а нејзиниот татко уметник и писател. Студирала во Кралското шведско балетско училиште и во 1962 година, на 17-годишна возраст, учела во компанијата, станувајќи главен танчер во 1966 година.
Таму го запознала нејзиниот сопруг, канадскиот танчер/кореограф Брајан Мекдоналд, кој во тоа време бил директор на Кралскиот шведски балет . Тие се преселиле во Канада во 1973 година и Мекдоналд станала уметнички директор на Les Grands Ballets Canadiens од 1974-1977 година, и резидентен кореограф таму од 1977-1990 година. Танцувала со Les Grands 14 години, а се пензионирала во 1984 година
По пензионирањето, Ав Пол била гостин изведувач и тренер во многу канадски и меѓународни танцови компании, вклучувајќи го Националниот балет на Канада, балетот на Кралскиот Винипег, Лес Балет Џез де Монтреал, Кралскиот шведски балет, Балетската компанија Гетеборг и Националната балетска школа на Канада . Таа била основач на уметнички директор на Балет БЦ од 1985-1988 година.
Ав Пол станала вонреден програмски раководител на Центарот за уметности Банф во Алберта, каде што предавала на професионални и танцови програми за обука и моментално е тренер со Конзерваториумот во Бирмингем на фестивалот Стратфорд .
Лиса Олин

Лиса Каролина Олин (родена на 20 февруари 1960 година во Њујорк ) е шведска сценаристка и режисерка.
1 Биографија
Олин продолжила филмски студии на Филмската школа за постдипломски студии на Универзитетот во Њујорк. За време на студиите работела на различни функции во шведски филмови. Помеѓу 2006 и 2009 година, работела како консултант за долгометражен филм во Шведскиот филмски институт .
Таа е ќерка на економистот Горан Олин и Рут Олин, поќерка на Анита Лагеркранц-Олин и внука на Холгер Олин.
Гина Дирави

Џина Дирави (родена на 11 декември 1990 година) е шведска телевизиска презентерка, пејач-текстописец, радио личност, блогер, комичар и глумица. Иако е најпозната како првата жена која некогаш била водителка на Мелодифестивален во три наврати, таа исто така водела и неколку други телевизиски и радио емисии. Дирави објавила музика и ја играла главната улога во претставата „Дона Хуанита“ на Стадститерн во Стокхолм.
1 Личен живот
Дирави била родена на 11 декември 1990 година во Сундсвал, Шведска, второ од четирите деца. Таа има палестинско потекло, а нејзиното семејство потекнува од Либан. Бабата и дедото на Дирави го убедиле нејзиниот татко да се пресели во Шведска. Откако на крајот се преселил во Сундсвал да студира, тој се вратил во Либан за да се ожени со мајката на Дирави. Нејзините родители се населиле во Сундсвал, како и нејзините баба и дедо, кои се преселиле во градот неколку години подоцна. Нејзиниот дедо бил имам во Сундсвал до неговата смрт во март 2011 година.
2 Кариера
Дирави ја започнала својата кариера во март 2009 година, со нејзиниот блог Ана Гина, и до август истата година започна со блогирање .
Нејзиниот блог вклучувал сатирични прикази на повторливи ликови од шведската и палестинската култура. Таа продолжи да се здобива со популарност со споделување видеа на YouTube, каде што нејзините видеа имаат над 18 милиони прегледи заклучно со мај 2016 година.
Дирави е најдобро позната како првата жена што домаќин на Мелодифестивален во три наврати: во 2012 година заедно со Хелена Бергстрем и Сара Даун Фајнер, во 2013 година заедно со Дени Соседо и во 2016 година со гости ко-водители во секоја емисија.
Таа ја добила наградата за најдобра ТВ водителка на Кристален во 2012 и 2013 година.
Дирави, исто така, била домаќин на шведските Греми награди во 2014 и 2015 година, како и ''Музихјалпен'' во 2011, 2012 и 2015 година, истата година кога била домаќин на традиционалната програма на Бадник на СВТ.
На 20 април 2016 година било објавено дека Дирави ќе биде шведски портпарол на годишниот Избор за песна на Евровизија, објавувајќи ги резултатите од гласањето на шведското жири од ''Евровизија: Забавата'' во Теле2 арената во Стокхолм. Таа, исто така, била домаќин на ''Студио Евровизија'', серија од три едночасовни емисии емитувани пред двете полуфиналиња и финалето, покривајќи вести и настани од натпреварот.
Таа била ко-водител на Идол 2017 заедно со Пар Ленстром, и во 2018 година.
3 Дискографија
3.1 Синглс
Наслов, Ослободен, Издавачка куќа, Референца
"ЉУБОВ", 27 август 2014 година, Џина Дирави,
„Луда жена“, 10 март 2015 година, Универзална музика,
4 Наводи
Сигрид Бернсон

Сигрид Анамарија Бернсон (родена на 28 декември 1988 година) е шведска пејачка и професионална танчерка. Бернсон ја започнала својата кариера како една од професионалните танчери во серијата ''Ајде да танцуваме'' на ТВ4 во 2011 година. Таа ја освоила седмата и деветтата сезона на натпреварот, настапувајќи со Антон Хисен и Бенџамин Ингросо, соодветно.
Во 2015 година, Бернсон ја започнала пејачка кариера и извела гостински вокал на песната „Happy Hours“ од Џон де Сон . Во 2017 година, таа го изведе својот деби соло сингл „Ова лето“ на ''Lotta på Liseberg'' . Таа учествувала на Мелодифестивален 2018 со песната „ Патрик Свејзи “ и се пласирала во рундата Андра Чансен од првото полуфинале, каде што била елиминирана од конкуренцијата од диџеј Мендез со неговата песна Everyday.
1 Дискографија
1.1 Синглс
Наслов, година, Врвни позиции на графиконот, Албум
SWE</br>
"Ова лето", 2017 година, 38
„ Патрик Свејзи “, 2018 година, 27
„Skulle dö for dig“, 2019 година, -
Белешки
Гунила Крајс

Гунила Крајс (родена во 1958 година) е шведски применет математичар и нумерички аналитичар специјализиран за методи со множество нивоа и нумерички методи за парцијални диференцијални равенки, особено за проблеми кои произлегуваат во динамиката на течности, вклучувајќи двофазен проток, проток на смолкнување и Бургерова равенка. Таа е професорка по нумеричка анализа на Катедрата за информатичка технологија, Одделот за научно пресметување на Универзитетот во Упсала, и главна уредничка на ''БИТ нумеричка математика (BIT Numerical Mathematics)''.
1 Образование и кариера
Крајс се заинтересирала за нумеричка анализа додека студирала градежништво на Кралскиот институт за технологија KИТ. Таму магистрирала применета математика во 1982 година, а докторирала во 1986 година, со дисертацијата ''Аналитички и нумерички студии за конвергенција кон стабилна состојба на решенија на два моделски проблеми на динамиката на течности,'' заеднички надгледувани од Гермунд Далквист и Бјорн Енгквист.
По завршувањето на докторатот, таа продолжила на Кралскиот институт за технологија како доцент, почнувајќи од 1987 година, а во 1993 година била унапредена во вонреден професор и во 2003 година во редовен професор. Била на чело на Групата за нумеричка анализа во КИТ од 2004 до 2006 година. Таа ја зазела својата сегашната позиција како професор на нумеричката анализа на Универзитетот во Упсала во 2006 година, и на чело на Секторот за научни пресметки таму со почеток во 2012 година. На Универзитетот во Упсала, на својата докторска студентите се вклучени Сара Заеди (р 2011), која ја добила наградата на Европското математичко друштво за 2016 година за нејзината работа на динамика на течности.
Била назначена за главен уредник на списанието ''БИТ нумеричка математика'' во 2017 година, и подоцна станала единствен уредник откако нејзиниот ко-уредник Ларс Елден се повлече од функцијата.
2 Личен живот
Крајс е ќерка на математичарот Хајнц-Ото Крајс, кој и е чест соавтор.
Солвеиг Нордлунд

Солвеиг Нордлунд (родена на 9 јуни 1943 година) е шведско - португалска режисерка.
1 Биографија
Нордлунд пораснала во Стокхолм и има диплома по историја на уметност на Универзитетот во Стокхолм . Во 1962 година, таа го запознала Алберто Сеиксас Сантос, со кого се омажила и нејзиниот интерес за кино растел. Во 1970 година, овој интерес се трансформирал во професија кога таа станала асистент на неколку филмови: ''Кој ги чека чевлите на мртовецот, бос умира'' од Жоао Сезар Монтеиро (1969–1970), ''Пораката'' од Хозе Фонсека е Коста (1970–1971), ''Педро Со'' од Алфредо Тропа (1970–1971) и ''Фрагменти''''од филмот'' Жоао Сезар Монтеиро (1979) Со ''Костими на Брандос'', од Алберто Сеиксас Сантос (1973–1974), нејзиното име почнало да влегува во заслугите како уредник. Работела на монтажа на филмови на многу режисери, како што се Маноел де Оливеира, Жоао Ботељо, Алберто Сеиксас Сантос и Томас Харлан, како и политички документарни филмови.
Во 1973-1974 година добила стипендија од Фондацијата Калуст Гулбенкијан и завршила практикантска работа во Париз под водство, меѓу другите, Жан Руш. Во 1974 година, таа била во ''Синекипа,'' а во 1975 година во ''Синекванон'', каде работела како уредник на ТВ серии. Како основач на ''Групо нула'', Солвеиг учествувала во некои филмови кои биле режирани од повеќе филмаџии, како ''До тебе од Земјата'' (1976). Во 1978 година, таа го направила своето деби како поединечна режисерка во фиктивни филмови со ''Ни птица ни риба''.
Таа режирала неколку филмови во соработка со театарот „Корнукопија“ кои биле базирани на драмите на Франц Ксавер Кроец (Музика за тебе, Патување до среќата, обете во 1978 година и Други перспективи во 1980 година) и Карл Валентин (И не можеш ли да го истребиш? - 1979). Нејзиниот прв долгометражен филм беше „Дина и Џанго“ (1983), по што следеле „Се гледаме утре, Марио“ (1994), „Детска комедија“ (1998), „Летечки апарат за ниска надморска височина“ (2002) и „Ќерката“ (2003). Таа, исто така, режирала кратки филмови и документарни филмови за писатели, како што се Маргерит Дирас, Џеј Џеј Балард и Антонио Лобо Антунес. Таа е основач на независната компанија за филмска продукција ''Амбар Филмес''.
Во 1998 година, таа го имала своето деби како театарски режисер со ''A Ноќта е мајка на денот'', од Ларс Норен, додека работела за културниот центар Белем и Театро да Малапоста . Таа моментално соработува со Артистос унидос, каде што ги режирала претставите ''Некој ќе дојде'', ''Есенски сон'' од Џон Фоси, ''Предавство'', ''Толку одамна'' од Харолд Пинтер и С''цени од Брак'' од Ингмар Бергман.
2 Поврзано
* Кинематографија на Португалија
3 Библиографски наводи
„РАМОС, Хорхе Леитао“. ''Dicionário do Cinema Português (1962–1988)'' . Едиторијал Каминјо, СА, Лисабон, 1989 година
Габриела Катарина Пихлер

Габриела Катарина Пихлер (родена на 11 март 1980 година во Хадинге ) е шведски филмски режисер и сценарист.
1 Биографија
Пихлер и нејзиното семејство се преселиле од Стокхолм во Оркељунга кога таа имала осум години. Нејзината мајка Ружица Пихлер е од Босна, а нејзиниот татко е од Австрија . Нејзината мајка играла една од улогите во нејзиниот прв игран филм од 2012 година, ''Eat Sleep Die'' . Пихлер го посетувала документарното училиште на Оланд и Факултетот за филмска режија во Гетеборг .
Во 2010 година, таа ја добила наградата Гулдбаге на 45-тото доделување на наградите Гулдбаге, во категоријата за најдобар краток филм за ''Гребнатинки'' ( ''Скрапсар'' ), што била нејзина теза на Факултетот за филмска режија . Истата година ја добила стипендијата Бо Видерберг .
Првиот игран филм на Пихлер, ''Eat Sleep Die'', бил премиерно прикажан во Шведска на 5 октомври 2012 година. Филмот ја освоил наградата од публиката во Меѓународната недела на филмска критика на 69. Меѓународен филмски фестивал во Венеција . Пихлер била наградена со две награди Гулдбаге на 48-то доделување на наградите Гулдбаге за нејзината работа на филмот; Најдобра режија и најдобро сценарио. Филмот бил награден и во категоријата Најдобар филм . За филмот, ѝ била доделена и малата книжевна награда на здружението Јан Мирдал „Наградата Робеспјер “ на 13 април 2013 година во Варберг .
Јени Росандер

Џени Росандер (1837-1887) била шведска просветителка, математичар, активистка за правата на жените и новинарка.
Таа и нејзината сестра Алида Росандер биле ученици на пионерскиот ''Lärokurs for fruntimmer'' во 1859 година, биле меѓу првите учители вработени кога бил трансформиран во Högre lärarinneseminariet во 1861 година, и биле отпуштени од Џејн Милер Тенгберг кога училиштето добила структура во orgnazi. 1864 година, а во 1865 година тие станале основачи и менаџери на курсот Росандер. Од 1864 година била новинарка на Home Review.
1 Наводи
Алида Росандер

Алида Росандер (1843-1909) била шведска просветителка, математичар, активистка за правата на жените и службеничка во банка. Во 1864 година, таа станала првата жена службеничка во банка во Шведска.
Таа и нејзината сестра Џени Росандер биле ученици на пионерскиот Lärokurs för fruntimmer во 1859 година, биле меѓу првите учители вработени кога бил трансформиран во Högre lärarinneseminariet во 1861 година, и биле отпуштени од Џејн Милер Тенгберг кога училиштето доби структура во орган. 1864 година, а во 1865 година тие станале основачи и менаџери на курсот Росандер.
1 Наводи
Кристина Олофсон

Ана-Марија Кристина Олофсон (родена на 13 јуни 1948 година во Кристинехамн, Вермландс län, Шведска ) е шведски филмски режисер, продуцент и сценарист. Во 1974 година, откако ја основала продуцентската компанија Хагафилм со Горан ду Рес, таа продолжила да продуцира голем број филмови со него. Оттогаш има снимено голем број документарни филмови за придонесот на жените во општеството, вклучувајќи ги ''Жената е ризична облога: Шест диригенти на оркестар'' (1987) и ''I rollerna tre'' (1996), како и играните филмови ''Honungsvargar'' (1990) и ''Sanning eller konsekvens'' (1997).
1 Биографија
Роден во Кристинехамн на југот на Шведска, Олофсон студирала на универзитетите во Гетеборг и Стокхолм . Во 1970 година, таа посетувала курс за филмска монтажа на СВТ, шведскиот национален телевизиски сервис, додека посетувала курсеви за филм и театар во Стокхолмскиот Драматишки институт .
Откако работела како уредник во ТВ2 на СВТ, таа заминала во 1977 година за да се концентрира на снимањето филмови. Во 1978 година, заедно со du Rées, таа го продуцирала долгометражниот документарен филм ''Tältprojektet – vem tillhör världen'', еден од најзначајните записи на шведската прогресивна музичка и драмска сцена во 1970-тите. Нејзиниот краток филм ''штала Bara ett'' (Just a Child, 1980) прикажува млада, невработена жена, евоцирајќи ја нејзината често повторувана тема за женската работа и нивната желба за креативно исполнување.
Нејзината соработка со фотографката Лиза Хагстранд започнала во 1985 година со ''Mötet med Flory,'' опишувајќи ја средбата на романописецот Елин Вагнер со 82-годишната љубителка на природата, Флори Гејт . Финската уметница Хелене Шјерфбек била тема на краткиот документарен филм ''Nästa söndag ska jag måla en svart prick bättre'' (1987).
Олофсон била член на управниот одбор на одделот за филм на Шведската театарска асоцијација ( ''Teaterförbundet'' ) од 1980 до 1983 година и член на Одборот за долгометражен филм на Шведскиот филмски институт од 1984 до 1987 година.
Кристина Каприоли

Кристина Каприоли (родена на 22 октомври 1953 година) е уметник и академик родена во Италија, кој е истакнат кореограф во Шведска.
Критичарите ја истакнале Каприоли за јасноста, строгоста и прецизноста на нејзината работа, таа работела со сценски изведби, инсталации, видеа, предмети и публикации. Каприоли одиграла значајна улога во развојот на критичкиот дискурс во шведското поле на танцот и кореографијата.
Како независен уметник и како професор на Универзитетот за танц и циркус (DOCH) во Стокхолм, Каприоли има развиено методи и формати за уметничко истражување.
1 Биографија
Каприоли е родена и израсната во Северна Италија. Студирала танц во рана возраст и набрзо развила особен интерес за модерниот танц. Работела како професионална танчерка во Њујорк, Шведска, Германија и Австрија. Во 1983 година се преселила во Стокхолм каде сè уште живее и работи.
Во средината на 1990-тите, Каприоли започнала со кореографија. Во 1998 година ја основала CCAP, независна организација за одржување на кореографијата, каде што има произведено повеќе од 30 дела. Преку CCAP, Каприоли произвела сценски изведби, инсталации, видеа, објекти, публикации и кореографија и води долгорочни интердисциплинарни истражувачки проекти.
Во 2008 година, Каприоли била назначен за професор по кореографија на Универзитетот за танц и циркус во Стокхолм. Во 2004 година таа го основа c.off, непрофитна независна локација за развој и размена на интердисциплинарни кореографии, сместена во Стокхолм.
Каприоли ги курирала и продуцирала фестивалите ''Танцот зборува (Talking Dancing)'' (1997) и ''Движењето е жена (Movement is a Woman)'' (2002), истражувачките проекти ''т. лаб (t.lab)'' (2004) и потоа насловната страница (2009-2011). Таа, исто така, била уредник на антологиската антологија „ ''Кореографии“'' (2008) и го курирала и продуцирала симпозиумот „ТКАЈАЧКА ПОЛИТИКА“ (2012).
2 Наводи
Сандра Ди Роко

Сандра Ди Роко (родена 1967 година) е италијански математичар специјализирана за алгебарска геометрија. Таа работела во Шведска како професор по математика и декан на Факултетот за инженерски науки на KTH Кралскиот институт за технологија, и претседава со Активната група за алгебарска геометрија на Друштвото за индустриска и применета математика.
1 Образование
Ди Роко се здобила со лауреа на Универзитетот во Аквила во 1992 година, и го завршила својот докторат. по математика во 1996 година на Универзитетот Нотр Дам во САД, под надзор на Ендрју Џ. Сомесе.
2 Кариера
По постдокторските истражувања на Институтот Митаг-Лефлер во Шведска и Институтот за математика Макс Планк во Германија, и кратки стажови како доцент на Универзитетот Јеил и Универзитетот во Минесота, Ди Роко станала вонреден професор на КТХ во 2003 година. Таа била именувана за редовен професор во 2010 година, служеше како претседател на катедрата од 2012 до 2019 година, а стана декан во 2020 година
3 Сервис
Ди Роко била избрана за претседател на Групата за активности за алгебарска геометрија (SIAG-AG) на Друштвото за индустриска и применета математика (SIAM) во 2020 година.
Јесика Нилсон

Јесика Нилсон (родена на 11 јануари 1965 година) е шведска режисерка со седиште во Данска. Таа го режирала долгометражниот игран филм ''Се за Ана'' (2005), заедно со други, помалку популарни филмови.
Студирала на Кралската данска академија за ликовни уметности, а подоцна дипломирала на Националната филмска школа на Данска . Нејзиниот краток филм ''Колбасот'' (шве: ''Pølsen) ја'' освоил првата награда на фестивалот за краток филм во Осло 1998 година.
''Беспрекорна'' бил во конкуренција на филмскиот фестивал Санденс во 2001 година и бил прикажана на филмскиот фестивал Одензе во 2000 година, каде што ја добила наградата за заслуги на данскиот режисер. ''Беспрекорна ја'' освоила Специјалната награда на жирито на Фликерфест 2001 година во Сиднеј. ''Сè за Ана'' освоил три скандинавски награди за возрасни, вклучително и за најдобар скандинавски филм за парови, и бил номиниран за четири АВН награди, вклучително и за најдобар странски филм.
Нилсон пишува и режира документарни филмови, кратки филмови, музички спотови, реклами и радио претстави. Данската асоцијација на слепи ѝ ја доделила наградата за радиодрама ''во'' 2005 година за нејзината радио драма ''Огнена љубов (шве: Flammende kærlighed)'', во продукција на Данмаркс Радио.
Вториот долгометражен филм, ''Шведска е неверојатна'' (шве: ''Sverige er fantastisk)'', филм со Лене Марија Кристенсен, Мете Фонс и Ерик Клаузен во главните улоги. Бил снимен во 2007 година и бил објавен во 2015 година.
1 Филмографија
*''ТВ-Ансјосен'' (1995) (ТВ серија)
*''Колбасот'' (1997)
*''Табер!'' (1998)
*''Дневникот на психологот'' (1999)
*''Беспрекорен'' (1999)
*''Јоделите: Шестиот ден'' (2001) (ТВ-серија)
*''Апсолутна терапија за забави'' (2002)
*''Без стрес'' (2003)
*''Сè за Ана'' (2005)
*''Бездомници'' (2008)
*''Ула - Б сака работа'' (2009)
*''Безбедна куќа- Продадена''(документарен филм 2010)
*''Пиа сака да преживее - Рак'' (документарен филм 2012 - ? )
*''Човекот кој падна од скалите како 3-годишно дете - шизофренија (документарен филм 2013 година'''')''*''Безболно (2014)''*''Шведска е фантастична'' (2015)
2 Радио драми
*''Халет'' (2001)
Донја Фојер

Доња Фојер (31 октомври 1934 – 6 ноември 2011 година) била американска танчерка, кореографка и пионер на модерниот танц. Таа, исто така, била театарски режисер и филмски режисер, како и долгогодишен соработник со режисерот Ингмар Бергман .
1 Животот и кариерата
Фојер е родена во Филаделфија, Пенсилванија, во семејството на Самуел Касакоф, со руско-еврејско потекло, хемичар и фотограф кој емигрирал во Северна Каролина, и Полин Фојер, меѓународно позната социјална работничка . Доња учела како дете кај Надија Чилковски. Откако се преселила во Њујорк, студирала во училиштето Џулијард и со Марта Греам и Антони Тудор. По завршувањето на студиите, таа станала чирак во танцовата компанија Марта Греам и настапила на турнејата на Стејт департментот во Азија; во 1957 година танцувала во ''7-те нови танци на'' Пол Тејлор . Исто така во 1957 година го основала Студиото за танц со Пол Санасардо каде што работела со него како сценски партнер и соработник во кореографија и педагогија. Во студиото за танц, таа работела и со германската кореографка Пина Бауш .
Во 1963 година, Фојер се преселила во Стокхолм, Шведска, на позиција како кореограф, а подоцна како и директор во Кралскиот драмски театар . Во 1971 година се запознала со Ингмар Бергман и започнала здружение кое продуцирало седумнаесет филмски, театарски и телевизиски проекти, вклучувајќи ги ''„Волшебната флејта“'' во 1975 година и „ ''Лице в лице“'' во 1976 година. Други соработки вклучувале продукции на ''Јулиј Цезар'', ''Кралот Лир'' и ''Пир Гинт'' . Фојер, исто така, го режирала ''„Танцувачот“'', долгометражен документарен филм објавен во 1994 година, и други филмови, меѓу кои и ''Нижински : Живот'' . Таа продуцирала театарски претстави во Њујорк, вклучувајќи ги Шекспировите „ ''Зимска приказна“'' во 1995 година и ''Марија Стјуарт'' во 2002 година.
Фојер починала во Стокхолм од улцеративен колитис .
2 Филмографија
Одбраните филмови вклучуваат: Како кореограф:
* 1996 ''Ерусалим''* 1993 ''Backanterna'' (ТВ филм)
* 1992 ''Мадам де Сад'' (ТВ филм)
* 1975 ''Волшебната флејта'' (ТВ филм)
* 1968 ''Девојки''* 1966 година ''Mästerdetektiven Blomkvist på nya äventyr'' (ТВ филм)
Како директор:
* 2000 ''Работењето на утопијата''* 1994 ''Дансарен'' (документарен филм)
Како изведувач:
* 1992 ''Tre danser'' (ТВ филм како изведувач)
* 1975 ''Волшебната флејта'' (ТВ филм како Жена во публика)
Лиса Сиве

Лиза Кристина Сиве (родена на 17 август 1968 година) е шведска режисерка од Тајнерд, Гетеборг.
Студирала режија на Драмскиот институт во Стокхолм и дипломирала во 1999 година Како дел од нејзините студии таму, Сиве го режирала 30-минутниот краток филм Родендени и други катастрофи (шве: ''Födelsedagar och andra katastrofer'' )(во главна улога шведската глумица Сисела Киле). Филмот бил добро прифатен и и донело многу награди, во и надвор од Шведска. Како резултат на тоа, таа можела да се вработи во продукциското студио Медстоун Пикчрс во Њујорк. Сиве била ангажирана заедно со уште тројца режисери, а планот на студиото бил секој од нив да режира свој филм. Сепак, само еден од нив можел да продолжи. Иако чувствувала дека научила многу додека работела во студиото, Сиве решила да се врати во Шведска за да ја продолжи кариерата.
Откако една вечер го прочитала романот ''На таванот ѕвездите светат'' од 2003 година, Сиве ја добила идејата да го адаптира во филм. Таа му пришла на Лин Готфридсон, пријател што го запознала во Институтот Драматиска, за идејата. Тие на крајот одлучиле Сиве да го режира филмот, а Готфридсон да го напише. Откако ги добиле правата од авторот на романот, започнало производството. Филмот, меѓународно дистрибуиран како ''Светлечки ѕвезди'', бил објавен во Шведска на 30 јануари 2009 година. Тоа го одбележало дебито на Сиве во долгометражен филм.''Филмот'' бил оценет од критиката и освоил неколку награди. Сиве ја освоила наградата Гулдбаге, најпрестижната филмска награда во Шведска, во категоријата „Најдобар режисер“ за режија на филмот.
Неодамна, била на чело на Модус за СвТв, која на својата премиера имала најголема ТВ публика во историјата на шведската телевизија. Модус 2 штотуку бил премиерно прикажан во Шведска.
Таа моментално живее во Седермалм во Стокхолм.
Брезје (Севница)

Брезје (словенечки: ''Brezje'') — мало село во Општина Севница во централна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Долењска. Населбата сега е вклучена во Посавскиот статистички регион. Лежи на мал рид источно од Крмељ и селото Хињце и западно од реката Мирна.
1 Етимологија
Брезје за прв пат се споменува во историските извори како Пиркч во 1455 година и Пиргк во 1467 година. Името Брезје буквално значи „шума од бреза“, добиено именката ''breza'' „бреза“.
2 Наводи
Карин да Силва

Карин Елиса да Силва (родена на 16 ноември 1984 година) е шведско - португалска пејачка, професионална танчерка и телевизиска водителка.
1 Биографија
Карин да Силва е трикратна шведска јуниорска шампионка во латиноамерикански танц, стандарден танц и танц во сала. Таа ја претставувала Шведска и на Европското и на Светското првенство во танцување. Студирала на Средно училиште Конгахалаво Кунгалв и Балетската академија во Гетеборг.
Помеѓу 2005 и 2006 година, била член на музичката група Космо4 и групата ги издала музичките синглови ''Пикабу'' и ''Адиос Амигос'' додека таа сè уште била член.
Три години по ред учествувала во танцувачкото шоу на познати личности на ТВ4, ''Летс денс''. Во 2006 година танцувала со славниот Виктор Акерблом Нилсон, каде што завршила на третото место Во сезоната 2007 танцувала со Патрик Еквол и се пласирала на деветтото место. Во 2008 година учествувала со Матс Карлсон каде се пласирала на петтото место.
Во јули 2008 година, да Силва работела како програмска водителка за ТВ4, а исто така и во ТВ4 Плус. Била избрана за „најсекси жена во Шведска“ од страна на магазинот QX во февруари истата година. Кон крајот на 2009 година таа го претставила Форквал на ТВ4.
Во септември 2011 година, била помошник на Адам Алсинг во неговото ток-шоу ''Адам лајв'' заедно со Даниел Брајтхолц. Емисијата се емитувала две сезони на ТВ3. Во 2013 година, Карин да Силва и Адам Алсинг го воделе ''Скок на славните'' на ТВ3. Во 2020 година, да Силва учествувал во СВТ емисија ''Најдобар на тест.''
2 Мјузикл и театар
* 2005 ''Лов на вештерки'' – Театер Талија
* 2005 ''Патување'' – Театер Талија
* 2006 ''Петнаесет минути слава'' – сцена Остерлен
3 ТВ и филм
* 2004 ''Орка!''''Орка!''* 2006 ''Ајде да танцуваме''* 2007 ''Ајде да танцуваме''* 2008 ''Ајде да танцуваме''* 2009 ''Форквел''* 2011 ''#Адам Лајв''* 2013 ''Скок на славните''* 2020 ''Најдобар на тест''
4 Дискографија
4.1 Музички синглови
* 2006 - ''Пикабу'' (со Космо4)
* 2006 – ''Адиос Амигос'' (со Космо4) 
5 Наводи
Фердинанд (месечина)

Фердинанд (месечина) е најоддалечениот повратно неправилна месечина на Уран.
За прв пат бил виден во близина на Уран од Метју Џ. Холман, Џон Џ. Кавеларс, Дан Милисављевиќ и Брет Џ. Гладман на 13 август 2001 година и повторно забележан во септември 21, 2001. Објектот потоа бил изгубен без потврда дека всушност кружи околу Уран.
На 29 и 30 август 2003 година, тим предводен од Скот С. Шепард го истражувле небото околу Уран со телескопот Субару и откриле два непознати објекти во близина на Уран. Овие два нови објекти биле повторно набљудувани од Шепард и сор. со Телескопот Близнаци на 20 септември 2003 година при што ги пријавиле во Центарот на малата планета како можни нови месечини на Уран.
На 24 септември 2003 година, Брајан Г. Марсден, во Центарот за Мала планета, поврзал еден од непознатите објекти пријавени од Шепард и сор. со изгубениот објект забележан од Холман и сор. во 2001 година. Тогаш Холман можел да ја потврди поврзаноста помеѓу објектите од 2001 и 2003 година на 30 септември 2003 година со набљудување на нивната локација со Магелан-Бааде телескопот. Поврзаниот објект од 2001 и 2003 година потоа ја добил привремената ознака „S/2001 U 2“ на 1 октомври 2003 година, официјално идентификувајќи го како месечина на Уран. Денес наречен „Уран XXIV“ ''.
Вториот нов објект забележан од Шепард и сор. во 2003 година беше и млада месечина на Уран, сега именувана Маргарет.
1 Орбита
Фердинанд е најоддалечениот познат сателит на Уран. Следи повратна, скромна наклонето но високо занесена орбита.
Дијаграмот ги илустрира орбиталните параметри на повратните неправилни сателити на Уран (во поларни координати) со занесувањеа на орбитите претставена со сегментите што се протегаат од перицентарот до апоцентар.
2 Поврзано
* Uranus' natural satellites
Матилда Фогман

Матилда Фогман (1835-1921) била шведска и финска акушерка. Таа била влијателен духовен водач во Лестадијанизмот во Оверторнеа, нешто сосема уникатно за нејзиниот пол, бидејќи жените обично имале ниска позиција во Лестадското движење.
Фрида Лундел

Фрида Лундел (6 март 1899 – 19 август 1934) била шведска мисионерка. Таа служела со Шведското мисионерско друштво во Шјинџјианг.
Лундел е родена во Вало во Упланд, Шведска. Работела како медицинска сестра акушерка во Јарканд околу 7 години во периоди од 1925 до 1934 година. Починала во Јарканд 1934 година од тифус на 35-годишна возраст.
Стина Мартенсон

Стина Мартенсон (3 јуни 1882 – 1962) била шведска мисионерка. Таа служела со Шведското мисионерско друштво во кинески Туркестан (денешен Шјинџјианг) и Индија.
Мартенсон е родена во Ованакер во Хелсингланд, Шведска. Работела како медицинска сестра - акушерка во Јарканд и Кашгар повеќе од 22 години во различни периоди во текот на годините 1907-1936 година. Од 1939 до 1946 година работела во Индија. Таа починала во Шведска 1962 година на 80-годишна возраст.
Линда Причард

Линда Норгард Причард (родена на 19 мај 1983 година) е шведски уметник, која работела со Магнус Угла и Аце оф Бајс . Како студент, таа присуствувала на Музичкото училиште на Адолф Фредрик во Стокхолм . Таа учествувала во ''Идол 2008 година'' каде стигна до квалификацискиот циклус, но потоа била елиминирана, иако важела за една од фаворитите. Во текот на летото 2009 година, Причард учествувала на Allsång på Skansen како танчерка за Magnus Uggla и таа исто така кореографија за Ace of Base . Причард, исто така, го придружувала Углас на неговата ревијална турнеја. Првиот сингл на Причард „ Брз автомобил “, првично снимен од Трејси Чепмен, бил вклучен во компилацискиот албум ''Absolute Music 61'' . Таа претходно пеела придружни вокали за Селин Дион и Бритни Спирс . Во 2019 година, Причард се појавила на сцената на Изборот за песна на Евровизија во Тел Авив, Израел како еден од пејачите за поддршка за влезот во Обединетото Кралство во изведба на Мајкл Рајс .
1 Мелодифестивален
Причард учествувала на Мелодифестивален 2006 година, како резервна пејачка за Велвет, и Мелодифестивален 2008 како воведен чин и учествувала на Мелодифестивален 2010 со песната „Ти ме правиш жешко-жешко-жешко“, и заврши на петтото место на првото полуфинале кое се одржа во Орнсколдсвик . Таа, исто така, влегла во Мелодифестивален 2011 година со песната „Жива“, која била трета за време на четвртото полуфинале. Сепак, таа била нокаутирана од The Moniker .
2 Жив
Нејзиниот прв албум, ''Alive'', вклучувајќи ги сингловите „You're Making Me Hot-Hot-Hot“, „Miracle“ и „Alive“, бил објавен на 9 март 2011 година и влегол на шведските топ листи на 21. место. Помина три недели на топ листите на албуми, достигнувајќи го на 21 место во првата недела.
3 Дискографија
3.1 Албуми
*''Жив'' (2011)
# „славна“
# „Чудо“
# "Жив"
# „Ниту здраво“
# „Dance Your Tears Away“
# „Избриши и премотај назад“
# „Стани повторно“
# „Отуѓен“
# "сателит"
# „Плачење на дождот“
# „Заглавен во загатка“
# "На време"
# „You're Making Me Hot-Hot-Hot“ (бонус песна)
3.2 Синглс
година, Слободна, Врвни позиции на графиконот, Сертификација, Албум
SWE</br>
2009 година, „ Брз автомобил “, –
2009 година, „Да се остане жив “, –
2010 година, „ Ме правиш жешко-жешко-жешко “, 8
2010 година, „ Чудо “, 19
2011 година, " Жив ", 31
2011 година, „ Злобна игра “, –
2014 година, „Момчето тапанар“, –
Јесика Нетелблат

Јесика Марија Нетелблад (родена на 7 август 1972 година во Малме) е шведски режисер и документарен режисер, специјализирана за лични интервјуа.
1 Биографија
Нетелблад студирала на Академијата за драмски уметности во Стокхолм и магистрирала независен филм на Универзитетот во Гетеборг. Таа моментално ја води продуцентската куќа Лејони продукцис.
Нејзиниот документарен филм, Ј''ас сум своја Доли Партон,'' во кој интервјуа со Гудрун Хауксдотир, Елена Џозефсон, Сесилија Нордлунд, Нина Персон и Лота Венглен, бил премиерно прикажан на Темпо документарен филмски фестивал на 11 март , а подоцна во Њујорк на Трибека Гранд како дел од нордискиот музички документарен фестивал. Филмот започнал како трибјут концерт на Доли Партон, но еволуирал во дело за независни музичари, лица на кои се угледуваме и родителство. Филмот бил номиниран за најдобар документарен филм на фестивалот во Цирих.
Нејзиниот игран филм „Приказна за Монализа“ бил пофален од критичарите имал светска премиера и бил во конкуренција за најдобар нордиски документарец на CPH:DOX декември 2015 година. Во 2016 година, приказната за Монализа била номинирана за најдобар документарен филм на наградите Темпо и на Нордиск Панорама .Филмот ја добил специјалната награда од жирито Нордик Док. Исто така, бил номиниран за најдобар документарен филм на шведските Гулдбаге награди во 2017 година.
Во 2019 година го снимила драмскиот документарец ''Фанки кралот (Funkiskungen)'' во соработка со режисерот Стефан Берг.
Нејзиниот последен долгометражен документарен филм ''Принцот од соништата (Drömprins'' шведски наслов) бил избран во пролетта 2021 година за голем број филмски фестивали ширум светот, на пример Темпо, каде што бил номиниран за најдобар документарен филм, CPH DOX, Американски фестивал за документарен и анимациски филм, филмски фестивал во Краков и филмски фестивал Кармартен Беј во Велс. Во текот на летото 2021 година, ''Принцот од соништата'' исто така бил номиниран за најдобар документарен филм на Меѓународниот фестивал за документарен филм во Москва, Меѓународниот фестивал на квир филм КАШИШ Мумбаи во Индија, каде што е подготвен за најдобар документарен филм, како и Меѓународниот Мадрид во Мадрид Филмски фестивал во категоријата најдобар режисер, најдобра монтажа и најдобар документарен филм. Принцот од соништата е исто така избран за инаугуративен филм за Ворлд Прајд 2021 Малме на 13 август. Нетелблад била наградена со најдобар режисер на странски филм за нејзиниот документарен филм ''Принцот од соништата'' на меѓународниот филмски фестивал во Мадрид 2021 година.
2 Книги
*''Att leva och överleva som dokumentärfilmare'' (2012)
* Röster innanför murarna (2018)
3 Наводи
Лена Ајнхорн

Лена Ајнхорн (родена на 19 мај 1954 година) е шведска режисерка и писателка и поранешен лекар.
1 Ран живот и семејството
Ајнхорн е родена на 19 мај 1954 година во Спанга, Шведска. Нејзината мајка, Нина, избегала од варшавското гето за време на Втората светска војна и се населила во Шведска, а нејзиниот татко Јержи бил специјалист за рак, политичар и преживеан од Холокаустот, кој во 1966 година напишал книга за она што го доживеал. Нејзиниот помлад брат е доктор и автор, Стефан Ајнхорн.
2 Кариера
Откако дипломирала на Институтот Каролинска во Стокхолм со докторат по вирусологија и биологија на тумори, таа работела како лекар, специјализирана за туморски вируси и причинители на рак кај фетуси и новороденчиња.
Својата кариерата ја променила кога живеела во Соединетите држави во 1980-тите и почнала да работи како медицински уредник во Лајфтајм телевизија, каде што исто така продуцирала и пишувала медицински документарни филмови. Исто така, продуцирала научни и медицински документарни филмови за независни компании и за ПБС додека не се вратила во Шведска во 1994 година.
По враќањето во Шведска, станала независна филмаџика. Нејзиниот драмски документарец од 1998 година, ''Патувачки продавач во животот'', се фокусира на спасувачките напори за време на Втората светска војна и била основата на нејзиниот прв роман, исто така наречен ''Патувачки продавач во животот'', кој бил објавен во 1999 година.
Еден месец откако на двајцата родители на Ајнхорн им бил дијагностициран неизлечлив рак кон крајот на 1999 година, таа направила снимено интервју со нејзината мајка за нејзините искуства од гетото во Варшава за време на Холокаустот. Планот на Ајнхорн бил да сними игран филм со нејзината мајка како наратор, меѓутоа, таа не можела да обезбеди финансии пред нејзината мајка да умре во 2002 година, па наместо тоа решила да напише книга. Таа успеала да обезбеди финансирање шест месеци подоцна и објави и филм и книга наречена ''„Патувањето на Нина“''. Филмот ја освоила наградата Гулдбаге за најдобар филм и за најдобро сценарио и книгата ја освоија наградата Август 2005 година.
Ајнхорн ја напишала својата прва драма, ''Дневна соба'' со Анет Салмандер. Премиерата била прикажана во 2008 година во Културхусет во Стокхолм.
Таа го објавила филмот ''„Изгубено уметничко дело'' “ во 2012 година, што следела по двегодишната потрага по шест слики кои биле ограбени од нацистите од детскиот дом на нејзиниот татко во Јужна Полска.
Ајнхорн напишала две книги со хипотеза за алтернативно разбирање на животот, смртта и воскресението на Исус - ''Мистеријата на Исус'' во 2007 година, и ''Промена во времето'' во 2016 година.
Ајнхорн е член на Научен форум Ковид 19, група која го критикувала одговорот на шведската влада на пандемијата Ковид 19 во Шведска.
Ева Далгрен

Ева Шарлот Далгрен (родена на 9 јуни 1960 година) е шведски поп-музичар и кантавтор.
1 Кариера
Далгрен била откриена од музичарот/продуцентот Бруно Гленмарк во 1978 година откако се појави во ТВ-шоуто ''Шведски магазин'' и нејзиниот деби албум ''Дали некој се грижи?'' бил објавен истата година. Во 1979 година таа се пласирала на третото место на Мелодифестивален (пробниот натпревар за Песна на Евровизија во Шведска). Таа била на турнеја низ Шведска во 1987 година со шведското поп дуо Роксет, турнеја на која присуствувале повеќе од 100.000 луѓе. Кариерата на Далгрен постојано растела со неколку изданија на албуми во текот на 1980-тите, но нејзиниот дефинитивен пробив во Шведска дошол во 1991 година со ''Срцето на бледа русокоса'', нејзиниот најуспешен албум, кој се продал во над половина милион копии и ги освоил пет награди Греми.
Далгрен ја компонирала партитурата за филмот ''Ингрид Бергман: Со свои зборови'' (2015).
2 Личен живот
Во 1996 година Далгрен излегла во шведскиот печат кога се декларирала како лезбејка преку нејзината граѓанска заедница со дизајнерката на накит Ефва Атлинг, која ја запознала кога се преселила во Стокхолм во раните 1980-ти. Во врска со граѓанската заедница, Далгрен го променила своето презиме во Далгрен-Атлинг. Во 2009 година тие поминале низ церемонија на брак, откако Шведска го донела својот родово неутрален закон за брак.
3 Наводи