procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Бездна на измамените

Бездна на измамените (англиски: Sucker hole) е разговоричен термин што се однесува на краткиот временски период на добро време што ги “лаже“ морнарите да го напуштат пристаништето токму кога невремето ќе продолжи со целосна сила.
Може да се однесува и на растурање на облачно небо, што ги наведува астрономите да се обидат да направат набљдувања, само повторно облаците да го затворат небото.
„Бездна на измамените“ е исто така поим во воздухопловството, што се однесува на помал облик на истиот феномен, но со набљудувачот (пилотот) над “бездната“ наместо подолу, и означува дека пилотот сака да лета низ “бездната“. Тоа е многу опасна ситуација затоа што пилотот не може одозгора да каже колку е длабока “бездната“, и навистина “бездната“ може да оди сè до земја, оставајќи го пилотот да нема начин да се искачи од “бездната“ откако ќе се донесе решението да лета во “бездната“.
Игор Делијаниќ

Игор Делијаниќ (српски: ''Игор Делијанић'', 1927 година Белград &ndash; 2 март 2007 година, Белград) ― српски метеоролози. Тој бил автор на многу книги за метеорологијата, како на пример: ''Основи на метеорологијата'' (1976), ''Климатологија'' (1996), ''Општа метеорологија'' и ''Метеорологија со климатологија'' (2006). Од 1970 до 1984 година, тој бил директор на Републичкиот хидрометеоролошки завод на Србија, кој бил заслужен за осовременување на услугите. Исто така, тој бил раководител на одделот за климатологија на југословенскиот Сојузен хидрометеоролошки завод, до неговото пензионирање во 1991 година.
Мртовечки плашт

Мртовечки плашт (''Nymphalis antiopa'') е голема пеперуга која е застапена во Евроазија и Северна Америка. Овие пеперуги имаат животен век од 11 до 12 месеци, еден од најдолгите животни векови од која било пеперуга.
1 Распространетост
Мртовечкиот плашт е распространет широко околу северната полутопка. Најчесто се наоѓаат низ цела Северна Америка и северна Евроазија. Три подвидови на мртовечкиот плашт се наоѓаат во цела Северна Америка: северна „''Nymphalis antiopa hyperborea''“; источна „''Nymphalis antiopa lintnerii''“ и југозападна „''N. a. thomsoni''“. Обично може да се најдат во шуми, иако се пронајдени во речиси сите живеалишта. Може да се најдат дури и во северниот дел на Јужна Америка, иако тие обично не се гледаат толку често. Тие повремено се наоѓаат во поумерените места во Азија, а неколку дури биле видени во Јапонија. Сепак, мртовечкиот плашт тежнее да живее во ладни и планински области.
2 Морфологија
Јајцата на мртовечкиот плашт се килибарно-жолти или бледо маслиново-зелени кога првпат се снесени. По понатамошниот развој, бојата на јајцата се менува, станувајќи розова и потемнува до скоро црна, бидејќи созреваат пред да се изведат. Јајцата обично се со големина од 0,7 до 0,9 мм.
Боцкавите гасеници се впечатливи по изглед, со црни тела и линија од осум црвеникаво-портокалови точки што минуваат по задниот дел. Пролегите се темноцрвени. Телото е покриено со кратки влакна и црни боцки и бели точки.
Куклата на пеперугата е во просек 2,0 см во должина, иако можат да достигнат над 2,8 см во должина. Тие имаат тенденција да бидат кафеави по боја, со два реда остри, црвеникави шила што се испакнати од вентро-латералната страна на куклата.
Пеперутката е голема и уникатна, со посебни ознаки кои не одговараат на оние на која било друга пеперутка, што го прави лесно да се разликува. Може да има распон на крилја до четири инчи. Дорзалната страна на крилјата е темна каринка, или понекогаш кафеава, со парталави бледо-жолти рабови. Светли, нејасни сини дамки ја насочуваат црната демаркација. Вентралната страна на крилјата има сиви стрии, со исти бледо-жолти рабови.
Поларна клацкалка

Поларната клацкалка (позната и како ''Двополарната клацкалка'') е феномен дека температурните промени во северната и јужната полутопка може да бидат вон фаза. Во хипотезата се вели дека на големи промени, на пример кога ледниците интензивно растат или осиромашуваат, при формирањето на дното на океанот во двата пола е потребно долго време за да се изврши нивниот ефект во другата полутопка. Проценките за периодот на одложување варираат, една типична проценка е 1500 години. Ова обично се проучува во контекст на мразните јадра земени од Антарктикот и Гренланд .
1 Наводи
***
Трговскиот патник (филм од 2016)

„Трговскиот патник“ - иранско-француски филм од 2016 година, во режија на Асгар Фархади, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Таранех Алидости и Шахаб Хосеини. Филмот бил премиерно прикажан на Канскиот филмски фестивал во 2016 година каде освоил две награди: за најдобро сценарио и за најдобар глумец. Филмот добил бројни позитивни критики, а потоа ја освоил и наградата „Оскар“ за најдобар филм на странски јазик.
1 Синопсис
Еден брачен пар се подготвува за улогите во драмата „Смртта на трговскиот патник“ на Артур Милер. Меѓутоа, жената (ја игра Алидости) е брутално нападната од непознат човек. Таа сака што побрзо да го заборави непријатниот настан, но сопругот (го игра Хосеини) настојува да го пронајде напаѓачот со цел да му се одмазди...
Крупничка Планина

Крупничка Планина (|Крупнишки рид или ''Крупнишка планина'') — планински срт во северниот дел на Малешевските Планини, дел од Осоговско-беласичката планинска група. Сместен е на македонско-бугарската граница кон Пиринска Македонија.
Сртот е долг 15 км и широк од 3 до 8 км. Се простира во најсеверниот дел на Малешевските Планини во правец југозапад-североисток и претставува највисок дел на планините. На север долината на Сушичка Река (десна притока на Струма) го дели од планината Влаина, а на југ долината на Брезничка Река (десна притока на Струма) — од остатокот на Малешевските Планини. На исток живописната Кресненска Клисура на Струма го дели од Пирин.
Билото на сртот на југозапад се издига на 1500 – 1700 м.н.в., а на североисток постепено се спушта и завршува во Симитлиската Котлина, во северниот влез на Кресненската Клисура. Највисока точка на сртот е врвот Џами Тепе (Иљов Врв, 1.802,5 м), кој е највисок на целите Малешевски Планини и е сместен во неговиот најјугозападен дел, на границата со Р. Македонија во граничната пирамида бр. 51.
Изграден е од архајски и палеозојски метаморфни карпи и гранити. Се одводнува од десните притоки на Струма. Почвата е претежно кафеава шумска и циметна шумска. Преовладуваат буковите и дабовите (благуново-церови) шуми. На сртот се одвива слабо развиено шумарство и сточарство.
По северното подножје на сртот, по долината на Сушичка Река се сместени селата Крупник, Полена и Сушица, а по јужното подножје, по долината на Брезничка Река е селото Горна Брезница.
По целото источно подножје низ Кресненската Клисура, од селото Крупник до градот Кресна, во должина од 16,3 км минува делница од првокласниот пат бр. од државната патна мрежа Видин – Софија – Горна Џумаја – ГП „Кулата - Драготин“.
1 Поврзано
* Малешевски Планини
Q-вектори

Q-векторите се користат во атмосферската динамика за да се разберат физичките процеси како што се вертикалното движење и фронтогенезата . Q-векторите не се физички количини што можат да се мерат во атмосферата, но се добиени од квазигеострофните равенки и можат да се користат во претходните дијагностички ситуации. На метеоролошките графикони, Q-векторите укажуваат на нагорно движење и подалеку од движење надолу. Q-векториte се алтернатива на омега равенката за дијагностицирање на вертикалното движење во квазигеострофните равенки.
1 Деривација
Прво изведено во 1978 година, Деривацијата на Q-векторот може да се поедностави за средните примероци, користејќи ги равенките на средната височина, квазигеострофни предвидувања на рамнината:#<math> \frac{D_g u_g}{Dt} - f_{0}v_a - \beta y v_g = 0 </math> (x компонента на квазигеострофална динамика на интензитет)
#<math> \frac{D_g v_g}{Dt} + f_{0}u_a + \beta y u_g = 0 </math> (y компонента на квазигеострофна динамика на равенката)
#<math> \frac{D_g T}{Dt} - \frac{\sigma p}{R} \omega = \frac{J}{c_p} </math> (квазигеострофна термодинамичка равенка)
<math> f_{0} \frac{\partial u_g}{\partial p} = \frac{R}{p} \frac{\partial T}{\partial y} </math> (x компонента на топлинската равенка на ветерот)
<math> f_{0} \frac{\partial v_g}{\partial p} = - \frac{R}{p} \frac{\partial T}{\partial x} </math> (y компонента на топлинската равенка на ветерот)
Црн Аполон

Црн Аполон (''Parnassius mnemosyne'') е пеперутка од семејството на Ластовичарки. Црниот Аполон ги населува мочурливите и шумските предели, предели кои имаат доста цветови и растенија. Не се наоѓа на предели со надморска височина од над 1500 м.
1 Распространетост
Неговата распространетост е од Пиринеите, преку Централниот масив, Балканот и Македонија, Алпите и Карпатите, сè до Средна Азија. Таа ги населува сите европски земји, вклучително и Норвешка, каде што се појавува ретко и само на одредени места. Еден подвид живеел во Данска, но сега е изумрен. Голем број географски раси и поединечни форми се разликуваат во овој широк регион.
2 Подвидови
Дел од подвидовите на Црниот Аполон се:
*''Parnassius mnemosyne adamellicus''*''Parnassius mnemosyne balcanica'' [Bryk & Eisner, 1930]
*''Parnassius mnemosyne bucharanus'' [Bryk, 1912]
*''Parnassius mnemosyne caucasia'' [Verity, [1911] ]
*''Parnassius mnemosyne craspedontis'' [Fruhstorfer, 1909]
*''Parnassius mnemosyne falsus'' [Pagenstecher, 1911]
*''Parnassius mnemosyne giganteus'' [Staudinger, 1886]
*''Parnassius mnemosyne leonhardiana'' [Fruhstorfer, 1917]
*''Parnassius mnemosyne nivalis'' [Grose-Smith, 1908]
*''Parnassius mnemosyne nubilosus'' [Christoph, 1873]
*''Parnassius mnemosyne ochraceus'' [Austaut, 1891]
*''Parnassius mnemosyne orientalis'' [Verity, 1911]
*''Parnassius mnemosyne parnassia'' [Bryk, 1932]
*''Parnassius mnemosyne problematicus'' [Bryk, 1912]
*''Parnassius mnemosyne talboti'' [Bryk, 1932]
*''Parnassius mnemosyne ucrainicus'' [Bryk & Eisner, 1932]
*''Parnassius mnemosyne ugrjumovi'' [Bryk, 1914]
*''Parnassius mnemosyne uralka'' [Bryk, 1921]
*''Parnassius mnemosyne valentinae'' [Sheljuzhko, 1943]
*''Parnassius mnemosyne weidingeri'' [Bryk & Eisner, 1932]
3 Галерија
4 Живеалиште
Оваа пеперутка е доста честа во Европа. Женката носи бели јајца. Гасеницата се храни само во топли сончеви денови, инаку се крие под листови и камења. Во некои региони пепетутката има заштитен статус.
Адмирал (пеперутка)

Адмирал или Црвен адмирал (''Vanessa atalanta'') е пеперутка со средна големина. Пеперутката е со црни крилја, портокалови ленти и бели точки. Распонот на крилјата е околу 5 см. За првпат била опишана во 1758 година. Адмиралот е широко распространет низ Северна Африка, Америка, Европа и Азија. Живее во потопли предели, но на пролет мигрира на север. Често се наоѓа во повлажни предели. Адмиралите се територијални, мажјаците со подобри боречки вештини имаат поголема шанса за освојување на женка. Позната е по тоа што не бега од луѓето.
1 Биологија
Во северна Европа, тоа е една од последните пеперутки што може да се видат пред зимите, честопати хранејќи се со цвеќе од бршлен во сончеви денови. Црвениот адмирал е познат по хибернацијата. Повторното појавување на поединци покажуваат видливо потемни бои од првиот пат. Пеперугата исто така лета во сончеви зимски денови, особено во јужна Европа.
2 Територијалност
Машките црвени адмирали се територијални. Поголемите територии се оптимални и подложени на упад од страна на други мажјаци почесто од помалите територии. Териториите имаат тенденција да бидат овални, долги 2,4–7,3 м и широки 4,0–12,8 м. Мажјаците патролираат на нивната територија со летање околу периметарот помеѓу 7 и 30 пати на час. Во просек, сопствениците на територија комуницираат со натрапниците од 10 до 15 пати на час.
Кога друг маж се нафрлува на територијата на црвениот адмирал, жителот го брка натрапникот, честопати во вертикална, спирална патека да се дезориентира или да го замори натрапникот, додека го минимизира хоризонталното растојание низ кое поминува од својата перница. Црвениот адмирал веднаш се враќа на својата територија. Времето на патролирање поминато се зголемува со зголемувањето на бројот на натрапниците.
3 Парење
Машките црвени адмирали им се додворуваат на женките неколку часа пред да започнат со парењето. Поради изборот на жени, само мажите со територија имаат можност да се парат. Женките избираат мажјаци со особини што ќе го зголемат успехот во парењето на нивното потомство. За да ја одржат својата територија, мажјаците летаат наоколу и патролираат во областа од 7 до 30 пати на час. Само мажјаците со исклучителна способност за летање се во можност да ги бркаат натрапниците и успешно освојат женка.
4 Миграција
Парењето обично се случува кон крајот на есента или раната зима по колективната миграција во јужните региони со потопла клима. Главната билка на црвениот адмирал, коприва, е најзастапена за време на оваа миграција. Ларвалниот развој се одвива во зима, а возрасните се гледаат во рана пролет. Новата генерација на возрасни мигрира на север пред парење, бидејќи храната обично се намалува до доцна пролет. За време на миграцијата, адмиралот лета на високи надморски височини.
Тејлор Расел

Тејлор Расел (родена на 18 јули 1994 година) — канадска глумица. Таа е позната по тоа што глуми во серијата ''Изгубени во Вселената'' и во филмовите ''Соба За Бегство'' и ''Бранови''.
1 Живот и кариера
Расел е родена во Ванкувер, Британска Колумбија, а израсната е во Торонто, Онтарио. Нејзиниот татко е црнец, а нејзината мајка е бела.
Таа глуми како Џуди Робинсон во серијата „Изгубени во Вселената“, преработка на „Нетфликс“ од оригиналните ТВ серии од 1965 година. Втората сезона била објавена на Нетфликс на 24 декември 2019 година.
Во 2019 година, Тејлор глумела во психолошкиот хорор филм ''Соба за Бегство''. Таа наскоро ќе започне со втората сезона на, ''Соба за Бегство 2''. Таа глуми во филмот Б''ранови'' кој бил објавен од А24 Филмс на 15 ноември 2019 година. Тејлор била почестена со наградата Виртуоз на Меѓународниот филмски фестивал Санта Барбара во јануари 2020 година за нејзиниот настап во филмот.
2 Филмографија
2.1 Филм
Година, Наслов, Улога, Белешки
2013 година, ''Ако имав крилја'', Ули, како Тејлор Расел Мекензи
2015 година, ''Суспензија'', Кери
2018 година, ''Долна темна сала'', Ешли
2018 година, ''Топол воздух'', Тес
2019 година, ''Соба за бегство'', Зои Дејвис
2019 година, ''Бранови'', Емили Вилијамс
2020 година, ''Соба за бегство 2'', Зои Дејвис, Пост производство
ТБА, ''Зборови на Bathидовите за бања'', ТБА, Пост производство
ТБА, ''Совет на д-р Птица за тажни поети'', Софи, Пост производство
Скриено (филм од 2005)

''Скриено'' (француски: ''Caché'') — францускo-германско-австриско-италијански филм од 2005 година во режија на Михаел Ханеке, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Даниел Отуил, Жулиет Бинош и Морис Бениху. Во 2005 година, Ханеке освоил три награди на Канскиот фестивал, а филмот освоил пет европски филмски награди. Вкупно, филмот освоил 28 награди и имал 36 номинации.
Michael Haneke 2009.jpg
1 Синопсис
Жорж (го игра Отуил) и Ан (ја игра Бинош) Лоран се брачен пар чиј мирен живот е нарушен откако непознат човек им испраќа видео-касета со снимка од нивната куќа. Нивната вознемирнеост се зголемува кога непознатиот човек им праќа цртежи на кои е прикажан човек кој крвари. Тие го пријавуваат случајот во полицијата, но таа не презема ништо бидејќи нема непосредна закана кон нив. Затоа, Жорж решава самиот да го открие натрапникот. Тој го посетува Маџид (го игра Бениу) чии родители работеле на имотот на родителите на Жорж. Откако неговите родители биле убиени за време на демонстрациите во Париз, Маџид бил посвоен од родителите на Жорж. Љубоморниот Жорж постојано го поткажувал Маџид кај неговите родители, кои одлучиле да го дадат во дом за сираци. Жорж смета дека Маџид му се одмаздува за направената неправда, но тој ги негира обвинувањата. Кога исчезнува синот на Жорж, полицијата ги притвора Маџид и неговиот син, но набргу ги ослободува, зашто синот на Жорж се враќа дома здрав и жив. Еден ден, Маџид го повикува Жорж и пред него извршува самоубиство, а вознемирениот и исплашен Жорж бега во својот дом без да го пријави случајот во полицијата. Набргу, него го посетува синот на Маџид кој го обвинува Жорж дека има нечиста совест.
Попина Лака

{
"type": "FeatureCollection",
"features": [
{
"type": "Feature",
"properties": {
"marker-symbol": "village",
"marker-size": "medium",
"marker-color": "#228B22"
},
"geometry": {
"type": "Point",
"coordinates": [
23.392682075500492,
41.67034731026395
]
}
}
]
}
Попина Лака (|Попина лъка) — месност и планинско одморалиште во севенриот дел на планината Пирин, Пиринска Македонија.
Месноста се наоѓа 18 км североисточно од градот Свети Врач (Сандански), на надморска височина од 1.250 м.
Овде се наоѓаат планинарскиот дом „Јане Сандански“ и познатиот Попинолачки Водопад, уште одамна прогласен за споменик на природата. Ова е одморалишна населба со бројни викендички, од кои голем дел се издаваат за сместување за гости.
Местото лежи меѓу вековни иглолисни шуми, промешани со извесни листопадни видови. Во близина тече реката Светиврачка Бистрица.
Населбата исто така е поаѓалиште за повеќе туристички правци. На подрачјето се одвива лов и риболов.
1 Поврзано
* Попинолачки Водопад
Поштенска кочија (филм од 1939)

Поштенска кочија (англиски: ''Stagecoach'') — американски филм од 1939 година во режија на Џон Форд, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Џон Вејн, Клер Тревор, Енди Дивајн, Џон Карадин, Томас Мичел, Луис Плат, Џорџ Бенкрофт, Бертон Черчил и Доналд Мик. Филмот освоил две награди „Оскар“: за најдобра музика и за најдобар спореден глумец (Мичел), а имал уште пет номинации. Поради големото културно значење, во 1995 година бил сочуван во Националниот филмски регистар на САД.
1 Синопсис
Група луѓе патуваат во кочија од Аризона во градот Лордсбург, во Ново Мексико. Со кочијата управува темпераментниот Бак (го игра Дивајн), а неа ја обезбедуваат шерифот Карли (го игра Бенкрофт) и еден одред на американската војска. Во кочијата се: госпоѓата Луси Мелори (ја игра Плат) која оди во посета на нејзиниот сопруг; трговскиот патник Пикок (го игра Мик); проститутката Далас (ја игра Тревор) која е избркана од градот; докторот Бун (го игра Мичел) кој е ноторен алкохоличар; коцкарот Хетфилд (го игра Карадин) и банкарот Гејтвуд (го игра Черчил). Патем, кочијата го пресретнува избеганиот затвореник Ринго (го игра Вејн) кого го бара шерифот со цел да го приведе. За време на патувањето, само Ринго се однесува со почит кон Далас, додека другите патници ја избегнуваат. Откако американската војска ги напушта, патниците се принудени да се движат по опасна територија, изложени на опасноста од напад на Апачите. Кога пристигнуваат во едно мало место, Мелори се пораѓа, а Далас и докторот Бун несебично ѝ помагаат. Тогаш, Ринго ѝ предлага брак на Далас, а таа се колеба дали да ја прифати понудата, плашејќи се дека тој набргу ќе погине во престрелка со неговите непријатели. На патот до нивната конечна цел, кочијата е нападната од Апачите при што патниците храбро се борат со напаѓачите. Сепак, кога остануваат без муниција, нив ги спасува американската војска. Така, патниците пристигнуваат безбедно на целта, со исклучок на Хетфилд кој погинува во престрелката и Пикок кој е ранет. Во градот, Ринго ги убива тројцата браќа Пламер и така се одмаздува за смртта на татко му и брат му, а шерифот го ослободува, дозволувајќи му да замине на неговиот ранч заедно со Далас.
ДС автомибили

ДС авомобили (јазик француски|DS Automobiles) е  француски произведувач на луксузни автомобили, кои се наоѓаат во саставот на ПСА група.
1 Историјат
Ситроен  со почеткот на 2009 година започнал со развојот под брендот ДС, што значи ''Different Sprit'' или ''Distinctive Series'', иако поврзаноста со легендарниот модел на Ситроеновata ајкула односно со ДС e очигледнa.
Од 2015 година премиум моделите на Ситроен кои имаат ознака ДС, се продаваат во Европа како издвоена, то ест како самостална автомобилска марка. Во Кина тоа е направено уште во 2012 година. ДС ја задржал платформата и бизнисот во рамката на ПСА, но се разликува од Ситроеновите автомобили користејќи одвоени производни и инженерски стандарди.
Серијата на ДС автомобилите е започната со премиум моделот ДС3  со почетокот на 2010 година, автомобилот кој се засновувал на Ситроен Ц3. Ситроен ДС3 е заснован на концепт Ц3 ''Puriel'' и Ситроен ДС инсајд концеп. Во 2010 година е прогласен за автомобил на годината од страна на Топ Гир магазинот. Во 2013 година бил најпродаваниот во класата на премиум мали автомобили со удел од 40% на европскиот пазар.
Во 2010 година излегува автомобил во компакт класа Ситроен ДС4, а во 2011 година излегува ДС5 како ексклузивен компакт автомобил. Тие на задниот дел  имале нов лого на ДС, додека напред го имале познатото двојно стропило на Ситроен. Моделите ДС 5ЛС и ДС 6 се продаваат само во Кина.  Во 2017 година на саемот во Женева претставен е луксузниот теренски автомобил ДС 7 кросбак.
2 Модели
* ДС 3
* ДС 4
* ДС 5
* ДС 5ЛС
* ДС 6
* ДС 7 кросбак
3 Галерија
Светиврачка Бистрица

Светиврачка Бистрица (Санданска Бистрица или само Бистрица; |Санданска Бистрица, порано: ''Светиврачка Бистрица'') — река во Светиврачко, Пиринска Македонија, лева притока на Струма. Долга е 33 км. Се одвонува од делови на југозападните падини на Пирин.
Реката извира од југоисточниот агол на Тевното Езеро (на 2.512 м.н.в.), сместено во циркот Белемето во Северен Пирин. Потоа минува низ уште четири од Малокаменичките Езера под името Мозговица, па се насочва кон запад. Откако ќе ја прими полноводната притока Башлиица (од десно), Светиврачка Бистрица свртува на југозапад и тече во длабока и оскудно пошумена долина. По месноста Тремошница, каде се влеваат притоките Расланковица и Арнаутдере (Тремошница), веќе се нарекува Светиврачка Бистрица. Кај градот Свети Врач (Сандански) излегува од планината и навлегува во Светиврачко-петричката Котлина, образувајќи голем наносен конус. Се влева во левиот брег на Струма, на 104 м.н.в. во индустриското подрачје на Свети Врач.
Сливот зафаќа , што сочинува 0,8 % од целито слив на Струма.
Главни притоки: → лева, ← десна
::* ← Башлиица
::* → Беговица
::* ← Срчалиица
::* → Расланковица
::* ← Арнаутдере (Тремошница)
::* ← Урсук (Урсум)
::* → Липошница
Реката претежно се напојува од стопен снег и дождови; најполноводна е во мај, а најслабоводна во септември. Средниот годишен истек кај селото Лиљаново изнесува , а во устието — .
По течението на реката во Општина Свети Врач има 3 населени места, од кои 1 град и 2 села: Лиљаново, Стожа, Сандански, како и одморалишните места Попина Лака и Тремошница.
Голем дел од водите на реката се зафатени од централите „Попина Лака“, „Лиљаново“ и „Сандански 1“ за производство на електрична енергија. Во најголното течение водите се користат за наводнување.
Во горното течение на реката се наоѓа Попинолачкиот Водопад — еден од петте големи водопади на планината Пирин.
1 Поврзано
* Светиврачко-петричка Котлина
Источно велигденче

Источното велигденче (''Allancastria cerisyi'' или ''Zerynthia cerisy'') е пеперуга од семејството на Ластовичарки. Пеперугата ја има и во Македонија, а пошироко живее од Балканот до Средниот Исток.
1 Опис
Пеперугата е именувана по Александар Луи Лефебр де Сериси. Распонот на крилјата на пеперугата е од 52 до 62 мм. Пеперугата лета од март до јули, во зависност од местото.
2 Подвидови
''Allancastria cerisyi'' (Годарт, 1824)
*''Thais cerisyi'' Godart, 1824; ''Методик'' 9: 812
*''Thais cerisy'' Godart, 1822; ''Mém. Soc. linn. Pa''ris 2: 234, pl. 20, f. 3-4
''Allancastria cerisyi cerisyi''*''Thais cerisyi martini'' Фрушторфер, 1906
*''martini'' Abadjiev, 2002, ''Neue Ent. Nachr''. 23: 8
*''A. c. dalmacijae'' Sala & Bollino, 1994 Хрватска
*''A. c. huberi'' Сала Биолино, 1994 N.Егејска Македонија
*''A. c. ferdinandi'' Стичел, 1907 Албанија и Бугарија
*''A. c. mihljevici'' Sijaric, 1990 Hercegowina Босна и Херцеговина
3 Галерија
4 Наводи
* Sala, G., Bollino, M., 1994. Allancastria cerisyi Godart, 1822 in the Balkans: new subspecies and critical notes on the existing populations (Lepidoptera: Papilionidae). ''Atalanta'' (Würzburg) 25: 151-160, Plates II, III.
Голема еребија

Голема еребија (''Erebia ligea'') е пеперутка, дел од семејството на пеперуги Шаренци. Пеперутката е распространета во југоисточна Европа, вклучително и во Македонија, но и во северна Европа. Пеперутката препочита влажни и ниски предели. Ретко се гледа на отворени предели. За првпат била опишана во 1758 година.
1 Опис
Еребијата е пеперутка со средна големина со распон на крилјата помеѓу 30 и 46 мм. Женките имаат тенденција да бидат малку поголеми од машките. Горната страна на пеперугата е темнокафеава со потокалови точки. Долната страна е темнокафеава со црвеникава лента со црни, белоцентрични отвори за очи во близина на надворешниот раб.
2 Живеалиште
Големата еребија се наоѓа во северна и југоисточна Европа. Обично лета од јули до авгист, во крајшумски предели.
3 Животен циклус
Женките ги полагаат нивните јајца на листови од трева. Во Финска на пример, ларвите хибернираат две години како гасеници.
Темна дебелоглавка

Темната дебелоглавка (''Erynnis tages'') е пеперутка од семејството на Дебелоглавки. Пеперутката ја има и во Македонија.
1 Распространетост
Пеперутката ја има во цела Европа, Мала Азија и Средна Азија, сè до Амурската област. Пеперутката сака отворени површини и живеалишта до 2000 метри надморска висина. Пеперутката лета во две генерации од мај до јуни и од јули до август. Сепак, во високите предели има само една генерација.
2 Животен циклус
Јајцата се полагаат поединечно на млади листови, омилена храна за ларвите е ''Hippocrepis comosa'' и ''Lotus pendunculatus''. Гасениците прават засолниште со виткање на листови и се грани до август. Потоа создава засолниште за хибернација.
3 Наводи
*Jim Asher et al. ''The Millennium Atlas of Butterflies of Britain and Ireland'' Oxford University Press
Шах-табла (пеперутка)

Шах табла (''Melanargia galathea'') е пеперутка од семејството на шаренците. Оваа пеперутка ја има и во Македонија.
1 Подвидови
Подвидовите на шах таблата се:*''Melanargia galathea galathea'', Европа
*''Melanargia galathea donsa'' Фрушторфер, 1916 Кавказ
*''Melanargia galathea lucasi'' (Рамбур, 1858) Северна Африка
*''Melanargia galathea satnia'' Фрушторфер, 1917 Кавказ
*''Melanargia galathea tenebrosa'' Фрушторфер, 1917
2 Живеалиште
Се наоѓа во шумски предели, ливади и степи, каде се наоѓа на 1.500-1.700 m надморска височина.
3 Распространетост
Шах таблата се наоѓа низ цела Европа (освен Ирска, Скандинавија, Шпанија, Португалија и Северните Британски Острови, јужна Русија, Мала Азија (Турција), Кавказот и Иран.
4 Опис
Шах таблата има распон на крилјата од 46-56 милиметри (1,8–2,2,2). Кај овие пеперутки со средна големина горната страна на крилјата е украсена со бели и сиво-црни или темнокафеави ознаки, но секогаш е сиво-црна или темнокафеава карирана во базалните и дисталните области. Долната страна е слична на горната страна, но цртежите се светлосива или светлокафеава. На долната страна на задните ленти е присутна низа сиви дамки на очите. Мажјаците и женките се прилично слични, освен тоа што некои жени може да имаат жолтеникава нијанса на долната страна на крилјата.
5 Галерија
Светкава пеперутка

Светкавата пеперуга (''Apatura iris'') е пеперуга од семејството на Шарени пеперуги. Оваа пеперуга ја има и во Македонија и важи за редок вид.
1 Опис
Возрасните имаат темнокафеави крилја со бели ленти и дамки, и мал портокалов прстен на секоја од пречките. Мажјаците имаат распон на крилјата од 70–80 милиметри и имаат светкаво виолетово-син сјај на. Ларвите (гасениците) се зелени со бели и жолти обележја, а имаат два големи „рогови“ на предниот крај и помал на задниот дел.
2 Живеалиште
Женките поголемиот дел од својот живот го поминуваат во крошна на дрвјата, фаворизирајќи густи и зрели дабови територии, слегуваат само да ги положат своите јајца во малите мирни грмушки. Мажјаците, исто така, го поминуваат поголемиот дел од времето во врвовите на дрвјата, бранејќи ја својата територија од соперниците, иако понекогаш се симнуваат за да пијат од барички или да се хранат. За разлика од повеќето пеперутки, светкавата пеперуга не се храни од цвеќиња, туку со сокови од дрвајата и остатоци од животни.
3 Животен циклус
Тие полагаат јајца кон крајот на летото на горниот дел од лисјата (дабови, тополи). Ларвите стојат на листот, каде што се добро камуфлирани, и се хранат само ноќе. Во текот на зимата тие хибернираат во на мирни гранки, каде ја менуваат бојата од зелена во кафеава за да одговараат на околината. Следниот јуни тие формираат бледо зелена хрисалис, долг 30-35 мм и ширина од 12-15 мм, што личи на лист. Возрасните обично се појавуваат во јули, летајќи до август.
4 Подвидови
*''Apatura iris iris''*''Apatura iris bieti'' Обертур, 1885 (Кина)
*''Apatura iris xanthina'' Обертур, 1909
*''Apatura iris kansuensis'' О. Банг-Хас, 1933
*''Apatura iris amurensis'' Стичел, [1909]
Унка

Унка (на некои географски карти и: ''Унка Тепе'') е врв на крајниот западен дел на протегање, на јужната падина на планината Беласица во Валандовско, во крајниот југоисточен дел на Македонија. Неговата надморска височина изнесува 1362 метри. Сместен е во многу оддалечен густ шумовит предел во изворишниот дел на повеќе потоци кои ја составуваат Коџа Дере односно Анска Река. Врвот Унка се наоѓа целосно на територијата на Македонија, а недалеку од него на околу 2 километри на исток кај изворот Аџи Бунар и врвот Троица (1474 м.) е линијата на македонско-грчката граница и старите погранични караули од двете страни. Иако најголемиот дел од топонимијата и имињата на месностите во целиот поширок предел се од турско потекло, самото турско население од селата во подножјето не знае што значи и нема толкување за името на врвот Унка, поради што може да се претпостави дека тоа потекнува од македонско старословенско потекло од зборовите '''' поради самиот испакнат и заоблен облик на врвот или пак од ''хунија'' вдланатина со кружен стеснет облик како инка, каква што има на североисточното подножје веднаш под самиот врв, при што со текот на времето од хумка или хунија(ка) името да се престорило во сегашното Унка. Самиот предел е исполнет со многу ретки природни убавини и знаменитости, како што се разните карпи со чудесни облици наречени „Орел“, „Престол“, „Среден Прст“, „Мокра Карпа“ и повеќе водопади, меѓу кои: Ѓаволски или Кочулиски водопад висок 16,50 метри, водопадот Котел висок 13 метри, скалестиот водопад (Разигран или шарен водопад) висок 40 метри кој почнува со 10 помали водопади и завршува со пад од 12 метри. Патеката за искачување на врвот Унка започнува од селото Кочули од каде до врвот Унка, се стигнува за околу 3 часа пешачење. Попатно има добар поглед и разни форми на карпи. Од врвот Унка се гледа Дојранското Езеро како на дланка, како и планините Кожуф, Пајак и Олимп во далечината над Егејското Море.
1 Галерија
2 Поврзано
* Беласица
Бенкичаво вилинско коњче

Бенкичавото вилинско коњче (''Libellula quadrimaculata'') е вид на вилинско коњче од редот на виситински вилински коњчиња. Бенкичавото вилинско коњче може да се најде во скоро цела Европа, вклучително и во Македонија, Азија и Северна Америка. Во Македонија се наоѓа околу неистечни води.
1 Опис
Името на вилинското коњче потекнува од точките (бенки) кои се наоѓаат на крилјата. Возрасните вилински коњчиња можат да се најдат од април до септември, но сепак тоа зависи од држава до држава. Ларвите имаат двегодишен развоен циклус. Возрасните вилински коњчиња претежно се хранат со комарци и мали муви. Ларвите се хранат со останати мали водни инсекти и ларви.
2 Живеалиште
Ова вилинско коњче претежно живее околу бари и помирни реки. Најчести се во јуни и јули.
3 Поведение
Мажјакот се смета дека е многу агресивен и ја брани дадената територија од упади од други мажјаци од видот. Мажјаците имаат поволен поглед кон небото за време на чнувењето. Тие се одлични летачи, па така парењето се одвива во лет. Јајцата се полагаат на вегетација.
4 Грабливци
Главен грабливец на бенкичавото вилинско коњче е вилинското коњче император. Друг грабливец на ова вилинско коњче е зелената тигреста бубачка.
5 Галерија
6 Наводи
*
7 Надворепни врски
*** , BDS
*
Модро-црна нимфа

Модро-црна нимфа (''Limenitis reducta'') е пеперуга од семејството на шаренците. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Подвидови
*''Limenitis reducta reducta'' Штаудингер, 1901
*''Limenitis reducta herculeana'' Стичел, 1909
2 Живеалиште
Овој вид може да се најде во централна и јужна Европа (вклучително и Македонија и Балканот), Западна Азија, Сирија, Кавказ и Иран. Пеперугата живее во влажни места, треви и крај шуми на надморска височина од 0 до 1650 метри.
3 Опис
Модро-црната нимфа има распон на крилја од 46–54 мм. Горната страна на крилјата е со кафеаво-црна боја со метален син сјај, голем попречен опсег на бели ознаки и субмаргинална линија од мали сини точки. Синиот сјај варира според аголот на светлината.
This species is rather similar to ''Limenitis camilla'', ''Neptis rivularis'' and ''Araschnia levana'' f. ''prorsa''.
4 Биологија
Овој вид може да има една или повеќе генерации, во зависност од местото. Пеперугата лета од мај до август, повторно во зависност од подрачјето. Ларвите се хранат со ''Lonicera periclymenum'', ''Lonicera etrusca'', ''Lonicera implexa'', ''Lonicera xylosteum'', ''Lonicera alpigena'', ''Lonicera nummulariifolia'' и ''Lonicera caprifolium''). Возрасните се хранат со нектар, но и распаднати плодови.
Ресеста дебелоглавка

Ресестата дебелоглавка (''Carcharodus flocciferus'') е пеперутка од семејството на Дебелоглавки. Пеперутката ја има и во Македонија.
1 Распространетост
Планинските видови се наоѓаат во Шпанија, Франција, Италија и Балканот. Исто така, пеперутката се наоѓа во Мала Азија, Близик Исток и Мароко. Видот ги населува сончевите предели на покрај шумите и тревести површини.
2 Опис
Пеперутката има распон на крилја од 32 до 35 мм. Основата боја на крилјата е сиво-кафеава, со темнокафеави обележја. Долната страна на крилјата е посветла. Антените имаат црни точки на вровот. Женките немаат влакна, но боите се исти со мажјаците. Јајцата се кафеави. Гасениците се сиви со црни глави. Куклата е синкаста.
3 Биологија
Возрасните единки летаат од мај до јуни или од јули до септември, во две генерации. На повисоки надморски височини има една генерација, од јуни до авгист. Јајцата се полагаат единечно на листови од растенија. Ларвите се хранат со ''Stachys officinalis'', ''Stachys recta'', ''Stachys alpina''), ''Marrubium vulgare'', ''Marrubium peregrinum'', ''Thymus roegneri'' и ''Ballota nigra''. Ларвите хибернираат на растение за време на зимата.
Слезова дебелоглавка

Слезовата дебелоглавка (''Carcharodus alceae'') е пеперутка од семејството на Дебелоглавки. Пеперутката ја има и во Македонија.
1 Распространетост
Пеперутката е доста честа во јужна и централна Европа, северна Африка, Мала Азија, Средна Азија, Кавказот и Среден Исток.
2 Подвидови
Подвидови на Слезовата дебелоглавка се:*''Carcharodus alceae alceae'' (Европа, Северна Африка)
*''Carcharodus alceae swinhoei'' Watson, 1893 (Авганистан, Индија)
*''Carcharodus alceae wissmanni'' Warnecke, 1934 (Јемен)
3 Живеалиште
Овие чести пеперутки сакаат сушни топли и каменести предели и градини до надморска висина од 1100 метри.
4 Биологија
Пеперутката полага јајца на листови од различни видови на слез. Ларвата претежно се храни со ''Malva sylvestris'', ''Malva moschata'', ''Althaea officinalis'', ''Lavatera thuringiaca'' и ''Hibiscus''. Пеперутката лета од април до октомври, во зависност од местото. Се хранат со нектар. Во Средна Европа вообичаено имаат две генерации, април до мај и јули.
5 Животен циклус
Истражител (роман)

„Истражител“ (српски: ''Иследник'') — роман на српскиот писател Драган Великиќ од 2015 година, добитник на НИН-овата награда за роман на годината.
1 Содржина
*''Прв дел'': Авторот се сеќава на својата мајка, Виолета, поранешна учителка, педантна и вредна жена, постојано загрижена за судбината на светот, која го поминала целиот живот во грч, а децата ги држела цврсто под контрола. Таа многу сакала да патува и имала обичај да ги запишува имињата на хотелите во кои престојувала. По Втората светска војна, таа за првпат ја посетила Истра, а во 1958 година се доселила со семејството во Пула. Нејзиниот сопруг бил морнар и ретко бил присутен дома, така што Виолета го имала главниот збор во семејството. Во 1991 година, откако избувнала војната во СФРЈ, семејството се преселило во Белград. По некое време, нејзиниот сопруг починал, а таа заболела од деменција и завршила во дом за старци. Виолета починала во 2000 година, кога нејзиниот син престојувал во Будимпешта. Речиси две децении подоцна, синот ги посетува местата во кои го поминал детството или за кои слушал во детските денови. Најпрвин, тој заминува во Солун, во обид да го осети духот на времето пред Првата светска војна, кога таму живеела сосетката Лизета. Потоа, во 2012 година ја посетува Пула, обидувајќи се да го реконструира своето и минатото на мајка му.*''Втор дел'': По објавувањето на романот во едно локално списание, авторот влегува во судир со сестра му, која е револтирана поради објавувањето на деталите од семејниот живот. Четири месеци по првата посета на Пула, тој повторно се враќа во градот. Исполнувајќи го ветувањето дадено на мајка му, тој почнува да пишува роман за нејзината пријателка Лизета: Таа е родена во Солун, каде татко ѝ бил сопственик на хотел кој изгорел во големиот пожар при крајот на Првата светска војна. Откако ги загубила родителите, Лизета најпрвин живеела во интернат во Виена, а потоа кај роднините во Трст. Во 1923 година се вратила во Солун, кој бил целосно изменет во споредба со времето од нејзиното детство, така што повторно се вратила во Трст, цврсто решена да започне нов живот.*''Трет дел'': Романот завршува со писмо во кое авторот посмртно ѝ пишува на мајка си, искажувајќи потполно разбирање за нејзините животни погледи.
2 Осврт кон делото
Во 2015 година, романот освоил неколку српски книжевни награди, и тоа: „Кочиќевото перо“, „Виталовата награда“ и НИН-овата награда за роман на годината. Романот „Истражител“ претставува еден вид емотивна црна кутија во која авторот раскажува повеќеслојни приказни и како детектив навлегува во секојдневието на времето кое повеќе не постои. Тој е истовремено автопоетичка исповед, но и повест за земјата и луѓето кои повеќе ги нема. Романот ги содржи сите елементи кои го прават второт препознатлив: совршеното чувство за деталите, јазичната прецизност и брилијантниот стил. Во својот осврт кон делото, Небојша Миленковиќ истакнува дека книгата се издвојува по тоа што во неа преовладува сосема личен тон при што авторот се прикажува без маска и се открива себеси, а според Срѓан Тешиќ, „Истражителот“ храбро зборува за она за кое би молчеле.
Глоговец

Глоговец или глогова пеперутка (''Aporia crataegi'') — голема пеперутка од семејството на пеперутки Белци. Оваа пеперутка е доста честа и широко распространета. Таа живее од Северозападна Африка, преку Кавказот и Сибир па сè до Јапонија. Пеперутката живее и во Македонија.
1 Подвидови
Подвидовите на глоговецот се:*''Aporia crataegi adherbal'' (Фрушторфер, 1910) Јапонија
*''Aporia crataegi augusta'' (Турати, 1905) Сицилија
*''Aporia crataegi augustior'' (Грејвс, 1925) Јордан, Израел
*''Aporia crataegi banghaasi'' (Брик, 1921)
*''Aporia crataegi basania'' (Фрушторфер, 1910) Алпи
*''Aporia crataegi colona'' (Куликовски, 1909) Русија
*''Aporia crataegi crataegi'' (Лине, 1758) Скандинавија
*''Aporia crataegi fert'' (Турати и Фиори, 1930) Грција
*''Aporia crataegi hyalina'' (Ребер, 1907) Турција
*''Aporia crataegi iranica'' (Форстер, 1939) Ерменија, Иран и Азербејџа
*''Aporia crataegi karavaievi'' (Круликовско, 1926) Русија, Украина, Балкан и Македонија
*''Aporia crataegi mauretanica'' (Обертур, 1909) Северна Африка
*''Aporia crataegi meinhardi'' (Круликовски, 1909) Сибир, Камчатка (Русија)
*''Aporia crataegi pellucida'' (Рубер, 1907)
*''Aporia crataegi rotunda'' (Ајчбергер, 1971) Италија
*''Aporia crataegi rutae'' (Брик, 1940) Шпанија
*''Aporia crataegi sachalinensis'' (Матсумура, 1925) Сахалин (Јапонија, Русија)
*''Aporia crataegi shugnana'' (Шелјужко, 1925) Памир
*''Aporia crataegi tianschanica'' (Рул, 1893)
*''Aporia crataegi transitoria'' (Лемпке, 1974) Средна Европа
2 Живеалиште
Пеперугата живее на отворени ливади, градини и пасишта низ скоро цела Европа, умерена Азија сè до Кореја и Јапонија. Овој вид е исчезнат на Британските Острови.
3 Опис
Распонот на крилјата на пеперугата изнесува од 51 до 71 мм. Женките се во принцип поголеми од мажјаците. Крилјата се бели со изразени црни линии налик на вени. Долната страна на мажјаците е слична како и горната, но кај женките таа е со кафеави линии. Поради триење, крилјата кај женките стануваат скоро проѕирни. Јајцата првично се жолти, а подоцна потемнуваат. Гасениците се зеленкасти, а куклата е кремасто бела со црни бележници.
4 Биологија
Пеперугите летаат од април до јули. Возрасните се социјални. Јајцата се положуваат на плодови растенија но и на дрва и грмушки. Јајцата се положуваат во група од 30 до 100. Ларвите излегуваат за 3 седмици. Гасениците тежнеат да седат во групи. Овој вид има една генерација секоја година. Куклите траат околу 3 седмици.
Крис Прат

Крис Прат (роден на 21 јуни 1979) — американски глумец. Тој станал познат по своите телевизиски улоги. Поточно како Енди Двајер во НБЦ комедија парка и рекреација (2009–2015) за кои добил пофалби од критичарите и бил номиниран за Изборот на критичари за телевизиска награда за најдобар поддржувачки глумец од хумористична серија во 2013. Тој исто така глумеше во неговата кариера како Светол Абот во ВБ драмска серија Евервуд (2002–2006), и имал улоги во Посакан (2008), Телото на Џенифер (2009), Парична Топка (2011), Пет-годишниот брак (2012), Нула Темно Триесет (2013), Поштар (2013), И таа (2013).
Луси Стоун

Луси Стоун ( – ) — познат американски говорник и организатор која ги промовирала женските права. Во 1847 година, Стоун стана првата жена од Масачусетс која добила диплома од факултет. Таа зборувала за правата на жените и против ропство во времето кога жените биле обесхрабрени и не им било дозволено да зборуваат пред народот. Стоун била позната по користење на своето моминско презиме после венчавката, иако матичниот инсистирал да го земе презимето на сопругот.
Организациските активности на Стоун за правата на жените, дадоа заплеткани добивки во тешката политичка средина на 19 век. Таа помагала да се иницира првата Конвенција за националните права на жените во Вустер-Масачусетс, таа ги поддржувала и одржувала годишно, заедно со бројот на други локални,државни и регионални активистички конвенции. Стоун зборувала пред голем број на законодавни тела за да ги промовира законите што даваат повеќе права за жените. Таа асистирала во воспоставување на лигата за правата на жените за да помогне да се помине тринаесеттиот амандман и укинувањето на ропството, откако таа помогнала да се состави Американската Асоцијација за страдање на жените,изградила поддршка за Уставниот амандман за страдање на жените со победа на женското страдање во државни и локални нивоа.
Стоун опширно напишала за широкиот опсег на женските права, објавувала и дистрибутирала говори сама и со помош од други и продолжувала со конвенциите.
Марли Дијас

Марли Дијас (|Marley Dias; ) е американска активистка и феминистка. Таа започнала кампања под името #1000BlackGirlBooks во ноември 2015 година, кога била шесто одделение.
Марли Дијас, која го добила името по реге пејачот Боб Марли,по потекло е од Јамајка. Родена е во Филаделфија,а пораснала во Њу Џерси. Кога имала единаесет години се пожалила на мајка си дека сите нејзи задолжителни книги се за светло-сини момчиња и кучиња. Рекла: „Всушност,немав слобода да читам што сакам.“ После разговорот со својата мајка,одлучила да ја започне кампањата #1000BlackGirlBooks, привлекувајки повеќе внимание на литературата со главни јунаци жени со темна кожа.
Во 2017 година освоила американска награда за исклучителност во категоријата на младите.
Таа посебно се фокусирала на книги во кои се девојките со темна кожа главни ликови.Започнала кампања со името #1000BlackGirlBooks во 2015 година,со цел да собере 1000 книги кои ќе се поклонат на девојките со темна кожа. За само неколку месеци,собрани се повеќе од 9000 книги. Многу од нив се пратени на Јамајка. Кампањата исто така го придоби вниманието на јавноста на недостаток на разновидност во детската литература.
Марли,чиј проект бил популарен широм светот, напишала и објавила своја книга со желба да покаже на децата широм светот дека нивните желби или соништа можат да се остварат. Глобалната детска издавачка компанија најавила дека книгата ќе биде објавена на пролет 2018 година. Марли изјавила: „Мислам дека пишувањето ми дава креативна слобода. Обожавам што можам да правам сè што сакам. Кога ќе напишам приказна,можам да ја направам колку сакам смешна,тажна или среќна.“ Таа станала најмлад уредник на мрежно место.
Мелничка Река

Мелничка Река (|Мелнишка река) — река во Светиврачко и Петричко, Пиринска Македонија, лева притока на реката Струма. Долга е 30 км. Одвовнува делови од југозападните падини на Пирин.
Реката се образува со слевањето нејзините составници Сугаревска Река (лева) и Доленска Река (десна), 600 м северно од градот Мелник. Како нејзин почеток се зема Доленска Река, која извира под името Зајачка Река на 2.409 м.н.в., околу 300 м југозападно од врвот Кељо (Голи Врв, 2.484 м) на Северен Пирин. Целото течение се протега во правец југ-југозапад; на почетокот има длабока и добро пошумена листопадна долина, а по селото Долени невлегува во соголена и силно изронета долина од песочно-глинест материјал. Тука Мелничка Река и нејзината левна составница Сугаревска Река образуваат впечталиви земјени пирамиди. При посилни врнежи во долното реката брзо надоаѓа со опасни наноси, поради што во тој дел целото корито е оградено со заштитни насипи. Летно време, поради намалениот водостој, добар дел од водите се губат во силниот глинесто-песоклив материјал. По селото Ѕивгелија (Зорница) навлегува во Светиврачко-петричката Котлина; кај Кромидово свртува на запад, а по Ени Чифлик (Ново Кономлади) нагло свртува на југ со вештачки направен свијок. Се влева во Струма како нејзина лева притока, на 85 м.н.в., на далечина од 1,8 км од селото Марикостиново.
Сливот на реката зафаќа , што сочинува 0,56 % од целиот слив на Струма.
Главни притоки: → лева, ← десна
::* → Сугаревска Река (најголема)
::* → Роженски Дол
::* ← Горносушичка Река
Реката е се напојува претежно од дожд и стопен снег. Најполноводна е во април-мај, а најслабоводна во август-септември. Средниот годишен истек во устието изнесува .
По течението на реката има 7 населени места, меѓу кои 1 град и 6 села:
:* Општина Свети Врач (Сандански) — Долени, Мелник, Дере Мислим (Лозеница), Ѕивгелија (Зорница)
:* Општина Петрич — Кромидово, Капатово, Ени Чифлик (Ново Кономлади)
Дел од водите на реката в долното течение, во Светиврачко-петричката Котлина се користат за наводнување.
Меѓу селото Лозеница и градот Мелник, на потег од 2,5 км минува делница од третокласниот пат бр. 109: Ново Делчево – Хотово – Мелник.
1 Поврзано
* Мелничко
2 Карта
*
Чечка Бистрица

Чечка Бистрица (Бистрица, Плетска Река, Плетенска Река) — река во југоисточниот дел на Пиринска Македонија, лева притока на Места. Минува низ општините Грмен, Сатовча и Хаџидимово. Долга е 48,8 км и одводнува дел од југозападните падини на Доспат Планина (Дабраш) во венецот Западни Родопи.
Река извира под името Прдиконско Дере на 1.695 м.н.в., 1,6 км североисточно од врвот Свети Петар (1.745 м), во Доспат Планина. До патот Неврокоп (Г. Делчев) – Доспат тече релативно плитка и добро пошумена долина, најпрвин (околу 3 км) на југозапад, а потоа на југоисток (до шумарсото подрачје „Дикчан“) и одново на југозапад. Продолжува во југозападна насока и источно од селото Долно Дреново свртува на југ-југоисток, па навлегува во историско-географската област Чеч каде долината ѝ се проширува. Завршува влевајќи се како лева притока на Места на 443 м.н.в., 1,6 км северно од селото Теплен во Општина Хаџидимово.
Сливот на реката зафаќа површина од , што сочинува 5,71 % од целокупниот слив на Места. Главни притоки се: → лева, ← десна
::* → Бозаничко Дере
::* ← Величка
::* → Хисарско Дере
::* → Дреновско Дере
::* ← Длабоки Дол
::* ← Чешминдол
::* → Фрговска Река
Реката се напојува од дождови и стопен снег. Најполноводна е во април, а најслабоводна во септември. Водата на Чечка Бистрица е со ниска минерализација — до 200 мг/л. Меѓу 40 и 50 денови годишно се забележуваат замрзнувања.
По течението на нема населени места.
Дел од водите на Чечка Бистрица во горното течение се одлеваат преку тунел во вештачкото езеро Доспат со 11 водозафатни градби. Во долното течение водите се користат за наводнување.
На потег од 7,5 км, меѓу селата Долно Дреново и Плетена минува делница од републичкиот пат III-197: Неврокоп – Доспат – Девин.
Од излезот за с. Плетена, во месноста Караманица, нагоре по поречието на реката минува стариот пат за Велинград, како и за месностите Дикчан и Гроба. Крај патот во должина од 50 – 100 метри има чешми и сеници за почивка.
1 Поврзано
* Чеч
2 Топографски карти
****