Волфова награда за хемија

Волфската награда за хемија се доделува секоја година од Фондацијата Волф во Израел. Таа е една од шесте Волфови награди воспоставени од Фондацијата и доделени од 1978 година. Другите се во земјоделство, математика, медицина, физика и уметност.
Волфската награда за хемија се смета за една од најпрестижните меѓународни награди за хемија, зад само Нобеловата награда за хемија. Да се стане лауреат на наградата Волф се сметало за потенцијален претходник за добивање на Нобеловата награда. Од 2022 година, 12 добитници последователно станале нобеловци. Најновата добитничка е Каролин Бертоци, која ја добила Нобеловата награда истата година.
1 Лауреати
Година, Име, Националност, Цитирање
1978, Карл Џераси, за неговата работа во биоорганската хемија, примената на нови спектроскопски техники и неговата поддршка на меѓународната соработка.
1979, Херман Марк, за неговиот придонес во разбирањето на структурата и однесувањето на природните и синтетичките полимери.
1980, Хенри Ајринг, за неговиот развој на теоријата на апсолутна стапка и нејзините имагинативни примени на хемиски и физички процеси.
1981, Џозеф Чет, за пионерски и фундаментални придонеси во хемијата на синтетичките преодни метали, особено хидридите на преодните метали и комплексите на динитроген.
1982, Џон Чарлс Полањи, /, за неговите студии за хемиските реакции со невидени детали преку развивање на техниката на инфрацрвена хемилуминисценција и за предвидување на хемискиот ласер.
Џорџ Ц. Пиментел, за развој на матрична изолација спектроскопија и за откривање на фотодисоцијациски ласери и хемиски ласери.
1983/4, Херберт С. Гутовски, за неговата пионерска работа во развојот и примената на спектроскопијата на јадрена магнетна резонанца во хемијата.
Харден М. Меконел, за неговите студии за електронската структура на молекулите преку парамагнетна резонантна спектроскопија и за воведувањето и биолошките примени на техниките на спин етикетирање.
Џон С. Во, за неговите фундаментални теоретски и експериментални придонеси за спектроскопија на јадрена магнетна резонанца со висока резолуција во цврсти материи.
1984/5, Рудолф А. Маркус, /, за неговиот придонес во хемиската кинетика, особено теориите за едномолекуларни реакции и реакции на пренос на електрони.
1986, Елијас Џејмс Кори, за извонредно истражување за синтеза на многу високо сложени природни производи и демонстрација на нови начини на размислување за такви синтези.
Алберт Ешенмозер, за извонредни истражувања за синтеза, стереохемија и механизми за реакција за формирање на природни производи, особено витамин-Б12.
1987, Дејвид Ц. Филипс, за нивниот придонес во протеинската кристалографија на Х-зраци и за разјаснување на структурите на ензимите и нивните механизми на дејство.
1988, Џошуа Јортнер, за нивните инцизивни теоретски студии кои го разјаснуваат стекнувањето и фрлањето енергија во молекуларните системи и механизмите за динамичка селективност и специфичност.
1989, Дуилио Аригони, за нивниот фундаментален придонес во разјаснувањето на механизмот на ензимските реакции и на биосинтезата на природните производи, особено на пигментите на животот.
1990, Нема награда
1991, Ричард Р. Ернст, за неговиот револуционерен придонес во NMR спектроскопијата, особено Фурјеовата трансформација и дводимензионалната NMR
Александар Пајнс, /, за неговиот револуционерен придонес во спектроскопијата на НМР, особено НМР со повеќекратна квантна и висока спин.
1992, Џон Попл, за неговиот исклучителен придонес во теоретската хемија, особено во развојот на ефективни и широко користени современи квантно-хемиски методи.
1993, Ахмед Хасан Зеваил, /, за пионерски развој на ласерска фемтохемија. Користејќи ласери и молекуларни зраци, фемтохемијата сега овозможи да се испита еволуцијата на хемиските реакции како што тие всушност се случуваат во реално време.
1994/5, Ричард Лернер, за развој на каталитички антитела, со што се овозможува катализа на хемиски реакции кои се сметаат за невозможни да се постигнат со класични хемиски процедури.
1995/6, Гилберт Штрк, за дизајнирање и развој на нови хемиски реакции кои отворија нови патишта за синтеза на сложени молекули, особено полисахариди и многу други биолошки и медицински важни соединенија.
1996/7, Нема награда
1998, Герхард Ертл, ;, за нивниот исклучителен придонес во областа на површинската наука воопшто, и за нивното разјаснување на основните механизми на хетерогени каталитички реакции особено на еднокристалните површини.
1999, Рејмонд У. Лемие, за неговиот фундаментален и семенски придонес во проучувањето и синтезата на олигосахаридите и за разјаснувањето на нивната улога во молекуларното препознавање во биолошките системи.
2000, Френк Алберт Котон, за отворање на сосема нова фаза на хемијата на преодните метали заснована на парови и кластери метални атоми директно поврзани со единечни или повеќекратни врски.
2001, Анри Б. Каган, за нивната пионерска, креативна и клучна работа во развојот на асиметрична катализа за синтеза на хирални молекули, во голема мера зголемувајќи ја способноста на човештвото да создава нови производи од фундаментално и практично значење.
2002/3, Нема награда
2004, Хари Б. Греј, за пионерска работа во био-неорганската хемија, откривање на нови принципи на структура и пренос на електрони со долг дострел во протеините.
2005, Ричард Н Заре, за неговите генијални апликации на ласерски техники, за идентификување на сложени механизми во молекулите и нивната употреба во аналитичката хемија.
2006/7, Ада Џонат, за генијални структурни откритија на рибозомалната машинерија за формирање на пептидна врска и примарните процеси водени од светлина во фотосинтезата.
2008, Вилијам Е. Моернер, за генијално создавање на ново поле на науката, спектроскопија на една молекула и електрохемија, со влијание на наноскопскиот режим, од молекуларниот и клеточниот домен до сложените материјални системи.
2009, Нема награда
2010, Нема награда
2011, Стјуарт А. Рајс, ;, за длабоките креативни придонеси за хемиските науки во областа на синтезата, својствата и разбирањето на органските материјали.
2012, А. Пол Аливисатос, за неговиот развој на колоиден неоргански нанокристал како градежен блок на нанонауката и за давање фундаментален придонес во контролирањето на синтезата на овие честички, за мерење и разбирање на нивните физички својства.
Чарлс М. Либер, за неговиот семенски придонес во нанохемијата и особено синтезата на еднокристални полупроводнички наножици, карактеризација на основните физички својства на наножиците и нивната примена во електрониката, фотониката и наномедицината.
2013, Роберт С. Лангер, за замислување и имплементирање на напредокот во хемијата на полимерот кој обезбедува системи за контролирано ослободување на лекови и нови биоматеријали.
2014, Чи-Хјуи Вонг, /, за неговите многубројни и оригинални придонеси во развојот на иновативни методи за програмабилна и применета синтеза на комплексни олигосахариди и гликол-протеини.
2015, Нема награда
2016, Киријакос Костас Николај, /, за унапредување на полето на хемиската синтеза до крајности на молекуларна сложеност, поврзување на структурата и функцијата и проширување на нашата доминација над интерфејсот на хемијата, биологијата и медицината.
Стјуарт Шрајбер, за пионерски хемиски увиди во логиката на трансдукција на сигнал и регулација на гените што доведоа до важни, нови терапевти и за унапредување на хемиската биологија и медицина преку откривање на сонди со мали молекули.
2017, Роберт Г. Бергман, за неговото откривање на одговорите на активирање на јаглерод-водородни врски во јаглеводороди од растворливи органометални комплекси.
2018, Омар М. Јаги, /, за пионерска ретикуларна хемија преку метално-органски рамки (MOFs) и ковалентни органски рамки (COFs).
Макото Фуџита, за замислување на принципите на склопување насочено кон метал што доведува до големи високопорозни комплекси.
2019, Стивен Л. Бучвалд, за пионерски развој на процедури катализирани со преодни метали кои се широко применливи и овозможуваат формирање на јаглерод-хетероатом врски од сите видови со претходно непозната ефикасност и прецизност.
2020, Нема награда
2021, Лесли Лејзеровиц, за заеднички воспоставени основните реципрочни влијанија на тридимензионалната молекуларна структура врз структурите на органските кристали.
2022, Бони Л. Баслер, за нивниот семенски придонес за разбирање на хемијата на клеточната комуникација и измислување хемиски методологии за проучување на улогата на јаглехидратите, липидите и протеините во таквите биолошки процеси.
2023, Чуан Хе, за пионерски откритија кои ги осветлуваат функциите и патолошките дисфункции на РНК и протеините и за создавање стратегии за искористување на способностите на овие биополимери на нови начини за подобрување на човечките болести.
2024, Нема награда
2025, Хелмут Ф. Шварц, за квантифицирање на реактивни видови во гасната фаза за решавање на основните проблеми во катализата.
2 Лауреати по земја
Подолу е табела со сите лауреати по земја (ажурирана до лауреати од 2025 година). Некои лауреати се бројат повеќе од еднаш ако имаат повеќе државјанства.
Земја, Број на лауреати
38
5
5
3
3
3
3
2
2
1
1
2
1
1
1
1
1
1
3 Поврзано
* Список на награди за хемија