Црвена боровинка

Црвена боровинка
''Vaccinium vitis-idaea'' var. ''vitis-idaea'' in reindeer lichen
Conservation status
Secure (NatureServe)
Scientific classification
Kingdom:, Plantae
''Clade'':, Tracheophytes
''Clade'':, Angiosperms
''Clade'':, Eudicots
''Clade'':, Asterids
Order:, Ericales
Family:, Ericaceae
Genus:, ''Vaccinium''
Species:, ''V. vitis-idaea''
Binomial name
''Vaccinium vitis-idaea''L. 1753
Синоними''Vaccinium vitis-idaea'', бобинка, еребица, планинска брусница или каурина, е мала зимзелена грмушка од фамилијата Ericaceae, која дава плодови за јадење.Потекнува од бореалната шума и арктичката тундра низ северната полутопка, од Европа и Азија до Северна Америка. Боровинките се берат во дивината и се користат за правење на различни јадења во Северна Балтоскандија, Русија, Канада и Алјаска . Комерцијалното одгледување се врши во северозападниот дел на Тихиот Океан на САД и во многу други региони во светот.
1 Имиња
''Vaccinium vitis-idaea'' е најчесто познат на англиски како 'lingonberry' или 'cowberry'. Името 'lingonberry' потекнува од шведското име sv за видот, и е изведен од нордискиот non , или Хедер.
Името на родот ''Vaccinium'' е класично латинско име за растение, веројатно боровинка или зумбул, и може да потекнува од латинскиот la , „Бери“. Специфичното име е изведено од латинскиот la ('лоза') и la , женската форма на la (буквалното „од планината Ида “, што се користи во однос на малините ''Rubus idaeus'' ).
Постојат најмалку 25 други вообичаени англиски имиња на ''Vaccinium vitis-idaea'' ширум светот, вклучувајќи ги:
2 Опис
''Vaccinium vitis-idaea'' се шири преку подземни стебла за да формира густи клонални колонии . Од подземните стебла растат тенки и кршливи корени . Стеблата се заоблени во пресек и растат од 10 до 40 сантиметри во висина. Листовите растат наизменично и се овални, 5-30 милиметри долго, со малку брановидна маргина, а понекогаш и со засечен врв.
Цветовите се ѕвонести, бели до бледо розови, 3-8 милиметри долго, и се произведува во почетокот на летото.
Плодот е црвена бобинка 6-10 милиметри во пречник, со кисел вкус, зрее кон крајот на летото до есента. Иако се горчливи во почетокот на сезоната, тие засладуваат ако се остават на гранката во текот на зимата.
3 Статус на заштита во САД
Растението е загрозено во Мичиген. Подвидот ''минус'' е наведен како вид на посебна грижа и се верува дека е истребен во Конектикат.
4 Екологија
''Vaccinium vitis-idaea'' ги чува лисјата цела зима дури и во најстудените години, невообичаено за широколисното растение, иако во своето природно живеалиште обично е заштитено од силен студ со снежна покривка. Исклучително е издржлив, толерира температури до -40 С или пониско, но слабо расте каде што летата се топли. Почвите сиромашни со хранливи материи се толерираат, но не и алкалните почви .
5 Сорти
Постојат две регионални сорти или подвидови на ''V. vitis-idaea'', една во Евроазија и една во Северна Америка, кои се разликуваат по големината на листот:
*''V. vitis-idaea'' var. ''vitis-idaea'' L.—syn. ''V. vitis-idaea'' subsp. ''vitis-idaea''. ''cowberry''. Eurasia. Листовите се 10-30мм должина.
*''V. vitis-idaea'' var. ''minus'' Lodd.—syn. ''V. vitis-idaea'' subsp. ''minus'' (Lodd.) Hultén. ''lingonberry''. North America. Листовите се 10-30мм должина.
6 Одгледување
Боровинките комерцијално се одгледува во Холандија и други земји од 1960-тите. Царицата Елизабета наредила да се засади бобинки низ целиот Петерхоф во 1745 година
Некои сорти се одгледуваат поради нивната украсна, а не кулинарска вредност. Во Обединетото Кралство, Групацијата Корале ја доби наградата за градинарски заслуги на Кралското хортикултурно друштво .
7 Кулинарска употреба
Бобинките собрани во дивината се популарно овошје во северна, централна и источна Европа, особено во нордиските земји, балтичките земји, централна и северна Европа.
Бобинките се прилично курви, па често се готват и засладуваат пред јадење во форма на џем од бобинки, компот, сок, смути или сируп. Суровото овошје, исто така, често едноставно се пасира со шеќер, кој ги зачувува повеќето од нивните хранливи материи и вкус. Оваа мешавина може да се чува на собна температура во затворени, но не нужно затворени садови, но во оваа состојба најдобро се чуваат замрзнати. Овошјето кое се служи на овој начин или како компот често ги придружува јадењата од дивечот и црниот дроб.
Во Шведска, Финска и Норвешка, шницлите од ирваси и елен традиционално се служат со сос од сос и сос. Конзервираното овошје најчесто се јаде со ќофтиња, како и со палачинки од компири. Традиционален шведски десерт е sv (буквално „лингонбери круши“), составени од свежи круши кои се излупени, варени и конзервирани во sv ( сок од лингонбери ) и најчесто се јаде за време на Божиќ. Ова било многу вообичаено во старите времиња, бидејќи бил лесен и вкусен начин за зачувување на крушите. Во Шведска и Русија, кога шеќерот сè уште беше луксузен производ, бобинките обично се чуваа едноставно со ставање цели во шишиња со вода. Ова беше познато како sv (наводени лингонбери); постапката ги зачувала до следната сезона. Ова беше и домашен лек против скорбут.
Овој традиционален руски безалкохолен пијалак, познат како „ вода од бобинки “, го спомнува Александар Пушкин во ''Јуџин Онегин'' . Во руската народна медицина, водата од лингон се користела како благ лаксатив. Традиционално финско јадење е пржениот ирвас ( fi ) со пире од компири и бобинки од страна, сурови, одмрзнати или како џем. Во Финска, шлаг пудинг од гриз со вкус на бобинки ( fi ) е исто така популарен. Во Полска, бобинките често се мешаат со круши за да се создаде сос кој се служи со живина или дивеч. Бобинките може да се користат и за замена на црвените рибизли кога се создава сос од Камберленд.
Бобинките се исто така популарни како диво набрано овошје во источна Канада, на пример во Њуфаундленд и Лабрадор и Кејп Бретон, каде што се локално познати како еребици или црвени бобинки, и на копното на Нова Шкотска, каде што се познати како лисици. Во овој регион тие се инкорпорирани во џемови, сирупи и печива, како што се пити, пити и мафини.
Во Шведска, бобинките често се продаваат како џем и сок и како клучна состојка во јадењата. Тие се користат за правење ликер од бобинки од Лилехамер; и, во источноевропските земји, се продава вотка од лингонбери, а вотката со сок од или морс е популарен коктел.
Бобинките се важна храна за мечките и лисиците, како и за многу птици што јадат овошје. Гасениците на молците- ''носици Coleophora glitzella'', ''Coleophora idaeella'' и ''Coleophora vitisella'' се задолжителни хранителки на листовите ''V. vitis-idaea'' .
7.1 Во домородната северноамериканска кујна
Домородците од Алјаска ги мешаат бобинките со пулпа од шипка и шеќер за да направат џем, ги готват бобинките како сос и ги чуваат бобинките за понатамошна употреба. Дакелите ги користат бобинките за да направат џем. Којуконот ги замрзнува бобинките за зимска употреба. Инуитите разредете го и засладете го сокот за да направите пијалак, замрзнете ги и чувајте ги бобинките за пролет, а бобинките користете ги за правење џемови и желеа. Ињупијатите ги користат бобинките за да направат два различни десерти, едниот каде бобинките се матат со замрзнати рибини јајца и се јадат, а сировите бобинки ги матат со конзервирано млеко и масло од печат. Тие, исто така, прават јадење од бобинки кое се готви со јајца од риба, риба (белвица, овчарка или штука ) и маснотии .
Горниот Танана ги вари бобинките со шеќер и брашно за да се згуснат; јадете ги суровите бобинки, или обични или мешајќи ги со шеќер, маснотии или комбинација од двете; испржете ги во маснотии со шеќер или сушени рибини јајца; и направете ги во пити, џем и желе. Тие исто така ги чуваат бобинките сами или во маснотии и ги чуваат во корпа од бреза во подземен кеш или ги замрзнуваат.
7.1.1 Употреба на минус подвидови
Народот Антикости го користи овошјето за правење џемови и желеа. Нинитауак Кри ги складираат бобинките така што ги замрзнува надвор во текот на зимата, измешајте ги бобинките со варени рибини јајца, џигер, воздушни меури и маснотии и јадете ги, јадете ги бобинките сурови како закуска и динстајте ги со риба или месо. Ињупијатите од островот Нелсон ги јадат бобинки, како и Ињупијатите од Северното Берингово Море и Арктичките региони на Алјаска, како и Инувијалуит . Народот Хаида, првата нација Хесквиахт, Вуикинуксв и Цимшиан сите ги користат бобинките како храна.
7.2 Хранливи својства
Бобинките содржат многу органски киселини, витамин Ц, витамин А (како бета каротин), витамини од групата Б (Б<sub>1</sub>, Б<sub>2</sub>, Б<sub>3</sub>) и елементите калиум, калциум, магнезиум и фосфор.
8 Традиционална медицина
Во традиционалната медицина, ''V. vitis-idaea'' се користеше како аперитив и адстрингентно. Горниот Танана ги јадеше бобинките или го користеше нивниот сок за лекување на помали респираторни нарушувања.
9 Други употреби
Нинитауак Кри ги користат бобинките од подвидот ''минус'' за да ги обои рипчињата и ги ставаат цврстите, зрели бобинки на врвка за да ги носат како ѓердан. Западно-канадските Инуити го користат подвидот ''минус'' како додаток или замена за тутун.
10 Сродни видови
''Vaccinium vitis-idaea'' се разликува од сродните боровинки по тоа што имаат бели цветови со ливчиња кои делумно ги опфаќаат стомачните и стигмата, наместо розови цветови со ливчиња рефлексирани наназад и позаоблени, помалку круши бобинки.
Хибридите помеѓу ''Vaccinium vitis-idaea'' и ''Vaccinium myrtillus'', наречени ''Vaccinium × intermedium'' Ruthe, повремено се среќаваат во Европа.