procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Битолска битка (1917)

Битолска битка (1917) – неуспешен француски напад на германско-бугарските фортификации северно и западно од Битола, меѓу 12 март и 26 мај 1917 година на Македонскиот фронт во Првата светска војна.
Битката, или подобро речено, серијата операции, е позната под неколку имиња. На француски е позната како ''Bataille de la cote 1248'' (Битка за кота 1248) и ''Bataille de Pelister'' (Пелистерска битка) според врвот Пелистер на планината Баба. На бугарски е позната како ''Битка за Црвени Стени'' според месноста Црвени Стени во под Пелистер.
1 Заднина
Во ноември 1916 година Антантата се обидела да ја освои Битола, но им било невозможно да го користат градот заради што истиот бил во дострел на бугарската артилерија на Баба Планина на запад и котата 1248 на север од градот. Главниот командант на Сојузниците, Морис Сарај, подготвил план за голема пролетна офанзива во 1917 година, покрај Битката на свијокот на Црна и Дојранската битка, тој исто така планирал да нападне на север и запад од Битола, кој постојано бил под непријателски оган, за да му обезбеди на градот полесно да дише.
За овој напад, Сарај располагал со 57. Француска пешадиска дивизија,
11. Француска колонијална пешадиска дивизија, 16. Француска колонијална пешадиска дивизија, 76. Француска пешадиска дивизија и 156. Француска пешадиска дивизија.
2 Битката
Планот на Сарај бил да ја нападне непријателската линија меѓу Охридското Езеро и Преспанското Езеро и исто така на започне фронтален напад северно од Битола на котата 1248. На 11 март, операциите меѓу двете езера започнале со интензивно бомбардирање и напад на 76. Француска дивизија на Црвени Стени западно од Битола, каде освоиле ровови околу селата Дихово, Трново и Магарево. Меѓутоа непријателскиот отпор се покажал појак од очекуваниот, и заедно со крајно лошите временски услови, ова довело до тоа нападот да биде неуспешен.
Францускиот напад на котата 1248, кој требало да биде истовремено, започнал дури на 14. На 18, по 4 дена активни дејствија, Французите ја освоиле котата 1248 како и утврденото село Крклино, при што заробиле 1.200 непријателски војници. Но, непријателот успеал, со противнапад, да ја поврати котата 1248, додека врвот бил напуштен од двете страни. Битола била на некој начин заземена, но градот продолжил да биде под оган сè до воспоставување прекин на огнот, кога повеќе од половина град бил уништен со 20.700 гранати кои паднале во самиот град. Околу 500 жители на градот загинале, а 650 биле ранети.
Бугарите повторно ги зазеле Црвени Стени на 18 мај.
3 Последици
Францускиот неуспех значел дека целата пролетна офанзива во 1917 година ги оставила Сојузниците без никакви резултати.
За Бугарите оваа победа била голем морален поттик и дури се споредувала со историската победа во Битката кај Шипка против Турците во 1877 година.
Само 15 месеци подоцна Сојузниците успеале да ја пробијат бугарско-германската одбрана во Битката на Добро Поле (септември 1918). Истото ја присилило Бугарија на капитулација, со што дефинитивно се променил стратешкиот и оперативниот баланс на војната против Централните сили.
4 Поврзано
*Македонски фронт
*Балканско боиште
*Битолска офанзива
Данило Николиќ

Данило Николиќ (српски: ''Данило Николић'', Сплит, 1926 - Белград, 6 февруари 2016) - српски писател.
1 Животопис
Данило Николиќ е роден во Сплит, во 1926 година, а детството и младоста ги поминал во Метохија. Основното и средното образование ги завршил во Пеќ, а дипломирал на Правниот факултет во Белград. Потоа, работел како соработник во Радио Белград, напредувајќи од функцијата на уредник на културно-уметничките програми до уредник на драмската програма.
2 Творештво
Николиќ е автор на неколку збирки раскази, книги за деца и романи. Тој е застапен во неколку антологии на повоените српски раскази и на српската сатира. Исто така, тој е автор и на неколку радио-драми и телевизиски драми. За романот „Кралица на забавата“ ги добил наградите „Борисав Станковиќ“, „Бранко Ќопиќ“ и Нолитовата награда; за збирката раскази „Влегување во светот“ во 1997 година ја добил Андриќевата награда; а за романот „Фајронт во Гргетег“ ја добил НИН-овата награда во 1998 година.
2.1 Библиографија
Николиќ е автор на следниве дела:* Мали пораки (''Мале поруке'')
* Список на грешките (''Списак грешака'')
* Список на заслугите (''Списак заслуга'')
* Проветрување на владетелите (''Проветравање владара'')
* Влегување во светот (''Улазак у свет'')
* Враќање во Метохија (''Повратак у Метохију'')
* Пат за пријателите (''Пут за пријатеље'')
* Тие ги сакаа срните (''Они су волели срне'')
* Некој часовник, некој будилник (''Неко сат, неко будилник'')
* Сопственици на поранешната среќа (''Власници бивше среће'')
* Фајронт во Гргетег (''Фајронт у Гргетегу'')
* Кралица на забавата (''Краљица забаве'')
Јулија Думанска

Јулија Думанска (родена на 15 август 1996) е романска ракометарка, голман на Р’мнику В’лча и на романската репрезентација.
1 Биографија и кариера
Јулија Думанска е родена во Городенка, Украина, во семејство на спортисти. Таа почнала да игра ракомет во 2007 година на 11 години во нејзиниот роден град. Во 2011 година таа била откриена од брачниот пар Јон и Јоана Марта кој ја довеле во ЧС "Марта" Баја Маре, клуб кој, меѓу другото, има за цел да открие и да тренира нови таленти. Во 2013, Думанска била позајмена во ЧСУ Нептун Констанца, каде што била забележана на 7 јануари 2014 година, во натпревар од Лига Национала против Р’мнику В’лча. За сезоната 2014-2015, Думанска се вратила во Баја Маре. Откако следните две сезони била стандардна на голот на Баја Маре, во 2016 година по распаѓањето на клубот таа се преселила во СЧМ Крајова. Во сезоната 2017-2018, Думанска со Крајова го освоила Купот на ЕХФ и второто место во романското првенство. Во летото 2018 година, потпишала за СЧМ Р’мнику В’лча. Во август 2018, го освоила со клубот Суперкупот на Романија победувајќи го ЧСМ Букурешт.
На 5 мај 2016 година, на настанот организиран во седиштето на Министерството за млади и спорт, Јулија Думанска добила романско државјанство. Таа оттогаш е член на романската репрезентација, и досега била повикана за Европското првенство 2016 и Светското првенство 2017.
2 Титули
2.0.1 Баја Маре
*Суперкуп на Романија (1) : 2015
2.0.2 СЧМ Крајова
*Куп на ЕХФ (1) : 2017-2018
2.0.3 Р’мнику В’лча
*Суперкуп на Романија (1) : 2018
Сувенир

Сувенир (|souvenir) е предмет кој се купува на патување за спомен на одреден  настан, место или лице. Сувенирите треба да носат посебна ознака за туристичките одредишта од каде што потекнуваат, автентичност и лесна препознатливост, како и да даваат една поширока слика за земјата, регионот или местото од каде потекнуваат. Бидејќи сувенирот е вистински доказ за таа средина, значи дека треба да е во неа произведен.
1 Основни одлики
Цел на патувањето не е купување на сувенир, но помага што подолго да останат во сеќавање пријатните доживувања од тоа патување. Сувенирот  треба да биде:
* со релативно мала големина (лесен за пренесување)
* погоден за масовно производство
* особено естетски изработен
* релативно евтин
2 Предметите што служат како сувенири
* Разгледница
* храна и пијалаци типични за посета на крајот, во точно пакување, во мала амбалажа: ракија или вино, тегла мед, компоти, џемови или слатка
* најчесто купувани сувенири се: маици, капи, шапки, пенкала, пепељари, запалки, приврзоци, календари, обележувачи на страници, со име или слика на местото или настанот
* во современи сувенири спаѓаат: CD, DVD презентации, видео материјали, книги, брошури, монографии, графики, поштенски марки, магнети за фрижидери
* предмети од занаетчии, како: делови од народни носии или кукли во народни носии, музички инструменти или нивни минијатури
* индустриски производи, особено кога процесот на производство е карактеристичен за одреден регион* предмети кои биле користени порано или денес се користат во домашна употреба: престилки, дрвено лажиче, даска за сечкање, крпи за кујна, чаши, шољи, подметнувачи за чаша, бокали, декоративни чинии.
* реплика на културни и историски споменици, скулптури, објекти кои го претставуваат симбол на посетените места* музејски сувенири и сувенири од други посетени културни институции, како што се библиотеките, можат да бидат копии на она што се чува во таквите институции
3 Значење на сувенирите
Сувенирите имаат функција на задоволување на туристичките потреби, што влијае врз зголемувањето на туристичката потрошувачка и може да претставуваат значаен извор на приход за месните жители.
4 Штетни сувенири
Сувенирите се штетни доколу туристите однест културно или природно богатство, ретки и загрозени животни, растенија, а понекогаш и „само“ одредени камења. Некои држави даваат високи казни за лов или намалување на заштитените типови, за тоа ги известуваат јавните медиуми, односно ги советуваат туристите да не купуваат или не земаат такви подароци, дури и кога не се работи за загрозени видови, со цел да се зачува природата, биоразновидноста или културното богатство.
Освен тоа некои сувенири, сами по себе, можат да бидат штетни, особено кога посетителите немаат доволно информации за она што сакаат да го земат со себе.
Парадајс (Калифорнија)

Парадајс (на |Paradise) — град во округот Бјут во сојузната држава Калифорнија во САД, сместен во подножјето на планинскиот венец Сиера Невада, над североисточната долина Сакраменто. Според пописот од 2010 година, градот е населен од 26.218 жители.
Голем дел од градот бил уништен од пожар на 8 ноември 2018 година, откако заедницата била погодена од брзо движечкиот шумски пожар Кемп Фајр во кој во еден ден загинаа најмалку 29 лица и биле уништени најмалку 6.713 објекти, од кои 6.453 биле домови.
Средна (планина)

Средна — мала средновисока планина во источна Македонија, меѓу долините на реките Брегалница и Желевица. Највисок врв е Бејаз Тепе со наморска височина од 1.348 м.
1 Местоположба
Планината Средна се наоѓа на југ од Делчево и северозапад од Пехчево. На запад е оградена од долината на Брегалница каде се наоѓа селото Разловци, на исток е оградена од долината на реката Желевица и селото Нов Истевник каде се наоѓа регионалниот пат кон Пехчево и Берово, додека на север се отвора котлината Пијанец каде е сместено селото Тработивиште, а на југ се отвора Малешевската Котлина каде е сместено селото Робово. Лежи неколку километри западно од границата со Пиринска Македонија (денес во Бугарија). Зафаќа површина од , од која поголемиот дел административно припаѓа на Општина Делчево, а помалиот на Општина Пехчево.
Има многу слабо определен срт на протегање во правец север - југозапад со многу разгранувања и долови кон исток и запад. Врвовите се благи и зарамнети без голема издаденост и определеност, обраснати со шума до самите сртови. Покрај највисокиот врв Бејаз Тепе, на планината Средна има уште неколку врвови повисоки од 1000 метри: Робоски Бричак (1311 м.н.в.), Стредна (1298 м.н.в.), Било (1296 м.н.в.), Грбавец (1259 м.н.в.), Калуѓер (1239 м.н.в.), Баждарова Чука (1228 м.н.в.).
2 Геолошки одлики
Планината е мал хорст, одвоен со раседи од Беровската и Делчевска Котлина, како и и долините на реките Брегалница и Желевица. По геолошки состав, Средна е сочинета од метаморфни дијабази и габра, гранитоидни карпи и доста трошни наслаги од плиоценот и квартарот.
3 Растителност и образби
Покриена е со шумска и тревна растителност, наместа со пошумени појаси. Во особено значителен обем е застапена природната борова шума по падините и целото планинско било. Во помала мерка на западните падини се застапени и листопадните шуми од даб. Јужните и по источните делови на планината се одликуваат со силна разјаденост. На североисточната страна, кај селото Нов Истевник процесот создал забележителни земјени пирамиди, наречени „Кукуље“. Во овој предел на должина од околу 200 м (во правец сси-јјз) и широчина од 30–50 м, во подножје на поголем природен мел, се изградени 50-тина земјани пирамиди со височина до 15 м. Најистурените и најстари пирамиди, што се наоѓаат поблиску до долинското дно на Истевнички Поток, веќе се сосема оформени. Над нив се помлади пирамиди, сè уште поврзани со седиментни гребени со кои заедно градат сложени форми што наликуваат на замоци и куполи. Уште повисоко, долинската страна е испресечена со повеќе паралелни, длабоки ерозивни долчиња, раздвоени со гребени од неогени песоци и глини. Овие гребени, со ерозија и плакнење од атмосферски врнежи, постепено се истенчуваат, прекинуваат и добиваат изглед на земјани пирамиди. Така, процесот се поместува нагоре по падините, што значи создавањето на пирамидите е активно и во денешно време.
Геоморфолошките вредности на планината Средна вклучуваар: флувиоденудациски релјеф (бројни кратки речни долини, земјени пирамиди „Кукуље“, долови, долчиња, мелови, остенци и др.).
4 Галерија
5 Наводи
Лил Памп

Гази Гарсија (|Gazzy Garcia), познат под своето уметничко име Лил Памп (|Lil Pump; р. во ) — американски рапер.
Својата популарност ја стекнал со песната Gucci Gang која е објавена во 2017 година кога на Билборд хот 100 се нашла на третото место. Некои од неговите попопуларни песни се Esskeetit, D Rose, I Love It и Boss. Тој го издал својот дебитански албум Lil Pump на 6 октомври 2017 година.
Калифа Гедбан

Калифа Гедбан (Khelifa Ghedbane),роден на 26 ноември 1996 година, е алжирски ракометар.  Во сезоната 2018/ 2019 потпиша за  РК Вардар Скопје и игра за репрезентацијата на Алжир
1 Кариера
1.1 Клубови
; Државни натпревари
* Шампион на Алжир во 2016 и 2017 со GS Pétroliers  
* Победникот на Купот на Алжир во 2017 со GS Pétroliers
* Победникот на Supercup Алжир во 2016 година со GS Pétroliers
Безглава пирамида

Безглава пирамида – староегипетска пирамида во Сакара. Најверојатно била изградена од фараонот од Петтата династија, Менкаухор.
1 Археологија
Карл Рихард Лепсиус, кој го посетил Египет во 1843 година, го дал првиот опис на пирамидата и ја каталогизирал како број XXIX (29) во својот список на пирамиди. Гастон Масперо во 1881 година влегол во подземните простории. Првото, многу кратко, несистематско ископување на урнатините го извршил Сесил М. Фирт во 1930 година. Потоа урнатините повторно биле покриени со песок.
Во 1994 година, Јаромир Малек пласирал мислење дека Безглавата пирамида е долгобараната Мерикареева пирамидаМерикареевата пирамида (фараон од Десеттата династија) бидејќи било познато дека оваа пирамида мора да биде некаде на север на Сакара, во близина на Тетиевата пирамида. Безглавата пирамида била совршен кандидат бидејќи во непосредна близина немало друга пирамида од Петтата династија. Меѓутоа повеќето научници верувале дека сопственик на пирамидата бил Менкаухор, бидејќи свештениците назначени за погребниот ритуал на овој крал, во голема мера биле закопани на север од Сакара.
Систематското ископување на потструктурата под водство на Захи Хавас во 2008 година, ја потврдило припадноста на Петтата династија врз основа на структурата и материјалите кои биле типични за таа ера. Иако не биле најдени натписи со името на фараонот, Хавас му ја припишал на Менкаухор бидејќи тој бил единствениот фараон од Петтата династија чија пирамида не била идентификувана.
2 Пирамида
Пирамидата е долга од околу 52 метри и веројатно била во линија со пирамидата на Тети. Практично ништо не е оставено од надградбата, па оттука и нејзиното име. На северната страна лежи влезот во подземниот систем на простории, кој бил запечатен со два гранитни портали. Скршен капак на погребниот саркофаг бил пронајден во погребната просторија.
Молекуларна физика

Молекуларна физика е изучување на физичките својства на молекулите, хемиските врски помеѓу атомите , како и на молекуларната динамика. Нејзините најважни експериментални техники се различните видови на спектроскопија; исто така се користи и расејување. Оваа област е тесно поврзана со атомската физика и во голема мера се поклопува со теориската хемија, физичката хемија и хемиската физика.
Во прилог на електронските побудувачки состојби, кои се познати од атомите, молекулите покажуваат вртежни и вибрациони режими чии енергетски нивоа се квантувани. Најмалите енергетски разлики постојат меѓу различните вртежни состојби: чистиот вртежен спектар е далеку во инфрацрвениот регионот (околу 30 - 150 µm бранова должина) од електромагнетниот спектар. Вибрациониот спектар е во близина на инфрацрвениот (за 1 - 5 µm) и спектрите што произлегуваат од електронските транзиции се претежно во видлививиот и ултравиолетовиот регион. Од мерење на вртежни и вибрациони спектри,  својствата на молекулите како што е растојанието помеѓу јадрата може посебно да се пресмета.
Еден важен аспект на молекуларната физика е дека од суштинско значење за атомска орбитална теорија во областа на атомска физика која се проширува до молекуларната орбитална теорија.
1 Поврзано
* Борн-Опенхајмерова приближност
* Електростатичко одбивање (молкуларна физика/нанотехнологија)
* Молекуларна енергетска состојба
* Молекуларно моделирање
* Цврст ротатор
* Спектроскопија
Јазовецот на суд

Јазовецот на суд (српски: ''Јазавац пред судом'') - расказ на српскиот писател Петар Кочиќ, напишан во форма на дијалози.
1 Содржина
Давид Штрбац, на возраст од околу 50 години, од селото Мелина, во близината на Бања Лука, влегува во судот со вреќа во која се наоѓа јазовецот што му ја опустошил нивата со пченка. Тој им се обраќа на судијата и на писарот со почит, но истовремено, правејќи се невешт и неписмен, им се потсмева. Од друга страна, судијата и писарот кон него се однесуваат со презир, особено кога ќе слушнат дека тој бара да му се суди јазовецот на направената штета. Во еден миг, тој намерно го пушта јазовецот да излезе од вреќата, предизвикувајќи немир во судската сала. Потоа, Давид продолжува да им се потсмева на судијата и на писарот раскажувајќи им за својата мудра баба и за благодарноста кон царската власт која му ги зела синот, кравата, козите и свињата. Продолжувајќи во истиот тон, тој раскажува дека селаните се многу задоволни, но дека богатите луѓе се против власта. Најпосле, кога ќе успее да погоди како се вика писарот, судијата се согласува да го осуди јазовецот на затворска казна во траење од дваесет години при што на Давид му дава пари како надомест за претрпената штета. Потоа, судијата излегува од салата, а Давид ги гледа фотографиите на царот и на членовите на владата, давајќи потсмешливи коментари за нив. Судијата се враќа во салата заедно со лекарот, кој го испрашува Давид и му ја мери главата, прогласувајќи го за луд. Давид одговара дека не е луд, туку дека зборува во името на милиони луѓе и ја изразува болката и маката што ја трпат тие, а потоа го напушта судот.
Слојна пирамида

Слојна пирамида (позната локално на арапски како el haram el midawwar, арапски: الهرم المدور, што значи „пирамида на урнатини“) е руинирана пирамида од времето на Третата египетска династија (2686 п.н.е. до 2613 п.н.е.) и сместена во некрополата на Завил Ел Ариан. Нејзината сопственост е неизвесна и може да се припише на фараонот Каба. Пирамидалната архитектура, сепак, е многу слична на онаа на погребната пирамида на кралот Сехемхет и поради оваа причина е цврсто датирана на третата династија.
Пирамидата била ископана на почетокот на XX век од два различни тима кои пријавиле спротивни проценки во однос на нејзината големина и број на подземни комори. Не биле пронајдени артефакти во текот на ископувањата, и не можело да се пронајде трага од погреб. Поради оваа причина, не е јасно дали пирамидата била искористена за да се погреба фараонот или била напуштена по прераната смрт на кралот.
Во времето на нејзината изградба пирамидата била опкружена со некропола со големи мастаби што им припаѓале на високите претставници на државата од Третата династија. Храмот на мртовечницата бил изграден на источната страна на пирамидата и храмот од долината веројатно бил сместен неколку стотици метри од неа. Денес, пирамидата се наоѓа во границите на ограничената воена област, ограничувајќи ги современите ископувања на локацијата.
Микеринова пирамида

Микеринова пирамида — најмалата од трите главни пирамиди во Гиза, која се наоѓа на платото Гиза во југозападните периферии на Каиро, Египет. Се верува дека е изградена за да служи како гробница на четвртата династија на египетскиот фараон Микерин.
1 Градба
Микериновата пирамида имала првобитна височина од 65,5 метри и била најмалата од трите главни пирамиди во некрополата Гиза. Сегашната нејзина височина изнесува 61 m, со основа од 108,5 m. Нејзиниот агол на наклон е приближно 51 ° 20'25 ". Изградена е од камени блокови од варовник и гранит. Датумот на изградба на пирамидата е непознат, бидејќи владеењето на Микерин не е точно определено, но веројатно било завршено во 26-от век п.н.е. Лежи неколку стотици метри југозападно од нејзините поголеми соседи, пирамидата на Хафр и Големата пирамида на Хуфу во некрополата Гиза. Во 12 век имало обид за уништување на пирамидата од султанот ал-Малек ал-Азиз Отман, но тој бил прекинат поради големите трошоци и тешкотии во потфатот.
2 Откритија
На 28 јули 1837 година Ричард Вајс во горниот дом, открил остатоци од дрвен човеколик (антропоиден) ковчег напишан со името на Микерин кој содржел човечки коски. Во денешно време овој ковчег се смета за замена на ковчегот од периодот на дваесет и шестата египетска династија. Радиоактивното датирање на коските ги определува да бидат постари од 2.000 години, што укажува или на премногу често заедничко справување со остатоци од друга локација или пристап до пирамидата за време на римско време. Подлабоко во пирамидата, Вајс дошол до пронаоѓање на базалтен саркофаг, опишан како прекрасен и богат со детали со задебелена заштитна обвивка, во која се содржани коските на една млада жена. За жал, овој саркофаг сега се наоѓа на дното на Средоземното Море, каде потонал на 13 октомври 1838 година, со бродот Беатрис, додека пловел меѓу Малта и Картагена, на патот кон Велика Британија. Тој бил еден од само неколкуте саркофази од Старото Кралство кој преживеал до модерниот период. Капак од човеколикиот (антропоидниот) ковчег споменат погоре бил успешно пренесен во Англија и денес може да се види во Британскиот музеј.
3 Наводи
Сехемхетова пирамида

Сехемхетова пирамида е незавршена пирамида, идентификувана е како скалеста, откриена во Сакара, покрај Џосеровата пирамида, југозападно од Џосеровиот комплекс. Денес е прекриена со песочни дини, па затоа ја викаат уште и закопана пирамида.
Отркина е во 1951 година од Захарије Гонеим. Припаѓала на фараонот Сехемхет, кој владеал после Џосер, се претпоставува во периодот од 2649. п.н.е. до 2643. п.н.е. или 2642. п.н.е. Откриени се само основата и скалите. Со предвид на дизајнот пирамидите, се претпоставува дека прочуениот архитект Имхотеп има удел во изградбата на овие пирамиди.
Сехемхетовата пирамида нема шахт, по што се разликува од Џосеровата. Имала кос ходник кој претставувал развој на пристап на гробот, односно јужната гробница, мастаба чијашто ориентацијата е исток-запад. Откриени се и вазни и печати со името на фараонот.
1 Поврзано
* Список на египетски пирамиди
* Џосерова пирамида
* Сакара
Хефренова пирамида

Хефренова пирамида — втора највисока и втора по големина од древните египетски пирамиди во Гиза и гробница на фараонот Хефрен од Четвртата египетска династија, кој владеел од 2558 до 2532 п.н.е.
1 Големина и градба
Хефреновата пирамида има должина од 215,5 метри и се издига до височина од 136,4 метри. [1] Пирамидата е направена од камени блокови од варовник, од кој секој тежи повеќе од 2 тони. Наклонот на пирамидата се крева под агол од 53 ° 13 ', поостра од неговиот сосед, пирамидата од Куфу, која има агол од 51 ° 50'24 ". Оваа пирамида е поставена на темели од 10 м повисоки од Хуфу пирамида, поради што се чини дека е повисока.
2 Внатрешност
Двата влеза на пирамидата водат до погребната комора, при што едниот води 11,54 метри кон лицето на пирамидата додека другиот се отвора кон основата на пирамидата. Овие премини не се усогласуваат со центарот на пирамидата, туку се поместуваат на исток со 12 метри. Долниот слегувачки премин е целосно издлабен од подлогата, се спушта, се движи хоризонтално, а потоа се искачува за да се приклучи на хоризонталниот премин што води кон погребната комора. Погребната комора била издлабена од јама во подлогата. Покривот е изграден од гнезда на варовник. Комората е правоаголна, со димензии 14,15 m и 5 m и е ориентирана во правец исток-запад. Саркофагот на Кафре бил издлабен од солиден блок од гранит и потонал поточно во подот. Во него, истражувачот Белзони пронашол коски на животно, можеби бик. Друга јама во подот, најверојатно, ја содржела канопски гради, чијшто капак би бил еден од тротоарните плочи.
3 Наводи
Црква „Св. Никола“ - Лабуништа

Свети Никола — главна селска црква во селото Лабуништа.
Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.
1 Историја
Објекти во близина на црквата „Св. Никола“ биле опожарени на 30 јануари 2012 година. Опожарувањето биле подметнато, а истото се случило по повеќедневните етнички тензии во Струга и протестите на албанското население, што се јавиле како реакција на исмејувањето на исламот и Куранот на карневалот во Вевчани.
2 Галерија
3 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Ложанска парохија
* Лабуништа
Бакева пирамида

Бакева пирамида — исто така позната како Незавршената северна пирамида на Завиет Ел Аријан или Пирамида од Бака и Пирамида на Бикерис, се називите што археолозите и египтолозите ги користат за да опишат голем дел од затворен ров од незавршената пирамида во Завит Ел Ариан во Египет. Од страна на најпознатите научници таа се датира на почетокот или средината на 4-тата династија (2613-2494 п.н.е.) за време на периодот на Старото египетско кралство. Сопственикот на пирамидата не е познат и сè уште не е точно утврден, а повеќето египтолози, како што е Мирослав Вернер, сметаат дека оваа пирамида би требало да биде на крал познат под неговото хеленизирано име, Бихерис, можеби од египетската Бака. Во спротивност, Волфганг Хелк и други египтолози се сомневаат во оваа претпоставка.
1 Наводи
Тетиева пирамида

Тетиева пирамида — пирамида пирамида која се наоѓа во Сакара, Египет. Taa е историски втора позната пирамида која содржи пирамидални текстови. Ископувањата откриваат дека веднаш до неа постоела уште една пирамида, и двете заедно биле опкружени со култни структури и погребален храм. Пирамидата била отворена од Гастон Масперо во 1882 година и комплексот бил истражуван за време на неколку кампањи од 1907 до 1965 година. Денеска пирамидата наликува на мал рид, додека коморите и ходниците се многу добро сочувани.
Усеркафова пирамида

Усеркова пирамида — староегипетска пирамида која била изградена во 2490 п.н.е. од страна фараонот Усаркоф, кој бил основач на Петтата египетска династија. Градбата се наоѓа во пирамидалното поле Сакара, североисточно од Џосеровата пирамида. Пирамидата била изградена од делкан камен со средиштен дел од рушевини, а денес истата е срушена и остатоците наликуваат на конусен рид во песоците на Сакара. Поради тоа, меѓу месното население е позната како „ел-харам ел-махарбиш“ или во превод „Грамада на каменот“ и од западните археолози во 19 век била препознатлива како кралска пирамида.
Пирамидата е дел од поголема гробна целина кој се состои од гробни храмови, капела за дарување и молитвена пирамида. Гробната целина исто така содржи одделна пирамида игробен храм за сопругата на Усеркаф Неферхотепес. Храмот на мртовечницата Усеркаф и култната пирамида денес се целосно руинирани и тешко препознатливи. Пирамидата на кралицата не е ништо повеќе од насипна урнатина, а нејзината погребна комора е изложена од разбојници од камен.
Целината значително се разликува од оние изградени за време на Четвртата египетска династија (околу 2613-2494 п.н.е.), што се огледа преку неговата големина, архитектура и местоположба (во Сакара наместо во Гиза). Како таква, тааа може да се смета за одраз на длабоките промени во идеологијата на кралството што се случиле меѓу Четвртата и Петтата династија, а можеби започнале уште за време на владеењето на Хасеркаф кој бил претходник на Усеркаф. Околу 1500 години по изградбата, пирамидалната целина била обновена од страна на Рамзес II. Во време на доцниот древноегипетски период (664-525 п.н.е.), пирамидалната целина служела како гробишта.
Пирамида на Пепи I

:''За другите значења на поимот видете ја страницата за појаснување.''
Комплексот на Пепи I — комплекс кој се наоѓа во јужниот археолошки комплекс во Сакара, Египет. Тој бил откриен во 1960-ти години од страна на француската археолошка мисија во Сакара која низ целиот комплекс на главниот фараон открила околу десет нови пирамиди за кралиците и семејството на овој фараон, Пепи I. Неколку од нив имаат пирамидални текстови.
Пирамидата била 150 лакти на една страна во базата и висока 100 лакти (78.75 x 52.5 метри). Јадрото било изработено од камен и бел варовник. Внатрешните комори го следат истиот план како и кај пирамидите создадени од Петтата династија.
Унасова пирамида

Унасова пирамида — пирамида која била изградена за фараонот Унас, деветтиот и последен крал на Петтата династија во 24 век п.н.е.. Како најмала од пирамидите на Старото Кралство, нејзиното значење произлегува од откривањето на ритуали пренесени преку пирамидалните текстови и вкоренети во ѕидовите на подземните комори на пирамидата. Ова при изградбата на следните пирамиди станало традиција на следните владетели до крајот на Старото Кралство.
Унас ја изградил својата пирамида помеѓу комплексите на Сехемхетовата пирамида и Џосеровата пирамида, во Северна Сакара. Подземните комори на пирамидата останале неистражени до 1881 година, кога францускиот египтолог Гастон Масперо, кој неодамна ги открил запишаните текстови. Масперо ги пронашол истите текстови впишани на ѕидовите на пирамидата на Унас. 283 стиха кои се појавуваат во пирамидата на Унас го сочинуваат најстариот, најмалиот и најдобро сочуваниот корпус на религиозно писмо од Старото Кралство. Нивната функција била да го водат владетелот до вечниот живот и да го осигурат неговото продолжување, дури и ако погребниот култ престане да функционира.
Лоис Абинг

Лоис Абинг (родена на 13 август 1992) — холандска ракометарка која игра на позицијата лев бек за Ростов-Дон и за холандската репрезентација.
1 Кариера
1.1 Клупска кариера
Абинг ја започнала својата кариера во својата родна Холандија каде играла за две екипи В&С Гронинген и Е&О Емен. Со Е&О Емен во сезоната 2009-2010, Абинг била најдобар стрелец во Холандската Ередивисие. Од 2010 година таа ја започнала својата кариера во странство, а нејзиниот прв клуб надвор од холандските граници бил германскиот Олденбург. Во својата прва сезона таа учестувала во Купот на ЕХФ, каде со својот тим стигнала до полуфиналето и постигнала вкупно 60 голови во десетте натпревари. Во јули 2014 година, Абинг потпишала за романскиот Баја Маре со што добила можност да заигра во екипа која се натпреварувала во Лигата на шампионите. Во 2015 година со клубот го освоила Купот на Романија. По две сезони во Баја Маре, откако романскиот клуб се распаднал таа му се приклучила францускиот на Иси Париз Ханд за сезоната 2016-2017. Абинг била најдобар стрелец на клубот и во двете сезони (во двете сезони била трет стрелец во француското првенство) поминати во Иси Париз, но не успеала на клубот да му донесе трофеј. Во 2018 година таа го потврдила својот трансфер во рускиот тим Ростов-Дон за да може повторно да игра во Лигата на шампионите.
1.2 Репрезентативна кариера
Во 2011 година, Абинг била клучен играч на холандската репрезентација кој стигнала до финалето на Европското првенство под 19 години, каде биле поразени тесно од Данска со 27-29. Таа постигнала 65 гола на турнирот и ја освоила наградата за најдобар стрелец.
Една година претходно, таа учествувала на Европското првенство 2010 со сениорската репрезентација на Холандија на возраст од само 18 години и оттогаш е постојан член на репрезентацијата на лалињата. Таа ја претставувала Холандија на четири Светски првенства (освојувајќи сребро во Данска 2015, и бронза во Германија 2017) на две Европски првенства (освоила сребрен медал во Шведска 2016) и на едно издание на Олимписките игри (четврто место во Рио 2016). На Светското првенство 2017 таа била избрана во All-star тимот (како најдобар лев бек на турнирот) и исто така таа била втор стрелец со 58 постигнати гола.
2 Титули
width=90%
2.1 Клупски
2.1.0.1 Олденбург
*Куп на Германија (1) : 2012
2.1.0.2 Баја Маре
*Куп на Романија (1) : 2015
2.1.0.3 Ростов-Дон
*Суперлига на Русија (1) : 2019
*Куп на Русија (1) : 2019
2.2 Репрезентативни
*Светско првенство:
**''Златен медал'': 2019
**''Сребрен медал'': 2015
**''Бронзен медал'': 2017
*Европско првенство:
**''Сребрен медал'': 2016
**''Бронзен медал'': 2018
2.3 Поединечни
*Најдобар стрелец на холандското првенство: 2010
*Најдобар стрелец на Европското првенство за жени под 19 години: 2011
*Ол-стар лев бек на Светско првенство: 2017
*Најдобар стрелец на Светско првенство: 2019
Сахурова пирамида

Сахурова пирамида — староегипетска пирамида и прва изградена во некрополата Абусир. Таа била изградена како гробница на вториот фараон од Петтата египетска династија Сахуре во 2480 п.н е. Градбата е дел од поголема гробна целина која се состои од храм на брегот на езерото Абусир, насип од овој храм до високиот храм сместен наспроти главната пирамида и посебна молитвена пирамида наменета за душата на кралот. Целината во Древниот Египет била позната како „Ḫˁj-b3 S3ḥ.w Rˁ“ или во превод „воскресение на духот на Сах“.
Пирамидалната целина била предмет на темелни ископувања на почетокот од 20 век од страна на Лудвиг Борхарт и истата денес се смета за пресвртница во древноегипетската гробна архитектура, така што нејзиниот распоред има поставено образец кој останал непроменет сè до крајот на Шестата египетска династија околу 300 години подоцна. Долината и високите храмови, како и насипот на целината, биле богато украсени со над 10.000 м<sup>2</sup> фини релјефи кои ја направиле целината препознатлива во антиката. Високиот храм исто така се одликува по разновидноста на градежните материјали кои биле употребени за негова изградба — од алабастер и базалтни подови до фин варовник и црвен гранит на ѕидовите.
Јужна пирамида (Јужна Сакара)

Јужна пирамида — (позната исто така и како ''Незавршена пирамида во Јужна Сакара''; Лепсиј XLVI; САК С 6') е древна египетска кралска гробница која била изградена за време на 13-тата династија во Јужна Сакара и е позната по тоа што има најизрзен подземен храм и гробница т.н. хипогеа од пирамидите на доцниот период на 12-та египетска династија. Градбата на оваа пирамида останала недовршена и сè уште не е познато кој фараон навистина требало да биде погребан тука, бидејќи не е пронајден соодветен натпис.
1 Наводи
Музеј на град Виница

Музеј на град Виница — музеј во градот Виница. Музејска установа со археолошка и историска постановка во Виница.
Идејата за основање на музеј во Виница потекнува уште од 80-тите години на минатиот век, до нејзина реализација доаѓа дури во мај 2006 година.
Музејот на град виница се наоѓа во центарот на градот, во состав на зградата на локалната самоуправа.
Во музејската збирка се содржат алатките на праисторискиот човек, мистериозните култови на првите цивилизации, античкиот раскош и декаденција, скромноста на првите христијани и нивната длабока вера, воинственоста на варварските племиња – сето тоа е собрано на едно место.
Музеј на град Берово

Музеј на град Берово — музеј во градот Берово. Сместен е во прекрасна зграда во самиот центар на градот, која е реконструирана во духот на оригиналната архитектура од крајот на век. Значајно е што во неа било отворено првото народно училиште, а бил создаден и првиот НОО за Берово.
Во концепирањето на музејот помогнале признаени национални експерти од областа на историјата и етнологијата, кои успеале да направат спој меѓу елементите од постоечката музејска поставка во манастирскиот комплекс св.Архангел Михаил и нови елементи и експонати. Историските поставки, кои се сместени во музејот, се состојат од документи и предмети кои говорат за историјата на малешевскиот народ од времето на Дедо Иљо Малешевски, Никола Петров Русински, Димитар Поп Георгиев Беровски, Разловечкото востание, развојот на Малешевијата помеѓу двете Светски војни и развојот на Малешевијата по Втората светска војна.
За збогатување на изложбата се поставени и случајните наоди на антички и средновековни монети, кои говорат за економскиот развој и трговските односи на Малешевијата, како и за постоење на Римска цивилизација на ова поднебје.
Етнолошката поставка се состои од реконструкција на малешевска соба, малешевска носија, малешевски накити, грнчарско производство, музички инструменти и реконструкција на малешевска ковачилница. Музејот како самостојна институција е можност повеќе да се иницираат и преземат истражувачки работи на подрачјето на Општина Берово и да се збогати музејската колекција со нови артефакти.
Музејот на Берово е дел и од комплексниот проект за уредување на центарот на градот, што е приоритет во Стратегијата за одржлив развој на Општина Берово, како основен предуслов кој ќе придонесе за економската и социјалната ревитализација на Берово, развој на туризмот и севкупен позитивен развој на општината.
Нефериркарева пирамида

Нефериркарева пирамида (на староегипетски: ба на Нефериркаре) била изградена за фараонот Нефериркаре Какаи – наречена Нефериркаре, во 25 век пред нашата ера. Тоа била највисока структура сместена на највисоката страна на некрополата Абусир – се наоѓа помеѓу Гиза и Сакара, и уште кули на некрополата денес. Пирамидата е исто така значајна бидејќи при нејзиното истражување е откриен папирусите од Абусир.
Меренрева пирамида

Меренрева пирамида — пирамида на египетскиот фараон Меренра I која била изградена за време на Шестата династија во Сакрара 450 метри југозападно од пирамидата на Пепи I и на слично растојание до пирамидата на Џедкара. Нејзиното античко име било „''Убавината на Меренра''“. Денес таа се состои главно од рушевини и тешко е да се дојде до неа, поради кое не е отворена за јавноста.
Пирамидата била изградена во висина од 52,5 метри, 78,75 метри во должина на основата со наклон од 53°07'48. Комплексот бил опкружен со ѕид од тула од кал. Пронајдени се траги од мртовечницата и доказите покажуваат дека изградбата била стопирена наеднаш во еден момент и никогаш не продолжила, веројатно по смртта на фараонот.
Црвена пирамида

Црвена пирамида, позната и како Северна пирамида — староегипетска пирамида и посеверна од двете големи пирамиди во Дахшур. Таа е третата најголема пирамида по Кеопсовата и Хефреновата пирамида во Гиза. Месното население ја нарекува пирамидата „ел-херам ел-ватваат“, што во превод значи „Лилјачка пирамида“.
Пирамидата била изгадена од страна на првиот фараон од Четвртата египетска династија Снофру. Се верува дека градбата претстсавува прв успешен обид за изградба на „вистинска“ египетска пирамида со рамни страни. Таа не била секогаш црвена. Таа била обложена со бел варовник, но само неколку од овие камења се сочувани во основата на пирамидата, поточно на еден од аглите. Во средниот век, голем дел од белите варовникови камења биле земени за изградба на градби во Каиро, со што бил откриен црвениот варовник под нив.
1 Потекло на поимот
Пирамидата името го добила по ‘рѓосаната црвеникава боја на нејзините црвени варовникови камења.
2 Изградба
Црвената пирамида била третата пирамида изградена од страна на фараонот Снофру и е сместена околу 1 км северно од Свитканата пирамида. Нејзиниот наклон од 43 степени е ист како горниот дел на Свитканата пирамида, што ѝ дава забележително пособран изглед во споредба со останатите египетски пирамиди со слична големина. Изградбата се верува дека започнала за време на 30. година од владеењето на Снофру. Египтолозите не се согласни во врска со времетраењето на изградбата. Врз основа на камени знаци пронајдени во различни фази од изградбата, Рајнер Штаделман проценува дека времето потребно за нејзина изградба било околу 17 години, додека Џон Ромер со помош на графити претпоставува дека изградбата траела 10 години и 7 месеци.
Археолозите шпекулираат дека обликот на пирамидата можеби е плод на инженерските проблеми кои настанале при изградбата на двете претходни пирамиди на Снофру. Првата од овие — позната како Медум — се срушила во античкиот период, додека втората — позната како Свиткана пирамида — има агол на наклон кој значително се променил од 54 на 43 степени за време на изградбата. Некои археолози сметаат дека пирамидата во Медум бил првиот обид за изградба на пирамида со рамни страни и дека е можно истата да се срушила додека изградбата на Свитканата пирамида била започната. Свитканата пирамида пак веројатно уште тогаш покажувала знаци на нестабилност, што може да се заклучи и од потпордните дрвени даски сместени во нејзината внатрешност. Како последица на тоа дошло до свиткување на оваа пирамида и подоцна била започната изградбата на Црвената пирамида со наклон кој се знаело дека е помалку склон кон нестабилност и со тоа на рушење.
3 Димензии
Пирамидата е висока 105 м. Страните на основата се со должина од 220 м, а вкупната зафатнина изнесува 1.694.000 м<sup>3</sup>.
4 Галерија
5 Поврзано
* Снофру
* Медум
* Свиткана пирамида
Ниусерева пирамида

Ниусерева пирамида, односно Пирамида на Ниусере, е комплекс на пирамиди изграден од фараонот Ниусере Ини на Петтата египетска династија во средината на 25 век п.н.е.. Комплексот кој се наоѓа во комплексот некрополи во Абусир, е сместен меѓу комплексите на Нефериркаре и Сахуре. Таа е забележителна по својата необична локација и многу отстапува од тогашните архитектонски дизајни.
Ахмосева пирамида

Ахмосева пирамида била изградена не како гробница, туку кенотаф за фараонот Ахмоза I на некрополата Абидос, Египет. Таа била единствената кралска пирамида изградена во оваа област. Денес останало само еден куп урнатини, достигнувајќи висина од околу 10 м.
Пирамидата за првпат ја испитувале Артур Мајс и Чарлс Трик Кресли во 1899 година. Во 1993 година, Стефан П. Харви спровел интензивни ископувања на областа околу пирамидата.
Пирамидата била изградена од песок и урнатини, а само вообичаеното обликување на варовник ја задржал зградата во форма. Имала должина од 52,5 метри (172 стапки) и била висока околу 40 метри (130 стапки). Наклонот на страни бил 60 °.
Таа не обележувала никакви комори за погреб. Околу пирамидата имало неколку храмови, а исто така и мала кенотафинска пирамида за неговата баба Тетишери.
Бела пирамида

Бела пирамида на Аменемхат II се наоѓа во пирамидалното поле во Дахшур, Египет, и сега е ништо повеќе од еден куп урнатини, откако била многу ископана за камен. Останатите варовнички урнатини довеле до нејзиното модерно име.
Пирамидата е опкружена со голем правоаголен ѕиден ѕид. Голем дел од непроменетите гробови биле пронајдени во внатрешноста на овој ѕиден ѕид, кој им припаѓал на роднините на Аменемхат II, вклучувајќи ги гробовите на принцот Аменемханах и принцезите Ита, Кнумет, Итиуерет и Ситатеммерет. Од овие гробови се пронајдени широк спектар на погребни мебели, како што се дрвени ковчези, алабастерски парфемски тегли и канапски гради. Имало и големо количество убав накит во гробниците на Ита и Кнумет.
Во 1894 и 1895 година, Жак де Морган ископал во комплексот пирамида, концентрирајќи се на околните кралски гробови, а други области биле истражувани. Сеопфатна истрага за целиот комплекс допрва треба да се преземе.
1 ПОнатамошно читање
* Verner, Miroslav, , Atlantic Books, 2001,
* Lehner, Mark, , Thames & Hudson
Леополд Кронекер

Леополд Кронекер (|Leopold Kronecker; Лигниц, 7 декември 1823 — Берлин, 29 декември 1891) бил германски математичар и логичар кој сметал дека артиметиката и анализата мораат да бидат засновани врз „цели броеви“, тврдејќи дека „Господ Бог создал цели броеви, сè останато е дело на човекот!“. Ова направило Кронекер да влезе во некои од математичките дела на Грегор Кантор, студент на Кронекер. Кронекер бил студент т.е. ученик и доживотен пријател на Енрст Кумер.
1 Животопис
Леополд Кронекер е роден во Лигниц во Прусија (сегашна Легнеца, Полска). Во 1845 година, Кронекер ја напишал својата дисертација на Универзитетот во Берлин на темата теории на броевите, посебно формулирајќи ги единиците во одредени полиња на алгебарски броеви. Петер Густав Дирихлет му бил наставник.
Бидејќи дипломирал, Кронекер управувал со имотот и бизнисот на неговиот вујко, не посветувајќи се на математиката цели осум години. Во своите мемоари од 1853 година за решавањето на алгебарски равенки, Кронекер ја продолжил работата на Еварист Галоа во врска со теоријата за равенки. Прифатил да биде професор на Универзитетот во Берлин во 1883 година.
Кронекер исто така придонел кон концептот на непрекинатост, реконструкцирајќи го обликот на ирационални броеви во реални броеви. Во делото објавено во 1850 година, во кое се работи за решавање општи равенки од петти ред, Кронекер решил квинтна равенка применувајќи ја теоријата на групите.
По Кронекер името го добиле: Кронекорова делта, Кронекоров производ, Кронекер-Веберова теорема во теоријата на броеви, теоремата на Кронекер-Капелиј во линеарната алгебра и Кронекеровата лема.
Кронекер умрел на 29 декември 1891 година во Берлин. Закопан е на гробиштата Свети Матојс Крихоф во Шененберг во Берлин во близина на Густав Кирхоф.
Џедефрева пирамида

Џедефрева пирамида — поранешна староегипетска пирамида во Абу Раваш, од која денес се останати рушевини. Таа била најсеверната египетска пирамида и се верува дека била изградена од страна на фараонот Џедефра од Четвртата египетска династија. Древното име на пирамидата било „Џедефрево ѕвездено небо“.
Наспроти тврдењата на некои египтолози во последните неколку декади, неодамнешните ископувања во Абу Равеш од страна на Мише Бод од музејот Лувр укажуваат дека пирамидата всушност никогаш не била довршена. Во случај да била довршена, се претпоставува дека истата би била со иста голема како и Микереновата пирамида, која е трета по големина од пирамидите во Гиза. Се верува дека пирамидата првично била најубавата пирамида со надворешност од полиран гранит, варовник и круна со голем пирамидион. Од оваа причина, се смета дека истата во голема мера била разрушена во времето на Римското Царство за да можело да се поддржат римските градежни проекти по освојувањето на Египет од стана на римскиот цар Октавијан Август.
1 Архитектура
Џедефревата пирамида архитектонски се разликувала од нејзините претходници по тоа што одаите биле под пирамидата наместо во неа. Пирамидата била изградена на природен насип, така што одаите биле изградени со помош на метод на ископување јама и накривување на земјата, кој претходно се користел при изградбата на мастаби. Јамата која била ископана во насипот за изградба на пирамидата била длабока 20 м и со димензии 21 х 9 м. Накривувањето било создадена под агол од 22º35', а одаите и влезниот ходник биле изградени во јамата и на накривувањето. Откако внатрешните одаи биле довршени, јамата и накривувањето биле натрупани со земја, а пирамидата била изградена над покривниот простор. Ова овозможило одаите да бидат создадени без потребата од изградба на тунели и ги избегнало структурните усложнувања од уредувањето на одаи во внатрешноста на пирамидата. Архитектонскиот стил на градбата исто така се навраќа на создавањето на правоаголен ограден ѕид во правец север-југ, сличен како оние во Џосеровата и Сехемхетовата пирамида.
2 Галерија
3 Поврзано
* Џедефра
За кого бие камбаната (филм од 1943)

За кого бие камбаната (англиски: ''For Whom the Bell Tolls'') – американски филм од 1943 година, во режија на Сем Вуд, а според сценариото на Дадли Николс, засновано врз истоимениот роман на Ернест Хемингвеј. Во главните улоги настапуваат: Гари Купер, Ингрид Бергман, Аким Тамороф, Артуро де Кордова, Владимир Соколоф, Михаил Расумни и Катина Паксину. Филмот бил кандидиран за наградата „Оскар“ во девет категории, од кои победил само во една – за најдобра женска епизодна глумица (Паксину).
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива за време на Шпанската граѓанска војна. Меѓу илјадниците борци кои пристигнале од целиот свет на страната на републиканската армија се наоѓа и Американецот Роберт Џордан (го игра Купер). Во една акција, тој ја запзонава убавата девојка Марија (ја игра Бергман), која по смртта на нејзините родители живее заедно со група герилци. Тие се свесни дека нивната љубов нема никаква иднина во воениот виор, тие им се препуштаат на своите чувства, што ги прави поранливи, но и посреќни...