procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Елизабета Бахтовска

Елизабета Бахтовска – универзитетски професор на Техничкиот факултет во Битола.
1 Животопис
Елизбета Бахтовска е родена во Битола во 1958 година. Дипломирала на Природно-математичкиот факултет група Физика во Скопје во 1981 година, магистрирала на Машинскиот факултет во Скопје во 1986 година, а докторирала во 1994 година на Институтот за земјотресно инженерство во Скопје.
Од 1982 до 1983 година работи како професор по физика во гимназијата „Браќа Миладиновци“ во Битола, од 1983 до 1989 работи во РЕК „Битола“, а потоа работи на Техничкиот факултет во Битола. Покрај наставата и учество во повеќе проекти, извршувала повеќе функции: продекан за настава (199-2000), Национален болоњски промотер за Македонија од септември 2005, сенатор во Универзитетскиот совет (2005-2013), продекан за меѓународна соработка (2014-2015), проректор за настава (тековно).
Марија Шољакова

Марија Шољакова (р. во ) — македонски анестезиолог и универзитетска професорка на Медицинскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Дипломирала во 1970 година на Медицинскиот факултет во Скопје, а специјализирала анестезиологија во Скопје во периодот 1972-1975 и во Лондон во периодот 1982-1983. Работела на Клиниката за анестезија, реанимација и интензивно лекување (КАРИЛ). Била нејзина директорка во периодот 1995-2001.
Придонела во докажувањето на метаболниот одговор на анестезија, ги вовела методите на епидурална апликација на опиоди (1989) и комбинирани анаестезиолошки техники (1992).
Во периодот 1998-2004 била продекан на Медицинскиот факултет.
Публикувала 138 научни трудови и е автор и главен уредник на шест учебници од областа на анестезиологијата.
Сања Шојлевска

Сања Шојлевска (мажена Хендерсон; р. во ) — македонска пијанистка и музиколог.
1 Животопис
Дипломирала во 1987 година на Факултетот за музичка уметност во Скопје, каде што и магистрирала во 1991 година. Докторирала во 2000 година во Нови Сад, каде што работела како наставник на Уметничката академија во периодот 1989-1995.
Од 1993 година живее и работи во Лос Анџелес, САД.
Авторка е на монографија за истакнатиот американски композитор на филмска музика Александар Норт, издадена во 2003 година.
Куќа на Софка Шутева

Куќа на Софка Шутева — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија како претставник на македонската староградска архитектура.
1 Историја
Објектот е типичен претставник на староградската охридска архитектура, изграден е во XIX век и изворно сочуван. Куќата е изградена на специфична локација, на терен во пад и е карактеристичен пример на органска архитектура што произлегува од конфигурацијата на теренот. Објектот претставува дел од низа станбени објекти на улицата и поседува архитектонска и споменичка вредност, како еден од ретките изворно сочувани добра во рамките на комплексот “Месокастро”.
2 Архитектура
Куќата е со катност од приземје и еден кат, изграден од природни материјали, карактеристични за епохата. Приземјето е изведено од камен, малтерисано, а катот е од дрвена бондручна конструкција, малтерисан. Подната, меѓу катната и кровната конструкција се дрвени, а покривањето е со стара турска ќерамида. Катот на објектот е еркерно исфрлен и потпрен со карактеристични дрвени косници, на фасадата се забележливи дрвени опшиви, а прозорците се со стилски обележја карактеристични за XIX век, изведени на принцип “гиљотина”, со вертикално поместување. Куќата има профилирана стреа и мошне специфична сина боја на фасадата.
3 Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид
4 Наводи
Шумска нимфа

Шумска нимфа (''Limenitis camilla'') — пеперутка од видот на пеперутки шаренци. Пепругата ја има во шумски предели во скоро цела Европа, па сè до Јапонија. Ја има и во Македонија.
1 Опис
Возрасните единки имаат црни крилја со бели ленти. Контрастните бои помагаат да се разбие контурата на крилото, камуфлирајќи го од грабливци. Тие имаат распон на крилата од приближно 60–65 mm и имаат карактеристичен, елегантен лет кој се состои од кратки периоди на удари на крилата, проследени со долги лизгања.
Белиот адмирал се храни со цветови, а женката ги полагаат јајцата поединечно. Гасениците се зелени со црвено-кафени влакна и се камуфлирани на листот. Како што наближува есента формираат структура слична на шатор направена од листово ткиво познато како ''хибернакулум'', кое потоа го прицврстува на стеблото со свила пред да хибернира. Гасеницата потоа ќе се разбуди следната пролет.
Ларвите се хранат со ''L. japonica'', ''L. xylosteum'', ''L. tatarica'', ''L. maackii'', ''L. gibbiflora'' и ''Weigela.
2 Подвидови
Подвидови на пеперугата се:
*''L. c. camilla'' – Европа, Кавказ
*''L. c. japonica'' Ménétriés, 1857 – Амур до Кина
3 Галерија
Куќа на Талеви

Куќа на Талеви (Куќа на Ставре Талев и Куќа на Милчо Талев) — стара куќа во градот Охрид прогласена за значајно културно наследство на Македонија како претставник на македонската староградска архитектура. Објектот е еден од ретките во голема мера изворно сочувани претставници на охридската староградска архитектура од XIX век
1 Историја
Теренот на кој е изграден објектот е исклучително стрмен, со пад кон исток. Така, источната страна на објектот со визбата е на ниво на улицата “11 Октомври”, а западната страна со катот околу 5,5 м повисоко и излегува на улицата “Нада Филева”. Дел од просториите од подрумот и катот се вкопани во карпа.
2 Архитектура
Куќата е со катност од визба (керал), приземје и кат. Во визбата порано се чувало виното, зимници и дрва, а сега се сместени визбите на сопствениците, летна кујна и работилница. Подот бил земјан, а сега делумно е 73 60. Куќата на Тримшеви со терацо. Во приземјето се организирани дневните функции - готвење и боравок, а на катот се сместени гостинските соби и спалните. Од приземјето на катот водат дрвени скали, подовите се од штици, а таваните малтерисани, со исклучок на таванот во една соба во приземјето, каде е сочуван автентичен таван во резба.
Куќата е изградена со природни материјали, карактеристично за епохата. Приземјето и подрумскиот дел се од камен со дебелина од 80 см, а катот е од дрвен бондрук. Меѓукатните и кровната конструкција се дрвени, а покривањето е со ќерамида. На голем дел од куќата постојната столарија е заменета со нова, несоодветна, што во голема мера ја деградира автентичноста на објекто
Објектот е со исклучително атрактивни фасади, една од најубавите во околината, со убави визури. Има еркерно исфрлени чардаци потпрени со дрвени косници, експонирани оџаци, бело е обоена со дрвени опшиви и со богато профилирани стреи.
3 Поврзано
* Културно наследство на Македонија во Општина Охрид
4 Наводи
Дорина Емилија Карбуне

Дорина Емилија Карбуне (родена на 22 февруари 1985 година) ― романска ракометарка, која игра за Кастамону Блд. ГСК и репрезентацијата на Романија.
Таа играла во нејзината земја за ЧС Томис Константа (2005–2008) пред да се пресели во 2009 година во Турција за да му се приклучи на клубот од Истанбул, Усќудар Беледијеспор во Турската женска ракометна Супер лига. Во 2011 година, таа се префрлила на Муратпаша Блд. SK во Анталија. Од 2015 година е со Кастамону Блд. ГСК.
Крупнодамчест синец

Крупнодамчестиот синец (''Phengaris arion'') е вид на пеперутка од фамилијата синци. Видот првпат бил дефиниран во 1758 година и првпат е забележан во Британија во 1795 година. Во 1979 година, видот скоро исчезнал во Британија, но успешно бил повторно воведен со нови методи за зачувување. Во моментов пеперугата е класифицирана како „речиси загрозена“ на Црвената листа на загрозени видови на IUCN. Денес пеперугата може да се најде во Европа, Кавказ, Ерменија, западен Сибир, Алтај, северозападен Казахстан и Сечуан
Крупнодамчестиот синец може да се разликува по своите уникатни попрскани црни точки на крилјата со сина позадина.
1 Подвидови
*''P. a. arion'', Европа до Казахстан
*''P. a. delphinatus'' (Fruhstorfer, 1910)
*''P. a. zara'' Jachontov, 1935 Кавказ*''P. a. buholzeri'' Rezbanyai, 1978
*''P. a. eutyphron'' Fruhstorfer, 1915 порано во Британија
2 Опис
Гасениците растат до околу 13 милиметри во должина и поминуваат до 9 месеци пред да се подложат на метаморфоза за да станат пеперутка. Пеперутките се едни од најголемите во фамилијата. Имаат распон на крилјата до 51 милиметар и живеат само неколку недели. Крилата на големата сина пеперутка се попрскани со црни точки.
Екатерина Џукева

Екатерина Џукева (|Екатерина Джукева) (родена на 8 мај 1988 година) ― бугарска ракометарка која игра како голман за Лига Национала клубот СЧМ Крајова и за репрезентацијата на Бугарија.
1 Достигнувања
* Екстракласа :
** Освојувач : 2014, 2015, 2016
Надежда Цветковска

Надежда Цветковска (Скопје, 22 јануари 1948 година) ― македонски историчар, професор и научен советник.
1 Образование
Дипломирала на Филозофскиот факултет во Скопје, во групата Историја. Таа магистрирала на темата „Политичката активност на македонската емиграција во Бугарија од 1918 до 1929 година“ во 1986 година. Докторирала на темата „Граѓанските партии во Вардарскиот дел на Македонија од 1935 до 1941 година“ во 1993 година.
2 Кариера
Во периодот 1974-75 била гимназиски професор. Во 1976 година се префрлила во Институтот за национална историја. Таму работела како соработник и раководител на Одделението за проучување на периодот меѓу двете светски војни.
Јана Динева

Јана Динева Динева (|Яна Динева Динева; родена на 8 ноември 2002 година) ― бугарска фудбалерка кој игра како одбранбен играч за женската репрезентација на Бугарија.
1 Меѓународна кариера
Динева одиграла натпревар за Бугарија на сениорско ниво во пријателски пораз од 0-6 од Хрватска на 14 јуни 2019 година.
Јулија Куреа

Јулија Василика Куреа (|Iulia Vasilica Curea), мом. Пушкашу; р. , во Бакау) ― романска ракометарка која играла за репрезентацијата на Романија. Таа моментално е помошник тренер на ЧСМ Букурешт.
Таа ја доби наградата „Почесен граѓанин“ на градот Букурешт во 2016 година.
1 Меѓународни почести
* Лига на шампиони на ЕХФ:
** Освојувач : 2016
**''Сребрен медалист'' : 2010
**''Бронзен медалист'' : 2017, 2018
* Шампионски трофеј на ЕХФ :
** Освојувач : 2007
* Куп на победници на куповите на ЕХФ :
** Освојувач : 2007
2 Поединечни награди
* Најдобро лево крило на Лица Национала според весникот Проспорт: 2018
Випава

Випава (словенечки: ''Vipava'') — град во Општина Випава во западна Словенија. Градот е центар на општината Випава. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
1 Поврзано
* Випавска Долина
* Випава (река)
Општина Випава

Општина Випава (словенечки: ''Občina'' Vipava) — општина во западна Словенија. Седиште на општината е населбата Випава. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Денес е дел од Горичкиот статистички регион.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Випава, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Врхпоље
* Гоче
* Градишче кај Випава
* Дупље
* Ерзељ
* Земоно
* Ложе
* Лозице
* Манче
* Нанос
* Ореховица
* Подбрег
* Подгрич
* Поднанос
* Подрага
* Порече
* Санабор
* Слап
* Храшче
2 Наводи
Општина Церкно

Општина Церкно (словенечки: ''Občina'' Cerkno) — општина во западна Словенија. Седиште на општината е населбата Церкно. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Денес е дел од Горичкиот статистички регион.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Церкно, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Буково
* Горењи Новаки
* Горје
* Долењи Новаки
* Закојца
* Закриж
* Јагршче
* Јазне
* Јесеница
* Лабиње
* Лазец
* Лазница
* Орехек
* Оталеж
* Планина кај Церкно
* Плужње
* Подланишче
* Подплече
* Полице
* Пољане
* Поче
* Равне кај Церкно
* Река
* Стража
* Травник
* Требенче
* Церкљански Врх
* Чеплез
* Шебреље
2 Наводи
Општина Идрија

Општина Идрија (словенечки: ''Občina'' Idrija) — општина во западна Словенија. Седиште на општината е населбата Идрија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Денес е дел од Горичкиот статистички регион.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Идрија, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Војско
* Говејк
* Годович
* Горе
* Горења Каномља
* Горењи Врсник
* Доле
* Жировница
* Завратец
* Задлог
* Идријска Бела
* Идријске Крнице
* Идријски Лог
* Идршек
* Јаворник
* Јелични Врх
* Кањи Дол
* Корита
* Ледине
* Лединске Крнице
* Лединско Разпотје
* Ломе
* Масоре
* Мрзли Врх
* Мрзли Лог
* Печник
* Поток
* Предгриже
* Разпотје
* Рејцов Грич
* Сподња Идрија
* Сподња Каномља
* Сподњи Врсник
* Средња Каномља
* Стрмец
* Чековник
* Чрни Врх
2 Наводи
Крањска

Крањска (словенечки: ''Kranjska''; германски: ''Krain''; италијански: ''Carniola;'' унгарски: ''Krajna'') — историски регион кој опфаќа делови од денешна Словенија. Иако како целина повеќе не постои, Словенците кои живеат во поранешните граници на регионот сè уште имаат тенденција да се идентификуваат со неговите традиционални делови Горна Крањска (Горењска), Долна Крањска (Долењска) и во помал степен со Внатрешна Крањска (Нотрањска). Во 1991 година, 47% од населението на Словенија живеело во границите на поранешното Војводство Крањска.
1 Општ опис
Држава на Средновековната Германска Империја во Австрискиот Круг и војводство во наследен посед на Хабсбурговците, подоцна дел од Австриската Империја и на Австроунгарија, регионот бил крунска земја од 1849 година, кога исто така бил поделен на Горењска, Долењска и Нотрањска, до 1918 година. Втората половина на 13 век, нејзиниот главен град бил Љубљана (Лајбах). Претходните господари на Крањска имале свои места во Крањ (Крајнбург) и Камник (Штајн), кои затоа понекогаш се нарекуваат нејзини претходни престолнини. Во денешно време, нејзината територија (во обемот на нејзиното распаѓање) е речиси целосно сместена во Словенија, освен мал дел во северозападна Италија, околу Фузине во Валромана (Бела Печ). Крањска во нејзиниот краен облик во 1815 година, опфаќала 9,904 км<sup>2</sup>. Во 1914 година, пред почетокот на Првата светска војна, имало население од нешто помалку од 530.000 жители, од кои 95% биле Словенци.
2 Географија
Низ регионот минуваат Јулиските Алпи и Караванките. Највисоките планински врвови се Нанос, 1,300 м; Времшчица, 1,020 м; Снежник, 1,800 м; и Триглав, 2,800 м. Главните реки се Сава, Тржичка Бистрица, Кокра, Камничка Бистрица, Сора, Љубљаница, Мирна, Крка и Колпа. Позначајни езера се Црно Езеро, Бохињско Езеро, Бледско Езеро и Церкинчко Езеро.
Во близина се наоѓа Љубљанскоto Блато и низа топли и минерални извори што може да бидат најдени во Долењске Топлице, Шмарјешке Топлице и Излаке.
Земјоделството напредувало повеќе во Горењска отколку во Долењска. Випавската Долина била особено позната по виното и зеленчукот и по својата блага клима. Просечната температура e 13 °C во пролет, 25 °C во лето, 15 °C во есен и -3 °C во зима.
Во 1910 година главните железници биле Јужната, „Принц Рудолф“, Бохињска, Камничка, Долењска и Врхниканската железница. Поважните градови и паланки во регионот биле Камник, Крањ, Тржич, Врхника, Випава, Идрија, Турјак, Рибница, Метлика, Ново Место и Ваче.
3 Поврзано
* Битка кај Сисак
* Војводство Крањска
* Знаме на Словенија
*''Слава на Војводстово Крањска'' — енциклопедија
* Историја на Словенија
* Внатрешна Австрија
* Јанез Вајкард Валвазор
* Марка Крањска
4 Дополнителна литература
****
Музеј на албанската азбука

Музеј на албанската азбука (sq) — меморијален музеј кој се наоѓа во Битола. Музејот е посветен на Битолскиот конгрес од 1908 година, на кој е создадена модерната азбука на албанскиот јазик.
Музејот се наоѓа во неокласичната куќа на Фехим Завалани на денешниот булевар „Први мај“ бр. 25, каде од 14 до 22 ноември 1908 година се одржал Битолскиот конгрес. Во музејот се изложени фотографии, документи и восочни фигури поврзани со преродбата, културните и образовните движења на албанскиот народ.
Општина Ајдовшчина

Општина Ајдовшчина (словенечки: Ajdovščina) — општина во западна Словенија. Седиште на општината е населбата Ајдовшчина. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Денес е дел од Горичкиот статистички регион.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Ајдовшчина, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Батује
* Бела
* Брје
* Будање
* Велике Жабље
* Випавски Криж
* Вишње
* Водице
* Вртовин
* Вртовче
* Габерје
* Гозд
* Гојаче
* Гривче
* Добравље
* Долга Пољана
* Долење
* Жаголич
* Жапуже
* Завино
* Камње
* Ковк
* Кожмани
* Крижна Гора
* Локавец
* Мале Жабље
* Мало Поље
* Маловше
* Отлица
* Планина
* Плаче
* Подкрај
* Поточе
* Предмеја
* Равне
* Село
* Скриље
* Стомаж
* Тевче
* Устје
* Цеста
* Цол
* Чрниче
* Шмарје
2 Наводи
Турбе на Хасан Баба

Турбе на Хасан Баба — накшбандска отоманска гробница од 17 век која се наоѓа во дворот на џамијата Хасан Баба во Битола.
1 Местоположба
Џамијата и турбето се наоѓаат во западниот дел на градот, на улиците Цар Самуил и Ѓорѓи Стерјовски-Џоџа, на десниот брег на Драгор, во населба каде што во 19 век се населиле многу муслимански бегалци и го добиле името Маџар Маало.
2 Историја
Комплексот бил изграден во 1037 - 1049 година од хиџра (1628-1640 година) во време на султанот Мурад IV (1623 - 1640 година). Во гробницата е погребан Хасан Баба Кешфи ефенди или Хасан Баба-Баши Кесик, односно Хасан Баба Обезглавениот - ученик на локалниот дервиш Џигер Баба, кој прифаќа маченичка смрт со обезглавување наместо својот учител. Хасан Баба, носејќи ја главата, пристигнува на местото каде што подоцна биле изградени неговиот гроб, теќето Накшбанди и џамијата под Мурад IV.
3 Архитектура
Турбето е едноставна, елегантна правоаголна градба. Покриено е со читирисливен покрив и украсено со мермерен алем. Внатре има дрвен табут покриен со свила со стихови од Куранот, каде што е погребано телото на Хасан Баба.
4 Поврзано
* Хасан Баба џамија
Омер-паша Латас (роман)

Омер-паша Латас — роман на босанскиот, хрватскиот и српскиот писател Иво Андриќ, објавен во 1977 година. Го опишува ликот и делото на Омер-паша Латас, за време на неговиот престој во Босна, додека ги задушувал буните на беговите против султанот.
1 За делото
Романот „Омер-паша Латас“ е многу важен за разбирање на целокупната поетика на Андриќ. Во неговиот центар е ликот на Омер-паша Латас - лички Србин, Миќа Латас од Јања Гора, запаметен во историјата како надмен владетел кој влевал страв, чие дело влијаело не само на општествените и историските околности во Босна, туку и на судбината на сите други ликови во романот, па читателот стекнува впечаток дека сè што живее е определено од постоењето на пашата.
Романот не се сосредоточува толку на хронологијата на настаните за задушување на буната, туку на ликот на Омер-паша и луѓето околу него (неговите офицери, сопругата, сликарот што го сликал, канцеларискиот и помошниот персонал, итн.). Овој роман во книжевноста е оквалификуван како „албум на личности“, со нивното минато и одлики, својствен за книжевното дело на Андриќ.
Освен луѓето од опкружувањето на Омер-паша и самиот Омер-паша, во овој роман Андриќ го опишува начинот на живеење во Босна во тоа време, во Сараево и Травник, како и политичката ситуација во земјата. Симптоматично е тоа што приказните на сите херои се засновани на истиот столб - губењето на идентитетот, а Иво Андриќ успеал на страниците на овој роман да ја прикаже сета трагедија на рушење на оние кои ја загубиле сопствената срж.
Романот е објавен постхумно, во 1977 година, врз основа на записите на Андриќ кои датираат дваесетина години пред тоа, во 1950-тите, и се смета за недовршено дело. Од првобитната намера да стане хроника на Сараево, станал роман за една личност.
Ракописот на овој роман останал во наследството на Иво Андриќ, но писателот не го прецизирал редоследот на поглавјата, па затоа уредниците од посебните раскази, раководејќи се со хронолошкото начело кога станува збор за историскиот слој на материјалот и внатрешната логика на психолошкиот развој на ликовите, составиле прозна целина. Ова дело не е завршено како роман, туку е комплетно и заокружено како романописна идеја за град кој, како Травник, е сцена за човечка драма. Во еден од трагичните моменти од историјата на Сараево, градот му послужил на Андриќ како симболичен украс на кој ќе се развива албум на човечките судбини.
Во еден дел на вака реконструираниот роман, се следи доаѓањето на Омер-паша во Сараево, неговата работа за пренесување на центарот на моќ од Травник во Сараево и за средување на ситуацијата во земјата. Во вториот дел е претставен неговиот интимен живот, а третиот е за конзулот Атанацковиќ, кој во новата престолнина дошол во летото 1850 година.
Приказната за Омер-паша, неговото семејство, пријателите и непријателите, се чита како далечен патиниран албум на голем сликар, на кој се прикажани човечките односи и животот во далечното време.
Норден (Источна Фризија)

Норден (|Norden; |Nörden) — град во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на брегот на Северното Море, во областа Источна Фризија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Градот Норден, најсеверозападниот град на германското копно, зафаќа површина од 104,39 квадратни километри во северозападниот дел на Источна Фризија во Долна Саксонија. Најголемото растојание север-југ е 21 километар, додека исток-запад изнесува околу 13 километри. Највисока точка во Норден е 9,5 метри.
Пред брегот се наоѓаат островите (од исток кон запад) Нордернај, Јист и Мемерт. Помеѓу брегот и островите се наоѓа Ваденското Море, кое како дел од националниот парк „Долносаксонско Ваденско Море“ од јуни 2009 година е прогласен за светско природно наследство на УНЕСКО. Југозападно од градот се наоѓа Лајскиот Залив.
Соседни општини на копното се (од исток кон југозапад, надесно) Хагермарш, Литетсбург и Халбемонд (сите во општинската заедница Хаге), Лецдорф и Остел (обете во општинската заедница Брокмерланд), како и општината Крумхерн. Интересно е дека границата со општината Лецдорф е во должина на една улица.
1.2 Градски единици
Норден се состои од градското јадро и десет официјални градски единици. Градското јадро се наоѓа околу стариот градски центар на поранешната општина Зандбауершафт со градските единици Екел, Линтел и Вестгасте.
Други единици се Баргебург, Лајбухтполдер, Нојвестел, Норддајх, Остермарш, Зидернојланд I, Зидернојланд II, Тидофелд, Вестермарш I и Вестермарш II.
1.3 Клима
Климата во градот е под директно влијание на Северното Море. Лете дневните температури се пониски, додека зиме често се повисоки отколку внатре во копното.
2 Политика
2.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 34 избрани членови. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 12 септември 2021 година биле добиени следниве резултати:
Партија, Удел, Места
SPD, 42,84 %, 14
CDU, 21,29 %, 7
Граѓани насочени кон иднината (ZoB), 17,89 %, 6
FDP, 4,64 %, 2
GRÜNE, 10,68 %, 4
Ди Партај, 2,65 %, 1
2.2 Градоначалник
Од 26 септември 2021 година, градоначалник на Норден е Флоријан Ајбен (SPD).
Градоначалници од 1945 година биле:* 1945–1946: Алберт Шенеберг
* 1946–1948: Јохан Фишер (SPD)
* 1948–1956: Алберт Шенеберг
* 1956–1959: Јохан Фишер (SPD)
* 1959–1961: Хинрих Донер
* 1961–1964: Георг Ровел-Рулфес (FDP)
* 1964–1971: Георг Петерс (SPD)
* 1971–1988: Герхард Кампен (SPD)
* 1988–1998: Фриц Фукс (SPD)
* 1998–2016: Барбара Шлаг (ZoB)
* 2016–2021: Хајко Шмелцле (CDU)
* од 2021: Флоријан Ајбен (SPD)
2.3 Збратимени градови
Норден е збратимен со следниве градови:
* Брадфорд на Ејвон, Обединето Кралство (од 1969 г.)
* Пазевалк, Германија (од 1990 г.)
3 Познати луѓе
* Херман Конринг (1606–1681) — лекар и политичар
* Јохан Крамер (1905–1987) — политичар
* Вилхелм фон Фреден (1822–1894) — математичар, научник и океанограф
* Реха Фрајер (1892–1984) — писател
* Вилхелм Гнапхојс (1493–1568) — хуманист и просветител
* Ото Итес (1918–1982) — адмирал
* Марко Кучер (р. 1975) — ски-скокач
* Херберт Милер (р. 1953) — сликар
* Јохан Шредер (1925–2007) — математичар
* Хајко Шварц (1911–1973) — ватерполист
4 Галерија
Церкно

Церкно (словенечки: ''Cerkno'') — мал град во Општина Церкно во западна Словенија. Градот е центар на општината Церкно. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Тирено-Адријатико 2022

Тирено-Адријатико 2022 — 57. издание на велосипедската етапна трка Тирено-Адријатико, која се одржала помеѓу 7 и 13 март како петти настан во сезоната на Светската турнеја.
1 Екипи
Бидејќи Тирено-Адријатико е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 24 екипи. , со шест возачи, била единствената екипа која не настапила со целосен состав од седум возачи. Вкупно на трката започнале 167 возачи.
Поради бран на симптоми на грип, иако без позитивни тестови на КОВИД-19, многу возачи биле принудени да се повлечат од трката. Од вкупно 167 возачи, трката ја завршил 143.
2 Етапи
3 Поредок
+ Водство во пласмани по етапа
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман
1, Филипо Гана, Филипо Гана, Филипо Гана, ''недоделена'', Ремко Евенепул
2, Тим Мерлир, Давиде Баис
3, Кејлеб Јуан, Тим Мерлиер
4, Тадеј Погачар, Тадеј Погачар, Тадеј Погачар, Квин Симонс, Тадеј Погачар
5, Варан Баргиј
6, Тадеј Погачар
7, Фил Баухаус
На крај, white Тадеј Погачар, white Тадеј Погачар, Квин Симонс, Тадеј Погачар,
* На втората етапа, Тадеј Погачар, кој бил трет во бодовниот пласман, ја носел виолетовата маичка, бидејќи првопласираниот Филипо Гана ја носел сината маичка како предводник на генералниот пласман, а второпласираниот Ремко Евенепул ја носел белата маичка како предводник на пласманот за млад возач.
* На третата етапа, Тим Мерлиер, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел виолетовата маичка, бидејќи првопласираниот Филипо Гана ја носел сината маичка како предводник на генералниот пласман.
* На петтата етапа, Тим Мерлиер, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел виолетовата маичка, бидејќи првопласираниот Тадеј Погачар ја носел сината маичка како предводник на генералниот пласман. Од истата причина, Ремко Евенепул, кој бил втор во пласманот за млад возач, ја носел белата маичка.
* На шестата етапа, Ремко Евенепул, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел виолетовата маичка, бидејќи првопласираниот Тадеј Погачар ја носел сината маичка како предводник на генералниот пласман. Погачар и Евенепул биле исто така прв и втор во пласманот за млад возач, поради што третопласираниот Тимен Аренсман ја носел белата маичка.
* На седмата етапа, Јонас Вингегор, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел виолетовата маичка, бидејќи првопласираниот Тадеј Погачар ја носел сината маичка како предводник на генералниот пласман. Од истата причина, Тимен Аренсман, кој бил втор во пласманот за млад возач, ја носел белата маичка.
Морбиjан

Морбијан — департман во административниот регион Бретања, сместен во северозападниот дел на Франција. Именуван е по Морбијан (''мало море'' на бретонски), затвореното море кое е главна одлика на крајбрежјето. Забележан е по Карнакските камења, кои датираат од пред споменикот Стоунхенџ во Вилтшир, Англија и и се пообемни од него.
Три главни воени образовни објекти се сместени во Гер, вклучително и Специјалната воена школа во Сен-Сир (École Spéciale Militaire de Saint-Cyr), националната воена академија за офицери.
1 Историја
Морбијан е еден од оригиналните 83 департмани создадени на 4 март 1790 година за време на Француската револуција. Создаден е од дел на Војводството Бретања.
Во 1945 година кадетите од Специјалната воена школа во Сен-Сир, најголемата француска воена академија за офицери, била преместена во Гер. Ова било направено со цел да ја вклучи и Меѓуармиската воена школа (École militaire interarmes), за подофицери; и Воената школа за технички и административен корпус (École Militaire du Corps Technique et Administratif).
2 Географија
Морбијан, дел од регионот на Бретања, е опкружен со департманите Финистер, Арморските Брегови, Ил и Вилен и Атлантска Лоара и Атлантскиот Океан на југозапад.
Заливот Морбијан има многу острови: 365 според легендата. Има всушност меѓу 30 и 40, во зависност од тоа како се бројат. Има и многу островчиња кои се премали за каков било развој. Од овие острови, сите освен два се во приватна сопственост: Ил-о-Моан и Ил д'Арз. Сопствениците на другите вклучуваат филмски ѕвезди, модни дизајнери и други богатиши.
Во департманот Морбијан, но надвор од заливот, има четири населени острови:
* Бел Ил
* Гроа
* Уа
* Оедик
Меабан, остров веднаш надвор од Пор ди Круести, е орнитолошки резерват. Таму се забранети посетители.
Најголемите градови во Морбијан се Ван и Лорјан.
3 Уметност и култура
Многу жители го поддржуваат одржувањето и употребата на бретонскиот јазик, а има и бројни поборници за двојазично образование.
Сликарот Ремон Винц (1884–1956) ги насликал местата околу Морбијанскиот Залив.
4 Управување
Од 2014 година, префект на Морбијан е Жан-Франсоа Сави, претходно раководител на префектурите Ардени и Горни Алпи.
5 Политика
5.1 Сегашни претставници во Националното собрание
Изборна единица, Член
1-ва изборна единица на Морбијан, Ерве Пелоа, Републиката напред!
Втора изборна единица на Морбијан, Жими Паен, МоДем
3-та изборна единица на Морбијан, Никол Ле Пеи, Републиката напред!
4-та изборна единица на Морбијан, Пол Молацк, Републиката напред!
5-та изборна единица на Морбијан, Гвендал Рујар, Републиката напред!
6-та изборна единица на Морбијан, Жан-Мишел Жак, Републиката напред!
6 Туризам
* Карнакски камења, мегалитски појаси на Карнак, се наоѓаат во Морбиjан.
*
7 Поврзано
* Кантони во департманот Морбијан
* Општини во департманот Морбијан
* Арондисмани во департманот Морбијан
Шемпетер кај Горица

Шемпетер кај Горица (словенечки: ''Šempeter pri Gorici'') — мал град во Општина Шемпетер-Вртојба во западна Словенија. Градот е центар на општината Шемпетер-Вртојба. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Париз-Ница 2022

Париз-Ница 2022 — 80. издание на велосипедската етапна трка Париз-Ница, која се одржала помеѓу 6 и 13 март како четврти настан во сезоната на Светската турнеја.
1 Екипи
Бидејќи Париз-Ница е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Покрај нив, биле поканети и четири професионални континентални екипи, со што имало вкупно 22 екипи на трката. Секоја екипа настапила со по седум возачи, со што вкупно имало 154 возачи на трката.
Поради бран на симптоми на грип, иако без позитивни тестови на КОВИД-19, многу возачи биле принудени да се повлечат од трката. Вкупно 37 возачи се повлекле од трката пред последната етапа или ја напуштиле трката во текот на етапата, но најголемиот дел од нив не биле во завршните пласмани. Поради тоа, само 59 возачи ја завршиле трката.
2 Етапи
3 Поредок
+ Водство во пласмани по етапа
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман, Награда за борбеност
1, Кристоф Лапорт, Кристоф Лапорт, Кристоф Лапорт, Метју Холмс, Бинијам Хирмај, Метју Холмс
2, Фабио Јакобсен, Стан Девулф, Филип Жилбер
3, Мадс Педерсен, Ваут ван Ерт, Алекси Гужар
4, Ваут ван Ерт, Ваут ван Ерт, Штефан Бисегер, ''недоделена''
5, Брендон Мекналти, Примож Роглич, Валентин Мадуа, Матео Јоргенсон, Брендон Мекналти
6, Матје Биргодо, Виктор Копецки
7, Примож Роглич, Жоао Алмеида, Грегор Милбергер
8, Сајмон Јејтс, Сајмон Јејтс
На крај, Примож Роглич, Ваут ван Ерт, Валентин Мадуа, Жоао Алмеида, , ''недоделена''* На втората етапа, Примож Роглич, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел зелената маичка, бидејќи првопласираниот Кристоф Лапорт ја носел жолтата маичка како предводник на генералниот пласман. На третата етапа, Фабио Јакобсен ја носел зелената маичка од истата причина.
* На петтата етапа, Мадс Педерсен, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел зелената маичка, бидејќи првопласираниот Ваут ван Ерт ја носел жолтата маичка како предводник на генералниот пласман.
Виетнамски донг

Виетнамски донг (виетнамски: đồng Việt Nam ) — официјална валута на Виетнам. Меѓународниот код е VND. Симболот за донг е ₫. Донгот го издава Државната банка на Виетнам. Во 2009 година инфлацијата изнесувала 2,4%. Еден донг се состои од 100 ксуа и 10 хаоа.
Постојат банкноти од 100, 200, 500, 1.000, 2.000, 5.000, 10.000, 20.000, 50.000, 100.000, 200.000 и 500.000 донга, како и монети од 100, 200, 500, 1.000, 2.000 и 5.000 донга.
Ерл

Ерл — благородничка титула усвоена во Обединетото Кралство во времето на освојувањето на данскиот крал Кнут Велики во XI век, што соодветствува на скандинавскиот ''јарл'', што е еквивалентно на титулата гроф. Доаѓа по онаа на маркиз. Оваа титула првично ги означувала гувернерите на ''ширите'' или грофовиите. Титулата била прифатена и во Шкотска, заменувајќи ја старата титула mormaer.
Во XIX век, оваа титула е чисто почесна и не подразбира никаква функција. Денес, ''ерловите'' се членови на перството на Обединетото Кралство. Не постои женски еквивалент; жените се насловени ''грофица'' („countess“).
1 Поврзано
* Гроф
* Виконт
* Барон
* Кнез
* Војвода
Чрни Врх (Идрија)

Чрни Врх (словенечки: ''Črni Vrh'') — населба во Општина Идрија во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Горичкиот статистички регион.
Кај населбата се наоѓа опсерваторијата „Чрни Врх“ каде се откриени голем број астероиди.
Луиз Рејнер

Луиз Рејнер, Роден, ( 1832-06-21 ) 21 јуни 1832 г Метлок бања
Умрел, 8 октомври 1924 година (1924-10-08) (стар 92) Сент Леонардс-на-Си
Националност, Англиски
Луиз Инграм Рејнер (21 јуни 1832 - 8 октомври 1924) била британски акварел уметник.
1 Семејство
Рејнер е родена во Метлок Бат во Дербишир. Нејзините родители Семјуел Рејнер и Ен Рејнер (родено Мансер) и двајцата биле познати уметници, а Семјуел бил примен на изложба на Кралската академија кога имал 15 години. Четири од сестрите на Луиз - Ен („Ненси“), Маргарет, Роуз и Френсис - и нејзиниот брат Ричард исто така биле уметници. Нејзината најстара сестра Ен Инграм Рејнер (Ненси) изложувала во Друштвото на сликари во водени бои и трипати на Кралската академија. Семејството живеело во Метлок Бат и Дерби до 1842 година кога се преселиле во Лондон.
Рајнер студирала сликарство од петнаесетгодишна возраст, најпрвин со нејзиниот татко, а подоцна со познати пријатели уметници од семејството како Џорџ Катермол, Едмунд Ниман, Дејвид Робертс и Френк Стоун. Нејзиното прво изложено дело, сликарство во масло со наслов „Внатрешноста на капелата Хадон“, било прикажано на Кралската академија во 1852 година, првото од серијата масла.
2 Акварел
Меѓутоа, од 1860 година, нејзиниот медиум бил акварелот, кој го изложувала повеќе од 50 години преку организации, вклучувајќи ги Друштвото на дами уметници, Кралската академија, Кралското друштво за акварели и Кралското друштво на британски уметници.
3 Честер
Таа живеела во Честер во округот Чешир, но многу патувала, сликајќи британски сцени, во текот на летото во 1870-тите и 1880-тите. Нејзините слики се многу детални и многу живописни населени улични сцени кои го доловуваат карактерот на „стариот свет“ на британските градови во викторијанскиот период. Нејзините слики се многу популарни денес како отпечатоци и на сложувалки . Околу 1910 година се преселила со нејзината сестра во Танбриџ Велс, а подоцна во Сент Леонардс, каде што починала на 8 октомври 1924 година, на 92-годишна возраст.
Колекции
Работата на Рајнер е претставена во збирките на уметничката галерија и музеј Расел-Котс, Музејот и уметничката галерија на Борнмут, Дерби и музејот Гросвенор, Честер, кој поседува 23 нејзини акварели, најголеми во која било јавна колекција.
4 Колекции
Работата на Рејнер е претставена во збирките во уметничката галерија и музеј Расел-Котс, Музејот и уметничката галерија на Бурнемут, Дерби и музејот Гросвенор, Честер, кој поседува 23 нејзини акварели, најголеми во која било јавна колекција.
Монокл

Монокл — вид на тркалезно оптичко стакло кое се поставува на едното око. Се состои од оптичка леќа обрабена во облик на круг и врвца или жица на која е прикачен. Најпопуларен бил кон крајот на 19-тиот и почетокот на 20-тиот век кога најчесто го носеле побогатите луѓе.
1 Поврзано
* Очила
Катарски ријал

Катарскиот ријал (арапски: ريال قطري ; ознака: QR или ar ; код: QAR) е валута во Катар. Еден ријал е еднаков на 100 дирхами.
1 Историја
До 28 април 1959 г., официјална валута во Катар била индиската рупија, која била заменета со заливската рупија издадена за земјите од Персискиот Залив. Заливската рупија била врзана за индиската рупија, а по депрецијацијата на индиската рупија во 1965 година се намалила вредноста и на заливската рупија. Катар заедно со другите земји од Персискиот Залив одлучиле да воведат сопствена валута.
Пред да го стори тоа, Катар накратко го усвоил саудискиот ријал, а потоа по потпишувањето на Договорот за валута меѓу Катар и Дубаи (21 март 1966 година) бил воведен заедничкиот ријал на Катар и Дубаи. Еден саудискиот ријал вредел 1.065 заливски рупии, а ријалот од Катар и Дубаи бил еднаков со заливската рупија пред нејзината девалвација.
По влегувањето на Дубаи во Обединетите Арапски Емирати, од 19 мај 1973 година Катар почна да издава своја валута - катарскиот ријал. Старите банкноти продолжиле да циркулираат паралелно со новите во следните 90 дена, а потоа биле повлечени.
2 Монети
Во 1966 година, валутниот борд од Катар и Дубаи пуштил во оптек монети од 1, 5, 10, 25 и 50 дирхами. Во 1973 година, била претставена нова серија на монети со иста големина и состав како и претходните, но само со името на Катар.
3 Банкноти
На 18 септември 1966 година, Валутниот одбор на Катар и Дубаи вовел банкноти од 1, 5, 10, 25, 50 и 100 ријали. На 19 мај 1973 година тие биле заменети со банкноти од Катарската монетарна агенција во апоени од 1, 5, 10, 100 и 500 ријали; банкнотата од 50 ријали била воведена во 1976 година. Централната банка на Катар е основана со декрет 15 на 5 август 1973 година. Сите монети и банкноти издадени од Катарската монетарна агенција станале сопственост на банката, но продолжиле да циркулираат уште неколку години. На 13 декември 2020 година, Централната банка на Катар во оптек ја пуштила својата петта серија банкноти. Во оваа серија е додадена и банкнота од 200 ријали. Банкнотите на предната страна имаат ист дизајн кој се заснова на традиционалните геометриски обрасци, знамето на Катар, катарската флора и порта која ја претставува архитектурата на Катар.
4 Фиксен девизен курс
Катарскиот ријал е врзан за американскиот долар по фиксен девизен курс од 1 американски долар за 3,64 катарски ријали. За стапката на овој курс бил донесен закон по Кралскиот декрет бр.34 од 2001 година, потпишан од Хамад бин Калифа Ал Тани, емир на Катар, на 9 јули 2001 година.
4.1 Влијанието на дипломатската криза во Катар од 2017 година врз ријалот
Како резултат на катарската дипломатска криза од 2017 година, банките во земјите кои го блокираа Катар морале да престанат да тргуваат со катарските банки. Ова довело до пад на ликвидноста и следствено до пад на вредноста на ријалот во однос на доларот. Кон крајот на јуни 2017 година за купување 1 американски долар биле потребни 3,81 ријали, а силните флуктуации продолжиле до декември 2017.
5 Поврзано
* Совет за соработка за арапските земји од Заливот
* Економија на Катар
Померанско Езеро

Померанско Езеро или Померанско Езерсо Дистрикт ( |Pojezierze Pomorskie ) е езерска земја во подалечна Померанија. Денес се наоѓа на исток од полското војводство Западна Померанија во северозападна Полска.
Езерската област се наоѓа во крајното подножје на балтичките висорамнини и се состои од мноштво езера. Потеклото е од ледено доба и се наоѓа помеѓу ниските мораински ридови. Езерската висорамнина е многу слична со регионите на езерските области Масурија и Мекленбург и Холштајн Швајцарија.
Нејзиното најголемо езеро е езерото Дравско (германски: ''Dratzigsee'' ; 18,66kм²), низ која тече Драва, најважната река во регионот. Нејзини главни населби се Чаплинек, Шчечинек и Полчин Здрој. Бидејќи Померанското Езеро е многу помалку познато од округот Масуриско Езеро, тоа е недопрено и неразвиено од туристичка перспектива.
Стара крушевска чаршија

Крушевската чаршија — трговски и културно-историски дел во средиштето на Крушево и една од најголемите знаменитости на гратчето.
1 Историја
Порано во Крушево имало над двесте калајџии, кои учеле занает главно во Грција или Романија. Имало голем број на кројачи, ткајачи кои изработувале килими и јамболlии од домашна волна. Во Крушево имало голем број на воденици кои сега се разурнати, а постоела и мелница за брашно. Исто така, имало и голем број на свеќари, фурнаџии, налбати, дограмаџии, бравари, казанџии. Работеле дваесет и осум чевлари, а има податоци дека кај нив занаетот го учеле голем број на чевлари од Прилеп и Битола. Имало и осум ковачи, како и сто и две групи на калајџии во османлиско време, кои оделе да заработуваат со својот занает и во соседните територии, како Бугарија, Албанија и Грција сè до почетокот на Балканските војни.
Во Крушево имало анови кои имале доста работа во тоа време. Нуделе преноќиште за доста трговци кои врвеле со коњи и карвани. Имало и доста кафеани, а постарите се сеќаваат на првата ледница за мраз и првиот крушевски сладолед до 1924 година. Постоел дури и безистен, кој изгорел за време на Илинденското востание. Денес во крушевската чаршија останати се само неколку дуќани од времето пред востанието.
Постојат податоци дека крушевскиот еснаф имал каса за погребување на сиромашните. Трговците сами ги кажувале своите приходи и врз таа основа се правела средна цена на данокот, така што на тој начин сите биле задоволни. Крушевскиот еснаф бил силен и влијателен, препознатлив по тоа што се штител и се борел за своите права. Секој еснаф си имал своја слава, на различен празник кога задолжително се одело прво во црква, а потоа се славело во домашна атмосфера.
2 Галерија
3 Поврзано
* Арнаут Маало
* Влашко Маало
* Горно Маало
* Ѓупско Маало
* Мијачко Маало
* Струнга
Суринамски долар

Суринамскиот долар (ISO 4217 код ''SRD'') ― валута на Суринам од 2004 година. Тој е поделен на 100 центи. Суринамскиот долар обично се скратува со знакот за долар $, или алтернативно Sr$ за да се разликува од другите валути деноминирани во долари. На говорниот суринамско холандски јазик, широко се нарекува со неговата кратенка SRD, при што „долар“ главно се сфаќа како долар на САД.
1 Историја
Доларот го заменил суринамскиот гулден на 1 јануари 2004 година, со еден долар еднаков на 1.000 гулдени. Првично, биле достапни само монети, а банкнотите биле одложени до средината на февруари, наводно поради проблем во печатачот, Canadian Bank Note Company.
Старите монети деноминирани во центи (т.е гулден) биле прогласени дека вредат нивната номинална вредност во новите центи, со што се негира потребата од производство на нови монети. Така, на пример, стара монета од 25 центи, претходно вредна гулден, сега вредела еквивалент на 250 гулдени). Ребазирањето на монетите експлицитно не се однесувало на спомен монетите.
Амандманот 121 од ISO 4217 ја дал на валутата шифрата SRD што го заменила суринамскиот гулден (SRG).
Жителите на Суринам често ја нарекуваат својата валута како SRD за да ја разликуваат од доларот на САД, кој исто така се користи за цитирање на цени за електронски производи, покуќнина и апарати и автомобили.
За разлика од повеќето валути на американскиот континент, суринамскиот долар не варира слободно според пазарната вредност, неговата вредност ја одредува централната банка.
; Историски службени девизни курсеви на еден долар на САД во суринамски долари
Период, Девизен курс
јануари 2005 - јануари 2011 година, 2,70
јануари 2011 - ноември 2015 година, 3.25
ноември 2015 - април 2016 година, 4
април 2016 - септември 2020 година, 7.38
септември 2020 - јуни 2021 година, 14.15
Јуни 2021 година - денес, 21
2 Монети
Во оптек се ковани пари во апоени од 1, 5, 10, 25, 100 и 250 центи од претходната валута.
3 Банкноти
Суринамскиот долар го замени суринамскиот гулден на 1 јануари 2004 година, со еден долар еднаков на 1.000 гулдени, што го поттикнало издавањето на банкноти деноминирани во новата валута. На банкнотите, валутата се изразува во еднина, како што е холандскиот обичај.
4 Поврзано
* Економија на Суринам
* Централни банки и валути на Карибите
* Гвајански долар
Стадион Езеро

Стадионот Езеро ― фудбалски стадион кој се наоѓа во Крушево, Македонија. Тој се наоѓа во северниот дел на Крушево, во близина на Крушевското Езеро. Поради езерото, стадионот е така именуван. На игралиштето настапува ФК Питу Гули.
1 Галерија
Критериум ди Дофине 2020

Критериум ди Дофине 2020 — 72. издание на велосипедската етапна трка Критериум ди Дофине, која се одржала помеѓу 12 и 16 август како деветти настан во сезоната на Светската турнеја. Првично требала да се одржи помеѓу 31 мај и 7 јуни, но била одложена поради пандемијата на КОВИД-19 во Франција.
1 Екипи
Бидејќи Критериум ди Дофине е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Дополнително, три професионални континентални екипи добиле специјални покани, со што имало вкупно 22 екипи. Секоја од нив настапила со по седум возачи на трката. Од 161 возач кои ја започнале трката, само 106 завршиле.
2 Рута
На 24 февруари 2020 година, организаторите на трката, Amaury Sport Organisation (ASO), ја објавиле рутата со презентација во Лион.
Рутата првично била закажана да има осум етапи.
3 Етапи
4 Поредок
+Поредок по етапа
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман
1, Ваут ван Ерт, Ваут ван Ерт, Ваут ван Ерт, Михаел Шер, Еган Бернал
2, Примож Роглич, Примож Роглич
3, Давиде Формоло, Примож Роглич, Давиде Формоло, Даниел Мартинес
4, Ленард Кемна, Давид де ла Крус
5, Сеп Кус, Даниел Мартинес, Ваут ван Ерт
На крај, Даниел Мартинес, Ваут ван Ерт, , Даниел Мартинес,
* На втората етапа, Дарил Импи, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел зелената маичка, бидејќи првопласираниот Ваут ван Ерт ја носел жолтата маичка како предводник на генералниот пласман.
* На четвртата етапа, Ваут ван Ерт, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел зелената маичка, бидејќи првопласираниот Примож Роглич ја носел жолтата маичка како предводник на генералниот пласман. На петтата етапа, Ван Ерт ја носел зелената маичка бидејќи Роглич повторно го предводел пласманот, не ја започнал етапата поради повреди.
* На петтата етапа, ниеден возач не ја носел жолтата маичка, бидејќи првопласираниот Примож Роглич не ја започнал етапата поради повреди.
Среќата доаѓа во 9

„Среќата доаѓа во 9“ (хрватски: ''Sreća dolazi u 9'') — југословенски филм од 1961 година во режија на Никола Танхофер, снимен по сценариото на Витомил Зупан, засновано врз бајката на Ханс Кристијан Андерсен. Главните улоги ги играат: Ирена Просен, Антун Врдољак, Мила Димитријевиќ, Миа Оремовиќ, Виктор Бек, Драго Крча, Перо Квргиќ, Татјана Бељакова, Синиша Кнафлец и Никша Штефанини и Антун Налис. Ова е првиот југословенски научнофантастичен филм.
1 Синопсис
Во едно гратче ненадејно доаѓаат Среќата (ја игра Димитријевиќ) и Грижата (ја игра Белјакова). Притоа, Среќата остава во гостилницата една волшебна наметка и тврди дека на оној кој ќе ја облече ќе му се остварат сите желби. Волшбната наметка ги менува сопствениците при што ги исполнува необичните желби на повеќе луѓе: плашливиот професор по виолина (го игра Квргиќ), стариот ноќен чувар (го игра Бек), лекомислениот студент Мики (го игра Врдољак) и русокосата девојка (ја игра Просен). Меѓутоа, исполнувањето на нивните желби не мора да значи дека тие ја пронашле својата животна среќа...