Троп

Tроп — употреба на фигуративен јазик, преку збор, фраза или слика, за уметнички ефект како што е употребата на говорна фигура. Кит и Лундбург го опишуваат тропот како „замена на збор или фраза со помалку буквален збор или фраза“. Зборот ''троп,'' исто така, претрпе семантичка промена и сега, исто така, ги опишува најчесто повторливите или прекумерно употребуваните книжевни и реторички средства, мотиви или клишеа во креативните дела. Книжевните тропи ги опфаќаат речиси сите категории на пишување, како што се поезија, филм, драми и видео игри.
1 Потекло
Поимот ''троп'' потекнува од грчкиот el (''tropos''), „вртење, правец, начин“, изведен од глаголот τρέπειν (''trepein''), „да се сврти, да се насочи, да се менува“. Тропите и нивната класификација биле важно поле во класичната реторика. Проучувањето на тропите е повторно прифатено во модерната критика, особено во деконструкцијата. Трополошката критика (да не се меша со трополошкото читање, еден вид библиска егзегеза) е историско проучување на тропите, чија цел е да ги „дефинира доминантните тропи на една епоха“ и „да ги пронајде тие тропи во книжевни и некнижевни текстови“, интердисциплинарна истрага за која Мишел Фуко бил „важен пример“.
2 Во средновековното пишување
Специјализирана употреба е средновековното засилување на текстовите од литургијата, како на пример во ''Kyrie Eleison'' (''Kyrie, / magnae Deus potentia, / liberator hominis, / transgressoris mandati, / eleison''). Најважниот пример за такво троп е ''Quem quaeritis?'', засилување пред ''Introit'' на богослужбата во Неделата на Велигден и изворот за литургиска драма. Оваа конкретна практика завршила со Тридентинската миса, обединувањето на литургијата во 1570 година, прогласена од папата Пиј V.
3 Видови и примери
Реторичарите анализирале различни случаи што се користат во поезијата и книжевноста и дале список на називи за овие поетски средства. Такви се:
* Аналогија - споредба со прикажување на тоа како два навидум различни ентитети се слични, со илустрација на поголемата точка поради нивните заедништво.* Акцент - Употреба на израз или поим во потесна и попрецизна смисла од вообичаената за да се нагласи одредена смисла.* Хипербола - употреба на претерување за да се создаде силен впечаток.
* Иронија – создавање тропа преку имплицирање на спротивното од стандардното значење, како што е опишување на лоша ситуација како „добри времиња“.
* Литота - говорна фигура и облик на вербална иронија во која потценувањето се користи за да се нагласи точка со наведување негативно за дополнително да се потврди позитивното, честопати вклучувајќи двојни негативи за ефект.
* Метафора – објаснување на некој предмет или идеја преку спојување на различни нешта со слична одлика, како што е опишување на храбра личност како да има „лавово срце“.
** Алегорија – издржана метафора продолжува низ цели реченици или дури и низ цел дискурс. На пример, „Бродот на државата пловел низ погруби бури од бурата на овие лобисти“.
* Метонимија - Троп преку близина или кореспонденција. На пример, осврнувајќи се на постапките на американскиот претседател како „дејства на Белата куќа“.
** Антономазија - еден вид метонимија во која епитет или фраза го зазема местото на вистинското име.
** Синегдоха – книжевна направа, поврзана со метонимијата и метафората, која создава игра на зборови упатувајќи се на нешто со поврзан концепт. На пример, упатување на целината со име на дел, како што е „најмени раце“ за работници; дел со името на целината, како што е „законот“ за полицајци; општото со специфичното, како „леб“ за храна; специфичното со општото, како „мачка“ за лав; или предмет со својата супстанција, како што се „тули и малтер“ за зграда.
* Оксиморон - употреба на две спротивни ситуации или работи во една реченица за да се докаже поентата.* Игра на зборови или парономазија - облик на игра со зборови што искористува повеќе значења на поими или зборови со сличен звук.
** Антанакласис – стилски троп на повторување на еден збор, но со различно значење секој пат; antanaclasis е вообичаен тип на игра на зборови, и како и другите видови на игра на зборови, често се среќава во слогани.
* Катакриза - метафора што е или може да биде истегнување за публиката да ја фати. Катакризите можат да бидат субјективни; некои луѓе може да сметаат дека метафората е премногу, додека други може да ја сметаат за сосема разумна.
Кенет Бурк ги нарекол метафората, метонимијата, синекдохата и иронијата „четири мајсторски тропи“ поради нивната зачестеност во секојдневниот дискурс.
Овие тропи може да се користат за претставување на вообичаени теми кои се повторуваат низ креативните дела и во модерно опкружување односи и интеракции со карактери. Може да се користи и за означување на примери на вообичаени повторувачки фигури на говор и ситуации.
4 Наводи