procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гедиминас Орелик

Гедиминас Орелик (литв: ''Гедеминас Ореликас''; Шјауљај, 14 мај 1990) е литвански кошаркар, крило на Рејер Венеција.
1 Животопис
Орелик има белоруско и полско потекло.
2 Кариера
Во младите категории играл за Шјауљај, а во текот на сезоната 2006-2007 ги забележил првите минути со првиот тим на клубот. Потоа бил позајмен на тогашниот литвански второлигаш Мереста Пакруојис во сезоната 2008-2009. Сезоната 2009-2010 ја започнал во својот матичен клуб Шјауљају, но веќе во февруари 2010 се преселил во Пренај. Со оваа екипа го освоил Купот на Литванија во 2013 година, и исто така бил најкорисен играч во регуларниот дел од сезоната 2012-2013 во Литванското првенство и во регионалната Балтичка лига. Во мај 2013 потпишал за Лиетувос ритас и во дресот на овој клуб ги поминал следните три сезони. Во сезоната 2016-2017 за првпат ја напуштил својата родна Литванија и се преселил во турскиот Банвит, со кој го освоил Купот на Турција. Тој исто така играл со клубот во финалето на првото издание на ФИБА Лигата на шампионите, во кое уфрлил 13 бода но неговиот Банвит бил поразен со 59-63 од Иберостар Тенерифе.
Во јули 2017 потпишал едногодишен договор со екипата на Рејер Венеција. Во второто коло од Италијанската Серија А, Орелик го постигнал победничкиот кош за Рејер во успехот со 79-78 над Тренто на 14 секунди до крајот; Тој исто така бил најефикасен играч на натпреварот со 24 бода.
3 Успеси
3.1 Клупски
3.1.1 Пренај
*Куп на Литванија (1) : 2013
3.1.2 Лиетувос ритас
*Куп на кралот Миндовго (1) : 2016
3.1.3 Банвит
*Куп на Турција (1) : 2017
3.2 Поединечни
* Идеален тим на ФИБА Лигата на шампионите - втора постава (1) : 2016-2017
* Најкорисен играч на Балтичката лига (1) : 2012-2013
* Најкорисен играч на Литванското првенство (1) : 2012-2013
Компот

Компот е безалкохолен пијалак со поглеми парчиња овошје во шеќерен сируп. Сирупот е безалкохолен бистар сок добиен со варење на овошјето во голем волумен на вода. Овошје за копот може да бидат: јагоди, кајсии, праски, јаболки, цариградски грозд, вишни и друго.
Компотот е дел од кулинарските култури на земјите од Средна, Источна и Јужна Европа, како што се: Ерменија, Азарбејџан, Белорусија, Чешка, Украина, Русија, Полска, Бугарија, Босна и Херцеговина, Литванија, Латвија, Словенија, Хрватска, Македонија, Србија, Словачка и Романија. Компотот е широко користен начин за зачувување на овошјето во зимската сезона во земјите од Југоисточна Европа.
Потрошувачката на компотот е во пад од 1980 година.Во многуте земји компотот е заменет со овошните сокови, безалкохолните пијалаци и минералната вода.
1 Галерија
Добри Ставрески

Добри Ставрески (Јабланица, - , 13 јануари 1994) — македонски пејач.
1 Животопис
Ставрески е роден во струшкото село Јабланица. Основно и средно образование завршил во Струга. Во 1948/49 година, неговото семејство се преселило во Битола. Уште во педесеттите години ги направил првите снимки во Радио Битола. По желба на неговиот татко се запишал на Градежниот факултет во Љубљана каде студирал, но потајно од неговите родители истовремено се запишал и на Музичка академија - соло пеење. Пеел исклучиво оперска музика и најомилена му била музиката од Енрико Карузо. Во Њујорк, Соединетите Држави, во 1962 година, за време на Студентскиот хорски натпревар за отворањето на Операта, учествувале 40 хорови кои имале задолжение да ја испеат песната „''Аве Марија''“. Единствено Добри настапил со сите хорови пеејќи како солист, за што добил овации од публиката, така што наредниот ден весниците во Соединетите Држави, го нарекле „младиот Енрико Карузо“. Подоцна пеел народна музика и изворни песни. Тој бил познат по интерпретација на песни со неповторливи широк гласовен дијапазон. Како пејач со богат разнобоен глас, Ставревски зад себе во фонотеката на Македонското радио, тој оставил голем број снимки со народни и староградски песни, повеќе аудио и една видео касета. Добил голем број на награди, а една од најголемите награди што му е доделена била последната - Награда за животно и пеачко дело „Благоја Петров - Караѓуле“, која му била доделена од страна на колегите на Серенада фест во 1993 година во Битола. Неговите песни: „''На печалба тргам, мамо''“, „''Сношти минав покрај вази''“, „''Сум се родил мераклија''“, „''Гоце низ гора врвеше''“, „''Онаа страна оган гори''“, „''Црна се чума зададе''“ и многу други, оставиле белег во македонската изворна музика. Починал во 1994 година, во Скопје.
Угрофински народи

Угрофински народи или финоугриски народи — група народи кои населуваат дело на Европа и Азија. Покрај генетската поврзаност на народите, тие споделуваат и исто јазично семејство, односно сите народи зборуваат на еден од угрофинските јазици.
Четирите најбројни угрофински народи се: Унгарци (13–14 милиони), Финци (6–7 милиони), Естонци (1.1 милион) и Мордвини (744,000). Првите три имаат свои независни држави, односно Унгарија, Финска и Естонија, а останатите се расшрткани низ
Русија, Норвешка и Шведска.
1 Народи
1.1 Современи угрофински народи
народ, група, јазик, јазична група, културна област, data-sort- Numbers, матична територија/ држава, други територии, подгрупи
Ханти, угриски народи, хантиски јазик, угарски јазици, арктична културна област, 31,000, Ханти-мансиски АО, Јамало-Ненецски АО
Манси, угриски народи, мансиски јазик, угарски јазици, арктична културна област, 12,000, Ханти-мансиски АО
Унгарци, угриски народи, унгарски јазик, угарски јазици, дунавска културна област, 13,000,000–14,000,000, Унгарија, Романија, Словачка, Србија, Украина
Комијци, пермски народи, комиски јазик, пермски јазици, арктична културна област, 323,000, Коми, Пермски крај, Коми-Пермјаци
Удмурти, пермски народи, удмуртски јазик, пермски јазици, волшка културна област, 552,000, Удмуртија, Бесермјани
Маријци, волшки фински народи, мариски јазик, мариски јазик, волшка културна област, 548,000, Мариј Ел, Башкортостан, Татарстан, Низински Маријци, Горски Маријци, Источни Маријци
Мордвини, волшки фински народи, ерзјански и мокшански јазик, мордвински јазици, волшка културна област, 744,000, Мордовија, Самара и други области во Русија, Ерзјани, Мокшани
Финци, балтофински народи, фински јазик, балтофински јазици, балтичка културна област, 6,200,000–7,000,000, Финска, Ленинградска област, Карелија, Шведска, Норвешка, Торнедалијци, Шумски Финци, Квени,
Карелијци, балтофински народи, карелиски јазик, балтофински јазици, балтичка културна област, 61,000, Карелија, Тверска област, Мурманска област, Ленинградска област
Вепси, балтофински народи, вепски јазик, балтофински јазици, балтичка културна област, 5,900, Карелија, Ленинградска област
Ижори, балтофински народи, ингриски јазик, балтофински јазици, балтичка културна област, 300, Ленинградска област
Воти, балтофински народи, вотски јазик, балтофински јазици, балтичка културна област, 60, Ленинградска област
Естонци, балтофински народи, естонски јазик, балтофински јазици, балтичка културна област, 1,100,000, Естонија, Латвија, ленинградска област, Сети, Вороси
Ливонци, балтофински народи, ливонски јазик, балтофински јазици, балтичка културна област, 180, Латвија
Лапонци, лапонски народи, лапонски јазици, лапонски јазици, арктичка културна област, 80,000, Норвешка, Шведска, Финска, Мурманска област
1.2 Исчезнати народи
*Мерјани
*Мешчери
*Муромци
*Чуди
2 Поврзано
*Угрофински јазици
Црква „Св. Илија“ - Јабланица (селска)

Свети Илија — главна селска црква во селото Јабланица.
Во црквата се изведува богослужба за поголемите црковни празници и тука најчесто се изведуваат крштевања и венчавки.
1 Местоположба
Црквата е изградена на едно возвишение, чии падини од трите страни стрмно се спуштаат надолу во еден длабок дол, додека од западната страна се поврзуваат со селскиот пат. Поради тоа, црквата е видлива од сите страна, а нејзината монументалност и покрај тоа што не е многу голема е засилена со слободното пространство без високи дрвја што би ја криеле градбата.
2 Историја
Според еден натпис што се наоѓа во црквата таа е изградена во 1886 година со доброволна помош на печалбарите. Внатрешноста на црквата е доста скромна со скромен фрескоживопис насликан во поново време и иконостас со плитка резба.
Црквата е посветена на пророкот Св. Илија кој е заштитник на селото. Била повторно осветена во 1996 година од страна на митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј.
3 Архитектура
Црквата претставува еднокорабна градба, изградена од делкани камења и претставува своевидно ремек дело на јабланичките мајстори-каменорезци.
Во кругот на црквата се наоѓаат неколку гробови на свештеници меѓу кои и на војводата Цветан Ѓероски.
4 Галерија
5 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Ложанска парохија
* Јабланица
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Јабланица

Воведение на Пресвета Богородица — гробјанска црква и стара манастирска црква на Топлечкиот манастир во селото Јабланица.
Црквата се посетува и во неа се изведува богослужба за време на поголемите празници.
Во кругот на црковниот двор се наоѓаат гробиштата на поголемиот број на семејства од селото.
1 Местоположба
По својата местоположба се наоѓа во маалото Топлец. Некогаш на овој простор постоеле три цркви во склоп на Топлечкиот манастир.
2 Историја
Оваа црква се смета за најстаро светилиште во селото Јабланица. За ова во еден документ стои забележано дека камен-темелникот бил положен во летото 1445 година. Црквата е обновена во 1962 година на темелите на постара градба. Завршена е во 1976 година, а осветена во 1978 година од страна на тогашниот Митрополит Дебарско-кичевски г. Ангелариј.
3 Архитектура
Во оваа црква може да се забележи скромната внатрешна украсеност со фрески и иконостас, но во 2009 година од црквата беа украдени колекција на вредни икони од познати иконописци помеѓу кои се наоѓала и икона на познатиот Дичо Зограф.
4 Галерија
5 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Ложанска парохија
* Јабланица
Сок

Овошен сок е вид на безалкохолен напиток кој се добива со цедење на соковите од овошјата и зеленчукот. Овошниот сок исто така може да се однесува и на течностите на кој им се дава вкус на овошје или други биолошки прехранбени извори, како што се месо и морски продукти (e.g., сок од школки). Сокот обично се конзумира како напиток или се користи како состојка или зачин во храната или другите пијалаци, како што се смути напитоците. Сокот се појавил како популарнен избор на пијалак откако со методот на пастеризација е овозможена његовата презервација без користење на ферментација (пристап кои се користи кај производството на вино). Организацијата за храна и земјоделство на Обединетите нации (ФАО) го проценила целокупното светско производство на сокови од цитрусно овошје кое изнесувало 12.840.318 тони во 2012 година. Најголеми потрошувачи на овошниот сок се Нов Зеланд (готова чаша, или 8 унци, дневно) и Колумбија (повеќе од три чевртини чаши дневно). Конзумацијата на овошниот сок во просек се зголемува со зголемувањето на нивото на приходот на земјата.
1 Галерија
Црква „Св. Преполовение“ - Јабланица

Свето Преполовение — христијански храм во струшкото село Јабланица.
Црквата се наоѓа во Бојко маало, на стариот пат кон селото Лакаица и е посветена на празникот Преполовение на педесетницата или помеѓу народот познат како Руса Среда. Камен-темелник е осветен и поставен во 2003 година.
Во склоп на црквичката се наоѓа извор за којшто помеѓу локалносто население постои убедување дека има лековити својства.
Црквичката е изградена по сон на претходниот свештеник прота Петре Петроски.
Црквичката исто така се посетува на Св.мч. Сава Страилат (вториот ден на Ѓурѓовден) и третиот ден на Духовден.
1 Поврзано
* Ложанска парохија
* Јабланица
* Црква „Св. Богородица Пречиста“- манастирска црква од 1976 година;
* Црква „Св. Пророк Илија“ - соборната селска црква;
* Црква „Св. Мина, Виктор и Викентиј“ - црква од 1975 година во Дејкоска маала;
* Црква „Св. Илија“- манастирска црква, изградена во 1954 година;
* Црква „Св. Петка“- параклис изграден во 2002 година;
* Црква „Св. Никола“- параклис изграден во 1996 година;,
* Црква „Св. Петка Римска“- параклис изграден во 1994 година;
* Црква „Св. Недела“ - параклис изграден во 1997 година;
Антилибан

Антилибан (|جبال لبنان الشرقية, ''Џибал Лубнан еш-Шаркија'', „Источни Либански Планини; либански: ar, ''Џибал еш-Шаркија'', „Источни Планини“) — планински венец по границата на Сирија и Либан. Се протега во правец југозапад-североисток и најголем дел од неа припаѓа на Сирија.
Европското име „Антилибан“ е кованка од старогрчки и латински и ја означува положбата на венецот како напоредна (од спротива) на масивот Либан. На југ завршуваа со планината Хермон, која се граничи со Голанската Висорамнина; висорамнината е одделно подрачје во геолошка и геоморфолошка смисла, но се става во една геополитичка целина со јужните падини на Хермон како дел од истата област под управа на Израел. На запад од Антилибан се долините кои го делат од планината Либан во средиштето на истоимената држава: долината Бека кај Баалбек на север и долината на реката Хасбани на југ. На исток, во Сирија, е сместена Источната Висорамнина, каде се наоѓа градот Дамаск.
Антилибан се протега во должина од околу 150 км. Северниот крај е речоси напореден на сирискиот град Хомс. На југ се спојува со Голанската Висорамнина, но тука сепак се највисоките врвови Хермон (''Џабал ел-Шајх'', 2.814 м) и Талат Муса (2.669 м). Овие врвови се прекриени со снег речиси цела година и лежат на либанско-сириската граница.
Низ планините минува познат криумчарски пат, познат по кајсиите и црешите.
Присутни се разни ендемски растенија, чии научни имиња го одразуваат нивното наоѓалиште; такви се ''Euphorbia antilibanotica'',
''Teucrium antilibanoticum'', ''Valerianella antilibanotica'' и ''Iris antilibanotica''.
1 Поврзано
* Либан (планина)
* Голанска Висорамнина
Црква „Св. Мина, Виктор и Викентиј“ - Јабланица

Свети Мина, Виктор и Викентиј (позната и како Света Мартинија) — нова црква во селото Јабланица.
Црквата се посетува и во неа се изведува богослужба за време на поголемите празници.
Во кругот на црквата се наоѓаат гробишта на поголемиот број на семејства на Дејкоска Маала и на неколку од Горна Маала.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на едно возвишение во Дејкоска Маала.
2 Историја
Се смета дека денешната градба, која е од 1975 година е подигната на темелите на претходна, чиешто постоење временски се лоцира порано отколку црквата „Св. Богородица“ во Топлец.
3 Архитектура
Во оваа црква фрескоживописот е доста скромен и насликан во поново време, иконостасот е без некоја посебна уметничка вредност, но при кражба во црквата, биле украдени неколку вредни икони. Украдените икони исто како и во црквата „Св. Богородица“ се заменети со веродостојни реплики.
4 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Ложанска парохија
* Јабланица
Црква „Св. Петка“ - Јабланица

Света Петка — нова црква во селото Јабланица.
Црквата претставува мала градба и е изградена во поново време.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на сретсело, помеѓу месното население познато како „Збориште“. И таа како и останатите цркви во селото се наоѓа на едно возвишение обраснато со стари дабови дрвја.
2 Слава
На празникот Петковден на 27 октомври е црковната слава, но исто така се посетува и на третиот ден на Духовден, Св.мч. Сава Страилат (втор ден на Ѓурѓовден) и Водици.
3 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Ложанска парохија
* Јабланица
Црква „Св. Недела“ - Јабланица

Света Недела — христијански храм во струшкото село Јабланица.
Црквата се наоѓа високо над селото по патот што води кон манастирската црква „Св. Илија“.
Изградена е во 1997 година. Храмовата слава е на 20 јули, празникот посветен на светицата Света Недела, а се посетува и на третиот ден на Духовден.
Недалеку од црквичката помеѓу столетните дабови стебла се наоѓа извор со света вода.
1 Поврзано
* Ложанска парохија
* Јабланица
* Црква „Св. Богородица Пречиста“- манастирска црква од 1976 година;
* Црква „Св. Пророк Илија“ - соборната селска црква;
* Црква „Св. Мина, Виктор и Викентиј“ - црква од 1975 година во Дејкоска маала;
* Црква „Св. Илија“- манастирска црква, изградена во 1954 година;
* Црква „Свето Преполовение“- црква изградена во 2003 година;
* Црква „Св. Петка“- црква изградена во 2002 година;,
* Црква „Св. Никола“- црква, изградена во 1996 година;
* Црква „Св. Петка Римска“ - црква, изградена во 1994 година;
Црква „Св. Петка Римска“ - Јабланица

Света Петка Римска — нова црква во селото Јабланица.
Црквата претставува мала градба и е изградена во поново време.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа покрај патот кога се доаѓа од Струга кон Јабланица, веднаш зад Топлечкиот мост, односно во маалото Топлец, на едно возвишение со многу стари стебла.
2 Слава
Храмовата слава е на 8 август празник посветен на светицата, но исто така се посетува и на Духовден, Св.мч. Сава Страилат (вториот ден на Ѓурѓовден).
3 Галерија
4 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Ложанска парохија
* Јабланица
Мармалад

Мармалад — сладок, и малку кисело конзервирање на овошен сок и кора од цитрусни овошја сварени со шеќер и вода. Денес се произведува од разни видови на овошје. Мармаладот е индустриски произведена густа смеса од варено овошје кој најмногу се употребува како намаз за леб и колач, а дава дополнителен вкус на тортите, ролатите и чајните лиснати теста. Се припрема од сите видови на овошја, често и во комбинација на повеќе видови. Во припремата на мармаладот, овошјето на сиров или варен начин се преработува сè со цел да ги отстрани и поседните траги на нераскинливите парчиња од овошјето. Припремањето на мармаладот може да се забрза со додавање на средстава за желирање, бидејќи варењето би траело долго.
Во англискиот речник, поимот „мармалад“ се однесува обично на џем направен од горчливи портокали, од видот ''Citrus aurantium'', а може да биде и од други агруми. Во припремата на англискиот мармалад потребно е да се вари во вода исецкана во кора и исцеден сок од горчливи портокали неколку часа за да кората омекне. Во варењето се додава шеќер по мерка, обично за секое кило портокали се додава од 1,0 до 2,0 кг шеќер (по вкусот на готвачот) во смесата, и се доварува сè додека не стигне мармаладот до концентрација за да може да се стегне на собна температута. Бидејќи гочливите портокали, како и останатите агруми, се богати со пектин, обично не е потребно да се додава никакви состојки за желирање на смесата.
1 Галерија
2 Поврзано
* Пекмез
* Џем
Црква „Св. Никола“ - Јабланица

Свети Никола — нова црква во селото Јабланица.
Црквата претставува мала градба и е изградена во поново време.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на најмаркантната точка во маалото Топлец на еден рид затскриен зад столетните дабови дрва.
2 Историја
Црквата била подигната од камен во 1996 година.
3 Архитектура
Тоа е мала скромна црквичка изградена од камен.
4 Слава
Храмовата слава е на 2 јуни (летен Св. Никола), а се посетува и на третиот ден на Духови (Духовден), Св.мч. Сава Страилат (вториот ден на Ѓурѓовден) и Водици.
5 Галерија
6 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Ложанска парохија
* Јабланица
Црква „Св. Илија“ - Јабланица (манастирска)

Свети Илија, попозната како Свети Илија Горни — матична црква на Јабланичкиот манастир во струшкото село Јабланица.
Црквата е сместена е високо во планината на околу 1450 м.н.в.
По својата градба и изглед е скромна, но има култно значење не само за жителите на селото Јабланица туку и за жителите на другите Долно-дримколски села.
Според некои кажувања црквата е постара од соборната црква меѓутоа заради проблемите што се јавувале во време на Османлиското владеење, морала да биде изгради високо во планината.
Помеѓу населението сè уште живеат легендите и преданијата за чудотворната енергија со која зрачи овој простор.
Црквта е посветена на пророкот Св. Илија. Се посетува трипати во годината на третиот ден Духовден, Илинден и Празникот Крстова Недела (неделата после Крстовден на 27 септември), чиешто одбележување временски се одвива кон крајот на месецот Септември или почетокот на месецот Октомври. Тогаш во црквата се организира масовен црковен собир на кој присуствуваат и по неколку илјади посетители од околните села и градови.
Гостите се послужуваат со традиционалниот ручек од варена зелка и говедско месо.
1 Поврзано
* Ложанска парохија
* Јабланица
* Црква „Св. Пророк Илија“- соборна селска црква 1896 година;
* Црква „Св. Мина, Виктор и Викентиј“- изградена во 1975 година;
* Црква „Св. Преполовение“- камен-темелник е осветен и поставен во 2003 година;
* Црква „Воведение на Пресвета Богородица“- манастирска црква, изградена во 1962 година;
* Црква „Св. Петка“- параклис изграден во 2002 година.
* Црква „Св. Никола“- параклис изграден во 1996 година.
* Црква „Св. Петка Римска“- параклис изграден во 1994 година.
* Црква „Св. Недела“ - параклис изграден во 1997 година.
Ложанска парохија

Ложанска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Струшкото архијерејско намесништво на Дебарско-кичевската епархија. Парохијата ја опслужува свештеникот Ристе Наумоски. Седиште на парохијата е ложанската селска црква „Св. Власиј“. Таа го опфаќа само селото Ложани.
1 Историја
Таа ги опфаќала и селата: Враништа, Подгорци, Лабуништа, Бороец и Јабланица. Враништа добиле своја парохија, а истото важело и за парохијата во Јабланица. Подгорци, Лабуништа и Бороец и нивните храмови биле префрлени под јурисдикција на Драслајчката парохија.
2 Цркви и манастири
Ова е списокот на црквите во селото. Можно е списокот да не е целосен:
име, населено место, изградена, фотографија
Црква „Св. Власиј“(парохиско седиште), Ложани, 1893
Црква „Св. Преполовение“, Ложани, 2010
Црква „Св. Богородица“, Ложани, 2015
Црква „Св. Недела“, Ложани
2.1 Поранешни храмови
Ова е список на храмови кои во минатото припаѓале под јудисдикција на територијално поголемата Парохија.
име, населено место, изградена, фотографија
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“, Враништа, век
Црква „Св. Никола“, Враништа, 1804
Црква „Св. Петка“, Враништа, 2007
Црква „Св. Кузман и Дамјан“, Враништа, 1985
Црква „Св. Архангели Гаврил и Михаил“, Враништа, 1992
Црква „Св. Атанасиј“, Враништа, 1973
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“, Подгорци, 1995
Црква „Св. Јован Владимир“, Подгорци, 1924
Црква „Св. Никола“, Подгорци, 1845
Црква „Св. Никола“, Лабуништа, век
Црква „Св. Илија“, Лабуништа, 1977
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Бороец, век
Црква „Св. Атанасиј“, Бороец
Црква „Пророк Илија“, Јабланица, 1896
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“, Јабланица, 1976
Црква „Св. Мина, Виктор и Викентиј“, Јабланица, 1975
Црква „Св. Преполовение“, Јабланица, 2003
Црква „Св. Илија“, Јабланица, 1954
Црква „Св. Петка“, Јабланица, 2002
Црква „Св. Никола“, Јабланица, 1996
Црква „Св. Петка Римска“, Јабланица, 1994
Црква „Св. Недела“, Јабланица, 1997
3 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
Неолитска уметност

Неолит (ново – младо камено време, 12.000 – 3.000. години п.н.е.)
Младото камено време почнува со неолитската револуција на Блискиот Исток (тоа било време на последниот леден период во Европа). Климата северно од Алпите била како сега во Сибир и на Алјаска). Тоа траело повеќе илјади години и почнало околу 8.000 година п.н.е. кога луѓето по првпат успешно ги припитомиле животните и произвеле зрнеста храна. Тоа бил пат на премин од лов кон земјоделство. Номадскиот живот се заменува со седечки. Со новиот начин на живот во трајни селски заедници дошло и до нови пронајдоци: грнчарство, ткаење и предење. Основни модели на градежни конструкции се од дрво,тули и камен.
Од овој период познати се остатоци од многу импресивни скулптури на човечки глави строги поединечни обележја – „Јерихонски глави“, околу 7.000 години п.н.е., (череп обложен со обоен гипс со очи од школки).
Луѓето во неолитот верувале во духовите на предците и се верувало дека тие се наоѓаат во главата на човекот, која можела да го надживее телото и да ја задржи моќта над судбината на своите поколенија. Затоа тие требало да ги смируваат тие духови. Сочуваните глави биле „замки за духовите“.
Покрај верувањата во духовите на предците постоело и верување во анимизам – во секој предмет постоел дух. Во секодневниот допир со светот на духовите примитивниот човек не се задоволувал само со тоа што ќе врши обреди, туку чувствувал потреба својот однос да го изрази
со игри и слични драмски церемонии, ставајќи маски, а таа занесеност трае и до денешни денови.
Неолитскиот град Јерихон, во денешен Јордан, со кемени куќи и поплочени дворови е извонреден пример за висока развиеност на неолитските луѓе. Но одбранбените ѕидини и кули укажуваат на почетокот на судири меѓу луѓето.
Во Европа во тоа време се појавуваат мегалитски споменици направени од големи камени блокови наредени еден врз друг на суво (без малтер), од кои најпознат е Стоунхенџ во Англија. Стоунхенџ се состои од низа кемени блокови наредени кружно со остар во средината. Оријентиран е спрема страната на која се раѓа сонцето на денот на догоденицата (летен сонцестој, 21 јуни)
1 Поврзано
* Историја
* Праисторија
* Историја на уметноста
* Уметност
Црква „Св. Никола“ - Крапа

Свети Никола — главна селска црква во поречкото село Крапа.
Црквата е сместена во самото село. Поради запоставеноста и лошата состојба, црквата скоро и да не се приметува, освен по својата камбанарија.
1 Галерија
2 Поврзано
* Крапа
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Ропотовска парохија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Крапа

Успение на Пресвета Богородица — главна манастирска црква на новиот Крапски манастир во поречкото село Крапа.
Црквата е сместена на едно благо возвишување, од каде се пружа поглед на целото село. Самиот манастир, како и црквата, преовладуваат со својата бела боја во селото.
1 Историја
Црквата била изградена на место каде некогаш се наоѓала стара црквичка. Во 1960 година била осветена со т.н. мало осветување, додека на 24 јули 1977 година била осветена од страна на тивериополскиот епископ во својство на администратор на Преспанско-битолската епархија.
Била подигната благодарение на црковниот одбор во селото, предводен од селанецот Василко Петревски.
2 Галерија
3 Поврзано
* Крапа
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Ропотовска парохија
Крапски манастир

Крапски манастир — нов манастир во поречкото село Крапа.
Манастирската црква била прва подигната во текот на 1950-тите години, а на 24 јули 1977 година била осветена од страна на тивериополскиот епископ во својство на администратор на Преспанско-битолската епархија.
1 Градби во манастирот
Манастирскиот комплект е составен од: манастирската црква, манастирските конаци, како и други бројни помошни објекти.
1.1 Црква „Успение на Пресвета Богородица“
Црквата „Успение на Пресвета Богородица“ е главната манастирска црква во целиот комплекс, по која е и наречен целиот манастир.
Била подигната благодарение на црковниот одбор во селото, предводен од селанецот Василко Петревски.
2 Галерија
Аеродром Бад Гандерсхајм

Аеродром Бад Гандерсхајм (|Flugplatz Bad Gandersheim) — аеродром во близина на градот Бад Гандерсхајм, во јужниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Поврзано
* Сообраќај во Германија
* Список на аеродроми во Германија
Босанско Грахово

Босанско Грахово (српски, хрватски, босански: ''Bosansko Grahovo, Босанско Грахово'') — град во Босна и Херцеговина, дел од Кантон 10, кој пак е дел од Федерацијата Босна и Херцеговина. Босанско Грахово е центар на истоимената општина. Градот се наоѓа во близина на границата со Хрватска.
1 Демографија
Според пописот од 1971 година, општината Босанско Грахово имало население од 10,565, меѓу кои:
*10,110 Срби (95.69%)
*364 Хрвати (3.44%)
*14 Бошњаци (0.13%)
*37 Југословени (0.35%)
*40 др (0.37%)
Според пописот од 1981 година, општината имала население од 9,032 жители, од кои:
*7,739 Срби (85.68%)
*264 Хрвати (2.92%)
*5 Бошњаци (0.05%)
*952 Југословени (10.54%)
*72 други (0.79%)
Според пописот од 1991 година општината имала население од 8,311 жители, од кои:
*7,888 Срби (94.91%)
*226 Хрвати (2.71%)
*12 Бошњаци (0.14%)
*135 Југословени (1.62%)
*50 други (0.60%)
Според пописот од 2013 година, општината имала население од 2,449, од кои:
*2,028 Срби (82.8%)
*393 Хрвати (16%)
*6 Бошњаци (0.2%)
*22 други (0.9%)
2 Населени места
• Бастаси
• Босанско Грахово
• Црнац
• Црн Луг
• Долно Пеуље
• Долни Казанци
• Долни Тишковац
• Дулер
• Горно Пеуље
• Горни Казанци
• Грковци
• Исјек
• Јаруга
• Кесиќи
• Корита
• Лука
• Малешевци
• Мало Тичево
• Маринковци
• Мрачај
• Нуглашица
• Обљај
• Печенци
• Пеќи
• Преодац
• Пржине
• Радловиќи
• Ресановци
• Стожишта
• Угарци
• Уништа
• Велико Тичево
• Видовиќи
• Засеок
• Зебе.
3 Позначајни личности
* Драган Раца, кошаркарски тренер
* Ѓуро Пуцар, политичар
* Гаврило Принцип, убиец на Франц Фердинанд
* Ксенија Пајчин, пејач
* Милан Галиќ, фудбалер
4 Поврзано
* Кантон 10
* Градови во Босна и Херцеговина
Холцминден (округ)

Холцминден (|Holzminden) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со (од север надесно) окрузите Хамелн-Пирмонт, Хилдесхајм и Нортхајм и сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија (окрузите Хекстер и Липе).
1 Историја
Округот бил основан во 1833 година во рамките на Војводството Брауншвајг-Линебург. Бил преместен во пруската Покраина Хановер, како дел од размената на територии во 1942 година. Последната промена во територијата била во 1974 година.
2 Географија
Округот се наоѓа во Везерското Средногорје, помеѓу Хамелн и Гетинген. Реката Везер ја создава југозападната граница на округот и тече низ неговите северни делови.
3 Грб
Лавот е преземен од грбот на Грофовијата Еверштајн; грофовите владееле со областа во век и го основале градот Холцминден. Лентата долу ја претставува реката Везер.
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Слободни области, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
OneCoin

OneCoin е пирамидална шема која се промовира како криптовалута со приватен криптографски синџир. Оваа валута е промовирана од страна на оф-шор компанија ''OneCoin Ltd'' (Дубаи) и ''OneLife Network Ltd'' (Белиз), и двете предводени од Ружа Игнатова од Бугарија. OneCoin е опишан како Пирамидална шема, и поради тоа како е поставено и затоа што многу од луѓето кои се централни за OneCoin претходно биле вклучени во други такви измами.
1 Концепт
Според OneCoin, нејзината главна дејност е продажба на образовен материјал за тргување. Членовите се во можност да купат образовни пакети кои се движат од 100 евра за да се 118,000 евра. Секој пакет вклучува "жетони", кои може да бидат доделени за "ископување" на OneCoin-и. OneCoin се „ископуваат“ од опслужувачи на две локации, во Бугарија и во Хонгконг. Секое ниво (освен шест и седум) или пакет, дава нов образовен материјал, кој е плагијат од неколку извори. Компанијата и нејзините работодавци тврдат дека OneCoin не продава крипто валута, туку само образовен материјал. Сепак, во типичен состанок при OneCoin регрутирање, поголемиот дел од времето рекрутерите зборуваат за инвестирање во крипто валута и образовен материјал едвај се споменува.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Лупште

Свети Петар и Павле (позната и како Свети Петровица) — главна селска црква во поречкото село Лупште, сместена под селото.
Во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
1 Историја
Црквата не се знае точно кога е подигната, иако се верува дека е средновековна.
Според други извори била изградена во 1879 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Лупште
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
Teachhoot

Teachhoot (''се чита'': Тичхут) — семрежна образовна платформа за одржување на приватни часови со тутор во виртуелна училница и објава на образовни проблеми. Создадена и основана од Тошо Мицевски и Деан Живковски во Скопје, 2016 година.
Платформата нуди онлајн приватни часови по класичните предмети: математика, физика, хемија, англиски јазик, како и нови интересни предмети како: програмски јазици, творечко пишување, софтверски апликации.
Андалусиски пес

Андалусиски пес (француски: ''Un chien andalou'') - француски краток филм од 1929 година, во режија на Луис Буњел, кој е автор на сценариото, заедно со Салвадор Дали. Главните улоги во филмот ги играат: Пјер Бачеф и Симоне Мареил.
1 Содржина
Филмот започнува со сцената во која еден човек се бричи, а потоа со бричот го пресекува окото на една девојка. Во продолжение се редат бројни необични сцени: еден човек носи мала кутија и паѓа пред една зграда, а тоа го набљуудва една девојка, која го зема човекот во својот стан. Надвор, на улицата лежи пресечена дланка околу која се собрала група минувачи. Тогаш, доаѓа полицаец, кој ѝ ја дава кутијата со дланката на една млада девојка. Истовремено, во зградата, младиот човек се обидува да ја обљуби девојката, но таа успева да побегне. Тој ја брка девојката и тогаш се појавува друг човек во кој првиот пука со револвер. Во следната сцена, телото на убиениот лежи крај една река, а на крајот од филмот, младиот човек и девојката се прикажани на морскиот брег.
Во змејското гнездо

„Во змејското гнездо“ (кинески: 龍爭虎鬥) — американско-хонгконшки филм од 1973 година, во режија на Роберт Клаус, според сценариото на Мајкл Алин. Главните улоги во филмот ги играат: Брус Ли, Џон Саксон, Џим Кели, Ана Капри, Анџела Мао Јинг, Ши Кјен, Роберт Вол, Боло Јеунг, итн. Во 2004 година, филмот бил зачуван во Националниот филмски регистер на САД. „Во змејското гнездо“ претставува пресврт во пробивот на кунг-фу филмовите како посебен филмски жанр. Истовремено, тој е првиот американски кунг-фу филм.
1 Содржина
Ли (го игра Брус Ли) е борец од храмот на Шаолин кого учителот го испраќа на островот на Хан (го игра Ши), кој порано бил, исто така, борец од храмот, но подоцна ги посрамотил своите учители. За да го уништи криминалниот свет на Хан, Ли се пријавува на меѓународниот турнир по кунг фу што тој го организира на својот приватен остров. Заедно со него, на турнирот учествуваат и двајца американски борци Ропер (го игра Саксон) и црномурестиот Вилијамс (го игра Кели). Во својата прва борба, Ли го убива соработникот на Хан, Охара (го игра Вол). Една ноќ, Ли оди во обиколка на островот, а утредента Хан сурово ги казнува своите стражари поради нивната небрежност. Исто така, тој го обвинува Вилијамс за инцидентот и потоа, борејќи се со него, го убива. Потоа, Хан му ги покажува на Ропер своите тајни простории во кои произведува опиум и држи во заробеништво грабнати млади девојки и бројни скитници. Хан се обидува да го поткупи Ропер, но тој ја одбива неговата понуда. Истовремено, Ли влегува во тајните простории, но паѓа во стапица и стражарите на Хан успеваат да го заробат. За казна, утредента, Хан наредува да се борат Ли и Ропер, но Ропер ја одбива борбата, по што е принуден да се бори против најсилниот борец на Хан, Боло (го игра Јеунг). Ропер го победува Боло, Ли се бори со Хан, а во исто време се ослободуваат заробениците на Хан кои ги напаѓаат неговите стражари. Додека трае масовната борба во дворот на палатата, Ли оди во потера на Хан, кој се крие во палатата. На крајот, тој го пронаоѓа Хан и го убива.
Црква „Св. Александар“ - Белица

Свети Александар — христијански храм, гробјанска црква на кичевското село Белица.
Црквата е сместена во јужниот дел на селото, на рид, во обраснат шумовит предел. Црквата е многу стара и е изградена на темели на постар објект. Таа е една од ретките што се посветени на светиот маченик Александар Римски, кој маченички пострадал токму во Македонија. Во црквата е регистриран археолошки објект. Во 1912 година, при расчистувањето на просторот од источната страна на црквата бил откриен гроб во кој имало сребрени монети што биле однесени од тогашниот српски началник.
Според преданија, тука се смета дека се наоѓаат моштите на свететоц Александар. Во еден дел од црквичето има камен со латински натпис.
1 Поврзано
* Трета кичевска парохија
* Белица
* Св. Александрија - археолошко наоѓалиште во црквата;
* Црква „Св. Ѓорѓи“- селската соборна црква;
Александар Стеванов

Александар Стеванов, роден на 13 април 1984 година во Штип, е вљубеник во деветтата уметност и македонски стрип-автор. Претежно пишува сценарија за кратки стрипови и се занимава со летеринг и дизајн, но има искуство и со цртање. Стеванов по образование е лекар, а со стрип, како автор, почнува посериозно да се занимава од 2010 година, по една случајна виртуелна средба со сликарката Весна Ничевска. Досега има објавувано во повеќе домашни и странски списанија, меѓу кои „Синдром“, „Стрип творец“, „Чивилук“, „Македонска Ризница“, „Comix“, „Zona Gráfica“, „Parabellum“, „Vojvođanski strip“ и „Ras comic“, а се потпишува и како комплетен автор на стрипот/сликовницата „Девојче на Месечината“ во издание на „Стрип квадрат“ од Скопје.
Стеванов редовно учествува на меѓународните стрип-фестивали кои се одржуваат во регионот и пошироко, како и на домашните манифестации и групни стрип-изложби, меѓу кои „Македонскиот стрип денес“, „Деветта димензија“, „Фантастика, научна фантастика, митови и легенди“, „Скопје стрип фест“ и други. Тој е добитник на десетина награди, од кои најзначајна е онаа за најдобар балкански стрип-сценарист, освоена на седумнаесеттата Балканска смотра на млади стрип автори, одржана во 2015 година во Лесковац, Србија и на признанието за развој и афирмација на стрипот во Македонија „Љупчо Филипов“. Добитник е и на второ место, две трети места, две специјални награди, на една награда за уметнички израз и на награда за сценарио доделени на Меѓународниот стрип салон во организација на Стрип центар на Македонија со седиште во Велес, на трето место за стриповскиот фонт „Ботин“, освоено на уругвајскиот натпревар „ТипоТајп аворд“, а меѓу тројцата најдобри влегува и на стрип-конкурс распишан во 2017 година од страна на Американско катче - Штип.
Стеванов има работено како дизајнер и летерер на неколку стрип-албуми, меѓу кои „Витези од соседството“ на тандемот Дарко Богданов и Јордан Коцевски и на графичкиот роман „Dan Fadil, Book one: First Light“ во издание на шкотската издавачка куќа „Komic Brew“. Како графички уредник Стеванов се потпишува и на стрип-албумите „Итар Пејо 2“ на Диме Иванов - Димано, „Цар Гаврил Радомир“ на Миле Топуз, „Убавите нешта“ на Раде Дичоски и „Зад црното сонце“ на Срѓан Николиќ - Пека, сите во издание на СЦМ-Велес. Тој е автор на половина дузина стриповски фонтови, дел од кои употребени во стрип-албумите „Војдан“, „Бесмртните“ и „Чуварите на вечната светлина“, како и во два броја на магазинот „Стрип творец“, а свој скромен придонес како летерер односно како дизајнер има дадено и за албумите „Dominos, No. 1“ и „Мрак Хумор Тишина“.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Белица

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во селото Белица.
1 Местоположба
Црквата е сместена во јужниот дел на селото, на една височинка која што доминира во околината.
2 Историја
Црквата била изградена кон крајот на век.
Црквата е изградена во 1867 година, а иконостасот и иконите потекнуваат од 1909 година. Во 2017 година биле прославени 150 години од изградбата на црквата со голема манифестација.
По повод одбележувањето на 150-годишнината од изградбата на црквата, истата била обновена, при што бил уреден самиот објект, помошните објекти во дворот, камбанаријата и самиот двор на црквата.
3 Иконостас
Во црквата се наоѓаат шест икони од познатиот мајстор Дичо Зограф.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Трета кичевска парохија
* Белица
Купрес

Купрес (српски, босански, хрватски: ''Kupres, Купрес'') — гратче и седиште на истоимената општина во Кантон 10, Федерација Босна и Херцеговина, Босна и Херцеговина.
1 Местоположба
Купрес се наоѓа на 43 км од Ливно, од Мостар,143 км од Сараево, 123 км од Бања Лука и од Сплит. Купрес се наоѓа на 1200 до 1150 метри надморска височина и има просечни 55 дена снег во годината.
2 Демографија
2.1 Етничка структура
Пред војната во 1992 година, гратчето имало српско и хрватско население. После војната гратчето останало претежно хрватско, а Србите се преселиле во новата српска општина Купрес-Република Српска во Република Српска.
Според пописите од 1991 и 2013 година, општината го имала следиов етнички состав:
1991, 2013
9,618 вкупно, 5,057 вкупно
2.2 Религија
Според пописот од 2013 година, верскиот сооднос е:* Католици- 4476
* Православни - 165
* Муслимани - 130
* Агностици - 1
*Атеисти - 5
3 Образование
Во гратчето има едно основно училиште и две средни.
Лицето на подот од барот (филм од 1914)

Лицето на подот од барот (англиски: ''The Face on the Bar Room Floor'') - американски филм од 1914 година, во режија на Чарли Чаплин, делумно заснован врз истоимената поемата на Хју Антоан Д'Арси од 1887 година. Чаплин, исто така, ја игра и главната улога, а покрај него во филмот настапуваат и Сесил Арнолд, Џес Денди, Вивиен Едвардс, Едвард Нолан и Чарлс Бенет.
1 Содржина
Еден скитник (го игра Чаплин) влегува во бар и бара од гостите да го почестат една пијачка, со ветување дека ќе им ја раскаже својата животна приказна: Тој бил прилично успешен сликар, но еден ден се вљубил во девојката Медлин (ја игра Арнолд), која му служела како модел. Меѓутоа, неговата среќа траела кратко, зашто еден ден, додека изработувал портрет на еден познаник (го глуми Денди), во ателјето дошла Медлин, која се зближила со него. Еден месец подоцна, Медлин заминала со човекот, оставајќи му само писмо на сликарот. Очаен од загубата на саканата девојка, тој го уништил портретот, а потоа постепено пропаѓал во беда. По една година, седејќи на една клупа како скитник, тој повторно ја видел Медлин, со нејзиниот сопруг и со неколку деца. Тоа го разочарало уште повеќе и така станал алкохоличар. Откако им ја раскажува приказната, тој бара креда и безуспешно се обидува да го нацрта лицето на Медлин на подот од барот, потоа започнува тепачка со присутните во барот и најпосле, паѓа на подот во бесознание.
Апетит

Апетитот — желбата за јадење храна, понекогаш поради глад. Привлечноста на храната може да го стимулира апетитот дури и кога гладот е отсутен. Апетитот постои во сите повисоки животни форми, и служи за регулирање на соодветниот внес на енергија за одржување на метаболичките потреби. Тоа е регулирано со тесното заемно дејство помеѓу дигестивниот тракт, масното ткиво и мозокот. Апетитот има врска со однесувањето на секој човек. Апетитивните и консумирните однесувања се единствените процеси кои вклучуваат внесунање на енергија, додека сите други однесувања влијаат врз ослободувањето на енергија. Кога се нагласува, нивото на апетитот може да се зголеми и да резултира со зголемување на внесот на храна. Намалена желба за јадење се нарекува анорексија, додека полифагија (или "хиперфагија") е зголемена желба за јадење. Кога апетитот не е регулиран, придонесува за анорексивна нервоза, булимија нервоза, кахексија, прејадување и пореметување во исхраната.
Црква „Св. Атанасиј“ - Прострање

Свети Атанасиј — помала селска црква во селото Прострање.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во близина на селото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1970-тите години на темели од стара црква.
3 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Трета кичевска парохија
* Прострање
Црква „Св. Богородица“ - Прострање

Света Богородица — помала селска црква во селото Прострање.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на билото на Илинска Планина.
2 Историја
За црквата нема податоци кога е градена.
3 Архитектура
Претставува стара градба. Кровната конструкција е поправана и е од лим.
4 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Трета кичевска парохија
* Прострање
Црква „Св. Петка“ - Прострање

Света Петка — помала селска црква во селото Прострање.
1 Местоположба
Црквата е сместена на самото сретсело во Прострање.
2 Историја
Црквата била подигната во 1920 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Трета кичевска парохија
* Прострање
Путер

Путер или маст — млечен производ што се добива со матење на слатка и кисела павлака. Путерот произведeн од кисела палака мора да мириса на диецетил, а слаткиот путер мора да има вкус на павлака. Путерот е хранлив додаток на храната, но во поголеми количевства лошо влијае врз здравјето на луѓето со тоа што го зголемува холестеролот.
1 Производство
Путерот порано се произведувал во дрвени садови за матење, а од 1878 година, по појавата на сепараторите, започнало масовното производство на путер. Павлаката се вбризгува во сад за матење, каде што се подготвува со силно мешање. Во текот на мешањето се соединуваат ситните делови на маста. Путерот произведен во индустриски погони може да содржи 2% сол и може да се обои со природни бои. Добриот путер има посебен мирис и вкус, а вкусот зависи од исхраната на кравата чие млеко се користи.
2 Складирање и чување
Путерот се чува до 14 дена на температура до +5 °C, а подолго од 14 дана на температура до -20 °C.
3 Путерот како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Путер“ (''Butter'') - песна на американската рап-група ''A Tribe Called Quest'' од 1991 година.
Кичевско архијерејско намесништво

Кичевско архијерејско намесништво — архијерејско намесништво, едно од петте намесништва при Дебарско-кичевската епархија, а го носи називот според градот Кичево во кое се наоѓа седиштето. Соборен храм и седиште на Кичевското архијерејско намесништво е храмот „Свети апостоли Петар и Павле“ во Кичево. Ова намесништво е составено од 5 парохии со 92 изградени цркви (ако се земат оние кои се изградени по 2017 година ќе бидат околу 95). Кичевски архиерејски намесник е протоерејот Стевчо Тошевски, а старешина на Соборниот храм: „Свети апостоли Петар и Павле“ е ерејот Александар Матески.;Парохии.
Намесништвото е составено од 5 парохии со одлука број 65 од 11.II.2011 година, а со важност од 01.III.2011 година, а тоа се:
*Прва кичевска парохија - седиште во храмот „Свети апостоли Петар и Павле“ - Кичево (парохиски свештеник - ереј Александар Матески);
*Втора кичевска парохија - седиште во храмот „Свети апостоли Петар и Павле“ - Кичево (нема парохиски свештеник);
*Трета кичевска парохија - седиште во храмот „Свети апостоли Петар и Павле“ - Кичево (парохиски свештеник - протоереј Стевчо Тошевски);
*Четврта кичевска парохија - седиште во храмот „Свети апостоли Петар и Павле“ - Кичево (парохиски свештеник - ереј Ристо Камбуроски);
*Петта кичевска парохија - седиште во храмот „Свети апостоли Петар и Павле“ - Кичево (нема парохиски свештеник).
Оваа парохија моментално ја опслужуваат тројца свештеници: протоереј Стевчо Тошевски, ереј Ристо Камбуроски и ереј Александар Матески. Има и уште еден свештеник без парохија, а тоа е ереј Александар Крстаноски, којшто е доктор на науки и моментално е доцент на Православниот богословски факултет.
1 Официјална страница
Официјална Facebook страница на Кичевското архиерејско намесништво е: .
Наташа Петровска

Наташа Петровска (родена на во Битола) — градоначалник на Општина Битола од 2017 до 2021 година.
1 Животопис
Наташа Петровска е родена на 18 декември 1971 година во Битола. Има завршено основно образование во ОУ „Д-р Трифун Пановски“ - Битола, и средно во гимназијата „Јосип Броз Тито“. Таа е дипломиран професор по математика на Природно-математичкиот факултет во Скопје при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“. Подоцна, таа станала магистер по менаџмент на човечки ресурси при Универзитет за туризам и менаџмент во Скопје. Таа станала вработена како професор почнувајќи од 1995 во СОТУ Ѓорги Наумов - Битола, со дополнување на часови и во економското „Јане Сандански“ веќе четири години. Работела и пет години во Приватна гимназија - Битола. Таа е сопруга и мајка на две деца.
2 Личен живот
Потекнува од семејство каде најзастапена како професија е учителствувањето и музиката. После војната нејзиниот дедо образувал низа возрасни кои станале наставници во Битола, а нејзина посебна гордост е брилјантната интерпретација на ''Битола Бабам Битола'' од нејзиниот чичко Добри Ставрески.
Пред да стане градоначалник, Петровска била член на ИО на ОО Битола во два мандати, член на ИО на СДСМ Македонија 4 години и координатор на советничката група на СДСМ во Советот на Општина Битола.
На локалните избори 2017 година, избрана е за градоначалник на Општина Битола со освоени 33.133 гласови од вкупно 83.692 гласачи во општината, или 59,77%.
Могилечки манастир

Могилечки манастир — нов манастир во поречкото село Могилец.
Манастирската црква започнала да се гради во 2005 година.
1 Градби во манастирот
Манастирскиот комплект е составен од: манастирската црква, манастирските конаци, како и други бројни помошни објекти.
1.1 Црква „Успение на Пресвета Богородица“
Црквата „Воскресение Христово“ е главната манастирска црква во целиот комплекс, по која е и наречен целиот манастир.
Фуншал

Фуншал е најголемиот град, седиштето на општината и главниот град на Мадејра, кој граничи со Атлантскиот Океан. Градот има население од 111.892 жители, што го прави шестиот по големина град во Португалија, и е главен град на Мадејра повеќе од пет века. Поради својата висока културна и историска вредност, Фуншал е една од главните туристички атракции во Португалија. Тој е исто така популарен како одредиште за новогодишната ноќ, и е водечко португалско пристаниште за крузерските патувања.
Името е од португалскиот зборот '' funcho '' '(' 'fennel' ') и наставката' '' -al '' ', за да означи " насади на див копер "''.