procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Прост број

Во математиката, прост број е природен број кој има точно два (различни) природни броја за делители, тоа се 1 и самиот тој прост број. Постојат бесконечно многу прости броеви како што покажал Евклид околу 300 година пр.н.е. Првите 30 прости броеви се: 2, 3, 5, 7, 11, 13, 17, 19, 23, 29, 31, 37, 41, 43, 47, 53, 59, 61, 67, 71, 73, 79, 83, 89, 97, 101, 103, 107, 109, и 113.
2 е единствениот парен прост број, па терминот ''непарен прост број'' се однесува на прост број поголем од 2.
Со изучувањето на простите броеви се занимава теоријата на броевите, дел од математиката кој ги проучува природните броеви. Простите броеви се тема на интензивни истражувања и се дел од фундаментални прашања кои повеќе од еден век биле неодговорени (на пр. Римановата хипотеза). Проблемот на моделирање на распоредот на простите броеви е популарна тема меѓу оние математичари кои се занимаваат со теоријата на броевите: наизглед простите броеви се произволно распоредени, но „општата“ распределба на простите броеви следи добро дефинирани закони.
Поимот за прост број се сретнува во многу дисциплини на математиката.
Природните броеви што имаат повеќе од два делитела се викаат сложени броеви. Пример: 4, 6, 8, 9 се сложени броеви.
1 не е ниту прост ниту сложен број.
1 Прости делители
Фундаменталната теорема на аритметиката тврди дека секој позитивен цел број поголем од 1 може да се запише како производ од еден или повеќе прости броеви на единствен начин (ако не се земе предвид распоредот на множителите). Истиот прост број може да се појави повеќепати. Значи простите броеви може да се сметаат за „основни единици на градба“ на природните броеви. На пример можеме да запишеме:
<math>23244 = 2^2 * 3 * 13 * 149</math>
Која било друга факторизација на 23244 како производ од прости броеви ќе биде идентична на дадената, освен редоследот на множителите. Во практиката постојат повеќе алгоритми (постапки) за факторизација на прости множители на поголеми броеви.
2 Поврзано
* Полупрост број
* Сложен број
* Клинест број
Диригентска палка

Диригентска палка е мала палка (стапче) за диригирање на група музичари; хор, оркестар или двете. Обично се прават од дрво, но може и од сталкени влакна или графит. Феликс Менделсон бил првиот диригент кој користел дрвена палка за мерење тактово време, иновација која се користи и денес.
Церемонија

Церемонија или свеченост е дејство со риатуално значење што се изведува по особена пригода.
1 Човечки живот
Церемонијата може да одбележува започнување на фаза од човечкиот живот (кариера и сл.), како на пример:
* раѓање
* иницијација
* пубертет
* полуматура
* матура
* полнолетство
* дипломирање
* брак
* смрт
* погреб
2 Владини церемонии
Во некои случаи церемонијата се изведува само од лице со извесен авторитет. Така, отворањето на Британскиот Парламент се врши од Претседавачот на Домот. Именувањето и пуштањето на еден брод е под надзор на капетанот или некој повисок поморски офицер. Венчавката се изведува од свештеник или матичар.
3 Послава на настани
Други општи церемонии одбележуваат годишни или сезонски повторливи настани како:
* пролетна рамноденица
* зимска сончева пресвртница (сонцестој)
* неделен сабат
* инаугурација на избран функционер
* настани во една литургиска година или „слави“ календар на светци
Други церемонии ја одбележуваат важноста на важни нерегуларни настани како:
* крунисување на монарх
* победа во битка/војна
Во азиските земји церемониите се важен дел од животот дури и за поситни нешта, како да речеме чајна церемонија.
4 Процедура
Церемониите имаат театрална компонента: танц, поворка, положување раце и др. Приликата се дефинира или завршува со декларативен вербален проглас, како на пример:
* Ве прогласувам за маж и жена.
* Се колнам дека ќе ја служам и бранам нацијата ...
* Ги прогласувам игрите „Х“ за отворени ...
Физичките и вербалните компоненти на церемонијата станувааат дел од литургија.
5 Поврзано
* Прослава
* Римски триумф
* Овација
* Подарок
Benz Patent-Motorwagen

По конструирањето на успешен гасен двотактен клипен мотор во 1873, Карл Бенц се задржал на кокнструкцијата на моторизирано возило. Резултатот од тие напори бил т.н. ''Patent Motorwagen'' (патент-моторно возило) во 1886, изум кој се смета за првиот наменски автомобил, т.е. возило целосно конструирано за моторизација. Бенц официјално го претставил возилото на 3 јули 1886 г. на улицата Рингштрасе во Манхајм, Германија. На него стоел германскиот патентен број 37435, за кој Бенц се пријавил на 29 јануари, 1886.
1 Особености
Патент-Моторното возило било возило на три тркала со заден погон, каде бил и самиот мотор. Направена е од челични цевки со дрвеи плочи, и тркала со челични жици и полни гуми (Бенцов изум). Возилото се управувало по пат на кремалера која го вртела неамортизираното предно тркало. Одзади имало (наполно) елиптични пружини заедно со прицврстена оска и ланчен пренос на обете страни. Автомобилот имал еднобрзински пренос преку едноставен ремен, и момент насила кој варирал меѓу отворен и погонски диск.
Првото Патент-Моторно возило била придвижувана од едноцилиндричен четворотактен мотор со зафатнина од 954см³. Овој погон давал сила од КС ( kW) при 250 врт/мин. на самото возило, иако според подоцнежните тестови на Манхајмскиот универзитет покажале дека моторот може да даде 0.9 КС (0.7 kW) при 400 об./мин. Овој мотор бил многу лесен за своето време со своите ~100 кг. Иако отворениот картер и системот на подмачкување со капење се страни за денешниот механичар, погонските механизми и вентили за издув би биле прилично познати. Голем хоризонтален замаец ја стабилизирал изелзната сила на едноцилиндричниот мотор, а карбураторот на испаренија бил контролиран од џебен вентил за регулирање на силата и брзината на моторот.
Бенц подоцна направил и други модели на ова возило, број 2 со 1.5 КС (1.1 kW) и број 3 со 2 КС (1.5 kW), давајќи му на возилото можност за маскимална брзина од 4 км/ч. Шасијата била подобрена во 1887 со дрвени спици, резервоар и рачна сопирачка на задните тркала.
Ландкројцер П. 1000 Стаорец

Ландкројцер П. 1000 Стаорец (''Landkreuzer P. 1000 Ratte'') требал да биде гигантски тенк во Германија за употреба во Втората светска војна. Бил осмислен во 1942 од Круп со дозвола од Адолф Хитлер, но проектот бил откажан од Алберт Шпер следната година и ниеден не бил произведен. Со преку 1800 тони (милион и осумсто илјади килограми), овој тенк би бил преку пет пати потежок од Панцер VIII Маус, најголемиот произведен тенк.
Предвидените главни оружја биле 280-милиметарски топови на куполи од ист тип како кај борбените бродови од Гнајзенау класа. Една купола била направена пред откажувањето на проектот, но по тоа била монтирана за одбрана во Норвешка. Други топови би биле 128-милиметарски топ, осум 20-милиметарски Флак38 противвоздушни топови и два 15-милиметарски топа Маусер MG 151/15 .
Тенкот требал да има шест 1.2-метарски гасеници, три од секоја страна. Погонот требал да биде два 24-цилиндарски бродски дизел мотори MAN V12Z32/44, секој со сила од 8500 КС или осум Дајмлер-Бенц MB501 20-цилиндарски бродски дизел мотори, секој со 2000 КС, за достигнување на потребните 16000 КС за придвижување на тенкот.
Пред откажувањето на проектот, било планирано и едно потешко возило, П. 1500 „Чудовиште“. Ова требала да биде самоодна варијанта на 800-милиметарскиот опсаден топ Шверер Густав (или Дора).
1 Поврзано
* Ландкројцер П. 1500 Чудовиште
* Супертежок тенк
Шарена Чешма (Прилеп)

Шарена чешма е едно од градските маала во Прилеп. Опфаќа делови од улиците Кире Пајмакоски, Кеј Први мај, херој Карпош и Браќа Ламески. Урбанистички гледано овој дел од градот се наоѓа во урбанистичка единица 9, заедно со старата градска чаршија а во деталниот урбанистички план се води како Прва екстра зона. Името на ова маало е добиено токму поради Шарената чешма која е изградена пред повеќе од 100 години, а пред дваесетина години е преправена, врзана на прилепскиот водовод и обновена со мермерни плочи и украсена со шарени цртежи.
Караоке

Караоке е скратеница (カラオケ, јапонски: 空 кара, "празен", и オーケストラ ''окесутора'', "оркестар") која опишува вид забава во која аматерски пејачи можат да пејат претходно снимени песни преку екран и микрофон. Музиката е општа и широко позната и гласот на оригиналниот пејач е неприсутен или намален. Текстот на песната е обично прикажан на долниот дел од екранот со синхронизирано менување на боја како што продолжува песната. Караоке прво било популаризирано во Јапонија и потоа преостанатиот дел на Азија во 1980-те. Сега оваа идеја се проширила и до други делови на светот.
Љубител

Љубител — оној што се занимава со нешто (на пр., со наука, уметност, спорт, книжевност итн.) од љубов и за забава. Љубителот се разликува од професионалецот во тоа што професионалецот добива плата за учество во неговата одредена вештина. ''Љубизам'' не значи дека нештото е ''нестручно'' или ''непрофесионално''. На пример, олимписките боксери и фудбалерите мораат да бидат љубители, но тоа не одразува на нивниот квалитет.
Англиски јазици

Англиски или англијански јазици (англиски: ''Anglic'' или ''Anglian'') (од лат. ''Anglicus'' со истото значење) — ретко употребуван израз за јазиците познати како ''Englishes'', како да речеме т.н. ''World Englishes'' (светски англиски јазици) или ''New Englishes'' (нови англиски јазици), се смета за помалку англоцентричен општ поим отколку само ''англиски'' за варијантите кои водат потекло од староанглискиот јазик.
Изразот често се користи кога се имплицира дека варијантите како шкотскиот се засебни јазици, а не дијалекти на англискиот.
1 Англиски јазици
Од погоре кажаното доаѓа концептот „Англиски“ или „Англијански“ јазици (''Anglic languages'', ''Anglian languages''), еден од двата ограноци на англофризиските јазици, кои самите се огранок од западногерманските јазици. Англиски јазици се староанглискиот и неговите потомци. Семејната лоза е:
Староанглиски јазик
Ран северен средноанглиски јазик, Ран мидлендски и југоисточен средноанглиски јазик, Ран јужен и југозападен средноанглиски јазик
Раношкотски јазик, Северен средноанглиски јазик, Мидлендски и југоисточен средноанглиски јазик, Јужен и југозападен средноанглиски јазик
Средношкотски јазик, Метрополитенски раносовремен англиски јазик
Современи шкотски дијалекти, Современи северноанглиски дијалекти, Современи мидлендски англиски дијалекти, Современ стандарден англиски јазик, Современи јужни југозападни англиски дијалекти
2 Друга употреба
Зборот ''Anglic'' се однесува и на англијанските дијалекти на староанглискиот јазик, имено Нортамбрискиот и Мерсискиот.
Anglic е и помеѓународен начин на пишување на англискиот јазик заради пристапност до меѓународната јавност. Измислен е во 1930 од шведскиот филолог Р. Е. Цакрисон.
3 Поврзано
* Список на англиски дијалекти
* Регионални англиски нагласоци
* Историја на англискиот јазик
* Историја на шкотскиот јазик
Опинок

Опинок (множ. опинци) — обувки од свинска, говедска или биволска кожа, со опути (кожени врвци). Поедноставниот тип, наменети за секојдневна употреба, селаните сами ги изработувале. Опинците наменети за децата се изработувале од свинска кожа.
Опинците се традиционална македонска, српски, хрватска и бугарска обувка. Се носат и низ остатокот од Балканот. Тие се прават од кожа и немаат врвки, се одликуваат со издржливост и трајност, а обично (но не секогаш) имаат роголик завршеток. Самиот збор опинок води потекло од праиндоевропскиот јазик. Изработувачот на опинци е занаетчија, наречен опинчар.
1 Историја
Средновековните опинци се разликуваат од подоцнежните по тоа што немале врвови и не биле накрсно направени. Тие изгледале како гума во облик на чевел. Врвците биле додавани, но често се кинеле.
На гегиско наречје се наречени „опинга“, и се сметаат се традиционални чевли што ги носат Албанците во Албанија, Косово, Македонија, Црна Гора, Грција (од страна на Клефтите) и арберешките села во Италија.
Најраните археолошки докази за опинците датираат од 5-4 век п.н.е., што укажува дека тие биле елемент во илирската култура. Подоцнежните докази за нивната употреба во Албанија се очигледни во делата на иконографскиот сликар Онуфри од 16 век.
Во 1610 година, Марино Бизи, венецијански патрициј во Далмација и надбискуп на Антивари, забележал дека мажите од Мирдита носеле опинци, направени од говедска кожа, изработени од нив самите.
Занаетчиите од Делвински Санџак го држеле монополот во трговијата со опинци во Скадарски Вилает и Јанински Вилает сè до 1841 година, кога таа привилегија била укината со Танзиматските реформи.
2 Галерија
3 Поврзано
* Чевларство
* Опинчарски занает
Најраните археолошки докази за опингите датираат од 5-4 век п.н.е., што укажува дека тие биле елемент во илирската култура. Подоцнежните докази за нивната употреба во Албанија се очигледни во делата на иконографскиот сликар Онуфри од 16 век.
Во 1610 година, Марино Бизи, венецијански патрициј во Далмација и надбискуп на Антивари, забележал дека мажите од Мирдита носеле опинци, направени од говедска кожа, подготвени од нив самите.
Занаетчиите од Делвински Санџак го држеле монополот во трговијата со опинци во Скадарски Вилает и Јанински Вилает сè до 1841 година, кога таа привилегија била укината со Танзиматските реформи.
Сарма

Сармата е едно од најпознатите македонски традиционални јадења. Може да се подготви со зелка пресна или кисела, со лозов лист или листови од штавеј. Зборот „сарма“ има потекло од турскиот јазик и означува ''„да се свитка“''.
1 Сарма со зелка
Ако е зелката сторена се одбираат убавите листови, а ако е пресна прво се обарува. Процедурата е лесна и едноставна. Од главицата зелка се чисти кочанот срцевината и во вдлабнатината што ќе се направи се става сол по можност јадра и лимонтус. Се става зелката во лонец и се полни со вода да ја прекрие целосно. Се покрива со капак и се остава на тивко да врие најмалку 30 минути. Во меѓувреме се проверува дали е доволно солена и кисела течноста и по потреба се дополнува со сол и лимонтус. Се остава да се олади и се вадат листовите и се сечат кројат за виткање сарми.
Две глави кромид сиитно се сецкаат и се пржат во малку масло. Пред да почне да се вцрвенува кромидот се додава половина кило мелено месо кое најдобро е да биде 70% телешко и 30% свинско. Се пржи околу десетина минути додека месото не ја изгуби црвената боја и постојано се меша за да кромидот и месото добро се измешаат. Потоа во тавата се додава една шоља ориз и се пржи уште 5-6 минути.
Смесата се зачинува со бибер, сол и малку буковец по желба.
Виткање на сармите.
Листовите зелка се приготвуваат така што им се отстранува тврдиот дел.
На еден лист се ставаат по две супени лажици од меленото месо и се виткаат сармите.
Потоа сармите се редат во тенџере во кое на дното има ставено еден или два листа од зелката.
Тенџерето се налива со вода додека сармите не се потопат со вода.
Се вари еден час на тивок оган.
Сармите потоа можат да се потпечат во рерна или да се сервираат веднаш после варењето.
2 Сармата како мотив во книжевноста
* „Различна пролет“ — краток расказ на македонската писателка Оливера Ќорвезироска од 2021 година.
3 Галерија
Андре Ле Нотр

Андре Ле Нотр (|André Le Nôtre) (12 март 1613 - 15 септември 1700) — пејзажен архитект и градинар на Луј XIV од 1645 до 1700 год. Негово најзначајно дело е паркот во Версај. Неговите урбанистички дела се исто така од значење, како оние кај Тујлерискиот дворец каде ја проширил глетката западно, место кое подоцна станува булеварот Елисејски Полиња и ја сочинува т.н. ''Историска оска.''
Ле Нотр проектитал и многу други градини и паркови, како оние кај Шантији, Фонтенбло, Рокониџи, Сен-Клуд, Сан-Жермен-ан-Лај и Св. Џемјсовиот парк. Исто така соработувал и со Луј Ле Во и Шарл Ле Брен на паркот на Во-ле-Виконт. Татко му на Андре Ле Нотр, Жан Ле Нотр бил градинар на Луј XIII.
1 Живот
1.1 Станување градинар
Андре Ле Нотр се родил во семејство градинари. Татко му и дедо му биле одговорни за Тујлериските градии. Неговиот кум бил управник на градини, а сопругот на неговата кума, Клод Моле бил прославен градинар. Во овие окружувања Андре набргу се здобил со теоретски и практични познавања од градинарството.
1.2 Трудољубива младост
Андре го интересирале и другите уметности но подоцна му се вратил на градинарството како негова професија (градинар на кралот). Учел математика, сликарство и архитектура. Потоа станал дел од работилницата на Симон Вуае, сликар на кралот Луј XIII. Таму научил класична уметност и перспектива, и подоцна пријателот на Шарл Ле Брен, Франсоа Мансар, му дозволил да ја изучува архитектурата неколку години.
На 40-годишна возраст, тој решил да стане градинар, со сета сособност здобиена од претходните уметнички искуства.
1.3 Деби како градинар
Андре ле Нотр дебитирал во градинарството со проектот на градините на дворецот Во-ле-Виконт, по иницијатива на Никола Фуке. Потоа работел ортачки со Луј Ле Во и Шарл Ле Брен. Ова дело го прославило низ светот.
По пензионирањето на Фуке во 1661, Ле Нотр бил ангажиран од Луј XIV за рехабилитација на градините на Версајскиот дворец. По ова, тој проектирал и извел бројни градини ширум Франција.
1.4 Подоцнежни години
Ле Нотр бил дел од многу проекти во Франција и се користел со знаења од различни дисциплини. Во 1679, ја посетил Италија.
Починал на возраст од 87 години во септември 1700. Зад него оставил број формални градини, препознатливи по својата перспектива и геометриско совршенство, прочуени и ценети низ целиот свет.
2 Значајни Ле Нотрови градини
* Градините на Версај
* Градините на Во-ле-Виконт
* Градините на Сан-Жермен-ан-Лај
* Градините на Сан-Клуд (дворецот повеќе го нема, но градините сè уште се таму)
* Тујлериски градини
* Парк Ско
* Градините на Фонтенбло
* Градините на Шантили
* Градините на Берси кај Парантон-ле-Пон
* Градините на Шамбона
3 Авении
* Авенија Шато де Оатевил во Шаршиње
4 Поврзано
* Француска градина
* Барок
* Версајски дворец
Енкрипционен клуч

Енкриционен клуч е секвенца од симболи која ја контролира операцијата на криптографската трансформација (на пр. шифрирање и дешифрирање). Во практика, најчесто клучот е низа од битови која се користи од криптографскиот алгоритам за трансформирање на обичен текст во шифриран текст или обратно. Клучот би требало, вообичаено да биде само дел од алгоритмот којшто треба да се држи во тајност.
Клучевите, исто така, се користат и во други криптографски алгоритми како што се алгоритмите за дигитален потпис и клучни-hash функции (МAC-ови), кои често се користат за автентикација.
Инаку, еден клуч, колку е подолг, толку е потешко да се пробие енкриптираната информација. А исто така, колку е подолг клучот, толку подолго време треба за извршување ен/декриптирачките операции. Вообичаено доколку имаме компјутер што може да изврши една енкриптирачка информација секоја милисекунда, а користиме 64-битен клуч, со помош на бруте-форце методот би ни требале, во просек, цели 292 милиони години за да се пробие некоја информација, доколку се користат половина број на обиди, бидејќи обично шифрата се пробива на пола пат.
За добро дизајнирани алгоритми, шифрирање на ист текст, но со различен клуч, би требало да генерира сосема различен енкриптиран текст. Слично, и декрипција на енкриптиран текст, но со погрешен клуч би генерирало наизглед “рандом” бесмислица.
Асиметрични енкрипциони клучеви

Овие алгоритми се асиметрични (постојат и симетрични), бидејќи користат еден пар на клучеви, еден за енкрипција, а друг за декрипција. Овие алгоритми дозволуваат еден клуч да биде јавен, а друг приватен, и приватниот биде задржан само на една локација, и тоа во тајност. Јавниот и приватниот клуч се во математичка релација. Откривањето на приватниот клуч е многу тешко, дури и ако се знае јавниот, бидејќи бројот на комбинации е скоро бесконечен. Она што е енкриптирано од првиот, може да се декриптира само од вториот клуч. Како споредба, еден клуч ја заклучува (“шифрира”) бравата (или катанецот), додека друг е задолжен да ја отклучи (“дешифрира”).
Аналогијата е следна: на пр. поштенското сандаче е изложено и пристапно за јавноста, т.е. неговата локација (адресата на улицата) е во суштина јавниот клуч. Секој што ја знае адресата може да појде до сандачето и да пушти порака внатре. Но, само личноста што живее таму може да го отклучи (приватен клуч) сандачето и да ја прочита пораката.
Едни од алгоритмите кои користат јавен енкрипционен клуч се RSA и DSA. Во RSA се користи модуларна аритметика за генерирање на јавен и приватен клуч. Може да се користат определени случајно генерирани аргументи за потребите на математичките операции.
Прилепско Езеро

Прилепско Езеро — вештачко езеро во месноста Гладно Поле во непосредна близина на Прилеп. Ваквата географска положба овозможува ова езеро да биде рекреативен центар и туристички мотив. Езерото е изградено на Ореовечка Река во 1967 г. и од тогаш се користи за наводнување и како технолошка вода. Тоа зафаќа површина од 0,54 км<sup>2</sup>. Долго е 1,4 км, а широко 400 до 600 м. Најголема длабочина му е 28 м. Во езерото можат да се акумулираат 6.000.000 м<sup>3</sup> вода.
До Прилепското Езеро се стасува по патот Велес - Прилеп (Р1312). Под езерските води се наоѓа потопеното село Пештерица.
1 Спортско-рекреативен центар
Во 2021 г. крај езерото е изграден спортско-рекреативен комплекс со летниковци, мултимедијален центар на отворено, подиум за манифестации, игралишта за кошарка, одбојка, маси за пинг-понг, четири детски игралишта, осветлена пешачка патека и пристапна рампа за лица со попреченост.
2 Галерија
3 Поврзано
* Пештерица — пештера кај езерото
Бања Баниште

Бања Баниште (позната и под имињата: Бања Бањиште, Дебарска бања-Баниште (или Бањиште)) ― едната од двете бањи во состав на Дебарските бањи во подножјето на планината Крчин, на надморска височина од 870 метри. Сместено е во истоименото село, на 4 километри северозападно од градот Дебар.
1 Местоположба
До бањата, како и до самото село Баниште, води асфалтен пат, кој се двои од регионалниот пат 1202.
2 Историја
Двата базени (Горен и Долен амам), кои и сега се користат, се изградени во далечната 1797 година, а првиот современ хотел во 1925 година. Денес, во бањата има два хотела и 6 вили со вкупен капацитет од 400 легла. Годишно во бањата престојуваат по околу 10.000 посетители, кои остваруваат просечно 80.000 ноќевања.
Дебарските Бањи до Втората светска војна
3 Галерија
Статично сечење

Статично сечење (static slicing) е техника за софтверско одржување, која се користи за да се идентификува целиот програмски код кој може на каков било начин да влијае на вредноста на некоја дадена променлива.
Врз основа на оригиналната дефиниција на Марк Вајсер, формално кажано, статично програмско парче S се состои од сите изрази во програмата со произволно име P, кои можат да влијаат на вредноста на променливата v во некоја точка p.
Парчето (slice) е дефинирано во однос на критериумот за сечење (slicing criterion) C=(x,V), каде x е изразот во програмот P, а V е подмножество на променливи во P.
Статично сечење ги вклучува сите изрази кои влијаат на променливата v за множеството на сите можни внесувања на вредности. Статичните парчиња (static slices) се пресметуваат со наоѓање на последователни множества на индиректно релевантни изрази, во согласност со податоците и контролните зависности.
Оваа техника е генерално корисна при пренапишување (refactoring) на програмскиот код и беше особено корисна во решавање на проблемите со Y2K.
Липковско Езеро

Липковското Езеро — значајна хидромелиоративна акумулација во Кумановско. Браната на ова езеро е оддалечена 2 км од селото Липково и 12 км од Куманово. Изградено е во 1958 г. за водоснабдување, наводнување и производство на струја. Акумулацијата се наоѓа на надморска височина од 478 метри, во долината на Липковска Река, десна притока на реката Пчиња. Должината на акумулацијата изнесува 1.480 м, а широчината 120 метри. Има зафатнина од 2,25 милиони м<sup>3</sup>.
Акумулацијата Глажња се наоѓа на 5 км возводно од браната Липково. Овие две акумулации претставуваат систем кој овозможува рекреативности содржани со капење, сончање и риболов. Липковското е помало додека Глажња или уште познато како „Горно Езеро“ е многу поголемо. Покрај самата Липковска Река, настанало со преградување на реките Думановка и Гошинка. Составено е од два крака познати како Думановски и Гошински крак. На 350 метри низводно по езерото може да се забележи мал остров до кој кога езерото е полно може да се дојде само со чамец а летно време кога е празно може по копнен пат. Карактеристично за Думановскиот крак е што има потопено многу куќи, и една црква која сè уште може да се види кога водостојот опаѓа.
Реката Липковка е десна притока на река Кумановка, која е десна притока на Пчиња.
1 Поврзано
* Глажња (езеро)
* Липковка
Водоча (езеро)

:''За други значења видете на појаснителната страница''
Водоча или Струмичко Езеро — вештачко езеро меѓу селата Белотино и Попчево, Струмичко, во сливот на реките Водочница и Тркајана. Оваа вештачка акумулација е изградена во 1966 година. Зафаќа површина од 1,9 км<sup>2</sup> и достигнува длабочина од 42 метри. Близината на Струмица, на само 8 км од ова езеро овозможува тоа да се искористи за рекреативни активности од местен карактер, но и како дополнителен туристички мотив во рамките на пошироката туристичка понуда.
Хистограм

Во статистиката, хистограм е низа од правоаголници поставени еден до друг во правоаголен координатен систем. Едната страна лежи на x-оската и истата се совпаѓа со интервалот во кој се наоѓаат дел од вредностите на бројчените податоци, а другата страна е со должина еднаква на честотата на бројчените податоци што соодветствува на тој интервал.
1 Пример
Ако се изврши статистичка анализа на група од 66 луѓе со различни височини, податоците можат да бидат впишени во следнава табела:
Ролс-Ројс Фантом II

Фантом II (''Phantom II'') го наследил на моделот Фантом I (''New Phantom'') во линијата на Ролс Ројс во 1929 год.
Возилото го делело 7.7-литарскиот (7668 см³) надвентилски шестцилиндричен линеарен мотор со својот претходник, и со тоа е последниот голем шестцилиндричен Ролс-Ројс. Моторот имал единечен 4-брзински мануелен пренос. Во 1932 бил додаден Синхронизиран пренос на третата и четвртата брзина, а на втората во 1935.
Амортизацијата напред ја вршеле полуелиптични пружини, и за разлика од претходникот, исто така и одзади. Возилото имало и серво кочници на сите четири тркала.
Биле произведени и 278 полесни ''Континентал'' модели на Фантом II, од кои 125 за возење на лева страна.
1 Производство
* Фантом II: 1402
* Фантом II Континентал: 278
Монголски јазици

Монголските јазици се група од јазици, коишто се зборуваат во Монголија, Кина, Русија и Авганистан.
Заедно со туркиските и тунгуските јазици ја сочинуваат групата на алтајските јазици.
1 Класификација
Историски:
*средномонголски јазик (од 13 па до ран 15 или доцен 16 век)
*класичен монголски јазик
Современи:
*даурски јазик (околу 100,000 говорници)
*централномонголски
**хамниганско-монголски јазик (околу 2000 гов.)
**бурјатски јазик (дијалекти: баргунски, хориски, агаски, ехиритски, унгански, нижно-удински, баргузински, тункански, окански, аларски, бохански, булагатски) (околу 300,000 гов.)
**монголски јазик (заедно со варијантите: халха монголски јазик, чахарско-монголски дијалект, хорчинско-монголски дијалект, харачинско-монголски дијалект, баринско-монголски дијалект, шилинголски дијалект) (околу 5–6 милиони гов.)
**ордоско-монголски дијалект (околу 100,000 гов.)
**ојратски јазик (со варијантите: торгутско-ојратски дијалект, дорбетски дијалек, олотски дијалект, захчински дијалект, мингатски дијалект, бајадски дијалект, калмички јазик, хошутски дијалект, алашански дијалект) (околу 300,000 гов.)
*јужномонголски
**источен југурски јазик (шира-југурски) (околу 3000 гов.)
**широнголски
***монгорски јазик (околу 100,000+30,000 гов.)
***бонански јазик (околу 10,000 гов.), дунсијански јазик (околу 600,000 гов.), кангџијаски јазик
*моголски јазик (не е јасно дали има говорници)
Погорната класификација е заснована на Јанхунен (2006) освен за јужномонголските кои се според Нугтерен (2011). Во списокот не се вметнати следниве јазици: дархатски јазик (Монголија) и исчезнатиот кидански јазик.
1.1 Класификација според Етнолог
Според Етнолог, оваа група е составена од следниве јазици:
*монголски (13)
**источни (12)
***дагурски (1)
****даурски јазик (Кина)
***монгорски (5)
****бонански јазик (Кина)
****дунсијански јазик (Кина)
****кангџијаски јазик (Кина)
****монгорски јазик (Кина)
****југурски јазик (Кина)
***ојратско-халхански (6)
****халха-бурјатски (5)
*****бурјатски (3; истиот јазик, различни места)
******бурјатски јазик (Кина)
******бурјатски јазик (Монголија)
******бурјатски јазик (Русија)
*****монголски (2)
******монголски јазик (Монголија)
******монголски јазик (Кина)
****орјатско-калмичко-далхатски (1)
*****калмички јазик (ојратски јазик) (Русија)
**западни (1)
***моголски јазик (Авганистан)
2 Наводи
Симбол:
† - мртви јазици, вештачки зачувани во црквата или познати на науката по текстови.
Пневматика

Пневматика (од старогрчки: πνευματικός ''пнеуматикос'' = ветерен) — употребата на гас под притисок за работа во науката и технологијата.
Прва документација за науката наоѓаме кај Херон Александриски во 60 н.е., иако за ова поле се знаело и пред тоа.
1 Употреба
Пневматиката се применува за решавање на најзазлични проблематики. Во заботехничките апарати, пневматските бушалки се полесни, побрзи и поедноставни од електричните бушалки со исто ниво на моќ (бидејќи изворот насила - компресорот е засебен од бушалката и ја врти бургијата со огромен број на вртежи во минута). Пневматскиот пренос се користи во многу индустриски гранки за прашоци и зрна. Пневматските цевки можат да носат предмети на големи далечини. Пневматичките направи се користат и каде електромоторот не може да се користи од безбедносни причини, како длабоко по рудниците каде има експлозивен прав или гасови.
Примери за пневматски направи:
* Пневматска бушалка за патно градежништво
* Пневматски прекинувач
* Пневматски придвижувач
* Компресор
* Вакуум-пумпа
* Баростатни системи во употреба кај неврогастроентерологијата како и за струјни испитувања
* Каблоканализирање - начин на инсталација на кабли во цевки
* Пневматска пошта
* Воздушна кочница на автобуси, возови и камиони
2 Споредба со хидрауликата
И пневматиката и хидраулкиката се примени на моќта на гасот/течноста. Пневматиката користи воздух, кој е компресивен, додека хидрауликата користи релативно некомпресивни течни медиуми како масло или вода. Индустриските пневматски апарати користат притисок од 500 до 700 килопаскали. Хидрауличните апарати користат пририсок од 7 to 35 MPa, но специјализирани апарати користат и над 70 MPa.
2.1 Предности на пневматиката
* Работниот медиум е многу лесен и така цевките не се тешки.
* Бидејќи работниот медиум е (главно) само воздух, обично нема потреба за повратна линија за тој медиум, а протекувањата се чисти.
2.2 Предностите на хидрауликата
* Поголема густина на енергија заради многу повисокиот притисок.
* Хидрауличките течности неможат да се компримираат, што значи минимум пружински ефект. Кога текот на хидрауличната течност се сопира, и најмалото придвижување на товарот го испушта притисокот на него; кај компримираниот воздух нема потреба од исцедување за пуштање на притисок врз товарот.
* На влезната порта на товарот не се јавува кондензација.
3 Поврзано
* Пневдраулика
Пенушка

Пенушка или пен — долен дел од дрво заедно со корењата останато по сечење. Пенушките тешко се вадат од земја. Или се ископуваат или се отстрануваат со мелачка за пенушки.
Пенушките понекогаш се во можнос да се регенерираат во ново дрво. Често едно исечено листопадно дрво повторно никнува на повеќе места околу работ на пенушката или од корењата. Ова може да биде пожелно или непожелно, зависно од тоа дали дрвото трајно се остранува или пак шумата се чека да се обнови. Новите фиданки некогаш стануваат дрва сами за себе заради веќе постоечкиот коренски систем; меѓутоа исечениот дел од пенушката може да ги ослаби фиданките и да им доведе болест.
Пенушките се употребуваат за читање на прстените (годовите), т.е. староста на едно дрво. Оваа наука се нарекува дендрохронологија.
Њ

Њ, њ — кирилична буква, првобитно лигатура од буквите Н и Ь. Се користи во македонската и српската азбука, каде ја претставува звучниот палатален назал []. Во македонскиот јазик употребата на оваа буква е јасно илустрирана во Мисирковата книга За македонцките работи и таму се означува како н', а во постари текстови како нь (како на пример во делата на Марко Цепенков), кои очигледно служеле како инспирација за современата адаптација. Усвоениот граф со кој се означува гласот кој соодветствува на оваа буква во македонската азбука за првпат се користи во српската азбука предложена од Вук Караџиќ.
1 Поврзано
* Јотација
* Љ
* Н
* Ь
Сољани

Сољани (|Soljani) е село во Источна Хрватска, во околината на градот Жупања. Административно е дел од општината Врбања и се наоѓа на 12 километри од границата со Србија и 18 километри од границата со Босна и Херцеговина.
1 Население
Според пописот од 2011 година, во Сољани живеат 1241 жители.
2 Култура и спорт
Во Сољани постои:
* Фудбалски клуб „Славонија“
* Oсновно училиште „Јосип Козарац“
* КУД „Славонија“
* КУД „Андрија Пекар“
Муљанка

Муљанка (|Мулянка) е река во Русија. Таа е 52 км долга и покрива површина од приближно 460.7 км².
Реката Муљанка има притоки Риж (|Рыж, 21 км), Мос (|Мось, 17 км), Пиж (|Пыж, 22 км).
Застава 750

Застава 750 (популарно наречен ''Фиќо'') е автомобилски модел на производителот за автомобили Застава од Крагуевац. Автомобилот почнал да се произведува во 1955 како верзија на Фиат 600 под лиценца. Се произведувал до ноември 1985. Застава 750 има мотор со работна зафатнина од 767 см³ и со тоа е најмалиот автомобил од оваа марка. Кон средината на 70-тите излегува и моделот Застава 850, ист како и претходниот, само со поголема кубикажа. Моторот бил позајмен од Фиат 850.
Првиот модел се нарекувал Застава 750M, кој впрочем бил Фиат 600E, со нов мотор од 795 cm³, термостат и затворен систем на ладење. После тоа доаѓа моделот 750S, со променет интериер, нов брзиномер и волан кои се преземени од Фиат 126 „Пегла“. Застава 750 S (Специјал) продолжува да се произведува со подобрен мотор од 22 kW, што овозможувал максимална брзина од 120 км/ч. Во тоа време, па и сега, мотор со зафатнина од нешто повеќе од 0,7 литри е прилично достоен перфроманс. Во 1980 година на белградскиот автомобилски саем, претставен е моделот Застава 850, кој во основа е истиот 750S, но со мотор од 843 cm³ и 23,4 kW преземен од Фиат 850. Моделот 850 има максимална брзина 125 км/ч. Од тогаш почнува производството на следните верзии 750L/850L - 750LE/850LE - 750SC/850SC.
Овој автомобил сѐ уште се вози низ просторите на поранешна Југославија.
1 Впечаток
„Фиќото“ било пресудно за широката моторизација на Југославија. Овој автомобил бил во составот на полицијата, итната медицинска помош, војската и сите останати институции. Долго време служело и за обука на новите возачи. Бил познат и како мал потрошувач на гориво од 4 до 6 литри на 100 км, со што го правел привлечен во нафтените кризи од 70-тите години, како и во последните години кога забележуваме вртоглав пораст на цената на суровата нафта.
2 Фиќото во популарната култура
Фиќото како автомобил има голем дел од популарната култура во екс-Југославија. Биле направени многу песни, шеги и филмови направени во негова чест.
Основата на мото трките во поранешна Југославија (ридско-брзинските како и кружните трки) ја сочинувала т.н. "национална класа". На таа тема е снимен истоимен филм во 1979 година, а главната улога на Бранимир Митровиќ - Флојд ја игра Драган Николиќ. Истиот филм го следи популарна музика во изведба на Дадо Топиќ, Саѓана Милошевиќ, Оливер Драгојевиќ, Оливер Мандиќ, Лабораторија Звука итн.
Во последните години, имиџот на Фиќото се променува. Станува сѐ по привлечен за младите автомобилски ентузијасти. Често моторите на Фиќовците се т.н „фризирани“ од нивните сопственици, реставрирани и стануваат дел од модерната култура како класичен автомобил, сакан од стари и млади. Деновите на потсмев на Фиќото веќе се минато.
Според автомобилските критичари, на Фиќото, како и на останатите модели на Застава, како што се Zastava 1300/1500, Zastava 101/128, Zastava Yugo, им престои светла иднина во однос на интересот што го проникнува кај младите луѓе.
3 Варијанти
* Застава 600D
* Застава 750
* Застава 750M
* Застава 750S
* Застава 850
* Застава 750 L
* Застава 750 LE
* Застава 750 LC
* Застава 750 SC
*Застава 750 SE
Златна церемонијална кочија

Златната церемонијална кочија (англ. ''Gold State Coach'') била изработена во 1762 и служи при крунисување на британскиот монарх од Џорџ IV па сѐ до денес. Кочијата тежи 4 тона, долга е 8 м, а висока е 4 м. Се одликува со позлата и има панели насликани од Џовани Кипријани, како и богати позлатени скуптури, меѓу кои на три херувини на покривот и четири тритони, по еден на секој агол. Каросеријата на кочијата е прицврстена со ремени прекриени со мароканска кожа и украсени со позлатени токи. Златната церемонијална кочија ја влечат 8 коња со црвени марокански запреги. Првобитно кочијата била возена од кочијаш, но денес коњите ги водат јавачи, одејќи крај нив.
1 Поврзано
* Ирска церемонијална кочија
* Шкотска церемонијална кочија
* Кралски коњушарници (Британија)
Шпанска ренесансна архитектура

Шпанската ренесансна архитектура започнала со калемење на ренесансната врз готските облици во последните децении од XV век.
Стилот го рашириле локалните архитекти со преземање на јужноиталијанската архитектура, понекогаш од илустрирани ракописи и слики, и со мешање на готскиот стил и локалните идиосинкратии. Новиот стил бил наречен Платерескен стил, заради екстремно украсените фасади, кои постеќале на декоративните мотиви на комплексно деталните дела на кујунџиите, наречени „платероси“. Класичните редови и канделабриските мотиви (''а канделиери'') слободно се мешале во симетрични целини.
Со минувањето на децениите, готското влијание исчезнало и истражувањето на ортодоксниот класицизам достигнало своевиден врв. Иако под Платерескен стил се подразбираат речиси сите архитектонски дела од доцниот XV и првата половина од XVI век, некои архитекти стекнале повоздржани лични стилови, меѓу кои се Диего Силое и Родриго Гил де Онтањон. Примери за ова се фасадите на Универзитетот во Саламанка и Манастирот Сан Маркос во Леон.
Од средината на XVI век, под водство на архитекти како Педро Мачука, Хуан Баутиста де Толедо и Хуан де Ерера шпанската архитектура се придржувала кон римскиот стил на уметност, понекогаш предосеќајќи го Маниризмот, како во случајот на Дворецот на Карл V во Гранада и дворецот Ескоријал, Мадрид.
1 Значајни градби
* Ескоријал (Хуан Баутиста де Толедо и Хуан де Ерера)
* Универзитетот во Саламанка (непознат архитект)
* Нова Катедрала на Саламанка (Хуан де Алава и други)
* Дворец Монтереј во Саламанка (Родриго Гил де Онтањон)
* Колегијат „Надбискуп Фонеска“ во Саламанка (Диего де Силое, Хуан де Алава и Р. Г. де Онтањон)
* Манастир Сан Естебан во Саламанка, (Хуан де Алава и Р. Г. де Онтањон)
* Гузманесов дворец Леон (Р. Г. де Онтањон)
* Болница „Оспитал де ла Санта Крус“ во Толедо (енрике Егас и Алонсо де Коварубиас)
* Болница „Оспитал Тавера“, Толедо (Бартоломе Бустаманте)
* Болница „Оспитал Реал“ (Кралска болница), во Гранада (Енрике Егас)
* Дворец на Карл V во Гранада (Педро Манчука)
* Гранадска катедрала (Х. Г. де Онтањон, Енрике Егас и Диего де Силое)
* Катедрала на Хаен (Андрес де Ванделвира)
* Катедрала на Баеза (Андрес де Ванделвира)
* Градско собрание на Севиља (Диего де Риањо)
* Универзитет во Алкала де Енарес (Р. Г. де Онтањон и други)
* Пансион „Остал се лос Рејес Католикос“ во Сантјаго де Компостела (Енрике Егас)
2 Поврзано
* Шпанска архитектура
* Ренесансна архитектура
* Платерескен стил
Рајхсмаршал

Рајхсмаршал (германски: ''Reichsmarschall'', „Маршал на царството“) — највисокиот воен чин во армијата на Третиот Рајх за време на Втората светска војна.
Чинот „рајхсмаршал“ првибитно бил создаден пред XII век, за време на Светото Римско Царство. Историски, овој чин не бил нити уникатен, нити престижен, како за време на Втората светска војна. За време на Германското Царство и Првата светска војна, никој во германската војска не го имал овој чин.
За време на Втората светска војна, Херман Геринг бил единствениот човек со чин „рајхсмаршал“, кој го добил во 1940 од Адолф Хитлер. Геринг, кој бил главен командант на Луфтвафе, имал многу други престижни звања, како „Главен рајх-ловец“, „Ополномоштен комесар на четворолетката“ и „Министер на економијата“.
Хитлер му го дал овој чин на Геринг главно за да го назначи за старешина на сите членови на генералштабот на Вермахтот. Друга причина за ова е фактот што Хитлер го планирал Геринг за негов наследник, така што во случај на атентат би се воспоставила јасна линија на наследување од војската.
1 Поврзано
* Фелдмаршал
* Маршал
* Генералисимус
* Херман Геринг
* Заменик-фирер
Голем верски кревет

Голем верски кревет (|Great Bed of Ware) — многу голем дабов кревет со балдахин, изрезбан со интарзија, кој првобитно бил сместен во гостилницата „Бело срце“ (''White Heart Inn'') во Вер, Англија. Бил направен од хартфордширскиот мајстор Џонас Фосбрук во 1580 г. Креветот е со димензии 3,38 × 3.36 м и на него наеднаш можат да спијат 15 души. Многу од поние кои го користеле го имаат изрезбано своето име на диреците.
г
Во 1800-тите креветот гостилницата „Сараценова глава“ (''Saracen's Head Inn''), друга гостилница во Вер. Во 1870, Вилијам Хенри Тиал, сопственикот на Рајската куќа (Rye House) го купил креветот и го ставил во забавна градина. Кога интересот за таа градина исчезнал во 1920-тите, креветот бил продаден. Во 1931 бил купен од музејот „Викторија и Алберт“ во Лондон.
1 Креветот во книжевноста
Големиот верски кревет е споменат во книжевноста од следниве автори:
*''Ноќ спроти Водици'' од Вилијам Шекспир
*''Дон Жуан'' Џорџ Гордон Бајрон
*''Регрутатор'' од Џорџ Фаркуар
*''Ноќна шума'' од Џуна Барнс
*''Холи Три'' од Чарлс Дикенс
Заменик-фирер

Заменик-фирер било звањето на заменик-водачот на Националсоцијалистичката Партија кое го имал Рудолф Хес сè до неговиот лет во Обединетото Кралство во 1941. По ова, Адолф Хитлер ја укинал оваа функција и ја заменил со т.н. Партиска Канцеларија, чие водство било предадено на Мартин Борман.
Федерација на фармерите на Република Македонија

Федерацијата на фармерите на Република Македонија (ФФРМ) — земјоделско здружение основано на 29 јули 2002 година во Кавадарци, како „Федерација на македонските фармери“, на иницијатива на земјоделските здруженија. Целта на обединувањето е да се задоволи утврдената потреба за заедничи настап пред институциите, да се зголеми моќта на преговарање на земјоделците и да се заштитат нивните права и интереси. За прв претседател на УО бил избран Петко Златев, а моменталниот претседател е Никола Стаменов.
Со демократскиот равој на организацијата, со цел поуспешно да се застапуваат правата и интересите на членовите, и земјоделците од сите етнички групи да ја почувствуваат организацијата како своја, на Генералното собрание во јули 2005 Федерација на Македонските фармери беше преименувана во Федерација на фармерите на Република Македонија (ФФРМ).
1 Карактер на здружението
ФФРМ е доброволно, непартиско, невладино, непрофитно здружение на граѓани кое ја обединува работата на сите фармери кои се членови на земјоделски здруженија во Република Македонија. Организацијата има за цел да ги заштитува економските, социјалните и културните интереси на фармерите, и да работи на подобрување на условите на пазарното производство.
Своите цели и задачи ФФРМ ги остварува преку следните активности и методи на работа:* Организирање на конкретни програмски активности,
* Спроведување на заеднички проекти за челновите,
* Организирање на конференции, семинари, симпозиуми, обуки, изложби и видео презентации,
* Покренување на иницијатива кај надлежните органи и институции во насока на остварување на целите и задачите на ФФРМ,
* Упис на нови членови, и
* Формирање на стручни тимови од сите области за технички, финансиски, правни, маркетинг и други советодавни услуги.
2 Структура
Членови на ФФРМ можат да бидат земјоделски здруженија од Република Македонија, организирани на локално, регионално ниво, како и сојузи на здруженијата. Членови на ФФРМ исто така можат да бидат и трговски друштва формирани од земјоделски здруженија како и поединечни членови.
Органи на ФФРМ се:
* Генерално собрание, највисоко тело на ФФРМ
* Управен одбор од 7 членови
* Извршна
Во склоп на федерацијата работат и две подружни организации:
* Мрежа на млади фармери* Мрежа на жени фармери
3 Поврзано
* Агенција за поттикнување на развојот на земјоделството (АПРЗ)
* Агенција за финансиска поддршка во земјоделството и руралниот развој (АФПЗРР)
Микелоцо

Микелоцо ди Бартоломео Микелоци (|Michelozzo di Bartolomeo Michelozzi) (1391 - 1472?) — италијански архитект и вајар.
1 Животопис
Роден е во Фиренца како син на кројач, и во младоста бил ученик на Донатело.
Работел во мермер, бронза и сребро. Негово дело е статуата на младиот Св. Јован над вратата на црквата Санта Марија дел Фјоре („дуомо“-то) во Фиренца, од спротива на Крстилницата; исто така направил и прекрасна сребрена статуетка на Јован Крстител на предниот олтар во црквата Сан Џовани. Голем пријател и патрон на Микелоци бил Козимо Медичи, кого го придружувал во Венеција во 1433 за време на неговото кратко прогонство. Додека бил во Венеција, Микелоцо ја изградил библиотеката во Сан Џорџо Маџоре, а таму проектирал и други згради.
Во 1428, заедно со Донатело, Микелоцо подигнал проповедница на отворено, на аголот на катедралата Св. Стефан во Прато. Величествениот дворец Палацо Медичи Рикарди во Фиренца, изграден за Козимо, е исто така негово дело; ова е еден од најблагородните примери на италијанската архитектура од XV век, во кој одличниот вкус и способност на архитектот ги искомбинирале деликатната леснотија на италијанската готика со масивната достоинственост на класичниот стил. Со своите големи инженерски вештини, Микелоцо ја поправил и делумно реизградил палатата Палацо Векјо, која тогаш била пропадната, и додал многу важни соби и скалишта. Кога во 1437, благодарение на Козимовата либералност, манастирот Св. Марко во Фиренца бил предаден на Доминиканците од Фјезоле, Микелоцо имал задача да го реизгради домашниот дел и да ја ремоделира црквата.
Микелоцо конструирал бројни други згради за Козимо, највеќето од кои се важни зданија. Меѓу овие била гостилницата во Ерусалим за фирентинските аџии, Козимовата летна вила кај Кареџи и силно утврдениот замок Кафаџоло во Муџело. За Џовани Медичи, Козимовиот син, Микелоцо изградил многу голема и величествена палата во Фјезоле. И покрај изјавата на Вазари дека тој умрел на 68-годишна возраст, по сѐ изгледа дека Микелоцо живеел до 1472 год. Погребан е во манастирот Св. Марко, Фиренца.
2 Поврзано
* Ренесансна архитектура
Сцена од Раундхејската градина

Сцена од Раундхејската градина (|Roundhay Garden Scene) е краток филм од 1888 режиран од францускиот изумиутел Луј Ле Принс. Снимен е со пионерски 20 слики/сек и е првиот филм во историјата.
1 Преглед
Според синот на Луј Ле Принс, Адолф, филмот е снимен во Оуквуд Грејнџ Роуд во Раундхеј, Лидс, Западен Јоркшир, Англија на 14 октомври 1888. Свекрвата на Ле Принс, Сара Витли, починала десет дена потоа.
Во филмот се прикажани Адолф Ле Принс, Сара Витли, Џозеф Витли и Хариет Хартли како се шетаат наоколу и се смеат.
2 Ремастерирање
Во 1930 г. Националниот Музеј на фотографија филм и телевизија направил фотографски копии од сочуваната филмска лента. Секвенцата била снимена во 1885 на фотографска хартиена основа - фотографски филм „Истман Кодак“ преку Ле Принсовиот еднолеќен комби камера-проектор. Неговиот син, Адолф изјавил дека сцената во Раундхејската градина била снимена со 20 сл/сек., додека дигиталната ремастерирана верзија направена од гореспоменатиот музеј користи 52 слики во сек. и трае само 2 секунди. Филмот е со 24.64 сл/сек., современата кинематографска кадрова честота.
3 Исчезнатата макара
Историскиот филм доживеал трагедија и мистерија. На 24 октомври 1888, само десет дена по снимањето на ''Сцена од Раундхејската градина'', Сара Витли (во филмот) - Ле Принсовата свекрва, починала во Лидс. на 16 септември 1890, додека се спремал да го патентира неговиот изум во Лондон и да направи премиерно прикажување во Њујорк, Јул Ле Принс мистериозно исчезнува на воз меѓу Дижон и Париз. Во 1902, две години по неговото сведочење во брифингот Еквити 6928, Адолф Ле Принс, синот на режисерот, бил најден мртов (застрелан) во Њујорк.
4 Наводи
5 Медија
* во QuickTime формат.