Лангдок-Русијон

Лангдок-Русијон (|Languedoc-Roussillon; |Lengadòc-Rosselhon; |Llenguadoc-Rosselló) е еден од 27-те региони во Франција. Се состои од пет департмани, и од едната страна се граничи со француските области Прованса-Алпи-Азурен Брег, Рона-Алпи, Оверњ, Југ-Пиринеи, а од другата страна со Шпанија, Андора и Средоземното Море.
1 Географија
Регионот е составен од следниве историски покраини:
*68,7% од Лангдок-Русијон е дел од историската покраина Лангдок: департманите Еро, Гар, Од, крајниот југ и крајниот исток на Лозер, и крајниот север на Источни Пиринеи. Поранешната покраина Лангдок исто се протега и во регионот Југ-Пиринеи тука вклучувајќи ја и поранешната престолнина на Лангдок - градот Тулуза.
*17,9% од Лангдок-Русијон е поранешната покраина Жеводан: департманот Лозер. Мал дел од поранешниот Жеводан се протега во денешниот регион Оверњ.
*13,4% од Лангдок-Русијон, сместено претежно во јужниот дел на регионот, зафаќаат групата историски каталонски ''земји'' (''pays''): Русијон, Валеспир, Конфлен, Капсир, и Серданија, сите вклучени во департманот Источни Пиринеи. Овие земји биле дел од старорежимската покраина Русијон.
2 Историја
Во минатото, во регионот живееле Келти,. Кон крајот на III век п.н.е. келтскиот народ Волки, се населил во регионот од Рона до Гарона, од Севените до Пиринеите. Нивни престолнини биле градовите Тулуза и Ним. Од I век п.н.е. тие станале сојузници на Римјаните.
На почетокот на V век, прво Вандалите ја нападнале покраината, а потоа тука се населиле Визиготите. Регионот останал под визиготска власт исто како и Шпанија сè до нивниот пораз од страна на Маврите во 719 година.
Регионот бил освоен од Карло Велики и бил вклучен како дел од кралството на Аквитанија создадено во 778 година. По смртта на Карло Велики, оваа широка област на целиот југ на Рона сè до Атлантикот му паднала во наследство на неговиот син Луј Побожниот во 781 година. Раководењето со земјата им била доверена на грофовите од Тулуза.
Во текот на феудалниот период се случила една голема политичка фрагментација. Имено, грофовиите на Русијон и на Серданија потпаднале под кралството Арагон, додека Долен-Лангдок преминал под властa на династијата Тренкавел и нивните соперници, грофовите на Тулуза.
Ремон IV наречен Ремон од Сен-Жил (1042-1115) со брак ја достигнал својата цел за обединување на помалите господарства, зголемувајќи ја својата држава со тоа што ги презел под своја власт грофовствата на Руерг, Ним, Нарбона, Жеводан, Агд, Безје и на Изес.
Борбата против катарството и катарската крстоносна војна довела до згаснување на династијата на грофовите на Тулуза. Покраината била соединета со кралството на Франција во 1271 година. Оттогаш е создаден кралскиот Лангдок кој постоел сè до Француската револуција.
Со договорот од Корбеј во 1258 година регионот бил поделен. Планинскиот масив на Корбјерите образувало граница меѓу кралството на Франција и кралството Арагон.
Во 1659 година, со Пиринејскиот договор грофовијата Русијон и северниот дел на Серданија биле припоени кон кралството Франција.
3 Политика
На регионалните избори во март 2004 година, градоначалникот на Монпелје Жорж Фреш, припадник на социјалистите победил на изборите, а потоа по негова иницијатива, знамето на регионот со крстот на Лангдок како и знамето на Русијон („Сенјерата“), било заменето со ново на кое не стоеле симболите на поранешните покраини. Задржани биле само боите (црвена и жолта), кои биле воедно и бои на Лангдок и на сите територии од поранешната Арагонска круна. Жорж Фреш исто имал намера да го смени и името на регионот, за да го избегне дуалитетот (Лангдок наспроти Русијон) и да го зајакне единството, односно целината. Тој сакал регионот да се нарече („Септиманија“).
Септиманија било името со кое Римјаните при крајот на Римското Царство ја именувале областа која приближно одговарала на денешниот регион Лангдок-Русијон (без Жеводан), и било користено во раниот среден век. Регионалниот совет дури и почнал и нашироко да го користи ова име. Сепак, градоначалникот уште веднаш се судрил со широка опозиција во однос на ова прашање, особено меѓу Каталонците во Источни Пиринеи кои ценеле дека името „Септиманија“ може да му наштети на каталонскиот идентитет, а воедно да наштети и на двојниот културен идентитет присутен во Лангдок-Русијон. Згора на тоа, старата Септиманија не се поклопувала точно со актуелните граници на Лангдок-Русијон, особено со фактот дека во неа не бил вклучен Жеводан кој пак е сегашниот департман Лозер.
Оваа опозиција, заедно со нивните собрани потписи на Каталонците како и јавниот протест на кои присуствувале околу демонстранти во Перпињан, на 8 октомври 2005, го натерале Жорж Фреш да се откаже од промена на името на регионот.
Од друга страна, каталонските националисти во Русијон би сакале департманот Источни Пиринеи да се отцепи од Лангдок-Русијон и да стане свој независен регион кој би се нарекувал Северна Каталонија („''Catalunya Nord''“), како дел од каталонските земји (''Països Catalans''). Оваа идеја нема народна поддршка.
3.1 Административна поделба
Регионот Лангдок-Русијон е составен од 5 департмана:
* Од, чиј главен град е Каркасон
* Гар, чиј главен град е Ним
* Еро, чиј главен град е Монпелје
* Лозер чиј главен град е Манд и
* Источни Пиринеи чиј главен град е Перпињан.
Главен град на регионот е Монпелје, кој воедно е главен град и на департманот Еро.
Најгусто населена општина е Монпелје во департманот Еро со ( жители), а најмалку населена е Конет-сир-Локе во департманот Од (брои само 5 жители).
Најголема по површина е општината Нарбон во Од ( хектари) а најмала е Мон-Луј во Источни Пиринеи (39 хектари).
3.2 Лого
Логото на Регионалниот совет, од 2005 година до денес, претставува седум сонца обединети во едно. Тие го симболизираат движењето, иднината и светлината. Мотивот на 7-те сонца на логото е на црвена основа заедно со натписот „Регион Лангдок-Русијон".
4 Култура
4.1 Јазик
Пред XX век, во Лангдок се зборувало на окситански јазик, додека пак во Русијон се зборувало на каталонски. И двата јазика постепено биле заменети со францускиот. Последните години се прават напори да се оживеат и двата јазика преку разни проекти и иницијативи како што е Ла Бресола.
4.2 Книжевност
Окситанската книжевност — наречена воедно и Провансалска книжевност — е збир текстови напишани на окситански јазик во област која денес е Јужна Франција. Оваа книжевност е позната по својата поезија од XI и XII век – поезија на трубадурите – која била инспирација за поетската литература низ цела средновековна Европа.
4.3 Знаменитости
* Јужен канал, кралскиот канал на Лангдок
* Пон ди Гар
* Градот Каркасон
* Опатија на Свети Гилхем Пустиник.
* Средоземниот морски брег долг 214 километри.
* Маре Нострум, големиот аквариум во Монпелје, кој се наоѓа во квартот Одисеум
* Сиквариум, аквариумот во Гро-ди-Роа
* Амазонската стаклена градина - Зоолошки парк Лунаре во Монпелје
* Африкански резерват во Сижан
* Парк на волците во Жеводан