Воден пипер

Water pepper
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
''Clade'':, Tracheophytes
''Clade'':, Angiosperms
''Clade'':, Eudicots
Order:, Caryophyllales
Family:, Polygonaceae
Genus:, ''Persicaria''
Species:, ''P. hydropiper''
Binomial name
''Persicaria hydropiper''(L.) Delabre 1800
Synonyms''Persicaria hydropiper'' ( син. ''Polygonum hydropiper'' ), исто така познат како воден пипер, бел пипер јазол, газ паметен или таде,тоа е растение од фамилијата Polygonaceae . Се наоѓа во Австралија, Нов Зеланд, умерена Азија, Европа и Северна Америка. Растението расте на одредени влажни места и плитка вода. Култивираните сорти се јадат во Источна Азија поради нивниот лут вкус.
1 Опис
Водената пиперка е годишна билка со исправено стебло кое расте до висина од . Листовите се наизменични и речиси без стебленца. Сечилата на листовите се тесно овални и имаат цели рабови реси со многу кратки влакна. Тие се стеснуваат со тап врв. Секоја основа на листот има штипки кои се споени во обвивка што го затвора стеблото која е лабава и со реси на горниот крај. Цветот е шилец што кимнува. Периантот на секој мал цвет се состои од четири или пет сегменти, обединети во близина на неговата зелена основа и бела или розова на рабовите. Има шест стомаци, три споени карпели и три стилови. Плодот е темно кафеав овален, сплескан орев.
2 Биохемија
Водениот пипер има неколку активни состојки . Присутни се два бициклични сесквитерпеноиди, полигодијални (тадеонални, незаситен диалдехид со дрмански рбет) и варбурганален, што им дава лут вкус. Растението содржи и рутин, извор на впечаток на горчлив вкус.
Водената пиперка содржи есенцијално масло (0,5%) кое се состои од монотерпеноиди и сесквитерпеноиди : α-пинен, β-пинен, 1,4-цинеол, фенхон, α-хумулен, β-кариофилен, транс-б-бергамотен . Карбоксилните киселини ( цинамска, валеринска и капроична киселина ) и нивните естри биле присутни во траги. Составот силно зависи од генетските фактори.
Дивоводниот пипер произведува масла кои им предизвикуваат иритација на кожата.
3 Користи
Водениот пипер се јаде во Јапонија, каде што е познат како ''таде'', или поконкретно, ''јанаги таде''. Листовите се користат како зеленчук, но само од сортата, а не од дивиот тип кој има многу полут вкус. Билката често се продава на пазарите како расад. Младите црвени никулци се познати како ''бени-таде'' и се користат за украсување на сашими, темпура и суши . Популарен е за летно готвење. Семето може да се додаде и во Васаби .
Сос од водена пиперка, познат и како ''таде-зу'', е сос кој што е традиционално направен од ситно сечкани листови од водена пиперка, натопени во оцет и мала количина на парен ориз . Повремено се додава сок од цедено кабосу . Во јапонската кујна традиционално се користи како додаток на слатководната риба на скара, но не и на морска риба.
Во Кина, водениот пипер е најмногу познат како ''ла'' љао и се користи во традиционалната кинеска медицина .
Во Европа, водената пиперка некогаш се одгледувала и ја јаделе за време на војната како замена за пиперката.
Растението содржи многу киселини, вклучително и мравја киселина, што го прави непријатно за добитокот. Иако животните не јадат пиперка од дива вода, некои инсекти јадат, поради што се појави јапонската поговорка „ ''Таде куу муши мо сукизуки'' “ „Некои инсекти јадат водена пиперка и им се допаѓа“), што може да се преведе како „ За вкус не се дискутира“ или „Некои претпочитаат коприви“.
4 Галерија