Марјетица Потрч

Марјетица Потрч (Marjetica Potrč) роден 1953 година, е уметник и архитект со седиште во Љубљана, Словенија. Интердисциплинарната практика на Потрч вклучува проекти работени на самата локација, истражувања, архитектонски студии и серии цртежи. Нејзината работа ги документира и толкува современите архитектонски практики (особено, во врска со енергетската инфраструктура и користењето на водата) и начините на кои луѓето живеат во заедница.
1 Рана кариера
Потрч е роден во Љубљана, главниот град на Социјалистичка Република Словенија, во тој период дел од дел од Социјалистичка Федеративна Република Југославија. Нејзините родители биле писатели. Таткото на Потрч, Иван Потрч, бил истакнат словенечки романописец и главен уредник во издавачката куќа Младинска Књига. Нејзината мајка, Бранка Јурка, била наставник и уредник на списание и исто така познат автор на литература за деца.
Марјетица Потр се здобила со диплома по архитектура (1978) и скулптура (1986, 1988) од Универзитет во Љубљана. Во 1990 година, таа се преселила во САД. Нејзините инсталации од овој период честопати вклучувале материјали од разни видови; на пример, „Двете лица на утопијата“ (1993 година, направено за словенечкиот павилјон на Биеналето во Венеција) и сериите „Театар Мунди: територии“ (1993–1996). „Следна станица, киоск '' (Љубљана: Модерна галерија, 2003), во 1994 година, таа се вратила во Љубљана..
2 Партиципативен дизајн и одржливи решенија
Во 2003 година, Потрч била поканет да помине шест месеци во Каракас, Венецуела, како дел од Проектот за случајот Каракас, и да спроведе истражување за неформален град.
Таму, во соработка со израелскиот архитект Лијат Есаков и жителите на Ла Вега барио, го разви проектот „Сув тоалет“: во горниот дел беше инсталиран еколошки безбеден, безводен тоалет. од бариото Ла Вега, област во Каракас што нема пристап до општинската мрежа за вода.
„Сува тоалет '' е еден од низата проекти на Потрч фокусирани на заедницата кои се одликуваат со партиципативен дизајн и загриженост за одржливост прашања, особено во врска со енергетските и водните инфраструктури. Други важни проекти се „Балкон со турбина на ветер“ (Ливерпул, 2004 година), „Моќ од природата“ (Бос-колеџ колеџ, Раџастан, Индија и Академијата Кетрин Фергусон, Детроит, САД, 2005), и „Фарма во Мурсија: жетва на дождовница“ (Мурсија, Шпанија.
Од 2010 година, Потрч имала направено и голем број проекти со архитектонската и дизајнерската практика (Ева Пфанес и Силвен Хартенберг), со седиште во Ротердам. Овие проекти, кои главно се фокусираат на прочистување на водата, вклучуваат „Меѓу водите: Градината на заедницата Емшер“ во Есен, Германија (2010), каде што конструираа комплетен одржлив систем за водоснабдување на остров во реката Емшер..
3 Изложби и награди
Творештвото на Потрч било изложено нашироко низ цела Европа и Америка, вклучително и на важни меѓународни манифестации како Биеналето на Саун Пауло (1996 и 2006 година) и Биеналето на Венеција (на изложбите „Структурата на опстанокот“, 2003 година и „Создавање светови“, 2009 година). Таа исто така учествуваше на 5-то Биенале Гвангжу во Гвангжу, Јужна Кореја (2004 година). Таа редовно ја покажуваше својата работа во во Берлин и Стокхолм од 2003 година, и, порано, во галеријата Макс Протеч (2002–2009) и галеријата Меуленстин (2009–2012) ) во Њујорк. Имала и самостојни изложби во Музеј Гугенхајм во Њујорк (2001), Портикус во Франкфурт на Мајна (2006) и Кривата во Уметничката галерија Барбикан во Лондон (2007), меѓу другите. Други важни изложби на нејзината работа вклучуваат „Каракас: Растечки куќи“, што таа ја претстави како дел од изложбата „Архитектоника 2“ на Хамбургер Бахнхоф - Музеј за современа уметност во Берлин (2012) и" Школата на шумата: Кампусот во Перес Музеј на уметност во Мајами
Во 2018 година, Марјетица Потрч беше една од уметниците претставена на групната изложба „Еко-визионери“ на Билдмузет, Универзитет Умеå, Шведска.
Потрч добила бројни грантови и награди, вклучувајќи и две главни од Фондацијата Полок-Краснер (1993 и 1999 година); Наградата Хуго Бос во 2000 година, администрирано од Музејот Гугенхајм (2000); и стипендија за Центар за уметности и политика на Вера Лист на The New School во Њујорк (2007).
4 Избрана библиографија
*''Marjetica Potrč: Urgent Architecture'' (2003). Edited by Michael Rush with essays by Carlos Basualdo, Liyat Esakov, Marjetica Potrč, Michael Rush, and Eyal Weizman. Lake Worth, Fla.: Palm Beach Institute of Contemporary Art. Distributed by DAP.
*''Marjetica Potrč: Next Stop, Kiosk'' (2003). Edited by Lívia Páldi with essays by Zdenka Badovinac, Hans Ulrich Obrist, Lívia Páldi, Marjetica Potrč, and Goran Tomčić. Ljubljana: Moderna galerija. Distributed by Revolver Archiv für aktuelle Kunst.
*''Marjetica Potrč: Urban Negotiation'' (2003). Edited by Ana Maria Torres with essays by Kosme de Baranano, Ana Maria Torres, Marjetica Potrč, Max Protetch, and Francesco Careri. Valencia, Spain: Instituto Valenciano de Arte Moderno (IVAM). Distributed by Aldeasa, Madrid (e-mail: distribucion-editorial@aldeasa.es).
*''Marjetica Potrč: Florestania'' (2009). Hanover, NH: Dartmouth College.
* Blake Gopnik, , ''Newsweek'', 13&20 June 2011.* Joshua Decter, "," ''Artforum International'', April 2008, 371–372.
* Jennifer Higgie, "Form Follows Function," ''Frieze'', May 2006, 136–141.
* Marco Scotini, "," ''Domus'', no. 891, "Geo-Design" (April 2006): 88–91.
* Carlos Basualdo and Reinaldo Laddaga, "," ''Artforum International'', March 2004, 166–170.
* Eleanor Heartney, "A House of Parts," ''Art in America'', May 2004, 140–143.
* Jan Verwoert, "Confessions of a Global Urbanist," ''Afterall'', no. 9 (2004): 47–54.
* Emily Bowles, "," ''Art in America'', January 2003, 105.