Британска антарктичка експедиција (1839—1843)

Росовата експедиција или Британската антарктичка експедиција (1839—1843) — научна и истражувачка експедиција на Антарктикот во 1839 до 1843 година, предводена од Џејмс Кларк Рос, со два невообичаено силни воени бродови, ''ХМС Еребус'' и ''ХМС Терор''. Мисијата имала за цел истражување она што денес се нарекува Росово Море, а во текот на мисијата била откриена Росовата Ледена Плоча. Во експедицијата, Рос ги открил Трансантарктичките Планини и вулканите Еребус и Терор, именувани по неговите бродови. Младиот ботаничар Џозеф Далтон Хукер станал познат во експедицијата.
Експедицијата ја заклучила позицијата на Јужниот магнетен пол и направила значителни набљудувања на зоологијата и ботаниката на регионот, што резултирало со создавање на монографија за зоологијата и серија од четири детални монографии на Хукер за ботаниката, колективно наречени ''Флора Антарктик'' и објавени во делови помеѓу 1843 и 1859 година. Експедицијата била последното големо патување за истражување направено целосно под едро.
Меѓу биолошките откритија на експедицијата била Росовата фока, вид ограничен на мразот на Антарктикот.
1 Експедиција
1.1 Заднина
Во 1838 година, Британската асоцијација за унапредување на науката предложила експедиција за извршување на магнетни мерења на Антарктикот. Сер Џејмс Кларк Рос бил избран по претходно искуство со работа на Британското магнетно истражување од 1834 година наваму, работејќи со истакнати физичари и геолози како Хемфри Лојд, Сер Едвард Сабин, Џон Филипс и Роберт Вере Фокс. Рос имал направено многу претходни експедиции на Арктикот, вклучително и искуство како капетан.
1.2 Луѓе
Експедицијата била предводена од капетанот на Кралската морнарица, Џејмс Кларк Рос, кој командувал со ''ХМС Еребус''. ''ХМС Терор'' бил командуван од блискиот пријател на Рос, Френсис Крозиер.
Ботаничарот Џозеф Далтон Хукер, тогаш на возраст од 23 години и најмладиот човек во експедицијата, бил помошник-хирург на Роберт Мекормик и одговорен за собирање зоолошки и геолошки примероци. Томас Абернети, кој бил на претходни експедиции на Арктикот со Рос, бил стрелец. Хукер подоцна станал еден од најголемите англиски ботаничари; тој бил близок пријател на Чарлс Дарвин и станал директор на Кралската ботаничка градина. Мекормик бил бродски хирург на второто патување на ''ХМС Бигл'' под капетанот Роберт Фицрој, заедно со Дарвин како натуралист.
1.3 Бродови
Експедицијата била направена во два невообичаено силни воени брода, ХМС ''Еребус'' и ХМС ''Терор''. И двата биле бомбардери, именувани и опремени да испукаат тешки минофрлачки бомби под висок агол над одбранбените сили, и според тоа биле силно изградени за да го издржат значителниот одврат на овие тритонски оружја. Нивната цврста конструкција идеално им одговарала за употреба во опасен морски мраз што можело да скрши други бродови. ''Еребус'' тежел 372 тони и бил вооружен со два минофрлачи - еден и еден – и 10 топови.
1.4 Патување
Во септември 1839 година, ''Еребус'' и ''Терор'' го напуштиле Чатам, пристигнувајќи во Тасманија (тогаш позната како Земја на Ван Димен) во август 1840 година. На 21 ноември 1840 година тие заминале за Антарктикот. Во јануари 1841 година, бродовите слетале на Викториината Земја, и тие продолжиле да ги именуваат областите на пејзажот по британски политичари, научници и познаници. Планината Еребус, на островот Рос, го добила името по едниот брод и планината Терор по другиот. Мекмердо бил именуван по Арчибалд Мекмердо, постар поручник на ''Теророт'' .
Достигнувајќи географска ширина 76° јужно на 28 јануари 1841 година, тие напишале...ниска бела линија која се протега од нејзината источна крајна точка колку што окото можеше да забележи. . . Имаше извонреден изглед, постепено зголемувајќи се во висина, како што се приближувавме до него, и долго се покажа како нормална карпа од мраз, помеѓу сто и педесет и двесте метри над нивото на морето, совршено рамна. на врвот, и без никакви пукнатини на неговото рамномерно лице кон морето.Рос ова го нарекол Големата ледена пречка, сега позната како Росова Ледена Плоча, во која не можеле да навлезат, иако ја следеле кон исток додека крајот на сезоната не ги принудило да се вратат во Тасманија. Следното лето, 1841–42, Рос продолжил да ја истражува „''Големата ледена пречка''“, како што се нарекувала, продолжувајќи да ја следи кон исток. Двата брода останале во Порт Луис, на Фолкландските Острови за зимата, заминувајќи во септември 1842 година да го истражат Антарктичкиот Полуостров, каде што спровеле студии за магнетизам и се вратиле со океанографски податоци и збирки на ботанички и орнитолошки примероци.
Бродовите пристигнале назад во Англија на 4 септември 1843 година, откако го потврдиле постоењето на јужниот континент и исцртале голем дел од неговото крајбрежје. Експедицијата на Рос била последното големо патување за истражување направено целосно под едро. И ''Еребус'' и ''Теророт'' подоцна ќе бидат опремени со парни мотори и ќе се користат за експедицијата на Френклин од 1845-1848 година до Северозападниот Премин, во која и двата брода (и целиот екипаж) на крајот ќе бидат изгубени.
2 Откритија
2.1 Географија
Рос ја открил „огромната“ Росова Ледена Плоча, правилно набљудувајќи дека тоа е изворот на табеларните ледени брегови видени во Јужниот Океан и помогнал да се основа науката за глациологија. Тој ги идентификувал Трансантарктичките Планини и вулканите Еребус и Терор, именувани по неговите бродови.
2.2 Магнетизам
Главната цел на експедицијата на Рос била да ја пронајде позицијата на Јужниот магнетен пол, со набљудување на магнетизмот на Земјата во јужната полутопка. Рос не стигнал до Полот, но ја заклучил неговата позиција. Експедицијата ги направила првите „''дефинитивни''“ графикони на магнетна деклинација, магнетно намалување и магнетен интензитет, на местото на помалку точните графикони направени од претходните експедиции на Чарлс Вилкс и Димон Дирвил.
2.3 Зоологија
Зоолошките откритија на експедицијата вклучувале збирка птици. Тие биле опишани и илустрирани од Џорџ Роберт Греј и Ричард Боудлер Шарп во ''Зоологијата на патувањето на ХМС Еребус и Терор''.
Експедицијата била првата што ја опишала Росовата фока, која ја нашла во мразот.
2.4 Ботаника
Ботаничките откритија на експедицијата биле документирани во четириделната ''Флора Антарктик'' (1843–1859) на Џозеф Далтон Хукер. Содржеле вкупно шест тома (секој од деловите III и IV во два тома), опфаќајќи околу 3000 видови и 530 плочи во сите 1095 опишани видови. Тоа било „''прекрасно''“ илустрирано од Волтер Худ Фич. Деловите биле:
* I дел ''Ботаника на групата на Лорд Окланд и островот Кембел'' (1844–1845)
* Втор дел ''Ботаника на Фуегија, Фокланди, Кергеленова Земја, итн.'' (1845–1847)
* III дел ''Флора Нов-Зеланд'' (1851–1853) (2 тома)
* Дел IV ''Флора Тасманија'' (1853–1859) (2 тома)
Хукер му дал на Чарлс Дарвин копија од првиот дел од ''Флора''; Дарвин му се заблагодарил и се согласил во ноември 1845 година дека географската распространетост на организмите ќе биде „''клучот што ќе ја отклучи мистеријата на видовите“.''
3 Влијание
Во 1912 година, норвешкиот истражувач Роалд Амундсен напишал за експедицијата на Рос дека „''малку луѓе на денешницата се способни со право да го ценат ова херојско дело, овој брилијантен доказ за човечката храброст и енергија.''''Со две тешки летала овие луѓе впловија право во срцето на глутницата [мразот], што сите претходни истражувачи го сметаа за сигурна смрт. . . Овие луѓе беа херои - херои во највисока смисла на зборот''.“
Хукеровата ''Флора на Антарктикот'' останува важна; во 2013 В. Валтон во ''неговата''''Antarctica: Global Science from a Frozen Continent'' го опишува како „''главен навод за овој ден''“, опфаќајќи ги како што прави „''сите растенија што ги нашол и на Антарктикот и на подантарктичките острови''“, кои преживеале подобро од длабинските испитувања на Рос кои биле направени со „''несоодветна опрема''“.