procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ѓула Манди

Ѓула Манди , исто така наречен Манди Ѓула или Јулиус Мандел (21 јануари 1899, во Будимпешта - 18 октомври 1969 година, во Будимпешта) — унгарски олимписки фудбалер и менаџер. Тој бил Евреин.
1 Играч
Манди бил дел од најголемата ера на МТК , 1920-тите и 1930-тите. Тој играл заедно со Франц Платко , Бела Гутман , Гуштат Себес , Џено Калмар , Имре Шлосер , Јулиу Баратки и Ференц Сас . Помеѓу 1919 и 1925 година тој освоил седум последователни првенства со МТК.
Професионализацијата на играта во Унгарија ја ослабила апсолутната доминација на МТК, но тие останале меѓу водечките страни. До крајот на неговата кариера во 1937 година, тој можел да прослави уште три првенства. Помеѓу 1923 и 1933 година, тој исто така освоил куп со клубот; Вкупно, Манди направил 325 настапи за МТК.
1.1 Репрезентација
Кариерата на Манди со унгарската фудбалска репрезентација започнала во јуни 1921 година со натпревар против Германија . Наскоро редовно се појавувал на страната, формирајќи ја одбраната заедно со Кароли Фогл .
Унгарија учествувала на фудбалскиот турнир на Олимписките игри во Париз во 1924 година . Унгарските надежи се зголемиле по решавачката победа во првото коло над Полска . Сепак, сензационалниот пораз од 0-3 во рацете на Египет во втората фаза ги завршила аспирациите на маѓарите. Манди играл во двата натпревари.
Повредата на коленото го спречил Манди да ја продолжи својата меѓународна кариера до 1929 година, кога повторно се појавил до 1932, вклучувајќи и пет натпревари за Средноевропскиот меѓународен куп . По пропуштањето на понатамошни номинации за две години, тој повторно се вратил на унгарската страна за квалификациите за Светскиот куп против Бугарија во 1934 година. Вкупно тој играл 31 пат за својата земја.
1.2 Тренер
По пензионирањето како играч, Манди станал тренер и бил номинален менаџер на Унгарија за време на ерата на ''Моќните маѓари'' . Сепак, неговиот поранешен тимски колега од МТК, Гуштат Себес , кој го надминал како заменик-министер за спорт, го имал последниот збор во главните одлуки и бил делотворно одговорен.
Во средината на август 1957 година Манди станал тренер на Америка ФК во Рио де Жанеиро .
Помеѓу 1959 и 1964 година, Манди работел двапати како тренер на Израел , со кого го постигнал финалето од Азискиот куп во 1960 година .
2 Почести
МТК Унгарија ФК
* Унгарска лига
**''Победник'' : 1919, 1920, 1921, 1922, 1923, 1924, 1925, 1929, 1936, 1937 : 10
**''Финалист'' : 1926, 1928, 1931, 1933: 4
* Унгарски куп
**''Победник'' : 1923, 1925, 1932 : 3
**''Финалист'' : 1930, 1935: 2
3 Поврзано
* Список на еврејски фудбалски фудбалски фудбалски играчи
Јанош Фадрус

Јанош Фадрус (2 септември 1858, Пресбург - 26 октомври 1903, Будимпешта ) бил унгарски вајар  . Тој бил славен уметник на возраст со многу важни јавни комисии.
1 Ран живот
Роден во Пресбург , Унгарија (унгарски: ''Позсони'' ) (денес Братислава , Словачка ), Фадруш дошол од селско семејство и одел на училиште во Пресбург, каде што работел четири години основно училиште и две години средно училиште пред школувањето како бравар . По завршување на школувањето освоил златен медал за дизајн на порталот, а неговите резбани дела веднаш се сретнале со признание. Тој се запишал во училиште за резбање дрво во Зајгурок .
2 Вајарско дело
За време на воената служба во Прага помеѓу 1879 и 1883 година тој се сретнал со Јозеф Вацлав Мајслек , познат чешки вајар и неговото влијание одиграло улога во неговата промена на насоката во кинеското сликарство и скулптура. "Главата на Асуверс", гипс, била исполнета со пофалби и му донеле патрони. Како добитник на стипендија, работел под Викторија Тилгнер, необароккан вајар, во Виена од 1886 година па натаму, а потоа стана ученик на Едмунд Хелмер во Виенската академија. Фадрус, исто така, направил список на портрети ( ''Сезар Скомпарини'' во 1886, ''Кароли Назидлер'' во 1889 година, и ''г-ѓа''''Тивадар Ортвај'' во 1888 година).
Неговиот " Распетие ", кој го направил во Виена во 1892 година, го направил познат низ цела Унгарија .
Подоцна во 1892 година, Фадрус добил комисија за производство на конвенционалната статуа на " Марија Тереза " во Пресбург, која ја работел помеѓу 1892 и 1896 година, но подоцна целосно уништена во 1921 година од страна на словачки националисти. Во 1894 година тој бил награден со првата награда за неговиот план за " Кралот Матијас ", уште една коњска статуа, која билза откриена во Колозсвар ( Клуј-Напока ) во 1902 година. Завршил две алегориски статуи за Унгарската палата на правдата во 1893 година (кои сега се во сопственост на Унгарскиот етнографски музеј).
Неговите главни дела во дваесеттиот век, моделирани непосредно пред неговата смрт, вклучуваат ''Конен статуа на Бела Венкхајм'' ( Kisbér , 1901), ''Статуа на Веселени'' ( Zilah , 1901), ''Меморијалот Тухутум'' (Zilah, 1902) и ''Статуата на Лајош Тиса'' ( Сегед , 1903).
Фасрус, исто така, моделирал две "Атлас фигури" во 1897 година и два лава за големите порти на замокот Буда помеѓу 1901 и 1902 година.
Фадрус почина во 1903 година.
3 Наводи
4 Галерија
Герго Киш

Герго Киш (19 јануари 1988) е унгарски пливач кој плива слободен стил .
1 Кариера
Кис учествувал на Летните олимписки игри 2004 1500м слободно, кој се рангирал на 23 место во групата. На Европското јуниорско првенство за пливање во 2006 година го освоил златниот медал во поединечно мешан стил на 400 метри поставувајќи рекорд од 4: 16,82, освоил сребрен медал на 200 метри делфин и заврши на 4-ти во 1500 метри слободен стил.
На Европското пливачко првенство во 2007 година завршил трет во 400 метри слободно и освоил сребро во 1500 метри слободно.
Во 2008 година на Европското првенство тој освоил златен медал за 800 метри слободен стил што се одржал за првпат. Тој освоил бронзен медал на Европското првенство во водство во 400 метри слободно и станал четврти во 800 метри слободен стил.
На Светското првенство во Шангај во 2011 година , Киш направи историја со тоа што стана првиот унгарски човек кој освоил медал во слободен стил на Светското првенство во водени спортовис, бронза во 800 м.
На Летните олимписки игри 2012 , тој се натпреварувална 400 и 1500 метри слободен стил и бил дел од унгарската штафета на 4 х 100 м и слободни тимови од 4 х 200 метри. Тој завршил на 6-тото место во 400 метри во финалето, 19-тото место во 1500 метри, екипата на 4 х 100 метри дојде на 14-то, а екипата на 4 х 200 метри беше осма во финалето.
На Летните олимписки игри 2016 , тој се натпреварувал во 400 метри слободен стил и 4 х 200 м слободен стил.
2 Наводи
Црква „Св. Атанасиј“ - Ракле

Свети Атанасиј — црква во селото Ракле. Сместена е во западниот дел од селото, на височина и која и овозможува доминантна положба во однос на остатокот од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во средината на 19 век, а била живописана во 1864 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува трикорабен храм со полукружна апсида на источната страна. На јужната страна на црквата има припрата, каде е сместен влез над кој има ниша со фреска на кој е претставен Атанасиј Александриски. Објектот во целост е обоен во бела боја.
3 Поврзано
* Ракле
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Плетварско-беловодичка парохија
Акош Бужаки

Акош Бужаки (роден на 7 мај 1982 година) — пензиониран унгарски фудбалер кој играл како играч од средниот ред . Роден бил во Будимпешта. Играл за МТК Будимпешта и Ференцварош, Порто, Квинс Парк Ренџерс, Плимут Аргол, Портсмут и Барнсли . Бужаки е дел од репрезентацијата на Унгарија, за кој дебитирал во 2005 година.
1 Клупска кариера
1.1 Рани години
Бужаки почнал да игра фудбал на возраст од четири години кога играл со својот татко, што довело до можност да се приклучи на младинскиот тим на ФК Грунд во 1986 година, кога Бужаки имал шест години. Неговиот импресивен талент му овозможил да му се придружи на неговиот прв клуб МТК Будимпешта . Во тоа време, под водство на менаџерот Хенк тен Кате , МТК почнал да им дава можност на младите да играат во првиот тим, а меѓу оние кои добиле шанса да импресионираат бил Бужаки, со што дебитирал во Лигата на шампионите во вториот круг. Бужаки го направил своето деби на лигата на 3 октомври 1999 година во натпревар против Халадас , а на 22 април 2000 година, Бужаки го постигнал својот прв гол. Во 2000, тој го освоил унгарскиот куп со МТК. Бужаки станал редовнен во МТК Будимпешта.
1.2 Портсмут
На 27 септември било објавено дека Бужаки бил на судење со Портсмут а на 1 октомври 2012 година Бужаки се согласи со условите за едномесечен договор со премиерлигашот. Тој го направил своето деби, доаѓајќи како замена на 6 октомври 2012 година. Тој направил шест настапи за клубот пред да замине за Барнсли како позајмица. Во јануари 2013 година, тој го напуштил Портсмут како слободен агент да живее во својата татковина, додека се опоравувал од операција на колено. Администраторот на Портсмут, Гај Вајтингем, тврдел дека Бужаки побарал да го напушти клубот откако бил заменет од првиот тим.
1.3 Ференцварош
На 11 септември 2013 година, Бужаки се вратил во Унгарија за да потпише за Ференцварош . Тој го објави своето пензионирање од професионален фудбал на 13 октомври 2015 година поради проблеми со повредите.
2 Меѓународна кариера
Бужаки ја претставувал Унгарија, Тој го постигна својот прв меѓународен гол на 21 ноември 2007 година во квалификациите за Еуро 2008 против европските шампиони Грција.
3 Статистика за кариера
3.1 Меѓународен
:''Од 14 ноември 2008 година''
Тим, Години, Пријатели, Меѓународен Конкуренција, Вкупно
App, Добиено, App, Добиено, App, Добиено
Унгарија, 2008 година, 2, 0, 2, -, 4, 0
2007 година, 2, 0, 4, 1, 6, 1
2006 година, 0, 0, -, -, 0, 0
2005 година, -, -, 3, 0, 3, 0
Вкупно, 4, 0, 9, 1, 13, 1
3.1.1 Меѓународни цели
#, Датум, Место, Противник, Оценка, Резултат, Конкуренција
1., 21 ноември 2007 година, Будимпешта, Унгарија, Грција, 1-2, Загуба, УЕФА Еуро 2008 квалификации.
2., 14 октомври 2009 година, Копенхаген, Данска, Данска, 0-1, Победа, ФИФА Светско Првенство 2010 квалификации.
4 Почести
4.1 Клуб
; МТК Унгарија
* Унгарски куп : 2000
* Унгарска лига : второпласирани 2000
; ФК Порто
* Куп на УЕФА : 2003
* Супер куп "Кандидо де Оливеира" : 2003
; Квинс Парк Ренџерс
* Фудбал лига првенство : 2010-11
4.2 Поединечно
* Млади унгарски играч на годината: 2003
* Играч на месецот во првенството: јануари 2007 година
Шенген-зона

Шенген-зона област која се состои од 29 европски држави кои официјално ја укинале пасошката и сите други видови на гранична контрола на нивните заеднички граници. Зоната е наречена по Шенгенскиот договор од 1985.
Вкупно 25 од 27-те земји-членки на ЕУ се дел од Шенген-зоната. Четирите земји-членки на Европската асоцијација за слободна трговија (EFTA), Исланд, Лихтенштајн, Норвешка и Швајцарија, не се членки на ЕУ, но се дел од Шенген-зоната. Европските микродржави — Монако, Ватикан и Сан Марино се де факто дел од Шенген-зоната.
Шенген-зоната има население повеќе од 400 милиони луѓе и се протега на површина од 4,312,099 км2. Околу 1,7 милиони луѓе работат секојдневно на европска граница, а во некои региони овие луѓе сочинуваат до една третина од работната сила. Секоја година, вкупно има 1,3 милијарди премини на границите на Шенген. 57 милиони премини се должат на превоз на стоки по пат, со вредност од 2,8 трилиони евра секоја година. Намалувањето на трошоците за трговија поради Шенген варира од 0,42% до 1,59% во зависност од географијата, трговските партнери и други фактори. Земјите надвор од Шенген-зоната исто така имаат поволности.
Државите во Шенген-зоната ги зајакнале граничните контроли со земјите што не се членки на Шенген-зоната.
Бенце Бичо

Бенце Бичо (19 јануари 1993) — унгарски пливач и златен медалист на Младинските олимписки игри .
1 Кариера
Бичо почнал да плива во 1999 година и наскоро се истакнал со својот талент. Во 2005 година тој ги сруши скоро сите рекорди на округот во својата старосна група. За да го обезбеди неговиот понатамошен развој, во 2007 година се преселил со своето семејство во Печ , каде што во моментов работи во ВШИ Печ.
Бичо го постигнал својот прв успех на Европското пливачко првенство во 2010 година, каде што триумфирал на 200 метри делфин со нов рекорд од 1: 55,82, кој бил шестиот најдобар резултат во таа година. Неколку месеци подоцна, тој го освоил истиот настан на првите Олимписки игри во Сингапур, затворајќи го своето рекордно време за седум стотинки (1: 55,89). Во ноември учествувал на Европското првенство за пливање во кратки патеки за 2010 година , освојувајќи бронзен медал во неговиот омилен удар.
Во 2011 Бичо го подобрил својот личен рекорд, тој испливал 1:54.79 на првенството во Унгарија и победил на трката пред Ласло Чех , бранителот на титулата и олимпискиот сребрен медал на дисциплината во 2008 година.
Мартон Епел

Мартон Епел (роден на 26 октомври 1991 година) — унгарски фудбалер кој игра за Каират. Тој ја претставуваше националната репрезентација на Унгарија.
1 Кариера
1.1 NEC
N.E.C. го купи Епел на сезонски долг во август 2011 година и има опција да си оди од клубот за време на неговиот договор.
1.2 Хонвед
Епел ја освои сезоната 2016-2017 година на Првата фудбалска лига со Хонвед ФК Будимпешта и тој исто така стана најдобар стрелец.
На 2 јули 2018 година ФК Кајрат го објави потпишувањето на Епел на 18-месечен договор. И Епел веднаш постигна 5 гола, од Андора во првиот квалификациски круг на Лигата на Европа 2018-19 година.
Епел дебитираше против Русија на пријателски натпревар во Групама Арена, Будимпешта на 5 јуни 2017 година.
Четири дена подоцна, на 9 јуни 2017 година, тој го одигра својот втор натпревар против Андора во пораз од 1-0 во квалификациите за Светското првенство во 2018 година во Андора.
2 Статистика за кариера
:''Од натпреварите одиграни 2 јуни 2018 година''
Club, Season, League, Cup, League Cup, Europe, Total
Apps, Goals, Apps, Goals, Apps, Goals, Apps, Goals, Apps, Goals
MTK Budapest II, 2008–09, 16, 5, 0, 0, –, –, –, –, 16, 5
2009–10, 2, 0, 0, 0, –, –, –, –, 2, 0
2010–11, 11, 5, 0, 0, –, –, –, –, 11, 5
Total, 29, 10, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 29, 10
MTK Budapest, 2007–08, 0, 0, 0, 0, 1, 0, 0, 0, 1, 0
2008–09, 6, 0, 1, 0, 8, 0, 0, 0, 15, 0
2010–11, 21, 3, 4, 0, 1, 1, –, –, 26, 4
2013–14, 22, 1, 6, 2, 3, 2, –, –, 31, 5
Total, 49, 4, 11, 2, 13, 3, 0, 0, 73, 9
N.E.C., 2011–12, 1, 0, 1, 0, –, –, –, –, 2, 0
Total, 1, 0, 1, 0, 0, 0, 0, 0, 2, 0
Paks, 2011–12, 3, 0, 0, 0, 2, 0, 0, 0, 5, 0
2012–13, 23, 4, 2, 0, 5, 1, –, –, 30, 5
2013–14, 3, 0, 0, 0, 0, 0, –, –, 3, 0
2014–15, 5, 2, 0, 0, 2, 0, –, –, 7, 2
Total, 34, 6, 2, 0, 9, 1, 0, 0, 45, 7
Dunaújváros, 2014–15, 11, 3, 0, 0, 2, 0, –, –, 13, 3
2015–16, 14, 3, 1, 0, –, –, –, –, 15, 3
Total, 25, 6, 1, 0, 2, 0, 0, 0, 28, 6
Budapest Honvéd, 2015–16, 11, 5, 0, 0, –, –, –, –, 11, 5
2016–17, 27, 16, 2, 0, –, –, –, –, 29, 16
2017–18, 32, 14, 6, 3, –, –, 2, 0, 40, 17
Total, 70, 35, 8, 3, 0, 0, 2, 0, 80, 38
Career total, 208, 61, 23, 5, 24, 4, 2, 0, 257, 70
3 Наводи
Стјуарт Фланаган

Стјуарт Фланаган (р. ) — поранешен унгарски меѓународен рагби играч, кој последен пат играл за Апин и претходно Кронула Шаркс во натпреварот за австралиската рагби лига (НРЛ).
1 Кариера
Во 2006 година, Фланаган беше избран да го претставува Нов Јужен Велс, како и Јуниор Кенгур.
Фланаган, исто така, имаше репрезентативни почести во 2007 и 2008 година, кога беше избран од жителите на Нов Јужен Велс против Квинсленд.
Во април 2008 година, Фланаган потпиша тригодишен договор со Рејдерс од Канбера од сезоната 2009.
Фланаган потпиша едногодишен договор со Кронула Шаркс за 2010 година. Фланаган повторно потпиша договор со нив за уште една година и го одведе до крајот на сезоната 2011 година. По неговото пензионирање, тој беше еден од седумнаесетте играчи од на Кронула Шаркс прогласен за виновен за користење на нелегални супстанции според програмата за дополнување на клубот во 2011 година, со суспензија од дванаесет месеци.
2 Наводи
*
Пршева Река

Пршева Река (или Пршово) — река во источна Македонија која извира и тече на планината Серта и низ селото Лубница во пределот Лакавичко во Радовишко.
1 Течение
Извира на планината Серта во месноста Преслап на 840 метри и од таму тече во многу стрмен и длабок дол наречен Пршово, според кој во горното течение го носи и името Пршово, каде собира повеќе помали притоки од малите засеци на долот под гребените Иглишово Трло, Слека и Медиково Гумно од кои реката е полноводна. Односно, реката ја формираат два потоци, кои потоа се прихрануваат со вода од уште 5 потоци, од нив 4 потоци се од левата, а еден е од десната страна. Пршева Река во горниот тек (извор – село Лубница) има изградено стрмна долина, која има вкупен пад од 330 метри или на секои 100 метри во должина речното корито паѓа за 13,3 метри во височина. Поради големиот пад и стрмнина во долот Пршово, непосредно пред селото Лубница, постојат два водопади од кои едниот е со височина од над 2,5 метри. Излегува во котлинското дно течејќи низ селото Лубница кое го дели на два дела и од каде во долното течение го носи името Пршева Река. Во полскиот рамничарски дел, ја прима својата десна приток Дрнавец и од таму се разводнува и го губи својот водостој и се влева во реката Трска, која е лева притока на Крива Лакавица, која пак е главниот водотек во целата област.
2 Лубнички слапови
Токму на просторот на стрмниот планински дол на Пршово на Серта, се појавуаат серија на разиграни слапови и водопади, кои ги има во изобилство. Од нив 5 слапови (водопади) се повисоки од 2 метри, од кои 3 се повисоки од 4 метри. Водопадите се распоредини од 590 до 750 метри н.в. Првиот водопад се наоѓа веднаш над селото Лубница, а покрај него поминува планинарска патека, која продолжува паралелно со водотекот Пршево сè до преминот „Преслап“. Водопадот I претставува типичен водопад, каде што водата паѓа вертикално, истиот е висок 4 метри и е составен од 2 дела, секој од нив е висок по 2 метри. Во долниот дел, водопадот има формирано мал вир или „џиновски лонец“. Вториот водопад (слап) се наоѓа на околу 100 метри низводно од првиот, истиот е изграден од три слапови со вкупна височина од околу 5 метри. Третиот слап се наоѓа на 300 метри низводно од вториот. Овој систем е изграден од четири слапови и сите заедно го формираат највисокиот  слап (слап III) на реката Пршева, кој има вкупна височина од околу 6 метри. Водата кај третиот слап од овој систем на слапови (слап III) има речиси вертикален пад со височината од 2 метри и истиот има изградено „џиновски лонец“ или мал вир со кружна форма. Четвртиот водопад или слап IV се наоѓа на 10 минути од третиот слап, овој слап има височина од околу 3 метри. Петтиот слап од оваа група на високи слапови се наоѓа на левиот поток кој ја формира реката Пршева. Овој слап е составен од два дела со вкупна височина од 2 метри. Слаповите и водопади на Пршева Река се од привремен карактер, најмногу вода имаат во врнежливот период од годината, особено во текот на зимата и пролетта па сè до крајот на месец мај. Во текот на летото и почетокот на есента слаповите се без вода.
3 Галерија
Национално собрание на Унгарија

Национално собрание на Унгарија, државен собор (|Országgyűlés), е еднодоман и има 199 членови. Партијата мора да освои најмалку 5 отсто од гласовите на граѓаните за да влезе во парламентот. Парламентарните избори се одржуваат на секои четири години.
1 Историја
Унгарското национално собрание е законодавна институција во средновековното Кралство Унгарија од 1290 година , а со тоа и почетокот на раниот модерен период во неговите наследници, Хабсбургското Кралство Унгарија и Кралството Унгарија . Името на законодавниот орган првично беше наречено „" за време на средниот век, додека името „" е главно стекнато во раниот современ период. Бил свикан во редовни интервали со прекини во периодот од 1527 до 1918 , и повторно до 1946 година.
Унгарскиот парламент беше обновен со падот на Железната завеса и крајот на комунистичката диктатура во 1989 година. Денешниот парламент сè уште се нарекува како ера на кралството, но за да се направи разлика помеѓу периодот на кралството и републиката, се додава името на Националното собрание.
Од 1990 до 2014 година Парламентот има 386 пратеници, а сега има 199.
2 Претседателите на парлментот
Слика, Име, Од, До, Политичка партија, Национално собрание (Избори)
''Иштван Фодор'' (1945-), 23 октомври 1989 година, 2 мај 1990 година, Независно, -
Арпад Генц (1922-), 2 мај 1990 година, 3 август 1990 година, Алијанса за слободна демократија, 1990 година
Гери Сабад (1924-), 3 август 1990 година, 27 јуни 1994 година, Унгарски демократски форум
Золтан Гал (1940-), 28 јуни 1994 година, 17 јуни 1998 година, Унгарски социјалистички форум, 1994 година
Јанос Адер (1959-), 18 јуни 1998 година, 14 мај 2002 година, Fides, 1998 година
Каталин Сили (1956-), 15 мај 2002 година, 15 мај 2006 година, Унгарска социјалистичка партија, 2002 година
16 мај 2006 година, 14 септември 2009 година, 2006 година
Бела катона (1944-), 15 септември 2009 година, 13 мај 2010 година
Пал Шмит (1942-), 14 мај 2010 година, 5 август 2010 година, Фидес, 2010 година
Ласло Кевер (1959-), 6 август 2010 година, 5 мај 2014 година
6 мај 2014 година, ''струја'', 2014
Унгарски племиња

Унгарски племиња ( |magyar törzsek ) биле главната политичка единица во која Унгарците живееле до доаѓањето на Панонската низина и основањето на унгарската држава .
1 Седум племиња
Само праисторијата и појавата на племенската конфедерација во Унгарците немаат пишани докази, но се знае дека поделбата во седум племиња била веќе во втората половина на 9 век . век .
Имињата на овие седум племиња биле:
* Јене
* Кер
* Кеси
* Кирт-Ѓамат
* Меѓер
* Њек
* Тарјан
Водачите на овие племиња, племенските везири од Унгарците биле:
* Алмош Велики везир на Унгарците
* Елед
* Онд
* Конд
* Таш
* Хуба
* Техетем
Заедница на племињата т.е. конфедерацијата ја воделе двајца шефови, духовен водач-кенде и водач-банда. Шефовите или големиот везир биле водачи (везири) од седумте племиња или Големиот Кан Хазар , кои имале големо влијание врз нив.
Седумте унгарски племиња околу 862 година се одделени од Хазарите .
2 Здружување со Кабарите
Нешто пред 881 година. Три Кабарски племиња се побуниле против врховната власт на Хазар Велики Кан, кој го удавил. По поразот, тројцата кабарски племиња ја напуштија Хазарската империја и се приклучија кон племето на Унгарското Конфедерација.
Бидејќи Кабарите биле вешти војници, тие служеа како претходник и заштитно крило на Унгарците во случај на конфликт со некои други племиња.
3 Наводи
Црква „Св. Атанасиј“ - Никодин

Свети Атанасиј — црква во селото Никодин. Сместена е на самото сретсело.
1 Историја
Црквата била изградена во 1935 година врз темели на постара црква, а била живописана во 1943 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува полукружно засводен еднокорабен храм со полукружна апсида на источната страна која содржи четири слепи ниши. Поделена е на два дела, од кои западниот е понизок и во него е сместен влезниот простор, додека источниот е повисок и во него е сместен главниот молитвен простор. Главниот влез е сместен на западната страна и води кон претсобјето, а црквата има и спореден влез на јужната страна кој води директно до моливениот простор. Над обата влеза има ниша со фреска на кој е претставен Атанасиј Александриски. Влезниот простор содржи неколку отвори од надворешната страна по западниот и јужниот ѕид, како и два правоаголни прозорци покриени со решетки на јужната страна. Главниот дел содржи три монофори на јужната и две на северната страна.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда со две порти. Оградата од обете страни е варосана во бела боја. Од нејзината внатрешна страна, спроти западната страна на црквата има три ниши со фрески на Света Петка, Богородица со Исус и Исус. Во дворот на црквата се сместени камбанаријата и помошен објект. Камбанаријата се наоѓа во северозападниот агол од дворот. Таа има квадратна основа и се издига над оградата. Нејзиниот долен дел е варосан во бела боја, додека горниот дел е отворен од сите страни.
3 Галерија
4 Поврзано
* Никодин
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Плетварско-беловодичка парохија
Гробот на Лигеја (филм од 1964)

Гробот на Лигеја (англиски: ''The tomb of Ligeia'') - британски хорор-филм од 1964 година, во режија на Роџер Корман, по сценариото на Роберт Таун, засновано на кусиот расказ „Лигеја“ на Едгар Алан По. Главните улоги ги играат: Винсент Прајс, Елизабет Шепард и Џон Вестбрук. Овој е последниот од низата од осум филмови на Корман кои се делумно засновани врз делата на Едгар Алан По.
1 Синопсис
Во филмот се раскажува за тоа како еден човек го прогонува духот на неговата покојна сопруга која врши влијание врз неговиот втор брак.
Мирослав Лазански

Мирослав Лазански (|Мирослав Лазански, – ) — српски новинар и воен аналитичар. Пишувал за политички и воени прашања, но исто така бил дописник и коментатор за белградскиот весник „Политика“. Од 24 април 2016 г. бил член на Националното собрание на Србија како член на коалицијата предводена од Српската напредна партија. Во подоцнежнот дел од кариерата бил амбасадор на Србија во Русија.
Починал од срцев удар на 3 август 2021 г. во неговиот дом во Белград.
Золтан Озорај Шенкер

+ Золтан Озорај Шенкер, Медали
Машко мечување
Претставува Унгарија
олимписки игри
1912 Стокхолм, Тимска сабја
1924 Париз, Тимска сабја
1924 Париз, Тимска фолија
Золтан Озорај Шенкер (13 октомври, 1880 - 25 август, 1966) бил Унгарскиот олимписки сабјист и мечувалец , која освоил три олимписки медали.
1 Ран живот
Шенкер е роден во Варадсентмартон, Унгарија (сега Санмартин, Бихор, Романија), и бил Евреин.
2 Олимпијада
Шенкер се појавил на три олимпијади , освојувајќи три медали.
На Летните олимписки игри во 1912 година во Стокхолм на 31-годишна возраст, Шенкер освоил златен медал на сабјарскиот настан, а го освоил четвртото место во поединечна сабја. Во поединечно мечување, тој бил елиминиран во полуфиналето.
На Летните олимписки игри во 1924 година во Париз, на возраст од 43 години, освоил бронзен медал во тимско мечување и сребрен медал во тимска сабја. Во поединечните настани, Шенкер го освоил четвртото место во поединечна сабја и бил елиминиран во првиот круг во поединечно мечување.
Шенкер, исто така, се натпреварувал во поединечно мечување на Летните олимписки игри 1928 година во Амстердам, на возраст од 47 години, каде што стигнал до полуфиналето, но загубил од бронзениот медалист од унгарскиот Јанош Гарај .
3 Пишување
Шенкер исто така бил автор на мечувањето.
Починал во 1966 година во Будимпешта , Унгарија. Бил погребан на гробиштата Фаркарети .
Црква „Св. Атанасиј“ - Подвис

Свети Атанасиј — главна селска црква во селото Подвис.
1 Местоположба
Црквата е над денешното село, односно е сместено во старото село Подвис, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта. До нејзе моментално може да се стигне единствено по земјен пат.
2 Историја
Црквата била градена во текот на век, додека иконостасот бил изработен во 1871 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Втора кичевска парохија
* Подвис
Сонет

Сонет — песна во специфична форма која потекнува од Италија ; Џакомо да Лентини е заслужен за овој изум.
Терминот ''сонет'' е изведен од италијанскиот збор ''сонет'' (од старото провансалски ''сонет:'' мала песна, од ''син'' песна, од латински ''sonus'': звук). До тринаесеттиот век тој означуваше песна од четиринаесет линии кои следат строга римска шема и специфична структура. Конвенциите поврзани со сонетот се развиле во текот на историјата. Писателите на сонетите понекогаш се нарекуваат "сонетаристи", иако терминот може да се употреби смирено.
Никодински манастир

Никодински манастир — манастир во областа Раец, во средишниот дел на Македонија. Манастирот се наоѓа на падините на планината Бабума, меѓу врвовите Јасенова Глава и Ножот, на околу 3 км југоисточно од истоименото село Никодин.
1 Историја
Манастирот е изграден околу старата црква „Св. Троица“, која е првиот главен манастирски храм. Се претпоставува дека на местото на кое денес се наоѓа манастирот во време на отоманска власт постоел манастир кој бил метох на манастирот Трескавец. Според легендата, манастирот бил срушен од страна на отоманските власти, а седумте монаси биле заклани и оттаму околната месност го добила името „Калуѓере“.
Манастирот подоцна бил обновен, но манастирската црква била мала, така што месните верници одлучиле да ја прошират старата манастирска црква. Во периодот од 1977-1981 година, манастирската црква била проширена и биле изградени и две придружни згради со помош на доброволни прилози од верниците. Манастирот за првпат бил осветен на 21 септември 1981 година од страна на Митрополитот Преспанско-пелагониски г. Петар.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат две цркви, конак и помошна зграда. Во изградба е и камбанарија.
2.1 Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 25 ноември 1987 година, а истата била осветена на 17 октомври 2010 година. Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источниот ѕид.
2.2 Црква „Св. Троица“
Црквата била главен храм на првобитниот манастир. Таа има правоаголна основа со полукружна апсида на источниот ѕид.
3 Галерија
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Никодин

Рождество на Пресвета Богородица — главна манастирска црква на Никодинскиот манастир.
1 Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен од страна на митрополитот на Митрополитот Преспанско-пелагониски г. Петар на 25 ноември 1987 година, а истата била осветена од негова страна на 17 октомври 2010 година во присуство на бројно свештенство од Прилепското архијерејско намесништво и верници.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со полукружна апсида на источната страна. Куполата е осумаголна и на секоја втора страна има по една монофора, а на останатите страни по една слепа ниша. Главниот влез е сместен на западната страна и над него има плоча со натпис на името на црквата, а над плочата има ниша со фреска на која е прикажано рождеството на Богородица Марија. Спореден влез има и на јужната страна, кој се наоѓа веднаш по полукружното крило. На јужниот и северниот ѕид има неколку монофори. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди, додека куполата е покриена со лимен кров.
3 Галерија
4 Поврзано
* Никодински манастир
* Црква „Св. Троица“
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Плетварско-беловодичка парохија
* Никодин
Миклош Сабадош

Миклош Сабадош (7 март 1912 - 12 февруари 1962) бил унгарски и австралиски шампион во пинг-понг.
1 Пинг-понг кариера
Сабадош е роден во Будимпешта на 7 март 1912 година. Првпат почнал да игра пинг-понг кога имал тринаесет години и го поразил Виктор Барна на турнир во 1927 година.
Од 1928 до 1935 година, Сабадош ја освоил титулата шест пати во двојки (1929-32 и 1934-35). Тој освоил мешани двојки трипати (1930, 1931 и 1934), и пет пати бил член на купот Свајтлинг (1929-31, 1934 и 1935). Тој освоил четири светски натпревари во 1931 година: синглови, двојки, мешани двојки и Купот на Свајтлинг.
Бидејќи неговата мајка е родена како Еврејка, Сабадош ги напуштил своите студии на Универзитетот во Берлин во 1933 година и избегал во Париз. Тој се преселил во Велика Британија во 1936 година. Тој освоил пет англиски отворени титули.
Сабадош емигрирал во Сиднеј по турнејата и отворил клуб за пинг-понг. Тој се оженил со Марија Алис Брачер во 1941 година, и имале еден син, Шандор. Тие биле разведени во 1954 година. Додека служел со Советот за сојузнички трупи за време на Втората светска војна, Сабадош бил стациониран во Алис Спрингс , Северна Територија, во периодот 1943-1944. Во текот на овој период тој го искористил своето време да игра и да предава пинг-понг на своите колеги на Советот на трудови и да игра мост со сопругата на администраторот на Северната Територија. Како резултат на тоа, тој играл повеќе мост отколку што било друго, бидејќи тој веќе бил шампион во мост во Нов Јужен Велс.
Тој ја освоил титулата на сингл на Австралиското масивно првенство во 1950 и 1952 година, а освоил двојки во 1950 и мешани двојки во 1955 година. Тој продолжил да работи на пинг-понг академии и тренер. Неговите ученици Клиф Мекдоналд и Мајкл Вилкокс освоиле австралиски првенства за синглови.
Тој починал од пневмонија на 12 февруари 1962 година во Сиднеј.
Како Евреин по раѓање, Сабадош посмртно бил примен во Меѓународната еврејска спортска сала на славните во 1987 година.
Сабадош бил примен во Меѓународната сала на славните на Меѓународната фондација за пинг-помг во 1993 година.
Црква „Св. Троица“ - Никодин

Света Троица — црква што се наоѓа во Никодинскиот манастир. Таа е старата манастирска црква околу која подоцна бил изграден новиот манастир.
1 Историја
Црквата постоела уште пред уривањето на манастирот од отоманските власти. Со возобновувањето на манастирот, познато е дека црквата била проширена.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Таа е поделена на два дела, од кои првиот е незначително потесен и во него се наоѓа влезниот простор, додека во вториот е главниот молитвен простор. Влезот е сместен на западната страна и над него има икона на која е претставена Богородица со Исус. Во црквата има три престоли, од кои средишниот е псоветен на Светото Тројство, а останатите два на Рождеството на Пресвета Богородица и Теодор Тирон.
3 Галерија
4 Поврзано
* Никодински манастир
* Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Плетварско-беловодичка парохија
* Никодин
Хипермелоза

Хипермелоза, скратено за хидроксипропил метилцелулоза (HPMC), е семисинтетски, инертен, вискоеластичен полимер кој се користи во капки за очи, и како ексципиенс во лекови со контролирано ослободување за орална употреба.
1 Примена
Хипермелозата во контакт со водата дава стабилен, вискозноколоиден раствор, чија pH вредност и вискозност е слична со онаа на солзите. Се користи во капки за очи, за третман на синдром на суво око, намалена секреција на солзи, инфламација на солзните жлезди.
Џакомето Венецијано

Џакомето Венецијано (активен 1472-1497) бил италијански сликар и илуминатор.
1 Животопис
Информациите што ги имаме за Венецијано се засноваат главно на записите на писателот и колекционер на уметност, Маркантонио Мичиел.
Од сведочењето на Мичиел може да се заклучи дека Венецијано бил главно активен како ракописник и сликар на мали панели, од кои повеќето биле портрети.
Починал пред 10 септември 1497 година.
Османлиска кујна

Османлиската кујна е кујна на Османлиското Царство и нејзиното продолжување во кујните на Турција, Грција, Балканот и делови од Кавказот и Блискиот Исток .
Јасно е дека отоманските кујни биле унифицирани и рафинирани во царскиот Истанбул, но крајно потекло на многу нејзини составни делови се веројатно персиски, како што е потврдено од големиот број на персиски заемски зборови на османлиско турски за кулинарска терминологија. Сепак, според Берт Фрагер:
Станува збор само за шпекулации дали потеклото на ова империјално кулинарско наследство треба да се проследи до времето на Стара Грција, византиското наследство или туркиската и арапската нација, не заборавајќи на феникиските традиции; денес може да најдете поддршка за некоја од овие тврдења во разни земји на Балканот и Блискиот Исток.
Увозна квота

Увозна квота е вид на трговско ограничување што поставува физичко ограничување на количината на добро што може да се увезе во земја во одреден временски период.
1 Економски ефекти на увозните квоти
Квотите се количински ограничувања на меѓународната трговија, но нивните економски ефекти се слични на оние на царините (кои се ценовни ограничувања). На пример, со увозните квоти се ограничува количеството на некој производ што може да се увезе во земјата. Така, квотите ја намалуваат понудата на домашниот пазар и предизвикуваат пораст на цената на производот. Слично на царините, тоа предизвикува намалување на побарувачката и потрошувачката на производот, како и вклучување на домашните неефикасни фирми во производството и продажбата на тој производ. Меѓутоа, квотите не ги зголемуваат приходите во државниот буџет, а тоа значи дека тие им предизвикуваат загуба на потрошувачите (ја намалуваат нивната благосостојба), а придобивките од квотите (профитот) целосно одат во рацете на фирмите кои ги добиле квотите за увоз на некој производ. Поради тоа, квотите се најштетниот инструмент на протекционистичката политика.
Црква „Св. Никола“ - Свињиште

Свети Никола — главна селска црква во селото Свињиште.
1 Местоположба
Црквата е сместена на рид во самото село, со што преовладува во панорамскиот поглед. Околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.
2 Историја
Црквата била подигната во средината на век. Иконостасот е од 1868 година, а иконите на него се дело на зографите Јосиф, Филип и Ристе од мијачкото село Лазарополе.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Трета кичевска парохија
* Свињиште
Црква „Св. Никола“ - Голем Радобил

Свети Никола — главна селска црква во селото Голем Радобил. Сместена е на околу стотина метри од влезот на селото.
1 Историја
Црквата била изградена во 1870 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува трикорабна базилика со полукружна апсида на источната страна. На западната страна има отворен трем кој бил изграден во време на подигање на храмот.<ref>Главниот влез се наоѓа на западната страна. Во средишниот дел од западниот ѕид над тремот има ниша со фреска на која е прикажан Свети Никола. Спореден влез има на северната страна и над него има ниша со фреска на патрониот светец. Објектот е изграден од бигор и е покриен со кров од ќерамиди. Црквата е зографисана.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда, а камбанаријата се издига над влезната порта. Таа има квадратна основа и е покриена со пирамидален лимен кров.
3 Галерија
4 Поврзано
* Голем Радобил
* Селска Црква
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Плетварско-беловодичка парохија
Антонија Минор

Антонија Мала, позната и како Јулија Антонија Мала, Антонија Помладата или едноставно Антонија (31 јануари 36 п.н.е. - 1 мај 37 г.) била помлада од две ќерки на Марк Антони и Октавија Мала. Таа била внука на царот Август, зет на царот Тибериј, баба на таткото на царот Калигула и царицата Агриппина Помладата, мајка на царот Клавдиј, и мајката прабаба и тетка на царот Нерон.Таа, исто така, била мајката-тетка на царицата Валерија Месалина и Фауст Корнелиус Сула Феликс, баба на таткото на Клаудија Антонија, Клаудија Октавија и Британикус и баба на мајката на Јулија Ливија и Тибериус Гемеллус.
1 Раѓање и рано живеење
Таа е родена во Атина, Грција, а по 36 п.н.е., нејзината мајка и нејзините браќа и сестри ги донесе во Рим. Антонија никогаш немала можност да го запознае својот татко, Марк Антони, кој се развел од својата мајка во 32 п.н.е. и извршил самоубиство во 30 п.н.е. Таа била пораснала заедно со нејзината мајка, нејзиниот вујко и нејзината тетка, Ливија Друсила. Поради наследството, таа поседувала имот во Италија, Грција и Египет. Таа била богата и влијателна жена, која честопати добивала луѓе кои го посетувале Рим. Антонија имала многу машки пријатели, вклучувајќи го и богатиот Евреин Александар Алабарх и Луциј Вителлиј , конзул и татко на идниот цар Аулус Вителлиј.
Мартон Ваш

Маргон Вас (р. во Дунаујварош, Унгарија) е унгарски меѓународен хокеар, кој во моментов е под договор со клуб на Серија А, Фаса. Од 30 април 2011 година, играл за унгарската репрезентација 127 пати. Неговиот брат, Јанош Вас, исто така, е професионален хокеј играч и член на унгарската репрезентација.
1 Кариера
Ваш, кој е Евреин, направи своето деби на возраст од 15 години за неговиот роден град Dunaferr SE, а една година подоцна веќе го прослави својот прв успех во унгарското првенство. Напред доби шанса да се обиде во странство во 1997 година. Прво се преселил во САД за да игра за планинари на Flagstaff во Хокеј лигата на Западните држави , каде што ја освои титулата во првата година. Ваш ја започна следната сезона од канадскиот клуб Hawkesbury Hawks , со што повторно победи триумфално, освојувајќи ја централната Канада хокеј лига , сепак, не успеа да напредува во националниот финалент, откако заврши само втор на Фред страната куп .
Ваш помина уште една година во Канада, пред да се врати во својата Унгарија да игра за неговиот поранешен клуб Дунафер. Тој помина шест години во Унгарија, прекинат со две кратки магии во шведските пониски лиги во клубови Vänersborgs HC и Grums IK. Во 2006 година тој повторно се пресели во странство и им се придружи на победниците од францускиот куп претходно , Дијабелс Руж де Бриансон , каде што играше заедно со своите Унгарци Балаз Ладани и Виктор Селиг . Додека во Франција, Ваш не успеа да освои ниту еден трофеј, сепак, двапати го завршил финалето во Лига Магнус и Купе де ла Лигу . Бриансон, да ги намалат трошоците, нека напред одат летото 2009 година, а Ваш се приклучи на Alba Volán Székesfehérvár .
2 Статистика за кариера
2.1 Австриска хокеј лига
Годишни времиња, GP, Цели, Помага, Бодови, PIM
Редовна сезона, 2, 107, 39, 49, 88, 52
Плејоф, 1, 5, 3, 1, 4, 4
Џин (дух)

Џин исто така романизиран како Џин или англицизиран како гении (со пошироко значење на духови или демони , во зависност од изворот) — натприродни суштества во раната предисламска арапска и подоцнежна исламска митологија и теологија . Џин не се строго исламски концепт; наместо тоа, може да бидат различни пагански суштества интегрирани во исламот. Бидејќи Џин не е неизбежно зло (ниту добро), исламот можел да ги прилагодува духовите од другите религии за време на неговото ширење.
Покрај Џин, исламот го признава постоењето на демони (''Shayāṭīn''). Линиите меѓу демоните и Џин се нејасни, бидејќи злонамерни џинови се нарекуваат и ''шијатин'' . Меѓутоа исламската и неисламската стипендија генерално прави разлика меѓу ангелите, џин и демоните ( ''шајатини'' ) како три различни видови на духовни ентитети во исламските традиции. Џин се разликуваат од демоните, со тоа што тие можат да бидат и зли или добри, додека вистинските демони се заробени во зло.
Во исламски контекст, терминот ''Џин'' се користи и за колективна ознака за секое натприродно суштество, а исто така и за одреден вид на натприродно суштество.
1 Наводи
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Беловодица

Свети Ѓорѓи — манастирска црква на Беловодичкиот манастир.
1 Историја
Црквата била осветена на 27 јули 1980 година од страна на тогашниот Митрополит Повардарски г. Гаврил, кој во тоа време бил Прилепско-битолски црковен управител.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот е сместен од западната страна, на која е доградена натстрешница поддржана на два столба. На северната и јужната страна има по два квадратни прозорци. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди. Камбанаријата е сместена во близина на влезот од црквата.
3 Поврзано
* Параклис „Св. Ѓорѓи“
* Беловодички манастир
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Плетварско-беловодичка парохија
* Беловодица
Брајан Ино

Брајан Ино (роден како Брајан Питер Џорџ Ино на 15 мај 1948) - англиски музичар и музички продуцент. Најпознат е како пионер на амбиенталната музика и по неговиот придонес на рок, поп и електронската музика.
Франкократија

Франкократија (грчки: ''Φραγκοκρατία'', во превод „''владеење на Франките''“), исто така позната како Латинократија (грчки: Λατινοκρατία) или Венетократија (грчки: Βενετοκρατία) — периодот во грчката историја по Четвртата крстоносна војна (1204), кога на територијата на Византија била под управа на неколку западни, главно француски и италијански крстоносци, според ''Partitio terrarum imperii Romaniae'' односно „''Поделба на земјите на Ромеите''“.
Терминот произлегува од името што го дале православните Грци на западноевропските латински црковни католици: Латини. Повеќето Латинци имале француско, норманско или венецијанско потекло. Периодот на франкократија се разликува по регион.Самата политичката ситуација се покажала како многу нестабилна, бидејќи новоформираните земји помеѓу себе имале голем број на недоразбирања, а грчките држави-наследници повторно започнале со враќање на териториите.
Со исклучок на Јонските Острови и некои изолирани тврдини кои останале во венецијански раце до крајот на 19 век, конечниот крај на Франкократијата во грчките земји настапило со османлиското освојување, главно од 14 до 16 век.
Беловодички манастир

Беловодички манастир — манастир во областа Раец, во средишниот дел на Македонија. Манастирот се наоѓа на падините на планината Дрен, во близина на селото Беловодица.
1 Историја
Манастирот е изграден во втората половина на 20 век.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат манастирската црква, метален крст и неколку придружни објекти.
2.1 Црква „Св. Ѓорѓи“
Црквата била осветена на 27 јули 1980 година. Градбата има правоаголна основа со полукружна апсида на источниот ѕид.
3 Галерија
Марк Ентони

Марко Антонио Муниз (роден на 16 септември 1968), познат професионално како Марк Антони , е американски пејач, глумец, продуцент и продуцент на телевизија. Антони е исто така најпродаваниот уметник за тропски салса на сите времиња. Двократната Греми награда и петкратниот латински добитник на Греми награда продадоа повеќе од 12 милиони албуми низ целиот свет. Тој е најпознат по неговите латински салса нумери и балади. Антонио има освоено бројни награди и неговите достигнувања се почестени со разни признанија. Тој беше добитник на наградата за претседател на Конгресната институција за шпански кавказ (КИШК) во 2009 година. Тој, исто така, ја доби наградата за животно дело на "КИШК 2009" на 16 септември 2009 година. Тој го држи Гинисовиот светски рекорд за најдобро продаваниот тропски / салса уметник и најмногу албуми на албумите на годината на топ листите на Билборд.
1 Животопис
Марко Антони Муниз, познат по неговото уметничко име Марк Антони , е роден во ЊуЈорк, а неговите родители се од Гуајама, Порторико. Неговата мајка Гуилермина била домаќинка, неговиот татко, Фелипе Муниз бил музичар и работел во кујната во болница. Неговите родители го крстиле по мексиканскиот пејач, Марко Антонио Муниз. Антони пораснал во источниот дел на Харлем, уште познато и како Шпански Харлем и Ел Барио , тој е најмалиот од осум деца. Тој е израснат во духот на католичката вера.
2 Наводи
Црква „Св. Никола“ - Беловодица

Свети Никола — црква во селото Беловодица. Сместена е во југоисточниот дел од селото, на височина која и овозможува доминантна положба во однос на остатокот од селото.
1 Историја
Црквата била изградена и живописана во 1885 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува трикорабен храм со полукружна апсида на источната страна која е украсена со пет слепи ниши. Црквата содржи галерија на кат која се наоѓа во западниот дел. Влезот е од западната страна и над него има ниша со фреска на која е насликан Свети Никола.
Многу од иконите во црквата се дело на мајсторот Ефтим Спасов. Иконата на Богородица со димензии 92 × 63 см е потпишана со натписот „Из руки го Ефтим Спасовичъ Зографъ от Гари 1885“.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата е сместена непосредно пред влезот на црквата од десната страна. Таа има квадратна основа и се состои од два дела, од кои горниот има незначително помала основа. Обата дела имаат по еден залачен отвор на секоја страна.
3 Галерија
4 Поврзано
* Беловодица
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Плетварско-беловодичка парохија