procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Органски грав

Органскиот грав се произведува и преработува без употреба на синтетички ѓубрива и пестициди. Во 2008 година, над 11,000 км<sup>2</sup> обработливо земјиште биле прогласени за органски во Соединетите Американски Држави. Сувиот грав и сојата се одгледувале на 65 км<sup>2</sup>, 21 км<sup>2</sup> и 400 км<sup>2</sup> соодветно.
Постојат три главни типа на органски грав: сув грав, зелен грав и соја. Зрелите семиња на сувиот грав служат како извор на белковини во најразлични типови храна ширум светот. Сувиот грав и ситниот грав се од ист вид, иако сувиот грав се разликува од зелениот грав кој се конзумира како незрели парчиња. Сувиот и зелениот грав се разликуваат и од сојата, во која семето се конзумира во најразлични обработени форми како тофу, јадење од соја, масло и ферментирани форми како што е мисо. Сувиот грав се дели на класи со голем број на големини, бои и форми на семе. Примерите вклучуваат црн грав, пинтос, морски грав, мал црвен грав и грав во форма на бубрег.
1 Органско сертифицирање
За да продаваат грав како органски во Соединетите држави, производителите мора да ги исполнат барањата на Министерството за земјоделство на Соединетите Држави. Пред маркетингот на земјоделските култури како „овластен органски“, со полињата мора да се управува во текот на тригодишната фаза на транзиција со употреба на органски практики (т.е. без синтетички пестициди или ѓубрива). Деталното водење евиденција е од суштинско значење за органските производители и овие детали се проверуваат на годишно ниво од агенцијата за сертификација која може да изврши увид на локацијата.
1.1 Пазари на органски грав
Органски одгледуваниот грав обично бара премија за цена и како последица на тоа, деталите за маркетингот се разликуваат од конвенционалниот пазар. Производителите на органски грав честопати воспоставуваат договори со купувачи пред садење на земјоделските култури. Купувачите исто така може да имаат посебни потреби да размислат кога станува збор за чистење и обработка на грав во овластени објекти.
1.2 Управување со штетници
Управувањето со штетници во органскиот сув грав мора да се направи без употреба на синтетички хербициди, фунгициди, инсектициди и други пестициди. Поради оваа причина, културните, механичките и биолошките методи се основното средство за одржување на контролата врз штетниците.
1.2.1 Големи штетници од инсекти
Инсектите сè уште еден придонес во загубата на органскиот грав. Постојат неколку примери на инсекти кои влијаат на системите со органскиот грав, вклучувајќи:
* Грав и компир - цицачки инсект што предизвикува жолти лисја на врвовите и на рабовите и може да предизвика зашеметување
* Западен грав - ларвите на овој инсект се хранат со гравот и го намалуваат приносот и квалитетот
* Афтид од соја - инсект кој со цицање може да формира големи колонии на соја. Афтидите од соја, исто така, можат да пренесат вируси од растение во растенија додека се хранат
Црвениот терен

Црвениот терен (италијански: ''Palombella rossa '') - француско-италијански филм од 1989 година во режија на Нани Морети, кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога. Во другите улоги настапуваат: Силвио Орландо и Мариела Валентини. „Црвениот терен“ е еден од најнаградуваните филмови во Италија во сезоната 1989/1990 и бил прогласен за филм на годината во изборот на италијанските критичари на Венецискиот филмски фестивал, на списанието „Каје ди синема“ (''Cahiers du Cinéma'') и на Филмскиот Фестивал во Саун Пауло.
1 Синопсис
Микеле Апичела (го игра Морети) е парламентарен пратеник од редовите на Италијанската комунистичка партија. По една сообраќајна несреќа, тој е полесно повреден, но го губи сеќавањето. Освен политичар, тој е и играч во ватерполо тимот на Монтеверде. И покрај тоа што е несигурен во својот идентитет, тој му се придружува на тимот кога треба да се одигра важен натпревар во Сицилија, што ќе реши кој ќе ја освои лигата. Натпреварот трае до доцна во ноќта, а Микеле разговара со соиграчите, синдикалистот, судијата, католичкиот верник, новинарот и неговата ќерка, во обид да ја реконструира својата сопствена меморија. Станува очигледно дека претходно тој одржал значаен говор, на чија содржина не може да се сети. Како што се одвива натпреварот, гледачите и играчите сѐ повеќе се впуштаат во гледање на филмот „Доктор Живаго“, кој се прикажува на ТВ-екранот во барот. Микеле промашува пенал и натпреварот завршува; тој останува разочаран не само од натпреварот туку и од животот. Возејќи се назад во Рим во друштво со својата ќерка, тој ја губи контролата врз својот автомобил...
Мегленска тврдина

Мегленска тврдина (|Κάστρο Μογλενών, ''Κάστρο Χρυσής'') — средновековна тврдина, чии остатоци се наоѓаат близу воденското село Слатина (Хриси) во општината Меглен, Егејска Македонија, денес во Грција.
1 Историја
Се смета дека тврдината е средновековниот град Меглен, седиште на истоимената византиска тема и епархија од XI век или порано. Во 1134 г. е засведочен епископот Иларион Мегленски.
Според патешественикот Алфред Делакулонш од XIX век, ова е местото на древномакедонскиот град Европ, претпоставка усвоена од археологот Деспина Евгениду. Меѓутоа, на ова место засега не се откриени остатоци од антички град, а за местоположбата на Европ има и други мислења, како она на Николаос Пападакис кој во 1913 г. го поистоветил со Рудинското кале кај с. Рудино (Алорос).
Тврдината била упориште на кавханот Дометијан и болјарот на Мегленската област, Илица против војската на византискиот цар Василиј II. За да ја заземе, во 1015 г. Василиј бил принуден да ја пренасочи реката Мегленица, да ги поткопа темелите на тврдината и да користи оган за конечно да ја пробие. Меглен се споменува во грамотите на царот Василиј II, во кои се определуваат границите на Охридската архиепископија.
Во 1980 г. Мегленската тврдина е прогласена за заштитено археолошко наоѓалиште.
2 Опис
Зачуваните ѕидини на крепоста се од X–XII век, но веројатно се изградени врз постари одбранбени ѕидови. Ѕидовите се наполно проследливи, но подобро се запазени во јужниот и источниот дел. Денес преостанатиот бедем има приближна должина од 500 метри и достига 7 метри во висина. Направени се од камења земени од реката Мегленица и редови од дробена тула. Зачувани се две елипсовидни, една округла и една квадратна кула.
Подрачјето во ѕидините зафаќа 4 хектари, и се чини дека било проширувано на исток. Во рамките на тврдината е откриена трикорабна епископска базилика. Вон ѕидовите, во Долниот Град е пронајдена гробна црква.
3 Поврзано
* Мегленска епископска базилика
* Мегленска гробна црква
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Бапчор

Свети Ѓорѓи (el) — православна црква на местото на историското село Бапчор, во денешната општина Костур, Егејска Македонија. Била главен храм на некогашното село, а денес е во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија.
Денес од целиот Бапчор е останата само оваа црква, иградена во 1774–5 г. Вратите на црквата се заѕидани во 1948 г. за да не може да служи како прибежиште за бесправни доселеници од Албанија.
Во 1986 г. храмот е прогласен за споменик на културата.
Во 2018 г. до црквата е пробиен пат со помош на војската, а храмот е обновен, враќајќи ги иконостасот и столбовите. На 29 септември истата година храмот е преосветен од митрополитот Серафим Костурски.
1 Поврзано
* Бапчор
* Костурска епархија
Surrender (песна на Елвис Присли)

Surrender е песна бр. 1 снимена од Елвис Присли и објавена од Елвис Присли музика во 1961 година. Тоа е адаптација на Док Пом и Морт Шуман на музиката од 1902
година На неаполска бала од Giambattista и Ernesto de Curtis entitled "Torna a Surriento" ("Врати се во Соренто"). Погоди број еден во САД и Велика Британија во 1961 година и на крајот стана еден од најпродаваните синглови на сите времиња. Ова беше една од 25 песни што Док Пом и Морт Шуман ги напишаа за Присли. Тоа е снимено од многу други уметници, вклучително и Мајкл Бублеј, The Residents, и Il Volo.
Марк III (тенк)

Британскиот тенк Марк III бил изграден во Првата светска војна и бил понатамошно производство на серијата Марк. Овој тенк бил користен само за тренинг. Исто така, Марк III бил со челичен оклоп на Марк II, така што тој бил речиси невооружен: тешкиот митралез можел да навлезе во челичниот оклоп. За разлика од Марк II, тој никогаш не доживеал вистинска намена. Наместо планираниот дополнителен слој на оклопни плочи, одредени плочи беа засилени овде до максимална дебелина од 12 мм. На почетокот на 1917 година, направени се 50 типови од Марк III - 25 „Машки“ (со вооружување со топови и митралези) и 25 „Женски“ (опремени само со митралез). Женскиот Марк III имал помали крајни агли. Марк III бил опремен со митралези од ,,Луис“''.'' Последните два тенкови од овој вид биле напуштени во времето на Втората светска војна.
Маријан Новаковиќ

Маријан Новаковиќ (Вучитрн, 3 август 1957) е лекар - пластичен хирург, пензиониран генерал на санитетската служба во српската војска. Поранешен началник на Воено-медицинската академија.
1 Животопис
Завршил основно училиште со одличен успех. Носител е на Вукова диплома. Воената гимназија ,,Братство и единство'' ја завршил во 1976 година во Белград. Носител е и на Аласова диплома за областа биологија. Истата година запишал медицински факултет во Белград како воен стипендист на кој дипломирал во 1982 година. Специјализацијата ја положил на 6 октомври 1988 година со одличен успех.''
После завршувањето на специјализацијата, бил распореден во одделението за пластична хирургија, во Клиниката за пластична хирургија и изгореници BMA како одделенски лекар. Од 2001 до 2004 година бил на должност како началник на клиниката во делот за септични изгореници, потоа од 2004 до 2005 година бил началник на Одделението за изгореници. Од 2005 до 2007 година бил началник на Одделението за пластична хирургија и од 2007 година бил началник на Клиниката за пластична хирургија и изгореници BMA.
Ричaрд Алдингтон

Ричард Алдингтон (Портсмут, 8 јули 1892 година - Сири-ан-Во, 27 јули 1962 година) бил англиски писател.
Во поезијата бил експериментатор и еден од основачите на имагинацијата . Тој исто така се одликувал како романописец, со своите романи „Смртта на херојот“ и „Сите луѓе се непријатели“.
1 Дела
1.1 Романи
*''Смртта на херојот''*''Сите луѓе се непријатели''
1.2 Збирки на песни
*''Слики, стари и нови''*''Воени слики''*''Слики на желба''
Ханс Ерл

Ханс Тобиас Ерл ( Варшава или Виена 1882 - депортиран во Аушвиц, 1942?) Беше германски оперски бас.
1 Професионална кариера
Тој ја започнал својата вистинска кариера во театарот во текот на сезоната 1908-1909 година во театарот Раимунд во Виена, откако веќе отпеал во светската премиерна изведба на оперета на Оскар Страус, оперетата ''Дие лустинген Нибелунген'' во театарот Винер Карл во 1904 година. Понатамошни ангажмани биле во Стадтеатар Аугсбург (1911-1913), Стадтеатар Елберфелд (1913-1914) и Стадтеатар Чхемитз (1914-1918), прекината заради воената служба за време на Првата светска војна во 1914-1915. Во 1918 година тој ја започнал петнаесетгодишниот ангажман со Франкфуртската опера како прв бас, каде што станал еден од најпознатите пејачи на ансамблот. Тој бил отстранет од Операта на 11 јуни 1933 година.
2 Холокауст
Бидејќи бил Евреин,бил отпуштен од операта во Франкфурт во 1933 година. Евреите биле принудени да се соберат во Фестхал Франкфурт, а Ерл бил принуден да пее „Во Дизен Хајлген Хален“. Тој бил депортиран во 1942 година и умрел (веројатно истата година) во Аушвиц .
Васил Димитров

Васил Димитров (|1=Βασίλειος Καραπαλίκης, Василиос Карапаликис) — духовник од Македонија, прогласен за новомаченик од Црквата на Грција.
1 Животопис
Васил Димитров е роден в костурското село Желин в 1858 година. Станал егзархиски свештеник и виден општествен деец. Отец Димитров е широко познат меѓу месното население по својата длабока верба и побожност, а бил почитуван и од своите соселани муслимани.
На 8/21 јуни 1902 година двајца Турци од Четирок, поткупени со 50 лири од владиката Германос Каравангелис, со секира во црквата го убиле отец Димитров.
Во ноември 2014 бил канонизиран од страна на Црквата на Грција.
Марија Шнајдер

Марија Шнајдер (|Maria Schneider; Париз, 27 март 1952 - Париз, 3 февруари 2011) била француска филмска глумица. Таа пораснала со мајка со ромско потекло и на 16-годишна возраст дознала дека е нелегитимната ќерка на францускиот глумец Даниел Веант.
Бујна облаци, но момчешко држење, несвесно за нејзината женственост, специјализира во улоги на нимфа . Најпозната е по улогата во контроверзниот филм ''Последен танц во Париз во'' режија на Бернард Бертолучи, каде игра млада жена, која преку бурна афера со средовечен маж ( Марлон Брандо ), добива доверба со тоа што станува свесна за нејзината женственост. Таа во тоа време привлече големо внимание на јавноста во слободни љубовни сцени, но исто така се стекна со ореол од секс-симболи, што ја избегна во понатамошната кариера. Иако има направено над 50 филмови, таа привлече поголемо внимание од публиката и критичарите само преку улогата на мистериозната странец во филмот ''Професија: Известувачот на'' режисерот Микеланџело Антониони од 1975 година . година.
Таа ја игра главната женска улога во филмот „ ''Сезона на мирот во Париз“, во'' режија на Предраг Голубовиќ, каде нејзини партнери биле Драган Николиќ и Мики Манојловиќ . Последниот филм го направила во 2008 година во реализацијата на Клиентот од режисерот Јозиана Баласко .
1 Познати филмови
* Старата девојка (1972 година). )
* Последното танго во Париз (1972 година) )
* Професија: репортер (1979 година). )
* Мировна сезона во Париз (1981 година). )
* Џејн Ејр (1996 г. )
Good Luck Charm

Good Luck Charm е песна снимена од Елвис Присли и објавена од Gladys Music, издавачката куќа на Елвис Присли, која достигна број 1 на Билборд Хот 100 список во седмицата што завршува на 21 април 1962 година. Таа остана на врвот на списокот две недели. Исто така беше не. 1 на табелата со готовина во САД достигна број 1 во UK Singles Chart во неделата што завршува на 24.05.1962 година и остана таму пет недели.
Rock-A-Hula Baby

Rock-A-Hula Baby песна што Елвис Присли ја изведе во филмот Сини Хаваи од 1961 година. Вклучен во неговиот албум за саундтрак за овој филм. Во САД, оваа песна
беше Side B на синглот. „Can't Help Falling in Love“. Сепак, таа достигна број 5 на табелата. Билборд Хот 100 (вкупна табела на синглови во различни жанрови на поп-музика, главна хит-парада на ова списание). (А „Can’t Help Falling in Love“ се искачи на 1 место.) Во Велика Британија, овој сингл се сметаше за дабл „Rock-A-Hula Baby / Can't Help Falling In Love“. Синглот достигна број 1 на националната табела (UK Singles Chart). Стивен Томас Ерлевин во својот преглед на изданието од 2003 година на Елвис Присли 2-ри до никој не именуван песна „Rock-A-Hula Baby“ „лажен кичест артефакт“ (англ. lousy kitsch artifact) и се жалеше дека песната е вклучена во колекцијата наместо подобри синглови, едноставно затоа што достигна број 1 во Британија.
Владовска праисториска населба

Владовска праисториско населба (|Προϊστορικός οικισμός Άγρας) — праисториска населба и археолошко наоѓалиште кај селото Владово (Аграс) во Воденско, Егејска Македонија, денес во Грција. Се состои од дела, кои потекнуваат од различни периоди.
Во месноста наречена Тумба Чука се остатоците од населба од доцното бронзено време (1650 / 1600-1100 г. п.н.е.), јужно од патот Воден-Лерин, а западно од Владово.
Североисточно од тумбата, на брегот на реката Вода е откриена значајна гробница од железното време (1000-700 г. п.н.е.). Ископани се 50 гроба со изобилство предмети како накит, оружје, грнчарија и замајци од вретена. Низ местото минува римскиот пат Вија Егнација. Во 1995 г. наоѓалиштето е прогласено за споменик на културата.
1 Поврзано
* Селиште — историска населба во околината
* Владовско Езеро
Роше (општинска заедница)

Роше (|Rosche) — општинска заедница во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Роше.
Општинската заедница Роше се состои од следниве општини:
# Ецен
# Рецлинген
# Роше
# Штеце
# Зулендорф
Драмска гробница

Драмска гробница (|Ελληνιστικός τάφος) — древномакедонска гробница од III век п.н.е. во градот Драма, Егејска Македонија. Се наоѓа на улицата „Троја“ бр 1. Претставува монументална гробница од македонски тип, чиј стил е својствен за последните десетилетија на III век до средината на II век п.н.е. Се состои од спустен влез (дромос), предодаја и погребална одаја. Во предодајата има зачувани ѕидни живописи, на кои се имитираат ѕидарија, биковски глави и шестолисни розети. Во погребалната одаја се откриени три ѕидани саркофага. Во неа се најдени артефакти како монети, накит и керамика. Гробницата била поставена на самата источна граница на древниот град Драма.
1 Поврзано
* Драмски арехеолошки музеј
Рудничко Езеро (вештачко)

Рудничко Езеро (|Λίμνη Μεταλλείου, ''Лимни Металиу'') — вештачко езеро во областа, Бојмија, Кукушко, Егејска Македонија. Создадено е со изградбата на брана преку реката Коџа Дере (Мега Рема), притока на Вардар.
Езерото има должина од 2 км и најголема длабочина од 35 метри. Сместено е 15 км северозападно од гратчето Бојмица и 10 км од селото Извор.
На ова место, за време на Втората светска војна постоеле француски рудници кои подоцна се потопени од водата. Некои од окната останале на суво и можат да се видат и денес од крајезерскиот пат.
До езерото се стасува по шумски пат од листопадни дрвја, по падините на планината Пајак. Во Рудничкото Езеро се одвиваат разни рекреативни дејности како велсање со кануа и кајаци, како и риболовот бидејќи истото изобилува со пастрмка.
1 Поврзано
* Коџа Дере
* Љумнички водопади
* Пајак (планина)
* Бојмија
Војводинска гробница

Војводинска гробница, полн назив: Војводинска македонска гробница (|Μακεδονικός Τάφος Σπηλιάς) — древномакедонска гробница од втората четвртина на II век п.н.е. недалеку од селото Војводина (Спилија) во Кајларско, Егејска Македонија. Сместена е во полето северно од селото, има дорска фасада и две одаи. Во неа се погребани 8 лица, а заедно со нив се откриени глинени садови и калапи, фигурки, бронзени и бакарни шноли и бронзени монети.
Ископана е во 1986-7 г. и нејзината старост е утврдена според погребните предмети, иако се смета самата гробница веројатно е од IV век п.н.е. според споредбите со други вакви гробници. Заедно со соседната Катраничка гробница, оваа гробница е доказ за големото стратешко значења на оваа област во старовековната историја на Македонија.
1 Поврзано
* Катраничка гробница
* Кутлеш
Општински македонски фудбалски лиги

Општинските македонски фудбалски лиги - четвртиот и петтиот ранг на фудбал во Република Македонија.
1 Формат
Секоја општина која има активен општински фудбалски сојуз (ОФС) може да одржува општинска фудбалска лига. Секој ОФС диктира како ќе биде одржано натпреварувањето во соодветната лига. На крајот на сезоната, победниците на општините обезбедуваат директен пласман во Третата лига или играат бараж за унапредување, зависно како соодветниот ОФС одлучил околу натпреварувањето. Во случај на постоење на Б - општинска лига (петти ранг на квалитет), последните пласирани две или една екипа од конкретната општинска А лига се селат во општинската Б лига или играат бараж за опстанок. Спротивно на нив, победниците од Б лига обезбедуваат пласман во А лигата или играт бараж за унапредување.
2 Општински фудбалски лиги
*Општинска фудбалска лига - Куманово
*Општинска фудбалска лига - Радовиш
3 Поврзано
* Фудбалска федерација на Македонија
* Прва македонска фудбалска лига
* Втора македонска фудбалска лига
* Трета македонска фудбалска лига
* Куп на Македонија
She's Not You

She's Not You песната е снимена во 1962 година од една од најпознатите американски поп-пејачи - Елвис Присли. Во САД, песната се најде на петтото место во табелата Билборд Хот 100, а во Велика Британија, прва, каде траеше три недели. Стиховите ги напишаа Док Помас, Мајк Стилер и Jerryери Лејбер.
Карајанија

{
"type": "FeatureCollection",
"features": [
{
"type": "Feature",
"properties": {},
"geometry": {
"type": "Point",
"coordinates": [
21.66589736938477,
40.32233614396688
]
}
}
]
}
Карајанија (|Καραγιάννια) — мала географска област во Кожанско, Егејска Македонија.
Областа лежи 25 км западно од градот Кожани и има облик на зарамнета вдлабнатина, вгнездена во јужните падини на планината Сињак. Непристапна е од север, запад и исток, бидејќи е обиколена со високи планини, и до неа се доаѓа само од југ. Претставува широка клисура образувана со ерозија на водите кои се слеваат од Сињак од северозападен правец.
1 Населени места
Карајанија била традиционална населено со Турци, што се гледа од изворните имиња на местата. Ова се променило во 1920-тите, кога сето население е иселено во Турција, а на негово место се доведени Грци-бегалци согласно размената утврдена според Лозанскиот договор. Набргу потоа, грчката држава ги сменила имињата на селата. Денес областа има вкупно 1.465 жители, распоредени во следниве села, сите во денешната Општина Кожани:
* Деделер (Скити)
* Сариханлар (Алонакија)
* Калбуџилар (Антотопос)
* Бахче Ловаси (Кипари)
* Киримзиќој (Кокинарас)
* Шајнлер (Ксиролимни)
2 Поврзано
* Сињак
Ецен

Ецен (|Oetzen) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Општински единици
Кон општината Ецен припаѓаат следниве места:
* Брухведел
* Дермте
* Јарлиц
* Ецен (до 10 септември 1936 година запишуван како Ојцен)
* Штекен
* Зиторф
* Ецмиле
Катраничка гробница

Катраничка гробница, полн назив: Катраничка македонска гробница (|Μακεδονικός Τάφος στους Πύργους Κοζάνης) — древномакедонска гробница од последната четвртина на IV век п.н.е. во селото Катраница, Кајларско, Егејска Македонија.
Откриена е во 1983, а ископана во 1992 г. Изградена е во подножјето на планината Каракамен, на јужниот излез од селото Катраница, веднаш крај патот за Воден. Нејзината положба ја потврдува претпоставката дека овдешните гробници се градени долж важни патни правци.
Гробницата му припаѓа на типот големи засводени македонски гробници на видни семејства, војсководци и влијателни жени. Ограбена е уште во стариот век, па затоа недостасуваат какви било украси. Има една одаја со големина од 2,83 на 2,55 м. Денес има проста фасада, покриена со белузлав малтер. Заедно со соседната Војводинска гробница, оваа гробница е доказ за големото стратешко значења на оваа област во старовековната историја на Македонија.
1 Поврзано
* Војводинска гробница
* Кутлеш
Штеце

Штеце (|Stoetze) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Селото Штеце се наоѓа на источниот дел од Линебуршкото Поле, околу 25 километри североисточно од Илцен.
1.2 Општински единици
Општината Штеце се состои од следниве места:
* Хоф Роршторф
* Банкевиц
* Беке (до 10 септември 1936 година запишуван како Бојке)
* Грос Малхау
* Штеце (до 10 септември 1936 година запишуван како Штојце)
* Нифелиц
* Хоенцетен
* Шланкау
* Цириц
* Терве
Зулендорф

Зулендорф (|Suhlendorf) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа помеѓу градовите Илцен и Залцведел во рамки на Линебуршкото Поле.
1.2 Општински единици
Кон општината Зулендорф припаѓаат следниве места:
* Батензен
* Далан
* Далдорф
* Грос Еленберг
* Клајн Еленберг
* Грабау
* Гистау
* Келау
* Молбат
* Нестау
* Нефентин
* Расау
* Шликау
* Велендорф
* Клајн Малхау
* Санкт Омер
Пампус

Пампус ( ) е вештачки остров и морска тврдина од крајот на 19 век, сместена во Ијмер близу Амстердам. Пампус сега припаѓа на општината Гоисе Мерен и е отворен за посетители.
Заедно со артилериската батерија на светилскиот остров во близина на Дјургердам и батеријата кај морскиот брег на Димер, Пампус го заштитува влезот во заливот ИJ и пристаништето во Амстердам. Пампус бил дел од одбранбената линија на Амстердам (холандски: ''Stelling van van Amsterdam'' ). Во 1996 година, УНЕСКО ја назначил целата одбранбена линија со своите 42 места на Светско наследство .
Епидијаскоп

Епидијаскоп или Епископ е уред за проектирање на статични слики од филм или текстови/слики од хартија од формат до А4. Епидијаскоп е претходник на графоскопот и другите канцелариски проектори. Се состоел од силна светилка, систем на огледала и леќа со помош на кои сликата се проектирала на платното на ѕидот. Филмот, најчесто од Лајка форматот (36 мм х 24мм) рачно се премотувал во одговарачко лежиште додека хартијата, лист по лист, се ставала во посебно лежиште од долната страна на графоскопот. Во времето додека се користел бил скап, гломазен и особено популарен уред.
1 Галерија
Гугл ток

Гугл ток (|Google Talk) е сервис на компанијата „Гугл“ кој пружа услуги во интернет телефонија, разговарање и Видео-конференција.
Сервисот е заснован на XMPP протоколот и на корисниците им е овозможено директно да комуницираат со корисниците на другите Џабер сервиси.
Бета верзијата на Гугл ток излегла на 24 август во 2005 година. Програмот за сега го поддржува само Мајкрософт виндоус. Корисниците на другите оперативни системи можат да го користат програмот преку класичниот Џабер клиент.
Бакеика

Бакеика (|Μπακαίικα) — село во Кукушко, Егејска Македонија, денес во општината Кукуш на областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 25 жители (2011). Ова е мала населба од поново време, создадена од немакедонски доселеници некаде во 1950-тите години.
1 Географија и знаменитости
Селото лежи во традиционалната област Солунско Поле, на границата помеѓу Кукушко и Солунско. Сместено е помеѓу реката Галик од исток и Горчливото Езеро од запад. Се наоѓа 24 км југозападно од окружниот центар Кукуш и 29 км северозападно од градот Солун. Северозападно од селото е ридот Кардица, на кој е пронајдена праисториска населба со наоди од растурена грнчарија. Јужно одовде, на растојание од 750 м западно од патот Нареш - Хаџилар е наоѓалиштето Господарска Тумба (''Αρχοντή Τούμπα'') врз која има аквадукт и исто така изобилува со растурена грнчарија, поради што се мисли дека станува збор за древномакедонскиот град Клите. Југозападно оттука, на брег на Горчливото Езеро се топлите извори во кои има темна кал (солена глина). Бањите имаат групни и поединечни базени, каде се одвива хидротерапија и се даваат третмани со лековита кал..
2 Историја
Оваа мала населба е создадена по Грчката граѓанска војна и наречена по родоначалникот на каракачанските семејства кои се доселиле во неа.
3 Население
Населбата првпат се споменува во пописот од 1961 г. како нова населба со 82 жители. Во 1971 г. населението се намалило на 74, а во 1981 г. на 68 жители, накачувајќи се на 75 во 1991 г. за повторно да опадне на 56 жители во 2001 и само 25 жители во 2011 г.
4 Поврзано
* Горчливо Езеро
Прва хунта

Прва хунта или Примера хунта (шпански: ''Primera Junta'') е името на првата влада на независни Обединети Покраини на Рио де ла Плата, денес Аргентина. Оваа хунта или влада била основана на 25 мај 1810 година како директен резултат на Мајската револуција. Првично хунтата била составена само од претставници од Буенос Аирес. Како што се очекувало, хунтата се проширила со претставници и од останатите поранешни покраини на Вицекралството Рио де ла Плата кои за кои се очекувало да се приклучат на федерацијата (освен Парагвај, подоцна Банда Ориентал и Горно Перу). Во историјата, проширениот состав на хунтата е познат како „Голема хунта“ (''Junta Grande''). Седиштето на хунтата била Тврдината на Буенос Аирес, на локацијата на денешната Каса Росада, Буенос Аирес. Таа тврдина од 1776 година се користела како седиште на вицекралот.
1 Создавање
Службеното име на хунтата било „Привремена владејачка хунта на Покраините Рио де ла Плата во име на господин Дон Фернандо VII (''Junta Provisional Gubernativa de las Provincias del Río de la Plata a nombre del Señor Don Fernando VII''). Ваквото име намерно било избрано за да наликува дека хунтата работи и владее во име на шпанскиот крал, кој патем бил затворен од Наполеон Бонапарт за време на Полуостровската војна. Хунтите во тој период на Шпанската Империја биле транзициски влади во итни случаи, кои се обидувале да ја зачуваат шпанската сувереност. За колониите во Америка била одговорна Хунтата од Севиља, која тврдела дека има суверенитет врз шпанските колонии. Ова било одбиено од Шпанска Америка, или колониите на Шпанија во Латинска Америка, и тие испратиле членови во Врховната централна хунта.
Кога Врховната централна хунта во Шпанија се укинала во 1810 година, полтичките активни жители на Буенос Аирес го доживеале моментот како најпогоден за основање на локална влада. Луѓето биле под влијание на скорешните демократски и републикански идеи на Просветителството, но воедно биле и загрижени за трговскиот монопол на шпанскиот престол, што пак ја гушел месната економија.
Така, на 22 мај во центарот на Буенос Аирес се одржало отворено кабилдо. На него учествувале повеќе од 200 истакнати граѓани на Буенос Аирес, црковни и политички активисти. Кабилдото завршило со создавање на „првата хунта“, односно одлука за формирање на независна влада на идната Обединети Покраини на Рио де ла Плата.
2 Состав
Претседател
Членови
Секретари
3 Надворешна политика
Првата хунта била загрижена за ризикот од португалската екпанзија (преку колонијата Бразил) кон Рио де ла Плата. Шпанската дипломатија се обидела да ги спречи експедициите на казнените армии, ги ограничила воените конфликти во Парагвај, Горно Перу и Банда Ориентал. Првата хунта објавила дека секој град кој ќе се побуни против монархистите е нејзин сојузник. Британија, која била сојузник на Шпанија за време на Наполеоновите војни, останала неутрална во конфиликтот помеѓу монархистите и патриотите во Латинска Америка. Тие сепак се грижеле британската трговија да не трпи штети.
4 Поврзано
* Обединети Покраини на Рио де ла Плата
* Прв триумвират на Аргентина
* Мајска револуција
Гугл баз

Гугл баз (англиски јазик|Google Buzz) е сервис на компанијата „Гугл“. Во основа, Гугл баз е социјална мрежа и микро-блог алат интегриран во Џимејл. Корисниците можат јавно да објавуваат и разменуваат слики, видео материјали и кратки текстуални пораки. Корисникот за секоја порака одредува дали сака таа да биде видлива за сите или само за одредена група на корисници.
Гугл баз е гугловиот одговор на се попопуларните сервиси Фејсбук и Твитер.
Кога Гугл баз се користи од мобилен уред, со пораката автоматски се испишува и локацијата од која е испратена. Исто така интегриран е и Гугл мапс така да корисникот може да види кои од неговите Џимејл контакти се наоѓа во близина.
Во октомври 2011 година Гугл званично објавил дека ќе го згасне Гугл баз сервисот за неколку недели.
Данаил Фрчкоски

Данаил Несторов Фрчкоски (1870-1950) — македонски зограф.
Бил роден во Галичник во 1870 година, син на зографот Нестор. Во 1886 заедно со својот татко и со Овентиј Исаиев Фрчкоски заминале во Влашко на покана на зографот Јосиф М. Ѓурчинов, кој ги повикал за да работат заедно. Во Влашко остануваат сѐ до 1894 година.
Работел икони и живопис за повеќе цркви и манастири во Бугарија и Македонија. Насликал околу 36 цркви во Тетовско и Гостиварско a негово најпознато дело е иконостасот за црквата „Св. Кирил и Методиј“ во Тетово.
1 Наводи
1.1 Библиографија
*
Киријакеика

Киријакеика (|Κυριακαίικα) — село во Кукушко, Егејска Македонија, денес во општината Кукуш на областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 14 жители (2011). Ова е населба од поново време, создадена од немакедонски доселеници некаде во 1970-тите години.
1 Историја
Селото е 14 км западно од Кукуш и 53 км северозападно од Солун. Оваа населба е создадена во 1970-тите од доселени сточарско-земјоделски каракачански семејства и наречена по родовскиот старешина Киријакос. Симовски смета дека веројатно се работи за истите сточарски семејства кои пред Втората светска војна живееле на Кајмакчалан, во населбата Киријакови Колиби (Каливија Киријаку) над Крушоради, Леринско.
2 Знаменитости
Кај Киријакеика е откриена населба праисторијата, како и остатоци од римско време, па затоа месноста во 1996 г. е прогласена за споменик на културата. Сместена е на трапезовиден рид и содржи наоди од керамика и некропола.
3 Население
Населбата за првпат е признаена за населено место во 1981 г. како нова населба со 53 жители. Бројноста на жители останала устојчива во следните десетлетија, со 54 во 1991 и 55 жители во 2001 г. Потоа населението почнало нагло да опаѓа, сведувајќи се на 14 жители во 2011 г.
Нуклеозом

Нуклеозомот е основна единица на ДНК пакување кај еукариотските организми, кој се состои од еден сегмент на ДНК обвиткан околу осум хистонски јадра. Оваа структура често се споредува со конец обвиткан околу калем.
Нуклеозомите се основните градбени единици на еукариотскиот хроматин, кој се користи за да се спакува големиот еукариотски геном во клеточното јадро, а истовремено се обезбедува и соодветен пристап до него (во клетките на цицачите околу 2 m линеарна ДНК е спакувана во јадро со пречник од 10 µm). Нуклеозомите се пакуваат во серија на структури од сукцесивно повисок ред, за да на крајот формираат хромозом; на овој начин не само што се пакува ДНК молекулата туку и се овозможува регулаторна контрола, која обезбедува точна генска експресија. Се претпоставува дека нуклеозомите се носители на епигенетски наследни информации во форма на ковалентни модификации на нивните хистонски молекули. Позициите на нуклеозомите во геномот не се случајни, па затоа е значајна местоположбата на секој нуклеозом, бидејќи на овој начин се одредува пристапот на ДНК за дејството на регулаторните белковини.
Дон и Ада Олинс биле првите кои ги набљудувале нуклеозомите под електронски микроскоп во 1974 година, а нивната структура (како хистонски октамер обвиткан со околу 200 базни парови на ДНК) била предложена од страна на Роџер Корнберг. Улогата на нуклеозомот како општ генски репресор била демонстрирана ''in vitro'' од страна на Лорч и соработниците во 1988 година, и од страна на Хан и Грунштајн ''in vivo'' во 1988 година.
Централната честичка на нуклеозомот се состои од околу 146 базни парови (бп) на ДНК обвиени во 1,67 левогира суперхеликсна структура околу хистонски октамер, кој се состои од 2 копии на хистоните H2A, H2B, H3 и H4. Овие централни честички се поврзани преку линкер ДНК, која може да биде долга до 80 бп. Технички, нуклеозомот е дефиниран како централната честичка плус еден од овие поврзувачки линкер региони; меѓутоа зборот нуклеозом најчесто е синонимен со централната честичка.
Линкер хистоните, како што е H1 и неговите изоформи, се вклучени во компактирањето на хроматинот и се наоѓаат во основата на нуклеозомот, во близина на влезната и излезната точка на ДНК и се врзуваат за линкер регионите на ДНК. Некондензираните нуклеозоми без линкер хистонот кога се набљудуваат под електронски микроскоп личат на нанижани зрнца на конец од ДНК.
За разлика од повеќето еукариотски клетки, созреаните сперматозоиди најчесто користат протамини за пакување на нивната геномска ДНК, најверојатно за да се постигне уште поголем степен на пакување на ДНК. Хистонски еквиваленти и поедноставена хроматинска структура се среќава и кај археите, што укажува на тоа дека еукариотите не се единствените организми кои користат нуклеозоми за компактирање на нивната ДНК.
Споменик на културата (Чешка)

Спомениците на културата на Чешката Република ( чешки : ''kulturní památka'' ) се заштитени имоти (и реални и подвижни својства ) назначени од Министерството за култура на Чешката Република . Спомениците на културата што го сочинуваат најважниот дел од чешкото културно наследство можат да бидат прогласени за национални споменици на културата ( чешки : ''národní kulturní památka'' ) со регулатива на Владата на Чешката Република . Владата може да прогласи и територија, чиј карактер и околина ги одредува група недвижни споменици на културата или археолошките наоѓалишта, како целина, како резерват на споменици. Министерството за култура може да прогласи територија на населба со помал број споменици на културата, историско опкружување или дел од предел која прикажува значајни културни вредности како зона на споменици.
Од 2019 година на списокот на светско наследство има 14 чешки споменици на културата.
1 Прогласување на објекти како споменици на културата
Критериумите за прогласување објект за споменик на културата, како и правилата за нивна заштита и управување се дефинирани во Актот 20/1987 Кол., за зачувување на државното наследство. Критериумите вклучуваат објекти што се „важен запис на историскиот развој, начинот на живот и околината на општеството од најстарите времиња до денес, како приказ на креативни вештини и дело на човештвото од различните полиња на човечки активности, за нивните револуционерни, историски, уметнички, научни и технички вредности, [или] кои имаат директна врска со важни личности и историски настани “.
Лустгарден

Лустгарден ( en ) е парк на Музејот Ајленд во центарот на Берлин, во близина на местото на поранешниот de ( Берлинската градска палата) од кои првично била дел. Во различни периоди од својата историја, паркот се користел како терен за парада, место за масовни собири и јавен парк.
Врвки

Врвки претставуваат поводници со одредена должина кои се ставаат низ посебни дупчиња во обувките за да се овозможи нивното затегање на нозете. Доколку врвките во обувките ги нема, обувката не би се задржувала на своето место.
Врвките широко биле прифатени дури во XX век. Дотогаш се носеле обувки без врвки, кои се затегнувале со помош на разни спојки.
Првите споменувања на врвки потикнуваат уште од 13 век. Тогаш врвките се применувале за затегнување на облека на чии краеви стоеле тврди завршетоци во облик на лешници. Веќе во 15 век, познатиот морепловец Кристифор Колумбо успешно тргувал со врвки со бакарни и златни завршетоци. Поминало дури пет века од моментот кога биле измислени врвките до денот кога се појавиле на обувките.
Не е познато кој се сетил да ги искористи врвките за обувки, но се знае дека на 27 март 1790 година, по грегоријанскиот календар, во Англија за првпат свечано се официјализирани кожни врвки со железни завршетоци кои овозможуваат полесно спроведување низ дупчињата и кои го спречуваат случајното уништување на врвките.
Ферман

Ферман – султански указ, наредба од повисока власт воопшто.
Ферманите биле пишувани со посебен вид арапско писмо т.н. диванија, а на почетокот стоела султанова тура (монограм, грб на османлиските султани – вешто напишано име и титула на султанот со арапски букви.
Во македонскиот разговорен јазик со зборот „ферман“ често се нарекуваат и долгите и подробни документи, како и случаите на опширна речитост.
1 Потекло на поимот
Зборот потекнува од персискиот збор: ''farmân'' (فرمان). Значи „указ“, „декрет“ или „наредба“. Во турскиот јазик се користи и денес.
2 Ферманите во Османлиското Царство
Во Османлиското Царство ферманите биле често користено административно средство. Со нив се давале дозволи за изградба на цркви и училишта, но и за решавање на спорови.
3 Ферманот во македонското творештво
Македонски народни песни:
*Ферман дојде од Стамбола
Тамара Грујиќ

Тамара Грујиќ (1977) - автор и продуцент, најпозната како режисер на претставата Радна Акција и со Тамара во акција .
Тамара и нејзиниот сопруг Вук Ококовиќ, дипломиран продуцент на Академијата за уметности во Белград, основале продуцентската компанија „Триангл“ во рамките на која се реализирала претставата.
1 Животопис
По дипломирањето во Менаџмент, се запишала на Белградската академија на уметностите, на Катедрата за медиуми и уметност продукција. Тамара завршила средно музичко училиште и пеела во Обилискиот академски хор. Таа застанала во светот на ТВ-новинарството во 2000 година на тогашната телевизија БК . Таа била новинарка и уредничка во редакцијата, а потоа специјализирана за економски теми. Таа се преселила во економската редакција и работела како новинар, уредник и презентер на „Јапонија“. Учествувала во реализацијата на програмите „Дојди на вечера“ и „Топ модел“ на Првата српска телевизија . Како домаќин на " Работна акција " работела од 2010 година. март 2016 година овој ТВ формат се емитувал на РТС наречен „ Со Тамара во акција “.
2 Награди и признанија
Во 2017 година Тамара освоила награди како „ Златна Ника “ за најдобра општествена одговорност на компанијата за 22 години. Фестивалот „Интерфејс“, по што следувала национална награда „Статуа капетан Миса Анастасијевиќ “ за добротворни цели, хуманост и социјална одговорност и наградата „Жена за живот“ која ја додели фабриката за добра енергија. Тамара Грујиќ исто така била меѓу победниците на наградата Вечерни вести за најблагородниот подвиг на годината. Таа добила сребрена плакета за човештвото.
Глава-гума за бришење

Глава-гума за бришење (англиски: ''Eraserhead'') — американски филм од 1977 година, во режија на Дејвид Линч, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Џек Ненс (Jack Nance), Шарлот Стјуарт (Charlotte Stewart), Џини Бејтс (Jeanne Bates), Џудит Ана Робертс (Judith Anna Roberts), Лорел Ниар (Laurel Near) и Џек Фиск (Jack Fisk). Ова е дебитантскиот филм на Линч кој го снимал дури пет години.
1 Синопсис
Хенри Спенсер (го игра Ненс) е млад човек кој живее во мал, несреден стан во пуста индустриска област. Неговата девојка Мери Икс (ја игра Шарлот Стјуарт) го кани на семејна вечера на која му нудат чудно пилешко месо. Таму, Хенри дознава дека Мери е бремена. Набргу, таа раѓа необично, дегенерирано бебе кое има долгнавесто тело како змија, без екстремитети, а главата му личи на влекач. Бебето не сака да јаде, туку цело време плаче, поради што Мери Икс го напушта станот. Тогаш, Хенри го посетува неговата убава сосетка (ја игра Ана Робертс) и тие имаат сексуален однос. Хенри сонува необичен сон: на една бина пее девојка со дегенерирано лице, а тој ја слуша; наеднаш, главата му паѓа и од вратот му излегува друга глава, иста како онаа на неговото бебе; потоа, неговата глава паѓа од небото на улица, неа ја зема едно дете и ја носи во фабрика каде од неа изработуваат моливи со гуми за бришење. Хенри се буди и сфаќа дека тоа било само сон, а потоа ја здогледува својата сосетка во друштво со непознат маж. Тогаш, тој зема ножици и ги сече пелените со кои е завиткано бебето, но тогаш гледа дека тоа нема кожа, поради што внатрешните органи му излегуваат надвор. Хенри ја прободува утробата на бебето и од неа почнува да тече густа течност, а главата на бебето се претвора во планета. Филмот завршува така што Хенри и пејачката со дегенерирано лице се наоѓаат во непозната област со блеа светлина.
Патики

Патики (''плуралија тантум'') се вид на обувки кои најчесто се користат при спортски активности. Меѓутоа во поскоро време станаа и моден тренд пак честопати се носат, не само при спортски активности.
1 Видови на патики
Со оглед на тоа дека патиките во основа се користат за спортски активности, најпознатата поделба е на:
* фудбалски патики или копачки. Овие патики најчесто сеплитки со специјално дизајнирана градба. Доколку фудбалот се игра на трева, тие често имаат крампони кои онемозвожуваат пролизгување.
* кошаркарски патики. Овие патики имаат нешто поголема длабочина за додполнително да го зајакнат глуждот кој е изложен на големи притисоци при скокањето. Честопати се изработуваат од поцврсти материјали како што е кожата или вештачките влакна.
* патики за трчање или спринтерки. Ова се најчесто плитки патики и се одликуваат со еластичност и леснина. Поради тоа се прават од полесни материјали кои истовремено овозможуваат и одреден проток на ваздух.* патики за тенис. Овие патики се плитки патики, а по останатите одлики се слични со кошаркарските, поради големите притисоци кои ги трпи стапалото додека се игра тенисот.
* патики за сала спортови. Овие патики се најчесто плитки патики со специјално дизајнирани ѓонови кои спречуваат пролизгување. Се користат во спортови кои се играат во сала како што е ракометот и одбојката.
2 Популарни брендови
Постојат голем број на производители на патики и тие најчесто се подудараат со производителите на комплетната спортска опрема. Најпознатите се: Најк, Адидас, Конверс, Пума, Асикс и Рибок.
3 Останато
Поради популарноста како на спортот така и на спортистите патиките станале и моден тренд. Така често може и да се чуе и терминот патики за шетање, излегување и слично. Покрај спортот, тие станале обележје на севкупните движења и култури. Така да кажеме заштититниот знак на рокот од 70-ите станале патиките Конверс. Денеска бројни рапери потпишуваат милионски договори за да станат заштитно лице на Најк и Адидас.
Шпиц-патики

Шпиц-патики се врста на обувки која се користи во балет, за изведување на игри на врвовите од прсти. Во денешното време, можат да се видат во класичен балет, додека модерните кореографи портко се одлучуваат за игра на врвовите од прсти. По традиција ги носат жените, но од последните децении од минатиот век биднало можно да се видат и мажи на врвовите од прсти (во модерниот балет).
1 Историјат
Францускиот кореограф, кој работел најголемиот дел од животот во Париската опера, им сугерирал на мајсторите кои ги изработувале балетските патики да направат некои промени во дизајнот, кои би овозможиле да пред што механизмот ја подигне балерината од позорницата (во тоа време биле користени специјални ефекти на летење) таа некое време да стои на врвовите од прсти. Од оваа идеја подоцна, низ кореографии, е разработувана идејата за трепетливата етеричност и игра на врвовите од прсти.
Првата примабалерина, која ја одиграла целата претстава во новопознатите шпиц-патик, била Марија Таљони, играјќи го главниот соло во балетот Силфиде. Таа поточно носела некоја врста на сатенски папучи, кои биле зашиени на петите да не спададнат, а во предниот дел биле од кожа која им давала чврстина за стаење на прстите. Во исто време, во Италија, примабалеринате асолута Пјерина Лањани, почнува да носи патики кои на врвовите од прсти имале коморичка и платформа која овозможувала стоење. Со продот на Лањаниевата во Империјал балет во Санкт Петербург, италијанскиот стил за изработка на шпиц патики се пренесува во Русија, каде бива доработен, се менува системот за причврстувањето за стапалото — се уклонуваа копчињата, и патиките постануваат потивки.
2 Модерни шпиц-патики
Идејното решение за модерните шпиц-патики и долгуваме на руската примабалерина асолути Ана Павлова. Таа ја дала идејата да претходно опишаниот руски модел се прилагоди на изгледот на своето стапало. Новината се состоела во тоа што „кутивчето“ околу палците давало појака поддршка за стоење.
3 Игра во шпиц-патиките
Да би балерината можела да започне да вежба игра на врвовите од прсти, потребно е да во потполност завлада со техниката, како и да се формира коскениот систем. Одлуката да се започне учење на игра во шпиц-патиките го донесува балетскиот педагог, кој треба вниматено да ги набљудува своите ученици и во правиот момент да ја донесе оваа одлука.
Играта на врвовите од прсти иако веќе стотини години им го мами вниманието на публиката, и често ги оставаа без здив, всушност е непријатна и понекогаш многу болна.
Ѓорѓи Андонов

Ѓорѓи Андонов (1862-1933) — македонски зограф.
Роден е во 1862 година во село Гари. Потекнува од познатото семејство зографи, Ангелковци кои претежно се занимавале со живописување на цркви и манастири во Македонија. Податоци за работата на родот Ангелковци наоѓаме кон крајот на XVIII и почетокот на XIX век. Димитар Андонов (1856-1934), Ѓорѓи Андонов (1862-1933) и Нестор Андонов (1866-1926) се синови на зографот Андон Петров кои работеле иконопис и живопис во цркви во Прилепско, Кавадаречко и Мариово. Во 1891 година ја живописале црквата Св. Спас во село Кален, а нешто подоцна и црквата Вознесение Христово во прилепското село Долнени. Ѓорѓи Андонов заедно со неговиот брат Димитар по покана на битолскиот владика по 1921 година работеле на обнова на живописот во црквите во Прждево и Долна Драчевица.
1 Избрани дела