Виенски валцер

Виенски валцер (|Wiener Walzer) е жанр на салонски танци. Се препознаваат најмалку четири различни значења. Историски првата смисла, името може да се однесува на неколку верзии на валцерот, вклучувајќи ги и најраните валцери направени во сала за танцување, танцувани под музика на виенски валцер.
Она што сега се нарекува виенски валцер е оригиналната форма на валцерот. Тоа било првиот танц за салонски бал, изведен во затворена положба или позиција „валцер“. Танцот, популарно познат како валцер, всушност е англискиот или бавниот валцер, танцувајќи приближно 90 отчукувања во минута со 3 удари до лентата (меѓународен стандард од 30 мерки во минута ), додека виенскиот валцер се танцува околу 180 отчукувања (58-60 мерки) во минута. Сепак, до ден -денес, во Германија, Австрија, Скандинавија и Франција, зборовите de (Германски), da (Дански, норвешки и шведски) и fr (Француски) сè уште имплицитно се однесуваат на оригиналниот танц, а не на бавниот валцер.
Виенскиот валцер е вртежен танц каде танчерите постојано се вртат или кон десното на лидерот (природно) или кон лево на водачот (обратно), прошарано со ''чекори за промена што'' не ротираат за да се префрлат помеѓу насоката на ротација.
Како што еволуира валцерот, некои од верзиите направени со оригиналното брзо темпо се нарекуваа специјално „виенски валцер“ за да се разликуваат од побавните валцери. Во модерната сала за танц, се препознаваат две верзии на виенски валцер: меѓународен стил и американски стил.
Денес виенскиот валцер е и партнерски танц, кој е дел од меѓународната стандардна поделба на современиот танц. Серијата валцер е членство во Њујорк, посветено на зачувување на традицијата на виенскиот валцер пред Првата светска војна. Организира програма за танци.
1 Историја
Виенскиот валцер, наречен така да се разликува од валцерот и францускиот валцер, е најстариот од сегашните танцови за бал. Се појавил во втората половина на 18 век од германскиот танц и Лендлер во Австрија и бил популарен и подложен на критики. Во тоа време, валцерот, како што е опишано во списание од 1799 година, го изведувале танчери кои ги држеле долгите наметки за да ги спречат да се влечат или да не се газат. Танчерите ги кревале фустаните и ги држеле високо како наметки, а тоа ги носи и двете тела под едно покритие. Оваа акција, исто така, барала телата на танчерите да бидат многу блиски заедно, и оваа блискост привлекла морално омаловажување. Во 1797 година, Волф објавил памфлет против танцот насловен „Доказ дека валцерс е главен извор на слабост на телото и умот на нашата генерација“. Но, дури и кога се соочил со сета оваа негативност, станала многу популарна во Виена. Големи танц сали како Зум Сперл во 1807 година и Аполо во 1808 година биле отворени за да обезбедат простор за илјадници танчери. Танцот стигнал и се проширил во Англија некаде пред 1812 година. Воведен бил како германски валцер и станал огромен хит. Тој се здобил со терен преку Виенскиот конгрес на почетокот на 19 век и со познатите композиции на Јозеф Ланер, Јохан Штраус I и неговиот син, Јохан Штраус Втори.
Првично, валцерот бил значително различен од неговата денешна форма. Прво, паровите не танцувале во затворена положба како денес. Илустрациите и описите јасно покажуваат дека паровите танцувале со положба на рацете слична на онаа на претходните ора, Лендлер и Алеманде. Застојот бил на моменти полузатворен, а понекогаш и рамо до рамо. Рацете биле испреплетени и кружечките движења биле направени под кренати раце. Ниту еден пар во чинијата на Вилсон не е прикажан во блиска прегратка, но некои се во затворена положба еден спроти друг. Друга значајна разлика од сегашната техника било тоа што стапалата биле искривени и кревањето на стапалото за време на танцот било многу поизразено. Ова може јасно да се види на сликата, и таквиот стил ги наметнува своите ограничувања за тоа како може да се изведе танцот.
За да разбереме зошто Куири вели „Појавата на валцер во учтивото општество беше едноставно најголемата промена во танцовата форма и начинот на танцување што се случи во нашата историја“, треба да сфатиме дека сите европски социјални танци пред валцерот биле заеднички секвенца танци, бидејќи сите танчери на подот учествувале во претходно поставена шема (честопати избрана од господар на церемонијата). Танчерите одделно, и како двојки, се соочиле нанадвор со гледачите исто колку и со внатрешноста. Така, сите присутни учествувале како танчери или како гледачи. Ова бил начин со селскиот танц и сите претходни популарни танци. Со валцерот, двојките биле независни еден од друг и биле свртени еден кон друг (иако не во близок контакт). Лорд Бајрон напишал бесно писмо, кое му претходи на неговата песна „Валцер“, во кое тој ја осудува анти-социјалната природа на танцот, а двојката „како двајца коксери плукани на ист бодкин“.
2 Техника и стилови
Виенскиот валцер е вртежен танц каде танчерите постојано се вртат или во насока на стрелките на часовникот („природно“) или спротивно од стрелките на часовникот („обратно“), прошарани со чекори за промена што не ротираат за да се префрлат помеѓу насоката на ротација. Вистинскиот виенски валцер се состои само од свијоци и промена на чекори. Останатите потези како што се флекерлите, фигурите во американски стил и страничните вртења или вртења под пазувите се модерни пронајдоци.
Конкурентните стилови на виенскиот валцер имаат намален број чекори, во зависност од стилот и нивото на натпреварување или нивото на испит за медали.
2.1 Виенски валцер во меѓународен стил
Виенскиот валцер во меѓународен стил се танцува во затворена положба. Наставната програма е ограничена на природни и обратни пресврти, затворени и отворени промени, флакерли, контра-проверка, лево размахване и вртење на стожерот за време на кантер (стожерски стожери).
Во натпреварот на Светскиот совет за танц, не се исклучени распоредувачките стожери.
2.2 Виенски валцер во американски стил
Виенскиот валцер во американски стил има многу повеќе слобода, и во танцови позиции и во наставната програма.
3 Поврзано
* Валцер
* Австриско народно танцување
* Сала за танц