procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Драган Томовски (фудбалер)

Драган Томовски — македонски фудбалер, менаџер и тренер, како и иноватор и спортски новинар.
Во текот на својата фудбалска кариера настапил за Напредок Крушевац, Нови Сад, Вардар, Работнички, Југококта Куманово, Скопје и Фас 11 Октомври.
1 Биографија
Томовски е роден на 20 мај 1950 година во Скопје.
Започнал да игра фудбал на 13 години и во текот на кариерата настапувал за клубовите Напредок Крушевац, Нови Сад, Вардар, Работнички, Југококта Куманово, Скопје и Фас 11 Октомври.
По завршувањето на фудбалската кариера станал директор на ФК Вардар, при што екипата трипати го освоила првенството и купот на Македонија.
Во текот на кариерата бил и скаут за ФК Херенфен за Балканот.
Бил вклучен како спортски новинар и колумнист во повеќе македонски медиуми, како што се Спортското радио, порталот „Екипа“, порталот „Нетпрес“, серијалот „Спортски легенди“ на ТВ Телма и друго.
1.1 Иновации
Во текот на работењето, Томовски има поднесено повеќе идеи и иновации:
* Балканска лига
* Прв правилник за наградување на играчи* Авионска компанија за ФК Вардар
* Компјутерски уред за поддршка на судии
* Предлог за дополнително време
2 Награди
* Медал на интернационалниот саем на пронајдоци Сеул (Јужна Кореја) во 2002 година
* Награда „13 Ноември“ во 2001 за спортски работник на годината
Алпско скијање на Зимските олимписки игри 2026 – спуст за мажи

Натпреварот во спуст за мажи на Зимските олимписки игри 2026 се одржал во сабота, 7 февруари, на скијачката патека Стелвио во Бормио, и бил првиот настан за медали на овие Олимписки игри. Фрањо фон Алмен од Швајцарија ја освоил трката, Италијанецот Џовани Францони го освоил сребрениот медал, а неговиот сонародник Доминик Париз го освоил бронзениот медал. Сите тројца биле освојувачи на олимписки медали за прв пат.
Патеката Стелвио била долга 3.442 метри, со вертикален пад од 1.023 метри од почетна надморска височина од 2.268 метри. Времето од 111,61 секунди на освојувачот на златниот медал фон Алмен донел просечна брзина од 111,022 км/ч и просечна вертикална стапка на спуштање од 9,166 м/с.
1 Позадина
Сите тројца медалисти од 2022 година се пензионирале од меѓународните натпреварувања: шампионот Беат Фојц, второпласираниот Јохан Клери, и бронзениот медалист Матијас Мајер. Пред Олимписките игри на патеката на Светскиот куп, Марко Одермат водел во генералниот пласман и во спуст, откако победил на три од шесте спуста. Фрањо фон Алмен бил актуелен светски шампион. Патеката Стелвио е редовна станица на патеката на Светскиот куп, а машките брзински натпревари обично се одржуваат кон крајот на декември.
2 Резултати
Трката започнала во 11:30 часот по локално време (UTC+1) под делумно облачно небо. Температурата на воздухот била -3,3 °C (26 °F) на стартната порта и 1,3 °C (34 °F) на целната зона; Состојбата на снегот била тешка.
Место, Број, Име, Држава, Време, Разлика
8, Фрањо фон Алмен, 1:51.61, —
11, Џовани Францони, 1:51.81, +0.20
12, Доминик Париз, 1:52.11, +0.50
4, 7, Марко Одермат, 1:52.31, +0.70
5, 6, Алексис Мони, 1:52.36, +0.75
6, 9, Винсент Кричмајер, 1:52.38, +0.77
7, 1, Даниел Хеметсбергер, 1:52.58, +0.97
8, 10, Нилс Алегре, 1:52.80, +1.19
9, 2, Џејмс Крафорд, 1:53.00, +1.39
10, 27, Кајл Негомир, 1:53.20, +1.59
11, 14, Матија Касе, 1:53.28, +1.67
12, 19, Миха Хробат, 1:53.30, +1.69
13, 3, Брајс Бенет, 1:53.45, +1.84
14, 17, Камерон Александар, 1:53.49, +1.88
15, 21, Рафаел Хасер, 1:53.50, +1.89
16, 30, Мартин Чатер, 1:53.51, +1.90
17, 15, Флоријан Шидер, 1:53.57, +1.96
18, 13, Рајан Кокран-Сигл, 1:53.63, +2.02
19, 29, Сем Морс, 1:53.68, +2.07
20, 18, Елијан Лехто, 1:53.83, +2.22
21, 28, Симон Џохер, 1:54.01, +2.40
22, 5, Нилс Алфанд, 1:54.06, +2.45
23, 20, Стефан Рогентин, 1:54.18, +2.57
24, 23, Јан Забистжан, 1:54.39, +2.78
25, 26, Џефри Рид, 1:54.56, +2.95
26, 25, Стефан Бабински, 1:54.73, +3.12
27, 24, Албан Елези Канаферина, 1:54.90, +3.29
28, 22, Броди Сегер, 1:54.96, +3.35
29, 31, Марко Пфифнер, 1:55.66, +4.05
30, 32, Барнабас Шолш, 1:57.03, +5.47
31, 33, Арнауд Алесандрија, 1:57.15, +5.59
32, 34, Елвис Опманис, 1:59.24, +7.68
33, 35, Дмитро Шепиук, 2:00.11, +8.55
34, 36, Кормак Комерфорд, 2:04.40, +12.79
4, Максенс Музатон, Не завршил
16, Адријан Смисет Сејерстед
3 Наводи
Манандонит

Манандонитот е минерал од класата филосиликати, а во рамките на оваа класа припаѓа на таканаречената „серпентинска група“.Откриен е во 1912 година во долината на реката Манандони, во покраината Антананариво (Мадагаскар), и е именуван по местото каде што е пронајден.
1 Хемиски карактеристики
Хемиски, тоа е литиумски филосиликат, при што силициумот е делумно заменет со алуминиум и борат, давајќи алуминиум-борат-силикатен комплекс. Филосиликатната лисна структура има атомски однос составен од прстени од 6 силициумски тетраедри, иако се чини дека е распоредена во наизменични слоеви од прстени од 4 и 8 тетраедри.
Тоа е аналог на литиум и бор на минералот амазит (Mg<sub>2</sub>Al(SiAl)O<sub>5</sub>(OH)<sub>4</sub>), уште еден од каолинитно-серпентинската група.
Покрај елементите во неговата формула, обично ги содржи следните нечистотии: манган, магнезиум, натриум, калциум, калиум и вода.
2 Формирање и наслаги
Првпат бил пронајден на Мадагаскар во комплексна пегматитна карпа што содржи кварц, микроклина и турмалин, вградена во доломити. Се јавува како секундарен минерал во шуплините што се отвораат во овие пегматити поради корозија.
Често се наоѓа поврзан со други минерали како што се: елбаит, кварц, микроклин или албит.
Велешка Каза

Велешка Каза — каза во рамките на Отоманското Царство. Отпрвин дел од Солунскиот Санџак, Солунски Вилает. Околу почетокот на XX век Велешката Каза е дел од Скопскиот Санџак, Скопски Вилает. Седиштето било Велес, тогаш познато како Ќопрулу.
Составено од пет нахии: Ќучук Кол, Гроот, Азот, Хасиј и Клепа. После Балканските војни казата е приклучена во Кралството Србија како Срез.
1 Население
Според истражувањето на Васил К‘нчов („Македонија. Етнографија и статистика“), во 1900 година Велешката Каза број 55.104 жители:
+Население на Велешката Каза во 1900 година, Населба, Македонци, Торбеши, Турци, Албанци, Власи, Роми, Вкупно
Ќучук Кул Нахија
Велес, 12.000, 6.600, 500, 600, 19.700
Паша Ќој, 960, 960
Јунус-Бегово, 120, 100, 220
Лугунци, 230, 230
Ветрено, 115, 115
Сопот, 100, 100
Ново Село, 156, 156
Отовица, 105, 95, 200
Рудник, 340, 20, 360
Куру Дере, 312, 312
Горно Каласлари, 100, 100
Средно Каласлари, 90, 90
Долно Каласлари, 110, 110
Ѓуземелци, 135, 135
Чука, 21, 21
Чалошево, 60, 190, 250
Новачани, 340, 340
Кумарино, 70, 60, 130
Мамутчево, 430, 430
Дуган, 50, 20, 70
Иванковци, 1.200, 1.200
Гроот Нахија
Карабуниште, 128, 25, 153
Белештевица, 100, 100
Исар Бејли, 280, 280
Влахчани, 40, 60, 100
‘Рлевци, 280, 280
Горно Врановци, 1.900, 1.900
Долно Врановци, 40, 380, 420
Мелница, 1.380, 1.380
Кочилари, 630, 630
Сојаклари, 200, 200
Горно Јаболчиште, 350, 350
Долно Јаболчиште, 400, 400
Еловец, 275, 275
Чашка, 262, 262
Горно Раковец, 175, 175
Долно Раковец, 75, 75
Отиштино, 130, 130
Лисиче, 560, 35, 595
Дреново, 450, 450
Голозинци, 220, 220
Раштани, 260, 260
Азот Нахија
Папрадиште, 420, 420
Согле, 400, 400
Ореше, 460, 460
Ораов Дол, 512, 512
Габровник, 225, 225
Поменово, 390, 390
С‘лп, 460, 6, 466
Плевење, 40, 40
Стари Град, 320, 320
Крива Круша, 155, 155
Хас Ени Ќој, 125, 125
Извор, 370, 7, 30, 407
Оморани, 780, 120, 900
Мартолци, 340, 340
Владиловци, 500, 500
Јасеново, 110, 110
Смиловци, 350, 350
Скачинци, 500, 500
Свеќани, 100, 100
Бањица, 260, 260
Ораовец, 620, 620
Црквино, 350, 60, 410
Горно Оризари, 760, 760
Долно Оризари, 85, 40, 125
Витанци, 60, 60
Теово, 850, 850
Хасиј Нахија
Капиново, 140, 140
Нежилово, 470, 470
Црешнево, 250, 250
Бистрица, 1.100, 1.100
Мокрени, 450, 450
Богомила, 900, 900
Клепа Нахија
Горно Чичево, 310, 310
Долно Чичево, 550, 350, 900
Градско, 110, 110
Виничани, 650, 650
Двориште, 150, 150
Водоврати, 60, 600, 660
Подлес, 820, 820
Крнино, 240, 240
Попадија, 550, 550
Никодин, 900, 900
Житолуп, 20, 20
Припор, 15, 15
Згрополци, 45, 30, 75
Грнчиште, 400, 280, 680
Ногаевци, 200, 200
Бабуна, 35, 35
Глоговица, 25, 25
Војница, 950, 950
Бусилци, 155, 155
Крајници, 600, 600
Недокументирано, 80, 80
Вкупно, 35.734, 1.900, 15.110, 1.150, 500, 710, 55.104
2 Наводи
Кафарсит

Кафарситот е минерал класифициран во посебна група оксиди, иако хемиски е арсенит. Откриен бил во 1966 година од примероци добиени од глечерот Вани, планината Сервадоне, долината Бин, Вале, Швајцарија, што е следствено и негов типски локалитет. Неговото име (делумно) го одразува неговиот состав: Ca (од калциум), f (од ферум, железо) и ar (од арсен), со завршеток на минералите.
1 Физички и хемиски својства
Кафарситот е пронајден како темнокафеави кристали со големина до 1 см, обично мат или обложени со изменета патина, со октаедар како доминантна фигура, генерално модифициран од коцката, а поретко од додекаедарот. Повремено, пронајдени се многу мали, сјајни, портокалово-кафеави кристали. Неговата структура е извонредно сложена и била предмет на неколку студии, како и неговиот состав. Меѓу другите детали, сега е познато дека нема слободни места за катјони во неговата структура и дека флуорот е суштински елемент.
2 Депозити
Кафарситот е извонредно редок минерал, кој се наоѓа на многу малку локации низ целиот свет: планината Севадон, на нејзините швајцарски и италијански падини, и неколку други расфрлани локации во Алпите во овие две земји. Надвор од Алпите, е пријавен само во рудникот за злато Хемло во Онтарио, Канада.
Џамија (Биџево)

Џамија (Биџево) — главна и единствена џамија во селото Биџево, во Општина Струга, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во северниот дел на селото, веднаш до локалниот пат низ селото.
2 Галерија
Монтебразит

Монтебразитот е минерал, хидроксил фосфат на литиум и алуминиум, член на серијата амблигонит -монтебразит. Кај монтебразитот, преовладува OH, додека кај амблигонитот, преовладува F. Името го добил од локалитетот Монтебрас, во Крез, Лимузен (Франција), каде што за прв пат е откриен. Всушност, во огромното мнозинство случаи, овој наводен амблигонит е всушност монтебразит, што е далеку почест термин.
1 Физички и хемиски својства
Монтебразитот генерално се јавува како бели спатични маси, кои всушност се анхедрални кристали со големина до еден метар, поврзани со кварц, а често и со каситерит, танталит и разни сулфиди. Од хемиска гледна точка, серијата што ја формира со амблигонитот е комплетна. Присуството на натриум во овој минерал е пријавено, што дури довело до создавање на наводна сорта, натромонтебразит, но всушност, структурата на минералот прифаќа многу малку натриум, помалку од 0,2%, па затоа натриумот пронајден во анализите се должи на мешање со други минерали, како што се лакроакситот и вардитот.
2 Апликации
Минералните наслаги амблигонит-монтебразит се релативно мали, но со години тие биле еден од главните извори на литиум кога овој елемент имал ограничена примена во фармацевтската индустрија, специјалните лубриканти, порцеланот и за прочистување на атмосферата во затворени простори како што се подморниците. Во моментов, со оглед на високата потрошувачка на литиум за електрични батерии со голема моќност, овие минерали се релативно мал извор, а главни извори се наслагите од сподумен и сол.
3 Наоѓалишта
Најдобрите кристали, проѕирни, безбојни или жолти, со големина од неколку сантиметри, се наоѓаат во разни пегматити на Дивино дас Ларанжеирас и Мендес Пиментел, во Минас Жераис (Бразил). Во другите наоѓалишта се наоѓаат само повремено, кристали со големина од милиметар. Во Монтебрас, Крез (Франција), амблигонит-монтебразит (за разлика од повеќето наоѓалишта, амблигонитот е позастапен) бил екстрахиран како литиумска руда, наменета за хемиската и фармацевтската индустрија, на почетокот во рудникот првично експлоатиран како каситерит. Во Шпанија, индустриски бил екстрахиран на почетокот на 20 век, литиумот бил ископан во рудникот Кармелита, во областа Валдефлорес, во рамките на општината Касерес. За време на Втората светска војна литиумот елемент за Германија, па затоа рудниците во Касерес, а исто така и рудниците во областа Ла Баркиља, во Вилар де ла Јегуа (Саламанка), биле експлоатирани од компании контролирани од таа земја. Шпанското производство на литиумски минерали понекогаш претставувало речиси 90% од вкупното што Германија можела да го добие за својата воена индустрија. Во рударската група Голпехас, во општините Голпехас и Вега де Тирадос (Саламанка), постои наоѓалиште кое содржи каситерит, танталит и монтебразит, кое го проучувала компанијата Солид Мајнс Еспања од 2000 година па наваму за заедничко вадење на овие три минерали, иако на крајот не било пуштено во употреба.
Џамија (Горно Татеши)

Џамија (Горно Татеши) — главна и единствена џамија во селото Горно Татеши, во Општина Струга, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото, веднаш до основното училиште.
2 Историја
Според натпис на шерефето на едно од минарињата на џамијата може да се заклучи дека истата е изградена во 2014 година.
3 Галерија
Слеп патник на бродот на лудите

„Слеп патник на бродот на лудите“ (српски: ''Слепи путник на броду лудака'') – филм на режисерот Горан Марковиќ од 2016 година. Автор на сценариото е Вуле Журиќ. Филмот е снимен во продукција на Радио-телевизија Србија, а неговата тема е последниот период од животот на големиот српски писател Петар Кочиќ, во душевната болница на Губеревац, во 1916. година. Филмот ја прикажува депресивната слика Белград под австроунгарската окупација при што на трагикомичен начин, животот на лекарите, болничкиот персонал и пациентите претставува метафора за животот „на слободна територија“.
Директор на фотографијата е Ѓорѓе Арамбашиќ, уредник на филмот е Милош М. Радовиќ, сценографијата е дело на Драгослав Ивковиќ и Александар Цвијановиќ, костимографијата е дело на Сузана Глигоријевиќ, монтажер е Тихомир Дукиќ, а автор на музиката е Зоран Симјановиќ.
1 Улоги
* Александар Ѓурица како Коста Херман,
* Игор Ѓорѓевиќ како Петар Кочиќ,
* Тихомир Станиќ како др Стоимировиќ,
* Маша Дакиќ како Елена,
* Радоје Чупиќ како д-р Суботиќ,
* Јелена Ѓокиќ како д-р Славка,
* Андријана Оливериќ како Бошњаковиќ,
* Срѓан Тимаров како Душан Срезојевиќ,
* Горан Шушљик како Бурбон,
* Немања Оливериќ како Бертолд,
* Александар Среќковиќ Кубура како Арса Лорд,
* Зинаида Дедакин како тетка Мара,
* Раде Миљаниќ како Димитријевиќ,
* Мирољуб Лешо како отац Прота.
2 Синопсис
Додека во Белград владеат окупацискиот терор, смртта и разурнувањето на материјалните вредности, во душевната болница, која претставува еден вид „брод на лудите“, владее длабоко разбирање, почитување и грижа за блиските. Меѓутоа, кога пристигаат „слепите патници“ (бегалците од окупациската власт кои во болницата пронаоѓаат сигурно засолниште од интернацијата), приказната за Петар Кочиќ се претвора во симболична приказна за судирот меѓу доброто и злото. Низ судирот меѓу Кочиќ и Коста Херман, кој започнал многу порано во Босна каде Кочиќ работел на националното ослободување, се отвора интимната тема за зависта поради немањето вистински уметнички талент. Патолошката омраза на неталентираните а моќните, нивната потреба да го прогонуваат и да му се одмаздуваат на секого кој има слободен дух и талент, прикажана е на возбудлив и трагичен начин...
Алексиј Јанински

Алексиј или Алексиос (|Αλέξιος) — грчки свештеник и зограф од XIX век.
1 Животопис
Роден е во градот Јанина, Епир, денес во Грција. Станал свештеник и започнал да се занимава со иконопис. Во 1732 г. ги изработил иконостасните икони и живописот во католиконот на Роженскиот манастир, Пиринска Македонија. Две години подоцна, односно во 1734 г. ја живописал црквата „Св. Мина“ во с. Горно Маало, Загорско. Според двата натписа во храмот, Алексиј и брат му Анастасиј се автори на фреските во црквата „Св. Атанасиј“ во Дурмани, Берско — во 1736 г. го насликале наосот, а во 1744 г. нартексот. Се потпишале со „χειρ Αναστασίου και Αλεξίου ιερέος τον αυταδέλφον εκ τόπου Ιωαννίνων“. Дело на Алексиј се иконите на Христос Седржител и Пресвета Богородица (1749) во „Успение на Пресвета Богородица“ во населичкото село Либохово. Негово дело е и живописот во манастирот „Св. Давид Стари“ во Ровиес на островот Евбеја.
2 Галерија
Гоблин (ТВ-серија)

''Гоблин'' (|쓸쓸하고 찬란하神 – 도깨, |Guardian: The Lonely and Great God) — јужнокорејска фантастична телевизиска серија со елементи на драма и комедија. Главните улоги ги толкуваат Конг Ју, Ким Го Ин, Ју Ин На и Ли Донг Вук. Серијата се прикажувала на каналот tvN секој петок и сабота, во периодот од 2 декември 2016 до 21 јануари 2017 г.
Авторот на идејата, Јун Ха Рим, ја планирал оваа серија три години. Пред почетокот на снимањето, тој изјавил дека во центарот на вниманието ќе бидат „токеби“ — традиционални ликови од корејските народни сказни што дотогаш не биле главна тема во телевизиските серии. Дејството се врти околу приказната за еден токеби (суштество слично на гоблин), кој живее повеќе од 900 години и не може да најде душевен мир. Неговото бесмртно постоење може да го прекине само „невестата на токеби“, обична девојка што поседува посебна дарба. Кога тој конечно ја запознава, таа се покажува како „изгубена душа“ — личност што успеала да преживее и покрај суровата судбина и по која трага Мрачниот Жетвар (ангелот на смртта).
''Гоблин'' го зазема третото место на списокот на најпопуларни серии прикажувани на кабелската телевизија во Јужна Кореја, веднаш по сериите ''Одговор во 1988'' и ''Небесниот замок''.
1 Содржина
Настаните во серијата се одвиваат во две временски линии: во епохата на династијата Корјо и во XXI век. Главниот лик е Ким Шин, кој некогаш бил славен војсководец и моќен воин со голем углед меѓу народот. Меѓутоа, младиот крал, поттикнат од сплетките на својот советник, почнал да стравува од влијанието на Ким Шин и го обвинил за предавство. Ким Шин и неговиот одред биле погубени, но неговиот дух бил проклет и тој станал токеби — бесмртно суштество. Во неговите гради засекогаш останал заглавен меч што може да го извлече само „невестата на токеби“, девојка со посебна дарба, и со тоа конечно да му донесе смрт и спокој. Како казна за илјадниците жртви на бојното поле, Ким Шин е принуден со векови да гледа како умираат неговите најблиски.
Џи Ун Так е средношколка и сирак што по смртта на нејзината мајка живее со тетка си и нејзините деца, кои постојано ја малтретираат. Таа има способност да гледа духови и „жетвари“ на смртта. Еден од тие жетвари е во постојана потрага по неа, бидејќи Ун Так е „изгубена душа“ — личност што не требало да се роди и чие постоење ја пркоси судбината. Кога ќе го запознае Ким Шин, таа почнува да се вљубува во него, не сомневајќи се за својата вистинска улога во неговата трагична судбина.
Третиот клучен лик е Мрачниот Жетвар, натприродно битие задолжено за спроведување на душите. Тој е педантен работохолик што живее веќе триста години, но воопшто не се сеќава на својот претходен човечки живот. Средбата со Сани, сопственичка на мал ресторан, во него предизвикува необичен налет на емоции, што го наведува да се посомнева дека биле поврзани во нивните минати животи. За да ја исполнат својата мисија, јунаците ќе мораат не само да ги решат проблемите во сегашноста, туку и да ја откријат длабоката поврзаност на нивното заедничко минато.
2 Улоги
Конг Ју, Ким Шин
Ким Го Ин, Џи Ун Так
Ју Ин На, Сани
Ли Донг Вук, Мрачниот Жетвар (Ванг Јо)
Јук Сунг Џе, Ју Док Хва
Билвисејт

Билвисејт — многу редок оксиден минерал кој се наоѓа кај пегматитот, попознат како „Стак Нала“, кој се наоѓа на неколку стотици метри од селото Тогла во Стак Нала, Гилгит-Балтистан, Пакистан. Пронајден е само како облога на еден кристал од лепидолит. Единствената карпа што содржи Билвисејт се чува во Кралскиот музеј во Онтарио, со каталошки број M5595.
Содржи четири релативно невообичаени елементи: антимон, ниобиум, тантал и волфрам. Именуван е по Вилијам Вајс, минералог од Универзитетот во Калифорнија, Санта Барбара.
Откриен е од меѓународна група геолози и прифатен од ИМА во 2010 година. Неговото откритие било објавено во ''списанието Mineralogical'' во 2011 година, а бил детално опишан во 2012 година во ''The Canadian Mineralogist'' од Хотроун и др.
1 Карактеристики
Билвисејтот е оксид со хемиска формула Sb₅<sup>3+</sup>Nb₃WO<sub>18</sub>. Одобрен е како валиден вид од страна на Меѓународното минералошко здружение во 2010 година, а првото објавување датира од 2012 година. Кристализира во моноклиничниот систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е 5.
Примерокот што е користен за одредување на видот, познат како типски материјал, е зачуван во колекциите на Одделот за природна историја на Кралскиот музеј во Онтарио, во Торонто, Канада, со каталошки број m55951.
2 Формирање и наслаги
Откриен е во Стак Нала, во планините Харамош, во округот Скарду, во Балтистан (Гилгит-Балтистан, Пакистан). Ова е единственото место на планетата каде што е опишан овој минерален вид.
Бијвоетит-(Y)

Бијвоетит-(Y) — многу редок минерал <sub>од</sub> ретки земјени елементи и ураниум со формула (Y,REE)<sub>8</sub>(UO<sub>2</sub>)<sub>16</sub>(CO<sub>3</sub>)<sub>16</sub>O<sub>8</sub>(OH)<sub>8</sub>·39H<sub>2</sub>O. Во споредба со оригиналниот опис, формулата на бијвоетит-(Y) е променета во текот на редефинирањето на кристалната структура. Бијвоетит-(Y) е пример за природни соли што содржат и ураниум и итриум, а другите примери се камотоит-(Y) и сејкораит-(Y). Бијвоетит-(Y) доаѓа од наоѓалиштето Шинколобве во Република Конго, кое е познато по ретките ураниумски минерали. Другиот интересен минерал од ураниум што содржи ретки земјени елементи, поврзан со бијвоетит-(Y), е леперсонит-(Gd).
Минералот е именуван по холандскиот хемичар и кристалограф Јоханес Мартин Бијвоет.
1 Белешки за хемијата
Други ретки земни елементи што го заменуваат итриумот („REE“ во дадената формула) се главно неодимиум, самариум, гадолиниум и диспрозиум, со помали цериум, европиум, тербиум и ербиум. Ова е во мала спротивност со оригиналната објавена анализа, која ги имаше диспрозиумот, гадолиниумот и тербиумот како главни замени за REE.
2 Појава и асоцијација
Бијвоетит-(Y) е пронајден во ураниумското наоѓалиштето Шинколобве во Република Конго, каде што се јавува во зона на оксидација, заедно со бројни други ураниумски минерали: леперсонит-(Gd), бекерелит, курит, касолит, урсинит, рутерфордин, шоепит, склодовскит, содиит, студит, торбернит и уранофан.
3 Кристална структура
Иако првично се сметало дека е орторомбичен, подоцна се покажало дека бијвоетит-(Y) е моноклиничен. Структурната формула на минералот е [''M''<sup>3+</sup><sub>8</sub><sup>3+</sup>(H<sub>2</sub>O)<sub>25</sub>(UO<sub>2</sub>)<sub>16</sub>O<sub>8</sub>(OH)<sub>8</sub>(CO<sub>3</sub>)<sub>16</sub>](H<sub>2</sub>O)<sub>14</sub>, каде што ''M'' = (Y,REE). Структурата има 16 места на ураниум, при што ураниумот припаѓа на речиси линеарни уранилни групи. Важните карактеристики на структурата се:* присуство на уранил пентагонални бипирамиди (UPB), формирани со координација на (осум) уранил групи од три оксидни и два хидроксилни анјони
* присуство на уранил хексагонални бипирамиди (UHB), формирани со координација на уште осум уранил групи од шест оксидни анјони
* присуство на уранил карбонатен ланец паралелен со [100], од нов тип, изграден од димери на UPB и UHB со заеднички рабови и карбонатни групи
* присуство на неправилни ''M''<sup>3+</sup>Φ<sub>n</sub> полиедри (Φ - неспецифициран лиганд) што го поврзуваат синџирот на уранил карбонат, со што формираат соединение од нов тип на плоча паралелно со (010)
* локација на 14 молекули на вода во меѓуслојниот простор (одржани со водородна врска)
* врзување на преостанатите 25 молекули на вода со тривалентни катјони
Тервел Замфиров

Тервел Замфиров (роден на 22 февруари 2005 година) е бугарски скијач на даска специјализиран за дисциплини паралелен слалом и паралелен велеслалом.
1 Кариера
Во јануари 2025 година, Замфиров се натпреварувал на Зимските универзитетски игри 2025 и освоил златен медал во дисциплината паралелен велеслалом. Во март 2025 година, тој ја претставувал Бугарија на Светското првенство во скијање на даска во 2025 година и освоил златен медал во дисциплината паралелен слалом, победувајќи го Арвид Аунер за 0,40 секунди. Тој станал првиот Бугарин кој освоил медал на Светското првенство во скијање на даска на ФИС.
Замфиров ја претставувал Бугарија на Зимските олимписки игри во 2026 година и освоил бронзен медал во дисциплината паралелен велеслалом, победувајќи го Тим Мастнак во фотофиниш. Ова бил седми медал на Зимските олимписки игри за Бугарија и прв медал освоен од нацијата во последните 20 години.
2 Личен живот
Неговата помлада сестра Малена е исто така олимписки скијач на даска.
Јуто Оцука

Јуто Оцука (大塚 裕土, роден на 23 август 1987) е јапонски професионален кошаркар кој игра за Алтири Чиба во Б.Лига во Јапонија. Бил избран од Мијазаки Шајнинг Санс како третиот избор на драфтот на Б.Лигата во 2012 година. Неговите прекари се „Принц“ во Акита и „Ајде“ во Тојама.
Цумкорит

Цумкорит — редок хидриран оловен арсенат минерал кој бил откриен во 1971 година, а го објавиле Гајер, Кауц и Милер. Именуван е според рудникот ЦУМеб КОРпорација во Цумеб, во Намибија, како признание за поддршката на Корпорацијата за минералошки истражувања на рудата во нејзината Лабораторија за минерални истражувања.
1 Единечна ќелија
Цумкоритот припаѓа на моноклинскиот кристален систем 2/m, што значи дека има двојна оска на симетрија по должината на оската b и огледална рамнина нормална на неа, во рамнината што ги содржи оските a и c. Оските a и c се наклонети една кон друга под агол β = 115,3°. Параметрите на единичната ќелија се a = 9,124 Å до 9,131 Å, b = 6,326 Å до 6,329 Å и c = 7,577 Å до 7,583 Å.Постојат две формулни единици по единична ќелија (Z = 2), а просторната група е C2/m, кое означува дека ќелијата е решетка центрирана во C-линија, со точки на решетка во центарот на C-линија, како и во аглите на ќелијата.. Структурата е поврзана со групната структура на бракебушитот.
2 Минерална серија
Цумкоритот припаѓа на групата хелмутвинклерити, чии членови се
* цумкорит PbZnFe<sup>2+</sup>(AsO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>.H<sub>2</sub>O
* хелмутвинклерит PbZn<sub>2</sub>(AsO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>.2H<sub>2</sub>O
* томецекит PbCu<sup>2+</sup><sub>2</sub>(AsO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>.2H<sub>2</sub>O
* мавбиит PbFe<sup>3+</sup><sub>2</sub>(AsO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>(OH)<sub>2</sub>
Цумкоритот формира серија со хелмутвинклерит бидејќи Zn го заменува Fe2<sup>+</sup>, со томецекит бидејќи Cu го заменува Zn и Fe2<sup>+</sup>, и исто така со мавбит.
3 Кристална навика и својства
Кристалите се призматични, издолжени по должината на оската b или клинести. Тие се јавуваат во зрачни снопови и сферулити, и како влакнести кори или земјен и прашкаст материјал. Расцепот е добро нормално на оската c, а двојноста е честа појава.
Цумкоритот е жолто-кафеав, црвено-кафеав или портокалов по боја и е еден од ретките минерали што имаат жолта линија (орпимент и крокоит се други два). Тој е проѕирен, со стаклен сјај и дихроична жолта до жолто-зелена боја. Оптичката класа е биаксијална, а показателите на прекршување се приближно еднакви на 1,90.
Минералот е умерено тврд, со Мосова тврдост од , помеѓу флуорит и апатит, и доста тежок, поради содржината на олово, со специфична тежина 5,2, што е повеќе од барит, но помалку од церусит. Се раствора во хлороводородна киселина и не е радиоактивен.
4 Појава
Цумкорит е редок секундарен минерал во оксидираната зона на некои хидротоплинските наоѓалишта на олово - цинк што содржат арсен.
Типската местоположба е рудникот Цумеб, регионот Отџикото, Намибија, каде што е поврзан со вилемит, смитсонит, миметит, скородит, англезит, арсениозидерит, билерит, беудантит, карминит, лудлокит, о'даниелит, цинкрозелит, странскиит и леитеит. Во рудникот Путапа во Австралија се среќава со адамит, миметит, смитсонит, гетит и кварц. Во Хил, Австралија се среќава со сегнитит, беудантит, карминит и мавбит.
Ју Сунг Ун

Ју Сунг Ун (р. 28 јануари 2008 година) — јужнокорејска сноубордерка.
1 Кариера
За време на Светското првенство во скијање на даска на ФИС 2025–26, Ју за првпат во кариерата се искачила на подиумот на Светското првенство на 13 декември 2025 година, завршувајќи на второто место во дисциплината „биг-ер“. Таа станала првата јужнокорејска сноубордерка што освоила медал на Светското првенство во дисциплината.
Во јануари 2026 година, била избрана да ја претставува Јужна Кореја на Зимските олимписки игри 2026. Освоила бронзен медал во дисциплината „биг-ер“ со резултат од 171,00 и станала првата Јужнокорејка што освоила медал во скијање на даска.
Русеи Јамада

Русеи Јамада (роден на 25 март 2006) е јапонски скијач на даска.
1 Кариера
Во јануари 2024 година, Јамада ја претставувал Јапонија на Зимските младински олимписки игри во 2024 и освоил бронзен медал во дисциплината халфпајп со резултат од 83,00.
За време на Светското првенство во сноуборд на ФИС во сезоната 2024–25, тој го освоил третото место на 8 декември 2024 година со резултат од 87,75. За време на Светското првенство во сноуборд на ФИС во сезоната 2025–26, тој го имал резултат од 94,50 на 19 декември 2025 година, што била негова прва победа на Светското првенство.
Јамада ја претставувал Јапонија на Зимските олимписки игри 2026 и освоил бронзен медал.
Столзит

Столзитот е минерал со формула PbWO<sub>4</sub><sub>.</sub> Сличен е и често се поврзува со вулфенит, кој има иста хемиска формула, освен што волфрамот е заменет со молибден. Столзитот кристализира во тетрагоналниот кристален систем и е диморфен со моноклинична форма како распит.
Оловните волфрамни кристали имаат оптичка транспарентност на стакло во комбинација со многу поголема густина (8,28g/<sup>cm3</sup> наспроти ~2,2g/<sup>cm3</sup> за стопен силициум диоксид). Тие се користат како сцинтилатори во честичната физика поради нивната кратка должина на зрачење (0,89см), низок Молиеров радиус (2,2см), брз сцинтилационен одговор и тврдост на зрачење. Во електромагнетниот калориметар на компактниот мионски соленоид се користат оловни кристали од волфрам.
Првпат бил опишан во 1820 година од Август Брајтаупт, кој го нарекол Шелблајспат, а потоа од Франсоа Сулпис Боудант во 1832 година, кој го нарекол шелитин. Во 1845 година, Вилхелм Карл Ритер фон Хајдингер го измислил името столзит за појава во Рудните Планини, Бохемија (денес Чешка Република ), именувајќи го по Јозеф Алекси Столц од Теплице во Бохемија. Се јавува во оксидирани хидротермални наоѓалишта на волфрамово-оловна руда, обично во комбинација со распит, церусит, англезит, пироморфит и миметит.*
1 Наводи
* Мелор, ЏВ „Сеопфатен трактат за неорганска и теоретска хемија“, том 11, Лонгманс, Грин и Ко., Лондон, 1931, стр. 792.
Слачец

Слачец (науч. ''Calystegia'') — род од околу 25 видови цветни растенија од семејството Convolvulaceae. Родот има космополитска распространетост во умерените и суптропските региони, но половина од видовите се ендемски за Калифорнија. Тие се едногодишни или тревни повеќегодишни лози кои растат од 1 до 5 метри во висина, со спирално распоредени листови. Цветовите се во форма на труба, 3–10 см во дијаметар, бела или розова.
Родот има голема сличност со сродниот род ''Convolvulus'' и понекогаш се комбинира со него. Разликата е првенствено во тоа што поленот е мазен, а во јајчникот е едноокуларен.
Некои од видовите, особено ''Calystegia sepium'' и ''C. silvatica'', се проблематични плевели, кои можат да ги преплават другите повредни растенија со тоа што растат врз нив, но некои се одгледуваат и намерно поради нивните привлечни цветови.
Видовите ''Calystegia'' ги јадат ларвите на некои видови пеперуги, вклучувајќи ја ''Bedellia somnulentella'' (забележана на ''C. sepium'') и ''Euplexia lucipara''.
Името е изведено од два грчки збора κάλυξ (калукс = „чаша“) и στέγη (стеги = „покривка“), преводот на името би бил: „чаша што покрива“.
1 Видови
Следните видови се препознаваат во родот ''Calystegia'':*''Calystegia affinis''*''Calystegia atriplicifolia''*''Calystegia binghamiae''*''Calystegia brummittii''*''Calystegia catesbiana''*''Calystegia collina''*''Calystegia felix''*''Calystegia hederacea''*''Calystegia × howittiorum''*''Calystegia × krauseana''*''Calystegia longipes''*''Calystegia × lucana''*''Calystegia macaunii''*''Calystegia macrostegia''*''Calystegia malacophylla''*''Calystegia marginata''*''Calystegia × melnikovae''*''Calystegia occidentalis''*''Calystegia peirsonii''*''Calystegia pellita''*''Calystegia pubescens''*''Calystegia × pulchra''*''Calystegia purpurata''*''Calystegia × scania''*''Calystegia sepium''*''Calystegia silvatica''*''Calystegia soldanella''*''Calystegia spithamaea''*''Calystegia stebbinsii''*''Calystegia subacaulis''*''Calystegia tuguriorum''*''Calystegia vanzuukiae''
Allan Corona

Алан Даниел Корона е мексикански крос-кантри скијач.
1 Биографија
Тој пораснал во Тихуана и Сан Диего, а во младоста се занимавал со рекреативно скијање во Јужна Калифорнија. Тој одел во средното училиште „Отај Ранч“ во Чула Виста, а подоцна се преселил во Норвешка за време на пандемијата COVID-19.
Откако завршил на 37-то место на Светското првенство во дисциплината нордиски стил во Трондхајм, Норвешка, тој се квалификувал да го претставува Мексико во натпреварот по скијање во крос-кантри на 10 км слободен стил на Зимските олимписки игри 2026.
Распит (минерал)

Распитот е минерал со формула PbWO<sub>4.</sub> Формира жолти до жолтеникаво- кафеави моноклинични кристали. Тоа е нискотемпературен моноклиничен кристален полиморфизам на тетрагоналниот столзит.
Минералот бил откриен е во 1897 година во Брокен Хил, Нов Јужен Велс, Австралија, а именуван е по Чарлс Расп (1846–1907), германско-австралиски истражувач, откривач на рудното лежиште Брокен Хил.
1 Библиографија
* Палаче, П.; Берман Х.; Фрондел, К. (1960). „ ''Данов систем на минералогија, том II: Халиди, нитрати, борати, карбонати, сулфати, фосфати, арсенати, волфрами, молибдати, итн. (Седмо издание)“'' Џон Вајли и синови, Инк., Њујорк, стр. 1089–1090.
Алан Корона

Алан Даниел Корона е мексикански крос-кантри скијач.
1 Биографија
Тој пораснал во Тихуана и Сан Диего, а во младоста се занимавал со рекреативно скијање во Јужна Калифорнија. Учел во средното училиште „Отај Ранч“ во Чула Виста, а подоцна се преселил во Норвешка за време на пандемијата КОВИД-19.
Откако завршил на 37-то место на Светското првенство во дисциплината нордиски стил во Трондхејм, Норвешка, тој се квалификувал да го претставува Мексико во натпреварот по скијање во крос-кантри на 10 км слободен стил на Зимските олимписки игри 2026.
Лиза Витоци

Лиза Витоци (родена на 4 февруари 1995 година) е италијанска биатлонска атлетичарка. Таа е олимписка шампионка во 2026 година во женската дисциплина биатлон нa 10 км, двократен шампион на златен медал на Светските првенства во биатлон и победничка на Светскиот куп 2023-2024 година.
Тарбутит

Тарбутит — редок фосфатен минерал со формула Zn<sub>2</sub>(PO<sub>4</sub>)(OH). Бил откриенво 1907 година во денешна Замбија и именуван по Перси Ковентри Тарбут.
1 Опис и навика
Тарбутитот е бел, жолт, црвен, зелен, кафеав или безбоен; на пропуштена светлина е безбоен. Трагите од бакар предизвикуваат зелена боја, додека железните хидроксиди ги предизвикуваат останатите бои. Безбојните кристали имаат склонетост да бидат проѕирни, додека обоените примероци имаат различен степен на проѕирност.
Минералот се јавува како еквантни до кратки призматични кристали до 2 сантиметри, во агрегати во облик на сноп или седло, или како кора. Поединечните кристали се најчесто заоблени и набраздени.
2 Структура
Цинковите јони се опкружени со кислород во речиси совршена тригонална двојна пирамида, а фосфатните групи се тетраедарски. Кристалната структура се состои од цик-цак синџири од Zn<sub>1</sub> полиедри поврзани со фосфатни групи и парови од Zn<sub>2</sub> полиедри. Во секоја единична ќелија има две формулни единици на Zn<sub>2</sub>(PO<sub>4</sub>)(OH).
3 Историја
Тарбутитот бил откриен во 1907 година во рудникот Брокен Хил, Северна Родезија (денес Замбија). Минералот бил опишан од примероци во целуларен лимонит во најголемиот рид од групата, Копје бр. 2. Во пештера откриена во Копје бр. 1 со дупчење тунел, тарбутитот бил пронајден и во врска со хопеит како нејасни кристали и кристали помали од 1⁄16 милиметри и како инкрустација на некои коски. Неколку примероци од минералот биле собрани од Перси Ковентри Тарбут, директор на компанијата за истражување Брокен Хил..Во 1907 година, името ''тарбутит'' било предложено од Л.Ј. Спенсер во списанието ''„Природа“'' во чест на Тарбут..
Кога било основано Меѓународното минералошко здружение, тарбутитот бил признат како валиден минерален вид.
4 Појава
Тарбутитот е пронајден во Алжир, Ангола, Австралија, Канада, Кина, Намибија, САД и Замбија.
Тарбутитот се формира како секундарен минерал во оксидирани наслаги на цинк. Пронајден е заедно со церусит, десклоизит, хемиморфит, хопеит, хидрозинцитлимонит, парахопеит, пироморфит, схолзит, смитсонит и ванадинит.
Филипо Амброзини

Филипо Амброзини (роден на 26 април 1993 година) е италијански лизгач кои се напреварува во парови. Со својата партнерка во лизгање, Ребека Гиларди, тој бил двократен освојувач на медал на Европското првенство, четирикратен освојувач на медал на Гран При на ИСУ, шесткратен освојувач на медал на серијата ИСУ Челинџер, италијански национален шампион во 2024 година и седумкратен освојувач на сребрен медал на италијанската репрезентација (2019-23, 2025-26). Парот ја претставувал Италија на Зимските олимписки игри во 2022 година.
Со својата поранешна партнерка, Алесандра Чернуски, Амброзини завршил меѓу првите десет на две првенства на ИСУ.
1 Личен живот
Амброзини е роден на 26 април 1993 година во Асијаго, Италија. Во 2022 година, тој потврдил за ''Аутспортс'' дека е отворено геј.
2 Наводи
Кира Кимура

Кира Кимура (родена на 30 јуни 2004) е јапонски натпреварувач во скијање на даска.
1 Кариера
Кимура дебитирал на Светскиот куп за скијање на даска на ФИС 2022–23 и освои трето место, за прв пат во кариерата на 14 јануари 2023 година. За време на Светскиот куп за скијање на даска на ФИС 2023–24, тој победил на Кристалниот глобус. Претрпел повреда на глуждот за време на Светскиот куп за скијање на даска на ФИС 2024–25 и стекнал само еден пласман на подиумот. За време на Светскиот куп за скијање на даска на ФИС 2025–26, завршил на второто место во генералниот пласман.
Кимура се натпреварувал на Зимските X игри во 2026 година и освоил бронзен медал. Во јануари 2026 година, бил избран да ја претставува Јапонија на Зимските олимписки игри во 2026 година. За време на квалификациите за големиот воздушен спорт, се рангирал на третото место со 173,25 поени и се пласирал во финалето. Освоил златен медал во финалето со резултат од 179,50.
Анук Андраска

Анук Андраска (родена на 24 јануари 2004 година) е швајцарска скијачка што се натпреварува во дисциплината слободен стил. Таа ја претставувала Швајцарија на Зимските олимписки игри 2026 година.
1 Кариера
Во јануари 2026 година, била избрана да ја претставува Швајцарија на Зимските олимписки игри во 2026 година. За време на квалификациите, постигнала 152,25 поени и се пласирала во финалето.
Емили Чен

Емили Чен (родена на 11 август 1997 година) е американска лизгачка што се натпреварува во дисциплината уметничко лизгање во парови. Со својот партнер во лизгање, Спенсер Хау, таа е двократна освојувачка на сребрен медал на „Четири континенти“ ( 2022 и 2023 година ), двократна освојувачка на сребрен медал на „Гран При“ ( 2022 „Скејт Америка“; 2022 „НХК Трофи“) и четирикратна освојувачка на националниот медал на САД (четврто место во 2026, 2025; сребро во 2023; четврто место во 2022 година). Порано во својата кариера, таа се натпреварувала поединечно во женска конкуренција, станувајќи национална јуниорска шампионка на САД во 2016 година и национална шампионка на САД во почетници во 2015 година.
Карина Апокова

Карина Тиграновна Акопова (родена на 16 јуни 2003 година) е руско-ерменска лизгачка која се натпреварува во лизгање за Ерменија. Со нејзиниот сегашен партнер во лизгање, Никита Рахманин, таа била ерменски национален шампион во 2026 година, шампион на Будимпештанскиот трофеј во 2021 година, шампион на Меморијалниот челинџ Денис Тен во 2021 година и шампион на Челинџ купот во 2022 година.
Со својот поранешен партнер, Максим Шагалов, Акопова го освоила сребрениот медал на Волво Опен Купот во 2019 година и бронзен медал на Баварскиот Опен во 2020 година.
1 Личен живот
Акопова била родена на 16 јуни 2003 година во Москва, Русија, од родители со ерменско потекло. Семејството на нејзината мајка се населило во Русија во 1988 година откако било раселено поради Првата војна во Нагорно-Карабах. Презимето на Акопова е руско како резултат на русификацијата и административниот притисок од советската ера.
Таа претходно студирала на Кубанскиот државен универзитет и зборува руски, ерменски и англиски јазик.
Од 2019 година, Акопова е во врска со нејзиниот партнер во лизгање во парови, Никита Рахманин.
Таа ги навела како свои примери, олимписките шампиони во лизгање во парови од 2014 година, Волосожар/Транков.
Ника Водан

Ника Водан (мом. Крижнар; родена на 9 март 2000 година) — словенечка женска натпреварувачка во скијачки скокови.
1 Кариера
Во Светското првенство 2020–21, Крижнар ја освоила титулата во генералниот пласман откако завршила девет поени пред Сара Таканаши. На Зимските олимписки игри 2022, таа освоила бронзен медал во женската поединечна дисциплина нормален рид.
2 Резултати од големите турнири
2.1 Зимски олимписки игри
Година, Нормално, Големо, Мешано
2018 Пјонгчанг, 7, /, /
2022 Пекинг, /
2026 Милано Кортина, 8, 9
2.2 МСФ Нордиско светско скијачко првенство
Година, Поединечно, Тимско
Нормално, Големо, Жени, Мешано
2017 Лахти, 13, /, /, 4
2019 Зифелд, 7, /, 4, 4
2021 Оберстдорф, 5, 4
2023 Планица, 11, 10, 4
Горна Козница (Ќустендилско)

Горна Козница — село во рамките на Општина Бобов Дол, Ќустендилска област. Лоцирана во југозападна Бугарија.
1 Местоположба и историја
Селото Горна Козница е планинско село. Сместено на Коњавската Планина, меѓу градовите Бобов Дол и Ќустендил.
Селото е основано пред 1878 година. За време на Руско-турската војна во 1878 година, селото е окупирано на 13 февруари. Селото има една црква — „Свети Димитар“.
2 Население
Население на Горна Козница според следните пописи:
2.1 Етнички состав (2011)
Етнички состав според пописот во 2011 година:
, Број, Удел
Вкупно, 144, 100%
Бугари, 144, 100%
Турци, 0, 0%
Роми, 0, 0%
Други, 0, 0%
Не одговориле, 0, 0%
Долистово

Долистово — село во рамките на Општина Бобов Дол, Ќустендилска Област. Лоцирана во југозападна Бугарија.
1 Местоположба
Селото е сместено во историскиот-географски област Раметаница. Релјефот е нископланински. Сместено меѓу Коњавската Планина и реката Струма. Селото содржи три микрорезервати и еден резервар. Средната надморска височина на Долистово е 500 метри. Нејзината клима е умереноконтинентална.
2 Историја
Според некои бугарски научни трудови, на 14 јуни 987 година Арон, брат на Цар Самуил и дел од Комитопулите, е ликвидиран во Долистово. Но денешното село е најверојатно основано меѓу XVI-XVII век околу чифлиг на Отоманското Царство. На 29 април 2007 година е изградена првата селска црква — „Св. Георги Великомаченик“.
3 Население
Население на Долистово според следните пописи:
3.1 Етнички состав (2011)
Етнички состав според пописот во 2011 година:
, Број, Удел
Вкупно, 280, 100%
Бугари, 272, 97.1%
Турци, 0, 0%
Роми, 0, 0%
Други, 5, 1.8%
Не одговориле, 3, 1.1%
Resident Evil 4 (игра од 2023)

''Resident Evil 4'' (македонски: ''Притаено зло 4''), позната во Јапонија како ''Biohazard RE:4'' — компјутерска игра во жанровите ужас за преживување и пукач од трето лице, развиена од одделот Consumer Games Development Division 1 и издадена од компанијата Capcom. Играта претставува преработка на истоимената игра од 2005 г. — шеста во главниот серијал ''Resident Evil'' (по претходните две игри ''Resident Evil Zero'' и ''Resident Evil Code: Veronica''). Играта била објавена на 24 март 2023 г.
1 Играчки процес
''Resident Evil 4'' е преработка на истоимената игра од 2005 г., која го користи гледиштето од трето лице „преку рамо“. Играчот го управува Леон Скот Кенеди во поголемиот дел од приказната и извршува задачи за спасување на Ешли Греам во едно шпанско село. Во еден од сегментите на приказната, играчот го презема управувањето врз Ешли, додека во дополнението ''Separate Ways'', играчот ја управува Ада Вонг.
За време на движењето низ праволиниските нивоа, играчот користи ладно и огнено оружје за борба против различни непријатели, вклучувајќи ги и месните жители. Овие непријатели можат да ги избегнуваат нападите, да користат оружје како моторни пили и проектили, способни се за колективно дејствување и можат да се претворат во морничави чудовишта.
2 Приказна
Дејството во ''Resident Evil 4'' се одвива во 2004 г., шест години по настаните во ''Resident Evil 2''. Леон С. Кенеди, американски владин агент, добива задача да ја спаси Ешли Греам, ќерката на претседателот на САД, која е грабната од таинствен култ и се наоѓа во оддалечено шпанско село. За време на истражувањето на селото, Леон се соочува со месните жители што се заразени со паразит што го управува умот. Леон мора да го победи водачот на култот, Осмунд Садлер, и да ја открие вистината за нивниот злокобен заговор, истовремено обидувајќи се да ја спаси Ешли и да си го зачува сопствениот живот.
Сабелит

Сабелит — минерал кој првпат било откриен во рудникот Ис Мурвонис во Досмусновас'','' Сардинија. Бил откриен како расте во стар рудник за флуорит. Расте како меѓусебно растечки агрегат или како изолиран кристал во компактна кварцитна матрица. Се појавува како плочест диск во облик на смарагдно зелена проѕирна кристална боја. Минералот бил именуван по д-р Чезаре Сабели, истражувач во Националниот истражувачки совет. Идеалната хемиска формула на сабелитот е (Cu, Zn)<sub>2·</sub>Zn[(As,Sb)O4](O·H)<sub>3</sub><sub>.</sub>
1 Појава
Сабелитот се јавува во кварцитни изданоци како мали кристали во облик на диск. Формиран на фолијатни агрегати на теизит, со кои е најсличен според физички и по хемиски својства. Се верува дека и сабелитот и теизитот се производи на атмосферско дејство на сулфиди и сулфосали.
2 Физички својства
Сабелитот е проѕирен смарагдно зелен кристал кој расте во плочести дискови. Кристалите изгледаат плочесто и цилиндрично. Пречникот на кристалите ретко надминува 400 μm, но обично се состојат од кристали со пречник од 200 μm и висина од 15 μm. Сабелитот има светло зелена боја и има Мосова тврдост од околу 4,5. Кристалите се кршливи без расцепување. Сабелитот има пресметана густина од 4,65 g/cm³.
3 Оптички својства
Сабелитот е проѕирен минерал со адамантински сјај или проѕирен изглед. Се смета дека не е флуоресцентен под долго или краткобрано ултравиолетово зрачење. Сабелитот е оптички неплеохроичен, едноосен негативен. Неплеохроичен означува дека минералот не се појавува во различна боја кога се ротира под микроскоп, додека едноосен негативен значи дека има една оптичка оска, кое значи дека под микроскоп кога се ротира светлината ќе се прекрши и ќе доживее исчезнување.
4 Хемиска структура
Не се пронајдени други елементи поврзани со сабелитот освен оние наведени во хемискиот состав. Емпириската формула што е добиена од пресметките е Cu<sub>2.19</sub>Zn<sub>0.96</sub>(As<sub>0.80</sub>Sb<sub>0.16</sub>Si<sub>0.05</sub>)<sub>Σ1.01</sub>O<sub>4.31</sub>(OH)<sub>2.69</sub> Префинетоста на кристалната структура покажува дека атомите на Zn се и октаедарски и тетраедарски координирани.
5 Хемиски состав
+Атомска тежина % со опсези, Cu, 34,80, 32,44-37,26%
Zn, 15,65, 13,91-17,34%
Si, 0,33, 0,19-0,49%
As, 15.04, 13,42-16,32%
Сб, 4,96, 4,10-6,15%
О, 28.00, 26,94-29,20%
---
98,78
H, 0,67
---
Вкупно, 99,45
6 Рентгенска кристалографија
Рентгенската кристалографија покажува дека сабелитот има тригонален кристален систем и дека кристалната структура е ''''. Податоците се добиени со помош на камера со Ni-филтрирано CuKα зрачење. Димензиите кои се пресметани со помош на дифракцијата на рендгенските зраци се, a = 8,201(1), b = a, c = 7,315(1) Å. Волуменот е 426,07(9) Å³. Сепак, одредувањето на структурата може да има некои „недоследности“.