procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Битката кај реката Рог (филм)

Битката кај реката Рог (англиски: ''The Battle of Rogue River'') - американски филм од 1954 година, во режија на Вилијам Касл (William Castle), според сценариото на Даглас Хејс (Douglas Heyes). Главните улоги ги граат: Џорџ Монтгомери (George Montgomery), Ричард Денинг (Richard Denning) и Марта Хаер.
1 Синопсис
Во Орегон, американската војска добива наредба да преговара со Индијанците за воспоставување мир. Меѓутоа, бескрупулозните деловни луѓе, кои заработуваат од судирите, тајно ги поткопуваат преговорите...
Луѓе во војна (филм)

Луѓе во војна (англиски: ''Men in War'') - американски филм од 1957 година, во режија на Ентони Мен (Anthony Mann), според сценариото на Филип Јордан (Philip Yordan) и Бен Медоу (Ben Maddow). Главните улоги ги граат: Роберт Рајан (Robert Ryan), Алдо Реј (Aldo Ray) и Роберт Кит (Robert Keith).
1 Синопсис
Во текот на Корејската војна, еден исцрпен поручник и неговиот вод доаѓаат зад непријателската линија на фронтот. Нивната задача е да стигнат до еден рид, со цел да ѝ се придружат на својата единица...
ESC Reporter

ЕСС Репортер е независно мрежно место за новости која се фокусира на темата на Евровизија. Создадена во јануари 2013 година, мрежната страница е една од многуте на долгиот список на мрежни места што го покриваат натпреварот за песна на Евровизија.
Есента 2013 година, во весникот „ ''Киев пост“'', еден од најголемите весници на англиски јазик во Украина, било објавено интервју со украинската пејачка Камалија . Интервјуто било прикажано и на официјалното мрежно место на Камалија и преведено на украински јазик за весникот Правда. Новинар на ЕСЦ е признаен од ЕБУ како акредитиран извор на вести. Од своето создавање, ЕСЦ Репортер интервјуирал многу поранешни и сегашни учесници на Евровизија, вклучувајќи го и Елдар Гасимов ( Ел и Ники - Азербејџан 2012), Кончита Вурст (Австрија 2014), Арам Mp3 (Ерменија 2014), Меи Финеголд (Израел 2014) и Рут Лоренцо (Шпанија 2014).
Исак Грацијани

Исак Грацијани (|יצחק גרציאני (4 август 1924 година - 7 јули 2003 година) бил израелски музички кондуктер.
1 Животопис
Исак („Зико“) Грацијани е роден во Русе, Бугарија каде студирал музика и диригирање.
Во 1948 година, тој емигрирал во Израел. Таа година се приклучил на оркестарот на Израелски одбранбени сили како свирач на труба. Свирел со оркестарот до 1952 година. Во 1960 година, по пензионирањето на диригентот Шалом Ронли-Риклис, неговото место го зазел Грацијани. Тој станал спроведувач на ИБА радио оркестарот (подоцна преименуван во ИБА радио и ТВ оркестар).
Грацијани бил исто така музички директор на Евровизија 1979 година.
Грацијани се пензионирал во 2003 година и починал три месеци подоцна.
Тој соработувал со Леонард Бернштајн.
Ѕидањето на Скадар

„Ѕидањето на Скадар“ (српски: ''Зидање Скадра'') е српска епска, јуначка песна.
1 Содржина
Тројцата браќа, кралот Волкашин, војводата Углеша и Гојко Мрњавчевиќ, три години го граделе Скадар, но не можеле ни темелот да го постават, иако ангажирале 300 мајстори. Сето она што било изградено во текот на денот, ноќта го разурнувала самовилата. Четвртата година, таа му кажала на Волкашин дека нема да го изгради градот додека не пронајде брат и сестра со имиња Стојан и Стоја кои ќе ги заѕида во темелите. Тогаш, Волкашин го испратил слугата Десимир да оди по светот и да ги бара. Десимир упорно барал во текот на три години, но без успех. Тогаш, повторно му се јавила самовилата, која го поставила следниов услов: која од сопругите на тројцата браќа ќе дојде утредента да им донесе ручек на мајсторите, неа жива да ја заѕидаат во темелот на кулата и тогаш ќе може да се заврши градбата. Тројцата браќа се заколнале даек нема им кажуваат на сопругите, туку да остават случајот да одреди чија сопруга ќе дојде прва кај мајсторите. Меѓутоа, вечерта, Волкашин и Углеша ги предупредиле своите жени, а само најмладиот брат Гојко не ја прегазил заклетвата. Утредента, сопругата на Волкашин ја замолила сопругата на Углеша да им однесе ручек на мајсторите, правдајќи се дека ја боли главата, а сопругата на Углеша пак одговорила дека ја боли раката. Тогаш, Гојковица прифатила да оди кај мајсторите, а таму го сретнала Гојко облеан во солзи. Волкашин и Углеша ја однеле Гојковица кај мајсторот Раде, кој ја заѕидал во темелот на кулата, а таа цело време се смеела, мислејќи дека се работи за некаква шега. Меѓутоа, кога сфатила дека навистина ќе ја соѕидаат жива во кулата, таа побарала од мајсторот Раде да остави прозорчиња кај градите за да може да го дои својот едномесечен син, како и отвори во висината на очите за да може да гледа кога ќе ѝ го носат детето. Откако ја соѕидале, секој ден ѝ го носеле бебето, а таа умрела по една недела.
2 За песната
Според Јован Томиќ, песната настанала во околината на Скадар - во северна Албанија, во Црна Гора или во југозападна Херцеговина каде традицијата на семејството Мрњавчевиќ била била долго задржана. Неговиот заклучок подоцна го поддржале и други научници. Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од старецот Рашко кој бил родум од Колашин, Херцеговина, а на почетокот на Првото српско востание пребегал во Србија и се населил во селото Сабанти во близината на Крагуевац. Една копија од својата збирка народни песни од 1824 година, Караџиќ му испратил на Јакоб Грим, кој бил воодушевен од „Ѕидањето на Скадар“. Грим ја превел песната на германски јазик и рекол дека таа е „една од најпотресните песни на сите народи и сите времиња”. Јохан Волфганг Гете, исто така, ја објавил песната на германски, но не го делел мислењето на Грим, велејќи дека духот на песната е „суеверно варварски”.
Петровац (Босна и Херцеговина)

Петровац е општина во Република Српска, БиХ. Сместено е во западниот дел на Република Српска. Седиштето на општината се наоѓа во селото Дринич. Според податоците на Агенцијата за статистика на Босна и Херцеговина за пописот во 2013 година, во општината се регистрирани 361 лице.
1 Населени места
Областа на општина Петровац се состои од населените места:
Бравски Ваганац, Буковача, Бунара, Дриниќ, Кленовац и Подстрница.
По потпишувањето на Дејтонскиот договор, во составот на Република Српска влегле следните делови на предвоената општината Босански Петровац: Бравски Ваганац, Буковача, Бунара, Дринич, Кленовац и Подсвеница. Од оваа област е формирана општина Петровац.
2 Историјата
Општина Петровац - Дриниќ зафаќа површина од 136,48 км <sup>2</sup> и зафаќа 16% од територијата на поранешната општина Босански Петровац (853 км <sup>2</sup>). Оваа општина е формирана по потпишувањето на Дејтонскиот договор. Граѓаните ја напуштиле територијата на општината на 14 септември 1995 година и привремено се сместиле во Дервента, за потоа да се вратат по Дејтонскиот договор во март 1996 година; последица била формирањето на општина во Дринич во март 1998 година. Покрај населбата Дриниќ, општина Петровац има и дел од населбата Бунаре, како и дел од Буковача. Според пописот од 1981 година, општината Петровац имала 400 жители, според пописот од 1991 година. 362 жители. Во внатрешниот попис заклучно со 31 декември 2004 година се регистрирани 376 жители со статус на живеење (и 1.250 жители со статус на престој) (претежно од Федерациската општина Босански Петровац).
3 Политичко уредување
3.1 Општинска администрација
Градоначалникот ја претставува општината и ја извршува извршната функција во Петровац. Изборот за градоначалник се врши во согласност со Изборниот закон на Република Српска и Изборниот закон на БиХ. Општинската администрација, покрај градоначалникот, ја сочинуваат и општинското собрание. Институционален центар на општина Петровац е населбата Дриниќ, каде се сместени сите општински тела.
Градоначалник на Петровац е Милан Грбиќ пред ДНС , кој ја презеде функцијата по локалните избори 2016 година во Босна и Херцеговина.
3.2 Комисија за Општина Петровац
Комисијата за Општина Петровац е формирана во 1996 година врз основа на точка 2 од амандманот XXXV на Уставот на Република Српска и точка 2 од Одлуката за формирање комисии за општини или области кои се целосно или делумно дел од Федерацијата на БиХ. Општинската комисија ги извршува наредбите на Националното собрание, Претседателот на Републиката и Владата на Република Српска и ги извршува задачите од надлежност на Општинското собрание и Извршниот одбор во согласност со законот. Комисијата е формирана во следниот состав:
# Јовица Шепа, претседател,
# Миланко Бркљач,
# Драган Кекман,
# Милан Милановиќ,
# Драган Милановиќ,
# Чедо Поповиќ,
# Драган Мирковиќ.
4 Популација
5 Познати личности
* Милан Џуп
* Владо Бајиќ
* Јован Бијелиќ
* Илија Дошен
* Скендер Куленовиќ
* Маринко Роквиќ
* Здравко Челар
6 Поврзано
* Дриниќ
Џусто Пио

Џусто Пио (11 јануари 1926 година &ndash; 12 февруари 2017 година) бил италијански музичар и текстописец.
Роден во Кастелфранко Венето, студирал музика во Венеција. Подоцна бил ангажиран како виолинист во оркестарот РАИ од Милано.
Во доцните 1970-ти и раните 1980-ти тој станал познат како долгогодишен соработник на текстописецот Франко Батијато, од кого првично бил ангажиран како учител на виолина. Освен што работел како продуцент и музичар на неколку успешни албуми со Батијато (вклучувајќи ги ''L'era del cinghiale bianco'' и ''La voce del padrone''), Пио соработувал со него како продуцент за неколку пејачи како Милва, Аличе и Џуни Русо.
Во 1984 година Пио, Батијато и лиричарот Росарио „Саро“ Косентино ја напишале почетната песна на Евровизија „I treni di Tozeur“, во изведба на Батијато и Аличе, која завршила на 5-та на натпревар и станала значителен трговски успех во Европа. Пио, исто така, издал два инструментални албуми (исто така во соработка со Батијато) под свое име, под насловите ''Legione straniera'' (1982) и ''Restoration'' (1983).
1 Дискографија
*''Motore immobile'' (1978)
*''Legione straniera'' (1982)
*''Restoration'' (1983)
*''Note'' (1987)
*''Alla corte di Nefertiti'' (1988)
*''Attraverso i cieli'' (1990)
*''Utopie'' (1990)
*''Missa populi'' (1995)
*''Le vie dell'oro'' (2000)
Големото синило

Големото синило (француски: ''Le Grand Bleu''; англиски: ''The Big Blue'') - француско-италијанско-американски филм од 1988 година, во режија на Лик Бесон (Luc Besson), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги граат: Жан-Марк Бар (Jean-Marc Barr), Жан Рено (Jean Reno) и Росана Аркет (Rosanna Arquette). Продуциран со голем буџет и сниман во текот на девет месеци на разни места од Грција до Перу, филмот сепак не постигнал голем комерцијален успех. Но, и покрај слабата продажба и мешаните оцени од филмските критичари, со текот на времето филмот стекнал култен статус благодарение на бизарната тема и оригиналниот стил на режирање, карактеристичен за францускиот необарок од 1980-тите. Исто така, филмот обилува со прекрасни снимки од морските длабочини.
1 Синопсис
За време на летниот одмор во Грција, Жак Мајол (го игра Бар) е сведок како умира татко му при нуркањето, а сцената ја гледа и неговиот другар Енцо Молинари (го игра Рено). Подоцна, возрасниот Рено, кој живее на Сицилија, е повеќекратен светски првак во слободно нуркање. Жак се наоѓа во Перу, каде рони во замрзнато езеро, а неговиот крвоток го проучува д-р Лоренс. Таму пристигнува Американката Џоана Бејкер (ја игра Аркет), која веднаш се вљубува во Жак. По враќањето дома, Жак добива покана од Енцо за учество на светското првенство во нуркање кое треба да се одржи во Сицилија. Откако се враќа во Њујорк, Џоана дознава дека Жак заминал во Сицилија, па и таа оди таму. На натпреварот, Енцо постигнува светски рекорд, но Жак нурка уште подлабоко и станува светски првак. Подоцна, Жак и Енцо повторно се соочуваат и Жак победува уште еднаш, а во меѓувреме тој и Анџела стапуваат во љубовна врска. Најпосле, тие одат на светското првенство кое се одржува во Грција, во местото во кое Жак го загубил татко му. Таму, Џоана претчувствува дека е бремена и сака да ја сподели радосната вест со Жак, но тој нема време да ја сослуша. Д-р Лоренс бара да се откаже натпреварот, зашто секој обид за нуркање на поголема длабочина од рекордот на Жак е опасен по животот. Меѓутоа, Енцо не го прифаќа советот и нурка во длабочината, но ја губи свеста. Жак го извлекува на површината, а пред да умре, Енцо го моли да го врати во длабочината. Потресен од смртта на Енцо, и Жак нурнува и тој ја губи свеста, а лекарската екипа во моследен миг успева да го реанимира. Ноќта, наспроти молбата на Џоана, Жак нурнува во длабочината каде здогледува делфин, по што решава засекогаш да остане таму.
Во ритамот на срцето (2017)

„Во ритамот на срцето“ (|In a Heartbeat, 2017 година) е американски анимиран краток филм во продукција на Ринглинговиот колеџ за уметност и дизајн. Режисерите Естебан Браво и Бет Дејвид се и сценаристи на филмот, кој беше финансиран преку платформата Кикстартер. На оваа донаторска платформа, тимот собра преку 14.000 американски долари од повеќе од 400 поддржувачи. Краткиот филм ја раскажува приказната за прикриената хомосексуалност на едно момче кое има симпатии кон негов соученик и неговото срце сака да се заедно. „Во ритамот на срцето“ доби бројни позитивни критики во разни медиуми и беше на кратката листа за Оскар за најдобар анимиран краток филм.
Еди Ким

Ким Џунг-хван (|김정환, р. 23. ноември 1990 година), познат и под неговото уметничко име Еди Ким (|에디 킴), е јужнокорејски пејач, текстописец и гитарист. Се стекна со слава како натпреварувач на телевизиското шоу за таленти „Суперстар К 4“ во 2012 година. Го издаде својот прв EP диск под името „Прирачникот“ во 2014 година.
Во 2019 година, Ким беше поврзан со скандалот за недозволено споделување на слики од девојки во групни пораки на платформата KakaoTalk. Групните пораки, во кои членуваа и други познати личности, беа создадени од Џунг Џун-јанг. Ким призна на полицијата дека споделувал слики од скриени камери кои ги симнал од интернет.
Матурска (2020)

„Матурска“ (|The Prom, 2020 година) е американска музичка комедија во режија на Рајан Марфи. Филмот, кој е заснован на истоимениот бродвејски мјузикал, треба да излезе во 2020 година на Нетфликс. Главните улоги ги толкуваат Мерил Стрип, Џејмс Корден, Никол Кидман, Ендру Ранелс и Киган-Мајкл Ки.
Најсреќните празници (2020)

„Најсреќните празници“ (|Happiest Season, 2020 година) е американски долгометражен филм кој треба да излезе на 25. ноември 2020 година. Сценариото е на Клеа ДуВал и Мери Холанд. Режијата е на ДуВал. Во главните улоги се појавуваат Кристен Стјуарт и Мекинзи Дејвис. Приказната ги следи настаните кога една млада жена планира да ја запроси својата девојка за време на семејната годишна божиќна прослава. На забавата, таа дознава дека нејзината девојка сè уште не се разоткрила дека е лезбејкаа пред своите конзервативни родители.
Хари (2020)

„Хари“ (|The Thing About Harry, 2020 година) — американска телевизиска романтична комедија. Сценариото за филмот е на Питер Пејџ и Џош Сентер. Пејџ исто така е режисер на филмот. Сем (толкуван од Џејк Борели) е млад геј маж кој по долги години се среќава со Хари (толкуван од Нико Терхо) -- силеџијата од средношколските денови. Двајцата се спријателуваат, а потоа и заљубуваат откако Хари признава дека станал пансексуалец. Во придружни улоги во филмот се појавуваат и Брит Барон, Карамо Браун, како и режисерот Пејџ.
Филмот премиерно се објави на 15. февруари 2020 година преку интернет платформите Фриформ и Хулу.
Момците во бендот (2020)

„Момците во бендот“ (|The Boys in the Band, 2020 година) е американски филм во режија на Џо Мантело кој треба да излезе на Нетфликс во 2020 година. Продуценти на филмот се Рајан Марфи, Дејвид Стон и Нед Мартел. Во главните улоги се појавуваат Џим Парсонс, Закари Куинто, Мет Бомер и Ендру Ранелс. Оваа адаптација на истоимената драма ја следи приказната кога група на хомосексуални другари се собираат да прослават роденден. Авантурите на вечерта започнуваат кога непоканет се појавува цимерот од факултетските денови на домаќинот, кој можеби ја прикрикрива својата хомосексуалност.
Билатерален монопол

Билатерален монопол постои ако постои една фирма-продавач и една фирма-купувач, т.е. комбинација на монопол и монопсон. Во тој случај, кривата на понудата на продавачот (монополот) ја претставува кривата на просечните трошоци на купувачот (монопсонот). Притоа, и монополот и понопсонот го максимизираат профитот на она ниво на производството каде неговиот маргинален приход се изедначува со неговиот маргинален трошок. Бидејќи маргиналните приходи и маргиналните трошоци на монополот и монопсонот се различни, во услови на билатерален монопол не постои рамнотежна цена која би ја изедначила понудата и побарувачката, т.е. пазарната цена е неопределена (''price indeterminacy''). Поради тоа, билатералниот монопол е нестабилна пазарна структура.
Фернандо Паџи

Фернандо Паџи (3 јули 1914 година - 14 јануари 1973 година) бил швајцарски диригент и музичар. Тој беше диригент на Оркестарот на Радио Монте Ченери и исто така бил музички директор на Евровизијата 1956 година, каде ја имал честа да ја диригира победничката песна Рефрен која била испеана од домашната пејачка Лис Асија. Тој исто така ги диригирал настапите на Холандија и Германија истата година. Паџи ги водел швајцарските учества во три наврати 1956, 1961 и 1964 година.
Винче Темпера

Винче Темпера (роден на 18 септември 1946 година) е италијански музичар, композитор, аранжер, продуцент и кондуктер.
Роден во Милано како Винченцо Темпера, тој дипломирал на пијано и композиција на Конзерваториумот, а потоа ја започнал својата музичка активност соработувајќи со неколку бит групи како „И Џиганти“ и „ Ла Нуова Ера“ . Подоцна бил член на авангардниот музички проект „The Pleasure Machine“ и на прогресивната група Ил Воло. Кон крајот на 1970-тите, тој постигнал голем комерцијален успех како композитор на песни за отворање на цртани филмови. Бил диригент во многу изданија на Музичкиот фестивал „Санремо“ и во едно издание на Евровизија (за Малта во 1975 година). Придонел неколку филмски резултати, вклучувајќи ги филмовите на Лучио Фулчи: „ ''Четирицата од апокалипсата“'' (1975), ''Дракула во провинциите'' (1975), „''Седум црни белешки“'' (1977), ''Сребреното седло'' (1978), ''Манаос'' (1979), ''„Куќата на часовниците“'' ( 1989 година) и ''„Слатката куќа на ужасите“'' (1989). Главната тема од „Седум црни белешки“ подоцна била вклучена во саундтракот на тарантиноновиот ''„Убиј го Бил: Том 1“''. Во неговите соработки спаѓаат, меѓу другото, Зукеро Форначари, Лусчо Батисти, Франческо Гучини, Антонело Вандити, Мина, Номади и Анџело Брандуарди.
Во 1970-тите Темпера снимал и под псевдонимот Андре Кар.
Само ти

Само ти — песна отпеана од Калиопи со која таа победи на Скопје фест 1996, а потоа се обиде да ја претставува Македонија на Евровизија 1996, но не помина на пред-селекционата рунда.
Во официјалните статистики на Евровизија, овој обид не се вбројува како учество на Македонија на Евровизија.
Колман Пирс

Колман Пирс (роден на 22 септември 1938 година) е ирски пијанист и диригент.
Роден во Даблин, Пирс се школувал на Универзитетскиот колеџ во Даблин и студирал диригентство во Хилверсум и Виена. Тој станал диригент за Концертен оркестар на РТЕ кон крајот на 1960-тите, како и музички директор за Евровизија во 1971 година, а потоа ги диригирал ирските учества од 1972, 1973, 1974 и 1975 година.
Тој стана главен диригент на Националниот симфониски оркестар на РТЕ во 1981 година, сè до неговото пензионирање во 1983 година. Тој бил главен гостински диригент на Симфонискиот оркестар Билбао од 1984 до 1987 година. Од 1987 до 1999 година бил главен диригент и музички директор на Симфонискиот оркестар во Мисисипи и, во последната година, бил добитник на Гувернеровата награда за извонредност во уметноста во државата Мисисипи. Исто така, тој бил прогласен за Слободен човек од градот Њу Орлеанс. Колман е исто така главен гостински диригент на Филхармонискиот оркестар на Даблин.
Монопсонија

Монопсонија — монопол на страната на купувачите, т.е. пазарна структура во која постои само еден купувач кој има моќ да влијае врз цената на производните фактори. Монопсонот се соочува со растечка крива на понудата на фирмите-продавачи, а цените на таа крива ги претставуваат просечните трошоци на монопсонот. Притоа, маргиналниот трошок (''MC'') на монопсонот ја има следнава форма:''MC'' = ''p''(1 + )
каде: ''p'' е пазарната цена, а ''η'' е еластичноста на побарувачката.
Бидејќи има моќ да ја контролира цената на производните фактори, монопсонот произведува со понаква комбинација на ресурсите во споредба со конкурентскиот пазар, т.е. неговите криви на трошоците се разликуваат од оние во совршена конкуренција. Имено, монопсонот ги комбинира факторите на производството според следново правило:
=
Според ова правило, монопсонот ќе ги замени производните фактори со нееластична понуда, т.е. производни фактори чии цени растат брзо со промена на купеното количество со производни фактори кои се одликуваат со еластична понуда (нивните цени слабо реагираат на обемот на купеното количество).
Ерик Робинсон

Ерик Робинсон (13 декември 1908 година &ndash; 24 јули 1974 година) бил диригент и музички претставувач за BBC.
За време на Војната, Ерик Робинсон служел во Кралскиот армиски корпус: во 1943 година, тој бил со складишниот бенд во Централното снабдувачко складиште Чилвел, и ги диригирал „Сините ракети“, дел од бендот, кој свирел лесна музика. Тој бил двапати музички директор на Евровизија кога била изведена во Лондон во 1960 и 1963 година, а во други прилики помеѓу 1957 и 1965 година, Робинсон го диригирал оркестарот придружуван на настапот на Обединетото Кралство во натпреварот.
Во 1962 година, тој обезбедил финансиска и техничка поддршка за тастатурата за репродукција на лента Мелотрон и бил многу вклучен во првичното рекламирање и промоција. Тој се надевал дека популарноста на нов и иновативен инструмент ќе ја заживее неговата кариера.
Постариот брат на Робинсон, Стенфорд Робинсон (1904-84) бил познат диригент и композитор.
Неговата ќерка Вивиен Робинсон се омажила за изведувачот-магионичар Дејвид Никсон во 1961 година.
Починал на 24 јули 1974 година на 65 години.
Ноел Килехан

Ноел Килехан (26 декември 1935 година &ndash; 6 февруари 2012 година) бил ирски музичар, поранешен диригент на концертниот оркестар на РТЕ и поранешен музички директор на Радио Телевизија Ирска. Се пензионирал како диригент во 1998 година.
1 Живот и кариера
Како и успешен џез пијанист, тој бил најпознат по тоа што беше диригент на многу ирски учества на Евровизија, започнувајќи во 1966 година и завршувајќи во 1998 година. Тој спровел пет победнички ирски настапи, во 1980, 1987, 1992, 1993 и 1996 година. Во 1994 година, победничката песна бил изведена без оркестарска придружба. Сепак, настапот оценет како втор оваа година, „To nie ja!“ во изведба на Едита Горњак од Полска, бил исто така воден од Килехан. Тој, исто така, го спровел настап на песната од Босна и Херцеговина во 1993 година. Севкупно, Килехан спровел 29 учества на Евровизија, од кои 24 ирски. Во 1999 година, откако Келехан се пензионирал, употребата на оркестар била прекината на Евровизијата.
Починал на 76-годишна возраст, во Даблин на 6 февруари 2012 година, по долго боледување. Неговиот погреб бил одржан во Даблин на 9 февруари 2012 година.
2 Заслуги за настапите
Килехан имал неколку записи според својата заслуга; најзначајно, со квинтетот „Ноел Килехан“ го снимил албумот „Озон“ во 1979 година. Во 1984 година тој ги напишал низата аранжмани за албумот на U2, ''Незаборавниот оган''.
Дона (песна од Калиопи)

Дона — песна отпеана од Калиопи, со која таа ја претстави Македонија на Евровизија 2016, откако претходно беше интерно избрана од страна на МТВ за претставник.
Песната е компонирана од Ромео Грил.
Лисја есенски

Лисја есенски (анг. Autumn leaves) е песна од Даниел Кајмакоски, со која тој ја претстави Македонија на Евровизија 2015 во Виена, Австрија, откако победи на Скопје фест 2014 во ноември 2014.
Песната на македонски е напишана од Александар Митевски и Даниел Кајмакоски, а англиската верзија е напишана од Јоаким Персон.
Гласање на натпреварот за песна на Евровизија

Победникот на натпреварот за песна на Евровизија е избран од страна на положбен систем на гласање. Најновиот систем бил имплементиран за Евровизија 2016 година и секоја земја учесничка им доделува два сета од 12, 10, 8-1 бода на нивните 10 омилени песни: едната поставена од нивното професионално жири и другата од теле-гласањето.
Никита (филм од 1990)

Никита (француски: ''Nikita'') - француско-италијански филм од 1990 година, во режија на Лик Бесон (Luc Besson), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги граат: Ан Парило (Anne Parillaud), Жан-Хуг Англад (Jean-Hugues Anglade), Жана Моро (Jeanne Moreau) и Чеки Карјо (Tcheky Karyo). Овој филм го постигнал од најголемите комерцијални успеси во француската кинематографија. Поради тоа, три години подоцна, во Холивуд бил снимен истиот филм со Бриџит Фонда во главната улога, а по овој филм е снимена и истоимената тв-серија. Инаку, филмот се одликува со сите својства карактеристични за необарокот, но исто така и настојувањата да се создаде европски филм. За насловната улога, Ан Парило била наградена со француската филмска награда „Цезар“.
1 Синопсис
По неуспешниот грабеж на аптека, полицијата ја притвора наркоманката Никита (ја игра Парило). Таа е осудена на смртна казна, но полицијата ја режира нејзината лажна смрт и ја ангажира да убива за потребите на разузнавачката служба. Никита сфаќа дека мора да ја прифати понудата, а шефот на тајната полиција Боб (го игра Карјо) има голема доверба во неа и ѝ ги доделува најважните задачи. Откако ја поминува исцрпувачката обука, таа станува професионален убиец и почнува да ја извршува својата служба. Меѓутоа, тогаш го запознава симпатичниот Марко (го игра Англад), кој се вљубува во неа и кај Никита се развиваат чувства кои се спротивни на нејзината работа...
Ден на галисиската книжевност

Денот на галисиската книжевност (|Día das Letras Galegas) е јавен празник кој се слави во Галисија, Шпанија. На овој ден, кој беше воспоставен од страна на Кралската галисиска академија (|Real Academia Galega) во 1963 година, се чествува галисискиот јазик и неговата книжевност. Прославата секоја година се одржува на 17. мај. Во 1991 година, Денот на галисиската книжевност е прогласен за јавен празник во цела Галисија.
Првата прослава во 1963 година ја одбележа стогодишнината од објавувањето на „Галисиски песни“ (|Cantares gallegos) од Розалија де Кастро (1837 - 1885), првото дело на галисиски јазик. Де Кастро е еден од најважните поети во Галисија. „Галисиски песни“ е објавена на 17. мај 1863 година.
Денот на галисиската книжевност секоја година е посветен на различен писател кој творел на галисиски јазик. Посветувањето е само на автори кои починале пред повеќе од 10 години пред годината кога се чествуваат, а изборот го прави Кралската галисиска академија. Единствено во еден случај, Денот на галисиската книжевност беше посветен на заедничко чествување на повеќемина автори—во 1998 година заедно беа прославени делата на Мартин Кодаш, Жуан де Кангас и Мендињо. Овие поети беа избрани како претставници на средновековната литература (кантиги).
Стенфордово Дрво

Стенфордовото Дрво е маскотата на Стенфордовиот Бенд и неофицијална маскота на Стенфордовиот универзитет. Универзитетот нема официјална маскота. Спортските тимовите на универзитетот се познати како Кардинални, според кардиналната боја -- нијанса на црвена. Дрвото, кое секоја година се појавува во различна рачно изработена маска, важи за една од најбизарните и контроверзни училиштни маскоти во САД. Редовно се појавува на списоците на најлоши маскоти, иако во барем еден случај е сместено и меѓу најдобрите.
Планинарски дом „Томе Шутов - Кротки“

Планинарскиот дом "Томе Шутов-Кротки" се наоѓа во село Конско на оддалеченост од Гевгелија 20 километри. Домот располага со 20 кревети, кујна и простор за дневен престој. Домот е снабден со вода, WC, клупи, маси за одмор и дружење како и летна кујна. Единствено што недостига во домот е струја. Од планинарскиот дом има уредено и маркирана патека до познатиот врв на Кожуф планина врвот ДВЕТЕ УШИ 1766 м.н.в. За негово искачување се потребни 3-4 часа. Домот е оддалечен од месноста Смрдлива Вода 4 километри од каде тргнуваат повеќе патеки кон останатите врвови на Кожуф. Со домот располага Планинарското друштво „Кожуф“ од Гевгелија.
Женидбата на кнезот Лазар

Женидбата на кнез Лазар (српски: ''Женидба кнеза Лазара'') - српска епска, јуначка песна.
1 Содржина
Во Призрен, царот Стефан пие вино и го прашува слугата Лазар зошто е нерасположен. Лазар одговара дека е несреќен зашто не може да се ожени. Тогаш, царот му кажува дека знае соодветна невеста за него - Милица, ќерката на Југ-Богдан кој не сака да ја даде ќерката. Затоа, царот смислува план како да го убедат Југ-Богдан да даде согласност за свршувачката на Лазар и Милица. Во неделата, царот заминува на лов, заедно со Југ-Богдан и неговите девет синови. Вечерта, царот ги кани гостите на вечера, а ги служи Лазар, кој му поклонува златна чаша на Југ-Богдан. Југ-Богдан размислува како да го награди Лазар и тогаш царот му предлага да му ја даде ќерката Милица. Навредени, деветтемина синови на Југ-Богдан сакаат да го нападнат царот, но Југ-Богдан ги спречува. Тогаш, тој ја прегледува старата книга во која се предвидува дека Лазар ќе го наследи царството и дека Милица ќе му биде жена. Израдуван од веста, царот дава илјада дукати и златно јаболко со три скапоцени камења како поклон за Милица.
2 За песната
Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од старецот Рашко кој бил родум од Колашин, Херцеговина, а на почетокот на Првото српско востание пребегал во Србија и се населил во селото Сабанти во близината на Крагуевац.
Терел Хил

Терел Лесли Хил (|Terrell Leslie Hill, 19. декември 1917 во Оукленд, Калифорнија, САД - 23. јануари 2014 во Јуџин, Орегон, САД) беше американски теориски физичар, физички хемичар и молекуларен биолог. Тој е познат по неговите бројни придонеси во статистичката механика, квантната механика, хемиската физика, физиката на кондензирана материја, теоретската молекуларна биологија и биохемијата. Хил беше член на Националната академија на науките на САД.
Хил е роден и израснува во Оукленд, Калифорнија. Тој дипломира и докторира на Калифорнискиот универзитет, Беркли. Во текот на својата кариера предава на Хауардовиот универзитет во Вашингтон, Калифорнискиот универзитет, Санта Круз во Санта Круз, Кејсовиот универзитет на Западниот резерват во Кливленд, Охајо, Рочестерскиот универзитет во Рочестер, Њујорк и на Орегонскиот универзитет во Јуџин. Работеше на проектот Менхетен. Меѓу другите функции за федералната влада на САД, Хил беше шеф на Секцијата за Теоретска молекуларна биологија при Националните здравствени институти. Учествуваше на бројни меѓународни размени на знаење низ светот: Англија, Швајцарија, Израел итн.
Во својата продуктивна кариера, Хил објавил повеќе од 260 научни трудови, осум учебници и монографии, како и две книги поезија. Неговите дела се преведени на многу светски јазици. Книгата „Термодинамика на мали системи“ (1964) се смета за основа на нанотермодинамиката.
Јастребите и врапчињата (филм)

Јастребите и врапчињата (италијански: ''Uccellacci e uccellini'') - италијански филм од 1966 година, во режија на Пјер Паоло Пазолини, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Тото и Нинето Даволи.
1 Синопсис
Тото (го игра Тото) и неговиот син Нинето (го игра Даволи) патуваат наоколу и на патот среќаваат гавран кој зборува. Тогаш, гавранот им ја раскажува приказната за калуѓерите Чилио (го игра Тото) и Нинето (го игра Даволи), следбеници на св. Франциско од Асиси. Според советот на својот учител, Чилио го учи јазикот на птиците и се обидува да ги убеди јастребите и врапците да го следат божјиот пат, но птиците не сакаат да го послушаат. Во продолжение, Тото посетува една сиромашна жена која им должи пари, но потоа и тој е предмет на гневот на еден богат човек кој од него бара да му го врати долгот. Одејќи по патот, тие среќаваат млада проститутка при што прво Тото, а потоа и Нинето имаат сексуални односи со неа. Филмот завршува така што Тото го убива и го јаде гавранот.
Шон Пол Локхарт

Шон Пол Локхарт (|Sean Paul Lockhart, р. 31. октомври 1986 година во Луистон, Ајдахо, САД) е американски филмски актер и режисер. Тој е познат по „Млеко“ (2008), „Бакнежот на Јуда“ (2011) и „Трипати прегазен“ (2013).
Локхарт ја започнал својата кариера како хомосексуален порнографски глумец. Најчесто го користел псевдонимот Брент Кориган (|Brent Corrigan), освен во „Кадифената мафија“ (2006) и „Најдоброто од римското срце“ (2008) кога се појавил како Фокс Рајдер (|Fox Ryder). Во 2010 година, го напуштил порнографскиот бизнис и се посветил на хомосексуални филмови и независни продукции како „Бакнежот на Јуда“, „Сестра Марија“, „Ново продолжение: Хомосексуалците полудеа!“ и „Добре дојде во Њујорк“, меѓу останатите. Во 2011 година, ја толкуваше главната улога во хорор-комедиската антологија „Чилерама“ во режија на Тим Саливан. Истата година ја доби наградата за Најнадежна Ѕвезда на Филаделфискиот QFest фестивал.
Во 2012 година, Локхарт објави дека ќе се појави во независниот филм „Вистина“ во режија на Роб Морети. Следната година тој ја режираше трилер-мистеријата „Трипати прегазен“. Во 2016 година, Локхарт се врати на хомосексуалната порнографија со „Длабоко ослободување“ во продукција на „Фалкон Студиос“.
Кариерата на Сузан

„Кариерата на Сузан“ (француски: ''La carriere de Suzanne'') — француски филм од 1963 година, во режија на Ерик Ромер, кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Катрин Се (Catherine Sée), Филип Бузен (Philippe Beuzen) и Кристијан Шариер (Christian Charriere). Филмот е дел од циклусот „Морални приказни“ (''Contes moraux'').
1 Содржина
Бертран е студент чиј најдобар другар е Гијом. Еден ден, Гијом ја освојува девојката Сузан која набргу му станува здодевна. Тогаш, Сузан повеќепати го кани Бертран да излезат заедно, а Бертран и Гијом ја злоупотребуваат нејзината добрина, зашто таа ги плаќа сметките во баровите и рестораните. Откако раскинува со Гијом, една ноќ, Сузан преспива кај Бертран, а утредента, тој открива дека некој му ги украл парите. Бертран е убеден дека Сузан е виновна, а не знае дека Гијом е крадецот. На крајот, Сузан наоѓа ново момче, а Бертран го сфаќа тоа како нејзина одмазда кон него и Гијом.
Пијаниот ангел (филм)

Пијаниот ангел (јапонски: 醉いどれ天使; ''Yoidore tenshi'') - јапонски филм од 1948 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Такаши Шимура, Тоширо Мифуне и Норико Сенгоку. Со овој филм почнала долгата и успешна соработка меѓу Куросава и Мифуне. Инаку, филмот е снимен во времето кога Јапонија сè уште била под американска окупација, при што, и покрај цензурата, Куросава вметнал некои детали кои ја критикуваат окупациската власт.
1 Синопсис
Д-р Санада (го игра Шимура) е лекар-алкохоличар кој многу се грижи за здравјето на своите пациенти. Тој се спријателува со еден млад пацијент, младиот гангстер Мацунада (го игра Мифуне), кој е ранет во вооружена престрелка меѓу бандите. При прегледот, докторот утврдува дека Мацунада е болен од туберкулоза и го убедува да се откаже од пиењето и бурниот живот, но Мацунада не ги прифаќа неговите совети. Во меѓувреме, од затворот е ослободен Окада (го игра Јамамото), поранешниот шеф на Мацунада. Тогаш, Мацунада повторно се враќа на лошите навики и често ги посетува ноќните клубови заедно со Окада. Тогаш, здравјето на Мацунада се влошува, неговите помошници го напуштаат, а Окада му ја презема девојката. Д-р Санада го прифаќа Мацунада во својот дом каде што го лекува. Тогаш, Окада доаѓа кај докторот и се заканува дека ќе го убие, ако не му каже каде живее неговата поранешна девојка, медицинската сестра (ја игра Накакита) на д-р Санада. Д-р Санада оди да го пријави Окада во полицијата, а болниот Мацунада оди кај главниот шеф на јакуза и таму дознава дека тој е само пион кој сака да го искористи шефот во пресметката со противниците. Истовремено, главниот шеф му ја предава на Окада територијата која му припаѓала на Мацунада кого никој повеќе не го почитува. Само жената која работи во еден бар, а која е вљубена во Мацунада, го убедува заедно да го напуштат градот и да се преселат во нејзиното село каде што таа ќе се грижи за него. Болниот Мацунада се бори со Окада, но погинува, а продавачката вљубена во него ја зема урната со неговата пепел за да ја закопа на нејзиниот селски имот. Д-р Санада, пак, дознава дека неговата млада пациентка, болна од туберкулоза, ја победила болеста почитувајќи ги неговите совети.
Магионичарот (филм од 1958)

Магионичарот (шведски: ''Ansiktet'') е шведски игран филм од 1958 година, во режија на Ингмар Бергман, кој истовремено е автор и на сценариото. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Макс фон Сидов (Max von Sydow), Гунар Бјернстранд (Gunnar Björnstrand), Ингрид Тулин, , Ерланд Јозефсон, Аке Фридел, Бенгт Екерот (Bengt Ekerot) и Биби Андерсон (Bibi Andersson). Во 1959 година, на Венцијанскиот филмски фестивал, филмот добил три награди.
1 Содржина
Во 1846 година, магионичарот Алберт Емануел Фоглер (го игра Макс фон Сидов) со својата мала трупа оди во еден град, каде треба да изведе приватна претстава во куќата на конзулот Егерман (го игра Јозефсон). Патем, тој среќава еден глумец, кој е тешко болен, и го зема со себе во кочијата. Кога пристигнуваат во куќата каде што треба да ја одржат претставата, магионичарите се изложени на потсмев од шефот на полицијата (го игра Павло) и од докторот Фергерус (го игра Бјернстранд), а единствено сопругата на конзулот (ја игра Фрид) е убедена во натприродните способности на Фоглер при што таа отворено му ја изјавува својата љубовна понуда. Кога ќе умре болниот глумец, Фоглер наоѓа начин за да се одмазди: за време на претставата, тој му ги онеспособува рацете на еден од присутните луѓе, кој потоа го напаѓа и Фоглер се претвора дека е мртов; него го ставаат во ковчегот со двојно дно во кој веќе се наоѓа телото на умрениот глумец. Докторот Фергерус го сецира телото на умрениот, а жената на Фоглер (ја игра Тулин) го заклучува по што Фоглер успева да го преплаши докторот. Утредента, групата на Фоглер се подготвува да замине, но тогаш пристигнува шефот на полицијата со покана за настап на кралскиот двор.
Пекарката од Монсо

„Пекарката од Монсо“ (француски: ''La Boulangere de Monceau'') — француски краткометражен филм од 1963 година, во режија на Ерик Ромер, кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Барбет Шредер (Barbet Schroeder), Клодин Субрие (Claudine Soubrier) и Мишел Жирардон (Michele Girardon). Филмот е дел од циклусот „Морални приказни“.
1 Содржина
Еден студент случајно здогледува убава девојка на улицата и се вљубува во неа. Една, тој успева да се запознае со неа, но потоа не може да ја сретне долго време. Еден ден, тој случајно влегува во пекарница, а потоа продолжува редовно да оди таму. На крајот, тој закажува состанок со продавачката, но веднаш потоа ја среќава девојката во која е вљубен и со неа заминува на вечера. Потоа, тие стапуваат во брак.
Ахмед Есат-паша

Ахмед Есат-паша (|Sakızlı Ahmet Esat Paşa, 1828; Хиос – 1875; Измир) — отомански државник. Тој бил Голем везир во Отоманското Царство во два мандати:
* 15 февруари 1873 – 15 април 1873
* 26 април 1875 – 26 август 1875.
Скерлетната буква (филм од 1973)

Скерлетната буква (германски: ''Der scharlachrote Buchstabe'') - германски филм од 1973 година во режија на Вим Вендерс. Филмот е адаптација на истоимениот роман на Натаниел Хоторн, а главните улоги ги играат: Санта Бергер, Лу Кастел и Ханс Кристијан Блех.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Салем, во 17 век. Естер Прин е осудена да ја носи црвената буква А, затоа што родила вонбрачно дете. Во текот на седум години, таа одбива да го открие таткото. Тогаш, во градот се појавува еден необичен странец, кој е сопругот на Естер. Тој открива дека таткото на детето на Естер е локалниот свештеник, која потоа паѓа во психичка криза и најпосле ја признава својата вина..
Алден (општинска заедница)

Алден (|Ahlden) — општинска заедница во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Ходенхаген.
Општинската заедница Алден се состои од следниве општини:
# Алден
# Ајкело
# Гретем
# Хадемсторф
# Ходенхаген
Ѕидањето на Раваница

Ѕидањето на Раваница (српски: ''Зидање Раванице'') е српска епска, јуначка песна.
1 Содржина
Во Крушевац, кнезот Лазар ги повикува на гозба сите српски господа. Неговата сопруга Милица го прекорува поради тоа што сите претходни српски владетели изградиле цркви и манастири, а само тој не изградил ништо. Тогаш, кнезот Лазар објавува дека ќе го гради манастирот Раваница при што темелите ќе бидат од олово, црквата од сребро, злато, бисери и скапоцен камен. Сите благородници му честитаат, само Милош Обилиќ не вели ништо. Откако го прозива кнезот, Милош зема збор велејќи дека наскоро ќе дојде време кога Турците ќе го освојат царството и ќе ги урнат и ќе ги ограбат сите цркви и манастири. Оттука, тој го советува кнезот Лазар да ја изгради Раваница од камен, зашто само така таа ќе остане за вечни времиња.
2 За песната
Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од старецот Рашко кој бил родум од Колашин, Херцеговина, а на почетокот на Првото српско востание пребегал во Србија и се населил во селото Сабанти во близината на Крагуевац.
Меѓународен ден на пчелата

Меѓународен ден на пчелата – меѓународен празник кој се слави на 20 мај, роденденот на Антон Јанша, основоположникот на модерното пчеларство (1734-1773).
Празнувањето на Меѓународниот ден на пчелата има за цел да го привлече на огромната улога што ја имаат медоносните пчели во опрашувањето на растенијата, добивање мед и други пчеларски производи (матичен млеч, пчелин восок, прополис, итн.)
Предлогот на Словенија за воведување на Меѓународен ден на пчелата бил едногласно прифатен на Генералното собрание на ООН на 20 декември 2017 година „со цел да се потсети на важноста на опрашувачите, загрозеноста на нивниот опстанок и нивниот придонес за одржлив развој“.
За првата прослава на Меѓународниот ден на пчелата во 2018 година, Словенија издала спомен-монета од 2 евра.
Турски птичји јазик

Турски птичји јазик (| kuş dili) – верзија на турскиот јазик кој се комуницира со свиркања и мелодии со висок тоналитет. Првично го користеле турските земјоделци за комуникација на големи растојанија, а денес е сведен на 10.000 говорители, а постои ризик од негово истребување бидејќи мобилните телефони ја заменуваат неговата намена. Јазикот се применува во Кушкој, село во северниот дел на Понтиските Планини во Турција, кое од 1997 година организира годишен Фестивал на јазикот, културата и уметноста на птиците. УНЕСКО го вклучил птичјиот јазик на птиците во својот список за нематеријално културно наследство во 2017 година.. Прелиминарна студија спроведена во Кушкој заклучила дека свиркачките јазици се обработуваат во двете полутопки на мозокот, комбинирајќи ја нормалната обработка на јазикот на мозокот во една полутопка и музиката во другата. Други земји со свиркачки јазици ги вклучуваат Канарските Острови, Грција, Мексико и Мозамбик..
Алден (Алер)

Алден (службено познат како Алден (Алер); |Ahlden или ''Ahlden (Aller)'') — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (''Flecken''), мала населба со локално значење.
1 Географија
1.1 Местоположба
Алден се наоѓа на левиот брег на реката Алер, помеѓу Целе и Верден и во средишниот дел на туристичката област долина на Алер-Лајне.
1.2 Општински единици
Кон општината Алден припаѓа местото Ајлте.
Ајкело

Ајкело (|Eickeloh) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Ајкело се наоѓа помеѓу Валсроде и Хановер, каде се спојуваат реките Алер и Лајне. Општината е сместена во Линебуршкото Поле.
Општината е поделена на старото село и новата населба изградена по Втората светска војна.
Остерхајде

Остерхајде (|Osterheide) — населена слободна област во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа во јужниот дел на Линебуршкото Поле.
Областа има површина од 177,99 км² и има 2.105 жители (2018 г.). Заедно со слободната област Лохајде е дел од воениот полигон „Берген-Хоне“.
1 Географија
Соседни општини на областа се:
* Есел (на југ)
* Валсроде (на запад)
* Бад Фалингбостел (на северозапад/север)
* Вицендорф (на север/североисток)
* Лохајде (слободна област, на исток)
* Винзен
1.1 Единици
Областа е поделена на десет единици:
* Беклингер Холц
* Фурхоп
* Вензе
* Унтерајнцинген
* Оберајнцинген
* Ербке
* Хартем
* Оберндорфмарк
* Оберходе
* Крелинген
2 Историја
Во 1935 година, германската војска го основала воениот полигон „Берген“ помеѓу градот Берген и Фалингбостел. Вкупно 24 села биле погодени, а нивните жители преселени. Во 1938 година бил создаден посебен округ Берген (''Gutsbezirk Platz Bergen'') за да го раководи полигонот и бил под округот Фалингбостел. Во 1945 година, округот бил поделен на две слободни области, познати денес како Остерхајде и Лохајде. Остерхајде останал дел од округот Фалингбостел, додека Лохајде бил преместен под округот Целе.
3 Правен статус
Според член 16 од општинските одредби на Долна Саксонија, управувањето со нездружени подрачје е регулирано. Целосната верзија на овие одредби биле издадени на 4 декември 1996 година. Таму се наведува дека „испораката на јавни добра за областа е одговорност на земјопоседникот“, што во случај на Лохајде и Остерхајде, е сојузната влада. Управувањето со нездружено подрачје е различно од она на општините. Тие имаат окружен предводник (''Bezirksvorsteher'') и совет на избрани претставници од жителите.
4 Знаменитости
* во Ербке:
**гробишта на незнајните војници, на кои се закопани околу 30.000 советски воени заробеници од Втората светска војна
* во и околу Остенхолц:
**црква во фахверк со дрвена кула од 1724 година
**Хоер Штајн, спомен-плоча за случувањата од 1936 година
**Зибен Штајнхојзер, мегалитски гробови
* во Вензе:
**капела од 1558 година
Машина

Машина — механичка направа која користи енергија за правење контролирани движења заради извршување некоја посакувана активност. Машините може да ја добиваат енергијата од животните, од луѓето, од природните сили (вода, ветар), електрична енергија, топлинска енергија и се состојат од систем на механизми преку влезната енергија се претвора во излезен резултат. Исто така, машините може да бидат опремени со сензори или компјутери со кои се контролира работењето на машините.
1 Историски развој
Ренесансните философи разликувале шест едноставни машини кои претставувале основни направи кои влезната енергија ја претвораат во движење при што го пресметале односот меѓу излезната и влезната сила, денес познат како механичка предност.
2 Машината како тема во уметноста и во популарната култура
* „Исповед на машината за читање“ — песна на полската поетеса Вислава Шимборска.* „Како што врти машината“ (англиски: ''As The Machine Rolls On'') — песна на британската хард-кор група „Напалм дет“ (''Napalm Death'') од 1987 година.* „Бес против машината“ (англиски: ''Rage Against The Machine'').* „Нова машина“ (англиски: ''New Machine'') - песна на американската музичка група „Таксидомун“ (''Tuxedomoon'') од 1978 година.
Кајгана

Кајгана – јадење од јајца (најчесто кокошкини) мешани или матени во тава додека полека се загреваат, вообичаено со сол, масло, а понекогаш и со други додатоци.
Јајцата често се користат во секојдневната исхрана заради нивниот вкус, но и заради тоа што можат лесно и брзо да се подготват, што е згодно за појадок и вечера.
1 Подготовка
За подготовка на кајгана потребни се само јајца, сол и масло,
Во зависност од сезоната и распожливоста на прехранбените производи, кајганата може да има разни додатоци. Така на пример може да се подготви кајгана со суви пиперки и џимиринки, кајгана со праз и сл.
2 Поврзано
*Јајце
*Омлет
Гретем

Гретем (|Grethem) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Гретем се наоѓа помеѓу Валсроде и Хановер, западно од реката Алер.
1.2 Општински единици
Кон општината припаѓа местото Бихтен.
Хадемсторф

Хадемсторф (|Hademstorf) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Хадемсторф се наоѓа помеѓу Валсроде и Хановер, источно од реката Алер.
Североисточно од местото се наоѓа Природната област Банзе.
Ходенхаген

Ходенхаген (|Hodenhagen) — општина во округот Хајдекрајс, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Алден.
1 Географија
1.1 Местоположба
Ходенхаген се наоѓа на реката Алер, во рамки на долината Алер и Лајне.
1.2 Соседни општини
Соседни општини се Валсроде, Ајкело, Гретем, Алден, Беме и Хадемсторф.
2 Знаменитости
Во близина на Ходенхаген се наоѓа паркот Серенгети.