procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Општина Маврово и Ростуше

Општина Маврово и Ростуше (порано Општина Маврово и Ростуша) — општина во западниот дел на Република Македонија. Формирана е во 2004 година со спојување на општините Маврови Анови и Ростуша. Центар на општината е селото Ростуше. На југ се граничи со Општина Дебар, на исток со Општина Кичево (порано Општина Зајас), на запад со Албанија, а на север со Општина Гостивар.
1 Географија
Општина Маврово и Ростуше се наоѓа во западниот дел на Република Македонија, т.е. во регионот Мијачија.
2 Историја
Општина Маврово и Ростуше била создадена во 1996 година, под името Општина Маврови Анови, а Општина Ростуша е создадена исто така во истата година, и во 2004 година, спојувајќи ги општините Маврови Анови и Ростуша, формирана е Општина Маврово и Ростуша со седиште во Ростуше.
3 Демографија
Согласно пописот на населението на Македонија од 2002 година на ниво на држава спроведен од страна на Државниот завод за статистика на Република Македонија, Општина Маврово и Ростуше ги има следните статистички одлики во однос на населението:
Вкупно население: 8618 жители
1. Вкупно население на територија на општина по пол:
* Мажи: 4295
* Жени: 4323
Народ, Вкупно, Удел (%)
Македонци, 4.349, 50,46
Албанци, 1.483, 17,21
Турци, 2.680, 31,10
Роми, 10, 0,12
Власи, 0, 0,00
Срби, 6, 0,07
Бошњаци, 31, 0,36
останати, 59, 0,68
Вероисповед, Вкупно
православни, 853
муслимани, 9.355
католици, 15
протестанти, 0
останати, 205
Јазик, Вкупно
македонски, 8.652
албански, 1.258
турски, 475
ромски, 2
влашки, 1
српски, 8
бошњачки, 9
останати, 30
* Дел од жителите во областа Долна Река, односно во селата Скудриње (76,8 %), Ростуше (48,9 %), Аџиевци (37,5 %), Требиште (36,2 %), Јанче (22,6 %), Присојница (20,9 %), Велебрдо (17,6 %) и Видуше (12,9 %) се изјасниле како Турци, но всушност тоа се Македонци од муслиманска вероисповед, кои се изјасниле дека македонскиот им е мајчин јазик.
3. Вкупно население на територија на општина врз основа на образовна структура од 15 и повеќе години: 6324
* Без училиште: 257
* Некомплетно основно образование: 1373
* Основно образование: 3375
* Средно образование: 1092
* Виша школа: 98
* Висока школа: 93
* Магистратура: 1
* Докторат: 0
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Општина Маврово и Ростуше ги има следните нови статистички одлики во однос на населението:
Вкупно население: 5638 жители
Народ, Вкупно, Удел (%)
Македонци, 1.942, 34,44
Албанци, 670, 11,88
Турци, 1.584, 28,1
Роми, 3, 0,05
Власи, 2, 0,03
Срби, 5, 0,09
Бошњаци, 37, 0,66
останати, 1.092, 19,37
лица без податоци, 303, 5,38
4 Самоуправа и политика
Градоначалник на општина Маврово и Ростуше е Медат Куртовски од редовите на СДСМ. Тој бил избран на локалните избори од 2017 година за мандат од четири години.
Согласно одлука на Владата на Македонија од 27 септември 2024 година, Советот на општината брои 11 члена.
Смилковци

Смилковци (офиц. Смиљковци) — село во Општина Гази Баба, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во областа Црногорија, во јужното подножје на планината Скопска Црна Гора, оддалечено 11 км североисточно од Скопје.
2 Историја
Подрачјето на Смилковци е населено уште од римско време за што сведочат остатоците од населба во наоѓалиштето Смиљковце во селските ниви.
Смилковци не се сметало за одделно населено место сè до самиот крај на XX век, туку било маало на Црешево. Како посебно село за првпат е попишано во 2002 г.
На 12 април 2012, во атарот на селото, на брегот на Смилковското Езеро се случило грозоморното петкратно убиство.
3 Население
Според пописот од 2002 година, селото Смилковци има 345 жители, од кои 341 Македонец и 3 Срби и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 371 жител, од кои 348 Македонци, 2 останати и 21 лице без податоци.
4 Општествени установи
* Црква „Св. Недела“* Црква „Св. 40 Маченици“
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Смиљковце — населба од римско време
Грачани

Грачани — село во Општина Ѓорче Петров, во околината на градот Скопје. Денес нема жители.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северниот дел на Скопската Котлина, помеѓу долините на реките Вардар и Лепенец. Атарот на север се граничи со Општина Качаник во Косово. Ова е ридско село, на надморска височина од 580 м.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Кара Даг'' во Скопската каза во Отоманското Царство. Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 15 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 58 мажи муслимани, со 3 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 122 жители.
На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува ''Грачане'' (Gračane) како албанско село.
На етничката карта на Северозападна Македонија во 1929 г. Афанасиј Селишчев го означил ''Грачане'' како албанско село.
3 Стопанство
Селото има полјоделско-шумарска функција. Атарот зафаќа површина од . Според податоци од 1990-тите, највеќе простор зафаќат шумите (441 ха), потоа пасиштата (269 ха), а на обработливо земјиште отпаѓаат 174,1 ха.
4 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 300 Албанци.
Селото доживеало пораст на населението во повоениот период. Забележан е релативно благ пад на бројноста во текот на 1970-тите, со 358 жители во 1981 г. На пописот од 1991 г. во Грачани не е заведен ниеден жител, што се должи на фактот што тоа било меѓу селата кои целосно го бојкотирале пописот. Ова не ја изменило стварноста дека селото речиси се испразнило, бидејќи на пописот три години подоцна е забележан само 21 жител, а во текот на следните години било сосема е напуштено. Според пописот од 2002 година, Грачани немало ниеден жител. Истото било потврдено и на пописот од 2021 година.
5 Општествени установи
* Грачанска џамија
Арнакија

Арнакија — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Арнакија се во Општина Сарај, во близина на Скопје. Селото лежи во западните предели на Скопската Котлина, во близина на автопатот Скопје - Тетово. Арнакија се наоѓа на десниот брег на Суводолица.
Селото традиционално се дели на маалата Горна и Долна Арнакија (или Горно и Долно Маало). Во 2014 г. Горна Арнакија е прогласена за самостојно село.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Дервент'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото е заведено под името ''Анравуд'' и е муслиманско, со 15 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 62 мажи муслимани, со 5 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 134 жители.
Според податоците на Леонард Шулце Јена од 1927 година, во селото живеело албанско население.
Исто така, Афанасиј Селишчев во 1929 година наведува дека во селото живеело албанско население.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 300 Албанци.
3 Стопанство
Атарот не е многу голем и зафаќа простор од 5,4 км2. На него пасиштата заземаат површина од 264,2 ха, на обработливото земјиште отпаѓаат 200,9 ха, а на шумите само 43,1 ха. Селото има полјоделско-сточарска функција.
4 Население
На пописот од 2002 година, селото имало 1.077 жители, од кои 4 Македонци, 1.063 Албанци, 1 Турчин, 9 Бошњаци и 4 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.163 жители, од кои 5 Македонци, 1.086 Албанци, 1 Турчин, 1 останат и 70 лица без податоци.
4.1 Родови
Арнакија е албанско село.
Според истражувањата од 1949 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Кросе (9 к.) и Мирте (12 к.)'' доселени се од областа Љума во северна Албанија. Родот Кросе е во селото од почетокот на XIX век, и се најстар род во селото; ''Рамалар (6 к.) и Мусе (8 к.)'' доселени се однекаде од северна Албанија; ''Гоге (13 к.) и Пуре (5 к.)'' не знаат ништо за своето потекло. За родот Пуре некои тврдат дека потекнуваат од предок Ром.
5 Поврзано
* Горна Арнакија
* Општина Сарај
* Скопје
Буковиќ

Буковиќ — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Буковиќ се наоѓа во западните делови на Скопската Котлина, во близина на автопатот Скопје - Тетово. Селото се наоѓа на десниот брег на реката Суводолица.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Дервент'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
3 Население
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 43 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 155 мажи муслимани, со 12 новороденчиња и еден христијанин, собирач на данок. Се проценува дека селото во тој период имало 334 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Буковиќ живееле 180 жители, сите Албанци.
Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 550 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 1.723 жители, од кои 1.721 Албанец, 1 Македонец и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.842 жители, од кои 1.769 Албанци и 73 лица без податоци.
3.1 Родови
Буковиќ е албанско село.
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
*''Салае (22 к.), Деме (11 к.), Дервише (11 к.) и Мулаи (8 к.)'' доселени се кон крајот на XVIII век од некое место во северна Албанија.
*''Леске или Карач (9 к.)'' доселени се од селото Биче кај Љума во Албанија.
*''Шумили (3 к.)'' доселени се, но не знаат од каде.
*''Торбеши (6 к.) и Дибрани (10 к.)'' потеклото на овие два рода е торбешко. Порано нивните предци збореле македонски. Доселени се од Долна Река и Дебарско.
4 Општествени установи
* ОУ "Емин Дураку" - Буковиќ
Глумово

Глумово — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото Глумово се наоѓа на левиот брег на Треска, по излезот на клисурата Матка.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Дервент'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било мешано со христијанско и муслиманско население, каде имало 6 христијански и 20 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 15 мажи христијани, со 1 новороденчe и 56 мажи муслимани со 11 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 166 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 283 жители.
Според податоците на бугарскиот публицист Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 210 жители, од кои 180 жители Албанци муслимани и 30 Македонци христијани.
Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година.
Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 350 Албанци.
3 Население
На пописот од 2002 година, селото имало 1.683 жители, од кои 4 Македонци, 1.646 Албанци, 1 Турчин, 1 Србин, 28 Бошњаци и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.152 жители, од кои 1 Македонец, 2.060 Албанци, 32 Бошњаци, 1 останат и 58 лица без податоци.
3.1 Родови
Глумово е албанско село.
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
*''Љума (4 к.)'' доселени се во XVIII век од областа Љума во северна Албанија.
*''Суџе (17 к.)'' доселени се во исто време со претходниот род, од некое место во Албанија.
*''Шкека (11 к.)'' доселени се од местото Дарда кај Матија во Албанија.
*''Љока (5 к.) и Мукеле (4 к.)'' доселени се од северна Албанија.
*''Кондовали (8 к.)'' доселени се од селото Кондово. А таму од Љума во Албанија.
*''Чакалар (4 к.)'' доселени се од северна Албанија.
*''Селарево (4 к.)'' доселени се од селото Седларево. Нивното потекло е торбешко. Од каде дошле во Седларево не знаат точно.
4 Личности
* Блерим Беџети (р. 1970) — политичар и пратеник
* Башким Амети (р. 1983) — Министер за животна средина и просторно планирање 2016-
5 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје
Грчец

Грчец — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје. Според пописот од 2021 година, селото имало 36 жители.
1 Географија и местоположба
Селото е дел од Општина Сарај, во близина на Скопје. Селото е оддалечено околу 10 км од Скопје и се наоѓа на планината Водно. Грчец е составено од две маала, Горни Грчец се наоѓа на Водно, а Долни Грчец во близина на Треска, поточно Матка.
Во северниот дел на Долен Грчец, крај свијокот на Треска се наоѓа маалото Чичино Село.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Каршијак'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 12 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 43 мажи муслимани, со 4 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 94 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 120 жители.
Според податоците на бугарскиот публицист Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 95 жители Албанци муслимани. Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 500 Албанци.
Според пописот од 2002 година, Грчец имал 1 жител Македонец.
Според последниот попис од 2021 година, Грчец има 36 жители, од кои 3 Албанци и 33 лица без податоци.
3.1 Родови
Грчец е албанско село.
Според истражувањата од 1951 година, родови во селото биле:
* Доселеници: ''Арцика (14 к.), Уколар (12 к.), Гаџалар (34 к.) и Врескало (28 к.)'' споменатите родови потекнуваат од предци доселени на почетокот од XIX век од Горна Река. Во селото Кракорница постои род ''Врескало''. Од нив е родот ''Врескало'' во Грчец.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта* Градиште — градиште од доцноантичко време
5 Личности
* Ким Мехмети (р. 1955) — писател и политички аналитичар
6 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје
Каури

Каури е иглолисно дрво кое расте во северниот дел на Северниот остров на Нов Зеланд. Каурито расте исклучително право и достигнува височина од 40-50 м, со мазна кора и мали овални листови. Во минатото ова дрво било многу употребувано, и затоа денес не е толку често колку што било во пред-европските времиња.
Лисјата му се околу 3-7 см во должина и 1 см во ширина. Иако по текстура се кожести, немаат средна жилка; наредени се во спротивни парови или во венчиња од по три на секое гранче. The шишарките им се топчести, 5-7 см во пречник, и зреат за 18-20 месеци по опрашувањето; при зрелоста тие се распаѓаат и испуштаат семиња. Машките шишарки се цилиндрични, 2-4 см во должина и 1 см во дебелина.
Дрвата главно виреат во северниот дел од Северниот Остров на Нов Зеланд. Најпознати примероци на вакви дрва се т.н. ''Тане Махута'' и ''Те Матуа Нгахере'' кои се наоѓаат во регионот Нортленд. Овие дрва се именувани по маорскиот бог на шумата, односно 'Таткото на шумата'. Заради нивната големина, овие дрва претставуваат туристичка атракција.
Каури е најголемото дрво во Нов Зеланд. Големината и цврстината на дрвото е исклучително погодна како градежен материјал за куќи и бродови, а особено за јарболи на бродовите. Заради неговата светла боја ова дрво исто така се користи за изработка на квалитетен мебел. Дрвото ја отфрла својата кора за да превенира искачување и зацврстување на епифити на истата.
Во доцниот XIX и раниот XX век смолата (поточно полуфосилизирана смола) од ова дрво била скапоцена стока, особено заради ексклузивниот премаз кој се добива од неа.
1 Поврзано
* Араукарии
* Новозеландски дрва
Горно Свиларе

Горно Свиларе — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 712 жители.
1 Географија и местоположба
Горно Свиларе се наоѓа во западниот дел на Скопската Котлина, северно од Вардар.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Кара Даг'' во Скопската каза во Отоманското Царство. Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било мешано со христијанско и муслиманско население, каде имало 10 христијански и 1 муслиманско домаќинство. На овој попис биле забележани 42 мажи христијани, со 3 новороденчиња и 3 мажи муслимани без новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 96 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 206 жители.
Според податоците на бугарскиот публицист Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 86 жители Албанци муслимани и 60 Македонци христијани. Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 250 Албанци, 25 до 50 Македонци и 25 до 50 други жители.
На пописот од 2002 година, селото имало 712 жители, од кои 711 Албанци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 845 жители, од кои 830 Албанци и 15 лица без податоци.
3.1 Родови
Горно Свиларе е албанско село, а порано имало и Македонци.
Според истражувањата од 1948 година, родови во селото се:
Албански
* Доселеници: ''Матњан (7 к.)'' доселени се од областа Мат во северна Албанија. Они се првите албански доселеници. Го знаат следното родословие: Фета (жив на 70 г. во 1948 година) Имер-Јакуп-Асан-Мемет, кој се доселил; ''Дибран (9 к.)'' доселени се кога и претходниот род. Доселени се од Дебарско. А таму се доселени од Албанија; ''Љумљан (10 к.)'' потекнуваат од фисот Шаља во северна Албанија. Името го добиле по областа Љума од каде потекнува фисот; ''Дац (7 к.)'' потекнуваат од фисот Тсач во северна Албанија.
Македонски
* Доселеници: ''Ѓорески (2 к.) и Чинговци (2 к.)'' доселени се од селото Кучково. Во родот ''Ѓорески'' го знаат следното родословие: Крсто (жив на 48 г. во 1948 година) Кузман-Ѓоре, кој се доселил; ''Васовски (1 к.)'' потекнуваат од предокот Стојан кој дошол како посинет во родот ''Чинговци''. По потекло овој род е од Тетовско.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Кале — кале од римското и доцноантичкото време
5 Личности
* Сулејман Реџепи — поранешен водач на Исламската верска заедница на Македонија
6 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје
Копаница

Копаница — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје. Спред пописот од 2002 година, селото имало население од 1.714 жители.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западните делови на Скопската Котлина, на излезот од Дервенската Клисура. Селото се наоѓа во подножјето на Жеден.
2 Историја
Местото е населено барем од римско време, за што сведочат наодите во наоѓалиштето Дренки во селото.
Во век, селото е дел од нахијата ''Дервент'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 43 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 174 мажи муслимани, со 22 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 392 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 220 жители.
Како село со албанско население било означено од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 750 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 1.714 жители, од кои 1 Македонец, 1.710 Албанци и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.790 жители, од кои 1.761 Албанец и 29 лица без податоци.
3.1 Родови
Копаница е албанско село.
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
*''Ќуште (33 к.)'' староседелци. Исламот го примиле во почетокот од XIX век, кога и се албанизирале. Најстарите муслимански предци им биле. Зекир, Али и Браим. Имаат православни роднини кои од Копаница се иселиле во селото Кучково (Ќунтовци).
*''Маноџе (36 к.)'' доселени се во XVIII век од некое место во северна Албанија.
*''Маршеје (34 к.)'' доселени се од северна Албанија. Имаат роднини во селото Мерово. Учествувале во Битката на Треска 1944, во страна на Балистите.
*''Реџе (10 к.)'' доселени се од северна Албанија на почетокот од XIX век.
*''Љаја (16 к.)'' потекло и време на доселување како и претходниот род.
4 Иселеништво
Од старото православно население кое живеело во селото, а се иселило се знае само за родот Ќунтовци или Бировци. Они се иселиле во селото Кучково. Во Копаница биле двајца браќа, едниот го прифатил исламот, а другиот се иселил во селото Кучково. Од Кучково се иселиле во населбата Ѓорче Петров, Скопје, Куманово и Кралево.
5 Поврзано
* Општина Сарај
* Дренки — археолошко наоѓалиште од римско време во селото
Паничари

Паничари — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 261 жител.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Општина Сарај. Селото е планинско.
2 Историја
Кон крајот на XIX век селото било дел од Тетовската каза, Отоманско Царство. Според податоците на Васил К’нчов, селото во 1900 година имало населениеод 165 жители Албанци муслимани. Според Афанасиј Селишчев, селото во 1929 година имало 23 куќи со 174 жители Албанци.
3 Население
По Балканските војни е забележано со 130 жители.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 150 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 261 жител, од кои 260 Албанци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 130 жители, од кои 107 Албанци и 23 лица без податоци.
3.1 Родови
Паничари е албанско село.
Според истражувањата од 1949 година, родови во селото се:
Доселеници
*''Кокош (18 к.)'' за нивното потекло ништо не се знае, или не сакаат да кажат. Возможно е да се староседелци.
*''Мирте (15 к.)'' доселени се од Љума во северна Албанија. Од таму се иселиле двајца браќа. Едниот се населил во селото Арнакија, а другиот во Паничари. Потомците на двајцата браќа и денес се сметаат за блиски роднини. Овде живеат од средината на XIX век.
4 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје
Ласкарци

Ласкарци — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западните делови на Скопската Котлина, на лево од автопатот Скопје - Тетово. Селото се наоѓа на десната страна на Суводолица.
2 Историја
Кон крајот на XIX век Ласкарци било село како дел од Скопската каза на Отоманското Царство.
На 13 февруари 2019 кај Ласкарци се случи голема автобуска несреќа во која автобус излета од автопатот Тетово-Скопје, што резултираше со 16 починати патници.
3 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ласкарци живееле 275 жители, сите Албанци.
По Балканските војни е забележано со 414 жители.
Според Афанасиј Селишчев во 1929 година Ласкарци — село во Групчинска општина и има 56 куќи со 497 жители, Албанци.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 500 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 1.190 жители, од кои 1.189 Албанци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.169 жители, од кои 1.127 Албанци и 42 лица без податоци.
3.1 Родови
Ласкарци е албанско село.
Според истражувањата од 1949 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Мезин (10 к.)'' потекнуваат од фисот Бериша (Љума) во северна Албанија. Овде се доселени во почетокот од XIX век; ''Качуп (18 к.)'' доселени се од северна Албанија. Овде живеат од исто време како и родот ''Мезин'', уште тврдат дека имаат роднини во некое кумановско село; ''Борозун (15 к.)'' доселени се од северна Албанија; ''Таировци (12 к.) и Суљовци (12 к.)'' потекнуваат од двајца браќа кои дошле од северна Албанија. Старото име им е ''Фичои''. Доселени се во првата половина на XIX век. Уште се зборува дека од старото место во Албанија се иселиле четири браќа, двајца дошле во Ласкарци, еден отишол во Ларце, а четвртиот во селото Коњари близу Скопје; ''Љумљан (2 к.)'' по потекло од Љума во северна Албанија. Од таму се иселиле во Рогле, па потоа прешле во Ласкарци, во Рогле немаат роднини, затоа што од таму се иселиле во Тетово и Турција.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Бадеми — некропола од доцноантичко време
5 Личности
* Насер Зибери (р. 1961) — политичар
6 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопско Поле
Крушопек

Крушопек — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје. Според пописот од 2021 година, селото имало население од 2.017 жители.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на северните делови на Водно, над Скопје.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Каршијак'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 31 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 98 мажи муслимани, со 8 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 212 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 262 жители.
Според податоците на бугарскиот публицист Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 200 жители Албанци муслимани. Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 600 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 1.902 жители, од кои 1.899 Албанци и 3 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.017 жители, од кои 4 Македонци, 1.977 Албанци, 1 Бошњак, 2 останати и 33 лица без податоци.
3.1 Родови
Крушопек e албанско село.
Според истражувањата од 1951 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Шишколар (20 к.)'' најстар селски род во селото. Основачот на родот се доселил од Горна Река пред околу 250 години; ''Кривогас (18 к.)'' доселени се после претходниот род. Доселени се од некое село во Долна Река. Основачот на родот бил македонски муслиман, кој говорел само македонски. Но поради мешањето со доминантно албанското население тие сега го употребуваат албанскиот јазик и се сметаат за Албанци; ''Фичор (16 к.)'' доселени се од некое село во Горна Река. И сега имаат роднини во некое горнореканско село; ''Незиралар (20 к.)'' доселени се од некое село во Горна Река; ''Торбешалар (22 к.)'' најмлади доселеници. Нивното потекло е од некое село во Долна Река. Од истото село како и родот ''Кривогас''. Основачот на родот зборувал само македонски. Го знаат следното родословие: Мемет (жив на 70 г. во 1951 година) Ибраим-Нуредин-Јусуф-Рустем, основачот на родот кој се доселил. После родот Торбешалар никој не се доселувал во селото, и отогаш селото растело само по природен прираст.
4 Иселеништво
Имало иселеници во Турција.
5 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје
Долно Свиларе

Долно Свиларе — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западните предели на Скопската Котлина, северно од Вардар.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Кара Даг'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
3 Население
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било мешано со христијанско и муслиманско население, каде имало 5 христијански и 27 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 23 мажи христијани, без новороденчиња и 89 мажи муслимани со 10 новороденчиња. Исто така биле забележани 13 мажи муслимани кои тазе се доселиле во селото. Се проценува дека селото во тој период имало 270 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 236 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Долно Свиларе вживееле 330 жители, сите Албанци.
Како село со албанско население било означено и од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 600 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 2.010 жители, од кои 1.998 Албанци и 6 Македонци и 6 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.174 жители, од кои 2.128 Албанци и 46 лица без податоци.
3.1 Родови
Долно Свиларе е албанско село.
Според истражувањата од 1948 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Паровски (3 к.)'' најстар род во селото. Точно не знаат од каде се доселени; ''Матњан (8 к.) и Нел (9 к.)'' доселени се од областа Мат во северна Албанија; ''Лика (5 к.)'' доселени се од северна Албанија; ''Јажинц (11 к.)'' доселени се од тетовското село Јажинце. Таму се доселени од северна Албанија. Они потекнувале од Красниќи; ''Шаин (9 к.)'' доселени се од северна Албанија; ''Дишолар (11 к.)'' доселени се од северна Албанија; ''Љугаџи (3 к.)'' доселени се од некое село Љугаџи во Љума; ''Дано (7 к.)'' потекнуваат од фисот Бериша во северна Албанија; ''Шерифоски (5 к.), Зеќиролар (6 к.), Љоц (4 к.) и Џеколар (2 к.)'' сите се доселени од северна Албанија.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта* Селиште — населба од римското време
5 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје
Песна за Сид

Песна за Сид (''El Cantar de Mio Cid'') — средновековен шпански еп, кој највeрoјатно потекнува од крајот на дванаесеттиот век. Најпрво бил пренесуван само усно, но во 1307 година Пер Абад го запишал. Таа копија се чува во Националниот Музеј во Мадрид. Сепак, таа е нецелосна. Недостига првата и неколку страници од средината. Напишана е на средновековен кастиљски, претходник на денешниот шпански јазик.
Оригиналниот наслов не е зачуван.
Заснован е на вистинска приказна, се раскажува за шпанскиот херој Ел Сид, чие вистинско име е Родриго Дијаз, за време на реконквистата, повторното освојување на Шпанија од Маврите. Ел Сид се оженил со сестрата на кралот Алфонсо VI, Химена Дијаз, но од непознати причини (според приказната, го натерал кралот да се заколне дека не го наредил убиството на неговиот брат, Санчо) ја изгубил довербата на кралот и морал да ја напушти родната Кастиља.
За да ја врати својата чест тој учествува во битките против Маврите и ја освојува Валенсија. Со овие херојски дела тој повторно се здобива со довербата на кралот и неговата чест е спасена. Неговите две ќерки се мажат со инфантес (принцевите) на Наваре и Арагон.
Целото дело, составено од повеќе од 3700 стихови, е поделено на три дела:
Cantar del Destierro
Ел Сид мора да ја напушти Кастиља и да се бори со Маврискиот крал на Сарагоса додека не пристигне во Валенција.
Cantar del las Bodas
Ел Сид ја освојува Валенција. Кралот му простува на Сид и Сид ги мажи своите ќерки со принцевите на Керион.
Cantar de la Afrenta de Corpes
Принцевите на Керион ги навредуваат и напуштаат нивните жени. Повторно Сид мора да си ја брани честа и го моли судот на Толедо за правда. Неговите ќерки се мажат со принцевите на Арагон и Наваре.
1 Авторство
Целото дело е анонимно, но се верува дека е напишано од два автора: Сан Естебан де Гормаз и Мединачели.
Вирџинија

Вирџинија е сојузна држава во САД со главен град Ричмонд.
1 Вирџинија како мотив во популарната култура
* „Слатка Вирџинија“ (англиски: ''Sweet Virginia'') - песна на британската рок-група „Ролинг Стоунс“ од 1972 година.
Баскијат (филм)

Баскија (''Basquiat'') — биографски филм од 1996 година кој претставува вистинска приказна за животот на еден од најславните претставници на поп-арт — Жан Мишел Баскија. Филмот е режиран од Џулиан Шнабел. Се зборува за растот и падот на еден 19-годишен афроамериканец кој ја презема поп-арт сцената на Њујорк во 1981.
1 Улоги
* Џефри Рајт — Жан Мишел Баскија
* Мајкл Винкот — Рене Рикар
* Бенисио дел Торо — Бени Долмо
* Клер Форлани — Џина Кардинали
* Дејвид Боуви — Енди Ворхол
* Денис Хопер — Бруно Бихофбергер
* Гери Олдман — Алберт Мајло
* Кристофер Вокен — интервјуерот
* Вилем Дафо — електричар
Жан Мишел Баскија

Оваа статија се однесува на графитскиот уметник Жан Мишел Баскија. За други поврзани значења видете Баскијат (појаснување).
----
Жан Мишел Баскија (Баскијат) или Jean-Michel Basquiat, роден на во Бруклин, умрен на е дете на Хаиќанецот Жерар Баскија, и на бруклинската Порториканка Матилд. Различен од сите графити артисти, тој се јавува на поп-арт сцената во САД, во славното друштво на Енди Ворхол.
1 Ликовно творештво
Баскија (или Баскијат), почнува со испишување на кратки пароли и абревиатури со спреј, по Менхетн. Најчесто среќаван потпис му е SAMO (Same Old Shit), кој како контрапункт на американската мечта и идила, станува негов заштитен знак. Има извршено големо влијание врз развојот на американската улична култура и хип-хопот.
Неговите први дела, комбинација од графити и апстрактно сликање, се појавуваат за првпат во галеријата Lower East Side во Њујорк, тој е забележан од Хенри Гелдцалер (Henry Geldzahler), и брзо прераснува во силен симбол на поп-арт движењето, практикувајки необичен стил проследен со цела редица од херметички симболи, чиј клуч на решавање бил познат само на авторот.
Работел во подрумско ателје, без прозорци, постојано предозиран со хероин, при што работел без пауза често и по 18 часа. Многу негови познаници, посетители на ателјето и блиски соработници, краделе негови дела од самото ателје, честопати и недовршени.
Баскија бил единствениот афроамериканец со кој Енди Ворхол некогаш бил пријател. Кога за првпат го видел, кажал „Не пуштајте го тоа обоено момче во моето студио“. Но, набрзо се спријателиле и останале блиски до смртта на Ворхол во 1987. Соработувале и меѓусебно си влијаеле како автори.
Баскија умрел од преголема доза на хероин.
Архипелаг

Архипелаг — подрачје со група острови во дадена водна површина кои се сметаат за физиогеографска целина. Поимот потекнува од старогрчките зборови ''grc'', „главен“ и ''grc'' „море“), и првично однесувал на Егејското Море.
Познати примери за архипелази се оние на Индонезија, Јапонија, Филипините, Нов Зеланд, Малдивите, Британските Острови, Бахамите, Егејските Острови, Хаваите, Порторико, Канарските Острови, Мадејра и Азорите.
1 Географски видови
Архипелазите се среќаваат во изолација, обиколени со големи водни површини, или пак во соседство на голема копнена маса. На пример, Шкотска има преку 700 острови кои сочинуваат архипелаг, но највеќето се релативно блиску до брегот.
Честопати архипелазите се од вулканска природа, распоредени како долги островски лакови настани со подвлекување или во тектонски жаришта, но можат да бидат и производ на ерозија, таложење и изгидање на земјиштето. Зависно од нивното географско потекло, островите кои сочинуваат архипелази можат бидат ''океански острови'', ''континентални откршоци'' или ''континентални острови''.
1.1 Океански острови
Океанските острови се претежно од вулканско потекло и мошне оддалечени од најблискиот континент. Такви примери се Хавајските Острови и Велигденскиот Остров во Тихиот и Амстердам во јужниот Индиски Океан.
1.2 Континентални откршоци
Континенталните откршоци се делчиња од копнената маса кои се одвоиле од неа поради тектонските движења. Такви се Фараљонските Острови кај Калифорнија, САД.
1.3 Континентални архипелази
Островските групи кои лежат недалеку од континентот се сметаат за континентални кога го делат истиот континентален праг со копното. Пример се островите на Внатрешниот Премин во Британска Колумбија, Канада.
2 Занимливости
Најголема архипелашка држава на светот по површина и население е Индонезија.
3 Поврзано
* Островски лак
* Список на архипелази по број на острови
Њу Џерси

Њу Џерси (англиски: ''New Jersey'') — сојузна држава од САД. Се наоѓа во североисточниот дел од земјата. Главен град е Трентон, а други поголеми градови се Џерси Сити, Њуарк, Кемден и Атлантик Сити. Во градот и државата живее поголема македонска иселеничка колонија.
1 Историја
Њу Џерси бил една од Тринаесетте колонии кои се побуниле против британското владеење во Американската револуција. Уставот на Њу Џерси бил донесен на 2 јули 1776, само два дена пред Вториот континентален конгрес да ја прогласи независноста од Велика Британија. Помеѓу 56 татковци-основачи кои ја потпишале Декларацијата за независност, пет биле од Њу Џерси: Ричард Стоктон, Џон Витерспун, Френсис Хопкинсон, Џон Харт и Абрахам Кларк.
2 Њу Џерси како мотив во популарната култура
* „Хобокен“ — песна на американската рок-група ''Operation Ivy''.* „Атлантик Сити“ (англиски: ''Atlantic City'') — песна на американскиот рок-музичар Брус Спрингстин (''Bruce Springsteen'') од 1982 година.
Раовиќ

Раовиќ — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во Општина Сарај.
2 Историја
Кон крајот на XIX век Раовиќ било село како дел од Тетовската каза на Отоманското Царство.
3 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Раовиќ живееле 110 жители, сите Албанци.
По Балканските војни е забележано со 277 жители.
Според Афанасиј Селишчев, во 1929 година селото имало 43 куќи со 273 Албанци.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 300 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 213 жители, сите Албанци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 79 жители, од кои 40 Албанци и 39 лица без податоци.
3.1 Родови:
* Родот ''Ерем'' (25 куќи) потекнува од племето Тсач во северна Албанија. Во Раовиќ дошле двајцата браќа Мурат и Демир во првата половина на XIX век. Од споменатите браќа потекнуваат денешните семејства.
Според истражувањата од 1949 година, родови во селото се:
Доселеници:
*''Ченон или Чајан (15 к.)'' потекнуваат од фисот Бериша. Овде се доселени од Љума во северна Албанија, нивни роднини се ''Ибишалар, Миналар и Исафалар'' кои живеат во Чајлане.
*''Ереме (25 к.)'' потекнуваат од фисот Тсача во северна Албанија.
*''Елез (18 к.)'' потекнуваат од фисот Красниќи во северна Албанија. Овде живеат од крајот на XVIII век, каде дошле браќата Елез и Рамадан.
4 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје
Љубин

Љубин — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Љубин се наоѓа во западните предели на Скопската Котлина, на околу 1 км западно од Сарај.
2 Население
На пописот од 2002 година, селото имало 2.044 жители, од кои 4 Македонци, 1.099 Албанци, 3 Турци, 914 Бошњаци и 24 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.426 жители, од кои 4 Македонци, 1.493 Албанци, 5 Турци, 1 Ром, 859 Бошњаци, 4 останати и 60 лица без податоци.
На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:
Година, Македонци, Албанци, Турци, Роми, Власи, Срби, Бошњаци, , , Вкупно
1948, —, —, —, —, —, —, —, —, —, 153
1953, —, 56, 87, —, —, —, ..., —, —, 143
1961, —, 4, 240, ..., ..., —, ..., 2, —, 247
1971, —, 57, 115, —, ..., —, ..., 202, —, 374
1981, 2, 440, 1, —, —, —, ..., 786, —, 1.230
1991, 10, 29, 1, —, —, 1, ..., 906, —, 947
1994, 2, 706, 10, —, —, —, ..., 899, —, 1.617
2002, 4, 1.099, 3, —, —, —, 914, 24, —, 2.044
2002, 4, 1.493, 5, 1, —, —, 859, 4, 60, 2.426
Најголем дел од населението кое се определило како ''останати'', всушност претставуваат Бошњаци, бидејќи во периодот 1961 - 1994 не постоела можност за декларирање на бошњачки народ.
2.1 Родови
Љубин е муслиманско село.
Според истражувањата од 1949 година, родови во селото се
Албански
* Доселеници: ''Шкека (17 к.)'' потекнуваат од двајца браќа. Тие се иселиле од местото Дарда во областа Матија, средна Албанија. Од таму се населиле најпрво во Матка, од таму брзо се рашириле во Глумово, Љубин и ’Ржаничино
Роми
* Доселеници: ''Џемајловци (1 к.)'' во Љубин се доселени од Сарај и Шишево. Подалечното потекло не го знаат.
Денес во селото живеат и Бошњаци кои почнале да се доселуваат некое време по истражувањата вршени во селото.
3 Личности
* Ризван Сулејмани (р. 1957) - македонски политичар.
4 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје
Чајлане

Чајлане — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западниот дел од Скопската Котлина, лево од автпатот Тетово - Скопје.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Дервент'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 22 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 104 мажи муслимани, со 7 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 222 жители.
Како село со албанско население било означено од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 400 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 580 жители, од кои 577 Албанци, 2 Бошњаци и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 639 жители, од кои 602 Албанци и 37 лица без податоци.
3.1 Родови
Чајлане е албанско село.
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
*''Ибишалар (15 к.), Миналар (14 к.), Исафалар (19 к.) и Вјш или Долдур (19 к.)'' сите се доселени од фисот Бериша во северна Албанија. Доселени се пред повеќе од 200 години.
4 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје
Семениште

Семениште — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западниот дел од Скопската Котлина, лево од автпатот Тетово - Скопје.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Дервент'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 19 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 71 мажи муслимани, со 7 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 156 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 290 жители.
Како село со албанско население било означено од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 350 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 559 жители, од кои 1 Македонец, 557 Албанци и 1 Бошњак.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 798 жители, од кои 2 Македонци, 754 Албанци, 5 Бошњаци и 37 лица без податоци.
3.1 Родови
Семениште е албанско село.
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
*''Цан (29 к.)'' доселени се во XVIII век од областа Љума во Албанија. Го знаат следното родословие: Осман (жив на 80 г. во 1940-тите) Ислам-Сејфула-Хусеин-Цан, предокот кој се доселил.
*''Никиштан (21 к.)'' потекнуваат од фисот Красниќи во северна Албанија. Од таму се иселиле најпрво во селото Никиштане, по кое и го добиле името. А од таму во Семениште.
*''Арно (11 к.)'' доселени се од Мирдита во северна Албанија. Потекнуваат од фисот Бериша. Имаат роднини иселени од Мирдита во Блаце кај Качаник.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта* Семениште - осамен наод од римското време
5 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје
Рашче

Рашче (|Rashçe) — село во Општина Сарај, во околината на градот Скопје. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 2.697 жители.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на десниот брег на Вардар, во западните предели на Скопската Котлина. Во атарот на селото Рашче се наоѓаат изворите од кои поголемиот дел од населението во градот Скопје се снабдува со питка вода.
2 Историја
Подрачјето на Рашче е населено уште од бронзеното време, за што сведочи наоѓалиштето Врело северно од селото, покрај самите извори.
Во век, селото е дел од нахијата ''Дервент'' во Скопската каза во Отоманското Царство.
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 67 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 237 мажи муслимани, со 35 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 554 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 300 жители.
Како село со албанско население било означено од страна на Леонард Шулце Јена во 1927 година. Исто така, слични податоци дава и Афанасиј Селишчев во 1929 година.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија во 1931 година, селото имало 1.250 Албанци.
На пописот од 2002 година, селото имало 2.697 жители, од кои 2 Македонци, 2.677 Албанци, 1 Турчин, 1 Ром, 2 Бошњаци и 14 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.835 жители, од кои 1 Македонец, 2.760 Албанци, 1 останат и 73 лица без податоци.
3.1 Родови
Рашче е албанско село.
Според истражувањата од 1940-тите родови во селото се:
*''Полику (17 к.) и Бакиу (22 к.)'' доселени се кон крајот на XVIII век од местото Лике во северна Албанија.
*''Хаџију (23 к.)'' доселени се кога и претходните родови од некое место во областа Мат во Албанија.
*''Коваче (24 к.)'' доселени се од северна Албанија. Потекнуваат од фисот Бериша.
*''Хоџа (10 к.)'' доселени се од северна Албанија.
*''Ќуреци (10 к.)'' доселени се од областа Љума во северна Албанија.
*''Исмани (11 к.), Чилафе (8 к.) и Штрјку (5 к.)'' доселени се од северна Албанија.
*''Бериша (3 к.)'' доселени се од фисот Бериша во северна Албанија.
*''Сефа (4 к.), Мазлами (2 к.), Џика (9 к.), Рамети (8 к.), Томанлар (6 к.) и Леза (4 к.)'' доселени се од северна Албанија.
*''Дураку (5 к.), Штафе (6 к.) и Хети (3 к.)'' доселени се од областа Љума во северна Албанија.
*''Кроси (5 к.)'' потекло како и претходните родови. Имаат роднини во селото Арнакија.
*''Бец (1 к.)'' потекло како и претходните родови.
*''Дамин (1 к.), Идризи (2 к.), Демир (1 к.) и Ајваз (1 к.)'' они се Роми. Во селото биле ковачи. Никој не си го знае потеклото.
4 Културни и природни знаменитости
;Пештери
* Дона Дука — пештера на источните падини на планината Жеден, прогласена за природна реткост
;Археолошки наоѓалишта
* Врело — населба од бронзеното време
* Долот — осамен наод од римското време
* Кале — утврдена населба-градиште од доцноантичко време
* Пештерка — населба од римското време
* Рашче — осамен наод од доцноантичкото време
* Црква — могили од римското време
5 Галерија
6 Поврзано
* Општина Сарај
* Скопје