procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Никола Урдаревски

Никола Блажов Урдаревски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото. Уште како млад им помагал на родителите во обработување на земјата и чувањето на добитокот. Со доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада во Чучер, меѓу првите стапил во нејзините редови. На 15 септември 1944 година учествувал во борбите против балистичките банди, кои биле разбиени и протерани од Скопска Црна Гора. По ослободувањето на Македонија бил префрлен во Срем и учествувал во завршните операции против непријателските германски сили. Поради тешките напори во битките, во февруари 1945 година бил ослободен од војска поради лечење. Но болеста била тешка, починал во јуни 1945 година.
2 Поврзано
* Александар Урдаревски
* Трипун Урдаревски
* Санде Урдаревски
* Живко Урдаревски
* Стоилко Урдаревски
* Стојан Урдаревски
* Неделко Урдаревски
* Благоја Урдаревски
* Љубе Урдаревски
* Младен Урдаревски
* Перо Урдаревски
3 Наводи
Јордан Филиповски

Јордан Цветков Филиповски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Завршил основно училиште во Куманово, а подоцна се преселил во Скопје. Изучил столарски занает и отворил своја работилница. Од 1941 година станал симпатизер на Народноослободителната берба. Во 1942 година организирано дејствувал ѝ во неговата работилница била формирана група од активисти. Во неа се држеле илегални состаноци и договори за борбата против окупаторот. Се собирала помош која се испраќала на партизанските одреди, а служела и за други цели на движењето. Кон крајот на 1943 година неговата група била провалена. За да го избегне затворот, групата заминала во Кумановскиот партизански одред. По некое време и тој бил провален ѝ затоа преминале во илегалство. Како илегалец живеел во една куќа до самиот казнен затвор. Подоцна заминал во НОВ и ПОЈ. Со Треттата македонска ударна бригада учествувал во сите победоносни борби. Бил учесник во борбите и маршот во големата мајска офанзива. Во тешките борби против окупаторските фашистички единици, храбро загинал на 6 мај 1944 година.
2 Наводи
Стоилко Урдаревски

Стоилко Велков Урдаревски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото. Се занимавал со земјоделство и чување на овци и кози. На 21 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Со неа учествувал во крвави борби против балистите. Бил учесник во дејствијата против Германците кај Качаничката Клисура, како ѝ во разоружувањето на балистичките банди на Косово. На 12 април 1945 година, тој учествувал во големата пролетна офанзива против Германците и во пробивот на Срем. Во натамошните борби против непријателот, во битката за ослободување на Банова Јаруга, храбро загинал на 25 април 1945 година. Бил закопан на местото каде што загинал.
2 Поврзано
* Александар Урдаревски
* Трипун Урдаревски
* Санде Урдаревски
* Живко Урдаревски
* Никола Урдаревски
* Стојан Урдаревски
* Неделко Урдаревски
* Благоја Урдаревски
* Љубе Урдаревски
* Младен Урдаревски
* Перо Урдаревски
3 Наводи
Младен Царевски

Младен Б. Царевски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Активно ги помагал Првиот и Вториот скопски партизански одред, особено во снабдувањето со храна и друг потребен материјал. Во 1943 година, враќајки се од базата на Вториот Скопски одред, некаде во Скопска Црна Гора му била изгубена трагата. Се претпоставува дека бил убиен од домашните предавници-контрачетниците. Не се знае каде е закопан.
2 Наводи
Борис Цветановски

Борис Нешов Цветановски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото. Се занимавал со земјоделство и чување на добиток. На 1 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада ѝ со неа учествувал во завршните операции за ослободувањето на Македонија, како ѝ во борбите против Германците во Качаничката Клисура. Потоа со Бригадата заминал на Косово, каде биле разоружани заостанатите балистички банди. Оттаму заминал за Земун, каде успешно ја завршил обуката во ракувањето со новото оружје. На 12 април 1945 година бил на позициите кај Шид, во општата офанзива на Првата југословенскатга армија. Учествувал во ослободувањето на Војводина, Хрватска и Словенија. На 13 мај 1945 година кај Подсреда во Словенија, во една борба против Германците, пред време му експлодирала бомба в раце ѝ тешко бил ранет. Во Загрепската болница, подлегнал на раните добиени од експлозијата. Посмртните останки му биле пренесени и закопани во неговото родно село.
2 Наводи
Санде Цветановски

Санде Радев Цветановски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото, а подоцна се занимавал со земјоделство. Есента 1944 година во неговото и соседните села дејствувале македонските бригади, па најпрво ги помагал партизаните. Како младинец се вклучил во политичката дејност, настојувајќи целото население да се вклучи во помагањето на народната војска. Во ноември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Со неа на Скопска Црна Гора, учествувал во борбите за разоружувањето и ликвидирањето на заостанатите балистички банди. Подоцна заминал за Срем, каде ја совладал воената обука оспособувајќи се успешно да ракува со новоприменото оружје. На 12 април 1945 година учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. На 16 април 1945 година, храбро загинал во борбите за ослободување на Врпоље. Бил закопан на боиштето, каде што загинал.
2 Наводи
Стефан Цветковски

Стефан Цветковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од бедно печалбарско семејство. Завршил основно и вечерно училиште во Дебар. Материјалните услови не му овозможувале да го продолжи образованието, па затоа работел како келнер во Дебар. Во 1936 година со родителите се доселил во Скопје. Работел како помошник ложач на парното греење во една зграда, а потоа како трговски помошник при една акционерска фирма од Загреб. Во фирмата се запознал со човек кој го упатило во напредното движење. Под влијанието на истиот, како и под влијание на неговиот постар брат, кој исто така бил член на КПЈ, целосно се вклучил во борбата на работничката класа пpотив ненародниот режим. Бил примен за член на СКОЈ, а во 1941 година и во редовите на КПЈ. Во станот на двајцата браќа се одржувале партиски состаноци. Истиот служел и за засолнување на илегалци и слично. Со нивна помош била создадена широка мрежа на млади активисти. Во почетокот на 1945 година неговиот стан бил провален и во него биле затворени Благоја Давков, Бранко Урдаревски и некои други активисти. Меѓутоа, тој не бил затворен бидејќи во таа рација не се наоѓал во станот. Известен за провалата и затворањето, веднаш преминал во идегалство и продолжил со ненамалено темпо да ги извршува партиските задачи. Воениот суд што им судел на затворениците, го осудил во отсуство и него, со смртна казна. Била распишана и потерница со награда од сто илјади лева, за лицето што ќе го предаде. Во втората половина на 1943 година, тој заминал во партизанскиот одред во Западна Македонија. По директива на Партијата заминал на албанска територија, каде извесно време работел. Учествувал во борбите за ослободувањето на Дебар и во организирањето на Македонско-албанскиот одред кој влегол во составот на Првата македонско-косовската бригада. Во почетокот на 1944 година се вратил во Скопје ѝ повеќе од четири месеци работел илегално. Во април истата година одново заминал на ослободената територија на Македонија. Учествувал во мајската офанзива против бугарските фашистички сили, во редовите на Треттата македонска ударна бригада. Во јуни 1944 година, тој одново живеел илегално во Скопје. Исцрпен од големите напори на илегалната работа и партизанскиот живот, починал на 7 октомври 1944 година, без да го дочека ослободувањето на Македонија.
2 Наводи
Васил Цветковски

Васил Тодоров Цветковски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
Потекнувал од земјоделско сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство и сточарство. По ослободувањето на Скопје, на 22 ноември 1944 година, стапил во Треттата македонска ударна бригада. Со неа заминал на Сремскиот фронт и учествувал во завршните операции за ослободувањето на Југославија. Претходно со успех ја совладал тримесечната воено - стручна обука. На 12 април 1945 година во битката на регионот на Шид - Товарник, храбро загинал. Бил закопан некаде меѓу Шид и Товарник, а подоцна неговите посмртни останки биле пренесени во неговото родно село, Миладиновци.
1 Наводи
Вифелштеде

Вифелштеде (|Wiefelstede; |Wiefelstä) — општина во округот Амерланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа помеѓу градови Олденбург и Фарел.
1 Географија
1.1 Општински единици
Општината Вифелштеде се состои од местата Бокел, Борбек, Конефорде, Дингсфелде, Дрингенбург, Гриштеде, Хајдкамп, Херенхаузен, Холен, Хуленхаузен, Лее, Мансхолт, Метјендорф, Молберг, Нојенкруге, Нутел, Офенерфелд, Шполе, Венерфелд, Вемкендорф, Вестерхолтсфелде и Вифелштеде.
1.2 Соседни општини
Соседни општини/градови/окрузи на Вифелштеде се следниве:
* Бад Цвишенан (округ Амерланд)
* Фризија (округ)
* Олденбург
* Раштеде (округ Амерланд)
* Вестерштеде (округ Амерланд)
2 Знаменитост
Евангелистичко-лутеранската црква „Св. Јоханес“ во Вифелштеде е најстарата камена црква во областа Амерланд. Црквата била отворена во 1057 година.
3 Познати луѓе
* Рудолф Бултман (1884-1976) — лутерански теолог и професор
Тарс

Тарс (турски: ''Tarsus'') — град во Турција, во покраината Мерсин, оддалечен 20 километри од Средоземното Море.
1 Историја
Денешниот Тарс се наоѓа на истото место како и стариот град. По распадот на империјата на Александар Македонски, Тарс влегол во составот на Селевкидското Царство. Тој бил напреден град, зашто, според зборовите на Ксенофонт, се наоѓал во „голема, прекрасна долина со доволно вода, а полна со секакви дрвја и лозја; а раѓа и мешунки, просо, пченица и јачмен“ (Xen. ''Anab''. I 2, 22), а Јулиј Цезар го опишал како „Oppidum fere totius Ciliciae nobilissimum fortissimumque“. Во хеленско-римскиот период, Тарс бил важен центар на стоичката школа и во него работеле неколку философи-стоичари, како: Атенодор Кордилион, Атенодор од Канана, а според некои извори и Хризип бил од Тарс. Географот Страбон вака го опишал негувањето на философијата во Тарс: „Тамошните жители ревносно ја негуваат Философијата како и сите други општи науки, така што ги надминуваат не само Атина и Александрија туку и секое друго место кое би можело да се спомене и во кое има училиште и философска настава. Но, разликата е само во тоа што оние кои во Тарс се занимаваат со наука сите се домашни луѓе, а туѓинците не доаѓаат лесно; Таршаните не остануваат таму, туку одат во туѓина заради усовршување и кога ќе го довршат своето образование, често остануваат во туѓина, така што само малкумина се враќаат... Освен тоа, Тарс има многу жители и е моќен, зашто зазема положба на метропола. Од тамошните луѓе, стоичари биле Антипатар, Архедем и Нестор, потоа двајца Атенодора, од кои оној со прекарот Кордилион, веќе како стар човек живеел во куќата на Марк Катон и кај него умрел, а другиот, Сандоновиот син, му бил учител на царот Август и стекнал голем углед, а потоа, веќе остарен, се вратил во татковината и го оборил тогашниот устав според кој, покрај другите, со градот лошо управувал особено Боет, колку лош поет, толку и лош граѓанин, но поради ласкањето на толпата многу моќен... Во таа положба Атенодор го затекнал градот, и тој некое време се трудел со аргументи да го преобрати не само Боет, туку и неговите следбеници; но кога тие никако не се откажувале од нивното самоволие, тој се послужил со слободата која му ја дал царот, па ги истерал осудувајќи ги на прогонство... Тие луѓе, беа, значи, стоичари... Особено Рим може да покаже многу научници родени во овој град, зашто тој е полн со Таршани и Александринци. Ете, таков е Тарс“ (XIV 673, 12-675, 25).
Исто така, треба да се истакне дека од Тар спотекнувал и св. Павле, кој за себе кажува: „Јас сум човек Евреин од Тарс, граѓанин на познатиот град во Киликија“ (''Act''. ''apost''. 21, 39). Поради тоа, Тарс уживал голем углед кај христијаните.
Танаско Чековиќ

Танаско Перо Чековиќ ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото, а подоцна се занимавал со обработување на земјата и чување добиток. Во септември 1944 година во Кучевиште била формирана Шеснаесеттата македонска ударна бригада. На денот на формирањето и тој стапил во Бригадата. Со неа учествувал во многубројните борби против балистите и германските моторизирани колони во Качаничката Клисура, како и во ослободувањето на Скопје. Потоа со Бригадата заминал на Косово и учествувал во акциите за ликвидирање на одметнатите балистички банди. По извршувањето на оваа задача заминал на Срем. На 12 април 1945 година во пробивот на фронтот, храбро загинал. Бил закопан на местото каде што загинал.
2 Поврзано
* Блажо Чековиќ
3 Наводи
Блажо Чековиќ

Блажо Ацо Чековиќ ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Во неговото село во 1941 година бил формиран, а и дејствувал Првиот скопски партизански одред. Од друга страна бугарскиот фашистички окупатор во овој крај спроведувал невиден терор. Затоа, кога бил повикан на отслужување на воениот рок во бугарската фашистичка армија, одлучил да стапи во партизански одред, меѓутоа не можел да се поврзе со партизаните. По шест месеци дошол на отсуство ѝ во почетокот на 1942 година на враќањето со воз за Бугарија, се симнал на Нишката железничка станица и по долги распрашувања се поврзал со партизаните. Учествувал во борбите на партизанскиот одред и се покажал како добар и совесен борец. Истата година храбро загинал, во борбите против Германците и домашните предавници. Бил закопан на местото каде што загинал.
2 Поврзано
* Танаско Чековиќ
3 Наводи
Недељко Шариќ

Недељко Саво Шариќ ( во — во ) — македонски и југословенски партизан, борец за слобода на Македонија и Југославија, учесник во НОВ.
1 Животопис
По завршувањето  на основното училиште и гимназијата се запишал во воената академија. Служел во бившата југословенска војска, како активен офицер. По капитулацијата на стара Југославија заминал од Македонија и уште во 1941 година стапил во Љубљанскиот партизански одред. Две години учествувал во тешки вооружени борби против окупаторските и квинслшките единици. Во борбите се истакнал како храбар борец и добар раководител, бидејќи бил Командант на партизанските единици. Во 1943 година храбро загинал во борбите против окупаторските единици.
2 Наводи
Санде Шарков

Санде Димов Шарков ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Завршил основно училиште. Бил мобилизиран во бугарската фашистичка армија. Во септември 1944 година избегал од бугарските единици и заминал во партизани во Кумановските планини. Учествувал во борбите против германските фашистички единици на Страцин. Во таа борба бил тешко ранет. Потоа бил испратен во родното село на лечење, но од последиците на раните починал во 1945 година.
2 Наводи
Никола Шекеров

Никола Бојков Шекеров ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото, па се занимавал со земјоделство. Како младинец бил симпатизер на Народноослободителната борба, во која активно се вклучил во 1944 година. Собирал храна, муниција и други потребни работи за партизанските единици. Во средината на септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која се борел на тој терен. Во составот на Бригадата учествувал против балистите на падините на Скопска Црна Гора и во дејствијата против Германците во Качаничката Клисура. По ослободувањето на Македонија во составот на истата Бригада заминал во Војводина. Учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Во борбите против Германците и усташите на 16 април 1945 година, храбро загинал кај селото Будровци. Бил закопан на местото каде што загинал.
2 Наводи
Александар Шепеленко

Александар Глигорије Шепеленко ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Во Скопје се доселил во 1936 година. Завршил основно и вечерно занаетчиско училиште. Потоа изучил за машино-бравар. Работел во пиварницата во Скопје, а подоцна се вработил во рудникот Злетово, од каде заминал во партизани. Кон крајот на 1944 година стапил во Треттата македонска ударна бригада, со која учествувал во пробивот на укрепените германско-усташки позиции на Сремскиот фронт, кај Шид-Товарник. Во една од тие борби против непријателот, храбро загинал. Бил закопан на самото место каде што загинал.
2 Наводи
Димо Шилков

Димо Павлев Шилков ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од изразито сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото, а подоцна се занимавал со земјоделство. На 12 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада, со која учествувал во сите борби против балистите кои вршеле притисок на Скопска Црна Гора. Учествувал и во уништувањето на балистичките банди и нивното разоружување на Косово. По ослободувањето на Македонија со XV македонски корпус учествувал во завршните борби за ослободување на земјата. При пробивот на Сремскиот фронт, во април 1945 година, бил ранет кај Врпоље. Бил пренесен во болница, која подоцна бил заробена од силни германски и усташки сили. Заедно со другите ранети борци бил ѕверски убиен. Бил закопан на местото каде што загинал.
2 Наводи
Душан Шишков

Душан Лазов Шишков ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Биографија
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште во селото, а потоа, поради слабата материјална состојба се преселил во Скопје, каде станал општ работник. Уште како младинец бил вклучен во ослободителното движење и активно го помагал подготвувањето на оружената борба против непријателот. Во почетокот на 1944 година поради пројавената активност за Народноослободителното движење, бугарската полиција го затворила, но тој успеал да побегне. Заминал во Треттата македонска ударна бригада со која учествувал во Мајската офанзива против силните бугарски воени и полициски фашистички единици. При нападот на Бригадата на Кратово, храбро загинал. Бил закопан на местото каде што загинал.
Раде Шишков

Раде Миров Шишков ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Завршил основно училиште, а потоа се занимавал со земјоделство. Подоцна се преселил во селото Глуво, Скопско. Со навлегувањето на балистите во овој крај и доаѓањето на Шеснаесеттата македонска ударна бригада, стапил во нејзините редови на 10 октомври 1944 година. Учествувал во борбите против балистите и Германците во Скопска Црна Гора и во Качаничката Клисура. По ослободувањето на Скопје, заминал со Бригадата во Косово, за ликвидирање на преостанатите балистички банди. На 12 април 1945 годинa веќе бил учесник во пробивот на Сремскиот фронт. Загинал на 16 април 1945 година во една битка за ослободувањето на Винковци. Неговите посмртни останки биле пренесени и закопани во Глуво.
2 Наводи
Драган Шопкин

Драган Перов Шопкин ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Основно училиште завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство, а времено и со чување на добиток. По ослободувањето на Скопје стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Со неа заминал на Косово за дефинитивното ликвидирање и разоружување на балистичките банди. Од Косово заминал во Војводина, каде учествувал во пробивот на Сремскиот фронт. Од воените напори се разболел, по што бил испратен на домашно лекување. Починал во Бањане во 1945 година, од последиците на болеста.
2 Наводи
Јосиф Шурна

Јосиф Шурна - Скипо ( во — во ) — македонски партизан од еврејско потекло, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Завршил основно и вечерно училиште. Потоа изучил занает. Работел во Скопје како лимар. Се дружел со напредни работници и рано пристапил кон напредното движење. Бил активен учесник во културно-уметничките друштва. Имал пријатен глас и пеел на младинските приредби, како ѝ преку радио Скопје. Под теророт на бугарската полиција во 1942 година се засолнил во Гостивар. Таму се поврзал со Народноослободителното движење и набргу заминал во партизани. Во редовите на Првата македонско-косовска ударна бригада стапил уште при нејзиното формирање, во декември 1943 година. Бил учесник во сите борби на Бригадата, а особено на Кленоец, Пресек, Буковиќ и други места. Во нападите за ослободување на Кичево се истакнал со својата храброст. Во последниот напад на Кичево бил заробен од балистите, но успеал да им избега и пак да ѝ се приклучи на Бригадата. Покрај учеството во оружените судири, имал изразит талент за организирање на културно-забавен живот. Благодарејќи на тоа, биле приредувани настапи за партизаните и населението на ослободената територија. Со Бригадата учествувал и во Богомилскиот марш, од 31 јануари до 14 февруари 1944 година. Во сите борби бил пушкомитралезец ѝ се наоѓал на најисутрените позиции. Особено се истакнал во борбите на реката Треска, кај Кичевско. По враќањето од Богомилскиот марш ја водел својата последна борба кај Велмеј, Охридско. Одејќи во претходница, сретнал силни бугарски единици. Успеал да ги задржи и да ѝ овозможи на Бригадата да се развие, истовремено нанесувајќи му катастрофални загуби на непријателот. Во овие борби храбро загинал, во мај 1944 година.
Една улица во скопската населба Чаир е именувана по него.
2 Наводи
Од другата страна на надежта

„Од другата страна на надежта“ (фински: ''Toivon tuolla puolen'') — финско-германски филм од 2017 година, во режија на Аки Каурисмаки (Aki Kaurismäki), кој е автор и на сценариото. Главмите улоги ги играат: Шерван Хаџи (Sherwan Haji), Сакари Куосманен (Sakari Kuosmanen), Илка Којвула (Ilkka Koivula), Јане Хитjајнен (Janne Hyytiäinen) и Нупу Којву (Nuppu Koivu). Филмот има освоено повеќе награди, меѓу кои и две награди на 67. издание на Берлинскиот филмски фестивал (за најдобра режија и „Сребрена мечка“). По завршувањето на филмот, Каурисмаки изјавил дека повеќе нема да режира.
1 Синопсис
Валдемар, поранешен трговски патник, добива пари на покер, купува ресторан и почнува да се занимава со угостителство. Бегалецот од Сирија, Халед, илегално влегува во Финска во потрага по својата сестра и бара азил, а откако го одбиваат, тој бега и се крие во близината на ресторанот на Валдемар, кој решава да му помогне на бегалецот...
Едевехт

Едевехт (|Edewecht; |Erwech) — општина во округот Амерланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на 18 километри западно од слободниот град Олденбург.
1 Географија
1.1 Местоположба
Главното место се наоѓа 18 километри западно од градот Олденбург.
Низ местото поминува потокот Ауе, кој доаѓа од Цвишенанското Езеро, како и потокот Фене, кој се влива во Ауе во местото Остершепс.
1.2 Општински единици
Општината Едевехт се состои од 15 општински единици. Норд Едевехт I и Норд Едевехт II го образуваат главното место, каде се наоѓа општинската управа и црквата.
Во општината Едевехт влегуваат следниве единици:
* Фридрихсфен Норд
* Фридрихсфен Зид
* Хисбаке
* Једело I
* Једело II
* Клефелд
* Клајн Шарел
* Норд Едевехт I
* Норд Едевехт II
* Остершепс
* Портслоге
* Зидорф
* Зид Едевехт
* Вестершепс
* Вилдело
* Витенберге
1.3 Соседни општини
Општината Едевехт се граничи со три града и четири општини. Тука се Апен, Вестерштеде и Бад Цвишенан од округот Амерланд, слободниот град Олденбург, општината Варденбург од округот Олденбург и општините Безел, Фризојте и Барсел од округот Клопенбург.
2 Историја
Едевехт бил место на тешки борби во текот на последните седмици од Втората светска војна. Доаѓајќи од Фризојте на југ, на 17 април 1945 година канадските трупи го освоиле Едевехт во тешка борба куќа по куќа против фанатичните германски паравоени единици, како и други војници.
3 Познати луѓе
* Хајн тен Хоф (1919-2003) — боксер
Махо (плажа)

Плажата Махо е плажа на холандската страна на карипскиот остров Свети Мартин, на територијата на Свети Мартен. Познато е по тоа што е во непосредна близина на меѓународниот аеродром „Принцеза Јулијана“ и е популарна локација за туристите и набудувачите на авиони, кои ја посетуваат плажата за да гледаат авиони при последниот приод при слетување на аеродромот.
Лозинка (расказ на М. Павиќ)

„Лозинка“ — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт“.
1 Содржина
Раскажувачот постојано сонува советски војник кој пее една песна во која се споменуваат камшик, прстен и тамбура. Потоа, тој раскажува како таа песна имала пресудно влијание врз неговиот другар Никола Билјар, иако тој никогаш не ја слушнал: Уште од раното детство, Никола имал голема дарба за музика и кога наполнил седум години, родителите ангажирале учител, кој применувал необични методи на настава. Во октомври 1944 година започнале борбите за ослободување на Белград од германската окупација, а тогаш Никола добил тамбура како подарок од татко му. Во тоа време, окупаторската власт била во потрага по група илегалци чија лозинка била „прстен, камшик и тамбура“. Една недела, во станот на Никола дошол неговиот учител по музика, заедно со двајца полициски агенти, кои во неговата соба пронашле прстен, тамбура и камшик. Така, Никола бил уапсен и обесен на брегот на Дунав, а набргу, советските воници ја донеле песната за камшикот, прстенот и тамбурата во Белград, но Никола никогаш не ја слушнал.
Скокови во вода на Летните олимписки игри 2020

Натпреварите во скокови во вода на Летните олимписки игри 2020 во Токио предвидено е да се одржат од 25 јули до 7 август 2021 година. Скоковите во вода се дел од 4-те водени дисциплини на Олимписките игри, заедно со пливањето, ватерполото и синхронизираното пливање.
Олимписките игри првично биле планирани да се одржат во 2020 година, но биле преместени за 2021 година како резултат на пандемијата од КОВИД-19. На овие Олимписки игри се натпреваруваат натпреварувачи во осум дисциплини (по четири во машка и женска конкуренција): скокови од 3 метри, скокови од 10 метри, синхронизирани скокови од 3 метри и синхронизирани скокови од 10 метри.
Учествуват вкупно 136 натпреварувачи од 30 земји. Сите натпреварувачи морале да имаат најмалку 14 години до 31 декември 2020 година.
1 Квалификации
Една земја може да квалификува до 16 натпреварувачи (по 8 во машка и женска конкуренција) од кои по два во поединечните дисциплини и еден пар во синхронизираните дисциплини.
За поединечните дисциплини, квалификувани натпреварувачи се:
* најдобрите 12 во секоја дисциплина од Светското првенство во скокови во вода 2019,
* петте континентални шампиони во секоја дисциплина, и
* 18 полуфиналисти од ФИНА Светскиот куп во скокови во вода 2020
* дополнителни натпреварувачи од ФИНА Светскиот куп во скокови во вода 2020 сè додека не се поплнат сите места.
За синхронизираните дисциплини, квалификувани парови се:
* најдобрите 3 во сите дисциплини од Светското првенство во скокови во вода 2019
* најдобрите 4 во сите дисциплини од ФИНА Светскиот Куп во скокови во вода 2020, и
* земјата домаќин (Јапонија).
2 Земји учеснички
******************************
3 Распоред на натпреварување
К, Квалификации, ПФ, Полуфинале, Ф, Финале
Датум 25 Јул 26 Јул 27 Јул 28 Јул 29 Јул 30 Јул 31 Јул 1 Авг 2 Авг 3 Авг 4 Авг 5 Авг 6 Авг 7 Авг
Дисциплина Н П Н П Н П Н П Н П Н П Н П Н П Н П Н П Н П Н П Н П Н П
Мажи 3 метри, К, ПФ, Ф
Мажи 10 метри, К, ПФ, Ф
Мажи синхронизирано 3 метри, Ф
Мажи синхронизирано 10 метри, Ф
Жени 3 метри, К, ПФ, Ф
Жени 10 метри, К, ПФ, Ф
Жени синхронизирано 3 метри, Ф
Жени синхронизирано 10 метри, Ф
4 Освојувачи на медали
4.1 Мажи
3 метри
10 метри
Синхронизирано 3 метри
Синхронизирано 10 метри, nowrap, nowrap
4.2 Жени
3 метри
10 метри
Синхронизирано 3 метри, nowrap, nowrap
Синхронизирано 10 метри, nowrap, nowrap
Лимат

Лимат (|Limmat, месно: ''Limet'') — река во Швајцарија. Почнува како одлив од Циришкото Езеро на југот на градот Цирих. Оттука тече во северозападен правец, па по 35 км се велва во реката Аре. Устието се наоѓа северно од гратчето Бруг, близу устието на Ројс.
The main towns along долината на Лимат низводно од Цирих се Дитикон, Ветинген и Баден. Its main tributaries are the Линт, преку Циришкото Езеро, the Зил, во Цирих, и Репиш, in Дитикон.
Името за првпат е засведочено во VIII век како ''Линдимакус''. Тоа е од галско потекло, од ''*линдо-'' „езеро“ (спор. велшки ''llyn'') и ''*магос'' „низина“ (велшки: ''maes''), што очигледно се однесувало на низината низ која течел Линт.
1 Енергетика
Како и многу реки во земјата, водите на Лимат интензивно се користат за производство на хидроенергија: долж течението од 35 км има не помалку од десет хидроелектрани.
2 Пловидба
Во историјата Лимат играл важна улога како пловна сообраќајница. Во XII и XIII век по реката се патувало од Цирих за Кобленц. Во 1447 г. светиот римски цар Фридрих III прогласил правото на слободна пловидба по Лимат и од Рајна до Цирих. Поради струјата, пловидбата обично се одвивала само низводно, а товарните пловила се продавале кога ќе пристигнат.
Денес реката е пловна само за помали пловила, а многу хидроелектрани имаат брододигалки. Традиционалните чамци кои пловеле по реката биле долги 10 м и со рамно дно, наречени „вајдлинг“.
Најгорното течение на реката низ центарот на Цирих е пловно и за големи пловила, иако истите се ограничени од ниските мостови. На овој потег од Лимат сообраќа Циришкото бродопловно претпријатие (''Zürichsee-Schifffahrtsgesellschaft''), нудејќи превоз од Државниот музеј до Циришкото Езеро со нископрофилни моторни чамци.
3 Населени места по течението
*Во кантонот Цирих:
*#Цирих
*#Оберенгстринген
*#Унтеренгстринген
*#Шлирен
*#Дитикон
*#Геролдсвил
*#Етвил на Лимат
*Во кантонот Аргау
*#Шпрајтенбах
*#Виренлос
*#Нојенхоф
*#Ветинген
*#Баден
*#Енетбаден
*#Нусбаумен
*#Унтерзигентал
*#Турги
4 Културно наследство
На мочурливото земјиште помеѓу Лимат и Циришкото Езеро околу плоштадот „Зехселојтен“ во Цирих има мали острови и полуострови на кои се наоѓаат остатоци од праисториските наколни живеалишта на дрвени диреци кои служеле како заштита од поплавување на реките Линт и Јона. Наоѓалиштето Алпскиот кеј Цирих-Енге е сместено на брегот на Циришкото Езеро во Енге, месност во општината Цирих. Во соседството биле населбите Мал и Голем Хафнер при одливот ма Лимат, на површина од во градот Цирих. Освен тоа што се дел од 56-те места во Швајцарија заштитени како светско наследство на УНЕСКО под заедничкиот назив „Праисториски наколни живеалишта околу Алпите“, праистриските населби се прогласени за државно културно наследство.
5 Слики
Црвениот календар

„Црвениот календар“ (српски: ''Црвени календар'') — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт“.
1 Содржина
Во среда, 25 октомври 1917 година, еден борец чека да започне нападот на Зимскиот дворец во Петроград. Тој го чита прогласот на Ленин, кој го зачудува, зашто во него се објавува дека дворецот е заземен, а членовите на Привремената влада се уапсени, иако тоа не е точно. Ноќта, борците го заземаат дворецот и ги апсат членовите на владата, но утредента, тој го чита владиниот весник во кој се соопштува дека владата работи вообичаено. Така, тој добива впечаток дека двата дена, среда и четврток, си ги промениле местата. Подоцна, додека борецот стои на барикадите, еден непријателски војник пука во него, а тој пак пука во непријателот. Додека се опоравува од раната, борецот го сфаќа изворот на таа збрка: болшевичкиот проглас поранил еден ден, а прогласот на владата задоцнил еден ден.
Карамустафините синови

„Карамустафините синови“ (српски: ''Карамустафини синови'') — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт“.
1 Содржина
Карамустафа-бег, управник на областа во која се наоѓа Света Гора, е познат како немилосрден и насилен турски великодостојник. Тој е несреќен поради тоа што нема деца, но еднаш дознава дека во манастирот Хиландар расте лоза чии гроздови им помагаат на жените што не можат да забременат. За да се увери во тоа, тој ја испраќа својата кучка во манастирот и, навистина, таа се враќа со пород. Така, тој и неговата жена одат во близина на манастирот и набргу таа раѓа два сина, а тој ветува дека нив ќе ги испрати во манастирот. Подоцна, Карамустафа добива уште повеќе деца, а неговите првородени синови се истакнуваат во борбите, зашто не чувствуваат никаква болка. Кога синовите наполниле 17 години, бегот ги испраќа во манастирот, но калуѓерите не ги прифаќаат и така тие не стануваат монаси. Подоцна, едниот брат станува благајник во турската војска, додека другиот станува дервиш.
Трајко Белински

Трајко Ангелков Белински ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно селско семејство. Завршил основно училиште. Располагал со малку земја, па поради тоа чувал и добиток. Бил мобилизиран во бугарската фашистичка војска, но при првата можност што му се укажала, избегал ѝ им се приклучил на партизаните. Во февруари 1944 година стапил во Козјачкиот партизански одред. Учествувал во борбите против бугарските фашистички окупаторски единици. Во јуни 1944 година заедно со неколкумина партизани бил заробен од бугарската фашистичка војска. Сите заробени партизани, без да им се организира судски процес биле осудени на смрт. Неговиот партизански соборец Тодор Нешков бил жив запален, додека Трајко бил стрелан. Бил закопан на местото каде што бил стрелан.
2 Поврзано
* Тодор Нешков
3 Наводи
Инкретин

Инкретини — група на метаболички хормони кои го стимулираат намалувањето на нивото на гликоза во крвта. Инкретините се ослободуваат после јадење и ја зголемуваат секрецијата на инсулин од бета-клетките од Лангерхансовите островчиња во панкреасот преку механизам зависен од нивото на гликоза во крвта.
Некои инкретини (GLP-1) исто така го инхибираат ослободувањето на гликагон од алфа-клетките од Лангерхансовите островчиња. Покрај тоа, тие ја намалуваат брзината на апсорпција на хранливи материи преку забавување на празнењето на желудникот и на тој начин директно може да влијаат врз внесот на храна. Два главни кандидати кои ги исполнуваат критериумите за инкретини се интестиналните пептиди гликагонолик пептид-1 (GLP-1) и гастричен инхибиторен пептид (GIP, исто така познат и како гликоза-зависен инсулинотропен полипептид). Двата GLP-1 и GIP брзо се онеспособуваат од страна на ензимот дипептидил пептидаза-4 (DPP-4).
Вестерштеде

Вестерштеде (|Westerstede; |Westerstäe) — град и административно седиште на округот Амерланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Градот се наоѓа околу 20 километри северозападно од слободниот град Олденбург.
Познат е по одржувањето на фестивалот „Родо“, што е најголема изложба на рододендрони во Европа. Фестивалот се одржува на секои четири години.
1 Географија
Вестерштеде се наоѓа околу 20 километри северозападно од Олденбург на сојузниот автопат А28 и на околу 30 километри од градот Лер.
1.1 Градски единици
Градското подрачје на Вестерштеде се состои од 49 градски единици: Бургфорде, Егелоге, Фелде, Фикенсолт, Гарнхолт, Гиселхорст, Халсбек, Халструп, Холриде, Холвеге со Холвегерфелд, Хилштеде, Ихаузен, Ихорст, Карлсхоф, Линсвеге, Линсвегерфелд, Манзи, Линдерн, Морбург, Нојенгланд, Охолт, Ховик, Охолтерфелд, Оленхарде, Петерсфелд, Зегерн, Тарбарг, Торсхолт, Вестерлој, Вестерлојерфелд и Вестерштедерфелд.
2 Политика
2.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 34 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 20.001 и 25.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
Партија, 11.9.2016, 11.9.2011, 10.9.2006, 9.9.2001
CDU, 38,95 %, 12.318, 13 места, 34,1 %, 9.817, 12 места, 37,7 %, 10.857, 13 места, 31,5 %, 9.058, 11 места
SPD, 22,90 %, 7.244, 8 места, 25,8 %, 7.411, 9 места, 22,9 %, 6.588, 8 места, 32,9 %, 9.464, 12 места
FDP, 11,18 %, 3.538, 4 места, 15,8 %, 4.555, 5 места, 23,8 %, 6.852, 8 места, 18,5 %, 5.312, 6 места
Grüne, 10,12 %, 3.201, 3 места, 13,5 %, 3.874, 4 места, 6,0 %, 1.714, 2 места, 5,9 %, 1.688, 2 места
UWG, 15,00 %, 4.746, 5 места, 10,8 %, 3.099, 4 места, 9,6 %, 2.752, 3 места, 11,0 %, 3.168, 4 места
Самостоен кандидат, 576 %, 576, 1 место, –, –, –, –, –, –, –, –, –
Излезност, 10.882 од 18.470, 9.993 од 18.027, 10.031 од 17.610, 9.939 од 16.815
58,9%, 55,4%, 57,0%, 59,1%
2.2 Градоначалник
Градоначалник на градот Вилдесхаузен е Михаел Реснер (UWG).
2.3 Збратимени градови
Вестерштеде е збратимен со следниве градови:* Плешев, Полска
3 Сообраќај
Железничката станица во Вестерштеде се наоѓа во селото Охолт, 6 километри јужно од градот. Низ станицата поминуваат возови до Лер и Олденбург на секој половина час.
4 Познати луѓе
* Ајлхардус Лубинус (1565–1621) — професор
* Фридрих Титјен (1834–1895) — астроном
* Волфганг Хакбуш (р. 1948) — математичар
* Бруно Штајнхоф (р. 1937) — стопанственик
5 Галерија
Варшавскиот агол

„Варшавскиот агол“ (српски: ''Варшавски угао'') — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт“.
1 Содржина
Студентката Сташа Зориќ се сеќава на родната куќа во Белград, која била урната заради изградбата на една повеќекатница. Во една прилика, за време на излетот во близината на Врњачка Бања, Сташа го препознава во природата распоредот на собите од родната куќа, а потоа таквите визии ѝ се јавуваат постојано. Исто така, таа се сеќава на сликите со музички сцени, закачени на ѕидовите во нејзиниот дом. Подоцна, за време на одморот во Полска, Сташа ја посетува Варшава и на една улица здогледува куќа која е потполно иста како нејзината, само што распоредот на собите е спротивен. Зачудена од глетката, таа почнува да истражува и дознава дека куќата била реконструирана по сеќавањето на еден човек. Сташа го открива неговото име и оди во варшава со цел да се сретне со него. Таа доаѓа кај куќата малку порано и додека ги разгледува сликите, за првпат успева да го прочита нотниот запис од една слика. Во истиот миг, таа заборава сè, кога пристигнува човекот, таа се однесува грубо кон него и веднаш се враќа во Белград.
Аксеаносилас

„Аксеаносилас“ — расказ на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, расказот е објавен во 1979 година, како дел од збирката „Руски 'рт“.
1 Содржина
Според преданието, во манастирот Жича имало седум врати, зашто секој владетел од лозата Немањиќ на своето крунисување отворал нова врата во манастирската црква. Само еден непознат владетел се обидел да влезе на постоечките врати, но не успеал и така не бил крунисан. Неговото име останало тајна која се чувала строго и неговото име не смеело ниту да се напише ни да се прочита. Според друго предание, околу 1379 година, во манастирот Жича живеел монахот Ефтимиј Спан за кого се сметало дека е бесполен, а кому еднаш му се прикажал Ѓаволот и го оплодил. Набргу, тој бил повикан од царската власт и му била дадена задачата да ја преведе поетската збирка која ја напишан непознатиот некрунисан владетел. Монахот ја прифатил работата, но видел дека книгата е празна. Затоа, почнал самиот да измислува песни, но работата му одела бавно и не успеал да ја доврши до предвидениот рок. Сепак, тој морал да ги предаде своите ракописи и веднаш бил осуден како заложник за идните генерации кои ќе го запишат и прочитаат името на некрунисаниот владетел. Така, тој бил осуден на смрт, а ноќта пред погубувањето насликал икона на која ги претставил ликовите на оној кој прв ќе го запише забранетото име и на оној кој ќе го прочита името. Во август 1979 година, авторот го посетил манастирот Жича и ја видел иконата насликана од Ефтимиј Спан. Истовремено, тој го донзал забранетото име и сфатил дека така ја исполнил причината за погубувањето на монахот пред шест векови. На крајот од расказот, авторот му соопштува на читателот дека забранетото име на некрунисаниот владетел е Аксеаносилас.
Копакабана

Копакабана е градска четврт во јужниот дил на Рио де Жанеиро познат по својата плажа долга 4 километри. Првобитниот назив на дистриктот бил Сакопенапа (|Sacopenapã), но после изградбата на капелата Девица од Копакабана во Боливија, променет бил во Копакабана. Копакабана е дел од Рио од 6 јули 1892 година.
Копакабана се наоѓа на самото крајбрежје и започнува од Авенијата Принцезата Изабел, а се завршува кај спасителската кула број 6 (''Posto Seis''), односно кај тврдината Копакабана. Во продолжение останала познатата плажа Рио Ипанема и Леблон. Самата плажа во Копакабана се протега од ''Posto Dois'' (спасителска кула број 2) до ''Posto Seis'' (спасителска кула 6).
Најголемиот концерт на светот се одржал во 1994 година на Кобакабана од страна на Род Стјуарт, а на него присуствувале повеќе 3 милиони луѓе. Ролингстонси и Раш исто така направиле повеќемилионски концерт на оваа плажа.
1 Галерија
Список на знамиња на Азербејџан

Ова се знамиња на Азербејџан кои се користат/ користеле на државно или локално ниво. За националното знаме, видете знаме на Азербејџан.
1 Модерни знамиња
Знаме, Датум, Опис
1918, Знаме на Закавкаска Демократска Федеративна Република
1918, Знаме на Центрокасписка Диктатура
1918, Знаме на Демократска Република Азербејџан
1918 - 1920, Знаме на Демократска Република Азербејџан
1920 - 1921, Знаме на Азербејџанска ССР
1921 - 1922, Знаме на Азербејџанска ССР
1922 - 1922, Знаме на Азербејџанска ССР
1922 - 1937, Знаме на Закавкаска СФСР
1937 - 1939, Знаме на Азербејџанска ССР
1939 - 1952, Знаме на Азербејџанска ССР
1952 - 1956, Знаме на Азербејџанска ССР
1956 - 1991, Знаме на Азербејџанска ССР
1991 -, Знаме на Република Азербејџан
2 Поврзано
* Знаме на Азербејџан
Плажа Сванемален

Плажата Сванемален (дански: Svanemøllestranden) е урбана плажа сместена во областа Остербро во Копенхаген, Данска. Плажата е на заливот Сванемален Залив, кај променадата, шеталиште кое го следи брегот помеѓу Копенхагенската област Нордхавн на југ и Туборг Хавн на север. Пристаништето Сванемален и електрана се сместени јужно од плажата. Електраната е комбинирана топлинска и електрична централа. Неговата примарна задача е да снабдува парно греење на мрежата за централно греење на Копенхаген.
1 Опис на плажата
Плажата Сванемален била отворена на 20 јуни 2010 година. Дизајнирана од архитектонската фирма Вајт, Тинг, Пејзажна компанија Ваиное и Рамбол, обезбедува плажа од 4.000 квадратни метри со ниски води за семејството, како и пристаниште со должина од 130 метри, што овозможува директен пристап до подлабока вода.
2 Наводи
Горна Саксонија

Горна Саксонија (|Obersachsen) — историски поим за краиштата во владение на династијата Ветинци во подрачјето на она што денес се нарекува Средна Германија (''Mitteldeutschland'').
1 Историја на поимувањето
Поимот потекнува од времето кога, по падот на војводата Хајнрих Лавот во 1180 г. средновековното Војводство Саксонија се распаднало и владенијата на Војводството Саксонија-Витенберг прешле кај династијата Аскани, а подоцна кај Вентинците во Маркгрофовијата Мајсен. Овие династии ги покориле краиштата источно од реката Зале населени од Полапските Словени, и со нив го зеле племенското име Саси (''Sachsen'', „Захсен“) спротиводно од Елба.
Името служи и за разликување на овие подрачја од „Долна Саксонија“, која подоцна влегла во оптек (иако никогаш не бил наложувана) како поим за првобитните саксонски краишта во северна и западна Германија (каде се прошириле западнодолногерманските дијалекти), на територијата на денешната сојузната покраина Долна Саксонија, како и соседните области Вестфалија, Холштајн и западот на денешна Саксонија-Анхалт северно венецот Харц (Остфалија).
Според Златната була од 1356 г. владенијата на Саксонија-Витенберг над Елба го сочиниле Изборното Кнежевство Саксонија, кое во 1423 г. се споило со Мајсен под династијата Ветинци и го возаглавило Горносаксонскиот округ. Ветинците ја добиле областа Лужица со Прашкиот мир од 1635 г. и конечно во 1806 г. биле станале кралеви на Саксонија. Така, граѓаните на денешната сојузна покраина Саксонија просто се нарекуваат Саксонци. Ова е случај во медиумите, иако источносредногерманските дијалекти на горносаксонскиот (мајсенски и остерлендски) се сместени во тириншко-горносаксонскиот континуум.
2 Поврзано
* Горносаксонски округ
* Изборно Кнежевство Саксонија
* Долна Саксонија
Фризија (округ)

Фризија (|Friesland) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во градот Јефер.
Се граничи со (од југоисток надесно) окрузите Везермарш, Амерланд, Лер и Витмунд и со Северното Море. Градот Вилхелмсхафен е опкружен, но не е дел од округот.
1 Географија
На исток округот се граничи со плиткиот Јадски Залив на Северното Море. Островот Вангероге, еден од Источнофризиските Острови, е дел од Фризија.
Жителите на Фризија инсистираат дека не се дел на Источна Фризија, иако е конфузно, бидејќи Фризија се наоѓа источно од Источна Фризија и географите ја сметаат Фризија за дел од таа област. Разликата има историски причини: Фризија била независна држава од 1438 до 1575.
Дел од округот влегува во Националниот парк Долносаксонско Ваденско Море.
2 Историја
Областа била владеена од локални феуди до век.
Во 1438 година во северниот дел на денешниот округ била основана Грофовијата Јефер. Источна Фризија оттогаш била сметана како непријателска територија и се случиле многу конфликти помеѓу Јефер и Источна Фризија во и во век. Последниот владетел на Јефер била Мари од Јефер, која владеела до 1575 година.
По нејзината смрт, Јефер станал дел од Олденбург, но Источна Фризија тврдела дека територијата била нејзина. Во следните децении, Источна Фризија се обидувала да ги блокира сите патишта помеѓу Јефер и Олденбург. Непријателството траела до почетокот на век.
Од 1667 до 1793 година, Јефер бил ексклава на Анхалт-Цербст, а по наполеонската окупација најзападна ексклава на Прусија. Во 1818 година, Јефер повторно станал дел од Олденбург.
Јужниот дел на денешниот округ е Фризише Веде (''Friesische Wehde'', букв. „фризиски дрвја“), кој исто така поголемиот дел од времето бил на Олденбург. Оваа област подоцна го создала округот Фарел.
Округот бил основан во 1933 година со спојување на поранешните окрузи Јефер и Фарел под името „Фризија“. Во 1977 година бил распуштен и поделен помеѓу околните окрузи Витмунд и Амерланд. Распуштањето било прогласено за неуставно во 1979 година, бидејќи ги нарушило правата на поранешната држава Олденбург и округот повторно бил основан во своите стари граници во 1980 година.
3 Грб
Лавот е од грбот на грофовите на Јефер, кој бил нивен симбол.
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини
Спасо Жежовски

Спасо Перов Жежовски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од бедно селско семејство. Основно училиште завршил во селото, а подоцна се занимавал со земјоделство и чување добиток. На 15 септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. Во борбите против балистите во близина на своето родно место, се истакнал со учество во првите борбени редови. По ослободувањето на Македонија заминал за Косово, каде учествувал во ликвидирањето на балистичките банди. Во составот на XV македонски корпус заминал за Срем. Учествувал како пушкомитралезец во пробивот на Сремскиот фронт и се истакнал со својата храброст. Загинал на 16 април 1945 година, во првите борбени позиции кај Будровци. По војната неговите посмртни останки биле пренесени и погребани во неговото родно село.
2 Наводи