procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Роко и неговите браќа

Роко и неговите браќа (италијански: ''Rocco e i suoi fratelli'') - италијански филм од 1960 година, во режија на Лукино Висконти. Во главните улоги настапуваат: Ален Делон, Ренато Салватори, Ани Жирардо, Катина Паксину, Спирос Фокас, Макс Картие и Клаудија Кардинале. Филмот освоил две награди на филмскиот фестивал во Венеција при што режисерот и продуцентот одбиел да ја примат специјалната награда на жирито. Вкупно, на разни фестивали, филмот освоил 10 награди и имал уште 10 други номинации.
1 Синопсис
По смртта на таткото, во Милано пристигнува Розарија Паронди (ја игра Паксину) со своите четворица синови. Тие упаѓаат на веселбата по повод свршувањето на нејзиниот син Винченцо (го игра Фокас), но набргу доаѓа до кавга меѓу Розарија и мајката на невестата поради што се прекинува веселбата. Розарија и нејзините деца се сместуваат во подрумските простории на една зграда, сонувајќи за подобар стан. Возрасниет синови почнуваат да работат, а примамен од можноста за брза заработка, мрзеливиот Симоне (го игра Салватори) станува боксер. Истовремено, тој почнува љубовна врска со проститутката Надја (ја игра Жирардо). Меѓутоа, тој не сака да тренира, па неговата боксерска кариера завршува неславно. Роко (го игра Делон) заминува во армијата, а таму случајно ја среќава Надја, која штотуку излегла од затвор. Во меѓувреме, Винченцо стапува во брак и добива дете, а Чиро завршува вечерно училиште и се вработува во фабриката на Алфа Ромео. По отслужувањето на воениот рок, Роко започнува љубовна врска со Надја, но за тоа дознава Симоне кој, заедно со група другари, ги напаѓа Роки и Надја при што ја силува Надја и го претепува Роко. Тогаш, Роко сфаќа дека Симоне е вљубен во Надја и чувствува вина за несреќата на својот брат, поради што ја раскинува врската со Надја. Истовремено, тој станува познат боксер. Симоне повторно ја среќава Надја и живее заедно со неа, наспроти негодувањето на мајка му. Додека кариерата на Роко напредува, Симоне пропаѓа морално и физички, а Надја повторно го напушта. Кога Симоне е обвинет за кражба, Роко несебично му помага, но Симоне е немилосрден и продолжува да изнудува пари од браќата. Еднаш, тој дознава каде може да ја најде Надја, а когатаа му кажува дека го мрази, тој ја убива. Во мигот кога семејството Паронди го прославува успехот на Роко, во станот влегува Симоне со веста дека ја убил Надја. По неколку дена, Симоне е затворен, а потресен од семејната трагедија, Роко се враќа во родниот крај.
Араки

Араки (бислама: ''Araki'') е мал карпест остров во покраината Санма во Вануату.
1 Географија
Араки се наоѓа јужно од Еспириту Санто. Вкупната површина на островот е 2,5 км<sup>2</sup>. Оддалеченоста од Еспириту Санто е околу 3 милји.
2 Население
Поради самата големина на островот, бројот на жители на Араки бил отсекогаш мал. Според пописот од 1897 година имало 103 жители, во 1989 имало 112 а во 1999 година имало 121 жител. Според последниот попис од 2009 година имало 140 жители. Сепак, населението е на честа релација Араки - Еспириту Санто.
Населението е поделено на 5 села. Од запад кон исток тие се: ''Пелинта, Парили, Парили Ару, Винапахура'' и ''Сопе''. Главен јазик на осровот е аракискиот јазик, кој денес е во изумирање поради подоминатните бислама и тангоански јазик..
3 Стопанство
Главна стопанска активност на островот е градинарството. Дополнително, луѓето се занимаваат и со експлоатирање на природните ресурси на островот и рибарство. Продажбата на земјоделски култури и морски плодови се одвива на Еспириту Санто.
4 Наводи
* François, Alexandre. 2002. ''Araki: A disappearing language of Vanuatu''. Pacific Linguistics, 522. Canberra: Australian National University. 375 pp..
Црвен крст со портрети (Фабержеово јајце)

Јајцето „Црвен крст со императорски портрети“ (или велигденско јајце „Императорскиот црвен крст“ ) е накитено и емајлирано велигденско јајце направено од Хенрик Вигстром (1862 &#x2013; 1923) под надзор на рускиот мајстор за накит Петер Карл Фаберже во 1915 година, за императорот Николај II, кој го подарил јајцето на својата мајка, императорката Марија Фјодоровна во истата година.
1 Дизајн
Велигденското јајце „''Императорскиот црвен крст''“ е изработено од сребро, со школка опкружена со серија хоризонтални ленти, острина во злато. Двата црвени крстови, изработени од емајл, се на двете страни на јајцето. Едниот го вклучува датумот „1914 година“, а другиот „1915 година“. Напишани од надворешната страна на јајцето се зборовите: „Голема љубов нема никој од ова, да го положи својот живот за своите пријатели“. Монограмот на императорката Марија Федоровна е прикажан на горниот дел од школка.
2 Поврзано
* Фабержеови јајца
Дени (остров)

Дени (бислама и англиски: Dany) е мал остров во покраината Санма во Вануату.
1 Туризам
Островот не е населен но е често посетуван луѓе. Тој е позната локално туристичко одредиште за нуркање, сурфање и риболов. На островот има изградени нова колиба/ бунгалов кој се издава на туристи. Бунгаловот има поглед кон вулканот на островот Амбае.
2 Географија
Островчето Дени се наоѓа непосредно до источниот брег на островот Еспириту Санто. Дени е едно од повеќето островчиња кои се на тоа место. Западно е островот Еспириту Санто, југозападо се малите Малвануа, Малао, Малвепе и Малпараво (со уште едно мало островче) и југоисточно е Мавеја.
Борова шишарка (Фабержеово јајце)

Јајцето „Борова шишарка“ е накитено емајлирано велигденско јајце, направено под надзор на рускиот мајстор на накит Петер Карл Фаберже во 1900 година. Јајцето било направено за Александар Келх, кој и го подарил на својата сопруга, Варвара Келх-Базанова.
1 Изработка
Јајцето било создадено од мајсторот Михаил Перхин (Русин, 1860-1903) и е направено од злато, сребро, триаголно површински дијаманти, брилијантови дијаманти и проѕирен кралски син емајл. Минијатурниот слон е направен од сребро, злато, слонова коска, триаголно површински дијаманти и црвен и зелен емајл. Едниот крај на боровата шишарка, симбол на воскресението, е поставен со четири дијаманти во форма на ливчиња, формирајќи четворолистец, кој ја покрива напишаната година „1900“. Спротивниот крај е поставен со ѕвезда од триаголно површински дијаманти, кој обвиен со квадратни дијаманти врз подоцнежната минијатура на една девојка. Јајцето првично го носело монограмот БК (за Барбара (мислејќи на Варвара) Келх) под дијамантскиот портрет, веројатно слично на она келхово Дванаесет панелно јајце од 1899 година. Јајцевата школка се отвора за да се покаже, во опремена кадифена преграда, изненадување, оксидиран сребрен индиски слон автомат со слонова коска од слонова коска, кој поддржува емајлиран турбаниран махут, седнат на златно украсена црвена и зелена гилоширана гума, емајлирана ткаенина. Секоја страна е поставена со три триаголно површински дијамантски чаури на извлекување, каде едната покрива клучалка. Кога е намотан со оригиналниот златен клуч, ситниот слон лебди напред, менувајќи ја тежината од едната до другата страна, цело време додека ја врти главата и ја мавта опашката. Јајцето има висина од 9,5 cm.
2 Сопственост
Едно од шесте келхови јајца, продадено на Морган во Париз од страна на А Ла Виљ Руси. Јајцето било продадено во 1929 година на приватен собирач од Соединетите држави. Продадено во 1989 година од аукциската куќа „Christie's“ во Женева на Џоен Крок (вдовица на Реј Крок, поранешниот претседател на Мекдоналдс) од Сан Диего, Калифорнија за 3,1 милиони долари. Даниел Гросман, продавач на уметности во Њујорк, ја претставувал Џоен Крок на продажбата и тој останал на телефонот со неа во текот на наддавањето. Госпоѓица Крок подоцна изјавила за ''Њујорк Тајмс'' „Бев воодушевена кога ми кажаа дека сум купила јајце“. Таа неодамна ветила 1 милион долари на тринеделниот уметнички фестивал во Сан Диего во 1989 година „Богатства на Советскиот Сојуз“ и Јајцето биле 26-те фабержеови јајца на фестивалот. Во 1997 година јајцето било понудено од „Christie's“ во Њујорк од збирката на Вилијам Казан, но не било продадено на најголема понуда од 2,8 милиони долари. Проценката на цената пред почетокот на аукцијата била 3,5 до 4,5 милиони долари.
3 Поврзано
* Фабержеово јајце
Дански јубилеј (Фабержеово јајце)

Дански јубилеј (познато и како Кралско данско јајце) — императорско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направени од страна на Петер Карл Фаберже за руското императорско семејство. Било изработено и доставено во 1903 година од ателјистот на Фаберже, Михаил Перхин. Јајцето било направено во чест на мајката на императорот Николај II, Марија Фјодоровна.
Тоа е едно од шесте Фабержеови јајца кои се моментално изгубено, за чие постоење се знае само од фотографија (едно од две такви); друго такво е јајцето Сеќавање на Александар III од 1909 година.
1 Изненадување
Јајцето содржи минијатурни портрети на Кристијан IX Дански и неговата жена, Луиза од Хесен-Касел, родителот на царицата Марија Фјодоровна.
2 Поврзано
* Фабержеови јајца
Пол Симондс

Пол Саутворт Симондс (|Paul Southworth Symmonds, 1917 година во Манила, Филипини - 28. март 2005 година во Провиденс, Род Ајленд, САД) беше американски физичар и инженер. Тој беше професор на Брауновиот универзитет каде ја вршеше и улогата на директор на Дивизијата за инженерство меѓу 1959 - 1962 година.
Симондс дипломираше на програмата за физика при Ренслеровиот политехнички институт во 1938 година, а потоа магистрираше и докторираше во областа на инженерството на Корнеловиот универзитет. Кратко време работеше во Истражувачката лабораторија на морнарицата, а потоа постана професор на Брауновиот универзитет. Во текот на својата кариера тој учествуваше во многу меѓународни размени на знаење и предаваше на бројни универзитети: Кембричкиот универзитет, Свансијскиот универзитетски колеџ и Оксфордскиот унвиерзитет. Симондс беше експерт за пластичност и нелинеарна динамика.
Беше оженет со Илиса Симондс и имаше два сина.
Рококово јајце (Фабержеово јајце)

Рококово јајце — едно од Фабержеовите јајца создадени во работилницата на Карл Фаберже за богатиот руски индустријалец Александар Келх, како подарок за неговата сопруга во 1902 година. Бидејќи не станува збор за подарок на рускиот цар за неговата царица, истото не се вбројува како „царско“ Фабержеово јајце, и во овој случај, станува збор за едно од седумте „Келхови“ јајца. Ова е всушност петтото јајце од низата.
1 Изненадување
Како и секое велигденско јајце кое е произведено од Фаберже, и ова во внатрешноста содржи „изненадување“. Во овој случај, станува збор за златен триножник на кој се наоѓа провиден розеникав емајл во облик на срце со иницијалите „В.К.“ (Варвара Келх), при што на едната страна има дијаманти, а на другата страна дијаманти и годината на производство 1902. Внатре во самото срце има место за три слики (најверојатно мини слики). Оригиналните слики кои биле во внатрешноста се изгубени.
2 Историја
Јајацето било продадено од страна на Келх во 1920 година по Октомвриската револуција и било купено од господинот Леон Гинберг истата година откако било понудено на продажба од страна на францускиот изработувач на накит Морган. Поради француските правила во однос на заштитени марки, ова јајце (и останатите кои биле понудени на продажба) не биле изложувани. Во 1940-ите било продадено на Вила Русија во Њујорк, и во периодот од 1949 до 1958 година било во сопственост на њујорчаните Џек и Бел Лински. Подоцна во 1958 година повторно било откупено од Вила Русија. Во периодот од 1962 до 1997 година било дел од приватната колекција наречена САД. Во 1997 година било продадено од трговецот Пролер во Далас, Тексас на непозната личност. Во 2012 година било откупено од страна на Арчи и Дороти Мекферин како дел од нивната колекција. Во 2013 година било изложено во Хјустон, Тексас како дел од Фабержеовиот симпозиум.
Пол Медер

Пол Фриц Медер (|Paul Fritz Maeder, 1923 година во Базел, Швајцарија - 30. јануари 1994 година Делреј Бич, Флорида, САД) беше швајцарско-американски инженер. Тој беше експерт во областа на механиката на флуиди и е првиот професор кој изградил транс-соничен ветерен тунел во склоп на универзитет. Медер како член на управата на Брауновиот универзитет има оставено големо влијание на наставната филозофија на универзитетот позната под името Нов наставен план или Отворен наставен план. Оваа наставна филозофија се залага студентите да се архитекти на своето образование.
Медер магистрира на Швајцарскиот федерален технолошки институт во Цирих, а потоа докторира на Брауновиот универзитет. Само три години по докторирањето постанува редовен професор на 31 година, а тоа го прави најмладиот редовен професор на универзитетот. Во текот на својата кариера раководи со лабораторијата за аеродинамика, добива бројни грантови и патенти и основа своја компанија за производство на неговите изуми. Медер придонесува до борбениот авион F-86 да може да ја сруши звучниот ѕид.
По шест години на чело на Дивизијата за инженерство, Медер се приклучува кон универзитетскиот ректорат како помошник проректор за академски прашања. Во тоа време универзитетот се соочува со бројни протести и демонстрации, а Медер успешно ја води првата советодавна група која вклучува студенти до постигнување на Новиот наставен план. По овој успех, Медер е назначен за проректор за финансии и администрација. Се пензионира во 1986 година.
Остхајде

Остхајде (|Ostheide) — општинска заедница во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Барендорф.
Општинската заедница Остхајде се состои од следниве општини:
# Барендорф
# Неце
# Рајнсторф
# Томасбург
# Фасторф
# Вендиш Еверн
Џон Марчант

Џон Хенри Марчант (|John Henry Marchant) беше американски машински инженер и изумител. Тој беше професор по математика и машинско инженерство и служел во резервните сили на американската морнарица.
Марчант дипломираше и докторираше на Корнеловиот универзитет. Во текот на својата кариера предаваше на Морнарската академија на САД, универзитетот „Колумбија“, Конектикатскиот универзитет и Брауновиот универзитет. На Брауновиот универзитет ја вршел и улогата на директор на Дивизијата за инженерство. Пред да ја започне универзитетската кариера, работеше за инженерската компанија „Прат и Витни“ која произведува авионски мотори. Марчант се залагаше за поголеми вложувања во академските лаборатории и истражување. Тој има повеќе патенти на неговото име.
Марчант беше оженет со Дороти Винанс во 1937 година.
Катерина Велика (Фабержеово јајце)

Катерина Велика – јувелирно јајце, едно од педесет и четирите велигденски царски Фабержеови јајца, изработени од фирмата Фаберже на Карл Фаберже за руското царско семејство.
Истото ѝ било подарок во 1914 година на царицата-мајка Марија Фјодоровна од нејзиниот син царот Николај II, кој имал отворена нарачка за две велигденски јајца секоја година, едно за неговата мајка и едно за неговата сопруга.
Јајцето го изработил Хенрик Вигстрем, „последниот главен мајстор на Фаберже“. Јајцето било изработено од злато и дијаманти поставено на шепи со канџи презентира панели од емајл обоени во камео стил со минијатурни алегорични сцени од уметностите и науките заснована на францускиот уметник Франсоа Буше.
Во писмото до својата сестра кралицата Александра од Англија, царицата-мајка го опишала јајцето:Тој (Николај II) ми напиша најшармантно писмо и ми подари најубаво велигденско јајце. Фаберже лично ми го донесе. Тоа е право „ремек-дело“ во розов емајл, а во него двајца црнци ја носат столицата во која седи царицата Катерина со мала круна на главата. Го навиваш и црнците одат: неверојатно е убаво и прекрасно дело. Фаберже е најголемиот гениј на нашето време и му реков: ''Vous êtes un génie incomparable'' (Вие сте неспоредлив гениј).
Изненадувањето на јајцето, опишано и како „механичка носилка која ја носат двајца црномурести со Катерина Велика која седи во неа, било изгубено.
Тоа е дел од колекцијата Марџори Мериведер Пост во музејот Хилвуд во Вашингтон.
1 Поврзано
* Фабержеово јајце
Јајце на војвотката Малборо (Фабержеово јајце)

Јајце на војвотката Малборо познато и како Розова отровница - украсно емајлирано велигденско јајце изработено од Михаил Перхин под надзор на рускиот изработувач на накит Карл Фаберже во 1902 година.
Јајцето на војвотката Малборо е едиснтвеното Фабержеово јајце кое е нарачано од страна на американец, и е инспирирано од часовникот на Луј XVI со вртежни стрелки. Наликува на претходно изработеното царско Сино јајце-часовник со змеј.
1 Историја
Јајцето било изработено за Консуело Вандербилт, која станала војвотка на Малборо во 1895 година кога се омажила со Чарлс Спенсер-Черчил.
Во 1902 година, војвотката и нејзиниот сопруг допатувале во Русија, каде вечерале со царот Николај II и ја посетиле неговата мајка, Марија Феодоровна во Анихковата палата. За време на посетата, војвотката сигурно ја видела големата колекција на Фабержеови изработки кои ги поседувала царицата, кои најверојатно ја поттикнале да го нарача јајацето. Се верува дека цената за неговата изработка изнесувала 5.000 рубљи.
По разводот од војводата на Марлборо, таа го донирала јајцето на добротворна аукција во 1926 година. Јајцето била купено од Гана Валска, втората сопруга на Харолд Меккормик, раководителот на Интернационал. На аукцијата организирана од Сотби во 1965 година на нејзиниот имот, било купено од Малколм Форбс. Ова е првото од неколкуте јајца кои биле откупени од страна на Форбс.
Во 2004 година, било продадено како дел од Форбсовата колекција на Виктор Векселберг. Векселберг исто ткак откупил девет царски велигденски јајца, како дел од колекцијата, за скоро 100 милиони години. Јајцето денес е дел од Векселберговата колекција при Фабержеов музеј, Русија.
Томасбург

Томасбург (|Thomasburg) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Фасторф се наоѓа на западниот крај од Природниот парк Брег на Елба-Дравен на реката Неце.
1.2 Општински единици
Општината Томасбург се состои од следниве единици:
* Бафендорф
* Раденбек (со Венекат и Вихелн)
Паун (Фабержеово јајце)

Паун – јувелирно и кварцно велигденско јајце, изработено од Дорофеев под надзор на рускиот јувелир Карл Фаберже во 1908 година. Било изработено за Николај II, кој ѝ го поклонил на својата мајка Марија Фјодоровна во 1908 година.
Проѕирното јајце е изработено од кварц и позлатена сребрена жица и има прилично едноставен стил. Генијалноста на јајцето е во неговото изненадување. Јајцето е составено од две половини кои се држат во целина со затворач на врвот и кога истиот се отвора се дели.
1 Изненадување
Во јајцето, на гранките од златно дрво со цветови од емајл и скапоцени камења, седи мал механички златен и емајлиран паун долг 110 мм. Паунот може да се извади од дрвото и да се навие. Поставен на рамна површина, се шета наоколу со движење на главата и отворање и затворање на опашката од емајл.
Дорофеев, мајсторот на Фаберже, три години работел на паунот и неговите прототипи.
1.1 Историја
Јајцето „Паун“ било вдахновено од „Часовникот паун“ од 18 век што го изработил Џемс Кокс. Часовникот бил поклон од Григориј Потемкин на Катерина Велика. Часовникот паун бил сместен во Зимскиот дворец во Санкт Петербург, Русија, кој денес е музејот Ермитаж.
Во 1927 година, јајцето „Паун“, заедно со други девет царски јајца, му било продадено на Емануел Сноумен од Антикваријатот. Било купено до Хирст во 1935 година и продадено на д-р Морис Сандоз од Швајцарија во 1949 година кој во 1955 година ѝ го донирал на својата „Фондација Едуар и Морис Сандоз“ во Лозана. Со оглед дека е во приватно сопствеништво, јајцето само шест пати било јавно покажано, последен пат во 2009 година.
2 Поврзано
* Фабержеово јајце
Рајнсторф

Рајнсторф (|Reinstorf) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Рајнсторф се наоѓа околу дванаесет километри источно од окружниот град Линебург.
1.2 Општински единици
Општината Рајнсторф се состои од следниве единици:
* Вендхаузен
* Холцен
* Хорндорф
* Зилбек
* Ној Вендхаузен
* Ној Зилбек
Родни Клифтон

Родни Џејмс Клифтон (|Rodney James Clifton, р. 10. јули 1937 година во Орчард, Небраска, САД) е американски градежен инженер. Тој се занимава со истражување на како бранови патуваат низ еластично-пластични материјали и нивните брзини на изобличување. Во текот на својата кариера, Клифтон предаваше на бројни универзитети. Тој повеќепати ја извршуваше улогата на декан на Школата за инженерство на Брауновиот универзитет.
Клифтон дипломираше на Небраскискиот универзитет во Линколн во 1959 година. Тој магистрираше и докторираше на Карнегиевиот техонолошки институт. По докторатот се приклучува кон префесоријатот на Брауновиот универзитет каде сè уште предава. Во текот на својата кариера, во склоп на научни размени предавал и на Стенфордовиот универзитет и Калифорнискиот технолошки институт, а советувал и бројни национални лаборатории и приватни компании. Клифтон е член на Националната академија за инженерство на САД и на Американската академија на уметностите и науките. Тој има добиено бројни награди и признанија за неговата научна дејност.
Од декември 1958 година, венчан е со Меркади Бонд со која има три сина и една ќерка.
Неце (река)

Неце (|Neetze) — река долга 53 километри, десна притока на Илменау, која извира во Државната шума Герде во Долна Саксонија, југоисточно од Даленбург.
1 Тек
Неце тече во насока северозапад и се влева во Фаренхолц, источно од Винзен (Луе), во Илменау, каде е изграден Каналот Илменау.
Неце

Неце (|Neetze; долногермански: ''Näätz'') — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Неце се наоѓа на западниот раб од Природниот парк Брег на Елба-Дравен, сместена на истоимената река
1.2 Општински единици
Општината Неце се состои од следниве единици:
* Неце
* Ној-Неце
* Зиторф
* Ној-Зиторф
* Нојмилен
Ламберт Френд

Ламберт Бен Френд (|Lambert Ben Freund, р. 23. ноември 1942 година во Џонсбург, Илиноис, САД) е американски инженер. Познат е по неговата истражувачка работа во областа на бранови во цврсти тела, механика на кршење, сеизмологија, механика на тенки филмови, развој на микроструктурата во филмови, теорија на изместувања, биолепливост и инженерско образование.
Френд израснал на фарма во североистокот на Илиноис, која ја купил неговиот прадедо по доселувањето од Германија во средината на 19. век. Студира на Илинојскиот универзитет во Урбана-Шампајн, а потоа докторира на универзитетот „Нортвестерн“ во Еванстон, Илиноис под менторство на професорот Јан Акенбак. Прво се приклучува како пост-докторски истражувач во лабораторијата за истражување на материјали при Брауновиот универзитет, а потоа постанува и професор на истиот. Меѓу 1979 - 1983 година, Френд е директор на Дивизијата за инженерство. Во текот на својата кариера, тој учествува во научни размени на Стенфордовиот универзитет, Калифорнискиот универзитет во Беркли, Калифорнискиот технолошки институт и на Илинојскиот универзитет. Се пензионира во 2010 година.
Професорот Френд е добитник на бројни награди и признанија, вклучувајќи ги и медалот „Вилијам Прагер“, Тимошенковиот медал и медалот „Џорџ Р. Ирвин“. Член е на Националната академија за инженерство на САД, Националната академија на науките на САД и Американската академија на уметностите и науките.
Во 1965 година, се ожени со Колин Хел. Имаат три сина.
Сага за џудото 2

Сага за џудото 2 или Санширо Сугата 2 (јапонски: 續姿三四郎) - јапонски филм од 1945 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Денџиро Окочи, Сусусму Фуџита и Акитаке Коно.
1 Синопсис
Во 1880-тите, еден ученик на боречки вештини ја продолжува својата намера да стане мајстор на џудото, а неговиот учител е основач на таа дисциплина. На крајот, ученикот ја совладува вештината доволно за да се истакне во боксерскиот меч меѓу американските и јапонските борци. Целиот филм зборува за соперништвото меѓу каратето и џудото, као и стремежот на Санширо да го направи она што е исправно. На една страна, тој се соочува со сето она што е морално исправно, а на друга страна со правилата кои ги наметнува доџото. На крајот, тој сепак одлучува да ги прекрши сите правила, го напушта доџото и се бори против американскиот боксер и мајсторот по карате. Санширо победува во двата меча и на крајот од филмот коначно се насмевнува, свесен дека конечно може да биде среќен...
Вендиш Еверн

Вендиш Еверн (|Wendisch Evern) — општина во округот Линебург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Општински единици
Општината Вендиш Еверн се состои од следниве единици:
* Гексе
* Вендиш
Исто така, кон нејзе припаѓаат манастирскиот дворец Вилердинг.
2 Историја
На 4 мај 1945 година на ридот Тимелоберг, германска делегација под водство на Ханс-Георг фон Фридебург потпишала документ во присуство на британскиот фелдмаршал Бернард Монтгомери за неусловно предавање на трите германски армии во Северозападна Германија. Ова стапило на сила на 5 мај во 7 часот. Со потпишувањето на договорот, Втората светска војна завршила во овој дел на Германија.
По војната бил подигнат споменик од Британците на „Победничкиот рид“, како што го нарекувале. Споменикот бил изваден во 1958 година и повторно поставен во Кралската воена академија Зандхурст. Денес, местото е воена област и не е пристапно. Во 1995 година бил поставен друг споменик, надвор од таа зона.
Ротшилдско јајце (Фабержеово јајце)

Ротшилдското јајцето е накитено, емајлирано, украсено јајце кое е направено под надзор на рускиот накит Петер Карл Фаберже во работилницата на Михаил Перхин во 1902 година. Беатрис Ефруси де Ротшилд и го претставила ова јајце на Жермен Халфе по свршувачката со помладиот брат на Беатрис, Едуар Алфон Џејмс де Ротшилд.
1 Изненадување
По изминат час, дијамантско направен петел се појавува од врвот на јајцето, павта со своите крила четири пати, а потоа кимнува со главата трипати, кукурикајќи сето време. Ова трае петнаесет секунди, пред часовникот да го удри ѕвончето за да го каже часот.
2 Сличности со јајцето Келхов шантеклер
Како едно од само четири фабержеови јајца со украсно изненадување и часовник, сличности се покажуваат со Јајцето Келхов шантеклер од 1904 година.
3 Историја
Тоа е едно од ретките значајни фабержеови јајца кои не биле направени за руското императорско семејство, и тоа било семејството Ротшилд уште од моментот кога било купено. Тоа било едно од најскапите јајца што Фаберже некогаш ги имал направено и продадено.
3.1 Продажба во 2007 година
Тоа било продадена од страна на аукциската куќа Christie's на 28 ноември 2007 година, за 8,9 милиони фунти (вклучувајќи провизија). Цената постигната од јајцето поставила три аукциски рекорди: тоа е најскапиот часовник, руски предмет и фабержеов предмет некогаш продаден на аукција, надминувајќи ја продажбата од 9,6 милиони долари од САД, на Зимското јајце од 1913 година во 2002 година.
Јајцето го купил Александар Иванов, директорот на Рускиот национален музеј. „Тоа е едно од најубавите, највредните и најсложените фебержеови јајца досега“, рекол Иванов, како и додал дека „Немавме инвеститори, а ова јајце ќе влезе во приватниот музеј што го градиме во центарот на Москва. Ние нема да го препродаваме. ”Ротшилдското јајце на крајот било изложено во ивановиот Музеј Фаберже во Баден-Баден, Германија.
3.2 Непосредна историја
На 8 декември 2014 година, Ротшилдското јајце било дадено во Музејот Ермитаж во Санкт Петербург, Русија. Ова се случило за време на приемот за одбележување на 250-годишнината од музејот. Подарувањето на јајцето го направил Владимир Путин, Претседателот на Русија, кој исто така му подарил уште една ставка од Фаберже во музејот. Во говорот за време на приемот, Путин ги дал следниве забелешки: „Јас би сакал да му врачам подарок на Ермитаж: часовник создаден од Карл Фаберже, и часовник-јајце, друго од делата на Карл Фаберже. Првиот е часовник создаден за 25-годишнината од бракот помеѓу императорот Александар III и императорката Марија Феодоровна. Второто било наречено Ротшилдско-фабержеово-часовник-јајце. Се надевам дека ќе најдат место во приказите на Ермитаж.“ Од јануари 2019 година, Ротшилдското јајце е изложено во просторијата 302 од зградата на Генералштабот на Ермитаж.
Изјавено е дека Иванов го донирал јајцето на руската влада во 2014 година. На 1 декември 2014 година, британските и германските даночни иследници извршиле претрес во музејот Фаберже на Иванов во Баден-Баден. Изгледа дека оваа рација била поврзана со даночен спор во врска со Ротшилдското јајце.
Мајмунска работа

Мајмунска работа (англиски: ''Monkey Business'') - американски филм од 1952 година, во режија на Хауард Хокс (Howard Hawks). Главните улоги ги играат: Кери Грант (Cary Grant), Џинџер Робертс (Ginger Rogers), Мерилин Монро (Marylin Monroe) Чарлс Кобурн (Charles Coburn), Хју Марлоу (Hugh Marlowe) и Роберт Корнтвејт (Robert Cornthwaite).
1 Синопсис
Несмасниот професор Барнаби Фултон (го игра Грант) веќе неколку месеци безуспешно се обидува да направи формула за пијалак за подмладување. Еден од мајмуните во лабораторијата случајно ги меша состојките и ги истура во сад со вода. Професорот ја пие течноста и се подмладува во духот, па купува нов костум и спортски автомобил, ја менува фризурата и лудува низ градот со секретарката на неговиот шеф, убавата Луис Лорел (ја игра Монро). По осум часа, пијалакот престанува да дејствува и професорот повторно се враќа во претходната состојба. Потоа, од водата пие и неговата сопруга Едвина (ја игра Роџерс), која наеднаш добива желба за авантури и му се приближува на Хенк (го игра Марлоу) кој ѝ се додворувал во младоста. Така, Фултон сфаќа дека магичниот пијалак носи само проблеми и одлучува да се откаже од натамошните експерименти. Меѓутоа, тој и Едвина повторно пијат голема доза од пијалакот и почнуваат да се однесуваат како мали деца, а Барнаби дури се обидува да го линчува Хенк. Најпосле, претпоставените на Барнаби, исто така, пијат од пијалакот и почнуваат да се однесуваат како деца. На крајот, дејствието на формулата поминува, а Барнаби ја согледува привлечноста на Едвина.
Европско првенство во фудбал 2000 - нокаут фаза

Нокаут фазата на Европското првенство во фудбал 2000 започнала со првото четвртфинале на 24 јуни, а завршила со финалето кое се одиграло на 2 јули 2000.
''Сите натпревари се одиграни според Средноевропско летно време (UTC+02:00)''
1 Формат
За секој натпревар во нокаут фазата кој не бил одлучен по одигрувањето на регуларните 90 минути, следеле продолженија од 30 минути (двапати по 15 минути). Во продолженијата, важело правилото златен гол, при што натпреварот веднаш би завршил по постигнувањето на голот од страна на било која екипа, а со тоа екипата која би постигнала гол би била прогласена за победник. Ако резултатот остане нерешен и по продолженијата односно дополнителните 30 минути, тогаш се пристапува кон изведување на пенали за да се одреди победникот и патникот во следната рунда. Почнувајќи од Европското првенство 1984, на секој турнир од тогаш наваму немало натпревар за трето место па така и на ова првенство.
2 Квалификувани репрезентации
Двете првопласирани екипи од секоја од четирите групи се квалификувале во нокаут-фазата.
Група, Победници, Второпласиран
А
Б
Ц
Д
3 Четвртфинале
4 Полуфинале
Систем на комплемент

Систем на комплемент е дел од имунолошкиот систем кој ја засилува (надополнува) способноста на антителата и фагоцитите да ги отстранат микроорганизмите и оштетените клетки од организмот, да промовираат инфламација и напад на клеточната мембрана на патогенот. Дел е од вродениот имунолошки систем.
Системот на комплемент може да биде активиран по класична, алтернативна или лектинска патека.
1 Преглед
Пат на активација, Класичен, Алтернативен, Лектински
Активатор, Ag–Ab комплекс, спонтана хидролиза на C3, MBL-маноза комплекс
C3-конвертаза, C4b2a, C3bBb, C4b2a
C5-конвертаза, C4b2a3b, C3bC3bBb, C4b2a3b
Формирање на MAC, C5b+C6+C7+C8+C9
Мембрански напаѓачки комплекс

Мембрански напаѓачки комплекс (MAC, од |membrane attack complex) е структура која типично се формира на површината на клеточните мембрани од патогените клетки како резултат на активација на системот на комплементот на домаќинот. Мембранскиот напаѓачки комплекс формира трансмембрански канали. Овие канали ја нарушуваат клеточната мембрана на целните клетки, што води до нивна лиза и смрт.
MAC се состои од подединиците C5b, C6, C7, C8 и неколку молекули на C9.
Повеќе белковини учествуваат во изградбата на MAC. Активираниот C5b се врзува за C6 при што се формира C5b-6 коплекс, потоа за C7 формирајќи C5b-6-7 комплекс. C5b-6-7 комплексот се врзува за C8, кој се состои од три синџири (алфа, бета и гама), при што се формира C5b-6-7-8 комплекс. C5b-6-7-8 последователно се врзува за C9 и делува како катализатор во полимеризацијата на C9.
Ејнар Херцшпрунг

Ејнар Херцшпрунг (|Ejnar Hertzsprung; – ) — дански хемичар и астроном. Во периодот од 1911–13 г. заедно со американскиот астроном Хенри Норис Расел го разработил познатиот Херцшпрунг-Раселовиот дијаграм за класификација на ѕвездите.
Роден е во Копенхаген. Во 1913 г. ги утврдил растојанијата на неколку кефеидни променливи ѕвезди според нивната паралакса, и со тоа успеал да го избаждари односот (откриен од Хенриета Левит) помеѓу периодот на кефеидите и нивната сјајност. При оваа работа по случајна грешка ги одредил ѕвездите на десетпати помала далечина. Со овој однос ја проценил оддалеченоста на Малиот Магеланов Облак. Од 1919 до 1946 г. Херцшпрунг работел во Лајденската опсерваторија во ХОландија, каде од 1937 г. бил нејзин директор. Меѓу дипломците во Лајден бил и истакнатиот астроном Џерард Кајпер.
Веројатно најголемиот придонес за астрономијата го дал со разработката на класификација на ѕвездите според спектрален тип, развојна фаза и сјајност. Во неговат работа ја проучувал и постоечката класификација осмислена од Антонија Мори. Таканаречениот Херцшпрунг-Раселов дијаграм до денес се користи како начин на типолошко претставување на ѕвездите и нивниот развој. Открил и два астероида, од кои еден е аморскиот астероид наречен 1627 Ивар.
Неговата сопруга Хенриета (1881–1956) била ќерка на холандскиот астроном Јакобус Каптајн. Херцшпрунг починал во Роскилде во 1967 г. Во негова чест е наречен астероидот 1693 Херцшпрунг.
1 Откриени астероиди
* 1627 Ивар (25 септември 1929)
* 1702 Калахари (7 јули 1924)
2 Почести
; Награди
* Златен медал на Кралското астрономско друштво во 1929 г.
* Брусов медал во 1937 г.
; Именувања
*''Херцшпрунг'' — ударен кратер на Месечината
* 1693 Херцшпрунг — астероид од главниот појас
Ѓокини Вирови

Ѓокини Вирови (|Ђокини вирови) — комплекс од два вира во среднишниот дел од кањонот на реката Вучјанка, десна притока на Ветерница. Се наоѓа на 2 км од Вучје, во непосредна близина на старата хидроелектрана која сè уште е во функција, во подрачјето околку Лесковац, јужна Србија.
Реката Вучјанка во својот средиштен тек ја сече кањонската долина со должина од нешто преку 2 км со придружни појави од типот на слапови, водопади и длабоки вирови. Ѓокини Вирови се наоѓаат во најтесниот дел на кањонот, чија широчина кај горниот вир изнесува само 5 метри. Десниот брег го сочинуваат стрмни падини Петокраки (1.041 м), а левата падини на Китка (645 ,.
Горниот вир е широк околу 15 метри, долг околу 5 метри со длабочина од 2,5 метри. Се наоѓа под Горниот водопад (9 метри висок), додека водата истекува од вирот на Долниот водопад (око 11 метри) и паѓа директно во долниот вир. Долниот вир е широк околу 20 метри, долг 10 метри, со длабочина од 4,5 метри. Температурата на водата во вировите летно време се движи околу 23 °C, додека провидноста на горниот вир е потполна (2,5 м), долниот вир е релативно непровиден, а водата делува потпилно црно.
Вировите се омилено место за капење, првенствено помладите капачи, поради релативно непристапниот терен. Во текот на висок водостој горниот вир е практично недостапен.
На должина од 600 метри се наоѓаат и следниве места погодни за капење: Кадице,со релативно смали димензии, но со исклучително топла вода; вирот Јаз под 20 метри високиот водопад, по површина поголем од Ѓокините, но со длабочина од само 1,5 метри; низ помалите вирови до хидроелектраната и на крајот во најголемиот и најпосетениот вир Девказан 100 метри низводно од хидроелектраната, каде воедно е и крајот на најживописниот дел на кањонот.
1 Галерија
2 Поврзано
* Вучјанка
* Вучје
Црвен Поток

Црвен Поток — природен резерват во Националниот парк Тара, Србија. Се наоѓа во близина на Митровац на Тара. Во 1950 година бил прогласен за природен резерват од прва категорија и е под заштита на државата.
Природниот резерват Црвен Поток е од големо значење за науката затоа што во тресетните слојеви се сочувани фосилизирани поленови зрна кои чувааат податоци за историјата на растителниот свет, климатските промени, условите во живеалиштата на Тара и на цела Србија.
Се наоѓа на надморска височина од 1080 м, а по површина е нешто малку поголема од 23 хектари. Низ резерватот протекува поток кој преоѓа преку црвената глина и кога надоаѓа потокот добива црвена боја по која и го добил името.
Во резерватот, покрај смрека, елка има и евла и Панчиќева оморика.
Поради голема шумовитост и отсуство на сеча дошло до натрупување на органски материјал но и вода бидејќи долината во која се наоѓа месноста Црвен Поток е водонепропустлива. Последица на тоа е појава на тресетишта. Тој најинтересен дел од резерватот се нарекува Тепих Ливада.
Влезот во резерватот и патот до Тепих Ливада во 2010 година биле посебно уредени, па на многубројните излетници полесно им е да го пронајдат патот.
0.1 Галерија
1 Поврзано
* Митровац на Тара
Ели Дикомен

Ели Дикомен (19 февруари 1833 година, Женева - 7 декември 1906 година, Берн) — швајцарски активист за мир. Тој бил Нобеловец, награден со Нобеловата награда за мир во 1902 година, која ја поделил со Шарл Албер Гоба.
Роден во Женева, работел како учител, наставник по јазик, новинар и преведувач на Швајцарската сојузна канцеларија (1869–1873).
Во 1867 година тој помогнал да биде основана т.н. Ligue de la paix et de la liberté (Лига на мирот и слободата), иако тој продолжил да работи на други позиции, вклучително и секретар за компанија за челик „Јура-Симплон“ од 1873 до 1891 година. Таа година, тој бил назначен за директор на новосоздаденото т.н. Bureau international de la paix (Меѓународна канцеларија за мир), прва невладина меѓународна мировна организација, со седиште во Берн. Тој одбил да прифати плата за таа позиција, изјавувајќи дека сака да служи во овој капацитет само од причини на идеализам.
Неговите силни организациски вештини и го обезбедиле успехот на групацијата. Тој бил награден со Нобелова награда за мир во 1902 година, а беше директор на организацијата до неговата смрт во 1906 година.
*
Вила Паризио

Вила Паризио – вила во Лија на Малта. Била изградена во 16 век од семејството Мускати и потоа преминала во рацете на семејствата Паризио Мускати, Де Пиро и Стрикланд. Моментално е седиште на Фондацијата Стрикланд и истовремено дом на Роберт Хорниолд-Стрикланд и неговото семејство. Мабел Стрикланд ја купила Вила Паризио во 1943 година. При основањето на Фондацијата Стрикланд „за себе и нејзините наследници засекогаш“ Мабел Стрикланд сепак оставила можност дека седиштето на фондацијата може да се премести на кое било друго место на Малта.
1 Историја
Се верува дека Вила Паризио била изградена во 16 век како летна резиденција на семеството Мускати. Најраниот навод за градбата датира од 1567 година. Во 1797 година ја наследил Паоло Паризио Мускати и по неговата смрт во 1841 година преминала на неговата жена Антонија Мускати Ксара. Во 1938 година, вилата ја купила лејди Маргарет Стрикланд, жена на лордот Стрикланд.
Во 1943 година вилата ја купила Мабел Стрикланд која во неа живеела до нејзината смрт во 1988 година. It is now the seat of The Strickland Foundation, a foundation set up by Mabel in 1979. Mabel set up the ''Times of Malta'' with her father Lord Strickland in 1935.
За сопствеништвото моментално се води спор меѓу фондацијата Стрикланд и Роберт Хорниолд-Стрикланд, единствениот наследник на Мабел Стрикланд.
2 Градини
Вилата има свои сопствени градини во кои има бројни портокалови и маслинови дрва.
3 Поврзано
*Палацо Паризио (Валета)
*Палацо Паризио (Наксар)
Кањон на Вучјанка

Кањон на Вучјанка — кањон, дел од долината на реката Вучјанка, десна притока на Ветерница во јужна Србија. Вучјанка се создава со спојување на Голема и Мала река кај Јасичко Рамниште, на ерозивното проширување каде се наоѓа хотелот „Влаина” (686 м).
Кањонот е засечен во северната падина на планината Кукавица и се наоѓа 18 км југозападно од Лесковац. Кањонска форма речната долина добива под селото Збежиште и на потегот Сколица. Кањонот е долг 2 км, засечен помеѓу врвовите Китка (988 м) и Самариц (619 м). Влезот во кањонот се наоѓа на околу 500 метри н.в., а излезот е на околу 340 метри н.в. На една истурена стрмна карпа на левиот брег на кањонот, на 150 м над реката, се наоѓа Зелен Град. На излез од кањонот се наоѓа хидроелектрана Вучје, изградена во 1903 година.
Коритото во кањонот е полно со „вирови”, водопади и слапови. „Вировите” привлекуваат посебно внимание на луѓето и всушност претставуваат камени лонци или казани. Тие се флувијално ерозивни форми кои се создаваат на места каде се јавува силна еворсија, водовртежно движење на водената маса и речниот материјал кој таа го носи. Со текот на времето на тие места се формираат бунарести вдлабнатини во карпесто речно корито. Лонците во кањонот се познати под називот Ѓокини Вирови. Тие се вдлабнати во кристалестите шкрилци а подредени се степенесто, едни под други, од најголем до најмал. Претставуваат туристичка атракција не само во Вучје туку и во целата поранешна лесковачка општина.
Од водопади дсе истакнуваат:
* Водопад на безимениот поток со височина преку 30 метри, од каскаден тип и со периодичен карактер. Се наоѓа 100 метри над хидроелектраната Вучје, од десната страна на коритото на Вучјанка.
* Водопад покрај хидроелектраната, од левата стран на коритото на Вучјанка, од каскаден тип висок преку 40 метри и секогаш има вода.
Останатите водопади се со помала височина и се наоѓаат на самата река Вучјанка.
1 Галерија
2 Поврзано
* Вучјанка
* Ѓокини Вирови
Палацо Ферерија

Палацо Ферерија, официјално Palazzo Buttiġieġ-Francia, – дворец во близина на влезот во Валета, главниот град на Малта. Бил изграден кон крајот на 19 век. Го дизајнирал архитектот Џузепе Бонавија, тој е првата градба на островите со дрвени балкони. Тој е национален споменик од прв ред.
1 Историја
Во дворното место на дворецот постоела леарница од Малтешки редМалтешкиот ред која изработувала вооружување за витезите. Џузепе Бутиџиег и неговата жена Џована Камилери го добиле местото од владата и го изградиле дворецот Ферерија кон крајот на 19 век. На фасадата видливи се грбовите на Бутиџиег и Камилери. Дворецот ѝ бил оставен како мираз на нивната ќерка Тереза Бутиџиег. Таа се омажила за полковникот Џон Луис Франсија чие име дворецот го носел извесно време. Франсија бил шпански државјанин од британската колонија Гибралтар, и двајцата се запознала на Малта каде Франсија бил на служба со Британската армија.
Палацо Ферерија е вториот најголем дворец во Валета, после Дворецот на големиот мајстор.
Семејството Франсија живеело во дворецот до после Втората светска војна, во 1947 година. Војната ги уништила или делумно оштетила повеќето градби во Валета. Работничката влада, предводена од Дом Минтоф, изнајмила дел од дворецот од Франсија за Одделот за јавни работи, за да ја обнови Валета од воените оштетувања. Семејството држело мал дел од дворецот како стан кој денес се користи како министерска канцеларија на Малтешката влада. Франсија ѝ го продале дворецот на владата, која повторно ја предводена од премиерот Дом Минтоф, во 1979 година. Денес во приземјето на дворецот има повеќе продавници.
2 Архитектура
Архитектот на Палацо Ферерија бил Џузепе Бонавија, кој исто така ги проектирал Кула Белведере и Ла Борса. Бонавија бил првиот архитект кој ги вовел дрвените балкони на фасадите, почнувајќи од Палацо Ферерија. Тоа имало влијание на повеќе архитекти и малтешкото населени воопшто, нешто што е сè уште видливо и денес. Дворецот е прогласен национален споменик од прв ред од страна на Малтешкиот уред за планирање и животна средина.
3 Галерија
Внатрешност на Палацо Ферерија
Романшки јазик

Романшкиот или романг (Romang/ Roma) е малајско-полинезиски јазик кој го говорат околу 1,700 луѓе (од 1991) во селото Јесусу на островот Романг во Малуку, Индонезија.
1 Наводи
* Табер, Марк (1993). "." ''Oceanic Linguistics'', Vol. 32, No. 2 (Winter, 1993), pp. 389–441. University of Hawai'i.
Ернесто Теодоро Монета

Ернесто Теодоро Монета (20 септември 1998 година во Милано, Кралство Ломбардија-Венеција &ndash; 10 февруари 1918) — италијански новинар, националист, револуционер, војник, а подоцна и пацифист и добитник на Нобелова награда за мир. Тој го усвоил мотото ''In varietate unitas!'' (Обединети во разликите) што подоцна било инспирирано за Мотото на Европската унија.
На 15-годишна возраст, Монета учествувал во „ Петте милански денови“ (востание од 1848 година против австриското владеење). Подоцна присуствувал на воената академија во Ивреа . Во 1859 година, тој се приклучил на Илјадната експедиција на Гарибалди, а исто така се борел во редовите на италијанската армија против Австријците во 1866 година.
Потоа, тој станал меѓународен активист за мир, и покрај неговиот силен италијански национализам.
Помеѓу 1867 и 1896 година бил уредник на демократскиот труд во Милано, „''Ил Секоло“'', објавуван од Едоардо Сонзоњо .
Во 1887 година го основал Ломбардското здружение за мир и арбитража (Unione Lombarda per la Pace e l'Arbitrato), кое повикувало на разоружување и предвидувало создавање на Лига на нации и Постојан арбитражен суд. Тој ја добил (со Луј Рено) Нобеловата награда за мир во 1907 година.
Сепак, во последните години од неговиот живот, италијанскиот национализам на Монета повторно се развил и му го надминал неговиот пацифизам. Тој изразил поддршка од јавноста и за италијанското освојување на Либија во 1912 година и за влегувањето на Италија во Првата светска војна во 1915 година.
Маево

Маево (бислама: Maewо), поранешно име Аурора, е остров во покраината Пенама, во Вануату. Островот е на 105 километри источно од Еспириту Санто.
1 Географија
Островот се наоѓа северно од Пентекост и источно од Амбае. Островот е долг 47 километри а широк 6 километри. Вкупната површина на островот е 268 км<sup>2</sup>. Највисока точка на островот е 795 метри надморска висина. Според податоците од пописот од 2009 година, на островот живееле 3.600 луѓе. Островот е прекриен со густа вегетација.
Маево е остров со најмногу врнежи во Вануату. Островот е со густа и зелена вегетација. Врнежите овозможуваат островот да има доста големи извори на питка вода. Има и топлински извори. На Маево има и водопади, најголем е каскадниот водопад во близина на аеродромот во северниото дел на островот.
Климата на островот е тропска со просечни годишни врнежи од 3500 мм. Има две годишни сезони, дождлива сезона од ноември до април и сушна сезона од мај до октомври.
2 Поврзано
* Пенама
* Вануату
Тангоа

Тангоа (бислама: ''Tangoa'') е остров во покраината Санма во Вануату.
1 Географија
Островот се наоѓа непосредно до јужниот брег на Еспириту Санто. Островот се наоѓа спороти паркот Наџинго Хармони. Островот е половично прекриен со шума, а половично со обработливо земјиште. На западниот дел на островот се наоѓа населеното место со вкупно населени од 394 жители. Населението зборува на тангоански јазик.
2 Поврзано
* Санма
* Еспириту Санто
Анафилатоксин

Анафилатоксини се фрагменти (C3a, C4a и C5a) кои се создаваат при активацијата на системот на комплементот. Компонентите на комплементот C3, C4 и C5 се големи гликобелковини кои имаат важна улога во имунолошкиот одговор и одбраната на домаќинот. Тие имаат повеќе биолошки функции и протеолитички се активираат со цепење на специфично место, при што се формираат a- и b-фрагменти. C3a, C4a и C5a компонентите се нарекуваат анафилатоксини: тие предизвикуваат контракција на мазната мускулатура, вазодилатација, ослободување на хистамин од маст клетките, и зголемена васкуларна пермеабилност.