Хаплогрупа К2

Хаплогрупа K2, позната и како K-M526 и порано позната како K(xLT) и MNOPS — човечка Y-DNA хаплогрупа.
Во однос на неговата старост, внатрешната структура на К2 е исклучително сложена, а поткладовите од него се носат од мажи родени во региони вклучувајќи ги Австралија, Океанија, Југоисточна Азија, Јужна Азија, Источна Азија, Средна Азија, Америка, Европа и Рогот. на Африка. Многу од неговите гранки се многу чести, а најнумерички најважни се R во Европа и Јужна Азија и О во Источна и Југоисточна Азија (како и неодамнешните имигранти на другите континенти). Хаплогрупите N и Q, иако се поретки во целина, се исто така многу распространети, во северна Евроазија и Америка, соодветно. M и S се речиси целосно ограничени на Океанија и источна Индонезија, каде што се појавуваат на висока честота.
Ретките поткладови надвор од овие главни лоза се познати главно од островот Југоисточна Азија (вклучувајќи ги Андаманските Острови и Филипините).
Базалната парагрупа К2* е идентификувана кај домородните Австралијци, околу 27% од нив носат базален K-M526∗.
K2a* е пронајден само во остатоците од горниот палеолит од западен Сибир и од Балканот, познати соодветно како „ Уст'-Ишим човек “ и „ Оаза-1 “. Единствената примарна гранка на K2a, позната како K-M2313*, е документирана кај две живи поединци, кои имаат етнички врски со Јужна Азија и Југоисточна Азија соодветно: Телуг од Индија и етнички Малајец од Сингапур. Покрај тоа, K-Y28299, кој се чини дека е примарна гранка на K-M2313, е пронајден кај три живи поединци од Индија. Друг потклад, NO (M214)* – за која некое време се сметаше дека е синоним за K2a (M2308)* – не е идентификуван кај живи поединци или остатоци.
Базалната парагрупа K2b* не е идентификувана кај живите мажи, но била пронајдена кај маж од Горнопалеолит Тианјуан од Кина. K2b1 (P397/P399) познат претходно како Haplogroup MS, и Haplogroup P (P-P295), исто така познат како K2b2 се единствените примарни кладови на K2b.
Според генетичарот Спенсер Велс, хаплогрупата К, од која потекнува хаплогрупата P, потекнува од Блискиот Исток или Средна Азија. Веројатно е дека хаплогрупата P се разделила некаде во Јужна Азија во P1, која се проширила во Сибир и Северна Евроазија, и во P2, која се проширила во Океанија и Југоисточна Азија.
Популацискиот генетичар Татјана Карафет и други истражувачи (2014) истакнуваат дека и K2b1 и P* се практично ограничени географски на Југоисточна Азија и Океанија. Додека, во зачудувачки контраст, P1 (P-M45) и неговите примарни поткладови Q и R сега ја сочинуваат „најчестата хаплогрупа во Европа, Америка и Средна Азија и Јужна Азија “. Според Карафет и сор., проценетите датуми за разгранување на K, K2, K2b и P укажуваат на „брза диверзификација“ во рамките на K2 „која веројатно се случила во Југоисточна Азија“, со последователни „проширувања на запад“ на P*, P1, Q и R. Меѓутоа, овие автори, исто така, навеле дека хаплогрупата К можеби се појавила во Евроазија и подоцна исчезнала таму, и дека која било хипотеза за потекло е „подеднакво скромна“.
1 Структура
Директен потомок на Хаплогрупата К, К2 е брат или сестра на базалната/парагрупата К* и Хаплогрупата LT (исто така позната како К1).
Од 2017 година, филогенијата на хаплогрупата К2 е како што следува:
* K-M526 (''K2'') M526 - порано познат како K(xLT) и MNOPS
* K-M2308 (''K2a'') M2308 – ''пронајден само во древни остатоци; види погоре)''** K-M2313 (''K2a1'') M2313*** NO-F549 (''NO*'') или K-M2335 F549/S22380/M2335/V4208; M2335/Z4952/M2339/E482; CTS11667**** NO1-M214 (''NO1*'') или NO-F176 M214/Стр.39; F176/M2314; CTS5858/M2325/F346; CTS11572***** N-M231 (''N*'') M231; CTS2947/M2175; Z4891; CTS10118***** O-M175 (''O*'') M175/P186/P191/P196; F369/M1755; F380/M1757/S27659*** K-Y28299 (''примарен потклад на K2a; нема филогенетско име од 2017 година'') Y28299/Y28355; Y28357; Y28412 – ''пронајден кај една жива единка во Индија''*** K-Y28301 (''примарен потклад на K2a; нема филогенетско име од 2017 година'') Y28301/Y28328; Y28358; Y28410 – ''пронајден кај две живи единки во Индија''* K-P331 (''K2b'') M1221/P331/PF5911, CTS2019/M1205, PF5990/L405, PF5969 – ''поткладовите на K2b ги вклучуваат главните хаплогрупи М; С, П, К и Р''* K-P261 (''K2c'') P261
* K-P261 (''K2d'') P402
* K-P261 (''K2e'') M147
2 Распространетост
На ниво на високо изведени поткладови, К2 е речиси универзален кај некои современи евроазиски, австралазиски и индијански населенија. Хаплогрупа БР (М214), како потомок на К2а (M2308), ги вклучува повеќето мажи меѓу населенијата што зборуваат југоисточна Азија, Источна Азија и фино-угрично. Слично на тоа, директните потомци на K2b ги вклучуваат главните хаплогрупи M; S, P, Q и R. Тие сега се бројно доминантни во: Океанија, Средна Азија, Сибир, меѓу домородните американски населенија, Европа и Јужна Азија.
Брза диверзификација во и од K2 (M526), најверојатно во Југоисточна Азија, е предложена од проценките на времето во кое К2 се разграни од K* (M9). Исто така, разгранувањето од K2 на K2b (P331) и Хаплогрупата P (K2b2 P295) од K2b, како и Хаплогрупите Q и R од P (K2b2), и нивните последователни експанзии на запад во Европа, и на исток во Америка.
K2c, K2d и K2e се исклучително ретки субхаплогрупи кои се наоѓаат во одредени делови на Јужна и Југоисточна Азија. K2c (P261) е пријавен само кај мажите на Бали и K2d (P402) само во Јава. K2e (M147), кој е пронајден во два современи случаи од Јужна Индија, беше привремено наречен „pre-NO“ (меѓу другите имиња), бидејќи првично се веруваше дека е предок на K2a (NO). Сепак, подоцна беше откриено дека е примарна гранка на Хаплогрупата К2 (K-M526) и брат или сестра на К2а; новиот клад беше преименуван во K2e.
Студиите објавени во 2014 и 2015 година покажаа дека до 27% од Абориџините австралиски мажи носат K-M526*, кој не можеше да се класифицира во познат потклад во тоа време, а уште 27% веројатно имаат K2b1a1 (P60, P304, P308; исто така познат како „S-P308“) и можеби 2,0% имаат Хаплогрупа М1 – исто така позната како M-M4 (или „M-M186“) и K2b1d1.
3 Именување
Името К2 беше воведено во 2014 година, по незадоволството од претходните имиња.
K(xLT), името воведено од Y Chromosome Consortium во 2012 година за да го замени MNOPS, беше контроверзно. Според претходната методологија, терминот како „K(xLT)“ ги означувал сите кладови и поткладови кои припаѓале на K, но не припаѓале на Haplogroup LT; хаплогрупите подредени на MNOPS најверојатно би биле преименувани во „U“, „V“, „W“ и „X“, и затоа MNOPS би станале „MNOPSUVWX“. Ова претставуваше проблем, бидејќи немаше начин да се појасни „K(xLT)“ во широките и тесните значења на терминот.