Рони Гилберт

Рут Алис Гилберт (7 септември 1926 - 6 јуни 2015 година) како уметничко име Рони Гилберт, била американски фолк пејач, текстописец, глумица и политички активист. Таа била една од првобитните членови на музичкиот квартет Ткајачи, како контралто со Пит Сигер, Ли Хејс и Фред Хелерман.
1 Раниот живот
Гилберт е родена во Бруклин, Њујорк Сити и цел живот се сметала за родена Њујорчанка. Нејзините родители биле еврејски имигранти од Источна Европа. Нејзината мајка Сара потекнувала од Варшава, Полска и била шивачка и синдикалист, а нејзиниот татко Чарлс Гилберт дошол од Украина и бил работник во фабрика.
Гилберт дошла во Вашингтон, за време на Втората светска војна. Таа се сретнала со фолклористот на Конгресната библиотека Алан Ломакс и Вуди Гатри и други фолк пејачи. Таа одела во средното училиште Анакостија. За малку ќе била избркана поради нејзиниот отпор да учествува во мистерско шоу. Таа настапила во раните 1940-ти со Priority Ramblers пред да ги основа Weavers со Пит Сигер.
2 Кариера
Пеењето на Гилберт било карактеризирано како „кристално, смело контралто“.
Нејзиниот глас се слушал, се спојувал и се издигнувал над другите, во песните на Weavers како „Оваа земја е твоја земја“, „Ако имав чекан“, „На врвот на Стариот Смоки“, „Добра ноќ, Ајрин“, „Бакнежи Послатко од вино“, и „Џена, Џена, Џена“.
2.1 Рана музика и активизам
Weavers биле влијателна фолк-пејачка група која била на црната листа на почетокот на 1950-тите, за време на периодот на широко распространета антикомунистичка хистерија, поради левичарските симпатии на групата. По распаѓањето на „Weavers“ во 1953 година поради црната листа, таа го продолжила својот активизам на лично ниво, патувајќи во Куба во 1961 година на патување што ја вратило во Соединетите Држави истиот ден кога земјата го забранила патувањето во Куба. Таа, исто така, учествувала во париските протести во 1968 година, откако отпатувала во таа земја за да работи со британскиот театарски режисер Питер Брук.
Гилберт се преселила во Беркли во 1971 година и почнала да учи и да нуди терапија. Следната година, таа влегла во постдипломско училиште. До 1974 година, таа магистрирала по клиничка психологија и работела како терапевт неколку години.
2.2 Музика со Холи Неар и ХАРП
Во 1974 година, Холи Неар го посветил својот албум ''„Албум во живо“'' на Гилберт. Во тоа време, Неар не ни знаела дали е сè уште жива, па затоа не побарала дозвола од Гилберт. Гилберт дознала за посветата од нејзината ќерка и набргу потоа се запознала со Неар. Вака Гилберт ја опишала средбата Неар:Ѝ кажав за тоа како нејзиниот рекорд беше зачудувачки за мене... Бев толку трогната. Најпрво бев некако напната околу тоа, а потоа... Цело време бев само во солзи и сфатив дека ова се случува додека не барав... Оваа свест, оваа женска свест се случуваше и се случуваше во музиката... Се разбира, ја сакав затоа што беше... спојување на сите работи што ги сакав во музиката, од фолк музика до Бродвеј... таа имаше таков вид на испорака и глас и можеше да се справи со речиси сè. Беше како таа да ја имаше општествената свест на нов современ начин како што ја имаа Ткајачите.Во 1980 година, дел од ''The Weavers: Зар не беше тоа време!'' бил снимен во мансардата во која живеела Гилберт. Режисерот ја оставил камерата да работи по интервјуто за Близу, фаќајќи ги Неар и Гилберт додека ја пеат „Хај Уна Мујер“. Таа песна била оставена во филмот и некои од публиката се јавиле во издавачката куќа на Неар за да видат дали/кога таа и Гилберт ќе бидат на турнеја. Гилберт велела дека овој „скок ја започнал [неа и Неар] во музичко партнерство“. Тие направиле турнеја заедно на национално ниво во 1983 година за нивниот прв албум во живо, ''Животна линија''.
Неар и Гилберт им се придружиле на Арло Гатри и Пит Сигер за квартетскиот албум ''ХАРП'' од 1984 година (акроним за „Холи, Арло, Рони и Пит“). За време на оваа турнеја, Гилберт ја запознала и се заљубила во нејзината идна сопруга Дона Коронес. Таа излегла како лезбејка веднаш откако почнала да се забавува со Коронес.
Во 1985 година, Гилберт настапила со Неар, Гатри и Сигер на Државниот саем во Охајо. Таа настапила на 10-тиот музички фестивал во Мичиген и на првиот фестивал Редвуд со Неар. Таа, исто така, настапила на фолк фестивалот во Ванкувер, Националниот женски музички фестивал и Сестрински пожар.
Во 1986 година таа и Неар го снимиле ''Пеење со тебе''.
Во тој период Гилберт напишала и се појавила во шоу за една жена за Мери Харис „Мајка“ Џонс, ирско-американска активистка и организатор на трудот, и во второто дело засновано на книгата на авторот Студс Теркел, ''Доаѓањето на возраста.''
2.3 Подоцна музика и активизам
Во 1991 година, Гилберт ги снимила „Линколн и Либерти“ и „Кога Џони доаѓа марширајќи дома“ за компилацискиот албум „''Песни на Граѓанската војна“.''
Во 1992 година, таа го придружувала машкиот хор од Ванкувер на песната ''Музика во куќата на мајка ми'' од нивниот албум ''Потпис''.
Таа продолжила да патува и да се појавува на претстави, народни фестивали и музички фестивали и во нејзините 80-ти. Таа ја продолжила својата протестна работа, учествувајќи во групи како Жените во црно за да протестираат против израелската окупација на палестинските територии, како и против политиките на Соединетите Држави на Блискиот Исток. Во 2006 година, Weavers добиле награда за животно дело на Греми. Гилберт и Хелерман ја примиле наградата. Пит Сигер не можел да присуствува на церемонијата, а Хејс починал во 1981 година. Сигер починал во 2014 година.
3 Личен живот
Гилберт била во брак со Мартин Вег од 1950 до 1959 година, а парот имале една ќерка, Лиза (родена 1952 година). Нивниот брак завршил со развод. Во 2004 година, Гилберт се оженила со нејзиниот партнер со кој имала речиси две децении и нејзината менаџерка, Дона Коронес, кога тогашниот градоначалник Гевин Њусом привремено ги легализирал хомосексуалните бракови во Сан Франциско. Гилберт се преселила во Каспар, Калифорнија, во 2006 година.
Гилберт починала на 6 јуни 2015 година, во установа за нега во долината Мил, Калифорнија, од природна смрт, на 88-годишна возраст.