Артемис II

Артемис II (|Artemis II) — мисија за пилотирано прелетување околу Месечината во рамките на програмата на НАСА, „Артемис“. Ова е првата пилотирана експедиција на вселенското летало „Орион“, пуштено со помош на супертешката носечка ракета Систем за вселенско лансирање (SLS), и прв лет на луѓе надвор од ниската Земјина орбита по декември 1972 г. (Аполо 17).
Полетувањето на мисијата се одржало на 1 април 2026 г. во 22:35 часот UTC. Во составот на екипажот на мисијата биле тројца американски астронаути: Рид Вајзман, Виктор Гловер, Кристина Кук и канадскиот астронаут Џереми Хансен.
Целта на мисијата била тестирање на системите на леталото „Орион“ пред мисијата Артемис IV, планирана за 2028 г., која предвидува слетување на човек на Месечината.
Претходно позната како Истражувачка мисија-2 (''Exploration Mission-2''), таа била преименувана по воведувањето на програмата „Артемис“.
1 Екипаж
Астронаут, Држава, Вселенска агенција, Должност, Искуство во вселената (денови)
Знаме, Земја
Рид Вајзман, САД, НАСА, командант, 165,3
Виктор Гловер, САД, НАСА, пилот, 167,3
Кристина Кук, САД, НАСА, специјалистка на мисијата, 328,5
Џереми Хансен, Канада, КВА, специјалист на мисијата, нема
2 Мисија
Планот за мисијата Артемис II предвидувал испраќање на четворица астронаути во првото вселенско летало Орион со екипаж, кое извело прелет околу Месечината. За нивно полетување била искористена варијантата Block 1 од Системот за вселенско лансирање (SLS). Профилот на мисијата вклучувал повеќекратно палење на моторите за напуштање на Земјината орбита (MTLI) и траекторија на слободно враќање од Месечината. Леталото Орион првично било поставено во висока Земјина орбита со период од околу 24 часа. Во овој период, екипажот извршил проверки на системите за одржување во живот и извел демонстрација на маневрирање во вселената користејќи го искористениот степен ICPS како мета. Кога Орион повторно стигнал до перигејот, го активирал главниот мотор за да го заврши преминот кон Месечината (TLI). Екипажот пристигнал на местото на полетување на 27 март, а одбројувањето започнало на 30 март 2026 г.
2.1 Преглед на мисијата
Патувањето на Артемис II било предвидено да трае приближно десет дена и било поделено во неколку клучни етапи:
2.1.1 Полетување
Мисијата започнала со полетување на ракетата SLS Block 1 од комплексот 39B во вселенскиот центар „Кенеди“ на 1 април 2026 година во 22:35:12 UTC (18:35:12 по месно време). Четирите главни мотори се запалиле седум секунди пред самото одлепување, а помошните мотори на цврсто гориво се активирале во нултата секунда, обезбедувајќи го најголемиот дел од потисокот во првите две минути. Помошните мотори се одвоиле на височина од околу 48 километри. Вајзман го надгледувал полетувањето, иако летот бил целосно автоматизиран. Главниот степен на ракетата работел околу осум минути пред да се одвои, оставајќи го Орион во високо елиптична орбита.
2.1.2 Земјина орбита и проверка на системите
Веднаш по гасењето на главните мотори, Кох и Хансен започнале со тестирање на системите за одржување во живот. По успешната проверка, степенот ICPS се запалил во апогејот за да го подигне перигејот на Орион.
Откако леталото стигнало до новиот перигеј, извело 15-минутно палење на моторите за да воспостави висока Земјина орбита. Гловер потоа извел серија маневри во близина на ICPS, по што Орион се оддалечил, а искористениот степен влегол во т.н. „орбита гробница“.
2.1.3 Анимации на мисијата
left
3 Наводи