Houses of the Holy

''Houses of the Holy'' e петтиот студиски албум на англиската рок група Лед Зепелин, издаден преку издавачката куќа Атлантик Рекордс на 28 март 1973 година. Насловот на албумот е посвета за верните обожаватели кои се појавуваат на нивните концерти чии локации ги нарекуваат Houses of the Holy (Домови на Светите). Втор албум на групата кој не е именуван по нив и прв албум кој содржи целосно оригинален материјал. Претставува музички пресврт за Лед Зепелин бидејќи почнуваат да користат многу повеќе слоеви и методи на продуцирање во нивните песни.
РИАА го сертифицира 11 пати платинест и песната со исто име е снимена во овие сесии, но се појавува на следниот албум. Во 2012 година списанието Ролинг Стоун го става на 148 позиција на листата од 500те Најдобри албуми на сите времиња.
1 Снимање
Поголемиот дел од албумот се снима во пролетта 1972 година во Старгроувс, селскиот имот во Беркшир на Мик Џегер и повторно со користење на подвижното студио на групата Ролинг Стоунс. Некои од песните на албумот се и пред тоа снимани, како на пример песната No Quarter, чиј прв обид е во текот на сесиите во Хедли Гранџ.
Неколку од песните се продуцираат како демоа (пробни снимки) во личните студиа на Џими Пејџ и Џон Пол Џонс. Овие двајца ги монтираат студиата во нивните домови и тоа им овозможува да ги довршат почнатите аранжмани. Како на пример, недовршените The Rain Song и Over The Hills and Far Away се довршуваат во студиото на Џими, додека ЏПЏ ја довршува No Quarter.
Уште еден дел од снимањето е спроведен во Олимпик Студиос во мај 1972 година и во текот на турнејата низ Северна Америка истата година во студиото Електрик Лејди Студиос во Њујорк.
Некои од песните како Black Country Woman, Walter’s Walk, The Rover и Houses of The Holy снимени во овие сесии не се наоѓаат на овој албум, туку на некои од следните.
2 Компонирање
Стилистички, овој албум е еден голем пресврт во кариерата на Лед Зепелин. Гитарските рифови имаат повеќе слоеви во споредба со оние од претходните албуми и продуцентските методи на Џими Пејџ еволуираат и се оддалечуваат од раните влијанија на блуз музиката кои се застапени во првите четири албуми.
Освен кај Џими, голем напредок се чувствува и кај Роберт Плент, чии текстови на песните The Song Remains The Same и нејзиниот комплициран сопатник The Rain Song се многу позрели изданија на неговите мистични тематики.
Други песни како D’yer Mak’er, No Quarter, The Crunge се нешто нечуено во нивниот досегашен репертоар. D’yer Mak’er е реге песна и насловот се римува со британскиот изговор на зборот Јамајка. Исто така тоа е една од ретките песни каде сите 4 членови на Лед Зепелин ги делат композиторските заслуги.
No Quarter содржи елементи на атмосферски синтисајзер и соло на акустично пиjано на ЏПЏ. Dancing Days е инспирирана од некоја индиска музика која Џими Пејџ ја чул во Бомбај и содржи уште едно иако малку чудно сепак неверојатно соло од вториот најдобар гитарист на сите времиња.
The Crunge e фанк песна во чест на кумот на соул музиката Џејмс Браун, а The Rain Song е разубавена со звуците на новиот мелотрон на ЏПЏ. Последната песна од албумот, The Ocean содржи еден акапела дел и неверојатна кода (завршен дел)под влијание на старата ду-оп музика, и е посветена на океанот од обожаватели кои се појавуваат на концертите на Лед Зепелин во тоа време.
Според експертот за групата Дејв Луис:
Кога ќе се присетам Houses of the Holy одлично се носи со другите албуми од овој период. Конечно се најде баланс помеѓу оние селски акустични песни и тежината од првите два албуми. Иако отсуствува оној електрицитет од Лед Зепелин 1 и 2 и разновидноста од Лед Зепелин 3, како и класичниот статус на Лед Зепелин 4, петтиот албум ја отсликува положбата во која се наоѓа групата и служи како почеток за ширење на нивните музички стремежи.
3 Опаковка
Опаковката на Houses of the Holy е инспирирана од крајот на книгата на Артур Кларк, Крај на детството. Крајот на книгата содржи неколку стотици милиони разголеми деца, што само малку и физички наликува на основната форма на човечката раса. Тоа е колаж од неколку фотографии од Преминот на џиновите во Северна Ирска, кои ги слика Обри Пауел од фирмата специјализирана за опаковки на албуми Hipgnosis. Конкуренција на оваа локација и била уште една од Перу, но на крајот оваа е одбрана.
Двете деца кои позираат за сликите се Стефан и Саманта Гејтс и фотосесијата траела фрустрирачки 10 дена поради барање на вистинскиот дел од денот за да се фати правото осветлување. Фотосесиите се правени наутро и на зајдисонце за да се фати светлото од замракот и зората но никогаш не се постигнува посакуваниот ефект. Затоа децата се сликани во црно и бело и потоа се додадени на колажот како 11те лица кои се гледаат на опаковката. Иако незадоволителни, крајните слики оставаат впечаток поради некои случајно додадени засенчувања при постпродукцијата. Сликата од внатрешноста на опаковката е од замокот Данлус кој се наоѓа близу до Преминот на џиновите.
Во февруари 2010 година британската програма ББЦ Радио 4 му посвети получасовен документарен филм насловен Stefan Gates’s Cover Story на едно од децата од сликата за неговото учество во правењето на опаковката на албумот. Во филмот и покрај тоа што неговата сестра не се согласува, Стефан тврди дека има нешто злобно во врска со сликата. Тој исто така тврди дека никогаш не го чул албумот. Филмот завршува со неговото повторно посетување на Преминот на џиновите, слушајќи го Houses of the Holy и признава дека му паднал камен од срце по слушањето.
Исто како и на претходниот албум никакво име не е испринтано на опаковката, но менаџерот на групата Питер Грант им дозволува на Атлантик Рекордс да го покријат со хартија која ги содржи имињата на албумот и групата. Иако хартијата ги покрива задниците на децата од сликата, сепак албумот е забранет или недостапен во некои делови во југот на САД неколку години. ЦД изданието од 1980 година содржи дополнителни информации на опаковката.
Во 1974 година албумот е номиниран за Греми во категоријата за најдобра опаковка за албум и ВиЕјџ 1 ја става на шестата позиција на списокот на 50 најдобри опаковки за албуми на сите времиња во 2003 година.
Џими Пејџ изјавува дека сликата од опаковката е втора верзија која им била пратена од ангажираната фирма. На првата верзија уметникот Сторм Торгерсон нацртал зелен електричен терен за тенис со тениски рекет на него. Членовите на групата помислуваат дека со тоа тој имплицира дека нивната музика е само врева (англиските racket и racquet се изговараат исто но значат врева и рекет)и го отпуштаат, по што Пауел го заменува. Сепак подоцна Торгерсон е повторно вработен од групата за опаковките на албумите Presence и In Through the Out Door.
4 Критики
Ова е последниот албум на Лед Зепелин издаден преку Атлантик Рекордс по што тие формираат своја издавачка куќа Суан Сонг Рекордс во 1974 година. Houses of the Holy е првиот албум кој во опаковката ги содржи текстовите за сите песните.
Иако е во план да се издаде во јануари 1973, поради разни одложувања при правењето на опаковката, издаден е дури во март додека групата ја одржува нивната Европска турнеја од 1973 година. Houses of the Holy многу се рекламира пред почетокот на нивната турнеја во Северна Америка и кога веќе почнува турнејата, албумот е веќе на првата позиција на топ листите. Голем број од песните веќе се изведувани пред публика на претходната турнеја бидејќи тогаш и се снимени повеќето од нив.
При издавањето албумот добива измешани критики, а негативните најмногу се однесуваат на реге и фанк изданијата на групата со песните D’yer Mak’er и The Crunge. Од друга страна пак, комерцијално албумот поминува одлично со цели 39 недели на американските топ листи (две недели на првата позиција) и влегувајќи на првата позиција на топ листата во Британија.
Во 2012 година списанието Ролинг Стоун го рангира Houses of the Holy на 148ото место на списокот на 500те најдобри албуми на сите времиња.
4.1 Признанија и награди
Магазин, Земја, Признание, Година, Ранг
''The Book of Rock Lists'', САД, "The Top 40 Albums (1973)", 1981, 13
Греми, САД, "Grammy Award for Best Recording Package", 1974, Номиниран
''Classic Rock'', Велика Британија, "100 Greatest British Rock Album Ever", 2006, 90
Rock and Roll Hall of Fame, САД, "The Definitive 200: Top 200 Albums of All-Time", 2007, 51
''Rolling Stone'', САД, "The 500 Greatest Albums of All Time", 2012, 148
Pitchfork Media, САД, "Top 100 Albums of the 1970s", 2004, 75
(*) обележува неподреден список.
5 Положба на топ листите
Табела (1973), Највисок пласман
Japanese Albums Chart, 3
UK Albums Chart, 1
Norwegian Albums Chart, 4
US ''Billboard'' The 200 Albums Chart, 1
US ''Cash Box'' Top 100 Albums Chart, 1
US ''Record World'' Top Pop Albums Chart, 1
Austrian Albums Chart, 3
Canadian ''RPM'' Top 100 Albums Chart, 1
Spanish Albums Chart, 9
Australian ''Go-Set'' Top 20 Albums Chart, 1
Australian Kent Music Report Albums Chart, 1
German Albums Chart, 8
French Albums Chart, 3
;Синглови
Година, Сингл, Табела, Позиција
1973, "D'yer Mak'er", Билборд Поп Синглови (Билборд Топ 100), 20
1973, "Over The Hills And Far Away", Билборд Поп Синглови (Билборд Топ 100), 51
6 Екипа
;Led Zeppelin
*John Bonham – drums
*John Paul Jones – bass guitar, keyboards, mellotron, synthesiser, organ, piano, grand piano, harpsichord, synthesiser bass
*Jimmy Page – acoustic, electric, and pedal steel guitar, theremin on "No Quarter", production
*Robert Plant – lead vocals
;Продукција
*Barry Diament – mastering (original Compact Disc release)
*Keith Harwood – mixing
*Hipgnosis – sleeve art direction
*Andy Johns – engineering, mixing (on "No Quarter")
*Eddie Kramer – engineering, mixing
*Bob Ludwig – mastering engineering
*Aubrey Powell – cover photography
*George Marino – mastering (remastered Compact Disc)
7 Исто така
*Список на најпродавани албуми во САД