Национален парк Секвоја

Национален парк Секвоја — американски национален парк во јужна Сиера Невада источно од Висалија, Калифорнија. Паркот е основан на 25 септември 1890 година за да заштити 1.635 км<sup>2</sup> на шумски планински терен. Опфаќајќи вертикален релјеф од скоро 4.000 м, паркот ја има највисоката точка во САД, планината Витни, 4.421 м надморска височина. Паркот е јужно од и е соседен со Националниот парк Кингс Кањон. Двата парка ги администрира службата на Национални паркови. УНЕСКО ги назначи областите како биосферен резерват Секвоја-Кингс Кањон во 1976 година.
Паркот е познат по своите огромни дрвја секвеја, вклучувајќи го и дрвото Генерал Шерман, најголемото дрво на Земјата по волумен. Дрвото Генерал Шерман расте во џиновската шума, која содржи пет од десетте најголеми дрвја во светот. Џиновската шума е поврзана со автопат со шумата генерал Грант Гроув во националниот парк Кингс Кањон, дом на дрвото Генерал Грант, меѓу другите огромни секвеи. Џиновските шуми на секвејата во паркот се дел од 819 км2 шуми со стар раст, споделени помеѓу Националните паркови Секвоја и Кингс Кањон. Парковите зачувуваат предел кој сè уште личи на јужната Сиера Невада пред евро-американската населба.
Националниот парк бил делумно затворен во септември 2020 година, поради пожарот во комплексот Секоја.
1 Предна земја
Многу посетители на паркови влегуваат во Националниот парк Секвоја преку неговиот јужен влез во близина на градот Три реки кај планината Аш на 520 м надморска висина. На пониските делови околу планината Аш содржи само Националниот парк служба заштитени Калифорнија подножјето екосистем, кој се состои од сини дабови шуми, пасишта, јука, и стрмни речни долини. Регионот е дом и на изобилство див свет: во оваа област најчесто се гледаат бобци, лисици, верверички и мазга елен, а поретко се гледаат и пуми и тихоокеански рибар. Последниот калифорниски гризли беил убиен во овој парк во 1922 година (кај ливадата на коњски корали). Калифорнискиот црн даб е клучен вид на транзиција помеѓу шумата четинари со повисоки височини.
На поголеми височини во предната земја, помеѓу 1.700 и 2.700 м во висина, пејзажот станува планински шума - доминиран иглолисен појас. Тука се наоѓаат Пондероза, Jeфри, шеќер и бор, како и изобилство бела и црвена ела. И тука се наоѓаат џиновските дрвја секвеја кои најолемите дрвја на земјата. Помеѓу дрвјата, пролетните и летните снежни топки понекогаш се разоткриваат и формираат бујни, иако нежни ливади. Во овој регион, посетителите честопати гледаат елен оди, верверички и американски црни мечки, кои понекогаш влегуваат во без надзор автомобили за да јадат храна оставена од невнимателни посетители. Постојат планови за повторно населување на овците бигорни во овој парк.
2 Задна земја
Огромното мнозинство на паркот е пустина без живот. Ниеден пат не ја преминува Сиера Невада во границите на паркот. 84 проценти од националните паркови Секвоја и Кингс Кањон се означени како пустина и се пристапува само пеш или коњи. Мнозинството било означено како дивина на Секвоја-Кингс Кањон во 1984 година и југозападниот дел бил заштитен како дивина на Џон Кребс во 2009 година.
Задната земја на Секоја нуди огромно пространство на високоалпски чуда. Опфаќајќи го највисокиот регион на Високата Сиера, заднината ја вклучува планината Витни на источната граница на паркот, достапна од Џиновската шума преку патеката Висока Сиера. На патничка патека долж оваа 56 км патека заднина, се минува низ околу 16 км на планинска шума пред да стигнете до одморалиштето Беарпа Медоу, близу Големата западна поделба.
Продолжувајќи по патеката Висока Сиера преку Големата западна поделба преку Кавеа Јап, се минува од дренажата на реката Кавеа, со нејзините карактеристични долини во форма на буквата V, и се влева во дренажата на реката Керн, каде античката раседна линија им помагала на ледниците во последното ледено доба за да се создаде кањон во форма на буквата U, кој е скоро совршено исправен скоро 32 км. На подот на овој кањон, барем два дена пешачење од најблискиот пат, се наоѓа топлиот извор Керн Кањон, популарна точка за одмор на уморните ранци. Од подот на кањонот Керн, патеката повторно се искачува над 2.400 м до врвот на планината Витни. На планината Витни, патеката Висока Сиера се среќава со патеката Џон Муир и патеката Тихоокеански гребен, кои продолжуваат кон север по должината на сртот на Сиера и во задната земја на националниот парк „Кралевите кањон“.
3 Човечка историја
Областа што сега го сочинува Националниот парк Секоја беше првиот дом на домородните Американци, кои престојуваа главно во дренажата на реката Кавеа во подножјето на паркот, иако доказите за сезонско живеалиште постојат дури и џиновската шума. Во лето, американските домородци патувале преку високите планински превои за да тргуваат со племиња на Исток. До денес, пиктографи може да се најдат на повеќе места во паркот, особено во болницата Рок и Потвиша, како и минофрлачи од темел, користени за обработка на желади, главна храна за луѓето монаши.
Додека пристигнаа првите европски доселеници во областа, сипаници веќе се прошириле во регионот, десеткувајќи ги популациите на Индијанците. Првиот европски доселеник во областа беше Хејл Тарп, кој изградил дом од издлабен паднат џиновски ловец на секвеја во џиновската шума покрај Лог Медоу. Тарп дозволил неговиот добиток да ја пасе ливадата, но во исто време ја почитувал величината на шумата и водел рани битки против сечата во областа. Од време на време, Тарп добивал посети од Џон Муир, кој ќе престојувал во кабината на Тарп. Трупецот Тарп и денес може да се посети на неговата оригинална локација во theиновската шума.
Сепак, обидите на Тарп да ги зачува гигантските секвеи на почетокот биле исполнети со само ограничен успех. Во 1880те, белите доселеници кои сакале да создадат утописко општество ја основаа Колонијата Кавеа, која бараше економски успех во трговијата со дрво на секвоја. Меѓутоа, подоцна биле откриени дека дрвјата секвоја, за разлика од неговите роднини црвена секвоја, лесно се распарчуваат и затоа не се прилагодени на бербата на дрва, иако илјадници дрвја беа исечени пред конечно да престанат операциите за сеча.
Службата за национален парк ја вметна Џиновската шума во Националниот парк Секвоја во 1890 година, година на нејзиното основање, навремено престанувајќи ги сите операции на сеча во шумата. Паркот се проширил неколку пати во текот на децениите до сегашната големина. Едно од најзначајните проширувања се случило во 1926 година и за кое се залагал Сузан Теу Паркс. Една од најновите проширувања се случи во 1978 година, кога основните напори, предводени од Клубот Сиера, се спротивставиле на обидите на компанијата Волт Дизни да купи високоалпско поранешно рударско место јужно од паркот за да се користи како скијачко одморалиште. Оваа локација позната како минерален крал била припоена кон паркот. Неговото име датира од почетокот на 1873 година кога рударите во областа ја формирале областа за рударство на минерални. Киселиот минерал е највисоко развиено место во паркот и популарна дестинација за ранци.
4 Клима
Според Кепенова класификација на климата, Националниот парк Секвоја опфаќа пет видови клима наведени овде од најголема до најниска надморска височина; Тундра (''ЕТ''), подморска клима под влијание на Медитеранот (''ССС''), топлолетно влажно континентално подрачје под влијание на Медитеранот (''Дсб''), средоземна клима со топло лето (''ССБ'') и средоземна клима со топло лето (''ЦСА''). Врнежите исто така се намалуваат со надморската висина. Според Министерството за земјоделство на САД, зоната на цврстина на растенијата во Центарот за посетители на 1.964м е 8а со просечна годишна крајна минимална температура од -11,1 °C.
5 Геологија
Националниот парк Секвоја содржи значителен дел од Сиера Невада. Планинскиот пејзаж на паркот ја вклучува највисоката планина во САД, планината Витни, која е висока 4.421 м. Големата западна поделба е паралелна со сртот на Сиеран и е видлива на различни места во паркот, на пример, минералниот крал, карпата Моро и џиновската шума. Врвовите во Големата западна поделба се искачуваат на повеќе од 3.700 м. Длабоките кањони лежат меѓу планините, вклучувајќи ја долината Токопа над Лоџопол, Длабокиот кањон на мермерната виљушка на реката Кавеа и кањонот Керн во западната земја на паркот, што е повеќе од 1.500 м длабок во должина од 48 км.
Повеќето од планините и кањоните во Сиера Невада се составени од гранитски карпи. Овие карпи, како што се гранитот, диоритот и монзонитот, настанале кога стопената карпа се ладела далеку под површината на земјата. Стопената карпа е резултат на геолошки процес познат како подвлекување. Моќните сили на земјата ги принудиле змјините наноси под водите на Тихиот Океан под и под северноамериканскиот континент. Супертопла вода создадена од субдокцијата на дното од океанот мигрирала нагоре и се топела карпи како што напредувала. Овој процес се одвивал за време на периодот на креда, пред 100 милиони години. Гранитските карпи имаат излед на попрскан сол и бибер, бидејќи содржат разни минерали, вклучувајќи кварц, момироки и микишист. Валхала, или Ангелските крилја, се истакнати гранитски карпи кои се издигнуваат над изворите на Средната виљушка на реката Кавеа.
Сиера Невада е млад планински венец, веројатно стар не повеќе од 10 милиони години. Силите на земјата веројатно поврзани со развојот на Големиот слив ги принудиле планините да се издигнат. Во текот на последните 10 милиони години, најмалку четири ледени доба ги обложиле планините во густ плашт од мраз. Ледниците се формираат и се развиваат за време на долги периоди на ладно и влажно време. Ледниците се движат многу бавно низ планините, резбајќи длабоки долини и крцкави врвови. Обемната историја на глацијација во рамките на опсегот и отпорната на ерозија природата на гранитските карпи што го сочинуваат поголемиот дел од Сиера Невада заедно создале предел на висечки долини, водопади, кршливи врвови, алпски езера и леднички кањони.
Пештерите во паркот, како и повеќето пештери во Сиера Невада во Калифорнија, се претежно растворливи пештери растворени од мермер. Мермерната карпа во суштина е варовник, кој е метаморфозиран од топлината и притисокот на формирањето и издигнувањето на Батолит во Сиера Невада. Брзото издигнување на батолитот во последните 10 милиони години довело до брза ерозија на метаморфните карпи на повисоките височини, изложувајќи го гранитот под него. Затоа, повеќето пештери во Сиера Невада се наоѓаат во средните и пониските височини (под 2.100 м), иако некои пештери се наоѓаат во паркот на височини дури 3.000 м како пештерата Бела глава и пештерата Цирк во Минерал Кинг. Овие пештери се издлабени надвор од карпата од обилните сезонски потоци во паркот. Повеќето од поголемите пештери во паркот имаат потоци, или имале, потоци низ нив.
Паркот содржи повеќе од 270 познати пештери, вклучително и пештерата Лилбурн која е најдолгата пештера во Калифорнија со скоро 27 км на испитани пасуси. Единствената комерцијална пештера отворена за посетителите на паркот е Кристалната пештера, втората најдолга пештера во паркот со над 5,5 км. Кристалната пештера била откриена на 28 април 1918 година од Алекс Медли и Касиус Вебстер. Температурата во пештерата е постојана 9 °C и е достапна само преку водени обиколки.
Пештерите се откриваат секоја година во паркот, а најскоро откриената голема пештера е Малата Урса во август 2006 година.
6 Флора и фауна
Според потенцијалните типови на природна вегетација во САД Националниот парк Секвоја опфаќа пет класификации наведени овде од најголема до најниска височина: Алпска тундра и неплоден вид на вегетација со форма на вегетација од алпска тундра... Субалпски тип вегетација со шума од калифорниски четинари... Abies magnifica тип вегетација со шума од калифорниски четинари... Мешан зимзелен вегетативен тип со шума од калифорниски четинари... и чапралски вегетативен тип со шуми од калифорниски чапрал.
Animивотни кои живеат во овој парк се којот, јазовец, црна мечка, бигорнски овци, елен, лисица, пума, единаесет видови на клукајдрвец, разни видови желки, три вида на був, опосум, разни видови змија, волквин, бовер, разни видови на жаба и мошус.
7 Атракции во паркот
Покрај пешачењето, кампувањето, риболовот, следниве атракции се најзначајните страни со многу посетители на паркови:
* Патека со Шермански дрвја Асфалтирана патека со тркалезна патека од 1,3 км, се спушта од паркингот до основата на дрвото Generalенерал Шерман и меандри низ шума со џиновски дрвја секвеја.
* Тунел во трупец е паднато џиновско дрво секвеја во Националниот парк Секоја. Дрвото кое било високо 84 м високо и 6,4 метри во пречник, паднало преку патот на паркот во 1937 година поради природни причини. Следната година, екипажот исекол 2,4 м висок и 5,2 м широк тунел низ трупот, правејќи го патот повторно прооден.* Водопади Токопа Патеката до водопадите Токопа започнува веднаш над мостот Мермерна виљушка во кампот Лоџполе. Таа е лесна пешачење од 2,7 км (еднонасочна) по должината на мермерната виљушка на реката Кавеа до импресивните карпи од гранит и водопадот на кањонот Токопах. Водопадите се високи 366 м, а најимпресивни се на почетокот на летото.
* Полумесечна ливада е мала ливада со облик на секвеја во регионот џиновска шума на Националниот парк Секвоја. Оваа планинска ливада од Сиера го означува западниот крај на патеката Висока Сиера, која се протега од ливадата преку Големата западна поделба до планината Витни. Пионерот Хејл Тарп се занимава со дома во оваа и блиската Лог Медоу. Конзерваторскиот работник Џон Муир ја посетил оваа ливада многу пати и ја пофалил нарекувајќи ја „Гем на Сиера“. Ливадата лежи на крајот од асфалтиран пат од три милји, кој го напушта автопатот Генералс во близина на музејот Џиновска шума .
* Моро Рок е гранитна купола сместена во центарот на паркот, на главата на потокот Моро, помеѓу џиновската шума и ливадата на полумесечина. Скалило од 351 чекор, изградено во 1930те години од страна на Цивилниот конзерваторски корпус, се сече и се истура врз карпата, така што посетителите можат да се искачуваат на врвот. Скалилото е наведено во Националниот регистар на историски места . Погледот од карпата опфаќа голем дел од Паркот, вклучувајќи ја и Големата западна поделба. Има надморска височина од 2.050 м.
* Кампувалиштата во паркот вклучуваат три во подножјето: Потвиша (42 места), Бакеј Флет (28 места) и Јужна виљушка (10 места). Четири кампови се на повисоки височини доминирани од четинари, кои се движат од 2.030 до 2.290 м: Атвел Мил (21 место), Колд Спрингс (40 места), Логеполе (214 места) и Дорст Крик (204 места).
* Музејот Џиновска шума нуди информации за џиновските секвеи и историјата на човештвото во шумата. Историскиот музеј е изграден во 1928 година од архитектот Гилберт Стенли Андервуд.