procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Презир

Презир — социјално чувство што некој го доживува кон друга личност, односно крајно омаловажување што се чувствува или покажува. Презирот е емоција на меѓучовечко отфрлање, особено на членовите на друштва на кои не припаѓаме, најчесто врз основа на предрасуди. Пол Екман го класифицира меѓу седумте основни емоции: презир, лутина, одвратност, страв, среќа, тага и изненадување.
Исходот на презирот лежи во вредносниот состав на одредена култура, семејство или поединци и не би бил возможен без вредносните стандарди. Современите општества се хетерогени и се состојат од различни групи со спротивставени вредносни системи. Презирот е едно од основните средства за социјализација, бидејќи содржи закана дека поединецот кој не ги прифаќа минималните вредности кои припаѓаат на саканата група ќе биде отфрлен, исклучен или нема да биде прифатен во таа група.
Презирот секогаш е насочен кон личност или група луѓе, а никогаш кон предмети или животни. Оној што презира со својот презир се става на културно исправната страна на вредностите врз основа на кои презира.
Иако презирот секогаш е насочен кон битието на друга личност, тој може да биде насочен само кон некои елементи на друго битие (кон неговите карактерни особини), но и кон целото битие, тогаш се работи за целосен презир.
Неразумниот презир се јавува кога личноста е презрена без оглед на неговите дела или постапки, бидејќи тој или оние кои го презираат веруваат дека таа личност е безвредна поради неговото потекло, раса, пол или други одлики.
1 Појавување
Презирот се јавува кога сметаме дека другата личност е инфериорна. Во строго хиерархиските култури, презирот произлегува од социјалната положба или престиж што ја има личноста и е насочена „надолу“ (кон оние што ги сметаме помалку вредни од нас). Во егалитаристичките култури, презирот се јавува од верувањето дека одредена личност не ја заслужува социјалната положба или престижот што го има. Во овој случај презирот може да биде насочен од долу нагоре во социјалната скала.
2 Емотивно-психолошки аспект
Во опитната психологија, на презирот се гледа како на посебна форма на одвратност или лутина (односно гнев) или како мешавина од двете емоции.
Според Пол Екман, и некои други психолози, презирот е едно од основните човечки чувства, кој се одликува со вроден и универзален израз на лицето. Изразувањето на презир е исто и препознатливо (лесно се воочува иако луѓето се од различни култури). Според Роберт Плучик, презирот не е основно чувство затоа што е составен од други основни емоции (лутина и одвратност).
Во контекст на модерните психоаналитички неврози, презирот се сфаќа како нарцисоидно-агресивен афект. Истражувањата за регулирање на чувствата кај пациенти на граница на растројство на личноста открија акумулирање на чувствата на одвратност и презир.
3 Поврзано
* Презир на судот
* Морални емоции
* Пејоратив
Хокан Брокан и Јосеф

''Хакан Бракан & Јозеф'' е шведска комедија која била објавена во Шведска на 8 октомври 2004 година, во режија на Ерик Леионборг и врз основа на книгите од Андерс Џејкобсон и Сорен Олсон, приказните за Хакан, пародија на лик од Суне книгите.
1 Производство
Снимањата започнале во Стокхолм до крајот на август 2003 година, а подоцна продолжиле во Тролхетан.
2 Музика за филмот
Оригиналната филмска музика била издадена на ЦД во 2004 година.
3 Домашно видео
Во 2005 година, филмот бил објавен на ДВД.
4 Наводи
Карл Карлсверд

Карл Карлсвард (''Карл-Ленарт Карлсвард,'' роден на 27 октомври 1949 година, во Стокхолм) е шведски глумец.
1 Избрана филмографија
* 1986 година - ''Патот на змијата на карпата''* 1988 година - ''Краснален'' (ТВ)
* 1989 - ''Три љубови'' (ТВ)
* 1991 - ''Божиќ со Сун'' (ТВ)
* 1992 - ''Порасна комичар'' (ТВ)
* 1993 година - ''Превозната компанија'' (ТВ)
* 1994 година - ''Белиот витез'' (ТВ)
* 1997 година - ''Бек - Браварот''* 1999 година - ''Потрагата по убиец''* 2003 година - ''Тузенбрудер'' (ТВ)
* 2011 година - ''Украдениот Божиќ''* 2016 година - ''Селмас сага''
2 Наводи
Јохана Ида

Јохана Ида Хедлунд, (родена на 6 мај 1978 година) е шведска глумица. Таа била номинирана за награда Голдбаге во 2013 година за нејзината улога како Линда во филмот Катинкас калас. Во 2011 година таа била номинирана за наградата Лореал Париз во 2011. Ида е родена во Ескилстуна.
Ричард Улфсетер

Ричард Клејс Ерик Улфсетер (роден на 1 септември 1975 година) е шведски глумец, најпознат по својата улога како „Стефан“ во хумористичната серија СВТ Плаја дел Сол.
Авторката Агнета Улфсетер-Труел е негова тетка. И неговиот татко е братучед на Бјорн Улвеус. Во 2009 година, шведското списание Доријан го прогласи Улфсетер за најзгоден маж во Шведска. Во интервју за списанието, Улфсетер потврдил дека бил уапсен бидејќи поседувал мала количина кокаин во својот дом. Во мај 2009 година, тој бил осуден на условна казна откако му признал на обвинителот надлежен за случајот. Потоа тој доброволно започнал со третман за зависноста. Дискутирајќи за неговото закрепнување во интервјуто со Доријан, тој изјавил: „Денес се дружам со виното“.
Иса Квенсел

Иса Квенсел (21 септември 1905 &ndash; 3 ноември 1981) била шведска глумица и оперска сопранка, која се појавила во повеќе од 50 филмови, драми, опери, ТВ и радио емисии. Во 1939 година, таа ја добила главната улога во светската премиера на филмот „''Умри Катрин''“ на Ерих Волфганг Корнголд во Кралската шведска опера.
Јени Улвинг

Јени Улвинг (26 септември 1979 година во Естерсунд), е шведска филмска и телевизиска глумица. Таа ја започнала својата кариера со улогата на „Бела“ во сапуницата Vänner och fiender која се емитуваше на Канал 5.
Бјорн Гранат

Бјорн Госта Тригве Гранат (5 април 1946&ndash;5 февруари 2017 година) бил шведски глумец кој се појавил во над 100 филмови и телевизиски емисии.
Гранат е роден во Оргрите, Гетеборг, Шведска. Тој глумел во широк спектар на улоги од комични до драматични. Тој бил активен како глумец и режисер во Кралскиот драмски театар во Стокхолм помеѓу 1987-2007 година. Пред да почине, тој требал да го игра Бакингем во продукцијата на Ричард III во Кралскиот драмски театар. Тоа бил оживување на популарната продукција во која тој се појавил во текот на 2014 година.
Гранат бил во брак со Ен-Маргрет Фиргард, а парот имал две деца.
Бенгт Екерот

Нилс Бенгт Фолке Екерот (8 февруари 1920&ndash;26 ноември 1971 година) е шведски глумец најпознат по портретирањето на смртта во ''Седумте печати (''1957) во режија на Ингмар Бергман. Во 1956 година, тој ја режирал светската премиера на ''Долго патување во ноќта'', ремек-делото на американскиот драматург Јуџин О'Нил.
1 Биографија
Екерот е роден во Стокхолм. Имал неколку улоги во шведски филмови, но во ''„Седумте печати''“ на Ингмар Бергман (1957) ја прикажал Смртта како човек со бело лице во црна наметка. Одлуката да се изведе улогата на овој начин била заедничка одлука на глумецот и режисерот. Бергман во својата автобиографија напишал дека двајцата мажи „се договориле Смртта да носи маска на кловн, бела кловновска маска. Спој на маска на кловн и череп.“
Човек со самоуништувачка личност, здравствени проблеми од пушење и прекумерно пиење влијаеле на подоцнежната кариера на Екерот што резултирало со губење на потенцијалните улоги. Починал од рак на белите дробови во 1971 година.
Ингве Гамлин

Ингве Гамлин (17 март 1926&ndash;1 февруари 1995) бил шведски глумец и филмски режисер. Неговиот филм „''Бркачите“'' од 1965 година бил вклучен на 16. Меѓународен филмски фестивал во Берлин каде што ја освоил вонредната награда на жирито „Сребрена мечка“.
Гамлин исто така бил претседател на хумористичната Микродржава Република Џамтланд од 1963 до 1983 година.
Збунетост

Во медицината, збунетоста е квалитет или состојба да се биде збунет или нејасен. Поимот „акутна ментална збунетост“ често се користи наизменично со делириум во ''Меѓународната статистичка класификација на болести и сродни здравствени проблеми'' и публикациите на ''Медицински предметни определници'' за да се опише патологијата. Тие се однесуваат на губење на ориентацијата, или на способноста правилно да се поставите во светот според времето, местото и личниот идентитет. Менталната збунетост понекогаш е придружена со нарушена свест (губење на линеарно размислување) и губење на меморијата (неможност правилно да се потсетиме на претходните настани или да научиме нов материјал).
1 Причини
Збунетоста може да настане од несакани ефекти од лекот или од релативно ненадејно мозочно неработење. Акутната збунетост често се нарекува делириум (или „акутна збунета состојба“), иако делириумот често вклучува многу поширок спектар на нарушувања отколку едноставната збунетост. Овие нарушувања вклучуваат неможност да се насочи вниманието; разни оштетувања во свеста и временска или просторна дезориентација. Менталната збунетост може да резултира од хронични органски патологии на мозокот, како што е деменција, исто така.
1.1 Друго
* Акутна реакција на стрес
* Алкохолизам
* Анемија
* Анксиозност
* Оштетување на мозокот
* Тумор на мозокот
* Потрес на мозокот
* Дехидратација
* Енцефалопатија
* Епилептичен напад
* Депресија
* Замор
* Треска
* Повреда на мозокот
* Топлотен удар
* Хипогликемија
* Хипотермија
* Хипотироидизам
* Успореност
* Бубрежна слабост
* Инфекција на бубрезите (пиелонефритис)
* Млечна ацидоза
* Ласа треска
* Левиева деменција на телото
* Листерија
* Лајмска болест
* Менингитис
* Постпартална депресија и постпартална психоза
* Психотични нарушувања
* Рејов синдром
* Пегава треска од Карпестите Планини
* Шизофренија
* Синдром на болна зграда
* Апнеја при спиење
* Мозочен удар
* Жолта треска
* СПБ и СПИ
* Стрептококни инфекции
* Токсичност
* Синдром на токсичен шок
* Транзиторен исхемичен напад (ТИА, мини-мозочен удар)
* Акутна порфирија
* Западнонилски вирус
1.2 Диференцијална дијагноза
Најчести причини за акутна збунетост предизвикана од лекови се допаминергични лекови (кои се користат за третман на Паркинсонова болест), диуретици, трициклични, тетрациклични антидепресиви и бензодиазепини или алкохол. Постарите лица, а особено оние со претходно постоечка деменција, се најмногу изложени на ризик од акутни збунувачки состојби предизвикани од лекови. Новото истражување наоѓа врска помеѓу недостатокот на витамин Д и когнитивното оштетување (кое вклучува „замаглен мозок“).
2 Поврзано
* Когнитивно нарушување
Рафаел Едхолм

Џон Рафаел Едхолм (роден на 8 мај 1966 година) е шведски актер, филмски режисер, сценарист и модел. Тој бил оженет со Герел Крона 1997&ndash;2006 година (со еден син Габриел) и потоа се оженил со Дага Лами до пролетта 2011 година.
1 Филмографија
* 1999 - Една и единствена 1999 - Ана Холт - полиција (ТВ) 2000 - Јарнгангет2000 - Стаклени крила 2000 -Ројтер и Скуг (ТВ) 2001 - Телохранителите 2002 - Бек - Картелот (ТВ филм) 2003 - Дома до средината -земја (ТВ) 2005 година - Сосема лудо (исто така режисер) 2006 -Гота канал 2 - Гранкампен 2006 - Бабас билар(исто така режисер и сценарист) 2009 - Göta canal 3:Тајната на кралот на каналот 2010 - Тајната на аналниот крал 2010 - Девојка од Валандер 5 -10 поттикнува успех
Горан Гилингер

Андерс Горан Гилингер (роден на 13 февруари 1973 година) е шведски глумец и поранешен модел. Имал широко искуство во класичниот театар, телевизија и филм.
1 Кариера
Гилингер е роден во Ваксхолм, Стокхолм Лан во 1973 година. Во 1993 година, на возраст од 19 години, тој бил Роберт во шведска ТВ сапуница. Тој ја напуштил улогата во текот на четвртата сезона во 1994 година.
Неговата прва филмска улога била младо момче од плажа во шведска комедија во 1994 година.
Во 1995 година, тој ја играл главната машка улога, Адам, во шведски филм. Во 1996 година, тој го играл Тобијас во шведскиот ситком, со Бјорн Густафсон и Бриџита Андерсон.
Во 1999 година бил примен на Кралската глумечка академија во Стокхолм и дипломирал во јуни 2003 година со диплома. Во 2001 година, тој поминал еден семестар во глумечкото студио Стела Адлер во Лос Анџелес. Во 2005 година играл една од главните улоги во шведската национална телевизиска серија ''Комисијата''. Во 2006 година го играл Хорас во драмата на Молиер, ''Училиште за жени'' во Националниот театар од Стокхолм. Тој меѓу другото вршел и гласовна работа за Дизни и Дримворкс.
Во 2007 година настапил на фестивалот Капитал Фринџ во Вашингтон, во претстава за еден човек во театарот Вулли мамут. Во 2008 година тој се појавил во продукцијата на Александар Барнс за ''Хамлет'' во Картер Барон во Вашингтон. Во 2009 година тој го играл соседот во фарса на Реј Куни во Марибергскоген во Карлштад.
2 Наводи
*
Ден Екборг

Ден Педер Клеменс Екборг (роден на 23 ноември 1955 година) е шведски глумец. Тој е син на глумецот Ларс Екборг и постар брат на глумецот Андерс Екборг.
Тој глумел во многу од шведските филмови Џонсонлиган''.'' Тој е, исто така, шведскиот глас за Хадес во ''Херкулес на'' Дизни и шведскиот глас за Џени во Дизни ''Аладин''. Учествувал како танц на славни личности во ''Let's Dance 2019'', што се емитувало на ТВ4.
Сив Ерикс

Сив Ерикс, вистинско име Сив Густава Еси-Ехсинг (родена Ериксон на 31 јули 1918 година во Окселосунд; починала на 3 јули 2005 година во Онсала), била шведска глумица која играла во 66 шведски филмови во текот на 53-годишната кариера.
Ерикс ја започнала својата филмска кариера со главна улога во филмот Росор валје квал од 1939 година. Нејзината работа за шведскиот филмски режисер Ингмар Бергман била мала; една незабележана улога во ''Лекција за љубовта'' (1954) и улога која завршила на подот на сечење (''Соништа'' и ''патување во есен'', 1955). Меѓутоа, во 1982 година, во една од нејзините последни улоги, таа ја играла Алида во Бергмановите „''Фани и Александар“''. Таа, исто така, имала споредни улоги во ''Пипи Долгиот Чорап'' (1969).
Нилс Олаф Крисандер

Нилс Олаф Крисандер (роден Валдемар Олаф Крисандер, 14 февруари 1884 - 5 јуни 1947 година) бил шведски глумец и режисер за време на почетокот на дваесеттиот век.
1 Биографија
Првите настапи на Крисандер како глумец биле во германски и шведски неми филмови во средината на 1910-ти години. Неговата прва филмска улога била во германската драма за немиот филм во режија на Карл Шенфелд во 1915 година.
Како глумец, Крисандер можеби е најдобро потсетен за глумата како „Ерик Фантомот“ во загубената германска адаптација на Ернст Матреј во 1916 година, базирана на романот на Гастон Леру ''Фантомот на операта'' наспроти норвешката глумица Ауд Егеде -Нисен. Верзијата на Матреј е првата филмска адаптација на серискиот роман на Леру од 1909-1910 година. Во 1917 година, тој се појавил заедно со популарната полска филмска глумица Пола Негри во нејзината прва улога во германска продукција. Во 1919 година, тој заедно со глумецот и режисер Паул Вегенер режирал германски нем филм.
Откако настапил во филмски серијал за режисерот Карл Герхард спроти глумицата Лил Даговер од 1920 до 1921 година, Крисандер ја започнал својата кариера во Германија како режисер. Севкупно, тој бил режија во три филма во Германија, пред релоцирање на бизнисот во САД, каде што тој режирал две драматични филмови: 1927 за ''борба против љубовта'', во кој игра Џета Гудал, Виктор Варкони и Хенри Б Ватхал за Сесил Б. ДеМил Слики, и дека истата година, ''Крадецот на срцето'', со Жозеф Шилдкраут и Лиа Де Пути во главните улоги.
До 1930 година, тој живеел на местото С. Грамерси во Лос Анџелес, Калифорнија. Починал во 1947 година во Шкуруп, Шведска.
2 Избрана филмографија
2.1 Глумец
*''Фантомот од опера'' (1916)
*''Белите рози на Равенсберг'' (1919)
*''Лов на смрт'' (1920)
2.2 Режисер
*''Белите рози на Равенсберг'' (1919)
*''Смрт Виктор'' (1920)
*''Борба против љубовта'' (1927)
*''Крадецот на срцето'' (1927)
Ернст Еклунд

Ернст Олоф Еклунд (6 август 1882–3 август 1971 година) бил шведски филмски глумец и театарски режисер. Тој се појавил во 40 филмови помеѓу 1914 и 1962 година и исто така бил режисер на шест различни театри.
1 Биографија
Еклунд е роден во Остервала во округот Упсала, Шведска. Почнал да игра аматерски театар во Јевле. За време на неговата кариера тој бил директор на неколку театри: Бланчтитерн 1917-1926, 1923-1938 Комедитерн, Констертуститерн 1926-1927 година, Скансентитерн 1934-1940, Оскарститерн 1938-1941 и Лисбергститерн во Гетеборг 1947-1956.
Тој бил оженет со глумицата и театарски режисер Алис Еклунд (1896-1983), ќерка на глумицата Ана Хофман-Удгрен (1868-1947) и сценаристот Карл Густаф Удгрен (1865-1927). Тој бил татко на глумецот Нилс Еклунд (роден 1927година).
2 Делумна филмографија
* Штрајк (1914) Госпоѓа Кристина (1917) - Франц Хердер Сестра Карин (1917) - Мартин Фалк Мајкини очи (1917) - Карл Линд - Таткото на Повл / Повл како возрасен Ќерката на Јефтај (1919) - Руно Прокоп Алатката на судбината (1922) - Август Ферер Украден валцер (1932) - Алан Денер Ноќ на Смајгехолм (1933) - мајор Хектор А сепак флерт (1934) - Гунар Грин Песната за неа (1934) - Хари Хендл Под лажно знаме (1935) - Карл Хамар Сиромашни милионери (1936) - Георг Делмар Јохан Улфстјерна (1936) - проф. Стенбак The Miss Becomes a Maid (1936) - Карл-Аксел Алард Мили, Марија и јас (1938) - проф. Клинтберг Разновидноста е зачин на животот (1939) - Чичко Лудвиг Светли перспективи (1941) - Хелге Далберг Мис црква стаорец (1941) - Кол. Линдберг Враќање дома во касарната (1941) - Кол. Јустус Там Опасни патишта (1942) - Катена Утринската мелодија (1942) - Васберг Ние сме домашни робови (1942) - Теодор Ларсон Џејкобс Стеге (1942) - Олсон Тоа е мојата музика (1942) - Георг Веландер Девојката е откритие (1943) - Понтус Акселсон Млада крв (1943) - мајор Бјорн Линдемарк Мила, се откажувам (1943) - Томас Берг Живеј опасно (1944) - професор Форс Зелениот лифт (1944) - режисер Бенг Марија па Кварнгарден (1945) - мајор Лундгрен Јагад (1945) - Таткото на Ела Брита во куќата на трговецот на големо (1946) - Трговецот на големо Криза (1946) - чичко Едвард Банкети (1948) - Јаков Ковачи во етерот (1949) - Килбом Кафе Ручек (1954) - главен уредник (непознато) Победа во темнината (1954) - менаџер на банка Како дисциплина љубов (1955) - Докторот
Геран Гентеле

Горан Џентеле (29 септември 1917&ndash;18 јули 1972 година) бил шведски актер, режисер и оперски менаџер. Тој бил накратко генерален директор на Метрополитен операта во Њујорк Сити во 1972 година.
1 Биографија
Роден во Стокхолм, Џентеле студирал од 1944 до 1946 година на Кралската академија за драмска обука, започнувајќи кратка кариера како филмски актер не долго потоа. Набрзо се свртел кон режија, работејќи извесно време во Кралскиот драмски театар, а потоа во Кралската шведска опера каде што неговите позначајни продукции ги вклучуваа ''„The Consul''“ на Џан Карло Меноти и „''Aniara''“ на Карл-Биргер Бломдал. Тој станал директор на компанијата во 1963 година.
Режирал и филмови во приближно истиот период (1947-1969), правејќи најмалку 15 играни и телевизиски филмови. Неговиот филм ''Leva på 'Hoppet 1951 година бил награден со Сребрена мечка за комедија на Меѓународниот филмски фестивал во Берлин.
Тој го наследил Сер Рудолф Бинг како директор на Метрополитен операта во Њујорк Сити во 1972 година. Набргу по преземањето на функцијата, на 18 јули 1972 година, Џентеле загинал во сообраќајна несреќа додека бил на одмор во Сардинија; загинал заедно со две негови ќерки кога автомобилот во кој се возеле директно се судрил со камион. Третата ќерка била повредена како и сопругата на Џентеле, Марит. Шујлер Чапин, асистентот на Џентеле бил именуван за глумечки директор се одеднаш.
2 Наследство
И покрај фактот дека тој бил на функција само неколку недели по неговата смрт, неколку од плановите на Џентеле за компанијата биле спроведени под Чапин. Најзначајните од овие било ново производство на Жорж Бизе ''Кармен'' наменета за Мерилин Хорн;ова било искористено за отворање на сезоната 1972-1973. Џентеле бил вториот генерален директор на Метрополитен зад Херберт Витерспун кој починал пред почетокот на вечерта на неговата прва сезона со компанијата.
3 Награди
Џентеле ја освоил наградата Сребрена мечка (комедии) на првиот Меѓународен филмски фестивал во Берлин за неговиот филм ''Лева по „Хопет“''.
Емил Фјелстрем

Емил Фјелстрем (24 октомври 1884&ndash;14 јули 1944) бил шведски сценски и филмски глумец.
1 Ран живот и сценска кариера
Емил Фјелстрем е роден во парохијата Нас, општина Естерсунд, округот Јемтланд и израснал во градот Естерсунд. Тој по завршувањето на училиштето накратко работел во поштата пред да се приклучи на локалниот театарски ревии. Потоа решил да продолжи со театарската глума како професионална кариера и дебитирал во театарот Оперета на Антон Салмсон во 1906година. Во раните 1900-ти и 1910-ти, тој патувал интензивно низ земјата во различни турнеи во театарските куќи и уживал одредена популарност во провинциите.
2 Филмска кариера
Фјелстрем ќе го направел своето филмско деби во 1917 година во комедијата ''Томас Граис во'' режија на Густаф Моландер, во режија на Мауриц Стилер, со Виктор Сјострем и Карин Моландер, и се појавил во над 50 филмови помеѓу 1917 и неговата смрт во 1944година. Најчесто добивал комични улоги во филмски и карактерни улоги каде играл прилично строги, но приврзани ликови. Три филма, од 1945 година, од 1949 година и од 1952 година биле објавени постхумно.
3 Враќање на сцената
Додека сè уште се појавувал во филмови тој на крајот се вратил на сцената во многу поголеми улоги во Стокхолмскиот Кристалсалонген, театарот Бернс, Фолк театарот и театарот на отворено Ванадислуденс и Општинскиот театар во Гетеборг во 1930-ти.
4 Личен живот
Во 1913 година се оженил со Фелстрем фаза и филмска глумица Емилија "Милан" Фелстрем. Двојката останале во брак до неговата смрт во 1944 година на 59-годишна возраст во Стокхолм, Шведска.
Луиз Едлинд Фриберг

Сандра Луиз Мод Едлинд Фриберг (родена Луиз Едлинд на ) е шведска глумица, модел и политичар.
1 Глумечка кариера
Како глумица таа станала популарна како Малин Мелкерсон, љубезната, топла и убава постара сестра во популарната детска ТВ-серија од 1964 година ''Ние на''''Солената врана'', која често уживала во реприза на шведската телевизија, и последователните филмови за Салткакан. Сценариото за серијата го напишала Астрид Линдгрен.
Таа добила позитивни критики за нејзината улога во американскиот филм Ле Ман во 1971година, со Стив Меквин во главната улога. Истата година глумела во шведскиот филм ''Птицата мамка''. Неодамна, таа имала голем дел во сапунската опера ''Пријатели и непријатели'' помеѓу 1996 и 1999 година.
2 Политичка работа
Едлинд Фриберг била политичар на Шведската либерална народна партија. Таа била замена во Риксдагот од 2003 година, а на 1 јануари 2006 година стана редовен член на парламентот. Таа го загубила своето место во Риксдагот по изборите во 2006 година.
3 Филмографија
* Ние во Салткракан (1964, Шведска (ТВ серија))Тјорвен, Батсман и Мојсеј(1964, Шведска) Тјорвен и Скралан  (1965, Шведска) Тјорвен и Мисак(1966, Sweden) Скралан,, Рускприцк и Кнорхане (1967, Шведска ) Ние во Салткракан (1968, Шведска (филмска верзија)) Птицата мамка (1971, Шведска ) Ле Ман(1971, USA) (1971, САД) Пријатели и непријатели (1996-1999, (ТВ серија)) Бејбиситерката(2007, Шведска (Short)) Убиството во Сандамн (2010, Шведска (ТВ серија) Псалм 21 (2010, Шведска ) Колибата во сенка (2013, Шведска ) Жив песок (2019, Шведска )
Малин Крепин

Малин Крепин (родена на 22 август 1978 година, во Стокхолм), е шведска глумица. Таа глуми во неколку филмови. Нејзината најпозната улога е Аника Бенгзтон во шведската серија „Случај“.
1 Живот и кариера
Малин Крепин е родена во Стокхолм во 1978 година. Од 1998 до 2002 година, таа студирала во театарската академија во Малме. Оттогаш, таа била активна во Градскиот театар во Стокхолм и во Шведскиот национален театар, во Стокхолм.
Крепин исто така, глумела во филмови и телевизиски серии. Таа во 2012 година глумела во главната улога на новинарката Аника Бенгцон од книгите на шведскиот романописец Лиза Марклунд.
2 Награди
* 2008: Награда „Rising Star“ за најдобар новодојденец на годината на Меѓународниот филмски фестивал* 2010: Номиниранa за наградата Guldbagge за најдобра глумица во филмот ''In Your Veins''
3 Филмографија
* 2003: Асистентот (краток филм)
* 2003: Мифо, како Ана
* 2005: Ласер-човек (ТВ-серија), како Аника
* 2007: До борба (ТВ минисерија), како Нина
* 2009: Во твоите вени како Ева (I skuggan av värmen)
* 2010: Корнелис, како Ингалил Ренберг
* 2010: Последната зима (ТВ филм), како Герда Хофнер
* 2011: Осло, 31ви Август, како Малин
* 2011: Луѓето се сосема небитни (краток филм)
* 2012: Кируна Кигали (краток филм), како Нина* 2012: Аника Бенгцон - Нобеловата последна желба
* 2012: Аника Бенгцон - Прајм тајм (ТВ филм)
* 2012: Аника Бенгцон - Студио секс (ТВ филм)
* 2012: Аника Бенгцон- Црвениот волк (ТВ филм)
* 2012: Аника Бенгцон - Доживотно (ТВ филм)
* 2012: Аника Бенгцон - Место на Сонцето (ТВ филм)
* 2014 година: Лулу (краток филм,) како Лулу
* 2015: Најлон (краток филм), како Изабел
* 2016 година: Медиумот, како Марта
* 2016 година: Сејмблод
4 Театар
* 2000: Пуканки
* 2002: Поглед на мостот
*''2002:'' Старк
* 2004: Ноќен сон среде лето
* 2005: Прекрасен нов свет
* 2006: Терминал
*2006: Малиот Ејлоф
* 2008: Девици
* 2008: Мемоарите на Дана Политковскаја
* 2008: Презимување
* 2016: Игрите на Јејмс
Гросбрајтенбах

Гросбрајтенбах (|Großbreitenbach) — мал град во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Се наоѓа 13 километри југоисточно од градот Илменау. Местата Алтенфелд, Гросбрајтенбах и Нојштат на Ренштајг се признаени покраински одморалишта.
Поранешните општини Алтенфелд, Белен, Фридерсдорф, Гилерсдорф, Хершдорф, Нојштат на Ренштајг и Вилденшпринг се споиле во Гросбрајтенбах во јануари 2019 година.
1 Географија
Гросбрајтенбах се наоѓа на Тириншката Висорамнина, околу 50 километри јужно од покраинскиот главен град Ерфурт и околу 15 километри југоисточно од градот Илменау помеѓу Лангер Берг на север, долината на Шварца на југоисток и Ренштајг на југозапад. Градското јадро се наоѓа на околу 600 метри надморска височина.
Најголема река во градското подрачје е Шварца, која ја образува југоисточната граница.
Највисока точка во градското подрачје е Гросе Драјхернштајн со 838 метри, со што врвот се наоѓа во соседната општина Шлојзегрунд. Највисока градска единица е Нојштат на Ренштајг на 785 метри. Најниска точка е во долината на Шварца кај Циркел на околу 380 метри.
1.1 Градски единици
Градот е составен од единиците Алерсдорф, Алтенфелд, Белен, Фридерсдорф, Гилерсдорф, Гросбрајтенбах, Хершдорф, Нојштат на Ренштајг (со малата населба Калерт), Вилденшпринг и Вилмерсдорф.
1.2 Соседни општини
Почнувајќи на север, па надесно, градот се граничи со Илменау, Кенигзе, Шварцатал, Кацхите, Масерберг и Шлојзегрунд.
2 Историја
Во рамки на административната реформа во Тирингија во 2018 и 2019 година, градот Гросбрајтенбах со уште седум други општини од општинската заедница Гросбрајтенбах биле споени. Новосоздадениот град настанал на 1 јануари 2019 година, а истовремено општинската заедница била распуштена.
3 Политика
3.1 Градски совет
Првите избори на општинскиот совет и градоначалник на новосоздадениот град биле избрани на општинските избори на 26 мај 2019 година. До создавањето на новиот Градски совет, советот на новиот град бил предводен од 68 советници од осумте основачи (градот и седумте општини).
Распределбата на местата на последните избори била следна:* CDU/UL (Демохристијански сојуз на Германија/независна листа): 6 места со 20,9%
* WFE (Ние за Вас): 6 места со 19,6%
* UWG (Независна избирачка група): 4 места со 14,2%
* GBB 2000 (Гросбрајтенбах 2000): 3 места со 10,4%
* BGM (Граѓанска група): 3 места со 8,7%
* IG (Интересна група Нојштат): 2 места со 7,8%
* TEO (Транспарентно-Искрено-Отворено): 2 места со 7,5%
* FWG (Freie Wählergemeinschaft Herschdorf): 2 места со 6,3%
* ULBA/LG (Независен список Граѓани за Алтенфелд): 2 места со 4,6%
3.2 Градоначалник
До изборот на новиот градоначалник, новосоздадениот град го предводел Андреас Бајерсдорф. На изборите на 9 јуни 2019 година бил избран Петер Грим (WFE) со 65,8%.
Андерс Екборг

Џон Андерс Екборг (роден на 9 октомври 1960 година) е шведски глумец и пејач кој ги има изведено улогите на Карл Оскар во Кристина од Дувемала и Фреди Трампер во ''Шах'', два мјузикли напишани од поранешните членови на АББА, Бени Андерсон и Бјорн Улвеус. Тој исто така глумел во многу верзии на мјузикли на шведски јазик, како што се Џекил и Хајд, Евита и Суперѕвездата на Исус Христос. Тој бил оженет со глумицата Лиа Бојсен. Екборг исто така имал интензивна турнеја низ Шведска, главно придружена од Бенгт Магнусон и Андерс Лундквист. Имал издадено еден албум на свое име; Вистински договор (2006). Дополнително, тој се појавил на многубројни гала концерти меѓу кои и Рапсодија во рок.
Во 2007 година тој се појавил во две огромни арена шоуа; Кралицата-Друг вид на магија и Божиќното шоу. Во 2008 година ја извел улогата на Воин во Лондон-мјузиклот, а на 14 јули учествувал на роденденската прослава на шведската престолонаследничка принцеза Викторија.
Во 2009 година Екборг ја направил Специјалната турнеја со Ноел Мекала и Керолин Ларсон. Тој сам направил и божиќна турнеја.
На 6 февруари 2010 Екборг учествувал на Гран при Мелоди; Мелодифестивален, на првата трка во Орнсколдсвик, со песната „Спасителот“, напишана од Тони Нилсон и Хенрик Јансон. Песната била опишана како „прекрасна, но тешка за пеење“ и тоа бил прв пат Екборг да учествува на натпревар. Песната завршила на шестото место во трката, што не било доволно за да продолжи.
1 Избрана дискографија
1.1 Албуми
(Врвни позиции на табелата за шведски албуми)
* 1996: Кристина од Дувемала: Комплетното издание - мјузикл - (#2)
*1999: Шеснаесет фаворити од Кристина френ Дувемала (#22)
*2001: : Евита 2002: Шах на шведски - мјузикл- (#2)
*2006: Оригинални производи (#27)
*2010: Насликани соништа (#16)
*2011: Тивок Божиќ (#20)
1.2 Слободни
* 2010: "Спасителот"
*2010: "Верувам"
*2010: "Насликани соништа"
2 Избрана филмографија
* 1993 - Убиство во Савој
*1993 - Куќата од соништата
*1994 - Илузионер
*1998 - Последниот договор
*1999 - Часовникот на смртта
*1999 - Дедо Мраз е татко на сите деца
*1999 - Принцот на Египет
*2001 - Грешници во лето 2 шведски убавини
*2004 - Давечки дух
*2005 - Валандер - Знамето на селото
*2006 - Шепотот
*2006 - Снафанар
*2009 - Комесарот и морето
*2013 - Злосторства на страста
Андерс Ериксон

Андерс Георг Ериксон (роден на 3 август 1956 година) е шведски ревијален уметник, комичар и актер. Најпознат е како член на комичната група Галенскапарнна ош Афтер Шеив.
Глумецот и комичар Клес Ериксон е постар брат на Андерс Ериксон.
1 Биографија
Андерс Ериксон ја проучувал учителската програма во Чалмерс во Гетеборг. Тој никогаш не ја завршил програмата и наместо тоа станал член на групата Галенскапарна, основана во 1978 година. Во 1982 година групата започнала да соработува со вокалната група Афтер Шеив. Нивната соработка резултирала со бројни ревизии, филмови и ТВ серии, често со Ериксон во главната улога.
Улогата на Рој во ТВ серијата ''Мекен'' од 1986 година го направила многу популарен. Друг од неговите најпознати ликови се Фарброр Фреј („Вујко Фреј“) кој првпат се појавил во ТВ серијата ''Ен химла манга програма'' од 1989 година. Други ликови се општествениот Спанарн во ревиите и во програмата ''Ен химла манга'', и страсниот наставник по музика Морган во „Поединечниот граѓанин“.
Покрај работата со Галенскапарнна ош Афтер Шеив, Ериксон се појавил соло со неговата бањолела. Пеел и свирел на фестивали и во Шведска и во странство. Неговиот модел е Џорџ Формби.
2 Сценски изведби
* 1982 Skruven är lös 1983 Träsmak 1985 Cyklar 1987 Stinsen brinner (lead role) 1991 Grisen i säcken 1992 Skruven är lös 1993 Nått nytt? 1994 Resan som blev av 1994 Lyckad nedfrysning av herr Moro 1997 Alla ska bada 2000 Allt Möjligt 2000 Jul Jul Jul 2002 Kasinofeber (lead role) 2010 Gubbröra och Pyttipanna 2010 Hagmans Konditori
3 Филмографија
* 2006 ''Den enskillde medborgaren''* 2000 ''Гледпак''* 1998 ''Åke från Åstol''* 1996 ''Монопол''* 1993 ''Торнадо''* 1992 ''Нордекспресен''* 1991 ''Стинсен Бринер... filmen alltså'' (главна улога)
* 1990 ''Мекен'' (една од главните улоги)
* 1989 година ''En himla många програма''* 1989 ''Hajen som visste för mycket'' (главна улога)
* 1987 ''Леиф'' (главна улога)
* 1986 ''Турнеја на замокот''* 1986 ''Мекен'' (една од главните улоги)
Кене Фант

Карл-Хенрик „Кене“ Фант (1 јануари 1923-29 мај 2016) бил шведски глумец, режисер и писател. Роден бил во Стронгнес, Шведска. Неговиот постар брат Џорџ исто така бил глумец.
Фант студирал на Драматенс висоскола од 1945 до 1949 година и бил во Кралскиот драмски театар од 1949-1950година. Тој бил ангажиран како директор на филмот ''„Нордиски тон“'' 1952-1962 година, и станал менаџер на продукција на Шведската филмска индустрија (СФ) во 1962 година. Тој бил назначен за извршен директор на СФ од 1963 година. Во 1980 година тој поднесол оставка за да стане хонорарен писател. Неговиот филм ''Авантурите на Нилс Холгерсон од'' 1962 година бил пријавен на 3-тиот меѓународен филмски фестивал во Москва. Во 1991 година, тој објавил биографија на Алфред Нобел која вклучувала многу референци за обемната колекција на писма на Нобел.
Фант бил назначен во 2005 година за почесен доктор по историја и филозофија на науката на Универзитетот во Упсала.
1 Награда Монисманиен
Во 1975 година, Фант ја основал наградата Монисманијан за слобода на говорот.
2 Избрана филмографија
2.1 Глумец
* Затвор (1949) како Арне
*Најубавиот на Земјата (1948) како Горан Том
*Секое срце има своја приказна (1948)
*Покер (1951)
*Девојката од Бекфол (1953)
*Сите светски задоволства (1953)
2.2 директор
* Тарпс Елин (1956)
*Авантурите на Нилс Холгерсон (1962)
Јохан Агрел

Јохан (Јоаким) Агрел (Johann Joachim Agrel; 1701-1765) - шведски и германски виолинист, пијанист, диригент и композитор.
1 Биографија
Јохан Агрел е роден на 1 февруари 1701 година во Лете (Источен Готланд). Се школувал во Упсала, а потоа отпатувал во Англија, Франција, Италија и други земји.
Од 1723 до 1746 година бил дворски виолинист во Касел, каде што се прославил како пијанист. Од 1746 година бил Капелмајстор во Нирнберг.
Тој поседувал голем број солидни дела (симфонии, концерти, сонати, итн.), чија збирка била објавена во Нирнберг; многу други се сведени во ракописи. Во младоста, музиката на Агрел била под силно влијание на современата италијанска музика, особено на Антонио Вивалди.
Јохан Агрел починал на 19 јануари 1765 година во градот Нирнберг.
2 Користена литература
* // Allgemeine Deutsche Biographie
*
Софиеро (палата)

Софиеро палата или само Софиеро во општината Хелсингборг, Сканија била една од вилите на шведското кралско семејство, сместена на 5 километри северно од Хелсингборг. Таа била првично сканска фарма наречена Скабелике, купена во 1864 година од шведскиот принц Оскар и неговата сопруга Софија од Насау. Првата еднокатна палата била завршена во 1865 година. Таа била проширена до сегашната големина помеѓу 1874 и 1876 година, откако принцот Оскар бил крунисан за крал на Шведска и Норвешка, Оскар Втори.
1 Историја
Во 1905 година, внукот на Оскар Втори, принцот Густаф Адолф, идниот крал Густаф VI Адолф и неговата сопруга, принцезата Маргарет ја добиле палатата како подарок за венчавката. Тие ја реновирале палатата и ја започнале големата градина Рододендрон по која дворецот е познат и денес. Принцот Густаф Адолф станал цар во 1950 година и до 1973 година Софиеро бил негов и на неговата втора сопруга Луис Маунтбатен како официјална летна резиденција. Наводно, тоа било омиленото место на кралот и по неговата смрт, која се случила во Хелсинборг, тој го оставил Софиеро на градот Хелсингборг, за да може пошироката јавност да ужива во него исто како и тој.
2 Денес
Автобуска врска поминува неколку пати во еден час за време на прометните часови од Хелсингборг. Главна атракција денес се многу големите градини со широк спектар на локален (и друг) растителен свет, кои се протегаат до брегот на Ересунд. Рододендроните се особено значајни, составени се од речиси 500 различни сорти. Во паркот има и мала колекција модерна уметност.
Во текот на летото, големите тревни површини понекогаш се користат за големи концерти на отворено со национални и меѓународни sвезди како Боб Дилан, Брајан Адамс, Џејмс Браун и Нора Џонс.
Самата поранешна кралска палата денес се користи како ресторан, кафе, а понекогаш и како галерија.
Марка на пиво во сопственост на пиварницата Копарберг е именувана како „Софиеро“.
3 Поврзано
* Хелсингборг
Шарлотенборг (велепоседнички дом)

Шарлотенборг (''Charlottenborgs slott'') е велепоседнички дом во Мотала на брегот на Мотала во округот Естерјетланд, Шведска.
Замокот бил изграден во средината на 17 век од грофот Лудвиг Вирих Левенхаупт (1622-1668) и именуван во чест на неговата сопруга, Шарлот фон Хоенлохе-Нојштајн (1626-1666). Шарлотенборг била поранешна резиденција на генералот Адам Лудвиг Левенхаупт (1659-1719) и инженерот Даниел Фрејзер (1787-1849). Куќата од средината на седумнаесеттиот век, е прикажана со гравирање во топографијата ''Suecia antiqua et hodierna'' од Ерик Далберг (1625-1703), таа била изградена на помодерен начин во осумнаесеттиот век.
Од 1959 година, дворецот е во сопственост на Општина Мотала. Денес во Шарлотенборг се наоѓа Музејот Мотала, со изложби за локалната историја. Музејот исто така изложува и уметност од 17 век до 20 век. Меѓу застапените уметници има дела од Бруно Лиjeфорс (1860–1939) и Јохан Крутен (1858–1932).
Керстин Гранлунд

Керстин Маријана Гранлунд Ведин (родена на 17 јуни 1951 година) е шведски ревијален уметник, комичар и глумица, која пораснала во Тролхатан. Таа е првенствено позната како член на комичната група Галенскапарна ош Афтер Шеив.
Таа е во брак со поранешниот извршен директор на Лизеберг, Матс Ведин.
1 Биографија
Керстин Гранлунд замислила кариера како психолог, пред Клес Ериксон да ја убеди да учествува во студентскиот спек ''Вастготаској'' во 1972 година. Во 1974 година, таа била ко-основач на спек групата Утан лотс. Од 1978 година е дел од групата Галенскапарна. Таа играла ревија со Хаг Гајгерт во 1976 и 1983 година. Во летото 1979 година, таа учествувала во ''Неделна ревија'' на Стен-Аке Седерхок во Лизеберг.
Како слободна жена во Галенскапарна и После бричење, Гранлунд толкувала широк спектар на женски улоги. Меѓу нејзините многубројни ликови се подвиг мајка во ''Стинсен Бринер ,'' стриптизета Агда во ''Скрувен ар Лос ,'' Американката Бони Армстронг во ''Грисен и сакен ,'' грофицата во ''Ала ска'' бада и Лутата дама во програматаЕн химла манга.
2 Филмографија
* 2006 ''Den enskillde medborgaren'' („Индивидуален граѓанин“)
* 2000 ''Гледпак''* 1998 ''Åke från Åstol''* 1996 ''Монопол'' („Монопол“)
* 1993 ''Торнадо''* 1991 година ''Стинсен Бринер... филм на сите'' („Господарот на станицата гори. . . Филмот, тоа е")
* 1990 ''Macken - Roy's & Roger's Bilservice'' („Бензинска станица - сервис за автомобили на Рој и Роџер“)
* 1989 ''En himla många програма'' („Многу програми“)
* 1989 ''Hajen som visste för mycket'' („Ајкулата што знаеше премногу“)
* 1987 ''Лејф''* 1986 ''Обиколка на замокот''* 1986 ''Мекен'' („Бензинска пумпа“)
3 Наводи
Надја Селруп

Надја Селруп (родена 1977 година) била шведска балетска танчерка. По договорите со Баварскиот државен балет во Минхен и Шпанската национална танцова компанија во Мадрид, таа се вратила во Стокхолм во 2007 година за да се приклучи на Кралскиот шведски балет каде што била главна танчерка.
1 Биографија
Селруп учела на Кралското шведско балетско училиште, дипломирајќи во 1994 година. Во 1995 година, таа го освоила сребрениот медал на натпреварот за млади танчери на Евровизија. Откако се приклучила на Кралскиот шведски балет, таа поминала краток период со Баварскиот државен балет (1995–96) како солист. Во 2001 година, таа се приклучила на шпанската национална танцова компанија, но се вратила во Шведска во 2007 година, и наскоро станала главна танчерка.
Таа ја имала играта на водечка улога во ''Лебедово езеро'', ''Жизел'', ''Ромео и Јулија'' и Аурора во ''Заспаната убавица'' како и Есмералда во Пер Изберг „звонарот на Нотр Дам и Хермија“ во Џон Нојмајер ''"Сон на летната ноќ'' е.
Андерс Ек

Андерс Ек (7 април 1916&ndash;17 ноември 1979) бил шведски филмски глумец. Роден бил во Гетеборг, Шведска, а починал во Стокхолм. Тој бил оженет со Биргит Калберг и е татко на танчерот Никлас Ек (роден 1943 година), танчерот Матс Ек и глумицата Малин Ек (близнаци родени 1945 година).
1 Филмографија
година, Наслов, Улога, Белешки
1942 година, ''Ослободете се!'', Селанец, Незабележано
1943 година, ''Кога младите ќе се разбудат'', Каре
1944 година, ''Си требаме еден на друг''
1944 година, ''Следете го ова на Јохансон'', Оле
1944 година, ''Стоп!''''Размислете за нешто друго'', Мартен Бергфелт
1944 година, ''Девојката и ѓаволот'', Олоф
1945 година, ''Црни рози'', Берт Торел
1950 година, ''Девојка со зумбули'', Елијас Корнер - уметник
1953 година, ''Следи до Клоцкрике'', Боле
1953 година, ''Пилевина и ЛАЖЕН'', Фрост
1957 година, ''Седмиот печат'', Монахот
1967 година, ''Јас сум љубопитен (жолт)'', Водач за вежбање, Незабележано
1969 година, ''Обредот'', Себастијан Фишер, ТВ филм
1972 година, ''Плаче и шепоти'', Исак
1976 година, ''Здраво бебе'', Самиот
Јохан Фредрик Бервалд

Јохан Фредрик Бервалд (4 декември 1787 - 26 август 1861) бил шведски виолинист, диригент и композитор. Тој е братучед на Франц Бервалд и Август Бервалд.
1 Биографија
Бервалд се појавил како чудо од дете на виолина уште на шестгодишна возраст, на турнеја во странство заедно со неговиот татко Георг Јохан Абрахам Бервалд, играч на фагот на Кунглигата Ховкапелет. Во периодот од четири години, почнувајќи од 1808 година, Јохан Фредрик Бервалд бил солист во Кралската капела во Санкт Петербург. Тој станал виолинист во Кунглига Ховкапелет во Стокхолм во 1814 година и диригент на Кралскиот оркестар од 1823 до 1847 година. Во тоа време, тој исто така ги водел концертите на Хармоникашкото друштво.
За разлика од неговиот братучед Франц Бервалд, Јохан Фредрик бил успешен како музичар за време на неговиот живот. Братучедите понекогаш биле ривали, а Јохан Фредрик, колку што е познато, не направил напори да му помогне на Франц да ги изведе неговите сценски и симфониски дела. Тој се сметал за просечен диригент и застарен како композитор, но неговото воведување на оперите на Вебер и Мајербер, на пример, било успешно, делумно поради учеството на Џени Линд.
Неколку пренасочувања биле составени директно за Џени Линд, на пример " ''En majdag i Värend'' " (1843) во еден вид национално и популарно прилагоден стил што го носи печатот на тој период. Покрај тоа, тој компонирал оркестарска и камерна музика заедно со вокална музика. Ниту едно од овие не може да се каже дека е на денешниот репертоар на концерти.
Тој бил во брак со кралската концертна пејачка Матилда Кон. Нивната ќерка Џули Бервалд (1822-1877), била кратко време оперски пејач на Кунглига Операта во Стокхолм, каде што таа го имала и своето деби во 1847 година, била вработена во 1848 година, и напуштила во 1852 година, кога се омажила за баронот Кнут Шерхјелм.
Бервалд бил избран за музичар број 228 на Шведската кралска академија за музика на 2 декември 1818 година.
2 Избрани дела
*''Оперета на женската љубов'' - 1811 Санкт Петербург
* Новиот гарнизон Воудевил 1 чин - 8 април 1831 година Стокхолм, Кунглига Театар
*''Фелшимс хусар Воудевил'' 3 дела - 10 февруари 1832 година Стокхолм, Кунглига Театар
*''Национален -пренасочување'' 1 чин Бетигер - 6 февруари 1843 година Стокхолм, Кунглига. Театарски
* Мајски ден во Варенд Сенгспел 1 чин ''Бетигер'' - 11 мај 1843 година Стокхолм, Кунглига Театар
Свен Ерик Бак

Свен Ерик Бак (16 септември 1919 година &ndash; 10 јануари 1994) бил шведски композитор на класична музика. Роден е во Стокхолм.
Бак студирал во периодот од 1939 до 1943 година во Кралската музичка академија и од 1940 до 1945 година, бил студент по композиција кај Хилдинг Розенберг. Тој патувал во 1951 година за да има дополнителни студии со Гофредо Петраси во Рим.
Од 1953 година, тој бил водач на камерниот оркестар на шведскиот радио оркестар. Исто така, тој бил член на гудачките квартети - квартетот Киндел од 1940 до 1944 година и квартетот Баркел од 1944 до 1953 година.
Бак компонирал три опери, пет дела за балет, многу концерти, голем број дела за камерен ансамбл, вклучувајќи најмалку четири гудачки квартети, ораториум, кантати, хорски дела, лидер и музика за претстави и филм.
1 Дела за сцена и опера
* Транфјадарна (кран на самракот), камерна опера, 1956 година
* Гастабудет (Банкет), камерна опера, 1956 година
* Фегелн (Птицата), камерна опера, 1960 година
2 Камерна музика
2.1 Камерни дела, освен соло дела на пијано
* Гудачки квартети (бр. 1 (1945), 2 (1947), 3 (1962), 4 (1984))
* Гудачки квинтет Exercitier (1948)
* Соната за соло флејта, 1949 година
* Соната за две виолончели, 1957 година
* Десет за дувачки квинтет и гудачки квинтет (1973)
* Стринг октет (1988)
2.2 Дела за пијано
* Соната за пијано (1942)
* Проширени прелудиуми: за пијано (1949)
* Соната по побарување (1950) (снимена за MHS 3363, 1976 година од страна Кјел Букелунд (Кјел Bækkelund), а на Роланд Пантинен (Roland Pöntinen) е комплетната изведба на пијано музика назад за БИС)
* Соната во две движења и епилог (1984)
3 Оркестар
3.1 Концерти
* Концерт за виолина (1957/1960)
* Концерт за виолончело (1966)
* Циклос, концерт за пијано (1977)
3.2 Дела без солист
* Гудачка симфонија (1951)
* Коморна симфонија (1955)
* Гудачка симфонија бр. 2 (1986)
Оре (Шведска)

Оре (|Åre) е шведски скијачки центар во округот Јемтланд.
Населбата била основана пред повеќе од 1000 години на место во близина на кое живееле Викинзите и Лапонците. Во 18 и 14 век, имало рудници за бакар во околината на Оре. Туризмот започнал да се развива овде од почетокот на XIV век.
1 Хронологија на настани
* 1882 година - Изградба на пругата.
* 1891 година - Отворање на туристичкиот информативен центар
* 1892 година - Отворање на кафулето Орескутан, кое станува највисокото кафуле во Шведска.
* 1910 година - Отворање на првата жичница, почеток на развојот на Оре како зимски центар за скијање, санкање и карлинг.
* 1935 година - Создавање локален скијачки клуб. Првото натпреварување во алпско скијање.
* 1940 година - Изградба на првата влечна дигалка .
* 1952 година - Отворање на нови скијачки патеки.
* 1954 година - Домаќин на Светското првенство во алпско скијање, што го зголеми угледот на Оре како светски скијачки центар.
* 1966 година - Пуштање во употреба на првиот кревање стол.
* 1976 година - Отворање на нов лифт со гондола што служи за горниот дел од скијачката област. Понатамошниот развој на алпско скијање во Шведска бил олеснет со феноменалните достигнувања на славниот шведски скијач Ингемар Стенмарк .
* 1981 - Изградба на нови лифтови и појава на првите снежни топови за да се создаде систем за вештачко правење снег.
* 1986.- Во Оре се одржала XIII меѓународна конференција за Сами, на која било одобрено националното знаме на Сами.
* 1989 - Отворање на новиот ски-лифт Олимпија од кралот Карл XVI Густаф и кралицата Силвија.
* 2001 година - Изградба на два нови лифта во централниот дел на скијачкиот центар и отворање на три нови падини.
* 2006 година - Замена на лифтот Олимпија со првата гондола лифт во светот TELEMIX.
* 2007 година - Домаќин на Светското првенство во алпско скијање.
* 2009 година - Оре скијачкиот центар е прогласен за победник на натпреварот за најдобри светски скијачки центри на британското списание Condé Nast Traveler.
* 2013 година - Отворање на три нови жичарници.
2 Оре скијачки терени
Број на траси - 95, вклучувајќи:
* сини - 39;
* зелени - 12:
* црвени - 39;
* црни - 5.
Најдолгиот наклон - 6,5 км.
Највисоката точка на скијачките патеки - 1274 метри надморска височина.
Максималната висинска разлика е 890 м. Вкупната должина на скијачките патеки е 97 км. Бројот на лифтови е 40. Носечкиот капацитет на лифтовите е околу 50.000 луѓе на час.
Куќа на Чока

Куќа на Чока — архитектонска знаменитост во градот Битола.
1 Местоположба
Се наоѓа во стариот дел на градот, на улица Влатко Миленкоски (поранешна Ѓуро Ѓаковиќ) бр. 26, во близина на митрополијата.
2 Историја
Куќата е изградена во втората половина на XIX век.
3 Архитектура
Во архитектурата има барокни влијанија во дизајнот на фасадните волумени и во примената на фасадната декорација. Сепак, се користат специфични волутни елементи, во кои се вметнати елипсовидни прозорци, кои ја формираат завршната површина на покривот. Овој елемент потсетува на италијанската ренесанса и ја нагласува припадноста на куќата на средоземниот стил, но е присутен и во доцните поствизантиски влијанија во развојот на црковната архитектура во XIX век на Балканот.