procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Јакоб Сигизмунд Бек

Јакоб Сигизмунд Бек (6 август 1761 - 29 август 1840 година) ― германски филозоф.
1 Животопис
Бек бил роден во селото Лисау (денешно Лисево) во руралната област Мариенбург (денешен Малборк) во Полско-литванската Државна Заедница во 1761 година. Син на свештеник (од Лисау), студирал (по 1783 година) математика и филозофија на Кенигсбершкиот универзитет, каде што неговите учители биле Кристијан Јакоб Краус, Јохан Шулц и Имануел Кант. По завршувањето на студиите, тој најпрво ја прифатил функцијата наставник во гимназијата во Хале. Со својата теза „''Дисертација за Тајлоровата теорема, или за општиот закон, според кој функцијата се менува, означена со променливите од кои тие зависат''“ (изворен наслов на латински: ''Dissertatio de Theoremate Tayloriano, sive de lege generali, secundum quam functionis mutantur, notatis a quibus pendent variabilibus''), која ја напишал во Хале, тој се квалификувал како универзитетски предавач. Потоа работел како предавач по филозофија на Универзитетот во Хале (1791–1799), пред да стане професор по филозофија на Ростичкиот универзитет. Тој се посвети на критиката и објаснувањето на доктрината на Кант и во 1793 година го објавил делото „''Објаснувачки извадок од критичките списи на проф. Кант, по негов совет''“ (''Erläuternder Auszug aus den kritischen Schriften des Herrn Prof. Kant, auf Anrathen desselben''; Рига, 1793-1796), кое било широко користено како собирок на Кантовата доктрина.
Бек се трудел да објасни одредени противречности кои се наоѓаат во системот на Кант велејќи дека голем дел од јазикот е користен во популарна смисла заради разбирливост, на пр. каде Кант на нештата во себе им припишува постоење во услови на времето, просторот и каузалноста, а сепак смета дека тие го обезбедуваат материјалот на нашите сфаќања. Бек тврди дека вистинското значење на теоријата на Кант е идеализмот; дека познавање на предмети надвор од доменот на свеста е невозможно, и оттука дека ништо позитивно не останува кога ќе го отстраниме субјективниот елемент. Материјата е изведена со првичната синтеза. Слично на тоа, идејата за Бог е симболична претстава на гласот на совеста што води одвнатре. Вредноста на Бековата егзегеза е во голема мера занемарена поради поголемото внимание посветено на работата на Јохан Фихте. Покрај трите тома на ''Erläuternder Auszug'', тој ја објавил „''Преглед на критичката филозофија''“ „''Grundriss der kritischen Philosophie''“ (1796), кој содржи толкување на Кантовото дело „''Критика''“ на начин на Саломон Мајмон.
Бек починал во Росток.
2 Дела
*''Erläuternder Auszug aus den Kritischen Schriften des Herrn Prof. Kant'' (1793–96), кн. 3: '''' (1796)
Неиграчки лик

Неиграчки лик (|Non-player character, ''Non-playable character'') или скратено NPC — лик во игрите што не е под управување на играчот. Во видеоигрите, однесувањето на таквите ликови се одредува со софтвер. Во столните игри со улоги (англ. ''tabletop role-playing games''), неиграчкиот лик е управуван од водителот на играта (домаќинот). Во компјутерските и столните игри со улоги, изразот „NPC“ се однесува на ликови што општат со играчот, без оглед на нивната врска со ликот на играта. NPC-те можат да бидат друштвени, неутрални или непријателски. Неиграчките ликови служат како важно средство за создавање играчка атмосфера, ги мотивираат играчите да вршат одредени дејства и се главен извор на информации за играчкиот свет и заплетот на играта. Посебен случај на NPC во современите игри е главниот (босот, англ. ''boss'') — непријателски лик (обично главниот противник), кој мора да биде поразен за да се заврши целата игра или одредено ниво.
„Неиграчки лик“ е типична, утврдена грешка во буџетските преводи на компјутерски игри, бидејќи буквалното значење на англискиот израз е „лик што не е играч“ (т.е. „управуван од неиграч“), додека замислата „ неиграч“ значи лик што е надвор од играта, со кого заемодејството е невозможно. Во современите преводи на столни игри со улоги, изразот „NPC“ обично се преведува како „лик домаќин“.
1 Поврзано
* Играчки лик
Битлџус Битлџус

Битлџус Битлџус (|Beetlejuice Beetlejuice) — американски фантастичен комичен филм на ужасите во режија на Тим Бартон, продолжение на филмот ''Битлџус'' (1988). Сценариото го напишале Алфред Гоф и Мајлс Милар, според приказната на Сет Грем-Смит. Мајкл Китон, Винона Рајдер и Кетрин О'Хара се вратиле на нивните улоги од филмот од 1988 г. Во глумечкиот состав се и Џена Ортега, Џастин Теру, Моника Белучи и Вилем Дефо.''Битлџус Битлџус'' излегол на 6 септември 2024 г. во САД од Warner Bros. Pictures, а во Македонија на 5 септември истата година од МКД Блиц.
1 Улоги
Глумец, Улога
Мајкл Китон, Битлџус
Винона Рајдер, Лидија Диц
Кетрин О'Хара, Делија Диц
Џена Ортега, Астрид Диц, ќерката на Лидија
Моника Белучи, жената на Битлџус
Вилем Дефо, призрачен детектив што глумел во Б-филмови во својот живот
Артур Конти, дечкото на Астрид
Џастин Теру, Рори
Стратегија во реално време

Стратегија во реално време, скратено СРВ (|real-time strategy, ''RTS'') — жанр стратегиски компјутерски игри во кои не постои „редослед на потези“, за разлика од компјутерските или столните потезни стратегии (англ. ''tabletop turn-based strategies''). Учесниците во стратегиите во реално време ги поставуваат и ракуваат единиците и градбите под нивна контрола за заштита на областите на картата и/или уништување на средствата на нивните противници. Во типична СРВ, можат да се создадат дополнителни единици и градби за време на играта. Ова обично е ограничено на потребата за трошење на натрупаните ресурси. Овие ресурси, пак, се добиваат со контролирање на посебни точки на картата и/или поседување на одредени видови единици и градби наменети за оваа цел. Поконкретно, типична СРВ-игра вклучува собирање ресурси, градење бази, технолошки развој во играта и посредна контрола на единици.
Изразот „стратегија во реално време“ бил измислен од за време на пуштањето на играта ''Dune II'' во раните 1990-ти. Меѓутоа, тоа не било забележано од критичарите и изразот станал широко распространет во почетокот на 2000-тите.
Задачите што играчот мора да ги заврши за да успее во СРВ можат да бидат многу напорни, така што сложените кориснички интерфејси се развиле за да помогнат во справувањето со задачата. Некои улоги се позајмени од средините на работните површини; на пример, начин со притискање и влечење за избирање на сите единици во дадена област. Иако неколку други жанрови споделуваат концептуални и играчки сличности со предлошката СРВ, воспоставените жанрови обично не се сметаат за СРВ-игри. На пример, градоградежните симулатори, симулаторите на богови и тактичките игри во реално време обично не се сметаат за „стратегии во реално време“.
Бубонска чума

Бубонска чума — преовладувачка вид чума кај луѓето, остра природна болест предизвикана од бактеријата ''Yersinia pestis'', пренесена од болви што паразитираат стаорци и може да се прошири врз луѓето. Чумава е особено опасна заразна болест. Традиционално, епидемиите и пандемиите на чума се нарекуваат „епидемии на бубонска чума“, што значи дека бубонската чума се смета за болест. Оваа ситуација настанала бидејќи главниот признак на чума уште во средновековието бил бубонот.
Медицинските извори, од кои произлегува дека нивните автори виделе најмалку бубони, потекнуваат од стариот век. Така, Руф од Ефес, кој живеел во времето на царот Трајан, повикувајќи се на повеќе древни лекари, чии имиња не стигнале до нас, опишал неколку случаи на сигурна бубонска чума во Либија, Сирија и Египет.
Вонбрачни патувања

„Вонбрачни патувања“ (српскохрватски ''Ванбрачна путовања'') е југословенски филм од 1988 година, во режија на Ратко Орозовиќ, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Вицко Руиќ, Велимир Бата Живојиновиќ, Љубиша Самарџиќ и Младен Нелевиќ.
1 Содржина
Амбициозниот асистент Тугомир Принцип, оптоварен со проблемите и заљубен во Анабела, заминува на отслужување на воената обврска. Таму запознава нова љубов, но сепак решава да го помине наградното отсуство со Анабела. Кога се враќа во родниот град, Анабела не е таму, а во желбата што побрзо да се врати во касарната, Тугомир доживува сообраќајна несреќа. Во невропсихијатриската болница, тој ја запознава и другата страна на животот...
Хути

Хутите (; |الحوثيون ), официјално познати како Ансар Алах (|أنصار الله|label=none , ) — шиитска политичка и воена организација што настанала во Јемен во 1990-те.
Под водство на верскиот водач Хусеин ел-Хути, Хутитското движење се појавило како опозициско движење на тогашниот јеменски претседател Али Абдула Салех. Тие го обвинувале за корупција и го критикувале дека е поддржан од Саудиска Арабија и САД. Хути го обвинувал Салех дека сака да ги задоволи интересите на САД на сметка на јеменскиот народ и јеменскиот суверенитет. Во 2003, под влијание на либанската шиитска политичка и воена организација Хезболах, Хутите го усвоиле својот службен слоган: „Бог е голем, Смрт на Америка, Смрт на Израел, Клетва на Евреите, Победа на исламот.“ Пружејќи отпот на наредбата на Салех за негово апсење, Хути бил убиен од јеменската војска во Саада во 2004, по што започнал бунт. Оттогаш, освен во еден краток период, движењето е предводено од неговиот брат Абдул-Малик ел-Хути.
Иваново (Русенско)

Иваново (|Иваново) — село во Североисточна Бугарија, административен центар на Општина Иваново во Русенската Област. Има население од околу 825 жители (2022).
1 Географија и местоположба
Иваново се наоѓа во североисточниот дел на Дунавската Рамнина во близина на реката Русенски Лом. Селото се наоѓа на 20 километри јужно од регионалниот центар Русе и на 304 километри од главниот град Софија.
2 Историја
Иваново е стара бугарска населба, која најверојатно настанала во времето на цар Иван Асен II (1218 — 1241), во близина на развиениот средновековен град Червен (денес село Червен). Во оваа епоха, градот бил важен административен и религиозно-духовен центар во бугарската држава.
Се претпоставува дека Иваново го носи името на бугарскиот цар Иван Александар (1331 — 1371), ктитор на Ивановскиот карпест манастир во близина на селото. Историјата на селото е тесно поврзана со големиот манастирски карпест комплекс познат како Ивановски манастир „Свети Архангел Михаил“. Манастирскиот комплекс работел помеѓу XII и XV век. Комплексот сведочи за процутот на големата монашка колонија што постоела на периферијата на славниот Червен и за високата духовна култура на Средновековна Бугарија.
За време на османлискиот период, населбата се среќава со името Јован во турски документ од 1430 година, со истото име запишано и во документи од 1689 и 1734 година. Населението на Иваново одржувало будна национална самосвест. Првото училиште тука било отворено во 1860 година.
За време на Руско-турската војна (1877 — 1878) во близина на селото се воделе крвави борби. Денеска во селското земјиште е подигнат споменик-тумба во спомен на загинатите во војната, како и споменик на кнезот Сергеј Александрович — Романов.
Селото се преселило на сегашното место постепено по поставувањето на железничката линија Русе — Горна Орјаховица во 1900 година. Старото село се наоѓало на 3 километри источно од сегашното, во близина на карпестите манастири. Во 1943 година, населеното место во близина на станицата било признаено како стационарна населба, која во 1961 година била прогласена за село.
3 Поврзано
*Ивановски карпести цркви — oбјект на светското и културно наследство на УНЕСКО
Црква „Св. Илија“ - Мургаш

Свети Илија — главна манастирска црква на Мургашкиот манастир во кумановското село Мургаш, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена сред обработливи површини и до нејзе се стигнува по земјен пат.
2 Галерија
3 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија
Црква „Вознесение Христово“ - Кучкарево

Вознесение Христово (позната и како Свети Спас) — главна селска црква во кумановското село Кучкарево, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа источно од селото Кучкарево, каде во минатото се наоѓал крст.
2 Галерија
3 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Клечовска парохија
Црна смрт (филм)

Црна смрт (|Black Death) — филм во режија на Кристофер Смит и сценарио на Дарио Полони. Главните улоги ги толкуваат Шон Бин, Еди Редмејн и Карис ван Хаутен. Дејството на филмот се одвива во Средновековна Англија за време на епидемијата на бубонска чума. Младиот монах Осмунд доброволно го води пратеникот Улрик и неговите војници до едно далечно село, за кое се претпоставува дека не е зафатено од чумата бидејќи неговите жители се откажале од Бога.
1 Содржина
Сместен во Средновековна Англија за време на бубонската чума, филмот го следи младиот монах по име Осмунд. Тој е растргнат меѓу своите верски завети и жената што ја сака, а кога група рицари предводена од пратеникот Улрик, го зема како водич до едно таинствено село недопрено од чумата, тој гледа на тоа како шанса повторно да се обедини со својата сакана. Додека групата патува низ селските предели опфатени со чума, тие наидуваат на крајолик исполнет со смрт и очај. Кога ќе стигнат до селото, ќе го најдат воден од загадочна и харизматична жена по име Лангива. Филмот ги истражува темите на верата, моралот и последиците од неконтролираната моќ додека ликовите се борат со суровата стварност на чумата и помрачните сили во играта во затскриеното село.
Групата рицари навлегува подлабоко во селото и открива дека Лангива не е добронамерната водачка каква што на почетокот изгледала. Откриено е дека селото е замешано во мрачни и извртени практики, вклучувајќи некромантија и управување на чумата за свои цели. Селаните, наместо да бидат имуни на чумата, се носители, кои намерно ја шират за да ги тероризираат околните места. Среде нередот, личното патување на Осмунд добива потресен пресврт. Тој е принуден да се соочи со суровата стварност на светот и изборите што ги направил. Лангива му нуди избор: да ѝ се придружи нејзе во прегратките на темнината или да се соочи со последиците. Во миг на очај и скршено срце, Осмунд донесува судбоносна одлука што го усогласува со дејствувачките мрачни сили.
Филмот завршува со мрачно сознание дека границите помеѓу доброто и злото, правилното и погрешното, често се замаглени пред лицето на очајот и мрачните околности на средновековниот свет. „Црната смрт“ ги остава гледачите со прогонувачки и морално двосмислен заклучок, нагласувајќи ја суровоста на историската средина и сложената природа на човечкото однесување за време на криза.
Српеста анемија

Нарушувања во структурата на хемоглобинот ― еден вид на хемоглобинопатија кој претставува група на крвни абнормалности кои најчесто се наследни. Најчест тип е српестата анемија. Како резултат на ова се јавува абнормалност во еден од глобинските синџири во хемоглобинот - протеин во црвените крвни зрнца кој пренесува кислород. При замената на глутаминската киселина со валин на 6-тата аминокиселина од β-глобинскиот синџир во хемоглобинот кај човекот (Hb A) се јавува мутација на хемоглобинот и формирање на српест хемоглобин (Hb S). Српестата мутација ја прави молекулата на хемоглобинот нерастворлива по дезоксигенација, така што еритроцитите што содржат Hb S полимер се крути и имаат нарушени својства. Проблемите со српеста анемија обично започнуваат на возраст од 5 до 6 месеци. Може да предизвикаат многу други здравствени проблеми, како: напади на болка (познати како српеста криза), анемија, оток на рацете и нозете, бактериски инфекции и мозочен удар. Очекуваниот просечен животен век на пациенти со ова нарушување во развиениот свет е од 40 до 60 години.
Српестата анемија е рецесивна автосомна болест, што значи дека треба да се вкрстат два хомозиготни гени за личноста да ја добие болеста, односно се јавува кога едно лице ќе наследи две абнормални копии од β-глобинот (''HBB'') кој го создава хемоглобинот, по една од секој родител. Овој ген се јавува во хромозомот 11. Постојат неколку подтипови, во зависност од точната мутација во секој ген на хемоглобинот. Нападот може да биде предизвикан од температурни промени, стрес, дехидратација и голема надморска височина. Лицето со една абнормална копија обично нема симптоми и се вели дека има српеста анемија . Таквите луѓе се нарекуваат и носители . Дијагнозата се поставува со тест на крвта, а некои земји се тестираат сите бебиња при раѓање за рано откривање на болеста. Дијагноза на болеста е можна и за време на бременоста.
Третманот на луѓето со српеста анемија може да опфати: превенција на инфекции со вакцинација и антибиотици, обилно внесување на течности, суплементи на фолна киселина и лекови против болки. Други мерки се: трансфузија на крв и лекови хидроксикарбамид (хидроксиуреа). Во 2023 година биле одобрени нови генски терапии. Мал процент од луѓето може да бидат излечени преку пресадување клетки од коскена срж.
Во 2015 година, околу 4,4 милиони луѓе имале српеста анемија, а дополнителни 43 милиони биле во ризичната група за заболување од истата. Околу 80% од случаите на српеста анемија се јавуваат во Потсахарска Африка. Во помал степен се јавува во делови од Индија, Јужна Европа, Западна Азија, Северна Африка и кај луѓето со африканско потекло (потсахарско) кои живеат во други делови на светот. Во 2015, од болеста починале 114,800 луѓе. Болеста прв ја опишал американскиот лекар Џејмс Брајан Херик во 1910 година. Во 1949 година, Е. А. Бит и Џ.В. Нил откриле дека тоа е генетски пренослива болест.
1 Дополнителна литература
****
Мургашки манастир

Мургашки манастир — манастир во северниот дел на Македонија, во селото Мургаш.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа северно од селото Мургаш, по кое го носи и името.
До него води земјен пат.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегува една црква, трпезарија и помошни објекти.
2.1 Црква „Св. Илија“
Црквата е понова градба, но нема податоци за нејзината изградба.
3 Галерија
Арктур

Арктур или Алфа Воловар (α Boö) — најсветлата ѕвезда во соѕвездието Воловар. Со привидна величина од -0,04, таа е четврта најсветла ѕвезда на ноќното небо и најсветла на северната небесна полутопка. Арктур ​​е црвен џин кој се наоѓа на 36.7 светлосни години од Земјата, што го прави најблиску од ваков вид. Неговиот радиус е 25 , масата е 1,08 и возраста од 7,1 милијарди години.
Името Арктур ​​потекнува од Стара Грција, а е латинизирано од Ἀρκτοῦρος (Arktouros), што значи „Чувар на Мечката“. Ѕвездата ја има Бајеровата ознака „Алфа Воловар“ (''Alpha Boötis'').
Брачни патувања

„Брачни патувања“ (српскохрватски ''Брачна путовања'') е југословенски филм од 1988 година, во режија на Ратко Орозовиќ, кој е автор и на сценариото, заедно со Јован Марковиќ. Тој е продолжение на филмот „Вонбрачни патувања“ од 1988 година. Главните улоги ги играат: Вицко Руиќ, Велимир Бата Живојиновиќ и Шпела Розин.
1 Содржина
Професорот на сараевскиот универзитет (го игра Живоиновиќ) и неговито асистент (го игра Руиќ) се среќаваат во еден скијачки центар, каде се соочуваат со бројни искушенија кои ги наведуваат да извршат прељуба.
Коста Чохаџиќ

Коста Чохаџиќ ( во — во ) — македонски гинеколог-акушер.
Чохаџиќ е заслужен за отворањето на првиот Гинеколошко-акушерски санаториум во Македонија.
1 Животопис
По потекло од Гевгелија, дипломирал на Медицинскиот факултет во Париз во 1910 година. Следната година се вратил во Македонија и работел како лекар во Гевгелија, Радовиш и Скопје.
Во 1921 година е назначен за шеф на Гинеколошкото одделение при Државната болница во Скопје.
Во 1931 година отворил Гинеколошко-акушерски санаториум во Скопје, прв од таков вид во Македонија. Во Санаториумот се вршеле не само породувања, туку и гинеколошко-хируршки интервенции. Санаториумот работел до 1941 година.
Барелјеф

Барелјеф, плиток релјеф или низок релјеф — вид скулптура што може да се слика.
Неговата особеност е што прикажува само слаб релјеф, претставениот субјект само слабо се издвојува од заднината. Останува прилепен за заднината. Ефект на длабочина може да се создаде со симулирана перспектива, намалување на големината на знаците или украсните елементи.
Барелјефот може да биде изолиран и да се вклопи во медалјони, вдлабнатини, да украсува надвратници, столбови, пиластри или кој било архитектонски елемент, до опкружување на зграда или просторија во голем фриз, на пример.
Техниките за медали или камеји користат многу дискретен релјеф (што е повеќе сличен на гравирање), често со дебелина од само една до неколку десетини од милиметарот.
1 Употреба
Првите барелјефи се длабински гравури на карпи. Познати се оние на Рок-о-Сорсие во Англ-сир-л'Англен (Франција) кои му се припишуваат на средната магдаленска култура (околу 14.000 г. пр. н. е.). Барелјефи украсуваат фасади, тавани, пештери, мебел, сандаци или разни предмети. Тие се украсни, апстрактни или описни (сцени, комеморација, итн.). Бројни барелјефи има на споменици и места на поклонение.
Во европската верска уметност, барелјефот е архитектонски елемент својствен на романескното раздобје, но фризот панатенеи што го извајал Фидија бил барелеф што веќе бил многу познат повеќе од 2.000 години пред нашите денови. Овој фриз бил земен од Партенон и пренесен во музеј.
2 Поврзано
* Египетски релјефни техники
* Украсна уметност
* Облик
* Висок релјеф
* Скулптура
Ното (полуостров)

Ното (|能登半島) — полуостров во средишниот дел на јапонскиот остров Хоншу. Се наоѓа во префектурите Ишикава и Тојама. Тоа е најголемиот полуостров на Хоншу во регионот на Јапонското Море. На североисток завршува со носот Роко. Неговите западни и северни брегови се речиси прави, додека источните се силно расчленети со неколку помали заливи (најголем е Нанао, во кој се наоѓа островот Ното — 46,78 км²), составни делови на големиот Тојамски Залив. Неговата топографија е ридска со максимална висина на планината Ходацу (567 м). Ридските делови се обраснати со листопадни шуми, а речните долини и рамнините се заземени со оризови насади. Населението е главно расположено по брегот, а најголемите населби и пристаништа се градовите Хакуи, Ваџима, Сузу, Ното, Нанао, Хими.
Медалјон

Медалјон — украс во облик на мала тркалезна или овална плочка во која се става портрет и се носи на врат.
Во архитектурата и уметничкото занаетчиство, медалјон е тркалезно или овално украсено поле со слики или релјефи, што се користи за украсување фасади, ентериери, споменици, гробови, мебел, теписи, чаши или опрема.
За скулпторски медалјони се користат различни материјали: камен, бронза, алабастер, теракота и мермер. Во ренесансата, за обликување често се користеле преполовени портрети или портретни релјефи или бисти засновани на древни урнеци.
1 Галерија
Те славиме тебе, Приднестровие

„Те славиме тебе, Приднестровие“ - државната химна на непризнатата земја Приднестровие. Напишана е од страна на Борис Парменов, Николас Божко и Виталиј Пишченко, а компонирана од Борис Александрович Александров. Како државна химна на Приднестровие е усвоена 2000 год.
1 Текст
Прикажаниот текст подолу е четиријазична верзија на химната на Приднестровие.
Македонски, Молдавски, Руски, Украински
I, I, I, I
2 Музика
На сликата подолу се прикажани нотите на химната на Приднестровие.
Црква „Св. Петка“ - Новосељане

Света Петка — понова селска црква во кумановското село Новосељане, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа надвор од селото, меѓу самите обработливи површини.
2 Галерија
3 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Орашачка парохија
Црква „Св. Никола“ - Новосељане

Свети Никола — главна селска црква во кумановското село Новосељане, Македонија.
Црквата се наоѓа во руинирана состојба.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во месноста Селиште, каде се наоѓало и некогашното село, а денес таму се останати селските гробишта.
2 Историја
По Првата светска војна, на месноста Селиште била подигната црквичката „Св. Никола“.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Орашачка парохија
Лираглутид

Лираглутид е антидијабетичен лек кој се користи во третманот на дијабетес тип 2, и хронична обезност. Тој е второлиниска терапија за дијабетес кој се користи после прволиниската со метформин. Неговите ефекти врз долгорочните здравствени исходи како појавата на срцева болест и очекуван животен век се нејасни. Се користи како субкутана инјекција.
Лираглутидот спаѓа во класата на агонисти на GLP-1 рецепторот, познати и како инкретомиметици. Делува преку зголемување на ослободувањето на инсулин од панкреасот и намалување на прекумерното ослободување на глукагон.
Ваџима

Ваџима (|輪島市) — град сместен во префектурата Ишикава, Јапонија. Заклучно со 31 јануари 2018 г., градот имал проценето население од околу 27.698 луѓе во 12.768 домаќинства, со густина на населеност од околу 65 лица на квадратен километар. Градот зафаќа површина од 426,32 квадратни километри.
1 Население
Според податоците од јапонскиот попис, населението на Ваџима се намалило за околу 50 проценти во текот на изминатите 50 години.
Судир на аеродромот Ханеда

Судир на аеродромот Ханеда — авионска несреќа што се случила на 2 јануари 2024 г. Авионот Ербас A350-941 на авиокомпанијата Japan Airlines вршел редовен домашен лет JAL516 по маршрута Сапоро — Токио кога се судрил со Јапонската крајбрежна стража DHC-8-315 Dash 8 при слетувањето на целниот аеродром. Преживеале сите 379 луѓе на летот JL516 (367 патници и 12 члена на екипажот), од кои 14 биле повредени, но на Dash 8 од 6-те члена на екипажот, само капетанот успеал успешно да се евакуира со тешки повреди.
Како последица на судирот, двата авиони се запалиле. Овој судир бил првиот, а од јануари 2024 г., единствената загуба на Ербас A350. Поради несреќата, аеродромот Ханеда бил затворен за неколку часа.
1 Летала
Авионот на Japan Airlines што се судрил бил Airbus A350-941, регистриран како JA13XJ, испорачан во ноември 2021 г. Имал мотори Rolls-Royce Trent XWB. Авионот на Крајбрежната стража бил De Havilland Canada Dash 8-300, регистриран како JA722A, испорачан во февруари 2009 г. Бил оштетен во земјотресот и цунамито во Тохоку од 2011 г., но бил поправен, единствениот на аеродромот Сендај што бил поправен по несреќата.
Опсесивно-компулсивно растројство

Опсесивно-компулсивно растројство (OCD) или опсесивно-компулсивно нарушување ― душевно растројство што се нарекува и опсесивен компулсивен синдром или SOC.
Во некои текстови тоа е познато како ''опсесивно-компулсивно растројство'', ''опсесивен коактивен синдром'' или едноставно како ''опсесивно-компулсивно растројство'' и ''опсесивен синдром'' и, пред објавувањето на ревидираното трето издание на ''Дијагностички и статистички прирачник за ментални нарушувања'', како ''опсесивно-компулсивно (психо)невроза'', ''(психо) опсесивно-коактивна невроза'' или едноставно како ''(психо) опсесивна невроза'' и ''(психо) компулсивна невроза''. Нарушувањето се карактеризира со присуство на крути и его-дистонични мисли (опсесии) и повторувачки ритуални однесувања (компулсии) над кои пациентот известува дека има мала или никаква контрола. Компулзивните однесувања често се бизарни и бесцелни, но тие ја принудуваат волјата на субјектот кој не може а да не ги спроведе без да чувствува длабока состојба на болка.
Во психоанализата сè уште се определува како опсесивна невроза. Ова пореметување се состои од психијатриско нарушување кое се манифестира во голем број форми, но главно се карактеризира со ананказам, симптом кој се состои од опсесивни мисли поврзани со компулсии (особени дејства или ритуали што треба да се извршат) кои се обидуваат да го неутрализираат опсесии.
Опсесивно-компулсивно растројство ― кое беше класифицирано меѓу анксиозните нарушувања со DSM-IV-TR, од ICD-9-CM од 2010 година, од ICD-10 и од ''Мерк дијагностички прирачник и терапијата'' ― сега се смета од многумина, поради нејзиниот несигурен одговор на третман со анксиолитички лекови, како автономен нозографски ентитет. Оттука, опсесивно-компулсивно растројство е дефинирано како психопатолошки јадро само по себе, со посебен тек и симптоми, и специфични биолошки корелации кои постепено се појавуваат. Во DSM-5, беше создадено специфичното поглавје наречено ''Опсесивно-компулсивни нарушувања и сродни нарушувања'', вклучувајќи, покрај опсесивно-компулсивно растројство, нарушување на таложење, дисморфично нарушување на телото, трихотиломанија, дерматиломанија (нарушување на екскоријација), синдром на компулсивно купување и сите нарушувања на контролата на импулсите (да не се мешаат со зависности и нарушувања во исхраната, често со компулсивна компонента).
Опсесивно-компулсивно анксиозно растројство не треба да се меша со опсесивно-компулсивно растројство на личноста (OCPD), патологија која наместо тоа припаѓа на нарушувања на личноста. OCD поседува висок коморбидитет со избегнувачко нарушување, социјална фобија, шизотипно растројство, неколку фобии и некои нарушувања на расположението (особено депресивно растројство).
Каин

Каин (|קין, |قابيل, |Κάιν, |Cain) — во христијанската Библија е првото дете на Ева, првиот убиец и третиот човек на земјата, поголемиот брат на Авел, еден од синовите на протераните од рајот Адам и Ева. Каин и Авел имале различни занимања — Каин бил земјоделец, а Авел овчар. Кога жртвите на Авел му угодиле на Бог повеќе, Каин станал љубоморен и на крајот го извршил првото братоубиство во Библијата. Според современите толкувачи, движечката сила зад чинот на Каин биле љубомората и гневот. Оваа приказна е раскажана во различни верски текстови, како што се христијанската Библија и муслиманскиот Куран.
Приказната не е многу јасна за тоа зошто Бог ги отфрлил жртвите на Каин. Некои толкувања претполагаат дека Каин може да се смета за извор на зло, насилство или алчност во традиционалното разбирање.
Авел

Авел (|הבל, грчки: ''Άβελ'') — личност од Стариот завет, вториот син на Адам и Ева. Според Библијата, Авел бил овчар. Тој е првиот убиен човек на земјата, убиен од неговиот брат Каин откако жртвата на Авел била забележана од Бога, за разлика од онаа на Каин.
1 Убиство
Судирот започнал кога и двајцата браќа му принеле жртви на Бога, означувајќи ги првите такви случаи во Библијата. Авел, како овчар, го принесувал првороденото од своето стадо, додека Каин, земјоделец, ги принесувал плодовите на земјата (Бит. 4:3–4). Бог само ја претпочитал жртвата на Авел, што многу го вознемирило Каин и го навело да го убие Авел од љубомора (Бит. 4:5–8). Тогаш Каин се обидел да ги скрие своите постапки од Бог (Бит. 4–9). Како последица на убиството на Авел, Бог го проколнал Каин (Бит. 4:10–12).
Орашачка парохија

Орашачка парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Кумановско-кратовското архијерејско намесништво на Кумановско-осоговската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Никола“ во селото Орашац. Парохијата ги опфаќа селата: Доброшане, Зубовце, Косматац, Новосељане, Орашац, Скачковце и Шупљи Камен.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Ѓорѓи“ (нова), Доброшане
Црква „Св. Ѓорѓи“ (стара), Доброшане
Црква „Св. Недела“, Зубовце, 2015
Црква „Св. Никола“, Новосељане
Црква „Св. Петка“, Новосељане
Црква „Св. Илија“, Орашац
Црква „Св. Никола“(парохиско седиште), Орашац
Црква „Св. Богородица“, Орашац
Црква „Св. Јован Крстител“, Скачковце
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“, Скачковце
Црква „Св. Троица“, Скачковце
Црква „Вознесение Христово“, Шупљи Камен
2 Поврзано
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
Морена (малтешка пејачка)

Морена, вистинско име Маргерита Камилери Фенеч (родена 1984) е пејачка од Саннат, Гозо, Малта.
1 Морена на Евровизија
Во 2006 година, Морена учествуваше во „Malta Song for Europe“, националниот натпревар на Малта за пристап на Изборот за песна на Евровизија. Таа настапи со Пол Џордимаина со песната „Time“ на 9-то место со 3046 гласови.
Две години подоцна, Морена повторно учествува во „Малта песна за Европа“, со 2 песни, „Casanova“ и „Vodka“. И двете песни имаат пристап до финалето, „Casanova“ се најде на 5-то место со 3.607 телегласови и 40 поени од жирито, а „Vodka“ победи на натпреварот со 49 поени од жирито и вкупно 16.979 гласови од јавноста (33%).
Морена учествуваше во второто полуфинале на Евровизија 2008 во Белград на 22 мај, но не успеа да се квалификува во финалето.
ДРЕС-синдром

ДРЕС-синдромот (анг. DRESS syndrome), акроним за Drug Rash with Eosinophilia and Systemic Symptoms, е несакано дејство-реакција, предизвикано од најразлични лекови. Тоа е ретка реакција со треска, осип и зголемување на лимфните јазли, нарушување на функцијата на внатрешните органи (пр. црниот дроб) со различни степени на сериозност, па дури и, поретко, смрт. Вообичаени предизвикувачи биле карбамазепин и фенитоин.
1 Фреквенција и причина
Фреквенцијата не е позната.
Најчести предизвикувачи на реакцијата се антиконвулзивни супстанци, абакавир, алопуринол, дапсон, миноциклин, модафинил, невирапин, оланзапин, стронциум ранелат, сулфонамиди , ванкомицин, зипразидон, ламотригин.
Како дел од механизмот се претпоставува реактивирање на хуманиот херпес вирус 6 како и генетска предиспозиција.
2 Клинички манифестации
Клинички критериуми се:
* генерализиран осип, треска, оток на лицето
* Еозинофилија, лимфоцитоза, тромбоцитопенија
* зголемени лимфни јазли
* Засегнатост на внатрешни органи како што се хепатит, нефритис, пневмонија, перикардитис, миокардитис
* Обично започнува 1-6 недели по земањето на лекот
* Перзира до неколку недели по прекин на лекот
Стапката на смртност е 10%.
3 Диференцијална дијагноза
Треба да се разликуваат:* Стивенс-Џонсон синдром
* Токсична епидермална некролиза
* Макулопапуларна ерупција на лекот
* Еозинофилен целулитис (Велсов синдром)
* Акутна генерализирана егзантематозна пустулоза (АГЕП)
* Стафилококен синдром на излупена кожа (SSSS)
* ЕМПАКТ
4 Терапија
Покрај прекин на лекот, во третманот на реакцијата се употребуваат стероиди и антихистаминици.
5 Наводи
Ева

Ева (|חַוָּה, |Εὔα) — значајна личност во книгата Битие во Библијата и се споменува и во Куранот. Според приказната за потеклото на аврамските религии, таа е првата жена и е препознаена како сопругата на Адам. Библијата вели дека е создадена од реброто на Адам (Бит. 2:22). Во библиската традиција, Ева е поврзана со првородениот грев (Бит. гл. 3). Таа била искушувана од змијата, гризнала од плодот на Дрвото за познавање на доброто и злото, а потоа го поделила со нејзиниот сопруг, Адам. Како последица на тоа, Ева носи проклетство опишано во : „Бог рече: Ќе ти ги умножам и преумножам маките кога ќе бидеш бремена; со болки ќе раѓаш деца, и ќе се приклониш кон мажот свој, и тој ќе ти биде господар!“
Според библискиот канон, се вели дека Ева имала три сина — Каин, Авел и Сит. Додека апокрифните текстови споменуваат дополнителни деца, канонските книги не ги признаваат изразито. Сепак, двосмисленоста на библискиот текст дозволува различни толкувања, а некои можат да заклучат постоење и на други деца врз основа на приказната.
1 Ева како мотив во уметноста
* „Ева е во својата мачка“ — расказ на колумбискиот писател Габриел Гарсија Маркес.* „Песна за Ева“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.* „Ева“ — песна на полскиот поет Тадеуш Ружевич.
Германски пошти

Германски пошти — бренд на Групацијата ДХЛ што се користи за нејзините домашни поштенски услуги во Германија. Услугите што се нудат под брендот се оние на традиционалната поштенска услуга, што го прави брендот наследник на поранешниот државен монопол за пошта, Германска федерална пошта.
Повеќето бизниси кои не се поврзани со традиционалните поштенски услуги се префрлиле на брендот ДХЛ, кој бил купен со оригиналната компанија ДХЛ. Ова е причината зошто групата го користи името ДХЛ.
1 Производи
Групата моментално ги нуди следните услуги под брендот, сите во рамките на нејзиниот оддел за пошта:
* Комуникација по пошта се справува со домашната пошта (освен пакети).
* Услуги за печат се занимава со домашна дистрибуција на печатени производи (весници и списанија).
* Продажни места за малопродажба работат со домашни малопродажни места (пошти), кои нудат услуги за писмена пошта, пакети и поштенска банка.
* Дијалог Маркетинг обезбедува услуги за директен маркетинг како што се истражување на пазарот и верификација на адреси.
Другите услуги во рамките на одделот за пошта, како што се Парцел Германија и Глобал Мејл, го користат брендот ДХЛ.
Поштенско сандаче

Поштенско сандаче — сандаче поставено на јавно место во кое корисниците можат да ставаат обични писма со цел давателот на поштенската услуга да ги испрати до примателите.
Првите поштенски сандачиња се појавиле во Париз во 1653 година, во Берлин во 1766 година, на територијата на Австроунгарија од 1850 година.
Првите сандачиња биле направени од дрво и имале краток рок на траење. Тие подоцна биле заменети со метални.
1 Куќно поштенско сандаче
Поимот куќно поштенско сандаче се користи за сандаче поставено на влез на семејна или поединечна станбена зграда во која поштарите ги ставаат дојдовните писма за крајните корисници.
2 Галерија
Пост-рестант

Пост-рестант — писмо или друга поштенска пратка што не се доставува до примачот и стои во пошта сѐ дури примачот лично не ја подигне.
Услугата се користи во ситуации кога корисникот сака пратката да ја подигне во поштата, заобиколувајќи ја испораката до домашната адреса на примачот.
1 Македонија
Во Македонија, при адресирање на пратката наместо адресата се пишува „Пост-рестант“, под целосното име на примачот прикажано на документот за идентификација. Неопходно е да се користи точниот број на поштата каде што се сака лично да се подигне пратката.
''Име и презиме''
''ПОСТ-РЕСТАНТ''
''12345 Град''
Услугата не е достапна во сите пошти во Македонија, туку само во поголемите. Доколку поштата ја има оваа опција, пратката ќе биде задржана за примачот до 30 дена.
Како пост-рестант не може да се предаде итна пратка
Диего Милито

Диего Алберто Милито (наречен „''El Principe''“, Принцот) (роден на 12 јуни 1979 година во Бернал, Аргентина) е поранешен аргентински фудбалер, напаѓач.
1 Кариера
1.1 Интер
Во Нероаѕурите се пресели од ФК Џенова за сума од 25 милиони евра (тука е вклучена и сумата за Тиаго Мота), а до 3 март 2010 година имаше 24 натпревари и 15 гола со тимот на италијанскиот шампион во Серија А. Принца потпиша за прв пат во официјален натпревар за неговиот нов тим во победата од 4-0 во миланското дерби над градскиот ривал - Милан. На 13 септември 2009 година, тој го постигнал својот втор гол во сино-црниот дрес во победата на шампионот со 2-0 над ФК Парма, повторно на стадионот Сан Сиро. Неговите следни два гола за Интер дојдоа во повратната победа од 1-2 над Каљари. Со овие два гола, Милито стана број 1 во историјата на Серија А со 28 гола на 35 натпревари, со просек од 0,8 гола по натпревар. Неговиот следен гол беше во победата од 2-0 над Наполи, откако камерунскиот репрезентативец Самјуел Ето го отвори резултатот во првата минута. Диего потоа се повреди, отсуствувајќи од терените околу еден месец, но веќе при враќањето постигна исклучително важен гол - Интер води со Палермо со 4:0, но дозволува резултатот да стане 4:3. Потоа на теренот се појави Милито кој ги смири навивачите со 5. гол во голот на тимот предводен од Валтер Зенга. Принс го постигна и првиот гол во голот на Ливорно, во победата на Интер на гости од 2-0. Тоа е негов 7-ми гол во 9 одиграни натпревари во тековната сезона во Серија А. На 4 ноември, Милито го постигна можеби својот најважен гол во сезоната во победата од 1-0 за Динамо Киев против Интер во Украина, кој речиси сигурно ги исфрла шампионите. на Италија на турнирот во Лигата на шампионите, Аргентинецот израмни во 86. минута. Овој гол им дава крилја на соиграчите, бидејќи во 90. минута Весли Снајдер го прави резултатот 2:1 во корист на Интер, па така речиси сигурен е преминот во 1/8 финалето на турнирот. „Принцот на Италија“ направи 1-0 во голот на Милан за евентуална победа од 2-0 во второто миланско дерби сезонава - меч што Интер го доби и покрај тоа што имаше 9 играчи.
Диего Милито постигнува клучен гол во победата од 1-0 над Челзи во осминафиналето на Лигата на шампионите на 24 февруари 2010 година. Натпревар кој заврши 2:1 во корист на италијанскиот тим, по головите на Естебан Камбијасо за Интер и Саломон Калу за Челзи. Неколку дена подоцна, Милито постигна гол против Удинезе во победата на Интер од 3:2. Во полуфиналето на Лигата на шампионите против актуелниот европски шампион ФК Барселона, Милито асистираше за двата гола на својата екипа и го постигна третиот гол во финалето за 3-1.
Во својата прва сезона во Интер, Диего Милито постигна витални голови и во Серија А и во Копа Италија (вклучувајќи го и победничкиот гол во финалето против Рома), а во Лигата на шампионите дури постигна гол во секоја од елиминациските фази, како и секако самото финале. Во финалето на Лигата на шампионите, на 22 мај во Мадрид, тој ги постигна двата гола за победата на Интер над Бајерн Минхен од 2-0.
Центар за пошта во Кардиф

Поштенски центар Кардиф (англиски: Cardiff Mail Centre; исто така познат и како Канцеларија за подредување Пенарт Роуд (Penarth Road Sorting Office)) ― главното седиште и канцеларијата за подредување на Кралската пошта во Кардиф, Велс и е еден од главните центри за пошта за југозападниот дел на Обединетото Кралство.
1 Позадина и услуги
Местото, со површина од 4 акри на Пенарт Роуд, Грејнџтаун, било изградено околу 1972 година, опфаќајќи петкатен административен блок и неколку големи магацини за подредување на поштата. Писмата и пакетите биле подредувани и распределувани со камион до сите делови на Обединетото Кралство. Поштенскиот центар прима и подредува пошта за областите со поштенски броеви CF, NP и LD и ја испраќа до соодветните канцеларии за испорака. Испораките за домаќинства и деловни активности до областите со поштенски броеви CF10, CF11, CF23 и CF24 во центарот на градот се испорачувани во канцеларијата во непосредна близина на Поштенскиот центар.
Странките можеле да подигнат пратки од јавниот приемен простор во главната зграда. Како еден од 100-те најпрометни центри во Обединетото Кралство од септември 2014 година, услугата била нудена 7 дена во неделата, отворајќи во недела попладне.
2 Во вестите
Поштенските работници во установата се организирани од Синдикатот на комуникациските работници (Communication Workers Union; CWU) и Центарот е погоден од голем број индустриски спорови. На пример, во мај 2001 година, ниту еден од 110-те работници не пристигнале во раните утрински смени, откако излегле на поддршка на друг мирен протест на Синдикатот во Честер, Англија. Тие се вратиле на работа по три дена кога работниците од Честер го решиле спорот.
Во ноември 2008 година, пожар на главното поле за товарење предизвикало евакуација на 150 работници и ги прекинале поштенските услуги.
3 Поврзано
* Кардифска поштенска област
Ловци собирачи

Во општеството на ловците собирачи, луѓето се потпираат на непосредно добивање храна како растенија и месо од животни (лов) во дивината. Значи, нивниот начин на добивање храна вклучува собирање на јадливи растенија, овошје и лов на диви животни. Пред околу 90.000 години, првите современи луѓе (''Homo sapiens reces'') се појавиле на Блискиот Исток и Северна Африка. Тие сосуштествувале со последните членови на Homo sapiens neandertalensis и постепено ги заменувале.
Пред повеќе од 30.000 години, подемот и процутот на уметничките вештини укажале на развојот на симболичкото размислување. Групите ловци од горниот палеолит наследиле големо знаење за нивната територија и начинот на живот на различни животни: тревопасни животни како ирваси што живеат во стада или како осамени мажјаци, како и грабливци, мали цицачи и птици.
Овие ловци се прилагодиле на сезонските преселувања на ирвасите, клучен извор на месо. Секој дел од ирвасите бил искористен: кожите се штавеле со црвен окер за облека, платна за шатори и садови; рогови биле изработени во алатки како пиштоли, шилци, копјефрлачи и прачки; а жилите и цревата се користеле за прицврстување на дршките на сечилата и оружјата, додека продупчените заби служеле како украс.
Ревека

Ревека (|Рεβεκκα, |רִבְקָה) — личност во книгата Битие, една од библиските прамајки, ќерка на Ватуил, сестра на Лаван, жена на Исак и мајка на браќата близнаци Исав и Јаков.
Ревека била во Харан, градот Нахоров, кога Авраам го замолил својот слуга Елиезер да му најде жена на Исак. Елиезер ја донел Ревека, која била убава и привлечна. И покрај тоа што подоцна била опишана како честољубива и алчна, Исак длабоко ја сакал. Ревека се борела со неплодност 20 години додека Бог не ја благословил со две деца, Исав и Јаков. И покрај тоа што бил близнак, Исав бил признаен како првороден. Ревека била наклонета кон Јаков и смислила план да го измами постариот и слепиот Исак да му го даде првородениот благослов на Јаков. Набргу потоа го испратила Јаков во домот на Ватуил за да го избегне гневот на Исав и никогаш повеќе не го видела. По 20 години, Јаков се вратил во Ханан, за да ја најде мајка си мртва во семејната гробница.
Бугарски пошти

Бугарски пошти (|Български пощи) — националната поштенска служба на Бугарија. Компанијата е основана во 1992 година. Иако во 1997 година била трансформирана во акционерско друштво, таа е во целосна сопственост на државата.
Нејзиниот претходник, Бугарски пошти и телекомуникации, била основана како Бугарски пошти и телеграфи по ослободувањето на Бугарија од османлиската власт, бидејќи привремената руска администрација ги предала сите пошти и телеграфски канцеларии на новообновената бугарска држава во 1879 година. Истата година се приклучила на Светскиот поштенски сојуз. На 31 март 1997 година „Бугарски пошти“ ЕООД се трансформирала во акционерско друштво.
Во 2005 година компанијата работела со 3.008 пошти и вкупна поштенската рута со должина од 80.060 км. Компанијата имала монопол во земјата во обезбедувањето универзална поштенска услуга до 2006 година.
Во 2016, Бугарски пошти објавиле дека имаат 2.981 пошти и 4.814 поштенски сандачиња.
Неришта

Неришта, Масларска Река или Дриста (|Βαμβακιά, ''Вамвакија'') — река во Лагадинско, Егејска Македонија во сливот на Бешичкото Езеро.
1 Опис
Реката извира како канал од обновеното Мавровско Езеро и тече на југоисток низ Мавровската Котлина. Кога ќе дојде до нејзиниот крај кај селото Маслар свртува на југ, двоејќи ја Бешичка Планина на запад од јужниот огранок на Орсова Планина на исток. Во минатото се влевала во ректа Рендина веднаш по селото Рендина, но денес реката е одведена во канал кој се влева во Бешичкото Езеро.
Црква „Св. Петка“ - Чаниште

Света Петка — главна манастирска црква на Чанишкиот манастир во мариовското село Чаниште, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена на околу 200 метри јужно од селото.
2 Историја
Црквата била изграден врз темелите на средновековен храм, за што сведочи истоименото наоѓалиште Св. Петка.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата не е живописана.
3.2 Икони и иконостас
Црквата поседува импровизиран иконостас, на кој се наредени бројни мали икони.
4 Галерија
5 Поврзано
* Св. Петка (Чаниште) — археолошко наоѓалиште околу црквата
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Чаниште