Томас Алан Стивенсон

Томас Алан Стивенсон (19 јануари 1898 – 3 април 1961) бил британски природонаучник и морски биолог кој бил специјализиран за морски анемони.
1 Поранешен живот
Томас Алан Стивенсон, кој се претставувал под своето средно име бил роден на 19 јануари 1898 година во Бернам он Си во Сари, Англија. Тој бил најстариот од тројцата кои биле родени од Томас Стивенсон, веслијански свештеник и аматерски ботаничар, и Маргарет Стивенсон (родена Флечер); брат и сестра ќе следат.
Првите шест години од живот на Стивенсон тој ги поминал во Ричмонд, Сари, каде што неговиот татко бил тутор на Теолошкиот колеџ Ричмонд; неговиот дедо по мајка бил гувернер на колеџот. Овие години, според неговиот некролог, биле најпријатните во детството на Алан Стивенсон. Како што подоцна се присетил Стивенсон, „Живеевме во добро опремена куќа на гувернер и управувавме со голем двор на колеџот и кујнска градина, така што бевме воспитани во сите средини и околности вообичаени за благородници со добро образование во едвардијански период. Бевме опкружени со цветни градини, го имавме паркот Ричмонд и Терасни градини и река во близина (да не ги спомнуваме сите прилично подалечни атракции на лондонска област) и ни беше обезбеден соодветен персонал од добро обучени дадилки, слуги и градинари“ Во 1904 година, таткото на Стивенсон го напуштил колеџ и ја презел традиционална улога на веслијански свештеник: кружејќи, обично по три години, поминати на различни локации. Овие кружни средби започнале во Клапам и вклучувале престој (меѓу многу други локации) во Рексам, Тимперли и Абериствит. Честите преселби биле тешки за Стивенсон, чие образование било неизбежно фрагментирано и на кого му било невозможно да воспостави пријателства од детство.
2 Образование
Стивенсон посетувал училишта и во Клапам и во Рексам. Живеејќи во Рексам Стивенсон се запознал со Харолд Дринквотер, лекар и аматерски ботаничар, кој бил и вешт сликар. „Д-р Дринквотер“, напишал подоцна Стивенсон, „беше извонреден човек. Надарен за цртање, тој не ја користеше својата способност посебно сè до околу 60-годишна возраст, кога интересот за ботаника го наведе да почне да слика долга серија на портрети на британски растенија. За таа цел, тој измисли свој метод. Тврдејќи дека портретот на растение изгледа многу неприродно на бела позадина, тој самиот научи да слика на прилично груба хартија со жалфија, користејќи кинеска бела боја во подвлакна како основа за брилијантни бои на надсликање. За неколку години тој создаде извонредна серија слики, од кои многу сега се во Национален музеј на Велс во Кардиф. Имав среќа да го запознам во неговиот најпродуктивен период а тој беше повеќе од љубезен кон мене. Ми дозволи да сликам цвеќиња со него, така што научив сè што можеше да се научи; ме водеше на обиколки со себе; тој и неговата сопруга ме направија трајно добредојден во нивната куќа; и ми набави анатомски материјал преку кој го остварив моето прво запознавање со човечка анатомија. Ова пријателство го одржуваше сè додека беше жив, потоа моето семејство „го напушти Рексам.“ По Рексам, Стивенсон се сместил во училиштето Кингсвуд во Бат. Живеејќи во студентски дом за 50 лица и со малку места за седење покрај библиотека и училници, Стивенсон ги избегнувал училишни игри во корист на долги прошетки низ село.
Академска кариера на Стивенсон можеби се должела само на случајноста на патувања на негов татко, кои го однеле семејството во Абериствит од 1914 до 1919 година. Стивенсон се запишал на Универзитетски колеџ во Абериствит во октомври 1915 година, иако неговите студии биле прекинати од болест: туберкулозни инфекции на абдоминални и цервикални жлезди, кои подоцна го вклучиле и слепо црево, што барало операција и престој во санаториум. Ова значело атипично колеџ искуство, кое вклучувало и курсеви и приватна настава. Стивенсон бил под посебна заштита на зоологот и географ Х.Ј. Флер, „уникатен и извонреден човек“, според зборови на Стивенсон, кој „ме охрабрувал неуморно од самиот почеток“. Флер го негувал веќе растечки интерес на Стивенсон за морски анемони и го назначил за студент-демонстратор во 1916 година. Флер, исто така, му го олесни пристап на Стивенсон до морски анемони собрани за време на експедиција ''„Тера Нова“'' на Антарктик од 1910 до 1913 година и го насочил Стивенсон во нивно проучување. Ова резултирало со прва од неколку статии на оваа тема, објавени кога Стивенсон имал 20 години. Во 1920 година и со поддршка на Флер, на Стивенсон му било дозволено да се стекне со магистерска титула врз основа на негови публикации.
Од 1920 до 1922 или 1923 година, Стивенсон презел истражувачка работа во Абериствит, поддржана со грант од Оддел за научни и индустриски истражувања. Стивенсон, исто така, започнал да соработува со својот татко на серија трудови за орхидеи. Двајцата биле коавтори на повеќе од 20 трудови и белешки помеѓу 1920 и 1926 година. Голем дел од оваа работа се фокусирал на родови ''Epipactis'' и ''Dactylorhiza.'' „Можеби нивен најважен поединечен придонес“, според В.С. Самерхејс, ботаничар задолжен за хербариумот за орхидеи во Кралски ботанички градини во Кју, „било нивно препознавање и дефиниција на ''Orchis purpurella'' “ - сега ''Dactylorhiza purpurella'' - „која сега е позната како широко распространет член на британска флора“. Друг придонес било препознавање на разликата помеѓу варијантите ''Epipactis dunensis'' (сега признати како вид) и ''Epipactis phyllanthes'' var. ''vectensis''. Во 1923 година, повторно со поддршка на Флер, Стивенсон се стекнал со докторат на науки на ист начин како што го стекнал и свој магистерски степен; публикации поднесени во поддршка на негова диплома вклучувале и оние за морски анемони и орхидеи.
3 Кариера
Во 1922 година, Стивенсон бил назначен за предавач по зоологија на Универзитетски колеџ во Лондон. Негова работа на орхидеи и морски анемони продолжила а во 1928 година го објавил прв од два тома на ''Британски морски анемони''. Работа на втор том била одложена, но иста година, Стивенсон се придружил на експедиција на Голем корален гребен во 1928 година, на покана на Морис Јонг, водач на експедиција. Стивенсон бил „очигледен избор“, напишал подоцна Јонг, со оглед на „негово интимно запознавање со група животни најтесно поврзани со мадрепораријански корали и негов интензивен интерес за морска биологија“.
Стивенсон имал голем број академски позиции во Британија и на Универзитет во Кејптаун, Јужна Африка. Негова последна позиција била професор и раководител на Оддел за зоологија на Универзитетски колеџ во Велс, Абериствит.
Национална библиотека за морска биологија при Здружение за морска биологија во Плимут чува дел од негови лични и научни записи, вклучувајќи слики, негативи и тетратки за Јужна Африка.
4 Личен живот
Стивенсон се оженил за Ен Вуд во 1922 година. Таа била помлада од сестри близначки родени од Џозеф Дор Вуд, секретар на компанија за инженерство „Бари Грејвинг Док енд Инженеринг“, која градела пристаништа во јужен Велс и Ана Елиза Вуд. Стивенсонови немале деца. Стивенсон починал на 3 април 1961 година, на 63-годишна возраст, во лондонска болница.
5 Публикации
5.1 Книги
*:***:* Врзана копија што ја чува Национална уметничка библиотека, заедно со фотографии наменети како плочи.
*:* Врзана копија (во два тома) што ја чува Национална уметничка библиотека, заедно со фотографии наменети како плочи.
:* Цитирано во предавање од Алистер Харди; повторно објавено како; објавено онлајн како
5.2 Поглавја
*
5.3 Статии
***************************************************************
5.4 Останато
*******
6 Библиографија
******************