procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Тане Цалески

Тане Цалев Стефаноски, познат како Тане Цалески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и припадник на НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од сиромашно семејство. Од својата четврта година останал без татко, и неговото семејство се пpeceлило и живеело во Кичево, каде го завршил основното училиште. Завршил и трговско училиште, а потоа станал трговски помошник. Бидејќи во 1937 година останал без работа, бил принуден да оди на печалба во Белград, каде успеал да го изучи браварскиот занает и станал квалификуван бравар. Во Белград, тој се поврзал со напредните работници и студенти и учествувал во повеќе штрајкови и демонстрации против тогашната ненародна власт. Во 1938 година, Тане се вратил во Кичево и се вработил како ложач на малиот воз.
2 Втора светска војна
Во 1941 година станал член на КПМ во Кичево, а од пролетта 1943 година ѝ член на Месниот комитет за Кичево и секретар на Железничката партиска организација. Во пролетта 1942 година, како работник во ложилницата во Кичево, служел како курирска врска помеѓу Кичево-Струга и Кичево-Гостивар, релацијата на која сообраќал возот. Како секретар на Железничката партиска организација во Кичево, уште во есента 1942 година бил организатор на штрајкот на железничарите. Во септември 1943 година, во слободно Кичево, бил доста активен, а со повлекувањето на единиците од Кичево, заминал партизан со Групата баталјони и учествувал во борбите за второто ослободување на Кичево на 1 ноември 1943 година. Со Групата баталјони ги продолжил борбите на Буковиќ и Гостиварско. На 19 ноември 1943 година бил во една отсечена група борци од баталјоните која водела борба со балистите кај селото Симница - Гостиварско каде бил убиен.
3 Во негова чест
Во Кичево, една фабрика за навојни жици е именувана по неговото име, а исто татка и една улица го носи токму неговото име.
4 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
5 Наводи
Левко Стојаноски

Левко Ванчов Стојаноски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од селско сиромашно семејство кое се занимавало со земјоделие. Не можејќи да ја поднесе окупаторската власт, се определил за борба против фашистичкиот окупатор. Како младинец, преку воспитните групи од селото станал член на СКОЈ. Активно го помагал народно ослободителното движење во текот на 1942 година, а во летото 1943 година, тој станал партизан во Кичевско-мавровскиот партизански одред. Во септември 1943 година, од слободно Кичево, заедно со комесарот Мирко Милески, заминал да ја брани слободната територија на Буковиќ каде загинал во борбата против Германците и балистите на 1 октомври 1943 година.
2 Поврзано
* Стојан Стојаноски
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Тренко Стојаноски

Тренко Јошев Стојаноски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
По завршувањето на основното училиште, ја чувал стоката. Во Народноослободителната војска на Македонија стапил во летото 1943 година во Групата баталјони. Додека Бригадата била во егејскиот дел на Македонија, тој останал во своето село, а во 1944 година повторно бил со партизаните во единиците на Шестата македонска бригада. Учествувал во борбите за ослободувањето на Крушево, а во борбите на Сува Гора, тој бил ранет и пренесен на лекување во болницата во селото Модриште каде што ѝ починал.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Стојан Тасески

Стојан Китанов Тасески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од селско семејство кое претежно се занимавало со сточарство и земјоделие. Во Народноослободителната војска на Македонија стапил во септември 1944 година во Првата македонска бригада. Со Бригадата, тој учествувал во завршните борби за ослободувањето на Кичево и Гостивар, а потоа во составот на Четириесет и осмата дивизија. Загинал на Сремскиот Фронт во борба против Германците, во близината на Винковци во април 1945 година.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Илија Сталески

Илија Штерјов Сталески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Роден е во селото Малкоец, но се преселил ѝ живеел во Кленоец. По занимање бил земјоделец. Во Кленоец, тој имал можност да се вклучи во народно ослободителното движење и да соработува со доста позадински работници. Во Кленоец, во пролетта 1943 година, бил член на Народноослободителниот одбор и активно соработувал и го помагал движењето, но таа активност била откриена ѝ за време борбите на 5 октомври 1943 година, бил фатен од балистите и стрелан на 6 октомври 1943 година.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Трајче Танески

Трајче Крстев Танески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегувал од селско семејство кое претежно се занимавало со земјоделие. Во пролетта 1943 година бил мобилизиран од италијанската војска. По капитулацијата на Италија, се вратил назад и по кусо претстојување дома, стапил во редовите на Првата македонско-косовска бригада. Со Бригадата, тој тргнал во познатиот Февруарски поход, но во декември 1943 година, на територијата на Општина Ресен, тој заостанал од бригадата, бил фатен од бугарските војници и по долги малтретирања бил стрелан.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Ацко Тодороски

Ацко Тофилов Тодороски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
По занимање бил земјоделец. Како младинец, симпатизер на народно ослободителното движење, во Народноослободителната војска на Македонија, тој стапил во септември 1944 година во редовите на Првата македонска бригада. Со Бригадата, тој учествувал во борбите за конечното ослободување на Западна Македонија. Загинал во борба против Германците при ослободувањето на Струга во ноември 1944 година.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Тренко Тасески

Тренко Билбилов Тасески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
По занимање бил земјоделец. Во Народноослободителната војска на Македонија стапил во летото 1943 година, во Групата баталјони, а подоцна станал борец на Првата македонско-косовска бригада. Со бригадата, тој заминал во егејскиот дел на Македонија, каде учествувал во познатиот Богомилски поход. Загинал во борбите за конечното ослободување на Дебар во есента 1944 година.
Една улица во градот Кичево е именувана со неговото име.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Мане Тодороски

Мане Митов Тодороски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Потекнувал од селско сиромашно семејство. По занимање бил работник. Веднаш по окупацијата на Македонија, се определил за борба против фашистичкиот окупатор. Во борбата за конечното ослободување на Македонија и Југославија, се приклучил во редовите на Првата македонска бригада прво како водич, во есента 1944 година, а подоцна во состав на Петнаесеттиот корпус, со кој заминал на Сремскиот фронт каде загинал во борба против Германците, кај Славонска Пожега во април 1945 година.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Жерсе

Жерсе е плетена ткаенина што служи за изработка на облека. Традиционално се прави од волна, но во поново време се изработува од волна, памук и синтетички влакна.
1 Историјат
Материјалот за прв пат бил произведен во Џерси (Каналските Острови), кој уште од средниот век бил важен извозник на плетени производи, а волнените ткаенини од Џерси биле прочуени.
Во 1916 година, Габриел „Коко“ Шанел ја разбранува модната индустрија со користење жерсе кое во тоа време беше исклучиво употребувано за изработка на долна облека. „Овој дизајнер го направи жерсето она што е тоа денес - се надеваме дека е задоволна“, објави ''Вог'' во 1999 година. „Тоа е речиси дел од нашите животи онолку колку и синиот серж “.
2 Структура
Жерсе е плетка плетена со еден сет игли при што сите јамки што се плетат во иста насока. Најчесто се плете во обичен бод. Од друга страна, двојното жерсе се плете со два сета игли, не се витка по рабовите (кога се сече) и има постабилна структура.
Жерсето има две лица, на едната страна (лицето) се наоѓаат мноштво ситни линии кои се вертикално рапоредени; а на другата страна (опачината) хоризонтално се наоѓаат ситни зрна.
3 Одлики
Жерсе е мошне топол материјал. Тоа е растеглива, флексибилна и нежна ткаенина; мошне е мека и удобна и може да се носи и директно врз кожата.
Жерсето се смета за одлична ткаенина за едноделни алишта, како фустани и женски блузи.
Коце Тодороски

Коце Јорданов Тодороски (во — 9 ноември,во ) — македонски комунистички партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ. Еден од партизаните во Осмата велешка бригада којшто загинал при ослободувањето на Велес.
1 Животопис
По завршувањето на основното училиште, бидејќи немал можност да го продолжи школувањето, останал да учи занает и станал чевлар. За време на окупацијата живеел и работел во Скопје. Како симпатизер на народно ослободителното движење, активно се вклучил во редовите на Народноослободителната војска на Македонија во летото 1944 година во Скопската бригада. Во борбите за ослободување на Велес, истакнувајќи знаме на градскиот часовник - Саат Кулата во Велес, бил смртно погоден во ноември 1944 година.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Стојан Трајаноски

Стојан Лалев Трајаноски (на споменикот е запишан како Стојан Трајкоски) ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Претежно се занимавал со земјоделие. Бидејќи бил определен за борба против фашистичкиот окупатор, го помагал народно ослободителното движење. Во текот на 1943 година, тој бил малтретиран од балистите, што уште повеќе ја засилило вербата во КПМ чиј член станал и тој. Во Народноослободителната војска на Македонија стапил во летото 1944 година, во редовите на Првата македонска бригада. Со бригадата, тој учествувал во завршните борби за ослободување на Западна Македонија, а потоа заминал на Сремскиот Фронт, каде бил убиен при пробојот на фронтот кај Врпоље во април 1945 година. Во борбите се истакнал како храбар борец.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Шифон

Шифон (фра: ''chiffon'' што во превод значи штоф или крпа) е лесна и прозрачна ткаенина исткаена од памук, свила или синтетички влакна.
Поранио шифонот се правел исклучиво од свила. Во 1938 г., пронајдена е најлонската верзија на шифон, а во 1958 г. создаден е и полиестерскиот шифон, кој стекна огромна популарност поради неговата издржливост и ниска цена.
Шифонот најчесто се користи како вечерна облека, претежно како наметка, за да ѝ даде елегантен и лебдечки изглед на тоалетата. Ткаенината се користи и за изработка на женски блузи, панделки, марами и долна облека. Шифонот е тежок за работа поради неговата ретка (со слаба густина) и лизгава текстура. Поради ова, шифонот мора рачно и внимателно да се пере.
Шифонот е лесна ткаенина која може лесно да се отпара, и за да се спречи ова мора да се користат врзани или француски шевови. Шифонот е помазен и посјаен од на него сличната ткаенина Жоржет.
Космоглотика

Космоглотиката ― наука која ги истражува светските јазици (или универзалните јазици); поточно за универзалните вештачки јазици, неговото изучување и изградба.
Космоглотиката го носи своето име од првиот планиран јазик волапик и есперанто. Волапик (Volapük) значи „светски говор“ и се одразува во германскиот поим „Kosmoglosse“'','' каде што космо ''се'' однесува на „свет“ наместо „универзум“, предизвикувајќи космоглотика.
Сергеј Н. Кузнецов прави спротивставување помеѓу космоглотиката, науката за универзалниот планиран јазик и интерлингвистиката, науката за меѓународните јазици и комуникација, основана од Ото Јесперсен во 1931 година.
1 Наводи
Укроп

''Укроп'' (значејќи буквално „копар“) ― руски етнички пејоратив што се однесува на Украинците.
Бил прифатен како ироничен прекар од украинските војници за време на Донбаската војна во 2014 година, и на ознаките на рамо дизајнирани од Андриј Јермоленко. Ја загубил популарноста откако била усвоена од политичката организација УКРОП.
Парисоза

Во реториката, парисозата се јавува кога клаузулите имаат многу слична должина, измерена со слогови. Понекогаш се зема како еднаква појава на изоколонот.
Пример за парисоза е: „Дојдов, видов, победив“.
1 Наводи
*
Валандовски земјотрес (1931)

Валандовски земјотрес од 1931 година — природна катастрофа која го погодила градот Валандово околу полноќ помеѓу 7 март и 8 март 1931 година. Од низата земјотреси најразорниот од нив се случил во 01:50 часот.
1 Сеизмичност на областа
Валандовското епицентрално подрачје има голема сеизмичност, што може да се забележи од големиот број на случени земјотреси во периодот 1900-2016 година. На ова подрачје често се случуваат слаби земјотреси со магнитуда M<sub>L</sub> <3 и ретка појава на умерени до силни, како што бил случајот во 1931 година. На 7 и 8 март 1931 година се случиле девет земјотреси со магнитуда од 4,0 до 6,7, од кои двата поголеми од 6,0. Едниот од нив, воедно е и најсилниот досега познат земјотрес во ова подрачје, со магнитуда од 6,7 степени и длабочина на хипоцентарот од околу 16 километри. Силината на овој земјотрес имала разурнувачка моќ на релативно голема површина. Интензитет од степени бил почувствуван дури на 50 километри од епицентарот, а во потесното епицентрално подрачје земјотресот бил почувствуван со интензитет од и степени според Европската макросеизмичка скала.
Карактеристично за ова подрачје е појавата на афтершокови во релативно долг период по секој силен земјотрес. Така, по земјотресите во 1931 година, неколку години имало голем број на слаби и умерени земјотреси.
2 Последици
Катастрофата предизвикала релативно малку човечки жртви, или 31 загинати и 82 ранети. Најмногу луѓе настрадале во селото Пирава каде жителите непосредно пред земјотресот се скриле во куќите затоа што врнело дожд.
Земјотресите оштетиле околу 45 населени места, од кои 29 во најтесното епицентрално подрачје, околу градот Валандово, и 16 во неговата непосредна околина, главно областа околу Струмица.
Во самото епицентрално подрачје скоро целосно биле уништени околу 90% од севкупните градби, додека во непосредната околина на Валандово се уништени околу 40% од градбите.
Исто така, голем број села од тогашните срезови: Неготински, Дојрански, Струмички и Гевгелиски биле тешко оштетени.
Материјалната штета, иако се протегала на поголемо подрачје, не била финансиски голема затоа што се уништиле релативно мали и сиромашни населби.
3 Настрадани населени места
Срамнети со земја, Тешко оштетени
Пирава, Богородица
Караѓорѓево, Стојаково
Валандово, Богданци
Балинци, Негорци
Брајковци, Моин
Грнчиште, Кованци
Удово, Коњско
Градец, Терменин
Миронче, Хома
Милетково
Ѓавато
Демир Капија
Давидово
Благуш
Смоквица
4 Поврзано
* Валандово
Ортологија (јазик)

Ортологија ― проучување на правилно зборување или правилна употреба на зборови во јазикот. Зборот доаѓа од грчките орто - („правилно/точно“) и - логија („наука за“). Оваа наука е место каде што се спојуваат психологијата, филозофијата, јазикознанието и многу други области на учење. Најпознатата употреба на ортологијата е за избор на зборови за јазикот на Основниот англиски јазик од страна на Ортолошкиот институт.
Книгата, „''Значењето на значењето''“, од Ч.К: Огден и А.А. Ричардс, е важна книга која се занимава со ортологијата. Поимот ортологија доаѓа од книгата „''Граматика на науката''“ од Карл Пирсон.
Nomen nescio

Nomen nescio (се изговара номен нескио), скратено на ''N.N.'', ― поим кој е користен за означување на анонимна или неименувана личност. Од латински ''nomen'' - „име“, и ''nescio'' - „јас не знам“, буквално значи „јас не го знам името“. Општото име Numerius Negidius користено во римско време било избирано делумно затоа што ги делело иницијалите со оваа фраза.
1 Употреба
Една употреба за ова име е да се заштитите од одмазда кога пријавувате криминал или измама во компанија. Во Холандија, на осомничениот полицаец кој одбива да го каже своето име, му е даден „N.N. број“. Во Германија и Белгија, Н.Н. исто така често се гледа во универзитетските курсевни списоци, што укажува дека ќе се одржи курс, но дека предавачот сè уште не е познат; кратенката во овој случај значи nomen nominandum - „името треба да се објави“. Така, значењето е различно од горенаведената дефиниција и е исто како англиското TBD (To be decided; треба да се одлучи).
N.N. најчесто се користи при бодување на играње шах, не само кога името на еден учесник е навистина непознато, туку кога играч без наслов се соочува со мајстор, како на симултанка. Друга причина е да се заштити познат играч од навредата на болниот пораз.
Генеалозите често ја користат кратенката за да означат непознато или делумно непознато име (како што е N''.''N''.'' Jones).
Зголемена е употребата во игри на интернет како навреда за да значи дека некој е непознат во заедницата.
Клитика

Во морфологијата и синтаксата, клитика (од грчки grc enklitikós „наклонет“ ) е морфема која има синтаксички одлики на зборот, но фонолошки зависи од друг збор или фраза. Во оваа смисла, таа е синтаксички независна, но фонолошки зависна - секогаш прикачена на домаќинот. Клитиката се изговара како афикс, но игра синтаксичка улога на нивоna реченица. Со други зборови, клитиката има ''форма'' на афикси, но распределба на функциски зборови. На пример во англискиот јазик, договорените форми на помошните глаголи во ''I'm'' and ''we've'' се клитики.
Клитиките можат да припаѓаат на која било граматичка категорија, иако најчесто се заменки, одредници или предлози. Треба да се има на ум дека правописот не е секогаш добар водич за разликување на клитиката од додавките: клитиките може да се напишат како посебни зборови, но понекогаш тие се споени со зборот од кој зависат (како латинскиот ''клитички -que'', што значи „и“) или се одделуваат со посебни знаци како цртички или апострофи (како на англиски клитиката '''s'' во „it's“ за „it has“ or „it is“).
1 Класификација
Клитиките спаѓаат во различни категории во зависност од нивната позиција во однос на зборот со кој се поврзуваат.
1.1 Проклитика
Проклитиката се наоѓа пред својот домаќин.
1.2 Енклитика
Енклитика се наоѓа по нејзиниот домаќин.
1.3 Мезоклитика
Мезоклитика се наоѓа помеѓу коренот на домаќинот и другите додатоци.
1.4 Ендоклитика
Ендоклитиката го дели зборот и се вметнува помеѓу двата негови дела.
2 Поврзано
* Проклитика
* Енклитика
Пејоратив

Пејоратив — збор или граматички облик што изразува негативна или непочитувана конотација, ниско мислење или недостаток на почит кон некого или нешто. Исто така се користи за изразување критика, непријателство или игнорирање. Понекогаш, поимот се смета за пејоративен во некои општествени или етнички групи, но не и во други, или може да биде првично пејоративен, но подоцна прифаќа непејоративна смисла (или обратно) во некои или сите контексти.
1 Етимологија
Зборот ''пејоратив'' потекнува од минатиот партицип во доцниот латински ''peiorare'', што значи „да се влоши“, од ''peior'' „полошо“.
2 Семантичка промена
Понекогаш некој збор или поим првично може да се користи како пејоративен збор, а потоа да добие непејоративно значење и обратно. Во историската лингвистика, оваа појава е позната како пејорација и мелиорација, или семантичка промена.
3 Образување пејоративи во македонскиот јазик
Во македонскиот јазик, пејоративите најчесто се образуваат со наставките: – е, -ле, – ло, – ко.
На пример:
* воле,
* ушле,
* забле,
* вошло,
* смрдло,
* плачко,
* влечко.
4 Дополнителна литература
****
Тематска структура

Тематската структура е концепт во лингвистиката. Кога луѓето зборуваат, постојат цели во трите искази, чинот на говорот, пропозициската содржина и тематската структура. Бидејќи зборувањето е кооперативно, со цел говорот да биде делотворен во разговорот, говорниците треба да обрнат внимание на знаењето, состојбата на умот и нивото на разбирање на нивните слушатели. Говорниците се способни да претпостават и дека слушателите знаат за што зборуваат говорниците.
Според Michael Halliday, заклучоците на говорниците за моменталните состојби на слушателите се рефлектираат во она што се нарекува користена тематска структура.
Тематската структура ги има трите главни функции:
* Пренесување на дадена информација и нова информација
* Подложување и предикатира
* Врамување и вметнување
Тематска структура е преокупирачка концепција на proposition, што се протега низ медиумски текст, вообичаено околу иницијативна тема. Стратешки поврзува многу специфична conception или изјави врз основа на одредени општествени форми на знаење и социјални форми на перцепција и верување. Тематската структура помага да се направи медиумски текст кохерентен. Ориентира текст околу централна тема или низа поврзани теми што се протегаат низ приказна.
Логоним

Логоним ― повеќезнаковен поим и неологизам (искован од |λόγος/збор, и |ὄνομα/име). Поимот има неколку значења, опфаќајќи различни области на студии. Првенствено бил дефиниран како поим што означува различни видови на наслови, вклучувајќи наслови на книжевни и други уметнички дела а исто така дошло до означување на наслови на деловни друштва и нивните производи, вклучувајќи ги и нивните акроними. Поимот, исто така, има специфично значење во биолошката класификација, и некои автори го користат поимот како заменска ознака за соодветните имиња на јазиците, но таквата употреба не може да ги замени претходно утврдените ономастични поими (лингвоними, глосоними, глотоними), кои најчесто се користат како ознаки за ономастичната класа на јазични имиња.
1 Поврзано
* Лингвоним
* -оним
Какографија

Какографијата ― намерно комично погрешно пишување, тип на хумор сличен на малапропизмот.
Поимот во смисла на „слаб правопис, нагласување и интерпункција“ е семантички антоним за правопис, и во смисла на „лош ракопис“ е етимолошки антоним на зборот калиграфија: какографијата е од грчки κακός (какос „лошо“) и γραφή (графе „пишување“).
Вообичаена употреба на какографија е да се карикатурираат неписмени говорници, како и со правописот на очниот дијалект. Други вклучуваат употреба за да се покаже дека нешто е напишано од дете, за индиректно да се искаже слатко или смешно животно во меме, како што е насловената фотографија од британската кратковлакнеста мачка, која била имењак на блогот „''I Can Has Cheezburger?''“, или затоа што погрешното пишување има хумористична сличност со целосно неповрзан збор.
1 Поврзано
* Сатиричен погрешен правопис
* Сензационален правопис
* Катакреза
* Гаф
* Јазична промена
* Очен дијалект
Бесмислен збор

Бесмислениот збор, за разлика од семемето, може да нема дефиниција. Бесмилените зборови можат да се класифицираат во зависност од нивната правописна и фонетска сличност со (значајни) зборови. Ако може да се изговори според фонотактиката на јазикот, тоа е псевдоговор. Бесмислените зборови се користат во книжевноста за поетски или хумористичен ефект. Правилните имиња на вистински или измислени ентитети понекогаш се бесмислени зборови.
Бесмислените зборови исто така се користени од истражувачите и образовниците како алатка за проценка на фонетската способност за декодирање на ученикот. Зборовите ги следат фонетските правила, но немаат значење.
„Тропнат збор“ е бесмислен збор што се користи за посебен ефект, или за да привлече внимание, како дел од изведбата. Ваквите зборови се особеност на делото на д-р Сус („Sometimes I am quite certain there's a Jertain in the curtain“).
Способноста да се заклучи (хипотетичко) значење на бесмислениот збор од контекст се користи за тестирање на оштетување на мозокот.
1 Поврзано
*Значење (јазикознание)
*Збор во прилика
*Неологизам
*Вокабула
*Зборовна салата
Етнојазична група

Етнојазична група (или народнојазична група или етнолингвистичка група) ― група која е обединета и со заедничка етничка (народносна) припадност и со јазик. Повеќето етнички групи имаат заеднички јазик. Сепак, поимот често се користи за да се нагласи дека јазикот е главна основа за етничката група, особено во однос на нејзините соседи.
Средиштен концепт во јазичната студија за етнојазичните групи е етнојазичната виталност, способноста на јазикот и етничката припадност на групата да се одржат. Етнојазичната група која нема таква виталност, најверојатно нема да преживее како посебен ентитет. Фактори кои влијаат на етнојазичната виталност се демографијата, институционалната контрола и статусот (вклучително и факторите за планирање јазик).
1 Поврзано
* Мајчин јазик
* Етнојазикознание
* Етнорелигиозна група
* Национална држава
* Раса (класификација на луѓе)
* Регионализам (политика)
2 Дополнителна литература
**** Сачдев, Итеш и Ричард Ј. Бурхис. „Language and social identification.“ Social identity theory: Constructive and critical advances 211 (1990): 229.
* Гилс, Хауард, Ричард Ј. Бурхис и Доналд М. Тејлор. „Towards a theory of language in ethnic group relations.“ Language, ethnicity and intergroup relations 307348 (1977).
* Bourhis, Richard Y. „Language in ethnic interaction: A social psychological approach.“ Language and ethnic relations (1979): 117-141.
Хаплографија

Хаплографија (од грчки: хапло- „едно“ + -графија „пишување“), исто така познат како липографија, ― пишани или печатни грешки каде буква или група на букви кои треба да бидат напишани двапати се напишани еднаш. Не смее да се меша со хаплологија, каде што фонемата е испуштена за да спречи последователно да се појават два слични звука: првата е текстуална грешка, додека втората е фонолошка постапка.
На англиски јазик, вообичаена хаплографска грешка е преведувањето последователни букви помеѓу морфемите како една буква. Многу често погрешно напишани зборови го имаат овој облик. На пример, ''misspell'' често е погрешно напишан како ''mispell.'' Етимологијата на зборот misspell е афиксот „mis-“ плус коренот „spell“, нивната врзана морфема има две последователни s, од кои едната честопати е погрешно испуштена. Спротивно на хаплографијата е дитографија.
Други примери на зборови би можеле да бидат напишани хаплографски во различни јазици: германскиот Rollladen („ролетни“, од roll + laden'')'' која бара невообичаена секвенца од три букви л и често се пишува ''Rolladen,'' или арапски ''takyīf'' تكييف ( „климатизација“), што ќе бара низа од две полугласки ''y'' (еден како вистински полугласки y, а друг како уред за означување долго ''ī'') и често се пишува како ''takīf'' تكيف, со само еден.
Поимот хаплографија најчесто се користи во областа на текстуалната критика за да се однесува на феноменот на писател, препишувач или преведувач кој ненамерно прескокнува од еден збор или фраза до сличен збор или фраза понатаму во текстот и испушта се помеѓу. Се смета дека е облик на параболпоза.
Лексичка дефиниција

Лексичката дефиниција на термин, исто така позната како дефиниција на речник, е дефиниција која тесно одговара на значењето на терминот во вообичаена употреба. Како што подразбира нејзиното друго име, ова е вид на дефиниција што најверојатно ќе биде во речникот. Лексичка дефиниција вообичаено е типот што се очекува од барањето за дефиниција. Се очекува дека таквата дефиниција ќе биде за да се пренесат информации до најшироката публика.
Имајте на ум дека лексичката дефиниција е ''описна'', известува за вистинската употреба во говорниците на јазик и се менува со промена на употребата на терминот, а не прописна, што било за да се држиме до верзијата што се смета за "точна", покрај поместувањето во прифатеното значење.
За широчината или нејаснотијата на лексичката дефиниција, често се користи прецизна дефиниција (precising definition) или дефинирана дефиниција (stipulative definition).
Зборовите се класифицираат и како лексички. Лексички зборови се оние што имаат соодветно значење, како што се: именка (N), глагол (V), придавка (А), прилог (Adv) или preposition (Р).
Дефиницијата што го известува значењето на зборот или фразата, како што всушност се користи од луѓето се нарекува лексичка дефиниција. Значењата на зборовите дадени во речник се лексички дефиниции. Бидејќи зборот има повеќе значења, има и повеќе од една лексичка дефиниција.
Лексичките дефиниции се и вистинити. Доколку дефиницијата е иста како и вистинската употреба на зборот, таа е вистина.
1 Поврзано
* Кружна дефиниција
* Дефиниција
* Теоретска дефиниција
Дитографија

Дитографија ― случајниот, погрешен чин на повторување на буква, збор, фраза или комбинација на букви од писар или препишувач. Поимот се користи во областа на текстуалната критика. Спротивниот феномен, во кој препишувачот испушта текст прескокнувајќи од збор или фраза до сличен збор или фраза понатаму, е познат како хаплографија.
1 Пример
<math>\mathfrak{P}</math><sup>98</sup> во Откровение 1:13 има el наместо el (двојно μ). „''Ватиканскиот кодекс''“ во Јован 13:14 збор el се повторува двапати. Во „''Ватиканскиот кодекс''“ во „''Делата''“, библиска книга, стих 19:34, фразата „Голема е Артемида на Ефесјаните“ се појавува двапати, додека се појавува само еднаш во другите ракописи.
Бохемизам

Бохемизмите, или чехизми, ― зборови и изрази позајмени или изведени од чешкиот јазик. Поранешниот поим потекнува од историското име Бохемија за чешките земји.
Најпознатите бохемизми, практично на сите јазици, се „робот“, „полка“ и „пиштол“.
Многу бохемизми поврзани со црквата и литургијата влегле во полскиот јазик во средниот век за време на христијанизацијата на Полска, под влијание на моравските и бохемските традиции. Многу од нив на крајот потекнуваат од латинскиот, јазикот на литургијата.
Анализата на бохемизмите е значаен аргумент на хипотезата на Едвард Л. Кинан за авторството на „''Слово за походот Игорев''“.
1 Поврзано
* Бохемистика
* Ченглиски
2 Дополнителна литература
* Львов А. „''Чешско-моравская лексика во памятниках древнерусской письменности''“. Славянское языковедение. (VII сьезд славистов). М. 1968 година (на руски).
* Strumins'kyj В. „''A Czech Contribution to Modern Ukrainian''“. Канадско-САД-ски славистика, ч. 2. Темпе 1977 година.
Лоан

Лоан (|Loing) — 143 км долга река во централна Франција, лева притока на Сена.
Нејзиниот извор е во Сент-Колом-сур-Лоинг, на југ од департманот Јон, и се влева во Сена во Сен-Маме, во близина на Морет-сур-Лоан. Нејзини главни притоки се Оуан, Авејрон, Пусео, Солин и Лунаин. Делот од каналот Бриаре помеѓу Рогни-ле-Септ-Ецлусес и Монтаргис тече паралелно со Лоан.
1 Притоки
* Леви притоки: Солин, Пусо, Боун* Десни притоки: Лунаин, Оуан, Авејрон
Шалвари

Шалвари — широки, лесни панталони кои, чие користење под влијание на Отоманското Царство, се проширило во балканските земји каде што османлиското влијание било доминантно. Ги носеле и мажи и жени, иако најчесто се класифицирани како делови од женски народни носии. Шалварите потекнуваат од античка Персија, потоа стигнале до балканската територија преку Јужна Азија и бројни земји на Отоманското Царство. Димиите се вид шалвари.
1 Изглед
Шалварите биле со едноставен крој без џебови, широки во струкот, додека околу глуждовите биле целосно стеснети. Постоеле многу варијации во изгледот на шалварите, така што некаде биле целосно рамен крој, а можело да бидат украсени со реси на дното. Биле правени од бела, црна или темносина ткаенина, украсени со везови со црвен гајтан, додека кај муслиманите гајтаните биле зелени. Тие биле задолжителен дел од женските народни носии, обично биле превиткувани во брчки, а имало и такви за свечени пригоди украсени со ширити и златовезни гајатани.
Кримски ирис

Кримски ирис (Iris lutescens) — ризоматозно цветно растение од родот ''Ирис''. Потекнува од Североисточна Шпанија, Јужна Франција и Италија. Се наоѓа на карпести или песочни ридови или во шуми.
Расте до 30 см во височина, со широки лисја исправени во форма на меч (околу 2,5 см ширина), произведува жолти,бели,сини или виолетови цветови во пролет (март -април). Претпочита целосно сонце, малку кисела почва и суви услови за време на неговиот мирен период во лето. Многу е издржливо, до -20°C или помалку.
Ова растение се одгледува како украсно растение во умерените региони. Во Обединетото Кралство ја добило наградата на Кралското хортикултурно здружение за градинарски заслуги.
Калатеја зебрина

Калатеја зебрина (Calathea zebrina) — вид на растение од семејството Marantaceae, потекнува од југоисточен Бразил. Под синонимот ''Goeppertia zebrina,'' ова растение се здобило со Награда за градинарски заслуги на Кралското хортикултурно здружение.
1 Етимологија
Латинскaтa биномна номенклатура ''зебрина'' значи „со ленти како зебра“.
2 Опис
Тоа е зимзелено повеќегодишно растение, кое расте до еден метар. Долгите стебленца до 30 см носат елипсовидни лисја од 45 см или подолги. Листовите се темно зелени одозгора, темно црвени одоздола, боцките, вените и рабовите се гравирани во зелена боја.
3 Одгледување
Тоа е растение на кое му е потребно минимална температура од 16 °C, и во умерени области се одгледува во затворен простор како домашно растение. Нормалната собна температура, што е околу 20 °C, е соодветна температура за ова растение во текот на целата година. Претпочита место убаво осветлено, но не толерира директно сонце. Почвата треба да се одржува влажна во текот на летото, кога не може да толерира суша. Прихраната може да се дава секоја втора недела во текот на сезоната на растење од пролет до есен, но без додаток во текот на зимата. За да им дадете на растенијата пријатна влажност, може да се тушираат со млака вода што е можно почесто. Пресадувањето се одвива кога е потребно во текот на пролетта.
Бечви

Бечви — дел од машката носија, шајачни панталони со посебен крој. Бечвите по рабовите, како и околу џебовите и цеповите, биле украсувани со црни гајтани, дело на локалните терзии. За разлика од машкото мијачко население што носело бечви изработени од бела клашна, во прилепскиот регион (с. Кривогаштани) тие биле изработувани од подебела клашна (шајак) во темноцрвена боја.
Бечвите, во зависност од етнографската целина и локалните обичаи, се разликувале по крој, материјал и украси.
1 Бечвите во Дебарско-реканска етнографска целина
Во Дебарски Дримкол, бечвите биле шиени од бела или црна клашна, со крој сличен на шалвари, но потесни и украсени со црни гајтани. Веројатно биле донесени преку печалбарите од Призрен. Во Голо Брдо, бечвите биле од бела клашна, со тесни ногавици, а од периодот меѓу двете светски војни започнале да се прават и од црна клашна, носени главно зиме. Во Дебарско Поле, бечвите биле широки, украсени со црни гајтани и се приврзувале под колената со „потколенки“ – свилени, памучни или волнени подвески. Во Река, бечвите биле од бела клашна, со широко седло и се врзувале под стомакот, за разлика од соседите кои ги врзувале над стомакот. Се закопчувале со копци од средината на ногавиците до глуждовите и се приврзувале со потколенки. Украсувани биле со црни или зелени гајтани, а понекогаш се правеле и од црна клашна.
2 Бечвите во Брсјачка етнографска целина
Во Малесија, Струшки Дримкол и Охридско Поле, бечвите биле од бела клашна, украсени со црни гајтани. Во Преспа, се изработувале од бел шајак и се носеле до почетокот на 20-ти век. Во Кичевијата, бечвите биле долги до глуждовите, од бела клашна со црни гајтани.
Во Прилепско-Битолско Поле, бечвите од бела клашна, биле носени со шајачни или чоени тозлуци или пртеници (од глуждови до колена). Во горните битолски села, бечвите биле пошироки од шалварите и се врзувале со ленена врвца.
Во Мариово, бечвите биле од бела валана клашна, составени од „заден кутел“ (покривајќи го задниот дел), „преден кутел“ (за стомакот) и две ногавици. Овој стил се појавил во првата половина на 20-ти век и останал во употреба до неодамна.
Глупак (филм од 1920)

„Глупак“ (англиски: ''The Saphead'') — американски филм од 1920 година, во режија на Херберт Блаш и Винчел Смит. Главните улоги ги толкуваат: Бастер Китон, Ирвинг Камингс и Вилијам Х. Крејн.
1 Синопсис
Ник Ван Олстине е богат сопственик на рудници на сребро. Неговиот син Берти е наиван и разгален, а ќерката Роуз е омажена за сомнителниот инвеститор Марка. Марк има вонбрачна ќерка, но го принудува Берти да ја преземе вината и така ги уништува неговите планови за венчавката. Исто така, Марк речиси го уништува семејниот бизнис така што ги продава залихите на рудникот по прениска цена. На тој начин, Берти мора да се обиде да го спаси семејството...
Анѓелко Андонов

Анѓелко Андонов - зограф, претставник на Дебарската школа.
1 Биографија
Роден е во мијачкото село Папрадиште. Работел заедно со брата си Вељан Андонов. В 1860 година двајцата ја живописуваат црквата „Свети Никола“ во прилепското село Топлица.
В 1892 година двајцата ја живописуваат црквата „Успение Богородично“ во Крива круша.
Дел од иконите во црквата „Свети Јован Богослов“ в штипското село Богословец.
Културно друштво Ноесис

Културното друштво Ноесис (романска ''Societatea Culturală Noesis'') е романска организација која продуцира и рекламира дела, базирани на CD ROM, кои се однесуваат на романската култура и мисла. Тие се со седиште во Букурешт, Романија. „Noesis“ е старогрчки збор за „мисла“.
Основана есента, во 1998 година од Ремус Цернеа, меѓу нивните досегашни проекти се „виртуелни енциклопедии“ за Константин Бранкуши, Никита Станеску и И.Л.Карагиале. Тие, исто така, продуцирале неколку „виртуелни антологии“ на современи романски уметници, писатели и академици. Секоја од овие антологии содржи еквивалент на педесет книги на CD ROM и се продава за цена споредлива со една книга. Оваа стратегија e за земји, каде што повеќето академици и интелектуалци имаат пристап до компјутери.
Илија Илиоски

Илија Илиоски (р. во Скопје) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Вработен е во Театар Комедија во Скопје.
Од 2012 година, вработен е во Канал 5 Телевизија, каде е дел од глумечката екипа на Македонски народни приказни, документарни филмови и врши сихронизација на турски серии.
1 Филмографија
Илиоски ги остварил филмските улоги:
Година, Назив, Улога, Канал
2012-2014, Македонски приказни ТВ-серија, Канал 5
2012-2014, Тврдокорни ТВ-серија, Параскев Цветков, ТВ Сонце
2014, Среќна Нова 1903 ТВ-филм, Комита Димитрија, Канал 5
2014-2015, Македонски народни приказни ТВ-серија, МРТ 1
2017, Вистински приказни ТВ-серија, Петар, МРТ 1
2017, Македонски стари приказни ТВ-серија, Сител ТВ
2021-2022, Македонски народни приказни ТВ-серија, Канал 5
2022-2023, Бистра вода ТВ-серија, Томо, Алфа ТВ
Најдо Тодески

Најдо Тодески (р. во Прилеп) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Од 1981 година е вработен во Народен театар „Војдан Чернодрински“ во Прилеп, и таму работел се до неговото пензионирање во 2023 година.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
1985, Трговецот од Солун ТВ-филм
1986, Среќна нова '49 ТВ-филм
1991, Опстанок ТВ-серија, Овчарот
1993, Бог да ги убие шпионите ТВ-филм, Затвореник
1994, Проколнати ТВ-филм, Кољо
1998, На Балканот не се пие чај ТВ-филм
2001, Прашина ТВ-филм, Овчар
2006, Тајната книга ТВ-филм, Втор гостин
2008, Збогум Румелија ТВ-серија
2009, Стапица ТВ-филм, Мажот
2012-2014, Тврдокорни ТВ-серија, Заптија
2013-2014, Авантурите на Итар Пејо ТВ-серија, Мајор
2014, До балчак ТВ-филм, Митре Војвода
2014, Македонски народни приказни ТВ-серија
2015, Три во едно ТВ-филм
2022, Тин Камп ТВ-серија, Овчарот Јоце
2 Награди
* Награда „Трајко Чоревски“ за млад глумец за улогата Тејо Крај во претставата „''Клаустрофобична комедија''“ во режија на Стојан Стојаноски (1988).
Љиљана Драгутиновиќ

Љиљана Драгутиновиќ (Прокупље, 22 септември 1951 година) — српска глумица.
1 Биографија
Љиљана Драгутиновиќ дипломирала глума на Факултетот за драмски уметности во Белград, во класата на професорот Предраг Бајчетиќ. Настапувала на сцената на театарот „ Ателје 212 “ од 1973 година. година, и станала постојан член во 1976 година.
Таа била омажена за политичарот Милорад Вучелиќ, со кого ги имаат синот Бранислав и ќерката Ана.
2 Награди и награди
* Со Петар Божовиќ, таа ја добила наградата за глума неколку години на Нишкиот филмски фестивал за нејзините улоги во телевизиската серија „ Повеќе од игра“ во 1978 година.
* Награда Стерија за улогата на Винка Кромберг во претставата Слики на тажни искуства во 1981 година.
* Златна мисирка за животно дело на глумец комичар, 2019 година.
Берд Брејвик

Берд Брејвик (23 ноември 1948 - 10 јануари 2016) бил норвешки вајар и уметнички инструктор.
1 Биографија
Роден е во Берген, Норвешка. Тој бил син на Томас Брејвик и Сисел Сајланд. Неговиот татко Томас Брејвик (1923-1999) бил значаен сликар, графички уметник и уметнички инструктор. По разводот на неговите родители во 1951 година, бил воспитан од неговата мајка во Лаксевог. Се школувал на Бергенската академија за уметност и дизајн (Bergen Kunsthåndverkskole and Vestlandets Kunstakademi) и Уметничката школа Свети Мартин во Лондон. Брејвик бил професор на Кралскиот институт за уметност во Стокхолм од 1982 до 1985 година и работеше активно како уметник во текот на својот живот.
Во есента 1981 година, била отворена изложбата „Влакна“ која имала голем успех. Во исто време, тој ја направил сценографијата за претставата „Пирамидер“ во уметничкиот центар Хени-Онстад. Следната година, Брејвик учествувал на групна изложба „Заспаната убавица - уметност сега, Скандинавија денес“, во музејот Гугенхајм во Њујорк. Во 1984 година, Брејвик учествувал на меѓународна групна изложба во Музејот за модерна уметност „Тојама“ во Токио, и изложувал во нордискиот павилјон за време на биеналето во Венеција во 1985 година. Изложбата во нордискиот павилјон била курирана од Матс Б. Во 1991 година тој бил поканет да изложи на уметничкото биенале во Саун Пауло. Следната година го завршил украсувањето со камен и вода наречено „Кунштаген“ надвор од новоотворениот уметнички музеј во Лилехамер, дизајниран од архитектонската канцеларија Снахета. Еден од неговите најголеми проекти било подигнувањето нови украсни столбови на плоштадот Торгалменинген во неговиот роден град Берген, откриен на 17 мај 1999 година.
2 Значајни дела
Паркот за скулптури Клостеренга (''Klosterenga Sculpturpark'') во Осло бил создаден од Берд Брејвик во текот на неколку години, како алтернатива на паркот Вигеланд и заедничко место за луѓето кои доаѓаат од далечни култури, каде што можат да се сретнат и да се спојат во едно мирно соседство. Намерата на мултикултурниот простор е да обезбеди слика за глобална култура, која се состои од камени традиции од различни делови на светот.
Монументалниот милениумски парк Гулингет ''(Tusenaarsstaden Gulatinget)'' бил изграден во текот на август 2005 година, во спомен на Милениумската годишнина на Гулинг во Сонг и Фјуране. Гулинг било едно од најстарите и најголемите парламентарни собранија во средновековна Норвешка.
3 Личен живот
Во 2009 година, тој бил награден со Почесната награда на Ингеборг и Пер Пале Сторм. Почесната награда им била доделена заедно со Хуго Ватне за нивниот значаен напор за норвешката фигуративна уметност. Тој ја примил и наградата Награда за култура на Андерс Јарес во 2011 година, заедно со Кристијан Блистад.
Берд Брејвик починал во болницата Ловизенберг Дијаконале во Осло, откако една година се борел со агресивна форма на рак. Погребан е во Вестре Гравлунд во Осло.
4 Наводи
Национален парк Лушан

Националниот парк Лушан, наречен и Геопарк Лушан (упростен кинески: 庐山地质公园; традиционален кинески: 廬山地質公園; пинјин: ''Lúshān Dìzhì Gōngyuán / Лушан Дижи Гонѓуан''), исто така наречен Национален парк Лу Планина ― национален парк кој се наоѓа во регионот околу планината Лу, Џиуџијанг. Заштитената област од 500 км<sup>2</sup> протега од реката Јангцекјанг до сливот на езерото Појанг.
1 Знаменитости
; Природни знаменитости
На територијата на Паркот ги прикажува ефектите на кватарната глацијација, и исклучителни геолошки ѕидови од кватарната доба.
Како резултат на неверојатни пејзажи вклучуваат: Лушан (буквално Лу Планина), други планини и врвови, долини, клисури, геолошки ѕидови, карпести формации, природни пештери и водопади.
; Културни знаменитости
Областа, исто така, содржи голем број таоистички и будистички храмови, како и неколку знаменитости на конфуцијанството.
2 Зачувување
Во 1996 година, Лушан станал Светско наследство наУНЕСКО. Во 2004 година, геопаркот Лушан станал член на Глобалната мрежа за геопаркови.
Паркот е позната посетителка и туристичко привлекувалиште и посвежо летно одредиште.
3 Поврзано
* Планина Лу - Лу'шан ''-'' Светско наследство.
* Членови на Светската мрежа за геопаркови на УНЕСКО - СМГ - список на геопаркови.
* Национални паркови на Кина
Сталинград (филм од 2013)

„Сталинград“ — руски филм од 2013 година, во режија на Фјодор Бондарчук. Главните улоги ги толкуваат: Петар Фјодоров, Алексеј Барабаш, Андреј Смољаков, Томас Кречман, Јанина Студилина и Хајнер Лојтербах.
1 Синопсис
За време на Сталинградската битка, германската војска го зазема едниот брег на Волга, а по неуспешниот обид да ја преминат реката и да извршат контраофанзива, советската војска е принудена на повлекување. Сепак, неколкумина војници успеваат да се префрлат на брегот што го држат Германците. Бидејќи се малкумина, тие се кријат во една куќа крај брегот, а таму ја запознаваат девојката која не ја напуштила линијата на фронтот, а германските војници се вселиле во нејзиниот дом. Така, во екот на војната се раѓа љубов, а од тој миг, војниците имаат само една цел — по секоја цена да ја заштитат девојката...
Национален парк Ширетоко

Националниот парк Ширетоко (知床国立公園, ''Ширетоко кокурицу коен'') ― национален парк кој го покрива гротото на Полуостровот Ширетоко на североисточниот крај на островот Хокаидо, Јапонија. Зборот ширетоко потекнува од ајнскиот збор „сир еток“, значејќи „место каде земјата испакнува“.
Еден од најоддалечените региони во Јапонија, голем дел од полуостровот е достапен само пеш или со брод. Ширетоко е најпознат како дом на најголемото јапонско население на кафеави мечки и нуди поглед на островот Кунашири, чија сопственост ја оспоруваат Јапонија и Русија. Паркот има водопад со топли извори наречен Водопади Камујвака (カムイワッカの滝, Камујвака/Камујуака-но-таки). „Камуј вака“ значи „вода на боговите“ на ајнски јазик.
Шумите на паркот се умерени и подалпски мешани шуми; главните видови дрвја вклучуваат сахалинска ела (''Abies sachalinensis''), Ерманова бреза (''Betula ermanii'') и монголски даб (''Quercus mongolica''). Надвор од границата на шумата има непробојни грмушки од сибирски џуџести борови (''Pinus pumila'').
Во 2005 година, УНЕСКО ја прогласил областа за светско наследство, советувајќи да се развие имотот заедно со Курилските Острови во Русија како прекуграничен „Парк на мирот на светското наследство“. Ставањето на списокот на Ширетоко како природно наследство било сметано за домородните Ајни како контрадикторно со долгата историја на ајнско живеење во областа на паркот.
Центарот за природа на паркот Ширетоко е во Шари. Служи како центар за посетители и вклучува филм за паркот, ресторан и продавница за подароци.
1 Особености
* Планина Раусу
2 Поврзано
* Список на национални паркови на Јапонија
* Список на места на светско наследство во Јапонија
* Туризам во Јапонија
3 Наводи
Сан Фредијано (Пиза)

Сан Фредијано — католичка црква во Пиза, Тоскана, Италија, изградена во романски стил. Таа функционира како официјална црква на Универзитетот во Пиза .
1 Историја
Нејзиното постоење е документирано уште во 1061 година. Основана е од семејството Бузакерини-Сисмонди и најпрво била наменета за болница под името Свети Мартин.
Романскната фасада, која датира од почетокот на 12 век, има неколку типичните одлики на средновековната архитектура на Пиза, како што се слепите арки, пастилите и употребата на бихромни камења (присутни и во градската катедрала). Горниот дел е крунисан со голем стаклен прозорец.
Внатрешноста, и покрај тоа што била оштетена од пожар во 1675 година, го задржува оригиналниот базиликален план со централен кораб и две патеки. Мермерните столбови имаат престолнини украсени со извајани фигури во романски стил. Во нив се наоѓа: редок дрвен крст насликан на позлатена плоча и насловен како ''Распетие и истории на страста'' (12 век), неколку барокни олтари и неколку слики од Вентура Салимбени (''Благовештение'' и ''раѓање''), Аурелио Ломи (''Обожување на Меги''), како и фрески од Доменико Пасињано. Фреските на куполата ги завршил Рутилио Манети.
Цврстата камбанарија е градена од тули.
2 Наводи
*