procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Вознесение Христово“ - Мало Рувци

Црквата „Вознесение Христово“ во Мало Рувци е еднокорабна, со полукружна апсида на источната страна. Изградена е во 1892 година од познатиот прилепски мајстор Ристе Тасламиче, кој ја градел и соборната црква во Прилеп, како и градскиот саат. Црквата е изградена благодарение на парохискиот свештеник Анастас Налетоски, а осветена е од Пелагонискиот митрополит Бенедикт.
Ињевско-конечка парохија

Ињевско-конечка парохија — македонска православна парохија, дел од Радовишкото архијерејско намесништво на Брегалничката епархија на МПЦ - ОА. Нејзино седиште е црквата „Вознесение Христово“ во селото Ињево. Парохиски свештеник е Златко Пуреовски.
Парохијата ги опфаќа селата: Ињево и Дедино и Лакавичките села: Конче, Долни Липовиќ, Горни Липовиќ, Ракитец, Загорци, Лубница, Габревци, Скоруша и Гарван.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
Име, Населено место, Изградена, Слика
Црква „Вознесение Христово“ (парохиска црква), Ињево, 1872
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“, Ињево, 1991
Црква „Св. Петка“(манастирска црква), Ињево, 1994
Црква „Св. Архангел Михаил“(манастирска црква), Ињево, 1999
Црква „Св. Димитриј“(манастирска црква), Ињево
Параклис „Св. Константин и Елена“(манастирска црква), Ињево
Црква „Св. Никола“, Дедино, 1910
Црква „Св. Атанасиј“, Дедино
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“, Ракитец, 1939
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Долни Липовиќ, 1847
Црква „Св. Ѓорѓи“, Долни Липовиќ, втора половина на XX век
Црква „Св. Ѓорѓи“, Горни Липовиќ, 1877
Црква „Св. Константин и Елена“, Лубница, 1840
Црква „Св. Илија“, Лубница, 2006
Црква „Св. Ѓорѓи“, Лубница
Црква „Св. Стефан“, Конче, 1366
Црква „Вознесение Христово“, Габревци
Црква „Св. Димитриј“, Габревци
Црква „Св. Марена“, Габревци, 2005
Црква „Св. Ѓорѓи“, Скоруша
Црква „Св. Ѓорѓи“, Гарван
Црква „Св. Ѓорѓи“, Загорци
Црква „Св. Никола“ - Брана Козјак

Свети Никола — македонска православна црква, сместена во непосредна близина на браната Козјак, на истоименото езеро.
Се наоѓа близу преливната шахта на езерото Козјак, а близу неа завршува асфалтниот пат кој води до самата брана, продолжение на регионалниот пат.
Црквата официјално е сместена во катастарскиот атар на тетовското село Луковица, но е изградена со поречки мајстори и веројатно претставува црква на некое од поречките села.
1 Поврзано
* Козјак (езеро)
* Козјак (брана)
* ХЕЦ Козјак
Адријан Пети

Адријан Пети (|Adrien Petit; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
Во септември 2015 година, објавиле дека Пети ќе им се приклучи за сезоната 2016.
1 Достигнувања
;2010
: 1. Етапа 2 Тур де Норманди
: 2. ГП де Пераншис
;2011
: 2. Светско друмско првенство под 23 години
: 3. Бинше-Турне-Бинше
;2012
: 3. Ле Самин
;2013
: 1. Етапа 4 Ла Тропикал Амиса Бонго
: 1. Бодовен пласман Три дена Западна Фландрија
: 3. Ле Самин
: 5. Хале-Ингоигем
: 6. Гран при де Денен
: 7. Трофео Палма де Мајорка
: 8. Бинше-Шиме-Бинше
;2014
: 1. Тро-Бро Леон
: 3. Ла Руе Туранжел
: 5. Трофео Палма де Мајорка
;2015
: 1. Пролог Трка околу Луксембург
;2016
: 1. Краен пласман Ла Тропикал Амиса Бонго
::1. Етапа 3
::1. Етапа 5
::1. Етапа 6 (ITT)
: 7. Омлоп Хет Ниусблад
: 8. Бинше-Шиме-Бинше
: 10. Париз-Рубе
;2017
: 1. Гран при де ла Сом
: 1. Етапа 6 Четири дена Динкерк
: 9. Париз-Рубе
: 10. Омлоп Хет Ниусблад
;2018
: 4. Ле Самин
;2019
: 6. Гент-Вевелгем
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017
Џиро, —, —, —, —, —
Тур, —, 156, —, 164, 126
Вуелта, 130, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Саракина

Саракина (|Σαρακήνα) — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 63 жители (2021).
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југоисточниот дел на Лагадинската област, југоисточно од Лагадинското езеро, во северното подножје на планината Хортач.
2 Историја
Селото најверојатно претставува нова населба бидејќи не се споменува на пописите пред 1928 година.
3 Население
Во 1928 година селото броело 273 жители., додека во 1940 година селото броело 262 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 216 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 220 жители, во 1971 година имало 137 жители, во 1981 година имало 167 жители, додека во 1991 година имало 198 жители. Денеска, населението на селото е 195 жители според пописот од 2001 година.
Чифлик (Лагадинско)

Чифлик (|Άγιος Χαράλαμπος, ''Агиос Хараламбос''; до 1955 г. ''Τσιφλίκι'', ''Цифлики'') — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 57 жители (2021).
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во југоисточниот дел на Лагадинската област, југоисточно од Лагадинското езеро, во северното подножје на планината Хортач.
Кариѓол

Кариѓол (|Καλαμωτό, ''Каламото''; до 1927 г. ''Καργή Γκιόλ'', ''Кариѓол'') — село во Општина Лагадина во Солунскиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 398 жители (2021).
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на неколку километри од градот Лагадина (Лагадин), источно од Солун и јужно од Бешичкото Езеро. Селото се наоѓа на надморска височина од 216 метри.
2 Историја
Крај селото се наоѓаат урнатините на древномакедонскиот град Калиндија. Ископувањата откриле статуи, натписи, погребни столбови, монети, фигури и слично. Денеска овие предмети се изложени во посебна сала во Археолошкиот музеј на Солун. Во античкиот град била откриена и административната зграда Севастион со вкупна должина од 70 метри. Зградата вклучуваа храм на Зевс и булето на градот.
Во XIX век Кариѓол е село, кое припаѓало кон Лагадинската каза на Отоманското Царство, како чисто турско село. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. На пописот од 1913 година биле евидентирани 280 жители, додека на пописот од 1920 година, во селото биле евидентирани 326 жители. Според Лозанскиот договор, во селото било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд, додека муслиманското население било принудено да си замине од селото. Во 1927 година, селото било преименувано во Каламото̀.
3 Население
Во 1928 година селото броело 358 жители., додека во 1940 година селото броело 500 жители.
Селото во пописот од 1951 година броело 564 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 583 жители, во 1971 година имало 736 жители, во 1981 година имало 719 жители, додека во 1991 година имало 635 жители. Денеска, населението на селото е 800 жители според пописот од 2001 година.
Дервентски папирус

Дервентски папирус — древен папирус, пронајден во 1962 г. во некрополата на древномакедонскиот град Лете на превојот Дервент, кај селата Ајватово и Лагиново, Солунско, Егејска Македонија. Се смета за најстариот зачуван ракопис во цела Европа и датира од времето на кралот Филип II Македонски.
1 Поврзано
* Дервентски кратер
Врбовско

Врбовско (хрв. ''Vrbovsko'') — град во Приморско-горска жупанија, Хрватска.
1 Население
На пописот на население од 2011 година, градот Врбовско имаше 5.076 жители, од кои во самото населено место Врбовско 1.673.
1.1 Град Врбовско
Број на жители според пописот
1857, 1869, 1880, 1890, 1900, 1910, 1921, 1931, 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2001, 2011
10.064, 10.601, 11.391, 11.920, 11.001, 10.230, 9.663, 10.825, 8.714, 9.077, 8.663, 8.411, 7.344, 7.528, 6.047, 5.076
1.2 Врбовско (населено место)
Број на жители според пописот
1857, 1869, 1880, 1890, 1900, 1910, 1921, 1931, 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2001, 2011
1.216, 1.346, 1.423, 1.506, 1.490, 1.306, 1.269, 1.531, 1.395, 1.736, 1.945, 2.037, 1.993, 2.047, 1.894, 1.673
2 Галерија
Светски ден на пантомимата

Светски ден на пантомимата, познат и како Меѓународен ден на пантомимата — ден посветен на мимиката, пантомимата, немиот филм и невербалната комуникација, кој се одбележува на 22 март, денот на раѓањето на познатиот француски глумец и мимичар Марсел Марсо. Според Светската организација на пантомимичари, со овој ден пантомимата се празнува како „јазикот на мирот“.
1 Историја
Идејата за одбележување на „Светски ден на пантомимата“ потекнува од пантомимичарите Марко Стојановиќ, Офер Блум и Жан-Бернар Леклот. Марко Стојановиќ и Офер Блум по нивното запознавање во 1998 година за првпат разговарале во врска со плановите за основање на Светска организација на пантомимичари и одбележување на Светски ден на пантомимата, кои тие во тоа време го нарекувале „Меѓународен ден на пантомимата“. Сепак, плановите на Стојановиќ и Блум останале нереализирани заради презафатеност со обврски во нивните кариери, така што идејата повторно била возобновена дури со основањето на Светската организација на пантомимичари во 2004 година.
По смртта на познатиот француски пантомимичар Марсел Марсо во 2007 година, Стојановиќ и Блум решиле со денот да го чествуваат ликот и делото на Марсо, така што планирале како таков да го прогласат родениот ден на Марсо - 22 март. Во април 2011 година, францускиот пантомимичар Жан-Бернар Лаклот во допис со Марко Стојановиќ дошол до истата идеја за прогласување на „Меѓународен ден на пантомимата“ (|Journée mondiale du mime), со таа разлика што тој сметал дека е потребно да се одбележи денот на кој Марсо починал - 22 септември. Благодарение на иницијативата на Лаклот, на 22 септември 2011 година, во неколку земји во светот официјално бил одбележан првиот Меѓународен ден на пантомимата.
Светската организација за пантомимичари го смета 22 септември 2011 година за прв Светски ден на пантомимата, по што одбележувањето на денот продолжило на 22 март.
2 Поврзано
* Пантомима
* Светска организација на пантомимичари
* Марсел Марсо
Археолошки музеј (Солун)

Археолошки музеј - Солун — музеј во Солун, Егејска Македонија посветен на археолошката оставнина на древна Македонија и римскиот период пронајдени во и околу градот Солун, но и пошироко во Егејска Македонија. Претставени се како грчки, согласно политиката на присвојување на древната историја на Македонија.
1 Зграда и поставки
Музејската зграда е изградена во 1962 г. модернистички стил и е дело на архитектот Патроклос Карантинос. Во 1980 г. е доградено ново крило, посветено на наодите од Кралската гробница во Кутлеш, каде истите се чувале до 1997 г. Музејот е реновиран во периодот од 2001 до 2004 г. воочи олимпијадата во Атина, а трајните поставки се преуредени.
Средишните простории се посветени претежно на наодите од градот Солун и Егејска Македонија пошироко. Во поновото крило се сместени две поставки. Првата е наречена „Златото на Македон“ и опфаќа наоди од гробниците во Текелиево, Ново Село, Нареш, Кожанско, Дервент, (древниот град Лете) Сер и Ашиклар. Втората е наречена „Солун во праисторијата“, каде се изложени наоди од праисториски населби од младото камено време (неолит) и бронзеното време. Во овој дел се поставени и скулптурите од архаичнниот до доцноримскиот период. Тука се поставени и елементи од древномакедонски храм од VI век п.н.е. во јонски стил, наодите од дворецот на римскиот цар Галериј во центарот на Солун и реконструкција на кралската македонска гробница од Ново Село со изворни архитектонски елементи и златни наоди од Текелиево од архаично и класично време.
2 Оддел „Златото на Македон“
Одделот „Златото на Македон“ е посветено на наодите во злато како пример за материјалната култура на древна Македонија од VI век п.н.е. до 148 п.н.е. Изложени се бројни парчиња накит, украси за облека, златни и позлатени предмети, садови и монети и објаснета е тогашната техника на добивање на рудата и изработка на накитот. Опишана е и улогата на овие предмети во погребните обреди на старите Македонци.
3 Оддел „Солун во праисторијата“
Одделот „Солун во праисторијата“ се обидува да го престстави крајбрежјето на Солунскиот Залив какво што било пред основањето на градот Солун од кралот Касандар. Претставени се првите ископувања извршени од британски и француски единици на Солунскиот фронт и наоди од најважните наоѓалишта како Седес, Царево Село, Лембет, Даутбал, Гвоздово, Тумба и Кастања, поделени на три периоди — младото камено време, старото бронзено и младото бронзено време.
4 Значајни предмети
* Дервентски кратер
* статуа на Харпократ (крај на II век п.н.е.)
* глава на Серапис (II век п.н.е.)
* бронзен шлем и златна маска (крај на VI век п.н.е.) од гробницата кај с. Текелиево, Солунско
* мермерна врата од македонска кралска гробница во Ново Село, Солунско
* копија на разголената Афродита (421/420 п.н.е.)
* златни медалјони (225–250 п.н.е.)
* подни мозаици
* златни дијадеми, златни дискови и златни глави на Медуза (350-325 п.н.е.)
* Дервентски папирус (крај на V век п.н.е.) од Дервент кај Ајватово и Лагиново, Солунско
5 Галерија
6 Поврзано
* Античка Македонија
Клуч 1

Клуч 1 (|一部) со значење еден — прв од 6-те Кангсиеви клучеви сочинети од еден потег (ги има вкупно 214).
Под заглавието на овој клуч во Кангсиевиот речник се водат 42 знаци. Целиот речник содржи 49.030 знаци.
Во овој случај, клучот 1 се нарекува 橫 (''хенг'', „легнат“) е еден од осумте начела на 永 (永字八法, ''Јунгѕе бафа''), кој претставува основа за кинескиот краснопис.
1 Изведени знаци
Потези, Знаци
+0
+1
+2, (воедно УК/ЈП облик на -> 艸) <sup>УК</sup>/<sup>ЈП</sup> (воедно УК/ЈП облик на -> 臼)
+3, <sup>УК/ЈП</sup>/<sup>TC</sup> (воедно УК облик на -> 酉) (=丑) <sup>УК</sup> (= -> 寸)
+4, <sup>УК</sup> (= -> 木) <sup>УК</sup> (= => 又) <sup>УК</sup> (= -> 木) <sup>УК</sup> (= -> 糸)
+5, <sup>ЈП</sup> (= -> 入)
+6, <sup>УК</sup> (=兩 -> 入) <sup>УК</sup> (= -> 口)
+7, <sup>УК</sup> (= -> 口)
2 Наводи
**
3 Поврзано
* Кинески бројки
4 Стилови
Игор Стојчевски

Игор Стојчевски (роден на во Скопје) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
1 Животопис
Игор Стојчевски дипломирал глумечка игра на Факултет за драмски уметности во Скопје, во класата на професорот Кирил Ристоски (2002). По дипломирањето работел на истиот факултет, како асистент по предметот „''Сценски движења и танци''“. Во 2009 година решил да ја напушти педагогијата и да се фокусира на театарски и на филмски проекти. Член е на ансамблот на Драмскиот театар во Скопје.
2 Театарски улоги
* „Франкенштајн“, Драмски театар - Скопје (2017) - Чудовиштето
* „Буре Барут“, Драмски театар - Скопје (2016)
* „Јов“, Драмски театар - Скопје (2016) - ''Јов''* „Еригон“, Драмски театар - Скопје (2015) - ''Еригон''* „Чолак“, Драмски театар - Скопје (2015) - ''Мики''* „Човекот кој го изеде светот”, Драмски театар - Скопје (2014) - ''ХХХХ''* „Македонска крвава свадба”, Драмски театар - Скопје (2012) - ''Дуко''* „Вртелешка”, Драмски театар - Скопје (2012) - ''Грофот''* „Кој се плаши од Вирџинија Вулф?”, МНТ (2012) - ''Ник''* „Ромео и Џулиета”, МНТ (2011) - ''Џулиета''* „Крвта не е вода”, Драмски театар - Скопје (2011) - ''Павел''* „Олово на перница”, Драмски театар - Скопје (2011) - ''Црвче''* „Темпирана опера”, МНТ (2010)
* „Норвешка денес”, Драмски театар - Скопје (2010)
* „Хамлет”, Драмски театар - Скопје (2010) - ''Лаерт''* „Троил и Кресида”, МНТ (2010) - ''Парис''* „Ангели во Америка”, Драмски театар - Скопје (2009) - ''Прајор''* „Македонски рулет”, Драмски театар - Скопје (2007) - ''Јане''* „Една вечер со учените жени на Молиер”, МНТ (2006) - ''Клитандар''* „Ладало”, Драмски театар - Скопје (2006) - ''Ристе заб''* „Црнила”, Народен театар - Штип (2004) - ''Фезлиев''* „Доле влада”, МНТ (2004) - ''Иван''* „Што е тоа што ги тера жените навечер да трчаат по улиците на Мадрид”, Драмски театар - Скопје (2004) - ''Дон Лизардо''* „Последниот ден на Мисирков”, Драмска продукција на Универзална сала (2003)
* „Лонг плеј”, Народен театар - Куманово (2003)
* „Антигона”, Народен театар - Битола (2003) - ''Хемон''* „Јонадаб”, Драмски театар - Скопје (2003) - ''Абсалом'', омилениот син на Давид
* „Хомо еректус”, Драмски театар - Скопје (2003)
* „Собрани дела на Вилијам Шекспир”, Драмски театар - Скопје (2002) - ''Изи''* „Падот на невиноста”, Драмски театар - Скопје (2002) - ''Максим''
3 Филмски улоги
* "Утре наутро" (2026) - ''Петар Поповски''* "За Ева" (2025) - ''Професор''* "Утре наутро" (2025) - ''Петар Поповски''* „Фамилијата Марковски” (2017) - ''Јане''* „На терапија” (2017) - ''Симеон''* „Преспав” (2016-2023) - ''Тони''* "5+ фамилија" (2016) - ''Режисерот''* "Џган" (2016) - ''Тони Зенга''* „Збор” (2015) - ''Вернер''* „Бела ноќ” (2015) - ''Маноил''* „Соба со пијано” (2013) - ''Петар''* „Трето полувреме” (2012) - ''Цезар''* „Ова не е американски филм” (2011) - ''Суви''* "Пилот" (2010) -
* „Американецот” (2006) - ''Зоко''* „Стрмоглави” (2006) - ''Шанкер''* „Илузија” (2004) - ''Дечко на Фани''* "Седум приказни, за љубовта и свршувањето" (2003)
* „Прашина” (2001) - ''Отомански војник''* "Глушецот" (1999)
Бомбашки напади во Брисел (март 2016)

На 22 март 2016, се случиле три експлозии во Белгија: две на бриселскиот аеродром во Завентем, а една во метро станицата Малбек во Брисел. Најмалку 34 луѓе се убиени, а десетици други биле повредени.
Тврдина Пошијак

Тврдина Пошијак се наоѓа во близина на градот Хан Пиесак, Република Српска. Тврдината била изградена во 12 век. Тврдината била изградена во форма на брод. Тоа беше урнат во падот на Босна под Турците. Замокот припаѓале на српскиот благородничко семејство Павловиќ.
Жива статуа

Жива статуа — уверливо насликан и нашминкан уличен уметник кој позира во имитација на статуа или модна кукла. Најчесто се среќаваат како улични изведувачи.
Овие изведувачи имаат за цел да ги измамат минувачите дека се работи за нежив предмет и неретко фигурираат во разни телевизиски емисии со скриена камера за да ги уплашат несвесните.
1 Историја
Живата слика или групите живи статуи биле мошне чести на прославите во средниот век и ренесансата, кога владетелите влегувале во некој град во свечени поворки. Групата што изедувала некаква сцена обично била качена на платформа украсена за да изгледа како споменик и поставена долж поворката.
На почетокот на XX век, германската танчерка Олга Дезмонд ја одржувала претставата „Вечер на убавина“ (''Schönheitsabende'') каде позирала гола имитирајќи класични статуи (живи слики). Живите статуи се употребени во култниот француски филм ''Деца на рајот'' (1945), а како изведба во живо се популаризирани со изведбите на лондонските уметници Гилберт и Џорџ во 1960-тите.
2 Натпревари
Светското првенство за живи статуи се одржува секоја година во Арнем, Холандија. Во 2011 г. траел два дена, имал 300 учесници (меѓу кои и аматери и деца) и привлекол 300.000 посетители.
Почнувајќи од 2000 г. Универзитет за деловни и општествени науки во Буенос Аирес, Аргентина секоја година приредува државен натпревар за живи статуи.
3 Како улична изведба
Живата статуа е мошне чест облик на улична изведба, особено на места со многу туристи. Изведувачот одбира стратешки добро место без сообраќај, но со многу пешаци. Бидејќи воопшто не се помрднува, минувачите напати не увидуваат дека станува збор за човек, па се изненадуваат кога „статуата“ ќе направи некакво движење или ќе им намигне. Колку пари ќе добие еден ваков изведувач зависи од тоа колку добро може да биде забележан од јавноста.
4 Галерија
5 Поврзано
* Жива слика
Светска организација на пантомимичари

Светска организација на пантомимичари — организација која делува во насока на промовирање на пантомимата преку поврзување на пантомимичари и театри од повеќе земји и организирање на програми за учество на меѓународни фестивали на пантомимата. Една од главните активности на организацијата е организирањето и поддршката на настани за одбележување на Светскиот ден на пантомимата. Организацијата е основана во 2004 година и е со седиште во Белград. Моментен претседател е Марко Стојановиќ.
1 Историја
Идејата за основање на Светска организација на пантомимичари за поекнува од страна на пантомимичарите Марко Стојановиќ и Офер Блум, кои се запознале во 1998 година додека заедно студирале на Меѓународното училиште за мимодрама во Париз „Марсел Марсо“. Во следните неколку години, оваа идеја останала нереализирана заради презафатеност со обврски во нивните кариери. Во 2004 година, организацијата била конечно основана како невладина и непрофитна организација со седиште во Белград.
Непосредно по нејзиното основање, организацијата започнала со промовирање на пантомимата преку учество на фестивали и соработка со пантомимичари од повеќе земји, а активно се залагала и за прогласување на Светски ден на пантомимата. Така, првиот „Меѓународен ден на пантомимата“ (|Journée mondiale du mime) бил одбележан на 22 септември 2011 година, но потоа денот продолжил да се одбележува на 22 март секоја година како „Светски ден на пантомимата“. Светската организација на пантомимичари го смета 22 септември 2011 година за прв Светски ден на пантомимата, а 22 март 2012 година за втор, по што одбројувањето продолжило секоја година.
2 Поврзано
* Пантомима
* Светски ден на пантомимата
Жак Лекок

Жак Лекок (|Jacques Lecoq) (, - , ) – француски глумец, режисер, кореограф и педагог.
1 Животопис
Жак Лекок почнал да учи театар и пантомима преку интересот за спортот. Тој почнал да вежба гимнастика на седумнаесет години и вежбајќи на разбој и вратило, почнал да ја согледува и разбира геометријата на движењата. Лекок движењето на телото во просторот, според барањата на гимнастиката, е чисто апстрактно. Ритамот на спортистите го сфатил како физичка поезија што силно влијаело на него.
Почнува како професор за физичко воспитување и спорт, потоа станува артист во групата на Жан Дасте. Во 1948 година заминува за Падова (во универзитетскиот театар) во „напад“ на ''commedia dell'arte'' и ги создава своите први пантомими. Во овој контекст има можност да ги спои предавањето и создавањето. Тој презема истражувања за маските со италијанскиот вајар Амлето Сартори, од што, меѓу другото се раѓа „неутралната маска“. Го сретнува Дарио Фо. Во Сиракуза ги режира хоровите од грчката трагедија.
Во 1956 година се враќа во Париз за да ја основа ''Меѓународната школа за театар и пантомима'' каде тој ѝ се посветува на педагогијата. Во 1977 година ја создава ''Лабораторија за студија на движењето'' посветена на динамичкото истражување во просторот и на ритамот во служба на сценографијата.
„Педагогијата главно почива на динамиката на движењето; таа го ангажира телото, првиот елемент на признавање на живото, со отфрлање на сè што мрда, на животот во театарот.“
Меѓу неговите ученици се:
Муменшанц, Аријан Мнушкин, Филип Голје, Лик Бонди, Филип Аврон, Кристоф Марталер, Јасмина Реза, Јоланда Моро, Ален Готре, Ален Моло, Вилијам Кентриџ, Гофри Раш, Сајмон МкБарни, Стивен Беркоф.
2 Цитати
„Во чинот треба да се биде така како што е телото во светот“. Жак Лекок
3 Режиja
* 1961: Лајачката и автоматот од Габриел Кузен, Театр котидјен (Théâtre quotidien) од Марсеј
* 1963: Лајачката и автоматот од Габриел Кузен, Театр де л’Атене (Théâtre de l'Athénée) од Париз
4 Публикации
* 1987, Театар на гестот (Le Théâtre du geste)
* 1997, Поетското тело (Le Corps poétique)
Магнус Корт

Магнус Корт Нилсен (|Magnus Cort Nielsen; р. ) — дански професионален друмски велосипедист, кој моментално вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
Во јуни 2014 година, објавиле дека потпишале тригодишен договор со Корт, почнувајќи од сезоната 2015. Бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016, каде ги освоил осумнаесеттата и дваесет и првата етапа. Било потврдено дека ќе вози за во сезоната 2018. Во јули 2018 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2018. На 22 јули 2018 година ја освоил петнаесеттата етапа на Тур де Франс откако бил од бегство скоро цел ден. Корт нападнал на 8 километри на крајот и завршил во бегство заедно со Бауке Молема и Јон Изагире, но бил најбрз на завршниот спринт и ја освоил својата прва етапа на Тур де Франс.
2 Достигнувања
;2011
: 1. Краен пласман Завод Миру
::1. Етапа 3б
::1. Етапа 4
: 1. Национално јуниорско друмско првенство
: 3. Краен пласман Низ Истра
;2012
: 2. Национално друмско првенство под 23 години
: 3. Пост Куп Одер
: 3. Тендер ГП
;2013
: 1. Рандерс ГП
: 1. Вејен ГП
: 1. Етапа 6 Трка околу Тирингија под 23 години
: 1. Етапа 1 Трка околу Покраината Лиеж
: 3. Трка околу Фландрија за младинци
: 3. Химерланд Рунт
: 9. Краен пласман Трка околу Данска
::1. Етапа 1
::1. Етапа 4
;2014
: 1. Краен пласман Ронде де л’Ез
::1. Бодовен пласман
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 3
::1. Етапа 4
: 1. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
::1. Етапа 1
::1. Етапа 2
: 1. Химерланд Рунт
: 1. Дестинејшн Тај
: 1. Рингерике ГП
: 1. Етапа 1 Трка околу Данска
: 2. Краен пласман Трка на Фјордовите
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 3
: 5. Класик Волта Лимбург
: 6. Трка околу Франкфурт под 23 години
;2015
: 4. Национално друмско првенство
: 10. Краен пласман Трка околу Данска
: 10. ГП Западна Франција
;2016
: Вуелта а Еспања
::1. Етапа 18
::1. Етапа 21
: 2. Краен пласман Трка околу Данска
::1. Етапа 2
: 5. ГП Импанис-Ван Петегем
: 7. ГП ди кантон д'Аржови
: 9. ГП Бруно Бегели
;2017
: 1. Класика де Алмерија
: 1. Етапа 3 Волта а ла Комунитат Валенсијана
: 2. Класик Лондон-Сари
: 10. Гран Премио Бруно Бегели
;2018
: 1. Етапа 15 Тур де Франс
: 1. Етапа 5 БинкБенк Тур
: 1. Етапа 2 Тур де Јоркшир
: 1. Етапа 4 Трка околу Оман
: 2. Краен пласман Трка Дубаи
::1. Пласман за млад возач
: 8. Милано-Санремо
;2019
: 1. Етапа 4 Париз-Ница
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2016, 2017, 2018
Џиро, —, —, —
Тур, —, —, 68
Вуелта, 133, 126, —
2.2 Резултати од класиците
Монумент, 2015, 2016, 2017, 2018
Милано-Санремо, —, —, 11, 8
Трка околу Фландрија, 102, 53, 30, 20
Париз-Рубе, 132, 43, СО, СО
Лиеж-Бастоњ-Лиеж, —, —, —, —
Џиро ди Ломбардија, —, —, —, —
Класични трки, 2015, 2016, 2017, 2018
Омлоп Хет Ниусблад, —, 69, 16, 23
Курне-Брисел-Курне, —, 96, 27, СО
Страде Бјанке, 34, —, —, —
Дварс дор Вландерен, —, 43, —, 14
Е3 Харелбеке, —, СО, 24, 34
Гент-Вевелгем, СО, СО, СО, 24
Класик Лондон-Сари, 59, —, 2, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Пантомима

Пантомима (|παντόμῑμος, ''pantómīmos'' за „пантомима“, буквален превод: „се што се имитира“) — облик на сценската уметност, чиишто изведувачи најчесто настапуваат без говор. Сцените, предметите, местата и ликовите главно се предаваат по пат на гестикулација и мимика, при што може да се употребуваат маски или шминки. Лицата кои изведуваат пантомима се наречени „пантомимичари“.
Во пантомимата разликуваме три вида на движења:
* уметност на стасот или држење (низ надворешен, телесен став и движење на еден карактер, неговите чувства и внатрешен став на една фигура);
* знакови и движења од секојдневнит живот во нејзината зголемена форма (мафтање, поздравување, итн.); и
* Илузиона техника (објаснување, човек со неговата околина на која се прикажани само со чисти телесни средства).
Пантомимата е уметност на тишината; поезија со високо култивирано движење. Мимос или мим од грч. мимос-движење без зборови; првобитно е посебен начин на претставување во античкиот театар. Пантомимата (панто-све, мимос-движење без зборови) се спомнува уште во Стара Грција и Рим, но и во записите на патописците низ Далечниот Исток.
Во своите почетоци, пантомимата како изведба составена од танц и циркузантство била препознатлива во немиот филм, но во поново време истата се развлила независно, како современ уметнички облик. Сепак, пантомимата и натаму понекогаш се поврзува со другите театарски облици, како на пример со црниот театар, а поретко и со црносветлечкиот театар. Исто така, елементи на пантомима може да содржат и изведбите на кловновите.
Општењето меѓу луѓето кои не можат да се изразуваат на странски јазик исто така често се сметаат за „пантомимски“, но сепак во потесна смисла на зборот не ѝ припаѓаат на пантомимата како уметнички облик, за чијашто изведба обично е потребно подолго образование.
1 Пантомимата како мотив во уметноста
* „Пантомима“ — песна на македонскиот поет Матеја Матевски.
2 Поврзано
* Мимика
* Нем филм
* Невербална комуникација
Маглиќ

Маглиќ (|Маглић) — динарска планина во Република Српска (БиХ), на границата со Црна Гора. Со надморска височина од 2.386 м претставува највисока планина во Босна и Херцеговина. Се протега во правец северозапад-југоисток. Се наоѓа во Националниот парк Сутјеска создаден во 1962 г. околу клисурата на реката Сутјеска и падините на Маглиќ.
1 Географија
Планината се наоѓа од градот Фоча, кај границата со Црна Гора. Најблиско населено место е Мратиње. Јужните и југозападните предели околу Маглиќ се висорамнински, направени од карстен варовник.
Масивот на Маглиќ со состои од два врва: Велики Маглиќ (2.386 м) на босанска страна и Црногорски Маглиќ (2.388 м) на црногорската страна, кој е повисок за 2 м. Во црногорскиот дел е образувано Трновачкото Езеро кое важи за едно од најубавите во Црна Гора. Езерото е ледничко потекло и лежи во амфитеатрално седло на надморска височина од 1.517 м, долго е 700 а широто 400 м и има синозелена боја.
Планината е ограничена од реката Сутјеска на север и запад од планината Волујак на југозапад, реките Дрина и Пива на исток и долината Мратиска Увала на југ.
Падините на Маглиќ имаат разновидна поривка, но особено богата е шумата Перуќица, која ужива посебен заштитен статус како најстарата прашума во Европа (и една од двете преостанати). Северозападните падини имаат густа зимзелена и букова шума до н.м. висина од 1.600 м, но во други правци падините се многу стрмни, карпести и голи. Висорамнинските делови над 1.600 м имаат пасишта.
Врвот е пристапен преку патеки во националниот парк и обично се освојува за два дена. Високогорскиот пристап е само од јужната страна и се одликува со богата растителнсот од трева и борови. Од врвот на Маглиќ се гледаат планините Волујак, Биоќ, Трновачкото Езеро, Дурмитор (во Црна Гора) и други планини во БиХ на север и северозапад.
2 Поврзано
* Перуќица
* Национален парк Сутјеска
* Динариди
Ростов-Дон

Ростов-Дон — руски женски ракометен клуб од градот Ростов на Дон. Клубот е основан во 1965 година, а сè до 2002 година го носел името „Ростелмаш“.
Клубот е петкратен шампион на Русија (1994, 2015, 2017, 2018, 2019). Покрај тоа, Ростов го освоил и ЕХФ купот во сезоната 2016-2017, и играл финале во Лигата на шампионите во сезоната 2018-2019.
1 Титули
1.1 Домашни натпреварувања
1.1.1 Русија
Руско првенство
* Шампион (5): 1994, 2015, 2017, 2018 , 2019
*''Вицешампион (6): 1993, 1995, 2011, 2012, 2013, 2016''*''Трето место (10): 1975, 1996, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2010, 2014''
Куп на Русија
* Победник (9): 2007, 2008, 2012, 2013, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
1.1.2 СССР
Првенство на СССР
* Шампион (2): 1990, 1991
*''Вицешампион (5): 1979, 1980, 1981, 1982, 1989''*''Трето место (2): 1976, 1988''
Куп на СССР
* Шампион (3): 1980, 1981, 1982
1.2 Европски натпреварувања
ЕХФ Лига на шампиони:
* Финалист (1):'' 2018-2019
Куп на победниците на куповите:
* Шампион (1) : 1990
ЕХФ куп:
* Шампион (1): 2017
* ''Финалист (1):'' 2015
2 Играчи
2.1 Моментален состав
:''Состав за сезоната 2019-2020:''
width=60%
;Голмани
* 01 Галина Мехдиева
* 21 Ана Седојкина
* 84 Мајса Песоа
;Леви крила
* 63 Кристина Кожокар
* 88 Полина Кузнецова
;Десни крила
* 6 Јулија Манагарова
* 15 Марина Судакова
;Пивоти
* 7 Маја Петрова
* 19 Ксенија Макеева
* 93 Јулија Бенке
;Бекови
;Леви бекови
* 8 Ана Сен
* 10 Лоис Абинг
* 17 Владлена Бобровникова
;Централни бекови
* 9 Ана Паула Бело
* 23 Регина Калиниченко
* 51 Милана Таженова
* 77 Ирина Никитина
* 99 Викторија Боршченко
;Десни бекови
* 13 Ана Вјахирева
* 18 Валерија Маслова
Бардача

Бардача — комплекс од 11 езера во северна Република Српска, БиХ. Се наоѓа е 30 км Бања Лука недалеку од Градишка. Претставува природен барски резерват и е прогласено за рамскарско место и споменик на природата на МСЗП од III категорија.
1 Поврзано
* Список на езера во Босна и Херцеговина
* Список на заштитени области во Босна и Херцеговина
Дејвид Танер

Дејвид Танер (|David Tanner; р. во ) — поранешен австралиски професионален друмски велосипедист, кој возел професионално во периодот 2009-2018 за шест различни екипи.
1 Кариера
Во декември 2014 година бил објавен како дел од екипата за 2015 година, заедно со возачот на , Стеф Клемент. Во септември 2016 гоина, кратко пред да се распадне екипата на ИАМ, Танер доживеал повеќе повреди откако бил удрен од автомобил додека тренирал, поради што поминал три седмици на интензивна нега. Следната година се приклучил на екипата во јули, откако се согласил на договор до крајот на годината со менаџерот на екипата Ник Нијенс, поранешен колега на Танер во .
2 Достигнувања
;2005
: 2. Ле Букл де л’Артоа
: 5. Краен пласман Сиркуит де Арден
: 10. Гран при де Варегем
;2007
: 2. Краен пласман Тур ди Геводан
::1. Етапа 1
: 2. Ла Руе Туранжел
: 3. Краен пласман Ронд де л’Ез
: 4. Букл де л’Артоа
;2008
: 4. Краен пласман Букл де ла Мајен
: 4. Гран Премио Чита ди Камаиоре
;2009
: 10. Краен пласман Хералд Сан Тур
;2010
: Трка околу Јута
::1. Спринтерски пласман
::1. Етапа 1
: 1. Етапа 2 Тур де Бос
: 2. Краен пласман Трка околу Кина
::1. Етапа 2
;2011
: 5. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
: 10. Хел ван хет Мергеланд
;2015
: 1. Етапа 2 Трка околу Австрија
: 9. Гран Премио ди Лугано
;2016
: Награда за борбеност на етапа 4 Тур Даун Андер
: 3. ГП ди кантон д’Аржови
Никола Дејков

Никола Дејков е револуционерен деец од Македонија.
1 Животопис
Никола Дејков е роден во 1862 година во градот Прилеп. Учи во Солунска машка гимназија, каде се спријателува со соученикот Дамјан Груев, со кого одржува врски до крајот на животот. По Ученичкиот бунт во гимназијата Дејков заедно со Груев и уште 32 деца заминуваат есента во 1888 година да учат бесплатно во Белград. Завршува гимназија во Белград и продолжува во Вишата школа, но во текот на 1890 година со повеќето Македонци го напушта Белград и заминува да го доврши образованието во Софискиот универзитет. Во Софија е член на револуционерното Македонско студентско друштво „Дружба“.
Душан Радовиќ

Душан „Душко“ Радовиќ (|Душан Радовић; , – ,) – српски поет, новинар, афорист и ТВ-уредник.
1 Животопис
Роден е во Ниш од татко Углеша кој бил машиновозач по потекло од Чачак, а мајка му Софија родена Стефановиќ, била од Ниш.
Бил главен уредник на „Пионерски новини“, уредник на програмата за деца на Радио Белград, уредник на програмата за деца на Телевизија Белград, уредник на весникот „Полетарец“, новинар на „Борба“ и од 1975 година, уредник на Студио Б. Во Белград долга низа години се одржува атлетската трка „Сеќавање на Душко Радовиќ“. Брат му на Душко е познатиот атлетски тренер Бранимир „Брана“ Радовиќ.
Умрел на 16 август 1984 година во Белград. Негов син е Милош Радовиќ.
На најшироката публика И е познат по афоризмите со кои ги будел белграѓаните на брановите на Радио „Студио Б“, кои подоцна се објавени во три книги „Белграде добро утро“. Бил голем љубител на фудбалот и навивач на ФК Партизан.
Некои од неговите песни станале хитови за деца во изведба на детскиот хор „Колибри“:
* Мрак (|Мрак)
* Синиот зајак (|Плави зец)
* Страшен лав (|Страшан лав)
* Што е на крајот (|Шта је на крају)
* Песна за млекото (|Песма о млеку)
* Татиниот музичар (|Татин музичар)
* Здравица (Сè што расте би сакало да расте...) (| Здравица (Све што расте хтело би да расте...))
2 Попознати дела
* Капетанот Џон Пиплфокс (1953), радиодрама (|Капетан Џон Пиплфокс)
* Почитувани деца (1954), песни (|Попштовано децо)
* Смешни зборови (1961), песни (|Смешне речи)
* Прикаска ти скажувам (1963), песни и приказни (|Причам ти причу)
* Че, трагедија која трае (1969 со Матија Беќковиќ), поема (|Че, трагедија која траје)
* Вуковата азбука (1971), песни
* Зоолошка градина (1972), песни
* Белграде, добро утро 1 (1977) (|Београде, добро јутро 1)
* Белграде, добро утро 2 (1981) (|Београде, добро јутро 2)
* Понеделник, Вторник, Среда, Четврток (1983) поезија и проза за деца во четири книги (|Понедељак, Уторак, Сред, Четвртак)
* Белграде, добро утро 3 (1984) (|Београде, добро јутро 3)
Неговите дела се преведени на повеќето значајни светски јазици.
3 Награди
Радовиќ е добитник на најугледните српски награди:
* Невен
* Младо поколение
* Награда на Змаевите детски игри
* Награда на Стерииното позорје
* Седмојулска награда
како и диплома на Меѓународната организација за детска книжевност Ханс Кристијан Андерсен.
4 Познати афоризми
* Родители, тепајте ги вашите деца штом видите дека личат на вас.
* Тешко е да се биде дете и да се биде добар.
* Ако ги решите сите проблеми на своите деца, тие нема да имаат други проблеми освен вас.
* Да се имаат пријатели, тоа значи да се согласи дека има поубави, попаметни и подобри од вас. Кој не може да го прифати тоа, нема пријатели.
* Кога некој нема што да каже за тоа што е, најчесто зборува што не е. Не е глуп, не цицал весла, не е мачкина кашлица, не е наивен, не чувал овци...
5 Галерија
Дарначко

Дарначко (|Νταρνακοχώρια или ''Δαρνακοχώρια'', ''Дарнакохорија'') — историско-географска и етнографска област во околината на градот Сер, Егејска Македонија.
Областа опфаќа неколку села во подножјето на планината Серски Боздаг (Сминица). Пред Првата балканска војна биле еднствените грчки села во Серско, кое инаку имало само Македонци и Турци. Жителите на областа се нарекувале „дарнаци“, за што се верува дека потекнува од зборот δάρε, што го користеле наместо зборот τώρα (сега). Според месните преданија, Стефан Верковиќ тврди, дека дарнаците се доселени во Македонија од Тива во Беотија (Централна Грција).
1 Населени места
Во Дарначко спаѓаат селата: Везник, Субашќој, Сармусакли, Тополјани и Довишта. Понекогаш кон нив се вбројува и Тумба.
2 Поврзано
* Серско
Тајната на кнегинката де Кадињан

Тајната на кнегинката де Кадињан (француски: ''Les secrets de la princesse de Cadignan'') е роман на францускиот писател Оноре де Балзак. Романот, напишан во јуни 1839 година, е посветен на Теофил Готје.
1 Содржина
По Јулската револуција од 1830 година, кнегинката Дијана де Кадињан (чие вистинско име било војвоткињата де Мофрињез) го изгубила своето богатство, а нејзиниот сопруг ја напуштил Франција, придружувајќи го пребеганиот крал. Така, таа се откажала од јавниот живот и продолжила да живее скромно, далеку од очите на јавноста, со една единствена грижа – да ја обезбеди иднината на својот син. Во минатото, оваа 36. годишна жена била најголемата атракција во високото општество, позната по бројните љубовни авантури и по способноста за трошење на своето и туѓото богатство.
Еден ден, во мај 1833 година, кнегинката и нејзината најдобра пријателка, маркизата д’Еспар (нејзината поранешна голема соперничка) разговараат за љубовта, за среќата и притоа, кнегинката се присетува на еден свој искрен обожавател, Мишел Кретјен, кој подоцна погинал во борбите меѓу републиканците и монархистите. Тогаш, госпоѓата д’Еспар ѝ предложува на Дијана да ја запознае со познатиот писател Даниел д’Артез кој му бил најдобар пријател на Мишел.
Осум дена подоцна, во домот на д’Еспар се одржува вечера на која се запознаваат Дијана и Даниел, кој ѝ раскажува колку многу ја сакал Мишел. По вечерата, Дијана се обложува со госпоѓата д’Еспар дека ќе ја придобие љубовта на Даниел д’Артез. И навистина, набргу тој започнува да ја посетува при што долго време тој ѝ раскажува за Мишел Кретјен и за себе. Еден ден, Дијана му ја раскажува својата животна приказна: нејзината мајка му била љубовница на нејзиниот сопруг, војводата де Мофрињез, кој тогаш бил многу постар од неа; за да остане во врска со војводата, мајка И ја омажила за него; кога младата Дијана созреала, таа ја открила врската меѓу мајка ѝ и војводата, па разочарана и во знак на одмазда, започанала да одржува врски со многу љубовници; најпосле, наспроти љубовниците и озборувањата, таа секогаш била несреќна жена, гладна за вистинска љубов.
Наивниот Даниел д’Артез воопшто не се сомнева дека Дијана ја измислила целата приказна и, потресен од нејзината „несреќна“ судбина, паѓа пред нејзините нозе, исполнет со чиста љубов кон неа. По таа средба, Дијана го наговара Даниел да ја посети маркизата д’Еспар, каде сите му се потсмеваат, а тој со жар ја брани честа на Дијана.
Ферагус

„Ферагус“ (француски: ''Ferragus'') — роман на францускиот писател Оноре де Балзак. Романот, напишан во февруари 1833 година, е посветен на Хектор Берлиоз.
1 Содржина
Огист де Моленкур е гардиски офицер кој е вљубен во убавата Клеманса, но љубовта е само платонска, зашто таа е омажена за берзанскиот посредник Жил Демаре. Нивниот брак е пример за среќа и љубов и ним им завидува целокупното високо општество во Париз. Еден ден, шетајќи низ улиците на сиромашниот дел на Париз, тој ја здогледува како влегува во една неугледна куќа. Мислејќи дека Клеманса има љубовник, офицерот започнува да ја следи. Еден ден, де Моленкур случајно среќава еден сиромашен, стар човек за кого дознава дека има љубовница со име Ида. По тоа откритие, на де Моленкур му се случуваат неколку „несреќни“ настани во кои тој едвај останува жив. Подоцна, де Моленкур откирва дека зад сето тоа стои Ферагус, некогашниот водач на ѕидарите, кој бил осуден на долгогодишна затворска казна, но успеал да избега од затворот, по што со години успешно бега од полицијата.
Најпосле, тој му ја соопштува тајната на господинот Жил, сопругот на Клеманса, ветувајќи му дека ќе му ја докаже неверноста на неговата сопруга. Жил разговара со Клеманса, но таа не сака да му ја открие тајната. Тогаш, и Жил започнува своја истрага и го открива местото каде се крие Ферагус, кој се мачи во болки по операцијата со која треба да го скрие својот вистински идентитет. Така, Жил дознава дека неправедно се сомневал во својата сопруга, бидејќи Ферагус не ѝ е љубовник, туку тој е нејзиниот татко. Имено, Клеманса долго време не го познавала својот татко, а за него дознала пред смртта на мајка ѝ и оттогаш започнала да одржува тајни односи со него. Истовремено, Ферагус цело време финансиски ја поддржува својата ќерка, овозможувајќи му на Жил да се збогати.
Сепак, по обвинувањата на Жил, Клеманса се разболува и набргу умира. Татко ѝ организира величествен погреб, а Жил, столчен од болката кон саканата сопруга, посакува да го откопа нејзиното тело, но не може да добие дозвола за тоа. Истовремено, откако добива потврда за верноста на сопругата, Жил го посетува де Моленкур со намера да го предизвика на двобој, но офицерот е речиси мртов, совладан од некоја непозната болест. Романот завршува така што Ида умира така што се фрлила во реката Сена, Жил добива една тајна пратка со пепелта на Клеманса, а стариот Ферагус продолжува да живее потполно скршен од болката поради смртта на Клеманса.
Едвард Тенс

Едвард Тенс (|Edward Theuns; р. во ) — белгиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Возел за националната репрезентација на Светското друмско првенство 2014.
1 Кариера
Тенс го имал своето деби за во 2014 година. Ја имал својата прва победа во август 2014 година на ГП Стад Зотегем. Во 2015 година ја започнал својата сезона со четири завршници помеѓу првите десет на Етоал де Бесеже, завршувајќи петти и освојувајќи го бодовниот пласман. Својата втора победа во кариерата ја имала во март 2015 година со освојување на Ронде ван Дренте. Во август 2015 година било објавено дека Тенс ќе се приклучи на за сезоната 2016. Бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2016 и за Вуелта а Еспања 2017.
2 Достигнувања
;2010
: 8. Краен пласман Триптих на планините и замоците
::1. Етапа 4
;2012
: 8. Париз-Тур за млади
;2013
: 1. Етапа 2а Триптих на планините и замоците
: 1. Планински пласман Џиро дела Реџоне Фриулу Венеција Џулија
: 2. Краен пласман Тур де ла Мирабел
: 3. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 6. Лиеж-Бастоњ-Лиеж под 23 години
: 7. ГП Брик Схоте
: 8. Париз-Тур за млади
: 10. Ла Кот Пикард
;2014
: 1. ГП Стад Зотегем
: 3. Класик Хандзаме
: 4. Класик Шатору
: 7. Омлоп ван хет Васланд
;2015
: 1. Ронде ван Дренте
: 1. Етапа 3 Тур де л’Еурометропол
: 2. Дварс дор Вландерен
: 2. Схелдепрејс
: 2. Трка околу Келн
: 3. Хале-Ингоигем
: 4. Дварс дор Дренте
: 4. Национале Слујтингспрејс
: 5. Краен пласман Етоал де Бесеж
::1. Бодовен пласман
: 5. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
: 5. Класика де Алмерија
: 5. Ронде ван Зеланд Сипортс
: 7. Краен пласман Четири дена Динкерк
::1. Етапа 5
: 7. Краен пласман Светски пристаништен класик
: 7. Гран при д’Увертир Ла Марсејез
: 8. Париз-Тур
: 8. Гран при де Фурмје
: 9. Шал Селс-Мерксем
;2016
: 1. Етапа 1 Трка околу Белгија
: 3. Дварс дор Вландерен
: 3. Хале-Ингоигем
: 4. Схелдепрејс
: 8. Омлоп хет Ниусблад
: 8. Курне-Брисел-Курне
;2017
: Трка околу Турција
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 6
: 1. Етапа 4 БинкБенк Тур
: 2. Хале-Ингоигем
: 5. Пиплс Чојс Класик
: 6. Европско друмско првенство
: 7. Краен пласман Три дена Де Пане
: 8. Париз-Рубе
;2018
: 6. Омлоп Хет Ниусблад
;2019
: 1. Класик Примус
: 6. Омлоп ван хет Хутланд
: 9. Фландриско првенство
;2020
: 5. Национално друмско првенство
;2021
: 1. Етапа 5 Трка околу Унгарија
: 2. Национално друмско првенство
: 8. Краен пласман Етоал де Бесеж
: 8. Класика де Алмерија
: Награда за борбеност на етапата 2 на Тур де Франс
;2022
: 2. Париз-Тур
: 3. Гран при д’Исберг
: 5. Схелдепрејс
: 6. Ешборн-Франкфурт
: 7. Париз-Бурж
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022
Џиро, —, —, —, —, —, —, 131
Тур, СО, —, 88, —, 119, 104, —
Вуелта, —, 91, —, 133, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествува
Македонската глаголица

Македонската глаголица — книга и научен труд-монографија посветена на македонската глаголица и глаголските ракописи од X до XII век. Напишана е од македонскиот академик - историчар на книжевност, археограф и теолог Ѓорѓи Поп-Атанасов како плод на долгогодишните истражувања на бројни глаголски ракописи и текстови од Македонија. Објавена е во издание на МАНУ во 2015 година. Книгата е поделена во два дела: описи и податоци за секоја буква-графема од глаголицта како и претставување на сите ракописни текстови на глаголица напишани и/или пронајдени на тлото во Македонија. Предговорот на книгата во вид на научен труд и опис на истражувањето е напишан од акад.Катица Ќулавкова.
Давиде Мартинели

Давиде Мартинели (|Davide Martinelli; р. во ) — италијански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
Мартинели го имал своето деби во дресот на на Тур Даун Андер 2016. На 24 февруари 2016 година забележал изненадувачка прва професионална победа на втората етапа на Тур Ла Прованс. Бил водечки човек за Фернандо Гавирија во завршницата, но падот ја поделило групата, што му дозволило да има можност да ја помине целта пред неговите колеги. Негова прва победа во Светската турнеја дошла на 12 јули 2016 година на првата етапа на Трката околу Полска. Нападнал на 1 километар пред целта, што требало да биде масовен спринт и ја освоил победата пред неговиот колега Гавирија.
Бил именуван во почетниот состав за Џиро д’Италија 2017.
2 Личен живот
Давиде Мартинели е син на поранешниот италијански велосипедист и спортски директор на , Џузепе Мартинели.
3 Достигнувања
;2011
: 1. Национално велодромско првенство - поединечна потера
: 1. Трофео Емилио Паганеси
: 1. Меморијал Давиде Фардели
: 3. ГП дел’Арно
: 3. Трофео Буфони
: 6. Европско јуниорско хронометарско првенство
: 7. Краен пласман ГП Данска
;2012
: 1. Копа дел Грано
: 2. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 3. Сиркуито дел Порто
: 3. Пиколо Џиро д’Емилија
: 4. Пополарисима ди Тревизо
;2013
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 1. Копа де Маџо
: 2. ГП Спортиви ди Поденцано
: 2. Копа Мобилио Понсако - Кронометро
: 2. Копа Мобилио Понсако - Линеа
: 2. Меморијал Лоренцо Мола
: 3. Сиркуито дел Порто
: 3. Џиро дела Валкавасија
: 3. ГП Мокамбо Бар
: 5. ГП Совицо
: 9. Хроно Шампеноа
;2014
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 1. Прова-Брачале дел Крономан
: 1. Брачале дел Крономан
: 1. Трофео Марио Занки
: 2. Европско хронометарско првенство под 23 години
: 2. Милано-Бусето
: 2. Брачале дел Крономан
: 3. Меморијал Анџело Фумагали
: 3. Фиренца-Маре-Фиренца-Лидо ди Камаиоре
: 6. Сиркуито дел Порто
: 6. Медалја д’Оро Доменико е Анита Колеони
: 9. Трофео Едил Ц
;2015
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 1. Фучечио (Ла Торе)
: 3. Гран Премио Индустри дел Мармо
: 5. Копа дела Паче
: 6. ГП Лагуна
: 6. Париз-Рубе за млади
: 8. ГП Коста дељи Етруски
: 7. Европско хронометарско првенство под 23 години
;2016
: 1. Етапа 1 Трка околу Полска
: 1. Етапа 2 Тур Ла Прованс
: 4. ГП Бриек Схоте
: 5. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
;2017
: 10. Класик Хандзаме
: 10. Бриселски велосипедски класик
: 10. ГП Џеф Схеренс
;2018
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Јадранско-јонска трка
Злате Тренески

Злате Тренески ( - ) — македонски комунист и учесник во НОВМ.
1 Животопис
Роден е на 10 октомври 1916 година во кичевското село Кленоец, тогаш окупирано од Бугарија во Првата светска војна. Станал член на КПЈ во 1941 година. Влегол во НОВМ во Партизанската група „Козјак“. Потоа, станал курир на Главниот штаб на НОВ и ПОМ и секретар на Околискиот комитет на КПМ во Кичево. Делегат е на Првото заседание на АСНОМ и на Второто заседание на АВНОЈ.
По завршувањето на Втората светска војна, влегува во Државна безбедност. Носител е на Партизанска споменица 1941.
Тој е татко на Мартин Треневски, новинар, поранешен министер и дипломат.