procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Полина Астахова

Полина Астахова (30 октомври 1936 – 5 август 2005) — советска и украинска гимнастичарка. Натпреварувајќи се за Советскиот Сојуз таа освоила десет олимписки медали на игрите во 1956, 1960 и 1964.
1 Животопис
Астахова започнала да се интересира за спортска гимнастика на 13-годишна возраст, откако го гледала гимнастичкото првенство во Донецк, град во кој нејзиното семејство се преселило кратко време пред тоа. Таа започнала да тренира во локалниот гимнастички клуб Шахтјор, а нејзин прв тренер бил Владимир Алиександрович Смирнов.
Астахова го добила прекарот ''Руската бреза'' во западните земји поради нејзината исклучителна елеганција, и на Летните олимписки игри 1960 таа дури била наречена ''Мадона'' од италијанските новинари. Помеѓу 1956 и 1966 година, Астахова била на врвот на многу меѓународни и државни натпреварувања, посебно во дисциплината двовисински разбој. Таа била член на гимнастичката екипа на СССР од 1955 до 1968 година.
Во 1954 година Астахова за првпат се натпреварувала на државното првенство на СССР и за една година успеала да стане член на екипата на СССР која се натпреварувала на Летните олимписки игри 1956. Таа била најмладиот член на екипата и придонела екипата да го освои златниот медал. На игрите во 1960 во Рим, таа била во водство во повеќебојот, но загубил цел бод поради пад од гредата, која била седма дисциплина од осумте одржани. Таа била многу разочарана од инцидентот и поради тоа по игрите не се натпреварувала, иако во Рим ги освоила златните медали во екипниот повеќебој и двовисинскиот разбој, сребрен медал во дисциплината партер и бронзен медал во повеќебој. На Европското првенство во 1961 година, таа ги освоила златните медали во дисциплините двовисински разбој и греда. Натпреварувајќи се на игрите во 1964 во Токио, Астахова помогнала екипата на СССР да го освои златниот медал во екипниот повеќебој, го освоила златниот медал во двовисински разбој, сребрениот медал во партер и бронзениот медал во повеќебој.
Откако ја завршила својата спортска кариера, од 1972 година Астахова работела како тренер во Украина. Во 2002 година таа била примена во Меѓународната гимнастичка куќа на славни. Астахова ги поминала своите последни години од животот во Киев, каде починала на 68-годишна возраст од пневмонија.
2 Наводи
***
Дисјунктивен нормален облик

Во Буловата логика, дисјунктивниот нормален облик (ДНО) претставува стандардизација (или нормализација) на логичка формула која е дисјункција на конјуктивни клаузи; таа може исто така да биде опишана како ИЛИ од И, збир на производи, или (во филозофската логика) како концепт на кластери. Како нормален облик, корисен во автоматското докажување на теореми. Една логичка формула се смета дека е во ДНО, ако и само ако, таа е дисјункција од една или повеќе конјункции на еден или повеќе литерали. ДНО формула е во целосна дисјунктивен нормален облик ако секоја од нејзините променливи се појавува само еднаш во секој минтерм. Како и кај конјуктивниот нормален облик (КНО), единствените дозволени оператори во ДНО се И, ИЛИ и НЕГАЦИЈА. Операторот НЕГАЦИЈА може да се користи единствено како дел од литерал, што значи дека тој може да претходи единствено на пропозициска променлива.На пример, сите овие формули се во ДНО:
:<math>(A \land \neg B \land \neg C) \lor (\neg D \land E \land F)</math>:<math>(A \land B) \lor C</math>
но,и исто така
:<math>A \land B</math>:<math>A\!</math>
Како и да е, следните формули не се во ДНО:
:<math>\neg(A \lor B)</math>:<math>A \lor (B \land (C \lor D))</math> 
Претворањето на една формула во ДНО вклучува логички еквиваленции, како што е елиминација на двојна негација,Де Морганови закони и законот за дистрибутивност. 
Сите логички формули можат да се претворат во дисјунктивен нормален облик. Сепак, во некои случаи, претворањето во ДНО може да доведе до експоненцијално проширување на формулата. На пример, во ДНО, логичките формули од следниот облик имаат 2<sup>n</sup> клауза:
:<math>(X_1 \lor Y_1) \land (X_2 \lor Y_2) \land \dots \land (X_n \lor Y_n)</math>
Секоја посебна Булова функција може да се претстави со една и само една целосна дисјунктивен нормален облик, една од двете канонични форми. 
Важна варијација што се користи во проучувањето на компјутерската комплексност е k-ДНО. Една формула е во k-ДНО ако е во ДНО и секоја клауза содржи најмногу k литерали. За разлика од соодветните суб-клаузи на конјуктивниот нормален облик за k>=3, не постои лесен алгоритам за претворање на произволен пример на формула од ДНО во k-ДНО. 
Следново е формална граматика за ДНО:
#''дисјункт'' → (''конјункт'' ∨ ''дисјункт'')
#''дисјункт'' → ''конјункт''#''конјункт'' → (''литерал'' ∧ ''конјункт'')
#''конјункт'' → ''литерал''#''литерал'' → ¬''променлива''#''литерал'' → ''променлива''
Каде што ''променлива ''е било која променлива
Мостот Чинват

Мостот Чинват (авестиски ''Cinvatô Peretûm'', „мост на судот“ или “мост во форма на светлина“) или „мост на повратниците“ е концепт од зороастризмот кој го дели светот на живите и светот на мртвите. Сите души мора да поминат преку овој мост откако ќе умрат. Мостот го чуваат две кучиња со четири очи, што се среќава и во хинду митот за Јама, оној кој владее со пеколот и ги чува вратите на пеколот заедно со две кучиња кои имаат по четири очи.
Изгледот на мостот зависи од ашата на оној кој го гледа, односно од неговата праведност. Во текстот наречен Бундаишн, ако човекот бил неморален, мостот пред него ќе се појави како тесен, а демонот Визареш ќе ја влече неговата душа до друј-демана (Куќата на Лагите), место на кое вечно ќе е казнуван и ќе страда, налик на концептот за пеколот. Ако човекот имал добри мисли, добри зборови и добри дела во животот, мостот ќе е доволно широк за да го помине, а Даена, духот кој го открива тоа, ќе се појави и ќе ја одведе душата во Куќата на Песната. Оние души кои успешно ќе го минат мостот, ќе се спојат со Ахура Мазда.
Мостот Чинват често се идентификува со виножито, или со Млечниот Пат. Но, некои научници не се согласуваат со ваквата споредба, цитирајќи го описот за Чинват како „право нагоре“, а не „искривено“.
Се вели дека три божества се чувари на мостот Чинват: Сраоша (послушност), Митра (сојуз) и Рашну (правда).
Овој мост понекогаш се нарекува: Чинвад, Цинват, Чинвар или Чинават.
Концептот на мостот Чинват е сличен на муслиманскиот Ас-Сират.
1 Во текстовите
Во 71 поглавје од текстот Јасна, постои опис на мостот Чинват.
Во Вендидад исто така постои опис на мостот Чинват, во делот 19.
Фудбал на Летните олимписки игри 1908

Фудбалот на Летните олимписки игри 1908 — официјален фудбалски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Лондон, Обединето Кралство. На турнирот учествувале вкупно 5 репрезентации.
Првото место го освоил Обединетото Кралство, второто Данска и третото Холандија.
1 Табела
Место Земја, Злато, Сребро, Бронза
1, 1, 0, 0
2, 0, 1, 0
3, 0, 0, 1
—, 0, 0, 0
0, 0, 0
Фудбал на Летните олимписки игри 1912

Фудбалот на Летните олимписки игри 1912 — официјален фудбалски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Стокхолм, Шведска. На турнирот учествувале вкупно 11 репрезентации.
Првото место го освоил Обединетото Кралство, второто Данска и третото Холандија.
1 Учесници
*****''(Great Britain)''******
Валериј Брумел

Валериј Николаевич Брумел (14 април 1942 – 26 јануари 2003) — советски атлетичар кој се натпреварувал во дисциплината скок во височина. Олимписки шампион од Летните олимписки игри 1964 во Токио и повеќекратен светски рекордер, тој се смета за еден од најдобрите атлетичари кои се натпреварувале во дисциплината скок во височина во историјата.
Неговата меѓународна спортска кариера била завршена поради сообраќајна несреќа во 1965 година.
1 Животопис
Брумел е роден во село во источен Сибир во семејство на геолози кои го истражувале регионот. Семејството подоцна се преселило во Луганск, каде неговите родители предавале во локалниот универзитет. Брумел започнал да се занимава со скок во височина на 12-годишна возраст во Луганск, трениран од Петар Штајн. На 16-годишна возраст тој веќе прескокнал 2 метри. Тој ги подобрил своите вештини под водство на тренерот Владимир Дјачков во Москва. Во 1960 година тој го соборил рекордот на СССР прескокнувајќи 2.17 метри, со што бил вклучен во советската олимписка екипа. На Летните олимписки игри 1960, тој прескокнал иста висина како победникот Роберт Шавлакадзе, но со повеќе обиди, па така го освоил сребрениот медал. Во периодот од 1961 до 1963 година тој шест пати го соборувал светскиот рекорд во скок во височина, подобрувајќи го од 2.23 метри на 2.28 метри. На Летните олимписки игри 1964, Брумел го освоил златниот медал со прескокнати 2.18 метри, подобрувајќи го олимпискиот рекорд за 2 сантиметри.
Откако бил непоразен во 1965 година, Брумел се здобил со неколку фрактури на десното стапало во сообраќајна несреќа со мотор, и се соочил со ампутација. Тој успешно бил опериран од професорот Гаврил Илизаров со новата постапка на зголемување на коските со илизаровиот апарат. Сепак, дури и по 29 извршени операции, тој не успеал потполно да закрепне. Тој се повлекол од атлетиката во 1970 година откако прескокнал 2.06 метри на локално натпреварување.
По пензионирањето, Брумел започнал да глуми и да пишува. Тој глумел во филмовите ''Спорт, Спорт, Спорт'' (1970) и ''Право на скок'' (Право на прыжок) (1971) и напишал бројни романи и драми, вклучувајќи го романот ''Не се менувај себеси'' (1979), кој бил преведен на седум јазици, и либретото на операта ''Златната каравела'' (Золотая каравелла) на Рауф Гадџиев.
На 21 ноември 2014 година, Брумел бил примен во куќата на славни на ИААФ.
2 Личен живот
Брумел имал два браќа, Олег (1944–2005) и Игор, руски политичар роден во 1952 година во Ростов. Брумен бил венчан три пари. Неговата прва жена, Светлана Лазарева, која била натпреварувачка во ритмичка гимнастика, го оставила со нивниот син во 1965 година, кога Брумел закрепнувал од сообраќајната несреќа. Во 1973 година Брумел се венчал со Јелена Петушкова, натпреварувачка во коњички спорт и олимписка шампионка во дресирање од игрите во 1972 година. Парот се разделил 18 месеци подоцна поради ненадминливи разлики. Тие имале ќерка, Влада Петушкова, родена во 1974 година, која била израсната од нејзината мајка. Во 1992 година, Брумел се венчал со Светлана Белоусова, која подоцна го основала и управувала фондот Валериј Брумел. Тие имале еден син, Виктор.
Ралф Роуз

Ралф Валдо Роуз (17 март 1885 &ndash; 16 октомври 1913) — американски атлетичар кој бил специјализиран во фрлачките дисциплини. Тој бил олимписки шампион во дисциплината фрлање ѓуле од игрите во 1904 и 1908, а на игрите во 1912 го освоил златниот медал во фрлање ѓуле со две раце.
1 Животопис
Роуз бил првиот фрлач на ѓуле кој ја соборил границата од 50 чекори (15,24 метри). Неговиот светски рекорд од 15,54 метри, поставен во 1909 година, бил несоборлив 16 години. Во 1904 година, додека се школувал на Мичигенскиот универзитет, тој победил во дисциплините фрлање ѓуле и фрлање диск на универзитетското првенство ''Big Ten''. Тој подоцна се натпреварувал за ''Олимпискиот клуб'' во Сан Франциско, Калифорнија и седум пати ја освоил титулата на националната аматерска атлетска унија во дисциплините фрлање ѓуле, фрлање диск и фрлање копје. Тој настапил на три изданија од Летните олимписки игри и освоил три златни, два сребрени и еден бронзен медал. На Летните олимписки игри 1904 во Сент Луис, тој го освоил златниот медал во фрлање ѓуле, сребрениот медал во фрлање диск и бронзениот медал во фрлање кладиво.
Четири години подоцна, на игрите во Лондон, тој ја одбранил олимписката титула во фрлање ѓуле. На свеченото отворање на игрите, Роуз кој бил знаменосец на САД, одбил (поддржан од мнозинството американски спортисти со ирско потекло) да го предаде знамето на кралската ложа, како што направиле останатите земји. Мартин Шеридан ја објаснил оваа акција на Роуз со кратката изјава, „Знамето не може да се предаде на кој било крал“. Според легендата, ова предизвикало огорченост помеѓу САД и Обединетото Кралство. Освен натпреварувањето во фрлање ѓуле, Роуз се натпреварувал и во влечење јаже, но екипата на САД не била успешна.
На Летните олимписки игри 1912 во Стокхолм, тој победил во дисциплината фрлање ѓуле со две раце префрлајќи 27.70 метри, го освоил сребрениот медал во вообичаеното фрлање ѓуле, завршил деветти во фрлање кладиво и еднаесетти во фрлање диск.
На 28-годишна возраст, тој починал од стомачен тифус во Сан Франциско.
Горен кварк

Горен кварк или u-кварк (симб. u, од анг. ''up'') — една од елементарните честички од која е создадена материјата. Најлесен е од сите кваркови. Заедно со долниот кварк ги формира неутроните (еден горен кварк и два долни кварка) и протоните (два горни кварка и еден долен кварк) кои се дел од атомските јадра. Дел е од првата генерација на честичките, има полнеж од +2/3 e и маса измеѓу 1.8 - 3.0 MeV/c<sup>2</sup>. Како и сите кваркови, горниот кварк е елементарен фермион со вртеж од -1⁄2 и ги искусува сите четири основни интеракции: гравитација, електромагнетизам, слабо заемодејство и силно заемодејство. Античестичката од горниот кварк се нарекува горен антикварк.
Постоењето на горниот кварк (заедно со долниот и чудниот кварк) беше постулиран во 1964 година од страна на Murray Gell-Mann и George Zweig за да се објасни "Осумкратниот пат" - класификационата шема на хадроните. Горниот кварк за првпат беше опитуван од експериментите во Stanford Linear Accelerator Center во 1968 година.
1 Историја
Во почетоците на физиката за честичките (првата половина на дваесеттиот век) за хадроните, како и протоните, неутроните и пи-мезоните се мислеше дека се елементарни честички. Сепак, како што беа откриени новите хадрони, бројот на честичката "zoo" порасна од неколку честички во раните триесетти и четириесетти години на дваесеттиот век во неколку десетици во педесеттите години на дваесеттиот век. Врската измеѓу нив беше нејасна сè до 1961 година кога Murray Gell-Mann и Yuval Ne'eman (независно еден од друг) предложиле класификациона шема на хадроните наречена "Осумкратниот пат".
Оваа класификациона шема ги организира хадроните во изоспин, но физичката основа што стоела позади сето тоа сѐ уште била неразјаснета. Во 1964 година Gell-Mann и George Zweig (независно еден од друг) го предложиле кварковиот модел, тогаш составен само од горен, долен и чуден кварк. Сепак, додека Кварковиот модел го објаснувал "Осумкратниот пат", немало директен доказ за постоењето на кварковите, сè до 1968 година во Stanford Linear Accelerator Center. Експериментите на длабоко нееластично распрснување укажуваат на тоа дека протоните поседуваат потструктура, и дека протоните кои се створени од три или повеќе основни честички го потврдуваат постоењето на кварковиот модел.
На почеток луѓето се двоумеле за описот на трите тела како кварк, и наместо тоа го претпочитале описот на партоновиот модел на Richard Feynman, но како изминувало времето луѓето ја прифатиле теоријата на кваркот.
2 Маса
Масата на горниот кварк не е доволно точно определена, но најверојатно варира околу 1.8 и 3.0 MeV/c<sup>2</sup>. Делотворната маса од кваркови која е најдена во мезоните (честички кои се составени од еден кварк и еден антикварк) или барионите (честички составени од три кварка) е маса која станува сè поголема, поради енергијата на сврзување која е предизвикана од полето на глуоните помеѓу секој кварк. Масата на горните кваркови е толку многу лесна, што не е можно прецизно да биде измерена, поради тоа што релативистичките дејства треба да бидат земени предвид.
3 Поврзано
*Долен кварк
*Изоспин
*Модел на кварк
*Квантна механика
Црква „Св. Никола“ - Псача

Црква „Св. Никола“ - Псача — средновековна македонска православна манастирска црква на Псачкиот манастир, којшто се наоѓа во селото Псача во околината на Крива Паланка.
1 Местоположба
На 3 километри од магистралниот пат што води од Куманово до Крива Паланка, високо над самото село Псача, во живописната дабова и багремова шума на подножјето на Осогово сместена е црквата посветена на Свети Никола Чудотворец. До црквата води афалтиран пат, кој се одвојува десно од магистралниот пат веднаш после мостот на Крива Река на влезот на селото Псача. Пред манастирот има убава ливада со неколку доста стари дабови дрвја од каде што се пружа прекрасна панорамска глетка на котлината и полето Славиште. Во дворот на самата црква се наоѓаат стари селски гробишта.
2 Историја
Историските податоци се оскудни, но се смета дека е изградена во 1354 година. Црквата, како и нејзиниот ктитор властелинот Влатко со неговиот татко кнезот Пасхач се спомнуваат во една повелба издадена на 25 март 1358 година со која им било одобрено црквата да ја приложат на светогорскиот манастир Хиландар. Врз основа на оваа повелба како зачуваните портрети на фрескоживописот на јужниот ѕид во црквата може да се заклучи дека севастократорот Влатко и неговиот татко кнезот Паскач се ктитори на црквата. Најверојатно, од името на кнезот Пасхач потекнува и името на селото Псача. Над западната влезна врата во црквата некогаш постоел натпис за кој се претпоставува дека бил уништен во 1876 година поради тоа што во него се спомнувале кралевите Урош и Волкашин. Портретите на овие владетели се претставени на северниот ѕид, но натписите што се наоѓале до нив исто така биле уништени.
3 Градба
Црквата е ѕидана од приделкани блокови, камен песочник и хоризонтални редови тули. Во основата има облик на впишан крст во правоаголен простор. Над централниот дел на наосот имало купола, којашто подоцна се урнала. Куполата изградена над просторот на припратата е зачувана и таа лежи врз квадратна основа, којашто се опира на два кадратни столба и надва ѕидни пиластра. Олтарната апсида од надворешната страна е тристрана. Сите фасади се богато профилирани и украсени со шари изведени во керамопластика.
4 Живопис
Во внатрешноста на црквата е зачуван фрескоживопис со високи ликовни вредности.. Имињата на зографите не се познати, но насликаните портрети на семејството на ктиторите третирани со голема доза на реалност покажуваат дека непознатиот зограф спаѓал во редот на талентираните и реномирани творци. Колоритот со овонредни нијанси на сино, бело и црвено ја покажува големата умешност и знаење на непознатиот псачки зограф. Покрај крупниот портрет на семејството на ктиторот на кој се прикажани кнезот Пасхач, кнегината Озра, севастократорот Влатко, неговата сопруга Владислава и синот Стефан, зачувани се и неколку значајни композиции меѓу кои Успението на Пресвета Богородица, сцени од животот на Свети Никола, Богородица со Христа и други.
5 Галерија
Ирена Шевињска

Ирена Шевињска (родена како Ирена Киршенштејн на 24 мај 1946 г.), |Irena Kirszenstein-Szewińska — поранешна полска спринтерка која била една од водечките светски спортисти во речиси две децении во повеќе дисциплини.
1 Ран и личен живот
Ирена Киршенштејн е еврејка, и е родена во Ленинград во еврејско семејство. Нејзиниот татко бил од Варшава а нејзината мајка од Киев. Тие се запознале во Ленинград, каде студирале во тоа време и во 1947 година се преселиле во Варшава..
Во 1967 година таа се венчала со нејзиниот тренер, Јануш Шевињски, кој се натпреварувал во атлетските дисциплини со пречки на државно ниво и подоцна работел како спортски фотограф. Тие имаат два сина, Андреј Шевињски (роден 1970 г.), кој играл одбојка и подоцна станал сенатор, и Јарослав (роден 1981 г.).
Во 1970 година Шевињска дипломирала на Варшавскиот универзитет со магистерска диплома по економија.
2 Кариера
Помеѓу 1964 и 1980 година таа се натпреварувала на пет изданија од Летните олимписки игри, освојувајќи седум медали, од кои три златни. Таа исто така соборила шест светски рекорди и е единствената спортистка која поседувала светски рекорд во трките на 100 метри, 200 метри и 400 метри. На Европските првенства таа освоила вкупно десет медали (пет златни). Помеѓу 1965 и 1979 година таа собрала 26 државни титули и поставила 38 рекорди во спринтерските трки (100, 200 и 400 метри) и скок во далечина.
Во 1974 година, таа станала првата шена која ја соборила границата од 50 секунди на 400 метри, и поставила нов светски рекорд од 22.21 секунди на 200 метри. Таа била рангирана на 1. во светот во трките на 100, 200 и 400 метри во 1974 година
Последниот олимписки медал таа го освоила на игрите во 1976 во Монтреал, победувајќи на трката на 400 метри со нов светски рекорд од 49.29 секунди. На воведното издание на Светскиот куп во атлетика во 1977 година, таа ги освоила титулите во трките на 200 и 400 метри; победувајќи ги фаворизираните спринтерки од Источна Германија, Барбел Вокел и Марита Кох редоследно. Таа била рангирана на 1. во светот во трките на 200 и 400 метри во 1976 и 1977 година.
Во 1998 година, Шевињска станала член на Меѓународниот олимписки комитет. Од 2004 година, таа е на чело на полската атлетска федерација.
На 3 август 2005, таа била избрана како трета жена во Советот на Меѓународната асоцијација на атлетски федерации (ИААФ) за време на првата сесија од 45. конгрес на ИААФ во Хелсинки.
Таа е член на Меѓународната еврејска спортска куќа на славни, и на куќата на славни на ИААФ.
Фудбал на Летните олимписки игри 1920

Фудбалот на Летните олимписки игри 1920 — официјален фудбалски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Антверпен, Белгија. На турнирот учествувале вкупно 14 репрезентации.
Првото место го освоил Белгија, второто Шпанија и третото Холандија.
1 Резултати
1.1 Прва фаза
--------------------
1.2 Четвртфинале
------------
1.3 Полуфинале
----
1.4 Последна фаза
1.4.1 Турнир за второ место
----
Хокеј на трева на Летните олимписки игри 1976

Хокејот на трева на Летните олимписки игри 1976 — официјален турнир на Олимписките игри во хокеј на трева. Турнирот се одржал во Монтреал, Канада. На турнирот учествувале вкупно 11 репрезентации.
Првото место го освоил Нов Зеланд, второто Австралија и третото Пакистан.
1 Групна фаза
1.1 Група А
Место, Екипа, Бодови, Натпревари, Победи, Нерешени, Порази, Дадено погодоци, Примено погодоци
1, 10, 5, 5, 0, 0, 11, 3
2, 6, 5, 3, 0, 2, 14, 6
3, 6, 5, 3, 0, 2, 12, 9
4, 4, 5, 2, 0, 3, 3, 7
5, 2, 5, 1, 0, 4, 4, 11
6, 2, 5, 1, 0, 4, 4, 12
*18 јули 1976
, , ,
Индија, 4-0 (2-0), Аргентина
Австралија, 2-0 (1-0), Малезија
*19 јули 1976
, , ,
Индија, 1-3 (0-1), Холандија
Австралија, 3-0 (1-0), Канада
*20 јули 1976
, , ,
Холандија, 2-0 (0-0), Малезија
Аргентина, 1-3 (0-2), Канада
*21 јули 1976
, , ,
Индија, 1-6 (1-3), Австралија
Малезија, 2-0 (0-0), Аргентина
*22 јули 1976
, , ,
Индија, 3-0 (1-0), Канада
Австралија, 1-2 (0-2), Холандија
*23 јули 1976
, , ,
Холандија, 1-0 (1-0), Аргентина
Малезија, 1-0 (0-0), Канада
*24 јули 1976
, , ,
Индија, 3-0 (2-0), Малезија
Австралија, 2-3 (1-1), Аргентина
*25 јули 1976
, , ,
Холандија, 3-1 (0-1), Канада
*26 јули 1976
, , ,
Австралија, 1-1 (1-1), Индија
:::Австралија wins after penalty strokes (5-4)
1.2 Група Б
Место, Екипа, Бодови, Натпревари, Победи, Нерешени, Порази, Дадено погодоци, Примено погодоци
1, 7, 4, 3, 1, 0, 16, 6
2, 4, 4, 1, 2, 1, 6, 8
3, 4, 4, 1, 2, 1, 9, 7
4, 3, 4, 1, 1, 2, 10, 10
5, 2, 4, 1, 0, 3, 5, 15
*18 јули 1976
, , ,
Пакистан, 5-0 (1-0), Белгија
Западна Германија, 1-1 (0-0), Нов Зеланд
*19 јули 1976
, , ,
Пакистан, 2-2 (1-1), Шпанија
*20 јули 1976
, , ,
Шпанија, 1-1 (1-0), Нов Зеланд
*21 јули 1976
, , ,
Пакистан, 4-2 (2-1), Западна Германија
Нов Зеланд, 2-1 (1-0), Белгија
*22 јули 1976
, , ,
Западна Германија, 1-4 (1-3), Шпанија
*23 јули 1976
, , ,
Шпанија, 2-3 (1-1), Белгија
*24 јули 1976
, , ,
Пакистан, 5-2 (4-1), Нов Зеланд
Западна Германија, 6-1 (3-1), Белгија
*26 јули 1976
, , ,
Шпанија, 0-1 (0-0), Нов Зеланд
2 Последна фаза
2.1 Плеј-оф
*28 јули 1976 — 9-12 место
, , ,
Белгија, 3-2 (1-1), Аргентина
Канада, bye, —
*29 јули 1976 — 9 место
, , ,
Канада, 2-3 (1-0), Белгија
*29 јули 1976 — 11 место
, , ,
Аргентина, bye, —
*29 јули 1976 — 5-8 место
, , ,
Шпанија, 2-1 (1-0), Малезија
Индија, 2-3 (1-0), Западна Германија
*30 јули 1976 — 7 место
, , ,
Индија, 2-0 (0-0), Малезија
*30 јули 1976 — 5 место
, , ,
Шпанија, 1-9 (0-2), Западна Германија
2.2 Полуфинале
*28 јули 1976
, , ,
Пакистан, 1-2 (1-1), Австралија
Холандија, 1-2 (1-1), Нов Зеланд
2.3 Бронза
*30 јули 1976
, , ,
Холандија, 2-3 (1-1), Пакистан
2.4 Финале
*30 јули 1976
, , ,
Нов Зеланд, 1-0 (0-0), Австралија
3 Табела
###########
Фудбал на Летните олимписки игри 1928

Фудбалот на Летните олимписки игри 1928 — официјален фудбалски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Амстердам, Холандија. На турнирот учествувале вкупно 17 репрезентации.
Првото место го освоил Уругвај, второто Аргентина и третото Италија.
0.1 Прва фаза
----------------------------
0.2 Четвртфинале
------------
0.3 Полуфинале
----
0.4 Злато
----
0.5 Разигрување – прва фаза
----
Камерун на Олимписките игри

Камерун првпат учествувале на Олимписките игри во 1964 година, и имаат испратено спортисти да се натпреваруваат на сите Летни олимписки игри оттогаш. Тие се повлекле од игрите во 1976 година по три денови на натпреварување, за да се придружат на африканскиот бојкот поради учеството на Нов Зеланд, кои имале спортски врски со апартхејдот во Јужна Африка. Камерун има учествувано на Зимските олимписки игри во една прилика, во 2002 година, со еден единствен учесник, Исак Менјоли.
Камерунските спортисти имаат освоено пет медали, вклучувајќи го и златниот медал во фудбал на Летните олимписки игри 2000 година.
Националниот олимписки комитет на Камерун бил создаден во 1963 година.
1 Табели на медали
1.1 Медали по Летни олимписки игри
Игри, Спортисти, Златни, Сребрени, Бронзени, Вкупно, Ранг
Токио 1964, 1, 0, 0, 0, 0, -
Мексико 1968, 5, 0, 1, 0, 1, 39
Минхен 1972, 11, 0, 0, 0, 0, -
Монтреал 1976, 8, 0, 0, 0, 0, -
Москва 1980, 25, 0, 0, 0, 0, -
Лос Анџелес 1984, 48, 0, 0, 1, 1, -
Сеул 1988, 15, 0, 0, 0, 0, -
Барселона 1992, 8, 0, 0, 0, 0, -
Атланта 1996, 15, 0, 0, 0, 0, -
Сиднеј 2000, 35, 1, 0, 0, 1, 50
Атина 2004, 17, 1, 0, 0, 1, 54
Пекинг 2008, 33, 1, 0, 0, 1, 52
Лондон 2012, 33, 0, 0, 0, 0, -
Вкупно, 3, 1, 1, 5, 74
1.2 Медали по Зимски олимписки игри
Игри, Спортисти, Златни, Сребрени, Бронзени, Вкупно, Ранг
Солт Лејк Сити 2002, 1, 0, 0, 0, 0, -
Торино 2006, ''не учествувале''
Ванкувер 2010
Вкупно, 0, 0, 0, 0, -
2 Медалисти
Медал, Име, Игри, Спорт, Настан
Жозеф Бесала, Мексико 1968, Боксување, Мажи велтер
Мартин Ндонго-Ебанга, Лос Анџелес 1984, Боксување, Мажи лесна
Сиднеј 2000, Футбал, Мажи
Франсоаз Мбанго Етоне, Атина 2004, Атлетика, Жени троскок
Франсоаз Мбанго Етоне, Пекинг 2008, Атлетика, Жени троскок
3 Поврзано
* Тропски земји учеснички на Зимските олимписки игри
4 Наводи
**
Ѓурѓица Бједов

Ѓурѓа (Ѓурѓица) Бједов (р. во Сплит, СР Хрватска, СФРЈ) — поранешна хрватска пливачка и единствена освојувачка на златен медал за Југославија во пливање на Олимписките игри.
На Летните олимписки игри 1968 одржани во Мексико, таа го освоила златниот медал на трката на 100 метри градно и сребрениот медал на 200 метри градно, и поставила олимписки рекорд на трката на 100 метри градно од 1:15.8. На крајот на годината, таа била прогласена за спортистка на годината во Југославија.
По пливачката кариера, Бједов станала пливачки тренер. Нејзината ќерка Анамарија Петричевиќ, која исто така е пливачка, се натпреварувала на Летните олимписки игри 1988. Двете сега живеат во Локарно, Швајцарија.
Во 1987 година, таа била примена во Меѓународната пливачка куќа на славни.
Виктор Скумин

Виктор Андреевич Скумин (|Ви́ктор Андре́евич Ску́мин; р. ) — руски професор, научник, психијатар, писател, филозоф.
1 Животопис
Виктор Скумин е роден на 30 август 1948 година во Пензенска област, Русија. Неговиот татко, Андреј Скумин, бил КГБ службеник. Веднаш по раѓањето на Виктор, семејството се преселило во градот Казањ, кој се наоѓа во Источниот дел на Европскиот дел на Руската Федерација.
Од 1967 до 1973 година, студирал медицина на Медицинскиот универзитет во Харков.
Од 1980 до 1990 година, бил професор на психотерапија на Медицинска академија за последипломските студии во Харков. Во текот на овој период тој истражувал гранично ментални нарушувања кај хронични болести на дигестивниот систем кај децата и адолесцентите.
Во 1994 година станал претседател на Светската организација за култура на здравјето. Седиштето и е во Москва во Русија.
2 Творештво
Во 1978 година тој ја опишал болест, која во науката се нарекува Скуминов синдром.
3 Видео
* - youtube.com
4 Интересни факти
*Според студија спроведена во 2015 година Скумин бил вклучен во "Тимот на Русија во медицината." Оваа листа ги содржи педесет-три добро-познат руски научници од руска Федерација, СССР и руската Империја кои се родени во 1757—1950. Лекари од сите специјалности, кои се наведени тука. Меѓу нив, Сергеј Корсаков, Иван Павлов, Николај Пирогов, Иван Сеченов.
5 Поврзано
* Скуминов синдром
Алжир на Олимписките игри

Алжир за првпат се натпреварувал на Олимписки игри во 1964 година, и оттогаш испратил свои натпреварувачи на сите изданија од Летните олимписки игри, освен на бојкотираните игри во 1976 одржани во Монтреал. Земјата исто така испратила свои натпреварувачи на три изданија од Зимските олимписки игри. Алжир досега има освоено вкупно петнаесет олимписки медали од кои пет златни.
Националниот олимписки комитет на Алжир е основан во 1963 година, а бил признаен од страна на Меѓународниот олимписки комитет во 1964 година.
1 Табела на медали
1.1 Медали на Летни олимписки игри
Олимпијада, Учесници, Златни, Сребрени, Бронзени, Вкупно, Ранг
Атина 1896, ''Дел од ''
Париз 1900
Сент Луис 1904
Лондон 1908
Стокхолм 1912
Антверпен 1920
Париз 1924
Амстердам 1928
Лос Анџелес 1932
Берлин 1936
Лондон 1948
Хелсинки 1952
Мелбурн 1956
Рим 1960
Токио 1964, 1, 0, 0, 0, 0, -
Мексико 1968, 3, 0, 0, 0, 0, -
Минхен 1972, 5, 0, 0, 0, 0, -
Монтреал 1976, ''Не учествувале поради бојкот''
Москва 1980, 54, 0, 0, 0, 0, -
Лос Анџелес 1984, 32, 0, 0, 2, 2, 42
Сеул 1988, 42, 0, 0, 0, 0, -
Барселона 1992, 35, 1, 0, 1, 2, 34
Атланта 1996, 45, 2, 0, 1, 3, 34
Сиднеј 2000, 47, 1, 1, 3, 5, 41
Атина 2004, 61, 0, 0, 0, 0, -
Пекинг 2008, 62, 0, 1, 1, 2, 64
Лондон 2012, 39, 1, 0, 0, 1, 50
Вкупно, 5, 2, 8, 15, 63
1.2 Медали на Зимски олимписки игри
Олимпијада, Учесници, Златни, Сребрени, Бронзени, Вкупно, Ранг
Шамони 1924, ''Дел од ''
Сент Мориц 1928
Лејк Пласид 1932
Гармиш-Партенкирхен 1936
Сент Мориц 1948
Осло 1952
Кортина д'Ампецо 1956
Сква Вали 1960
Инсбурк 1964, ''Не учествувале''
Гренобл 1968
Сапоро 1972
Инсбрук 1976
Лејк Пласид 1980
Сараево 1984
Калгари 1988
Албервил 1992, 4, 0, 0, 0, 0, -
Лилехамер 1994, ''Не учествувале''
Нагано 1998
Солт Лејк Сити 2002
Торино 2006, 2, 0, 0, 0, 0, -
Ванкувер 2010, 1, 0, 0, 0, 0, -
Сочи 2014, ''Не учествувале''
Вкупно, 0, 0, 0, 0, -
1.3 Медали по спорт
Ранг
Атлетика, 4, 1, 2, 7, 42
Бокс, 1, 0, 5, 6, 37
Џудо, 0, 1, 1, 2, 37
Вкупно 5 2 8 15
2 Освојувачи на медали
Медал, Натпреварувач, Игри, Спорт, Дисциплина
Лос Анџелес 1984, Бокс, тешка категорија
Лос Анџелес 1984, Бокс, средна категорија
Барселона 1992, Атлетика, 1500 метри
Барселона 1992, Бокс, категорија пердуф
Атланта 1996, Атлетика, 1500 метри
Атланта 1996, Бокс, лесна категорија
Атланта 1996, Бокс, средна категорија
Сиднеј 2000, Атлетика, 1500 метри
Сиднеј 2000, Атлетика, 5000 метри
Сиднеј 2000, Атлетика, 800 метри
Сиднеј 2000, Атлетика, скок во височина
Сиднеј 2000, Бокс, категорија полувелтер
Пекинг 2008, Џудо, до 90 кг
Пекинг 2008, Џудо, до 52 кг
Лондон 2012, Атлетика, 1500 метри
3 Наводи
*
Фудбал на Летните олимписки игри 1956

Фудбалот на Летните олимписки игри 1956 — официјален фудбалски турнир на Олимписките игри. Турнирот се одржал во Мелбурн, Австралија. На турнирот учествувале вкупно 11 репрезентации.
Првото место го освоила репрезентацијата на СССР, второто Југославија и третото Бугарија.
1 Резултати
1.1 Прва фаза
----------------------------
1.2 Четвртфинале
------------
1.3 Полуфинале
----
1.4 Финална фаза
2 Табела
Место, Земја, Натпревари, Победи, Нерешени, Порази, Голови, Голови, Разлика +/-, бодови
Злато, СССР, 5, 4, 1, 0, 9, 2, +7, 9
Сребро, Југославија, 3, 2, 0, 1, 13, 3, +10, 4
Бронза, Бугарија, 3, 2, 0, 1, 10, 3, +7, 4
4., Индија, 3, 1, 0, 2, 5, 9, –4, 2
5., Обединето Кралство, 2, 1, 0, 1, 10, 6, +4, 2
Австралија, 2, 1, 0, 1, 4, 4, 0, 2
Индонезија, 2, 0, 1, 1, 0, 4, –4, 1
САД, 1, 0, 0, 1, 1, 9, –8, 0
9., Германија, 1, 0, 0, 1, 1, 2, –1, 0
Јапонија, 1, 0, 0, 1, 0, 2, –2, 0
Јужен Виетнам, 1, 0, 0, 1, 0, 9, –9, 0
Замбија на Олимписките игри

Замбија првпат учествувала на Олимписките игри под сегашното име во 1968 година, и оттогаш се има натпреварувано на сите Летни олимписки ири со исклучок на бојкотираните игри во 1976 година. Претходно, се натпреварувала како Северна Родезија во 1964 година и под знамето на Родезија во 1960 година. Тие никогаш се немаат натпреварувано на Зимските олимписки игри.
Замбиските спортисти имаат освоено два медали во два спортски настани. Боксерот Кит Мвила го освоил првиот бронзен олимписки медал за државата, во категоријата лесна мува на игрите во 1984 година, и дванаесет години подоцна, Самуел Матете го освоил сребрениот медал во 400 метри со пречки.
Националниот олимписки комитет на Замбија (NOCZ) бил создаден во 1951 година и признаен од МОК во 1963 година.
1 Табела со медали
1.1 Медали по игри
Игри, Спортисти, Златни, Сребрени, Бронзени, Вкупно, [Ранг
Рим 1960, „Како дел од “
Токио, 12, 0, 0, 0, 0, -
Мексико 1968, 7, 0, 0, 0, 0, -
Минхен 1972, 14, 0, 0, 0, 0, -
Монтреал 1976, „Не учествува“
Москва 1980, 40, 0, 0, 0, 0, -
Лос Анџеес 1984, 16, 0, 0, 1, 1, 43
Сеул 1988, 31, 0, 0, 0, 0, -
Барселона 1992, 9, 0, 0, 0, 0, -
Атланта 1996, 8, 0, 1, 0, 1, 61
Сиднеј 2000, 8, 0, 0, 0, 0, -
Атина 2004, 6, 0, 0, 0, 0, -
Пекинг 2008, 8, 0, 0, 0, 0, -
Лондон 2012, 7, 0, 0, 0, 0, -
Рио 2016
Вкупно, 0, 1, 1, 2, 118
1.2 Медали по спорт
Атлетика, 0, 1, 0, 1
Боксување, 0, 0, 1, 1
Вкупно, 0, 1, 1, 2
2 Медалисти
Медал, Име, Игри, Спорт, Настан
Атланта 1996, Атлетика, Мажи 400 м со пречки
Лос Анџелес, Боксување, 48 кг
3 Поврзано
* Замбија на Параолимписките игри
4 Наводи
***
Гамбија на Олимписките игри

Гамбија има ипратено спортисти на сите Летни олимписки игри одржани од 1984 година, иако земјата никогаш нема освоено олимписки медал. Никогаш се немаат натпреварувано на Зимските олимписки игри.
1 Табела со медали
1.1 Медали на Летните олимписки игри
Игри, Спортисти, Златни, Сребрени, Бронзени, Вкупно, Ранг
Лос Анџелес 1984, 7, 0, 0, 0, 0, -
Сеул 1988, 6, 0, 0, 0, 0, -
Барселона 1992, 5, 0, 0, 0, 0, -
Атланта 1996, 9, 0, 0, 0, 0, -
Сиднеј 2000, 2, 0, 0, 0, 0, -
Атина 2004, 2, 0, 0, 0, 0, -
Пекинг 2008, 3, 0, 0, 0, 0, -
Лондон 2012, 2, 0, 0, 0, 0, -
Вкупно, 0, 0, 0, 0, -
2 Параолимписки игри
Гамбија има активен Национален параолимписки комитет, но сè уште немаат учествувано на Параолимписките игри. Се очекува земјата да учествува на параолимписките игри во 2012 година во Лондон, и планираат да ги искористат Јорк и Бедфорд како главни бази за тренирање на своите параолимпијци.
Златко Ориѓански

Златко Ориѓански — македонски композитор, поранешен член на Лола В. Штајн и на групата Анастасија. Остварил успешна соработка со бројни имиња од македонската естрада, меѓу кои соработка со Вања Лазарова, Каролина Гочева, Бени, како и со режисерите: Милчо Манчевски, Игор Иванов Изи и Слободан Унковски.
1 Биографија
Кариерата ја започнува со членовите на Лола В. Штајн, со кои ги издава албумите: „Икона“ и „Мансарда“.
Златко Ориѓански со групата Анастасија има настапувано речиси низ цела Европа: во Данска, Англија, Шведска, Грција, Турција, Полска, Шпанија, Португалија, Белгија, Германија, Швајцарија, Италија, Бугарија, Србија, Хрватска.
Како композитор се појавува во комерцијалниот видео спот на „Чудесна Македонија“ во 2010 година, во спотот на Игор Ивановски Изи од 2009 година, Македонија вечна (втор дел) од 2008 година, албумот „Македонско девојче“ на Каролина Гочева, потоа музика за филмот на Милчо Манчевски, Пред дождот и музика за спотот Made in Macedonia,, Во 2016 година добива Признание за промоција на албанските вредонсти, кое се доделува на лице неалбанец.Ова признание му се доделува за соработката и градењето на мостови меѓу културите на „Милингона е арт”.
Златко Ориѓански има напишано музика за повеќе од 55 театарски претстави.
2 Творештво, награди и признанија
2.1 Анастасија
Албуми, активности и признанија заедно со групата Анастасија:
* „Пред дождот“, Златен лав на филмскиот фестивал во Венеција, 1994 година
* „Мелоургија“, 1997 година
* „Ноктурнал“, 1998 година
2.2 Други проекти
* „Икона“, 1990 година
* „Мансарда“, 1991 година
* Музика за комерцијалното видео на Милчо Манчевски, „Ми товарил Дончо“, 1999 година
* „Македонски љубовни песни“ и „Ритмистика“, на Вања Лазарова, 2000 година* „Будење“, 2003 година
* Музика за албумот на Каролина Гочева „Македонско девојче“, 2008 година
* Музика за рекламниот видео спот Macedonia Timeless („Македонија вечна“) (втор дел), 2009 година
* Музика за рекламниот видео спот Amazing Macedonia, („Чудесна Македонија“), 2010 година
* Музика за рекламен видео спот, за кој победил на Кански титански лав (Cannes titanium lion 2013), во 2013 година
2.3 „Добро утро, госпоѓо“ (албум)
Во јули 2016 година, излегува заедничкиот албум на Ориѓански и Бени Шаќири кој го носи насловот „Добро утро, госпоѓо“. Содржи 12 песни, од кои 9 на македонски, две на албански и една на грчки јазик.
Автор на најголемиот дел од музиката и текстовите е Ориѓански. Албумот бил посветен на режисерот Слободан Унковски, со кого Ориѓански има долгогодишна успешна соработка.
Нордиска комбинација на Зимските олимписки игри 2014

Нордиска комбинација на Зимските олимписки игри 2014
Поединечно голема скокалница/10 км, мажи
Поединечно мала скокалница/10 км, мажи
Екипно, мажи
Нордиската комбинација на Зимските олимписки игри 2014 била одржана на комплексот за скијачки скокови Рускије горки. Трите дисциплини се одржале од 12 до 20 февруари 2014 година.
1 Распоред на натпреварување
Распоред на одржување на натпреварите во трите дисциплини.
Саатницата е по месно време (UTC+4).
Датум, Време, Дисциплина
12 февруари, 13:30, Мажи поединечно скокови од мала скокалница
16:30, Мажи поединечно скијачко трчање на 10 км
18 февруари, 13:30, Мажи поединечно скокови од голема скокалница
16:00, Мажи поединечно скијачко трчање на 10 км
20 февруари, 12:00, Мажи екипно скокови од голема скокалница
15:00, Мажи екипно скијачко трчање во штафети 4x5 км
2 Освојувачи на медали
2.1 Табела на медали
1, 2, 1, 1, 4
2, 1, 1, 1, 3
3, 0, 1, 0, 1
4, 0, 0, 1, 1
Вкупно 3 3 3 9
2.2 Дисциплини
Поединечно голема скокалница/10 км , 23:27.5, 23:28.1, 23:29.1
Поединечно мала скокалница/10 км, 23:50.20, 23:54.40, 23:58.30
Екипно, Јорген ГробакХавард КлеметсенМагнус КрогМагнус Моан, 47:13.5, Ерик ФренцелБјерн КирхајзенФабијан РислеКоханес Ридзек, 47:13.8, Кристоф БилерБернард ГруберЛукас КлапферМарио Штехер, 47:16.9
3 Квалификации
Вкупно 55 места биле достапни на натпреварувачите во нордиска комбинација на овие игри. Од еден Национален олимписки комитет можеле да учествуваат максимално 5 натпреварувачи. За да имаат право да учествуваат, натпреварувачите морале да имаат освоено бодови на светските или континенталните купови за време на квалификацискиот период од јули 2012 до 19 јануари 2014. Најдобрите 55 натпреварувачи на светската ранг листа се квалификувале за олимпиското натпреварување (почитувајќи го правилото по 5 натпреварувачи од секој НОК).
4 Земји учеснички
Се натпреварувале вкупно 55 спортисти од 15 земји. Бројот на натпреварувачи по земја е означен во заградите.
width=100%
***************
Гога Зафироски

Гога Зафироски - Зафиро (, - , ) — македонски пејач на народна музика.
1 Животопис
Зафироски е роден на 7 април 1925 година. Првите музички почетоци му биле на неполни 17 години во еден циркус кој гостувал во Прилеп. За време на претставата во циркусот водителот побарал од публиката човек кој знае да пее, по што неговите другари го пријавиле него. Кога Гога запеал публиката и водителот биле воодушевени од неговиот глас. Водителот му рекол на Гога: - „Ти момче си роден за пејач и ќе пееш секој ден во овој циркус додека сме тука“. Со пеењето во циркусот ги заработил првите пари од пеење.
На 18 години се вработил во монополот каде што работел на манипулацијата на тутунот, им пеел на другите работници поради што бил миленик во монополот каде што пеел и на разгласната станица. За време на окупацијата во 1943 година некои постари мангупи го натерале Гога да ја запее тогаш популарната германска песна „Лили Марлен“ пред Германците во монополот но со други зборови:
„Нашата кокошка снесе три јајца
и сега ги квачи да станат пиленца…
После три недели станале петли
и сега се борат кој да победи
за тебе Лили Марлен…“
Германците биле воодушевени од настапот на Гога и неговата „верзија“ на Лили Марлен…
Го бакнувале, прегрнувале и му аплаудирале не знаејќи што всушност им испеал Гога. Но кога некој им кажал кои биле зборовите во песната, Гога бил затворен во полицискиот участок каде што бил ѕверски претепан, особено по стапалата, поради што целиот живот ги чувствувал последиците од тепањето.
По ослободувањето Зафироски заедно со техничарот Киро Грдан направиле радиостаница на кратка бранова должина која била прифатена на општо задоволство од прилепчани. Така Гога ја формирал првата радиостаница во Прилеп и станал нејзин прв директор но истовремено и нејзин водител, спортски коментатор, конферансие и пејач целиот свој работен век. Гога Зафироски – Зафиро снимил 4 плочи за „Југотон“ и испеал преку 140 песни. За него е снимен и документарец и видео-лента од Македонската радио-телевизија. За својата дејност е наградуван со повеќе награди и признанија меѓу кои се истакнува орденот за заслуги за народ со сребрена ѕвезда од претседателот на СФР Југославија. Со неговата сопруга Менка имале три деца: Павлина, Сашо и Лиле. Починал во 2004 година.
Гана на Олимписките игри

Гана првпат учествувала на Олимписките игри во 1952 година, кога била позната под колонијалното име Златен Брег. Земјата има испратено портисти да се натпеваруваат на повеќето Летни олимписки игри оттогаш, пропуштајќи ги игрите во 1956 година, бокотирајќи ги игрите во 1976 година во знак на протест поради учеството на Нов Зеланд (кои сè уште биле во спортски врски со апартхејдот во Јужноафриканската Република), и се придружиле на американскиот бојкот во 1980 година. Гана уќествувала и на Зимските олимписки игри за првпат во Ванкувер 2010 година.
Ганските спортисти имаат освоено вкупно четири медали, три во боксување, и бронзен медал во фудбал за млади под 23 години во 1992 година .
Националниот олимписки комитет на Гана бил создаден во 1951 година и бил признаен од страна на МОК следната година.
1 Табели со медали
1.1 Медали на Летните олимписки игри
Игри, Спортисти, Златни, Сребрени, Бронзени, Вкупно, Ранг
Хелсинки 1952, 7, 0, 0, 0, 0, -
Мелбурн 1956, ''Не учествувале''
Рим 1960, 15, 0, 1, 0, 1, 32
Токио 1964, 42, 0, 0, 1, 1, 35
Мексико 1968, 31, 0, 0, 0, 0, -
Минхен 1972, 35, 0, 0, 1, 1, 43
Монтреал 1976, ''Не учествувале''
Москва 1980
Лос Анџелес 1984, 23, 0, 0, 0, 0, -
Сеул 1988, 18, 0, 0, 0, 0, -
Барселона 1992, 37, 0, 0, 1, 1, 54
Атланта 1996, 35, 0, 0, 0, 0, -
Сиднеј 2000, 22, 0, 0, 0, 0, -
Атина 2004, 29, 0, 0, 0, 0, -
Пекинг 2008, 9, 0, 0, 0, 0, -
Лондон 2012, 9, 0, 0, 0, 0, -
Вкупно, 0, 1, 3, 4, 112
1.2 Медали на Зимските олимписки игри
Игри, Спортисти, Златни, Сребрени, Бронзени, Вкупно, Ранг
Ванкувер 2010, 1, 0, 0, 0, 0, -
Сочи 2014, ''Не учествувале''
Вкупно, 0, 0, 0, 0, -
2 Список на медалисти
2.1 Летни олимписки игри
Медал, Име, Игри, Спорт, Настан
Клемент Квартеј, Рим 1960, Боксување, Мажи лесна велтер
Еди Блеј, Токио 1964, Боксување, Мажи лесна велтер
Принс Амартеј, Минхен 1972, Боксување, Мажи средна
Барселона 1992, Футбал, Мажи
2.2 Медали по спортови
Боксување, 0, 1, 2, 3
Футбал, 0, 0, 1, 1
Вкупно 0 1 3 4
3 Поврзано
* Гана на Параолимписките игри
* Тропски земји учеснички на Зимските олимписки игри
4 Наводи
**
Пегниц

Пегниц (|Pegnitz) — мала река во Франконија, во сојузната покраина Баварија, Германија. Извира во истоимениот град, на надморска висина од и се влева во реката Редниц на висина од во Фирт. Оттука па натаму, реката се нарекува Регниц и на крај се влева во Мајна.
Мештаните го сметаат потокот Фихтеное за дел (горно течение) на Пегниц. Фихтеное пак, извира во шумата Линденхарт северно од градот Пегниц.
Реката е долга околу , или 102 км ако се вклучи Фихтеное.
Во Пегниц живеат разни водни птици како патки, лиски, лебеди и галеби.
1 Притоки
Сите притоки на Пегниц се потоци. Тие се следниве, по географски редослед:
* Фихтеное (лева)
* Флембах (лева)
* Хиршбах (лева)
* Хегенбах (лева, од страната на Помелсбрун)
* Хапургер Бах (лева)
* Зитенбах (десна)
* Хамербах (лева)
* Зандбах (лева)
* Шнајтах (десна)
* Ретенбах (десна)
* Битербах (десна)
* Ретенбах (лева)
* Лангвасерграбен (десна)
* Тифграбен (десна)
* Голдбах (лева)
2 Градови во поречието
Од изворот до устието, ова се градовите по течението на Пегниц:
* Пегниц
* Нојхаус на Пегниц
* Херсбрук
* Лауд на Пегниц
* Ретенбах на Пегниц
* Нирнберг, каде, во рамките на градот (околу 14 км) реката се раширува во повеќе ракави, преку кои минуваат разни историски и современи мостови.
* Фирт, каде постојат повеќе историски и современи мостови.
Во Нирнберг и Фирт се направени напори релата да се уреди според нејзиното природно течение по старото корито.
Дрвар

Дрвар — град во западниот дел на Босна и Херцеговина.
1 Име
Името на градот потекнува од зборот ''дрво''. За време на социјалистичка Југославија градот се викал ''Титов Дрвар'' во чест на Јосип Броз Тито.
2 Демографија
Година на попис, вкупно, Срби, Муслимани, Хрвати, Југословени, други
1991, 17,126, 16,608 (96.97%), 33 (0.19%), 33 (0.19%), 384 (2.24%), 68 (0.39%)
1981, 17,983, 15,896 (88.39%), 26 (0.14%), 62 (0.34%), 1,842 (10.24%), 157 (0.89%)
1971, 20,064, 19,496 (97.16%), 213 (1.06%), 141 (0.70%), 259 (3.21%), 140 (0.72%)
Ханс ван де Ваарсенбург

Ханс ван де Ваарсенбург (холандски: ''Hans van de Waarsenburg'') (1943, Хелмонд, Холандија) - холандски поет.
1 Животопис
Од 1995 до 2000 година, ван де Ваарсенбург бил претседател на Холандскиот ПЕН центар. Во 1997 година бил назначен за претседател на големата поетска манифестација „Мастришки меѓународни поетски вечери“ (''The Maastricht International Poetry Nights'').
2 Творештво
Својата прва поетска збирка, со наслов „Песни“ (''Gedichten''), ван де Ваарсенбург ја објавил во 1965 година. Во 1973 година, за збирката „Сивеењето“ (''De vergrijzing''), тој ја добил наградата за поезија „Јан Камперт“. Во март 2004 година, како признание за целокупниот поетски опус, ван де Ваарсенбург ја добил Општинската награда на Советот на Хелмонд. Освен поезија, тој пишува и проза за деца.
Поважни дела на ван де Ваарсебнург се:*''Песни'' (''Gedichten''), 1965
*''Сивеењето'' (''De vergrijzing''), 1973
*''Жедта на пристанишните градови, 1990''*''Јужен ѕид'' (''Zuidwal''), 1995
*''Описи на езерото'' (''Beschrijvingen van het meer''), Rotterdam, Bѐta Imaginations, 2000
*''Избрани песни (1980-2000)'', Скопје, Блесок, 2002
*''Каде и да водат патиштата'' (''Waar de wegen waren''), Amsterdam, Wereldbibliotheek, 2003
*''Морски пејзажи и други песни'' (''Paisajes Marinos y otros poemas''), Mѐxico, D.F., Trilce Ediciones, 2004
*''Преку полињата /Over de velden / Across the fileds'', Скопје, Блесок, 2006
*''Азул'' (''Azul''), Amsterdam, Wereldbibliotheek, 2006
3 За поезијата на ван де Ваарсенбург
Во своето творештво, ван де Ваарсенбург ги варира и интензивира своите стандардни теми и мотиви. Тој не е иноватор, ниту пак им робува на модерните трендови. Клучот на неговото дело е лојалноста кон луѓето околу него и кон нивните мотиви и желби. Збирката „Јужен ѕид“ го потврдува ван де Ваарсенбург како меланхолик, бидејќи во неа преовладуваат мрачни тонови, тага и носталгија. Но, неговата меланхолија е борбена, одразувајќи го неговиот политички ангажман во 1960-тите. Во неговите песни се присутни војните, уништувањето на човекот и природната средина од индустријата и експлоатацијата.