procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Штерјо Апостолина

Штерјо Милиор Апостолина (|Steriu Milior Apostolina) — македонски револуционер од влашка народност, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Апостолина е роден во гребенското село Периволи. Тој го организирал влашкиот комитет за вооружена борба во Македонија заедно со Александар Кошка во градот Букурешт. Во април 1907 година влегува во Македонија по каналите на ВМОРО со комитите Наки Апостолина (негов син), Мика Фуска и Стерјо Ниби од Периволи и Симо Кража од Самарина. Според Василе Диаманди - Аминчјанул, кон нив се придружиле и други Власи од Пинд, тоа се капетан Михали Тегујани, Леон Константинеску, Нули Шаманику, Георге Шаманику и Апостолаке од Периволи, Нику Баламоти од Војуша, како и Кота, Георге Буташи, Василе Буташи, Зику Цаца, Георге Цаца, Скупреи и други од Фрашер. Четата била активна во Костурско, Гребенско и Пинд, каде се борел против чети на грчката вооружена пропаганда во Македонија.
2 Наводи
Терминологија од областа на теологијата

Терминологија од областа на теологијата — речник од протојереј Јован Таковски, издаден во 1999 година од МАНУ.
Речникот е изработен во рамките на Проектот на МАНУ за изработка на терминолошки речници од разни науки. За овој речник бил задолжен Наставничкиот совет при Богословскиот факултет „Св. Климент Охридски“ во Скопје кој основал комисија за изработка на истиот. Со текот на времето, од оправдани причини, се откажале сите членови освен Јован Таковски.
1 Содржина
Речникот опфаќа 482 поими подредени по азбучен ред. За сите поими се дадени соодветните преводи на српски, руски, англиски, француски, германски, грчки, црковнословенски и латински јазик.
По последниот наведен поим на македонски јазик дадени се „Регистри на еквивалентите на другите јазици“ (од страна 110), така што речникот е двонасочен.
2 Осврт врз речникот
Во својот труд „''Термините и нивните француски еквиваленти во зборникот „Терминологија од областа на теологијата“ од Јован Таковски''“ се осврнува на структурата на зборникот, односно на начинот на претставување на поимите. Трудот, исто така, разгледува и одредени недоследности во однос на терминолошкото претставување, особено на полисемичните поими. Конечно, предмет на анализа се и француските еквиваленти, кај кои постои можност за исправка на одредени правописни грешки, но и за надополнување со попрецизни преводни еквиваленти.
Авторката заклучува дека со своето излегување од печат во 1999 година, овој зборник надополнува една огромна празнина во македонската терминологија, особено ако се има предвид значењето на православието за македонскиот народ низ историјата, а воедно и значењето на православието денес, кога православни теми стануваат сè поактуелни во рамките на современата македонска книжевност. Зборникот, значи, им овозможува, не само на стручните лица од областа, туку и преведувачите и на љубопитните, да откријат нови називи, да го откријат значењето на поими со чии називи се соочиле, но им биле непознати, и конечно да ги откријат значењата кои одредени поими ги добиваат во одредени контексти на православната вера. Во таа смисла, Зборникот претставува на некој начин и „призма“ која ни овозможува да разбереме како православието го поима светот.
3 Поврзано
*Јован Таковски
Нуќи

Игор Паниќ (Белград, 10 август 1996 година), познат како Нуќи е српски пејач кој пее хип-хоп музика и свири електронска музика.
1 Биографија
Одел во основното училиште „Јован Стерија Поповиќ“. Во Белград учел во Четвртата белградска гимназија, и се заинтересирал за музика уште додека бил средно училиште. Почнал да се занимава со музика во 2011 година, кога го снимил својот прв сингл. Во почетокот се посветил на пишување песни, а често правел и паузи бидејќи се занимавал и со видео продукција. Во текот на 2019 г. се вратил на издавањето песни, па таа година објавил сингл и дует ''„Све оди тебе“'' со Кобрица. Во тој период, Нуќи започнал соработка со продуцентската куќа Генерација Зед.
Тој станал познат на пошироката публика по објавувањето на песната ''BeBo'' во јуни 2020 година. Текстот и музиката за песната ги напишал сам, а аранжманот го направил Попов од Генерација Зед. Во август истата година ја објавил и песната ''Уѓи на'', која моментално е неговата најпопуларна песна и има над 38 милиони прегледи на Јутјуб. Во текот на таа година, Нуќи ги објавил и песните ''Hawanae'' како и дуетот ''Бамби'' со Попов.
Следната година ја започнал со песната Бамби, која исто така ја обработил Попов, а текстот и музиката ги напишал тој. Потоа соработуваше со продуцентите на филмот и серијата ''Јужен ветер'', а како дел од соработката снимил песна која била дел од саундтракот на вториот дел од филмот наречен ''Јужен ветер 2''.
Освен што пее, тој пишува и песни за други музичари. Соработувал со Малени за кого напишал и компонирал неколку песни, како и со Попов, со кого ги напишал неговите песни ''Вино'' и ''Сем Сем''.
1.1 Видео продукција
Со неговиот брат Марко на почетокот на 2018 година основале продукциска куќа во која двајцата се занимаваат со видео продукција и снимање видео, а меѓу другото работел и спотови за Ацо Пејовиќ, Сергеј Ќетковиќ и Саша Матиќ.
Полноќен експрес

„Полноќен експрес“ (англиски: ''Midnight Express'') — филм на режисерот Алан Паркер од 1978 година, снимен по мемоарите на Били Хејс од 1977 година. Автори на сценариото се Оливер Стоун, Били Хејс и Вилијам Хофер, а главните улоги ги играат: Бред Дејвис, Ајрин Миракл, Џон Харт, Бо Хопкинс, Пол Л. Смит и Ренди Квејд. Филмот освоил шест награди „Златен глобус“, вклучувајќи ја и наградата за најдобар филм, како и три награди БАФТА (за најдобра режија, најдобра монтажа и најдобра споредна машка улога — Џон Харт). Исто така, филмот имал четири номинации за наградите „Оскар“, вклучувајќи ги категориите најдобар филм и најдобра режија, при што победил во две категории: најдобро приспособено сценарио — Оливер Стоун и најдобра оригинална музика — Џорџо Мородер). Најпосле, на Канскиот филмски фестивал, филмот бил номиниран за „Златна палма“.
1 Синопсис
Били Хејс (го игра Дејвис) е млад Американец кого го апси турската полиција зашто се обидува да прошверцува хашиш од Истанбул. Тој е осуден и затворен во траење од четири години. Во затворот е изложен на нечовечки услови и постојано измачување. Пред крајот на отслужувањето на казната, тој дознава дека турскиот суд го осудил на казна од дополнителни 30 години. Бидејќи престојот во затворот станува неподнослив, Били одлучува да побегне од затворот...
Богдан Шиндиловски

Богдан Шиндиловски ( во — во ) — македонски композитор и музички педагог.
1 Животопис
Уште како гимназијалец диригира со училишниот хор. По школувањето ги формира Градскиот мешан хор, Гимназискиот и Пионерскиот хор во Прилеп. Го основал и Музичкото училиште во Прилеп во 1949 година.
Подоцна компонирал, главно хорска музика (триесетина композиции) и музика за мандолински оркестри.
Стефан Шиндилов

Стефан Шиндилов (наречен и Шиндил; ? во — во ) — македонски војвода, кој бил активен во Прилепско.
1 Животопис
За него се знае дека со целата негова чета херојски загинале во битката со аскерот и башибозукот во близина на прилепското село Тројаци.
Спомени од книжарницата

„''Спомени на книжарницата''“ (изворно на англиски: ''Bookshop Memories'') ― есеј објавен во 1936 година од англискиот автор Џорџ Орвел. Како што наведува насловот, тоа е потсетување на неговото време поминато работејќи како помошник во продавница за половни книги.
1 Заднина
Во октомври 1934 година, тетката на Орвел, Нели Лимузин, го препорачала за таа работа, како хонорарен помошник во Катчето на љубителите на книги во Саут Енд Роуд, Хемпстед. Продавницата ја воделе нејзините пријатели Вестропови, кои исто така му обезбедиле сместување. Ја делел работата со Јон Кимхе, така што попладне работел во продавница, утрата можел слободно да пишува, а навечер да се дружи.
Кимхе се присетил дека Орвел никогаш не седел, туку стоел среде продавницата, како „малку забранувачка фигура“, кој веројатно ја негодувал идејата да им продава нешто на луѓето. Кимхе ја задржа сликата на „многу висока фигура речиси како Де Гол“ со мало момче кое гледа нагоре и купува поштенски марки од него. Питер Ванситарт се сеќава дека ја посетил продавницата како дете со „малку нељубезниот помошник“ кој се обидувал да му продаде копија од ''Трговецот Хорн во Мадагаскар''. Кеј Екевал, која воспоставил врска со Орвел по средбата со него во продавницата, се присети: „Го видов овој нов помошник и мислев дека е голема предност бидејќи можеше да стигне до сите полици што никој друг не можеше без да извлече скала надвор!“
Додека работел во книжарницата, Орвел работел на романот ''Само нека аспидистра лета'' (1936) и можел да се потпира на неговите искуства. Многу коментатори истакнале дека книжарницата во романот има мала врска со Катчето на љубителите на книги.
Есејот првпат бил појавен во изданието на ''Fortnightly'' во ноември 1936 година.
2 Резиме
Орвел го опишува иритирачкото однесување на клиентите во книжарницата - снобови од првото издание, ориентални студенти, жени со нејасни умови и „тие луѓе кои би биле непријатни насекаде, но имаат посебни можности во книжарница“. Продавницата имала различни предмети, вклучувајќи машини за пишување, поштенски марки за собирачи, хороскопи и новогодишни новости (Орвел бил особено насмевнуван од фактурата за нив во која била вклучена фразата „2 дузи. Младенецот Исус со зајаци“). Сепак, главната споредна страна била библиотеката за позајмување книги, која за Орвел фрлил нова светлина врз читателите: „Во позајмувачката библиотека ги гледате вистинските вкусови на луѓето, а не нивните преправани вкусови“.
Како заклучок, Орвел вели дека не би сакал да биде продавач на книги со полно работно време, главно затоа што тоа е работа што има тежнеење да предизвика невкус за книгите.
3 Поврзување
* Библиографија на Џорџ Орвел
Икос

Икос (од грчкиот ''οίκος'', „дом“) — црковна песна во која се прославува некој светител или празник.
Икосите името го добиле затоа што биле пеани по домовите, каде што во молитва ноќите ги минувал Преподобен Роман Слаткопевец. Тој бил нивниот прв составувач според Св. Марко Ефески.
Икосите заедно со кондаците го сочинуваат акатистот. Разликата меѓу икосот и кондакот е во нивната должина. Кондакот е покус, а икосот подолг — кондакот е темата, а икосот нејзиното развивање.
Икосот се наоѓа и во осумгласниците, минеите и трипеснеците. Во нив доаѓа по шестата песна од канонот.
1 Поврзано
*Акатист
*Канон
*Кондак
Руска национална библиотека

Руската национална библиотека (|Российская национальная библиотека|, ''РНБ''), сместена во Санкт Петербург, е првата, и една од трите национални библиотеки на Русија. РНБ моментално е рангирана меѓу најголемите библиотеки во светот. Ја има втората најголема библиотечна збирка во Руската Федерација, ризница на националното богатство, и серуски информативен, истражувачки и културен центар. Во текот на својата историја, библиотеката цели кон сеопфатно стекнување на националниот печатен производ и обезбедила слободен пристап до своите збирки.
Мишко Крстевски

Мишко Крстевски (р. Скопје, ) — македонски фолк пејач на народна музика.
1 Кариера
Крстевски своите професионални почетоци ги има на "Фолк Фест Валандово" во 1991 година со песната "Колку чини меракот". Потоа настапува на "Цветници" 1993 со "Замене си родена" и 1994 со "Ана Анита". Во 1994 настапува на "Фолк Фест Валандово" со "Љубов моја ранлива" и 1995 со "Нема да те преболам". Тој е редовен учесник и на фестивалите: Фолк Фест Роса, Тетовски фолк фест, Гоце Фест, Тумба фест, Охрид фест, Серенада Битола, Фолк Фест Валандово и други.
Неговата кариера ја одбележаа неколку големи хитови: За таа љубов да наздравиме, Дуњо моја, Запри запри виолино, Ти можеш се, Љубов моја ранлива и Ана Анита.
Во 2021 година прослави 30-години јубилеј на македонска фолк сцена, и по тој повод му излегуваат новите песни Да живее љубовта, Ех да си до мене и Само ти.
Крстевски е добитник на неколку награди, од кои: Во 1994 година, на Валандоно настапува со песната "Љубов моја ранлива", каде победува со прва награда од публика исто и во 1996 година, со "Зошто боже". Во 2023 година настапува на Фолк Фест Валандово со "Ема убава" каде победува на фестивалот со прва награда од жирито.
Во 2025 година, на "Охрид Фест" победува со награда од публиката за песната "Соња", по негов текст и музика и аранжман на Љупчо Соколовски од Фортуна Бенд.
Бранислав Шикиќ

Бранислав Шикиќ ( во — во ) — хрватски шумарски инженер и југословенски комунистички деец.
1 Животопис
Бил истакнат деец на студентското движење во Македонија и член на Комунистичката партија на Југославија од 1941 година. По окупацијата бил член на Покраинската воена комисија во 1941 година, кога бил уапсен од бугарската полиција. Подоцна, бил политички комесар на Поречкиот НОПО.
По Ослободувањето бил вработен во државната управа во областа на шумарството.
Александар Шиколе

Александар Шиколе ( во — во ) — македонски нефролог и универзитетски професор на Медицинскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Шиколе завршил Медицински факултет во Скопје, каде што и специјализирал. Докторирал во 1994 година од областа на примената на еритропоетинот кај пациенти лекувани со ХД, проблематика на која континуирано работи.
Бил директор на Клиниката за нефрологија (1993-2003; 2006-?). Бил гувернер на Европското здружение за вештачки органи.
Објавил 250 труда.
Починал на 25 март 2021 година по кратко и тешко боледување.
Наод (археологија)

Во археолошкото ископување, наод е збир од еден или повеќе контексти што претставуваат некоја човечка непренослива активност, како што е огништето или ѕидот. Наодите служат како показател дека во областа во која се пронајдени имало во минатото, обично од луѓето.
Наодите се разликуваат од артефактите по тоа што не можат да се одвојат од нивното наоѓалиште без промена на нивниот облик. Артефактите се преносливи, додека наодите се непреносливи. Артефактите и наодите можат да бидат изработени од кој било достапен материјал, при што главната разлика е преносливоста.
Наодите и артефактите се разликуваат од екофактите. Екофактите се природни остатоци, како што се растенијата и животните.
1 Видови
Наодите се категоризираат според временското раздобје како историски или праисториски. Праисториската археологија се однесува на времето во историјата пред да има записи за човечкиот живот, додека историската археологија се однесува на временското раздобје за кое постои документирано човечко минато.
Во однос на стратиграфијата на наоѓалиштетот, наодите генерално имаат вертикална особина, како што се јами, ѕидови или ровови. Напротив, елементите што имаат хоризонтална одлика, како што се слој, депонија или површина, ''не'' се наод. Општите хоризонтални елементи се дел од стратиграфската низа. Карактеристиките имаат тенденција да имаат наметлива карактеристика или поврзани резови . Ова не е дефинитивно бидејќи површините може да се наведат како карактеристики на зградата, а слободните конструкции без конструкција сè уште можат да бидат карактеристики. Middens (депозити на депонија) се нарекуваат и карактеристики поради нивните дискретни граници. Ова се гледа во споредба со израмнувачките депонии, кои се протегаат на значителен дел од локацијата. Концептот на карактеристика е, до одреден степен, апстрактен, бидејќи ќе се менува во зависност од обемот на ископувањето .
2 Контекст
Наодите имаат специфичен стратиграфски контекст, како и помагаат да се обезбедат детали за контекстот за артефактите. Честопати потеклото на артефактот може делумно да се определи со наодот со кој е поврзан (ако постои таков наод). Во околности кога стратиграфскиот слој не може да се определи според бојата или конзистентноста на почвата, како на пример при ископување на неколку наоди како што се бунари или цистерни, произволни слоеви може да се определат од археолог врз основа на еднакви нивоа на длабочина, што овозможува категоризација на артефактите врз основа на релативната поставеност во еден наод.
3 Примери
Наодите специфични за одредени видови архитектура или епохи како трилитон за целите на овој член не се сметаат за генерички. Генеричките наоди се видови наоди кои можат да потекнуваат од широк дел во времето на археолошкиот запис, ако не и од целиот негов. Генеричките видови може да вклучуваат:
# Јами
# Дупки за столбови
# Дупки за колци
# Ѕидови
# Темели
# Ров
# Дренажа
# Бунари
# Цистерни
# Огништа
# Скали
# Гробови
# Закопи
# Земјанки
# Огништа
4 Поврзано
* Археолошко теренско истражување
* Ископување
Газанско-египетска граница

Газанско-египетска граница — границата долга 12 километри (7,5 милји) помеѓу Појасот Газа и Египет со тампон зона долж границата долга околу 14 километри (8,7 милји).
Граничниот премин Рафа е единствениот премин меѓу Египет и Појасот Газа. Се наоѓа на меѓународната граница што беше потврдена со мировниот договор меѓу Египет и Израел од 1979 година. Преку граничниот премин Рафах се одвива само преминување на лица; како таква, границата Египет-Газа е отворена само за премин на луѓе, а не за стоки. Целиот товарен сообраќај мора да оди преку Израел, обично преку израелскиот граничен премин Керем Шалом на бариерата Газа-Израел.
1 Поздина
На 1 октомври 1906 година, отоманската и британската влада се договориле за границата помеѓу Палестина под отоманско владеење и Египет со британска власт, да биде од Таба до Рафа. Иако по Првата светска војна Палестина исто така била под британска контрола, границата Египет-Палестина била задржана за да се контролирало движењето на локалните бедуини. Од 1948 година, Газа била окупирана од независен Египет. Следствено, границата меѓу Појасот Газа и Египет била обична административна граница без гранична контрола. Во Шестдневната војна во 1967 година, Израел го освоил Синајскиот Полуостров и Појасот Газа од Египет, и повторно имал номинална гранична контрола.
Во 1979 година, Израел и Египет потпишале мировен договор со кој Синај, кој се граничи со Појасот Газа, го вратил под контрола на Египет. Како дел од тој договор, 100 метри широкиот појас, позната како патека Филаделфи, била воспоставена како тампон зона помеѓу Појасот Газа и Египет. Во мировниот договор, повторно создадената граница Газа-Египет била повлечена преку градот Рафа. Кога Израел се повлекол од Синај во 1982 година, Рафа била поделена на египетски и палестински дел, раздвојувајќи ги семејствата, разделени со бариери од бодликава жица.
Офира

Офира (|אופירה; ) ― египетско населено место кое претходно било израелска населба во областа Шарм ел Шеик на јужниот Синајскиот Полуостров, која е денешна египетска територија која била под израелска окупација од 1967 до 1982 година. Офира била населена од 1969 година и требала да прими 500 семејства. Леталиште било отворено во 1976 година, денес познат како Меѓународен аеродром Шарм ел Шеик.
Името го добила по библискиот Офир, африканска земја во која било ископувано злато.
Офира гледал на заливот кај Шарм ел-Маја и областа Несима. На шест километри северно во заливот Наама, Израел го изградил своето прво туристичко село.
За време на Јомкипурската војна, тоа било место на една воздушна битка, каде што бил убиен полубратот на египетскиот претседател Анвар Садат, Атеф.
Во пролетта 1982 година, Офира била испразнета бидејќи Синај бил вратен во Египет во согласност со Договорот од Кемп Дејвид што довело до мировен договор меѓу Египет и Израел. За разлика од Јамит, Офира не била урната. Наместо тоа, таа била дадена на Египет и населена со Египќани и продолжува да биде до денес.
Проглас

Проглас (старословенска глаголица ⰒⰓⰑⰃⰎⰀⰔⰟ, кирилица Прогласъ) е предговорот на старословенскиот превод на четирите евангелија. Бил напишан од Свети Кирил во 863–867 во Велика Моравија (денешна Моравија и Словачка). Прогласот се смета за прва поема напишана на литературниот старословенски јазик.
Денес се познати четири преписи на Прогласот, 3 српски и 1 руски. Најстариот од нив е од 13 век и се чува во збирката на Хиландарскиот манастир.
1 Авторство
Константин Филозоф е наведен како автор во српските ракописи. Сепак, тој не би се нарекувал себеси „нашиот благословен учител“. Можно е овој дел да бил вметнат подоцна или, пак, вистинскиот автор на прогласот му го припишал овој текст на Константин Филозоф за да добие поголем авторитет.
Истржувачите имаат различен пристап кон авторството:
* авторот е Константин Филозоф според А. Ф. Хилфердинг, Е. Голубински, И. Франк, Н. Николски, Е. Георгиев, Јосеф Вајс, Ф. Гривец
* авторот е Константин Презвитер според А. И. Соболевски, Ј. Иванов, М. Мурко, В. Н. Златарски
* ниту еден од горенаведените не е автор или не зазеле страна: И. И. Стрезневски, В. Јагиќ, А. Воронов, М. Вајнгарт, И. Охијенко, Н. Вијк, Франтишек Пастрнек.
Ал Грин

Ал Грин (англ: ''Al Green;'' целосно име: ''Алберт Леорнес Грин'' (англ: ''Albert Leornes Greene''); роден на 13 април 1946 г.) ― американски пејач и свештеник. Најпознат е по низата успешни соул песни кои ги објавил во раните 1970-ти, како: „Take Me to the River“, „Tired of Being Alone“, „I'm Still in Love with You“, „Love and Happiness“ и неговата најпозната песна „Let's Stay Together“. Откако неговата девојка извршила самоубиство, Грин станал ракоположен свештеник и се свртел кон госпел музиката. Подоцна се вратил на секуларната музика.
Грин бил примен во Куќата на славата на рокенролот во 1995 година. За него во музејот пишувало дека е „еден од најталентираните изведувачи на соул музика“. Тој, исто така, се нарекува и како „Последен од големите соул пејачи“. Грин има освоено 11 Греми награди, меѓу кои и наградата Греми за животно дело. Тој, исто така, ја добил наградата BMI икона и е добитник на Признание од Кенедиевиот центар. Списанието ''Ролинг Стоун'' го ставил на 65-то место на нивниот Список од 100 најголеми музичари на сите времиња, и на 14-то место на Списокот од 100 најдобри пејачи.
1 Награди и почести
Ал Грин 21 пат бил номиниран за Греми награда, а освоил 11, вклучувајќи ја и наградата Греми за животно дело. Две неговите песни, „Let's Stay Together“ и „Take Me To the River“ се примени во Гремиевата куќа на славата.
Во 1995 година, Грин бил примен во Куќата на славните на рокенролот. Во 2004 година, тој бил примен во Куќата на славата на госпел музиката, а истата година бил примен и во Куќата на славата на текстописците. Исто така во 2004 година, списанието ''Ролинг Стоун'' го рангирало на 65-то место на нивната листа од 100 најголеми уметници на сите времиња. На 24 јуни 2009 година, ја добил BET наградата за животно дело.
На 26 август 2004 година, Грин бил одликуван за BMI икона, со што се приклучил на претходно почестените икони меѓу кои биле и легендите на ритам и блуз музиката: Џејмс Браун, Чак Бери, Литл Ричард и Бо Дидли. Грин бил примен во Мичигенската куќа на славата на рокенрол легенди во 2009 година. На 7 декември 2014 година, добил Почести од Кенедиевиот центар.
Падот на имамот

''Падот на имамот'' ― роман од египетскиот писател Навал ел-Садави, објавен на арапски во 1987 година. Англискиот превод (''The Fall of the Imam'') направен од страна на сопругот на авторот, Шериф Хетата, е објавен во 1988 година.
1 Содржина
Со дејствие во неименувана арапска земја, двата главни лика се Имамот, лицемерниот водач на земјата, полн со омраза и омраза кон кој било роден посреќен од него, и прекрасното вонбрачно сираче, Бинт Алах (Божјата ќерка). Приказната е насочена на два крајно грозни настани. Прво, каменувањето и осакатувањето на една жена, извршени повеќе за да се тероризираат неговите противници и да се замолчат неговите критичари, отколку за да се усогласат со Божјата волја, не му оставаат на читателот никаков сомнеж за бруталноста на владејачката сила. Вториот настан е убиството на самиот Имам и превирањата што тоа ги носи во земјата.
Египетско географско друштво

Египетско географско друштво (; |Société de géographie d'Egypte) ― друштво основано со декрет на кедивот Исмаил-паша на 19 мај 1875 година. Нејзин прв претседател бил германскиот ботаничар, патник и етнолог Георг Август Швајнфурт. Основано како „Кедивко друштво за географија“, неговото име било изменувано неколку пати со цел да го одрази променливиот политички статус на Египет. Денешното име го добило по Египетската револуција од 1952 година.
Невил Годард

Невил Ланселот Годард (|Neville Lancelot Goddard) — барбадошки автор и мистик, кој пишувал за вистинското значење на Библијата како несветовна историја, не историски, туку само строги и едноставни приказни што го поучуваат човештвото на патот кон духовното будење и вистинското спасение. Неговото суштинско учење било дека човековата вообразба е Бог, дека сите ние сме Бог преродени како човек, пробудејќи се во нашата божествена свест преку Христос (моќта и мудроста Божја) во нас.
1 Ран живот
Годард е роден во Фонтабел, Сент Мишел, Барбадос на 19 февруари 1905 г., во семејството на Џозеф Натаниел Годард, трговец; и Вилхелмина Годард, (родена Хинксон). Невил бил четвртото од десетте деца. Тој исто така бил постар брат на крикетарот и стопанственикот Џон Годард. На 17-годишна возраст, Годард се иселил во Њујорк во 1922 г. за да учи драма и ја започнал својата театарска кариера како танчар во Њујоршкиот театар во 1925 г. Помеѓу 1929 и 1936 г., негов учител бил етиопскиот рабин по име Абдула во Њујорк. Во тоа време, Абдула го запознал со кабалата и го научил еврејски. Писателот на „Новата мисла“ Џозеф Марфи, исто така, го признал Абдула како свој учител.
Во 1942 г., на 38-годишна возраст, бил повикан во војска и распореден во кампот Полк, Луизијана во 11-та оклопна дивизија. По отслужувањето на само девет месеци, тој добил почесно отпуштање од неговиот баталјонски командант, полковникот Теодор Билбо Помладиот. По овој краток престој во војска, на Годард му било дадено американско државјанство, бидејќи до тој миг бил британски државјанин.
Village People

Village People ― американска диско група формирана во Њујорк во 1977 година. Групата е позната по костимите и униформите кои нејзините членови ги носеле на настапите во живо и во видео-спотовите и по сугестивните и често двосмислени стихови во нивните песни.
Создавањето на Village People директно му се припишува на францускиот композитор и продуцент Жак Морали, хомосексуалец кој сакал да создаде диско музика која ќе биде ценета од геј заедницата. На Морели, кој во раните 1970-ти продуцирал на низа диско хитови, во 1977 година му пристапил пејачот Виктор Вилис со демо лента. На Морали му се допаднало демото и на Вилис му ја претставил идејата за формирање група. Основачки членови на групата биле Жак Морали, неговиот деловен партнер Анри Белоло и пејачот Виктор Вилис. Името на групата потекнува од просперитетната геј населба Гринич Вилиџ на Менхетен. Морали, користејќи го своето влијание во светот на дискотеките, се погрижил новата група да потпише договор со Casablanca records и набргу потоа Village People го издале нивниот прв албум „Village People“ (1977), со Вилис како единствен член на „групата“.
Албумот станал меѓународен хит, а набрзо групата била многу барана за настапи во живо. Бидејќи Вилис не можел сам да пее, Морали ангажирал тим од танчери и резервни пејачи кои го поддржувале Вилис на сцената. Откако пораснала продажбата на плочи, Морали и Вилис ја увиделе потребата од создавање на постојана група. Тие објавиле оглас во весник на кој пишувало: ''„''Се бараат мачо типови: мора да танцуваат и да имаат мустаќи.''“'' Глен Хјуз (моторџија), Дејвид Ходо (градежен работник) и Ренди Џонс (каубој) биле меѓу стотиците кои одговориле на огласот. Морали во њујоршки геј бар го запознал Фелипе Роуз и го повикал во групата. Роуз во настапите во живо се облекувал во костим на индијански поглавар. Вилис во групата го повикал и Алекс Брили (кој првично не настапувал во костим, а потоа користел униформа на американски војник). Ликовите биле симболична група на американската мажественост и мачо геј-фантазијата. Денес, Вилис е единствен оригинален член во групата.
Групата брзо стекнала популарност, и објавила неколку светски популарни диско и денс хитови, како: „Macho Man“, „In the Navy“, „Go West“ и „Y.M.C.A.“, кој бил нивен најголем хит. Во март 2020 година, Конгресната библиотека ја опишала песната „Y.M.C.A.“ како „американски феномен“ и ја додала во Националниот регистар за записи, во кој се чуваат аудиоснимки кои се сметаат за „културно, историски или естетски значајни“.
1 Дискографија
*''Village People'' (1977)
*''Macho Man'' (1978)
*''Cruisin (1978)
* ''Go West'' (1979)
* ''Live and Sleazy'' (1979)
* ''Can't Stop the Music'' (1980)
* ''Renaissance'' (1981)
* ''Fox on the Box'' (1982)
* ''Sex Over the Phone'' (1985)
* ''A Village People Christmas'' (2018)
2 Постава
2.1 Оригинални седум члена
* Виктор Вилис (полицаец/адмирал/спортист/жиголо/без костим)
* Фелипе Роуз (Индијанец)
* Алекс Брили (Војник/без костим)
* Ли Мутон (моторџија)
* Марк Муслер (градежен работник)
* Дејвид Форест (каубој)
* Питер Вајтхед (без костим)
3 Наводи
4 Надворешни врски
*
* at ''Rolling Stone''
*
Васе Суми

Васе Суми — македонски револуционер од влашка народност, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Суми е роден во гратчето Бојмица, Гевгелиско, тогаш во Османлиското Царство, денес во Грција. Влегува во ВМОРО и станува војвода. Загинал во пролетта 1906 година, заедно со три негови четници во борба со османлиските сили, крај селото Голема Ливада, Гуменџиско.
2 Наводи
Луи Ајер

Луи-Емил Ајер — швајцарски и бугарски просветен деец и општественик, сметан за основоположник на спортското движење во Бугарија. Загинува во 1916 година, во Првата светска војна, како бугарски офицер во Битката кај Дојран.
1 Животопис
Луи Ајер е роден во 1865 година во Бе, во кантонот Во во Швајцарија. Живее во Хомберт во кантонот Берн. Учи во Лозана, Женева и Нешател и работи како учител по спортски дисциплини во Вјове.
Во 1893 година бугарскиот министер за просвета Георги Живков го поканува заедно со уште девет швајцарски педагози да ги положат основите на спортското образование во Бугарија. Ајер работи како учител по физичко воспитување во Лом (1894), Силистра (1903) и Русе (1909) и е главен тренер на јуначките друштва. Ги воведува спортовите лесна атлетика, дигање на тегови, борба и бокс. Раководи со техничката комисија на гимнастичкиот сојуз „Јунак“.
При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година, Ајер на денот кога е објавена мобилизацијата се вклучува во Бугарската армија како доброволец и ја формира Јуначката легија во Русе. Во Втората балканска војна во 1913 година е командир на првата чета на Дванаесеттата лозенградска дружина на Македонско-одринското ополчение. Војува на Македонскиот фронт кај Султан Тепе и Драм Теке. За неговото херојство е унапреден во офицерскиот чин потпоручник и два пати е одликуван со крст „За храброст“.
По војната ја издава книгата „''Pro Bulgaria''“ на француски јазик во која ги брани бугарските позиции. Сите приходи од книгата ги дарува на бугарските воени ветерани. Објавува и статии за Бугарија во весникот „Ла Жјонев“.
При влегувањето на Бугарија во Првата светска војна одново се вклучува во армијата како доброволец. Првично е распореден во воен транспорт, но протестира и како офицер е преместен во Триесет и третиот пешадиски свиштовски полк. Ајер загинува на 2 септември 1916 година како командир на чета во одбраната на Дојран. Погребан е во дојранското село Чаушли.
Бугарско-швајцарското друштво основано во 1991 година во Русе, стадионот во Силистра, улица во Софија, како и врв на планината Елсворт на Антарктикот го носат неговото име.
Министерство за здравство и население (Египет)

Министерство за здравство и население ― министерство чиј домен е здравството и населението на Египет. Седиштето на установата е во Каиро. Калед Абдел Гафар, тековниот министер за здравство, бил назначен во август 2022 година.
1 Министри
* Хала Зајед (2018–2022)
* Калед Абдел Гафар (привремено) (2021)
* Калед Абдел Гафар (2022–до денес)
2 Поврзано
* Државен кабинет на Египет
Парламентарни избори во Египет (1979)

Предвремени парламентарни избори во 1979 година ― парламентарни избори кои биле одржани во Египет на 7 јуни 1979 година, а вториот круг за 147 места кој бил одржан на 14 јуни. По опитните избори во 1976 година, на кои три различни фракции на Арапскиот социјалистички сојуз се натпреварувале едни против други, земјата била вратена во повеќепартиската политика. Ова било потврдено на референдумот за создавање нови партии, одржан во април.
Биле избрани по двајца кандидати од секоја од 176-те изборни единици, при што бил потребен втор круг на гласање доколку еден или двајцата кандидати не успеат да освојат над 50% од гласовите во првиот круг, или ниту еден од кандидатите со над 50%, не бил класифициран како работник или земјоделец (секоја изборна единица морала да има барем еден земјоделец или работник што ја застапувал). Покрај тоа, 30 места биле резервирани за жени, а по изборите, претседателот назначил уште 10 членови.
На изборите учествувале околу 1.600 кандидати, од кои речиси 1.000 биле независни. Исходот бил победа за Националната демократска партија на претседателот Анвар Садат, која освоил 347 од 392 места.
Тешка ноќ во Џерико

„Тешка ноќ во Џерико“ (англиски: ''Rough Night in Jericho'') - американски вестерн-филм од 1967 година, во режија на Арнолд Лејвен (Arnold Laven), според сценариото на Сидни Бем (Sydney Boehm) и Марвин Х. Алберт (Marvin H. Albert). Главните улоги ги граат: Дин Мартин (Dean Martin), Џин Симонс (Jean Simmons) и Џорџ Пепард (George Peppard). Ова е единствениот филм во кариерата на Дин Мартин во кој глуми негативен лик.
1 Синопсис
Вдовицата Моли (ја игра Симонс) е претприемничка која со својот партнер му се спротивставува на месниот моќник Алекс Флад (го игра Мартин). Тој ги користи сиет средства за да завладее со градот и да ѝ ја преземе работата...
Аколут

Аколут — лице што му помага на свештеникот во извршувањето на богослужбата (особено во Римокатоличката црква).
Аколутот е обично лаик, ако е дете, тогаш се вика ѓаче, кое особено му помага на свештеникот во следните задачи:
* подготвување на олтарот
* подготовка на даровите (домаќин и вино )
* подготовка на евангелската книга
* носење литургиски реквизити (крст, свеќа, кандило итн.)
* му помага на свештеникот при миењето на рацете
* ѕвонење со рачни ѕвона на важни делови од богослужбата.
Пред Вториот ватикански собор, аколутите задолжително биле машки лица (момчиња), но по овој собор, на некои места биле воведени и женски лица.
1 Историја
Почетоците на аколутите се протегаат сè до јудаизмот, каде што на свештеникот во службата му помагале левити, кои може да се каже дека биле првите аколути, бидејќи извршувале слични задачи.
Христијанските аколути биле воведени околу 30 г. н. е. Отпрвин, тие биле ученици на апостолите, но подоцна ученици на нивните ученици.
2 Занимливости
Полскиот крал Јан III Собјески околу 1680 година, еден ден пред да замине во војна, служел како аколут во црквата.
Папата Пиј XII му бил аколут на својот секретар секое утро за време на војна.
Рипида

Рипида (|ριπίδιον) — обреден богослужбен реквизит во православната црква што се користи за бркање на малите инсекти од причесниот леб и вино. Изработен е од лесен метал или дрво во облик на диск, квадрат, ромб, крст или ѕвезда со долга рачка. На него има двостран приказ на серафими со шест крила (хексаптеригон, |εξαπτέρυγον) или херувими кои се околу Господ Исус Христос и кои му служат. Обично се прават во парови.
Во употреба е уште од првиот век на нашата ера па до денес. Литургиските служебници наведуваат дека два ѓакона ги држат од двете страни на светиот престол и мавтаат со нив, симболизирајќи ги херувимите кои летаат околу чесните дарови. Покрај тоа, тие им претходат на чесните дарови при големиот вход, се носат на литии, во поедини делови во архијерејската служба, како и во сите поважни случаи. Кога не се во употреба, се чуваат во апсидата на црквата.
Рипидите во коптските, ерменските и некои други православни цркви имаат мали метални прстени или ѕвончиња околу работ што произведуваат звук што е химна на ангелите на Бога.
Парламентарни избори во Египет (1976)

Парламентарни избори во 1976 година ― парламентарни избори кои биле одржани во Египет на 28 октомври 1976 година, со втор круг во четири изборни единици на 4 ноември. Додека Арапскиот социјалистички сојуз останал единствената законска партија во земјата, како и на претходните избори, овие избори биле посебни по тоа што три различни политички фракции на партијата се натпреварувале едни против други (десничарската Социјалистичка либерална организација, центристичката Арапска социјалистичка организација и левичарската Национална напредна сојузна партија), заедно со 208 независни. Овој изборен опит довел до првите повеќепартиски избори, уште од 1952 година, во Египет во 1979 година.
Биле избрани по двајца кандидати од секоја од 175-те изборни единици, при што бил потребен втор круг на гласање доколку еден или двајцата кандидати не успеат да освојат над 50% од гласовите во првиот круг, или ниту еден од кандидатите со над 50% не бил класифициран како работник или земјоделец (секоја изборна единица морала да има барем еден земјоделец или работник што ја застапувал). По изборите, уште десет членови биле назначени од претседателот.
Исходот бил победа за Арапската социјалистичка организација, која освоила 295 од 360 места. Излезноста на гласачите била само 39,77%.
Министерство за образование (Египет)

Министерство за образование ― министерство одговорно за образованието во Египет.
1 Министри
* Хилми Мурад (1968–1969)
* Ел Хелали ел Шербини (септември 2015 година-?)
* Тарек Шавки (февруари 2017 година-?)
* Реда Хегази (август 2022 година-)
2 Поврзано
* Државен кабинет на Египет
* Список на министри за образование на Египет
Едро

Едро — платно распнато на бродскиот јарбол, кое кога е изложено на ветер создава потисок и служи како погон, т.е. ја користи енергијата на ветерот за движење на бродот (чамец, други пловни објекти).
Секое едро има свое име според положбата, обликот и целта. Едрата обично се делат на попречни, распнати попреку на крстови и надолжни, распнати по должината на бродот.
Бродовите што користат едра како единствен или главен погон се нарекуваат едреници.
1 Поврзано
* Едрење
* Едрилица
* Едреник
Богдан Шешиќ

Богдан Шешиќ ( во — во ) — српски филозоф со меѓународно реноме.
1 Животопис
Дипломирал филозофија во Белград во 1934 година, а докторирал во Берлин во 1938 година.
Од 1947 година е примен за асистент на Филозофскиот факултет во Скопје, а за предавач во 1951 година. Ги предавал предметите Логика, Историја на фолозофијата, Етика и Естетика. На Факултетот останува до 1954 година, кога се вработува на Филозофскиот факултет во Белград, станувајќи редовен професор во 1962 година.
Контактите со Филозофскиот факултет во Скопје ги продолжува преку честите гостувања со предавања и учество во комисии за оценка и одбрана на докторски дисертации.
Неговите книги ги користеа бројни генерации студенти. Автор е на голем број книги, расправи и статии објавени во меѓународни списанија.
Министерство за животна средина (Египет)

Министерство за животна средина ― министерството одговорно за прашањата поврзани со животната средина во Арапската Република Египет. Тековен министер е Јасмин Фуад.
1 Историја
Министерството било основано во 1997 година. Политиките на министерството ги спроведува Египетската агенција за работи со животна средина.
Во 2014 година, Министерството и Италија потпишале договор да го направат Ел Гуна, град на Црвеното Море, како неутрален за јаглерод.
Во 2017 година, Европската Унија и Египет ги завршиле плановите за еколошки и други проекти во вредност од 600 милиони евра.
Кон крајот на 2017 година, Министерството објавило дека забележале намалување од 13-15% во согорувањето на оризот од страна на оризопроизводителите, практика што предизвикува црн токсичен облак.
Во 2021 година, Министерството станало членка на Светската мрежа за чистење отпад.
2 Поврзано
* Државен кабинет на Египет
Атентатот во Сараево (филм од 1975)

„Атентатот во Сараево“ (српсохрватски: ''Атентат у Сарајеву'') — филм на режисерот Вељко Булајиќ од 1975 година. Главните улоги ги играат: Кристофер Пламер, Флоринда Болкан, Максимилијан Шел, Ирфан Менсур, Радош Бајиќ, Бранко Ѓуриќ, Јана Швандова и Јан Хрушински. Филмот бил југословенски кандидат за наградата „Оскар“ за најдобар странски филм, но не влегол во потесниот избор.
1 Синопсис
Филмот претставува реконструкција на настаните непосредно пред атентатот на австроунгарскиот надвојвода и престолонаследник Франц Фердинанд и на самиот ден на атентатот, кој бил формален повод за Првата светска војна.
Ристо Шеќерински

Ристо Шеќерински ( во — во ) — македонски архитект.
1 Животопис
Дипломирал на Архитектонскиот факултет во Белград во 1951 година кај професорот Богдан Несторов. Живеел и работел во Скопје во проектантското претпријатие „Проектант“ (до 1956 година). Се преселил во Нови Сад и во Белград каде работел како проектант до 1963 година, а потоа работел во Швајцарија и во Германија како слободен архитект. Во Германија останал до крајот на својот живот.
Проектирал објекти со разни намени, од кои преовладуваат станбените објекти. Позначајни реализации во Македонија:
* Административен објект на ул. „11 Октомври“ во Скопје (урнат во 1963 при земјотресот); и
* Неколку станбени блокови во Скопје (1952-1955).
**Станбен блок на аголот од бул. „Кочо Рацин“ и ул. „11 Октомври“; и
**Станбен блок на ул. „Орце Николов“ (за универзитетските вработени).
Учествувал на повеќе архитектонски конкурси од 1951-1991 година на кои освоил повеќе од 10 први награди. Покрај со архитектурата се бавел и со изработка на многу акварели и разни цртежи.
Негово дело е зградата наречена „Тоблероне“ во Белград во населбата Карабурма, изградена во 1963 година.
Египетски Султанат

Египетски Султанат — краткорочен протекторат на Обединетото Кралство над Египет од 1914 до 1922 година. Произлегол од Египетскиот Кедиват, отоманска трибутарна држава. Престанал да постои во 1922 година со потпишување на декларацијата за независност на Египет, со која е создадено Египетското Кралство.
1 Историја
Првата светска војна избувнала на крајот на јули 1914 година. Веќе на 5 август, египетската влада објавила документ кој во суштина претставувал објава на војна против Силите на Оската. Бидејќи Отоманското Царство застанало на страната на Германија и Австроунгарија, Британците официјално го прогласиле крајот на турскиот суверенитет и вовеле свој протекторат во Египет. Британскиот кандидат Хусеин Камил го заменил туркофилот кедив Абас Хилми-паша на султанскиот престол. Прогласен бил Египетскиот Султанат кој станал воена база на Велика Британија. Незначителен број Египќани учествувале во воените дејности. Значително поголем број служеле во работни и превозни единици под команда на британската армија.
Националистичкото движење во Египет мирувало за време на Првата светска војна, очекувајќи дека Британија ќе ја признае независноста на Египет по завршувањето на судирот. Пред почетокот на мировните преговори во Париз, националистичката „делегација“ на Вафд извршила притисок врз Лондон да ја признае независноста на Египет. Британците одговориле со апсење на Саад Заглул-паша, водачот на движењето. Во 1919 година во Египет избувнало востание. На Британците им било тешко да контролираат востание од вакви размери што се проширило низ сите слоеви на египетското општество. Револуцијата била задушена во крв. Сепак, немирите продолжиле. Од страв од целосно губење на контролата, Велика Британија била принудена на 28 февруари 1922 година формално да ја признае независноста на Египет.
Хавликов закон

Хавликов закон е јазичен закон на прасловенскиот јазик именуван по неговиот откривач Антонин Хавлик. Правилото се однесува на полусамогласките, односно еровите во прасловенскиот јазик, кое функционирало пред фазата на губење на еровите.
1 Силни и слаби ерови
Еровите настанале од прасловенските кратки самогласки */i/ и */u/, соодветно. Како самогласки, тие имале улога во законот за отворени слогови, според кој секој слог морал да завршува на самогласка. Старословенскиот, на пример, воопшто немал затворени слогови и секој слог завршувал на самогласка, што не случај со денешните словенски јазици.
Хавлик го опишал образецот по кој во зборот се јавуваат слаби и силни ерови. Броејќи од крајот на зборот, последниот ер е слаб, оној пред него силен, па слаб и.т.н., додека не се стигне до полна самогласка, а потоа образецот повторно се повторува наизменично, слаб, па силен.
Ваквата поделба на слаби и силни ерови е важна од проста причина, што во развојот на словенските јазици слабите ерови се испуштиле, додека силните ce вокализирале во полни вокали.
Јулијан Шумлански

Јулијан Шумлански (|Julian Szumlański; 1840, Лавов — Софија, 1920) — просветител и просветен активист. Учител и во голем број училишта во Македонија.
1 Биографија
1.1 Рани години
Роден е во 1840 година во галицискиот град Лавов, во тоа период во рамки на границите на Австриското Царство. Дипломирал природни науки на Универзитетот во Лавов. Заедно со колегите од универзитетот формирале одред со кој учествувале во Полското Востание (1863 – 1864 г.). Осуден на прогонство во Сибир, тој успеал да побегне во Отоманското Царство. Се населил во Истанбул, каде со помош на Михал Чајковски започнал да работи во султанската палата. По некое време заминал за Романија, а подоцна пристигнал и во Бугарија, каде нашол работа како учител во училиште.
1.2 Просветителните дејства во Македонија
Првично предавал во гимназијата "''Принц Борис I''" во Русе, подоцна работел во Солунската машка гимназија и во други училишта низ Македонија. Го поддржувал македонското национално движење и помагал, преку дипломатски притисок, да се ослободат од затвор, голем број револуционерни дејци, осудени за антидржавни активности. Се оженил со македонката Захарија Василева и заедно со неа основале сиропиталиште во Битола, во кое биле згрижени околу 120 деца кои останале сираци по Илинденското востание во 1903 година. Станал професор на битолската машка гимназија. Одржувал врски со Внатрешната македонската револуционерна организација.
1.3 Последни години
За време на балканските војни бил меѓу главните организатори, заедно со сопругата, при создавање на Болницата за Црвениот крст за ранетите војници од Бугарската армија во Солун (денес Солунска општа ''Болницата „Свети Димитар“'') . Откако Бугарија ја загубила втората балканска војна, болницата на семејството Шумлански станала засолниште за прогонетите војници. По поразот на Бугарија во Втората балканска војна во 1914 година, тој и неговата сопруга биле протерани на еден од островите во Егејското Море. По завршувањето на воените дејствија, биле пречекани како национални херои во Софија. Пристигнувајќи таму Шумлански веќе бил во тешка здравствена состојба, каде што умрел набргу, во 1920 год.
Наполеон (филм од 2023)

Наполеон (|Napoleon) — епски историски филм во режија и производство на Ридли Скот по сценарио на Дејвид Скарпа. Филмот раскажува за доаѓањето на Наполеон Бонапарт на власт и за неговиот однос со неговата сопруга Жозефина. Наполеон го игра Хоакин Финикс, кој исто така работи како продуцент, а Ванеса Кирби и Тахар Рахим ги играат споредните улоги. Филмот бил објавен на 22 ноември 2023 г. во САД и Обединетото Кралство од Sony Pictures Releasing, а потоа и од Apple TV+. Во Македонија бил објавен на 23 ноември од Cineplexx MK.
1 Содржина
Филмот ја раскажува приказната за порастот на славата и моќта на францускиот офицер Наполеон Бонапарт. Започнува во есента 1793 г., кога младиот офицер на француската армија присуствува на погубата на поранешната кралица Марија Антоанета. Тогаш Наполеон прави вртоглава кариера, се жени за убавата Жозефина Боарне, ја презема власта и се искачува на императорскиот престол. Неговиот живот е исполнет со војни и семејни неволји. Филмот содржи шест големи борбени сцени. Поточно, тоа се битките кај Аустерлиц, Бородино и Ватерло.