Преславски собор

Народниот совет во Преслав (|Преславски народен събор) се одржал во 893 година. Бил еден од најважните настани во историјата на Првата бугарска империја и бил камен-темелник на христијанизацијата на Бугарија под кнезот Борис I.
1 Позадина и извори
Во 889 г., Борис I абдицирал и се повлекол во манастир, а го наследил неговиот најстар син Владимир-Расате, кој се обидел да го врати тенгризмот, традиционалната религија во земјата од 681 година. Откако Владимир-Расате бил Советен од неговиот татко во 893 година, собрал Народен совет во Преслав за да ги легитимира промените. Бидејќи прашањата што требале да се разговараат биле од големо значење за целата земја, било потребно присуство и одобрување на вишото и пониското благородништво, свештенството и претставниците на сите провинции. Во средновековните извори нема директно спомнување на Советот. Најдеталниот опис на настаните што довел до падот на Владимир-Расате доаѓа од бенедиктинскиот игумен Регино од Прум во неговото дело ''Хроникон'':
2 Одлуки
Според историчарите, Борис I претседавал со советот и биле донесени четири главни одлуки:* Принцот Владимир-Расате бил симнат од престолот и на негово место дошол неговиот брат Симеон I. Симеон, кој требало да биде висок свештеник, па дури и Архиепископ, бил ослободен од неговата монашка заклетва. Имало и промена во принципот на сукцесија што му овозможило на братот на монархот да го наследи. Дотогаш само првородениот син на монархот можел да го наследи на престолот. Таа промена ја спомнал Џон Егзарх во своето дело ''Шестоднев''.
* Главниот град на Бугарија бил преместен од Плиска во Преслав. Таа одлука се објаснува со желбата на Борис I да избере престолнина подалеку од Плиска каде сеќавањето на незнабошното минато сè уште било многу силно. Во новата престолнина Симеон би бил опкружен со луѓе лојални на христијанството и на прословенската политика на неговиот татко. Преслав бил и местото на манастирот Пантелејмон каде Борис I се пензионирал и каде што можеби престојувал самиот Симеон. Андреев сугерира дека поставувањето на главниот град во Преслав било симболичен чин на раскинување со паганството.* Византиското свештенство требало да биде протерано од земјата и да се замени со бугарски свештеници. Меѓу новоименуваните бугарски епископи бил и Св. Климент Охридски кој бил испратен во Девол во областа Кутмичевица.* Старословенскиот јазик требал да го замени грчкиот во литургијата. Така тој станаол официјален јазик на Бугарија. Овој чин бил од големо значење не само за Бугарија туку и за целиот словенски свет.
3 Значење
Одлуките донесени за време на Преславскиот Совет имале големо влијание врз бугарската историја. Официјалниот статус на старобугарската дал голем поттик за развојот на Преславската и Охридската книжевна школа. Бугарската култура и литература влегла во своето златно доба под власта на новоизбраниот Симеон I и земјата станала културен и духовен центар на словенска Европа. Отстранувањето на византиското свештенство и грчкиот јазик од литургијата обезбедил Бугарија да се држи настрана од какво било силно или директно византиско влијание во нејзината политика и верски живот.
Реакцијата на Византија била брза. Веднаш во 894 година, царот Лав VI го преселил пазарот на бугарските трговци од Константинопол во Солун, што претставувало тежок удар за бугарските економски интереси. Ова ја разгорело првата комерцијална војна во Европа, во која победил Симеон I по одлучувачката битка кај Булгарофигон.