Робер Пирес

Робер Емануел Пирес (роден на во Ремс) — поранешен француски фудбалер, играч од средниот ред.
Пирес играл за екипите на Мец и Марсеј во својата татковина, пред да започне неговото време во Арсенал, по кое тој останал најмногу запаметен. Со ''топџиите'' тој освоил три ФА Купа и две титули во Премиер лигата, вклучувајќи ја и сезоната на ''Непобедливите'', во која клубот ја освоил лигата без ниту еден пораз во натпреварувањето. Тој бил изгласан од навивачите на Арсенал како 6-ти најдобар играч во историјата на клубот. Во подоцнежните години од кариерата, тој настапувал за екипите на Виљареал и на Астон Вила, а по три години пауза во сезоната 2014-2015 тој се вратил на фудбалските терени за да го облече дресот на екипата на Гоа од Индија. Своето официјално повлекување од фудбалот го објавил на 25 февруари 2016 година.
Тој, исто така, ја претставувал француската репрезентација за која настапил 79 пати и постигнал 14 гола во периодот од 1996 до 2004 година. Во тој златен период за ''триколорите'', Пирес со својата репрезентација го освоил Светското првенство 1998 на домашен терен и Европското првенство две години подоцна. Тој бил дел од репрезентацијата која освоила две титули на Купот на конфедерации во 2001 и 2003 година, и бил избран за најдобар играч на турнирот во 2001 година.
1 Биографија
Роден е во Ремс, Франција, од татко Португалец, и мајка Шпанка. Робер, исто така, има еден помал брат, а во едно интервју за своето детство тој признал дека имал потешкотии во училиштето бидејќи неговиот француски јазик не бил добар, а тоа се должело на фактот што неговите родители зборувале само на шпански и португалски. Страста за фудбалот тој ја наследил од татко му Антонио, кој играл за локалниот тим ''Лес Корпо'', и секоја сабота навечер го гледал Пирес како игра. На возраст од 15 години, Робер го напуштил училиштето и го започнал својот сон за фудбалска кариера посетувајќи двогодишен курс за спорт во Ремс. На инсистирање на мајка му, Пирес останал во екипата на Ремс и бил повикан четири години подоцна.
Во 1992 година, додека играл за Мец, ја запознал својата прва сопруга Натали. Со неа бил во брак шест години, пред да се разведат во 2003 година. Сепак, набргу по разделбата со Натали, Пирес преку заеднички пријатели ја запознал француската манекенка Џесика Лемари. На 10 август 2005 година, двојката го добила своето прво дете, керќичката Наја. Откако, Лемари и Пирес се венчале тие добиле уште едно дете, син по име Тео, роден на 11 јули 2007 година.
2 Технички одлики
Иако кариерата ја започнал како напаѓач (формирајќи впечатливо партнерството со Сирил Пуже во времето додека играл за Мец), Пирес се повлекол од својот опсег откако се преселил во Олимпик Марсеј (во 1998 година), станувајќи офанзивен играч за врска. За време на неговиот престој во Арсенал, тој дејствувал како лево крило во средниот ред со четири играчи, позиција на која најчесто започнувал, а потоа постепено ја централизирал неговата улога на теренот. Во својата кариера, исто така, тој бил користен и како десно крило.
Како најголеми квалитети во играта на Пирес се истакнуваат давањето асистенции за неговите соиграчи, како и во ударите од далечина.
3 Клупска кариера
3.1 Мец и Олимпик Марсеј
Пирес ја започнал својата кариера во младинската академија на Ремс од каде се преселил во академијата на Мец во 1992 година. Во 1993 година, тој го направил своето сениорско деби за првиот тим на Мец во натпревар против Олимпик Лион. Својот прв гол во кариерата го постигнал на 24 септември 1993, во победата со 3-0 на гостувањето кај Олимпик Марсеј. Во втората половина на 1990-тите години, Пирес формирал впечатливо партнерство во нападот со Сирил Пуже, што му донело многу успеси на Мец: во сезоната 1995-1996, клубот го освоил Лига купот на Франција, победувајќи го Олимпик Лион во финалето по изведување на пенали (Пирес го извел четвртиот пенал и бил прецизен), и завршил на високото четврто место во француското првенство. Во следните две сезони, тој ги покажал својте квалитети и на меѓународната сцена играјќи во евро-турнирите. Во сезоната 1997-1998, неговата последна во дресот на Мец, тој постигнал вкупно 13 гола во 40 натпревари во лигата, националните купови и Купот на УЕФА.
Одличните настапи во дресот на Мец го поттикнуваат интересот на Олимпик Марсеј, кој го купил во 1998 година. Сепак на југот на Франција, Пирес имал различен двегодишен престој: во првата сезона Марсеј ја испуштил титулата за само еден бод, а потоа го загубил и финалето на Купот на УЕФА од италијанската Парма. Во втората сезона, тој имал серија проблеми на и вон теренот поради што го бојкотирал клубот на крајот на сезоната.
3.2 Арсенал
Во летото 2000 година, Пирес потпишал за Арсенал во трансфер вреден 6 милиони фунти, иако имал понуди и од други екипи како Реал Мадрид и Јувентус. Така, тој бил идентификуван како играчот кој треба да го замени Марк Овермарс, кој пак во истиот преоден рок заминал во Барселона за рекордни 25 милиони фунти. Своето деби за новиот клуб го направил на 19 август 2000, против Сандерленд, влегувајќи од клупата за резерви. На почетокот Пирес бил индиферентен, а некои и го критикувале за неговите коментари дека играта во Англија е премногу физичка. Меѓутоа, тој полека започнал да ја враќа формата која го красела во Мец, постигнувајќи прекрасен соло гол против Лацио во Лигата на шампионите во октомври 2000. Неколку дена подоцна, тој го постигнал својот прв лигашки гол во победата со 2–1 против Вест Хем Јунајтед. За време на неговиот престој во Арсенал, Пирес имал навика често да постигнува голови против лондонскиот ривал на ''топџиите'', Тотенхем, кои биле една од неговите омилени "жртви" погодувајќи ја нивната мрежа во дури осум наврати. Првиот од споменатите голови се случил за време на првенствениот натпревар на 31 март 2001, кога Арсенал ги победиле ''Спарс'' со 2-0. Една недела подоцна, тој повторно се впишал во листата на стрелците против Тотенхем, овојпат постигнувајќи го победничкиот гол во полуфиналето на ФА Купот. Сепак, Арсенал го загубиле финалето на купот од Ливерпул со 2–1; Пирес асистирал за единствениот гол на ''топџиите'' што го постигнал Фредрик Јунгберг.
За време на сезоната 2001-2002, Пирес целосно се привикнал на англиската игра и имал една од своите најдобри сезони. Тој постигнал прекрасни голови против Мидлсбро и Астон Вила. Во натпреварот против Астон Вила, Пирес прифатил една долга топка од Јунгберг ја префрлил преку Џорџ Боатенг и ja завршил акцијата со прекрасен лоб удар преку противничкиот голман Петер Шмајхел. Пирес, исто така, постигнал гол во ремито 1-1 против Тотенхем на Вајт Харт Лејн, со што ќе започне низа од пет последователни лигашки сезони во кои тој ќе постигне гол во Дербито на Северен Лондон при гостувањето кај нивните ривали. Тој бил лидер на табелата за асистенции во Премиер лигата и бил избран за АФН Фудбалер на годината и за играч на сезоната на Арсенал, давајќи огромен придонес за освоената првенствена титула од страна на Арсенал. Сепак, одличната сезона за него завршила несреќно и предвреме откако во натпреварот против Њукасл Јунајтед во ФА Купот, Пирес претрпел повреда на вкрстените лигаменти (натпревар во кој претходно постигнал гол). Како последица на ова, тој исто така, го пропуштил Финалето на ФА Купот 2002 и Светското првенство 2002.
После долга пауза Пирес се вратил на терените во ноември 2002 година, влегувајќи како замена против Осер во натпревар од групната фаза на Лигата на шампионите.
Иако на почетокот му било тешко, Пирес со текот на времето ја вратил својата форма од пред повредата и постигнал 14 голови во лигата на 20 натпревари во кои започнал како стартер во сезоната 2002-2003, вклучувајќи го и хет-трикот против Саутхемптон во претпоследното коло од сезоната. Сезоната ја завршил, постигнувајќи го победничкиот гол во Финалето на ФА Купот 2003 против истиот противник, со кој му ја донел деветтата титула на Арсенал во натпреварувањето.
Тој продолжил да биде клучен играч на Арсенал и во наредната сезона, кога ''топџиите'' ја освоиле титулата во Премиер лигата 2003-2004 во која клубот останал непоразен цела сезона и со тоа станал првиот англиски клуб од најсилната дивизија кој го направил тоа во последните 115 години. Пирес и неговиот соиграч од Арсенал Тјери Анри биле клучни во таа сезона, постигнувајќи вкупно 57 гола во сите натпреварувања. Пирес слабо ја започнал кампањата, со само еден гол зад своето име (против Евертон) до октомври, но еден чудесен гол против Ливерпул на Анфилд ја свртел неговата сезона. Пирес им ја покажал на фудбалските навивачи својата возвишена техника, вештини и завршница, особено со неговите голови против Ливерпул, Болтон Вондерерс и Лидс Јунајтед. Тој изненадил многу луѓе со првокласен старт врз Клод Макелеле и, по тоа, со втрчување во шеснаесетникот со што ги одвлекол Вилијам Галас и Џон Тери со себе, за да направи простор за Патрик Виера да има ситуација еден на еден со голманот на Челси и последователно да постигне гол. Арсенал победил во тој натпревар со 2-1, а голот на Виера бил изедначувачки. Тоа коло во Премиер лигата се покажало решавачко бидејќи Манчестер Јунајтед не успеал да го совлада Лидс Јунајтед истиот тој ден и со тоа Арсенал стекнал огромна предност во трката за титулата. Таа предност Арсенал никогаш не ја загубил и не бил симнат од првото место на табелата до крајот на сезоната. Во четвртфиналето на Лигата на шампионите против Челси, Пирес уште еднаш бил клучниот човек за Арсенал успевајќи да го натскока Џон Тери и со глава да го постигне изедначувачкиот погодок за својот тим, откако Ејдур Гудјонсен обезбедил предност за Челси. Сепак, Арсенал бил елиминиран откако загубиле со 1-2 во реваншот, благодарение на голот на Вејн Бриџ во 87-мата минута. Пирес, исто така, ги покажал и своите плејмејкерски способности во прекрасно изработениот гол против Тотенхем на Вајт Харт Лејн, во кој Пирес бил архитектот на акцијата која ја заокружил со одмерен удар за да го постигне вториот гол за Арсенал на тој натпревар. Сепак, Тотенхем одбил да се предаде и успеал да извлече нерешен резултат 2-2. Но и покрај ова, ремито им било доволно на ''топџиите'' да ја заверат титулата веднаш после овој натпревар. Пирес ја завршил сезоната со импресивни 14 голови и 7 асистенции во Премиер лигата. Тој бил втор најдобар стрелец за Арсенал (после Анри) и имал најмногу асистенции (заедно со Денис Бергкамп).
Следната сезона, Пирес завршил на третото место на листата на стрелците во Премиер лигата со 14 голови, заостанувајќи само зад соиграчот Анри и напаѓачот на Кристал Палас, Ендру Џонсон. Тој го освоил својот втор победнички медал во ФА Купот во својата кариера, откако Арсенал го освоиле натпреварувањето победувајќи го Манчестер Јунајтед во финалето по изведување пенали; Пирес бил заменет од Еду во второто продолжение од тој натпревар.
Пред почетокот на сезоната 2005-2006, Пирес преговарал со Арсенал за потпишување на нов договор надевајќи се на двегодишно продолжување. Меѓутоа, во согласност со политиката на клубот за играчи над 30 години, на Пирес му било понудено само 12 месечно продолжување на договорот кој завршувал во јуни 2006 година.
Пирес слабо ја започнал сезоната и соиграчите како Јунгберг, Хосе Антонио Рејес и Александар Хлеб имале предност пред него на двете крилни позиции. Но како што одминувала сезоната, формата на Пирес се подобрувала и тој постигнувал повеќе голови од своите конкуренти за позицијата. Пирес го одиграл својот последен натпревар за Арсенал во Финалето на Лигата на шампионите против Барселона, во кој сепак бил заменет после само 18 минути игра, откако голманот Јенс Леман добил директен црвен картон рано во натпреварот. Пирес ја завршил сезоната како втор најдобар стрелец на Арсенал изедначен со Робин ван Перси со 11 гола.
Во мај 2006 Пирес ја прифати понудата на Виљареал после едномесечни шпекулации, и тоа во време додека тој играл против Виљареал во полуфиналето на Лигата на шампионите. Една од главните причини која Пирес ја навел за заминувањето од Арсенал била тоа што тој почувствувал дека веќе не е прв избор кај менаџерот Арсен Венгер. Пирес е цитиран како вели „''Морам да кажам дека имав одредени разочарувања оваа сезона. На пример, бев на клупата премногу често''“. Пирес, исто така, ја коментирал и одлуката на Венгер да го повлече токму него од игра за време на финалето на Лигата на шампионите што според него покажала дека тој паднал во очите на францускиот менаџер. Пирес изјавил дека се чувствувал повреден од тоа што Венгер повеќе не му верувал, што било голем фактор кој го убедил дека е време да си оди од Арсенал.
На официјалната програма на Арсенал за натпреварот со Виган Атлетик на 11 февруари 2007 година, Пирес го открил своето разочарување од тоа што бил заменет толку рано во финалето на Лигата на Шампионите, изјавувајќи: „''Бев многу разочаран. Кога го видов мојот број на семафорот за замени не можев да поверувам. Тоа беше мојот последен натпревар после 6 години во клубот, и тоа беше финале во Лигата на шампионите пред целото мое семејство во Париз каде што станав светски шампион, и траеше само 12 минути. Беше многу тешко да се прифати''“.
На 11 јули 2008 година, навивачите на Арсенал го избрале Пирес за шестти најдобар фудбалер на клубот на сите времиња.
3.3 Виљареал
Во мај 2006 година, Пирес му се приклучил на шпанскиот клуб Виљареал. Тој пристигнал како слободен агент и требало само да ги помине медицинските тестови, со што стави крај на неговата шестгодишна кариера како фудбалер на Арсенал. Пирес официјално бил претставен како играч на Виљареал на 3 јули 2006 година.
Првиот гол за Виљареал го постигнал во пријателскиот претсезонски натпревар против Њукасл Јунајтед на 5 август 2006 (3-3). Сепак, на 18 август 2006, Пирес ги заработил тешка повреда на лигаментите на левото колено за време на друг пријателски натпревар против Кадис, и му била потребна корективна операција за да се санира проблемот, што значело дека тој ќе отсуствува од терените во наредните 7 месеци. Пирес конечно се опоравил од повредата на коленото и го забележал својот прв првенствен настап за Виљареал влегувајќи како замена во второто полувреме од натпреварот против Реал Сосиедад игран на 17 март 2007 година. Пирес го постигнал својот прв гол во шпанското првенство, во натпреварот на гости против Реал Бетис на 31 март 2007 година во натпревар кој завршил 3-3. После три натпревари влегувајќи како замена, Пирес го имал својот прв старт за Виљареал на 22 април 2007 против Барселона. Тој го постигнал првиот гол за својот тим за на крајот ''жолтата подморница'' да слави над лидерот на табелата Барселона со 2-0, одмаздувајќи се на тој начин за неговата прерана замена против истиот противник во финалето на Лигата на шампионите претходниот мај. На 13 мај 2007, во убедливата победа со 4-1 против Осасуна, поранешниот француски репрезентативец им обезбедил совршен старт на гостите во тој натпревар со постигнувањето на првиот гол во седмата минута, со што Виљареал ја продолжиле борбата за место во европските натпреварувања. Позитивната серија на резултати по враќањето на Пирес во составот му помогнала на клубот да дојде на чекор до местата кои водат во Купот на УЕФА за помалку од шест недели, откако преходно биле пласирани на слабото 11 место во лигата без него во тимот. Виљареал ја завршил сезоната на 5. место, а Пирес имал клучна улога во серијата од 8 победи по ред и обезбедување на местото кое води во Европа.
Почетокот на следната сезона ја обележила сагата која траела помеѓу Хуан Роман Рикелме и управата на Виљареал, па тимот потпомогнат од Пирес и благодарение пред се на неговите лидерските квалитети успеал да ја отвори сезоната со 6 победи во 8 натпревари. Против Барселона на Ел Мадригал, Пирес заработил два пенала за „жолтата подморница“ кои во гол ги претворил капитенот на екипата Маркос Сена. Виљареал ја завршиле сезоната на второто место во Примера зад Реал Мадрид, што бил нивниот највисок пласман во лигата во историјата на клубот, оставајќи ја зад себе Барселона на третото место.
Во 2009, Пирес се соочил со поранешниот свој клуб Арсенал во четвртфиналето од Лигата на шампионите, влегувајќи како замена во 70-тата минута во првиот натпревар и играјќи ги сите 90 минути во реваншот на Емирати. Виљареал бил поразен со вкупен резултат од 4-1, но Пирес добил топло добредојде од навивачите на Арсенал кои го скандираа неговото име и на двата натпревари.
Во мај 2010 година, на Пирес му било соопштено дека договорот нема да му биде продолжен и дека ќе треба да бара нов клуб во текот на летото бидејќи Виљареал ќе ја „менуваат својата филозофија“.
3.4 Астон Вила
По истекот на договорот со Виљареал, Пирес се вратил во Англија каде во октомври тренирал со поранешниот клуб Арсенал на нивното тренинг игралиште Лондон Колни, за да ја одржи својата форма. Подоцна, клубот Кроули Таун покажал интерес за Пирес, но застапникот на фудбалерот изјавил дека „не се запознаени со интересот“ од тој клуб.
На 16 ноември 2010 година, менаџерот на Астон Вила, Жерар Улие разговарал со претставници на Пирес. Конечно, на 18 ноември, 37-годишниот играч за и се приклучил на Вила на шестмесечен договор. Своето деби за клубот од Бирмингем го имал на 21 ноември, влегувајќи како замена во второто полувреме во поразот на неговиот тим со 2-0 од Блекбурн Роверс. Пристигнувањето на Пирес во клубот било многу добро прифатено од многу фудбалери на клубот меѓу кои биле Габриел Агбонлахор, Стјуарт Даунинг и Шејн Лоури. Својот прв гол во дресот на Астон Вила го постигнал исто така против Блекбурн Роверс во победата со 3–1 во ФА Купот на 29 јануари 2011 година. Неговиот следен натпревар во кој се нашол во почетната постава на Вила бил во уште еден натпревар против Блекбурн Роверс во Премиер лигата одигран на 26 февруари. Неговиот настап во таа средба која завршила со победа на Вила од 4–1 бил опишан од Скај Спортс како „негов највлијателен“ откако му се приклучил на клубот.
На почетокот на март, Пирес објавил дека би сакал да остане во Астон Вила и во наредната сезона. Менаџерот, Жерар Улие, позитивно одговорил на ова тврдење, но признал дека нема да биде донесена таква одлука до летото 2011 година. Сепак, тој бил отпуштен од клубот на 27 мај 2011 година веднаш по завршувањето на сезоната 2010-2011.
3.5 Гоа и завршување на кариерата
После повеќе од две години од неговиот последен одигран натпревар, Пирес учествувал во прошталниот натпревар на Стилијан Петров, играјќи за составот на Астон Вила на Селтик Парк во септември 2013 година.
Во јули 2014 година, Пирес објавил враќање на фудбалските терени за да го промовира лансирањето на Индиската Суперлига. На 2 септември 2014 година, тој потпишал за екипата на Гоа, со што стана нивниот назначен играч. Така, сега веќе 40-годишниот Пирес се вратил од пензија за да игра за Гоа, една од осумтте екипи во новосоздадената лига, и исто така бил капитен на тимот.
„За мене проектот и страста за играта се многу важни. На Индија и треба почеток. Треба да напредувате. И за мене тоа беше важно. Имав понуди од САД и Катар, но сакав да бидам дел од новиот почеток на спортот во Индија. Што се однесува до условите, сите знаеме за нив – но јас сум подготвен и напорно тренирам. Ми се допаѓа притисокот“, изјавил тој. Пирес бил редовен на тренинг полигонот на Арсенал, ги користел капацитетите за да остане фит, и рекол дека разговарал со Арсен Венгер за играње во Индија: „Тој ми рече дали го имаш тоа во тебе и ако имаш страст да одиш да играш во Индија, тогаш стори го тоа. И мислам дека сум подготвен“. „Пречекот на аеродромот беше неверојатен“, рече тој на своето откривање во Индија, пред да додаде: „Ви благодарам за топлото добредојде Индија... и зачинетата храна“.
Пирес го направил своето првенствено деби за Гоа на 15 октомври 2014 година, во поразот од 2–1 од Ченајин.
На 25 октомври 2014 година, тој бил казнет со два натпревари суспензија поради навреда на менаџерот на АТК, Антонио Лопес Хабас. Својот прв погодок за Гоа го постигнал на 13 ноември 2014, во победата со 4–1 на гости кај Делхи Дајнамос.
Пирес бил отпуштен од Гоа на 13 март 2015 година. На 25 февруари 2016 година, Пирес го објавил своето повлекување од професионалниот фудбал.
По завршувањето на играчката кариера тој изразил интерес и му пристапил на Арсен Венгер во врска со тренерската работа. Во 2016 година, Пирес ја започнал кариерата како фудбалски тренер во првиот тим на Арсенал.
4 Репрезентативна кариера
За француската репрезентација Пирес забележал вкупно 79 настапи и постигнал 14 голови. Своето деби го направил на 31 август 1996 во победата со 2-0 над во Париз, а својот прв гол го забележал веќе во вториот свој настап во победата со 4-0 над во уште една пријателска средба одиграна во главниот град на Франција на 9 октомври 1996.
Пирес бил дел од тимот на ''триколорите'' кој победил на Светското првенство 1998 и Европското првенство 2000. На второспоменатиот турнир, Пирес имал важна улога асистирајќи му на Давид Трезеге за златниот гол во финалето благодарение на кој французите ја совладале Италија за втора европска титула.
Една година подоцна, тој брилирал на Купот на конфедерации 2001 каде бил најдобар стрелец со два гола (со уште 6 други играчи) и избран за најдобар играч на турнирот. Сепак, следната година тој морал да го пропушти Светското првенство во 2002 година поради повреда која ја заработил играјќи за Арсенал. Во летото 2003, ја освоил втората титула со својата земја на Купот на конфедерациите. Последниот голем настан на кој настапил било Европското првенство 2004 во Португалија.
Крајот на репрезентативната кариера за Пирес се совпаднало со доаѓањето на селекторската функција на Рејмонд Доменек, со кој играчот бил во кавга. Интересно е тоа што, селекторот Доменек бил страстен обожавател на астрологијата, и нема да му верува на Пирес не само од страна на техничкиот избор, туку и заради фактот што тој е роден под знакот на шкорпијата.
5 Статистика
5.1 Клупска статистика
''Статистиката е ажурирана по завршувањето на кариерата.''
Сезона, Клуб, Првенство, Национален куп, Континентален куп, Останати купови, Вкупно
Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Наст, Гол
1992-1993, Мец, Д1, 2, 0, КФ, 0, 0, -, -, -, -, -, -, 2, 0
1993-1994, Д1, 24, 1, КФ, 1, 0, -, -, -, -, -, -, 25, 1
1994-1995, Д1, 35, 9, КФ+ЛК, 5+1, 0, -, -, -, -, -, -, 41, 9
1995-1996, Д1, 38, 11, КФ+ЛК, 2+5, 1+1, ИК, 4, 0, -, -, -, 49, 13
1996-1997, Д1, 32, 11, КФ+ЛК, 1+2, 1+0, КУ, 6, 0, -, -, -, 41, 12
1997-1998, Д1, 31, 11, КФ+ЛК, 3+3, 0+2, КУ, 3, 0, -, -, -, 40, 13
Вкупно Мец 162 43 23<sup>+</sup> 5<sup>+</sup> 13 0 - - 198<sup>+</sup> 48<sup>+</sup>
1998-1999, Марсеј, Д1, 34, 6, КФ+ЛК, 1+1, 0, КУ, 11, 3, -, -, -, 47, 9
1999-2000, Д1, 32, 2, КФ+ЛК, 2+1, 1+0, ЛШ, 11, 2, -, -, -, 46, 5
Вкупно Марсеј 66 8 5 1 22 5 - - 93 14
2000-2001, Арсенал, ПЛ, 33, 4, ФАКуп+ЛК, 6+0, 3+0, ЛШ, 12, 1, -, -, -, 51, 8
2001-2002, ПЛ, 28, 9, ФАКуп+ЛК, 5+0, 1+0, ЛШ, 12, 3, -, -, -, 45, 13
2002-2003, ПЛ, 26, 14, ФАКуп+ЛК, 6+1, 1+1, ЛШ, 9, 0, КШ, 0, 0, 42, 16
2003-2004, ПЛ, 36, 14, ФАКуп+ЛК, 4+0, 1+0, ЛШ, 10, 4, КШ, 1, 0, 51, 19
2004-2005, ПЛ, 33, 14, ФАКуп+ЛК, 6+0, 2+0, ЛШ, 8, 1, -, -, -, 47, 17
2005-2006, ПЛ, 33, 7, ФАКуп+ЛК, 1+1, 2+0, ЛШ, 12, 2, КШ, 1, 0, 48, 11
Вкупно Арсенал 189 62 30 11 63 11 2 0 284 84
2006-2007, Виљареал, ПД, 11, 3, КШ, 0, 0, ИК, 2, 0, -, -, -, 13, 3
2007-2008, ПД, 32, 3, КШ, 5, 1, КУ, 2, 0, -, -, -, 39, 4
2008-2009, ПД, 32, 3, КШ, 0, 0, ЛШ, 8, 1, -, -, -, 40, 4
2009-2010, ПД, 28, 4, КШ, 2, 1, ЛЕ, 7, 2, -, -, -, 37, 7
Вкупно Виљареал 103 13 7 2 19 3 - - 129 18
2010-2011, Астон Вила, ПЛ, 9, 0, ФАКуп+ЛК, 2+1, 1+0, -, -, -, -, -, -, 12, 1
2014, Гоа, СЛ, 8, 1, -, -, -, -, -, -, -, -, 8, 1
Вкупно во кариерата 537 127 68 19 117 20 2 0 725 166
5.2 Репрезентативна статистика
Фудбалска репрезентација на Франција
Год., Наст, Гол
1993, 1, 0
1994, 9, 0
1995, 12, 0
1996, 11, 1
1997, 4, 1
1998, 14, 1
1999, 9, 1
2000, 10, 2
2001, 13, 4
2002, 1, 0
2003, 12, 4
2004, 13, 0
Вкупно 79 14
6 Титули и награди
6.1 Клупски
6.1.1 Мец
* Лига куп на Франција : 1
: 1995–1996
6.1.2 Арсенал
* Премиер лига : 2
: 2001–2002, 2003–2004
* ФА Куп : 3
: 2001-2002, 2002-2003, 2004-2005
6.2 Репрезентативни
;Франција
* Светско првенство : 1
: 1998
* Европско првенство : 1
: 2000
* Куп на конфедерации : 2
: 2001, 2003
6.3 Поединечни
*Фудбалер на годината во Франција според НСПФ : 1
: Млад фудбалер на годината во Дивисион 1 : 1996
* Златна топка на Куп на конфедерации : 1
: 2001
* Златна копачка на Куп на конфедерации : 1
: 2001 (2 гола)
* Играч на годината според АФН : 1
: 2002
* Вклучен во ФИФА 100 листата (2004)
7 Почести
Кавалер на Легијата на честа (Франција)
— 1998