Елсворт (поларна станица)

Елсворт (|Estación Científica Ellsworth, или едноставно ''Estación Ellsworth'' или ''Base Ellsworth'' ) — постојана, целогодишна првично американска, а потоа аргентинска научноистражувачка станица на Антарктикот именувана по американскиот поларен истражувач Линколн Елсворт. Се наоѓала во Гулдовиот Залив, на Филхнеровата Ледена Плоча.
Била затворена во 1962 година поради безбедносни причини, бидејќи била изградена на мраз чија нестабилност се зголемувала, што предизвикало брзо влошување на неговите градби и го загрозувала персоналот и опремата.
1 Историја
Елсвортовата била изградена од Морнарицата на Соединетите Американски Држави под команда на капетанот Фин Роне, со поддршка на мразокршачите УСС <i>Стејтен Ајленд и УСС <i>Вајандот, под команда на Френсис Гамбакорта. Првично планираното место за станицата бил Кејп Адамс, но кога теренот се покажал непрактичен поради огромните ледени плочи, била избрана алтернативна локација во Гулдовиот Залив, на западниот брег на Веделското Море над Филхнеровата Ледена Плоча и блиску до аргентинската база Белграно I.
Како дел од предвидената агенда за Меѓународната геофизичка година, Елсвортовата станица била пуштена во употреба на 11 февруари 1957 година и помалку од две години подоцна, на 17 јануари 1959 година, му била предадена на Аргентинскиот антарктички институт. Заедно со примопредавањето, владата на Соединетите Американски Држави ги предала сите згради, објекти и постојни резерви на храна, додека Аргентина ги обезбедувала логистичките и административните услуги неопходни за продолжување на работата на станицата. Било договорено научниците од двете земји да работат заедно на лице место на технички студии и научни истражувања.
На 31 декември 1959 година, аргентинскиот мразокршач ARA <i>General San Martín се упатил кон Елсвортовата станица да донесе нов персонал и испорача и намирници кога добил СОС сигнал од норвешко-јужноафриканскиот истражувачки брод ''Поларбјорн'', кој се заглавил во мраз. Аргентинците успеале да го ослободат бродот за да може да ја следи неговата планирана рута долж крајбрежјето, меѓутоа, бродот подоцна не бил во можност да стигне до својата примарна цел - сместена на најдлабоката вдлабнатина на Веделското Море - поради невообичаено дебелa ледена соспа на целната област.
На 6 јануари 1962 година, капетанот на фрегата Хермес Квијада од Аргентинската поморска авијација, кој водел лет со два авиони Даглас Ц-47, застанал во Елсвортовата база пред да продолжи кон Јужниот Пол. Тој станал пилот на првиот авион што полетал од Америка, а потоа слетал на Јужниот Пол.
Опстојувањето на станицата била доведена во прашање кога структурните проблеми предизвикани од нестабилниот мраз довеле до потонување на половина основа во поголемиот дел од пролетта. За да се заштити персоналот и опремата, Елсвортовата база била затворена и целиот нејзин персонал и опрема биле евакуирани на 30 декември 1962 година, за време на летната кампања на Антарктикот 1962–63 година. Се продолжило со периодични проверски од аргентинските тимови за истражување: на крајот била покриена со снег и мраз. Секторот на Филхнеровиот Гребен, каде што се наоѓала бил отцепен како џиновска санта мраз, а потоа одвеан во Јужниот Океан, каде што остатоците од базата се изгубени во морето.
2 Опис
Првичните објекти на Елсвортовата станица можеле да сместат над 40 луѓе.
2.1 Научни активности
За време на неговите оперативни денови, биле извршени голем број експерименти и набљудувања во Елсвортовата станица, вклучувајќи набљудувања на јоносферската риометрија ; биологија ; човечка физиологија; и метеорологија на површината и висока атмосфера, вклучувајќи мерења на зрачење и јаглерод диоксид.
Исто така, имало активно истражување во врска со глациологијата на Филхнеровата Ледена Плоча, која бил истражена од неколку експедиции изведени од станицата. Некои од овие патроли стигнале до Западната пукнатина на огромната бариера, завршувајќи ја триангулацијата Елсворт-Белграно.
3 Клима
Подрачјето е премин на атмосферски фронтови насочени кон север: иако не врне, тие произведуваат силни ветрови кои надминуваат 200 км/час кои радикално ја намалуваат привидната температура.
4 Поврзано
* Аргентински Антарктик
* Список на истражувачки станици на Антарктикот
* Мекмердо
* Амундсен-Скот
* Бердова станица
* Палмерова станица
* Сајплова станица
* Операција „Дип фриз“
* Станица Броктон
* Ејтсова станица