Принц Еуген (1877)

СМС Принц Еугeн бил железно-оклопен воен брод изграден за потребите на Австроунгарската морнарица во 70 години од 19век и претставувал третиот и последен член на класата Кајзер Макс.
Наводно бил истиот брод што бил отстранет во 1861 година и едноставно бил реконструиран, но всушност во реалноста, шефот на Австроунгарската морнарица не можел да обезбеди финансирање за нови бродови, но проектите за реконструкција биле неконтроверзни, па затоа ги „обновил“ трите претходни Кајзер Макс бродови.
Само моторите и деловите од оклопната плоча биле повторно употребени во новиот ''Принц Еуген'', кој бил отстранет во октомври 1874 година, а ставен во употреба во употреба во ноември 1878 година.
Бродот поминал значителни периоди надвор од употреба, делумно поради малите поморски буџети што спречиле многу активна употреба, но веќе во 1880 година, тој учествувал во меѓународна поморска демонстрација против Отоманското Царство, а 8 години подоцна отишол во Шпанија во 1888 година за Универзалната изложба во Барселона.
''Принц Еуген'' бил уништен во 1904 година и претворен во поправен брод во периодот од 1906 до 1909 година, па бил преименуван во ''„Вулкан“'' и служел во овој капацитет во текот на Првата светска војна.
По војната, бил запленет од Италија, но ѝ бил доделен на Југославија во повоените мировни преговори, но сепак, Италија одбила да го предаде бродот и неговата конечна судбина останала непозната.
1 Дизајн
''Принц Еуген'' се карактеризирал со должина од околу 76м вкупно и околу 73м на линијата на водата, а имал греда од околу 15м и просечен влечен волумен од околу 6м, додека неговиот депласман изнесувал 3,605 тони. Како што било вообичаено за железните бродови од тој период, тој имал изразен овенски лак и екипаж од 400 офицери и војници.
Неговиот погонски систем се состоел од една морска парна машина со едно ширење која управувала со еден завртен пропелер, а бројот и видот на котлите на јаглен не се зачувани, но тие се вентилирале преку една инка поставена малку понапред од средината на бродот, а моторот произведувал максимална брзина од 24.59km/h од 2,054kW и воедно бил опремен со тријарболска едрилица како дополнување на парните машини.
''Принц Еуген'' претставувал брод со централна батерија и бил вооружен со главна батерија од осум 21см пушки од 20 калибар кои биле произведени од Круп, монтирани во централен каземат, по четири на секоја страна.
Воедно исто така носел и четири 9см 24-калибарски пушки, два 7см десантни топови од 15 калибар, шест 47мм пушки со брзо пукање од 35 калибар, три 47мм револверски топ Хочкис, како и два 25мм пиштоли, а воедно имал и четири 35см торпедни цевки од кои една во предниот дел, една во крмата и по една на секоја страна.
Оклопот на бродот се состоел од оклопен појас кој бил 203мм дебел и бил покриен со 115мм дебели попречни прегради на двата краја од тврдината, а Казематната батерија била заштитена со 125мм дебели плочи.
2 Историја на услуги
''Принц Еуген'' бил положен во морнаричката база Пула во октомври 1874 година, а се сметало дека наводно бил истиот брод што бил положен во 1861 година, бидејќи австроунгарскиот парламент одобрил таканаречена програма за реконструкција на тој ''Принц Еуген'', а шефот на австроунгарската морнарица, вицеадмиралот Фридрих фон Пек, прибегнал кон измама со цел да го избегне парламентарното непријателство кон новата цврста конструкција и побарал средства за модернизација на претходниот брод, но всушност, тој го разложил тој брод, при што само машините, деловите од оклопната плоча и другата разна опрема биле вградени во новиот брод.
Неговиот завршен труп бил спуштен на 7 септември 1877 година, а работите за опремување биле завршени до ноември 1878 година, кога бил пуштен во употреба во флотата за да може на 9 ноември да започне со морските проби.
Владата им дала низок приоритет на поморските активности, особено во 70 години од 19 век и како резултат на тоа, недостатокот на средства спречил активна политика на флотата.
Железно обоената флота, вклучувајќи го и ''Принц Еуген'' била држена надвор од употреба во Пула и ставена во резерва, а единствените бродови што имале значајна служба во тој период биле неколку фрегати со завртки испратени во странство.
Во 1880 година, ''Принц Еуген'' ја намалил својата едрилица, а истата година ''Принц Еуген'', железно обоената Кустоза и неоклопната фрегата Лаудон учествувале во меѓународна поморска демонстрација против Отоманското Царство за да ги принудат Османлиите да го префрлат градот Улцињ на Црна Гора во согласност со условите на Берлинскиот конгрес од 1878 година.
Од 6 јуни до 11 јули 1887 година, ''Принц Еуген'' служел како адмиралски брод на летната ескадрила за обука во кој период бил присутен за време на прегледот на флотата одржан за кајзерот Франц Јосиф на 4 јули.
Во 1888 година, ''Принц Еуген'' и австроунгарска ескадрила отпатувале во Барселона, Шпанија, за да учествуваат на церемонијата на отворањето на Барселонаската универзална изложба и ова претставувала најголемата ескадрила на австроунгарската морнарица што дејствувала надвор од Јадранот.
Новата програма за изградба кон крајот на 90 години од 19 век и почетокот на 20 век барала од Австро-унгарската морнарица да ги отфрли старите и застарените бродови за да ги намали годишните буџети, па овие бродови во голема мера биле повторно користени во секундарни намени.
На 30 декември 1904 година, ''Принц Еуген'' бил избришан од поморскиот регистар и претворен во поправен брод, а работата за пренамена започнала во 1906 година, што вклучувало отстранување на неговото вооружување и мотори и инсталирање на кран што бил отстранет од борбениот брод ''Ерцехерцог Фридрих''.
Тој бил повторно пуштен во употреба на 31 јули 1909 година со новото име ''Вулкан'', бидејќи неговото претходно име било потребно за ''Принц Еуген'', нов борбен брод од дредноут.
На 16 јуни 1910 година, заштитениот крстосувач ''Зента'' го одвлекол ''Вулкан'' до Шибеник, каде што бил базиран до крајот на својата кариера во текот на Првата светска војна.
По поразот на Австро-Унгарија, бродот бил запленет од Италија во 1919 година како воен подарок, а во повоените преговори што следеле по Договорот од Сен Жермен, со кој бродовите на поранешната Австро-унгарска морнарица им биле доделени на сојузниците, го доделиле бродот на Југославија, но Италија никогаш не го предала бродот, а неговата конечна судбина останала непозната.