procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Сенфова риба хирург

Сенфова риба хирург, белошајна риба хирург или шарена риба хирург — морска зракоперкаста риба која припаѓа на семејството ''Acanthuridae'', хируршки риби, риби еднорози и танг риби. Се наоѓа во плитките води на гребените во Индо-Пацификот.
1 Карактеристики
Сенфовата риба хирург има длабоко тело и странично компресирано. Основната боја е сива која потемнува кон задниот дел, а телото е обилно со бели дамки. Веднаш зад окото има бела лента што се протега од оперкулумот до тилот. Друга бела лента ја опкружува рибата веднаш зад жолтите карлични перки. Другите перки се темно обоени, освен прилично малата опашка перка која е половина бледо жолта, а половина црна. Грбната перка има 9 боцки и 27 до 30 меки зраци. Аналната перка има 3 боцки и 23 до 26 зраци, а градната перка има 17 до 20 зраци. Рибата расте до максимална должина од 26 см.
2 Ареал
Сенфовата риба хирург се наоѓа во плитките води во Индо-Пацификот. Нејзиниот роден опсег се протега од Маврициус до јужна Јапонија, Индонезија и северна Австралија, но во 2003 година била забележана покрај брегот на Флорида во близина на Палм Бич. Нејзино главно живеалиште се изложените гребени и карпестите брегови каде што се јавува во групи. Неговите точки можат да обезбедат камуфлажа во разбранетата вода полна со меурчиња.
3 Биологија
Сенфовата риба хирург се храни со филаментозни алги и варовнички алги. Се смета дека претставува важна врска помеѓу алгите, примарните производители во океанот, и отпадната мрежа на храна во Тихиот Океан.
Во Американска Самоа, размножувањето се одвива преку целата година, а јајцата се депонираат во дренажни канали во гребенот во самрак.
4 Наводи
Thamnaconus modestus

''Thamnaconus modestus'' — вид на риба од семејството ''Monacanthidae''. Најчесто се среќава во умерените води, во северозападниот Тихи Океан. Оваа риба се лови комерцијално во Кина и успешно се одгледува во аквариум.
Bryconexodon trombetasi

''Bryconexodon trombetasi'' е вид слатководна зракоперка, која припаѓа на семејството Characidae. Овој вид е ендемски во Бразил.Се наоѓа во сливот на реката Тромбетас во Бразил. Овој вид достигнува должина од 11,7 цм. Специфичното име, ''trombetasi'', се однесува на типскиот локалитет, реката Тромбетас во Пара.
Бело-пегава риба хирург

Бело-пегава риба хирург, хируршка риба со ушни перки или хируршка риба со пегаво лице — морска зракоперкаста риба која припаѓа на семејството ''Acanthuridae'', хируршки риби, риби еднорози и танг риби. Овој вид се наоѓа во Индо-Западнопацифичкиот регион.
1 Таксономија
Бело-пегавата риба хирург била првпат формално опишана во 1923 година од страна на германскиот зоолог Ернст Ал, со локација на типот дадена како Таласеа на Нова Британија во Папуа Нова Гвинеја. Родот ''Acanthurus'' е еден од двата рода во племето ''Acanthurini'', кое е едно од трите племиња во подсемејството ''Acanthurinae'', кое е едно од двете подсемејства во семејството ''Acanthuridae''.
2 Етимологија
Бело-пегавата риба хирург го има специфичното име ''maculiceps'', кое ги комбинира латинските зборови ''maculatus'', што значи „шарена“ и ''ceps'', што значи „глава“, што се однесува на големиот број бели точки на главата на оваа риба.
3 Карактеристики
Бело-пегавата риба хирург има грбна перка потпрена на 9 боцки и помеѓу 24 и 26 меки зраци, додека аналната перка е потпрена на 3 боцки и 22 до 24 меки зраци. Има овално, странично компресирано тело со конвексен грбна профил кон главата. Кај младите, опашната перка е скратена, но како што растат станува лунеста со долги филаменти што растат од лобусите на перката. Главата е обележана со бледи точки, а телото има фини линии по должината на боковите, има жолта дамка под устата на градите и издолжена темна дамка на задниот дел од окото. ‘Рбетот на опашната петелка е во темна дамка и често има жолтеникава лента на опашната петелка, а градните перки имаат жолти врвови. Целокупната боја може да варира од светло жолта до темно кафеава, а промената на бојата може да се случи многу брзо. Овој вид има максимална објавена стандардна должина од 40 цм.
4 Ареал
Бело-пегавата риба хирург се наоѓа во Индо-пацифичкиот регион. Се среќава на Малдивите, источно во Пацификот до Линиските Острови, северно до Островите Рјукиу и јужно до Големиот Корален Гребен покрај Австралија. Овие риби се наоѓаат во бистри води во надворешните гребени и на гребените кон морето на длабочина помеѓу 1 и 15 м.
5 Биологија
Бело-пегавата риба хирург се наоѓа или сам или во мали групи. Тие се пасишта кои се хранат со алги и отпад. Мажјаците развиваат посветли брачни бои при мрестење. Јајцата се пелагични, а младите се бели, развивајќи бои за возрасни бавно од должина од 20 цм.
6 Наводи
Cyprinus micristius

''Cyprinus micristius'' — вид зракоперкаста риба од редот Cyprinidae.
1 Распространетост
Ареалот на овој вие е ограничен на една земја. Кина е единственото познато природно живеалиште на видот.
2 Живеалиште
Живеалиштата на ''Cyprinus micristius'' се езера и езерски екосистеми и слатководни области.
3 Загрозеност
Овој вид е критично загрозен и во голема опасност од истребување.
Ешмејеров каталог на риби

Каталог на риби ― сеопфатна семрежна база на податоци и референтна работа за научните имиња на видови и родови риби. Тој е светски по својот опсег и е хостиран од Калифорниската академија на науките (КАН). Составен е и постојано е ажуриран од страна на заслужниот кустос на збирката риби при КАН, Вилијам Н. Ешмејер.
Таксономијата што ја води Каталогот на риби, е сметана за авторитативна и е користена како основна референца, на пример, од пошироката светска база на податоци за риби FishBase, што вклучува вкрстени референци кон информациите од Каталогот за сите прифатени таксони. Почнувајќи од 2015 година, пребарливиот каталог содржи записи за околу 58.300 имиња на видови риби, од кои околу 33.400 се моментално прифатени (важечки) и за околу 10.600 родови (5.100 важечки). Информациите дадени за името на кој било вид, воглавно содржат упатување кон изворниот опис, кон типскиот примерок, упатувања кон употребата на името во таксономската книжевност, изјава за моменталниот статус на името и важечкото име на таксонот и семејството на кое припаѓа.
Печатена верзија од 3000 страници во три тома и ЦД-верзија од Каталогот била објавена во 1998 година. На тоа му претходел ''Каталог на родовите на неодамнешните риби'' во 1990 година.
Каталогот бил преименуван во Ешмејеров каталог на риби во 2019 година, а сега го уредуваат Роналд Фрике, Ричард ван дер Лан и Вилијам Н. Ешмејер. Достапен е на интернет и е ажуриран месечно.
1 Поврзано
* FishBase
* Светски регистар на морски видови
* Рибите од светот
* Меѓународен правилник на зоолошка номенклатура
2 Изворен ресурс
* Ешмејер, Вилијам Н.
* Ешмаер, В.Н. (ур.) 1998. Каталог на риби. Посебна публикација, Калифорниска академија на науките, Сан Франциско. 3 тома. 2905 стр.
* Ешмејер, ВН 1990. Каталог на родови на неодамнешни риби. Калифорниска академија на науките, Сан Франциско. 697 стр.
Hypomasticus gomesi

''Hypomasticus gomesi'' е вид риба од семејствотот Anostomidae. Се наоѓа во сливот на реката Арипуана во Бразил.
1 Опис
''Hypomasticus gomesi'' може да достигне стандардна должина од 16 цм.
2 Етимологија
Епитетот на видот е именуван во чест на Жоао Гомес да Силва, од Федералниот универзитет во Сао Карлос, кој го собрал примерокот од типот.
Microthrissa royauxi

Microthrissa royauxi — вид на пелагиска риба која живее во слатки води и е од семејството Clupeidae. Живее во сливот на реката Конго во Западна Африка. Опишана е во 1902 година од белгиско-британскиот зоолог Џорџ Алберт Буленже. Таа е има ограничено значење како риба за храна во егзистенцијалниот риболов и нејзиниот статус на зачуваност е најмалку загрижувачки.
1 Именување и таксономија
Именувана е како ''Microthrissa royauxi'' во 1902 година од примероци земени во Убанги од Џорџ Алберт Буленже. Името ѝ доаѓа од зборот ''micro'' мал , и ''thrissa'' од старогрчки збор за вид сардела. Специфичното име ''royauxi'' е во чест на капетанот Луј Жозеф Ројау (1866–1936), кој ја предводел експедицијата што го собрала примерокот од типот, и дал домородни имиња на многу од видовите што ги собрала експедицијата.
2 Опис
''Microthrissa royauxi'' е мала риба. Висината на телото е приближно една третина од должината со прилично зашилена муцка, без испакната долна вилица. Анатомијата на вилицата е важна за идентификација, и овој вид има прилично тесни вилици во споредба со неговите роднини. Максималната должина е 9,9 сантиметри, иако се чини дека 8 сантиметри е нејзината просечна должина.
3 Распространетост и живеалиште
''Microthrissa royauxi'' ја има во средниот слив на реката Конго, вклучувајќи го Убанги, но не и системот Касаи, а видена е од Демократска Република Конго, Централноафриканска Република и Камерун. Овој вид е забележан во Малебо и централниот слив на реката Конго, како и во реката Луалаба кај Кинду.
4 Еволуција
Клупеидите се претежно морски, подсемејството на кое припаѓа ''Microthrissa royauxi'', Pellonulinae, се чести во јужна и западна Африка, на пример ''Limnothrissa miodon'' во езерото Тангањика и ''Potamothrissa acuitirostris'' во Конго Басин. Молекуларните филогенетски реконструкции покажуваат дека претците на овие пелонулини кои сакаат слатки води ја опфатиле Западна Африка пред 25-50 милиони години, на крајот од голема морска инвазија во регионот. Пелонулинската харинга потоа се појавила во еволутивна радијација во Западна Африка и се проширила низ континентот и ги колонизирала неговите тела кои сакаат слатки води.
5 Риболов
''Microthrissa royauxi'' има мал придонес во ловот на локалните рибари, ја ловат главно рибари кои се занимаваат со егзистенција.
Џуџеста расбора

Џуџестата расбора (''Boraras maculatus'') — вид на зракоперка, од родот на ''Boraras''. За првпат е видена во близина на слатководните живеалишта на југоисточна Азија. Може да порасне до должина од околу 10-20 мм, а максималната должина што оваа риба може да ја достигне е 25 мм. Џуџестите расбори се риби што се собираат во јато, што значи дека секогаш се во групи од осум или повеќе риби. Тие се многу мирни видови кои не му штетат на никого, и се прилично дружељубиви риби.
Acheilognathus chankaensis

''Acheilognathus chankaensis'' — еден вид на слатководна риба од семејството ''Acheilognathidae''. Потекнува од внатрешните реки кои што се наоѓаат во Азија, и се среќава во Кина, Кореја и Русија.
Рибата најчесто може да порасне до 12 cm во должина. Таа живее во умерена клима и во води чиј температурен опсег од 18°-22°C.
При мрестење на овој вид на риба, женката обично ги положува јајцата во школките. Младите кога ќе се родат, остануваат во нив сè додека не почнат да пливаат.
Ailia

''Ailia'' — род на сом кој што поттекнува од семејството на ''Ailiidae'', од Азија. На асамски се нарекува ''„Каџоли“'' или ''„Бахпати“'' и има голем улов na реката Брамапутра.
1 Видови
За сега се познаtи само два вида од овој род:
*''Ailia coila'' (Ф. Хамилтон, 1822)
*''Ailia punctata'' (Ф. Деј, 1872) )
Synchiropus morrisoni

Synchiropus morrisoni — еден инетересен вид на ''Callionymidae''. Таа е за првпат сретната во југозападниот Тихи Океан од Јапонија до Австралија и источно до Маршалските Острови и Фиџи.
1 Етимологија
Специфичното име на оваа риба му оддава почит на Џ.П.Е. Морисон (1906-1983), американски малаколог кој бил кустос на мекотели во Националниот музеј на Соединетите Американски Држави, и кој ги поминал летата 1947 и 1948 година на атолот Бикини.
2 Опис
Ова е мала риба, која што може да достигне максимална големина од околу 7 сантиметри. Има меки грбни зраци разгранети. Кај мажјаците првата грбна перка е многу повисока од втората, а за разлика кај женките таа грбна перка е пократка. Најчесто нивната бојата е шарена црвена со бели точки кои што се во различна големина и темно кафеава дамка што покрива најмалку половина од основата на една од нивните прни перки. Кај мажјаците, обично првата грбна перка има тесни ленти со светло сина боја, а долната глава и предниот дел од телото имаат сини точки.
3 Распространетост и живеалиште
''Synchiropus morrisoni'' може да се сретне на следниве места: Jапонија до Австралија и источно до Маршалските Острови и Фиџи. Овој вид најчесто може да биде виден на карпите кои што се покриени со алги на страните од гребените што се свртени кон морето; ретко може да се сретне на длабочини помали од 25 метри во повеќето области со корални гребени.
Мбуна

Мбуна е вообичаено име за поголема група на африкански риби кои се застапени во езерото Малави и се членови на ''хаплохромин'' племето. Името ''мбуна'' значи ''„карпеста риба“''. Тие се дел од семејството Cichlidae кои живеат меѓу купишта карпи и по должината на карпестите брегови на езерото Малави. Се верува дека скоро сите видови Cichlidae од езерото Малави, вклучувајќи ги Мбуните и останатите видови како што е Утаката, потекнуваат од еден или помал број на различни видови кои се изолирале во езерото. Со зголемувањето на нивото на водата, се овозможила колонизација на нови живеалишта. Многуте изолирани карпести изданоци овозможиле формирање на нови видови Мбуни. Нивните впечатливи бои, интригантните карактеристики на однесувањето и релативната издржливост ги прават популарни и покрај нивните специфични барања за чување во домашните аквариуми.
1 Мбуна во аквариуми
Овие Cichlidae се едни од најшарените слатководни риби за домашниот аквариум. Мбуните како територијални риби се карактеристични по својата агресивност. Соодветна аквариумска средина вклучува карпи, соодветна филтрација, пештери и скривалишта. Растенијата може да бидат искорнати, па затоа е најдобро во аквариумите да ги има во мали количини. Јаванската папрат, како вид на растение карактеристично за аквариумите, може да стане предмет на агресија на мбуните, но нефо јадат поради непожелен вкус.
2 Социјално однесување
Мбуните воспоставуваат социјална хиерархија, со вклучување на добро дефинирани и наметнати територии. Доминантниот мажјак одржува сферична територија и на женките им дозволуваат да влезат на таа територија само за цели на размножување. Територијалните конфликти се главниот причинител за агресијата кај овој вид на риба.
3 Поврзано
* Утака
* Cichlidae
* Аквариум
Rastrineobola argentea

''Rastrineobola argentea'' е риба позната под многу имиња, едно од попознатите имиња е сардина на езерото Викторија и претставува вид на пелагична, слатководна зракоперка која потекнува од семејството Danionidae од Источна Африка.
1 Опис
Во должина, оваа мала риба чие тело е силно и компресирано, покриено со големи бисерни лушпи и жолта опашка, достигнува до 9цм. Латералната линија е под средната точка на телото и се протега до долниот дел од каудалниот педункул. Образот е покриен со деликатни суборбитални коски.
2 Распространетост
Rastrineobola argentea е карактеристичен за повеќе езера, меѓу кои се наоѓаат:
* Кјога;
* Набугабо;
* Викторија.
3 Биологија
Овој вид на риба е карактеристичен за пределите на езерото Викторија, но тој е присутен низ целото езеро, притоа опфаќајќи го и самото крајбрежје на ова езеро. Претежно, се наоѓа во подлабоките предели на самото езеро. За возрасните риби е карактеристично тоа што преку ден се наоѓаат близу дното, а навечер се издигнуваат на самата површина. Во езерото Кјога, овој вид се наоѓа во отворена вода. Главно, овој вид на риба се исхранува со зоопланктон и инсекти кои успеваат да ги фатат на површините од езерото. Покрај овие два типа на храна со кои се исхранува оваа риба, карактеристично за нејзината храна е тоа што се храни и со птици и сом. Размножувањето се одвива во два циклуса, првиот е во август, а вториот во декември-јануари. Друга специфична карактеристика за овие риби е тоа што тие растат прилично брзо.
Rastrineobola argentea е пример за автохтон вид риба кој го има во изобилство во езерото Викторија.
4 Риболов
Постојат повеќе риби кои се карактеристични за риболов во езерото Викторија, а овој вид на риба се лови со помош на светлина за време на ноќите без месечина.
5 Храна
Видовите на риби кои се застапени во езерото Викторија, се важен дел од исхраната на луѓето во источна и јужна Африка. Ловењето на риба е возможно само во текот на ноќите кога нема месечина, а наутро уловената риба се продава на жени кои подоцна ја сушат со помош на сонцето. Најбогатите улови се прават во дождовната сезона кога сушењето е тешко и ова се резултира со понизок квалитет на сушениот производ. Иако во овие периоди има низок квалитет на оваа риба и тој се употребува како храна за кокошките. Сушењето често се прави на песок, на камења или на стари мрежи распослани на тревата. По пакувањето на сушената риба во вреќи, трговците ја носат на пазар. Главен пазар на големо за сушена Дагаа (вид на риба) е во Мванза, Танзанија и Кисуму, Кенија, од каде пак се транспортира низ цела источна и јужна Африка. Сушената риба во однос на производството и побарувачката, се натпреварува со сушената капента, која е поскапа.
Bodianus diana

''Bodianus diana'' — вид на риба која живее во одредени делови на Индискиот Океан од африканскиот брег до Никобарските Острови и Кокосовите Острови. Извештаите за нејзиното среќавање на западниот Тихи Океан се погрешни. Се јавува често на морската страна од гребените кои што се на длабочина од 6 - 50 метри (иако ретко подлабоко од 25 метри. Оваа риба може да достигне должина од 16,9 см. Овој вид има мало значење за локалниот комерцијален риболов и се среќава во трговијата со аквариуми.
1 Живеалиште и исхрана
''Bodianus diana'' генерално може да се сретне во Индо-пацифичкиот регион, исто така вклучувајќи го и Црвеното Море и Источна Африка кон Маршалските Острови. Млади единки се видени дека живеат меѓу пипалата на коралот ''Heliofungia actiniformis''.
Овие риби се хранат главно и најчесто со мекотели и ракови. Познато е дека младите риби отстрануваат паразити од други риби.
Овој вид на риба често може да се сретне во трговијата со аквариуми.
Сондра ван Ерт

Сондра ван Ерт (родена на 9 март 1964 година) е американска сноубордерка.
Родена е во Де Мојн, Ајова. Се натпреварувала на Зимските олимписки игри во 1998 година во велеслалом, освојувајќи го 12-тото место, и на Зимските олимписки игри во 2002 година во паралелен велеслалом, освојувајќи го 17-тото место. Нејзините достигнувања на Светските првенства вклучуваат златен медал во велеслалом во 1997 година и бронзени медали во 1996 и 1999 година.
Иглица (риба)

Иглица (''Belone belone'') — пелагична, океанодромна риба која се наоѓа во морските води на Атлантскиот Океан и Средоземното, Карипското, Црното и Балтичкото Море.
1 Опис
Иглицата е долга и витка риба со странично компресирано тело и расте до околу 50 до 75 см во должина. Вилиците се издолжени и снабдени со остри заби. Градните, грбните и аналните перки се наоѓаат назад на телото, а последните две се слични по изглед. Позиционирањето на перките и дава поголема флексибилност на телото. Латералната линија е поставена ниско на страните. Бојата на телото е синкавозелена со сребрено-сив стомак, а коските се зелени. Иглиците се пелагични риби кои живеат блиску до површината на водата. Тие јадат мали риби и имаат миграциски модел сличен на оној на скушата. Нивната поврзаност со скушата довела до некои постари вообичаени имиња како што се „водичи на скуша“ и „чувари на скуша“.
2 Однесување
Иглиците се пелагични риби кои живеат блиску до површината на водата. Тие се движат во плитки води во април и мај и се мрестат во области со јагула во мај и јуни. На есен, тие се враќаат на отворено море, вклучувајќи го Атлантикот западно од Ирска и Велика Британија. Гарфите се јајценосни и јајцата често се наоѓаат прицврстени за предмети во водата со ластари на површината на јајцето. Мрестењето се случува во мај и јуни меѓу леите со морска трева, со долгите лепливи ластари на ембрионот кои се лепат на морскита трева. Младите остануваат во поплитки води сè додека не достигнат сексуална зрелост.
Иглицата е предатор кој лови на отворено море барајќи јата мали риби како што се атлантска харинга и песочни јагули. Тие исто така се хранат со ракови кои пливаат во водата. Тие често бараат храна во близина на брегот и ловат во и околу природни или вештачки објекти кои ги прекинуваат плимните текови.
3 Подвидови
Следните подвидови на ''Белоне белоне'' се познати:*''Belone belone belone'' (Линеј, 1761) во североисточниот Атлантски Океан
*''Belone belone euxini'' Гинтер, 1866 во Црното Море и Азовското Море
*''Belone belone acus'' Рисо, 1827 во Средоземното Море и соседните делови на Атлантскиот Океан, Мадејра, Канарските Острови, Азорските Острови и јужно до Зелено'ртските Острови
*''Belone belone gracilis'' Лоу, 1839 година од Франција до Канарските Острови, вклучувајќи го и Медитеранот
4 Користење како храна
Иглиците понекогаш се фаќаат како случаен улов, главно во мрежи по должината на брегот во плитките води. Ако се фатат со прачка, тие имаат тенденција да скокаат од водата кога ќе се закачат. Гарфите се јадат варени, пржени, печени, печени на скара или пушени. Тие имаат необични зелени коски (поради присуството на биливердин) што ги обесхрабрува многу луѓе да ги јадат, но зелената боја е безопасна. Тие се многу популарни како храна во Данска.
5 Галерија
Живоин Лазиќ

Живоин "Жика" Лазиќ (срп. Живојин Лазић; 12 февруари 1876 – 7 ноември 1958) бил српски и југословенски политичар. Тој бил првиот бан на Вардарската Бановина од 9 октомври 1929 до 1932 година, како и министер за внатрешни работи од 2 јули 1932 до 20 декември 1934 година.
1 Биографија
Потекнувал од таковскиот крај и бил правник по струка. Обавувал повеќе полициски функции во предвоената полиција во Кралството Србија – од писар до инспектор и окружен началник.
На 13 јули 1928 год., по наредба на Ванчо Михајлов, терористот на ВМРО Иван Момчилов извршил неуспешен атентат на Жика Лазиќ. Момчилов влегол во неговиот кабинет во Белград, се обидел да го застрела во главата, а потоа извршил самоубиство.
1.1 Бан на Вардарската Бановина
Живојин Лазиќ бил прв бан на Вардарската Бановина. На таа функција бил поставен со указ од 9 октомври 1929, а негови помошници биле Милан Николиќ, пота Драгомир Тодоровиќ и од април 1931 Јаниќије Красојевиќ. Во Скопје пристигнал со воз во декември 1929, а го дочекале скопскиот градоначалник Јосиф Михајловиќ, генералот Катаниќ, командант на Граничните трупи, мноштво граѓани и селани од околните села. Лазиќ брзо се уходал во новата должност, бидејќи добро ги познавал овие краеви. Во текот на мај и јуни 1930 обавил две инспекциски патувања низ Вардарската Бановина, ветувајќи успат помош на просветните и здравствените установи, старите занаети и најавувајќи итни поправки на патиштата, пошумување на голините и др.
За време на мандатот на Лазиќ, Повардарието го погодило силен земјотрес во март 1931, па така банот имал и доста вонредни активности. Тој во февруари 1932 на барање на маршалот на дворот направил фото-албум на погодените места, кои подоцна по кралски налог биле обновени со помош на војската и цивилни мајстори и работници.
2 Наводи
Далматинска мрена

Далматинската мрена (''Aulopyge huegelii'') — европски вид зракоперка од семејството крапови. Името му оддава почит на австрискиот природонаучник и дипломат Чарлс фон Хигел. Иако родот бил запишан во 1841 година, видот бил само споменат, но не и опишан во тоа време; тоа се случило следната година, а во 1843 година бил воведен често забележаниот правописен погрешен збор ''huegeli''. Многу бази на податоци за риби ја користат 1843 година како година на опис. Црвената листа на IUCN ја користи 1843 година, а има и објаснување за збуната.
Како што укажува името, ова е вид на крап што изгледа како мрена. Сепак, е меѓу најблиските роднини на типичните мрени.
Се среќава во Босна и Херцеговина и Хрватска, каде што живее во карстните области. Се јавува во некои потоци во Ливањското Pоле, во реките Цетина, Крка и можеби Зрмања, а успешно била внесена и во езерото Блидин и Бушко Блато. Далматинскaтa мрена е претежно ноќнa риба, која се сели во карстни пештери за мрестење, што се случува во месецот откако температурата на водата ќе достигне 20°C. Женката ги положува своите јајца, кои се со големина од околу 1,5-2,0 мм, во пукнатини од карпи и грагор.
Преградувањето на матичните реки на оваа риба, неодржливото црпење вода за земјоделство, загадувањето на водата и можеби воведените нови видови, го загрозуваат нејзиниот долгорочен опстанок. Затоа е класифицирана како загрозена од IUCN.
Михаил Зинар

Михаил Афанасевич Зинар (руски Михаил Афанасьевич Зинар) бил украински шаховски композитор на студијата за крајната игра.
Зинар бил роден на 22 ноември 1950 година, но на неговиот пасош пишува 9 мај 1951 година. Детството и училишните години ги поминал во Хвосдавка Перша во Одеската област во Украина.
Во 1987 година Зинар се здобил со титулата Мајстор на спортот на СССР. Тој го освоил бронзениот медал на натпреварот по студии за крајната игра на 3-то Светско првенство на ФИДЕ во компонирање во 2013 година.
1 Шаховска композиција
Решение: 1. Kc2 ! Kf7 2.Kb2 ! Kg6 3.Ka3 ! Kf6 4.Kb3 ! Kf5 5.Kb4 ! Kf4 (5...Ke5 6.Kc4 +− ) 6. Kb5 ! Ke3 7.Kc4 Kf3 8.Kxd4 Kf4 9.Kc3 ! и белиот победува.Решение: 1. Kg7 ! Kd5 2.Kf7 Ke5 3.Ke7 Kd5 4.Kd7 Kc4 5.Kc6 ! Kxc3 6.Kc5 ! Kd2 7.e4 и белиот победува.Решение: 1.a5 ! (1.Kb6 ? h5 ! −+ ; 1.b6 ? g5 ! −+ ) 1... g5 (1...h5 2.b6 h4 3.b7 h3 4.Kb6 h2 5.a6 h1=Q 6.a7 # ) 2. Kb6 ! g4 3.a6 g3 4.a7 + Ka8 5.Ka6 g2 6.b6 g1=Q 7.b7 #
2 Дела
*Зинар, Михаил Афанасевич; Арчаков, Владимир Михаелович (1990). Хармонија во студијата за пион (на руски). Киев: Радјанска Школа. ISBN 5-330-00853-0.
* Михаил, Зинар (2022). Сергеј Ткаченко (ур.). Прирачник за композитори за студија на пионот. Издавачка куќа „Елк и Руби“. ISBN 978-5604784846.
Hemigrammocypris

''Hemigrammocypris'' — моноспецифичен род на слатководни зракоперки кои припаѓаат на семејството ''Xenocyprididae'', источноазиски ситни рипки. Единствениот вид во родот е ''Hemigrammocypris neglecta'' кој е ендемичен на островите Хоншу, Шикоку и Кјушу во Јапонија. Се среќава широко во низинските живеалишта, вклучувајќи ровови и езерца. Наведен е како загрозен на Јапонската црвена листа.''H. neglecta'' е единствениот вид во својот род, но постојат значајни генетски разлики помеѓу некои популации, споредливи со оние што генерално се гледаат помеѓу тесно поврзаните видови. Достигнува до 7 цм во должина, но обично е 4-5цм. Овој вид има краткотраен век и обично достигнува возраст од околу една година. Наведен е како загрозен на Црвената листа на загрозени риби на Јапонија.
Риба жаба

Риба жаба е вообичаено име за различни видови од неколку различни семејства риби, обично поради нивниот изглед сличен на жаба или повиците што ги прават со нивниот пливачки меур.
1 Batrachoididae
Целото семејство ''Batrachoididae'' обично се нарекува крастави риби жаби. Тие се бентосни предатори од заседа, познати по нивната способност да произведуваат звук со нивните пливачки меури.
2 Tetraodontidae
Името ''крастава риба жаба'' се користи за некои видови од семејството Tetraodontidae, вклучувајќи:
*''Torquigener pleurogramma'' (Австралија)
*''Arothron nigropunctatus'' (тропски Индиски и Тихи Океан)
*''Tetractenos hamiltoni'' (Австралија и Нов Зеланд)
*''Contusus richei'' (Австралија и Нов Зеланд) и ''Contusus brevicaudus'' (Австралија)
*''Tetraodon erythrotaenia'' (Индонезија и Папуа Нова Гвинеја)
*''Lagocephalus sceleratus'' (тропски Индиски и Тихи Океан, инвазивна во Средоземното Море)
*''Tetractenos glaber'' (Австралија)
3 Psychrolutidae
Името ''крастава риба жаба'' се користи и за некои видови скулпини од семејството Psychrolutidae :
* Темната крастава риба жаба, ''Neophrynichthys latus'' (Нов Зеланд)
* Набраната крастава риба жаба, ''Ambophthalmos magnicirrus'' (остров Маквари)
* Бледата риба жаба, ''Ambophthalmos angustus'' (Нов Зеланд)
4 Gobiidae
* Крастава риба жаба гоби, ''Cryptopsilotris batrachodes'' (Атлантски Океан)
Oncorhynchus iwame

''Oncorhynchus iwame'' ( |岩女魚 ,ja, „риба карпеста дама“) или иваме пастрмка ― вид риба која живее во некои слатководни системи на Јапонија. Тоа е интраспецифичен мутант морф на ''Oncorhynchus masou'' кој се карактеризира со недостаток на странични камуфлажни точки (марки на пар) типични за младиот лосос кај повеќето популации. ''Oncorhynchus iwame'' е морф кој живее во поток и не мигрира во морето како возрасни единки. Овој морф е рецесивно наследен и се јавува заедно со стандардниот фенотип кај некои популации.
Оваа морфологија се јавува кај копнениот подвид ''Oncorhynchus masou ishikawae'' во западна Јапонија, а очигледно и кај подвид ''Oncorhynchus masou masou'', ако тие не се идентични.
Морфот бил научно опишан како посебен вид ''Oncorhynchus iwame'' во 1961 година од страна на Кимура и Накамура. Во 2000-тите, било покажано дека морфот се јавува како полиморфизам кај случајни паречки популации на ''O. masou'' и повеќе не се смета дека има таксономска вредност.
1 Наводи
* Кано, Ј., Шимизу, Ј., Кондоу, К. 2006. ''Симпатричко, истовремено и случајно парење помеѓу пастрмка без ознаки (иваме; Oncorhynchus iwame ) и лосос масу со црвени точки (амаго; Oncorhynchus masou ishikawae )''. Зоолошка наука 23:71-77.
* Кано, Ј., Кондоу, К., Шимизу, Ј. 2009. ''Сегашна состојба и зачувување на необележаните форми на лососот масу (Oncorhynchus masou ) кој живее во потоци (т.н. „иваме“) во јапонските планински потоци''. Ихтиолошки истражувања 57:78-84
*
Oncorhynchus biwaensis

''Oncorhynchus biwaensis'' ― преселна риба од родот ''Oncorhynchus'', ендемична за езерото Бива во префектурата Шига, Јапонија, но и воведена во езерото Аши и езерото Чузенџи.
Овој вид претходно бил идентификуван како ''Oncorhynchus'' (''masuou'') ''rhodurus,'' кој првпат бил опишан од езерото Аши. Сепак, било откриено дека ''Oncorhynchus biwaensis'' е посебен вид од ''O. rhodurus'' и била опишана како нов вид во 2025 година.''O. rhodurus'' може да претставува хибриден примерок.''Oncorhynchus biwaensis'' се наоѓа само во водите на северното езеро Бива и се храни со планктон, слатководни ракчиња, водни инсекти, црви, ''ају'' и други мали риби, а понекогаш и мали цицачи. Возрасната риба обично има од 40 до 50 цм во должина и 1.5 до 2.5 кг во тежина, иако големите примероци можат да бидат до 70 цм долги и 5.0 кг во тежина.
1 Во исхраната
''Oncorhynchus biwaensis'' претставува единствена риба за храна во префектурата Шига. ''Oncorhynchus biwaensis'' и нејзиниот кавијар се сметаат за деликатес. Вообичаените начини за подготовка на пастрмката се како сашими, со печење на скара со сол, во меуниер или со чадење, пржење во длабоко масло или варење на тивок оган ''итн''. Рибата има репутација дека е многу тешка за фаќање со риболов.
2 Наводи
Ctenolucius hujeta

''Ctenolucius hujeta'', или слатководна баракуда — вид слатководна зракоперка што припаѓа на семејството ''Ctenoluciidae''. Оваа риба се наоѓа во Панама и северна Јужна Америка.
1 Таксономија
''Ctenolucius hujeta'' првпат била формално опишана како ''Xiphostoma hujeta'' од француски зоолог Ахил Валенсиен во том 22, која била објавен во 1850 година. Типската локација била дадена како реките од сливот на езерото Маракаибо во Венецуела. Името на родот ''Xiphostoma'' било предложено во 1829 година од Луј Агасиз, но ова име било искористеново 1828 година за редот на инсекти Hemiptera. Сепак, во 1861 година, Теодор Гил го предложил новиот моноспецифичен род ''Ctenolucius'' за овој вид.
2 Опис
''Ctenolucius hujeta'' има и грбна и анална перка, на 10 или 11 меки зраци. Има издолжено тело со максимална стандардна должина од 26 цм. Овој вид се разликува од својот сроден вид, ''C. beani'', по тоа што нема хоризонтални линии на телото, или доколку се веќе присутни, се многу нејасни. Сепак, некои поголеми примероци може да покажат појасни линии од помалите. Исто така, постојат разлики во бројот на скелети и лушпи.
3 Распространетост и живеалиште
''Ctenolucius hujeta'' живее во северниот дел од Јужна Америка, во сливовите на реките Магдалена, Каука и Сину во Колумбија и во дренажниот систем на езерото Маракаибо во Венецуела. Може да се најде во реки, потоци, поплавни рамнини, езера и мочуришта.
4 Галерија
Ангилиформност

Ангилиформноста е морфолошки образец кај рибите, именуван по јагулите. Ангилиформните риби се препознатливи по своето долго, тенко тело и се движат со ангилиформно движење. Каудалната перка често е поголема во однос на другите перки кои се намалени, отсутни или споени со каудалната перка.
Во овој тип на риби, спаѓаат повеќе групи вклучително и Anguilliformes, Synbranchiformes, Clariidae, Dipnoi, Cobitidae, Gymnotidae, и ''Electrophorus electricus''.
Преку роботски модели е претставено движењето на овие риби. Основата која помага при дизајнирање на овие риби е мускулната активација и закривеноста на телото. Ваквите биомиметички апликации имаат импликации за технологиите за подводно истражување и следење.
Динамиката на ангилиформното тело дава суштински увид за интеракцијата помеѓу мускулната активација и закривеноста на телото, што го дефинира движењето на овие видови. За симулирање на оваа интеракција, развиен е посебен модел со помош на кој се ангилиформните риби.
Телото на ангуилиформните јагули покажува конвергентна еволуција, каде што далечно поврзаните линии независно еволуирале со слични морфолошки и локомоторни адаптации. Истражувањата за моделите на миграција на јагулите покажале дека филогенетски далечните групи во рамките на Anguilliformes - вклучувајќи ги и слатководни јагули - независно еволуирале со слични стратегии за животна историја и покрај дивергенцијата пред приближно 150 милиони години. Оваа паралелна еволуција се протега надвор од однесувањето за да ги опфати фундаменталните карактеристики на ангуилиформните јагули: издолжената, змијолика форма на телото и брановидното движење на пливање што ја дефинираат оваа група. Независниот развој на ангуилиформните особини низ повеќе линии на јагули покажува како природната селекција постојано го фаворизирала овој посебен план на телото и локомоторната стратегија во морските средини.
Haplochromini

Haplochromini е племе на риби од подсемејството Pseudocrenilabrinae. Покрај другте родови кои се тесно поврзани со оваа група, попознат род е ''родот''''Haplochromis.'' Во областите на источна, јужна и северна Африка, тие се ендемски. Ова племе е опширно проучувано од Етелвин Тревавас на почетокот и на крајот од нејзината кариера (1935 и 1989 година) направила детални прегледи за овие риби која направила големи прегледи во 1935 и 1989 година. До ден денес, секоја година се опишуваат нови видови.
Во Африканските Големи Езера, има неверојатно адаптивно зрачење на Haplochromini. Поголем дел од нив имаат интересно однесување, а боите кои се застапени се широко распространети. Во аквариумското хоби, овие риби се популарни; меѓутоа, поради нивното често агресивно однесување и прилично необични параметри на водата, тие генерално се несоодветни за почетници или заеднички аквариуми. Помеѓу акваристите постојат доста неформални имиња кои се користат за Haplochromini.
1 Галерија
Долаган

Долаган — вид кафеава пастрмка (''Salmo trutta'') ендемски вид на Лох Неј, Северна Ирска, и многу од нејзините притоки. Тие се вид на пастрмка што се сели, и која полемиот дел од годината го поминува во езерото, а се враќа во реките на есен за мрестење. Долаган се многу барани риби од рибарите во Антрим, Тирон и Лондондери поради нивната големина, во споредба со немиграциската пастрмка што се наоѓа во потоците како што се реката Балиндери, реката Мојола и реката Мејн. Тие често се фаќаат во темница користејќи методи многу слични на оние за риболов на морска пастрмка, каде што се претпоставува дека нивното име доаѓа од стар ирски збор за „дух“. Многу рибари ги сметаат за недостижен вид и ги нарекуваат „морска пастрмка од Лох Неј“. Нивната тежина варира во голема мера. Во Ирска постојат уште три типа кафеава пастрмка: гилару, сонаген и ферокс. Се верува дека долаган потекнува од морската пастрмка која, пред многу години, била изолирана од морето и останала во копнените води.
Barbus euboicus

''Barbus euboicus'' — вид слатководна риба од семејството Крапови која природно се јавува само во Грција. Ендемска е на островот Евбеја, а денес опстојува единствено во потокот Маникиотикос, во јужниот дел од островот. За време на сушниот период, рибата преживува во неколку преостанати, повремени вирчиња.
Видот е загрозен поради уништување на неговото природно живеалиште и е класифициран како загрозен според МСЗП.
Gila alutacea

''Gila alutacea'' — вид слатководна зракоперка која припаѓа на семејството ''Leuciscidae''. Оваа риба ја има во западна Северна Америка.
1 Таксономија
Првпат формално била опишана како ''Acrocheilus alutaceus'' во 1855 година од Луис Агасиз и Чарлс Пикеринг, со локација на типот дадена како Виламет Фолс, Орегон Сити, округ Клакамас, Орегон и река Валавала кај Витман, тогаш дел од округот Вала Вала. Агасиз и Пикеринг го класифицирале овој вид во родот ''Acrocheilus'', од кој се сметал за единствен постоечки вид. Покрај ''A. alutaceus'', изумрен вид, ''Acrocheilus latus'' ( Коуп, 1870) бил познат од формацијата Гленс Фери и Ринголд во Ајдахо и Вашингтон, стара доцномиоцен и раноплиоцен.
2 Опис
Телото на овие риби генерално е издолжено. Муцката е многу тапа, при што плочата на долната вилица малку штрчи. Бојата е темно кафеава погоре и посветла подолу. Многу единки имаат и црни точки, а помладите риби може да имаат темна област во основата на опашката. Единечната грбна перка има 10 меки зраци, додека аналната перка и добро развиените карлични перки имаат по 9-10 зраци. Рибите со длетост можат да достигнат должина од 30 см.
3 Распространетост и живеалиште
''Gila alutacea'' обично се наоѓаат во потоплите делови на потоците и реките во дренажите на реката Колумбија, реката Фрејзер и системот Харни-Малхер во Големиот басен. Некои живеат во езера, и мигрираат во потоците за мрестење. Иако се многу бројни во многу делови од нивниот опсег, нивното однесување останува малку познато. Овие риби биле ги користат луѓето од племето Нез Перс како храна.
Младите риби се хранат со површински инсекти.
Калкан (риба)

Калкан (''Scophthalmus maximus'') — голем вид сплескана риба од семејството Scophthalmidae. Тоа е демерзална риба која потекнува од морските или бракијалните води на североисточниот Атлантик, Балтичкото Море и Средоземното Море. Таа е важна риба за храна. Турботот во Црното Море често бил вклучен во овој вид, но сега генерално се смета за посебен &#x2013; црноморскиот калкан (''S. maeoticus'').
1 Етимологија
Зборот доаѓа од старофранцускиот збор „fro“ што може да биде дериват на латинскиот збор la („вртелешка“), веројатно инспириран од неговиот облик. Друго можно потекло на старофранцускиот збор е од старошведскиот non, од non „трн“ + non „трупец, задник, сплескана риба“, што може да се однесува и на нејзината форма. Рано споменување на турботот може да се најде во сатирична поема („Царската риба“) од Јувенал, римски поет од крајот на 1-ви и почетокот на 2-ри век од н.е., што укажува дека оваа риба била деликатес во Римското Царство.
2 Опис
Турботот е голема сплескана риба која се наоѓа првенствено близу до брегот во песочни плитки води низ Средоземното Море, Балтичкото Море, Црното Море и Северниот Атлантик. Калканот има асиметрично тело во форма на диск и е познато дека расте до 1 метар во должина и 25 кг во тежина.
3 Рибарство
Калканот е високо ценета како риба за исхрана поради неговиот деликатен вкус. Тој е вреден комерцијален вид, стекнат преку аквакултура и тралинг. Турботот се одгледува во Бугарија, Канада, Франција, Шпанија, Португалија, Романија, Турција, Чиле, Норвешка и Кина. Турботот има светло бело месо кое го задржува овој изглед кога се готви. Како и сите сплескани риби, турботот дава четири филети со помесни делови од горниот дел кои можат да се печат, варат на пареа или пржат во тава.
Псевдогранка

Псевдогранката која е позната како псевдобранхија, е намалениот прв жабрен лак на рибата, како и намалена „лажна“ жабрика кај некои полжави.
Кај целокоскените риби, псевдогранките се претежно без респираторна функција, а кај елазмобранките тие се жабрениот лак на спиракулата. Функцијата на псевдогранката е непозната, но се верува дека таа снабдува високо оксигенирана крв до оптичкиот хороидеја и мрежницата и може да има барорецепторни функции и функции регулирање на топлината. Може да биде и место на хеморецепција на кислород.
Батиприон

''Батиприон'' е род на длабоководни морски риби со зракоперки кои припаѓаат на семејството Alepocephalidae, лизгави глави. Нејзин единствен преживеан вид е ''Bathyprion danae,'' мазноглава риба со заби. Овој вид се наоѓа во Атлантскиот и западниот Тихи Океан.
Фосилен примерок од неопишан вид ''Батиприон'' е документиран од олигоценот на полските Карпати. Тоа е еден од ретките фосилни лизгави глави познати заедно со ''Карпатихтис''.
1 Таксономија
''Батиприонот'' првпат бил предложен како моноспецифичен род во 1966 година од страна на британскиот ихтиолог Норман Бертрам Маршал, кога го опишал ''Bathyprion danae''. ''За Bathyprion danae'' е дадена локација на типот Австралија на 33°26'Ј, 157°02'И, од длабочина од 2,500 м. Овој род е класифициран во семејството Алепоцефалиди во рамките на редот Алепоцефалиформи.
2 Етимологија
''Батиприон'' е комбинација од ''bathy'', што значи „длабоко“, со ''prion'' што значи „пила“, а алузијата што Маршал не ја објаснил, но може да се однесува на долгите, остри заби на горната вилица. Специфичното име, ''данае'', е референца на данскиот брод за истражување на рибарството Дана, бродот од кој е собран холотипот во 1929 година.
3 Животна средина
Забележано е дека ''Bathyprion danae'' се среќава во морска средина во батипелагичен опсег на длабочина од околу 100 - 3200 метри. Се смета за вид што се наоѓа во длабоките води.
4 Дистрибуција
''Bathyprion danae'' е ендемичен во областите на Источен Атлантик, Намибија, Северноатлантскиот Океан и западниот Пацифик. Пронајден е изолиран во областа на Мадејра. Забележано е дека овој вид живее и во областите на европските води, Северозападниот Атлантик, Португалската ексклузивна економска зона и Шпанската ексклузивна економска зона.
5 Големина
''Bathyprion danae'' расте до должина од 38 цм.
6 Идентификација
''Bathyprion danae'' може да се препознае по неговото тенко тело и долгата, зашилена муцка. Горната вилица му е подолга од долната вилица, а се протега подолго од окото. Лушпите на овој вид се шарени и има бројни мали лушпи на телото. Телото му е кафеава боја.
Ictalurus nazas

''Ictalurus nazas'' е вид свежо воден сом од семејството Ictaluridae, ендемски на ендореичниот (затворен слив) дренажен систем на сливот Назас - Агуанавал во Дуранго, Мексико.
1 Распространетост
''I.''''nazas'' живее исклучиво во сливот Назас-Агуанавал, всушност во реките Пењон Бланко и Рамос во државата Дуранго, Мексико. Живее во води со температури кои се помеѓу 17-22 °C. Овие води имаат изложени карпести места и пукнатини, кои рибите ги користат како скривалиште.
2 Опис
Има продолжено тело, со релативно голема глава која е сплескана вентрално. Има осум трнови: четири максиларни, две назални и две премаксиларни; премаксиларните трнови се кратки, доваѓајќи само до задната на оперкулумот. Перката на грбот има 5 до 7 зраци; перките на градите имаат 7 до 9; карличните перки обично имаат 7 до 8 зраци; а аналната перката има 16 до 19 зраци. Каудалната перка е умерено разгранета, со заоблен раб во форма на буквата „U“.
Телото има маслинесто зелена боја со темни точки и црна граница на перката кај опашот. Се разликува од ''I. pricei'' по тоа што има помал број на анални зраци на аналната перка (16 до 19 наспроти 19 до 24), пократки премаксиларни трнови, пропорционално пократка основа на аналните, перките кај градите и краличниот дел во однос на стандардната должина и со помал број помалку развиени пекторалните пршлени, кои се ограничени на дисталниот крај на 'рбетот.
Василије Костов

Василије Костов (роден на 11 мај 2008, Белград) е српски фудбалер со македонско потекло. Игра како офанзивец во среден ред во Црвена ѕвезда. Во 2025 година избран за најдобар млад српски фудбалер.
Базихијална забна плоча

Базихијалната забна плоча претставува специјализирана структура што се наоѓа кај некои видови риби. Базихијалниот заб е забот што е прикачен на базихијалната забна плоча.
Тоа е дел од базихијалниот, 'рскавичен елемент кој се наоѓа во дното на устата што формира дел од хиоидниот апарат, го поддржува јазикот и помага во олеснување механизмите за хранење.
1 Структура
Базихијалната забна плоча вообичаено се состои од збир на тврди, минерализирани ткива кои што се вградени во или прикачени на базихијалната 'рскавица. Овие заби или дентикули се распоредени во обрасци кои можат да варираат меѓу видовите, честопати одразувајќи прилагодувања на специфични диететски потреби. Обликот, големината и распоредот на овие заби се под влијание на екологијата на исхрана на организмот.
2 Функција
Првичната функција на базихијалната забна плоча е да помага во фаќањето, манипулирањето и преработката на храната. Кај многумина видови, таа има улога како површина за дробење или мелење, особено за плен со тврд егзоскелет како што се ракови или мекотели. Додека кај други, може да дејствува како механизам за фаќање за да го држи лизгавиот плен, како што се риби или лигњи, на место.
Меристика

Меристиката претставува област на зоологијата и ботаниката која се занимава со на броење на квантитативните карактеристики на животните и растенијата, како што се бројот на перки или лушпи кај рибите. Меристиката може да се користи за да се опише одреден вид или да се користи за да се идентификува непознат вид. Меристичките особини често се опишуваат со кратенка наречена ''меристичка формула''.
Меристичките карактеристики се структури кои може да се избројат и кои се јавуваат во серии. Овие карактеристики се меѓу карактеристиките што најчесто се користат за диференцијација на видовите и популациите. Кај семејството ''Salmonidae'', броењето на лушпите е најшироко користено за диференцијација на популациите во рамките на видовите. Кај калифорниската и челичноглавата пастрмка, најзначајните разлики меѓу популациите се јавуваат во броењето на лушпите. Меристичката споредба се користи во фенетската и кладистичката анализа.
1 Меристичка анализа
Меристичката студија најчесто е тешка задача. На пример, броењето на карактеристиките на рибата не е толку лесно како изгледа. Голем број меристички анализи се вршат на мртви риби кои се конзервирани во алкохол. Меристичките особини многу потешко можат да се забележат кај живите риби, иако тоа е можно. Кај многу мали риби, може да биде потребен микроскоп.
Ихтиолозите следат основен сет на правила при вршење на меристичка анализа, со цел да отстранат што е можно повеќе двосмислености. Но сепак, специфичната практика може да варира во зависност од видот на рибата. Методологијата за броење на меристичките особини треба да ја опише специјалистот кој што ја врши анализата.
2 Меристичка формула
Меристичката формула претставува скратен метод за опишување на начинот на кој се распоредени коските поточно зраците на перките на коскените риби. Таа е споредлива со цветната формула за цвеќиња.
Броењето на 'рбетот е дадено со римски броеви, додека броењето на зраците е дадено со арапски броеви.
Меристичката формула на ''Siganus luridus'' е: D, XIV+10; A, VII+8-9; P, 16–17; V, I+3+I; GR, 18-22
Ова значи дека рибата има 14 бодликави зраци (коски) во првиот дел од грбната перка, проследени со 10 меки зраци. A е аналната перка, P ги претставува градните перки, V ги претставува карличната перка, а C е опашката или каудалната перка. GR значи број на жабри.
3 Број на пршлени
Бројот на коски во 'рбетот е карактеристика што може да се користи и за класификација на видови риби. Обично се бројат сите пршлени. Броењето на пршлените може да се подели на абдоминални - оние поврзани со телесната празнина и каудални поточно опашни пршлени. Ако има конци во пршленот, се бројат компонентите, во спротивно се смета како еден пршлен.
4 Поврзано
* Морфометрија
Фера (риба)

Фера е локално име за повеќе видови риби од родот ''Coregonus'' кои потекнуваат од Швајцарија и Франција, особено Савоја. Вистинската фера се однесувала на видот ''Coregonus fera'', кој бил ендемски вид во Женевското Езеро, но сега е изумрен. „Фера“ служела како риба за храна во Швајцарија и Савоја се однесува на сè уште преживеаните роднини на вистинската фера, меѓу кои е и ''Coregonus palae.'' Белата риба од Женевското Езеро била локално позната како „мала фера“.
Дејс

Дејс е мала риба која може да биде еднa од многуте различни видови. Нејзиното име обично се однесува на ''Leuciscus leuciscus''. Оваа, како и повеќето риби наречени ''дејс'', припаѓа на семејството Leuciscidae, поточно во потсемејството Leuciscinae.
Риби дејс од семејството Cyprinidae:
*''Leuciscus leuciscus''*''Cirrhinus chinensis''*''Ptychocheilus oregonensis''*''Eremichthys acros''* Род ''Leuciscus''*''Semotilus corporalis''*''Semotilus atromaculatus''*''Tribolodon hakonensis'', род ''Tribolodon''*''Coreoleuciscus splendidus''*''Candidia barbata''* род † ''Евара''*''Moapa coriacea''*''Mylocheilus caurinus''*''Margariscus margarita''*''Margariscus nachtriebi''*''Clinostomus elongatus''*''Clinostomus funduloides''*''Relictus solitarius''*''Semotilus corporalis''*''Meda fulgida''
1 Поврзано
* Црвеноперка