procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Старац

Старац или Старец (|Старац) — село во општина Бујановац, Пчињски Управен Округ, Србија. Во неговиот атар се наоѓа познатиот манастир „Св. Прохор Пчински“, изграден во XI век.
1 Историја
Во крајот на XIX век Старац е село во Прешевската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година ''Старац'' е населувано со 520 жители Македонци христијани. Според патријаршискиот скопски митрополит Фирмилијан во 1902 година во ''Старац'' има 91 македонска кука под патријаршијата. По податоци на секретари на Бугарската егзархија Димитар Мишев („Lа Mаcédoinе еt sа Populаtion Chrétiеnnе“) во 1905 во ''Старец'' (Stаrеtz) живеат 680.
2 Население
Година, Население
1948, 622
1953, 613
1961, 610
1971, 509
1981, 315
1991, 225
2002, 260
2011, 260
Во Старац се запазени останки од голема црква, посветена на Светата Троица, можеби најстарата црква во региони на Бујановац. Според месната традиција црквата е била издигната пред манастири „Свети Прохор Пчински“ и во неа отседнал Свети Прохор, пред заради појавата на некакви диваци да отиде во Козјак. Во земјиштето на Старац според преданијата имало уште две цркви: „Свет #Кромид“ и „Свети Никола“.
3 Личности
* Христо Стефанов - Старачки (1870 – 1940), србомански четнически войвод
4 Наводи
Аврски културен центар

Аврски културен центар (француски: ''Maison de la culture''), познат и како Вулкан (француски: ''Le Volcan'') — културен центар којшто се наоѓа спроти плоштадот Шарл де Гол во Авр.
Проектиран е од Оскар Нимаер и е отворен во 1982 година..
1 Опис
Самата зграда има специфична форма инспирирана од индустриските градби - најчесто, разладните кули на термоцентралите.
Внатрешниот простор е целосно проектиран според потребите на современ ентериер сооодветно на наменета. Целосно е изведена во натур-бетон со пренапрегнато армирано железо. Затворена е од сите страни во еден вид бетониран бункер со широк отвор на горната страна од каде што доаѓа дневната светлина.
2 Стилски одлики
Оскар Нимаер е еден од најзначајните архитекти на дваесеттиот век.
Ова е едно од поексцентричните и послободни негови дела.
Во својот уметнички израз Нимаер во неа потполно го употребува излиениот бетон со кој ја формирал севкупната фасада. Тоа е израз кој ќе биде суштинска визура во модернистичката архитектура со планетрана распространетост.
Како еден од главните творци на овој архитектонски израз со смелоста, фантазијата, концизноста, органичноста и синтезата, Нимаер го развива до совршенство меѓународниот архитектонски модернистички стил.
Неговиот архитектонски израз не само што ќе изврши големо влијание на генерации светски архитекти, туку и во голема мера ќе придонесе за новата архитектонска визура во светски рамки..
Национален театар „Клаудио Санторо“

Национален театар „Клаудио Санторо“ (португалски: ''Teatro Nacional Cláudio Santoro'') — театарска зграда во Бразилија, Бразил, проектирана е од бразилскиот архитект Оскар Нимаер изградена е од1976 до 1981 година.
1 Опис
Зградата има трапезоиден облик, изградена е од армиран бетон, затворена од сите страни. Надворешната фасада е препокривана со одредени релјефни скулптурални коцки кои придонесуваат во специфичниот геометризам со апстрактни асоцијации.
Внатрешниот, просторот е целосно проектиран според потребите на современ ентериер за театарски претстави - гледачиште и сцена со одредени интервенции кои асоцираат на апстрактна релјефност на плафонот.Во предворието или поголемата површина од влезните пасажи на кровната конструкција има употреба на стакло што придонесува за отвореност, светло и прозрачност пред затворениот театарски внатрешен дел..
2 Стилски одлики
Оскар Нимаер е еден од најзначајните аритекти на дваесеттиот век.
Театарот во Бразилија иако денес доста запоставен и во нефункционална состојба е меѓу неговите врви дела.
Во својот уметнички израз Нимаер реализира дела во бетон, односно во употребата на пренапрегната - натур бетон. Тоа е израз кој ќе биде суштинска визура во модернистичката архитектура со планетрана распространетост.
Како еден од главните творци на овој архитектонски израз со смелоста, фантазијата, концизноста, органичноста и синтезата на разновидните материјали, Нимаер го развива до совршенство меѓународниот архитектонски модернистички стил, внесувајќи и одредени асоцијации кои се потпираат на традицијата во градителството не само на Бразил туку воопшто во развојот и традицијата на архитектурата од целиот свет.
Неговиот архитектонски израз не само што ќе изврши големо влијание на генерации светски архитекти туку и во голема мера ќе придонесе за новата архитектонска визура во светски рамки.
Самата зграда на театарот, подоцна ќе биде основа за низа на објекти од ваков вид, според нејзино влијание и одредени интернационални стилски влијанија е и зградата на Македонската опера и балет во Скопје..
Калифорнија (Саун Пауло)

Зграда и галерија Калифорнија (португалски: ''Edifício e Galeria Califórnia'') — зграда за комбинирана употреба во Саун Пауло.
Проектирана е од архитектот Оскар Нимаер (1907–2012) во соработка со Карлос Лемос (роден 1925). Зградата била градена од 1951 до 1955 година.
Зградата Калифорнија во приземјето е галерија, а во горните катови - станбен објект..
1 Опис
Зградата има десет ката, со уште три ката поставени подземја, вкупно тринаесет спрата. На котата на Руа Дом Хосе де Барос, на долниот дел од галеријата (горниот дел е 8,4 метри во висина) и поради разликите во нивоата меѓу двете улици, зградата сега има осум ката по трасата попреку. Со оваа конфигурација, со внатрешниот двор, севкупната волуминозност на објектот е тринаесет ката низ целата зграда..
2 Стилски одлики
Оскар Нимаер е еден од најзначајните архитекти на дваесеттиот век.
Ова е едно од делата во кој авторот направил баланс помеѓу своите стилски претензии (особено во ентериерот) и побарувањата на инвеститорот.
Во својот уметнички израз Нимаер комбинирал бетон, стакло и челик. Тоа е израз кој ќе биде суштинска визура во модернистичката архитектура со планетрана распространетост.
Како еден од главните творци на овој архитектонски израз со смелоста, фантазијата, концизноста, органичноста и синтезата, Нимаер го развива до совршенство меѓународниот архитектонски модернистички стил.
Неговиот архитектонски израз не само што ќе изврши големо влијание на генерации светски архитекти, туку и во голема мера ќе придонесе за новата архитектонска визура во светски рамки..
Црква „Св. Недела“ - Орланци

Свети Недела — селска црква во кичевското село Орланци, Македонија.
Црквата е сместена во Долно Маало и околу нејзе се сместени гробиштата за мештаните од тоа маало, како и од Средно Маало.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во Долно Маало на селото Орланци.
2 Историја
Храмот бил подигнат на темели од постара црква во 1938/39 година. Црквата била осветена на 7 август 2005 година од страна на митрополитот г. Тимотеј.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Орланци
Палата на Националниот конгрес на Бразил

Палата на Националниот конгрес на Бразил (португалски: ''Palácio do Congresso Nacional'') — зграда во којашто е сместено седиштето на Националниот конгрес на Бразил во Бразилија. Градбата била проектирана од страна на Оскар Нимаер во 1960 година.
1 Опис
На хоризонталниот блок поставена е платформа на која има две полусфери одлево и одесно со полукружни облици свртени обратно од куполниот систем.
Помеѓу нив се издигаат две паралелни квадратни идентични кули на висина од 100 метри. Конгресот опфаќа и други соседни згради, од кои некои се меѓусебно поврзани со тунел.
Во декември 2007 година, биле навршени 100 години од раѓањето на Нимаер, Националниот институт за историско и уметничко наследство ја прогласил зградата на Националниот конгрес и другите 34 згради од неговиот опус за културно-историско наследство на Бразил.9.
2 Стилски одлики
Оскар Нимаер е еден од најзначајните архитекти на дваесеттиот век.
Ова е едно од делата во кој својата архитектонска и творечка мисла ја изразил капитално, монументално и најснажно.
Во својот уметнички израз Нимаер комбинирал бетон, стакло и челик. Тоа е израз кој ќе биде суштинска визура во модернистичката архитектура со планетрана распространетост.
Овој негов проект ги опфаќа сите негови мотивски преокупации реализирани на повеќе места и во различни временски интервали.
За разлика од познатата Зграда на Обединетите нации, овде, авторот до крајни граници ја реализирал својата авторска визија - давајќи му ја на објектот совршената хармонија, афирmативна монументалност и складност на егзистирање на квадратните и кружните форми, компонирајќи ги во една совршена целина.
Ова негово дело е еден од најистакнатите примери на модерната архитектура на дваесеттиот век во светот.
Како еден од главните творци на овој архитектонски израз со смелоста, фантазијата, концизноста, органичноста и синтезата, Нимаер го развива до совршенство меѓународниот архитектонски модернистички стил при што во овој негов проект успеал да ја наруши „архитектонската гравитација“ создавајќи лебдечки и совршено избалансирани архитектонски елементи издигнати и ослободени над Земјината површина - своевидни архитектонски скулптури како и две обелискни правоаголни целини вертикално издигнати на една од највисоките градителски точки на престолнината - Бразилија.
Неговиот архитектонски израз не само што ќе изврши големо влијание на генерации светски архитекти, туку и во голема мера ќе придонесе за новата архитектонска визура во светски рамки..
3 Галерија
Сурлица

Сурлица — населено место во општина Трговиште, Пчињски Управен Округ, Србија.
1 Историја
Во минатото во ова село некое време живееле Јуруци. Имало од 60 до 70 јуручки куќи во селото. Во времето додека овде живееле јуруците, од кратовско се доселиле двајца браќа. Нивните куќи лежеле подалеку од јуручките куќи, во Ѓоринско маало. Двајцата браќа овде имале вкупно 9 синови. Тие брзо се намножиле, и цело село потекнува од споменатите двајца браќа доселени од кратовско.
Кон крајот на XIX век Сурлица е село во прешевската каза на османлиската империја. Според патриаршискиот митрополит Фирмилијан во 1902 година во селото имало 67 патриаршиски куќи. По податоците на секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („Lа Mаcédoinе еt sа Populаtion Chrétiеnnе“) во 1905 година во селото има 240 жители.
Во селото има параклис „Света Петка“.
2 Демографија
Во 2002 година во селото живеат 92 Срби и 2 други.
2.1 Родови
Сурлица е населена со словенското население кое се смета за српско и зборува торлачки.
Според истражувањата од 1949 година, родови во селото:
* Доселеници: Целото население на селото потекнува од двајца браќа кои се доселиле од кратовскиот крај, непознато од кое место. Родови се следните: ''Ѓоргинци (21 к.)'' еден дел од овој род се вика ''Качарци''; ''Долномалци (12 к.)'' имаат иселеници во селото Горно Коњаре кај Куманово (едно семејство); ''Бигларци (25 к.)'' имаат иселеници во селото Каравуково во Војводина; ''Јанковци (11 к.)'' имаат иселеници во селото Иванковци кај Велес (едно семејство иселено, а се поделиле на две куќи); ''Станојинци (9 к.)'' се делат на ''Станковци и Миленковци''. Во овој род се знае следното родословие: Манасија (жив на 76 г. во 1949 година) Станко-Стеван-Станоја-Билисав, еден од браќата кои се доселиле од кратовско. Имаат иселеници во селото Иванковци (две семејства) и во Горно Коњаре (едно семејство); ''Стајинци (7 к.)'' живеат во истоименото маало; ''Масларци (6 к.)'' имаат иселеници во Мустафино во Овче Поле (едно семејство); ''Деда-Стојановци (21 к.)'' еден дел од овој род се вика ''Мишинци''; ''Смокарци (2 к.)'' гранка се од претходниот род. Имаат иселеници во Метохија (Г. Гуданце).
2.2 Пописи
* 1948- 887
* 1953- 937
* 1961- 860
* 1971- 712
* 1981- 349
* 1991- 156
* 2002- 101
2.3 Иселеништво
Покрај погоре споменатите иселеници при описот на родови, иселеници има и во селото Плоча кај Босилеград (иселеникот ја основал Суљева маала). потоа во паланечкото село Огут (''Качаровци''), во пчинските села Долна Лесница (''Јуруци и Спасинци'') и во селото Голочевце (''Мамузовци'').
Од зад грб (ТВ-филм)

„''Од зад грб''“ — македонски телевизиски филм од 1985 година. Го режирал Благој Андреев, а сценариото е на Јован Павловски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Ненад Стојановски
Мето Јовановски
Љупчо Петрушевски
Џемаил Максут, Џем Хас
Ненад Милосављевиќ
Ѓорѓи Колозов
Младен Крстевски
Панче Камџик
Ванчо Петрушевски
Силвана Бојчиновци
Ацо Стефановски
Салаетин Билал, Сами
Драги Крстевски
Кирил Ќортошев
Душко Костовски
Славица Зафировска
Васо Ангелов
Кирил Псалтиров
Симеон Мони Дамевски
Живко Пешевски
Миодраг Шаурек
Божо Софрониевски
Сашо Диневски
Катерина Коцевска
Ацо Видиков
Мишка Лозана
Гоце Тодоровски
Кица Ивковска-Велјановска
Душко Јовановиќ
Горан Илиќ
Крсте Јовановски
Димитар Спасески
Еуролинк осигурување

Еуролинк осигурување - македонско акционерско друштво за осигурување. Во март 2020 година, друштвото било преземено од австриската групација ГРАВЕ.
1 Раководење
Претседател на управниот одбор на Еуролинк осигурување е Клаус Шајтегел, додека претседател на управниот одбор е Марија Томеска.
2 Активности
Во првиот квартал на 2020 година, Еуролинк осигурување станало најголемото друштво за неживотно осигурување во Македонија, со пазарно учество од 14,5%. Водечката положба на Еуролинк осигурување особено е изразена во услугите: осигурување од незгода, здравствена заштита и одговорност, а тоа за првпат го вовело приватното здравствено осигурување во Македонија. Притоа, на крајот од 2019 година, друштвото имало пазарно учество од дури 46% во приватното здравствено осигурување.
Музеј на Оскар Нимаер

Музејот на Оскар Нимаер (португалски: ''Museu Oscar Niemeyer'') — музеј во Куритиба, во бразилската сојузна држава Парана. Отворен бил во 2002 година под називот „Нов музеј“, а од 8 јули 2003 година е познат како „Музеј на Оскар Нимаер“.
Музејот ги опфаќа делата од современата ликовна уметност, архитектурата и дизајнот.
Со својата величественост, убавина и важноста на колекцијата, тој претставува културна институција од меѓународно значење.
Комплексот од две згради, изградени на површина од 35 илјади квадратни метри (од кои 19 илјади се посветени на изложбениот простор), тој е вистински пример за архитектура поврзана со уметноста. Првата зграда е дизајнирана од Оскар Нимаер во 1967 година, верна на стилот на тоа време, и замислена како образовен институт, отворен во 1978 година..
1 Опис
Музејот располага со многу елементи во кој се следи стилот на Нимаер: задебелени геометриски форми, вајарски заоблени волумени поставени видливо за контраст со правоаголни волумени, подвижни рампи за пешаци, големи површини од бело обоен бетон и површими со живописни мурали или слики. Иако е вкоренет во модерната архитектура уште од неговото вклопување во меѓународен стил, проектите на на Нимаер имаат многу заедничко со постмодерната архитектура и ова е исто толку современа градба како и уметничкоте дело што ги содржи во голем број..
2 Стилски одлики
Оскар Нимаер е еден од најзначајните аритекти на дваесеттиот век.
Ова е едно од делата во кој авторот најслободно и најсмело ги изнел своите архитектонски замисли.
Во својот уметнички израз Нимаер комбинирал бетон, стакло и челика. Тоа е израз кој ќе биде суштинска визура во модернистичката архитектура со планетрана распространетост.
Како еден од главните творци на овој архитектонски израз со смелоста, фантазијата, концизноста, органичноста и синтезата , Нимаер го развива до совршенство меѓународниот архитектонски модернистички стил при што во овој негов проект успеал да ја наруши „архитектонската гравитација“ создавајќи лебдечки и совршено избалансирани архитектонски елементи издигнати и ослободени над земјената површина - своевидни архитектонски скулптури.
Неговиот архитектонски израз не само што ќе изврши големо влијание на генерации светски архитекти туку и во голема мера ќе придонесе за новата архитектонска визура во светски рамки..
3 Галерија
Седиште на Обединетите нации

Седиште на Обединетите нации (англиски: ''Headquarters of the United Nations'') — една од најзначајните архитектонски градби во Њујорк (град), проектирана е група архитекти, чиј главен идеен проект бил изработен од страна на бразилскиот архитект Оскар Нимаер. Зградата е изградена во 1948 година.
1 Опис
Историјата на проектот за самиот објект е доста сложена и богата. Во конкурсот за нејзината изградба учествувал светски познатиот архитект Ле Корбизје кој го наговарал својот помлад колега Оскар Нимаер да конкурира и да создаде свое видување за архитектурата на самата зграда и коплексот околу неа. Меѓународната комисија го одбрал проектот на Нимаер.
Самата зграда има тквадратна форма која се протека елегантно во вертикала изградена од ѓелична конструкција која е целосно застаклена. Надворешната фасада е препокривана рефлектирачко стакло кое ја рефлектира, огледално околината.
Внатрешниот, просторот е целосно проектиран според потребите на современ ентериер за која била наменета. Во предворието или поголемата површина од влезните пасажи на кровната конструкција има употреба на стакло што придонесува за отвореност, светло и прозрачност. Покрај карактеристичната архитектонска квадратна вертикала, севкупната површина е збогатена и со низа други објекти, кои не се помалку важни во архитекстонска смисла - внесени се меѓудругото и полукружни содржини, скулптурални елементи и низа архитектонски елементи кои денес се своевидна галерија на современата архитектура..
2 Стилски одлики
Оскар Нимаер е еден од најзначајните аритекти на дваесеттиот век.
Зградата на седиштето на обединетите нации денес е еден од најпрепознатливите објекти и архитектонски симболи.и е меѓу неговите врви дела.
Во својот уметнички израз Нимаер во неа употребува челик, севкупно обложен со рефлектирачко стакло. Тоа е израз кој ќе биде суштинска визура во модернистичката архитектура со планетрана распространетост.
Како еден од главните творци на овој архитектонски израз со смелоста, фантазијата, концизноста, органичноста и синтезата на разновидните материјали, Нимаер го развива до совршенство меѓународниот архитектонски модернистички стил.
Неговиот архитектонски израз не само што ќе изврши големо влијание на генерации светски архитекти туку и во голема мера ќе придонесе за новата архитектонска визура во светски рамки..
Црква „Св. Петка“ - Патец

Света Петка — главна селска црква во кичевското село Патец, Македонија.
Црквата се наоѓа под селото Патец и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на самиот влез во селото, од десната страна на патот. До нејзе, како и до самото село, се стигнува по земјен пат, кој започнува од селото Козичино.
2 Историја
Камен-темелникот на црквата бил осветен на 10 јули 1996 година, а црквата била осветена на 30 јули 1999 година од страна на митрополитот г. Тимотеј.
3 Архитектура
Црквата била изградена од страна на мајсторите Санде и Славе Софрониоски од селото Лазаровци.
3.1 Фрескоживопис
Храмот поседува фрескоживопис, кој бил изработен од страна на уметникот Драган Ристески од Охрид.
3.2 Иконостас
Во црквата се наоѓа иконостас изработен од резбарот Панта од Кавадарци.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Патец
Тодор Швракиќ

Тодор Швракиќ (Приедор, 10 март 1882. — Сараево, 5 декември 1931) бил прв школуван сликар на просторот на Босна и Херцеговина.
1 Животопис
Роден е во 1882 година во Приедор, во Босна, во сиромашно занаетчиско семејство. На 16 години година заминал во Белград каде ја посетувал приватната сликарска школа на Риста и Бета Вукановиќ. Усовршувањето го продолжил кај Паја Јовановиќ во Виена, и подоцна во Прага и Париз.
Се смета за еден од најдобрите српски акварелисти. Изработувал портрети и пејзажи, од кои најпознат е официјалниот портрет на Никола Пашиќ. Отворил своја приватна сликарска школа во Сараево.
2 Галерија
Бразилиска катедрала

Бразилиска катедрала (португалски: ''Catedral Metropolitana de Brasília'', "Metropolitan Cathedral of Brasília") е римокатоличка катедрала во Бразилија, Бразил, денес е седиште на Архиепископијата во Бразилија. проектирана е од бразилскиот архитект Оскар Нимаер. Катедралата е хиперболоидна конструкција изградена од 16 бетонски столбови, со тежина од по 90 тони. изградена е од 1958 до 1970 година.
1 Опис
Катедралата е запишана на списокот на УНЕСКО како светски културни наследства во 1987 година, заедно со целиот град Бразилија, кој е наведен како „уникатен пример за град создаден ex nihilo во 1956 година, и е место што суштински влијаеше на историјата на урбанизмот.
Катедралата има хиперболичната конструкција, изградена е од армиран бетон, а стаклен покрив создава илузија заотвореност кон небото.
Оскар Нимаер катедралата ја конструирал со спојување на шеснаесет идентични бетонски столба високи 40 м. Секој столб има хиперболичен облик и тежи 90 тони, заедно симболизираат раце, подигнати кон кон небото.
Внатрешниот, просторот е целосно отворен со стакло помеѓу столбовите и со сини витражи што се протегаат хоризонтално низ стаклени прегради, како и „лебдечки“ статуи.
Катедралата има четири ѕвона, подарок од Шпанија во 1968 година. Надвор од катедралата има скулптури на евангелистите, а во внатрешноста скулптури на ангели изработени од вајарот Алфредо Чештијатијо.
2 Стилски одлики
Оскар Нимаер е еден од најзначајните аритекти на дваесеттиот век.
Катедралата во Бразилија е негово врвно дело.
Во својот уметнички израз Нимаер реализира дела во бетон, односно во употребата на пренапрегната - натур бетон. Тоа е израз кој ќе биде суштинска визура во модернистичката архитектура со планетрана распространетост.
Како еден од главните творци на овој архитектонски израз со смелоста, фантазијата, концизноста, органичноста и синтезата на разновидните материјали, Нимаер го развива до совршенство меѓународниот архитектонски модернистички стил, внесувајќи и одредени асоцијации кои се потпираат на традицијата во градителството не само на Бразил туку воопшто во развојот и традицијата на архитектурата од целиот свет.
Неговиот архитектонски израз не само што ќе изврши големо влијание на генерации светски архитекти туку и во голема мера ќе придонесе за новата архитектонска визура во светски рамки.
3 Галерија
4 Поврзано
* Оскар Нимаер
Јошков Камен

Јошков Камен — планински врв на планината Песјак, кој со своите 1.917 метри претставува највисок врв на планината и втор највисок на масивот Челоица-Песјак зад врвот Добра Вода.
1 Име
Врвот го добил своето име во 1923 година кога покрај тој камен арбанашкиот качак Сеадин од Зајас го убил селанецот Симеон Стојкоски Јошко од Козичино.
Парадоксикон

Парадоксикон — книга раскази на Томислав Османли објавена во ВиГ Зеница, Скопје, 2020 година.
1 Содржина
Неговата книга „Парадоксикон“ содржи 12 раскази во одбрана на повредениот човек на денешницата, инструментализираниот човек, многу пати злоупотребената единка, женското битие особено, но и на цели социјално, бирократски или политички повредувани и ранувани колективитети.
Авторот ги открива гротескните и фантастични суштини на современото секојдневие соголувајќи ги актуелните начини на отуѓување. Тој живописно, комично и едновремено горчливо говори за деперсонализацијата, егоизмот, сексизмот, меркантилноста, профитерството, социопатијата, потрошуваштвото...поконкретно – за парцијализираното, некомплетно, осиромашено, на пати и крајно извитоперено, тажно „човекување“ на единката во современото пред сѐ наше, но и универзално општество. Расказ по расказ, во сѐ посилна и повпечатлива низа од сатирични доживувања и ситуации Османли ги гради своите книжевни согледби како светови на драстични растојанија колку од моралот, толку и од логичната реалност. Главни јунаци на оваа силна и енергична прозна книга се осамени личности препуштени на нивните судбини, карикатурално и живо насликани ликови, но и тревожни ситуации на современата општествена стварност кај нас, а во текот на слоењето на густиот наратив во најновата прозна книга на Османли, ќе се покаже, и во современиот, длабоко истравматизиран светски човек.
2 Награди
* Награда „Рациново признание“ за 2020 година.
ГРАВЕ (Австрија)

ГРАВЕ (германски: ''Grazer Wechselseitige Versicherung AG'', ''GRAWE'') - австриско акционерско друштво за животно осигурување и неживотно осигурување, со седиште во Грац.
1 Историја
Друштвото ГРАВЕ е основано во 1828 година од надвојводата Јохан од Австрија, како регионален осигурител од пожари со седиште во Грац.
2 Активности
Групацијата ГРАВЕ е составена од 18 подружници за осигурување во 13 земји во Европа. Покрај нив, групацијата е сопственик и на подружници во секторот на недвижностите и во финансиските услуги. Во 2020 година, по тринаесетти пат ГРАВЕ ја добил наградата „Recommender Award“ која ја доделува Здружението на финансиски маркетинг на Австрија (''FMVÖ'').
ГРАВЕ се вбројува помеѓу најголемите австриски осигурителни друштва, со годишен прилив од премии од над 720 милиони евра и со околу 3,8 милиони договори за осигурување. Финансиската стабилност на GRAWE концернот се отсликува преку сопствениот капитал, кој е далеку над пазарниот просек, како и конзервативниот пристап и политиката на вложување. Средствата на клиентите најчесто се вложуваат во обврзници, државни записи и депозити во банки. И покрај тоа што може да применува поедноставна проценка на активата, ГРАВЕ ја проценува по строгиот принцип на пониска вредност.
3 ГРАВЕ во Македонија
Во 2007 година била основана првата подружница на австриската група ГРАВЕ во Македонија, под името „ГРАВЕ Скопје“. ГРАВЕ осигурување а.д. Скопје е осигурително друштво кое работи со дозвола добиена од Министерство за финансии на Република Македонија, со решение број 11-18652/3од 15.01.2007 година и со регистрација од Централен регистар на РМ број 30120070001886 од 14.02.2007 година.
Во 2019 година, групата ГРАВЕ го купила друштвото „ЕУРОСИГ“ АД Скопје кое било интегрирано во групата под името „ГРАВЕ Неживот Скопје“. Во март 2020 година, групата ГРАВЕ го презела друштвото Еуролинк осигурување.
АФК Лидс Јунајтед сезона 2002-2003

Сезоната 2002-2003 за фудбалскиот клуб Лидс Јунајтед била 83-тата од неговото основање и тринаесетта последователна сезона во највисоката лига на англискиот фудбал, Премиер лигата.
1 Натпреварувања во сезоната
1.1 Премиер лига
1.2 ФА куп
1.3 Куп на УЕФА
1.3.1 Прво коло
''Лидс Јунајтед победил со вкупен резултат 2–1.''
1.3.2 Второ коло
''Лидс Јунајтед победил со вкупен резултат 5–1.''
1.3.3 Трето коло
''Малага победила со вкупен резултат 2–1.''
Црква „Св. Димитриј“ - Рабетино

Свети Димитриј — главна селска црква во кичевското село Рабетино, Македонија.
Црквата се наоѓа над селото и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
До црквата се доаѓа по земјена патека, која започнува од сретселото, од каде е оддалечено стотина метри.
2 Историја
Црквата била подигната кон средината или кон крајот на век врз основа на стари темели.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Рабетино
Чукарче (Македонска Каменица)

Чукарче — археолошко наоѓалиште кај градот Македонска Каменица.
Претставува тумул од железно време.
Се наоѓа во непосредната близина на Грчовско маало. Добро е зачуван, со пречник од 12 м во основата и височина од 2 м.
1 Поврзано
*Говедарник — некропола од доцноантичкото време;
*Гробишта — старохристијанска црква и некропола;
*Попова Глава — могила од доцноантичкото време;
*Црква — Могили од римското време;
*Чукарче — тумул од железното време;
*Македонска Каменица;
*Список на археолошки наоѓалишта во Македонска Каменица;
Чука (Вратиславци)

Чука — археолошко наоѓалиште во околината на местото Вратиславци кај градот Делчево.
Претставува могила од римско време.
Могила од римското време. Во непосредната близина на маалото Терзиите, на една пространа падина има голема могила, добро зачувана, со пречник во основата од 20 м и височина од 2 м.
1 Поврзано
*Делчево;
Црква (Дулица)

Црква — археолошко наоѓалиште во околината на местото Дулица кај градот Македонска Каменица.
Претставува црква од старохристијанско време.
На десниот брег на Каменица, на висок рид се зачувани темели од старохристијанска црква околу која има грамади од градежен материјал.
1 Поврзано
*Бегов Даб — базилика од старохристијанско време
*Градиште — градиште од доцна антика;
*Манастир — населба; црква и некропола од римско време; старохристијанско време;
*Селиште — населба од римското време;
*Ќерамидница — црква од старохристијанско време;
*Црква — црква од старохристијанско време;
*Македонска Каменица;
Градиште (Габрово, Делчевско)

Градиште — археолошко наоѓалиште во околината на местото Габрово кај градот Делчево.
Претставува градиште од доцната антика.
На високиот рид што се издига на североисточната страна од селото, на зарамнетото плато се гледаат остатоци од темели на одбрамбен ѕид. Во просторот што зафаќа површина од 120 × 80 м се среќава градежен материјал (камен, малтер и покривни ќерамиди) и фрагменти од питоси и керамички садови.
1 Поврзано
*Градиште — градиште од доцна антика;
*Скокото — населба од неолитско време;
*Црквиште — црква од средниот век;
*Делчево;
Скокото (Габрово)

Скокото — археолошко наоѓалиште во околината на местото Габрово кај градот Делчево.
Претставува населба од неолитско време.
Лежи на ниска тераса што се наоѓа на источната страна на Габровска Река. Просторот зафаќа мала површина на која се среќаваат фрагменти од керамички садови.
1 Поврзано
*Градиште — градиште од доцна антика;
*Скокото — населба од неолитско време;
*Црквиште — црква од средниот век;
*Делчево;
Црквиште (Габрово)

Црквиште — археолошко наоѓалиште во околината на местото Габрово кај градот Делчево.
Претставува црква од среден век.
На околу 1 км источно од селото, од левата страна на долот се забележуваат темели од средновековна црква и множество градежен материјал.
1 Поврзано
*Градиште — градиште од доцна антика;
*Скокото — населба од неолитско време;
*Црквиште — црква од средниот век;
*Делчево;
Калиште (Град)

Калиште — археолошко наоѓалиште во околината на местото Град кај градот Делчево.
Претставува населба од доцната антика.
На околу 200 м западно од селото, во нивата на Илија Новчев има голем број фрагменти од керамички садови, питоси, како и тегули. При обработувањето на земјата биле откриени темели од стари градби градени од кршен камен и варов малтер.
1 Поврзано
*Градиште — градиште од хеленистичко и доцноантичко време;
*Калиште — населба од доцноантичко време;
*Селце — црква од средниот век;
* Град
Ќерамидница (Дулица)

Ќерамидница — археолошко наоѓалиште во околината на местото Дулица кај градот Македонска Каменица.
Претставува црква од старохристијанско време.
Се наоѓа на платото од ридот Калата што се издига на утоката на Каменица во Брегалница. Откриена е со заштитните ископувања во 1968/1969 година. Претставува еднокорабна црква со нартекс, трем и ограден двор од јужната страна, а има траги и од анекс. Од внатрешната страна на апсидата е зачуван синтронос со нагласено седиште на средината. Подот во апсидниот простор е изведен од фин малтер. Меѓу градежниот материјал се најдени тегули и имбрекси сигнирани со букви.
1 Поврзано
*Бегов Даб — базилика од старохристијанско време
*Градиште — градиште од доцна антика;
*Манастир — населба; црква и некропола од римско време; старохристијанско време;
*Селиште — населба од римското време;
*Ќерамидница — црква од старохристијанско време;
*Црква — црква од старохристијанско време;
*Македонска Каменица;
Селце (Град)

Селце — археолошко наоѓалиште во околината на местото Град кај градот Делчево.
Претставува населба од доцната антика.
На 2,5 км западно од селото и лево од главниот пат Делчево - Тработивиште, на терен што претставува пространа тераса се наоѓаат многу фрагменти од покривни ќерамиди, питоси и керамички садови.
1 Поврзано
*Градиште — градиште од хеленистичко и доцноантичко време;
*Калиште — населба од доцноантичко време;
*Селце — црква од средниот век;
* Град
Губар

Губар (поточно обичен губар, ) — вид молец од семејството на тантелните совици (''Erebidae''). Има неколку подвидови, од кои некои се недвосмислевно препознатливи (на пр. ''L. d. dispar'' и ''L. d. japonica''). Овој молец е доведен на наколку континенти, и денес е застапен во Европа, Африка, Азија, Северна и Јужна Америка. Ларвите се разнојадни, и живеат во разновидни листопадни и иглолисни дрва. При најповолни услови, гасениците уништуваат огромни шумски површини. Поради ова, видот се вбројува меѓу 100-те најштетни инвазивни видови на светот. Освен за шумите, во Македонија губарот е особено опасен и по овошките.
1 Подвидови
Народно име, Подвид, Распространетост, Одлики
Европски губар, ''Lymantria dispar dispar'', Европа, западна Азија и северна Африка, доведен во источна Северна Америка, Женките имаат крилца, но се безлетни
Азиски губар, ''Lymantria dispar asiatica'', Источна Азија, доведен во западна Северна Америка, Женките имаат крилца и можат да летаат; подвидот го привлекува светлина
Јапонски губар, ''Lymantria dispar japonica'', Сета Јапонија<ref, Големи мажјаци, многу темна кафеава боја
Европскиот губар (''Lymantria dispar dispar'') е домороден во умерените шуми на Европа. Доведен е во САД во 1869 г. а во Канада се појавил во 1912 г.
Азискиот губар (''Lymantria dispar asiatica'') е домороден во Азија, источно од Урал. Од почетокот на 1990-тите забележан е и долж западниот брег на умерена Северна Америка. Од јужна Европа се шири на север во Германија и други земји, каде се вкрстува со европскиот губар. Во 1995 г. е забележана колонија во Велика Британија.
2 Борба против губарот како штетник
Во Северна Америка е воведен паразитоидната бакарна оса од видот ''Ooencyrtus kuvanae'' како биолошка мерка во борбата со губарот. Оваа јајцепаразитна оса сепак не се задржува само на губарот, туку врши паразитизам и врз други видови на пеперутки и молци.
Данил Граорковски - Галичанчето

Данил Граорковски - Галичанчето ( во — во )— македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Основно училиште завршил во родното село. Потоа заминал на печалба во Белград каде останал до 6 април 1941 година. По капитулацијата на Кралството Југославија, тој се вратил во Скопје и работел како млекарски и угостителски работник.
Пролетта 1944 година, тој бил примен за член на СКОЈ. Како скоевец, тој зел активно учество во НОВ и ПОМ. Тој се приклучил на 11 македонска ударна бригада и бил распределен во II баталјон. Учествувал во сите дејствија на Бригадата, особено во борбите за ослободувањето на Прилеп, каде загинал во директна борба против германски единици.
2 Наводи
Божидар Ѓуриќ

Божидар Ѓуриќ ( во — во Озрен, Босна и Херцеговина)— македонски партизан, учесник во НОВ.
1 Животопис
Неговото семејство се доселило во Скопје пред војната, каде завршил седум класа гимназија. По окупацијата на Македонија, бугарските фашистички окупатори, заедно со другите доселеници, го протерале и неговото семејство во Србија. Па така се населил во Лесковац.
На Народнооолободителното движење му се приклучил во 1942 година како младинец. Во март 1942 година стапил во 1. Јужноморавска бригада, со која учествувал во сите борби што ги водела оваа бригада против окупаторските единици. Во составот на 1. Јужноморавска бригада за време на Шестата непријателска офанзива, во почетокот на 1944 година преминал во Босна и Херцеговина. Од обичен борец израснал во храбар политички комесар на младински баталјон. По доаѓањето на 1. Јужноморавска бригада во Босна, преминал во 2. Пролетерска бригада со која учествувал во сите борби на истата.
Во редовите на 2. Пролетерска бригада учествувал во крвавите борби против германски и други квинслиншки единици. Неговиот баталјон бил опколен од непријателот на планината Озрен во Босна. При пробивот на непријателскиот обрач тој загинал. Закопан бил со десетина соборци, на падините на Озрен планина.
2 Наводи
Црква „Вознесение Христово“ - Драдња

Вознесение Христово (позната и како Свети Спас) — главна селска црква во планинското село Драдња, Македонија.
Црквата се наоѓа околу 120 метри јужно од селото во воздушна линија.
1 Историја
Со напуштањето на Драдња во текот на последните децении, дошло и до запустување и распаѓање на црквата.
2 Галерија
3 Поврзано
* Драдња
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Ваташка парохија
Хомо (филм од 2020)

Хомо — македонски филм на режисерот Игор Иванов од 2020 година. Филмот бил снимен во текот на 2019 година како заедничка продукција меѓу лица од Македонија, Бугарија, Словенија, Косово и Србија, а продуцент бил Томи Сакловски.
Улогите во филмот ги играле глумците: Наташа Петровиќ, Игор Ангелов, Јелена Јованова, Јовица Михајловски, Оливер Митковски, Сашко Коцев, Камка Тоциновски, Дејан Лилиќ, Јордан Симонов, Владимир Тулиев и Славиша Кајевски.
Славчо Деловски

Славчо Деловски ( во — )— македонски партизан, учесник во НОВ.
1 Животопис
Од Велес се доселил во Скопје и живеел во Црниче, каде дејствувал во силна партиска ќелија. Како напреден младинец бргу се поврзал и се вклучил во илегалната борба против бугарскиот фашистички окупатор. Во 1943 година бил примен во редовите на КПЈ. Развил широка политичка дејност кај младината и придобил нови приврзаници за оружената борба против окупаторот. Учествувал во растурање летоци, во кои се осудувал окупаторот и се објаснувале целите и успесите на Народноослободнтелното движење. Организирал собирање на материјали и парична помош, што се испраќала на партизаните и илегалците што работеле во Скопје.
На 3 март 1944 година заминал во веќе прославената Трета македонска ударна бригада. Со Бригадата учествувал во борбите на Црна Трава, Ристовац, Пробиштип и Црн Врв. Загинал во борбите против бугарските фашистички сили, на 6 април 1944 година. Неговите останки биле погребани на скопските гробишта.
2 Наводи
Иван Денковски

Иван Денковски ( во — во )— македонски партизан, учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. Основно училиште завршил во селото, а потоа уште како младинец работел на одржување на железничката линија кај Миладиновци. Бил регрутиран во фашистичката бугарска војска, од која во септември 1944 година се префрлил во новоформираната единица ''Гоце Делчев''. Подоцна бил распореден во состав на 3 македонска ударна бригада, со која учествувал во повеќе борби и акции за ослободување на Македонија и Србија, односно во ликвидирањето на преостанатите балистички банди. Потоа со Бригадата заминал во близината на Белград. Таму ја завршил тримесечната обука и откако ја совладал вештината во ракувањето со новодобиеното оружје и фронталното војување, земал учество во пробивот на Сремскиот фронт. Како храбар борец бил истакнуван за пример во единицата.
На 12 април 1945 година, учествувал во јуришот на непријателските позиции. Кога неговата единица стигнала пред Винковци, тој бил погоден од смртоносоен рафал. Бил закопан на местото, каде што загинал.
2 Наводи
Жерар Улие

Жерар Пол Франсис Улие (роден на 3 септември 1947 година во Теруан - починал на 14 декември 2020 во Париз) — поранешен француски фудбалер, играч од средниот ред, и фудбалски тренер.
1 Кариера
Пред завршувањето на својата играчка кариера во која настапувал само за аматерски клубови, Улие станал тренер на екипата на Ле Тук - која била последната за која играл - вршејќи ја должноста на играч-тренер. Потоа тој ја преземал тренерската функција во францускиот петолигаш Ну-ле-Мин, со кој и покрај малите ресурси со кои располагал клубот успеал да избори три промоции и да стигне до втората дивизија во сезоната 1978-1979. Во неговите последни две сезони клубот се борел за промоција во Дивисион 1, но во двата случаи останале само на едно место под позицијата која водела во повисок ранг, а во вториот случај дури само за еден бод.
Во 1982 година, Улие бил назначен за тренер на прволигашот Ланс, со кои во првата сезоната завршил на 4-тото место. Во 1985 година ја презел функцијата во Париз Сен Жермен, со кој уште во првата сезона успеал да ја освои титулата во француското првенство - што била прва во историјата на парискиот клуб.
Во 1998 година бил назначен за менаџер на англискиот Ливерпул. До 2004 година, тој ги водел ''редситe'' во 307 официјални натпревари (најмногу во еден клуб во неговата кариера) освјувајќи неколку трофеи како ФА Купот, два Лига купа, еден ФА Черити Шилд, еден Суперкуп на УЕФА и пред се Купот на УЕФА во сезоната 2000-2001, победувајќи го во неверојатен натпревар шпанскиот Алавес во финалето со 5-4 со златен гол. Во 2004 година, со заемен договор тој и Ливерпул ја прекинале соработката и тој бил наследен на клупата на Ливерпул од Рафаел Бенитес.
Во периодот 2005-2007, Улие бил тренер на Олимпик Лион, со кои освоил две титули во Лига 1. Својата последна сезона во кариерата како тренер (2010-2011) ја поминал на клупата на .
Улие починал на 14 декември 2020, на возраст од 73 години, после долгогодишните срцеви проблеми.
2 Титули
2.1 Тренер
width=80%
2.1.1 Клупски
2.1.1.1 Париз Сен Жермен
* Дивисион 1 : 1
: 1985-1986
2.1.1.2 Ливерпул
* ФА Куп : 1
: 2000-2001
* Лига куп на Англија : 2
: 2000-2001, 2002-2003.
* ФА Черити Шилд : 1
: 2001
* Куп на УЕФА : 1
: 2000-2001
* Суперкуп на Европа : 1
: 2001
2.1.1.3 Олимпик Лион
* Лига 1 : 2
: 2005-2006, 2006-2007.
* Суперкуп на Франција : 2
: 2005, 2006
2.1.2 Репрезентативни
2.1.2.1 Фрација под 18 години
*Европско првенство под 18 години : 1
: 1996.
2.1.3 Поединечни
*Тим на годината на УЕФА: 1
: 2001.*Европски тренер на годината: 1
: 2001
*Тренер на годината според ''World Soccer'': 1
: 2001
*Тренер на годината според ''Onze Mondial'': 1
: 2001
*Тренер на годината во Лига 1: 1
: 2007
* Менаџер на месецот во Премиер лигата: декември 1999, март 2002, октомври 2002.
3 Почести
Кавалер на Легијата на честа (Франција)
— 2002
Орден на Британската Империја (Велика Британија)
— 2003
Дамла (појаснување)

Дамла може да се однесува на:
* Срцев удар — израз што се користи кога коронарната артерија наеднаш ќе се затне со грутка крв и делот од срцевиот мускул што е снабдуван од таа артерија ќе се оштети, затоа што е лишен од кислород.
* Мозочен удар — престанок на функционирањето на одредени групи мозочни ќелии (оштетување на мозочниот паренхим), а настанува поради недостаток на хранливи материи и/или кислород.
Рабетинкол

Рабетинкол (позната и како Рабетино или Рабетинска Река) — историско-географска област во западниот дел на Македонија. Областа ги опфаќа селата источно од градот Кичево, долж сливот на Рабетинска Река.
1 Села
Селата долж течението на Патејчка и Рабетинска Река влегуваат во рамки на областа. Според истражувањата на Тома Смиљаниќ во периодот 1921-1926 година самата област ја поделил на две помали целини:
Рабетинкол
Сепак, традиционално, Рабетинкол претставува само целината Горно Рабетино, односно селата долж сливот на Рабетинска Река, додека оние долж реката Треска, кои се водат како Долно Рабетино припаѓаат на областа Долно Кичево.
Шлог (појаснување)

Шлог може да се однесува на:
* Срцев удар — израз што се користи кога коронарната артерија наеднаш ќе се затне со грутка крв и делот од срцевиот мускул што е снабдуван од таа артерија ќе се оштети, затоа што е лишен од кислород.
* Мозочен удар — престанок на функционирањето на одредени групи мозочни ќелии (оштетување на мозочниот паренхим), а настанува поради недостаток на хранливи материи и/или кислород.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Шешково

Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во кавадаречкото село Шешково, Македонија.
Црквата се наоѓа околу 400 метри северозападно од селото во воздушна линија.
1 Историја
Црквата е многу стара, а била обновена во 1872 година. Истото е запишано на натпис, кој се наоѓа над западниот влез во црквата, во нишата каде е насликан самиот лик на Богородица.
2 Архитектура
2.1 Фрескоживопис
Целата црква е живописана. Зографи биле Петре и неговиот син Глигор од селото Тресонче.
3 Галерија
4 Поврзано
* Шешково
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Маренска парохија
За неколку долари повеќе

За неколку долари повеќе (италијански: ''Per qualche dollaro in più''; англиски: ''For a Few Dollars More'') е италијанско-шпанско-германски филм од 1965 година, во режија на Серџо Леоне. Главните улоги во филмот ги играат: Клинт Иствуд, Џан Марија Волонте, Ли Ван Клиф, Клаус Кински, Јозеф Егер итн. Ова е вториот дел од трилогијата на „шпагети“ вестерн-филмови кои го прославиле Клинт Иствуд. Овој филм е еден од култните дела на „шпагети“-вестерните и се смета за класик на светската кинематографија
1 Содржина
Во едно мало место пристигнува туѓинец кој се претставува како полковникот Даглас Мортимер (го игра Ван Клиф). Тој е ловец на уцени и го пронаоѓа, а потоа ладнокрвно го убива злосторникот по кого е распишана потерница. Истовремено, од затворот успева да побегне озглогласениот Ел Индио (го игра Волонте), кој со својата банда сее страв и трепет во Ново Мексико. Ел Индио кова план како да ја ограби банката во Ел Пасо. Полковникот ја насетува неговата намера и доаѓа во Ел Пасо, а наскоро во градот пристигнува уште еден ловец на глави, Манко (го игра Иствуд). На почетокот, полковникот и Манко се конкуренти, но на крајот се здружуваат во потерата по Ел Индио. За да го фатат бараниот злосторник, полковникот го советува Манко да стане член на бандата на Ел Индио. Полковникот и Манко ја чекаат бандата пред банката во Ел Пасо, но Ел Индио успева да ги надмудри, да ја ограби банката и да побегне. Тогаш, Манко повторно ѝ се придружува на бандата на Ел Индио, која се крие во едно мало место. Набрзо, таму доаѓа и полковникот, кој му помага на Ел Индио да го отвори сефот со парите. Ел Индио ги затвора Манко и полковникот, а истовремено прави план како да ги земе парите само за себе. Поради тоа, тој ги ослободува полковникот и Манко, потоа убива неколку члена на бандата и за тоа ги обвинува бегалците, а потоа ја испраќа бандата по нив, со надеж дека полковникот и Манко ќе ги убијат. Но, на неговот големо изненадување, Ел Индио открива дека Манко и полковникот му го зеле пленот. На крајот од филмот, полковникот и Манко ги убиваат сите членови на бандата, а во меѓусебниот двобој, полковникот го убива Ел Индио и тогаш се открива неговиот мотив: своевремено, Ел Индио ја силувал неговата сестра. Најпосле, полковникот си заминува, а Манко ги собира телата на убиените злосторници и оди да си ја собере наградата од распишаната потерница по нив.
Марјан Лазовски

Марјан Лазовски (Скопје, - , ) — македонски поранешен професионален кошаркар и поранешен тренер на КК Работнички, МЗТ Аеродром, Вардар и АМАК СП.
Лазовски служел како помошен тренер на Македонската кошаркарска репрезентација пет години. Во февруари 2012, бил именуван за главен тренер, откако поранешниот Марин Докузовски одлучил да не продолжи со работа. Од 5 октомври 2012 година, Лазовски се повлекол од функцијата селектор на кошаркарската репрезентација на Македонија, ставајќи ги здравствените причини и потребите на клупскиот тим, како прв приоритет.
Христо Христов

Примариус д-р Христо Христов (, - , ) — македонски лекар, специјалист по оториноларингологија и виш здравствен советник. Основоположник на одделението за уво, грло и нос во Клиничката болница во Битола.
1 Животопис
Христов ги завршил студиите по медицина во Белград во 1952 година, специјализирал оториноларингологија во Загреб каде учел од надалеку прочуениот доктор Анте Шерцер. Специјалистичките студии ги завршил во 1957 година. Веднаш потоа, на 20 ноември 1957 година, го отворил првото одделение за уво, нос и грло во внатрешноста на Македонија, во кое работел до пензионирањето (1987). Се усовршувал во Полска, Германија, Прага и во други европски градови, а своите искуства ги пренел и во Африка, каде две години бил доктор и директор на Југословенската болница во Бенгази.
Д-р Христов бил долгогодишен началник на одделението за уво, нос и грло каде извршувал најделикатни операции и единствен доктор за цела Југозападна Македонија во тоа време.
Во својот работен век, прегледал над 100.000, а оперирал над 25.000 лица. Бил и сојузен пратеник за здравство во тогашна Југославија.
Д-р Христов бил семеен човек, оженет за Љиљана Ивошевиќ-Христова со две високообразовани ќерки, Вера и Жанета, како и три внуци Мартина Кимовска, Марија Мустрик и Мишел Марковски.
2 Награди
Добитник е на бројни награди и признанија за придонес во здравството, меѓу кои и Награда „4 Ноември“ за посебни заслуги и придонес во здравството во 1968 г. Истата година ја стекнал и титулата примариус за уво, грло и нос.
Бил одликуван и со Орден на трудот со сребрен венец од страна на СФРЈ Југославија.
Џејмс Милнер

Џејмс Филип Милнер (роден на 4 јануари 1986 година) е англиски фудбалер, играч од средниот ред или одбраната на Брајтон и поранешен англиски репрезентативец.
Како разновиден играч, тој за време на својата кариера бил користен на повеќе позиции, почнувајќи како крило, потоа како централен играч од средниот ред и во одбраната како бек.