Присила Сузан Бери

Присила Сузан Бери, родена како Фолкнер (12 јануари 1799 - 8 март 1872), била англиска ботаничарка и илустраторка.
1 Личен живот
Присила Сузан Бери е родена во Рејнхил, Ливерпул. Нејзините родители биле Едвард Фолкнер и Бриџит (родена Тарлтон) Фолкнер. Бери пораснала во Ланкашир, Англија и била ќерка на богат трговец од Ливерпул чиј имот се наоѓал надвор од градот во Ферфилдс. Домот од детството на Бери имал бујна градина со многу ретки и егзотични растенија. Растејќи, таа ги цртала сите видови растенија што го привлекувале нејзиниот интерес и тврдела дека „одгледана е во стаклениците на нејзиниот семеен дом“, кој подоцна бил срушен во 1913 година. Како млада жена, таа била ентузијастичен ботаничар и сликар на цвеќиња и беше особено заинтересирана за лилјани и слични сродни цвеќиња. Немала претензии за научни сознанија и, всушност, била многу талентирана аматерка која создавала акватинта со оригинално рачно боење. До 1829 година (30-годишна возраст) Бери имала насликано голем број слики од хександриски растенија, кои сакала да ги објави, а подоцна станале потфат што бил промовиран од нејзиниот пријател, Вилијам Свејнсон.
На 4 март 1830 година, Фолкнер се оженила со Едвард Бери ФРС (1794-1858), кој бил богат и генијален железнички инженер, и подоцна родила три сина помеѓу 1831 и 1835 година.
Во 1860 година Бери објавила извештај за својот сопруг, ''„Спомени на Едвард Бери, член на Кралското друштво, член на институтот за градежни инженери, член на Сметонијанското друштво, член на Кралското астрономско друштво, член на Кралското историско друштво од неговата вдовица“.''
Помеѓу 1852 и 1860 година, семејството живеело во Хилсборо Хол во близина на Шефилд, а подоцна се преселиле во Крофт Лоџ, Амблсајд во Езерскиот округ. До 1866 година таа живеела во Ферфилд, Торнтон Хит, Кројдон и подоцна починала во Ферфилд на 8 март 1872 година (73-годишна возраст) од бронхитис и церебрална конгестија во Кројдон, Англија. Нејзиното тело е закопано во црковниот двор „Св. Марија“ во Скарборо, Северен Јоркшир.
2 Уметничко дело
Иако таа не била обучена како ботаничарка ниту пак била ангажирана како професионална уметница, била авторка на многумина уметнички и научни илустрации за растенија.
Таа почнала да црта растенија од нејзината стаклената градина во сеемениот дом „Ферфилд“ и до 1829 година имала доволно студии за лилјани и сродни растенија за да ги објави. „''Цртежи на лилјани“'' од 1829 година, како литографии од Халмандел, ги содржува нејзините илустрации придружени со кратки белешки. Ова е моделирано според книга и нејзините промотивни материјали од Вилијам Роско. Таа ја моделирала својата предложена книга, тогаш привремено наречена „Цртежи на лилјани“, според „Монандријански растенија“ (1824–8) од Вилијам Роско, при што плочите требало да бидат придружени со кратки печатарски машини базирани на нејзините белешки, па дури и го користела проспектот за книгата на Роско како модел за својот. Во него, таа ги рекламирала своите „Цртежи на лилјани растенија аранжирани од ботаничарите од родовите Crinum, Amaryllis, Pancratium“, кои се појавуваат во десет броја, при што секоја од петте плочи ќе биде литографирана од Хулмандел, кај што претплатниците ќе плаќаат по една гвинеја за број, а другите по 27 шилинзи.
Во 1831 година, цртежите на Присила Бери почнале да се објавуваат како „Избор на хександриски растенија“, големите плочи (64 см × 48 см) биле гравирани од Роберт Хавел; делото имало само седумдесет и девет претплатници и е малку веројатно дека бројот на произведени бил многу поголем од тоа, што го објаснува неговиот оскуд, што го забележуваат и Стафлеу и Кован и Прицел. Педесет и една плоча се појавила во десет фасцикли, последната во 1834 година, но дали текстот е на Бери е несигурно. Плочите се ситнозрнести акватинти, делумно печатени во боја и рачно ретуширани. Објавеното дело е пофалено како „сигурно едно од најефикасните листови со плочи во боја од својот период“. Гравурата му била доверена на Лондонецот Роберт Хавел, гравер на плочите на Џон Џејмс Одубон (1785-1851). Книгата била изработена во акватинта, а 350-те цртежи на растенија делумно биле насликани рачно. Претплатниците на ова големо фолио броеле само 79, претежно од регионот Ланкашир, а Одубон бил еден од нив.
Нејзината подоцнежна работа по 1836 година се состоела од осум плочи за ''„Ботаничарот“'' на Маунд и Хенслоу, а фотографиите од нејзините цртежи биле вклучени во ''„Слики на извонредни форми на полицистини, или сродни организми,“ во наоѓалиштето со креда во Барбадос'' во 1860–1861 година, по што следеле нови проширени изданија во 1865 и 1869 година. Фосилите биле собрани од Џон Дејви и подготвени за микроскопија од Кристофер Џонсон од Ланкастер.
3 Галерија
4 Библиографија
* 1859: ''Сеќавања на Едвард Бери, од неговата вдовица'' (приватно објавено, Виндермир)
* 1862: ''Фигури на извонредни форми на полицистини, или сродни организми, во наоѓалиштето со креда во Барбадос'' ; нацртани од г-ѓа Бери. Виндермир: Џон Гарнет, [1862]