Марко Делвекио

Марко Делвекио (роден на 7 април 1973 во Милано) — италијански поранешен фудбалер, кој играл на позицијата напаѓач.
Наречен од неговите обожаватели и медиумите „Супер Марко“и „Дерби човек“ заради неговите голови во римските дербија, тој бил еден од референтните напаѓачи на кон крајот на 1990-тите и почетокот на 2000-тите години. Со ''„џалоросите“'' освоил едно скудето и еден Суперкуп на Италија, станувајќи неколку години, од 2002 до 2009 година, најдобар стрелец на сите времиња во римските дербија со 9 гола, пред да биде престигнат од Франческо Тоти. Тој, исто така, има 22 настапи и 4 гола за италијанската репрезентација, со која бил Европски вицешампион во 2000.
1 Биографија
Роден во семејство по потекло од Барлета, тој бил во брак 15 години со Сара со која има три деца: Николас, кој исто така има искуство како фудбалер, Федерика и Грета.
Неговата прослава по постигнувањето на гол се состоела од кревање на рацете во висина на широко отворените уши; гестот се родил како полемички одговор на протестите од трибините.
2 Технички карактеристики
Левак, со добар дриблинг, тој често им давал асистенции на своите соиграчи, но исто така имал големо око за голови и бил спопсобен да постигнува голови и со нога и со глава. Овие квалитети го направиле многу опасен противник за поранешниот капитен на , Алесандро Неста, кој имал често задача да го маркира во римските дербија.
Од тактичка гледна точка, тој ја претпочитал улогата на главен напаѓач – која ја играл и во репрезентацијата –, иако бил во можност да извршува неколку улоги во напаѓачкиот оддел: тој всушност играл како офанзивен крилен играч или дури и како крилен играч од средниот ред во 4-4-2 формација.
3 Клупска кариера
3.1 Интер
Делвекио израснал во младинскиот сектор на Интер, каде ги минал сите младински категории вклучително и Примавера тимот воден од Џанпјеро Марини. Своето деби со првиот тим на Интер го имал малку пред да наполни 19 години, на 26 февруари 1992 година, во натпреварот од Купот на Италија помеѓу Интер и Јувентус (1-2), влегувајќи во игра во првото полувреме како замена за Давиде Фонтолан.
Неговото деби во Серија А се случило на 19-годишна возраст, во натпреварот Фјорентина-Интер (1-1) на 1 март 1992 година, кога влегол во игра во 64-тата минута, повторно како замена за Фонтолан. Тој не можел да избори постојано место во тимот (само пет настапи во сезоната вкупно помеѓу првенството и Купот на Италија), па на 10 јули 1992 година, бил позајмен на Венеција во Серија Б а следната година во .
На 25 јуни 1994 година, Делвекио се вратил во Интер, каде тренерот Отавио Бјанки му дал простор да игра редовно. На 30 ноември 1994 година, во 89-тата минута од натпреварот против , тој го постигнал својот прв гол во Серија А. На 4 јуни 1995 година, во последото коло од првенството, тој го постигнал голот во 91-вата минута со кој Интер ја совладал со 2-1, победа што им донела на „нероаѕурите“ квалификација за Купот на УЕФА. Сезоната ја завршил со 29 настапи и 4 гола. Во сезоната 1995-1996, тој постигнал гол во натпреварот Интер-Торино 4-0 на 1 октомври 1995 година, но еден месец подоцна бил позајмен на во замена за правата на напаѓачот Марко Бранка. Интересно е дека самиот Делвекио за оваа вест дознал додека бил со репрезентацијата под 21 година, поради што бил шокиран и тажен.
3.2 Рома
На 9 ноември 1995 година, тој се преселил во Рома на позајмица вредна 4 милијарди лири, засилувајќи го напаѓачкиот оддел на римскиот клуб, кои во сезоната 1995-1996, покрај него ги имал и Абел Балбо, Даниел Фонсека и многу младиот Франческо Тоти. Неговиот пристап кон навивачите на ''„џалоросите“'' не бил најдобар: тие го исвиркувале, првично не сметајќи го за добра инвестиција. На 17 декември 1995, тој го постигнал својот прв гол за Рома во победата на гости против Наполи (0-2). Тој не играл редовно во првата половина од сезоната, бидејќи тренерот Карло Мацоне ги претпочитал Балбо, Фонсека и Тоти пред него. Сепак, на почетокот на втората половина од сезоната, Мацоне го лансирал Делвекио во стартер, дозволувајќи му да игра константно и да ја заслужи наклонетоста на навивачите на ''„џалоросите“'' со своите голови. На 20 април 1996 година, повторно против Наполи, тој го постигнал својот прв хет-трик во кариерата и ги предводел своите соиграчи до победа, потврдувајќи дека е во исклучителна форма и дека претставува значајна инвестиција за иднината на клубот. На 5 мај, тој постигнал два гола во натпреварот Фјорентина-Рома 1-4, натпревар што исто така го одбележал последниот фудбалски настап на капитенот на Рома, Џузепе Џанини. Тој ја завршил својата прва сезона во Рим со 24 настапи и 10 гола, втор стрелец на ''„џалоросите“'' зад Балбо.
На 19 јуни 1996 година, половина од неговиот договор бил откупена за 6 милијарди лири. Сезоната не се покажа среќна за Делвекио: во 27 настапи оваа сезона, тој постигнал само 4 гола. На 20 октомври, тој го постигнал привремениот израмнувачки гол за ''„џалоросите“'' во натпреварот Верона-Рома 2-1. Шест дена подоцна, тој го постигнал израмнувачкиот гол во 90-тата минута од натпреварот Рома-Јувентус. На 1 декември, тој го постигнал голот во натпреварот на домашен терен против Фјорентина завршен со резултат 3-3, додека на 5 јануари постигнал гол против својот поранешен клуб Интер, во натпреварот што завршил со резултат 3-1 во корист на „нероаѕурите“.
На 24 јуни 1997 година, целиот договор на Делвекио бил откупена за 4 милијарди и 300 милиони лири. Со доаѓањето на Зденек Земан на клупата на ''„џалоросите“'', Делвекио започнал како резерва на Балбо. Тој го постигнал својот прв гол за сезоната во натпреварот Емполи-Рома 1-3, првиот натпревар во сезоната 1997-1998. На 1 ноември 1997 година, тој го постигнал својот прв гол во римските дербија, во натпреврот загубен на домашен терен од Лацио со 1-3. На 26 ноември го постигнал својот прв гол во Купот на Италија во натпреварот Рома-Удинезе 2-1, решавајќи го натпреварот и квалификувајќи го својот тим во четвртфиналето. На 1 март 1998 година, Делвекио постигнал гол во победата со 4-1 над Фјорентина, додека на 3 мај, постигнал гол во натпреварот Рома-Милан 5-0, со што сезоната ја завршил со 27 настапи и 7 првенствени голови.
Во сезоната 1998-1999, тој изборил стартно место во формацијата 4-3-3 на Земан и бил распореден во центарот на напаѓачката тројка составена од него, Пауло Сержо и Тоти. Делвекио одлично се прилагодил на формацијата поставена од тренерот и постигнал 18 гола во првенството (завршувајќи како најдобар стрелец на Рома во сезоната). Меѓу нив биле и трите гола против Лацио: гол на 29 ноември 1998 година, во натпреварот Лацио-Рома 3-3 (натпревар на кој му бил поништен и регуларен гол) и потоа постигнал два гола во натпреварот на 11 април 1999 година во кој Рома го совладала Лацио со 3-1. Делвекио, исто така, постигнал гол во Купот на Италија против Аталанта и четири во Купот на УЕФА, вклучувајќи го и оној против Атлетико Мадрид, кој се покажал недоволен за пласман во полуфиналето.
Во сезоната 1999-2000, со доаѓањето на Фабио Капело, Делвекио се вратил на својата позиција и почнал да игра како втор напаѓач, оставајќи ја улогата на главен напаѓач на новодојдениот Винченцо Монтела. И покрај неговата нова улога, Делвекио е сè уште одлучувачки во шампионатот. На 19 септември, тој постигнал два гола во натпреварот Венеција-Рома (1-3), додека неколку дена подоцна, на 16 септември, постигнал гол во натпреварот од Купот на УЕФА против португалската екипа Виторија Сетубал добиен со 7-0, неговиот единствен гол оваа сезона во Европа. На 21 ноември 1999 година, тој постигнал два гола против Лацио, а потоа истото го сторил и во следното коло против . На 27 февруари, постигнал гол против Јувентус со што го израмнил резултатот на 1-1 (иако натпреварот завршил 2-1 за клубот од Торино), а на 5 март истата година, го постигнал решавачкиот гол во натпреварот Рома-Торино 4-0, завршувајќи ја сезоната со 28 настапи и 11 гола доволни да добие повик и во репрезентацијата за Европското првенство 2000.
Откако се вратил во почетниот состав следната година, Делвекио играл речиси како надворешен играч од средниот ред (улога што ќе ја игра сè почесто и почесто како што минуваат годините, и во клубот и во репрезентацијата).) формирајќи плодно напаѓачко трио со Тоти и Габриел Батистута. Неговата нова позиција не му дозволувала да постигнува многу голови, но Делвекио имал одлична сезона, придонесувајќи за третото скудето на ''„џалоросите“'', неговото прво и единствено на лично ниво. Тој постигнал само 3 гола во првенството, а најзначаен бил оној против Лацио на 29 април 2001 година (2-2), додека во Купот на УЕФА, во 8 настапи, тој постигнал 6 гола, вклучувајќи четири гола во натпреварот против Горица и еден против Хамбургер во реваншот од осминафиналето.
На 19 август 2001 година, Делвекио го освоил Суперкупот на Италија со Рома, победувајќи ја Фјорентина со 3-0 на Олимпико. Тој не започнал, но влегол во игра во 66-тата минута, заменувајќи го Монтела. На 26 септември 2001 година, тој го имал своето деби во Лигата на шампионите, во победата со 2-1 против . На 27 октомври, влегувајќи од клупата на местото на повредениот Батистута, тој го отворил резултатот во римското дерби, добиено со 2-0, постигнувајќи еден од своите најнезаборавни голови: откако со елегантен дриблинг, праќајќи го во погрешна насока, се ослободил од својот чувар Алесандро Неста, Делвекио ја сместил топката во мрежата покрај голманот Анџело Перуци. Три дена подоцна, тој го постигнал својот прв гол во Лигата на шампионите, израмнувачкиот во натпреварот Рома-Андерлехт (1-1), со кој ''„џалоросите“'' се квалификувале во следната рунда. Тој ја завршил сезоната со 37 настапи и 3 гола.
Во следната сезона, тој го постигна својот прв гол во лигата на 27 октомври: тоа бил неговиот 9-ти гол во натпреварите против Лацио, со кој го отвори резултатот во натпреварот кој завршил нерешено (2-2). и станува најдобар стрелец на сите времиња во Римските дербија со 9 гола (изедначен со Дино да Кошта). Овој рекорд бил срушен од Тоти неколку години подоцна, за време на сезоната 2014-2015. На 6 ноември, се вратил на постигнувањето голови во лигата против Комо во првото коло, а на 12-ти го постигнал израмнувачкиот гол во натпреварот Лигата на шампионите, Рома - (5-1), последниот натпревар од првата групна фаза. На 22 јануари, тој постигнал хет-трик во победата во четвртфиналето на Купот на Италија против (6-2). Тој ја завршил сезоната со 4 гола во 16 првенствени настапи.
Сезоната 2003-2004 ја започнал за Делвекио со гол против Удинезе во првиот натпревар од првенството. Во Купот на Италија, тој постигнал гол против Палермо во првиот натпревар од осминафиналето. Тој го повторил подвигот и во реваншот, постигнувајќи го победничкиот гол во победата од 2-1 за ''„џалоросите“''. Тој, исто така, го постигнал и последниот гол во натпреварот Куп на УЕФА во кој Рома го победила Вардар со 6-0. Во јануари 2005 година, откако одигра само четири натпревари, тој одлучил да ја напушти Рома, по десет години служба во клубот.
Со Рома, Делвекио одиграл 300 натпревари, постигнувајќи 83 гола (од кои 231 натпревар и 62 гола во Серија А), и освоил едно скудето и еден Суперкуп на Италија.
3.3 Бреша, Парма и Асколи
На 27 јануари 2005 година, тој се збогувал со Рома по десет години, и се преселил во Бреша, каде одиграл само 4 натпревари. На 20 август, тој се преселил во (8 настапи и 1 гол против во сезоната 2005-2006), а во август 2006 година се преселил во . Со оваа екипа одиграл 10 натпревари и постигнал 2 гола, од кои едниот од нив дошол против неговиот поранешен клуб, во натпреварот Рома-Асколи 2-2. Дури и пред крајот на сезоната 2006-2007, тој го раскинал договорот со Асколи поради повреда на коленото.
3.4 Пекатори Остија
Во сезоната 2008-2009, тој се приклучил на екипата на Пескатори Остија во петтото ниво на италијанскиот фудбал. На своето деби со својот нов тим, во кој бил вклучен и неговиот поранешен соиграч Масимилијано Капиоли, Делвекио постигнал два гола и придонел за победата од 3-1 за Пескатори Остија. За време на натпреварот против Танас Казалоти (натпревар во кој, тој постигнал гол и придонел за победата на својот тим од 2-1), тој бил исклучен од судијата поради протест, а потоа и суспендиран на 4 натпревари. Во римското крајбрежно дерби, Остијамаре - Пескатори (1-0) бил исклучен поради добивање втор жолт картон и, по понатамошните протести против судијата, бил казнет со суспензија од 5 натпревари. По ова, тој одлучил да го напушти тимот во знак на протест против судиските одлуки, со што ја завршил својата играчка кариера. Носејќи го дресот на Пескатори Остија, тој постигнал 34 гола во 39 настапи.
4 Репрезентативна кариера
Делвекио играл за италијанската репрезентација под 21 година, со која учествувал на две Европски првенства, во 1994 и 1996 година (второто освоено од Италија, по победата над Шпанија во финалето по изведување на пенали). Потоа, со олимписката репрезентација, тој учествувал на турнирот на Летните олимписки игри 1996 во Атланта, каде што не блеснал поради лош грип.
Благодарение на неговите 10 гола во сезоната 1995-1996, тој бил посочен како играч кој може да биде повикан за Европското првенство 1996, но селекторот Ариго Саки не го вклучил во конечниот список.
Неговот деби за италијанската сениорска репрезентација дошло на 16 декември 1998 година, на 25-годишна возраст, кога тој настапил во натпреварот на Италија против ''„Светските ѕвезди“'' (т.н. селекција World Stars), пријателски натпревар по повод 100-годишнината од постоењето на италијанската федерација;''„аѕурите“'' го добиле натпреварот со 6-2, а тој влегол како замена на почетокот на второто полувреме.
Новиот селектор Дино Ѕоф одлучил да го повика за Европското првенството 2000. Тој го имал својот прв настап на турнирот на 14 јуни, во вториот натпревар од групата, победата на Италија над со 2-0, влегувајќи како замена во 77-мата минута на местото на Филипо Инѕаги. Во полуфиналето против Холандија, откако повторно влегол на местото на Инѕаги во второто полувреме, тој бил блиску до постигнување на „златниот гол“, но неговиот удар бил одбранет од Едвин ван дер Сар, кој успеал да ја допре топката со врвот на ногата и да ја одбие во корнер. Претпочитан пред Инѕаги, Делвекио го започнал од првата минута финалето против Франција и го постигнал голот - неговиот прв за националниот тим - со кој ги донел ''„аѕурите“'' во водство, пред да биде заменет во 86-тата минута од неговиот клупски колега Винченцо Монтела; сепак, само неколку минути по неговото излегување, Франција израмнила преку Силван Вилтор и го однела натпреварот во продолженија, каде Давид Трезеге го постигнал „златниот гол“ што им ја донел на ''„триколорите“'' втората европска титула.
Џовани Трапатони, избран за нов селектор по оставката на Ѕоф, го користел Делвекио во многу натпревари од последователните Квалификациите за Светското првенство 2002. Делвекио постигнал гол во натпреварите против Романија и Грузија и го убедил Трапатони да го повика за Светското првенство 2002, турнир на кој, сепак, тој ниту еднаш не настапил.
По Светското првенство, Делвекио постигнал гол во пријателски натпревар против Северна Ирска во јуни 2003 година, и конечно го имал својот последен настап на 18 февруари 2004 година, во пријателскиот натпревар против Чешка (2-2) одигран во Палермо. Своето искуство со ''„аѕурите“'' го завршил со 4 гола во 22 настапи.
5 Статистика
5.1 Клупска статистика
''Статистиката е ажурирана на 30 јуни 2011.''
Сезона, Клуб, Првенство, Национален куп, Континентален куп, Останати купови, Вкупно
Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Наст, Гол
1991-1992, Интер, А, 4, 0, КИ, 1, 0, КУ, 0, 0, -, -, -, 5, 0
1992-1993, Б, 20, 3, КИ, 1, 0, -, -, -, -, -, -, 21, 3
1993-1994, А, 7, 0, КИ, 1, 0, -, -, -, -, -, -, 8, 0
1994-1995, Интер, А, 29, 4, КИ, 4, 0, КУ, 1, 0, -, -, -, 34, 4
јул.-ное. 1995, А, 4, 1, КИ, 0, 0, КУ, 1, 0, -, -, -, 5, 1
Вкупно Интер 37 5 5 0 2 0 - - - 44 5
ное. 1995-јун. 1996, А, 24, 10, КИ, 0, 0, КУ, 0, 0, -, -, -, 24, 10
1996-1997, A, 27, 4, КИ, 1, 0, КУ, 2, 0, -, -, -, 30, 4
1997-1998, A, 27, 7, КИ, 5, 1, -, -, -, -, -, -, 32, 8
1998-1999, A, 31, 18, КИ, 3, 1, КУ, 8, 4, -, -, -, 42, 23
1999-2000, A, 28, 11, КИ, 3, 0, КУ, 6, 1, -, -, -, 37, 12
2000-2001, A, 31, 3, КИ, 2, 0, КУ, 8, 5, -, -, -, 41, 8
2001-2002, A, 27, 2, КИ, 2, 0, ЛШ, 7, 1, СИ, 1, 0, 37, 3
2002-2003, A, 16, 4, КИ, 6, 4, ЛШ, 6, 1, -, -, -, 28, 9
2003-2004, A, 16, 3, КИ, 4, 2, КУ, 4, 1, -, -, -, 24, 6
2004-јан. 2005, A, 4, 0, КИ, 0, 0, ЛШ, 1, 0, -, -, -, 5, 0
Вкупно Рома 231 62 26 8 42 13 1 0 300 83
gen.-giu. 2005, А, 5, 0, КИ, 0, 0, -, -, -, -, -, -, 5, 0
2005-2006, А, 8, 1, КИ, 1, 0, -, -, -, -, -, -, 9, 1
2006-2007, А, 10, 2, КИ, 0, 0, -, -, -, -, -, -, 10, 2
Вкупно во кариерата 318 73 34 8 44 13 1 0 397 94
5.2 Репрезентативна статистика
Репрезентација, Година, Настапи, Голови
Италија, 1998, 1, 0
1999, 1, 0
2000, 9, 2
2001, 3, 1
2002, 2, 0
2003, 5, 1
2004, 1, 0
Вкупно, 22, 4
6 Титули
6.1 Клупски
; Рома
* Серија А : 1
: 2000-2001
* Суперкуп на Италија : 1
: 2001
6.2 Репрезентативни
; Италија 21
* Европско првенство за играчи под 21 година : 1
: Шпанија 1996