procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ецталски Алпи

Ецталски Алпи (|Ötztaler Alpen; |Alpi Venoste) — планински венец во масивот Централни Источни Алпи, сместени во сојузната покраина Тирол, јужна Австрија, и покраината Јужен Тирол, северна Италија.
1 Географија
Ецталските Алпи се наоѓаат во долината на Ецтал, странична долина на реката Ин, југозападно од Инсбрук, Австрија. Една дел од врвовите ја создаваат границата помеѓу Австрија и Италија.
Ецталските Алпи се граничат со Решенски превој (1.504 м) на запад и реката Ин на северозапад и на север. На исток, венецот е одделен од Штубајските АЛпи од Ецталер Ахе во Ецтал, Тимелсјох (2.474 м) и реката Пасер во истоимената долина. На југ и југозапад, венецот е ограничен од длабоката долина на реката Еч, тука позната како Финшгау.
Во септември 1991 година, Еци, т.н. „Леден човек“ бил пронајден на Хауслабјох помеѓу врвовите Финајлшпице и Зимилаун.
2 Врвови
Највисоката точка на Ецталските Алпи е Вилдшпице (3.774 м), што е исто така втор највисок врв во Австрија (зад Гросглокнер). Вилдшпице е еден од неколкуте врвови кои се наоѓаат северно и североисточнот од главниот венец.
Шартр

Шартр (француски: ''Chartres'') - град во Франција.
1 Шартр како тема во уметноста и во популарната култура
Шартр се јавува како тема во дела од уметноста и популарната култура, како:
* „Шартр“ (''Chartres'') - песна на српскиот поет Миодраг Павловиќ.
Подмосковски вечери

Подмосковските вечери (|Подмосковные Вечера) - популарна руска песна компонирана во 1955 година од Василиј Соловјов-Седој (музика) и Михаил Матусовски (текст).
1 Почеток
''Подмосковските вечери'' се смета за традиционална и долго се користи како генеричка музика од Радио Москва. Васили Соловјов-Седој кој е роден во Ленинград, на почетокот ја насловил пенста „Ленинградските вечери“, но на барање на советското министерство за култура, песната е насловена „Подмосковските вечери“, со соодветни промени на текстот.
Песната ја извел Владимир Трошин, млад глумец на Московскиот театар за документарец за Спартакијадата на СССР. Во филмот немала голема важност, но постигнала голема радио-популарност.
2 Меѓународна популарност
Песната станала меѓународно позната после изведбата на Светскиот фестивал на младината и студентите кој таа година се одржал во Москва. Била особено популарна во Кина. Клавирската интерпретација на американскиот пијанист Ван Клибурн придонела за оваа популарност. При посетата на Михаил Горбачов на САД, тој ја извел и во Белата куќа.
3 Текст
Текст на руски, Превод на македонски
Онкотски притисок

Онкотски притисок или колоидо-осмотски притисок е форма на осмотски притисок кој го вршат белковините, особено албумините од крвта, и кој има тенденција да ја повлекува водата во крвта. Онкотскиот притисок е одговорен за задржување на водата во крвната циркулација со што се регулира и волуменот на крвната плазма. Спротивен на онкотскиот притисок е хидростатскиот притисок
Дражен Ладиќ

Дражен Ладиќ (роден на 1 јануари 1963 година во Чаковец) — хрватски фудбалски тренер и поранешен играч, на позицијата голман.
Во моментов тој е асистент на Златко Далиќ во хрватската репрезентација.
1 Кариера
1.1 Клупска кариера
Ладиќ ја започнал својата кариера во екипата на Вартекс од Вараждин. По само еда сезона во овој клуб бил купен од страна на Динамо Загреб, кој го отсапил на две години на екипата на Искра од Бугојно, клуб со кој Ладиќ се натпреварувал по една сезона и во првата и во втората лига на СФРЈ. Во 1986 година се вратил во Динамо и бил незаменлив на голот на ''модрите'' сè до своето пензионирање во 2000 година. Вкупно за 14 сезони во Динамо, Ладиќ одиграл 802 натпревари во сите натпреварување, и сè уште е рекордер по бројот на настапи за загрепската екипа.
1.2 Репрезентативна кариера
За репрезентацијата на Хрватска одиграл 59 натпревари во периодот 1990-2000, а во 1991 двапати настапил и за репрезентацијата на поранешната Југославија.
Ладиќ дебитирал за хрватската репрезентација на 17 октомври 1990 година во Загреб, во првиот историски пријателски натпревар на хрватите против САД, во кој Хрватска победила со 2-1. Исто така настапил и на Европското првенство 1996 во Англија и Светското првенство 1998 во Франција, каде хрватската репрезентација освоила бронзен медал. На тој турнир Ладиќ бил еден од најдобрите во својата репрезентација искажувајќи се со неколку одлични одбрани.
Последниот настап во ''коцкестиот'' дрес го имал на 28 мај 2000, играјќи симболични 10 минути (10 години во репрезентацијата) во пријатлескиот натпревар Хрватска-Франција во Загреб. Со тој настап тој го држи рекордот за најстариот играч кој настапил во хрватската репрезентација со 37 години 4 месеци и 27 дена.
2 Тренерска кариера
Тренерската кариера ја започнал во 2002 година како тренер на голманите во хрватската сениорска репрезентација. Од 2006 до 2011 бил селектор на младата репрезентација на хрватска под 21 година. Од 2014 до 2017 година бил помошник на хрватскиот тренер Златко Далиќ во екипата на Ал-Аин. Во март 2018 кога Далиќ бил назначен за селектор на хрватската репрезентација тој го назначил Ладиќ за свој асистент заедно со Ивица Олиќ и Марјан Мрмиќ.
3 Надвоворешни врски
**
Линдос

Линдос - археолошко место, поранешен град на островот Родос.
1 Линдос како тема во уметноста и во популарната култура
Линдос се јавува како тема во дела од уметноста и популарната култура, како:
* „Линдос“ - песна на српскиот поет Миодраг Павловиќ.
Арл

Арл (француски: ''Arles'') - град во покраината Прованса во Франција.
1 Арл како тема во уметноста и во популарната култура
Алре се јавува како тема во дела од уметноста и популарната култура, како:
* „Посета на св. трофим во Арл“ (''Poseta sv. Trofimu u Arlesu'') - песна на српскиот поет Миодраг Павловиќ.
Саат-кула (Свети Николе)

Саат-кулата во Свети Николе — времемерно здание во градот Свети Николе.
Светиниколската саат-кула е сместена во најважниот дел на градот, веднаш до црквата „Св. Никола“. Не е познато кога е изградена, но се претпоставува дека е изградена во првата половина на век, кога била изградена и самата црква.
1 Историја
Според еден извор се верува дека саат-кулата била изградена во првата половина на век, кога била изградена и самата црква „Св. Никола“ во градот, додека според други извори се верува дека била изградена во 1902-1903 година од страна на Наце Бујков, еден од најбогатите и најпознати трговци во тоа време.
Во поново време била реставрирана. Нејзиното управување и одржување е надлежност на Општина Свети Николе.
2 Часовник
Часовникот во светиниколската саат-кула работи на отчукувања, така што ако е еден часот, ќе има едно отчукување.
Виенска Котлина

Виенска Котлина (|Wiener Becken, |Vídeňská pánev, |Viedenská kotlina) — котлина сместена меѓу Источните Алпи и Карпатите.
1 Географија
Ова е прилично рамно подрачје со вретенест облик и зафаќа површина од на . На север се протега до висорамнината Моравското Поле (Мархфелд) зад Дунав. На југоисток е одделен од Малата Унгарска Низина со Литавските Планини. На запад се граничи со Гутенштајнските Алпи и Виенската Шума во состав на Северните Варовнички Алпи. Реката Дунав навлегува во котлината преку процепот Виенска Врата во планината Леополдсберг, а ја напушта преку Девинска Врата во Малите Карпати источно од Хајнбург.
Од крајот на XII век почнале да се градат тврдините Нов Град во Виена и Хајнбург на југоисточниот и источниот раб како бедем против нападите на Унгарците од подолното течение на Дунав. Сепак, војската на кралот Матеја Корвин успеала да навлезе во котлината за време на Австриско-унгарската војна во 1485 г. и започнала опсада на Виена. Градот претрпел уште две опсади од Османлиите, од кои едната едната во 1529, а другата во 1683 г.
2 Подрачја
Преку 80% од котлината влегува во австриските покраини Долна Австрија и Виена. Северните теченија на реките Морава и Дија се во Чешка и Словачка. Долж јужниот и западниот раб има извори на геотермална и минерална вода, а со тоа и неколку бањски места како Баден, Бад Феслау и Бад Фишау-Брун.
Делови:
*Виенска Котлина во потесна смисла. Делот во Чешка се нарекува Долноморавска Долина, а оној во Словачка го носи името Борска Низина и е дел од областа Загорје
*Моравско Поле (Мархфелд) во Долна Австрија
*Хвојнички Ридови во Словачка.
Борската Низина и Хвојничките Ридови збирно се нарекуваат Загорска Низина.
3 Геологија
Геолошките образби на Виенската Котлина се низа седиментни слоеви наталожени за време на неогенот. Котлината настанала со механизам на растргнување, и раседот на кој таа лежи е сеизмички активен до денес. Позначајни земјотреси во котлината се оној во Карнунт кон средината на IV век и земјотресот во Нојленгбах од 1590 г.
4 Поврзано
* Средна Европа
Гарте

Гарте (|Garte) — десна притока, долга 23 километри, на реката Лајне, во округот Гетинген, во јужниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Изворот на Гарте се наоѓа источно од Вајсенборн, место во општината Глајхен, недалеку од границата со Тирингија. Од тука тече кон север. Кај Вајлер Шарлотенбург од десна страна во нејзе се влева Глазехаузенер Бах. Од тука тече кон северозапад, поминувајќи низ Бајенроде (устие на Мосгрунд), Керстлингероде, Ритмарсхаузен (устие на Бернсродер Бах) и Велмарсхаузен. Од тука тече кон запад. Кај Бенихаузен, во Гарте од лево се влева Бишхојзер Бах. Неколку километри кај Клајн Ленгден се влева Брамке, а потоа и Ленгдер Бах и Ајхбах. По два километри кон Димарден, Гарте повторно го менува својот тек кон северозапад. Источно од Росдорф и јужно од Гетинген, Гарте се влева во реката Лајне.
На 23-километарскиот тек, Гарте поминува висинска разлика од 151 метар. Просечниот наклон изнесува 6,6‰.
1.1 Притоки
* (непознато име, доаѓа од Вајсенборн) (Л)
* Глазехаузер Бах (Д)
* Мосгрунд (Л)
* Бернсродер Бах (Д)
* Бишхојзер Бах (Л)
* Брамке (Д)
* Ленгдер Бах (Д)
* Ајхбах (Д)
Глајхен

Глајхен (|Gleichen) — општина во округот Гетинген, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината е именувана по два замока, Нојен-Глајхен и Алтен-Глајхен во близина на општината, кои се наоѓале на два врва над Рајнхаузен. Самата општина е сместена на околу 10 километри југоисточно од градот Гетинген. Седиштето на општината се наоѓа во Рајнхаузен.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Глајхен се наоѓа југоисточно од градот Гетинген, западно од Дудерштат и северозападно од Хајлбад Хајлигенштат. Најголемиот, западен дел на општината се наоѓа во областа Рајнхојзер Валд. Низ повеќе делови на општината тече реката Гарте, како и малиот поток Вендебах (на кој постои и вештачко езеро). Обата водотека се десни притоки на реката Лајне.
Во центарот на општината се наоѓаат врвовите „Глајхен“, високи 430 метри. На обата врва во минатото имало замоци, чии остатоци можат и денес да се пронајдат.
До општината може да се стигне преку сојузниот автопат Б27.
1.2 Општински единици
Општината е создадена со општинската реформа од 1973 година и има 16 села, додека нејзиното седиште во Рајнхаузен:
* Бајенроде
* Бенихаузен
* Бишхаузен
* Бремке
* Димарден
* Еценборн
* Гелихаузен
* Грос Ленгден
* Ишенроде
* Керстлингероде
* Клајн Ленгден
* Рајнхаузен
* Ритмарсхаузен
* Затенхаузен
* Вајсенборн
* Велмарсхаузен
Соба (филм од 2015)

''Соба'' (англиски: ''Room'') e Британско-американско-канадско-ирски независен филм од 2015 година режиран од Лени Абрахамсон по сценариото на Ема Донаку, засновано на нејзиниот истоимен роман. Главните улоги во филмот ги играат Бри Ларсон, Џејкоб Трембли, Џоун Ален, Шон Бриџерс и Вилијам Х. Мејси. Чувана во заробеништво седум години во затворен простор, жена (Ларсон) и нејзиниот петгодишен син (Трембли) конечно ја добиваат својата слобода, овозможувајќи му на момчето да го доживее надворешниот свет за првпат.
Филмот ја имал својата светска премиера на фестивалот во Телјурајд на 4 септември 2015 година и имал ограничено прикажување во САД на 16 октомври 2015 година. За својата улога, Ларсон добила бројни награди вклучувајќи ги Оскарот за најдобра глумица во главна улога, наградата БАФТА, Златниот Глобус за најдобра глумица во драма, и наградата од страна на здружението на филмски глумци за најдобра глумица во главна улога. ''Соба'' исто така добил три други номинации за Оскар, односно за најдобар филм, најдобар режисер и најдобро адаптирано сценарио.
1 Улоги
* Бри Ларсон како Џои "Ма" Њусом
* Џејкоб Трембли како Џек Њусом
* Џоун Ален како Ненси Њусом
* Вилијам Х. Мејси како Роберт Њусом
* Шон Бриџерс како Стариот Ник
* Том Меккамус како Лео
* Аманда Бругел како полицаец Паркер
* Џои Пинг како полицаец Грабовски
* Кес Анвар како доктор Митал
* Венди Крусон како ТВ водителка
2 Пред-продукција
Ема Донаху го напишала сценариото за филмот пред објавувањето на истоимениот роман. Откако Џоун Ален ја добила улогата на Ненси, нејзината улога била проширена. Ема Вотсон, Руни Мара и Шејлин Вудли претендирале за улогата на Ма. Режисерот Лени Абрахамсон видел повеќе од 2000 детски глумци пред да ја види аудициската снимка на Џејкоб Трембли.
3 Продукција
Снимањето на филмот започнало на 10 ноември 2014 година во Торонто и завршило на 15 декември 2014 година. За својата улога, Ларсон се консултирала со експерт за траума и со нутриционист. Таа изјавила дека на филмот гледа помалку криминална приказна а повеќе "приказна за љубовта, слободата и истрајноста и какво е чувството да пораснеш и да станеш свој човек".
4 Издавање
Пред продукцијата на филмот, дистрибутивната компанија А24 побарала дистрибуциски права за филмот во САД.
Филмот ја имал својата светска премиера на фестивалот во Телјурајд на 4 септември 2015 година. Филмот исто така специјално бил прикажан на фестивалот во Торонто, како и на фестивалот во Лондон на 11 октомври 2015 година. Филмот имал ограничено прикажување во САД на 16 октомври 2015 година, а започнал да се прикажува пошироко од 22 јануари 2016 година. Во Обединетото Кралство, филмот бил издаден на 16 јануари 2016 година, од Studio Canal.
4.1 Филмски критики
Агрегаторот Rotten Tomatoes му доделува на филмот рејтинг од 94%, заснован на 239 ревизии, со просечен рејтинг од 8.4/10. Критичкиот осврт на мрежното место гласи, "Воден од неверојатната работа на Бри Ларсон и Џејкоб Трембли, ''Соба'' носи неверојатно стравично – и несомнено наградено – искуство." Metacritic му доделува на филмот резултат од 86/100, заснован на ревизии од 43 филмски критичари, укажувајќи "глобално признание".
Борис Дрон

Борис Дрон (|Boris Dron; р. ) — поранешен белгиски професионален друмски велосипедист, кој настапувал професионално во периодот 2012-2016.
1 Достигнувања
;2011
: 8. Катекурс
;2012
: 3. Де Вламсе Пејл
: 6. Краен пласман Ронд де л’Оас
: 8. Дварс дор хет Хагеланд
: 9. Ронд Певелоас
;2013
: 2. ГП Стад Зотегем
: 2. Гоиксе Пејл
: 5. Катекурс
: 5. Антверпсе Хавенпејл
;2014
: 3. Катекурс
: 3. Флеш Арденес
: 6. Краен пласман Тур ди Жеводан Лангдок-Русијон
Анакреонт

Анакреонт (старогрчки: ''Ἀνακρέων ὁ Τήϊος'', латински: ''Anacreon'') - старогрчки поет.
1 Анакреонт како тема во уметноста и во популарната култура
Анакреонт се јавува како тема во делата од уметноста, како:
* „Гробот на Анакреонт“ - песна на Јохан Волфганг Гете.
Парохијата на тажниот ѓавол

Парохијата на тажниот ѓавол (српски: ''Parohija tužnoga đavola'') – збирка раскази на српскиот и југословенски писател Бранко Ќопиќ.
1 Содржина
Збирката содржи 24 раскази:* Старец со торба (Starac s torbakom)
* Дете пред окнотот на тишината (Dječak pred oknom tišine)
* Скаменети Цигани (Okamenjeni Cigani)
* Последното патување на Шемсо мечакарот (Posljednje putovanje Šemse međedara)
* Одачи (Hodalice)
* Пролет (Proljeće)
* Римјанин без тога (Rimljanin bez toge)
* Покојниот Ѓука Патник (Pokojni Đuka Putnik)
* Ѓаволот и маѓепсничката (Đavo i vračara)
* Еден бран (Jedan talas)
* Кај обесениот (Kod obješenika)
* Дваесетмина под камбаната (Dvadesetorica ispod zvona)
* Побунетиот машиновозач (Pobunjeni mašinovođa)
* Пријатели (Prijatelji)
* Зима (Zima)
* Другарот на полјакот (Poljarev drug)
* Пустото бостаниште (Pusto bostanište)
* Сонувачи на патиштата (Sanjari na drumovima)
* Илија на раскрсницата (Ilija na raskršću)
* Царот на Бекез (Car na Bekezu)
* Исклучително доживување (Izuzetan doživljaj)
* Приказна за добрата кучка (Priča o dobroj kuji)
* Кравата со дрвена нога (Krava s drvenom nogom)
* Приказна за Римјаните (Priča o Rimljanima)
2 Критички осврт кон збирката
Расказите во оваа збирка настанале во годините непосредно пред Втората светска војна. Книгата е оценета како бисерен медал на прозата на Ќопиќ. Во неа е опишан далечниот свет од сеќавањата на едно занесено дете – светот на босанските селани меѓу двете светски војни,. Збирката е полна со скитници, пијаници, просјаци, сакати и очајни луѓе, свет којшто се состои од сиромашни, прости луѓе кои се незадоволни од својот живот, но немаат волја да се оттргнат од својата беда. Расказите се напишани со лирски, благ хумор во стилот на Чехов и со примеси на реализмот од традиционалните селски приказни.
Џамија (Тисовица)

Џамија (Тисовица) — главна и единствена џамија во селото Тисовица, во Општина Зелениково, Македонија.
Се претпоставува дека џамијата е изградена во 1932 година, кога била само обновена куќа без минаре.
Пред изградбата на џамијата, верските потреби, тисовичките муслимани ги извршувале во џамиите во селата Гумалево и Палиград.
Не се знае точниот период, но селската џамија денес поседува и мало минаре.
Авантурист (филм од 1917)

„Авантурист“ (англиски: ''The Adventurer'') — американски филм од 1917 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (''Edna Purviance''), Ерик Кембел (''Eric Cambell''), Алберт Остин (''Albert Austin'') и Хенри Бергман (''Henry Bergman'').
1 Содржина
Во филмот Чаплин глуми затвореник кој успешно ѝ бега на полицијата. Притоа, тој успева да спаси една девојка (ја игра Пурвианс) и нејзината мајка, кои се дават во морето и тие го канат во нивната куќа, каде приредуваат забава во негова чест. Таму, тој се запознава со таткото на девојката (го глуми Бергман), кој работи како судија и кому затвореникот му делува познато. Меѓутоа, човекот кој е вљубен во девојката (го игра Кембел) ја здогледува фотографијата на затвореникот во весникот и ги повикува полицајците. По урнебесна брканица низ куќата, затвореникот успева да избега.
Зад екранот (филм од 1916)

Зад екранот (англиски: ''Behind the screen'') - американски филм од 1916 година, во режија на Чарли Чаплин, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога, заедно со Една Пурвианс (''Edna Purviance''), Ерик Кембел (''Eric Cambell''), Алберт Остин (''Albert Austin'') и Хенри Бергман (''Henry Bergman'').
1 Содржина
Давид (го игра Чаплин) работи како помошник на сценографот во едно филмско студио. Главниот сценограф (го глуми Кембел), кој се вика Голијат, не работи ништо и постојано го малтретира својот помошник. Кога тие ќе бидат повикани на снимањето на една сцена во филмска комедија, давид добива можност да му се одмазди на Голијат така што го гаѓа со чинии полни со храна. Потоа, на снимањето на друга сцена, тој со својата несмасна работа го повредува режисерот (го игра Бергман), а кога ќе биде повикан да помогне во трета сцена, тој ги повредува Голијат и глумците. Подоцна, како помошник на сценографот се вработува една девојка (ја игра Пурвианс), преправена како машко, а во меѓувреме, работниците во студиото започнуваат штрајк и сакаат да подметнат експлозив во студиото. Девојката ги открива, а Давид ѝ помага да ги средат штрајкувачите. На крајот од филмот, Давид ја освојува девојката.
Грачаница (манастир)

Грачаница — манастир во Косово, изграден на левиот брег на реката Грачанка, десна притока на реката Ситница. Манастирот е оддалечен околу 10 километри од Приштина.
1 Историја
Манастирот е изграден во 1321 година, а ктитор бил српскиот крал Милутин. Манастирот е посветен на Успението на Пресвета Богородица.
2 Грачаница како тема во уметноста и во популарната култура
* „Грачаница“ — песна на српската поетеса Десанка Максимовиќ.* „Симонида (фреска во Грачаница)“ (српски: ''Симонида (фреска у Грачаници)'') — песна на српскиот поет Милан Ракиќ.
3 Галерија
Тимолол

Тимолол е неселективен бета-адренергичен рецепторен антагонист индициран за третман на глауком, срцев напад, хипертензија и мигренозна главоболка.
Во 2024, е педесетти најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 101.000 рецепти.
1 Несакани ефекти
Најсериозни можни несакани ефекти на тимололот вклучуваат кардијална аритмија и бронхоспазам.
Несакани ефекти кога се нанесува на око се: чувство на печење, појава на црвенило на очите и др.
Карлос Барберо

Карлос Барберо Куеста (|Carlos Barbero Cuesta; р. во ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Возел на Вуелта а Еспања 2015.
1 Достигнувања
;2013
: 1. Етапа 2 Ронде де л’Изар
: 1. Пласман за млад возач Вуелта а Бургос
: 5. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
: 9. Краен пласман Волта ал Алентежо
;2014
: 1. Краен пласман Волта ал Алентежо
::1. Бодовен пласман
: 1. Сиркуиот де Гечо
: 3. Национално друмско првенство
: 3. Вуелта а Ла Риоха
: 10. Краен пласман Тур ди Лоар ет Шер
: 10. Краен пласман Ронде де л’Езе
;2015
: 1. Етапа 2 Вуелта а ла Комунидад де Мадрид
: 1. Меѓународно првенство Филаделфија
: Тур де Бос
::1. Етапа 1
::1. Етапа 4
: 1. Етапа 1 Вуелта а Бургос
: 2. Национално друмско првенство
: 3. Сиркуито де Гечо
: 4. Вуелта а Ла Риоха
;2016
: 2. Вуелта а Ла Риоха
: 3. Копа Сабатини
: 4. Копа Берноки
: 6. Гран при д’Увертир ла Марсејез
: 6. Класика Примавера
: 8. Тур де Ванде
;2017
: 1. Краен пласман Волта ао Алентежо
::1. Бодовен пласман
: 1. Сиркуито де Гечо
: 1. Етапа 2 Вуелта а ла Комунидад де Мадрид
: 1. Етапа 3 Вуелта а Кастиља и Леон
: 1. Етапа 4 Вуелта а Бургос
: 4. Класика де Алмерија
: 5. Национално друмско првенство
: 8. Вуелта а Ла Риоха
;2018
: Вуелта а ла Комунидад де Мадрид
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 3
: 1. Етапа 3 Вуелта а Кастиља и Леон
: 2. Гран Премио Бруно Бегели
: 2. Сиркуито де Гечо
: 5. Национално друмско првенство
: 5. Трофео Палма
: 8. Класика де Алмерија
;2019
: 4. Класика де Алмерија
: 9. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
: 10. Курне-Брисел-Курне
Виенска Шума

Виенска Шума (|Wienerwald) — низок шумовит масив кој го образува североисточното подножје на Северните Варовнички Алпи во покраините Долна Австрија и Виена. Долг е 45, а широк и претставува популарно место за рекреација на жителите на Виена.
1 Местоположба
Подрачјето е ограничено со реките Тристинг, Гелзен, Трајзен и Дунав и лежи на границата меѓу Винарската и Индустриската четврт на Долна Австрија. Се протега практично до самиот град Виена и има улога на излетиште за густо населените подрачја околу градот.
2 Географија
Највисока точка на масивот е Шепфл, на кој се наоѓа опсерваторијата „Леополд Фигл“. Поважни реки во Виенската Шума се Виена, Швехат и Тристинг. Најсевероисточниот рид Леополдсберг се издига над Дунав и Виенската Котлина, образувајќи го источниот крај на алпскиот венец.
Иако Виенската Шума е заштитен предел и важно место за разонода, подрачјето сепак е под закана од ексурбанизација. Во неа е сместен големиот Лајнцерскиот животински парк населен со диви свињи и други шумски животни, како и паркот Шварценберг основан во XIX век. Близу Пуркерсдорф, 20 км западно од Виена се наоѓа и природниот парк Зандштајн-Виенска Шума. На масивот има и пештери, од кои попозната е Тројца Глувтари (''Dreidärrischenhöhle'').
3 Геологија
Масивот на Виенската Шума претставува преод меѓу Источните Алпи и Карпатите, одвоен од Дунав и извесни тектонски линии кај Виена. Северниот дел припаѓа на песочничката зона на Алпите, а јужниот дел е во состав на Северните Варовнички Алпи. На исток, границата лежи на геолошка преломна линија кон Виенската Котлина. Најзастапени дрва во северниот дел на Виенската Шума се буката, дабот и габерот, додека југот е прекриен со четинари, претежно бор и ела. Во јужниот дел се наоѓа природниот парк Ференберге (во прев. „борови планини“).
4 Историја
Виенската Шума е населена веројатно уште од VIII век. Под влијание на Аварите, по Големата преселба на народите на подрачјето се населиле Словени, за што сведочат имињата на места како Деблинг, Лизинг и Габлиц. Сè до XVI век Виенската Шума била кнежевско ловиште, а потоа се користела претежно како извор на дрва. Индустрискиот развој во областа почнал во 1840 г. поради што подрачјето почнало густо да се населува. Во 1870 г. е планирано расчистување на речиси сета шума, но идејата наишла на широка јавна осуда, предводена од Јозеф Шефел.
Во 1987 конечно е донесена декларација за заштита на природната средина во областа на Виенската Шума.
5 Поврзано
*''Приказни од Виенската Шума'' — валцер на Јохан Штраус и претстава од Еден фон Хорват, неколкупати екранизирана
Ѓердапска Клисура

Ѓердапска Клисура (|Porţile de Fier, |Vaskapu, |Železné vráta, |Demirkapi, |Eisernes Tor, |Железни врата) – најдолга и најголема клисура во Европа. Формира дел од границата меѓу Романија и Србија, при што Романија е северно, а Србија јужно.
Клисурата е национален парк од двете страни, од романската страна е националниот парк Железна врата, а од српската страна националниот парк Ѓердап.
1 Назив на клисурата
Романскиот, унгарскиот, словачкиот, турскиот, германскиот и бугарскиот назив имаат значење железна врата, додека на бившојугословенските простори е позната како ''Ѓердапска Клисура'' или само ''Ѓердап''.
2 Котлини и клисури во Ѓердапската Клисура
Ѓердапската клисура претставува композитна (ја сочинуваат наизменично 4 котлини и 4 клисури), антесцедентна (засекувањето на коритото одело паралелно со тектонските поместувања) долина и изгледа вака:
*Голубачка клисура
*Љупковска долина
*Клисура Госпоѓин вир
*Долномилановачка котлина
*Клисура Казан
*Оршавска котлина
*Сипска клисура
*Влашко-понтиска низина
Во клисурата има археолошки наоѓалишта и културно-историски споменици, како што се населбите Лепенски Вир, Голубачки Град, остатоци од Трајановиот мост, Трајановата плоча, како и разни сочувани примери на народната словенска архитектура.
3 Акумулација
Во 1964 година почната е изградба на хидроелектрана за која цел е направена брана на излезот од клисурата. Ова довело до подигање на нивото на водата и потопување на речниот остров Ада Кале. Акумулацијата се нарекува Ѓердапско Езеро.
4 Галерија
5 Поврзано
Хидроелектрана Ѓердап I
Психоза

Психозите се група на болести што се одликуваат со „загуба на контакт со реалноста“, неможност да се разграничи помеѓу она што е реално и нереално, имагинарно или она што реално не постои. Психозата не се осознава, за разлика од неврозите, при коишто човекот е речиси секогаш свесен за болеста.
Голем број на психички состојби и растројства можат да предизвикаат психотични епизоди, како што се: шизофренија, биполарно растројство, анксиозност, тешка депресија, недостаток на спиење и др.
Вихрен

Вихрен — највисокиот врв на Пирин во Пиринска Македонија, денес во Бугарија. Со своите 2.914 м е втор по височина во денешна Бугарија по Мусала на Рила и трет на Балканскиот Полуостров по Олимп во Егејска Македонија и Грција.
1 Местоположба
Врвот се наоѓа во северниот дел на масивот Пирин, на главното било меѓу врвот Кутело (на северозапад) и Овинати Врв (на југоисток). Со овие два врва го поврзуваат седлата Премката (2610 м) на север и Кабата (2535 м) на југ.
2 Име
Сè до 1942 г. врвот се нарекувал ''Елтепе'' („врв на бурите“). Денес тоа име го носи мало засолниште во подножјето на врвот, поставено за проучување на малиот ледник кој се наоѓа таму.
3 Географија
Гледан од Банско, Вихрен личи на пресечена пирамида, а од југ потсетува на четиристрана пирамида. Карактеристично за врвот е тоа што изгледа многу поразлично, зависно од која страна се гледа. Карпите кои го образуваат Вихрен се мермерни и не задржуваат вода, па затоа целото околно подрачје нема реки и езера. Најблиски езера се Влахините на југозапад. Растителноста по падините на Вихрен е оскудна — преовладуваат тревите и лишаите. Животинскиот свет е побогат — застапени се птиците и ситните глодачи, но највеќе дивокозите, кои живеат во месноста Казаните во подножјето на врвот. По околниот раб на карпите Џамџиеви Скали изобилува цвеќето рунолист.
4 Клима
Вихрен има просечни годишни врнежи од 1.150 мм, а снежната покривка достигнува 3 м. Температурата се движи од 25° и -21°С во зима до 15° и 23°С во лето.
5 Поврзано
* Вихрен — истоимено село во Светиврачко, со изворно име Лески (до 1960 г.)
6 Галерија
Кирил Ќамилов

Кирил Ќамилов (Велес, 28 јануари 1898 - Скопје, 8 септември 1976) ― македонски универзитетски професор и фолклорист. Бил учесник во Шпанската граѓанска војна и во НОВ.
1 Животопис
Студирал на универзитетот Сорбона во Париз (1924). Завршил Филозофски факултет во Прага, а докторирал на Универзитетот во Нанси во 1936 година на тема „''Прилог кон проучувањето на едукацијата на деца-методи и современи теории''“, со што се стекнал со звањето доктор по педагошки науки.
Во Шпанија, тој дошол од Белгија во јануари 1937 година. Бил во баталјонот „Георги Димитров“ и баталјонот „Дуран“. Бил офицер за врски и имал чин капетан. По победата на франкистите, тој бил принуден да се исели со републикански пасош под името Хуан Лопез Гарсија (Juan Lopez Garcia) и бил интерниран во Винковци, од каде како член на отпорот, тој илегално бил префрлен во вардарскиот дел на Македонија, и од 1944 година учествувал во НОБ, во бригадата „Гоце Делчев“.
По Ослободувањето, тој како делегат и активист делувал во Националниот комитет на македонската емиграција во Софија од каде подоцна, со декрет на Министерството за просвета бил упатен во Скопје, каде во 1947 година бил еден од преосновачите на Филозофскиот факултет и Катедрата по педагогија. Во периодот 1947-1952 година, тој бил еден од првите повоени професори на Филозофскиот факултет, по предметот Историја на педагогијата. Подоцна бил научен соработник во Институтот за фолклор „Марко Цепенков“ во Скопје, а од ноември 1964 до октомври 1966 година и негов директор. На овој институт работел сè до своето пензионирање во 1968 година.
Од 2 октомври 1952 до 25 декември 1954 година бил затворен на Голи Оток.
Во 1962 година, заедно со Мето Јовановски, ја приредил книгата „''Темни кажувања''“, која е составена од тринаесет приказни-сведоштва искажани од страна на девет усмени раскажувачи (старци и старици) во кои главно повикуваат на настаните и состојбите во тоа што е денес Југозападна Македонија, непосредно пред Илинденското востание.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Крушевица

Свети Архангел Михаил — главна селска црква во мариовското село Крушевица, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото Крушевица, а во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
2 Историја
Според кажување на мештаните црквата е изградена во триесеттите години на XIX век, а била обновена во 1931 година.
3 Архитектура
Според градбата претставува еднокорабна црква со полукружна апсида и галерија на кат. Изградена е од делкан камен со доста голема височина, налик на сите селски цркви во областа Мариово.
Состојбата на црквата е добра.
Во внатрешноста на црквата се наоѓа дел од античко мермерно столбче кое можеби потекнува од блискиот антички град Пелагон на врвот Висока над селото, а во дворот на црквата има делумно разрушена римска мермерна надгробна плоча - стела со релјеф на жена и дете.
Во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта, каде по пренесувањето на коските се наоѓа и гробот на познатиот мариовски војвода Толе Паша (Стојан Кулески), кој е роден во ова село, а во чија чест во црквата на почетокот на март се одржува свечена манифестација.
3.1 Фрескоживопис
При обновата на црквата во 1931 година, истата била живописана. Фрескоживописот се наоѓа во катастрофална состојба и е потребна негова конзервација и реставрација.
3.2 Икони и иконостас
Црквата поседува дрвен иконостас, кој бил направен во 1930 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Крушевица
Мост кај Бешка

Мост кај Бешка (|Мост код Бешке) – бетонски мост на Дунав близу до Бешка, Србија. Мостот бил пуштен во сообраќај во 1975 година во рамките на проектот автопат Белград-Нови Сад-Суботица и е најголемиот мост на Дунав.
Првиот мост бил дизајниран од архитектот Бранко Жежељ, кој ги дизајнирал и Хала 1 на Белградскиот саем, Жежељовиот мост и станицата Прокоп. Го градела „Мостоградња“ од 1971 до 1975 година Двапати бил бомбардиран и делумно разурнат за време на бомбардирањето на НАТО на Србија на 1 април 21 април 1999 година. Кратко време по завршувањето на бомбардирањето бил времено саниран и повторно отворен на 19 јули 1999 година со оглед дека е важен дел од автопатот Е75.
Од 2008 до 2011 година изграден е мост близнак веднаш до првиот, од десна страна. Градбата ја вршел конзорциум под водство на австриската група Алпин Бау и бил пуштен во сообраќај на 3 октомври 2011 година . По неговото пуштање во употреба, стариот мост бил затворен за реконструкција и повторно пуштен во сообраќај во август 2014 година
Олег Антонов

Олег Константинович Антонов (| Оле́г Константи́нович Анто́нов), (Троици, Московска област, - Киев, ) – советски конструктор на авиони. Основач е на светски познатиот производител на авиони, компанијата АНТК Антонов, која денес носи име во негова чест.
1 Животопис
Олег Антонов бил конструктор, академик и еден од пионерите на советското едриличарство. На почетокот на својата кариера уште како студент со 18 години го конструирал своето прво летало ОКА-1 гулаб. Во текот на учењето на „Ленинградскиот политехнички институт“ направил низа успешни едрилици под називите ОКА-2 и 3, а едрилиците ОКА-5 и ОКА-7 се прославиле и во странство – наречени се Стандард-1 и 2, додека ОКА-6 победила на државното првенство во 1931 година. По дипломирањето, Антонов станал главен инженер, а подоцна и главен конструктор во московската фабрика за едрилици. Конструктор е на повеќе од 30 типови, покрај наведените вклучувајќи ги УПАР, УС-1, Ус-4, БС-3, 4 и 5. Рот-фронт едрилици со ознаки од 1 до 7, ИП, РЕ, М и БА-1.
Кон крајот на 1938 година, фабриката за едрилици е затворена, а Антонов преминува да работи кај конструкторот Јаковлев кој дотогаш проектирал и изработувал лесни спортски и школски авиони. Работејќи во фабриката во градот Красни Лечик, главно работел на конструкција на лесни транспортни авиони. Во 1940 година го конструира ОКА-38 „аист“ (во превод штрк) како копија на Физелер Fi-156, со француски мотор бенгали. Го надгледувал производството на лесниот транспортен авион Антонов А-7, а во периодот од 1943 до 1946 година бил прв заменик на Јаковлев и од 1945 година шеф на огранокот во Новосибирск.
Од 1946 година, Антонов работи самостојно како главен проектант во новооснованото биро ОКБ кое во 1952 година е преместено од Новосибирск во Киев. Во периодот од 1967 година до својата смрт бил генерален конструктор. Под негово водство изработени се леталата за воен транспорт Ан-8, Ан-12, Ан-22, Ан-26, Ан-32, Ан-72, Ан-124, потоа повеќенаменските авиони со кратка полетна патека Ан-2, Ан-14, Ан-28 и патничките Ан-10, Ан-24, како и едрилиците со метална конструкција Ан-11, Ан-13, Ан-15.
2 Галерија
2.1 Авиони
2.2 Монети
Црква „Св. Никита“ - Кисела Вода

Свети Никита — црква во скопската населба Кисела Вода.
1 Легенда
На местото каде што денес се наоѓа црквата, извирала кисела вода. Кон крајот на XVIII век во овој крај се населил Усеин-бег, кој изградил голем чифлик со сарај и куќа со огромни цветни градини. Усеин-бег бил слеп и при една прошетка низ својот чифлик отишол да се измие од изворот на кисела вода. Откако си ги измил очите со водата, тој прогледал. Оттогаш ова место околу изворот го прогласил за свето земјиште, а целата област ја нарекол Кисела Вода. Тој им забранил на овчарите околу изворот да ги пасат овците, а водата која во изобилие извирала, ја користел за наводнување на својот имот. Турците ја почитувале светата земја од страв дека доколку ја осквернават ќе ги снајде голема несреќа. Кога бегот си заминувал од Македонија, како благодарност за чудото што му се случило, на староседелците им дал пари веднаш до изворот да изградат црква. Староседелците го исполниле аманетот на бегот и ја изградиле денешната црквичка „Св. Никита“. Поради приказната за чудото што му се случило на Усеин-бег откако се измил со киселата вода, ова место станало многу познато. Луѓе од целата скопска околина доаѓале да се измијат од водата за која верувале дека е лековита, а, пак, младите девојки оставале по некој дел од нивната облека со верување дека ќе им се оствари посакуваната желба.
Хју Карти

Хју Џон Карти (|Hugh John Carthy; р. ) — англиски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата . Прекарот на Карти „Хјуџ“ (на македонски: „огромен“) се појавил кога неговото име било погрешно изговорено од спикерот на Џиро д’Италија, но останал поради неговата способност да направи огромни напори.
1 Кариера
Во 2014 година ја освоил етапната Трка околу Кореја, а во 2015 година се приклучил на шпанската екипа . Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016 и за Џиро д’Италија 2017. Карти паднал на шестата етапа на Вуелта а Еспања 2019, со што бил еден од четворицата возачи кои ја напуштиле трката поради падот. Во август 2020 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2020.
На 1 ноември 2020 година, Карти ја забележал неговата прва етапна победа на некоја голема трка на дванаесеттата етапа на Вуелта а Еспања 2020, која завршила на искачувањето Алто де л’Англиру. Неговото време на искачување на Англиру било меѓу десетте најдобри на сите времиња и никој не го извозел искачувањето побрзо откако Крис Хорнер ја освоил Вуелта во 2013. На крајот завршил трет, негов прв подиум на некоја голема трка.
2 Достигнувања
;2012
: 1. Краен пласман Трка околу Велс за јуниори
::1. Планински пласман
::1. Етапа 2
;2014
: 1. Краен пласман Трка околу Кореја
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 7
: 6. Краен пласман Трка околу Јапонија
::1. Планински пласман
::1. Пласман за млад возач
: 6. Краен пласман Мзанси Тур
::1. Пролог (ТТТ)
;2015
: 9. Краен пласман Тур ди Жеводан Лангдок-Русијон
::1. Пласман за млад возач
: 9. Краен пласман САД Про Сајклинг Челинџ
;2016
: 1. Краен пласман Вуелта а Астурија
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 1
: 6. Пруеба Вилјафранка де Ордизија
: 8. Џиро дел’Апенино
: 8. ГП Мигел Индураин
: 9. Краен пласман Волта а Каталуња
::1. Пласман за млад возач
: 9. Краен пласман Вуелта а ла Комунидад де Мадрид
;2018
: 3. Краен пласман Класик Колорадо
::1. Планински пласман
: 5. Краен пласман Трка околу Јута
;2019
: Тур де Свис
::1. Планински пласман
::1. Етапа 9
: 3. Краен пласман Тур ди О Вар
;2020
: 3. Краен пласман Вуелта а Еспања
::1. Етапа 12
: 4. Краен пласман Тур де ла Прованс
;2021
: 1. Етапа 5 Вуелта а Бургос
: 3. Класик Сид-Ардеш
: 5. Краен пласман Трка на Алпите
: 8. Краен пласман Џиро д’Италија
: 8. Краен пласман Волта а Каталуња
;2022
: 2. Краен пласман Тур де Лангкави
: 9. Краен пласман Џиро д’Италија
: 9. Краен пласман Трка на Алпите
2.1 Распоред на резултатите на етапните трки
Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022
Џиро, —, —, 92, 77, 11, —, 8, 9
Тур, —, —, —, —, —, 37, —, —
Вуелта, —, 125, —, —, СО, 3, СО, 25
Распоред на резултатите на поважните етапни трки
Етапна трка, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022
Париз-Ница
Тирено-Адријатико
Волта а Каталуња, —, 9, 20, 13, СО, НСО, 8, 27
Трка околу Баскија, 85, —, —, СО, 12, 12, —
Тур де Романди, —, —, —, 47, 28, —, —
Критериум ди Дофине
Тур де Свис, —, —, 56, 18, 27, НСО, —, СО
СО = се откажал; — = не учествувал; НСО = не се одржала
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Кисела Вода

Свети Ѓорѓи — црква во скопската населба Кисела Вода. Постоењето на црквата според легендите се поврзува со времето на царот Јустинијан во почетокот на 6 век.
Се наоѓа до Домот за Зависници, односно до изворот на киселата вода, каде што е и црквата „Св. Никита“. Во минатото, а и денес црквата најмногу била посетена за време на Ѓурѓовден, празник кој е и патрон празник на Општина Кисела Вода.
Хасандаг

Хасандаг (|Hasan Dağı) — згаснат стравовулкан во покраината Аксарај, средна Турција. Со висина од , важи за втора планина по висина во Средна Анадолија. Близу врвот е образувана калдера широка 4-5 км, некаде околу 7500 г. п.н.е., во избув за кој сведочат цртежи од новото камено време (неолитот).
Според наодите, населението на неолитската населба Чаталхојук собирало опсидијан од подрачјето на планината, кој потоа го разменувале со други населби во замена за луксузни добра. Пронајдени се и огледала и деланки од опсидијан. Важноста Хасандаг за жителите на Чаталхојук е видлива по ѕидниот живопис на кој е претставена, па затоа некои го нарекуваат „првиот предел“.
За време на Византиско-арапските војни, планината имала улога на втора испостава од југ во византискиот систем на светилници за предупредување на Цариград од напади.
Сметајќи од највисокото место пристапно со автомобил, планината се искачува за околу 6 часа. Врвот дава величествен поглед на средишниот дел на Анадолската Висорамнина со далечната Кападокија.
1 Поврзано
* Список на планини во Турција
2 Наводи
**
Вента

Вента (|Venta) — мал град во Литванија во Акменскиот округ. Според податоци од 2005 година, во градот живееле 3.221 жител. Се наоѓа на истоимената река, како и на автопатот Куршенај-Мажеикијај и железницата која го поврзува Мажеикијај со Шјауљаи (железничката станица е наречена Акмене). Со ова, градот Вента има подобра местоположба отколку Наујоји Акмене, главниот град на округот.
1 Историја
Градот доживеал раст по Втората светска војна заедно со фабриката за вар, која подоцна произведувала тули. Во нрјзиниот врв работеле околу 1000 луѓе. Градот бил создаден кога селата Баускас и Пурвијај се приклучиле во 1966 година. По прогласувањето на независноста во 1990 година, фабриката имала сериозни финансиски потешкотии, кога се нашла на отворениот пазар. Била поделена на посебни претпријатија. Некои од нив банкротирале и нивните градби биле уништени; други биле приватизирани. Во 1999 година, претпријатието „Наујасис калцитас“, единствен произведувач на вар во Литванија, кој го снабдува половина од домашниот пазар, ја купил и ја обновил фабриката. Недална била изградена топлана која користи гас за обезбедување топлинска енергија на градот.
2 Култура
Градот има средно училиште (основано 1907 г.) кое започнало со околу 20 студенти. Студиите траеле 4 години и започнувало во ноември, кога сите полски работи биле завршени. Наставата била одржувана на руски. Во 1940 година, кога бројот на ученици се зголемил на 40, училиштето се префрлило во нова зграда и била преименувано. Зградата припаѓала на железничкото претпријатие и не била погодна за училиште, но војната ја спречила обновата. Во 1949 година, бројот на ученици достигнал 120 и училиштето било реорганизирано во седумгодишно. Железничката зграда била премала и училиштето било присилено да изнајми уште две други згради на 1 километар оддалеченост. Во 1953/1954, училиштето повторно станало средно училиште. Во 1960 година била отворена пространа нова градба. Во тоа време, училиштето имало 330 ученици и околу 20 наставници. Во 1972 година биле изградени спортска сала и 14 нови училници. Училиштето моментално има околу 50 наставници.
Во 1961 година била основана јавна библиотека. Започнала со 6.150 книги и во 2000 година имала 18.000 единици. Во 1996 година ја добила втората награда на натпревар организиран од Отворено општество Литванија. Јуозас Милтинис (1907–1994) е роден во Вента.
3 Музика
Музичкото школо во Вента има литванско музички ансамбл „Вентукај“. Негови членови се главно локални младинци од 9 до 20 години. Во 2004 година станале познати откако се појавиле на натпревар на телевизија. Критиката не очекувала дека ќе успеат, но стигнале до финалето и го освоиле натпреварот. Добиле 275.000 литаси. Подоцна, го објавиле своето прво цеде со 16 песни.
Црква „Св. Климент Охридски“ - Драчево

Свети Климент Охридски — параклис во македонската православна богословија во Драчево.
Параклисот е со големи димензии и е сместен во православна богословија „Свети Климент Охридски“ во скопско Драчево. Осветен бил на 17 октомври 2009 година од страна на Архиепископот Охридски и Македонски г. г. Стефан во сослужение на Митрополитот Полошко-кумановски г. Кирил, Митрополитот Повардарски г. Агатангел и Митрополитот Брегалнички г. Иларион.
1 Поврзано
*Црква „Св. Спас“ - главната црква на Драчево;
*Црква „Св. Петка“ - се наоѓа во месноста Три Круши над Драчево;
*Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - црква на влезот во Драчево;
*Црква „Св. Преполовение“ - главна манастирска црква на манастирот Пеленица;
*Црква „Св.Лазар“ - гробјанска црква на населбата;
*Црква „Св. Нектариј Егински“ - параклис изграден во 2004. Храм на расколничката ПОА;
*Драчево;
Вангел Чукалевски

Вангел Чукалевски ( во — во ) — југословенски и македонски партизан и деец на Народно ослободителната војска на Македонија.
Чукалевски бил воен пилот и висок офицер на Југословенската народна армија.
1 Животопис
Роден е на 20 јануари 1910 година во Битола. За време на Втората светска војна се вклучил во комунистичката страна и станал командир на Четврта оперативна зона на НОВ и ПОМ. Станал член на КПМ во текот на 1944 година.
На 1 јуни 1944 година добил чин мајор. Во периодот од 8 јуни до 25 септември 1944 година е командир на Првата македонска ударна бригада, а потоа е назначен за прв помошник на началникот на Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Учествува како делегат во Второто заседание на АВНОЈ и Првото заседание на АСНОМ. Меѓу септември и октомври 1944 година е награден со Орденот Партизанска ѕвезда од Воениот штаб на НОВ и ПОЈ. На 1 декември 1944 година е назначен за потполковник, а по завршувањето на Втората светска војна имал различни функции во ЈНА.
Жорди Симон

Жорди Симон (|Jordi Simón; р. ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
Настапил на Светското друмско првенство. Во август 2018 година бил именуван во почетниот состав на Вуелта а Еспања 2018.
1 Достигнувања
;2011
: 5. Краен пласман Вуелта а ла Комунидад де Мадрид под 23 години
::1. Етапа 1
: 7. Европско друмско првенство под 23 години
: 9. Краен пласман Тур де л’Авенир
: 10. Гран Премио дела Либерационе
;2013
: 1. Краен пласман Вуелта Сиклиста а Леон
::1. Етапа 1
;2014
: Тур де По де Савоја
::1. Планински пласман
::1. Етапа 2
::1. Етапа 3
: 1. Планински пласман Тур де л’Ен
: 1. Бодовен пласман Трофеу Жоаким Агостињо
: 7. Пруеба Вилјафранка де Ордисија
;2015
: 1. Краен пласман Трофеу Интернасионал до Гвадијана
::1. Планински пласман
::1. Етапа 1
: 6. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
;2016
: 3. Национално друмско првенство
;2018
: Награда за борбеност на етапа 2 на Вуелта а Еспања
Епафродит

Епафродит (Έπαφρόδιτος) ― македонски христијанин од Филипи, близок соработник на апостол Павле. Тој е еден од Седумдесет апостоли, кого како светец го слават и православната и католичката црква. Бил прв апостол во Мала Азија.
Епафродит е познат како помошник при мисијата на Апостол Павле (Филипјани 2:25 и 4:18). Познато е дека вредно работел на таа задача, поради што го изгубил и здравјето. Според зборовите на Павле: „Болен е, и скоро ќе умре“. Но, тој се опоравил, и Павле го испратил назад во Филипи. Во своето Послание до Филипјаните Павле ги теши неговите пријатели, кои чуле за неговата тешка болест и моли за него, Црквата да го прими со радост (Филипјани 2,29).
Како виден градски првенец и ревносен христијанин, после евангелистот Лука, бил поставен лично од апостолот Павле на чело на Филиписката христијанска општина. Според црковното предание, тој бил првиот епископ на Филипи.
Смрдлика

Смрдлика или смрдеш — листопадна грмушка со мало дрво од Средозмјето и Досредоземјето во склоп на семејството на руевите (''Anacardiaceae''). Има сложени непарно перјести листови. Дводомен вид кај кој цветовите се собрани во метлести соцветија. Плодот е мала, металносива косличка. Содржи смолни канали и смола во вегетативните делови. Претставува единечна или групна примеса во поизразито термофилните шумски заедници. Доста е застапено насекаде во Македонија, а посебно во јужните делови, заради што тоа е застапено и во топонимијата, односно во името на планината Смрдеш во Радовишко, костурското село Смрдеш во Егејска Македонија итн.
Иван Цвјетковиќ

Иван Цвјетковиќ (роден на 2 јануари 1960 година во Строшинци) — хрватски поранешен фудбалер, на позицијата напаѓач. Во моментов работи како агент со лиценцата на ФИФА..
1 Клиенти
Ова се фудбалерите кој се клиенти на Цвјетковиќ во моментов.
* Марио Манџукиќ - Јувентус до 2019 година* Домагој Вида - Динамо Киев до 2018 година* Матеј Митровиќ - Риека до 2017 година* Матеј Јелиќ - Рапид Виена до 2019 година* Хрвоје Чале - Олимпија Љубљана до 2016 година* Јаков Пуљиќ - Интер Запрешиќ до 2016 година* Бруно Петковиќ - Трапани до 2016 година* Иван Филиповиќ - Локомотива Загреб до 2016 година