procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Опсада на Сиракуза (868)

Опсадата на Сиракуза во 868 година била спроведена од Аглабидите против Сиракуза на Сицилија, која тогаш била сопственост на Римската Империја, за време на долгото муслиманско освојување на Сицилија. За време на опсадата, Аглабидите поразиле римска флота, која дошла како олеснување на градот. Бидејќи опсадата не успеала да го заземе градот, муслиманите прибегнале кон ограбување на селата што го опкружувале, пред да се повлечат. Една деценија подоцна, Аглабидите конечно го освоиле градот по Опсадата од 877–878 година.
Послонски Планини

Послонски Планини е планина која се наоѓа во источна Србија, од десната страна на Јужна Морава, во близина на селото Послон, по кое го добиле своето име. Највисок врв е Церовачка Ветрења, со надморска височина од 491 метар, па морфолошки, поради висината, овие се ридови, а не планини. Венецот се протега во правец север-југ, во должина од околу 11 км. Тие припаѓаат на групата Родопски Планини .
1 Поврзано
* Родопски Планини
* Сталаќки ридови
* Мојсињска планина
Јелова Гора

Јелова Гора е планина во западна Србија, спаѓа во група на маљенско-повленски планина планини во динарскиот планински систем. Се наоѓа на девет километри североисточно од градот Ужице. Јелова Гора е густо пошумена брановидна висорамнина, со површина од околу 20 км2, на просечна надморска височина од околу 850 м, на која се истакнуваат височините: Ѓаков Камен (1003 м), Преседо, Озколиште и Збориште. Највисок врв на планината е Јеленина Глава (1011 метри надморска височина).
1 Хидрографија
Планината е богата со водотеци, со многу изворска вода (Јованова вода, Батина вода, Изворак, Студенац, Самаџинац, во поново време познат како Десанкина чешма). Најголемата река што поминува низ планината е Таталија, таа се поврзува со Тмуша и се влева во Скрапеж.
2 Флора и фауна
Најмногу има буки, габер, брези, јасики и најмалку дабови шуми. Во поново време, сè поголеми површини се покриени со бор, ела, смрека, оморика, планински чемпрес. Оваа планинска убавица нашироко е позната по боровинките. Хемискиот состав на почвата е погоден за овој растителен вид. На крајот на август, на планината се организирана свеченост посветена на боровинките.
Јелова Гора е планинска зона, богата и разновидна со ловен дивеч. Најбројни се срни, а има и лисици, зајаци, куни, јазовци и разновидни шумски птици.
3 Туризам
Средиштето на туристичките и угостителските објекти се наоѓа на рамнините, под Збориште (мотел, одморалиште на Министерството за внатрешни работи и многубројни викендици). Јелова Гора сè уште не е доволно познато одморалиште, иако несомнено е богата со прекрасни пејзажи. Хармонично искомпонирани ливаски површини, живописни планински рамнини и шуми, убава недопрена природа и чистиот планински воздух го прават ова одморалиште многу привлечно.
4 Поврзано
* Строг природен резерват „Над Таталија“
* Планинарско и скијачко друштво „Јелова Гора“
Трновски синод (1211)

Трновскиот Синод - собор на Бугарската црква, во тоа време во заедница со Рим, одржан во Велико Трново во 1211 година. Царот Борил го свикал за да го осуди богомилството. Одлуките на синодот биле вклучени во документот, сега познат како ''„Борилов синодик“''.
1 Библиографија
**
Битка кај Вескера

Битката кај Вескера (современа Бискра во Алжир) била водена во 682 или 683 година помеѓу Берберите на кралот Кекилиј и нивните римски сојузници од Картагинскиот Егзархат против омеидската арапска војска под водство на Укба ибн Нафи (основач на Кајруан). Укба ибн Нафи ги водел своите луѓе во експедиција низ северна Африка, на крајот достигнувајќи кај Атлантскиот Океан и марширајќи на југ до реките Драа и Сус. По враќањето, тој бил заседен од берберско-римската коалиција кај Техуда (Табудеос) јужно од Вескера, поразен и убиен. Како резултат на овој уништувачки пораз, Арапите биле протерани од областа на современ Тунис за една деценија.
Сера ду Мар

Сера ду Мар (португалски: Serra do Mar, ''морски гребен'') е планински венец долг 1.500 км во југоисточен Бразил.
1 Географија
Овој планински венес се издига паралелно со брегот на Атлантскиот Океан од државата Еспирито Санто до јужната Санта Катарина, некои извори ја вклучуваат и Сера Герал во Сера ду Мар, и во тој случај опсегот ќе се протега на североисток во Рио Гранде до Сул.
Ја формира границата помеѓу крајбрежјето на морското ниво и внатрешната висорамнина,која има просечна надморска височина од 500 до 1,300 метри (1,600 до 4,300) Оваа област е е дел од ''Големиот ескарпмент'' што се протега по должината на источниот брег на Бразил, јужно од градот Салвадор,Баија
2 Планински масиви
Планинските масиви се прекинуваат на повеќе места и им се даваат поединечни имиња како Сера де Бокаина,Сера де Паранапикаба,Серс Негра,Сера дос Аргиос, Сера до Индаја и др. Масивот, исто така, се протега на некои големи острови во близина на крајбрежјето, како што се Иљабела и Иља Анчиета. Со надморска височина од 2,255 метри Пико да Каледонија во Нова Фрибурго е меѓу највисоките точки во Сера ду Мар.
3 Геолошка еволуција
Геолошки, масивот спаѓа во масивната кристална карпеста платформа што ја формира Источна Јужна Америка,а тектонски е многу стабилна. Повеќето од височините на Сера ду Мар се формирани пред околу 60 милиони години.
Тековните вертикални карпи на Сиера дел Мар се ерозивен производ на претходен планински венец Сиера дел Мар кој се појавил пред 84 - 80 милиони години, во близина на Фала де Сантос кој се наоѓа приближно 50 километри источно од сегашниот континентален раб, во наречена Куенка де Сантос.
Во тоа време, тектонските процеси на вертикално движење (епирогени) резултираа со искачување на западниот блок на Фала де Сантос и спуштање на источниот. Поради ерозијата, главно од морето кон копното, во текот на 30 - 40 милиони години, падините на планинскиот венец се повлекле до сегашната положба и издигнувањето на планините на морето и Мантикеира и поставувањето на пукнатината меѓу нив се случиле во исто време и веројатно биле предизвикани од важен тектонски настан на палеогенот кој бил придружен со алкален магматизам.
4 Состав
Широкиот планински венец Сиера дел Мар е поделен на поединечни планини со различна надморска височина помеѓу 900 и 2.200 m надморска височина.Тие добиле различни локални имиња, тие се:
Во Санта Катарина: Сера до Итајаи или Сера до Табулеиро. Во Парана: Сера да Прата, Марумби, Грациоса или Ибитиракире. Во Сан Пабло: Serra do Mar, Juréia - Itatins или Serra de Paranapiacaba. Во Рио де Жанеиро: Сиера де ла Бокаина или Сера дос Оргаос.
5 Природна историја
Во времето на европското откривање на Бразил (1500 година),Сера ду Мар била дом на богат и шаренолок екосистем, составен главно од бујна тропска дождовна шума. Како резултат на урбанизацијата и уништувањето на шумите, најголемиот дел од шумската покривка е уништена.
6 Туристичка дејност
Единиците за заштита и конзервација на Сиера дел Мар нудат голем потенцијал за екотуризам, особено за активности на отворено, како што се пешачење и планински велосипедизам.
Бранко Бјадов

Бранко Бјадов — македонски поетм роден е 16 април1939 година во Струмица каде што и починал на 30 декември 2006година.
1 Ниографија
Најголемиот дел ос својот живот го поминал во Струмица каде што завршил основно училиште и гимназија. Дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје на групата Југословенска книжевност со македонски јазик.
Бил професор по македонски јазик и директор во Трговското училиште „Цветан Димов“ во Струмица. Долги години бил директор и главен уредник на Радио Струмица и на „Струмички весник“. Работел како новинар-уредник во Радио Телевизија Струмица сè до неговото пензионирање.
Во 2003 година е назначен за претседател на Здружението на дијабетичарите, каде што активно работи сè до неговата смрт во 2006 година. Бил член на Друштвото на писателите на Македонија.
Оса (Тасманија)

Планината Оса (англиски: ''Mount Ossa'') е највисока планина во Тасманија чиј врв достигнува 1617 метри надморска висина. Оса е дел од Пелионовиот венец во Централните висорамнини на Тасманија во Австралија.
За прв пат била забалежана од Европејците во 1860-те години, а како највисока планина во сојузната држава била прогласена во 1954 година. Како и повеќето врвови во областа, таа е прекрена со дијабаз.
1 Историја
Областа на планината Оса се протега на границата меѓу Биг Ривер и Северните Абориџини во Тасманија. Неколку артефакти и кампови кои содржат разни видови камен и алатки се откриени околу Пелион на север и езерото Сент Клер на југ.
За прв пат била забележана од Чарлс Гулд во 1860-тите и била именувана по планината Оса во Грција следејќи ја темата на класичните грчки имиња поставени од Џорџ Френкленд, ран тасмански геодет. Сепак, нејзината локација била обележана како на она што сега се нарекува планина Нереус. Со години се сметало дека планината Кредл е највисока во Тасманија.
2 Искачување
На планината Оса може да се искачи преку добрa патека од Пелион Гап до врвот. Може да се пристапи или како спореден пат до Оверленд или преку патеката на реката Арм. Состојбите можат да бидат многу тешки во зима, со силни ветрови и температури до смрзнување.
3 Галерија
Јавор (планина)

Јавор е планина во југозападна Србија. Се наоѓа на патотИвањица — Сјеница, на тромеѓата помеѓу општините Нова Варош, Ивањица и Сјеница.
Највисока точка на планината Јавор е Василин Врв со 1.519 метри надморска височина. Во подножјето на планината Јавор се наоѓа рекатаУвац, која се влева во реката Лим.
Има динарски правец на протегање. Обрасната е со листопадна (букова) шума, додека од јужната страна растат четинари. Има многу пасишта, извори и потоци, а можат да се најдат и различни шумски плодови. Сите реки од овој крај се одликуваат со бистра, чиста вода, со богат рибен фонд, особено со поточна пастрмка. На планината владее умерена планинска клима.
Јавор е историска планина, на неа се водени борби и војни во 1804, 1876—1878 и 1912 година. Сè до балканската војна во (1912) година тука се наоѓала српско-турската граница, а дуго је и превој Јавор био миграциони канал за људе који су селили из црногорских брда, даље у Србију . На Кушиќи, во подножјето на планината Караѓорѓе од 1806—1809, со своите востаници градел силни утврдувања и ровови, кои сè уште се препознаваат и денес ги нарекуваат ''Караѓорѓеви ровови''. На возвишението над поранешната царинарница се наоѓа споменик на голем јунак од Јаворовата војна од (1876—1878) на мајор Михаило Илиќ, по кој го носи името Основното училиште Кушиќи. Покрај споменикот се наоќаат гробиштата на српските војници, кои загинале на Калипоље.
Постојат голем број на народни песни кои ја опејувале планината Јавор. Една од најпознатите народни-музички дела, кои ја опејуваат оваа планина се: „Ој ливадо росна траво Јаворе“ и „Под Јавором село што је“.
Гора на Блаженствата

Гора на Блаженствата (|הר האושר, ''Хар Ха-Ошер'') — рид во северен Израел, сместен на висорамнината Коразим. Се смета за местото каде Исус ја одржал познатата Беседа на гората.
1 Место
Традиционалното место на оваа планина е на северозападниот брег на Галилејското Езеро, помеѓу селото Капернаум и остатоците на древен Генисарет (Гиносар), на јужните падини на висорамнината Коразим. Бидејќи се наоѓа на негативна надморска висина (околу 25 м под морето, речиси 200 метри над Галилејското Езеро), се вбројува меѓу најниските врвови на светот.
Вистинското место каде се одржала Беседата на гората не е сосема извесно, но денешното возвишение (наречено и Ерем) го ужива тој статус повеќе од 1600 години. Местото е во непосредна близина на селото Табха. Предложени се и други места, како што е недалечниот Арбел (Арвил), па дури и Хатинските Рогови.
2 Историја
Подолу на падината во IV век е подигната византиска црква, која била во употреба сè до VII век. Овде и денес се забележуваат остатоци од цистерна и манастир. Денешната католичка Црква на Блаженствата е изградена во 1937-38 г. според нацрти на италијанскиот архитект Антоино Барлуци.
Папата Јован Павле II на ова место одржал миса во март 2000 г. Поклоничката Исусова патека ја поврзува планината со други места од животот на Христос.
3 Поврзано
* Блаженства
* Црква на Блаженствата
* Беседа на гората
Борче Орашански

Борче Орешански (роден на 28 мај 1949 година во Винце, Куманово) — македонски поет.
1 Биографија
Основно и средно образовани завршил во Скопје, каде што исто така и дипломирал на Универзитетот Св. Кирил и Методиј на Филолошкиот факултет. Живее и работи како самостоен уметник во Скопје. Член е на Друштво на писатели на Македонија.
До сега има објавено дванаесет збирки поезија за деца и две монографии.
За поемата Трпеза има добиено награда „Глигор Прличев“ во 2001 година.
2 Дела
* Мисла ум;
* Нова семка;
* Патот на мисла ум;
*Селидба;
*Птиците на Маџари;
* Со вера во вистинскиот Бог;
* На патот божји;
* Трпеза.
3 Наводи
Аеродром Ротердам-Хаг

Аеродорм Ротердам - Хаг (порано ''аеродромите во Ротердам,''''Vliegveld Zestienhoven'' во Холандија ), е мал меѓународен аеродром во Холандија, кои служи за Ротердам и Хаг. Се наоѓа 5.6 километри северозападно од Ротердам во Јужна Холандија и е трет најфреквентен аеродром во Холандија.
Аеродромот опфатил 2,1 милиони патници во 2019 година и има распоредени летови до европските метрополи и одредишта за одмор. Исто така, многу се користи од општата авијација и има неколку летачки клубови, клуб за падобранско и училиште за обука на летови сместени на аеродромот.
Аеродром Кингфишер

Аеродромот Кингфишер (ФВА РНМ: F92) - аеродром за јавна употреба кој се наоѓа на 1.6 км северозападно од Кингфишер, Оклахома, во Округот Кингфишер. Аеродромот е во сопственост на градот Кингфишер.
1 Преглед
Аеродромот Кингфишер има една писта, означена со 18/36. Пистата е долга 853 м и широка 20 м со бетонска површина. Самопослуга со авиобензин е достапна на местото. За 12те месеци завршувајќи на 9 февруари 2018 година, регистрирани се 4.000 општи авијациски и 10 воени извршувања.
2 Наводи
Аеродром Бојник

Аеродром Бојник, познат и како Аеродром Косанчиќ (|Аеродром Косанчић) — воен аеродром во селото Косанчиќ, во близина на селото Бојник, околу 22 км југоисточно од центарот на градот Лесковац. Областа на аеродромот се состои од 0,42 км², вклучително и некои касарни. Овој аеродром се користел во воздушните битки во Априлската војна на почетокот на Втората светска војна.
1 Поврзано
* Ѓавоља Варош
Аеродром Велсборо Џонстон

Аеродромот Велсборо Џонстон (англиски: Wellsboro Johnston Airport) (FAA LID: N38) - јавeн општ авијациски аеродром без кула кој се наоѓа и го служи Велсборо, Пенсилванија.
1 Установи и авиони
Аеродромот зафаќа 141 хектар на надморска височина од 576.5 м. Аеродромот има две активни писти: 10/28 е асфалтна писта 1,096 м во должина и 18 м во ширина; и 29/11 со тревна површина што е 488 м на 30 м.
Авионските извршувања во просек се 109 неделно, приближно 5.500 годишно. Извршувањата се поделени: 53% месна општа авијација, 44% минлива општа авијација, 4% авио-такси. Постојат 28 авиони стационира на полето, а 22 се со единечен мотор, 1 со повеќе мотори и 5 се крајнолесни авиони.
2 Поврзано
* Список на аеродроми во Пенсилванија
Аеродром Марамбио

Аеродромот Марамбио - аеродром кој ја опслужува Станицата Марамбио, аргентинска истражувачка станица на Островот Марамбио/Сејмур на Антарктичкиот Полуостров. Марамбио е главното средство за воздушна поддршка за повеќето мештански и странски станици во аргентинскиот Антарктик, обезбедувајќи целогодишна медицинска евакуација, пребарување и спасување, персонал, товар и пренос на пошта.
Набавките се носат во станицата Марамбио во текот на целата година за подоцна да се дистрибуираат до другите аргентински станици (освен Белграно II). Секоја година има над 100 меѓуконтинентални летови.
1 Установи
Контролната кула на аеродромот е 12 метри висока. Пистата е наредена со стробоскопски светла.
Просторот за паркирање обезбедува голем товарен авион како Херкулес Ц-130 со пристап до гориво и истовремени услуги.
Постои хангар за аргентинското воено воздухопловство де Хавиљанд Канада ДХЦ-6 Твин Отер кој рутински работи од станицата заедно со два хеликоптери Бел 212 кои се распоредени за време на летните кампањи за поддршка на научни активности и поврзување со други аргентински станици.
Ненасочниот светилник Марамбио (идент. код: MBI) се наоѓа 1.7 км источно-североисточно од пистата. Радио предавателот VOR-DME (идент. код: MBI) се наоѓа на теренот.
2 Поврзано
* Превоз во Антарктик
* Список на аеродроми во Антарктик
Нарендра Моди

Нарендра Дамодардас Моди (роден на 17 септември 1950 година), широко познат како Нарендра Моди е индиски политичар кој служи како 14-ти и сегашен премиер на Индија од 2014 година. Тој бил главен министер на Гуџарат од 2001 до 2014 година и е пратеник во парламентот на Варанаси. Моди е член на партијата Баратија Џаната (БЈП) и на Раштарија Свејамсевак Санг (РСС), хинду националистичка волонтерска организација. Тој е првиот премиер надвор од Индискиот национален конгрес кој освои два последователни мандати со целосно мнозинство и вториот што заврши повеќе од пет години на функцијата по Атал Бихари Вајпаи.
1 Наводи
Живко Грозданоски

Живко Грозданоски ( ) — македонски писател и книжевен преведувач, актуелен претседател на ДПМ.
1 Животопис
Основно образование завршил во Бигор Доленци и во Кичево, а средно во Американската гимназија Нова во Скопје. Дипломирал на Универзитетот Св. Кирил и Методиј на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ на Катедрата за романски јазици и книжевности, на отсекот Италијански јазик и книжевност (сегашната Катедра по италијанистика).
Учествувал на неколку меѓународни резиденции и студиски престои во САД (SEEYLI, Wake Forest University in Winston-Salem, NC, 2004), Италија (Università per Stranieri di Perugia, 2009) и БиХ (Reading Balkans, Sarajevo, 2018). Во октомври 2006 година, во рамките на двонеделната работилница ДоКо ЈоМи во Косовска Митровица го снимил краткиот документарец „Во кафез“, кој следната 2007 година го претставил на Филмскиот фестивал во Кан (Critics’ week).
Неговите дела се преведени на бугарски, грчки, српски, албански, англиски, италијански, словенечки и германски. Преведува од италијански на македонски јазик и обратно.
2 Дела
*''Писмо за Глорија'' (роман), Или-или, Скопје, 2022
*''Пет приказни од целиот свет'' (книга за деца), Чудна шума, Скопје, 2021 (награда од МАИ за најдобра книга за деца објавена помеѓу два саема на книга во Скопје)
*''50 раскази - избор од 10 збирки раскази'' – (под псевдонимот Жил Менар), Бегемот, Скопје, 2019 (во потесен избор за наградата „Рациново признание“ за 2020 г.);
*''Последното име на иднината'' (роман), Антолог, Скопје, 2018;
*''Отпечатоци врз коцки мраз'' (кратка проза), Темплум, Скопје, 2016 (2009 прво издание);
*''Куфер за тројца'' (роман), Или-или, Скопје, 2014 (финалист за наградата „Роман на годината“ на Утрински весник);
*''Приказни за тревите и други приказни'' (раскази), Антолог, Скопје, 2011;
*''Песок и свила'' (поезија), Гимназија „Нова“, Скопје, 2005
Под логото на „Булевар ослободување“, во 2020 ја има приредено и објавено малата тријазичната антологија, на македонски, грчки и англиски „Да сум на твое место/Αν ιμουν στι θεσι σου/If I were in your place“, во која се застапени 13 македонски автори на кратки книжевни форми (поезија и кратки-кратки раскази).
Живко Грозданоски бил дел од десетина антологии, издадени во Македонија, Србија, Словенија, Италија, Црна Гора, и Австрија.
Преведува од италијански на македонски јазик, меѓу другите автори ги превел: Сара Белтраме, Алесандро Барико, Емануеле Треви, Николо Аманити, Еуџенио Монтале, Итало Звево, Алесандро Барико, и други.
Покрај одреден број македонски поетеси, од македонски на италијански јазик, заедно со преведувачките Роска Стојменова-Вебер и Марианџела Бјанкофиоре ја има преведено и книгата „Зад оној агол ве очекува изненадувањето“ – избор песни и раскази од Влада Урошевиќ на италијански јазик („Dietro quell’angolo vi attende la sorpresa”), која била издадена во Италија, во 2020 година.
Аеродром Ајндховен

Аеродромот во Ајндховен е аеродром сместен 7,6 километри западно од Ајндховен во покраината Северен Брабант, Холандија. Според бројот на опслужени патници, тој е втор по големина аеродром во Холандија, со 6,2 милиони патници во 2018 година (далеку зад Шипхол, кој опслужува повеќе од 70 милиони патници). Аеродромот е користен за цивилниот и воениот сообраќај.
1 Наводи
Сењера

Сењера — вексилолошки и хералдички симбол. Историски, симболот потекнува од Арагонската круна.
Шемата на дизајнот на сењерата е искористена на актуелните знамиња на четири шпански автономни заедници: Арагон, Балеарските Острови, заедницата Валенсија и Каталонија, и е знаме на градот Алгеро во Сардинија, Италија. Шемата е употребена и на државните грбови на Андора и Шпанија, а следствено и на знамињата на овие држави, имајќи предвид дека грбовите на обете држави се претставени на нивните знамиња. Постојат повеќе локални примери во веќе споменатите територии, како и во Франција, каде се појавува сењерата. Покрај сево, сењерата понекогаш се употребува и како ознака за каталонскиот јазик.
Етимолошки, за името сењера генерално се прифаќа дека значи знаме, а поопширно може да се толкува и како ознака или некој сличен израз. Изразот сењера се јавува и како синоним за ''кралско знаме'' (на каталонски: ''Senyal Reial'' или ''Senyera''; на стар шпански: ''Señal Real'' или ''Señera''), иако овој израз вообичаено се однесува на арагонското и каталонското знаме. Исто така, во арагонскиот јазик сењерата обично се нарекува ''O Sinyal d'Aragón'', што во превод значи „знакот на Арагон“.
1 Примери на употреба
1.1 Знамиња
Знамиња на денешни територии
Историски знамиња
Воени знамиња
Знамиња на политички движења
Аеродром Истанбул

Аеродром во Истанбул ;(|İstanbul Havalimanı) — главниот меѓународен аеродром кој служи за Истанбул, Турција . Сместен е во областа Арнаутќој на европската страна на градот.
Откако ќе бидат завршени сите негови фази, тој ќе може да опслужува до 200 милиони патници годишно во своите 2 терминали изградени на површина од 76,5 км², со шест независни писти. Додека името на проектот на аеродромот било утврдено како Нов Истанбулски Аеродром за време на неговата изградба, тој бил преименуван како Аеродром Истанбул по неговото завршувањезавршувањето. Тендерот за новиот аеродром го добиле Џенгиз, Мапа, Лимак, Колин, Калион, составено од инвеститори на ИГА, на 3 мај 2013 година, со понуда од 22,152 милијарди евра, што била највисока понуда на тендер во историјата на Републиката. До крајот на 2019 година, структурата на акции на ИГА е како што следува: 35% Калион, 25% Џингез, 20% Мапа и 20% Лимак. По тендерот, темелите на проектот биле поставени на 7 јуни 2014 година.
Томе Саздов

Томе Саздов ( - ) — македонски научник од областа на книжевната историја и народната јужнословенска и македонска книжевност.
1 Животопис
Томе Саздов својот животен и работен век го поминал во Скопје, каде е роден и каде починал. Бил универзитетски професор Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје, предавал Усна народна книжевност.
Завршил Филозофски факултет – група Историја на книжевноста на народите на СФРЈ во Скопје 1957. На истиот факултет докторирал на тема „Марко К. Цепенков како собирач на македонски народни умотворби“. Првите години по дипломирањето работел како новинар, по што работел на Филолошкиот факултет, најпрво како асистент, па до редовен професор.
Бил повеќегодишен директор и претседател на Советот на Меѓународниот семинар за македонски јазик, литература и култура во Охрид, претседател на Културно-просветната заедница на Македонија и директор на Институтот за македонска литература. Приредил повеќе зборници со македонски народни умотворби и го популаризирал нашето културно наследство, во домашната и во странската јавност. Почесен член на Друштвото на писателите на Македонија.
2 Дела
* Македонската народна поезија, Скопје, 1966;
* Преглед на македонската народна проза, Скопје, 1970;
* Македонски народни приказни, Скопје, 1972; Марко Цепенков, Џ, Скопје, 1972 (еден од приредувачите);
* Марко К. Цепенков како собирач на македонски народни умотворби, Скопје, 1974;
* Кузман А. Шапкарев, Избрани дела, кн. 1-5, Скопје, 1976 (приредил);
* Собирачки портрети, Скопје 1976; Македонска народна лирика, Скопје, 1977;
* Стефан И. Верковиќ, Јужномакедонски народни приказни, т 1-2, Скопје, 1977;
* Студии за македонската народна книжевност, Скопје, 1978;
* Народни песни од југословенска Македонија, Атина, 1981 (превод на грчки јазик); Македонски народни приказни, Атина, 1981 (превод на грчки јазик);
* Македонска народна лирика, Београд, 1981;
* Миладиновци, Избрани текстови, Скопје 1982;
* На тенка срма нижани. Народни умотворби од Пиринска Македонија, Скопје, 1982;
* Скопје града покрај тиок Вардар, Скопје, 1985; Ѓорѓи Пулевски. Избрани текстови, Скопје, 1985;
* Григор Прличев, Избрани творби, Скопје, 1985; Фолклористички студии, Скопје, 1986;
* Народни песни од Пиринска Македонија, Скопје, 1988;
* Македонска народна литература, Скопје,1988;
* Македонска народна книжевност, Скопје, 1988;
* Жената во македонската народна книжевност, Скопје, 1989;
* Огледи за македонската народна книжевност, Скопје, 1990;
* Усната книжевност на Македонците, Скопје, 1992;
* Историја на македонската книжевност – усна народна книжевност, Скопје, 1997;
*Непознатиот Прличев, Скопје, 1998; Григор Прличев, Запис за Одисеј, Скопје 1996.
Screen Media

Скрин Медиа — македонска компанија за надворешно рекламирање со седиште во Скопје. Компанијата е дел од „Еуровиа холдинг“. Основана е во Скопје во 2008 година, основана како агенција за надворешно рекламирање од Елмедин Адеми. Скрин Медиа е една од најголемите компании за надворешно рекламирање во Македонија и има скоро 800 локации во земјата.
1 Историја
Скрин Медиа е основана во 2008 година од Елмедин Адеми како компанија за надворешно рекламирање. Компанијата првично започна со рекламирање во Скопје. Во 2009 година, Скрин Медија соработуваше со Швајцарскиот инвеститор за развој на бизнисот, а потоа во март компанијата започна со проширување на својата мрежа надвор од Скопје и во другите градови на Македонија. Компанијата го доби тендерот на Општина Велес за управување со билборди во градот во 2010 година, а потоа исто така победи на тендер со општини Битола, Струга, Дебар и Прилеп за управување со билборди во градовите.
Во 2011 година, Општина Охрид склучи договор со Скрин Медија во вредност од 2 милиони денари. Истата година компанијата стана пионер на осветлени билборди во општина Тетово. Како нов рекламен простор во градот Скопје во јуни 2013 година, градоначалникот на Скопје постави нови унифицирани билборди и градски светла. Скрин Медија учествуваше на тендерот за управување со билбордите и доби 15-годишен договор за управување со 200 билборди, 63 градски светла и 12 ЛЦД-панели.
Приходот на компанијата беше 73 милиони денари во 2014 година и речиси двојно се зголеми на 133 милиони денари во 2015 година. Адеми ја освои наградата Претприемач на годината во 2015 година и Скрин Медија беше национален победник на Македонија на Европските деловни награди во 2016 година.
2 Услуги
Скрин Медиа нуди решенија за надворешно рекламирање, вклучувајќи билборди, мега светла, градски светла, wallидни мурали, спонзорства и социјални активности. Додека компанијата работи и со јавни институции, таа придонесува само за околу 3% од своите приходи.
3 Социјални активности
Од 2009 до 2013 година, Скрин Медија беше примарен спонзор на Деновите на албанската азбука, Театарот во Тетово за промовирање на нивните активности. Од 2010 година, Скрин Медија спонзорираше мал детски фудбалски клуб и учествуваше со УСАИД Детски болести. Компанијата исто така им помогна на жртвите од поплавите во Тетово во 2015 година.
4 Контроверзии
Сопственикот на Скрин Медија, Елмедин Адеми е внук на Абдилаќим Адеми, министерот за образование и наука на Македонија. Абдилаќим беше и генерален секретар на вториот по големина учесник во коалицијата во владата предводена од ВМРО-ДПМНЕ - ДУИ.
5 Наводи
Фагоката станковиќи

Фагоката станковиќи (''Phagocata stankovici'') е ендемичен вид од Планарии (''Turbellaria'') во Охридско Езеро.<ref name="Krstanovski, Z. 1994">Krstanovski, Z., (1994). Biosistematski i ekolo{ki istra`uvawa na planariite od Ohridskoto, Prespanskoto i Dojranskoto Ezero so nivnite krajbre`ni vodi. Doktorska Disertacija. Univ. 'Sv. Kiril i Metodij'', Prirodno-matemati~ki fakultet, Institut za biologija, Skopje.
1 Опис
Фагоката станковиќи за првпат бил евидентиран како нов вид од ''Reisinger'' во 1960 година. Станува збор за непигментиран организам со мали диманзии : 3-4 мм во должина и 0,8-1 мм во ширина. Челниот раб од главата е заоблен. Меѓутоа, при движење, т.е. испитување на средината, средниот дел од главата образува кон напред една блага тапоаголна проекција. Очите се забележително крупни и поставени блиску едно до друго.
Бочните рабови од телото, после вратното стеснување (слабо забележливо, но сепак присутно) дивергираат до почетокот на третата третина од телото, а потоа се насочуваат кон формирање на заострен заден дел.
Усниот отвор е сместен во средишниот дел од стомачната страна. Голтката е цилиндрична и нејзината внатрешна мускулатура е изградена од два одделни слоја : слој на кружни и слој на надолжни мускулни влакна (својствено за претставниците на фамилијата ''Planaridae'' ). Голтката води во троградно црево. Предната цревна гранка носи 4-5 пара евагинации, и, што е карактеристично за овој вид, таа минува помеѓу очите, завршувајќи најчесто над нив. Оваа морфолошка одлика овозможува ''Phagocata stankovici'' многу лесно да се разликува од ''P.ochridana''. Тие многу не се разликуваат по својот репродуктивен апарат. Анализата на половиот апарат од двата вида покажала дека не постои разлика која би упатила на заклучок дека станува збор за два одделни вида.
2 Живеалиште и распространетост
Фагоката станковиќи е жител на литоралниот (198 инд./м²), сублиторалниот (280 инд./м²) т.е. до 65 метри длабочина од профундалниот (16 инд./м²) регион од Охридското Езеро и изворите во близина на Хидробиолошкиот завод (204 инд./м²), Св.Наум (224 инд./м²) и Шум (172 инд./м²). Овие параметри биле средни годишни вредности за густина на популацијата во соодветниот регион од сите истражувани локалитети т.е. биотопи.
3 Хоризонтална и вертикална дистрибуција
Вертикалната дистрибуција на овој вид во сите истражувани локалитети започнува од 1 до 2 метри длабочина и скоро со иста густина на популацијата (179-188 инд./м²). Максималната густина на популацијата (310-311 инд./м²) е во појасот од 40 до 45 метри длабочина. Тоа значи дека по однос на фициесот на дното, најголема густина на популацијата се јавува таму каде што подлогата, повеќе или помалку, е постелена со корубите од школката ''Dreissena'' и полжави. но сепак, овој вид не ги одбегнува ни каменливите ни песокливо-тињестите подлоги. Според неговото батиметриско распостранување (од 1 до 65 метри) може да се рече дека станува збор за стенобатна форма. по однос на температурата овој вид се јавува како еуритермен организам.
Аеродром Чачак

Аеродромот Чачак , познат и како Аеродром Прељина или Аеродром Раван, - аеродром сместен во близина на хиподромот во Чачак, Србија. Раван е спортска аеродром од класата А1. Аеродромот има писта со димензии 600 х 60 метри, клупска куќа, хангар за чување на леталата, како и контролна кула за летање висока 16 метри. На овој аеродром некогаш функционирал Аеро клубот Чачак, а денес тоа е Чачански Аеро Клуб Финес, центар за обука на пилоти на лесни моторни авиони и моторни едрилици. Секоја година, тука се одржува месниот Аеро собир.
Аеродромот се наоѓа на 6 км североисточно од градот Чачак, во селото Прељина.
Отоманска проза

Грубо кажано, прозата на Отоманското Царство може да се подели во согласност со два обемни периоди: рана османлиска проза, напишана пред 19 век и исклучиво стручна литература по природа, и подоцна османлиска проза, која се протегала од периодот на реформа на Танзимат во средината на 19 век до конечниот пад на Отоманското Царство во 1922 година, во која за првпат била воведена прозна белетристика.
1 Рана османлиска проза
Раната османлиска проза, пред 19 век, никогаш не се развила како што се развила современата диванска поезија. Голем дел од причината за ова било тоа што се очекувало прозата од тоа време да се придржува до правилата на ''секи'', или римирана проза, вид на пишување што потекнува од арапската литература (''саџа'') што вели дека помеѓу секоја придавка и именка во реченица, мора да има рима.
Но и покрај ова, во Отоманското Царство постоела долга традиција на проза. Оваа традиција, со векови, беше исклучиво стручна по природа - белетристката традиција била ограничена на наративната поезија. Развиени се бројни вакви стручни прозни жанрови:
*''seyahâtnâme'', или патепис, за кој извонреден пример е ''Seyahâtnâme'' од Евлија ''Челебиј'' во 17 век
*''sefâretnâme'', сроден жанр што претставува ''своевиден'' патопис за патувањата и искуствата на отоманскиот амбасадор, а за кој најдобро ''говорат Париз Сефретнесмеси'' од 1798-1720 од Јирмисекиз Мехмет Челеби Ефенди, амбасадор на дворот на Луј XV од Франција
*''сијетснотом'', еден вид политички трактат што ги опишува функциите на државата и нуди совети за владетелите, чиј ран ''селџук е Сијасатмаāма'' од 11 век, напишана на персиски јазик од Низам ал-Мулк, везир пред селјучките владетели Алп Арслан и Малик Шах јас
*''тескире'', збирка кратки биографии на значајни фигури, од кои некои од најзначајните се ''тезиретуш-шуара'' од 16 век, или биографии на поети, од Латифи и Ашик Челеби
* на ''münşeât,'' колекција на дела и писма слични на западната традиција на ''Belles Lettres-''*''муназара'', збирка дебати или од религиозна или од филозофска природа
2 Подоцнежна отоманска литература
* Ахтар (списание)
* Сафвети Зија
Гератал

Гератал (|Geratal) — општина во округот Илм, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
Се наоѓа на северниот раб од Тириншката Шума околу 30 километри југозападно од покраинскиот главен град Ерфурт и била новосоздадена при општинската реформа во 2019 година. Била именувана по реките Вилде Гера и Цаме Гера, кои течат низ местата. Седиште на општинската администрација е најголемото место Грефенрода.
Во местото Гераберг се наоѓа седиштето на општинската заедница Гератал/Плауе, на која не е нејзин составен дел.
1 Географија
Местата на општината се наоѓаат на северниот раб на Тириншката Шума помеѓу Арнштат и Оберхоф. На реката Вилде Гера се наоѓа главното место Грефенрода, како и малото село Либенштајн со неговиот замок. Северозападно се наоѓаат местата Франкенхајн и Госел. Југоисточно се наоѓа долината на Цаме Гера, на која се наоѓа второто најголемо место Гераберг. Во страничната долина на потокот Вирбах се наоѓа Гешвенда, помеѓу Грефенрода и Гераберг.
Највисока точка на општината е Екартскопф со височина од 815 метри, додека најниска точка е долината на Вилде Гера помеѓу Либенштајн и Плауе на 350 метри.
1.1 Општински единици
Општината се состои од местата Грефенрода (со имотот Дерберг), Гешвенда, Гераберг (спојување на селата Гера и Арлесберг во 1923 година), Франкенхајн, Либенштајн и Госел.
1.2 Соседни општини
Соседни општини од север надесно се: Амт Ваксенбург – Арнштат – Плауе – Мартинрода – Елгерсбург – Зул – Оберхоф – Ордруф.
2 Историја
Општината била создадена на 1 јануари 2019 година со спојување на претходните самостојни општини Франкенхајн, Гераберг, Гешвенда, Госел, Грефенрода и Либенштајн.
Свеќник (ТВ-филм)

„''Свеќник''“ ― македонски телевизиски филм од 1969 година. Го режирал Душко Наумовски, а сценариото е напишано по истоименото дело на Алфред де Мисе.
1 Улоги
Глумец, Улога
Коле Ангеловски
Анче Џамбазова
Љупка Џундева
Драги Костовски
Петре Прличко
Анхел Мадрасо

Анхел Мадрасо Руис (|Ángel Madrazo Ruiz; р. ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
Мадрасо го напуштил на крајот на сезоната 2013, и се приклучил на за сезоната 2014. Во август 2016 година, објавиле дека Мадрасо ќе им се приклучи во сезоните 2017 и 2018.
1 Достигнувања
;2008
: 8. Краен пласман Сиркуито Монтањес
::1. Етапа 5
;2011
: 5. ГП Мигел Индураин
: 5. Пруеба Вилјафранка де Ордисија
;2012
: 3. ГП Мигел Индураин
: 5. Краен пласман Средоземна трка
: 5. Класика Примавера
: 6. Тре Вали Варезине
;2013
: Трка околу Британија
::1. Спринтерски пласман
::1. Планински пласман
: 2. Пруеба Вилјафранка де Ордисија
;2014
: 2. Џиро дел’Емилија
: 8. Краен пласман Тур ди Жеводан Лангдок-Русијон
::1. Планински пласман
;2015
: 1. Пруеба Вилјафранка де Ордисија
: 1. Планински пласман Тур ди Жеводан Лангдок-Русијон
: 3. Џиро дел’Емилија
: 7. Сиркуито де Гечо
: Награда за борбеност на етапите 8 & 18 Вуелта а Еспања
;2016
: 1. Етапа 4 Етоал де Бесеж
: 2. Пруеба Вилјафранка де Ордисија
: 4. Сиркуито де Гечо
: 7. Краен пласман Вуелта а Астурија
;2017
: 1. Планински пласман Сиркут де ла Сарт
: 2. Сиркуито де Гечо
: 9. Краен пласман Трка околу Австрија
;2018
: 7. Краен пласман Трка околу Австрија
: 7. Тур ди Жеводан Окситани
: 8. Краен пласман Вуелта а Арагон
: 8. Краен пласман Трка Алмати
;2019
: Вуелта а Еспања
::1. Етапа 5
:: Награда за борбеност на етапите 2, 3 & 16
: 6. Краен пласман Трофеу Жоаким Агостињо
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020
Џиро
Тур
Вуелта, СО, —, —, —, 44, СО, —, —, 119, 43
СО = се откажал; — = не учествувал
Доживувањата на Мравката Боро (книга за деца)

Доживувањата на Мравката Боро (приказни за исклучително паметни деца), книга на Тодор Јовчевски во издание на Слово љубве - Букви букс, Скопје 2016 година.
1 Содржина
Книгата „Доживувањата на Мравката Боро“ е книга за деца. Содржи 22 кратки раскази каде се опишуваат доживувањето на Боро и другарите. Прво што треба да се знае е дека Боро е исклучително паметно мравче. Но, како тоа обично оди заедно, Боро е неверојатно палаво и љубопитно мравче.
Како ликови во расказите се јавуваат неговиот татко и мајка кои се смерни, го подучуваат малиот Боро на правилата во животот, за доброто и злото, за убавината и нормално, за хигиената. Го подучуваат и за тоа да биде чесен, искрен и работлив. Мравката Боро понекогаш знае да излаже, да биде фалбаџија, некогаш и себичен.
Боро има пријатели и непријатели. Непријател е пајакот кој се обиде да ги залови малите и наивни мравки во својата мрежа. Не е во добри односи со мрзливиот и арогантен црв кој впрочем поради својата самотија е груб, не е во добри односи со Скакулецот Скокалко кој е жртва на својата надменост. Не воодушевен од Боки Боксерот затоа што од него добива убава и поучна лекција.
Затоа негови пријатели се Светлана Светулката, нејзината помала сестра Светулката Лукса, кокетната бубамара Буби, мудрите мравчиња Сања, Тања и Клара. Тука е другар му, мравчето Перо кој е лаком и секогаш гладен. малите пчелички Хана и Прашка кои имаат некои скриени симпатии за палавиот Боро. Веројатно најшармантниот лик во оваа книга е Бумбарот Буле. Буле е поет и низ цела книга зборува во стихови.
2 Одлики
Куриозитет на оваа книга е што авторот добил инспирација за ликот на Мравката Боро од лик што излегувал во каиш стрип кога авторот бил толку мал што како вели: „одев исправен под масата“ Ликот на Боро е прв пат објавен во сликовница каде онака паметен објаснува мудрости за зеленчукот. Дизајниран е од илустраторот Александар Сотировски. Во оваа книга, прекрасно илустрирана, е редизајнирана од илустраторот Александра Ацеска.
Ова е книга за деца. Но, во последниот расказ Боро и дружината запаѓаат во неволја. Успеваат да излезат од проблемите благодарејќи на своето другарство и соработка. Тука веќе книгата добива друга димензија. Колку се инсектите мали на Земјата? Колку сме ние мали под ѕвездите?
Катерина Шошко

Катерина Шошко македонски романописец, родена е на 3 септември 1986 година, во Скопје
1 Животопис
Катерина Шошко средното образование го добива во гимназијата „Јосип Броз Тито“ во Скопје. Во 2008 дипломирала на Правниот факултет Јустинијан Први во Скопје, на насоката Политички науки, а во 2013 магистрирала на истиот факултет, на насоката Применета политика.
Од 2011 пишува за домашни електронски медиуми. Покрај фриленс пишувањето на веб и блог содржини, електронски книги, преводи од англиски и српски јазик, работи и како СЕО контент писател.
Во 2016 година, издавачката куќа Слово љубве - Букви букс го издава нејзиниот прв роман, психолошко-криминалниот трилер „Крвава Месечина“.
Во 2020 година, издавачката куќа Антолог го издава нејзиниот втор роман, натприродниот трилер „Случајот Чернобог“.
Авторката живее и работи во Скопје.
2 Дела
* Крвава Месечина, роман, 2016 година;
* Случајот чернобог, роман, 2020 година;
Романот „Крвава Месечина“ во 2017 година ја доби наградата на Фондација Македоника за книга на месец февруари.
Приказни од Лимбус (книга)

Приказни од Лимбус, книга раскази од Тодор Јовчевски, објавена во издавачка куќа „Штрк“ од Скопје во 1994 година.
1 Содржина
Книгата „Приказни од Лимбус“ содржи 58 кратки раскази кои меѓу себе не се формално поврзани, но ја чинат целовитоста на книгата.
Зборот „Лимбус“ означува дел од Рајот, некаков џеп, во кого се сместени душите на мртвите деца. Тие се раскажувачите на приказните. Но, во овој „Лимбус“ не се сместени душите на децата, туку на оние возрасни и зрели луѓе кои никогаш не пораснале и останале деца во душата. Разумот на возрасниот и чистотата на детската душа можат да ја создадат таа иронија за сиромаштијата, духовната беда, евтините љубови, потрагата по загубениот идентитет, соочувањето со човечкото уништување, стравот од непознатото и уште поголемиот страв од познатото. Ова е книга за луѓето кои се оставени во своето сивило, горчливото чувство на немоќ и апатија нешто да променат, луѓе кои се држат за сопствените вредности, во кои истовремено се сомневаат, без можност нешто да променат, без можност да избегаат од својата тескобност.
Единствен спас од тескобноста е кога се веќе мртви и од нив е останата единствено душата, да излезат од пукнатините на земјата, исклучиво во една ноќ кога е полна месечина и во својот непречен и слободен лет да ја почувствуваат среќата, слободата и ширината на небото. Тогаш како бели пеперутки, (затоа што според некои верувања душата се претвора во бела пеперутка) можат да ја искажат својата поединечност, но и колективната припадност кога излегуваат и влегуваат низ пукнатините на земјата, за да се вратат во сигурноста на лимбусот од кого едвај чекале да излезат.
Интересно е дека во оваа книга нема имиња, презимиња, нема ни прекари или иницијали. Зошто би имала? Смртта не е заинтересирана за тоа, пред неа сите се исти. Таа е рамнодушна за класните разлики, паметните книги кои се напишани, сите соништа и љубови, сите бомби и бајонети.
Сепак, би требало да сме благодарни ако ни дозволи да земеме со себе некој спомен, да раскажеме уште некој приказна од „Лимбус“.
Игор Анѓелков

Игор Анѓелков (р. ) — македонски писател, критичар и уредник.
1 Животопис
Роден е во Скопје. Дипломирал интердисциплинарни студии по новинарство, а магистрирал на мастер студиите по "Медиуми и комуникации" на Правниот факултет при Универзитетот Св. Кирил и Методиј во Скопје.
Активно е присутен во периодиката со низа критички осврти и рецензии од областа на книжевноста, музиката и филмот, а долго време беше дел и од екипите на скопските радија "Канал 103" и "Равел".
Повеќе десет години е уредник на популарната едиција "ПРОаЗА" во издавачката куќа "Или-Или", а исто толку години е автор и уредник на филмскиот магазин "Филмополис" на ТВ Телма.
2 Дела
* Кротки приказни, кратки раскази, 2006 година;
* Крај-пат, роман, 2010 година;
* Фото синтеза, роман, 2013 година;
* Филм.мкд, од областа на филм, 2015 година;
* Филмски град, од областа на филм, 2018 година;
* Шрапнел, роман, 2020 година.
3 Награди
* Државната награда за публицистика „Мито Хаџивасилев-Јасмин“ за 2015 година;
Романите Крај-пат, и Шрапнел беа во најтесна конкуренција за Рациново признание.
Банко Боависта (управна зграда)

Управната зградата на Банко Боависта - еден од најзначајните проекти на Оскар Нимаер во Рио де Жанеиро. Дизајнирана во 1946 година, вклучувало структурни наводи на инженерот Жоаким Кардозо. Отворена била во 1948 година.
Почитувајќи ја сончевата инциденца, предната фасада изненадува со закривената завеса од стаклени тули, помеѓу влезот, што ја осветлува внатрешноста на зградата. Западната фасада има дрвен сонцо-прекршувач што може да се прилагоди според потребите и северната фасада има хоризонтални бетонски брисети, слични на оние од седиштето на Министерството на образование и здравство.
На фасадата има мозаичен панел, од Пауло Вернек и внатре „Првата маса во Бразил“, платно од Портинари, насликано во годината кога била инаугурирана зградата.
Зградата била наведена од Државниот институт за културно наследство (ИНЕПАЦ) во 1992 година.
1 Поврзано
* Оскар Нимаер
* Жоаким Кардозо
Дијана Петрова

Дијана Петрова — македонски писател, родена е 8 април 1992 година во Делчево.
1 Животопис
Дијана Петрова основно и средно училиште завршила во родниот град. Дипломирала на катедрата за македонска книжевност и јужнословенски книжевности при Универзитетот Св. Кирил и Методиј на Филолошкиот факултет Блаже Конески во Скопје. Живее и работи во Скопје.
2 Дела
* „Бдеењето над себе“, роман, (Нов Вавилон, 2019)* „Не правете им сенка на гробовите“, збирка раскази, (Антолог, 2020)
3 Награди
Првата награда за расказот „Рош Хашана“ на литературниот конкурс „Раскажувам фотографија 2023“ во Меморијалниот центар на холокаустот на Евреите од Македонија.
Цимери

Цимери - македонска комедија.
На 12 октомври 2015 на телевизија Алфа започнала новата хумористична играна серија „Цимери“. Проектот бил дел од сопствената играна продукција на Алфа содржел 40 епизоди од по 30 минути. Режисер бил Тихомир Бачовски, кој изјавил дека дејството опфаќало реални ситуации од животот со веродостоен игран приод.
Извршен продуцент на серијата бил Тони Ристов, а се работело според идеја на Ефтим Трајчов.
Сценаријата ги напишале Ефтим Трајчов, Елена Стојановска и Зоран Бојаровски. Главните улоги ги толкувале: Кристина Атанасова Арсова, Снежана Киселичка, Миле Вратеовски, Милорад Ангелов, Ефтим Трајчов Ѓаурски, Бојан Велевски и други македонски артисти.
1 Улоги
Глумец, Улога
Бојан Велевски, Цветко
Миле Вратеовски, Митко
Снежана Киселичка, Баба Цена
Ефтим Трајчов Ѓаурски, Марко
Кристина Атанасова Арсова, Финка
Милорад Ангелов, Светлозар
Гоце Влахов, Страхил
Дубравка Киселички, Мајката на Митко
Кирил Андоновски, Дедото
Љупчо Бубо Каров, Цацко
Крсте Јовановски, Глумецот
Јана Пауноска, Цеце
Марко Трајковиќ, Мирко
2 Заплет
Главните шест лика се Марко, Цветко, Митко, баба Цена, Финка и Свјатло Красимиров, кои ќе го прикажат животот на цимерите во Скопје низ комичните ситуации на нивниот секојдневен живот. Случките низ кои ќе ги градат ликовите се од современото живеење и се проткаени со хумористични и иронични заплети. Темите се актуелни, секојдневни и провокативни, од вработување и градење кариера до вљубување, сексуалност, па се’ до тоа како да се преживее во голем град.
3 Музика
Музичката тема на серијата “Цимери” ја изведуваат Куку Леле, а серијата е снимана во студиото на Алфа и на неколку локации во Скопје.
4 Наводи
Лилјана Пандева

Лилјана Пандева — македонски поет, раскажувач и романописец..
1 Животопис
Лилјана Пандева дипломирала на Универзитетот Св. Кирил и Методиј на Филолошкиот факултет Блаже Конески во Скопје. На истиот факултет магистрирала на тема: „Поетските фигури на формата во македонската книжевност меѓу традицијата и иновацијата“, а докторирала на тема: „Адвербијализацијата во македонскиот јазик“.
Добитник на две откупни награди за краток расказ на „Нова Македонија“.
Автор е и на повеќе стручни трудови од областа на македонистиката.
Нејзините дела се преведувани на германски, на српски и на руски јазик.
2 Дела
* Новогодишни едночинки, драмулетки за деца;
* Канцелариски колумни, раскази;
* Љубов од А до Ш и обратно, поезија;
* Од агендата на Калина Калин, роман;
* Возовите на Луцерн, роман;
* Доилката, роман;
* Дневници на една љубов, роман;
* Класифицирано, роман.
3 Награди
* 2016 - Награда „Стале Попов“;
* 2021 - Награда „13 Ноември“
Романот Класифицирано беше во најтесна конкуренција за Рациново признание во 2020 година.