Национален парк Кумбрес дел Ајуско

Национален парк Кумбрес дел Ајуско — еден од многуте национални паркови во близина на Град Мексико. Ајуско е познат по своите високи елевации достигнувајќи 3.900 метри надморска височина и е видлив од кој било дел на градот Мексико. Паркот се одликува со борови и дабови шуми и пасишта со високи планини. Кумбрес дел Ајуско значи „водени врвови на шуми“, соодветно име за овој планински регион покриен со бујна зелена шума со многу цвеќиња поради прилично количество врнежи. Реките Балсас и Лерма започнуваат во средиштето на Кумбрес дел Ајуско.
Овој опсег претставува приближно половина од областа на Мексиканскиот федерален округ, во остатокот се наоѓа градот Мексико. Областа е клучна за зачувување на екосистемот и е важна за ендемските видови. Урбанизацијата на градот Мексико предизвика неколку еколошки проблеми во врска со зачувувањето на живеалиштата и екосистемите на паркот.
1 Историја
Кумбрес дел Ајуско привлекувал луѓе од приближно 1200 година п.н.е. Се смета дека Отомиес биле првите кои ја населиле областа Ајуско. За време на претколумбиската ера, областа која сега е позната како Тлалпан била населена со домородци познати како Тепанекас покрај реката Сан Буенавентура.
Во текот на 17 век, државната политика на поткралството Нова Шпанија било да се најдат сите рурални домородни популации што живеат во планинските области на Кумбрес дел Ајуско. Денес остануваат уште многу стари шпански мисии и цркви по должината на работ на Кумбрес дел Ајуско.
Националниот парк Кумбрес дел Ајуско е создаден со декрет на 23 септември 1936 година од страна на мексиканската федерална влада. Паркот подоцна бил проширен во сегашната состојба од 920 хектари на 19 мај 1947 година.
2 Географија
Националниот парк Кумбрес дел Ајуско е еден од многуте национални паркови во близина на Град Мексико. Паркот е познат по своите високи височини достигнувајќи 3.900 метри надморска височина кои се дел од планинскиот масив ''Сиера де Ајуско-Чичинаухтин.'' Сите планински системи во областа се дел од ''Кордиљера Неоволканица'' што поминува низ централниот дел на Мексико. Серо Ла Круз дел Маркес се е на 1.400 метри над Град Мексико и е највисокиот врв во паркот кој достигнува 3.930 метри надморска височина.
Највисоките врвови во националниот парк Кумбрес дел Ајуско
* Круз дел Маркес: 3.930 метри надморска височина
* Пико дел Агуила: 3.880 метри надморска височина
* Санто Томас: 3.710 метри надморска височина
* Мезонтепец: 3.480 метри надморска височина
Паркот исто така вклучува дел од Мексиканската долина што се граничи со месноста Тлалпан во Град Мексико. Паркот се одликува со борови и дабови шуми и пасишта со високи планини. Кумбрес дел Ајуско значи „водени врвови на шуми“, соодветно име за овој планински регион покриен со бујна зелена шума со многу цвеќиња поради прилично количество врнежи. Реката Балсас и реката Лерма започнуваат во средиштето на Кумбрес дел Ајуско.
Планините се состојат од перфорирани вулкански карпи кои инхибираат формирање на површински реки, но има многу подземни реки кои ги хранат изворите на свежа вода во пониските области на паркот и во околните долини. Најпознати извори се изворите Хочимилко, изворите Нативитас и Лас Фуентес Бротантес. Изворите Хочимилко се важен извор на вода за Град Мексико. ''Сиера де Ајуско-Чикинаутзин'' е дел од планинска шумска област позната како ''Гран Боске де Агуа'' (Голема водна шума) бидејќи ги исполнува барањата на еден од најголемите центри за население во светот сместен во Централно Мексико.
3 Клима
Во паркот има три различни климатски зони според кепеновата класификација на климата: климатска зона на суптропски висорамнини Cwb, со влажна сезона во текот на летото и зимска сушна сезона, што се случува на надморска височина под 2.000 метри. Од 2.000 метри до 3.000 метри е присутна Cfc горната суптропска висорамнинска клима, таа се одликува со врнежи во текот на целата година малку распределени, иако обично само летните месеци носат навистина обилни дождови. И, конечно, тропската алпска тундра која се наоѓа на надморска височина од 3.000 метри или повисоко. Искочувањето на шумите силно влијае на горните падини, затоа вештачки создадената „тундра“ продолжува да се шири. Снег може да биде присутен во текот на зимските месеци. Просечната годишна температура на Ајуско е 13 °C со екстремни температури кои достигнуваат до 26 °C во пониски височини и паѓаат до -4 °C на височини поголеми од 3.000 метри.
4 Флора и фауна
И покрај тоа што паркот се смета за област во опасност да биде негативно погодена од урбаната експанзија, Кумбрес дел Ајуско има голема разновидност на флора и фауна ендемска во ''Кордиљера Неоволканица,'' која поминува низ центарот на Мексико. Паркот се состои првенствено од разни видови дрвја од следниве родови: ''Бор'', ''Ела'', ''Даб'', ''Смрека'' и ''Арбутус''. Низ целиот парк фауната се менува како резултат на различните физички географски одлики како што се: височина, стрмни падини (со разлики во насоката на соочување), кањони и долини.
''Abies religiosa'', локално позната како ојамел од ацтечко потекло, е една од многуте на елиски видови кои се наоѓаат во паркот. На надморска височина помеѓу 2.700 и 3.500 метри, ''Abies'' се најзастапни. ''Abies'' растат најдобро во богати органски почви со изобилство на влага цела година. Боровите шуми се најчести на височини помеѓу 2.350 и 4.000 метри. Најчести видови Бор се: ''Pinus leiophylla'', ''Pinus montezumae'', ''Pinus rudis'', ''Pinus teocote'' и ''Pinus hartwegii'' . ''Pinus hartwegii'' е еден од ''видовите'' бор кои станале загрозени.
Следните видови даб се најзастапени во парк: ''Quercus rugosa'', ''Quercus laeta'', ''Quercus laurina'', ''Quercus deserticola'' и ''Quercus crassipes''. Јуниперс може да се најде во отворен вид во благи падини и мали височини како и во некои долини.
Фауната на паркот се состои од многу цицачи, како што се: лилјаци, шишар, опосум, вулкански зајак, верверица, невестулка, сканк, којот и бобкат. Постојат три видови змии во паркот: млечна змија, ѕвечарка и обична червенокоремна вода змија.
Познато е дека видовите птици во паркот се хранат во метрополитенската област Град Мексико, поради неговата близина до паркот. Главните видови птици забележани во паркот се: домашно врапче, ластовичка штала, ајкула, клукајдрвец, црн мршојадец и златен орел .
5 Галерија