Хаплогрупа J-M172

Хаплогрупа J-M172
Можно време на потекло, 32000 ybp
Возраст на спојување, 28000 ybp
Можно место на потекло, Горна Месопотамија, Западен Иран
Предок, J-P209
Дефинирање на мутации, М172
Највисоки честоти, Ингушите 88,8% ( Балановски 2011 ), Чеченците 56,7% ( Балановски 2011 ), Грузијците 21% ( Велс 2001 )-72%, Азербејџаните 24% ( Ди Џакомо 2004 )-48% ( Велс 2001-24%) ( Ирачани ), 2011 ) -25% Ал-Захери 2003 и Санчез 2005, Критјани 35% ( Ел-Сибаи 2009 ), Ујгури 34% ( Шоу 2010 ), Јагнобис 32% ( Велс 2001 ), 20% Шо30 Грци 10%-48% ( Мартинез 2007 ), муслимански Курди 28,4% ( Небел 2001 ), Либанци 30% ( Семино 2004 ) ( Велс 2001 ), Ашкенази Евреи 24-30% ( Небел 2001 ) ( Семино 2004 ), Турци 24% ( Циниоглу 2004 )-40% ( Семино 2000 ), Хазара 26,6% (Хабер и сор.), [2012), Кувајт 26% и ( Велс 2001 ), Кипарци 12,9% ( Ел-Сибаи 2009 )-37% ( Капели 2005 ), Абхазиски 25% ( Насидзе 2004 ), Иранци 22,5% 1 ( Груни) 22,5% 1%, Балкари 24% ( Батталија 2008 ), Италијанци 9%-36% ( Капели 2007 ) и ( Семино 2000 г. ), Ерменци 21% ( Велс 2001 )-24% ( Насиџе 2004 ), Палестинци 29% ( Небел 1) ) <sup >&#x5B; ''потребен е цитат'' &#x5D;</sup>, Мордвини 15,3%, Казански Татари 15,1%, Чувашки 14%, Сефардски Евреи 15 -20% ( Шен 2004 ) -29% ( Небел 2001 ), Осетијци 16%( Балановски 2011 )-24% ( Насиџе 2004 ), Черкези 21,8% ( Балановски 2011 ), Малтезе 21% ( Капели 2005 ), Лемба 20,8% ( Судјал 2013 ), северноиндиски шиитски муслимани 18% војни 18% Battaglia 2008 ), Сиријците 14% ( Ди Џакомо 2004 )-29% и луѓето од Калашите 9,1%. ( Фирасат 2007 )
Во човечката генетика, Хаплогрупата J-M172 или J2 е хаплогрупа со Y-хромозом која е поткладот (гранка) на хаплогрупата J-M304. Хаплогрупата J-M172 е вообичаена кај современите населенија во Западна Азија, Средна Азија, Јужна Азија, Јужна Европа, Северозападен Иран и Северна Африка. Се смета дека J-M172 можеби потекнува помеѓу Кавказ, Мала Азија и/или Западен Иран.
Потоа бил поделен на два комплементарни кладови, J-M410 и J-M12 (M12, M102, M221, M314).
1 Потекло
Датумот на потекло за хаплогрупата J-M172 бил проценет од ''Батини и соработниците'' во 2015 година како помеѓу 19.000 и 24.000 години пред сегашноста (БП).''Samino et al'' во 2004 година го датира потеклото на матичната хаплогрупа, J-P209, помеѓу 18.900 и 44.500 YBP. Древниот J-M410, конкретно поткладот J-Y12379*, е пронајден, во мезолитски контекст, во заб од пештерата Котиас Клде во западна Грузија, кој датира од 9.529-9.895 кал. БП. Овој примерок е доделен на автосомната компонента на кавкаски ловци-собирачи (CHG). J-M410, поконкретно неговиот потклад J-PF5008, исто така е пронајден во мезолитски примерок од пештерите Хоту и Камарбанд сместени во провинцијата Мазандаран во Иран, кои датираат од 9.100-8.600 п.н.е. (приближно 11.000 ybp). И двата примерока припаѓаат на Триалетанската култура. Веројатно луѓето од J2 се населиле над поголемиот дел од Мала Азија, Јужен Кавказ и планините Загрос до крајот на Последната глацијација пред 12.000 години.''Залоа и Велс 2004'' и ''алЗахери 2003'' тврделе дека ја откриле најраната позната преселба на J2, проширена веројатно од Мала Азија и Кавказ. Во 2001 година, ''Небел и сор.'' открил дека, „Според Underhill et al. (2000), Eu 9 (H58) еволуирал од Eu 10 (H71) преку T→G трансверзија на M172 (нагласено е)“ и дека во денешните населенија, Eu 9 (на постмутацискиот облик на М172) е најсилна во Кавказ, Мала Азија и Левант, додека Еу 10 станувала посилна и ја заменувала честотата на Еу 9 додека се движи кон југ кон Арапскиот Полуостров, така што луѓето од Кавказ се сретнале со Арапите во близина и помеѓу Месопотамија (Сумер/Асирија) и пустината Негев, додека „ арапизацијата “ се проширила од Арабија до Турција.
Според истражувањето од ''Ди Џакомо 2004 година'', хаплогрупата J-M172 се проширила во Јужна Европа или од Левант или одМала Азија, веројатно паралелно со развојот на земјоделството. Што се однесува до времето на неговото ширење во Европа, Ди Џакомо укажувал на настани кои датираат од неолитот, особено на демографскиот процут поврзан со подемот на старогрчкиот свет. Семино и сор. изведени проценки за постара возраст за вкупниот J2, постулирајќи го неговото почетно ширење кај земјоделците од неолитот од Блискиот Исток. Сепак, неговата поткладска распространетост, покажувајќи локализирани врвови на Јужен Балкан, јужна Италија, северна/средна Италија и Кавказ, не е во согласност со едно сценарио за „бран на напредување“, издавајќи голем број постнеолитски процеси кои ја создадоа нејзината сегашна шема. Како и Ди Џакомо, бронзеното време јужен Балкан бил предложен од ''Семино 2004 година'' дека бил важен вектор на ширење.
2 Распространетост
Хаплогрупата J-M172 се наоѓа главно во плодната полумесечина, Кавказ , Мала Азија, Италија, Средоземно Море и иранската висорамнина . Y-DNA: J2 (J-M172): Сирид/Нахреинид Арапид(и).
Највисоката пријавена честота на J-M172 досега била 87,4%, меѓу Ингушите во Малгобек .
Поконкретно е пронајден во Ирак, Кувајт, Сирија, Либан, Турција, Грузија, Азербејџан, Северен Кавказ, Ерменија, Иран,Израел, Палестина, Кипар, Грција, Албанија, Италија, Шпанија и почесто кај Ирачаните 24%, Чеченците 51,0%-58,0%, Грузијците 21%-72%, Либански 30%, Осетијци 24%, Балкари 24%, Сиријци 23%, Турци 13%-40%, Кипар 12,9%-37%, Ерменци 21%-24%, Черкези 21.8%.
2.1 Северна Африка
Хаплогрупата J2 се наоѓа со ниски честоти во Северна Африка. Со жариште во регионот Сус повеќето од примероците на Сус ги имаат истите хаплотипови пронајдени во Хаплогрупата J-L271 што била пронајдена во Мсакен.
Земја/Регион, Земање примероци, Н, J-M172, Студија
Тунис, Тунис, 62, 8
Тунис, Сус, 220, 8.2
Алжир, Оран, 102, 4.9
Египет, 124, 7.6
Египет, 147, 12.0
Мароко, 221, 4.1
Северна Африка, Алжир, Тунис, 202, 3.5
2.2 Средна Азија
Земја/Регион, Земање примероци, Н, J-M172, Студија
Ксинџијанг, Лоп Ујгури, 64, 57.8
Ксинџијанг, Ујгурите, 50, 34
Таџикистан, Јагнобис, 31, 32
Душанбе, Таџикистанци, 16, 31
Ксинџијанг, Узбеци, 23, 30.4
Авганистан, Хазара, 60, 26.6
Ксинџијанг, Керијански ујгури, 39, 25.6
Казахстан, Ујгурите, 41, 20
Самарканд, Таџикистанци, 40, 20
Таџикистан, Таџикистанци, 38, 18.4
Туркменистан, Туркмените, 30, 17
Ксинџијанг, Памирски таџикистанци, 31, 16.1
Авганистан, Узбеци, 126, 16
Бухара, Узбеци, 58, 16
Самарканд, Узбеци, 45, 16
Сурхандарија, Узбеци, 68, 16
Узбекистан, Узбеци, 366, 13.4
Казахстан, Казахстанци, 30, 13.3
Областа Турпан, Ујгурите, 143, 9.8
област Хотан, Ујгурите, 478, 9.2
Чанѓи, Хуи, 175, 9.1
Ксинџијанг, Долан Ујгури, 76, 7.9
Нингксија, Хуи, 65, 7.7
Кизилсу, Киргистан, 241, 6,64%
Казахстан, Казахстанци, 1294 година, 4,33%
Киргистан, Киргистан, 132, 3,79%
J-M172 се наоѓа на умерени честоти кај луѓето од Средна Азија како што се Ујгурите, Узбеците, Туркмените, Таџиците, Казаците и Јагнобиите. Според генетската студија во северозападна Кина од Шоу и сор. (2010), забележителна висока честота на J-M172 е забележана особено кај Ујгурите 34% и Узбеците 30,4% во Шјинџијанг, Кина. Лиу Шуху ''и сор.'' (2018) пронашол J2a1 (L26/Page55/PF5110/S57, L27/PF5111/S396) во 43,75% (28/64) и J2a2 (L581/S398) во 14,06% (9/64) од примерок од Село Карчуга од округот Јули (Лопнур) Ксинџијанг, J2a1b1 (M92, M260/Стр.14) во 25,64% (10/39) од примерок од ујгурите Керијан од селото Дарја Боји во округот Јутиан (Керија), Ксинџијанг (L261) /Page55/PF5110/S57, L27/PF5111/S396) во 3,95% (3/76) и J2a2 (L581/S398) во 3,95% (3/76) од примерок од Долан Ујгури од округот Хорикол, населено место Ксинвајт. Само далечните северозападни етнички малцинства имаа хаплогрупа Ј во Ксинџијанг, Кина. Узбеците во примерокот имале 30,4% J2-M172, а Таџиците од Ксинџијанг и Ујгурите исто така го имале.
Хаплогрупата има древно присуство во Средна Азија и се чини дека му претходела на ширењето на исламот. Покрај тоа, непосредниот предок на J-M172, имено J* (J-M304*, а.к.а J-P209*, J-12f2.1*) се наоѓа и кај Ксибо, Казахстан, Донгсијанг и Узбекистан во северозападна Кина.
Во 2015 година, два древни примероци кои припаѓаат на J-M172 или J-M410 (J2a) биле пронајдени на две различни археолошки наоѓалишта во Алтајски крај, источна Русија: Китманово и Сари-бел курган. Двата древни примероци се поврзани со културите од железното време во Алтај. Sary-bel J2/J2a датирал во 50 година п.н.е., додека китмановскиот примерок датирал во 721-889 г. Анализата на генетските мешавини на овие примероци, сугерира дека поединците биле потесно поврзани со западноевроазијците од другите Алтајци од истиот период, иако се чини дека тие се поврзани и со денешните туркиски народи во регионот.
2.3 Европа
Во Европа, честотата на Хаплогрупата J-M172 опаѓа како што се оддалечуваме на север од Медитеранот. Во Италија, J-M172 е пронајден со регионални честоти кои се движат помеѓу 9% и 36%. Во Грција се среќава со регионални честоти кои се движат помеѓу 10% и 48%. Приближно 24% од турските мажи се J-M172 според една неодамнешна студија, со регионални честоти кои се движат помеѓу 13% и 40%. Во комбинација со J-M267, до половина од турското население припаѓа на Хаплогрупата J-P209.
Предложено е дека поткладот на хаплогрупата J-M410 била поврзана со населенијата на древен Крит со испитување на односот помеѓу анадолското, критското и грчкото население од околу наоѓалиштата на раниот неолит на Крит. Хаплогрупата J-M172 била поврзана со младо камено време Грција (околу 8500 - 4300 п.н.е.) и била пријавена дека се наоѓа на современиот Крит (3,1%) и на континентална Грција (Егејска Македонија 7,0%, Тесалија 8,8%, Арголида 1,8%).
Земја/Регион, Земање примероци, Н, J-M172, Студија
Кавказ, Абхазиски, 58, 13.8
Кавказ, аварски, 115, 6
Кавказ, чеченски, 330, 57
Кавказ, Адиге, 142, 21.8
Кавказ, Даргини, 101, 1
Кавказ, Ингуш, 143, 88,8
Кавказ, Каитак, 33, 3
Кавказ, Кумикс, 73, 21
Кавказ, Кубачи, 65, 0
Кавказ, Лезгини, 81, 2.5
Кавказ, Осети, 357, 16
Кавказ, Шапсуг, 100, 6
Кавказ, 1525 година, 28.1
J-M172 се среќава на многу високи честоти кај одредени народи на Кавказот: кај Ингушите 87,4%, Чеченците 55,2%, Грузијците 21%-72%, Азери 24%-48%, Абхазијци 25%, Балкари 24%,Осетијци 24%, Ерменци 21% (Wells 2001)-24% (Nasidze 2004), Черкези 21,8% и други групи ( и ).
2.4 Западна Азија
Земја/Регион, Земање примероци, Н, J-M172, Студија
еврејски, Ашкенази евреи, 442, 19
Иран, 92, 25
Ирак, 154, 24
Палестински Арап, Ака, 101, 18.6
Јордан, 273, 14.6
Либан, 951, 29.4
Оман, 121, 10.0
Катар, 72, 8.3
Саудиска Арабија, 157, 14
Сирија, Сирија, 554, 20.8
Турција, 523, 24.2
ОАЕ, 164, 10.3
Јемен, 62, 9.6
Сефардските Евреи имаат околу 15%-29%, од хаплогрупата J-M172, а Евреите Ашкенази имаат 15%-23%. Во една рана студија која тестирала само четири STR обележувачи било објавено дека мал примерок од италијански Коен припаѓа на мрежата 1.2, рана ознака за целокупниот клад сега познат како J-L26, дефиниран со бришењето на DYS413. Сепак, голем број од сите еврејски Коенови во светот припаѓаат на хаплогрупата J-M267 (види модален хаплотип на Коен).
Се покажа дека хаплогрупата J-M172 има посеверна распространетост на Блискиот Исток, иако постои во значителни количини во јужните региони на Блискиот Исток, помала количина од неа е откриена во споредба со нејзината братска хаплогрупа, J-M267, кој има високочестотна јужна распределба. Се верувало дека изворното население на J-M172 потекнува од Левант/Сирија (Syrid-J-M172), и дека неговото појавување меѓу современите населенија на Европа, Средна Азија и Јужна Азија било знак на неолитските земјоделци. Меѓутоа, како што е наведено, сега се верува дека е поверојатно да се раширило во бранови, како резултат на постнеолитските процеси.
2.5 Јужна Азија
Хаплогрупата J2 е присутна во Јужна Азија најмногу како J2a-M410 и J2b-M102, уште од неолитско време (9500 YBP). Утврдено е дека J2-M172 е значително повисок кај дравидските касти со 19% отколку кај индо-ариевските касти со 11%. J2-M172 и J-M410 се наоѓаат 21% кај дравидските средни касти, проследени со горните касти, 18,6%, и долните касти 14%. Меѓу групите на каста, најголемата честота на J2-M172 е забележана кај Тамилските Велалари од Јужна Индија, со 38,7%. J2 е присутен и кај индиските племиња и има честота од 11% во австро-азиските племиња. Меѓу австро-азиските племиња, доминантниот Ј2 се јавува во племето Асур (77,5%), иако со големина на примерок од 40 и во Лода (35%) од Западен Бенгал. J2 е присутен и во јужноиндиското ридско племе Тода со 38,46%, иако со големина на примерок од само 26, во племето Анд Телангана со 35,19%, во племето Нарикуравар со 57,9% и во племето Кол од Утар Прадеш со честота од 33,34%. Утврдено е дека хаплогрупата J-P209 е почеста кај шиитските муслимани во Индија, од кои 28,7% припаѓаат на хаплогрупата Ј, со 13,7% во J-M410, 10,6% во J-M267 и 4,4% во J2b.
Во Пакистан, највисоките честоти на J2-M172 се забележани меѓу Парсите со 38,89%, дравидскиот јазик кој зборува Брахуи со 28,18% и Макраните Балоси со 24%. Исто така, се јавува на 18,18% во Макрани Сидис и на 3% во Карнатака Сидис.
J2-M172 се наоѓа на вкупна честота од 16,1% кај жителите на Шри Ланка. На Малдиви, 22% од населението на Малдиви се покажа дека се позитивни на хаплогрупата J2. Поткладовите на M172, како што се M67 и M92, не биле пронајдени ниту во индиските, ниту во пакистанските примероци, што исто така може да укажува на делумно заедничко потекло.
J2-M172 е забележан во 15,9% (20/164 J2a-M410, 6/164 J2b2-M241) од Тару од Утар Прадеш, 13,4% (19/202 J2a-M410, 8/202 J21b) од Тару од Непал, и 8,9% (4/45 J2a-M410) од Тару од Утараканд.
3 Распространетост на поткладот
Хаплогрупата J-M172 е поделена на два комплементарни потхаплогрупи: J-M410, дефинирана со генетскиот маркер M410 и J-M12, дефинирана со генетскиот маркер М12.
3.1 J-M172
J-M172 е типичен за населенијата на Блискиот Исток, Јужна Европа, Југозападна Азија и Кавказ, со умерена распространетост низ поголемиот дел од Средна Азија, Јужна Азија и Северна Африка.
3.2 J-M410
J-M410* се наоѓа во Грузија, Северна Осетија.
3.3 J-M47
J-M47 се наоѓа со ниска честота во Грузија, јужен Иран, Катар Саудиска Арабија, Сирија, Тунис Турција ( и ), ОАЕ,, и Средна Азија/Сибир.
3.4 J-M67
J-M67 (наречен J2f во постарите трудови) ги има своите највисоки честоти поврзани со народите на Нах. Пронајден на многу високи (мнозински) честоти кај Ингушите во Малгобек (87,4%), Чеченците во Дагестан (58%), Чеченците во Чеченија (56,8%) и Чеченците во Малгобек, Ингушетија (50,9%) . На Кавказ, се наоѓа на значителна честота кај Грузијците (13,3%), Железните Осети (11,3%), Јужнокавкаските Балкари (6,3%), Дигор Осетес (5,5%), Абхазите (6,9). %) и Черкес (5,6%). Исто така, се наоѓа на забележителни честоти на Медитеранот и Блискиот Исток, вклучувајќи ги Критјаните (10,2%), северноцентралните Италијанци (9,6%), јужните Италијанци (4,2%; само 0,8% кај Италијанците од северозападниот дел), Турците од Мала Азија (2,7- 5,4%), Грци (4-4,3%), Албанци (3,6%), Ашкенази Евреи (4,9%), Сефардисти (2,4%), Каталонци (3,9%), Андалузијци (3,2%), Калабрици (3,3%), Албанци Калабријци (8,9%) (види и ).
J-M92/M260, потклад на J-M67, е забележана во 25,64% (10/39) од примерокот на ујгурите Керијан од селото Дарја Боји во округот Јутиан (Керија), Ксинџијанг. Ова ујгурско село се наоѓа во оддалечена оаза во пустината Такла Макан.
3.5 J-M319
J-M319 се наоѓа со мала до умерена честота кај Грците од Крит ( и ), ирачките Евреи, и мароканските Евреи.
3.6 J-M158
J-M158 (локацијата под L24 неизвесна) J-M158 се наоѓа со ниска честота во Турција, Јужна Азија ( и ), Индокина и Пиринејскиот Полуостров.
4 Филогенетика
Во филогенетиката на Y-хромозомот, поткладите се гранки на хаплогрупите. Овие поткладови се дефинирани и со полиморфизми на единечни нуклеотиди (SNP) или уникатни полиморфизми на настани (UEPs).
4.1 Филогенетска историја
Пред 2002 година, во академската литература имало најмалку седум системи за именување на филогенетското дрво на Y-хромозомот. Ова доведе до значителна конфузија. Во 2002 година, главните истражувачки групи се собрале и го образувале конзорциумот на Y-хромозомот (YCC). Тие објавиле заеднички труд кој создал единствено ново дрво кое сите се согласиле да го користат. Подоцна, група граѓански научници со интерес за популациската генетика и генетската генеалогија образувале работна група за да се создаде аматерско дрво со цел да биде пред сè навремено. Табелата подолу ги обединува сите овие дела на местото на обележјето на МКЦ дрвото од 2002 година. Ова му овозможува на истражувачот што прегледува постара објавена литература брзо да се движи помеѓу номенклатурите.
YCC 2002/2008 (Shorthand), (α), (β), (γ), (δ), (ε), (ζ), (η), YCC 2002 (Longhand), YCC 2005 (Longhand), YCC 2008 (Longhand), YCC 2010r (Longhand), ISOGG 2006, ISOGG 2007, ISOGG 2008, ISOGG 2009, ISOGG 2010, ISOGG 2011, ISOGG 2012
J-12f2a, 9, VI, Med, 23, Eu10, H4, B, J*, J, J, J, -, -, -, -, -, -, J
J-M62, 9, VI, Med, 23, Eu10, H4, B, J1, J1a, J1a, J1a, -, -, -, -, -, -, Private
J-M172, 9, VI, Med, 24, Eu9, H4, B, J2*, J2, J2, J2, -, -, -, -, -, -, J2
J-M47, 9, VI, Med, 24, Eu9, H4, B, J2a, J2a, J2a1, J2a4a, -, -, -, -, -, -, J2a1a
J-M68, 9, VI, Med, 24, Eu9, H4, B, J2b, J2b, J2a3, J2a4c, -, -, -, -, -, -, J2a1c
J-M137, 9, VI, Med, 24, Eu9, H4, B, J2c, J2c, J2a4, J2a4h2a1, -, -, -, -, -, -, J2a1h2a1a
J-M158, 9, VI, Med, 24, Eu9, H4, B, J2d, J2d, J2a5, J2a4h1, -, -, -, -, -, -, J2a1h1
J-M12, 9, VI, Med, 24, Eu9, H4, B, J2e*, J2e, J2b, J2b, -, -, -, -, -, -, J2b
J-M102, 9, VI, Med, 24, Eu9, H4, B, J2e1*, J2e1, J2b, J2b, -, -, -, -, -, -, J2b
J-M99, 9, VI, Med, 24, Eu9, H4, B, J2e1a, J2e1a, J2b2a, J2b2a, -, -, -, -, -, -, Private
J-M67, 9, VI, Med, 24, Eu9, H4, B, J2f*, J2f, J2a2, J2a4b, -, -, -, -, -, -, J2a1b
J-M92, 9, VI, Med, 24, Eu9, H4, B, J2f1, J2f1, J2a2a, J2a4b1, -, -, -, -, -, -, J2a1b1
J-M163, 9, VI, Med, 24, Eu9, H4, B, J2f2, J2f2, J2a2b, J2a4b2, -, -, -, -, -, -, Private
4.1.1 Истражувачки публикации
Следниве истражувачки тимови по нивните публикации биле претставени во создавањето на МКЦ дрвото.
4.2 Филогенетски дрвја
Постојат неколку потврдени и предложени филогенетски дрвја достапни за хаплогрупата J-M172. Научно прифатениот е Y-chromosome Consortium (YCC) објавен во Карафет 2008 година и последователен ажуриран. Нацрт-дрвото што покажува наука што се појавува е обезбедено од Томас Кран во Центарот за геномски истражувања во Хјустон, Тексас. Меѓународното здружение за генетска генеалогија (ISOGG) исто така обезбедува аматерско дрво.
4.2.1 Нацрт дрвото на Центарот за геномски истражувања
Ова е Томас Кран на нацрт-дрвото на Центарот за геномски истражувања Предложено дрво за хаплогрупата J-M172. За да биде пократко прикажани се само првите три нивоа на поткладови.
* M172, L228
** M410, L152, L212, L505, L532, L559
*** PF5008
**** Y182822
***** L581
****** Z37823
*** PF4610
**** Z6046
**** L26
** M12, M102, M221, M314, L282
*** М205
*** М241
**** М99
**** М280
**** М321
**** P84
**** L283
4.2.2 Дрвото на конзорциумот Y-хромозом
Ова е официјалното научно дрво произведено од Y-chromosome Consortium (YCC). Последното големо ажурирање било во 2008 година. Последователните ажурирања биле тримесечни и двегодишни. Тековната верзија е ревизија на ажурирањето од 2010 година.
Подолу се поткладите на Хаплогрупата J-M172 со нивната дефинирачка мутација, според дрвото ISOGG(од јануари 2020 година). Забележете дека идентификаторите засновани на потекло може да бидат предмет на промена, бидејќи се откриени нови SNP кои го зголемуваат и дополнително го усовршуваат дрвото. За краткост, прикажани се само првите три нивоа на поткладови.
* J2 M172/Page28/PF4908, L228/PF4895/S321
** J2a M410, L152, L212/PF4988, L559/PF4986
*** J2a1 DYS413≤18, L26/Page55/PF5110/S57, F4326/L27/PF5111/S396
**** J2a1a M47, M322
**** J2a1b M67/PF5137/S51
**** J2a1c M68
**** J2a1d M319
**** J2a1e M339
**** J2a1f M419
**** J2a1g P81/PF4275
**** J2a1h L24/S286, L207.1
**** J2a1i L88.2, L198
*** J2a2 L581/PF5026/S398
**** J2a2a P279/PF5065
** J2b M12
*** J2b1 M205
**** J2b1a~ A11525, PH4306, Y22059, Y22060, Y22061, Y22062, Y22063
**** J2b1b~ CTS1969
*** J2b2~ CTS2622/Z1827, CTS11335/Z2440, Z575
**** J2b2a M241