Удав стегач

Удав стегач, наречен и обичен удав или црвеноопашест удав — вид на голема, неотровна, тешкотелесна змија која често се чува и се одгледува во заробеништво. Боата задушувач е член на семејството удави, пронајдено во тропска Јужна Америка, како и на некои острови во Карибите. Главна на приватни собиранки и јавни изложувања, неговата шема на бои е многу променлива, но карактеристична. Девет подвидови во моментов се признати, иако некои од нив се контроверзни. Овој напис се насочува на видот удав стегач како целина и на најпознатиот подвид ''B. c. constrictor''.
1 Име
Иако сите удави се стегачи, само овој вид правилно се нарекува „боа стегач“.
Сите подвидови се нарекуваат „удави стегачи“ и се дел од разновидна група на удави од Новиот Свет, наречени „црвеноопашести“ удави, кои се состојат од видовите удав стегач и царски удав. Во рамките на трговијата со егзотични миленичиња, тој е познат и како латиничната кратенка „BCC“, кратенка од нејзиното научно име, за да се разликува од другите видови на удави, како што е ''B. c. imperator'' или „BCI“.
Другите вообичаени имиња се чих-чан (мајански), хибоја (латиноамерикански) и макахуел (тринидадски).
2 Раширеност и живеалиште
Во зависност од подвидот, удабот стегач може да се најде преку Јужна Америка северно од 35. јужен напоредник (Колумбија, Еквадор, Перу, Венецуела, Тринидад и Тобаго, Гвајана, Суринам, Француска Гвајана, Бразил, Боливија, Уругвај и Аргентина) и многу други други острови покрај бреговите на Јужна Америка. Воведено население постои во крајната јужна Флорида, и мало население на Сент Кроа на Девствените Острови на САД сега се чини дека се размножува во дивината. Дадениот географско-таксономски тип е „Indiis“ - грешка, според Питерс и Орехас-Миранда (1970).
Удавот стегач изобилува во широк спектар на услови на животната средина, од тропски дождовни шуми до суви полупустински земји. Сепак, претпочитаат да живеат во прашума поради влажноста и температурата, природното покритие од грабливците и огромното количество потенцијален плен. Најчесто се наоѓа во или покрај реките и потоците, бидејќи е многу способен пливач. Удавите стегачи ги заземаат и дупките на средно големите цицачи, каде што можат да се сокријат од можните грабливци.
3 Заробеништво
Овој вид добро се снаоѓа во заробеништво, обично станува прилично скротен. Тоа е вообичаена глетка и во зоолошките градини и во приватните збирки на влекачи. Иако сè уште се извезуваат од нивната родна Јужна Америка во значителен број, тие се одгледуваат во заробеништво. Кога се чуваат во заробеништво, тие се хранат со глувци, стаорци, зајаци, кокошки и пилиња во зависност од големината и возраста на поединецот. Очекуваниот животен век во заробеништво е од 20 до 30 години, со ретки примери над 40 години, што ги прави долгорочно посветување како домашно милениче. Најголемата сигурна возраст евидентирана за удав стегач во заробеништво е 40 години, 3 месеци и 14 дена. Овој удав стегач бил наречен Попај и починал во зоолошката градина во Филаделфија, Пенсилванија, на 15 април 1977 година. Правилното сточарство е најзначајниот фактор за животниот век на заробеникот; ова вклучува обезбедување соодветен простор, точни температури и влажност и соодветни прехранбени производи.
До 41,5% од чуваните удави се тестирани позитивни на инклузивна болест на телото.
4 Зачувување
Сите удави стегачи спаѓаат во Конвенцијата за меѓународна трговија со загрозени видови на дива фауна и флора и се наведени во КМТЗВ прилот II, освен ''B. c. occidentalis'', што е наведен во КМТЗВ прилог I.
Во некои региони, бројот на удави стегачи е сериозно погоден од луѓето и другите животни и прекумерното собирање заради трговија со егзотични миленичиња и кожа со змија. Поголем дел од нејзината популација, сепак, не е под закана за непосредно истребување; така, тие се наоѓаат во Прилог II отколку во Прилог I.
Удавите стегачи може да бидат инвазивен вид во Флорида.