procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
ГЖС „Скопје“

Железничка станица „Скопје“ — дел од комплексот наречен Транспортен центар кој е завршен во 1981 година.
Има 10 колосеци поставени на масивен бетонски мост, долг 2 км.
Се наоѓа на помалку од 1 км од центарот на Скопје.
1 Историја
На 26 јули 1963, еден од најлошите денови во историјата на Скопје, се случи земјотрес којшто го погоди градот во 5:17 наутро. Речиси 75% од градбите во градот се срушиле во тој земјотрес за само неколку секунди.
По земјотресот почнал проект за голема преизградба на градот, чијшто автор е Кензо Танге, јапонски архитект, но кој не бил спроведен во целост. Истиот архитект е автор и на железничката станица.
Евротунел

Евротунел или Каналски тунел (|Le tunnel sous la Manche) — тунел под протокот Ламанш долг 50.5 километри подводен железнички тунел кои ги поврзува Фолкстон, Кент во Англија со Кокел, близу Кале во северна Франција под Ламанш на протокот (теснецот) во Кале. Неговата најниска точка е 75 метри длабочина. Каналскиот тунел го има најдолгиот подводен дел од секој тунел во светот иако Сеикан тунелот во Јапонија е севкупно поголем, на 53.85 km и подлабок на 240 m.
Тунелот има многу брзи Eurostar патувачки возови, Eurotunnel roll-on/roll-off возен транспорт - најдолгиот на светот - и меѓународни железнички товарни возови. Во 1996 Американското друштво на цивилни инженери го препозна тунелот како едно од Седумте светски чуда на модерниот свет.
Идејата за поминувачки тунел датира уште од 1802. Како и да е, евентуалниот успешен проект, организиран од Eurotunnel, започна со градење во 1988 и се отвори во 1994. Проектот направи повеќе од 80% над предвидениот буџет. Од таа конструкција, тунелот се соочи со неколку проблеми. Огнови ја попречија операцијата на тунелот. Илегални имигранти и барачи на засолништа го искористиле тунелот да влезат во Британија (по можност, дури и успешно влегле и пешки без никакво возилно), предизвикувајќи мали дипломатски спорови околу Сенџер кампот за бегалци, кој беше затворен во 2002.
Википедија на холандски јазик

Холандската Википедија е издание на Википедија на холандски јазик, дел од фондацијата Викимедија, која започнала со работа на 19 јуни 2001 година.
Според податоци од година, има статии и регистрирани корисници
1 Развој
2003
*10 000 - 3 август
2004
*20 000 - 7 февруари
*30 000 - 27 јуни
*40 000 - 8 ноември
2005
*50 000 - 27 јануари
*60 000 - 23 март
*70 000 - 16 мај
*80 000 - 17 јуни
*90 000 - 7 септември
*100 000 - 14 октомври
*110 000 - 30 ноември
2006
*120 000 - 5 јануари
*130 000 - 6 февруари
*140 000 - 1 март
*150 000 - 18 март
*160 000 - 2 април
*170 000 - 13 април
*180 000 - 28 април
*190 000 - 8 мај
*200 000 - 28 мај
*210 000 - 4 јули
*220 000 - 16 август
*230 000 - 28 септември
*240 000 - 16 ноември
*250 000 - 26 декември
2007
*260 000 - 1 јануари
*270 000 - 5 февруари
*280 000 - 4 март
*290 000 - 18 април
*300 000 - 28 мај
*310 000 - 20 јуни
*320 000 - 22 јули
*330 000 - 27 август
*340 000 - 10 септември
*350 000 - 15 септември
*360 000 - 25 септември
*370 000 - 11 октомври
*380 000 - 17 ноември
*390 000 - 25 декември
2008
*400 000 - 17 јануари
*410 000 - 18 февруари
*500 000 - 30 ноември
2009
*550 000 - 30 јули
2010
*600 000 - 30 април
Радиестезија

Радиестезија е паранормална или парапсихолошка способност да се „измери зрачење“ со помош на човечкото тело. Под радиестезија се подразбира и користење на помошни предмети како рашлји или висок за да се лоцира нешто под земјата или да се дијагностицира болест и слично. Секој радиестезист треба сам да одбере алат, кој најдобро му одговара т.е, со кој најдобро и најточно ќе изврши детекција на просторот. Значи се работи за субјективен метод на детекција. Зборот радиестезија доаѓа од францускиот јазик - ''radiésthesie''.
1 Употреба на рашлји
Кога човекот првпат почнал да користи рашлји (гранка од дрво во форма на Y), тешко е да се каже. Се смета дека се користени во древна Кина, каде посебно школуваните царски службеници ги испитувале терените за градба на населби, за да се избегне да бидат изградени на места на кои делуваат „зли сили што носат болест и несреќа”. Цивилизациите на Келтите, Етрурците, Египќаните, Персијците, Медејците и Римјаните се користеле со способностите на поединците на одредени места да пронајдат вода или да одредат здрави места на кои ќе се градат храмови и куќи.
Во средниот век рашлјите сè повеќе почнале да се употребуваат за откривање на поземни руди. Се користеле таканаречени „самовилски рашлји”, но употребата на оваа техника се сметала за вештерство. Дури во почетокот на XIX век, од овој феномен е отстранета мистичноста.
Во денешно време наместо дрвени рашлји често се користат две бакарни прачки, кои во присуство на зрачење се вкрстуваат, а во неутрално поле остануваат рамни.
Радиестезијата претставува гранка во Геобиологијата, денес се почесто се изучува и применува во секојдневието.
2 Употреба на висок
Високот е најчест алат што го користат радиестезистите. Се држи во едната рака, додека другата рака служи како антена. Радиестезистот може ментално или на глас да поставува прашања и со одредено вртење на високот, ги добива одговорите кои се сведуваат на „да“, „не“ или „можеби“ (ни да ни не).
3 Мерење на штетни зрачења
Радиестезистите најчесто работат на детектирање на штетните зрачења (електромагнетни зрачења) и препорачуваат добро место за спиење. Мерењето на штетните зрачења може да се изврши на два начина:
* директно - со помош на алатки,
* индиректно - преку реакциите на телото.
При индиректното мерење, организмот на радиестезиологот реагира преку промена на пулсот, притисокот, електричната отпорност на кожата итн. Реакциите не се со ист интензитет кај сите луѓе. Теоретски, искусен радиестезиолог може да регистрира, детектира каков било динамички образец, вибрација, т.е. енергетска информација.
Сепак, денешната наука радиестезијата ја смета за вид на шарлатанство.
ru:Радиэстезия
Дурасно (департман)

Знаме, Грб
,
Статистики
Главен град:, Дурасно
Површина:, 11.643 км<sup>2</sup>
Население:, 58.859 ''(2004)''
Густина на население:, 5,05 жит./км<sup>2</sup>
Демоним:, дурасненсе
Мрежно место:, ''(на шпански)''
ISO 3166-2:, UY-DU
Политики
Интендант:, Кармело Видалин (Национална партија)
Владејачка партија:, Национална партија
Карта
Дурасно (|Durazno) — департман во Уругвај со главен град Дурасно. Неговото име на шпански значи ''"праска"'', што се однесува на одделот за праски и неговото големо земјоделско значење.
1 Градови
(Список на градовите со повеќе од 1.000 жители - податоци од пописот во 2004,освен тие што се наведени со друга година)
Град, Население
Бланквилјо, 1,099 ''(1996)''
Карлос Релјес, 1.089 ''(1996)''
Вилја дел Кармен, 2.275
Дурасно, 30.529
Ла Палома, 1,374 ''(1996)''
Санта Бернандина, 1.243 ''(1996)''
Саранди дел Ји, 6.659
Лав II (цар)

Лав II бил цар на источниот дел од Римското Царство, познат како Византија. Познат и како ''Флавијан Лав Јуниор''. Син е на Зенон и Аријадна, ќерка на Лав I и Верина. Со Византија управувал од 18 јануари 474 до 17 ноември истата година. Неговиот дедо Лав I го прогласил за совладетел и цар во 473 година. По неговата смрт и по совет на мајка му и баба му го остапил престолот на својот татко Зенон и останал совладетел. По своето кратко управување од седум месеци умрел од болест на 17 ноември 474 година.
Свази

Свази (самонар. ''Амасвази'') се банту-народ во југоисточна Африка кој претежно живее во Есватини и ЈАР, со помал број и во Мозамбик, кој го зборува јазикот свази (сисвати). Тие исто така зборуваат африканс во ЈАР, англиски во ЈАР и Есватини, и португалски во Мозамбик и ЈАР како втор јазик. Повеќе Свази живеат во ЈАР отколку во Есватини.
Флорес (департман)

Знаме, Грб
,
Саттистики
Главен град:, Тринидад
Ареа:, 5.144 км<sup>2</sup>
Население:, 25.104 ''(2004)''
Густина на население:, 4,88 жит./км<sup>2</sup>
Демоним:, флеренсе
Мрежно место:, ''(на шпански)''
ISO 3166-2:, UY-FS
Политика
Интендант:, Армандо Кастаиндебат (Partido Nacional)
Владејачка партија:, Partido Nacional
Карта
Флорес ''(шпански: Flores'') е департман во Уругвај. Главен град е Тринидад. Флорес лежи во југо-централниот дел на Уругвај.
1 Градови
Град, Население
Исмаел Кортинас, 1.069
Тринидад, 20.982
Знаме на Западна Сахара

Западна Сахара (|علم الصحراء الغربية) е територија во северозападна Африка која се граничи со Мароко на север, Алжир на североисток, Мавританија на исток и југ, и Атлантскиот Океан на запад. Земјата е една од најретко населените територии во светот, која се состои претежно од пустински рамнини. Најголемиот град е ел-Ајун, каде живее повеќе од половина од населението.
Западна Сахара се наоѓа на списокот на неавтономни територии на Обединетите Нации од 1960-тите кога била шпанска колонија.
Територијата во најголема мера е управувана од Мароко, но владата во прогон на Сахарската Арапска Демократска Република тврди дека територијата е независна и под нивна власт.
Знамиња кои се користат за Западна Сахара:* Знаме на Мароко:
Моменталното знаме на Мароко се користи низ поголемиот дел на државата.
* Знаме кое се користи од Сахарската Арапска Демократска Република:
Знамето на Сахарската Арапска Демократска Република го користат фронтот на Полисарио и Сахарската Арапска Демократска Република во нивната јавна и официјална комуникација.
Капетинска династија

Капетите биле благородничко француско семејство и владејачка династија на земјата од 987 до 1328 година.
Династијата името го добила по нејзиниот основач Иго Капет. Тој имал посед на територија што се простира меѓу реките Сена и Лоара, вклучувајќи ги градовите Париз и Орлеан. Припадниците на династијата се бореле против велможите, моќните грофови и војводи. Тие исто така војувале и против надворешните непријатели на земјата, како што била Англија, особено династијата Плантагенет, во чие време делови од Франција, како Нормандија, Анжуј и Аквитанија биле под англиска власт. Францускиот крал Филип II Август го победил англискиот крал Јован без земја во 1214. Власта на династијата се зацврстувала со години, а кралот Луј IX, дури спровел и судски реформи. СО зацрвстувањето на државата, започнале да се создаваат сталежи, кои имале голема улога во управувањето со државата.
По смртта на кралот Шарл IV во 1328, немало машки наследник којшто можел да го наследи на престолот, па власта преминала во рацете на династијата Валоа.
1 Кралеви на Франција од Капетинската династија
* Иго Капет (987-1060)
* Филип I (1060-1108)
* Луј VI (1108-1137)
* Луј VII (1137-1180)
* Филип II (1180-1222)
* Луј IX (1223-1270)
* Филип IV (1285-1314)
* Луј X (1314-1316)
* Филип V (1316-1322)
* Шарл IV (1322-1328)
Знаме на Сахарската Арапска Демократска Република

Знамето на Сахарската Арапска Демократска Република е комбинација на пан-арапските бои и симболи поврзани со исламот. Знамето било усвоено на 27 февруари 1976 и било делумно изменето во јуни 1991. Најголемиот дел од регионот над кој полага право САДР, Западна Сахара е управуван од Мароко, па така националното знаме на Мароко може да се види во најголемиот дел од Западна Сахара.
1 Составување на знамето
Официјален лист за составување на знамето на САДР бил издаден од страна на владата на САДР во јуни 1987. Соодносот на знамето е 1:2 и должината на црвениот триаголник е една третина од целото знаме. Реверс страната на знамето не ги содржи ѕвездата и полумесечината на белата лента.
IMViC

IMViC тестовите претставуваат група на посебни тестови кои се користат во микробиологијата за откривање на колиформи. Колиформ е грам негативна, аеробна или факултативно анаеробна стапчеста бактерија која произведува гас со ферментација на лактозата во рок од 48 часа. Присуството на некои колиформи во водата укажува на фекална контаминација.
1 Четири IMViC тестови
Четирите тестови од кои се состои оваа метода се:
* Индолен тест
При овој тест, сомнителниот организам се одгледува на бујон од пептонска вода. Тој содржи триптофан, кој под дејството на ензимот триптофаназа се претвора во молекула на индол, пируват и јаглерод диоксид. Потоа, индолот се екстрахира од бујонот со помош на ксилен. За да се испита бујонот за производство на индол, се додава ковачев реагенс. Позитивен резултат е кога има розов/црвен слој кој се формира на површината на течноста.
* Тест со метил црвено и Вогес-Проскауер тест
Овие два тестови го користат истиот бујон за бактериски раст. Бујонот се нарекува MRVP бујон. По растот, бујонот се дели во две различни епрувети, една за метил црвено тестот (MR) и една за вогес-проскауер тестот (VP). pH индикаторското метил црвено се додава во едната епрувета, при што се појавува црвена боја доколку pH е пониска од 4,2. Ова е позитивен тест. VP тестот користи алфа-нафтол и калиум хидроксид за индикација на позитивен или негативен тест.
* Цитратен тест
Во овој тест се користи сајмонов цитратен агар за да се одреди способноста на микроорганизмите да го користат цитратот како единствен извор на јаглерод. Цитратниот агар е зелен пред инокулацијата (засејувањето на плоча), но преминува во син доколку овој тест е позитивен.
IMViC тестовите се корисни за разликување на фамилијата ''Enterobacteriaceae'', особено кога се користат заедно со уреаза тестот.
+ Табела: IMViC реакции за одредување на ''Escherichia coli'' и ''Enterobacter aerogenes''
Микроорганизам, Индолен тест, Тест со метил црвено, вогес-проскауер, Цитратен тест
''E. coli'', +, +, −, −
''E. aerogenes'', −, −, +, +
Освен малото “i”, секоја од буквите во “IMViC” стои за еден од горенаведените тестови. “I” е за индол, “M” е метил црвено, “V” е за вогес-проскауер, а “C” е за цитрат.
2 Наводи
Влажноносни примати

Гранката на Strepsirrhini е една од двата подреда на примати. Една од најзабележителните особини на 118-те вида од овој подред се нивните влажни носеви по кои оваа група го добила своето име. Грчкото (научно) име означува поседување на извиткан или совиен нос (''strepho'' − совиено, ''rhis'' − нос). Единствените примати на Мадагаскар (освен луѓето) припаѓаат во оваа група, иако други можат да се најдат во југоисточна Азија и Африка.
Се смета дека влажноносните имаат попримитивни особини и адаптации отколку нивните хаплорински ("сувоносни", на грчки: со едноставни носеви) роднини. Нивниот влажен нос е поврзан со горната усна, која е поврзана со непцето, што го ограничува фацијалниот израз. Кај нив, односот мозок наспроти тело е помал, што укажува на помала интелигнција. Мирисните лобуси на мозокот се поголеми, што дава до знаење дека тие повеќе зависат од сетилото за мирис. Нивните нушки се најчесто издолжени, давајќи им кучевиден изглед, иако оваа одлика е застапена и кај некои мајмуни. Влажноносните поседуваат и посторбитална плочка, што уште еднаш ја потврдува попримитивната природа на овие примати. Тие исто така ја задржале способноста за ензимско производство на витаминот С, која е изгубена кај сувоносните, вклучувајќи ги и ''Tarsiidae''.
Со исклучок на аје-аје приматите, сите влажноносни имаат забен чешел — тесно собрани секачи и песјаци — кои се користат за чистење и чешлање на крзното. Друга ваква козметичка адаптација е тоалетната канџа на вториот прст од стапалото, додека големиот прст е доста одделен од останатите.
Околу 75% од видовите се ноќни и сите поседуваат тапетум, кој претставува сјаен, рефлектирачки слој во заднината од своите очи, но неколку диурнални видови (како прстеноопашестиот лемур) исто така го поседуваат. Многу од ноќните видови исто така имаат многу чувствителен слух и уши кои можат да ги придвижуваат независно, со цел подобро фаќање на звуците.
Размножувањето на влажноносните примати се разликува во голема мерка од она кај сувоносните. Наместо поединечен циклус, влажноносните имаат сезона на парење. Исто така, даваат малкубројно потомство, а женките имаат Y-видна (бикорнатна) матка и повеќе реда со млечни жлезди.
1 Наводи
Стево Симски

Стево Симски – поет, раскажувач, писател за деца.
1 Животопис
Роден на 07. 09. 1953 година во село Јабука, во Војводина, Србија, чие население е претежно македонско. Од 1961 година живее во Скопје. Завршил Педагошка академија, група македонски јазик. Петнаесет години работел како наставник по македонски јазик, а од 1997 до 2017 година работел како дипломат во Министерството за надворешни работи на Република Македонија. Добитник е на над десетина награди на конкурсите за краток расказ. Автор е на над 80 ТВ-сценарија снимени од МРТВ, ТВ Алфа и ТВ Сител.
2 Творештво
Автор е на книгите:
*Бродот нуркач (поема за деца, 1991),
*Лаѓа од картон граѓа (брзозборки, 1992),
*Ѕвездена порта (роман, 1993),
*Источен ѕид (поезија, 1999),
*Раѓање на ангелот (поема, 2001),
*Зимска шапка (раскази, 2002),
*Виолетов дожд (раскази, 2004),
*Недеремено око (поезија, 2008)
*Таинство на Богомилите, 2019)
Автор е на 5 сценарија од серијата „Македонски народни приказни 2“ (1994-1995)*Магарешки инает, 1994
*Чиракот – мајстор, 1994
*Спогодба си е спогодба, 1994
*Секој со својата мака, 1994
*Жив арамија, 1995
3 Награди
Наградени книги:
*Прва награда на Подкозјачките поетски средби, 1999, за збирката песни „Источниот ѕид“
*Прличева награда за поемата „Раѓање на ангелот“, 2000*Прличева награда за поемата „Таинство на богомилите“, 2019
Стивен Булд

Стивен Ендру Булд (роден ) — поранешен англиски фудбалер.
1 Играчка кариера
Роден во Стоук на Трент, својот прв договор го потпишал со тимот од неговиот роден град Стоук Сити додека сѐ уште бил средношколец во 1978 по што станал професионалец во ноември 1980. Деби настапот како десен бек му бил на гостувањето кај Мидлзборо во септември 1981, Стоук загубил со 3:2. Сепак, поради неможност да заработи место во првиот тим, бил изпратен на заем во Торки Јунајтед во октомври 1982, каде што изиграл девет лигашки натпревари под водство на Брус Риох.
Булд постепено станал редовен стартер во Стоук, пренамнувајќи се во централен стопер. Во 1987 година се здобил со тешка повреда на грбот која за малку ќе му ја завршела кариерата, но по неколку операции се опоравил. Во 1988 заработил трансфер во Арсенал, и станал член на Арсеналовата одбранбена линија позната како „славна четворка“, покрај Тони Адамс, Најџел Винтербурн и поранешниот соиграч од Стоук Ли Диксон. Булд ја освоил Првата Дивизија двапати, во 1988-89 и 1990-91; поради повреда не можел да игра во финалињата на ФА Купот и Лига Купот кои Арсенал ги освои во 1992-93, но неговата замена Енди Линиган го постигнал победничкиот гол во финалето на ФА Купот против Шефилд Венсдеј.
По победата во финалето на Купот на Победниците на Куповите во 1993-94, успехот го избегнуваше Арсенал и Булд во следните неколку години, и со доаѓањето на францускиот менаџер Арсен Венгер започнаа шпекулации дека Булд ќе си замине од Арсенал (особено поради фактот што се почесто настапуваше како замена за Мартин Кион); но наместо тоа, дојде до повторно оживување, и Булд беше член на тимот кој освои Двојна Круна во сезоната 1997-98 - Булд нафрли за последниот гол на Тони Адамс во победата од 4:0 против Евертон, победа која им ја донесе титулата во Премиер Лигата. Две недели подоцна Арсенал ја комплетираше Двојната Круна со победата во финалето на ФА Купот.
Возраста повеќе не беше на негова страна, и по последната сезона на Хајбери се префрли во новопромвираниот Сандерленд во јули 1999 за 500000 фунти. По заминувањето на капитенот Кевин Бол во декември 1999, менаџерот Питер Реид му ја даде одговорноста на него, по што Булд им помогна да завршат на седмо место. Булд остана на Стадионот на Светлината сè додека не беше приморан да се пензионира поради артритис во септември 2000 по само 21 изигран натпревар во Премиер Лигата за Сандерленд.
И покрај фактот што настапуваше во една од најдобрите одбрани во првата лига во Англија во доцните осумдесетти и раните деведесетти, Булд има само два настапи за Англија, далеку помалку од колегата Тони Адамс, а првиот настап му беше дури на возраст од 31.
2 Тренерска кариера
По пензионирањето, почна да работи кон добивање тренерска лиценца од УЕФА и во јуни 2001 година се врати во Арсенал и стана тренер во младинските тимови. Во моментов е главен тренер на Арсеналовиот состав за играчи до 18 години.
Контура на тонот

Контурата на тонот е тон во еден тонски јазик кој се менува од една висина на друга преку слогот или зборот. Тонските контури се особено чести во источна и југоисточна Азија, но се јавуваат и во други места, како да речеме крушките јазици во Либерија и џушките јазици во Намибија.
1 Поими
Кога висината се спушта, тогаш контурата се нарелува ''надолен тон''; кога се крева, тогаш е ''нагорен тон''; кога се спушта, па се враќа, тогаш тој е ''надолно-нагорен тон''; а пак кога се крева, а потоа се враќа, тогаш се нарекува ''нагорно-надолен тон''. Еден тон во контурно-тонски јазик кој се задржува на приближно рамномерна висина се нарекува ''рамен тон''. Тонот кој е прекраток за да има контура, обично заради крајната плозивна согласка, се нарекува ''отсечен'', ''скратен,'' или ''прекинат тон''.
2 Фонетски конвенции
Постојат три фонетски конвенции за транскрипција на контурата на тонот.
# Дијакритики како и за надолен и нагорен тон; дијакритики за надолно-нагорен и нагорно-надолен тон, како и за разликување помеѓу пониско и повисоко нагорни или надолни тонови. Овие не се нашироко поддржани кај компјутерските фонтови до 2008 г.
# Тонски букви како средно рамни , високо надолни , ниско надолни , средно нагорни , ниско нагорни , надолно-нагорни и нагорно-надолни .
# Бројчени замени за тонските букви. Седумте горенаведени тона се запишуваат како 33, 51, 21, 35, 13, 214, 341 за азиски јазик, или пак 33, 15, 45, 31, 53, 452, 325 за африкански или американски јазик. Ова се должи на тоа што азиската бројчена транскрипција е во редна скала заснована на фундаментална честота (f<sub>0</sub>), додека американската бројчена транскрипција е по основна скала заснована на периодичност наместо честота. Овие две својства на сигналот се меѓусебно обратнопропорционални во нивниот математички сооднос.
3 Особености
Контурните тонови се разликуваат од ''регистарските тонови'' каде дијакритиките како што се високата <á>, средната <ā> и ниската <à> се обично доволни за транскрипција. Овие се користат и за високи, средни и ниски рамни тонови.
4 Поврзано
* Контура (лингвистика)
* Тонска буква
* Тонски број
* Тонско име
Луд Коњ

Луд Коњ (лакота: ''Tȟašúŋke Witkó'' (на стандарден лакота правопис), буквално "His-Horse-is-Crazy") (околу 1840 – 5 септември 1877) бил почитуван воен водач на индијанското племе Лакота или „Оглала“ кое се борело против федералната влада на САД со цел да ги зачува традиционалните верувања и обичаи на народот Лакота. Најмногу е познат по битката на Литл Бигхорн во јуни 1876 година.
1 Понатамошхо читање
* Ambrose, Stephen E. ''Crazy Horse and Custer: The epic clash of two great warriors at the Little Bighorn''. 1975.
* |Bray, Kingsley M. ''Crazy Horse: A Lakota Life''. 2006. ISBN 0-8061-3785-1.
* Clark, Robert. ''The Killing of Chief Crazy Horse: Three Eyewitness Views by the Indian, Chief He Dog the Indian White, William Garnett the White Doctor, Valentine McGillycuddy''. 1988. ISBN 0-8032-6330-9.
* Marshall, Joseph M. III ''The Journey of Crazy Horse: A Lakota History''. 2004.
* Guttmacher, Peter and David W. Baird. Ed. ''Crazy Horse: Sioux War Chief''. New York Philadelphia: Chelsea House, 1994. 0-120. ISBN 0-7910-1712-5
* Larry McMurtry. ''Crazy Horse (Penguin Lives)''. Puffin Books. 1999. ISBN 0-670-88234-8.
* Lionel Little Eagle Pinn ''Greengrass Pipe Dancers''. 2000. ISBN 0-87961-250-9.
* Mari Sandoz ''Crazy Horse, the Strange Man of the Oglalas, a biography''. 1942. ISBN 0-8032-9211-2.
* "Debating Crazy Horse: Is this the Famous Oglala". ''Whispering Wind magazine'', Vol 34 # 3, 2004. A discussion on the improbability of the Garryowen photo being that of Crazy Horse (the same photo shown here). The clothing, the studio setting all date the photo 1890-1910.
*''The Authorized Biography of Crazy Horse and His Family Part One: Creation, Spirituality, and the Family Tree''. DVD William Matson and Mark Frethem, Producers. Documentary based on over 100 hours of footage shot of family oral history detailed interviews and all Crazy Horse sites. Family had final approval on end product. Reelcontact.com, 2006.
* ''The Authorized Biography of Crazy Horse and His Family Part Two: Defending the Homeland Prior to the 1868 Treaty. DVD William Matson and Mark Frethem, Producers. Reel Contact Productions, 2007.
Сахарска Арапска Демократска Република

Сахарска Арапска Демократска Република (САДР) (|'الجمهورية العربية الصحراوية الديمقراطية) — делумно призната држава која што полага право врз целата територија на Западна Сахара, поранешна шпанска колонија. САДР била прогласена од фронтот на Полисарио на 27 февруари 1976. Владата на САДР моментално контролира околу 20% од територијата над која полага право. Териториите под нејзина контрола ги нарекува „ослободени територии“, или „слободна зона“. Мароко ги контролира и управува останатите територии и ги нарекува овие области Јужни Провинции. Владата на САДР, пак, ја нарекува мароканската територија „окупирана територија“ додека пак Мароко ја смета многу помалата територија на САДР за неутрална зона.
1 Поврзано
* Марокански ѕид
* Список на градови во Западна Сахара
* Избори во Западна Сахара
* Политики на Западна Сахара
* Фронт на Полисарио
* Правен статус на Западна Сахара
Георги Урдов

Георги Урдов - Џоџо — македонски национален деец од Егејскиот дел на Македонија. Роден е во градот Воден во 1914 година. Како млад се приклучил на работничкото движење, а е член на КПГ од 1935 година. Учествувал во сите работнички демонстрации во Воден. Втори политички комесар на Окружниот комитт на КПГ за Воденско. Од јуни 1944 година е комесар на Воденскиор баталјон на ЕЛАС, како и заменик командант на првата македонска бригада во Грција. Учествува во основањето на НОФ. Загинал како член на штабот на ДАГ за средна и западна Македонија во јуни 1947 година за време на големиот напад на монархофашистичката војска на планината Пиерија.
Коралина (филм)

''Коралина'' (|Coraline) — американски цртан филм од 2009 година, во режија на Хенри Селик. Филмот е заснован според истоимената повест на Нил Гајман. Филмот својата американска премиера ја имал на 6 февруари 2009 година, а светската премиера неколку недели подоцна. Во 2010 година, филмот бил номиниран за наградите „Златен глобус“ и „Оскар“ за најдобар анимиран филм.
1 Синопсис
Коралина Џонс (гласот го позајмува Дакота Фенинг) е темпераментна и љубопитна единаесетгодишна девојка, која секогаш е подготвена за авантура. Неодамна со родителите се преселила од Мичиген во една стара, осамена куќа. Бидејќи ѝ недостасуваат пријателите, а нејзините родители се зафатени со своите работни обврски, таа постојано се обидува да најде нешто возбудливо во својата околина. Така, Коралина го запознава Виби Ловат, момче од соседството кој ја нервира, а потоа ги посетува и своите стари соседи, ексцентричните британски глумици и Русинот Бобински, кој тренира глувци за да направи циркуска претстава. Еднаш, Виби ѝ подарува на Коралина кукла, која неверојатно личи на неа, само што има копчиња наместо очи.
Еднаш, на ѕидот од својата соба, Коралина открива скриена врата. Откако поминува низ тунелот зад вратата, таа открива паралелна верзија на својот живот, запознавајќи ги своите втори родители, кои имаат копчиња наместо очи. Во твој паралелен свет е многу поинтересно и таа започнува секоја ноќ да оди таму, сè додека не се соочува со страшната вистина: нејзината „друга“ мајка (гласот на Тери Хечер), всушност, е вештерка која ги заробува душите на луѓето од вистинскиот свет, ставајќи им копчиња наместо очи. Кога Коралина сака да побегне од тоа проколнато место, вештерката ја заклучува во една соба, каде Коралина ги здогледува душите на три дечиња, заробени од вештерката. Со помош на необичниот црн мачор, Коралина успева да побегне во својот свет, каде согледува дека исчезнале нејзините родители. Таа сфаќа дека нив ги грабнала вептерката и затоа се враќа кај неа, предизвикувајќи ја на една игра. Иако е изложена на безброј смртоносни опасности, Коралина успева да ги пронајде очите на заробените дечиња, а потоа, борејќи се со вештерката, успева да ги ослободи родителите и да побегне во својот свет. Меѓутоа, опасноста не е завршена, зашто во нејзината соба доаѓа шаката на вештерката (со игли наместо коски) која ја брка Коралина. Најпосле, Коралина и Виби ја туркаат шаката во стариот бунар.
2 Глумечка екипа
Дакота Фенинг, Коралина Џонс
Тери Хачер, Мел Џонс
Џон Хоџман, Чарли Џонс
Кеит Дејвид, мачката
Роберт Бејли Помладиот, Виви Ловат
Џенифер Сандерс, г-ѓа Спинк
Блажо Тодоровски

Блажо Тодоровски - Чичето (с. Ресава, Кавадаречко, 13 април 1902 - с. Никодим, 16 јуни 1943) — македонски комунист, учесник во НОБ. Прогласен посмртно за народен херој на 11 октомври 1953 година.
1 Животопис
Блажо Тодоровски е роден во селото Ресава, во сиромашно селско семејство. Работел по нивите, но и како аргат кај побогатите семејства во Кавадарци. Се приклучил на комунистичкото движење и зел активно учество на изборите во 1938 година, агитирајќи за опозицијата.
2 Учество во НОБ
Веднаш по окупацијата на Југославија се поврзал со партиската организација во Кавадаречко, и во летото на 1941 година станал член на КПЈ. Во декември 1942 година ги примил партизаните од разбиениот Велешки одред, а во април 1943 самиот им се приклучил на партизанските групи кај Полошкиот манастир, од кои е формиран Тиквешкиот одред „Добри Даскалов“. Бил избран за негов заменик-командант. Се истакнал во борбите кај селата Ресава, Гарниково, Бојанчиште и Драдња.
На 7 јуни 1943 ударната група на чело со Блажо Тодоровски-Чичето извршила напад на стационираните бугарски сили во село Никодин, нанесувајќи му тешки загуби на бугарскиот окупатор. Во жестоките престрелки на 16 јуни 1943 година Блажо Тодоровски бил тешко ранет, па другарите го извлекле од боиштето. По неколку дена, Блажо Тодоровски им подлегнал на раните.
За народен херој бил прогласен на 11 октомври 1953 година.
Знаење (филм)

Знаење (англиски: ''Knowing'') е американски научна фантастика – филм од 2009 год. Алекс Пројас докажаниот холивудски режисер со египетско потекло беше избран за режисер на овој научно фантастичен акциски трилер. Сценариото го напиша Роберт Даглас Пирсон а како главен во глумечката екипа се појавува Николас Кејџ.
1 Синопсис
Режисерот нѐ враќа 50 години наназад, во 1958 година кога се случува еден чуден настан на свечената училишна церемонија. Учениците добиваат задача да нацртаат слики кои подоцна ќе бидат сместени во временска капсула. Но една мистериозна девојка наместо да црта, пишува бројки. По педесет години група ученици ја истражуваат содржината на капсулата, а листот со бројки завршува во рацете на младиот Калеб Костлер. Неговиот татко, професорот Џон Костлер само што ќе го погледне листот ќе сфати дека тоа е енкриптирана порака со датуми и координати на сите поголеми катастрофи кои се имаат случено во изминатите 50 години, како и предвидување за голема катастрофа која допрва ќе дојде. Џон тогаш ќе се обиде да ги предупреди властите, но тие не му веруваат. Така, тој решава самиот да преземе нешто бидејќи сосема е сигурен во вистинитоста на кодираната порака.
2 Глумечка екипа
Глумци Ликови
Николас Кејџ, Проф. Џонатан Коестлер
Чендлер Кантербури, Калеб Коестлер
Роси Бјурн, Дијана Вејленд
Лара Робинсон, Лусинда Ембри / Аби Вејленд
Надја Таунсенд, Грејс Коестлер
Бен Менделсон, Проф. Фил Бекмен
Закинтос

Закинтос (|Ζάκυνθος, |Zante) ― трет по големина од седумте најголеми Јонски Острови. Лежи во јужниот дел на Јонското Море, кое е дел од Средоземното Море. Има површина од 410 км<sup>2</sup>, а должината на крајбрежјето е околу 123 км. Островот е именуван по Закинтос, синот на легендарниот аркадиски шеф Дарданус. Името, како сите слични имиња кои завршуваат на -нтос, е предмикенско или пелазгиско по потекло. Закинтос има многу развиен туристички сектор.
1 Општини
Општина, Општински код, Седиште (ако е различно), Поштенски број,
1. Аликес, 1601, Катастари, 290 90
2. Аркадион, 1602, Ванато, 291 00
3. Артемисиа, 1603, Махерадо, 290 92
4. Елатја, 1604, Волимес, 290 91
5. Лаганас, 1606, Пандократор, 290 92
6. Закинтос (град), 1605, 291 00
2 Население
* 1900: 42.000
* 1981: 30.011
* 1991: 32.556 (островот), 13.000 (градот)
* 2001: 38.596
3 Галерија
Air Via

Air VIA е бугарска авиокомпанија со седиште во Варна, Бугарија. Најчесто оперира на сезонски чартер летови. Главни бази на авиокомпанијата се аеродромите во Софија и Варна. Заедно со Bulgarian Air Charter тие се најголемите тур оператори од Бугарија.
1 Историја
Авиокомпанијата беше основана и ги започна своите операции во 1990 година од аеродромот во Варна користејќи комплетно нов Туполев Ту-154 авион. Беше регистрирана од страна на Бугарски инвеститори, и во моментов има 142 вработени.
Во декември 2003 беше објавено дека компанијата е заинтересирана за 10 Туполев Ту-214 авиони, но на крај сепак се одлучија за авиони од типот Airbus A320.
2 Одредишта
* Бугарија
** Бургас (Аеродром Бургас)
** Софија (Аеродром Софија)
** Варна (Аеродром Варна)
* Германија
** Берлин (Аеродром Берлин Шонефелд)
** Берлин (Аеродром Берлин Тегел)
** Бремен (Аеродром Бремен)
** Келн (Аеродром Келн)
** Дортмунд (Аеродром Дортмунд)
** Дрезден (Аеродром Дрезден)
** Диселдорф (Аеродром Диселдорф)
** Ерфурт (Аеродром Ерфурт)
** Франкфурт (Аеродром Франкфурт)
** Хамбург (Аеродром Хамбург)
** Хановер (Аеродром Хановер)
** Лајпциг (Аеродром Лајпциг)
** Минхен (Аеродром Минхен)
** Минстер (Аеродром Минстер)
** Нирнберг (Аеродром Нирнберг)
** Падерборн (Аеродром Падерборн)
** Росток (Аеродром Росток)
** Саарбрикен (Аеродром Саарбрикен)
** Штутгарт (Аеродром Штутгарт)
* Грција
** Атина(Аеродром Атина)
* Ирска
** Корк (Аеродром Корк)
3 Флота
Флотата на Air VIA се состои од 4 Airbus A320 авиони.
Идол

Идол најчесто бил предмет кон кој биле насочени барањата, желбите, молитвите и верувањата наа древните народи. Комуникацијата и обожувањето на таквите предмети е именувано како идолопоклонство. Идолите биле поседувани од поединците, групите, заедниците, но и од целите народи.
Низ цивилизацискиот развоен пат на човештвото забележано е огромно присуство и силно значење на идолите, со кои во дадените периоди луѓето се идентификувале. Иделопоклонството ја носело во себе потребата на човекот да го доближи (создаде партнерскиот однос) божественото до себе и да ги макар делумно преземе возвишените одлики на замислената вредност.
1 Идол во јужнословенскиот контекст
Идол како сакрален предмет бил дел од многубожеското поклонство на старите Словени. Иако Константин Јиричек во своето дело Gesxicxteder Serbien тврди дека кај Србите не постоело идолопоклонство (јужнословенски контекст), а полскиот истражувач тврдел дури и дека тие воопшто не биле познати кај старите Словени, старите документи и хроники најчесто запишани од христијанските мисионери и хронолози го тврдат спротивното. Сакс Граматик во своите записи прецизно ги опишувал идолите на кои им се поклонувале паганите: некои биле лошо изработени, некаде со дух и смисла вклопени во средината како естетска целост, некои биле толку големи што едвај четири вола можеле да ги повлечат, а некаде со големина на десетици сантиметри. Идолите биле украсувани со злато и сребро, како идолот на Перун во Киев кој бил изработен од дрво, но имал сребрена глава и мустаќи и брада од злато.
2 Идолот како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Камениот идол“ — песна на рускиот поет Велимир Хлебников.
3 Користена литература
* Гордана Стојковска, „Речник на јужнословенска митологија“, 2004, Издавачки центар Три, Скопје ISBN 9989-918-97-X.
Магија (серија)

Магична Привлечност (шпански јазик: ''Sortilegio'') е мексиканска теленовела. Ова е всушност адаптација на мексиканската теленовела од 1985 серијата „Tu o Nadie“. Римејкот ѝ падна чест да го работи Карла Естрада со популарна глумечка екипа меѓу кои се: Жаклин Бракамонтес, Вилијам Леви, Габриел Сото, Шантал Андер, Даниела Ромо и др.
1 Дејство
Антонио Ломбардо, успешен стопанственик ненамерно се заљубува во Викторија, жената на неговиот најдобар пријател, Самуел. Од тој однос се родиле Бруно и Ракел, но Антонио не успева да ги запознае поради тоа што Самуел заминува со Викторија за Европа уште пред да се родат децата. Неколку години подоцна, Антонио и Викторија се среќаваат повторно, и овој пат двајцата сакаат да стапат во брак и заедно да живеат покрај Бруно, Ракел и Алекс, син на Антонио од својата почината сопруга, Адријана. Децата растат без да ја знаат вистината за нивниот биолошки татко. Бруно апсолутно го одбива Алекс, сметајќи го премногу агресивен и примитивен, па нивниот однос и не е баш најдобар.
Антонио, разочаран од бунтовните и неодговорните ставови на Бруно и Ракел, за свој единствен наследник го именува Алекс. Откако го прави тоа тој ѝ ја сооштува веста на Викторија, па тие двајца влегуваат во остра кавга. Изненадно, Антонио умира, па Алекс е оставен сам да се грижи за фамилијата Ломбардо и да ја поднесува омразата која демнее врз него.
Бруно запознава убава и едноставна девојка од провинцијата, Марија Хосе, и ѝ нуди брак само поради тоа што сака да го уништи Алекс, и се претставува во негово име. Откако по несреќата која тој му ја намести, Алекс го прогласуваат за мртов, а всушност е ранет, вистината излегува на виделина кога Алекс се појавува жив и ги изненадува сите особено Бруно. Неговата вдовица, сега мора да се справи со фактот дека нејзиниот маж е повторно жив и дека не се сеќава дека бил женет пред да доживее несреќа. Но, по игра на случајноста, Алекс кој е изненаден од фактот дека е венчан и дека има сопруга, доживува неверојатна љубовна магија кон својата “нова” сопруга.
Но, љубовта на двајцата ќе биде следена од злобните игри на негативците Бруно и Маура, чија единствена цел е да им ги уништат животите и да ја уништат нивната магија.
2 Улоги
Глумци Ликови
Жаклин Бракамонтес, Марија Хосе Миранда Салмањехо
Вилијам Леви, Алехандро Ломбардо
Даниела Ромо, Викторија Ломбардо
Давид Зепеда, Бруно Албенис
Ана Бренда Контрерас, Маура Албаран
Шантал Андер, Ракел Албенис
Габриел Сото, Фернандо Аналис
Марсело Кордоба, Роберто Кастелар
Венди Гонсалес, Паола Миранда Салмањехо
Аеродром Дортмунд

Аеродромот во Дортмунд (IATA: DTM, ICAO: EDLW) е меѓународен аеродром во Дортмунд, Германија. Слоганот на аеродромот е Näher als man denkt (Поблиску отколку што мислиш). Капацитетот на аеродромот е околу 2,5 милиони патници во 2008 низ аеродромот поминаа околу 2,3 милиони патници.
1 Историја
Аеродромот, оригинално започна со сервис во 1925 година, од страна на Aero Lloyd, со летови кон Париз. Заклучно со сезоната 1927/28, аеродромот оперираше 2589 летови годишно. За време на Втората светска војна, аеродромот беше користен како Германска воздушна база, и повремено беше користен од Британските Кралски воздушни сили. Аеродромот беше под контрола на Британските воени сили до 1990.
2 Слаб почеток
Во декадите по втората светска војна, аеродромите во Диселдорф и Келн/Бон беа доминантни комерцијални аеродроми ви Рин - Рур околијата. Дополнително, аеродромите во Хановер и Оснабрик исто така имаа мал удел во комерцијалниот воздушен сообраќај во тој регион.
Комерцијалниот сервис започна повторно во 1979 година со дневни летови кон Минхен, Нирнберг и Штутгарт. По обединувањето на Германија, Дрезден, Лајпциг, Берлин и Лондон беа додадени во списокот на одредишта.
3 Обнова
При крајот на 2000 година, аеродромот доживува драстично зголемување на авиосообраќајот. Во 90-тите години, сообраќајот најмногу бепе ограничен на неколку одредишта низ Германија, но во денешно време најголем дел од сообраќајот им припаѓа на нискобуџетните компании кои оперираат кон бизнис центри и познати туристички одредишта.
EasyJet го направи аеродромот своја централа, како и Germanwings во 2007 година.
4 Транспорт до аеродромот
Аеродромот Дортмунд е опслужен со автобус од Железничката станица во Дортмунд.
5 Иднина
Главниот план ги содржи следниве планови за иднина:
* Зголемување на работното време до 23:00, со додатен еден час навечер и наутро како исклучок
* Издолжување на пистата на 2800 метри
* Проширување на терминалот
* Подобрување на транспортот до аеродромот
* Директно поврзување на аеродромот со јавниот транспорт
6 Авиокомпании и одредишта
* Air Via (Бургас, Варна)
* Bulgarian Air Charter (Бургас, Варна)
* EasyJet (Барселона, Будимпешта
* Germanwings (Истанбул Сабиха Гокчен, Минхен, Палма де Мајорка, Сплит)
* Ostfriesische Lufttransport (Херингсдорф)
* Sky Airlines (Анталија)
* SunExpress (Анталија)
* Wizz Air (Букурешт Банеаса, Клуж, Гдањск, Катовица,Киев, Лавов, Познањ, Софија, Тимисоара, Варшава)
Quo vadis

''За други употреби види Кво вадис (појаснување)''
Quo vadis, Domine? (''Каде одиш, Господе?'') е прашањето кое според легендата го поставил Свети Петар, при прогонот на христијаните од Рим, во времето на владеење на римскиот цар Нерон (54-68 н.е.), кога го сретнал Исус Христос на Вија Алија (''Via Appia''), на тоа прашање Исус му одговорил: Venio Romam iterum crucifigi (''Одам повторно да бидам распнат''). Тој одговор го натерало Свети Петар да се врати во Рим и да продолжи со своето учење, каде подоцна бил мачен и каде починал. На местото каде што се сретнале подоцна е подигната црква Кво вадис.
Денеска ова прашање го поставуваме кога сакаме некому да кажеме дека избрал погрешен пат.
Кунг-фу Панда

Кунг-фу Панда (|Kung Fu Panda) — американски анимиран филм од 2008 година. Филмот е во режија на Џон Стивенсон и Марк Озборн и продуциран од Мелиса Каб. Во главната улога се наоѓа Џек Блек како По (Кунг-фу Панда). Филмот е продуциран во студиото на DreamWorks Animation во Глендејл, Калифорнија, а дистрибуиран од Paramount Pictures. На главните ликови покрај Џек Блек како По, гласовите ги позајмиле, Дастин Хофман, Анџелина Џоли, Луси Лу, Сет Роген, Дејвид Крос и Ијан Макшејн. Дејството е поставено во античка Кина, и се работи за дебелата џиновска панда која сака да стане кунг-фу воин. Откако се предвидува дека многу страшен воин ќе избега од затвор, на По му е претскажано да стане Змејов воин, на негово големо изненадување, како и на разочарување на веќе искусните кунг-фу воини.
Иако коцептот за „Кунг-фу Панда“ бил планиран уште од 1993, работата на филмот не започнала сè до 2004. Идејата за филмот била значната од Мајкл Леченс, извршител на DreamWorks Animation. Филмот во почетокот бил планиран да биде пародија, но режисерот Стивенсон одлучил наместо тоа, да снима акционо-комичен филм со боречки вештини во духот на акционото кино на Хонгконг кое го вклучува херојското патување на раскажувачки архетип за главниот лик. Компјутерската анимација во филмот е посложена од која било друга анимација на DreamWorks, досега. Како и со повеќето анимирани филмови на DreamWorks, Ханс Зимер (овој пат соработувајќи со Џон Повел) ја направил музиката за ''Kung Fu Panda''. Тој ја посетил Кина за да ја апсорбира кинеската култура и да го запознае Меѓународниот кинески симфониски оркестар како дел од неговата подготовка.
''Кунг-фу Панда'' премиерно се прикажуваше во САД на 1 јуни 2008 и оттогаш се има здобиено со многу поволни критики.
1 Цитати
Угвеј:
Yesterday is history, tomorrow is a mystery, but today is a gift! That is why it is called present.
Арпад Ело

Арпад Емрик Ело (унгарски:''Élő Árpád Imre'') (роден на во Еѓазаскесо, Унгарија - починал на во Брукфилф, САД) бил унгарско-американски физичар, статистичар шаховски мајстор со еврејско потекло. Тој е создавачот на Еловиот рејтинг систем, кој бил именуван по него, а има широка примена во игрите за двајца, како што е шахот.
1 Животопис
Арпад Емрик Ело се родил во Еѓазаскесо, во близина на градот Папа во Унгарија. Кога имал само 10 години, неговото семејство се преселило во САД. Ело дипломирал на факултетот за природни науки при универзитетот во Чикаго. Во периодот од 1926 до 1949 година, тој работел како професор по физика на универзитетот Маркет во Милвоки. Ело бил и шаховски мајстор, кој во 1930-тите бил најсилниот шахист во Милвоки, кој во тоа време бил еден од водечките шаховски градви во САД. Тој бил првак во шах на сојузната држава Висконсин 8 пати (1935, 1938, 1940, 1942, 1945, 1950 и 1961). Од 1935 до 1937 година, Арпад Ело бил претседател на американската шаховска федерација, која била претходник на шаховската федерација на САД. Од 1972 до 1980, тој бил секретар на квалификационата комисија на ФИДЕ.
Ело починал на 5 ноември 1992 во Брукфилд, САД.
2 Елов рејтинг систем
Ело е најпознат по негвите сестими за одредување на рејтингот на шахистите. Оригиналниот рејтинг систем во шахот бил воведен во 1950 од страна на Кенет Харкнес, кој бил бизнис менаџер на Шаховската федерација на САД. Од 1960, користејќи ги основите на рејтинг системот на Харкнес, Ело започнал да го развива својот систем на вреднување. Тој вовел формула, која се засновала на основите на статистика и која ја подобрила постоечката формула на Харкнес. Новиот рејтинг систем бил претставен и потврден на конференција на шаховската федерација на САД во Сент Луис во 1960 г.
Во 1970, челниците на ФИДЕ ја одобриле употребата на рејтинг системот на Ело. Од тогаш, па сè до средината на 1980-тите, самиот Ело ги вршел прсметките. Во тоа време, пресметките биле полесни, бидејќи според ФИДЕ, рејтинг имале помалку од 2000 шахисти.
Од средината на 1980-тите, па наваму, пресметките на рејтингот на шахистите, ФИДЕ го вршела според рејтинг системот на Ело, но таа задача повеќе не ја извршувал лично тој. ФИДЕ додала и правила, наречени „квалификации за рејтинг“ за нејзините арбитри во пресметувањето на рејтингот (границата од 2200 бода, која е најниската граница на бодови за еден мајстор) на шахистите, кои победиле во над 50% од партиите кои ги одиграли на официјаните турнири, како што на пример биле Шаховските олимпијади. Ело и останатите приговарале на ваквите правила воспоставени од ФИДЕ и ја обвиниле светската шаховска федерација дека овие промени имаат политичка позадина.
3 Поврзано
* Елов рејтинг систем
4 Книги
*''The Rating of Chessplayers, Past and Present'' (1978), Arco. ISBN 0-668-04721-6
Денеб

Денеб (α Cyg / α Cygni) е најсјајната ѕвезда во соѕвездието Лебед и има вертекс во летниот триаголник. Таа е 19-та најсјајна ѕвезда на ноќното небо, со привидна ѕвездена величина од 1,25. Денеб е бел суперџин и е една од најлуминозните познати ѕвезди. Позната е, односно била позната, по многу други имиња, меѓу кои: Аридед, Дениб Адиге и Аридиф, кои денес се заборавени.
Љубовно лето

Љубовно лето (шпански јазик: Verano de Amor) е мексиканска теленовела. Тинејџерската новела е римејк на аргентинската серија од 1998 година под продукцијата на Крис Морена, “Verano del 98”. Во мексиканската верзија главната улога ѝ припадна на популарната мексиканска глумица и пејачка Дулсе Марија, позната од групата РБД.
1 Дејство
1999. година група деца го поминуваат својот последен ден од летните празници и се заколнуваат на вечно пријателство. Се колнат дека ќе се најдат на истото место за 10 години. Времето поминува и вечното лето се претвора во ноќна мора. Чувствата и невиноста се претвораат во очај и неверица.
2009. година, Данте излегува од затвор и се враќа во соседството Тлакоталпан за да им се одмазди на личностите кои биле дел од неговото минато. Меѓу нив се сестрите Палма: големата љубов на Данте, Флора и нејзината сестра Зое. Данте не ни помислува дека има син. Односот помеѓу сестрите е нарушен сè од моментот кога загинува нивната мајка. Зое е заљубена во својот најдобар пријател Дилан Морета, заради кој тивко пати. Дилан е момче кој е потполно заљубен во филмографијата, и потполно е неспремен за големите одговорности кои ги носи животот. Тој пак е заљубен во новата италијанска сосетка, амбициозната Исабела Рока, внуката на господинот Вито и г-ѓата Аура. Сите свои тајни ќе ѝ ги раскаже на својата најдобра пријателка Зое, но не ни претпоставува дека таа ќе ги искористи.
Најдобриот пријател на Дилан е Балдомеро Олмос, убаво момче, женкар, кој ја обожава музиката и свири контра бас во рок група. Братот на Исабела Енцо исто така се наоѓа во групата, а во него е заљубена Рената. Балдомеро пак ѝ е дечко на Луца, но на својата работа се заљубува во Софија, жена која по години може да биде негова мајка. Софија пати од понижување на сопругот Отон кој во друштвото ја претставува како форензичарка. Балдомеро ќе направи сè за да докаже дека тој е вистинскиот маж во нејзиниот живот, но проблемот настанува кога во Балдомеро се заљубува Дана, ќерката на Софија. Балдомеро живее со својата фамилија: мајката Рејна се прави болна за нејзините деца да бидат покрај неа, сестрата Беренисе е девојка која се однесува како момче, а другата сестра е Миранда, која е хипи и работи како келнерка во Bikini’s Bar, чиј газда е починатиот Роберто. Миранда таму ќе го запознае Мауро, синот на господин Отон.
Дали нашите јунаци ќе преживеат уште едно жешко љубовно лето?
2 Улоги
Глумци Ликови
Дулсе Марија, Миранда Перес Олмос
Енрике Роча, Дон Вито Рока Провенцано
Хуан Ферара, Отон Виљалба / Маркос Касар
Марк Тачер, Данте Ескудеро / Даниел Гурцан
Гонсало Гарсија Виванко, Мауро Виљалба Дуарте
Викторија Диаз Аранго, Флора Палма
Наташа Дупејрон, Беренисе Перес Олмос / Грета
Кристина Масон, Зое Палма