procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Прекипуа

Прекипуа , исто така наречена и 46 Мал Лав (скратено 46 LMi ) , е најсветлата ѕвезда во соѕвездието Мал Лав . Таа е од спектрална класа K0+III-IV и со светлинска величина 3,83. Ѕвездата е црвен џин. Врз основа на мерењата на паралаксата, растојание од Сонцето е приближно 99,1 светлосни години . Станува збор за сомнителна променлива со амплитуда од околу 0,05 магнитуди.
1 Именување
''46 Мал Лав'' е ознака добиена според Флемстидовото означување на ѕвездата. Понекогаш се означува и како„ o LMi“ (не „ ''ο'' LMi“), од каталогот на Боде од 1801 година. Веројатно со намера да се означи α, бидејќи Френсис Бејли одлучил да ја напише секоја ѕвезда посветла од светлинска величина 4,5, но ознаката недостасувала во неговиот каталог, иако била вклучена и затемнувачката β .
Нејзиното традиционалното соодветно име е Прекипуа, изведено од латинскиот за „Главен (Ѕвездата на Малиот Лав)“. Името можеби првично се однесувало на 37 Мал Лав, а подоцна погрешно префрлено на оваа ѕвезда. Во 2016 година, Меѓународната астрономска унија (IAU) организирала Работна група за имиња на ѕвезди (WGSN) за да ги каталогизира и стандардизира соодветните имиња за ѕвездите. WGSN го одобрила името Прекипуа за оваа ѕвезда на 30 јуни 2017 година и сега е вклучено во списокот со имиња на ѕвезди одобрени од IAU.
Познато е како 勢四, „четвртата (ѕвезда) на евнухот “, во традиционалната кинеска астрономија .<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" >&#x5B; ''потребен е цитат'' &#x5D;</sup>
Алфа Лисица

Алфа Лисица ( α Vulpeculae, скратено Alpha Vul, α Vul ), официјално наречена Ансер , е најсветлата ѕвезда во соѕвездието Лисица . Таа се наоѓа на одалеченост од околу 291 светлосна година од Земјата . Формира широк оптичка двоѕвезда со 8 Лисица .
Алфа Лисица е црвен џин од спектрална класа М1 и има привидна величина од +4,4. Анализиран е како член на потокот Арктур, група ѕвезди со високо соодветно движење и карактеристична осиромашеност со метал за кои се смета дека се остатоци од мала галаксија што ја консумира Млечниот Пат .
1 Именување
''α Лисица'' (од латиниското ''Alpha Vulpeculae'' ) е ознака добиена според Бајеровото означување.
Нејзиното традиционалното име е ''Ансер'', добиено од времето кога соѕвездието го носело името ''Vulpecula cum Ansere'' „малата лисица со гуска“. Во 2016 година, IAU организирала Работна група за имиња на ѕвезди (WGSN) за да ги каталогизира и стандардизира соодветните имиња за ѕвездите. WGSN го одобрила името ''Ансер'' за оваа ѕвезда на 30 јуни 2017 година и сега е вклучено во списокот со имиња на ѕвезди одобрени од IAU.
2 Опис
α Лисица еволуирала далеку од главната низа откако го исцрпила водородот од неговото јадро и сега е црвен џин, веројатно на гранката на црвениот џин . Тоа е околу 11,3 милијарди години од неговото прво формирање. Има ефективна температура на површината од К и булометриска осветленост од , што значи дека неговиот радиус е .
За ѕвездата Алфа Лисица има сомнеж дека е променлива по осветленост за околу една десетина од светлинската величина, но тоа никогаш не било потврдено. Анализата на изотопските соодноси во неговата фотосфера покажале дека има маса помала од и сè уште не еволуирал во асимптотичната џиновска гранка и доживеала трета продлабочување нагоре .
Реверс (нумизматика)

Реверс или глава — страната на монетата спротивна на онаа што го носи ликот или главниот мотив што ја симболизира издавачката или државната власт.
Од XVI век, на оваа страна најчесто почнува да се врежува ознаката на номиналната или книговодствената вредност на монетата. Спротивно на реверсот е аверсот.
Лек против здравје

''Лек против здравје'' (|A Cure for Wellness), во некои преводи ''Лек за добросостојба'' — американски психолошки трилер од 2016 г., во режија на Гор Вербински и напишан од Џастин Хејт, заснован на приказната напишана заедно од Хејт и Вербински, која е вдахната од романот на Томас Ман „Волшебниот рид“ (1924). Главните улоги ги толкуваат Дејн Дехан, Џејсон Ајзакс и Мија Гот. Филмот е заедничко производство на САД, Германија и Луксембург. Филмот бил прикажан за првпат на 10 декември 2016 г. во киното Alamo Drafthouse во САД, широкото прикажување во САД започнало на 17 февруари 2017 г., а во Македонија, филмот започнал да се прикажува на 16 февруари 2017 г.
1 Содржина
Еден честољубив млад раководител е испратен да го извлече извршниот директор на неговата фирма од идиличен, но таинствен „здравствен дом“ на оддалечено место на швајцарските Алпи. Наскоро тој се сомнева дека чудотворните лекувања во бањата не се онакви какви што изгледаат. Кога почнува да ги открива нејзините застрашувачки тајни, неговиот разум е подложен на испитување, бидејќи се наоѓа на дијагнозата на истата љубопитна болест што ги тера сите гости тука да копнеат по лекот.
2 Улоги
Глумец, Улога
Дејн Дехан, Локхарт
Џејсон Ајзакс, д-р Хајнрих Волмер / барон Фон Рајхмерл
Мија Гот, Хана
Хари Гронер, Роланд Пемброк
Селија Имри, Викторија Воткинс
Адријан Шилер, заменик-директорот
Иво Нанди, Енрико
Егзорцизам (филм)

''Егзорцизам'' (|The Exorcism) — натприроден филм на ужасите во режија на Мартин А. Фортин и Џошуа Џон Милер. Главните улоги ги толкуваат Расел Кроу, Рајан Симпкинс, Клои Бејли и Сем Вортингтон. Премиерата на филмот во САД била на 21 јуни 2024 г., а во Македонија на 20 јуни истата година.
Филмот добил мешани одзиви од критичарите и заработил 12,6 милиони долари ширум светот.
1 Содржина
Вознемирен глумец почнува да покажува нарушувачко поведение додека снима филм на ужасите. Неговата отуѓена ќерка се прашува дали тој повторно навлегува во зависностите од минатото или има нешто позлобно во игра.
2 Улоги
Глумец, Улога
Расел Кроу, Ентони Милер
Рајан Симпкинс, Ли Милер
Сем Вортингтон, Џо
Клои Бејли, Блејк Холовеј
Адам Голдберг, Питер
Адријан Пасдар, Том
Дејвид Хајд Пирс, отец Конор
Need for Speed: Heat

Need for Speed: Heat е тркачка видео игра развиена од Ghost Games и објавена од Electronic Arts. Тоа е 24-ти дел од серијата Need for Speed ​​и ја одбележува 25-годишнината од серијата. Играта беше објавена на 8 ноември 2019 година и доби мешани критики од критичарите кои сметаа дека играта е подобрување во однос на Need for Speed (2015), Need for Speed: Payback, но не доволно за да биде вистинско враќање во серијата.
1 Игра
Need for Speed: ​​​​Heat е тркачка игра сместена во отворен свет, во и околу измислениот град Палм Сити (фиктивна верзија на Мајами, Флорида). За разлика од Need for Speed ​​Payback, играта нема 24-часовен циклус ден-ноќ, но играчите можат да се префрлаат помеѓу ден и ноќ. Во текот на денот, играчите можат да учествуваат во санкционирани трки, кои ги наградуваат играчите со пари за трошење на нови автомобили и надградби. Во текот на ноќта, играчите можат да учествуваат во нелегални улични трки, кои ги наградуваат играчите со REP. Ноќните трки го привлекоа вниманието на полицијата која патролира по улиците на Палм Сити.
Играта содржи 127 автомобили од 33 производители, а Ферари се врати откако беше отсутен од Payback поради проблеми со лиценцирањето. За разлика од Payback, надградбите на перформансите повеќе не се испорачуваат со случајни Speedcards и се отклучуваат со заработка REP и победнички трки.
Ипсилон Кобилица

Ипсилон Кобилица ( ε Carinae, скратено Epsilon Car, ε Car ), официјално наречена Авиор , е двојна ѕвезда во јужното соѕвездие Кобилица . Со привидна магнитуда +1,86 таа е една од најсветлите ѕвезди на ноќното небо, но не е видлива од поголемиот дел од северната хемисфера . Лажниот крст е астеризам формиран од Делта Едро, Капа Едро, Јота Кобилица и ε Кобилица. Така се нарекува затоа што понекогаш погрешно се смета за Јужен крст, предизвикувајќи грешки во астронавигацијата .
Ипсилон Кобилица се наоѓа на приближно 560-660 светлосни години (170-200 парсеци) од Сонцето . Мерењата за време на мисијата Хипаркос одредуваат аголна разделба на парот од 0,46 лачни секунди со разлика во магнитудата од 2,0. На нивното проценето растојание, овој агол е еквивалентен на физичко одвојување од околу 4 астрономски единици .
Примарната компонента има привидна визуелна величина од 2,01, што само по себе сепак би ја направило третата најсветла ѕвезда во соѕвездието. Тоа е еволуирана џиновска ѕвезда со ѕвездена класификација на К3 III. Меѓутоа, испитувањето на ултравиолетовиот флукс од оваа ѕвезда сугерира дека наместо тоа може да биде од спектрален тип К7. Послабиот секундарен придружник има привидна визуелна величина од 3,85, која, кога би била осамена ѕвезда, би била доволно светла за да се види со голо око. Ова е главна секвенца ѕвезда од типот Б жешка, јадро споена со водород, од спектрална класа B2 Vp. Секундарната може сама по себе да има ѕвезден придружник кој орбитира од спектралната класа F8. Овој пар може да формира бинарен систем за затемнување со период од 785 дена (2,15 години), што резултира со промена на големината од 0,12 за време на секое затемнување.
1 Етимологија
Ипсилон Кобилица ( латинизиран во ''Epsilon Carinae'' ) е ознака според Бајеровото означување .
Името ''Авиор'' не е класично по потекло. Тоа било доделено на ѕвездата од Канцеларијата на HM (Nautical Almanac) кон крајот на 1930-тите за време на создавањето на Воздушниот алманах, навигациски алманах за Кралските воздухопловни сили . Од педесет и седумте навигациски ѕвезди вклучени во новиот алманах, две немале класични имиња: Ипсилон Кобилица и Алфа Паун . РАФ инсистирал на тоа дека сите ѕвезди мора да имаат имиња, па затоа биле измислени нови имиња. Алфа Паун била наречена „Паун“, додека Епсилон Кобилица била наречен „Авиор“. Доналд Садлер, тогашен началник на канцеларијата за наутички алманах на ХМ, го раскажал ова во своите мемоари но не успеал да ја објасни етимологијата на измисленото име. Во 2016 година, Меѓународната астрономска унија организиралаРаботна група за имиња на ѕвезди (WGSN) за да ги каталогизира и стандардизира соодветните имиња за ѕвездите. Првиот билтен на WGSN од јули 2016 година вклучувал табела со првите две серии на имиња одобрени од WGSN; во кој било вклучено и името ''Авиор'' за оваа ѕвезда.
На кинески ,zh( zh-Latn), што значи ''Морска карпа'', се однесува на астеризам кој се состои од Ипсилон Кобилица, Јота Кобилица, HD 83183, HD 84810 и Упсилон Кобилица . Следствено, самата Ипсилон Кобилица е позната какоzh( zh-Latn , |the First Star of Sea Rock .)
Западнонилска треска

Западнонилската треска е инфекција предизвикана од западнонилскиот вирус, кој вообичаено се шири од комарци. Кај околу 80% од случаите има благи или воопшто нема симптоми. Околу 20% од случаите развиваат треска, главоболка, повраќање, или осип. Кај помалку од 1% од случаите, се јавува енцефалитис или менингитис, со вкочанетост во вратот, конфузност и епилептични напади. Закрепнувањето може да потрае со недели до месеци. Ризикот од смртност кај оние кај кои е зафатен нервниот систем е околу 10 проценти.
Западнонилскиот вирус (WNV) вообичаено се пренесува од комарци, главно преку инфицирани птици, кои се носители на болеста. Ретко вирусот се пренесува со трансплантација на крв и органи, или од мајка на бебе за време на бременоста, породувањето или доењето, но во други случаи не се пренесува од човек на човек. Ризикот за потежок облик на болеста е поголем кај лицата над 60 години и кај оние со други здравствени проблеми. Дијагнозата се поставува врз основа на симптомите и крвните анализи.
Не постои вакцина за луѓето. Најдобар начин да се намали ризикот од инфекција е да се избегнат убодите од комарци. Намалување на популацијата на комарци може да се постигне со елиминирање на застоени води во садови, олуци, базени и сл. Кога комарците не можат да бидат избегнати, можноста од убоди може да се намали со примена на репеленти и мрежи против комарци. Не постои специфичен третман за болеста; лековите против болка може да ги ублажат симптомите.
Вирусот бил откриен во Уганда во 1937, а прв пат бил детектиран во Северна Америка во 1999. WNV се јавува во Европа, Африка, Азија, Австралија, и Северна Америка. Во САД годишно се пријавуваат илјадници случаи, а највеќето во август и септември. Можна е појава и на епидемии на болеста. Тешка форма на болеста може да се појави и кај коњите, за кои е развиена и вакцина. Систем за надзор на птиците е корисен за рано откривање на потенцијална човечка епидемија.
Дедпул и Вулверин

''Дедпул и Вулверин'' (|Deadpool & Wolverine) — американски долгометражен суперхеројски филм од 2024 г., заснован на стриповите на Marvel Comics за Дедпул и Вулверин. Произведен е од 20th Century Studios, Marvel Studios, Maximum Effort и 21 Laps Entertainment, а распределен од Walt Disney Studios Motion Pictures. Тоа е продолжение на филмовите ''Дедпул'' (2016) и ''Дедпул 2'' (2018), 34-тиот стрип-филм во медиумската франшиза на „Киноматографската вселена на Marvel“ (КВМ). Филмот бил режиран од Шон Леви, а сценариото го напишале Рет Рис и Пол Верник, како и Зеб Велс, Рајан Рејнолдс и Леви. Рејнолдс го играл Вејд Вилсон/Дедпул, Хју Џекмен го играл Логан/Вулверин; Другите главни улоги ги играле Ема Корин, Морена Бакарин, Роб Дилејни, Лесли Агамс, Каран Сони, Метју Макфадјен. Во приказната, Организацијата за управување со временски промени го фаќа Вилсон и нему и на Вулверин им доверува задача што ќе ја промени историјата на КВМ.
Премиерата на филмот во САД била на 26 јули 2024 г., а во Македонија на 25 јули истата година.
1 Содржина
Безволниот Вејд Вилсон се труди во граѓанскиот живот со деновите како морално променлив платеник Дедпул зад себе. Но кога неговиот матичен свет ќе се соочи со егзистенцијална закана, Вејд е принуден повторно неволно да го облече оделото со уште поневолниот Вулверин.
2 Улоги
Рајан Рејнолдс, Вејд Вилсон / Дедпул
Хју Џекмен, Џејмс „Логан” Хаулет / Вулверин
Ема Корин, Касандра Нова
Морена Бакарин, Ванеса Карлајл
Роб Дилејни, Питер Виздом
Лесли Агамс, Слепата Ел
Арон Стенфорд, Џон Алердајс / Пиро
Метју Макфадјен, Господин Парадокс
Каран Сони, Допиндер
Бријана Хилдебранд, Негасоник Тинејџ Ворхед
Стефан Капичиќ, Колосус
Шиоли Куцуна, Јукио
Џон Фавро, Харолд „Хепи” Хоган
Вунми Мосаку, Ловецот В-15
Дафни Кин, Лора / X-23
Џенифер Гарнер, Електра Начиос
Весли Снајпс, Ерик Брукс / Блејд
Крис Еванс, Џони Сторм / Човечкиот Факел
Ченинг Тејтум, Реми Лебо / Гамбит
Католичка црква „Света Марија“ - Борнова

Католичката црква Света Марија (турски: ''Santa Maria Katolik Kilisesi'') — католичка црква во областа Борнова во Измир, Турција.
1 Историја
Католичката црква Света Марија била изградена од Францисканците во 1831 година, според натписите кои се во црквата. За време на создавањето на плоштадот „Република Борнова“ во 1970-тите, површината на црквата се намалила со изградбата на нови згради во нејзината околина. Недвижностите на црквата биле пренесени на Италијанската католичка црква со судска одлука во 2018 година.
2 Наводи
Црква „Свети Стефан“ - Измир

Црквата Свети Стефан — ерменска црква основана во 16 век и повторно изградена во 1853 година, која се наоѓа во градот Смирна (сега Измир, Турција). Најголемата ерменска црква во градот. Уништена за време на пожарот во Смирна во 1922 година, заедно со ерменското маало на градот.
1 Историја
Меѓу многуте ерменски образовни институции и религиозни места во Измир била и црквата Свети Стефан која се одликувала со својот архитектонски изглед и декорација. Првото познато споменување на храмот датира од 17 век, но датумот на основање на црквата се смета за 16 век. Лапидарните натписи на мермерните камења на главниот влез јасно покажуваат дека црквата била сериозно оштетена од земјотресот од 1688 година, по што повторно била изградена една година подоцна. Во 1845 година, црквата била сериозно оштетена од пожар што избувнал во Измир (Смирна), а во 1853 година била повторно изградена под раководство на архитектот Мелкон Јерамјан.
Католичка црква „Света Марија“ - Конак

Католичката црква Света Марија (турски: ''Santa Maria Katolik Kilisesi)'' — римокатоличка црква во Измир, Турција. Се наоѓа во старото франкиско маало во областа Конак. Црквата била изградена во чест на Богородица Марија и била отворена во 1698 година. Црквата ја направиле Францисканците кои биле населени во Измир. Денес се користи како италијанска католичка црква со францискански свештеници кои служат на заедница од околу 200 луѓе.
1 Архитектура
Северната, јужната и источната фасада на црквата се со прилично едноставен дизајн, но главната фасада и внатрешниот простор имаат подобра и поукрасна изработка. Во внатрешноста на црквата се забележува имитација на античка архитектура, железниот таван и елаборираната апсида. Објектот бил поставен симетрично и надолжно во правец на исток-запад. Има еднокорабен базилички план. Има токени од ренесансата и барокот, што може да се видат во прозорците, колоните и материјалот што бил употребен во изградбата на црквата. Во црквата има многу коринтски столбови. Црквата има три врати: една главна и две странични врати. Главната врата во црквата се отвора само во обредни денови.
2 Поврзано
* Левантијци (латински христијани)
Велосипедска трка во Велес

Велосипедска трка во Велес се реализирала на 25 март 2007 година.
0.1 Опис
Покровител на велосипедската трка била Општина Велес а организацијата на велосипедската трка ја подржале Младински велосипедски клуб, Сојузот на спортови и Еколошкото Друштво "Вила Зора".
Стартот бил пред Основниот Суд во Велес на паркинг просторот. На трката од присутните велосипедисти поголем број биле ученици. Движејќи се низ улиците на Велес за момент тие го запреле сообраќајниот метеж во градот и се упатиле кон целта во Младински парк – Велес. Екологистите и учесниците во велосипедската трка испратиле порака граѓаните почесто да го користат велосипедот како превозно средство, и да не се загадува дополнително животната средина во Велес.најрадосни на овој велосипедки настан биле најмладите учесници.Оваа велосипедска трка продолжила да се одржува до денес во Велес.
0.2 Галерија
Need for Speed: Unbound

Need for Speed: Unbound е улична тркачка видео игра развиена од Criterion Games и објавена од Electronic Arts во 2022 година. Играта е 25-та игра во серијата Need for Speed ​​и беше објавена за Microsoft Windows, PlayStation 5, Xbox Series X и Xbox Series S во декември 2022 година.
Need for Speed ​​Unbound се одвива во и околу измислениот град Лејкшор, базиран на Чикаго. Unbound беше воведен од Electronic Arts на 6 октомври 2022 година. Играта се одликува со уметнички стил кој ги комбинира уметничките елементи како што се засенчување и графити со пореалистичниот уметнички стил на другите игри Need for Speed. По објавувањето, играта доби позитивни критики од критичарите, кои ја пофалија играта, уметничката насока, темпото и графиката, додека го критикуваа недостатокот на иновации, приказна и благи ликови.
Црвена марама

Црвена марама — марама што го носеле млади пионери од неколку земји за време на социјалистичката („комунистичката“) ера. Во Советскиот Сојуз, била позната како ''pionerskiy galstuk'' (пионерский галстук, т.е. „пионерско марамче“), во Виетнам како ''khăn quàng đỏ'' („црвен шал“), во Кина како ''hóng lǐngjīn'' (, „црвен шал“), во Куба како ''pañoleta roja'' („црвен шал“), и во Унгарија како ''úttörőnyakkendő'' („пионерско шамиче“).
1 Заднина
Останува во употреба од страна на младите пионерски организации на Кина, Виетнам, Северна Кореја, и Куба, и — неофицијално, во прилики — во многу други земји , како што се Русија, Венецуела, Зимбабве, Белорусија, Украина, Финска, итн. Во Кина, марамата е симбол на крвта на револуционерната Црвена гарда, како што потсетува паркот „Црвени марами“ и книгата „Девојката со црвена марама“ од Џи-ли Џијанг за нејзините искуства за време на Културната револуција. Во Куба, марамата ја носат учениците од прво до шесто одделение.
2 Галерија
Alice in Borderland (ТВ-серија)

''Alice in Borderland'' (|今際の国のアリス, буквално: ''Алиса во Граничната земја'') — јапонска серија во жанровите научна фантастика и трилер, заснована на истоимената манга на Харо Асо. Режисер на серијата е Шинсуке Сато, кој исто така ја напишал серијата заедно со Јошики Ватабе и Јасуко Курамицу.
Кенто Јамазаки и Тао Цучија ги играат главните ликови, кои се наоѓаат во опустошено Токио, каде што се принудени да учествуваат во опасни игри, чиј вид и сложеност се одредуваат од карти за играње. Откако ќе ја преживеат првата игра, натпреварувачите добиваат „визи“ што се обновуваат подолго колку повеќе се натпреваруваат; Откако ќе им истечат визите, играчите се погубуваат со помош на црвени ласерски зраци.
1 Содржина
Во „Алиса во Граничната земја“, група пријатели се наоѓаат таинствено пренесени во паралелен Токио, каде раздвижениот град е морничаво пуст. Тие наскоро откриваат дека се заробени во смртоносна игра, принудени да се натпреваруваат во серија опасни предизвици што го испитуваат нивниот разум, смелост и доверба еден во друг. Додека се движат низ овој надреален крајолик, пријателите мораат да се соочат не само со опасностите од игрите, туку и со прогонувачките вистини за нивните сопствени животи и врски. Секој предизвик ја открива кревкоста на човечката поврзаност, бидејќи преживувањето често доаѓа со трогателна цена.
Како што се зголемуваат залозите и игрите стануваат сè повеќе извртени, ликовите се развиваат, борејќи се со нивните стравови и сожалувања. Арису, главниот јунак, се појавува како водач, поттикнат од жестока желба да најде начин да се врати дома и да ги заштити оние што ги сака. Заедно со неговите пријатели, тој се соочува со безмилосни противници и морални дилеми за опстанок, склучувајќи сојузи што се и кревки и длабоки.
2 Епизоди
Сезона, Епизоди, Датуми на објавување
1, 8, 10 декември 2020
2, 8, 22 декември 2022
3, 29, септември 2025
Дедпул (филм)

''Дедпул'' (|Deadpool) — американски комичен суперхеројски филм од 2016 г. во кој глуми истоимениот лик од стрипот на Marvel Comics. Филмот бил произведен и распределен од 20th Century Fox во соработка со Marvel Entertainment. Режисер е Тим Милер, а сценариото го напишале Рет Рис и Пол Верник. Во филмот играат Рајан Рејнолдс, Морена Бакарин, Ед Скрејн, Џина Карано, Ти-Џеј Милер, Бријана Хилдебранд, Лесли Агамс, Џед Рис, Каран Сони и Стен Ли. Според приказната, Вејд Вилсон, како професионален убиец, обидувајќи се да се опорави од рак, незаконски добива супермоќи на регенерација, што го уништува неговиот изглед, поради што Вејд станува антихерој со прекарот „Дедпул“ и започнува лов по личноста по чија вина ги добил своите способности.
Премиерата на филмот во САД била на 12 февруари 2016 г., а во Македонија на 11 февруари истата година.
1 Содржина
Ова е приказната за потеклото на поранешниот оперативец на специјалните сили, кој станал платеник, Вејд Вилсон, кој откако ќе биде подложен на измамнички опит што му остава забрзана исцелителна моќ, ја прима втората самоличност Дедпул. Вооружен со своите нови способности и мрачна, изопачена смисла за хумор, Дедпул го лови човекот што за малку ќе му го уништел животот.
2 Улоги
Рајан Рејнолдс, Вејд Вилсон / Дедпул
Морена Бакарин, Ванеса Карлајл
Ед Скрејн, Френсис Фримен / Ајакс
Ти-Џеј Милер, Џек Хамер
Џина Карано, Кристина
Бријана Хилдебранд, Ели Фимистер / Негасоник Тинејџ Ворхед
Стефан Капичиќ, Колосус
Стен Ли, диџеј во стриптиз-клуб
Каран Сони, Допиндер
Лесли Агамс, Слепата Ел
3 Музика
Музиката во филмот ''Дедпул'' игра клучна улога во создавањето на неговата конкретна атмосфера и хумор. Оригиналната музика е компонирана од Junkie XL, а покрај неа, филмот вклучува и низа популарни песни што станале заштитен знак на акционите сцени. Целосниот список на песни од филмот помага подобро да се разбере музичкиот идентитет на овој проект.
Рајца (Албанија)

Рајца или Рајче (|Rrajcë) — село во Општина Прењас на Областа Елбасан, југоисточна Албанија. Населението е сочинето од поалбанчени Македонци-муслимани.
1 Географија и местоположба
Селото е сместено во јужните падини на планината Јабланица, во мала котлина недалеку од Охридското Езеро, на надморска височина од 690 м. Се наоѓа околу 3 км североисточно од општинскиот центар Прењас, во непосредна близина на границата со Македонија.
2 Историја
Во XIX век Рајца било македонско-муслиманско село во Охридската Каза на Битолскиот санџак. Според податоците на Васил К’нчов („''Македонија. Етнографија и статистика''“) од 1900 година, во селото Рајца имало 840 жители, сите Македонци-муслимани. Тој забележал:
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 година, Рајца е претставена како чисто „албанско“ село во Охридската каза на Битолскиот санџак со 180 куќи.
На почетокот на XXI век јазичарите Клаус Штајнке и Џелал Јули спровеле теренско испитување со цел да ја проверат тековноста на постарите извори за македонојазичните („словенојазични“) села во Албанија. Утврдиле дека Рајца било наполно „албанско“ и муслиманско село. Според сведоштво на постари жители, населението зборело само на албански.
Сè до 2015 година, селото било седиште на Општина Рајца која се состоела од седум села.
3 Наводи
Перфузиологија

Перфузиологија — медицинска специјалност што вклучува лице перфузиолог. Тој обезбедува вештачка циркулација на крвоток за време на операциите на отвореното срце и крвните садови, кои бараат исклучување на срцето од циркулацијата. Во Русија, таков специјалист е обично специјалист со високо медицинско образование, најчесто анестезиолог-реаниматор кој поминал посебна дополнителна обукаи пракса. Во западните земји, таков специјалист може да биде специјалист со биолошко или медицинско-техничко образование.
Во 1996 година бил формиран Рускиот сојуз на медицински работници за екстракорпорални технологии (РозеКТ), обединувајќи ги перфузиолози од Русија, Украина, Белорусија, Узбекистан и Казахстан. Синдикатот одржува редовни (на секои две години) конгреси. Последниот Конгрес на RosECT се одржал во 2020 година во Казан.
Елвис (филм од 2022)

''Елвис'' (|Elvis) — животописен драмски музички филм од 2022 г., во режија на Баз Лурман, кој го напишал сценариото со Сем Бромел, Крег Пирс и Џереми Донер, според приказната на Лурман и Донер, додека продуценти на филмот се Лурман, Гејл Берман, Кетрин Мартин, Патрик Макормик и Скајлер Вајс. Звучниот запис е компониран од Елиот Вилер.
Премиерата на филмот во САД била на 24 јуни 2022 г., а во Македонија на 23 јуни истата година.
1 Содржина
„Елвис“ ја следи приказната за озлогласената рокенрол-ѕвезда Елвис Пресли видена низ очите на неговиот противречен менаџер полковник Том Паркер. Филмот ги истражува врвовите и падовите на Елвис Пресли и многуте предизвици и противречија што ги добивал во текот на неговата кариера.
2 Улоги
Глумец, Улога
Остин Батлер, Елвис Пресли
Том Хенкс, Том Паркер
Хелен Томсон, Гладис Пресли
Ричард Роксбург, Вернон Пресли
Оливија Дејонг, Присила Пресли
Лук Брејси, Џери Шилинг
Наташа Басет, Дикси Лок
Црква „Свети Никола“ - Демре

Црква „Свети Никола“ — древна источноримска базилика во древниот град Мира, сега музеј сместен во денешно Демре, покраина Анталија, Турција. Изградена е над гробното место на Свети Никола, христијански епископ од Мира од 4 век, важна верска личност за источните православни христијани и римокатолиците и историско вдахновение за Дедо Мраз. Нејзината употреба датира од нејзината изградба во 6 век за државната црква на Римското Царство од Јустинијан Велики. Базиликата е на пробниот список на УНЕСКО за да стане светско наследство.
1 Историја
Црквата била изградена во 520 година од нашата ера на темелите на една постара христијанска црква каде Свети Никола служел како епископ. Јустинијан Први придонел за нејзината обнова. Забележан е по своите исклучителни ѕидни фрески и неговото архитектонско и верско значење.
Со текот на времето црквата била поплавена и исполнета со тиња. Во 1862 година била обновена од рускиот цар Николај I, кој додал кула и направил други промени во нејзината византиска архитектура. Црквата продолжила да работи до нејзиното конечно напуштање од страна на Православната црква во 1923 година, кога преостанатите Грци од Демре заминале со размената на населението меѓу Грција и Турција.
2 Археолошки ископувања
Археолошките ископувања во црквата започнале во 1988 година под раководство на проф. С. Јилдиз Отукен од Универзитетот Хаџетепе, Анкара, Турција. Ископувањата откриле дел од северниот дел на манастирскиот комплекс, а исто така и мали капели околу наосот, од кои една содржи особено живописни фрески со поединости од животот и чудата на светителот, како и осквернавен саркофаг за кој се смета дека е првичното погребно место од кое неговите останки биле присилно пренесени во Бари во 1087 година.
3 Украсување
Североисточната аркадна припрата го содржи единствениот пример на животниот пат на Свети Никола прикажан на древните фрески во Турција.
4 Opus sectile
Во црквата се сочувани делови украсени со техника ''опус сектиле''.
5 Литургија
Повремено, на 6 декември по јулијанскиот календар (19 декември по грегоријанскиот календар), во црквата се служи православна богослужба.
6 Поврзано
* Свети Никола
Медикрим

Медикримската конвенција (|MEDICRIME Convention, „Конвенција на Советот на Европа за фалсификувани медицински производи и слични криминални активности кои претставуваат закана за јавното здравје“) — меѓународен договор инициран од Советот на Европа, чија цел е борба против фалсификувањето на медицински производи и слични такви кривични дела. Целите на конвенцијата се наведени (во член 1) да се криминализираат одредени дела и да се заштитат правата на жртвите на злосторствата опишани во конвенцијата.
Од јули 2016 година, конвенцијата била потпишана од 24 земји, само 7 земји (Албанија, Ерменија, Унгарија, Молдавија, Шпанија, Украина и Гвинеја) ја ратификувале. Конвенцијата стапила во сила на 1 јануари 2016 година.
Русија ја потпишала конвенцијата во октомври 2011 година, а имало иницијативи за ратификација на конвенцијата и во 2013 и 2015. На 20 март 2018 година, Русија ја ратификувала конвенцијата и на 1 јули 2018 година, конвенцијата стапила на сила на територијата на Руската Федерација.
1 Поврзано
* Трговски договор против фалсификување (ACTA)
Подочњанци

Подочњаци се темни места под очите. Постојат многу причинители на овој симптом, вклучувајќи наследни фактори и модрици.
1 Причинители
1.1 Лекови
Било кој лек кој предизвикува ширење на крвните садови може да предизвика појава на подочњаци. Кожата под очите е многу чувствителна, па било која промена во крвотокот се манифестира на неа.
Плаштаница

Плаштаница — платно на кое е извезено или насликано Христовото тело непосредно по симнувањето од крстот. На плаштаницата има и претстава на симнувањето од крстот и полагањето в гроб, како и претставата на Богородица, Јосиф, Никодим и евангелистот Јован.
Плаштаницата се изнесува при пеењето на стиховите на вечерната богослужба на Велики петок и секогаш се става заедно со Евангелието во средината на храмот на посебна маса.
Развојот на плаштаницата е доста сложен и е поврзан со развојот на воздухот, големиот вход и вечерната богослужба на Велики петок.
1 Воздух
Воздухот е платно што е симбол на покровот во кој Јосиф и Никодим го завиткале телото Христово. Во него е завиткано Евангелието, а свештеникот го носи до градите или на рамо додека се пеат стиховите од вечерната на Велики петок и го полага на масата во средината на храмот, каде што народот му се поклонува до крајот на утрото на Велика сабота.
Потоа, утрото на Велика сабота, на тридневното големо славословие, што се пее бавно, во литија се носи Евангелието и се положува на светата трпеза, која симболично го претставува гробот Господов. Кога зборувавме за воздухот, важно е да се каже дека симболиката и практиката на Велики петок влијаела на тоа телото на мртвиот Исус Христос да се слика или везе на воздухот. Судејќи според живописните претстави на симнувањето од крстот и полагањето во гробот, претставата на Исус во воздухот сè повеќе го потиснувала Евангелието, кое пар екселанс е симбол на Христос, за подоцна да прерасне во независен литургиски објект во „плаштаница“, која со додавањето на Богородица, Јосиф и Никодим, евангелистот Јован, мироносици и ангелот се развиле во лик на „Христовата жалост“, додека воздухот повторно го добил својот стар, едноставен облик. Подоцна, плаштаницата почнала да се вади при пеењето на стиховите на Велики петок, секогаш заедно со Евангелието, во средината на храмот на посебна маса. Таму била предмет на богослужба и манифестирање на побожноста на верниците (цвеќиња, ароматични масла) до моментот на симболичното „полагање во гроб“ по завршувањето на „опелото“, односно утрото на Велика сабота.
Масата на која е поставена плаштаницата, која го симболизира каменот на кој телото Христово се подготвувало за полагање в гроб, со текот на времето се развила толку многу што добила и балдахин (кивориум), според Светата трпеза или Светиот гроб. Кога беше постигната оваа точка, лесно било оваа маса погрешно да се толкува како Господов гроб, а положувањето на Евангелието и плаштаницата почна да се смета како полагање во гробот, и конечно, за забуната да биде поголема, почнало на неа да се служи литургијата на Велика сабота.
Николај Костер-Валдау

Николај Костер-Валдау (|Nikolaj Coster-Waldau; р. 27 јули 1970 г.) — дански театарски и филмски глумец, продуцент и сценарист. Предложен е за наградите „Сатурн“, „Сателит“, „Бодил“, „Изборот на публиката“ и награда на „Здружението на киноглумците“. Познати филмови со негово учество се „Падот на црниот јастреб“, „Небесно Царство“, „Забранет пристап“, „Ловци на глави“, „Заборав“ и сериите „Новиот Амстердам“ и „Игра на тронови“. Во 2011 г., страницата BuddyTV го сместила на 85-то место на нивниот список на „100-те најпривлечни мажи во светот“.
1 Животопис
Николај Костер-Валдау е роден на 27 јули 1970 г. во Рудкобинг, Данска, во семејството на Јорген Оскар Фрицер Валдау (татко му) и Хане Соборг Костер (мајка му). Неговиот татко работел во Гренланд, додека неговата мајка била книжничарка. Откако неговите родители се развеле, Николај и неговите две постари сестри првенствено ги одгледувала нивната мајка. Својата страст за глума ја продолжил во Националната театарска школа во Копенхаген од 1989 до 1993 г.
Во 1998 г., Николај се оженил за гренландската пејачка, глумица и поранешна мис Гренланд, Нукака Моцфелд. Парот има две ќерки и во мигов живее во Данска.
Е-картон

Е-картонот — компјутеризирана медицинска евиденција која се користи во здравствените организации и служи за собирање, анализа, складирање и промена на податоци. Е-картонот е основен дел од секој компјутеризиран здравствен информациски систем.
1 Карактеристики на е-картон
Компјутеризацијата и воведувањето информациски системи во здравствените установи го отвориле патот за создавање на концептот на компјутеризирана медицинска евиденција, што овозможува сите податоци за пациентот да бидат во електронска форма. Овој начин на складирање на медицински информации создава потенцијал за значително подобрување на квалитетот на медицинските услуги и зголемување на ефективноста на медицинската пракса. Здравствените установи кои го вовеле е-картонот го скратиле административниот пат на најниско можно ниво, со целосно прецизен увид од дадените услуги на податоците внесени во рецептот. Е-картонот има систематски внатрешен модел на сите информации што ги поседува и поддржува ефикасно собирање информации во согласност со внатрешниот модел. Со зголемување на ефикасноста на здравствената заштита и безбедноста преку широката употреба на електронската евиденција, се постигнуваат огромни финансиски заштеди.
2 Предности од воведувањето е-картони
* Ги заменува традиционалните медицински досиеја кои често може да бидат нецелосни, нечитливи и погрешно поставени.
* Се зголемува безбедноста на собраните податоци и се инсистира на нивната неповредливост и апсолутна доверливост.
* Умножувањето на рецептите е оневозможено.
* Се избегнува можноста за медицинска грешка (на пример, упатства за лекарите да избегнуваат опасности поради препишување некомпатибилни лекови или оние на кои пациентите се алергични, со автоматско предупредување за таква фатална комбинација).
* Компјутеризирано пишување и контрола на инструкции за лабораториски анализи (испраќање инструкции по електронски пат со посочени типови на анализи, кои не подлежат на никакви промени од страна на пациентот).
* Сите лабораториски наоди се архивирани во самото електронско досие.
* Олесната споредба на демографските податоци за пациентите, користењето на таквите податоци за статистички цели и, врз основа на тоа, подигнување на квалитетот на здравствените услуги.
* Достапност на евиденција за дадените услуги и многу подобра контрола на терапијата која ја примал пациентот.
3 Е-картон во Србија
Србија е на самиот почеток на развојот на е-здравството и преминот од администрација на хартија кон компјутеризирана обработка на податоци. Процедурите за користење на таквите складирани податоци треба да бидат усогласени со правната рамка за е-здравство. Сите дијагнози на пациенти од е-записот се доверливи податоци и како такви мора да се чуваат во тајност и не смеат да бидат достапни на административниот персонал или на која било приватна здравствена установа, со што се обезбедува заштита на податоците на пациентите. Прашањето за увид во медицинската документација е регулирано со Законот за здравствена заштита.
4 Поврзано
* Е-здравство
Симнување од крстот

Симнување од крстот (|Ἀποκαθήλωσις, ''Апокателоза'') — иконографска тема од Страдањата Христови по неговото распнување, а пред неговото оплакување. Во византиската уметност темата станала популарна во IX век, а на Запад од X век. Симнувањето од крстот е 13-та станица на крстот, а воедно е и шестата од седумте таги на Пресвета Богородица.
Други фигури кои не се споменати во евангелијата, а кои често се вклучени во приказите на оваа тема го вклучуваат Јован Евангелистот, кој понекогаш е прикажан како ја придржува Марија што се онесвестила (како во делото подолу од Рожие ван дер Вејден) и Марија Магдалена. Евангелијата споменуваат недефиниран број жени што го гледаат распнувањето, вклучувајќи ги и Трите Марии, (Марија Саломе се споменува во Марко 15 ( )), а исто така и дека Дева Марија и Марија Магдалена го виделе погребот. Често се прикажани овие и други жени и неименувани машки помагачи.
1 Развој на сликата
Дури и во раните прикази, поединостите и поставката на композицијата, а особено положбата на Христовото тело, се разновидни. Сцената обично била вклучена во средновековните циклуси за Животот или Страдањата Христови, помеѓу Распнувањето и ''Погребението Христово''. ''Оплакувањето Христово'', или ''Пиета'', кое го прикажува Христовото тело што го држи Марија, може да се постави помеѓу овие две и е вообичаена како поединечна слика, особено во вајарството. ''Носењето на телото'', што го прикажува носењето на телото Христово до неговиот гроб и ''Помазанието на Христовото тело'', што го прикажува телото поставено одозгора на гробот се други сцени што може да се прикажат. Ова последното е особено важно во православната уметност, каде што е прикажано на плаштаницата.
Со ренесансата темата станала популарна за олтарни живописи, делумно поради предизвиците на композицијата и соодветноста на нејзиниот вертикален облик. Маниристичката верзија на Росо Фјорентино обично се смета за негово најважно дело, а олтарната слика на Понтормо е можеби неговото најамбициозно дело. Темата била насликана неколку пати и од Рубенс и од Рембрант, кој повторил една од неговите слики (сега во Минхен) во голем печат, неговата единствена гравура, а изработил и два други бакрописи на темата.
2 Избрани примери
*''Симнување на Христос'', (околу 1433) од Фра Анџелико, во Националниот музеј на Сан Марко, Фиренца .
*''Симнување од крстот'' (околу 1435) од Рожие ван дер Вејден, во Музео дел Прадо, Мадрид.
*''Симнување од крстот'', Филипино Липи, завршено околу 1506 година, од Пјетро Перуџино, во Галеријата на Академијата на Фиренца (Галерија на Академијата во Фиренца).
*''Симнување од крстот'' (1521) од Росо Фјорентино во Пинакотека во Волтера.
*''Симнување од крстот'' (1528) од Понтормо во капелата Капони на црквата Санта Фелисита, Фиренца.
*''Симнување на Христос'' (1545) од Бронзино во Палацо Векио, Фиренца.
*''Симнувањето од крстот'' (1612-1614), од Рубенс, во катедралата на Пресвета Богородица, Антверпен
*''Симнување од крстот'' (1995–1996), од Дејвид Фоли, сега во капелата Исус, црквата Свети Андреј, Викфорд, Есекс.
3 Галерија
4 Поврзано
* Антиминс
* Плаштаница
Алфа Печка

Алфа Печка ( α Fornacis, скратено Alpha For, α For ) е троен ѕвезден систем во јужното соѕвездие Печка . Таа е најсветлата ѕвезда во соѕвездието и единствената посветла од 4,0 светлинска величина. Врз основа на мерењата на паралаксата добиени за време на мисијата Хипаркос, таа е оддалечена од Сонцето приближно 46 светлосни години (14 парсеци ).
Нејзините три компоненти се означени како Алфа Печка A (официјално именуван како Далим ), Алфа Печка Ba и Алфа Печка Bb .
1 Именување
Алфа Печка ( латинизирано: ''Alpha Fornacis'' ) е ознака според Бајеровото означување на системот. Ознаките на трите компоненти како ''Алфа Печка''''A, Ba и Bb'' произлегуваат од конвенцијата што ја користи Вашингтонскиот каталог за повеќекратни системи (WMC) за повеќе ѕвездени системи, а усвоен од Меѓународната астрономска унија (IAU). Порано била означена како 12-ти Еридан (12 Ери) според Фламстидовото означување .
Домородните Арапи ги именувале и Алфа Еридани и Фомалхаут ظَلِيم ''ал-Алим'', локален збор за „ној“. Подоцна, арапскиот астроном ја пренел ознаката на Тета Еридани, бидејќи тие не можеле да ги видат другите ѕвезди од нивната местоположба. Во поново време, италијанскиот астроном Џузепе Пјаци го применил со правописот ''Далим'' на неговата „III 13“ (= α For) во неговиот ''каталог во Палермо'', и Илија Бурит го означил како ''Форнацис'' во неговиот Атлас .
Во 2016 година, IAU организирала Работна група за имиња на ѕвезди (WGSN) за да ги каталогизира и стандардизира соодветните имиња за ѕвездите. WGSN одлучила да им припише соодветни имиња на поединечни ѕвезди наместо на цели ѕвездени системи . Со ова било одобрено името ''Далим'' за компонентата Алфа Печка A на 5 септември 2017 година и сега е вклучен во списокот со имиња на ѕвезди одобрени од IAU.
2 Својства
Алфа Печка има високо соодветно движење и системот прикажува вишок на инфрацрвена емисија, што може да укаже на присуство на околу ѕвезден материјал како што е диск со ѓубре . Компонентите за вселенска брзина на оваа ѕвезда се (U, V, W) = (−35, +20, +30) km/s. Пред приближно 350.000 години, Алфа Печка доживеала блиска средба со ѕвездата од главната низа од типот А Ну Хорологии . Двете биле на проценето растојание од 0,265 светлосни години (0,081 парсеци) една од друга, и двете ѕвезди имаат дискови со остатоци.
Алфа Печка А има ѕвездена класификација од F8IV, каде што класата на сјајност IV покажува дека станува збор за ѕвезда подџин која штотуку еволуирала од главната низа . Има 33% поголема маса од Сонцето и се проценува дека е стара 2,9 милијарди години.
Секундарниот, Алфа Печка B, е идентификуван како сино лудак и најверојатно има акумулирано материјал од трета ѕвезда во минатото. Ѕвездата е силен извор на Х-зраци и е 78% масивен како и Сонцето. Таквата трета ѕвезда, означена како Алфа Печка Bb, била откриена во 2016 година. Алфа Алфа Печка Ба е збогатена со бариум во однос на ѕвездата А, што сугерира дека нејзиниот придружник најверојатно е бело џуџе.
Дубхе

Дубхе (Алфа УМа, α Голема Мечка, α UMa) е третата најсветла ѕвезда во соѕвездието Голема Мечка. Исто така таа е дел од астеризмот на Големата Мечка и една од ѕвездите користени за да се најде Поларис (Северница). Дубхе од Земјата е оддалечена околу 123 светлосни години и припаѓа во групата на џиновските ѕвезди кои на дијаграмот HR, се откачиле од главната низа и го користеле целиот расположлив водород за јадрени реакции во нивната внатрешност.
Дубхе спектроскопски е двојна ѕвезда. Ѕвездата што е оддалечена 23 AU од Дубхе припаѓа на ѕвездите од главната низа и со Дубхе орбитира околу заедничкиот центар на маса на секои 44,4 години.
1 Име
Дубхе е традиционалното име на оваа ѕвезда и доаѓа од арапскиот збор ظهر الدب الاكبر, што во превод значи ''мечка''. Понекогаш како име на ѕвездата се зема и Ак, што значи ''око''.
2 Карактеристики
Dubhe се наоѓа во соѕвездието Голема Мечка и неговите точни координати се: 11 <sup>h</sup> 03 <sup>m</sup> 43,67152 <sup>s</sup> по десно искачување и +61° 45′ 03,7249″ по деклинација. Припаѓа на постарите ѕвезди на спектралната класа К со температура од 4.660 К на површината. Визуелната магнитуда изнесува 1,79, а апсолутната –1,10 ± 0,04.
3 Наводи
*** на ''stars.astro.illinois.edu''
Гавранот (филм од 2024)

''Гавранот'' (|The Crow) — американски суперхеројски филм во режија на Руперт Сандерс, заснован на стриповите на Џејмс О'Бар, објавени во различни периоди од Caliber Press, Kitchen Sink Press, Image Comics и IDW Publishing. Ова е обновување на истоимениот филмски серијал, втор филм по изворниот од 1994 г., адаптирајќи го стрипот и во исто време петти филм од франшизата. Во филмот глуми Бил Скарсгорд како Ерик Дрејвен/Гавранот, убиен наркоман што воскреснува за да се одмазди за својата смрт и за смртта на неговата свршеница Шели Вебстер, која ја игра FKA Twigs.
1 Содржина
Сродните души Ерик и Шели се жестоко убиени. Дадена шанса да ја спаси љубовта на неговиот живот, Ерик мора да се жртвува и да ги помине световите на живите и мртвите, барајќи одмазда.
2 Улоги
Глумец, Улога
Бил Скарсгорд, Ерик Дрејвен / Гавранот
FKA Twigs, Шели Вебстер
Сјајна црвена нова

Сјајна црвена нова (крат. ''LRN'', од анг. ''luminous red novae'') — ѕвездена експлозија предизвикана од спојување на две ѕвезди. Имаат својствена црвена боја и светлинска крива која полека избледнува и повторно се засилува во инфрацрвениот појас. Овие тела не се сродни на стандардните нови, кои се експлозии што се случуваат на површината на бели џуџиња.
1 Откривање
Веќе неколку децении се забележуваат тела со одлики на сјајни црвени нови. Црвената ѕвезда M31-RV во галаксијата Андромеда силно блескала во 1988 г. и може да била сјајна црвена нова. Во 1994 г. V4332 Стрелец од Млечниот Пат блескала слично на неа, а во 2002 г. истото се случило и со V838 Еднорог, кој бил подробно проучуван.
Првата потврдена сјајна црвена нова е телото M85 OT2006-1 во галаксијата Месје 85. За првпат е забележано во потрагата на супернови во Ликовата опсерваторија, и потоа истражувано од екипа американски астрономи. Тие ги потврдиле разликите со познатите експлозии како новите и топлинските пулсирања, па затоа ја прогласиле сјајната црвена нова како нова класа на ѕвездена експлозија.
V1309 Скорпија е сјајна црвена нова која произлегла од спојувањето на контактна двојна ѕвезда во 2008 г. Во јануари 2015 г. е забележана сјајна црвена нова во галаксијата Андромеда. На 10 февруари 2015 г. е откриена сјајната црвена нова M101 OT2015-1 во галаксијата Вртимушка (M101).
2 Одлики
Сјајноста на експлозиите кај сјајните црвени нови е некаде помеѓу онаа на суперновата (која е посветла) и на новата (послаба). Видливата светлина трае со недели или месеци, и има изразено црвена боја, со време послаба и поцрвена. Како што видливата светлина слабее, инфрацрвената светлина расте и трае подолг временски период. Обично ослабува и се засилува на неколку наврати.
Инфрацрвените набљудувања на M85 OT2006-1 покажале дека оваа ѕвезда има температура малку помала од 1.000 K, што е прилично ниско. Не е јасно дали оваа особина важи за сите сјајни црвени нови.
3 Развој
Екипата што ја истражувала M85 OT2006-1 сметаат дека таа настанала кога се споиле две ѕвезди од главната низа.
Кога ќе се случи спојниот изблик, сјајната црвена нова се шири со неверојатна брзина, достигнувајќи илјадници до десетици илјадници Сончеви полупречници за само неколку месеци. Ова предизвикува ладење на телото, што го објаснува интересниот соживот на сјаен блесок со ладно поблесочно тело.
4 Други гледишта
Некои астрономи сметаат дека сè уште е предвремено да се прогласи нова класа на ѕвездени експлозии според така ограничен број на набљудувања.
На пример, тие може да се должат на супернова од типот II-p. Според друга можност, суперновите што трпат висок степен на згаснување природно би биле црвени и слабосјајни.
5 Поврзано
* Двојна ѕвезда
* Катаклизмична променлива ѕвезда
* Џуџеста нова
* Хипернова
* Супернова
* Нова