Омине

Омине (|大 峰山, ''Омине-сан'') — света планина во Нара, Јапонија, позната по своите три теста на храброст.
Официјално позната како планината Санџи, таа е попозната како планина Eмине поради истакнувањето во планинскиот масив Емин. Сместена е во националниот парк Јошино-Кумано во регионот Кансаи, Хонши, Јапонија.
Храмот Оминесјај, сместен на врвот на планината, е седиште на сектата Шугендo на јапонскиот будизам и целата планина е дел од поклонение и полигон за јамабуши.
1 Историја
Манастирот на планината Омине е основан во 8 век од Ен но оуја, како дом за неговата нова религија Шугенда. Шугендо буквално значи „патот на обука и тестирање“ и се заснова на самореализирање на духовната моќ во искуствена форма преку предизвикувачки и ригорозни ритуалистички тестови на храброст и посветеност познати како ''шугио''.
За време на периодот Меиџи, во 1872 година, империјалната влада ги забранила сите „суеверни практики“, вклучително и верување во фолклорни суштества како што се Јакај и Јареј, како и забрани за половите на светите планини како што се планината Фуџи и сите ритуали на планината Емин. За тоа време, планината била затворена и сите практики на Шугендо се одвиваа во тајност. Меѓутоа, во 1945 година, јапонскиот закон за култура ги укинала овие уредби и планината повторно беше отворена. Вежбачите на Шугенда побрзаа да ја вратат планината и да ги вратат традициите.
Во 1964 година, планинарот/автор Кија Фукада ја избрала планината Емин за број 91 од неговите 100 познати планини во Јапонија. Трите критериуми на Фукуда за избор на 100 славени планини биле нивната физичка величина, историско и духовно значење за Јапонија и неговата поединечност, што значи дека мора да има уникатна форма, феномен или настан поврзан со него. Во 1980 година на површина од 36.000 хектари во регионот на планината Омине и планината Даигахара била прогласена како дел од програмата УНЕСКО Човекот и Биосферните резервати.
Во 2004 година, тој бил назначен за светско наследство на УНЕСКО, како дел од ''„Свети места и патеки за аџилак во планинскиот венец Кии“''. Овој избор се сметал за крај на контроверзноста околу забраната на планината за жени алпинисти, бидејќи било дадено официјално одобрување од УНЕСКО.
2 Забрана за жени
Традиционално, на жените во Јапонија не им било дозволено да се искачуваат на планините свети за шинтовските религии. Додека потеклото на традициите може да се претпостави само, првично овие области биле забранети за нечисти луѓе, како што се оние кои неодамна имаа смрт во семејството или жени со менструација, за што се верувало дека се поврзани со шинтовските концепти на нечистотија, поточно „нечистотијата на крвта“ донесена од менструацијата и породувањето.
Другите свети планини имале различни традиции, како што се одделуваат полите по сезона, дозволувајќи им на жените да се искачуваат некогаш, а мажите на други. Се верува дека причината за оваа забрана била да се отстранат мислите за искушение од монасите Јамабуши, кои би требало да практикуваат строго самоодрекување на пустиник во изолирана планина. На крајот, забраните се нарекуваа Нјонин Кекаи (女人 結 界) и само кон жени.
Планината Емин е седиштето на религијата Шугенда, аскетска практика со долга традиција. Поради намалувањето на подвижниците во модерна Јапонија, повеќето планини поврзани со Шугенда веќе не се користат за повлекување на планини и сега се туристички атракции. Следствено, овие области ги отстраниле нивните ограничувања по пол и останала само планината Емин.
Само планината Санџи има забрана за жени. Делот на планината Инамура (稲 村 ヶ 岳) на планината Емин е резервиран за жени и често се нарекува Нјонин Омине (女人 大 峯), „Женски мин“. Најсветиот храм за религијата Шугенда се наоѓа на делот од ридот Јамагаока, а на влезот на планината со натпис се прогласува „Нема жени примени“ на англиски и јапонски јазик. (Света Гора во Грција, православно христијанско место, има слична забрана за жени.) Забраната на планината Емин е доброволна. Секоја година имало прекршувања од страна на феминистички активисти, но никогаш не било поднесено обвинение за престап. Секој пат кога ќе се пробие границата, храмот и локалната заедница издаваат барање луѓето да ја почитуваат својата религија и традиција.
Забраната била оспорувана многу пати, но без успех. Поддржувачите забележуваат дека сексуалната поделба не е еднаква на сексуална дискриминација. Поддржувачите исто така наведуваат дека забраната има непрекината традиција од 1.300 години. Означувањето на планината Емин за светско наследство од страна на УНЕСКО било видено од критичарите на забраната да ѝ даде печат на одобрување за полот.
3 Тестови на храброст
''На планината Емин'' има три шуги, за кои се вели дека ја зајакнува духовната моќ на предизвикувачот. Алпинистите кои не сакаат да ги полагаат тестовите можат лесно да шетаат околу нив.
* Кејн Каке Ива: Висечкиот камен, исто така познат како карпа од рак, заради положбата што мора да се заземе при искачување, е карпа од околу 30 стапки, од кои повеќето лесно се искачуваат. Сепак, на врвот има надвиснато карпа. За да се искачи на карпата, мора да се преврти преку надвисниот дел, користејќи вградена должина на ланец за да се искачи.
* Ниши но Нозоки: Увидот од Запад е чиста карпа, висока околу 60 метри. Почетниците се држат први над карпа, каде што се принудени да ги признаат своите грешки и да ветуваат дека ќе ги следат социјалните и религиозните закони.
* Бјодо Ива: Карпата на еднаквоста е достапна само со посебно барање. Станува збор за карпеста кула, со поглед на длабока карпа. Неколку проекции од theидот им овозможуваат на поединците да преминат на другата страна.
4 Галерија