Бугарски дијалекти

Бугарски дијалекти (|Болгарские диалекты) — поим употребен во русофилската бугарска историографија за обележување дијалекти кои се присутни во Бугарија. Повеќето лингвисти од Бугарија ги сметаат македонските дијалекти во Пиринска Македонија како дел од бугарските. Дијалектите во Бугарија во вид се подгрупа на руските дијалекти поради историски сличности и влијание.
1 Историја
Во XVIII век, во текот на националната преродба во Бугарија, бугарски јазик и нејзините дијалекти биле под силно руско влијание. Книги од Руското царство биле преведени во Бугарија. Голем дел од преведените книги оставиле руски елементи.
Псевдоисторичари и националисти од Бугарија сметаат дека елементи од македонскиот јазик што го разликува од бугарскиот е поради србизацијата на Македонците за време на СФРЈ. Сепак, повеќето од нив го негираат или избегнуваат тоа што нивниот јазик и дијалект биле под силно руско влијание.
Кога народното собрание во Бугарија го воведиле Трновскиот устав, делегати од Австроунгарија одбиле да го признат новосоздаденото Кнежевство Бугарија. Поради тоа што целиот устав бил напишан на руски јазик. За време на руско-турско војната во 1878 година, бугарскиот патриотизам во вид се претворил во руски. За време на социјализмот во Бугарија дијалектите во реонот биле под силно влијание од СССР.
Првите истражувања на дијалектите во Бугарија биле објавени околу 1830-тите. Истакнати лингвисти и истражувачи се Љубомир Милетиќ, русофилот Марин Дринов, чешкиот историчар Константин Јиречек и русинот Александар Теодоров.
2 Поделба
Така наречените бугарски дијалекти се делат во два главни дела, тие се источни и западни. Нивната поделба е според јатската граница, означувајќи ги различните мутации на старомакедонскиот јат форма (ѣ, *''ě'' ), изговорена како /ʲa/ или /ɛ/ на исток (''бял'', но множина бели во балканските дијалекти, „бело“) и строго како /ɛ/ западно од него (''бел'', множина бели) низ поранешна Југославија. Јатската граница исто така формира три групи. Покрај источниот и западниот дијалект, посебна е групата на рупските дијалекти, која ги опфаќа Родопитските планини, но посличен е со источниот дијалект иако се простира во места каде што е западниот дијалект.
Официјалниот јазик најчесто потекнува од североисточната група на дијалекти номинално засновани на дијалектите присутни во Велико Трново и нејзината околија. Многу јужнословенски лексички, морфолошки и фонолошки изоглоси се присутни во сите западно-бугарски дијалекти и поретки во рупските дијалекти, кои го достигнуваат врвот на торлакскиот. Бугарскиот, македонскиот и српскиот дијалект споделуваат карактеристики подалеку од областа Торлак.
Составот на преодната област покажува мешавина на источни и западни јужнословенски карактеристики пронајдени во западна Бугарија, чиј контакт се случил на Балканот, претпоставувајќи ја точната локација на оваа област. Сите изоглоси вообичаено споделуваат постепени граници длабоко во земјата, но североисточниот секогаш не, што веројатно значи дека контактната зона се измешала по населувањето на Словените на Балканот. Во еден пример е ''a'' со ''ъ'' за назален ју се дел од Елин Пелинскиот дијалект.
3 Класификација
Според класификацијата на многумина лингвисти и историчари од бугарската историографија, дијалектите се поделени на следните групи:
4 Наводи