procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Коњски шампињон

Коњски шампињон ''(лат. Agaricus arvensis)'', е печурка од родот ''Agaricus''.
1 Таксономија
Бил опишан како ''Agaricus arvensis'' од Џејкоб Кристијан Шефер во 1762 година, и одтогаш му биле дадени бројни биномни описи.
2 Опис
Шапката е од 7–20 cm во пречник, белузлава, мазна и сува; се обојува жолто, особено кога е млада. Жабрите на почетокот се бледо розови до бели, а подоцна добиваат сива и кафена боја за да станат темно чоколадни. Има голем распространет прстен, бел одозгоре, но понекогаш со жолтеникави лушпи одоздола. Гледано одоздола, на примерок со затворена шапка, прстенот со два слоја има добро развиена шема на „запченик“ околу дршката. Ова е долниот дел од двојниот прстен. Дршката е 5–12 cm (2,0-4,7 во) долга и 1–3cm широка. Спорите му се кафени и мазни. Мирисот е опишан како мирис на анасон. Припаѓа на групата ''Agaricus'' кои имаат тенденција да се обојуваат жолто и да помодруваат.
2.1 Слични видови
Кога е млада, оваа габа често се меша со видовите на смртоносниот род Мувоморка.
*''Agaricus osecanus'' е редок шампињон и не мириса на анасон.*''Agaricus xanthodermus'', со жолти дамки на дршката, може да предизвикаат стомачни тегоби.*''Agaricus silvicola'', дрвената печурка, е нешто повеќе арбореална, со слаб и нежен прстен, и може да се јаде.
*''Agaricus campestris'', полската печурка, генерално (но не секогаш) е помала, има розови жабри кога е млада, и исто така може да се јаде.
*''Agaricus bitorquis'', пролетниот шампињон, изгледа слично на arvensis и campestris, кои се почести во лето и есен.
*''Agaricus bisporus'' е најчесто одгледуваната печурка од родот ''Шампињони''.
3 Распространетост и живеалиште
Тој е еден од најголемите бели ''видови Шампињони'' во Британија (каде што се појавува во текот на месеците јули-ноември), Западна Азија (Иран) и Северна Америка. Често се наоѓа и во близина на штали, како и во ливади, може да формира исамовилски прстени. Печурката често се наоѓа како расте заедно со коприви (растение кое исто така сака почва богата со хранливи материи). Понекогаш се наоѓа и во близина на смреки.
Оваа печурка се смета за вообичаена и широко распространета и не се води грижа за зачувување.
4 Јадливост
Ова е изборен јадлив вид кој е многу ценет од фармерите со генерации, бидејќи се смета за една од највкусните од сите јадливи габи. И покрај ова, овошните тела на овој и други ''видови шампињон со'' жолта боја во себе често имаат акумулирано тешки метали, како што се кадмиум и бакар.
5 Галерија
6 Наводи
Ќиро Костески

Ќиpo Силјанов Костески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Поради тешкиот живот во семејството, бил принуден да оди на печалба. Во Народноослободителната војска на Македонија стапил во есента 1944 година, во редовите на Шестата македонска бригада. Станал ѝ член на КПМ. Со заминувањето на Бригадата за Срем, останал на теренот за расчистување на остатоците од балистичките банди. Во една таква борба против балистичките банди, загинал во селото Косел, Охридско во октомври 1945 година.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Девици (Климт)

''Девици'' (|Die Jungfrau) ― слика на австрискиот сликар Густав Климт, насликана во 1913 година. Во моментов е чувана во Националната галерија во Прага, Чешка.
1 Опис
Изобилството на цвеќиња на сликата ја симболизира еволуцијата кон женственоста. Сликата прикажува седум жени кои се испреплетуваат. Секоја жена претставува одредена животна фаза. Сликата допира различни теми од човечкиот живот, како што се љубовта, сексуалноста и регенерацијата кои се прикажани во цикличен облик.
Родина Македонија

Родина Македонија (скратено РОДИНА) — политичка партија во Република Македонија. Партијата е формирана на 30 март 2020 година во Скопје. Претседавач на претседателството е Томче Ширков.
1 Создавање
Родина Македонија била создадена како реакција и алтернатива на политиките на двете најголеми партии во Македонија, ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ. Партијата смета дека Македонија оди во погрешна насока уште од самото осамостојување, и исто така нуди алтернатива во БРИКС и ЕАЕС, а против НАТО и Европската Унија.
2 Родина млади
Родина малди е младински огранок на Родина Македонија, а е формиран во 2023 година. Целите на подмладокот на Родина е промовирање на патриотизмот кај младите Македонци и развивање на чувството на солидарност од еден Македонец кон друг. Покрај тоа, Родина млади ја промовира идејата за новиот мултиполарен свет кај младите и ги едуцира за положбата и значењето на Македонија во истиот.
3 Локални избори 2021 година
Родина Македонија учествувала на Локалните избори 2021 година со свои кандидати за градоначалник на Град Скопје, Општина Центар и Општина Берово и со свои советнички листи за Град Скопје и во општините: Аеродром, Центар, Кисела Вода, Гази Баба, Карпош, Бутел, Конче и Македонски Брод.
4 Поврзано
* Политички партии во Македонија
Арија

Ариja (од италијанскиот јазик - ''aria'', - „воздухот“) е составен дел на музичката литература за (опера, ораториум, кантата) како и соло пеењето во (за разлика од хорското пеење.
Таа се разликува од соло песна по тоа што е поголема по обем, што ја избегнува строфичната форма и што повеќе се стреми кон музичките квалитети, занемарувајќи го самиот текст. Во операта, аријата е главно израз на лирски диспозиции, наспроти рецитативот, во кој се сумира дејството на драмата.
Како по правило, ариите ги пресоздаваат чувствата на ликовите и се одликуваат со прекрасни и експресивни мелодии. Многу често ариите изобилуваат со виртуозни пасуси, што им овозможува на изведувачите да ја покажат својата пејачка мајсторија. Во оперите во 17 и почетокот на 18 век доминирале арии од типот „да капо“, во кои третиот дел е буквално повторување на првиот и не е запишан во партитурата,,,.
1 Прочуени оперски арии
Арија, Опера, Глас, Композитор, Либретист
''Nessun dorma'', „Турандот“, тенор, Џакомо Пучини, Џузепе Адами и Ренато Симони
''E lucean le stelle'', „Тоска“, тенор, Џакомо Пучини, Лујџи Илика и Џузепе Джакоза
''Che gelida manina'', „Боеми“, тенор, Џакомо Пучини, Лујџи Илика и Џузепе Џакоза
''Largo al factotum '', „Севилскиот бербер“, баритон, Џоакино Росини, Чезаре Стирбини
''La calunnia è un venticello''(„Арија на клеветата“), „Севилскиот бербер“, Бас, Џоакино Росини, Чезаре Стирбини
''Votre toast, je peux vous le rendre''(„Кажи ми, Кармен“), „Кармен“, Бас-баритон, Жорж Бизе, Хенри Меилезак и Лудовик Алеви
''La donna è mobile'', „Риголето“, тенор, Џузепе Верди, Франческо Мария Пиаве
''Di quella pira'', „Трубадур“, тенор, Џузепе Верди, Салваторе Камарано
''Casta diva'', „Норма“, сопран, Винченцо Белини, Феличе Романи
''Una furtiva lacrima'', „Љубовен еликсир“, тенор, Џузепе Верди, Феличе Романи
''Vesti la giubba''(„Смеј се, паљачо“), „Паљачи“, тенор, Руџеро Леонкавало, Фердинандо Паолиери и Луиджи Бонели
''Madamina, il catalogo è questo''(„Арија на Лепорело“), „Дон Жуан“, баритон, Волфганг Амадеус Моцарт, Лоренцо да Понте
''Der Hölle Rache kocht in meinem Herzen''(„Арија на кралицата на ноќта“), „Волфганг Амадеус Моцарт“, сопран (колоратурен), Волфганг Амадеус Моцарт, Емануел Шиканедер
Надеж II

''Надеж II'' (на германски, ''Die Hoffnung II'') ― слика од Густав Климт, направена во 1907-08 година. Таа била второ дело на Климт кое се насочило кон бремена жена, и двете ја прикажуваат Херма, една од неговите омилени модели. Таа била насловена ''Визија'' од Климт, но станала позната како ''Надеж II'' по претходното дело ''Надеж'', кое сега било разликувано како ''Надеж I.''''Надеж II'' била купена од Музејот на современа уметност во Њујорк во 1978 година.
Климт ја насликал доцно бремената Херма во ''Надеж I'' во 1903 година, во која била прикажана гола. Во ''Надеж II'', таа носи долг фустан или наметка украсена со геометриски облици. Таа има долга кафена коса и затворени очи, наведната глава на слухот кон нејзините голи гради и растечкиот стомак. На предната страна на нејзината облека се појавува несоодветен човечки череп - можеби знак за опасностите од трудот, или можеби memento mori (во ''Надеж I'', таа е исто така придружена со череп и неколку фигури слични на смрт). Кај стапалото на сликата, три жени исто така ги наведнуваат главите, како да се молат или можеби тагуваат.
Квадратната слика е 110.5 на 110.5 см. Жените ја заземаат средишната третина од сликата, со потемна позадина со златни флеки од двете страни. Облеката на жената, украсена со златни листови како средновековно римско уметничко дело и богато обоена и шарена, но рамна како православна икона, е во контраст со деликатно насликани и контурирани човечки лица и голо месо, а исто така и со потемните тонови на позадината.
''Надеж II'' била изложена на првиот Виенска ликовна изложба во 1908 година. Поради скандалозната голотија на нејзината средишна фигура, ''Надеж I не'' била изложена сè до втората Виенска ликовна изложба, следната година.
Сликата биле купила Ојгени Примавези пред декември 1914 година, а била продадена во доцните 1930-ти од Новата галеријата на Ото Калир или неговата наследничка Вита Кинстлер. Останала во приватни збирки до 1978 година, кога Ханс Барнас ја продал на Музејот на современа уметност во Њујорк.
Дрвото на животот, Фриз Стокле

''Дрвото на животот, Фриз''''Стокле'' (|L'Arbre de Vie, Stoclet Frieze) ― слика на австрискиот симболистички сликар Густав Климт. Завршена била во 1909 година и е заснована на современиот стил (југендстил) во симболичен сликарски жанр. Димензиите на сликата се 195 на 102 см, и се наоѓа во Музејот за применета уметност, Виена, Австрија.
Сликата е студија за серијал од три мозаици создадени од Климт за нарачан труд од 1905-1911 година во Стоклевиот дворец во Брисел, Белгија. Мозаиците биле создадени во периодот на доцните дела на уметникот и прикажуваат вртливи дрвја на животот, стоечка женска фигура и преграткана двојка. Мозаиците се распослани преку три ѕида од трпезаријата на Дворецот, заедно со два фигурални делови поставени еден спроти друг.
Иконската слика подоцна ја вдахнала надворешната фасада на „Новата резиденцијална сала“ (исто така наречена „Куќа на дрво“), шарена студентска резиденцијална сала од 21 кат на колеџот за уметност и дизајн во Бостон, Масачусетс.
1 Поврзано
* Дрво на животот
*''Фриз Стокле''
Црква „Вознесение Христово“ - Локов (манастирска)

Вознесение Христово или Свети Спас — манастирска црква во струшкото село Локов, Македонија. Сместена е во шума на половина пат помеѓу селата Буринец и Локов.
1 Историја
Црквата била осветена на 24 јули 2016 година од митрополитот Тимотеј.
2 Поврзано
* Локов
* Дебарско-кичевска епархија
* Струшко архијерејско намесништво
* Прва струшка парохија
Портрет на дама (Климт)

''Портрет на дама'' — слика масло на платно од Густав Климт, насликана помеѓу 1916 и 1917 година. Сликата е со димензии 60 x 55 cm. Тој прикажува портрет на женска фигура, составен во невообичаено жив експресионистички стил. Била купена од Галеријата Ричи-Оди во Пјаченца во 1925 година..
Во 1996 година, рендгенската анализа открила дека портретот е преобоена верзија на изгубеното дело на Климт „Портрет на млада дама“ (во капа и со шал ). Оригиналниот портрет покажал жена со која се верува дека Климт имал љубовна врска, но откако таа ненадејно починала, тој го насликал делото „Портрет на дама“.
Во годините од 1916 до 1918 година Климт прикажал неколку жени, „од една страна жени од највисоките кругови, од друга страна млади девојки од пониските класи кои го населувале неговото студио во голем број.“ Сегашната слика го прикажува лицето и торзото на млада жена со кафена коса наспроти зелена позадина, четвртина профил.
Не е познато која жена покажува сликата.
Дури во 1996 година, непосредно пред наводната кражба, една италијанска ученичка открила дека темата е пребојадисана. Климт го насликал својот сопствен „изгубен“ портрет на жена, кој бил изложен во Дрезден во 1912 година, а подоцна го барале историчарите на уметноста. Се вели дека девојката на оригиналната слика се викала Бакфиш, на неа е прикажана млада жена со капа во слична поза. Се вели дека оваа жена имала лузна..
1 Климт и Виенската сецесија
Уметникот Густав Климт, бил истакнат австриски сликар кој е роден во 1862 година. Работел како чирак кај Фердинанд Лауфбергер во раниот дел од неговата уметничка кариера. Подоцна тој бил основачки член и прв претседател на Виенската сецесија од 1897 до 1903 година. Тој и неговиот колега уметник ја формирале сецесијата по напуштањето на Künstlerhaus, или Корпорацијата на австриски уметници поради разликите во ставовите. Сецесијата одржала многу изложби и исто така основала списание со наслов Ver Sacrum, што се преведува како света пролет. Овде објавувале бројни писатели и уметници додека ги споделувале ставовите за Виенската сецесија. Климт ја напуштил Виенската сецесија во 1905 година, истата година кога била завршена ''Трите доба на жената''..
2 Поврзано
* Густав Климт
* Бакнеж (Климт)
* Виенска сецесија
Национален совет за книги (Малта)

Националниот совет за книги (англиски: National Book Council, |Il Kunsill Nazzjonali tal Ktieb) е јавен ентитет од Малта, посветен на промоција на книги во Малта.
Организира фестивал на книгата во Малта (|Il Фестивал Nazzjonali Tal Ktieb) и други национални и регионални настани, работилници и семинари. Доделува и Национална награда за книга (Англиски: National Book Prize, |Premju Nazzjonali Tal Ktieb), ги администрира правата за јавно позајмување и е агент за регистрација на Малта за ISBN и ISMN.
1 Наводи
Липово Езеро

Липово Езеро — вештачко езеро во близина на неготинското село Липа, Македонија. Езерото влегува во групата на изградени акумулации.
1 Местоположба
Акумулацијата се наоѓа непосредно до селото Липа.
2 Историја
Браната била подигната од некогашната земјоделска задруга во селото.
Во 2013 година бил пробиен дел од браната на езерото и постоела опасност целосно да се сруши. Пробивањето се случило поради поројни дождови. Во текот на истата година, браната на езерото била санирана.
Во март 2022 година, браната повторно била во опасност да се сруши, бидејќи реконструкцијата на насипот не била изведена правилно.
3 Галерија
4 Поврзано
* Липа (село)
Шоа (филм)

„Шоа“ — француски документарен филм од 1985 година во режија на Клод Ланзман (Claude Lanzmann). Тој го снимал филмот во текот на 11 години (од 1973 година) при што создал дури 300 часови снимен филмски материјал поради што филмот трае дури 9 часа и 15 минути. Во филмот се прикажани сведоштвата на преживеаните од холокаустот (Варшавското гето и логорите Треблинка, Аушвиц-Биркенау и Хелмно) или, според зборовите на Ланцман, „хор од гласовите и лицата на убијците, жртвите и набљудувачите“. Премиерата на филмот се случила во Париз, во 1985 година, а потоа освоил низа награди: две награди БАФТА (1987), три награди на Берлинскиот филмски фестивал (1986), француската награда „Цезар“ (1986), специјалната награда на Здружението на филмските критичари од Лос Анџелес (1985), наградата на Здружението на филмските критичари од Бостон (1986) итн.
Портрет на Адела Блох-Бауер II

Портрет на Адела Блох-Бауер II — слика на австрискиот сликар Густав Климт од 1912 година. Делото е портрет на Адела Блох-Бауер (1881–1925), членка на виенското високо општество, која му била и покровител и близок пријател на Климт.
Климт во 1907 година го завршил првиот портрет на Адела Блох-Бауер. За време на Втората светска војна, двата портрета биле меѓу уметничките дела украдени од нацистите од потомците на Блох-Бауер. По војната, ''Портретот на Адела Блох-Бауер II'' бил изложен во Австриската галерија Белведере до 2006 година, кога му бил вратен внукот на Адела Блох-Бауер.
1 Сопственост
Адела Блох-Бауер била сопруга на Фердинанд Блох-Бауер, богат индустријалец кој ја спонзорирал уметноста и го поддржувал Густав Климт. Адела Блох-Бауер била единствената личност чиј портрет Климт двапати го насликал. Нејзиниот прв и многу попознат портрет беше наречен Портрет на Адела Блох-Бауер I. Портретите биле изложени во семејната куќа пред да бидат запленети од нацистите за време на Втората светска војна. Австрискиот музеј каде што се наоѓале портретите по војната не сакал да им ги врати на нивните вистински сопственици, така што следела судска битка во Соединетите Држави и Австрија, што резултирало во јануари 2006 година, двата портрети на Адела Блох-Бауер и три други слики на Густав Климт да ѝ бидат вратени на Марија Алтман, внука на Фердинанд Блох-Бауер.
Во ноември 2006 година, аукциската куќа Кристи го продала на аукција ''Портретот на Адела Блох-Бауер II'' за речиси 88 милиони долари, што било четврто уметничко дело по цена во тоа време. Купувач била Опра Винфри.
Во есента 2014 година, ''Портретот на Адела Блох-Бауер II'' му бил даден на долгорочен заем на Музејот на модерна уметност во Њујорк. Во текот на летото 2016 година, Опра Винфри го продала на неидентификуван кинески купувач за 150 милиони долари. Сликата е привремено позајмена на Новата галерија во Њујорк за изложбата „Климт и жените од златното доба на Виена, 1900-1918 година“.
2 Поврзано
* Густав Климт
* Бакнеж (Климт)
* Виенска сецесија
Армандо Броја

Армандо Броја (роден на 9 октомври 2001, во Слау) е албански фудбалер со англиско државјанство, напаѓач на Челси и на албанската репрезентација.
1 Биографија
Броја е роден во Слау, Англија од родители Албанци, по потекло од Голема Малесија. Иако целиот свој живот живее во Англија, тој одлучил да ја претставува Албанија на репрезентативно ниво.
2 Технички одлики
Напаѓач познат по своите движења, опремен со добра физичка сила и одлично чувство за гол. Исто така, многу вешт во напаѓање во длабочина.
3 Клупска кариера
Израснал во младинските категории на Тотенхем и Челси. На 26 февруари 2020 година, Броја го потпишал својот прв професионален договор со Челси согласувајќи се на двегодишна верност кон лондонската екипа. На 8 март 2020 година, тој го направил своето деби за првиот тим на ''сините'' во победата на домашен терен со 4–0 против Евертон, откако влегол како замена во 86-тата минута на местото на Оливје Жиру.
На 18 јули 2021, Броја потпишал нов петгодишен договоро со клубот.
На 21 август 2020 година, Броја се преселил во холандската екипа Витесе на едносезонска позајмица. На 19 септември 2020 година, тој го постигнал својот прв првенствен гол во победата со 2–0 над Спарта Ротердам. Броја ја завршил својата позајмица во Витесе како нивен најдобар стрелец во Ередивиси за сезоната 2020–2021 (изедначен со Лои Опенда), постигнувајќи десет гола.
На 10 август 2021 година, Броја се вратил во Премиер лигата каде бил позајмен на Саутхемптон за сезоната 2021–2022. На своето деби на 25 август, тој постигнал два гола во убедливата победа од 8–0 над екипата од Лига Два, Њупорт Каунти во второто коло од Лига купот. На 16 октомври, Броја го постигнал својот прв гол во Премиер лигата за клубот во победата од 1–0 против Лидс Јунајтед.
4 Репрезентативна кариера
И покрај тоа што е роден во Англија, Броја одбрал да игра за репрезентацијата на Албанија поради потеклото на неговите родители.
Во текот на 2019 година, тој одиграл 3 натпревари и постигнал еден гол за репрезентацијата под 19 години, а потоа истата година дебитирал и за репрезентацијата под 21 година.
Во мај 2019 година, Броја добил повик во сениорската репрезентација на Албанија да се приклучи на тренинг кампот во Драч, Албанија од 21 до 26 мај 2019 година. На 7 септември 2020 година, тој го направил своето деби во поразот на домашен терен со 1–0 против Литванија. На 5 септември 2021 година, Броја го постигнал својот прв сениорски гол во квалификациите за СП 2022 против Унгарија, помагајќи му на својот тим да победи со 1-0.
5 Статиистика
5.1 Клупска статистика
''Статистиката е ажурирана на 16 мај 2021''.
Сезона, Клуб, Првенство, Национален куп, Континентален куп, Останати купови, Вкупно
Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Наст, Гол
мар.-јун. 2020, ПЛ, 1, 0, ФАКуп+ЛК, 0+0, 0, ЛШ, 0, 0, -, -, -, 1, 0
2020-2021, ЕД, 30, 10, КХ, 4, 1, -, -, -, -, -, -, 34, 11
2021-2022, ПЛ, 6, 2, ФАКуп+ЛК, 0+1, 0+2, -, -, -, -, -, -, 7, 4
Вкупно во кариерата 37 12 5 3 0 0 - - 42 15
Последниот пат кога го видов Париз

„Последниот пат кога го видов Париз“ (англиски: ''Last Time I Saw Paris'') – американски филм од 1954 година, во режија на Ричард Брукс (Richard Brooks), кој е автор и на сценариото, заеднос со Џулиус Ј. Епстајн (Julius J. Epstein) и Филип Г. Епстајн (Philip G. Epstein). Главните улоги ги толкуваат: Елизабет Тејлор (Elizabeth Taylor), Ван Џонсон (Van Johnson), Волтер Пиџон (Walter Pidgeon), Дона Рид (Donna Reed), Ева Габор (Eva Gabor) и Курт Каснар (Kurt Kasznar).
1 Синопсис
Репортерот Чарлс Вилс (го игра Џонсон) оди во Париз со цел да известува за крајот на Втората светска војна. По кратко додворување на Мерион (ја игра Рид), тој се заљубува во нејзината сестра, убавата Хелен Елсвирт (ја игра Тејлор) и набргу тие се венчаваат. Чарлс сака да стане писател, а во меѓувреме работи во новинска агенција. Пресвртот настапува кога една стара семејна инвестиција носи голема заработка и благодарение на неа семејството наеднаш се збогатува. Чарлс дава отказ од работата и почнува да води раскалашен живот, а Хелен почнува да флертува со млад и згоден тенисер. Еднаш, кога Чарлс ја затекнува сопругата во друштво со тенисерот, тој започнува тепачка со него, а потоа оди дома и ја заклучува вратата и не ја пушта Хелен да влезе. Принудена да остане надвор на дождот, Хелен се разболува и умира. Мерион успева да добие старателство врз Вики, ќерката на Чарлс и Хелен, а Чарлс заминува во САД. Неколку години подоцна, тој се откажува од алкохолизмот, се враќа во Париз и со тешка мака успева да ја убеди Мерион да му ја предаде Вики.
Руски конзулат во Битола

Руски почесен конзулат во Битола (|Русское почетное консульство в Битоли) — дипломатско претставништво на Русија во Битола.
1 Историја
Мисијата била воспоставена на 23 април (грегоријански календар - 6 мај) 1861 година со склучување на конвенција меѓу Руското и Османското Царство. На 17 март истата година во Битола пристигнал како вршител на должност, а потоа прв генерален конзул во Битола Михаил Хитрово.
Рускиот конзулат постоел до 1915 година.
Зградата на конзулатот е културно наследство.
На 29 мај 2002 година конзулатот повторно бил отворен како Почесен руски конзулат на улица „Широк сокак“ бр 28. Почесен конзул е Сергеј Самсоненко.
2 Раководители на мисијата
Во периодот на неговото постоење од 54 години во конзулатот служеле 12 руски царски конзули, вицеконзули и вршители на должност:
Бр., Име, Година, Должност
1, Михаил Хитрово, 1861 – 1864, конзул
2, ''Евгениј Тимаев'', ''1864 – 1865'', ''вршител на должност''
3, Николај Ф. Jaкубовски, 1865 – 1873, конзул
4, ''Н. Н. Четверухин'', ''1868 – 1869'', ''вршител на должност''
5, Виктор Александровиќ Максимов, 1873 – 1877, конзул
6, Кромиди Анастасиевич Нјага, 1880 – 1882, вицеконзул
7, Николај А. Скрјабин, 1882 – 1889, вицеконзул
8, Николај Демерик, 1889 – 1894, вицеконзул
9, Александар Ростковски, 1895 – 1903, конзул
10, Виктор Фјодорович Кал, 1903 – 1910, конзул
11, Александар Петраев, 1910 – 1912, конзул
12, Николај Вјачеславович Кохмански, 1912 – 1915, конзул
Биоразновидност на Македонија

Македонија содржи голем дел од биоразновидноста на континентот, иако со својата површина од 25.713 км² зафаќа само 0,26% од неговата територија. Како таква, разновидноста на видовите во Македонија е поголема од 54 до 264 пати (кај рибите односно птиците) од просечната европска разновидност. Содржајноста на разновидноста во земјата во однос на целиот континент е: 33,64% кај васкуларните растенија, 14% кај слатководните риби, 20,3% кај водоземците, 25,2% кај влекачите, 64% кај птиците и 29% кај цицачите. Државата опфаќа 70-90% од вкупната разновидност на Балканскиот Полуостров.
Според Националната стратегија за биолошка разновидност со Акциски план за период (2018–2023), на национално ниво се утврдени: 2.095 алгални таксони, над 2.000 видови габи, 450 вида лишаи, над 500 таксони на мовови, 3.500 видови од флората, 85 видови риби, 14 водоземци, 32 видови влекачи, 334 птици и 85 видови цицачи. Критично загрозени се 6 видови габи, 6 видови растенија и 1 вид цицач.
За клучни екосистеми во земјата се сметаат шумските, планинските, сувите тревести и водните.
0.1 Габи и лишаи
Габите во Македеонија се од доста разнородно потекло, иако голем дел се мошне малку проучени. Досега се регистрирани 1.053 видови на габи и 354 видови лишаи, но ниеден ендемски вид од двете групи.
0.2 Алги
Алгите се особено разновидна група на организми. Еколошки најважни се зелените, силикатните и модрозелените алги. Забележани се вкупно 2.169 видови, највеќето силикатни.
0.3 Флора
Богатството на македонската флора се должи на повеќето флористички елементи (терциерни реликти, средоземни, грчко-малоазиски, илирски, кавкаски, средноевропски, евроазиски, аркто-алпски и космополити) и висок степен на ендемизам. Опфаќа 210 фамилии, 920 родови и околу 3.700 видови. Најбројна група се скриеносемениците со околу 3.200 видови, па мововите со 398 и папратите со 45 видови.
Од вкупно 115 ендемски растенија во земјата, 114 се скриеносеменици. Од нив 109 се дикотиледони, а 5 се монокотиледони. Со најголем удел на ендемизам се одликуваат следиве фамилии:* главоцветни (18)
* каранфили (17)
* усноцветни (12)
* темјанушки (10)
* струпници (9)
* рози (9)
0.4 Фауна
Фауната на Македонија исто така се одликува со голема разновидност (10.354 видови), предизвикана од разновидното зоогеографско потекло на елементите, како и на присуството на реликтни и ендемски облици.
Во земјата има 668 ендемски животни, што претставува 6,45% од вкупниот број на забележани видови. Најзастапени во разновидноста се членконогите, со вкупно 8.234 видови, од кои 383 се ендемски. Разложено на одделни типови, степенот на ендемизам кај животните во Македонија е следниов:* праживотни — 28,3%
* сунѓери — 60%
* сплескани црви — 41,2%
* мекотели — 35,8%
* прстенести црви — 25,8%
* членконоги — 4,65%
* хордови — 5,6%
Естонски државни културни награди

''Естонски''''државни''''културни''''награди'' (|Eesti Vabariigi kultuuripreemiad) се естонски државни културни награди кои се наменети за извонредни и креативни достигнувања во областа на културата. Наградите се доделуваат на лица.
Секоја година, наградите се доделуваат:
* Три награди за долгогодишна извонредна креативна дејност
* Пет награди за извонредни дела кои стигнале до јавноста во претходната календарска година
Висината на наградите се утврдува во државниот буџет.
Наградите се доделуваат на годишнината од Република Естонија на 24 февруари.
Француски конзулат во Битола

Почесен конзулат на Француската Република во Битола — дипломатско претставништво на Франција во Битола.
1 Историја
Конзулатот бил отворен во 1854 година. Првиот претставник со чин вицеконзул бил Белан, од 1856 година вицеконзул бил Белег де Бугас. На крајот на деценијата, конзулатот бил затворен од финансиски причини.
Во 1895 година, конзулатот бил повторно отворен за да ја поддржи католичката пропаганда во Македонија и активностите на Лазаристичкиот ред. Во периодот пред Илинденското востание, француски вицеконзул во Битола бил Макс Шублие. Тој со своите детални извештаи ја запознал француската јавност со состојбите во Битолскиот Вилает, поради што многу угледни личности од Франција организирале митинзи и протестни собири за да влијаат француската влада да реагира. Различни организации и здруженија испраќаат помош до настраданото население. Непосредно пред востанието, Ежен Готје станал вицеконзул, кој на оваа функција останал до средината на 1907 година, а во меѓувреме бил унапреден во конзул. Тој бил заменет со Ален Алфонс Гијоа, кој бил на функцијата до Балканските војни.
Конзулатот бил сместен во една од најубавите неокласични згради во градот, на улица „Св. Кирил и Методиј“ бр. 6, прогласена за споменик на културата.
На 9 јуни 1996 година, во Битола, сега во Република Македонија, повторно бил отворен почесен француски конзулат. Истиот се наоѓа на главната улица „Широк Сокак “ бр. 62.
Даме Андреев

Даме Андреев (1847 — 1926) — македонски градител и зограф.
1 Животопис
Бил син на познатиот градител Андреја Дамјанов. Негово дело е црквата „Св. Кирил и Методиј“ во Тетово, градена од 1885 година, а осветена во 1925 година. Во 1905 тајфата на Андреев ја довршила црквата „Успение Богородично во Велес и ја гради црквата „Св. Димитрија“ во Скопје. Во 1885 година ја гради црквата „Св. Ѓорѓи“ во Призрен.
Здравко Стојмиров

Здравко Стојмиров (р. во Битола) — македонски театарски филмски и телевизиски глумец.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
2013-2014, Тврдокорни ТВ-серија, Пере Тошев
2014, Авантурите на Итар Пејо ТВ-серија, Итар Пејо
2014, Среќна Нова 1903 ТВ-филм, Никола
2016-2017, Македонски народни приказни ТВ-серија
2017, Инсајдер ТВ-серија, Полицаец
2020-2022, Македонски народни приказни ТВ-серија
2021, Преспав ТВ-серија, Телохранител
2022-2023, Бистра вода ТВ-серија, Посредникот
2024, Црвениот поет ТВ-серија, Стеван
Џени Нилсон

Џени Нилсон (родена на 4 февруари 1973 година) е шведска балерина и глумица. Танцува со Кралскиот шведски балет каде стана солист во 1999 година и главна балерина во 2001 година.
1 Биографија
Нилсон посетувала Шведско балетско училиште, каде што дипломирала во 1991 година. Студирала и драма на Академијата за драмски уметности во Стокхолм и на Кралската академија за драмска уметност во Лондон.
Водечките делови со Кралскиот шведски балет ја вклучиле со улогите Одета / Одил во ''Лебедово езеро'', главната улога во Манон на Кент Мекмилан, Татјана во Џон Кранко Онегин и Хелена во Сон на летната ноќ на Џон Нојмаер. Таа имала турнеи со компании во Јапонија, Франција и Германија.
Во 2001 година, Џени Нилсон ја добила наградата „Филип Морис балетски цвет“.
2 Наводи
Јанко Георгиев (зограф)

Јанко Георгиев - македонски зограф, претставник на Дебарската школа.
1 Биографија
Потекнува од големиот зографски род Рензовци од дебарското мијачко село Тресонче. Син е на Георги Дамјанов, од кого го изучил занаетот. Работел со брата си Јаков и братучедите Даме и Иван Андреев и Петар и Атанас Николови под раководство на татко си и чичковците, кои исто така биле познати зографи.
Заедно со брат си Јаков ги изградиле црквите во Крајници, „Св. Константин и Елена“ во Оморани (1894), манастирот „Свети Архангел Михаил“ кај Горно Чичево и други.
Умира во 1881 година.
Анастас Николов

Анастас (Наце) Николов - македонски зограф и резбар, претставник на Дебарската школа.
1 Биографија
Роден е во втората половина на XIX век во дебарското мијачко село Тресонче, во семејството на познатиот зограф Никола Дамјанов. Потекнува од големиот зографски род Рензовци. Работел како учител во Прилеп, Гевгелија и на други места. Како и неговите роднини се занимавал и со резбарство - учествувал во резбањето на иконостасот на црквата „Св. Димитрија“ во Скопје. Подоцна се преселил во Штип.
Георги Дамјанов

Георги Дамјанов - македонски градител и зограф, претставник на Дебарската школа.
1 Биографија
Роден е околу 1784 година во дебарското мијачко село Тресонче, и потекнува од големиот зографски род Рензовци. Татко му Дамјан Јанкулов и дедо му Јанкула Силјанов исто така биле зографи и градители. Работел заедно со браќата Никола, Андреја и Коста, поради што е тешко да се посочи поединечната работа на секој посебно. По смртта на татко им, Георги го презема водството, и работи заедно со браќата, развивајќи значителна дејност. Четворицата браќа истовремено биле иконописци, резбари и градители. Со тек на времето секој од нив специјализира во некој од тие занаети. Браќата живееле во Папрадиште, од каде патувале по работа до различни краишта, стигајќи до Солун, Босна и Херцеговина.
Георги Дамјанов е автор на ерминија од 1832 година, чиј ракопис од 264 листа се чува во Универзитетската библиотека во Софија.
Починал во 1880 година.
Депс (филм)

„Депс“ — хрватски и југословенски филм од 1974 година, во режија Антун Врдољак, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Беким Фехмиу, Милена Дравиќ, Фабијан Шоваговиќ, Реља Башиќ, Звонко Лепетиќ, Мато Ерговиќ, Зденка Хершак и Крешимир Зидариќ. Снимен во ноќен градски амбиент (пусти улици, зачадени барови, полициска чекалница итн.) со одличната камера на Вјенцеслав Орешковиќ и со џезерската музика на Алфи Кабиљо, „Депс“ со својата тематика бил атипичен филм за своето време и претставува социолошка критика на општеството и на репресивните органи кои не трпат поинакво мислење. За својата улога, Милена Дравиќ била наградена со „Сребрена арена“ на Пулскиот филмски фестивал.
1 Синопсис
Во центарот на Загреб е ограбена Кредитната банка. Полициските инспектори се сомневаат дека грабежот е дело на 36-годишниот криминалец Депс (го игра Фехмиу). Ноќта кога Депс пристигнува во градот, полицијата го следи неговото возило, но тој успева да им побегне на двајцата инспектора, а потоа прави неред во еден ноќен клуб. Сепак, најпосле, тој е уапсен и одведен во полициската станица каде не го признава грабежот. Депс е сомнителен зашто има богато криминално минато: тој бил повеќепати осудуван и бил в затвор дури 15 години. Во меѓувреме, тој ја запознава убавата девојка Лела (ја игра Дравиќ), се заљубува во неа и набргу тие почнуваат заеднички живот, но тие немаат мир од полицијата, која често го посетува нивниот стан. За време на идентификацијата, банкарската службеничка не го препознава Депс, па полицијата е принудена да го ослободи, а главниот полициски инспектор (го игра Шоваговиќ) сфаќа дека Депс навистина се обидува да започне чесен живот и му нуди работа како возач на камион. На крајот од филмот, Депс ја продава семејната куќа и заедно со Лела заминува на пат со својот камион.
Петар Николов

Петар Николов Рензов — македонски зограф, претставник на Дебарската школа.
1 Биографија
Роден е околу 1850 година во Ораовец, во семејството на познатиот зограф Никола Дамјанов. Потекнува од големиот зографски мијачки род Рензовци и е еден од најдобрите претставници на последното поколение зографи од овој род. Учел иконопис од татко си и работел со други зографи.
Во 1870 година ги насликал иконите во црквата „Св. Илија“ во с. Сејаце кај Врање заедно со Димитар Папрадишки, Теофан Буџароски и Ангелко Дидон. Дело на Петар и неговиот братучед Ангел Андреев е фрескоживописот во црквата „Св. Ѓорѓи“ во скопското село Блаце од 1875 година. Извршувањето на работата сè уште е неизвесно, а некои од фреските подоцна биле поправени и пресликани.
Автор е на главните икони во црквата „Успение Богородично“ во Велес.
Никола Дамјанов

Никола Дамјанов е зограф, претставник на Дебарската школа.
1 Биографија
Роден е во 1810 година во дебарското мијачко село Тресонче и потекнува од големиот зографски род Рензовци. Татко му Дамјан и дедо му Јанкула исто така биле зографи и градители. Работел заедно со браќата Георги, Андреја и Коста, поради што е тешко да се посочи нивната поединечна работа. Никола и брат му Коста се автори на црквата „Свети Спас“ во Ораовец, завршена во 1839 година.
Таан-алва

Таан-алва — познат блискоисточен десерт чии главни состојки се таан, шеќер, ванила. Според видовите, во него се додаваат какао, ф'стаци, мастики, мед и ореви. Откриена е пред 700 години во Денизли од Хасан Басри ефенди. Во последните години наместо шеќер во индустријата за таан-алва се користат сирупи од пченка со висока содржина на гликоза и ниска содржина на фруктоза, разни адитиви (концентрирани белковини од соја и растителни влакна) кои ги врзуваат мастите и белковините.
1 Подготовка
Таан-алвата се состои од таан, шеќер и вода. Шеќерот и водата се варат. Идеално е точката на вриење да биде околу 145 степени Целзиусови. Се додава лимонска киселина. Се вари. Се додава гипсофила со вода и се гледа белење. Се добива конзистентност на восок. Таанот и восокот се мешаат. Се додаваат додатоците кои се посакуваат како лешници и кикирики. Се меси, обликува и се лади.
Хумус (јадење)

Хумус (на арапски:حمص; на хебрејски: חומוס; на сириски: ḥemṣē ṭḥīnē, на ерменски: համուս) — вид јадење од Блискиот Исток, чии вообичаени состојки се пире од наут и таан (пире од сусам). Тоа е типично јадење во арапската, еврејската, ерменската и левантската кујна.
Потеклото на ова јадење е многу спорно: Најмалку седум земји се сметаат себеси за татковина на хумусот. Се извезува и во Европа или Америка.
1 Етимологија
Поимот „хумус“ значи „наут“ на арапски (ar) и на хебрејски (חומוס).
2 Потекло
Дивиот наут e ендемски вид на Плодната Полумесечина и затоа неговото одгледување започнало во оваа област. Најстарите археолошки докази за припитомување на овој зеленчук се датирани од 9.900 до 9.500 година пред нашата ера. Првите спомнувања на јадењето датираат од VIII век пр.н.е. во Месопотамија. Модерниот облик на хумус се појавил во Отоманското Царство во текот на XV век.
Според тоа, земјата на потекло на хумусот е непозната, но најмалку осум земји се кандидати, Либан, Израел и Палестина се најактивни на оваа тема, но и Грција, Турција, Јордан, Сирија и Египет. Печатот редовно известува за „хумусната војна“. За неа има снимено и документарен филм.
3 Нутритивен интерес
Хумусот содржи наут кој, како и сите мешунки, обезбедува растителни белковини. Сусамот обезбедува снабдување со метионин, една од осумте неопходни аминокиселини.
Тоа е исто така храна богата со растителни влакна, а нејзините масти се главно мононезаситени.
4 Подготовка
Сварениот наут, откако ќе се направи многу фино пире, се меша со таанот. Кремастата каша се зачинува со издробен лук, сол и сок од лимон.
Хумусот се служи ладен со маслиново масло, обично попрскан со мелен ким и алепо пипер. Исто така, вообичаено е да се украсува садот со магдонос, наут или домати исечени на мали коцки.
Слично јадење направено од модри патлиџани се нарекува ''баба гануш''.
Гирска пештера

Гирска пештера е пештера која се наоѓа на североисточните падини на планината Романија, во селото Доње Гире, Општина Соколац, Република Српска, БиХ. Должината на пештерата е 1.300 метари. Оваа пештера е под заштита на Заводот за заштита на културно историското и природното наследство на Република Српска, и спаѓа во природно добро од I категорија.
1 Поврзано
* Пештери во Република Српска
* Заводот за заштита на културно историското и природното наследство на Република Српска
Стара зграда на Рускиот конзулат во Битола

Зграда на Рускиот конзулат — архитектонска знаменитост во градот Битола. Се наоѓа на улица Климент Охридски бр. 37 и Пеце Матичевски бр. 31 и е прогласена за споменик на културата.
1 Историја
Зградата е изградена во 1905 година за Рускиот конзулат во градот. Во 1915 година конзулатот бил затворен.
2 Архитектура
Зградата е една од најтипичните за архитектурата на почетокот на дваесеттиот век. Има јасни влијанија на неоренесансната и неокласичната архитектура во поделбата на фасадата, распоредот на отворите, украсите и односот на модулите вертикално и хоризонтално.
Стара зграда на Српскиот конзулат во Битола

Зграда на Српскиот конзулат — архитектонска знаменитост во градот Битола. Се наоѓа на улицата „Св. Кирил и Методиј“ бр. 18.
1 Историја
Зградата е изградена кон крајот на XIX век. Таму се наоѓал Српскиот конзулат во градот.
2 Архитектура
Објектот се состои од подрум, приземје и кат. Неокласичните фасади се поделени со пиластри, корнизи и симетрично поставени прозорски отвори.
Таджин

Таджин или тагин е берберско јадење, именувано по земјениот сад во кој се готви. Се нарекува и ''марак'' или ''марка'' .
арапски ary ''ṭažin'' е изведен од берберски ''ṭajin'' „плиток земјен сад“, од старогрчки grc ''тагенон'' „тава, тенџере“.
Ваганска пештера

Ваганска пештера е пештера на 20 km од Шипово, во Република Српска, БиХ. Се наоѓа во североисточниот дел на планината Виторог, над селото Ваган, на надморска височина од 920 m. Пештерата е од крашко потекло изградена од мезозички варовник. Долго им служела на очарите како засолниште од временските непогоди, но во последните години станала интересантна поради туризмот. По концентрација на сталактити и сталагмити, таа е една од најзначајните подземни објекти во Република Српска. До сега се истражени околу 420 m од пештерата. Ваганска пештера е живеалиште на ретки видови на лилјаци, а под заштита е од 1970 година. Оваа пештера е под заштита на Заводот за заштита на културно историско и природно наследство на Република Српска, и спаѓа во природно добро од I категорија.
1 Поврзано
* Пештери во Република Српска
* Заводот за заштита на културно историското и природното наследство на Република Српска
Велика пештера

Велика пештера е пештера која се наоѓа веднаш зад селото Кукричје, во Фатничко Поле, општина Билеќа, Република Српска, БиХ.
Велика пештера е најдолгата истражена пештера во Република Српска, а нејзината вкупна должина изнесува 2.800 метри. Двете езера на Велика пештера се живеалишта на рибата пиор. Оваа пештера е под заштита на Заводот за заштита на културното, историското и природното наследство на Република Српска и спаѓа во природното добро од II категорија.
1 Поврзано
* Пештери во Република Српска
* Завод за заштита на културното, историското и природното наследство на Република Српска
2 Наводи
* (јазик: српски)
Пештера Ледењача

Пештерата Ледењача е пештера која се наоѓа во околината на Миљевине, општина Фоча, Република Српска, БиХ. Должината на пештерата е 95 метри. Во пештерата Ледењача се откриени праисториски цртежи, а во неа живееле праисториски луѓе. Праисториските цртежи се изработени со гравирање на врежани линии и пунктираање на група од ситни точки. Оваа пештера е под заштита на Заводот за заштита на културното, историското и природното наследство на Република Српска и припаѓа на природно добро од III категорија.
1 Поврзано
* Пештери во Република Српска
* Завод за заштита на културното, историското и природното наследство на Република Српска
Спортска сала Борик

Спортска сала Борик — повеќенаменска спортска сала во Борик, Бања Лука, РС, БиХ . Салата има капацитетот од околу 4.000 седишта. Моментално е домашен терен за БК Борац и РК Борац, како и за многу други спортски клубови од Бања Лука. Покрај спортски настани, во салата се одржуваат и музички концерти, саеми и други културни настани.
Салата Борик официјално била отворена на 20 април 1974 година во 18 часот и 30 минути со ракометен натпревар помеѓу Борац и Витекс од Високо, во кој Борац победил со резултат 29:25, а првиот гол во новата спортска сала го постигнал играчот на Витекс, Фикрет Хурем.
По повод 20-годишнината од основањето на Република Српска и Денот на Република Српска, салата на 9 јануари 2012 година се одржала свечена академија на која присуствувале многу официјални лица.
Спортска сала Пеки

Спортската сала Пеки е повеќенаменска спортска сала во општина Пале, град Источно Сараево, РС, БиХ . Капацитетот на салата е 2.360 места. Во моментов е домашен терен за КК Јахорина Пале, РК Пале, КК Феникс Исток Сараево, ОК Студент Пале, КМФ Јахорина Пале, Фудбалската школа „Пикси“ Пале и ЖОК Јахорина Пале, како и за многу други спортски клубови од Пале, како и од Источно Сараево. Покрај спортски настани во салата се одржуваат и музички концерти, саеми и други културни манифестации.
Салата Пеки официјално била отворена на 27 август 2012 година. Името го доби по починатиот градоначалник на Источно Сараево и градоначалник на Пале, Предраг Ласица. Во моментов работат две сали. Голема сала наменета за спортови во сала: одбојка, кошарка, ракомет, мал фудбал и ритмичка гимнастика. Малата сала е наменета за сите видови боречки спортови и вештини. Салите се направени и опремени по најнови светски стандарди, што значи дека спортската сала „Пеки“ ги исполнува сите услови за одржување на меѓународни натпревари, како за спортови во сала, така и за боречки вештини.
Спортската сала „Пеки“ со одлука на Собранието е споена со Јавната установа за култура „Културно-спортски центар“ Пале, а се наоѓа во објектот Спортско деловен центар „Пеки“. Спортско-деловниот центар „Пеки“ е сместен покрај самиот брегот на реката Миљацка, помеѓу зградата на административниот центар на општината Пале и фудбалскиот стадион „Романија“.
Пештера Мишарица

Пештерата Мишарица е пештера која се наоѓа на падините на ридот Понир, во близина на селото Бијели Поток, град Бања Лука, Република Српска, БиХ . Должината на пештерата е 55 метри. Пештерата Мишарица претставува живеалиште на најголемата колонија на лилјаци во Република Српска. Заштитени видови лилјаци кои живеат во оваа пештера се: Rhinolophus ferrumequinum, Rhinolophus euryale, Myotis myotis и Miniopterus schreibersi. Во пештерата се пронајдени две бронзени секири, венецијански бронзени монети, делови од керамички садови и кремен од кременарка. Оваа пештера е под заштита на Заводот за заштита на културното, историското и природното наследство на Република Српска и припаѓа на природното добро од III категорија.
1 Поврзано
* Пештери во Република Српска
* Завод за заштита на културното, историското и природното наследство на Република Српска
Стара зграда на Бугарскиот конзулат во Битола

Зграда на Бугарскиот конзулат — архитектонска знаменитост во градот Битола. Се наоѓа на улица „Јорго Османо“ бр.20, на раскрсницата со улица „Славко Лумбарко“.
1 Историја
Изградена била во почетокот на дваесеттиот век и до 1915 година во неа бил сместен Бугарскиот конзулат во градот.
2 Архитектура
Зградата е типичен претставник на еклектичката архитектура од почетокот на дваесеттиот век. Влијанија на неокласичната архитектура има во поделбата на фасадата, распоредувањето на отворите и профилирањето околу нив.
Паљанска Миљацка

Паљанска Миљацка, порано позната како ''Паоштица'' е составен дел на реката Миљацка. Извира на локацијата Беговина кај Пале. Името го добила по градот Пале во чија близина извира. Долга е 12,9 километри. Со најдолгиот дел од својот тек тече низ општина Пале, а на границата на општина Пале и општина Источен Стари Град се сретнува со Мокрањска Миљацка. Се нарекува Миљацка кај Булог и Довлиќ.
1 Одлики
Извира на надморска височина од 1.010 м, а со Мокрањска Миљацка се соединува на надморска височина од 624 м.
2 Галерија
Суец (област)

Областа Суец ― една од областите (гувернерства) во Египет. Се наоѓа во североисточниот дел на земјата и е површински ист со градот Суец. Се наоѓа северно од Суецкиот Залив.
1 Општински единици
Гувернерството е поделено на следните општински единици за административни цели, со вкупно проценето население заклучно со јули 2017 година од 730.759.
+Општински одделенија, Име, Арапско име, Арапска (латинична) транслитерација, Население(проценка од јули 2017), Вид
Арбаин, ar, 266.576, Кисм (целосно урбана)
Ганајен, ar, 132.091, Кисм (целосно урбана)
Суец, ar, 81.892, Кисм (целосно урбана)
Атака, ar, 70.167, Кисм (целосно урбана)
Фајсал, ar, 180.033, Кизам (целосно урбана)
Полициски департман на Порт Суец, ar, Област со полициска управа
2 Население
Според проценките на населението, во 2015 година сите 622.859 жители на областа живееле во урбани средини. Со стапка на урбанизација од 100%, Областа Суец е еден од најурбанизираните во земјата, заедно со Каиро и Порт Саид.
3 Индустриски зони
Според египетската Управа за инвестиции и слободни зони, во подредена на Министерството за инвестиции (МВР), следните индустриски зони се наоѓаат во оваа област:* Индустриската зона за лесни индустрии
* Тешка индустриска зона Северна Атака
* Тешка индустриска зона Западна атака
* (Нови индустриски зони за урбана заедница) Атака и нејзините проширувања
* (Нови индустриски зони на урбана заедница) Јужно од Сумед - Петрохемија
Во средината на 2018 година бил склучен договор меѓу Русија и Египет за развој на руска индустриска зона.
4 Пристаништа
Постојат пет пристаништа во Областа Суец; имено пристаништето Ел-Сохна, пристаништето Тевфик/Теуфик, пристаништето Адабеја, пристаништето за бензин и рибарското пристаниште Ел-Атка.
5 Природни извори
Природните ресурси во Областа Суец вклучуваат варовник, глина, јаглен, нафта, мермер и вар.
6 Извозот
Главниот извоз на Суец се папаите.
7 Туристички знаменитости
* Ејн Ел-Сохна, добро позната рекреативно и медицинско одредиште.
* Мојсеевите извори
* Јудаискиот Рид во Ел-Кур
8 Јавна слободна зона
Во 1975 година била основана Јавната слободна зона Суец. Поделена е на две главни места: Порт Теуфик и Адабеја.
9 Поврзано
* Суецки Залив
* Суецки Канал
* Суецка криза
Коста Дамјанов

Коста Дамјанов е македонски зограф, претставник на Дебарската школа.
1 Биографија
Роден е во велешкото село Папрадиште и потекнува од големиот зографски род Рензовци. Татко му Дамјан и дедо му Јанкула исто така биле зографи и градители. Работел заедно со браќата Никола, Андреја и Георги, поради што е тешко да се посочи нивната поединечна работа.
Едно од најпознатите дела на Коста Дамјанов е црквата „Света Троица“ во Врање, започната со градба во 1830 и завршена во 1859 година. Дека Коста Дамјанов бил главен мајстор на црквата се заклучува по натписот во неа „Новиѧ храмъ 1859... 5 день Майсторъ Коста Дамѧнов и руки Емануилъ Исковича Зографа от Велесъ“. Во тоа време неговиот брат Андреја Дамјанов веќе започнал со градба на нишката катедрала „Св. Троица“. Врањската црква има површина од 500 m<sup>2</sup> и импресионира со својот величествен, едноставен изглед. Живописот во црквата исто така е дело на Рензовци.
Коста и брат му Никола се автори на црквата „Свети Спас“ во Ораовец, завршена во 1839 година,
Починал во 1869 година во Ораовец.