procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Драган Тренчовски

Драган Тренчовски (р. во ) — македонски политичар од редовите на СДСМ, кој е тековен градоначалник на Општина Пехчево. На функцијата стапил по локалните избори во 2017 година, кога победил во првиот круг со освоени 1.680 гласа.
1 Личен живот
Драган Тренчовски е роден во градот Штип на 6 мај 1982 година. Основното образование го завршил во градот Пехчево, додека средно образование во Штип, насока забен техничар.
Завршил како специјалист по заботехника на колеџот „Јорданка Филаретова“ во Софија.
Драган не е оженет. Активно се служи со англискиот јазик.
2 Политичка кариера
Пред да стане градоначалник на Општина Пехчево, Тренчовски бил член на Советот на општината во периодот 2009-2013.
Еми Куси

Еми Куси — висок пирокластичен штитест вулкан кој се наоѓа на југоисточниот крај на планините Тибести во централната Сахара во северниот дел на Боркоу, во северниот дел на Чад. Еми Куси е највисокиот врв во Чад и во Сахара. Вулканот е еден од неколкуте на планините Тибести и достигнува 3,445 метри надморска височина, зголемувајќи се 2,3 км над околните песочни рамнини. Вулканот е широк 60 на 80 километри.
Вулканот има две купи, од кои надворешната е околу 12 на 15 километри во големина, додека на југоисточната страна се наоѓа помала купа, околу 2-3 километри широка и 350 метри длабока. Бројни лавини куполи, виолетови конуси и лава се наоѓаат и во купата и по надворешните страни на штитестиот вулкан Внатрешната купата содржи големи количества на натрит, и дел од неа се користи за домашна животинска сол од страна на месното население.
Еми Куси е проучуван како аналошки на вулканот Елизиум кој се наоѓа на планетата Марс. Една од најважните морфолошки разлики помеѓу вулканите на Марс и Земјата е раширената бразда на површината поради течената вода на копнените вулкани.
Во септември 1938 година вулканот бил освоен од Вилфред Тесигер и Идрис Дауд, како што беше запишано во автобиографијата насловена како „Животот на мојот избор“ .
1 Галерија
Герасим Конзулов

Герасим Конзулов — македонски политичар од редовите на СДСМ, кој е тековен градоначалник на Општина Радовиш. На функцијата стапил по локалните избори во 2017 година, кога победил во првиот круг со освоени 7.443 гласа.
Звонко Пекевски

Звонко Пекевски (р. ) — македонски политичар од редовите на СДСМ, кој е тековен градоначалник на Општина Берово. На функцијата стапил по локалните избори во 2017 година, кога победил во првиот круг со освоени 5.006 гласа.На Локалните избори кои се одржале на 17 октомври 2021 година, Пекевски како кандидат за градоначалник на Општина Берово од редовите на СДСМ победил во првиот круг на гласање со освоени 51,25% од гласовите
1 Личен живот
Звонко Пекевски е роден на 16 февруари 1974 година. Дипломирал на Економскиот факултет во Прилеп, дел од Битолскиот универзитет на статистичко кибернетичка насока.
Од 2001 до 2005 година работел како референт во Општина Берово, а од 2005 до 2017 година бил раководител на одделот за финансиски прашања.
Мензура

Мензура е цилиндричен градуиран сад за мерење на волумен на течности. Може да бидат со различна големина.
Големите мензури вообичаено се прават од полипропилен поради неговата хемиска отпорност или полиметилпентен поради неговата транспарентност, што ги прави полесни и помалку кршливи од стаклото.
Изразот ''ад мензурам'' (лат. ''ad mensuram'') значи „спрема мерката и тежината“.
1 Наводи
Пилав Тепе

Пилав Тепе — вулканска купа во клисурата на Маденска Река, десна притока на Крива Лакавица, на околу 12 километри западно од Радовиш. Купата е во склоп на Дамјанско-бучимската палеовулканска област, која зафаќа површина од .
На падините на овој вулкански рид е сместено истоименото археолошко наоѓалиште, каде е откриена неолитска населба, како и градиште од римско време.
1 Особености
Пилав Тепе е од десната страна на Маденска Река и има типичен конусест изглед, со истакнатост од околу 100-120 метри и надморска височина од 566 метри. Составена е од мошне цврсти, компактни андезити, што укажува на експлозивен вулканизам, кој е одреден како миоценски.
Освен Пилав Тепе и соседната купа Плоча, на 1 километар источно од Пилав Тепе има уште едно конусно возвишение, кое најверојатно е паразитска купа на главниот вулкански центар.
2 Галерија
3 Поврзано
* Пилав Тепе — археолошкото наоѓалиште во месноста
* Лакавичка Котлина
* Вулканизам во Македонија
Здравчи Камен

Здравчи Камен — рид и вулканско грло со висина од 844 м на левата долинска страна на Кратовска Река, јужно од с. Живалево. Се протега во правец северозапад-југоисток до с. Шлегово, во должина од 2,5 км, а широчината му изнесува 0,5-0,8 км. Грлото е изградено од андезитски карпи, кои при истиснување низ вулканскиот канал, добиле столбесто лачење. Околу некот се дебели напласти на туфови, кои се доста еродирани со речносоголувачките процеси.
1 Релјеф и структура
На источната страна Здравчи Камен длабоко е пресечен од Кратовска Река, а на западната — од Шлеговска Река. Крупните цврсти андезити, поради селективната ерозија, се издигаат во релјефот и на целата структура и даваат изглед на добро сочувана вулканска купа, со релативна височина од 300 м. Со механичко разорување, во андезитските карпи се изградени интересни соголени облици, особено остенци, чашки, стапалки и др. Во највисокиот дел се сочувани остатоци на езерска тераса од 780-800 м.
2 Поврзано
* Кратовско
* Вулканизам во Македонија
Окмок

Окмок — највисока точка на работ на Омокската купа која се наоѓа во североисточниот дел на островот Умнак во источните Алеутски Острови на Алјаска. Оваа широка кружна купа од 9,3 км го зафаќа врвот на голем штитест вулкан. Кратерското езеро некогаш пополнувало голем дел од купата, но езерото во крајна линија се исцедило низ еродирано езеро во североисточниот раб.
1 Историја
Праисториското езеро достигнало максимална длабочина од околу 150 метри, а горната површина достигнала надморска височина од околу 475 метри, при што ја надминала ниската точка на купинскиот раб. Мали, плитки остатоци од езерото останале северно од ''Конус Д'' на надморска височина од околу 1075 метри: мало плитко езеро сместено помеѓу работ на купата и ''Конус Д''; помало езеро (наречено ''Коунус Б Езеро''), подалеку од север во близина на портата на купата. По ерупцијата во 2008 година, хидрогеологијата на купата била значително изменета со пет одделни големи езера. Во прилог на купинските езера, ''Конус А'', ''Конус Е'', ''Конус Г'' и новиот ''Конус Д'', во 2008 година содржале мали кратерски езера. Последните големи ерупции на Окмок се случиле пред 8.300 и 2.400 години.
По формирањето на купата, на краците на вулканот биле формираат бројни сателитски конуси и лавини куполи. Тука спаѓаат планината Тулик (1253 метри), планината Идак (585 метри) и Џаг Пик. Тулик избувнал во 1936 година.
Вулканот моментално е оценет од страна на Опсерваторијата за вулкани во Алјаска на алармантно зелено ниво.
2 Ерупција од 2008 година
Во саботата на 12 јули 2008 година, Омок експлодирал без предупредување, испраќајќи пепел до 15.000 метри во воздухот.
Во текот на следните пет и пол дена од речиси континуирана ерупција, жителите на Николски (47 милји југозападно) биле заглавени за период до три недели; Уналска (73 милји североисточно) постојано била покривана со пепел, а летањата во и надвор од овој голем риболовен центар биле често нарушувани; ниската видливост предизвикала крајбрежната стража да го затвори Умнак Лос во морскиот сообраќај. Беринг Тихи Океан бил периодично евакуиран. Ерупцијата завршила во август 2008 година. Таа имала показател на вулканска избувност од 4. Во оваа ерупција не бил забележан проток на лава, иако во минатото имало такви случаи.
Ерупцијата се одвивала на нов продор во североисточниот дел на купата, создавајќи висок конус од околу 800 метри, драматично менувајќи ја хидрологијата на купата и празнење на огромните лахари. Ерупцијата во 2008 година била далеку најголема ерупција во Омок уште од почетокот на 13 век..
Плоча (вулканска купа)

:''Оваа статија е за вулканската купа. За археолошкото наоѓалиште, видете Плоча (Брест)''
Плоча — вулканска купа во клисурата на Маденска Река, десна притока на Крива Лакавица, на околу 12 километри западно од Радовиш. Купата е во склоп на Дамјанско-бучимската палеовулканска област, која зафаќа површина од . Се наоѓа на 1 километар јужно од Пилав Тепе и има облик на нек.
Во близина на овој рид се наоѓа истоименото археолошко наоѓалиште, каде е откриено градиште од средниот век.
1 Особености
Истакнатоста ѝ е околу 150-200 м, а надморската височина изнесува 658 метри По состав е иста како Пилав Тепе, односно од компактни андезитски лави. Речиси од сите страни околу Плоча се наоѓаат напласти од пирокластичен материјал во облик на бречи и туфови, посебно на југоисточната страна кон селото Дамјан. Двете купи се пресечени со долината — клисурата на Маденска Река, поради што нивната истакнатост и релативна височина во квартерниот период е зголемена. Поради селективната ерозија, на Плоча има речиси вертикални карпести отсеци, кои во поново време се користат за алпинизам. Врвот на Плоча е мошне зарамнет, поради што го добила името.
2 Поврзано
* Лакавичка Котлина
* Вулканизам во Македонија
Уво-Буковец

Уво-Буковец — пар вулкански купи на 4 км источно од планината Плавица, над селото Близанци, Кратовско. Буковец на запад е висок 1.423 м, а Уво на исток е на висина од 1.472 м. Ги двои плитко седло на растојание од 1 км, поставено со расед во правец ССИ-ЈЈЗ. Купите се прилично симетрични, и обете се со истакнатост од околу 250 м.
Не е точно познато дали во минатото купите биле дел од една целина на чиј врв стоел кратер (подоцна уништен со раседната структура) или пак станува збор за главна и паразитска купа со сопствен механизам на дејствување (повеќефазност). По страните на купите се забележуваат траги од радијално течење на лавата, особено кон јужната и југозападната страна. Изливите биле претежно сочинети од дацити (дацитски игнимбрити). Од паразитските купи подобро се изразени Куновска Чука (1.347 м) на исток, Лески (1.073 м) на север и неколку други послабо изразени.
Целата структура Уво-Буковец, заедно со паразитските кратери, се протега на површина од околу , а лавно-вулканокластичниот материјал е распространет на површина од . Староста на оваа структура веројатно е олигоценска. Поради тоа, палеовулканските облици значително се уништени и видоизменети со подоцнежните водосоголителни процеси.
1 Куновска Чука
Купата Куновска Чука, набљудувана од долината на Злетовска Река има особено величествен изглед, поради стрмното издигање над долинското дно во висина од околу 600 м. Ваквата истакнатост впрочем се должи на длабокото всекување на Злетовска Река од источната страна, кое се случило многу подоцна од настанокот на купата.
2 Поврзано
* Плавица
* Здравчи Камен
* Вулканизам во Македонија
Милан Марковски

Милан Марковски (, - ) — македонски просветен деец од време на првата половона на XX век.
1 Животопис
Марковски е роден во 1895 година во Берово. Во 1922 година пристигнал во Преспа и започнал да работи како учител во селото Јанковец, а подоцна и во Ресен. Пишувал научни трудови за падагогијата. Истовремено пишувал драми и скечови, кои ги поставувал на сцена. По иницијатива на група млади ресенчани, меѓу кои и Марковски на 10 јули 1919 година било основано спортското друштво „Преспа” во Ресен и истоимениот фудбалски клуб како прва екипа-член на друштвото и еден од најстарите фудбалски клубови во Македонија. Го создал ансамблот „Разпејани ресенчани“ и Културно-уметничкото друштво „Таше Милошевски“. Автор е на драмите „Овчарот народен јунак од село Златари“, „Партизани“, „Лихвари“ и много други. Марковски има и голем принос за развојот на овоштарството во Преспа. За време на бугарската окупација на Македонија во Втората светска војна, Марковски бил во Србија. Во почетокот на 1945 година се вратил. Во 1952 година бил осуден на 6 месеци затвор и целиот имот му бил конфискуван.
Марковски починал во 1961 година. Во 2003 година бил рехабилитиран.
Мауна Кеја

Мауна Кеја (|Mauna Kea - „бела планина“) — неактивен штитест вулкан на островот Хаваи во американската сојузна држава Хаваи. Тој е највисок од петте вулкани кои се наоѓаат на островот Хаваи.
Неговата надморска висина изнесува 4.207 м, а од морското дно висока е 9100 м. Надморската висина на соседниот вулкан Мауна Лоа изнесува 4.169 м.
На хавајски јазик името на вулканот значи „Бела Планина“ заради тоа што врвот на вулканот е редовно прекриен со снег, иако постојат теории дека името на вулканот потекнува од „Мауна-о-Вакеја“ што би значело „Планина на божеството Вакеја“.
На врвот на планината е изградена опсерваторија, па заради поволните климатски и временски услови како и нејзината положба, се смета за едно од најдобрите места за посматрање на семирот.
Вулканот последен пат избил околу 2460 г.п.н.е. (± 100 години)
Дувало

Дувало, позната и како Коселска Чадилка — чадилка, остаток од некогашниот активен вулкан што се наоѓа во близина на селото Косел, во сливот на Коселска Река, која се влева во Охридското Езеро.
Надморската висина на фумаролата е 740 метри. Тоа е кратер со пречник од 0,5 метри и длабина од околу 30 сантиметри од кој избива сулфур диоксид и јаглерод диоксид. Мирисот на сулфур се чувствува во пречник од околу три километри. Дувало е заштитено како споменик на природата.
Косел во поранешна Југославија во учебниците по географија за основно образование бил опишан како ретка геолошка појава, единствен активен вулкан на Балканот. Според Институтот за географија при Природно-математичкиот факултет во Скопје, Дувало не е вулкан, тука немало излевање на магма, туку пукнатина од која излегуваат гасови.
1 Историја
Солфатарата низ историјата станала култно место во Охридско. Поради лечење на кожни болести тука доаѓале луѓе и од другите оддалечени краеви на државата. Исто така, мештаните потврдуваат дека поради споменатиот сулфур во воздухот, селото било поштедено од маларични комарци и маларија, која била редовна појава во другите села.
2 Галерија
3 Поврзано
* Сулфат
* Вулкан
Започна во Неапол (филм од 1960)

Започна во Неапол (англиски: ''It started in Naples'') - американски филм од 1960 година, во режија на Мелвил Шејвелсон, според сценариото на Мајкл Пертви и Џек Дејвис. Главните улоги ги толкуваат: Софија Лорен, Клерк Гебл, Виторио де Сика, Марјето, Паоло Карлини и Џовани Филидоро. Филмот е снимен на изворни италијански локации (во Рим и на островот Капри). Во него, Софија Лорен ја пее познатата песна „Tu vuo' fa l'americano“ на Ренато Карозоне, а во филмот глумат и познатиот американски глумец Клерк Гебл, кому ова му било претпоследна улога во кариерата, како и италијанскиот режисер Виторио де Сика.
1 Содржина
Мајкл Хамилтон (го игра Гебл) е успешен правник од Филаделфија кој мора да отпатува во Неапол, зашто таму умрел брат му. Иако веќе ја има закажано својата венчавка, тој е решен најпрвин да ги среди работите околу преземањето на имотот на брат му и за таа цел го ангажира италијанскиот адвокат Витали (го игра де Сика). Во Италија, Мајкл не може да се навикне на лежерниот живот, а таму го чекаат и бројни изненадувања, зашто брат му има седумгодишен син кого го одгледува неговата тетка, заводливата Лучија (ја игра Лорен), која работи како танчерка во ноќен клуб...
Халејакала

Халејакала – вулканска купа која формира повеќе од 75% од хавајскиот остров Мауи во северниот Тихи Океан. Останатиот дел од островот исто така е со вулканско потекло и настанал од работата на вулканот Мауна Кахалава. Највисокиот врв на вулканот лежи на надморска висина од 3.055 метри. Под самиот врв се наоѓа до 800 метра длабока депресија долга повеќе од 11 км, широка околу 3,2 км. Падините стрмо се спуштаат кон дното на депресијата на која се наоѓаат бројни мали секундарни купи.
Името на вулканот Халејакала кое во превод значи „куќа на Сонцето“ доаѓа од локалните племиња кои на тој остров живееле пред доаѓањето на европските истражувачи. Спрема локална легенда на самиот врв на вулканот живеела бабата на полубогот Мауи, која му помогнала на својот внук да го зароби Сонцето и да го принуди да го успори својот пат преку небесниот свод, и на тој начин го продолжила траењето на денот.
Ослободување (филм од 1972)

Ослободување (англиски: ''Deliverance'') - американски филм од 1972 година, во режија на Џон Бурман, според сценариото на Џејмс Дики, засновано врз неговиот роман. Главните улоги ги толкуваат: Берт Рејнолдс, Џон Војт, Нед Бити и Рони Кокс. Поради скромниот буџет, филмот бил снимен без каскадери, така што главните глумци морале самите да ги снимаат опасните сцени. Притоа, Берт Рејнолдс сериозно се повредил, кога паднал во речните брзаци, Џон Војт самиот се качувал по стрмните карпи, а во филмот глумеле и месните жители. Филмот постигнал голем успех кај критиката и кај публиката, а бил номиниран за наградите „Оскар“ (во три категории - најдобар филм, режија и монтажа) и „Златен глобус“ (во четири категории). Исто така, голема популарност постигнала и песната „Двобој со бенџо“.
1 Содржина
Луис (го игра Рејнолдс) и тројца негови пријатели, Ед (го игра Војт), Дру (го игра Кокс) и Боби (го игра Бити), сакаат да ја поминат реката Кахулаваси со кану, зашто целиот тој крај набргу треба да биде потопен од вештачкото езеро за потребите на една хидроцентрала. Притоа, нивното мирно патување се претвора во тешка борба за опстанок. Најпрвин, Ед и Боби застануваат на брегот од реката, но таму ги заробуваат двајца од месните жители, кои го силуваат Боби. Тогаш, Луис го убива едниот од насилниците, додека другиот успева да побегне. Тие го закопуваат убиениот и продолжуваат низ реката, но набргу, нивните кануи се превртуваат при што Луис ја повредува ногата, а Дру умира. Останатите мислат дека Дру се удавил, но Луис им кажува дека бил убиен, најверојатно од избеганиот насилник. Додека Луис и Боби остануваат долу во кањонот, Ед успева да се искачи по карпите и среќава човек со пушка. Ед го убива човекот, но тогаш утврдува дека тој не е побегнатиот насилник, туку некој ловец. Најпосле, тројцата другари успеваат да стигнат во најблиското населено место и Луис го задржуваат во болницата, а другите двајца ги испитува полицијата. Тие се договараат да кажат лажна приказна за случајот, со цел да го прикријат двојното убиство. Локалниот шериф се сомнева во нивните изјави, но бидејќи нема докази, најпосле ги ослободува.
Последниот предизвик (филм од 1967)

Последниот предизвик (англиски: ''Last Challenge'') - американски филм од 1967 година, во режија на Ричард Торп, според сценариото на Џон Шери. Главните улоги ги играат: Глен Форд, Енџи Дикинсон, Чед Еверет, Гари Мерил, Џек Елам и Кевин Хаген.
1 Содржина
Шерифот Ден Блејн (го игра Форд) е познат како најбрзиот револвераш на Западот. Во неговиот град пристигнува младиот револвераш Лот Мегваер (го игра Еверет), кој сака да го убие шерифот и така да се здобие со слава. При првата средба, тие се спријателуваат при што Блејн гледа со симпатија кон младото момче кое го потсетува на него во младоста. Од друга страна, кога Лот ќе сфати дека неговиот нов пријател е всушност шерифот кого треба да го убие, тој не се откажува од својата намера. Девојката на Блејн, убавата сопственичка на салунот Лиса Дентон (ја игра Дикинсон) се обидува на сите начини да го спречи нивниот двобој.
Хамелн-Пирмонт

Хамелн-Пирмонт (|Hameln-Pyrmont) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се граничи со (од север надесно) окрузите Шаумбург, Хановер, Хилдесхајм и Холцминден и сојузната покраина Северна Рајна-Вестфалија (округот Липе).
1 Историја
Округот Хамелн бил основан во 1885 година во рамките на пруската покраина Хановер. Во тоа време градот Пирмонт бил дел од Кнежевството Валдек-Пирмонт. Во 1921 година, Пирмонт на референдум одлучил да го напушти Валдек-Пирмонт и да се приклучи на Прусија. Пруската администрација го ставила градот во округот Хамелн, поради што округот бил преименуван во Хамелн-Пирмонт.
Во 1923 година, Хамелн станал слободен окружен град и не бил дел од округот до 1973 година, кога повторно бил припоен. Поголеми проширувања на територијата на округот се случиле во 1974 и во 1977 година, кога градовите Бад Миндер и Хесиш Олдендорф станале дел од округот.
2 Географија
Округот се наоѓа во северниот дел на масивот Везерско Средногорје. Реката Везер влегува во округот од југ, тече низ Хамелн и излегува во северозападниот дел кај Ринтелн.
3 Грб
Лавот е хералдичко животно на Грофовијата Еверштајн, кои ја владееле областа до 1429 година. Црвениот крст во рацето на лавот бил симбол на Пирмонт.
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини
5 Поврзано
* Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург
Гетингенски универзитет

Гетингенски универзитет (|Georg-August-Universität Göttingen; службено наречен Гетингенски универзитет „Георг Август“) — истражувачки универзитет во градот Гетинген, Германија. Бил основан во 1734 година од Џорџ II, крал на Велика Британија и изборен кнез на Хановер и започнал со работа во 1737 година, со што универзитетот е најстар во сојузната покраина Долна Саксонија и најголем по број на студенти, што е околу 31.500 студенти. Дом на многу познати личности, универзитетот претставува една од историските и традиционални установи во Германија. Гетинген е наречен „град на науката“.
Гетингенскиот универзитет бил претходно поддржуван од иницијативата на сојузното министерство за извонредност, има членство во „Група Коимбра“ и се поврзува со над 40 добитници на Нобелова награда. Понатаму, универзитетот одржува силни врски со големи истражувачки институти со седиште во Гетинген. Со околу 8 милиони единици материјал, Гетингенската државна и универзитетска библиотека спаѓа меѓу најголемите библиотеки во Германија.
1 Поврзано
* Гетинген
Рајчанска Купа

Рајчанска Купа — вулканска образба во Кочанско која се протега меѓу селата Врбица, Соколарци, Спанчево и Рајчани. Претставува најјужната морфолошки подобро изразена вулканска структура во Кратовско-злетовската област. Целата структура зафаќа површина од околу . Денес од некогашната купа со големи димензии останале две калдери, надворешна и внатрешна, (подобро морфолошки сочувани од северната страна).
Надворешната калдера ја чинат гребените на Рајчански Рид (867 м) на север и Илиица (803 м) на запад.
Внатрешната калдера е подобро изразена во релјефот и ја сочинуваат сртовите на Блатец (835 м) на север, Божурњак (767 м) на исток и неколку помали возвишенија на запад. Двете калдери од јужната страна се пресечени со изворишните делови на Змијарник и Соколарска Река, што ја отежнува нивната морфолошка реконструкција. Трагите од течење на андензитската лава, подобро се воочливи на северната страна. Вулканокластичниот материјал е претставен со вулкано-наносни бречи и во помала мерка андезитски туфови, претежно таложени во водена средина. Нивната положба и состав укажуваат на долноплиоцена вулканска активност. Инаку пространи-те калдери и моќниот вулканокластичен материјал се доказ за жестоките избуви на овој простор. Околу Рајчанските калдери се забележани неколку ниски возвишенија, кои претставуваат мали паразитски купи. Тоа се: Св. Ѓорѓи (570 м), Голак (559 м) од јужната страна; Баково (596 м) над с. Трипатанци на запад и други
1 Поврзано
* Рајчани
* Кочанско Поле
* Вулканизам во Македонија
Колумбо (вулкан)

Колумбо — активен подводен вулкан кој се наоѓа во Егејско Море во Грција. Вулканот се наоѓа на 8 километри североисточно од островот Санторини,.
Колумбо е вулкан со најголем конус во Европа, со пречник од 3 километри и 1,5 километри заедно со купата. Во близина на овој подводен вулкан има уште околу 20 помали активни подводни вулкански жаришта, кои заедно го формираат прстенот во форма на синџир од вулкани на Санторини.
Колумбо бил откриен во 1649-1650 година, благодарение на „нарушувањето“ на површината на морето. Избувнувањето во овие години било доволно за да се направи веднаш аналогија со опишаното во антиката ерупција на Санторини.
Настанот во средината на 17 век останал незаборавен за неговите современици. Како резултат на експлозијата, околу 70 луѓе и многу животни умреле. Ерупцијата на вулканот предизвикала оштетување на околните острови на растојание од 150 километри. Како резултат од тоа избувнување, висината на Колумбо се намалила за 10 метри под површината на морето, но неговата активнос не престанува до денес.
Во 2006 година биле спроведени студии на вулканскиот подводен кратер, чија подморска височина е 505 метри, наспроти онаа на морското дно во соседството. Како резултат на студијата, било откриено дека кога избувнал во 1649 година, Колумбо испуштил во атмосферата околу 60 кубни метри магма, која е споредлива со онаа на Тамбора во 1815 година.
Караши

Караши — род риби од семејството на краповите (''Cyprinidae''). Освен обичниот караш, најпознат член на родот е златната рипка (''C. auratus''), која е распространета ширум Евроазијаn и потекнува позападно од типичните краппови (''Cyprinus'').
Видовите од овој род не се во особено блиско сродство со типичните крапови, туку образуваат побазална лоза на потсемејството на краповите (''Cyprininae'').
1 Видови
*''Carassius auratus'' (Linnaeus, 1758) — златна риба, златен караш
*''Carassius carassius'' (Linnaeus, 1758) — обичен караш
*''Carassius cuvieri'' Temminck & Schlegel, 1846 — јапонски караш
*''Carassius gibelio'' (Bloch, 1782) — пруски крап, бабушка, сребрен караш
*''Carassius langsdorfii'' Temminck & Schlegel, 1846 — јапонска бабушка
Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург

Метрополитенска област Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург (|Metropolregion Hannover-Braunschweig-Göttingen-Wolfsburg) — економска и културна област во Северна Германија. Метрополитенската област опфаќа една третина од површината на сојузната покраина Долна Саксонија и скоро една половина од нејзините жители. Има околу 3,9 милиони луѓе во 20 окрузи со вкупно 431 општина и според сојузното министерство за транспорт, градежништво и урбанистички работи е одредена како средно урбанизирана област во Германија.
1 Опис на областа
Помеѓу градови во областа постојат големи земјоделски површини. Урбаната инфраструктурна мрежа се состои од автопатиштата А2, А7 и А39, како и брзи железнички врски.
Областа главно се заснова на услужниот сектор и производството. Најголемата група е Фолксваген во Волфсбург. Во областа се присутни седум универзитети (меѓу кои Гетингенскиот универзитет), девет високи школи, како и други 60 научно-истражувачки установи.
2 Членови
Членови на метрополитенската област се:
* Целе (округ)
* Гифхорн (округ)
* Гетинген (округ)
* Гослар (округ)
* Хамелн-Пирмонт (округ)
* Хилдесхајм (округ)
* Холцминден (округ)
* Нинбург (округ)
* Нортхајм (округ)
* Остероде (округ)
* Пајне (округ)
* Шаумбург (округ)
* Золтау-Фалингбостел (округ)
* Град Алфелд
* Град Бад Пирмонт
* Град Брауншвајг
* Град Целе
* Град Ајнбек
* Град Гарбзен
* Град Гетинген
* Град Хан. Минден
* Хановер
** Град Хилдесхајм
** Град Холцминден
** Град Лацен
** Град Лангенхаген
** Град Лерте
** Општина Ленгеде
** Град Нинбург
** Град Нортхајм
* Горен Харц (општинска заедница)
** Град Остероде на Харц
** Град Патензен
** Град Пајне
** Град Залцгитер
** Град Зезен
** Град Штатхаген
** Град Валсроде
** Град Волфенбител
** Град Волфсбург
* Хановер (округ)
* Хановер (регион)
3 Поврзано
* Метрополитенски области во Германија
Хенгил

Хенгил — вулкан кој се наоѓа во Исланд, во југозападниот дел на езерото Тингватлаватн.
Хенгил е вулкански систем кој се состои од два вулкани, од кои едниот е Хенгил, а другиот - Хромандутиндур. Нивната вкупна површина е приближно 100 км² и висина од 803 метри.
Последната ерупција на Хенгил била пред повеќе од 2000 години. И до денес има траги од застанатата лава на југ и на север од вулканот. Хенгил не е целосно изгаснат вулкан, тука сè уште има бројни жешки извори и на доста места од земјата се гледа излегување на пареа.
Хенгил се користи како важен извор на енергија, а во таа област се градат електроцентрали.
Според преданијата во овие места живеела жената-трол Јора која ги пречекувала патниците на големиот пат и ги изедувала.
Тофу

Тофу (кинески: 豆腐, tōfu) — високопротеински прехранбен производ, кој се добива со коагулација на белковините во соино млеко. Со векови е главна состојка во исхранта во азиската култура која според статистиките имаат најмала стапка на оболување и умирање од срцеви болести. Се верува дека тофуто потекува од времињата на кинеската династија Хан (206 п.н.е. — 220 п.н.е.), а денес е важен извор на белковини во кујната на Источна и Југоисточна Азија.
Има многу врсти на тофу-сирење и начини на негова припрема. Тофуто може да се подготви со пржење на загреано масло,правење скара.варење,динстање,а може се послужити и како сирење.Тофу(нарекуван и како сурутка, а во Кина дофу) често се споредува со сирење,поради тоа што се користи иста техника која се користи во правењето на овие два производи.Од останатите популарни врсти на тофу се издвојува свилениот тофу(не треба да се мешаат со мекиот) чаден тофу, пржен тофу-бургери и рифови, ферментиран тофу, траен тофу и тофу на скара.
Марсили (вулкан)

Марсили — голем подводен вулкан кој се наоѓа во Тиренско Море, на околу 175 километри јужно од Неапол.
1 Опис
Должината на вулканот е околу 3.000 метри (9.800 стапки). Неговиот врв и кратер се околу 450 метри под морската површина. Иако никогаш не се појавил над водната површина во запишаната историја, вулканолозите веруваат дека Марсили има релативно кревка структура, составена од ниска густина и нестабилни карпи кои се хранат со основното плитко магматско огниште . Вулканолозите од италијанскиот национален институт за геофизика и вулканологија (ИНГВ) на 29 март 2010 година објавиле дека Марсили може да еруптира во секое време и може да доживее катастрофален колапс што одеднаш ќе ослободи огромни количини на магма преку подморска ерупција и би предизвикал лизгање на земјиштето, кое пак би можело да доведе до деструктивно цунами на италијанскиот брег и блиските средоземни крајбрежја.
2 Геоморфологија
Марсили припаѓа на вулканскиот лак Липарски Острови, долг 70 километри и широк 30 километри (покривајќи површина од 2.100 квадратни километри). Тој е најголемиот активен вулкан на ланецот, поголем од планината Етна. Вулканот бил откриен во текот на 1920-тите и именуван по италијанскиот геолог Лујџи Фердинандо Маршили. Опсежните студии биле спроведени само во 2005 година, кога Италијанскиот Национален совет за истражување започнал програма за истражување на вулканологијата на ова подрачје.
Вулканот се издига од плато на тенка океанска (или псевдоокеанска) кора со дебелина од само 10 километри, која формира свој морски слив. Кората на сливот е направена од толеитскибазалт, кој е најтипичен за задниот дел од океанските вулкански лакови. Се чини дека сливот на Марсили се формирал пред околу 2 милиони години како последица на растот на вулканскиот лак и на планината. Се смета дека Марсили може да биде резултат на топлинска инфлација на тенка кора во центарот на сливот. Почетокот на активноста на вулканот најверојатно да се појавил уште пред 200.000 години. Биле пронајдени докази за магматски текови на планинските страни. Исто така бил пронајден и доказ за катастрофални падови на претходни други подводни вулкани во истата област.
Бипериден

Бипериден, е лек кој се користи во третманот на Паркинсонова болест. Не се препорачува при тардивна дискинезија. Се администрира преку уста, интравенска, или интрамускулна инјекција.
Несаканите ефекти вклучуваат замаглен вид, сува уста, поспаност, констипација, и конфузија. Не треба да се користи кај луѓе со мегаколон или глауком. Бипериденот спаѓа во групата на антихолинергични лекови.
Бипериденот бил одобрен за медицинска употреба во САД во 1959 година. Во 2024, е шеесет и деветти најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 61.000 рецепти.
Ерџијес

Ерџијес (турски: Erciyes Dağı) — вулкан кој се наоѓа во Турција. Тој претставува голем стратовулкан кој е опкружен со многу моногенетски вулкански полиња и лавини куполи, и еден мар. Најголемиот дел од вулканот се формирал со лавини текови на андезитски и дацитски состав. Во некое време во минатото, дел од врвот пропаднал кон источната страна. Ерџијес е историски познат како Аргеј, име што произлегува од македонскиот крал Аргеј I (678 - 640 п.н.е.). До 1950-тите, името на вулканот било ''Ерџијес''. Алтернативна теорија е дека името на планината во Хетејски значело „''бела планина''“ и дека сегашното име исто така значи „бела планина“.
Ерџијес се наоѓа во провинцијата Кајсери. Градот Кајсери се наоѓа на 15 километри, 25 километри или 20 километри северно од вулканот Ерџијес. Другите градови во регионот се Талас и Хаџилар, исто така северно од Ерџијес, но поблиску до вулканот (19 километри и 12 километри), и Девели, сместен јужно од вулканот. Пристигнувањето до самиот вулкан бара планински вештини. Наводно, планинарите во антиката известиле дека и од Црното Море и од Средоземјето можат да се види врвот на вулканот.
Вулканот започнал да се формира во миоценот. Најпрвин, постоел вулкан наречен Коч Даг, и истиот бил формиран од лавини текови. Потоа, повторно на исток, големите експлозивни ерупции ја формирале купата. За време на плеистоценот, во внатрешноста на купата, заедно со група куполи, започнал да се развива вулканот Ерџијес. Латералните ерупции на Ерџијес можеби создале слоеви на пепел во Црното Море и Средоземјето за време на раниот холоцен.
Последните ерупции се случиле за време на раниот холоцен и можеби депонирале пепел далеку до Палестина. Појавата на историскиот вулкан е непознато. Идните ерупции на вулканот би можело да ги загрозат градовите на север.
Вулканот бил смрзнат за време на плеистоценот, и еден редок ледник сè уште постои, но е оддалечен.
Розе вино

Розе ― розово вино, кое по боја се наоѓа помеѓу црвеното и белото вино.
Розето е слабо танин вино, произведено од црвени видови на грозје, по технологијата за производство на бели вина. Бојата на виното е розова, почнувајќи од бледо, едвај забележливи нијанси на бои до интензивна темна боја, блиску до светлоцрвената боја. Букетот и вкусот на розето се слични на белите вина, додека боењето и густината се слични на црвените.
1 Технологија на розовите вина
Розовите вина не се прават од мешање на бели и црвени вина, со исклучок на Шампанско розе.
При производството на розовото вино ферментира само гроздовата маст, а не целата гроздова каша. По одделувањето на зрната од чиповите, смесата се остава да престои со кожинката, во зависност од сортата и степента на зрелост, помеѓу 2 и 6 часа. Следува сомелување, за одделување на маста од кожите, а потоа ферментација. Потоа поинтензивно се сомелува и колку долго се ферментира, толку е потемна бојата, а потоа со разделувањему се дава кристален сјај.
Овошен колач

Овошен колач е колач направен со исечено конзервирано овошје или сушено овошје, јадки, и зачини, и понекогаш се додава алкохол.
Вообичаено овошениот колач е сервиран на прослави како свадби или Божиќ, и се јаде без додатоци.
1 Историја
Во најраните времиња во Романија ставале калинка, борови семки, и тие биле мешани сите заедно. Во средниот век, мед, зачини, и сушени овошја биле додадени.
Овошниот колач набрзо се прошил во цела Европа. Рецепти биле прифатени во други држави преку годините, во однос на состојките што ги имале како и во црквата ја забраниле употребата на путер. Папата Инокенти VIII (1432–1492) конечно ја одобрил употребата на путер, со пишана дозвола во 1490 година, давајќи дозвола да се користи млеко и путер во штолен.
Во 16 век шеќерот бил донесен од Американските колонии (со пронаоѓањето на шеќерот и дознавањето дека со него можат да се направи конзервирано овошје, и ова овошниот колач станува достапен и популарен).
Томск

Томск — град и админастривен центар во областа Томск во Русија, сместен на реката Том. Населеноста изнесувала 524,669 (во 2010); 501,963 (во 2002); 501,963(во 1989). Томск се смета за еден од најстарите градовивп Сибирија. Ја прослави својата 410-та годишнина во 2014. Градот е познат едукаивен и научен центар со 6 државни универзитети, повеќе од 100,000 студенти,и најстар универзитет во Сибирија.
1 Историја
Томск потекнува од декретот од цар Борис Годунов во 1604 година по Тоиан, тартарски војвода од Ешута, прашал за царската заштита против Кригхизките банди. Царот пратил 200 козаки под наредба од Василиј фомич Тирков и Гаврил Иванович Писемски да конструира тврдина на банката од реката Том, со поглед што ќе стане градот Томск. Тоиан отстапи земја за тврдината на царот.
Бари

Бари (итал. Bari), по големина е деветти град во Италија. Бари е и главен град на истоимената област Бари и главен град на провинцијата Апулија во југоисточна Италија. Бари е второто најважно трговско седиште во јужна Италија, по Неапол. Градот е познат и како градот на Свети Никола, бидејќи во градската катедрала се наоѓаат моштите на светецот, кои постојано привлекувале верниците.
1 Потекло на името
Името на градот е со грчко потекло од зборот Барион.
2 Положба на градот
Бари се наоѓа во крајниот источен дел од јужна Италија. Бидејќи градот се наоѓа во близина на Портата Отранто, на влезот во Јадранското Море, градот отсекогаш имал важна стратешка важност и претставувало важно место за Истокот (Балкан, Левант, Мала Азија). Од главниот град на Рим, Бари е 450 километри источно, а од Неапол 260 километри источно. Од Бар на спротивниот брег на Јадранско Море, градот е 210 километри југозападно од морето.
3 Релјеф
Бари се развил како пристаниште на крајниот јужен дел од Јадранското Море, каде што било многу лесно да се контролира влезот во морето преку блиската Порта Отрано. Градот се наоѓа во средишниот дел на провинцијата Апулија, во рамната крајбрежна рамнина Таволиер, која е плодна и густо населена.
4 Клима
Климата во Bари е средоземна. Бари како и цела Апулија се познати како многу топло и сушно подрачје во Италија, посебно во лето 2007 година е забележана најголемата забележана температура од дури 46 степени.
5 Вода
Бари се наоѓа на јужниот брег на Јадранското Море, каде било многу лесно да се контролира влезот во морето преку блиската Порта Отрано. Градот се образува на ублажувањето на полуостровот помеѓу два мали заливи, природни пристаништа. Ова била голема предност за веќе слабо разрушениот брег во северна Апулија.
Барутен чај

Барутен чај (珠茶, транскр. ''џу ча'' - „бисерен чај“) — кинески зелен чај од Шангај со висока соодржина на теин. Потекнува уште од времето на времена династијата Танг (618—907). Денес се произведува во покраината Анхуеј во Кина. Листовите се сушат и се виткаат во мали топчиња кој наликуваат барутни зрна, по кое го добил неговото име. Има силен вкус и многу освежителен. Пијалакот има темнозелена боја.
1 Специфичности барутниот чај
Барутниот чај, поради високата соодржина на теин, се препорачува да се пие наутро. Исто така соодржи антиоксиданси кој го смалуваат нивото отров и токсиникое го внесуваме секој ден. Овој чај го намалува холестеролот.
2 Подготовка на зелениот чај
За една шоља чај од 2 дл потребно е пола чајна лажичка зелен чај и вода, која која треба да се вари на 70 степени. Го оставаме 2 до 3 минути а потоа го цедиме.
3 Наводи
**
Андрони Џокатоли-Сидермек

Андрони Џокатоли-Сидермек (|Androni Giocattoli-Sidermec; кратенка според UCI: AND) — професионална континентална велосипедска екипа основана во Италија, која учествува на континенталните трки и добива специјални покани на трки од Светската турнеја.
Главниот спонзор е производителот на играчки од Италија, Андрони Џокатоли.
1 Состав на екипата
Велосипедисти во рамки на екипата се следниве:
Ј.З.У Специјална болница по гинекологија и акушерство „Мајка Тереза“

Ј.З.У Специјална болница по гинекологија и акушерство „Мајка Тереза“ — јавна здравствена установа, специјализирана за гинекологија и акушерство во Скопје. Гинеколошката клиника во Чаир е изградена по земјотресот од 1963 година и е подарок од синдикатите на Чехословачка. Таа за првпат е пуштен во употреба на 1 август 1965 со одделенијата Акушерскиот оддел, Гинеколошкиот оддел, кујна и перална. Во 1970 е изграден нов дел кој почнал во употреба на 1 март 1972 каде почнала да се користи лабораторија, прием на пацинти за амбуланта, операционите сали, шок соба, соба за пациентите , приемот и подготовките за раѓање на пациент.
Во 2010 година донесена била одлука за преименување на болницата во Мајка Тереза.
На 26 јули 2013 била пуштена во употреба новата зграда која е опремена со апарати и потребните средства за работење од страна на Министерството за Здравство на Македонија.
Основна дејност на Јзу СБГА „Мајка Тереза“ е здравствената заштита во областа на гинекологија , акушерство и неанотологија (нега и лекување, управување на операции со висок ризик, грижа на новородените за време на нивниот престој и многу друго).
Галерија
Мешан хор „Драган Шуплевски“

Мешаниот хор „Драган Шуплевски“ е хор што го сочинуваат студенти на додипломските и постдипломските студии на Факултетот за музичка уметност во Скопје, а името го добил во 2002 година во чест на неговиот долгогодишен раководител и диригент. Хорот има образовна функција, но одржува и самостојни концерти, а негов раководител еСашо Татарчевски.
1 Концертна дејност
Хорот одржал голем број самостојни концерти во Скопје, но и на повеќе фестивали, како: „Охридско лето“, „Мајски оперски вечери“, „Интерфест“, „Нишки хорски свечености“ и „ТЕХО“. Репертоарот на хорот опфаќа композиции од ренесансата до дела на современи композитори, и тоа а-капела и вокално-инструментални композиции. Од концертите на хорот се направени неколку радио и телевизиски снимки, а Факултетот за музичка уметност издал и ЦД-а од два концерта на духовна музика, под диригенство на Сашо Татарчевски. Хорот учествувал на повеќе меѓународни хорски фестивали (во Варшава, Римини, Краков, Балчик, Вроцлав, Тур и Варна) каде освоил повеќе награди. Исто така, секоја година, на 24 мај, хорот учествува во музичката програма при прославата на празникот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје.
Карим Бензема

Карим Мостафа Бензема (كريم بنزيما) (роден 19 декември 1987 година) — француски професионален фудбалер кој игра за саудискиот клуб Ал Итихад. Тој е опишан како "неверојатно талентиран напаѓач", кој е "силен и моќен" и " со изнвонредна реализација во внатрешноста на шеснаесетникот".
Бензема е роден во градот Лион, каде што и ја започнал својата фудбалска кариера со локалниот клуб Брон Тераилон. Во 1996 година, тој се приклучил на Олипик Лион,  преку младинските категории. Бензема го направил своето професионално деби во сезоната 2004-05  и се појавил само спорадично во првите три сезони кога Лион освоил три титули во Лига 1. Во сезоната 2007-08, Бензема станал стартер во првиот тим и постигнал над 30 гола, со што му помигнал на Лион да ја освои својата седма лига титула. Со неговите одлични игри, тој бил прогласен за играч на годината во Лига 1 од страна на Националниот Сојуз на Професионални Фудбалери (UNFP) како и во тимот на годината. Бензема во 2009 година во трансфер вреден од над 35 милиони фунти ( 50 милиони долари), и потпишал шестгодишен договор со Реал Мадрид. По борбата да се воспостави себеси во првиот тим во својата деби сезона со клубот, во наредните две сезони, Бензема дал огромен придонес со постигнатите 32 гола со што му помогнал на Реал Мадрид да го освои шпанскиот куп и првенството. Тој е именуван за француски фудбалер на годината трипати, во 2011, 2012 и 2014 година.
Бензема ја претставувал фудбалската репрезентација на Франција во младинските категории, со репрезентацијата до 17 години го освоил  УЕФА Европското првенство под-17 години во 2004 година. Бензема го имал своето  репрезентативно  деби за сениорскиот тим на Франција во март 2007 година во пријателскиот натпревар против Австрија, постигнувајќи гол во победата од 1-0. Бензема досега одиграл над 80 пати за репрезентацијата и бил улесник  на три големи меѓународни турнири: 2008 и 2012 изданија на УЕФА Европското Фудбалско Првенство и 2014 година ФИФА Светското Првенство. Сепак, Бензема во два наврати бил  изоставен од главните турнир : на Светското прцвенство во Јужна Агрика во 2010 година поради недостаток на минутажа со Реал Мадрид и Евро 2016 година по големиот јавен скандал.
Пандо Николов

Пандо Николов, повеќе познат како Пандо Струмички е револуционер, војвода на Внатрешната македонска револуционерна организација (Автономистичка) во Струмичко. Се води под псевдонимот Бакунин.
1 Животопис
Тој е роден во 1898 година во Струмица, тогаш во Отоманско Царство. Во родниот град завршил 3-ти прогимназиски клас. Во 1920 година убива српски полицаец при што се пушта во бегство. Бил четник кај познатиот струмички револуционер Георги В'ндев и Димитар Димашев, а потоа формира и своја чета во Струмичко од околу 13 луѓе заедно со Пандо Кицов.
Летото 1928 година зема учество во спречување на обид за преземање на помошната организација на ВМРО, при што на 25 јули е фатен и убиен кај месноста Јундола од четата на Стојан Вардарски и Георги Настев.
Ден Долдер

Ден Долдер е град во холандската покраина Утрехт. Тоа е дел од општина Заист, и се наоѓа на околу 4 километри североисточно од Билтховен. Ден Долдер има железничка станица на патот помеѓу Амерсфорт и Утрехт и е позната по своите ментални институции, како што се Денедал и Вилем Арнц Хуфе. Ден Долдер исто така е домаќин на големиот холандски производител на сосеви ''Remia'' и се смета како град на срцето на сосовите во Холандија како што е прикажан на страната на фабриката и е видлив од возовите кога поминуваат од страна.
Во 2001 година, градот Ден Долдер имал 2884 жители. Изградената област на градот била 0.8 км2, и содржела 1156 живеалишта.
1 Сообраќај
Постои железничката станица во Ден Долдер - Den Dolder.
Апо

Апо — голема фумарола, потенцијално активен стратовулкан на островот Минданао, Филипини. Со надморска височина од 2954 метри надморска височина, таа е највисока планина во Филипинскиот архипелаг и се наоѓа помеѓу Давао и провинцијата Јужен Давао во Регионот XI и провинцијата Котабато во Регионот XII. Од Давао се наоѓа на 45 километри на североисток, Дигос на 25 километри на југоисток, а Кидапаван на 20 километри (12 милји) на запад.
Првите два обиди да се стигне до врвот од планината завршиле со неуспех: оној на Хосе Ојангурен (1852) и Сенор Реал (1870). Првата евидентирана успешна експедиција ја предводел Дон Хоакин Раџал во 10 октомври 1880 година. Пред искачувањето, Раџал морал да ја обезбеди дозвола од водачот на народот Багобо, Дату Маниг. Се вели дека Дату побарал човечка жртва да се направи за да му угоди на богот Мандаранган. За среќа, Дату се согласил да се откаже од ова барање, а искачувањето започнало на 6 октомври 1880 година, пристигнувајќи пет дена подоцна. Оттогаш следеле бројни експедиции.
На 9 мај 1936 година, планината Апо била прогласена за Национален парк од страна на претседателот Мануел Л. Кесон.
Планината Апо е именувана по благородник по име Апонг, кој бил убиен додека посредувал во битката помеѓу двајца додворувачи на неговата ќерка Сарибу. Друго предложено потекло на името е од зборот Апо, кој на филипински јазик значи „господар“.
Кон крајот на март-април 2016 година, поради екстремните ефекти на Ел Нињо, на падините на планината се појавиле масовни шумски пожари предизвикувајќи туристите на планината да го запрат нивното искачување. Туризмот во регионот бил загрозен поради големата магла која ги зафатиле падините на планината.
Збег

Збег (или, во римски контекст, збег; |refugium, мн. ''refugia'') — вид на утврдување и археолошки поим. Збеговите биле градени на скриени места на зафрлени и тешко пристапни терени најчесто во ридестите и планинските предели. Тие се користеле повремено во случај на напад, за многу подоцна и да бидат постојано населени. Нивната големина се движела околу 1 хектар.
1 Поврзано
* Археолошки наоѓалишта во Македонија од типот на збег
Димитар Љоровски Вамваковски

Димитар Љоровски Вамваковски (Скопје, 12 декември 1981) — македонски историчар и професор во Институтот за национална историја — Скопје. Неговиот научен интерес првенствено е насочен кон историјата на Балканот во доцноосманлискиот период, со посебен осврт кон историјата на Грција во XIX и почетокот на XX век, грчката политика кон османлиска Македонија и Македонското револуционерно националноослободително движење.
1 Животопис
Димитар Љоровски Вамваковски е роден во 1981 година, во Скопје, Р Македонија. Основно и средно образование завршил во Скопје. Дипломирал на Институтот за историја при Филозофскиот факултет во Скопје во 2005 година. Во 2009 година се вработил во Институтот за национална историја - Скопје како помлад асистент. Магистрирал 2009 година, а докторската дисертација ја одбранил 2013 година, кога бил избран за доцент. Во 2016 бил избран за вонреден професор.
2 Библиографија
До 2017 година има објавено две монографии и околу 40 научни статии и голем број публицистички текстови. Има учествувано и на голем број научни симпозиуми и конференции.*''Политичката реалност и изумирањето на митот за Давид и Голијат: Македонија и Грција на Балканот''. Скопје, 2014 година.
* ''''. Скопје, 2017 година.