Павилјон на Густав III

Павилјон на Густав III е кралски павилјон во паркот Хага, 2км северно од Стокхолм. Како врв во шведската историја на уметност, павилјонот е одличен пример за европскиот неокласицизам од крајот на 18 век во Северна Европа. Покрај павилјонот лежат „Султановите бакарни шатори“, згради дизајнирани да личат на големи шатори.
1 Павилјон
Павилјонот бил изграден во 1787 година од страна на архитектот Олоф Темпелман со детални инструкции од кралот Густав III, кој бил многу лично вклучен во проектот, изработувајќи некои основни дизајни и сугерирајќи промени откако работата била во тек. Овие промени вклучувале продолжување на двете крила со распон од два прозорци.
Дизајнерот Луис Масрелиез – кој станал трендсетер во дизајнот на ентериер во тој период – бил нарачан за ентериерите. Павилјонот бил само еден од многуте големи планови и визии што ги имал Густав III за паркот Хага, од кои многу не се направиле подалеку од таблата за цртање. Густав III го користел павилјонот неколку години пред неговиот атентат. Токму од павилјонот Густав III заминал на судбоносниот маскенбал во операта на 16 март 1792 година. По атентатот на Густав III, војводата Чарлс го користел павилјонот како негова привремена резиденција.
Во 1840-ти, кралот Оскар I нарачал реставрација на зградата од архитектот Џорџ Теодор Чиевиц. Скулптурите и другите украсни елементи од гипс биле обоени во сива боја и додадени на фасадата, која првично била жолта и без украси. Јонските столбови на фронтонот биле заменети со нови столбови од италијански мермер. Стаклениот ѕид на Салата на огледалата бил преработен со нови, тенки бронзени застаклени шипки, а надворешните скали биле обложени со бел мермер. Трпезаријата била уредена во помпејански стил, вклучувајќи го и таванот.
Павилјонот претрпел голема реставрација помеѓу 1937 и 1946 година под надзор на палатскиот архитект Рагнар Хјорт. За тоа време, благодарение на откривањето на оригиналните дизајни на Масрелиез за секоја соба, било можно да се врати внатрешноста во првобитната форма.
Во 2005 година, павилјонот го инспирирал дизајнот на музичкиот павилјон Челичен лак.
2 Бакарни шатори
Султановите бакарни шатори, првично биле три згради за чуварот на палатата, дизајнирани од сликарот Луј Жан Деспре и изградени во текот на 1787 до 1790 година. Деспре предложил сите фасади на зградите да бидат дизајнирани како три турски шатори, обложени со украсно обоена бакарна плоча. Сепак, фасадите на шаторите биле изградени само на страната свртена кон главните тревници, што сепак ја дава посакуваната илузија на логорување на султанот на работ на шумата.
Средниот шатор бил целосно уништен од пожар во 1953 година. Предниот дел на шаторот бил повторно изграден во текот на 1962 до 1964 година под водство на архитектот на палатата Рагнар Хјорт. Зградите зад фасадите на шаторите биле повторно изградени во 1977-1978 година, по плановите на архитектот на палатата Торбјорн Олсон. Тој го претворил шталскиот двор, порано отворен, во шаторска соба со таван. Денес во средниот бакарен шатор се наоѓа музејот на паркот Хага. Во шаторот на исток има ресторан, а оној од западната страна е за сместување. Бакарните шатори се национален споменик и се заштитени со закон.
Во 1996 година, површината се состои од Улриксдал, паркот Хага, Брунсвикен и Јургорден станал првиот светски национален Градскиот парк . Областа е единствена по својата природна, културна и рекреативна вредност и неговата директна близина до голем град. Главно управувано од администрацијата на Кралскиот Јургорден, создавањето на Националниот градски парк служи за зајакнување на изгледите за овековечување на кралското историско наследство кое се протега од ловниот парк Јургорден до парковите на Густавија во Хага.
3 Надворешни врски и литература
* (шведски)Staffan Nilsson, ''Gustav III:s paviljong på Haga : Restaurering på 1930-talet (Gustav III's Pavilion at Haga : The Restoration in the 1930s)'', in the ''Kulturvärden'', no. 2, 1995.
*