Тур Даун Андер 2013

Сантос Тур Даун Андер 2013 било 15. издание на етапната трка Тур Даун Андер. Се одржала од 22 до 27 јануари и била првата трка од Светската турнеја.
Трката била освоена од холандскиот велосипедист Том-Јелте Слагтер од екипата , откако го преземал водството на претпоследната етапа на трката и ја носел водечката маичка до крајот, следниот ден во Аделаида. Слагтер исто така победил на третата етапа на трката, освојувајќи ја првата победа од неговата професионална кариера на трката. Разликата помеѓу Слагтер и второпласираниот Хавиер Морено од била 17 секунди,, а возачот на Герајнт Томас го заокружил подиумот, 8 секунди зад Морено и 25 секунди зад победникот. Како Слагтер, Томас освоил етапа на трката, победувајќи на втората етапа и бил водач на трката три дена.
Во другите пласмани на трката, победата на Слагтер во генералниот пласман му ја обезбедила и црната маичка за највисоко пласиран возач под 26 години, додека Томас ја освоил сината маичка за спринтерскиот пласман на последниот ден – освојувајќи бодови на средните спринтови и на крајот, со што му ја одзел маичката на Слагтер – и се задржал пред возачот на Андре Грајпел; Грајпел освоил три етапи на етапата и го надминал рекордот на Роби Мекјуан по број на освоени етапи и исто така ја одбележил 100. победа во кариерата со неговата победа на последната етапа. Морено го освоил планинскиот пласман, додека победил во екипниот пласман.
1 Екипи
Бидејќи Тур Даун Андер е настан од Светската турнеја на UCI, сите 18 UCI World Tour екипи се повикани автоматски и се обврзани да испратат свој состав. Тим Катјуша не била повикана поради правните постапки околу нивниот ''World Tour'' статус, кој не бил сè уште решен. Заедно со изборот на австралиски возачи во екипата УниСА-Австралија, се создала групата од 19 екипи.
19 екипи кои се поканети на трката биле:
Помеѓу велосипедистите биле четворица претходни победници на трката. Стјуарт О’Грејди (1999 и 2001) и Сајмон Геранс (2006 и 2012) биле дел од составот на , Победникот од 2003 Микел Астарлоса бил дел од екипата на трката, додека Андре Грајпел – уште еден двократен победник, во 2008 и 2010 – бил главниот спринтер за екипата .
2 Етапи
2.1 Етапа 1
;22 јануари 2013 — Проспект до Лобетал, 135 км
2.2 Етапа 2
;23 јануари 2013 — Маунт Баркер до Ростревор, 116,5 км
2.3 Етапа 3
;24 јануари 2013 — Анли до Стирлинг, 139 км
2.4 Етапа 4
;25 јануари 2013 — Модбери до Танунда, 126,5 км
2.5 Етапа 5
;26 јануари 2013 — Мекларен Вал до Олд Вилунга Хил, 151,5 км
2.6 Етапа 6
;27 јануари 2013 — Аделаида (критериум), 90 км
3 Поредок
Етапа, Победник, Генерален пласман, Планински пласман, Спринтерски пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман, Агресивен возач
1, Андре Грајпел, Андре Грајпел, Џордан Керби, Андре Грајпел, Арно Демар, Џордан Керби
2, Герајнт Томас, Герајнт Томас, Герајнт Томас, Даниеле Пјетрополи, Том-Јелте Слагтер, Кристофер Јул-Јенсен
3, Том-Јелте Слагтер, Герајнт Томас, Сајмон Кларк
4, Андре Грајпел, Џек Бобриџ, Андре Грајпел, Филип ЖилберДамиен Хаусон
5, Сајмон Геранс, Том-Јелте Слагтер, Хавиер Морено, Том-Јелте Слагтер, Томас де Гент
6, Андре Грајпел, Герајнт Томас, Герајнт Томас
На крај, Том-Јелте Слагтер, Хавиер Морено, Герајнт Томас, Том-Јелте Слагтер, , –