Верица Трстењак

Верица Трстењак (родена на 9 декември 1962 година) е словенечка докторка по правни науки и професор по европско право со седиште во Виена, Австрија. Од 2006 до 2012 година била генерален адвокат во Судот на правдата на Европската Унија во Луксембург, од 2004 до 2006 година судија на Општиот суд.
1 Рана професионална кариера
Верица Трстењак го положила правосудниот испит во 1987 година и докторирала на Правниот факултет на Универзитетот во Љубљана во 1995 година. Работела како раководител на правната служба во Министерството за наука и технологија на Република Словенија во временскиот период од 1994 до 1996 година, и подоцна како државен секретар во истото министерство од 1996 до 2000 година. Во 2000 година била генерален секретар на Владата на Република Словенија.
Таа исто така соработувала со невладини организации во Словенија и придонела за подготовка на Законот за фондации. Од 1997 до 2000 година таа исто така била лидер на работната група 17 за пристапните преговори на Словенија со ЕУ.
Работела како судија во Првостепениот суд на Европските заедници (сега Општ суд) од 7 јули 2004 до 6 октомври 2006 година и претставувала генерален адвокат во Судот на правдата на Европската Унија од 7 октомври 2006 до 28 ноември 2012 година.
2 Академска работа
Верица Трстењак докторирала на Универзитетот во Цирих, Институтот за компаративно право на Универзитетот во Виена , Институтот за приватно меѓународно право на Макс Планк во Хамбург и исто така на Слободниот универзитет во Амстердам. Во 1996 година станала професор по Теорија на право и државно и приватно право, а во 2006 година редовен професор за граѓанско и европско право.
Таа била заменик професор на универзитетите во Виена, Фрајбург (Германија), Правниот факултет Буцериус во Хамбург и на универзитетите во Хајделберг, Бон, Салцбург, Цирих, Лихтенштајн, Амстердам (Универзитет во Амстерагкс) Луксембург, Хаг и Ферара. Одржала многу различни предавања надвор од Европската Унија. До 2006 година била член на Групата за проучување на европскиот граѓански законик.
Има објавено повеќе од 300 правни статии и неколку книги за европско и приватно право; држела говори на бројни меѓународни конференции во Словенија и во странство.
По завршувањето на нејзиниот мандат во СПЕУ, била назначена за универзитетски професор по европско право на Универзитетот во Виена, Правен факултет (ограничено на пет години) во 2013 година.
3 Членство во академски и правни здруженија и меѓународни организации
Во 2012 година била назначена за надворешен научен член на новоформираниот Институт Макс Планк Луксембург за меѓународно, европско и регулаторно процесно право во Луксембург. Таа моментално е член на Советодавниот комитет (еден вид арбитражен суд) на меѓународната правна организација Енергетска заедница (од 2015 година), заменски член на Венецијанската комисија (до 2024 година) и член на Постојаниот арбитражен суд во Хаг (од 2019 година), Виенскиот меѓународен арбитражен центар и член на Бирото на Трибуналот при Организацијата за безбедност и соработка во Европа (ОБСЕ) (од 2019 година). Од 2017 до 2022 година била член на Управниот и Извршниот одбор на Агенцијата за фундаментални права на Европската Унија. Во 2024 година, таа била назначена во Административниот одбор за преглед при Европската централна банка.
4 Награди и почести
Во 2003 година ја освоила наградата на Здружението на словенечки правници, позната како „Адвокат на годината 2003“.
Во 2020 година таа биланаградена со Австриски крст на честа за наука и уметност, 1 степен од страна на сојузниот претседател д-р Александар Ван дер Белен поради нејзините исклучителни научни заслуги во регионот на правото на Европска Унија и за нејзиниот придонес во продлабочувањето на односите помеѓу државите Австрија и Словенија.