procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Тирено-Адријатико 2020

Тирено-Адријатико 2020 — 55. издание на велосипедската етапна трка Тирено-Адријатико, која се одржала помеѓу 11 и 17 март како тринаесетти настан во сезоната на Светската турнеја. На 6 март 2020 година била одложена поради пандемијата на КОВИД-19 во Италија и била повторно закажана од 7 до 14 септември.
1 Екипи
Бидејќи Тирено-Адријатико е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Пет професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 24 екипи. Секоја екипа настапила со по седум возачи, со што на почетокот имало 175 возачи. Од овие возачи, 152 ја завршиле трката.
2 Етапи
3 Поредок
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман
1, Паскал Акерман, Паскал Акерман, Паскал Акерман, Нејтан Хас, Шимон Сајнок
2, Паскал Акерман, Никола Баџоли
3, Мајкл Вудс, Мајкл Вудс, Александар Власов
4, Лукас Хамилтон, Мајкл Вудс, Лукас Хамилтон
5, Сајмон Јејтс, Сајмон Јејтс, Ектор Каретеро, Александар Власов
6, Тим Мерлир
7, Матје ван дер Пул
8, Филипо Гана
На крај, Сајмон Јејтс, Паскал Акерман, Ектор Каретеро, Александар Власов,
ЏФК (филм)

„Џ.Ф.К.“ (англиски: ''JFK'') – американски филм од 1991 година, во режија на Оливер Стоун. Главните улоги ги толкуваат: Кевин Костнер, Гери Олдман, Сиси Спејсек, Џек Лемон, Џо Пеши, Томи Ли Џонс и Доналд Сатерленд.
1 Синопсис
На 22 ноември 1963 година, за време на посетата на Далас, е убиен американскиот претседател Џон Кенеди. Јавниот обвиител Џим Гарисон е скептичен во однос на резултатите од истрагата и започнува процес. Набргу по атентатот е уапсен Ли Харви Освалд, кој е осомничен како извршител на атентатот, но него го убива Џек Руби и со тоа само се засилуваат сомнежите во врска со вистинските убијци на претседателот. Во филмот се прикажуваат односите на главните лица замешани во атентатот со американската војска, со разузнавачките служби, со кубанската емиграција и со мафијата.
Кралство Таволара

Кралство Таволара — микродржава на островот Таволара, во близина на североисточниот брег на Сардинија. Основано од семејството Бертолеони, наводно одобрено од Чарлс Алберт, кралот на Сардинија, тврди дека е едно од најмалите кралства во светот.
Кралство Илирија

Кралство Илирија — составна земја на Австриското Царство од 1816 до 1849 година, држава наследничка на Наполеонските Илирски провинции, повторно освоена од Австрија во Војната на Шестата коалиција и обновена според Завршниот акт на Виенскиот конгрес. Неговиот административен центар бил во Љубљана (официјално германски: ''Laibach'')
По револуциите од 1848 година, кралството било распуштено и поделено на австриските земји Крањска, Корушка и Австриското приморје.
Кралство Ломбардија-Венеција

Кралство Ломбардија-Венеција (латински: ''Regnum Langobardiae et Venetiae''), познато уште како Ломбардо-Венецијанско Кралство (италијански: ''Regno Lombardo-Veneto;'' германски: ''Königreich Lombardo-Venetien'') — составна земја на Австриското Царство. Кралството било создадено во 1815 година со резолуција на Виенскиот конгрес како признавање на правата на Хабсбуршко-лотариншката династија на поранешното Војводство Милано и поранешната Република Венеција по распадот на Наполеоновото Кралство Италија, основано во 1805 година. Во 1866 година територијата на кралството е инкорпорирана во неодамна прогласеното Кралство Италија.
Марш за свеченото крунисување

Марш за свеченото крунисување во ре-дур, TH 50, ČW 47, ― оркестарско дело на Пјотр Илич Чајковски нарачано од градот Москва за крунисувањето на императорот Александар III во 1883 година. Напишано било во март 1883 година и за прв пат изведено на 4 јуни &#x5B;с.с. 23 мај] 1883 година во паркот Соколники во Москва, под диригентство на Сергеј Танеев. Музиката вклучуваше извадоци од химната ''Боже, чувај го Царот!''''.'' Снимките на ова дело обично траат помеѓу 5 и 5½ минути.
1 Први настапи
Премиерата во Санкт Петербург 10 јануари 1885 [с.с. 29 декември 1884 година, под диригентство на Ханс фон Булов.
Премиерата во Соединетите Држави била на 5 мај 1891 година, за концертот на отворањето на Карнеги Хол, под диригентство на самиот Чајковски.
2 Модерни изведби
За време на СССР, руските изведби и снимки на музиката биле ревидирани за да се изостават извадоците од царската државна химна, заменувајќи ја со тематски материјал користен претходно во маршот. Други дела што ја цитирале или на друг начин ја користеле химната, како што се „''Словенски марш''“ Чајковски и „''Увертирата од 1812 година''“, исто така биле ревидирани, поради службената советска забрана за химната.
Започнувајќи со инаугурацијата на Дмитри Медведев во 2008 година, скратена верзија на ова дело била свирена за време на инаугурацијата на рускиот претседател што го придружува влезот на идниот претседател. Оваа верзија трае помалку од две минути, и така завршува многу пред свирењето во ова парче од царската химна, ''Боже, чувај го Царот!''. За разлика од другите големи композиции на Чајковски, ''Маршот''''за крунисување'' нема опусен број. Нему му се дадени алтернативните ознаки на TH 50 и ČW 47.
Кралство Италија (Наполеонова)

Кралство Италија (1805–1814, италијански: ''Regno d'Italia''; француски: ''Royaume d'Italie'') — кралство во Северна Италија (поранешна Италијанска Република) во лична заедница со Франција под Наполеон I. Кралството било целосно под влијание на Франција и престанало да постои по поразот и падот на Наполеон. Нејзината влада ја презел Наполеон како крал на Италија, а вицекралството било делегирано на неговиот посинок Ежен де Бохарне. Територијата на кралството ги опфаќала Савоја и модерните провинции Ломбардија, Венето, Емилија-Ромања, Фурланија-Јулиска Краина, Трентино-Јужен Тирол и Марке. Наполеон I, исто така, владеел со остатокот од северна и централна Италија во форма на Ница, Аоста, Пиемонт, Лигурија, Тоскана, Умбрија и Лацио, но директно како дел од Француската империја, наместо како дел од вазална држава.
Јозеф Добровски

Јозеф Добровски (17 август 1753 – 6 јануари 1829) бил чешки филолог и историчар, еден од најзначајните личности на чешката преродба заедно со Јозеф Јунгман. Вообичаено се смета за основоположник на словенската лингвистика како наука, дури и за време на неговиот живот бил наречен „татко“ на славистиката. Тој дал фундаментален придонес во изучувањето на старословенскиот јазик и кодификацијата на чешкиот литературен јазик.
Црква „Св. Илија“ - Ракотинци

Св. Илија — црква во скопското село Ракотинци, Општина Сопиште, храм на Ракотинскиот манастир. Му припаѓа на Јужноскопското архијерејско намесништво во Скопската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во 1875 г. од архимандритот Јоаникиј Ракотински, кој во поново време е прогласен за светец. Комплексот е осветен во 1890 г. од митрополитот Теодосиј Гологанов. Црквата е корабна и има припрата. Соборен ден е Илинден, кој во минатото привлекувал верници од Скопје и селата во областа Каршијак.
1 Поврзано
* Ракотински манастир
* Јужноскопско архијерејско намесништво
Црква „Св. Илија“ - Кадино

Св. Илија — црква во скопското село Кадино, Општина Илинден. Ѝ припаѓа на Дељадровско-илинденската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата веројатно е средновековна, обновена во подоцнежен период. Во 1857 г. истакнатиот мијачки мајстор Дичо Зограф насликал две престолни икони за иконостасот — „Пресвета Богородица со Христос“ и „Исус Христос Седржител“, потпишани и датирани на 20 април 1857 г.
1 Поврзано
* Северноскопско архијерејско намесништво
Црква „Св. Јован Крстител“ - Булачани

Св. Јован Крстител (Св. Јован Претеча) — црква во скопското село Булачани, Општина Гази Баба. Му припаѓа на Северноскопското архијерејско намесништво во Скопската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, сместен во најјужниот дел на селото. Изградена е на старо црковно место каде населението се собирало на Иванден од дамнешни времиња. Храмот има стар прекрасно украсен иконостас, како и многу икони и фрески од 1861 година. Според едно предание, иконостасот е дело на Турчин од Јаја-пашината џамија во Скопје.
1 Поврзано
* Северноскопско архијерејско намесништво
Црква „Св. Илија“ - Мирковци

Св. Илија Долни — црква во скопското село Мирковци, Општина Чучер-Сандево, храм на Чардачкиот манастир. Му припаѓа на Северноскопското архијерејско намесништво во Скопската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е сместена на падините на Скопска Црна Гора, јужно од Мирковци и источно од Глуво. Се наоѓа во месноста Чардак, поради што манастирот е наречен ''Чардачки''. До оваа црква е сместена и црквата „Св. Богородица“. Иконостасот е дело на видниот живописец Нестор Алексиев Мирчевски.
1 Историја
Според Георги Трајчев, црквата е изградена е во 1879 г. од монахот Софрониј, родум од Мирковци, на својот личен имот и ја ставил под јурисдикција на Бугарската егзархија на која ѝ служел. Намерно ја нарекол „Св. Ѓорѓи“ со цел да ги одвлече посетителите на истоимената манастирска црква во Бањане, која била под раководство на српската (патријаршиска) струја.
Почнувајќи од 1905 г. српската струја почнала да навлегува во службата и управата и на мирковската црква, што предизвикало бурни реакции. Така, борбата помеѓу двете пропаганди продолжила ожесточено до самиот крај на отоманската држава.
2 Поврзано
* Чардачки манастир
* Северноскопско архијерејско намесништво
Светозар Милетиќ

Светозар Милетиќ (Мошорин, 22 февруари 1826 — Вршац, 4 февруари 1901) бил адвокат, градоначалник на Нови Сад и еден од најзначајните и највлијателни српски политичари во Австроунгарија во втората половина на XIX век. Бил претседател на Дружината за обединување и ослободување на Србија со седиште во Цетиње.
Бил чичко на Љубомир Милетиќ.
Соѕидани (филм)

„Соѕидани“ (српски: ''Сазидани'') – југословенски филм од 1969 година, во режија на Војислав Кокан Ракоњац. Сценариото е засновано врз мотивите на романот „Осуденици“ на Бранимир Шќепановиќ. Ова е последниот филм на Ракоњац и претставува продолжение на неговиот филм „Пред вистината“. Главните улоги ги толкуваат: Љуба Тадиќ, Данило Бата Стојковиќ и Бранко Плеша.
1 Синопсис
Во филмот се зборува за меѓучовечките односи и во него се користат инсерти од филмот „Пред вистината“ при што инсертите го симболизираат сеќавањето на Страхиња Петровиќ на дружењето со Младен Стојановиќ.
Поход (филм од 1968)

„Поход“ – југословенски филм од 1968 година, во режија на Ѓорѓе Кадијевиќ. Главните улоги ги толкуваат: Слободан Перовиќ, Јанез Врховец, Северин Бијелиќ и Душан Јаниќијевиќ.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива за време на Втората светска војна. Германска казнена експедиција минува низ едно село и ги убива жителите, а преживуваат само еден селанец и неговото теле. Бегајќи до воените опасности, кај селанецот се јавува длабока приврзаност кон телето кое сака да го заштити по секоја цена. По ослободувањето на селото, војската која врши откуп на добитокот и нему му го одзема телето. Меѓутоа, селанецот го краде телето и го крие на селските гробишта. Поради кражбата, власта го затвора селанецот, а по излегувањето од затворот, тој го наоѓа мртвото теле.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Обршани

Успение на Пресвета Богородица — манастирска црква на Обршанскиот манастир во прилепското село Обршани, Македонија. Темелите на црквата биле ставени во 2004 година, градбата била завршена во 2005 година, а била осветена во 2011 година од митрополитот Петар.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа надвор од селото, источно од него, преминувајќи ја пругата за Сопотница.
2 Архитектура
Црквата наликува на еднокорабна градба, со едно средишно и четири помали кубиња, од кои едното е над Светиот pрестол. Црквата има три полукружни апсиди.
3 Галерија
4 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Обршанска парохија
* Обршани
Салашот во Мали Рит (филм)

„Салашот во Мали Рит“ (српски: ''Салаш у Малом Риту'') – југословенски филм од 1976 година, во режија на Бранко Бауер, заснован на истоимената книга на Арсен Диклиќ. Главните улоги ги толкуваат: Славко Штимац, Миливоје Томиќ, Слободан Перовиќ, Миодраг Радовановиќ, Мирољуб Лешо и Светислав Гонциќ.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во измисленото банатско село Мали Рит за време на Втората светска војна. Мали Рит е мирно село чии жители не се спротивставуваат на германската окупација. Партизаните, пак, за да не го привлечат вниманието на германската војска, се воздржуваат од напади врз селото и него го користат како тајна база. Во филмот се прикажуваат доживувањата на малото момче Милан Маљевиќ (го игра Штимац) кое на свој начин се вклучува во борбата против окупаторот. Во една прилика, германските војници земаат неколку заложници од селото при што го малтретираат и едно момче. За да им се одмазди, тоа го пали житото наменето за германската војска, која спроведува истрага предводена од фолксдојчерот Шицер. Тој ги заробува мажите од селото како заложници и почнува да ги стрела еден по еден. Децата од селото, бидејќи знаат дека возрасните не се виновни, преземаат своја акција за да ги спасат заложниците.
Индијанскиот борец (филм од 1955)

„Индијанскиот борец“ (англиски: ''The Indian Fighter'') – американски филм од 1955 година, во режија на Андре де Тот. Главните улоги ги толкуваат: Кирк Даглас, Елза Мартинели и Волтер Матау.
1 Синопсис
По завршувањето на граѓанската војна, Џони Хокс се враќа во индијанското племе на Сијуксите кое го предводи Црвениот Облак. Во меѓувреме, ќерката на поглаварот созреала во млада жена. Во потрага по злато, во индијанската земја доаѓаат бескрупулозните трговци со виски. Хокс го спречува воениот судир така што го убедува Црвениот Облак да склучи примирје со трговците. Следејќи го караванот за време на неговото патување низ индијанската земја, Хокс оди да се сретне со ќерката на поглаварот, но тогаш започнува вооружен судир кој ја загрозува блиската тврдина...
Црква „Св. Никола“ - Воѓани

Свети Никола — главна селска црква во прилепското село Воѓани, Македонија.
Црквата се наоѓа во самото село Воѓани, во близина на фудбалскиот терен. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата е сместена во северниот дел на селото Воѓани.
2 Историја
Црквата е подигната во век.
3 Архитектура
Во црквата се чува надгробна плоча од бел мермер, на која во горниот дел е претставена кола што ја влечат четири коњи. Под релјефот има старогрчки натпис во четири реда. Исто така, во црквата се наоѓа и ара од бел мермер која на едната страна има релјефна претстава на коњ.
4 Галерија
5 Поврзано
* Крушевско-демирхисарско архијерејско намесништво
* Бучинска парохија
* Воѓани
Подољските кадети (филм)

„Подољските кадети“ (руски: ''Подольские курсанты'') – руски филм од 2020 година, во режија на Вадим Шмелев. Главните улоги ги толкуваат: Алексеј Бардуков, Евгениј Ѓатлов и Сергеј Безруков.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во октомври 1941 година, кога германската војска незадржливо напредува кон Москва, но во походот ја запира една мала воена единица, составена од питомците на Подољската воена академија. Тие се стационирани во Калушката област, во близина на Москва, и успешно му се спротивставуваат на надмоќниот непријател, иако кадетите немаат борбено искуство. Со својата храброст, тие ѝ овозможуваат на Црвената армија да се групира и да го спречи походот на германската војска.
Зимување во Јакобсфелд (филм)

„Зимување во Јакобсфелд“ (српски: ''Зимовање у Јакобсфелду'') – југословенски филм од 1975 година, во режија на Бранко Бауер. Главните улоги ги толкуваат: Славко Штимац, Светислав Гонциќ и Слободан Перовиќ.
1 Синопсис
Две момчиња од партизанскиот одред се упатени на село за да презимат. Патем, едното момче се разболува, а другото оди во блиското германско село и таму се вработува како слуга. Ноќе, тоа го негува болното другарче кое е скриено во блиското мочуриште, а потоа го крие во шталата на газдата каде што слугува. Зимувањето трае сè додека не ги открие илегалната ослободителна организација која момчињата ги изнесува надвор од селото.
Нова Британија

Нова Британија (|New Britain, застарено |Neupommern ) е меланезиски остров во Папуа Нова Гвинеја. Ова е најголемиот остров во Бизмарковиот архипелаг, кој до 1885 година се нарекувал Нов Британски Архипелаг.
1 Географија
Површината на островот изнесува 35.144,6 км<sup>2</sup>, и таму живеат околу 500 илјади жители (2011). Неговата должина е 600 километри, а максималната ширина е 80 километри. Од 1966 година, Нова Британија е поделена на две административни единици - провинциите Источна Нова Британија и Западна Нова Британија. Источната провинција е помала по површина од западната, но е понаселена и со поголема важност.
Административен центар на Западна Нова Британија е градот Кимбе, а на Источна Нова Британија пред ерупцијата на вулканот Тавурвур во 1994 година бил градот Рабаул. Повеќето од жителите на градот побегнале и се населиле во градот Кокопо, кој подоцна станал административен центар, во одредена мера поради неговата побезбедна местоположба.
Долж островот се протега планински венец, со највисок врв на вулканот Синевит (2438 m). Островот е претежно покриен со тропска шума.
Дампировиот Проток ја одвојува Нова Британија од островот Умбои, а Протокот Свети Георги од островот Нова Ирска.
2 Историја
Нова Британија била откриена дури во 1700 година од британскиот морепловец Вилијам Дампир. Од 1885 до 1899 година, островот бил во сопственост на Германската новогвинејска компанија и бил наречен Нова Померанија (''Neupommern''). Од 1899 до 1914 година, островот бил дел од колонијата на Германска Нова Гвинеја. Во овој период, на островот индустриски се одгледувал памук. Во 1914 година, Нова Британија била освоена од австралиските сили, а по завршувањето на Првата светска војна, Австралија управувала со островот со мандат од Лигата на народите.
За време на Втората светска војна, островот бил окупиран од трупите на Јапонската империја, кои победиле во Битката кај Рабаул во 1942 година. Американците успеаја да се искрцаат на северозападниот дел од островот (''Операција Умешност'' - ''Operation Dexterity''), како и на 'ртот Меркус на југозапад. Сепак, до самиот крај на војната не успеале да го освојат тогашниот главен град Рабаул, а бил предаден на Американците дури по официјалната јапонска капитулација.
3 Население
Нова Британија најпрво била населена од Папуанците. Потоа тука се населиле и доселеници од Меланезија. Најбројна етничка група е народот Толај. Народот Бајнинг , кој живее во планинските предели, е по малку прочуен поради нивниот ритуал „огнен танц“ и украсите на пенисот. Освен нив, на островот живеат и народите Киленге, Сулка и Лакалаи.
Во Нова Британија се зборуваат австронезиски и папуански јазици.
Далила

Далила, синодален превод Далида (|דלילה околу XII век пр . н.е.) — во Стариот завет, жената која го предала Самсон. Повикувајќи се на Самсоновата љубов, таа ја открила тајната на херојската сила на Самсон и им го предала на неговите најголеми непријатели — Филистејците (Суд. 16:4–21).
1 Библиска приказна
Приказната за Далила е содржана во старозаветната Книга Судии Израилеви, каде што таа е опишана како саканата на Самсон: ''„Потоа тој засака една, која живееше во долината на Сорек; името и беш Далила“'' (Суд. 16:4). Библијата кажува дека Филистејците ѝ понудиле пари на Далила за таа со лукавство, користејќи ја љубовта на Самсон, да ја дознае тајната на неговата сила: „''Дојдоа кај неа филистејските кнезови и ѝ рекоа: „Запрашај го и дознај во што му е големата сила, и како да го надмудриме, за да го врземе и да го смириме; ние пак ќе ти дадеме за тоа секој по илјада и сто сикли сребро.““'' (Суд. 16:5). Далила го прашала Самсон трипати за неговата тајна, но секој пат тој ѝ давал фиктивни одговори (да се врзе со седум тетиви; нови јажиња што не биле во употреба; седум плетенки од неговата глава во ткаенината).
Користејќи го својот женски шарм, Далила сепак успеала да ја открие неговата тајна:
2 Во културата
2.1 Во музиката
* Опера од Сен-Санс
* Песна на Том Џонс
* Kiss објави песна наречена „Modern Day Delilah“ на нивниот албум Sonic Boom од 2009 година.
* Групата NAADYA објави песна наречена „Далила“ од албумот „NAADYA“ од 2014 година.
* The Cranberries ја објавија песната „Delilah“ на нивниот албум „Bury the Hatchet“ од 1999 година.
* Уметникот Ван Стивенсон ја издаде песната „Modern Day Delilah“ како дел од албумот „Righteous Anger“ од 1984 година.
* Florence and the Machine ја снимија песната „Далила“ за албумот од 2015 година „How Big, How Blue, How Beautiful “.
2.2 Во книжевноста
* Јоханес Линанкоски — Самсон и Далила (Драма, 1911 г )
2.3 Филм
* 1949 — Самсон и Далила, реж. Сесил де Мил
2.4 Во астрономијата
Астероидот (560) Далила, откриен во 1905 година од германскиот астроном Макс Волф, е именуван во чест на Далила.
3 Поврзано
* Јуда Искариот
Патот на запад (филм)

„Патот на запад“ (англиски: ''The Way West'') — американски филм од 1967 година, во режија на Ендру Маклеглен (Andrew V. McLaglen), снимен по сценариото на Мич Линдеман (Mitch Lindemann), засновано врз истоимениот роман на А. Б. Гатри (A. B. Guthrie Jr.). Главните улоги ги толкуваат: Роберт Мичам (Robert Mitchum), Кирк Даглас (Kirk Douglas) и Ричард Видмарк (Richard Widmark), Сали Филд (Sally Field), Лола Олбрајт (Lola Albright), Кетрин Џастис (Katherine Justice) и Џек Елам (Jack Elam). Филмот претставува епски вестерн во кој се опишува пробивањето на караваните со бестрашните пионери во населувањето на Дивиот Запад. Тој е снимен во времето кога полека почнале да се појавуваат првите траги на идната политичка коректност, така што во него на Индијанците им е вратен дел од достоинството, а белците не се прикажани како безгрешни. Инаку, ова е првиот филм на тогашната малолетна глумица Сали Филд.
1 Синопсис
Во средината на 19 век, од брегот на реката Мисури заминуваат бројни каравани со луѓето кои сакаат да започнат нов живот на Дивиот Запад. Еден караван го предводи поранешниот сенатор Вилијам Тедлок (го игра Даглас), човек со непоколеблив карактер, кој сонува да изгради нов град во Орегон. За водич на караванот, тој го избира искусниот извидник Дик Самерс (го игра Мичам), кој по смртта на сопругата води повлечен, осамен живот, но ја прифаќа понудата на Тедлок, зашто во неа гледа предизвик. Минувајќи низ индијанските земји, караванот се соочува со бројни искушенија...
Тото Кутуњо

Салваторе „Тото“ Кутуњо (|Salvatore "Toto" Cutugno; - ) — италијански пејач.
Како текстописец во 1970-тите, тој напиша стихови за Адријано Челентано, Далида, Миреј Матје и Џони Халидеј. Беше член на бендот ''Албатрос'' со кој двапати настапуваше на фестивалот во Санремо.
Во 1978 година ја започнува својата соло кариера, а во 1980 година победи на фестивалот во Санремо со песната ''Solo noi''. Со песната ''L'Italiano'' го постигна својот најголем меѓународен успех. Во 1990 година победи на Евровизија во Загреб, а следната година како домаќин заедно со Џиљола Чинкети беше домаќин на последната вечер на натпреварот за најдобра песна во Европа.
1 Дискографија
*''Voglio l’anima'' (1979)
*''Innamorata, innamorato, innamorati'' (1981)
*''La mia musica'' (1982)
*''Per amore o per gioco'' (1985)
*''Azzura malinconia'' (1986)
*''Mediterraneo'' (1987)
*''Toto Cutugno: sucessi in TV'' (1988)
*''Toto Cutugno'' (1990)
*''Non è facile essere uomini'' (1991)
*''Se mi ami (Mediterraneo)'' (1994)
*''Voglio andare a vivere in campagna'' (1995)
*''Canzoni nascoste'' (1997)
*''Star profile'' (2000)
*''Il treno va...'' (2002)
*''Come noi nessuno al mundo'' (2005)
*''Cantando'' (2006)
*''Un falco chiuso in gabbia'' (2008)
Црква „Св. Недела“ - Велес

Св. Недела — црква во градот Велес. Му припаѓа на Велешкото архијерејско намесништво во Повардарската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во средниот век. Сместена е на стрмна карпа од десната страна на реката Тополка, кај нејзиното устие во Вардар и на околу 300 м западно од црквата „Св. Димитриј“. Судејќи по градбата и остатоците од живописот, храмот му припаѓа на византискиот период. Изгледа служела како храм на Велешката тврдина од Стариот Град, и се наоѓа на неговиот северен крај.
Храмот е доста посетуван, претежно на Цветници, Великпеток и во неделите од Велигден до Спасовден.
1 Поврзано
* Велешко архијерејско намесништво
Црква „Св. Никола“ - Горно Соње

Св. Никола — црква во скопското село Горно Соње, Општина Сопиште. Му припаѓа на Јужноскопското архијерејско намесништво во Скопската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е стара, изградена во текот на средновековието, и подоцна обновена. На неа работел мијачкиот мајстор Јаков Зографски.
1 Поврзано
* Јужноскопско архијерејско намесништво
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Дивље

Успение на Пресвета Богородица или Успение Богородичино — главна црква во скопското село Дивље, Општина Петровец. Му припаѓа на Северноскопското архијерејско намесништво во Скопската епархија на МПЦ - ОА. Црквата е сместена во источниот дел на селото. Црквата е прогласена за Споменик на културата.
1 Историја
Изградена е и живописана во 1603–1604 година според натпис на северниот олтарен ѕид. Обновена е во втората половина на XIX век и одново живописана. Старите фрески се делумно разоткриени во 1958 година. Во олтарниот простор, зад преградата на иконостасот е претставено Видението на Петар Александриски, до чиј натпис е откриена и годината на сликање. Ктиторските портрети се на јужниот ѕид. Нивната облека се разликува од онаа на познатите портрети до XIV век. Облечени се едноставно, без украси. Единствен показател за нивниот статус се капата на мажот и шарената капа на сопругата заедно со големите обетки. Макетата на црквата што ја држат во раце е еднокорабна градба, точно иста како изградената. Зографот ги доловил јасно изразените лични црти, за разлика од фигурите на светците, кои следат предопределена предлошка на претстава.
На 2 октомври 1958 година, со Решението бр. 22 од Централниот завод, црквата добила статус на културно наследство. Статусот на заштитена градба бил обновен на 26 февруари 1968 година, со Решението бр. 27/51 од ГЗЗСК.
2 Архитектура
Храмот е мала еднокорабна градба со правоаголна основа и цилиндричен свод со калкански покрив, изградена од делкан камен без тули и со мала врата. Внатрешноста е лошо осветена. Конаците се мали, веројатно изградени во XIX век.
Во дворот на црквата се наоѓаат камбанаријата, трпезариската градба и неколку гробови.
3 Галерија
Надворешноста на црквата и дворот
Внатрешноста на црквата
4 Поврзано
* Параклис „Св. Петка“
* Параклис „Св. Илија“
* Параклис „Св. Недела“
* Параклис „Пресвета Богородица“
* Северноскопско архијерејско намесништво
Говедарци

Говедарци (|Говедарци) ― село сместено во општина Самоков, Област Софија и скијалиште на планината Рила во Бугарија. Се наоѓа на 26 километри од Боровец и 80 километри од Софија. Во областа тече реката Црн (Черни) Искар, а селото се наоѓа во близина на Јончевското Езеро.
1 Географија
Селото се наоѓа во предпарковната зона на Националниот парк Рила, покрај реката Црн Искар. Сместено во Говедарската котлина на 1157 надморска височина, има умереноконтинентална клима со минимална јануарска температура од -33,6 °C и максимална +30,3 °C во јули. Снег има во просек 160 дена годишно, а во зима снежната покривка е над 120 см.
Најпристапен пат до селото е од Самоков (13 км) преку селото Маџаре (1 км) асфалтен пат, но се стигнува и од Сапарева Бања преку одморалиштето Паничиште по земјен пат со теренско возило.
2 Население
Бројот на населението според пописите низ годините:
Семково

Семково (|Семково) ― скијалиште на планината Рила во Бугарија. Се наоѓа на 1750 метри надморска височина и се наоѓа на 7 километри од гратчето Белица. Има многу хотели и одморалишта.
Семково е широка денудациска рамнина - ливади со борови и смрека наоколу. Низ областа тече реката Станкова, десна притока на Вотручка Река. Почвите се кафеава шума, а геолошката основа е гранитот.
Над одморалиштето, на надморска височина од 1750 метри се наоѓа туристичката колиба Семково. Од ливадите во близина на колибата има живописна панорама на југ до планината Пирин.
Во 1934 година во Семково бил убиен Симеон Кавракиров.
1 Поврзано
* Парк за танцувачки мечки
Црква „Св. Петка“ - Куново

Св. Петка — црква во гостиварското село Куново, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Гостиварското архијерејско намесништво во Тетовско-гостиварската епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена во XVIII век врз остатоци на црква која била опожарена заедно со тогашниот манастир. Сместена е во полето јужно од селото.
1 Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
Знаменосец

Знаменосец или архаично бајрактар — лице чија функција е да носи копје на коe е прикачено знаме, со цел да го изложи за време на битка, парада, церемонија или манифестација. Знаменосецот може да биде пеш или на коњ и обично е во предниот дел на формацијата. Може да е опкружен со луѓе кои формираат заштита на знамето.
Знаменосецот го држи копјето со една или две раце, и често во тоа му помага дршка во која ја сместува основата и која е прикачена на седлото (во случај на јавач) или на појас, каиш или лента преку рамо (во случај на пешак). Оваа опрема може да биде изработена од различни материјали, како кожа, најлон или која било друга ткаенина.
Метафорично, знаменосец може да биде и личност која се смета за најрепрезентативна за некој правец на мислата, па дури и продавница или производ што се смета за примарен во мрежата.
1 Спорт
За време на одредени спортски настани, знаменосецот ја води националната делегација. Ова е особено случај за време на церемониите на отворање на Олимписките игри од 1912 година. Ова генерално се гледа како признание на лицето назначено да ја претставува нивната земја.
2 Поврзано
* Бајрактар (Бајрактар Маала) — село во Нигритско, Егејска Македонија
Седешница

Седешница — вид на жичница, направа за превоз на луѓе и товари. Седешниците најчесто се користат во скијалиштата, за превоз на скијачи. Постојат два вида седешници: фиксни и исклучни. Фиксните, како што навестува името, се фиксирани на челичен кабел. Овие направи се прилично бавни (брзини од 2–3 m/s). Исклучните, како што сугерира името, на станиците се исклучуваат од челичниот кабел и забавуваат. Овие уреди се побрзи (најчесто нивната брзина е 5 m/s). Во зависност од бројот на седишта постојат седешници: едноседи, двоседи, троседи, четириседи, шестоседи и осумседи.
Салаш

Салаш (на српски, хрватски, чешки, словачки и русински од унгарски ''szállás'' што значи „куќа, сместување“) — традиционален вид на фарма во регионот на Панонската Низина, особено во Бачка и Славонија. ''Салашот'' е обично оддалечен од населба, град или село. Се состои од семејна куќа, земјоделски објекти како плевна, пондила и амбар, опкружени со обработливо земјиште и пасишта. Салашот бил сопственост на едно семејство, кое живеело таму со генерации.
Некогаш многубројните „земјанки“ на рамнините на Средна Европа биле изградени од месно пронајдени материјали: ѕидовите биле градени од плитари. Покривот обично бил од исушена трска, составена во традиционална изработка. Денес, салашот станува дел од фолклорот за да им се прикаже на туристите, заедно со традиционалната храна и пијалаци, обичаите, животот на фармата, тамбурашката музика, итн.
Во словачката култура, ''салашите'' претставувале оддалечени логори за овчарите и на крајот ги означувало малите селски гостилници основани во такви куќи, кои обезбедувале овчи производи и традиционални домашни јадења.
1 Поврзано
* Салашот во Мали Рит
Црква „Св. Петар и Павле“ - Куново

Свети Петар и Павле — мала селска црква во гостиварското село Куново, Македонија.
1 Местоположба
Сместена е источно од селото Куново, на 200 метри над последните куќи.
2 Историја
Црквата е изградена во XVIII век врз урнатини на постар храм.
Неодамна, црквата е целосно обновена.
3 Галерија
4 Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Куново
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Куново

Свети Архангел Михаил — мала селска црква во гостиварското село Куново, Македонија.
1 Местоположба
Сместена е во месноста Мартинец, на околу еден километар над селото и надморска височина од преку 1.000 метри.
Во местото има чешма со природна изворска вода како и маса со столови за излетници.
2 Историја
Црквата е изградена во XVIII век врз урнатини на постар храм, за што сведочи олтарниот крст. Покривната конструкција на храмот е обновена во 2008 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Куново
Кулиното

Кулиното ― скијалиште во северниот дел на Пирин во Пиринскиот дел на Македонија, Бугарија. Сместен на 1400 метри надморска височина, се наоѓа на 12 километри од гратчето Мехомија и 20 километри од ски-центарот Банско.
1 Наводи
*
Влечница

Влечница или ски-лифт — вид на жичница, направа за превоз на скијачи и сноубордери. Нејзиниот принцип се состои во влечење на скијачот кон врвот со тоа што тој останува на патеката да се лизга по снегот по целиот терен, со помош на „котва“ што ја влече ротирачки кабел. Затоа, овој вид на инсталација бара одржување за целата патека која се наоѓа директно под кабелот што се кружи.
Некогаш многу распространети, денес преовладуваат жичниците (седешници и гондоли) заради поголемиот капацитет и поголемата удобност. Денес, влечниците најчесто се наоѓаат на падини за почетници, мали скијалишта и периферни падини. Тие, исто така, често се користат за пристап до скијачките патеки на ледниците, бидејќи нивните потпори може да се закотват во мразот на ледникот поради помалите сили и повторно да се порамнат поради движењето на ледникот.
Влечниците имаат некои недостатоци во споредба со жичниците: бараат поголема вештина на корисниците и може да бидат тешки за некои почетници и деца; понекогаш им недостига соодветен пат назад до патеката; снежната површина мора да биде континуирана; релативно се бавни и имаат помал капацитет.
Влечниците имаат некои предности во однос на жичниците: скијачите можат да се пуштат од „котвата“ пред да стигнат до врвот; често можат да продолжат да работат во услови на ветер премногу силен за седешници; бараат помалку одржување и се многу поевтини за инсталирање.
Цигов Чарк

Цигов Чарк (|Цигов чарк) ― скијалиште во западните Родопи во Бугарија. Се наоѓа на 900–1000 метри надморска височина и се наоѓа на 8 километри од гратчето Батак и 24 километри источно од Велинград. Одморалиштето се наоѓа во близина на вештачката акумулација Батак.
Музеј Моко

Музеј Моко (Modern Contemporary Museum, Модерен современ музеј) — независен музеј сместен во Амстердам, Холандија и Барселона, Шпанија, посветен на изложување на модерна и современа уметност. Музејот е основан со мисија да привлече поширока и помлада публика и да ја направи уметноста достапна за јавноста.
Музејот Моко во Амстердам се наоѓа на Музеумплејн (македонски: Музејски плоштад), во историската Вила Алсберг, градска куќа дизајниран во 1904 година од страна на Едуард Кајперс внук на Пјер Кајперс, дизајнер на Централната станица на Амстердам и Рајксмузејот. Градската куќа била една од првите резиденции во приватна сопственост на Музејскиот плоштад и останала таква до 1939 година. Музејот Моко ги отворил своите врати во април 2016 година.
Музејот Моко во Ла Рибера, Барселона е во историската Палау Сервељо-Гиудис, поранешна приватна резиденција на благородничкото семејство Сервељо до 18 век. Зградата вклучува делови од претходна градба од 15 век, за што сведочи внатрешниот двор, заоблените скалила со столбови, капителите и лајсните од ренесансниот тип. Исто така, Палау Сервељо има импресивен готски фасаден влез.
Паничиште

Паничиште (бугарски: Паничище) ― одморалиште во Бугарија. Се наоѓа на планината Рила, 3 км (10 км со автомобил) југоисточно од гратчето Сапарева Бања и недалеку од Дупница. На 1.350 метри надморска височина лежи на границата на Националниот парк Рила. Не само што е скијалиште со спортски центар за различни спортови, туку е и спа-центар.
Во 2009 година бил изграден воздушна жичарница за да се избегне опасен стрмен дел од патеката од и до Седумте Рилски Езера. Времето на патување помеѓу терминалите е 16 минути.
Nikko T.

Николае Тцачи (р. 3 март 1997 година, Дрохија, Република Молдавија) познат како (англиски: Nikko T.), е пејач од Република Молдавија.
1 Биографија
Никко Ти. е роден на 3 март 1997 година во Дрочија, Молдавија. Тој е дипломиран на Националниот колеџ за трговија при АСЕМ, по што започнува да студира на Факултетот за ликовни уметности (УСМ) каде во летото 2019 година ги завршува студиите како хорски и пеачки диригент.
2 Музичка кариера
Својата музичка кариера ја започна во 2020 година, објавувајќи го својот деби сингл „Dansam“. Наскоро го издаде својот втор сингл „One More Night“.
3 Дискографија
Песни
*''Dansam'' (2020)
*''One More Night'' (2021)
*''Te-as Iubi'' (2021)
*''Loving You'' (2022)
4 Наводи
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Кривогаштани

Воведение на Пресвета Богородица — селска црква во прилепското село Кривогаштани, Македонија.
Црквата се наоѓа во јужниот дел на селото Кривогаштани.
1 Местоположба
Црквата е сместена во селото Кривогаштани, на патот за селото Пресил. Во близина на црквата се наоѓаат остатоци на стари гробови.
2 Историја
Црквата била подигната во 1990 година врз темели на стара црква, како што има потврдено за старото црквиште и Јован Трифуноски во своите истражувања на селото во 1952 година. Во внатрешноста на црквата, старата црква е обележана со темни керамички плочки. Црквата била осветена во 1996 година од страна на митрополитите Петар Преспанско-пелагониски и Стефан Брегалнички.
3 Архитектура
Црквата има еднокорабна градба, со полукружна апсида на источната страна.
4 Галерија
5 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прва кривогаштанска парохија
* Кривогаштани
Бодрост

Бодрост (|Бодрост) ― туристичко и скијачко одморалиште близу Горна Џумаја, Пиринскиот дел на Македонија, Бугарија. Бодрост е сместен во долината на Бистрица, 30 км источно од Горна Џумаја на околу 1250 м н.в. Тоа е влезна точка кон Националниот парк Рила. Бодроската колиба е сместена во одморалиштето.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Куново

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во гостиварското село Куново, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена на крајниот јужен дел на селото Куново, изградена на една мала височина. Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Храмот е завршен во 1877 година или во 1880 година на темели на многу постара црква.
Храмот бил осветен на 8 октомври 1924 година.
3 Архитектура
Фасадата и кровната конструкција се целосно обновени во 1994 со средства на црковниот одбор, а после неколку години е обновена и дрвената камбанарија и оградниот ѕид кој е покриен и е спасен од забот на времето.
3.1 Фрескоживопис
Познатиот зограф Аврам Дичов ги насликал фреските во црквата, кои и денес се во одлична состојба. Забележително е тоа што, наместо вообичаената претстава на Витлеемската ѕвезда, во композицијата „Рождество Христово“ зографот ја насликал шеснаесеткраката македонска Ѕвезда од Кутлеш.
3.2 Иконостас
На иконостасот се поставени 34 икони, изработени од познатиот зограф Аврам Дичов од Тресонче.
4 Галерија
5 Поврзано
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Гостиварска парохија
* Куново
Крањска Гора

Крањска Гора (словенечки: ''Kranjska Gora''; |Kronau) — населба во Општина Крањска Гора во северозападна Словенија со околу 1.500 жители. Населбата е центар на општината Крањска Гора и важен туристички и зимски спортски центар. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион. Се наоѓа крај реката Сава Долинка, на тромеѓато помеѓу Словенија, Австрија, Италија.
Околу центарот на старото село изграден е нов, претежно туристички дел од населбата со хотели, апартмани и викендички, рекреативни содржини, продавници и жичарници, како и скијачки патеки и мрежа од велосипедски и пешачки патеки.
На Крањска Гора се одржуваат меѓународни скијачки натпревари во алпско скијање во Витранц и скијачки скокови на Планица .
Крањска гора ја опфаќа и туристичката населба Јасна покрај истоименото езеро покрај патот за Вршич и делови од главната населба
1 Историја
Се верува дека Крањска Гора била населена во 11 век од Словенци од Карантанија. Во 14 век низ градот поминувал трговскиот пат до Тарвизио. Во 1431 година, грофовите од Цеље изградиле замок во Вила Баса (сега дел од Тарвизио), кој му припаѓал на градот до 1848 година. Крањска Гора била нападната од Османлиите во 1476 година. Во 1870 година била изградена железничка пруга до Крањска Гора.
Обршански манастир

Обршански манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, во близина на селото Обршани.
1 Местоположба
Манастирот е надвор од селото, подигнат на слична местоположба на месноста Црквиште, што ја има наведено во своите истражувања антропологот Јован Трифуноски. Месноста ја има забележано дека се наоѓала 500 метри североисточно од селото.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, чешма и помошни објекти.
2.1 Црква „Успение на Пресвета Богородица“
Црквата е единствениот храм во манастирот.
2.2 Конаци
На 22 јули 2018 година бил осветен камен-темелник за изградба на конак во селото Обршани од страна на митрополитот Петар Преспанско-пелагониски.
3 Галерија
Монтекампјоне

Монтекампјоне (италијански: Montecampione) ― скијачко одморалиште во Валкамоника, Ломбардија, северна Италија. Дел од комуните Артоњe и Пjан Камуно, се наоѓа на 60 км од Бреша и 95 км од Милано, во близина на езерото Изео и работи од средината на декември до крајот на март.
Монтекампјоне е најблиското скијалиште до миланскиотмеѓународен аеродром Орјо ал Серио.
1 Статистика
* Лифтови: 11
* Капацитет на лифт: 18.000 на час
* Текови: 23 (околу 65 км)
* Барови: 12 вклучувајќи ложи
* Висина: 1,200-2,050 м
* Вертикална: 850 м
* Станици:
** 1,200 м - Алпјаз
** 1,400 м - Секундино
** 1,800 м - План
Продавниците за изнајмување скии се на 1.200 м и 1.800 м.
Карталкаја

Карталкаја (турски: Kartalkaya) ― скијалиште сместено во планинините Керолу, во покраината Болу, Турција.
1 Опис
Карталкаја има соодветни услови за алпско скијање, ски турнеи и крос-кантри скијање. Многу е потивко и поевтино во текот на неделата поради викендските тренери од Истанбул и Анкара.
Времетраењето на сезоната на скијање е 120 дена во годината, помеѓу 20 декември и 20 март.
Најблискиот град е Болу, оддалечен 54 км. Карталкаја се наоѓа на 4 часа од Меѓународниот аеродром Есенбоа, во Анкара, и 6 часа од Mеѓународниот аеродром Ататурк или Меѓународниот аеродром Сабиха Ѓокчен, во Истанбул, со автобус.
Прва оперативна зона на НОВ на Македонија

Прва оперативна зона на НОВ на Македонија ― формирана во мај 1943 година, во реонот на Лопушник, на планината Бистра.
1 Територија
Зоната го опфаќала просторот северно од линијата: Дебар, Кичево, Македонски Брод, Богомила и Велес и западно од линијата Велес-Скопје-Качаник, со градовите Дебар, Кичево, Гостивар и Тетово. Со наредба на Главниот штаб на НОВ и ПОМ од 13 август, 1943 година, нејзиниот штаб бил реорганизиран, а во првата половина на октомври 1943 година, истиот бил укинат. Единиците од Првата оперативна зона влегле во Групата баталјони, која била под непосредна команда на Главниот штаб.
Од август 1944 година, нејзиниот простор потпаднал под Четвртата оперативна зона на НОВ на Македонија, а согласно таа распределба и територијално била изменета. Од август 1944 година, го опфаќала просторот со градовите: Скопје, Куманово, Кратово, Крива Паланка и Прешево.
2 Битки
На 4 август, 1943 година, била извршена првата акција на одредот - напад на карабинеријата при електричната централа во селото Вруток, каде биле заробени: еден маршал, два бригадира и 5 карабинери. додека од оружје било запленето: 1 пушкомитралез, 7 пушки, 15 бомби, 7 револвери и друг материјал. Истиот ден извршиле напад на колона на патот Маврово-Гостивар, каде биле уништени 3 камиони и еден блиндиран автомобил, при што биле убиени значителен број на окупаторски полицајци и војска. На 12 септември 1943 година, Првиот партизански одред при I оперативна зона водел борба кај селото Бигор против бугарската војска која се обидела да навлезе во слободната територија.
Иван Дојчинов ја напишал песната „Партизанска химна на Првата оперативна зона“ која е објавена во првата стихозбирка на „Македонски народно-ослободителни песни“.
3 Состав
* Иван Дојчинов - командант на Првата оперативна зона на НОВ и ПОМ. *Елисие Поповски — Марко - Политички комесар на Штабот на I-та Оперативна зона* Хамди Дема - Командант на Штабот на I-та Оперативна зона
4 Поврзано
* Втора оперативна зона на НОВ на Македонија
* Трета оперативна зона на НОВ на Македонија
* Четврта оперативна зона на НОВ на Македонија
* Петта оперативна зона на НОВ на Македонија
Арно.мк

Арно.мк - македонски портал за наука, уметност, култура, екологија и образование основан од Бранко Прља и Владимир Карер. Воедно е и платформа за граѓански иницијативи, особено од областа на екологијата, и во соработка со Капка како и издавач на повеќе едукативни книги. Постои од 2019 година.
1 Мисија
Како мисија на порталот е наведено: „Нашата идеја е да се стремиме кон „доброто“ како принцип. Сите теми и текстови објавени на овој портал имаат мисија да ги подобрат работите во нашето општество, да известат за добрите трендови во светот и ако понекогаш зборуваме за лошите појави тоа го правиме со цел да влијаеме на позитивно разрешување на истите (пр. екологија).“
2 Еколошки иницијативи
Арно.мк е одговорен за повеќе еколошки иницијативи на социјални медиуми меѓу кои:
* „Дај, не фрлај“, платформа за споделување предмети, продолжена употреба, реупотреба и заштита на околината со повеќе од 50.000 членови. Како движење, заедно со сите други групи кои произлегле од главната, бројот на членовите е 2-3 пати поголем.
* „Не фрлај, не загадувај“, еколошка група за документација на депонии и прописно фрлање отпад, за подобро селектирање и унапредување на рециклирањето.
* „Кеса, не благодарам. Торба си носам!“, еко-група која се залага за воведување на законот за забрана на кесите (пред воведувањето на истиот) и за користење на реупотребливи торби во пазарењето. Воедно се залага за општа намалена употреба на пластиката.
* „Еколошко, евтино, ефикасно“, иницијатива за намалување на употребата на штетни материјали во домаќинството и нивната замена со еколошки и органски.
* „И јас одам со велосипед на работа“, иницијатива за возење велосипед како еколошко, евтино и здраво превозно средство.
3 Едукативни содржини
Арно.мк, во соработка со Капка, е автор и на други проекти како:
* Единствениот специјализиран агрегатор за вести од науката во Македонија science.mk
Преку платформата Арно.мк се издадени повеќе книги како:
* Необични факти од животот на Алберт Ајнштајн (2017, Бранко Прља)
* Необични факти од животот на Никола Тесла (2017, Бранко Прља)
* Јаболкото на Њутн (2018, Бранко Прља)
* Неверојатниот живот на Стивен Хокинг (2019, Бранко Прља)
* Made In China – Кинески изуми (2019, Бранко Прља)
* (2020, Бранко Прља и Владимир Карер)
* (2021, Исак Сима)
* (2021, Бранко Прља)
* (2021, Берт Стајн)
* (2021, Исак Сима)
* (2021, Нина Прља)
* (2021, Бранко Прља и Владимир Карер)
* (2021, Нина Прља)
4 За тимот
Директор и главен уредник на порталот е Бранко Прља, заменик на главниот уредник и веб-мастер е Владимир Карер. Други членови на редакцијата се Снежана Василевска, Тимурленк Чековиќ и Билјана Николовска-Прља.
5 Наводи