Волфова награда за земјоделство

Волфовата награда за земјоделство се доделува секоја година од 1978 година од непрофитната Фондацијата Волф во Израел. Таа е една од шесте Волф награди, заедно со оние за хемија, математика, медицина, физика и уметност. Понекогаш неофицијално се нарекува Нобелова награда за земјоделство.
1 Лауреати
Година, Име, Националност, Навод
1978, Џорџ Ф. Спраг, за неговото извонредно истражување за генетското подобрување на пченката за благосостојбата на луѓето.
Џон Чарлс Вокер, за неговото истражување во патологијата на растенијата, развивање на сорти на главни прехранбени растенија отпорни на болести.
1979, Џеј Лоренс Луш, за неговиот извонреден и пионерски придонес во примената на генетиката за подобрување на сточарството.
Кенет Блакстер, за неговите темелни придонеси во науката и практиката на исхраната на преживарите и сточарското производство.
1980, Карл Мараморош, за неговите пионерски и широки студии за интеракциите помеѓу инсектите и агенсите за болести кај растенијата.
1981, Џон О. Алмквист, за неговиот значаен придонес во примената на вештачко оплодување за подобрување на сточарството.
Хенри А. Ларди, за неговото пионерско истражување за складирање и зачувување на сперматозоидите, овозможувајќи на тој начин вештачкото оплодување да стане универзална практика.
Глен В. Солсбери, за неговите извонредни достигнувања во основните и применетите истражувања за вештачко оплодување.
1982, Вендел Л. Рулофс, за неговото фундаментално хемиско и биолошко истражување на феромоните и нивната практична употреба во контролата на инсектите.
1983/4, Дон Киркам, за нивните иновативни придонеси во квантитативното разбирање на почвата-водата и другите еколошки интеракции кои влијаат на растот и приносот на земјоделските култури.
1984/5, Роберт Х. Бурис, за неговото пионерско фундаментално истражување за механизмите на биолошката приврзаност на азот и неговата примена во растителното производство.
1986, Ралф Рајли, за нивното фундаментално истражување во цитогенетиката на пченицата, обезбедувајќи основа за генетско подобрување на житарките.
1987, Теодор Ото Динер, за неговото откритие и пионерските фундаментални истражувања за вироидите и неговата применета работа за откривање на вироиди кај земјоделските култури.
1988, Чарлс Тибо, ;, за пионерска работа во репродуктивната физиологија, вклучувајќи зачувување на клетките, процеси на оплодување, биологија на јајце клетки и манипулации со ембриони за подобрување на домашните животни.
1989, Питер М. Бигс, за истакнати придонеси во основната наука и нејзино успешно преведување во практика во областа на здравјето на животните и заштитата на земјоделските култури.
1990, Јозеф Шел, за неговата пионерска работа во генетската трансформација на растенијата, со што се отвораат нови хоризонти во основната наука и одгледување растенија.
1991, Шанг Фа Јанг, /, за неговиот извонреден придонес во разбирањето на механизмот на биосинтеза, начинот на делување и примената на растителниот хормон, Етилен.
1992, Нема награда
1993, Џон Е. Касида, за неговите пионерски студии за начинот на делување на инсектицидите, дизајнот на побезбедни пестициди и придонесот за разбирање на нервните и мускулните функции кај инсектите.
1994/5, Карл Бартон Хафакер, за нивниот придонес во развојот и спроведувањето на еколошки корисни интегрирани системи за управување со штетници за заштита на земјоделските култури.
1995/6, Морис Шницер, за нивниот пионерски придонес кон нашето разбирање на хемијата на органската материја на почвата и нејзината примена во земјоделството.
1996/7, Нил Л. Фирст, за неговото пионерско истражување во репродуктивната биологија на добитокот.
1998, Илан Чет, за нивниот придонес кон еколошки безбедниот развој на светското земјоделство преку иновативни пристапи во одгледувањето и биоконтролата.
1999, Нема награда
2000, Гурдев Куш, за неговиот извонреден придонес во теоретските истражувања во генетиката на растенијата, еволуцијата и одгледувањето особено на оризот, во однос на производството на храна и ублажувањето на гладот.
2001, Роџер Н. Бичи, за употреба на технологија за рекомбинантна ДНК, за револуција во растителните и животинските науки, отворајќи го патот за апликации во соседните полиња
2002/3, Р. Мајкл Робертс, / ;
2004, Јуан Лонгпинг
2005, Нема награда
2006/7, Роналд Л. Филипс
2008, Џон А. Пикет
2009, Нема награда
2010, Дејвид Болкомб
2011, Харис А. Левин
Р. Џејмс Кук
2012, Нема награда
2013, Јоаким Месинг, /
Џаред Дајмонд
2014, Хорхе Дубчовски
2015, Линда Саиф
2016, Труди Мекеј
2017, Нема награда
2018, Џин Е. Робинсон
2019, Дејвид Зилберман, за инкорпорирање на биофизички карактеристики на агроекономските системи за развој на економски модели и економетриски рамки за одлучување за да се одговори на основните земјоделски економски и политички прашања во неколку важни области.
2020, Керолин Дин, за пионерски откритија во контролата на времето на цветање и епигенетската основа на вернализацијата.
2021, Нема награда
2022, Памела Роналд, за пионерска работа на отпорност на болести и толеранција на еколошки стрес кај оризот.
2023, Мартинус Теодор ван Генухтен, за неговата револуционерна работа во разбирањето на протокот на вода и предвидувањето на транспортот на загадувачите во почвите.
2024, Џоан Хори, ;, за клучните откритија за развојната биологија на растенијата од значење за подобрување на културите.
1.1 По земја
Подолу е табела на сите лауреати по земја (ажурирана до 2024 година). Некои со повеќе државјанства се бројат по неколку пати.
Земја, Број на лауреати
39
9
2
2
2
1
1
1
1
1
1
1
1
2 Поврзано
* Список на награди за земјоделство