procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
CYP7B1

25-хидроксихолестерол 7-алфа-хидроксилаза, исто така познат како оксистерол и стероид 7-алфа-хидроксилаза е ензим кој кај луѓето е кодиран од генот ''CYP7B1''. Овој ген кодира член на суперфамилијата на ензими на цитохром P450. Протеините на цитохром P450 се монооксигенази кои катализираат многу реакции вклучени во метаболизмот на лековите и синтезата на холестерол, стероиди и други липиди.
1 Функција
Овој протеин на мембраната на ендоплазматскиот ретикулум ја катализира првата реакција во катаболичкиот пат на холестерол на екстрахепаталните ткива, кој го претвора холестеролот во жолчни киселини. Овој ензим најверојатно игра мала улога во синтезата на вкупната жолчка киселина, но може да биде вклучен и во развојот на атеросклероза, невростероиден метаболизам и синтеза на полови хормони.
CYP7B бил откриен од Стејплтон во екран за транскрипти изразени различно во хипокампусот на стаорци наспроти остатокот од мозокот. Кодираниот полипептид, првично означен hct-1 (хипокампус транскрипт 1), имал значителна хомологија со CYP7A1. Протеинот бил назначен CYP7B1 од Комитетот за номенклатура на P450. Експресијата на рекомбинантниот протеин покажала 7алфа- хидроксилациона активност за стероиди (DHEA, прегненолон) и оксистероли вклучувајќи 25-хидроксихолестерол и 27-хидроксихолестерол, потврдена со нокаут кај глувчето што е и мозочна и стероидна хидроксилација во повеќе ткива. Означувањето на известувачот на генот Cyp7b1 покажало дека ензимот е широко изразен, особено силно во мозокот, црниот дроб, бубрезите, срцето и слезината.
Трисомија 8

Трисомија 8 предизвикува Варкани синдром 2, човечко хромозомско нарушување предизвикано од три копии (трисомија) од хромозомот 8. Може да се појави со или без мозаицизам.
1 Карактеристики
Целосната трисомија 8 предизвикува сериозни абнормалности на фетусот во развој и може да биде причина за спонтан абортус. Целосната трисомија 8 е обично гестациска смртоносна состојба, додека мозаицизмот на трисомија 8 е помалку тежок и лицата со мал дел од засегнатите клетки може да покажат релативно благ опсег на физички абнормалности и развојно доцнење. Поединците со мозаицизам со трисомија 8 имаат поголема шанса да преживеат во детството и зрелоста, и покажуваат карактеристичен и препознатлив модел на развојни абнормалности. Вообичаените наоди вклучуваат застој во психомоторниот развој, умерена до тешка интелектуална попреченост, променливи модели на раст што може да резултираат со ненормално низок или висок раст, лице без израз и многу мускулно-скелетни, висцерални и очни абнормалности, како и други аномалии. Длабоката плантарна бразда се смета за патогномонична за оваа состојба, особено кога се гледа во комбинација со други придружни карактеристики. Видот и сериозноста на симптомите зависат од преваленцата на погодените клетки и нивната локација во телото.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" >&#x5B;''потребен е цитат''&#x5D;</sup>
1.1 Други состојби
Мозаицизмот на трисомија 8 влијае на големи области на хромозомот 8, содржи многу гени, и затоа може да се поврзе со низа симптоми.
* Мозаична трисомија 8 е пријавена во ретки случаи на Ротмунд-Томсон синдром, тоа е генетско нарушување поврзано со ДНК хеликазата RECQL4 на хромозомот 8q24.3. Синдромот „се карактеризира со атрофија на кожата, телеангиектазија, хипер -и хипопигментација, вродени скелетни абнормалности, низок раст, предвремено стареење и зголемен ризик од малигни заболувања“.* Некои индивидуи трисомични за хромозомот 8 имале недостаток во производството на факторот на коагулација VII поради регулациониот ген на фактор 7 (Ф7Р) мапиран на 8p23.3-p23.1.* Трисомија и други преуредувања на хромозомот 8 се исто така пронајдени кај трихо-рино-фалангеален синдром.* Мали региони на трисомијата и моносомијата на хромозомот 8 се исто така создадени од синдромот на рекомбинантен хромозом 8 (синдром на долината Сан Луис), предизвикувајќи аномалии поврзани со тетралогијата на Фало, што е резултат на рекомбинација помеѓу типичен хромозом 8 и оној што носи родителска парацентрична инверзија.* Трисомијата е исто така пронајдена во некои случаи на хронична миелоидна леукемија, потенцијално како резултат на кариотипска нестабилност предизвикана од генот за фузија bcr:abl.
2 Дијагноза
Наједноставниот и најлесниот начин да се открие трисомија 8 е со кариотип, фотографија што ги претставува сите хромозоми на клетката на уреден начин. Амниоцентезата, исто така, е техника за дијагностицирање. Примероците од плодовата вода се земаат од фетус, се одгледуваат, а потоа се анализираат со кариотип. Ако фотографијата покажува 3 копии од хромозомот 8 наместо 2, тогаш единката има трисомија 8.
3 Поврзано
* Варканиј синдром 1
Хаплогрупа О-М117

Хаплогрупата O2a2b1a1-M117 или Хаплогрупата O2a2b1a1-M117 (исто така дефинирана со филогенетски еквивалентната мутација Page23/F8/F42) е потклад на O2a2b1-M134 (и исто така потклад на хаплогрупата честа во Кина и во соседните земји O2) како Бутан, Непал и Кореја, исто така кои биле пронајдени меѓу луѓето што зборуваат синотибетски јазик.
Во Мегалаја, претежно племенска држава во североисточна Индија, O-M133 бил пронајден во 19,7% (14/71) од примерокот од тибето-бурманскиот Гарос, но во само 6,2% (22/353, во опсег од 0 /32 Bhoi до 6/44 = 13,6% Pnar) од базен од осум примероци од соседните племиња кои зборуваат касиски (Reddy et al. 2007).
1 Потекло
Најраната посведочена генеалошка поделба во хаплогрупата O-M117, таа помеѓу O-M133 и O-M117 (xM133), се проценувало дека се случила приближно 12.600 [95% CI 11.300 <-> 14.000] ybp. Сепак, членовите на O-M117 (xM133) биле доста ретки меѓу постоечките луѓе. O-M117(xM133) бил забележан во 2,2% (1/46) од примерокот CHB (Хан кинески во Пекинг, Кина) од проектот 1000 геноми. Во комерцијално тестирање, O-MF1380 или O-CTS4960, кој припаѓал на O-M117 (xM133), е пронајден во Кина (Пекинг, Хенан, Шандунг, Џиангсу, Џјансу, Чонгкинг, Гуангдонг), Сингапур, Индонезија, Саудиска Арабија, и Јапонија. O-M117(xM133) исто така бил пронајден во 1,5% (2/133) од примерокот собран во Даеџон, Јужна Кореја и во 1,0% (6/573) од примерокот собран во Сеул, Јужна Кореја. Според 23mofang, членовите на O-M117(xM133) сочинуваат потклад наречен O-CTS4960 (TMRCA 8,570 ybp), која е релативно концентрирана во централните, источните и североисточните области на Кина и моментално опфаќа приближно 0,51% од вкупното население на мажите во Кина.
2 Распространетост
2.1 Индија
Во една студија за ДНК на населенијата Адиваси во државата Мегалаја, Реди ''и сор.'' (2007) го пронашол O-M133 во 19,7% (14/71) Гаро, 13,6% (6/44) Пнар, 11,1% (2/18) Нонгтраи, 8,3% (5/60) Лингнгам, 6,9% (2/29 ) Вор-Каси, 6,3% (4/64) Марам, 5,3% (1/19) Вор-Јаинтија, 2,3% (2/87) Кинријам и 0% (0/32) Бои. Гаро зборуваат гаро јазик, додека сите други проучувани населенија мајчин јазик им се касички јазици.
Весна Бендевска

Весна Бендевска (р. во Битола) — пратеничка во Собранието на Македонија од страна на ЗНАМ и потпретседателка на партијата.
1 Животопис
Родена на 12 јануари 1963 година во Битола. Македонка. Има високо образование. Психолог.
Менемени

Менемени (|Μενεμένη), постаро име: Нов Менемен (''Νέα Μαινεμένη'', ''Неја Менемени'') — населба западниот дел на Солун, Егејска Македонија и седиште на општината Амбелокипи-Менемени. Населението брои 14.297 жители (2021).
1 Историја
Населбата е основана во 1922 г. кога тука биле доведени околу 160 грчки семејства од истоименото село Менемени во Мала Азија (денес Менемен). На пописот од 1928 г. Менемени се состоело од 114 семејства со вкупно 496 жители, сите грчки доселеници. Истата година почнала изградбата на црквата „Св. Петка“ со облик на куполна трикорабна базилика, наречена по истоимената црква во старото село Менемени во Турција. Првите жители се занимавале исклучиво со земјоделство, но потоа почнале да се занимаваат и лозарство и сточарство. Денес многумина имаат градски занимања.
Со владина наредба во 1934 г. кон Менемени се приклучени новооснованите доселенички населби Ново Арманќој и Нов Босфор. Така зголемена, во 1940 г. населбата е заведена со 2.571 жител. По Втората светска војна населението доживеало голем пораст поради близината на Солун.
2 Знаменитости
* „Св. Хрисостом Сирин“ — споменик посветен на т.н. Малоазиска катастрофа до црквата „Св. Петка“
* Споменик на паднатите борци на плоштадот „Св. Нектариј“
* Индиски гробишта на Антантата, каде се погребани војници од Индија регрутирани од Британците во Првата светска војна
Вештачки остров

Вештачки остров — копнена маса направена од човекот во водни тела, како што се океани или езера. Овие острови се создаваат со таложење и натрупување материјали како песок, карпи, а понекогаш и бетон на подводни површини. Целта на изградбата на вештачки острови разнообразува, почнувајќи од создавање повеќе простор за живеење во густо населените области до сместување на конкретни инфраструктурни потреби како аеродроми или одморалишта.
Изградбата на вештачки остров бара внимателно планирање и инженерство. Инженерите мораат да ги земат предвид факторите како што се стабилноста на користените материјали, влијанието врз животната средина и воздејството од природните сили како што се океански струи и бури. Посебни техники можат да се искористат за да се зајакне структурата на островот и да се спречи разорување или тонење со текот на времето.
Откако ќе бидат завршени, вештачките острови можат да поддржат различни човечки дејности и случувања. Тие служат како платформи за изградба на станбени области, трговски центри, превозни центри и рекреативни објекти. Примери на добро познати вештачки острови ги вклучуваат Палмовите Острови во Дубаи и Меѓународниот аеродром Кансаи во Јапонија. Овие човечки творби го прошируваат просторот за живеење и обезбедуваат можности за развој во области каде природното земјиште е ограничено.
Добрила Ивановска-Чабриќ

Добрила Ивановска-Чабриќ (р. во ) - македонска театарска и филмска глумица и пејачка.
1 Биографија
Добрила Ивановска-Чабриќ е доајенка на Македонски народен театар и пејачка. Во Македонски народен театар се вработила во 1946 година и играла во првата претстава на македонски јазик, „''Платон Кречет''“. Во МНТ за единаесет години активна глумечка кариера, остварила 29 улоги. Покрај МНТ таа гостувала и во Драмски театар - Скопје.
Добитничка е на наградата на Народна Република Македонија, за најдобра женска улога, за улогата на ликот Графира во „''Волци и овци''“, како и наградата за Радиодифузијата на денон на југословенското радио. На Радио Скопје заедно со Петре Прличко ја воделе емисијата „''Весела вечер''“.
Театарската кариера ја продолжува во Театарот „Терезије“ во Белград. Потоа ја започнала нејзината кариера како пејачка. Со „Дуото Нанос“, 20-години патувале и настапувале во: Македонија, Србија, Кипар, Русија, Франција и Бугарија, каде две години се на второто место на бугарската топ листа. Добрила Ивановска-Чабриќ доживува голем успех во грузиската група „Диело“, со различен репертоар на неколку јазици. Во 1970 година Добрила повторно продолжува со својата самостојна кариера и повторна патува низ светот. Во 1980 година се сели во Дојран, каде живее и денес. Била омажена за Миленко Чабриќ со кого има еден син.
Во 2012 година, на 85 годишна возраст, Добрила по долгогодишна пауза се враќа на театарската сцена со монодрамата "Методот на Мис Маргарида" од Роберто Атајаде, во режија на Виолета Џолева со која добива специјална награда на Меѓународниот фестивал на монодрама во Битола. Во 2018 година на 90 години победува на телевизиското музичко шоу "Никад није касно" со најголем број гласови од публиката. На 22 издание на "Еврофест" и беше доделена наградата за севкупно музичко творештво.
Аминофилин

Аминофилинот е соединение на бронходилататорот теофилин со етилендиамин во однос 2:1. Етилендиаминот ја подобрува растворливоста, а аминофилинот најчесто е во форма на дихидрат.
Аминофилинот е помалку потентен и со пократко дејство од теофилинот. Најчесто се користи во третманот на респираторна опструкција предизвикана од астма или ХОББ. Аминофилинот е неселективен аденозин рецепторен антагонист и фосфодиестераза инхибитор.
Во 2024, е дваесетти најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 384.000 рецепти.
Табакера

Табакера — џебна кутија што се користи за сместување на тутун или мал број цигари и спречување на нивно туткање. Типична табакера е рамна кутија (најчесто метална) што се отвора симетрично на две половини. Во секоја половина е сместен ред цигари, кои често се прицврстени со пружина или еластична лента. Некои табакери се едноставно цврсти кутии кои се користат за сместување на стандардни пакувања цигари.
1 Видови и употреби
Во денешно време не сите табакери се метални, некои се и од пластика. Други доаѓаат со дополнителни функции, како што се вградени запалки или пепелници.
Во Соединетите Држави во 1920-тите и 1930-тите, типичните табакери содржеле 50 цигари. Поради оваа причина, тие понекогаш биле нарекувани „''flat fifties“.''
Табакерите се модни додатоци во културата на пушењето. Како такви, тие можат да бидат направени од благородни метали, украсени со уметнички гравури, монограми и накит. Петар Карл Фаберже, иако најпознат по своите Фабержеови јајца, исто така направил прекрасни табакери од злато и скапоцени камења за семејството на царот. Некои (на пример, онаа што и припаѓа на Даниела Стил) се вели дека вреди 25.000 долари.
Табакерите се исто така колекционерски предмети.
За време на двете светски војни, табакерите биле популарни кај војниците, а многу ветерани од Првата и Втората светска војна (на пример, Џејмс Духан) рекле дека табакерите им го спасиле животот со запирање на куршумите.
2 Галерија на табакери од Музејот на тутунот во Прилеп
3 Поврзано
* Музеј на тутун
Бербер

Бербер — лице специјализирано за стрижење, обликување и негување на косата на лица од машки пол. Тие се вешти професионалци што работат во берберници или салони, задоволувајќи ги потребите за нега на коса на муштериите. Берберите често обезбедуваат низа услуги, вклучувајќи фризури, потстрижување бради, бричење и обликување на косата. Улогата на берберот оди подалеку од само стрижење на косата; тие исто така нудат совети за техники за нега на коса и дотерување на своите муштерии. Берберите обично користат различни алатки како ножици, машинки, жилети и чешли за да ги постигнат посакуваните фризури и изглед. Тие исто така можат да обезбедат дополнителни услуги како фарбање на косата.
1 Историја
1.1 Антика
Историјата на берберството се протега одамна. Во Египет се откриени жилети што потекнуваат од околу 3500 година пред нашата ера, што покажува дека луѓето се стрижеле дури и во древно време. Египќаните биле меѓу првите што понудиле берберски услуги околу 5000 пр. н. е., користејќи алатки направени од школки од остриги или изострен кремен. Во нивното општество, берберите имале почитувана положба, со свештеници и медицински професионалци меѓу најраните забележани бербери.
Берберството не било ограничено само на Египет; играло значајна улога во културите на различни континенти. Маите, Ацтеките, Ирокезите, скандинавските и монголските општества користеле берберски практики, честопати како начин за означување на општествените улоги или за време на војна. Во Стара Грција, мажите ги потстрижувале брадите, косата и ноктите од бербер на агора, која исто така служела како место за дружење и расправа за тековните настани. Берберството го пронашло својот пат до Рим преку грчките колонии на Сицилија околу 296 година пр. н. е., што довело до појава на берберници познати како „tonstrīna“ на латински. Овие берберници станале популарни места за собирање каде што луѓето ќе ги следат дневните вести и озборувања. Посетата на берберот наутро за многумина станало рутина, исто толку важна како и одењето во јавните бањи. Првото бричење на еден млад човек се сметало за значајна пресвртница во церемонијата на неговото полнолетство.
Римските бербери користеле различни алатки, вклучувајќи чешли, жилети, ножици и виклери, заедно со специјализирани инструменти за отстранување на брадата и отстранување на влакна. Некои бербери станале доста богати и влијателни, работејќи дуќани што привлекле муштерии од високото општество. Меѓутоа, повеќето бербери биле едноставни трговци што управувале со мали продавници или работеле на улица, нудејќи ги своите услуги по пристапни цени.
1.2 Средновековие
Во текот на средновековието и пошироко, берберите имале повеќеслојна улога како хирурзи и заболекари покрај нивните традиционални услуги. Покрај задачите како стрижење, фризерство и бричење, берберите преземале хируршки зафати како што се крвопуштање, огнени чашки и клизми, како и вадење заби, со што ја добиле титулата „берберски хирурзи“.
2 Поврзано
* Берберски занает
* Фризер
Хаплогрупа F (мтДНК)

Хаплогрупата F е човечка митохондријална ДНК (мтДНК) хаплогрупа. Кладот е најзастапен во Источна Азија и Југоисточна Азија. Не била пронајдена кај домородните Американци.
Тоа е примарна гранка на хаплогрупата R9.
1 Распространетост
Хаплогрупата F е прилично честа појава во Источна Азија. Високите честоти на кладот се наоѓале меѓу Лаху од Јунан (33% - 77%, просечно 52%), Никобарските Острови (50%), Шоровите од Кемеровската област на Сибир (41%) и Аруначал Прадеш, Индија (31%). Исто така, постои важна честота кај тајванските абориџини, Кака, Кетс, Хан Кинез (а со тоа и речиси цела Кина), Ломбок, Сумба, Тајланд и Виетнам. Неговата Распространетост се протега со мала честота до Тару во јужен Непал и Башкирите на јужниот дел на Урал.
Хаплогрупата F се јавува и на ниски честоти на Коморските Острови (<10%). Го има и на ниски честоти на островот Хвар во Хрватска (8,3%).
2 Поткладови
F1a јасно преовладувала меѓу претставниците на хаплогрупата F во Југоисточна Азија, но поткладовите на оваа хаплогрупа биле пронајдени во населенија на север како Бурјатите и Улчи во Сибир.
F1b има тенденција да станува почеста како дел од вкупниот F во населенијата на северните делови на Источна Азија и Средна Азија, како што се Монголите, Казахстанците, Ујгурите и Јапонците. Исто така бил пронајден кај народот Ји. Постојат чудни ексклави на F1b во Гаининск Башкирите од Пермската област и Хрватите од островот Хвар.
F1d е втората најчест потклад во Њуар (Непал). Хаплогрупата F1d достигнала најголем дел во Њуар (11,97%) од Непал и Кшатрија (16%) во Северна Индија.
F2 бил пронајден главно во облик на F2a, што е забележано во повеќе од 10% од неколку примероци на Ну и Лису од Гонгшан, Јунан. F2 п бил пронајден со честоти кои надминувале 5% во неколку други населенија на Југозападна Кина, Гуангкси и Хаинан, вклучувајќи ја и мнозинското население на Ханци. Надвор од југозападна Кина, F2 бил пронајден со честота поголема од 5% во примерок од Оиратски Монголци од Шјинџијанг и примерок од Хакази од Хакасија, при што поранешното население може да се пофали со особено висока разновидност во овој клад.
F3 е особено честа појава кај австронезиските народи на Тајван и Малајскиот Архипелаг, но исто така бил пронајден кај многу населенија на Југозападна Кина и Југо-Централна Кина, како и во примерок од Хан од Шјинџијанг.
F4 бил пронајден главно кај абориџинските населенија на Тајван и Хајнан, со некои претставници меѓу примероците на Филипинците од Лусон, Индонезијците од Суматра и Ханс и Узбеците од Шјинџјианг.
3 Поврзано
* Генеалошки ДНК тест
* Генетска генеалогија
* Човечка митохондријална генетика
* Генетика на населението
Маркус Мунафо

Маркус Роберт Мунафо, презимето е напишано и Мунафо, (роден на 23 јануари 1972 година) е британски психолог кој е професор по биолошка психологија на Факултетот за експериментална психологија на Универзитетот во Бристол од 2010 година. Тој станал главен уредник на ''Nicotine &amp;amp; Tobacco Research'' во 2015 година.
1 Образование
Мунафо магистрирал со почести на Универзитетот во Оксфорд во 1993 година,и се стекнал со титуламагистер. На Универзитетот во Саутемптон по здравствена психологија во 1995 година, се стекнал со титула Доктор на науки во анксиозност и хирургија од Универзитетот во Саутемптон во 1999 година.
2 Истражување
Истражувањето на Мунафо се фокусира, меѓу другото, на здравствените и психолошките ефекти од употребата на тутун и алкохол. Тој, исто така, истражувал научна репродуктивност во поголемиот дел од неговата кариера, почнувајќи кога бил студент и не успеал да ги повтори наодите што ги нашол во литературата. На пример, една студија која тој ја напишал како коавтор со Ендрју Хигинсон покажало дека поттикнувањето на академиците да направат мал број високо цитирани студии, исто така, ги поттикнало да спроведат многу нови, недоволно моќни студии и помалку студии за репликација.
3 Препознавање
Во 2017 година, Мунафо ја добил Претседателската награда за истакнат придонес кон психолошкото знаење, награда која се доделува секоја година од Британското психолошко друштво.
Црвените светла

„Црвените светла“ (англиски: ''Red lights'') — филм од 2012 година, во режија на Родриго Кортес (Rodrigo Cortés), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Сигурни Вивер (Sigourney Weaver), Роберт Де Ниро (Robert De Niro), Силијан Марфи (Cillian Murphy), Тоби Џонс (Toby Jones), Елизабет Олсен (Elizabeth Olsen) и Џоули Ричардсон (Joely Richardson).
1 Содржина
Д-р Маргарет Метсон (ја игра Вивер) е умна жена која е посветена на разобличувањето на измамите за таканаречените паранормални појави. Таа работи со својот соработник, физичарот Том Бакли (го игра Марфи). По пауза од неколку децении, во јавноста повторно се појавува познатиот медиум Сајмон Силвер (го игра де Ниро). Неговиот настап пред публиката се поклопува со ненадејната смрт на д-р Метсон, а и нејзиниот претходник во истражувањето умрел во слични околности. Нејзината смрт го мотивира Бакли темелно да се посвети на истражувањето на способностите на Сајмон Силвер со намера јавно да го разобличи и да докаже дека се работи за голема измама...
Омилениот спорт на мажите?

„Омилениот спорт на мажите?“ (англиски: ''Man's Favorite Sport?'') — американски филм од 1964 година во режија на Хауард Хокс, снимен по сценариото на Пат Френк, Џон Фентон Мареј и Стив Мекнил. Главните улоги ги толкуваат: Рок Хадсон (Rock Hudson), Пола Прентис (Paula Prentiss), Марија Перши (Maria Perschy) и Шарлен Холт (Charlene Holt). Намерата на Хокс била овој филм да биде омаж на филмот „Насила дадилка“ од 1938 година при што безуспешно се трудел да ги ангажира главните глумци од тој филм — Кери Грант и Кетрин Хепберн.
1 Содржина
Роџер Вилоби (го игра Хадсон) е успешен продавач на спортска опрема, особено на прибор за риболов при што го сметаат за голем спортски стручњак. Поради тоа, Абигел (ја игра Прентис), неговата шефица за односи со јавноста го пријавува на еден риболовен натпревар, а тука започнува заплетот, зашто Роџер никогаш не се бавел со тоа...
Аторвастатин

Аторвастатин — лек од групата на статини кој се користи во превенција на кардиоваскуларни болести кај лица со висок ризик и во третманот на зголемено ниво на липиди. За превенција на кардиоваскуларни болести статините се лекови од прв избор. Се зема преку уста.
Вообичаени несакани ефекти се болка во зглобовите, дијареа, жиговина, гадење и мускулна болка. Сериозни нескани ефекти може да вклучуваат рабдомиолиза, оштетување на црниот дроб и дијабетес. Употребата за време на бременоста може да влијае штетно врз плодот. Како и сите статини, аторвастатинот дејствува преку инхибиција на HMG-CoA редуктаза, ензим во црниот дроб кој игра клучна улога во синтезата на холестеролот.
Аторвастатинот бил патентиран во 1986, и бил одобрен за медицинска употреба во САД во 1996. Се наоѓа на Списокот на есенцијални лекови на СЗО. Достапен е како генерички лек. Во 2024, е деветти најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 894.000 рецепти.
Призма (геометрија)

Призма — полиедар ограничен со два складни многуаголници што лежат на две паралелни рамнини, а останатите ѕидови се паралелограми што имаат по една заедничка страна со секој од многуаголниците.
1 Опис
Долниот и горниот многуаголник кои лежат на паралелните рамнини се викаат ''основи'' на призмата, додека отсечките на основите се викаат ''основни рабови'' на призмата. Паралелограмите кои ги претставуваат ѕидовите на призмата се викаат ''бочни ѕидови'' и тие ја образуваат бочната површина, т.е. обвивката на призмата. Отсечките на бочните ѕидови се викаат ''бочни рабови'' на призмата. Призмата чии бочни рабови се нормални на основите се вика ''права призма''. Правата призма чија основа е правилен многуаголник се вика ''правилна призма''. Ратојанието меѓу основите на призмата се вика ''висина'' на призмата и вообичаено се означува со ''Н''. Отсечката чии крајни точки се две темиња на призмата што не лежат на ист ѕид, се вика ''просторна дијагонала'' или само ''дијагонала'' на призмата.
2 Видови призми
Според видот на основата, призмата може да биде:* триаголна
* четириаголна
* петаголна
* шестаголна итн.
Ако призмата се пресече со една рамнина ''Σ'', тогаш заедничкиот дел на призмата и рамнината претставува конвексен многуаголник кој се вика ''пресек'' на призма со рамнина. Во зависност од положбата на рамнината ''Σ'' (пресекот на призмата) во однос на призмата, разликуваме:* паралелен пресек, ако рамината ''Σ'' е паралелна со основите на призмата
* нормален пресек, ако рамнината ''Σ'' е нормална на бочниот раб на призмата
* дијагонален пресек, ако рамнината ''Σ'' минува низ два несоседни бочни раба на призмата
* кос пресек, ако рманината ''Σ'' ги сече сите бочни рабови на призмата, но не е паралелна со нејзините основи.
3 Плоштина и зафатнина на призма
Плоштината на призма се пресметува според следнава формула:
Р = 2В + М, каде: В е плоштината на основата, а М е плоштината на бочната површина.
Бидејќи бочните ѕидови на права призма се правоаголници, следи дека плоштината на права призма може да се пресмета според формулата: L × H, каде L е периметарот на основата, а H е висината на призмата.
Бидејќи бочните ѕидови на коса призма се паралелограми, следи дека плоштината на коса призма може да се пресмета според формулата: L1 × s, каде L1 е периметарот на еден нормален пресек, а s е должината на бочниот раб.
Зафатнината на призмата се пресметува според следнава формула:V = B × H, каде B е плоштината на основата, додека H е висината на призмата. Точноста на ова тврдење потекнува од италијанскиот математичар Бонавентура Кавалијери (1599-1647) при што принципот на Кавалијери гласи: Ако две тела G1 и G2 можат да се постават во таква положба, што пресеците на двете тела со која било рамнина што е паралелна со дадената рамнина се фигури кои имаат еднакци плоштини, тогаш зафатнините на двете тела G1 и G2 се еднакви. Бидејќи постојат фигури кои имаат еднакви плоштини иако не се складни, значи дека за секоја призма постои соодветен квадар што го задоволува принципот на Кавалијери, а оттука следи точноста на тврдењето за пресметувањето на зафатнината на призмата.
Питер Хајек

Питер Хајек е британски психолог. Тој е професор по клиничка психологија и директор на Истражувачката единица за зависност од тутун на Институтот за превентивна медицина Волфсон на Универзитетот Квин Мери во Лондон. Тој е познат по неговото истражување за откажување од пушење, вклучувајќи ја и ефикасноста на електронските цигари за оваа намена.
1 Образование и академска кариера
Хајек докторирал на Карловиот универзитет во Прага во 1973 година. Во 1982 година, тој се преселил во Англија, каде што се приклучил на Единицата за истражување на зависности на Институтот за психијатрија. Започнал да предава на Бартс и Лондонската школа за медицина и стоматологија во 1992 година, а стекнал звање професор во 1998 година
2 Научна работа
Хајек е автор на преку 250 рецензирани трудови и помогнал да се развијат третмани за луѓе кои се зависни од пушење цигари. Тој е познат по неговото истражување за електронските цигари, кои, како што рекол тој, се „барем исто толку ефикасни како никотинските фластери“ за откажување од пушење во контекст на минимална поддршка. Во 2014 година, Хајек и други истражувачи објавиле труд во кој го критикувале извештајот на Светската здравствена организација за електронските цигари објавен претходно истата година, за кој рекле дека направиле „погрешни“ претпоставки. Хајек изјавил за ''Би-Би-Си'' дека „...ризиците [од електронските цигари] се малку веројатни, некои веќе докажано дека не постојат, додека придобивките се потенцијално огромни“. Исто така во 2014 година, Хајек е коавтор на Кокренов преглед за ефикасноста на електронските цигари за откажување од пушење; прегледот нашол ограничени докази дека тие биле ефективни за оваа намена. Хајек ги опишал резултатите од овој преглед како „охрабрувачки“. Во февруари 2019 година, тој објавил „Случајно испитување на електронските цигари наспроти терапијата за замена на никотин“ во списанието „Њу Ингланд за медицина“. Оваа студија покажала дека пушачите кои користеле е-цигари за да им помогнат да се откажат од пушењето имаат 83% поголема веројатност да се откажат од пушењето на една година отколку оние кои користеле конвенционална терапија за замена на никотин. Сепак, според написот за преглед на Хусеин Трабулси и сор. во мај 2020 година, студијата на Хајек, исто така, резултирала со тоа што повеќе пушачи станале двојни корисници отколку што успеале во целосна апстиненција; „Сепак, континуираната употреба и зависноста од никотин и создавањето на двојни корисници биле проблем во ова испитување. Меѓу учесниците со 1-годишна апстиненција, 80% сè уште користеле е-цигари во групата е-цигари, а 9% сè уште користеле на замена за никотин во групата за замена на никотин 52 недели подоцна. Дополнително, додека 18% од корисниците на е-цигари постигнале целосна апстиненција, 25% (110/438) станале двојни корисници на е-цигари и конвенционални цигари."
Ексохи

Ексохи (|Εξοχή), претходно Санаторион (''Σανατόριον'') и Фтисијатрио (''Φθισιατρείον'')) — село во Солунско, Егејска Македонија, денес во општината Капуџилар-Хортач на Солунскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.265 жители (2021).
1 Географија
Селото се наоѓа источно од Солун, во западното подножје на планината Хортач. Лежи на 4 км југоисточно од Пејзаново под разгранокот Свети Илија.
2 Историја
По Првата светска војна тука е изградено лекувалиште (санаториум) за болни од туберкулоза, а потоа постепено прераснало во излетничка и туристичка населба. За првпат се споменува во 1928 г. со 442 лица, претежно пациенти и персонал на болницата.
Со исчезнувањето на туберкулозата, Ексохи пораснало во постојано село поради здравите услови, и во 1953 г. го сменило името во Ексохи (во превод ''излетиште''). На пописот од 1961 г. Санаторион се води одделно од Ексохи, но на подоцнежните пописи тие се споени.
Мадак

Мадак била мешавина од опиум и тутун што се користела како рекреативна дрога во Кина од 16 и 17 век. Се појавила во јужните крајбрежни области во првата половина на 17 век. Во последната четвртина од 18 век, мадакот бил исфрлен од суров опиум. Забраната на мадак во 1729 година можеби е фактор кој придонесува за зголемувањето на популарноста на пушењето чист опиум.
Суровиот опиум бил воведен во Кина од арапските трговци. Наместо орално да земаат горчлив суров опиум, Кинезите се обиделе да пушат опиум измешан со други супстанции. Според Dikotter et al., пушењето опиум помешан со тутун било воведено во Кина од страна на холандските трговци помеѓу 1624 и 1660 година Мадак се подготвувал со мешање на опиум од Јава со домашен кинески коноп и билки, варење на смесата во тави и, конечно, мешање со тутун. Се пушело во бамбусови цевки со филтер од кокосови влакна. Новата зависност била ограничена на крајбрежните територии околу Тајванскиот Проток; натамошното ширење било попречено од граѓанската војна што го придружувало падот на династијата Минг. Новата влада на династијата Кинг не знаела за мадак до 1683 година. Доходовниот бизнис со опиум продолжил да се шири долж брегот на Јужна Кина, иако точната хронологија на ова ширење останува непозната.
До 1720 година, владата го сметала пушењето мадак како општествено зло што ги корумпирало не само најниските класи, туку и „добрите семејства“. Пушачите, каде што луѓето се собирале ''ноќе'', се сметале за опасни како еретичките култови и политичките заговори. Во 1729 година царот Јонгџенг го забранил рекреативното пушење мадак. Медицинската употреба останала дозволена. Според Дикоттер и сор., забраната го таргетирала пушењето мадак не како такво, туку како опасна форма на неприфатлив социјален живот од кој се плаши Забранетиот град (и на тој начин била слична на ''„Контрабласт на тутунот“'' напишана еден век порано од Џејмс I од Англија ). Мадак имал „многу тесна база на потрошувачи“ ограничена на Фуџјиан, Гуангдонг и Тајван. Највисоката потрошувачка, според холандските записи, била под 12 тони опиум годишно.
Британската источноиндиска компанија (EIC) ја почитувала забраната до 1780 година; Португалските трговски бродови продолжиле со мали испораки на „ медицински “ опиум. Во 1780 година, источноиндиската компанија се соочила со тешка финансиска криза и прибегнала кон шверц на опиум. Нивниот опиум воопшто не се продавал: само 15% од англиската пратка нашла клиенти во Кина. Меѓутоа, во следните две децении потрошувачката на опиум рапидно растела. Кинезите го замениле мадакот со суров опиум; мадак останал во ограничена употреба од страна на малезискиот народ. Во 1793 година, EIC го презел монополот на сега профитабилната трговија со опиум во Кина. Кинеската влада го забранила опиумот во 1796 година, привремено и го вовлекла пазарот во подземјето. Историчарот Ксијао Јишан образложил дека порастот на потрошувачката на опиум бил директно под влијание на забраната од 1729 година. Според Dikotter et al., точните причини за промената остануваат непознати.
1 Поврзано
* Историја на опиумот во Кина
Чибук

Чибук (|çıbuk, çubuk, „стап“) — релативно долга шуплива цевка за тутунско луле, често во комплет со глинена посатка украсена со скапоцени камења. Цевката на чибукот обично е во распон од 1,2 до 1,5 метри, малку повеќе дури и од цевките од западните черчворден лулиња. Иако се првенствено познати како турски лулиња, чибуците исто така се популарни во Иран.
Како и кинеските опиумски лулиња, чибуците се стари уреди за пушење и многу ретко се произведуваат во современо време. Нивната употреба во Турција и на Блискиот Исток згаснала со порастот на популарноста на наргилето и цигарите. Старите чибуци и чинии за чибуци сè уште може да се купат како антиквитети.
Слични лулиња некогаш биле користени во Северна Африка за пушење хашиш. Некои специјализирани чибуци се направени да служат како долги цевки за држење цигари. Некои имаат одвоиви делови за устата што се откачуваат.
Познато е дека Енвер-паша пушел чибук, како и Јаргис ел-Џухари (Моалем Гургус Кофт), коптски египетски водач избран да биде општ надгледник на целиот Египет од Наполеон во 1798 година.
Свети Павле (солунска населба)

Свети Павле (|Άγιος Παύλος, ''Агиос Павлос'') — североисточно предградие на Солун, Егејска Македонија. Населението брои 6.086 жители (2021).
1 Географија
Населбата се наоѓа на североисточниот раб на Солун, крај шумата Шејх Су во северозападното подножје на планината Хортач. Поврзана е со остатокот од градот преку Внатрешната солунска обиколница.
2 Историја
Населбата е основана во 1920-тите од грчки преселници од Мала Азија. На пописот од 1928 г. Свети Павле се води како чисто дојденска населба со 275 жители од 83 семејства.
Неаполи

Неаполи (|Νεάπολη) — населба во Солун, Егејска Македонија. Населението брои 25.822 жители (2021). Во населбата е сместена црквата „Св. Ѓорѓи“, катедрала на Неаполско-ставруполската епархија
1 Географија
Населбата се наоѓа во северозападниот дел на урбаното подрачје на Солун.
2 Историја
Неаполи е основано во 1922 г. од грчки доселеници од Мала Азија, поточно од градот Невшехир во Кападокија. Новата населба го добила името Неаполи по грчкиот назив на Невшехир.
Населбата за првпат се спомнува на пописот од 1928 г. со 6.500 жители. Во 1934 г. со владина наредба кон Неаполи се припоени помалите доселенички населби Анагенисис, Троас, Омонија и Кунтурјоти. Со приклучувањето на другите населби како и близината на Солун, населбата почнала брзо да расте, така што во 1940 г. населението веќе се накачило на 13.052 лица.
Веднаш по Втората светска војна Неаполи е прогласено за градска населба со своја општина.
Цигарлак

Цигарлак — моден детаљ, тенко цевче во кое се вметнува цигара и се користи за пушење. Во минатото најчесто се правел од сребро, жад или бакелит, додека денешните цигарлаци најчесто се изработуваат од современи пластични материјали. Цигарлаците се сметале за суштински дел од женската мода од средината на 1910-тите до почетокот на 1970-тите.
Цигарлаците се прават од наједноставни материјали, а поретко може да се најдат направени од емајл, рог, школки или скапоцени материјали, како што се килибар или слонова коска.
1 Поврзано
* Цигара
* Пушење
* Табакера
* Луле
Гробишта на домашни миленици

„Гробишта за домашни миленици“ (англиски: ''Pet Sematary'') — филм на режисерите Кевин Колш и Денис Видмаер од 2019 година. Главните улоги ги играат: Џејсон Кларк, Ејми Сајмиц и Џон Литгоу. Филмот претставува втора екранизација истоимениот роман на Стивен Кинг.
1 Синопсис
Луис Крид, неговата сопруга Рејчел и нивните две деца, Гејџ и Ели, се селат во еден мал град, каде ги откриваат страшните гробишта на домашни миленици. Кога нивната мачка ќе ја прегази камион, Луис ја закопува на таинствените гробишта. Не само што гробиштата кријат голема тајна, туку и семејството наскоро сфаќа дека понекогаш е подобро некој да остане мртов...
Галеот

Галеот, роб на галија или веслач на галија — роб што веслал на галија, или осуден злосторник изречен на работа на весла, или некој вид човечки движен имот, понекогаш воен заробеник, доделен со должност да весла. Во Стариот Медитеран, галеотите биле главно слободни луѓе, а робовите биле користени како веслачи кога работната сила била многу барана. Во средновековието и раниот нов век, осудениците и воените заробеници често управувале со галии, а берберските пирати ги поробувале заробениците како галеоти. Во текот на XVIII и XIX век, пиратите во Азија исто така ги чувале своите галии со заробеници.
1 Историја
Ропството на галии потекнува од медитеранскиот регион, каде древните цивилизации како Грците и Римјаните користеле робови или воени затвореници за да ги натоварат своите поморски бродови. Овие робови, познати како „галеоти“, биле врзани со синџири за нивните клупи и принудени да веслаат со часови.
За време на средновековието и ренесансата, галиското ропство продолжило да биде вообичаена практика меѓу медитеранските сили, како и меѓу северноафриканските берберски пирати што напаѓале европски бродови и крајбрежни области за робови. Врвот на галиското ропство се случило за време на добата на едрениците во XVI до XVIII век кога европските поморски сили како Шпанија, Франција и Отоманското Царство вработувале галеоти во нивните флоти. Оваа доба, исто така, забележала употреба на осуденици и воени затвореници како галеоти.
Лосартан

Лосартан е лек кој се користи во третманот на хипертензија. Спаѓа во групата на ангиотензин рецепторен блокатори (АРБ), и делува протективно на бубрезите. Покрај хипертензија, се користи и кај дијабетична ретинопатија, срцева слабост и левовентрикуларна хипертрофија. Се зема преку уста. Може да се користи сам или во комбинација со други антихипертензивни лекови. Може да бидат потреби до шест недели за постигнување на целосен ефект.
Вообичаени несакани ефекти се мускулни грчеви, затнат нос, вртоглавица, кашлица, хиперкалиемиј и анемија. Сериозни несакани ефекти кои може да ги предизвика се ангиоедем, хипотензија и бубрежни проблеми. Употребата за време на бременоста може да влијае штетно врз плодот. Не се препорачува за време на доењето. Дејствува преку блокирање на рецепторот за ангиотензин II.
Лосартанот бил патентиран во 1986, и одобрен за медицинска употреба во САД во 1995. Се наоѓа на Списокот на есенцијални лекови на СЗО. Достапен е како генерички лек. Во 2024, е седми најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 939.000 рецепти.
Чизбургер

Чизбургер (|cheeseburger) — вид хамбургер што содржи сирење. Неговото име е образувано од спојувањето на англиските зборови ''cheese'' (сирење) и ''hamburger'' (хамбургер). При правење чизбургери, сирењето се пресекува и се додава на крајот од печењето. Се користат различни видови сирење, како моцарела, горгонѕола или чедар. Како и хамбургерите, тие можат да бидат гарнирани со различни состојки како марула, домат, кромид, кисели краставички, сенф, мајонез, кечап или сланина. Традиционално се продаваат во ресторани за брза храна и сендвичарници.
1 Историја
Додавањето сирење во хамбургерите станало популарно во доцните 1920-ти и раните 1930-ти, а постојат неколку теории за тоа кој го создал првиот чизбургер. Оваа чест обично му се припишува на Лионел Стернбергер, кој во 1926 г. на 16-годишна возраст работел како готвач во ресторанот на неговиот татко во Пасадена, Калифорнија. Според приказната, тој експериментирал така што фрлил дебело парче американско сирење врз врел хамбургер.
Една од првите појави на чизбургер на мени во ресторан била во 1928 г. на менито на ресторан во Лос Анџелес, кој понудил чизбургер наполнет со чили за 25 центи. И други ресторани тврдат дека подоцна го измислиле чизбургерот.
Во САД, Националниот ден на чизбургерот се празнува на 18 септември секоја година.
Заба

Заба или Замба (|Κρίνος, ''Кринос''; до 1927 г. ''Ζάμπα'', ''Заба'') — село во Серско, Егејска Македонија, денес во општината Сер на Серскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 20 жители (2021).
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа на 4 км јужно од Сер, на надморска височина од 25 м.
2 Историја
Основано е во 1924 г. од Грци преселени од Турција на местото на постара чифлигарска населба. Во 1927 година, името на селото било променето во Кринос (''Κρίνος'').'''' Следната 1928 г., во селото биле сместени 22 бегалски семејства со вкупно 126 жители, колку што имало во пописот од истата година.
3 Стопанство
Населението произведува памук, жито, тутун и други земјоделски производи.
4 Самоуправа и политика
Селото припаѓа на општинската единица Сер со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Сер, во округот Сер. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Сер, во кој е влегуваат истоимениот град и селата Мертатово и Метох.
5 Културни и природни знаменитости
Цркви
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“ — парохиски храм
6 Наводи
Хортачки манастир

Хортачки манастир „Св. Преображение“ (|Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Χορταΐτου, Μονή Χορταϊτισας) — манастир кај селото Хортач, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот првично е основан во XI век и бил посветен на Пресвета Богородица. Познат е од писмени извори. Во селото близу манастирот има остатоци од неговото утврдување и зачуваната црква „Св. Преображение“ од XI век, која веројатно била неговиот гробишен храм.
Во 1961 г. митрополитот Пантелејмон I Солунски отворил мала црква јужно од селото. Во 1978 г. манастирот станал женски и прешол под јурисдикцијата на новооснованата Неаполско-ставруполска епархија. Во 1988 г. е започната изградбата на новата главна манастирска црква „Воведение на пресв. Богородица“ со осумаголен облик. Манастирот има и два параклиса — „Св. Троица“ и „Св. Преображение“.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Црква „Св. Преображение“ - Хортач

Свето Преображение (|Μεταμορφώσεως Σωτήρος) — црква во селото Хортач, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата веројатно била гробишниот храм на Хортачкиот манастир „Пресв. Богородица“, основан во XI век и познат од писмените извори. Во селото близу до манастирот има и остатоци од неговото утврдување. Исклучително вредни се фреските во црквата кои датираат од втората половина на XII век (времето на Комнините).
Во 1967 г. црквата е прогласена за споменик културата.
Во 1961 г. крај селото е основан нов манастир.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Суперпарамагнетни железни платински честички

Суперпарамагнетни железни платински честички ( SIPPs ) се наночестички кои се пријавени како контрастни средства за снимање со магнетна резонанца. Сепак, ова се истражни агенси кои сè уште не се испробани или тестирани кај луѓе.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" >&#x5B; ''потребен е цитат'' &#x5D;</sup>
Доганџи

Доганџи или Дованџи (|Άγιος Αντώνιος, ''Агиос Андониос''; до 1927 г. ''Δογαντζή'', ''Доганѕи'') — село во Солунско, Егејска Македонија, денес во општината Седес на Солунскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 546 жители (2021).
1 Географија
Селото се наоѓа на Халкидичкиот Полуостров, јужно од Солун и јужно од Седес. Лежи на планината Холомонда.
2 Историја
Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“) вели дека пред Балканските војни Доганџи било турско село, не наведувајќи го бројот на жители.
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година населението броело 13 жители, кои во 1920 г. се накачило на 20 лица. Во 1924 г. населението на Доганџи како турско е иселено во Турција по сила на Лозанскиот договор. На негово место се доселени грчки доселеници — околу 80 % Понд (претежно од селото Агиос Андониос), 25 % Каракачани и 5 % од Тракија. Во 1927 г. е преименувано во Агиос Андониос, по старото село на највеќето дојденци. Во 1928 г. Доганџи е претставено како наполно дојденско село со 9 семејства сочинети од 37 лица.
+ Месности во Доганџи преименувани со службен указ на 21 октомври 1969 г., Име, Грчки, Ново име, Грчки, Опис
Хасапли, Χασαπλή, Халасмата, Χαλάσματα, поранешно село на СЗ од Доганџи
Хасапли, Χασαπλή, Корифи, Κορυφή, возвишение на СЗ од Доганџи (399,5 м)
Махмутли, Μαχμουτκλή, Плагиес, Πλαγιές, месност на СИ од Доганџи
Варџилар, Βαρζελάρ, Спитакија, Σπιτάκια, поранешно село на Ј од Доганџи
Патели, Πατέλι, Смикси, Σμιξι, месност на Ј од Доганџи
Колауслу или Колаусла, Κολάουσλα, Спита, Σπίτια, поранешно село на ЈИ од Доганџи
Чаири, Τσαΐρια, Дендрулија, Δεντρούλια, месност на Ј од Чели и на ЈИ од Доганџи
Асликија, Άσλίκια, Плеврес, Πλεϋρες, месност на Ј од Чели и на ЈИ од Доганџи
Турлас или Турлос, Τοϋρλος, Трулос, Τρούλος, врв на Ј од Чели и на ЈИ од Доганџи
Пелит, Πελίτ, Плагијада, Πλαγιάδα, месност на ЈИ од Чели
Чам Дере, Τσάμ Ντερέ, Рема, Ρέμα, река
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Хортач

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Хортач, Солунско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Неаполско-ставруполската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата почнала да се гради во 1806, а завршена е во 1837 г., што се гледа од натписот на неа. Претставува трикорабна базилика со трем наместо нартекс од западната страна и женска црква над главниот влез.
Во црквата работеле зографи од Кулакиската школа. Маргаритис Ламбу ја насликал иконата „Преображение Христово“ во 1813 г. Во 1840 г. Маргаритис повторно работел во Хортач со брат му Константин Ламбу. Во 1874 г. Константин повторно работел на црквата. Најстарата икона во црквата е средновековната „Пресвета Богородица Патеводителка“ од времето на Палеолозите, пренесена заедно со други реликвии од соседниот Хортачки манастир. Има и малка збирка ракописи од ΧVI – XVII век. Интересна е збирката на печатени богослужбени книги на познати печатари од Венеција од XVII век.
Во 1967 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
1 Поврзано
* Неаполско-ставруполска епархија
Јопромид

Јопромид е јодирано контрастно средство за рендгенско снимање. Се продава под името Ultravist кое го произведува Bayer Healthcare. Тоа е ниско осмоларно, нејонско контрастно средство за интраваскуларна употреба; т.е. се инјектира во крвните садови.
Најчесто се користи во радиографските студии како што се интравенски урограми, компјутерска томографија на мозокот (КТ) и КТ белодробни ангиограми (CTPA).
1 Медицинска употреба
Радиоконтрастниот агенс се дава интравенски при компјутеризирана томографија (КТ), ангиографија и екскреторна урографија.