Дреднаутус

Дреднаутус — род на титаносауруски сауроподски диносаурус кој живеел за време на Доцна Креда на територијата на денешна Аргентина. Типскиот и единствен вид е ''Dreadnoughtus schrani''. ''D. schrani'' е познат од два парцијални скелети чии фосили датираат пред околу 84-66 милиони години. Тој е еден од најголемите познати копнени ’рбетници, кој поседува најголема маса од кое било копнено животно што може да се пресмета со разумна сигурност. ''D. schrani'' е познат од поцелосен скелет од кој било друг гигантски титаносаурус.
Палеонтологот од универзитетот Дрексел, Кенет Лаковара, кој го открил видот, го избрал името ''Дреднаутус'', што значи „''не се плаши од ништо''“, изјавувајќи „''Мислам дека е време тревојадите да добијат своја заслуга за тоа што се најтешките суштества во околината''“.
1 Откривање и проучување
Кенет Лаковара ги открил остатоците во формацијата Серо Форталеза во провинцијата Санта Круз, Патагонија, Аргентина во 2005 година. Поради огромната големина на коските и оддалечената локација каде што биле пронајдени, на неговиот тим му биле потребни четири австралиски лета за целосно ископување на остатоците. Мулиња, јажиња и многу членови на тимот биле потребни за конечно да се донесат коските до камионите.
Во 2009 година, фосилите биле пренесени во Филаделфија за подготовка и проучување. Подготовката и анализата на фосилите се случи на универзитетот Дрексел, Академијата за природни науки на универзитетот Дрексел и музејот за природна историја Карнеги. Фосилите од ''Dreadnoughtus schrani'' потоа треба да бидат вратени во нивното постојано складиште во музејот Падре Молина во Рио Галегос, Аргентина.
Коските на двата примероци биле скенирани со 3D ласерски скенер ''NextEngine''. Користејќи го софтверот ''Autodesk Maya'', скенирањата на секоја коска биле позиционирани во 3Д простор за да се создаде дигитален артикулиран скелет, кој потоа бил претворен во 3D PDF податотеки со помош на софтверот ''GeoMagic'' . Високата точност на овие скенирања им овозможило на Лаковара и неговите соработници''.'' (2014) да ги проучува тешките фосили на ''Dreadnoughtus schrani'' на начин што е безбеден за фосилите и ја подобрува виртуелната и меѓусебната соработка.
Холотипниот примерок, MPM-PV 1156, се состои од делумен скелет, нешто зачуван во неговиот оригинален распоред, кој се состои од: фрагмент од максила (вилица); заб; заден цервикален пршлен ; цервикални ребра ; повеќе грбни пршлени и грбни ребра ; крсна коска ; 32 пршлени на опашката и 18 хемални лакови (коски од опашката) кои вклучуваат низа од 17 предни и средни каудални пршлени и нивните соодветни хемални лакови пронајдени во нивниот оригинален распоред; левиот пекторален појас и предниот дел минус предното стапало ; и двете градните плочи ; сите карлични елементи; на левиот заден екстремитет нема задно стапало и десна голема писка; метатарзали I и II; и една канџи од цифра I.
Паратипот, MPM-PV 3546, се состои од делумно артикулиран посткранијален скелет на малку помала единка чии остатоци биле откриени на истата локација како и холотипот. Вклучува делумен преден цервикален пршлен, повеќе грбни пршлени и ребра, сакрум, седум пршлени од опашката, скоро целосна карлица и лева коска.
Според истражувачкиот тим што го открил таксонот, името на родот Дреднаутус „''алудира на огромната големина на телото на таксонот (што се претпоставува дека здравите возрасни единки се речиси непропустливи за напад)''“ и на двата брода Дрендут кои служеле во првата половина на дваесеттиот век, ''Ривадавија'' и ''Морено''. Така, името на родот ја почестува и земјата во која е откриен ''Dreadnoughtus schrani.'' Името на видот вид, ''schrani'', било дадено како признание на американскиот претприемач Адам Шран за неговата финансиска поддршка на проектот.
1.1 Контроверзии околу тежината
Истражувачите кои го опишале ''Dreadnoughtus schrani ја'' процениле неговата тежина користејќи ја равенката 1 на Кампиона и Еванс (2012), што овозможува проценка на телесната маса на четириножното животно, засновано само на обемот на коската и бутната коска. Користејќи ја оваа равенка, тие заклучиле дека примерокот од типот ''Dreadnoughtus'' тежел 59,3 тони''.'' За споредба, ова би значело дека ''D. schrani'' има осум и пол пати повеќе тежина од машкиот африкански слон, па дури и го надминува авионот „Боинг 737-900 “ за неколку тони. Оваа многу голема масовна проценка била брзо критикувана. На веб-блогот SV-POW, истражувачот на сауроподи Мет Ведел користел зафатнински модели, врз основа на објавените бројки, што дале проценки помеѓу 36-40 тони, или приближно 30 тони, засновано на 20% пократко торзо. Истражувачот Грегори С. Пол објавил одговор на Лаковара неговите соработници. Посочувајќи дека маргините на грешки со користење равенки засновани на коските на екстремитетите се големи; користејќи ја истата равенка, примерокот од типот можел да биде некаде помеѓу 44-74 тони. Користејќи зафатнински техники засновани на попрецизно обновување на скелетот, Пол проценил дури 26 тони .
Официјална повторна проценка на тежината на животното била објавена во јуни 2015 година. Во него, истражувачки тим предводен од Карл Т. Бејтс ги споредил резултатите од едноставната равенка на скалирање со резултатите пронајдени со користење на дигитален модел заснован на волумен со различни количини на меко ткиво и „празен простор“ за респираторниот систем. Откриле дека секој модел што користи проценка на тежината заснован на скала би значел дека животното има невозможно количество рефус (маснотии, кожа, мускули, итн.). Тие го споредиле нивниот модел ''D. schrani'' со моделот на други сауроподи со поцелосни скелети и подобро разбрани масовни проценки за да заклучат дека примерокот од типот ''D. schrani'' мора да тежел во опсег од 22,1 до 38,2 тони. Лаковара ги оспорува методите што ги користат Бејтс и неговите соработници тврдејќи дека новата студија го третира овој диносаурус како исклучок од добро воспоставените методи на масовна проценка докажани на живи животни и дека коските на екстремитетите ќе бидат непотребно големи доколку се точни новите проценки на масата. Во 2019 Григориј С Поул ја проценил тежината на примерок тип на 31 тони, малку повисока од неговата претходна проценка. Во 2020 година се проценува дека Дреднаутус тежел 49 тони
2 Опис
Откритието на ''Dreadnoughtus schrani'' обезбедува увид во големината и анатомијата на џиновските тироносауриски сауроподи, особено на екстремитетите и на рамениот и карличниот појас. Поголемиот дел од коските на ''D. schrani'' се многу добро зачувани. Има минимална деформација, особено во коските на екстремитетот. Фините одлики, како што се локациите на приврзаност кон мускулите, честопати се јасно видливи. Дреднаутус исто така има невообичаено долг врат за големината на неговото тело, сочинувајќи скоро половина од должината на животното.
2.1 Големина
+Димензии на ''Дреднаутус'' <ref>, Димензија, Метрички, Царски
Максимална маса, 49 тони, Вкупна должина
Вкупна должина, ≈26 метри, 85 стапала
Должина на главата и вратот, .212,2 м, 40 ft
Должина само на вратот, .3 11,3 м, ≈37 ft
Должина на торзото и колкот, .15,1 м, ≈17 ft
Должина на опашката, 8,7 м, ≈29 ft
Висина на рамото, ≈6 м, 20 ft
Проценките засновани на мерењата на познатите делови на скелетот сугерираат дека единствената позната единка од ''Dreadnoughtus schrani'' била приближно 26 метри долга и бил висок околу 2 спрата. На 1,74 м, неговата скапула е подолга од кое било друго познато сечило на титаносаурус. Неговата бедрена коска, горната коска на карлицата, е исто така поголема од кој било друг, со должина од 1,31 м. Подлактицата е подолга од која било претходно позната од титаносаурус, и таа е само пократка од долгите подлактици на брахиосауридите, кои имале посклоно држење на телото. Единствено ''Паралититанот'' имал подолга рамена коска (коска на надлактицата). Иако секој вид веројатно имал малку различни пропорции на тело, овие мерења ја демонстрираат масивната природа на ''Dreadnoughtus schrani''. Тековната проценка за масата на примерокот од типот е 49 тони.
2.2 Комплетност
Комплетноста може да се процени на различни начини. Скелетите на сауроподските диносаурусит често се обновуваат со малку или без материјал од череп, така што комплетноста често се гледа во смисла на посткранијална комплетност (т.е. комплетноста на скелетот со исклучок на черепот). Комплетноста исто така може да се процени во однос на бројот на коски наспроти видовите на коски. Најважната метрика за разбирање на анатомијата на фосилно животно е видовите коски. Статистиката за комплетноста на ''Dreadnoughtus schrani'' е како што следува:
* 116 коски од 256 во целиот скелет (вклучувајќи го и черепот) = 45,3% завршени
* 115 коски од 196 во скелетот (со исклучок на черепот) = 58,7% завршени
* 100 видови коски од 142 типови во скелетот (со исклучок на черепот) = 70,4% завршени
Комплетноста на ''D. Schrani'' во споредба со другите екстремно масивни (над 40 метрички тони) сауроподи е како што следува:
Сауропод, Комплетност на скелетот Вкупно, Огледална посткранијална комплетност</br> (т.е. видови коски)
''Дреднаутус'', 45,5%, 70,4%
''Туријасаурус'', 44,1%, 45,8%
''Футалогнкосаурус'', 15,2%, 26,8%
''Паралититан'', 7,8%, 12,7%
''Аргентиносаурус'', 5,1%, 9,2%
''Антарктосаурус'', 2,3%, 3,5%
''Пуертасаурус'', 1,6%, 2,8%
Така, скелетот на ''D. schrani'' е суштински покомплетен од сите други екстремно масивни (> 40 метрички тони) диносауруси.
2.3 Држење на телото
Сите титаносауруси имале, како што се нарекува, широко-мерачко држење, релативен израз за да се опише став во кој стапалата се распаѓале од средната линија на телото. Повеќе изведените титаносауруси имале поголем степен на држење, со екстремитетите држени пошироко од нивните предци и современи колеги. Ставот на ''Dreadnoughtus schrani'' бил јасно широк, но не до степен како Салтасауридите, бидејќи бедрените коски се нормални на неговото вратило, а не закосени. Ова и фактот дека главата на бедрената коска не е свртена кон телото како кај Салтасауридите поддржуваат филогенетскиот заклучок дека тој не бил Салтасаурид. Широката градната коска на животното демонстрираи широк појас на рамото, давајќи му изглед на широко рамо и широк граден кош. Палеонтологот Кенет Лаковара го споредил одењето на животното со Империјал Вокер .
Иако предните екстремитети на ''D. schrani'' се подолги отколку кај кој било друг претходно познат титаносаурус, тие не се значително подолги од задните екстремитети. Затоа, Лаковара и неговите колеги (2014) го реконструирале вратот и според податоците, тој се држел повеќе хоризонтално, отколку предно наклонет како ''Брахиосаурусот'' .
2.4 Одлики
Исто како и современите архосауруси со опашки (крокодили, на пример),''D. schrani'' имал коски под пршлените наречени шеврони. Овие коски се поврзуваат со вентралната површина на пршлените и имаат „Y“ форма кога се гледаат во преден план. Во ''Dreadnoughtus schrani'', долното стебло на „Y“ е широко раширено, веројатно за приврзаност на мускулите.
3 Класификација
Врз основа на кладистичка анализа, ''Dreadnoughtus schrani'' се смета дека е „изведен“ базален титаносаурус, кој не е баш литострот. Лаковара и неговите колеги (2014 г.) забележуваат дека поради широката низа релативно „напредни“ и „примитивни“ одлики во скелетот на ''Dreadnoughtus schrani'' и моменталната нестабилност на меѓусебните врски на титаносауриумите, идните анализи може да најдат многу различни позиции во рамките на Титаносаурија.
Сепак, во подоцнежната анализа на неговите коски на екстремитетите, Улман и Лаковара откриле дека поседува многу од одликите на литостротите (особено, тој дели бројни одлики со ''Еолосаурус'' и ''Гондванатитан'' ), што колективно може да покаже дека тој е всушност тесно поврзани со Еолосауридите. Додека не била спроведена нова филогенетска анализа, тие сугерирале дека идните кладистички анализи треба да ги испитаат односите помеѓу ''Драдноут'', ''Еолосаурус'' и ''Гондванатитан'' .
4 Палеобиологија
4.1 Онтогенија
Холотипниот примерок најверојатно не бил целосно израснат кога починал. Хистологија на холотипот, што покажува недостаток на надворешен фундаментален систем (надворешен слој на коска што се наоѓа само кај целосно пораснати ’рбетници ) и изобилство брзо наталожено или сè уште растечко ткаено ткиво во примарната фиброламеларна коска на надворешната коска кортекс, предводена од Лаковара ''и сор.'' (2014) за да се утврди дека примерокот сè уште расте кога починал. Останува непознато колку оваа единка ќе пораснела ако не умрела.
5 Тафономија
Врз основа на седиментни наслаги на локацијата, се смета дека двата примерока ''Dreadnoughtus schrani'' биле закопани брзо за време на флувијален настан со авулзија или се скршиле во насип поради поплава. Така, брзото и релативно длабоко погребување на примерокот од типот ''Dreadnoughtus ја'' претставува неговата извонредна комплетност. Бројни мали тероподи пронајдени меѓу коските се веројатно доказ ''дека можеби претставувале оброк на Оркораптор'' .