Сиера Мадре де Чијапас

Сиера Мадре де Чијапас — голем планински венец во Средна Америка. Преминува преку Ел Салвадор, Гватемала, Мексико и Хондурас. Сиера Мадре де Чијапас е дел од американската Кордиљера, синџир на планински масиви кој се состои од скоро континуиран редослед на планински масиви што го формираат западниот „’рбет“ на Северна Америка, Средна Америка и Јужна Америка.
1 Географија
Опсегот се протега северозападно-југоисточно од државата Чијапас во Мексико, преку западна Гватемала, до Салвадор и Хондурас. Повеќето од вулканите на Гватемала, дел од вулканскиот лак во Средна Америка, се во опсегот.
Тесната крајбрежна рамнина лежи јужно од опсегот, помеѓу Сиера Мадре и Тихиот Океан. На север лежат низа висорамнини и вдлабнатини, вклучително и депресијата на Чијапас, која ги одделува Сиера Мадре од висорамнината Чијапас, Гватемалските висорамнини и внатрешните висорамнини на Хондурас.
Опсегот ја формира главната вододелница помеѓу речните системи на Тихиот Океан и Атлантикот. Од страната на Тихиот Океан, растојанието до морето е кратко, а потоците, иако се многубројни, се следниве мали и брзи. Неколку од потоците на тихоокеанските падини се издигнуваат во возвишението на Гватемала и присилуваат пат низ Сиера Мадре на дното на длабоките клисури. Од источната страна, голем број реки на падините на Атлантикот достигнуваат значителен обем и големина.
Екорегионот на влажни шуми во Сиера Мадре де Чијапас ги опфаќа јужните падини на планините. Планините пресретнуваат ветрови од Тихиот Океан, создавајќи магла, облаци и орографски врнежи што ги одржуваат облачните шуми на екорегионот. Екорегионот на централноамериканските борови дабови шуми ги опфаќа високите врвови и северните падини на Сиера.
1.1 Регионални имиња
Познато е во близина на градот Гватемала како Сиера де лас Нубс, а влегува во Мексико како Сиера де Истатан. Неговиот самит не е добро дефиниран грб, но често е заоблен или срамнет со земја во трпеза. Насоката на големите вулкански конуси, кои се издигнуваат во неправилна линија над неа, не е идентична со главната оска на самата Сиера, освен во близина на мексиканската граница, но има повеќе јужен тренд, особено кон Ел Салвадор.
1.2 Вулкани
Основата на многу вулкански магливи врвови лежи меѓу јужните подножје на јужниот регион на опсегот. Сепак, невозможно е да се подели Сиера Мадре на северен и вулкански ланец; зашто вулканите се изолирани од делови на релативно ниска земја; најмалку тринаесет значителни потоци течат надолу меѓу нив, од главниот слив до морето. Гледано од крајбрежјето, вулканските конуси се чини дека се издигнуваат директно од централните височини на Сиера Мадре, над кои тие се извишуваат. Но во реалноста нивните бази се, по правило, подалеку на југ.
Источно од Вулканот Такана (4.092 метри) што ја обележува мексиканската граница, главните вулкани се Таџумулко (4.220 метри), Санта Марија (3.777 метри), кој еруптирал во текот на 1902 година, по векови на мирување, во кои неговите падини биле обраснати од густи шуми, Атитлан (3.557 метри), со поглед на езерото Атитлан, Акатенанго (3.976 метри), Фуего (т.е. „пожар“, 3.763 метри), кој го добил своето име од својата активност во времето на шпанското освојување, Агва (т.е. „вода“, 3.765 метри), така именувана во 1541 година, бидејќи го уништила поранешниот главен град на Гватемала со потоп вода од поплавениот кратер и Пакаја (2.550 метри), група магливи врвови кои избувнале во 1870 година. Источно од границата со Гватемала, опсегот ја формира границата помеѓу Салвадор и Хондурас. Во Ел Салвадор, вулканите формираат линија добро јужно од опсегот, каде над дваесет вулкани формираат пет јата. Помеѓу Сиера Мадре и вулканската линија лежи централно плато.
2 Наводи
*