procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Петалино

Петалино — напуштено село во Општина Новаци, во областа Мариово, во околината на градот Битола.
1 Географија и местоположба
Селото е сместено во битолскиот дел на Мариово, оддалечено 47 километри источно од Битола и 32 километри југоисточно од општинскиот центар Новаци.
2 Историја
Демографски статистики за селото Петалино:
Османлиски дефтери, Домаќинства, Неженети, Вдовици, Годишен приход
Дефтер бр. 4 од 1476/77 г., 17, 1, 2, 682
Дефтер бр. 16 од 1481/82 г., 22, 689
Дефтер бр. 73 од 1519 г., 29, 2, 1200
Дефтер бр. 149 од 1528/29 г., 33, 6, 1, 1608
Дефтер бр. 232 од 1544/45 г., 18, 2, 2, 1181
3 Население
Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Петалино имало 48 Македонци, патријаршисти.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало од 10 до 25 Македонци.
Податоците за Петалино, согласно важечките територијални организации за време на пописите од 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991 и 1994 година, се вклучени во податоците за селото Груништа.
Селото е целосно раселено, така што според пописот од 2002 година во селото не биле забележани жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
Дрен (Прилепско)

Дрен — село во Општина Прилеп, во областа Мариово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Дрен живеат 10 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 10 жители, од кои 9 Македонци и 1 Турчин.
1.1 Родови
Дрен е македонско село.
Според истражувањата од 1920-тите, Родови во селото се:
* Староседелци: ''Сизовци (5 к.), Костевци (6 к.) и Крлевци (5 к.)''* Доселеници: ''Гусовци (5 к.)'' доселени се од селото Клиново во Мариово; ''Кашаровци (3 к.)'' доселени се од селото Царевиќ; ''Ризовци (1 к.)'' доселени се од селото Грбовец; ''Цемовци (1 к.)'' доселени се од селото Мрамор.
2 Самоуправа и политика
2.1 Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1430 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватна куќа на селото Царевиќ.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 8 гласачи.
3 Културни и природни знаменитости
* Црква „Св. Никола“ — селска црква
* Црква „Св. Илија“ — црква на Дренскиот манастир
4 Личности
;Починале
* Петар Железаров — македонски свешеник и револуционер
5 Иселеништво
Има стари иселеници во Прилеп.
Лопатица (Прилепско)

Лопатица — село во Општина Прилеп, во околината на градот Прилеп.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во средишниот дел на Пелагонија, оддалечено 33 километри јужно од Прилеп. Источно од селото се издига Селечка Планина.
2 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Лопатица живееле 210 жители, сите Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Лопатица имало 200 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Македонци.
Според пописот од 2002 година, селото Лопатица брои 41 жител, сите Македонци
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 19 жители, од кои 18 Македонци и 1 Албанец.
2.1 Родови
Лопатица е македонско село.
Според истражувањата од 1955 година, родови во селото:
* Доселеници: ''Шијаковци (4 к.)'' тие се најстариот род во селото, коишто го заселиле селото; ''Поповци (9 к.)'' однекаде доселени; ''Грујовци (6 к.)'' доселени се од Кракоперци, тоа било мало село во близина на селото Шелеверци. Некој паша во Кракоперци земал во војска двајца Македонци, и поради тоа паднала крв, потоа избегале во Охридско, каде некое време живееле, па потоа прешле во селото Мојно, потоа во Ерековци, и на крај во денешното село, го знаат следното родословие: Алексо (жив на 50 г. во 1955 година) Стојан-Здраве-Грујо-Јосиф, основачот на родот; ''Степановци (8 к.)'' доселени се од селото Пателе кај Лерин во Егејска Македонија (денес во Грција), се населил Стојан, се знае следното родословие: Атанас (жив на 80 г. во 1950-тите) Степан-Стојан, основачот на родот кој се доселил; ''Аџиовци (13 к.)'' доселени се од мариовското село Градешница, го знаат следното родословие: Гроздан (жив на 50 г. во 1955 година) Петко-Гроздан-Јове, основачот на родот кој се доселил; ''Колевци (3 к.)'' доселени се од мариовското село Рожден; ''Тресиглаовци (2 к.)'' доселени се од мариовското село Крушевица.
3 Самоуправа и политика
3.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1499 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 40 гласачи.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта*Неделска Вода — осамен наод од старохристијанско време;*Црвеница — населба од непознат период;
*Темна Пештера — светилиште од непознат период;
*Коњарникот — населба од непознат период;
*Кукулаица — населба од непознат период;
*Кале — населба од непознат период;
*Дрмите — населба од непознат период;
*Селска Црква — осамен наод од античко време;
5 Личности
*Роза Костеска (р. 1967) - македонска поетеса;
Присад

Присад — село во Општина Прилеп.
1 Население
Во почетокот на XX век во селото Присад живееле околу 350 жители.
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Присад се води како чисто македонско село во Прилепската каза на Битолскиот санџак со 37 куќи.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 350 Македонци.
Според пописот од 2002 г. во Присад живеат само 5 жители и селото е во фаза на изумирање.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 4 жители, сите Македонци.
1.1 Родови
Присад е македонско село.
Родови во Присад се:
* Староседелци: ''Бластевци (1 куќа), Терзиовци (3 куќи) и Кочовци (2 куќи)''* Доселеници: ''Беќаровци (2 куќи), Мечкаровци (1 куќа), Шејтановци (1 куќа), Скуревци (1 куќа), Тодоровци (4 куќи), Лазоровци (4 куќи), Јанкуловци (2 куќи), Илијовци (2 куќи) и Јанковци (1 куќа)'' доселени се, но не знаат од каде; ''Шемковци (2 куќи)'' доселени се околу 1900 година од тогаш уништеното село Црници на планината Клепа (сливот на Бабуна); ''Петковци (2 куќи)'' доселени се од селото Бела Црква, таму имаат роднини подалечно потекло од селото Смилево во Железник.
2 Самоуправа и политика
2.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1442 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватна куќа.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 3 гласачи.
3 Личности
Личности починати во Присад:
* Ило Ганчев Стојанов (1924-1944) — македонски револуционер, учесник во НОВ на Македонија.
Криви Камен

Криви Камен — село во Општина Ранковце, сместено во областа Славиште, во североисточниот дел на Македонија.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северниот дел на Општина Ранковце и од општинското средиште Ранковце е оддалечено девет километри. До селото колски пат, кој не е во добра состојба, а селото е слабо поврзано и со околните места.
Најголем дел од атарот на селото се наоѓа под шума.
2 Историја
Селото добило електрична енергија дури во 1998 година и е последно село што било електрифицирано во рамките на општината.
3 Стопанство
Врз основа на самиот атар на селото, населението главно се занимава со шумарство и полјоделство.
Во селото нема стопански или услужни објекти.
4 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 150 Македонци.
Поради лошите услови во селото, бројот на население цело време забележувал пад, па така во 1961 година броело 237 жители, а според последниот одржан попис во 2002 година имало само 23 жители. Сите жители се Македонци и се изјасниле како православни христијани.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 3 жители, сите Македонци.
4.1 Родови
Криви Камен е македонско село.
Според истражувањата од 1975 година, родови во селото се
*''Богданови (5 к.) и Завичкови (2 к.)'' најстари два рода во селото. Богданови се доселени од селото Луке, а ''Завичкови'' се доселеници со непознато потекло. ''Мусини (2 к.)'' гранка се од родот ''Богданови''. ''Сурличани (4 к.)'' доселени се од селото Сурлица во Горна Пчиња. ''Ѓошини (4 к.)'' доселени се од селото Герман. ''Гологлавци (2 к.)'' гранка се од претходниот род. ''Витановски (3 к.) и Гардинци (3 к.)'' доселени се однекаде.
Според истражувањата пак на Бранислав Русиќ во 1953 година, родови во селото се:
* Староседелци: ''Витановци (5 к.), Чибуци (1 к.), Завичковци (2 к.), Гардинци (2 к.) и Мусинци (1 к.)''* Доселеници: ''Ѓошинци и Барци (4 к.)'' доселени се околу 1803 година од селото Луке. Арсо (жив на 62 г. во 1953 година) го знае следното родословие: Никола-Младен-Ѓоше-Алексо, кој се доселил во селото; ''Сурличанци (5 к.)'' доселени се околу 1835 година од селото Сурлица во Горна Пчиња (денес во Србија); ''Богдановци (3 к.)'' доселени се околу 1850 година од селото Луке.
5 Самоуправа и политика
Селото се наоѓа во Општина Ранковце, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1962 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка, додека во периодот по војната од 1957 до 1962 година селото се наоѓало во рамките на некогашната општина Ранковце, каде што се наоѓало и во периодот 1955-1957.
Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Петралица, во која покрај Криви Камен се наоѓале и селата Бараклија, Гиновци, Милутинце и Петралица. Самата Општина Петралица била дел од Кривопаланечката околија. Општината Петралица постоела и во периодот 1950-1952 година.
Шелеверци

Шелеверци — село во Општина Прилеп, во околината на градот Прилеп.
1 Географија и местоположба
Селото е сместено во областа Пелагонија, на околу 19 километри јужно од Прилеп. До 2004 година беше дел од Општина Тополчани.
2 Историја
Во век, Шелеверци било село во Прилепската каза на Отоманското Царство.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Шелеверци живееле 66 жители, сите Македонци.
Според секретарот на Бугарската егзархија Димитар Мишев, во 1905 година во Шелеверци имало 80 Македонци, патријаршисти.
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Шелеверци е претставено како чисто македонско село во Прилепската каза на Битолскиот санџак со 10 куќи.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Македонци.
3 Население
Според пописот од 2002 година, во Шелеверци живееле 21 жител, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 6 жители, сите Македонци.
3.1 Родови
Шелеверци е македонско православно село, сите родови во селото се доселенички, повеќето родови не знаат од каде се доселени.
Родови во Шелеверци се:
* Доселеници: ''Ацевци'' (3 к.), ''Јанкуловци'' (2 к.), ''Јаричевци'' (1 к.) и ''Мишевци'' (1 к.) доселени се однекаде; ''Кузмановци'' (8 к.) и ''Вршковци'' (2 к.) потекнуваат од некое место во Преспа. Од Преспа најпрво се населиле во селото Мало Рувци. Потоа се преселиле во селото Шелеверци. Имаат роднини во селото Ерековци; ''Николовци'' (1 к.) потекнуваат од домазет кој дошол од Беровци; ''Мариовци'' (1 к.) доселени се од мариовското село Гуѓаково.
4 Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Прилеп, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.
Во периодот од 1996-2004 година, селото било дел од некогашната Општина Тополчани.
Во периодот од 1965-1996 година, селото било сместено во големата општина Прилеп.
Во периодот од 1955-1965 година, селото било дел од тогашната општина Тополчани, во која селото Шелеверци, се наоѓале селата Алинци (Битолско), Алинци (Прилепско), Бонче, Вашарејца, Веселчани, Горно Чарлија, Долно Чарлија, Добрушево, Древеник, Ерековци, Загорани, Ивањевци, Канатларци, Клепач, Лопатица, Лознани, Марул, Мојно, Мусинци, Ношпал, Новоселани, Подино, Подмол, Свети Тодори, Тополчани, Тројкрсти, Трновци и Чепигово.
Во периодот од 1952-1955 година, селото било дел од тогашната општина Канатларци, во која селото Шелеверци, се наоѓале селата Бонче, Ерековци, Канатларци, Лопатица, Марул и Подмол.
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1498 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватна куќа.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 8 гласачи.
5 Поврзано
* Клекоперци — историско село во близина на Шелеверци, опустошено за време на Мариовско-прилепската буна од 1564-65 г.
Илино

Илино — раселено село во Општина Ресен, во областа Преспа, во околината на градот Ресен.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Општина Ресен, во областа Преспа чиј атар се допира со подрачјето на Општина Охрид.
2 Население
Селото е целосно раселено и според пописот од 2002 година, селото нема жители. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
3 Самоуправа и политика
3.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1636 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на селски дом на селото Горно Крушје.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 73 гласачи.
4 Иселеништво
Селото е целосно иселено. Голем број од населението мигрирало во Аргентина (преку 10 семејства). Населението во помал број се иселувало уште и во Србија, САД, Бугарија, Ресен, Скопје.
Петрино

Петрино — село во Општина Ресен, во областа Горна Преспа, во околината на градот Ресен.
1 Географија и местоположба
Петрино — село во Преспа. Соседни села на Петрино се: од север и исток Болно, од југ со Евла, и од запад со селата Велгошти, Рамне и Скребатно.
2 Историја
Петрино е дислоцирано село, за негова претходна местоположба се спомнува дека било во месноста Старо Село, на околу 4 км северозападно од денешното.
Во век, Петрино било село во нахијата Горна Преспа во Битолската каза на Отоманското Царство.
3 Население
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Петрино се води како чисто македонско село во Битолската каза на Битолскиот санџак со 13 куќи.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 150 Македонци.
Селото имало најголем број на жители во 1953 година - 118, а во 1961 година - 98. По 1980 година селото е целосно раселено.
Според пописот од 2002 година, во селото Петрино немало жители. Истото било потврдено и на пописот во 2021 година.
3.1 Родови
Петрино било македонско село.
Родови во селото биле: Василевци, Јанчевци, Митревци, Раличевци, Ристевци и Темелковци.
3.2 Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1624 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште на селото Болно.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 204 гласачи.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта*Старо Село — црква и некропола од средниот век на првобитното место на селото;
*Кале — населба од римско време и среден век;
;Цркви* Црква „Св. Јован Крстител“ — главна манастирска црква на Петринскиот манастир. На 22 октомври 1995 година осветен камел темелникот, а на 22 онтомври 2016 година комплетно осветена црквата;* Црква „Св. Симеон Столпник“ — параклис во Петринскиот манастир;
5 Личности
* Мице Кипрев Јанчевски — македонски револуционер од ВМОРО.* Крсте Ристев Јанчевски — македонски револуционер од ВМОРО.* Ламбе Ристев Јанчевски — македонски револуционер од ВМОРО.* Тале Ристев Јанчевски — македонски револуционер од ВМОРО.* Ѓорги Василев Караѓозовски — македонски револуционер од ВМОРО.* Илија Кипрев Кипревски — македонски револуционер од ВМОРО.* Миле Митрев Настевски — македонски револуционер од ВМОРО.* Зора Гошева Белева — учесник во НОВ на Македонија
6 Иселеништво
До 1949 година неколку семејства се иселиле во САД, Аргентина и во Бугарија.
Денес ова село е целосно раселено.
Мездра

Мездра — раселено село во областа Овче Поле, во Општина Свети Николе, во близина на градот Свети Николе.
1 Географија и местоположба
Ова село се наоѓа во областа Овче Поле, во средишниот дел на територијата на Општина Свети Николе, недалеку од градот Свети Николе. Селото е рамничарско, на надморска височина од 330 метри.
Мездра се наоѓа во непосредна близина на регионалниот пат Куманово-Свети Николе.
2 Историја
Селото своевремено имало два дела: Стара Мездра и Нова Мездра, кои долго време во XX век се сметале за одделни села. Обете се иселени во 1970-тите и во 2000-тите се укинати. Денес, како населено место се води само Мездра (Стара Мездра), додека пак територијата на некогашна Нова Мездра е во атарот на соседното село Сопот, близу атарската граница со Мездра.
3 Стопанство
Атарот зафаќа простор од 5,7 км<sup>2</sup>.
4 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Власи.
И двете населби, Нова и Стара Мездра се наполно раселени по 1971 година. Таа година, Нова Мездра броела 58 жители, македонско население, додека Стара Мездра имала 11 жители, македонско население.
Според пописот од 2002 година, во селото Мездра немало жители. Истото било потврдено и на пописот за 2021 година.
;Податоци за Нова Мездра
;Податоци за Стара Мездра
5 Самоуправа и политика
Селото влегува во рамките на Општина Свети Николе, која била една од ретките општини кои не биле променети по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така се наоѓало во Општина Свети Николе.
Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Свети Николе. Селото припаѓало на некогашната општина Свети Николе во периодот од 1955 до 1965 година.
Во периодот 1950-1955, селото било дел од тогашната Светиниколска градска општина, во која покрај селото градот Свети Николе, се наоѓале и селата Кнежје, Нова и Стара Мездра.
5.1 Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 1695 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на извидничкиот дом во селото Орел.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 16 гласачи.
На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 14 гласачи.
6 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта* Долги Рид — могила од римско време;
* Корито Страна — водовод од доцноантичко време;
* Нова Мездра — населба од доцноантичко време; и
* Широко Поле — населба и некропола од доцноантичко време.
7 Личности
;Родени во или по потекло од Мездра
* Лазар Колишевски
8 Поврзано
* Овче Поле
* Општина Свети Николе
* Свети Николе
Држилово

Држилово — село во Општина Сопиште. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 362 жители. Дел од Македонците-муслимани, поради политичко-религиски причини, се изјасниле како Турци.
1 Географија и местоположба
Селото е дел од областа Торбешија и се наоѓа во западното подножје на Караџица.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Каршијак'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
3 Население
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 41 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 132 мажи муслимани, со 14 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 292 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 214 жители.
Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, селото имало 300 жители муслимани (Македонци).
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 650 Македонци.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 362 жители, од кои 115 Македонци, 242 Турци и 5 други.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 421 жител, од кои 1 Албанец, 414 Турци, 3 останати и 3 лица без податоци.
3.1 Родови
Држилово е торбешко село. Според истражувањата од 1950 година родови во селото се:
* Доселеници: ''Балевци (8 к.), Љутвиовци (3 к.), Сејфовци (8 к.), Арифовци (4 к.), Суљовци (2 к.), Беадиновци (3 к.), Далиповци (2 к.), Јајовци (13 к.), Бејтовци (6 к.), Сеферовци (1 к.), Јакуповци (1 к.), Љатифовци (1 к.), Бајрамовци (10 к.), Асановци (16 к.), Салиовци (8 к.), Аметовци (4 к.), Таир (1 к.), Адемовци (3 к.), Исаковци (4 к.) и Алиловци (3 к.)'' сите наведени родови потекнуваат од четири семејства кои се доселиле во втората половина на XVIII век од мијачкото-торбешко село Жировница; ''Оџевци (7 к.)'' потекнуваат од предокот Џафер кој бил Албанец и живеел во Скопје. Он дошол во средината на XIX век, по повик на селаните да им биде Оџа.
4 Иселеништво
До 1950 година од селото се иселиле 30 семејства во Скопје, и 40 семејства во Турција, каде се населени во Измир и околината на Измир. и после тоа има иселување претежно во тие два правца.
5 Поврзано
* Торбешија
* Општина Сопиште
* Сопиште
Чифлик (Општина Сопиште)

Чифлик — село во Општина Сопиште, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Каршијак на јужното подножје на планината Водно.
2 Население
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 636 жители, од кои 634 Албанци и 2 Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 726 жители, од кои 9 Македонци, 707 Албанци и 10 лица без податоци.
2.1 Родови
Чифлик е албанско село.
Според истражувањата од 1950 година, родови во селото
* Доселеници: ''Фазлиалар (10 к.) и Мизиралар (15 к.)'' имаат исто потекло. Доселени се од Долен Дебар во Албанија (околината на Пешкопеја). Овде живеат од крајот на XVIII век. Во првиот род се знае следното родословие: Осман (жив на 55 г. во 1950 година) Реџеп-Муро-Осман-Јусуф-Фазлија, кој се доселил; ''Рекалар (12 к.)'' доселени се во исто време со претходните два рода од селото Рибница во Горна Река. Таму се доселиле од Албанија, непознато кога; ''Кољча (9 к.)'' за нив мислат дека биле поалбанчени Македонци. Овде мешајќи се со албанците се поалбанчиле. Иако они тврдат дека се доселени од некое место Колтрак во Албанија.
3 Поврзано
* Каршијак
* Општина Сопиште
* Сопиште
Инстал фест

Инстал фест е манифестација поврзана со слободниот софтвер. Обично организирани се од локални Линукс кориснички групи или универзитети, а основна намена е да се соберат луѓе за масовно инсталирање на оперативни системи и софтвер, најчесто Линукс и друг слободен софтвер.
Целиот настан е посветен на развој на самата заедница, како место на кое новите корисници можат да ги донесат своите компјутери, а поискусните корисници им помогаат да инсталираат и конфигурираат оперативен систем по желба.
Инсталфест-овите собираат корисници со различни стручни познавања - од почетници до експерти. Доста фестивали вклучуваат и разни информативни предавања, како и неформално запознавање на членовите преку ручеци, пијалак и сл. Формалноста на целиот настан зависи од самата организација која го спонзорира фестивалот.
Во Македонија Инсталационен фестивал се одржува од 2004 година. Организатор е Слободен софтвер Македонија, некогаш потпомогнат од некои други компјутерски фирми. Заедно со Инсталациониот фестивал се одвива и Burnfest, на кој на корисниците им се нуди можност да добијат копија од некоја позната Линукс дистрибуција.
Првиот инсталационен фестивал се одржа викендот 15-16 Април 2004-та во просториите на Собрание на град Скопје. Исходот беше 11 инсталирани и конфигурирани машини и над 200 снимени дискови.
Вториот инсталационен фестивал се одржа викендот 23-24 Април 2005-та во просториите на Електротехничкиот факултет во Скопје. Исходот беше 10 инсталирани и конфигурирани машини и над 150 снимени дискови.
Третиот инсталационен фестивал се одржа викендод 15-16 Април 2006 година во Народна Техника во Скопје. Покрај инсталација и снимање дискови, имаше и презентации и работилници за повеќе теми:
:Сабота, 15 април
* 15:30 - 18 часот - работилници:
** Конструирање на динамички web апликации со TurboGears и Python - Дамјан Георгиевски
** mk.wikipedia - слободна енциклопедија - Милош Столиќ, Слободан Јаќоски
* 18:30 предавањe/дискусија
** Авторските права против современото општество - Новица Наков, Дамјан Георгиевски
:Недела, 16 април
* 15:30 - 18 часот - работилници:
** Оптимизација и модификација на Линукс кернел - Дамјан Георгиевски
** Локализација - Арангел Ангов
* 18:30 предавањe/дискусија
** Слободен софтвер (што, зошто и како) - Новица Наков
Потомство

Потомство - нови единки на еден биолошки вид, деца, младенчиња. Потомство на мажот и жената се децата, на коњот и кобилата е ждребето, на петелот и кокошката е пилето и така натаму.
Патишка Река

Патишка Река — село во Општина Сопиште, во областа Торбешија, во околината на градот Скопје, сместено на падините на планината Караџица.
1 Географија и местоположба
Селото е дел од областа Торбешија. Селото се наоѓа на планината Караџица.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Каршијак'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
3 Население
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било мешано со христијанско и муслиманско население, каде имало 34 христијански и 34 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 93 мажи христијани, со 7 новороденчиња и 111 мажи муслимани со 12 новороденчиња. Било забележано дека двајца мажи муслимани со своите семејства се доселени тазе во Патишка Река. Се проценува дека селото во тој период имало 450 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 908 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Патишка Река живееле 670 жители, од кои 550 Албанци и 120 Македонци. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Патишка Река имало 320 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 400 Албанци.
Патишка Река е средно по големина село, коешто во 1961 година имало 608 жители, а во 1994 година 706 жители, албанско население.
Според пописот од 2002 година, селото имало население од 579 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 231 жител, од кои 191 Албанец, 1 Турчин и 39 лица без податоци.
3.1 Родови
Патишка Река е албанско село.
Според истражувањата од 1950 година, родови во селото
* Доселеници: ''Сенцалар (20 к.)'' доселени се кон крајот на XVIII век од селото Сенце во Горна Река; ''Готкалар (17 к.), Џавда (14 к.), Жуља (9 к.), Гушалар (9 к.)'', доселени се од Горна Река; ''Гегалар (13 к.)'' доселени се од селото Грекање во Горна Река; ''Жужња (4 к.)'' доселени се од селото Жужње во Горна Река; ''Ничпур (5 к.)'' доселени се од селото Ничпур во Горна Река. Сите доселеници од Горна Река имаат подалечно потекло од Албанија.
Македонски
* Доселеници: ''Живко или Безика (1 к.)'' тие биле последни православни што живееле во селото. Овде живееле во 1950 година, по што се иселиле од селото. Во Патишка Река биле доселени од селото Пожаране кај Гостивар. Од тука во Констанца во Романија, и во Скопје има иселено преку 35 семејства до 1950 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Торбешија
* Општина Сопиште
* Сопиште
Родител

Родител — оној кој родил односно обезбедил потомство. Машките и женските единки се парат, и раѓаат потомство, со што машкиот родител станува татко, а женскиот родител станува мајка.
1 Родителите како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Родители“ — песна на македонската поетеса Христина Аслимоска.* „Татковци и деца“ (руски: ''Отцы и дети'') — роман на рускиот писател Иван Тургенев од 1862 година.* „Родители“ (англиски: ''Parents'') — песна на американската хардкор-панк група Дисендентс (''Descendents'') од 1982 година.* „Тато и мамо“ (српски: ''Tata i mama'') — песна на српската рок-група Дисциплина кичме од 1989 година.
Фалише

Фалише — село во Општина Тетово, во околината на градот Тетово.
1 Географија и местоположба
Селото Фалише се наоѓа во Долни Полог, 7 км источно од Тетово, на левиот брег на реката Вардар.
2 Историја
Селото Фалише е старо село. Во средниот век (1337-1346 година), во хрисовула на Тетовскиот Манастир се споменува како ''Хвалише''. Најстарото село се наоѓало на местото Старо Фалише, на патот за Скопје. Некои од жителите го формирале новото село, а потоа поради зулуми старото село било раселено. За време на турското ропство населбата станала чифчиска, а во 1917 година земјата нагло била распродадена на жителите.
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Нахијата Калканделен (Nahiye-I Kalkandelen) и имало 30 семејства, 1 неженети и 2 вдовици, сите христијани.
3 Население
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година ''Фалиша'' — село во Желинска општина (со центар во Сараќино) и има 16 куќи и 207 жители, Македонци и Албанци.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 100 Македонци и 50 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 546 жители, од кои 519 Македонци, 19 Албанци, 7 Срби и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 612 жители, од кои 552 Македонци, 37 Албанци, 5 Срби, 5 останати и 13 лица без податоци.
3.1 Родови
Фалише е македонско-албанско село.
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
* Македонски: ''Коачовци (8 к.)'' доселени се од Кичевско. Се делат на ''Трпевци,''''Војновци и Симуновци.'' Родот го основале тројца браќа Трпе, Војне и Симун. Го знаат следното родословие: Петре (жив на 70 г. во 1940-тите) Зако-Трпе, еден од браќата кои се доселиле; ''Ванчевци (2 к.)'' доселени се од селото Сушица, Порече. Го знаат следното родословие: Ѓорче (жив на 40 г. во 1940-тите) Трпе-Стојан-Ване, предокот кој се доселил; ''Велешани (1 к.)'' доселени се во 1916 година од селото Сараќино, подалечно потекло од Велешко. Овде се викаат и ''Мартиновци; Петревци (2 к.)'' доселени се во 1917 година од селото Старо Село, Порече; ''Апостоловци (1 к.)'' доселени се во 1924 година од селото Радиовце; ''Горанци или Стојчевци (3 к.)'' доселени се од селото Горанце кај Качаник; ''Урдовци (1 к.)'' доселени се во 1925 година од селото Могилец, Порече; ''Петковци (4 к.)'' доселени се во 1928 година од селото Растеш, Порече; ''Стојчевци (1 к.)'' доселени се од селото Рогачево; ''Димовци (1 к.)'' доселени се од селото Јажинце; ''Ѓорчевци (1 к.)'' доселени се од селото Одри, подалечно потекло имаат од Битолско; ''Милошевци (1 к.)'' доселени се од селото Манастирец, Порече.
* Албански: ''Маршиновци (2 к.)'' доселени се од селото Горно Јеловце. Подалечно потекло од Љума.
4 Општествени установи
;Цркви
* Црква „Св. Атанасиј“ - Фалише
5 Самоуправа и политика
5.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 1983 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 527 гласачи.
Нераште

Нераште — село во Општина Теарце, во околината на градот Тетово.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Долни Полог, оддалечено 17 километри северно од Тетово.
2 Историја
Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од нахијата Калканделен (Nahiye-I Kalkandelen) и имало 29 семејства, 1 неженет и 2 вдовици, сите христијани.
3 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Нераште живееле 465 жители Албанци.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 250 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 3.485 жители, од кои 3.478 Албанци и 7 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.724 жители, од кои 2 Македонци, 2.670 Албанци, 1 останат и 51 лице без податоци.
3.1 Родови
Како еден од најстарите албански родови во селото се споменува родот ''Реч'' (46 куќи), кој потекнува од тројца браќа: Демир, Арслан и Арло. Од нив потекнуваат денешните семејства. Потеклото им — селото Реч, коешто се наоѓа на левата страна од реката Црн Дрим во северна Албанија, а во Македонија живеат од првата половина на 19- иот век.
Нераште е албанско село.
Според истражувањата од 1948 година, родови во селото се:
* Староседелци: ''Љаље (6 к.)'' они се помуслиманети, па поалбанчени Македонци. Мешајќи се со Албанците целосно се имаат албанизирано.
* Доселеници: ''Дибран (14 к.) и Оџалари (15 к.)'' доселени се од околината на Пешкопеја во северна Албанија. Во првиот род се знае следното родословие: Ејуп (жив на 60 г. во 1948 година) Баки-Шаќир-Баки-Фета-Дурмиш, кој се доселил во селото; ''Реч (46 к.)'' во Нераште дошле тројца браќа (Демир, Арслан и Арла) од селото Реч кое лежи на левата страна на реката Дрим во северна Албанија. Го знаат следното родословие: Исен (жив на 70 г. во 1948 година) Ајрула-Мемиш-Арла, еден од браќата кои се доселиле; ''Маџар (31 к.), Мифтаре (22 к.), Јазаџи (13 к.), Шукере (9 к.), Бектеш (7 к.), Вајље (4 к.), Шабане (4 к.) и Шуљк (9 к.)'' сите се доселени од северна Албанија. Некои се од фисот Красниќи; ''Цека (5 к.) и Татар (3 к.)'' доселени се од селото Длабочица кај Качаник; ''Љоке (6 к.)'' они се од фисот Красниќи. Постои род со истото име во селото Котлина кај Качаник кои имаат (40 к.). Најверојатно они се дојдени од таму; Гушиц (1 к.) доселени се од селото Гушица кај Качаник; ''Стрег (1 к.)'' порано живееле во селото Подбреѓе, нивното потекло е турско.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постојат избирачките места бр. 2029, 2029/1, 2030, 2030/1, 2031 и 2031/1 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште и здравствен пункт.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 3.653 гласачи.
5 Иселеништво
Православните Македонци од ова село целосно се иселиле во XIX век. Од нив се знае за родот ''Пејовци (4 к.)'' кои се иселени во блиското село Варвара.
Бањица

Бањица — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
1 Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во северниот дел на територијата на Општината Чашка, во средното сливно подрачје на реката Тополка, од нејзината лева страна. Селото е рамнинско, на надморска височина од 310 метри. Од градот Велес населбата е оддалечена 16,5 километри.
2 Стопанство
Атарот е голем и зафаќа простор од 20,9 км<sup>2</sup>. На шумите отпаѓаат 747,7 ха, обработливото земјиште зазема површина од 638,2 ха, а пасиштата имаат површина од 611,1 ха. Селото има мешовита земјоделска функција.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 300 Македонци и 50 Албанци.
Поради емиграција на населението, бројот на жителите во Бањица се намалил од 422 во 1961 година, на 102 жители во 1994 година, од кои 91 се Македонци, а 10 жители Албанци.
Според пописот од 2002 година селото имало околу 55 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 119 жители, од кои 19 Македонци, 98 Албанци и 2 лица без податоци.
3.1 Родови
Бањица е македонско село, а имало и Албанци во селото.
Според истражувањата од 1966 година, родови во селото се:
Македонски
* Староседелци: ''Еленовци (4 к.), Врковци (4 к.), Басаровци (5 к.), Шојлевци (3 к.), Ицковци (3 к.), Миовци (2 к.), Гочевци (2 к.), Радини (2 к.), Џимударовци (2 к.), Пинговци (1 к.), Кашлаковци (2 к.), Дупишовци (4 к.) и Леовци (2 к.)''* Доселеници: ''Отиштани (2 к.)'' доселени се од селото Отиштино. Таму биле староседелци; ''Ацевци (4 к.), Маркови (3 к.), Делимаровци (3 к.) и Митушеви (2 к.)'' доселени се во периодот од 1926-1928 година од селото Дреново. Таму биле староседелци; ''Коцеви (4 к.), Американовци (2 к.) и Бистричани (3 к.)'' доселени се од селото Бистрица; ''Црешневци (3 к.)'' доселени се од селото Црешнево; ''Бузалковци (1 к.)'' доселени се од селото Бузалково; ''Белештевци (2 к.)'' доселени се од селото Белештевица.
Албански
* Доселеници: ''Амитовци (3 к.) и Зејнуловци (1 к.)'' првите се од Горно Јаболчиште, а вторите од Долно Јаболчиште. Подалечно потекло од Горна Река.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2227 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на објект на месна заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 30 гласачи.
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Бањичко Кале — градиште од доцноантичко време и природна знаменитост со фосили од праисториска морска фауна
* Глаучица — утврдена населба од римско време
Оџовци

Оџовци — село во Општина Центар Жупа, во областа Жупа, во околината на градот Дебар.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа речиси во средишниот дел на територијата на Општина Центар Жупа. Селото се наоѓа во областа Дебарска Жупа, сместено на западната падина на планината Стогово. Селото е ридско, сместено на надморска височина од 860 метри.
До селото води локален асфалтен пат, кој се исклучува од регионалниот пат 2249.
2 Историја
Оџовци некогаш било маало на селото Баланци, но во 1965 година добило статус на посебно село.
3 Стопанство
Атарот на селото е заеднички со соседните Бајрамовци и Црно Боци и зафаќа простор од 1,7 км<sup>2</sup>.
4 Население
Според отоманските дефтери од 1520-тите, во 16. села поврзани со Кала-и Коџаџик (сите денешни села на Центар Жупа) немало муслиманско население. Сепак, муслиманското население се зголемило во подоцнежните години. Ова најверојатно било дел од исламизацијата на Македонија под турска власт.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Македонци.
Селото е мало и во 1971 година броело 132 жители, додека во 1994 година бројот се зголемил на 241 жител, од кои 231 Турци и 10 Македонци.
Според пописот од 2002 година, селото Оџовци броело 220 жители, од кои 203 Турци и 17 Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 94 жители, од кои 2 Македонци, 10 Албанци, 64 Турчин и 18 лица без податоци.
5 Самоуправа и политика
Кон крајот на век, Оџовци било село во Дебарската каза на Отоманското Царство.
Селото влегува во рамките на Општина Центар Жупа, која била една од ретките општини, кои не биле променети со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото исто така припаѓало на некогашната Општина Центар Жупа.
Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.
Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Баланци, во која влегувале селата Бајрамовци, Баланци, Броштица, Голем Папрадник, Горенци, Житинени, Мал Папрадник и Пареши. Во периодот 1950-1952 година селото исто така било дел од некогашната општина Баланци.
5.1 Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 0557 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште во Центар Жупа. Во ова избирачко место е опфатено и селото Власиќи.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 217 гласачи. На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 224 гласачи.
6 Галерија
7 Поврзано
* Општина Центар Жупа
* Дебар
* Дебарска Жупа
8 Наводи
;Забелешки
Голозинци

Голозинци — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
1 Историја
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 150 Македонци.
2 Население
Во 2002 година во селото живееле 43 жители, македонско население.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 30 жители, од кои 28 Македонци и 2 Албанци.
2.1 Родови
Голозинци е македонско село.
Според истражувањата од 1966 година, родови во селото:
* Староседелци: ''Козаровци (2 к.), Пачариовци (2 к.), Натовци (2 к.), Ѓоревци (2 к.), Опаловци (2 к.), Бошковци (1 к.), Анчевци (1 к.), Тодоровци (1 к.) и Ангелевци (1 к.)''* Доселеници: ''Агушовци (2 к.), Анчевци (2 к.), Миленковци (2 к.), Ладевци (1 к.), Крстевци (1 к.), Стојковци (1 к.) и Стојанчевци (1 к.)'' сите се доселени после Првата светска војна од селото Бистрица; ''Грнчаровци (1 к.)'' доселени се од селото Богомила; ''Капиновци (1 к.)'' доселени се од селото Капиново; ''Кочиштани (2 к.)'' доселени се од селото Кочиште во Железник (демирхисарско); ''Тодоровци (1 к.)'' потекнуваат од предок кој дошол како службеник после Првата светска војна од Књажевац во Србија. Тука се оженил и останал во селото.
3 Општествени установи
* Црква „Св. Вознесение Христово“ („Св. Спас“)
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2232 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на селски дом.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 20 гласачи.
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта* Големи Баби — населба од римско време; и
* Ридот — населба од неолитот.
6 Личности
* Андон Ќосето (1855-1953) — истакнат револуционер и војвода на Македонската револуционерна организација
7 Иселеништво
До 1966 година од селото целосно се иселиле староседелските родови, ''Куралевци, Скакаровци и Стојанчевци''. Жителите од наведените родови се наоѓаат во Велес. Таму се наоѓа и најголемиот број од иселеното население од Голозинци.
Еловец

:''За кичевското село видете Ехлоец.''
Еловец — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 200 Македонци.
Според пописот од 2002 година селото имало околу 46 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 35 жители, од кои 22 Македонци, 9 Албанци, 1 останат и 3 лица без податоци.
1.1 Родови
Еловец е село населено со Македонци.
Според истражувањата од 1966 година, родови во селото:
* Доселеници: ''Крушаровци (6 к.), Занини (3 к.), Оџовци (3 к.), Матмаровци (2 к.),Гоневци (2 к.), Јосифовци (3 к.), Божанини (2 к.), Чардаковци (1 к.), Мијаковци (1 к.), Ицовци (1 к.), Китини (1 к.) и Донини (1 к.)'' доселени се од соседното раселено село Црници. ''Крушаровци'' се гранка од истоимениот род во Чашка; ''Цветини (8 к.)'' доселени се од соседното село Крива Круша. Таму им се роднини ''Шоповци''; ''Бошкови (4 к.)'' доселени се однекаде; Родови доселени после Првата и Втората светска војна: ''Коларовци (2 к.)'' доселени се од селото Бистрица; ''Црешневци (2 к.)'' доселени се од селото Црешнево; ''Дреновчани (2 к.)'' доселени се од селото Дреново.
2 Општествени установи
* Црква „Св. Воскресение Христово“
3 Самоуправа и политика
3.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2231 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на објект на месната заедница.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 28 гласачи.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Дабје — населба од доцноантичко време
* Мери — населба и некропола од доцноантичко време
* Скривница — некропола од доцноантичко време
Крајници (село)

Крајници — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во централна Македонија.
2 Историја
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 300 Македонци.
3 Население
Во 2002 година во селото живееле 16 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
3.1 Родови
Крајници е македонско село.
Според истражувањата од 1966-67 година родови во селото се:
* Староседелци: ''Бошковци (5 к.), Славевци (7 к.) и Јанкуловци (3 к.)'' порано живееле во раселеното село Бафтинци, кое се наоѓало во атарот на селото Крајници. Во родот ''Бошковци'' се знае следното родословие: Милјан (жив на 72 г. периодот 1966-67) Ристо-Недо-Манасија-Бошко-Мише-Костадин, кој дошол во Крајници средината на XVIII век.
* Доселеници: ''Петревци (5 к.)'' доселени се од некое село во Дебарско, го знаат следното родословие: Борис (жив на 70 г. периодот 1966-67) Јован-Митре-Анѓеле-Петре, кој се доселил во селото; ''Шијаковци (8 к.)'' за нив се претпоставува дека се доселени од Шијак во Албанија; ''Карадоламци (1 к.)'' доселени се од раселеното село Припор, подалечно потекло од селото Црнилиште, Прилепско; ''Зајковци (1 к.)'' доселени се во 1915 година од селото Скачинци; ''Арсевци (1 к.)'' доселени се од селото Никодин, тиквешко/Прилепско; ''Егејци (2 к.)'' доселени се од воденско, од селото Горно Родиво.
4 Иселеништво
Иселувањето се одвива за време на индустријализацијата на Македонија во почетокот на седумдессетите години на дваесеттиот век.Претежно мештаните од крајници се иселувале во Велес. Крајници не важи за иселеничко место за надвор од Македонија а малиот број на иселеници се претечно во западна европа најчесто во Германија.
Целосно се иселени следните родови: ''Трендевци, Ризовци, Кочовци и Караџовци.'' За ''Караџовци'' се збори дека биле доселени од селото Магарево, Битолско. Други иселеници се: ''Богоевци, Костовци и Крајничани.'' Првите два рода се иселени во селото Црквино, додека третиот род е иселен во Подлес и Скопје.
5 Општествени установи
* Црква „Св. Никола“
6 Самоуправа и политика
6.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2238 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 5 гласачи.
7 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Градиште — градиште од доцноантичко време
* Манастирче — некропола од средниот век
* Мрамор — населба од доцноантичко време
* Припор — населба од средниот век
* Сувак — некропола од римско време
8 Личности
Личности родени во Крајници:
* Павле Игновски — македонски партизан, борец за слобода на Македонија, учесник во НОБ * Вера Миланова Иваноска — учесник во НОВ на Македонија
Лисиче (Велешко)

:''За други значења на поимот Лисиче видете на појаснителната страница''
Лисиче — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
1 Географија и местоположба
* Лисиче — село во Општина Чашка. Недалеку од селото се наоѓа истоимената акумулација Лисиче.
2 Историја
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 400 Македонци.
3 Население
Во 2002 година во селото имало 159 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 128 жители, од кои 126 Македонци и 2 Албанци.
3.1 Родови
Лисиче е македонско село.
Според истражувањата од 1966/67 година, родови во селото се
*''Киковци (14 к.), Јанаќијовци (6 к.), Андеевци (6 к.), Ончевци (6 к.), Смиљановци (3 к.), Мојинчевци (4 к.), Бадниковци (3 к.), Јанчевци (3 к.), Богоевци (2 к.), Чулумаровци (2 к.), Кечановци (9 к.), Жежовци (5 к.) и Мечкалевци (1 к.)'' сите наведени родови се староседелски.
*''Поповци (4 к.)'' доселени се во XIX век. Доселени се од некое село во околината на Корча во Албанија.
*''Изворковци (4 к.)'' доселени се од селото Извор. Го знаат следното родословие: Пано (жив на 80 г. во 1966/67 година) Диме-Андон-Дане.
*''Маџировци (5 к.)'' доселени се од селото Бусилци.
*''Танушовци (2 к.)'' доселени се од селото Еловец. Таму припаѓале на родот Шоповци, доселен однекаде.
*''Маневци (1 к.)'' доселени се, но не знаат од каде.
4 Општествени установи
;Верски објекти
* Црква „Св. Никола“
* Манастир „Св. Илија“
5 Самоуправа и политика
5.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2229 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на селски дом.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 112 гласачи.
6 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Иваница — населба од доцноантичко време
7 Иселеништво
После Втората светска војна се иселиле во Скопје (40 семејства) и во Велес (8 семејства).