Сали Хакер

Сара „Сали“ Лин Хакер ( ''родена'' Свенк, 25 септември 1936 - 24 јули 1988 година) — феминистички социолог, која истражувала култури околу технологијата. Таа била заинтересирана за тоа како промените во технологијата влијаат врз нееднаквоста на половите.
1 Биографија
Хакер родена и израсната во Личфилд, Илиноис. Во втора година од средното училиште, таа била протерана затоа што останала бремена со нејзиниот син. По протерувањето, таа присуствувала на колеџот А.А. Рајт Јуниор, а подоцна добила стипендија на Универзитетот во Чикаго (У Ц). Завршила на УЦ во 1962 година, магистрирала во 1965 година и докторирала во 1969 година Нејзината дисертација „Шаблони на светот и слободното време: Истражување на односите помеѓу детството и тековните стилови на одмор и однесувањето на моменталното работење кај млади дипломирани жени во областа на јавното образование“ била под надзор на Алис Роси.
Хакер работела за Роси, Фил Стоун и Фред Стодбек како асистентка за истражување на Харвард. Кон крајот на 1960-тите работела како клинички инструктор по психијатрија за Медицинскиот колеџ на Универзитетот Бејлор и како социолог на персоналот на Институтот за ментални науки во Тексас во Хјустон. Во 1970-тите, студирала жени и технологија на АТ & Т (Бел компанија). Нејзиното истражување открило дека додека АТ & Т тврди дека промовира иницијативи за вработување на малцинства и жени, реалноста била дека жените и малцинствата биле ангажирани главно за работни места „следно да се автоматизираат“.
Од 1971 до 1976 година, таа била доцент по социологија на Универзитетот Дрејк. Додека била во Ајова, Хакер и нејзиниот сопруг Бартон Хакер го основале поглавјето Де Мојн на Националната организација за жени (СЕГА).
Хакер продолжила да посетува часови по инженерство на Технолошкиот институт во Масачусетс (МИТ) и часови по архитектура на Колеџот на заедницата Лин-Бентон со цел подобро да ја разбере технологијата и нејзината врска со стратификација на половите. Додека била на МИТ, Хакер ги истражувала причините на студентите за инженерство.
Била професорка по социологија на Државниот универзитет во Орегон (ОСУ) од 1977 до 1988 година. Хакер починала од рак на белите дробови во Корвалис, Орегон на 24 јули 1988 година.
Во 1989 година, нејзината последна книга, објавена посмртно, З''адоволство, моќ и технологија: Некои приказни за полот, инженерството и кооперативното работно место'' била многу пофалена.
Американската асоцијација за социологија секоја година доделува награда за дипломиран студент во нејзино сеќавање. Во 1999 година била основана годишна награда наречена Награда Сали Хакер од Друштвото за историја на технологија. Оваа награда ја признава „исклучителната стипендија што достигнува подалеку од академијата кон широка публика“.
2 Публикации
*''Задоволство, моќ и технологија: Некои приказни за полот, инженерството и соработното работно место'', Бостон: Унвин Хајман. 1989 година.
* Неколку написи на Хакер беа собрани и посмртно составени во „ ''Правејќи го тоа на потешкиот начин: истраги за родот и технологијата“'', Бостон: Унвин Хајман. 1990 годинаISBN 0-04-445434-1, што беше слично пофалено.* „Окото на набудувачот: есеј за технологијата и еротиката“ во Сали Хакер, Дороти Смит и Сузан Тарнер (Едс.) ), ''Истражувања на полот и технологијата'', Бостон: Унвин Хајман. 1990 година
**
3 Наводи