procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Diamonds from Sierra Leone

„Diamonds from Sierra Leone“ е Греми победничка песна изведена од американскиот хип-хоп артист, текстописец и продуцент Кање Вест. Песната беше издадена на 4 јули 2005 година како водечки сингл од неговиот втор студиски албум, ''Late Registration''. Оваа песна содржи примерок од официјалната трака за филмот од серијалот Џејмс Бонд од 1971 година, ''Дијамантите се вечни'' изведена од страна на Ширлеј Бејси. Бејси беше пријатно изненадена од изведбата на Кање и изјави дека сака да работи со него во иднина. Песната заврши со највисокото четриесет и трето место на американскиот ''Билборд'' Хот 100, постигна доста добар успех на iTunes (Ајтјунс) музичкиот сервис, и се искачи на осмото место на UK Top 40 (ОК Топ 40). Оваа песна исто така освои Греми награда за Најдобра рап песна на 48-то издание на Греми наградите.
1 Табели и позиции
Chart (2005), Највисокапозиција
Australian ARIA Singles Chart, 52
Canadian Singles Chart, 18<ref
Danish Singles Chart, 9<ref
Dutch Singles Chart, 9<ref
European Hot 100, 32
Finnish Singles Chart, 17<ref
German Singles Chart, 67<ref
Irish Singles Chart, 19<ref
Norwegian Singles Chart, 16<ref
Swedish Singles Chart, 30<ref
Swiss Singles Chart, 52<ref
UK Singles Chart, 8<ref
U.S. ''Billboard'' Hot 100, 43
U.S. ''Billboard'' Hot R&B/Hip-Hop Songs, 21
U.S. ''Billboard'' Hot Rap Tracks, 11
U.S. ''Billboard'' Pop 100, 40
U.S. ''Billboard'' Rhythmic Top 40, 24
Петар Шанданов

Петар (Перо) Димов Шанданов ( во — во ) — учесник во македонското револуционерно движење.
1 Животопис
Се школувал во Охрид и во Битола. Бил учесник во Првата балканска војна и во Охридско-дебарското востание против српската власт во 1913 година. Се борел во Единаесеттата пешадиска македонска дивизија во состав на бугарската војска како офицер. Бил избран за резервен член на ЦК на ВМРО. Во периодот 1925-1928 година, по убиството на Протогеров и поделбата во редовите на ВМРО застанал на чело на протогеровистите.
За време на Втората светска војна се вклучил во антифашистичкото движење во Бугарија. По капитулацијата на Бугарија во септември 1944 година, потписник е на ''Апелот до Македонците во Бугарија'' заедно со други видни револуционери и дејци како: Павел Шатев, Туше Делииванов, Ангел Динев, Михаил Герџиков и други.
Во 1944 година бил избран за делегат на Второто заседание на АСНОМ и избран за член на Президиумот на Народното собрание на Македонија.
Поради учеството во Македонското ослободително движење бил осудуван и затворан од бугарските власти на двапати (1936 и 1953).
Во 2002 година неговите спомени се објавени на македонски јазик.
Јерихов

Јерихов (|Jerichow) — град во округот Јерихов, во сојузната покраина Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на десниот брег на Елба, северозападно од Гентин.
Јерихов е дом на опатијата Јерихов, поранешен премонстрански манастир, кој основан во раната 1144. Во 1148, започнала изградбата на манастирските цркви Света Богородица и Свети Никола во доцен романескнен стил. Ова ги прави една од најстарите преостанати згради од тули во Северна Германија и, и покрај неговото уметничко совршенство, под високо влијание на брик-архитектурата во Бранденбург. Опатијата била затворена во текот на реформацијата во XVI век и зградите оттогаш биле користени за различни цели. Поголеми обнови биле направени во доцниот XVII век и средината на XIX век. Зградите биле оштетени од американската артилерија во текот на последниет денови на Втората светска војна и поголемиот пожар во 1946. Источна Германија организирала неколку обнови во 1950-тите и 1980-тите, но значителните воени штети останале непоправени и неколку згради биле близу уништување во 1998, па така Опатијата била затворена за јавноста. По ова ги направиле сериозни проблемите на Опатијата и го довело нејзиното постоење во опасност, сериозно напори за воените штети биле брзо материјализирани и со голема поддршка од јавноста. Зградите биле повторно отворени за јавноста во 1999. Тие биле целосно обновени во следните години и може да бидат посетени денес.
Мартин Турски

Свети Мартин Турски (латински: ''Sanctus Martinus Turonensis''; 316 или 336 – 8 ноември 397) — христијански светец, епископ на Тур.
1 Житие
Св. Мартин бил третиот епископ во градот Тур. Кога му опаднала силата и се приближил часот на неговата смрт, се собрале жителите на Поатје и на Тур за да присуствуваат на неговата блажена смрт. Според пишувањето на Григориј Турски, веднаш по смртта на св. Мартин започнала голема расправа меѓу жителите на овие два града. Жителите на Поатје зборувале: „Тој е наш калуѓер, кај нас стана опат и бараме да ни го дадете. Доволно е што ги слушавте неговите проповеди, додека беше епископ на овој свет, јадевте на истата трпеза, тој ве поддржуваше со своите благослови, а покрај тоа, ве исполнуваа со радост чудата што ги правеше. Задоволете се со сето тоа, а нам нека ни припадне неговото мртво тело.“ Од друга страна, жителите на Тур одговарале: „Велите дека ни се доста неговите чудесни дела, но да знаете дека тој направи повеќе чуда кај вас, отколку овде. Зашто, ако оставиме настрана многу други работи, треба да се сетиме дека тој ви воскресна двајца мртовци, а нам само еден, впрочем, како што самиот зборуваше во повеќе наврати, неговата чудотворна сила беше поголема во времето пред да стане епископ, отколку откако беше положен за епископ. Значи, треба она што не стигна да го направи за нас додека беше жив, да го направи сега, кога почина. Бог го зеде од вас и ни го даде нам...“ Така двете страни се расправале до ноќта, црквата во која било положено телото на светецот ја заклучиле, а жителите на двата града поставиле своја стража. Според Григориј Турски, „Господ не дозволи Тур да остане без патронот“. На полноќ, стражарите од Поатје заспале, а жителите на Тур го зеле телото на св. Мартин, го фрлиле низ прозорецот, а потоа со брод го однеле во Тур. Жителите на Поатје се разбудиле од химните и псалмите што гласно ги пееле жителите на Тур, а потоа збунето се вратиле дома „без да го добијат богатството што го чуваа“.
Понатаму, Григориј Турски ја опишува и случката во која, во една прилика, кралот на Франките, Хилперик, барал совет од св. Мартин и затоа наредил во гробот на светецот да се стави писмо со молба да го избрка својот непријател од црквата која била осветена во чест на св. Мартин. Ѓаконот кој го ставил кралското писмо во гробот, над него оставил и чиста хартија, но во текот на три дена попусто го очекал одговорот од светецот. Во друга прилика, на гробот од св. Мартин дошле стражарите на архиепископот од Орлеан за да фатат еден бегалец, кој се криел таму. Меѓутоа, локалните селани се вооружиле и застанале во одбрана на својот покровител, со зборовите дека „тие нема да дозволат да се посрамоти нивниот светец“.
2 Поврзано
* Мартиње — празник посветен на светецот
* Турска архиепископија
Niggas in Paris

„Niggas in Paris“ (или чистата верзија „In Paris“) е песна изведена од американските хип-хоп артисти Кање Вест и Џеј-Зи, издадена како трет сингл од нивниот заеднички албум ''Watch the Throne''. Песната дебитираше на 75-то место на американскиот ''Билборд'' Hot 100 за време на првата недела од издавањето на албумот. Песната беше испратена на Ритмичкото и Урбаното радио на 13 септември, 2011 година.
1 Табели
Табели (2011), Највисокапозиција
Канада (Canadian Hot 100), 22
Јужна Кореја Gaon Chart, 53
САД ''Billboard'' Hot 100, 5
САД Hot R&B/Hip-Hop Songs (''Billboard''), 1
САД Rap Songs (''Billboard''), 1
САД Pop Songs (''Billboard''), 21
1.1 Продажба и сертификации
Држава, Услужник, Сертификација, Продадени копии
САД, RIAA, Платина<ref, 1,000,000+
Jesus Walks

„Jesus Walks“ е хип-хоп песна изведена од страна на американскиот продуцент, текстописец и хип-хоп артист Кање Вест. Издадена е на 25 мај 2004 година како трет сингл од неговиот прв албум, ''The College Dropout'' (''Губитникот од Колеџ''). Песната главно се заснова на примерок од песната „Walk with Me" изведена од страна на хорот „ARC“. „Jesus Walks“ прими главно добри критики од страна на музичките критичари.
1 Табели и позиции
1.1 Позиции на табели
Табела (2004)<ref, Највисокапозиција
Australian Singles Chart, 37
Canadian Singles Chart, 4
Irish Singles Chart, 18
САД ''Billboard'' Hot 100, 11
САД ''Billboard'' Hot R&B/Hip-Hop Songs, 2
САД ''Billboard'' Hot Rap Tracks, 3
САД ''Billboard'' Rhythmic Top 40, 16
UK Singles Chart, 16
1.2 Позиции на табелите на крајот на годината
Табела (2004), Највисокапозиција
САД ''Billboard'' Hot 100, 43
САД ''Billboard'' Hot R&B/Hip-Hop Songs, 7
1.3 Продажба и сертификации
Држава, Услужник, Сертификација, Продадени копии
САД, RIAA, Злато<ref, 500,000+
Демографија на Хамбург

Германскиот град Хамбург е најнаселениот град во Европската Унија, кој не е главен град. Градот има околу 1,8 милиони луѓе.
Бројките од 1970 се објавувани од Статистичкото биро на Хамбург и Шлезвиг-Холштајн, заснована на информациите на неколку покраински власти.
1 Население
На 31 декември 2006, биле регистрирани 1.754.182 лица, кои живееле во Хамбург (зголемување од 1.652.363 во 1990). Густината на население била 2.322 жители на км².
Имало 856.132 мажи и 898.050 жени во Хамбург. На секои 1.000 мажи имало 1.049 жени. Во 1006, имало 16.089 родени во Хамбург, од кои 33,1% биле од немажени жени, 6.921 брак и 4.583 разводи. Во 2006, 198 граѓански партнерства се извеле во службата за пријавување на граѓаните (''Standesamt''). 40 партнерства биле раскинати по судска одлука од 2001. Во градот, населението под 18 години изнесува 15,7%, додека 18,8% имаат 65 или повеќе години. 257.060 странци живеат во Хамбург (14,8% од населението). Најголемата група се оние само со турско државјанство со 58,154 (22,6% од странците), следени од 20.743 со само полско државјанство април 046 луѓе биле од Велика Британија и 4.369 биле од САД. Според GTZ, 22.000 имигранти живеат во Хамбург, а кои се од Авганистан, така формирајќи ја најголемата авганистанска заедница во Германија и Европа.
По намалувањето на населението во 1970-тите, Хамбург има постојан раст од 1999. Иако бројките на морталитет се повисоки од оние на наталитетот.
2 Домаќинства
Демографија на Хамбург
Хамбург, Германија, Европа
Вкупно население, 1.754.182, 82.210.894, 731.000,000
Густина на населеност
Во 1999, имало 910.304 домаќинства, од кои 18,9% имале деца под 18 години, кои живееле со нив, а 47,9% од сите домаќинства биле сочинети од само еден член. Просечната големина на домаќинството било 1,9.
3 Квартови и окрузи
Во 2008, Вандсбек бил најнаселен округ во Хамбург. До февруари 2008, округот Харбург бил втор, но со промена на границите во Хамбург, квартот Вилхелмсбург се припоил кон Хамбург-Мите, со што Хамбург-Мите станал втор најнаселен округ.
4 Сексуална ориентација
Хамбуршкиот институт за сексуално истражување спровел истражување за сексуалното однесување на младите луѓе во 1970 и го повторил во 1990. Така, во 1970, 18% од момците помеѓу 16 и 17 имале најмалку едно истополови искуство, додека бројката паднала на 2% во 1990.''„Откако хомосексуалноста стана јавно дебатирана, момците се плашат да бидат видени како геј“'' кажува директорот на институтот Фолкмар Зигуш, цитиран во весник за германско медицинско списание во 1998.
5 Поврзано
* Демографија на Берлин
* Демографија на Келн
* Демографија на Минхен
Осна симетрија

Осната симетрија — симетрија во однос на дадена права (оска). Еден објект е осно симетричен ако изгледот не му се менува со негова ротација (свртување) околу оската. На пример, чинивче изгледа исто ако го свртиме под било кој агол околу линијата што минува низ неговиот центар, па затоа велиме дека е „осно симетрично“.
1 Поврзано
* Симетрала - поделбена линија
* Хирална симетрија - во квантната механика
Аквадукт Минден

Аквадуктот Минден (|Wasserstraßenkreuz Minden) — аквадукт близу Минден, Северна Рајна-Вестфалија, Германија. Всушност се состои од два паралелни водени моста, кои го преместуват Средногерманскиот Канал над Везер. Постариот од двата моста повеќе не се користи за сообраќај. По Водениот мост Магдебург е најголемиот воден мост во Европа.
Аквадуктот е дел од раскрсницата на водени патишта: Средногерманскиот Канал е поврзан со Везер со два раздвоени канали.
1 Каналски мостови
1.1 Стар мост
Првиот каналски мост врз реката Везер бил изграден во 1914. Тој е 370 метри долг и е изграден од бетон. На крајот на Втората светска војна бил уништен од германската армија во 1945. Во 1949, реновираниот мост повторно бил ставен во употреба.
1.2 Нов мост
Низ годините, бродовите кои се користеле станале поголеми, а каналот веќе не можел да ги прифаќа. Од 1993 започнале работите на новиот мост. Бил изграден од челик и отворен во 1998.
2 Канал за врска Север
Каналот за врска Север на аквадуктот Минден е во западниот дел на каналскиот мост и претставува најкратка врска помеѓу Средногерманскиот Канал и Везер. Долг е 1,2 километри.
3 Канал за врска Југ
Надвор од Schachtschleuse на левиот брег е каналот за врска Југ на десниот брег на Везер со две брани, претставувајќи врска помеѓу Средногерманскиот Канал и Везер. Помеѓу двете брани е индустриското пристаниште Минден.
4 Мадворешни врски
**
Операција (математика)

Операција — дејство или постапка во математиката и логиката што вродува нова вредност од нула или повеќе зададени вредности. Поконкретно во математиката, ова е низа постапки при решавање на задачи. Бројот на операнди ја одредува арноста на операцијата.
Најчесто користени операции се унарни или бинарни. Унарните работат со само една вредност, како да речеме негација и тригонометриски функции, додека пак бинарните имаат две вредности. Примери за бинарни операции се собирањето, одземањето, множењето, делењето и степенувањето.
Операциите не подразбираат само броеви, туку и други математички објекти. Во логиката, вредностите „точно“ и „неточно“ се распоредуваат во разни логички операции како ''и'', ''или'' и ''не''. Додавање и одземање се врши и со вектори. Ротациите можат да се комбинираат во композиции, со нивна последователна примена. Кај множествата важат бинарните операции „унија“ и „пресек“ како и унарната операција „дополнување“. Во работењето со Функции спаѓаат операциите композиција и конволуција.
Не секоја можна вредност има операција. На пример, реалните броеви не се деливи со нула, а негативните броеви не подлежат на коренување. Вредностите за кои е определена операција образуваат множество наречено „домен“. Множеството на исходни вредности се нарекува „кодомен“, но множеството на фактички вредности добиени со операцијата се нарекува „дефинициона област“. На пример, кај реалните броеви, квадрирањето дава само ненегативни броеви; кодоменоте множеството од реални броеви, но областа опфаќа само ненегативни броеви.
Во операциите се можни и разнородни објекти. Векторите можат да се множат со скалари, образувајќи друг вектор. Операцијата внатрешен производ на два вектора дава скалар. Една операција може да поседува некои својства, а да нема други. Некои од својствата се асоцијативност, комутативност, антикомутативност, идемпотенција и така натаму.
Вредностите во операцијата се нарекуваат „аругументи“ или „операнди“, а добиената вредност се нарекува „резултат“, „вредност“ или „извод“. Операциите може да имаат помалку или повеќе од два аргумента.
1 Општа дефиниција
Операцијата ω е функција од обликот ω : ''V'' → ''Y'', каде ''V'' ⊂ ''X''<sub>1</sub> × … × ''X''<sub>''k''</sub>. Множествата ''X''<sub>''k''</sub> се нарекуваат „домени“ на операцијата, множеството ''Y'' е нејзин „кодомен“, а неоменливиот ненегативен цел број ''k'' (бројот на аргументи) се нарекува „тип“ или „арност“ на операцијата. Така, унарната операција има арност еден, а бинарната операција има арност два. Секоја операција со арност нула (наречена „нуларна операција“) е едноставно елемент на кодоменот ''Y''. Операција со арност ''k'' се нарекува ''k''-арна операција. Така, ''k''-арна операција е (''k''+1)-арна релација коај е функционална на нејзините први ''k'' домени.
2 Поврзано
* Член
* Арност
* Аритметика
* Бинарна релација
* Домен
* Функција
* Релација
* Оператор
3 Наводи
pl:Działanie algebraiczne
Знаме на Општина Радовиш

Знамето на Општина Радовиш е официјалното знаме на оваа македонска општина. Знамето е усвоено во 2013 и со тоа се заменило старото знаме. Знамето е двобојно, црвено-бело, со Радовишкиот крст.
1 Старо општинско знаме на Радовиш
Знамето на општина Радовиш е во темно-зелена боја, исто како основата на грбот порабен со жолта-златна лента, а на средината од знамето е сместен грбот на општината, без бандерола. Од двете страни на грбот стои испишано: од левата страна “општина“, а од десната страна “Радовиш“.
2 Поврзано
* Општина Радовиш
* Грб на Општина Радовиш
* Знамиња на општините во Македонија
Воден мост Магдебург

Водениот мост Магдебург (|Wasserstraßenkreuz) — пловен аквадукт во Германија, отворен во октомври 2003. Го поврзува Каналот Елба-Хафел со ''Средногерманскиот Канал'', преминувајќи ја реката Елба. Познат е по најдолгиот пловен аквадукт во светот, со вкупна должина од 918 метри.
Каналите Елба-Хафел и Средногерманскиот претходно се сретнувале близу Магдебург но, на спротивната страна на Елба, која била на значајно пониско ниво од двата канали. Бродовите поминувале по 12 километри по заобиколниот пат, обратно од Средногерманскиот Канал низ Ротензе во Елба, потоа пловење низводно низ реката, а потоа да се префрли на Каналот Елба-Хафел преку браната Нигрип. Недостигот на вода во Елба често потполно ја прекинувал оваа врска.
1 Историја
Каналските инженери првпат ги замислиле двата водени патишта уште во 1919, и од 1938 со бродскиот лифт Ротензе и местата за мостовите биле поставени, но изградбата била одложена во текот на Втората светска војна. По Студената војна Германија била поделена, проектот бил одложен на неодредено време од источногерманската влада.
Повторното обединување на Германија и основањето на главните водени сообраќајни рути го направиле повторно приоритетен Водениот мост. Работата започнала во 1997, а изградбата траела шест години и чинела 500 милиони евра. Сега водениот мост ги поврзува внатрешната пристанишна мрежа на Берлин со пристаништата долж реката Рајна. Мостот бил направен од 24.000 тони челик и 68.000 кубни метри бетон.
2 Брани
Во прилог на мостот, била изградена двојна брана да им се овозможи на пловните објекти да дојдат од нивото на мостот и Средногерманскиот Канал на тоа на Каналот Елба-Хафел.
Дополниелно, една брана била изградена кај Ротензе да им овозможи на пловните објекти од нивото на мостот до нивоата на Елба и пристаништето Магдебург. Оваа брана е паралелна и го заменува подвижната брана Ротензе и може да прифати и поголеми брани од подвижната брана.
3 Библиографија
* Karl Jüngel, ''Das Wasserstraßenkreuz bei Magdeburg'', Undated, ca. 2003.
Јелмарен

Јелмарен (швед. ''Hjälmaren'') е езеро во Шведска, четврто по големина во земјата. Сместено е веднаш до езерото Меларен, и преку него истекува во Балтичкото Море, западно од градот Стокхолм. Со Стокхолм е поврзан со Јелмарскиот канал, долг 13 км.
Се граничи со покраините Седерманланд, Нерке и Вестманланд.
Езерото е долго 63 км, широко околу 20 кми зафаќа површина од 485 км<sup>2</sup>. Просечната длабочина изнесува 6 м. На западниот крај на езерото се наоѓа градот Еребру.
На езерското крајбрежје се одржуваат големи музички настани со познати светски групи.
Во 1436 на мал остров во езерото е убиен востаничкиот водач Енгелбрект Енгелбректсон. Во негова чест, островот е наречен Енгелбректсхолмен („Енгелбректов Остров“).
1 Галерија
Знаме на Општина Гостивар

Знамето на Општина Гостивар е официјалното знаме на оваа македонска општина. Знамето е во основа сино и на него се наоѓа општинскиот грб.
1 Опис
Знамето на општината има правоаголна форма со сивозатворена боја, а во левиот горен агол се наоѓа грбот на општината.
2 Поврзано
* Општина Гостивар
* Грб на Општина Гостивар
* Знамиња на општините во Македонија
Грб на Општина Радовиш

Грбот на Општина Радовиш е официјалниот грб на оваа македонска општина. Грбот е усвоен во 2013 и го знаменил стариот општински грб. Главен елемент на грбот е Радовишкиот крст.
1 Стар грб на Радовиш
Грбот е составен од три дела: круна, штит и повез, во кои доминираат темнозелената, златно-жолтата, црната и сината боја. Оваа комбинација на бои го симболизира поднебјето со богатството на природните ресурси и плодноста на земјата, воедно природно богатство со присуството на бакарот и златото.
Во дијагонала од горниот десен агол кон долниот лев дел се протега светлосина лента, а во средината на штитот доминираат два тутунови листа во жолто-златна боја порабени со црна линија. Во горниот лев агол во жолто-златна боја е сместен симболот на рударството: вкрстени чекан и длето.
Круната ја изразува историската традиција на Радовиш, односно, легендата за кралицата (кнегињата Рада), која живеела во стариот средновековен град чии рушевини сè уште се наоѓаат во горниот тек на Стара Река, а којшто името го добил по името на оваа кнегиња.
На долниот дел од грбот, под штитот се наоѓа повез, во темнозелена боја со жолто-златни рабови на која, со стилизирани букви, е испишано името „Радовиш“, а е одвоено со точка и продолжува со годината 1019, односно годината од кога датира првиот историски запис за постоењето на Радовиш.
2 Поврзано
* Знаме на Општина Радовиш
* Грбови на општините во Македонија
* Општина Радовиш
Тиреста (национален парк)

Тиреста (швед. ''Tyresta nationalpark'') е национален парк и природен резерват во Шведска. Се протега во општините Ханинге и Тиресе во округот Стокхолм.
Паркот има површина од 19,7 км<sup>2</sup>, а околниот природен резерват зафаќа 27 км<sup>2</sup>, што значи дека вкупната заштитена област покрива 47 км<sup>2</sup>.
Во 1999 Тиреста настрадала од голем пожар кој опустошил 10% од паркот.
Грб на Општина Гостивар

Грбот на Општина Гостивар е официјалниот грб на оваа македонска општина.
1 Опис
Грбот на Општината е претставена на замок кој ја изразува прегледноста на древноста на градот, во средината е поставена Саат кулата со која се изразува изворната архитектура на градот, а во позадината е презентирана реката Вардар во форма на лак што го изразува текот на реката, од левата страна се простира планината Шар, а од десната страна се простира Сува Гора, со испреплетување на целата површина на белата, сивозатворената и сивоотворената боја.
2 Поврзано
* Знаме на Општина Гостивар
* Грбови на општините во Македонија
* Општина Гостивар
Знаме на Општина Јегуновце

Знамето на Општина Јегуновце е официјалното знаме на оваа македонска општина. Знамето е во основа црвено и на него се наоѓа општинскиот грб со златни ѕвезди.
1 Опис
Знамето во основа е црвено а во левиот горен агол е аплициран грбот на општината. Единаесетте жолто обоени ѕвездички ги претставуваат единаесетте населени места во општината, а разместеноста на ѕвездичките е соодветно со разместеноста на населените места на картата на Општина Јегуновце.
2 Поврзано
* Општина Јегуновце
* Грб на Општина Јегуновце
* Знамиња на општините во Македонија
Столб на Јустинијан

Столбот на Јустинијан претставувал римски триумфален столб кој се наоѓал во Цариград, денешен Истанбул, Турција. Овој столб бил изграден во времето на византискиот цар Јустинијан I во 543 година во чест на неговите пообеди. Овој столб бил поставен во западниот дел од плоштадот Августајон, меѓу Аја Софија и Големата палата. Столбот бил разрушен во времето на Османлиите во текот на 16 век.
1 Историја
Столбот бил изграден од тули, а бил покриен од месингови плакети. Столбот стоел на мермерен пиедестал со седум скали, а на нејзниот врв се наоѓала бронзена статуа на Јустинијан I во триумфална облека (облеката на Ахил, како што го нарекол Прокопиј). Во левата рака држел глобус, а со десната рака ја протегал кон исток. Според некои натписи, се смета дека на ова место имало статуа на Теодосиј I или Теодосиј II.
Столбот останал до пропаѓањето на Византија, како што опишал Никифор Грегорас и неколку руски верници во градот. Според некои извори, пред самиот столб се наоѓале други три бронзени статуи на пагански императори, кои го молеле императорот за прошка. Овие статуи најверојатно биле тргнати од плоштадот во 1433 година.
Според Кристофоро, столбот бил висок 70 метри. Тој се гледал дури од морето.
Голем дел од населението, до 15 век сметале дека станува збор за основачот на градот Константин Велики, а според Крикијак за Ираклиј. Исто така се сметало дека наместо глобус, човекот од статуата држи јаболко. По падот на овој дел од столбот, некаде во периодот од 1422 до 1427 година, овој чин се сметал за несреќа која го очекува на градот. Веднаш по освојувањето на градот, Османлиите ја отстраниле статуата како симбол на нивната власт, а столбот најверојатно бил разрушен во 1515 година.. Пјер Жил, кој живеел во градот во 1540-тите, напишал дека останатите фрагменти од статуата биле во Топкапи-сарај, пред да бидат потопени за создавање на топови
Средногермански Канал

Средногермански Канал, (|Mittellandkanal) — главниот канал во централна Германија. Претставува важна алка во мрежата на водени патишта на државата, обезбедувајќи главен исток-запад внатрешен пловен пат. Неговото значење ја надминува Германија, поврзувајќи ги Франција, Швајцарија и земјите на Бенелукс со Полска, Чешка и Балтичкото Море.
Со 325,7 километри во должина, Средногерманскиот Канал е најдолгиот вештачки воден пат во Германија.
1 Тек
Средногерманскиот Канал се разгранува на Каналот Дортмунд-Емс кај Херстел (близу Рајне, ), оди северно низ Тојробуршката Шума, го поминува Хановер и се сретнува со реката Елба близу Магдебург. Близу Магдебург се поврзува со Каналот Елба-Хафел, правејќи ја пловна бродска рута до Берлин и до Полска.
Кај Минден, Каналот ја поврзува реката Везер пред два аквадукти (вториот завршен во 1998) и близу Магдебург ја поминува Елба, исто така со аквадукт. Врски со странични канали постојат кај Ибенбирен, Оснабрик, Минден (два канало го поврзуваат со Везер), Хановер-Линден, Хановер-Мисбург, Хилдесхајм и Залцгитер. Западно од Волфсбург, страничниот канал на Елба се разгранува, обезбедувајќи врска до Хамбург и (преку Канал Елба-Либек) до Балтичкото Море.
2 Историја
Изградбата на Средногерманскиот Канал била започната во 1906, почнувајќи од Бергесхефеде (општина Херстел) на Каналот Дортмунд Емс. Секцијата до Минден на Везер била отворена во февруари 1915 и првично била именувана како ''Ems-Weser-Kanal''. Секцијата од Минден до Хановер била завршена во есента 1916. Делот до Зенде и разгранувачкиот канал до Хилдесхајм биле завршени во 1928, Пајне бил поврзан во 1929 и Брауншвајг во 1933. Конечниот дел до Магдебург бил отворен во 1938, така создавајќи директна врска помеѓу Западна и Источна Германија. Посебниот канал до Залцгитер бил отворен во 1941. Планираниот канализиран мост преку Елба, потребно да се избегне недостигот на вода, не бил изграден поради Втората светска војна.
По поделбата на Германија по Втората светска војна, Средногерманскиот Канал бил поделен помеѓу Западна Германија и Источна Германија, со границата на исток на Волфсбург. За да се обезбеди пристап од западниот дел на каналот до Хамбург и Северна Германија, избегнувајќи ја Источна Германија и понекогаш ограничената пловност на реката Елба, Страничниот канал на Елба бил отворен во 1977.
По реобединувањето на Германија, важноста на Средногерманскиот Канал како врска од Западот до Берлин и Истокот била засилена. Проектот за мостот на Елба повторно бил обновен и како резултат на тоа, Водениот мост Магдебург бил отворен во 2003, обезбедувајќи директна врска со Каналот Елба-Хафел.
3 Градови на Средногерманскиот Канал
* Ибенбирен
* Оснабрик (преку врска)
* Брамше
* Либеке
* Минден
* Гарбзен
* Хановер
* Зенде
* Хилдесхајм (преку врска)
* Пајне
* Залцгитер (преку врска)
* Брауншвајг
* Волфсбург
* Халденслебен
* Магдебург
4 Градби
* Аквадукт Минден
* Воден мост Магдебург
5 Галерија
Купанг

Купанг (индонезиски: ''Kupang'') е град во Индонезија и главно пристаниште на земјата. Според проценка од 2023 година, градот брои околу 466.640 жителиЗафаќа површина од 180,27 км<sup>2</sup>. Во градот е развиена циментната индустрија, како и увозот и извоз на стоки по поморски пат. Аеродромот во Купанг се наоѓа на околу 8 km од центарот на градот. Градот бил важно пристаниште и премин во португалското и холандското колонијално време.
Устав на Хамбург

Уставот на Слободниот и ханзеатски град Хамбург (германски: ''Verfassung der Freien und Hansestadt Hamburg'') е основен правен документ на германската град-држава Хамбург. Бил изгласан на 6 јуни 1952. Бил четвртиот устав, кој државата го има, се состои од 76 члена и бил изменет 13 пати.
1 Историја
Ерих и Мартин Ферг го сметаат документот наречен „првиот Rezeß“ од 1410 како прв устав на Хамбург, и покрај тоа што не бил демократски донесен.
Првиот устав бил донесен на 28 септември 1860. Вовел облик на посредна демократија, но со ограничено право на глас, н.п. можеле да гласаат само мажите. На 13 октомври 1879, бил создаден нов устав (''Verfassung der freien und Hansestadt Hamburg'').
По Првата светска војна во 1919 во парламентарната Вајмарска Република, Хамбуршкиот парламент ратификувал привремен устав (''Gesetz über die Vorläufige Staatsgewalt''), а подоцна и уставот (''Verfassung der Freien und Hansestadt Hamburg'') бил формално изгласан во 1921.
Уставот од 1952 бил ратификуван од Хамбуршкиот парламент.
2 Содржина
Уставот се состои од 76 членови и преамбула. Дитер Лепле ја опишал важната врска помеѓу пристаништето и трговскиот град, кои се внесени во преамбулата во уставот како следни: ''Преамбулата на уставот на Хамбург укажува на тесната поврзаност помеѓу пристаништето и градот во однос на неговиот развој: „Како меѓународно пристаниште на Слободниот и ханзеатски град Хамбург имал специјална задача, распределена од неговата историја и локација, да ја изврши за германскиот народ. Во духот на мирот сакало да биде посредник помеѓу сите континенти и луѓето од светот.“''
Поделен е на следниве делови:
* правни основи (I). Спротивно од другите две градови-држави Берлин и Бремен уставот не ги раздвојува покраинските и локалните комунални работи.* делови за Хамбуршкиот парламент (II) и сенатот (III)
* право (IV) и администрација (V)
* јурисдикција (VI)
* буџет и финансии (VII)
* и преодни и завршни одредби (VIII)
Бидејќи уставот бил изгласан во 1959, по Основниот закон за Сојузна Република Германија (изгласан во 1949) &mdash; кој е документ кои ги регулира и опишува должностите, надлежностите, структурата и функцијата на политиката во Германија и за германските покраини &mdash; делот за човекови и основни права недостасуваат.
3 Уставни институции
Законодавната власт му припаѓа на Хамбуршкиот парламент, судската власт на Хамбуршкиот уставен суд (''Hamburgisches Verfassungsgericht''), а извршната власт е претставена од сенатот (владиниот кабинет), на чело со Првиот градоначалник на Хамбург (''Erster Bürgermeister der Freien und Hansestadt Hamburg'') еднаква титула на премиер или министер-претседател.
4 Амандмани
Уставот бил изменет 13 пати од 1952.
Грб на Општина Јегуновце

Грбот на Општина Јегуновце е официјалниот грб на оваа македонска општина.
1 Опис
Општината има грб кој ја претставува Општина Јегуновце со нејзините основни обележја и одлики. Грбот е составен од штит на кој има неколку елементи. Централен елемент е буквата „Ј“ која го симболизира името на општината. Во позадина се наоѓа приказ на планините во општина Јегуновце, фабрика која ја симболизира индустријата и ѕвездите кои ги симболизираат населените места во општината. Во долниот дел се наоѓа годината на основање на општината.
2 Поврзано
* Знаме на Општина Јегуновце
* Грбови на општините во Македонија
* Општина Јегуновце
Зевксипови бањи

Зевксипови бањи — јавни бањи кои се наоѓале во Цариград. Изградени се во периодот помеѓу 100 и 200 година, а уништени во времето на бунтот Ника во 532 година, а по неколку години биле повторно изградени. Овие бањи биле наречени со тоа име бидејќи претходно на ова место се наоѓал храм на богот Јупитер (Зевс). Бањите биле поснати по големиот број на статуи. Овие статуи подоцна биле користени за воени цели, во текот на 7 век и сите биле уништени. Последните ископувања на наоѓалиштето биле направени во 1928 година.
1 Опис
Бањите биле изградени во времето на Септимиј Север, а реновирани во времето на Константин Велики. Во тоа време биле поставени и голем број на статуи кои броеле околу 80 со бројни мозаици. Овде постоеле статуи на Хомер, Хесиод, Платон, Аристотел, Јулиј Цезар, Демостен и Вергилиј, фигури на богови и митски херои. Овие статуи биле земени од различни места по светот, како Азија, Рим, Грција и Мала Азија.
Местото било користено како јавно капење. На мажите и жените не им било дозволувано да се капат заедно, туку морале да бидат во одделни бањи или да одат во различен период во денот.
Популарноста на овие бањи меѓу населението било многу голема и покрај тоа што имало неколку бањи во градот, кои имале јавен пристап. Во овие бањи дури оделе и свештениците и монасите.
2 Локација
Бањата се наоѓала во близина на Големата императорска палата. Бањата граничела со Августајон, во близина на Аја Софија. Ископувањата кои биле спроведени ја докажале локацијата, па самите биле поврзани со големата палата.
3 Реконструкција
По бунтот Ника во 532 година, најголем дел од градбите во градот биле разрушени, а илјадници биле мртви. Бањата не била поштедена. Додека презел мерки за реконструкција на бањите, Јустинијан не можел да ги реновира статуите и антиквитетите, кои биле изгубени по 532 година..
По ова, во текот на 7 век бањите започнале да ги користат единствено византиската армија.. Кон почетокот на 8 век, дел од бањите биле претворени во затвор, а друг дел служел како работилница.
Речиси 1.000 години подоцна, отоманскиот султан Мимар Синан на местото изградил бања Хасеки Хурем Султан на основата на старите бањи. Во 1928 година било спроведено ископување каде биле пронајдени остатоци од различни времиња.
Цана-Елстер

Цана-Елстер (|Zahna-Elster) — град во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Бил создаден на 1 јануари со спојување на поранешните општини Цана, Дитрихсдорф, Елстер (Елба), Гадегаст, Леца, Листерферда, Милангер, Цемник и Цернигал. На 29 мај Милангер повторно станала независна општина, како последица на одлуката на Уставниот суд на Саксонија-Анхалт, но повторно била припоена на 1 јануари 2014.
Месе (Цариград)

Месе (грчки:. ''Ἡ Μέση'' [Ὀδός]) претставувал главната улица во Цариград, денешен Истанбул, Турција. Улицата водела од Големиот дворец до излезот на градот. Денеска на оваа место се наоѓа улицата Диванјолу.
Улицата започнувала од споменикот Милион, во близина на денешната Султанахмедова џамија, поминувала покрај хиподромот и палатите Лавсус и Антиох. По околу 600 метри се стигнувало до форумот на Константин, форумот на Теодосиј и форумот на Аркадиј. Од овде, улицата водела кон старата златна порта на градот до патот Вија Егнација.
Милион (Цариград)

Милион (грчки: ''Μίλ (λ) ιον'') претставувал споменик кој се наоѓал во Цариград, денешен Истанбул, Турција. Овој споменик бил изграден во текот на 4 век. Овој споменик претставувал местото од каде се мерале растојанијата на сите патишта кои воделе кон градовите на Византија, и имал иста функција како Милијариум Ауреум во Рим. Куполата на објектот лежела на четири големи арки и биле украсени со неколку статуи и слики. Овој објект бил иништен во почетокот на 16 век. За време на ископувањара во 1960 година, некои фрагменти од објектот биле откриени.
Во времето кога градот станал престолнина на Римското Царство, Константин Велики свесно презел голем број на идеи при изградба на градот од вечниот Рим. Меѓу тие градба спаѓал и овој монументале споменик. Споменикот се наоѓал источно од Августајон. На нејзниот врв се наоѓале статуи од Константин Велики и неговата мајка Елена.
Остатоците ос споменикот се наоѓаат во областа Еминону, во близина на Аја Софија и цистерна базилика.
Палата Дафне

Палатата на Дафне (грчки: ''Δάφνη'') се наоѓала во склоп на Големата палата во Цариград во времето на Византија. Името на палатата дошло според статуата на нимфата Дафне, која била донесена од Рим.
Палатата Дафне била една од првите градежни објекти кои биле изградени во новата престолнина на Константин Велики. Објектот бил проширен во времето на Јустин II (565-568), и во следните неколку векови објектот претставувал главна административна зграда на императорите до 8 век. Целиот комплекс вклучувал параклис посветен на Свети Стефан и одаите на императорот. Објектот исто така се користел за официјално крунисување на новите императори, нивни свадби и семејни веселби.
Кога кон 9 век центарот на администрацијата се преселил во палатата Букелеон, значењето на комплексот се намалило за да во Четвртата крстоносна војна целосно биде ограбен. Денеска на местото каде некогаш се наоѓала палатата се наоѓа Султанахмедовата џамија.
Палата Лавсус

Палатата Лавсус (грчки: ''Λαυσείον'') е поранешна палата која се наоѓала во Цариград, Византија.
Палатата била позната по огромната колекција која ја поседувала на статуи од митолошки херои. Овие статуи главно биле донесени од напуштените источни храмови во времето на Теодосиј II. Колекцијата содржела голем број на пагански статуи, а како најпозната била статуата на Зевс во Олимпија. Овде биле донесени и статуата на Афродита од Книдос, статуа од Хера, Атина, Ерос.
Точната локација на палатата е тема на дебата од страна на голем дел од археолозите, иако општо прифатено е дека се наоѓала на западното крило од хиподромот и дека во нејзина близина се наоѓала Антиоховиот дворец, до главната улица Месе која водела кон Златната порта .
Палатата била уништена од пожар, заедно со голем дел од статуите. Денеска се смета дека Филоксеновата цистерна била изградена на темелите од оваа палата.
Чалке (Цариград)

Портата Чалке (грчки: ''Χαλκῆ Πύλη'') претставувала главната церемонијална порта во Големиот дворец во времето на Византија. Во превод името значи бронзена порта, бидејќи дел од нејзиниот покрив бил покриен со позлатена бронза. Внатрешно портата била раскошно украсена со мермер и мозаици, а надворешноста пак со голем број на статуи. На неа во времето на византиското иконоборство се наоѓала иконата на Исус и еден параклис кој нил посветен на Христос, кој бил изграден во текот на 10 век. Најверојатно портата била срушена во 13 век, а капелата во 19 век.
1 Историја
Портата се наоѓала во југоисточниот дел на главниот плоштад Августајон, со Аја Софија на северната страна, а бањите Зевксипиј и хиподромот биле на јужната и западната страна.
Првата структура на оваа место била изградена од страна на архитектот Атерок во времето на Анастасиј I (491-518) по повод победата на Византија во Исавриската војна (492-497).. Како дел од центарот на градот, овој објект изгорел во бунтот Ника од 532 година, а по ова била изградена од страна на Јустинијан I (527-565).
Во времето на Роман I Лакапин (920-944) бил изграден една мала капела посветена на Исус Христос, а подоцна во времето на Јован I (969-976) била проширена. Во оваа капела бил погребан по неговата смрт. Оваа порта веќе во времето на Исак II Ангел не се споменува (1185-1195). За разлика од портата, капелата постоела уште неколку векови. Таа се споменува од страна на руските верници во 14 век и во турско време. Капелата била разрушена во 1804 година.
2 Опис
Јустинијановиот објект бил во форма на правоаголник, и истиот се состоел од централна купола си пандантиф. Црквата се наоѓала сшпред Манго на левата страна од портата, додека постојат и извори дека таа се наоѓала на врвот од портата.
Според Прокопиј, ѕидовите биле украсени со мермер, таванот бил покриен со мозаици на кои биле претставени Јустинијан и неговата сопруга. За надворешниот изглед не се знае многу. Познато е само дека на портата се наоѓале разни статуи.
На главниот влез стоела икона на Исус. Потеклото на иконата не е познато. Врз основа на раскажувањата, таа датира од почетокот на 6 век. Во времето на Лав III (717-741) биле забранети иконите, па истата била отстранета. Таа најверојатно била повторно ставена во времето на Ирина.
Антиохов дворец

Антиохов дворец (грчки: ''τὰ παλάτια τῶν Ἀντιόχου'') е поранешна палата која се наоѓала во Цариград, денешен Истанбул, Турција. Оваа градба била изградена во текот на 5 век а била идентификувана со археолошките укопувања во 1940-тите и 1950-тите години. Палатата се наоѓала во административниот дел од Цариград, во близина на хиподромот, а дел од нејзините остатоци се видливи и денес. Во текот на 7 век, палатата била претворена во црква и посветена на Света Ефимија.
1 Историја
Палатата била изградена како резиденција на Антиох, евнух од персиско потекло, кој имал големо влијание во времето на Теодосиј II (408-450). По неговата смрт, имотот бил запленет од страна на императорот. За првпат палатата била откриена во 1939 година, кога фрески од Света Ефимија биле откриени северозападно од хиподромот. Во понатамошните ископувања била пронајдена шестаголна сала со полукружна форма. Според овие ископувања, оваа градба била изградена во околу 430 година.
Црквата најверојатно била основана во почетокот на 7 век. Во времето на византиското иконобарство објектот служел како продавница за оружје.
2 Опис
Оригиналната палата се состоела од два дела, јужен и северен. Јужниот дел денеска не е достапен за јавноста, додека на северниот дел се наоѓала црквата која била во полукружна форма со 60 метри пречник во нејзината основа, а нејзниот двор бил поплочен со мермер. Шестаголната сала најверојатно на почетокот служела како трпезарија. Пречникот на салата бил околу 20 метри, а секој од круговите зафаќал околу 10,4 пречници.
Во времето кога дел од објектот бил претворен во црква, покрај тоа биле извршени неколку обновувања.
Природен парк Флеминг

Природниот парк Флеминг (|Naturpark Fläming) е природен парк со 824 км² во Саксонија-Анхалт, Германија, отворен во 2005. Тој е еден од шестте природни паркови во покраината Саксонија-Анхалт.
Паркот на север се граници со природниот парк Висок Флеминг (германски: „Naturpark Hoher Fläming“) во покраината Бранденбург, а на југ со биосфера резерватот Средна Елба на реката Елба. Природата на паркот е одредена од нискиот планински масив Флеминг (околу 200 метри висок) со шуми, ливади, мали чисти потоци и обработливи површини. Културно, интересни се некои историски градови, старите села, замоците и средновековните камени цркви.
Централната канцеларија и центарот за посетители на паркот се наоѓаат во Јебер-Бергфриден. Делови на областа припаѓаат на окрузите Анхалт-Битерфелд и Витенберг и со мал дел исто така и на градот Косвиг. Паркот содржи 6 града и 38 општини или делови од нив; градовите се Косвиг, Линдау, Рослау, Цербст, Витенберг и Цана.
Цана

Цана (|Zahna) — град и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија, не далеку од сојузниот автопат (''Bundesstraße'') B2 и околу 11 километри источно од Лутерштат Витенберг. Бил седиште на поранешната заедница на општини (''Verwaltungsgemeinschaft'') Елбауе-Флеминг. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Цана-Елстер.
1 Историја
Цана е еден од најстарите градови во Саксонија-Анхалт. Докажано е дека Цана бил населен уште околу 2000 п.н.е. Ова е потврдено со археолошките пронајдоци од 6-от век п.н.е. до миграцијата на Семноните, кои го населувале овој регион.
По нив, дошле лужичките Срби, кои ги презеле нивните домови. Историското градско јадро покажува форма и структура, кои враќаат до населувањето на Фламанците во доцниот Среден век во 12-от век.
Целата висорамнина северно од Витенберг е под силно фламанско влијание и многу имиња потекнуваат од нив; па така и денес, сè уште е наречена областа Флеминг и градот припаѓа на природниот парк Флеминг, кој бил отворен во 2005.
2 Збратимени градови
* Стеншев близу Познањ, Полска.
* Едемисен близу Пајне, Германија.
Елбауе-Флеминг

Елбауе-Флеминг била ''заедницата на општини'' во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Се наоѓа на десниот брег на реката Елба, северно и источно од Витенберг. Седиштето на ''заедницата на општини'' било во Цана. Била распуштена во јануари 2011.
''Заедницата на општини'' Елбауе-Флеминг се состои од следниве општини:
ФК Војнца Сибиу

ЧСУ Воинца Сибиу е поранешен романски фудбалски клуб од Сибиу, основан во 2007, а распуштен во 2012 година.
1 Историја
Клубот се изборил за својата промоција на највисокото ниво на романскиот фудбал стигнувајќи од Лига 4 до Лига 1 за само 3 години.
Светлата историја на клубот започнала во сезоната 2010-2011, кога во романскиот куп, клубот обезбедил учество во кругот на најдобрите 32 тима, каде што се сретнал со прволигашот и локален соперник, Газ Метан Медиаш. Воинца Сибиу победил со 3-1 по продолженијата, со што обезбедил учество во осминафиналето, каде загубилна пенали од ФК Темишвар.
На крајот од оваа сезона Воинца се изборил за првпат во својата историја да игра во Првата романска лига. Откако завршиле на 4. место во Лига 2, фудбалерите на клубот морале да играат во разигрувањето против Саџеата Наводари. Во првиот натпревар во Наводари, било 0-0, а во реваншот Воинца славела со 2-0. Со тоа, Воинца станала првиот тим од градот Сибиу, кој некогаш играл во првата романска лига, по цели 15 години, откако во сезоната 1995-1996 тоа му пошло од рака играше на клубот Интер Сибиу.
На почетокот од сезоната 2011-2012, Воинца во првото коло од Лига 1 се сретнала со најтрофејниот клуб во Романија, Стауа Букурешт. Во 88-мата минута Раду Негуц постигнал гол за Воинца и го израмнил резултатот со што донел голем бод за овој новооснован клуб. Првата победа во историјата во Лига 1, Воинца Сибиу ја забележала на 31 јули 2011, на гости кај Астра Плоешти, со победа од 1-0.
Воинца испаднала после само една сезона во елитната романска фудбалска лига, завршувајќи на 16. место на табелата, со 32 освоени бода.
После само 11 одиграни кола во Лига 2 2012–2013 Воинца се повлекла од првенството, поради големи долгови. Со тоа клубот бил распуштен и престанал да постои.
2 Титули
Лига III:
:*Победник (1): 2009–10
Лига IV:
:*Победник (1): 2008–09
3 Играчи
Состав во сезоната 2011-2012 во единствената сезона на Воинца во Лига 1
Веле Митаноски

Веле Митаноски (Црвена Вода, , ) — македонски новинар, политичар, публицист и пратеник и некогашен дописник на агенцијата Танјуг. Нарекуван е „човекот кој знае премногу“.
1 Животопис
Митаноски е роден во охридското село Црвена Вода во 1949 година. По завршувањето на високото образование, почнува да работи како новинар. Неговата почитичка кариера е доста шаренолика. Почнува да делува како член на СКМ ПДП, предводен од Петар Гошев, каде се кандидирал на првите избори во 1990 година, но во вториот круг загубил. Следните избори во 1994 година се кандидира како независен пратеник, но откако Гошев и Георгиевски се откажале од вториот круг, Митаноски има се придружува. Подоцна делува како член на СДСМ, и по нивната победа во 2002 година, тој е директор на Агенцијата за информирање и еден од луѓето кој ја воделе Канцеларијата за односи со јавноста на Бранко Црвенковски. Набрзо излегува од СДСМ и почнува да ја формира НСДП со Тито Петковски, кога успева да добие пратенички мандат на изборите во 2006 година . Но по распадот на НСДП, тој станува потпретседател на новоформирана партија Социјалдемократска Унија. Доста е активен како политички аналитичар, кога во мај 2011 година од печат му излегува книгата „''Рани спомени''“ во која се напишани неговите сведоштва од случувањата во Вевчани и македонската демократска пролет, на случајот - Студенчица, на падот на комунистичката диктатура во Албанија, на 2001-та и подготвувањето на Охридскиот рамковен договор. Се служи со англискиот и рускиот јазик. Живее во Охрид.
2 Библиографија
* „Рани спомени“ (2011) - автобиографија
* „Спомени-рани“ (2013) - автобиографија