procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Туркан Сајлан

Туркан Сајлан е родена на 13 декември 1935 починала на 18 мај 2009 била турски дерматолог, академик, писател, предавач и јавна личност. Таа е позната како основач на добротворната фондација „Здружение за поддршка на модерниот живот“.
1 Животопис
Туркан била родена на 13 декември 1935 година во Истанбул, во семејството на Фасих Галип бег, еден од првите кои застанале на почетокот на создавањето на младата турска република, а нејзина мајка била Швајцарката Лили Мина Рејман, која го прифатила исламот. во брак и го зела турското име Лејла. Туркан Сајлан била најстарата од петте браќа и сестри.
Од 1944 до 1946 година учела основно училиште во Кандили. Од 1946 до 1953 година продолжила да учи во женското училиште во Кандили.
Сајлан дипломирала на Медицинскиот факултет во Истанбул во 1963 година.
Од 1964 до 1968 година, таа работела во болницата за социјална заштита во Нисантаси и специјализирала за кожни болести.
Во 1968 година Туркан почнала да работи како виш асистент на Медицинскиот факултет на Универзитетот во Истанбул, специјализирала за дерматологија.
Во 1971 година Сајлан добила стипендија за продолжување на студиите во Англија. Во 1974 година работела во Франција, а во 1976 година во Англија.
Во 1972 година станала предавач, а во 1977 година професор.
Во 1976 година почнала да се бори против лепрата и го основала Здружението против лепра.
Во 1976 година почнала со специјализација за лепра и била една од основачите на Меѓународната унија за лепра (ИЛУ).
Од 1981 до 2002 година, покрај работата како универзитетски професор, била и главен лекар во болницата за лепра во Истанбул, која е под турското Министерство за здравство.
Од 1982 до 1987 година го водела научниот оддел на Медицинскиот факултет, дерматологија на Универзитетот во Истанбул. Од 1981 до 2001 година, таа била директор на дерматолошкиот истражувачки центар на универзитетот.
Туркан Сајлан работела и како консултант за лепра во Светската здравствена организација до 2006 година. Учествувала во создавањето на Лабораторијата за дермална патологија, Бехчетовата болест и Клиниката за венерични болести. На добротворна основа, таа работела како главен лекар во болницата за лепра во Истанбул 21 година, помеѓу 1981 и 2002 година. Таа исто така била член на Европската академија за дерматологија и венерологија на Меѓународното здружение за лепра и била наградена со многу награди и признанија за нејзината работа.
Таа починала на 18 мај 2009 година.
2 Семејство
Во 1957 година се омажила. Во бракот добиле два сина, од кои едниот станал графичар, а другиот доктор. Цилан имала и четири внуци.
3 Наводи
Kraljica (песна)

„Kraljica“ (|Кралица) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е издадена во 2015 и се наоѓа на третиот студиски албум на пејачката, насловен ''Moderna žena'' (2016). Песната е напишана од парот Хуљиќ, односно музичарот и продуцент Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Аранжманот е завршен од страна на Хуљиќ и музичарот Лео Шкаро.
Виктор Веретеников

Виктор Олександрович Веретеников ( |Віктор Олександрович Веретенников ; 22 август 1940 – 15 март 2023 година) бил украински бизнисмен, писател, сценарист, новинар и политичар. Како член на Комунистичката партија на Советскиот Сојуз, а подоцна и независен, тој служел во Врховната Рада од 1990 до 1994 година и повторно од 2002 до 2006 година
Веретеников починал во Днипро на 15 март 2023 година, на 82-годишна возраст.
Cirkus

„Cirkus“ (|Циркус) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга од нејзиниот трет соло студиски албум ''Moderna žena'' (2016). Песната е издадена како сингл од албумот во 2013 година. Напишана е од дуото Хуљиќ коешто се состои од музичарот и продуцент Тончи Хуљиќ и неговата сопруга, поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Песната е продуцирана од Федор Боиќ. Според текстот, во песната се работи за женски протагонист којшто е изненаден од чудниот исход на нејзината врска, којшто ја потсетува на циркус“.
Со цел да ја промовира, Розга ја извела „Cirkus“ во живо за време на фестивали и телевизиски настапи, а потоа и на некои од нејзините концерти. Музичкото видео за песната е во режија на Дејан Миличевиќ и е издадено на 23 декември 2013 година. Синглот бил и комерцијално успешен, искачувајќи се на 2-то место на листата за синглови во Хрватска, HR Top 40. Денес, важи за една од најпознатите песни на пејачката и на нејзините концерти е пропратен со гласно пеење од публиката. Во 2022 година, Розга ја преснимува песната во акустична преработка за нејзиниот компилациски албум ''Minut srca mog''.
1 Заднина
„Cirkus“ била премиерно изведена за време на шоу програма во ноември 2011 година. Според Розга, песната веднаш наишла на добра реакција од публиката. Розга сакала да сними бавна балада покрај повеќето брзи песни кои тогаш ги снимала. Изјавила дека таа многу верувала во песната.
2 Музичко видео
Музичкото видео за „Cirkus“ е снимено во декември 2013 година во Белград.
3 Настапи во живо
Првиот промотивен настап на песната бил објавен на официјалниот канал на Јутјуб на пејачката на 2 ноември 2013 година. На 31 мај 2022, настапот од Розга на акустична верзија на песната е објавен на официјалниот канал на Радио Телевизија Србије.
Фотина

Фотина (|Φωτεινά, ''Фотина'') — село во Катеринско, Егејска Македонија, денес во општината Катерина на округот Пиерија, Грција. Населението брои 266 жители (2021).
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа југозападно од градот Катерина, крај крстопатот на патишта ЕО13 (Катерина - Еласона) и тој што води за Морна и Фтери, на надморска височина од 300 м.
2 Историја
Селото е подигнато по крајот на Граѓанската војна, но за првпат како населба се спомнува во пописот од 1971 г. кога е заведено со 434 жители. Во 1981 г. броело 440, а во 1991 г. 464 жители.
3 Самоуправа и политика
Во 1971 година, селото станало самостојна општина. Општината Фотина била приклучена во општината Локово во 1997 година, која била укината во 2011 година и станала дел од поголемата општина Катерина.
Селото припаѓа на општинската единица Локово со седиште во селото Долна Милја, која припаѓа на поголемата општина Катерина, во округот Пиерија. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Фотина, во кој влегуваат Морна и Локово.
4 Културни и природни знаменитости
Цркви
* Црква „Св. Никола“ — главна селска црква, обновена во 1950 г.* Црква „Св. Петка“ — гробишна црква
Otrov (песна)

„Otrov“ (|Отров) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е издадена во 2015 и се наоѓа на третиот студиски албум на пејачката, насловен ''Moderna žena'' (2016). Песната е напишана од парот Душан Бачиќ, а продукцијата е од Бојан Драгојевиќ. Според текстот, во песната се работи за односот на женскиот протагонист со токсичен машки партнер.
Udajem se

„Udajem se“ (|Се венчавам) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е издадена на 16 февруари 2016 година и се наоѓа на третиот студиски албум на пејачката, насловен ''Moderna žena'' (2016). Песната е напишана од парот Перо Козомара и Пилепиќ, а продукцијата е од Лео Шкаро. Според текстот, во песната се работи за женскиот протагонист којшто се одлучува да му ја посвети на машки партнер со кого веќе не е во врска и да му објави дека наскоро се венчава за друг човек.
Јованез Назарјан

Јованез Назарјан роден на 11 март 1998 година) е ерменски професионален фудбалер кој игра како централен бек за ерменскиот премиерлигаш Ван и за репрезентацијата на Ерменија.
1 Клупска кариера
Назарјан е производ на младинскиот систем на Пјуник. По неколку настапи за првиот тим и во ерменската Премиер лига и во квалификациите за УЕФА Европа Лигата, и играјќи за резервниот тим, во 2018 година го напуштил клубот за да се приклучи новопромовираната екипа ФК Арцах (подоцна преименувана во ФК Ноа).
На крајот на сезоната 2019–20, по освојувањето на Купот на Ерменија со Ноа, Назарјан го напуштил клубот.
Во летото 2020 година, Назарјан потпишал едногодишен договор со Ширак.
Откако Ширак ја напуштил ерменската Премиер лига на крајот на сезоната 20-21, Назарјан бесплатно преминал во Арарат Ереван, кој го напуштил во јуни 2023 година.
На 1 август 2023 година Назарјан му се придружил на Ван.
2 Меѓународна кариера
Назарјан ја претставувал Ерменија на неколку младински меѓународни нивоа, настапувајќи за репрезентациите до 19 и до 21 година.
Во ноември 2021 година, го добил својот прв повик во сениорската репрезентација на Ерменија за натпреварите од квалификациите за Светското првенство во ФИФА 2022 година против Македонија и Германија, соодветно. Тој бил неискористена замена во поранешниот натпревар.
Откако повторно бил повикан во март 2022 година за пријателски натпревар против Норвешка, како замена за повредениот дефанзивец Андре Калисир, Назарјан го имал своето деби за сениорската репрезентација на 29 март, влегувајќи како замена бидејќи Ерменија на крајот била поразена од 9-0.
3 Личен живот
Таткото на Назарјан, Рафаел Назарјан, поранешен фудбалер и самиот ерменски сениорски интернационалец, моментално работи како главен тренер и за БКМА Ереван и за репрезентацијата на Ерменија до 21 година.
Неговиот постар брат, Ерик Назарјан, исто така е поранешен професионален фудбалер, и моментално раководи со ерменската репрезентација до 15 години.
4 Статистика за кариера
4.1 Меѓународен
Ерменија
година, Апликации, Цели
2022 година, 1, 0
Вкупно, 1, 0
5 Почести
Ное
* Куп на Ерменија (1): 2019–20
Nasljednik

„Nasljednik“ (|Наследник) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е издадена во 2016 година и се наоѓа на третиот студиски албум на пејачката, насловен ''Moderna žena'' (2016). Песната е напишана од парот Хуљиќ, којшто се состои од музичарот и композитор Тончи Хуљиќ и поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ, а продукцијата е од Лео Шкаро и Тончи Хуљиќ. Според текстот, во песната се работи за женскиот протагонист којшто се одлучува да му ја посвети на машки партнер со кого веќе не е во врска и да му објави дека наскоро го избира неговиот „наследник“.
Жилети (песна)

„Žileti“ (|Жилети) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е издадена во 2016 година и се наоѓа на третиот студиски албум на пејачката, насловен ''Moderna žena'' (2016). Песната е напишана од Саша Лазиќ, а продукцијата е од Александар Крсмановиќ. Според текстот, се работи за женскиот протагонист којшто му ја соопштува болката и тагата на својот машки партнер, споредѕувајќи ја со гаѓање со жилети.
Индиго Џез и Блуз Фестивал

Индиго Џез и Блуз Фестивал е меѓународен џез и блуз фестивал кој се одржува во Бангалор, Индија. Се одржува во декември. Фестивалот привлекува музичари од целиот свет. Организиран е од Радио Индиго.
Najbolji dan

„Najbolji dan“ (|Најдобар ден) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е издадена во 2018 година. Песната е напишана од парот Хуљиќ, којшто се состои од музичарот и композитор Тончи Хуљиќ и поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Песната е промовирана по пат на музичко видео кое е режирано од Сандра Михајлевиќ и издадено преку Јутјуб на 28 март 2018 година. Според текстот, во песната се работи за женскиот протагонист којшто се одлучува да му ја посвети на машки партнер кого го напушта и со тоа го објавува својот најдобар ден.
Модерна жена (песна)

„Moderna žena“ е песна на хрватскаѕа поп пејачка Јелена Розга од нејзиниот трет истоимен студиски албум (2016). Издадена е како вториот сингл од албумот на 16 декември 2016. Песната е напишана од Вјекослава Хуљиќ, а продукцијата е на Тончи Хуљиќ. Инспирацијата зад песната дошла од вистински случај на жена којашто Тончи Хуљиќ го прочитал во списание и ѝ го раскажал на Вјекослава Хуљиќ. Самата пејачка ја опишала, „Moderna žena“ како женска химна којашто им ја посветува на силните жени кои живеат во модерниот свет.
Синглот постигнува комерцијален успех, искачувајќи се на 20-то место на хрватската HR Top 40 табела на синглови. Придружно музичко видео режирано од Дарио Радусин е издадено на 16 декември 2016. Видеото ја претставува Розга како позира и оди во фустани дизајнирани од Јурај Зигман, додека ја придружува машки актер. Од декември 2022 година, видеото има повеќе од 18.6 милиони прегледи на платформата. Розга ја извела „Moderna žena“ во живо за време на нејзините концерти и свирки.
Хуа Хин Џез Фестивал

Хуа Хин Џез Фестивал е џез фестивал во Хуа Хин, Тајланд. Фестивалот, организиран од Хилтон од 2001 година, вообичаено се одржува во јуни и ги прикажува најдобрите џез таленти на Тајланд.
Јокохама Џез Фестивал

е годишен настан во Јапонија. Со спонзорство од градот Јокохама и организации како што се печатените и радиодифузните медиуми, настанот се одржува од 1981 година. 26-тиот фестивал бил закажан за 27 август 2006 година во Градскиот парк Хонмоку, Нака-ку, Јокохама.
На фестивалот Хонмоку учествуваат уметници од целиот свет. Јокохама се смета дека е местото каде што џезот бил доведен во Јапонија. Секоја година кон крајот на август, годишниот џез фестивал се одржува на отворената сцена на паркот Хонмоку Шимин (''Хонмоку Шимин Коен'').
Uzmem koliko mi daš

„Uzmem koliko mi daš“ (|Земам колку што ми даваш) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е издадена во 2018 година. Песната е напишана од парот Хуљиќ, којшто се состои од музичарот и композитор Тончи Хуљиќ и поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Аранжманот на песната е завршен од Лео Шкаро. Песната е промовирана по пат на музичко видео кое е режирано од Дарио Радусин и издадено преку Јутјуб на 20 јули 2018 година. Според текстот, во песната се работи за женскиот протагонист којшто му ги искажува чувствата на заљубеност на својот машки партнер.
Соборна црква „Св. Спас“ - Нижни Новгород

Соборна црква „Св. Спас“ (|Спа́сский Староя́рмарочный собо́р) — една од православните соборни цркви во Нижни Новгород, Русија. Изградена е помеѓу 1816 и 1822 година според плановите на Агистен де Бетанкур и Огист де Монферан. Од 1989 година до септември 2009 година, таа била епархиска соборна црква на епархијата Нижни Новгород и Арзамас. Градбата е објект од архитектонското наследство на Руската Федерација.
1 Историја
Соборната црква била изградена во неокласичен стил помеѓу 1816 и 1822 година, на левиот брег на реката Ока. Поради мочурливото земјиште и честата изложеност на поплави, црквата е изградена по урнек сличен на оној на наколните живеалишта. Плановите се дело на Агистен де Бетанкур, додека градежните работи ги раководел Французинот Огист де Монферан.
Соборната црква била осветена на 25 јули 1822 година. На крајот на 19 век, таа била обновена со измени од Роберт Килевајн. Во 1899 година, имало опасност високата камбанарија да се урне, па во 1906 година била заменета со нова камбанарија со поскромни димензии.
По Октомвриската револуција од 1917 година, соборната црква била затворена и претворена во складиште. Во април 1989 година, советските власти одлучиле да ѝ ја вратат на православната заедница и да започнат со реставраторски работи. Била епархиска соборна црква до 2009 година, кога станала обична црква.
Патријархот Кирил ја посетил соборната црква Свети Спас на 11 септември 2009 година. Притоа тој го отворил споменикот посветен на жртвите од Чернобилската несреќа, на кој е прикажан ангел со вкрстени раце на украсен гранитен постамент со библиски наводи и имињата на жртвите.
2 Опис
Иконостасот на соборната црква е насликан според стилските правила на тичинскиот сликар Џузепе Антонио Марија Торичели. Тоа предизвикало огорчени реакции кај многу верници, бидејќи не ги зема предвид класичните канони на иконописот. Навистина, некои слики содржат делумно голи фигури што ги скандализирало луѓето од тоа време. Затоа, бил изработен уште еден иконостас, творба на Васили Стасов. Фреските се дело на Александар Стоупин.
Главниот олтар на соборната црква е посветен на „Преподобно дрво на Животворниот Крст на Спасителот“, додека споредните параклиси се посветени на Свети Макариј Унженски и Свети Александар Невски. Највпечатливите икони на оваа црква се иконите на Светото лице на Спасителот, на Богородица утешителка на настраданите, на Свети Серафим Саровски, на Свети Петар Московски, на Свети Инокентиј Московски и на Јуриј II Владимирски, основач на градот во 1221 година.
3 Галерија
Анастасија Волкова

Анастасија Волкова (родена околу 1991 година) е украинска земјоделска иноваторка која користи сателитска и автономна технологија на беспилотни летала за да даде рана индикација за болеста кај земјоделските култури. Студирала во Украина, Полска и Австралија. Во 2020 година таа живеела во Австралија со деловни врски со нејзината компанија Флуросат во Украина. Нејзината работа е препознаена од Би-Би-Си и Технолошкиот преглед на МИТ и привлекла значителни финансиски средства од 2020 година.
1 Животот
Таа ги започнала своите универзитетски студии во Киев пред да замине во Полска за да магистрира. Нејзиниот докторат го добила на Универзитетот во Сиднеј во 2018 година, откако таа била во Австралија три години. Таа основала компанија по име Флуросат која анализирала сателитски слики за да им даде совети на фармерите за нивните култури. Во 2017 година, нејзината првична понуда за финансирање привлекла 1 милион долари. До 2019 година, компанијата собрала 8,6 милиони долари, вклучително и 3,2 милиони од групата предводена од Мајкрософт М12. Во 2018 година, нејзината компанија ја купила австралиска компанија наречена Production Wise која имала десетгодишно искуство во секторот.
Волкова, чиј кум бил земјоделец, сфатила дека може да ги искористи своите вештини за да ги подобри приносите. Посевите кои биле заразени со некоја болест ги концентрирале своите напори во борбата против болеста и тоа е на сметка на нормалниот развој. Софтверот на Волкова ги забележал овие промени со споредување на сателитски снимки на одредено поле со референтен сет на читања. Нејзиниот докторат се однесувал на употребата на автономни дронови и била прашана како оваа технологија може да им помогне на руралните области. Нејзиниот одговор на овој предизвик бил рецепт за создавање на компанијата Флуросат. Волкова ги претставила своите идеи на настанот TEDx во Сиднеј.
Волкова била препознаена од магазинот MIT Technology Review во делот под 35 години. Во ноември 2020 година, Би-Би-Си објавила дека Волкова треба да биде вклучена во нивните 100 жени - список на инспиративни жени од целиот свет. Волкова тогаш живеела во Австралија во 2020 година, но нејзината компанија вклучувала украински развоен тим.
2 Наводи
Ostani (песна на Јелена Розга)

„Ostani“ (|Остани) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга. Песната е издадена во 2018 година. Песната е напишана и продуцирана од српско-турската естрадна уметничка Емина Јаховиќ. Аранжманот на песната е завршен од Дарко Димитров. Песната е промовирана по пат на музичко видео кое е режирано од Дарио Радусин и издадено преку Јутјуб на 2 октомври 2018 година. Според текстот, во песната се работи за женскиот протагонист којшто повикува маж да остане и да ја помине вечерта со неа и покрај тоа што не се заедно.
Песната и музичкото видео го привлекле вниманието на медиумите поради промената во имиџот и звукот на пејачката. По првите 24 часа од издавањето, песната добива 350,000 прегледи, што е второто најгледано музичко видео на пејачката во првиот ден после „Tsunami“ коешто има 400,000 прегледи во ден.
Nevjeran do groba

„Nevjeran do groba“ (|Неверен до гроб) е песна од хрватската поп пејачка Јелена Розга заедно со српскиот бенд Милиграм. Напишана е од српскиот текстописец Марина Туцаковиќ. Со цел да ја промовира песната, Розга ја има изведено во живо во неколку наврати.
Барга Џез

Барга Џез е долгогодишен џез фестивал. 26-тото издание на фестивалот било во 2013 година. Се одржува во средновековниот град Барга, во провинцијата Лука, во Тоскана, централна Италија.
Џез фестивалот има конкурс за аранжмани и композиции за џез оркестарот Барга.
Посредни избори

Посредни избори се избори во кои гласачите не ги избираат директно кандидатите или партиите за некоја функција, туку избираат свои посредници кои го прават изборот. Тој е еден од најстарите форми на избори и се користи во многу земји за изборот на шефови на држави (како што се претседатели), кабинети, шефови на влади (како што се премиери), и претставници до горните законодавни домови.
1 Шефови на држави
1.1 САД
Претседателот на САД се избира посредно, а не директно. На претседателските избори во САД, гласачите гласаат за избирачи во Изборниот колегиум, кои претходно јавно изјавуваат дека ќе поддржат одреден претседателски кандидат. Кога заседава Изборниот колегиум, набрзо после изборите, формално го избира кандидатот кој освоил мнозинство од членовите на Изборниот колегиум. Членовите на федералниот кабинет, вклучувајќи го и потпретседателот, се номинирани од страна на претседателот, и на тој начин се избираат индиректно. Изборниот колегиум е контраверзно прашање во политиката на САД, особено после претседателски избори на кои гласањето е географски поларизирано на таков начин што Изборниот колегиум избира кандидат кој не го освоил мнозинството од гласовите.
1.2 Парламентарни системи
Републиките со парламентарен систем обично го избираат својот шеф посредно (на пр. Германија, Италија, Естонија, Латвија, Малта, Унгарија, Индија, Израел, Бангладеш). Други, пак, парламентарни републики, како што се Ирска, Австрија, Хрватска, Бугарија и Чешка, го избираат претседателот на непосредни избори.
Јалпуг

Јалпуг или Јалпух (|Ялпуг) — езеро од типот вливник, најголемото природно езеро во Украина. Се наоѓа во Болхрадски и Измаилски реони во Одеската област. На северниот брег на Јалпуг, во близина на устието на реката Јалпуг, чии подземни извори се наоѓаат во селото Јалпуг во Молдавија, се наоѓа градот Болград. Езерото Јалпуг е поврзано со Дунав преку езерото Кугурлуј (систем на езера Јалпуг — Кугурлуј е најголемиот природен слатководен резервоар во Украина).
Резервоарот се користи за снабдување со вода за пиење на околните населени места, одгледување риба, рекреација, а во летните месеци водата се повлекува за наводнување.
1 Галерија
Џез во Мексико

Во 1920-тите, џез музичарите во Соединетите држави почнале да се преселуваат во Мексико за да најдат работа за време на забраната.
1 Големи мексикански бендови
Мексико е поврзан со биг бенд форматот. Главната причина е поврзана со познатиот Кубанец Дамасо Перез Прадо, кој живеел во Мексико од 1949 година до неговата смрт во 1989 година.
Мексиканскиот актер, директор на оркестар и пејач Луис Аркараз бил наречен крал на мексиканскиот џез од страна на RKO - Pathé. Во 1955 година, списанието ''Даун Бит'' го позиционирал бендот на Аркараз како четврт во светот.
Исаја Џ. Томпсон

Исаја Џ. Томспон (англиски: ''Isaiah J. Thompson,'' 29 април 1997 година) е американски џез пијанист и композитор. Во 2023 година тој освоил награда на ''American Pianists Awards''.
1 Биографија
Томпсон е роден на 29 април 1997 година. Тој пораснал во Западен Оринџ, Њу Џерси и учел на академијата Монтклер Кимберли. На рана возраст, тој започнал да студира во музичкото училиште Калдероне, а подоцна учел со ''Jazz House Kids, NJPAC Jazz for Teens и Jazz во Lincoln Center''. Дипломирал во 2019 година, а магистер по музика во 2020 година од школата Џулијард.
Тој го направил своето деби со оркестарот Џез во Линколн Центар со албумот на Винтон Марсалис, ''Handful of Keys'' и оттогаш објавил повеќе снимки. Томпсон работел на саундтракот номиниран за Златен глобус за Motherless Brooklyn и има настапувано со големи уметници како: Кристијан Мекбрајд, Стив Туре, Џон Пицарели, Џо Фарнсворт, Бастер Вилијамс, Рон Картер и Сесил Меклорин Салвант.
2 Награди
Томпсон бил победник на џез пијанист на Националната фондација за млади уметности и добил награди и на натпреварите Essentially Ellington и Charles Mingus. Во 2016 година, Томпсон ја освоил наградата за таленти Хорас Парлан на ''Jazzhus Montmartre'' во Копенхаген. Нему му била доделена наградата за уметник дебитант на Линколн Центар за 2018 година и истата година го освоил второто место на натпреварот Телониус Монк. Во 2023 година ги освоил наградите за американски пијанисти и стипендијата Кол Портер во џезот на Американската асоцијација на пијанисти.
3 Дискографија
3.1 Како лидер
* Isaiah J. Thompson Trio Live from @exuberance (EP, 2018)
* Isaiah J. Thompson Plays the Music of Buddy Montgomery (WJ3 Records, 2020)
* Composed in Color (Red Records, 2021)
* The Power of the Spirit (Blue Engine Records, 2023)
* A Guaraldi Holiday (The IT Department, LLC, Outside in Music, Jazz Bird Records, 2023)
3.2 Како гостин
* Jazz at Lincoln Center Orchestra with Wynton Marsalis, Handful of Keys (Blue Engine Records, 2017)
* Motherless Brooklyn (Film Soundtrack, 2019)
* Willie Jones III, Fallen Heroes (WJ3 Records, 2021)
* Compilation, Kimbrough (Newvelle Records, 2021)
* Steve Turre, Generations (Smoke Sessions Records, 2022)
* John Pizzarelli, Stage & Screen (Palmetto, 2023)
* Anthony Hervey, Words From My Horn (Outside in Music, 2023)
Тед Панкен

Тед Панкен е американски џез новинар кој пишувал за ''Down Beat'', ''Jazziz'' и ''Jazz Times''.
Од 1985 до 2008 година емитувал џез и креативна музика на радио станицата WKCR. Тој има напишано повеќе од 500 линиски белешки и придонел за ''New York Daily News'' и jazz.com. Панкен е член на комисијата за номинации на награди за избор на критичари на Здружението на џез новинари.
Во 2006 година му била доделена наградата за животно дело во џез новинарството од страна на Здружението на џез новинари.
Бен Берлин

Бен Берлин (роден Херман Биек; 1896-1944) бил џез- музичар роден во Ревал (сега Талин, Естонија) во 1896 година. Се оженил со композиторката Вера Виноградова околу 1920 година и имале две деца Леополд и Нина. Берлин го основал Танцовиот оркестар Бен Берлин во Германија во 1928 година, продуцирајќи плочи со Дојче Грамофон како што се ''„Küss mich und morgen vergiss mich“'' и ''„Roses of Yesterday“''. Како Евреин, тој ја напуштил нацистичка Германија во 1933 година, се преселил во Холандија, Австрија, Франција и конечно во Англија, каде што починал во 1944 година, седејќи на своето биро.
Дејвид Мареј

Дејвид Кит Мареј (роден на 19 февруари 1955 година) — американски џез саксофонист и композитор кој настапува главно на тенор и бас кларинет. Тој снимал за многу издавачки куќи од средината на 1970-тите. Живее во Њујорк.
1 Биографија
Мареј е роден во Оукленд, Калифорнија, САД. Тој учел на колеџот Помона две години како член на класата од 1977 година, и на крајот добил почесна диплома во 2012 година. На почетокот бил под влијание на фри џез музичари како Алберт Ајлер, Орнет Колман и Арчи Шеп. Постепено еволуирал поразновиден стил во свирењето и композициите. Мареј се издвоил од повеќето тенори од неговата генерација со тоа што не го зел Џон Колтрејн за свој модел, наместо тоа, одбрал да ги вклучи елементите на Колман Хокинс, Бен Вебстер и Пол Гонсалвес во својот зрел стил. И покрај ова, тој снимил албум посветен на Колтрејн, ''Octet Plays Trane'', во 1999 година. Настапувал со Грејтфул дед на шоуто на 22 септември 1993 година во Медисон Сквер Гарден во Њујорк Сити.
Мареј бил основач на Светскиот саксофонски квартет со Оливер Лејк, Џулиус Хемфил и Хамиет Блует. Снимал или настапувал со музичари како што се Хенри Тредгил, Џејмс Блад Улмер, Олу Дара, Тани Табал, Буч Морис, Донал Фокс, Мекој Тајнер, Елвин Џонс, Сани Мареј (не се роднини), Ед Блеквел, Џони Дијани, Фред Хопкинс, Дон Пулен, Ренди Вестон и Стив Мекол. Употребата на техниката на кружно дишење од страна на Дејвид Мареј му овозможила да свири неверојатно долги фрази.
Неговата ќерка Кристал Мареј е француско-американска ар-ен-би и електро пејачка, која има објавено албум во 2022 година, како и ЕП и два сингла со француската издавачка куќа Because Music.
Горнолужичка гимназија во Бауцен

Горнолужичка гимназија (целосно име: Горнолужичка гимназија Бауцен; |Serbski gymnazij; |Sorbisches Gymnasium Bautzen) – име на средно образовна институција сместена во Германија во градот Бауцен на улицата „Фридрих-Лист”. Единствена средно образовна институција во Германија каде наставата се изведува целосно на горнолужички јазик.
1 Заднина
Горнолужичката гимназија е основана на 1 септември 1947 година во градот Бауцен. Првично, српската гимназија била сместена во католичкото високо педагошко училиште, кое било тешко оштетено за време на Втората светска војна. За време на војната, во зградата била сместена воена болница. Горнолужичката гимназија уште од првиот период на своето постоење имала карактер на интернат и примала ученици од оддалечените лужички села. Во зградата функционирал и Лужичкиот институт за обука на наставници. Од 1949 година, Горнолужичката гимназија има младински ансамбл, детски хор и оркестар. Од 1960 година, во местото Радибор бил сместен огранокот на Горнолужичката гимназија, каде што живееле околу 60 момчиња.
Во 2007-2008 година, зградата на Горнолужичката гимназија била реновирана. Оттогаш во зградата работи основно училиште за деца од Лужица. Од 2012 година, во горнолужичката гимназија дипломирале околу 2.700 ученици..
Часовите се поделени во групи А и Б во зависност од нивната способност да зборуваат горнолужички. Часовите од групата Б се наменети за деца со подеднакво познавање на германски и горнолужички. По избор на студенти се изучува француски, англиски, чешки и руски јазик.
2 Познати учители
* Фридо Метшк – првиот директор на гимназијата од 1949 до 1955 година
* Јан Бук – лужички уметник
* Богна Коренг – ТВ презентер од Лужичка
* Мерана Цушцина – лужичка писателка и поетеса
3 Познати дипломци
* Бено Будар – лужички писател, поет и новинар
* Станислав Тилих – германски политичар
* Лубина Хајдук-Вељковиќ – лужичка писателка
Грчка лига за правата на жените

Грчката лига за правата на жените (|Σύνδεσμος για τα Δικαιώματα της Γυναίκας) била грчка феминистичка организација основана во 1920 година во Атина за да ги промовира политичките права на жените вклучувајќи го и правото на глас. Поврзана со Меѓународната алијанса на жени, организацијата продолжува да биде активна и денес.
1 Заднина
Голем број иницијативи за поддршка на жените биле преземени откако Грција добила независност во 1828 година, особено во сферата на образованието. Во 1872 година, Калиопи Кехаџија (1839-1905) го основала Друштвото за промовирање на образованието на жените. Калирои Парен (1861-1940) ја основала Унијата за еманципација на жените во 1894 година и Унијата на Гркинките во 1896 година, иако и двете избегнувале повици за контроверзната кауза за правото на глас на жените. Националниот совет на Грчките жени, чадор организација за околу педесет добротворни здруженија за жени и деца, бил основан во 1911 година. Напредокот на образовниот фронт бил постигнат со приемот на жените на Универзитетот во Атина и во 1911 година, основањето на Лицеумот на Гркинки (Ликејон тон Елинидон), здружение кое се стремело да го оживее славното минато на Грција. Дури во 1920 година Авра Теодоропулу ја основала Грчката лига за правата на жените, барајќи конкретно напредок во политичките права и избирачкото право.
2 Историја
Лигата била особено активна во 1920-тите, 1930-тите и 1950-тите, успевајќи да ги укине дискриминаторските закони и да постигне напредок во семејното право.
Феминистичкото списание ''Женска борба'' организацијата го издавала од 1923 година, годината кога станала поврзана со Меѓународната алијанса на жените.
Во 1982 година го основала Центарот за документација и проучување на женските проблеми.
Вастселински замок

Нојхаузен (|Neuhausen, |Ней Ха́узенъ), Вастселински замок и замок Вастселина (|Vastseliina piiskopilinnus) — поранешна тврдина на епископот од Ливонскиот ред. Урнатините на тврдината се наоѓаат на десниот брег на реката Јамаоја (исто така Миксеоја и Мекси) на 3 километри источно од селото Вастселина во округот Виру во Естонија. Комплексот на музејот отворен овде вклучува и голем парк кој го опкружува ридот на замокот.
1 Историја
Населбата била основана околу 1273 година од страна на епископот од Дорпат на урнатините на древниот чудски град Вастселина, а самиот замок бил изграден 60 години подоцна од мајсторот на Ливонскиот ред Бурхард фон Драјлебен, по разорниот напад на псковјаните на југоисточниот дел на Ливонија. Изградбата на тврдината била завршена во 1342 година.
Сместено на границата на имотите на псковјаните и ливонските витези, Нојхаузен често бил напаѓан од Русите и се сметал за силна тврдина и складиште за шверцувана стока превезувана во Русија.
Во 1501 година, војводата Данил Шчења, откако ја опустошил околината на Нојхаузен, неуспешно ја опсадувал неколку дена. На почетокот на Ливонската војна, на 30 јуни 1558 година, Нојхаузен бил заземен од руската војска под команда на принцот Шујски по краток, но енергичен отпор: „Германците се бореа многу жестоко и до смрт“.
Оттогаш до 1582 година им припаѓал на Русите, потоа преминал кај Полјаците, па кај Швеѓаните. Во 1655 година, во пресрет на Руско-шведската војна од 1656-1658 година, трошните утврдувања на Нојхаузен биле обновени од Карл X, но за време на походот во 1656 година Русите го зазеле без загуби. Во 1661 година Нојхаузен ѝ бил вратен на Шведска согласно условите на Кардискиот мир.
Во 16 век во близина на замокот имало голема, добро утврдена населба. Последен пат предградието Нојхаузен било споменато во 1690 година. Во близина на Нојхаузен има многу могили и остатоци од древни цркви.
Кога Нојхаузен бил заземен од Русите на почетокот на 18 век, повеќе не бил тврдина. Руското име за Нојхаузен е Новгородок.
2 Во уметничката книжевност
Замокот Нојхаузен, манастирот Псков-Печерски кој се наоѓа на 20 километри од него, тврдината Изборск и околната живописна област се опишани во повеста „Замокот Нојхаузен“ од Александар Бестузев-Марлински (1824), како и во романот на Лажечников „Последниот Новик“ (1833).
3 Галерија
4 Наводи
5 Надворешби врски
* , ,
*
Арнела Оџаковиќ

Арнела Оџаковиќ (родена на 5 септември 1983 година, во Требиње, Босна и Херцеговина, Југославија) е босанска каратистка и спортистка на годината во 2007 година.
Таа завршила на петтото место во женска група за над 60 кг, во кумите на Светското првенство во карате 2006 година. Во мај 2010 година, karaterec.com ја рангирал на број 10 меѓу жени во групата +60кг во кумите од 129 вкупно.
Карате кариерата ја започнала на 8-годишна возраст. Поради Босанската војна, морала да го напушти родниот град и за време на војната да остане во Горажде. Во 1996 година се преселила во Сараево и станала член на Карате клубот Сенсеи под инструкторката Мерита Тириќ-Чампара. Од 2000 година била член на Карате клубот Бушидо во Сараево.
Во текот на дванаесет години од нејзината кариера, таа собрала повеќе од 150 медали на државни и меѓународни натпревари.
1 Факти
висина 1,71 m (5'7") кумите карате категорија +60 кг
2 Достигнувања
* Двократен јуниорски европски шампион (сингл и тим)
* Златен медал на Медитеранските игри во Шпанија 2005 година
* Вице европски првак 2007 година (сингл и тим)
* Вице европски шампион 2008 (сингл), трето место (екипно)
* Бронзен медал на Медитеранските игри во Италија 2009 година
* Златен медал на Светските игри во Тајван 2009 година
Ивица Џикиќ

Ивица Џикиќ е босански писател и новинар. Роден е во 1977 година во Томиславград, СР Босна и Херцеговина, Југославија.
1 Кариера
1.1 Новинарска кариера
Работел како новинар во неколку хрватски весници, а најголемо влијание оставил на крајно левиот весник ''Ферал Трибјун'' од Сплит каде што работел во 1996 година. Како новинар почнал да работи од своите 16 години, бил активен и во ''Слободна Далмација''. Од 2001 година уредувал неколку хрватски списанија како ''„Нови лист“''.
1.2 Писателска кариера
Својот прв роман го објавил во 2003 година, наречен ''Циркус Колумбија'', во издание на ''Ферал Трибјун''. За овој роман бил награден и со наградата Меша Селимовиќ. Филмот ''Циркус Колумбија'' од 2010 година бил заснован на неговиот роман. Дејствието на романот бил во родниот град на писателот Томиславград, мал град во Херцеговина на почетокот на 1990-тите, непосредно пред војната во Босна. Во 2004 година Џикиќ објавил политичка биографија на поранешниот хрватски претседател Стјепан Месиќ по име ''Домовински обрат'' (|Homeland reversal), во издание на ВБЗ од Загреб. Во 2007 година Џикиќ го напишал својот втор роман наречен ''Ништа слезове боје''), објавена од ''Ферал Трибјун''. Овој нов роман бил составен од три приказни, ''Зелен дворец'' (|Green Castle), ''Пробај да заспиеш, те молам'' (|Please, Try to Sleep) и ''Како ништо да не било'' (|Like Nothing Happened). Тој бил и главен писател на телевизиската серија ''Новине''.
Инела Ногиќ

Инела Ногиќ (родена 1976 г.) станала светски позната за време на опсадата на Сараево кога победила на натпреварот Мис опсадно Сараево во 1993 година, кој се одржал во подрум во обид да се избегнел налетот на снајперски напади од српските милиции. Ногиќ и останатите натпреварувачи држеле транспарент на кој пишувало „Не дозволувајте да не убијат“. Натпреварот бил документиран од режисер аматер, а Бил Картер потоа го користел во неговиот документарен филм ''Мис Сараево''. Документарецот бил емитуван на меѓународно ниво, предизвикувајќи реакција на гледачите што дополнително го зголемила меѓународниот притисок за прекин на опсадата. Снимката од документарецот била вградена во синглот „Мис Сараево“ на ирскиот бенд U2 заедно со Брајан Ино и италијанскиот оперски пејач Лучано Павароти. Сликата на Ногиќ ја имало и на насловната страница на синглот, направена за време на натпреварот. Ногиќ тогаш имала 17 години.
По завршувањето на војната, Ногиќ била поканета на концертот на U2 во Сараево, и лично придружувана од бендот.
Ногиќ од 2012 година живее во Холандија и е мајка на две деца.
1 Поврзано
* Ведран Смаиловиќ, познат како „виолончелистот на Сараево“
* Ромео и Јулија во Сараево
* Госпоѓица Сараево
Горица Аќимовиќ

Горица Аќимовиќ (родена на 28 февруари 1985 година во Бања Лука) е босанско-австриска ракометарка во пензија. Родена во Босна и Херцеговина, добила австриско државјанство во ноември 2007 година.
Во 2010 година добила плакета за Спортската амбасадорка на Република Српска.
1 Достигнувања
** Женски ракометен клуб Австрија: 2005, 2006, 2007, 2008 и 2009.
** ОХБ куп: 2005, 2006, 2007, 2008 и 2009.
** Женски рукометен куп на Данска: 2010
** ЕХФ Лига шампиони за жени: 2010
Националниот парк Корос-Марос

Националниот парк Корос-Марос е еден од 10-те национални паркови во Унгарија (област 501,34 км<sup>2</sup>), лоциран во округот Бекеш, во јужната голема рамнина. Паркот бил создаден во 1997 година за заштита на птиците.
Националниот парк Корос-Марос имал голем број региони како мочуриштето Кис Сарет, Фазпузта, Магор Пузта или Кардоскути Фехерто. Се одликувал со резерват на габи основан во 1975 година. Главните градови во областа биле Сзарвас и Девавања.
Големите јата птици можеле да се видат за време на есенската миграциска сезона на езерото Фехер кај Кардоскут. Езерото се користело како место за одмор и гнездење од страна на десетици илјади жерави и диви патки. Резерватот во Девавања бил прибежиште за големата птица, нојот од унгарската рамнина.
Ухловица

Ухловица (|Ухловица) е ревијална пештера во областа Сини базени (бугарски: Местността „Сините вирове“, или ''Местност „Сините вирове“'') во Смољан на Родопите, јужна Бугарија. Пештерата е блиску до селото Могилица и 37 и 47км оддалечено од Пампорово и Чепеларе соодветно. Секоја година пештерата ја посетувале околу 3000 туристи.
Ухловица е долга околу 460м, 330м од кои се добро истражени и развиени. Се наоѓа на 1040 метри надморска височина. Просечната температура е околу 10-11°Ц.
Во пештерата можат да се најдат многу коралити, како и импресивната формација на проточни камења позната како Ледениот пад на нејзиниот крај.
Пештерата била откриена во 1967 година од Димитар и Георги Раичев. Името Ухловица доаѓало од зборот „улулица“, што значи був.
Торатау

Торатау (|Торатау|Turatav — «fortress mountain») - еден од четирите ридови, кој се наоѓа во округот Ишимбајски, на границата со градот Стерлитамак. Остатокот од гребенот, долниот пермски (доцнопалеозојски) гребен масив, се формирал пред повеќе од 230 милиони години во тропското море.
Овој природен споменик можеби бил уништен од компанијата за газирани пијалаци Башкир и руските власти.
1 Физиографска карактеристика
Должина - 1км, ширина 850 м, висина - над реката Белаја - 220 м, над нивото на почвата - 200 м, апсолутна висина над морското ниво - 338 м.
Имала конусна форма. Падините се на 20-30 степени, но не формирале карпести корнизи. Долниот дел бил покриен со естриси. Во подножјето на северната падина на планината имало извори, едниот со сулфурна вода.
Во подножјето на Јурактав се наоѓа езерото Мокша.
Вратата (филм 2012)

''Вратата'' (|Az ajtó) е унгарски драмски филм на англиски јазик од 2012 година, во режија на Иштван Сабо, со Мартина Гедек и Хелен Мирен во главните улоги. Се засновал на истоимениот унгарски роман за врската на романописецот (Гедек) и нејзината ексцентрична слугинка (Мирен) во Унгарија во раните 1970-ти.
Филмот бил избран да се најде во натпреварувачката програма на 34-ти Меѓународен филмски фестивал во Москва. Исто така, ја освоил наградата од публиката Мајкл Куртиз на Унгарскиот филмски фестивал во Лос Анџелес во ноември 2012 година.
1 Улоги
* Хелен Мирен како Емеренц
* Мартина Гедек како Магда
* Кароли Еперјес како Тибор
* Габор Конч како потполковник
* Енико Борсок како Суту
* Аги Сиртес како Полет
* Ерика Марозан како Ева „Евике“ Гросман
* Илдико Тот како доктор
* Мари Наѓ како Адел
* Петер Андораи како господин Бродарикс
2 Награди
* Унгарски филмски фестивал во Лос Анџелес – Награда од публиката Мајкл Куртиз: The Door (2012)
Округот Петсери

Округот Петсери (|Petserimaa) бил округ во Естонија основан во 1918 година.Од 1944 година, сепак, поголемиот дел од округот бил администриран како округ Печорски во Псковската област, најпрво од Руската СФСР, а потоа, од 1991 година, од Русија. Естонија ги задржала териториите кои денес ја сочинуваат парохијата Сетома во модерниот округ Виру.
1 Историја
Територијалниот состав на целата историска провинција на округот Петсери (''Петсеримаа'') се сметал за татковина на Сетос, балто-фински народ поврзан со Естонците. Руските жители на округот Петсери главно биле староверци кои зборувале на преоден дијалект помеѓу рускиот и белорускиот јазик. Во средината на 15 век, еден од најважните руски православни манастири, Псково-Печерски манастир, бил основан во областа.
Во текот на последната година од Првата светска војна, од февруари до декември 1918 година, главниот град на округот, Печори, бил окупиран од германските сили. (Како таков, округот, вклучувајќи го градот и територијата што го опкружувала, бил осмислен да биде дел од Балтичкото Војводство.) Градот потоа бил заземен од естонските сили на 29 март 1919 година, за време на Естонската војна за независност. Тартсиот договор од 1920 година потоа и ги доделил Печори и неговата околина, регионот Сетома, на Естонија. Печори бил преименуван во Петсери и областа станала округ Петсери. Лутеранската црква Свети Петар била изградена во 1926 година во Петсери.
За време на Втората светска војна, округот бил окупиран од германската армија помеѓу август 1941 и 11 август 1944 година, а потоа од советските сили за време на нивното напредување кон Третиот Рајх. Советските власти го пренеле поголемиот дел од округот Петсери од Естонската ССР на Руската СФСР во 1944 година.
Откако Естонија ја вратила независноста од Советскиот Сојуз во август 1991 година, Естонија го поставила прашањето за враќање на границите според Тартски договор: Естонија сепак се откажала од ова тврдење во ноември 1995 година. Естонија и Русија го потпишале Естонско-рускиот договор за границата на 18 мај 2005 година: во преамбулата било забележано дека меѓународната граница била делумно променета, во согласност со член 122 од Уставот на Естонија.
2 Поврзано
* Естонско-руски територијален спор
* Печори
* Округот Печорски
* Сетос, Сетомаа
3 Наводи
Труди Дезмонд

Труди Дезмонд (11 октомври 1945 – 19 февруари 1999 година) била канадска џез пејачка.
1 Кариера
Откако се преселила од Њујорк во Торонто, таа работела како глумица, дизајнер на ентериер, менаџер на клуб и театарски продуцент. Таа била една од 16-те оригинални членови на ансамблот Др. Музика предводен од Даг Рајли.
Таа настапила во концертот со квартетот Дон Томпсон (Ед Бикерт на гитара, басистот Пол Новотни и тапанарот Џон Самнер) за време на џез серијата Звукот на Торонто во Научниот центар во Онтарио на 23 јануари 1989 година.
2 Дискографија
*''Tailor Made'' (The Jazz Alliance, 1992)
* RSVP (Jazz Alliance, 1994)
*''Make me Rainbows'' (Koch, 1995)
*''My One and Only'' (Justin Time, 1998)
Џез фестивал, Сремска Митровица

Џез фестивалот е културен настан кој е од големо значење за Сремска Митровица. Од 2005 г. џез фестивалот е под организизација и покровителство на културниот центар SIRMIUMART .
1 Структурата на културниот настан
Џез и блуз фестивалот е посветен на негувањето на квалитетна музичка традиција. Фестивалот се реализира преку вечер на квалитетен звук од страна на професионални музичари. Тој е многу популарен и посетен фестивал меѓу Митровичаните од сите генерации.
Во изминативе години учествувале:
* Белградскиот оркестар Диксиленд,
* Ди Луна Блуз Бенд,
* Џез сенс квинтет,
* The Gamblers (градски џез бенд)
Агата Кристи (бенд)

Агата Кристи (|Агата Кристи|Agata Kristi) бил советски и руски рок бенд. Формиран во 1985 година од Вадим Самојлов, Александар Козлов и Питер Маи во Свердловск. под името VIA RTF UPI (руски: ВИА РТФ УПИ) бендот го променил своето име во Агата Кристи, по авторката Агата Кристи, во 1988 година и станал еден од најзначајните руски рок-бендови во средината и крајот на 1990-тите. За време на сесиите за снимање на нивниот деби албум „Втор фронт“, помладиот брат на Вадим, Глеб, станал редовен член на бендот. Поставата на бендот постојано се менувала оттогаш, при што браќата Самојлов биле водачите на бендот, менувајќи ги вокалните должности. Браќата Самојлов биле главни текстописци на бендот, заедно со клавијатуристот Александар Козлов.
1 Историја
Музиката на бендот се протегала низ различни жанрови низ нивните албуми, вклучувајќи готик рок, пост панк, алтернативен рок, психоделичен рок, глам рок, арт рок и хард рок.
По распуштањето на ''Агата Кристи'' во 2010 година, поранешниот пејач Глеб Самојлов, заедно со клавијатуристот Константин Бекрев и тапанарот Дмитриј Какимов, ја формирале групата Д Матрикс (анг: The Matrixx).
2 Дискографија
+ЛП, Објавување на податоци, Наслов, Превод
1988 година, Второй фронт, Вториот фронт
1989 година, Коварство и љубов, Интрига и љубов
1991 година, Декаданс, Декаденција
1993 година, Позорная ѕвезда, Срамна ѕвезда
1995 година, Опиум, Опиум
1997 година, Ураган, Ураганот
1998 година, Чудеса, Чуда
2000 година, Мајн Кајф?, Мејн Блис?
2004 година, Триллер. Дел 1, Трилер. Дел 1
2010 година, Епилог, Епилог
3 Почести и награди
* 1991: Гран при на фестивалот на млади европски бендови Опен ду рок (Бургундија, Франција)* 1996, 1997, 2001: Овации
* 1997: Награда Златен грамофон
* 1998: Светски музички награди во номинацијата Успешно продаван странски изведувач (Монте Карло)* 2004: Комсомолскаја Правда, според анкетата на читателите, ''Агата Кристи'' беше четвртата највлијателна група во историјата на рускиот рок.
Kул (џез)

Кул џез е стил на џез кој настанал во доцните 1940-ти години, во Америка, на западниот брег, по Втората светска војна. Како основач најчесто се зема Мајлс Дејвис. Други познати музичари од овој стил се Пол Дезмонд, Стен Гец и Дејв Брубек.
Кул џез е инспириран од бибоп и биг бенд и се карактеризира со релаксирачко темпо и полесни тонови од оние што се користеле за бибоп стилот. Често во овој стил се вметнуваат елементи од класична музика. Овој жанр често означува во поширока смисла било кој џез стил кој се појавил по војната.
Терминот ''кул'' почнал да се употребува за овој жанр на музика околу 1953 година, кога Капитал Рекордс го издал албумот ''Classics in Jazz: Cool and Quiet''.