procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Специфична гравитација на урината

Специфичната гравитација на урината е мерка за нејзината густина во споредба со водата и обично се движи од 1.005 до 1.030 g/L кај здрави луѓе. Таа покажува колку растворени супстанци (како соли, шеќери и други метаболити) се присутни во урината.
* Ниска специфична гравитација (под 1.005) може да укаже на разредена урина, на пример, поради прекумерен внес на течности или состојби како дијабетес инсипидус.
* Висока специфична гравитација (над 1.030) може да значи концентрирана урина, често поврзана со дехидратација, глукозурија (кај дијабетес мелитус) или присуство на други супстанци.
Тестот се прави со уринометар или рефрактометар, а резултатите треба да се толкуваат во контекст на здравствената состојба и други лабораториски наоди.
Рид Бримонд

Ридот Бримонд е рид во Абердин, Шкотска. Неговиот врв е највисоката точка во областа на градскиот совет на Абердин, со надморска височина од 266 метри.
Самиот рид се наоѓа во областа помеѓу Кингсвелс, Вестхил, Блекбурн и Дајс. На врвот на ридот има предавател, истотака има и патеки и улица до врвот на ридот. До ридот може да се стигне директно преку патеки што се поврзуваат со Кингсвелс, а од врвот е достапен поглед на градот Абердин.
1 Место на предавателот
На врвот на ридот има збир од предавателни места за радиорелејни линии, преку комуникација со видна линија. Комуникациските места од тука имаат директни врски помеѓу платформите за нафта на Северното Море и нивното седиште во Абердин.
Балсамирање

Балсамирање (од старогрчки ''βάλσαμον'' — „балсам, балсамин“) — претставува начин за спречување на распаѓањето на мртви тела или поединечни органи, кој се применува за зачувување на човечки тела по нивната смрт, за дезинфекција при долготраен превоз на трупови, како и за изработка на анатомски експонати. Луѓето што вршат балсамирање се нарекуваат балсамери.
Балсамирањето е познато уште од најстарите времиња. Суштината на балсамирањето се состои во натопување на ткивата на трупот со супстанции што ги уништуваат микробите и го забавуваат посмртното распаѓање на ткивото. Во Стар Египет за балсамирање се користеле мирисливи материи — балсами (оттука и потекнува самиот назив на постапката). Пред балсамирањето, во Египет, мозокот се вадел преку носот, бидејќи се сметало дека нема никаква вредност (функцијата на мозокот тогаш не била позната, па затоа едноставно го фрлале, додека другите органи се сочувувале одделно од трупот).
1 Процес на балсамирање
Балсамерот започнува со процесот наскоро по настапувањето на смртта, пред да започне распаѓањето на телото. Телото најпрво се мие со прочистена вода и се носи во Пер-Хефер (Домот за мумифицирање). Потоа следи отстранување на меките ткива со вадење на мозокот преку носот, а завршува со празнење на стомачната празнина. Стомакот, цревата, црниот дроб и белите дробови се вадат, се чистат, се конзервираат и се оставаат настрана за подоцна да бидат закопани заедно со мумијата.
Потоа испразнетото тело повторно се мие, се полни со привремени конзерванси и се затвора. Следниот чекор е телото внимателно да се посипе со природна сода во прав — средство со сушечко и антисептичко дејство, кое традиционално се користело во обредни прочистувања низ вековите. Сушењето на телото трае четириесет дена. Откако ќе се исуши, телото се пренесува во Вабет (буквално: „местото каде што се изведува мумификацијата“) или Домот на прочистувањето.
Потоа телото се обвиткува со завои и се става во покров. Балсамирањето се врши според однапред одреден ритуален образец: редоследот на поставување на завоите, соодветните амајлии и изговарањето на точните вражби е строго определен однапред. Секоја ситница има своја важност, со цел да се обезбеди вистинскиот начин на зачувување на душата.
Андерграунд

Андерграунд (од англ. ''underground'' — „подземје“, „подземен“) — претставува збир на творечки правци во современата уметност (музика, книжевност, филм, ликовна уметност и др.) кои ѝ се спротивставуваат на масовната култура, на мејнстрим и на официјалната уметност. Андерграундот опфаќа неформални, независни или од цензура забранети облици и дела на уметноста. Границата меѓу андерграундот и мејнстримот секогаш е нејасна, бидејќи многу уметнички облици и дела што започнале како андерграунд со текот на времето станале популарни и масовно прифатени.
За андерграундот е карактеристично отфрлањето на доминантната идеологија, игнорирањето на стилистичките и јазични ограничувања, и неприфаќањето на општоприфатените вредности, норми и социјални и уметнички традиции — честопати придружено со шокантност на јавноста и бунтовнички дух. Андерграундот ги отфрла, а често и ги крши општествено прифатените политички, морални и етички ориентации и стереотипи на поведение, внесувајќи нови шеми на поведение во секојдневието. Типични теми на американскиот и европскиот андерграунд се: „сексуалната револуција“, дрогата, антирелигиозноста и проблемите на маргинализираните групи.
1 Современо време
Денес, многу гледишта од андерграундот станале подостапни и комерцијализирани, често губејќи го својот првобитен дух. Нишни музички жанрови, модни стилови и облици на уметност денес широко се пласираат кон публиката од главната струја, што може да ја разреди нивната автентичност.
Покрај тоа, лесниот пристап до културни производи преку интернет уште повеќе ја заматува границата помеѓу андерграундот и главната струја. Како последица на тоа, она што некогаш се сметало за „андерграунд“ сѐ почесто се интегрира во популарната култура, што води кон губење на исклучителноста и заедништвото што првично ги определувале овие движења.
Свети Василиј Острошки

Свети Василиј, со световно име Стојан Јовановиќ, е роден во 1610 година во селото Мркоњиќ, Попово Поле, во Херцеговина, во побожно христијанско семејство. Од мали нозе покажувал склоност кон духовниот живот. На 12-годишна возраст, неговата мајка Ана го одвела во манастирот Завала, каде што започнал да се образува и да се подготвува за монашки живот. Подоцна продолжил во манастирот Тврдош, каде што се замонашил и бил ракоположен за ѓакон, а потоа и за свештеник.
Поради својата ревност и духовна зрелост, Василиј бил испратен во Пеќската патријаршија, каде што станал близок со патријархот Пајсиј. Во 1638 година бил хиротонисан за епископ на Захумската епархија, со седиште во манастирот Тврдош. Подоцна, поради турските притисоци и тешките услови, се преселил во Острог, Црна Гора, каде што го поминал остатокот од животот.
Во Острог, Свети Василиј живеел аскетски, во пештера над манастирот, посветувајќи се на молитва, пост и служење на народот. Тој бил духовен водач, утешител и исцелител, помагајќи им на луѓето без разлика на нивната вера или потекло. Неговата добрина и чудотворна моќ привлекувале многу верници.
Свети Василиј е познат по многубројните чуда за време на животот и по неговото упокојување. Се верува дека лекувал болни, изгонувал демони и им помагал на оние во неволја. Умрел на 29 април (12 мај) 1671 година во манастирот Острог. Неговите мошти, кои се чуваат во манастирот, останале нетлени и се сметаат за чудотворни. До ден-денес, манастирот Острог е едно од најголемите поклонички места во православниот свет.
Аспарух Каневче

Аспарух Каневче (, - ?) — македонски политичар. Во својот работен век извршувал бројни функции: градоначалник на Скопје, министер за електростопанство, министер за земјојделство и шумарство, член на Извршен комитет.
1 Животопис
Каневче е роден во 1916 година во Охрид, тогаш окупиран од бугарските трупи за време на Првата светска војна. Учел во вечерното резбарско училиште во родниот град. Од 1949 до 1950 година бил претседател на градскиот народен комитет (градоначалник) на Скопјe. На 1 март 1950 година ја презел функцијата министер за електростопанство во третата влада на Народна Република Македонија. Во четвртата влада од 7 јануари 1951 година ја извршувал функцијата министер за земјоделство и шумарство. Бил и член на Шестата влада (Извршен комитет) од 19 декември 1953 година до 25 април 1958 година.
2 Поврзано
* Јанка Каневчева
* Глигор Каневче
* Љубица Каневче
Список на велешки населби и маала

Ова е целосен список на населби и маала во Велес по азбучен ред.
1 Список
1.1 Стари населби
* Болнички Дол
* Бузаана
* Влашко Маало
* Дворови
* Долни Дуќани
* Карпа Маале
* Јурија
* Којник
* Мегдан
* Поток
* Прцорек
* Рамина
* Речани
* Сар Маале
* Соколаана
* Солено Чешмиче
* Теќе
* Црна Џамија
1.2 Нови населби
* Вршник
* Дурутовец
* Камено Брдо
* Костурница
* Нова Населба
* Нови Згради
* Превалец
* Трпезица
* Тунел
* Ќерамидна
* Шорка
1.3 Диви населби
* Бабуна
Блокбастер

Блокбастер (|blockbuster, од ''block'' — „кварт“, и ''bust'' — „да се уништи“, букв. „уништувач на квартови“) — многу популарен и комерцијално успешен производ на филмската и театарската индустрија. Од средината на 1970-тите, поимот почнал да означува жанр високобуџетни филмови за масовна публика, честопати холивудски филмови, во кои глумат познати глумци, со очекуван висок (стотици милиони американски долари) приход од киноблагајните. Од почетокот на XXI век, блокбастерите понекогаш почнале да се користат за да се опишат популарни и високопрофитабилни дела во книжевноста и поп-културата воопшто.
1 Поврат на инвестициите
Финансиските барања за широк маркетинг и распределба на еден блокбастер (освен самото снимање и хонорарите за глумците и екипата) се толку големи, што за да донесе приход, тој мора да заработи значително повеќе од трошоците за неговото производство. Ова довело до појава при која филмови како „Супермен се враќа“ (2006), „Последниот воздушник“ (2010) и „Борбен брод“ (2012) биле сметани за неуспешни, иако оствариле приходи од над 300 милиони долари ширум светот. Како последица, некои продуценти се свртеле кон распределба на помали, но ветувачки нискобуџетни филмови, надевајќи се дека со скромни вложувања ќе остварат значителна добивка.
Кога нискобуџетен филм ќе стане успешен или ќе ги надмине очекувањата за филмови во својот жанр, тогаш тој филм станува блокбастер во првобитното значење на зборот. Меѓутоа, таков филм не може да го понесе името „блокбастер“ според денешното значење на поимот, па се означува како хит или ''sleeper'' (изненадувачки успех).
Пример за тоа е документарниот филм „Проклетство“ од 2003 г., со буџет од само 218 долари, а заработка од 1,16 милиони долари – што претставува добивка од 532,057 %. Поопшто познат пример е трилерот „Паранормална активност“ од 2009 г., со буџет од 15 000 долари и светска заработка од над 196 милиони долари.
Други нискобуџетни, но комерцијално успешни филмови се: „Вештерката од Блер“, „Ноќ на вештерките“, „Евтини приказни“, „Американски графити“, „Наполеон Динамит“.
Љубопис

„Љубопис“ — стихозбирка на македонскиот поет Анте Поповски од 1980 година.
1 Содржина
Збирката ги содржи следниве песни: „Песна за тревата меѓу нашите ребра или песна за татковината“, „Тројца војници“, „Чекајќи го синот“, „Запис за црвените ветрови“, „Запис за учителот“, „Гавран“, „Арсенија од дебарцко и гарцко“, „Татковина“, „Воскресение“, „Крстот на овчарот“, „Лузна“, „Старата учителка“, „Запис на некогашниот командант“, „Татковото писмо“, „Јаве во долината на животот“, „Оган спроти Велигден“, „Зад сенките на дождовите“, „Во домот на старецот“, „Запис на трагите“, „Последниот псалм на соседот в постела“, „Правта твоја“, „Ѕидниот часовник“, „Сонот на монахот“, „The yellow Christ“, „Сонца и молитви“, „Спроти Велигден“, „Откорнатици“, „Запис за мајките од егејско“, „Урнатини на мислата“, „Одново ноќва“, „Монах стои пред портите манастирски“, „Неизречен збор“, „Крај на летото“, „Песната на мајсторот“, „Непознатата“, „Девојка на бунарот“, „Есени, сам крај огниште“, „Спроти првиот збор“, „Летник 1977“, „Оган во пределот“, „Рута од древниет книги“, „Сонот на детето“, „Ужичка 15“, „Гледачка на кафе“, „Пладне кога минува девојката“, „Да се наслика“, „Гумно“, „Монолог на Изабела додека го гледа дождот“, „Девојката што поѕвони на нашата врата“, „Трпеза“, „Велигденчиња“, „Момина солза“, „Постелата на старецот“, „Ноќеска во твојата постела“, „Не смеам да заспијам — ќе ми исчезне сонот“, „Тагата на поштарот“, „Да си замислиш еден прозорец“, „На пладнина во август“, „Белиот дуќан“, „Кога ноќевавме во Кавала“, „Кога престана дождот“, „Птица на детството“, „Има таква ноќ“, „Тажаленки над морето“, „Вратете се скитачки што го множите сонцето“, „Студена постела на огнот“, „Траги“, „Запис на цвеќарот“, „Бездетниот Исус“, „Незнајна, што ме ништиш“, „Улам на твоите усни во кои заоѓа сонцето“, „Загледан во книгата на родените“, „Полноќна глутница“, „Чудесни птици што нè надлетуваат“, „Некогаш кога цутеа црешите“, „Македонски именки“, „Непроштено“, „Адам и Далјана“, „Втролум“, „Адамово и Давидово“, „Црно калуѓерче“, „Небесна вдовица“ и „Вампирче“.
2 Осврт кон делото
Според, Слободан Мицковиќ, во „Љубопис“ (исто така и во „Тајнопис“), Поповски се враќа поблиску до своите почетоци, особено до циклусот „Косачи“ од збирката „Вардар“. Говорот на поетот е целосно персонализиран, а поетското „јас“ е стожерот на песните при што поетот се поставува во улога на говорител, а песната произлегува јасно од неговиот внатрешен свет, без никакви посредници. Поетот, на одреден начин, се враќа кон интимната, исповедна поезија, но таа е искористена на поинаков начин. Имено, Поповски не го искажува сопственото битие со внатрешните пориви, туку разновидните сензации на светот и животот ги прави и ги доживува како свои, го промислува светот како сопствен и како последица на тоа, репертоарот на песните станува широк, хетероген, сложен и слоевит.
Полиурија

Полиурија е состојба при која се произведува и излачува абнормално голема количина урина, обично повеќе од 2,5-3 литри дневно кај возрасни. Полиуријата обично се смета за симптом или знак на друго заболување (не е болест само по себе), но може да се класифицира како болест, барем кога нејзините основни причини не се јасни.
1 Причинители
Може да биде предизвикана од различни фактори, вклучувајќи:
* Дијабетес мелитус: Високиот шеќер во крвта предизвикува зголемено излачување на урина.
* Дијабетес инсипидус: Недостаток на антидиуретичен хормон или слаба реакција на бубрезите на овој хормон.
* Пиење големи количини течности: Особено вода или диуретични пијалаци (кафе, алкохол).
* Лекови: Диуретици или одредени медикаменти.
* Бубрежни заболувања: Како хронична бубрежна болест.
* Други причини: Хиперкалцемија, психогена полидипсија (прекумерна жед од психолошки причини) или инфекции.
Култен филм

Култен филм (|cult film) — филм што станал предмет на почитување меѓу блиската (понекогаш тесна) група обожаватели (култен класик). Иако и авторските и конвенционалните филмови можат да станат култни филмови, тие понекогаш се сметаат за филмови што не постигнале успех во широката распределба и стекнале популарност во одредени општествени групи и поткултури. Почитувањето може да се пројави преку редовно гледање, традиции на заедничко гледање (''Сам дома''), па дури и создавање на поткултура заснована на измислен свет (''Војна на ѕвездите'', ''Ѕвездени патеки'' итн.).
Култните филмови често ги нарушуваат културните табуа, и многу од нив прикажуваат прекумерно насилство, крвопролевање, сексуалност, пцовки или комбинации од сето тоа. Ова може да доведе до спорност, цензура и дури целосни забрани; помалку трансгресивните филмови можат да предизвикаат слични реакции кога критичарите ќе ги оценат како површни или неспособно направени. Филмовите што не предизвикуваат доволна количина спорност често се соочуваат со отпор кога ќе бидат означени како култни. Комерцијални филмови и високобуџетни блокбастери исто така стекнале култна публика, слична на онаа кај андерграунд и помалку познати филмови; обожавателите на овие филмови често ја нагласуваат нивната нишна привлечност и ги отфрлаат популарните гледишта. Обожавателите што ги сакаат филмовите „од погрешни причини“ — на пример, поради елементи што претставуваат привлечност карактеристична за масовната култура или маркетинг — често се отфрлени или исмејувани. Слично на тоа, обожавателите што отстапуваат од прифатените поткултурни норми можат да доживеат слично отфрлање.
1 Неколку примери за култни филмови
*''Тетовирање'' (1991)
*''Сталкер'' (1979)
*''Дони Дарко'' (2001)
*''Боречки клуб'' (1999)
*''Евтини приказни'' (1994)
*''Пеколен портокал'' (1971)
*''Големиот Лебовски'' (1998)
*''Истребувач'' (1982)
*''Нешто'' (1982)
*''2001: Вселенска одисеја'' (1968)
Грб на Западен Јоркшир

Грб на Западен Јоркшир — усвоен во 1975 година на новиот Метрополитенски окружен совет создаден претходната година. Окружниот совет бил укинат во 1986 година според одредбите од Законот за локална самоуправа од 1985 година, и затоа грбот повеќе не се користи. Сегашната Комбинирана управа на Западен Јоркшир користи зборовна ознака што се состои од името на управата.
1 Симболизам
* Штитот е поделен на пет дела што ги претставуваат петте окрузи што го формираат округот. Овие поделби ја формираат буквата „W“ која, кога е составена од белата роза на Јоркшир.
* Двата штитодржачи лавови се земени од грбот на Англија. Едниот има слика од сонцето, додека другиот има јоркширска роза. Овие два симбола заедно формираат дел од грбот на претходниот совет, Советот на округот Вест Рајдинг, како ''Роза на Сонцето''.
* Подножјето ги прикажува ридовите на Пенините кои сочинуваат голем дел од западниот дел на округот.
Грб на Универзитетот Ланкастер

Грб на Универзитетот Ланкастер — официјалниот амблем на Универзитетот Ланкастер, во Ланкашир, Англија. На универзитетот му бил доделен овој грб со Кралска повелба при неговото основање во 1964 година.
Грбот има неколку хералдички елементи. Централно позиционирана, хоризонтална, брановидна сина линија се однесува на реката Лун, истакната географска знаменитост на градот Ланкастер. Второ, двете црвени рози се симболи на Династијата Ланкастер и се земени директно од грбот на Окружниот совет на Ланкашир. Отворената книга ја претставува мудроста и целта на универзитетот како институција за учење. Конечно, ''пасантот'' на лавот доаѓа од грбот на Војводството Ланкастер.
Грбот, малку изменет, може да се види на логото на универзитетот. Целосниот грб се појавува и на сертификатите за дипломи и на дресовите на универзитетските спортски екипи.
Грб на Брадфорд

Грб на Брадфорд — грб на општината Брадфорд во Западен Јоркшир, Англија и бил усвоен во 1976 година.
1 Симболизам
Црвената и сината поделба на штитот, златниот шеврон со огради и трубите биле земени директно од грбот на окружната општина. Трубите се однесуваат на услугата со која имотот Брадфорд му бил доделен од Јован на Џон Нортроп од Менингем: по засвирувањето на трубата на денот на Свети Мартин, Менингем требало да им служи на Јован и неговите наследници, и безбедно да ги одведе до замокот Понтефракт. На грбот на окружната општина имало три рога: едниот е заменет со златно руно. Ова е симбол на волнената индустрија, и бил пронајден на грбовите на пет урбани окрузи вклучени во метрополитенската општина во 1974 година. На шевронот се наоѓа хералдичка фонтана од грбот на општината Кигли и урбаниот округ Илкли. На штитот е додадена ''бордура'' или раб, на која се поставени единаесет бели рози, кои ги претставуваат единаесетте јоркширски совети заедно во 1974 година.
Грбот има глава на дива свиња без јазик. Ова ја илустрира легендата за дивата свиња од Клиф Вуд.
Штитоносците се златен елен од грбот на семејството Кавендиш, поврзано со Кигли; и ангорска коза, уште еден симбол на волнената индустрија.
Мотото е: ''Напредок, индустрија, хуманост''.
Кловн во полето со пченка (филм)

''Кловн во полето со пченка'' (|Clown in a Cornfield) — американски комичен слешер, режиран од Илај Крег, а напишан од Крег и Картер Бланшард. Станува збор за адаптација на романот „Кловн во полето со пченка“ од Адам Чезаре од 2020 г. Во филмот глумат Кејти Даглас, Арон Абрамс, Карсон Макормак, Кевин Дјуранд, Вил Сасо и Касандра Потенза.
Премиерата на филмот во САД била на 9 мај 2025 г., а во Македонија на 22 мај истата година. Филмот добил потврдни одзиви од критичарите.
1 Содржина
Квин и татко ѝ се селат во малиот, здодевен град Кетл Спрингс, но не се свесни дека откако ја затвориле фабриката Бејпен, градот е поделен на два дела. Од една страна се возрасните, очајни повторно да го направат Кетл Спрингс прекрасно место. Од другата страна се младинците што сакаат забава и да го напуштат Кетл Спрингс. Судирот помеѓу нив се заканува да го уништи градот... Сѐ додека Френдо, маскотата на фабриката Бејпен, морничав кловн, не стане убиствено настроен и не се обиде да го „исчисти“ градот од „расипаното“ поколение младинци што сега живее таму.
2 Улоги
Кејти Даглас, Квин Мејбрук
Арон Абрамс, д-р Глен Мејбрук
Карсон Макормак, Кол Хил
Кевин Дјуранд, Артур Хил
Вил Сасо, шериф Џорџ Дан
Касандра Потенза, Џанет
Вера Ивчева

Вера Филипова Ивчева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Била симпатизер на НОД од окупацијата на земјата. Нејзината активност била засилена од септември 1944 кога работела на организирањето на селската младина во Чичевско.
Грб на Урсинов

Грбот што служи како симбол на Урсинов, еден од четвртите во Варшава, Полска, прикажува црвен замок со отворена порта и две кули со црвени покриви, поставени на жолта заднина на зелено поле. На портата стои мечка што држи трендафил. Грбот е утврден на 14 февруари 1995 година, како симбол на општината Варшава-Урсинов, а од 27 октомври 2002 година служи како симбол на округот Урсинов, кој ја заменил општината.
1 Опис
Грбот прикажува црвен замок, кој се состои од црвена отворена порта со црни решетки и две црвени кули од секоја страна со црни покриви. На врвот од портата има црна мечка, која стои на задните нозе и е свртена кон лево. Држи црвен роза. Зградата стои на зелено поле, а заднината е жолта. Грбот има штитник во ибериски стил со квадратен врв и заоблена основа.
Мечката се однесува на грбот на хералдичкиот клан Рава, кој исто така прикажува црна мечка. Се однесува на Јулијан Урсин Немцевич, член на кланот, кој во 1822 година го купил Урсинов, именувајќи го по неговото семејно име. Замокот го симболизира градот Варшава, чиј дел е и Урсинов. Црвената боја на зградата и жолтата боја на заднината се однесуваат на знамето на Варшава, кое се состои од жолти и црвени хоризонтални ленти. Отворената порта го симболизира гостопримството на жителите на областа. Зеленото поле под замокот го симболизира зеленилото на округот и се однесува на неговото минато, кога се состоело од села и земјоделски полиња.
2 Историја
Грбот бил дизајниран од група специјалисти, во која биле и Јежи Новосјелски и Анджеј Куликовски. Бил воспоставен на 14 февруари 1995 година, како грб на општината Варшава-Урсинов. На 27 октомври 2002 година, општината била заменета со округот Урсинов, кој продолжува да го користи грбот до ден-денес.
3 Поврзано
* Знаме на Урсинов
* Грб на Варшава
Параскева Игњатовска

Параскева Игњатовска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Есента 1942 година била член на воспитна група, заедно со Гафија Дамјановска и Назлија Бибоска. Од почетокот
на 1943 година и член на СКОЈ. Во летото 1943 година била примена за член на КПМ. Била задолжена да ги организира
младинките во селото, Формирала младински воспитни групи и со нив изработувала топла облека за борците во НОВ и ПОМ. Во септември 1944 година, кога селото било запалено од Балистите се преселила во Скопје.
2 Поврзано
* Масакр во Беличица
Рада Измирлиева-Чукаркова

Рада Измирлиева-Чукаркова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала до крајот на септември 1941 година како член на СКОЈ во родниот град. Учествувала во сите акции што ги организирала Партијата: во демонстрацијата на монополските работници и штрајкот, во манифестацијата што била одржана на 1 мај 1941 година во селото Мокришта и слично. Нејзината активност посебно била изразена со акциите на Тиквешкиот партизански одред во 1943 година во кој период чувала илегалци и собирала народна помош. Во јуни 1944 година стапила во Втората македонска ударна бригада. Била член на Месниот Комитет на СКОЈ - Кавадарци.
Тајнопис

„Ненасловена“ — стихозбирка на македонскиот поет Анте Поповски, првобитно објавена во 1975 година од издавачката куќа „Македонска книга“.
1 Содржина
Збирката ги содржи следниве песни:
1.1 „Лирска тетратка според Менделеев“
* „Елементот на писмото“
* „Еелементот на твојата насмевка“
* „Елементот на петнаесеттата година“
* „Мала вежба по математика со синот“
* „Елементот на бројките“
* „Елементот на кругот“
* „Силвија од Краков“
* „Елементот на непознатата“
* „Елементот на бескрајот“
1.2 „Огнена“
* „Тајнопис“
* „Каде да ја побарам?“
* „Нееквивалентно“
* „Свадбата на Прометеј“
* „Помогнете ѝ на љубовната олуја во пустината“
* „Празнична песна во долината на црниот ветар“
* „Огнена“
* „Магна карта на првиот оган“
* „Црвената аура на билката во дворот“
* „Запис за долината“
* „Лот, брат Абрахамов“
1.3 „Златни дождови над пепелта земна“
* „Сон врз каменот крај езерото“
* „Калишта, јануари 1975“
* „Во насока на прекрасните дождови на татковината“
* „Благословена што стави граница на сè“
* „Ѕидниот часовник изгравиран со сини цветови“
* „Училишната тетратка“
* „Некогаш, шетајќи крај ова пусто корито“
* „Белите ридови на татковината“
* „Непознато“
* „Цртеж“
* „Запишано во една хотелска соба крај Рајна“
* „Прстенот на војникот“
* „Камена“
* „Ќе се скријам во нејзиното име“
* „Од каде да се вратиме“
1.4 „Само отачество от слнца (Запис според стари македонски црковни ракописи)“
* „Песна за Ева“
* „Оче наш“
* „Призри с небеса“
* „Лилија жлта в ношт лунују“
* „Сије от много скрби писах“
* „Марија на корабе водах светих“
* „Да душу сиротим поделих“
* „Гредушти по суху и по мору“
* „Само отачество от слнца“
* „Клех се тверд во вјеки“
* „И на конец ништ“
2 Осврт кон делото
Според, Слободан Мицковиќ, во „Тајнопис“ (и потоа, во „Љубопис“), Поповски се враќа поблиску до своите почетоци, особено до циклусот „Косачи“ од збирката „Вардар“. Говорот на поетот е целосно персонализиран, а поетското „јас“ е стожерот на песните при што поетот се поставува во улога на говорител, а песната произлегува јасно од неговиот внатрешен свет, без никакви посредници. Поетот, на одреден начин, се враќа кон интимната, исповедна поезија, но таа е искористена на поинаков начин. Имено, Поповски не го искажува сопственото битие со внатрешните пориви, туку разновидните сензации на светот и животот ги прави и ги доживува како свои, го промислува светот како сопствен и како последица на тоа, репертоарот на песните станува широк, хетероген, сложен и слоевит.
Светот Јура: Препород

''Светот Јура: Препород'' (|Jurassic World: Rebirth) — американски научнофантастичен акционен филм, во режија на Гарет Едвардс и напишан од Дејвид Кеп. Тоа е четвртиот филм од серијалот „Светот Јура“ и седмиот во медиумската франшиза „Парк од периодот Јура“. Во филмот учествува глумечки состав предводен од Скарлет Јохансон, Махершала Али и Џонатан Бејли.
Премиерата на филмот во САД била на 2 јули 2025 г., а во Македонија на 3 јули истата година.
1 Содржина
Пет години по филмот ''Светот Јура: Надмоќ'', една експедиција се соочува со изолирани екваторски региони за да извлече ДНК од три огромни праисториски суштества за револуционерен медицински пробив.
2 Улоги
Глумец, Улога
Скарлет Јохансон, Зора Бенет
Џонатан Бејли, д-р Хенри Лумис
Мануел Гарсија-Рулфо, Рубен Делгадо
Руперт Френд, Мартин Кребс
Махершала Али, Данкан Кинкејд
Луна Блејз, Тереса ​​Делгадо
Дејвид Јаконо, Ксавиер Добс
Ед Скрејн, Атвотер
Вера Илиева

Вера Андова Илиева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941 година.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Учествувала во напредното работничко движење од 1938 година. При крајот на 1942 година станала член на КПЈ. Собирала и пренесувала оружје. Опфаќала симпатизери и раководела со две воспитни групи. Koн крајот на 1941 година станала член на Месното поверенство на КПЈ и била задолжена да работи на секторот жени. Како член на Комитетот вршела и курирски задачи. Во мај 1942 година по одлука на Окружниот комитет во Велес била испратена на работа во Скопје. Тука била поставена за курир на ПК КПЈ на која должност останала до февруари 1943 година. Во јуни 1943 година била затворена од бугарската полиција и осудена на 15 години строг затвор. Во затворот останала до капитулацијата на Бугарија. По излегувањето од затвор стапила како борец во бригадата „Гоце Делчев“. Носител е на Партизанска споменица 1941 и повеќе одликувања.
Атина Илиева

Атина Илиева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во заднината на НОД во Битола. Нејзиниот дом од 1941 година се до крајот на војната бил сигурно илегално засолниште, низ кој поминал поголем број на илегалци. Заедно со Драга Чаловска организирала актив на жени за плетење топла облека, собирање на народна помош и оружје. Поради покажаната активност во 1942 година била затворена, а во 1943 година била интернирана на 6 месеци во Бугарија.
Тана Илиева

Тана Гогова Илиева — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во кралството Југославија била мошне активна како член на УРС-овите синдикати. Учествувала во НОД од 1943 година. Собирала народна помош и чувала илегалци. Повремено растурала илегален материјал и летоци.
Грб на Виган

Грбот на општинскиот совет на метрополитенската област Виган бил доделен од Колеџот за грбови во 1974 година.
1 Грбот на Виган
Полето на грбот се состои од наизменични златни и црни таблети или дијамантски форми. Црните пастили се широко користени во британската граѓанска хералдика за да го симболизираат рударството на јаглен, додека секоја златна пастила носи црвена роза на Ланкастер за да го претставува обединувањето на неколку заедници на Ланкашир во метрополитенската општина. ''Главниот'' или горниот дел од штитот прикажува лав д грбот на окружниот округ.
На врвот на шлемот е грбот кој се состои од крунисан замок и јаребика. Замокот и круната биле дел од грбот на округот. Дрвото е вклучено како референца за името на општината: локалното име за планинскиот јасен е „Дрво Вигин“.
Носачите се златен крунисан лав од грбот на округот и јастреб од грбот на семејството Атертон, а се наоѓаат на симболите на советот на урбаниот округ Атертон и општината Ли.
Мотото е ''Напредок со единство''.
2 Печат користен пред 1922 година
Дизајнот на печатот усвоен во седумнаесеттиот век се користел наместо грб до 1922 година. Печатот имал овална форма и прикажувал зграда во Виган. Зградата била најраното место за состаноци на општината и имала камбанарија и пазарен крст. Латинскиот натпис бил ''Sigillum commune villæ et burgi de Wigan''.
Стева Илиева

Стева Гоцева Илиева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала во селото од мај 1942 година како член на СКОЈ. Била член на групата на стреланите ваташки младинци. И таа била одведена на стрелиштето, но била ослободена и продолжила активно со својата дејност во заднината на НОД. Според нејзиното сведоштво, младинците биле собирани од нивните домови и постоел список со нивните имиња и презимиња. Во кафеаната биле испрашувани и тепани, а потоа биле терани да признаат дека биле сите заедно со партизаните на 1 мај во месноста Моклиште и дека биле нивни помошници. На крајот на полицискиот распит биле ослободени еден младинец и една девојка. Останатите 12 младинци и 4 девојки остануваат со обвинение за врска со партизаните и претстојно бегство во планината. Откако тие ги поднеле сите тортури и измачувања, полиција и војска ги одвеле пешки во колона кон Моклиште.
2 Поврзано
* Масакр во Ваташа
Домника Илиевска

Домника Ѓорѓи Илиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
За време на окупацијата живеела во Крушево и го ставила својот дом на располагање на партиската организација. Собирала
народна помош и чувала илегалци. Особено била активна со дејствувањето на партизанскиот одред Питу Гули. Во 1944 година била ползувана како курир за врска на Месниот Комитет на КПМ - Крушево со
партизанската база во Трстеник.
Грб на Шефилдски универзитет

Грб на Шефилдскиот универзитет — официјалниот хералдички амблем на Шефилдскиот универзитет. Бил доделен од Хералдскиот колеџ на 28 јуни 1905 година, еден месец откако била потпишана кралската повелба на универзитетот. Грбот бил регистриран како заштитен знак од Шефилдскиот универзитет во 1992 година. Во 2005 година, универзитетот дизајнирал лого кое се состоело од поедноставена верзија на грбот; сепак, логото не го заменило хералдичкиот симбол.
1 Опис
Грбот прикажува отворена книга со златни рабови со латински натпис ''Disce Doce'' („Учи и поучувај“), два снопа од осум сребрени стрели од двете страни, Круната на успехот и Белата роза на Јорк. Во хералдичката терминологија, тој е опишан како:''Азур, отворена книга, со златни рабови, врежана со зборовите Disce Doce помеѓу два снопа од осум стрели испреплетени со сребрени ленти, на врвот отворена круна, а во основата роза, исто така сребрена, бодликава и со семиња.''Под азурниот штит се наоѓа свиток на кој е напишано латинското мото ''Rerum Cognoscere Causas'' („Да се откријат причините за нештата“), кое го користел и Фиртскиот колеџ, претходник на Шефилдскиот универзитет. Мотото доаѓа од стихот 490 од Втората книга на ''Георгијците'' од поетот Вергилиј.
2 Хералдички симболи
Симболите на штитот на Шефилдскиот универзитет се главно неживи предмети - стрели, круна и книга - како и растение - роза. Сноповите стрели претставуваат игра на зборови кои се однесуваат на реката Шиф која тече низ Шефилд, а исто така се и референца за наследството на градот во производството на железо и челик. Стрелките биле главен мотив на печатите издадени на Бургеријата Шефилд и Дванаесетте главни градови во 1554 година од страна на кралицата Марија како симбол за Шефилд, а се појавуваат и на грбот доделен на Општинскиот совет на Шефилд во 1875 година и на градот Шефилд во 1977 година.
Симболот на фес-точката на грбот е отворена книга со позлатени рабови на кои е врежано ''Disce Doce''. Златната отворена круна над книгата е Круната на успехот. Под книгата има сребрена роза со семки и боцки во нивните природни бои. Тоа е Белата роза на Јорк, симбол за Јоркшир, што го означува матичниот округ на универзитетот.
3 Галерија
Иванка Илиева

Иванка Илиева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1 мај 1943 година аткивно н организирано се вклучила во заднината на НОД. Собирала народна помош, храна, чорапи,
оружје, пренесувала пошта од селото Бојанчиште до селото Куманичево и обратно. Чувала и се грижела околу исхраната на илегалците. На 15 април 1944 година стапила во Втората македонска ударна бригада.
Спаса Илиева

Спаса Илиева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала во селото Ресава од октомври 1942 година, одржувала врска меѓу селото и Кавадарци. Чувала илегалци и борци од Велешкиот партизански одред. Преку жените собирала народна оомош.
Рахила Илиева

Рахила Илиева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од јуни 1943 година чувала илегалци, плетела за потребите на борците, ја снабдувала партиската организација со лекови и санитетски материјал. Собирала народна помош. Била затворена од бугарската власт, па наскоро ослободена.
Костадина Илиева-Дервенџи

Костадина Георги Илиева-Дервенџи ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во почетокот на 1941 година била член на воспитна група. Чувала илeгaлци и вршела курирска служба меѓу Месниот Комитет на КПМ - Крушево и одредот „Питу Гули“. Собирала народна помош и истата ја чувала во својот дом од каде била префрлувана до партизанските бази на одредот „Питу Гули“.
Донка Илиевска

Донка Димовска Илиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала од есента 1942 година како член на СКОЈ. Собирала храна и народна помош за партизанските одреди. Во 1943 година била затворена, а потоа била интернирана на 6 месеци во Бугарија. По враќањето од интернација активно работела за НОД до ослободувањето на земјата.
Црква „Св. Мина“ - Чудила

Свети Мина (|Αγίου Μηνά) — црква во селото Чудила, Загорско, Епир, денешна Грција. Влегува во состав на Јанинската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата претсатвува парохиски храм, сместен во северниот дел на селото, поточно во Долно Маало. Според ктиторскиот натпис сместен над јужниот влез, црквата била изградена во 1778 година, врз темелите на постар храм.
Градбата претставува трикорабна базилика со припрата, женска црква и полукружна апсида со три слепи ниши. Средниот кораб е највисок, одделен со столбови кои образуваат неколку лакови. Дрвениот иконостас вклучува делови од стар резбан и позлатен иконостас. Забележителни се и царските двери и амвонот. Живописот во внатрешноста е добро зачуван, дело на истакнатиот карпешовски зограф Атанасиос Анагност од 1812 г. Царските икони се дело на Јован Атанасиј (1780).
Во дворот на храмот се наоѓа импресивна шестаголна камбанарија, подигната во 1896 г. од Николаос Сакелариу, трговец во Гаешт, Романија. Часовникот на камбанаријата е донесен од Виена.
1 Поврзано
* Јанинска епархија
Таса Илиева

Таса Марко Илиева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија и носител на Партизанска споменица од 1941 година.
1 Животопис
Окупацијата ја затекнала во селото Породин, Битолско. Учествувала во НОД од 1941 година како член на скоевска група. Посебно се истакнала во собирање на преѓа за преработка на истата. Од 7 април 1941 година станала член на КПЈ. Во текот на 1942 година нејзиниот стан служел за престојување на илегалци. Пренесувала илегален материјал и оружје. Агитирала меѓу младината за учество во НОД, одржувала врски со соседните села. На 7 април 1944 година стапила во единиците на НОВ. Вршела должност како санитетка во чета, а подоцна како заменик комесар на чета. Носител е на Партизанска споменица 1941 и други одликувања.
Полидипсија

Полидипсија е медицински термин што опишува состојба на прекумерна, ненаситна жед, при што лицето чувствува силна и честа потреба да пие големи количини течности, честопати над нормалните потреби на организмот. Оваа состојба не е болест сама по себе, туку симптом што може да укажува на различни основни медицински или психолошки нарушувања.
1 Причинители
Полидипсијата може да биде предизвикана од физиолошки, патолошки или психолошки фактори. Најчестите причини вклучуваат:
* Дијабетес мелитус: Кај дијабетес мелитус, особено кога е неконтролиран, високите нивоа на гликоза во крвта предизвикуваат зголемено излачување на течности преку урината (полиурија). Ова води до дехидратација, што го стимулира чувството на жед. Полидипсијата често се јавува заедно со полиурија и полифагија (зголемен апетит).
* Дијабетес инсипидус: Ова е ретка состојба предизвикана од недостаток на антидиуретичен хормон (вазопресин) или неможност на бубрезите да реагираат на овој хормон. Како резултат, организмот не може да ја задржи водата, што доведува до често мокрење и интензивна жед. Лицата со дијабетес инсипидус можат да пијат и до 20 литри вода дневно.
* Дехидратација: Губењето на течности поради повраќање, дијареа, прекумерно потење (на пример, при висока температура или физичка активност) или недоволен внес на вода може да предизвика полидипсија. Во овие случаи, жедта е природен одговор на организмот за да се надомести изгубената течност.
* Психогена полидипсија: Ова е психолошка состојба при која лицето пие прекумерни количини вода без физиолошка потреба, често поради ментални нарушувања како шизофренија, анксиозност или компулсивно однесување. Ова може да доведе до опасно намалување на натриумот во крвта (хипонатремија).
* Лекови и супстанции: Одредени лекови, како диуретици, антипсихотици или кортикостероиди, можат да предизвикаат зголемена жед. Исто така, консумирањето на алкохол или кофеин може да ја влоши дехидратацијата и да го стимулира чувството на жед.
Божана Илиевска

Божана Илија Илиевска (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Нејзината активност се одвивала во селото од април 1944 година. Работела со младината, носела пошта, собирала
народна помош за борците, плетела чорапи. Од мај 1944 година станала член на СКОЈ, а од октомври на КПМ. Била избрана за секретар на Месниот Комитет на СКОЈ. Во ноември 1944 станала член на Околискиот комитет на СКОЈ за Тројачка општинa.
Грб на Алберта

Грб на покраината Алберта — содржи симболи што го одразуваат англиското наследство на Алберта, заедно со локални симболи. На горниот дел од штитот е прикажан црвениот крст на Свети Ѓорѓи. Долниот дел од штитот ги прикажува Карпестите Планини, тревни прерии и пченични полиња – претставувајќи го пејзажот на Алберта.
Кралски налог од кралот Едвард VII го доделил оригиналниот грб, кој се состоел само од штитот, на 30 мај 1907 година.
Штитот, на обично сино поле, се среќава на покраинското знаме на Алберта.
1 Историја
На 30 јули 1980 година, кралицата Елизабета II со кралски налог го зголемила грбниот белег со челенка, штитодржачи и гесло. Шлемот под грбот бил променет од челичен шлем во златен кралски шлем на 15 јануари 2008 година.
2 Симболизам
; Челенка
: Челенката се наоѓа над штитот и се состои од кралски шлем крунисан со црвен и сребрен венец, на чиј врв седи дабар, на чиј врв се наоѓа круната на Свети Едвард . Белата и црвената се официјалните национални бои на Канада, а дабарот е официјалното животно на Канада.
; Штит
: Штитот ги претставува природните ресурси и убавината на разновидниот пејзаж на Алберта: Карпестите Планини и нивните подножја, тревните прерии и обработливите пченични полиња. Крстот „Свети Ѓорѓи“ е алузија на грбот на компанијата „Хадсонс Беј“, која некогаш ја контролирала денешна Алберта.
; Подножје
: Подножјето или основата е тревна билка со диви рози, официјалниот цвет на Алберта.
; Штитодржач
: Штитодржачите седат од двете страни на штитот и се состојат од златен лав од левата страна (што претставува моќ) и антилопа од десната страна (што ги претставува природните ресурси на Алберта). Ниту едно од овие не е официјално животно на Алберта.
; Гесло
: la, што значи „силен и слободен“, фраза од англискиот текст на „O Canada“.
3 Поврзано
* Симболи на Алберта
* Канадска хералдика
* Хералдика
Торка Илиевска

Торка Миткова Илиевска ( во — во Кумановско) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во нејзиниот дом се одржувале состаноци на партиски и младински групи. Била позната како голем конспиратор и добивала задолженија од Месниот Комитет - Куманово. Истите ги исполнувала дисциплинирано и самопрекорно.
Љубица Илиевска

Љубица Јоско Илиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Од јуни 1944 година била борец во единиците на НОВ и ПОМ, во Третата македонска ударна бригада. Била делегат на вод и секретар на СКОЈ во вториот баталјон на Третата македонска ударна бригада. Учествувала и во завршните операции за ослободувањето на Југославија на Сремскиот фронт.
Италијански брејнрот

Италијански брејнрот (|Italian brainrot) — серија надреалистички интернет-мемиња што се појавиле на почетокот на 2025 година, карактеризирани со апсурдни фотографии од суштества создадени од вештачка интелигенција со псевдоиталијански имиња. Појавата брзо се проширила и станала популарна на платформите на социјалните мрежи, а особено на TikTok и Instagram, благодарение на комбинацијата од синтетизирани „италијански“ гласовни записи, гротескни, смешни визуелни елементи и бесмислено раскажување.
1 Опис
Животните и суштествата (односно ликовите) поврзани со појавата на италијанскиот „брејнрот“ претставуваат слики создадени со помош на невронски мрежи и прикажани на апсурден, намерно бесмислен начин. Обично станува збор за хибриди од животни, предмети од секојдневието, храна, оружје и фантастични елементи, обединети под намерно „италијанизирани“ имиња.
Овие ликови сврзуваат елементи на надреализам, визуелна непријатност (ефектот на „необична долина“) и интернет-иронија, својствена за постироничниот хумор на поколението Z.
Често овие слики се придружени со синтетички глас во заднина, со италијански нагласок, кој чита апсурдни описи и измислен животопис на ликот. На пример:
Гледачите измислуваат приказни за овие „невроживотни“, организираат виртуелни битки меѓу нив и прават рангирања за да утврдат кој е „најмоќен“.
2 Наводи
Сметководител 2

''Сметководител 2'' (|The Accountant 2) — американски акционен трилер, режиран од Гавин О'Конор, а напишан од Бил Дубук. Во главните улоги се Бен Афлек, Џон Бернтал и Џеј-Кеј Симонс. Тоа е продолжение на филмот „Сметководител“ (2016). Премиерата на филмот во САД била на 25 април 2025 г., а во Македонија на 24 април истата година.
1 Содржина
Кога нејзиниот поранешен шеф е убиен од непознати убијци, агентката за финансии Мерибет Медина е принудена да дојде во допир со Кристијан Волф за да го реши убиството. Со помош на својот отуѓен, но многу смртоносен брат Бракс, Крис го применува својот генијален ум и помалку законски начини за да ја состави нерешената загатка. Како што се приближуваат до вистината, тројцата го привлекуваат вниманието на некои од најсуровите убијци во светот — сите решени да стават крај на нивната потрага.
2 Улоги
Глумец, Улога
Бен Афлек, Кристијан Волф / Сметководителот
Џон Бернтал, Бракстон
Синтија Адај-Робинсон, Мерибет Медина
Џеј-Кеј Симонс, Рејмонд Кинг
Сина сојка

Сина сојка (науч. ''Cyanocitta cristata'') — појна птица од семејството врани (Corvidae). Живее во Северна Америка.
1 Опис
Сината сојка достигнува должина од 22 до 30 см и тежина од 70 до 100 г, со распон на крилјата од 34 до 43 см. Карактеристичните белези ѝ се синиот грб, краткиот син гребен, црната јака, сино-црно-белата шара на крилјата и црно-сината пругаста опашка.
2 Поведение
Сините сојки живеат во парови или мали семејни групи. При преселба тие образуваат големи јата. Можат да направат многу различни звуци, а исто така и да ги подражаваат звуците на други птици, вклучително и птици грабливки. Благодарение на ова, тие ги предупредуваат своите роднини за опасност и ги плашат оние што го напаѓаат нивното живеалиште.
3 Исхрана
Сината сојка пребарува по земјата за ореви, семиња, бобинки, инсекти или други мали животни. Складира храна за зимата во вдлабнатини на дрвјата или во земјата и дава значаен придонес во ширењето на грмушките и дрвјата. Се смета за уништувач на гнезда, бидејќи напролет јаде јајца и пилиња на други птици.
4 Размножување
Сините сојки се моногамни и остануваат верни на својот партнер во текот на целиот свој живот. И двата родители градат прилично неуредно гнездо од гранчиња, трева и стебла во дрвја или грмушки. Само женката е одговорна за инкубацијата. Во едно легло има од 3 до 6 јајца со зеленикави или кафеави дамки. Инкубациониот период трае од 16 до 18 дена. Пилињата летаат за 17–21 ден.
5 Распространетост
Ареалот на распространетоста на сината сојка се протега од Источните Соединети Американски Држави и Јужна Канада до Мексиканскиот Залив. Сината сојка е само делумно птица преселница: само северните популации летаат на југ во зима. Првично жителка на листопадни шуми, сината сојка се среќава и во обработливи површини, села, паркови и предградија во зима. Само нејзиниот близок роднина, Стелеровата сина сојка (Cyanocitta stelleri), се наоѓа во западниот дел на Северна Америка.