procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Моето богатство

''Моето богатство'' (италијански: ''Il mio tesoro''), наречена и ''Моето богатство во меѓувреме'' (''it'') ― арија за лирски тенорски глас од сцената 2 во чинот 2 од Моцартовата опера ''Дон Жуан''. Често се изведува во рецитали и се појавува во антологии на музика за тенор. Во аријата, Дон Отавио, млад благородник, го поттикнува слушателот да ја увери неговата (на благородникот) сакана свршеница, Дона Ана, дека има намера да обезбеди одмазда за неа против човекот кој го убил нејзиниот татко.
1 Либрето
Il mio tesoro intanto
andate a consolar,
E del bel ciglio il pianto
cercate di asciugar.
Ditele che i suoi torti
a vendicar io vado;
Che sol di stragi e morti
nunzio vogl'io tornar.
Моето богатство, во меѓувреме,
Оди и теши.
И од нејзините убави очи солзи,
Обидете се да избришете.
Кажи ѝ дека не е во ред,
Одам да се одмаздам,
Тоа само на убивање и смрт
Како најавувач ќе се вратам.left
2 Музика
{ \new Staff \with { \remove "Time_signature_engraver" } \clef "treble_8" \key bes \major d_"Range" a' }
Аријата е поставена во Б дур и во пресечено заедничко време, со темпова индикација на антанте грациозо. Долга е 101 такт и потребни се околу четири минути за да се изведе. Неговиот вокален опсег опфаќа Д3 до А4, додека неговата теститура е приближно Ф3 до Г4. Во поголемиот дел од делото, виолините и виоли свират со сордино за благ ефект. Покрај жиците, аријата користи кларинети во Б дур, фаготи и B♭ природна хорна.
3 Во други медиуми
Концертната изведба на „Моето богатство“ е спомната во почетните параграфи на романот на Толстој, „''Ана Каренина''“. Извадоци од него се испеани од таткото на главниот лик во филмот за црна комедија од 1949 година, „''Видни срца и коронети''“.
Dolerus germanicus

Dolerus germanicus е вид на растителна оса од родот Dolerus.
1 Опис
Главата црна, градите, пронотумот, тегулите и мезонотумот се скоро наполно црвени. Понекогаш скутелумот може да биде делумно црн. Мезоплеурите црни. Крилата на црвеникаво затемнети. Нозете црвеникави, најчесто на задните фемури и тибии. Абдоменот жолт и првиот тергит црн. Мажјакот покрај главата и градите црни. Абдоменот на двата краја црн, во средината од вториот до петтиот сегмент црвен. Другите делови на телото како и кај женската форма.
Ларвите достигнуваат должина 16-20 мм. Нивната глава одгоре портокалова, од предната страна белузлава. Телото еднобојно светлозелено, кај постарите ларви со црвеникава нијанса. Стигмите светлокафеави. Се среќаваат во текот на јуни и јули на растенија од родот на Equisetum.
Возрасните единки достигнуваат должина од 9-10 мм.
2 Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е Европа, умерениот појас на Азија до Камчатка и Северна Америка. Во Македонија видот се среќава на повеќе места.
Гојко Пиетловиќ

Гојко Пиетловиќ (7 август 1983) е српски ватерполист кој игра како голман за ВК Нови Белград и машката ватерполо репрезентација на Србија.
Тој бил избран за најдобар голман на ЕП 2014 година. Бил член на српските тимови кои освоиле златни олимписки медали во 2016 и 2020 година и бронзен медал на Олимпијадата во 2012 година. Светската титула ја имал во 2009 и 2015 година и европската титула во 2014, 2016 и 2018 година.
1 Трофеи
1.1 Клуб
; ВК Партизан
* Државно првенство на Србија: 2001–02, 2006–07, 2007–08
* Национален куп на Србија: 2001–02, 2006–07, 2007–08
; Катаро
* ЛЕН Cup : 2009–10
2 Приватен живот
Пиетловиќ е во брак со Ива, со која има ќерка и син. Неговиот помлад брат Душко Пиетловиќ е уште еден истакнат српски ватерполист.
3 Наводи
Надворешни врски
Милан Алексиќ

Милан Алексиќ (13 мај 1986) е српски ватерполо центар бек кој игра за Барселона и за машката ватерполо репрезентација на Србија. Тој е олимписки шампион од 2016 и 2020 година и олимписки бронзен медалист во 2012 година. Тој ја има и светската титула во 2009 и 2015 година и европска титула во 2012, 2014 и 2016 година. Неговите најзабележителни достигнувања во клупско натпреварување се ЛЕН Евролигата и ЛЕН Суперкупот што ги освоил во 2011 година со Партизан Рајфајзен.
1 Клупска кариера
1.1 Партизан Рајфајзен
На 22 октомври 2011 година, Алексиќ постигнал гол во првото коло од Групата на Евролигата, во поразот со 8–9 од Сегед Бетон ВЕ. На 9 ноември Алексиќ го постигнал својот втор гол на турнирот во второто коло од Групата на Евролигата во нерешениот резултат 10–10 против ТЕВА-Васас-УНИКА. На 26 ноември Алексиќ го постигнал својот трет гол на турнирот во победата од 9–6 во третото коло во Евролигата над ЖФ Егер во Белград. Алексиќ постигнал два гола на 14 декември во четвртото коло од Евролигата, во вториот пораз од 12-8 од ЖФ Егер. На 8 февруари Милан Алексиќ постигнал два гола за Партизан во петтото коло од Групата на Евролигата во кое неговиот тим победил без проблем со 9–5 против ТЕВА-Васас-УНИКА. На 26 февруари Алексиќ го постигнал својот последен гол во последното коло од Групата на Евролигата, во кое неговиот тим загубил со 9–8 од Сегед Бетон ВЕ и испаднал од натпреварувањето. На 1 март тој постигнал гол против ВК Војводина во победата со 10–9 во четвртото коло на „А лигата“.
2 Репрезентативна кариера
Алексиќ го постигнал својот прв гол на Европското првенство на 17 јануари 2012 година против Германија во вториот натпревар на Србија кој Србите го добиле со 13–12. На 19 јануари 2012 година, на нивниот трет натпревар на турнирот, Алексиќ го постигнал својот втор гол во тешката победа од 15–12 против бранителот на титулата европски првак, Хрватска .
На 23 јануари, Алексиќ го одиграл својот 100-ти официјален натпревар за својата репрезентација во последното коло од групата А постигнувајќи гол, во кој Србија загубила од Црна Гора со 11–7.
На 27 јануари Алексиќ постигнал два гола во полуфиналната победа со 12–8 над Италија . Милан Алексиќ го освоил Европското првенство во 2012 година со Србија на 29 јануари. Тој постигнал гол во финалето против Црна Гора кое неговата репрезентација го доби со 9-8. Ова беше негов прв златен медал на ЕП.
На Летните олимписки игри 2012, Алексиќ бил дел од српскиот тим кој го освои бронзениот медал.
На Летните олимписки игри 2016, Алексиќ бил дел од српскиот тим кој го освои златниот медал.
На Летните олимписки игри 2020 година, Алексиќ бил дел од српскиот тим кој го освои златниот медал.
3 Трофеи
3.1 Клуб
; ВК Партизан
* Државно првенство на Србија: 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2010–11
* Национален куп на Србија: 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2011–12
* ЛЕН Лига на шампиони : 2010–11
* ЛЕН Суперкуп : 2011 година
* Евроинтер лига : 2010, 2011 година
Виолетова седефка

''Виолетовата седефка'' (''Boloria dia'') е пеперутка од видот пеперутки седефки. Пеперугата ја има и во Македонија.
1 Опис
Возрасните единки се во основа портокалови со црни шари со ралзична големина и облик. Распонот на крилјата е од 16 до 17 мм. Долната страна има посветла боја со бледи дамки. Кај телото и врвовите од крилјата има виолетова нијанса.
Ларвите се хранат со ''Viola odorata'', ''Viola hirta'', ''Viola canina'', ''Viola reichenbachiana'', ''Viola tricolor'', ''Prunella vulgaris'' и ''Rubus idaeus''.
2 Распространетост
Пеперугата се наоѓа во скоро цела Европа, Кавказот па сè до Монголија во умерените предели. Во Европа ја има најмногу во јужна Франција, северна Шпанија, Италија, Балканот и Турција. Ја нема во Британија.
3 Подвидови
*''Clossiana dia dia'' western Europe
*''Clossiana dia alpina'' (Elwes, 1899)
*''Clossiana dia calida'' (Jachontov, 1911)
*''Clossiana dia disconota'' (Krulikovsky, 1909)
*''Clossiana dia semota'' Tuzov, 2000
*''Clossiana dia setania'' (Fruhstorfer, 1909)
4 Галерија
5 Поврзано
* Список на пеперутки во Македонија
Гојко Качар

Гојко Качар (26 јануари 1987) е српски поранешен фудбалер кој играл како играч од средниот ред.
Тој го имал своето сениорско деби во 2007 година. Српскиот интернационалец во 25 наврати играл на Европското првенство за играчи до 21 година на УЕФА 2007 година, каде што освоил сребрен медал, Летни олимписки игри 2008 и Светски куп на ФИФА 2010 година.
1 Кариера
Качар играл за младинската академија на Војводина пред да влезе во првиот тим. Во јануари 2008 година тој преминал во Херта за сума од 3 милиони евра, што го прави најскапиот играч во историјата на ФК Војводина. Качар бил избран да игра за Србија до 21 година на Европското првенство за фудбалери до 21 година на УЕФА 2007 година во Холандија. Тој одиграл само еден натпревар, против Англија, губејќи со 0–2.
На 7 септември 2008 година, Качар постигнал пет гола за српскиот тим до 21 година во нивното демолирање со 8–0 на Унгарија У21 во квалификацискиот натпревар за Европското фудбалско првенство на УЕФА до 21 година 2009 година. На турнирот, во јуни 2009 година, тој бил стрелец на единствениот гол што Србија го постигна на три натпревари.
На 21 август 2010 година, Качар дебитирал за неговиот нов тим Хамбургер, влегувајќи како замена за Елјеро Елиа во 79. минута од победата од 2–1 на домашен терен против Шалке.
На 19 јули 2016 година, тој потпишал договор со Аугсбург .
Во август 2018 година, тој се приклучил на кипарскиот клуб Анортозис Фамагуста.
2 Приватен живот
Качар се натпреварувал на Летните олимписки игри 2008 во Пекинг, Народна Република Кина во натпревар против Австралија на 7 август 2008 година. Неговиот вујко Слободан Качар го освоил златниот олимписки медал во полутешка категорија во бокс во 1980 година, натпреварувајќи се за Југославија. Неговиот друг вујко, Тадија Качар, освои сребрен олимписки медал во бокс во 1976 година, натпреварувајќи се исто така за Југославија.
Меѓународен квир филмски фестивал Мерлинка

Меѓународниот квир филмски фестивал Мерлинка е годишен филмски фестивал на тема ЛГБТ што се организира секоја година во Белград (од 2009 година), Сараево (од 2013 година) и Подгорица (од 2014 година). Белградското издание се организира во Домот на млади во Белград во втората недела од декември и трае пет дена. Изданијата на Сараево и Подгорица се организираат во јануари и февруари секоја година, при што првото се организира во Арт Кино Критерион, а второто во ПР центарот. Фестивалот е основан во 2009 година од Инфо центарот за геј лезбејки и Младинскиот центар во Белград. Во него се прикажуваат играни, документарни и кратки филмови од целиот свет кои се занимаваат со геј, лезбејки, бисексуалци, трансродови, транссексуалци, интерсексуални и квир прашања.
Фестивалот го добил името по Вјеран Миладиновиќ Мерлинка, трансродова сексуална работничка и глумица која била убиена во 2003 година. Најпозната е по нејзината улога во наградениот филм „''Мермер газ''“ во режија на Желимир Жилник. Фестивалот е основан за да ја промовира ЛГБТ уметноста и културата. Во 2014 година, фестивалот продуцирал театарска претстава за животот на Вјеран, ''Исповедта на Мерлинка'', во режија на Стеван Бодрожа. Мерлинка е единствениот активен филмски фестивал што се организира секоја година во повеќе земји.
1 Награди
Фестивалот ја доделува наградата Дороти за пантофли за најдобар краток филм. До 2012 година фестивалот доделувал награди за најдобар игран и документарен филм.
Белградски фестивал на пивото

Белградски фестивал на пивото (|Београдски фестивал пива, |Belgrade Beer Fest) — годишен фестивал на пивото во Белград, Србија. Започнал во 2003 година, фестивалот се одржува секоја година во текот на пет дена секој август како приказ на настан за различни производители на пиво. Покрај домашните и странските пива, фестивалот секоја вечер има и музички изведби во живо.
Брзо пораснал по големина и популарност: во 2004 година привлекол над 75.000 странски посетители во Белград, а во 2005 година бил вториот најпосетуван фестивал во Србија со 300.000 посетители. Во 2009 година привлекол повеќе од 650.000 посетители, а во 2010 година фестивалот привлече околу 900.000 посетители. Влезот на фестивалот е бесплатен. Во 2020 година не се одржал фестивал.
1 Признанија
На 31 декември 2005 година, британскиот весник ''Индипендент'' го нарекол белградскиот фестивал на пивото за „еден од светските настани што треба да се посети во 2006 година“.
2 Инциденти
На 19 август 2007 година, последниот ден од Белградскиот фестивал на пивото 2007 година на тврдината Калемегдан, телото на 22-годишниот Бранко Јовановиќ од Белград беило пронајдено безживотно и делумно изгубено во кафез со мечки во белградската зоолошка градина (исто така сместен на Тврдината). Се верува дека мажот, најверојатно под дејство на алкохол или наркотици, можеби паднал од ресторан со поглед на кафезот со мечки, градба на отворено без покрив. Две возрасни мечки го одвлекле телото на човекот до аголот за хранење на кафезот. Од истражното одделение на судот тврделе дека нема индиции дека младиот човек е убиен. Последователно, изданието на фестивалот следната година во 2008 година било преместено од Тврдината.
На 20 август 2011 година, напаѓач по случаен избор избодел осум посетители на фестивалот со нож. Подоцна идентификуван како Љубомир Трифуновиќ од Белград, напаѓачот бил осуден на седум години затвор.
Дејан Давидовац

Дејан Давидовац (17 јануари 1995) е српски професионален кошаркар на Црвена звезда од Јадранската лига и Евролигата.
1 Играчка кариера
Давидовац започнал да игра кошарка за Пролетер Нафтагас од неговиот роден град. Во сезоната 2011–12, тој ја одиграл својата прва сезона во Српската лига. Во 2012 година Давидовац потпишал за Вршац Свислион, а Давидовац потпишал за Црвена звезда и веднаш бил позајмен на ФМП во март 2015 година, непосредно пред почетокот на сезоната во српската Суперлига. На 30 септември 2016 година, Давидовац го направил своето деби во Јадранската лига за ФМП во поразот од КК Задар со 78–76, постигнувајќи 7 поени, 7 скока и 3 асистенции. На 11 февруари 2017 година, Давидовац постигнал рекорд во кариерата на Јадранот 28 поени за да помогне во поразот на Унион Олимпија. Преку 26 натпревари во Јадранската лига во сезоната 2016–17, Давидовац просечно постигнувал 10,0 поени, 5,1 скока и 2,5 асистенции по натпревар.
На 13 септември 2017 година, Давидовац потпишал четиригодишен договор со Црвена звезда. На 22 октомври 2017 година, Давидовац дебитирал за Црвена звезда во Јадранската лига против Цедевита, постигнувајќи 3 поени, 3 скока и 2 асистенции за 9 минути игра. Два дена подоцна, на 24 октомври, Давидовац го направил своето деби во Евролигата против рускиот тим Химки, правејќи два обиди за 2 поени и скок за помалку од 6 минути игра. Преку 23 натпревари во сезоната 2016-17 Јадранот, тој имал просек од 5,6 поени, 3,1 скока и 1,9 асистенции по натпревар. На 24 натпревари во Евролигата забележал 6,5 поени, 2,0 скока и 1,2 асистенции по натпревар. Преку 17 натпревари во сезоната на српската Суперлига 2018, Давидовац имал просек од 7,9 поени, 3,9 скока, 1,6 асистенции и 1,4 украдени топки по натпревар. Тој ја освоил српската Суперлига во сезоната 2017-18. Давидовац имал просек од 6,2 поени и 2,9 скока по натпревар во сезоната 2019-2020 АБА . На 8 септември 2020 година, Давидовац потпишал двегодишно продолжување на договорот со Ѕвезда.
2 Репрезентативна кариера
Давидовац бил член на српската репрезентација до 18 години која се натпреварувала на Европското првенство за играчи до 18 години во 2013 година во Летонија. Во текот на девет натпревари на турнирот, тој имал просек од 7,2 поени, 5,0 скока и 1,1 асистенции по натпревар. Давидовац бил член на српската репрезентација до 20 години која го освои златниот медал на ФИБА Европа-првенството до 20 години во 2015 година во Лињано Сабијадоро и Латисана, Италија. Над десет натпревари на турнирот, тој имал просек од 8,7 поени, 4,7 скока и 1,1 асистенции по натпревар.
Дејан Зукиќ

Дејан Зукиќ (7 мај 2001) е српски фудбалер кој игра за Војводина. Обично игра како офанзивен играч за врска.
1 Клупска кариера
1.1 Војводина
Со потекло од Бачки Јарак, Зукиќ дошол преку младинската академија на Војводина. На турнирот „Макс спорт куп“ во 2014 година, Зукиќ се промовирал како најдобар стрелец во својата генерација.
Зукиќ се приклучил на првиот тим летото 2017 година на 16-годишна возраст, како најмлад член на сениорскиот тим, потпишувајќи договор за стипендија до летото 2019 година претходно. Тој исто така бил избран меѓу 13 играчи родени 2001 година, кои се лиценцирани за сезоната 2017-18 во српската Суперлига. Тој го забележал својот прв пат во протоколот за сениорски меч, останувајќи на клупата како неискористена замена на третиот натпревар против ОФК Бачка .
На 19 март 2019 година Зукиќ го потпишал својот прв професионален договор, тригодишен договор со Војводина.
Само 11 дена подоцна, Зукиќ дебитирал за првиот тим, на местото на Дамјан Гојков во 88. минута, а само една минута подоцна изнуди пенал, во победата од 3:1 на гостувањето кај Динамо Врање .
2 Репрезентативна кариера
Зукиќ бил повикан во репрезентативните селекции од 14-годишна возраст. Подоцна тој бил повикан и во српската репрезентација до 15 години во 2015 година. Зукиќ го направил своето деби за фудбалската репрезентација на Србија до 16 години во натпревар против Белорусија на 2 април 2017 година. Играјќи за тимот, Зукиќ забележал 6 настапи и постигнал 2 гола, во натпреварите против Бугарија и Естонија .
3 Трофеи
; Војводина
* Куп на Србија : 2019–20
Дејан Узелац

Дејан Узелац (27 август 1993) е српски професионален фудбалер кој игра како дефанзивец за босанскиот прволигаш Борац Бања Лука.
1 Клупска кариера
Роден во Зрењанин, Узелац ја започнал својата кариера со локалниот клуб Банат, каде што го направил своето деби за сениорскиот тим во последниот натпревар од сезоната 2010–11 во Првата лига на Србија, против Млади Радник.
Тој исто така бил позајмен на Задругар Лазарево за сезоната 2011-12 во српскиот лигаш Војводина. Враќајќи се во својот матичен клуб, Узелац исто така бил користен двапати за сезоната 2012-13. Откако поминал една сезона со Пролетер Нови Сад, Узелац се приклучи на босанскиот прволигаш Дрина Зворник во летото 2014 година.
На почетокот на февруари 2015 година, тој потпишал двегодишен договор со Железничар, но една година подоцна се преселил во друг клуб од истиот град, Олимпик. Во летото 2016 година, Узелац се приклучил на Металац Горњи Милановац. На почетокот на 2017 година се вратил во Олимпик. Тој го напушти Олимпик во јуни 2017 година.
Во јануари 2018 година, Узелац повторно се вратил во Олимпик. На 15 јули 2019 година потпишал со Слобода Тузла. Узелац го направил своето деби за Слобода на 21 јули 2019 година, во победата со 2–1 на домашната лига против Радник Бијелина. Тој го постигнал својот прв гол за Слобода во поразот од 2–1 на гости во лигата против Борац Бања Лука на 8 декември 2019 година.
На 20 јануари 2021 година, Узелац потпишал договор на една и пол година со Борац Бања Лука. Тој дебитирал во лигашки натпревар против Вележ Мостар на 5 март 2021 година. Узелац го постигнал својот прв гол за Борац на првенствен натпревар против неговиот поранешен Олимпик на 11 април 2021 година. Тој го освоил својот прв трофеј со Борац на 23 мај 2021 година, со што станал шампион на босанската Премиер лига на еден натпревар пред крајот на сезоната 2020-2021.
2 Трофеи
Борац Бања Лука * Босанска Премиер лига : 2020–21
Дизелаши

Дизелаши — поткултура која се појавила во Белград кон крајот на 1980-тите и станала популарна до 1992 година, во период на ембарго на СР Југославија по избувнувањето на југословенските војни. Младите биле стереотипни како гангстери (исто така наречени ''мангупи''), вклучени во нелегални активности како шверц на гориво. Руски пандан е суб-културата Гопник, со која е групирана во „постсоветска мода“ која стана популарна во последниве години. За разлика од ''дизелашите'', спротивставената суб-култура била наречена ''падавичари'', вклучувајќи хипици, рокери, хедбенгери, металци и рејвери. Типичен дизелаш се гледа како:
Обновувањето на модата е наречено ''Неодизелаши''. Документарниот филм од 1995 година за белградските гангстери, ''Злосторството што ја промени Србија'', е икона на културата.
1 Во филмовите
*''Два часа квалитативна ТВ програма'', филм од 1994 година
*''Злосторството што ја промени Србија'', документарен филм од 1995 година за белградските криминалци
*''Рани'', филм од 1998 година за насилно тинејџерско дуо во Белград
*''Шишање'', филм од 2010 година
2 Поврзано
* Гопник — поткултура во Русија
* Поткултура
Голем Бачки Канал

Голем Бачки Канал (sr; sr-latn; |Ferenc-csatorna) е канал во Србија кој минува од Бездан (на Дунав) до Бечеј (на Тиса). Каналот е 118 км долг и дел од системот канал Дунав-Тиса-Дунав. Работите за ископување на Големиот Бачки Канал започнале во 1794 година и продолжиле до 1801 година во округот Бач-Бодрог, Кралство Унгарија. Просечната длабочина е 3 м. Водата на каналот е многу загадена, бидејќи минува низ индустриските градови како Врбас, Кула и Црвенка.
Каналот не само што е премал за пловидба, туку е опасен и за капење поради долготрајниот проблем со загадувањето. Министерството за заштита на животната средина на Србија го вклучил во списокот на „трите црни точки“ на земјата. Загадувањето на каналот започнало во втората половина на 20 век. Според голем број истражувачи, каналот се смета за еден од најзагадените акумулации во Европа и претставува закана за здравјето на луѓето меѓу луѓето кои живеат во блиските населби. На дното на каналот има до 400.000 тони тиња која содржи тешки метали и отпад од нафта, кои исто така стигнуваат до реките поврзани со каналот: Дунав и Тиса. Во 2008 година министерот за заштита на животната средина потпиша Меморандум за чистење на каналите.
1 Поврзано
* Канал Дунав-Тиса-Дунав
Таму ќе си дадеме рака

''Таму ќе си дадеме рака'' (италијански: Là ci darem la mano) — дует од првиот чин на операта на Дон Жуан врз основа на либретото на Лоренцо да Понте на италијански јазик. Пеат Дон Жуан (баритон) и Зерлина (сопран). Еден е од често обработуваните и концертно изведуваните дуети на класичната музика.
1 Контекст и содржина
Дон Жуан, италијанскиот облик на името е Дон Џовани, познат шпански книжевен заводник и развратник, кај нас познат според францускиот изговор на името. Неговиот слуга Лепорело (бас) во аријата „Драга госпоѓо, еве го списокот“ (''Madamina, il catalogo è questo)'' на почетокот на првиот чин на Дона Елвира ѝ ги набројува 2065-те освојувања на Дон Жуан.
Дон Жуан, во склад со таа репутација, во третата сцена од чинот се обидува да ја придобие Зерлина која со свршеникот Мазето ја подготвува венчавката. Затоа ја нуди својата палата како место за одржување на гозбата. Лепорело ги води селаните во палатата, а со нив и Мазето, кого Дон Жуан го избркал под закана со меч за да остане насамо со Зерлина.
На сцената остануваат Дон Жуан и Зерлина. Музиката во партитурата е означена како IX сцена и се состои од рецитативи и ''дуетини''. Во рецитативот, Дон Жуан ја навредува Зерлина, ветувајќи ѝ брак и живот подобар од селскиот. Следува ''дуетот'' „ ''Là ci darem la mano'' “ - „таму (во палатата) ќе си дадеме рака, таму ќе ми кажеш ''да'' “. Таа не му верува и се двоуми, но Дон Жуан е упорен и го крши нејзиниот отпор. Дона Елвира влегува на сцената и дејството на операта продолжува...
2 За музиката
''Là ci darem la mano'' (3'43 ")
Дует и рецитатив, Оркестар на Државната опера на Виена, диригент Јозеф Крипс, Дон Жуан: Чезаре Сиепи, Зерлина: Хилде Гуеден, снимка од 1955 година.
Во партитурата оваа композиција е означена како N <sup>o</sup> 7 ''Duettino'' (седма музичка нумера, мал дует). Веројатната причина е тоа што пејачите пеат како дуо само во финалето, додека во останатото дело Дон Жуан и Зерлина пеат наизменично.
Оркестрација: 1 флејта, 2 обои, 2 фаготи, 2 рогови, гудачи
Композицијата има 82 такта. Времетраењето е околу 3'30".
Првите 8 такта ги пее Дон Жуан: Таму ќе си дадеме рака, таму ќе ми кажеш ''да''. Види, не е далеку; да си одиме оттука, драга моја.
<score>
3 Влијание
Дуетот е исклучително популарен, па многу композитори го обработувале во своите дела, од кои најпознати се, на пример:
* Лудвиг ван Бетовен: Варијации на „Là ci darem la mano“ за две обои и англиски рог, WoO 28, од 1795 година
* Николо Паганини: фантазија бр. 20 од 43. фантазија за гитара, MS 43, околу 1820 г.
* Фредерик Шопен: Варијации на „Là ci darem la mano“ за пијано и оркестар оп. 2, од 1827 година
* Франц Лист: Тема и две варијации во оперната фантазија за пијано ''Réminiscences de Don Juan'' S 418 (Присеќавања на Дон Жуан), 1841 година
Надвор од операта, дуетот често се изведувал самостојно на концерти и се снимал на носачи на звук, а многу пејачи кои настапувале во овие улоги во операта го имаат на својот репертоар.
Дуетот се појавува во театарски дела, телевизиски серии и филмови, на пример:
*''Мапет шоу'', дуо Мис Пиги и Линк Хогтроб
*''Се случи во Бруклин'', дуото Кетрин Грејсон и Френк Синатра
Александра Гедеон

Александра Гедеон (Панчево, 1986) е академска сликарка од помладата генерација. Дипломирала во 2010 година на Факултетот за применета уметност во Белград, отсек ѕидно сликарство.
1 Изложби
* групна изложба „Портрет низ времето“, Народен универзитет „Браќа Стаменковиќ“, Белград 2002 година
* 24. Фестивал на аматерска уметност на Србија, Вршац, Нови Сад, Зајечар, 2004 година
* Изложба на уметници од Опово, галерија „Јован Поповиќ“ во Опово 2003-2013 година
* Меѓународна ликовна колонија и изложба „Опово“, 2007-2015 година
* Прва, четврта средба на акварелистите на Србија, галерија „Јован Поповиќ“ Опово 2009, 2010 година
* ОТПЕЧАТОК ВО КАМЕН, Мозаик, фреска, графити, витраж, групна изложба на студенти на ФПУ, галерија СКЦ Нов Белград, 2010 година
* Акварел ~ ликовна колонија, Геронтолошки центар Зрењанин, 2010 година
* Самостојна изложба, Александра Гедеон и Милена Ранчиќ, Галерија на заедницата Сакуле 2013 година
* Групна изложба „Уметност е во женски род“, во организација на Блиц Жене, Дом на млади, 2014 година* Групна изложба „Уметност во минијатура“, Мајданпек, Зајечар, Белград, 2015 година
2 Поврзано
**
Лице в лице (филм)

„Лице в лице“ (хрватски: ''Licem u lice'') – југословенски филм од 1963 година, во режија на Бранко Бауер. Главните улоги ги толкуваат: Илија Џувалековски, Владимир Поповиќ, Хусеин Чокиќ, Милан Срдоч, Борис Дворник и Божидарка Фрајт. Ова е еден од првите југословенски политички ангажирани филмови во кои се зборува за неправилностите во тогашното општество. Поради тоа, некои филмски критичари го поздравиле како пресвртна точка во југословенската кинематографија и како предвесник на подоцнежнито црн бран. На Пулскиот филмски фестивал, филмот освоил „Златна арена“ за најдобар филм и за режија, како и наградата на публиката, „Елен“.
1 Синопсис
Во едно градежно претпријатие се одржува партиски состанок на кој се разгледува случајот на работникот Милун (го игра Чокиќ) кој се побунил против неколку сомнителни одлуки на директорот (го игра Џувалековски), неговиот поранешен воен другар. Состанокот е закажен врз основа на анонимно писмо кое пристигнало во комитетот на партијата, а во кое се посочуваат лошата состојба во претпријатието, влошените меѓучовечки односи и неправилностите во поделбата на становите. Состанокот трае до доцна во ноќта и тогаш директорот почнува да размислува да поднесе оставка, гледајќи дека неговиот збор не може да биде последен...
Немања Рниќ

Немања Рниќ (Белград, 30 септември 1984) е поранешен српски фудбалер кој играл во одбраната.
1 Клупска кариера
За првиот тим на белградски Партизан Рниќ за прв пат настапил во сезоната 2003/04. На крајот на месец јули 2005 година ја скршил коската на потколеницата на десната нога по дуелот на тренинг со нигерискиот напаѓач Обиор Одит. Покрај фибулата, на Рниќ му биле оштетени и лигаментите на скочниот зглоб, па по рехабилитацијата ја пропуштил целата есенска полусезона.
По освојувањето на двојната круна (првенство и куп) со „црно-белите“, во летниот преоден рок во 2008 година потпишал договор со белгискиот клуб на Андерлехт. Договорот бил со важеност од три години со можност за продолжување на уште една година. Во екипата на Андерлехт се преселил без обесштетување, бидејќи претходно не го продолжил договорот со црно-белите. По пристигнувањето во составот на Андерлехт, наместо на теренот, завршил на клупата, а натпреварите често ги следел од трибините. Во месец февруари 2011 година го напуштил клубот на Андерлехт затоа што повеќе не можел да чека за можност да биде во тимот на белгискиот шампион. Заминал како позајмен играч, до крајот на сезоната во составот на Жерминал Бершот.
На крајот на месец јули 2011 година се вратил во белградски Партизан со кој ја освоил титулата српски првак, а по истекот на договорот со црно-белите, неколку месеци ја одржувал формата на тренинзите во Рад. Во месец март 2013 година тој се согласил да соработува со екипата на Говерла, претпоследниот тим од украинското првенство.
Од месец август 2013 година Немања Рниќ ги бранел боите на австрискиот бундеслигаш Волфсбергер.
2 Репрезентација
За младата репрезентација на Србија Рниќ одиграл 20 натпревари со која учествувал на Европското првенство во 2006 година во Португалија. Наредната година настапувал и на Европското првенство во Холандија, каде репрезентацијата на Србија го освоила второто место.
За сениорската репрезентација на Србија тој одиграл три натпревари. Својот прв натпревар го имал на 8 јуни 2005 година во Торино против селекцијата на Италија (1:1), а последен пат за селекцијата на Србија настапил во месец март 2008 година, во Киев против селекцијата на Украина (0:2).
3 Трофеи
3.1 Партизан
* Освоено е Првенството на Србија и Црна Гора (1): 2004/05.
* Освоена е Српската Суперлига (2): 2007/08, 2011/12.
* Освоен е Купот на Србија (1): 2007/08.
3.2 Андерлехт
* Освоено е Белгиското првенство (1): 2009/10.
* Освоен е Белгиски Суперкуп (1): 2010 година.
Никола Јакшиќ

Никола Јакшиќ ( Белград, 17 јануари 1997 ) е српски ватерполист кој моментално настапува за ВК Нов Белград, а пред тоа настапувал за Партизан и Ференцварош.
Со српската репрезентација освоил златен медал на Светското првенство 2015 година во Казан, победувајќи во финалето против Хрватска со 11:4. Тој бил и најмладиот репрезентативец на Србија, кој истата година ја освоила Светската лига во Бергамо. Тој освоил златен медал со српската репрезентација на Олимписките игри во Рио 2016 година. Тој победил на Олимпијадата во Токио 2020 година и тоа бил втор златен медал со репрезентацијата на Србија која во финалето ја победи Грција со 13:10.
1 Клупски трофеи
* ЛЕН Лига на шампиони 2018/19. - Шампион со Ференцварош
* ЛЕН Европски куп 2017/18. - Шампион со Ференцварош
* Суперкуп на Европа 2017/18, 2018/19. -Шампион со Ференцварош
* Српско првенство 2014/15, 2015/16, 2016/17 -Шампион со Партизан .
* Куп на Србија 2015/16, 2016/17 - Шампион со Партизан .
* Унгарско првенство 2017/18, 2018/19. - Шампион со Ференцварош
* Куп на Унгарија 2017/18, 2018/19, 2019/20, 2020/21. - Шампион со Ференцварош
2 Поединечни награди
* Најдобар спортист на ЈСД Партизан - 2015, 2016, 2017 година.
* Избрани најдобри млади спортисти од Олимпискиот комитет на Србија - 2016 година.
Никола Дедовиќ

Никола Дедовиќ ( Белград, 25 јануари 1992 ) е српски ватерполист.
1 Биографија
Тој израснал во белградски Партизан, со кој го освоил Купот на Србија, Евро Интерлига и ЛЕН Лигата на шампионите. Во клубот Раднички во Крагуевац се пресели во летото 2014 година. години.
Во февруари 2015 година потпишал договор со малтешкиот клуб Слиема. После тоа, тој потпишал договор со Риека Приморје . Од 2016 година настапува за германскиот Спандау 04.
Тој е ватерполо репрезентативец на Србија. Тој бил вклучен во списокот за Олимписките игри 2020 година (одржани во 2021 година) во Токио. Тој ги освоил Олимписките игри во Токио 2020 година со репрезентацијата на Србија која во финалето ја победи Грција со 13:10.
Слободан Николиќ (политичар)

Слободан Николиќ (27 март 1957) е српски политичар и актуелен претседател на Руската партија, која се залага за интересите на руското малцинство во Србија, како и за поблиска соработка со Руската Федерација. Николиќ е поранешен потпретседател на Народната селска партија.
1 Биографија
Роден е на 27 март 1957 година во Шабац. Од 1983 до 1984 година работи во Националниот завод за статистика, а од 1984 до 1996 година како комерцијалист во МПИ „Житоратар“ Шабац. Од 1996 до 2001 година имал сопствен приватен бизнис. Од 2001 до 2005 година е директор на Здружението „Село праг 98“. Здружението се занимава со ревитализација и демографски проблеми на селата и воспоставување соработка со Руската Федерација. Во 1998 година била воспоставена официјална соработка со Ивановскиот регион во Русија и бил потпишан протокол за соработка со Фондот за култура. Од 2005 до 2006 година бил директор на „Заштита на растенијата Зорка“, а од 2006 до 2015 година бил член на Градскиот совет на Шабац задолжен за соработка со здруженија на граѓани и соработка со Руската Федерација. Од 2010 година е претседател на Здружението за српско-руско пријателство „Владимир Путин“ во Шабац и ја продолжува веќе добро воспоставената соработка со Руската Федерација.
На 26 декември 2011 година, градот Шабац го добил орденот „Јермак“ од Президиумот на Советот за општествени признанија на Руската Федерација, а го добил и Орденот на цар Николај II Романов. Го добил и орденот на градот Москва во 2011 година
Тој бил потпретседател на Народната селска партија до 2013 година, кога ја основа Руската партија со цел да воспостави уште поблиски врски меѓу Србија и Руската Федерација. Партијата се залага за влез на Србија во Евроазиската економска унија и полноправно членство на Србија во Организацијата на Договорот за колективна безбедност. Партијата се залага и за зголемување на соработката со Руската Федерација во областа на економијата, културата и образованието.
2 Приватен живот
Оженет е и татко на три деца. Покрај родниот српски, тој зборува и руски .
Слободан Никиќ

Слободан Никиќ (25 јануари 1983 година) е српски професионален ватерполист. Моментално е слободен играч и е долгогодишен член на машката ватерполо репрезентација на Србија. Неговите најзабележителни достигнувања со репрезентацијата се златниот медал од Олимписките игри во 2016 година, среброто од Олимписките игри во 2004 година и бронзата од Олимписките игри 2012 година, три златни медали од Светските првенства во 2005, 2009 и 2015 година и пет златни медали од Европските првенства во 2003, 2006, 2012, 2014 и на крај во 2016 година.
Тој е еден од најодликуваните играчи во историјата на ватерполото и единствениот ватерполист во светот кој има освоено 3 златни медали на Светското првенство во ФИНА, рекорд на сите времиња за 2018 година. Во неговата клупска кариера, неговите најважни достигнувања се ЛЕН Евролигата и ЛЕН Суперкупот освоен во 2010 година со Про Реко. Никиќ е еден од најуспешните српски олимпијци.
1 Репрезентативна кариера
1.1 Куп на Самаридис 2012 година
Од 9 до 11 јануари 2012 г. Никиќ се натпреварувал со својата репрезентација на грчкиот остров Хиос во Купот Самаридис кој повеќе наликувал на подготвителен турнир за претстојното Европско првенство во 2012 година што се одржувало во Ајндховен. Тој и неговите соиграчи завршиле втори зад Црногорците по гол разлика.
1.2 2012 Ајндховен
Никиќ го постигнал својот прв гол на Европското првенство на 17 јануари против Германија во вториот натпревар кој Србите го добиле со 13-12. На 19 јануари, во третиот натпревар на турнирот, Никиќ го постигнал својот втор гол во тешката победа од 15–12 против бранителот на титулата европски првак Хрватска. На 21 јануари во четвртиот натпревар, Никиќ го постигнал својот трет гол на турнирот за својата репрезентација во рутинска победа против Романија со 14–5. На 29 јануари, Никиќ го освоил Европското првенство со неговата репрезентација победувајќи ја во финалето Црна Гора со 9–8. Ова му беше трет златен медал на Европските првенства.
2 Трофеи
2.1 Клуб
; Олимпијакос
* Грчко првенство : 2007, 2008, 2009 година
* Куп на Грција : 2006, 2007, 2008, 2009 година
; Про Реко
* Серија А1 : 2009–10, 2010–11
* Копа Италија : 2009–10, 2010–11
* ЛЕН Евролига : 2009–10
* ЛЕН Суперкуп : 2010 година
; Ференцварош
* ЛЕН Еврокуп : 2017–18
* Унгарско првенство ( ОБ I ): 2018 година
Живко Гоциќ

Живко Гоциќ (22 август 1982) е поранешен српски ватерполист. Тој бил член на српските тимови кои освоиле бронзени медали на Олимписките игри во 2008 и 2012 година и златен медал во 2016 година. Тој ја имал и светската титула во 2009 и 2015 година и европската титула во 2003, 2006, 2012, 2014 и 2016 година. Во декември 2013 година станал капитен на државната репрезентација.
1 Клупска кариера
1.1 Солнок Доша-КОЗГЕП
На 27 септември 2011 година, Гоциќ постигнал гол во првото коло на Водафон ОБ-1, во победата од 9–7 на гости против Сзентеси ВК. Гоциќ го постигнал својот втор гол во сезоната на Водафон ОБ-1 во третата рунда лесна победа од 12–5 на гости против Орвосегетем СЦ. Гоциќ го постигнал својот трет гол во сезоната на Водафон ОБ-1 во четвртото коло со 10–9 победа на гости против БВСЦ-Зугло. Гоциќ го постигнал својот четврти гол во поразот на домашен терен од петтото коло на Водафон ОБ-1 со 10–9 од ЗФ-Егер. Гоциќ го постигнал својот петти гол во сезоната на Водафон ОБ-1 во шестата рунда лесна победа од 16–7 на гости против ФТЦ Фишер Клима. Гоциќ го постигнал својот шести гол во сезоната на Водафон ОБ-1 во осмата рунда 13–6 победа на гости против Групама Хонвед. Гоциќ го постигнал својот седми гол во сезоната на Водафон ОБ-1 во поразот на домашен терен од деветтото коло 7–6 од ТЕВА-ВасасУНИКА. Живко Гоциќ постигнал два гола во победата од 9–4 на Водафон ОБ-1 на домашен терен против Дебрецен Фуџицу.
2 Репрезентативна кариера
Гоциќ го постигнал својот прв гол на Европското првенство на 17 јануари против Германија во вториот натпревар кој Србите го добиле со 13–12. На 19 јануари, во третиот натпревар на турнирот, тој го постигнал својот втор гол во тешката победа од 15–12 против бранителот на титулата европски првак Хрватска. На 21 јануари во четвртиот натпревар, Гоциќ го постигнал својот трет гол на турнирот за својата репрезентација во рутинска победа против Романија со 14–5. На 23 јануари, во последното коло од групата А, кое Србија го загуби од Црна Гора со 11–7, Гоциќ постигнал два гола. На 29 јануари, Гоциќ го освоил Европското првенство со неговата репрезентација победувајќи ја во финалето Црна Гора со 9–8.
3 Трофеи
3.1 Клуб
; ВК Партизан
* Државно првенство на Србија: 2008–09, 2009–10
* Национален куп на Србија: 2008–09, 2009–10
* Евроинтер лига: 2010 година
4 Приватен живот
Гоциќ е оженет со Светлана и го има синот Родиќ.
Спортски сојуз на Србија

Спортскиот сојуз на Србија (скратено ССС), е националниот спортски комитет на Србија. Основан е на 24 март 1946 година, кога Антифашистичкото собрание за национално ослободување на Србија донело одлука со која ''Врховното раководство на фискултурата му'' препуштило на ''Иницијативниот спортски комитет на Србија'' на целата територија на Социјалистичка Република Србија. Спортскиот сојуз на Србија ги обединува различните сателитски спортски здруженија во Србија и обезбедува голем број спортски објекти и опрема за градовите низ земјата.
Стефан Николиќ (кошаркар, роден 1987)

Стефан Николиќ (13 август 1987) е српски професионален кошаркар за ЧСМ Таргу Џиу од Националната лига. Обично игра на позицијата плејмејкер.
1 Награди и достигнувања
* Шампион на Грција од втора дивизија (2014)
* Шампион на бугарската лига (2004)
* Шампион на Купот на Бугарија (2004)
2 Наводи
**
Слободан Николиќ

Слободан Николиќ (роден на 14 јуни 1959 година) е српски кошаркарски тренер и поранешен играч.
1 Играчка кариера
Николиќ играл за Црвена звезда од југословенската прва лига од 1975 до 1987 година и од 1989 до 1991 година. Тој ги држи клупските рекорди за најмногу одиграни сезони (14) и најмногу одиграни натпревари (429). Играше и за Војводина и ОКК Београд, како и за бугарскиот тим Плама Плевен. Се пензионираше како играч во Раднички Крагуевац во 1995 година.
2 Тренерска кариера
Николиќ бил тренер на екипи од Русија ( Спартак Приморје ), Бугарија ( Лукоил Академик ), Чешка ( Опава, Синтезија Пардубице ), Романија ( Енергија Ровинари ) како и ОКК Белград, Раднички Застава и Борац Бања Лука.
3 Приватен живот
Тој е татко на српскиот кошаркар Стефан Николиќ (роден 1987 година).
КУД Младост Нова Пазова

КУД Младост Нова Пазова (Уметничко друштво Младост Нова Пазова) е српска културна организација основана во 1953 година. Успешно делува во собирот на млади, развивајќи тенденција за танц, песна, музика, драми, поезија, сликарство, а пред сè за афирмација на културните вредности на српскиот народ и другите луѓе кои живеат на територијата на Република Србија. КУД Младост НП е член на Здружението ЦИОФФ Србија од 2003 година.
1 Секции
* Мала уметничка работилница
* Драмски клуб
* Фолклорна секција
* Женска пејачка група
* Оркестар за народни игри
2 Патувања
Националниот фолклорен ансамбл и оркестар отпатувал во:
# Полска
# Украина
# Словачка
# Унгарија
# Романија
# Бугарија
# Македонија
# Босна и Херцеговина (Република Србија)
# Словенија
# Италија, Сицилија
# Бразил
* Женската пејачка група патувала во:
# Словачка
# Унгарија
# Романија
# Бугарија
# Босна и Херцеговина (Република Србија)
* Мала уметничка работилница отпатувала во Битола (Македонија).
3 Програмата на ансамблите за народни игри
* Настап на ансамбл за народни игри:
Сериски број, Кореографија, Кореограф, Музички аранжман, Слика, Опис на кореографија, Музика и Видео
1., Сремските ора, Владимир Спасојевич, Саша Мазинјанин, Низа ора и песни од Срем, прикажана е автентичната носија од Срем, голем број весели песни и ора од тој крај.
2., Буњевка оро, Бранко Маркович, Душан Шапоња, Типично и популарно оро од северна Војводина. Различни фолклорни играчки чекори и типична музика од околината. Временски ѕвона на чизмите на танчерите. Оригинални и шарени костими.
3., Влашки ора, Mилан Вујинович, Веља Цвектович, Брзо и темпераментно оро од источна Србија. Покажување на карактеристичен начин на танцување во таа област.
4., Шумадинско оро, Бранко Маркович, Душан Шапоња, Мешавина од ора од централниот дел на Србија. Весели танци со мали чекори и цветни носии, карактеристични за овој регион.
5., Шопско тројно оро, Бранко Маркович, Душан Шапоња, Динамичен танц на три момчиња, како претстава на веселиот дух на југоисточна Србија.
6., Ора од југоисточна Србија – Бугарка, Владимир Спасојевич, Саша Мазинјанин, Темпераментен танц од југоисточна Србија, момци и девојки кои покажуваат сила и издржливост.
7., Ора од Источна Србија- Тимок, Добривоје Путник, Бировоје Илич, Орото доаѓа од источна Србија. Го прикажува богатството на носии и музика и историја на српскиот народ. Водечкиот човек кој се бори за слободата на народот.
8., Бугарски танц, Драгомир Вукович, Петар Јосимович
9., Танц од Лесковац, Владимир Спасојевиќ, Саша Мизинјанин
10., Ора од Врањско Поље, Славиша Џукич, Саша Мизинјанин
11., „Линдио танц - брз танц од Херцеговина, Бранко Маркович, Душан Шапоња, Географското потекло на западна Херцеговина. Средоземната музика и костими го покажуваат менталитетот на населението, идентификуван весел темперамент. Духовит начин на издавање команди на други играчи, проследен со еден инструмент.
12., Тивкото тркало - танц од Гламоч, Драго Кецман, /
13., Апартман Врање, Бранко Маркович, Драгољуб Шаркович
Дом на култура Чачак

Дом на култура Чачак е културен центар сместен во Чачак, Србија.
1 Историја
Основан е на 1 јули 1971 година, како културен центар на градот Чачак, сместен на главниот градски плоштад.
Дом културата Чачак е и дом на најголемиот фикус на Балканот, кој бил засаден во 1971 година кога започнале работите на објектот. Од 2003 година е заштитено како „природно богатство од трет степен“. Местото е исто така домаќин на годишниот фестивал за анимација „Аниманима“ што се одржува во ноември.
2 Галерија
Старо српско печатарство

Српското печатење се однесува на историјата на печатењето кај Србите, а се фокусира на развојот на печатењето книги на српски јазик, со употреба на српската кирилица, од крајот на 15 век до крајот на 18 век. Првата државна печатница, Српската печатница, била основана во 1832 година.
1 Печатници
; Раниот модерен период
* Печатница Црнојевиќ (1494—1496)
* Печатница Вуковиќ (1519/1520—1521) и (1536—1540)
* Печатница Горажде (1519—1523)
* Печатница Манастир Рујно (1537)
* Лука Примојевиќ
* Печатница Грачаница (1539)
* Печатница Милешева (1544—1557)
* Белградска печатница (1552)
* Јужнословенски библиски институт каде Јован Малешевац и Матија Поповиќ работеле како преведувачи (1561-1565)
* Печатница Мркшина црква (1562—1566)
* Печатница Скадар (1563)
* Печатница Загуровиќ (1569—1570)
* Рампазето и наследниците (1597-1616)
* Тројан Гундулиќ
* Јеромонах Пахомије
* Јеромонах Макарије
* Печатница Јозеф фон Курцбок, во Виена, кирилица, од 1771 до 1792 година до продажбата на Стефан фон Новаковиќ
* Печатницата на Стефан фон Новаковиќ, во Виена, печатела и објавувала книги до 1796 година до продажбата на Универзитетот во Пешта
* Србија
* Радославово евангелие
2 Поврзано
* српска литература
Душан

Душан — словенско име кое првенствено се користи во земјите на поранешна Југославија; и меѓу Словаците и Чесите. Името е изведено од словенската именка ''душа'' „душа“.
1 Број на луѓе со име Душан
Име, Брои луѓе (ранг), држава, Датум
Душан, 14.972, Чешка, 2016 година
Душан, 10.191 (19-ти), Словачка, 1995-08-22
Душан, 7.660 (33), Словенија, 2021-01-01
Душан, 5.656, Хрватска, 2011 година
Во Србија, тоа било 29-то најпопуларно име за мажи, во 2010 година.
2 Познати лица
* Стефан Урош IV Душан, цар на Српското Царство
* Душан Бајевиќ, српски фудбалер и фудбалски менаџер
* Душан Бажица, чешки хокеар на мраз
* Душан Баста, српски фудбалер
* Душан Богдановиќ, американски композитор и класичен гитарист со српско потекло
* Душан Ѓуриќ, шведски репрезентативен фудбалер со српско потекло
* Душан Домовиќ Булут, српски кошаркар 3х3
* Душан Џамоња, хрватски вајар
* Душан Фицел, словачки фудбалер и фудбалски менаџер
* Душан Галис, словачки фудбалер и фудбалски менаџер
* Душан Калманчок, словачки астроном
* Душан Керкез, српски фудбалер
* Душан Ковачевиќ, српски драматург
* Душан Лајовиќ, српски тенисер
* Душан Мандиќ, српски ватерполист, олимписки шампион
* Душан Матиќ, српски поет
* Душан Макавејев, српски филмски режисер
* Душан Михајловиќ, српски политичар
* Душан Михајловиќ, српски фудбалер
* Душан Оташевиќ, српски сликар и вајар
* Душан Пашек, словачки хокеар на мраз
* Душан Петковиќ (фудбалер роден 1974 година), српски поранешен фудбалер
* Душан Петковиќ (фудбалер роден 1903) (1903–1979), српски и југословенски фудбалски напаѓач
* Душан Петронијевиќ, српски фудбалер
* Душан Пирјевец, словенечки книжевен историчар, филозоф и борец на отпорот
* Душан Поповиќ, неколку лица
* Душан Радовиќ, српски новинар и писател
* Душан Реповш, словенечки математичар
* Душан Ристановиќ, српски биофизичари
* Душан Салфицки, чешки хокеар на мраз
* Душан Шестиќ, босански музичар, композитор на босанската химна
* Душан Слободник, словачки книжевен теоретичар, преведувач и политичар
* Душан Швантнер, словачки политичар
* Душан Тадиќ, српски фудбалер
* Душан Ухрин, словачки фудбалер и фудбалски менаџер
* Душан Вемиќ, српски тенисер
3 Поврзано
* Душановац
* Душаново
Опера „Да Понте“.

Терминот „опери Да Понте“ ги опишува трите опери компонирани од Моцарт врз основа на либрето од Лоренцо да Понте. Овие дела се:
* Свадбата на Фигаро (1786)
*''Дон Џовани'' (1787)
*''Така прават сите (опера)'' (1790)
Сите три опери биле создадени за Дворската опера во Виена, тие се на италијански јазик, јазикот што во тоа време се сметал за најсоодветен за опера, и се најпопуларните опери на Моцарт. Сите три се во жанрот опера буфа. И покрај лесниот и комичен карактер што го имплицира жанрот, тие изразуваат стремеж кон слобода инспириран од идеалите на ерата на просветителството и се занимаваат со теми што биле смели за своето време, особено во однос на религијата (Дон Џовани), политиката (Свадбата на Фигаро) и моралот (Така прават сите). Други вообичаени теми вклучуваат потрага по љубов или сексуално задоволство, маскирање (особено трансвестизам) и последователните погрешни идентитети, вознемирување на жените од страна на мажите и конфликтите меѓу господарот и слугата.