procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Есперанто

Есперанто е најмногу зборуваниот вештачки јазик. Името потекнува од псевдонимот ''Doktoro Esperanto'', со кој Л. Л. Заменхоф ја објавил првата негова книга на Есперанто наречена ''Unua Libro'' или ''Првата книга'' во 1887 година. Зборот ''есперанто'' значи ''тој што се надева''. Целта на Заменхоф била да создаде лесен и флексибилен јазик што би служел како универзален втор јазик за подобро разбирање и владеење на мирот.
Есперанто има 28 гласови. Неговата синтакса е словенска, а речникот е главно од романските и германските јазици со додадени суфикси и префикси.
1 Есперанто во Македонија
Прв есперантист во Македонија бил Георги Малински од Куманово (1897). Македонските есперантисти поднеле Предлог-конституција за решавање на македонското прашање до Париската мировна конференција (1919) и за воведување на јазикот есперанто во Македонија како јазик на мирот.
Есперантското движење во Македонија добило особен замав меѓу двете светски војни преку поддршката на комунистите по усвоената Резолуција за есперанто на Вуковарскиот конгрес на КПЈ (1920). Движењето посебно се засилило од 1929 г. Во минатото најактивни биле друштвата од Битола, Кавадарци, Куманово (од 1950), Охрид, Прилеп (од 1939), Скопје (две друштва), Струга, Струмица и Штип.
Најстарото есперантско друштво „Ла прогресо” од Прилеп го објавило и првиот „Есперантско-македонски и Македонско-есперантски речник со кратка граматика” (со по 10.000 зборови) од Методи Галески и Ѓорѓи Поп-Атанасов (Прилеп, 1977). Друштвата организирале и училишта за есперанто, а извесен период јазикот бил изучуван и во голем број секции на основните училишта. Особен успех имал наставникот Илија Поповски во ОУ „Кирил и Методиј” во Битола (1979).
Бил објавен и првиот македонски учебник по есперанто (1981), како и „Македонска антологија на поезија и проза”. Во Македонија бил објавен и „Клуч” за албанските зборови на есперанто. Студентот на шумарскиот факултет во Скопје Стојан Стојановски бил и претседател на Југословенскиот есперантски сојуз (1982). Есперантското друштво „Прогрес” од Скопје било организатор на традиционалните Трети студентски есперантски средби на Југославија (Охрид, 26-28 март 1982).
Во 1991 г. Есперантскиот сојуз на Македонија промовирал повеќе изданија од македонски писатели преведени на есперанто од Вера Чорниј и Невенка Томиќ: „Тиквешка легенда” од Лазо Каровски, „Сеизмограф” од Блаже Конески, „Замокот на розата” од Радован Павловски и „Невидлива река” од Тодор Чаловски.
Македонскиот ликовен уметник Димитар Чудов е автор на јубилејната двојна поштенска марка по повод стогодишнината на меѓународниот јазик есперанто (14. Ⅶ 1988).
2 Поврзано
* Лудвик Заменхоф
* La Espero
* Клуб на есперантисти (Струмица)
Кампо деи Фјори

Кампо деи Фјори (италијански: ''Campo dei Fiori = цветно поле'') е правоаголен плоштад недалеку од Пјаца Навона во Рим, во близина на реката Тибар. Плоштадот го носи името уште од времето пред 13 век, кога ова било неизградено поле поради честите поплави од Тибар.
Во средината на плоштадот доминира статуата на Џордано Бруно, кој бил жив запален токму на ова место од Инквизицијата во 1600 година.
Динагат

Диганат или Диганатски Острови е покраина на Филипините, која е сместена на јужната страна од Лејтскиот Залив. Островот Лејте е на западната страна, додека островот Минданао е на југ. Растојанието на Диганат од север кон југ е 60 км. Главен град е Сан Хосе.
1 Население
Динагат брои околу 107.000 жители.
2 Туризам
Најпознат е по каменитите предели и белите и пространи плажи.
Динагатските остови денес се нарекуваат Мистични острови на Љубовта.
3 Административна поделба
Островите се поделени на 7 општини и 100 Барангаи.
Град/Општина, Бр. на Барангаи, Површина(км<sup>2</sup>), Население(2000), Густина(на км<sup>2</sup>)
Басилиса (Рисал), 27, 26,489
Кагдианао, 14, 12,886
Динагат, 12, 9,883
Либхо (Албор), 16, 16,610
Лорето, 10, 8,751
Сан Хосе, 12, 25,532
Тубахон, 9, 6,800
Јанус

Јанус првобитно бил почитуван како римски бог на сонцето а подоцна: бог на годината, на војната и мирот, на времето и на секој почеток при што бил именуван и првиот месец на годината, јануари.
Јанус бил чувар на вселената и присуствувал во раѓањето на секое човечко суштество. Бил претставуван со жезол во десната рака, со клуч во левата, и со две лица: едно младешко, што гледало напред, во иднината, и едно старо, што гледало назад, во минатото. Храмот што му бил посветен нему во време на мир бил затворен, а во време на војна секогаш бил отворен.
Северен Давао

Северен Давао, или попозната само како Давао, е покраина на Филипините која е сместена во регионот Давао на островот Минданао. Главен град е Тагум. Се граничи со покраините Јужен Агусан на север, Букиднон на запад, Давао де Оро на исток, и градот Давао на југ. Давао исто така го вклучува и остовот Самал на југ во Давајскиот Залив.
1 Демографија
Северен Давао има вкупно население од 743.811 жители според пописот од 2000 година. Со оваа бројка е 32-ра покраина по ред во поглед на населеноста. Густината на население изнесува 215 жит. на км<sup>2</sup>. Најзборувани јазици се себуанскиот и давајскиот.
2 Економија
Северен Давао е примарна земјоделска земја, но исто така има и рударство, шумарство, и рибарство.
Основни култури кои се одгледуваат се ориз, пченка, банана, кокос, кафе, и доста разни видови на овошја и сл.
3 Административна поделба
Северен Давао е поделен на 8 општини и 3 града. Следи табела:
Град/Општина, Бр. на Барангаи, Површина(км<sup>2</sup>), Население(2000), Густина(на км<sup>2</sup>)
Асунсион, 20, 411.52, 60,383
Браулио Е. Духали, 5, 91.00, 18,050
Кармен, 20, 275.16, 55,144
Капалонг, 21, 1,012.87, 68,593
Њу Корела, 21, 321.48, 44,590
Панабо, 39, 259.72, 133,950
Самал, 46, 301.30, 82,609
Сан Исидро, 13, 24,100
Санто Томас, 19, 320.41, 84,367
Тагум, 23, 192.00, 179,531
Талаингод, 3, 454.96, 16,593
Скопско астрономско друштво

Скопското астрономско друштво (САД) е здружение на граѓани - љубители на астрономијата, од различна возраст и националност. Основано е со Основачкото собрание одржано на 10 декември 1998 во Скопје.
Целите и определбите на друштвото се ширење и популаризација на астрономијата како наука и обединување на сите љубители на астрономијата во нивната заедничка потрага по повеќе знаење, дружење и ведро небо.
Капитолски музеи

Капитолските музеи (итал. ''Musei Capitolini'') се група уметнички и археолошки музеи на ридот Капитол во Рим сместени на плоштадот Кампидољо. Музеите се сместени во три палати кои го образуваат трапезоидниот плоштад. Планот за плоштадот го направил Микеланџело Буонароти во 1536. Историјата на музеите може да се следи наназад до 1471, кога папата Сикст IV ја подарил колекцијата од важни антички бронзени скулптури на народот на Рим и ги сместил на ридот. Оттогаш, музејската колекција постојано растела и вклучувала антички статуи, натписи и други артефакти; подоцна, колекции на средновековна и ренесансна уметност, колекција на скапоцени камења, монети итн. Музеите се во сопственост и управувани од градот Рим.
Во центарот на плоштадот денес се наоѓа статуа на коњаник, која е копија на оригиналната римска статуа на Марко Аврелиј. Оригиналната статуа се наоѓа во музејот. Многу римски статуи биле уништени како паганско наследство во текот на вековите во Рим, оваа преживеала бидејќи се мислело дека го претставува Константин I Велики, заштитникот на христијанството.
1 Згради
Капитолските музеи се три главни згради на плоштадот Кампидољо поврзани со подземна галерија под плоштадот. Трите главни згради се:
* Палата на сенаторите, изградена во 12. век и изменета според дизајнот на Микеланџело,
* Палата на конзерваторите, изградена во средината на 16. век и редизајнирана од Микеланџело,
* Нова Палата, изградена во 17. век со идентична фасада како Палатата на конзерваторите наспроти неа.
Покрај тоа, Палатата Кафарели-Клементино од 16. век, која се наоѓа позади плоштадот, била додадена на музејскиот комплекс во раниот 20. век.
1.1 Палата на конзерваторите
Овде се сместени колекции на антички скулптури, најмногу Римски, но и антички грчки и египетски. Главните скалила содржат импресивен релјеф во мермер во чест на Марко Аврелиј. На вториот кат е сместена и познатата Етрурска волчица која според легендите ги одгледала Ромул и Рем - основачите на Рим.
На третиот кат се сместени колекции од применета уметност, монети, накит, скапоцени камења и медали.
1.2 Нова палата
Двата ката на Новата палата се исполнети со статуи, инскрипции, саркофази, бисти, мозаици и други римски артефакти.
Во салата на Галот може да се види статуата на Галот на умирање, статуата на Купидон и Психа, Капитолската Венера, и други познати дела.
1.3 Новото крило
Во новата сала со стаклен покрив - Салата на Марко Аврелиј, создадена со покривање на една внатрешна градина од палатата е сместена статуата на Марко Аврелиј во бронза, која го прикажува како коњаник. Во оваа сала се и темелите на храмот на Јупитер, кој се издигал над Стариот Рим и доминирал со своите огромни димензии. Во ходниците пред салата се изложени скапоцени грчки и етрурски вазни кои се подарок од Августо Кастелани во средината на 19. век.
2 Колекција
Други познати скулптури во музејот:
* Познатата „Медуза“ од Бернини.
* Колос на Константин
3 Наводи
**
Бутринт

Бутринт (алб. ''Butrint'') е древен град, чии останки биле откриени во јужните делови на Албанија, на околу 15 километри јужно од градот Саранда. Овој национален парк е вклучен во списокот на УНЕСКО.
Недалеку се наоѓа и Бутринтското Езеро, кое е всушност лагуна на Јонското Море.
1 Поврзано
* Крфски Проток
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО
Ѓирокастро

Ѓирокастро (|Gjirokastër, |Αργυρόκαστρο) — град во јужниот дел на Албанија. Аргирокастро е главниот град на историската област Северен Епир.
Името на градот означува „Сребрена тврдина“ на грчки јазик. Градот е вклучен во списокот на УНЕСКО за светско наследство.
Исто така, градот е центарот на Власите во Албанија, кој на влашки се нарекува ''Ljurocastru'' (''Љурокастру'').
1 Поврзано
* Ѓирокастровска тврдина
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО
Делос

:''За друга употреба видете Делос (појаснување)''.
Дел или Делос (грчки: ''Δήλος'') е остров во западниот дел на Егејското Море. Во Древна Грција се сметал за свет град бидејќи, според легендите, на овој остров биле родени близнаците Артемида и Аполон. Од 1990 година Делос е под заштита на УНЕСКО.
1 Поврзано
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО
Метеора

Метеора (грчки: ''Μετέωρα'') е регион во Грција, каде се наоѓаат седум манастири. Овие манастири се наоѓаат на 400 метри надморска височина над тесалиската рамнина во Централна Грција, 70 км западно од Лариса. Метеора се сместени на 240 км југозападно од Солун по патот Солун-Катерина-Лариса-Трикала-Панаја. Од седумте манастири, шест се отворени за посетителите. Скалните пештери на Метеора биле населени уште од 11 век од страна на христијаните. Во минатото, во овој комплекс постоеле дваесет и четири манастири. Метеора се под заштита на УНЕСКО.
1 Поврзано
* Манастир „Св. Никола Успокоител“
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО
Родос (град)

Родос (грчки: ''Ρόδος'') — главен град на грчкиот остров Родос, и се наоѓа во југоисточниот дел на Егејското Море. Градот има околу 80.000 жители. Овој град е најпознат по Колосот од Родос, кој бил едно од седумте светски чуда. Тврдината на градот Родос, која била изградена од страна на рицарите болничари е еден од најдобро зачуваните градови во Европа. Од 1988 година е објавен за објект од светско културно наследство од страна на УНЕСКО. Денеска, градот е една од најголемите туристички атракции на Балканот.
1 Поврзано
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО
Пафос

Пафос (|Πάφος, |Baf) — крајбрежен град во југозападниот дел на Кипар. Во минатото неговите два дела биле нарекувани ''Стар Пафос и Нов Пафос''. Во моментот, само новиот дел на градот е населен.
Моменталното население на градот е 47 000 жители.
Според митологијата Пафос бил родниот град на грчката божица на убавината и љубовта, Афродита. Во римско време, овој град ја претставувал престолнината на островот. Во него се зачувани многубројни рушевини кои датираат од времето на Древниот Рим. Во 1 век Апостол Павле на овие простори го ширел и проповедал христијанството. Пафос спаѓа под заштита на УНЕСКО.
1 Наводи
''Поврзано'': Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО
''Оваа статија поврзана со Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
Бојанска црква

Бојанската црква „Св. св. Никола и Пантелејмон“ е средновековна црква која се наоѓа во софиската населба Бојана во подножјето на Витоша. Црква се состои од три згради, изградени во 10-от век, 13-от век и 19-от век.Таа претставува една од културните симболи на Бугарија и од 1979 година е вклучена во списокот на светско наследство на УНЕСКО.
1 Опис
Најстарата црква била изградена кон крајот на 10 век и почетокот на 11 век.
Црквата била проширена (на два ката) во текот на 13 век во времето на бугарскиот цар Константин Тих. Во долниот кат се наоѓа некропола а горниот е семеен параклис. Стенописите во црквата датираат од различни периоди: 11-12 век, 1259 година, 14 век, 16-17 век и 1882 година. На ѕидовите на црквата е отсликано 89 сцени со 240 човечки фигури. Сликарот сè уште е непознат, но потекнува од сликарите кои биле обучени во Трновската сликарска школа.
Неколку години црквата се наоѓала во лоша состојба. Кон почетокот на 20 век имала влага а фреските биле нечисти. Во 1912 година директорот на Народниот музеј дал наредба за реставрација под раководство на австрискиот уметник Јосиф Бала. Во 1934 година повторно се наметнала реставрација, која била доделена на професорот Кирил Цонев. Во 1944 година Карл Јорданов повторно ги исчистил фреските. Во 1977 година Бојанска црква била затворена за посети а повторно била отворена кон 2000 година.
Благодарение на реставрацијата, која завршила во 2006 година, денеска јасно се гледаат фреските од 17 век (кои се насликани врз постарите од 12 век), меѓу кои е и првата слика на Свети Јован Рилски.
Денеска црквата спаѓа во списокот на 100-те национални туристички објекти во Бугарија.
2 Галериjа
3 Поврзано
* Список на светско културно и природно наследство на УНЕСКО
Студеница (манастир)

Манастирот Студеница е манастир на српската православна црква и се наоѓа на околу 39 километри од Кралево и е воедно еден од најголемите и најбогатите манастири на српската црква.
Манастирот бил основан во 1190 година од страна на Стефан Немања. Самиот ѕид се состои од две цркви: ''Богородица и Свети Јоаким и Ана''. И двете цркви биле изградени од бел мермер. Манастирот е познат по своите фрески кои датираат од крајот на 13 век и почетокот на 14 век.
Од 1986 година, манастирот е под заштита на УНЕСКО.
''
''Оваа статија поврзана со Србија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.<noinclude>
''Оваа статија поврзана со Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
[[Категорија:Никулци за Србија
Еуфразиева базилика

Еуфразиевата базилика е една од најсочуваните споменици на рановизантиската уметност на Средоземјето. Се наоѓа во Пореч, Хрватска. Била изградена во 6 век за време на бискупот Еуфразиј и царот Јустинијан I. Од 1997 година е под заштита на УНЕСКО. Оваа базилика започнала да се гради во 553 година на темелите на друга исто така базилика од порано време. Подоцна, во базиликата била изградена и трета црква од времето и тоа во готски стил. Иако самиот објект бил оштетен од разни земјотреси, пожари и војни, сепак мозаикот кој потекнува од уште 5 век останал сочуван до ден денес. Најстариот пак фрагмент на мозаикот датира од 3 век.
''Оваа статија поврзана со Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
Плитвички Езера

Плитвачките Езера (на хрватски:'' Plitvička jezera'') е името на хрватски национален парк. Овие езера се наоѓаат во источна Лика, помеѓу планините Мала Капела и Плешивица, во непосредна близина на патот кој ги поврзува Загреб и Далмација.
Регионот, каде се наоѓаат овие езера е објавен за национален парк на 8 април 1949 година, а од 1979 година бил вклучен во списокот на УНЕСКО на светското наследство. Сè до 1958 година, регионот кај езерата не бил достапен, односно до нив се доаѓало единствено преку гората. Ова се сметало дека била и една од причините поради која овие езера биле многу малку посетувани. Така, Јосип Мовчан, кој бил раководител на тогашната управа на паркот, овој проблем го решил изградувајќи мостови од дрво. На тој начин не само што полесно се пристигнувало до езерата, туку се зголемиле и самите приходи кои доаѓале од туристите кои го посетувале ова место.
''Оваа статија поврзана со Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
Свази (јазик)

Свазискиот (свати, сисвати; изворно: ''siSwati''; |isiSwazi) е банту-јазик од групата на нгунски јазици што се говори во Есватини (порано Свазиленд) и ЈАР од народот Свази. Се смета дека има 3 милиони говорници и е присутен во образованието во Есватини и некои јужноафрикански училишта во подрачјето на Мпумаланга и Кангване. Свази е службен јазик во Есватини (заедно со англискиот) и еден од 11-те службени јазици на ЈАР.
Изворното име на јазикот е „свати“, но во светот јазикот е попознат по „свази“, неговото име на зулу. Јазикот е најсроден со „тугелскиот“ нгунски јазик пути, но е мошне близок и со „зундските“ нгунски јазици: зулу, јужен ндебеле, северен ндебеле и коса.
1 Дијалекти
Свази во Есватини може да се подели на четири дијалекти, што одговара на четирите административни региони во земјата: хохо, лубомбо, манзини и шиселвени.
Јазикот има барем две варијанти: стандардниот, застапен на северниот, централниот и јужниот дел на земјата, и помалку престижната варијанта што се говори на останатите места.
Во најјужните делови од земјата, јазикот има значајни влијанија од зулу. Овој втор дијалект не се смета за вистински свази. Истото важи и за најголем дел од говорниците на свази во ЈАР (претежно во покраината Мпумаланга и во Совето) се сметаат дека говорат нестандарден јазик.
За разлика од варијантата на југот од Есватини, варијантата во Мпумаланга има помалку влијанија од зулу, па затоа се смета за поблиска до стандардниот свази. Меѓутоа, оваа варијанта се одликува со мошне различна интонација и тон, што звучи необично за стандардните говорници и се смета дека ова е влијание од другите околни јазици.
Стандардната престижна варијанта (во северен и централен Есватини) има карактеристичен бавен ритам со силно нагласување на зборовите.
2 Фонологија
2.1 Согласки
, Уснени, Забни, Венечни, Венечнистранични, Преднонепчени(-венечни), Заднонепчени, Гласилни
Носни
Избувни
Слеани
Струјни
Приближни
Чкрапави
3 Граматика
3.1 Именки
Именката (''ss'') се состои од два дела: претставка (''ss'') и основа (''ss''). Според претставките, именките можат да се групираат во класи со свои редни броеви, за полесна споредба со другите банту-јазици.
На следнава табла се дадени именските класи, според паровите еднина-множина.
Класа, Еднина, Множина
1/2, um(u)-<sup>1</sup>, ba-, be-
1a/2a, Ø-, bo-
3/4, um(u)-<sup>1</sup>, imi-
5/6, li-, ema-
7/8, s(i)-<sup>2</sup>, t(i)-<sup>2</sup>
9/10, iN-<sup>3</sup>, tiN-<sup>3</sup>
11/10, lu-, lw-
14, bu-, b-, tj-
15, ku-
<sup>1</sup> umu- го заменува um- пред едносложни основи, како на пр. umuntfu (човек).
<sup>2</sup> s- и t- ги заменуваат si- и ti- пред основи што почнуваат на самогласка, како на пр. sandla/tandla (рака/раце).
<sup>3</sup> Пополнувачот N во претставките iN- и tiN- за m, n или воопшто без буква.
Чешки Крумлов

Чешки Крумлов е град кој се наоѓа на реката В‘лтава. Градот е основан и изграден во текот на околу 13 век со помош на ренесансните, барокните елементи. Градот е под заштита на УНЕСКО.
1 Галерија со слики
''Оваа статија поврзана со Списокот на светското културно и природно наследство на УНЕСКО е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
''Оваа статија поврзана со Чешка е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја [ проширите]''.
<noinclude>
[[Категорија:Никулци за Чешка
Персеполис

Персеполис е грчкото име на древниот персиски град ''Парса'', една од престолнините на Персија. Останките на денешниот град се сместени на 70 км североисточно од градот Шираз во Иран. Се смета дека градбата на градот била започната околу 515 п.н.е. од страна на царот Дариј I. Персеполис бил изгорен од страна на Александар Македонски во текот на 330 п.н.е. По Александар, градот останал да служи како престолнина на Персија, за да многу бргу градот биде изоставен и како центар на областа да стане Истахр. Првите научни истражувања биле извршени во текот на 1930 година од страна на универзитетот во Чикаго.
Од 1979 година, градот е под заштита на УНЕСКО.
1 Историја
Во текот на својата историја, градот бил престолнина на Персија во времето на династија Ахмениди. Во околу 512 п.н.е. кралот Дариј I започнал со изградба на голема императорска палата, кои во следните години била надоградувана од страна на неговите наследници, неговиот син Ксеркс I, и неговиот внук Артаксеркс I. И покрај тоа што во тоа време како најголеми администратирни центри се сметале Суза, Вавилон и Екбатана, улогата на Персеполис започнала да се зголемува во политичкиот живот на империјата.
Во текот на 330 п.н.е., во времето на азиските освојувања, Александар Македонски успеал да го освои градот и целосно да го ограби, по кое во главната палата избило голем пожар кој го уништил скоро целиот комплекс. Според некои историчари, ова претставувало одмазда на Александар Македонски за персиското разрушување на Атина во времето на грчко-персиските војни. Од 316 п.н.е., Персеполис и понатаму ја имал улогата за главен град, но овој пат во новонастанатата држава по смртта на Александар. Значењето на градот во времето на Селевкидската Империја започнало да опаѓа. Во 3 век п.н.е. градот Истахр станал новата престолнина на империјата.
Рилски манастир

Рилскиот манастир се наоѓа во југозападниот дел на Република Бугарија во планината Рила.
1 Историја
Бил основан во текот на 10 век од страна на Св. Јован Рилски. Уништен од пожар во почетокот на 19 век, комплексот бил повторно изграден помеѓу 1834 и 1862 година.
Рилскиот манастир од 10 век сè до 1557 г. е во диецезата на Охридската архиепископија. Од 1557 до 1767 година е под јурисдикција на Пеќската патријаршија, од 1767 до 1870 година под управата на Цариградската вселенска патријаршија, дури од 1870 година е под Бугарската егзархија (од 1953 БПЦ).
Овој манастир е еден од културните споменици на Бугарија и е вклучен во списокот на УНЕСКО од 1983 година. Како национален музеј на Бугарија бил прогласен во 1961 година. Манастирот е прикажан на бугарската банкнота од 1 лев.
2 Галериjа
3 Библиографиja
* Emil Ivanov: ''Das Bildprogramm des Narthex im Rila-Kloster in Bulgarien unter besonderer Berücksichtigung der Wasserweihezyklen'', Diss., Erlangen, 2002.
* Emil Ivanov: Rila-Kloster, Artikel: RGG<sup>4</sup>, Bd. 7, 2007, Sp. 520.
Ифугао

Ифугао е покраина на Филипините во регионот Кордиљера на островот Лусон. Главен град Лагаве и се граничи со Бенгет на запад, Планинската Покраина на север, Исабела на исток, и Нова Вискаја на југ.
1 Географија
Со вкупна територија од 251.778 ха, покраината сместена во планинска област со карстни предели, речни долини и масивни шуми.
2 Етимоогија
Името доаѓа од поимот "i-pugo" (што значи ''i-од/народ'' и ''pugo-земја'' односно народ од земјата).
3 Туризам
Оризовите полиња во Банауе се најголемата туристичка атракција. Тие се 2000 години стари оризови тераси кои до 1995 се под строга заштина на УНЕСКО.
4 Народ и јазик
Народот Ифугао се посебен филипински народ кој се одликува со посебни одлики. Тие зборуваат неколку дијалекти на Ифугао јазикот, како Тували и Ајанган. Исто така се зборува и Илокански, тагалски и Англиски.
5 Административна поделба
Ифугао е поделен на 11 општини.
Камен во уста (филм)

Камен во уста (ит. Il Sasso In Bocca) е италијански филм од 1969 година. Режисер и сценарист на филмот е Џузепе Ферара (ит. Guiseppe Ferrara). Улогите ги играат Карло Деле Пиане (ит. Carlo Delle Piane), Џузепе Ди Бела (ит. Giuseppe Di Bella), Акурсио Ди Лео (ит. Accursio Di Leo), Франка Скиуто (ит. Franca Sciutto) и други.
1 Опис
Овој филм потврдува дека понекогаш вистината пишува поголеми романи од фантазијата: „Камен во уста“ претставува реконструкција на околу 100 вистински настани кои се случиле во мафијашките групации и дава неверојатна историска слика (од фашизмот до шеесеттите години) за општествениот феномен наречен “мафија”. Така е извршена документација на можните начини да се чувствуваш мафијаш (почнувајќи од молкот и страшните казни, како на пример каменот во уста на убиените кои „проговориле“); тајната организација на “почитуваното здружение”; илегалните пазари, пред с# на дрога; инфилтрацијата во државните органи; големите убиства, политички злосторства (меѓу кои и масакрот во Портела), скандалозните судења, сложените мрежи на моќ, соучесништво, предавства, соживот.
Во филмот нема главен лик, иако во одредени епизоди се преплетуваат личностите на познатите мафијашки шефови како Дон Кало, Џенко Русо, Салваторе Џулијано, Вито Џеновезе, Лаки Лучано кои се среќаваат и доаѓаат во судир со народните претставници како Ликаузи, Канепа, детективи на ФБИ како на пр. Дики или претставници на синдикатот како на пр. Риѕото. Главната улога во филмот ја има мафијата, нејзините паразитски односи со општествените структури се прикажани со чудесен ефект и истовремено со антрополошка строгост. Филмот е снимен во местата каде се одвивале вистинските настани, со глумци земени од вистинскиот живот. Камен во уста е првиот филм што ја прикажува мафијата таква каква што е, надвор од митот и завиеноста, со цел да се препознае за да се уништи. Филм кој веќе се здоби со прецизно место во филмската историја.
Партнер за слободни Филипини

Партнер за слободни Филипини (филипински: ''Kabalikat ng Malayang Pilipino'' или скратено ''KAMPI'', порано како ''Kabalikat ng Mamamayang Pilipino'' - ''Партнер на филипинските граѓани'') — политичка партија на Филипините. Таа е матична партија на филипинскиот претседател Глорија Макапагал-Аројо.
Котор

Котор е крајбрежен град во југоисточниот дел на Црна Гора. Населението на градот е 13 510. Градот е еден од објектите на светското наследство на УНЕСКО. Помеѓу 1420 и 1797 Котор и околината бил под власт на Венецијанската Република и од овие причини на овие простори се среќава и архитектурата од овие народи.
1 Котор како тема во уметноста
* Нападот на Мехмед-паша на Котор (''Удар Мехмед-паше на Котор'') - бугарштица.* Битката на Пераштаните и Котораните со новските Турци (''Бој Пераштана и Которана с новским Турцима'') - бугарштица.
Либерална партија (Филипини)

Либералната партија на Филипините (Филипински: ''Partido Liberal ng Pilipinas'') — политичка партија на Филипините, која е основана во 1945. Таа се формира кога еден дел се оддели од Националистичката партија. Има 5 места во Сенатот. Сегашен претеседател на партијата е Лито Атиенза.
Вистинска опозиција

Вистинска опозиција (англиски: ''Genuine Opposition (GO)'') — политичка партија на Филипините. Целта на формирањето била да се направи импичмент на претседателката Глорија Макапагал-Аројо. За време на оформирањето се викала ''United Opposition (UNO)'' или Обединета опзиција, која била оформена од опозиционерот Хехомар Бинај во јуни 2005. Под притисок повторно сменето е името во ''Grand and Broad Coalition (GBC)'' односно Голема и широка коалиција. На 15 февруари 2007 партијата го добива сегашното име ''Genuine Opposition''.
Тагалски јазик

Тагалски јазик, или само тагалог — австронезиски јазик, кој претежно се зборува на Филипините. Тагалскиот е мајчин јазик на една четвртина од населението на државата, а како втор јазик го зборува мнозинството население на Филипините. Стандардната форма на тагалскиот се нарекува филипински јазик, и тој е службен јазик на Филипините, покрај англискиот. Наречен е по неговите изворни носители, народот Тагали.
Тагалскиот е сроден со останатите филипински јазици, како што се на пример биколски, илоканоански, висајски, капампангански и пангасинански, но и со поодалечените формозански, индонезиски, малајски, хавајски, малагашки и маорски.
1 Писма
1.1 Бајбајин
До 16 век, тагалскиот се пишувал со абугида писмо наречено бајбајин. Ова писмо било составено од симболи за 3 самогласки и 14 согласки. Како и останатите брахмански писма, и ова писмо споделувало сличности со сестринските писма, особено старокавиското писмо. Иако писмото имало висок степен на писменост меѓу народот, сепак тоа почнало постепено да биде заменувано од латиницата, особено по доаѓањето на Шпанците.
1.2 Современи писма
До првата половина на 20 век, јазикот користел латиница, односно верзија на латиницаата која се засновала на шпанската азбука. Азбуката имала 32 букви:
големи, мали, големи, мали
A, a, Ng, ng
B, b, Ñ, ñ
C, c, N͠g / Ñg, n͠g / ñg
Ch, ch, O, o
D, d, P, p
E, e, Q, q
F, f, R, r
G, g, Rr, rr
H, h, S, s
I, i, T, t
J, j, U, u
K, k, V, v
L, l, W, w
Ll, ll, X, x
M, m, Y, y
N, n, Z, z
Кога се одлучило дека националниот јазик ќе биде тагалски, граматичарот Лопе Сантос вовел нова азбука која била составена од 20 букви:
големи, мали, големи, мали
A, a, N, n
B, b, Ng, ng
K, k, O, o
D, d, P, p
E, e, R, r
G, g, S, s
H, h, T, t
I, i, U, u
L, l, W, w
M, m, Y, y
Во 1987 Министерството за образование, култура и спорт издало известување со кое се довеле нови промени во однос на азбуката, односно се проширила за да може да се примат соодветно нови позајмени англиски или шпански зборови:
големи, мали, големи, мали
A, a, Ñ, ñ
B, b, Ng, ng
C, c, O, o
D, d, P, p
E, e, Q, q
F, f, R, r
G, g, S, s
H, h, T, t
I, i, U, u
J, j, V, v
K, k, W, w
L, l, X, x
M, m, Y, y
N, n, Z, z
2 Поврзано
* Филипински јазик
* Филипини
* Австронезиски јазици
Северен Илокос

Северен Илокос е покраина на Филипините која се наоѓа во регионот Илокос на островот Лусон. Главен град е Лаоаг. Се наоѓа на северозападниот агол на Лусон и се граничи со Кагајан и Апајао на исток, и Абра и Јужен Илокос на југ. Северен Илокос излегува на Јужнокинеското Море на запад и Лусонскиот Проток на север.
1 Народ
Мнозинството од населението се Илоканци.
2 Религија
Доминантна религија е римокатоличката, и други христијански цркви како Аглипајанска црква, и сл.
3 Стопанство
Покраината е специјализирана за производство на:
* Земјоделство - ориз, пченка, лук, тутун, и др.
* Рибарство - тилапија и др. видови на риба
* Добиток - свињи и говеда
* Индустрија - ткаење плетење, фурнирање, керамика, железарија
* Прехранбена индустрија - сол, патис, баси (Илокански вина),и др.
4 Административна поделба
Северен Илокос е поделен на 557 Барангаи, 21 општини, и 2 града.
Сила на филипинските маси

Сила на филипинските маси (филипински: ''Pwersa ng Masang Pilipino''; поранешното име беше ''Partido ng Masang Pilipino'' (Партија на филипинските маси)) — популистичка политичка партија на Филипините. Таа е партија на поранешниот филипински претседател Јозеф Естрада.
Спортска сала Боро Чурлевски

Спортска сала „Боро Чурлевски“, позната и по старото име „Младост“ — повеќефункционално спортско здание, односно спортска сала во Битола и е користена првенствено за кошаркарски и ракометни натпревари. Во зградата има и простор за пинг-понг, како и куглана. Во неа играат КК Пелистер, Еурофарм Пелистер 2 (поранешен Пелистер) и РК Еурофарм Пелистер (поранешен Еурофарм Работник), а е користена и за одржување на концерти. Сместивоста е околу 4.185 гледачи.
1 Историја
Салата била домаќин на завршницата на Купот на Македонија во кошарка 2007.
Оваа спортска сала била најголема на територијата на Република Македонија, пред изградбата на спортскиот центар Борис Трајковски во Скопје.
Во јануари 2017 година, било започнато реновирањето на внатрешноста на салата. Со реновирањето биле опфатени подот, трибините, бил поставен нов семафор, а претходно бил поставен нов систем за греење . На 6 април 2017 година со мечот РК Пелистер - РК Металург во второто коло на плеј-офот на ракометната Суперлига, бил одигран првиот натпревар во реновираната сала.
На крајот на јули 2018 година, името на салата било сменето во „Боро Чурлевски“, во чест на рано починатиот Боро Чурлевски, поранешен битолски ракометар.
Босфор

Босфорот (турски: ''İstanbul Boğazı'', ''Истанбул Боаз'') — проток кој ги поврзува Мраморното и Црното Море и го разделува европскиот дел на Турција (Румелија) од азискиот (Анадолија). На него е расположен градот Истанбул.
Научно е докажано дека Босфорот постоел пред 7.500 години. Во минатото, нивото на водата во Црно и Средоземно Море биле многу помали за разлика од денеска. Како резултат на топењето на големите ледени маси и со навлегувањето во самиот Босфор, нивото на водата многу се зголемила.
Под протокот поминува железничкиот тунел „Мармарај“, пуштен во употреба на 29 октомври 2013 г.
1 Поврзано
* Дарданели
Кмерски јазик

Кмерскиот или камбоџански јазик (ភាសាខ្មែរ) е службен јазик во азиската држава Камбоџа и мајчин јазик на Кмерите. Овој јазик е втор најмногу зборуван австроазиски јазик, веднаш зад виетнамскиот јазик со вкупно околу 15,7 до 21,6 милиони говорници. Кмерскиот јазик бил под одредено влијание од санскритскиот и палискиот јазик, особено во кралскиот и религискиот домеин прифатени преку хиндуизмот или бидизмот. Исто така, кмерскиот јазик е најраниот запишан мон-кмерски јазик. Поради самата географска положба на јазикот, кмерскиот имал влијание врз и од тајландскиот, лаоскиот, виетнамскиот и чамскиот, кои пак создаваат една лингвистичка група со слични одлики пред сè поради сличниот санскритски зборовен фонд.
Кмерскиот јазик се служи со свое писмо познато како аксарско или кмерско писмо. За разлика од околните јазици во Индокина, кмерскиот јазик не е тонски јазик. Јазикот е составен од пет главни дијалектни групи, а тие се:
* Батамбанг - се зборува во северна Камбоџа.
* Пном Пен - дијалект кој се зборува во и околу главниот град.
* Северен кмерски - се зборува во североисточен Тајланд.
* Јужен кмерски или кмерски кром - дијалект кој се зборува во делтата на реката Меконг.
* Кардамомски кмерски - архаична форма која се зборува на планините Кардамом во западна Камбоџа.
1 Фонологија
Стандардниот Кмерски јазик го има следниот фонолошки систем:
1.1 Согласки
Лабијални Корнални Напчани Веларни Глотални
Звучни експлозивни
Незвучни експлозивни
Неексплозивни
Носни
Ликвидни
Фрикативни
Априксимантни
Согласките /f/, /ʃ/, /z/ и /ɡ/ можат да се сретнат во странски зборови како на пример од Француски или други јазици. Тие не се напишани во табелата затоа што не се сметаат како Кмерски согласки и гласовите не се сретнуваат во Кмерскиот јазик.
1.2 Самогласки
Странски гласови (МФА), Кмерски, Кмерска транскрипција (МФА)
ហ្គ
ហ្ស
ហ្វ, or
ហ្ស
Точниот број и фонетската вредност на самогласките варира од дијалект до дијалект. Кратките и долгите самогласки од ист квалитет се одделени според должината.
1.3 Слоговна структура
Кмерските зборови се најчесто од два или три слогови. Има 85 можни структури на две согласки на почетокот на слогот и две- три согласни структури како што е покажано подолу:
, -, -, -, -, -, -, -, -, -, -, -
, -, -, -, -, -, -, -, -, -
, -, -, -, -, -, -, -, -, -
, -, -, -, -, -, -, -, -, -, -, -, -, -
, -, -, -, -, -, -, -, -, -, -, -
, -
, -, -, -, -, -, -, -, -, -
, -, -, -, -, -, -, -
2 Броеви
Броевите се:
0, ០, សូន្យ, (son)
1, ១, មួយ, (muŏy)
2, ២, ពីរ, (pi)
3, ៣, បី, (bei)
4, ៤, បួន, (buŏn)
5, ៥, ប្រាំ, (prăm)
6, ៦, ប្រាំមូយ, (prăm muŏy)
7, ៧, ប្រាំពីរ, (prăm pi), (also )
8, ៨, ប្រាំបី, (prăm bei)
9, ៩, ប្រាំបួន, (prăm buŏn)
10, ១០, ដប់, (dâp)
100, ១០០, មួយរយ, (muŏy rôy)
1,000, ១០០០, មួយពាន់, (muŏy péan)
10,000, ១០០០០, មួយម៉ឺន, (muŏy mein)
100,000, ១០០០០០, មួយសែន, (muŏy sên)
1,000,000, ១០០០០០០, មួយលាន, (muŏy léan)
Претседател на Филипините

Претседателот на Филипините е главата на државата и владата на Филипините. Претседателот се именува како ''Ang Pangulo'' или ''Pangulo'' ("''Presidente,''" неформално). Тој ја има извршната моќ.
Моментален претседател е Родриго Дутерте (од 2016 година).
1 Поврзано
* Список на претседатели на Филипините
Ноли де Кастро

Мануел "Ноли" Леутерио де Кастро, Jр. (роден на 6 јули 1949) — политичар и поранешен телевизиски новинар на Филипините. Де Кастро беше избран Сенатор во 2001 и беше избран за потпретседател на Филипините во 2004. Трој е исто така и секретар за домаќинство и урбан развој.
Габра

Габра (до 1934: Чукурово) е село во западниот дел на Бугарија. Се наоѓа во планински реон помеѓу планините Ихтиманска Средна Гора и Лозенска Планина и има надморска височина од 892 m. Административно припаѓа на Општина Елин Пелин, Софиска област. Според пописот на населението од 2011 година во село Габра живееле 1 070 луѓе. Во близината на селото се наоѓа поранешно рударско претпријатие за лигнит, коешто го експлоатирало Чукуровскиот јаглен басен.
1 Историја
Првпат се споменува за селото во ноември 1576 година во еден отомански регистар на трговци на добиток. Документот и денес се чува во Народната библиотека „Св.Св. Кирил и Методиј“ во Софија како архивна единица 23 под сигнатурен фонд 95 во којшто се читаат имињата на селаните од Чукурово (денес Габра), коишто имаат дадено добиток на Отоманското Царство.
На 25 декември 1877 година Чукурово е ослободено од турско ропство. По Берлинскиот конгрес, во близината на селото е демаркирана границата помеѓу Кнежевството Бугарија и Источна Румелија. Во 1934 година селото е преименувано и го носи името на реката Габра.
Сто дена во Палермо (филм)

Сто дена во Палермо (ит. Cento Giorni A Palermo) е италијански филм од 1984 година (Италија, Франција, 1984, 102 мин.) Режисер на филмот е Џузепе Ферара (ит. Guiseppe Ferrara), а покрај него на сценариото работел и Џорџо Арлорио (ит. Giorgio Arlorio). Главните улоги ги толкуваат Лино Вентура (ит. Lino Ventura), Џулијана Де Сио (ит. Giuliana de Sio), Лино Троизи (ит. Lino Troisi) и Стефано Сата Флорес (ит. Stefano Satta Flores).
1 Заплет
Генералот Дала Киеза, кој веќе се докажал во борбата против тероризмот, е именуван за префект на Палермо со цел да ја координира борбата против мафијата со специјални овластувања кои, меѓутоа остануваат само ветувања.
Иницијативите на префектот, и покрај крволочното убиство на пратеникот Пио Ла Торе со намера да го заплаши генералот, ги охрабруваат безбедносните сили и промовираат антимафијашка свест кај населението. Дала Киеза, кој во меѓувреме се жени со млада активистка на Црвениот крст и со неа доаѓа во Палермо, прераснува во сѐ поголема опасност за мафијата која решава да го убие. Дала Киеза не ги добива ветените овластувања, а мафијата ја покажува својата моќ дури и во Парламентот. Генралот заедно со неговата сопруга насетува дека неговите активности можат да завршат во ќор сокак, па затоа го повикува новинарот Бока за да му направи интервју, бучна полемика против власта и мафијата. Дала Киеза сѐ повеќе е оставен сам на себе, но нема враќање назад за процесот на ослобудување што го започнал. Мафијата го прекинува неговиот план. Дала Киеза и сопругата се убиени на 03. 09.1982 на Виа Карини во Палермо.
Потпретседател на Филипините

Потпретседателот на Филипините е втор извршен орган на филипинската влада. Потпретседателот на филиписки е ''Ang Pangalawang Pangulo'' или ''Pangalawang Pangulo'' (или "''Bise Presidente''" неформално), на пример ''Ang Pangalawang Pangulong Noli L. de Castro''. Тој ја презема должноста на претседателот по неговата смрт или слично. Сегашен потпретседател е Хехомар Бинај.
1 Поврзано
* Список на потпретседатели на Филипините
Седмо небо

Седмо небо — америкасна сериска драма, создадена и продуцирана од Бренда Хамптон, за протестанска свештеничка фамилија која што живее и работи во Гленок, Калифорнија. Серијата во Македонија се прикажува на Сител телевизија, секоја недела од 14.30 и 15.15 по 2 епизоди.Серијата започна со снимање во 1996 година, а последната епизода беше прикажана на 13 мај 2007 година. Во јануари 2008 година серијата започна со прикажување на Халмарк Каналот.
1 Улоги
1.1 Семејството Кемден
* Стивен Колинс како Пречесен Ерик Кемден (1996- 2007)
* Кетрин Хикс како Ени Кемден (1996 - 2007)
* Бери Ватсон кака Д-р Мет Кемден (1996-2006)
* Дејвид Галагер како Сајмон Кемден (1996-2006)
* Џесика Бил како Мери Кемден-Ривера (starring episodes 1996-2003, 2006)
* Беверли Мичел како Пречесна Луси Кемден-Кинкрк
* Мекензи Роусмен како Рути Кемден (1996-2007 со мал одмор во 11 сезона)
* Николас Брино како Сем Кемден (2001-2007)
* Лоренцо Брино како Дејвид Кемден (2001-2007)
* Хепи како Кучето Хепи (1996-2007)
1.2 Споредни/Гости улоги но со најавување на најавната шпица
* Адам ЛаВоргна како Роби Пламр (1999-2000 гостин; со најавување на најавната шпица 2000-2002)
* Џоф Сталтс како Бен Кинкрк (2001-2006 гостин освен во 2002-2003 со најавување на најавната шпица)
* Џорџ Сталтс како (бивши) Офицер Кевин Кинкрк (2002 како гостин а како главна улога од 2002-2007)
* Ешли Симсон-Ветц како Сисилиа Смит (2002-2004)
* Рејчел Бланшард како Роксен Ричардсон (2002-2004)
* Џереми Лондон како Чендлер Хамптон (2002-2004)
* Скоти Лавенворт како Питер Петроски (2002-2006 но само од 2003-2004 со појавување на најавната шпица)
* Тајлер Хочлин како Мартин Бјуер (2003-2007)
* Сара Томпсон како Роус Тејлор (2005-2006)
* Хејли Даф како Сенди Џејмсон (2005-2007)
* Меган Хенинг како Мередит Дејвис (2004-2005)
* Чаш Ламар Шепард како Џон Хамилтон (1996-2001)
* Маурен Фанинган како Шана Суливан (1998-2002)
Окситански јазик

Окситански (познат и како „лангдок“ ''lenga d'òc'' или ''langue d'oc'', на окситански: ''occitan'' , ''lenga d'òc'' ; или ''la lenga nòstra'' т.e. „нашински“) е романски јазик што се зборува во Окситанија, јужна Франција, Окситанските Долини во Италија, Монако и Аранската Долина во Шпанија. Застапен ее и како јазична енклава во Гвардија Пиемонтезе (Калабрија, Италија).
1 Дијалекти
Јазикот ги има следниве наречја: вивароалпски, гасконски, лангдочки, лимузенски, оверњански и провансалски.
2 Поврзано
* Окситанска азбука
* Окситанска книжевност
* Староокситански јазик
* Трубадури
Галисиски јазик

Галисиски јазик (галисиски: ''galego'', ) — јазик од гранката на иберороманските јазици зборуван во Галисија, Шпанија со уставен статус како историска националност и сместен во Северозападна Шпанија и во мал број на општини во Астурија и Кастиља.
1 Класификација и врска со португалскиот јазик
Галисиски и португалски јазик биле во средновековниот период единствен јазик што јазичарите го нарекувале галисиско-португалски јазик, средновековен галисиски или стар португалски зборуван на територија на старото кралство Галисија. Двата јазика се дури и денес обединети на некој начин во некои северни делови во Португалија.
2 Поврзано
* Галисиска азбука
Канадски јазик

Канадски јазик (kn ) — еден од поголемите дравидски јазици на Индија, говорен претежно во јужната држава Карнатака. Канадскиот е еден од 27-те најговорени јазици во светот, со домородните говорници — народот Канади (kn ) кои ги има околу 35 милиони. Претставува еден од службените јазици во Индија и е административен јазик во Карнатака.
1 Поврзано
* Канади
Каталонски јазик

име= Каталонски јазик
Каталонски (се изговара ''català'' or ) е романски јазик и национален јазик на Андора и на Балеарските Острови, Каталонија, Валенсија и во италијанскиот град Алгуер. Исто така е зборуван во Арагон и Мурсија во Шпанија и во регионот Русилион во јужна Франција. Каталонскиот јазик се пишува со латиничната каталонска азбука која е многу слична на шпанската, со елементи од француската.
1 Поврзано
* Каталонска азбука
* Правопис на каталонскиот јазик
* Фонологија на каталонскиот јазик
Канурски јазик

Канурскиот е јазик кој се зборува од 4 милиони луѓе во Нигерија, Нигер, Чад и Камерун, како и помаи групи во јужна Либија и дијаспората во Судан. Припаѓа на западните сахарски јазици.
1 Географска области
Канурскиот јазик е најмногу зборуван околу Чад Езерото и во Нигерија, Нигер, Чад и Камерун.
2 Дијалекти
Етнологијата го развија Канурскиот јазик на помали лингвистички дијалекти како:
* Централен Канури
* Манга Канури
* Тумари Канури
* Канембу
3 Пишуван Канури
Канурскиот јазик го користи аџамското писмо на арабицата.
3.1 Азбука
a b c d e ǝ f g h i j k l m n ny o p r ɍ s sh t u w y z
Случајот Моро (филм)

Случајот Моро (ит. Il Caso Moro) е италијански филм од 1986 година. Филмот е во режија на Џузепе Ферара (ит. Guiseppe Ferrara), а сценариото го напишале Роберт Кац (ит. Robert Katz) и Армениа Балдучи (ит. Armenia Balducci)
Главните улоги ги играат Џан Марија Волонте (ит. Gian Maria Volonti), Матиа Сбраџа (ит. Mattia Sbragia), Бруно Занин (ит. Bruno Zanin) и Консуело Ферара (ит. Consuelo Ferrara).
1 Заплет
На 09.05.1978 г. трагичната епизода на киднапирањето на Алдо Моро доживеа кулминација со убиството на главниот лик од страна на Црвените Бригади, по 55 дена заточеништво.
Филмот има намера да го реконструира периодот кога за првпат по толку години политичка борба комунистичката партија на Италија требаше да оствари парламентарно мнозинство, искажувајќи ѝ доверба на владата на Андреоти. Овој период е обележан од страшна вознемиреност, длабоки раздори помеѓу одделните партии, меѓу оние кои се залагаа за стабилност и заштита на институциите и оние кои беа на располаѓање за преговори за негово ослободување.
Претставнички дом на Филипините

Претставничкиот дом на Филипините (Фил.: ''Kapulungan ng mga Kinatawan ng Pilipinas'') — еден од двата дома на Конгресот на Филипините. Претставничкиот дом на често е нарекуван ''Конгрес'', ачленовите ''Конгресмени'' (''mga kinatawan'' или ''mga konggresista'')и ја ностат титулата ''Претставници''. Тие имаат 3 годишен мандат.
Индиска рупија

Индиска рупија (хинду: रुपया) е парична единица во Индија. Издавањето на оваа валута го контролира Банката на индиски резерви. Модерната рупија содржи 100 саиси, иако заклучно со 2019 година, монети на апоен од 1 рупија е најниската вредност во употреба. Издавањето на валутата го контролира Резервната банка на Индија. Резервната банка управува со валутата во Индија и ја носи својата улога во управувањето со валутата врз основа на Законот за резерви банка на Индија, 1934 година.
Тромбон

Тромбонот е дувачки инструмент на кој можат да се свират длабоки но исто така и високи силни и тивки тонови. Тонот на тромбонот има светла пријатна и свечена звучна боја со која можат да се изразат различни расположенија. Него лесно можеме да го препознаеме по повлечокот. Со подвижната цевка се скратува или продолжува воздушниот столб и на тој начин се добиваат длабоки или високи тонови. Тромбонот наоѓа широка примена во симфониските, забавните, џез и во дувачките оркестри.
Најпознат македонски и светски тромбонист е Кирил Рибарски-Паганини на тромбон. Тој е надарен уметник од најголемиот формат во поглед на инструментално- техничкото мајсторство во свирење на тромбон.
Универзитет на Југоисточна Европа

Универзитет на Југоисточна Европа или УЈИЕ (|Universiteti i Evropës Juglindore, ''EJL''; |South East European University, ''SEEU''), порано наречен и Штулов универзитет — јавно-приватен универзитет со своите два кампуса во Тетово и Скопје. Главното седиште на универзитетот е во Тетово и формиран е во 2000 година.
1 Историја
Изградбата на Универзитетот започнала во март 2001 и Универзитетот на Југоисточна Европа (УЈИЕ) се отворил шест месеци подоцна со 900 студенти. Во октомври 2002 бројот на студентитите се покачил на 2250, а во октомври 2003 г. УЈИЕ имал 3.700 студенти. Целокупниот сегашен број на студенти во УЈИЕ е 5200.
Универзитетот има политика на флексибилно учење на јазиците, но во исто време обезбедува и курсеви на македонски, албански и англиски јазик. Сите студенти го изучуваат англискиот јазик.
Почетната фаза на развојот на универзитетот била овозможна со помош на донациите на земјите од ОБСЕ и ЕУ и САД од околу 36 милиони евра. Дел од придонесот на САД е обврзан со три годишната соработка со Универзитетот на Индијана кој дал поддршка на развојот на факултетите и наставниот план.
2 Капацитет
Универзитетот зафаќа функционални простории вклучувајќи три амфитеатри, приближно околу 50 простории за предавање, канцаларии за кадарот, три центри за компјутери, библиотека „Макс ван дер Штул“ и станбено сместување за 450 студенти.
Сите курсеви се модуларни и го следат примерот на Европскиот кредит трансфер систем.
Формални договори за соработка Универзитетот има потпишано со Универзитетот Нант и Универзитетот Анже и Рен, Универзитетот од Приштина, Универзитетот од Тирана и Универзитетот од Питсбург во Пенсилванија, САД.
3 Факултети
Универзитетот располага со следните факултети:
* Факултет за јазици, култури и комуникации
** Катедра за англиски јазик и студии
** Катедра за германски јазик и студии
** Катедра за албански јазик и студии
** Катедра за француски јазик и студии
* Правен Факултет
* Факултет за бизнис администрација
* Факултет за јавна администрација и политички науки
* Факултет за современи науки и технологии
* Факултет за здравствени науки