Ламберт Ерлих

Ламберт Ерлих (18 септември 1878 – 26 мај 1942 година) - словенечки римокатолички свештеник од Каринтија, политичка фигура и етнолог.
1 Ран живот и образование
Ерлих бил роден во селото Сејфниц во долината на Канал во градот Тарвизио, кој тогаш бил дел од Војводството Корушка (денес во Италија). Средно училиште завршил во Клагенфурт, а потоа студирал теологија во Инсбрук (1897–1902) и Рим (1903). Во 1903 година бил ракоположен за свештеник и истата година докторирал во Инсбрук.
2 Работа
Ерлих најпрво служел како кустос во Вилах, а потоа како кустос во катедралата во Клагенфурт (1903–1907), епископски секретар (1907–1910) и професор по теологија на Универзитетот во Клагенфурт (1910–1919). Тој бил водечка фигура во католичкото образование во Корушка.
По Првата светска војна, јужна Корушка стана спорна област меѓу Австриската Република и Кралството на Србите, Хрватите и Словенците. Поради неговата запознаеност со ситуацијата во регионот и неговото етнографско знаење, Ерлих бил назначен во југословенската делегација на Париската мировна конференција во 1919 година.
Студиите по етнологија и компаративна религија ги продолжил на Сорбона и во Оксфорд во 1920 и 1921 година. Во 1922 година станал редовен професор по компаративна религија на Теолошкиот факултет на Универзитетот во Љубљана, на функцијата што ја држел до неговата смрт.
Напишал бројни книги и статии за верските обичаи на австралиските Абориџини и за различни етнолошки и теолошки прашања.
Ерлих работел во различни црковни организации. Бил црковен претставник на Словенечкиот средношколски сојуз, Академскиот сојуз, католичкиот студентски клуб „Стража“ и Конгрегацијата на академици Маријан.
Тој станал идеолог на клубот „Стража“ и го уредувал клупското списание ''Стража''. Клубот и неговото списание се восхитување на фашизмот, како и со антисемитизмот, изедначувајќи ги Евреите и со западните капиталистички ексцеси и со болшевичката револуција.
3 Втора светска војна
По инвазијата на Југославија во април 1941 година, на 24 ноември истата година Ерлих предложил политичка програма позната како ''Словенечко прашање'' за независна словенечка држава на некомунистичките политички партии; но, тоа не било прифатено.
Ерлих бил цврст антикомунист и антисемитист. За време на војната тој водел кампања против „еврејскиот сатанизам“ за кој тврдел дека се обидува да ги стави во раце туѓите национални ризници. На 1 април 1942 година тој им испратил на италијанските окупациски власти меморандум во кој ја анализирал моменталната позиција на партизаните и понудил предлози како да ги уништат. Во него тој предложи Италијанците да ја вооружат словенечката полиција и Словенците да основаат полуавтономна безбедносна служба под надзор на италијанската војска. Тој, исто така, предложи италијанските власти да ги ослободат невините луѓе кои се чуваат во затвори и логори, да помогнат во обновата на уништените села и да дозволат поголема слобода на печатот за промовирање на антикомунистичката пропаганда.
Ерлих бил убиен од комунистичката служба за безбедност и разузнавање на 26 мај 1942 година. Тој бил застрелан пред народната кујна на улица во Љубљана, од страна на Франк Штадлер (познат како Пепе) (1915–2000), кој исто така го убил Марко Натлачен и бил прогласен за југословенски народен херој. По војната, комунистичките власти ги отстраниле останките на Ерлих од неговиот гроб, и ги преместиле на непозната локација.