procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Надвојводство Австрија

Надвојводство Австрија (|Erzherzogtum Österreich) — едно од главните надвојводства на Светото Римско Царство и јадрото на Хабсбуршката монархија. Со главен град Виена, надвојводството претставувало центар во југоисточниот дел на царството.
Надвојводството било основано на територијата на Маркгрофовија Австрија и Војводство Австрија. Хабсуршката династија на австрискиот престол дошле во 1282 година и во 1453 година царот Фридрих III како австриски владетел официјално ја додал титулата надвојвода, основајќи го Надвојводство Австрија. Од 15 век сите свети римски цареви ја користиле титулата надвојвода.
Историјата на ова надвојводство завршила со распаѓањето на Светото Римско Царство во 1806 година. Таа била наследена од Долна Австрија и Горна Австрија како дел од Австриско Царство.
Австрија се наоѓа по долината на река Дунав. Граничела со Кралство Унгарија на исток, на југ со Војводство Штаерска, на север со Бохемија и Моравија и на запад со Војводство Баварија.
Матеја (Свето Римско Царство)

Матеја (|Matthias, роден на во - починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија, цар на Светото Римско Царство од 1612 година до неговата смрт, крал на Унгарија и Хрватска од 1608 година (како Матеја II), и крал на Бохемија од 1611 година..
1 Животопис
Матеја бил четврти син на Максимилијан II и неговата сопруга Марија Шпанска.
Матеја се оженил со Ана Тиролска, ќерка на неговиот чичко Фердинанд II, кој бил надвојвода на Австрија. Од овој брак не се родиле наследници, додека Матеја во 1595 година го наследил Надвојводство Австрија од неговиот чичко.
Постариот брат на Матеја, Рудолф II во 1593 година го поставил за негов заменик на Австрија. Во текот на овој период, Матеја станал доста близок со виенскиот епископ Мелхиор Клезл, кој подоцна му станал главен сојузник. Во текот на Долгата војна во Унгарија (1593-1606), хабсбуршките сили војувале со силите на Османлиите за превласт над северна Унгарија и Трансилванија. Во 1605 година унгарските протестанти направиле обид да ја отфрлат хабсбуршката католичка власт. Рудолф го назначил на Матеја како водач за задушување на востанието. И покрај победата, во 1606 година во Виена бил потпишан договор за верските слободи во Унгарија.
Оваа победа на Матеја му донела привилегија да се наметне како владетел над Австрија. Неговиот болен брат Рудолф морал да го назначи како свој наследник на престолот. Со помош на аристократите од Австрија, Унгарија и Бохемија во 1608 година го натерал на својот брат да му ја преотстапи најпрвин унгарската круна а потоа и бохемиската во 1611 година.
По смртта на својот брат во 1612 година Матеја официјално ја добил титулата цар на Светото Римско Царство. Со поддршка на епископот Мелхиор Клезл, Матеја водел политика на верска толеранција давајќи им слобода на вероисповед на протестантите како и привилегии во Австрија. Ваквата политика довела до заострување на односите со својот прв братучед, Фердинанд. Матеја во 1617 година бил принуден да ја отстапи Бохемија на Фердинанд, а следната 1618 година и Унгарија. По смртта на Матеја во 1619 година, неговиот братучед го наследил на престолот како Фердинанд II.
Туртел

Туртел — врв на планината Плачковица со висина од 1.603 м. Врвот се издига во западниот дел од планината.
1 Географија
Врвот се наоѓа на западниот дел од планината Плачковица, односно од левата страна на долината на Зрновска Река. Од туртелско било кон запад се протега панорамски видик на голема далечина, додека источната страна кон долината на Зрновска Река е густо пошумена.
Во околината на врвот се застапени мермери во геолошка градба, што придонело кон создавање на повеќе пештери. Поради застапеност на мермери во геолошката градба на овој дел, околу Туртел се создале повеќе пештери. Најдолга од нив е Голема Пештера, со должина од околу 600 метри, а од другите пештери познати се Ќуп, Ајдучка, Туртел и Понор. Пештерите главно се лесно достапни и до нив водат обележани патеки.
2 Правци за искачување
Најдобра пристапност до врвот Туртел има од источната страна. Искачувањето започнува по асфалтен пат од селото Карбинци, кој најпрво води до планинарскиот дом „Вртешка“ на надморска висина од 1.107 м, а потоа до одморалиштето „Плачковица“ на надморска висина од околу 1.350 м, од каде што се продолжува до самиот врв.
3 Галерија
4 Поврзано
* Лисец (Плачковица)
* Чупино Брдо (Плачковица)
* Бел Камен (Плачковица)
* Кара Тепе (Плачковица)
Сагаласос

Сагаласос (|Σαγαλασσός) - археолошко наоѓалиште во југозападна Турција, околу 100 километри северно од современиот град Анталија, древната Аталиеја. Во времето на Римското Царство, градот бил познат како најзначаен град на Писидија, регија во областа на западниот Таурус, денес позната како Езерска Област. Градот бил познат уште во елинистичкиот период како еден од најголемите градови на Писидија.
Археолошкото наоѓалиште се наоѓа меѓу 1400 и 1600 метри надморска височина.
Местото првпат било населено околу 8000 година п.н.е. Во 14 век п.н.е. го споменуваат Хетитите под името Салавас.
Во 6 век градот доживеал голем земјотрес, а потоа поминувал низ разни кризи заради епидемија, недостаток на вода и напади на Варварите, за конечно во 7 век земјотрес да ги присили жителите да го напуштат градот и да се преселат во долината. Сагаласос е преполн со споменици од старогрчкиот, римскиот и византискиот период.
Бел Камен (Плачковица)

Бел Камен — врв на планината Плачковица со висина од 1.707 м. Врвот се издига во источниот дел од планината, каде што се и врвовите Лисец (1.754 м), Чупино Брдо (1.725 м) и Кара Тепе (1.625 м). На врвот се наоѓа споменик посветен на Народноослободителната борба, особено бидејќи тука е формиран Струмичкиот партизански одред на 18 август 1944 г. (втор и успешен обид).
1 Галерија
2 Поврзано
* Лисец (Плачковица)
* Чупино Брдо (Плачковица)
* Туртел
* Кара Тепе (Плачковица)
Црква „Св. Илија“ - Градец

Свети Илија — главна селска црква во виничкото село Градец. Црквата се наоѓа на источниот крај од селото.
1 Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 30 јули 1997 од страна на митрополитот брегалнички г. Стефан. Црквата била осветена на 19 ноември 2011 година од страна на митрополитот брегалнички г. Иларион. На 2 август 2014 година бил поставен камен-темелник за изградба на камбанарија.
2 Поврзано
* Градец (Виничко);
* Парохии при храмот Свети Архангел Михаил - Виница.
Фридрих I (војвода на Австрија)

Фридрих I Бабенберг (|Friedrich I, der Christliche, der Katholische, роден во - починал на ) — владетел од династија Бабенберг, војвода на Австрија од 1194 година. Фридрих бил син на Леополд V Бабенберг (1157-1194) и неговата сопруга Елена Унгарска (1158-1199), ќерка на унгарскиот крал Геза II.
1 Владеење
Почетокот на неговото владеење било одбележано со враќањето на англиските заложници и парите за откуп на англискиот крал Ричард I. Но Фридрих се соочил со проблем околу враќањето на парите за откуп. Поради тоа, Фридрих доброволно се вклучил во организирање на нов крстоносен поход со цел да ја врати честа на неговата династија Бабенберг во очите на Римокатоличката црква. Така, на Велигден, на 31 март 1195 година, тој заминал кон Бари.
Фридрих се разболел и починал на 16 април 1198 година на враќање од Палестина. Посмртните останки се чуваат во манастирот Свети Крст во Долна Австрија.
МХЕ „Градечка Река“

Градечка Река — мала хидроелектрана на истоимената река, сместена на влезот на селото Градец од страна на планината Плачковица. Оддалечена е на околу 5 км од Виница и околу 2 км од акумулацијата. Хидроелектраната има моќност од околу 0,7 МW. Проектираното годишно производство на електраната е 4.239 MWh. МХЕ „Градечка Река“ е управувана од страна на ПЦЦ Хидро.
1 Поврзано
* Список на електрани во Македонија
* Градечка Река
Градечка Река (Брегалница)

Градечка Река — река во Источна Македонија и лева притока на Брегалница. Градечка Река, заедно со Осојница и Виничка Река, е од големо значење за наводнување на Виничкото Поле, а нејзините води претставуваат извор за производство на електрична енергија.
1 Течение
Реката нема посебен извор и неа ја образуваат повеќе безимени потоци на планината Плачковица. Нејзиното течение понатаму продолжува по падините на планината, потоа минува низ селото Градец и покрај градот Виница, и на крајот се влева во Брегалница. Течението на реката над Виница е опаѓачко, при што реката ги прифаќа сите води што надоаѓаат, додека под градот е од рамничарски тип. Во алувијалната рамнина на реката има подземни води, но за нив сè уште нема сознанија.
2 Хидрографија
Градечка Река е долга 18 км, а вкупната површина на речниот слив изнесува 55,31 км<sup>2</sup>. Речниот проток има голема варијација, така што протокот на местото каде што е изградена акумулација изнесува 305 л/сек, додека најмалиот проток е околу 30 л/сек. Водата од реката се користи за наводнување на дел од Виничкото Поле. Поради малата сливна површина, кратката должина и големиот наклон во средниот и горниот тек, реката има буичарски карактер и нанесува штети на градот Виница, а исто така го нарушува и квалитетот на обработливите површини, особено на оние опфатени со хидромелиоративниот систем. Коритото на реката е регулирано од едната страна, во должина од 2000 м, со што просторот каде што е можно излевање е целосно заштитен од поплави. Во горниот дел на речниот слив има појава на интензивен процес на ерозија.
3 Енергетика
По течението на реката, непосредно пред влезот на селото Градец од страна на планината Плачковица, се наоѓа малата хидроцентрала „Градечка Река“ со моќност од 0,7 MW.
4 Галерија
5 Поврзано
* Градец (Виничко)
* Осојница
* Виничка Река
Облаковска Планина

Облаковска Планина — планина во југозападниот дел на Македонија, сместена во близина на градот Битола. На падините на планината се сместени селата: Облаково, Снегово, Раштани, Крклино, Лера, Рамна, Кукуречани, Секирани, Стрежево, Братин Дол, Горно Оризари, Драгожани, Ново Змирново, Српци и Драгарино.
Облаковска планина има планинска клима. На неа е застапена разновидна флора и фауна.
Меѓу најзастапените билки се вбројуваат: мајчина душица, ковил, кантарион, овчарска торбичка, кокиче и други видови.
Од фауна се среќаваат видовите: мечка, волк, зајак, лисица, орел, врабец, сокол, смок и други.
‎
‎
Враца (Мокра)

Враца — карстно поле и висорамнина на планинскиот масив Мокра. Се наоѓа непосредно од севереозападната страна како своевидно продолжение на Бегово Поле, на допирот на северната падина Јакупица и трите разгранувања Караџица, Шашковица и Елјагица кои всушност се испуштаат од Враца под северната страна на масивот од врвот Солунска Глава. Сместено е на надморска височина од 1900 метри. Има должина од 1,5 километри, а широчина од 0,6 километри при што зафаќа вкупна површина од 2,0 км<sup>2</sup>. На самиот источен крај на висорамнината каде се наоѓа најголемата кривина на патот од Бегово Поле кон Солунска Глава, има извор соѕидан во чешма каде се одвојуваат пешачките планинарски патеки кон Салаковски Езера и изворите на Кадина Река во месноста Јуручка Карпа.
1 Галерија
Леополд VI (војвода на Австрија)

Леополд VI Бабенберг (|Luitpold VI. von Österreich, роден во - починал на ) — владетел од династија Бабенберг, војвода на Австрија од 1198 година и војвода од Штаерска од 1194 година до неговата смрт.
1 Животопис
Леополд бил син на Леополд V Бабенберг (1157-1194) и неговата сопруга Елена Унгарска (1158-1199), ќерка на унгарскиот крал Геза II.
По прекршување на одредбите од пактот од Георгенберг, по смртта на Леополд V териториите на Бабенберг биле поделени: поголемиот брат Фридрих I го доби Војводство Австрија (територија што одговара приближно на денешна Долна Австрија и Источна Горна Австрија), а самиот Леополд VI станал војвода на Штаерска. И двете војводства подоцна биле обединети од страна на Леополд VI кога Фридрих починал по само четири години од своето управување.
2 Крстоносна војна
Леополд VI учествувал во шпанската Реконквиста и во две крстоносни војни - во 1212 и 1217-1221, поради одбрана на честа на својата династија. Слично на своите претходници, Леополд VI се обидел да го развие феудалниот систем во земјата со основање на манастири. Најважен проект на овој потфат бил манастирот во Лилиенфелд во Долна Австрија по долината на реката Трајзен каде по смртта Леополд бил погребан. Покрај тоа, тој давал поддршка на католичките ордени. Друга важна заслуга на војводата Леополд било тоа што Енс го подигнал во статус на град во 1212 и Виена во 1221, чија територија се зголемила речиси двапати.
3 Готика
При управувањето на Леополд, во Австрија започнал да се применува архитектонскиот стил готика. Капелата ''Capella Speciosa'' се смета за првиот објект кој бил направен во готски стил во реонот на реката Дунав во Клостернојбург. Реконструкција на капелата може да се види и денес во градините на дворецот во Лаксенбург.
Австрија на Бабенбергите го достигнала зенитот за време на управувањето на Леополд. Како доказ за тоа може да се сметаат бракот на војводата со византиската принцеза Теодора Ангелина и неговиот обид да посредува во односите помеѓу царот на Светото Римско Царство Фридрих II и папа Григориј IX на кои работел до својата смрт во 1230 година во Италија.
4 Искуство
Дворот на Леополд е познат како центар за средновековните минезингери - Валтер фон дер Фогелвајде, Најдхарт фон Ројентал и Улрих фон Лихтенштајн, кои биле редовни посетители на војводата. Се смета дека епската песна ''Nibelungenlied'' била напишана во дворот на Леополд VI Бабенберг.
Леополд VI починал во Касино во 1230 и бил наследен од страна на неговиот син Фридрих II.
5 Семејство
Леополд VI и Теодора Ангелина (1180/1185 во Цариград, † 22/23 јуни 1246) од византиската царска династија Ангели имале седум деца:
* Маргарет (1204-1266)
* Агнес Австриска (1205-1226)
* Леополд Австриски (1207-1216)
* Хајнрих Австриски (1208-1228)
* Гертруда Австриска (1210-1241)
* Фридрих II (1211-1246)
* Констанца Австриска (1212-1243)
Орлистат

Орлистат е лек кој се користи во третман на гојазност. Неговото примарно дејство е превенирање на апсорпцијата на мастите од човечката исхрана делувајќи како липаза инхибитор, со тоа намалувајќи го внесот на калории.
Орлистатот е заситен дериват на липстатинот, потентен природен инхибитор на панкреасните липази, изолиран од бактеријата ''Streptomyces toxytricini''.
Албрехт II (војвода на Австрија)

Албрехт II Мудриот (|Albrecht II der Weise, роден на во Хабсбург - починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода на Австрија и војвода од Штаерска од 1330 година и војвода од Корушка од 1335 година до 1358 година.
1 Рани години
Албрехт бил син на римско-германскиот крал Албрехт I († 1308) и Елизабета Тиролска. Уште како малолетен бил преопределен да стане духовник, и во 1313 година станал раководител на црква во Пасау, но поради конфликти во 1317 година се откажач од оваа кариера.
2 Управување
По смртта на Хајнрих од Бохемија, царот Лудвиг IVод Баварија им ги преотапил Корушка и јужен Тирол на браќата Отон и Албрехт на 2 мај 1335 година во Линц.
За време на владеењето на Албрехт II во Австрија се случиле природни катаклизми: поплави, земјотреси, црна смрт кои владееле во периодот од 1348-1349 година. Комплицирана била ситуацијата и во Австрија, каде владеела династијата на Хабсбурговците, бидејќи таму во соседтвото започнало да се зголемува влијанието на Швајцарската унија, кон која во 1351 година бил приклучен градот Цирих. Експедицијата на Албрехт II против Цирих во 1352 година се покажала како поразителна и како резултат на неа, градот заедно со соседната област била изгубена за војводата.
Во 1355 година Албрехт II воведел закон за забрана за поделбата на териториите на Хабсбурговците, т.н. „Правило на Албрехтскиот дом“. Но неговите деца сепак го нарушиле овој закон и ги поделиле меѓу себе австриските територии. Ова правило на дело било вратено од страна на царот Максимилијан I и со текот на времето станало камен-закон на Австриското Царство до 1918 година.
3 Семејство
Албрехт се оженил во 1324 година во Виена за Јохана фон Пфирт. По 15 години, тој станал татко на Рудолф, кој го наследил на престолот.
Од бракот се родиле следните деца:
# Рудолф IV (1339-1365)
# Катарина (1342-1381)
# Маргарита (1346-1366)
# Фридрих III (1347-1362)
# Албрехт III (1348-1395)
# Леополд III (1351-1386)
Tиe имaле уште пет деца кои починале уште како мали.
Џиро д’Италија 2016 - етапа 1 до етапа 11

Џиро д’Италија 2016 започнала на 6 мај, а единаесеттата етапа се случила на 18 мај. Трката започнала со поединечен хронометар во Апелдорн во Холандија.
Легенда
Го означува предводникот во генералниот пласман, Го означува предводникот во планинскиот пласман
Го означува предводникот во бодовниот пласман, Го означува предводникот во пласманот за млад возач
и.в. означува дека возачот поминал низ завршната линија во иста група како оној кој го добил времето над него и поради тоа му било доделено истото завршно време.
1 Етапа 1
;6 мај 2015 — Апелдорн (Холандија), 9,8 км, поединечен хронометар (ITT)
2 Етапа 2
;7 мај 2016 — Арнем (Холандија) до Најмеген (Холандија), 190 км
3 Етапа 3
;8 мај 2016 — Најмеген (Холандија) до Арнем (Холандија), 189 км
4 Етапа 4
;10 мај 2016 — Катанѕаро до Праја а Маре, 200 км
5 Етапа 5
;11 мај 2016 — Праја а Маре до Беневенто, 233 км
6 Етапа 6
;12 мај 2016 — Понте до Рокаразо, 165 км
7 Етапа 7
;13 мај 2016 — Сулмона до Фолињо, 211 км
8 Етапа 8
;14 мај 2016 — Фолињо до Арецо, 186 км
9 Етапа 9
;15 мај 2016 — Кјанти, 40,4 км поединечен хронометар (ITT)
10 Етапа 10
;17 мај 2016 — Кампи Бизенцио до Сестола, 216 км
11 Етапа 11
;18 мај 2016 — Модена до Азоло, 212 км
Црква „Св. Великомаченица Варвара и Св. Сава Ерусалимски“ - Вевчани

Света Великомаченица Варвара и Св. Сава Ерусалимски — гробјанска црква во селото Вевчани.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа северно од Вевчани, на едно мало возвишение, среде дабова шума. Меѓу овие дрвја има и неколку повеќевековни стебла што укажува на староста на ова светилиште.
2 Историја
Во минатото оваа црква била параклис, кој покрај денешното име на црквата „Св. Варвара“, во времето на Кралството Југославија, бил нарекуван и „Св. Сава“.
Стариот параклис е срушен во 1996 година и на истото место, но со поголеми димензии изградена е црквата.
3 Галерија
4 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Вевчанска парохија
* Вевчани
Црква „Св. Спас Долни“ - Вевчани

Вознесение Христово (повеќе позната како Свети Спас Долни) — црква во селото Вевчани.
Вевчанци, Свети Спас го почитуваат како сопствен заштитник и често го спомнуваат во молитвите.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на влезот во Вевчани, од неговата североисточна страна.
2 Историја
Изградена е на свето место, на почетокот само како дрвена куќарка (параклис), а по обновувањето од 1986-1996 претставува градба на црква направена од делкан камен.
3 Галерија
4 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Вевчанска парохија
* Вевчани
Црква „Св. Спас Горни“ - Вевчани

Вознесение Христово (повеќе позната како Свети Спас Горни) — манастирска црква во селото Вевчани.
Вевчанци, Свети Спас го почитуваат како сопствен заштитник и често го спомнуваат во молитвите.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа западно од Вевчани, на надморска височина од 1.300 метри, на планината Јабланица. Тој е изграден во карпи што е одлика за целиот терен околу него. Источно од него има една голема карпа, надвисната над самиот пат.
2 Историја
За овој манастир забележал и Нушиќ во 1892 година. Судејќи според иконите, манастирот може да се датира од втората половина на XIX век.
3 Архитектура
3.1 Иконостас
Престолната икона Вознесение Христово е изработена од Крсто Николов од Лазарополе, во декември 1894 година. Иконите на светите апостоли се изработени од Дичо Зограф, без да биде наведена годината. Може да се претпостави дека тоа е 1876 година, кога Дичо ги работел иконите за црквата Св. Никола. Но, најстарата престолна икона е иконата „Св. Никола Чудотворец“, насликана и подарена во 1858 година. Тоа упатува на одредена старост на манастирот, што не мора да значи дека тој пред тоа не постоел.
4 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Вевчанска парохија
* Вевчани
Гарбиње Мугуруса

Гарбиње Мугуруса Бланко (|Garbiñe Muguruza Blanco, р. , ) — венецуелско-шпанска професионална тенисерка која ја претставува Шпанија на тениските натпревари. На 23 мај 2016 година, според ВТА, рангирана е на 4 место во поединечна и 29 место во парови.
Мугуруса е победничка на Ролан Гарос 2016 во поединечна конкуренција. Освоила еден ВТА туринир, а била и финалистка на Вимблдон 2015.
1 Животопис
Мугуруса е родена во Каракас, Венецуела во 1993 година од татко Баск, Хосе Антонио Мугуруса, и мајка Венецуелка, Скарлет Бланко. Има двајца браќа. Има двојно државјанство, шпанско и венецуелско. Почнала да игра тенис на тригодишна возраст и после преселбата во Шпанија во 1999 година, тренира во тениската академија Бругера, близу Барселона.
Црква „Св. Никола“ - Вевчани

Свети Никола (наречена уште и Горна црква) — главната црква во селото Вевчани, а воедно и парохиски храм на Вевчанската парохија.
1 Историја
Изградбата или можеби обновата на оваа црква започнала во 1834 година. Градбата на црквата била завршена во 1864 година.
2 Архитектура
Црквата претставува трикорабна базилика со олтар, лаѓа и балкон. Црквата е долга 18, а широка 12,5 метри.
Изградена е со рамен под, што во тоа време не било дозволено од османлиските власти. Црквата е градена од рачно делкан камен, а влезната врата е ѕидана со калај. Над неа, како и над другите отвори, во каменот се врежани библиски симболи. Каменот бил ваден од Мајдан, во планината над Вевчани, а бил носен со волови.
2.1 Фрескоживопис
Зографисувањето е дело на Аврам Дичов, најстариот син на Дичо Зограф, а се работело во истовреме за да заврши во 1879 година. Црквата со импозантни димензии, градена со фантазија и богато зографисана, е еден од најубавите преродбенски споменици во Македонија.
2.2 Иконостас
Иконите во црквата се изработени од Дичо Зограф од село Тресонче. Овој истакнат мијачки зограф во овој свет храм оставил вредни дела. Првата негова икона за црквата најверојатно е изработена во 1849 година. Од раката на Дичо се изработени и престолните икони во 1876 година, која што се смета и за година на осветување на црквата.
3 Галерија
4 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Вевчанска парохија
* Вевчани
Леополд I (војвода на Австрија)

Леополд I Победоносецот (|Leopold I Der Glorwürdige, роден во во - починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода на Австрија и Штаерска (1308-1326) заедно со својот брат Фридрих Убавиот.
1 Рани години
Леополд бил третиот син на римско-германскиот крал Албрехт I († 1308) од Хабсбуршката династија и Елизабета Тиролска.
Негови браќа биле Рудолф, крал на Бохемија, Фридрих Убавиот, војводите на Австрија Албрехт II, Отон IV и Хајнрих.
2 Управување
По смртта на неговите родители Леополд I станал глава на Хабсбуршката династија. Тој управувал со Горна Австрија и помагал на својот брат Фридрих Убавиот во безуспешниот избор за германски крал против Лудвиг од Баварија. Поради својот неуспех, Леополд и неговиот брат не го прифатиле изборот на Лудвиг IV за цар, па земјата била внесена во граѓанска војна. На 9 ноември 1313 година Фридрих бил поразен од Лудвиг кај Гамелсдорф и во 1314 година додека на 15 ноември 1315 година бил поразен и самиот Лудвиг I во битката против Швајцарците. Овиј конфликт дополнително ја намалила силата на Хабсбурговците. По поразот, на 28 септември 1322 година, Леополд се залагал интензивно за ослободување на својот брат кој бил заробен од Лудвиг IV. Тој влегол во преговори со Лудвиг, предавајќи му ја царската регалија.
3 Семејство
Во 1315 година Леополд се оженил за Катарина Савојска. Тие имале две деца:
* Агнес
* Катарина
Ѓорѓе Поповиќ

Ѓорѓе Поповиќ Даничар (Буковац во Срем, 20 октомври/1 ноември 1832 - Белград 25 март/7 април 1914) бил српски новинар и книжевник.
1 Животопис
Ги уредувал списанијата „Седмица“, „Српски дневник“ и „Даница“. Првиот број на „Даница“ излегол на 20 февруари 1860, а последниот на 20 август 1872. Излегувал на десет дена во Нови Сад, со прекин од август 1871 до мај 1872. Ѓорѓе Поповик го започнал и уредувал ова списание од првиот број до август 1871. По тоа списание го добил прекарот ''Даничар''. Поповиќ е прв преведувач на сервантестовиот „Дон Кихот“ на српски (1895-96, Белград, Фондација на Илија Милосављевиќ Коларац, 4 св.).
За дописен член на Друштвото на српска словесност е избран на 21 јануари 1862. За дописен член на Српското учено друштво именуван е од основањето на 29 јули 1864. За редовен член е избран на 30 јануари 1885 во Одборот за филозофски и филолошки науки. Почесен член на Српската кралска академија станал на 15 ноември 1892.
Даничаревата улица во Белград го носи името по ѓорѓевиот прекар.
Фридрих Убавиот

Фридрих Убавиот (|Friedrich der Schöne, роден во во - починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија како крал на Германија (1314—1330), војвода на Австрија и Штаерска (1308-1330) како Фридрих III.
1 Рани години
Фридрих бил син на римско-германскиот крал Албрехт I († 1308) од Хабсбуршката династија и Елизабета Тиролска.
Негови браќа биле Рудолф, крал на Бохемија, војводите на Австрија Леополд I, Албрехт II, Отон IV и Хајнрих.
2 Управување
На 21 ноември 1298 година на првото царско собрание во Нирнберг, неговиот татко ги поставил неговите браќа Рудолф и Леополд за војводи на Австрија и Штаерска. Фридрих во тоа време имал 9 години.
Фридрих добил право да врши контрола над Баварските војводи, што довело до конфликти со неговиот братучед и пријател Лудвиг од Баварија. На 9 ноември 1313 година Фридрих бил поразен од Лудвиг кај Гамелсдорф и во 1314 година се повлечел. По смртта на Хајнрих VII тој имал претензии за кралската круна, но добил само три гласа. За крал бил избран Лудвиг со четири гласа во октомври 1314 година, но Фридрих не го повлекол барањето и се прогласил за антикрал кое означувало отворен вооружен конфликт.
Во 1314 година Фридрих се оженил за Елизабета Арагонска, со која бил свршен од 1311 година, кога таа имала околу 10 години.
Фридрих бил крунисан во Бон од архиепископот на Келн, а Елизабета била крунисана за германска кралица во Базел во 1315 година. Во повеќегодишна граѓанска војна Фридрих имал успеси со помош на воените вештини на својот помлад брат Леополд кој го добил прекарот „''Мечот на Хабсбурговците''“ или „''Победоносецот''“. Сепак, на 28 септември 1322 година Фридрих бил целосно поразен кај Милдорф на Ин и бил заробен заедно со 1300 австриски благородници.
Откако Лудвиг го држал Фридрих три години во витешкиот затвoр на замокот Траусниц, самиот тој бил кртикуван од католичкиот свет па поради тоа тој постигнал договор со стариот свој пријател и го ослободил под заклетва. Според неа, Фридрих го признал владеењето на Лудвиг и се обврзал да го убеди својот брат Леополд да го стори истото. На крајот Фридрих не успеал во тоа и се вратил на располагање на својот победник Лудвиг во Минхен. Овој витешки гест го импресионирал на Лудвиг, отстапувајќи ја римско-германската круна на Фридрих, додека за себе започнал да ја посакува круната на Светото Римско Царство.
Фридрих починал на 13 јануари 1330 година во замокот Гутенштајн. Во 1783 година посмртните останки биле пренесени и закопани во катедралата Свети Стефан во неговата родна Виена.
3 Семејство
На 11 мај 1314 година во палатата Гутенштајн, Фридрих Убавиот се оженил за Елизабета Арагонска (* 1296; † 25 март 1330). Тие имале три деца:
* Фридрих (* 1316; † 1322)
* Елизабета (* 1317; † 1336)
* Ана (* 1318; † 1343)
Отон IV (војвода на Австрија)

Отон IV (|Otto IV der Fröhliche, der Kühne, роден на во Виена - починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода на Австрија (1330–1339), војвода од Штаерска и војвода од Корушка (1335-1339). До 1330 година управувал заедно со својот брат Албрехт II.
Отон IV е познат како Отон Веселиот поради големиот број на забави кои биле организирани во неговиот двор.
1 Рани години
Отон бил син на римско-германскиот крал Албрехт I († 1308) и Елизабета Тиролска. Негови браќа биле Рудолф, крал на Бохемија, Фридрих Убавиот, војводите на Австрија Албрехт II, Леополд I и Хајнрих.
2 Управување
По смртта на војводата Хајнрих од Бохемија, на 2 мај 1335 во Линц царот Лудвиг IV ја отстапил на Отон и неговиот брат Албрехт провинциите Корушка и јужен Тирол.
На 2 јули 1335 година Отон дал заклетва на словенечки јазик од престолот на корушките војводи.
Рудолф II (војвода на Австрија)

Рудолф II (|Rudolf II, роден на во Рајнфелден - починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода од Швабија (1273—1290), војвода на Австрија и Штаерска (до 1282-1283 со Албрехт I).
1 Рани години
Рудолф II бил син на Рудолф I, основач на Хабсбуршката династија. Во 1282 година Рудолф ги поставил своите синови на чело на Војводство Австрија и Војводство Штаерска. Така Рудолф станал прв владетел на Австрија од Хабсбуршката династија заедно со неговиот брат Албрехт I.
На 1 јуни 1283 година, според Договорот од Рајнфилд Рудолф II се откажал од овие територии во корист на Албрехт I и бил поставен за војвода на Предна Австрија. Рудолф починал на само 19 години во 1290 година без да ги добие договорените надоместоци од својот брат. Како одмазда за недобивањето на наследство, неговиот син Јохан Парицида, роден по неговата смрт, го убил во 1308 година Албрехт, поради кое се нарекува „''Родоубиец''“.
2 Семејство
Рудолф се оженил во 1289 година во Прага за Агнес, ќерка на Отокар II и имале еден син:
* Јохан Парицида
Тулин на Дунав

Тулин на Дунаву (|Tulln, Tulln an der Donau) — град во североисточна Австрија, јужно од Виена. Сместен е во покраината Долна Австрија, и е седиште на истоимениот округ.
1 Географија
Градот се наоѓа во североисточниот дел на Австрија, на 40 км северозападно од Виена.
Тулин на Дунав се формирал на десниот брег на Дунав, додека јужно од градот се простираат завршетоците на Алпите (Виенска Шума), кои се граница на Виенската Котлина. Надморската височина е околу 180 м. Градската околина е рамничарска и позната е по земјоделието.
2 Население
Денес градот има 15.000 жители. Заради близината на Виена, бројот на жителите на градот во последните децении значително се зголемил.
3 Галерија
Рудолф I (Бохемија)

Рудолф I (|Rudolf I, роден околу - починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија како крал на Бохемија (1306-1307) и војвода на Австрија и Штаерска (1298-1307).
1 Рани години
Како член на Хабсбуршката династија, тој бил најстариот син на кралот Албрехт I и неговата жена Елизабета Тиролска. При изборот на неговиот татко за крал на Римјаните, на Рудолф му биле дадени териториите на Војводство Австрија и Војводство Штаерска, по кое се стекнал со титулата војвода и владеел како регент војвода во име на неговите помлади браќа Фридрих и Леополд.
На 25 мај 1300 кралот Алберт го средил неговиот брак со Бјанка Француска, ќерка на кралот Филип III Храбриот. Но нивниот брак не траел долг бидејќи таа починала во 1305 година. За Рудолф се отворила голема прилика за бохемискиот престол кога во 1306 година починал Вацлев III, последниот крал на Бохемија од династија Пшемисловци. Неговото назначување за крал на Бохемија било оспорено од страна на неговиот вујко Хајнрих, војводата од Корушка и сопруг на сестрата на Вацлав, Ана. Кога неколку чешки благородници го избрале на неговиот вујко за крал, Албрехт, полубрат на Рудолф, започнал воен марш кон Прага. Хајнрих успеал да побегне најпрвин во Баварија , па во Корушка. За да ја зацврсти својата власт, Рудолф се оженил со Елжбета Рикса, принцеза на Полска и член на династија Пшемисловци.
Рудолф починал во 1307 година без потомство. Рудолф бил погребан во Прага во катедралата Свети Вид.
Крал на Римјаните

Крал на Римјаните (латински: ''Romanorum Rex''; германски: ''Römisch-Deutscher König'') — титула од времето на царот Хенри II (1014-1024). Се користела од страна на германскиот цар откако бил избран од страна на принцовите. Титулата имала и верски аспект и била зависна од крунисувањето на папата.
Кандидатите за царувањето биле прво шефовите на германските матични војводства; како овие единици се распаднале низ годините, владетелите на помали кнежевства, па дури и негермански владетели почнале да се прифаќаат за кандидати за позицијата. Единствените услови генерално биле кандидатот да биде возрасен маж и католички христијанин.
Титулата „Крал на Римјаните“ станала функционално застарена по 1508 година. Во ова време, новата титулата била „Крал на Германците“ или „Крал на Германија“, но таа никогаш не се користела како примарна титула.
Владетелите на Светото Римско Царство себеси се нарекувале „цареви“ без да одат во Рим за барање на одобрување од папата, па се прогласувале штом биле крунисувани во Германија или, доколку биле избрани за наследници на престолот, по смртта на царот.
Богомилска парохија

Богомилска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Велешкото архијерејско намесништво на Повардарската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Атанасиј“ во селото Богомила.
Парохијата ја сочинуваат азотските села: Бистрица, Богомила, Габровник, Капиново, Мартолци, Мокрени, Нежилово, Оморани, Ораов Дол, Ореше, Папрадиште, Плевење, Согле, Теово и Црешнево. Парохиски свештеник е Димче Спасев.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Бистрица, век
Црква „Св. Ѓорѓи“, Бистрица, век
Црква „Св. Петар и Павле“, Бистрица, 2012
Црква „Св. Атанасиј“(парохиска црква), Богомила, 1837
Црква „Вознесение Христово“, Богомила, 1996
Црква „Св. Илија“, Богомила
Црква „Св. Ѓорѓи“, Богомила
Црква „Св. Никола“, Богомила
Црква „Св. Никола“, Габровник, век
Црква „Св. Илија“, Капиново, 1867
Црква „Св. Ѓорѓи“, Мартолци
Црква „Св. Илија“, Мартолци, 2016
Црква „Св. Христофор“, Мартолци
Црква „Св. Никола“, Мокрени, 1852
Црква „Вознесение Христово“, Мокрени
Црква „Св. Стефан“, Нежилово, 1887
Црква „Св. Петка“, Нежилово
Црква „Св. Константин и Елена“, Оморани, 1913
Црква „Св. Никола“, Оморани
Црква „Св. Петка“, Оморани
Црква „Св. Никола“, Ораов Дол
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Ореше
Црква „Св. Ѓорѓи“, Ореше
Црква „Св. Петка“, Ореше, 1670
Црква „Св. Петар и Павле“, Папрадиште, 1875
Црква „Св. Пантелејмон“, Согле, 1990
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“, Согле
Црква „Св. Јоаким и Ана“, Согле
Црква „Св. Атанасиј“, Теово, 1895
Црква „Св. Архангел Михаил“, Теово, 1998
Црква „Св. Петка“, Црешнево
2 Поврзано
* Велешко архијерејско намесништво
Вестфалски мир

Вестфалски мир (германски: ''Westfälischer Friede'') — серија на мировни договори потпишани помеѓу мај и октомври 1648 година во Оснабрик и Минстер, со кои бил ставен крај на Триесетгодишната војна (1618-1648). Со договорот, Кралството Шпанија формално ја признала независноста на Холандската Република.
Во преговорите за мир биле вклучени вкупно 109 делегации од европските сили, вклучувајќи го и светиот римски цар Фердинанд III, Филип IV од Шпанија, Кралството Франција, Кралството Шведска, Холандската Република, кнезовите на Светото Римско Царство и водачите на слободните царски градови. Договорите што го сочинувале мировниот договор биле:
* Мирот од Минстер помеѓу Холандската Република и Кралството Шпанија потпишан на 30 јануари и ратификуван во Минстер на 15 мај 1648 година; и
* Два комплементарни договори потпишани на 24 октомври 1648 година, и тоа:
** Договорот од Минстер (Instrumentum Pacis Monasteriensis, IPM) меѓу Светото Римско Царство и Франција со нивните сојузници.
** Договорот од Оснабрик (Instrumentum Pacis Osnabrugensis, ИПО) за вклучување на Светото Римско Царство, Кралството Шведска и нивните сојузници.
Вестфалскиот мир претставувал основен преседан за создавање на нов систем на политичкиот поредок во Средна Европа, подоцна наречен „Вестфалски суверенитет“, врз основа на концептот на соработка на постојните суверени држави. Меѓудржавните агресии требало да се одржат во тек со рамнотежата на моќта. Нормата е основана од мешање во внатрешните работи на друга држава. Како европското влијание се ширело низ целиот свет, овие Вестфалски принципи, особено на концептот на суверени држави, станале централно место во меѓународното право и на постоечкиот светски поредок.
Моќта на Фердинанд III спротивно на уставот на Светото Римско Царство му била одземена и им се вратила на владетелите на кралските членки. Со овој амандман е дозволено владетелите на кралските членки самостојно да одлучуваат за своите верски обожувања. Протестантите и католиците се редефинирале како еднакви пред законот и на калвинизмот било дадено законско признавање. Независноста на Холандската Република исто така обезбедила безбедна земја за европските Евреи.
Папата Инокентиј X го нарекол договорот „нула, празнина, неважечки, неправеден, отвратителен, развратен, пуст, празен во значењето и ефектот за сите времиња“.
Рудолф IV (војвода на Австрија)

Рудолф IV (|Rudolf IV der Stifter, роден на во Виена - починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода на Австрија и војвода од Штаерска (1358–1365).
3 Рани години
Рудолф бил најстариот син на Албрехт II и Јохана фон Пфирт. Во 1357 година Рудолф IV се оженил за Катарина Луксембуршка, ќерка на Карло IV.
4 Управување
Тој ја проширил катедралата „Св. Стефан“ во Виена, каде подоцна бил погребан. Рудолф IV во 1365 година го основал Универзитетот во Виена, нарлечен и денес ''Alma Mater Rudolphina''.
Во 1358/1359 година војводата Рудолф IV издал документ ''Privilegium minus'', фалсификувана верзија на документот ''Privilegium maius'' од 1156 година, според кој документ, Австрија била ставена на исто ниво со изборните кнежевства во Светото Римско Царство. Рудолф IV го уништил оригиналот на Privilegium minus.
Рудолф IV сам се нарекувал надвојвода. Во 1453 година, документот бил признаен од страна на царот Фридрих III. Со царот Карло IV склучил договор според кој по неговата смрт неговото наследство да биде предадено на неговите браќа Албрехт III и Леополд III.
Неговиот портрет бил прв клониран портрен на некој средноевропски владетел.
3 Рани години
Рудолф бил најстариот син на Албрехт II и Јохана фон Пфирт. Во 1357 година Рудолф IV се оженил за Катарина Луксембуршка, ќерка на Карло IV.
4 Управување
Тој ја проширил катедралата „Св. Стефан“ во Виена, каде подоцна бил погребан. Рудолф IV во 1365 година го основал Универзитетот во Виена, нарлечен и денес ''Alma Mater Rudolphina''.
Во 1358/1359 година војводата Рудолф IV издал документ ''Privilegium minus'', фалсификувана верзија на документот ''Privilegium maius'' од 1156 година, според кој документ, Австрија била ставена на исто ниво со изборните кнежевства во Светото Римско Царство. Рудолф IV го уништил оригиналот на Privilegium minus.
Рудолф IV сам се нарекувал надвојвода. Во 1453 година, документот бил признаен од страна на царот Фридрих III. Со царот Карло IV склучил договор според кој по неговата смрт неговото наследство да биде предадено на неговите браќа Албрехт III и Леополд III.
Неговиот портрет бил прв клониран портрен на некој средноевропски владетел.
Вилхелм (војвода на Австрија)

Вилхелм (|Wilhelm der Ehrgeizige; der Freundliche; der Artige, роден околу во — починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода на Австрија, војвода од Штаерска, војвода од Корушка и војвода од Крањска гроф од Тирол во периодот од 1386 до 1406 година.
1 Рани години
Вилхелм бил син на војводата Леополд III и Виридис Висконти. Во 1386 година неговиот татко бил убиен во Битката кај Семпах. Нивниот чичко Албрехт III ги управувал териториите на нивниот татко бидејќи Вилхем, заедно со неговите браќа Леополд, Ернест и Фридрих биле малолетни.
2 Управување
По конфликтот и по склучувањето на договор во Холенбург со неговиот братучед Албрехт IV, Вилхем од 1396 година станал војвода на Внатрешна Австрија (Штаерска, Корушка, Крањска), со седиште во Грац.
Од 1404 година Вилхелм станал регент на малолетниот внук Албрехт V во Виена. По две години тој починал без директни наследници. Војводата Вилхелм бил погребан во гробница во катедралата Св. Стефан во Виена.
3 Семејство
Вилхелм во 1404 година се оженил за Јована II Неаполска, и немале деца.
Војводство Корушка

Војводство Корушка (|Herzogtum Kärnten, |Vojvodina Koroška) — војводствo на Светото Римско Царство, во јужниот дел на Австрија и делови од северна Словенија, кое било основано во 976 година кога била одвоена од Војводство Баварија во времето на Хајнрих II и опстојувало до нејзиното распаѓање во 1806 година. Војводството било во составот на Цислајтанија како дел од Австроунгарија до 1918 година.
Леополд III (војвода на Австрија)

Леополд III (|Leopold III der Gerechte, роден на во Виена - починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода на Австрија (1365–1379), војвода од Штаерска, војвода од Корушка и војвода од Крањска и гроф од Тирол (1365–1386).
1 Рани години
Леополд III бил син на војводата Албрехт II и Јохана фон Пфирт.
2 Управување
Неговиот татко Албрехт II во 1355 година го основал Хабсбуршкиот домашен ред, според кој неговите синови заедно и со еднакви права треба да ја водат земјата. Кога тој починал на 20 јули 1358 година, најголемиот негов син Рудолф IV го презел управувањето на териториите, бидејќи другите негови три сина биле малолетни.
Во 1364 година Рудолф IV го основал Рудолфскиот домашен ред, според кој хабсбуршките територии се заедничка сопственост на сите браќа со потписите на тројцата браќа. (Фридрих III починал во 1362 година). По неколку месеци Рудолф IV починал ненадејно на 26 години и двајцата браќа Албрехт III (кој имал 15 години) и Леополд III (кој имал 16 години) започнале да управуваат заедно. Поголемиот брат Албрехт ја имал водечката улога. Наскоро тие дошле до конфликт.
Со договорот од Нојберг од 25 септември 1379 година Албрехт ја добил Австрија, додека Леополд го добил Тирол, Штаерска, Корушка, Крањска, Горица итн. Така презимето Хабсбург се поделило на Леополдска и Албрехтска линија.
Во 1386 година Леополд бил убиен во Битката кај Семпах. Тој бил погребан во манастир Свети Павле во Корушка. Албрехт станал регент на сите хабсбуршки територии бидејќи синовите на Леополд биле малолетни. Албрехт починал во 1395 година и бил наследен од неговиот син Албрехт IV, но наскоро синовите на Леополд успеале да си ги вратат териториите.
3 Семејство
Леополд се оженил во 1365 година во Виена за Виридис Висконти, ќерка на Војводата Бернабо Висконти од Милано. Тие имале четири деца:
*Вилхелм (1370–1406)
*Леополд IV ''Дебелиот'' (1371–1411)
*Ернест ''Железниот'' (1377–1424)
*Фридрих IV ''со празните џебови'' (1382–1439)
Циклооксигеназа

Циклооксигеназата е ензим кој е одговорен за формирањето на простаноиди, вклучувајќи ги и тромбоксанот и простагландините, како што е простациклинот.
Преку фармаколошка инхибиција на овој ензим може да се постигне намалување на симптомите на воспаление и болка. Нестероидните антиинфламаторни лекови (НСАИЛ), како што се аспиринот и ибупрофенот, го покажуваат ефектот преку инхибиција на циклооксигеназата.
Фридрих IV (војвода на Австрија)

Фридрих IV (|Friedrich IV. mit der leeren Tasche, роден во — починал на во — владетел од Хабсбуршката династија како војвода на Австрија (1402 — 1439) и гроф од Тирол во периодот од 1406 до 1439 година.
Фридрих IV бил син на војводата Леополд III и Виридис Висконти. Во 1386 година неговиот татко бил убиен во Битката кај Семпах. Нивниот чичко Албрехт III ги управувал териториите на нивниот татко бидејќи Фридрих, заедно со неговите браќа Леополд, Ернест и Вилхелм биле малолетни.
Тој ја основал Тиролска линија на Хабсбурговците.
Фридрих IV починал на 24 јуни 1439 година во Инсбрук како богат човек и оставил еден милион гулди. Погребан е во гробницата на тиролските кнезови во манастирот Стамс.
Ернест (војвода на Австрија)

Ернест (|Ernst, der Eiserne, роден во во - починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода на Австрија, војвода од Штаерска, војвода од Корушка и војвода од Крањска во периодот од 1406 до 1424 година.
1 Рани години
Ернест бил син на војводата Леополд III и Виридис Висконти. Во 1386 година неговиот татко бил убиен во Битката кај Семпах. Нивниот чичко Албрехт III ги управувал териториите на нивниот татко бидејќи Ернест, заедно со неговите браќа Леополд, Вилхелм и Фридрих биле малолетни.
2 Управување
По смртта на најголемиот брат Вилхелм на 15 јули 1406 година, Ернест во 1406 година ја добил Штаерска, Корушка и Крањска и заедно со својот брат Леополд (1371 - 1411), имал туторство на малолетниот Албрехт V, кој подоцна бил избран за римско-германски крал под името Албрехт II. Во 1407 година избувнала граѓанска војна која завршила во мај 1409 година.
На 18 март 1414 година Ернст започнал да се нарекува надвојвода. Во 1414 година Ернест станал Ерусалимски рицар, чувар на Светиот Гроб. Од 1412 година имал неколку конфликти со кралот Сигизмунд Луксембуршки.
Ернест починал во 1424 година во Брук ан дер Мур. Неговиот гроб се наоѓа во манастир на Рајна до Грац. Дополнителното му име „Железниот“ започнало да се употребува дури по неговата смрт.
3 Семејство
На 14 јануари 1392 година во Брук ан дер Мур се оженил за принцезата Маргарета (1366 - 1407), ќерка на војводата Богислав V од Померанија (1326 - 1374) и неговата сопруга принцезата Аделхајд фон Брауншвајг-Грубенхаген (1341 - 1406). Од овој брак не им се родиле деца.
Во 1412 година во Брук ан дер Мур се оженил за Кимбурга Мазовиска (1394 - 1429), ќерка на војводата Зимовит IV (1350 - 1426) и неговата сопруга Александра од Литванија (1360 - 1434). Тие имале девет деца:
* Фридрих III (V) (1415 – 1493), цар на Светото Римско Царство
* Маргарета (1416 – 1486)
* Албрехт VI (1418 – 1463)
* Катарина (1420 – 1493)
* Ернст (1420 – 1432)
* Александра (*/† 1421)
* Ана (*/† 1422)
* Рудолф (*/† 1424)
* Леополд (*/† 1424)
Леополд IV (војвода на Австрија)

Леополд IV (|Leopold IV der Dicke, роден околу во - починал на во ) — владетел од Хабсбуршката династија како војвода на Австрија (1386—1411), војвода од Штаерска, војвода од Корушка и војвода од Крањска (1386—1396), гроф од Тирол (1386—1406).
1 Рани години
Леополд IV бил син на војводата Леополд III и Виридис Висконти. Во 1386 година неговиот татко бил убиен во Битката кај Семпах. Нивниот чичко Албрехт III ги управувал териториите на нивниот татко бидејќи Леополд, заедно со неговите браќа Вилхелм, Ернест и Фридрих биле малолетни.
2 Управување
По конфликтот и по склучувањето на договор во Холенбург со неговиот братучед Албрехт IV, Леополд од 1396 година станал војвода на Горна Австрија (Тирол и Предна Австрија). По смртта на неговиот брат Вилхелм тој од 1406 до 1411 година бил регент во Виена на неговиот малолетен внук Албрехт V во Виена, идниот римско-германски крал.
3 Семејство
Леополд во 1393 година се оженил за Катарина Бургундска, ќерка на војводата Филип Храбриот од Бургундија и неговата сопруга грофицата Маргарета. Тие немале деца.
Негов наследник во Тирол станал брат му Фридрих. Неговата вдовица во 1414 година се оженила за Максимилијан Смасман фон Раполтштајн.