procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Хадрами шеик

Шеикот Хадрами или Хадрами, Мактаб Ал Хадхарем ( ), или Ал Хадхарем ( ), бил еден од петте шеикдоми на Горна Јафа. Шеикот Хадрами бил поделен на четири четвртини: Синаани (سناني), Бал Хеј (بلحأي), Тулути (ثلثي) и Марфади (مرفدي). Главен град на шеикот бил селото Ал-Шибр ( ), кој се наоѓал во квартот Синаани.
1 Историја
Државата била укината на 14 август 1967 година по основањето на Народна Република Јемен. Во 1990 година станала дел од Република Јемен.
1.1 Владетели
Хадрами бил управуван од шеици кои ја носеле титулата ''Шејх ал-Машјаха ал-Хадрамија''.
1.1.1 Шеиците
* 1820 - 1850 Галиб ал-Хадрами
* 1850 - 1870 Мухамед ибн Галиб ал-Хадрами
* 1870 - 1900 Мухсин ибн Галиб ал-Хадрами
* 1900 - 1915 Мухсин ибн Мухсин ал-Хадрами
* 1915 - 1945 Наси ибн Мухсин ал-Хадрами
* 1945 - 1958 Мухамед ибн Мухсин ал Хадрами
* 1959 Абд Алах ибн Мухамед ал-Хадрами
* 1959 - 1967 `Абд ал-Кави ибн Мухамед ал-Хадрами
2 Поврзано
* Аден протекторат
* Горна Јафа
3 Наводи
Турска федерална држава Кипар

Турската Федеративна држава Кипар( TFSC ) била држава во Северен Кипар, прогласена во 1975 година и постоела до 1983 година. Оваа држава не била призната од меѓународната заедница. Неа ја наследила Турската Република Северен Кипар.
1 Политика
Генералниот секретар на ОН бил во Кипар на 25-26 декември 1974 година и побарал да се започнеле билатерални разговори меѓу двете заедници. По прогласувањето на привремената управа на кипарските Турци на 1 октомври 1974 година, втората фаза била пуштена во сила еднострано на 13 февруари 1975 година со прогласувањето на Турската Федеративна држава Кипар од страна на претседателот на администрацијата Рауф Денкташ, во Автономното турско административно собрание на Кипар.
Во 1975 година, „Турската федеративна држава Кипар“ била прогласена како прв чекор кон идна федеративна држава на кипарските Турци, но била отфрлена од Република Кипар, ОН и меѓународната заедница. Резолуцијата 367 на Советот за безбедност на Обединетите нации изразил жалење за декларацијата, но таа не се сметала за еднострана декларација за независност и обид за отцепување. Раководството на кипарските Турци, на чело со Рауф Денкташ, се надевал дека кипарските Грци ќе ги третирале како рамноправни и ќе продолжиле да прогласувале сопствена федеративна држава. Во меѓувреме, преминот од „администрација“ во држава им овозможил на кипарските Турци да напишале свој устав. На изборите во 1976 година, Партијата за национално единство на Денкташ доби 53,7% од гласовите и го освоил мнозинството во Националниот совет. Овој парламент потоа продолжил со расправата и пишувањето на уставот. Сите политички партии се согласиле за федерално решение на проблемот со континуирана гаранција за безбедноста од Турција. Покрај тоа, дебатите биле фокусирани на идеолошки, социјални и економски основи, при што опозициските партии Републиканската турска партија и Комунално-ослободителната партија се залагале за парламентарен систем и го критикувале нацрт-уставот поради овластувањата што му ги дал на претседателот.
По осум години неуспешни преговори меѓу грчката и кипарската турска заедница, Северот ја прогласил својата независност на 15 ноември 1983 година под името Турска Република Северен Кипар. Оваа еднострана декларација за независност била отфрлена од ОН преку Резолуцијата 541 на Советот за безбедност.
За последователни случувања, видете Турска Република Северен Кипар.
2 Економија
Во 1978 година, увозот на Турската Федеративна држава Кипар бил TL 2.067.457.000, додека извозот бил ТЛ 758.453.000. Во 1980 година увозот бил ТЛ 7.086.008.000, а извозот бил ТЛ 3.345.262.000.
3 Наводи
Слободните Дадра и Нагар Хавели

Слободните Дадра и Нагар Хавели биле де факто држава која постоела на Индискиот потконтинент помеѓу 1954 и 1961 година. Таа била прогласена од про-индиските сили кои добиле контрола над регионот од Португалија во 1954 година и престанале да постојат откако била формално анектирана од Индија на 11 август 1961 година како територија на Унијата на Дадра и Нагар Хавели.
1 Историја
Дадра и Нагар Хавели биле мали португалски прекуморски територии кои биле дел од португалска Индија од 1779 година. Тие биле управувани од португалски гувернер со седиште во блискиот Даман. По индиската независност во 1947 година, тие целосно биле опкружени со суверена територија што ѝ припаѓала на Индија.
На 22 јули 1954 година, проиндиските сили ја презеле контролата врз главната полициска станица во Дадра. Тие продолжиле да ја преземат контролата над Нароли на 22 јули и Силваса на 2 август, во кој момент регионот бил прогласен за ослободен од португалската власт и го добил името „Слободни Дадра и Нагар Хавели“. Било формирано тело наречено Варишта Панчајат на слободните Дадра и Нагар Хавели за да управувал со територијата. Индиското национално знаме било подигнато во Силваса и се пеела индиската национална химна, со што станала симбол на државата.
Во јуни 1961 година, Варишта Панчајат на Слободната Дадра и Нагар Хавели гласале за пристапување во Индија. Индискиот државен службеник, К.Г. Слободните Дадра и Нагар Хавели биле анектирани од Индија на 11 август 1961 година врз основа на Десеттиот амандман на Уставот на Индија, станувајќи територија на Унијата на Дадра и Нагар Хавели.
Португалија одбила да ја признае загубата на Дадра и Нагар Хавели и продолжила да ги бара Дадра и Нагар Хавели како дел од португалска Индија и тие сè уште биле меѓународно признати (на пример, од Меѓународниот суд на правдата) како португалски имот. Португалија формално го признала индискиот суверенитет над областа на 31 декември 1974 година по револуцијата на Каранфилот.
2 Власта и политиката
Откако Дадра и Нагар Хавели биле прогласени за ослободени од португалската власт, било формирано тело наречено Варишта Панчајат на слободните Дадра и Нагар Хавели за да управувало со регионот. Администрацијата на Слободните Дадра и Нагар Хавели била поддржана и од државни службеници од индиската административна служба.
3 Поштенска историја
Поштата од Фри Дадра и Нагар Хавели се пренесувала низ индискиот град Вапи близу до границата. Првично, преостанатите залихи на поштенски марки на португалска Индија биле препечатени ОСЛОБОДЕНИ ПОДРАЧЈИ во два реда. Единствена приходна марка издадена и од Free Dadra и Nagar Haveli.
4 Наводи
Генерално Гувернерство Варшава

Генерално Гувернерство Варшава (|Generalgouvernement Warschau) ― административен граѓански округ создаден од Германската Империја, за време на Првата светска војна. Ја опфаќал северозападната половина на поранешниот Конгрес Полска, под контрола на Русија.
Иако територијата првично била дел од воената команда на Област Исток на Врховниот командант (Обер Ост) под управа на генералот Ерих Лудендорф, по воениот напредок на Централните сили во есенската офанзива од 1915 година, територијата потпаднала под посебна управа во октомври. Продолжил да постои дури и по подоцнежното формирање на кралското Кралство Полска, марионетска држава на Централните сили. Неговиот генерален гувернер, Ханс Хартвиг фон Безелер, ја држел својата функција за целото времетраење на постоењето на регионот. Седиштето на Генералната влада било сместено во Кралскиот замок, Варшава, додека седиштето на генералниот гувернер било во дворецот Белведере, Варшава.
На југ од Генералната влада лежел колега под австроунгарска контрола наречена Воено Гувернерство Лублин.
На 18 октомври 1916 година, била воведена заедничка администрација за двата окрузи на поранешниот Конгрес Полска, со германски државен службеник, , назначен за прв началник на планираната администрација. На 9 декември, Криз основал полска централна банка, која издала нова валута, полската марка.
За време на окупацијата, германските власти ги повикале Полјаците на принудна работа за да ги заменеле германските работници кои биле повикани во армијата.
1 Генерални гувернери
Ханс Хартвиг фон Беселер мандат: од Август 1915 до ноември 1918 година. Исто така титуларниот командант на Полската Сила Збројна, или „Полнише Вермахт“. Со полската декларација за независност и предавањето на Германија, Безелер побегнал од Варшава во Берлин преправен во работник. Навреден и во Германија и во Полска, тој починал во 1921 година.
2 Поврзано
* Област Исток на Врховниот командант
* Кралство Полска (1917-1918)
* Полски граничен појас
* Источен фронт (Прва светска војна)
* Генерално Гувернерство Белгија
3 наводи
Пулилу

Пулилу била предхиспанска држава со центар во денешно Полило, Кесон и била спомената од Жуфан Жи (1225). Таа била опишана како политички поврзан со државноста на Сандао „三嶋“ во Каламјаните, која самата била вазална држава на поголемата земја Ма-и со центар во Миндоро. Било забележано дека нејзините луѓе биле воинствени и склони кон грабежи и конфликти. Во оваа област, морето било полно со корални гребени, кои имале брановидни површини кои наликувале на распаѓање на стеблата на дрвјата или на жилет. Бродовите што оделе покрај гребените морало да бидат подготвени да направат остри маневри за да ги избегнеле затоа што биле поостри од мечовите и халаберите. Овде имало и црвени корали и сини ланган корали, но тие биле доста тешко да се најдат. Исто така бил сличен на Сандао во локалните обичаи и трговски производи. Главниот извоз на оваа мала држава биле ретките корали.
1 Наводи
Протекторат на Јужна Арабија

Протекторатот на Јужна Арабија се состоел од различни држави сместени на јужниот крај на Арапскиот Полуостров под договори за заштита со Британија. Областа на поранешниот протекторат станала дел од Јужен Јемен по востанието Радфан и сега била дел од Република Јемен.
1 Историја
Протекторатот на Јужна Арабија бил назначен на 18 јануари 1963 година како составен од оние области на Аденскиот протекторат кои не се приклучиле на Федерацијата на Јужна Арабија, и во голема мера, но не точно, одговарал на поделбата на Аденскиот протекторат кој бил наречен Источен Аден протекторат.
Протекторатот ги опфаќал државите Хадрами Катири, Махра и Куаити, освен трите султанати на Вахиди во Источниот Аден протекторат, со Горна Јафа во Западниот Аден протекторат. Протекторатот на Јужна Арабија бил распуштен на 30 ноември 1967 година и нејзините конститутивни држави брзо се распаднале, што довело до укинување на нивните монархии. Територијата била апсорбирана во новонезависната Народна Република Јужен Јемен, која станала дел од Република Јемен во 1990 година.
2 држави
+, Знаме, Име, Основана, Се приклучи, Белешки
, Махра султанат, 15 век, 1886 година, најисточната држава, граничи со Оман
, Државата Катири, 14 век, 1888 година, најсеверната држава, граничи со Саудиска Арабија
, Држава Куаити, 1858 година, 1888 година, централна држава
, Горна Јафа, околу 1800 година, 1903 година, Ексклава, се состоела од пет шеикдоми: Ал-Буси, Ал-Дуби, Ал-Хадрами, Ал-Муфлихи и Ал-Маусата
, Шеик на ал-Хавра, 19ти век, 1890 година
, Шеик на ал-Ирка, 19ти век, 1890 година
Поранешните држави на британскиот Аден протекторат биле обединети во 1960-тите за да ја формирале Народна Република Јужен Јемен, која станала независна на 30 ноември 1967 година. Јужен Јемен подоцна се споил со Северен Јемен за да ја формирал модерната држава Јемен во 1990 година
3 Список на владетели
држава, Владетел, Соборен, Куќа, Царувај, Реф(и)
Катири, Хусеин ибн Али, 2 октомври 1967 година, Ал Катири, Последен владејачки султан (1949–1967), Махра, Абдула ибн Ашур, 16 октомври 1967 година, Ал Махри, Последен владејачки султан (1966-1967), Кваити, Галиб II, 17 септември 1967 година, Ал Куаити, Последен владејачки султан (1966-1967), Горна Јафа, Мухамед ибн Салих, 29 ноември 1967 година, Хархара , Последен владејачки султан (1948–1967),
4 Наводи
Династија Гулед

Куќата на Гулед (|Reer Guuleed, пишување на Вадад : so-Arab ) била владејачка куќа на султанатот Исак од 1750 до 1884 година и исто така бил подклан сам по себе. Семејството биле потомци на поддивизијата Еидагале на пошироките Гархаџии и во продолжение на кланот-семејството Исак. Иако тие веќе немале никаква власт, тие биле кралската куќа на Сомалиленд и се сметале за омилен симбол во земјата. Во јули 2021 година, султанот Махамед Абдикадир имал државен погреб со медиумско покривање низ целата земја и на него присуствувале високи владини претставници, вклучително и претседателот на Сомалиленд; Музе Бихи Абди и странски достоинственици.
1 Потекло
Династијата Гулед била основана во средината на 18 век од султанот Гулед од лозата Ејдагале од кланот Гархаџис. Неговото крунисување се случило по победничката битка кај Лафаруг во која неговиот татко, религиозниот мула Абди Еиса успешно го водел Исак во битка и ги поразил племињата Абсами во близина на Бербера, каде што еден век порано се проширил кланот Исак. Откако биле сведоци на неговото лидерство и храброст, поглаварите на Исак го препознале неговиот татко Абди кој ја одбил позицијата наместо да му ја препуштил титулата на неговиот малолетен син Гулед, додека таткото дејствувал како регент до полнолетството на синот. Гулед бил крунисан како прв султан од кланот Исак во јули 1750 година Така, султанот Гулед владеел со Исак до неговата смрт во 1808 година, каде што бил наследен од неговиот најстар син Фара, полноправниот брат на Јуусуф и Дуале, сите од четвртата сопруга на Гулед, Амбаро Меад Гадид.
Маусата

Маусата, Маусата, (|الموسطة) или државата Маусата, била држава во Британскиот Аден протекторат. Маусата се наоѓала во западниот и југозападниот дел на Горна Јафа. Главната планина во областа била Џабал Дарфан.
Маусата била најнаселената од петте шеихдоми на Горна Јафа. Последниот владетел бил сменет во 1967 година по основањето на Народна Република Јужен Јемен и областа сега била дел од Република Јемен.
1 Историја
Државата Маусата (Dawlat Mawsata) била основана во 1780 година. Поради семејните несогласувања, во 1860 година владејачкото семејство било поделено на две лоза. Околу 1904 година државата станала британски протекторат.
Маусата била дел од Протекторатот на Јужна Арабија до 1967 година кога бил укинат.
1.1 Владетели
Владетелот на државата Маусата ја носел титулата ''Накиб''.* 1860 - 1920 Мухсин ибн Аскар Ал Хархара
* 1920 - 1946 Мухамед ибн Мухсин ибн Аскар Ал Хархара
* 1946 - 1959 Ал-Хусаин ибн Салих ибн Мухсин Ал Хархара
* 1959 - јуни 1967 година Салих ибн ал-Хусаин ибн Салих Ал Хархара
1.1.1 Лоза 1
* 1780 - 1810 Ал-Касим Ал Хархара
* 1810 - 1840 `Али ибн ал-Касим Ал Хархара
* 1840 - 1860 Аскар ибн Али Ал Хархара
1.1.2 Лоза 2
* 1860 - 1907 Али ибн Аскар Ал Хархара
* 1907 - 1940 Наџи ибн Али ибн Аскар Ал Хархара
* 1940 - јануари 1963 година Ахмад ибн Аби Бакр ибн Али Ал Хархара
* Февруари 1963 година - јуни 1967 година „Ајдарус ибн Ахмад Ал Хархара
2 Наводи
Конусен шлем

Конусен шлем (германски: Kegelhelm) или кегелски вид ― вид шлем. Тоа е шлем со отворено лице со приближно конусен облик, понекогаш со додатоци на страните за заштита на образите или држач за гребен на врвот. Бил правен од бронза, понекогаш од неколку делови. Тој бил родоначалник на многу шлемови, особено на илирскиот шлем. Бил користен до осмиот век п.н.е.
1 Општи извори
* Питер Коноли, Greece & Rome at War,
Floruit

''Floruit'' (скратено fl. или повремено flor. од латинскиот „процветал“) — датум или раздобје во кое се знаело дека некое лице е живо или активно. На англиски, нескратениот збор може да се користи и како именка што означува време кога некој бил на врвот на својата активност, кога ''цветал''. На македонски ова може да се означи и со зборот дејствувал (скрат. д.).
Поимот често се користи во историјата на уметноста кога се датира со кариерата на уметникот. Во овој контекст се подразбира раздобјето на уметничка активност на поединецот.
Во некои случаи, може да се замени со зборовите „активен помеѓу и “, во зависност од контекстот и ако просторот или стилот дозволува.
Република Сасари

Слободната општина Сасари или Република Сасари била држава во регионот Сасари на Сардинија во текот на 13 и 14 век, конфедерирана прво со Република Пиза како полуавтономна тема, а подоцна и со Република Џенова како номинално независен сојузник. Тоа било првиот и единствен независен град-држава на Сардинија за време на раната ренесанса.
1 Историја
Според Франческо Чезаре Касула, републиката била основана во 1272 година по смртта на Енцо од Сардинија. Енцо бил оженет со Аделасија од Торес, последниот владетел или ''судија'' на судијата на Торес, чиј главен град и најнаселен град бил Сасари во неговите подоцнежни години. Со смртта на Аделасија без наследник во 1259 година, судијата бил поделен меѓу џеновските семејства Дорија и Маласпина и владејачкото семејство Арбореа. Меѓутоа, Сасари опстојувал како посебна политика, номинално под власта на Енцо. Со смртта на Енцо во Болоња, Микеле Занче ја узурпирал власта и владеел во градот, а понекогаш се сметал за неофицијален судија на Торес. Самиот Занче подоцна бил убиен по наредба на неговиот зет Бранка Дорија во 1275 година за време на банкет во Нурра.
Во првата фаза од автономијата на Сасари, Сасари бил управуван од ''podestà'' на лојалност на Пизан, молена од општината да управувала со нив со „правда, објективност и непристрасност“. Сепак, по катастрофалната битка кај Мелорија во 1284 година и последователниот мир на Фучекио, договорен во 1293 година, Сасари официјално се отцепил како номинално независен град-држава, но во пракса под политичко влијание на Џенова, која назначила нова ''подеста'' поддржана од Лигурски официјални лица.
Во тоа време Сасари го направил својот законски кодекс познат како ''Статути на Сасари'' (италијански: ''Statuti Sassaresi''), кој бил одржуван и ажуриран дури и за време на подоцнежното освојување на градот од страна на Судијата од Арбореја, долго по распуштањето на републиката.
По доаѓањето на тогашниот новороденче Алфонсо IV од Арагон на чело на флота од 300 бродови на неговиот татко, Сасари понудил да се откажел од својата независност и да станел вазал на новоформираното Кралство Сардинија и Корзика, тогаш во сопственост на Круна на Арагон, преку амбасадорот Гуантино Катони; ова било прифатено, и Сасари официјално ја предал власта на 4 јули 1323 година.
2 Статути на Сасари
Таканаречените ''Статути на Сасари'' биле официјалните акти кои ги регулирале организациските и институционалните принципи на градот Сасари и на пошироката општина. Најраната преживеана копија датирала од 1316 година за време на џеновскиот ''podestà'' на Cavallino degli Onesti или degli Honestis и била напишана на латински, иако друга варијанта постоела и во логудорскиот дијалект на сардинскиот. Таа била поделена на три книги од 160, 38 и 50 поглавја соодветно. Првата книга ги опишувала домашните и економските работи како што се трговијата, давачките и градската стража, а втората за граѓанското право и управувањето со приватната сопственост. Третата книга го опишувала кривичното право и придружните казни за криминални дејствија и била забележана по својата невообичаена попустливост во споредба со сличните закони од нејзината ера.
3 Наводи
3.1 Цитати
3.2 Библиографија
****
БК-3 (шлем)

БК-3 ― хрватски борбен шлем произведен од Шестан-Буш (Šestan-Busch), и е стандарден борбен шлем на Вооружените сили на Хрватска. Исто така, широко е извезуван до многу потрошувачи од НАТО и од Блискиот Исток.
БК-3 го заменил Шестан-Буш БК-9, кој бил првата хрватска верзија на Гефехтсхелм (Gefechtshelm) М92, освен што го користел првичниот систем PASGT, од Соединетите Држави, за поврзување со главата.
1 Дизајн
БК-3 е направен од арамидно влакно, со антибалистичко ниво на заштита IIIA според NIJ 0106.01 и антибалистичка заштита v50≥ 650 м/с според STANAG 2920. Шлемот порано бил направен од кевлар. Обликот на шлемот е многу сличен на шлемот Гефехтсхелм М92 на Сојузната одбрана (Bundeswehr), кој самиот е изведен од шлемot ПАСГТ од Соединетите Држави. Како и кај германскиот M92, БК-3 доаѓа со лента за брадата со три точки.
Šestan-Busch имаат патенти за нивната конструкција со „технологија без завртки“ на нивните шлемови и за нивните системи за заштита на главата т.н. „SHOTECK inside equipment“. Најновата верзија има вградени странични шини за светла и преден NVG држач.
2 Корисници
*  Хрватска: Вооружени сили на Хрватска
*  Египет: Широко користен од Египетските специјални сили, Републиканска гарда и пешадиски единици.
*  Литванија: Литвански копнени сили
М36 (шлем)

Шлем М36 (на бугарски: Каска М36) ― поранешен основен шлем на бугарската војска пред избувнувањето на Втората светска војна и за време на бугарското учество во војната. Нејзината најнова варијанта сè уште е во употреба заедно со неколку различни современи шлемови, но постепено е отстрануван во корист на посовремени кевларски шлемови.
1 Историја и варијанти
За време на Првата светска војна, бугарските војници биле опремени со германскиот Шталхелм M1916, кој останал во служба до крајот на 1930-тите. Ограничувањата наметнати на бугарската војска со Нејскиот договор од 1919 година биле надминати во средината на 1930-тите и во 1935 година Високата команда наредила дизајнирање на нов воен шлем. На крајот на 1935 година прототипот бил готов и последователно одобрен во 1936 година.
Општиот дизајн оддалеку потсетувал на Шталхелм, но со некои значителни измени. Општата структура и длабочина иле слични, но работ бил скратен, поширок во отворот и постепено свртен. Отворите за вентилација биле задржани, но поставени во помали заоблени фитинзи. Аглите на страничните и горните површини биле конусно зголемени со цел да предизвикаат одбивање на истрели од агол од над 90°. Од средината напред до средината на задната страна била обликувано добро изразено испакнато ребро. Како резултат на тоа, шлемот добил многу карактеристичен преглед со само далечна сличност со Шталхелм. Бил направен од челик со само мала количина од првиот модел од полесно ламинирано железо, исклучиво како облека за офицери. Рабовите на школката се превртувале во најраниот вид познат како А, додека на подоцнежниот вид познат како Б тие биле директно исечени. Во 1939 година била пуштена во употреба нова редизајнирана верзија со плитка обвивка и скратен раб, позната како вид Ц. Се проценува дека 70% од целото производство било од овој трет модел. Кацигите издадени од фабриката првично биле во темно сиво-зелена боја со мал штит во боите на бугарското знаме на десната страна. Подоцна била воведена нова посветла грашесто-зелена нијанса. Кожната постава била произведена во неколку различни варијанти. Дизајнот на шлемот М36 станал полесен, позбиен и поудобен од дизајните од времето на Првата светска војна и обезбедувал одлична заштита.
Бил воведен во редовна услуга во 1936 година. Првично, производството започнало надвор од Бугарија во три странски фабрики: Сандрик во Долне Хамре и Бридер Готлиб и Браугбар во Брно (Bratři G&B – Brno) во Чехословачка и Eisenhuttenwerk Thale во Тале, Германија. Кон крајот на 1935 година од Германија во Бугарија била увезена дупчалка и била поставена на воените работи во градот Казанлак, а потоа производството продолжило и во Бугарија.
Поранешните поголеми и потешки видови А и Б биле исфрлени во раните 1950-ти, но најновиот вид Ц сè уште е во служба во бугарската војска, но целосно бил отстрануван во 2010-тите, во корист на поновата кевларска кацига, БК-3 развиен од хрватското претпријатие Шестан-Буш. Забележете дека фотографијата со внатрешна облогата од видот А е повоена.
Биљан Новески

Биљан Р. Новески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Биљан Новески бил роден во селото Горно Ботушје, Порече. По занимање бил земјоделец. Како учесник на Сремскиот фронт, тој загинал при ослободување на градот Винковци, во април 1945 година.
Бранко Петрески

Бранко М. Петрески ( во — кај ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бранко бил роден во 1912 година во селото Лупште, Порече. По занимање бил земјоделец. Кон НОВ, тој пристапил доброволно во Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал на 8 ноември 1944 година, кај манастирот кај Дечани, во Метохија.
Бранко Пројкоски

Бранко К. Пројкоски (во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бранко К. Пројкоски бил роден во 1920 година во селото Зркле, Порече. По занимање бил земјоделец. Кон НОВ, тој пристапил доброволно во Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борбата кај Барбарос, на 6 септември 1944 година.
Бојо Андрески

Бојо Ц. Андрески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бојо бил роден во 1924 година во селото Модриште, Порече. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ, тој пристапил доброволно во 15-та Поречка бригада во август 1944 година. Загинал при ослободувањето на Кичевско, во близина на селото Србица на 26 октомври 1944 година.
Владимир Мојсоски

Владимир М. Мојсоски ( во — во , Порече) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Владимир М. Мојсоски бил роден во 1924 година во селото Брезница кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ пристапил доброволно и загинал како борец на 3 баталјон, 6 бригада, 48 дивизија во борбата на Барбарос на 7 септември 1944 година.
2 Поврзано
* Вукашин Синадиноски
3 Наводи
Парк на Револуцијата (Кочани)

Парк на Револуцијата — јавен парк во Кочани кој воедно е и најголемиот парк во градот.
1 Географија и местоположба
Паркот се наоѓа во средишниот дел на Кочани, на левата страна на Кочанска Река. Северно од паркот е Центарот за култура „Бели мугри“.
2 Галерија
Благоја Силјаноски

Благоја Н. Сиљаноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Благоја Н. Сиљаноски бил роден во 1926 година во селото Заград, Порече. По занимање бил земјоделец. Кон НОВ, тој се приклучил доброволно во 15та Поречка бригада на НОБ и загинал во борбите против балистите, на 30 ноември 1944 година, кај Гостивар.
Деветтото чудо на исток

„Деветтото чудо на исток“ (српскохрватски: ''Девето чудо на истоку'') — филм на режисерот Влатко Филиповиќ од 1972 година. Филмот е заснован врз истоимениот роман на Анѓелко Вулетиќ, кој е автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Хусеин Чокиќ, Љубиша Самарџиќ и Свјетлана Кнежевиќ.
1 Синопсис
Дејствието на филмот, која делумно е инспириана од старогрчките митови (на пример, митот за Едип), прикажува еден млад човек кој заминува на непрекинато патување, обидувајќи се да го пронајде својот идентитет.
Димо Настески

Димо Б. Настески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Димо бил роден во 1922 година во селото Близанско, Порече. По занимање бил општ работник. Стапил доброволно во Првата македонско-косовска ударна бригада. Учествувал на Сремскиот фронт каде загинал на 25 април 1945 година.
Панорама

Панорама (|πᾶν - сите; |ὅραμα - поглед) — широк поглед, односно широк поглед на околината. Техниката за создавање панорама може да биде сликарска или фотографска. Панорамската фотографија прикажува подрачје поголемо од она што одговара на фотографијата направена со објектив со средно жаришно растојание. Поради оваа причина, фотографската техника се состои или од користење широк објектив или комбинирање на неколку фотографии во една. Ширината на фотографијата во повеќето случаи е неколку пати поголема од висината.
Драгутин Бошкоски

Драгутин С. Бошкоски ( во — во логорот Бакцузла Горман) — македонски партизан.
1 Животопис
Бил роден во 1919 година во селото Бенче, Порече. Бил заробен од страна на германската армија, за време капитулацијата на Кралството Југославија. Умрел во логорот Бакцузла Горман, на 6 август 1944 година.
2 Наводи
Венче Николоски

Венче Л. Николоски ( во — во , Тетовско) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1925 година во селото Локвица, Порече. По занимање бил земјоделец. Кон НОВ, тој се приклучил доброволно во Првата македонско-косовска бригада во 1944 година. Учествувал во повеќе борби, особено во расчистувањето на теренот од балистите во кичевскиот крај. Во една борба против балистите, тој загинал во селото Вратница, на 10 октомври 1944 година.
2 Наводи
Душан Симјаноски

Душан Ј. Симјаноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Душан Ј. Симјаноски бил роден во 1911 година во селото Девич, Порече. По занимање бил службеник. Убиен бил ѕверски откако бил наведен од непознати воени формации во 1944 година, бил фатен дома.
2 Наводи
Глигор Новески

Глигор С. Новески ( во — во , Тетовско) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Глигор С. Новески бил роден во 1910 година во селото Горно Ботушје, Порече. По занимање бил земјоделец. Во НОБ пристапил кон 15та поречка бригада. Загинал во борбите кај Седларево, на планината Сува Гора) во борбите со балистите, на 10 октомври 1944 година.
2 Наводи
Бошко Волчески

Бошко Т. Волчески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бошко Т. Волчески бил роден во 1924 година во селото Растеш, Порече. По занимање бил земјоделец. Загинал како борец на 48-та дивизија на XV корпус кај Врпоље, за време на Сремскиот фронт, на 15 април 1945 година.
2 Наводи
Параклис „Св. Димитриј“ - Кочани

Параклис Св. Димитриј — православен параклис во Кочани, која припаѓа под Кочанското архијерејско намесништво, Брегалничка епархија, МПЦ - ОА.
1 Местоположба
Параклисот е сместен во источниот раб на населбата Трајаново Трло.
2 Историја
Камен-темелникот бил поставен во октомври 2022 година. Градбата била поместена откако претходно параклисот се наоѓал неколку метри подолу од новата местоположба каде, според како што се вели, има и света вода.
3 Галерија
4 Поврзано
* Црква „Св. вмч. Георгиј“
* Црква „Св. Преображение“
* Црква „Св. Благовештение“
* Евангелско-методистичка црква
* Дуди Ханум џамија
Неделко Неделкоски

Неделко Неделкоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1928 година во селото Битово, Порече. По занимање бил земјоделец. Кон НОВ, тој пристапил и учествувал на Сремскиот фронт, во 48. дивизија, 15 корпус. Загинал кај Врпоље, на 15 април 1945 година.
2 Наводи
Ѓорѓија Јованоски

Ѓорѓија С. Јованоски ( во — близу ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1922 година во селото Бенче, Порече. По занимање бил земјоделец. Учествувал на Сремскиот фронт и загинал во околината на Загреб, при расчистување на теренот од усташите, на 3 мај 1945 година.
2 Наводи
Душан Здравески

Душан М. Здравески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1923 година во селото Суводол кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ пристапил во април 1944 година. Загинал како борец на Првата македонско-косовска ударна бригада, 48 дивизија, 15 корпус на Врпоље на 10 април 1945 година.
2 Наводи
Јован Попоски (Бенче)

Јован Д. Попоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1920 година во селото Бенче, Порече. По занимање бил земјоделец. Влегол доброволно во НОВ, во Петнаесеттата поречка бригада. Загинал во борбата за ослободување на Охрид, на 8 ноември 1944 година.
2 Наводи
Љубе Јорданоски

Љубе С. Јорданоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1920 година во селото Брезница кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Како борец на Петнаесеттата поречка бригада загинал во борбата кај селото Здуње на 28 август 1944 година.
2 Наводи
Спасе Укоски

Спасе А. Укоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1917 година во селото Битово, Порече. По занимање бил земјоделец. Во август 1944 година, тој влегол во Првата македонско-косовска ударна бригада, а потоа во Петнаесеттата поречка бригада. Загинал во борбите за ослободување на Струга на 13 ноември 1944 година.
2 Наводи
Насте Трајкоски

Насте Т. Трајкоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1920 година во селото Битово, Порече. По занимање бил земјоделец. Бил убиен на ѕверски начин, во директен терор на бугарскиот окупатор, во село Растеш, на 29 декември 1943 година.
2 Наводи
Михајло Михајлоски

Михајло С. Михајлоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1924 година во селото Вир кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ пристапил од август 1944 година и бил дел од повеќе единици од НОБ. Загинал како борец на Петнаесеттата поречка бригада во борба во кичевско на 27 септември 1944 година.
2 Наводи
Павле Павлески

Павле Р. Павлески ( во — ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1926 година во селото Вир кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Се борел во единиците на 48 Македонска дивизија. Загинал во борбите со балистите на 25 март 1945 година.
2 Наводи
Спомен-дом „АСНОМ“ (Кочани)

Спомен-дом „АСНОМ“ ― комплекс згради во Кочани.
1 Моментални корисници
Западното крило на комплексот е користено од Основното музичко училиште „Ристо Јуруков“ и КУД „Руен“.
2 Историја
Комплексот бил изграден во 1980-тите.
Согласно 2012 година, комплексот бил во запустена состојба.
Правниот факултет при Универзитетот „Гоце Делчев“ бил со седиште во комплексот, пред да биде префрлен во Штип.
3 Галерија
Казомир Србиноски

Казомир Д. Србиноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1924 година во селото Волче, Порече. По занимање бил земјоделец. Како активен борец во Шестата Охридска бригада, загинал во борбата против балистите, на Сува Гора на 30 октомври 1944 година.
2 Наводи
Раде Дукадиноски

Раде С. Дукадиноски ( во — во тетовско) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1924 година во селото Вир кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Бил борец на Петнаесеттата поречка бригада. Загинал во борбата со балистите во тетовско на 19 ноември 1944 година.
2 Наводи
Радивој Митаноски

Радивој Р. Митаноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1926 година во селото Вир кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ пристапил во Петнаесеттата Поречка бригада. Загинал во борбите за ослободување на Ѓаковица на 5 ноември 1944 година.
2 Наводи
Ѓорѓија Симоноски

Ѓорѓија М. Симоноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1915 година во селото Горно Крушје кај Македонски Брод. Бил печалбар. Кон НОБ пристапил доброволно во Првата македонско-косовска ударна бригада и загинал кај селото Локвица на 28 септември 1944 година.
2 Наводи
Петре Богески

Петре Богески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1923 во селото Горно Крушје кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ пристапил доброволно во Првата македонско-косовска бригада. Учествувал во повеќе борби. Се борел и на Сремскиот фронт. Загинал во борбите на Врпоље на 16 април 1945 година.
2 Наводи
Стојан Талески

Стојан Т. Талески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1922 година во селото Грешница кај Македонски Брод. По занимање бил општ работник. Во август 1944 година влегол во составот на Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал како борец на Петнаесеттата поречка бригада на 10 октомври 1944 година при борбите за ослободување на Струга.
2 Наводи
Милан Алампиоски

Милан Г. Алампиоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1926 година во селото Крушје кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Како борец учествувал во борбите на Петнаесеттата Поречка бригада. Загинал на Сремскиот фронт кај Врпоље на 20 април 1945 година.
2 Наводи
Стојан Дукоски

Стојан С. Дукоски ( во — кај реката ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1914 година во селото Грешница кај Македонски Брод. По занимање бил службеник. Се борел во Првата личка бригада, Втора дивизија. Загинал во борбата на реката Дрина на 15 април 1944 година.
2 Наводи
Франконија

Франконија (германски: ''Franken'') — германски историски и јазичен регион кој ги опфаќа северните делови на денешна Баварија и областите што се граничат со неа на запад во Баден-Виртемберг. Името опстојува во имињата на административните региони Долна Франконија, Средна Франконија и Горна Франконија, но првобитниот регион се проширил позападно до Шпајер, Мајнц и Вормс. Повеќето од жителите на денешна Франконија зборуваат југоисточен франконски германски.
Франконија била едно од петте матични војводства кои го основале Светото Римско Царство на крајот на 9 и почетокот на 10 век.
Дисеминирана интраваскуларна коагулација

Дисеминирана интраваскуларна коагулација е состојба при која се формираат тромбови низ организмот, блокирајќи ги малите крвни садови. Симптомите вклучуваат градна болка, тешко дишење, болка во нозете, проблеми во говорот, или проблеми со движење на делови од телото. Бидејќи настанува истрошување на факторите на коагулација и тромбоцитите, може да настане и крварење. Тоа може да се манифестира како крв во урината, во столицата, или во кожата. Компликациите може да вклучуваат откажување на органите.
Чести причинители се сепса, хируршка интервенција, голема траума, канцер, и компликации во бременоста. Поретки причинители вклучуваат каснувања од змија, смрзнатини и изгореници. Постојат два главни типа: акутна и хронична. Дијагнозата обично се заснова на крните тестови. Наодите може да вклучуваат ниска концентрација на тромбоцити, фибриноген, висок INR, или високи D-димери.
Третманот е насочен кон причинителот. Други мерки вклучуваат давање на тромбоцити, криопреципитат или свежо замрзната плазма. Сепак, доказите кои ги поддржуваат овие третмани се слаби. Хепаринот може да биде корисен кај хроничната форма. Околу 1% од луѓето примени во болница ја развиваат оваа состојба. Кај оние со сепса процентот е помеѓу 20% и 50%. Ризикот од смрт варира од 20% до 50%.
Старовремска фотографија

Старовремска фотографија, позната и како старинска фотографија, ― жанр на модна фотографија.
Фотографијата од старо време им овозможува на потрошувачите да позираат како за старинска фотографија во костими и реквизити од одреден период, понекогаш испечатени во сеписки тон за да и дадат на фотографијата старински изглед.
Популарните теми се Дивиот Запад, Викторијанското време или Бурните дваесетти.
Некои студија се специјализирани за овој жанр, а други се занимаваат со својата трговија на фестивали и историски настани. Тоа е популарна семејна активност во забавните паркови и други туристички одредишта, главно во Соединетите Држави. Многу од овие стари фотографски студија се наоѓаат во историски градови кои природно привлекуваат посетители кои сакаат да искусат како живееле луѓето во минатите епохи. Некои фото кабини ќе направат отпечатоци во сеписки тон за сличен изглед.
Фотографите во жанрот првично користеа специјализирана опрема од производителите Agfa и подоцна Polaroid, но во голема мера се префрлиле на дигитална фотографија заедно со индустријата.
Чајка (фотоапарат)

Чајка (|Чайка) ― серија советски фотоапарати со полурамка од 35 мм произведени од Беломо од 1965 до 1974 година. Името потекнува од повик на првата жена во вселената - Валентина Терешкова. Произведени се над 2 милиони фотоапарати Чајка. Сите модели на камерите Чајка имаат метални куќишта.
Фотоапаратите на Чајка ги споделуваат следните основни спецификации:
* Употребен филм - 35-мм во стандардна касета (вид 135)
* Големина на рамката - 18×24 мм
* Објектив — Индустар-69 (вид тесар) ... поставен со навој како ЛТМ со дијаметар од 39 ,,.
* Фокусно растојание 28 мм
* Скала на дијафрагмата од 2,8 до 16
* Фокусирање: од 0,8 m до бесконечност
* Лист бленда ... зад објективот
* Прилагодливи брзини на блендата 1/30 - 1/250 сек и „Б“
* Синхронизација на блиц
Фокусното растојание на прирабницата за објективот било пократко од стандардниот приклучок M39 што го користеле раните Лејка и компатибилните камери - 27,5 мм во споредба со 28,8 мм за Лејка - и објективот нема да се фокусира до бесконечност на таквите тела. Намерата била да биде користен објективот за зголемување на негативните страни, а не заменливоста со други камери или леќи.
1 Модели на фотоапарати
* Чајка (1965-1967)
* Чајка-2 (1967-1972)
* Чајка-2М (1972-1974)
* Чајка-3 (1971-1973) со светломер од селен и без брзина „Б“.
Актинограф

Актинограф ― инструмент за мерење или проценување на количината на достапна светлина, во однос на неговата способност да изложува фотографски филм. Односно, го мери „актинскиот“ или „хемискиот“ интензитет на светлината, за разлика од радиометриската или фотометриската количина на светлина.
Најраните актинографи биле 24-часовни уреди за снимање, со користење на ротирачки цилиндар од фотографска хартија изложен преку клинест процеп за снимање на графикон на актинска светлина во текот на еден ден; оттука и наставката „граф“ во „актинограф“. Таквите уреди биле развиени и опишани од Роберт Хант, секретар на Кралското корнволшко политехничко друштво во 1845 година, како подобрување на хелиографот на Т.Б. Џордан од 1839 година.
Во 1888 година, Фердинанд Хартер и Веро Чарлс Дрифилд патентирале уред за проценка на актинската моќ на сончевата светлина и за пресметување на времето на изложување и отворите за камери, врз основа на брзината на плочата, времето од денот, времето од годината и географската ширина. Овие биле логаритмари, не мерни инструменти и не произвеле график, но Хартер и Дрифилд го усвоиле истото име за него.
Во 1911 година, Артур Вилијам Клејден (соработник на Кралското метеоролошко друштво и директор на Универзитетскиот колеџ кралскиот Албертов меморијал во Ексетер) развил верзија на актинограф за метеоролозите, за да ја набљудува и снима промената на зрачењето.
1 Поврзано
* Актинометар
* Пиранометар (вид актинограф)
* Хартер и Дрифилд
Скопје прајд

Парада на гордоста Скопје (англиски Скопје прајд) — парада која се организира секоја година во Скопје. Мотото на Скопје Прајд гласи „гласни и горди“, а настанот е организиран од страна на Националната мрежа против хомофобија и трансфобија. Последниот настан бил организиран на 24 јуни 2023 година.
1 Заднина
Парада на ЛГБТ заедницата во Скопје, насловена како „Скопје прајд“ за првпат се одржала во јуни 2019 година. На првиот настан учествувале активисти за ЛГБТ-права од самата земја како и земјите во регионот (Грција, Бугарија, Албанија, Србија, Косово, Босна и Херцеговина и Црна Гора), од странски амбасадори и политичари. На истиот ден, контрамарш бил организиран од страна на граѓанско-верски собири за „зачувување на вистинските вредности“.
Жонглер (филм)

„Жонглер“ (англиски: ''The juggler'') — филм на режисерот Едвард Дмитрик (Edward Dmytryk) од 1953 година, снимен по сценариото на Мајкл Бланкфорт (Michael Blankfort). Главните улоги ги играат: Кирк Даглас (Kirk Douglas), Мили Витале (Milly Vitale) и Пол Стјуарт (Paul Stewart).
1 Синопсис
Ханс Мулер, некогашен познат жонглер кој ги преживеал нацистичките концентрациони логори, е еден од илјадниците бегалци кои се доселуваат во Израел по завршувањето на Втората светска војна. Збунет во новата средина, тој инстинктивно напаѓа еден полицаец кој му ги бара документите, а потоа бега во природата. Потоа, тој се доселува во еден кибуц каде се заљубува во младата работничка Ја Ела. Меѓутоа, кога ќе го пронајде детективот, Ханс се забарикадира во колибата, плашејќи се дека ќе го вратат в затвор...
Меѓународно здружение на панорамски фотографи

Меѓународно здружение на панорамски фотографи (англиски: International Association of Panoramic Photographers) ― меѓународна организација која се занимава со јавната свест и благодарност за панорамската фотографија и опширното сликање.
Здружението го имало својот прв состанок во април 1984 година. Поврзан е со Професионалните фотографи на Америка, а седиштето е во Бока Ратон, Флорида, Соединети Држави. Членовите се и аматери и професионални фотографи, вклучувајќи ги и оние од уметноста, информатиката, филмската индустрија, новинарството, НАСА итн. Членовите на здружението обезбедуваат техничка помош и споделуваат информации за деловните можности, техниките за печатење во боја, потребите на агенцијата за акции итн.
МЗПФ е „водечка професионална организација за панорамски фотографи сместена низ целиот свет“.
Стеван Козмевски

Стеван Каранфилов Козмевски (16 октомври 1924 во Средно Егри, битолско — 4 мај 1945 во Банова Јагура, Хрватска) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Стеван Каранфилов Козмевски бил роден на 16 октомври 1924 година во селото Средно Егри кај Битола. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ пристапил на 15 септември 1944 година. Учествувал во борбите што ги водела Третата македонска бригада. Загинал во борбите со бригада во Хрватска во местото Банова Јагура на 4 мај 1945 година.
Наќе Кискоски

Наќе Петрев Кискоски (10 декември 1919 во Долно Дивјаци, крушевско — септември 1944 во Сливје, кичевско?) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Наќе Петрев Кискоски бил роден на 10 декември 1919 година во селото Долно Дивјаци кај Крушево. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил доброволно на 3 јуни 1944 година во составот на Шестата македонска бригада. Загинал во септември 1944 година во борбата против германците во месноста кичевска пресека кај селото Сливје, кичевско.
Стеван Митревски

Стеван Танасков Митревски (8 март 1923 во Журче, демирхисарско — 26 ноември 1944 во Охрид) македонски партизан, учесник во НОБ.
1 Животопис
Стеван Танасков Митревски бил роден на 8 март 1923 година во селото Журче кај Демир Хисар. По занимање бил земјоделец. Кон НОБ се приклучил доброволно на 15 септември 1944 година. Бил дел од Петтата македонска бригада. Загинал на 26 ноември 1944 година во борбите против германците во близина на Охрид.
Запрежна кола

Запрежна кола — дрвено возило вообичаено со две или четири тркала осмислено да го влечат животни.
1 Историја
Познато е дека запрежната кола била користена во 1 век пр.н.е. и тоа со новитети како што се жици и метални рамки за тркалата. Дури и многу старите примероци имале одлики како што се ротирачка предна оска и клин за прицврстување на тркалото од оската. Во својот суштински облик, запрежните коли се користат околу 2000 години.
Во текот на 9 век биле направени неколку дополнителни подобрувања на телото и конструкцијата, па колите ги замениле двоколките како превозно средство за патници и превоз на долги растојанија. Според својата конструкција, запрежните коли биле потешки, нивното квадратно тело била многу покорисно за превоз на товар и земјоделски производи, а поради четирите тркала биле постабилни и попријатни за возење.
Мршојадецот и малото девојче

''Мршојадецот и малото девојче'', познато и како ''Девојчето што се бори'' — фотографија на Кевин Картер која првпат се појавила во ''Њујорк Тајмс'' на 26 март 1993 година. Тоа е фотографија на изнемоштено дете погодено од глад, за кое првично се верувало дека е девојче, кое паднало во преден план со мршојадец кој го гледа од близина. Било пријавено дека детето се обидувало да стигне до центарот за хранење на Обединетите нации на околу половина милја оддалеченост во Ајод, Судан (денес Јужен Судан), во март 1993 година, и дека го преживеал инцидентот. Сликата ја добила наградата Пулицерова награда за играна фотографија во 1994 година. Картер си го одзел животот четири месеци по освојувањето на наградата.
Картер во Судан имал задача да фотографира гладни луѓе, а идејата била во рамките на меѓународен обид да се запре гладувањето и да се подигне свеста на луѓето за тој проблем. Откако ја направил фотографијата, многумина го нападнале критикувајќи го како можел како нем набљудувач да ја фотографира таа глетка и зошто наместо да фотографира, не му помогнал на детето. Сепак, Картер раскажал дека направил неколку снимки, а потоа ја избркал птицата.
Подоцна друг фотограф открил дека процесот на настанување на фотографијата бил малку подолг отколку што кажал Картер. Самиот Картер подоцна признал дека сцената ја набљудувал околу 20 минути. Чекал мршојадецот да се приближи повеќе до детето, надевајќи се дека ќе ги рашири крилјата за да може тој да направи подраматична фотографија. Бидејќи тоа не се случило, Картер ја направил фотографијата и ја избркал птицата.
Читателите на „Њујорк Тајмс“ збеснале кога била објавена фотографијата. Луѓето постојано ги прашувале уредниците дали преживеало детето. Поради тоа, во следниот број било објавено соопштение дека детето му побегнало на мршојадецот, но дека е познато само тоа. Потоа критиките иле насочени кон Картер и луѓето сакале да знаат зошто тој не помогнал. На 33-годишна возраст Картер со автомобил отишол на место каде што си играл како дете, поврзал црево со ауспухот и се самоубил. Оставил порака во која напишал дека пател од депресија и дека имал големи долгови, а ги споменал и траумите од фотографирањето на ужасните глетки.