procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Лушпаровидни

Лушпаровидни — група на влекачи која се состои од сите диапсиди поблиски со гуштерите отколку со архосаурите (вклучувајќи ги крокодилите и птиците). Единствена група со денешни претставници е ''Lepidosauria'': денешните гуштери, змии и туатара.
1 Систематика
* Поткласа Diapsida
** Инфракласа Lepidosauromorpha
***''Acerosodontosaurus'' †
*** Надред Sauropterygia - плезиосаури †
*** Lepidosauriformes
**** Ред Eolacertilia †
**** Надред Lepidosauria
***** Ред Sphenodontia - Tuatara
***** Ред Squamata
****** Подред Lacertilia* - гуштери
******* Фамилија Mosasauridae
****** Подред Serpentes - змии
****** Подред Amphisbaenia - прстенари (или црвовидни гуштери)
Едногодишно растение

Едногодишно растение — растение што ‘рти, цвета и умира во рок од една година или сезона. Вистинските едногодишни растенија живеат над една година само ако се спречени да создадат семе. Некои бессемени растенија исто така се сметаат за едногодишни, иако не даваат цветови.
Во градинарството, годишно растение е она шо се одгледува надвор, во текот на пролетта и летото и преживува токму една сезона на раст. Многу прехранбени култури се (или се одгледуваат како) едногодишни. Тука спаѓаат сите припитомени житарки. Некои повеќегодишни и двегодишни растенија во градините се одгледуваат како едногодишни од практични причини, особено доколку не се отпорни на студот на локалната клима. Морковот, целерот и магдоносот се вистински двегодишни растенија што обично се одгледуваат како едногодишни поради корењата и листовите. Доматот, слаткиот компир и пиперката се нежни повеќегодишни растенија што најчесто се одлегуваат како едногодишни.
Украсни повеќегодишни растенија што се огледуваат како едногодишни се пукалецот, бегонијата, зјајката, здравецот, украсната коприва (колеус) и петунијата.
Кај некои видови едногодишни растенија животниот циклус („од семе до семе“) може да трае само еден месец, иако највеќето траат неколку месеци. Репката има циклус од пет месеци ако се одледува во флуоресцентни лампи во просторија. Многу пустински едногодишни растенија се терофити, бидејќи циклусот како растенија им трае неколку недели, а остатокот од годината го проведуваат како семки за да ги преживеат сушните услови.
Примери за вистински едногодишни растенија се пченката, пченицата, оризот, марулата, грашокот, лубеницата, гравот, цинијата и невенот.
1 Поврзано
*Двегодишно растение
*Повеќегодишно растение
Религија во Грција

Источното Православно христијанство е религија на 95% до 98% на грчкото население.
Според последната анкета спроведена од страна на Евробарометар во 2005,* 81% од грчките граѓани одговориле дека "веруваат во Бог односно дека тој постои".
* 16% одговориле дека "веруваат во некоја друга натприродна сила".
* 3% одговориле дека "не веруваат ниту во Бог ниту во некоја друга сила".
1 Православие
Грчката православна црква, која е член на Источната Православна црква, е запишана во уставот на Грција. Нејзините членови се од 95% до 98% од населението. Од нив, околу 700.000 до 1 000 000 се членови на старата православна црква.
2 Католизам
2.1 Римокатолизам
Бројот на римокатолиците во Грција е околу 50.000. Овие верници ги има низ целата територија на земјата, но главно живеат на Кикладите и по Јонските Острови. Присуството на католиците во грчките острови се должи на доминација на Венеција на овие простори во средниот век. Римокатоличката заедница е зголемена во последниве години како резултат на имиграцијата и денес брои околу 200.000.
2.2 Гркокатолизам
Вкупниот број на гркокатолиците во земјата е околу 5.000 и тие најчесто живеат во Атина.
3 Протестантство
Бројот на Протестантите, вклучувајќи ги и членовите на Грчката Евангелистичка црква и Слободната Евангелистичка црква, е околу 30.000.. Бројот на членовите на Саборот на Бога и другите Пентекостни нзависни цркви е околу 12.000 членови.
4 Ислам
Муслиманите во Грција се претежно од турско потекло иако има и заедница на грчки муслимани. Бројот на следбениците на исламот се проценува на 97.604 луѓе или 0,95% од вкупното население, според пописот во 1991 година. Бројор на имигрантските муслимани се проценува од 200.000 до 300.000.
5 Јудаизам
Еврејската заедница во Грција во моментов изнесува околу 5.500 луѓе, главно концентрирани во Атина, Солун, Лариса, Волос, Јанина, Трикала и Крф, додека многу помалку ги има во Кавала и Родос.
Тахир Кадриу

Тахир Кадриу (албански: ''Tahir Kadriu'') — македонски економист и политичар од албанско потекло. Роден е на во Тетово, Македонија. Завршил Економски факултет. Бил претседател на Околискиот комитет на Сојузот на младината, член на Околискиот комитет на СКМ и потпретседател на Собранието на општина Тетово. Исто така, бил член на ЦК на СКМ и член на постојаниот дел на Конференцијата на СКМ, пратеник во Републичкиот собор на Собранието на СРМ, пратеник во Соборот на народите и пратеник
во Општествено-политичкиот собор на Собранието на СФРЈ.
Национален атлас на Соединетите Држави

Националниот атлас на Соединетите Држави (англ. ''National Atlas of the United States'') е интернет-атлас во издание на Министерството за внатрешни работи на САД.
Бидејќи е дело на Владата на САД, атласот и картите во него се во јавна сопственост.
Во 1970 е објавено печатено издание; ова издание повеќе не се печати, но Библиотеката на Конгресот ја има објавено на интернет, како дел збирката „Американски спомен“ (''American Memory'').
Саво Костовски

Саво Костовски (Леуново, Гостиварско, - Скопје, ) — македонски комунист, учесник во НОВ. Носител е на Партизанска споменица 1941.
1 Животопис
Завршил гимназија во Тетово, каде што се вклучил во прогресивното младинско движење во 1937 година. Бил член на СКОЈ од 1941 година, член на КПЈ од 1942 година, секретар на Организација на КПМ во Леуново (1943), борец на Кичевско-мавровскиот партизански одред (мај 1943), политички комесар на Мавровската НОП чета, секретар на СКОЈ во втората чета на Македонско-косовската НОУБ (ноември 1943) и политички комесар на баталјон (1944).
По Ослободувањето, тој бил во воена служба до 1956 година. Бил секретар на Општински комитет на СКМ во Гостивар.
Клеман Адер

Клеман Адер , - , ) бил француски инженер и пронаоѓач.
Клеман Адер е првиот човек кој летал со авион т.н. летало кое има сопствен погон. На 9 октомври 1890 година прелетал со својот "Еол" 60 на метри. Клеман Адер го измислил и самиот збор ''авион'' кој останал до ден денес. Еолот повеќе личел на лилјак со крилја од растегната свила, а три четворокракни елиси ја придвижувале парната машина.А дер за конструација на својот авион ги потрошил сите пари со кои располагал, па веќе не можел да го усовршува авионот. Сепак тој е еден од пионерите на воздухопловството.
Јефрем (Јанкович)

Јефрем Јанкович (Јефтимије) - Тетоец (Тетово или Скопје, ок. 1658 г. – Русија, 18 (29) март 1712) бил руски митрополит од српско/македонско потелко.
Во 1690 година со бегалското население предводено од патријархот Арсение III Црноевиќ емигрирал на австриска територија. Од 1695 до 1703 година епископувал во Мохачко-сигетско-печујската епархија. Бил против прифаќањето на унијатството и дошол во судир со месните духовни лица. Отишол во Русија и до крајот на животот бил суздаљски и јурјевски митрополит.
Борка Аврамова

Борка Аврамова (Тетово, – Загреб, ) — македонска вајарка. Дипломирала на Академијата за ликовна уметност во Загреб во 1953 година. До 1960 г. дејствувала во Скопје, каде што во 1954 година имала самостојна изложба, прва самостојна изложба на македонски вајар. Изложила портрети со етнографски обележја, но со модерна форма и без класични анатомски пропорции од кои најпозната е „Шиптар“ од 1954 година.
Илија Николовски-Луј

Илија Николовски-Луј (Прилеп, - Скопје, ) - македонски композитор и педагог.
Музика учел во Белград и Софија, а дипломирал на Педагошката академија во Скопје. Тој бил еден од првите организатори на музичкиот живот во Република Македонија. Како учесник во НОВ, во 1944 година формирал хор и дувачки оркестар. Бил директор на Средното музичко училиште во Скопје во периодот од 1947 до 1973 година, каде што истовремено предавал и труба. Како долгогодишен раководител на оваа институција, дал голем придонес во поставувањето и развојот на музичкото образование. Од 1979 година патрон на Музичко-балетскиот училиштен центар „Илија Николовски-Луј“ се слави на денот на неговата смрт.
Гавро Богоевиќ

Гавро С. Богоевиќ — виден македонски фармацевт. Роден е во Тетово на во 1884 година. Дипломирал во Виена во 1906, ја нострифицирал дипломата на цариградскиот медоцински факултет и отворил своја аптека во Скопје (1907-1908) со лабораторија за производство на фармацевтски препарати. Бил претседател на Дисциплински суд во Секцијата на Аптекарската комора на Кралството Југославија. Починал во Скопје во 1948 година.
Дивна Лакинска

Дивна Ристова Лакинска (Тетово, - ) — македонски андрагог.
1 Животопис
Лакинска е родена во Тетово на 1 ноември 1941 година. Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје (1966). Магистрирала на Филозофскиот факултет во Белград (1983), каде што и докторирала (1989). Работела како средношколски професор, а од 1971 година, таа била професор на Вишата школа за социјални работници, подоцна Институт за социјална работа и социјална политика при Филозофскиот факултет во Скопје, каде што била редовен професор (од 2005). Ги предавала предметите: педагогија, општа андрагогија, социјална андрагогија, геронтологија и др. Во повеќе наврати, таа била раководител на Институтот за социјална работа и социјална политика. Таа била член е на раководни тела на повеќе меѓународни здруженија и установи. Била носител и координатор е на голем број домашни и меѓународни истражувачки проекти од областа на општествената политика и заштита на различни општествено загрозени категории на лица. Автор е на 60 труда од областа на образованието и општествената работа.
2 Библиографија
* Семејството и образованието, 1987;
* Државна стратегија за социјален развој на Република Македонија (''Country Policy Paper of the Republic of Macedonia''), 1997;
* Загрозеноста на ромските деца во Општината Шуто Оризари (''''), УНИЦЕФ, 2000.
Религија во Латвија

Религијата во Летонија во минатото била проследена со вековни конфликти. Христијанството како религија во Летонија било воведено релативно доцна, во 13 век. Евангелистичката Лутеранска црква на Летонија има 450.000 членови., а Летонската Православна црква, која има статус на полуавтономна има 350.000 членови. Вкупниот број на Римокатолици се 430.000. Историски погледнато, западните и централните делови на земјата се претежно протестанти, а источнокатоличките.
1 Наводи
Илија Антевски - Смок

Илија Антески - Смок (Тетово, – Тирана, ) — македонски комунист, учесник во НОВ.
1 Животопис
Во 1939 година се запишал како вонреден студент на Правниот факултет во Белград. Бил вработен во монополот во Тетово. Станал член на СКОЈ во 1940, а потоа, во септември 1941 година и член на КПЈ и на Месниот комитет во Тетово.
Од јуни 1942 година е принуден да живее илегално, а на почетокот на септември 1942 година заминува во партизани. Тогаш се приклучил на во Гостиварско-мавровскиот НОПО ''Кораб''. Станува инструктор на Окружниот комитет на КПЈ за делот на Македонија под италијанска окупација и политички комесар на Мавровскиот партизански одред.
На 27 април 1943 година бил заробен во Ново Село од балистите, со уште девет други партизани. Прво бил затворен во Гостивар, а потоа бил спроведен во Тирана. По кратко сослушување бил осуден на смрт со бесење и казната била извршена во Тиранскиот затвор, ноќта на 16 и 17 мај 1943 година. Заедно со него, биле убиени уште пет македонски комунисти, заробени заедно со Илија Антески - Смок кај Ново Село.
2 Поврзано
* Зора Антеска
Драган Бојаџиев

Драган Бојаџиев (, - , е македонски музички публицист. Студирал на Одделот за историја на музиката на Музичката академија во Љубљана. Дипломирал на Теориско-наставничкиот оддел на ФМУ во Скопје. Бил соработник и долгогодишен главен музички уредник на Радио Скопје. Авторм е на прилози, коментари и критики во емисиите на Радиото и во периодичните публикации.
Павлина Апостолова

Павлина Апостолова - Богданова (, - , ) — македонска оперска певица, сопран, првенка на Операта на Македонскиот народен театар.
1 Животопис
Апостолова е родена на 16 мај 1927 година во Тетово. Пеење учела кај вокалните педагози: ''Н. Кунели, З. Шир и П. Богданов–Кочко'', а се усовршувала во Италија и во Виена. Во 1950 година дебитирала на оперската сцена на МНТ со улогата на Мими во операта Боеми. Постојан член на Операта и на МНТ (1950–1983). Реализирала 40 улоги од класичниот, современиот и домашниот оперски репертоар. Меѓу нив се издвојуваат: ''Констанца'' (Грабнување од сарајот), ''Розина'' (Севилскиот бербер), ''Виолета Валери'' (Травијата), ''Мими'' (Боеми), ''Абигаила'' (Набуко), Норма, ''Чо-Чо-Сан'' (Мадам Бетерфлај). Настапувала и на концертниот подиум, посебно негувајќи го македонското музичко творештво. Како лирско-колоратурен сопран, во толкувањето на улогите, успешно го соединува вокалниот момент со разиграноста и сценскиот шарм.
Автор е на монографијата ''Мојот пат во оперската уметност''. Гостувала во сите поголеми оперски центри на поранешна Југославија.
По кратко боледување починала во Скопје на 14 април 2018 година.
Сонатина

Сонатина е едноставна и кратка соната
Зборот сонатина потекнува од италијанскиот јазик и означува звучење. Се состои од еден, два или три дела(става), кои имаат различна форма, темпо и содржина.
Панче Васоски

Панче Васоски - Камџик (, - , ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Пензиониран бил како директор на Музејот на тетовскиот крај.
1 Филмографија
Васовски играл во повеќе од дваесет улоги тој во македонската филмска продукција претставувал еден од најприсутните и незаобиколиви толкувачи на помали улоги и епизоди. Учествувал во следниве филмски проекти:
1950-ти
1952, Фросина, Селанец
1955, Волчја ноќ, /
1958, Мис Стон, /
1960-ти
1960, Капетан Леши, Поручник Петровиќ
1961, Солунски атентатори, /
1961, Мирно лето, /
1962, Обрачун, Сулејман Тенова
1964, Под исто небо, /
1965, Денови на искушение, Бродски
1966, До победата и по неа, /
1967, Македонска крвава свадба, /
1968, Планината на гневот, /
1968, Брат на докторот Хомер, /
1969, Републиката во пламен, /
1969, Време без војна, /
1970-ти
1971, Жед, /
1971, Македонски дел од пеколот, /
1971, Делба ТВ филм, /
1972, Истрел, /
1973, Смилевскиот конгрес ТВ филм, /
1975, Јад, /
1976, Најдолгиот пат, Џевдет
1977, Најдолгиот пат ТВ серија, Џевдет
1977, Исправи се, Делфина, Таткото на Делфина
1979, Курирот на Гоце ТВ серија, Делчо
1980-ти
1980, Време, води, Пантелеј
1980, Учителот ТВ филм, /
1982, Јужна патека, /
1982, Време на летала ТВ филм, /
1984, Опасни траг, Албанец 2
1986, Климент Охридски ТВ филм, /
1987, Трето доба ТВ серија, /
1989, Кога меракот пее ТВ-серија
1990-ти
1992, Време, живот, Трпе
Гафур Џабир Ахмети

Гафур Џабир Ахмети (албански: Gafur Xhabir Ahmeti) (Пршовце, Тетовско, ― македонски писател, публицист и преведувач од албанска народност.
1 Животопис
Ахмети е роден на 29 октомври 1945 година во тетовското село Пршовце. Основно образование завршил во родното место, учителска школа во Тетово, а потоа дипломирал на Групата за албански јазик и книжевност на Филолошкиот факултет во Скопје. Работел како новинар во весникот „''Flaka e vëllazërimit''“ (Флака е велазримит; во превод: Пламенот на страста), а потоа како дописник на „''Rilindja''“ (Рилиндја; во превод: Препород) во Приштина. Вработен бил во Министерството за надворешни работи на Македонија. Пишувал проза, романи и драми. Преведувал од албански на македонски и обратно.
2 Библиографија
* Стеблата на едно дрво, 1982;
* Освен зборовите на песната, раскази 1989;
* Повторно се врати, 1977;
* Pasardhësit e Katit; превод: М. Фотев, Потомците на Кат;
* Цвеќиња во ќерпич, роман, 1984;
* Две драми, 1979.
Драган Геров

Драган Геров (Тетово, - Скопје, ) — припадник на првата генерација македонски современи повоени новинари.
1 Животопис
Роден е во Тетово на 7 октомври 1923 година. Во јули 1944 година како член на АГИТПРОП при Главниот штаб на НОВМ, тој го подготвувал Првото заседание на АСНОМ. Од 1950 г. е еден од уредниците на „Спортски глас“, а наредната година преминал во Радио Скопје каде што останал сè до пензионирањето во 1985. Бил долгогодишен уредник и коментатор во Надворешно-политичката редакција и во еден мандат главен уредник на Информативно-политичката програма на Радио Скопје. Во периодот од 1975 до 1980 бил дописник на Радио Скопје од Варшава. Починал во Скопје на 22 јуни 2004 година.
Еротеј (отец)

Еротеј (роден во Варвара - ) Лешок, (световно име: Лаврентие Давидов), македонски игумен. Завршил ќелијно училиште во Софија и го добил чинот јеромонах.
Служел во црквата „Св. Никола“ во Тетово во 1898 година. Бил игумен на Лешочкиот манастир од 1898 па сè до смртта во 1910 година. Бил истакнат во настанот опеан во народната песна за сардисувањето на манастирот во 1905 година, кога со мудрост и со храброст, го спречил масакрирањето на масата верници во манастирот, сардисан од Албанци, за време на манастирскиот празник.
Религија во Италија

Римокатолицизмот е најголемата верска организација во Италија. Според некои податоци, нивниот процент е 87,8% од вкупниот број на населението од кој 30.8% посетуваат верски објект секоја недела. Меѓутоа, постојат и некои важни религиозни малцинства.
Според последната анкета спроведена од страна на Евробарометар во 2005,,* 74% од италијанските граѓани одговориле дека "веруваат во Бог односно дека тој постои".
* 16% одговориле дека "веруваат во некоја друга натприродна сила".
* 6% одговориле дека "не веруваат ниту во Бог ниту во некоја друга сила".
Михаил Гугувчевски

Михаил Гугувчевски (Тетово, – Скопје, бил македонски агроном, редовен професор на Факултетот за земјоделски науки и храна во Скопје. Дипломирал и се вработил на земјоделскиот факултет во Скопје (1961–1975). Докторирал на темата „''Пораст и развиток на меката пченица (Tr. Aestivum L.) во агроеколошките услови на Овче Поле''“ на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје во 1969 година. Во НОБ учествувал од 1944 година. Пред тоа бил вклучен на заднинска работа. Автор е на поголем број научни и стручни трудови.
Џорџето Џуџаро

Џорџето Џуџаро (роден на 7 август 1938 г.) е италијански автомобилски дизајнер, подеднакво одговорен како за развојот на т.н. супер автомобили, така и за популарните автомобили што се возат секојдневно. Роден е во Гарешо, провинција Кунео, регион Пиемонт во Италија.
Во 1999 г. Џуџаро беше прогласен за Автомобилски дизајнер на годината, а во 2002 г. е примен во Automotive Hall of Fame.
Освен автомобили, Џуџаро има дизајнирано и тела за фотоапаратите Никон (Nikon), компјутерски прототипови за Ејпл (Аpple), а разви и нова форма на пастата “Мерил“ (Marille).
1 Модели дизајнирани од Џуџаро
Јордан Ѓорѓевски

Јордан Ѓорѓевски (Тетово, – Скопје, ) — македонски агроном.
1 Животопис
Ѓорѓевски е роден во Тетово на 7 декември 1910 година. Основно училиште завршил во Тетово, а Земјоделско-шумарски факултет во Земун – Србија во 1934 година. Работел во опитните станици во Сараево, Топчидер – Белград и во Скопје. Специјализирал една година во Грција за селекција на памукот. Во 1948 година доаѓа на Земјоделско-шумарскиот факултет во Скопје, како предавач по индустриски култури, каде и се пензионирал како професор. Учествувал во работата на повеќе тела и комисии. Објавил повеќе научни и стручни трудови од областа на индустриските култури, посебно за памукот. Автор е и на учебникот по индустриски култури.
Димо Гавровски - Кара

Димо Гавровски - Кара ( во — во ) — македонски партизан, револуционер, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Роден е во Тетово во 1921 година ѝ се школувал во тетовската гимназија, каде што се вклучил во младинското движење (1938-1940 година). Бил член на КПЈ и на МК на КПЈ во Тетово (1941) и член на Окружниот (1942) и на Обласниот комитет на КПЈ за територијата на Македонија под италијанска окупација (1943), одговорен за Кичевскиот регион. Дејствувал на поширокиот реон на територијата на западна Македонија. Загинал во борба со балистите во гостиварско во 1944 година.
По него е именувана една улица во градот Тетово.
Душко Малевски

Душко Малевски (Тетово, - Скопје, ) бил македонски новинар, еден од најпознатите македонски надворешно-политички коментатори и уредници. Во новинарството бил од 1948 година. Од 1951 во „Нова Македонија“ каде што останува до пензионирањето во 1985. Тој е ден од основачите на неделникот „Репортер“. Бил известувач од многубројни значајни настани и форуми во светот. Единствен новинар на „Нова Македонија“ што бил постојан дописник од Париз, Рим, Атина и Софија. Бил учесник во НОБ.
Габро

Габро е длабинска магматска карпа од групата на габровите и базалтите. Има зрнеста структура, а текстурата е најчесто масивна. Изграден е од следните минерали: базични плагиокласи, моноклински пироксени и оливин, а како акцесорни минерали се појавуваат илменит, апатит и магнетит.
Многу е честа појавата на секундарни минерали во габровите, како што се: сосирит, уралит, сфен, епидот, калцит и хлорид.
Габрото обично се појавува во поголеми магматски тела, има темнозелена до црна боја. На подрачјето на РМ габрови се појавуваат во рамките на офиолитската секвенца на океанската кора во комплексот Демир Капија–Гевгелија.
Матеј Геров

Матеј Геров (Тетово, — Софија, ) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Женевската група и Македонската револуционерна организација, подоцна новинар во Бугарија.
1 Животопис
Геров е роден во Тетово на 14 октомври 1871 година. Студирал на Правниот факултет во Софија. На 27 септември 1903 година се пријавил да ги продолжи студиите во последниот семестар на Правниот факултет во Белград. Како член на ВМРО од крилото на „сарафистите“ бил испратен е да го аранжира пречекот на Борис Сарафов во српската престолнина за разговорите со српските државници и новинари во ноември 1903. Ја поддржувал националната програма на Македонскиот клуб и на весникот „Балкански гласник“ и изјавил во печатот дека „не е ни Србин, ни Бугарин, туку Македонец“. Во следната година ја напуштил Србија. Подоцна учествувал во формирањето на Сојузот на бугарските конституциони клубови во 1908 и како новинар, наполно се предал во служба на бугарската политика во Македонија.
2 Поврзано
* Мара Бунева
Софре Ѓорѓевски

Софре Ѓорѓевски (Радиовце, Тетовско, ? – ?, 1963) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација
1 Животопис
Ѓорѓевски е роден во тетовското село Радиовце. Тој бил еден од првите членови на Македонската револуционерна организација во Тетовско, војвода на чета (со решение на Тетовскиот местен комитет), која дејствувала во подрачјето на планината Сува Гора во Тетовско и Гостиварско. Учесник е во Илинденското востание, во борбите во Кичево. Во тетовските провали, тој бил уапсен и затворен во Куршумли ан во Скопје (1905–1908). Носител е на Илинденска споменица.
Религија во Грузија

Поради фактот што во Грузија живеат различни етнички заедници, соодветно на тоа во земјата има повеќе видови на религиозни организации.
1 Историја
Грузија има долга историја на верската хармонија во рамките на своите граници, и покрај историските конфликти со околните народи. Во текот на својата историја, различни верски организации опстојувале на териториијата на денешна Грузија, проследени од верски дискриминации. Еврејските заедници главно се населени во двата најголеми градови Тбилиси и Кутаиси. Азербејџанските групи, кои во главно се муслимани се концентрирани главно во новните автономни области во земјата. Ерменската Православна црква, која на некој начин се разликува од грузиската, има статус на автокефална црква.
Според Уставот на Грузија, верски институции се одвоени од Владата и секој граѓанин има право на избор на религија. Во историјата, Евангелието било проповедано на овие простори од страна на Апостол Андреј, Апостол Симон и Апостол Матеј. Кавкаска Иберија официјално била христијанизирана во 326 Света Нина од Кападокија. Грузиската Православна Црква, добила статус на автокефална во 4 век за време на владеењето на кралот Вахтанг Горгасали.
2 Христијанство
Денес, поголемиот дел од населението на Грузија се православни христијани, пред сè членови на Грузиската Православна Црква. Од нив (82%), околу 2% се припадници на Руската православна црква, околу 3,9% од населението Ерменската апостолска црква, од кои речиси сите се етнички Ерменци.
Католиците сочинуваат околу 0,8% од населението и главно се наоѓаат во јужниот дел на Грузија и еден мал број во Тбилиси.
3 Ислам
Според информации на ЦИА, муслиманите се околу 9,9% од населението, и главно се наоѓаат во регионоите на Аџарија и Долна Картли а ги има и во престолнинара Тбилиси.
4 Јудаизам
Исто така, постои значителен број на Еврејско население во Тбилиси каде имаат изградено две синагоги.
5 Наводи
Терцијар

Терцијар — геолошки период од изумирањето на диносаурусите, приближно пред околу 65 милиони, и почетокот на последното ледено доба (квартер) пред околу 1,8 милиони години. Според моментно важечката временска скала, наместо терциерот стојат два периода: палеоген и неоген, кои понатаму се поделени на епохи. Според тоа, терцијарот е времето од почетокот на геолошката епоха палеоцен до крајот на геолошката епоха плиоцен.
На почетoкот на терцијарот цицачите ги замениле влекачите како доминантна група `рбетници. Секоја епоха на терцијарот е определена според одреден стадиум во развојот на цицачите. Најраните препознатливи хоминоидни предци на човекот Proconsul и Australopithecus се појавиле во овој период. Денешните птици, влекачи, водоземци, риби и безрбетници или веќе биле бројни на почетокот на овој период или се појавиле на самиот негов почеток. Се појавиле и современите фамилии на цветниците. Морските безрбетници и `рбетници претрпеле средно ниво на еволуција.
Климата во текот на терцијарот полека почнала да се лади, почнувајќи од палеоценот со тропско-кон-умерени температури, а се завршила со широко замрзнување на крајот на периодот.
Абу Бакр

Абу Бакр Ас-Сидик (Абдала ибн Аби Кухафа) (арапски: أبو بكر الصديق или عبد الله بن أبي قحافة; транслитерација: ''Абу Бакр Ас-Сидик'' или ''Абдула бин Аби Кухафа'', турски: ''Ебу Бекир'', околу 573 — 23 август 634) — очув на Мухамед, негов најдобар другар и советник, кој ги наследил политичките и административни функции на пророкот, а со тоа иницирајќи го создавањето на функцијата калифат. Тој исто така бил прв претворач на исламот. Мухамед го одликувал со титулата Сидик, верност на неговата моќ да размислува за вистината.
1 Калифат
По смртта на Мухамед, тој станал првиот муслимански владетел (632-634), а Сунитите го сметаат сметаат за прв ''рашидун'' („праведен халиф“). Во шиитскиот ислам, тој се смета за узурпатор и политички опортунист. Неговиот калифат траел две години и три месеци, време за кое за тоа време ја консолидирал муслиманската држава. По смртта на Мухамед, некои племиња се побуниле, па за возврат тој се борел против неверството во исламот, за да се воспостави исламската власт во цела Арабија. Тој исто така освоил териториите од Сирија и Ирак. Абу Бакр е познат и по собирањето на стохови од Куранот и ставајќи ги во последната книга. Многу хафизи (лица коишто го знаат Куранот на памет) умреле во наведените војни претходните војни, па тој бил загрижен за зачувување на Куранот. Тој, исто така, овозможил Куранот да се преведе во различни верзии од арапсикиот јазик.
2 Поврзано
* Рашидунски халифат
* Мухамед
* Калу
* Умар
* Утман
* Али
* Сахаба
Палеозоик

Палеозоик е долга геолошка ера во развојот на Земјата која почнала пред околу 542, а траела до пред околу 251 милиони година, сметајќи од сегашно време. Називот потекнува од грчките зборови „палео“ (стар) и „зооик“ (живот). Палеозоикот е прва (најстара) ера на еонот фанерозоик.
Палеозоикот се дели на периоди, одејќи од најстариот кон најмладиот: камбриум, ордовик, силур, девон, карбон и перм.
Периодот на камбриум претставува период на зачетокот на животот. Во камбриумот, пред околу 540 милиони години, на копното немало никаков живот, но затоа во морето живееле разновидни растенија и животни со меко тело: мекотели, медузи, сунѓери. Познато е дека трилобитите имале големо хоризонтално распространување, но и дека голем број родови изумреле кон крајот на камбриумот. Во текот на следните 160 милиони години се појавиле нови морски животни: корали и морски лилјани, како и необични риби без вилици наречени безвилични ’рбетници или „тркалезноусти“. Воедно тие се и првите ’рбетници. Наскоро морињата и океаните ги населиле разни видови риби, кои потоа тргнале и во слатките води — езерата и реките.
На копното, на бреговите на мочуриштата, почнале да растат растенијата. Со тоа се појавила храна на копното, па настанале и инсектите. Во почетокот на карбонот, пред 360 милиони години, растенијата пополека ги освоиле бреговите. Првите `рбетници излегле од водата — водоземците, кои научиле да го вдишуваат воздухот и имале 4 нозе за одење. Стануваат се побројни, а од нив се развиваат ползачите (''Naosaurus'') кои се во состојба надвор од водата да се излегуваат од черупки
Гордон Фримен

Гордон Фримен (англиски: ''Gordon Freeman'') е измислен и главен лик во сериите на игри Half-Life. Тој е теоретски физичар кој се наоѓа во борба за прежувување против вонземјански и човечки сили. Низ сериите, Гордон мора да се снаоѓа сам во секакви опасни ситуации. Гордон како човек никогаш не збори, а во игрите нема отсечени сцени од играта и брифинг, сè се гледа од очите на Гордон. Исто така низ скоро цела игра Гордон е контролиран од страна на играчот.
Ликот е претставен теоретски физичар, кој работи во научната установа „Црна Меза“ (англ. ''Black Mesa Research Facility'') и е вклучен во еден експеримент кој случајно отвора една интердимензионална порта, која внесува вонземјани во институцијата. Во првата Халф-Лајф, Гордон Фримен се бори со неговите колеги во институцјата против вонземјаните и против специјалците кој се пратени да ја уништат институцијата и да убијат секого во неа. Во Half-Life 2 Гордон е претставен некаде во Источна Европа години после случката во „Црна Меза“, заедно со „Алијансата“ (''Combine''), интердимензионална империја која ги преземала сите интердимензионални порти и имаат целосна контрола врз планета Земја. Гордон им се придружува на отпорот и заедно се борат за слобода.
1 Замисла и творба
Името „Гордон Фримен“ го исмислил директорот на компнијата „Валв“ која ги прави "Half-Life" игрите Гејб Њувел додека раговарал со Марк Леидлу во неговиот автомобил. Името било слично на физичарот Фримен Дајсон. Леидлувата идеја била Дајсон Поинкар. Њувел не се сложувал со него бидејќи го имало презимето нз Хенри Поинкар. Накрај тие се сложиле да му го дадат неговото име.
Лицето на Фримен е правено по лицата на четири луѓе. Најраниот модел на Фримен бил наречен „Иван вселенскиот моторист“. Тој имал подолга брада, немал очила и имал бел костум.
2 Заднина
За време на случката во установата „Црна Меза“, Фримен имал 27 години. Тој не зависи од никого и има завршено на факултетот МИТ, и титула ''Ph.D'' во теоретската физика. Тој живеел во Сиетл, Вашингтон и тој покажал интерест кон квантната механика и релативноста од мали нозе. Неговите омилени херои биле Алберт Ајнштајн, Стивен Хокинг и Ричард Фејнмен. Откако почнал да ги набљудува сериите на експерименти со телепортирање, во Институтот за
ескпериментална физика во Инсбрук, Австрија, тоа му станало опсесија и почнала да работи на технологијата со телепортирање. Но тој набргу и се враќа повторно на квантната механика и се вработува во установата „Црна Меза“ кај МИТ-инженерот Д-р Клајнер.
Фанерозоик

Фанерозоикот е најмладиот еон во геохронолошката поделба на историјата на Земјата. Се смета дека започнал пред околу 545 милиони години, а трае и денес. Фанерозоикот е обележан со богатство и разновидност на растителниот и животинскиот свет. Како почеток на фанерозоикот е земено времето кога за првпат се појавиле животните со черупки.
Фанерозоикот е поделен на три ери:
* Палеозоик
* Мезозоик
* Кенозоик
Првиот период на палеозоикот се нарекува камбриум, па според тоа времето пред фанерозоикот се нарекува преткамбриум.
Петре Филиповски

Петре Филиповски (прекар: ''Гарката'') роден во село во 1780-тите, починал во во , ― еден од најистакнатите претставници на мијачката (дебарската) резба, кој потекнува од родот Филиповци од с. Гари во Мала Река. Патот на неговата наобразба и обука во резбарскиот занает се истражува врз основа на семејни преданија и стилска анализа на бројни иконостаси на територијата на денешна Света Гора, Грција, Албанија и Македонија во текот на XVIII век и раниот XIX век. Одликите на неговата работа „нагласено присуство на човечки, растителни и животински фигури обликувани во згуснат простор, со скусени пропорции, како и специфичната архитектоника на иконостасите што ги изработил“
се препознаваат во постарите резби на епирските зографи, распространети најмногу во северозападна Грција, во Албанија и во Македонија во 18 век. Со сигурност се знае дека дело на неговата тајфа се иконостасите во црквата на:
* Лесновскиот манастир (1814),
* црква „Св. Спас“ - Скопје (1824),
* црква „Св. Ѓорѓи“ - Призрен (1829) и
* Бигорскиот манастир (1835).
Се смета дека соработувал при изведбата на иконостасот во црква „Св. Богородица“ - Скопје (околу 1840), во Рилскиот манастир (1841-1842), во црква „Св. Благовештение“ - Прилеп (по 1838). Последното остварување бил иконостасот во црква „Св. Никола“ - Крушево, која била запалена во 1903.
Јон Исаја

Јован Исаја - Јон (Тетово, - , ) — македонски филмски, театарски и телевизиски глумец.
1 Животопис
Јон Исаја бил роден во Тетово на 5 јануари 1915 година. Тој потекнува од печалбарско семејство, па годините на детството и младоста ги поминал во Романија каде ја завршил и Театарска академија во Букурешт во 1942 година. Станал член на Драмата на МНТ од 1951 па до 1964 година. Кариерата ја продолжил во Драмскиот театар во Скопје. Настапувал на филм и телевизија. Го негувал сценскиот говор и се залагал за строго психолошко обликување на ликовите.
2 Филмографија
1960-ти
1961, Солунските атентатори, /
1961, Мирно лето, /
1965, Денови на искушение, Христов
1966, До победата и по неа, /
1967, Мементо, /
1969, Републиката во пламен, /
1969, Време без војна, /
1969, Книга за Јов ТВ филм, /
1969, Враќање од рајот ТВ филм, /
1970-ти
1970, Цената на градот, Заложник 2
1970, Мртва стража ТВ филм, /
1971, Некаде морам да те чекам ТВ филм, /
1972, Истрел, /
1975, Парадоксот на Диоген ТВ филм, Др Алексеј Кондарко
1977, Исправи се, Делфина, Судија
1979, Наши години ТВ серија, /
1980-ти
1981, Црвениот коњ ТВ-филм, /
1982, Илинден ТВ серија, /
1983, Црвениот коњ ТВ-серија, /
1990-ти
1990, Северна грешка ТВ филм, Стариот
1991, Болва в' уво ТВ-филм, Доктор Финаш
Религија во Турција

Исламот е најголема религија во Турција каде 99% од турското население се муслимани, Од нив 75% припаѓаат на сунитите а додека останатите се шиити. Покрај нив, има и бектеши, религиска група по потекло од самата Турција но присутна и во останатите балкански држави. Исламот навлегол во регионот во 6 век. Пред доаѓањето на исламот, регионот бил под влијание на христијанството и еврејството. Така, денес во Турција има доста живописни џамии, цркви и синагоги. Останатиот процент на населението се христијани, евреи и језидизми .
Турција има секуларен устав, и нема официјална религија . Турскиот секуларен систем е сличен со францускиот систем. Исто така, уставот гарантира слобода на вероисповед и верските заедници не можат да се мешаат во законодавната, извршната и судската власт. Во Турција е забрането носење шамии и слични религиски обележја на јавни места .
1 Ислам
Исламот е најголема религија во Турција каде 99% од турското население се муслимани, Од нив 75% припаѓаат на сунитите а додека останатите се шиити. Над 20% од вкупниот број на население се шиити..Освен овие две муслимански организација, во Турција живеат и муслиманските Бекташи во помал број.
Денеска во земјата постојат илјадници историски џамии кои се сѐ уште активни. Едни од најпознатите џамии од османлиско време е Султан Ахмедовата џамија и Сулејмановата џамија во Истанбул, Селимовата џамија во Едрене, џамијата Јешил во Бурса, Алаединската џамија во Конија, Дивриги џамија во Дивриги и многу други. Големи џамии кои биле изградени во периодот по создавањето на Република Турција се џамија Коџатапе во престолнината Анкара и џамија Шабанџи Меркез во Адана.
2 Други религии
Остатокот од населението му припаѓа на други религиозни организации, особено христијански (Првославна црква, Ерменска Апостолска црква, Сириска православна црква итн.), и Јудаизмот (најчесто Сефардиски Евреи) Турција заедно со градот Истанбул (тогаш Цариград), во историјата на христијаните била седиште каде се наоѓала Вселенската патријаршија
Постојат голем број цркви и синагоги низ целата земја. Позначајни и поголеми цркви се црквата Свети Георги, Катедрала на Светиот Дух во Истанбул, синагогата Нев Шалом, Италијанската синагога и Ашкенашката синагога во Истанмбул. Исто така постојат и многу објекти кои во минатото биле претворени или во џамија или во музеј, како на пример црквата Света Софија и црквата Исус Спасител во Истанбул.
3 Секуларност
Турција има секуларен устав, без официјална државна религија. Устав на Турција|Уставот ја признава слободата на религијата за поединечни религиозни групи, додека верските заедници се ставени под заштита на државата и истите немаат право да се вклучат во политичкиот процес на државата (на пример, формирање религиозна партија). Ниту една политичка партија нема право да се определува како религиозна, иако како такви се сметаат конзервативните партии. Во Турција е забрането носење шамии и слични религиски обележја на јавни места .
4 Наводи
Кобаламин

Витаминот В<sub>12</sub> (кобаламин, цијанокобаламин) e витамин што e растворлив во вода и е многу важен за метаболитичките процеси. Името витамин В<sub>12</sub> во принцип се користи за група слични атоми што содржат кобалт.
По хемиската структура овој витамин е еден од најсложените витамини. Основата на овој витамин ја сочинува јадрото корина и затоа целиот овој збир на соединенија се нарекува кориноиди. Јадрото го сочинуваат четири редуцирани пиролни прстени кои се меѓусебно поврзани, додека кобалтот го сочинува средиштето на молекулата и со цврста ковалентна врска е врзан за четирите кислородни атоми. Присуството е многу важно за биолошката активност. Соединението содржи и нуклеоидни остатоци како (бази, шеќери, фосфати). Во зависност од групата која е комплексно врзана за кобалтот се разликуваат многу деривати (цијанокобаламин, хидроксикобаламин, метилкобаламин). Неговата стуктура е утврдена со методата рендгеноструктурна анализа од страна на Роберт Вудборт и Алберт Ешенмозер.
Витаминот В<sub>12</sub> не го синтетизираат животните и растенијата, a го синтетизираат некои видиви на бактерии, како на пример микрофлората на преживарите која го синтетизира во неопходни количини. За човекот основни извори на витаминот В<sub>12</sub> се производите од животинско потекло, морските плодови, додека месото е сиромашен извор на овој витамин. Овој витамин брзо се разградува на светло па затоа неопходно е е да се чува на темни места. Има значаен антитумуристичен ефект и може да биде добар извор на енерија не замо за човековото тело туку и за неговиот нервен систем. Го одржува нервниот систем, ја подобрува концентрацијата, памтењето и рамнотежата. Препорачани дневни количини на овој витамин за добра здравствена форма се 2 μg / ден. Недостатокот од овој витамин може да доведе до анемија и до некои невролошки болести.
Религија во Луксембург

Постојат поголем број на верски организации во Луксембург. Најголема заедница е Римокатоличката, но земјата ги почитува и правата на другите религиозни заедници.
Според последната анкета спроведена од страна на Евробарометар во 2005,* 44% од граѓаните на земјата одговориле дека "веруваат во Бог односно дека тој постои".
* 28% одговориле дека "веруваат во некоја друга натприродна сила".
* 22% одговориле дека "не веруваат ниту во Бог ниту во некоја друга сила".
1 Христијанство
1.1 Римокатоличка црква
Римокатолицизмот е најстарата религија во Луксембург. Луксембург е главниот центар за христијанството во текот на средниот век. Таа успеала да се задржи на големоравниште во времето на реформацијата. Вкупниот процент на верници е околу 95%.
1.2 Протестантство
Протестантството е втора најголема религија во Луксембург со околу 10.000 верници (1 % до 3,2 % од населението). Тие се поделени во неколку протестантски цркви и вероисповеи, вклучувајќи ги лутеранството, калвинизмот, англиканството и евангелизмот.
2 Јудаизам
Денес, во Луксембург живеат околу 1.200 Евреи, од кои, 650 се верски активни.
3 Наводи
Департмани во Парагвај

Департманите во Парагвај се првостепените административни единици на државата. Парагвај се состои од 17 департмани (|departamentos; singular – ''departamento)'' и еден округ на главниот град (''distrito capital'').
1 Департмани
Департманите во Парагвај се:
2 Поврзано
* Парагвај
* Окрузи во Парагвај
* Административна поделба на Парагвај
Петар Јуруков

Петар Христов Јуруков (Карлово, 19 декември 1882 — Прилеп, 18 јануари 1906) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е 1882 година во Карлово, тогаш во Источна Румелија. До 4-ти клас учел во Карлово, а 5-тиот клас го завршил во Пловдив во 1898 година. Својот револуционерен пат го започнал во Самоков, како член на младинскиот револуционерен кружок Трајко Китанчев.
Петар Јуруков со неполни 19 години заминал со една чета предводена од Михаил Апостолов- Попето и Аргир Манасиев и се упстиле во Тиквешијата, со цел да киднапираат еден рударски инженер, Англичанец. Потоа се префрлиле во Кукуш, заменувајќи го Христо Чернопеев.
Во пролетта 1902 година на предлог на Гоце Делчев Петар Јуруков заминува пак во Тиквешијата со цел да раководи со тиквешката околиска чета.
Непосредно пред востанието Петар Јуруков располагал со околу 300 пушки. При крајот на јули неговата четата имала 80 души од кои биле формирани три одделенија и биле изведени повеќе диверзантски акции. Поради тие дејства се зголемила раздвиженоста и репресивноста кај турската војска, па војводата Јуруков ги распуштил мобилизираните селани, а оставил 40 востаници.
Од овие се формирале две чети. Четите биле принудени да се префрлат во Прилепско. Во средината на август војводата Јуруков се вратил во Тиквешијата.
На 16 август востаниците биле ненадејно нападнати и започнала жестока битка кај с. Шешково. Во таа борба загинале 15 четници и 17 турски војници.
Во 1905 година, по заповед на Македонската револуционерна организација, го презел раководењето со разбиениот Крушевски реон. Умрел од тешка рана во Крушево, во 1905 година.
Во негова чест во Прилеп е поставен споменик, кој што е урнат после 1944 година.
2 Галерија
Религија во Малта

Најголема религија во Малта е Римокатоличката.
1 Христијанство
1.1 Историја
Црквата во Малта е опишана во книгата на Апостолските Дела (Дела 27:39-42; Дела 28:1-11) според која таа била основана од страна на Свети Апостол Павле и Свети Публиј, како нејзин прв епископ. Се смета односно се верува дека на островот Свети Павле престојуал во 60 година, време кога од овде заминал за Рим. Денеска постојат неколку катакомба|катакомби кои го потврдуваат ранохристијанскиот карактер на Малта. Според традицијата, Публиј, римскиот управник на Малта во времето на Свети Павле, станал првиот епископ на Малта по неговото покрстување во христијанството.
Додека малтешки острови биле под власта на витешкиот ред Болничари, од 15 век до крајот на XVIII век, Големиот мајстор имал статус на управител на Католичката црква, и уживал посебна врска со папата. Со текот на годините, моќта на витешкиот ред била намалена како и нивната власт, која завршила по доаѓањето на Наполеон Бонапарт во 1798 година на островот, на патот кон неговиот поход кон Египет.
Во 1814 година, Малта станала дел од Британската Империја во согласност со Договорот од Париз. Британското владеење траело 150 години до 1964 година кога Малта се здобила со независност. Британска власт на островот ги донела првите протестантски односно англикански мисионери, но сепак британска власт имала верска толеранција кон римскиот католицизам, како доминантна форма на христијанството во текот малтешки историја.
2 Јудаизам
Еврејското населеое во Малта било едно од најголемите верски заедници во средниот век во времето на Норманите. Во 1479 година, Малта и Сицилија паднале под Арагонска власт и според указот издаден од страна на шпанските власти во 1492 година сите Евреи биле принудени да ја напуштат земјата доколку не се преобратат во христијанство. Неколку малтешки Евреи биле христијанизирани, со цел да можат да останат во земјата.
3 Други религии
Во земјата опстојуваат и други верски организации, како протестанти, Јеховини сведоци, баптисти, муслимани итн.
4 Наводи
Религија во Литванија

Најголемиот дел од верниците во Литванија се римокатолици.
Според последната анкета спроведена од страна на Евробарометар во 2005,,* 49% од литванските граѓани одговориле дека "веруваат во Бог односно дека тој постои".
* 36% одговориле дека "веруваат во некоја друга натприродна сила".
* 12% одговориле дека "не веруваат ниту во Бог ниту во некоја друга сила".
1 Христијанство
1.1 Римокатоличка црква
79% од Литванците припаѓаат на Римокатоличката црква. Некои католички свештеници пружиле отпор на комунистичкиот режим кој продолжил да постои по независноста.
Во близина на Шиулај се наоѓа Ридот на Крстовите, нарекуван и храм на антикомунистичкиот отпор. Латинските крстови биле забраниети од страна на Руската Православна кон крајот на 19 век. Советските власти продолжиле со забраната.
1.2 Православие
Вкупниот број на православни верници во земјата е околу 4.5%, претежно Руси.
1.3 Протестантство
Вкупниот број на протестанти е 0,8% од вкупниот број на население, претежно на Евангелската Лутеранска црква на Литванија .
Постојат и мали протестантски заедници во северните и западните делови на земјата. Самогитија била историски позиционирана помеѓу двете германски држави под контрола на Ливонија на север и Источна Прусија. Во 16 век, од овие два региони започнало да се шири Лутеранство. Мнозинството од пруските Литванци кои живеат во Источна Прусија и во Мемеланд се членови на Пруската Евангелистичка црква. По 1945 бројот на верниците на Лутеранскиот протестантство во Литванија се намалил.
Во земјата од 1990 година опстојуваат и Обединетите методисти, Баптистичката црква и Менонитите .
2 Ислам
Во Литванија, исламот има долга историја за разлика од многу други северните европски земји. Во времето на Големото Кнежевство Литванија и Полско-литванската Државна Заедница на јужните делови од земјата се населиле кримските Татари Денеска овие Татари се нарекуваат Литвански Татари.
3 Јудаизам
Според пописот од 2001 година, вкупниот број на евреи бил 1.272.
4 Наводи
Еон (геологија)

Еон претставува најкрупниот дел од поделбата на геолошкото време. За разлика од историското време, кое го обработува само времето во кое постои човекот, геолозите го дефинирале како време кое го претставува вкупното изминато време, периодот на времето од настанувањето на Земјата до денес.
Поделбите на геолошкото време се врши врз основа на некои крупни случувања, односно крупни промени, кои се случиле на Земјата.
Ова е поделбата на геолошкото време на еони, одејќи од најстариот кон најмладиот:
* Хадајк
* Архаик
* Протерозоик
* Фанерозоик
Истражувањата на историјата на Земјата се постојана работа на геолозите ширум светот. Така, и самата поделба на геолошкото време не е конечна, туку таа со текот на времето се менува и доградува, а пред сè се потврдува со конкретни докази.
Алто Парагвај (департман)

Алто Парагвај (шпански: ''Alto Paraguay'') е департман во Парагвај. Главен град на овој департман е Фуерте Олимпо. Во 1992 година департманот Чако бил споен со овој денешен департман и со тоа повторно се создал оригиналниот департман Олимпо кој опстојувал сè до 1945.
1 Окрузи и градови
Овој департман е поделен на пет окрузи:
окрузи, население (2002)
Баија Негра, н.п.
Фуерте Олимпо, 5.029
Кармело Пералта, н.п.
Пуерто Касадо, 6.558
Најзначајните градови во Алто Парагвај се:
* Фуерте Олимпо
* Бахија Негра
* Пуерто Каскадо