procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Неоренесанса

Неоренесанса — истористички уметнички стил од првата третина од крајот на XIX век, а најмногу се одразил во архитектурата.
Неоренесансата се темели врз основа на архитектурата на италијанската и француската ренесанса од XVI век, со дополнителни елементи позајмени од грчката и римската архитектура.
Иако неоренесансата што се совпаѓала со раѓањето на националните држави во XIX век, често се претопувала во националните стилови, па затоа имало бројни национални потстилови (германски, англиски, руски, француски итн.). Тоа беше време на забрзана индустријализација и брзо зголемување на градовите, тоа беше време на брза експанзија - и во овој стил се издигнаа многу јавни објекти низ Европа и Северна Америка.
1 Историја и одлики
Неоренесансата беше популарна во две одвоени фази. Првата фаза траела од 1840 до 1885 година, а втората од 1890 до 1915 година. Поради скапиот материјал потребен за изградба, во стилот на неоренесанса најмногу се граделе јавни и бизнис објекти, а мал број на станбени објекти, кои најмногу биле големи палати на богати луѓе од тоа време. Општо земено, неоренесансата бил најраспространет стил на истористичката архитектура воопшто.
1.1 Неоренесансата во Франција
''Париската академија на уметностите'' била највлијателниот архитектонски универзитет низ Западниот свет во 19 век. Основана во 1819, како наследник на ''Кралската Академија за архитектура'', не привлекувала студенти само од Франција, туку од цела Европа, а после 1850 и од Северна Америка. На академијата врз архитектурата се гледало како на јавна работа која требала со своите остварувања да се презентира националното и граѓанското достоинство, односно во склад со тоа се концентрирала за насочување на студентите кон проблемите за проектирање на монументалните јавни градби во класичен стил.
1.2 Неоренесансата во Италија
Неоренесансата во Италија се поклопила со раѓањето на националната држава (1861), па е прифатена како национален стил со оглед на тоа дека ренесансата е родена во Тоскана. Прв голем амбициозен проект бил ''Палатата на правдата'' во Рим, подигната помеѓу 1888-1910. Истовремено е подигнат и ''споменикот на Виктор Емануел'' (1895-1911) на Џузепе Сачони кој денес е еден од спомениците на Рим.
2 Поврзано
*Архитектура
*Ренесанса
*Барок
Нил Деграс Тајсон

Нил Деграс Тајсон (роден 5 октомври 1958) — американски астрофизичар, космолог, автор, и популаризатор на науката. Моментално е директор на планетариумот Хајден при институтот за Земјата и Вселената Роуз и научен соработник во одделот за астрофизика при Американскиот музеј за природна историја. Од 2006 до 2011, бил водител на научната емисија ''NOVA ScienceNow'' на PBS и бил чест гостин на ''The Daily Show'', ''The Colbert Report'', и ''Real Time with Bill Maher''. Од 2009, тој го води неделното радио шоу ''StarTalk''. Во 2014, Тајсон бил домаќин на емисијата ''Cosmos: A Spacetime Odyssey'', продолжение на емисијата на Карл Сејган, ''Cosmos: A Personal Voyage'' од 1980 година.
Боемство

Боемство — практика на неконвенционален начин на живот, често во друштво на истомисленици, со неколку постојани врски, вклучувајќи музичка, уметничка или книжевна определба. Во овој контекст, боеми можат да бидат скитници, авантуристи, или вагабонти.
Оваа употреба на зборот првпат се јавила во XIX век за да се опише нетрадиционалниот начин на живот на маргинализираните и осиромашени уметници, писатели, новинари, музичари и глумци во поголемите европски градови. Боемите се поврзани со необични или анти-естаблишмент политички или општествени ставови, кои често се изразуваат преку слободната љубов, скромноста, а во некои случаи, доброволната сиромаштија. Богатите и привилегираните, дури и аристократски, боемски кругови понекогаш се нарекуваат „високо боемство“ (фр. ''haute bohème'').
1 Поранешни боемски заедници
Меѓународниот поим боемија (''bohemia'') исто така би можело да значи било кое место каде што може да се живее и работи поевтино, и да се однесува неконвенционално; заедница на слободни души надвор од дозволените граници на угледното општество. Неколку градови и населби станале поврзани со боемството во XIX и почетокот на XX век:
1.1 Во Европа
*Мала Страна и Жижков во Прага, Бохемија
*Скадарлија во Белград
*Старата чаршија во Скопје (денес) и други делови од градот (порано)
*Монмартр во Париз
*Сохо во Лондон
*Ексарија во Атина
*Бејоглу, Бешикташ и Бакирќој на Европската страна и Кадиќој на Азиската страна во Истанбул
*Мите во Берлин
*Табан во Будимпешта
*Алфама во Лисабон
*Ужупис во Вилнус
*Кардиф во Велс
2 Занимливости
* Во 1931 г. истакнатиот македонски глумец Петре Прличко 1931 г. отворил свој театар наречен „Боем“.
ФК Шафхаузен

ФК Шафхаузен е швајцарски фудбалски клуб од градот Шафхаузен.
Клубот се натпреварува во Челенџ лигата, второто ниво на швајцарскиот фудбал.
1 Познати играчи
* Јоаким Лев
* Роберто Ди Матео
* Габор Герстенмајер
* Алберт Бунјаку
* Фабио Колторти
* Марсел Херцог
Беренис Абот

Беренис Абот (|Berenice Abbott; 17 јули 1898 - 9 декември 1991), родена како Бернис Абот (''Bernice Abbott,'') — американски фотограф најдобро позната по нејзината црно-бела фотографија на архитектурата и урбанистичките дизајни од 1930-тите во Њујорк.
Благодарение на стилот на Абот таа направи значаен придонес во фотографската наука. Во 1958 година, таа произведе серија на фотографии за средношколски учебници по физика. Не само што била фотограф, таа исто така започна ''Куќа на фотографија'' во 1947 година за да промовира и продаде некои од своите пронајдоци. Овие вклучуваат дисторзивен триножник, кој создавал необични ефекти на слики развиени во темна соба, и телескопски пол за осветлување, познат денес од страна на многу фотографи како "автопол".
Фотографијата на Абот главно била приказ на развојот на технологијата и општеството. Нејзините дела го документирале Њујоршкиот пејзаж. Тоа било благодарение на нејзиното верување дека современ изум како камерата заслужува да го документира 20 век.
1 'Changing New York'
Авакум

Авакум (|חֲבַקּוּק, ''Хавакук'') — еден од старозаветните пророци чии пропрошта и молитви се библиската Книга на пророкот Авакум. Бил активен околу 612 г. п.н.е.
1 Житие
Пророкот Авакум живеел шест века пред Исус Христос и ги предвидел падот на Ерусалим, опустошувањето на градот и на храмот, како и вавилонското ропство на Евреите. По опустошувањето на Ерусалим, тој останал да живее во Јудеја (денешен Израел) и работел како земјоделец. Според преданието, св. пророк Авакум починал во длабока старост.
2 Поврзано
* Мали пророци
* Персиски Евреи
Карен Бликсен

Карен фон Бликсен (17 април 1885 - 7 септември 1962), моминско Карен Кристенз Динесен, беше данска авторка исто така позната по својот псевдоним Исак Динесен. Таа, исто така пишувала под псевдонимите Тања Бликсен, Оцеола и Пјер Андезел. Бликсен има напишано дела на дански, француски и англиски јазик.
Бликсен е најдобро позната по ''Надвор од Африка'', опис на нејзиниот престој во Кенија, и еден од нејзините приказни, ''Бабетин пир'', и двете од кои се адаптирани во филмови кои добиле Оскар. Пред издавањето на првиот филм, таа се истакна со ''Седум Готски Приказни''.
Петер Енглунд, секретар на Шведската академија, тоа што Бликсен не била наградена со Нобелова награда за литература во 1930-тите го опиша како грешка. Иако никогаш не ја добила наградата, таа заврши на третото место зад Греам Грин во 1961 година, кога Иво Андриќ бил добитник на наградата.
Бликсен била нашироко почитувана од современици како Ернест Хемингвеј и Труман Капоте, и за време на нејзината посета на САД во 1959 година, писателите кои ја посетиле вклучуваат Артур Милер, Едвард Естлин Камингс, и Перл Бак. Таа исто така се состана со Мерилин Монро. Таа била обожава од Сесил Битон и патронот Полин де Ротшилд од семејството Ротшилд.
Етрурци

Етрурска цивилизација е модерно име дадено на цивилизацијата на античка Италија во областа на Тоскана, западна Умбрија и северниот дел на Лацио.
Етрурците или како се нарекувале себеси Расена, што беше синкопирано на Расна. Оваа цивилизација се одликувала со уникатен јазик, и опстојувала од времето на најраните етрурски натписи (ц. 700 п.н.е.) сè до нејзината асимилацијата во Римската република во доцниот 4 век п.н.е. Кога била најголема, во текот на периодот на основањето на Рим и Римското Кралство, беше поделена на 3 града: Етрурија, Лацио и Кампанија.
Културата се развила во Италија во околу 800 година п.н.е. Студиите на митохондриската ДНК (2013) покажуваат дека Етрурците биле многу слични на неолитското население од Средна Европа и друго тосканско население. Тие биле иманентни политеисти.
Етрурците биле моногамно општество што го нагласувало спарувањето. Исто така е можно грчките и римските ставови за Етрурците да биле резултат на недоразбирањето за местото на жените во нивното општество. Во Грција, како и во Рим, респектабилните жени биле затворени во куќата и дружењето меѓу половите не се случувало. Така слободата на жените во рамките на етрурското општеството можело погрешно да било разбрано како имплицирање на нивна сексуална достапност. Вреди да се напомене дека голем број на етрурските гробови носат погребни натписи во форма "Х син на (таткото) и (мајката)", укажувајќи на важноста на мајчината страна на семејството, се смета дека етрурското било матрилинеарно општество.
Потеклото на Етрурците е изгубено во праисторијата. Историчарите немаат литература, немаат оригинални текстови за религијата и филозофијата; Затоа, многу од она што е познато за оваа цивилизација е изведено од предметите во гробовите.
Многу, ако не и повеќе, од етрурските градови биле постари од Рим. Рим веројатно беше мала населба до доаѓањето на Етрурците кои ја воспоставиле почетната урбана инфраструктура, како што се системите за одводнување. Се верува дека етрурскиот стил на владата се промени од тотална монархија во олигархиска република (како Римската република) во 6 век п.н.е. Етрурската архитектура направи траен придонес во архитектурата на Италија, која била усвоена од страна на Римјаните и преку нив стана стандард во западната цивилизација.
1 Јазик
Етрурците оставиле околу 13,000 натписи кои се пронајдени досега, од кои само мал дел се со значителна должина. Етрурскиот јазик е атестиран од 700 год. п.н.е до 50 год. од н.е, а неговиот однос со другите јазици бил предмет на долготрајни шпекулации и истражувања. Се верува дека Етрурците зборувале прединдоевропски и палеоевропски јазик, а консензус на мнозинството е дека етрурскиот е поврзан само со другите членови на т.н. тиренска јазична фамилија, која самата по себе претставува изолирана фамилија, односно не е директно поврзана со други познати јазични групи. Од Рикс (1998) наваму, широко е прифатено дека ретскиот и лемноскиот јазик, исто така од тиренската група на јазици се сродни со етрурскиот.
Источновардарска група планини и котлини

Планините и котлините од Источновардарската група се наоѓаат во источниот дел на Република Македонија, помеѓу македонско-бугарската граница на исток и Вардарската долина на запад, или поточно Поварадарието, од каде што се одделени со Дојранска Котлина, планината Плавуш, Градешка Планина и Конечка Планина и источниот дел на Скопска Црна Гора.
Според начинот на создавањето, составот на земјиштето, изгледот и другите одлики, планините од оваа група се вистински родопски планини.
Во групата планини од овој предел се издвојуваат: Беласица, Огражден, Малешевски Планини, Плачковица, Осогово, Герман, Козјак и Скопска Црна Гора.
Котлини во оваа група се: Струмичко-радовишка Котлина, Малешевска Котлина (Беровска Котлина), Делчевска Котлина (Пијанец), Кочанска Котлина, Овчеполска Котлина, Кумановска Котлина (Жеглигово) и Кривопаланечка Котлина (Славиште). Овие котлини имаат големо стопанско значење особено за развојот на земјоделството. Тие се создале при тонењето на Родопската зона и во почетокот биле исполнети со вода, така што денес се покриени со големи наслаги на песок и глина.
Меѓу нив најпозната и најголема е Струмичко-радовишката Котлина. Таа се наоѓа во источниот дел на Република Македонија и се вбројува во групата најплодни котлини во републиката. Спуштена е помеѓу планините: Беласица, Огражден, Смрдеж и Малешевски Планини, а рамниот дел на котлината е поделен на три дела: Струмичко, Радовишко и Дамјанско Поле. Надморската височина е од 100 до 500 метри, од кои најниско е Струмичкото, а највисоко е Дамјанското Поле. Вкупната површина на котлината зафаќа 658 км². Поради поволните климатски и почвени услови во котлината успеваат: раниот зелнчук, памук, афион, винова лоза, кикирики и др. На многу места во котлината, месното население месното население направило голем број на оранжери-пластеници. На работ на котлината во подножјето на планината Беласица се наоѓа и Бања Банско.
Во Кочанската Котлина успева оризот, во Малешевската, Пијанец и Кривопаланечката Котлина успеваат овошките и градинарските култури, додека во Кумановската и Овчеполската Котлина успеваат житните и индустриските растенија.
Во овој простор се одделуваат и следните природно-етнографски целини: Јуруклуци, Малешево, Пијанец, Славиште, Козјачија и Средорек.
Изменетосредоземна клима

Изменетосредоземна или изменетомедитеранска клима — климатски тип кој настанува по дејство на топлите влијанија кои од југ од Егејското Море, преку долината на реката Вардар, Струмица и Дојранска Котлина, навлегуваат на север. Поголеми влијанија од оваа клима се чувствуваат во Гевгелиско-валандовската Котлина, Дојранската Котлина, до Демир Капија. Слични влијанија таа има и во Струмичко-радовишката Котлина, каде се пробива преку долината на реките Струма и Струмица. Послаби влијанија од оваа клима има во Тиквешката Котлина, Скопската Котлина, како и по долината на реката Брегалница до Кочанската Котлина. Со послабо влијание оваа клима е застапена и во Дебарската Котлина, која тука навлегува од Јадранското Море, по долината на реката Црн Дрим, а делумно и во Охридско-струшката Котлина.
Средната годишна темепратура на воздухот кај изменетосредоземната клима се движи од 14,5°С до 12,5°С, со вредности за средна јулска температура од 23°С до 25°С и средна јануарската температура од над 1,5°С до 3°С.
Во Пелагонија и во Преспа, и покрај јужната географска положба и близината на околните мориња (Егејското и Јадранското Море), а и поради високата надморска височина на која се наоѓаат (од 600 до 1000 м, односно од 853 до 1000 м) и опкруженоста со планини, сепак не се чувствува влијанието на средоземната клима.
Изменетосредоземната клима се одликува со топли и суви лета, и со благи и врнежливи зими. Есента и пролетта не се еднакво изразени, есента е подолга и потопла, а пролетта е покуса и посвежа. Во областа на оваа клима во летните месеци се јавуваат големи топлини (и над 40°С). Снегот, особено во Гевгелиско-валандовската Котлина, се задржува само неколку дена, а височината на снежната покривка изнесува едвај неколку сантиметри.
Количеството на врнежи многу осцилира, со вредноси од 750 мм во Гевгелиско-валандовската Котлина, на 650 мм во Струмичко-радовишката, до 510 мм, односно 490 мм во Тиквешката и Овчеполската Котлина.
Најпознати ветрови кои дуваат во овој климатски тип во Република Македонија се Вардарец и Југо.
Умереноконтинентална клима

Умереноконтиненталната клима е застапена во: Пелагонија, Преспа, Кичевско, Овче Поле, Куманово, Славиште и во Малешевијата. Имено, во текот на зимата овие простори се под влијание на студените воздушни маси кои доаѓаат од север, а во текот на летото се под влијание на топлите воздушни маси кои доаѓаат од југ. Така, во однос на јануарските и јулските температури меѓу одделни подрачја со умереноконтинентална клима се јавуваат поголеми разлики, кои се последица на географската широчина, надморска височина и влијанието на воздушните маси. Просечната средна годишна температура се движи од 10°С до 12°С, а просечните јануарски температури се движат од 0°С до +1°С или -1°С, додека, пак, просечната јулска температура на воздухот се движи од 19°С до 22°С. Средната јулска температура на воздухот е највисока во Овче Поле, а средната јануарска температура на воздухот е највисока во Малешевија. Просечното годишно количество врнежи се движи од 490 мм во Овче Поле, 640 мм во Пелагонија, до 760 мм во Преспа. Врнежите паѓаат во вид на дожд и снег, а честа е и појавата на град.
Жупска клима има во котлините со умереноконтинентална клима кои се заштитени од студените воздушни струења. Таа се одликува со топли лета и поблаги зими. Жупската клима е застапена во Полошката и Дебарската Котлина.
Умереноконтиненталната клима се одликува со умерено влажни и студени зими и со умерено суви и топли лета. Пролетта е посвежа и трае покусо од есента.
1 Поврзано
* Континентална клима
Џуна Барнс

Џуна Барнс (12 јуни 1892 - 18 јуни 1982) била американскa писателка која имала улога во развојот на модернистичкото пишување на англиски јазик во 20 век и била една од клучните фигури во 1920-тиот и 30-тиот бохемски Париз по пополнувањето на слична улога во Гринич Вилиџ. Нејзиниот роман ''Nightwood'' стана култно дело на модерната фантастика. Тој се издвојува денес поради лезбејските теми и специфичниот стил на пишување. Романот се одликува со портрет на Барнс во ликот на Нора Флуд, додека љубовникот на Нора, Робин Воут е заснован на Телма Вуд и бароницата Елса фон Фрејтаг-Лорингховен.<ref>Gammel, '''', 357. По смртта на Барнс, интересот за нејзината работа се зголеми и многу од нејзините книги се вратиле во печат.
По пристигнувањето во канцеларијата на ''Brooklyn Daily Eagle'', Барнс прогласила: "Јас можам да цртам и да пишувам, вие би биле будала да не ме вработите", зборови кои подоцна биле напишани во Музејот на Бруклин. Во текот на следните неколку години нејзината работа се појавила во речиси секој весник во Њујорк; таа пишувала интервјуа, статии, театарски осврти, и за разновидни вести, често илустрирајќи ги со сопствените цртежи.
Барнс влијаела на различни писатели како што се Труман Капоти, Анаис Нин, Карен Бликсен, Џон Хокс, Берта Харис, и Вилијам Гојен. Писателката Берта Харис ја опиша нејзината работа како "практично единствениот достапен израз на лезбејската култура што ја имаме во современиот западен свет од времето на Сафо."
0.1 Дела онлајн
* at
*"" — an interview
**"" — one of Barnes's early newspaper short stories
Родопски планински предел

Родопскиот планински предел зафаќа најголем дел од територијата на Република Македонија. Тој се протега од границата со Бугарија на исток до Преспанската, Кичевската и Полошката Котлина на запад, и до границата со Грција на југ, до границата со Србија на север.
Родопскиот планински предел е дел од старото родопско копно. Тоа е најстаро копно, не само на територијата на Република Македонија, туку на целиот Балкански Полуостров. Овој предел е составен од стари грамадни планини, бројни котлини и речни долини. Поради долготрајното дејство на надворешните сили, старите грамадни планини имаат заоблени планински врвови и широки била, а повеќето од нив се со благо наведнати планински страни и со помала височина.
Според геолошкиот состав, Родопскиот планински предел претежно е составен од стари магматски и метаморфни карпи, а делумно од помлади седиментни карпи. Најзначајни се: гнајсеви, гранити, микашисти, дијабази, амфиболи, шкрилци, мермери, варовници итн. Освен тоа, на многу места се застапени и вулканските карпи, чија појава се објаснува со интензивните вулкански ерупции, потоа има длабоки раседни линии, термо-минерални извори, како и појава на разни метални (олово, цинк, бакар, железо) и неметални руди (опалит, кварцит, гранит, фелспат и др.).
Според географската положба и природните одлики на одделните делови Родопскиот планински предел се дели на три помали географски целини: Источно-вардарска група планини и котлини, Ниска Македонија или Повардарие и Западновардарска група планини и котлини или Пелагонски масив, односно Пелагониди.
0.1 Родопска зона
Родопската Зона ги зафаќа источните делови на Македонија, вклучувајќи ги планините Беласица, Плачковица, Огражден, Малешевски Планини и Осоговски Планини. Овие планини според настанокот се нарекуваат стари грамадни планини поради тоа што се одликуваат со благо заоблени врвови и со не толку стрмни страни. Исто така, две планини меѓусебно се одвоени со котлина. Во неа старата кристалеста маса на Родопите со раседи е раздробена на одделни блокови, поточно на одделни планини како хорстови и на котлини како ровови. Тоа се тектонски единици, поточно структури, како антиклинариуми и синклинариуми. Секоја структурна единица има свои специфични белези кои меѓу себе се раздвоени со раседи од различни димензии. На некои од овие раседи се јавуваат термоминерални извори како на пример Кочанска Бања, бањата Банско и др.Источната родопска зона е испресечена со длабоко всечени речни долини.Покарактеристични се долините на:Крива Река,Злетовкса Река,Брегалница со притоките,Крива Лакавица и реката Струмица
Ав

Ав (|אָב, |אבא, ''аба''; од |abu, „татко“) — единаесеттиот месец од граѓанскиот и петтиот месец од верскиот еврејски календар. Името му е од вавилонско потекло и се јавува во Талмудот некаде околу III век, но е единствениот еврејски месец што не е споменат во Библијата. Ова е летен месец и трае 30 дена. Обично соодветствува на јули-август во грегоријанскиот календар.
Во Таанит 29а од Вавилонскиот Талмудуд се вели дека „''кога ќе настапи [месецот] ав, радоста ни опаѓа''“. Причината е тоа што во првата половина од овој месец се случиле најцрните настани во еврејската историја. Од особено значење се т.н. „Девет дена“ кои го доживуваат својот врв во постот Тиша беав на 9 ав. Но покрај овие празници, на полна месечина во месецот се празнува и мошне запоставениот празник Ту беав (15 ав) кој уште од древноста важел за еден од најсреќните денови во годината.
1 Празници во ав
* 9 ав: Тиша беав
* 15 ав: Ту беав
Мирза Џамал Џеваншир Карабашки

Мирза Џамал Џеваншир Карабашки (|Mirzə Camal Cavanşir Qarabaği; неизв. - † 1853 година) е везир од 1797 до 1822 година на карабашкиот хан Мехтикули.
Потекнува од родот на Џеванширите. По 1822 година служи како карабашки провинциски судија. Автор е на книгата "Историја на Карабах", напишана на фарси.
ФК Сервет

ФК Сервет е швајцарски фудбалски клуб од градот Женева. Моментално се натпреваруваат во Суперлигата на Швајцарија, најсилното фудбалско ниво во земјата.
Со 17 титули и 7 купови на Швајцарија, Сервет е еден од најуспешните клубови во оваа земја. Последната првенствена титула ја освоиле во сезоната 1998-1999.
Својте домашни натпревари клубот ги игра на стадионот Стад де Женев, кој има капацитет од 30.000 седечки места.
Најголеми ривали им се Лозана и Сион.
1 Историја
Сервет е основан во 1890 година, и е водечки клуб во францускиот дел Швајцарија, со 17 титули првак и 7 Купа на Швајцарија.
Пред да објави банкрот, Сервет бил единствениот клуб, кој не испаднал од првата лига од нејзиното формирање во 1897 година.
На 4 февруари 2005 година компанијата објавува банкрот. Клубот должел многу пари и неколку месеци не им платил на играчите. Во 2006 година, Сервет испаднал во Трета швајцарска лига. Во сезоната 2010-11, со победата во двомечот со Белинцона со вкупен резултат 3-2 одново се враќа во Супер лигата. Таму се задржале две сезони, во 2013 година Сервет повторно испаднал во Челенџ лига.
2 Титули
* Суперлига на Швајцарија
** Победник (17) :
1906–07, 1917–18, 1921–22, 1924–25, 1925–26, 1929–30, 1931–33, 1933–34, 1939–40, 1945–46,
1949–50, 1960–61, 1961–62, 1978–79, 1984–85, 1993–94, 1998–99.
* Куп на Швајцарија
** Победник (7) :
1927–28, 1948–49, 1970–71, 1977–78, 1978–79, 1983–84, 2000–01.
* Лига куп на Швајцарија
** Победник (3) :
1977, 1979, 1980.
3 Познати играчи
* Мишел Ренкин
* Канил Ренато
* Сони Андерсон
* Мартин Петров
* Жан Босежур
* Хорхе Валдивија
* Јон Ериксен
* Мартин Чиверс
* Кристијан Карембе
* Гаел Клиши
* Оливер Нојвил
* Карл-Хајнц Румениге
* Рајнер Хаслер
* Бошко Ѓуровски
* Пит Хамберг
* Вилсон Орума
* Виорел Молдован
* Дан Поточијану
* Игор Доброволски
* Роберто Мерино
* Јан Ериксон
* Матс Магнусон
* Хакан Милд
* Филип Сендерос
* Александер Фрај
* Иван Лавринетс
* Кубилај Туркјилмаз
* Артур Белтсос
* Матијас Виткиевиез
* Панајис Врионис
Келингхузен (амт)

Келингхузен (|Kellinghusen) — општинска заедница во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Нејзиното седиште е во Келингхузен. Кон општинската заедница припаѓа и најмалата општина во цела Германија, Виденборстел.
Пред 1 јануари 2008 година општинската заедница била именувана Келингхузен-Ланд, пред негови членови да станат градот Келингхузен и општините Хоенлокштет и Локштет од поранешната општинска заедница Хоенлокштет.
Општинската заедница Келингхузен се состои од следниве општини:
Мирза Фатали Ахундов

Мирза Фатали Ахундов (|Mirzə Fətəli Məhəmmədtağı oğlu Axundov (Axundzadə)) (30 јуни 1812, Шеки - 10 март 1878, Тбилиси) е азербејџански писател демократ, педагог, филозоф и општественик.
Тој е основач на реализмот во азербејџанската литература, предок на азербејџанската драматургија и фикција, полковник.
1 Креативност
*''"Ботаника мосю Жорди...''" 1850 година
*''"Мола Ибрахим Халил - алхемичар...''" 1850 година
*''"Хаџи Кара''" 1852 година и др.
2 Меморија
Неговото име го носат Азербејџански народната библиотека, Азербејџанскиот театар за опера и балет и Азербејџанскиот педагошки институт за руски јазик и литература.
3 Поврзано
*
Сахалин

Сахалин (|Сахалин, ) е најголемиот руски остров, кој се наоѓа во северниот дел на Тихиот Океан. На северот од Сахалин се наоѓа Охотско Море, а на југ Јапонско Море. Островот административно претставува дел од Сахалинската област.
Хоенлокштет (амт)

Хоенлокштет (|Hohenlockstedt) — општинска заедница во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Седиштето на општинската заедница било во Хоенлокштет. Во јануари 2008 година била распуштена и нејзините општини биле поделени на општинските заедници Ицехо-Ланд и Келингхузен.
Општинската заедница Хоенлокштет се состои од следниве општини:
# Хоенлокштет
# Локштет
# Лобарбек
# Шлотфелд
# Зилцен
# Винзелдорф
ФК Кјасо

ФК Кјасо е швајцарски фудбалски клуб од градот Кјасо. Клубот е основан во 1905 година, a исто така има настапувано во италијанската прва лига во периодот меѓу 1914 и 1923 година.
Најславниот период на клубот бил меѓу 1948 и 1961 година, кога настапувале во Швајцарската Супер лига. Тимот завршил на второ место, во сезоната 1950-1951 и на трето следната сезона.
Својте домашни натпревари Кјасо ги игра на Стадионот Комунале, кој собира 11,600 гледачи.
1 Бои и амблеми
Официјалните бои на клубот се црвена и сина.
2 Титули
* Швајцарска Челенџ лига
** Победник (2) :
1961-1962, 1971-1972.
3 Играчи
3.1 Познати играчи
* Ото Пфистер
* Ајуб Дауд
* Валон Бехрами
* Џанлука Ѕамброта
Хоенлокштет

Хоенлокштет (|Hohenlockstedt) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа околу 8 километри североисточно од Ицехо.
Кон општината припаѓаат местата Локштетер Лагер, Ридерс, Хоенфирт, Шпрингхо, Хунгригер Волф и Бикен. Хоенлокштет претставувал административно седиште на поранешната истоимена општинска заедница.
1 Збратимени општини
* Лапуа, Финска* Даргун, Германија
Анмари Шварценбах

Анмари Шварценбах (23 мај 1908 - 15 ноември 1942) била швајцарски писател, новинар, фотограф и патник.
Студирала во Цирих и Париз, и го заработила својот докторат по историја на Универзитетот во Цирих, на возраст од 23. Таа почнала да работи како новинарка додека сè уште била студент. Кратко време по завршувањето на студиите таа го објавила својот прв роман ''Freunde um Bernhard'' (Кругот на Бернхард), кој бил добро примен.
Нејзината андрогина убавина ги фасцинирала и привлекувала и мажите и жените.
Животниот стил на Анмари завршил со нацистичкото преземање во 1933 година, кога боемски Берлин исчезна. Тензиите со семејство се зголемиле, бидејќи некои членови сочувствувале со екстремно десничарската Швајцарска фронта, која фаворизирала поблиски врски со нацистичка Германија. Нејзините родители побарале од Анмари да се откаже од нејзиното пријателство со Мановите и да помогне во обновувањето на Германија под Хитлер. Наместо тоа, таа им помогна на Мановите со финансирањето на антифашистичкиот литературен преглед, ''Die Sammlung''. Притисокот која таа го чувствувала доведе да се обидуве да изврши самоубиство, што предизвикало скандал меѓу нејзиното семејство и нивниот конзервативен круг во Швајцарија.
Во 1937 и 1938 нејзините фотографии го документирале подемот на фашизмот во Европа, таа била посветен антифашист. Во јуни 1939 година, во обид да избега од насилството во Европа, таа тргна на посета на Авганистан со етнологот Ела Мејларт.
Се смета дека имала афери со ќерката на турскиот амбасадор во Техеран и женски археолог во Туркменистан. По посетата на Авганистан отпатувала во САД, каде што се состана повторно со нејзините пријатели Мановите. Со нив таа работеше со комитет за помош на бегалците од Европа.
На 7 септември 1942 година во Енгадин таа паднала од својот велосипед и сериозно ја повредила главата, и по погрешна дијагноза во клиниката каде што била третирана, починала на 15 ноември.
Келингхузен

Келингхузен (|Kellinghusen) — град во округот Штајнбург, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија. Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
Келингхузен се наоѓа североисточно од Ицехо на двете страни на реката Штер.
Градот е поделен на шест окрузи: Фелдхузен, Миленбек, Оверндорф, Гренхуде, Рензинг и Форбриге.
2 Историја
Келингхузен бил првпат споменат во век и станал познат за време на век по неговата керамика. Градот, кој постоел од времето на Карло Велики, бил првпат запишан како „Тото од Керлегехузен“. Жителите главно биле занаетчии, трговци и работници.
Во периодот од 1964 до 2009 година, Келингхузен бил седиште на основа на германската војска. За време на Студената војна, арсенал на јадрено оружје на американската војска се чувал во Келингхузен.
Кремпермарш

Кремпермарш (|Krempermarsch) — општинска заедница во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓа помеѓу Ицехо и Гликштат. Седиштето на општинската заедница е во градот Кремпе.
Општинската заедница Кремпермарш се состои од следниве општини:
# Баренфлет
# Дегелинг
# Елскоп
# Грефенкоп
# Кремпе
# Кремперхајде
# Кремпермор
# Нојенброк
# Ретвиш
# Зидерау
Виденборстел

Виденборстел (|Wiedenborstel) — општина во округот Штајнбург, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Кон крајот на 2012 година со дванаесет жители по Греде претставувала втора најмала општина во Германија. Се состои од една велепоседничка куќа, со многу шуми во средина.
1 Географија
Селото се наоѓа 12 километри северно од Келингхузен и 10 километри западно од Нојминстер, во средиштето на природниот парк Аукруг. Вегебек тече низ општината.
2 Демографија
Виденборстел претставувала најмалку населена општина во Германија со само осум жители во 2010 година. Сите жители припаѓаат на исто семејство. Во 1910 година, Виденборстел имал 119 жители. Официјално, од 31 декември 2012 година, има 12 жители. Со тоа го загубила статусот на најмалку населена општина во Германија, губејќи го приматот од Греде (со 11 жители) и се изедначила со Дирфелд (исто така 12 жители).
Дру Баримор

Дру Блајт Баримор (родена на 22 февруари 1975 г.) — американска глумица, автор, режисер, модел и продуцент. Таа ја започнала својата кариера глумејќи на телевизија, и набрзо потоа станала филмска глумица.
По турбулентното детство кое ѝ било одбележано со зависност од дрога и алхокол и две рехабилитациски сесии, таа на свои 15 години ја напишала својата автобиографија насловена ''Изгубно девојче''. Таа глумела во низа популарни филмови, влучувајќи ги ''Отровна Ајви (1992)'', ''Лоши девојки'' (1994), ''Момци на страна'' (1995) и ''Врисок'' (1996). Таа исто така глумела заедно со Адам Сендлер во ''Пејач на свадби'' (1998), ''50 први состаноци'' (2004) и ''Семеен хаос'' (2014).
Откако Баримор и Ненси Џувонен ја основале продукциската компанија Flower Films, компанијата продуцирала неколку филмови и серии во кои глумела Баримор, како ''Никогаш бакната'' (1999), ''Ангелите на Чарли'' (2000), ''Дони Дарко'' (2001), ''Ролерки'' (2009) и Тој едноставно не е заинтересиран за тебе (2009). Таа глумела и во филмовите ''Музика и стихови'' (2007), ''Сите се добро'' (2009), ''Врска на далечина'' (2010) и ''Веќе ми недостигаш''. Баримор добила Златен глобус за најдобра глумица во минисерија или ТВ филм за најзината изведба во ТВ филмот ''Сиви градини'' (2009).
Таа била именувана за амбасадор против гладот при Светската програма за храна (WFP) на Обединетите Нации. Оттогаш, таа донирала преку 1 милион долари на програмата. Баримор има своја ѕвезда на холивудската патека на славните.
1 Животопис
Дру Баримор е омажена за Вил Копелман, со кого има две ќерки: Олив (родена во 2012) и Френки (родена во 2014).
2 Филмска кариера
Баримор се прославила на седумгодишна возраст, со улогата во филмот на Спилберг „ЕТ“.
3 Други активности
Покрај филмската кариера, Баримор повремено пишувала текстови за интернет-магазинот „Рифајнери 2“.
ATC код A11

1 A11A Мултивитамини, комбинации
1.1 A11AA Мултивитамини со минерали
:A11AA01 Мултивитамини и железо
:A11AA02 Мултивитамини и калциум
:A11AA03 Мултивитамини и други минерали, вклучувајќи комбинации
:A11AA04 Мултивитамини и расеани елементи
2 A11B Мултивитамини, чисти
Јасин Шикауи

Јасин Шикауи (роден во Радес на 22 септември 1986) е туниски фудбалер, офанзивен играч од средниот ред на Етуал ду Сахел и на туниската репрезентација.
1 Технички одлики
Офанзивен играч од средниот ред или втор напаѓач со голема брзина дури и кога ја има топката во посед, а исто така е и вешт дриблер.
2 Клупска кариера
Шикауи е роден во Радес, град во северниот дел на Тунис. Својата кариера ја започнал во екипата на Етуал ду Сахел, во Првата фудбалска лига на Тунис и го направил своето деби за првиот тим во 2004 година. Тој станал капитен на тимот на возраст од само 17 години, а во сезоната 2006-07 дал значаен придонес за освојувањето на туниското првенство. На 22 мај 2007 година, тој потпишал петгодишен договор со швајцарскиот клуб Цирих од Суперлигата. Своето деби за Цирих го направил на 22 јули, во поразот со 1-0 на гостувањето кај Базел во првото коло од сезоната 2007-08. Четири дена подоцна, Шикауи го постигнал својот прв гол во дресот на Цирих против Луцерн во победата со 4-1 на домашен терен. Во сезоната 2008-2009 со клубот го освоил првиот трофеј, кога Цирих бил станал шампион на Швајцарија. Тој поминал осум години во швајцарскиот клуб и бил капитен на клубот во еден период, забележувајќи преку 150 настапи за Цирих во сите натпреварувања.
Во 2015 година се преселил во катаркото првенство каде потпишал најпрво за Ал-Гарафа, а две години за Ал-Доха.
Во 2018 година се вратил во Етуал ду Сахел, клубот во кој ја започнал својата кариера.
3 Репрезентативна кариера
Тој дебитирал за туниската репрезентација во 2006 година, кога тој учествувал на Светското првенство во Германија.
4 Титули
4.0.1 Етуал ду Сахел
*Туниско првенство (1) : 2008-09
4.0.2 Цирих
* Швајцарско првенство (1) : 2008-09
* Куп на Швајцарија (1) : 2013-14
Кремпе

Кремпе (|Krempe) — град во округот Штајнбург, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Градот претставува административно седиште на општинската заедница Кремпермарш.
1 Географија
Кремпе се наоѓа 50 километри северозападно од Хамбург и десет километри јужно од Ицехо на некогашната пловна река Кремпау, притока на Штер. Со околу 2.300 жители Кремпе претставува втор најмал град во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, веднаш зад Арнис.
2 Збратимени градови
Кремпе е збратимен со следниве градови:
* Санкт Мартин им Зулмтал, Австрија
* Грамцов, Германија
* Рихлики, Полска
Кремпау

Кремпау (|Krempau; понекогаш Кремпер Ау) — јужна (лева) притока на реката Штер, во округот Штајнбург, во сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн, Германија.
Кремпау е последната притока на Штер пред нејзиното влевање во Елба. Долга е околу 20 километри, вклучувајќи го подземниот дел 25 километри и тече јужно од Бранде-Хернеркирхен во округот Пинеберг. Од таму тече кон запад, поминувајќи помеѓу Хоенфелд и Штајнбург, продолжувајќи кон југ, а подоцна кон југозапад низ Зидерауердорф, Аудорф и Зидерау. Од Зидерау тече кон северозапад кон Кремпе, каде прави свртување и повторно тече кон југозапад низ Кремпдорф и Борсфлетербител, каде прави свртување кон север, поминувајќи низ Борсфлет, каде се влева и во Штер.
1 Галерија
2 Поврзано
* Список на реки во Шлезвиг-Холштајн
Принцот на плимата

„Принцот на плимата“ (англиски: ''The Prince of Tides'') е американски филм од 1991 година, во режија на Барара Страјсенд, која ја игра главната улога, заедно со Ник Нолти.
1 Содржина
Една писателка од Њујорк се обидува да изврши самоубиство, но ѝ помага нејзиниот брат-близнак Том Винго. Во текот на грижата за својата сестра, тој го запознава нејзиниот психијатар, докторката Сузан Лоуенштајн. Докторката сака да ги открие причините за самодеструктивноста на сестрата на Том и, со негова помош, се обидува да го расветли нејзиното сеќавање.
Фојница

Фојница — град и општина во Централна Босна и Херцеговина, кој се наоѓа западно од главниот град Сараево. Се наоѓа во долината на Фојничка Река, притока на реката Босна. Административно, Фојница е дел од кантонот Централна Босна на Федерација Босна и Херцеговина. Тој е мал, живописен град во Централна Босна и е балнеолошко одморалиште.
Најважeн културно-историски споменик во Фојница е ''франскиот манастир Свет Дух'' во кој е сместен важен дел од културното наследство на нацијата, која се одржува од страна на франската покраина ''Босна Сребрена''.
Франскиот манастир во Фојница има голема библиотека на филозофски и теолошки печатени дела од 16-ти до 19 век, а некои датираат од 1481 година.
Кралицата Катерина од Босна побарала засолниште од Османлиите во планините во близина на Фојница, пред да замине за Рим.
Фојница, исто така, има термална бања. Другата најпозната босанска бања е во Олово. А во близина земјоделска задруга произведува околу 20 тони компир годишно.
1 Население
1.1 1971
вкупно: 12,829
*Бошњаци - 6,473 (50.45%)
*Хрвати - 5,948 (46.36%)
*Срби - 223 (1.73%)
*Југословени - 85 (0.66%)
*други - 100 (0.80%)
1.2 1981
вкупно: 15,045
*Бошњаци - 7,637 (50.76%)
*Хрвати - 6,432 (42.75%)
*Срби - 422 (2.80%)
*Југословени - 392 (2.60%)
*други - 162 (1.09%)
1.3 1991
вкупно: 16,296
*Бошњаци - 8,024 (49.23%)
*Хрвати - 6,623 (40.64%)
*Срби - 157 (0.96%)
*Југословени - 407 (2.49%)
*други - 1,085 (6.68%)
Луд по Ејми

Луд по Ејми (англиски: ''Chasing Amy'') е американски филм од 1997 година, во режија на Кевин Смит. Главните улоги ги толкуваат: Бен Афлек, Џои Лорен Адам, Итан Сапли, Скот Мосие, Џејсон Ли, Мет Дејмон итн. Филмот бил номиниран за наградата „Златен глобус“
1 Содржина
Холден (го игра Афлек) е популарен андерграунд уметник кој со својот долгогодишен пријател Банки (го игра Ли) го создава култниот стрип „Искренко и Давеж“. Стрипот му носи голема популарност и голем успех кај девојките. Двајцата другари се сложуваат извонредно, додека не ја запознаат згодната Алиса (ја игра Лорен Адамс), која, исто така, црта стрипови. Холден смета дека тој и Алиса се создадени еден за друг, но дознава дека таа е лезбијка. И покрај тоа, тој сака да бидат заедно. Додека тие се во врска, Банки е лут и несреќен, а вистинскиот судир се случува кога Холден ќе дознае сè за нејзиното минато.
Лозница (град во Србија)

Лозница — град во Западна Србија, во регионот Мачва. Градот е сместен на десниот брег на реката Дрина. Во 2011 година, градот имаше 19.572, додека пак пошироката област 79.327 жители.
1 Име
Името доаѓа од зборот ''лоза''. Одамна, имаето на градот беше ''Лозица'', но подоцна се промени во ''Лозница''.
2 Географија
Лозница е град во Западна Србија, во регионот Мачва. Градот е сместен на десниот брег на реката Дрина, на границата со Босна и Херцеговина.
2.1 Клима
Лозница има влажна суптропска клима со студени зими, често премногу ладно, поради ветровите од околните планини, и пријатни топли лета. Кога топлиот воздух од Јадранско Море доаѓа во внатрешноста, на североисток оди нагоре и помина низ планинска бариера (Златар и Златибор), се здобива со посилен ефект и понатаму многу брзо продира во Западна Србија. Ова ја прави Лозница една од најжешките градови кога југозападниот ветар дува во Србија.
3 Историја
Јадар стана дел од регионот Подриње, додека Лозница станал седиште на регионот, кој останува во оваа улога до крајот на 19 век, кога главниот град се пресели во Шабац. Во текот на триесеттите години на 19 век, Лозница имаше 295 куќи со 1203 луѓе и стана центар на административната и политичката моќ на Подриње. Образовниот систем почна да се развива, а болницата е формирана во 1882, започна изградба на индустриски објекти, занаетчии, трговскиот и банкарски сектор почна да се развива. Изградба на железничка пруга помеѓу Шабац, Лозница и Бања Ковиљача е отворена во почетокот на XX век. Првата балканска војна и Првата светска војна го прекинаа економскиот развој и значително се намали бројот на луѓе во Лозница и во неговата околина. По завршувањето на Првата светска војна, Лозница остана регионален центар со околу 5.000 луѓе. Имаше еден краток период на реконструкција и економскиот развој, по што следеше Големата депресија, во која имаше пад на цените на земјоделските производи. До средината на 1930-тите, биле отворени занаетчиски и трговски дуќани, со што дојде до олеснување за економијата. Подоцна, биле отворени рудници за антимон од страна на германските индустријалци кои дополнително ја зајакнаа економијата. Овој раст беше, сепак, доведен до ненадеен застој во почетокот на Втората светска војна. Во јануари 2008 година, според српскиот закон, Лозница доби статус на град.
4 Стопанство
Најголемата фабрика во Лозница, ''ХИ Вискоза Лозница'', е отворена во 1957 и има над 10.000 вработени, во време кога градот имаше 18.000 жители. Производството на приколки беше примарна дејност во фабриката ''ФАК Лозница'', и текстил во ''Мода Лозница''.
5 Поврзано
**
Сиван

Сиван (|סִיוָן'; од акадски '''', „сезона, „доба“) — деветтиот месец од граѓанскиот и третиот месец од верскиот еврејски календар. Ова е пролетен месец со 30 дена. Обично паѓа во мај-јуни од грегоријанскиот календар.
1 Празници во сиван
6 сиван: Шавуот (Педесетница)
ATC код A09

1 A09A Дигестиви, вклучувајќи ензими
1.1 A09AA Ензимски препарати
:A09AA01 Диастаза
:A09AA02 Мултиензими (липаза, протеаза, итн.)
:A09AA03 Пепсин
:A09AA04 Тилактаза
1.2 A09AB Киселински препарати
:A09AB01 Глутаминска киселина хидрохлорид
:A09AB02 Бетаин хидрохлорид
:A09AB03 Хлороводородна киселина
:A09AB04 Лимонска киселина
1.3 A09AC Ензимски и киселински препарати, комбинации
:A09AC01 Пепсин и киселински препарати
:A09AC02 Мултиензими и киселински препарати
Иван Кецојевиќ

Иван Кецојевиќ (роден на 10 април 1988 во Бар) — црногорски фудбалер, играч од одбраната на Кадис и црногорската репрезентација.
1 Титули
1.0.1 Цирих
* Куп на Швајцарија (1) : 2013-14
Добриот Вил Хантинг

„Добриот Вил Хантинг“ (англиски: ''Good Will Hunting'') е американски филм од 1997 година, во режија на Гас ван Сант. Главните улоги ги толкуваат: Мет Дејмон, Робин Вилијамс, Мини Драјвер и Бен Афлек. Филмот е добитник на повеќе награди, меѓу кои и две награди „Оскар“, и тоа за најдобро оригинално сценарио и за најдобра споредна машка улога (Вилијамс). Исто така, филмот бил награден и со „Златен глобус“ за најдобро сценарио во игран филм.
1 Содржина
Вил Хантинг е бунтовно момче на возраст од 20 години со висок коефициент на интелигенција, кој наместо да студира, работи како домар на МИТ. Детството го поминал во дом за сираци и затоа страда од комплекс на пониска вредност. Кога професорот по математика, Ламбо, им задава задача на своите студенти, Вил ја решава задачата анонимно, но набрзо професорот го открива неговиот идентитет и талент, му поставува услов: ако сака да го избегне затворот, Вил ќе мора да посетува часови по математика и по психологија за да го скроти бунтовниот темперамент. Неколку терепевти се обидуваат да го скротаат Вил, но тој ги исмејува и тие не успеваат. Подоцна доаѓа терапевтот Шон Магуир, кој е добар пријател на Ламбо и професор по психологија во еден факултет. За разлика од другите, Шон успева на некој начин да го скроти Вил и на тој начин тие постепено стануваат и добри пријатели. Шон, во една прилика, му кажува приказна за тоа како се запознал со неговата покојна сопруга и оваа приказна го погодува Вил. Вил води врска со британска студентка Скајлар, но не ѝ открива за неговиот приватен живот. Ламбо се обидува да го вработи Вил, но Вил ги одбива сите работни позиции. Додека Скајлар му открива на Вил дека ќе оди во Калифорнија и дека сака и тој да дојде со неа, но тој за првпат ѝ кажува за неговиот приватен живот и раскинува со неа. Вил исто така одлучува повеќе да не решава математички задачи за Ламбо. Ламбо и Шон се караат за Вил и меѓусебно се обвинуваат. Вил дури и слуша една од нивните расправии, а потоа има последна сесија со Шон. Шон го убедува Вил дека не е тој крив за неговиот бунтовен темперамент и дека треба да го следи својот сон. Шон набрзо се помирува со Ламбо и одлучува да замине за Калифорнија за повторно да се соедини со Скајлар со својот нов автомобил Шевролет Нова, кој му го подариле неговите пријатели за роденденот.
2 Улоги
* Мет Дејмон како Вил Хантинг
* Робин Вилијамс како Шон Мегваер
* Бен Афлек како Чаки Суливан
* Стелан Скарсгард како професорот Џералд Ламбо
* Мини Драјвер како Скајлар
* Кејси Афлек како Морган О'Мели
* Кол Хајсер како Били Мекбрајд
* Џон Мајтон како Том
* Скот Вилијам Винтерс како Кларк
* Џими Флин како судијата Џорџ Х. Мелоун
* Кристофер Бритон како извршен директор
* Алисон Фоланд како студент на МИТ
* Џорџ Плимптон како Хенри Липкин
Марко Шенбахлер

Марко Шенбахлер (роден на 11 јануари 1990 година, во Урдорф) — швајцарски поранешен фудбалер, играч од средниот ред.
1 Кариера
Шенбахлер целата своја кариера ја поминал во екипата на Цирих за која одиграл над 400 натпревари во периодот 2006-2021.
2 Титули
2.1 Клупски
2.1.1 Цирих
* Швајцарско првенство : 2
: 2006-2007, 2008-2009.
* Куп на Швајцарија : 3
: 2013-2014, 2015-2016, 2017-2018
ФК Ешален

ФК Ешален е швајцарски фудбалски клуб од градот Ешален. Тимот во моментов се натпреварува во 1. Лига Класик, четвртото ниво во швајцарската фудбалска пирамида. Клубот е формиран во 1921 година и ги игра своите домашни натпревари на Стадионот Шпортплац Сапинс.
1 Бои и амблеми
Официјалните бои на клубот се жолта и зелена.
2 Познати играчи
* Блез Н'Куфо
Трансформери: Одмаздата на поразените

Трансформери: Одмаздата на поразените (англиски: ''Transformers: The Revenge of the Fallen)'' — американски филм од 2009 година, во режија на Мајкл Беј. Главните улоги ги толкуваат: Шаја Лабаф, Меган Фокс и Џош Духамел.
1 Содржина
Сем Витвикли му се враќа на нормалниот живот и оди да студира, оставајќи го аутоботот дома. Но, кога главата почнува да му се полни со криптички знаци и симболи, тој повторно ќе се најде на мета на Десептиконите и така се вовлекува во војната на Трансформерите.
Раса

Раса — концепт кој се користи за категоризирање на луѓе во големи и различни популации или групи според анатомска, културна, етничка, генетска, географска, историска, јазична, верска и/или социјална припадност. Терминот прво се користел за луѓе кои зборувале заеднички јазик, потоа да се означи национална припадност, во 17 век луѓето почнале да го користат терминот за физички воочливи (фенотипски) својства. Почнувајќи од 19 век, терминот често се користел во таксономска смисла, за означување на генетски диференцирани човечки популации дефинирани според фенотип.
Мулен Руж (филм)

Мулен Руж! (француски: ''Moulin Rouge!'') е американски филм од 2001 година, во режија на Баз Лурман. Главните улоги ги толкуваат: Никол Кидман и Еван Мек Грегор.
1 Содржина
Идеалистот Кристијан (го игра Мек Грегор) е привлечен во мрачното и фантастично подземје на парискиот ноќен клуб „Мулен Руж“. Во овој темен и гламурозен рај на ноќниот живот, поетот започнува страсна љубовна врска, која завршува трагично.
Биди кул

Биди кул (англиски: ''Be Cool'') — американски филм, во режија на Ф. Гери Греј. Главните улоги ги толкуваат: Џон Траволта, Ума Турман и Двејн Џонсон.
1 Содржина
Разочаран од филмската индустрија, Чили Палмер (го игра Траволта) решава да се обиде како музичар. Притоа, тој ја среќава вдовицата (ја игра Турман) на еден музички продуцент и се вљубува во неа.
Шпат Касапи

Шпат Касапи (|Shpat Kasapi; Тетово, - Болоња, ) — македонски пејач од албанска народност. Тој е син на Ѓулумсер Касапи, политичарка на СДСМ и поранешен пратеник во Македонското собрание.
1 Животопис
Во 2009 година, Касапи учествувал на албанскиот Фестивал на песната 47 (''Festivali i Këngës 47''), кој се одржува секоја година во Тирана, Албанија и каде се избира песна за Евровизија.
Касапи почнал на 26 ноември 2025 г. од срцев удар во Болоња, Италија, каде бил на семејна посета.