Економија на Кипар

Економијата на Кипар — економија со високи приходи, класифицирана од Светска банка, и земјата била вклучена од Меѓународниот монетарен фонд во списокот на напредни економии во 2001 година. Кипар го вовел еврото како своја официјална валута на 1 јануари 2008 година, заменувајќи ја кипарската фунта со неотповиклив фиксен курс од 0,585274 Y C за 1 €.
Кипарската финансиска криза 2012–2013 година, дел од пошироката европска должничка криза, доминирала во економските работи на земјата во последно време. Во март 2013 година, кипарската влада постигнала договор со своите партнери во еврозоната за поделба на втората по големина банка во земјата, Кипарската банка (позната и како Лаики банка), во „лоша“ банка која ќе се распадне со текот на времето и „ добра “банка што би ја апсорбирала поголемата банка на Кипар. За возврат за 10 € милијарди средства за спасување од Европската комисија, Европската централна банка и Меѓународниот монетарен фонд, од кипарската влада ќе се бара да наметне значителна финансова политика на неосигурените депозити. Осигурените депозити од 100.000 € или помалку нема да бидат засегнати. По три и пол годишна рецесија, Кипар се вратил во раст во првиот квартал од 2015 година. Кипар успешно ја завршил својата тригодишна програма за финансиска помош на крајот на март 2016 година, има позајмено вкупно 6,3 евра милијарди од Европскиот механизам за стабилност и 1 € милијарди од ММФ. Останатите 2,7 € милијарди од спасувачката програма на ЕСМ никогаш не биле распределени, како резултат на подобро предвидените финансии во текот на програмата.
1 Економија контролирана од владата
Кипар има отворен, слободен пазар, базиран на услуги, со лесно производство. На меѓународно ниво, Кипар ја промовира својата географска местоположба како „мост“ помеѓу Исток и Запад, заедно со своето образовано население, умерени локални трошоци, добри авионски врски и телекомуникации.
Од стекнувањето на независност од Обединетото Кралство во 1960 година, Кипар има рекорд на успешни економски перформанси, што се рефлектира во силен раст, целосни услови за вработување и релативна стабилност. Неразвиената аграрна економија наследена од колонијалното владеење е трансформирана во современа економија, со динамични услуги, индустриски и земјоделски сектори и напредна физичка и социјална инфраструктура. Кипарците се меѓу најпросперитетните луѓе во средоземниот регион, со БДП по глава на жител во 2020 година надминувајќи ги номиналните 27.000 американски долари и 40.000 американски долари врз основа на паритетот на куповната моќ.
Нивниот животен стандард се рефлектира во „''многу висок''“ индекс на човечки развој на земјата а Кипар е рангиран на 23-то место во светот според индексот на квалитетот на животот. Сепак, по повеќе од три децении непрекинат раст, кипарската економија се намалила во 2009 година. Ова ја одразува изложеноста на Кипар на големата рецесија и европската должничка криза. Во поново време, се покренала загриженост за состојбата на јавните финансии и спиралните трошоци за позајмување. Понатаму, Кипар добил силен удар од експлозијата на поморската база „''Евангелос Флоракис''“ во јули 2011 година, а цената на економијата се проценува на 1–3 евра милијарди, или до 17% од БДП.
Економските достигнувања на Кипар во текот на претходните децении се значајни, имајќи ја предвид тешката економска и социјална дислокација создадена со турската инвазија во 1974 година и континуираното окупација на северниот дел на островот од страна на Турција. Турската инвазија му нанела сериозен удар на кипарската економија и особено на земјоделството, туризмот, рударството и вадење на каменолом : 70 проценти од ресурсите за производство на богатство на островот биле изгубени, туристичката индустрија загубила 65 проценти од хотелите и туристичките сместувачки капацитети, секторот изгубил 46 проценти, а рударството и вадење на камен изгубиле 56 проценти од производството. Загубата на пристаништето Фамагуста, кое ракувало со 83 проценти од општите товари, и затворањето на меѓународниот аеродром во Никозија, во тампон-зоната, претставувале дополнителни пречки.
Успехот на Кипар во економската сфера се припишува, меѓу другото, и на усвојување на пазарно ориентиран економски систем, на спроведување на здрави макроекономски политики од страна на владата, како и на постоење на динамично и флексибилно претприемништво и високо образовано работна сила. Покрај тоа, економијата има корист од тесната соработка помеѓу јавниот и приватниот сектор.
Во изминатите 30 години, економијата се префрлила од земјоделство кон лесно производство и услуги. Секторот услуги, вклучително и туризмот, придонесува скоро 80% во БДП и вработува повеќе од 70% од работната сила. Индустријата и градежништвото сочинуваат приближно една петтина од БДП и работната сила, додека земјоделството е одговорно за 2,1% од БДП и 8,5% од работната сила. Компирите и цитрусите се главните култури за извоз. По силните стапки на раст во 1980-тите (просечниот годишен раст изнесувал 6,1%), економските перформанси во 1990-тите биле измешани: реалниот раст на БДП изнесувал 9,7% во 1992 година, 1,7% во 1993 година, 6,0% во 1994 година, 6,0% во 1995 година, 1,9% во 1996 година и 2,3% во 1997 година. Овој образец ја подвлекол ранливоста на економијата од промена на пристигнувањата на туристите (т.е. економските и политичките услови во Кипар, Западна Европа и Блискиот Исток) и потребата за диверзификација на економијата. Намалувањето на конкурентноста во туризмот и особено во производството се очекува да дејствува како потег на растот сè додека не се извршат структурните промени. Преценетата кипарска фунта пред усвојувањето на еврото во 2008 година ја задржала инфлацијата под контрола.
Трговијата е од витално значење за кипарската економија - островот не е самодоволен во храната и сè до неодамнешните откритија на гас немал познати природни ресурси - и трговскиот дефицит продолжува исто така да расте. Кипар мора да увезува горива, повеќето суровини, тешка машинерија и опрема за транспорт. Повеќе од 50% од нејзината трговија е со остатокот од Европската унија, особено со Грција и Велика Британија, додека Блискиот Исток добива 20% од извозот. Во 1991 година, Кипар вовел данок на додадена вредност (ДДВ), што е на 19% од 13 јануари 2014 година. Кипар го ратификувал новиот договор за светска трговија (Општа спогодба за тарифи и трговија, ГАТТ) во 1995 година и започнал со целосна примена на 1 јануари 1996 година. Преговорите за пристапување во ЕУ започнале на 31 март 1998 година и завршиле кога Кипар се приклучил на организацијата како полноправна членка во 2004 година.
1.1 Инвестициска клима
Кипарскиот правен систем е основан врз англиското право и затоа им е познат на повеќето меѓународни финансиери. Законодавството на Кипар било усогласено со нормите на ЕУ во периодот пред влезот во ЕУ во 2004 година. Ограничувањата на странските директни инвестиции биле отстранети, дозволувајќи 100% странска сопственост во многу случаи. Инвестициите во странски портфолио на Кипарската берза биле исто така либерализирани. Во 2002 година бил воспоставен современ, пријателски деловен даночен систем со стапка на данок на добивка од 12,5%, една од најниските во ЕУ. Кипар склучи договори за двојно оданочување со повеќе од 40 земји и, како членка на Еврозоната, нема ограничувања на размената. Нерезиденти и странски инвеститори можат слободно да ги вратат приходите од инвестиции во Кипар.
2 Финансиски центар
Во годините по распадот на Советскиот Сојуз, земјата се здобила со голема популарност како место за инвестиции од Русија и Источна Европа, со што за компаниите по потекло од овие земји, Кипар станал најчестиот даночен рај. Во поново време, има зголемен проток на инвестиции од Запад преку Кипар во Азија, особено Кина и Индија, Јужна Америка и Блискиот Исток. Покрај тоа, деловните активности надвор од ЕУ го користат Кипар како влезна точка за инвестиции во Европа. Секторот за деловни услуги останува најбрзо растечки сектор во економијата и ги надминал сите други сектори по важност. ЦИПА (Агенција за промовирање на инвестиции во Кипар) била основна кон овој тренд. Од 2016 година, Комисијата за хартии од вредност на Кипар регулира многу од најголемите светски брендови во девизниот пазар, бидејќи тие обично сметаат дека тоа е ефикасен начин да се добие ЕУ-оперативна лиценца и знаење за индустријата.
3 Земјоделство
Кипарско производство во 2018 година:
* 106 илјади тони компир ;
* 37 илјади тони мандарина ;
* 23 илјади тони грозје ;
* 20 илјади тони портокал ;
* 19 илјади тони грејпфрут ;
* 19 илјади тони маслинка ;
* 18 илјади тони пченица ;
* 18 илјади тони јачмен ;
* 15 илјади тони домат ;
* 13 илјади тони лубеница ;
* 10 илјади тони диња ;
Покрај помалото производство на други земјоделски производи.
4 Нафта и гас
Анкетите сугерираат дека повеќе од 100 трилиони кубни стапки (2.831) трилиони кубни метри) резерви лежат неискористени во источниот средоземниот слив меѓу Кипар и Израел - скоро еднаква на вкупната светска потрошувачка на природен гас во светот. Во 2011 година, Нобл Енерџи проценил дека гасоводот до полето на гас Левијатан би можел да биде во функција веќе во 2014 или 2015 година. Во јануари 2012 година, „Нобл енерџи“ објавил откривање на полето на природен гас. Ги привлекол Шел, Делек и Авнер како партнери. Неколку договори за споделување на производството за истражување биле потпишани со меѓународни компании, вклучувајќи ги Ени, КОГАС, Тотал, Ексон Мобил и Катар Петролеум. Неопходно е да се развие инфраструктура за пренесување на гасот во Кипар и за наметнување на извоз.
5 Центар за испорака
Кипар претставува еден од најголемите центри за управување со бродови во светот; околу 50 компании за управување со бродови и странски претпријатија поврзани со море ги спроведуваат своите меѓународни активности во земјата, додека мнозинството од најголемите компании за управување со бродови во светот имаат основано полноправни канцеларии на островот. Неговата географска позиција на раскрсницата на три континенти и нејзината близина до Суецкиот Канал го промовирал трговскиот брод како важна индустрија за островската држава. Кипар има десеттиот по големина регистриран возен парк во светот, со 1.030 бродови од 1 јануари 2013 година
6 Туризам
Туризмот е важен фактор за економијата, културата и целокупниот развој на брендот на островската држава. Со над 2 милиони туристички пристигнувања годишно, земјата е 40-та најпопуларна дестинација во светот. Сепак, по глава на жител на месното население, земјата е на 17-то место. Индустријата е почестена со разни меѓународни награди, опфатени со Глобалните топ 100 одржливи дестинации, ВИЗИЈА за одржлив туризам, тотемски туризам и зелена дестинација, доделени на Лимасол и Пафос во декември 2014 година. Плажите на островот се наградени со 57 сини знамиња. Кипар станал полноправна членка на Светската туристичка организација кога била основана во 1975 година. Според Индексот на конкурентност за патувања и туризам на Светскиот економски форум 2013 година, туристичката индустрија на Кипар е на 29-то место во светот според вкупната конкурентност. Во однос на туристичката инфраструктура, во однос на туристичката индустрија Кипар е на 1-то место во светот. Кипарската организација за туризам има статус на полувладина организација задолжена за надгледување на индустриските практики и промовирање на островот ширум светот.
7 Трговија
Во 2008 година, фискалната агрегатна вредност на стоките и услугите извезени од Кипар била во регионот од 1,53 американски долари милијарди Првенствено извезува стоки и услуги како агруми, цемент, компири, облека и фармацевтски производи. Во истиот период, вкупната финансиска вредност на стоките и услугите увезени од Кипар изнесувала околу 8,6689 милијарди американски долари. Истакнати стоки и услуги увезени од Кипар во 2008 година биле стоки за широка потрошувачка, машини, нафта и други мазива, опрема за транспорт и меѓупроизводи.
7.1 Трговски партнери
Традиционално, Грција е голем партнер за извоз и увоз на Кипар. Во фискалната 2007 година, тој изнесувал 21,1 процент од вкупниот извоз на Кипар. Во истиот период била одговорна за 17,7 проценти од стоките и услугите увезени од Кипар. Некои други важни имиња во овој поглед се Велика Британија и Италија.
8 Криза во еврозоната
Во 2012 година, Кипар паднал под влијание на финансиската и банкарската криза во еврозоната. Во јуни 2012 година, кипарската влада објавила дека ќе и бидат потребни 1,8 милијарди американски долари странска помош за поддршка на Кипарската банка, а по тоа следело и намалувањето на оценката на кредитниот рејтинг на Кипар на Фич до несакан статус. Фич изјавил дека на Кипар ќе му бидат потребни дополнителни 4 милијарди за поддршка на своите банки, а намалувањето на рејтингот главно се должи на изложеноста на грчката финансиска криза од Кипарската банка, Кипарската народна банка и Грчката банка (трите најголеми кипарски банки).
Во јуни 2012 година, кипарскиот министер за финансии, Васос Шијарли, изјавил дека Европската централна банка, Европската комисија и претставници на ММФ треба да спроведат длабинска истрага за кипарската економија и банкарскиот сектор за да го проценат нивото на финансирање што го бара. Министерството за финансии ја отфрлило можноста Кипар да биде принуден да претрпи огромни мерки на штедење што предизвикало турбуленции во Грција, но признал дека ќе има „одредена негативна реперкусија“.
Во ноември 2012 година меѓународните заемодаватели кои преговарале за спасување со кипарската влада се согласиле за клучниот сооднос на капиталот за банките и системот за надзор на секторот. И комерцијалните банки и задругите ќе бидат надгледувани од Централната банка и Министерството за финансии. Тие, исто така, поставиле основен однос 1 - мерка за финансиска сила - од 9% до крајот на 2013 година за банките, што потоа може да се искачи на 10% во 2014 година.
Во 2014 година, Харис Јоргијадес истакнал дека излегувањето од Меморандумот со европската тројка бара враќање на пазарите. Ова, рекол тој, бара „навремено, делотворно и целосно спроведување на програмата“. Министерот за финансии ја истакнал потребата од спроведување на Меморандумот за разбирање без дополнителен заем.
Во 2015 година, Кипар бил пофален од претседателот на Европската комисија за усвојувањето на мерките за штедење и не двоумејќи се да ја следи тешката програма за реформи.
Во 2016 година, Службата за инвеститори на Мудис го променил својот став за кипарскиот банкарски систем во позитивен од стабилен, како одраз на ставот дека закрепнувањето ќе ги врати профитабилноста на банките и ќе го подобри квалитетот на средствата. Брзото економско закрепнување било водено од туризмот, деловните услуги и зголемената потрошувачка на потрошувачи. Исто така, била зајакната довербата на доверителот, дозволувајќи и на Кипарската банка да ја намали помошта за итна ликвидност на 2,0 € милијарди (од 9,4 милијарди) во 2013 година. Во истиот период, претседателот на Банката на Кипар, Јозеф Акерман, ја повикал Европската Унија да вети финансиска поддршка за трајно решение на кипарскиот спор.
9 Економија на Северен Кипар
Економијата на Северен Кипар е околу една петтина од големината на економијата на областа контролирана од владата, додека БДП по глава на жител е околу половина. Бидејќи ''де факто'' администрацијата ја признава само Турција, таа имала многу потешкотии при организирање на странски финансии, а странските фирми се двоумеле да инвестираат таму. Економијата главно се врти околу земјоделскиот сектор и државните служби, кои заедно вработуваат околу половина од работната сила.
Туристичкиот сектор, исто така, значително придонесува во економијата. Покрај тоа, малата економија забележала одредени падови бидејќи турската лира е законско средство за плаќање. За да се компензира слабоста на економијата, се знае дека Турција обезбедува значителна финансиска помош. И во двата дела на островот, недостаток на вода е сè поголем проблем.
Економскиот диспаритет меѓу двете заедници е изразен. Иако економијата работи на основа на слободен пазар, недостатокот на приватни и државни инвестиции, недостаток на квалификувана работна сила и искусни менаџери и инфлација и девалвација на турската лира продолжуваат да ја мачат економијата.
9.1 Трговија со Турција
Турција е убедливо главен трговски партнер на Северен Кипар, снабдувајќи 55% од увозот и апсорбирајќи 48% од извозот. Во значаен случај, Европскиот суд на правдата (ЕСП) донел одлука на 5 јули 1994 година против британската практика за увоз на производи од Северен Кипар врз основа на сертификати за потекло и фитосанитарни сертификати доделени од ''де факто'' властите. ЕСП одлучил дека само стоки со сертификати за потекло од меѓународно призната Република Кипар можат да бидат увезени од земјите-членки на ЕУ. Одлуката резултирала со значително намалување на извозот на кипарските Турци во ЕУ: од 36,4 милиони американски долари (или 66,7% од вкупниот извоз на кипарските Турци) во 1993 година на 24,7 милиони американски долари во 1996 година (или 35% од вкупниот извоз) во 1996 година. И покрај тоа, ЕУ продолжува да биде втор по големина трговски партнер на Северен Кипар, со учество од 24,7% во вкупниот увоз и 35% од вкупниот извоз.
Најважниот извоз на Северен Кипар е цитрус и млечни производи. Потоа следуваат раки, остатоци и облека.
Помошта од Турција е столб на економијата на кипарските Турци. Според последниот економски протокол (потпишан на 3 јануари 1997 година), Турција се обврзала да обезбеди заеми во вкупна вредност од 250 милиони американски долари за целите на спроведување на проекти вклучени во протоколот поврзани со јавни финансии, туризам, банкарство и приватизација. Флуктуацијата на турската лира, која страдала од хиперинфлација секоја година сè додека не се замени со новата турска лира во 2005 година, вршела надолен притисок врз животниот стандард на кипарските Турци за многу години.
''Де факто'' властите воспоставиле слободен пазар на девизи и им дозволиле на жителите да имаат банкарски сметки во девизи. Ова поттикнува трансфери од кипарските Турци кои живеат во странство.
10 Економијата на среќата
Економските фактори како што се БДП и националниот доход силно се во корелација со среќата на граѓаните на една нација. Во студија објавена во 2005 година, било побарано граѓанитер да оценат колку се среќни или несреќни во целина на скала од 1 до 7 (рангирање: 1. Сосема среќен, 2. Многу среќен, 3. Прилично среќен, 4. Ниту среќен ниту несреќен, 5. Прилично несреќен, 6. Многу несреќен, 7. Сосема несреќен) Кипар имал резултат 5,29. На прашањето колку се задоволни граѓаните од нивната главна работа, Кипар постигнал 5,36 на скала од 1 до 7 (рангирање: 1. Сосема задоволен, 2. Многу задоволен, 3. Прилично задоволен, 4. Ниту задоволен, ниту незадоволен, 5. Прилично незадоволен, 6. Многу незадоволен, 7. Сосема незадоволен.) На друг ранг на среќа, Северен Кипар е рангиран на 58, а Кипар на 61, според Светскиот извештај за среќа во 2018 година. Во извештајот се рангирани 156 земји засновани на приход, животен век, социјална поддршка, слобода, доверба и дарежливост.
Економските фактори играат значајна улога во општото задоволство од животот на граѓаните на Кипар, особено со жени кои учествуваат во работната сила со пониска стапка, работат во пониски редови и работат на повеќе работни места во јавниот и услужниот сектор отколку мажите. Жените со различни групи на вештини и „различни економски цели и ограничувања“ учествуваат во туристичката индустрија. Жените учествуваат во оваа индустрија преку работни места како хотелска работа за да му служат и / или да му дадат гордост на своето семејство. Во оваа студија, жените со повисок приход од просечниот приход на домаќинството пријавиле поголеми нивоа на задоволство од својот живот, додека оние со помал приход го објавиле спротивното. На прашањето со кого се споредуваат (оние со понизок, ист или поголем економски статус), резултатите покажале дека оние кои се споредувале со луѓе со повисок економски статус од нив, имале најниско ниво на задоволство од животот. Иако корелацијата на приходот и среќата е позитивна, таа е значително ниска; постои посилна корелација помеѓу споредбата и среќата. Ова укажува дека не само нивото на приход, туку нивото на приходот во однос на нивото на другите влијае на нивниот износ на задоволство од животот.
Класифициран како средоземен режим на социјална помош, Кипар има слаб јавен систем на социјална помош. Ова значи дека постои силно потпирање на семејството, наместо на државата, и за семејна и за економска поддршка. Друго откритие е дека да се биде домаќинка со полно работно време има посилно негативно влијание врз среќата на жените од Северен Кипар отколку да се невработени, што покажува како комбинацијата на пол и економскиот фактор за учество во работната сила влијае на задоволството од животот. Економските фактори, исто така, негативно корелираат со нивото на среќа на оние што живеат во главниот град: граѓаните што живеат во главниот град изразуваат пониски нивоа на среќа. Според истото истражување, граѓаните на Кипар кои живеат во неговиот главен град, Никозија, се значително помалку задоволни од другите, без разлика дали се контролираат социо-економските променливи. Друго откритие било дека младите во главниот град не се посреќни од остатокот на Кипар.
11 Поврзано
* Кипарска фунта
* Економија на Европа