procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Успение на Богородица (Тинторето)

''Успение на Богородица'' ― слика на масло на платно од 1555 година од Тинторето, сега во Језуитската црква. Таа и ''Претставување во храмот'' (Галерија на академијата) и двете првично биле насликани за црквата Св. Марија Распната. Нејзината боја е слична на онаа на Паоло Веронезе и Карло Ридолфи напишал за тоа дека првично Веронезе ја добил провизијата пред Тинторето да му ја земе со ветување дека ќе го произведе делото во стилот на Веронезе.
1 Наводи
2 Библиографија
* Robert Echols and Frederik Ilchman (ed.s), ''Tintoretto 1519 - 1594'', Marsilio, 2018, ISBN 978-88-317-1135-7.
* Carlo Bernardi, ''L'opera completa del Tintoretto'', Milano, Rizzoli, 1970.
* Marina Sennato, ''Dizionario Larousse della pittura italiana: dalle origini ai nostri giorni'', Gremese Editore, 1998, ISBN 88-7742-185-1.
Христос пред Пилат (Тинторето)

''Христос пред Пилат'' — слика на сликарот Тинторето, направена помеѓу 1566 и 1567 година и поставена на левиот ѕид од Сала дел Алберго на Скуола гранде ди Сан Роко во Венеција.
1 Опис и стил
Делото ја претставува епизодата од Судењето на Исус во која тој е изведен пред римскиот управник Понтиј Пилат по неговото појавување пред кралот на Јудеја Ирод Антипа. Тој е прикажан облечен во бела туника која била знак на потсмев . Работата на Тинторето е вдахновена од гравура на Германецот Албрехт Дирер.
Оваа сцена е слабо претставена во историјата на уметноста, иако има примери како на ''Codex Rossanensis'' во Епархискиот музеј во Росано или истоименото дело на сликарите Франциско де Осона и Родриго де Осона, во музејот Прадо.
Сепак, многу слична копија е присутна на фреска во предворието на светилиштето на Мадона деи Мираколи во Андрија.
2 Поврзани ставки
* Судењето на Исус
Искушението на Адам и Ева (Тинторето)

''Искушението на Адам и Ева'' или ''Првородниот грев'' — слика од венецијанскиот сликар Тинторето која била насликана околу 1550 - 1553 година и која се чува во Галеријата на академијата во Венеција.
1 Опис и стил
Темата на сцената е библискиот пасус, од книгата Битие, од Првородниот грев извршен од Адам и Ева во рајската градина. Тинторето ги воведува ликовите според иконографската традиција. Постаментот е составен од камен ѕид со две нивоа. Адам седи на најдолниот дел, лево, а Ева, на малку повисокиот ѕид, од неговата десна страна. Во средиштето меѓу двете човечки фигури, прикачени на нискиот ѕид, е дрвото на спознанието на доброто и злото чиј плод Бог му рекол на првородениот да не го јаде. Ева, откако била измамена од ѓаволот во вид на змија со забранетиот плод во устата, се навалува кон Адам за да му го понуди плодот, со десната рака и телото потпрено на дрвото. Адам, со грбот кон гледачот и свртен кон Ева, има движење на отстапување, потпирајќи се на левата рака за да не падне. Тој го гледа овошјето со замислен и срамежлив став, но сепак на крајот ќе попушти.
Во заднината од десната страна, може да се види и протерувањето од рајот: ангелот со огнениот меч ги истерува Адам и Ева.
2 Библиографија
* Patrick de Rynck: ''Jak czytać opowieści biblijne i mitologiczne w sztuce''. Wyd. Universitas, Kraków 2008, .
Првороден грев

Првороден грев — гревот на Адам и Ева во Еден со кој прародителите ги лишиле своите потомци од непосредно општење со Бога, прикажан во третата глава од книгата Битие. Црквата го користи овој поим за да го објасни учењето изложено во Рим 5,12-21 и 1 Кор 15,22, во кој Адам се идентификува како човекот преку кој смртта влегува во овој свет. Овој грев се наследува, и секој човек се зачнува и раѓа во овој грев, а се ослободува од него преку Крштевањето.
1 Онтологија на првородниот грев
Троичниот Бог, создавајќи го светот го создал и човекот како круна на секое создание. Создавајќи ги првите луѓе, прародителите Адам и Ева, како единство на душата и телото, Бог им дал слобода на избор да бидат во заедница со Него (Бога) или да ја отфрлат таа заедница. Отфрлањето на таа заедница е грев или егзистенцијално промашување. Тоа им го дал преку слободата на изборот, давајќи им заповед од секое дрво во Рајската градина да јадат, освен од дрвото за познавање на доброто и злото, укажувајќи им дека во оној ден во кој ќе вкусат од него - ќе умрат.
Прародителите со својот слободен избор, а наговорени од ѓаволот, кој отпаднал од Бога уште пред создавањето на материјалниот свет, јадејќи од забранетиот плод одлучиле да бидат без Бога; како последица на тоа - лишени од благодатта Божја, смртта добила власт над нив. Така настанал првородниот грев од луѓето се ослободуваат преку светата тајна крштение. Смртта и болестите како последица на гревот и како некоја генетска инфекција (sui generis), се пренесуваат и на другите поколенија. Како последица на тоа настанала смрт на сите полиња па и биолошката смрт која подразбира разделба на душата која е соединета со Духот Божји од телото, телото пак без душата се враќа во земја и се распаѓа, додека душата по благодат Божја, останува бесмртна.
2 Поврзано
* Грев
* Покајание
Свети Ѓорѓи и ламјата (Тинторето)

''Свети Ѓорѓи и змејот'' или ''Свети Ѓорѓи убива ламја'' ― слика од 1555 или 1558 година на венецискиот уметник Тинторето. Била купена од англискиот собирач Вилијам Холвел Кар, кој го оставил во наследство на Националната галерија, каде што сега виси.
Убиството на ламјата од страна на Свети Ѓорѓи бил популарен мотив за раните сликари. Легендата раскажува како градот Силене во Либија бил тероризиран од ламја и жителите на градот на крајот биле принудени да му обезбедат резерви на жртви избрани со ждрепка. Во приликата прикажана на сликата, ќерката на кралот била избрана и испратена на смрт облечена како невеста. Случајно дошол Свети Ѓорѓи на коњ и го убил или го ранил ѕверот со своето копје, дозволувајќи и на принцезата да избега.
Композицијата на Тинторето е невообичаена по тоа што окото на гледачот е привлечено кон фигурата на принцезата што избега со нејзината светло розова наметка или кон светлата небесна светлина на небото што дава божествен благослов за делото. Самиот Св. Ѓорѓи, е сместен во позадината. Во средината лежи мртвото тело на претходната жртва, лежејќи како распнато, можеби предупредување дека неговата смрт ќе биде одмазда.
1 Поврзано
* Свети Ѓорѓи и ламјата - историја на легендата за Свети Ѓорѓи.
* Свети Ѓорѓи убива ламја (Св. Ѓорѓи, Струга) - икона
* Свети Ѓорѓи и ламјата (појаснување) - други слики засновани на легендата
Опсада на Азола (Тинторето)

''Опсада на Азола'' ― слика на италијанскиот мајстор од доцната ренесанса, Тинторето, насликана во 1544–1545 година. Се наоѓа во приватна збирка.
Платното прикажува две сцени. Од лево кон средината е, во преден план, судир на витези случен за време на опсадата на венецискиот град Азола од страна на војските на австрискиот император Максимилијан I во 1516 година. Меѓу војниците кои се судриле е и знамето на Азола, а во позадина е прикажана самата тврдина.
На десната страна е прикажан во знак на почит на граѓаните на Азола на венецискиот ''provveditore'' (куратор) Франческо Контарини, благородникот кој ја организирал одбраната на градот и ги принудил војските на Максимилијан да се повлечат.
Бах, Венера и Аријадна (Тинторето)

''Бах, Венера и Аријадна'' ― слика во масло изведена во Венеција во 1576–77 година од италијанскиот сликар Јакопо Тинторето која виси во Сала дел'Антиколеџо во Дуждовата палата (Палацо Дукале) во Венеција. Тоа е една од четирите речиси квадратни слики на митолошки теми во истата просторија кои биле нарачани да ја прослават владата на дуждот Џироламо Приули (1486–1567).
Го прикажува богот Бах (односно Дионис) кој пристигнува од морето со венец и здолниште од лозови лисја, носи китка грозје и брачен прстен. Аријадна го продолжува прстот на кој се носи прстен во исчекување додека божицата Венера ја крунисува со круна од ѕвезди. Аријадна била критска принцеза, полусестра на Минотаурот, која побегнала со Тезеј откако тој го убил Минотаурот. Тезеј последователно ја напуштил на островот Наксос каде што ја открил Бах. Бах и Аријадна се венчале, а Аријадна се воздигнала за да им се придружи на боговите, овековечена како соѕвездието Северна Круна.
Аријадна ја олицетвориla Венеција, фаворизирана од боговите и крунисана во слава, бракот што го претставува соединувањето на Венеција со морето.
1 Поврзано
*''100 великански слики''
Петар Димоски

Петар Димоски (р. во Прилеп - во ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец. Во 1978 година, тој се вработил во Народниот театар „Војдан Чернодрински“ во Прилеп, и работел таму сè до неговата прерана смрт.
1 Филмографија
Година, Филм, Улога
1985, Од зад грб ТВ-филм, Бегалец
1993, Бог да ги убие шпионите ТВ-филм, Заптија
2001, Прашина ТВ-филм, Овчар
2005, Контакт ТВ-филм, Затворски чувар
2007, Сенки ТВ-филм, Тасе
2007-2009, Збогум Румелија ТВ-серија, Халим Ефенди
2012, Последно лето на Балканот ТВ-серија, Никола
2012, Трето полувреме ТВ-филм, Генерал
Момир Андоновски

Момир Андоновски (, - , ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Основно училиште завршил во Маврово, а потоа како и другите мавровчани заминал на печалба. Во Маврово се вратил по пропаѓањето на кралска Југославија. За многу кратко време се вклучил во народноослободителното движење. Прво бил опфатен во првата младинска воспитна груnа во долното маало (Пеанчевци), а потоа станал и член на СКОЈ-евската гpyпa. Учествувал речиси во сите акции што ги преземала младинската и СКОЈ-евската организација. Учествувал во прибирање на оружје, облека, храна и други материјали, во одржување курирски врски, пренесување илегалци, чување стража и слично.
Во летото 1944 година заминал во партизанските единици, а потоа со Првата бригада на Сремскиот фронт каде што храбро загинал. Како и во поранешните борби против балистите, така и во борбите на Сремскиот фронт, се докажал како храбар борец. Како активист и борец бил дисциплиниран, пожртвуван и храбар се до неговата смрт.
Една улица во Гостивар е именувана по него.
Вселенска програма Артемис

Вселенска програма Артемис — роботизирана и човечка програма за истражување на Месечината предводена НАСА заедно со партнерските агенции: Европската вселенска агенција (ESA), Јапонскиот центар за вселенски истражувања (JAXA), и Канадската вселенска агенција (CSA). Програмата Артемис има за цел повторно да воспостави човечко присуство на Месечината за прв пат по мисијата Аполо 17 во 1972. Главни компоненти на програмата се Системот за вселенско лансирање (SLS), вселенското летало Орион, вселенската станица Lunar Gateway и комерцијалните Human Landing Systems. Долгорочната цел на програмата е да се воспостави постојан базен камп на Месечината и да се олеснат човечките мисии на Марс.
1 Мисии
Мисија, Амблем, Датум на лансирање, Екипаж, Лансирачка ракета, Лендер, Времетраење, Цел, Статус
Артемис 1, 16 ноември 2022, SLS Блок 1, 25 дена, Орбитирање околу Месечината без екипаж и враќање назад
Артемис 2, мај 2024, SLS Блок 1, ≈10 дена, Прелет на Месечината со 4-член екипаж
Артемис 3, Ќе биде дизајниран од екипажот, 2025, SLS Блок 1, Starship HLS Option A , ≈30 дена, 4-person lunar orbit with 2-person lunar landing
Артемис 4, Ќе биде дизајниран од екипажот, 2027, SLS Блок 1B, Starship HLS Option B , ≈30 дена, 4-person lunar orbit, lunar landing, and delivery of the I-HAB module to the Lunar Gateway.
Артемис 5, Ќе биде дизајниран од екипажот, 2028, SLS Блок 1B, ≈30 дена, Lunar landing with the Lunar Terrain Vehicle and delivery of the ESPRIT Refueling Module to the Lunar Gateway.
Артемис 6, Ќе биде дизајниран од екипажот, 2029, SLS Блок 1B, ≈30 дена, Lunar landing with the delivery of the Gateway Airlock Module
Армел Бела-Кочап

Армел Бела-Кочап (роден на 11 декември 2001 година, во Париз) — германски фудбалер, играч од одбраната на Саутхемптон и на германската репрезентација.
1 Биографија
Бела-Кочап е роден во Париз, Франција. Тој е син на поранешниот камерунски репрезентативец, Сирил Флорент Бела.
2 Клупска кариера
2.1 Бохум
Во јули 2018 година, Бела-Кочап му се приклучил на Бохум на летен тренинг камп. Во март 2019 година, Бела-Кочап го потпишал својот прв професионален договор со клубот. Своето деби за Бохум го имал во Втората Бундеслига на 28 април 2019 година, започнувајќи во натпреварот на гости против Ерцгебирге Ауе.
Својот прв гол во кариерата го постигнал на 14 февруари 2021, во победата со 2-0 на домашен терен над Ајнтрахт Брауншвајг. Во сезоната 2020-2021, тој одиграл 28 натпревари во Втората Бундеслига, помагајќи му на Бохум да избори промоција. Следната сезона, тој одиграл 22 натпревари во Првата Бундеслига, помагајќи му на својот клуб да го задржи прволигашкиот статус на крајот од сезоната.
2.2 Саутхемптон
На 21 јуни 2022 година, Бела-Кочап му се приклучил на Саутхемптон во трансфер вреден 10 милиони евра, потпишувајќи четиригодишен договор со клубот.
Своето деби за ''Светците'' го направил на 13 август 2022 против во Премиер лигата. Откако успеал да се наметне како редовен стартер на позицијата централен одбранбен играч, тој го изместил рамото при судир со противнички играч за време на ремито 1-1 против Вест Хем Јунајтед на 16 октомври. Поради тоа, тој бил надвор од акција три недели, а своето враќање на терен го имал на 6 ноември во поразот на домашен терен од со 1-4.
3 Репрезентативна кариера
Во 2021 година, тој го добил својот прв повик во германската репрзентација до 21 година. Тој го направил своето деби на 2 септември, во квалификацискиот натпревар за Европското првенство 2023, во кое Германија го победила Сан Марино со 6-0.
На 26 септември 2022 година, тој го направил своето деби за сениорска репрезентација во ремито 3-3 против .
Неколку месеци подоцна, тој бил дел од германската репрезентација на Светското првенство 2022, но таму не настапил ниту еднаш.
4 Клупска статаистика
''Статистиката е ажуриарана на 10 декември 2022.''
+
Сезона, Клуб, Првенство, Национален куп, Континентален куп, Останати купови, Вкупно
Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Наст, Гол
2018-2019, Бохум, 2Б, 4, 0, КГ, 0, 0, -, -, -, -, 4, 0
2019-2020, 2Б, 12, 0, КГ, 2, 0, -, -, -, -, 14, 0
2020-2021, 2Б, 28, 1, КГ, 2, 0, -, -, -, -, 30, 1
2021-2022, 1Б, 22, 0, КГ, 4, 0, -, -, -, -, 26, 0
Бкупно Бохум 66 1 8 0 - - - - 74 1
2022-2023, ПЛ, 24, 0, ФАКуп+ЛК, 1+1, 0+0, -, -, -, -, 26, 0
2023-2024, Е, 4, 0, КХ, -, -, ЛШ, 2, 0, СХ, -, -, 6, 0
Вкупно во кариерата 94 1 10 0 2 0 - - 106 1
5 Титули
*2. Бундеслига : 1
: 2020-2021
* Ередивиси : 1
: 2023-2024
Дражен Јерковиќ

Дражан Јерковиќ (6 август 1936 – 9 декември 2008) бил југословенски и хрватски професионален фудбалски менаџер и играч. Неговата професионална играчка кариера траела од 1954 до 1966 година, за време на која играл за Динамо Загреб и АА Ла Гантоаз.
Роден е во Шибеник, во тоа време во Кралството Југославија.
1 Играчка кариера
3.1 Клуб
Јерковиќ играл за Динамо Загреб (1954–65). Тешките повреди го принудиле да се пензионира предвреме, на врвот на кариерата. Со Динамо ја освоил шампионската титула во 1958 година, а Лига купот во 1960 и 1965 година. На 315 натпревари за Динамо постигнал 300 голови.
3.2 Меѓународен
Тој играл меѓународно за Југославија помеѓу 1960 и 1964 година, постигнувајќи 11 гола на 21 натпревар. Учествувал на Европското првенство во 1960 година и на Светското првенство во фудбал во 1962 година. Тој исто така бил дел од југословенскиот тим за Светското првенство во фудбал во 1958 година, но не играл.
На УЕФА Евро 1960, тој постигнал два гола против Франција во полуфиналето, кое го доби Југославија (5–4). Во финалето, Југославија загубил од СССР (1–2; АЕТ), завршувајќи втора.
На Светското првенство во фудбал во 1962 година, Јерковиќ постигнал четири гола, и заедно со уште пет играчи бил најдобар стрелец, освојувајќи ја Златната копачка на Светското првенство. Југославија завршила на четвртото место. Во четврт-финалето, Југославија ја победила Германија, додека во полуфиналето загубила од Чехословачка (1–3) и загубила од Чиле во натпреварот за третото место (0–1).
Јерковиќ играл во еден меѓународен натпревар со Хрватска, бидејќи репрезентацијата на Хрватска еднаш била собрана во комунистичка Југославија на пријателскиот натпревар против Индонезија во 1956 година. Неговиот последен интернационалец бил пријателскиот натпревар во септември 1964 година против Австрија.
2 Менаџерска кариера
Тој бил и првиот селектор на репрезентацијата на Хрватска од независноста, помеѓу 1990 и 1992 година.
Починал на 6 декември 2008 година во Загреб.
3 Статистика за кариера
3.1 Клуб
Клупски настап, Лига
Сезона, Клуб, лига, Апликации, Голови
Југославија, лига
1954–55, Динамо Загреб, Првата лига, 1, 0
1955–56, 12, 9
1956–57, 15, 9
1957–58, 22, 17
1958–59, 14, 7
1959–60, 16, 16
1960–61, 8, 5
1961–62, 19, 16
1962–63, 14, 12
1963–64, 4, 0
1964–65, 17, 5
Белгија, Лига
1965–66, Ла Гантоаз, Прва дивизија, 3, 1
Земја, Југославија, 142, 96
Белгија, 3, 1
Вкупно, 145, 97
3.2 Меѓународен
Репрезентацијата на Хрватска
година, Апликации, Голови
1956 година, 1, 0
Вкупно, 1, 0
Репрезентацијата на Југославија
година, Апликации, Голови
1960 година, 3, 2
1961 година, 5, 3
1962 година, 11, 5
1963 година, 0, 0
1964 година, 2, 1
Вкупно, 21, 11
Детска градинка „Ангел Шајче“ - Куманово (објект „Кокиче“)

ЈУДГ „Ангел Шајче“ - објект „Кокиче“ ― детска градинка која се наоѓа во Куманово. Таа е огранок на главната градинка „Ангел Шајче“.
1 Особености
Градинката „Кокиче“ е со површина од 814 м<sup>2</sup> и дворна површина од 1246 м<sup>2</sup> и е сместена во средиштето на Куманово на ул. „Среќко Пужаљка“ бр. 2. Градинката обезбедува услови за престој на децата од 2–6 годишна возраст. Во градбата функционираат четири воспитни групи – оддел градинка и три групи – целодневен престој за деца од училишна возраст (5, 8–10 години) на македонски јазик. Градбата има два влеза, еден заеднички за сите групи и вториот е економски влез.
2 Галерија
3 Поврзано
* Објект „Бубамара“
* Објект „Детелинка“
* Објект „Изворче“
* Објект „Пчелка“
* Објект „Развигорче“
* Објект „Синоличка“
* Објект „Славејче“
Детска градинка „Ангел Шајче“ - Куманово (објект „Развигорче“)

ЈУДГ „Ангел Шајче“ - објект „Развигорче“ ― детска градинка која се наоѓа во Куманово. Таа е огранок на главната градинка „Ангел Шајче“.
1 Особености
Градинката „Развигорче“ е со вкупна површина од 1668 м<sup>2</sup> и дворна површина 4943 м<sup>2</sup> и е сместена на ул. „Моша Пијаде“ бр. 117 каде што децата се распоредени во 2 јаслени и 6 градински групи на македонски јазик. Во склоп на оваа градба се наоѓа и управата на Установата. Градбата има пет влеза од кои два се за оддел градинка, еден за оддел јасли, еден за управата и еден економски влез.
2 Галерија
3 Поврзано
* Објект „Бубамара“
* Објект „Детелинка“
* Објект „Изворче“
* Објект „Кокиче“
* Објект „Пчелка“
* Објект „Синоличка“
* Објект „Славејче“
Детска градинка „Ангел Шајче“ - Куманово (објект „Синоличка“)

ЈУДГ „Ангел Шајче“ - објект „Синоличка“ ― детска градинка која се наоѓа во Куманово. Таа е огранок на главната градинка „Ангел Шајче“.
1 Особености
Градинката „Синоличка“ е со вкупна површина од 948 м<sup>2</sup> и дворна површина 3316 м<sup>2</sup> и е сместена на ул. „Братство Единство“ бр. 16А. Во градбата, децата се распоредени во 2 јаслени групи, 4 градински и 1 комбинирана група која работи во втора смена од 12:00 – 22:00 часот, на македонски јазик. Градбата има три влеза од кои едниот е за оддел јасли и втора смена, вториот влез е за оддел градинка и третиот е економски влез.
2 Галерија
3 Поврзано
* Објект „Бубамара“
* Објект „Детелинка“
* Објект „Изворче“
* Објект „Кокиче“
* Објект „Пчелка“
* Објект „Развигорче“
* Објект „Славејче“
ОМУ „Панче Пешев“ - Куманово

Основно музичко училиште „Панче Пешев“ (официјално: Училиште за основно музичко образование „Панче Пешев“ - Куманово; скратено: УОМО „Панче Пешев“) — единствено музичко основно училиште во градот Куманово, Општина Куманово.
Училиштето е именувано по македонскиот композитор и учесник во НОБ, Панче Пешев.
1 Галерија
Рамка за сликата на мојата сакана

„Рамка за сликата на мојата сакана“ (српски: ''Рам за слику моје драге'') – југословенски филм од 1968 година, во режија на Мирзa Идризовиќ, кој е еден од авторите на сценариото, додека музиката е дело на Корнелие Ковач. Главните улоги ги толкуваат: Зоран Радмиловиќ, Срѓан Јаковљевиќ, Заим Музаферија.
1 Синопсис
Една група деца се запознава со млад човек кој само што се доселил во соседството. На почетокот, децата се судираат со него, но потоа се спријателуваат, така што тој им помага да се снајдат со искушенијата што произлегуваат од растењето и од првата љубов.
Убиство со умисла (филм)

„Убиство со умисла“ (српски: ''Убиство с предумишљајем'') — српски филм од 1995 година, во режија на Горчин Стојановиќ. Главните улоги ги толкуваат: Небојша Глоговац, Бранка Катиќ, Ана Софреновиќ, Сергеј Трифуновиќ, Драган Миќановиќ.
1 Синопсис
Во филмот се прикажани две љубовни приказни што се случуваат во воено време, оддалечени меѓусебно 50 години: приказната на Јелена Паниќ - Булика и на нејзината баба Јелена Љубосављевиќ. Булика пишува книга заснована врз дневникот на нејзината баба при што ги открива испреплетените љубовни односи меѓу баба ѝ, вообразена убавица, младиот партизански офицер Крсман и Јован, синот на нејзиниот очув. Во тоа време, во штотуку ослободениот Белград, Јелена Љубосављевиќ се обидува да се приспособи на новите околности, потпирајќи се на офицерот на ОЗНА, Крсман Јакшиќ, селанец од Копаоник, кој припаѓа на новата класа на повластени луѓе. Јован, пак, е згрозен од напливот на „примитивните“ луѓе и љубоморен на врската на Јелена со Крсман. Педесет години подоцна, во воената 1992 година, Булика го запознава младиот ранет војник од Мославина, Богдан Билогорац, кој со нетрпение чека да оздрави за да се врати на бојното поле.
Боксерите одат во рајот

„Боксерите одат во рајот“ (српски: ''Боксери иду у рај'') — филм на режисерот Бранко Ѓеловиќ од 1967 година. Главните улоги ги играат: Мија Алексиќ, Љубиша Самарџиќ, Ружица Сокиќ и Павле Вуисиќ.
1 Синопсис
Филмот е приказна за еден поранешен боксер, кој своевремено бил непобеден во рингот, но подоцна заглавил во алкохолизам.
Факултет за бизнис администрација (Куманово)

Факултет за бизнис администрација ― факултет во Куманово, кој е составна единица при Државниот универзитет во Тетово, Тетово.
1 Програма
Факултетот нуди две студиски програми:*Бизнис администрација;
*Јавна администрација.
2 Галерија
3 Поврзано
* Филозофски факултет
* Филолошки Факултет
* Правен Факултет
* Економски факултет
* Факултет за природно-математички науки
* Факултет за медицински науки
* Факултет за применети науки
* Факултет за прехранбена технологија и исхрана
* Факултет за уметности
ФК Милан сезона 2005–2006

Сезоната 2005–2006 — 72-та сезона за Милан во Серија А во врвната лига на италијанскиот фудбал.
1 Играчи
1.1 Состав
:''Состав на крајот од сезоната''
2 Натпреварувања
2.1 Серија А
2.1.1 Табела
Место пред казна, Место после казна, Клуб, Нат, Поб, Нер, Пор, ДГ, ПГ, +/-, Бод, Статус пред казна, Статус по казна
3, 1, Интер, 38, 23, 7, 8, 68, 30, +38, 76, Квалификации за Лига на шампиони, Лига на шампиони
5, 2, Рома, 38, 19, 12, 7, 70, 42, +28, 69, Куп на УЕФА, Лига на шампиони
2, 3, Милан, 38, 28, 4, 6, 85, 31, +54, 88, Лига на шампиони, Квалификации за Лига на шампиони
7, 4, Кјево, 38, 13, 15, 10, 54, 49, +5, 54, Куп на УЕФА, Квалификации за Лига на шампиони
8, 5, Палермо, 38, 13, 13, 12, 50, 52
52, Куп на УЕФА
9, 6, Ливорно, 38, 12, 13, 13, 37, 44
49, Куп на УЕФА
10, 7, Парма, 38, 12, 9, 17, 46, 60
45, Куп на УЕФА
11, 8, Емполи, 38, 13, 6, 19, 47, 61
45
4, 9, Фјорентина, 38, 22, 8, 8, 66, 41, +25, 74, Квалификации за Лига на шампиони
12, 10, Асколи, 38, 9, 16, 13, 43, 53
43
13, 11, Удинезе, 38, 11, 10, 17, 40, 54
43
14, 12, Сампдорија, 38, 10, 11, 17, 47, 51
41
15, 13, Реџина, 38, 11, 8, 19, 39, 65
41
16, 14, Каљари, 38, 8, 15, 15, 42, 55
39
17, 15, Сиена, 38, 9, 12, 17, 42, 60
39
6, 16, Лацио, 38, 16, 14, 8, 57, 47, +10, 62, Куп на УЕФА
18, 17, Месина, 38, 6, 13, 19, 33, 59
31, Куп на УЕФА, Испаѓа од лигата
19, 18, Лече, 38, 7, 8, 23, 30, 57
29, Испаѓа од лигата, Испаѓа од лигата
20, 19, Тревизо, 38, 3, 12, 23, 24, 56
21, Испаѓа од лигата, Испаѓа од лигата
1, 20, Јувентус, 38, 27, 10, 1, 71, 24, +47, 91, Шампион, Испаѓа од лигата
2.2 Куп на Италија
2.3 Лига на шампиони
2.3.1 Групна фаза
Линколн
|stadium = Сан Сиро
|location = Милано, Италија
|attendance = 43,800
|referee = Мануел Мехуто Гонсалес (Шпанија)
|result = W
2.3.2 Нокаут фаза
3 Статистика
3.1 Натпревари и голови
:''30 јуни 2006''
3.2 Најдобри стрелци
=
2.1 Серија А
=* Андриј Шевченко 19 (5 pen.)
* Алберто Џилардино 17 (1 pen.)
* Кака 14 (3 pen.)
* Филипо Инѕаги 12
* Кларенс Седорф 4
Глаjва

Глајва (изворно на латиница: Glayva) ― бренд на ликер првично произведен во 1947 година во Лит, Единбург, Шкотска од Ronald Morrison & Co Ltd и сега од Whyte and Mackay Ltd.
Глајва е направен од мешавина на старо шкотско виски, избрана палета на зачини, средоземни танжерина, цимет, бадеми и мед. Има длабока златна боја и специфичен вкус.
1 Историја
Глајва првпат била произведена и продадена во 1947 година од трговецот со вино и виски Роналд Морисон. Како Дрембуи (Drambuie), неговите состојки имаат мед и зачини измешани со скоч од сладово виски. Името потекнува од шкотскиот израз „Glè Mhath“ (гле мат), што значи „многу добро“.
2 Поврзано
* Список на ликери
Мелисинска киселина

Мелисинска киселина (или триаконтаноинска киселина) — органско соединение со формула CH<sub>3</sub>(CH<sub>2</sub>)<sub>28</sub>CO<sub>2</sub>H. Спаѓа во групата на заситени масни киселини со многу долги ланци. По облик е бела и цврста, растворлива во органски растворувачи. Мелисинската киселина го добила името по грчкиот збор ''мелиса'' (''μέλισσα'') што значи „пчела“, бидејќи природно се среќава во пчелиниот восок.
1 Добивање
''n''-триаконтаноинската киселина е добиена по вештачки пат од Блајберг и Улрих (1931) и Г. М. Робинсон.
2 Самосоставување
Триаконтаноинската киселина и триаконтанмидот (CH<sub>3</sub>(CH<sub>2</sub>)<sub>28</sub>-CONH<sub>2</sub>) можат да се самосостават.
3 Поврзано
* Заситени масни киселини
Француско виски

Француско виски ― виски произведено во Франција. Дестилериите што произведуваат француско виски се Glann ar Mor и во Бретања, Guillon во регионот Шампањ и Grallet-Dupic во Лорен. Вискито од хелда го произведува Distillerie des Menhirs во Пломелин, Бретања. Во Франција моментално работат или се отвораат над 40 дестилерии за виски.
Првото француско виски било произведено во дестилеријата Варенгем во 1987 година, која потоа го претставило првото француско виски со еден слад во 1998 година.
Според една студија во 2016 година, Французите се најголеми потрошувачи на виски со еден слад во светот, особено скоч.
1 Поврзано
* Француска кујна
* Список на брендови на виски
2 Наводи
2.1 Библиографија
***
Рафал во небото

„Рафал во небото“ (српски: ''Рафал у небо'') — филм на режисерот Војислав Вања Бјењаш од 1958 година. Автор на музиката е Бојан Адамич, а главните улоги ги играат: Берт Солар, Дара Чалениќ, Велимир Бата Живојиновиќ и Павле Вуисиќ.
1 Синопсис
Еден партизански офицер ја наоѓа својата куќа запалена, а децата убиени. Тој решава на истиот начин да му се одмазди на четникот Маливук за направеното злосторство. Меѓутоа, кога се соочува со немоќните деца, тој сфаќа дека не може да ги убие поради злосторството на нивниот татко, па наместо во нив, пука во небото...
Свиреж во осум

„Свиреж во осум“ (српски: ''Звиждук у осам'') — филм на режисерот Сава Мрмак од 1962 година. Главните улоги ги играат: Ѓорѓе Марјановиќ, Јованка Бјегојевиќ, Јелена Жигон. Филмот бил инспириран од истоимениот албум на познатиот пејач Ѓорѓе Марјановиќ, кој во тоа време бил на врвот на популарноста.
1 Синопсис
Филмот претставува комбинација на драма, комедија и мјузикл, а во него се прикажува настојувањето на една филмска екипа да сними сериозна драма. Меѓутоа, инвеститорите се согласуваат да дадат пари само ако се сними нешто смешно. Така, замислената драма полека се претвора во комедија.
Празнинска галаксија

Празнинска галаксија — галаксија сместена во вселенска празнина. Во празнините има само малку галаксии; највеќето се листовите, ѕидовите и нишките кои ги обиколуваат празнините и суперпразнините. Многу празнински галаксии се поврзани низ празнинските нишки или пипки, полесни верзии на обичните галактички нишки околу празнините. Овие нишки обично се поправи од обичните поради отсуството на влијание од околни нишки. Ваквите нишки може да бидат доволно содржајни за да образуваат сиромашни галактички групи.<refStudies of Selected Voids. Faint Galaxies in the Direction of the Void 0049+05", G.T. Petrov, L. Slavcheva-Mihova, V. Kopchev, ''2007' ' Самите празнински галаксии претставуваат недопрени примери за галактичкиот развој, со малку соседи и настанати од чист меѓугалактички гас.
1 Образување
Многу астрофизичари сметаат дека празнинските галаксии се образуваат кога галактички нишки под дејство на гравитација од големо суперјато се извлекуваат од погустите подрачја, предизвикувајќи зголемување на празнини како Воловарската. Ваквите појави понекогаш зад себе оставаат галаксии како MCG+01-02-015.
2 Список на празнински галаксии
:''Напомена: Списокот е нецелосен.''
Галаксија, Празнина, Нишка, Навод, Коментари
PC 1357+4641, Воловарска, , оддавнолиниска
IRAS 14288+5255, Воловарска, , рендгенски извор од АГЈ
G 1432+5302, Воловарска, , ѕвездородна галаксија
G 1458+4944, Воловарска, , ЈПНОЛ-галаксија
G 1507+4554, Воловарска, , ѕвездородна галаксија
G 1510+4727A и G 1510+4727B, Воловарска, , замоделувачки галактички пар
BHI 1514+3819, Воловарска,
FSS 1515+3823, Воловарска,
G 1517+3949, Воловарска, , ѕвездородна галаксија
G 1517+3956A и G 1517+3956B, Воловарска, , замоделувачки галактички пар
IRAS 15195+5050, Воловарска, , рендгенски извор од АГЈ
Маркарјан 845, Воловарска, , Сејферт 1 (рендгенски извор)
CG 547, Воловарска, , оддавнолиниска
CG 637, Воловарска, , оддавнолиниска
CG 922, Воловарска, , оддавнолиниска
MCG+01-02-015, , LEDA 1852 (Риби)
Риби A, Месна, <ref
Риби B, Месна, <ref
NGC 7077, Месна,
Црква „Св. Никола“ - Долно Косоврасти

Свети Никола — главна селска црква во дебарското село Долно Косоврасти, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во селото Долно Косоврасти, сместена во повисокиот дел на селото.
2 Историја
Црквата била подигната на стари темели во век, а возобновена во 1985 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Долно Косоврасти
Црква „Св. Недела“ - Дебар

Света Недела — помала црква во градот Дебар, Македонија.
Црквата е во руинирана состојба, пред уривање, а внатрешноста е целосно уништена.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа надвор од градот Дебар во насока на историското село Пијанец.
2 Историја
Црквата била подигната во текот на век.
3 Архитектура
Храмот претставува издолжена еднокорабна градба, со полукружна апсида од источната страна и влез од западната страна. Покриен е со стари керамиди.
Во внатрешноста нема фрески, а останата е само конструкцијата од дрвениот иконостас, на кој нема ниту една икона. Таванот од црквата е пред уривање, како и воопшто целата градба.
4 Галерија
5 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Дебар
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“ ― изградена во век;
* Црква „Св. Преподобна Петка“ ― изградена во век;
* Црква „Св. Великомаченичка Петка“ ― изградена во век;
* Црква „Св. Никола“ ― изградена во век; и
* Црква „Св. Преображение“ ― изградена во век.
Црква „Св. Великомаченичка Петка“ - Дебар

Света Великомаченичка Петка — помала црква во градот Дебар, Македонија.
Црквата се наоѓа на познатата велигденска ливада, каде некогаш велигденското оро се виело една недела.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во населбата Варош, во горниот дел на градот Дебар, во близина на поголемата црква „Успение на Пресвета Богородица“.
2 Историја
Црквата била подигната во текот на век.
3 Архитектура
Претставува мала црква, изградена на терасеста површина. Црквата претставува еднокорабна градба, на која од западната страна е додадена затворена припрата, преку која се влегува во внатрешноста на црквата.
Црквата е градена од камен и е покриена со лим, и надворешно на среде црква е поставена купола изработена со лим.
Пред влезот во припратата е поставена метална конструкција со една камбана.
4 Галерија
5 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Дебар
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“ ― изградена во век;
* Црква „Св. Преподобна Петка“ ― изградена во век;
* Црква „Св. Недела“ ― изградена во век;
* Црква „Св. Никола“ ― изградена во век; и
* Црква „Св. Преображение“ ― изградена во век.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Џепиште

Свети Архангел Михаил — главна селска црква во дебарското село Џепиште, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во маалото Краста, каде се наоѓаат и селските православни гробишта.
2 Историја
Црквата била подигната во текот на век, односно во 1874 година. Била обновена во 1996/1997 година од жителите што се иселени од селото.
Пред да биде изградена денешната црква во 1874 година, на тоа место се наоѓала црквичка направена од плута.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Истата година кога била изградена, црквата била зографисана од страна на Крсте Мисков од селото Галичник.
4 Галерија
5 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Џепиште
Скалк

Скалк ― израз кој се однесува на шкотската хебридска традиција за пиење драма виски како аперитив пред појадок. Зборот е англицизација на шкотскиот збор скаилг (scailg) што значи буквално „остар удар во главата“. Традицијата особено ја почитувал англискиот писател Семјуел Џонсон за време на неговата турнеја на Западните Острови во Шкотска. Во своето ''Патување до Западните Острови во Шкотска'', Џонсон забележува дека „Човек од Хебридите, не можам да дадам сметка за исхраната на жената, штом ќе се појави наутро, голта чаша виски; сепак тие се не е пијана трка, барем јас никогаш не сум бил присутен на голема неумереност; но ниту еден човек не е толку воздржан за да ја одбие утринската драма, која ја нарекуваат скалк“. Во современата употреба, поимот скалк се користи во културата на пиење скоч за да се однесува на вообичаена чаша виски наутро.
Ирско виски

Ирско виски — жесток алкохолен пијалaк кој се добива со дестилирање житарици, со потекло од Ирска.
Се прави од слад од житарици, вода и квасец. За разлика од шкотското виски, ова се дестилира трипати, а шкотското виски двапати.
Дестилацијата се врши само во традиционални услови во количини до 750 хектолитри. Ирското виски има боја на карамела и се разредува со дестилирана вода за да се добие пијалак со алкохол до 40%. Пред разредување, процентот на алкохол е околу 90%. Ирското виски старее во буриња најмалку 3 години, по можност до 10, па дури и 15 години.
Има посладок и помек вкус од шкотското виски и многу помалку ја менува аромата при стареењето.
Често, постарото ирско виски се користи за производство на сладок ирски ликер (мешавина од мед, билки и други алкохолни пијалаци).
Светски ден на вискито

Светскиот ден на вискито ― празничен ден посветен на вискито, основан во 2012 година и се паѓа во третата сабота од мај секоја година.
1 Основање
Светскиот ден на вискито бил основан во 2012 година од Блер Бауман додека студирал на Универзитетот во Абердин.
2 Учество
Учесниците се охрабруваат да пијат виски тој ден на настани кои можат службено да бидат регистрирани на мрежната страница на Светскиот ден на вискито. Други учествуваат преку социјалните медиуми користејќи го тарабното означување #worldwhiskyday.
Организаторите проценуваат дека околу 250.000 луѓе учествувале во регистрираните настани за време на Светскиот ден на вискито во 2014 година.
Во 2015 година, настаните за Светскиот ден на вискито биле регистрирани на сите седум континенти.
3 Продажба
Средствата на Светскиот ден на вискито биле продавани во февруари 2015 година на списанието за пијалаци, ''Hot Rum Cow''.
4 Признавање од шкотскиот парламент
Денот бил признат од членовите на шкотскиот парламент со предлог во мај 2014 година и повторно во 2015 година.
5 Партнерства
Мешавината на Светскиот ден на вискито била произведена во 2012, 2013 и 2014 година од стопанското друштво Master of Malt.
Денот јавно ја поддржува добротворната организација Just a Drop.
Под сомнение

„Под сомнение“ (српски: ''Под сумњом'') — филм на режисерот Бранко Белан од 1956 година. Автор на музиката е Бојан Адамич, а главните улоги ги играат: Милорад Маргетиќ, Тамара Милетиќ и Мирко Војковиќ.
1 Синопсис
Иако припаѓа на богато семејство на бродосопственици, Андро Наранчиќ му се придружува на движењето на отпорот против окупаторот. Затоа, тој завршува во заробенички логор во јужна Италија. Летото 1943 година, Андро успева да побегне, заедно со тројца мештани, но само тој преживува и се враќа во своето родно место на еден далматински остров. Таму, Андро е под сомнение дека соработувал со окупаторот и дека е ослободен од логорот поради доброто однесување. Навистина, Зане Моро, кој е дел од окупаторската власт и сопруг на една негова тетка, средил Андро да биде ослободен од логорот, меѓутоа Андро бега пред да дојде неговото помилување. Бидејќи на Моро не му е интерес да се дознае за бегството на Андро, тој намерно ја проширува веста дека тој е ослободен од логорот. Истовремено, и локалните членови на движењето на отпорот се сомневаат во Андро поради неговото буржоаско потекло. Андро успева да премине на ослободената територија со помош на неговата девојка, учителката Вероника, меѓутоа Шибам командантот на партизанскиот одред, е љубоморен на Андро и настојува да го посрами...
Жан Барден

Жан Барден (1732–1809) бил француски историски сликар.
1 Живот
Бардин е роден во Монбард во 1732 година. Тој бил ученик на Луј-Жан-Франсоа Лагрене, а подоцна студирал и во Рим. Станал популарен уметник во Франција и бил примен на Кралската академија на сликарство и вајарство во 1779 година, а во 1788 година станал директор на уметничкото училиште во Орлеан. Тој бил учител на Жак-Луј Давид и Рено. Неговите теми се делумно историски, делумно поетски, а понекогаш и религиозни. Починал во Орлеанс во 1809 година Негова ќерка, и ученичка, била сликарката Амброаз-Маргерит Барден.
2 Дела
*''Тулија вози преку трупот на нејзиниот татко''
Карим Будиаф

Карим Будиаф (роден на 16 септември 1990 година, во Ријеј Малмезон) — катарски фудбалер, со алжирско и мароканско потекло, играч од средниот ред на Ал-Духаил и на катарската репрезентацијата.
1 Клупска кариера
Будиаф е роден во Франција од татко алжирец и мајка мароканка. Својата кариера ја започнал во родната земја играјќи во младинските категории на Лорјан и Нанси.
Во 2010 година, на возраст од 19 години се преселил во Катар, каде му се приклучил на тамошниот клуб Ал-Духаил. Будиаф целата своја кариера ја поминал играјќи за само еден клуб, забележувајќи преку 300 настапи за Ал-Духаил. Со клубот освоил 7 титули во катарското првенство, 3 купа, 4 Купа на Емирот, и два Купа на Шеихот Јасим.
2 Репрезентативна кариера
Поради алжирското и мароканското потекло, како и фактот што е роден во Франција, Будиаф имал повеќе опции која земја ќе ја претставува на репрезентативно ниво.
Тој бил репрезентативец на младата репрезентација на Алжир под 21 година, во периодот 2010-2013, забележувајќи 19 настапи и 3 гола.
Во 2013 година, Будиаф добил карарско државјанство и решил да ја претставува оваа земја на сениорско ниво. Своето деби за катарската репрезентацијата го направил на 25 декември 2014, во победата со 1-0 над Палестина во Западноазиското првенство.
Во 2019 година, тој бил дел од составот на Катар кој го освоил Азискиот куп. Истата година учествувал со репрезентацијата и на Копа Америка 2019.
Во 2022 година, бил повикан да го претставува Катар на Светското првенство 2022 на домашно тло.
3 Титули
3.1 Клупски
3.1.1 Ал-Духаил
*Катарско првенство: 7
:2010–2011, 2011–2012, 2013–2014, 2014–2015, 2016–2017, 2017–2018, 2019–2020
*Куп на Катар: 3
: 2013, 2015, 2018
*Куп Шеих Јасим: 2
:2015, 2016
*Куп на Емирот на Катар: 4
:2016, 2018, 2019, 2022
3.2 Репрезентативни
3.2.1 Катар
* Азиски куп: 1
: 2019
Росица Кулакова

Росица Кулакова (родена на 5 јули 1995 година во Скопје, Република Македонија) - македонска пејачка која заедно со нејзиниот братучед Димитар Стојменовски ја претставуваа Македонија на Јуниорскиот избор за песна на Евровизија 2007 со песната „Динг Динг Донг“.
1 Биографија
Живее во Неготино и била ученичка во ОУ „Гоце Делчев“. Свирела пијано и одела на часови по англиски. Нејзиното хоби била музиката и возење велосипед. Во слободно време сакала да пее и танцува. Нејзините омилени пејачки биле Џенифер Лопес и Бијонсе. Настапила на фестивалот Супер ѕвезда 3 пати.
Воена академија на Копнената војска на Југословенската народна армија

Воена академија на Копнената војска на Југословенската народна армија (|Војна академија Копнене војске Југословенске народне армије|Vojna akademija Kopnene vojske Jugoslovenske narodne armije; скратеница ВАКоВ ЈНА) — високошколска и научна установа на ЈНА за школување на старешинскиот кадар за должностите командир на вод и на чета (батерија). Воената академија е основана на 21 ноември 1944 година како ''Воена академија на Демократска Федеративна Југославија''. До 1964 година го носела името ''Воена академија на ЈНА'', а од 1975 до 1979 година ''Воена академија на родовите на Копнената војска и на интендантските служби''. Школувањето во воената академија траело четири години, а воспитаниците можеле да изберат од следниве насоки: пешадија, артилерија, оклопни единици, противвоздушна одбрана, инженерство, врски, АБХО, интендантски и санитетски служби. На академијата биле примани лица со завршено средно образование односно со завршено средно воено училиште. Воената академија била дел од Центарот на високите воени училишта на ЈНА „Маршал Тито“.
Осман Букари

Осман Букари (роден на 13 декември 1998 година, во Акра) — гански фудбалер, напаѓач на Црвена Ѕвезда и на репрезентацијата на Гана.
1 Клупска кариера
Својте почетоци Букари ги направил во својата родна земја, а професионалната кариера ја започнал во Словачка, во екипата на Тренчин, во која стигнал во јулу 2018 година од Акра Лајонс. Во двете години поминати во Словачка, Букари бил еден од најдобрите фудбалери во лигата на таа земја; во сезоната 2019-2020, бил прогласен за најдобар играч на Тренчина, избран во идеалниот тим на сезоната на словачкото првенство и бил во краткиот список од три играчи во изборот за најдобар фудбалер на сезоната.
На 4 септември 2020, потпишал тригодишен договор со белгискиот . Веднаш по потпишувањето успеал да стане редовен член на стартната постава. На 22 ноември 2020, го постигнал својот прв гол за Гент, победничкиот во успехот со 1-0 на гостувањето кај Шарлероа. Во сезоната 2020-2021, Букари одиграл вкупно 35 натпревари за Гент во сите натпреварувања и постигнал 4 гола.
На 12 август 2021, Букари преминал во Француската Лига 1 каде му се приклучил на Нант на позајмица до крајот на сезоната. Тој бил дел од екипата што го освоила Купот на Франција, четврти за Нант во клупската историја. Успехот му обезбедил на клубот Северозападна Франција, квалификација во европските натпреварувања за првпат по 21-годишно чекање.
На 21 јуни 2022, Букари потпишал за Црвена Ѕвезда, откако српскиот шампион му платил на Гент 3 милиони евра. Своето деби го имал против Раднички Ниш, и во истиот тој натпревар го постигнал првиот свој гол за ''црвено-белите''.
2 Репрезентативна кариера
Своето деби за репрезентацијата на Гана, Букари го имал на 25 март 2021, во натпревар против што завршил нерешено 1-1. Благодарение на добрите настапи на клупско ниво со Нант и Црвена Ѕвеада, тој добива почести повици и станал постојан стартер во репрезентацијата од март 2022 година.
На 1 јуни 2022, го постигнал својот прв гол за Гана против Мадагаскар во победата со 3-0 во квалификациите за Африканскиот куп на нации 2023. Во ноември 2022, Букари бил повикан од селекторот Ото Адо да ја претставува репрезентацијата на ''црните ѕвезди'' на Светското првенство 2022 во Катар. На 23 ноември, во воведниот натпревар на Гана на турнирот против Португалија (пораз 3-2), тој постигнал гол, со кој го поставил конечниот резултат на натпреварот.
3 Титули
3.1 Клупски
3.1.1 Нант
* Куп на Франција : 1
: 2021-2022
3.2 Поединечни
* Тим на годината на Суперлигата на Словачка: 2019-2020.
Петко Шалевски

Петко Јончев Шалевски (октомври 1924 во Крклино, Битолско — април 1945 во Сремски Карловци, Србија) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Петко Јончев Шалевски е роден во октомври 1924 година, во селото Крклино. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил во септември 1944 година. Бил борец во 15-от корпус. Учествувал во борбите што се воделе на Сремскиот фронт. Загинал во април 1945 год, во Сремски Карловац.
Трајче Шипинкоски

Трајче Орданов Шипинкоски (15 мај 1907 во Бела Црква, прилепско — 15 септември 1944 во Ивањевци, битолско) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Трајче Орданов Шипинкоски е роден на 15 мај 1907 година, во селото Бела Црква. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил на 27 август 1944 година. Бил борец во составот на петтата македонска бригада. Учествувал во борбата против германците кај селото Ивањевци, каде на 15 септември 1944 година и загинал.
Александар Шоповски

Александар Наумов Шоповски (22 ноември 1923 во Цапари, битолско — 17 март 1945 во Врпоље, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Александар Наумов Шоповски е роден на 22 ноември 1923 година во селото Цапари. По занимање бил шивац. Кон НОБ се приклучил во август 1944 година. Бил борец во составот на седмата македонска бригада, со која што учествувал во борбите на Сремскиот фронт. Загинал на 17 март 1945 година кај Врпоље.
Ладо Чкалоски

Ладо Андонов Чкалоски (3 април 1926 во Пуста Река, крушевско — 2 август 1944 во Кичево) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ладо Андонов Чкалоски е роден на 3 април 1926 година во селото Пуста Река. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил како малолетник. Во партизанските редови на Југославија се приклучил уште во 1942 година. Бил борец во Првата македонско-косовска бригада. Загинал на 2 август 1944 година во борбата за Кичево.
Ставре Чамуровски

Ставре Тодоров Чамуровски (1924 во Кукуречани, Битолско — октомври 1944 во Прилеп) — македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Ставре Тодоров Чамуровски е роден во 1924 година во селото Кукуречани. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил на 11 септември 1944 година. Бил борец во составот на петтата македонска бригада. Загинал во октомври 1944 година кај Прилеп.
Стадионул Дан Палтинишану

Стадионот Дан Палтинишану (романски: ''Stadionul Dan Păltinișanu'') бил повеќенаменски стадион во Темишвар, Романија. Тој беше вториот по големина стадион во Романија, со капацитет од 32.972 седишта. До неговото затворање во 2022 година, најчесто се користел за фудбалски натпревари од локалниот тим, SSU Politehnica Timișoara. Стадионот го добил името по фудбалерот Дан Палтинишану (1951–1995) кој играл 10 сезони во ФК Политехника Темишвар. Стадионот се урнал за изградба на нова арена со 30.000 седишта.
1 Историја
Стадионот бил официјално отворен на 1 мај 1963 година, а потоа бил именуван на 1 мај. Изградбата на стадионот ја направиле работниците од градските фабрики. Неговата структура била слична на онаа што се користела за изградба на повеќето романски стадиони од тоа време, односно набиена земја. Ова конструктивно решение се покажало како крајно проблематично, бидејќи набивањето на земјата со текот на времето довело до влошување на стадионот. Оригиналниот капацитет бил 40.000 на клупи, но во 2005 година, кога беа поставени пластичните седишта, капацитетот бил намален на 32.972. Системот за рефлектор, со густина од 1.456 lx, бил отворен во 2003 година, на натпреварот против Петролул Плоешти. По две генерални реновирања, во 2002 и 2008 година, местото можело да биде домаќин на натпревари од Лигата на шампионите на УЕФА. Тоа бил објект со четири ѕвезди со сите капацитети потребни за тимот, интернет за прес-салата, 30 камери за видео надзор, електрично загреан терен, автоматизиран систем за наводнување и модерен резултат.
Закупец бил и романската фудбалска репрезентација. Првиот натпревар што го одиграла репрезентацијата на Дан Палтинишану во март 1983 година против Југославија. Оттогаш се одиграале уште шест натпревари, последниот во март 2010 година против Израел.
Конечно бил затворен на 25 февруари 2022 година, бидејќи повеќе не ги исполнувал стандардите за квалитет. Последниот настан на стадионот бил натпревар од Лига 2 помеѓу Поли Темишвар и Петролул Плоешти за време на кој рефлекторот двапати се затемнил и на тој начин градскиот тим загуби на „зелената маса“.
2 Поврзано
* Список на фудбалски стадиони во Романија