procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Дрво (кинески елемент)

Дрво (|木, , ) — еден од петте елементи (''вусјинг'') во кинеската филозофија. Симболизира растечка материја и проширување воопшто. Во јин-јанг дрвото е млад јанг, и гориво за оган. Ги карактеризира пролетта, истокот, планетата Јупитер, зелената боја, ветровитото време и Азурниот Змеј (Ѓинглунг) од Четирите симболи. Сините и синозелените бои исто така го претставуваат дрвото.
1 Особини
Во таоистичката и медицинска мисла, за одлики на дрвото се сметаат јачината и флексибилноста, како што е случај со бамбусот. Се поврзува и со одлики како топлина, великодушност, соработка и идеализам. Лицето со овој елемент се смета за широко, друштвено, општествено совесно и смело, но лесно може да се изнервира и налути ако е ограничено, спречено или несфатено од другите. Елементот бара начини да расте и да се шири. Тој е предвесник на почетокот на животот, зората, пролетта и пупките, сензуалноста и плодноста. Му треба влага од неговата мајка земја или елемент од претходна фаза за да напредува.
Во кинеската медицина дрвото се поврзува со негативните чувства како бес, безнадежност, а со позитивните чувства на оптимизам, храброст, трпение и добродетелство (仁, ''жен''). Душата поврзана со дрвото се нарекува ''хуен'' (魂).
Во овој елемент се поврзуваат црниот дроб (јин) и жолчката (јанг), киселиот вкус, жегливиот мирис, очите и жилите.
2 Астрологија
Во кинеската астрологија дрвото е дел од 10-те небесни стебла (петте елементи во нивните јин и јанг облици), кои се комбинираат со 12-те земски гранки (или знаци од зодијакот), образувајќи го 60-годишниот циклус.
* Година на јанг-дрво (на пр. 1974).
* Година на јин-дрво (на пр. 1975).
3 Циклус на елементите
Во регенеративниот циклус на петте елементи, водата го создава дрвото, „како што дождот и росата ги напојуваат растенијата“; од дрвото произлегува оган како што „огнот излегува кога се тријат две дрвца“ и истиот мора да се ложи со дрва. Бидејќи дрвото воедно гп претставува ветрот, тоа го храни живиот свет со дотур на кислород.
Во циклусот на совладување:
Дрвото ја совладува земјата бидејќи ја држи со неговите корења и влече храна од неа;
Металот го совладува дрвото, бидејќи металната секира ги сече и најголемите дрва.
Во помалку преносна смисла, сувоста и студеноста на металот предизвикува листопад на дрвата со тоа што сокот ои нагоре и се враќа во корењата наесен.
Вода (кинески елемент)

Вода (|水, , ) — еден од петте елементи (''вусјинг'') во кинеската филозофија. Претставува најниска точка на материјата и се смета за фаза во која материјата умира или се скрива.
Меѓу елементите, водата е стар симбол јин од начелото јин-јанг. Нејзиното движење е надолу и навнатре, а нејзината енергија е мирување и запазување.
Водата се поврзува со црната боја, планетата Меркур (која се сметала за причинител на росата), ноќта, северот, зимата (или студеното време) и Црната Желка (Сјуенву) од Четирите симболи на кинеските соѕвездија.
1 Особини
Во таоистичката мисла, водата ја претставува интелигенцијата и мудроста, флексибилноста, мекоста и свитливоста; меѓутоа, прекумерната застапеност на овој елемент предизвикува потешкотии во изборот на нештата и придржувањето кон нив. Водата може да е течна и слаба, но има голема моќ кога го преплавува земјиштето. Во кинеската медицина се смета дека водата раководи со бубрезите, мочниот меур и ''ѓинг'' (бубрежната материја). Се поврзува и со ушите и коските. Негативните чувства поврзани со водата се стравот и неспокојот, е позитивни се истрајноста и мудроста; „душата“ поврзана со водата е ''џе'' (志), што значи „волја“ и „решителност“.
2 Циклус на елементите
*Во регенеративниот циклус на елементите металот ја создава водата, како што ја заробува кога се излива од својот извор, а водата го раѓа дрвото како што „како што дождот и росата ги напојуваат растенијата".
*Во цисклусот на освојување, водата го совладува огнот, бидејќи „ништо не гаси оган побргу од водата“. Земјата ја совладува водата како што каналите го насочуваат нејзиниот тек, а почвата ја впива.
3 Наводи
it:Acqua (elemento)#Tradizione cinese
Станка Јовановска

Станка Пане Јовановска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во февруари 1944 година стапила во Втората македонска ударна бригада како санитетка на баталјонот, а подоцна била префрлена вo Деветтата македонска ударна бригада како политички делегат. Во борбите била пожртвувана и храбра и наскоро била примена за член на КПМ. Со Деветтата бриrада заминала на прилепскиот терен и била шифрант во Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Со формирањето на Петнаесетиот корпус стапила во
неговите единици и заминала на Сремскиот фронт.
Савка Јовановска

Савка Паунова Јовановска ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од втората половина на 1942 година била член на младинска воспитна група. Организирала младинки за учество во НОД н со нив собирала народна помош, се до палењето на селото кога се преселила да живее во Гостивар.
Оган (кинески елемент)

Оган (|火, , ) — еден од петте елементи (''вусјинг'') во кинеската филозофија.
Овој елемент го носи симболот на стар јанг во двоецот јин-јанг. Неговото движење се проширува, а неговата енергија врие, зрее и воспоставува врски.
Огнот е поврзан со летото, југот, планетата Марс, црвената боја (поврзана со голема среќа), топлото време, дневната светлина и митската Циноберна Птица (Џуќуе) од четирите симболи.
1 Особини
Во кинеската медицина оганот се поврзува со срцето, царот и сувереноста, па затоа и доблеста. Се смета дека негови особини се динамизмот, спонтаноста и просветленоста; меѓутоа, кога не е во рамнотежа, воедно е со немирот и горење вон контрола. Како елемент, оганот дава топлина, поврзаност, ентизијазам и творештво; но кога е присутен премалку или прекумерно, тој носи ладно однесување или краток фитил, киселост, омраза, нетрпеливост и импулсивност. Исто како што дава топлина, кога е прекумерно застапен, огнот води до пресушување, рамнодушност и исцрпеност. Огнот е фаза на материјата која се одликува со напредок.
Органите кои ги раководи оганот се „тројниот грејач“, срцето, а со тоа и кардиоваскуларниот систем (јин), тенкото црево (јанг), јазикот и пулсот на телото. Се поврзува и со духот на ''шен'' (神).
2 Астрологија
Елементот игра важна улога во кинеската астрологија и фенг шуи. Огнот е еден од 10-те небесни стебла (петте елементи со нивните јин и јанг облици), кои заедно со 12-те земски гранки (зодијачките знаци) го сочинуваат 60-годишниот циклус.
Yang Fire years end in 6 (на пр. 1976).
(јаншките години завршуваат со парен број.)
Годините на јин-огнот завршуваат со 7 (на пр. 1977).
(јиншките години завршуваат со непарен број.)
Огнот раководи со зодијачките знаци змија и коњ.
Дисциплината „летечка ѕвезда“ во фенг шуи го претставува оганот со бројот 9. Тековниот 20-годишен циклус од 2024 до 2044 г. (период 9) е раководен од оган на ѕвездата 9.
Јужниот агол ослободува енергија на оган според Книгата на промените („И чинг“) и фенг шуи. Се нарекува енергија на уништување и обновување.
Оганот и црвената боја традиционално симболизираат среќа. Ова се однесува и на љубовниот живот, па затоа традиционално невестинската носија во Кина е црвена.
3 Циклус на елементите
Во регенеративниот циклус на елементите, дрвото создава оган бидејќи „огнот излегува кога се тријат две дрвца“ и истиот мора да се ложи со дрва; огнот ја создава земјата бидејќи „огнот пеплосува сè, и сето повторно се враќа во земјата“.
Во циклусот на освојување (потиснување), мудроста на водата го разладува огненото срце за да не изгори со прекумерни реакции бидејќи „ништо не ја вразумува желбата како мудроста на водата.“; Огнот го скротува тежнеењето на металот да биде повлечен од животот и луѓето; кога е прекумерно присутен, огнот ја совладува способноста на металот да има облик и структура со тоа што влијае на самоправедноста. Така тој ја расипува способноста на металот да остане прав и верен.
4 Наводи
it:Fuoco (elemento)#Tradizione cinese
Фана Јовановска-Пусоска

Фана Јовановска-Пусоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1941 година била ангажирана како курир во родниот град. Во нејзиниот дом била и јавката за прифаќање и испраќање на илегалци и одржувани се состаноци на Месниот Комитет на КПМ - Кичево. Организирала жeни за учество во НОД и учествувала
во демонстрациите на жените против масовните затворања, на 15 јуни 1942 година. Собирала народна помош и подготвувала храна и облека за илегалците кои престојувале во нејзиниот дом.
2 Поврзано
* Нико Пусоски
Ратка Јовановска

Ратка Јовановска (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од есента 1943 година собирала народна помош и работела на организирањето на женската младина во градот. Била изложена на терор од окупаторската полиција и во 1944 година била 15 дена во затвор, потоа од Кичево била одведена во Тетово, каде била изложена на терор.
Ратка Јовановска (Плаќе)

Ратка Јовановска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала во НОД од мaj 1943 година, како курир меѓу селото и Охрид. Есента 1944 година станала секретар
на АФЖ во селото.
Алтана Јовановска

Алтана Јовановска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1942 година активно учествувала во заднината на НОД. Нејзиниот дом, честопати бил ползуван за одржување на врски со соседните села (Галичник, Маврово и др.). Исто така, кај неа се чувал илегален материјал и оружје и престојувале илегалци. Нејзината активност траела до септември 1944 година, кога балнстите го запалиле село Беличица и кога загинала ќерка ѝ Калина Јовановска.
2 Поврзано
* Масакр во Беличица
* Калина Јовановска
Владо Димовски

Владо Димовски — словенечки економист, филозоф, политичар, консултант и универзитетски професор.
1 Животопис
По матурата во гимназијата Бежиград во 1984 година, Димовски дипломирал на Економскиот факултет при Универзитетот во Љубљана, каде што магистрирал и по економија во 1988 година. Дипломирал и на Филозофскиот факултет при Универзитетот во Љубљана во 1989 година, на студии по филозофија. Докторирал менаџмент и финансии на Државниот универзитет Кливленд, Охајо, САД, во 1994 година.
Од 1985 година бил вклучен во педагошката работа на Економскиот факултет во Љубљана, а е редовен професор станал во 2005 година. Исто така, предавал како гостин-професор на многу странски универзитети низ целиот свет. Раководел со бројни истражувачки проекти финансирани од истражувачки фондации и стопански здруженија.
Советувал многу државни и административни органи и компании. Бил министер за труд, семејство и социјални работи на Република Словенија во 6-тата и 7-мата влада на Република Словенија. Од 2018 година бил личен советник на премиерот на Република Македонија. Во 2019 година бил избран за потпретседател на Јадранскиот совет.
За полноправен член на Европската академија на науките и уметностите (Academia Scientiarum et Artium Europaea) во Салцбург бил избран во 2016 година.
Во март 2024 година, и се приклучил на Демократската партија на пензионерите на Словенија. На 15 јуни 2024 година, на конгресот бил избран за нов претседател на партијата, добивајќи 86 гласа, додека неговиот противник Винченц Гајсер добил 9 гласа. По изборот, Димовски рекол дека главната цел на партијата е да се врати во парламентот. Демократската партија на пензионерите на Словенија била формално распуштена со одлука за спојување на конгресот на 17 мај 2025 година, кога се споила со „Добра држава“ за да основа нова политичка партија, „Партија на генерациите“. Владо Димовски бил избран за нејзин прв претседател. Партијата се залагала за обединување на генерациите, стабилни јавни финансии и пензии, одржлив развој и право на готовина.
2 Избрана библиографија
*Škerlavaj, M., Štemberger, M. I., & Dimovski, V. (2007). Organizational learning culture—the missing link between business process change and organizational performance. International journal of production economics, 106(2), 346-367.
*Pahor, M., Škerlavaj, M., & Dimovski, V. (2008). Evidence for the network perspective on organizational learning. Journal of the American Society for Information Science and Technology, 59(12), 1985-1994.
*Zagoršek, H., Dimovski, V., & Škerlavaj, M. (2009). Transactional and transformational leadership impacts on organizational learning. Journal for East European Management Studies, 144-165.
*Cadez, S., Dimovski, V., & Zaman Groff, M. (2017). Research, teaching and performance evaluation in academia: the salience of quality. Studies in Higher Education, 42(8), 1455-1473.
Винка Јовановска

Винка Станишковска Јовановска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од април 1944 година била вклучена во сите акции во заднината на НОД во селото, собирала и подготвувала храна за борците во НОВ и ПОМ, во својот дом прифаќала борци и се грижела за нивната исхрана и хигиена, носела храна во партизанската болница. Летото 1944 година била примена за член на СКОЈ.
Коца Јовановска

Коца Стеванова Јовановска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во напредното работничко движење во Прилеп од 1940 година. Била член нa скоевска група. Собирала народна
помош и плетела топла облека за НОВ.
Река Онтарио

Река Онтарио — термин што се користи за претглацијалната река што го започнала создавањето на долината во силурски шкрилци и варовници, кои денес ги зафаќа езерото Онтарио. Долината била значително продлабочена од ледното дејство за време на леденото доба.
Се смета дека првобитниот тек бил кон запад, почнувајќи од Лаврентианскиот штит во сегашната област на реката Сент Лоренс, за на крајот да се спои со дренажниот систем на реката Мисисипи.
За време на континенталната глацијација, огромната тежина на глечерот толку многу ја намалила површината на реката Сент Лоренс што била воспоставена пониска точка на дренажа кон исток низ сегашниот речен систем. Сепак, областа сè уште се опоравува, а издигнувањето би можело дополнително да ја преуреди дренажата во рамките на геолошкото време со подигнување на излезот на езерото Онтарио доволно за да може да се дренира на некоја друга, пониска точка.
Славка Јовановска

Славка Јовановска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица 1941.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Во јуни 1941 година била опфатена во скоевска група во Тетово и за кратко време станала секретар на групата. Кон крајот на 1941 година била примена за кандидат на КПЈ, а на 15 декември 1942 година за член на КПЈ. Во 1942 година во нејзиниот дом била изградена скривница за илегалци. Таа се грижела за исхраната на илегалците. Собирала народна помош. Во 1943 година била секретар на партиска келија. Учествувала во работата на партиската техника.
Во една акција кога пишувала пароли по ѕидовитe била фатена од окупаторската полиција. Во затворот имала одлично држање и поради недавање доволно докази наскоро била пуштена на слобода. Од август 1943 година станала член на Месниот Комитет на КПМ - Тетово, одговорна по младината. Во февруари 1944 година кај неа доаѓале курири од тетовскиот крај. Носител е на Партизанска споменица и други одликувања.
Стефанка Јовановска

Стефанка Јовановска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Од март 1942 година учествувала во НОД. Во нејзиниот дом повремено се одржувале состаноци на МК КПЈ - Тетово. Особено се истакнувала во масовната работа со жените и младинките, преку кои собирала народна помош и ги организирала за плететење топла облека. Од февруари 1943 година, чувала илегалци, како и борци од Шарпланннскиот паризански одред. Организирала СКОЈ група од младинки во селото Требош - Тетовско и била курир меѓу селото и градот како и иа релацијата Тетово - Скопје. Во нејзиниот дом се чувале и санитетски материјали. Од август - ceптември 1942 година тука била сместена и илегалната партиска печатницa, користена за размножување на илегален материјал и растурање низ градот. Пролетта 1944 година била нзбрана за член на Одборот на АФЖ - Тетово. Носител е на Медал заслуга за народ и Орден ззслуга за народ III ред.
Река Солент

Река Солент — поранешна река која за време на плеистоценот течела околу областа што денес се наоѓа на крајбрежјето на Хемпшир и островот Вајт во Англија.
1 Историја
Реката Солент била една од трите главни реки во централна и јужна Англија, заедно со Прототемза и Бајтам, но за разлика од другите две, таа не била уништена од екстремната англијанска глацијација пред околу 450.000 години. Реката престанала да постои по поплавите по крајот на последното ледено доба, инкорпорирајќи се во Солент, теснец на Ламанш кој се наоѓа помеѓу островот Вајт и Хемпшир. Изворот на реката Солент била реката Фром, а нејзините притоки, реката Тест, реката Ичен, реката Хемпшир Ејвон и реката Медина, сè уште постојат денес. Неколку градови и на јужниот брег и на островот Вајт се изградени во близина на деловите од реката Солент; Каус и Ист Каус се изградени околу устието на реката Медина, која се формирала поради поплавување на една од плитките долини формирани од реката Солент.
2 Геологија
Областите околу реката Солент, како и поголемиот дел од Хемпшир, се составени од креда и терцијарни (претежно еоценски) глини и песоци со помали варовници.
Бовиит

Бовиит — минерал од родиум-иридиум-платина сулфид , пронајден во грутки од платинска легура од Гудњус Беј, Алјаска. Именуван е (од ИМА во 1984 година) по британскиот научник Стенли Боуви (1917–2008), како признание за неговата работа за идентификација на непроѕирни минерали.
Минералот кристализира во орторомбичниот кристален систем (просторна група ''Pbcn'').
1 Карактеристики
Бовјеит е сулфид од родиум, иридиум и платина, со хемиска формула (Rh,Ir,Pt)₂S₃. Кристализира во орторомбичниот систем, формирајќи анхедрални зрна од приближно половина милиметар. Исто така, се наоѓа во форма на инклузии во други минерали од платинската група. Неговата тврдост на Мосовата скала е 7.
Според класификацијата на Никел-Струнц, бовјеит припаѓа на „02.DB: Метални сулфиди, M:S = 2:3“ заедно со следниве минерали: антимонселит, бизмутинит, гуанахуатит, метастибнит, пеакконенит, стибнит, отеманит, суредаит, кашинит, монтбрејит, едгарит, таркианит и камеронит.
2 Формирање и наслаги
Се наоѓа во сламки обложени со платинска легура при операции на длабинско вадење и во ултрамафични карпи што содржат платина во гнајс-хорнбленд гранити. Обично се наоѓа поврзан со други минерали како што се платина, осмиум или лаурит. Неговата типична локација е во реката Салмон, во округот Ред Маунтин (Алјаска, САД), каде што е откриен во 1980 година.
Река Слимс

Река Слимс (Ä'äy Chù) — река напојувана од ледници на канадската територија Јукон. До 2016 година, извирала во ледникот Каскавулш, а потоа течела приближно 24 километри во јужниот крај на езерото Клуан.
Во текот на неколку дена во пролетта 2016 година, текот на реката се променил. Онаму каде што водата од топењето на глечерот Каскавулш се исцедувала во два правци, сега целата се исцедува во реката Каскавулш што тече кон југ, а понатаму во Алјаскиот Залив, драстично намалувајќи ја големината на Слимс. Истражувачите сугерират дека промената во текот може да се должи на климатските промени предизвикани од човекот; ова било прв пат климатските промени предизвикани од човекот да бидат поврзани со реорганизацијата на една река.
1 Именување
Реката Слимс наводно е именувана по коњ за пренос на товар кој се удавил додека се обидувал да го премине потокот за време на златната треска Клуан во 1903 година. Реката го преминува автопатот Алјаска на милја 1065 (километар 1704) веднаш јужно од нејзиниот влив во езерото.
Домородното име на реката (Ä'äy Chù) се однесува на нејзиниот излив од Ä'äy.
Шонкин Саг

Шонкин Саг — праисториска флувиоглацијална релјефна форма која се наоѓала по должината на северниот раб на планините Хајвуд во државата Монтана во Соединетите Американски Држави. Саг е речен канал формиран од реката Мисури и ледничка вода од топењето на ледниците што се излевале од ледничкото езеро Грејт Фолс. Тој е еден од најпознатите праисториски канали од топење на ледници во светот.
1 Местоположба и големина
Шонкин Саг се наоѓа во централна Монтана. Започнува јужно од Хајвуд, Монтана (околу 37 километри источно од градот Грејт Фолс) и тече во источен правец околу 160 километри додека не стигне до реката Џудит. Варира од 0,4 до 3,2 километри во ширина и околу 150 метри длабока. Плитки леднички езера сè уште може да се најдат по должината на сега сувиот канал.
Сагот е именуван по градот Шонкин, Монтана, населен во 1870-тите. Името „Шонкин“ наводно е зборот на племето Блекфет за планините Хајвуд, или изведено од името на еден од првите доселеници на градот, Џон Шонк.
2 Формирање
Пред кватернерното ледење, реката Мисури се влевала на североисток во терминално езеро или Хадсоновиот залив. За време на последниот леден период, пред околу 17.000 до 13.000 години, ледената покривка Лаврентид ја блокирала реката Мисури и го создала леденото езеро Големи водопади.
Според геологот Фред Х.Х. Калхун и други, ледената покривка ги принудила водите на глацијалното езеро Грејт Фолс да достигнат најмалку 1.200 метри надморска височина. Пред околу 15.000 години, се случила поплава предизвикана од излив на ледничко езеро. Овие води и нивните придружни остатоци потоа го издлабиле Шонкин Саг под прав агол низ постојните дренажни долини, при што ледената покривка го формирала северниот раб на каналот. Откако ледената покривка се повлекла, Шонкин Саг останал канал за одводнување на вода од ледничкото езеро Грејт Фолс и реката Мисури, иако со многу побавно темпо и на пониско ниво.
3 Лаколит
Шонкин Саг го дава своето име на лаколитот Шонкин Саг, познат лаколит со дебелина од 61 метар и ширина од 1,6 километар во близина на западниот устие на Шонкин Саг. Лаколитот е магматска интрузија вбризгана помеѓу два слоја седиментна карпа. Значителни количини на сиенит и шонкинит може да се најдат во лаколитот. Лаколитот Шонкин Саг е наведен од геолозите како класичен пример за магматска диференцијација во една магматска интрузија.
4 Ниво на железничка пруга
Дел од линијата Северна Монтана на железницата Чикаго, Милвоки, Сент Пол и Пацифик била изграден во рамките на Шонкин Саг.
Бусинголтит

Бусинголтит — редок минерал од амониум магнезиум хидриран сулфат со хемиска формула: (NH<sub>4</sub>)<sub>2</sub>Mg(SO<sub>4</sub>)<sub>2</sub> · 6 H<sub>2</sub>O. Формулата на бусинголтитот е од типот на Тутонови соли. Првично е опишан од геотермалните полиња во Тоскана, Италија, каде што се јавува заедно со неговиот железен аналог мохрит, но почесто се наоѓа на депонии за согорување на јаглен. Минералот поседува моноклинична симетрија и формира јасни, често заоблени кристали.
Минералот е именуван по францускиот хемичар Жан-Батист Бусинголт (1802–1887).
1 Карактеристики
Бусингаутит е сулфат со хемиска формула (NH₄)₂Mg(SO₄)₂(H₂O)₆. Кристализира во моноклиничниот систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е 2. Формира серија цврсти раствори со мохрит, во кој магнезиумот е заменет со железо.
Според класификацијата на Никел-Струнц, бусингаутитот припаѓа на „07.C - Сулфати (селенати, итн.) без дополнителни анјони, со H₂O, со средно големи и големи катјони“ заедно со следниве минерали: краусит, тамаругит, калинит, мендозит, лонекрикит, алум-(K), алум-(Na), чермигита, ланмухангит, волтаит, цинковолтаит, пертликит, амониуммагнезиоволтаит, кронкит, феринатрит, голдихит, левајт, бледит, никелбледит, чангоит, цинкбледит, леонит, мериитерит, цијанохроит, мохрит, никелбусингаутит, пикромерит, полихалит, лејтонит, амарилит, конјаит и ватевилит.
2 Формирање и наслаги
Може да потекнува како производ на промена, со хидратација, на ефремовит. Се наоѓа во фумаролите на борна киселина. Откриен е во Травале, во општината Монтиери, која се наоѓа во покраината Гросето (Тоскана, Италија).
Велоганит

Велоганит — редок карбонатен минерал со формула: . Тој бил откриен од канадскиот минералог Ан П. Сабина во 1967 година и именуван по канадскиот геолог Сер Вилијам Едмонд Логан (1798–1875). Првпат бил откриен во каменоломот Франкон, Монтреал, Квебек, Канада и бил пријавен само од неколку локалитети низ целиот свет.
1 Својства
Овој минерал обично е бел, лимоновожолт или килибарен по боја и може да биде проѕирен. Тој кристализира во триклиничкиот систем и покажува псевдохексагонални кристални форми поради збраздување. Ширината на кристалите обично се бранува по должината, формирајќи кристали кои се шират во средината или се расплетуваат на крајот. Кристалите се под влијание на светлината и со текот на времето можат да развијат бел слој. Велоганитот е триболуминесцентен, произведувајќи сина светлина.
2 Појава
Минералот се јавува во магматски карбонатит во Монтреал, Квебек, Канада, во каменоломот Франкон, каде што за прв пат бил откриен. Тој се јавува и во областа Мон Сен-Илер. Поврзаните минерали вклучуваат стронцијанит, давсонит и калцит. Исто така, бил пријавен од комплексот Пилансберг во западниот магматски комплекс Бушвелд во Јужна Африка.
Вавелит

Вавелит — алуминиумски фосфатен минерал со формула Al<sub>3</sub>(PO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>(OH, F)<sub>3</sub>·5H<sub>2</sub>O. Кристалите се ретки и нормално се јавуваат како проѕирни зелени радијални или сферични кластери.
1 Откривање и појава
Вевелитот првпат бил опишан во 1805 година кога бил пронајден во Хај Даун, Фили, Девон, Англија и бил именуван од Вилијам Бабингтон во 1805 година во чест на д-р Вилијам Вевел (1750–1829), лекар, ботаничар, историчар и натуралист од Девон, кој го привлечел вниманието на колегите минералози кон минералот.
Минералот се јавува во асоцијација со крандалит и варицит во фрактури во алуминозни метаморфни карпи, во хидротермални региони и во наслаги од фосфатни карпи. Се наоѓа на широк спектар на локации, особено во областа на планината Ида, Арканзас, во планините Оуачита.
Тој понекогаш се користи како скапоцен камен.
Ботриоген

Ботриоген — воден минерал од магнезиум сулфат со формула: MgFe<sup>3+</sup>(SO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>(OH)·7H<sub>2</sub>O. Познат е и како ''кетенит''.
Кристализира во моноклиничниот призматичен систем и обично се јавува како стаклесто тело светло жолто до црвено ботриоидно до реномирано обликувани маси и зрачни кристални призми. Има специфична тежина во опсег од 2 до 2,1 и Мосова тврдост во опсег од 2 до 2,5.
Се јавува во сушни клими како секундарен производ на промена на наслаги што содржат пирит.
Првпат е опишан во 1828 година за појава во рудникот Фалу во Фалун, Даларна, Шведска. Именуван е по неговиот изглед сличен на грозје од грчките зборови ''botrys'' за „грозд“ и ''genos'' што значи „да се раѓа“.
1 Етимологија и историја
Ботриогенот првпат е опишан во 1815 година од страна на Јонс Јакоб Берзелиус, кој го добил неговото име од старогрчкиот βότρυς (bótrys), што значи „грозје“, и γενναίην (gennáein), што значи „да се раѓа, произведува“, што значи „роди грозје“ во однос на ботриоидните и сталактитните формации пронајдени на типскиот локалитет Фалун во Шведска.
2 Класификација
И во старата (8-мо издание) и во новата (9-то издание) класификација на минерали на Штрунц, ботриогенот припаѓа на поделбата „Водородни сулфати со странски анјони“. Сепак, од 9-то издание на класификацијата на минерали на Штрунц, оваа поделба е попрецизно поделена според големината на вклучените катјони и кристалната структура. Затоа, минералот сега се наоѓа во поделбата „со средно големи катјони и синџири од октаедри со заеднички рабови“.
Класификацијата на минерали на Дана, исто така, го сместува ботриогенот во класата на сулфати (и сродни соединенија), но таму во поделбата на „Хидратирани сулфати со хидроксил или халоген со општа формула (A+B2+)(XO4)Zq • x(H2O).“
3 Формирање и наслаги
Ботриогенот е типичен секундарен минерал кој се формира од пирит преку оксидација под сушни климатски услови.
До денес, минералот е пронајден на 38 локации (од 2009 година), имено Ла Алкапароса (Сан Хуан) во Аргентина; Маунт Иса во Австралија; регионите Антофагаста и Тарапака во Чиле; Лалаје во Вогешките Планини; Рамелсберг и Ронебург (Тирингија) во Германија; и Хаџи Абад во иранската покраина Хормозган. Италијанските региони Лигурија, Пиемонт и Тоскана; Шикоку во Јапонија; Силијан во Австрија; Фалун во Шведска; Смолник во Словачка; Минас де Риотинто во Шпанија; Балаклава во Украина; Рудабања и Черхат во северните унгарски Централни Планини; како и во Аризона, Калифорнија, Невада, Охајо, Пенсилванија, Тенеси и Јута во САД.
4 Кристална структура
Ботриогенот кристализира во моноклиничниот кристален систем во просторната група P21/n (просторна група бр. 14, позиција 2) со параметри на решетката a = 10,51 Å, b = 17,85 Å, c = 7,14 Å и β = 100,00° и четири формулни единици по единична ќелија.
5 Понатамошно читање
* Палаче, К., Х. Берман и К. Фрондел (1951) ''Систем на минералогија на Дана'', (7-мо издание), том II, стр. 617–618.
Брзина (филм)

„Брзина“ (англиски: ''Speed'') – филм на режисерот Јан Де Бонт (Jan De Bont) од 1994 година, снимен по сценариото на Греам Јост (Graham Yost). Главните улоги ги играат: Кијану Ривс (Keanu Reeves), Денис Хопер (Dennis Hopper), Сандра Булок (Sandra Bullock), Џо Мортон (Joe Morton) и Џеф Даниелс (Jeff Daniels).
1 Синопсис
Полицајците Џек (го игра Ривс) и Хари (го игра Дениелс) се одликувани зашто успеале да ги спасат луѓето заробени во лифт во којшто била поставена бомба. Неколку дена подоцна, уценувачот (го игра Хопер) му се јавува на Џек и го известува дека ставил бомба во автобус полн со патници. Притоа, автобусот ќе експлодира ако вози побавно од 50 км/час или ако застане. Уценувачот бара неколку милиони долари. Полицијата го следи автобусот и Џек успева од другото возило да се префрли во автобусот, но бидејќи возачот е ранет, со автобусот управува патничката Ани (ја игра Булок). Уценувачот ставил камера во автобусот, па може да ја следи состојбата на телевизија. Во меѓувреме, во полициската станица, Хари се обидува да открие како да ја деактивира опасната бомба. Во текот на возењето, автобусот наидува на многу пречки, но Ани е способна возачка и успева да дојде до аеродромската писта. Тогаш се појавува уште еден проблем: за десетина минути автобусот ќе остане без гориво...
Борнит

Борнит, познат и како паунова руда — сулфиден минерал со хемиски состав што кристализира во орторомбичниот систем (псевдокубен). Тој е важна бакарна руда.
1 Изглед
Борнитот на свежо откриени површини има кафеаво-кафеаво-бакарна до бакарно-црвена боја, која со текот на времето на одделни места преминува во преливачки нијанси од сина до виолетова. Токму ова впечатливо преливање е причината поради која е познат под прекарот „паунов бакар“ или „паунова руда“.
2 Минералогија
Борнитот е важен минерал од бакарна руда и се јавува широко во порфирските бакарни наоѓалишта, заедно со почестиот халкопирит. Халкопиритот и борнитот обично се заменуваат со халкоцит и ковелит во супергенската зона на збогатување на бакарните наоѓалишта. Борнитот се наоѓа и како дисеминација во мафични магматски карпи, во контактни метаморфни скарнски наоѓалишта, во пегматити и во седиментни бакарни шкрилци. Тој е важен како руда поради неговата содржина на бакар од околу 63 проценти по маса.
2.1 Структура
На температури над , структурата е изометрична со единична ќелија која е околу 5,50 Å на работ. Оваа структура се базира на кубни тесно спакувани атоми на сулфур, со атоми на бакар и железо случајно распределени во шест од осумте тетраедарски места лоцирани во октантите на коцката. Со ладење, Fe и Cu стануваат подредени, така што 5,5 Å подќелиите во кои се исполнети сите осум тетраедарски места се менуваат со подќелии во кои се исполнети само четири од тетраедарските места; симетријата е сведена на орторомбична.
2.2 Композиција
Се јавува значителна варијабилност во односите на бакар и железо, при што цврстиот раствор се проширува кон халкопирит (CuFeS<sub>2</sub>) и дигенит (Cu<sub>9</sub>S<sub>5</sub>). Честа е појавата на ексолуција во форма на меурчиња и ламели од халкопирит, дигенит и халкоцит.
2.3 Форма и збратимување
Ретките кристали се приближно кубни, додекаедарски или октаедарски. Обично масивни. Пенетрацијата се збратимува во кристалографската насока, {111}.
3 Појава
Се јавува глобално во бакарни руди со значајни кристални локалитети во Бјут, Монтана и во Бристол, Конектикат во САД. Исто така, се собира од рудникот Карн Бреа, Илоган и на други места во Корнвол, Англија. Големи кристали се наоѓаат од Алпите Фросниц, источен Тирол, Австрија; рудникот Мангула, округ Ломагунди, Зимбабве; од рудникот Н'ува, Талате, Мароко, западниот брег на Тасманија и во Џезказган, Казахстан. Исто така, постојат траги од него пронајдени меѓу хематитот во регионот Пилбара во Западна Австралија.
4 Историја и етимологија
Првпат е опишан во 1725 година за појава во Рудните Планини, Бохемија, во денешната област Карлови Вари во Чешка. Именуван е во 1845 година по австрискиот минералог Игнац фон Борн.
5 Библиографија
* Палаче, К., Х. Берман и К. Фрондел (1944) ''Системот на минералогија на Дана'', (7-мо издание), том I, 195–197.
*
Трговски брод

Трговски брод — име за брод што е изграден и служи првенствено за трговски цели, најчесто за превоз на товар (товарни бродови) и патници (патнички бродови). Собирот од сите трговски бродови ја сочинува трговската морнарица на една земја. Повеќето држави во светот поседуваат флоти од трговски бродови.
Во воени услови, трговските бродови се користат како испомош на воените морнарици, на пример за превоз на луѓе и материјали. Трговските бродови можат да бидат: моторни бродови, пароброди, моторни танкери или танкери едреници, моторни јахти, бродови на веслање итн. Исто така, трговските бродови можат да бидат поделени според нивната намена и големина.
Морнарите понекогаш го нарекуваат трговскиот брод „трговец“.
1 Видови
Според намената и видот на товарот, бродовите се делат на:
* Товарни бродови
* Бродови за насипен товар (за руда, јаглен, цемент и сл.)
* Контејнерски брод
* Танкер
* Патнички бродови
* Крстосувачи
* Траект
* Бродови за специјални товари
* Противпожарни бродови
* Прекуокеански бродови
* Бродови за превоз на возила
* Рибарски брод
* Речни бродови
Интонација (лингвистика)

Интонација — систем на прозодиска организација на говорот што се одразува во говорни единици поголеми од еден слог. Интонациската сфера на говорот непосредно зависи од семантичкиот план на изразување, а со неа говорникот постигнува мноштво варијанти и способност да ги менува и модифицира, во овој поглед, сите свои искази и успешно да ја изрази дури и најмалата промена на значењето со фино нијансирање.
1 Функции на интонацијата
Интонацијата може да придонесе за прикажување на расположението (на пр. изненадување, иронија), може да има граматичка функција (на пр. смирен или опаѓачки тон се поврзува со искази или информативни реченици, додека растечкиот тон се поврзува со прашања), давајќи значење на одреден дел од реченицата (на пр. во реченицата „Денес одам на училиште“, со нагласување на зборовите ''денес'', ''оди'' и ''училиште'' поединечно постигнуваме три различни значења на оваа реченица) итн.
2 Поврзано
* Акцентологија
* Прозодија
Зико

Артур Антунес Коимбра (|Arthur Antunes Coimbra, роден на 3 март 1953 година), попознат како Зико или Зику ― бразилски фудбалски тренер и поранешен играч. Играл како офанзивен играч од средниот ред. Честопати нарекуван „Белиот Пеле“, Зико бил креативен плејмејкер со одлични технички вештини и еден од најдобрите изведувачи на слободни удари во историјата, особено вешт со тривела. Според една проценка, Зико е играчот кој постигнал најмногу голови од директни слободни удари, со 101 гол, вклучувајќи пријателски натпревари, меѓу кои 62 потврдени во официјални натпревари (8. на сите времиња).
Во 1999 година, Зико бил на седмото место на гласањето на големото жири на ФИФА за играч на векот, а во 2004 година бил именуван на листата на ФИФА „100 најдобри живи играчи во светот“. Како што изјави самиот Пеле, „низ годините, единствениот играч што ми се доближи најмногу беше Зико“.
Со 48 гола во 71 официјален настап за Бразил, Зико е петтиот најдобар стрелец за својата репрезентација. Тој го претставувал Бразил на Светските првенства во 1978, 1982 и 1986 година, но е познат како најголемиот Бразилец кој никогаш не го освоил Светското првенство.
Зико ја тренирал репрезентацијата на Јапонија, со која настапил на Светското првенство на ФИФА во 2006 година и го освоил Азискиот куп во 2004 година, и Фенербахче, кој бил четвртфиналист во 2007-2008 година во Лигата на шампионите под негово водство. Ги тренирал и ЦСКА Москва, Олимпијакос и репрезентацијата на Ирак.
Малата сирена (статуа)

Малата сирена (дански: ''Den lille havfrue'') — бронзена скулптура на сирена која се наоѓа во Копенхаген. Создадена од данскиот скулптор Едвард Ериксен, таа стои на шеталиштето Лангелини на брегот во пристаништето во Копенхаген, кое се отвора кон Балтичкото Море и е во близина на палатата Амалиенборг, сместена на карпи што штрчат во водата. Сега е најзначајниот симбол на градот.
Статуата е висока 1,25 метри, а тешка 175 килограми.
Врз основа на истоимената бајка од 1837 година од данскиот автор Ханс Кристијан Андерсен, статуата е икона на Копенхаген и е главна туристичка атракција од нејзиното откривање во 1913 година. Во последните децении, таа станала цел на вандали и политички активисти.
Метал (кинески елемент)

Метал или злато (|金, , ) — еден од петте елементи (''вусјинг'') во кинеската филозофија. Ова е повратна или опаѓачка фаза, и се поврзува со западот, самракот, есен, загубата, жалоста и Белиот Тигар. Во кинеската медицина металот е млад јин во системот јин-јанг, неговото движење е навнатре и неговата енергија е се скратува. Се поврзува и со белите дробови и дебелото црево, носот и кожата. Архетипни метали се среброто или златото denoting something special or valuable.
1 Особини
Во даоизмот и традиционалната медицинска мисла, некои особини на металот се цврстината, крутоста, задршката, целовитоста и квалитетот. Металната личност прекумерно контролира, пресекува и е вообразена, закоравена во сфаќањата како што металот е крут. Ова се независни личности кои се издржливи и претпочитаат самите да ги решаваат проблемите. Лицето е интелигентно, посветено на деловното работење и успешно во организирањето и стабилноста. Меѓутоа, металната личност знае да го цени раскошот и да ужива во добрите нешта во животот. Има силни импулси и творечки моќи со кои ги менуват оние околу нив, исто како што металот спроведува струја. Добро урамнотежената метална личност е смирена, скромна и чесна, добрар човек со сосредоточен ум.
2 Астрологија
Во кинеската астрологија металот е еден од 10-те небесни стебла (петте елементи во нивните јин и јанг облици), кои заедно со 12-те земски гранки (хорскопските знаци) го образуваат 60-годишниот циклус. Години на јанг-металот завршуваат со 0 (на пр. 1980), а оние на јин-металот со 1 (на пр. 1981). Металот раководи со хороскопските знаци мајмун
и петел. Со него е поврзана планетата Венера поради нејзината бела боја (боја на смртта во Кина), и може да се смета за западна или вечерна ѕвезда.
3 Циклус на елементите
Во регенеративниот циклус на елементите, земја го создава металот бидејќи „сиот метал мора да се извади од земјата во која се наоѓа“; Металот ја раѓа водата како што водотеците одат од планинските врвови до изворите.
Во циклусот на освојување, огнот го совладува металот како што љубовта го топи и најстуденото срце или „може само да се топи и кова“ со оган и топлина; металот му додава минерали на дрвото за да биде здраво и право или го совладува дрвото како што металната секира може да го собори и највисокото дрво.
Меѓутоа, циклусот исто така вели дека прекумерната застапеност на дрвото може да победи мали количества метал; ако дрвото премногу сака да расте и ја поткопува неговата целовитост станува коров (а не дрво) и секирата би се отапила или скршила сакајќи да исече цела шума.
Земја (кинески елемент)

Земја (|土, , ) — еден од петте елементи (''вусјинг'') во кинеската филозофија. Претставува чи-рамнотежа на јин и јанг, како и промена или средиште на физичката материја или предмет. Нејзиното движење е централизирачно, а нејзината енергија е стабилизирачка и запазувачка.
Земјата се поврзува со жолтата боја (или окер), планетата Сатурн и стои во средиштето меѓу другите четири страни на светот во кинеската космологија. Се поврзува со доцното лето пресвртницата на секое годишно време; како што е подложна да се преоптовари и заглави, климата станува влажна ,а умот и телото се поматуваат поради недостаток на јаншки чи. Во кинеската медицина земјата управува со слезината (јин), желудникот (јанг), устата и мускулите. Нејзиниот исконски дух е ји, чувството на среќа, и е претставен од Жолтиот Змеј или битието ќилин, жолтата и златната боја.
1 Особини
Во теоријата за петте елементи, земјата владее со трпението, промисленоста, практичноста, трудот и стабилноста. Земјата како елемент е хранлива и тежнее да ги собере сите нешта кон себе за да ги доведе во рамнотежа и стабилност. Други особини на земјата се умисленоста, намереноста, среќата, тврдоглавоста, посредувањето и верноста. Нејзината јинска (недосаточна) емоција е грижата и заимсленоста and in јиншка (прекумерна) емоција е самосожалувањето, алчноста, ненаситноста и себичноста. When earth is in balance there is a feeling of peace, happiness and contentment. The soul associated with Earth is the ''ји'' (意).
2 Астрологија
Земјата игра важна улога во кинеската астрологија. Се смета за едно од 10-те небесни стебла (петте елементи и нивните јински и јаншки облици), кои заедно со 12-те земски гранки (хороскопските знаци) го образуваат 60-годишниот циклус. Земските години кои се јаншки завршуваат со 8 (на пр. 1998), а јиншките со 9 (на пр. 1999). Земјата е средишната рамнотежа на елементите и затоа им дава особини на сите 12 зодијачки животни.
Овој елемент е поврзан со планетата Сатурн поради нејзината жолта боја.
Според опишаното во Книгата на промените (''И чинг'') и фенг шуи, земјата е средиштето кон кое сите движења тежнеат (или поаѓаат), макар и привремено, т.е. може да полазириа како и останатите елементи. Овие четири вида на земја се водна земја, (влажна/студена земја), огнена земја (сува/врела земја), метална земја (сува/тврда земја) и дрвена земја (растресита-плодна/топла земја).
Нејзе ја претставуваат жолтата, портокаловата и кафеавата боја, како и нејзините нијанси.
Земјата раководи со хороскопските знаци вол, змеј, коза и куче.
3 Циклус на елементите
Во контролниот циклус, земјата ја контролира водата со тоа што ѝ прави пречка (брана) или ја впива; дрвото може да ја совлада со раздробување (со неговите корења).
Во деструктивниот циклус, земјата го совладува дрвото со тоа што ќе го запре неговиот раст или ќе го покрие.
Во конструктивниот циклус, земјата настанува од пепелта на оганот, која потоа се зацврснува во минерали и произведува метал.
Во трошачкиот циклус, металот ја осиромашува земјата со тоа што ѝ ги зема сите минерали и ја суши.
Атанас Стефанов

Атанас или Анастас Стефанов (|Anastas Stephanoff, Anastas Stephans) — македонски општественик, политичар и меѓу првите дејци на македонската дијаспора во Америка. Основач и првиот претседател на Македонската патриотска организација.
1 Животопис
Атанас Стефанов е роден на 9 февруари 1888 година во селото Лаген, Егејска Македонија, тогаш дел од Отоманското Царство. После неговото образование учителствувал во околиските села. Се приклучил во Македонската револуционерна организација. Меѓу 1910-1911 година се иселил во Форт Вејн, Индијана, Соединетите Американски Држави. Се вработил во градската фабрика.
Меѓу 1-4 октомври 1922 година Стефанов учествува во основачкиот конгрес на Македонската патриотска организација во Форт Вејн. Каде бил изгласан за првиот претседател. Потпретседател бил Трајан Николов, Михаил Николов за секретар, Павен Ангелов за советник и Атанас Лебамов за сметководител.
После вториот конгрес, Васил Ишков бил назначен за претседател. Стефанов починал на 4 октомври 1958 година во Форт Вејн.
Форт Вејн

Форт Вејн (|Fort Wayne) — град во Соединетите Американски Држави, вториот најголем град во Индијана, после Индијанаполис. Основано во 1794 година но официјално признаено како град во 1829 година. Форт Вејн е историското седиште на Македонската патриотска организација и македонската дијаспора во Америка.
1 Историја
На 1922 година основана е Македонската патриотска организација во градот.
Алтамаха-ха

Во Џорџискиот фолклор Алтамаха-ха (или Алти) — митско суштество за кое се вели дека живее во безбројните мали потоци и напуштени оризови полиња во близина на устието на реката Алтамаха (по која е именувано) во југоисточна Џорџија. Повеќето видувања се пријавени околу Дариен и на други места во округот Мекинтош.
Според весникот ''„Брансвик њуз“'', легендата има корени во Мускогската традиција. Зракоперката ''Atractosteus spatula'' е предложена како можен идентитет за неодамнешните видувања што му се припишуваат на суштеството.
Во 2018 година, распаѓачки остатоци биле пронајдени на плажа во Националниот резерват за диви животни на островот Волф, што предизвикало шпекулации дека можеби станува збор за телото на Алтамаха-ха. Уметникот Зардулу подоцна ја презел одговорноста за остатоците, кои биле создадени од плишана ајкула и каширана хартија.
Палео уметникот, Рик Спирс, создал скулптура од Алтамаха-ха, која е изложена во Центарот за посетители на округот Дариен-МекИнтош во Дариен, Џорџија.
ПУ „Зини Хани“ - Добовјани

Основно училиште „Зини Хани“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Зини Хани“ - Добовјани; скратено: ПООУ „Зини Хани“) — подрачно основно училиште во струшкото село Добовјани, во состав на истоименото училиште од селото Велешта, Општина Струга.
Училиштето е именувано по Зини Хани.
1 Местоположба
Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото, во близина на селската џамија, а во непосредна близина на реката Црн Дрим.
2 Настава
Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик од прво до петто одделение.
3 Галерија
ПУ „Нури Мазари“ - Џепин

Основно училиште „Нури Мазари“ (службено: Подрачно основно општинско училиште „Нури Мазари“ - Џепин; скратено: ПООУ „Нури Мазари“) — подрачно основно училиште во струшкото село Џепин, во состав на истоименото училиште од селото Делогожди, Општина Струга.
Училиштето е именувано по Нури Мазари.
1 Местоположба
Училиштето се наоѓа во средишниот дел на селото, веднаш до самиот пат и до селската џамија.
2 Настава
Во училиштето наставата се изведува на албански наставен јазик од прво до петто одделение.
3 Галерија
Мев (гајда)

Мев — составен дел на гајдата што ги обедувана мелодиските елементи и дувалото.
1 Изработка
За изработувањето на мевот се користи овча или козја кожа на која и претходат одредени зафати со кои се задржува еластичноста и ѝ се отстрануваат влакната, процес кој помеѓу изработувачите на гајди се нарекува штавење. По штавењето кожата се превртува од внатрешната страна со што е подготвена за употреба. Се среќаваат и кожи кај кои влакната не се отстрануваат, а по штавењето страната со влакна останува однадвор или пак кожата целосно го задржува својот надворешен изглед, а во главината за гајдарка се вметнува главата на животното од кое е изработена кожата.
Мевот, покрај функцијата како складиште за воздух, во себе ги обединува и составните делови на гајдата кои се навлекуваат во главините (дувало, гајдарка, брчало, слагарче. На територијата на Република Македонија се употребуваат две варијанти на распоредување на мелодиските елементи и на дувалото. Првата варијанта која е и најраспространета, е кога на местото од предните нозе на животното се врзуваат главините за дувало и брчало додека на вратот се врзува главина во која влегува гајдарката. Главината во која влегува слагарчето, обично се врзува помеѓу дувалото и брчалото малку нанапред кон гајдарката. Втората варијанта на врзување ја среќаваме само во Радовишко и се разликува од првата по тоа што брчалото се наоѓа кај главата од животното додека кај нозете се вметнува гајдарката и дувалото. Слагарчето се наоѓа помеѓу двете нозе.
2 Поврзано
*Гајда
*Гајдарка
*Брчало
*Слагарче
*Дувало
Тривела

Тривела — фудбалски удар со надворешниот дел од стапалото, што ѝ дава на топката ефект на отстапување од праволиниската патека. Оваа техника се користи за додавање или шутирање, при што се изненадува одбраната и голманот. За добар тривела удар клучно е топката да се удри под агол со трите надворешни прсти.
Техниката е популарна за шутеви од далечина или при нафрлање кога играчот сака топката да сврти подалеку од противничкиот голман.
Фудбалери кои се познати по оваа техника на удирање се Рикардо Кварезма, Ламин Јамал, Лука Модриќ, Роберто Карлос, Роналдињо Гаучо, Томаш Розицки, Хакан Чалханолу и Анхел ди Марија.
Роберто Карлос е познат по неговиот тривела-гол против Франција во 1997 година кога шутирал од оддалеченост од голот од околу 40 метри, со брзина на топката од околу 120 км/ч.