procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Недела“ - Драслајца

Света Недела — македонска православна манастирска црква во струшкотото село Драслајца. Главна и единствена црква на Драслајчкиот мананстир.
Црквата се наоѓа на излезот од селото, во близината на последните куќи, и е сместена од десната страна на патот. Црковниот двор е простран и мошне убаво украсен и уреден. На ва место има извор на вода, кој денес се наоѓа во внатрешноста на црквата. Од тој аспект оваа црква претставува една од ретките во чија внатрешност има базен со вода, која што верниците ја користат како света вода.
Камен-темелникот бил поставен во мај 1992 год. од страна на митрополит Тимотеј. Осветувањето на црквата е извршено на 17 јули 2011 год. од страна на митрополит Тимотеј.
Црквата претставува трибродна градба, чиј средиштен брод е подолг од останатите. Всушност страничните два брода составуваат една дел од црквата, кој е покриен на две води со ќерамиди и двата брода имаат мала полукружна апсида од исток. Страничните бродови на црквата се поставени на два кружни столба. Фасадата на оваа целина е украсена со камени плочки, кои на северната страна образуваат два крста, а на јужната страна има исто така два крста во чија средина се наоѓа влезот во црквата, поставен на мал мост, бидејќи на тој дел има оформена мало полукружно езерце. Меѓутоа во црквата се влегува од западната страна. Средишниот брод е подолг од другите два и во продолжението има мала купола поставена на покрив од ќерамиди на две води, а од исток е полукружната апсида во чија внатрешност се наоѓа олтарот на црквата.
Црквата е во целост фрескоживописана и во неа има поставен резбан иконостас на кој има 4 престолни икони и 13 помали поставени во вториот хоризонтален ред.
1 Поврзано
* Четврта струшка парохија
* Драслајца
*Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - главната селска црква;
Галерија
Форталеза

Форталеза (на португалски ''Fortaleza''; со значење: ''тврдина'') — главен град на државата Сеара, кој се наоѓа во североисточниот дел на Бразил. Припаѓа на метрополитанскиот мезорегион на Форталеза и микрорегионот на Форталеза. Се наоѓа на 2285 км оддалеченост од федералниот главен град, Бразилија. Градот се развил на бреговите на потокот Пеџу, а неговата топонимија е алузија на Форт Шоенборг, кој го основал градот, изграден од страна на Холанѓаните за време на нивниот втор престој во областа помеѓу 1649 и 1654 година. Мотото на Форталеза, присутно во грбот, е латинскиот збор Fortitudine, кој на португалски значи "сила, вредност, храброст".
Форталеза во 2013 година беше дванаесеттиот најбогат град во земјата според БДП, а втор во Североисточниот Регион, со 49 милијарди реали (21 милијарда долари). Исто така, ја има трета најбогат метрополитенска област во северниот и североисточниот регион. Ова е важен индустриски и трговски центар на Бразил, со осма најголема општинска куповна моќ во нацијата. Според Министерството за туризам, градот достигнал знаци на второ посакувано одредиште во Бразил и четврти бразилски град кој прима највеќе туристи. Најважниот автопат во земјата, БР-116, започнува во Форталеза. Општината е дел од градовите на Заедничкиот пазар на Меркосур, а исто така и сојузен главен град на Бразил кој е најблиску до Европа, оддалечен 5608 км од Лисабон, Португалија.
На север од градот лежи Атлантскиот Океан; на југ се општините Пакатуба, Евсебио, Мараканау и Итатинга; на исток е општината Аккираз и Атлантскиот Океан; а на запад е општината Кауаиа. Жителите на градот се познати како Fortalezenses. Форталеза е еден од трите водечки градови во Североисточниот Регион заедно со Ресифе и Салвадор.
Градот беше еден од градовите домаќини на Светското првенство во ФИФА 2014 година. Покрај тоа, Форталеза беше еден од градовите домаќини на ФИФА Купот на Конфедерации.
Истребувач 2049 (филмски албум)

Истребувач 2049 (|Blade Runner 2049) — албум издаден за филмот „Истребувач 2049“ од страна на Ханс Цимер. Саундтракот бил објавен на 5 октомври 2017 година преку Епик Рекордс..
Првично, филмскиот режисер Дени Вилнев го назначил Јохан Јохансон, кој се обидел музиката да остане во близина на оригиналот на претходникот на Вангелис, но потоа ја повратил својата одлука. Заедно со Цимер работел и Бенџамин Валфиш кои заедно работеле и за музиката на филмовите Динкерк и Скриени фигури. Исто така, во албумот се појавуваат и неколку песни од Френк Синатра и Елвис Присли.
1 Список на песни
# "2049" (3:37)
# "Sapper's Tree" (1:36)
# "Flight to LAPD" (1:47)
# "Summer Wind" – Френк Синатра (2:54)
# "Rain" (2:26)
# "Wallace" (5:23)
# "Memory" (2:32)
# "Mesa" (3:10)
# "Orphanage" (1:13)
# "Furnace" (3:41)
# "Someone Lived This" (3:13)
# "Joi" (3:51)
# "Pilot" (2:17)
# "Suspicious Minds" – Елвис Присли (4:22)
# "Can't Help Falling in Love" – Елвис Присли (3:02)
# "One For My Baby (And One More For the Road)" – Френк Синатра (4:24)
# "Hijack" (5:32)
# "That's Why We Believe" (3:36)
# "Her Eyes Were Green" (6:17)
# "Sea Wall" (9:52)
# "All the Best Memories Are Hers" (3:22)
# "Tears In the Rain" (2:10)
# "Blade Runner" (10:05)
# "Almost Human" – Lauren Daigle (3:22)
Бајк Рио

Бајк Рио - јавен систем за изнајмување велосипеди во Рио де Жанеиро, Бразил. Системот започнал со работа во октомври 2011 година и е финансиран од страна на општинската власт на Рио де Жанеиро во соработка со банката Итау, а управуван од страна на приватниот концесионер Серттел. Системот има 4000 велосипеди кои се достапни за изнајмување на 400 станици низ неколку населби во градот. Станиците за изнајмување работат на сончеви плочи.
1 Галерија
Рио Бранко

Рио Бранко (на португалски ''Rio Branco'', со значење ''Бела река'') — град во западниот дел на Бразил, главен град на државата Акре. Се наоѓа во долината на реката Акре во северозападен Бразил. Таа е најнаселена општина во државата, со 319.825 жители - речиси половина од државното население на Акре, според пописот од 2011 година.
Рио Бранко било едно од првите населби што се појавиле на бреговите на реката Акре. Во 1913 година таа станала област. Во 1920 година станал и главен град на територијата на Акре, а во 1962 година, главниот град на државата. Тоа е административен центар за економскиот и културниот регион.
Рокас

Рокас (|Atol das Rocas) — единствен атол во Јужниот Атлантски Океан, кој припаѓа на бразилската сојузна држава Северно Рио Гранде. Се наоѓа околу 260 километри североисточно од Натал и 145 километри западно од архипелагот Фернандо де Нороња. Атолот е од вулканско потекло и создаден од корали.
1 Опис
Заоблениот атол е долг 3,7 километри и широк 2,5 километри. Лагуната е длабока 5 метри и има површина од 7,1 км<sup>2</sup>. Површината на двете островчиња (Остров Семитерио, југозападно и Фарол Кај, северозапад) е 0,36 км<sup>2</sup>. Фарол Кај учествува со две третини од вкупната површина. Највисоката точка е песочна дина во јужниот дел на поголемиот Фарол Кај, со височина од 6 метри. Обете островчиња се обраснати со трева, грмушки и неколку палми. Островчињата се населени од ракови, пајаци, скорпии, песочни болви, инсекти, лебарки и многу видови на птици.
Постои светилник на Бразилската морнарица кој е во употреба и се одржува од 1960-тите години на северниот крај на Фарол Кај. Во негова близина е уништен светилник од 1933 година.
Атолот е заштитено подрачје на дивиот живот и во 2001 година прогласен од УНЕСКО како светско наследство на УНЕСКО. Бројни желки, ајкули, делфини и птици живеат во областа. Атолот главно се состои од корал и црвени алги. Коралниот прстен е скоро затворен со широк канал од 200 метри на северната страна и многу потесен канал на западната страна.
Атолот и околните води се вклучени во Биолошкиот резерват Атол дас Рокас.
Моментално, резерватот се користи исклучиво за научно истражување. Поради неговата оддалечена местоположба, на островите нема човекови активности. Од друга страна, оддалеченоста ги спречува научниците да пристапат на островите и постојат само неколку студии. Ентомолошката фауна од Атол дс Рокас е веќе забележан.
2 Поврзано
* Атол
Биолошки резерват Атол Рокас

Биолошки резерват Атол дас Рокас (|Reserva Biológica do Atol das Rocas) — е биолошки резерват кој се наоѓа во Бразил. Резерватот се наоѓа на Атолот Рокас, атол 144 километри североисточно од бразилскиот брег. Бил создаден во 1979 година за заштита на морските желки и птиците-преселници.
1 Местоположба
Атол Рокас е 266 километри североисточно од брегот на Натал и единствен атол во југозападниот Атлантски Океан.
2 Животна средина
Годишно паѓа дожд .
3 Заштита
Биолошкиот резерват е „строг природен резерват“ под категорија Ia.
Салвадор (Бразил)

Салвадор, исто така познат како ''Сао Салвадор'', ''Салвадор де Баија'', (на португалски ''Salvador'') — град на источниот брег на Бразил на Атлантскиот Океан и главен град на бразилската држава Баија. Со 2,9 милиони жители (2013), тој е најголемиот град во Североисточниот Регион и трет по големина град во земјата, по Саун Пауло и Рио де Жанеиро.
Основан од Португалците во 1549 година како прв главен град на Бразил, Салвадор е еден од најстарите колонијални градови во Америка. Остриот гребен ги дели Долниот град (Сидаде Баиша) од Горниот град (Сидаде Алта) од околу 85 метри височина. Лифтот Ласерда, првиот Бразилски лифт, ги поврзува двата дела од 1873 година. Областа Пелурињо во горниот град, која сè уште е дом на многу примери на португалската колонијална архитектура и историски споменици, беше прогласена за светско наследство на УНЕСКО во 1985 година. Градската катедрала е увид на приматот на Бразил, а нејзината прослава на карневал е сметана за најголема забава во светот. Салвадор беше првото пристаниште за робови во Америка и африканското влијание на потомците на робовите го прави центар на афро-бразилската (прето) култура. Градот е познат по својата кујна, музика и архитектура. Плажата Порто де Барра е прогласена за една од најдобрите плажи во светот. Стадионот Итаипава Арена Фонте Нова беше местото на градските игри за време на Светското првенство во Бразил во 2014.
Салвадор го формира срцето на богатата земјоделска и индустриска поморска област Ренокаво, Баија, и продолжува да биде главно бразилско пристаниште. Неговото метрополитенско подрачје, каде што живеат 3.953.290 луѓе, претставува најбогат населен дел во североисточниот регион на Бразил.
1 Наводи
Натал (Бразил)

Натал (на португалски ''Natal'' со значење ''„Божик“'') — град во североисточниот дел на Бразил на брегот на Атлантскиот Окена. Главен град и најголем град на државата Северно Рио Гранде, сместена во североисточниот дел на Бразил. Според извештајот на ИВГЕ за јули 2014 година, градот имал вкупно 862.044 жители, додека големиот Натал имал 1.455.505 жители.
Изградбата на Виа Костера (крајбрежен автопат), 10 километри долга авенија долж брегот и дините, беше вистинската почетна точка за почетокот на туристичката активност во државата во 1980-тите. Главните хотели се концентрирани по Виа Костера. Натал има неколку туристички атракции и е познат по својата природна убавина (како што се кристалните води на Маракаџу и најголемото кашуово дрво во светот), неговите историски споменици и градби (на пример, Тврдина Дос Реиш Магос, Театарот Алберто Марањо и мостот Њутн Наваро), своите плажи (како што се Понта Негра, Пипа и Генипабу), како и за неговиот карневал вон сезона, Карнатал. Градот, исто така, може да се пофали со втор по големина урбан парк во Бразил, Државниот парк Натал Дунас.
Тоа е најблискиот сојузен главен град на Бразил до Африка и Европа. Меѓународниот аеродром во Големиот Натал го поврзува Натал со многу бразилски градови и, исто така, на него слетуваат некои меѓународни летови. Градот беше еден од градовите домаќини на Светското првенство на ФИФА 2014 година.
Триндаде и Мартим Ваз

Триндаде и Мартим Ваз (|Trindade e Martim Vaz) — архипелаг сместен околу 1.170 километри источнод Виторија во Јужниот Атлантски Океан, кој припаѓа на сојузната држа Еспирито Санто. Архипелагот има вкупна површина од 10,4 км<sup>2</sup> и население од 32 морнари на (луѓе од Бразилската морнарица). Архипелагот се состои од пет острови и неколку карпи; Триндаде е најголем остров со површина од 10,1 км<sup>2</sup>; околу 49 километри источно од малечките островчиња Мартим Ваз со вкупна површина од 0,3 км<sup>2</sup>.
Островите се од вулканско потекло и нерамен терен. Тие се неплодни, освен јужниот дел на Триндаде. Тие се откриени од 1502 година од португалскиот истражувач Естевао да Гама и останал португалски додека не станал дел од Бразил на неговата независност. Од 1895 до 1896 година, Триндаде бил окупиран од Велика Британија додека не бил постигнат договор со Бразил. Во текот на британската окупација, Триндаде бил познат како „Јужен Тринидад“.
Виста Кинеза

Виста Кинеза — видиковец на Рио де Жанеиро, на врвот на еден од патиштата што го поврзуваат подрачјето на Жардим Ботанико со Националниот парк и Тижука, познат како Виста Кинеза.
1 Летни олимписки игри 2016
Олимписката велосипедска патека за 2016 година за мажи и жени започнува во Тврдина Копакабана и го вклучува Виста Кинеза кругот. Овој дел се состои од 2 од 4 искачувања во рутата за 2016 година. Рутата се движеше во насока на стрелките на часовникот од Гавеа (Estr. da Gávea), прво со искачување на Каноас (Estr. das Canoas), потоа Виста Кинеза (Estr da Vista Chinesa), пред да се спушти назад кон Av. Niemeyer (крајбрежниот дел што го поврзува кругот до главната рута). Патеката за тркање за мажи вклучува три круга од 25.7 км, односно 77.1 км од вкупно 214.5 км растојание. Патеката во женска конкуренција има еден круг од 141 км растојание.
Црква „Св. Власиј“ - Ложани

Свети Власиј — македонска православна црква во струшкотото село Ложани.
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото односно на сретсело. Таа претставува гробјанска и парохиска црква. Изградена во 1893 година. Има и фрескоживопис.
1 Поврзано
* Ложанска парохија
* Ложани
*Црква „Св. Преполовение“ - црква од 2006 година;
*Црква „Св. Недела“;
*Црква „Св. Богородица“ - црква со извор на света вода
Исфахан

Исфахан (|اصفهان|Esfahān: pronounced ), е главен град на покраината Исфахан во Иран, кој се наоѓа на околу 340 км јужно од Техеран.
Исфахан се наоѓа на раскрсница на главните праци кои поминуваат помеѓу север–југ и исток–запад во Иран, и во минатото бил еден од најголемите градови во светот. Неговиот процут го доживеал од 1050 до 1722, особено во 16ти и 17 век за време на династијата Сефевиди, кога станал главен град на Персија по вторпат во својата историја. Дури и денес, градот задржал голем дел од својата мината слава. Познат е по својата персиско–исламска архитектура, со многу убави булевари, покриени мостови, палати, џамии и минариња. Поради тоа настанала и персиската поговорка "''Esfahān nesf-e- jahān ast''" (Исфахан е половина од светот).
Црква „Св. Преполовение“ - Ложани

Свето Преполовение — македонска православна црква во струшкотото село Ложани.
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото. Камен-темелникот е поставен и осветен на 15 јули 2006 година од страна на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј. Завршена и осветена е на 25 април 2010 година.
1 Поврзано
* Ложанска парохија
* Ложани
*Црква „Св. Власиј“ - главната селска црква;
*Црква „Св. Недела“;
*Црква „Св. Богородица“ - црква со извор на света вода
Фелипе Маса

Фелипе Маса (, роден на 25 април 1981) — бразилски Формула 1 возач кој моментално вози за Вилијамс. Маса ја започнал својата кариера во картинг натпреварувањата, на возраст од осум години, продолжувајќи на национални и регионални првенства цели седум години. Тој се преселил во Формула Шевролет и го освоил првенството. Подоцна заполнал да настапува во италијанската Формула Рено во 2000 година и ја освоил титулата заедно со Европското првенство. Маса влегол во Евро Формула 3000, освојувајќи го првенството.
Кариерата во Формула 1, ја започнал во Заубер пред да влезе во Скудерија Ферари како тест-возач за 2003 година. Тој се вратил во Заубер за 2004 и 2005 година, пред да се врати во Ферари, каде што освоил две трки во 2006 година, вклучувајќи го и неговото домашно Гранд При, за да стане прв бразилски возач по Аиртон Сена за да победи на Големата награда на Бразил. Маса ги освоил трите трки во 2007 година, завршувајќи четврти возач во првенството. Тој завршил втор на Светското првенство на возачите на Формула 1 во 2008 по долгата битка за титула со Луис Хамилтон. На Големата награда за Унгарија во 2009 година, Маса бил повреден од автомобилот на Браун ГП на Рубенс Барикело. Маса бил принуден да го пропушти остатокот од сезоната, но се вратил во 2010 година. Маса доживеал пад на формата во 2011 година, постигнувајќи слаби резултати без освоени подиуми, но постојано освоени бодови. Маса придонел за Ферари во 2007 и 2008 година и бил под договор да се трка за тимот до крајот на сезоната . На 10 септември 2013 година, тој потврдил дека ќе го напушти Ферари на крајот од сезоната 2013. Маса го заменил Пастор Малдонадо заедно со Валтери Ботас на Вилијамс Гран При Инжинеринг од 2014 година.
Маса објавил дека ќе се повлече од Формула 1 на крајот на сезоната 2016 година. Сепак, по ненадејното пензионирање на шампионот од Формула 1 во 2016 година, Маса се вратил во Вилијамс и потпишал едногодишен договор со партнер-дебитанот Ленс Хотел, кога Валтери Ботас го напуштил Вилијамс за да го пополни празно место во Мерцедес.
1 Животопис
Маса е роден во Саун Пауло во семејство од италијанско потекло. Неговиот дедо се преселил од Черињола, Италија.
Маса ја започнал кариерата во Карттинг трки кога имал 8 години, завршувајќи четврто во својата прва сезона. Тој продолжил на национално и меѓународно првенство наредните 7 години, а во 1998 година се префрлил во Формула Шевролет, завршувајќи го бразилското првенство на петтото место. Во текот на следната сезона, тој освоил три од 10-те трки и го освоил првенството. Во 2000 година тој се преселил во Европа за да се натпреварува во италијанската серија Формула Рено, освојувајќи ги и италијанските и европските првенства на Формула од таа година. Тој можел да се пресели во Формула 3, но наместо тоа ја избрал Еуро Формула 3000, каде што освоил 6 од 8 трки и првенството. Потоа му бил понуден тест за Формула 1 со тимот Заубер, кој го потпишал во 2002 година. Тој исто така возел за Алфа Ромеo на Европското автомобилистичко првенство како гостински возач.
Црква „Св. Богородица“ - Ложани

Света Богородица — македонска православна црква во струшкотото село Ложани.
Црквата се наоѓа во северниот раб на селото. Оваа црква е посветена на Животоносниот Источник. Во самиот црковен двор постои извор на света вода. Храмот почнал да се гради во 2015 година и сѐ уште е во изградба (сос. 2017).
1 Поврзано
* Ложанска парохија
* Ложани
*Црква „Св. Власиј“ - главната селска црква;
*Црква „Св. Недела“;
*Црква „Св. Преполовение“ - манастирска црква;
Мал Брзовец

Мал Брзовец — планински врв на планината Бистра, во западниот дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 1.899 метри. Се наоѓа на големиот карпест гребен наречен Брзовец на јужниот дел на планинското било на Бистра, од десната страна на долината на Тресонечка Река и Мала Река во срцето на Мијачијата. Се издигнува веднаш над селото Тресонче. Во подножјето на Брзовец во линија југоисточно од врвот, веднаш до десниот брег на бујните брзаци на Тресонечка Река се наоѓа пештерата Алилица. Поради издаденоста и географска поставеност од врвот Мал Брзовец се пружа прекрасна глетка на целата долина на Мала Река со панорамски поглед на Тресонче, Селце и глетка на селото Лазарополе како орлово гнездо на дланка, а кон север се пружа глетка на планина Бистра со нејзините највисоки врвови Меденица, Чавкарник, Ќурков Дол. До врвот може да се пристапи од селото Тресонче веднаш над малата хидроцентрала, по трансверзална патека пробиена за искачувањето во рамки на планинарскиот предизвик „12 Врвови“.
1 Галерија
2 Наводи
Денкерк (саундтрак)

Динкерк (|Dunkirk) — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер. Саундтракот бил објавен на 21 јули 2017 година преку WaterTower Music.
Ханс Цимер започнал да работи на саундтракот до 2016 година. За интензитетот, сценариото било напишано за да се приспособи на аудитивната илузија на тонот на Шепард, кој претходно бил истражуван во филмот на Кристофер Нолан од 2006 година „Престиж“. Ова било поврзано со звукот на сопствениот џебен часовник на Нолан, кој тој го снимил и го испратил до Цимер за да се синтетизира. Дополнителна музика била обезбедена од Лорн Балф, Ендру Кавчински, Стив Мазаро и Бенџамин Валфиш.
„''Nimrod''“ од енигма варијациите на Едвард Елгар е дел од албумот, која била забавена до шест отчукувања во минута со додаден бас за да се избегне сентименталниот звук. Инструментацијата вклучува двоен бас и четиринаесет виолини. Цимер решил да не ги гледа суровите снимки од филмот при составувањето на композициите. Музиката била снимена во AIR Lyndhurst Hall во Лондон со Џеф Фостер како миксер
Флуконазол

Флуконазолот е противгабичен лек кој се употребува во третманот на голем број на габични инфекции. Тука спаѓаат кандидијаза, бластомикоза, кокцидиоидомикоза, криптококоза, хистоплазмоза, дерматофитоза, и питиријазис верзиколор. Исто така се користи за превенција на кандидијаза кај лица кои имаат висок ризик за појава на истата, како пациенти после пресадување на органи, недоносени бебиња, и пациенти со намален број на неутрофили. Се користи или преку уста или како интравенска инјекција.
Во 2023, е седумдесет и седми најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 47.000 рецепти.
Понтал

Понтал, познат и како Рекрејо дос Бандејрантеш или само како Рекрејо — мал полуостров и плажа во населбата Рекрејо, во западниот дел на Рио де Жанеиро, Бразил, кој привремено се користел за одржување на атлетските натпревари во брзо одење и велосипедската хронометарска трка на Летните олимписки игри 2016.
1 Летни олимписки игри 2016
Велосипедските хронометарски трки во машка и женска конкуренција на Летните олимписки игри 2016 се одржале на 10 август на патеката Грумари во должина од 29,8 км. Почетната точка на трката бил плоштадот Тим Маја (Понталски Пат), потоа трката продолжила на патеката Грумари пред да се стигне до првото искачување по 9,7 км и второто искачување по 19,2 км, а завршната точка била кај Ав Луција Коста во Понтал.* Хронометар за мажи: 54,5 км (2 круга); и
* Хронометар за жени: 29,8 км (1 круг).
Патеката во должина од 24,8 км исто така се користела и за друмските трки.
* Друмска трка за мажи: 99,2 км од 241,5 км (4 круга); и
* Друмска трка за жени: 49,6 км од 141 км (2 круга).
Патеката за атлетските трки во брзо одење на 20 км и 50 км започнале и завршиле кај Ав Луцио Коста. Натпреварите на 20 км се одржале на кружна патека во должина од околу 1 км околу Ав Луцио Коста и Понталскиот Пат меѓу пресечните точки на улиците Прожектада (запад) и Хелио де Брито (исток). Патеката на 50 км претставувала продолжување на онаа на 20 км за дополнителен 1 км до пресечната точка на Понталскиот Пат и улицата Жералдо Иринео Жофили (запад).* Трка на 50 км: 2 км (25 круга); и
* Трките на 20 км на мажи/жени: 1 км (20 круга).
2 Поврзано
* Атлетика на Летните олимписки игри 2016
* Велосипедизам на Летните олимписки игри 2016
Црква „Св. Илија“ - Калуѓерец

Свети Илија — помала гробјанска црква во поречкото село Калуѓерец. Црквата е сѐ уште во изградба.
Црквата е сместена под селото, во непосредна близина на самите селски гробишта.
1 Галерија
2 Поврзано
* Калуѓерец
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Црква „Св. Недела“ - Калуѓерец

Свети Никола — помала селска црква во поречкото село Калуѓерец.
Црквата е сместена покрај регионалниот пат кој води до поранешното општинско средиште Самоков.
1 Галерија
2 Поврзано
* Калуѓерец
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Црква „Св. Никола“ - Калуѓерец

Свети Никола — главна селска црква во поречкото село Калуѓерец.
Црквата е сместена на влезот во селото, затскриена зад израснатите дрвја и грмушки.
Црквата е изградена во 1920 година.
1 Галерија
2 Поврзано
* Калуѓерец
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Мери Л. Метјус

Мери Луиза Метјус (на |Marry Louisa Matthews; 28 август 1864, Кливленд, Охајо – 31 декември 1950, Ланкастер, Висконсин) — американска воспитувачка и мисионерка. Таа воспитувала и управувала со протестантско училиште за жени во Битола.
Човек од челик (саундтрак)

Човек од челик (|Man of Steel) — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер. Саундтракот бил објавен на 11 јуни 2013 година преку WaterTower Music. Ексклузивното издание на албумот содржи шест бонус песни, со наслов ''„Are You Listening, Clark?“, „General Zod“, „You Led Us Here“, „This Is Madness!“'', „Earth“ и „''Arcade''“.
Ханс Цимер првично ги негирал популарните гласини дека тој ќе ја композира музиката во филмот. Сепак, во јуни 2012 година се потврдило дека всушност Цимер ќе е композиторот на музиката во филмот. За целосно да се разликува „Човек од челик“ од претходните филмови, не бил употребен иконскиот „''Марш на Супермен''“ од Џон Вилијамс. Тонскиот запис (саундтрак) на Ханс Цимер за „Човек од челик“ бил пуштена во јавноста на 11 јуни 2013 година. Неофицијален исечок од филмската музика од третите рекламни инсерти (од филмот), наречен „''Идеал на надежта''“, се потврдило дека е скратена верзија од песната „''What Are You Going to Do When You Are Not Saving the World''?” („''Што ќе правиш кога нема да го спасуваш светот'' ?“), издадена на 19 април 2013 година. При крајот на април 2013 година била откриена официјалната плоча која е на дво-страно издание.
Популарниот прием на албумот бил позитивен и албумот се искачил на #4 на iTunes во текот на првата недела од неговото пуштање. Меѓутоа, критичкиот прием за резултатот бил поларизиран . Саундтракот се искачил на број 9 на Билборд 200 со продадени 32.000 копии.
1 Список на песни
1.1 Луксузно издание
* На дигиталната верзија на делуксното издание, песната „''What Are You Going to Do When You Are Not Saving the World''?“ е прикажана како прва песна на вториот диск, наместо последната песна на првиот диск.
;Музиката се појавува во филмот и не е вклучена во саундтракот
#, Title, Performer(s)
1, "Ring of Fire", Allison Crowe
2, "Seasons", Крис Корнел
3, "The Long Walk", Марко Белтрами,
Карлинг

Карлинг е спорт во кој играчите со помош на четка лизгаат осум камени кугли (изворно: stones) на лист мраз кон целната област која е сегментирана во четири концентрични кругови, што поблиску до средината на куќата, означени како кругови на површина од мраз. Водачот на екипата (lead) прв ги фрла своите две камени кугли спрема средината на куќата, додека вториот и третиот, едноставно се нарекуваат (second и third), a последниот фрла скипер кој воедно е и капитен на екипата. Керлингот е шкотски национален спорт кој се проширил во Канада, САД, Шведска, Швајцарија, Норвешка, Данска, Германија и Франција, стои во натписот на ''лизгачкиот камен,'' кој седум децении чекал на олимписко признање. Карлингот е официјално зимски олиписки спорт дури од Зимските олимписки игри од 1998 година.
Називот на играта настанал ''спрема звукот'' на фрлениот камен – ''the roaring game''.
Автор на првите пишани траги за карлингот е шкотот Џон Макуксин кој во февруари 1540 година, забележал еден тогашен ''двобој на мраз''. Првите правила на карлингот ги објавил клубот Дудингсон во 1813 година. Светските првенства во машка конкуренција се играт од 1959 година, а во женска од 1979 година.
»Каменот« со кој се игра карлингот е направен од гранит и тежи околу 20 килограми.
Енеја

Енеја — лик во старогрчката митологија и римската митологија, принц од Троја. Неговот име значи: „вреден за пофалба“. Тој бил син на тројанскиот великодостојник Анхиз и божицата Афродита. По Хектор, тој бил најголемиот тројански јунак, а по пропаста на Троја, долго време скитал со своите луѓе и најпосле се населил во Италија. Во римската митологија, тој е предок на Ромул и Рем.
1 Биографија
Според шестото пеење на „Енеидата“, Енеја успеал жив да слезе во подземниот свет. Нему господ му дал посебна чест, зашто го одредил да биде основач на Рим. Имено, кога слегол во подземниот свет, Енеја дознал од татко му Анхис дека, откако ќе го победи рутулскиот крал Турно и ќе се ожени со Лавинија, ќе стане предок на едно славно племе кое ќе го основа Рим. Енеја имал ќерка Силвија.
Минос

Минос — лик од старограчката митологија, крал на Крит, син на Зевс и Европа.
1 Животопис
Минос бил мудар и строг крал на Крит. Секои девет години, во една пештера крај Ида, Зевс му давал совети како да владее.
2 Минос како тема во уметноста
Во шестото пеење на „Енеидата“, Вергилиј го сместил во пеколот, како еден од тројцата судии кои ги распоредуваат грешниците во одделните делови на пеколот, додека Данте во „Пеколот“ го опишал како демон кој стои на влезот во вистинскиот пекол.
Камерун (планина)

Камерун (|Mont Cameroun, |Mount Cameroon) — активен вулкан во Камерун, недалеку од Гвинејскиот Залив. Позната е и како Фако (по повисокиот од двата врва) или по нејзиното домородно име Монго ма Ндеми (''Mongo ma Ndemi'' - „Божја Планина“). Планината е највисокото место во потсахарска Западна и Средна Африка, и четврта по истакнатост во Африка.
Планината лежи на вулканското подрачје наречено Камерунска Линија, каде е сместено и езерото Њос. Последниот избув се случил на 3 февруари 2012 г.
1 Опис
Камерун е еден од најголемите вулкани во Африка и се издига 4.040 м над бреговите во западниот дел од земјата. Земјиштето почнува да се издига од тропска дождовна шума до голиот врв кој е студен, ветровит и повремено засеан со снег. Големиот вулкан е стрмен и има претежно од базалтен до трахибазалтен состав, образувајќи хорст кој лежи на подземје од перткамбриумски метаморфни карпи прекриени со наноси од кредата до квартерот. Бочните делови имаат 100 мали згурни конуси и околните низини напоредно на долгата оска на масивниот вулкан . На јужното крило кај брегот се издига голем спореден врв наречен Етинде (наречен и Мал Камерун). Камерун е најактивниот вулкан во Западна Африка. Првото писмено сведоштво за неговата активност го добиваме од картагинскиот истражувач Ханон Морепловецот во V век п.н.е.. Низ историјата се случиле бројни умерени избуви и текови од лава, како од врвот, така и од крилата. Во 1922 г. од југозападното крило избила лава која стасала сè до атлантскиот брег, а во 1999 г. лавата од јужното крило запрела на само 200 м од морето, пресекувајќи го крајбрежниот автопат.
2 Пристап
Врвот е мошне посетен од планинарите. Секоја година се приредува „Трка на надежта“ во која учесниците ја искачуваат планината за 4 часа.
Прв европски освојувач на планината е англискиот истражувач Мери Кингсли, која ги забележала спомените од искачувањето во нејзиниот мемоар ''Патувања по Западна Африка'' (1897).
На планината Камерун растат два ендемски вида воденика ''Impatiens etindensis'' и ''I. grandisepala''. На ова подрачје нема дрва.
3 Поврзано
* Њос
* Географија на Камерун
Грбови на сојузните држави на САД

Ова е галерија на грбовите на сојузните држави, федералниот округ и териториите на САД. Овие обележја изворно се нарекуваат печати (|seals).
1 Грбови
2 Округ Колумбија
3 Територии
4 Пет најголеми староседелски племиња
5 Историски
6 Поврзано
* Грб на САД
* Знамиња на сојузните држави на САД
Црква „Св. Атанасиј“ - Ковач

Свети Атанасиј (позната и како Свети Атанас) — главна селска црква во поречкото село Ковач.
Црквата е сместена во самото село, во чиј двор се наоѓаат и селските гробишта.
1 Историја
Според ктиторскиот натпис, црквата е подигната и живописана во 1626 година.
2 Архитектура
Црквата претставува еднокорабна градба.
Сликаната програма е вешто приспособена на архитектурата. Меѓу светителите се застапени и српските култови Симеон и Сава (Немањиќ). Сликарството е со слаби уметнички квалитети.
3 Галерија
4 Поврзано
* Ковач
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Црква „Св. Теодор Тирон“ - Ковач

Свети Теодор Тирон — селска црква во поречкото село Ковач, сместена на самиот излез од селото Самоков.
Црквата е сместена на излезот од селото Самоков, на патот кој води кон селото Ковач.
Црквата била подигната во 1934 година.
1 Поврзано
* Ковач
* Самоков
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Црква „Св. Јован Крстител“ - Ковач

Свети Јован Крстител — селска црква во поречкото село Ковач.
Црквата е сместена на влезот во самото село, во чиј двор се наоѓаат и гробишта.
Црквата била подигната во 1802 година.
1 Галерија
2 Поврзано
* Ковач
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
The Legend of Zelda: Breath of the Wild

The Legend of Zelda: Breath of the Wild — акциска-авантурна видеоигра направена и издадена од Нинтендо за Нинтендо Свич и Ви Ју конзоли за видео игри. Играта е дел од серијата Легендата на Зелда,и ја следи приказната на амнезијакот Линк,што станува после 100 годишно спиење,после тоа го води чуден звук за да го победи Каламити Ганон пред тој да го уништи кралството на Хајрул.
Механиките на играта се неконвенционални како другите игри во серијата,играта се наоѓа во отворена средина, со многу добра графика и гласовно дејствување.
Објавена во 2013, играта инициално беше планирана за издавање на Ви Ју еклсклусив во 2015, но беше одложена двапати претходното и беше издадена на 3 март, 2017 година. Здив од дивината беше видео игра за Нинтендо Свичот, исто така беше и последната игра издадена за Ви Ју.
Здив од дивината доби универзални признанија од критичарите, кои ја сметаа за една од најдобрите видео игри од сите времиња. Критичарите ја пофалија играта бидејќи таа охрабрува експериментација и експлорација, многу луѓе ја нарекуваа обележје за игри што се револуираат околу експлорација на отворена средина, иако имаше малцинство на критисизам за техничката перформанса на играта кога се издаде, што беше подобрена преку надградби. До средината на 2017 година, Свич верзиите на играта беа продадени во речиси четири милиони примероци низ целиот свет, што го направи најдобро продадениот наслов на Свич системот.
Мазерати

Масерати е италијански производител на луксузни и спортски автомобили, основан на 1 декември 1914 година во Болоња, додека централата сега се наоѓа во Модена. Во својата историја, оваа фабрика за автомобили имала повеќе сопственици, меѓу кои се Цитроен, Де Томазо, Ферари-Масерати, во 2005 година Масерати се одвоила од Ферари и се споила со компанијата Алфа Ромео под раководство на Фиат.
1 Историјат на компанијата
Браќата Масерати биле во автомобилската индустрија од почетокот на 20 век. Компанијата е основана на 1 декември 1914 година во Болоња под називот - Società Alfieri Maserati. Од почетокот работилницата се занимавала со преработка на автомобили Isota Fraskini за трки. Потоа, фирмата започнала соработка со Дијато, за кој Алфиери, Блиндо и Ернесто правеле дволитарски тркачки автомобили. Дијато во 1926 година, поради економски проблеми, прекинал да произведува тркачки автомобили, а браќата Масерати го направиле својот прв сопсвен автомобил „Tipo 26“. Со некои од првите нивни автомобили, Алфиери освоил во 1926 година трка за издржливост „Targa Florijo". Масерати почнал да произведува тркачки автомобили со 4, 6, 8 и 16 цилиндри, а уште еден од браќата Масерати , Марио, кој бил уметник, приднесол на компанијата така што тој за логото предложил „Нептунов трозабец". Алфиери ја водел Масерати до крајот на животот до 1932 година, а од тогаш неговите тројца браќа, Биндо, Ернесто и Еторе продолжиле да произведуваат тркачки автомобили кои победувале на трките.
Во 1937 година браќата Масерати го продале својот преостанат дел на фамилијата „Adolfo Orsi“, која во 1940 година ја преместила централата на компанијата во нивниот роден град Модена, каде што е до ден денес. Браќата Масерати продолжиле со инженерската работа во фабриката, успесите на трките продолжиле и против германските автомобили, Мерцедес и другите. Во 1939 година Масерати 8CTF добил Indianopolis 500, а тој подвик се повторил во следната година.
2 Наводи
*
Уметноста во мезолитот

Уметноста во мезолитот — уметност создавана за време на мезолитот, односно средно–преодно камено време, 20.000 – 12.000. години п.н.е.
Најзначајни дела на мезолитскиот човек се слики на животни врежани или насликани во длабочините на пештерите. Најчести мотиви се бизон, елен, коњ, говеда итд. Најчести парови се бизон – коњ (Европа) и слон – жирафа (Африка). Овие слики биле составен дел од магискиот обред кој требал да обезбеди успешен лов или, подоцна кога бројот на животните се смалил, да ја зголеми нивната плодност. Тоа донекаде објаснува зошто животните биле сликани толку реалистично и во најдлабоките делови на пештерите – утробите на земјата. Реалистичноста е постизана и со вешто користење на природните испакнатини и пукнатини на карпи, преку кои се сликани животни.
Освен овие цртежи луѓето од младиот палеолит правеле мали цртежи и резбарии во коски, рогови, камен, како и женски фигурички, симболи на плодност – „Венера“ и слики на луѓе - ритуални игри и слики на лов.
Слики во пештери:
# Алтамира (во Шпанија) – Ранет бизон, 15.000 – 10.000. година п.н.е.
# Пештера Ласко (Lascaux) (во Франција) – пештерски слики на животни, 15.000 – 10.000. години п.н.е.
# Ла Маделаине (во Франција) – Гола жена, 15.000 – 10.000. години п.н.е.
# Адаури (Монте Пелегрино – Палермо) – Ритуална игра, 15.000 – 10.000. години п.н.е.
Интересен е фактот дека фигурите се сликани една преку друга без некаков ред. Се претпоставува дека по извршеното ритуално убивање на животното, т.е. нејзиниот дух, таа се сметала за мртва и на нејзиното место можело да биде насликано друго животно.
1 Поврзано
* Праисторија
* Праисториска уметност
* Историја на уметностите
* Историја
* Уметност
Бијафра (залив)

Бијафра (|Bight of Biafra; |golfe du Biafra) или Бониски Залив (|Bight of Bonny, |golfe de Bonny) — залив на западноафриканскиот брег, во најисточниот дел на Гвинејскиот Залив.
1 Географија
Заливот Бијафра или Мафра (наречен по градот Мафра во јужна Португалија), помеѓу ’ртовите Формоса и Лопес, и е најисточниот дел од Гвинејскиот Залив; ги опфаќа островите Фернандо По [Екваторска Гвинеја], Саун Томе и Принсип. Сè до подоцнежниот дел на XIX век името се однесувало и на денешната земја Камерун, но потоа излегло од употреба. На карта од 1710 г. е посочена област „Бијафар“ (Бијафра) на територијата на денешен Камерун.
Заливот се протега на источно од Бенинскиот Залив, од делтата на реката Нигер на север до ’ртот Лопес во Габон. Други поважни реки кои се влеваат во заливот се Крос (Ојоно), Вури, Калабар, Ндијан, Вури, Санага, Њонг, Нтем (Кампо), Мбија, Мбини (Бенито), Муни и Комо.
Поголеми острови во заливот се Биоко и Принсип; помали се Бом Бом, Каросу, Голем Елобеј и Мал Елобеј. На него излегуваат Нигерија (источен брег), Камерун, Екваторска Гвинеја (Биоко и Рио Муни) и Габон (северен брег).
2 Историја
Во времето на ропството, од заливот Бијафра се извезени 1,6 милиони робови, што сочинува 13% од обемот на трговијата со робје во Западна Африка. Бенинскиот Залив на запад учествувал со 17%, а подрачјето од средна до јужна Африка со 48% од робовите.
Кон средината на XVIII век, Бони станало значајној роботрговско пристаниште на заливот, надминувајќи ги претходно најпрометните роботрговски пристаништа во Елем Калабари (Нов Калабар) и Стар Калабар (Аква Акпа). Овие три пристаништа имале 90% од обемот во трговијата со робје од заливот Бијафра.
Помеѓу 1525 и 1859 г. главна роботрговска сила во заливот била Британија, од каде се испорачани две третини од робовите во Новиот Свет.
Меѓутоа, во 1807 г. Велика Британија со закон ја забранила меѓународната трговија со робје и ја испратила воената морнарица сосила да ги спречува роботрговците од САД, Франција, Шпанија, Португалија, Холандија, Западна Африка и Арабија.
Earlier, in 1777, Portugal transferred control of Фернандо По и Анобон to Spanish suzerainty thus introducing Spain into the early colonial history of the Bight of Biafra.
На 30 јуни 1849 г. Британците воспоставиле воено влијание врз заливот со изградба на поморска база и конзулат на островот Фернандо По.
На 6 август 1861 г. заливот Бијафра и соседниот Бенински Залив (под управа на британски конзули) се соединиле во еден британски конзулат.
Во 1967 г. Источниот Регион на Нигерија се отцепил од државата и го усвоил името на заливот, прогласувајќи независна Република Бијафра. Државата била краткотрајна поради претрпениот пораз во Ниериската граѓанска војна. Во 1975 г. нигериската влада со указ го сменила името на заливот од Бијафра во Бониски Залив.
3 Поврзано
* Бенински Залив
* Гвинејски Залив
* Нигер (река)
Венецуелски Залив

Венецуелски Залив (|Golfo de Venezuela) — залив во Карипското Море опкружен со сојузните држави Сулија и Фалкон во Венецуела и департманот Гвахира во Колумбија. На југ е поврзан со езерото Маракаибо со проток долг .
1 Местоположба
Заливот е сместен во северниот дел на Јужна Америка, помеѓу полуостровите Парагвана во Фалкон (Венецуела) и Гвахира во Колумбија, поврзан со езерото Маракаибо со вешачки канал. Правата на заливот се предмет на повеќедецениски спор помеѓу двете држави и сè уште не е разрешен.
2 Историја
Венецуелскиот Залив првпат е откриен од Европјците во 1499 г. со походот на шпанскиот морепловец Алонсо де Охеда придружуван од италијанскиот истражувач Америго Веспучи откако ги одминале Холандските Антили и полуостровот Парагвана. Нивната задача била да ги истражат крајбрежјата на Венецуела и да им дадат имиња на новооткриените места.
Спорот за територијалните води во заливот води потекло од осамостојувањето на Колумбија и Венецуела од шпанска власт во XIX век. Шпанското Царство дотогаш немало исцртано граници на ова подрачје поради силниот отпор на домородниот народ Вају. Копнената граница е конечно договорена во 1941 г., но водната површина останува спорна.
3 Стопанско значење
Главната важност на заливот е неговата местоположба како врска помеѓу Карипското Море и езерото Маракаибо, богато со лежишта на сирова нафта. Заливот претставува сообраќајница во извозот на нафтата во светот.
4 Поврзано
* Гвахира (полуостров)
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Косово

Свети Ѓорѓи (позната и како Свети Ѓорѓија) — главна селска црква во поречкото село Косово, сместена над селото.
Во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
1 Историја
Црквата била подигната во 1895 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Косово
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Халтерн ам Зе

Халтерн ам Зе (|Haltern am See), до 2001 г. само Халтерн) — град и општина во округот Реклингхаузен на сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Сместен е на бреговите на реката Липе и каналот Везел-Дателн, северно од Реклингхаузен и околу северно од Диселдорф.
1 Историја
Градот е основан на 3 февруари 1289 г. и добил градски права од кнезот-епископ од Минстер, Еверхард фон Динштаг. Сè декември 2001 г. градот се нарекувал само „Халтерн“ (''de'').
Во Кристалната ноќ во 1938 г. се нападнати разни објекти на еврејската заедница како синагогата, гробиштата, дуќаните и домовите. Подоцна градските Евреи се однесени во логори; последните петмина се однесени во 1942 г. Само едно лице преживеало, и денес по него е наречено улилиштето „Александар Лебенштајн“.
2 Галерија
3 Познати личности
* Бенедикт Хеведес — фудбалер на ФК Јувентус и германски репрезентативец
* Јозеф Кениг (1843-1930) — хемичар, по кого е наречена гимназијата; роден е во Лавезум (во состав на Халтерн)
* Кристоф Мецелдер — поранешен фудбалер за ФК Борусија Дортмунд и Шалке 04
* Бодо Климпел — градоначалник на Халтерн; роден во Руркела во сојузната држава Одиша, Индија
4 Збратимени градови
Халтерн е збратимен со следниве места:
* округ Рочфорд, Есекс, Обединето Кралство
* Рост-Варенден, Франција
* Санкт Фајт на Глан (Шентвид на Глина), Австрија
* Нориџ, Обединето Кралство
5 Поврзано
* Халтернско Езеро — вештачко езеро
Гаруа

Гаруа (|Garoua, |Garua) — град во Камерун и седиште на Северниот регион. Претставува центар на текстилната и памучната индустрија и важен сообраќаен центар за речната пловидба. Во 2005 г. населението броело 235.996 жители.
1 Историја
Градот го основал фуланскиот емир Модибо Адама во првата половина на XIX век. Во времето на паробродовите станало важно речно пристаниште.
2 Географија
Гаруа е сместена на северот на Камерун, на бреговите на реката Бенуе. Од неа се пристапува во Националниот парк Бенуе. Има повеќе населби, и тоа Трговскиот центар, Лопере, Маруер и Јелва на северозапад, недалеку од меѓународниот аеродром.
3 Клима
Просечната температура во градот се движи од во јануари до во април.
4 Население
Според пописот од 2005 г. Гаруа има 235.996 жители кои му припаѓаат на народот Фулани. Во градот има и значаен број на доселени Чаѓани и конзулат на Чад.
5 Стопанство
Градот има пристаниште на четврто место по обем во земјата, и има улога на важен трговски центар. Најтргувани стоки се нафтата, цементот, кожата, кикиритките и памукот, кои се превезуваат на бродови по реката Бенуе до Буруту во Нигерија. Памучната индустрија има долга историја и во градот има неколку тексилопреработувачки погони. Тука е сместена една од главните експозитури на памучното претпријатие „Содекотон“. Од важност се и кожарството и риболовот.
6 Знаменитости
Меѓу позначајните знаменитости во градот се Големата џамија и стадионот „Румде Адиџа“ со 35.000 седишта, дом на ФК Котон Спорт. Има неколку банки и осигурителни друштва, болница и средно училиште.
7 Сообраќај
Гаруа има добра сообраќајна поврзаност со сопствен меѓународен аеродром. Низ градот минува и Државниот автопат 1, на крстосница на патиштата за Маруа и Нгаундере. Главниот месен пат низ градот и до аеродромот се нарекува „Ри де Жандермери“.
8 Познати личности
* Ахмаду Ахиџо (1924-1989) — прв претседател на Камерун* Елдриџ Мохамаду (1934-2004) — историчар и професор на Универзитетот во Мајдугури (Нигерија).
5-алфа редуктаза

5α-редуктази, исто така познати како 3-оксо-5α-стероид 4-дехидрогенази, се ензими вклучени во стероидниот метаболизам. Тие учествуваат во 3 метаболички патишта: биосинтезата на жолчни киселини, метаболизмот на андрогени и естрогени. Постојат три изоензими на 5α-редуктаза, кои варираат во различни ткива со возраста.
5α-Редуктазите ја катализираат следнава хемиска реакција:
: 3-оксо-5α-стероид + акцептор 3-оксо-Δ<sup>4</sup>-стероид + самален акцептор
Силисили

Силисили (|Mauga Silisili - „''највисока планина''“) — највисок врв во Самоа и архипелагот на Самоанските Острови. Сместен е во средината на планински венец кој се протега по должината на островот Саваи. Се издига на височина од 1.858 м. и претставува најголем штитест вулкански остров во цела Океанија.
1 Искачување
Искачувањето на планината е популарно меѓу посетителите на Саваи. До врвот се стасува во дводневна екскурзија со водич.
2 Поврзано
* Матавану — друг активен вулкан на Саваи
* Гагаифомауга
Левантско Море

Левантско Море — назив за источниот дел на Средоземното Море.
1 Географија
Морето се граничи со Турција на север, Сирија, Либан, Израел и појасот Газа на исток, Египет и Либија на југ и Егејското Море на северозапад. На запад се граничи со морската шир на Средоземното Море (каде почнува да се нарекува Либиско Море) во линија од ’ртот Рас ел-Хилал (Либија) до островот Гавдос, јужно од Крит. Најголем остров во Левантското Море е Кипар. Најдлабоко место е Плиниевиот Ров со 4.384 м под морското ниво, сместена околу 80 км јужно од Крит. Морето зафаќа површина од .
Северниот дел на морето помеѓу Кипар и Турција го носи името Киликиско Море. На север се протегаат два големи залива — Искендерунскиот (североисточно) и Анталискиот (северозападно).
2 Подводни котлини
На ова подрачје, под поводната Левантската Котлина е сместено наоѓалиштето на земен гас „Левијатан“ во југоисточниот дел на Средоземното Море.
Западно од Левантска Котлина лежи сливната котлина на Делтата на Нил, а потоа следува Херодотовиот Котлина, со површина од и длабочина од 3.200 м, која е стара околу 340 милиони години и со тоа најстарата океанска кора на светот.
3 Екологија
Со изградбата на Суецкиот Канал во 1869 г. направено е поврзување на Левантското со Црвеното Море. Бидејќи второспоменатото море е повисоко, каналот има улога на плимен проток преку кој водата од Црвеното Море се одлева во Средоземното. Црвеноморските видови со децении немале начин да се преселат во Средоземјето поради хиперсолените Горчливи Езера долж каналот; соленоста на езерата со време се изедначила со црвеноморската, па така денес се забележува постепена колонизација на црвеноморските растенија и животни во источното Средоземје. Овој процес е познат како Лесепсова преселба, наречен по Фердинанд де Лесепс, главен инженер на Суцекиот Канал.
Изградбата на големата Асуанска брана на реката Нил во 1960-тите го намалила дотокот на слатка вода и мил во Левантското Море. Со ова, морето станало посолено и малку посиромашно со хранливи материи, што предизвикало престанок на историски важниот риболов на сардини, но им дало предност на црвеноморските видови, кои се приспособени на посолената и посиромашна средина во Црвеното Море.
4 Поврзано
* Средоземно Море
* Либиско Море
* Левант