Руски космизам

Рускиот космизам е филозофско и културно движење што се појавило во Русија на крајот на 19 век, и повторно, на почетокот на 20 век. На почетокот на 20 век, дошло до излив на научна истрага за меѓупланетарните патувања, главно водени од писатели на фикцијата како што се Жил Верн и Херберт Велс, како и филозофски движења како рускиот космизам.
1 Теорија
Космизмот вклучува широка теорија на природна филозофија, комбинирајќи елементи на религијата и етиката со историја и филозофија за потеклото, еволуцијата и идното постоење на космосот и човештвото. Тоа комбинира елементи од источната и западната филозофска традиција, како и од Руската православна црква.
Космизмот било едно од влијанијата врз Пролеткулт, а по Октомвриската револуција, терминот започнал да се применува на „... поезијата на писатели како Михаил Герасимов и Владимир Кирилов ... колективот на индустриски работници ... организиран околу ликот на универзалниот „Пролетер“, кој излегува од земјата за да освои планети и ѕвезди“. Оваа форма на космизам, заедно со списите на Николај Фјодоров, имало силно влијание врз Андреј Платонов.
Многу идеи на руските космисти подоцна развиени од оние во трансхуманистичкото движење. Виктор Скумин тврди дека Културата на здравје ќе игра важна улога во создавањето на човечко духовно општество во Сончевиот Систем.
2 Претставници
Меѓу најголемите претставници на рускиот космизам бил Николај Фјодорович Фјодоров (1828–1903), поборник за радикално продолжување на животот со помош на научни методи, човечка бесмртност и воскреснување на мртви луѓе.
Во 1881 година, рускиот револуционер и ракетен пионер Николај Кибалчич предложил идеја за пулсен ракетен погон со согорување на експлозив, што бил ран претходник на Проектот Орион.
Константин Циолковски (1857–1935) бил меѓу пионерите на теоретското истражување на вселената и космонаутиката. Во 1903 година, Циолковски го објавил првиот сериозен научен труд за патување во вселената. Неговата работа била суштински непозната надвор од Руската Империја, но во земјата инспирирала понатамошно истражување, експериментирање и формирање на Друштво за студии на меѓупланетарни вселенски летови. Циолковски напишал книга наречена „Волјата на универзумот; Непознати интелигентни сили“ во која тој ја предложи филозофијата на панпсихизамот. Тој верувал дека луѓето на крајот ќе го колонизираат Млечниот Пат. Неговата мисла претходела на Вселенската доба со неколку децении, а дел од она што го предвил во својата фантазија се појави од неговата смрт. Циолковски не верувал во традиционална религиозна космологија, но наместо тоа, тој веруваше во космичко суштество кое управуваше со луѓето.
Меѓу другите космисти биле Владимир Вернадски (1863–1945), кој го развил поимот ноосфера и Александар Чижевски (1897–1964), пионер на „ хелиобиологијата“ (проучување на влијанието на сонцето врз биологијата). Една мала планета, 3113 Чижевскиј, откриена од советскиот астроном Николај Степанович Черних во 1978 година, е именувана по негово име. Истакнатиот руски палеонтолог и писател на научнофанатастика Иван Јефремов исто така беше космист.
3 Галерија на руски космисти
4 Дополнителна литература
** Бочковска, Корнелија ''Влијанието на американскиот и рускиот космизам врз претставувањето на вселенското истражување во американската и советската вселенска уметност во 20 век'' . Познањ: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2016.
* Николај Фјодоров : Студиен зу Лебен, Верк и Виркунг (Николај Фјодоров: Студии за неговиот живот, дела и неговото влијание): од Мајкл Хагемајстер : (Минхен: Сагнер, 1989): : Првично претставено како авторска теза (докторски) - Филипс-Универзитет Марбург, 1989 г.
* Мајкл Хагемајстер : „Рускиот космизам во 1920-тите и денес“. Во: Бернис Г. Розентал (уред. ): ''Окултот во руската и советската култура'' (Итака, Лондон: Корнел УП, 1997), стр. 185–202 година.
* Јанг, ''M.орџ М. Руските космисти: Езотеричниот футуризам на Николај Федоров и неговите следбеници'' . Newујорк: Оксфорд Универзитет Прес, 2012.