WOH G64

WOH G64 (IRAS 04553-6825) — необична ѕвезда, црвен суперџин во сателитската галаксија Големиот Магеланов Облак (ГМО) во јужното соѕвездие Златна Рипка. Таа е најголемата позната ѕвезда чиј полупречник е потврден. Таа е исто така еден од најсјајните и најмасивните црвени суперџинови, со полупречник пресметан да биде околу 1.540 пати поголем од оној на Сонцето R ☉) и сјајност околу 282.000 пати поголема од сончевата светлина (L☉).
WOH G64 е опкружен со оптички густа обвивка од прашина од приближно светлосна година во пречник, која содржи 3 до 9 пати поголема од Сончевата маса на исфрлен материјал што е создаден од силниот ѕвезден ветер. Доколку биде поставена во средината на Сончевиот Систем, фотосферата на ѕвездата би ја проголтала орбитата на Јупитер.
1 Откритие
WOH G64 била откриена во 1970-тите од Бенгт Вестерлунд, Оландер и Хедин. Како и NML Лебед, „WOH“ во името на ѕвездата доаѓа од имињата на нејзините тројца откривачи, но во овој случај се однесува на цел каталог на џиновски и суперџинови ѕвезди во ГМО. Вестерлунд, исто така, открил уште една значајна црвена суперџин ѕвезда, Вестерлунд 1-26, пронајдена во масивното ѕвездено суперјато Вестерлунд 1 во соѕвездието Олтар. Во 1986 година, инфрацрвените набљудувања покажале дека станува збор за многу прозрачен суперџин опкружен со гас и прашина кои апсорбирале околу три четвртини од нејзиното зрачење.
Во 2007 година, набљудувачите со помош на Многу голем телескоп (VLT) покажале дека WOH G64 е опкружен со облак во облик на тор.
2 Растојание
Растојанието на WOH G64 се претпоставува дека е околу 50.000 парсеци или 160.000 светлосни години далеку од Земјата, бидејќи се смета дека е во Големиот Магеланов Облак. Паралаксата за издавање податоци на Gaia 2 за WOH G64 е и негативната паралакса не обезбедува сигурно растојание.
3 Варијабилност
WOH G64 редовно варира во осветленоста за повеќе од величина при визуелни бранови должини со примарен период од околу 800 денови. Ѕвездата страда од над шест величини на изумирање при визуелни бранови должини, а варијацијата во инфрацрвените бранови должини е многу помала. Таа е опишана како Мира богата со јаглерод или променлива со долг период, која нужно би била ѕвезда со асимптотична џиновска гранка (AGB ѕвезда) наместо суперџин. Варијабилноста на осветленоста била потврдена од други истражувачи во некои спектрални опсези, но не е познато кој е вистинскиот тип на променлива. Не е пронајдена значајна спектрална варијација.
4 Физички својства
Спектралниот тип на WOH G64 е даден како M5, но обично се открива дека има многу поладен спектрален тип M7.5, многу невообичаен за суперџинска ѕвезда.
WOH G64 е класифицирана како екстремно прозрачен суперџин од класата М и најверојатно ќе биде најголемата ѕвезда и најсветлиот и најстуден црвен суперџин во ГМО. Комбинацијата на температурата и сјајноста на ѕвездата ја поставува кон горниот десен агол на Херцшпрунг-Раселовиот дијаграм. Еволуираната состојба на ѕвездата значи дека таа повеќе не може да се задржи на својата атмосфера поради малата густина, високиот притисок на зрачење и релативно непроѕирните производи на термојадреното соединување. Има просечна стапка на загуба на маса од 3,1 до годишно, меѓу најпознатите и невообичаено високи дури и за црвен суперџин.
Параметрите на WOH G64 се непознати. Врз основа на спектроскопски мерења претпоставувајќи сферични обвивки, првично било пресметано дека ѕвездата е помеѓу , што сугерира почетни маси најмалку и следствено поголеми вредности за полупречникот помеѓу . Едно од овие мерења од 2018 година дало сјајност од и повисока делотворна температура од К, базирано на оптичка и инфрацрвена фотометрија и претпоставувајќи сферично-симетрично зрачење од околната прашина. Ова би сугерирало полупречник од .
Мерењата од 2007 година со помош на Многу голем телескоп (МГТ) и дале на ѕвездата булометриска сјајност од врз основа на моделирање на радијативен пренос на околниот тор, што сугерира почетна маса од и радиус околу врз основа на претпоставката за делотворната температура од К. Во 2009 година, Левеск пресметал делотворна температура од со спектрално приспособување на оптичкиот и близу UV SED. Усвојувањето на сјајноста на Онака со оваа нова температура дава полупречник од но со маргина на грешка од 5% или . Тие физички параметри се конзистентни со најголемите галактички црвени суперџинови и хиперџинови пронајдени на друго место, како што е VY Големо Куче и со теоретските модели на најстудени, најсветли и најголеми можни суперџинови (на пр. границата на Хајаши или границата на Хамфрис-Дејвидсон). Игнорирање на ефектот на правливиот тор во пренасочувањето на инфрацрвеното зрачење, проценува врз основа на осветленост од и делотворна температура од 3.372 - келвини.
4.1 Спектрални карактеристики
Откриено е дека WOH G64 е истакнат извор на OH, , и масер емисии, што е типично за суперџинова ѕвезда OH/IR. Покажува необичен спектар на небуларна емисија; жешкиот гас е богат со азот и има радијална брзина значително попозитивна од онаа на ѕвездата. Ѕвездената атмосфера создава силна силикатна апсорпциона лента во средни инфрацрвени бранови должини, придружена со линиска емисија поради високао возбудениот јаглерод моноксид.
5 Можен придружник
WOH G64 има можен придружник на ѕвезда од главната низа од доцниот О-тип со булометриска величина од − 7,5 или сјајност од , што би ја направило WOH G64 двојна ѕвезда, иако нема потврда за ова набљудување, а облаците од прашина што се мешаат го отежнуваат проучувањето на ѕвездата.