procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гери (филм)

„Гери“ (англиски: ''Gerry'') е американски филм, во режија на Гас ван Сант (Gus Van Sant). Главните улоги ги толкуваат: Кејси Афлек (Casey Affleck) и Мет Дејмон (Matt Damon).
1 Содржина
Двајца пријатели, кои меѓуебно се нарекуваат Гери (ги играат Афлек и Дејмон), решаваат да ја поминат пеш Долина на Смртта. Откако ќе се изгубат и ќе останат без вода и храна, ним им преостануваат само хуморот и самодовербата, со цел да се извлечат од неволјата. Меѓутоа, непрегледниот пустински простор, неговата убавина и фатаморганите почнуваат да влијаат врз двајцата пријатели, а нивната самодоверба сè повеќе слабее...
Недопирливите (филм)

Недопирливите е американски филм, во режија на Брајан Де Палма. Главните улоги ги толкуваат: Кевин Костнер, Роберт де Ниро, и Шон Конери.
1 Содржина
Филмот претставува епска приказна за напорите на Елиот Нес, федерален агент од 1930-тите, за да го уапси најпознатиот мафијаш во историјата на Чикаго - Ал Капоне.
Мала Мекленбуршка Езерска Област

Мала Мекленбуршка Езерска Област (|Mecklenburgische Kleinseenplatte) — општинска заедница во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Миров.
Општинската заедница Мала Мекленбуршка Езерска Област се состои од следниве општини:
# Миров
# Приперт
# Везенберг
# Вустров
Малите Фокерови (филм)

„Малите Фокерови“ (англиски: ''Little Fockers'') е американски филм од 2010 година, во режија на Пол Вајц. Главните улоги ги толкуваат: Бен Стилер, Овен Вилсон, Роберт де Ниро, Дастин Хофман, Барбра Стрејсенд и Џесика Алба. Оваа комедија претставува второ продолжение на комерцијално успешниот филм „Запознај ги родителите“.
1 Содржина
Во филмот се опишуваат комичните случувања во семејството Фокерови. Сега, главата на семејството, Џек Барнс (го игра де Ниро), сака да го назначи својот наследник и притоа се појавуваат повеќе можни кандидати, меѓу кои и зетот Грег (го игра Стилер), кој работи како медицинска сестра.
Мино Рајола

Кармине „Мино“ Раиола ( - ) — поранешен холандски фудбалски агент роден во Италија.
1 Кариера
Раиола е роден во Ночера Инферионе, во областа Салерно. Благодарение на неговото италијанско потекло тој има добри контакти со најважните италијански клубови. Раиола се преселил во Харлем (Холандија) со неговите родители во 1968 година, кога тој имал само една година. Тој работел во италијанскиот ресторан Наполи кој бил сопственост на неговите родители и учел во правно училиште. Во 1987 година, Раиола ја основал својата сопствена компанија. Во прилог на неговиот бизнис, Раиола, исто така, се фокусирал и на фудбалската кариера. На возраст од 22 години, тој му се приклучил на ХФЦ Харлем. Наскоро тој го напуштил клубот и во неговите зборови објаснил дека доброволно поднесол оставка, бидејќи другите членови на одборот се премногу конзервативни. По кратка авантура како играч и администратор, сепак, тој останал вклучен во фудбалскиот свет, овој пат како фудбалски агент. Раиола работел во Спортски промоции. Тој помагал во трансферите на играчите на Ајакс Брајан Рој (во екипата на Фоџа во 1992 година), Марсиано Винк (во Џенова во 1993) , Вим Јонк и Денис Бергкамп (во Интер во 1993 година) и Мишел Крек (во Падова во 1994 година). По некое време тој одлучил да ја напушти компанијата и да почне со свој клиенти. Неговиот прв голем трансфер беше оној на Павел Недвед, кој по добрите игри на Евро 1996 потпишал договор со Лацио.
На 31 август 2004 година, на последниот ден од летниот трансферен прозорец, Раиола го доведе шведскиот напаѓач Златан Ибрахимовиќ за сума од 16 милиони евра во Јувентус од Ајакс.
2 Клиенти
Ова се некои од фудбалерите кои биле клиенти на Раиола некогаш.
* Пол Погба
* Ромелу Лукаку
* Марко Верати
* Хенрих Мхитарјан
* Блез Матуиди
* Златан Ибрахимовиќ
* Марио Балотели
* Џанлујџи Донарума
* Џакомо Бонавентура
* М'Баје Нијанг
* Серхио Ромеро
* Игнацио Абате
* Омар Ел Кадури
* Моизе Кен
* Кени Тете
* Владимир Вајс
* Пајтим Касами
* Бартош Саламон
* Гастон Бругман
Кралот на кралевите (филм)

„Кралот на кралевите“ (англиски: ''King of Kings'') — американски филм, во режија на Николас Реј (Nicholas Ray), снимен по сценариото на Филип Јордан (Philip Yordan). Главните улоги ги толкуваат: Џефри Хантер (Jeffrey Hunter), Роберт Рајан (Robert Ryan), Рон Рендал, Сиоба Мекена (Siobhán McKenna), Хурд Хетфилд (Hurd Hatfield), Вивека Линдфордс (Viveca Lindfors) и Рип Тори, а како раскажувач во филмот е појавува Орсон Велс (Orson Welles). Овој филм се смета за еден од најдобрите кои го опишуваат животот на Исус Христос.
1 Содржина
Фабулата на овој филм се носи со две страни: историска и евангелска. Таа започнува со приказот како тоа Ерусалим и сета земја паднаа под Римска власт преку заповедта на Помпеј во 63 година пред Христа. Меѓутоа, надежта на народот е дека Бог ќе им испрати Спасител-Месија којшто ќе ги избави од сета тиранија на наметнатата власт. На ова се надоврзува евангелската фабула која го следи животот на Исус (го игра Хантер) од Назарет основана на четирите Евангелија: неговото раѓање во Витлеем (првиот Божиќ), Крштението, изборот на апостолите, проповедите и чудата, неговите страданија во Ерусалим, за на крајот да заврши со Воскресението и Заповедта за Крштение на сите народи. Дополнително на оваа евангелска фабула е нејзиниот историски контекст: лик кој е речиси рамноправен со Христос е Варава, револуционер и бунтовник против Римската власт, ослободен за Пасха како што Христос е испратен на Голгота на Распетие. Варава во филмот го претставува „огнот“ и „мечот“, додека Христос е претставник на мирот и на братството на сите луѓе. Во однос на последново се поставува и римскиот стотник Лукијан: преку колежот на Витлеемските деца и активноста на св. Јован Крстител (го игра Рајан) тој се запознава со Христијанството, да го исповеда Исус како Христос.
Нојштрелиц-Ланд

Нојштрелиц-Ланд (|Neustrelitz-Land) — општинска заедница во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Нојштрелиц, иако самиот град не е дел од општинската заедница.
Општинската заедница Нојштрелиц-Ланд се состои од следниве општини:
# Бланкензе
# Блуменхолц
# Карпин
# Годендорф
# Гринов
# Хоенцириц
# Клајн Филен
# Крацебург
# Меленбек
# Узерин
# Вокул-Дабелов
Вода (река)

Вода (или понекогаш Воденка; |Βόδας, ''Водас'' или ''Εδεσσαίος'', ''Едесеос'') — река во Егејска Македонија, денес во Грција, по чие течение е сместен градот Воден.
Вода традиционално се образува од неколку потоци што извираа од планините Ниџе и Каракамен, но денес преку вештачки канал во неа истекува Островското Езеро. Над Воден на Вода е изградена акумулацијата Владовско Езеро. Во градот Воден реката ги образува познатите Воденски водопади. Се слива со Мегленица во областа Сланица и заедно продолжуваат во регуирал канал, кој пак се влева во реката Бистрица кај с. Колура, Берско.
1 Поврзано
* Ќупри — стар мост на реката при влезот во Воден
* Парк на водопадите
Елде

Елде (|Elde) — река во северниот дел на Германија, десна притока на реката Лекниц. Реката поминува низ сојузните покраини Мекленбург-Западна Померанија, каде воедно е и најголема река, и низ Бранденбург (едвај неколку километри). Нејзината вкупна должина изнесува 220 километри. Елде потекнува близу Алтенхоф, јужно од Малхов. Најпрвин тече кон југоисток кон јужниот дел на езерото Мириц, во кое влегува кај Фиперов. Истекуваод Мириц во северниот дел, близу Варен. Врти на запад и тече низ низа мали езера и низ градот Малхов, сè до Плауското Езеро. Истекува од езерото кај Плау ам Зе и продолжува кон запад и југозапад низ Либц, Пархим, Нојштат-Глеве и Грабов. Елде се влева во Лекниц (и самата притока на Елба) во Елденбург, дел од Ленцен (Елба). Поголемиот дел од нејзиниот тек (180 км) — пловен.
Миров

Миров (|Mirow) — град во округот Мекленбуршка Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Градот претставува административно седиште на општинската заедница Мала Мекленбуршка Езерска Област.
1 Потекло на името
Името на градот потекнува од словенскиот збор „мир“. Името било извлечено од „вила мирове“, што означува место на мирот.
2 Географија
Миров се наоѓа во средишниот дел на Мекленбуршката Езерска Област (''Mecklenburgische Seenplatte'') на јужниот брег на истоименото езеро, кое е поврзано со Мириц и со Хафел преку систем на езера, реки и канали. Постојат уште неколку езера на територијата на градот. Селата Димиц, Флет, Гранцов, Печ и Штарзов биле припоени кон градот во 2004 и сега се дел од него.
3 Историја
Во 1227, Редот на Св. Јован основал бург на брегот на езерото Миров откако војводата Борвин Втори им дал земја тука; во горниот лев дел на грбот на градот сè уште е прикажан крстот на Редот на Св. Јован. Во 1701, градот станува дел од војводството Мекленбург-Штрелиц. Во 1919 добил градски права. Миров е родно место на Шарлота фон Мекленбург-Штрелиц, сопруга на Џорџ III.
Барокниот дворец, во изградба од 1749 до 1760, бил проектиран од Кристоф Јулиус Леве. Познат е по неговата балска сала и Црвениот салон со свилени завеси во кинески стил. Во англискиот парк на дворецот е погребан последниот голем војвода на Мекленбург-Штрелиц, кој умрел во 1918. Гробот на големиот војвода се наоѓа во готската црква на Св. Јован, која била повторно изградена по нејзиното целосно уништување во 1945.
4 Галерија
Галик

Галик (|Γαλλικός, ''Галикос'') — река во централниот дел на Егејска Македонија (денес во Грција), со должина од околу 60 километри, а сливот ѝ зафаќа површина од 930 км<sup>2</sup>.
Реката извира од јужните падини на планината Круша, тече во јужен правец, па минува крај градотКукуш и се влева в Солунскиот Залив меѓу с. Текелиево (Синдос) и Солун. Заедно со почетните водотеци, реката е долга вкупно 65 километри.
По реката е крстена и поранешната општина Галик. Во Грција, покрај „Галикос“ се користи и древното име „Ехедор“ (''Εχέδωρος'', Ехедорос), по кое е наречена и поранешната општина со центар во Текелиево. Се смета дека нејзиното име доаѓа од населба на Галите, наречена Галикум, основана на местото на подоцнежниот Кукуш; името се зачувало во тој облик и по завршувањето на римското владеење.
Галик минува и крај Лагадинското Поле, каде солинските сртови продолжуваат во Круша и го делат коритото на Галик од полето.
1 Поврзано
* Лагадинско Поле
Автобиографија (Григор Прличев)

Автобиографија - дело на македонскиот поет и преродбеник Григор Прличев во кое пишува за неговиот животопис. Делото е напишано во 1884/85 година, но истата е објавена дури цела деценија подоцна, околу една година по смртта на Прличев во 1894 година, од страна на бугарското министерство за народна просвета во ''Зборник за народни умотворенија, наука и книжнина''. Автобиографијата на Прличев претставува последната поголема творба што останала од него.
1 За делото
Својата автобиографија Григор Прличев започнал да ја пишува во 1884 година, во времето кога учителствувал во Солунската Гимназија. Иако делото го пишувал цела година, тоа е прилично кратко. Тоа особено се забележува во одредени делови каде се прескокнуваат цели делови од неговиот живот. Сепак, ова дело ни дава јасна слика за борбата на македонските преродбеници против грчката пропаганда и за животот во Охрид во 19. век. И покрај тоа Прличев ја завршил автобиографијата во 1885 година, таа била објавена дури во 1894 година, т.е. по неговата смрт, како дел од зборниците издадени од бугарската влада.
Во автобиографијата се испечатени и три песни на Прличев. Две од овие стихотворби оставиле траен белег на животот во Охрид низ периодот на националното самоосознавање и подоцнежната борба за слобода.
Желевска Река

Желевска Река или Рулска Река (по името на Желево или Рулја) или Бериг (по поранешното село Берик); |Λαδοπόταμος, ''Ладопотамос'' или ''Λιβαδοπόταμος'', ''Ливадопотамос'', ''Ζελοβίτης/Ζέλοβας'', ''Зеловитис'' / ''Зеловас'') — река во западниот дел од Егејска Македонија, денес во Грција. Тече низ областа Корешта, како и нејзината притока Беличка Река. Желевска Река е една од поголемите притоки на Бистрица, заедно со Венетик и други.
Оваа река е главен извор за водоснабдување на градот Костур и други населени места околу Костурското Езеро. Желевска Река извира од подрачјето околу с. Песодер, на планината Баба, кое е опишано како „предел со исклучителна природна убавина“. Подрачјето е важно живеалиште на видрата, златниот орел и други грабливи птици. Претставува едно од ретките места во земјата кајшто се гнезди речната тринга.
Други забележителни птици што се гнездат во оваа област се малиот пескар, осојадот и други. Еколошката состојба се смета за добра, но постои ризик од нарушување на животната средина долж поречието на Желевска Река поради изградбата на патишта, сечата на даб и риболовот. По бреговите на реката расте врба и леска.
1 Поврзано
* Желево
* Рулја
Богдана

Богдана (Богданица или Богданска Река; |Μπογδάνα) — река во централниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. Ја образува границата меѓу планините Круша (Крусија) и Богданска (Вертискос). Тече во јужен правец, преку Лагадинското Поле западно од градот Лагадина, па се влева од запад во Лагадинското Езеро.
Се смета дека поимот потекнува од името Богдан.
1 Поврзано
* Богданска Планина
Светиврачко

Светиврачко (денес и Санданско) или Мелничко — историско-географска област во Пиринска Македонија околу градот Свети Врач (Сандански).
Територијата на областа приближно се совпаѓа со некогашната Мелничка, а потоа Светиврачка и Санданска околија — главнината на денешните општини Свети Врач (без селата Лебница и Хрсово од Петричко), Кресна и Струмјани (без селата Добри Лаки, Игралишта (Игралиште), Клепало, Колибите, Махалата и Никудин од Петричко), како и селата Мечкул и Сенокос во општината Симитли.
Сместена е во источниот и северниот дел на Светиврачко-петричката Котлина и по соседните планини. Се граничи со Горноџумајско на север, Разлошко и Неврокопско на исток, Валовишко на југ и Петричко и Беровско на запад.
Галешово

Галешово (Голешово, Голешовска Река или Галешова Река; |Στραβοπόταμος, ''Стравопотамос'') — река во западниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. Извира од планината Одре југозападно од костурското село Ланга и тече на север, па свртува на североисток и минува низ областа Костенарија, покрај селата Вичишча (Ники), Лудово (Крија Нера), Старичани (Лакомата), Госно (Лаханокипи), па на крај се влева во реката Бистрица како нејзина десна притока.
1 Притоки
→ лева, ← десна
:* ← Боаз:* → Вичишка Река:* ← Марчишта (Жулишта, Тулиште,), Жадна река)
:* → Гирци Ливади:** → Милитопски Трап:* ← Селишта:* → Соишта (Сојца)
:* → Смоква:* → Бавина (Калугери):* → Осман Беј (Пикри)
:** ← Бодацина
2 Поврзано
* Голешово — село во Светиврачко, Пиринска Македонија
Бригада

Бригада — воена формација која вообичаено е составена од три до шест баталјони. Три или повеќе бригади формираат дивизија. Според составот и наоружувањето бригадите можат да бидат: пешадиски, артилериски, воздухопловни и др.
Црвена Гора

Црвена Гора (|Βούρινος, ''Вуринос'') — планина на југот на Егејска Македонија, на околу 10 км југозападно од градот Кожани и околу 20 км југоисточно од градот Гребен. Се издига на надморска височина од 1.866 м, северно од реката Бистрица кај планините Камбуница и Сињак. Северните падини и пониските делови се прекриени со шуми, а повисоките предели се степолики.
1 Населени места
Најблиски населени места се селата Драгодалишта, Радовишта, Сфилци, Сачишта, Венци, Варише и други.
2 Поврзано
* Бистрица
* Камбуница
* Сињак
Драматица

Драматица или Ангиста (понекогаш Драманица; |Αγία Βαρβάρα/Αγγίτης, ''Ангитис'') — река во источниот дел на Егејска Македонија (денес во Грција) по чие течение е сместен градот Драма. Во Грција, за почеток на реката се смета нејзината притока Панега, која извира од пештерата Маара кај с. Нов Калапот (Ангитис) и се влева во Драматица кај с. Фотилово. Драматица почнува од нејзините извори во Драма и сè до Фотилово Грците ја нарекуваат Света Варвара (Аја Варвара).
Со должина од 75 км, Драматица е најголемата притока на Струма во Егејска Македонија. Тече низ Драмско и Серско.
Почнувајќи од кај зихненското село Баница, јужно од Алистратик, реката тече стрмната клисура Ташлак (Враус) должина од 9 км и длабочина од 80 до 150 метри. Завршува кај Станица Анџишта (Статмос Ангистис), каде се наоѓа стариот Драматички мост. Водите во клисурата се мошне погодни за практикување на сплаварењето. Оттука, реката преоѓа во полето, каде се влева во Струма.
1 Историја
Реката ја споменува уште Херодот (VII, 112) во V век пр. н.е. На почетокот на XX век, речиси целото течение на Драматица ја образува етничката граница помеѓу Грците и Македонците — селата на север од реката биле македонски, а на југ — грчки.
На реката Драматица се случиле неколку настани во историјата на Македонија. На 18-19 март 1903 г. група дејци на Македонската револуционерна организација, предводена од Гоце Делчев, извршила атентат, минирајќи железнички тунел и мост на реката.
Во мај 1913 г., уште пред почетокот на Втората балканска војна, на подрачјето на реката доаѓа до вооружени судири помеѓу бугарски и грчки единици.
4 Поврзано
* Драма (округ)
* Драма (град)
* Анџишта
* Зихна
3 Галерија
4 Поврзано
* Извори на Драматица — изворите на реката во истоимениот парк во Драма
* Драматички мост — стар османлиски мост на реката
Горчливо Езеро

Горчливо Езеро (|Πικρολίμνη, ''Пикролимни''; |Acı Göl, ''Аџи Ѓол'') — мало солено езеро во Кукушко на Егејска Македонија, денес во Грција.
Сместено е на територијата на општината Кукуш, 5 километри западно од реката Галик. Нивото на водата во голема мера зависи од годишното време. Јужно од езерото се наоѓа селото Нареш (Неја Филаделфија), а на север Ѓолбаш (Пикролимни).
Езерото нема флора и фауна поради високата соленост — трипати поголема од онаа на Мртвото Море и и затоа денес е познато како „Грчкото Мртво Море“. Познато е по лековитата кал.
По езерото е наречена и поранешната општина Горчливо Езеро, со седиште во с. Али Хоџалар (Микрокамбос).
1 Поврзано
* Нареш
* Ѓолбаш
* Кукуш (општина)
Мегленица

Мегленица (Могленица или Колудејска Река; |Μογλενίτσας, ''Могленицас'') — река во Егејска Македонија, денес во Грција.
Се образува во областа Меглен близу границата со Р Македонија, со сливањето на разни потоци кои избираат од планината Ниџе. Тече на југ и до 1930 г. се влевала во Ениџевардарското Езеро и од него излегувала како Колудеј (Лудијас). Со пресушувањето на езерото, Мегленица се слева со реката Вода (Водас) во областа Сланица во регулиран канал, кој пак се влева во Бистрица (Алијакмонас) кај селото Колура. Главна притока е негушката река Арапица.
1 Притоки
→ лева притока, ← десна притока
:* → Ану Раца
::* → Балкаци
:* → Вале Сек
:* ← Чор
:* → Патум
::* ← Фузети
:* → Црни Дол
:* ← Раковица
:* → Копривишта
:* ← Кристалопотамос
:* → Ксиропотамос
::* → Мочица
:* ← Баресца (Кајнарџа)
::* ← Клисура
::* ← Курти
::* ← Поток
:* ← Белица
::* → Бистрица (Вирот)
:::* → Картанца Вода
:::* ← Делимишница
:::* → Стека
::* → Загорицко
::* ← Козјак
:::* ← Топлица (Колова)
::::* → Црна Река (Црнана)
::::* → Сосица
:::::* ← Дерба
:::::* ← Паеновица
:* ← Бела Вода
:* ← Почепски Кајнак
:* ← Строница (Умин Дол)
::* ← Перисемли
::* ← Бигур
::* ← Гавранска
:* → Црна Река
:* ← Калин Дол
:* ← Вода
::* ← Марица
::* → Криво Деле
::* ← Бела Река
:::* → Голема Река
:::* → Киркимос
:::* → Извор (Валимари)
::* → Дулева Кезма
::* → Сиамар
::* → Кујупица
:* ← Мочар
:* ← Арапица
::* → Сесјак
::* → Влашки Извор
::* → Азмак
:* ← Кутијка (Кутија)
::* ← Гека
:* ← Ана Дере (Трипотамос)
2 Поврзано
* Меглен
* Мегленско Поле
* Колудеј
Неферин (амт)

Неферин (|Neverin) — општинска заедница во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Неферин.
Општинската заедница Неферин се состои од следниве општини:
# Безериц
# Бланкенхоф
# Брун
# Недемин
# Нојенкирхен
# Неферин
# Шпонхолц
# Штавен
# Троленхаген
# Вогерзин
# Вулкенцин
# Цирцов
Керолов дијаграм

Керолов дијаграм со еден услов.
Во математиката, Керолов дијаграм — дијаграм за групирање на предмети во да/не категории. Предметите припаѓаат во една од двете категории, односно или ја имаат одликата (да) или ја немаат одликата (не).
1 Користење
Керолов дијаграм со два услови.
Сите предмети под набљудување, т.е. U=универзалното множество, се дадени во кутиите во дијаграмот. Во дадените примери, U={1,2,3,...,24,25}. (Види и Венов дијаграм.)
2 Поврзано
* Дијаграми
* Венов дијаграм
Арџанско Езеро

Арџанско Езеро или Арџански Ѓол (|Λίμνη Αρζάνη/Αρτζάν, ''Лимни Арзани/Арѕани'') — мало блатно езеро во Кукушко, Егејска Македонија. Сместено е на територијата на општината Пајонија. Зафаќа површина од и длабочина од 3 до 6 м. Со тоа, езерото е трето по големина во Кукушкиот округ, по Дојранското и Горчливото Езеро.
Има трапезоиден облик, со страни од 960, 400, 1.700 и 1.970 метри и најголема должина од 2.100 метри. Блатото сезонски го посетуваат преселни птици како кадравиот пеликан (''Pelecanus crispus'') и претставува важно одмориште при нивиот преселбен лет. Ова е и популарно место за љубителите на природата од овој крај.
1 Историја
Денешното блато е јадрото преостанато на доста поголемото езеро со исто име кое е пресушено во периодот од 1928 до 1932 г. Старото езеро претставувало северен дел на езерска целина Арџан-Аматово, бидејќи тогаш Арџанското Езеро било поврзано со Аматовското преку природен канал.
Крај езерото во 1904 г. е одржан околискиот Арџански конгрес на ВМРО по Илинденското востание, на кој е избрано новото раководство на Кукушкиот револуционерен округ.
Денешното езерце е обновено во 2000-те со прокопување на брегот во висина од 8 м, за да може да се исполни со вода и да се користи за наводнување на околните површини низ изградената мрежа. Водата доаѓа од реките Ѓолаја и Селемлиска Река кои се слеваат заедно малку понасевер и се насочуваат кон езерото.
2 Поврзано
* Битка кај Аржинското блато
* Арџан
* Пајонија (општина)
Трка околу Фландрија 2014

Трка околу Фландрија 2014 — 98. издание на еднодневниот монументален класик Трка околу Фландрија. Била одржана на 6 април 2014 на растојание од 259 километри од Брухе до Ауденарде. Претставувала осма трка во сезоната на Светската турнеја.
Во завршницата на четири велосипедисти, Швајцарецот Фабијан Канчелара ја освоил трката за израмнување на рекордот по третпат — втора година по ред — пред белгиската тројка Грег ван Авермат, Сеп Ванмарке и Стејн Ванденберг.
1 Екипи
Бидејќи Трката околу Фландрија е трката во Светската турнеја, сите 18 UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да испратат екипа. На седум други екипи им биле доделени специјални покани, со што се создала група од 25 екипи.
Екипи кои настапиле на трката биле:
2 Резултати
, Велосипедист, Екипа, Време, Бодови заСветската турнеја
1, 6ч 15' 18", 100
2, и.в., 80
3, и.в., 70
4, и.в., 60
5, + 8", 50
6, + 18", 40
7, + 35", 30
8, + 37", 20
9, + 41", –
10, + 43", 4
Јелешка Река

Јелешка Река (лерински назив: Сакулева или Секулева, Сакулина (|Σακουλέβας, ''Сакулевас'') — река во западниот дел на Егејска Македонија (денес во Грција) и јужниот дел на Македонија.
Зафаќа сливно подрачје од 876,8 км<sup>2</sup>. Претставува главна водна артерија на Леринското Поле.
1 Течение
Реката извира од планината Баба и тече на исток во тесна длабока долина под името „Сакулева Река“, преминува во рамницата Пелагонија и тече низ градот Лерин. Потоа свртува на север, минува крај селото Сакулево (чие име го носи), преоѓа во Македонија и се влева во големиот свијок на реката Црна над селото Брод, Општина Новаци, каде е позната како „Јелешка Река“.
2 Притоки
→ лева притока, ← десна притока
:* → Голема Река:* ← Малицка Река (Грачина):* ← Зелица (Трено Поче):* ← Белкаменска Река (Менска Река)::* ← Стара Река:* ← Росенска Река::* → Мелисово (Сињацка):::* → Манастирица::* ← Воденица::* → Кулоцка:* ← Стара Река (Цингелица, Палео Рема, Геропотамос)
::* → Мусанка::* → Јанакио::* ← Каландо::* → Филио::* → Камен Дол::* → Сушица:* → Гусација
Список на места во Мекленбург-Западна Померанија

Ова е список на географски објекти во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
1 Реки
* Пене
* Варнов
* Толензе
2 Езера
* Мириц
* Шверинско Езеро
3 Острови
* Хидензе
* Пел
* Риген
* Уманц
* Узедом
4 Разно
* Дарс
* Мекленбург
* Национален парк Мириц
* Западна Померанија
* Национален парк Западнопомерански лагуни
Арпад Штербик

Арпад Штербик (20 ноември 1980 година) е српски ракометен голман со шпански пасош. Висок е 200 см и тежок 120 кг. Со екипите за кои настапувал, Штербик освоил вкупно 55 медали и добил 8 поединечни награди.
1 Клупска кариера
Во 2005 година, Штербик бил прогласен за најдобар голман во Унгарија, а ИХФ го прогласила за најдобар светски ракометар. Потоа, Штербик играл во шпанската АСОБАЛ лига, каде настапувал за тимовите на Сиудад Реал, РК Атлетико Мадрид и РК Барцелона. Притоа, од 2006 до 2010 година, петпати по ред бил прогласуван за најдобар голман во лигата, а во 2006 година бил прогласен за најкорисен играч (МВП) на лигата.
Во јуни 2014 година, Штербик потпишал четиригодишен договор за РК Вардар од Скопје.
2 Репрезентативна кариера
Во својата кариера, Штербик играл за две репрезентации: СР Југославија и Шпанија и со двете освоил медали на светските првенства.
На европското младинско првенство во 1998 година, Штербик освоил сребрен медал, а идната година, освоил златен медал на Универзијадата.
На светското првенство во 2005 година, Штербик бил прогласен за најдобар голман. На светските првенства во 1999, 2001 и 2011 година, Штербик освоил бронзени медали, а на светското првенство во 2013 година, со репрезентацијата на Шпанија, конечно го освоил златниот медал.
Одре

Одре (|Όντρια или ''Όδρυα'', ''Одрија'') — мала планина во западниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. Има издолжен облик со насока исток-запад и по неа минута границата меѓу општините Рупишта (Костурски округ) од север и Горуша (Кожански округ) од југ. На запад е планината Горуша (Војо), поради што Одре често се смета за нејзин огранок. Областа во која се наоѓа Одре се нарекува Костенарија. Највисоки врвови се Големо Одре (''Μεγάλα Όντρια'') со 1.589 м и Мало Одре (''Μικρή Όντρια'') со 1.530 м.
1 Поврзано
* Костенарија
* Горуша
Софија Ковачевска

Софија Ковачевска (моминско Тамбовска; во , Костурско — ) — борец во Грчката граѓанска војна и членка на групата Костурчанки.
1 Животопис
Ковачевска е родена во костурското село Косинец како Софија Тамбовска. Нејзиниот татко и двајцата браќа биле учесници во НОБ и Грчката граѓанска војна. Таа како членка на ДАГ се приклучува во 1947 година. Со припадниците на ДАГ заминала во Ташкент, СССР, каде го запознава својот иден сопруг, првоборецот Лазо Ковачевски (родум од Смрдеш, Костурско). Потоа заминале да живеат во Полска. Во 1964 година заедно со своите 2 ќерки, тие се вратиле во Македонија, но овој пат со Скопје. Во групата Костурчанки членувала од 1979 година.
Жаклина Глигориевска - Кочоска

Жаклина Глигориевска - Кочоска — македонска сликарка.
1 Животопис
Жаклина Глигориевска - Кочоска дипломирала на Факултетот за ликовни уметности во Скопје, во класата на Рубенс Корубин.
2 Творештво
Жаклина Глигориевска - Кочоска учествувала на околу 80 групни изложби во Македонија и во странство, а имала и неколку самостојни изложби. На 3 јуни 2014 година,во галеријата "МЦ" во Њујорк, била отворена нејзината шеста самостојна изложба, насловена како: "''Долго врне во волшебниот свет''". На изложбата, организирана од Националната галерија на Македонија со поддршка на министерството за култура, биле претставени 27 дела од нејзиното поново творештво.
Жаклина Глигориевска - Кочоска е добитник на наградата „Вангел Коџоман“.
За делото ''Inevitable restart'' ја добила наградата за најдобар цртеж која Друштвото на ликовни уметници на Македонија ја доделува во рамките на традиционалната изложба „''Експериментален цртеж''“ отворена во Домот на културата „Кочо Рацин“ во Скопје.
Антонио Кандрева

Антонио Кандрева (роден на 28 февруари 1987 во Рим) — поранешниот италијански фудбалер, кој беше играч од средниот ред.
Кандрева потекнува од Фалконара Албанезе (населено со Арбереши) во регионот Калабрија.
1 Технички одлики
Комплетен играч од средниот ред: природна му е десната нога, роден плејмејкер, но може да игра и како крило на двете страни; и лево и десно. Неговата најдобра одлика во играта е одличниот удар од далечина, со кои постигнал многу прекрасни голови. Тој исто така е доста динамичен играч од средниот ред, со добра брзина и добра техничка позадина во однос на дриблингот. Во последно време во Лацио се развиваше на позицијата како надворешен играч за врска.
2 Кариера
2.1 Дебито за Тернана и трансферот во Удинезе
Тој ја започнал својата кариера како професионален фудбалер во 2004 во Серија Б играјќи во дресот на Тернана. Своето професионално деби го направил на само 17 години на 21 септември 2004, влегувајќи во 89-тата минута од натпреварот против Емполи во гости што завршил 1-1. По три сезони поминати во клубот во 2007 потпишал за Удинезе. На 27 јануари 2008, 20-годишниот Кандрева го имал своето деби во Серија А во натпреварот Удинезе-Интер (0-0). Неговата сезона во тимот од Фриули била негативна, бидејќи тренерот Пасквале Марино му дал шанса да одигра само 3 натпревари, од кој сите заедно собрал само 9 минути игра.
2.2 Различни заеми
За време на сезоната 2008-2009 е позајмен на Ливорно, во Серија Б, каде што станал незаменлив стартер и придонел за промоција во Серија А, а потоа клубот потврдил дека заемот ќе продолжи и за следната сезона. На 20 јануари 2010 е официјализиран неговиот трансфер од Удинезе во Јувентус на заем со право на откуп на крајот од сезоната во корист на Јувентус. Ливорно, клубот за кој играчот настапувал претходно истата сезона, добил надомести од нешто помалку од еден милион евра. На 23 јануари 2010 година Кандрева го имал своеот деби за Јувентус во пресрет на натпреварот од 21-вото коло против Рома (1-2) (клуб за кој навивал како дете), заменувајќи го Григера.
На 21 февруари 2010, во текот на натпрварот Болоња-Јувентус (1-2) го постигнал својот прв гол во Серија А и Јувентус, носејќи му ја победата на неговиот тим. Тој го направи своето деби во европските купови во реванш натпреварот игран во Италија од нокаут фазата на Лига Европа против холандскиот Ајакс (0-0). На 14 март 2010 го постигнал својот втор гол во натпреварот помеѓу Јувентус и Сиена (3-3) со удар од огромна далечина. На крајот на сезоната, Јувентус одлучил да не го откупи играчот. Тој се вратил во Удинезе, но пред стартот на сезоната, заминал во Парма со право на откуп на половина од неговиот договор, на 30 август 2010.. На 14 ноември, го постигнал одлучувачкиот гол во првата гостинска победа за сезоната 2010-2011 на Парма против Бари (0-1). Тој се вратил во Удинезе по крајот на сезоната, а на 21 јули 2011 се префрлил во Чезена на заем со право на откуп.
2.3 Лацио
Во зимскиот трансферен прозорец, римскиот играч од средниот ред се враќа во родниот град откако беше позајмен на Лацио со право на откуп.
3 Титули
3.1 Лацио
* Куп на Италија : 2012-13
Крикови и шепотења (филм)

„Крикови и шепотења“ (шведски: ''Viskningar och rop'') е шведски филм од 1972 година, дело на режисерот Ингмар Бергман. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Лив Улман, Хариет Андерсон, Ингрид Тулин, Кари Силван, Ерланд Јозефсон, Хенинг Морицен, Георг Арлин и Андерс Ек. Директор на фотографијата е Свен Никвист, кој за својата камера ја добил наградата „Оскар“, а, исто така, филмот бил номиниран и за „Оскар“ во следниве категории: најдобра костимографија, најдобра режија, најдобро оригинално сценарио и најдобар странски филм.
1 Содржина
Филмот претставува психолошка драма за тешко болната Агнес (ја игра Андерсон), чии две сестри Карин (ја игра Тулин) и Марија (ја игра Улман) ја посетуваат на смртната постела. Сестрите се растргнати помеѓу стравот и надежта дека нивната болна сестра ќе умре. Додека ја чекаат нејзината смрт, полека се откриваат нивните односи, исполнети со меѓусебна нетрпеливост и омраза. Единствено, слугинката Ана (ја игра Силван) е таа која цело време сочувствува со Агнес. На крајот на филмот, по смртта на Агнес, двете сестри се разделуваат со студен тон, при што ја покажуваат својата себичност и нечовечност во односот со Ана, на која воопшто не сакаат да ѝ помогнат, иако таа цели 12 години се грижела за болната Агнес. За спомен на умрената, Ана го зема нејзиниот дневник.
Запорожје

Запорожје (|Запоріжжя) е град на реката Днепар во јужниот дел на Украина. Тој е административен центар на Запорошка област. Е еден од најголемите административни, индустриски и културни центри на југот на Украина. Четврта по големина индустриски центар на Украина развиена машини, металургија, хемиска и изградба индустрии. Населението — 766.000 (2014).
Бекташи

Бекташите се исламски суфиски ред. Редот бил основан во XIII век од страна на Хаџи Бекташ Вели. Бекташите биле сметани за заштитници на јаничарите. Тие ги признаваат дванаесетте имами, а главна личност за нив е Али, кого го поврзуваат со Алах и Мухамед. Во нивните обреди има некои елементи слични со христијанските обреди, кои ги примиле во Анадолија и при нивното ширење на Балканот. Султанот Махмуд II го укинал бекташкиот ред во 1826 година. Потоа, тие бавно се здобиле со слобода во ерата на танзиматот. За време на републиката, Кемал Ататурк ги забранил сите суфиски редови. Бекташките водачи се преселиле во Албанија, и воспоставиле свое седиште во Тирана. Во Македонија, бекташите имаат свои теќиња во Тетово, Кичево и други места.
1 Историја
1.1 Основање и рани почетоци
Бекташизмот е основан од Хаџи Бекташ Вели (1209–1271 или околу 1248–1337), персиски суфиски мистик роден во Нишапур (денешен Иран). Според легендата, тој бил потомок на седмиот шиитски имам, Муса ал-Казим. Околу 1240-те години, по монголската инвазија на Персија, Бекташ се селил во Анадолија (Мала Азија), каде основал логорија (текке) во Ходжаеврени (денешен Невшехир, Турција). Неговото учење се базира на Ахмад Јасави (туркестански мистик од 12 век) и вклучува принципи на единство на постоењето (''вахдат ал-вужуд''), почитување на Али ибн Ебу-Талиб и Дванаесетте имами, но и толерантност кон не-муслиманите. Во 15 век, Балим Султан (?-1516/1519), познат како "Вториот старец" (''пир-и тани''), го систематизирал учењето и ритуалите, воведувајќи двата тока: челебии (духовни) и бабаи (воени).
Исник Алими

Исник Алими (роден на 2 февруари 1994, во Делогожди) — македонски фудбалер од албанска народност, играч од средниот ред на Даљен Јингбо и на македонската репрезентација.
1 Технички карактеристики
Кариерата ја започнал како центарфор, пред да биде преместен во средниот ред како мецала. Во периодот додека играл за Виченца бил користен и како плејмејкер.
2 Клупска кариера
Алими ја започнал својата кариера на седумгодишна возраст во Влазними од Струга, пред да премине во ФК Охрид во 2010 година, со кој го направил своето професионално деби во Првата македонска фудбалска лига во сезоната 2011-2012. Откако одиграл 14 натпревари и постигнал 2 гола во споменатата сезона, тој му се приклучил на хрватскиот третолигаш Новиград.
На 14 март 2013 година, тој бил потпишан од италијанскиот клуб , со кој го освоил првенството Примавера. Не можејќи да добие шанса во првиот тим на 6 август 2014 година, тој бил позајмен на Лумецане, во Лега Про. На 1 јули 2015 година, тој потпишал за , но ниту таму не успеал да се избори за простор за игра. Наместо тоа, тој редовно бил испраќан на позајмици во третата италијанска лига носејќи ги дресовите на Макератезе, Форли, Виченца, Римини и Имолезе.
На 18 септември 2020, Алими бил позајмен на Шибеник во Прва ХНЛ, каде одиграл 24 натпревари. На 30 јули 2021 година, како слободен играч тој потпишал договор за една сезона со Габала, азербејџански клуб. Отакако одиграл одлична сезона во која на 32 натпревари комбинирано во првенството и купот постигнал 10 гола, договорот му бил продолжен за уште една сезона. На 21 јули 2022 година, дебитирал во европските натпреварувања во натпревар против унгарскиот Фехервар, во прелиминарната рунда за пласман во групната фаза на Лигата на коференции. Во сезоната 2022-2023, Алими дури ги подобрил својте постигнувања од претходната сезона забележувајќи вкупно 41 настап и 12 гола; исто така, со клубот го освоил Купот на Азербејџан со победата од 1-0 над Нефчи Баку, постигнувајќи го единствениот гол во финалето со удар од белата точка во 102-рата минута од продолженијата.
Во 2023 година, Алими потпишал за романскиот клуб Сепси. За клубот одиграл 55 натпревари и постигнал 13 гола.
На 21 јануари 2025 година, Алими потпишал за кинескиот клуб Даљен Јингбо.
3 Репрезентативна кариера
На младинско репрезентативно ниво Алими играл за македонската репрезентација под 19 години и за албанската репрезентација под 21 година.
Во септември 2023 година, тој бил повикан за прв пат во сениорската репрезентација на Македонија, од селекторот Благоја Милевски. Дебитирал на 9-ти истиот месец во ремито 1-1 против .
4 Титули
4.1 Клупски
4.1.1 Кјево
* Кампионато Примавера : 1
:2013–2014
4.1.2 Габала
*Куп на Азербејџан : 1
:2022–2023
4.1.3 Сепси
*Суперкуп на Романија : 1
:2023
Пачарешко

Пачарешко или Пачарешќој (|Προάστιο, ''Проастио''; до 1926 г. ''Πατσαρέσκιοϊ'', ''Пацаресќој'') — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 43 жители (2011) и сè до 1924 г. било исклучиво македонско.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа околу 3 км јужно од градот Воден, во североисточните падини на планината Каракамен. Оддалечено е околу 500 м од главниот пат и се наоѓа на надморска височина од 140 м.
2 Историја
Со Букурешкиот договор во 1913 г. Пачарешко е припоено кон грчката држава. Во 1924 г. се доведели Грци-бегалци Во 1926 година селото е прекръстено на Проастио. Во 1928 г. Пачарешко имало веќе претставувало мешано мештанско-доселеничко со 13 доселенички семејства со вкупно 56 члена.
3 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Воден со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Воден, каде покрај Пачарешко, спаѓаат градот Воден и селата Котугери и Црковјани.
4 Стопанство
Главно занимање на населението се земјоделството, овоштарството и сточарството.
Смолика

Смолика (|Σμόλικας, ''Смоликас'', |Smolcu) — највисоката планина од венецот Пинд, која ја дели Егејска Македонија на исток, од Северен Епир на запад. Со надморска височина од 2.637 м, Смолика е втората по висина планина во денешна Грција, по Олимп.
Подрачјето на планината го опфаќа севениот дел од округот Јанина во Епир и западниот дел од округот Гребен во Егејска Македонија. Околни планини се Грамошта (Грамос) на север, Тимфи на југ и Пинд на југ и исток. Во поширока смисла сочинува дел од Пинд, под кој се подразбира целиот планински систем на денешна западна Грција.
На планината Смолика се сместени некои од највисоките населени места во Егејска Македонија и цела денешна Грција, како што се гребенското село Самарина, коничкото село Падеж и јанинското село Фурка. Од Смолика извираат две притоки на Бистрица — Венетик (''Βενέτικος'') и Гребенска Река (''Γρεβενιώτικος'').
Масивот на Смолика има должина од 15-20 км во правец исток-запад, а ширина 10 км од север кон југ.
1 Екологија
За време на плеистоценот, северните и источните падини, вкл. и соседните долини биле прекриени со ледници. Конечното топење на ледниците се случило пред околу 11.500 години.
Смолика е прекриена со густ растителен свет, каде се вбројуваат црниот бор, муниката, буката и други широколисни растенија. Под највисоките врвови на планината се сместени и двете Змејски Езера (''Δρακολίμνη'', Драколимни). Помали планински езера има и на други места по планината.
2 Планинарски патеки
Смолика има низа врвови чија надморска височина надминува 1.600 м. Непосредно на исток од Смолика се врвовите Лемос (2.540 м) и Мосија (''Μόσια'', 2.610 м). Недалеку од главниот врв на север се сместени Куцуро (''Κούτσουρο'', 2.318 м ) и Аркудалона (1.798 м). На североисток се наоѓаат врвовите Капетан Цекура (''Καπετάν Τσεκούρα'', 2.253 м) и Богдани или Вузи (''Βούζι'', 2.239 м). Други врвови на планината се Конското (Αλογότοπος, ''Алоготопос'', 2.230 м), Палиострунги (''Παλιοστρούγγι'', 2.221 м), Мисорахи (''Μισσοράχη'', 2.217 м), Атина (2.106 м), Мугурија (2.080 м), Далијаполи (Νταλιάπολη, 2.077 м), Срнечки Камен (''Πέτρα Γκαγκαράντζα'', Петра Ганкараџа, 2.045 м), Смилјани (''Σμίλιανη'', 2.014 м), Скурџа (''Σκούρτ, '', 1.799 м), Аница (''Ανίτσα'', 1.700 м), Киркори (''Κίρκορη'', 1.860 м), Зекири (''Ζεκίρι'', 1.700 м), Тамбури (''Ταμπούρι'', 1.878 м), Циганското (''Γύφτισα'', Гифтиса, 1.752 м), Пророк Илија - Фурка (''Προφήτης Ηλίας Φούρκας'', Профитис Илијас Фуркас, 1.650 м) и Клифтис (''Κλέφτης'', 1.846 м).
Популарните патеки одат до врвовите на Смолика од Самарина од исток, од Керасово (Аја Параскеви) од север и од Палиосели и од Падеж од југ.
3 Поврзано
* Пинд
* Тимфи
Клаудио Вагеџи

Клаудио Вагеџи (роден во Лучињано, 4 октомври 1956) — италијански спортски агент и поранешен фудбалер, напаѓач.
1 Кариера
Тој има 34 настапи и 2 постигнати гола во Серија А со екипите на Удинезе и Наполи.
По завршувањето на кариерата, тој станал спортски агент; меѓу неговите клиенти биле Серхио Алмирон, Квадво Асамоа, Мехди Бенатија, Маурисио Исла и Луис Муриел.
2 Клиенти
Ова се фудбалерите кој се клиенти на Вагеџи во моментов.
* Квадво Асамоа - Јувентус до 2018 година
* Серхио Алмирон - Катанија до 2015 година
* Хаиме Ромеро - Удинезе до 2015 година
Киклади

Киклади (грчки: Κυκλάδες) се острови во јужниот дел на Егејско Море, југоисточно од копнениот дел на Грција, но во близина на поголемиот остров Евбеја и полуостровот Атика. Кикладите во целост се во состав на грчката држава и до 2011 година беа во округот на периферијата Јужен Егеј. Управно седиште на префектурата и центар на островите е градот Ермополи на островот Сирос. Кикладите ги сочинуваат голем број на мали острови, приближно 220, од кои поголемиот број се ненаселени. Зафаќаат површина од 2.572 квадратни километри и население од околу 120.000. Најзначајни острови се:
Пенцлинер Ланд

Пенцлинер Ланд (|Penzliner Land) — општинска заедница во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Германија. Седиштето на општинската заедница е во Пенцлин.
Општинската заедница Пенцлинер Ланд се состои од следниве општини:
# Анкерсхаген
# Куксзе
# Меленхаген
# Пенцлин
Северноегејски Острови

Северноегејските Острови (понекогаш Североисточни Егејски Острови) се грчки острови сместени во североисточниот дел на Егејско Море. Групата припаѓа и на Грција и на Турција. На југ граничат со архипелагот Додеканези, а на запад со Северните Споради. Најзначајни и најголеми острови се:
*Агиос Евстратиос
*Лезбос
*Лемнос
*Самотракија
*Тасос
Саша Ковачевиќ

Александар Саша Ковачевиќ (срп. Саша Ковачевић), роден на 27 јули 1985 во Белград, Југославија е српски пејач.
1 Личен живот
Саша Ковачевиќ е роден на 27 јули 1985 година во Земун, Белград. Средно училиште заврши на белградската Академија на уметности. Негов прв јавен настап беше на ''Сунчане Скале 2004'' со песната ''Пакао и рај''. Во 2009 ја добива првата награда за дуетот со Емина Јаховиќ со песната ''Још ти се надам''.
2 Дискографија
2.1 Албуми
*''„Jedina si vredela“'' (2006)
# Korak do dna
# Kada nisu tu
# Jedina si vredela
# Jasno k'o dan
# Ruka za spas
# Lagala me il' ne lagala
# Pakao i raj
# Ostavi me
# Ne umem sa njom
*''„Ornament“'' (2010)
# Ludak
# Kome da verujem
# Ponosna na nas
# Mila
# Tišina
# Moje poslednje
# Kako sada sam
# Ornament
# Još ti se nadam (feat. Emina Jahović)
# Lažu te
# Bolji čovek
2.2 Синглови
*Idemo do mene (2011) (feat. Nikolina Pišek)
*Bežimo iz grada (2011)
*Kako posle nas (2011)
*Lapsus (2012)
*Piši propalo (2013)
*Slučajno (2013)
*Nothing but the faith (2013)
*Mogli smo sve (2014)
*Branim (2014)
*Noč do podne (2014)
*Gde smo moja ljubavi (2015)
*Rano je (2015)
* Rođendan (2015)
* Živim da te volim (2016)
* Zamalo tvoj (2016)
* Temperatura (2016)
* Temperatura (2017) Spanish Version
* Kažeš ne (2017)
* Dices no (2017) Spanish Version
* Bez tebe me nema (2018)
* Jedra (2018)
* Pismo moja (2018) Cover of Oliver Dragojević
* Prevarena (2019)
* Moja Malena (2020)
* Afera (2020)
* Mala (2020)
* Ona (2020)
* Lazu te ljubavi (2022)
* Radi me lagano (2022)
* Greska (2023)
* Srecna u novoj ljubavi (2023)
* Nocna ikona (2024)
Кавала (округ)

Кавала (|Περιφερειακή ενότητα Καβάλας) — еден од двата најисточни окрузи во Егејска Македонија, денес во Грција. Претставува дел од областа Источна Македонија и Тракија. Административен центар е градот Кавала.
1 Географија
На запад се наоѓа планината Кушница (''Пангео'', 1.957 м). Околни окрузи се Сер на запад, Драма на север и Скеча на исток. Долж источната граница тече реката Места, одделувајќи ја Македонија од Тракија. Обработливото земјиште е распределено по северното и источното крајбрежје.
Климата на округот е претежно средоземна.
2 Административна поделба
Округот Кавала се дели на 3 општини:*Кавала (1)
*Места (''Нестос'') (2)
*Кушница (''Пангео'') (3)
Островот Тасос е општина сместена во свој округ, одземен од округот Кавала согласно законските измени „Каликратис“ во 2011 г., со кој се преуредени и општините, спојуваќи поголем број општини во горенаведените три.
3 Демографија
Бидејќи нема официјален попис за тоа колку Македонци живеат во овој округ, кога ќе споредиме некои историски податоци и денешни статистики, се доаѓа до одредена проценка. Така, во овој округ Македонците живеат во околу 3 населени места и сочинуваат околу 3% од вкупното население, па според последниот попис тоа се приближно 3.000 Македонци.
4 Поврзано
* Список на населени места во округот Кавала
Анкерсхаген

Анкерсхаген (|Ankershagen) — општина во округот Мекленбуршка Езерска Област, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Општината се состои од следниве населени места: Анкерсхаген, Бокзе, Борнхоф, Фридрихсфелде и Румпсхаген.
1 Главни знаменитости
* Црква во Анкерсхаген
* Велепоседнички дом Румпсхаген
* Велепоседнички дом Фридрихсфелде
* Музеј Шлиман
2 Луѓе
* Јохан Хајнрих Фос — германски поет и преведувач
* Хајнрих Шлиман — германски стопанственик и археолог
Пенцлин

Пенцлин (|Penzlin) — град во округот Мекленбуршка Езерска Област, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа 13 километри југозападно од Нојбранденбург и 27 километри источно до Варен. Градот претставува административно седиште на општинската заедница Пенцлинер Ланд.
Споради

Споради, познати и како Северни Споради (грчки: Σποράδες) е островска група во западниот дел на Егејско Море, долж источниот брег на грчкото копно во близина на големиот остров Евбеја и брегот на Тесалија. Зафаќаат површина од 275 км<sup>2</sup> и население од околу 15.000.
Спорадите ги сочинуваат 24 острови, од кои 4 се поголеми и населени:
* Скијатос
* Скопелос
* Алонизос
* Скирос
Додеканези

Додеканези или Додекани (грчки: Δωδεκάνησα) е островска група во југоисточниот краен дел на Егејско Море, прилично оддалечени од копнениот дел на Грција во близина на егејскиот брег на Турција. Групата се состои од околу 160 острови, од кои 12 поголеми и позначајни. Најголем и најважен град е Родос кој се наоѓа на истоимениот остров Родос. Зафаќаат површина од 2.714 км<sup>2</sup> и население од над 200.000. Најголемите острови се: