Мирјам Бен

Миријам Бен (1928–2001) била алжирски активист, романописец, поет и сликар.
1 Детство
Таа е родена Мерилиз Бен Хаим во Алжир на 10 октомври 1928 година. Нејзиниот татко бил од јудаизирано берберско потекло и бил комунист кој служел во француската армија за време на Октомвриската револуција. Нејзината мајка била андалусиска еврејска музичарка. Таа е израсната во нерелигиозно семејство, но подоцна се сетила дека имала седум години кога сфатила дека нејзиното семејство е еврејско. Во 1940 година, францускиот режим на Виши го отповикал декретот за Кремје од 19 век, со што еврејските Алжирци биле лишени од државјанство и тоа резултирало со протерување на Бен од ликсот што го посетувала во Алжир. Таа накратко посетувала еврејско училиште, Ecole Maïmonide, но своето образование го завршила во домашни услови поради противењето на нејзиниот татко кон ционизмот . Бен забележала во нејзините мемоари, ''Quand les cartes sont truquées,'' дека на нејзината лична карта за време на војната била опишана како „Juive-Indigène“ или „Домородна Еврејка“.
2 Социјална и политичка правда
Иако француското државјанство на алжирските Евреи било вратено во 1943 година, Бен била активна како „застапник за правата на таканаречените домородни сиромашни“. На 14 години, таа станала претседател на Младите комунисти. Таа била активна и во Унијата на жени, а преку спонзорство на организацијата станала учителка во градот Милијана . Таа и нејзините колеги учители ги поучувале учениците - главно муслимани и сиромашни - но исто така се труделе да ја подигнат нивната политичка свест и да промовираат деколонизирано чувство за историја.
Бен го поддржувала антифранцускиот Национално-ослободителен фронт (FLN) од почетокот на Алжирската војна за независност и била член на Maquis Rouge, правејќи испораки на оружје. Француската влада ја сметала за криминалец и ја осудила, ''во отсуство,'' на 20 години тешка работа; сепак, таа никогаш не била заробена и години подоцна и било простено. Кога војната заврши во 1962 година, Бен станала член на независната алжирска влада.
3 Уметност и литература
Во 1967 година, Бен ја започна својата уметничка кариера како поет, раскажувач, романописец и сликар. Објавила голем број збирки поезија, збирка раскази ( ''Ainsi naquit un homme,'' 1982) и романот ''Сабрина'' (1986), нејзиното најдолго дело. ''Сабрина'' ја раскажала приказната за двајца заљубени муслимани кои биле израснати Французи и се соочиле со тешкотии при прилагодувањето на новата алжирска влада. Францускиот писател, преведувач и научник Алберт Бенсусан мисли дека Бен ги користела ликовите на ''Сабрина'' за да го раскажи преместувањето што го доживеала со француската култура во независен Алжир.
Драматичното дело на Бен, „Leïla, poème scénique en deux actes et un prologue ''“,'' од збирката на Бен, ''Leïla: Les enfants du mendiant'', ја центрира хероината, Лејла, муџахида. Керолин Е. Кели го читала ова дело како реинтерпретација на приказната за Антигона .
Бен била прославена и за нејзините апстрактни слики .
4 Пензионирање во Франција
Во 1991 година, кога Алжир влегол во период на граѓанска војна, Бен се преселила во Франција. Во новелата на Бен, Нора, таа пишувала за надежта за Алжир каде што девојките имаат „еднаков пристап до образование“. Таа сонувала за утописко идно општество за Алжир кое ќе биде инклузивно.
Таа продолжила да пишува и слика сè до нејзината смрт во 2001 година
5 Публикации
*''Le soleil assassiné'', L'Harmattan, Париз, 2002 година. (поезија)
*''Au carrefour des sacrifices'', L'Harmattan, Париз, 2000 година.ISBN 2738413005 (поезија)
*''Quand les cartes sont truquées'', L'Harmattan, Париз, 2000 година.ISBN 2738478654 (мемоари)
*''Леила: Les enfants du mendiant'', L'Harmattan, Париз, 1998 година.ISBN 2738468942 (игра)
*''Ainsi naquit un homme'', L'Harmattan, Париз, 1993 година.ISBN 2738419240
*''Сабрина, ils t'ont volé ta vie'', L'Harmattan, Париз, 1992 година.ISBN 2858027080 (роман)
*''Sur le chemin de nos pas'', L'Harmattan, Париз, 1984. (поезија)
*''L'âme de Sabrina'', L'Harmattan, Париз, 2001. (расказ)