Сесилија Малмстрем

Ана Сесилија Малмстрем (р. ) е шведска политичарка која служела како Еврокомесар за трговија од 2014 до 2019 година. Таа претходно била еврокомесар за внатрешни работи од 2010 до 2014 година и министер за прашања на Европската унија од 2006 до 2010 година. Била пратеник во Европскиот парламент (ЕП) од Шведска од 1999 до 2006 година.
Таа е членка на шведските либерали, дел од Алијансата на либералите и демократите за Европа .
1 Ран живот
Малмстрем е родена во парохијата Бренкирка во јужен Стокхолм и пораснала во Гетеборг.
Била студентка на Универзитетот во Гетеборг од 1992 до 1999 година, станувајќи асистент на истражување (1994 година). Потоа докторирала по политички науки со тезата насловена ''Регионот, моќта и славата: регионални партии во Западна Европа'' (1998), и станала виш предавач на Катедрата за политички науки на Универзитетот во Гетеборг ( 1998–99). Нејзината теза била за регионалните партии во западна Европа, фокусирајќи се на Каталонија, Шпанија и Ломбардија, Италија. Истражувала и предавала на полето на европската политика, регионализмот, имиграцијата и тероризмот.
Малстрем има работено и во Штутгарт и во Барселона.
Течно зборува шведски, англиски, шпански и француски јазик, а има средно познавање на германски и италијански јазик.
2 Политичка кариера
Малмстрем е член на шведската партија на либералите од крајот на 1980-тите, а била член на извршната власт на партијата од 1997 година и била член на Регионалниот совет на Вестра Јеталанд од 1998 до 2001 година. Во 2007 година, кога Јан Бјорклунд бил избрана за лидер на партијата, таа била назначена за прв потпретседател на партијата.
2.1 Пратеник во Европскиот парламент, 1999–2006 година
Во 1999 година, Малмстрем била избрана за европратеничка за Шведска и повторно била избрана во 2004 година. За време на нејзиниот мандат работела во Комисиите за надворешни работи, Комисија за уставни прашања, Комисија за внатрешен пазар и заштита на потрошувачите, како и во Поткомитетот за човекови права и Поткомитетот за безбедност и одбрана. Покрај тоа, таа била потпретседател на делегациите на парламентот во Унгарија (пред да се приклучи во 2004 година) и Хрватска.
Како член на Комитетот за надворешни работи, Малстрем напишала критички извештај за стратегијата на ЕУ за Русија. Во 2002 година таа станала портпаролка на Либералната група за надворешни работи. Таа го номинирала кубанскиот дисидент Освалдо Паја за наградата Сахаров, која ја добил од Парламентот во 2002 година.
За време на нејзиното време како европратеник, Малмстрем ја иницирала веб-кампањата oneseat.eu која имала за цел да го направи Брисел постојано седиште на Европскиот парламент . Тоа била прва ваква петиција која добила еден милион потписи, што е знак на правото на петиција според Договорот од Лисабон.
Во 2001 година, Малмстрем и девет колеги европратеници - вклучувајќи ги Ник Клег и Хеле Торнинг-Шмит - ја основале Кампањата за парламентарни реформи (КПР) за да извршат притисок за промени во начинот на кој Европскиот парламент функционира секојдневно. Таа, исто така, водела кампања за поголем пристап на јавноста до официјалните документи.
2.2 Шведски министер за европски прашања, 2006–2010 година
По шведските избори во 2006 година, на кои била забележана победата на централнодесничарската коалиција на Фредрик Рајнфелд, Малмстрем се вратила во Шведска за да ја преземе функцијата министер за европски прашања во кабинетот на премиерот Рајнфелд, кој ја презел функцијата на 6 октомври 2006 година. Нејзините одговорности вклучувале институционални прашања, преглед на буџетот на ЕУ, Стратегија за Балтичко Море, Лисабонска стратегија и координација на шведското претседателство со Советот на Европската унија во 2009 година.
Малстрем го поддржува шведското усвојување на валутата евро, а во август 2007 година таа била една од политичарите кои повикале на уште еден референдум за членство во еврото (првиот бил во 2003 година). „Ние го почитуваме резултатот од референдумот, се разбира, но сепак мислиме дека треба да може да се расправа за нешто во што верува, многу се променија од референдумот во 2003 година, Словенија се приклучи, Малта и Кипар се приклучуваат на почетокот на следната година. Следната година ќе се приклучат најмалку две балтички земји. Во 2010-11 може да има осум или девет нови членови. Колку повеќе членови има, толку е поголема политичката цена да се биде надвор, бидејќи не можеме да направиме разлика, Шведска загуби економски со тоа што не се приклучи на единствената европска валута“. Таа цитирала извештај од Националниот одбор за трговија: „Изгубивме 100 милијарди круни во извозот и исто толку во увозот. Нашата трговија со еврозоната ќе беше 13-14 проценти поголема доколку бевме членки.“
3 Член на Европската комисија, 2010–2019 година
3.1 Еврокомесар за внатрешни работи, 2010–2014 година
На 17 ноември 2009 година, Малмстрем била номинирана од нејзината влада за следен европски комесар на Шведска. Во својата номинација, премиерот Рајнфелд, исто така, рекол дека Карл Билт, министерот за надворешни работи, не бил номиниран затоа што е малку веројатно дека Швеѓанец ќе биде назначен на функцијата претседател на Европскиот совет или како висок претставник на Унијата за надворешни работи и Политика за безбедност .
Претседателот на Европската комисија, Жозе Мануел Баросо и понудил на Малмстрем улога на комесар за внатрешни работи, која била создадена како резултат на либералното барање да се подели претходното портфолио, кое ги вклучувало и човековите права. И покрај овој пост се безбедносни задачи, комесарот Малмстрем јасно на членовите на Европскиот парламент дека таа нема да биде лош полицаец со портфолио на основните права е добар полицаец . Таа била одобрена од европратениците и ја презела функцијата на 10 февруари 2010 година.
Една од нејзините први иницијативи како комесар на Европската унија била да предложи директива која се залага за построги санкции против сексуалната злоупотреба на деца, во која еден од предлозите била да се создаде должност за земјите-членки на ЕУ да го блокираат пристапот до детска порнографија на интернет. Критичарите тоа го толкуваат како создавање на нето цензурачка инфраструктура која нема да им помогне на децата, но навистина би била контрапродуктивна и опасна закана за демократијата. Меѓутоа, невладините организации кои работат за правата на децата, како што се Save the Children и NSPCC, го бранеле предлогот. Малмстрем брзо била наградена со прекарот „Сенсилија“ на социјалната мрежа и во – претежно германските дневни весници, стопеница од зборот „цензура“ и нејзиното дадено име („Сесилија“). имитирајќи го прекарот „Зенсурсула“ на германската министерка Урсула фон дер Лајен, која не успеала да воспостави слични техники за филтрирање во Германија по одлуката да се даде приоритет на бришењето на нелегалните веб-страници.
Во истиот период (март 2010 година), во извршување на нејзините напори за зајакнување на безбедноста и безбедноста на европските граѓани, Малмстрем обезбедила политички договор меѓу Европскиот парламент, Советот и Комисијата за спроведување на член 10 од Протоколот за огнено оружје на Обединетите нации. кој се бори против трговијата со недозволено цивилно огнено оружје.
На 11 март 2011 година, за време на седмиот Европски ден на сеќавање на жртвите на тероризмот, на конференцијата на тема „Улогата на жртвите на тероризмот во спречувањето на насилната радикализација“, која се одржала во Брисел, Малстрем одржала говор во кој ги изложила разорните ефекти од тероризам на лично како и на државно ниво, затворајќи се со најавата за претстојниот (РАН) проект (види следниот пасус).
Во септември 2011 година, Малмстрем официјално ја лансирала Мрежата за подигање на свеста за радикализација (РАН), проект насочен кон справување со тероризмот и насилниот екстремизам преку превентивни мерки, наместо преку конфронтација. Проектот доаѓа како дополнителна алатка на Стратегиите на ЕУ за борба против тероризмот и мерките за борба против радикализација и регрутирање во тероризам.
Помалку од една година подоцна, проектот станала паневропска мрежа на научници, психолози, невладини организации, жртви на тероризам, верски водачи, претставници на граѓанското општество и полицајци, заедно со советодавен одбор.
На 2 мај 2012 година, Малмстрем одржала предавање пред студентите и професорите на Универзитетот Харвард за имиграцијата и азилот, дискутирајќи со својата публика за различни прашања поврзани со интеграцијата, тероризмот и трговијата со луѓе, како и европската криза. По посетата на Кембриџ следела средба со американскиот јавен обвинител Ерик Холдер во Вашингтон и вечер во ФБИ, каде што имало голема размена на мислења за планирањето на претстојниот Европски центар за компјутерски криминал (EC3). Краткото патување на Малмстрем во САД било завршено со говор за сајбер безбедноста на конференција во CSIS .
На 26 ноември 2012 година, заедно со Роб Вејнрајт, директор на Европол, Малмстрем го објавила лансирањето на новата Европска финансиска коалиција против комерцијална сексуална експлоатација на децата онлајн. Целите на Коалицијата се да ги поддржи меѓународните истраги за спроведување на законот секогаш кога е можно преку соработка со приватни засегнати страни; да се процени и проучува комерцијалната сексуална експлоатација на деца на Интернет преку сите видови Интернет средини, како што се хостинг услуги и групи за вести; да помогне во заштитата на легитимните приватни деловни интереси од можна злоупотреба на нивните услуги од страна на криминалци кои имаат за цел да дистрибуираат содржина за сексуална злоупотреба на деца преку различни информатички и комуникациски технологии; да им се овозможи на органите за спроведување на законот и приватните компании да се спротивстават на проблемот преку обука и споделување ресурси; и да се информираат носителите на одлуки и да се подигне свеста кај јавноста.
На 5 декември 2012 година, на конференција одржана во Брисел, Белгија, под Високо покровителство на Нејзиното Височество кралицата Паола од Белгија, Малмстрем и американскиот јавен обвинител Ерик Холдер ја започнале Глобалната алијанса против сексуалната злоупотреба на децата преку Интернет.
Алијансата, која наишла на силна поддршка од Вејнрајт, е иницијатива насочена кон обединување на носителите на одлуки ширум светот, со цел да се подобри идентификацијата и помошта на жртвите и гонењето на сторителите. Алијансата е еден од најголемите проекти некогаш создадени на ова поле, бидејќи неговите учесници вклучуваат 48 земји ширум светот (27-те земји-членки на ЕУ, како и 21 земја надвор од ЕУ - Албанија, Австралија, Камбоџа, Хрватска, Грузија, Гана, Јапонија, Молдавија, Црна Гора, Нов Зеланд, Нигерија, Норвешка, Филипини, Србија, Република Кореја, Швајцарија, Тајланд, Турција, Украина, Соединетите Американски Држави и Виетнам ).
На 11 јануари 2013 година, Вејнрајт и Малмстрем официјално го започнале Европскиот центар за компјутерски криминал (EC3), кој има за цел да се справи со компјутерскиот криминал:
* извршени од организирани групи за да генерираат големи криминални профити, како што е онлајн измама
* предизвикување сериозна штета на жртвата, како што е онлајн сексуална експлоатација на деца
* кои влијаат на критичната инфраструктура и информациските системи во ЕУ
Малмстрем ја презела должноста еврокомесар за трговија на 1 ноември 2014 година, како член на Комисијата Јункер .
3.2 Еврокомесар за трговија, 2014–2019 година
Во јули 2014 година, шведскиот премиер Фредрик Рајнфелд ја номинирал Малмстрем за втор мандат за еврокомесар. До септември, Европскиот парламент ја дал својата поддршка за нејзината номинација. Таа ја презела должноста еврокомесар за трговија на 1 ноември 2014 година, како член на Комисијата Јункер .
Веќе на сослушувањето за нејзината номинација, среде украинската криза, Малмстрем ги отфрлила барањата на Русија за измени на договорот за слободна трговија меѓу ЕУ и Украина. Во декември 2015 година, таа не успеала во нејзиниот последен обид да постигне чекор напред во однос на загриженоста на Русија, од кои некои биле спротивни на правилата на Европската и Светската трговска организација.
Писмото за мисијата за позицијата на Малмстрем, исто така, вклучувало, како една од нејзините клучни должности, „успешно завршување“ на контроверзните трговски преговори со САД, Трансатлантското трговско и инвестициско партнерство (TTIP), иако со голем број ограничувања и ограничувања на преговарачки мандат за решавање на загриженоста на европската јавност во врска со TTIP. Изразувајќи силно мислење во корист на договорот, таа се обидела да ги оживее преговорите со САД две недели по стапувањето на функцијата. И покрај тврдењата за „невиден степен на транспарентност“, нацрт-договорите не можеле да бидат прочитани од сите парламенти на земјите-членки на ЕУ, како што е германскиот Бундестаг, или политичките водачи како што е тогашниот вицеканцелар Зигмар Габриел .
Во мај 2015 година, Малмстрем и турскиот министер за економија Нихат Зејбекчи објавиле рамка за проширување на Царинската унија ЕУ-Турција, проширувајќи ја да ги вклучи услугите, владините договори и повеќето земјоделски стоки. Исто така, под нејзино водство, ЕУ ги финализирала преговорите за голем трговски договор со Виетнам во август 2015 година, отстранувајќи 99 отсто од царините меѓу Европа и Виетнам во текот на следната деценија, како и нетарифните бариери за трговијата, услугите, инвестициите, интелектуалните имот, санитарни и фитосанитарни мерки, државни набавки, решавање спорови и одржлив развој.
4 Подоцна кариера
Од 2019 година, Малмстрем е визитинг професор на Факултетот за бизнис, економија и право на Универзитетот во Гетеборг. Исто така, од 2019 година, таа служи во Трансатлантската работна група на германскиот Маршалов фонд и Фондацијата на Федералниот канцелар Хелмут Шмит (БКХС), копретседавачи од Карен Донфрид и Волфганг Ишингер .
Во септември 2020 година, владата на премиерот Стефан Лофвен ја номинирала Малмстрем за кандидат на Шведска за генерален секретар на Организацијата за економска соработка и развој (ОЕРС). За време на процесот на селекција, таа станала финалист, но на крајот загубила од Матијас Корман во март 2021 година.
5 Други активности
* Пријатели на Европа, член на Одборот на доверители (од 2020 година) * Институт за миграциска политика (MPI), член на одборот на доверители (од 2020 година) * Трилатерална комисија, членка на Европската група (од 2020 година)
6 Контроверзност
Во дискусија со Џон Хилари, извршен директор на Вор он Вонт, за кој пишувал во ''Индепендент''на 12 октомври 2015 година, Малмстрем наводно признала „дека трговскиот договор никогаш не инспирирал толку страсна и широко распространета опозиција“ и се вели дека коментирала : „Не го земам мојот мандат од европскиот народ“. Малстрем подоцна негирала дека го кажала ова, нарекувајќи го „измислен цитат“ екстраполиран од нејзините објаснувања за преговарачкиот мандат за ТТИП, кој го одредуваат европските влади, а не самите Европејци. Таа, исто така, тврдела пред Европскиот парламент дека навистина го зела својот мандат од европскиот народ, бидејќи била одобрена за комесар од европратениците кои ги претставуваат. Хилари не ја повлекол својата верзија на приказната.
7 Личен живот
Малстрем е мажена и има деца. Таа живее во Брисел, Белгија. Автор е на неколку книги, написи и есеи за регионалните партии, регионализмот, шпанската политика, европската политика, имиграцијата и тероризмот.