procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Фулански јазик

Фуланскиот (Fulfulde, Pulaar, Pular) е нигер-конгоански јазик кој се зборува во Западна Африка. Јазикот е дел од подгрупата на сенегамбиски јазици, во која група се наоѓаат и серерскиот и волофскиот јазик. Јазикот е мајчин јазик на Фуланите, кои ја населуваат територијата од Сенегамбија до Судан. Јазикот е еден од најзборуваните јазици во Западна Африка, каде има голем број на луѓе кои го зборуваат како втор јазик.
1 Терминологија
Најчесто користено име за јазикот е „фулански“ („фула“). Фуланите го именуваат јазикот како ''Pulaar'' или ''Pular'' (во западните дијалекти) или ''Fulfulde'' (во централните и источните дијалекти). Името „фулани“ (кај нас навлезено најверојатно преку англискиот јазик) потекнува од мандинчкиот (мандинка). Во францускиот јазик овој јазик е познат како ''Peul'' и ова име потекнува од волофскиот јазик.
2 Писмо
2.1 Латиница
име= Фулански (пуларски) јазик
Најчесто фуланскиот јазик се запишува со латиница. Латиничната азбука за фуланскиот јазик има специјални букви со мали куки, и тие се: (односно имплозивна ’б’, имплозивна ’д’, веларна ’н’ (звучи како ’нг’), њ, ејективна ’y’). Апострофот се користи за грлениот глас. Во Нигерија ја заменува , а во Сенегал ñ се користи за . Азбуката е:
a, aa, b, mb, ɓ, c, d, nd, ɗ, e, ee, f, g, ng, h, i, ii, j, nj, k, l, m, n, ŋ, ny (или ñ или ɲ), o, oo, p, r, s, t, u, uu, w, y, ƴ
2.2 Арабица
Понекогаш фуланскиот користи и арапско писмо. Писмото се користело пред колонизацијата на Африка, кога била воведена латиницата.
3 Поврзано
* Нигер-конгоански јазици
* Фулани
* Хауза
Елебен

Елебен (|Elleben) — општина во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Елебен се наоѓа во јужниот дел на Тириншката Котлина.
1.2 Соседни општини
Општината се граничи со следниве општини (почнувајќи од север, надесно): Амт Ваксенбург, Клетбах, Хоенфелден, Остхаузен-Вилферсхаузен, Алкерслебен и Елкслебен.
1.3 Општински единици
Општината Елебен е составен од следниве единици:
* Елебен (223 жители)
* Гиглебен (118 жители)
* Рихајм (593 жители)
Елкслебен (Илм)

Елкслебен (|Elxleben; позната и како Елкслебен на Штајгер) — општина во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Елкслебен се наоѓа на реката Випфра, околу 10 километри североисточно од градот Арнштат. Покраинскиот главен град Ерфурт се наоѓа околу 10 километри северно од општината.
1.2 Соседни општини
Почнувајќи од север, општината се граничи со следниве општини: Амт Ваксенбург, Елебен и Алкерслебен.
Рокхаузен

Рокхаузен (|Rockhausen) — село и поранешна општина во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 31 декември 2019 година претставува дел од општината Амт Ваксенбург.
Местото претставува средишна географска точка на сојузната покраина Тирингија.
1 Географија
Рокхаузен се наоѓа 12 километри североисточно од окружниот град Арнштат и 10 километри јужно од покраинскиот главен град Ерфурт.
Остхаузен-Вилферсхаузен

Остхаузен-Вилферсхаузен (|Osthausen-Wülfershausen) — општина во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Остхаузен се наоѓа околу 14 километри источно од градот Арнштат и 20 километри јужно од Ерфурт. Околу 10 километри северно од селото поминува автопатот А4, а околу 6 километри западно автопатот А71.
1.2 Соседни општини
Општината се граничи со следниве општини (од север, надесно): Елебен, Хоенфелден, Кранихфелд, Вицлебен, Беслебен-Вилерслебен и Алкерслебен.
1.3 Општински единици
Општината е составена од следниве две единици:
* Осттхаузен (397 жители)
* Вилферсхаузен (179 жители)
Кирххајм (Тирингија)

Кирххајм (|Kirchheim) — село и поранешна општина во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Од 1 јануари 2019 година претставува дел од општината Амт Ваксенбург.
Селото претставува административно седиште на општинската заедница Рихајмер Берг, на која повеќе не е член од 2019 година.
1 Географија
1.1 Местоположба
Кирххајм се наоѓа североисточно од окружниот град Арнштат, сместен на реката Випфра, притока на Гера.
1.2 Соседни места
Почнувајќи од север се граничи со следниве места: Рокхаузен, Ерфурт, Клетбах, Елебен, Елкслебен, Алкерслебен, Арнштат и Амт Ваксенбург.
1.3 Општински единици
Општината се состоела од следниве единици:
* Бехштет-Вагд (261 жител)
* Кирххајм (752 жители)
* Вернингслебен (204 жители)
Волофски јазик

:''За други значења на поимот „Волоф“ видете ја страницата за појаснување.''
Волофски јазик или волоф — нигер-конгоански јазик кој се зборува претежно во Сенегал, Гамбија и Мавританија. Ова е мајчин јазик на народот Волоф. Тој е дел од подгрупата на сенегамбиски јазици, заедно со фуланскиот и серерскиот јазик. Овој јазик не е тонски.
Волофскиот потекнувал како јазик на народот Лебу. Овој е најзборуван јазик во Сенегал, поточно од околу 40% од населението.
1 Географска распространетост
Волоф се зборува од над 10 милиони луѓе. Околу 40% (или 5 милони) од населението на Сенегал се Волоф и зборуваат волофски. Јазикот се користи за меѓусебна комуникација меѓу различните народи во Сенегал, а особено во и околу градот Дакар. Јазикот не е службен во Сенегал, бидејќи во државата службен е само францускиот.
Во Гамбија околу 3% од населението зборува волоф. Сепак, бројот на говорници на волоф во главнипт град Банџул е поголем, и таму 25% од населението зборува на волоф. Сепак, службен јазик во државата е англискиот, а околу 40% од населението зборуваат мандинка.
Околу 7% од населението на Мавританија зборуваат волофски, или 185.000 жители. Овој јазик се користи во јужниот крајбрежен регион.
2 Класификација
Волоф е еден од сенегамбиските јазици, кои се познати по мутација на согласки. Често се вели дека јазикот е тесно сврзан со фуланскиот, но ова било како погрешно читање на податоците од Сапир (1971) од страна на Вилсон (1989). Сепак, според Седерер (2009, 2010) јазикот не е сличен со фуланскиот, туку тој наоѓа неколку помали јазици посродни со волофскиот, и тие јазици се зборуваат на реката Касаманс.
3 Писмо
име= Волофски јазик
Најчесто јазикот се пишува на латиница. Латиницата била стандардизирана со владин акто во периодот од 1971 до 1985 година. Правописот е фонетски и еден глас одговара на една буква. Јазикот се пишувал и на арапско писмо, особено до колонизацијата. Денес некои луѓе сè уште користат арабица. Латиничната азбука е:
A a B b C c D d E e Ë ë F f G g I i J j K k L l M m N n Ñ ñ Ŋ ŋ O o P p Q q R r S s T t U u W w X x Y y
4 Поврзано
* Нигер-конгоански јазици
* Фулански јазик
* Серерски јазик
Кирибатска азбука

Кирибатска азбука — официјалното писмо со кое се пишува јазикот. Азбуката е заснована на латиницата. Карактеристично за оваа азбука, но и за останатите азбуки во Океанија, е што има многу мал број букви - само 13 букви.
Азбуката потекнува од 1840 година кога Хирман Бингам II ја создал за да ја преведе Библијата на кирибатски. Пред да се создаде оваа азбука, кирибатскиот не бил пишан јазик. Интересно за азбуката е тоа што буквата ''s'' не се користи, а за тој глас се користи диграфот ''ti''.
1 Азбука
+ Кирибатска азбука, букви A B E I K M N NG O R T U W
МФА, /ä/, /p/, /e/, /i/, /k/, /m/, /n/, /ŋ/, /o/, /ɾ/, /t/, /u/, /βˠ/
2 Гласови
2.1 Самогласки
Во кирибатскиот има кратки и долги самогласки. Кратки се пишуваат со по една буква, долгите со по две.
буква, МФА, македонски еквивалент
a, ''а''вион
aa, т''аа''
e, кратко е, слично како во ќе
ee, с''ее''
i, ''и''гла
ii, акц''ии''
o, ''о''вес
oo, координација
u, ''у''ста
uu, долго у, нема во македонскиот
2.2 Согласки
Согласките, од практични причини, ќе се поделат на два дела: носовки и согласки.
;Носовки
Како и самогласките, така и носовките имаат долга и кратка форма. Најчесто кратката форма се пишува со една, а долгата со две букви. Гласовите m и mm имаат и уште по една форма, проследена со апостроф (грлен глас).
буква, МФА, македонски еквивалент
m, ''м''мајка
mm, нема во македонскиот јазик, подолг изговор на гласот „м“
m', нема во македонскиот, гласот /m:/ е проследен од краток глас кој ја задебелува согласката. Овој глас се користи пред 'a', никогаш пред 'o' или 'u'.
mm', нема во македонскиот, гласот /m:/ е проследен од краток глас кој ја задебелува согласката. Овој глас се користи пред 'a', никогаш пред 'o' или 'u'.
n, ''н''ово
nn, нема во македонскиот јазик, подолг изговор на гласот „н“
ng, ба''нк''а
ngg, нема во македонскиот јазик, подолг изговор на гласот „нг“
;Останати согласки
буква, МФА, македонски еквивалент
b, ''б''ајка, пее (гласов е мек и е изговор меѓу „п“ и „б“)
b', нема во македонскиот, гласот /b/ е проследен од краток глас кој ја задебелува согласката. Овој глас се користи пред 'a', никогаш пред 'o' или 'u'.
t, ''т''атко, ''с''трико (како „с“ се изговара пред „i“)
k, ''к''ако (мека к, нешто меѓу „к“ и „г“)
r, ''р''ака (гласот е пократок и има еден допир со непцето)
w, нема во македонскиот јазик, нешто меѓу w и v. Пред „е“ се изговара како „в“.
Апострофот понекогаш се пишува и како w. Во речниците најчесто нема бележење на апостроф. Важно е да се напомене дека ниту еден систем кој го користи/ користел јазикот не ја претставува фонологијата. Поголемиот број гласови не се изговараат исто како останатите светски јазици, но сепак се пробува да се дојде до најсоодветниот еквивалент.
3 Поврзано
* Кирибатски јазик
* Кирибати
Областа

Областа е маала во Битола која се наоѓа во јужниот централен дел на градот, во близина на поранешната касарна и маалата Арнаут Маало и Недопирливи. Во склоп на оваа маало се наоѓаат повеќе стари куќи, со претежно албанско население, но и десетина згради меѓу кои спаѓа и нов комплекс на кули.
Јазици во Буркина Фасо

country = Буркина Фасо
Јазици во Буркина Фасо е поим со кој се опфаќаат сите јазици кои се зборуваат/ користат на терторијата на оваа африканска држава. Буркина Фасо е повеќејазична држава и се проценува дека во државата има 69 јазици, од кои 60 се староседелски. Иако најголемиот дел од јазиците кои се зборуваат во државата се староседелски, сепак единствен службен јазик е францускиот.
Најголем јазик во државата е мосискиот јазик, кој се зборува од околу 40% од вкупното население на Буркина Фасо. Мосискиот јазик се зборува во централниот регион, околу главниот град Уагадугу. Во западните делови на државата се зборуваат мандејски јазици. Во северниот дел на државата доминантен е фуланскиот јазик.
1 Поврзано
*Буркина Фасо
* Демографија на Буркина Фасо
* Мосиски јазик
Мосиски јазик

Мосискиот јазик, познат и како море или моши, е еден од двата регионални службени јазици во Буркина Фасо. Јазикот е дел од подгрупата на гурски јазици од семејството на нигер-конгоански јазици. Јазикот е најсроден со дагбанскиот јазик кој се зборува во северна Гана. Јазикот е мајчин јазик на Мосијците, кои се околу 5 милиони во Буркина и уште над 60.000 во Мали и Того.
1 Поврзано
* Нигер-конгоански јазици
* Буркина Фасо
Диулански јазик

Диуланскиот, познат и како ѓулански или дјулански, е мандејски јазик кој се зборува во Буркина Фасо, Брегот на Слоновата Коска и Мали. Јазикот е најсроден со бамбарскиот јазик, како и со малинкејскиот јазик. Овој е трговски јазик во Западна Африка и се зборува од неколку милиони луѓе, како први или втор јазик. Јазикот користи арапско писмо и латиница.
1 Поврзано
* Буркина Фасо
* Мандејски јазици
Јазици во Боцвана

country = Боцвана
Јазици во Боцвана е поим со кој се опфаќаат јазиците кои се зборуваат/ употребуваат на територијата на оваа африканска држава. Официјално, Боцвана е двојазична држава бидејќи има два официјални јазика: цвана и англиски. Национален јазик во Боцвана е цвана, кој го зборуваат околу 80% од населението.
1 Службени јазици
1.1 Сецвански јазик
Јазикот цвана (самонар. „сецвана“), е банту-јазик кој се зборува во регионот Јужна Африка од околу 4.5 милиони Цвани. Цвана е нигерконгоански јазик и е сроден со северниот сотоо, како и со кгалагдискиот и лозискиот јазик.
Цванскиот е службен јазик во Боцвана, каде е и лингва франка. Во Боцвана го зборуваат околу 1.1 милиони луѓе, но сепак мнозинството од говорниците чии мајчин јазик е цвана живее во ЈАР. Во ЈАР околу 3,4 милиони луѓе го зборуваат јазикот и истиот е еден од 11-те службени јазици во државата. Покрај ЈАР, во Зимбабве има 29.400 Цвани кои го зборуваат јазикот, а во Намибија има околу 12.300 Цвани.
Со независноста на Боцвана и сецванскиот јазик станал официјален, кој патем најмногу се зборува во државата. Карактеристично за овој јазик се претставките, кои имаат голема важност. Меѓу поголемиот број претставки, позначајни се претставките ''бо-, ба-, мо-'' и ''се-''. Претставката ''бо-'' се користи за името на државата, претставката ''мо-'' се користи за еден човек од народот ''Цвана'', претставката ''ба-'' се користи за народот Цвана и претставката ''се-'' се користи за јазикот. Така, од коренот „цвана“ се добива „Боцвана“ (држава), „Бацвана“ (народ), „Моцвана“ (еден човек од народот Бацвана) и „Сецвана“ (јазикот).
1.2 Англиски јазик
Англискиот јазик започнал да се зборува во регионот со британската колонизација на Јужна Африка и истиот бил службен јазик во протекторатот Бечуаналенд.
Англискиот јазик е западногермански јазик со потекло од Англија, и мајчин јазик на најголемиот број на луѓе во Австралија, Ирска, Канада, Комонвелтските Кариби, Нов Зеланд, Обединетото Кралство и САД (групно наречени Англосфера). Во голема мера се користи како втор јазик и како службен јазик низ светот, особено во земјите од Комонвелтот како Индија, ЈАР, Пакистан и Шри Ланка и од многу меѓународни организации.
2 Останати јазици
Покрај сецванскиот, во државата се зборуваат и каланга, сарва, недебеле и во некои делови африканс.
3 Поврзано
* Боцвана
* Цвана (јазик)
* Демографија на Боцвана
Believe (албум на Џастин Бибер)

Believe е третиот студиски албум на канадскиот пејач Џастин Бибер, објавен на 15 јуни 2012 од страна на Ајландс Рекордс. Бибер во албумот соработува со повеќе рап артисти како: Даркчајлд, Хит Бој, Дипло и Макс Мартин.
„Boyfriend“ бил издаден како водечки сингл на албумот на 26 март 2012 година. Песната добила мешани критики, а некои критичари го споредија со Џастин Тимберлејк. „Boyfriend“ дебитираше на второто место на „Билборд Хот 100“, со 521.000 продадени копии во првата недела. На 26 јуни беше потврдено дека „As Long As You Love Me“ ќе бил вториот официјален сингл од албумот.
1 Заднина
На 1 март 2012, Џастин гостувал во е емисијата на Елен де Џенерис, каде објавил дека првиот сингл од неговиот трет студиски албум ќе се вика „Воуfriend“. Песната е напишана од Џастин и Мајк Поснер, а продуцирана од Мајк Поснер и Мејсон Леви. Бибер исто така ги поканил своите обожаватели да учествуваат во графичкото решение за песната „Воуfriend“. Дизајнот со најмногу гласови станал официјалниот омот за најавниот сингл „Воуfriend“.
2 Cинглови
* На 1 март 2012, Џастин на едно ТВ шоу објавил дека првиот сингл од неговиот трет студиски албум ќе се вика „Воуfriend“.
* На 26 јуни 2012 беше објавено дека вториот сингл од албумот е наречен „Аѕ Long As You Love Me“. Освен Џастин, во песната пее односно рапува и раперот Биг Шон.
* Третиот сингл од „Веlieve“ бил издаден на 13 ноември, а се викал „Веаuty And A Beat“. Во песната заедно со Џастин пее и популарната раперка Ники Минаж. Песната се најде на 5. место на американската топ листа.
* „Right Here“, во соработка со Дрејк е четвртиот сингл од албумот и е објавен на 5 февруари 2013.
* Петтиот сингл „Аll Around The World“ ќе биде објавен на 4 март 2013 година.
3 Акустична верзија
На 14 декември 2012, Џастин во емисијата „Шоуто на Елен“ објавил дека ќе реализира нов албум кој ќе биде акустична верзија од албумот „Веlieve“. Албумот бил издаден на 29 јануари 2013 година.
4 Список на песни
4.1 Сертификати за продажба
Држава, Сертификат
Австралија, Златен
Бразил, 2 X Платинест
Канада, 2 X Платинест
Данска, Платинест
Мексико, Платинест
Шпанија, Златен
Шведска, Платинест
САД, Платинест
Национална банка на Украина

Националната банка на Украина (|Національний банк України) претставува централна банка на Украина. Зградата во која е сместена централата е изградена во периодот 1902-1934 и се наоѓа на ул. Институтска бр. 9 во Киев.
1 Гувернери
Име, Во служба
Володимир Матвиенско, 1991–1992
Вадим Хетман, 1992
Виктор Јушченско, 1993–1999
Володимир Стелмах, 2000–2002
Сергиј Тигипко, 2002–2004
Володимир Стелмах, 2004–2010
Сергиј Арбузов, 2010–сè уште
Емине Хатун

Емине Хатун била жена на османлискиот султан Мехмед I и валиде султан на Мурат II. Спореде поголемиот број на историчари таа била ќерка на анадолскиот дукларидски бег и се оженила за потврдување на сојузништвото меѓу двете земји.
Евгениј Шчербањ

Евгениј Шчербањ (|Євген Олександрович Щербань, , - , ) бил украински стопанственик и политичар. Како член на Либералната Партија на Украина, бил избран за пратеник во Врховната Рада како претставник од Донечката област. Неговото име станало познато по неговиот атентат, а неговиот лик бил често користен во политичките превирања на украинската политичка сцена по 2003 г.
1 Животопис
Евгениј Шчербањ е роден во селото Константиновка, кое се наоѓа во Харковска област. Во периодот 1972-1977 студирал на рударско-индустрискиот факултет во Донецк, денес преименуван во Донечки државен технички универзитет. Сѐ до 1988 г. работел како рударски инженер, а по осамостојувањето на Украина основал свое претпријатие под името „Прогрес“, кое низ годините променило неколку имиња. Кон средината на 90-тите години од XX век, бил еден од најбогатите луѓе во земјата и влијателен член на украинскиот Парламент, каде ја застапувал неговата матична партија ''Либерална Партија на Украина''.
2 Атентатот
Тој и неговата сопруга Надежда биле убиени на пистата од Донечкиот аеродром, на 3 ноември 1996 г. од страна на неколку луѓе преправени како полицајци. Помеѓу убијците биле Вадим Болоцки, Генадиј Зангелиди и други. Обвинителите изјавиле дека атентатот бил изведен со намера да се отстрани можната конкуренција за преземање на индустриските капацитети кои работат со украинскиот земен гас. Во 2002 г. осуммина биле уапсени под сомнеж дека тие се посочените извршители на делото. Сите од нив биле прогласени за виновни и осудени, а тројца добиле казнена мерка доживотен затвор.
2.1 Поврзани настани
Случајно, ова убиство претходело на заминувањето на гувернерот Владимир Шчербањ (не бил во роднински врски со Евгениј) од позицијата прв човек на Донечката област. На тоа место дошол поранешниот министер за јаглена индустрија Серхиј Пољаков, по препорака на премиерот Виктор Јанукович.
Пред тоа, во декември 1995 г. кога Пољаков го преземал министерското место, во Донецк бил формиран индустрискиот сојуз Дохбас, или скратено ИСД. Раководител на тој сојуз бил Сергеј Тарута, но многумина верувале дека Шчербањ бил главниот човек кој дејствувал од позадина. Во тоа време (крајот на 1995 г.) се случил и атентатот врз Ахат Брагин, по што следело финансиското и политичко издигнување на Рихат Ахметов. Потоа се случиле уште неколку успешни убиства врз важни луѓе од ИСД, но сепак ова врз Шербан предизвикало најмногу контроверзи и полемики.
Севастопол

Севастопол (руски и |Севасто́поль; |Aqyar) — еден од трите федерални града во Русија, сместен на црноморскиот брег на полуостровот Крим, на Севастополскиот Залив. Иако географски му припаѓа на полуостровот, Севастопол ужива управна посебност и не претставува дел од Република Крим.
Уникатната географска положба и условите за впловување во градските пристаниште го направиле Севастопол стратешки важна точка за морнарицата. Исто така, градот е туристички центар и одморалиште, главно за посетителите од земјите на ЗНД. Градот, порано седиште на руската (тогашна советска) Црноморска флота — денес поморска база на руската и украинската воена морнарица и истата флота.
По падот на Советскиот Сојуз, пристаништето во Севастопол се соочиле со зголемен промет, и покрај потешкотиите во поглед на заедничката воена контрола над пристаништата и доковите.
По Крмската криза од 2014 г, и референдумот за отцепување од Украина и припојување на Крим кон Русија, Севастопол станува федерален град на Русија.
Исто така, Севастопол е важен истражувачки центар на морската биологија. Особено застапено е изучувањето и тренирањето на делфини, кое започнало во градот до крајот на Втората светска војна. Севастопол ужива во потопла клима од околните региони, со свежи зими и умерено топли лета.
1 Галерија
2 Поврзано
* Опсада на Севастопол (1854–55)
* Опсада на Севастопол (1941–42)
* Симферопол
* Кримски федерален округ
Харков

Харков (|Ха́рків; |Харьков) — најголем град во источна Украина и втор по големина град во земјата. Градот е административен центар на истоимената област и претставува главен научен, индустриски и студентски центар во Украина.. Во време на СССР, градот бил најголем центар за производство на тенкови, трактори и турбини и трет најголем индустриски, научен и превозен центар после Москва и Санкт Петербург Во втората половина на XX век, Харков бил главен превозен јазол во Југоисточна Европа.
Современиот град е основан во внатрешноста на ѕидините од древнорускиот град-тврдина „Харков“ околу 1654 година, а понекогаш се поистоветува со половецкиот град од XI век „Шарукан“ или со хунскиот град од V век „Харка“. Градот се стекнал со Магдебуршко право во 1787 година. Во периодот од февруари до мај 1918, Харков бил главен град на Доњецко-Криворошката Советска Република, од март до апрел истата година на Украинската Советска Република, а од март до јуни 1919 и од декември 1919 до јуни 1934 година и прв главен град на Украинска ССР. Денес, градот зазема централно место во истоимената област и во него живеат 1.449.358 жители.
Во Харков се сместени 142 научно-истражувачки институти; 45 високообразовни институции, вклучувајќи го и Харковскиот универзитет (основан во 1805 година како шести најстар универзитет во Руската Империја) и Харковскиот политехнички институт (основан во 1885 година како втора најстара политехничка високообразовна инситутција во Руската Империја), во коишто се образуваат 230 илјади студенти;; 16 музеи; градска ликовна галерија; 6 државни театри и 80 библиотеки.
Низ својата историја, градот бил одликуван со Лениновиот орден (4 декември 1970) и Орденот на Октомвриската револуција (23 август 1983), а исто така и со награда доделана од Советот на Европа (29 април 2010).
Како орган на локалната самоуправа се јавува Харковскиот градски совет.
Во 2012 година, градот бил еден од четирите украински градови во коишто се одиграле натпревари во рамки на Европското првенство во фудбал 2012.
1 Личности
* Проф. д-р Виктор Скумин
2 Поврзано
* Градови во Украина
Серерски јазик

Серерскиот е сенегамбиски јазик, дел од семејството на нигер-конгоански јазици. Јазикот го зборуваат околу 1.2 милиони луѓе во Сенегал и 30.000 луѓе во Гамбија. Овој јазик е мајчин јазик на Серерите.
1 Класификација
Серерскиот е дел од подгрупата на сенегамбиски јазици од семејството на нигер-конгоански јазици. Оваа подгрупа е позната по мутацијата на согласките. Најблизок јазик на серерскиот е фуланскиот. Волофскиот е релативно оддалечен од овие два јазика.
2 Фонологија
име= Серерски јазик
2.1 Согласки
+Согласки, , лабијални, алвеоларни, палатални, веларни, увуларни, глотални
носни
експлозивни, безвучни
звучни
пренасализирани
имплозивни, безвучни
звучни
фрикативни
вевни
апроксимантни
3 Примери
*''Nam fi'o?'' = Што правиш?
*''Mexe meen.'' = Јас сум тука.
*''Ta mbind na?'' = Како е семејството?
*''Owa maa.'' = Добро е.
Вестенфелд

Вестенфелд (|Westenfeld) — село и поранешна општина во округот Хилдбургхаузен, во Тирингија, Германија. Од 31 декември 2012 е дел од градот Ремхилд.
1 Историја
Селото било првпат споменат во 871. Првично, местото припаѓало на манастирот Фулда, а подоцна било во посед на Опатијата Фесра. Вестенфелд бил опколен во 1634, кога бил и опожарен.
Селската црква била првпат спомената во 1185, додека моменталната градба била изградена во 1579. Крстилницата е од 16 век, додека првото ѕвоно е од 1777, а второто од 1850.
Вестенфелд има историски музеј посветен на историјата на селото.
Григор Прличев (награда за препев)

:''Ова е статија за награда за препев. За истоимената награда за поема видете тука''
Григор Прличев претставува награда што традиционално на Светскиот ден на преведувачот, го доделува Сојузот на литературните преведувачи на Македонија. Наградата е востановена во 1970 година и ја доделувале Струшките вечери на поезијата, но во 1977 година била преотстапена на тогашното Друштво на литературни преведувачи од Македонија.
1 Лауреати
;Доделувана од страна на СВП
Година, Добиник, за
1970, Гане Тодоровски, препев презија од Едгар Алан По
1971, Слободан Мицковиќ, препев поезија од Мајаковски
1972, Богомил Ѓузел, препевот на "Крал Лир" Од Шекспир
1973, Пеги и Греам Рид, препевот на "Сердарот" од Г. Прличев
1974, Влада Урошевиќ, препев на книгата "Поезија" на Ш. Бодлер и Георги Сталев за препев на "Поезија" од М.Ј.Љермонтов
1975, Матеја Матевски, препев на поезија од Лорка
1976, Адем Гајтани, препев на поетската книга "Балада за времето" од Матеја Матевски
1977, Душко Томовски, препев на "Фауст" од Гете
;Доделувана од страна на СЛПМ
Година, Добиник, за
2010, Бранко Цветкоски, препев од бугарски јазик на „Избрани стихови“ од Љубомир Левчев
2011, Олга Панкина, препев на руски јазик на стихови од македонски поети застапени во Антологијата на современата македонска поезија, објавена во Москва
2012, Игор Радев, препев од древнокинески јазик на делото „Книга за патот и неговата крепост“ од Лао Це
2 Поврзано
*Григор Прличев;
*Кирил Пејчиновиќ - наградата за преведувачки опус;
*Ванѓа Чашуле - награда за најуспешен превод од хиспанската литература;
*Абдуљазис Ислами - награда за книжевни преводи од македонски на албански и од албански на македонски;
*Златно перо - преведувачна награда;
*Архиепископ Гаврил - награда за преводи на дела од сферата на духовната литература;
*Божидар Настев - награда за најуспешен превод на прозно дело од светската книжевност;
*Повелба 30 септември - награда која се доделува на истакнат македонски книжевен преведувач за долгогодишна активност во оваа област;
Ајше Хатун

Ајше Хатун (1453 – 1504) била жена на османлискиот султан Бајазит II и мајка на Селим I.
Таа е родена во 1453 година како ќерка на Бозкурт Бег и за Бајазит била омажена во 1469 година во Амасија, а починала во 1504 година, долго пред Селим I да биде избран за османлиски султан.
Хилдбургхаузен (округ)

Хилдбургхаузен (|Hildburghausen) — округ во Тирингија, Германија. Се граничи со (од запад надесно) округот Шмалкалден-Мајнинген, слободниот град Зул, окрузите Илм, Залфелд-Рудолштат и Зонеберг и покраината Баварија (окрузите Кобург, Хасберге и Рен-Грабфелд). Сместен на половина пат помеѓу планинските Рајнскиот Масив и Тириншката Шума, округот во голем дел е ридест и богат со шума. Неговата територија е слично со онаа на поранешното војводство, Саксо-Хилдбургхаузен.
1 Грб
Грбот прикажува:
* хералдичкиот лав на Мајсен, претходникот на државата Саксонија
* петелот ги прикажува грофовите од Хенеберг, кои владееле со областа до 1583
* долу е симболот на бискупијата Вирцбург
2 Градови и општини
Слободни градови, Слободни општини
Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Емине Ѓул Бахар

Емине Ѓул Бахар (1434 – 1492) била жена на османлискиот султан Мехмед II и валиде султан на Бајазит II во периодот од 1481 до 1492.
Таа имала албанско потекло,. Мајката на Бајазит II, постариот син на Мехмед II починала 14 години пред тој да седне на османлискиот престол. Поради ова Емине станала валиде султан во период од 11 години како вдовица на Мехмед II и маќеа на Бајазит II.
Во османлискиот харем влегла во 1446 година и играла важна улога во текот на нејзиното делување.
Темар

Темар (|Themar) — мал град во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа на реката Вера, 11 километри северозападно од окружниот град Хилдбургхаузен и 14 километри југозападно од слободниот град Зул.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Фелдштајн. До 2019 година не бил во состав на самата заедница, иако во него се наоѓало нејзиното седиште.
1 Местоположба
Темар се наоѓа во јужниот дел на Тирингија, во горниот тек на Вера и во подножјето на Тириншката Шума.
1.1 Соседни општини
Општини со кои се граничи се Хенфштет, Оберштат, Груб, Ленгфелд, Клостер Фесра, Гримелсхаузен и Бајнерштат во округот Хилдбургхаузен, како и со Грабфелд и Лојтерсдорф во округот Шмалкалден-Мајнинген.
1.2 Градски единици
Кон градот припаѓаат и следниве места:
* Вахенбрун
* Тахбах
2 Политика
2.1 Градски совет
Градскиот совет во Темар се состои од 14 членови. На општинските избори одржани на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
Партија/Список, Места, +/–
Про Темар, 8, ± 0
Левица, 3, − 2
SPD, 1, ± 0
BZH, 2, + 2
На овие избори по првпат во советот влегла партијата „Сојуз-Иднина-Хилдбурхаузен“ од крајната десница.
2.2 Градоначалник
Од 2000 година, градоначалник е Хуберт Безе, кој во 2018 година бил повторно избран.
2.3 Збратимени градови
Темар е збратимен со следниве градови:
* Гербрун, Германија
3 Главни знаменитости
* Црква Свети Вартоломеј
* Црква Свети Јован
* Градски ѕидини
* Градско собрание
* Главниот плоштад
4 Галерија
Ајсфелд

Ајсфелд (|Eisfeld) — мал град во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа на реката Вера, 12 километри источно од окружниот град Хилдбургхаузен и 19 километри северно од градот Кобург.
1 Географија
1.1 Местоположба
Градот се наоѓа во округот Хилдбургхаузен, само неколку километри од границата со Баварија, на крајниот југ од Тириншката Шума. Тој се наоѓа на надморска височина од 430 до 530 метри, во горниот тек на реката Вера.
Местото Вафенрод/Хинтерод се наоѓа на 700 метри, близу планината Грендел.
1.2 Градски единици
Градското подрачје е поделено на седум единици:* Ајсфелд
* Бокштат-Хербартсвинд
* Харас
* Хајд
* Хиршендорф
* Заксенбрун
* Вафенрод-Хинтерод
2 Политика
2.1 Градски совет
Советот на градот Ајсфелд се состои од 20 избрани членови и градоначалник. На локалните избори на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
Партија/Листа, Места, +/–
EFW, 8, − 3
FWGS, 3, + 3
Левица, 3, − 1
CDU, 3, ± 0
SPD, 2, ± 0
BZH, 1, + 1
На локалните избори првпат се појавила партијата од крајната десница „Сојуз-Иднина-Хилдбургхаузен“ (BZH) и влегла во Градскиот совет.
2.2 Збратимени градови
Ајсфелд е збратимен со следниве градови:
* Ахорн, Германија (од 1990 г.)
* Ам, Франција (од 1995).
3 Галерија
Метал (албум)

''Метал'' е првиот мини-албум на хеви метал бендот Њустед. Во продажба беше пуштен на 8 јануари 2013 г. Снимен е во домашното студио на фронтменот Џејсон Њустед, а објавен под неговата сопствена издавачка куќа.
Инаку освен Џејсон, во бендот членуваат уште Хесус Мендес и Џеси Фарнворт. Овој музички состав бил формиран по заминувањето на Џејсон Њустед од Металика, каде бил член во периодот 1986-2001. Според првичната замисла на бендот, албумот требало да содржи 11 песни, но подоцна било решено да објават само 4, а останатите да ги постават на посебен диск.
Бил снимен видео запис за песната „Soldierhead“ на кој се појавуваат сите членови на бендот свирејќи во гаража. Што се однесува до комерцијалниот успех на албумот, тој продал 6,200 примероци во првата седмица од издавањето, доволно да се пласира на 62. место на Билборд 200 ранг листата.
1 Музички персонал
;Њустед
* Џејсон Њустед − вокал, бас гитара
* Хесус Мендес Јун. − тапани
* Џеси Фарнворт − гитара, придружен вокал
2 Пласман
Година (2012), Највисокоместо
САД ''Билборд 200'', 62
Накшидил султан

Накшидил султан ( – 1817) била сопруга на османлискиот султан Абдул Хамид I и Валиде султан на нејзиниот син Махмуд II. Нејзиното потекло не е познато но според некои историчари станува збор за Ејме де Рибери, роднина на Жозефина де Боарне.
Ајше Сенијепервер султан

Ајше Сенијепервер султан (1761 - ) ― сопруга на османлискиот султан Абдул Хамид I и Валиде султан на нејзиниот син Мустафа IV.
Кога Селим III бил соборен од престолот како резултат на јаничарскиот бунт предводен од Мустафа паша против неговата воени реформи на 29 мај 1807 година, Мустафа IV станал нов султан на Отоманското Царство, а Ајше валиде султан. Таа била де-факто заеднички регент на османлискиот султан за четиринаесет месеци од 29 мај 1807 до 28 јули 1808.
Починала на 11 декември 1828 година, а нејзиниот гроб се наоѓа во Ејуп Султан џамија, Ејуп, Истанбул.
Ајше Хафса султан

Ајше Хафса султан (османлиски јазик: عایشه حفصه سلطان) — првата со титула Валиде султан во Османлиското Царство како мајка на Сулејман I и сопруга на Селим I. Во периодот од стапувањето на нејзиниот син во 1520 на престолот до нејзината смрт во 1534 година, таа била една од највлијателните личности во царството, како и де-факто ко-регент за време на овие четиринаесет години.
Денеска нејзиното потекло е тема на дебата од страна на историчарите и според поголемиот дел од нив таа била ќерка на Менгли Гирај or Abd'ûl-Muin, владетел на Кримското ханство. Таа е родена во 1479 година и омажена за османлискиот принц и иден султан Селим I. Во Маниса престојувала со нејзиниот син кој бил владетел на регионот како шехзаде во периодот од 1513 до 1520 година. Во градот во нејзина чест биле изградени една џамија, основно училиште, колеџ и болница.
Како прва Валиде султан, статусот на мајката на султанот значително се променил. Во 1494 година таа го родила идниот султан Сулејман I. Освен Сулејман таа имала и три ќерки од Селим и тоа: Хатиџе султан, Бејхан султан и Шах султан.
Ајше Хафса султан починала во март 1534 година и била погребана во џамијата Јавуз Селим во Фатих, Цариград. Нејзиниот мавзолеј во голема мера бил уништен по земјотресот од 1884 година а во 1900 година започнала реконструкцијата. Денеска нејзиниот гроб е доста поедноставен за разлика од времето кога бил изграден.
Пертевнијал султан

Пертевнијал султан (1812 - ) — отоманска султанија, сопруга на султанот Махмуд II и Валиде султан на нејзиниот син Абдул Азис.
По потекло била од Влашка. Во 1867 патувала во службена посета на Франција, Обединетото Кралство и Прусија. Во 1868 г. година француската кралица Евгенија била во посета на Цариград и била донесена од страна на султанот на неговата мајка во Долмабахче, но наводно Пертевнијал била навредена од присуството на странска жена во харемот, и ја поздравила кралицата со шамар во лице, кое речиси довело до меѓународен инцидент.
Нејзиниот гроб се наоѓа во џамија Пертевнијал Султан.
Соња Тарчуловска

Соња Тарчуловска (Величкова) — македонска фолк-пејачка од Пробиштип, Македонија. Таа е родена на 19 септември 1978 во Штип, Македонија. Нејзината музичка кариера започнала во 1994 година. Нејзиното прво ЦД е насловено “Весела Девојка”. Подоцна е објавена песната „Ден по ден“ и „Во бело“. Соња Тарчуловска имала концерти низ Европа, Соединетите Американски Држави и Австралија пеејќи за Македонците кои што живеат таму.
Таа е мажена за Јохан Тарчуловски и имаат три деца, Мелани, Младен и Јоана.
0.1 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Во бело '', 2001, Томато Продукција
''Ѕвер и жена ''''Студена ''''Врати се ''''Играј сестро'', 2006
''Ватрена '', 2007, Дејан Миличевиќ
'' Предавници и јунаци '', 2011
'' Добредојде '', 2013, BOX PRODUCTION
'' Со црвено'', 2022, Томато продукција
'' Маки македонски'', 2023
'' Во бело ( ремикс )'', 2025
Черкаси

Черкаси (|Черкаси) — град на реката Днепар во централниот дел на Украина. Тој е административен центар на Черкаската област и административен центар на околниот Черкаски реон, во рамките на област. Градот бил основан уште во 13. век, и одиграл важна културно-општествена улога во историјата на Украина. Во тоа време, градот бил претежно населен со Козаци.
Неговата местоположба е отприлика 200 километри јужно од главниот украински град Киев. Бројноста на населението, според последниот попис од 2011 г. е 288 илјади жители. Во месец јуни 2011, Черкаси го прославил својот јубилеен 725 роденден.
Климата во градот е умерено-континентална, со благи зими и жешки лета. Просечната температура во градот на годишно ниво е 7,7 °C. Во јануарскиот период просечната температура на воздухот е -6 °C, додека во лето таа изнесува +20 °C. Најниската измерена температура била -25 °C (што е ретко се случува), додека пак највисоката била +35 °C, забележана во месец јули.
Бројот на население бил најголем во 1990 г. кога Черкаси имал речиси 300 илјади мештани. Оттогаш па наваму, тој број е во постојано опаѓање, што најмногу се должи на високата смртност кај месното население, социо-економската состојба и наглиот процес на урбанизација на местото. Денес, градот има точно 286.037 жители. Најголем дел од населението се Украинци, но исто така се застапени и руското и еврејско малцинство. Според половата припадност, 46,4% се мажи, додека останатите 53,6% се жени. Објавени се и податоци за старосната структура на населението, од кое 19% се лица-пензионери, додека само 15% се деца под 14 години. Овие бројки говорат за нерамномерната застапеност на возрасните групи.
1 Територијална организација на Черкаси
Во градот Черкаси има 2 општини (реони):
Реон, Население, Површина
Приднепаровски реон, 142 илјади, 25,86 илј. хек.
Сосновски реон, 148 илјади, 43,14 илј. хек.
2 Образование
Во Черкаси се наоѓаат голем број на универзитети, од кои најголеми се Черкаскиот државен технички универзитет и Черкаскиот национален универзитет „Богдан Хмелницки“.
3 Збратимени градови
Черкаси е збратимен со следните градови:
* Санта Роза, САД. ''(од 1991)''* Бидгошч, Полска. ''(од 2000)''* Сумкаjит, Азербејџан. ''(од 2003)''* Рустави, Грузија. ''(од 2012)''* Орша, Белорусија. ''(од 2012)''
4 Галерија
Безмијалем султан

Безмијалем султан (1807 - ) — сопруга на османлискиот султан Махмуд II и валиде султан на нејзиниот син Абдул Меџит I.
Според некои извори таа имала руско потекло и била Евреинка, роденото име и било Сузи, а нејзниот татко се викал Леон.. Според други пак таа имала грузиско потекло.
Во времето кога нејзиниот син станал султан таа ја зазела позицијата валиде султан и тоа во периодот од 1839 до 1851 година. Во текот на нејзиното владеење таа имала политичко влијание и често нејзиниот син и неговите министри ја консултирале за државните работи.
Таа е позната по своето покровителство и изградба на неколку објекти како на пример летната палата во Јилдиз и џамијата Долмабахче.
Хилдбургхаузен

Хилдбургхаузен (|Hildburghausen) — град во средишна Германија, кој се наоѓа во јужниот дел на сојузната покраина Тирингија. Градот претставува административно седиште на округот истоимениот округ. Се наоѓа а реката Вера, 20 километри јужно од Зул и 25 километри северозападно од Кобург.
Хилдбургхаузен бил главен град на Саксо-Хилдбургхаузен до неговото распуштање во 1826 година, по што припаднал на Саксо-Мајнинген. Градот станал дел од новата покраина Тирингија во 1920 година.
1 Географија
1.1 Местоположба
Хилдбургхаузен се наоѓа во долина на реката Вера на надморска височина од 381 метар, помеѓу Тириншката Шума на север и Грабфелд на југ.
1.2 Градски единици
Самиот град Хилдбургхаузен се состои од Алтштат („Стар град“) и помалиот Нојштат („Нов град“), основан во 1710 година од страна на Хугенотите.
Покрај самиот град, во градското подрачје влегуваат и следниве единици:
* Биркенфелд
* Бирден
* Ебенхардс
* Герхартсгеројт
* Хезелрит
* Лајмрит
* Пферсдорф
* Валрабс
* Вајтерсрода
1.3 Соседни општини
Општини со кои се граничи градот се Ауенгрунд, Брин, градот Ремхилд, Клостер Фесра, Ројрит, градот Шлојзинген, Штрауфхајн и Фајлсдорф.
2 Историја
Населбата Хилтебургехузин (''Hilteburgehusin'') првпат била спомената во декрет од 1234 година, кога хенебершките грофови ја продале на принц-бискупите од Вирцбург. Повторно била купена во 1316 година, а градот добил градски права во 1324 година и истата година биле подигнати бедемите околу него. Во 1353 година, имотот на Хилдбургхаузен бил наследен од ветинскиот ландгроф Фридрих III, а по Лајпцишкиот договор од 1485 година станал дел од Ернестинските војводства.
Во 1528 година, граѓаните на Хилдбургхаузен станал протестантски. Градот потпаднал под новосоздаденото Војводство Саксо-Кобург во 1572 година и таму останал до исчезнувањето на линијата во 1638 година, кога преминал на Војводството Саксо-Алтенбург. Во 1680 година, станал резиденција на ернестинските војводи на Саксо-Хилдбургхаузен до неговото распуштање во 1826 година, откако преминал во Војводството Саксо-Мајнинген. Градот станал дел од новата држава Тирингија во 1920 година.
3 Политика
3.1 Градски совет
Советот на градот Хилдбургхаузен се состои од 24 избрани членови и градоначалник. На локалните избори на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
Партија, Места
Левица, 6 (±0)
AfD, 5 (+5)
CDU, 5 (−4)
Пожарна, 4 (+1)
SPD, 3 (+1)
BZH, 1 (±0)
Слободни гласачи, 0 (−3)
3.2 Збратимени градови
Хилдбургхаузен е збратимен со следниве градови:
* Вирзелен, Германија (од 1993 г.)
* Кишварда, Унгарија (од 2006 г.)
Дополнително, градот има договори за пријателство со чешкиот град Пелхримов и со германскиот град Швабах.
4 Галерија
Розенборг БК

Розенборг БК е норвешки фудбалски клуб од градот Трондхејм, и моментално се натпреварува во Норвешката Премиер лига. Со вкупно освоени 22 национални првенства и 9 норвешки купа, Розенборг е најуспешен фудбалски клуб во Норвешка. Тие освоиле дури 13 титули првак на Норвешка едно подруго, а повеќе титули по ред од нив има само латвијскиот клуб Сконто Рига - 14.
Розенборг бил основан како Одд на 19 мај 1917 година. Својте домашни натпревари тимот ги игра на стадионот Леркендал, кој има капацитет од 21,166 места.
1 Титули
1.1 Домашни
* Норвешки шампион (26) : 1967., 1969., 1971., 1985., 1988., 1990., 1992., 1993., 1994., 1995., 1996., 1997., 1998., 1999., 2000., 2001., 2002., 2003., 2004., 2006., 2009., 2010, 2015, 2016, 2017, 2018.
Вицешампиони (5): 1968., 1970., 1973., 1989., 1991.
* Куп на Норвешка (12) : 1960., 1964., 1971., 1988., 1990., 1992., 1995., 1999., 2003, 2015, 2016, 2018.
Финалисти (5): 1967., 1972., 1973., 1991., 1998.
* Супер Куп на Норвешка (2) : 2010, 2017.
1.2 Европски
* Интертото Куп (1) : 2008
Ерол Ризаов

Ерол Ризаов — македонски новинар и политички аналитичар. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје во 1975 г. на отсекот историја на уметност. Со новинарство почнал да се занимава во 1977 г. Прво работел како приправник во Градската рубрика, а потоа како соработник и коментатор во внатрешно-политичката рубрика на весникот Нова Македонија. Едно време ја вршел функцијата заменик на главниот и одговорен уредник, а во периодот 1996-1999 бил одговорниот уредник во дневниот весник Нова Македонија. Во 2017 година е основач на информативниот портал Независен Весник.
Тој е еден од основачите на Утрински Весник, а воедно и негов прв директор (1999), како и главен и одговорен уредник пет години подоцна. Објавувал текстови во љубљанско „Дело“. Моментално работи како уредник-коментатор во Утрински, а неговите колумни излегуваат секој работен ден во рамките на весникот. Во 2013, Ризаов ја добил наградата „Жан Моне“ за најдобар новинарски текст на тема „Европска Унија“, награда која ја доделува делегацијата на ЕУ во Македонија. Во февруари 2015, Ризаов ја добил наградата за животно дело „Крсте Мисирков“, која ја доделува Здружение на новинарите на Македонија. Во мај 2015, Ризаов промовирал четири книги кои ги содржат неговите најзначајни текстови што ги напишал во периодот 2007-2015. Од 2017 година е уредник на порталот Независен Весник. Тој е соработник и дописник за Дојче Веле. Во текот на својата кариера, тој направил интервјуа со познати светски личности како Лех Валенса, Герхард Шредер, Тургут Озал, Милан Кучан и други.
Отоманска Унгарија

Историјата на Отоманска Унгарија го опфаќа периодот од османлиското владеење на Унгарија во периодот од 1541 до 1718 година.
Со приближувањето на Османлиите кон унгарските територии, започнал периодот од околу 150 години војна помеѓу Османлиското Царство и Унгарија. Унгарија загубила голем дел од својата територија во 1556 година. По Мохачката битка во 1526 година, дошол нов период за превласт. На едната страна биле Хабсбуршката династија и Османлиското Царство. На истокот владеел Јован Запола, а на запад Фердинанд I Хабсбуршки. Оваа ситуација довела до граганска војна, која најмногу ја искористила Османлиското Царство, освојувајчи ја во 1541 година. По војната, Унгарија била поделена на три дела: Словачка, Градиште и североисточна Унгарија.
Во периодот од 1604 - 1711 година, избувнало унгарското и хрватското востание против Хасбуршката династија. Во исто време, во Централна Унгарија имало незадоволство од католизмот. Најпознатата побуна се случила во 1671 година, која била со крв задушена. Во 1683 година избила нова војна помеѓу Османлиите и Австрија, која траела до 1699 година. Тогаш, христијанските војски најпрвин го ослободиле Будим а потоа и останатиот дел од монаријата. Во 1718 година, Унгарија целосно била ослободена од Османлиите.
Брин (Тирингија)

Брин (службено наречена: Брин/Тир.; |Brünn или ''Brünn/Thür.'') — општина во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Општината се наоѓа во подножјето на Хилдбуршката Шума, во јужниот дел на Тириншката Шума.
Низ Брин тече потокот Брина.
Финале на УЕФА Лигата на шампионите во 1996 година

Финалето на УЕФА Лигата на шампионите 1996 година било 41-во по ред во Лигата на шампионите или стариот Европски куп (четврто по новиот формат) кое било одиграно на 22 мај 1996 на Олимпико во Рим. Во финалето се сретнале италијанскиот Јувентус и холандскиот Ајакс. Натшреварот по продолженијата завршил со резултат 1-1, па биле изведувани пенали , во кој Јувентус бил поуспешен и славел со 4-2. Ова бил втор наслов европски првак за "''старата дама''" . Во регуларниот дел од натпреварот, головите ги постигнале Фабрицио Раванели за Јуве во 12-тата минута; а во 41-та минута резултатот го изедначил напаѓачот на Ајакс Јари Литманен.
1 Погледнете исто така
*УЕФА Лига на шампиони 1995/96
Шлојзинген

Шлојзинген (|Schleusingen) — мал град во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа на 10 километри северно од окружниот град Хилдбургхаузен и 12 километри југоисточно од слободниот град Зул.
1 Географија
1.1 Местоположба
Градот е сместен во историско-географската област Хенебергер Ланд, а своето име го добил од реката Шлојзе, која поминува јужно од градското јадро. Низ самиот град поминува потокот Нае, кој се влева во Шлојзе. Северно од градот, потокот Ерле, пак, се влева во Нае.
На подрачјето на градот се наоѓа Адлерсберг на височина од 850 метри.
1.2 Градски единици
Градското подрачје е поделено на седумнаесет единици:
* Алтендамбах
* Брајтенбах
* Ерлау
* Фишбах
* Гајзенхен
* Гетлес
* Готфридсберг
* Хекенгеројт
* Хиршбах
* Хинтерна
* Оберод
* Рапелсдорф
* Рачер
* Шлојзингернојндофр
* Зилбах
* Санкт Килијан
* Валдау
2 Политика
2.1 Градски совет
Советот на градот Шлојзинген се состои од 24 избрани членови и градоначалник. На локалните избори на 26 мај 2019 година биле добиени следниве резултати:
Партија/Листа, Места, +/–
FWS, 7, + 4
CDU, 7, − 3
SPD, 4, + 2
Левица, 2, ± 0
FWW, 2, + 2
Актив, 1, − 1
BZH, 1, + 1
На локалните избори првпат се појавила партијата од крајната десница „Сојуз-Иднина-Хилдбургхаузен“ (BZH) и влегла во Градскиот совет.
2.2 Градоначалник
* 1990 – јуни 2018: Клаус Бродфирер (CDU)
* од ноември 2018: Андре Хенеберг (FWS)
2.3 Збратимени градови
Шлојзинген е збратимен со следниве градови:
* Плетенберг, Германија (од 1990 г.)
3 Галерија
Масерберг

Масерберг (|Masserberg) — општина во округот Хилдбургхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во западниот дел на Тириншките Шкрилни Планини. Јужно од Масерберг поминува патеката Ренштајг, која води преку Еселсберг на височина од 841,5 метри.
Скоро сите места во рамки на општините се наоѓаат на височина околу 450 метри.
1.2 Општински единици
Општината Масерберг е составена од следниве единици:
* Масерберг
* Ференбах
* Хојбах
* Шнет
* Ајнзидел
Во подрачјето на местото Ференбах се наоѓа изворот на реката Вера.