procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Прилепска Каза

Прилепска Каза — пониска административна единица во Отоманското Царство. Била дел од Битолскиот Санџак и Битолскиот Вилает. Средиштето на казата, односно кадилакот бил во Прилеп. Се состоела од две нахии, Прилепската и Мариовската Нахија Во состав на казата имало вкупно 140 села и градот Прилеп. На почетокот на 20 век, населението било мешано во верски и народносен поглед. Меѓу муслиманите во казата живееле Турци, Албанци, Македонци и Роми, додека христијаните по народносно потекло биле Македонци и Власи. Христијаните биле поделени на патријаршисти и егзархисти, односно понатаму на србомани, гркомани и бугарофили.
Џезофон

Џезофонот ― релативно редок дувачки инструмент со двојно ѕвонче во облик на саксофон, со писка слична на труба. Едното ѕвоно е оставено отворено, додека другото ѕвонче користи хармонска сурдина со капак на чкрапалото што произведува ефект од видот „wah-wah“.
Шпекулациите се дека првата е создадена во 1920 година, при што првата позната реклама за инструментот се појавила во германско списание во 1926 година, но други музички стручњаци не се согласуваат дека постои друг облик на џезофон. Собирачот „Капетан Казу“ тврди дека поседува таков инструмент. Не се дадени конкретни детали освен слика, но се чини дека станува збор за тело во облик на казу со едно ѕвоно. Претходно споменатиот џезофон е создаден целосно одвоен од моделот „казу“. Единствената заедничка врска е името.
Инструментот бил вклучен во песните „''Get Up Off That Jazzophone''“ од бендот Bubbling Over Five во 1929 година и „''Mammy's Little Rolling Stone''“ на Боб Браун истата година. Виолончелистот Хенк Робертс накратко свирел на инструмент со лак наведен како „џез-а-фон“ на албумот на Бил Фрисел од 1991 година „''Where in the World?''“. Ова е уникатен инструмент кој користи жичен врат, ѕвонче и воздушна цевка што не треба да се меша со џезофонот.
1 Наводи
Судрофон

Судрофонот ― дувачки инструмент измислен од францускиот производител на инструменти Франсоа Судре (1844–1912). Неговиот облик наликува на формата на офиклеид. Тој бил патентиран во 1892 година.
Судрофонот има конусна дупка и три или четири Перинетови вентили. Неговата должина е 86 см и пречникот на ѕвончето е 17 см. „Вентилот“ најблиску до устата на грлото на ѕвончето контролира свилена мембрана за да создаде ефект на носот, кој Судре го дизајнирал за да испушта звук како виолончело или фагот. Инструментот е многу сличен на баритонскиот рог и хеликонот. Акустично, овие личеле на саксхорните, но обликот бил различен бидејќи главната цевка се удвојува од себе, давајќи вертикален изглед кој потсетува на офиклеид, овој дизајнерски избор бил направен од Судре за да го направи инструментот повеќе да се истакне меѓу првенствено во облик на саксхорна. дувачки инструменти кои биле многу попопуларни.
Уникатната особеност на овие инструменти бил апаратот на страната на грлото на ѕвончето наречен „мирлитон“ (казоо), со мембрана која симпатично вибрира со својот тон, создавајќи ефект сличен на казу. Апаратот му овозможи на играчот или да ја заглави или откачи мембраната, така што може да функционира и како нормален саксорн, иако со уникатна надворешна облик и тесно ѕвонче.
Хатуние џамија

Хатуние џамија (tr) — муслимански храм во градот Битола.
1 Местоположба
Се наоѓа во горниот дел на градот, во старата муслиманска населба Бали Војвода.
2 Историја
Џамијата е изградена во 1903 година и можеби е последна во градот пред да влезе во Србија по Балканските војни. Името на џамијата покажува дека нејзин основач била истакната дама. Можно е храмот да се поврзува со култот на познатата муслиманска светица Рабија Хатун од Басра (714 - 801 г.), чиј култ бил пренесен на Балканот од бектешите. Името може да биде поврзано и со титулата давана на легитимните сопруги на султанот.
3 Архитектура
Дворот на џамијата со минарето и малите гробишта околу неа бил ограден со ѕид. Џамијата е скромна правоаголна градба со димензии 13,5 мх 8,55 м. На западната страна има трем. Покривот е кос, стрмен со ќерамиди. Минарето се наоѓа на десната страна на џамијата и е ниско со едноставна декорација на шерефето. Над влезот има мермерна плоча со натпис:
Домбра (инструмент)

Домбра (|Домбра, |Домбыра) е фолклорен гудачки инструмент што го користеле туркиските народи. Најмногу се користи во Казахстан и Ногај - територијата на Средна Азија. Домбрата дели одредени карактеристики со инструментите комуз и дутар, како што се долгиот, тенок врат и издолжената форма на телото. Домбра користи две жици.
1 Историја
Домбрата првпат се појавила во средниот век. На пример, делата на Аби Насир Ал-Фараби се однесуваат на музички инструмент сличен на тамбур, сличен на домбрата. Инструмент сличен на Домбрата постоел во речиси секоја земја во Централна Азија. Во текот на минатиот век, имало многу големи композитори и свирачи на Домбра, како што се Курмангази, Казангап и Татимбет.
Важноста на домбрата во културата на Казахстан била обележана со нејзиното вклучување во регистарот на нематеријално наследство. Во ноември 2014 година, Домбрата била вклучена во регистарот на нематеријално културно наследство на УНЕСКО. Во 2018 година, Казахстан го иницирал Денот на Домбрата. Националниот ден на Домбрата се слави во Казахстан секоја прва недела од јули.
Грамота

Грамота — повелба, диплома, официјален документ. Зборот доаѓа од грчкиот збор „γράμματα“ - писмо. Зборот се користи со значење:
* владетелско писмо, повелба;
* документ со кој се доделуваат некои привилегии.
Подоцна, од почетокот на 18 век, во Црна Гора, зборот „грамота“ се поврзува со руските царски писма (грамота на царот Петар Велики до епископот Данило Петровиќ од 1711 година, со повик за војна против Отоманското Царство, се смета за почеток на руско-црногорските дипломатски односи).
1 Литература:
* Група аутора: Историјски лексикон Црне Горе, књига 3 „Daily Press-Вијести“, 2006.
*
Римска туба

Римската туба ― воена сигнална труба, сосема различна од современата туба. Туба (од латински ''tubus'', „цевка“) била произведена околу 500 п.н.е. Нејзиниот облик бил исправен, за разлика од воената букина или корнуто, која повеќе личела на современиот сузафон во кривината околу телото. Се смета дека неговото потекло е етрурско и е слично на грчкиот салпиг (салпинкс). Во должина од околу 1,2 м, обично била направена од бронза и била свирена со отстранлива писка.
Римската туба била еден од најважните музички инструменти во римската војска. Можела да се користи за паради и погреби, но најважна од неговата употреба била давање наредби на војниците. Луѓето кои свиреле на овој инструмент биле нарекувани тубикинес (tubicines). Во претставите на луѓе кои свират на овој инструмент, тие обично го покажуваат нагоре или надолу, наместо да го држат на ниво. Тие, исто така, користат само една рака за да го држат, бидејќи другата рака е ставена на колкот за да помогне во проширувањето на торзото.
1 Наводи
1. Даниел А. Расел, професор по акустика и директор на дипломска програма за образование на далечина по акустика, инструменти на антиката како што е илустрирано во ''The Adventures of Asterix the Gaul,'' Државниот универзитет во Пенсилванија.
2. Џон Зјолковски, The Roman Bucina: A Distinct Musical Instrument?
Битолска синагога во САД

Битолска синагога во САД — синагога во Њујорк – Менхетен отворена во 1912 година од Евреите иселеници од Битола. Во 1915 година заедницата имала повеќе од 1.000, а во 1919 стигналa до околу 2.000 членови. Заедницата имала организирана Талмуд Тора со 150 ученици во 1919 година.
Битолскa еврејски заедница и синагога имало и во Рочестер (1906).
Битолска синагога во Чиле

Битолска синагога во Чиле — синагога во Темуко отворена во 1919 година од Евреите иселеници од Битола. Првиот иселеник бил кројачот Алберто Леве Аруесте кој во Чиле стигнал во 1900 година. Во 1919 година била основан Centro Macedonico во Темуко, со повеќе од 40 еврејски семејства што воделе бизнис со трговија на текстил. Еврејската заедница е многу активна.
Битолска синагога во Израел

Битолска синагога во Израел — синагога во Јагел Јааков во Ерусалим отворена од Евреите иселеници од Битола. Била отворена во 30-тите година на ⅩⅩ век и претставувала центар на македонската еврејска заедница „Монастирлија“ формирана во населбата Шама, на падините на брего Цион во Израел Во 1915 година заедницата имала повеќе од 1.000, а во 1919 стигналa до околу 2.000 членови. Заедницата имала организирана Талмуд Тора со 150 ученици во 1919 година.
Каманче

Каманче (исто така каманча) е ирански гудачки инструмент, кој се користи и во ерменската, азербејџанската, турската и курдската музика и е поврзан со ребабот, историскиот предок на Каманце, како и со византиската лира, предок на европското семејство на виолина. Каманче е широко користен во класичната музика на иранските, ерменските, азербејџанските, узбекистанските, туркменските и Курдистанските региони со мали варијации во структурата на инструментот.
Уметноста на правење и свирење на каманче во 2017 година било вклучен во листата на УНЕСКО за нематеријално културно наследство на човештвото, како наследство на Азербејџан и Иран.
1 Име и етимологија
Зборот каманче на персиски значи ''мал кромид''. Турскиот збор кеменче е позајмен од персиски, а изговорот е прилагоден на турската фонологија. Тоа значи жичан гудачки инструмент, но турската верзија значително се разликува по структура и звук од персискиот камен. Постои и инструмент кабак кемане (жичан инструмент во облик на тиква) кој се користи во турската музика, кој само малку се разликува од персиското каманче.
2 Историја
За време на владеењето на династиите Сафавиди и Каџари, каманче бил еден од најважните инструменти што се користеле во прославите. Опишан е и во прослави и воени сцени од монголскиот и тимуридскиот период. Ѕидна фреска во палатата Џехел Сатан во Исфахан прикажува каманче свирач меѓу група дворски музичари на кралскиот двор. Сликата на ѕидот прикажува сцена од празникот на Шах Абас II како дел од туркестанскиот емир Надер Мухамед Кан во 1646 година. Покрај тоа, жена која свири со каманче е насликана на друга слика на ѕидот на палатата Хаш Бехест во Исфахан.
3 Структура
Каманче е со долг врат со прагови, кој е изработен во облик на превртена чашка со реси за полесно движење на лакот во долниот дел, глава од двете страни се всадени клинци, кои завршуваат со полжав. Традиционално, каманче имал три свилени жици, додека модерните инструменти имаат четири метални жици. Каманче може да биде богато украсен со влошки, со врежани клинци од слонова коска. Телото има долг горен врат и долна резонантна резонантна комора во облик на сад, направена од тиква или дрво, обично покриена со мембрана направена од јагнешка, козја или понекогаш рибја кожа, на која се става кобилицата. Од долната страна стрчи шилец за да ги поддржи камчињата додека се свири. Се свири седечки и се држи како виолончело, иако е приближно големо колку виолина. Долниот клин може да лежи на колената или бутовите додека свирачот седи на стол.
Покахонтас (филм из 1995)

''Покахонтас'' (|Pocahontas) е американски анимиран филм на Волт Дизни од 1995 година и инспириран од животот на индиската принцеза Покахонтас.
1 Заплет
По откривањето на Америка (Новиот свет), Англија започнувала да го освојува континентот. Откако Британците пристигнале, почнале да го градат новиот град Џејмстаун. Кога ги виделе Индијанците, отишле и го известиле началникот. Во една прилика, ќерката на началникот, Покахонтас, се запознава со британскиот генерал Џон Смит, тие станале пријатели и подоцна се заљубиле. Кога ги видел Коколум, инаку најдобриот воин, го нападнал Џон. Кога Томас, пријателот на Џон, го видел ова, пукал во Коколум и го убил. Индијците го фатиле Џон, за да го убијат во зори следниот ден. Покахонтас изгубила надеж дека може да го спаси Џон Смит, но баба Вилоу и велела да го следи нејзиното срце. Таа се упатила кон нејзиниот татко, кој требало да го убие Џон и ја ставила својата глава врз Смит. Потоа му кажала на татко и дека ако го убијат Џон ќе мора да ја убијат и неа. Шефот сфатил дека не требало да се бори со Британците и барал примирје, но Џон бил погоден и тешко ранет, што значело дека мора да се врати во Англија на лекување. Покахонтас му рекла дека му е потребна на народот и дека не може да оди со него.
2 Улоги
Улогата, Гласот
Покахонтас, Ајрин Бедар (дијалози)Џуди Кун (песни)
Џон Смит, Мел Гибсон
Ретклиф, Дејвид Огден Стирс
Баба Врба, Линда Хант
Томас, Кристијан Бејл
Главен, Расел Минс
Накома, Мишел Џонс
Коколум, Џејмс Апомт Фол
Кеката, Гордон Тутуис (дијалози)Џим Камингс (песни)
Вигини, Дејвид Огден Стирс
Бен, Били Коноли
Лон, Џо Бејкер
Елвира Линдо

Елвира Линдо (родена на 23 јануари 1962 година во Кадис, Шпанија) e шпанска новинарка и писателка.
На 12-годишна возраст, Линдо се преселила во Мадрид, каде студирала новинарство на Универзитетот Комплутенсе во Мадрид. Не добила диплома, бидејќи во 1981 година почнала да работи на телевизија и радио како спикер, глумица, сценарист и била креатор на стрипови. Така бил создаден ликот на Манолит Гафотас. Таа почнала да работи на ТВ во 1990 година, но се пензионирала во 1993 година за да се фокусира на пишување. Ова бил почеток на книгите за Манолит Гафотас, кои и ја донесле Националната награда за литература за деца и млади и кои постигнале голем комерцијален успех.
Нејзиниот прв роман се базирал на еден од нејзините измислени ликови, момче од Мадрид, наречено ''Манолито Гафотас, кој'' станал класик на шпанската литература за деца. Манолито бил син на возач на камион и живеел скромно во работничката населба Карабанчела. Ликот бил протагонист на неколку романи напишани во прво лице, во стил кој вклучувал хумор, иронија и остра социјална критика.
Линдо пишувала и романи и драми за возрасни, таа била сценарист на ''Првата ноќ од мојот живот'' и имала соработувано со режисерот Мигел Албаладе на сценаријата на ''Манолита Гафотас'' и ''Вербален напад''. Таа го адаптирала и сценариото ''Пленилунио'' од романот на нејзиниот сопруг Антонио Муњос Молина.
Откако нејзиниот сопруг Антонио Муњос Молина бил назначен за директор на Институтот Сервантес во Њујорк, Линдо живее во Њујорк. Таа често пишувал за весниците на шпански јазик ''Ел Паис'', пишувајќи уредници, како и написи за други списанија и весници.
Линдо во 1998 година била наградена со ''Национална награда за литература за деца и млади'' за нејзината книга ''Валканите алишта на Манолито Гафотас'' иНаградата Библиотека Бреве за нејзиниот роман за возрасни ''Еден твој збор''. Нејзината следна книга, ''Што ми остана да живеам'' била објавена на 3 септември 2010 година.
Речно улиште

Речно улиште — македонска дебитанска книга, збирка раскази од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 1981 година во СР Македонија.
1 Содржина
Речно улиште е книга со збирка раскази кои се реминисценции од детството на авторот во кои провејува во фиктивниот свет на неговите сеавања. Спомените и детските фантазии се ројат околу реката Курдерес во Битола како пчелите околу водата. Оттука доаѓа и насловот на збирката. Писателската имагинација кривулка по течението на Курдерес (на турски „крива река”) низ мозаикот од разни детски доживувања, сеќавања, расположенија, мечти и фантазии. Во „Сенка”, „Слика” и „Мрежа” се прикажани случките од детството поврзани со родителите, во „Леван” првите љубовни мечти и така натаму. Детството на авторот не е преокупација на Михајловски само во раниот период од неговото творештво, туку и во книгите за деца, како и во неговиот последен роман, Бдеењето на Одисеј.
2 Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност
Ѓон (раскази)

Ѓон – македонска збирка раскази од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 1990 година во СР Македонија.
1 Содржина
Книгата ги содржи расказите:
# Мајстор;
# Случка;
# Свртничар;
# Коледе;
# Сведок;
# Врска;
# Месечари;
# Печуркар;
# Ѓон;
# Мечкар.
По објавувањето на неговата прва книга, „Речно улиште“, ова е книгата со која Драги Михајловски го зазема високо место во современата македонска книжевност.
Сконцентрирани, сублимирани, мајсторски избалансирани, расказите соодветствуваат со светските книжевни корелации, обединувајќи го „локалното“ во еден модернистички ракурс кој е по значење и творечки потенцијал на рамниште со современиот литературен наратив во светот.
Оттаму, набрзо по објавувањето на „Ѓон“ некои од неговите раскази ќе бидат преведени во Словенија, а подоцна и во некои антологии на современиот европски расказ.
Особено, во оваа книга, Михајловски се истакнува и со антологискиот расказ „Ѓон“ во кој не само што милјето на случување Битола и начинот на кој го спојува таканаречениот „реализам“ со одредени „фантазмогорични“ блиска до Петроградските раскази на Гогољ па сè до раскажувачката постапка на Исак Башевис Сингер.
Со оваа збирка всушност Драги Михајловски се најавува како извонреден раскажувач, чиј опус допрва ќе биде превреднуван, истражуван и афирмативно преиспитуван.
2 Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност
Пророкот од Дискантрија

Пророкот од Дискантрија – македонски роман од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 1999 година во СР Македонија.
1 Содржина
Пророкот од Дискантрија - историските текстови од минатото биле честа тематска преокупација на авторот Михајловски во неговото творештво. Во Пророкот од Дискантрија моќната идеолошка пропагандна војна на надворешниот фактор против идентитетот на македонскиот народ е олицетворена преку ликот на Гркот Теофилакт кого цариградскиот патријарх го поставува за архиепископ на Охридската архиепископија во еди- наесеттиот век за да го уништи богомилското движење и отпорот на народот против наметнатата странска власт. Меѓутоа, иако вклучува историска тема од 1081 година, Пророкот од Дискантрија е повеќе историографска метафикција отколку историски роман бидејќи, како што вели Шелева, „овој роман... е втемелен во актуелната драма, во тегобноста на балканското современие, кое го создава неопходниот контекст за преиспишување и превреднување на ноторните историски дилеми низ алегорискиот клуч на современоста” .
2 Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност
Смртта на дијакот

''Смртта на дијакот'' – македонски роман од Драги Михајловски.
Книгата е издадена во 2002 година во Македонија.
1 Содржина
При читањето на романот согледуваме дека во него имаме повеќе наратори кои раскажуваат од две гледни точки. Навидум раскажуваат монахот Равул и моќниот турски војсководец Тимурташ. Но, ова само ни се чини така, а вистината е сосема друга. При читањето на последното поглавје од романот откриваме дека ниту еден од двајцата наратори не се всушност наратори, туку сеприсутниот наратор е Велзевут, паднатиот ангел на земјата. Тоа е оној кој им ги зема душите на Равул и на Тимурташ, ги прави негови слуги и раководи, манипулира со нивните мисли. Тие, всушност, се само фокализатори, односно фокализатор 1 е Равул, а фокализатор 2 е Тимурташ затоа што преку нивните гледни точки се раскажуваат настаните.
Романот Смртта на дијакот обработува тема од историјата на македонскиот народ од четиринаесеттиот век, со фокус на освојувањето на Битола од страна на Османлиите. Бидејќи нема пишани документи за овој историски настан, Михајловски своето вдахновение го црпи од народната усна традиција.
2 Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност
Заечарски Управен Округ

Заечарски Управен Округ — округ кој се наоѓа во источниот дел на Република Србија. Вклучува град и општини:
# Град Заечар градска населба Заечар ,
# Општина Бољевац градска населба Бољевац,
# Општина Књажевац, градска населба Књажевац и
# Општина Сокобања градска населба Сокобања.
Има вкупно 119.967 жители (попис 2011 година). Седиште на округот е градот Заечар.
1 Култура и стопанство
Феликс Ромулијана (Галерија палата) во Гамзиград, бил престолнина на римскиот цар Гај Галериј Валериј Максимилијан, од крајот на III и почетокот на IV век. Врз основа на откриениот материјал, Гамзиград се вбројува меѓу најрепрезентативните римски градови на Балканот. Таму се пронајдени бројни историски материјали (накит, пари, орудија, оружје) како сведоштво за големата цивилизација на овие простори. Стопанскиот развој на градот Заечар се движел од занаетчиска и полуиндустриска преработка на земјоделски производи и експлоатација на богатството на јаглен.
2 Демографија
Етнички групи во округо согласно пописот од 2011 година:* Срби = 105.231 (87,72%)
* Власи = 6.561 (5,47%)
* Роми = 2.042 (1,70%)
* Македонци = 234 (0,20%)
* Бугари = 223 (0,19%)
* Црногорци = 140 (0,12%)
* Хрвати = 119 (0,10%)
Раскази од шести кат

Раскази од шести кат – македонски раскази од Драги Михајловски.
Книгата е издадена во 2002 година во СР Македонија.
1 Содржина
Раскази од шести кат - ИЗБРАНИ РАСКАЗИ. Лилјак; Родителски; Мајстор; Случка; Свртничар; Сведок; Месечари; Печуркар; Ѓон; Куќа во Солун; Среќна нова; Копиле; Поштарот; Скок со стап; Коле; Антологичар; Милтон; Заем; Кошница и костум; Тасичо; Триполската капија. НОВИ РАСКАЗИ. Ресторант; Нушиќ; Писателот; Скова; "Штедња Хорацио"; Мерсо; Граница
Најубавото од раскажувачката работилница на Драги Михајловски собрано на едно место: избор раскази од збирките „Речно улиште“ (Награда за најдобра дебитантска книга, 1981 година), „Ѓон“, „Скок со стап“(Награда Рациново признание, 1994 година) и „Триполската капија“, заедно со осум сосема нови раскази. Вистинска антологија на едно многугодишно креативно работење... Спој од најдоброто и најновото на овој македонски мајстор на расказот. На едно место танцуваат суетите на цела плејада јунаци од нашето секојдневие. Многуте поштари, свртничари, ѕидари, мечкари, библиотекари, аптекари, студенти, молери, лектори, сонуваат и мечтаат пред очите на читателот за еден друг, поинаков, можеби посреќен свет во надворешен амбиент подложен на постојана промена од мир кон војна и обратно.
Честа тематска преокупација на авторот Михајловски во неговото прозно творештво се разни литературни алузии и фрагменти од англиската, македонската и други книжевности. Цепенковата јазичната ризница и воопшто народната раскажувачка традиција се по- веќекратно присутни во творештвото на Михајловски. Во овој контекст Шелева вели дека раскажувачкиот модел на Михајловски „отворено се повикува и интертекстуално го инкорпорира фолклор- ното раскажувачко наследство” (Шелева, 94: 43-44). Михајловски во своето творештво користи непосреден устен говор, колоквијални фрази, жаргони, дијалекти и друго. Традиционалните мотиви неретко се преобразуваат во фолклорни клишеа кои се пародизираат и разбиваат преку интертекстуалното сопоставување на архаичното и современото и иронично и смисловно се преобразуваат, нижевајќи ги значењата во прозното творештво на Михајловски. Покрај цепенковското раскажувачко и јазично наследство, во прозата на авторот интертекстуално се инкорпорирани и алузии на книжевното дело на Цепенков.
2 Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност
Сухој Су-34

Сухој Су-34 (руски: ''Сухой Су-34'', НАТО назив: Fullback) — руски ловец-бомбардер/ударен авион со среден дострел од советско потекло. Првиот лет го имал во 1990 година, наменет за советските воздухопловни сили, а стапил во служба во 2014 година со руските воздухопловни сили.
Мојот Скендербеј

Мојот Скендербеј – македонски роман од Драги Михајловски.
Книгата е издадена во 2006 година од издавачката куќа Каприкорнус.
Романот е постмодернистички опит да се раскаже приказната за големиот балкански јунак од петнаесеттиот век, Георгија Кастриот-Скендербеј низ судбините на десетици ликови од наше време. Стилски извонредно, Михајловски низ својот препознатлив прозен говор, ги претставува резултатите од своите долгогодишни истражувања на животот и делото на Скендербеј.
Романот ја добил наградата „Стале Попов“ за 2006 година.
1 Содржина
Мојот Скендербеј , романот кој е истовремено историски и современ. Ова дело е резултат на долгогодишното истражување на Михајловски на животот на балканскиот јунак од петнаесеттиот век, Георгија Кастриот-Скендербеј, за кој авторот го има напишано и својот магистерски труд. Михајловски ги прикажува ликот и делото на Скендербеј преку судбините на повеќе современи ликови. И покрај тоа што авторот ги истакнува сите совршености, квалитети, доблести и јунаштва на Скендербеј, тој со огромна умешност успева да создаде еден уникатен човечки лик, за потоа фиктивното да го испреплете со фактичкото, внесувајќи во романот голем број научно документирани податоци од разни автори кои пишувале за овој легендарен јунак.
Михајловски денес е еден од најнаградуваните, најанализираните, најомилените и најпреведуваните писатели во Македонија, но и пошироко. Ова секако се должи на неговиот привлечен и податлив за читателите прозен стил во кој е вградена народната раскажувачка традиција. Покрај стилот на авторот, треба да се истакне и книжевната вредност на прозното творештво на Михајловски кое е вонвременско, бидејќи најчесто може да се чита и како историски и како современ текст, а неретко и како предвидување за иднината. Покрај тоа што е апликативна за сите времиња, треба да се потенцира и тематската сеопфатност на прозата на Михајловски која е подеднакво привлечно четиво за сите генерации. Преку огромниот семантички потенцијал на своето творештвото, мајсторот на прозниот збор, Михајловски, постојано создава нови значења во имагинацијата на читателите. Затоа прозното творештво на Михајловски останува неисцрпен извор за нови креативни читања, критички осврти и толкувања од страна на читателите и книжевните критичари, а поттик и инспирација за младите писатели.
2 Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност
Швајцарија на Балканите

Швајцарија на Балканите – македонски роман од Драги Михајловски. Книгата е издадена во 2015 година во Македонија.
1 Содржина
Швајцарија на Балканите - на Драги Михајловски авторот навлегол во сферата на можното-односно на утописката литература.
Возбудливо напишан роман, убаво структуиран со завршна поента во која авторот се навраќа на своето пишување, својата естетика, своето писателско вјерују и кажува дека сè што научил во животот е да пишува, односно да живее еден паралелен живот полн со возбуди што можеби никогаш не се случиле и нема да се случат во блиска иднина.
Романот „Швајцарија на Балканите“ е богата ризница на чистиот македонски јазик, танц на умот меѓу избраните зборови, постигната смисла на секоја реченица што претендира да биде дел од оваа многу креативна и врвна лексичка пирамида, констатира Раде Силјан во препораката на најновото романескно остварување на познатиот македонски писател.
Михајловски денес е еден од најнаградуваните, најанализираните, најомилените и најпреведуваните писатели во Македонија, но и пошироко. Ова секако се должи на неговиот привлечен и податлив за читателите прозен стил во кој е вградена народната раскажувачка традиција. Покрај стилот на авторот, треба да се истакне и книжевната вредност на прозното творештво на Михајловски кое е вонвременско, бидејќи најчесто може да се чита и како историски и како современ текст, а неретко и како предвидување за иднината. Покрај тоа што е апликативна за сите времиња, треба да се потенцира и тематската сеопфатност на прозата на Михајловски која е подеднакво привлечно четиво за сите генерации. Преку огромниот семан- тички потенцијал на своето творештвото, мајсторот на прозниот збор, Михајловски, постојано создава нови значења во имагинацијата на читателите. Затоа прозното творештво на Михајловски останува неисцрпен извор за нови креативни читања, критички осврти и толкувања од страна на читателите и книжевните критичари, а поттик и инспирација за младите писатели.
2 Поврзано
* Драги Михајловски
* Македонска книжевност
Сандерленд

Сандерленд (англиски: ''Sunderland'') — пристаништен град и административен центар на градската област Сандерленд во Тајн и Вир, Североисточна Англија. Сандерленд се наоѓа во близина на устието на реката Веар која тече низ градот. Сандерленд е во рамките на историскиот округ Дурам.
Јемгум

Јемгум (|Jemgum) — општина во округот Лер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во источнофризиската област Рајдерланд, која е опкружена од Доларт на запад и од Емс на север и исток. Јемгум е најсеверната област на Рајдерланд. Најблиски градови се Венер, Лер и Емден. Главното место Јемгум е оддалечено 6 километри југоисточно од средиштето на Лер и 16 километри од средиштето на Емден на северозапад. Големи градови во околината се Олденбург во Германија и Гронинген во Холандија.
Растојанието на општината во насока север-југ, како и во насока исток-запад изнесува осум километри.
1.2 Соседни општини
На југ се граничи со општините Бунде и Венер, како и со градот Лер, додека на исток се наоѓа општината Мормерланд и градот Лер, на север е безокружниот град Емден.
1.3 Општински единици
Општината се состои од единаесет села, кои се разликуваат во нивната големина.
Јемгум се состои од следниве единици, подредени по бројот на жители (од 30 јуни 2015 г.), како и нивните составни места:
Единица Жители Површина (км²) составни места
Јемгум, 1531, 11,89, Епингавер, Јемгумгасте, Климпе, Ној-Запенборг (порано Тимпо), Запенборг
Дицум, 657, 10,39, Алтукерај (делумно), Дицумерхамрих (делумно), Гросварпен, Клајнварпен
Мидлум, 295, 7,42, Епингавер
Холтгасте, 235, 8,46, Золтборг, Грос-Золтборг, Бентумерзил, Јемгумклостер, Дедеборг, Гајзе
Погум, 205, 4,75, Дикстерхузен
Хацум, 160, 9,79, Бомборг, Ајлингвер, Хацумерфен
Крицум, 158, 6,97, Колдеборг, Колдеборгер Бургплац, Колдеборгерзил, Маринхорер Балкхаус
Нендорп, 126, 4,22, Вишенборг
Олдендорп, 87, 5,29, Архе, Ентенест, Ледиге Плац, Легеплац, Олдендорпер Хамрих, Остинг, Вишенборг
Бемерволд, 51, 4,73, Бовенхузен
Мариенхор, 38, 4,57, Мариенхорер Билтхојзер
Вкупно 3540 78,48 –
2 Историја
Во Јемгум се одвивала Битката кај Јеминген на 21 јули 1568 година, ран момент во Осумдесетгодишната војна, во која шпанската војска била поразена од холандската војска.
3 Галерија
Куќа на Корча

Куќа на Корча — стара куќа во градот Струга, заведена како евидентирано културно добро.
1 Местоположба
Куќата се наоѓа во Струшката чаршија, на левиот брег на реката Црн Дрим. Сместена е на улица „Маршал Тито“ бр. 6. Изградена е во 1931 г. Му припаѓа на семејството Корча. До неа е Охридската банка.
Охридска банка (Струга)

Охридска банка — во градот Струга, заведена како евидентирано културно добро.
1 Местоположба
Зградата е сместена во Струшката чаршија, на левиот брег на реката Црн Дрим. Се наоѓа на улица „Маршал Тито“ бр. 4. До неа е Куќата на Корча. Изградена е во 1931 година. Денес во неа е сместена филијала на Охридска банка.
Католикон

Католиконот (|καθολικόν) — главен, основен храм на манастир или манастирски комплекс. Во манастирите често има многу помали цркви и параклиси кои го надополнуваат католиконот. Католиконот обично се осветува и го носи името на патронот на манастирот.
Во доцната антика, поимот ''католикон'' ја означувал главната просторија на храмот - наосот. Во Византија терминот не се користел. Во доцниот и поствизантискиот период се користел за означување на соборниот храм на епархијата.
Крипта

Крипта (|κρυπτη, kryptē) — подземна просторија, под храм или јавна зграда, која служи како гробница или за чување мошти. Криптата може да се користи и за богослужба и како простор за одржување на културни содржини.
Првично, зборот крипта означувал посебна просторија во катакомбите каде што се вршеле ритуали и биле погребувани мачениците. За христијаните, криптата била подземен коридор каде луѓето доаѓале и слушале богослужба.
Граѓанско учество

Граѓанското учество е право на граѓаните директно да учествуваат во процесот на донесување на одлуки за прашања кои ги засегаат. Во демократијата, тоа најчесто се остварува преку правота на глас, можноста за поднесување народна иницијатива или петиција до парламентот за предлог-закон или процедура за одреден закон.
Граѓанското учество е еден од клучните показатели за демократизацијата на една земја. Основната идеја е граѓаните да го подобрат својот живот нудејќи ги своите идеи на креаторите на политиките, односно учествувајќи во процесите на носење одлуки.
Во политичката теорија, зголемениот степен на граѓанско учество води до развој на партиципативна демократија. Во бизнисот, овој термин се однесува на „правото на учество во носење на деловни одлуки на работното место“ претставени преку синдикатот. Најсовремена форма на граѓанско учество е таканаречената „е-демократија“, концепт на користење на комуникациските технологии како што е Интернетот за промовирање на учеството на граѓаните во демократските процеси.
The Legend of Zelda: A Link to the Past

''The Legend of Zelda: A Link to the Past'' — акционо-авантуристичка игра развиена и објавена од Nintendo за Super Nintendo Entertainment System (SNES). Тоа е трета игра од серијата ''Легендата на Зелда'' и била објавена во 1991 година во Јапонија и 1992 година во Северна Америка и Европа.
Приказната е официјално поставена многу години пред настаните на првите две ''Zelda'' игри. Играчот ја презема улогата на Линк додека патува за да го спаси Хајрул, да го победи кралот на демоните Ганон и да ги спаси потомците на Седумте мудреци. Се враќа во перспектива од врвот надолу, слична на оригиналната ''Легенда за Зелда'', отфрлајќи го играњето со странично лизгање на ''Zelda II: The Adventure of Link''. Вовеле сериски главни елементи како што се паралелни светови и предмети вклучувајќи го и Мечот на Господарот.
Издадена до критички и комерцијален успех, ''A Link to the Past'' била значајна игра за Nintendo и се смета за една од најдобрите видео игри на сите времиња. Играта била пренесена и на Game Boy Advance како ''A Link to the Past Four Swords'' во 2002 година; ''A Link to the Past'' продале 6,5 милиони копии на двете платформи до 2004 година. Последователно била пренесена и на Wii, Wii U и Новиот Nintendo 3DS преку виртуелната конзола и Nintendo Switch преку Nintendo Switch Online. Во 2017 година, Нинтендо повторно ''ја објавил A Link to the Past'' како дел од класичното издание на SNES. Наследникот, ''The Legend of Zelda: A Link Between Worlds'', бил најавен и објавен за Nintendo 3DS во 2013 година.= Играње =
Повторливите ставки и техники биле воведени во ''A Link to the Past'', како што се Кукaта, Мечот на Господарот, нападот со вртење и Чизмите на Пегаз. Присутни се Срцеви Контејнери кои го зголемуваат максималното здравје на играчот (погодоци), но многу од нив се поделени на „Парчиња од срце“, од кои четири сочинуваат еден Срцев Контејнер. Повеќето од нив се добро скриени, додавајќи вредност за повторување на играта. Сите Зандани се на повеќе катови и бараат од Линк да оди меѓу повеќе катови и понекогаш да паѓа низ дупки за да падне и слета на пониски катови.
Асор

Асорот (|עָשׂוֹר; од есер (עשר), што значи „десет“) ― музички инструмент „од десет жици“ спомнат во Библијата. Постои мала согласност за тоа каков вид на инструмент бил или со какви инструменти имал сличности.
1 Библиски споменувања
Зборот се појавува само трипати во Библијата и не е пронајден на друго место. Во Псалм 33:2 споменувањето е на „ кинор, невел и асор“ (|הוֹדוּ לַיהוָה בְּכִנּוֹר; בְּנֵבֶל עָשׂוֹר, זַמְּרוּ-לוֹ׃); во Псалм 92:3, до „небел и асор“; во Псалм 144 до „небел-асор“.
Во Библијата на кралот Џејмс, асор бил преведен „инструмент од десет жици“, со маргинална белешка „испуштeno“ применета на „инструмент“. Во Септуагинтата, зборот е изведен од корен што означува „десет“, грчкиот е ἐν δεκαχορδῷ или ψαλτήριον δεκάχορδον, во Вулгата ''во'' decachordo psalterio. Секој пат кога се користи зборот асор, тој го следи зборот небел и веројатно само означува варијанта на небел, со десет жици наместо вообичаените дванаесет што му ги доделил Јосиф Флавиј.
2 Библиографија
* Херман Мендел и Август Рајсман, ''Musikalisches Conversations-Lexikon'', кн. 1 (Берлин, 1881)
* Сер Џон Стајнер, ''The Music of the Bible'',
* Форкел, ''Allgemeine Geschichte der Musik'', том 1 (Лајпциг, 1788).
3 Поврзано
* Псалтирија
4 Дополнителна литература
;*
Убавата венчавка

„Убавата венчавка“ (француски: ''Le Beau Mariage'') — француски филм од 1982 година, во режија на Ерик Ромер (Éric Rohmer), кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Беатрис Роман (Béatrice Romand), Андре Дусолје (André Dussollier) и Феодор Аткин (Féodor Atkine). За својата улога, Беатрис Роман ја освоила наградата „Злтен феникс“ за најдобра глумица, а Ерик Ромер бил номиниран за наградата „Златен лав“ на Венецијанскиот филмски фестивал.
1 Содржина
Сабин си дава завет дека ќе се откаже од врските со оженети љубовници, па започнува потрага по добар маж. Нејзината најдобра пријателка Кларис ја запознава со својот братучед Едмон, адвокат од Париз. Сабин се обидува да го заведе Едмон, со голема поддршка од Кларис, но Едмон не е многу заинтересиран...
Бес (филм од 1950)

„Бес“ (англиски: ''Outrage'') — филм на Ида Лупино од 1950 година, снимен по сценариото на Колиер Јанг (Collier Young) и Мелвин Волд (Malvin Wald), а главните улоги ги играат: Мејла Пауерс (Mala Powers), Тод Ендрјус (Tod Andrews) и Роберт Кларк (Robert Clarke). Ова е првиот филм во кој Лупино се јавува како режисерка и еден од ретките холивудски филмови кои ја обработуваат темата силување.
1 Синопсис
Откако е силувана, една млада жена (ја игра Пауерс) дава отказ на работното место и го напушта свршеникот. Таа се сели во Калифорнија, каде се обидува да ги надмине стравот и болката и го менува својот идентитет. Сепак, не успева да се промени сè додека не го запознае младиот свештеник (го игра Ендрјус), кој сака да ѝ помогне...
Европска компирова криза

Европска компирова криза е масовен глад кој ја зафатил Северна и Западна Европа кон средината на 1840-тите предизвикана од болест која го напаѓала компирот. Овој период е познат и како гладни четириесетти. Кризата предизвикала прекумерна смртност и страдање во погодените области, а особено биле погодени шкотските висорамнини и, уште пожестоко, Ирска. Многу луѓе гладувале зошто не можеле да дојдат до други основни извори на храна.
1 Компирите во тоа време
Во 2013 година, истражувачите ги анализирале биолошките збирки во музеите преку техники за секвенцирање на ДНК за да ја декодираат ДНК-та од патогенот во примероците од 1845 година и да ги споредат со современите генетски типови. Резултатите покажале дека „тој сој е различен од сите анализирани современи соеви“.
2 Депопулација
Кризата во Ирска предизвикала еден милион смртни случаи, два милиони бегалци и ја поттикнала депопулацијата на населението која траела еден век. Бројот на смртни случаи поради компировата криза во другите земји изнесува околу 100.000 луѓе. Од нив, најголем дел биле во Белгија и Прусија, при што се проценува дека 40.000-50.000 луѓе починале во Белгија, а Фландрија била особено погодена, и околу 42.000 смртни случаи во Прусија. Другиот дел од смртните случаи бил претежно во Франција, каде што се проценува дека околу 10.000 луѓе починале од глад.
Освен смртта од прегладнатост и болестите настанати од глад, населението страдало и на други начини. Ако демографското влијание на гладот веднаш веднаш се воочува преку смртноста, долгорочниот пад на плодноста и наталитетот, исто така, силно влијаел врз населението. Во Ирска наталитетот се намалил за една третина, а падот во другите земји бил помал: Фландрија имала пад од 20-30%, Холандија околу 10-20%, а Прусија околу 12%.
За да го избегнат гладот, населението од Ирска и од шкотските висорамнини почнало со масовна миграција. Многу мигранти биле потпомогнати од земјопоседници претежно од Северна Америка и Австралија. Како последица од ова било создавањето на значителна ирска дијаспора.
3 Поврзано
* Историја на компирот
* Револуциите од 1848 година, кои во Ирска биле биле поттикнати од гладот
Белгиска кујна

Белгиска кујна — кујна карактеристична за Белгија. Таа е широко разновидна со значајни регионални варијации кои ги одразуваат и кујните на соседните земји Франција, Германија и Холандија. Понекогаш се вели дека белгиската храна се служи во количество на германската кујна, но со квалитетот на француската храна. Надвор од земјата, Белгија е најпозната по својата чоколада, вафли, помфрит и пиво.
Иако Белгија има многу карактеристични национални јадења, многу меѓународно популарни јадења како хамбургери и ''шпагети болоњезе'' се исто така популарни во Белгија, а повеќето од она што Белгијците го јадат се јаде и во соседните земји. Затоа, „белгиската кујна“ обично се однесува на јадења од белгиско потекло или оние кои се сметаат за типично белгиски.
Белгиската кујна традиционално ги почитува регионалните и сезонските состојки. Состојките типични за белгиските јадења вклучуваат компири, праз, сиви ракчиња, бел аспарагус, белгиск цикорија и локално пиво, покрај вообичаените европски производи, вклучувајќи месо, сирење и путер. Белгијците обично јадат четири оброци на ден, со лесен појадок, среден ручек, ужина и обилна вечера.
Белгија има плејада јадења и производи кои се локални во одредена област. Примерите вклучуваат ''ватерзој'' од Гент, бисквит од градот Динан и друго. Иако нивното локално потекло е признато, повеќето такви јадења се јадат низ цела Белгија.
Њу Орлеанс Пеликанс

Њу Орлеанс Пеликанс (англиски: ''New Orleans Pelicans'') — американски професионален кошаркарски тим со седиште во Њу Орлеанс. Пеликаните се натпреваруваат во Националната кошаркарска асоцијација (НБА) како член на Западната конференција на Југозападната дивизија на лигата, а своите домашни натпревари ги играат во Смути Кинг Центарот.
ФК Колубара

ФК Колубара е фудбалски клуб од Лазаревац, Србија. Моментално се натпреварува во Суперлигата на Србија, најсилното фудбалско ниво во земјата.
1 Историја
Колубара во текот на целите 70-ти години била постојан член на Српската републичка лига (3. ранг во СФРЈ) а првите значајни резултати ги постигнала во средината на 80-тите, поточно од 1983 до 1985 година, кога се натпреварувала во Втората сојузна лига на СФР Југославија. Во својата прва второлигашка сезона (1983-84) го освоила деветтото место, или завршила точно на средината на табелата во Втората лига Исток, но затоа веќе следната сезона (1984-85) завршила на последното место. До распаѓањето на СФРЈ во 1992 година останала во третото ниво, во Меѓурепубличката лига Север.
Во текот на последните три децении претежно играла во вториот или третиот ранг на натпреварување. Деведесеттите години Колубара ги започнала во српската лига за во 1998 година да се пласира во Втората лига на СР Југославија и таму останала до 2002 година.
Својот најдобар резултат во националниот куп пак, клубот го достигнал во 2006 година, кога стигнал до полуфиналето на тогашниот Куп на Србија и Црна Гора. После три победи, Колубара била сопрена во полуфиналето од ОФК Белград со пораз од 4-1.
Во 2008 година, Колубара се вратила во Втората лига на Србија, завршувајќи на 11. место во сезоната 2008-2009. Сепак веќе следната сезона, Колубара била многу подобра и дошла блиску за прв историски пласман во елитната дивизија на Србија, но како резултат на поразот во последното коло од Телеоптик го загубила второто место кое носело директна промоција и завршила трета.
Во сезоната 2010-2011, клубот го освоил 15-тото место во Првата лига на Србија и требало је да испадне во понизок ранг, но после откажувањето на БАСК од играње во Суперлигата, тој клуб под казна бил префрлен во понизок ранг, а Колубара го потполнила неговото празно место во Првата лига после одлуката на Фудбалскиот сојуз на Србија. Во сезону 2012-2013, Колубара завршила на претпоследното 17. место и испаднала во третото ниво, Српска лига Белград, но после само една сезона се вратила во Првата лига на Србија.
Во сезоната 2020-2021, Колубара го освоила второто место во Првата лига и за првпат во својата историји изборила промоција во Суперлигата на Србија.
2 Стадион
Стадионот на кој игра клубот се вика Стадион ФК Колубара и се наоѓа во Лазаревац. Стадион има капацитет од околу 2.500 гледачи. Во текот на 2019 година, стадионот добил расвета по стандардите на УЕФА, со рефлектори од 1.500 лукса, а средствата се обезбеде ни со помош на Градот Белград. Пред тоа биле поставени стадионски столчиња на трибините, па капацитетот на овој спортски објект моментално е 2.500 седечки места.
3 Познати поранешни играчи
* Дејан Ѓурѓевиќ
* Небојша Јоксимовиќ
* Никола Трајковиќ
* Драган Чадиковски
* Саво Крстиќ
* Немања Матиќ
* Саша Јовановиќ
Рејчел Рене Расел

Рејчел Рене Расел (родена на 13 март 1959 година) е американска авторка на серијата книги за деца ''Дневниците на Дорк'' и нејзиниот спин-оф ''Несреќите на Макс Крамбли.''
Расел пораснала во Сент Џозеф, Мичиген и има четири помали браќа и сестри, две сестри и браќа близнаци.''Дневниците на Дорк'', се напишани во формат на дневник со цртежи и стрипови за да го прикажат секојдневниот живот на главниот лик, Ники Максвел, додека таа се обидува да се вклопи во своето средно училиште. Серијата е базирана на средношколските искуства на Расел. Нејзината ќерка Ники е илустратор на серијата. Главниот лик Ники Максвел го носи името на нејзината ќерка.''Несреќите на Макс Крамбли'' е за лик, Максвел Крамбли, кој води дневник за неговите предизвици во средно училиште. Тој билдел од претходниот серијал.
Заклучно со август 2020 година,се испечатени 55 милиони копии од ''Дневниците на Дорк'' ширум светот на 42 јазици.
Нејзината нова книга, ''„Приказни од една не толку модерна париска авантура'' “, требало да биде објавена на 13 октомври 2020 година, но била одложена поради пандемијата на коронавирус. Оттогаш била одложувана повеќе пати и моментално нема одреден датум на објавување.
Спомен-костурница (Кичево)

Спомен-костурница — воен споменик и костурница на ридот Китино Кале во градот Кичево. Посветена е на паднатите борци
1 Историја
Споменикот е изграден во 1965 година. Во костурницата има метална кутија во која се чуваат останките на 511 борци во Народнослободителната борба од Кичево и Кичевско, од кои 196 не се од тој крај, но кои загинале таму. Меѓу најзначајните личности се Кочо Рацин, Мирко Милески и Ибе Паликуќа.
Костурницата е изградена од мермер и има полукружен облик. На ѕидот е направен бронзен релјеф на кој се прикажани мотиви од партизанската борба како војување во битки, оплакување на загинатите и носење на ранените. Автор на релјефот е вајарот Јордан Грабулоски. Лево и десно од релјефот има девет мермерни плочи на кои се напишани имињата на борците чии останки се чуваат во споменикот. Пред релјефот има има надгробна полоча со натпис „1941 – 1945“
2 Поврзано
* Список на споменици на НОБ во Македонија
* Музеј „Западна Македонија во НОБ“, исто така во Кичево
* Културно наследство на Македонија во Општина Кичево
Ова завршува со нас

''Ова завршува со нас'' — романтичен роман од Колин Хувер, објавен од Атриа Букс на 2 август 2016 година. Се заснова на односот помеѓу мајката и таткото на Хувер. Хувер ја опиша во 2016 година како „најтешката книга што некогаш сум ја напишал“. Романот е продаден во над милион примероци ширум светот и е преведен на повеќе од дваесет јазици.
Продолжението насловено „ ''Почнува со нас“'' е планирано да биде објавено во октомври 2022 година.
1 Синопсис
''Завршува со нас'' се фокусира на Лили Блум, млада дипломирана на колеџ која се сели во Бостон и отвора сопствен бизнис со цветови . Таа развива чувства кон хирургот Рајл Кинкејд, кој на почетокот не сака да има сериозна врска со неа. Како што нивната врска се развива, Лили има ненадејна средба со нејзината прва љубов Атлас Кориган. Ова повторно воведување на Атлас ја загрозува нејзината врска со Рајл и ја принудува да се помири со траумите од нејзиното минато и сегашност.
Во 2016 романот ја освои наградата за Најдобар романтичен роман на Гудридс.
Во 2021 година, романот – и во целина делата на Хувер – доживеаја пораст на својата популарност. Во јануари 2022 година, ''It Ends with Us'' дебитираше како број 1 на листата на најпродавани на ''Њујорк Тајмс''.
2 Филмска адаптација
Во јули 2019 година, Џастин Балдони објави дека го избрал романот за филмска адаптација, произведена преку неговата компанија Вејферер Ентертеинмент. Во октомври 2021 година, Балдони објави дека првото нацрт сценарио е завршено на неговата сметка на TikTok.
Стара зграда на Романскиот конзулат (Битола)

Зграда на романскиот конзулат — архитектонско обележје во градот Битола. Се наоѓа на улица Белградска бр.20, во близина на раскрсницата со улицата „Св. Кирил и Методиј“.
1 Историја
Градбата е изградена како училиште и првично била користена од Романското училиште во Битола. После тоа, таму бил сместен Романскиот конзулат во градот. Подоцна бил користен како хотел.
2 Архитектура
Зградата се состои од подрум, приземје и кат. Зградата е монументална. Има двојни мермерни скали, а фасадата завршува со тимпан.