Палма Џоване

Јакопо Негрети (1548/50 – 14 октомври 1628), најпознат како Јакопо или Џакомо Палма ил Џоване или едноставно Палма Џоване („Млада Палма“), бил италијански сликар од Венеција и значаен експонент на Венецијанско училиште.
По смртта на Тинторето (1594), Палма станал доминантен уметник во Венеција, овековечувајќи го неговиот стил. Надвор од Венеција, тој добил бројни нарачки во областа Бергамо, тогаш дел од венецијанската Домини ди Тераферма, и во Централна Европа, најмногу од познавачот на императорот Рудолф II во Прага.
1 Биографија
Палма е роден во Венеција. Роден во семејство на сликари, тој бил правнук на сликарката Палма Векио („Стара Палма“) и син на Антонио Нигрети (1510/15–1575/85), малолетен сликар кој и самиот бил ученик на надзорникот на работилницата на старешината Палма, Бонифацио де Питати и кој по смртта на Бонифацио (1553) ја наследил продавницата и клиентелата на Бонифацио; помладата Палма изгледал дека го полирала својот стил правејќи копии по Тицијан.
Во 1567 Гвидобалдо II дела Ровере, војводата од Урбино, ги препознал талентите на Палма, поддржувајќи го четири години и испраќајќи го во Рим, каде што останал до околу 1572 година. Отфрлајќи ги повеќето остатоци од римскиот начин по неговото враќање во Венеција, Палма ги усвоил неизбежните модели и манири на Тинторето. Неговите рани биографи тврдат дека тој нашол место во работилницата на остарениот Тицијан; кога мајсторот умрел, Палма влегол да го заврши своето последно дело, ''Пиета'' во Академијата, Венеција. Првата голема јавна комисија на Палма пристигнала по пожар во 1577 година во Дуждовата палата: три сцени во нејзината голема сала на советот.
Отфрлајќи го маниризмот во 1580-тите, тој го прифатил реформистичкиот натурализам. Тој го менувал генијално синтетизираниот амалгам според темата и сопствениот еклектичен и конзервативен вкус на патроните, со „виртуозна вештина и лесна интелигенција“.
Работел заедно со Веронезе и Тинторето на украсите во Дуждовата палата каде целосно ја запознал венецијанската традиција. Од 1580-1590 година тој сликал циклуси на големи платна или за венецијански училишта или за свети градби (светиштата на Сан Џакомо Дал'Орио и на Језуитската црква (Гезуити, Скуола ди Сан Џовани Евангелиста и Ораторио деи Кроцифери. Благодарение на интелигентниот начин на кој тие цитирале од Тинторето и нивниот сопствен наративен порив, ова се најдобрите дела на Палма Помладата. По ова тој се вратил на официјалните комисии во Дуждовата палата. Меѓу нив е и портретот на папата Пиј V, нарачан од грофовите Беланти, влијателно семејство кое му дало четири „Капитани дел Пополо“ на градот Сиена во средниот век. По три века во Тоскана, ја купил сер Роберт Дик во 1842 година. По речиси двесте години, портретот бил купен од Бонамс во Лондон од страна на Роберто Гаљарди и вратен во Тоскана, каде што сега се чува во Музејот на уметност Чианчиано, на неколку километри од Сиена.
Палма ил Џоване продолжил да организира сопствено, големо студио, кое го искористил за да произведе повторувачки серии на религиозни и алегориски слики што може да се најдат на целата територија на Венецијанската Република. Едно од овие дела е ''Венера со огледало'' (по Тицијан). По 1600 година тој сликал митологии за тесен круг интелектуалци. По смртта на Тинторето во 1594 година, тој останал еден од водечките сликари во градот Венеција. Тој добил задача да ја заврши недовршената ''Пиета'' на Тицијан. Палма гордо изјавил: „QUOD TITIANVS INCHOATVM RELIQUIT PALMA REVERENTVR ABSOLVIT DEOQ. DICAVIT OPVS'
Тој бил погребан во базиликата Санти Џовани и Паоло, Венеција, традиционално погребно место на дуждите. Меѓу неговите следбеници бил и Брешанскиот сликар Камило Рама.
2 Галерија
3 Поврзано
* Палма Векио