procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Филип“ - Долно Орехово

Свети Филип – манастирска црква на Ореховскиот манастир.
1 Историја
Од натписот на ѕид од црквата се забележува дека таа била изградена во 1993 година од страна на Велика Митровска.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот се наоѓа на западната страна. Објектот во целост е обоен во бела боја и покриен со кров од ќерамиди, додека апсидата е покриена со лимен кров. Црквата има примитивна камбанарија којашто претставува метална конструкција покриена со лимен пирамидален кров.
3 Галерија
4 Поврзано
* Ореховски манастир
* Црква „Св. Теодор Тирон“ - Долно Орехово
* Црква „Св. Никола“ - Долно Орехово
* Параклис „Св. Константин и Елена“ - Долно Орехово
* Долно Орехово
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија
Трајче Неделков Божиновски

Трајче Неделков Божиновски ― македонски револуционер, деец на ВМОРО.
1 Животопис
Трајче Неделков Божиновски е роден во селото Бабино, Демирхисарско. Во револуционерното движење учествувал од 1903 до 1908 година. За тоа време бил дел од четата на Јордан Пиперката во Демирхисарско, и учествувал во битките против Османлиите кај селата Слоештица, Боиште и Прибилци.
Црква „Св. Теодор Тирон“ - Долно Орехово

Свети Теодор Тирон – главна селска црква во селото Долно Орехово.
1 Историја
Црквата била изградена во 1850 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со многуаголна апсида на источната страна којашто е украсена со слепи ниши. Влезот се наоѓа на западната страна и над него има ниша со фреска во лоша состојба на којашто е претставен Теодор Тирон. Објектот во целост е обоен во бела боја и покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, селските гробишта и помошен објект. Камбанаријата е со квадратна основа и претставува примитивна конструкција којашто се состои од четири бетонски столбови над коишто има пирамидален кров од ќерамиди.
3 Галерија
4 Поврзано
* Ореховски манастир
* Црква „Св. Филип“ - Долно Орехово
* Црква „Св. Никола“ - Долно Орехово
* Параклис „Св. Константин и Елена“ - Долно Орехово
* Долно Орехово
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Новачка парохија
Водена кула Брежице

Водена кула Брежице — водокула висока 46 метри во градот Брежице, Словенија. Изградена во 1914 година, таа била клучен дел од водоводниот систем на градот, сè додека не била заменета со нов резервоар во 1972 година, по што имала помошна улога до 1983 година. Кулата е најистакнатата градба во градот и се смета за нејзин симбол. Денес во водената кула има паб.
1 Наводи
Натурум Сомен

Натурум Сомен е центар за посетители и природонаучен музеј сместен на островот Торпон во езерото Сомен во јужните шведски висорамнини . Зградата е моделирана по традиционална бродска куќа . Идејата за музеј Натурум првпат била замислена во 1996 година, а музејот бил отворен во 2002 година Од самиот почеток, музејот бил поддржан од локалното историско друштво на Торпен ( |Torpöns hembygsförening ). Кон крајот на 2013 година Натурум Сомен се затворил како локалното историско друштво на Торпен и Фондацијата Сомен ( |Stiftelsen Sommen ) кои не биле во можност да ја продолжат својата поддршка, но повторно во 2014 година музејот бил отворен.
Од 2017 година, општината Идре раководи со работата во Сомен Натурум.
Горан Стојановски (глумец)

Горан Стојановски (Охрид, 2 септември 1969) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Тој е вработен како глумец во Народниот театар во Охрид, каде одреден период бил и директор на истиот.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога, Канал
1993, Светло сиво ТВ-филм, Соседот, МТВ
1994, К-15 ТВ-серија, Ѓурупки мејкерс, А1 ТВ
2001, Ноќ спроти Свети Василиј ТВ-филм, Легачот, МТВ
2006, Ѓоре шнајдерот ТВ-серија, Ѓоре, ТВ Морис
2008-2010, Народни приказни ТВ-серија, А1 ТВ
2010, Штаб ТВ-серија, Началникот, А1 ТВ
2013, Тврдокорни ТВ-серија, Јаким Таткото, ТВ Сонце
2013, Само за губитниците ТВ-филм, Капетан
2016, Џган ТВ-филм, Менаџерот, Телма
2016-2024, Преспав ТВ-серија, Инспектор Томе, МРТ 1
2017, Инцелител ТВ-филм, Јордан, МРТ 1
2017, 48 ТВ-филм, Пресидент
2017, Фамилија Марковски ТВ-серија, др. Бранко, Канал 5
2017, Инсајдер ТВ-серија, Мики, Телма
2019, Дедо и внук ТВ-филм, Митко, Телма
2022, Куќен притвор ТВ-серија, Томе, МРТ 1
2022-2023, Бистра вода ТВ-серија, Тодор, Алфа ТВ
2025, Утре наутро ТВ-филм, Никола, Алфа ТВ
2026, Утре наутро ТВ-серија, Никола, Алфа ТВ
Пинцета

Пинцета (|pincette) — вид на алатка - фаќалка. Се состои од два еластични лоста меѓусебно поврзани од едната страна со нивните краеви. Пинцетите се користат за фаќање мали предмети, како и за оние што не треба да се допираат со раце.
1 Историја на пинцетата
Пинцетите се развиле од машите кои биле до огништата и шпоретите и со кои се прифаќале запалени и врели предмети во и околу огнот. Спаѓаат во рани медицински инструменти. Пронајдени се при многу археолошки ископувања кои датираат од времето пред нашата ера. Ги де Шолијак (втора половина на XIV век) ги советува хирурзите „со себе да носат“, покрај лекови, меѓу шесте хируршки инструменти и пинцета.
2 Принципот на работа со пинцети
Пинцетата е еден вид лост од трета класа. Се состои од два еластични краци поврзани во една точка - т.н. потпора. Прстите на раката се притискаат во средината на еластичните краци, со приближување кон кои индиректно, а не со рацете, се прифаќаат предмети.
3 Видови и употреба на пинцети
* Хируршки инструмент за фаќање ткиво
* Анатомска пинцета без заби
* Козметички уред (кубење веѓи)
* Пинцета во електронски и други индустрии
* Пинцета во филателијата и нумизматиката
* Пинцета во печатарство со која се извлекуваат букви и тенки празни места
Смртта на Херакле

''Смртта на Херакле'' ― слика од 1634 година на Франсиско де Сурбаран, сега во Музејот дел Прадо во Мадрид. Припаднала на низа слики за животот на Херакле за во Салата на кралствата во Дворецот Добар Одмор.
1 Наводи
Брежице

Брежице (словенечки: ''Brežice''; германски: ''Rann'') — град во Општина Брежице во источна Словенија, во близина на хрватската граница. Градот е центар на општината Брежице. Областа историски била поделена помеѓу регионите Долна Штаерска (територија на левиот брег на реката Сава) и Долењска (територија на десниот брег на реката Сава). Градот и целата општина сега се вклучени во Посавскиот статистички регион.
Брежице поседува богатото историско и културно наследство. Музејот на Посавската долина (словенечки: ''Posavski muzej Brežice''), сместен во замокот Брежице, содржи археолошки и етнолошки експонати, експонати за востанието на Матија Губец и колекција на модерна историја. Тој е еден од најголемите регионални музеи во земјата.
1 Историја
Околу областа на градот Брежице се откриени келтски гробови од 2 век пр.н.е. На локалитетот веднаш по доаѓањето на Словенците во областа била основана словенска населба наречена Градишче. Замокот во Брежице првпат се споменува во 1249 година. Сегашната структура датира од 1529 година.
Брежице во текот на 15 и 16 век неколку пати било погодено од османлиските напади. Во 1515 година револтирани селани го нападнале замокот во Брежице, го запалиле и го убиле благородништвото што се засолнило во него.
За време на Втората светска војна, Брежице и соседните села на север и запад биле познати како триаголник Ран (германски: ''Ranner Dreieck''), област наменета за преселување на Германците кои биле иселени од регионот Готче на територијата која била припоена од Италија.
2 Цркви
Црквата Свети Лоренс во Брежице првпат била спомната во историски документи од 12 век. Се наоѓала на брегот на Сава. Таа и соседните гробишта биле тешко оштетени од поплавите во 1781 година, кои исто така го смениле текот на реката, а сегашната црква била изградена во центарот на градот во 1782 година. Брежице е седиште на парохија од 1641 година. Втората црква во градот, изграденa во втората половина на 17 век, е посветенa на Сен Рох.
3 Знаменитости
3.1 Замок Брежице
Замокот Брежице е главна туристичка атракција на градот, изграден е во текот на 16 век, а се наоѓа на левиот брег на реката Сава. Сега е музеј во кој се сместени неколку збирки и изложби. Во капелата на замокот има олтар од Лука Мислеј.
3.2 Водена кула
Водената кула во Брежице, висока 46 метри, е најистакнатата градба во градот и се смета за нејзин симбол. Изградена во 1914 година, таа била клучен дел од водоводниот систем на градот, сè додека не била заменета со нов резервоар во 1972 година, по што имала помошна улога до 1983 година. Денес во водената кула има паб.
4 Наводи
Света Марина Антиохиска (Сурбаран)

''Света Марина Антиохиска'' ― слика од 1631 година на Франсиско де Сурбаран во Националната галерија, Лондон, која ја купила во 1903 година.
Уметникот ја прикажува светицата Марина Антиохиска како овчарка, држејќи крлук (се мисли на легендата дека ги пасела своите овци). Зад неа е змејот од чиј стомак излегла. Очите и цртите на лицето на моделот, некои историчари на уметност ги идентификуваат со моделот на „''Света Агата“'' на истиот уметник.
1 Наводи
Света Изабела Португалска (Сурбаран)

''Света Изабела Португалска'' ― слика од 1630-1635 година од Франсиско де Сурбаран, на кралицата Света Изабела Португалска, ќерка на Перо III Арагонски и сопругата Денис Португалска. Таа била позната по својата дарежливост, а сликата ја прикажува кралицата во легендарното „чудо на розите“, кога успеала да го претвори лебот во рози, кои имала намера да им ги подари на сиромашните, откако сопругот ја прашал што таа се криела. Од 1818 година, сликата се наоѓа во музејот Прадо во Мадрид.
1 Наводи
Куќата Гунебо

Куќата Гунебо (шведски: Gunnebo slott) е замок сместен надвор од Гетеборг, во општина Молндал, Шведска.
1 Историја
Имотот се состои од главна зграда од крајот на 18 век, изградена од трговецот Џон Хол и нацртана од градскиот архитект Карл Вилхелм Карлберг во неокласична архитектура. Сите цртежи и идејни планови се чуваат и преку нив се вршат реконструкции и реновирање на згради и градини од 1990-тите. Денес, Гунебо е еден од најкомплетните имоти во Шведска од 18 век.
По смртта на Џон Хол во 1802 година, куќата ја наследил неговиот син Џон Хол Јуниор. Синот го загубил семејниот трговски бизнис поради рецесијата за време на Наполеоновите војни и семејството го продале Гунебо и целиот мебел. Последниот приватен сопственик, бароницата Хилда Спар, починала во 1948 година. Ентериерот од 18 век е пресоздаден во 1950-тите, кога општината Молндал го купила имотот. Неколку оригинални делови мебел биле вратени во Гунебо во текот на 20 век. Денес тоа е музеј и рекреирана куќа од 18 век.
Гунебо има една од најдобрите и најдобро зачуваните барокни градини во Шведска. Околу нив се наоѓа пејзажна градина помеѓу езерата Стенсјон и Радасјон. Имотот е културен резерват од 2003 година, а главната зграда е наведена од 1963 година.
1.1 Забележителни гости
И кралот Густав III од Шведска и Марија Тереза од Франција го посетиле семејството Хол во Гунебо. Тие го поздравиле и венецуелскиот револуционер Франциско де Миранда . Кралот Густав V ја посетил Хилда Спар во Куќата на почетокот на 20 век. Во јуни 2001 година гостите на самитот на ЕУ во Гетеборг, меѓу кои и американскиот претседател Џорџ Буш, ја посетиле куќата Гунебо.
2 Денес
Парковите се отворени за јавноста, а внатрешноста на Куќата може да се види со турнеја со водич. Во текот на годината за посетителите се нудат тури со водич, а има и продавница и ресторан. Секое лето во градините се одржува театар на отворено.
3 Галерија
Колибата Бексел

Колибата Бексел (шведски: ''Bexellska stugan'') е мала куќарка во Варберг, Шведска. Претворена е во мини-музеј со историско наследство. Во неа има мебел и насликани ѕидни таписерии од 19 век. Таписеријата ги покрива ѕидовите и таванот на вилата. Првично, тие се користеле само за Божиќ, но денес се објавуваат цела година. Колибата Бексел може да ја посети јавноста на изложбите на вилата што ги организира Музејот за културна историја Халанд.
1 Историја
Колибата Бексел првично била изградена во 1785 година во Харплинг. Во 1876 година, била купена од членот на парламентот и локалниот сопственик на земјиште Алфред Бексел (1831–1900) од неговиот сопственик Јонс Јонсон (роден 1828 година) заедно со сите внатрешни работи. На Џонсон му било дозволено само да го задржи својот дневен фустан, според купопродажниот договор. Алфред Бексел бил првиот во Шведска кој го купил и заштитил домот на шведски селанец со намера да го претвори во музеј. Тој го инспирирал Артур Хазелиус да го основа отворениот музеј Скансен во Стокхолм.
По смртта на Алфред Бексел, неговата вдовица Сесилија Бексел (1843–1929) ја преселила колибата во Варберг во 1907 година. Музејот продолжил до 1915 година, по што Сесилија Бексел на аукција ги продала повеќето предмети од збирките на Бексел. Многу од аукциските предмети биле купени од локалното здружение формирано со намера да работи музејот. Во 20 век се викал ''bålastugan'', халандско име на типот на колибата. Во 2003 година станал дел од Музејот за културна историја Халанд . Во моментов таа е наречена Бексел Колиба.
2 Камењата на Бексел
Алфред Бексел, исто така, создал поинаков вид „музеј“ во шумска област што ја поседувал, источно од Варберг (североисточно од помалото село Ролфсторп. ) Областа станала позната, откако посетителите во 1925 година почнале да откриваат карпи изгравирани со изреки, имиња на познати луѓе од тоа време или мото. Сите тие биле нарачани од Бексел на крајот на деветнаесеттиот век, а биле издлабени од двајца каменорезери кои тој ги ангажирал за таа цел. Неговите дневници го опишуваат неговото предизвикување на гравурите, но не го објаснуваат неговиот мотив.
Во 2014 година бил направен обид да се открие обемот на гравурите; од 2016 година во резбите се идентификувани околу 600 имиња на познати писатели, филозофи, научници, политичари и државници, како и повеќе од 180 афоризми, изреки, цитати од литературата и мислите на Бексел. Пораките вклучуваат: „Не кажувај сè што знаеш, но секогаш знај што кажуваш“; и „Што е сон освен ликот на смртта“.
На надгробната плоча на Бексел е испишано: „Историјата на човекот е неговиот карактер“.
Венгарн (замок)

Замокот Венгарн (шведски: ''Venngarns slott'') е замок во Шведска. Се наоѓа северно од градот Сигтуна во Упланд.
1 Историја
Венгарн бил познат барем од 13 век. Во текот на 15 век, имотот бил во сопственост на благородното Семејство Банер. Во 1441 година, таа и била дадена на Сесилија Харалдсдотер (Грен) по нејзината венчавка со член на семејството Банер: ја наследила нејзината ќерка Сигрид Ескилсдотер (Банер), баба по мајка на шведскиот крал Густав Васа, и преку неа дошле да припаѓаат на кралската куќа во 1555 година. Во 1568 година, тој ѝ бил даден на принцезата Софија од Шведска по нејзиниот брак и служел како нејзина резиденција покрај замокот Еколсунд: во текот на 1590-тите, имотот често го користел нејзиниот возрасен син Густав од Саксо-Лауенбург (1570–1597).
Венгарн бил продаден за да го брои Франс Берент фон Турн во 1619 година и го купил Магнус Габриел де ла Гарди (1622–1686) во 1653 година. Замокот во голема мера бил изграден во 1670 година од Магнус Габриел Де ла Гарди во соработка со архитектот Жан де ла Вале.
Замокот Венгарн бил конфискуван од круната за време на Редукцијата (Шведска) на Чарлс XI и од 1686 година бил изнајмен од круната. Во 1916–1997 година служел како институција за рехабилитација на лица кои боледуваат од алкохолизам, а од 1997 година служел како здравствен дом.
2 Наводи
* Ралф Херманс (1985) ''Slott och herremanshus i Södermanland, Uppland och Västmanland'' (Prisma) .
* Фредрик Бедоар (2006) ''Svenska slott och herrgårdar, En historisk reseguide'' (Albert Bonniers Förlag) .
Хампус Ван

Хампус Ван (10 декември 1993) е шведски ракометар кој игра за германскиот клуб СГ Фленсбург-Хандевит и шведската репрезентација.
1 Клупска кариера
Хампус Ван ја започнал својата професионална кариера во првта Шведска лига за ракометбииот клуб Аренас. Во јануари 2013 година се преселил во ракометниот второлигаш Онередс РК, клубот во кој почнал да се занимава со ракомет уште како јуниор. На крајот на сезоната, Ване го сметале за еден од најголемите таленти кој играл на позиција лево крило. Тој потпишал едногодишен договор со ракометниот-гундлигашки тим СГ Фленсбург-Хандевит во сезоната 2013/14. Во својата прва сезона со тимот, СГ Фленсбург-Хендевит се квалификувал на фајналфорот на ЕХФ Лигата на шампионите во Келн. Во полуфиналниот натпревар против Барселона, тој постигнал три гола, откако влегол како замена во 45та минута кога Фленсбург бил во веќе во негатива со 24–29 голови. Одиграл клучна улога во импресивната серија на Фленсбург на тој натпревар од 6:0 и тоа во последните седум минути од регуларниот дел на натпреварот. Па така играта морала да продолжи со долнитрелни двапати по пет минути каде исто така завршила со нерешен резултат. Во ударот од седум метри Ване го реализирал одлучувачкиот пенал против голманот на Барсеолона Данијел Шариќ и го внел својот тим во финалето на Лигата на шампионите. Ван не учествувал во финалниот натпревар каде Флензбург го победил својот германски ривал ТХВ Кил со 30–28 и така стигнал до трофејот во Лигата на шампионите за прв пат во историјата на клубот. На крајот на сезоната, Ване го продолжил договорот со Флензбург до крајот на сезоната 2015/16.
Во 2015 година, Ване станал со својот тим шампион на ДХБ-Покал откако уште еднаш го постигнал победничкиот пенал во последните моменти од натпреварот против тимот на СЦ Магдебург.
2 Меѓународна кариера
Ване првиот натпревар на меѓународно ниво со шведската машка ракометна репрезентација го одиграл против Германија на 18 март 2017 година. Тој бил во репрезентацијата на Шведска која го освоила сребрениот медал на Европското првенство во ракомет 2018 година во Хрватска.
3 Личен живот
Ване е во врска со ракометарката Даниела Гастин.
4 Почести
4.1 Клуб
* ЕХФ Лигата на шампионите
** медал (прво место) во 2014 година
* Ракомет-Бундеслига
** медал (прво место) во 2018, 2019 година
** медал (второ место) во 2016, 2017, 2020, 2021 година со тимот на Фленсбург
** медал (трето место) во: 2014, 2015 година
* ДХБ-Покал
** медал (прво место) во 2015 година
** медал (второ место) во: 2014, 2016, 2017 година
* ДХБ-Суперкуп :
** медал (прво место) во 2019 година
** медал (второ место) во 2015, 2018, 2020 година
4.2 Меѓународени натпревари со Шведска
* ЕХФ Европско првенство
** медал (второ мест) во 2018 година
* ИХФ Светско првенство
** медал (второ место) во: 2021 година
5 Поединечни награди
* Ол-стар на позиција лево крило на Светското првенство (идеален тим): 2021 година* Ракометар на годината во Шведска: 2020/21
6 Наводи
Општина Храстник

Општина Храстник (словенечки: ''Občina Hrastnik'') — општина во средна Словенија. Седиште на општината е градот Храстник. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Денес е дел од Засавскиот статистички регион.
Сместена во долината на мала притока на реката Сава, областа е позната по своите богати наоѓалишта на јаглен. Ископувањето јаглен во областа започнало во 1804 година. Околните врвови ги вклучуваат планината Кум (1220 m), планината Мрзлица (1122 m) и ридот Копитник (910 m). Областа околу Копитник е заштитена како природен резерват. Животински видови како што се големиот тетреб и дивокозата живеат во околните шуми.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Храстник, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Бобен
* Брдце
* Брница
* Горе
* Дол кај Храстник
* Кал
* Ковк
* Криштандол
* Крнице
* Марно
* Плеско
* Подкрај
* Прапретно кај Храстник
* Студенце
* Турје
* Унично
* Чече
* Шавна Печ
2 Наводи
Маринмузеј

Маринмузеј е поморски музеј се наоѓа на островот Стумхолмен, во Карлскруна. Тоа е национален поморски музеј на Шведска, посветен на одбраната на шведската морнарица и зачувувањето на поморската историја на земјата.
Маринмузејот е еден од најстарите музеи во Шведска. Музејот е основан во 1752 година, кога кралот Адолф Фредерик започнал со собирање и документирање на поморски предмети во она што се нарекувало Модел соба (''Modellkammaren''). Тој, исто така, наредил да се зачуваат моделите на бродови и машините за бродоградба.
Во периодот од 1953 до 1997 година, музејот бил сместен во касарната на поморското пристаниште Орлогшамнен. Пред 1963 година, тој бил познат како Музеј на бродоградилиштето (''Varvsmuseet''). Во 1960-тите, десет фигури создадени од Јохан Торнстром беа донесени во музејот. Од јуни 1997 година, музејот е сместен на островот Штумхолмен во центарот на Карлскруна.
1 Архитектура
Правоаголниот дизајн на зградата вклучува столб кој се протега и во водата. Околу пристаништето има неколку музејски бродови. Специјално дизајниран подводен тунел со прозорци овозможува начин да се видат остатоците од неколку бродови од седумнаесеттиот век.
2 Колекции
Изложени се глави од шведски бродови, вклучително и многу направени од вајарот Торнстром, кралски вајар на морнарицата, кој работел во бродоградилиштето Карлскона во текот на 1700-тите. Тие ја вклучуваат фигурата на бродот ''Dristigheten''. Архивата на Маринмузеите вклучува 4.000 цртежи и мапи, главно поврзани со историјата на морнарицата на Шведска; има и слики, слики и модели. Предметите вклучуваат подморници, стратегии за бродоградба, борбени тактики и живот на бродовите на Балтичкото Море.
Во јуни 2014 година, бил отворен нов дел од музејот каде посетителите можат да ја видат првата подморница на шведската морнарица, ХМС ''Хајен'', како и нејзината многу помодерна сестра на оружје, ХМС Нептун, која може да се види не само од надвор, но и од внатре.
Општина Трбовље

Општина Трбовље (словенечки: ''Občina Trbovlje'') — општина во средна Словенија. Седиште на општината е градот Трбовље. Областа е дел од историскиот регион Штаерска. Денес е дел од Засавскиот статистички регион.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Трбовље, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Врхе
* Габрско
* Добовец
* Жупа
* Завршје
* Клек
* Кључевица
* Кнездол
* Ојстро
* Остенк
* Планинска Вас
* Прапрече
* Ретје над Трбовље
* Света Планина
* Чебине
* Чече
* Шкофја Рижа
2 Наводи
Парк Ротнерос

Паркот Ротнерос е цветен и скулптурен парк во Ротнерос, локалитет кој се наоѓа во општината Суне (Шведска), и западно од езерото Фрајкен Има површина од 22 хектари.
Паркот бил изграден - почнувајќи од 1932 година - од Сванте Палсон, кој во тоа време бил мелничар во Ротнерос и живеел таму во куќа. Пред тоа, старата куќа во Ротнерос била уништена од пожар во текот на ноќта на празникот Света Луси во 1929 година
Во 1950-тите, Палсон изградил нов дом како одраз на ''Екеби'' од романот на Селма Лагерлеф '', Госта Берлинг''. Тој се погрижил - како и во другите класични паркови - да се зачуваат двете оски (оската север-југ и исток-запад), кои се вкрстуваат кај замокот. Манорската куќа не може да се посети, бидејќи е приватен дом на внукот на Палсон.
Не постои вистински мастер план за паркот. Одвреме-навреме, на просторот на паркот се поставуваат нови скулптури. Има повеќе од 100 скулптури. Покрај скулптурите, паркот содржи и огромен број цветни леи. Исто така постои и игралиште, авантуристичкиот парк на Нилс Холгерсон за деца.
Паркот бил дел од Interreg Северното Море проектот CUPIDO (Culture Power: Inspire to Develop Rural Areas) од 2019 до 2020 година. Проектот CUPIDO развива нови деловни можности во секторот за културно и наследство околу Северното Море. Тие продуцираат кратки филмови за културните средини на Вермланд и објаснуваат зошто тие се од национален интерес, од кои еден е паркот Ротнерос.
1 Галерија
S/2003 J 10

е повратно неправилна месечина на Јупитер.
Откриен е од тим астрономи од Универзитетот на Хаваи предводен од Скот С. Шепард ''et al.'' во 2003 година.
е со пречник од околу 2 километри и кружи околу Јупитер на просечно растојание од 22.700 Mm за приближно 700 дена, со наклонетост од 164° во однос на еклиптиката , во повратна насока и со ексцентричност од 0,34..
Се чини дека припаѓа на Групата Карме.
Оваа месечина не е видена од нејзиното откривање во 2003 година и моментално се смета за изгубен.
left
(15788) 1993 СБ

(15788) 1993 СБ е транс-нептунски објект од класата плутино.
Освен Плутон, тој бил еден од првите вакви објекти откриени ( за два дена од (385185) 1993 RO и еден ден од 1993 RP), и првиот што има орбита доволно добро пресметана за да добие број.
Откритието било направено во 1993 година во опсерваторијата Ла Палма со телескопот Исак Њутн.
Многу малку се знае за објектот. Дури и проценката на пречникот од ~130 км се заснова на претпоставениот албедо од 0,09.
Пронајдените KBO во 1993 година вклучуваат: (15788) 1993 SB, (15789) 1993 SC, (181708) 1993 FW и (385185) 1993 RO.
Над илјада тела беа пронајдени во појасот помеѓу околу 30-50 ае од Сонцето во дваесет години (1992-2012), по пронаоѓањето на 1992 QB1 (именуван во 2018 година, 15760 Albion), покажувајќи огромен појас на тела повеќе отколку само Плутон и Албион.
(33340) 1998 ВГ44

, напишано и како „''(33340) 1998 ВГ44'', е транс-нептунски објект.
Има 2:3 орбитална резонанца со планетата Нептун, слично на Плутон, класифицирајќи ја како плутино. Неговото просечно растојание од Сонцето е 39,083 АЕ со перихел од 29,354 АЕ и афел на 48,813 АЕ. Неговата орбита има ексцентричност од 0,249 и е наклонета за 3°.
Таа е со пречник од околу 221 км, така што веројатно нема да биде класифицирана како џуџеста планета.
Откриен е на 14 ноември 1998 година од Ј. А. Ларсен, Никол М. Данцл и А. Глисон во Осерваторија Стјуард.
3552 Дон Кихот

3552 Дон Кихот , привремено означен , е исклучително занесен астероид, класифициран како објект во близина на Земјата од Амор групата , Марсов крст и Јупитер-прекрстувач, како и кентаур која е и изумрена комета.
1 Откривање и именување
Астероидот бил откриен на 26 септември 1983 година, од швајцарскиот астроном Пол Вајлд во Опсерваторијата Цимервалд во близина на Берн, Швајцарија.
2 Орбита и одлики
''Дон Кихот'' се одликува како темен Д-тип астероид во таксономијата Толен и СМАСС таксономија.
Има многу наклонета орбита налик на комета од 31 степен што води до чести пертурбации од Јупитер. Дон Кихот има пречник од 18,4 километри и вртежен период од 7,7 часа.
Поради својата орбита слична на комета и албедо, Дон Кихот, постојат сомнежи дека е изумрена комета. Сепак, инфрацрвените набљудувања со Вселенскиот телескоп Спицер на 4,5 μm открија слаба комае со опашка околу објектот. Активноста на кометата е заклучена со јаглерод диоксид емисија на молекуларна лента.
Во март 2018 година за прв пат била забележана опашка на видливи бранови должини.
Сè уште не е познато дали набљудуваната активност е постојана или е излив, како резултат на ископување на подповршински мраз поради неодамнешното влијание на помало тело.
Свети Лаврентиј (Сурбаран)

''Свети Лоренс'' ― слика на масло на платно од 1636-1639 година од Франсиско де Сурбаран. Се наоѓа во музејот Ермитаж во Санкт Петербург, уште од 19 век. Најверојатно бил нарачан од кардиналот Габриеле Палеоти, архепископ на Болоња или од манастирот „Св. Јосиф“.
На него е прикажан Свети Лаврентиј како држи решетка, орудие на неговото мачеништво, и во богата црвена далматична боја, покажувајќи го својот статус на маченик и ѓакон. На далматичната е извезена слика на Свети Павле, нагласувајќи го продолжувањето на Лаврентиј на мисијата на Павле кај незнабошците, додека над левиот зглоб на Лаврентиј е шалката, симболизирајќи ги синџирите поставени на Христос при неговото апсење во градината Гетсиманија. Урнатините на паганскиот храм и зелените дрвја во позадина го симболизираат падот на паганскиот Рим и Христовото воскресение соодветно.
1 Наводи
Црква „Св. Никола“ - Мрзен Ораовец

Свети Никола — главна селска црква во тиквешкото село Мрзен Ораовец, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа пред самото село, сместена од десната страна на патот кој води до Мрзен Ораовец.
2 Историја
Црквата е изградена и живописана во 1694 година, според зачуваниот натпис над влезот од внатрешната страна.
Викторија Поповска-Коробар дава ново толкување на ктиторскиот натпис и по подлабока анализа на иконографската програма заклучува дека храмот датира од 1584 година.
3 Архитектура
Претставува мала еднокорабна градба, градена од камен и варов малтер. На источната страна има петстрана олтарна апсида од надворешната страна. Одвнатре црквата е засводена со полукружен свод. Во олтарниот простор е олтарната конха, а северно и јужно од неа има две мали ниши — проскомидија и ѓаконик.
3.1 Фрескоживопис
Зографските работи се завршени исто така во 1694 година, како што е наведено на натписот. Авторите на фреските се непознати.
Живописот се одликува со изразен графизам и студени бои.
3.2 Икони и иконостас
Иконостасот и иконите на него, како и царските двери се од XIX век.
4 Галерија
Надворешноста на храмот
Внатрешноста на храмот (состојба 2023 г.)
Внатрешноста на храмот (состојба пред 2014 г.)
5 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Росоманска парохија
* Мрзен Ораовец
Црква „Св. Троица“ - Брушани

Св. Троица — православна црква во кавадаречкото село Брушани, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Кавадаречкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во 1878 г. и живописана следната година според натписот на јужниот ѕид од внатрешната страна на храмот. Зографите не се наведени. Во архитектонски поглед, ова е трикорабна црква со многу големи димензии. Внатре на јужниот ѕид е композицијата „Второ пришествие Христово“ („Страшниот суд“). Во храмот има резбан крст, дело на добар копаничар. На железното клепало има натпис „1880 се приложи од вко за душа Мице мајсторја калва Лазо Хованче“.
Селото Брушани (стариот дел) било поплавено со создавањето на Тиквешкото Езеро во 1964–68 г., а со него и црквата. Од неа останале само дел од ѕидовите, крстот и камбанаријата.
1 Поврзано
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
Општина Загорје на Сава

Општина Загорје на Сава (словенечки: ''Občina Zagorje ob Savi'') — општина во средна Словенија. Седиште на општината е градот Загорје на Сава. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Денес е дел од Засавскиот статистички регион.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Загорје на Сава, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Блодник
* Борје
* Борје кај Млинше
* Боровак кај Подкум
* Брезје
* Брезник
* Брише
* Видрга
* Вине
* Врх
* Врх кај Млинше
* Врхе
* Голче
* Горења Вас
* Добрљево
* Долго Брдо кај Млинше
* Долења Вас
* Дружина
* Жваруље
* Забава
* Забрезник
* Завине
* Згорњи Прховец
* Знојиле
* Излаке
* Јаблана
* Јарше
* Јеленк
* Јелшевица
* Јесеново
* Кал
* Кандрше
* Кисовец
* Колк
* Коловрат
* Коњшица
* Костревница
* Котредеж
* Лог кај Млинше
* Локе кај Загорје
* Мали Кум
* Медија
* Млинше
* Мошеник
* Ореховица
* Осредек
* Падеж
* Подкрај кај Загорје
* Подкум
* Подлиповица
* Пожарје
* Полшина
* Потошка Вас
* Прапрече
* Равенска Вас
* Равне кај Млинше
* Разбор кај Чемшеник
* Разпотје
* Ржише
* Рове
* Ровишче
* Родеж
* Ртиче
* Село кај Загорје
* Сеножети
* Сопота
* Сподњи Шемник
* Страховље
* Тирна
* Храстник кај Тројане
* Чемшеник
* Чолнишче
* Шемник
* Шентготард
* Шентламберт
* Шклендровец
* Шпитал
2 Наводи
(44594) 1999 OX3

е ексцентричен транс-нептунски објект со орбита слична на кентаур од надворешниот Сончев Систем, приближно 150 километри во пречник.
Откриен е на 21 јули 1999 година, од астрономите Џон Џ. Марк Пети во Опсерваториите Мауна Кеја, Хаваи, САД.
1 Орбита и класификација
кружи околу Сонцето на растојание од 17,6–46,6 ае еднаш на секои 181 година и 9 месеци (66.375 дена).
Неговата орбита има зенесеност од 0,45 и наклон од 3° во однос на еклиптиката. лак на набљудување започнува со неговото официјално откривање набљудување во Мауна Кеја во 1999 година.
Нептун има голема полуоска од 30 АЕ и има голема полуоска од 32 АЕ. Minor Planet Center (MPC) не го класифицира овој објект како кентаур бидејќи MPC ги дефинира кентаурите како со голема полуоска помала од 30,066 AУ. ги преминува орбитите и на Нептун и на Уран и има наклон од само 2,62°. Deep Ecliptic Survey (DES) ги дефинира кентаурите користејќи шема на динамичка класификација, базирана на однесувањето на орбиталните интеграции во текот на 10 милиони години. DES ги дефинира кентаурите како нерезонантни објекти чии оскулативни perihelia се помали од оскулативната голема полуоска на Нептун во секое време од интеграцијата. Користејќи ја динамичката дефиниција за кентаур, е кентаур.
2 Физички одлики
Во јули 2009 година, вртежна светлинска крива од беше добиена од фотометриски набљудувања.
Анализата на светлински криви даде вртежен период од 9,26 часа со амплитуда на осветленост од 0,11 магнитуда. Периодот, сепак, е двосмислен со алтернативни решенија (13,4 и 15,45 часа).
3 Нумерирање и именување
Оваа мала планета беше нумерирана од Центар за мала планета на 22 август 2002 година.
Општина Литија

Општина Литија (словенечки: ''Občina Litija'') — општина во средна Словенија. Седиште на општината е градот Литија. Областа е дел од историските региони Горењска и Долењска. Денес е дел од Засавскиот статистички регион.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Литија, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Берињек
* Бистрица
* Битиче
* Болтија
* Боровак кај Полшник
* Брглез
* Брег кај Литија
* Брезје кај Кумпоље
* Брезово
* Ваче
* Велика Гоба
* Велика Преска
* Велики Врх кај Литија
* Вернек
* Вовше
* Водице кај Габровка
* Габровка
* Габрска Гора
* Гобник
* Голишче
* Горење Јелење
* Горње Равне
* Градишче
* Добје
* Добовица
* Долго Брдо
* Доле кај Литија
* Заврх
* Загозд
* Загорица
* Заподје
* Зглавница
* Згорња Јевница
* Згорњи Лог
* Згорњи Хотич
* Јаворје кај Габровка
* Јевница
* Јежевец
* Јеленска Ребер
* Јесење
* Кал кај Доле
* Камни Врх
* Кандрше
* Кланец кај Габровка
* Кленик
* Коњ
* Коњшица
* Креснице
* Креснишке Пољане
* Креснишки Врх
* Кржишче кај Чатеж
* Кумпоље
* Лазе кај Ваче
* Лазе кај Гобник
* Леше
* Луковец
* Љубеж во Лазе
* Маголник
* Мала Гоба
* Мала Села
* Мамољ
* Моравче кај Габровка
* Моравшка Гора
* Нова Гора
* Окрог
* Печице
* Погоник
* Подбуковје кај Ваче
* Подпеч под Скала
* Подшентјур
* Полшник
* Поновиче
* Поток кај Ваче
* Превале
* Превег
* Прежењске Њиве
* Прелесје
* Равне
* Радгоница
* Ренке
* Ржишче
* Рибче
* Сава
* Селце
* Славина
* Сливна
* Сопота
* Сподње Јелење
* Сподњи Лог
* Сподњи Хотич
* Странски Врх
* Стрмец
* Сухадоле
* Тенетише
* Тепе
* Тихабој
* Тлака
* Толсти Врх
* Хоховица
* Худе Равне
* Циркуше
* Чатешка Гора
* Чепље
* Ширмански Хриб
* Широка Сет
* Шумник
2 Наводи
Маршот на Дрина (филм од 1964)

„Маршот на Дрина“ (српски: ''Марш на Дрину'') – српски и југословенски филм од 1964 година, во режија на Жика Митровиќ. Главните улоги ги толкуваат: Александар Гавриќ, Никола Јовановиќ, Владимир Поповиќ, Љуба Тадиќ, Хусеин Чокиќ, Бранко Плеша, Драгомир Бојаниќ - Гидра, Зоран Радмиловиќ и Петре Прличко.
1 Синопсис
Весниците јавуваат дека е распишана општа мобилизација во Кралството Србија. Веселин (Веца), син на богато банакрско семејство, сака да биде испратен на фронтот, но неговиот татко се обидува да го спречи во тоа. Сепак, Веца (го игра Јовановиќ) ѝ се приклучува на војската, сместена во Аранѓеловац каде војниците го прифаќаат со сомнеж, зашто во претходната војна го напуштил фронтот. Војската добива наредба да се упати кон планината Цер, очекувајќи го нападот на непријателот. Набргу започнува борбата и српската војска е принудена да се повлече. Притоа, еден топ останува на фронтот, а Веца чувствува вина поради оставањето на топот. Затоа, тој се пријавува да ја предводи својата единица во следниот напад. Меѓутоа, за време на борбата, тој погинува, заедно со повеќе други борци. Најпосле, српската војска успева да изврши противнапад и да ја протера австроунгарската војска преку Дрина.
Црква „Св. Димитриј“ - Добровени

Свети Димитриј – главна селска црква во селото Добровени.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на влезот од селото, на десната страна од патот којшто води од селото Бач, на возвишение коиешто ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.
2 Историја
Црквата е изградена во 1886 година. Во Првата светска војна била разрушена до темел, по што била обновена на старите темели во 1927 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Влезот се наоѓа на јужната страна и над него има ниша со фреска на којашто е прикажан Свети Димитрија Солунски.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него се сместени камбанаријата, селските гробишта и помошен објект. Камбанаријата е со квадратна основа и се издига над оградата во нејзиниот североисточен агол. Градена е од камен и е отоврена во нејзиниот горен дел во висина на ѕвоното. Покриена е со лимен кров.
4 Српски воени гробишта
Веднаш до селските гробишта во дворот на црквата се сместени и српски воени гробишта. Имено, за време на Првата светска војна, во селото Добровени имало воена болница, па починатите војници биле погребувани на различни места во близина на селото. По завршувањето на војната, гробовите биле префрлени на нивното денешно место и на тој начин настанале гробиштата.
5 Галерија
6 Поврзано
* Добровени
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Краварско-бачка парохија
Суперзрновитост

Суперзрновитоста е посебна шема од конвекциони ќелии на површината на Сонцето наречени суперзрна. Откриена е во 1950-тите од А. Б. Харт преку мерките на Доплеровата брзина кои ги покажуваат хоризонталните текови во фотосферата (брзина на тек од околу 300 до 500 m/s, една десетина од онаа кај помалите зрна). Во 1960-тите со трудот на Лејтон, Нојс и Сајмон се одредила типичната големина на суперзрната на околу 30000 km и животен век од околу 24 часа.
1 Потекло
Суперзрновитоста уште одамна се смета за посебен вид на конвекција, но не е баш добро познато од каде таа потекнува. Иако присуството на зрна во сончевата фотосфера е добро документиран феномен, сè уште се расправа за неговата природа, а и за тоа дали постојат модели на зрновитост од повисок ред. Некои автори наведуваат дека постојат на три различни нивоа на организација: зрновитост (со типични пречници од 150–2500 km), мезозрновитост (5000–10000 km) и суперзрновитост (над 20000 км). Зрната се сметаат за знаци за присуство на конвективни ќелии кои создаваат хиерархиска структура: така што суперзрната би биле распарчени во најгорните слоеви во помали мезозрна, кои пак би се поделиле на уште помали зрна на нивната површина. Сончевиот материјал би течел надолу во темни „ленти“ кои ги одвојуваат зрната, а областите меѓу суперзрната се најголемите концентрации на ладен гас, аналогно на реките кои ги поврзуваат помалите притоки. Но, треба да се нагласи и дека ваквата претстава е многу шпекулативна и со идните откритија може да се покаже како неточна. Поновите студии нудат докази дека мезозрновитоста е одлика што не постои, предизвикана од постапките за упросечување.
2 Поврзано
* Доплерграм
Храстник

Храстник (словенечки: ''Hrastnik'') — град во средна Словенија. Градот е центар на општината Храстник. Градот е дел од историскиот регион Штаерска. Градот сега е вклучен во Засавскиот статистички регион.
1 Историја
Во минатото, мнозинството жители на градот биле вработени во индустријата за стакло, јаглен или хемиската индустрија. Денес, фабриките за стакло и хемикалии сè уште работат, но многу луѓе одат на работа и во соседните градови како што се Трбовље или Загорје на Сава.
Јагленот започнал да се ископува во Храстник во 1822 година. Производството било ограничено до 1849 година, кога градот бил поврзан со Австриската јужна железница. Храстник е познат и по производството на стакло.
Првото училиште било отворено во Храстник во 1860 година. Првично во него се школувале само децата на рударите, но станало јавно училиште во 1872 година. Во 1879 година била изградена посебна училишна зграда. Училиште на германски јазик било основано во 1907 година и работел до крајот на Првата светска војна.
2 Цркви
Парохиската црква во градот е посветена на Христос Кралот и припаѓа на Римокатоличката епархија Цеље. Изградена е во 1936 година. Втората црква на југот на градот, која припаѓа на истата парохија, е посветена на Богородица од планината Кармил. Датира од 16 век, а е реновирана во 17 век.
3 Наводи
Ајда Матон

Ајда Елизабет Матон (1863–1940), била шведска вајарка.
1 Биографија
Матон е родена на 24 февруари 1863 година во Јевле. Студирала на Кралскиот технолошки институт во Стокхолм. Потоа отпатувала во Париз за да го продолжи своето образование. Таму таа присуствувала на Академијата Колароси и Академијата Јулијан.
Во 1888 година таа правела изложби во парискиот салон. Таа продолжила да ги носи своите дела на изложби во Европа; во 1896 година во Салонот на Француските уметници во Париз, во 1987 година на Уметничката изложба во Стокхолм, во 1900 година на Експозицијата Универзела и во 1901 година на Уметничката изложба во Гефле.
Таа исто така ги изложувала своите дела во Палатата на ликовните уметности на светската колумбиска изложба во 1893 година во Чикаго, Илиноис.
Во 1914 година, со избувнувањето на Првата светска војна, Матон се вратила во Шведска. Таа се повторно тргнала накај Париз по војната, а потоа се вратила дома во Јевле во 1932 година.
Матон починала на 7 јули 1940 година во Јевле. Нејзиниот извајан портрет на жена е во колекцијата на Националниот музеј во Стокхолм.
2 Галерија
Тора Куле

Тора Куле Нилсон (1849–1939) била шведски текстилен уметник, се специјализирала во ткаење. Во 1880 година, заедно со нејзиниот зет, таа отворила училиште за ткаење во Лунд, кое се развило во текстилен малопродажен бизнис со неколку филијали, вклучително и една во Стокхолм. Нејзината работа привлекла значително внимание на Нордиската изложбаво Копенхаген во 1888 година. На Светскиот саем во Париз во 1900 година, таа била наградена со златен медал.
1 Биографија
Родена на 20 октомври 1849 година на фарма надвор од Лунд, Тора Куле била ќерка на Нилс Нилсон, фармер и сопственик на фабрика, и неговата сопруга Хана Акесдотер. Таа била едно од девет деца. Се школувала во Лунд во училиште кое го раководела госпоѓицата Дарин, каде покрај вообичаените предмети, се предавало и за ракотворби. Во 1973 година се омажила за Ларс Леандер Куле со кого таа имала осум деца, од кои пет го преживеале детството. Тие се населиле на Лундовиот Бредгатан.
Заедно со Силуф Олсон и Бенгта Ескилсон, Куле студиралa ткаење во училиштето „Пријатели на ракотворбите“ во Лунд. Во 1879 година, заедно со нејзиниот зет, уметникот Јакоб Куле (кој помогнал во градењето на „Пријатели на ракотворбите“) основале нивно ткајачко училиште. Заедно тие развиле свој малопродажен текстилен бизнис со продавница во Лунд, продавајќи изработки произведени од оние кои тренирале во училиштето. Тие исто така се разграниле на различни локации, вклучително и продавница во Стокхолм.
Куле ги развивала своите вештини со текот на годините, извлекувајќи корист од интересот на нејзиниот зет за обновување на местото на цветните дизајни во шведските ткаенини. Тие цртале на текстилни дизајни кои преживеале во домовите на локалните селани, но генерално биле непознати. Таа успеала да собере околу илјада различни текстилни модели кои биле користени како основа за нивниот бизнис.
Тора Куле станала широко позната како резултат на нејзините придонеси на меѓународни изложби. Покрај изложбите во Шведска, таа учествувала на Нордиската изложба во Копенхаген во 1888 година и на Светскиот саем во Париз во 1900 година, каде што освоила златен медал.
Тора Куле починала на 12 октомври 1939 година во Лунд и е погребана во Нора Киркогарден во градот.
2 Наводи
НОПО „Вичо“

Вичо ― партизански одред, формиран на територијата на егејскиот дел на Македонија.
1 Активност на одредот
Одредот е формиран на 28 февруари, 1943 година во село Лаген, Леринско, од постојните мали илегални партизански групи. Меѓу првите негови акции била во селото Воштарени (Овчарани), Леринско, потоа нападот на возот на линијата Лерин-Воден на 20 мај, 1943 година.
Заедно со броците од НОПО „Даме Груев“, во битолско имале заедники акции за одземање на оружјето на контрачетниците (мали чети од локални бугаромани) од Костурско кои ги вооружила италијанската власт, а биле под влијание на бугарската пропаганда.
Инструктор на одредот бил Трајче Грујоски.
1.1 Расформирање на одредот
На 20 јули, 1943 година било донесено решение одредот да се подели и да се фомираат четири помали одреди и тоа:* „Вичо“
* „Кајмакчалан“
* „Бигла“ и
* „Даули“.
Сите биле именувани по имињата на планините каде што би требало да дејствуваат.
Заговор 58

Заговор 58 (|Konspiration 58 или KSP58) е шведски мокументарец (исмејувачки документарец) од 2002 година, продуциран од Шведската телевизија, шведскиот јавен радиодифузер. Филмот го испитува измисленото движење KSP58, кое тврди дека Светското првенство на ФИФА во Шведска во 1958 година навистина не се одржало, туку било лажно и постои само како фалсификувано телевизиско и радио покривање во заговор меѓу американската и шведската телевизија, ЦИА и ФИФА како дел од Студената војна. Во филмот се вели дека Шведска немала економски или технички ресурси за всушност да биде домаќин на толку голем настан. Во заплетот, американскиот мотив за тоа бил да се тестира ефикасноста на телевизиската пропаганда. Кога филмот првично се емитувал, на публиката не и било кажано однапред дека се работи за потсмев, со што се доби впечаток дека „ ''Заговор 58“'' е обичен документарен филм.
1 Содржина
Се презентираат голем број „докази“. На пример, има анализа на телевизиските снимки од натпреварите, каде во позадина се гледаат куќи кои всушност никогаш не стоеле таму. Филмот, исто така, анализира како сенките на играчите на теренот паѓале и биле под агол на начин што не е возможен во Шведска со оглед на положбата на сонцето во тоа време. Претседателот на КСП58, Брор Жак де Верн, кој бил вработен во Шведската национална агенција повеќе од дваесет години, вели дека барал докази дека турнирот навистина се одржал, но не нашол ништо. По завршувањето на филмот било откриено дека филмот е мокументарец.
Целта на филмот, според режисерот Јохан Лофштед, била да се илустрира како функционира историскиот ревизионизам (особено негирањето на Холокаустот) и да се истакне важноста на изворната критика кога се добиваат информации, на пример, од медиумите.
Поголемиот дел од ликовите во филмот се вистински познати личности кои се глумеле себеси.
2 Глумечкa екипа
Име, Улоги
Брор Жак де Верн, Автор, историчар, професор, претседател на КСП58
Олоф Арнел, директор на КСП58
Ингрид Лоренцен, Благајник на Фондацијата KSP58
Томас Бом, Психолог
Кеј Ернели, книжар
Бенгт Грив, Спортски писател во 1950-тите
Улф Дракенберг, Спортски новинар во 1950-тите
Бенгт Агрен, Секретар на Организацискиот комитет на ФИФА 1958 г
Пер Карлсон, Претседател на движењето „Оправдај ја 1958“.
Ленарт Јохансон, УЕФА - Претседател 1990-2007
Агне Симонсон, Играч во фудбалската репрезентација на Шведска 1958 година
Курт Хамрин, Играч во фудбалската репрезентација на Шведска 1958 година
Сигвард Парлинг, Играч во фудбалската репрезентација на Шведска 1958 година
Алексо Силјаноски

Алексо Стојанов Силјаноски (1919 во Лешани, Охридско — мај 1945 во Скопје) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Алексо Стојанов Силјаноски е роден во селото Лешани. Се занимавал со Земјоделие. Во НОБ се приклучил на 28 август 1944 година во составот на Шестата македонска бригада. Како војник се разболува од тифус, и умира во воената болница во Скопје, во мај 1945 година.
2 Наводи
Анастас Ѓорески

Анастас Иванов Ѓорески (11 ноември 1926 во Требеништа, Охридско — 7 мај 1945 во Драчац (Загреб), Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Анастас Иванов Ѓорески е роден на 11 ноември 1926 година, се занимавал со земјоделство. Во НОБ стапува на 9 декември 1944 година. Како борец на Втората македонска ударна бригада, загинува на Сремски фронт кај Драчец во близина на Загреб на 7 мај 1945 година.
2 Наводи
Анѓеле Мувчески

Ангеле Иванов Мувчески (20 ноември 1926 во Требеништа, Охридско — 29 април 1945 во Винковци, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ангеле Иванов Мувчески е роден на 20 ноември 1926 година. Доброволно стапува во НОБ на 16 јули 1944 година, како борец на Првата македонска ударна бригада учествува на Сремски фронт и загинува кај Винковци на 29 април 1945 година.
2 Наводи
Андон Силјаноски

Андон Стојанов Силјаноски (8 август 1922 во Злести, Охридско — 24 август 1944 на Сува Гора) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Андон Стојанов Силјаноски е роден во селото Злести, се занимавал со земјоделие. Во НОБ се приклучил на 15 август 1944 година, како борец на Шестата македонска бригада загинува во борбите против балистите на 24 август 1944 година на Сува Гора.
2 Наводи
Андре Јованоски

Андре Настев Јованоски (6 март 1920 во Турје, Охридско — 7 септември 1943 во Белчишта, Охридско) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Андре Настев Јованоски е роден во селото Турје. Бил печалбар. Како младински активист од 1942 година, во НОБ се приклучил на 5 август 1943 година. Како борец на баталјонот Мирче Ацев, загинува кај селото Белчишта, на 7 септември 1943 година.
2 Наводи