procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кевин Киган

Џозеф Кевин Киган (анг. Joseph Kevin Keegan; ) е поранешен англиски репрезентативец и тренер на државниот тим. Како играч тој се натпреварувал за повеќе англиски клубови со кои ги освои Купот на УЕФА, КЕШ, Лига Купот и ФА Купот.
1 Кариера
1.1 Играчка
Како играч во текот на 1970-тите и 1980-тите, тој бил опишан како "веројатно првата англиска фудбалска ѕвезда која го привлекува вниманието на модерните медиуми". Ја започна својата кариера во Скаунторп јунајтед во 1968 година, а потоа се пресели во Ливерпул во 1971 година, кој потоа играл во Првата англиска дивизија. Во Ливерпул, Киган ја освоил трипати Првата дивизија, два Куп на УЕФА, еден ФА Куп и еден Куп на Шампиони. Првиот натпревар за репрезентацијата на Англија го одиграл во 1972 година, а во 1977 година се пресели во германскиот клуб Хамбург. Во Хамбург, тој бил прогласен за Европски фудбалер на годината за 1978 и 1979 година, а во сезоната 1978/79 ја освоил Бундеслигата со клубот и дошол до финалето на Европското првенство следната година. Тој се преселил во Саутемптон во лелото 1980 година и таму поминал две сезони, а потоа се преселил во Њукасл Јунајтед во 1982 година, а потоа играл во Втората дивизија. Тој се повлекол од фудбалот во 1984 година. Тој за репрезентацијата играл 63 пати и постигна 21 гол.
1.2 Тренерска
Својата тренерска кариера ја започнал во Њукасл во 1992 година откако клубот се вратил во Првата лига, Премиер Лига. Во сезоната 1995/96. Њукасл го освоил второто место на табелата иако го предводеше најголемиот дел од сезоната. По кратко време во Фулам, тој го зазел местото на селекцијата на репрезентацијата во 1999 година, но оваа работа била запрена во есента 2000 година, по поразот од Германија во квалификациите за Светското првенство (ова бил и последниот натпревар на стариот стадион Вембор). Потоа тој станал тренер на Манчестер Сити во 2001 година и по четири години поминати во клубот поднел оставка во 2005 година. Без тренинг ангажман тој бил речиси три години, кога во 2008 година по вторпат го зел Њукасл во јануари. Сепак, клубот го водел само осум месеци, а дал оставка на 4 септември 2008 година по неколку дена шпекулации за спорот со директорите на клубот.
Морепловство

Морепловство или поморство — дејност поврзана со транспорт на луѓе и носење стоки по морски пат, и зафаќа најмногу место во севкупен преглед. Текот на развојот се одвивал во три периоди::# период на чамци и бродови на рачно управување (веслање),
:# период на бродови со погон на силата на ветрот (едрилици),
:# период на бродови со механички погон (пареа;  мотори со клипови и турбини, дизел мотор, и јадрен погон).
1 Историја на морепловството
Почетоците на морепловството се поврзани со праисториско време; дрвен сплав од вкрстени стебла, примитивно поврзани, било првото пловно средство. Во бронзено доба и во рано и доцно железно доба трговијата била толку развиена што се граделе и големи чамци односно бродови. Познато е дека првите бродоградители биле  Египќаните кои со своите бродови пловеле по  Црвеното Море (околу 1700 г. п.н.е.) и сè до Сомалија. Феникијците се сметале за најдобри морнари на тоа време; пловеле по цело Средоземно Море , а во 12. век п.н.е. тие стигнале до  Гибралтар во Атлантски Океан веќе околу 600. година п.н.е. тие пловеле по должината на Западниот брег и околу Африка. Во тоа време грчките бродови развиле трговија со сите крајбрежни средоземни земји, и околу 300 година п.н.е. пловеле по Атлантикот крај брегот на Западна Европа и стигнале до Велика Британија и Балтичките земји.
Трајан Јовковски

Трајан Јовковски (, Селци) ― македонски електроинженер и кајакар на диви води, првак на Македонија и Југославија.
1 Животопис
Јовковски е роден во струшкото село Селци на 15 февруари 1942 година, тогаш во проширеното Кралство Албанија. Завршил Електротехнички факултет во Скопје. Бил член на Бродарското друштво „Мирче Ацев“ во Скопје од 1957 година. Од 1959 до 1971 година бил шампион на Македонија во повеќе дисциплини. Од 1959 до 1970 година, полни 10 години бил шампион на Југославија во дисциплината слалом. Од 1961 до 1971 година бил член на југословенската кајак репрезентација со која учествувал на сите значајни меѓународни кајак натпревари. Во репрезентацијата бил неколку години капитен, а потоа од 1972 до 1975 година и нејзин тренер.
Исклучително е заслужен за квалитетниот напредок на македонскиот кајакарски спорт на диви води. Тој е член на Олимпискиот Совет при МОК и Собранието на МОК. Член на Клубот на Великаните на МОК од 2000 година.;Светски првенства
*Хеинсберг, ДДР Ф-1 - 13-то место;
*Мерано, Италија - 3-то место;
*Шпитал, Австрија - 2-ро место;
Валхала

Валхала — во нордиската митологија е живеалиште на војници загинати во борба. Поимот Валхала се јавува уште во викиншките времиња, но сепак е понова појава во однос на старите верувања, по кои сите загинати одат во подземјето.
Избраните од Один, пола од тие што загинале во борба, ќе заминат за Валхала по смртта водени од валкирите, додека другата половина ќе одат во Фолквангр, кај божицата Фреја. Во Валхала, загинатите се придружуваат во масите на тие што загинале во борба познати како Еинхерјар, како и на бројните легендарни германски херои и кралеви, коишто се подготвуваат да му помогнат на Один во текот на настаните од Рагнарок. Пред холот има златно дрво, Гласир, а таванот е украсен со златни штитови. Различни суштества живеат околу Валхала, како што е еленот Еикпирнир и козата Хеидрун, двете се опишани како да стојат на врвот на Валхала.
Валхала е спомената во „Поетската еда“, создадена во 13 век од претходни традиционални извори, „Прозата еда“ (напишана во 13 век од Снори Стурлусон), „Хеимскрингла“ (исто така напишана во 13 век од Снорри Стурлусон) и во строфата од анонимната поема од 10 век, во која се опева смртта на Ерик Блодаксе, познат како Еирксмал. Валхала има вдахнато разни уметнички дела, наслови и елементи од популарната култура, и станала синоним на боречката сала на избраните мртви.
Шон Бин

Шон Марк Бин (анг. Sean Mark Bean) е англиски филмски и театарски глумец. Роден е на година во Хандсворт, Шефилд (Јужен Јоркшир, Англија). Тој станал славен како агентот 006 Алек Тревелјан во филмот Златното око (Џејмс Бонд), а подоцна и како Боромир во трилогијата Господарот на прстените, како Одисеј во филмскиот спектакл Троја и Едард Старк во серијата Игра на тронови.
Познат по тоа што често игра ликови кои умираат, на Бин му донеле статус интернет мем.
1 Животопис
Роден е како Шон Марк Бин во Хандсворт, Шефилд (Јужен Јокшир, Англија), од татко Брајан и мајка Рите Бин. Негови родители се од шкотско потекло. Има помлада сестра Лорејн.
Првата љубов на Бин бил фудбалот и уште како момче страсно навивал на Шефилд Јунајтед. Повредите од детството го спречиле да се занимава со фудбал, па затоа се запишал на Ротерхамскиот колеџ за уметност и технологија, а подоцна добил школарина за Кралската академија за драмски уметности.
Дипломирал во 1983 со сребрен медал за неговата улога во Чекајќи го Бога. Неговата прва професионална изведба бил во 1983 година како Тибалд во Рим и Јулија во театарот Вотермил во Њубери, Беркшир. Помеѓу 1986 и 1988 година, тој патувал по земја со изведба на компанијата Ројал Шекспир со претстава: Ромео и Јулија, Фер Мејд на Запад и Сан летна ноќ. Тој дебитираше во филмот во 1986 година како Раноко Томазони во филмот Караваџо.
Во текот на 1980-тите и раните 1990-ти, тој станал почитуван британски ТВ глумец, играјќи во продукциите на Би-Би-Си Клариса и Леди Чатерли. Подоцна тој го игра Ричард Шарп во телевизиската серија Шарп и станал уште попознат. Потоа игра во филмот Патриотски игри со Харисон Форд, а потоа игра во филмовите Златно око, Ана Каренина, Ронан, во трилогијата Господарот на прстените, Националното богатство и Троја.
2 Приватен живот
Бин се женел трипати: најпрво се венчал со Дебора Џејмс во 1981 година и се развел кога се запишал на Кралската академија за драмски уметности. Со глумицата Мелани Хил бил во брак од 1990 до 1997 година. Во ноември 1997 година се венчал за глумицата Абигејл Кратенден, но се развеле во 2000 година. Тој има две ќерки од бракот со Мелани Хил, додека со Абигејл Кратенден има една ќерка. Во слободното време тој сака да чита книга и да слуша музика.
3 Интересно
* Директор е на фудбалскиот клуб во Шефилд, за кој навива од детството.
* Тој соработувл со три глумци кои го играа Џемс Бонд: Тимоти Далтон (Скарлет), Даниел Крејг (Шарпов орел) и Пирс Броснан (Златното око).
* Се појави во видеото на Моби: „Сите сме создадени од ѕвезди“.
* Тој го смени англискиот Shaun на ирското/шкотското Sean. Двете имиња се изговараат како Шон.
4 Познати глумци со кои соработувал
* Харисон Форд (Патриотски игри)
* Пирс Броснан (Златно око)
* Софи Марсо (Ана Каренина)
* Роберт де Ниро (Ронин)
* Жан Рено (Ронин)
* Виго Мортенсен (Дружината на прстените, Две Кули, Вражањето на кралот)
* Николас Кејџ (Национално богатство)
* Џоди Фостер (План на летот)
* Шарлиз Трон (Северна земја)
Смреков губар

Смреков губар (науч. ''Lymantria monacha'') — средноголема ноќна пеперуга. Има дебело, кусо и влакнесто тело со широки крилја. Живее во иглолисни шуми. Презимува
во стадиум на јајце. Гасениците се хранат со иглички од смрека и од бор, но напаѓаат и листопадни дрвја, како бреза. Во поголеми популации предизвикува штети. Распространет е во цела Европа. Во Македонија овој вид се среќава поретко.
1 Галерија
Аљоша Асановиќ

Аљоша Асановиќ (роден на во ) — поранешен хрватски и југословенски фудбалер кој настапувал како играч од средниот ред.
1 Кариера
Аљоша Асановиќ се преселил во Хајдук Сплит, каде ја започнал својата сениорска кариера. Со Хајдук во 1987 тој го освоил Купот на Југославија а во 1990 година се преселил во францускиот Мец. Во Мец одиграл една сезона, како во Кан, а потоа заминал во Монпелје.
По две сезони поминати во Монпелје, Асановиќ се вратил во Хајдук и со тимот постигнуал успех во сезоната 1994/95 учествувајќи во Лигата на шампионите. Хајдук ја поминал групната фаза, но бил поразен во четвртфиналето од Ајакс, кој подоцна го освоил трофејот. Истата сезона, Асановиќ со Хајдук го освоил првенството и Купот на Хрватска.
Во јануари 1996 година се преселил во Дарби Каунти, каде повторно бил соиграч Игор Штимац. За Дарби Каунти одиграл 38 натпревари и постигнал 8 голови.
По одличната изведба на Светското првенство 1998, Асановиќ се преселил во Панатинаикос. Во текот на две сезони во Грција, одиграл 44 натпревари и постигнал 9 голови. Во 2002 година, по третпат настапувал во Хајдук, каде ја завршил кариерата.
2 Репрезентација
Асановиќ го имал своето деби за репрезентацијата на Југославија на 25 март 1987 година во пријателски натпревар против Австрија. Тој одиграл 3 натпревари за Југославија.
Своето деби за репрезентацијата на Хрватска било во пријателски натпревар против САД на 17 октомври 1990, кој бил првиот натпревар од хрватската репрезентација. Хрватска победила со 2:1, додека Асановиќ бил првиот стрелец во натпреварот.
На Европското првенство во 1996 и Светското првенство во 1998, Асановиќ бил еден од најважните играчи во репрезентацијата. Со Хрватска тој стигнал до четврт-финалето на Европското првенство 1996 година, а на Светското првенство 1998 година го освоил третото место и бронзен медал. Во полуфиналниот натпревар против Франција тој му помогнал на Давор Шукер преку асистенција во неговиот гол, но Хрватска била поразена со резултат од 2:1.
Последниот натпревар за Хрватска го одиграл против Франција на 28 мај 2000 година. Тој има одиграно 62 натпревари за репрезентацијата и постигнато 3 гола.
3 Трофеи
* Југословенски куп: 1987
* Прва лига на Хрватска: 1995
* Куп на Хрватска: 1995
Химни за благодарност

Химни за благодарноста или ''Ходајот'' е еден од првите седум пронајдени свитоци крај Мртвото Море во 1947 година од страна на бедуин. Името на свитокот доаѓа поради тоа што изразот „Ти благодарам“ се користи често во поемите, па затоа е наречен ‘„Свиток за благодарноста“ или Ходајот (хебрејски збор за „благодарам“ или „благодарност“). Се нарекува Свиток за благодарноста, Псалми за благодарноста, и Свиток на химни.
Главниот свиток бил најден во 1947 година и назначен како 1QH<sup>a</sup>. Другите фрагменти на овој текст биле најдени во пештерите 1 и 4 (1Q35, 4Q427-432). Но сепак недостасува голем дел од текстот. Научниците можат само да претпоставуваат колкав број на хиимни, поеми односно псалми биле вклучени првобитно, но речиси се сигурни дека повеќе од половината се спасени, иако не се целосни.
Стилот на химните е сличен на оние од Стариот завет, заради што научниците ги опишуваат како „мозаик на текстови од Стариот завет“. Налик на библиските „псалми на жалење“, и овие користат интимен и личен јазик. Ова ги навело научниците да веруваат дека оној што ги кажува химните е конкретен човек, можеби Учител на Правдата кој е споменат во Документот од Дамаск и Хабакук коментар.
Содржината се разликува од поема до поема, но постојат и главни теми: прво и основно свитокот зборува за и на Господ кој е во контраст со слабоста, зависноста, недостојноста и очајноста на човечката состојба (со што се слави божјата моќ и совршенство). Другите теми се: спасение на праведникот и уништување на злите, благодарност за божествениот увид, личен егзил / прогон. Како пример, следи извадок од текстот во кој се гледа дека стилот на изразување е личен и дека благодарноста е упатена кон Бога заради неговата милост:
„Злите брзаат против мене со нивните маки, и по цел ден ми ја кршат душата. Но Ти, О Боже мој, ја претвораш бурата во шепот, и животот на потресените го изнесуваш на сигурно, како птица спасена од стапица и пленот оспасен од лавовите.“ (1QH, Col. 13 линии 17-19).
Постојат неколку теории за тоа како биле користени химните. некои веруваат дека ова се секојдневни молитви, или брошура со морални инструкции дури и воени песни што се пееле после победа. Менаем Мансур смета дека „Химните за благодарност“ биле приватни псалтири за одбрана група кои го славеле Бога заради избавувањето. Свед Холм-Нилсен смета дека овие текстови служеле за литургиски цели како песни што се пејат при одредени церемонии, како на пример церемониите за иницијација опишани во Правило на заедницата (1QS) и Воениот свиток (1QM).
Научниците дебатираат околу одредени делови на химните, бидејќи не е јасно што значи текстот. Пронајдени биле послични текстови за благодарност во пештерите 1 и 4 кај Кумран. Во пештерата 4 биле пронајдени шест документи кои се поврзани со овие химни: (4Q427-32, 4Q433, 433a, 4Q44o, и 44oa). Според ова излегува дека Химните за благодарност биле важни за заедницата во Кумран.
Репрезентација на Русија во хокеј на мраз

Репрезентација на Русија во хокеј на мраз е националниот хокеј на мраз тим на Русија, надгледуван од страна на Федерација на Русија во хокеј на мраз. Од 2016 година, тие се рангирани како втори на Ранг списокот на Светската хокеарска федерација. Тимот се натпреварува на меѓународно ниво од 1993 година, и е призната од страна на Светската хокеарска федерација како наследник на Советскиот Сојуз и го имаат положено својот пласман на Русија. Рускиот тим ја заменил обединетата екипа на олиписките игри во 1992 година  и е членка на т.н."Голема Шесторка", неофицијалната група од шест најсилните машки хокеарски репрезентации на мраз, заедно со Канада, Чешка, Финска, Шведска и Сад. Русија има вкупно 84,270 играчи, околу 0,05% од населението. Нивниот тренер е Олег Знарок, кој е тренер од 2014 година.
База на мали небесни тела на JPL

База на мали небесни тела на JPL (|JPL Small-Body Database, SBDB) — астрономска база на податоци посветена на мали тела во Сончевиот Систем. Базата е во надлежност на Лабораторијата за реактивен погон (JPL) и НАСА, и одржува податоци за сите познати астероиди и неколку комети, вклучувајќи орбитални параметри и дијаграми, физички шеми и библиографија на дела во кои се обработува телото. Базата се подновува секојдневно
1 Податоци за доближувања
Базата располага со податоци за доближувањето на поважните планети и 16 најмасивни астероиди. Се добиваат со придодавање на „;cad=1“ на крајот од адресата.
2 Поврзано
* Мало тело во Сончевиот Систем
Рам (езеро)

Рам (|בריכת רם, "Brekhat Ram"; |بحيرة مسعدة, "Buhāir Mas'ade") — кратерско езеро во североисточниот дел на Голанската Висорамнина, во Израел. Езерото се наоѓа во близина на планината Хермон. Езерото се снабдува со вода по пат на дождовница и подземни извори и нема одливи. Името на хебрејски значи „висок базен“, а на арапски ''Масадејско езеро'' (по селото Масаде). Ова езеро и регионот е поврзан со етно-религиската група Друзе.
1 Геологија
Повеќето геолози веруваат дека езерото настанло во кратер на исчезнат вулкан.
2 Легенди
Според преданијата на Талмудот, Рам е едно од трите подземни извори, заедно со Хамат Гадер и Хамат Тиберијас, кои се отвориле за време на Големиот потоп (од времето на Ное) и не се затвориле по завршувањето на потопот.
3 Поврзано
*Голанска Висорамнина
Масимо Савиќ

Масимо Савиќ (Пула, - ) — хрватски поп-рок музичар и пејач.
1 Биографија
Поголемиот дел од своето детство го поминал во Истра, иако неговите животни околности го однеле најпрво во Италија, а потоа во Австралија. Средното училиште го завршил во Загреб, каде ја започнал музичката кариера.
2 Музичка кариера
Во 1983 година, како водач на музичката група Доријан Греј, Савиќ го објавил првиот албум - „Сјај во темнината“, а две години подоцна и вториот албум „За твоите очи“. Групата Доријан Греј станала славна благодарение на обработката на песната на групата Вокер брадерс, „Сонцето повеќе нема да блесне“, каде дошол до израз впечатливиот глас на Масимо Савиќ. За жал, во тоа време, членовите на групата експериментирале со дрогата „како поттик за создавањето музика“. Групата се распаднала во 1986 година поради финансиски проблеми. Имено, нејзините членови во Шведска потрошиле два и пол пати повеќе време за снимањето отколку што била подготвена да плати издавачката куќа Југотон и таа побарала од групата самата да ги плати останатите часови потрошени во студиото. Менаџерот Маријан Црнариќ успеал да организира 42 концерти во поранешната Југославија, од кои на членовите на Доријан Греј им припаднале само дневните надоместоци, додека останатиот дел од приходите биле наменети за покривање на долгот кон Југотон. На крајот, групата се распаднала поради немање приходи и поради меѓусебните обвинувања. Потоа, Савиќ започнал успешна независна кариера и објавил четири музички албуми во соработка со Зринко Тутиќ. Исто така, тој учестувал во неколку уметнички поп и рок проекти, како Елементи или вокалите на англиски јазик за групата Метал Гуру, а во 1995 година го објавил и петтиот албум во соработка со Тутиќ. По петгодишна пауза, тој објавил нов албум со едноставен наслов „Масимо“, проследен со албумите „Вештина“ и „Вештина 2“, кои го вратиле во врвот на хрватската поп-рок-музика. По неколку номинации, во 2004 година конечно ја добил наградата ''Порин'' во категоријата најдобра вокална изведба. Подоцна, оваа награда ја освоил уште неколкупати.
3 Дискографија
* Доријан Греј - Сјај во темнина (Југотон, 1983)
* Дориан Греј - За твоите очи (Југотон, 1985)
* Странец во ноќта (Југотон, 1987)
* Волшебни зборови (Југотон, 1988)
* Музика за тебе (Југотон, 1989)
* Земја на танцот (Југотон, 1990)
* Елементи (Хелидон, 1992)
* Метал Гуру - Тело, енергија и емоции (Лабин Арт Експрес, 1993)
* Бензин (Хрватски рекорди / Тутико, 1995)
* Метал Гуру - Херој во 21 век (Лабин Арт Експрес, 1998)
* Масимо (Водолија / Мултимедија Рекорди, 2003)
* Вештина (Водолија / Мултимедија Рекорди, 2004)
* Масимо - Златна колекција (Хрватски рекорди, 2004)
* Апсолутно во живо - во живо од Водолија клуб (Водолија, 2005)
* Вештина 2 (Водолија, 2006)
* Сонцето е повторно родено (Водолија, 2008)
* Допри ме случајно (Водолија, 2011)
* Еден ден на љубовта (Водолија, 2015)
3.1 Награди „Порин“ за најдобра машка вокална изведба
* 2004 за изведба („Знам зошто те чувствувам“)
* 2005 за изведба („Се фрлила во реката“)
* 2006 за изведба („Не плачи“ (во живо))
* 2007 за изведба („Да можам“)
* 2012 за изведба („Од еден поглед“)
4Q106

4Q106 (или 4QCant<sup>a</sup>) е една долга и три помали фрагменти од три колони на свиток што содржи делови од Песна над песните на хебрејски јазик. Ова е една од трите свитоци најдени во пештерата 4 кај Кумран што е реконструирана како копија на „Песна над песните“. Овој свиток и свитокот 6Q6 од пештерата 6, се единствените засега познати свитоци со содржина од „Песна над песните“.
1 Опис
Пергаментот на 4Q106 е потемен. Текстот е со маргини, горе со ширина од 1,3 cm, долната маргина е 1,5 cm, а маргината меѓу колоните изнесува 1,1 cm. Ада Јардени во приватна комуникација со Емануел Тов, текстот го датира од времето на Иродската династија.
2 Соджина
Долгиот дел и еден од помалите фрагменти имаат во најголем дел зачуван текст — од колона II. Другите два фрагменти се од колона I и III. Од колона I може да се прочита:*[<sup>3:4</sup>... Го фатив и не] му дозволив да замине додека [го однесов во куќата на мајка ми, во]
*[собата на жената што ме родила. <sup>5</sup>Ве преколнувам] ќерки на [Ерусалим ...]
Форд Ескорд

Форд ескорд е мал семеен автомобил кој беше произведен од Форд Европа од 1968 до 2004 година. Името на Форд ескорд беше применето и за неколку различни мали автомобили произведени во Северна Америка од страна на Форд помеѓу 1981 и 2003 година.
Во 2014 година, Форд го обнови името на придружба за автомобил заснован на втората генерација на Форд Фокус, продаден на кинескиот пазар.
Првата генерација на Форд ескорд беше воведена во Ирска и во Обединетото Кралство на крајот од 1967 година, правејќи го своето деби на Саемот во Брисел во јануари 1968 година. Тоа ја замени успешната, долготрајната Англија. Автомобилот бил претставен во континентална Европа како производ на Фордовата европска операција. Производството на придружба започна во фабриката Halewood во Англија за време на последните месеци од 1967 година, и за пазарите на левата рака во текот на септември 1968 година во фабриката Форд во Генк. Првично, континенталното придружба малку се разликуваше од изградените во Велика Британија под кожата. Предната суспензија и управувачката опрема беа различно конфигурирани и сопирачките беа опремени со двојни хидраулични кола; исто така, тркалата поставени на Генк-изградените придружба имале пошироки краци.На почетокот на 1970 година континенталното европско производство премина во нова фабрика на работ на Сарлуј, Западна Германија.
Тетрис

''Тетрис'' — логичка игра во која се појавувааат плочки, првично измислена и разработена од рускиот дизајнер на игри Алексеј Пажитнов. Била издадена на 6 јуни 1984 година, додека работел за Компјутерскиот центар на Дородницин на Академијата за наука на Советскиот Сојуз во Москва. Играта го добила своето име од старогрчката бројчена претставка тетра- (сите делови на играта содржат четири сегменти) и тенис, омилениот спорт на Пажитнов.
Тетрис бил првиот софтвер за забава што се извезувал од Советскиот Сојуз во САД, каде што бил објавен од Spectrum HoloByte за Commodore 64 и IBM PC. Играта на тетрис е популарна употреба на тетроминои, специјален случај на полиоминози со четири елементи. Полиоминозите се користат во популарните загатки од најмалку 1907 година, а името го дал математичарот Соломон В. Голом во 1953 година. Сепак, дури и попишувањето на пентоминосите е датирано во антиката.
Играта (или една од многуте негови варијанти) е достапна за скоро секоја конзола за видео игри и компјутерски оперативен систем, како и за уреди како графички калкулатори, мобилни телефони, преносни медија плеери, PDA-уреди, музички плеери за музика, па дури и како Велигден јајце на немедиумски производи како осцилоскопи. Има дури и вдахновение на јадења за тетрис и се игра на страните на разни згради.
Каваларион

Каваларион — средновековно утврдување во Демирхисарско. Го освоил византискиот цар Андроник III Палеолог во 1330 година, заедно со Бучин, Деврица и Сидерокастрон, но набргу повторно дошло под српска власт. Се лоцира на 19 км северозападно од Битола, на ридот на левиот брег на реката Шемница, помеѓу селата Лопатица и Габалавци.
Хемохроматоза

Хемохроматоза претставува акумулација на железо во организмот од било која причина.
1 Знаци и симптоми
Органи кои најчесто се погодени од хемохроматоза се црниот дроб, срцето, и ендокрините жлезди.
Хемохроматозата може да биде присутна со следниве клинички синдроми:* Цироза на црниот дроб: варира од зонално депонирање на железо до фиброза (цироза).
* Дијабетес поради селективното депонирање на железо во бета клетките на панкреасните островчиња што доведува до функционален дефект и клеточна смрт.* Кардиомиопатија
* Болка во зглобовите и коските
15760 Албион

15760 Албион — првиот заднептунец откриен по Плутон и неговата месечина Харон. Пронајден е во 1992 г. од астрономите Дејвид Џуит и Џејн Лу во опсерваторијата „Мауна Кеја“ на Хаваите. Ова е класичен објект од Кајперовиот Појас или ''кубевано'' — класа на објекти наречена по ова тело, чиј назив е изведен од во неговата ознака. Во јануари 2018 г. биле познати преку 2.400 заднептунци, од кои добар дел се кубевана.
Откривачите го предложиле името „Смајли“. но истото веќе било зафатено од астероидот 1613 Смајли, наречен по американскиот астроном Чарлс Хју Смајли. Телото го добило бројот 15760 и останало безимено сè до јануари 2018 г. кога било наречено по земјата Албион (Британија) во митологијата на англискиот писател Вилијам Блејк.
Ла Ринконада (Перу)

Ла Ринконада е град сместен на перуанските Анди сместен во близина на рудник за злато. Се наоѓа на надморска височина од 5,100 m, со што претставува највисоко постојано населено место во светот.
1 Географија
1.1 Клима
Климата во градот е планинска.
Драган Киќановиќ

Драган Киќановиќ (Чачак, ) е поранешен југословенски кошаркар. Тој играше на задната позиција.
1 Кариера
Почнал да работи со кошарка на возраст од 13 години во локалниот клуб КК Железничар, каде што тренирал од 1966 до 1971 година. Во сезоната 1971/72. тој настапи за Борац, а потоа се пресели во Партизан. Тој играше за Партизан од 1972 до 1981 година, а во тој период освоил три титули на Југославија (1976, 1979 и 1981), Југословенскиот куп во 1981 и два Куп Радивој Корац (1978 и 1979). По Партизан играше две години за италијанскиот Скаволини, со што го освои Купот во 1983 година. Ја заврши кариерата во 1984 година во францускиот Расинг.
1.1 Репрезентација
Тој играше за репрезентацијата на Југославија во 1973 година во пријателска игра со Советскиот Сојуз, кој Југославија освои 77:67. Тој освои златен медал на Европското првенство 1973, 1975, 1977 година, сребрен медал во 1981 година и бронзени медали во 1979 година. Тој освои Балкански првенства во 1973, 1974, 1975 и 1976 година.Од Светското првенство тој има златен медал од Светското првенство 1978 во Манила, сребро од Светското првенство во Порторико во 1974 година и бронзен медал од Светското првенство 1982 во Калви, Колумбија. Тој освои златен медал на Олимписките игри во 1980 година во Москва, но тој не го доби медалот лично, по завршувањето на натпреварот против Италија во болница откако беше тешко повреден од италијанскиот центар Дино Менен неколку секунди пред крајот на натпреварот. Наместо тоа, Зоран Славниќ го прими медалот. За репрезентацијата играше вкупно 211 натпревари и постигна 3290 бода.
Во 1982 година го доби златниот знак на Спорт, наградата за најдобар спортист во Југославија.
2 Функционер
По кошаркарската кариера тој стана директор на Партизан за време на најголемиот успех на овој клуб. Во еден момент бил министер за спорт во Владата на Србија, а потоа и претседател на ЈОК. Од септември 2013 година, ја извршува функцијата генерален конзул на српскиот конзулат во Трст.
3 Интересно
* Драган Киќановиќ е познат по својот одбојкарски натпревар со Зоран Славниќ во финалето на Европското првенство во 1977 година во Лиеж против Советскиот Сојуз.
Дејан Тиаго Станковиќ

Дејан Тиаго Станковиќ (|Дејан Тиаго Станковић); (, (1965) е писател и книжевен преведувач. Натурализиран жител е на Португалија.
1 Животопис
Станковиќ дипломирал архитектура во 1989, пред да се пресели во Португалија во 1996. Всушност, живее помеѓу Лисабон и Белград. Пишува и преведува на својот мајчин јазик, српско-хрватски, и на португалски. Освен белетристика, пишува и есеи и текстови за бројни медиуми во Србија, Хрватска, Бразил, Португалија и Босна и Херцеговина.
Како книжевен преведувач, ги има направено првите преводи на Жозе Сарамаго на српски, како и на Иво Андриќ на португалски.
2 Книжевни дела
- Есторил, воен роман (македонско издание објавено во 2017, Слово, Скопје)
- Од каде што бев, веќе не сум и други лисабонски приказни (македонско издание објавено во 2015, Слово, Скопје)
3 Награди и признанија:
За романот Есторил
- добитник на Наградата Бранко Ќопиќ која ја доделува САНУ
- Тесен избор за НИН-овата награда
4 Надворешни врски:
*
4Q107

4Q107 (или 4QCant<sup>b</sup>) е фрагмент од Песна над песните на хебрејски јазик најден во пештера 4 крај Кумран. Овој свиток е дел од Свитоците на Мргвото Море. Фрагментот е датиран дека потекнува од времето на Иродската династија, односно околу 30-31 година п.н.е. Се знае дека пишувачот на овој ракопис не го напишал ракописот 4Q108 бидејќи постојат разлики во стилот на пишување.
Фрагментите на Песна над песните најдени кај Кумран се обележани како: 4Q106, 4Q107, 4Q108, и 6Q6, а свитокот 4Q240 е најверојатно коментар на Песна над песните.
Репрезентација на Словенија во хокеј на мраз

Репрезентација на Словенија во хокеј на мраз — национална екипа водена од Хокејски сојуз на Словенија. Моментално, екипата се наоѓа на 15. место на Светскиот пласман (2017). Нивен најдобар резултат е 13. место на Светското првенство, додека најдобар пласман на IIHF е 12. место.
Шест играчи од Словенија биле одбрани во НХЛ од 1998 година; Анже Копитар и Јан Муршак играле во лигата.
Лак на набљудување

Лак на набљудување (или лачна должина) — поим во набљудувачката астрономија кој го означува временскиот период (во денови или години) помеѓу првото и најновото набљудување на едно небесно тело кое ја исцртува неговата патека. Највеќе се приемнува во откривањето и следењето на астероиди и комети.
Лакот одредува колку точно е позната орбитата на едно тело. Доколку е мошне краток, лакот опишува многу објекти во најразлични орбити и оддалеченост од набљудувачот. Во некои случаи, ова е недоволно за да се утврди дали објектот кружи во орбита околу Земјата или далеку во астероидниот појас. Со лак на набљудување од еден ден, се сметало дека е заднептунска џуџеста планета, но сега е познато дек асе работи за астероид од главниот појас со големина од 1 км. Со лак од три дена, се сметал за марсопресекувачки астероид и опасен по Земјата, но подоцна е увидено дека тој се наоѓа гланвиот појас.
Кога едно тело има лак помал од 30 дена, неговото повторно пронаоѓање е изводливо до една година подоцна; во спротивно, станува случај на изгубена мала планета.
1 Поврзано
* Центар за мали планети
Александар Петровиќ

Александар Саша Петровиќ (Париз, 14 јануари 1929 - Париз, 20 август 1994) — српски режисер, професор на Факултетот за драмски уметности во Белград, писател и филмски теоретичар. Тој се смета за еден од основачите на Југословенската култура. Напишал и неколку книги за филмови.
1 Биографија
Александар Саша Петровиќ е роден во Париз во 1929 година. Студиите за режија ги започнал на ФАМУ, (позната филмска академија) во Прага. Дипломирал во 1955 година на Универзитетот во Белград, за историја на уметност. Неговиот филм ''Три'' бил номиниран за Оскар во 1966 година, а следната година добил награда на Канскиот филмски фестивал за филмот ''Собирачи на пердуви''. Еден од неговите најпознати филмови е ремек-делото ''Скоро ќе биде крајот на светот“, кое се смета за едно од врвните достигнувања на југословенската кинематографија. Петровиќ најде инспирација за тој филм во романот „ Злобни души “ на Фјодор Достоевски.
2 Филмографија
* Со друг е пријател ( 1955 )
* Лет над мочуриштето ( 1956 )
* Петар Добровиќ ( 1957 )
* Единствениот излез ( 1958 )
* Патишта (1958)
* Војна - војна ( 1960 )
* Два ( 1961 )
* Денови ( 1963 )
* Минути ( 1964 )
* Три ( 1965 )
* Сабори (1965)
* Собирачи на пердуви ( 1967 )
* Ќе биде скоро крај на светот ( 1968 )
* Мајсторот и Маргарита ( 1972 )
* Групен портрет со дама ( 1977 )
* Миграција ( 1989 )
Дама (игра)

Дама (Франц. jeu de dames) е вид на комбинаторна игра за двајца играчи на табла од 100 црно-бели полиња. Наспроти некои извор, ова игра е стара околу 4.000 години.
Во својот развој, таа се играла на табла со различни бројни полиња и различни правила. Познати се италијанска, руска, англиска и турска дама (се на шаховски табли од 64 полиња), канадска (на табла од 144 полиња).
Дама која се игра на табла од 100 полиња (која уште се нарекува меѓународна дама и полска дама) настанала ево франција (Париз) 1723. 1894 година. се играло и во прво превенство на која поебеди Француз Исидор Вајс. Светското првеснство се играла редовно од 1912. годин. Светската федерација за дама (франц. Federation Mondiale du jeu de dames (ФМЈД)) основана е во 1947 година. Основачи биле Франција, Холандија и Белгија.
1 Правила на игата
Табла се игра слично како шах само што наместо 64 има 100 полиња (10х10), а се состои од 50 темни и 50 бели полиња. Се игра на темни полиња. За да се почне играта таблата мора да се постави така сто долу крајни полиња се десно на играчот бели. Пред почеток се поставуват фигурите, со двете страни плочки. Фугрите се темни на едната, а белите на другата страна на таблата и на почетокот се викаат обични фигури.
Ако ниеден противник не може да напарви ништо, партијата е поргласена нершено. Обична фигура се движи само напред за едно поле по дијагонални по правец на противнкот. Кога она ќе дојде до протвничката фигура која има слободно поле, онаа фигура мора да перескокне и да ја земе. За земање обична фигура може понекош да се прати наназад. Кога фигура ќе дојде до последното поле во последниот ред на противничката страна, таа се претвора во дама. Дама се состои од две обични фигури, поставени една на друга. Таа може да се движи на сите дијагонлани правци, за било колку празни полиња. Дама е обавезно заземат противнички фигури, без обзир на растојанието, ако та фигура се наоѓа на истата дијагонала со неа и ако зад неа постои празно поле. При заземање на противничката фигура се спушта на табла после аавршениот потез. За зазамење фигура дозволено е повејке скокање перку едното до исиото поле, Ама не смее двапати прескокнување преку истата фигура.
Во игра постои безброј можности, за тактично надигрување на противникот, што дамата ја чини занимлива и привлечна игра.
Џони Вокер

Џони Вокер (англиски: Johnnie Walker) бренд е шкотски виски кој го произведува Дијаџио, а потекло води од Килмарнок, во Шкотска. Тој е најраспространетиот вид на виски во светот, со пазар скоро во секоја земја, со годишна продажба од преку 130 милиони шишиња.
1 Историјат
Првобитно познат како ''Вокеров Килмарнок виски'', Џони Вокер бренд оставил наследство на Џони Вокер откако започна да продава виски во своите продавници во Ајшир, во Шкотска. После неговата смрт во 1857 година, неговиот син Александар Вокер и внукот Александер Вокер II продолжиле со производство и дистрибуција, и тие се заслужни за популарноста која овој бренд ја достигнал. За животот на Џони Вокер, продажбата на виски е претставувала осум одсто приходите на фирмата. Во време кога Александар оди во пензија и им ја препуштил својата фирма на синовите, таа цифра пораснала на измеѓу 90 до 95 отсто од приходите.
Во В.Британија сè до 1860 година, било илегално продавана мешано виски. За тоа време, Џони Вокер продавал голем број на чисто виски, вклучувајќи и значаен број ''Вокеровог Килмарнок''. Во годината 1865, Џоновиот син, Александар, го произвел првото мешано виски, Вокеров Стар Хајленд.
Александар Вокер ја претставил карактеристичната џокастата боца во 1860 година. Тој првенствено направил од практичните причини, бидејќи биле повеќе такви шишиња можело да престојуваат во истата просторија, а и број скршени амбалажи се смалило. Исто така, уште една препознатлива одлика на шишињата од овој вид виски била налепница, која е поставена под агол од 24 степени во однос на х-оска, и овозможува како фондот на текстот би бил поголем, а истовремено и видлив на шишињата.
Во периодот од 1906 до 1909, Џоновите внуци, Џорџ и Александар II ја прошириле линијата од повеќе имиња на виски по бојата. Годината 1908, додека бил Џејмс Стивенсон генерален директор, дошло до редеформирање на врстата. Виски бил преименуван од ''Вокеров Килмарнок виски'' во ''Џони Вокер виски''. Поради тоа, во тоа време настанува насловот ''Роден 1820—тата понатаму цврсто оди!'' како и логото, човек со стап и цилиндар кој чекори, со препознатливот лик кој останал во употреба до денешен ден.
Сидни Лумет

Сидни Артур Лумет ( Филаделфија - Њујорк) бил американски режисер, продуцент и сценарист со повеќе од 50 филмови. Бил номиниран за наградата „Оскар“ за најдобар режисер зафилмовите: „12 лути мажи“ (1957), „Кучешко попладне" (1975), „Мрежа" (1976) и „Пресудата“ (1982). Тој не освоил поединечна награда на „Оскар“, но добил почесна награда на Академијата, а 14 негови филмови биле номинирани за наградата „Оскар“ во различни категории, како што е „Мрежа“ со десет номинации (освојувајќи четири „Оскари“).
Енциклопедијата на Холивуд тврди дека Лумет бил еден од најплодните режисери на модерната ера, кој режирал на повеќе од еден филм годишно во просек од неговото режисерско деби во 1957 година. Тој бил забележан од Тарнер Класик Филмовите поради неговата „силна насока на глумците“, „енергично раскажување приказни“ и „социјален реализам“ во неговата најдобра работа. Филмскиот критичар Роџер Еберт го опишал како „еден од најдобрите занаетчии и најтопли хуманитарци меѓу сите режисери“. Лумет бил познат и како „глумечки директор“, работејќи со најдобрите во текот на својата кариера, најверојатно повеќе од „кој било друг режисер“. Шон Конери, кој играл во пет од неговите филмови, го сметал за еден од неговите омилени режисери и режисер кој имал „визија“.
Како член на групата од Њујоршкото глумечко студио, Лумет ја започнал својата режисерска кариера во продукции надвор од Бродвеј, а потоа станал високо ефикасен директор на телевизија. Неговиот прв филм, „12 лути мажи“ (1957), бил драмска судница каде во центарот на вниманието се интензивните размислувања на жирито. Лумет потоа работел со другите политички и општествени драма филмови, како и адаптации на литературни претстави и романи, големи стилски приказни, црни комедии со седиште во Њујорк и реални криминални драми, меѓу кои и „Серпико“ и „Принцот на градот“. Како резултат на режирањето на филмот „12 лути мажи“, тој го повел првиот бран на режисери кои направиле успешен премин од телевизија во филм.
Соџернер Трут

Соџернер Трут (|Sojourner Truth; 1797 — 1883) — американска аболистка, говорник и борец за човековите права и женските човекови права. Нејзиното вистинско име било Изабела Баумфри или, според други извори, Изабела Ван Вагенер. Родена е во ропство околу 1797 година, но таа успеала да избега во Канада во 1827 година. Во 1828 година по судски пат успеала да добие старателство за нејзиниот син со што станала првата Афроамериканкa која добила парница против белци.
Во САД се враќа во 1829 година. Откако во државата Њујорк и било укинато ропството. Десет години работела како слугинка, а потоа се приклучила на Елајџи Пирсон во уличните проповеди.
Подоцна станала говорник за аболиција и движењето за правата на жените. Веројатно најпознатиот говор и бил „зарем јас'' не сум жена?“ “''Ain't I a Woman?“,краток, но добар коментар изговорен во 1851 на Женскиот состанок во Акрон, Охајо.
Во Мичиген се вратила во 1867 година. Умрела во нејзиниот дом во Бетл Крик на 26.11.1883 година. Погребана е на гробиштата Оук Хил во Бетл Крик. Во 1983 година наведена е во Галеријата на славни жени во Мичиген (Michigan Women's Hall of Fame).
Во 1997 година, НАСА своето возило за мисија на Марс го нарекле Соџенер.
Голанска Висорамнина

Голанска Висорамнина (|هضبة الجولان или ar , רמת הגולן, ) или едноставно Голан — регион на Блискиот Исток кој зазема околу 1800 км<sup>2</sup>. Регионот е денес под контрола на Израел, како директна последица од Шестдневната војна, а претходно бил под сириска контрола. ООН го смета регионот за „окупиран“ од страна на Израел, и „интегрален дел на Сирија“.
Геолошки, географски и биогеографски регионот ја опфаќа територијата од базалтската висорамнина помеѓу реката Јармук на југ, Галилејското Езеро и долината Хула на запад, Хермонската Планина на север Вади Ракад на исток.
1 Потекло на поимот
Арапските имиња за висорамнината се ''Џавлан'' и ''Џолан'' (|جولان).
Во Библијата Голан е споменат како град за прибежиште кој се наоѓа во Башан. Авторите од 19 век го толкувале значењето на зборот како „нешто опколено“. Во Мишнах името на регионот е ''Габлан'', а во арамејскиот јазик ''Гавлана'', ''Гувлана'' или ''Гублана''.
2 Географија
Голан се граничи со северниот округ на Израел, Либан, Јордан и Сирија. Според Израел под негова контрола се 1150 км<sup>2</sup>, а сириските извори наведуваат дека Голам има вкупна површина од 1860 км<sup>2</sup>, од кои 1500 се под израелска контрола. Според ЦИА, Израел контролира 1300 км<sup>2</sup>.
Регионот е планински и е на висока надморска височина, кој има преглед на јорднската долина, каде се наоѓа Галилејското Езеро и реката Јордан. На север се наоѓа високата планина Хермон. Просечната надморска височина на Голан е 1000 метри, односно на север е некаде највисока точка со 2814 метри, а кај Галилејското Езеро е под нивото на морето.
Регионот е значаен извор на свежа вода, особено во повисоките места. Голанската Висорамнина снабдува 15% од потребната вода на Израел.
3 Поврзано
* Израел
* Сирија
Staphylococcus xylosus

''Staphylococcus xylosus'' е бактериски вид кој припаѓа на родот ''Staphylococcus''. Станува збор за Грам-позитивна бактерија која формира кластери на клетки. Како и повеќето стафилококни видови, и овој вид е коагулаза-негативен и живее како коменсал на кожата на луѓето и животните.''Staphylococcus xylosus'' може да се користи како CNC (коагулаза-негативни коки) во ферментацијата на салама.
Се чини дека е многу повеќе чест кај животните отколку кај луѓето. Многу ретко се може да биде идентификуван како причинител на човечка инфекција.
1 Идентификација
Овој вид нормално е чувствителен на флероксацин, метицилин, пеницилин, теикопланин, еритромицин и тетрациклин, а резистентен е на новобиоцин. Биохемиски е многу активен, создавајќи органски киселини од разни јаглехидрати.
Способен е да продуцира киселина и гас од D-(+)-галактоза, D-(+)-маноза, D-(+)-манитол, малтоза и лактоза.
Може да продуцира слузи, но не и клеточни капсули. Оваа способност ја губи после субкултивирање. Пептидогликанот на клеточниот ѕид е сличен на L-Lys-Gly3-5 L-Ser0.6-1.5 типот кој се среќава претежно кај човечките стафилококни видови.
2 Клиничко значење
''Staphylococcus xylosus'' е член на кожната микрофлора на човекот и другите животни. Понекогаш е поврзан со:
* Носен дерматитис кај некои видови на глодачи
* Пиелонефрит кај луѓето
* Птичји стафилококни инфекции
* Инфекции кај говедата
Најден е во млекото, сирењето, и колбасите.
Богдан Лутица

Богдан Лутица или Л(Љ)утица Богдан (живеел во XIV век) - феудален владетел во македонскиот град Драма и епски јунак.
1 Животопис
Во времето на владеењето на српскиот цар Стефан Душан, Богдан Лутица ја имал титулата војвода, а по распаѓањето на Душановото Царство станал господар на областите по долниот тек на реката Вардар. Се среќава во голем број епски народни песни на разните балкански словенски народи, во кои народните творци малку воделе сметка за историското време, опеаните личности и простори. Тоа се разни верзии на епските песни „Марко Крале и Љутица Богдан“, „Боичиќ Алил и Љутица Богдан“ (со мотив - предизвикување на двобој на мртвиот јунак), баладите „Сестрата на Љутица Богдан“, „Продадената Љуба Богданова“ (со мотивот - мажот ја продава жената), „Женидбата на гујата шаровита“ и др. во записите на С. Верковиќ, П. Драганов, И. С. Јастребов, В. Караџиќ, В. Качановски, Миладиновци, Шапкарев и др. За неговото име се поврзани и темите за свршувачката на сестра му, за змијата младоженец и сл. Во Ерлангенскиот ракопис, пак, неговото име се спомнува меѓу приморските ускоци.
Staphylococcus warneri

''Staphylococcus warneri'' е член на бактерискиот род ''Staphylococcus''. Станува збор за каталаза-позитивни, оксидаза-негативни, и коагулаза-негативни бактерии кои се чести коменсали во кожната микрофлора на луѓето и животните. Како и другите коагулаза-негативни стафилококи, ''S. warneri'' ретко предизвикува болест, но повремено може да предизвика инфекции кај пациентите чиј имунолошки систем е компромитиран.
1 Идентификација
Колониите на ''S. warneri'' на триптиказа соен агар се обично со беж или жолтеникава боја, понекогаш со портокалови ивици и околу 2-4 милиметри во пречник, после 48 часа инкубација на 35 °C. Оптимална температура за раст е 30-40 °C.
2 Клиничко значење
''S. warneri'' е предложен како причинител за појава на спонтан абортус кај добитокот и луѓето. Исто така е поврзан со ’рбетен дисцититис, инфекции на мочните патишта, менингит, ортопедски инфекции, инфекции на вентрикуларни шантови, и ендокардит.
Предложен е и како причинител за случај на менингоенцефалитис кај куче.
Некои поранешни извештаи за сериозни инфекции со ''S. warneri'', може всушност да се должат на бактеријата ''S. lugdunensis''.
Печатење

Печатење е пренос на текст или слики, обично со мастило на подлога за печатење (најчесто хартија) со користење на печатарска машина.
1 Историја на печатење
Во историјата е запишано дека древните Египќани пронашле  материјал со име папирус на којшто можело да се пишува. Папирус бил изработен со лепење и спојување на исушени стебла од растението папирус. За евидентирање и чување на симболите на папирус се користело мастило од сипа, а како држала за пренос се користеле шупливи стебла од бамбус или перо. Подоцна хартијата била откриена од страна на Кинезите, и таа се усовршувала натаму во годините.
Пораките долго време се пишувале рачно на хартија или на животинска кожа. Рачно пишување  било премногу бавно, особено ако требало да се прави повеќе од една копија. И книгите се пишувале рачно на хартија, така што тие, биле вистинска реткост на располагање на мал број на луѓе. Многу години луѓето биле во потрага по начин за да создаваат порака во форма од која ќе можете да направите повеќе копии, без да имаат повеќе време за пишување секогаш кога тие имале потреба.
* 161. првиот печатен весник.
* 1787 метална преса за печатење (150 отпечатоци на час ).
* 1796 - пронајдок на методи на размножување (техника литогравија).
* 1805 првата машина за леење на оловни букви.
* 1812 првата печатарска машина со механичко движење (400 отпечатоци на час ).
* 1839 година. - пронаоѓање на фотографии.
* 1843 година. - почеток на производство на хартија од дрвја.
* 1862 првата ротациска машина.
* 1875 првата вртежна машина за весници за големи изданија.
* 1881 - почнува употребата на автоматско пишување (autotype) - репродукција на оригиналот, што е основа на модерната репродукција на слика за сите методи за печатење.
* 1884 првата машина за копирање писма.
* Периодот на автоматизација (1900-1950)
** примена на фото постапки.
** воведување на автомат за табак  (хартија) 
** 1904 година - пронајдок на офсет печатење.
** 1930 првата машина за печатење во боја.
Брајан де Палма

Брајан де Палма (англиски јазик Brian De Palma); 11 септември 1940), полно име Брајан Расел Депалма (англиски јазик Brian Russell DePalma), е американси режисер, сценарист и монтажер. Неговата кариера трае повеќе од 40 години, а најпознат е по трилерите и хорорите, во кои спаѓаат „Кери“, „Обучена да убива“, „Лице со лузна“, „Карлитовиот пат“, „Нескршлив“ и „Невозможна мисија“.
1 Филмови
1968., Убиство а ла Мод, ''Murder a la Mod''
1968., Поздрави, ''Greetings''
1969., Свадбена забава, ''The Wedding Party''
1969., Дионис '69, ''Dionysis '69''
1970., Здраво, мама, ''Hi, Mom!''
1972., Запознај го својот зајак, ''Get to Know Your Rabbit''
1973., Сестри, ''Sisters''
1974., Фантомот од рајот, ''Phantom of the Paradise''
1976., Опсесија, ''Obsession''
1976., Кери, ''Carrie''
1978., Фурија, ''The Fury''
1980., Семејни филмови, ''Home Movies''
1980., Обучена да убива, ''Dressed to Kill''
1981., Blow Out, ''Blow Out''
1983., Лице со лузна, ''Scarface''
1984., Стриптиз на смртта, ''Body Double''
1986., Паметковци, ''Wise Guys''
1987., Недопирливи, ''The Untouchables''
1989., Жртви на војната, ''Casualties of War''
1990., Клади на суетите, ''The Bonfire of the Vanities''
1992., Raising Cain, ''Raising Cain''
1993., Карлитовиот пат, ''Carlito's Way''
1996., Невозможна мисија, ''Mission: Impossible''
1998., Змиски очи, ''Snake Eyes''
2000., Мисија на Марс, ''Mission to Mars''
2002., Фатална жена, ''Femme Fatale''
2006., Црната Далија, ''The Black Dahlia''
2007., Редактирано, ''Redacted''