procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Л. Д. Адамс

Луис Дорис Адамс (|Louise Doris Adams; почината во 1966 година) била британски наставник по математика и училиштен инспектор (ХМИ), која во 1953 година ја напишала книгата "Позадината на математиката во основното училиште" (Оксфорд Јуниврзити Прес) и станала претседател на Математичката асоцијација за 1959 година.
1 Живот
Адамс се стекнала со диплома од колеџот Бедфорд, Лондон, со почести од второ одделение по математика во 1911 година. Нејзината работа како инспектор била сместена во центарот на Западната земја, а особено во Бристол.
Таа се приклучила на Математичката асоцијација приближно во 1915 година и станала членка на наставниот под-комитет на Математичкото здружение во 1946 година. Кога станала претседателка на Математичката асоцијација во 1959 година, таа станала втора жена што ја држела таа канцеларија од основањето на асоцијацијата во 1871 година, по Мери Картрајт во 1951 година, и втора ХМИ, по В.С. Флечер во 1939 година.
Починала во 1966 година.
2 Придонеси
Адамс имала "значително искуство како наставник и инспектор" и нејзината книга " Позадината на математиката во основното училиште " (1953), ја напишала врз основ на тоа искуство. Таа била доделена кај наставниците по математика во основното училиште и користела студиски случаи од приближно 80 студенти, за да се заложи за поврзување на наставата по математика кон поединечните искуства на студентите. Нејзината книга "инспирирала многу наставници" и сугерирала кон поголемиот акцент во играње со математички алатки над учењето напамет.
Како членка на наставниот под-комитет на Математичката асоцијација, Адамс помогнала да се префрли фокусот на асоцијацијата "од настава кон учење", како и од она што треба да се предава, кон тоа како тоа треба да се предава. И нејзината книга и нејзината претседателска адреса во Математичката асоцијација биле главен поттик за реформата на математичкото образование во Обединетото кралство.
Музеј Резан Хас

Музејот Резан Хас — приватен музеј кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Музејот е посветен на културата и уметноста. Резан Хас, сопруга на богатиот турски стопанственик Кадир Хас, го основал музејот во мај 2007 година. Музејот, сместен во историска зграда, се наоѓа во реонот Чибали во областа Фатих на јужниот брег на Златниот рог. Музејот е отворен за јавноста секој ден помеѓу 9-18 по месно време.
Музејот има многу невообичаена археолошка колекција и обезбедува простор за изложби во зградата на Универзитетот Кадир Хас.
Музејот се состои од цистерна која датира од 11 век, наречена „Каранлик чешме“ (во превод: „Темна фонтана“), која е една од ретките византиски градби надвор од Цариградските ѕидини покрај Златниот Рог. Друг важен дел од музејот е хамамот од 17 век од отоманската ера, кој се наоѓа на врвот на цистерната. Музејот има археолошки, културни и уметнички изложби.
Лија Ален

Лија Браун Ален (|Leah Allen; во Провиденс, Род Ајленд&ndash; февруари 1973) била американски астроном и професор по астрономија во колеџот Худ.
Таа се приклучила на опсерваторијата Лик како асистент во 1908 година. Професор Ален почнала да предава астрономија во Худ во 1928 година.
1 Образование
* Училиштето Хоуп Стрит, 1902
* Универзитет Браун, 1904-1906, специјална работа за астрономијата под професор Винслоу Аптон* Колеџ Велесли, M.A. 1912
2 Награди именувани во нејзина чест
* Наградата „Лија Б. Ален“ за извонредност по математика и наука, колеџ Худ
* Наградата на „Лија Б. Ален“ за астрономија, колеџ Худ
3 Дописници
* Ени Џамп Канон* Вилијам Ф. Мегерс
4 Членства
* Американско астрономско друштво* AAVSO, член на Повелбата
5 Публикации
* „Една студија за специфичниот спектар на ѕвездата Ета Кентаури“ (магистерски труд, 1912) .
* Радијалните брзини на дваесет јужни променливи ѕвезди од класата Мене; Една студија за промените во спектарот на Т Centauri (Билтен на Опсерваторијата Лик) Универзитетот на Калифорнија Прес (1925)
Вања Дукиќ

Вања Дукиќ е експерт за компјутерска статистика и математичка епидемиологија, која работи како професор по применета математика на Универзитетот во Колорадо, Булдер. Нејзините истражувања вклучуваат работа за користење на инернет пребарувачите машини за пристап до модели за следење на болестите, како и за ефектите од климатските промени врз ширењето на болестите.
Дукиќ се стекнала со диплома по финансии и актуарска математика на Универзитетот Брајант во 1995 година. Го завршила докторатот на Универзитетот Браун во 2001 година, под заеднички надзор на биостатистите Константин Гацонис и Џозеф Хоган. Таа работела како член на факултет во програмата за биостатистика на Одделот за Јавно Здравство на Универзитетот во Чикаго од 2001 до 2010 година, пред да се пресели во Колорадо.
Во 2015 година била избрана за член на Американската статистичка асоцијација „за важниот придонес во бајезовското моделирање на сложени процеси и анализа на Големи податоци, суштинско и колаборативно истражување кај заразните болести и климатските промени, како и услуги во професијата, вклучувајќи ја и извонредноста во редакциската работа“.
Анушка Ферлигој

Анушка Ферлигој (|Anuška Ferligoj; р. во ) е словенечка математичарка, чијашто работа во истражувањето на мрежните анализи е меѓународно признаена. Нејзините интереси вклучуваат мултивариантска анализа (ограничено и мултикритериско групирање), социјални мрежи (квалитет на мерење и блок моделирање) и методологија на истражувањето (сигурност и валидност на мерењето). Таа е соработник на Европската академија за социологија.
Таа е професор по мултиваријантни статистички методи на Љубљанскиот универзитет и раководител на дипломската програма за статистика на Љубљанскиот универзитет. Исто така е и уредник на списанието „Напредок во методологија и статистика“ (Методолошки тетратки) од 2004 година и е член на редакциите на весникот за математичката социологија, весникот за класификација, социјални мрежи, статистика во транзиција, методологија, структура и динамика: е-весникот за Антропологија и сродни науки.
Таа била Фулбрајтов научник во 1990 година и визитинг (гостувачки) професор на Универзитетот во Питсбург. Таа била наградена со титулата амбасадор на науката на Република Словенија во 1997 година.
Истанбулски воен музеј

Истанбулскиот воен музеј (турски: ''Askerî Müze'') — музеј посветен на илјадагодишната турска воена историја. Тој е еден од водечките музеи од ваков вид во светот. Музејот е отворен за јавноста секој ден, освен понеделник и вторник.
Музејот првично бил отворен во црквата Света Ирина. Подоцна во 1950 година, тој бил преместен во зградата на Првата армија во Кумхуриет Кадеси, недалеку од плоштадот Таксим во Шишли, Истанбул. Оваа област била местото на Отоманската империјална воена академија. Денеска во музејот се изложени фина колекција на историски оружја, униформи и алатки од различни периоди на армијата. Најважните се величествените шатори за кампањите. Надвор од музејот, изложени се интересни отомански топови и минофрлачи, пиштоли, авиони, хеликоптери.
Воениот центар бил реновиран и повторно отворен во сегашната зграда во 1993 година со многу успешен и современ концепт на изложба. Денес во 22 соби се изложени околу девет илјади парчиња од отоманската ера низ Првата светска војна, од вкупно педесет илјади предмети. Има впечатливи историски богатства, како што е ланецот што Византијците го користеле преку Златниот рог за да ја спречат султанската морнарица во 1453 година да навлезе во градот. Источното крило на музејот се користи за привремени изложби, состаноци и слични активности. На приземјето се прикажани лакови и стрели, оклопни орудија од 17 век за коњите и отомански штитови што ги имале јаничарите, и делови посветени на Селим I, Мехмед Освојувачот, освојувањето на Истанбул, оружје од раните исламски, ирански, кавкаски, европски и турски периоди.
Вивијан Балади

Вивијан Балади (|Viviane Baladi; р. ) е математичарка која работи како директор за истражување во Националниот центар за научно истражување (ЦНРС) во Франција. По потекло е од Швајцарија, но таа станала натурализиран граѓанин на Франција. Нејзиното истражување се однесува на динамички системи.
Балади магистрирала по математика и компјутерски науки во 1986 година на Женевскиот универзитет. Останала во Женева заради докторски студии, завршувајќи го докторатот во 1989 година, под надзор на Жан Пјер Екман, со дисертација која се однесувала на зета функциите на динамичките системи. Таа работела во ЦНРС почнувајќи од 1990 година, со отсуство од 1993 до 1999 година, кога предавала на ЕТХ во Цирих и на Женевскиот универзитет. Таа, исто така, поминала една година како професор на Универзитетот во Копенхаген во 2012-2013 година.
Таа е автор на книгата „Оператори за позитивен пренос и распаѓање на корелацијата“ и на ''Динамички Зета-Функции'' и ''Динамички Детерминанти за Хиперболични Карти:'' Функционален Пристап (Ergebnisse der Mathematik und ihrer Grenzgebiete 68, Springer, 2018).
Ирит Динур

Ирит Динур (|אירית דינור) е израелска математичарка. Таа е професор по компјутерски науки на Институтот за наука Вајцман. Нејзиното истражување е во основите на компјутерската наука и комбинаториката, а особено во случајно проверливите доказ и тврдоста на апроксимацијата (приближувањето).
1 Животопис
Ирит Динур докторирала во 2002 година на училиштето за компјутерски науки на Универзитетот во Тел Авив, советувана од Шмуел Сафра; нејзината теза била насловена „''За цврстината на приближувањето на минималната покривка на темето и најблискиот вектор во решетка''“. Се приклучила на Институтот Вајцман, по посетата на Институтот за напредни студии во Принстон, Њу Џерси, НЕЦ и на Универзитетот во Калифорнија, Беркли.
Динур во 2006 година објавила нов доказ за ПКП теоремата, кој биле значително поедноставен во однос на претходните докази за истиот резултат.
2 Награди и признанија
Во 2007 година, Јад Ханадив и ја доделила Меморијалната награда Мајкл Бруно по компјутерски науки. Таа била пленарна говорничка на Меѓународниот конгрес на математичари во 2010 година. Во 2012 година ја освоила наградата Ана и Лајош Ердеш по математика, доделена од Математичката унија на Израел. Таа била соработничка на Вилијам Бентик-Смит на Универзитетот Харвард во 2012-2013 година.
Музеј на Москва

Музеј на Москва (на руски: ''Музей Москвы'') — еден од најстарите музеи во градот Москва, Русија. Збирката и постановката на музејот била основана на иницијатива на руската научна заедница во 1896 година. Градската дума на Москва на збирката на музејот подарила голема колекција на експонати. Во 20 век музејот неколкупати го променил своето име и локација. Во 1921 година музејот бил наречен Московски општински музеј и бил сместен во кулата Сухарев. Во 1940 година бил преименуван во Музеј за историја и реконструкција на Москва. [1] Во 1987 година музејот го добил своето сегашно име.
Музејот стекнал повеќе од еден милион предмети кои го опишуваат животот во градот во текот на својата историја, од античките почетоци на Москва до денес. Оваа збирка содржи археолошки наоди, антички алатки, накит, бронзени и камени предмети од најстариот период на историјата на Москва. Постои збирка мапи и нацрти кои покажуваат како градот се развивал, ширел и растел од година во година. Голем број на фотографии ги прикажуваат важните настани, прилики и прослави од Москва од средината на 19 век до денес.
Музејот има оригинални облеки, носии, додатоци, мебел и други секојдневни предмети произведени од талентираните руски и европски мајстори.
Карин Ердман

Карин Ердман (|Karin Erdmann; родена во 1948 година) е германска математичарка, специјализирана во областите на алгебрата, позната како претставителна теорија (особено модуларна претставителна теорија) и хомолошка алгебра (особено Хохшилд кохомологија). Таа е значајна по нејзината работа во модуларната претставителна теорија, која е цитирана повеќе од 500 пати според Математичките прегледи. Нејзиниот внук Мартин Ердман е професор по експериментална физика на честички на Ахенскиот универзитет.
Учествувала на Гисенскиот универзитет и ја напишала докторската теза за "''2-Hauptblöckke von Gruppen mit Dieder-Gruppen како 2-Sylow-Gruppen''" (2-главни блокови групи со дихедрални Силовски 2-подгрупи) во 1976 година, под раководство на Герхард Милер. Дала придонес во разбирањето на претставителната теорија на симетричната група.
Таа е универзитетски предавач на Математичкиот институт на Оксфордскиот универзитет, каде што имала 21 студенти докторанти и 29 наследници. Има објавено над 75 трудови и нејзината работа е цитирана повеќе од 500 пати.
Ердман била инаугуративен Еми Нутер предавач на Германското математичко друштво во 2008 година.
1 Одбрана библиографија
**
Памела Кук

Памела Кук (Лесли Памела Кук-Јоанидис) е американска математичарка, Унидел професор по математички науки и професор по хемиско инженерство на Универзитетот во Делавер. Таа била претседател на Друштвото за индустриска и применета математика (СИАМ) за 2015-2016 година. Нејзиното истражување се однесувало на динамиката на течностите.
Кук се стекнала со диплома од Универзитетот во Рочестер во 1967 година, а магистрирала и докторирала на Универзитетот Корнел во 1969 и 1971 година, соодветно. Нејзината дисертација, Асимптотско однесување како ''<math>\epsilon\to 0^+</math>'' на решението за ''<math>\epsilon\nabla^2w=\partial w/\partial y</math>'' на правоаголникот, била надгледувана од Џефри Стјуарт Стивен Лудфорд. По посетата на позициите во Корнел и Калифорнискиот институт за технологија, таа се приклучила на факултетот на Универзитетот во Калифорнија, Лос Анџелес во 1973 година. Таа се преселила во Делавер во 1983 година. Таа била претседателка на одделот за математички науки на Универзитетот во Делавер девет години, пред да стане соработник на деканот за инженерство. Таа, исто така, била претседавач на универзитетската комисија за статусот на жените.
Со Џулијан Кол, таа е автор на книгата ''Трансонична Аеродинамика'' (Северна Холандија, 1986).
Таа е соработник на Американската Асоцијација за Унапредување на Науката и на СИАМ.
Сахаров центар (музеј)

Сахаров Центар (на руски: ''Са́харовский центр'') — музејски и културен центар во Москва посветен на заштитата на човековите права во Русија и зачувување на наследството на истакнатиот физичар и активист за човекови права, Андреј Сахаров. Основана е од „Јавната комисија за заштита на наследството на Андреј Сахаров“, меѓународна невладина организација формирана во 1990 година, преку напорите на вдовицата на Сахаров, Елена Бонер и другите пријатели и колеги на Сахаров.
1 Историја
Во 1994 година Јавната комисија ја отворила архивата на Сахаров во трособниот стан каде живеел Андреј Сахаров. Содржината на архивата била донирана од Елена Бонер и вклучувала досиеја донирани од Федералната контраразузнавачка служба на Русија [5].
Во 1996 година, Сахаровската комисија го отвори музејот Сахаров и мултифункционалниот социјален центар за мир, напредок и човекови права (преименуван во 2012 година како Центар Сахаров).
2 Наводи
Норико Х. Араи

Норико Х. Араи (јапонски: 新 井 紀 子, р. 1962 година) е јапонска истражувачка по математичка логика и вештачка интелигенција, позната по нејзината работа на проектот за развој на роботи, кои можат да ги положат влезните испити за Токискиот универзитет. Таа е професор во одделот за информации и општествено истражување на Националниот институт за информатика.
1 Образование и кариера
Араи е родена во Токио. Дипломирала право на Универзитетот во Хитоцубаши, а потоа, во 1985 година, добила диплома по математика ''magna cum laude'' на Универзитетот во Илиноис во Урбана-Шампејн. Нејзиниот докторат е од Токискиот институт за технологија.
Таа се приклучила на Националниот институт за информатика во 2001 година.
2 Придонеси
Проектот на Араи, Тодаи Робот, има за цел да изгради робот, кој може да ги положи влезните испити за Универзитетот во Токио (попознат како Тодаи) до 2021 година. Араи станала директор на проектот во 2011 година. Во 2017 на TED Talk, таа објавила дека нејзиниот систем би можел да постигне резултат подобар од 80% од апликантите на универзитетот; сепак, но ова сè уште не бил преоден резултат. Араи го гледа успехот на проектот како доказ дека образованието на човекот треба да се концентрира повеќе на решавање на проблемите и креативноста, а помалку на техниката на учење заснована на повторување.
Араи е, исто така, основачка на ''Researchmap'', „најголемата социјална мрежа за истражувачи во Јапонија“. Таа била една од 15. врвни истражувачи на вештачка интелигенција, поканети од францускиот претседател Емануел Макрон, за да во март 2018 година му се придружат, при објавувањето на големата нова француска иницијатива за истражување на вештачката интелигенција.
Сунчица Чаниќ

Сунчица Чаниќ (|Sunčica Čanić) е хрватско-американска математичарка, авторитативен професор по математика на Хју Рој и Лили Кранз Кален, директорка на Центарот за математички науки на Универзитетот во Хјустон, и професорка по математика на Универзитетот во Калифорнија, Беркли. Таа е позната по својата работа во математичкото моделирање на човечкиот кардиоваскуларен систем и медицинските помагала за него.
Чаниќ дипломирала, а потоа и магистрирала по математика во 1984 и 1986 година на Универзитетот во Загреб. Таа го завршила својот докторат во 1992 година, во применета математика за Универзитетот Стони Брук, под заеднички надзор од страна на Бредли Ј. Плор и Џејмс Глим. Станала асистент професор на Државниот Универзитет во Ајова во 1992 година, а се преселила на Универзитетот во Хјустон во 1998 година. Станала познат авторитативен професор на Кален во 2008 година и професор по математика во У.Ц. Беркли во 2018 година. Таа е, исто така, и член на одборот на гувернери на Институтот за математика и неговите апликации.
Истражувањето на Чаниќ вклучувало компјутерска симулација на стентовите, кои се користат за лекување на артериските затнувања. Со изнаоѓање на начини за поедноставување на компјутерските модели на стентовите, од стотици илјади јазли на само 400 јазли, таа можела овие симулации да ги направи многу поефикасни и да ги искористи за да се дизајнираат подобрените стентови, кои го намалуваат формирањето на згрутчување и лузни. Таа, исто така, предводела и во развојот на процедурата за операција на замена на срцевите залистоци, која е помалку трауматична од операцијата на отворено срце.
Во 2014 година била избрана како соработник на Друштвото за индустриска и применета математика „за придонеси во моделирањето и анализата на парцијалните диференцијални равенки, инспирирани од апликациите во науката за животот“.
Тира Ајбе

Тура Аибе (|Thyra Eibe; во - во ) била данска математичарка и преведувачка, првата жена која добила диплома по математика од Универзитетот во Копенхаген. Таа е позната по нејзиниот превод на ''Евклидовите Елементи'', на данскиот јазик. При преземањето на овој превод, таа била мотивирана од претходната работа на данскиот историчар Јохан Лудвиг Хајберг, кој објавил едиција за Евклидовите Елементи на својот оригинален грчки јазик, со преводи на латински јазик.
Аибе била едно од десетте деца, на продавач на книги, од Копенхаген. По дипломирањето на историска лингвистика во 1889 година во училиштето на Н. Цале (тогаш училиште за девојчиња), Аибе студирала математика на Универзитетот во Копенхаген и се здобила со академски магистерски статус таму во 1895 година. Таа се вратила во училиштето Цале како учителка, а исто така ги подучувала и момчињата во училиштето на Сломан и станала првата жена која станала напредна учителка по математика за момчиња во Данска. Во 1898 година се преселила во образовната институција Х. Адлер, подоцна ќе стане Гимназија Сордедам, каде што останала сѐ до 1934 година, работејќи како директор една година и тоа во 1929-1930 година.
Квалитетно како и нејзините преводи, Аибе напишала неколку широко користени дански учебници по математика.
Во 1942 година, ѝ била доделена наградата Тагеа Брант Рејселегат, награда за данската жена, која направила значаен придонес во науката, литературата или уметноста.
Лиа Бронсард

Лиа Бронсард (|Lia Bronsard; р. ) е канадска математичарка, во 2010 година добитничка на наградата Кригер-Нелсон и поранешен претседател на Канадското математичко друштво. Таа е професор по математика на Универзитетот МекМастер. Во нејзиното истражување, таа ги користела геометриските текови за да ја моделира динамиката на интерфејсот на системите за реакција-дифузија. Други теми во нејзиното истражување вклучуваат формирање на модел, граници на жито и витли кај суперфлуидите.
Бронсард е по потекло од Кебек. Ги завршила додипломските студии на Универзитетот во Монтреал, дипломирала во 1983 година, а докторирала во 1988 година на Универзитетот во Њујорк, под надзор на Роберт В. Кон. По краткотрајните позиции на Универзитетот Браун, на Институтот за Напредни Студии и Универзитетот Карнеги Мелон, таа се преселила во МекМастер во 1992 година. Била претседателка на Канадското математичко друштво во периодот 2014-2016 година.
1 Одбрани публикации
* Бронсард Лиа; Кон, Роберт В. (1990), „За бавноста на движењето на фазните граници во една просторна димензија“, Комуникации за Чиста и Применета Математика,
* Бронсард Лиа; Кон, Роберт В. (1991), „Движење со средна закривеност како единствен лимит на динамиката на Гинзбург-Ландау“, Весник за Диференцијални Равенки,
* Бронсард Лиа; Реитих, Фернандо (1993), „Во врска со три-фазното движење на границите и сингуларниот лимит на векторната вредност на равенката на Гинзбург-Ландау“.
Моника Клап

Моника Клап е математичарка во Националниот автономен универзитет на Мексико (УНАМ), позната по нејзината работа во нелинеарните парцијални диференцијални равенки и алгебарската топологија.
1 Живот и работа
Клап е родена во Град Мексико. Дипломирала на УНАМ во 1974 година. Клап потоа докторирала на Универзитетот Хајделберг во 1979 година и од тогаш е член на УНАМ.
2 Награди и признанија
Во 2012 година, Клап станала членка на Американското математичко друштво.
3 Одбрани публикации
* Clapp, Mónica; Puppe, Dieter Invariants of the Lusternik-Schnirelmann type and the topology of critical sets. ''Transactions of the American Mathematical Society'' 298 (1986), no. 2, 603–620.
* Clapp, Mónica; Puppe, Dieter Critical point theory with symmetries. ''Journal für die reine und angewandte Mathematik'' 418 (1991), 1–29.
* Bartsch, Thomas; Clapp, Mónica Critical point theory for indefinite functionals with symmetries. ''Journal of Functional Analysis'' 138 (1996), no. 1, 107–136.
* Castro, Alfonso; Clapp, Mónica The effect of the domain topology on the number of minimal nodal solutions of an elliptic equation at critical growth in a symmetric domain. ''Nonlinearity'' 16 (2003), no. 2, 579–590.
Корнелија Друцу

Корнелија Друцу е романска математичарка, кој работела во областите на теоријата на геометриски групи, топологијата и ергодичната теорија и нејзините примени за теоријата на броеви. Таа е професор по математика на Универзитетот во Оксфорд.
1 Награди
Во 2009 година на Друцу и била доделена наградата Вајтхед од Лондонското Математичко Друштво, за нејзината работа во теоријата на геометриски групи.
2 Публикации
***
3 Поврзано
* Tree-graded space
Леоне Бартон

Леоне Мина Бартон (|Leone Minna Burton; родена Голд; - ) била професорка по образование по математика и наука на Универзитетот во Бирмингем.
1 Образование
Таа го посетувала Универзитетот во Лондон, проучувајќи го образованието со фокус на наставата по математика. Започнала да предава на средно ниво, но не ја сакала образовната структура и методите на денот па се преместила за да одржува наставата на примарно ниво, за да има поголема можност за промена на наставната структура. Таа добила пост-дипломски сертификат за образование во 1966 година и една академска диплома за образованието во 1968 година, и двете од Универзитетот во Лондон. Во 1967 година добила пост како специјалист по математичко образование во колеџот за образование Бетерси, кој е посветен за подготовката на наставниците. Докторирала од Институтот за образование во 1980 година.
2 Кариера
Нејзиното истражување го вклучувало она што сега се нарекува област на етноматематиката, која испитува како математиката е поврзана со културата во која е таа развиена.
Била гостувачки професор во институциите во Азија. За 1984-1988 година таа била меѓународен претседател за Меѓународната Организација на Жените и Математичкото Образование. Таа ја основала монографската серија Меѓународна перспектива за математичко образование со издавачката група "Издаваштво Гринвуд" во 2001 година, која објавила три монографии помеѓу 2002-2006 година. Овие монографски серии подоцна биле преименувани во Меѓународните Перспективи за Математичкото Образование: Перцепција, Праведност и Општество, во чест на нејзината пионерска работа за праведност и родови прашања во математичкото образование, уредено од Барарат Срираман и Дона Форд, а објавено од Информејшн Ејџ Паблишинг.
3 Фамилија
Се омажила со Џон В. Бартон во 1966 година и добиле син во 1968 година.
4 Наводи
*''Notable Women in Mathematics, a Biographical Dictionary'', edited by Charlene Morrow and Teri Perl, Greenwood Press, 1998. p 25-29
*''International Perspectives on Mathematics Education: Cognition, Equity and Society'', edited by Bharath Sriraman and Lyn English, Information Age Publishing
*''Obituary of Leone Minna Burton''
Звернец (остров)

Звернец — остров кој се наоѓа во јужна Албанија.
Островот е скоро цел покриен со високи борови дрвја. Должината е 430 метри и има максимална ширина од 300 метри. Островот е поврзан со копното со дрвен мост долг 270 метри.
Островот е туристичка атракција, бидејќи го содржи добро сочуваниот византиски манастир Зврненец од 13-14 век. Во близина на островот лежи селото кое го носи истото име. Островот има површина од околу 9 хектари.
1 Манастир
Северен Андамански Остров

Северниот Андамански Остров е северен остров на Големата Андаманска островска група од Андаманските Острови. Тој ѝ припаѓа на административната зона на Северниот и Средниот Андамански Остров и е дел од индиската територија на Андаманските и Никобарските Острови. Островот се наоѓа на 137 км оддалеченост од Порт Блер.
1 Географија
Островот ѝ припаѓа на Големата Андаманска островска група и се наоѓа северно од Средниот Андамански Остров. Околу него се наоѓаат многу мали островчиња. Главен град на островот е Диглипур.
Островот порано бил населен од домородното население Големи Андаманци, кои денес повеќе ги нема, така да денешното население се мигранти од Индија и нивните потомци.
На овој остров се наоѓа највисокиот врв на целиот Андамански Архипелаг, Седл пик, со 731 метри надморска височина.
Северниот Андамански Остров често е погодуван од силни земјотреси, а во 2004 година тој беше поплавен од цунамито предизвикано од земјотресот во Индискиот Океан.
2 Администрација
Островот е под административно управување од Диглипур.
3 Сообраќај
Постои мало пристаниште кај Дургапур, кое е шест километри северно од главниот град Диглипур, а има редовна линија од Порт Блер.
4 Економија
Северниот Андамански Остров е познат по морскиот екосистем, а на островот главното стопанство е одгледувањето на ориз и портокали.
5 Галерија
6 Наводи
Франц Јосиф (остров)

Остров Франц Јосиф (|Ishulli i Franc Jozefit) — остров кој се наоѓа на устието на реката Бојана во Албанија. Островот е составен од богата алувијална почва и станува полуостров во зависност од големината на протокот на реката. Овој остров е важно гнездо за многу морски птици, особено за семејството на чапјите.
Островот е низок, покриен со песок на брегот и Евла. Дрвјата се 75 години и достигнуваат висина од 16 метри. Островот е посетуван од неколку странски туристи поради својата тишина.
Името го добило од австриски картографи во 1870 година во чест на царот Франц Јосиф I.
Белене (остров)

Остров Белене или остров Персин — најголемиот остров во бугарските води. Островот е формиран во реката Дунав делејќи го текот на реката на две страни што минуваат северно и јужно од него.
1 Местоположба
Островот Белене се наоѓа во областа Плевен, Општина Белене, Бугарија. Меѓународната граница помеѓу Бугарија и Романија го следи северниот дел на реката и затоа островот Белене целосно е дел од бугарската територија. Островот се создал како соединување на неколку помали острови.
2 Податоци
Островот е долг 14,5 километри и достигнува 6 километри ширина. Островот Белене е четврти најголем Дунавски остров со плоштина од 41,1 км2, правејќи го најголемиот бугарски остров. За време на голема плима, делови од островот се потопени. Островот е поврзан со градот Белене со понтонски мост.
Островот е познат по озлогласениот концентрационен логор кој функционирал во периодот од 1949 до 1990 година, каде биле држени политички затвореници. Затворот Белене сѐ уште работи како затвор во западниот дел на островот, додека источниот дел е природен резерват.
3 Видови
Островот Белене е дел од Комплексот Острови Белене и од Природниот парк Персина, дом на повеќе од 170 видови ретки птици, како што се црн ибис, мал корморан, мало свраче и други. Флората на островот Белене е претставена со врби, тополи и аспенс. Има и некое обработливо земјиште. Островот е формиран од алувијални седименти.
Ксамил (остров)

Ксамил (|Ishuj të Ksamilit) — група од четири карпести острови кои се наоѓаат во Јонското Море во јужна Албанија. Селото Ксамил, по кое се именуваат островите, се наоѓа на исток од островите. Покрај тоа, островите се наоѓаат во границите на Националниот парк Бутринт.
Островите се наоѓаат јужно од Албанската Ривиера долж Јонското Море. До нивможе да се пристапи само со брод. Комбинираните области на четирите острови зафаќаат само 8,9 хектари. Двата надворешни острови се поврзани со тесен појас на песок. Во поглед на геологијата, островите се обликувани во неговата сегашна форма во периодот јура.
Островите спаѓаат во рамките на илирските листопадни шуми. Растителноста на островите вклучува многу заедници од средоземен тип. На бреговите и по должината на брегот доминираат ''posidonia oceanica'', ''halophila stipulacea'' и ''cymodocea nodosa''.
Света Анастасија (остров)

Света Анастасија — бугарски остров во Црното Море. Се наоѓа на 1,5 километри од брегот кај Черноморец, на 12 метри надморска височина, и опфаќа територија од еден хектар. Тој е единствениот населен остров покрај бугарското крајбрежје на Црното Море.
Островот се снабдува со електрична енергија и вода за пиење. Именуван е по поранешниот манастир Св. Анастасија, кој се наоѓа на островот. Манастирот постоел уште од средниот век и бил реконструиран во текот на 18-19 век. Потоа манастирот бил напуштен од 1923 година, кога островот бил трансформиран во затвор.
Во 1925 година, група од 43 политички затвореници (комунисти и антифашисти), предводени од Теохар Бакарџиев, започнале бунт на островот и успеале да побегнат во Советскиот Сојуз. Во нивна чест, островот бил преименуван како Болшевички Остров кога комунистите дошле на власт во 1945 година. Бугарскиот филмски режисер Рангел Валчанов го базирал својот филм „''На малиот остров''“ од 1958 година според овој настан.
Еден неделен весник со седиште во Бургас, ''Фактор'', во 2006 година објавил дека водачот на Движењето за права и слободи, Ахмед Демир Доган, го посетил островот и изразил желба да го приватизира. Меѓутоа, Бугарската православна црква, која тврди дека островот е нејзина сопственост, се спротивставила на тоа.
Денес, покрај манастирот со својата црква, островот има и светилник кој се наоѓа на островот, како и музеј, ресторан, кеј, конференциска сала и два куќи за гости со вкупно пет соби достапни за туристите. Во текот на летото, островот се посетува од Бургас преку бродски услуги кои се движат напред и назад неколкупати на ден.
Каролево (Плочки Округ)

Каролево (|Karolewo) — село во општината Нови Дунинув од Плочкиот Округ на Мазовското Војводство, источно-централна Полска. Селото се наоѓа 3 километри северозападно од Нови Дунинув, 18 километри западно од Плоцк и 114 километри западно од Варшава.
Ејлана Фрејзер

Ејлана Маргарет Фрејзер (|Ailana Fraser) е канадска математичарка, професор по математика на Универзитетот во Британска Колумбија. Таа е позната по нејзината работа во геометриската анализа и теоријата на минимални површини.
Родена во Торонто, Онтарио, Фрејзер ги завршила докторските студии на Универзитетот Стенфорд, примајќи го својот докторат во 1998 година, под надзор на Ричард Шоен. По пост-докторските студии на Институтот Кјурант на Универзитетот во Њујорк, таа предавала на Универзитетот Браун пред да се пресели на УБЦ (Универзитетот во Британска Колумбија).
Таа ја освоила наградата Кригер-Нелсон од Канадското математичко друштво во 2012 година, а во 2012 година, исто така, станала и соработник на Американското математичко друштво.
Фиоралба Цакони

Фиоралба Цакони е албанска математичарка и експерт за теоријата на инверзно расејување. Таа е професор по математика на Универзитетот Рутгерс.
1 Образование и кариера
Цакони се стекнала со диплома и магистратура на Универзитетот во Тирана во 1987 и 1990 година, соодветно. Таа го завршила својот докторат во 1996 година, заеднички помеѓу Универзитетот во Тирана и Универзитетот во Патрас, под надзор на Џорџ Дасиос. Нејзината дисертација била ''дел од резултатите на равенката за апстрактниот Бран.''''Проблемите на теоријата на расејување во еластичноста и термоеластичност на ниска честота.''
Таа станала предавач на Универзитетот во Тирана, а потоа, од 1998 до 2000 година, научен соработник на Хумболт на Универзитетот во Штутгарт. Во 2000 година таа дошла во САД за дополнителни пост-докторски истражувања на Универзитетот во Делавер и останала во Делавер како асистент професор од 2002 година. Се преселила во Рутгерс во 2015 година.
2 Книги
Цакони е автор или соавтор на:
* Квалитативни методи во Теоријата на Инверзно Расејување (со Дејвид Колтон, Спрингер, 2006),
* Метода на Линеарно Земање на примероци во Инверзното електромагнетно расејување (со Дејвид Колтон и Питер Монк, Друштво за Индустриска и Применета Математика, 2011),
* Квалитативен пристап кон Теоријата на Инверзно Расејување (со Дејвид Колтон, Спрингер, 2014),
* Теорија на Инверзно Расејување и Трансмисија на сетот од скаларни вредности поврзани со линеарниот систем на равенки (со Дејвид Колтон и Хусем Хаддар, Друштво за Индустриска и Применета Математика, 2016).
3 Признание
Цакони била вклучена во класата на соработници на Американското Математичко Друштво за 2019 година "за придонеси во анализата на парцијалните диференцијални равенки, особено во теоријата на инверзно расејување".
Свети Кирик (остров)

Остров Свети Кирик — бугарски остров кој се наоѓа во Црното Море, 150 метри од полуостровот Столетц во Созопол. Островот има површина од околу 0,08 квадратни километри и висина од 15 метри. За разлика од повеќето други бугарски острови на Црното Море, неговата инфраструктура е целосно запоставена.
Островот бил именуван според средновековниот манастир Св. Кирик и Јулита кој се наоѓал на островот, но денеска од манастирот се оставени само рушевините. Манастирот бил подреден на големиот манастир на блискиот остров Свети Иван.
Во 1925-1926 година, на островот било изградено училиште за рибари и морнари, каде што на само сираци им било дозволено да студираат. Училиштето постоело 10 години. Во 1936 година неговата база била реорганизирана за да се смести во Бугарската поморска академија. До неодамна, островот претставувал ограничено подрачје, каде што бродовите на бугарските морнари престојувале.
На островот за време на Втората светска војна постоел фашистички логор, каде меѓу интернираните, била и Цена Деспотоска со уште 18 Македонци, нејзини другари од НОД.
Островот бил демилитаризиран во 2000-тите со цел да стане центар на меѓународниот поморски туризам. Островот е национален споменик на културата.
1 Наводи
*
Жозеф Мари Жакар

Жозеф Мари Жакар (|Joseph-Marie Jacquard, 1752 — 1834) — француски пронаоѓач. Во 1801 година јавно го покажал својот автоматски разбој со револуционерни технолошки елементи. Овој негов пронајдок е прогласен за јавно добро во 1806 година, и Жакар бил награден со доживотна пензија и посебни привилегии.  Неговите дупчени картички ги прилагодил Чарлс Бебиџ, користејќи ги и за својата аналитичка машина. Технологијата на разбојот на Жакар била основа на вториот модерен автоматски разбој и претходник на современиот компјутер.
1 Жакаров разбој
Во 1801 година разбојот бил прифатен многу брзо и веќе во 1806 година само во Франција имало 11.000 такви разбои. За секој од нив Жакар добил надомест. Истата година, овој неговиот изум бил прогласен за јавно добро, а на Жакар му бил доделена доживотна пензија и посебни привилегии.
1.1 Начело на работа на Жакаровиот разбој
Жакаровиот разбој користел дупчени картички за да управува со постапките. Овој разбој имал програма што се состоела од низа дупчени метални картички што ја управувале работата на разбојот. Иглите влегоа во дупките во картичката, а различни комбинации на удари создадоа различни обрасци и дизајни на ткаениот материјал, што драматично го подобрил квалитетот и дизајнот на ткаенините.> Наједноставните повторувачки обрасци можеле да се вклопат на една картичка, додека посложените барале цел шпил. На основа на распоредот на отворите на картичките ткајачкиот разбој ги бирал боите што треба да се користат на одредени места. Кога картичките се поврзувале во лента, разбојот можел да ткае шара што ќе се повторува.
Дорис Коен

Дорис Коен (|Doris Cohen) била американска математичарка и аеродинамичарка од дваесеттиот век. Работела во Меморијалната воздухопловната лабораторија „Ленгли“ на Националниот советувачки комитет за аеронаутика (НАЦА, претходник на НАСА). Во 1941 година, истражувачкиот извештај што таа го објавила, ја направил да биде првата женска авторка од НАЦА.
Била во брак и работела со аеродинамичарот Р. Т. Џонс. Со него, таа е соосновач на Вега Инструмент, компанија за производство на телескопи, во 1957 година.
1 Библиографија
# Анализа на стабилноста на авион со слободни контроли со Роберт Т. Џонс (1941),
# Графички метод за одредување на распределбата на притисокот во дво-димензионален проток со Роберт Т. Џонс (1941),
# Теоретска распределба на оптоварувањето над повратно (криво) крило (1942),
# Метода за одредување на аголот на тркалата и завртувањето на површината, за да ја поддржи одредената дистрибуција на силата, спротивна на тежината на леталото (1942),
# Одредување на оптималните плански форми за контролните површини со Роберт Т. Џонс (1942),
# Теоретски испитувања на тркалачките осцилации на авион со слободни ејлерони (краеви на крило) (1944),
# Аналитичко истражување за стабилноста на паѓачкиот модел Ф8Ф со автоматска стабилизација (1945),
# Метода за одредување на аголот на тркалата и завртувањето на површината, за да поддржи одредена дистрибуција на силата, спротивна на тежината на леталото, со примена на оптоварување преку повратно (криво) крило (1945),
# Теоретско подигање на рамни повратни (криви) крилја на надзвучните брзини (1948),
# Теоретско оптоварување, при надзвучните брзини, на рамните криви крилја со интеракција на водечките и заостанатите рабови (1949),
# Формули и табели за надзвучно подигање и повлекувањето на рамните криви крилја со интеракција на водечките и заостанатите рабови (1950),
# Формули за надзвучно оптоварување, подигање и повлекување на рамните криви крилја со водечки рабови позади Маховата линија (1951),
# Теоретски испитувања за надзвучното подигање и повлекување на тенките криви крилја, со зголемено движење во близината на коренот, со Морис Д. Фридман (1953),
# Уредување на телата со конусна форма на двата краја, заради намалување на компонентата на аеродинамичкото повлекување на крилото на леталото, при надзвучни брзини со Морис Д Фридман (1954).
Херта Фрајтаг

Херта Фрајтаг (|Herta Freitag; во - ) била австриско-американска математичарка, професор по математика на Колеџот Холинс, позната по својата работа на броевите на Фибоначи.
1 Живот
Таа е родена како Херта Таусих во Виена, Австрија. Магистрирала на Универзитетот во Виена во 1934 година и ја презела улогата на наставник на универзитетот. Меѓутоа, нејзиниот татко (уредник на ''Die Neue Freie Presse'') јавно се спротивставил на нацистите, па во 1938 година таа и нејзините родители емигрирале во Англија, работејќи како слугинка, бидејќи англиските имиграциски закони ја спречиле да влезе во земјата како учител. Во 1944 година таа, нејзиниот брат (диригентот Волтер Таусих) и нејзината мајка се преселиле во САД (нејзиниот татко умрел една година претходно), и повторно почнала да подучува математика во Училиштето Грир во северниот дел од Њујорк.
Се стекнала со втора магистерска диплома во 1948 година на Универзитетот Колумбија, а докторирала на Колумбија во 1953 година. Во меѓувреме, во 1948 година се придружила на факултетот во Холинс, каде што на крајот станала редовен професор и главна на одделот. Во 1962 година работела како претседател на дел за Математичката асоцијација на Америка, првата жена во нејзиниот дел која го направила тоа. Таа се пензионирала во 1971 година, но се вратила на настава повторно во 1979 година, по смртта на нејзиниот сопруг, Артур Фрајтаг, со кого се омажила во 1950 година.
По нејзиното пензионирање, таа станала чест соработник за ''Фибоначи Квартално'', а списанието во нејзина чест, во 1996 година, посветило издание за неа, на нејзиниот 89. роденден (89 како број на Фибоначи).
Сара Фланери

Сара Фланери (р. 1982 година, Каунти Корк, Ирска), на шеснаесет години, била добитник на Есат Млад Научник Изложбата во 1999 година, за развој на алгоритамот на Кеили-Парср, врз основа на работата што таа ја направила со истражувачите на Балтимор Технолоџис, за време на краткото стажирање таму. Проектот, насловен како „Криптографија - нов алгоритам наспроти РСА“, исто така ја освоила наградата на „ЕУ Млад Научник на Годината“ за 1999 година. Нејзината книга Во Код (2001), заедно напишана со нејзиниот татко, математичарот Дејвид Фланери, ја раскажува приказната за создавањето и пробивањето на алгоритмот, како и уживањето што таа го имала од решавањето на математичките загатки додека растела. Таа посветува многу од нејзините достигнувања во областа на математиката и криптографијата на напорите на нејзиниот татко за време на нејзиното детство.
Студирала компјутерски науки во Питерхаус, колеџ на Универзитетот во Кембриџ, дипломирајќи во 2003 година, а од 2006 година работела за Електронски Уметности како софтверски инженер. Таа работела во ТирНуа како „Главен Научник“. Таа ја развила виртуелната економија во играта и слојот за пристап до податоци на  веб-сервисите, кои ги придвижувале одликите на играта. Таа исто така работела во РокЈу, како и неколку други институции, вклучени во развојот на софтверот и компјутерски науки. Со текот на времето, нејзините интереси и достигнувања во криптографијата, како тинејџер, се манифестирале во посветеност на науката во технологијата.
Пред да работи во ТирНуа, Фланери била софтверски инженер, која работела директно со тогашниот Главен Светски Директор за Технологија на Електроник Артс, Скот Кронс, а подоцна и со многу соработници основачи на ТирНуа во нејзиниот прв виртуелен свет.
Во ЕА, таа успешно ја поставила ЕА програмата од Отворен Код користејќи го . Фланери создала податковна визуелизација на софтверската архитектура и создала содржина на игра, кои биле користени за директно влијание врз квалитетот на двете. Таа, исто така, успешно ја стартувала и ја свртела виртуелната економија во рамките на ЕА-Ленд (порано Д Симс Онлајн).
Претходно, работела на техничкиот и научниот компјутерски софтверски производ математика за волфрам истражување.
Светлата на улицата „Св. Патрик“, една од главните сообраќајници во родниот град на Фланери, Корк се именувани по неа.
1 Семејство
Сара Фланери е ќерка на Дејвид и Елејн Фланери. Таа има четири помлади браќа: Мик, Брајан, Дејвид и Емон. Нејзиниот најстар брат е пејачот-текстописец Мик Фланери. Нејзиното образование вклучувало основно само женско училиште и средно машко-женско училиште.
Во 2014 година, Фланери и нејзиниот француско-американски сопруг, Лук Бартелет, го поздравиле доаѓањето на детето. Таа, исто така била мајка на четири деца од претходниот брак на Бартелет.
2 Библиографија
* (2000) Сара Фланери и Дејвид Фланери. '''' 271 страна, Изд. Лондон: Профил, ISBN 1861972229
* (2002) Сара Фланери и Дејвид Фланери. '''' 341 страна, Изд. Чапел Хил, Н.Ц.: Алгонкин Букс на Чапел Хил, ISBN 1565123778
*
3 Поврзано
* Линеарна алгебра
* Криптографија
* Алгоритамот на Кеили-Парср
Меланија Алварес

Меланија Алварес де Адем (|Melania Alvarez de Adem) е мексикански професор по математика, која работи како координатор за образование на Институтот за математички науки во Тихиот Океан и координатор за теренски истражувања на Катедрата за Математика на Универзитетот во Британска Колумбија, Ванкувер. Во УБЦ, таа е позната по летните кампуси по математика, кои таа ги развила, со цел подобрување на математичката едукација на домородните средношколци. Таа е добитник на наградата Адриен Пулиот за 2012 година, доделена од Канадското математичко друштво за значајни придонеси во образованието по математика во Канада.
Алварес пораснала во Град Мексико, каде што завршила додипломско образование на Националниот автономен универзитет во Мексико. Таа подоцна магистрирала по економија и антропологијата на Универзитетот во Висконсин-Медисон, како и во операцииските истражување од Универзитетот Стенфорд. Во 2016 година докторирала во математичкото образование на Универзитетот Сајмон Фрејзер, под надзор на Питер Лиљедал.
Таа го добила интересот да им помага на малцинствата, кои се во нерамноправна положба, по математика по инцидентот на расна дискриминација, кој се случил во Медисон, каде што нејзиниот син од шесто одделение (кој го наследил талентот на мајка му за математика) бил ставен на пониско ниво по математика поради неговата латино етничка припадност. Таа се преселила во Ванкувер во 2004 година и во 2007 година ја започна својата програма во математичкиот камп во УБЦ. Освен нејзината работа со домородните луѓе, Алварес била активна и во организирањето на математички натпревари, работилници и прибирање на средства, за математичко образование, помеѓу општата популација.
Нира Дин

Нира (Рихтер) Дин (|נירה דין) е израелска математичарка и експерт за геометриско моделирање, поделба на површини, теорија на приближување (апроксимација) и компресија на слика. Таа е професор во пензија по применета математика на Универзитетот во Тел Авив, и била наречена „пионер и водечки истражувач во поделба на заедницата“.
1 Образование и кариера
Дин дипломирала на Технион - израелскиот институт за технологија во 1965 година. Заминала да дипломира на Вајцмановиот институт за наука, каде што магистрирала во 1967 година и го завршила докторат во 1970 година. Нејзината дисертација, ''Оптимална и Минимална Норма за приближувања кон Линеарните Функционалности во Хилбертовите Простори, како и нивната примена во Бројчената Интеграција'', била надгледувана од Филип Рабиновиц. По пост-докторското истражување на Институтот за фундаментални студии на Универзитетот во Рочестер, таа се приклучила на факултетот во Тел Авив во 1972 година, а се пензионирала во 2010 година.
2 Признание
Дин била поканет говорник на Меѓународниот конгрес на математичари во 2006 година, во делот за бројчени анализи и научни пресметки.
3 Книги
Дин е автор на:
* Стохастички модели во биологијата (како Нира Рихтер-Дин, со Нарендра С. Гоел, Академски печат, 1974)
* Приближување на функциите чиишто вредности се поставуваат: ''Адаптација на Класичните Апроксимациски Оператори'' (со Елза Фархи и Алона Мохов, Империал колеџ прес, 2014)
Лида Барет

Лида Китрел Барет (|Lida Kittrell Barrett; р. ) е американска математичарка и воспитувачка.
1 Живот
Таа е родена во Хјустон, Тексас, на 21 мај 1927 година. Дипломирала, магистрирала и докторирала математика на Универзитетот Рајс, Универзитетот во Тексас и Универзитетот во Пенсилванија, соодветно.
2 Кариера
Кратко предавала на Државниот Колеџ за Жени Тексас, во Дентон.
3 Почести и награди
Од 1979 до 1982 година, Барет претседавала со комитетот на Американското математичко друштво за вработување и образовна политика. Таа била втората жена претседател на математичкото здружение на Америка. Таа е соработник на Американското математичко друштво и дел од класата на соработници од 2019 година на Асоцијацијата за математичарки.