procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Визуелно Аудио

VisualAudio е проект кој што произведува звук од слика која се наоѓа на запис. Ваквиот проект потекнува од партнерство помеѓу Швајцарската национална архива за звук и Факултетот за инженерство и архитектура во Фрибург.
1 Вовед
Дисковите биле единственото средство за зачувување на звукот пред воведувањето на магнетните ленти. До појавата на винил во 1950-тите, записите биле направени од шелак или восок. Органскиот состав на овие материјали им овозможил да се деградираат со текот на времето, а исто така ги направил склони кон нападите од габи.
2 Историја
Идејата за ова обновување на звукот на старите плочи преку оптичко скенирање започнала во летото 1999 година во Лугано, меѓу техничкиот менаџер на Швајцарската национална архива за звук (''Fonoteca Nazionale'') Стефано С. Каваliери (творец и носител на интелектуална сопственост, иницијатор на проектот), поранешниот директор на ''М & Ц Менаџмент и комуникации С.А.'' Пјер Хемер (ко-творец на проектот) и директорот на швајцарските национални архиви на звукот Пио Пелизари.
3 Принцип на обработка
При нормална репродукција на запис за фонограф, звукот се добива со помош на игла што го следи жлебот. Радијалното поместување на жлебот се забележува преку микроскоп што значи дека звучните информации се видливи.
Ако се земе аналогна слика со висока резолуција од секоја страна на записот и информациите во филмот потоа се дигитализираат со помош на кружен отчитувач, разни алгоритми можат да ја обработат сликата со цел да го извлечат и реконструираат звукот.
4 Предности и недостатоци
Со својата средна фотографска фаза, ова решение решава неколку значајни предизвици пронајдени во системите за архивирање.
* Брзина на процесот на архивирање, поради релативно краткото време за фотографирање.
* Зачувувањето информации се одвива на аналоген филм, така што не зависи од технологија што би можела брзо да застари, а замрзнувањето и зачувувањето на состојбата на записот во нов формат овозможува враќање на информациите подоцна со употреба на нови технологии.
* Периодичното пренесување на нови медиуми за складирање на податоци се избегнува затоа што фотографскиот филм трае неколку стотици години.* Можноста за користење на системот за записи за вертикално сечење.
Недостатоци на системот:
* Не може да се користи за восочни цилиндри
* Некои неправилности, како што се заоблени или испакнати плочи, кои не влијаат на репродукцијата на традиционална грамофонка, можат да влијаат на звукот на VisualAudio.
5 Наводи
Излегол Јане Сандански

„Излегол Јане Сандански“ — македонска народна песна. Песната е посветена на Јане Сандански кој во песната, со пушка на рамо, решил да се прошета на Пирин Планина и да си ја бара четата. Песната е од ајдутски карактер.
1 Текст
-Излегол Јане Сандански, леле
да ми се Јане прошета.
Низ таа Пирин Планина, леле
низ тоа поле широко.
Нарамил пушка на рамо, леле
настранил капа на чело.
На пат си сретнал овчарче, леле
на овчарче вели, говори:
- Овчарче младо чобанче, леле
дали ја виде четата?
Нели ја виде четата, леле
четата на Јане Сандански.
- Видело сум ја слушнало, леле
сега за Јане збореа:
- Каде е Јане Сандански, леле
четата да си прибере.
Ширјоо

''Ширјоо'' (死霊) во јапонскиот фолклор се душите на мртвите. Тие се спротивни на ''икирјоо'', кои се душите на живите.
1 Историја
Класичната книжевност и фолклорните записи оставиле многу спомнувања за ''ширјоо'', и тие имаат различни однесувања. Според јапонскиот речник ''„Кооџиен“'', тие се сметале за ''онрјоо'' („одмаздољубиви духови“) кои ги опседнувале луѓето и им фрлале ''„татари“'' (клетви или проклетства), но освен опседнување на луѓето, и содавајќи им страдања како што биле способни ''икирјоо'' духовите, постојат и приказни во кои тие ги бараат оние луѓе кои се самоубиле, остануваат или се врзани за местата каде што умреле, и им се појавуваат на луѓето со кои се блиски, поздравувајќи ги, и притоа обидувајќи се да ги убијат за да им прават друштво на другиот свет.
Во ''Тооно Моногатари'', постои приказна во која еден човек починал, а потоа, неговиот ширјоо се појавил пред неговата ќерка и се обидел да ја земе со себе. Ќерката се исплашила, успевајќи да ги повика роднините и пријателите да дојдат, но дури и тогаш таткото се појавил и се обиде да ја одведе. По еден месец, тој конечно престанал да се појавува.
2 Поврзано
* Душа
* Духови
* Мононоке
* Онрјоо
* Икирјоо
Камбани бијат сред Баница

„Камбани бијат сред Баница“ — македонска народна песна. Песната е посветена за злосторот над Македонците од село Баница во 1947 година, кога во одмазда за тоа што се бореле на страната на анти-фашистичката Демократска армија на Грција (ДАГ), биле на сила собрани пред селската црква и однесени во леринскиот затвор. Набрзо потоа, мажите се депортирани на неколку голи грчки острови, а жените и децата со пукотници избркани во планините (во селото Невеска), без да смеат да се вратат назад во своите домови.
1 Текст
-Камбани бијат сред Баница,
народот да се собере
во црква Свети Димитрија.
Делба ми прават душмани,
татковци, браќа, синови,
во пусти острови ги праќаат.
Мајки, невести, мали дечиња,
сите в' планина ги отераа,
в' планина, село Невеска.
Вас не држи село Невеска
враќајте се, еј Баничани,
враќајте се во село убаво.
Величко, скопски војвода

„Величко, скопски војвода“ — македонска народна песна. Песната е посветена на Величко Велјанов кој во песната поради носталгија, решил да се врати дома кај мајка му во родното Црешево. Песната е од ајдутски карактер.
1 Текст
-Величко, скопски војвода
ноќеска гора оставил,
решил при мајка да оди,
силна го тага фанала.
Куќа сум мајко отворил,
у тие горски пештери,
а од тебе кријам одамна,
у тија борби крвави.
Проштевај мајко, не жалај,
збогум за навек од мене.
Не можам, мајко комитска,
в' ропство да трпам крваво,
ни да го гледам народот
како се сруши на нозе.
Когај да влезе наближил,
у тоа село Црешево,
наеднаш пушки згрмеа
од сите страни на него.
Извади бомби од појас,
разигра срце јуначко
кога ми леле пукнаа
цела се земја потресе.
Проштевај мајко, не жалај,
збогум за навек од мене.
Не можам, мајко комитска,
в' ропство да трпам крваво,
ни да го гледам народот
како се сруши на нозе.
Лична мома скопјанка

„Лична мома скопјанка“ — македонска народна песна. Песната е посветена на една убава Скопјанка. Песната е од љубовен карактер.
1 Текст
-Лична е од полична, баш самовила,
како сон создадена, букет набрана.
Погледни ја под око, ќе се насмее,
дофати ја за рака, ќе се распее.
Лична мома скопјанка,
ќерка македонска,
росна китка в' градина,
црвен каранфил.
Само да ја погледаш, ќе ја посакаш,
везден да е со тебе, да ја милуваш.
Ајде сите запејте песна весела,
за таа мома убава овде родена.
Лична мома скопјанка,
ќерка македонска,
росна китка в' градина,
црвен каранфил.
Еурином

Еурин ( |Εὐρύνομος) во старогрчката митологија било име на повеќе личности.
1 Етимологија
Името Еурином има значење „голем скитник“ или „распространето правило“.
2 Митологија
* Еурином (чие име можеби било и Еуном, Еном, Архија или Хајрија ) бил Архителов син. На една гозба му наредиле да ги полие рацете на Херакле за да ги измие, но момчето невешто истурило вода на нозете на јунакот. Херкул се налутил на него и го удрил по увото повеќе отколку што мислел и го убил. Иако тоа татко на момчето го сфатил како несреќен случај и му опростил на Херакле, јунакот сепак решил да се казни себеси со прогонство и со сопругата Дејанира и синот Хил отишол во Трахин .* Бил дух или демон на подземниот свет, кој предизвикувал распаѓање на труповите, односно оној кој го отстранувал месо од коските на мртвите. Веројатно бил поврзан со суштествата кои вообичаено се хранат со трупови, како што се мувите, црвите и мршојадците. Иако неговите родители никаде не биле наведени, се претпоставува дека тоа биле Ереб и Никс. Бил замислуван како суштество со црносина кожа со наметка од крзно на мршојадец. Паусанија известувал дека Полигнот го прикажал на леска во Делфи со црно-син тен, како седи на кожата на мршојадецот и ги покажува своите забите .* Според Диодор, тој бил таткото на Орсином .* Тој бил еден од учесниците во Тројанската војна, Тројанец, кога го убил Ајанта .* Во „ Овидиевите Метаморфози “, еден од кентаурите, кој се борел на свадбата на Пиритој и кога го убил Дриант .* Како еден од пенелопинитепросциАполодорус и Хомер. Тој бил син на богатиот и мудар старешина на Итака, Египтиј. Еуриновиот брат отпловлил заедно со Одисеј, сопругот на Пенелопа, во војната во Троја, но на враќањето бил убиен при враќањет од киклопот Полифем .
3 Биологија
Латинското име на личноста (Eurynomus) е назив за на родот на инсекти риличари .
Не оди Сефер село Карбуница

„Не оди Сефер село Карбуница“ — македонска народна песна. Песната е посветена на некојси Сефер-ага на кого му забранувале да оди во село Карбуница, Кичевско, бидејќи таму имало комити и дека таму ќе го убијат. Песната е од ајдутски карактер.
1 Текст
-Нели ти реков, седи не оди,
седи не оди, село Карбуница?
Бре Сефер, аго бре,
бре, клето Турче, бре.
Бре Сефер, аго бре,
бре клети арамија.
Не оди Сефер село Карбуница,
село Карбуница, горе Ѓурчевица.
Бре Сефер, аго бре,
бре, клето Турче, бре.
Бре Сефер, аго бре,
бре клети арамија.
Таму ми те чекаат славните комити,
славните комити, сè од збор јунаци.
Бре Сефер, аго бре,
бре, клето Турче, бре.
Бре Сефер, аго бре,
бре клети арамија.
Тебе ќе фатат, глава ќе ти сечат,
глава ќе ти сечат арамиска.
Бре Сефер, аго бре,
бре, клето Турче, бре.
Бре Сефер, аго бре,
бре клети арамија.
Ќе ти пресечат глава до рамена,
глава до рамена, нозе до колена.
Бре Сефер, аго бре,
бре, клето Турче, бре.
Бре Сефер, аго бре,
бре клети арамија.
Хрвати во Босна и Херцеговина

Хрватите во Босна и Херцеговина (на |Hrvati Bosne i Hercegovine / Хрвати Босне и Херцеговине), нарекувани и Босански Хрвати (на |Bosanski Hrvati / Босански Хрвати) или Херцеговински Хрвати (на |Hercegovački Hrvati / Херцеговачки Хрвати), се трета најраспространета етничка група во Босна и Херцеговина, по Бошњаците и Србите, и еден од конститутивните народи на БиХ. Хрватите имаат значителен придонес кон културата на Босна и Херцеговина. Повеќето од нив се декларираат како припадници на Римокатоличката црква и говорници на хрватскиот јазик.
Од 15-ти до 19 век Католиците во денешна Босна и Херцеговина често биле прогонувани под Отоманската Империја. Во 20 век политичките превирања и лошите економски услови предизвикале уште поголема преселба. Етничкото чистење во Босна и Херцеговина во 1990-тите години резултирало со принудено раселување на Хрватите во различни делови на Босна и Херцеговина, иако живееле во повеќе региони пред Босанската војна. Според извештајот на заводот за статистика на Босна и Херцеговина, на пописот во 2013 година биле регистрирани 544.780 Хрвати во Босна и Херцеговина.
Фиселхеведе

Фиселхеведе (|Visselhövede; |Visselhöövd) — мал град во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на западниот раб од Линебуршкото Поле.
1 Географија
1.1 Местоположба
Фиселхеведе се наоѓа на надморска височина од 70 метри. Највисока точка во градското подрачје е Хеленберг во местото Дрегенбостел со 93,4 метри. Во парк во самиот град извира реката Фисел. Исто така, во градското подрачје се наоѓаат и изворите на Лерде, десна притока на Алер, Варнау и на Родаѕ, притока на Виме.
Градот се наоѓа во триаголникот Бремен–Хамбург–Хановер.
1.2 Градски единици
Фиселхеведе покрај самото градско јадро се состои од 14 места како Блекведел, Буххолц, Дресел, Дрегенбостел, Хидинген, Јединген, Кетенбург, Лидинген, Ниндорф, Отинген, Розебрух, Швичен, Вензен и Виторф.
Околу половина од населението живее во самото градско јадро, а другата половина во другите помали места во самото градско подрачје.
1.3 Соседни градови
Соседни градови и општини се: општината Кирхлинтелн во округот Ферден, општинската заедница Ботел во округот Ротенбург и општината Нојенкирхен во округот Хајде, како и градовите Золтау и Валсроде.
2 Политика
2.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 24 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 9.001 и 10.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
Партија / Листа, Места
CDU, 10 (− 1)
SPD, 7 (− 2)
Grüne, 3 (− 1)
FDP, 1 (± 0)
Ние во Фиселхеведе (WiV), 3 (+ 2)
2.2 Градоначалник
Градоначалник од 2014 година е Ралф Гебел (независен).
3 Галерија
Бојан Маричиќ

Бојан Маричиќ (роден на 7 јануари 1983 година во Скопје) — македонски политичар и заменик на претседателот на Владата за европски прашања.
Во 2006 година, дипломирал на Правен факултет „Јустинијан I“ - Скопје, отсек меѓународни односи. Како стипендист на МТЕК програмата на Кралството Холандија, во 2009 година, Маричиќ магистрирал по Меѓународно и европско право на Универзитетот во Амстердам, додека пак во 2011 година, како стипендист на Чивнинг програмата на Министерството за надворешни работи на Обединетото кралство, Маричиќ магистрирал по Современи европски студии на Универзитетски колеџ (Оксфорд).
Маричиќ бил демонстратор на Правен факултет „Јустинијан I“ - Скопје речиси две години, од ноември 2006 година до септември 2008 година.
Во меѓувреме, од февруари 2007 година до август 2008 година, Маричиќ работел во Секторот за правни и кадровски работи на Министерството за внатрешни работи на Македонија, како проектен асистент на проект за приближување на европското законодавство.
Во периодот септември 2009 - септември 2010 година, Маричиќ бил проектен координатор и аналитичар во правната програма, програмата за јавна администрација и ЕУ програмите во Фондацијата отворено општество – Македонија.
Од септември 2011 до ноември 2013 година, Маричиќ ја продолжил својата кариера во - Центар за европски стратегии, најпрвин како Виш истражувач за правни и политички прашања, а од номври 2013 година до јуни 2017 година, како извршен директор на оваа невладина организација.
Од јуни 2017 година до јануари 2020 година, Маричиќ работел како Посебен советник за евроатлантски интеграции на Претседателот на Владата на
Македонија, Зоран Заев. Паралелно, Маричиќ е назначен и за Национален шерпас за Берлинскиот процес, а од јули 2018 година, тој е именуван и за Заменик на главниот технички преговарач, Главен технички преговарач и  Шеф на техничкиот преговарачки тим за пристапување на Македонија кон Европската унија.
Од јануари 2020 година до септември 2020 година, во Владата на Македонија, Маричиќ бил назначен за Национален координатор за интеграција во Европската Унија, Берлински процес и регионална соработка.
Маричиќ претходно ја вршел функцијата министер за правда.
Љубомир Ќипраниќ

Љубомир Ќипраниќ (9 април 1936 — 24 декември 2010) — македонски и српски глумец. Почнувајќи од 1959 година, тој се појавил во над 160 филмови и телевизиски емисии. Тој глумел во филмот „''Стаорците се разбудија''“ од 1967 година, кој ја освоил „Сребрената мечка“ за најдобра режија на 17. меѓународен филмски фестивал во Берлин.
1 Избрана филмографија
*''Стаорците се разбудија'' (1967)
*''Тигар'' (1978)
*''Миграции'' (1988)
EmuDX

EmuDX беше првиот јавно објавен емулатор за играње на оригинални аркадни игри со преработена графика, музика и звучни ефекти. Бидејќи емулаторот ги користеше вистинските ROM слики, играта остануваше иста како аркадниот оригинал. Емулаторот првично бил насловен ''PacDX'' и ја емулираше аркадната верзија на Мидвеј на ''Pac-Man'' . Подоцна беше преименувано во ''EmuDX'' кога беше додадена поддршка за повеќе игри. Иако ''EmuDX'' неодамна воскресна и новите верзии се во тек и за андроид и за HTML5 (канвас) уреди. Мајк Грин му помогна на тимот на ''Рејн'' со додавање на ''пакети со'' содржини ''EmuDX'' на нивниот емулатор.
1 Компатибилност
Последната јавно објавена верзија на EmuDX (верзија 1.0) ги поддржува следниве игри:
: Donkey Kong
: Frogger
: Galaxian
: Ms. Pac-Man
: Pac-Man
Австриска книжевност на семрежјето

Австриска книжевност на семрежјето (|Austrian Literature Online, ''AOL'') е австриски проект за дигитализација од Универзитетската библиотека во Инсбрук, Универзитетската библиотека во Грац и Универзитетот во Линц.
АОЛ е, заедно со Проектот АННО, претставува најголем проект од ваков тип во Австрија, од страна на Австриската национална библиотека. Во овој проект најголемиот дел од артиклите претставуваат дигитални факсимили, а во август 2004 година, беше дигитализирана 4000-тата титула.
Главен фокус во проектот е австриската и женската книжевност, но има и бројни диигитални примероци на документи од разни области, како на пример стари документи во Тироленсија Латина, кои исто така се достапни онлајн.
Замислата на овој АОЛ проект е учесничка, и за релативно ниски цени нуди дигитализација и постојан пристап до дела во јавна сопственост, а исто така нуди пристап до материјали заштитени од авторски права, каде што се достапни права.
1 Поврзано
****
Мобилен симулатор

Мобилен симулатор — софтверска апликација за личен сметач што создава верзија на виртуелна машина на мобилен уред, како што се мобилен телефон, iPhone, друг паметен телефон или калкулатор, на компјутерот. Понекогаш исто така може да се користи терминот емулатор.
Мобилниот симулатор му овозможува на корисникот да користи одлики и апликации на виртуелниот мобилен на неговиот компјутер, како тој да е вистинскиот мобилен уред.
Мобилниот симулатор овозможува тестирање на мрежни места и одредување колку истите добро работат на разни видови мобилни уреди. Добар симулатор брзо ја тестира мобилната содржина на повеќе прелистувачи и истовремено емулира неколку профили на уреди. Ова овозможува анализа на мобилната содржина во реално време, лоцирање грешки во кодот, прегледување приказ во околина што го симулира прелистувачот на мобилниот телефон и оптимизирање на страницата за перформанси.
Мобилните симулатори можат да се развиваат со употреба на програмски јазици како што се Java ,. NET и JavaScript .
1 Поврзано
* Развој на мобилни апликации
* Симулација за општи информации за симулација
* Емулација заснована на веб
* Симулатор на движење - мобилен симулатор во светот на забавата
Гестеквеле

Гестеквеле (|Geestequelle) — општинска заедница во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Ерел.
Општинската заедница Гестеквеле се состои од следниве општини:
# Алфштет
# Басдал
# Еберсдорф
# Хипштет
# Ерел
Ерел

Ерел (|Oerel) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Гестеквеле.
1 Географија
1.1 Општински единици
Покрај главното место Ерел, кон општината припаѓаат и местата Бархел и Глинде.
Басдал

Басдал (|Basdahl; |Basdaal или ''Basdohl'') — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Басдал се наоѓа во средиштето на триаголникот Елба-Везер, околу четири километри северно од Брилит, околу дванаесет километри источно од Беверштет, шест километри јужно од Хипштет и околу шест до седум километри западно од Шпрекенс, Фарендорф и Кленкендорф.
1.2 Општински единици
Покрај главното место Басдал, кон општината припаѓаат и местата Фолкмарст и Езе.
Хипштет

Хипштет (|Hipstedt; |Hipst) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Реката Гесте извира кај Хипштет и се влева во Бремерхафен како најсеверна притока на Везер.
1.2 Соседни општини
Хипштет се граничи со Беверштет, Гестланд (округ Куксхафен), како и Еберсдорф, Ерел, Басдал (округ Ротенбург).
Еберсдорф (Долна Саксонија)

Еберсдорф (|Ebersdorf; |Eversdörp) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Еберсдорф се наоѓа помеѓу Хамбург и Бремерхафен, околу 8 километри северозападно од Бремерферде.
1.2 Соседни општини
Еберсдорф на север се граничи со градот Гестланд, на североисток со Алфштет, на исток со градот Бремерферде, на југ со Ерел и на запад со Хипштет.
1.3 Општински единици
Покрај главното место Еберсдорф кон општината припаѓаат и местата Вестербек и Ној Еберсдорф.
Ла Тирана (Гоја, 1792)

''Ла Тирана'' (Тиранката) – портрет во маслена техника од Франсиско Гоја. Истиот бил датиран како дело создадено во 1799 година заради подоцнежен натпис со молив, денес е датиран во 1790-1792 од страна на проучувачите на делото на Гоја, Хосе Гудиол и Хосе Мануел Пита Андраде Денес се наоѓа во Кралската академија на убави уметности Сан Фернандо во Мадрид.
Овој е првиот од двата портрета на кои Гоја ја насликал глумицата Марија дел Розарио Фернандес, позната како ''Ла Тирана'' според нејзиниот сопруг, глумецот Франсиско Кастељанос, чиј прекар бил ''Ел Тирано'' (Тиранинот). Другиот портрет е дел од приватна колекција.
1 Библиографија (на шпански)
* Glendinning, Nigel (1992). Central Hispano, ed. Goya. ''La década de los Caprichos. pp. 148-149. .
* Gómez García, Manuel (1998). ''Diccionario Akal de Teatro.'' Ediciones Akal. .
* Huerta, Javier; Peral, Emilio; Urzaiz, Héctor (2005). Espasa-Calpe, ed. ''Teatro español de la A a la Z.'' Madrid. .
Ермера (општина)

Ермера (португалски: ''Município Ermera'', тетум: ''Munisípiu Ermera'') — една од општините (поранешни окрузи) на Источен Тимор, сместена во западно-централниот дел на земјата. Има население од 125 702 (Попис 2015 година) и површина од 748 км<sup>2</sup>.
1 Етимологија
Зборот ''Ermera'' на локалниот јазик Мамбаи значи „црвена вода“.
2 Географија
Ермера е една од двете општини во источен Тимор, без излез на море, другата е Ајлеу. Се граничи со Ликиса на север, со Дили на североисток, со Ајлеу на исток, со Ајнару на југоисток и со Бобонару на запад.
Главниот град на општината е Глено, кој се наоѓа на 30 км југозападно од главниот град Дили. Градот Ермера, исто така познат како Вила Емера, се наоѓа на 58 км од главниот град покрај истиот пат. Во Маробо (Атсабе Административно место) има остатоци од бања со врели извори од колонијалното време. Базенот сè уште се користи.
3 Население
Населението во општината според податоците за 2015 година е 125 702 луѓе; заклучно со 2004 година, општината броеше 103 199 луѓе. Просечната густина на населението е 160 луѓе / км². Просечната возраст на населението е 17,2 години. 53,9% од населението го сметаат Мамбаи за свој мајчин јазик, 27,4% - Тетум и 17,7% - Кемак. Заклучно со 2004 година, 97,6% од населението на Ермер е римокатолик; 1,7% се поборници на традиционалните анимистички верувања, 0,5% се протестантски, а 0,1% се ислам.
4 Поврзано
* Источен Тимор
* Општини во Источен Тимор
5 Наводи
Модел на око

Во телекомуникацијата, моделот на окото, познат и како очен дијаграм е дисплеј на осцилоскоп во кој дигитален сигнал од приемникот се повторува примерокот и се нанесува на вертикалниот влез, додека стапката на податоци се користи за активирање на хоризонталното чистење. Така се нарекува затоа што за неколку видови кодирање, моделот изгледа како серија очи помеѓу еден пар шини. Тоа е алатка за проценка на комбинираните ефекти на бучавата од каналот и интерсимболното мешање врз перформансите на системот за пренос на пулсот на основната лента. Тоа е синхронизирана суперпозиција на сите можни реализации на сигналот за интерес што се гледа во одреден интервал на сигнализација.
Неколку мерки за изведба на системот може да се изведат со анализа на дисплејот. Ако сигналите се премногу долги, премногу кратки, слабо синхронизирани со системскиот часовник, премногу високи, премногу ниски, премногу бучни или премногу бавни за промена, или имаат премногу потиснување или пребрзување, ова може да се забележи од очниот дијаграм. Отворен образец за око одговара на минимално изобличување на сигналот. Искривување на брановата форма на сигналот поради интерсимбол пречки и бучава се појавува како затворање на моделот на окото.
1 Пример
2 Мерења
Постојат многу мерења што може да се добијат од дијаграм на очите:
Мерења на амплитудата
* Амплитуда на окото
* Амплитуда на вкрстување на очите
* Процент на вкрстување на очите
* Висина на окото
* Ниво на око
* Однос на сигнал и бучава на очите
* Фактор на квалитет
* Вертикално отворање на очите
Мерења на времето
* Детерминистичка нервоза
* Време на вкрстување на очите
* Доцнење на окото
* Време на затворање на очите
* Време на отворање на очите
* Ширина на окото
* Хоризонтално отворање на очите
* Нервоза од врв до врв
* Случајна нервоза
* RMS нервоза
* ЦРЦ нервоза
* Тотална нервоза
2.1 Толкување на мерењата
Одлика на дијаграм за очи, Што мери
Отворање на очите (висина, врв до врв), Додатен шум во сигналот
Надминување / потфрлање на очите, Врвна дисторзија поради прекини во патеката на сигналот
Ширина на окото, Време на синхронизација и ефекти на треперење
Затворање на очите, Интерфер симбол, додаток на бучава
3 Поврзано
* Дијаграм на соѕвездие
* Интегритет на сигналот
* Филтер со покачен косинус
* Сооднос на истребување
4 Користена литература
**
Амамџик

Амамџик или амамџика (мала бањичка, авдеслук) — домашна бања во куќите со турски стил; го имала секоја подобра куќа. Обично се наоѓала во едниот агол од собата, преграден со штици; имал врата и внатре полици. Неговиот под е плочен или бетониран; каде што нема, туку за капење се донесува загреана вода во ѓуѓуми и тестии. Валканата вода истекувала низ покриен канал, наречен водовача; исто така се користи за миење раце. Во амамџиците во Нови Пазар, наместо водовача, подот имал пад за да истекува водата, а тој бил изолиран со водонепропустен малтер наречен оросан. Сите куќи во гратчињата во Србија за време на првата влада на кнезот Милош Обреновиќ (1815-1839) биле од ист стил; разликата била само во големината. Во собите во кои се спиело, амамџик, мала просторија во која се капеле и миеле, бил зад шпоретот. Врската помеѓу амамџикот и спалната соба ја навел и Вук Караџиќ „Има амамџик во секоја турска соба (каде што луѓето спијат со жените) зад шпоретите“.
1 Потекло на зборот
Амамџик е деминутив од зборот амам (турски: hamam, арапски: حمّام). Во турскиот, деминутивот се гради со додавање на наставките - cık, -cuk, -cük, -çık, -çuk, -çük капија - капиџик, дувар, дуварџик, каан - казанџик (казанче))
2 Примери
Чемерикиќ наведува:
* Однесете ја водата до амамџик.(српски:Однеси воду у амамџик.)
* Во амамџик се зарнала водовача.(српски:У амамџик се заптисала водовача.)
* Турските амамџици се поголеми од нашите.(српски:Турске амамџице су по големе зе наше.)
3 Местото на амамџикот во спалната соба
Амамџикот секогаш бил по должината на внатрешниот ѕид, спроти прозорците. Со едниот свој ѕид, се потпирал на земјената печка, а со спротивната страна од печката, била и полицата за садови, тестиите со вода, ѓуѓумите и крчазите. Печката задолжително се ложела од соседната просторија за да се зачувала интимноста во спалната соба.
4 Амамџикот во конакот на кнегињата Љубица
Кога бил изграден конакот, амамџикот бил изграден само до собата на кнегињата. Имал мал прозорец за вентилација на фасадниот ѕид и насликана ѕидна декорација. Мотивот на цвеќе во вазна бил чест на дворовите во Цариград, од каде како пример се ширел низ Отоманското царство. Насликана ѕидна декорација постоела и во другите простории на Конакот, но сочувана е само во амамџикот. За време на подигнувањето на амамот прозорецот бил заѕидан.
Кова Лима (општина)

Кова Лима (португалски: ''Município Cova Lima'', тетум: ''KovalimaAileu'') — општина во Источен Тимор, во југозападниот дел на земјата. Населението брои 65 301 жители (Попис 2015 година) и површина од 1 230 км<sup>2</sup>. Главен град на општината е Суаи, кој се наоѓа на 136 км од Дили, главниот град на Источен Тимор.
1 Географија
Кова Лима се граничи со Тиморското Море на југ, со општините Бобонару на север, Ајнару на исток и со индонезиската провинција Нуса Тенгага Тимур на запад.
Највисоката точка во општината е планината Фохо Таромар, која е висока над 1 744 метри и се наоѓа во близина на границата со Индонезија.
2 Население
Населението во општината заклучно со 2015 година брои 65 301 жители; Густината на населението е 54 луѓе / км². Просечната возраст на населението е 18,6 години. Помеѓу 1990 и 2004 година, просечниот годишен раст на населението е 1,13%.
55% од населението зборува буначки јазик; 41% зборуваат тетумски јазик. Други локални јазици и дијалекти се исто така чести. 47,3% од населението зборува тетумски (вклучувајќи ги и оние за кои е втор и трет јазик); 42,9% зборуваат индонезиски и 9,9% зборуваат португалски. 54,3% од популацијата се неписмени (57,9% жени и 50,7% мажи). Само 10,2% од лицата над 18 години завршиле средно училиште (7,4% од жените и 13,1% од мажите).
Заклучно со 2004 година, 99,8% од населението се римокатолици; 0,1% - приврзаници на традиционалните анимистички верувања. 28 лица се муслимани, а 15 лица се протестанти.
3 Животна средина
Последните штандови на сандалово дрво, стоката по која беше познат Тимор со векови, постојат во Кова Лима. Во 2001 година беше проценето дека во општината останале околу 250 хектари шума од сандалово дрво, главно во канцеларијата за администрација во Тиломар. Помали области се наоѓаат и во Суаи, Фохорем, Фаталулик и Фатумејан. Комерцијалното сечење е забрането, но контролите се тешки за спроведување.
4 Поврзано
* Источен Тимор
* Општини во Источен Тимор
5 Наводи
Старогрчки календар

Постојат повеќе старогрчки календари, а во повеќето држави на Стара Грција започнувале помеѓу есента и зимата, освен атичкиот календар, кој започнувал во лето.
Грците, уште во времето на Хомер, се чини дека биле запознаени со поделбата на годината на дванаесет месечеви месеци, но не се споменува вметнатиот месец или ден, со дванаесетте месеци од 354 дена. Независно од поделбата на еден месец во денови, тој бил поделен на периоди според зголемувањето и намалувањето на Месечината. Така, првиот ден, или ''млада'' месечина, се викал ''Нуменија''. Месецот во кој започнува годината, како и имињата на месеците, се разликувале меѓу државите, а во некои делови дури и немало имиња за месеците, бидејќи тие се разликувале само бројчено, односно биле нарекувани: први, втори, трети, четврти месец и сл.
Од голема важност за реконструкцијата на регионалните грчки календари е календарот на Делфи, поради многубројните документи што се пронајдени таму, каде се запишувало ослободувањето на робовите, од кои многу се датирани според делфискиот, но и според регионалниот календар.
1 Календари по региони
Месеците од етолскиот календар ги презентирал Дакс (1932) врз основа на аргументите на Нитицки (1901) засновани врз синхронизми во документите за манумисија, односно ослободување на робовите, пронајдени на Делфи (датирани од 2 век п.н.е.).
Забележани се голем број локриски календари, но само од 2 век п.н.е. Озолискиот Локрис од практични причини, исто така, имал ''федерален календар'' кој едноставно ги набројувал месеците од еден до дванаесет. Првиот месец (''Протос'') одговарал на делфискиот ''Букатиос'', а преостанатите месеци кореспондираат со редовната низа на делфиските месеци. Забележани се имиња на одделни месеци од локриските градови во Амфиса, Фискос, Ојантеја, Тритеја и Толофон.
Имиња на месеците во Античка Македонија:
* Диос - Δίος
* Апелаиос - Ἀπελλαῖος
* Аудујанос или Ауднајос - Αὐδυναῖος или Αὐδναῖος
* Перитиос - Περίτιος
* Дистрос - Δύστρος
* Ксандикос или Ксантикос - Ξανδικός или Ξανθικός
* Артемисиос или Артамитиос - Ἀρτεμίσιος или Ἀρταμίτιος
* Даисиос - Δαίσιος
* Панемос или Панамос - Πάνημος или Πάναμος
* Лоиос - Λώιος
* Горпијајос - Γορπιαῖος
* Хиперберетаиос - Ὑπερβερεταῖος
Тесалискиот календар бил стандардизиран дури во римската ера. Претходно, сите полиси имале свои календари засновани врз нивните фестивали.
2 Наводи
Зелзинген (општинска заедница)

Зелзинген (|Selsingen) — општинска заедница во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Зелзинген.
Општинската заедница Зелзинген се состои од следниве општини:
# Андерлинген
# Дајнштет
# Фарфен
# Остерајштет
# Раде
# Зандбостел
# Зедорф
# Зелзинген
Биковите од Бордо (Гоја, 1825)

'' Биковите од Бордо '' (француски– ''Les Taureaux de Bordeaux'') е серија од четири литографија со сцени на борба со бикови од шпанскиот сликар Франциско Гоја, создадени во 1825 година за време на неговиот егзил во Франција..
1 Историја
Поради репресиите Гоја се преселил во Франција, се населил во Бордо каде што го поминал остатокот од својот живот.
Кога Гоја пристигнал во Франција, еден пријател го опишал како „глув, стар, бавен и слаб “.
Во Бордо, Гоја ги сликал своите пријатели, правел низа акварели, минијатури на слонова коска, продолжил да ги пополнува своите книги со скици и експериментирал со литографијата. Иако Гоја првпат експериментирал со релативно новиот медиум - литографијата во 1819, тој ќе го оствари своето најголемо достигнување во медиумот во Бордо под раководство на главниот печатач, Сиприен Галон .
До ноември 1925 година биле отпечатени над сто литографски фолии. Серијата била наменета и за комерцијални цели, но тоа било неуспешно, делумно поради тоа што експресивната употреба на формата од Гоја била радикално различна од уредниот изглед на повеќето литографии од тоа време.
Како и со многу од неговите последни дела, Гоја тука се враќал на борбите со бикови.
Тука спаѓале и неговите „Портрети на Ферера“ (шпанско семејство што живеело во Париз) и „Курсот на матадоритес“, обете создадени во Париз во 1824 година.
Шарл Бодлер ја наркол серијата како „воодушевувачки графички отпечатоци, огромни слики во минијатура“.
2 Творечки одлики
Циклусот „Биковите од Бордо“ е неговиот последен циклус и спаѓа меѓу последните негови дела. И покрај тоа, експериментирајќи во новиот графички медиум – литографијата, Гоја, внесува новини кои биле понапред од времето- експресивни, драматични темносиви премини, контрасти, силни импресии и еден вид експресионизам кој што за основа го зема мотивот на борбата со биковите а всушност е ликовно истражување чии естетски, идејни и творечки реализации се пораки за идното време..
3 Галерија
Вистина, Време и Историја

''Вистина, време и историја'' (|La Verdad, el Tiempo y la Historia) - слика на платно со масло од шпанскиот уметник Франциско Гоја од 1804–1808 година. Изложена е во Националниот музеј во Стокхолм.
Станува збор за алегорија заснована на „''Иконологија''“ од Чезаре Рипа, од 1593 година. Таа прикажува како ''Историјата е'' сведок кога ''Времето ја'' открива ''Вистината''. Историјата е симболизирана од жена, а Времето - постар крилест човек кој држи песочен часовник. Историјата го евидентира настанот во нејзината книга, додека гледа над нејзиното рамо со цел да го признае минатото. Стоечката жена, која држи книга, ја претставува Шпанија, како и Вистината. Тоа би можело да биде алегорија на шпанскиот устав, усвоен во 1812 година за време на ослободувањето на Шпанија од власта на Наполеон, а двојната симболика е дизајнирана да ја нагласи легитимноста на новиот устав.
Гоја направил груб цртеж помеѓу 1797–1799, или евентуално во 1804 година. Во оваа верзија крилестото Време открива гола вистина додека заканувачки лилјаци и бувови демнат над нив. Цртежот е во збирката на Музејот на ликовни уметности во Бостон.
Острачот на ножеви (Гоја)

''„Острачот на ножеви“'' (шпански: ''El afilador'') - слика на триножник од 1808-1812 година, од Франциско Гоја, која сега се наоѓа во Будимпешта.
1 Историја
Историчарот на уметност Џулиет Вилсон-Баро предложува дека ова дело и „<i>Носачот''на вода''“ се насликани за куќата на сликарот во Мадрид. Сликата сè уште била во сопственост на уметникот во 1812 година. По смртта на неговата сопруга Хозефа Бајеу, тој направи попис на неговите слики во Фуендетодос. „''Острачот на''''Ножеви''“ бил проценета на 300 реали и бил каталогизирана под бројот 13, ист број како ''„Носачот на вода“'' и „''Слугата со стомна''“''.''
Според историчарот на уметност, Мануела Мена, сликата му била продадена на принцот Алоис Вензел Кауниц (амбасадор во Шпанија од Австриската Империја) од сликарот по Полуостровската војна. Наскоро потоа му била продадена на Миклош Естерхази - естерхазиевата збирка ја купила унгарската држава во 1870 година, создавајќи го јадрото на Музејот на ликовни уметности.
2 Наводи
Зелзинген

Зелзинген (|Selsingen; |Sürsen) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 15 километри југоисточно од градот Бремерферде и 45 километри североисточно од градот-држава Бремен.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Зелзинген се наоѓа на реката Осте.
1.2 Општинси единици
Општината се состои од главното место Зелзинген и местата Ајце, Гранштет, Хасел, Лафенштет и Парневинкел.
1.3 Соседни општини
Општината на североисток се граничи со општината Дајнштет, на исток со општината Андерлинген, на југоисток со општината Зедорф, на југозапад со општината Остерајштет, на запад со општината Гнаренбург и на северозапад со општината Зандбостел. Освен општината Гнаренбург, сите други припаѓаат во општинската заедница Зелзинген.
Дајнштет

Дајнштет (|Deinstedt; |Deins) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Дајнштет се наоѓа североисточниот дел на округот Ротенбург. Низ северниот дел на општината и Малштет тече реката Бефер.
1.2 Општинси единици
Покрај главното место Дајнштет, во општината влегуваат местата Малштет, Шти, Рор, Ле, Хастенбек и Физо.
1.3 Соседни општини
Општината на северозапад се граничи со градот Бремерферде, на североисток со Фарфен, на југоисток со Андерлинген, а на југозапад со Зелзинген.
Остерајштет

Остерајштет (|Ostereistedt) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа помеѓу градовите Хамбург и Бремен, на автопатот А1.
1.2 Општинси единици
Покрај главното место Остерајштет, во општината се наоѓа и местото Рокштет.
Фарфен

Фарфен (|Farven; |Farm) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа околу 14 километри југоисточно од градот Бремерферде. Низ општината тече реката Бефер.
1.2 Општинси единици
Покрај главното место Фарвен, во општината се наоѓа и местото Бихузен.
Во општината се наоѓаат и имотите Басте и Бастер Берг, Штајнберг и Шти.
1.3 Соседни општини
Општината на запад се граничи со округот Штаде (општините Брест и Кутенхолц), на исток со градот Бремерферде и на југозапад со Дајнштет, додека на југ со Андерлинген.
Андерлинген

Андерлинген (|Anderlingen; |Annerlingen) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Низ општината тече реката Твисте, притока на Осте, која извира кај Виндерсволде.
1.2 Општинси единици
Општината се состои од следниве места:
* Андерлинген (со Хембек)
* Графел (со Виндерсволде, Шпракел и Мојенхоп)
* Ференбрух
* Орел (со Виндерсхузен и Елкерсхузен)
1.3 Соседни општини
Општината на север се граничи со Фарфен, на исток со округот Штаде (општините Брест и Алерштет), на југ со Хеслинген и на запад со Зелзинген, додека на северозапад со Дајнштет.
Алаетин Тахир

Алаетин Тахир (, - , ) — раскажувач, новинар, книжевен критичар, преведувач, пишувал на турски и македонски јазик, бил припадник на турска национална заедница во Македонија.
1 Животопис
Алаети Тахир е роден во Скопје, каде што го започнал и завршил своето образование со дипломирање на Филозофскиот факултет во Скопје. Неговата предаденост на уметност, на книѓевноста и посветеноста на турскиот јазик го одликува и неговото дело.
Работел како уредник на културна редакција во весникот Бирлик, бил дописник на весникот „Тан“ од Приштина. Како новинар има работено во Македонска радио-телевизија, во турска редакција, каде што меѓу многу други реализации, работел и како реализатор и помошник режисер на ТВ-драми Споменар, Гостинка, Белиот волшебник и др.
Од 1992 година бил член на Друштво на писатели на Македонија.
2 Дела
Апартман 18, (книга раскази, објавена 1972 година);
Портрет, (книга раскази, објавена 1980 година).Тахир бил наградуван во весниците „Бирлик“ и „Тан“, како и од списнето „Чеврен“
Зедорф (Цефен)

Зедорф (|Seedorf) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината е оддалечена околу 90 километри од Северното Море.
1.2 Општинси единици
Покрај главното место Зедорф, во општината се наоѓа и местото Годенштет.
2 Историја
Од 1963 до 2006 година во селото се наоѓала 41. Механизирана бригада на холандската војска. На 1 август 2006 година, единицата била распуштената и базата била предадена на Германија, станувајќи нова база на 31. Воздухопловна бригада на Бундесверот.
Ла Тирана (Гоја, 1794)

''Ла Тирана'' (Тиранката) – портрет во маслена техника од Франсиско Гоја насликан во 1794 година. Последен пат е појавен во јавност во Палма де Мајорка во 2001 година.
Ова е вториот од двата портрети на кои Гоја ја насликал глумицата Марија дел Розарио Фернандес, позната како ''Ла Тирана'' според нејзиниот сопруг, глумецот Франсиско Кастељанос, чиј прекар бил ''Ел Тирано'' (Тиранинот). Другиот портрет е дел од збирката на Кралската академија на убави уметности Сан Фернандо во Мадрид.
1 Библиографија (на шпански)
* Glendinning, Nigel (1992). Central Hispano, ed. Goya. ''La década de los Caprichos. pp. 148-149. .
* Gómez García, Manuel (1998). ''Diccionario Akal de Teatro.'' Ediciones Akal. .
* Huerta, Javier; Peral, Emilio; Urzaiz, Héctor (2005). Espasa-Calpe, ed. ''Teatro español de la A a la Z.'' Madrid. .
Зандбостел

Зандбостел (|Sandbostel) — општина во округот Ротенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа околу 9 километри јужно од Бремерферде, 17 километри северно од Цефен, 43 километри североисточно од Бремен и 60 километри западно од Хамбург. Низ општината тече реката Осте.
1.2 Општинси единици
Покрај главното место Зандбостел, во општината се наоѓаат и местата Обер Охтенхаузен, Алтенбург, Минтенбург, Гозехус, Хајнрихсдорф, Хитен, Фалје и Штопелхајде.
2 Историја
Во 1932 година при Големата депресија, Лутеранската црква на Хановер отворила камп за невработени самци за да работат на проекти поврзани со инфраструктурата.
Во 1939 година, кампот бил преземан од нацистите и станал воен камп. До 1945 година низ него поминале милион затвореници и се проценува дека починале помеѓу 8.000 и 50.000 луѓе. Остатоците од градбите на кампот може да се сретнат и денес во месноста Именхајм. Гробиштата за илјадниците затвореници се наоѓа надвор од селото, каде се наоѓа и споменикот во нивна чест.
Борба со бикови (Гоја)

''Борба со бикови'' (|Suerte de Varas) е слика од Гоја во 1824 година, во сопственост од 1992 година на Музејот Ж. Пол Гети. Кога музејот ја купил сликата на аукција во 1992 година, го срушила претходниот аукциски рекорд на уметникот.
Тавромахија (Гоја)

'' Тавромахија '' или (''Уметноста на коридата '' ) - (шпански La tauromaquia) е циклус од 32 графики на шпанскиот сликар Франсиско де Гоја, создаден помеѓу 1815 и 1816 година.
Графиките содржат бројни мотиви, детали и ликовни размислувања кои се директно инспирирани од коридата и борбата на тореадорите со биковите, кои биле голема страс на уметникот.
Покрај 32- те графики од циклусот, кон нив или со истата тематика биле создадени уште 7 графики но, поради лошиот квалитет на отпечатоците не биле вклучени во останатите дела на циклусот .
1 Историски прилики во кои се создадени графиките
Уште на почетокот на 19 век, Гоја сакал да создаде графички циклус посветени на борбите со бикови, можно е овој проект да бил прекинат со избувнувањето на војната наметната од наполеоновата француска војска во Шпанија.
По завршувањето на војната, Гоја се посветил на работата на „Тавромахија“ – веднаш по завршениот циклус „Ужасите на војната“
Гоја сакал да илустрира некои фрагменти од трактатот за борбите со бикови, напишан од Моратин. Но, се предомислил и создал графички дела инспирирани од неговите сопствени спомени и опсервации. Покрај бројноста на публиката, своевиден народен собир, тој се обидел да ги претстави судирот помеѓу човекот и нескротливата моќ на природата .
2 Датирање
Иако како мотив, Гоја долго време бил посветен на оваа тема, која ја реализирал и на слики работени во маслена техника, целосно се посветил на оваа за него страсна и сакана тема по завршувањето на војната со Франција и по завршувањето на неговиот генијален графички циклус „Ужасите на војната“, од 1815 до 1816 година..
3 Техника
Графичката техника во која биле направени графиките е бакропис и акватинат, за разлика од циклусот „Ужасите на војната“ каде што не можел целосно да ја употребува оваа негова омилена техника, во циклусот „Тавромахија“ гоја речиси во целост ја употребува акватинтата тонирајќи ја со сепија колорит..
4 Теми и структури
Во целиот циклус односно сите негови 32 графики вклучително и седумте кои денес не се вклучени во оваа збирка, Гоја ја варира темата на арената, големиот собир на публика и борбата на тореадорите со биковите. Во сите графики тоа е уметничкото миље без отстапки. Но, во сите дела е различен неговиот пристап, ракурс, перспектива, начин на доживување и претставувае на мотивот..
5 Уметничко значење
Покрај графичките циклуси „Капричосите“ и „Ужасите на војната“ , „Тавромахијата“ е исто така уметнички подвиг не само во графичкото творештво туку у во ликовното создавање и уметноста воопшто.
Со импресивен израз, снажни потези, моќ длабоко да се продре во универзалноста на човечката битка пред исконската сила на природата Гоја, создал дела кои се исклучително снажни, импесивни, динамични и необични во изразот.
Неговиот ликовен израз е еден век пред времето и во овој циклус во кој го најавува експресионизмот, се поставуваат темелите на ликовната уметност на дваесеттиот век особено по Првата светска војна па до денес. Овој циклус е еден од основните и важни водичи и инспирации во творештвото на неговиот сонародник Пабло Пикасо , век и половина подоцна..
6 Галерија
6.1 Необјавените отпечатоци
Културно наследство на Македонија во Општина Тетово

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Тетово според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Тетово, Тетово, Чифте амам
2, Општина Тетово, Тетово, Тетовско кале
3, Општина Тетово, Тетово, Куќа на ул. „Кузман Јосифовски-Питу“ бр. 130
4, Општина Тетово, Тетово, Куќа на ул. „Гоце Делчев“ бр. 93
5, Општина Тетово, Тетово, Куќа на ул. „Браќа Миладинови“ бр. 93
6, Општина Тетово, Тетово, Куќа на ул. „Браќа Миладинови“ бр. 111
7, Општина Тетово, Тетово, Куќа на ул. „Браќа Миладинови“ бр. 164
8, Општина Тетово, Тетово, Куќа на ул. „Браќа Миладинови“ бр. 166
9, Општина Тетово, Тетово, Куќа на Јовановци
10, Општина Тетово, Тетово, Спомен-куќа на Ѓоце Стојчевски
11, Општина Тетово, Тетово, Камен мост
12, Општина Тетово, Тетово, Арабати баба-теќе
13, Општина Тетово, Тетово, Шарена џамија
14, Општина Тетово, Тетово, Алимбегова куќа
15, Општина Тетово, Џепчиште, Археолошко наоѓалиште „Латинска Црква“
Доне Чапарев

Доне Чапарев е роден на 4 јуни 1949 година во Струмица, починал во 17 ноември 2000 година, во Струмица поет, драмски писател.
1 Животопис
Доне Чапарев е роден во Струмица, каде што завршил основно и дредно училиште. Дипломирал на Филозофски факултет во Скопје. Работел како новинар во Центар за радио и новинарско-издавачка дејност во Струмица, а потоа се префрлил во Скопје каде што работел во издавачко претпријатије „Југоскоп - Ревија Бизнис“ во Скопје.
Зад себе оставил повеќе книги поезија, детска поезија, и драми.
Бил член на Друштво на писатели на Македонија од 1976 година.
2 Дела
* Живи сенки - поезија, 1972 година;
* Вечерни патувања - поезија, 1975 година;
* Живи огништа - поезија, 1976 година;
* Витрина полна со детски итрини - поезија за деца, 1977 година;
* Благој Мучето - драма. 1977 година;
* Воздушни балончиња - поезија за деца, 1978 година;
* Тајна магија на ѕидот - поезија, 1996 година;
* Сенарник, поезија, 1998 година;
* Исповед на Самоил, поезија, 1999 година