Саида (1878)

СМС ''Саида'' претставувал параброд со навој изграден за Австроунгарската морнарица во 70 години на 19 век и бил единствениот член од својата класа.
1 Дизајн
''Саида'' се карактеризирал со вкупна должина од околу 80м, со греда од околу 13м, како и нацрт од 5.83мм нормално, што подоцна се зголемило на околу 6м при полн товар, а кога сме веќе кај товарот, бродот имал депласман од 2,705 тони и екипаж кој варирал во текот на целата негова кариера, почнувајќи од 333 до 359 офицери и регрутирани морнари.
Бродот бил напојуван од еден двоцилиндричен, хоризонтален морски парен мотор кој придвижувал завртен пропелер, а бројот и видот на котлите не биле познати, но чадот од котлите се испуштал преку една инка сместена во средината на бродот, помеѓу предниот и главниот јарбол, а погонскиот систем бил способен да генерира дури 1,330kW за максимална брзина од 22км/ч и исто така бродот бил опремен со тријарболска едрилица како дополнување на парната машина на долги патувања.
''Саида'' бил вооружен со главна батерија од единаесет 15см пушки со преполнување од калибар 25, а воедно и 7см топ за десант од калибар 15 што би можело да го однесе на брегот од десантната група.
Во 1892 година, биле инсталирани два топа од 25мм митралези, а со понатамошното реновирање во 1904 година бројот се намалил бојот пиштоли од 15см на осум, а 25мм митралези биле заменети со пар од 47мм, пушки за брзо пукање со калибар 33.
2 Историја на услуги
''Саида'' била изградена во морнаричкиот двор Пула, почнувајќи со поставувањето на килот во септември 1876 година и нејзиното спуштање на 2 јули 1878 година и конечно завршување на 14 август 1879 година.
До тогаш, Австроунгарската морнарица веќе започнала серија прекуокеански крстарења, а ''„Саида“'' веднаш бил испратен да ги обиколи Западноиндиските Острови, Бразил и Јужна Африка.
Во 1884 година, ''Саида'' се вратила во јужноамериканските води, пред повторно да ја посети Јужна Африка, но оваа година продолжила преку Индискиот Океан за да ја посети Австралија, пред да се врати дома во 1886 година.
По кратка пауза, бродот повторно тргнал кон крајот на 1886 година за да ги посети Јужна Америка и Источна Африка во уште едно крстарење кое траело до 1887 година, а неговото следно големо крстарење започнало во 1888 година во кое бродот отишол до пристаништата на Западните Инди и Северна Америка, па по долго паување се вратил во Пула во 1889 година.
''Саида'' се впуштил во уште едно големо крстарење, но овојпат до Тихиот Океан во периодот од 1892 до 1894 година, а за време на патувањето, ги посетил пристаништа во Австралија, Кина и Јапонија, а подоцна во периодот од 1895-1897 година го повторил патувањето за време на кружењето околу светот, и се сметало како шести пат кога австро-унгарски брод го постигнал подвигот.
Во 1898 година, ''Саида'' бил распореден во источноазиските води, а веќе следната година, заштитениот крстосувач Кајзерин Елизабет ја засилил флотилата, но сите три брода биле повлечени подоцна во 1899 година.
''Саида'' бил деактивиран во 1902 година а бил избришан од поморскиот регистар на 26 февруари 1906 година, а 2 години подоцна во 1908 година ''Саида'' бил претворен во брод за складирање на поморски мини, што воедно вклучувало и отстранување на нејзиниот мотор.
Бродот бил базиран во Пула, а преименуван во ''Минерва'' во 1912 година за да може неговото име да се користи за новиот извиднички крстосувач Saida.
''Минерва'' останал во инвентарот на флотата во текот на Првата светска војна, а по завршувањето на конфликтот во 1918 година, бил украден од Италија како воена репарација и бил распарчен во 1920 година.