procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кетрин Андрас

Кетрин Андрас (1775–1860) била англиска вајарка најпозната по нејзините восочни модели. Таа била активна како уметник вајар до 1855 година, а потоа, по пет години, починала во Лондон во 1860 година.
1 Живот
Андрас е родена во Бристол и почнала да создава восочни модели, додека работела во продавница за играчки. Била сираче на рана возраст, но таа подоцна била посвоена од сликарот на минијатурни дела Роберт Бауер и неговата сопруга во 1799 година. Таа се преселила во Лондон и работела во Историската галерија, пред да се пресели на улицата Грејт Тичфилд. Таа подоцна се вратила во Пал Мол.
2 Работа со моделирање на восок
Андрас како вајарка, уметник, изложувала во Лондон на Кралската академија на уметностите од 1799 до 1824 година. Во 1802 година била назначена за специјален моделар со восок, кој ќе работи за кралицата Шарлот. Таа била наградена со „Голема сребрена палета“ од Друштвото за поттикнување на уметностите, производство и трговија за нејзиниот модел на принцезата Шарлот и портретот на Лорд Нелсон. По смртта на лордот Нелсон, толпи луѓе кои ја посетувале катедралата Свети Павле, дошле за да го посетат и нејзиниот гроб. Вестминстерската опатија и наложила на Андрас да создаде восочен лик за црквата во обид да ја привлече толпата.
Делата на Андрас исто така биле изложени и во Британскиот музеј, Националната галерија на Ирска и Метрополитен музејот на уметноста.
2.1 Избрани уметнички дела
Џилијан Конди

Џилијан Конди, родена на 5 декември 1952 година во Најроби. Таа е јужноафрикански ботанички уметник. Има илустрирано повеќе од 200 плочи за Цветни растенија во Африка, а има придонесено и за разни други публикации на Јужноафриканскиот Национален ботанички институт и осум плочи за Ботаничкото списание на Кертис. Таа има илустрирано две книги од Чарлс Креиб, ''Геофитски пеларгониуми'' (2001) и ''Грас алое во јужноафриканскиот велд'' (2005). Таа, исто така, придонела за биографскиот дел во книгата ''Јужноафриканска ботаничка уметност: лупење на ливчињата'' (2001).
1 Биографија
Конди е родена во Кенија, и била најмладата од трите ќерки на Томас Рој Конди и Филис Мери Поултон, а детството го поминала во Уганда каде се развила нејзината љубов кон Африка и нејзините растенија. Својата обука ја доби во Политехничкиот Мидлсекс во Лондон како илустратор за природна историја и се здоби со диплома за магистерски студии на Кралскиот колеџ за уметност за проектот насловен „Британски отровни растенија“.
Конди се вратила во Африка преку Музејот Футадикобо во Мочуди во Боцвана со Меѓународниот волонтерски сервис и поминала две години пред да се пресели во Лобаце. Во 1983 година таа станала резидентен ботанички уметник со Јужноафриканскиот национален ботанички институт во Преторија, пензионирајќи се во 2018 година. Таа ги задржала своите врски со Боцвана преку дизајнот на 13 комплети поштенски марки за таа земја од 1982 година.
2 Почести и награди
На Конди и биле доделени златни медали од Кралското хортикултурно друштво и во 1990 година и и била доделена наградата Џил Смитис од Линеанското друштво од Лондон. Во 1992 година ја добила наградата Билд Степ Дизајн на годината за ''Јастиви диви плодови од Бофутацвана'' и второ место во 1993 година за ''Акација Дрва''. Нејзината работа била прикажана на меѓународно ниво на повеќе од 60 изложби. Таа исто така имала изложувано на 7-та меѓународна изложба за ботаничка уметност и илустрација, Институтот за ботаничка документација Хант во Питсбург, САД. Во 2000 година, таа била наградена со златен медал на инаугуративната изложба за ботаничка уметност во Кирстенбош, по што следеше сребро во 2002 година и злато во 2004 година.
Во декември 2001 година таа била наградена со медал Синтија Лети од Ботаничкото друштво на Јужна Африка. Во 2006 година таа дизајнирала сет од шест поштенски марки за Јужна Африка на кои се прикажани видовите Clivia.
Џилијан Конди е една од основачите на Здружението на ботанички уметници на Јужна Африка (БААСА). Таа води редовни курсеви за уметност за САНБИ и БААСА. Нејзините уметнички дела се наоѓаат во Синиот воз и во колекции низ светот.
3 Публикации
* 2001 ''Геофитски пеларгониуми'' - со Чарлс Креиб (Umdaus Press)
* 2001 ''Јужноафриканска ботаничка уметност : лупење на ливчињата'' (Фернвуд прес)
* 2005 ''Тревни алое во јужноафриканското велд'' - со Чарлс Краиб (Umdaus Press)
Нина Лола Баххубер

Нина Лола Баххубер (родена 1971 година) е германска современа уметница која работи во областа на скулптурата, инсталациската уметност и цртежот.
Нина Лола Баххубер е родена во Минхен, Германија, а магистрирала ликовни уметности на Универзитетот за ликовни уметности во Хамбург. Баххубер нашироко ја изложувала својата работа, на пр. во UCLA Хамер музеј, UCLA Хамер музеј,Центарот за цртање, PS1 Центарот за современа уметност, Центарот за скулптура, Метро слики и галериите Мери Бун во Њујорк, Просторот Мур во Мајами, Музејот Фон дер Хејд, Вупертал, Германија, Галерија Мин во Токио и Градска галерија во ЗКМ, Карлсруе, Германија.
Нејзиното дело е поставено како колекција на Музејот на модерна уметност, Њујорк.
1 Поврзано
* Список на германски уметнички
Каролина Паундс

Каролина Паундс (родена Елам -''1840-1880'') била ирска акварел уметник. Таа изработила студии за растенија и птици од Нова Гвинеја и Австралија.
1 Животот
Малку е познато за Каролина Паунд. Родена била Каролин Елам и потомок на Јоркшир Квекерс, ќерка на поручник Џозеф Елам. Таа се омажила за д-р Џејмс Бејкер Паунс, протестантски аптекар и претприемач, од Њу Рос, округот Вексфорд (р. 1884 година). Најстариот син на парот, Џозеф Елам Паундс, е роден во 1838 година во Моатхил, округот Ватерфорд. Семејството емигрирало во Сиднеј околу 1846 година, бидејќи се чинело дека биле банкротирани од ирскиот глад. Во некрологот на д-р Паунд било наведено дека тој првично работел во Баларат, Викторија. Откако изгубил голема сума пари на увезени рударски машини што имал намера да ги продаде, тој работел како медицински службеник во HM Prison Pentridge до 1862 година. Потоа бил назначен за агол за областа Сандхерст ( Бендиго ), пензионирајќи се во 1877 година. По ова, тој и Паунд отпатувале на места како Јапонија за да го посетиле нивниот најмлад син, Чарлс Џ.В. Пфаундес. Поновите истражувања за нивниот син Чарлс покажувале дека парот се разделил кога тој имал 6 години во 1846 година, дека тој бил одгледан исклучиво од неговиот татко и дека тој сам емигрирал во Австралија. Поголемиот дел од делото на Паунд било без датум, но она што било означено во 1846 година. Бокинг верувал дека Паундс не живеела постојано во Австралија, туку поминала одреден временски период таму во 1846 година пред да се вратела во Ирска каде што починала во 1898 година.
Нивниот постар син Џозеф, кој бил вдовец со две деца, се оженил со Лилијас Иботсон од Гилонг во 1874 година. Цртежите на Паунд биле откриени во семејната куќа на Иботсон, ''The Heights'', од страна на Националниот фонд на Викторија во 1980-тите и тие останале таму изложени.
2 Уметничко дело
Паундс произвела мал број на студии за растенија и птици во Австралија и Нова Гвинеја, за кои се верувало дека датираат од 1840-тите до 1880-тите. Предметите вклучувале ''Дианела'', Шипинка и Блекбери, како и рајска птица од Нова Гвинеја. Тие биле насликани во ориентален стил, покажувајќи влијание од кинеската и јапонската извозна уметност. Ова веројатно се должело на фактот дека нивниот најмлад син му служел на императорот на Јапонија и бил владин преведувач. Сликите биле украсни, изведени во стил на ''шиносери'' на оризова хартија.
Мери Елизабет Конел

Мери Елизабет Конел родена на 26 март 1917 година, а починала во Јорк - јули 1997година, била јужноафрикански ботанички илустратор родена во Англија.
Уште на рана возраст Конел покажала исклучителен уметнички талент и нејзиното прво школување било во Јорк колеџот за девојки (затворен во 1997 година). Таа ја поднела својата работа до Кралскиот колеџ за уметност за нивните магистерски испити и била наградена со почести во 1932 година за цртање од форми на природата и 1933 година за сликовно претставување.
Во 1933 година нејзиното семејство се преселило во Јужна Африка. Своето школување го завршила во средното училиште Барнато Парк во Береа, а се запишала и на Уметничката школа во Јоханесбург. Меѓутоа, во 1936 година имало достапно работно место за ботанички уметник во Националниот хербариум во Преторија и нејзиното назначување било одобрено.
Нејзиниот прв проект бил да произведе големи чинии кои илустрирале отровни и штетни растенија за објавување во периодичното списание „Фарминг во Јужна Африка“, а подоцна објавено како „Заеднички плевел во Јужна Африка“ на Хендерсон и Андерсон (Мемоари за ботаничко истражување бр. 37 од 1966 година). Таа беше преземена под закрилата на Ситна Лети, големата дама на јужноафриканските ботанички уметници, и почна да произведува табли за ботаничкото списание „Цветни растенија на Африка“. Севкупно, таа создала 121 страница за таа работа.
Дополнително, таа придонесе за уметнички дела за Вајт, Даер и Слоун „Сокулентните еуфорбиеа“ (1941), „Трите и пасиштата на Јужна Африка“ на Мередит (1955) и „Флора на Јужна Африка“. Откако продуцирала и подигнала семејство, таа се вратила во Националниот хербариум помеѓу 1958 и 1960 година и создала 83 цртежи на плевелите за „Заеднички плевел во Јужна Африка“ (1966 година), нова верзија на „Пилови на Јужна Африка“ на Филипс, (1939) публикација за која таа исто така придонесе.
1 Личен живот
Таа се омажила за Нико Статерхајм (1915-2005), хемиски инженер и директор на компанија, син на Николас Антон Штатерхајм и Елизабет Катерина ван Нухујс, во февруари 1942 година.
Нивни деца биле Јан Антон, Кетрин Мери, Конрад, Адријан Хенк и Филип Освалд.
Шарлот Хардкасл

Шарлот Хардкасл (1828 - 11 јануари 1908) била ботаничка илустраторка и уметник кој сликал мртва природа од Нов Зеланд, родена во Британија.
1 Личен живот
Шарлот Хардкасл е родена во 1828 година во Абингдон, Беркшир. Нејзини родители биле Вилијам Хардкасл и Марија Едингтон.
Харкасл се преселила во Мелбурн, Австралија во јули 1868 година. Следниот месец, таа се омажила за Едвард Хардкасл, а двајцата подоцна емигрирале во Хокитика, Нов Зеланд. Тие имале две деца додека биле во Хокитика: Едвард Патрик Едингтон Мароу (роден 1869 година) и Кетлин Шарлот Мод (родена 1872 година).
Двојката се преселила во Вангануи во 1877 година, а подоцна во Велингтон и Нелсон. По смртта на Едвард во 1886 година, Шарлот и нејзината ќерка на крајот се вратиле во Вангануи, каде што починала на 11 јануари 1908 година.
2 Уметничко дело
Хардкасл ги изложила своите ботанички и птичји илустрации неколку пати помеѓу 1850-тите и 1870-тите. Додека била во Обединетото Кралство, таа изложувала во Кралското друштво на британски уметници, Британската институција и Кралската академија на уметностите. Нејзините студии биле изложени и на Изложбата за уметност, наука и индустрија во 1877 година, одржана во Вангануи. Шест нејзини студии за цвеќиња, кои датирале од 1850-тите до 1860-тите, биле во колекцијата на галеријата Саржант на Вангануи.
Фиа Бакстром

Фиа Бакстром (родена 1970 година) е шведска уметница, писателка и едукатор позната по нејзините мултидисциплинарни уметнички дела. Бакстром живее и работи во Њујорк.
1 Кариера
Уметничката практика на Бакстром опфаќа и релациона и концептуална уметност. Нејзиниот резултат се движи помеѓу производство на настани, изложби, реклами за списанија, постери и разговори. Во 2005 година, Бакстром ја организирала изложбата ''Помал Њујорк'' како одговор на Изложбата MoMA PS1 MoMA ''Greater New York'' . Изложбата во стилот на Салонот за одбивање подоцна ќе биде прикажана како дел од официјалната изложба на ''Големиот Њујорк'' во MoMa PS1.
Во 2011 година ја претставувала Шведска на Биеналето во Венеција.
Делото на Бакстром е вклучено во колекцијата на Музејот на американската уметност Витни, Музејот РИСД и Музејот Модерна.
Во 2018 година и била доделена наградата за литар Бернард Хајдзик - Центар Помпиду.
Дијана Конингам Елис

Дијана Конингам Елис (1813 - 4 мај 1851) била ботаничка уметница од Ирска.
1 Животот
Дијана Монсел е родена, најверојатно во округот Лондондери, во 1813 година. Таа била најстарата ќерка од четирите деца на надѓаконот од Дери, Томас Беули Монсел и Џејн Реј. Нејзиниот брат бил свештеникот и химнописец, Џон Семјуел Беули Монсел. Таа се омажила за Конингам Елис, нејзиниот прв братучед, на 29 декември 1842 година во црквата Данло. Првично како адвокат, Конингам Елис ја напуштила професијата за да стане викар, служејќи во Кранбурн, Виндзор, Беркшир. Елис починала на 37 или 38 години, на 4 мај 1851 година. Книгата на Елис како г-ѓа Конингам Елис, ''Разговори за човечката природа за младите'', се чини дека е отпечатена постхумно.
Акварелен портрет на Елис од Фредерик Вилијам Бартон бил во колекциите на Националната галерија на Ирска.
2 Уметничко дело
Телото на делото на Елис се состоело од 68 цртежи со водени бои од цветови и зеленило. Не е познато дали Елис добила каква било форма на обука, иако нејзината работа била типична за тоа време. Нејзините студии биле за обични локални растенија, главно оние кои се наоѓалд во полињата и жива ограда, како што се јаглика, синоѕвонче и темјанушки. Делото било пофалено за неговата точност и реализам.
Монтираниот албум на нејзината работа се чувал во колекциите на Националната галерија на Ирска. Бартон ја коментирал нејзината работа: „Долго време не сум видел нешто што ми причинувало толку големо задоволство да се задржам... тие прават мојата работа да изгледа груба и лажна дека сум повеќе од кога и да е жив за моите недостатоци“.
Љубица Тапавички

Љубица Тапавички (Тарас, 1925 - 2006) била српска и југословенска академска вајарка.
1 Биографија
Љубица Тапавички е родена во селото Тарас, блиску до Зрењанин. Завршила гимназија во Зрењанин, а потоа запишала Академија за ликовни уметности во Белград. Дипломирала во класа на професорите Сретен Стојановиќ и Илија Коларовиќ . Постдипломски студии ги завршила на Академија за ликовни уметности во Белград. Изработила голем број споменици, спомен бисти и спомен релјефи. Посебна специјалност на Љубица Тапавички биле мали пластики, медали и плакети. Нејзините медали и плакети често биле инспирирани од старите банатски мотиви, со овчари и предачки. Клубот на францускиот медал ( Париз ) го умножи нејзиниот медал З''лата'' во 1967 година. година, како и плакетата ''Предачка'', десет години подоцна.
Живеела во Белград и има работено како ликовен педагог. Сепак, таа останала поврзана за својата татковина. Во 1982 година, таа подарила 20 дела на Националниот музеј во Зрењанин . Наследство на Љубица Тапавички е дел од постојаната поставка на Музејот во Зрењанин. Се наоѓа во ''Женската соба'', покрај наследството на уште три уметнички - Паулина Сударски, Фредерика Бенде и Злата Марков Барања.
Скулптурите и медалите на Љубица Тапавички може да се најдат во музеи, галерии како и на отворен простор на многу места. Меѓу нив се Лисабон, Париз, Равена, Цетиње, Вршац, Белград, Зрењанин и други градови и села по Србија.
Интересна е судбината на нејзина скулптура ''Предачка'' . Љубица Тапавички во 1957 година ја подарила гипсената скулптура на која е претставена тивка и вредна жена од Банаќанка. Современата галерија во Зрењанин. Скулптурата повеќе од 50 години стоела во депото на Галеријата, сè до 2009 година кога беше излеана во бронза и поставена пред Градската народна библиотека и зградата на Католичката црква.
2 Награди
*''Медалот Злата'' медал беше наградена со трета награда во Париз во 1967 година. Клубот на ф''ранцуските медали ја'' умножи ''Злата'' во 150 примероци.
Френсис Крошо

Френсис Крашо (Френсис Фишер; септември 1876 - 1968) била британски сликар во масла и акварели и исто така ботанички уметник.
1 Биографија
Крошо е родена во Манчестер и пораснала во Северби на брегот на Јоркшир каде што нејзиниот татко Роберт Фишер бил викар. Студирала на Уметничката школа Скарборо и на Вестминстерската школа за уметност во Лондон, а студирала и уметност во Милано, Париз и Единбург. За време на нејзиниот живот, Крашоу живеела во Витби во Северен Јоркшир, Единбург, Дројтвич и подоцна во Њутн Абот во Девон. Таа сликала цвеќиња и пејсажи и во масло и во акварели и во текот на 1930-тите редовно изложуваше со Кралската шкотска академија, Кралското шкотски акварел друштво и Кралскиот институт за ликовни уметности во Глазгов. Таа, исто така, изложувала во Кралската академија во Лондон, со New English Art Club, Женскиот меѓународен уметнички клуб и била избрана за придружна членка на Royal Birmingham Society of Artists. Крошо илустрирала две книги за британските цвеќиња напишани од нејзиниот татко.
Првиот сопруг на Крошо починал во 1903 година по три години брак, а нејзиниот втор сопруг бил уметникот од групата Стејтс, (1864–1949), со кого се населила во Девон и каде умрела во 1968 година.
Медлин Шарлот Фокс

Медлин Шарлот Фокс (14 декември 1880 Малта - 15 септември 1954 Блек Буртон ) била англиски ботанички илустратор.
Студирала на Факултетот за ликовни уметности Слејд . За време на посетата на нејзиниот брат Валентин Фокс, кој се занимавал со земјоделство во близина на Фиксбург во Јужна Африка, таа ја насликала локалната флора и била наградена со Гренфел медал од Кралското хортикултурно друштво за нејзините прикази на дивите цвеќиња од Лесото.
Тања Деман

Тања Деман (Сплит, 1982) е хрватска мултимедијална уметничка. Има работено претежно во медиуми со сложени светлосни инсталации, а со текот на времето се фокусирала и на фотографија, фото колаж и видео, а по завршувањето на училиштето на скулптура. Таа е една од најпознати хрватски уметнички од помладата генерација во светот.
1 Биографија
Родена е во 1982 година во Сплит. Се школувала на Академијата за ликовни уметности во Загреб. Дипломирала во 2006 година на отсекот за вајарство. За време на студиите како и по завршувањето на студиите, посетувала бројни студиски и резиденцијални престои во странство, како што е Индискиот универзитет во Пенсилванија во САД, каде што се заинтересирала за работа со светлината. Ги завршила постдипломските студии ''за медии базирани на објективи на'' Институтот Пиет Зварт во Ротердам . Таа има престојувано во резиденциите во Виена, Швандорф, Јоханесбург, Сарбрикен и Линц . Изложува од 2000 година. Има излагано групно и поединечно во Европа, Америка и Африка. Своите видео работи ги има прикажано на неколку меѓународни фестивали. Во последните години повремено држи предавања за нејзината работа и учествува во јавни дебати по повод нејзините изложби. Во последните години, таа направила повеќе во вид на серијали, а други во форма на еднократни инсталации специфични за место во јавниот простор со акцент на фотографија или колаж. Нејзини чести мотиви во делата и се јавните базени. Вреди да се спомене и монументалната инсталација на Летната радост (Sommerfreuden) во Виена, специфична за ова место. Тоа е репродукција на фото колаж со кој е обвиткан првиот бизнис облакодер во Виена Рингтурм. Фото колажот се состои од серија фотографии снимени на Сплит кај Пољуд, Брда и Мертојак.
Таа ги користи медиумите фотографија и видео, „проучувајќи ја психологијата на околината низ архитектонски дела, нерамни пејсажи и доловувајќи ги филмските амбиенти, набљудувајќи ја динамиката на општествено-политичкиот урбан простор во кој живееме, во споредба со она што го имаме наследено. „ Таа е членка на ХУЛУ Сплит.
2 Награди
Добитничка е на повеќе награди, а од наградите во Хрватска се издвојува наградата од публика на изложбата T-HTnagrada@MSU.hr во 2008 година и влегувањето во финалето на Наградата Радослав Путар истата година.
Линда Шир

Линда Шир (1948 година во Чикаго, Илиноис) е пејачка-текстописец и пијанист.
1 Биографија
На 13 мај 1972 година, таа настапила на концерт во Универзитетот во Илиноис, кампусот во Чикаго. Таа била придружувана од перкусионистката Ела Секели. Таа вечерта имала и придружба од женско-либерациониот рок бенд од Чикаго. Набргу потоа, Шир започнала да настапува со нејзиниот бенд, ''Family of Woman''. По распаѓањето на ''Family of Woman'', Шир започнала со турнеја и го издала својот албум ''A Lesbian Portrait'' на нејзината независна издавачка куќа, ''Old Lady Blue Jeans'', во 1974 година. Таа настапувала на концерти и на женски музички фестивали, вклучувајќи го и музичкиот фестивал во Мичиген . Во 1977 година таа била поддржувач на лезбејскиот сепаратизам.
Иако Шер имала мал комерцијален успех, таа останала икона во некои лезбејски кругови.
На 28 септември 2008 година, по 25 години домашно партнерство, Линда се омажила за Виндфлауер Таунли. Тие живеле во Северна Калифорнија со нивните две кучиња, Ема Роуз и Скајлар Грејс.
Елизабет Конабер

Елизабет (Бети) Вивиен Конабер (родена на 3 јуни 1929 година, починала на 29 октомври 2009 година) ― австралиска ботаничка уметничка, писателка и конзерваторка. Конабер обезбедила слики и илустрации на растенија за публикации и серии поштенски марки. Ги изложувала своите дела во галериите низ нејзината матична држава Викторија, Австралија. Меѓу нејзините дела се ''„Диви цвеќиња од југоисточна Австралија''“ (1974) и ''„Дневникот на една австралиска селанка“'' (1986). Конабер била активна и во институциите за заштита.
1 Ран живот
Конабер била родена во Александра, Викторија во семејството на Филис Болдинг, англиска медицинска сестра и Перси Болдинг, фармацевт. Таа пораснала во Менсфилд, Викторија. Конабер поминала обука за уметност и моден дизајн во Мелбурн. Во раните 1950-ти години, таа била во брак со Роли Конабер, и имале еден син. Тој брак завршил во 1960 година. Конабер, потоа се вратила во Менсфилд, Викторија, каде што купила куќа и живеела до нејзината смрт на 29 октомври 2009 година.
2 Кариера
Во 1960-ти години, Конабер почнала да слика. Националниот хербариум на Викторија во 1965 година ѝ нарачал серија од 50 илустрации на алпски растенија. Во 1969 година, Конабер била одбрана да работи на една книга, која потоа станала двотомно издание со наслов ''Диви цвеќиња од Југоисточна Австралија''. Конабер во неа, илустрирала 384 слики од диви цвеќиња за книгата, кои формирале 80 страни. Објавена била во 1974 година, а текстот го обезбедил австралискиот ботаничар Џон Рослин Гарнет. Во раните 1970-ти, Конабер поминала многу време во домот на австралискиот ботаничар Жан Галбрајт, каде што, сликала цвеќиња за нејзината книга.
Конабее насликала серија од она што таа го нарекла „''Убави штетни плевели''“ за Одделот за викторијански земји, кои беа изложени низ галериите во Викторија во 1970-тите и кои беа вклучени во Атласот на Викторија од 1986 година. Комплетот акварели сега е сместен во Кралската ботаничка градина Викторија. Конабер, исто така, илустрираше три серии на поштенски марки за австралиската пошта, од рози, еукалиптус и диви цвеќиња.''Во 1986 година била објавен „Дневникот на една австралиска селанка“'', напишан и илустриран од Конабер, во кој таа исто така го изразила своето противење на уништувањето на животната средина.
Конабер била основач на Здружението на уметници од дивиот свет, каде што исто така изложувала. Таа исто така беше вклучена во Советот за заштита на Викторија и Австралиската фондација за заштита на природата.
3 Библиографија
* Конабер, Елизабет.; Гранет, Џ. Рос. (1974): ''Диви цвеќиња на Југоисточна Австралија'' . Мелбурн : Нелсон.
* Конабер, Елизабет (1986): ''Дневникот на една австралиска селска жена'' . Сидеј : Колинс.
Елфрид Абе

Елфрид Марта Абе (1919–2012) била американска вајарка, гравер на дрво и ботанички илустратор, често прикажувајќи ја природата и едноставното селско живеење инспирирано од нејзиниот дом во северниот дел на Њујорк. Како самоиздавач, Абе создаде бројни рачно печатени книги, кои ги отпечати на машина за печатење во своето студио.
1 Личен живот и предавање
Елфриде Абе е родена во Вашингтон во 1919 година. Нејзината статуа „Ловец“ била прикажана на Светскиот саем во Њујорк во 1939 година во Њујорк. Дипломирала на Универзитетот Корнел во 1940 година, стекнувајќи диплома по архитектура и присуствувала на Универзитетот Сиракуза. Од 1942 година до нејзиното пензионирање во 1974 година, таа била илустратор во Корнел. Откако се пензионираше од Корнел, таа живеела и работела во Вермонт. Таа живееше во Манчестер до нејзината смрт во 2012 година. За време на нејзиното пензионирање, таа објавувала за уметност и природна историја, продолжувајќи да произведува уметнички дела во текот на нејзиниот живот.
2 Значајни награди
* Наградата Барет-Колеа; Национално здружение за скулптура
* Награда Елиот Лискин; Клуб Салмагунди
* Злато; Национален уметнички клуб
* Злато; Пенкало и четка
* Дружина; Фондацијата Луис Комфорт Тифани
3 Значајни колекции
* Универзитетот Карнеги Мелон, Питсбург, Пенсилванија* Универзитетот Корнел, Итака, Њујорк* Метрополитен музеј на уметност, Њујорк* Национална галерија на уметност, Вашингтон, ДЦ* Ботаничка градина во Њујорк, Бронкс, Њујорк* Колеџот Смит, Нортхемптон, Масачусетс* Универзитетот Јеил, Њу Хевен, Конектикат
4 Објавени дела
* Абе, Елфрид. ''Растенијата на Георгиите на Вергилиј: коментар и дрворез од Елфриде Абе'' . Итака: Универзитетот Корнел, 1965 година.
* Абе, Елфрид. ''Седум ирски приказни'' . Ithaca, NY: Cornell University Press, 1957.* Абе, Елфрид. ''Печурки: Дрвени гравури во боја'' . Elfriede Abbe, 1970.* Абе, Елфрид. ''Како се прават отпечатоците'' . Манчестер, Vt.: South Vermont Art Center Press, 1971.* Абе, Елфрид. ''Вовед во рачно изработена хартија.'' Манчестер, Vt.: Southern Vermont Art Center Press, 1972.* Абе, Елфрид. ''Билката од папрат: Вклучувајќи ги папратите, коњските опашки и клупските мовови.'' Итака: Комсток, 1981.
Кетлин Мареско

Кетлин Мареско (3 јули 1868 - 14 април 1944), родена како Кетлин Луиза Роуз Денис, била ирска уметница, најпозната како сликарка на ботанички теми и рурални пејзажи.
1 Ран живот
Кетлин Луиза Роуз Денис била родена во Килкени, ќерка на Џејмс Бенџамин Денис и Ема Салмон Денис. Нејзиниот татко бил воен офицер, а нејзината мајка е родена во Индија, во англиско воено семејство.
2 Уметност
Мареско била најпозната по сликањето ботанички теми и руралните пејзажи. Таа за првпат изложувала на Кралската Хибернијан академија во 1893 година и продолжила таму до 1935 година. Нејзините дела биле видени и во галеријата Таунер во Истбурн, и на изложбите со Даблинскиот скицирање клуб, WCSI, Друштвото за ликовни уметности (Лондон) и Академијата за уметност во Алстер.
3 Личен живот
Кетлин Денис се омажила за поморскиот офицер роден во Лондон (подоцна вице-адмирал) Џералд Чарлс Адолф Мареско во катедралата Сент Канис во 1894 година. Таа имала два сина, Џефри (1901-1986) и Лоренс (родена 1903 година). Кетлин Мареско останала вдовица во 1920 година, и починала во 1944 година, во Килкени, на 75-годишна возраст. Во Националната библиотека на Ирска има збирка од нејзините трудови и уште еден труд од нејзиното семејство.
Во 2009 година, за да ја одбележи 400-годишнината од Килкени како град, галеријата Батлер одржала „Килкени: прослава на уметниците“, изложба на која учествуваа уметници од Килкени, вклучително и Кетлин Мареско.
4 Куќа во Бонетстаун
Мареско е поврзана со Куќа во Бонетстаун во Килкени, преку нејзиниот син, командантот Џефри Мареско де Собрит и преку нејзината сестра, Етел Мери Денис Нокс. Книгата за куќата Бонетстаун била објавена во 1989 година од американскиот фотограф Ендрју Буш и авторот Марк Хаворт-Бут. Куќата била продадена во 2017 година.
Ширли Гејл Крос

Ширли Гејл Крос (27 август 1915 година, Оклахома - 14 јули 2008 година, Источен Сендвич, Масачусетс) била американски ботаничар, ботанички илустратор и конзерватор.
1 Биографија
Ширли Гејл пораснала во Глостер и Марблхед и дипломирала на Државниот колеџ во Масачусетс (преименуван во 1947 година во Универзитетот во Масачусетс Амхерст). На колеџот Редклиф, таа го добила својот докторат. во 1939 година со ML Fernald како нејзин раководител на тезата.
Во 1941 година се омажила за Честер „Чет“ Е. Крос (1913–1988), нејзин соученик кој добил докторат. во палеоботаниката од Харвард. Двојката се преселила во историскиот округ Спринг Хил во Сендвич, Масачусетс, каде што поседувале и одгледувале три мочуришта од брусница за да снабдуваат брусница за пазарот на свежо овошје. Тие продолжиле да одгледуваат брусница до кратко пред смртта на Чет Крос. Таа и Гордон Дилон ги нацртале илустрациите за книгата на Едит Скаман од 1947 година, ''папрати и папрат сојузници од Њу Хемпшир''. Ширли Гејл Крос ги нацртала илустрациите на ''Ринхоспора'' и многу од илустрациите од папрат за 8-то издание на прирачник за ботаника.
Крос била основачки член на Друштвото Торнтон В. Бурџис и ја осмислила, дизајнирала, одгледувала и организирала градината со диви цвеќиња на Друштвото именувана во нејзина чест.
По нејзината смрт, таа останала со три сина, шест внуци и едно правнуче.
BeBe K'Roche

BeBe K'Roche бил американски, целосно женски, електричен рок бенд. Тие биле првиот целосно женски бенд со етикетата која е првата женска музичка куќа во сопственост на жена.  Оливија била позната како најуспешна со акустични соло-акти, а во тоа време одлуката за снимање на електричен рок бенд била донекаде контроверзна.
1 Членови
Основачки членови: Памела „Тиик“ Полет, Пеги Мичел, Џенет (Џејк) Ламперт, Вирџинија РубиноПовремени членови: Пат Рамсејер, Мату Фелисијано, Санди Аџида, Робин Флауер, Синди МејсонЛичен менаџер: Ким ЏонсонМенаџер на патишта: Џоја Сичијано, Членови на турнеја за снимање: Пеги Мичел, Џенет (Џејк) Ламперт, Вирџинија Рубино, Мату Фелисијано, Џерен О'Брајан, Робин Флауер, Јасмин Телфер, Линда Тилери
2 Историја
BeBe K'Roche е основана во 1973 година од електричниот гитарист/ пејач и текстописец Тиик Полет во Беркли, Калифорнија, додека свирел во дуо со басистката Пеги Мичел. Мичел, исто така, редовно свирел со џез-пијанистот Дејвид Александар од Bay Area. Полет, рокерка која ја ставила својата феминистичка политика во нејзината музика, барала сродни жени рокери и ја нашла тапанарката/ пејачката и текстописец Џенет (Џејк) Ламперт, која била оригиналниот тапанар за Женскиот музички колектив Беркли. Подоцна им се придружила пијанистката/пејачката-текстописец Вирџинија Рубино, која свирела со Тиик во женскиот бенд Лизи Тиш со седиште во Венеција Бич, и снимила со женската група High Risk.
BeBe K'Roche го обиколиле западниот брег на САД свирејќи на женскиот музички фестивал во Сан Диего, женскиот музички фестивал Санта Круз и многу места од Холивуд до Сиетл. BeBe K'Roche снимиле демо лента во студиото Blue Bear во Bay Area, а подоцна отишле на винил со Olivia Records.
Иако бендот официјално се распаднал поради внатрешни конфликти пред да го завршат снимањето на Оливија, во обид да го завршат снимањето, тие се регрупирале, напишале нови песни и ја додале Џерен О'Брајан на електрична гитара.
3 Дискографија
*''BeBe K'Roche'' ( Оливија рекордс, 1976)
** Продуцирано од Линда Тилери, инженерство од Сенди Стоун, снимено и миксано во Different Fur во Сан Франциско
Наслови на песни и пишување: Hoodoo'd (Вирџинија Рубино), Мора да направам нешто од мојот живот (Рубино и Гвен Ејвери), Разбирам (Рубино), Кахлуа Мама (Рубино и Џоја Сицилијано), Силен и слободен (Џанет (Џејк) Ламперт, композитор и Џоан Гелфанд, текстописец), Го добив ритамот (Рубино), Насмевка (Рубино), Сама (Рубино)
Мина Ферналд

Мина Ферналд (1860–1954) била американски ботанички уметник. Нејзините теми беа главно пејзажи и диви цвеќиња. Таа доби награди за нејзината уметност и медал за работа со Црвениот крст за време на Првата светска војна.
Таа е родена како Мина Роуз Сајмон во Балтимор во 1860 година и била роднина на ботаничарката Мерит Ферналд. Таа првично живеела во Мериленд, а потоа накратко во Пенсилванија, но поголемиот дел од животот го поминала во Масачусетс. По образованието во Германија, таа тренирала на Институтот во Мериленд под Хју Њуел од Американското друштво за акварел. Работата на Ферналд била изложена во Амхерст, Масачусетс. Таа го придружувала својот сопруг (Хенри Торси Ферналд, оженет на 9 јуни 1890 година) при преселувањето од Масачусетс во Винтер Парк, Флорида во 1924 година, кога тој се пензионирал. Таа освоила многу награди на изложбата во Централна Флорида и на изложбите на Федерацијата за уметност на Флорида. Имаа три деца.
Таа ги донирала своите акварели на Хербариумот на Универзитетот во Флорида во 1942 година и тие сега се курирани во Природонаучниот музеј на Флорида.
Во колекцијата има околу 320 акварели. Како и ботаничката прецизност на сликите, што бара од неа да студира на терен, тие се важни како евиденција за родната флора на Флорида пред значителната урбанизација и користењето на земјоделското земјиште.
Ферналд починала во 1954 година.
Александра Филиповиќ

Александра Филиповиќ (Сурдулица, 17 ноември 1983 ) е српска писателка и сатиричар .
1 Биографија
Дипломирала на Економскиот факултет во Белград, на насоката Економска анализа и политика. Како писател се јавува во периодичните изданија и списанијата ''Вечерње новости, Политика, Дечје новине, Књижевне новине, Наш траг, Етна, Сизиф, ОНА, Црна овца, Шипак, Сатиричне вертикале'' и други.
Нејзините приказни се адаптирани за радио и од 2018 година е емитувана на Радио Белград 1 во емисијата „Добро утро деца“.
Нејзините дела и се преведени на руски и унгарски јазик.
2 Библиографија
* „За крилјата и чудата“, роман (Лагуна, 2019). Приказната од романот ја доби првата награда на Радио Белград 1 и емисијата „Добро утро деца“ за најдобра приказна за деца. Образовниот проект „Читалиќи“ ја вклучи книгата „ “ во изборната листа за лектири за ученици од четврто одделение од основните училишта.
2.1 Зборник на трудови
* „Аномалија“, книга со избрани приказни за фантазија, Друштво на љубители на фантазијата „Лазар Комарчиќ“, Белград, 2012 г.
* „Мултиверзум“, збирка приказни за фикција, Нова поетика, Белград, 2017 г.
* „Паралелни светови“, книга со избрани приказни од фантастикаата, Метапхусица, Белград, 2017 г.
* „Музика на приказни“, збирка дела за деца, Здружение „Мокрањац“, Пресинг Издаваштво, Белград, 2018 г.
3 Награди и признанија
* Прва награда на Радио Белград и емисијата „Добро утро деца“ за најдобра приказна за деца, Белград, 2018 година.
* Прва награда за афоризам на годината „Вечерње новости“, Белград, 2018 година.
* Прва награда за најдобар афоризам на Фестивалот за хумор и сатира СЛЕМ, Лесковац, 2018.* Втора награда на меѓународното натпреварување „Златен змеј“ за афоризми, Љубљана, Словенија, 2018 година.
Хезел (општинска заедница)

Хезел (|Hesel) — општинска заедница во округот Лер, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Хезел.
Општинската заедница Хезел се состои од следниве општини:
# Бринкум
# Нојкамперфен
# Фирел
# Хезел
# Холтланд
# Шверинсдорф
Шверинсдорф

Шверинсдорф (|Schwerinsdorf; |Steern) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа помеѓу Хезел и Ремелс на поранешниот покраински пат Б75.
1.2 Соседни општини
Соседни општини се Фирел на север и Хезел на запад (обете во општинската заедница Хезел), како и Упленген на исток.
Бринкум

Бринкум (|Brinkum) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа околу 5 километир југозападно од Хезел. Најблизок голем град е окружниот град Лер, околу 8 километри југозападно од Бринкум.
1.2 Општински единици
Општината се состои од местата Бринкум и Мерхаузен.
1.3 Соседни општини
На север Бринкум се граничи со општината Холтланд, на исток со еден мал дел со општината Филзум, на југ со општината Нортмор и на запад со окружниот град Лер.
Ернестин Панкуке

Ернестин Панкуке, родена Десорме, позната како Ана-Ернестин Панкуке (1784-1860), била француска ботаничка илустраторка и сликарка на цвеќиња, која се сметала за еден од најнадарените студенти на Редуте.
Таа се опишала себеси како „преведувачка на песните на Гете, ученичка на Редуте и дизајнер на „Flore Médicale“ на Шометон, објавена од нејзиниот сопруг Чарлс Луис Флери Панкуке (1780-1844). Таа го илустрирала ова дело со Пјер Жан Франсоа Турпен (1775-1840). Се сметало дека таа го запознала Редуте или во Шато де Малмесон додека била студент под Прудхон, или во студиото на Жан-Батист Исабеј додека седела да позира. Потоа, таа редовно ги посетувала часовите на Редоут во Jardin des Plantes. Редуте била ангажирана од царицата Жозефина да ги прикаже односно нацрта, розите и лилјаните во Малмесон.
Едно од нејзините дела било продадено на продажбата на Војводата де Бери во 1834 година.
1 Публикации
* „Poesies de Goethe“ - во превод од германски од E. Panckoucke - објавена во 1825 година на француски
* „Басни“ од Phèdre - објавени во 1834 година на латински
* „Poésies nouvelles de Magu, Tisserand à Lizy-sur-Ourcq“ - објавена во 1842 година на француски
2 Галерија
Вики Рендл

Вики Рендл (11 декември 1954) е американска пејачка, мултиинструменталист (првенствено акустична гитара и перкусии) и композитор, позната како прва (и единствена) жена член на ''The Tonight Show Band'', почнувајќи со водителот Џеј Лено во 1992 година.
1 Кариера
Рендл е родена во Сан Франциско, Калифорнија. Таа ја започнала својата кариера како пејачка-текстописец/ гитарист, свирејќи во такви места како Бла-Бла Кафе и Ледена куќа. Таа, исто така, снимала и била на турнеја со неколку женски музички уметници, како што се Крис Вилијамсон, Ферон и Линда Тилери .
Снимала и/или била на турнеја со многу ''мејнстрим'' уметници, вклучувајќи ги Арета Френклин, Мејвис Стејплс, Џорџ Бенсон, Лајонел Ричи, Кени Логинс, Селин Дион, Херби Хенкок, Вејн Шортер, Бранфорд Марсалис и Лајл Мејс .
Рендл ја продолжика својата дружба со Џеј Лено во неговото шоу ''Џеј Лено'' на ''NBC'' како музичарка со Кевин Еубенкс преименувана во „Приметајм бенд“. Премиерата на шоуто била на 14 септември 2009 година. Таа се вратила во ''The Tonight Show со Џеј Лено'' со откажувањето на премиерното шоу на 9 февруари 2010 година.
Во 2006 година, Рендл го издала својот прв соло албум насловен ''Sleep City: Lullabies for Insomniacs'' . Албумот бил продуциран од Бони Хејс и ги вклучи Хејс, Нина Гербер, Барбара Хигби, Тереза Трул, Линда Тилери и Крис Вилијамсон меѓу споредните музичари.
2 Личен живот
Рендл е отворено лезбејка. Таа живее во Венис Бич и Оукленд, Калифорнија.
Ада Хил Вокер

Ада Хил Вокер (1879 -10 ноември 1955) била британски научен илустратор, уметник и сликар на цвеќиња со седиште во Сент Ендрјус во Шкотска, која обезбедила илустрации за научните публикации на Вилијам М'Интош (1838-1931). Таа често ги потпишувала своите дела со А.Х.В., А.Х. Вокер или Ада Х. Вокер.
1 Животот
Ќерката на Џеси и Џејмс Вокер, Ада Хил Вокер била учителка по уметност во Сент Ендрјус, која заедно со Р. Сметон Даглас ја напишале книгата „''Систем на цртање и дизајн со четка за јавни основни училишта''“, книга за цртање со четки издадена во 1902 година и за која Вокер обезбедила 15 илустративни плочи. Таа била помладата сестра на архитектот Вилијам Хил Вокер (1875-1955). Во 1930-тите таа била задолжена да слика мурали во New Picture House во нејзиниот роден град Сент Ендрјус.
Ада Хил Вокер живеела цел живот во Сент Ендрјус во Шкотска, каде што и починала во 1955 година.
2 Галерија
Шарлот Џорџина Троуер

Шарлот Џорџина Троуер (родена 1855 година, Вер, Хертфордшир, 8 ноември 1928 година, Вер, Хертфордшир) била британска ботаничка илустраторка и ботаничарка позната по нејзините слики во акварел на претежно британски растенија и цвеќиња. Таа соработувала со нејзината сестра Алис и аматерскиот ботаничар Џорџ Клариџ Друс за да создаде над 1.800 научно точни слики. Нејзините илустрации биле искористени како главни придонеси во две книги, ''Цветна книга за џеб'' и ''Британски бобинки кои растат на грмушки''.
1 Дела
***
Нојкамперфен

Нојкамперфен (|Neukamperfehn) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Geografie
1.1 Lage
Нојкамперфен се наоѓа на поранешно мочуриште во средишниот дел на Источна Фризија. На север се граничи со местото Тимел (општина Гросефен) во округот Аурих, на запад се наоѓа Јерингсфен (општина Мормерланд), на југ и на исток се наоѓаат местата Штикелкамп и Бенингафен на општината Хезел.
1.2 Општински единици
Општината се состои од местата Нојефен и Штикелкамперфен.
Хелен Аделаид Вуд

Хелен Аделаид Вуд (починала на 25 ноември 1927 година) била британска ботаничка уметница и научна илустраторка најпозната по колекцијата на нејзините илустрации одржана во Природонаучниот музеј на Јамајка. Таа била исто така позната по илустрацијата на најмалку еден принт и три акварели во ''The Cactaceae'' на Britton & Rose, објавена помеѓу 1919 и 1923 година. Колекцијата на нејзините уметнички дела во Природонаучниот музеј на Јамајка била запишана во регистарот на УНЕСКО за Латинска Америка и Карипската регионална меморија на светот. Заедно со Природонаучниот музеј на Јамајка, уметничките дела на Вуд се чувале и во колекцијата на Националниот музеј за природна историја. Таа била една од првите жени музејски работници на Карибите и била вработена во Природонаучниот музеј на Јамајка од 1912 до 1927 година.
Лице на девојка

Лице на девојка (италијански: ''Volto di fanciulla'') ― цртеж со техника наречена сребрена точка која се изведува со сребрена жица или прачка на претходно приготвена хартија со бледо розе до сива боја чија кадифена површина потсетува на човечка кожа, на која со точни потези се остава траги од среброто, една од најтешките техники за цртање која не дозволува грешки при самото цртање, омилена техника на фиренцискиот сликар Леонардо да Винчи, сместен во Кралската библиотека во Торино.
Нортмор

Нортмор (|Nortmoor) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Нортмор се граничи со окружниот град Лер. Низ подрачјето на општината поминува реката Јиме.
1.2 Општински единици
Покрај главното истоимено место, кон општината припаѓаат местата Брун, Хајде, Плагенбург, Пилкамп и Тервиш.
Христова глава (Леонардо)

''Христова глава'' (италијански: ''Testa di Cristo'') ― цртеж со креда и пастел на хартија (40x32 sm) од Леонардо да Винчи, дело од околу 1494 година и е чуван во уметничката галерија Брера. Тоа е студија за познатата ''Тајната вечера''.
1 Опис и стил
И покрај лошите услови за складирање, делото е општо прифатено како автограм од Леонардо, иако изменето со заден отвор кој ги истакна и поедностави суштинските линии на лицето и косата. Ова се должи на работата на ученик или на околностите поврзани со подготовката на цртаниот филм и цртањето на подготвителната шема на ѕидот.
Во споредба со Христос во центарот на ''Ценакулот'', може да се забележат некои разлики, како што е главата свиткана надесно, очите затворени, образите благо зацрвенети, усните затворени. Во последната верзија, пак, на Исус му се отсечени усните, како штотуку да изговорил „Еден од вас ќе ме предаде“.
2 Поврзано
* Студии на Леонардо за Тајната вечера
3 Библиографија
* Милена Мањано, ''Леонардо'', серијал ''I Geni dell'arte'', Мондадори Арте, Милано 2007 година, стр. 88. ISBN 978-88-370-6432-7
Детерн

Детерн (|Detern) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Местото се наоѓа околу 50 километри од границата со Холандија и 50 километри од брегот на Северното Море. Реката Јиме тече низ општината.
1.2 Општински единици
* Амдорф
* Барге
* Детерн
* Детернерлее
* Нојбург
* Штикхаузен
* Фелде
2 Историја
Битката кај Детерн била водена во 1426 година.
Филзум

Филзум (|Filsum) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Јиме.
1 Географија
1.1 Местоположба
Местото се наоѓа околу 30 километри од границата со Холандија и 50 километри од брегот на Северното Море. Реката Јиме тече низ општината.
1.2 Соседни општини
Филзум се граничи со Упленген, Детерн, Нортмор, Холтланд и Хезел.
1.3 Општински единици
Филзум се состои од истоименото место, како и единиците Амерзум, Брикенфен, Бусбомсфен, Ламертсфен и Шталбригерфелд.
2 Галерија
Хезел

Хезел (|Hesel) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 12 километри североисточно од окружниот град Лер и 25 километри источно од безокружниот град Емден.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Хезел се наоѓа во средишниот дел на Источна Фризија. Околината на Хезел е една од највисоките области на Источна Фризија. Највисока точка во општинското подрачје е 17 метри во Хезелската Шума.
1.2 Општински единици
Општината е составена од следниве единици:
2 Галерија
Мадона со каранфил

Мадона со каранфил, наречена и Мадона со вазна или Мадона со Младенецот — слика на Леонардо да Винчи, создадена помеѓу 1478 и 1480 година. Од 1889 година се наоѓа во музејот Стара пинакотека, а дотогаш била во приватна сопственост.
1 Опис
Централниот мотив е младата Дева Марија со своето голо бебе Исус во скутот. Марија седи и носи скапоцен накит. Во левата рака држи каранфил, што се толкува како симбол на исцелување. Лицата се осветлени додека предметите наоколу се потемни, на пример, каранфилот е во сенка. Младенецот гледа нагоре, додека мајката гледа надолу, така што нема контакт со очите. Портретот е сместен во просторија со два прозорци од секоја страна на централните фигури, на кои, со карактеристичната техника на Да Винчи - сфумато, е прикажан оддалечен предел.
Првично се мислело дека оваа слика ја насликал Андреа дел Верокио, но подоцна историчарите на уметност утврдиле дека сепак е дело на Да Винчи.
Мадона и Младенецот се вообичаен мотив во средновековната христијанска уметност. Оваа слика е единственото дело на Леонардо кое е постојано изложено во Германија.
Нека умре ѕверот (филм)

„Нека умре ѕверот“ (француски: ''Que la bête meure'') — филм на францускиот режисер Клод Шаброл (Claude Chabrol) од 1969 година. Истовремено, Шаброл е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Мишел Дишосоа (Michel Duchaussoy), Жан Јан (Jean Yanne), Каролин Селје (Caroline Cellier), Анук Фержак (Anouk Ferjac), Марк Ди Наполи (Marc Di Napoli) и Луиз Шевалје (Louise Chevalier). Филмот, кој претставува спој на криминалистички филм и длабока психолошка драма, се смета за еден од најдобрите во кариерата на Шаброл.
1 Синопсис
Шарл Тение (го игра Дишосоа) е татко чие деветгодишно дете било прегазено од непознат возач. Тој станува опседнат од помислата да го пронајде виновникот, особено имајќи предвид што полициската истрага не дава резултати. Откако дознава дека познатата глумица Елен Лансон (ја игра Селје) била во автомобилот кој му го убил синот, тој се спријателува со неа, лажно претставувајќи се како писател на книги за деца. На почетокот, тој е подготвен да ја убие и неа, во текот на дружењето полека открива дека и таа има семејни проблеми. Елен го кани Шарл во семејната куќа во Бретања, каде што живее и нејзиниот роднина Пол (го игра Јан), кој е причина за честите семејни кавги. Постепено, на Шарл му станува јасно кој е убиецот на неговиот син-единец...
Криптодепресија

Криптодепресија е вдлабнатина на површината на Земјата исполента со вода, чија површина се наоѓа над средното морско ниво а дното под морското ниво. Терминот е изведен од старогрчкиот збор κρύπτoς („скриен“ или „таен“) и депресија (што во географијата е израз за предел понизок од нивото на површината на морето).
1 Опис
Криптодепресијата честопати се создава во рифтова долина (тектонски расцеп) или глацијално езеро.
Езерата најчесто се долги и тесни. Пределот околу брегот на езерото може, исто така, да биде многу стрмен.
Криптодепресиите се претежно езера. Најголема криптодепресија во светот е Бајкалското Езеро, а во Европа е езерото Ладога. Најголемата криптодепресија на Балканскиот Полуостров е Скадарското Езеро на границата меѓу Црна Гора и Албанија.
2 Примери
Едноставен пример за пресметка:
Езеро О'Хигинс/Сан Мартин
Површинска кота 250 m -
Максимална длабочина 836 m =
_________________________________
Криптодепресија -586 m
*''Леднички езера'': поголемите приалпски езера во Италија имаат криптодепресии создадени со ерозија. Во другите делови на Алпите (швајцарските, баварските и австриските езера) нема криптодепресии затоа што езерата се наоѓаат на голема надморска височина. Леднички езера кои истовремено се криптодепресии има и во Норвешка, Чиле, Аргентина, Њуфаундленд, Нов Зеланд и Шкотска. Во Северна Америка, четири од петте Големи езера (сите освен Ири) и две од Прстестите Езера во Њујорк (езерата Кајуга и Сенека), се примери за криптодепресии. Меларен во Шведска е создадено преку различен процес; тоа било ракав од Балтичкото Море уште во ерата на Викинзите пред да биде отсечен од морето преку постглацијално враќање.
*''Раседни долини'' (тектонски расцеп): најдлабока криптодепресија на Земјата се наоѓа во Бајкалското Езеро (-1200 m). Други позначајни примери се: езерото Тангањика и езерото Малави во источноафриканскиот јаз на Африка.