procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Дедовиот сон

Дедовиот сон (руски: ''Дядюшкин сон'') — роман на рускиот писател Фјодор Михајлович Достоевски, првпат бил објавен во 1859 година.
1 Содржина
Марја Александроуна Москалева е жена со пресметлив карактер и важна фигура во градот Мордасоф, каде што живее со нејзината ќерка Зинаида Афанасјевна. Кога еден ден, богатиот, но веќе многу стар принц К., нашол сместување неколку дена во станот на Марија Александовна, газдарицата планира да го омажи за нејзината сè уште немажена ќерка за да ги добие парите на принцот. Преку интрига против стариот господин, чие сеќавање веќе било многу слабо, таа успева да го убеди принцот да ја побара раката на нејзината ќерка. Сепак, еден од роднините на К. смислува интрига за неуспех на желбата на Марја.
Додека Марја Александровна брза кон својот имот што е можно побрзо да разбере нејзиниот сопруг, Павел Александрович, влегува во собата на принцот, го буди од сон и го убедува дека само сонувал за неговата свршувачка. Сенилниот К. го прифатил и тоа. Враќајќи се од имотот, Марија Александровна во нејзиниот стан затекнува неколку други дами од високото општество кои се дојдени само да го искажат своето непријателство, кон газдарицата, невешто покривајќи го. Кога принцот К. конечно известува за својот „сон“ и Марја Александровна залудно се обидува да ја посочи автентичноста на настаните, скандалот е завршен. Марја Александровна и Зинаида стануваат потсмев на жителите на Мордасоф.
Тука не завршува приказната, мајката и ќерката го напуштаат градот а по неколку години, повторно се враќаат, сега веќе етаблирани во високото општество, богати, благодарение на тоа што мајката повторно, со своите интриги успева да ја омажи својата ќерка за „добра прилика“.
2 Критички осврт кон романот
Според книжевниот критичар Николај Чирков, во ова дело Достоевски за прв пат во својата книжевна практика се посветил кон формата на „драматизиран роман“ . Константин Мочулски напишал дека оригиналната идеја на авторот е поврзана со драмата и драматуршката подлога; од различни причини, оваа идеја останала нереализирана, но останале траги на одредена театралност. Фјодор Михајлович планирал да создаде дело за театар не се само дијалозите и забелешките, туку и со композицијата, во која интриганството на ликовите е „театарска и експресивна“. Грегори Фридландр, во хрониката исполнета со секојдневни проблеми, истовремено открил и обележја на комедијата и трагедија.
3 Влијание
Романот е значаен како предвесник на идните негови големи романи кои покрај севкупната содржина, имаат одредена драматуршка епика која ќе биде основата во создавањата на идни театарски адаптации прку кои Достоевски како прозен автор ќе биде откриван и како драмски творец со низа заплети и драматуршки моменти кои се исклучително значајни во театарскиот јазик.
Дарија Клишина

Дарија Игоревна Клишина |Да́рья И́горевна Кли́шина; Твер, 15 јануари 1991 година) е руска атлетичарка, специјалист за скок во далечина, двократен европски шампион во сала (2011 и 2013 година), светски првак до 17 години (2007 година), Европски јуниорски првак во 2009 година и победник на Европско првенство за млади 2011 година.
1 Кариера
Отпрвин играла одбојка, но нејзиниот татко, поранешен спортист, решил да ја испроба во поединечни спортови. На 13-годишна возраст одговорила на поканата на школата за олимписки резерви во Москва.
На 19 години го освоила петтото место на Светското првенство во сала 2010 со резултат 6,62, еден сантиметар зад третопласираната Бразилка Кејла Коста, и 8 см зад победничката Бритни Рис од САД.
Таа освои две златни медали на Европското првенство во сала во 2011 и 2013 година. Таа е шампион на Европа и на светот во кадетска и јуниорска конкуренција. Личниот рекорд на Дарија Клишина е 7,05 м и го постигна во 2011 година во Острава .
На Европското првенство во сала 2017 година во Белград, таа го освои четвртото место во финалето.
2 Друго
Таа го држи јуниорскиот рекорд на Русија со резултат 7,05 метри. Ова е трет јуниорски резултат некогаш постигнат, Хајке Дрекслер имаше два подобри скока во 1983 година со 7,14 м и 7,08 м.
Покрај врвните резултати, го привлекува вниманието на медиумите поради својата убавина. Таа беше прогласена за „најсексипилна атлетичарка на Русија во 2010 година“ на гласањето во Рунет. Прогласена е за една од најубавите спортисти на Летните олимписки игри 2012 година во Лондон .
Таа не е мажена.
3 Значајни резултати
Година, Натпревар, Локација, Место, Резултат
2007 година, Светско првенство за м јуниори до У-18, Острава, Чешка, 1, 6,47
Европско јуниорско првенство У-18, Белград, Србија, 1, 6,43
2009 година, Европско првенство за јуниори У-20, Нови Сад, Србија, 1, 6,80
2010 година, Светско првенство во сала, Доха, Катар, 5, 6,62
2011 година, Европско првенство во сала, Париз, Франција, 1, 6,80
Европско првенство за млади сениори до 23 години, Острава, Чешка, 1, 7,05
Светско првенство, Тегу, Јужна Кореја, 7, 6,50
2012 година, Светско првенство во сала, Истанбул, Турција, 4, 6,85
2013 година, Европско првенство во сала, Гетеборг, Шведска, 1, 7.01
Универзијада, Казањ, Русија, 1, 6,90
Светско првенство, Москва, Русија, 7, 6,76
2014 година, Светско првенство во сала, Сопот, Полска, 7, 6.51
2015 година, Светско првенство, Пекинг, Кина, 10, 6,65
Ги застапува Независни учесници *
2016 година, Олимпијада, Рио де Жанеиро,Бразил, 9, 6,63
2017 година, Европско првенство во сала, Белград, Србија, 4, 6,84
Светско првенство, Лондон, Велика Британија, 2, 7.00
* Русија сè уште е суспендирана од меѓународни натпреварувања, па нејзините спортисти не можеа да ја претставуваат на овие првенства. Тие добија дозвола да учествуваат под одредени услови. Тие се натпреваруваа под името „ Независни спортисти “ |Authorised Neutral Athletes) под знамето и под услови на ИААФ .
4 Лични рекорди
Дисциплина, Резултат, датум, Место, Забелешка
Скок во далечина - на отворено, 7,05, 17 јули 2011 година, Острава
Скок во далечина - во сала, 7,01, 2 март 2013 година, Гетеборг
Олга Кучеренко

Освоени медали
атлетика
Скок во далечина
Светско првенство
2 место, 2011 годинаТегу, ДИСКВАЛИФИРАНО
Европско првенство
3 место, 2010 година Барселона, 6,84
Европско првенство во сала
3 место, 2009 година Торино, 6,82
Олга Сергеевна Кучеренко ( |О́льга Серге́евна Кучере́нко; Волгоград, 5 ноември 1985 година ) е руски спортист, специјалист за скок во далечина. Таа е член на СК Динамо Волгоград, а нејзин тренер е Галина Шкурлатова .
1 Животопис
Првите значајни успеси Олга Кучеренко ги постигнала во 2009 година, кога станала руски шампион во сала, освоила бронзен медал на Европското првенство во сала што се одржало во Торино во 2009 година, со скок од 6,82 метри и второ место на Европско екипно атлетско првенство 2009 година зад Наида Гомес од Португалија и петто место на Светскиот куп во Берлин.
Во 2010 година во Сочи, Олга Кучеренко за прв пат во кариерата ја минала границата од 7 метри, поставувајќи личен рекорд од 7,13 м, што воедно бил и најдобар светски резултат за 2010 година. На првото натпреварување во Дијамантската лига на 4 јуни 2010 година во Осло, таа победила со 6,91 м. Истата година, таа се пласирала на третото место на Европското првенство во Барселона (6,84 м) зад Инета Радевича и Наида Гомес.
Олга Кучеренко на Светското првенство во Тегу со 6,77 м, 5 cm зад победничката Бритни Рис. На почетокот на сезоната 2012 година во Краснодар, таа поставила нов личен рекорд во салата 6,9м и на 20 јануари 2013 година на истото место го подобри личниот рекорд и скокна 7 метри за прв пат во салата.
2 Допинг
Резултатите од Светското првенство 2011 беа последователно поништени поради неуспешен тест на дрога. Повторното тестирање во 2016 година на примерокот што го даде на натпреварот се врати позитивно како резултат на подобрените процеси на откривање. Таа доби двегодишна забрана за учество во натпреварот и нејзините резултати од периодот од 28 август 2011 година до 28 август 2013 година беа поништени, а освоениот сребрен медал беше одземен и доделен на третопласираната Инета Радевича од Летонија .
3 Значајни резултати
Година, Натпревар, Место, Пласман, Резултат
2008 година, Светско првенство во сала, Валенсија,Шпанија, 10, 6,32
2009 година, Европско првенство во сала, Торино, Италија, 3, 6,82
Европско екипно првенство, Леирија, Португалија, 2, 6,73
Светско првенство, Берлин, Германија, 5, 6,77
ИААФ Светско финале, Солун, Грција, 4, 6,61
2010 година, Европско екипно првенство, Берген Норвешка, 2, 6,67
Европско првенство, Барселона, Шпанија, 3, 6,84
2011 година, Светско првенство во атлетика, Тегу, Јужна Кореја, ДИСК, 6,77
2013 година, Европско првенство во сала, Гетеборг, Шведска, 6, 6,62
Светско првенство, Москва, Русија, 5, 6,81
4 Лични рекорди
Ова е список на лични рекорди според профилот на Олга Кучеренко на мрежната страница на ИААФ.
+, Дисциплина, Резултат, Место, датум
Скок во далечина, 7,13 м, Сочи, 27 мај 2010 година
Скок во далечина во сала, 7,00 м, Краснодар, 20 јануари 2013 година
Господин Прохарчин

Господин Прохарчин (| Господин Прохарчин) – расказ од Фјодор Михајлович Достоевски прв пат објавен во 1846 година.
1 Опис
„Господин Прохарчин“ е краток расказ напишан во 1846 година вдахновен од вистинска случка.
Расказот го опишува скржавецот Прохарчин. Тој живее исклучително лош живот, скромно јаде и спие на душек директно на подот. Неговата газдарица и останатите станари го жалат. Меѓутоа, после неговата смерт, тие на крајот откриел дека човекот всушност бил богат и живеел сиромашно доброволно. Своето богатство го криел во душекот...
Сон на смешниот човек

„Сонот на смешниот човек“ (|Сон смешного человека) – расказ од Фјодор Михајлович Достоевски првпат објавен во 1877 година.
1 Содржина
Сон на смешниот човек раскажува за очаен човек кому луѓето отсекогаш му се потсмевале. И тој самиот знаел дека е смешен и не им се лутел на луѓето, а постепено сè му станало сеедно. Огорчен од животот, тој купил револвер и одлучил да изврши самоубиство. Конечно, една ноќ, на 3 ноември, на патот кон неговиот дом, тој одлучил дека тогаш ќе се убие. Притоа, застанал на улицата, набљудувајќи една ѕвезда. Тогаш му пришло мало девојче чија мајка била во некаква опасност, молејќи го да ѝ помогне, но тој го оттурнал и заминал дома. Таму, почнал интензивно да размислува за својата постапка и, уморен, заспал на фотељата.
Во сонот, тој извршил самоубиство, а потоа го закопале, но тој сè уште бил свесен. Тогаш, му пристапило непознато битие, кое го зело со себе на патување низ вселената и најпосле го оставило на една планета која била потполно иста како Земјата. Таму живееле невини и среќни луѓе, кои биле сплотени со природата и негувале бескрајна љубов кон секого. Меѓутоа, со своето присуство, тој ги расипал и постепено на планетата се појавиле: лаги, страсти, љубомора, омраза, кавги, поделби, разни јазици, наука, религија, ропство и борби. Кај него се појавила тага за судбината на луѓето и започнал да проповеда за враќање кон првобитната состојба, но тие му се заканиле дека ќе го затворат во лудница. Тогаш, тој се разбудил убеден дека конечно ја спознал Вистината, го оттурнал револверот и одлучил дека сака да живее. Потоа, тој почнал да им раскажува на луѓето за своето доживување и да проповеда дека љубовта меѓу луѓето е патот до среќата, но луѓето му се смееле, убедувајќи го дека само сонувал. На крајот на расказот, тој го пронашол девојчето и дека ќе отиде да му помогне.
Вечниот маж

Вечниот маж (руски: ''Вечный муж'') — роман на рускиот писател Фјодор Михајлович Достоевски, првпат бил објавен во 1870 година.
1 Содржина
Алексеј Иванович Велчанинов е сопственик на земјиште, тој останува во Санкт Петербург на судење за парче земја. Во неговиот дом, доааѓа Павел Павлович Трусоцки, стар познаник кој од неодамна станал вдовец. Велчанинов бил во врска со сопругата на Труцоски, Наталија и открива дека е биолошки татко на Лиза, осумгодишна ќерка на Трузоцки. Велчанинов, кој не сака Лиза да ја одгледува алкохоличар, ја носи во семејство што ќе се грижи за неа.
Трузоцки сега сака да се ожени со Надија, петнаесетгодишната ќерка на државниот службеник Закљyобинин. Таа е шеста ќерка од осум. Труцоски го носи Велчанинов со себе за да ја посети неговата свршеница и да однесе подарок. Трузоцки е исмејуван од ќерките на Закљyобинин кои го затвораат за време на играта на криенка. Надија му го дава, враќа, подарокот од Трузоцки на Велчанинов, замолувајќи го да му го врати на Труцоски и да му каже дека не сака да се омажи за него. Надија тајно се вери со Александар Лобов, деветнаесетгодишно момче.
Труцоски ја минува ноќта во домот на Велчанинов и се обидува да го убие со нож за бричење. Велчанинов успева да се одбрани, повредувајќи се во левата рака.
Нешто подоцна, кога Велчанинов го добива судењето, двајцата повторно се среќаваат на железничка станица. Трузоцки е повторно оженет, но еден млад армиски офицер патува со него и неговата сопруга. Новата сопруга на Труцоски го поканува Велчанинов да ги посети, но Труцоски го замолува да ја игнорира оваа покана.
2 Критички осврт кон романот
Романот е трагикомедија. Главниот трагичен настан е смртта на Лиза. Комичниот елемент е ликот на Труцоски, кој се чини дека е предодреден да биде поразуван постојано.
„Вечниот маж“ е еден од помалку познатите романи на Достоевски. Темата на измамениот сопруг е прикажана на помалку трагичен начин отколку во неговите други романи, но некои критичари сметаат дека овој роман е рангиран меѓу неговите најдобри дела поради неговиот стил и структура. Алфред Бем го нарекува „едно од најкомплетните дела на Достоевски во однос на неговата композиција, состав и развој“.
3 Македонско издание
„Вечниот маж“ била издадена на македонски јазик во 1967 година од издавачката куќа Мисла преведена од Трајан Бавтировски.
Втора влада на Бранко Црвенковски

20. влада на Македонија — избрана по парламентарните избори во 1994 година. На нејзино чело повторно е избран Бранко Црвенковски - еден од најмладите премиери во светот. Неговата влада владееше од 20 декември 1994 до 30 ноември 1998. Извршени се две реконструкции на владата, во февруари 1996 и мај 1997.
1 Состав на владата во 1994
Составот на Владата во 1994 година е следниот:* Премиер: Бранко Црвенковски (СДСМ)
* Надворешни работи: Стево Црвенковски
* Правда: Владо Поповски
* Одбрана: Благој Ханџиски
* Внатрешни работи: Љубомир Фрчкоски
* Финансии: Јане Миљовски
* Економија: Ристо Иванов
* Урбанизам, градежништво и заштита на животната средина: Јорго Шундовски
* Развој: Бекир Жута
* Транспорт и врски: Димитар Бузлевски
* Наука: Софија Тодорова
* Култура: Ешреф Алиу
* Образование: Емилија Симоска
* Здравство: Илија Филипче
* Земјоделство, шумарство и водостопанство: Иван Ангелов
* Труд и социјална политика: Илијаз Сабриу
* Без ресор: Ѓунер Исмаил, Сашко Стефков, Љубе Трпески, Мухамед Халили
2 Состав на владата по реконструкцијата во 1996
На 23 февруари 1996 година Собранието на Република Македонија изврши реконструкција на владата. Во нејзиниот состав влегуваат:* Премиер: Бранко Црвенковски (СДСМ)
* Надворешни работи: Љубомир Фрчкоски
* Правда: Владо Поповски
* Одбрана: Благој Ханџиски
* Внатрешни работи: Томислав Чокревски
* Финансии: Таки Фити
* Економија: Бекир Жута (ПДП)
* Урбанизам, градежништво и заштита на животната средина: Јорго Шундовски
* Развој: Абдименаф Беџети (ПДП)
* Транспорт и врски: Димитар Бузлевски
* Наука: Аслан Селмани
* Култура: Слободан Унковски
* Образование: Софија Тодорова
* Здравство: Илија Филипче
* Земјоделство, шумарство и водостопанство: Никола Паракеов
* Труд и социјална политика: Насер Зибери
* Без ресор: Љубе Трпески, Јане Миљовски, Џемаил Хајдари, Владо Наумовски
3 Состав на владата по реконструкцијата во 1997
На 29 мај 1997 година Собранието на Република Македонија изврши нова реконструкција на владата. Во нејзиниот состав влегуваат:* Премиер: Бранко Црвенковски (СДСМ)
* Надворешни работи: Благој Ханџиски
* Правда: Ѓорѓи Спасов
* Одбрана: Лазар Китановски
* Внатрешни работи: Томислав Чокревски
* Финансии: Таки Фити
* Економија: Борис Рикаловски
* Урбанизам, градежништво и заштита на животната средина: Томе Тромбев
* Развој: Абдименаф Незири (ПДП)
* Транспорт и врски: Абдулменаф Беџети (ПДП)
* Наука: Аслан Селмани
* Култура: Слободан Унковски
* Образование: Софија Тодорова
* Здравство: Петар Илиевски
* Земјоделство, шумарство и водостопанство: Киро Докузовски
* Труд и социјална политика: Насер Зибери (ПДП)
* Без ресор: Димитар Бузлевски, Златка Поповска, Џемаил Хајдари (ПДП), Владо Наумовски
Ангелариј (9 век)

Ангелариј е еден од најблиските ученици на словенските првоучители и просветители светите Кирил и Методиј. Припаѓа на групата на таканаречени Седмочисленици, во којашто покрај солунските браќа влегуваат и светите Климент, Наум, Горазд, Ангелариј и Сава.
Учествувал во Моравската мисија. По смртта на Методија (885 година) бил прогонуван од латинските свештеници и протеран од Моравија. Дошол на бугарскиот двор во Плиска, каде што набрзо потоа починал.
1 Поврзано
* Свети Кирил и Методиј
2 Наводи
Бобок

„Бобок“ (|Бобок) — расказ на Фјодор Михајлович Достоевски прв пат објавен во 1873 година. Од руски, зборот „бобок“ може да се преведе како „гравче“, а во контекст на расказот се зема како синоним за глупост.
1 Опис
Иван Иванович е неуспешен, фрустриран писател чиј портрет го објавиле во весниците со коментар дека изгледа како лудак. Во последно време, тој чувствува болка во главата и понекогаш му се причинува некој глас кој вели „бобок, бобок“. Еден ден, тој присуствува на погребот на далечен роднина, а потоа седнува на еден гроб и почнува да размислува за гробиштата. На негово големо изненадување, тој почнува да ги слуша гласовите на неодамна починатите луѓе и се задлабочува во нивните разговори и кавги. За време на разговорот, некој од умрените споменува дека некој дамнешен мртовец мрмори нешто како „бобок, бобок“ и дека наскоро ќе им се придружат еден неуспешен писател и уредникот на еден весник. Наеднаш, Иван Иванович кивнува и мртвите замолчуваат. Тој огорчен ги напушта гробиштата ветувајќи дека повторно ќе ги посети. Врз основа на слушнатите разговори на гробиштата, тој планира да напише текст кој ќе го понуди во еден весник каде неодамна го објавиле и портретот на еден уредник.
Елка и свадба

Елка и свадба (|Ёлка и свадьба) ― расказ напишан од рускиот автор Фјодор Достоевски објавен во 1848 година. Делот е раскажано чуден отпадник кој присуствувал на божиќна забава. Тој го набљудува почесниот гостин на забавата и особено се интересира за едно од децата.
1 Резиме на заплетот
Раскажувачот започнува со спомнување на читателот дека штотуку бил на свадба, но се сеќава на Божиќната забава што му била поинтересна.
Забавата била дадена со изговор дека е детска забава, но нејзината вистинска цел било семејството на богатиот домаќин да разговара со богати членови на заедницата. Најбогат гостин беше Јулијан Мастакович, стопан сопственик.
Без никого со кој да разговара, раскажувачот едноставно паднал на набљудување на гостите. Раскажувачот особено се интересира за децата. Тие добиле подароци во согласност со нивната социјална положба. Единаесетгодишната ќерка на богат државен изведувач добила скапа кукла, додека најсиромашното дете, син на семејната гувернанта, добило само мала книга без илустрации, па дури и предна и задна корица.
Откако го малтретирале другите побогати момчиња, сиромашното момче се повлекува во друга просторија каде тој и богатата ќерка си играат среќно со куклата. Јулијан Мацакович исто така се повлекол од остатокот од толпата за да ја набљудува богатата ќерка, која веќе имала одвоено мираз од 300.000 рубљи. Додека Мастакович го набљудува девојчето, тој пресметува колкав ќе биде нејзиниот мираз (со камата) на шеснаесет години и тој излегол со неверојатна сума од 500.000 рубљи.
Мастакович и приоѓа на девојчето и ја бакнува по главата. Девојчето се повлекува од неговиот гест, и таа бара заштита за својот соиграч. Мастакович се обидува да го исплаши сиромашното момче додека се обидува да добие ветување за љубов од младата девојка, и на крајот тој предизвикува сцена каде го брка сиромашното момче околу забавата, камшикувајќи го со неговото марамче.
Венчавката на која раскажувачот наишол пет години подоцна била навистина свадба помеѓу Јулијан Мастакович и богатата девојка, сега шеснаесет.
2 Филмска адаптација
Расказот бил прилагодена во филм со истото име во режија на Вил Валас и објавен во 2000 година.
Крокодил (расказ)

Крокодил — расказ на Фјодор Достоевски, кој првпат бил објавен во 1865 година во неговото списание „''Епоха''“.
1 Содржина
Приказната раскажува за настаните што се случиле кај еден Иван Матвеич кога тој, неговата сопруга Елена Ивановна и раскажувачот го посетиле Пасажот на авенијата Невски за да видат крокодил што бил изложен од германски претприемач. Откако го задевал крокодилот, Иван Матвеич бил проголтан жив. Тој сфатил дека внатрешноста на крокодилот е прилично удобна, а сопственикот на животното одбива да дозволи да се отсече, и покрај молбите од Елена Ивановна. Иван Матвеич го поттикнува раскажувачот да организира купување на крокодилот и отсекување, но сопственикот барал толку многу за тоа што ништо не е направено. Како што завршува приказната, Елена Ивановна размислува за развод и Иван Матвеич решил да ја продолжи својата работа како државен службеник што е можно подобро од внатрешноста на крокодилот.
2 Алузии
Либералниот печат ја прогласил приказната за ниска пародија на судбината на рускиот социјалистички писател Николај Чернишевски, кој го напишал својот роман „''Што треба да се направи?''“ и бројни писма додека биле затворени во тврдината Петар и Павле. Достоевски негирал дека сличностите биле намерни.
3 Адаптација
Крокодилот бил прилагоден во опера од композиторот Ливелин ап Мирдин. Концертни настапи во Гилдхол и Фестивалот Оксфорд Лидер довеле до целосна продукција во театарот „Аркола“ (2007)  и Риверсајд студиос (2013). Исто така бил прилагоден во претстава на Том Басден за „Невидливата точка“ и Меѓународниот фестивал во Манчестер во јули 2015 година.
Зимски записи за летните впечатоци

Зимски записи за летните впечатоци (|Зимние заметки о летних впечатлениях) ― есеј на рускиот автор Фјодор Достоевски. Првпат бил објавен во „''Времја“'', месечно списание кое го уредувал самиот Достоевски.
Есејот се состои од патни белешки за патувањето на Достоевски во Европа во 1862 година, како и од неговите размислувања за перцепцијата на Русите во Европа.
Се смета за рана изјава за некои од омилените концепти на Достоевски.
1 Теми
1.1 Политички
Достоевски, иако не бил марксист, се согласил со некои критики на Карл Маркс кон Европа. Верник во панславизмот, Достоевски не ја сакал европската култура за нејзината корупција и ги критикувал оние на неговите сонародници кои се обидоле да ја имитираат.
1.2 Верски
За време на своите патувања, Достоевски набљудувал и протестанти (во Англија) и католици. Тој верувал дека Англиканците се „горди и богати...помпезно и сериозно [верувајќи] во сопствените солидни морални доблести и во нивното право да проповедаат застапен и самозадоволен морал“. Во меѓувреме, Достоевски сметал дека католичките свештеници користеле добротворни цели за да манипулираат со сиромашните во преобраќање. На друго место Достоевски тврдел дека Православието било надмоќно и кон едното и кон другото, заштитувајќи го единството во црквата, но не и присилувајќи го тоа.
1.3 Социјални
Набљудувањата на Достоевски за англиските и француските национални одлики ги обратуваат оние на повеќето патници за време на неговата ера. Тој предложува дека Французите се лицемерни, но и нерационални, сметајќи дека народот на Франција е потиснат од присуството на француската тајна полиција. Англичаните, обратно, се горди. Добро упатените Англичани се сметаат себеси за премногу возвишени за да можат да ги следат маките на сиромашните, кои се очајни и насилни.
2 Книжевно значење и критика
Достоевски ги признал слабостите во „''Зимските белешки''“, главно затоа што патувал премногу брзо низ некои делови на Европа (особено Германија) за правилно да ги цени. Дури и пријателски критичари признале дека стилот на Достоевски во ова дело е слаб. Делото, сепак, содржи мотиви што подоцна ќе се појават во „''Записи од подземјето''“, а некои критичари сметаат дека е прв нацрт за таа подоцнежна, поуспешна книга.
Антон Шенфелд

Антон Евгеневич Шенфелд (руски: ''Шенфельд, Антон Евгенжевич'', 23 јули 1993) е руски професионален хокеар . Тој моментално игра во Торпедо Нижни Новгород, тим кој се натпреварува ва хокеарската лига „Континентал“ (КХЛ).
1 Кариера
Шенфелд дебитирал во Континенталната хокеарска лига (КХЛ) играјќи со Металург Магнитогорск за време на КХЛ сезоната 2012-13 .
Откако придонел Металург да го освои Купот Гагарин во 2014 година, Шенфелд бил дел од размена и се преселил во екипата на ХК Лада Толјати на 4 јули 2014 година. Тој играл три сезони во хокеарскиот клуб Лада Толјани пред да се врати во Магнитогорск.
Фјодор Решетников

Фјодор Павлович Решетников (|Фёдор Павлович Решетников; &ndash; 13 декември 1988) бил истакнат советски сликар . Решетников бил практичар на „ социјалистичкиот реализам “, практичар почитуван од владата за неговата работа и бил член дури три и пол децении на Советската академија на уметностите. Неговите творби се чуваат во најдобрите галерии на Русија, вклучувајќи ги галеријата Третјаков ( Москва ), Рускиот музеј ( Санкт Петербург ), Државниот историски музеј (Москва) и други.
1 Ран живот
Решетников е роден во селото Сурско-Литовское, кое сега се наоѓа во Днепропетровската област, Украина, во семејство кое било познато по сликање на икони. Фјодор останал сираче на рана возраст, па така тој бил воспитуван од неговиот брат, кој сликал црковни фрески и икони за да го прехрани семејството и кој го користел Решетников како негов чирак.
Селанецот Мареј

Селанецот Мареј (|Мужик Марей) — расказ напишан во 1876 година, е и „најпозната автобиографска сметка“ од „''Дневникот''''на''''писателот''“ на Фјодор Достоевски, и често се антологизира како дело на фикцијата. Ова „двојно кодирање“ произлегува од неговото често самоконтрадикторно врамување како расказ, раскажан од измислениот затвореник Горијанчиков, и очигледни сеќавања од самиот Достоевски, како начин да се избегне цензурата.
„Селанецот Мареј“ е преокупиран главно со детско сеќавање, кога говорникот имал девет години и живеел со неговиот татко во околината на Тула. Момчето било исплашен од гласините за волк пустошејќи го селото, и наоѓа засолниште со еден од татковите кметови, Мареј. Сеќавајќи се на 20 години подоцна, инцидентот добива значење на алегорија или мит.
„Селанецот Мареј“ се смета за парче славофилска литература.
1 Резиме на заплетот
Приказната се отвора околу сезоната на Велигденскитепразници, со раскажувачот кој талка по затворскиот логор. Откако полски политички затвореник ќе ја изговори својата омраза кон слабо одгледуваните осуденици (и Полјакот и раскажувачот се благородници), раскажувачот се враќа назад во лежиштата за да се одмори. Додека лежи во својот кревет, тој живописно се сеќава на сеќавањето од раното детство. Додека играл во близина на дрво бреза, го слушнал извикот „Волк! Волк! “ Во паника, момчето бега од дрвото, конечно наидувајќи на селанецот Мареј. Мареј го теши младиот Достоевски, уверувајќи го дека во оваа област нема волци. Достоевски е омаловажен од вистинската грижа на селанецот и на крајот се враќа на играњето.
Нарацијата на Достоевски се враќа од неговото сеќавање во затвор, утешена од фактот дека руските селани имаат таков степен на култура и разбирање, истовремено жалејќи што полскиот затвореник никогаш не ја видел културната страна на Русите. Сепак, тој е тажен да замисли дека пијаниот селанец може да биде истиот Мареј со кој се сретнал порано.
Седмиот континент (филм од 1989)

„''Седмиот континент''“ (германски: ''Der siebente Kontinent'') — австриски филм од 1989 година во режија на Михаел Ханеке, кој е автор и на сценариото, заедно со Јохана Тајхт (Johanna Teicht). Главните улоги ги играат: Биргит Дол (Birgit Doll), Дитер Бернер (Dieter Berner), Лени Танцер (Leni Tanzer), Удо Замел (Udo Samel), Силвија Франц (Silvia Fenz) и Роберт Дитл (Robert Dietl).
1 Синопсис
Во филм е даден приказ на животот на Георг, неговата сопруга Ане и на ќерката Ева во текот на три години. Георг има успешна кариера и брзо напредува во работата, додека ќерката Ева понекогаш прави ситни проблеми во училиштето. Во филмот се зборува за цената на конформизмот, неможноста за размислување на подолг рок и за соочувањето со последиците од своите одлуки...
Куксхафен (округ)

Куксхафен (|Cuxhaven) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во истоимениот град.
Округот се граничи со (од исток надесно) окрузите Штаде, Ротенбург, Остерхолц и Везермарш, градот Бремерхафен и Северното Море.
1 Географија
Често округот е именуван како Куксланд. Се наоѓа на брегот на Северното Море и е опкружен од устијата на реките Елба и Везер. Брегот е дел од Националниот парк Долносаксонско Ваденско Море.
2 Историја
Округот бил основан во 1977 година со спојување на поранешните окрузи Ланд Хаделн и Везерминде. Градот Куксхафен го изгубил својот статус на слободен град и станал административно седиште на новиот округ.
3 Грб
Грбот го прикажува Свети Никола, кој е светец заштитник на рибарите. Брегот на Северното Море е прикажано најдолу на грбот.
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница; <sup>2</sup>град
Речански манастир

Речански манастир — манастир во источниот дел на Македонија, на планината Осогово, во селото Речани.
1 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква и конак.
1.1 Црква „Свети Илија“
Црквата има правоаголна основа со припрата на западната страна и камбанарија со шестаголна основа којашто се издига на источната страна.
2 Галерија
Бисаболол

Бисаболол, или поформално α-(−)-бисаболол или исто така познат како левоменол, е природен моноцикличен сесквитерпенски алкохол. Тој е безбојна, вискозна, маслена течност која е примарна компонента на етеричното масло од камилица (''Matricaria recutita'') и ''Myoporum crassifolium''. Тој е слабо растворлив во вода и глицерин, а растворлив е во етанол. Неговиот енантиомер, α-(+)-бисаболол, е исто така присутен во природата, но ретко. Синтетскиот бисаболол вообичаено е рацемска смеса од двата, α-(±)-бисаболол.
Се користи стотини години во козметиката бидејќи се согледани неговите лековити особини на кожата. Познато е дека бисабололот има антииритантни, антиинфламаторни, и антимикробни особини. Исто така е покажано дека бисабололот ја подобрува перкутаната апсорпција на одредени молекули.
Структурно слично соединение познато како β-бисаболол (CAS registry number [15352-77-9]) се разликува само во положбата на терциерната хидроксилна функционална група.
Црква „Св. Илија“ - Речани

Свети Илија – манастирска црква на Речанскиот манастир.
1 Архитектура
Црквата има правоаголна основа со припрата на западната страна којашто е отворена и е оградена со ниска метална ограда. Влезот на црквата е сместен на западната страна. На источната страна од градбата се издига камбанарија со шестаголна основа којашто во еден дел навлегува во црквата. Во нејзиниот горен дел има по два вертикално поставени прозорци на трите надворешни страни и по еден прозорец на страните коишто навлегуваат во црквата. Црквата во целост е обоена во бела боја и е покриена со кров од ќерамиди.
2 Галерија
3 Поврзано
* Речански манастир
* Речани (Кочанско)
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво
Александар Деревен

Александар Јуриевич Деревен (|Александр Юрьевич Деревень; 26 март 1992) е руски ракометар на РК ЦСКА Москва и на руската ракометна репрезентација .
Играл за руската репрезентација на Светското првенство во ракомет за мажи 2015 година во Катар.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Небојани

Рождество на Пресвета Богородица – главна селска црква во селото Небојани. Сместена е во маалото Просија.
1 Историја
Се претпоставува дека на местото на црквата во минатото имало крст каде што се собирале мештаните. Според легенда којашто ја прераскажувале постарите жители на селото, на местото седеле тројца селани и пред нив се појавила Богородица Марија. По тој повод, црквата била изградена во 1947 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со купола и полукружна апсида апсида на источната страна. Куполата има осумаголна основа и на секоја нејзина страна има по една монофора. Главениот влез на црквата е сместен на западната страна, а до него водат отворен трем и вестибил. Црквата има и спореден влез на јужната страна. Над вестибилот се издига камбанаријата којашто е со квадратна основа.
Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него има чешма.
3 Галерија
4 Поврзано
* Небојани
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво
Уполу

Уполу (самоански: ''Upolu'') е остров во државата Самоа.
1 Географија
Островот е долг 75 километри и има вкупна површина од 1125 км<sup>2</sup>, што го прави втор по големина во државата. На Уполу живеат околу 145.000 жители и со тоа е најнаселен самоански остров. Уполу се наоѓа југоисточно од Саваи. Апија, главниот град на државата, се наоѓа во средишниот дел на северниот брег. На западниот дел од островот се наоѓа Меѓународниот аеродром Фалеоло. Нема забележано вулкански ерупции, но има остатоци од три дамнешни потоци од лава.
2 Историја
Во 19 век, шкотскиот писател Роберт Луис Стивенсон поседувал имот на Уполу во селото Ваилима. Тој умрел на Уполу во 1894 година и е закопан на врвот на брдото Ваеја, каде гробот гледа кон неговиот имот. Поседот бил откупен во 1900 година и служел како службена резиденција на германскиот гувернер на Германска Самоа. Кога Британија ја презела контролата врз островите, Британците го конфискувале имотот и го ставиле во иста употреба. Денес е резиденција на шефот, односно претседателот, на Самоа.
3 Жив свет
Уполу е дом на еден многу редок вид пајак. Според Гинисовата книга на светски рекорди, пајакот е голем колку точката на печатена страница.
4 Галерија
5 Наводи
*
Марина Судакова

Марина Владимировна Судакова (|Марина Владимировна Судакова; 17 февруари 1989) е руска ракометарка која игра за РК ЦСКА Москва и руската женска ракометна репрезентација .
Таа ја освоила титулата светски шампион во 2009 година . Таа е студент на Ростовскиот институт на Рускиот државен трговско-економски универзитет.
Иван-принцот и Сивиот Волк (цртан филм)

„Иван принцот и сивиот волк“ е руски долгометражен анимиран филм што бил објавен на 29 декември 2011 година. Цртаниот филм собрал во Русија и земјите од ЗНД, според Форбс, 29 милиони долари со буџет од 7,5 милиони УСД. Профитот на студиото бил 4,5 милиони УСД. Истоимената игра била објавена порано. На крајот на 2013 година било објавено продолжението на овој филм - „Иван принцот и сивиот волк 2“. На почетокот на 2016 година излегол и третиот дел. Дел 4 бил објавен на 26 декември 2019 година.
1 Заплет
Младата принцеза Василиса од Далечното кралство е премногу заинтересирана за своето образование и сонува да се омажи само од љубов. Нејзиниот татко, стариот цар, кому интригите не му биле непознати, бил разочаран од неможноста да ја „смири“ својата ќерка. Во меѓувреме, неговиот министер, итар и вешт, но не премногу снаодлив, под влијание на живиот дух-сенка, одлучува да го украде славниот кралски клуч од тајниот трезор. Според овој дух, најдоброто спроведување на неговиот план е можно ако тој се ожени со Василиса. Меѓутоа, пред министерот да му објасни на кралот што сака, тој ѝ соопштил на својата ќерка: ќе ја омажи со првата личност што тој ќе ја сретне. Прв го сретнале Иван од соседното Триесетто кралство - едноставен човек, вреден и добродушен кој сонувал да стане пожарникар. Случајно, „невестата и младоженецот“ се вљубуваат еден во друг. Но, за да го одбранат своето право на среќа, тие ќе мора да поминат низ многу искушенија.
2 Филмска екипа
* Режисер на сцена - Владимир Торопчин
* Сценарист - Александар Бојарски, Ростислав Каит, Леонид Барац, Сергеј Петрејков (во последната верзија никој не бил именуван како сценарист во најавите)* Сценограф - Марина Кудријавцева
* Композитор - Валентин Васенков
* Аранжер - Игор Растерјаев
3 Награди
* 2012 година - XVI серуски фестивал на визуелни уметности во „Орлионок“ - најдобар игран филм.* 2013 година - Отворен руски фестивал за анимиран филм во Суздал - Најдобар игран филм.
ФИРОМ реквием

„ФИРОМ реквием - 2013“ — музички албум на Александар Пејовски од 2014 година.
1 Информации за албумот
Поднасловот на албумот гласи: „омаж на пионерите на музичкиот минимализам од седимдесеттите години на дваесеттиот век“, а албумот претставува снимен запис од концертот одржан на 20 април 2013 година во Денсинг салата на Младинскиот културен центар во Скопје. Албумот е објавен како заедничко издание на ЈУ Младински културен центар - Скопје и „PMG Recordings“.
2 Содржина
Албумот содржи четири композиции:# „Одбројување“
# „Транс ФИРОМ Експрес - Гласверк“
# „Ерга ОМнес“
# „Миса Бревис“ (во сеќавање на Хенрик Миколај Горецки)
: * „Кирие“
: * „Глорија“
: * „Кристе“
: * „Амен“
: * „Агнус Деи“
Југ (река)

Југ (|Юг) е река во Кичменгско-Городетскиот, Николскиот и Великустјугскиот реон во Вологдската област и во Пододосинскиот реон во Кировската област во Русија. Таа е долга 574 километри, а површината на нејзиниот слив е 35,600 км<sup>2</sup>. Југ се приклучува на Сухона во близина на градот Велики Устјуг, формирајќи ја Северна Двина, една од најголемите реки на европска Русија.
1 Опис
Главните притоки на Југ се Шарженга (лево), Кичменга (лево), Јонтала (десно), Пушма (десно) и Луза (десно). Поголемиот дел од текот на Југ поминува низ Северниот гребен, и Југ е една од најголемите реки што го преминуваат гребенот.
И покрај фактот, името на реката е идентично со рускиот збор за „југ“, името има фино-угрешко потекло и потекнува од Коми зборот ''ју,'' што значи „вода“.
Градовите Велики Устјуг и Николск, како и центрите на Кичменски Городската област и Пидосиновската област, се наоѓаат на брегот на Југ.
Изворот на Југ е во јужниот дел на Кичменско-Городетската област, јужно од селото Калеплиха. Реката тече југозападно, влегува во Николската област, се протега скоро до границата на Костромската област и нагло се врти северозападно. Градот Николск се наоѓа на двата брега на Југот, а возводно од долината на Николск е веќе густо населена. Низводно од Николск, Југ е пловен, иако нема навигација за патници, со исклучок на неколку фериботи. Течението на реката се протега понатаму кон север, повторно влегува во Кичменгско-Городеската област, се врти североисточно, ја прифаќа Кичменга од лево во селото на Кихменгски Городок и влегува во Кировската област. Во Подосиновец, Југ ја прифаќа Пушмата од десно, се свртува кон север, а потоа се свртува кон запад и влегува во Великустијушката област во Вологдската област. Југ ја прифаќа Луза, нејзината најголема притока, од десно, и свртува на север пред да се приклучи на Сухона.
Постојат голем број мостови во горниот тек на Југ, но низводно од Кичменски Городок има само еден мост, сместен во Подосиновец.
2 Историја
Во 14-15 век горниот тек на Југ, околу Николск, бил спорна територија помеѓу Големото Московско Кнежевство и Република Новгород. Новгород го контролираше најголемиот дел од рускиот Север, а особено сите области долж Сухона, додека Москва го контролираше Велики Устјуг, кој го наследи одВладимирско-суздаљското Кнежевство. Југ беше воден пат што Москва го користеше за да стигне до Велики Устјуг. На крајот на 15 век, Новгород бил додаден на Големото Московско Кнежевство, а Николск станал една од клучните точки на патот од Москва кон Белото Море, кој до 1703 година бил главната рута за надворешна трговија во Русија. Особено, пристаништето во Николск се користеше за превоз на товар.
Ана Кареева

Ана Васиљевна Кареева ( |Анна Васильевна Кареева; 10 мај 1977) е руска ракометарка која ја претставувала руската женска ракометна репрезентација на повеќе натпреварувања на меѓународно ниво. Таа го има освоено Светско ракометно првенство за жени трипати ( 2001, 2005 и 2007 година ) и исто така освоила сребрен медал на Летните олимписки игри во 2008 година .
Анастасија Чаун

Анастасија Едуардовна Чаун (|Анастасия Эдуардовна Чаун; 11 септември 1988) е руска пливачица . Во 2010 година, таа победила на 200 метри градно на Европското Првенство за спортови во вода и на Европско првенство во пливање кратки должини во 2010 година .
Вигрид

Во нордиската митологија, Вигрид или Оскопнир е големо поле предвидено да биде домаќин на битка меѓу силите на боговите и силите на Сурт, како дел од настаните во Рагнарок. Областа е потврдена во ''Поетската Еда'', составена во 13 век од претходниот традиционален материјал и во ''Прозата еда'', напишана од Снори Стурлусон во 13 век. ''Поетската Еда'' накратко го споменува полето како ќе се борат двете сили, додека ''Прозната Еда'' има поцелосен извештај, претскажувајќи дека тоа е локацијата на идната смрт на неколку богови (и нивните непријатели) пред светот да биде зафатен од пламен и прероден.
Елена Уткина

Елена Михаиловна Уткина (|Елена Михайловна Уткина; 29 мај 1990) е руска ракометарка која настапува за екипата на РК Кубан Краснодар. Таа таму игра како позајмен играч од РК ЦСКА Москва. Уткина исто така е дел од руската женска ракометна репрезентација .
Мезењ (река)

Мезењ (|Мезењь) е река во областа Удорската област на Република Коми и во областа Лешуконскиот реон и Мезењскиот реон во областа Архангелската област во Русија. Нејзиното устие се наоѓа во заливот Мезењ на Белото Море. Мезењ е една од најголемите реки на европска Русија. Таа е долга 857 километри, а областа на нејзиниот слив е 78.000 км<sup>2</sup>. Главните притоки на Мезењ се Болшаја Лоптиуга (лево), Писа (лево), Мезењска пижма (десно), Сула (десно), Кима (десно), Вашка (лево), Пиоза (десно), и Кимжа (лево).
1 Опис
Речниот слив на Мезењ опфаќа огромни области на исток и североисток од Архангелската област и на запад од Република Коми. Градот Мезењ, населбите од урбан тип Усогорск и Каменка, како и административниот центар на областа Удорски, селото Кослан, се наоѓаат на бреговите на Мезењ. Административниот центар Лешуконската област, селото Лешуконское, се наоѓаат на реката Вашка неколку километри возводно од сливот на Вашка и Мезењ и е поврзан со десниот брег на Мезењ преку ферибот.
Изворот на Мезењ е во гребенот Тиман во Република Коми, западно од северните планини Урал. Првично тече југозападно, а потоа нагло се врти приближно во насока северозапад. Горниот тек на Мезењ поминува низ ридскиот предел. Мезењ се влева во заливот Мезењ на Белото Море во близина на градот Мезењ, веднаш под Северниот Поларник. Во близина на устието, реката Пиоза влегува од исток.
Мезењ е пловна под селото Кослан, меѓутоа, нема редовна навигација за патници, освен за фериботски премини.
2 Историја
Областа првично била населена од Угрофински народи, а потоа била колонизирана од Република Новгород. Во 13 век трговците од Новгород веќе стигнале до Белото Море. Мезењ се користел од трговците од Новгород како трговски пат до сливот на Пехора, кој бил привлечен поради крзното. Од Северна Двина, тие отидшле по течението на Пинега и ги однеле бродовите по копно до Кулој. Бродовите потоа беа однесени од Кулој до Мезењ. Речната река продолжи кон исток по Пјоза, порта и по Цилма до Печора.
Друга рута се движела од Северна Двина по течението на Пукшенга, а потоа се преселила во Покшенга и низводно до Пинега. Од Пинега, трговците ги користат Југожа, на Зиријанскаја Вашка и Вашка да се дојде до Мезењ.
По падот на Новгород, областа стана дел од Големото Московско Кнежевство. Првите постојани руски населби на реката Мезењ се споменуваат во текот на XVI век: Јурома (1513) и Којнас (1554). Средниот тек на Мезењ, приближно сегашната област на областа Лешуконски, беше местото каде што најмногу се мешаа руските и Коми културите. Во долниот тек на Мезењ, моментално Мезењскиот реон, Русите доминираа, додека во горниот тек, моментално Удорската област, Коми доминираше.
Дама (титула)

Дама е почесна титула и женствена форма на обраќање во чест на славата во многу христијански витешки редови, како и британскиот систем на почести и оние на неколку други земји на Комонвелтот, како Австралија и Нов Зеланд, при што машкиот облик на обраќање е сер. Тоа е женски еквивалент за витез, што традиционално им се дава на мажите.
1 Историја
Орденот на Хермелин, основан од Јован V, војводата од Бретања во 1381 година, бил првиот ред на витештвото што прифатил жени; сепак, женските витези постоеле со векови на многу места во светот пред ова. Како и нивните машки колеги, тие се одликувале со веење на обоени транспаренти и вообичаено носеле грб.
Една жена која учествувала на турнири била Агнес Хотот (родена во 1378 година), но таа не била единствената. Дополнително, жените усвоиле одредени форми на регалија кои се тесно поврзани со статусот на витез.
За разлика од машките витези, било практично незамисливо да се видат жени кои учествуваат во средновековни битки или командуваат со баталјони на војници, но има и исклучоци. Јованка Орлеанка е најпознатата. Некои носеле оклоп, други командувале со трупи, а други биле припадници на службен ред на витештво. Една жена што носела целосен оклоп во битката била војвотката Гаита од Ломбардија (исто така наречена Сикелгаита), која јавала покрај нејзиниот сопруг, платеникот Роберт Гискард. Таа била витез сама по себе. Друга била Петронила де Грандсмнил, грофица на Лестер; носејќи меч и штит, таа ги бранела своите земји од Хенри Втори. Таа и нејзиниот сопруг учествувале во бунтот во 1173 година против кралот Хенри Втори. Сепак, ова не значи дека тие биле официјално витези како што биле мажите.
Порано, на сопругата на секој витез и била доделена титулата „Дама“ пред нејзиното име, но оваа употреба била заменета со „Леди“ во текот на 17 век.
Титулата Дама како официјален еквивалент на витез била воведена во 1917 година со воведувањето на Орденот на Британската Империја, а потоа се проширила на Кралскиот Викторијански Ред во 1936 година, Орденот на Свети Михаил и Свети Ѓорѓи и на крај Орденот на Бат во 1971 година.
Најмладата личност која била назначена за дама била Елен МекАртхур на возраст од 28 години. Најстарата била Гвен Франгкон-Дејвис на 100-годишна возраст сè додека Оливија де Хавиленд не била назначена две недели пред нејзиниот 101 роденден.
Неколкумина високи фигури, вклучително и глумиците Џералдин Мекјуен и Ванеса Редгрејв, ја одбиле честа.
Префиксот се користи со дадено име или полно име на носителот, но никогаш само со презимето; ова ги следи истите обичаи за употреба како и титулата „Сер“.
Прозна еда

''Прозна еда'', исто така позната како ''млада еда'', ''Снориева еда'' (Исландски. Snorra Edda) или, историски, само како ''"Еда"'', е книжевно дело на старонордиски јазик напишано на Исланд во почеткот на 13-от век. Се претпоставува дека го напишал или составил, исландскиот научник и историчар Снори Стурлусон околу 1220 година.
Прозна еда првобитно е нарекувана само ''"Эда"'', но подоцна е переименувана во Прозна'' Еда'' во современите колекции за разлика од збирка под називот ''"Поетска еда"'' , која во голема мера е заснована на Кодекс Регинус, збирка на песни, составена после ''Эда'' во 13-от век на Исланд. Во тоа време, верзијата ''Прозна еда'' била добро позната на Исланд, но научниците сугерирале дека некогаш била ''стара еда'' во која се наоѓаат стихови кои биле цитирани во Снориевата еда.
1 Етимологија
Етимологија на зборот "Еда" останува неизвесна. Постојат многу хипотези и малку согласности.
2 Наводи
Фагот

Фагот е најголемиот дрвен дувачки инструмент. Своето име го добил по својата градба. Тој бил развен во првата половина на XVI век од стариот инструмент бомбарда и неговото усовршување било завршено во XIX век.
Овoј инструмент има дрвена цевка долга околу 2.5 метри поделена на делови што се поврзуваат. Во пократкиот горен дел на цевката е вметнато метално цевче со дупло јазиче од трска во кое се дува при што се создава тон.
Фаготот има отвори долж цевката и сложен механизам на лостови и клапни. Опфаќа голем тонски опсег во длабокиот и средниот регистер.
Длабоките тонови му се јаки но не се многу природни. Во високите регистрира звучни меко и распеано слично на саксафонот.
1 Поврзано
* Дувачки инструменти
Јегор Бабурин

Јегор Константинович Бабурин (|Егор Константинович Бабурин; Чернигов, 9 август 1993 година) е руски професионален фудбалски голман, кој игра за ФК Ростов.
1 Успеси
; Зенит Санкт Петербург
* Руска фудбалска Премиер лига : 2014–15
2 Статистика
Клуб, Сезона, Лига, Куп, Континентални купови, Вкупно
Дивизија, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови
Зенит Санкт Петербург, 2010, Руска Премиер Лига, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0
2011–12, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0
2012–13, 4, 0, 0, 0, 0, 0, 4, 0
2013–14, 0, 0, 1, 0, 0, 0, 1, 0
2014–15, 1, 0, 0, 0, 0, 0, 1, 0
2015–16, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0
2016–17, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0
2017–18, 1, 0, 0, 0, 0, 0, 1, 0
Вкупно, 6, 0, 1, 0, 0, 0, 7, 0
Зенит-2 Санкт Петербург, 2013–14, ПФЛ, 4, 0, –, –, 4, 0
2014–15, 7, 0, –, –, 7, 0
2015–16, ФНЛ, 22, 0, –, –, 22, 0
2016–17, 35, 0, –, –, 35, 0
2017–18, 21, 0, –, –, 21, 0
Вкупно, 89, 0, 0, 0, 0, 0, 89, 0
Вкупно во кариерата, 95, 0, 1, 0, 0, 0, 96, 0
3 Наводи