Рут Бејдер Гинзбург

Рут Бејдер Гинсбург ( родена Џоан Рут Бејдер, 15 март 1933 година - 2020) е американска адвокатка и правничка која е судијка во Врховниот суд на САД . Гинсбург била назначенa од претседателот Бил Клинтон и ја положи заклетвата на 10 август 1993 година. Таа е втора жена судија (по Сандра О'Конор ) од четирите кои ќе се дел од судот (заедно со Соња Сотомајор и Елена Каган, кои сè уште служат). После пензионирањето на О'Конор и додека Сотомајор не се приклучи на судот, Гинсбург била единствената жена судија во Врховниот суд. За тоа време, Гинсбург станала посилна со нејзините несогласувања, што биле забележани од правните набудувачи и во популарната култура. Општо земено, таа се смета за припадник на либералното крило на судот. Гинсбург авторирала неколку забележително мнозински мислења, вклучително и ''Соединетите држави против.''''Вирџинија'', ''Олмстејд против.''''LC'', and ''Friends of the Earth, Inc. v.''''Laidlaw Environment Services Inc, Inc.''
Гинсбург е родена во Бруклин, Њујорк . Нејзината постара сестра починала кога била бебе, а нејзината мајка, еден од нејзините најголеми извори на охрабрување, починала непосредно пред Гинсбург да заврши средно училиште. Потоа, таа дипломирала на универзитетот Корнел и станала сопруга и мајка пред да започне правниот факултет на Харвард, каде што била една од ретките жени во нејзиниот клас. Гинсбург се префрлила на Правниот факултет во Колумбија, каде што дипломира прва пат во својот клас. По правниот факултет, Гинсбург се свртела кон академијата. Таа била професорка на Правниот факултет Рутгерс и Правниот факултет во Колумбија, предавајќи граѓанска постапка како една од ретките жени во нејзината област.
Гинсбург поминала значителен дел од нејзината правна кариера како застапник за унапредување на родовата еднаквост и правата на жените, освојувајќи повеќе победи со расправии пред Врховниот суд. Таа била волонтерски адвокат на Американската унија за граѓански слободи и член на нејзиниот одбор на директори и едно од нејзините генерални советници во 1970-тите. Во 1980 година, претседателот Jimими Картер ја назначува во Апелациониот суд во САД за областа Колумбија, каде служела до нејзиното назначување во Врховниот суд. Гинсбург привлекува внимание во популарната култура во Америка за нејзините огнени либерални дисиденти и одбивањето да се повлече; таа е прогласена за „Озлогласената РБГ“ во врска со починатиот рапер познат како „ Озлогласениот БИГ “ .
1 Раниот живот и образованието
Џоан Рут Бејдер е родена на 15 март 1933 година, во њујоршката област во Бруклин, како втората ќерка на Селија и Натан Бејдер, кои живееле во соседството Флатбуш . Нејзиниот татко бил еврејски емигрант од Одеса, Украина, потоа во Руската Империја, а нејзината мајка е родена во Њујорк со австриски еврејски родители. Постарата ќерка на Бејдерс Мерилин почина од менингитис на шестгодишна возраст, кога Рут имала 14 месеци. Семејството го нарече anоан Рут „Кики“, прекар што Мерилин ја дала поради тоа што е „ладно бебе“. Кога „Кики“ започнала училиште, Селија открила дека во класот на нејзината ќерка има уште неколку девојчиња по име anоан, па Селија предложила наставникот да ја нарече својата ќерка „Рут“ за да избегне забуна. Иако не бил побожен, семејството Бејдер припаѓало на еврејскиот центар Источен Мидвуд, конзервативна синагога, каде Рут научи начела од еврејската вера и се запозна со хебрејскиот јазик . На 13-годишна возраст, Рут дејствувала како „ рабински камп“ на еврејска летна програма на „Камп Че-На-Ва“ во Минева, Њујорк .
Во есента 1956 година, Гинсбург се запишала на Правниот факултет Харвард, каде што била една од само девет жени во клас од околу 500 мажи. Деканот на правниот факултет на Харвард, наводно, ги поканил сите студенти на вечера во неговот дом и ги прапжшал женските студентки по право, вклучително и Гинсбург, „Зошто сте на адвокатската школа на Харвард, заземајќи го местото на мажот?“ Кога нејзиниот сопруг се вработил во Њујорк, Гинсбург се префрлила во Правниот факултет во Колумбија и станала првата жена која била на два главни прегледи на ''законот: Прегледот на'' законот на ''Харвард'' и ''Преглед на законот во Колумбија'' . Во 1959 година, таа се стекнала со диплома по право прва во нејзиниот клас на колеџ во Колумбија.
2 Врховен суд
2.1 Номинација и потврдување
Претседателот Бил Клинтон ја номинира како судијка во Врховниот суд на 14 јуни 1993 година, за да го исполни празненото место со пензионирањето на судијата Бајрон Вајт . Гинсбург била препорачана на Клинтон од тогашниот американски јавен обвинител etенет Рено по предлогот на републиканскиот сенатор од Јута, Орин Хач . За време на нејзината номинација, Гинсбург се сметаше за умерена. Клинтон, наводно, сакал да ја зголеми различноста на судот, што го направи Гинсбург како прва еврејска судијка по оставката во 1969 година на судијата Абе Фортас . Таа била втора жена судија и прва Еврејка. Таа е Еврејка со најдолго служење во Врховниот суд. Постојаниот комитет на Адвокатската комора на Америка за федерално судство ја оцени Гинсбург како „добро квалификувана“, што е највисок можен рејтинг за потенцијална правда.
За време на нејзиното последователно сведочење пред Комисијата за судство во Сенатот на Соединетите држави, како дел од расправата за потврдаување, таа одби да одговори на прашањата за нејзиниот став за уставноста на некои теми, како што е смртната казна, бидејќи станува збор за проблем за кој можеби ќе треба да гласа на ако излезе пред судот.
Во исто време, Гинсбург даде одговор на некои потенцијално контроверзни прашања. На пример, таа го потврди своето верување во уставното право на приватност и во и ја објасни нејзината лична судска филозофија и мислењата за родовата еднаквост. Гинсбург била отворена кога разговарала за нејзините ставови за теми за кои претходно пишувала. Сенатот на Соединетите држави ја потврди со глас од 96 на 3 на 3 август 1993 година, таа ја прими својата комисија на 5 август 1993 година, и ја положи својата судска заклетва на 10 август, 1993 година.
2.2 Јурисдикција на Врховниот суд
Гинсбург нејзиниот настап на судот го карактеризира како претпазлив пристап кон пресудата. Таа во својот говор непосредно пред номинацијатапред судот вели дека умерените предлози ми се чинат како што треба, главно, за уставна, но и за пресуда за вообичаен закон. Доктринските екстремитети премногу брзо обликувани, искуството учи, може да се покажѓат како нестабилни. “ Правниот научник Кас Сонштајн ја карактеризира Гинсбург како „рационален минималист“, правник кој се обидува претпазливо да се заснова на преседан, наместо да го турка Уставот кон сопствената визија.
Пензионирањето на судијката Сандра Ден О’Конор во 2006 година ја остави Гинсбург како единствена жена во судот. Линда Гринхаус од ''Њујорк Тајмс се'' осврна на последователниот мандат на судот 2006-2007 година како „време кога судијката Рут Бејдер Гинсбург го најде својот глас и го искористи“. Терминот, исто така, за првпат се одбележа во историјата на Гинсбург со судот каде што читаше повеќе несогласувања од клупата, тактика користена за да сигнализира поинтензивно несогласување со мнозинството.
Со пензионирањето на судијата Johnон Пол Стивенс, Гинсбург стана постар член на она што понекогаш се нарекува „либерално крило“ на судот. Кога судот се подели 5-4 по идеолошки линии и либералните судии се во малцинство, Гинсбург често има овластување да додели авторство на несогласувачкото мислење заради нејзиното стаж. Гинсбург била поборник на либералните дисиденти кои зборуваат „со еден глас“ и, кога тоа е можно, презентирајќи унифициран пристап за кој можат да се согласат сите дисидентирани судии.
2.2.1 Абортус
Гинсбург разговарала за нејзините ставови во врска со абортусот и сексуалната еднаквост во едно интервју во ''Њујорк Тајмс'' во 2009 година, во кое таа вели за абортусот дека „[основна работа е дека владата нема право да го прави тој избор за жената “. Иако Гинсбург постојано го поддржува правото на абортус и се приклучи на мислењето на судот со кој се ''поништува'' законот за абортус за делумно раѓање на Небраска, во ''Стенберг против.''''Кархарт'' 530 , на 40-годишнината од пресудата на судот во ''Рое против.''''Вејд'' 410 , таа ја критикуваше одлуката во Роу како прекинување на новородено демократско движење за либерализација на законите за абортус, што може да се изгради потрајни консензус за поддршка на правата на абортус. Гинсбург била во малцинство за ''Гонсалес против.''''Кархарт'', 550 , одлука за ограничување на 5–4 за делумно абортус при раѓање Во своето несогласување, Гинсбург се спротивстави на одлуката на мнозинството да се одложи на законодавните наоди дека постапката не е безбедна за жените. Гинсбург ја фокусираше својата жалост кон начинот на кој Конгрес ги постигна своите наоди и вистинитоста на наодите. Придружување на мнозинството за ''здравјето на целата жена v.''''Хеллерстет'', 579 , случај што урна делови од законот во Тексас во 2013 година со кој се регулираат давателите на абортуси, Гинсбург исто така, напиша кратко согласно мислење кое било уште покритично за односното законодавство. Таа тврди дека законодавството не е насочено кон заштита на здравјето на жените, како што тврдеше Тексас, туку повеќе да го спречи пристапот на жените до абортуси.
2.2.2 Родова дискриминација
Гинсбург го авторизираше мислењето на судот во ''Соединетите држави против.''''Вирџинија'', 518 , која ја погоди политиката за прием на само машки пол во Вирџинија (ВМИ) како кршење на Клаузулата за еднаква заштита на четиринаесеттиот амандман . ВМИ е престижна, државна, воена инспирирана институција која не прифаќа жени. За Гинсбург, државен глумец, како што е ВМИ, не може да користи пол за да им се одрече од можноста на жените да присуствуваат на ВМИ со своите уникатни наставни методи. Гинсбург истакна дека владата мора да покаже „премногу убедливо оправдување“ да користи класификација заснована врз полот.
Гинсбург не се согласила со одлуката на судот за „ ''Ледебетер против“.''''Гудјер ,'' 550 , случај кога тужителот Лили Ледбетер поднела тужба против нејзиниот работодавец, поради јаз во плати врз основа на нејзиниот пол според Наслов VII од Законот за граѓански права од 1964 година . Со одлука од 5-4, мнозинството го толкуваше статутот на ограничувања како да започне да работи во време на секој период на плаќање, дури и ако жената не знаела дека е помалку платена од машкиот колега подоцна. Гинсбург резултатот го оцени како апсурден, посочувајќи дека жените често не знаат дека се платени помалку, и затоа не било фер да се очекува да постапат во моментот на секоја плата. Таа, исто така, посвети внимание на неподготвеноста што жените може да ја имаат во полињата во кои доминира машки пол, правејќи бранови со поднесување тужби за мали количини, избирајќи наместо тоа да чекаат додека не се акумулира нееднаквоста. Како дел од нејзините несогласувања, Гинсбург го повика Конгресот да го измени Насловот VII за да ја врати одлуката на судот со закон. По изборот на претседателот Барак Обама во 2008 година, законот за Лили Ледбетер Фер плати, што им олеснуваше на вработените да ги добијат тужбите за дискриминација на плати, стана закон. Гинсбург била заслужена да помогне во инспирацијата на законот.
2.2.3 Пребарување и заплена
Иако Гинсбург не го авторизираше мнозинството мислење, таа била заслужена за влијанието врз нејзините колеги за случајот ''Саффорд унифициран училиштен округ против.''''Рединг'', 557 . Судот пресуди дека едно училиште отишло предалеку, наложувајќи на една 13-годишна студентка да си ја соблече долната облека за да може женските службеници да бараат дрога. Во интервјуто објавено пред одлуката на судот, Гинсбург го сподели своето мислење дека некои нејзини колеги не го ценат целосно ефектот од пребарување преку соблекување врз 13-годишно девојче. Како што истакна таа, „Никогаш не биле 13-годишно девојче“. Со одлука од 8-1, судот се согласи дека потрагата на училиштето отиде предалеку и го прекрши Четвртиот амандман и дозволи тужбата на ученикот против училиштето да оди напред. Само Гинсбург и Стивенс би дозволиле ученикот да тужи и поединечни службеници во училиштата.
2.2.4 Меѓународен закон
Гинсбург исто така се залагаше за употреба на меѓународно право и норми за формирање на американското право според судските мислења; ова било гледиште што не го делат некои нејзини конзервативни колеги. Гинсбург ја поддржува употреба на странски толкувања на законот за убедлива вредност и можна мудрост, а не како преседан што судот треба да го следи. Гинсбург изрази став дека консултантското меѓународно право е добро искосена традиција во американското право, сметајќи ги Johnон Хенри Вигмор и претседателот Presidentон Адамс како интернационалисти. Сопствената зависност на Гинсбург од меѓународното право датира од нејзиното време како адвокат; во нејзиниот прв аргумент пред судот, ''Рид против.''''Рид'', 404 САД 71 (1971), таа наведе два германски случаи. Според нејзиното истовремено мислење во ''групата против.''''Bollinger'', 539 US 306 (2003), одлука која ја поддржува афирмативната политика за приемни активности на Правниот факултет во Мичиген, Гинсбург истакна дека постои договор помеѓу идејата дека политиките за прием на афирмативно дејствување ќе имаат крајна точка и се согласува со меѓународните договори дизајнирани за борба против расна и родова основа дискриминација.