procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Пантелејмон“ - Брест

Свети Пантелејмон — главна манастирска црква на Брестечкиот манастир во штипското село Брест, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на половина пат кон селото Брест од исклучувањето од регионалниот пат 1204, сместена од неговата десна страна.
Во 2020 година била издадена „Процена на загрозеноста од елементарни непогоди кај православните верски храмови во општина Штип“ од страна на Центарот за управување на кризи и Универзитетот „Гоце Делчев“ во која се вели дека црквата врз основа на својата градба, местоположба и околина е загрозена од појава на пожари.
2 Историја
Според Археолошката карта на Македонија, оваа црква била подигната на постари темели во 1923 година, откако на нејзино место се наоѓа истоимената средновековна црква.
Според податоците на Брегалничката епархија, црквата била изградена во 1994 година и била осветена истата година на 15 мај од страна на митрополитот Брегалнички г. Стефан.
3 Галерија
4 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Осма приградска парохија
* Брест
Магдалена Бојмалиева

Магдалена Глигорова Бојмалиева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
По директива на Партијата во текот на 1942 година прифатила да работи во една младинска група на собирање народна помош. Растурала летоци, собирала оружје, парична и друга помош за потребите на НОВ. Во декември 1943 година од бугарската полиција
била задржана во полицискиот участок во Гевгелија. Во септември 1944 година стапила во единиците на НОВ. По кратко време била вратена на работа во заднината.
2 Поврзано
* Ристо Бојмалиев
* Анета Бојмалиева
Стева Бојкоска

Стева Кирова Бојкоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941 година.
1 Животопис
Учествувала во НОД во родниот град од 1941 година како член на воспитна скоевска група, а со формирањсто на партизанскиот одред „Димитар Влахов“ 1942 година - септември, станала член на пододборот на националниот фронт. Кон крајот на 1942 година станала член на СКОЈ. Во мај 1944 година се приклучила на единиците
на НОВ. Најпрво во Зборско (Егејска Македонија), во резервниот баталјон на Втората македонска ударна бригада, а од август 1944 година, преминала во единиците на Петтата прилепска бригада. Била оставена во базата Кадици, Велешко, за работа во заднината со младината и за мобилизација на борци. Истовремено била ангажирана на работа на партиската техника. Во септември 1944 година станала член на ОК СКОЈ за Велешката околија. Работела во селото Чашка на формирањето НОМС и СКОЈ. Носител е на Партизанска споменица 1941.
Хибрис

Хибрис (|ὕβρις) — тоа означува наперченост и надменост, неповрзаност со стварноста, преценување на сопствената положба и навреда кон боговите, што води до последователна казна и пораз. Во Стара Грција, хибрисот значи да се однесувате како да сте над боговите или да заборавите да им се заблагодарите за нивната помош. Се сметало за најлош прекршок и водело до најлоши казни и уништување.
1 Во совремието
Денес, хибрисот значи да се биде премногу горд и надмен. Се нарекува и „гордост што заслепува“ затоа што ги тера луѓето да се однесуваат глупаво и да го пренебрегнуваат здравиот разум.
2 Поврзано
* Гордост
* Нарцизам
Пекол (пештера)

Пеколната пештера е карстна пештера во населбата Залог при Шемпетру во Словенија.
1 Име
Низ Словенија има многу ороними, регионални имиња и микротопоними наречени ''пекел'' или „пекол“. Во народната географија, името се користело за метафорично да се означат провали, пештери, шахти и други тесни, темни места.
Други приказни за потеклото на името велат дека се сметало дека една од карпите близу до влезот личи на Ѓаволот или дека топлата водена пареа што излегува од пештерата во зима имала морничав ефект.
2 Опис
Пештерата е долга 1159 метри и има две нивоа. Има и поток што минува низ долниот дел на пештерата, и излегува како подземен водопад. Горниот дел од пештерата е сув, но полн со пештерски формации.
3 Историја
Пештерата е стара повеќе од три милиони години. Наоди на човечки коски во пештерата докажуваат дека пештерата била користена како засолниште од раните жители на Европа. Дрвени пешачки мостови биле поставени во пештерата во 1860 година, правејќи ја достапна за посетителите. Пештерата станала попозната помеѓу 1860 и 1870 година, кога била истражена од Антон Франц Рајбеншух, професор од Грац. Исто така, кон крајот на 19 век пештерата била истражена од Иван Кач, општински секретар во Жалец.
Спелеологот Антон Сува починал во пештерата во 1969 година. Во 1972 година пештерата била отворена за јавноста. и следната година ја посетиле 25.000 луѓе. Со пештерата управува локалното туристичко здружение од 1972 година.
Брестечки манастир

Брестечки манастир — манастир во близина на штипското село Брест.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на половина пат кон селото Брест од исклучувањето од регионалниот пат 1204, сместена од неговата десна страна.
2 Историја
За манастирот нема зачувани писмени споменици, но постоел уште пред доаѓањето на Турците на Балканот. Пред крајот на XIV век бил запален и срушен од турскиот башибозук.
Во периодот помеѓу 1905 и 1915 година, манастирот има своја преродба, кога повторно бил подигнат и обновен на старите темели од семејството Жабојанови од селото Танатарци. Сепак, со текот на времето повторно пропаднал.
По трет пат бил обновен и изграден на истите темели, откако на 5 септември 1993 година бил поставен камен-темелникот. На 15 мај 1994 година била организирана голема свеченост за осветување на манастирот од страна на митрополитот Брегалнички г. Стефан.
3 Градби во манастирот
Манастирот е составен од една црква, конак, трпезарија и помошни објекти.
Чешмата во кругот на манастирот е изградена во 1928 година, а постарите луѓе тврдат дека студената вода од оваа чешма е лековита и света вода за очи.
3.1 Црква „Св. Пантелејмон“
За црквата постојат различни податоци кога била подигната.
4 Галерија
Дилитиум

Дилитиум, Li<sub>2</sub>, е силно електрофилна, двоатомска молекула која содржи два атоми на литиум ковалентно поврзани заедно. Li<sub>2</sub> е забележан во гасната фаза. Има редослед на врска од 1, меѓунуклеарно раздвојување од 267,3pm и енергија на врската од 102kJ/mol или 1,06eV во секоја врска. Електронската конфигурација на Li<sub>2</sub> може ад се запише како σ<sup>2</sup>.
Да се биде трета најлеснастабилна неутрална хомонуклеарна двоатомска молекула (по диводород и дихелиум ), дилитиумот е исклучително важен модел систем за проучување на основите на физиката, хемијата и теоријата на електронската структура.
Тоа е најтемелно карактеризираното соединение во однос на точноста и комплетноста на емпириските криви на потенцијална енергија на неговите електронски состојби. Аналитичките емпириски криви на потенцијална енергија се конструирани за X-состојба, a-состојба, A-состојба, c-состојба, B-состојба, 2d-состојба, l-состојба, E-состојба] и E-состојба, Најсигурните од овие криви на потенцијална енергија се од видот Морзеовиот потенцијал (видете ги записите во табелата подолу).
Потенцијалите на Li <sub>2</sub> често се користат за извлекување на атомските својства. На пример, вредноста на C<sub>3</sub> за атомски литиум извлечена од потенцијалот А-состојба на Li <sub>2</sub> од Ле Рој и соработниците е попрецизна од која било претходно измерена јачина на атомски осцилатор. Оваа јачина на литиумскиот осцилатор е поврзана со животниот век на радијацијата на атомскиот литиум и се користи како репер за атомски часовници и мерења на основни константи.
Енергетско ниво, Спектроскопски симбол, Симбол на терминот, Должина на врската (pm), Енергија на дисоцијација (см<sup>−1</sup>), Врзани нивоа на вибрации, Наводи
1 (земја), X, 1<sup>1</sup>Σ<sub>g</sub><sup>+</sup>, 39,
2, a, 1<sup>3</sup>Σ<sub>u</sub><sup>+</sup>, 11,
3, b, 1<sup>3</sup>Π<sub>u</sub>,
4, A, 1<sup>1</sup>Σ<sub>g</sub><sup>+</sup>, 118,
5, c, 1<sup>3</sup>Σ<sub>g</sub><sup>+</sup>, 104
6, B, 1<sup>1</sup>Π<sub>u</sub>, 118
7, E, 3(?)<sup>1</sup>Σ<sub>g</sub><sup>+</sup>,
Анета Бојмалиева

Анета Мицо Бојмалиева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941 година.
1 Животопис
За член на КПЈ била избрана во 1939 година. Во 1941 година станала член на Комисијата за работа со жените и формирала симпатизерски грyпи со кои собирала народна помош. Била врска на партиската организација во селото со Месниот Комитет КПМ - Гевгелија. Од 15 септември до 1 декември, била секретар на партиската организација во Негорци. Во нејзиниот дом била направена специјална скривница во која се чувала собраната народна помош во храна и облека и од тука се носела во партизанската база на одредот „Сава Михајлов“. Кај неа често престојувале илегалци и борци и била врска со одредот „Сава Михајлов“. Од бугарската полиција на двапати била затварана и сослушувана. Во декември 1943 година била затворена заедно со неколку месечното бебе и била одведена во Централниот затвор во Скопје, но по еден месец била ослободена. Во август 1944 година била избрана е за член на МК КПМ, а во септември ѝ на Народно-ослободителниот одбор во Негорци. Носител е на Партизанска споменица 1941 и повеќе одликувања.
На 28 декември 1943 година од страна на бугарската фашистичка жандармерија биле уапсени повеќе лица, од селата во гевгелиска општина. Овој настан Анета Бојмалиева го опишува во своето сведоштво:
2 Поврзано
* Ристо Бојмалиев
* Магдалена Бојмалиева
Револуционерен фронт (Шведска)

Револуционерниот фронт (шведски: Revolutionära fronten) — крајно левичарска екстремистичка политичка и милитантна мрежа во Шведска. Целта на РФ била да го разбие сегашното општество преку револуција и да создаде социјалистичка држава. Групата се борела против фашизмот, расизмот, сексизмот и капитализмот и водела кампања преку насилни дејствија.
1 Организација и активности
Револуционерниот фронт бил формиран во 2002 година од Џоел Бјурстромер Алмгрен и други. Таа група била формирана по немирите во Гетеборг во 2001 година и имала врски со шведската АФА. Стратегијата и тактиката на организацијата била инспирирани од британското движење Антифашистичка акција. Во 2014 година Алмгрен бил осуден на пет години затвор за прободување на неонацист во грб за време на насилните немири во Стокхолм во декември 2013 година. Во септември 2015 година организацијата се распуштила.
2 Поврзано
* Антифашизам
* АФА
Црно Езеро (Словенија)

Црно Езеро (1.319 метри) е најниско поставено езеро во Триглавската долина на езерата, која е дел од Јулските Алпи во Словенија. Езерото го добило името по своето место, кое се наоѓа во басен во средината на шумата, и се протега до самиот раб на карпата Комарча. Поради својата релативно ниска надморска височина, тоа е најтопло од Триглавските езера. На површината, температурата во лето изнесува 9°C, додека во зима е 3°C. Тоа е долго 150 м, широко 80 м и длабоко до 6 м. Во него живее Алпски тритон, ендемичен за Алпите.
Златарна Цеље

Златарна Цеље - словенечка златара лоцирана во Цеље. Околу 70% од нивниот бизнис е од продажба на накит и златни шипки, а компанијата исто така произведува и стоматолошки легури и индустриско злато. Салоните на Златарна Цеље се главно лоцирани во Словенија и земјите од поранешна Југославија. Денес, компанијата ги продава своите производи под имињата на брендовите Златарна Цеље и Ленција, од кои последната има колекција со словенечката скијачка Тина Мазе. Исто така, инвестирале во изградбата на хотелот БТЦ Сити во Љубљана.
1 Историја
Џузепе Пакијаф, италијански златар, отворил работилница со 100 вработени во Габерје, Цеље во 1921 година со двајца браќа, Алојз и Иван Кнез. По Втората светска војнановата влада ги конфискувала половина од акциите на компанијата од наследникот на Пакијаф. Недолго потоа владата ги национализирала акциите и на Иван Кнез. Во 1963 година компанијата била под раководство на Општинскиот народен комитет (ОНК) Цеље, и продолжила да работи како занаетчиско претпријатие, кое потоа било трансформирано во индустриско претпријатие Златарна Цеље. Со текот на времето компанијата станала една од најважните компании во секторот и во овој дел од Европа извозувајќи производи во Европа, Северна Америка, Австралија и Азија. Во 1974 година компанијата достигнала годишен извоз од 1 милион долари.
По осамостојувањето на Словенија, Златарна Цеље била во финансиска неволја, најмногу поради загубата на југословенските пазари, но и поради неефикасноста и лошиот маркетинг. Во 1997 година компанијата банкротирала, но пред да мора да го затвори бизнисот, била спасена од Ауродент, една од нивните подружници. Во 1999 година, бизнисот бил преземен од семејството Албрехт преку компанијата AЛ, која обезбедила капитал за успешно лансирање на брендот. Бојан Албрехт поседува 55% контролен удел во корпорацијата, и е претседател на одборот.
По деловниот преглед на компанијата во 2011 година, здружението Светски совет за злато ја додале Златарна Цеље на списокот на доверливи трговци со злато. Златарата соработува и со словенечката скијачка Тина Мазе на колекцијата накит „Ленца“ од 2008 година. Во 2012 година, Златарна Цеље инвестирала во изградбата на хотелот БТЦ Сити, што е нивен најголем потфат.
Тобија Лионели

Тобија Лионели (1647 г-17 октомври 1714) бил словенечко-италијански проповедник и писател во периодот на барокот. Неговите проповеди имале пресудна улога во афирмацијата на словенечкиот јазик. Тој бил познат и по неговото монашко име Јанез Светокришки.
1 Живот
Лионели бил роден од мајка Словенка и татко Италијанец во градот Свети Криж во долината Випава, округот Гориција. Една неодамнешна теорија претпоставува дека тој всушност бил роден како Иван Хробат, вонбрачен син на Катарина Хробат и благородник од семејството Лантиери, и дека презимето Лионели било земено за да се избегне срамот.
Тој го добил името „Јанез Светокришки“ кога станал свештено лице. Служел во различни манастири во словенечките земји, вклучувајќи го и манастирот на капучинчите на Свети Францис Асишки во неговиот роден град, и во Хрватска. Лионели починал во Горица, каде што ги поминал последните години од својот живот.
2 Дела
Лионели напишал над 230 проповеди, кои ги објавил во серија од пет книги со наслов ''la'' (Светиот прирачник). Една од неговите најпознати проповеди е ''sl'' (На Нова Година). Објавувањето на овие книги било финансирано од членови на благородништвото и добродетели од рамките на Црквата.
''Sacrum promptuarium'' на Лионели бил објавен помеѓу 1691 и 1707 година. Првите два тома биле објавени во Венеција, а останатите три во Љубљана. Тие се напишани на словенечки, со силно влијание на соседниот внатрешен карњолски дијалект, со бројни германизми и латински цитати. Синтаксата претставувала типичен барок стил, со референци на класичната традиција.
Логор Штернтал

Логорот Штернтал бил титоистички концентрационен логор лоциран во Кидричево, Словенија. Тоа било централно собирно место за протерување на етничките Германци Дунавски Шваби од Југославија по Втората светска војна.
Корените на кампот потекнуваат од камп за воени заробеници од Првиот светски војна, кој подоцна бил користен како камп за бегалци на луѓе раселени од битките на Исонцо. Во 1941 година, германските окупациони власти (германски: ЦдЗ-Гебиет Унтерстеиермарк) основале камп за воени заробеници на оваа локација за да обезбедат работна сила за изградба на топилница за алуминиум (производството не било завршено до 1947-1954 година). На почетокот на 1942 година, кампот содржел 1.076 работници, 185 криминални интернирани и 89 воени заробеници. Во 1944 година, членовите на семејствата на дезертери исто така биле принудени да работат во кампот. Во мај 1945 година, под водство на Александар Ранковиќ, југословенската тајна полиција (ОЗНА) основала концентрационен камп на оваа локација за собирање етнички Германци од цела Словенија, особено од долна Штаерска и Готче. Етнички Унгарци од Прекмурје исто така биле испратени во кампот. Пренаселеноста и лошата хигиена во кампот предизвикале смрт на многу од затворениците од амебијаза и тифус. Затворениците биле подложени на физичко и психичко мачење, а многу од нив биле застрелани. Мачењата вклучувале принудување на затворениците да лежат на земјата додека нивните чувари возеле мотоцикли над нив. Смртите вклучувале голем број на стари лица и мали деца; некои сведоштва тврдат дека нема деца под возраст под две години што преживеале. Кампот, кој бил дизајниран да смести 2.000 луѓе, содржел помеѓу 8.000 и 12.000 затвореници. До 5.000 луѓе умреле во кампот. Концентрациониот камп Штернтал бил затворен во октомври 1945 година преку напорите на Црвениот крст, а поголемиот дел од преживеаните биле испратени во Австрија.
Алпина

Алпина е словенечка компанија за производство на чевли основана во 1947 година, по спојувањето на неколку приватни работилници за производство на чевли со долгогодишна традиција во градот Жири. Првобитно наречена „Жирска фабрика за чевли“, компанијата била преименувана во „Алпина“ во 1951 година. Во 1985 година, компанијата вработувала речиси 2.000 луѓе. Алпина работи како акционерско друштво, со околу илјада вработени кои произведуваат повеќе од 1.7 милиони пара чевли и чизми секоја година. Поголемиот дел од производството се продава во странство под нивниот сопствен бренд.
Алпина моментално произведува атлетски и зимски спортски обувки преку својата подружница „Алпина спортс“. Производите вклучуваат чизми за снег. Компанијата, исто така, произведува линија на чевли за различни намени, како што се Оксфорд и дерби чевли, платформа и балетанки и сандали.
Алпина е водечки производител на чевли за скијање на патеки, со 30 проценти светски пазарен удел и обезбедува чевли за неколку национални тимови во крос-кантри и биатлон (Словенија, Норвешка, Шведска, Италија и Канада). Производите се извезуваат во земји каде што скијањето е исклучително популарно, вклучувајќи ги САД, Хрватска, Германија, Чешка, Австрија и Полска. Алпина исто така ја проширила својата мрежа на малопродажни продавници, главно во Југоисточна Европа.
1 Контроверзност
За време на руската инвазија на Украина во 2022 година, Алпина одбила да се приклучи на меѓународната заедница и да се повлече од рускиот пазар. Истражувањето на Универзитетот Јеил објавено на 10 август 2022 година, идентификувајќи како компаниите реагирале на инвазијата на Русија, ја идентификувала Алпина во најлошата категорија што значи дека се спротивставувале на барањата за излез: компании кои им пркосат на барањата за излез/намалување на активностите.
Замок Лајтенбург

Замокот Лајтенбург (познато како Лојтенберг, понекогаш Лејтемберг, замокот Ложе) е замок во селото Ложе во општината Випава во југозападна Словенија. Бил изграден во 12 век, но подоцна бил повторно изграден и обновен.
1 Наводи
Пикосекунда

Пикосекунда (скратено како ps) — единица за време во Меѓународниот систем на единици (SI) еднаква на 10<sup>−12</sup> или (еден трилионити) од секундата. Тоа е еден трилионити, или еден милионити дел од еден милионити дел од секундата, или 0,000.000.000.001 секунда.
Пикосекундата во однос на една секунда, е како што една секунда е во однос на приближно 31.688,76 години.
Повеќе технички пристапи постигнуваат сликање во време од едноцифрени пикосекунди, на пример, електронско-оптичка камера или засилена CCD камера можат да го сликаат движењето на светлината.
Една пикосекунда е еднаква на 1000 фемтосекунди или 1/1000 наносекунди. Бидејќи следната SI единица е 1000 пати поголема, мерењата од 10<sup>-11</sup> и 10<sup>-10</sup> секунди обично се изразуваат како десетици или стотици пикосекунди. Некои значајни мерења во овој опсег вклучуваат:
* 1,0 пикосекунда (1,0 ps) – време на циклус за електромагнетна честота од 1 терахерц (THz) (1 x 10<sup>12</sup> херци), инверзна единица. Ова одговара на бранова должина од 0,3 мм, како што може да се пресмета со множење 1 ps со брзината на светлината (приближно 3 x 10<sup>8</sup> м/с) за да се одреди поминатото растојание. 1 THz е во далечното инфрацрвено.
* 1 пикосекунда – време потребно на светлината во вакуум за да помине приближно 0,30 мм.
* 1 пикосекунда - време на полураспад на длабински кварк
* ~ 1 пикосекунда - животен век на еден (хидрониум) јон во вода на 20 °C* пикосекунди до наносекунди - појави што се набљудуваат со диелектрична спектроскопија
* пикосекунди – време на префрлување на најбрзиот транзистор во светот (845 GHz, од 2006 година) * 1,7 пикосекунди – време на ротациона корелација на водата * 3,3 пикосекунди (приближно) - време потребно за светлината да помине 1 милиметар
* 10 пикосекунди по Големата експлозија – електромагнетизмот се одвојува од другите основни заемодејства
* 34 пикосекунди – време на пораст на сигналот (20% до 80%) на предавател SFP+ за 10 гигабитен етернет.* 10 до 150 пикосекунди - времиња на ротациона корелација на молекул (184 g/mol) од топла до замрзната вода* 100 пикосекунди – единица интервал на сериска комуникациска врска од 10 Gbit/s, како што е USB 3.1.* пикосекунди - време на преод помеѓу двете хиперфини нивоа на основната состојба на атомот на цезиум-133 на апсолутна нула
* пикосекунди - време кое му е потребно на обичен компјутерски процесор од 3,0 GHz за да заврши циклус на обработка
1 Поврзано
* Меѓународен систем на мерни единици
* Секунда
* Наносекунда
* Микросекунда
* Милисекунда
Раков Шкоцјан (парк)

Раков Шкоцјан (словенечки: Раков Шкоцјан) е долина и пејзажен парк, дел од Регионалниот парк Нотрањска во југозападна Словенија. Административно, припаѓа на насељеното место Раков Шкоцјан. Раков Шкоцјан е заштитен од 1949 година и е најстариот пејзажен парк во Словенија.
1 Географија
Во Раков Шкоцјан има два природни мостови: Мали природен мост, и околу 2,5 километри низводно, на запад, Голем природен мост. Ракова река ја преминува долината и влегува во пештерата Ткалца пештера на нејзината западна страна. Таа повторно се појавува во Планинска пештера. Над долината, во близина на Големиот природен мост, се наоѓаат рушевините на црквата Свети Кантин, изградена во раните 17-ти век во доцниот готски стил. Оваа област исто така е археолошко наоѓалиште од железната доба.
Самата долина е оградена од сите страни со карпи, кои можат да достигнат и до 300 м.
2 Име
Името Раков Шкоцјан буквално значи „Шкоцјан на реката Рак“. Како и другите места именувани како Шкоцјан, името е скратено од *шент Кǫцьјанъ „Свети Кантин“, што се однесува на заштитникот на локалната црква. Името на оваа област е вештачки создадено; името Раковска котлина „Раковска долина“ првично било предложено во 1949 година. Името Раков Шкоцјан „Раков Шкоцјан“ првпат се појавило во средината на 1960-тите и постепено се установило во 1980-те, заедно со другите имиња за оваа област, вклучувајќи Ракова долина „Ракова долина“ и Долина Рака „Долина Рака“. Во словенечкиот јазик, долината го дели своето име со населбата Раков Шкоцјан.
3 Галерија
Кошарка 3x3 на Европскиот младински летен олимписки фестивал 2023 година

Кошарка 3х3 на Европскиот младински летен олимписки фестивал 2023 се одржал во Марибор, Словенија, од 25 до 28 јули 2023 година.
1 Медалисти
Момчиња, Фабијан ГисманТебе МолерСебастијан ШвахоферСајмон Фенеберг, Игор ЈокиќЛука ПуповацИлија ПетровиќЛука Димитријевиќ, Еван БоисдурФеликс Де АлмеидаАнатол ХумоТео Пјер-Жастин
Девојчиња, Александра БурзињскаНаталија РутковскаЏулија ЈезиорнаДоминика Улман, Маира БанкоЛена ЛингнауЛизане Равер ТангепВерена Ребека Солтау, Мелин ЕлмираМелиса ГилеМаргот ОунунуЛилу Тевенето
2 Нации-учеснички
Вкупно 128 спортисти од 20 нации се натпреварувале во кошарка 3x3 на Европскиот младински летен олимписки фестивал во 2023 година:
 
* (4)
* (8)
* (8)
* (4)
* (8)
* (4)
* (4)
* (4)
* (8)
* (8)
* (8)
* (8)
* (8)
* (8)
* (4)
* (8)
* (4)
* (4)
* (8)
* (8)
Изотопи на цинк

Цинкот (<sub>30</sub> Zn) е составен од 5 стабилни изотопи <sup>64</sup> Zn, <sup>66</sup> Zn, <sup>67</sup> Zn, <sup>68</sup> Zn и <sup>70</sup> Zn, а најзастапен е <sup>64</sup> Zn (48,6% природнa застапеност). Дваесет и осум радиоизотопи се карактеризираат со најстабилни <sup>65</sup> Zn со период на полураспад од 244,26 дена, а потоа <sup>72</sup> Zn со период на полураспад од 46,5 часа. Сите преостанати радиоактивни изотопи имаат период на полураспад помал од 14 часа, а поголемиот дел од нив имаат период на полураспад помал од 1 секунда. Овој елемент има и 10 мета состојби.
Цинкот е предложен како материјал за „ солување “ за јадрено оружје. Обвивка од изотопски збогатен <sup>64</sup> Zn, озрачена од интензивен високоенергетски неутронски флукс од експлодирачко водородна бомба, би се претворила во радиоактивниот изотоп <sup>65</sup> Zn со период на полураспад од 244 дена и ќе произведе приближно 1,115MeV на гама зрачење, што значително ја зголемува радиоактивноста на испуштањето на оружјето неколку години. Такво оружје не е познато дека некогаш било создадено, тестирано или употребено.
Сречко Бродар

Сречко Бродар (6 мај 1893 – 27 април 1987) бил словенечки археолог, меѓународно најпознат по ископувањата во Поточка Пештера, палеолитски пештерски локалитет во северна Словенија.
1 Животот
Бродар бил роден во Љубљана како вонбрачен син на Франциска Бродар и бил крстен како Феликс Бродар, а Сречко е словенечка верзија на името Феликс.
Студирал на Универзитетот во Виена и Универзитетот во Загреб, каде што дипломирал во 1920 година. Од 1921 година предавал во Гимназијата во Цеље, а по Првата светска војна, за време на која здобил тешка повреда на лактот, во 1939 година докторирал на Универзитетот во Љубљана, каде што во 1946 година станал професор и раководител на Археолошкиот оддел до неговото пензионирање.
Бродар бил директор на Институтот за археологија при Словенечката академија на науките и уметностите и член на Меѓународната унија за праисториски и протоисториски науки. Неговиот син, Митја Бродар (1921–2012), исто така бил истакнат археолог.
2 Дела
Во 1928 година, Бродар станал познат по ископувањата во Поточка Пештера и уште пет други палеолитски локалитети во Словенија, при што ја докажал поврзаноста меѓу палеолитските култури на источните Алпи, Панонската низина и северна Италија.
По Втората светска војна, истражувањата на Бродар биле насочени кон Беталова пештера, праисториски локалитет со повеќе хронолошки слоеви во близина на Постојна, југозападна Словенија.
Тој исто така ги открил првите мезолитски локалитети во Словенија, како што е пештерата Шпеховка.
3 Награди
* 1949 Прешернова награда за ископувања во Беталова пештера.* 1960 Прешеренска награда за ископувања на Чрни Кал
* 1974 Награда Кидрич
Ден на државноста (Словенија)

Денот на државноста е празник што се одбележува на 25 јуни секоја година во Словенија, во чест на прогласувањето на независноста на земјата од Југославија во 1991 година. Иако формалниот проглас за независност не беше донесен до 26 јуни 1991 година, Денот на државноста се смета за 25 јуни, бидејќи тоа бил денот кога биле донесени почетните акти за независност и Словенија станала независна. Прогласувањето на независноста на Словенија ја започнало Десетдневната војна со Југославија, која на крајот ја победи.
Денот на државноста не треба да се меша со Денот на независноста и единството на Словенија, кој се слави секоја година на 26 декември во чест на официјалното прогласување на 26 декември 1990 година на резултатите од плебисцитот одржан три дена порано, на кој 95,71% од сите словенечки гласачи биле за Словенија да стане суверена нација.
Денот на независноста на Хрватска се слави на ист ден, бидејќи двете земји ја прогласиле својата државност и го признале меѓусебниот суверенитет на ист ден. Тој датум се користел и за одбележување на Денот на државноста на Хрватска до 2019 година.
Франце Авчин

Франце Авчин ( – година) — словенечки електроинженер, пронаоѓач и експерт за планинска безбедност. Тој бил првиот претседател на Алпското здружение на Словенија по Втората светска војна. Тој исто така бил и страстен ловец и екологист.
1 Биографија
Авчин бил роден во Љубљана во 1910 година. Дипломирал електротехника во 1935 година на Универзитетот во Љубљана каде што работел извесно време пред Втората светска војна. Во 1943 година се приклучил на партизаните, а по војната се вратил на Универзитетот. Тој починал во Љубљана во 1984 година и бил погребан во долината Трента на Јулијанските Алпи.
2 Работа
Авчин бил пронаоѓач, планинар, планински спасител и политичар. Тој исто така бил функционер на Меѓународната федерација за качување и планинарење, каде што бил познат по своето знаење и работата на опремата за планинарење. Напишал бројни трудови, статии и книги за електротехниката и за безбедноста на планината. Во Париз 1960 година, тој успешно предложил Тесла да се користи како SI единица за јачината на магнетното поле.
Неколку пронајдоци на Авчин вклучуваат магнетно јадро со променлив воздушен јаз, подобрување на магнетната леќа на електронскиот микроскоп, електронски брзинометар на долги растојанија и мерач за мерење на патеката на балистичките проектили. Тој заедно со својот соработник Антон Јеглич измислиле и лавински светилник што пренесува фреквенција од 108 MHz, звук на клукајдрвец. Во нивна чест, сите светилници од лавина во Словенија се именувани како „клукајдрвци“.
3 Признанија
Во 1964 година, му била доделена наградата „Левстик“ за неговата книга за неговата љубов кон планините „Каде што тишината шепоти“.
Мис Универзум Словенија

Мис Универзум Словенија е национален избор за убавина на кој се избира претставничката на Словенија на изборот за Мис Универзум.
1 Историја
Во 2001 година, Словенија започнала да учествува во историјата на Мис Универзум. Минка Алагиќ била крунисана како прва Мис Универзум Словенија. Во 2012 година, главниот организатор на националниот избор „Дело Ревије“, компанија за списанија, ја изгубил лиценцата за франшиза поради банкротот на компанијата поднесен во 2011 година. Во 2013 година, франшизата била купена од „Владимир Краљевиќ“, кој е исто така национален директор на Мис Универзум Хрватска. На 30 март 2017 година, „Сејем козметике ин Лепоте“ добил право да ја контролира новата Мис Универзум Словенија и да биде амбасадор во историјата на Мис Универзум.
Мис Универзум Словенија официјално се емитувала на ТВ3 Словенија.
Во Град Мексико, каде што се одржал Мис Универзум 2007, Тјаша Кокаљ, Мис Универзум Словенија 2007, се пласирала во Топ 15, со што станала првата словенечка полуфиналистка на изборот за Мис Универзум во историјата.
2 Титули
::''Победничката на Мис Универзум Словенија ја претставува својата земја на Мис Универзум.''''Во случај кога победникот не се квалификува (поради возраста) се испраќа второпласирана.''
Година, Општина, Мис Универзум Словенија, позиција на изборот за Мис Универзум
2017, Птуј, Емина Екиќ, Не се пласирала
2016, Љубљана, Луција Поточник, Не се пласирала
2015, Словенске Коњице, Ана Халожан, Се повлека
2014, Марибор, Уршка Брачко, Не се пласирала
2013, Марибор, Нина Ѓурѓевиќ, Не се пласирала
2012
2011, Љубљана, Ема Јагодич, Не се пласирала
2010, Шмартно при Литији, Марика Савшек, Не се пласирала
2009, Љубљана, Мирела Корач, Не се пласирала
2008, Луковица, Анамарија Авбељ, Не се пласирала
2007, Љубљана, Тјаша Кокањ, Top 15
2006, Севница, Наташа Пиноза, Не се пласирала
2005, Врхника, Далила Драгојевич, Не се пласирала
2004, Трбовље, Сабина Ремар, Не се пласирала
2003, Марибор, Полона Баш, Не се пласирала
2002, Крањ, Ирис Мулеј, Не се пласирала
2001, Марибор, Минка Алагич, Не се пласирала
2.1 Рангирање на општината
Општина, Титули, Година
Љубљана, 4, 2007, 2009, 2011, 2016 година
Марибор, 2001, 2003, 2013, 2014 година
Птуј, 1, 2017 година
Словенске Коњице, 2015 година [ а ]
Шмартно при Литији, 2010 година
Луковица, 2008 година
Севница, 2006 година
Врхника, 2005 година
Трбовље, 2004 година
Крањ, 2002 година
Словенске Горице

Словенске Горице (словенечки: Slovenske gorice, германски: Windische Bühel или Windische Büheln) е најголемиот ридски регион во Словенија, помал дел се наоѓа во австриската провинција Штаерска. Се наоѓа на североисточниот дел од земјата и има површина од 1017 км². Ги опфаќа западните словенечки ридови и источните словенечки ридови (исто така наречени Прлекија). Регионот е познат по своите лозја и вина. Централниот град и општина е Ленарт.
1 Име
Ридовите биле потврдени во историските извори во 1123 година како ''Колес'' (и како ''Пухелен'' во 1296 година и ''Пјухелн'' во 1407 година). Се претпоставува дека името ''Словенске Горице'' првично се однесувало на помала централна област на планинскиот ланец, помеѓу Мурец и Ленарт.
2 Преглед
Областа Словенске Горице се состои од ценозоски ридови, претежно пониски од 400 метри во висина, и е една од најиндивидуализираните пејзажи на Словенија. Постои голем број на ниски ридови пресечени со бројни речни долини, кои се протегаат од северозапад кон југозапад скоро линеарно. Тие се граничат со реката Мура на исток, со реката Драва на запад, со Хрватска на југ и со реката Гамлиц во Австрија на север. Климата е умерена континентална клима со опаѓање на количината на врнежи и зголемување на просечните температури од запад кон исток. Има и изразени вертикални разлики поради температурната инверзија. Просечните годишни врнежи се движат од 900 до 1000 милиметри, при што најголем дел паѓа во периодот на раст.
Во 1991 година таму живееле 92.320 жители, но оваа бројка постепено опаѓа. Фармите се густо распоредени во долги ленти долги колку ридовите.
Регионот е вклучен во европската мрежа „Натура 2000". Тоа е единствениот регион за гнездење на модроврана (''Coracias garrulus'' ) во Словенија. Остаанти птици се: зелениот клукајдрвец (''Picus viridis''), лисестото циганче (''Phoenicurus phoenicurus''), грлица (''Streptopelia turtur''), сиво свраче (''Lanius collurio'') и жолтогрлата стрнарка( ''Emberiza necitrine Therella'' ).
Марковци

Марковци е населено место во североисточна Словенија и претставува седиште на Општина Марковци. Се наоѓа југоисточно од Птуј, во близина на езерото Птуј, кое е акумулација на реката Драва. Областа историски припаѓа на традиционалниот регион Штаерска и денес е дел од Дравскиот статистички регион.
Локалната парохиска црква во Марковци, посветена на Свети Марко, е дел од Римокатоличката архиепископија на Марибор. Денешната црква била изградена во 1871 година, заменувајќи постара градба од 16 век. Самото населено место го носи своето име по оваа црква.
Западна Словенија

Западна Словенија (сло: Zahodna Slovenija) е еден од двата региони на Словенија. Овој регион го опфаќа западниот дел на државата и ги вклучува градовите Љубљана, Крањ, Копер и Нова Горица. Тој е побогатиот од двата региони во Словенија.
Западна Словенија (SI02) е поделена на следните статистички региони:
* Среднословенечки статистички регион
* Горењски статистички регион
* Горички статистички регион
* Крајбрежно-крашки статистички регион
Источна Словенија

Источна Словенија (сло: Vzhodna Slovenija) е еден од двата региони на Словенија. Регионот го опфаќа источниот дел на земјата и ги вклучува градовите Марибор, Цеље, Велење и Ново Место. Тој е посиромашниот од двата региони во Словенија.
Источна Словенија (SI01) е поделена на следниве статистички региони:
* Помурски статистички регион
* Подравски статистички регион
* Корушки статистички регион
* Савињски статистички регион
* Засавски статистички регион
* Посавски статистички регион
* Југоисточна Словенија
* Приморско-нотрањски статистички регион
Правосудство на Словенија

Судството во Словенија е една од трите уставни гранки на власта и е независно од останатите две. Судиите имаат постојан мандат и се назначуваат од страна на Државниот збор откако ќе бидат номинирани од Судскиот совет, кој самиот не е дел од судската гранка на власта.
Сите адвокати кои практикуваат пред судовите мора да положат посебен државен испит откако ќе ги завршат правните студии и ќе завршат обука во суд или кај практикувач адвокат. Судиите обично не се избираат од редот на практикувачите адвокати, туку поминуваат обука во суд како судски службеници.
Судскиот систем опфаќа неколку видови судови и е хиерархиски поделен во три инстанци. На прва инстанца, редовните судови се поделени на граѓански и кривични судови и дополнително се разграничуваат според важноста на предметите што ги разгледуваат. Постојат 44 Локални (локални судови за помали прекршоци и граѓански спорови со мала вредност) и 11 Окружни (обласни судови за сите останати случаи) судови.
Покрај тоа, постојат и специјализирани судови за работни спорови, социјално осигурување и управни постапки. На втора инстанца функционираат четири апелациски судови во Цеље, Копер, Љубљана и Марибор, како и специјализиран апелациски суд за работни спорови и социјално осигурување со седиште во Љубљана. Овие судови ги разгледуваат жалбите против првостепените одлуки во однос на правото и фактите.
Највисокиот суд во Словенија е Врховниот суд на Република Словенија, кој е одговорен за унифицирање на судската пракса и обично разгледува жалби што се однесуваат на правилната примена на законот.
Уставниот суд на Словенија е одвоен од редовниот судски систем, но сепак претставува највисок суд во прашањата за уставност и почитување на човековите права и основните слободи.
Плоштад на Републиката (Љубљана)

Плоштад на Републиката (поранешен плоштад на револуцијата во периодот од 1974-1991 година) - најголемиот плоштад во Љубљана, лоциран западно од центарот на стариот град и источно од паркот Тиволи. Многу години бил јавен паркинг, но по завршувањето на реновирањето во 2014 година, плоштадот повторно бил поставен како главен градски и државен плоштад. Преку плоштадот Плечников и подвозник, плоштадот се поврзува со паркот Ѕвезда, конгресниот плоштад и средновековното јадро на градот.
Во јуни 2014 година, поради симболичното значење, бил прогласен за споменик на културата од национално значење.
Словениан Спирит

Словениан Спирит (сло: Slovenian Spirit) било име на подружница на австриска авиокомпанија Стиријан Спирит, која веќе не работи.
1 Услуги
Словениан Спирит ги оперирала летовите во мрежата на Стиријан Спирит, поврзувајќи го аеродромот во Марибор, Словенија со Салцбург, Австрија и Париз. Авиокомпанијата ги суспендирала услугите во март 2006 година.
Петровче

Петровче е село на левиот брег на реката Савиња во општината Жалец во источен-централниот дел на Словенија. Подрачјето е дел од традиционалната област Штајерска. Општината сега е вклучена во Савињската статистичка област.
1 Црква
Парохиската црква во населеното место е посветена на Посетата на Марија (словенечки: Marijino obiskanje) и припаѓа на Римокатоличката епархија на Цеље. Таа била изградена во 18-тиот век на местото на зграда од 14-тиот век.
Метлика (замок)

Замокот Метлика е замок од 15 век лоциран над стариот дел на градот Метлика во југоисточна Словенија, многу блиску до границата со Хрватска.
1 Историја
Замокот првпат бил споменат во пишани извори во 1456 година. За време на османлиските упади во 15 и 16 век бил во сопственост на грофовите од Алап и одиграл клучна улога во одбраната против Турците. Подоцна, замокот бил во сопственост на семејството Франкопан, а подоцна и на загрепската епископија.
Во текот на 18 век, замокот бил оштетен од пожар двапати (во 1705 и 1790 година). По поправките го купил Јожеф Савиншек во 1792 година. Ја преживеал Втората светска војна недопрен и потоа бил национализиран без надомест и претворен во Музеј на Бела Краина, основан во 1951 година. Така замокот станал дом на некои од неговите постојани колекции. Поставките вклучуваат културна историја на Бела Краина, збирки на римски и средновековни споменици од камен, и етнолошка збирка за историскиот начин на живот во Бела Краина. Во поранешните штали на замокот и другите доградби е сместен Словенечкиот противпожарен музеј Метлика. Покрај тоа, вториот кат содржи сала за венчавки, а подрумот винарска визба. Во замокот Метлика се наоѓа и галеријата Гангл за привремени изложби, која е дел од Музејот на Бела Краина.
2 Архитектура
Трикатната зграда опфаќа централен двор, опкружена од две страни со лачен коридор. Влезот во дворот е преку капија во трикатна кула. Замокот има пентагонален распоред, испрекинат со две одбранбени кули и е изграден на врвот на карпестиот гребен над потокот Обр.
Римокатоличка епархија Ново Место

Римокатоличката епархијата Ново Место (латински: Dioecesis Novae Urbis; словенечки: Škofija Novo mesto) е латинска црковна епархија на Католичката црква во градот Ново Место во црковната провинција Љубљана во Словенија.
1 Историја
* 7 април 2006 година: Воспоставена како Новоместонска епархија од Митрополитот Љубљанска Архиепископија
2 Лидерство
* Епископи од Ново Место (римски обред)
** Бискуп Андреј Главан (7 април 2006 – 30 јуни 2021 година)
** Бискуп Андреј Саје (30 јуни 2021 – денес)
3 Поврзано
* Римокатолицизмот во Словенија
Межица

Межица е град во северна Словенија. Седиште е на општина Межица. Лежи на реката Межа во традиционалната словенечка провинција Корушка во близина на австриската граница. Градот се развил блиску до рудник за олово и цинк под планината Пеца. Рударството започнало во 1665 година и завршило во 1994 година. Денес рудникот е отворен само за туристички посети.
Градот некогаш имал мала скијачка област на планината Пеца, но таа била затворена набргу откако рударските операции престанале да работат.
Парохиската црква во населбата е посветена на Свети Јаков. Станува збор за еднокорабна зграда изградена во 1840 година за да ја замени претходната помала зграда.
Римокатоличка епархија Мурска Собота

Епархијата на Мурска Собота (латински: Dioecesis Sobotensis; словенечки: Škofija Murska Sobota) е латинска црковна епархија на Католичката црква, која се наоѓа во градот Мурска Собота, во црковната провинција Марибор во Словенија.
1 Историја
* 7 април 2006 година: Воспоставена како епархија на Мурска Собота од Мариборската епархија
2 Лидерство
; Епископи од Мурска Собота
* Марјан Турншек (07.04.2006 - 28.11.2009); назначен за коадјутор надбискуп на Римокатоличката надбискупија Марибор
* Питер Штумпф, СДБ (28 ноември 2009 – денес)
3 Поврзано
* Римокатолицизмот во Словенија
Милко Кос

Милко Кос (12 декември 1892 &#x2013; 24 март 1972 година) — словенечки историчар, кој се смета за татко на љубљанската школа за историографија.
1 Ран живот и образование
Роден е во градот Горица (сега во Италија), каде што неговиот татко, познатиот средновековец Франк Кос, предавал во државната гимназија. Неговата мајка била Фрилијанка од Горица и Градишка. Неговиот помлад брат Антон Гојмир Кос подоцна станал истакнат сликар.
Студирал историја на Универзитетот во Виена, специјализирал за социјална историја на средниот век . Тој бил експерт за средновековните населби во словенечките земји . Тој, исто така, пишувал за социјалната историја на средновековните градови и прашања поврзани со раната словенечка историја, вклучувајќи го словенското кнежество Карантанија и ракописите Фрајзинг .
2 Кариера
Во 1928 година започнал да предава на Универзитетот во Љубљана, каде што го заменил Људмил Хауптман како раководител на катедрата за словенечка историја. На оваа позиција, тој влијаел врз речиси сите словенечки историчари од периодот по Втората светска војна; повеќето од нив дипломирале под негов директен надзор, вклучувајќи ги Фран Цвитер и Бого Графенауер.
Помеѓу 1941 и 1945 година, Кос служел како канцелар на Универзитетот во Љубљана. За време на тешкиот период на италијанска и нацистичка германска анексија на Словенија, Кос одржувал подземна врска со Ослободителниот фронт на словенечкиот народ.
По војната станал член на Словенечката академија на науките и уметностите. Во 1955 година ја добил Прешереновата награда, највисокото признание за културни достигнувања во Словенија, за неговата работа на регистрите на словенечкото приморје.
3 Смрт и наследство
Починал во Љубљана, во 1972 година.
По него е именуван историскиот институт Милко Кос од Љубљана.
ВЛМ Ерлајнс Словенија

ВЛМ Ерлајнс Словенија била словенечка авиокомпанија со седиште на аеродромот во Марибор. Авиокомпанијата била подружница на СХС Евијејшн Словенија, која е дел од СХС Евијејшн.
1 Историја
На 14 мај 2017 година било најавено дека авиокомпанијата го добила својот сертификат за оператор на воздухоплов (AOC) од Словенечката цивилна авијација, што и дозволило да превезува патници и товар. Авиокомпанијата ги прекинала операциите заедно со својата поголема сестринска авиокомпанија, ВЛМ Ерлајнс, во септември 2018 година.
2 Дестинации
Од ноември 2017 година, авиокомпанијата планирала да оперира редовни летови помеѓу аеродромот Марибор Едвард Русјан и Белград и Цирих, како и сезонски летови до Дубровник и Сплит. Сепак, од август 2018 година, ниту еден од овие летови не се извршувал, а авиони се користеле за чартер летови или биле вклучени во мрежата на летови на нејзината неработна сестринска компанија ВЛМ Ерлајнс.
3 Флота
Флотата на ВЛМ Ерлајнс Словенија се состоела од следниве авионови во август 2018 година
+Словенечка флота на ВЛМ Ерлајнс, Авион, Во служба, Нарачки, Патници, Белешки
Фокер 50, 3, &mdash;, 50
Вкупно, 3, &mdash;,
Будизмот во Словенија

Будизмот е законски призната религија во Словенија и ја следат повеќе од 1000 Словенци, иако не се утврдени официјални бројки бидејќи претходниот попис не го вклучувало конкретно будизмот.
Како и во повеќето европски земји, различните гранки и школи на будизмот се претставени со групи со различни големини. Најголеми застапени традиции се Теравада и Вајрајана. Има будистички храм во Љубљана, главниот град на Словенија, и испосник Теравада во шумското село Гољек кај Требње.
Во Словенија, надлежната администрација која се занимава со религиите е Владината канцеларија за верска заедница на Република Словенија, и ново одобрената регулатива е донесена во 2007 година. .
1 Будистички организации
Будистичките верски заедници регистрирани во Канцеларијата за верски заедници на Владата на Словенија ги вклучуваат:
* Будистичка конгрегација Дармалинг, регистрирана во 2003 година. Оваа организација е активна и во Унгарија, Австрија, Русија, Романија, Франција, Индија.
На 4 јули 2008 година, бил потпишан договор помеѓу Дармалинг и државата Словенија. Ова е прв договор потпишан со будистичка заедница во Словенија.
* Буда-Дарма, регистрирана во 1995 година.
Шпик (планина)

Шпик е планина во словенечките Јулијански Алпи. Нејзиниот врв е на 2472 метри надморска височина. Името на планината произлегува од нејзината зашилена форма.
1 Нормални патеки за искачување
Има две нормални правци и двете почнуваат од Крничката Долина, а се спојуваат под врвот. Еден од нив оди преку врвот на Липница, а другиот е рутата Качји Грабен. Првиот има неколку лесни делови со фиксни кабли, а вториот е само една стрмна прошетка нагоре. И двете се без снег во летните месеци. Од долината до врвот се потребни околу 5 часа планинарење.
2 Колиби
Околу блискиот превој Вршиќ има многу колиби, но најблиску до почетокот на рутите е колибата Крница која се наоѓа на 1113 метри надморска височина. Значи, од колибата до врвот има 1304 метри висинска разлика за искачување.
3 Историја
Во мај 1952 година, на северната страна на Шпик се случила планинарска несреќа, што резултирала со смрт на пет планинари од Словенска Бистрица на возраст меѓу 21 и 25 години.
Римокатоличка епархија Цеље

Римокатоличката епархила на Цеље (латински: Dioecesis Celeiensis; словенечки: Škofija Celje) е црквена епархија на Католичката црква, лоцирана во градот Цеље, во црковната провинција Марибор во Словенија.
1 Историја
* 7 април 2006 година: Воспоставена како Цељска епархија од Мариборската епархија
2 Лидерство
* Епископи од Цеље (римски обред)
** Антон Стрес (7 април 2006 - 31 јануари 2010 година)
** Станислав Липовшек (24 април 2010 – 18 септември 2018 година)
** Максимилијан Матјаж (од 5 март 2021 година)
3 Специјални цркви
* Мала базилика:
** Базилика на Посета на Марија, Петровче од Цеље
** Базиликата Св. Марија од Лурд, Брестаница
4 Поврзано
* Католичка црква во Словенија
5 Наводи
***
Куга, Моравче

Куга е поранешно населено место во Општина Моравче во централна Словенија. Сега е дел од селото Дртија. Областа е дел од традиционалниот регион Горењска. Општината сега е вклучена во Централниот статистички регион на Словенија.
1 Географија
Куга се наоѓа југозападно од центарот на селото Дртија, под северозападниот падина на платото Сливна.
2 Историја
Куга била припоена на Дртија во 1952 година, што ставило крај на нејзиното постоење како самостојно населено место.
Марија Луција Ступица

Марја Луција Ступица (13 декември 1950 – 28 мај 2002) била словенечка илустраторка на книги за деца.
Ступица била родена во Љубљана во 1950 година. Таа е ќерка на признатата словенечка илустраторка Марленка Ступица и познатиот сликар Габријел Ступица. Нејзиниот татко често ја користел како модел за неговите слики. Студирала на Академијата за ликовни уметности во Љубљана. Во 1989 година ја добила Наградата на Фондацијата Прешерен за нејзините достигнувања во илустрацијата на детски книги. Таа исто така ја добила наградата Левстик три пати, во 1973, 1983 и 1985 година. Во 2000 година била еден од четирите финалисти за Наградата на ИББИ Ханс Кристијан Андерсен. Нејзината ќерка Хана исто така е уметник и илустратор.