procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Мишколц

Мишколц (унгарски: ''Miskolc''; словачки: ''Miškovec''; полски: ''Miszkolc'') — град во североисточна Унгарија, во главно во кој е сместена тешката индустрија на унгарската држава. Со населени од околу 180,000 (2001) Мишколц е третиот најголем град во Унгарија, веднаш после Будимпешта и Дебрецен. Исто така тој е и главен град на округот Боршод-Абауј-Земплен како и регионален центар на Северна Унгарија.
1 Име
Градот неговото име го добил по унгарското племе Мишкоц.
2 Географија
Градот се наоѓа во северниот дел на Унгарија, сè на сè оддалечен е 35 км од словачката граница. Од главниот град на државата градот е оддалечен 180 километри североисточно. Со Будимпешта е поврзан со добри сообраќајни врски (современиот автопат М3).
Мишколц се наоѓа на северниот крад од Панонската низина, на надморска височина од 110-120 м. Северозападно од градот се наоѓа планината Аваш. Источно од градот тече реката Шајо. Климата во градот е умерен континентална.
3 Население
Мишколц денеска има околу 170,000 луѓе и е трет град по големина во државата (Дебрецин го стигнал ред 10-тина година). Градот во последните неколку години се опоравува благодарение на економијата и транспортот.
Најголем број од станарите на градот се Унгарци.
4 Образование
Најважна градска образовна установа во градот е Мишколачкиот универзитет, основан во 1949 година.
5 Галерија
Боршод-Абауј-Земплен

Боршод-Абауј-ЗемпленBorsod-Abaúj-Zemplén megye
Регион, Северна Унгарија
Административен центар, Мишколц
Површина, 7.247,17 км<sup>2</sup>
Број на население, 709.634 (2008)
Густина на населението, 97,9 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 358
Мрежно место
Боршод-Абауј-Земплен, (унгарски: ''Borsod-Abaúj-Zemplén megye'') е еден од окрузите на регионот голема котлина и северна Унгарија во Унгарија, кој се наоѓа во североисточниот дел на државата.
Округот Боршод-Абауј-Земплен своите граници ги дели со Словачка и унгарските окрузи Ноград, Хевеш, Хајду-Бихар и Саболц-Сатмар-Берег. Површината на округот изнесува 7.247,17 км<sup>2</sup>, а административен центар на округот е градот Мишколц. По големина е втор округ во Унгарија, после округот Бач-Кишкун. Исто така се наоѓа и на второ место според бројот на население, веднаш после Пешта.
Знаме на Абхазија

Знамето на Абхазија е официјалното знаме во оваа непризната република кое е создадено во 1991 година. Знамето било официјално усвоено на 23 јули 1992.
Знамето е составено од седум еднакви хоризонтални ленти, четири во зелена и три во бела боја. Лентите се инспирирани од Планинска Република Северен Кавказ. Бројот седум е свет број за Апхазите, додека зелена и белата боја симболизира толеранција помеѓу Христијаните и Муслиманите. Во горниот лев агол има црвен квадрат и е инспириран од симболот на Апхаското кралство. Отворената бела рака значи „Здраво за пријателите! Стоп за непријателите“. Седумте ѕвезди кои се над раката ги симболизираат седумте историски региони на Абхазија: Саѕен, Бзид, Гума, Абжива, Саурзакан, Далцабач и Пскуј-Аибга.
1 Поврзано
* Абхазија
* Грб на Абхазија
Окрузи во Унгарија

Унгарија административно е поделена на 20 региони од кои 19 се окрузи (на унгарски: ''megyék'', еднина: ''megye''), а другата административна единица е главниот град (''főváros''): Будимпешта. Понатаму е поделена на 173 подрегиони (''kistérségek''), со Будимпешта како посебен подрегион.
1 Поделба
Постојат 23 града кои управуваат со округот (''megyei jogú városok'', singular: ''megyei jogú város''), понекогаш нарекувани и урбани окрузи. Локалните власти на овие градови имаат проширени надлежности, но тие не се независни територијални единици.
Име на округот, Главен град, Површина(км<sup>2</sup>), Население, Движење на населението, Градови/села
Бач-Кишкун, Кечкемет, 8,445, 541,584, 64, 119
Барања, Печ, 4,430, 402,260, 91, 301
Бекеш, Бекешчаба, 5,631, 392,845, 70, 75
Боршод-Абауј-Земплен, Мишколц, 7,247, 739,143, 102, 355
Чонград, Сегед, 4,263, 425,785, 100, 60
Фејер, Секешфехервар, 4,359, 428,579, 98, 108
Ѓер-Мошон-Шопрон, Ѓер, 4,208, 440,138, 105, 182
Хајду-Бихар, Дебрецин, 6,211, 550,265, 89, 82
Хевеш, Егер, 3,637, 323,769, 89, 119
Јас-Наѓкун-Солнок, Солнок, 5,582, 413,174, 74, 75
Комаром-Естергом, Татабања, 2,265, 315,886, 139, 76
Ноград, Шалготарјан, 2,546, 218,218, 86, 129
Пешта, Будимпешта, 6,393, 1,124,395, 176, 186
Шомоѓ, Капошвар, 6,036, 334,065, 55, 244
Саболч-Сатмар-Берег, Њиреѓхаза, 5,936, 583,564, 98, 228
Толна, Сексард, 3,703, 247,287, 67, 108
Ваш, Сомбатхељ, 3,336, 266,342, 80, 216
Веспрем, Веспрем, 4,493, 368,519, 82, 217
Зала, Залаегерсег, 3,784, 269,705, 78, 257
Постојат уште 5 града кои можат да управуваат со округот во кој се наоѓаат. Тоа се:
* Ерд (Пешта)
* Дунаујварош (Фејер)
* Ходмезевашархељ (Чонград)
* Наѓканижа (Зала)
* Шопрон (Ѓор-Мошон-Шопрон)
2 Поврзано
* Региони на Унгарија
* Подрегиони на Унгарија
ro:Comitatele Ungariei
Чонград

Чонград-ЧанадCsongrád-Csanád megye
Регион, Голема јужна котлина
Административен центар, Сегед
Површина, 4.262,68 км<sup>2</sup>
Население, 424.139 (2008)
Густина на населението, 99,5 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 60
Мрежно место
Чонград-Чанад, (унгарски: ''Csongrád-Csanád megye'') е еден од 19-те окрузи на Унгарија кој се наоѓа во јужниот дел на земјата, на двете страни од реката Тиза, на границата со Србија и Романија. Од унгарските окрузи граничи со Бач-Кишкун, Јас-Наѓкун-Солнок и Бекеш. Површината на округот изнесува 4.262,68 км<sup>2</sup>, а административен центар е градот Сегед.
После отоманската окупација во 1715 година округот бил скоро ненаселени, а густина на населението била помала од 5 луѓе на 1 km2. Во XVIII и XIX век, округот бил ренаселен со етнички Унгарци од релативно пренаселените северни и западни окрузи на Кралството Унгарија. Сега округот е дом на 423,826 луѓе (од кои 216,936 живеат во урбаните населени места), а густината на населението е 100 луѓе на 1 km2. Во округот 95% од населението го сочинуват Унгарците.
Бекеш

БекешBékés megye
Регион, Голема јужна котлина
Административен центар, Бекешчаба
Површина, 5.631,05 км<sup>2</sup>
Број на население, 338.025 (2018)
Густина на население, 66,8 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 75
Мрежно место
Округот Бекеш (на унгарски: ''Békés megye'') e еден од 19-те окрузи на Унгарија сместен во југоисточниот дел на земјата, односно во регионот голема јужна котлина.
Округот Бекеш своите граници ги дели со Романија и унгарските окрузи Чонград, Јас-Наѓкун-Солнок и Хајду-Бихар. Површината на округот изнесува 5.631,05 км<sup>2</sup>, а седиште и административен центар на округот е градот Бекешчаба.
1 Географија
Округот Бекеш се наоѓа во рамничарскиот дел на Панонската низина и како таков има доста квалитетно обработливо земјиште, погодно за земјоделство. Просечно во областа паѓа околу 645 mm дожд. Една петтина од произведувањето на гас во Унгарија потекнува од Бекеш.
Реки кои се наоѓаат во округот се:
* Киреш
* Муреш
* Береѓо
* Сараз-ер
* Хортобаѓ-Береѓо
2 Население
Округот, според пописот од 2008 година, има вкупно 376.657 граѓани. Повеќе од 60% од граѓаните во округот живеат во градовите. Освен мнозинството Унгарци, во округот живеат уште и:* Словаци - 7.000
* Роми - 5.000
* Романци - 4.000
* Германци - 1.500
* Срби - 400
Валентина Божиновска

Валентина Божиновска (родена на година во Скопје) — македонска глумица, политичарка и доктор по филолошки науки. Поранешен директор на Комисијата за односи со верските заедници и религиозните групи.
Од 1998 до 2002 година пратеник во Собранието на Македонија; од 2005 - 2006 советник на Град Скопје; од 2006 - 2008 пратеник во Собранието на Република Македонија; Претседател на Пратеничката група на Собранието на Република Македонија за соработка со Собранието на Царството Јапонија; Член на Националниот совет за евроинтеграции, Комисијата за политички систем и односи меѓу заедниците, Комисијата за европски прашања, Делегацијата на Собранието на Република Македонија во Парламентарниот комитет за стабилизација и асоцијација, Пратеничката група на Собранието на Македонија за соработка со Парламентот на Канада, Пратеничката група на Собранието на Македонија за соработка со Парламентот на Словенија.
Мажена е за археологот Драги Митревски со кого има една ќерка.
Метилококи

Метилококите (научно: ''Methylococcaceae'') образуваат фамилија на протеобактерии кои заедно со фамилијата ''Crenotrichaceae'' се членови на редот ''Methylococcales''. Тие се облигатни метанотрофни бактерии, што значи дека се способни да го искористуваат метанот како единствен извор на јаглерод за изградба на клетката (асимилација) и за добивање енергија (со оксидација на метанолот за раст). Ова е еколошки мошне важна група на бактерии бидејќи го разградуваат стакленичкиот гас метан.
Клетките се стапче- или коковидни. Некои се јавуваат во вид на клеточни ланци. Некои видови образуваат цисти како мирувачки стадиум.
1 Метаболизам
Метанотрофните бактерии се подгрупа на метилотрофните бактерии. Метанот се метаболизира со помош на ензимот монооксигеназа (ММО). Со помош на овој ензим се оксидира метанот до метанол, а добиената енергија се пренесува до респираторната низа при што се произведува ATP.
Бактериите од родовите ''Methylobacter'', ''Methylococcus'' и ''Methylosphaera'' се исто така способни да го врзуваат азотот.
2 Систематика
Бактеријата ''Crenothrix polyspora'' може исто така што го оксидира метанот. Анализата на нејзините 16S rRNA секвенци покажуваат висок афинитет кон ''Methylobacter psychrophilus''.
Денес во оваа фамилија се наоѓаат следните родови :
*''Methylobacter'' Bowman et al. 1993
*''Methylocaldum'' Bodrossy et al. 1998
*''Methylococcus'' Foster & Davis 1966
*''Methylohalobius'' Heyer et al. 2005
*''Methylomicrobium'' Bowman et al. 1995
*''Methylomonas'' (ex Leadbetter 1974) Whittenbury & Krieg 1984
*''Methylosarcina'' Wise et al. 2001
*''Methylosoma'' Rahalkar et al. 2007
*''Methylosphaera'' Bowman et al. 1998
*''Methylothermus'' Tsubota et al. 2005
3 Наводи
Знаме на Република Косово

Знамето на Република Косово е знаме кое го користи оваа непризната држава. Знамето било усвоено од Собранието на Косово веднаш по објавувањето на спорната независност од Србија на 17 февруари 2008. Ова знаме било избрано на конкурс каде имало над илјада предлози. Денешното знаме било прифатено како државно знаме и е составено од Мухамер Ибрахими.
Знамето на Косово е сино знаме. Во средината на сината позадина се наоѓа картата на Косово во златна боја додека над самата карта има шест бели ѕвезди. Ѕвездите ги претставуваат шесте најголеми косовски националности.
1 Поврзано
* Косово
* Грб на Косово
* Знаме на Србија
Псевдомонади

Псевдомонадите (научно: ''Pseudomonadaceae'') образуваат фамилија на протеобактерии во која припаѓаат родовите ''Azomonas'', ''Azomonotrichon'', ''Azorhizophilus'', ''Azotobacter'', ''Cellvibrio'', ''Mesophilobacter'', ''Pseudomonas'' (типниот род), ''Rhizobacter'', ''Rugamonas'' и ''Serpens''. Од неодамна, фамилијата ''Azotobacteriaceae'' е опишана како составен дел на оваа фамилија.
Псевдомонада буквално знали "лажна единица", од грчкото ''псевдо'' (ψευδο 'лажно') и ''монас'' (μονος 'една единка'). Поимот "монада" се користел порано во микробиологијата за означување на едноклеточните организми. Поради нивното широко распространување во природата, псевдомонадите се набљудувани мошне рано во историјата на микробиологијата. Генеричкото име ''Pseudomonas'' е создадено 1894 за грамнегативни, стапчести и поларно-флагелатни бактерии. Подоцна се вклучени голем број на видови во овој род. Псевдомонадите се изолирани од многу природни ниши.
''Pseudomonas aeruginosa'' сè повеќе се опишува како опортунистички патоген со клиничко значење. Истражувањата укажуваат и на појавата на отпорност на антибиотици кај овој вид..
1 Дијагностички одлики
* Оксидаза позитивни - како резултат на присуството на ензимот цитохром с оксидаза;
* Неферментативни;
* Многу видови ја метаболизираат гликозата по Ентнер Дудороф патот со помош на ензимите 6 фосфоглицералдехид дехидрогеназа и алдолаза;
* Поларна флагелираност што овозможува движење;
* Многу членови произведуваат деривати на флуоресцентниот пигмент ''пиовердин''.
Присуството на оксидаза, поларни флагелуми и неможноста за ферментација ги разликува псевдомонадите од ентеробактериите..
2 Наводи
Т-72

T-72 е Советски главен борбен тенк кој почнал да се произведува во 1970 г.
1 Потекло
Т-64 веројатно имал најнапреден тенковски дизајн во цел свет, но раните проблеми со енџинот 5TDF, тркалата и неточностите на главното оружје го предизвика Советското раководство да бара нискотехнолошка алтернатива со слични перформанси, особено по високите трошоци и трудоинтезивниот производен процес на T-64 стана очигледен. Тенкот беше премногу скап за да се овозможи на сите советски тенковски армии, а камоли на сојузниците од Варшавскиот пакт. Еден "економичен" тенк со стариот дизајн V-46 powerplant беше развиван од 1967 г. во фабриката Uralvagonzavod сместена во Нижни Тагил. Главниот инженер Леонид Карцев првично го создал "Објектот 172", но прототипот, означен како "Објект 172М" беше рефиниран и завршен од страна на Валери Венедиктов. Теренските испитувања 1971-1973 г. и по усвојувањето во Чељабинската фабрика за тенкови, веднаш престана производството на Т-55 и Т-62 за да се модернизираат со новиот Т-72 тенк.
Барем некои технички документации на Т-72 беа предадени на ЦИА од страна на Полскиот полковник Рисард Куклински.
Знаме на Шпанија

Знамето на Шпанија е официјалното знаме на територијата на ова европско кралство. Знамето е опишано и одредено со шпанскиот устав од 1978 година и се состои од три хоризонтални ленто во црвена, жолта и црвена боја, каде жолтата лента е двапати поголема од црвената. Во граѓанската верзија на знамето го нема државниот грб на жолтата лента, додека во националната верзија има присуство на државниот грб на жолтата лента.
1 Поврзано
* Шпанија
* Грб на Шпанија
Gallionella

''Gallionella'' — род на бактерија која долго време не можела да се смести во филогенетскиот систем на бактериите, а денес се наоѓа во одделната фамилија ''Gallionellaceae'' од редот ''Nitrosomonadales''. ''Gallionella ferruginea'' била најпрво откриена во 1836 година. ''Gallionella'' е грашковидна, грам-негативна, поларно-флагелатна, монотрихозна бактерија која добива енергија од оксидацијата на двовалентните железни јони со кислород (хемолитотрофија). Таа е јаглерод-автотрофна и неутрофилна (се среќава во средини со средна pH-вредност). Карактеристични за овие организми се извиените додатоци кои се формираат на средината од телото, на неговата конкавна страна. Меѓутоа, не сите овие додатоци припаѓаат на ''Gallionella''.
1 Енергетски метаболизам
''Gallionella'' добива енергија со оксидација на двовалентните железни јони (Fe<sup>2+</sup>) до тривалентно железо Fe (III), при што се ослободува енергија. Равенката на овој процес е следна:
::Fe<sup>2+</sup> + 1/4 O<sub>2</sub> + H<sup>+</sup> → Fe<sup>3+</sup> + ½ H<sub>2</sub>O
При средна pH-вредност, Fe<sup>3+</sup> јонот е нестабилен, но бактериите го сврзуваат со вода до речиси нерастворливи Fe (III) соединенија кои се јавуваат како кафеави талози (пример, железо (III) хидроксид):
::Fe<sup>3+</sup> + 3 H<sub>2</sub>O → Fe(OH)<sub>3</sub> + 3 H<sup>+</sup>
Вкупната равенка на оксидацијата на Fe<sup>2+</sup> до Fe(OH)<sub>3</sub> е:
::Fe<sup>2+</sup> + 1/4 O<sub>2</sub> + 2½ H<sub>2</sub>O → Fe(OH)<sub>3</sub> + 2 H<sup>+</sup>
Знаме на Унгарија

Знамето на Унгарија е официјалното знаме во државата. Знамето е составено од три еднакви хоризонтални ленти во црвена, бела и зелена боја. Сегашната верзија на знамето е официјална од 1 октомври 1957 година. Унгарското знаме е многу слично со знамето на Бугарија, но разликата е во распоредот на лентите.
1 Поврзано
* Грб на Унгарија
* Унгарија
* Знаме на Бугарија
Крајслер (зграда)

Chrysler Building (транс. ''Крајслер Билдинг'') е облакодер во ар деко стил, сместена на источната страна на Менхетн во Тртл беј ареата во пресекот на 42та Улица и авенијата Лексингтон. Таа е висока 319,5 метри и 11 месеци беше највисоката зграда сè додека местото не го зазема Емпаер Стејт Билдинг во 1931 година.
1 Историја
Првобитно изградена за Крајслер Корпорацијата, зградата сега е во сопственост на корпорацијата TMW Real Estate(75%) и Tishman Speyer Properties(25%). Крајслер зградата е првиот објект во светот што ја поминал висината од 1000 стапки(305 метри). Засега е на третото место по висина во Њујорк. Зградата ја проектирал архитектот Вилијам Ван Ален(1883-1954). Нејзината стеснета купола од челик што нерѓосува остава впечатлива слика на небото над Менхетн. Голем дел од нејзините футуристички украси биле определени од нејзиниот сопственик Волтер П. Крајслер.
2 Галерија
3 Поврзано
* Менхетен
* Њујорк
Фејер

ФејерFejér megye
Регион, Централен прекудунавски регион
Административен центар, Секешфехервар
Површина, 4.358,76 км<sup>2</sup>
Население, 428.572 (2008)
Густина на населението, 98 /км²
Број на населени места, 108
Мрежно место
Фејер (унгарски: ''Fejér'') е името на административниот округ (унг. ''comitatus'' или ''megye'') во централна Унгарија. Лежи на западниот брег на реката Дунав и скоро го допира источното пристаниште на езерото Балатон. Неговите граници ги дели со унгарските окрузи Веспрем, Комаром-Естергом, Пешта, Бач-Кишкун, Толна и Шомоѓ. Главен град и административен центар на округот е Секешфехервар.
Кралица Елизабета (архипелаг)

Кралица Елизабета — најсеверната островска група од Канадскиот Арктички Архипелаг, ги опфаќа сите острови со северна географска должина 74 степени 30 минути, вклучувајќи ги помалите архипелази Пари и Свердруповите Острови. Островите, од кои најголеми се Елсмир, Мелвил, Девон и Аксел Хајберг и вкупно зафаќаат површина од .
1 Историја
Најверојатно за првпат биле посетени од Викинзите пред околу 1000 години. Биле само делумно истражени(1615-16) од англиските морепловци Вилијам Бафин и Роберт Бајлот. Островите, кои административно поделени меѓу Северозападните Територии и Нунавут, го добиле името во 1953 г. во чест на кралицата Елизабета II.
2 Поврзано
* Канадски Арктички Архипелаг
* Нунавут
Знаме на Норвешка

Знамето на Норвешка е официјалното знаме на државата. Знамето е составено од цврена заднина на која има претставено син скандинавски крст со бели граници околу крстот. Крстот го симболизира христијанството во земјата. Димензиите на норвешкото знаме се 22:16.
1 Поврзано
*Норвешка
*Грб на Норвешка
Знаме на Гагаузија

Знамето на Гагаузија е знаме кое го користи оваа непризната република во рамките на Молдавија. Ова знаме е истото знаме кое Гагаузија го користела за време на СССР. Сепак, знамето има претрпено мали измени во поглед на боите и нема ѕвезди и бела лента. Како и да е, гагаускиот закон дозволува употреба на двете верзии на знамето, но за официјална употреба е верзијата со ѕвезди и бела лента.
1 Поврзано
* Грб на Гагаузија
* Знаме на Молдавија
Знаме на Фарските Острови

Знамето на Фарските Острови е официјално знаме на оваа автономна покраина во рамките на Данска. Знамето е со бела заднина на која има приказ на скандинавски крст во црвена боја со сини ленти околу крстот. Ова знаме било создадено во 1919 година од Јенс Оливер Лисберг. За првпат знамето било поставено на островите на 22 јуни истата година.
1 Поврзано
* Фарски Острови
* Грб на Фарски Острови
2 Наводи
*
Секешфехервар

Секешфехервар (унгарски: ''Székesfehérvár''; српски: ''Стони Београд'') — град во централна Унгарија, сместен околу 65 км југозападно од Будимпешта. Бројот на населението во градот изнесува околу 97,000 луѓе во 2014, со 136,995 во подрегионот Секешфехервар. Градот е административен центар на округот Фејер како и регионален центар на централна Трансданубиа. Во средниот век градот претставувал кралскса резиденција и бил еден од најважните унгарски градови. Во овој град 37 кралеви на Унгарија и 39 кралици биле крунисани, 15 владетели биле погребани, како и кралскиот накит бил чуван овде.
1 Население
1.1 Етнички групи
Според пописот од 2001 во градот живеат следните етнички групи:
*Унгарци - 95.7%
*Германци - 0.8%
*Роми - 0.5%
*Други - 0.5%
*Без одговор - 2.4%
1.2 Религија
Според пописот од 2001 во градот се присутни следните религии:
*Римски Католицизам - 53.8%
*Калвинизам - 12.1%
*Лутеранство - 1.9%
*Гркокатолицизам - 0.5%
* останати (христијански) - 1%
* останати (нехристијански) - 0.2%
* атеисти - 19.7%
* без одговор, непознато - 10.7%
2 Галерија
Знаме на Романија

Знамето на Романија (|Drapelul României) е официјалното знаме на државата. Знамето е тробојно и е составено од три вертикални ленти во сина, жолта и црвена боја со димензии од 2:3.
Ова знаме е доста слично со знамето на Молдавија и Андора, но за разлика од нив нема грб на самото знаме. Романското знаме е речиси идентично со знамето на Чад, кое пак се разликува во потемната нијанса на сината боја. Ова било причина за меѓународна реакција, кога Чад побарал Романија да го смени своето знаме, но Романија тоа го одбила.
1 Поврзано
* Романија
* Грб на Романија
* Знаме на Молдавија
2 Додадтни информации
* Năsturel, Petre Vasiliu, ''Steagul, stema română, însemnele domneşti, trofee'' (The Romanian flag [and] coat of arms; the princely insignias [and] trophies), Bucharest, 1903.
* Popescu, Elena and Căzănişteanu, Constantin, ''Piese din colecţia de drapele a Muzeului Militar Central'' (Specimens from the flag collection of the Central Military Museum [of Romania]), in "Revista Muzeelor", year III, no. 2/1966.
* Potoschi, A. and Velcu, A., ''Catalogul colecţiilor de steaguri, stindarde şi fanioane'' (The catalog of the collection of flags, standards and pennants), manuscript, Biblioteca Muzeului Militar Central.
* Rosetti, Radu R., ''Când s-a adoptat steagul tricolor la noi'' (When the tricolour flag was adopted by us), in "Memoriile secţiunii istorice", 3rd series, vol. XI, 1930.
* Sbierea, I. G., ''Ceva despre tricolorul român'' (A few words about the Romanian tricolour), in "Calendarul Minervei pe anul 1905", Bucharest, 1905.
* Vasile, Alexandru, ''Drapelul este istoria întreagă a României'' (The flag is the entire history of Romania) in "Lupta întregului popor", no. 1 (3) of 1985.
Знаме на Ман

Знамето на Ман е знаме кое го користи овој специјален регион во рамките на Обединетото Кралство. Знамето е со црвена позадина каде во средината има приказ на трискелион или човекови нозе поврзани во спирална форма. Трискелионот се поврзува со келтскиот симбол за сонцето.
1 Поврзано
* Грб на Ман
* Знаме на Обединетото Кралство
Знаме на Република Кипар

Знамето на Република Кипар е официјалното знаме на државата, поточно на јужниот дел од островот Кипар. Знамето било усвоено на 16 август 1960 година кога се осамостоил Кипар.
Знамето на Кипар е бело каде има приказ на картата на Кипар во темножолта боја и под картата се наоѓаат две зелени маслинови гранчиња. Гранчињата и белата боја симболизираат мир, додека вкрстеноста на гранчињата симболизира мир помеѓу Грците и Турците. Картата и бојата го симболизираат бакарот во државата, бидејќи Кипар е составен од голем депозит на бакарна руда.
Пред да се усвои ова знаме, се користеле грчкото и турското знаме. Кога се правело знамето се избегнувала: црвена боја, сина боја, крст, полумесечина и ѕвезда за да се добие неутрално знаме. Знамето го направил Исмет Гунеј.
Покрај ова знаме, има и предлог знаме кое би се користело кога Кипар би се обединил. Тоа е составено од пет ленти во сина, бела, жолта, бела, црвена боја што симболизираат: Грци, мир, Кипар и Турци.
1 Поврзано
* Република Кипар
* Турска Република Северен Кипар
* Знаме на Турската Република Северен Кипар
Знаме на Нагорно-Карабах

Знамето на Нагорно-Карабах е знаме на оваа непризната држава во Азербејџан. Знамето е изведено од знамето на Ерменија, но за разлика од ерменското, на ова има додадено бел орнамент или коцки. Знамето на Нагорно-Карабах е усвоено на 2 јуни 1992 година. Знамето ги симболизира ерменското наследство, култура и
население и белиот орнамент симболизира дека Нагорно Карабах е ексклава на Ерменија.
1 Поврзано
* Знаме на Ерменија
* Знаме на Азербејџан
2 Наводи
en:Flag of Armenia#Flag of Nagorno-Karabakh
Знаме на Италија

Знамето на Италија е официјалното знаме на оваа јужноевропска држава. Знамето е често наречено „триколор“ и е составено од три еднакви вертикални ленти во зелена, бела и црвена боја. Денешната варијанта на знамето била во употреба од 19 јуни 1946 година и официјално усвоено на 1 јануари 1948 година. Знамето на Италија е слично со знамето на Мексико, но разлика има во димензиите, но и знамето на Мексико има грб во средината и е постаро.
1 Бои
Опис Бриј RGB CMYK HTML
Зелена, 17-6153 TC, 0-146-70, 100-0-100-00, #009246
Бела, 11-0601 TC, 255-255-255, 0-0-0-0, #FFFFFF
црвена, 18-1662 TC, 206-43-55, 0-100-100-00, #CE2B37
2 Поврзано
* Италија
* Грб на Италија
3 Наводи
*
Знаме на Аџарија

Знамето на Аџарија е официјалното знаме, покрај грузиското, во оваа автономна грузиска република. Знамето е составено од седум ленти, четири во сина боја и три во бела боја. Во горниот лев агол се наоѓа знамето на Грузија. Сините ленти го симболизираат Црното Море, додека белите ленти чистотата. Ова знаме било усвоено на 20 јули 2004 година.
1 Поранешни знамиња
2 Поврзано
* Грб на Аџарија
* Грузија
* Знаме на Грузија
Битка кај Мишар

Битката кај Мишар траела од 13 август до 15 август 1806 година помеѓу Отоманското Царство и српските востаници. Битката е дел од т.н. Прво српско востание и во неа победиле српските востаници.
Битката кај Мишар е опеана во истоимената (српски: ''Бој на Мишару'') српска епска песна.
Битка кај Иванковац

Битката кај Иванковац се одвила на 18 август 1805 година помеѓу Отоманското Царство и српските востаници. Битката е дел од т.н. Прво српско востание. На чело на српските востаници бил Караѓорѓе Петровиќ, кој имал околу 7.000 војници наспроти 15.000 османлиски војници предводени од страна на Хафис-паша. Во оваа битка победиле српските востаници.
1 Галерија
Ѓер-Мошон-Шопрон

Ѓер-Мошон-ШопронGyőr-Moson-Sopron megye
Регион, Западен прекудунавски регион
Административен центар, Ѓор
Површина, 4.088,70 км<sup>2</sup>
Население, 444.384 (2008)
Густина на населението, 108,7 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 182
Мрежно место
Ѓер-Мошон-Шопрон (унгарски: ''Győr-Moson-Sopron megye'') е еден од 19-те окрузи на Унгарија, кој се наоѓа во западниот прекудунавски регион.
Округот е сместен во северозападниот дел на Унгарија. Своите граници ги дели со Австрија и Словачка, како и со унгарските окрузи Комаром-Естергом, Веспрем и Ваш. Неговата површина изнесува 4.088,70 км<sup>2</sup>. Административен центар е градот Ѓор.
1 Демографија
Округо Ѓор-Мошон-Шопрон зафаќа површина од 420.810 хектари и има население од 442.667 луѓе. Вкупно има 176.993 домови.
2 Галерија
Neisseriaceae

''Neisseriaceae'' е единствената фамилија од редот ''Neisseriales'' од бета протеобактериите. Опфаќа различни човечки патогени видови. Именувана е по Алберт Неисер. Познат претставник од оваа фамилија е ''Neisseria meningitidis'', многу често нарекувана и менингокока. Бактеријата може да предизвика инфекција на мозокот, кожни инфекции и труење на крвта.
1 Одлики
Претставниците се кокоидни, се наоѓаат како единечни, во парови или во гроздови. Се формираат и стапчевидни клетки. Поседуваат пили и им е потребен слободен кислород за нивниот метаболизам (аероби). Со исклучок на родот ''Aquaspirillum'', кај другите отсуствуваат флагелуми. Клетките не формираат спори. Кога клетките се насобрани во форма на гроздови потребна им е температура од 32-36 ° C за оптимален раст. Пигменти синтетизираат само родовите ''Vogesella'' и ''Chromobacterium''.
Многу видови се паразити на топлокрвните животни. Важни патогени на луѓето се наоѓаат во родот ''Neisseria''.
2 Систематика
Систематиката на оваа фамилија е изменета со оглед на некои молекуларно-биолошки истражувања на генетските структури (споредба на ДНК, 16S rRNA). Родовите кои претходно припаѓале во оваа фамилија (како ''Moraxella'', ''Acinetobacter'' и ''Psychrobacter'') сега се наоѓаат во посебната фамилија ''Moraxellaceae''. Видот ''Branhamella catarrhalis'' сега се среќава под видовото име ''Moraxella catarrhalis''.
Некои родови се:*''Alysiella'' Langeron 1923
*''Aquaspirillum'' Hylemon et al. 1973
*''Aquitalea'' Lau et al. 2006
*''Bergeriella'' Xie and Yokota 2005
*''Chitinibacter'' Chern et al. 2004
*''Chromobacterium'' Bergonzini 1880
*''Conchiformibius'' Xie and Yokota 2005
*''Deefgea'' Stackebrandt et al. 2007
*''Eikenella'' Jackson and Goodman 1972
*''Formivibrio'' Tanaka et al. 1991
*''Iodobacter'' Logan 1989
*''Kingella'' Henriksen and Bovre 1976
*''Laribacter'' Yuen et al. 2002
*''Microvirgula'' Patureau et al. 1998
*''Neisseria'' Trevisan 1885
*''Simonsiella'' Schmid 1922
*''Uruburuella'' Vela et al. 2005
*''Vogesella'' Vela et al. 2005
Родовите ''Chromobacterium'', ''Iodobacter'' и ''Vitreoscilla'' понекогаш се сврзуваат кон групата на ''Chromobacterium''.
3 Наводи
Печ

:''Не го поистоветувајте со градот Пеќ во Косово.''
Печ (на унгарски: ''Pécs'') е петти по ред најголем град во Унгарија, сместен на падините на планината Мечек во југозападниот дел на земјата, во близина на границата со Хрватска. Тој е административен и економски центар на округот Барања. Во Печ исто така се наоѓа и седиштетото Римокатоличката епархија Печ.
Градот Сопиане (''Sopianae'') бил подигнат од страна на Римјаните кон почетокот на 2 век, на област која била населена со келтски и панонски племиња. Во 4 век станал главен град на провинцијата Валерија, како и значаен христијански центар. Раниот христијански комлекс кој се наоѓа во градот е од тој период и денеска тој се наоѓа на списокот на светско наследство на УНЕСКО од декември 2002.
Нејзиниот епископат за првпат бил основан во 1009 година од страна на Иштван I, а исто така и првиот унгарски универзитет е основан во Печ во 1367 година од страна на Луј I Унгарски. Тој универзитет и денеска постои и е најголемиот во Печ со околу 34.000 студенти. Печ бил претворен во културен и уметнички центар на земјата од страна на владката Јанус Панонијски голем унгарски хуманист и поет. Печ има богато наследство и од 150 годишната Отоманска окупација, како џамијата на Паша Газим и Сечени плоштадот.
Печ отсекогаш бил мултикултурен град, каде што многу културни слоеви ги претопиле нивните заеднички култури во една за време на две илјади години историја. Унгарците, Хрватите и дунавските Германци и денеска продолжуваат да живеат во мир во економскиот и културен град. Затоа не е изненадувачки што Печ бил избран за Европски град на културата за 2010 година и ја споделува таа титула заедно со Есен и Истанбул. Мототo на градот е: ''Безграничниот град''. После примањето на титулата голем број на иновации започнаа да се случуваат во градот. Реномирани јавни места, улици, плоштади и градски делови, нови културни центри, концертна сала, модерна библиотека и нове центар биле дизајнирани. Most of them are still under construction.
Во 1998 Печ од страна на УНЕСКО ја добил наградата „Град на мирот“ за одржување на културите на малцинствата во градот, како и за нивниот став и толеранцијата на бегалците од Балканските војни. Во 2007 бил трет, во 2008 втор град рангиран во категоријата „Најдобар град за живеење“. in the category of cities between 75-200 thousand inhabitants.
1 Население
1.1 Етнички групи
Население според националност: (попис 2001):
* Унгарци - 92.6%
* дунавски Германци - 3.1%
* Роми - 1.2%
* Хрвати - 1%
* Срби - 1%
* Други - 1.1%
1.2 Религии
Население според деноминации: (попис 2001):
* римокатолици - 58.5%
* калвинисти- 7.4%
* лутеранци - 1.9%
* атеисти - 18%
* Други (главно Христијани) - 1.9%
* Без одговор, непознато - 12.3%
2 Личности
Личности родени во Печ:
* Ирена Џелаковиќ Дерменџиевска (1917-) — учесник во НОВ на Македонија
3 Галерија
Сегед

Сегед (на унгарски: ''Szeged'') — четвртиот најголем град во Унгарија, најголем град и регионален центар на Јужната голема котлина и административен центар на еден од 19-те окрузи на Унгарија, Чонград. Универзитетот на Сегед е еден од двата најпозната и најреномирани универзитети во Унгарија.
1 Население
Денеска градот има околу 169678 жители. Еден е од ретките унгарски градови, каде што популацијата не се намалила, туку историски до ден денеска се зголемува.
1.1 Етнички групи
Население според националност: (попис од 2001)
* Унгарци - 93.5%
* Роми - 0.7%
* Германци - 0.5%
* Срби - 0.2%
* Романци - 0.2%
* Хрвати - 0.1%
* Словаци - 0.1%
* Без одговор (непознато) - 4.7%
1.2 Религија
Населениe според религија: (попис од 2001)
* Римокатолици - 54.5%
* Калвинисти - 6.7%
* лутеранци - 1.6%
* Гркокатолици - 0.6%
* Други (Христијани) - 1.3%
* Други (не-Христијани) - 0.4%
* Атеисти - 21.8%
* Без одговор (непознато) - 13.1%
2 Стопанство
Сегед е еден од главните центри на индустријата за прехранбени производи во Унгарија, најмногу познат по неговите пиперки, Сегед гулашот, и различните видови на салами како пик саламата.
3 Главни знаменитости
Центарот на градот, ''Dóm tér'' („Катедралски плоштад“) со главната црква., Црква на Франките (готски стил, 15 век)
Водокулата, Кулата Домотор (13 век)
Музејот Ференк Мора, Палатата Реок
Сегед синагогата, Градскиот хол во Сегед.
Националниот театар на Сегед, Гроф палатата (1913)
Црквата Минорит, Музеј на валутата
4 Географија
Сегед е сместен во близина на јужната граница на Унгарија, во јужниот `дел на утоката на реката Марос, на двата брега на реката Тиса. Поради големиот ден на сончеви часови годишно, градот го има добиено прекарот ''Град на сонцето''.
Знаме на Франција

Знамето на Франција (француски: ''drapeau tricolore'', ''drapeau français'' или ''les couleurs'') е официјалното знаме на оваа европска држава. Знамето е познато како ''француски триколор'' или само како ''триколор''. Знамето е составено од три еднакви вертикални ленти во сина, бела и црвена боја.
1 Дизајн
Scheme, Сина, Бела, Црвена
Pantone<ref, Рефлексивна сина, Safe, Црвена 032
CMYK, 100.70.0.5, 0.0.0.0, 0.90.86.0
RGB, (0,85,164), (255,255,255), (250,60,50)
HTML, #0055A4, #FFFFFF, #EF4135
СПБ, S 2565 R80B, н/п, S 0580 Y80R
2 Симболизам
Сината и црвена боја се традиционални бои на Париз кои и денес се користат на парискиот грб. Сината се поврзува со Свети Мартин Турски, додека црвената со свети Дионисиј. Белата боја се сметала за традиционална француска боја и била нарекувана „античка француска боја“. Белата боја била додадена на револуционерните бои (црвена и сина) и се создал триколорот.
Француските училишта ги учат децата дека секоја боја претставува слој од стариот режим: белата е симболизам за свештеништвото, црвената за благородниците и сината за буржуазијата.
3 Додатни информации
*''Flags Through the Ages and Across the World'', Smith, Whitney, McGraw-Hill Book Co. Ltd, England, 1975. ISBN 0-07-059093-1.
4 Поврзано
* Грб на Франција
* Франција
Ѓер

Ѓер (унгарски: ''Győr'', германски: ''Raab'', словачки: ''Ráb'') е шести по големина град во Унгарија. Ѓор е значајно средиште на Западно прекуданвскиот регион како и главен административен центар на унгарскиот округ Ѓор-Мошон-Шопрон.
Градот има население од 128.808 луѓе според податоците од 2008 година.
1 Географија
Градот се наоѓа во северозападниот дел на Унгарија, оддалечен само 20 км од границата со Словачка. Од главниот град на државата - Будимпешта е оддалечен 125 км северозападно. Со Будимпешта е поврзан со добри сообраќајни врски - магистралната пруга Будимпешта - Виена со крак за Братислава, како и современиот автопат М1.
Ѓор се наоѓа во северозападниот дел на Панонската низина, во рамничарскиот предел. Климата во градот е умереноконтинетална. Градот излегува на реката Мосон, притока на Дунав, која исто така е и границата со Словачка (20 км северно).
2 Население
Ѓор денеска има население од околу 130.000 луѓе и е шеститот град по големина во држава (но, прв по најголемиот раст на населението во последните 2 децении). Населението во градот во последните години постојано расте благодарение на зголемување на економијата на многу значајна работна врска Будимпешта - Братислава - Виена.
Најголем број од населението во градот го сочинуваат Унгарците - 95%. Според вероисповеда најголем број на луѓе во градот се католици. Некогашното еврејско и германско население денеска не постои.
3 Галерија
4 Интернационални врски
4.1 Збратимени градови
Ѓор е збратимен со:
Отворен свет

Отворен свет е вид на дизајн на видеоигри каде што играчот може слободно да шета по виртуелниот свет.
Некогаш се користат и изразите „нелинеарна игра“ или „песочник“ (|sandbox, се чита ''сендбокс'') со исто значење но ''отворен свет'' всушност се однесува само на околината, односно отсуство на виртуелни граници, додека „нелинеарна игра“ може да се однесува на целата приказна, односно дека нема само еден можен тек. Изразот „сендбокс“ (песочник) се однесува на тоа како играчот може да се забавува слободно и покреативно, без граници или „правилен начин“ за играње, исто како во физички песочник за деца.
Сепак, и покрај нивното име, некои игри со отворен свет имаат ограничувања на некои места во околината, дали заради таквиот дизајн на играта или привремени ограничувања заради линеарната приказна на играта, како заклучени области или врати.
Хајду-Бихар

Хајду-БихарHajdú-Bihar megye
Регион, Голема северна котлина
Административен центар, Дебрецин
Површина, 6.210,56 км<sup>2</sup>
Население, 543.802 (2008)
Густина на населението, 87,5 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 82
Мрежно место
Хајду-Бихар (на унгарски: ''Hajdú-Bihar megye'') e административен округ (''comitatus'' or ''megye'') во источна Унгарија, во близина на границата со Романија. Границите ги дели и со унгарските окрузи Саболч-Сатмар-Берег, Боршод-Абауј-Земплен, Јас-Наѓкун-Солнок и Бекеш. Главен град и административен центар на округот е Дебрецин. Нејзината површина изнесува 6.210,56 км<sup>2</sup>.
1 Географија
Територијата на округот географски е поделена на неколку целини, кои истовремено тој ги дел со околните окрузи. Округот е се наоѓа во источниот дел на Унгарија. Голем дел од неговата територија се наоѓа во Панонската низина. Највисоката точна на округот изнесува 170.5 m и се наоѓа во северниот дел, а најниската изнесува 85 m и се наоѓа во јужниот дел на округот.
Низ округот течат две поголем реки Тиса и Киреш, а тука е и една помала Береѓо.
2 Историја
Хајду-Бихар округот е формиран после Втората светска војна, а своите денешни граници ги добила во 1950 година. Округот настанал од историските гратчиња Хајду и Бихар и главниот град Дебрецин.
Ветерна енергија

Енергијата на ветерот (или еолска енергија) е една од првите форми на енергија која ја користел човекот. Уште старите Египќани ја користеле за задвижување на своите бродови и ветерни мелници. Ваквиот начин на искористување на ветерната енергија, подоцна вклучувајќи и пумпи за вода, се задржал до крајот на деветнаесетиот век
Првата ветерна турбина која е користена за производство на електрична енергија била направена во 1891 година од Данецот Пул ла Ур. Тој добиената електрична енергија ја користел за електролиза на водата, а на тој начин добиениот водород понатаму се користел за осветлување во локално училиште. Може да се каже дека тој бил сто години пред своето време, бидејќи дури кон крајот на дваесеттиот век се јавиле идеите за користење на ветерната и сончевата енергија за електролиза на водата и користење на водородот за генерирање на електрична енергија во горивни ќелии.
Помасовна употреба на енергијата на ветерот за добивање на електрична енергија започнала во триесеттите години од минатиот век, кога во руралните области на САД биле изградени илјадници мали ветерници. Со развојот на големите хидро, термо и атомски централи, ветерните централи, како економски и технички неконкурентни, паднале во заборав. Како и кај другите видови на обновливи извори, енергетскиот шок предизвикан од нафтената криза во 1970-тите години, свесноста за ограничените резерви од фосилни горива и еколошките проблеми, повторно го вратија интересот за ветерната енергија.
Денес ветерната енергија е најбрзорастечкиот сегмент во индустријата на обновливи извори на енергија. Најдобар пример за тоа е 2007 г. кога во светот се инсталирани нови ветерни централи со моќност од околу 20.000 MW, што е зголемување за 31% во однос на претходната година. Според некои предвидувања, ваквиот тренд ќе продолжи и понатаму, така што до крајот на 2012 г., од 94000 MW во 2007 г., во светот ќе има вкупно инсталирани капацитети со моќност од 240.000 МW.
1 Поврзано
* Ветерна турбина
* Ветерен парк
* Парк на ветерни електрани „Богданци“
Знаме на Германија

Знамето на Германија е официјалното знаме на државата. Знамето е тробојка составена од три еднакви вертикални ленти во црна, црвена и златна боја.
Германската тробојка се појавила во XIX век и својата популарност ја стекнал за време на германската револуција во 1848 година. Карткотрајниот Франкфуртски парламент во периодот 1848-1850 година го предложил знамето како знаме на обединетите германски држави. Со основањето на Вајмарската Република по Првата светска војна, знамето било официјално усвоено како државни знаме. За време на Втората светска војна се користел друг дизајн на тробојката, за да подоцна се врати денешната верзија, прво во Западна и Источна Германија а подоцна во денешна обединета Германија.
Боите на денешното знаме се поврзуваат со републиканската демократија основана по Првата светска војна и боите ги претставуваат германската слобода и обединетост.
1 Бои
Бои, Црна, Црвена, Златна
RAL, 9005''црна'', 3020''црвена'', 1021''кадиумска жолта''
HKS, 0, 0, 0, 5.0PB 3.0/12, 6.0R 4.5/14
CMYK, 0.0.0.100, 0.100.100.0, 0.12.100.5
Пантон, Black, 485, 7405
HTML хексидецимали, #000000, #FF0000, #FFCC00
HTML децимали, 0,0,0, 255,0,0, 255,204,0
2 Поврзано
* Германија
* Грб на Германија
* Знаме на Нацистичка Германија
Егер

Егер (унгарски: ''Eger'', германски: ''Erlau'', словачки: ''Jáger'', латински: ''Agria'') — град во северна Унгарија со население од околу 53876 луѓе.
Егер е главен град и административен центар на округот Хевеш и се наоѓа во североисточна Унгарија помеѓу гората Бука и Матра. Познато е туристичко место со термални извори. Во градот постои метална, прехранбена и хемиска индустрија како и винарски пазар.
Областа на денешниот Егер била населена уште од камено време. Во раниот среден век во градот се населиле германски и словенски племиња. Во 10 век дошле Унгарците кои ја освоие егерската област. Егер станал важно место околу 1009 година, за време на владеењето на првиот унгарски крал Иштван I (или Стефан I). Во тоа време била подигната римокатоличката епископија во градот. Градот пострадал за време на монголските напади во 1242 година и потполно бил уништен. За време на владеењето на Матијаш Корвин, го достигнал врвот за време на ренесансата и станал значаен град во Унгарија за тој период. Во 16 век цврсто се бранел од нападите на Отоманското Царство, но Отоманците успеале да го освојат Егер во 1596 година и со него владееле 91 година, сè до 1687.
После ослободувањето од отоманската власт (од тој период е зачувано минаре кое е високо 35 m), во текот на 18 век претежно бил изграден во барок стил. Поранешната миноритска црква (1758-1771) се вбројува во една од најубавите монументи на Унгарија. Православната црква во градот (1784-99) важи за една од најголемите православни цркви во Унгарија и позната е по богатиот иконостас (1789-1791). Денеска е музеј на црковнословенската култура на градот.
Во периодот од 16 до 19 век во Егер имало многу Срби, Грци и Власи. Двајца Хрвати, Фрањо Франкопан и Антун Вранчиќ, биле римокатолички епископи во Егер. По градот Егер е именувана и егерската епархија која за време на пеќската патријаршија била јасеверната православна епархија.
Јас-Наѓкун-Солнок

Јас-Наѓкун-СолнокJász-Nagykun-Szolnok megye
Регион, Голема северна котлина
Административен центар, Солнок
Површина, 5.581,71 км<sup>2</sup>
Население, 399.200 (2008)
Густина на населението, 71,5 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 78
Мрежно место
Јас-Наѓкун-Солнок (унгарски: ''Jász-Nagykun-Szolnok'') е името на административниот округ (''comitatus'' или ''megye'') во Унгарија. Лежи во централна Унгарија и ги дели границите со унгарските окрузи Хевеш, Боршод-Абауј-Земплен, Хајду-Бихар, Бекеш, Чонград, Бач-Кишкун и Пешта. Реките Тиса и Киреш течат низ округот. Главен град на Јас-Наѓкун-Солнок е градот Солнок. Неговата површина изнесува 5582 км<sup>2</sup>. Пред неколку години, околу 1990-тите, името на округот било Солнок.
Солнок

Солнок (унгарски: ''Szolnok'', романски ''Solnoca'') е главниот административен центар на округот Јас-Наѓкун-Солнок во унгарскиот регион на Големата северна котлина, средна Унгарија.
1 Географија
Солнок се наоѓа во средниот дел на Унгарија. Од престолнината на државата Будимпешта градпт е оддалечен 110 километри источно. Со Будимпешта е поврзан со добри сообраќајни врски.
Солнок е сместен во источниот дел на средната Панонска низина, на реката Тиса. Тоа е и единствениот унгарски град сместен на оваа река, која некогаш била многу пловна.
2 Историја
Подрачјето на Солнок било населено уште во античко време. Пред доаѓањето на Унгарците на овие простори живееле Келтите, Словените и Аварите. Во 10 век во градот доаѓаат Унгарците и таму ги затекнуваат словенските племиња кои се занимавале со земјоделство.
Градот официјално за првпат бил споменат во 1075 година. Градот набрзо и станал месно средиште. Но, со нападите на Монголите во 13 век градот целосно опустел. Кралот Бела IV повторно го населил ова подрачје, но во тоа време Солнок имал статус на село.
Брзиот развој на населбата започнува со отоманските освојувања во Панонската низина, затоа што Турците во тоа време (1550) на ова место направиле тврдина околу кое имало градби со ориентален стил (џамија, минаре, турски бањи).
Се ова исчезнало од како градот стигнал во рацете на Хабсбурговците во 1685 година, а во Ракоциевиот бунт градов бил повторно уништен и тоа во првата половина на XVIII век. Повторната изградба на градот се случува кон крајот на векот.
19-от век на градот му донел и подигања, но и падови. Сообраќајот нагло зајакнал, а најмногу речниот на реката Тиса. Во 1847 пристигнала и железнацата. Но веќе следната година градот бил зафатен од Унгарската револуција 1848/49, каде што една од битките се одиграла во Солнок. Градот повторно настрадал, но пак бил подигнат во 1879 година. Во него живееле 16.000 луѓе - Унгарци, Германци и Евреи.
Градот значително бил уништен и во двете светски војни, а во 1944 година доживеал и тешко бомбардирање. После Втората светска војна во градот повторно започнува нагла индустријализација. Градот станува и бањски, благодарејќи на откриените термални извори. Во 1990 градот официјално ги добил градските права и бил прогласен за град.
3 Сообраќај
Солнок е важна сообраќајна точка на Тиса. Тој е втор најзначаен железнички јазол во Унгарија.
4 Туристички атракции
* Музеј на унгарското воздухопловство
* Бања
* Музеј на Јован Дамјановиќ