Вашингтон Луис Переира де Соуса

Неговата Екселенција Вашингтон Луис
Официјален портрет, 1926 година
Вашингтон Луис Переира де Соуса (26 октомври 1869 - 4 август 1957) бил Бразилски политичар кој служел како 13-ти Претседател на Бразил, последен од Првата Бразилска Република. Вашингтон Луис припаѓал на Републиканската Партија на Саун Пауло (ПРП) и бил избран за гувернер на државата Саун Пауло во 1920 година и Претседател на Бразил во 1926 година.
Соочувајќи се со кризата генерирана од Големата депресија во Соединетите Држави, претседателот ја загубил речиси целата своја поддршка. Тој го избрал својот пријател Жулио Престес за свој наследник во 1930 година, но само три недели пред крајот на неговиот мандат, Луис бил соборен со државен удар за време на Бразилската револуција во 1930 година.
1 Биографија
Неговото семејство било со Португалско Ромско потекло. Роден е во Мака, Рио де Жанеиро, и се преселил во Саун Пауло, каде што се школувал и дипломирал на Правниот факултет на Универзитетот во Саун Пауло во 1891 година. Тој бил назначен за обвинител во Бара Манса, Рио де Жанеиро во 1892 година, но си поднел оставка за да се посвети на правото во Бататаис, Саун Пауло, каде што ја започнал својата политичка кариера. Луис бил старешина во Бататаис со Федералната Републиканска Партија ( ''Partido Republicano Federal'' ; PRF ) и станал Претседател на Општинската комора во 1897 година. Луис билГрадоначалник на Бататаис од 1898 до 1899 година, а во 1900 година бил избран за конгресмен од Партијата на фармерите ( ''Партидо да Лавора'' ). Луис бил државен претставник на Паулиста Републиканската Партија ( ''Partido Republicano Paulista'' ; PRP) помеѓу 1904 и 1906 година, учествувајќи на Основачкото собрание на Саун Пауло, кое го ревидирало Уставот на државата во 1905 година. Тој поднел оставка како претставник за да ја преземе функцијата Државен Секретар за Правда и јавна безбедност од 1906 до 1912 година.
Луис бил водач на ситуационистите и повторно станал државен претставник на Републиканската Партија Паулиста од 1912 до 1913 година. Тој го прекинал својот мандат за да стане Градоначалник на Саун Пауло (1914–1919), кога се соочил со Генералниот штрајк од 1917 година . Тој бил гувернер на државата Саун Пауло од 1920 до 1924 година. Во 1924 година, Луис го предводел третиот баталјон организиран во Батајс за да се бори против бунтовниците од Саун Пауло, кој во 1925 година стана колумна Мигел Коста-Престес. Од 1925 до 1926 година, Луис служел како сенатор за ПРП.
1.1 Претседателство
На директни избори, Луис продолжил да го извршува Претседателството на Републиката на 15 ноември 1926 година. Тој бил сменет од Револуцијата од 1930 година на 24 октомври и отишол во егзил во Европа и САД, враќајќи се во Бразил по седумнаесет години во 1947 година. По враќањето од егзил, се преселил во Саун Пауло и се посветил на историските студии. Тој бил достоен член на филантропската болница Санта Каса де Саун Пауло; Почесен Претседател на бразилскиот Црвен крст; Член на Институтот за историја и географија на Саун Пауло, Баија и Сеара; Член на ''Academia Paulista de Letras'' ; и Член на Бразилскиот историски и географски институт. Во негова чест е именуван Rodovia Washington Luís во државата Саун Пауло. .
Во текот на 1920-тите, Старата Република претрпела големи загуби поради демонстрациите на противење од урбаната средна класа, поручничките и работничките движења и дисидентските олигархии. Завршила Колоната на Прести кога 620 мажи поминале на територијата на Боливија и последователно се распуштиле, на почетокот на неговата администрација. Владата на Вашингтон Луис повеќе не била загрозена од бунтовите на поручниците и за унапредување на работничкото движење, сепак, за да ги заузда новите опозициски движења, тој го создал Законот Celerada во 1927 година, кој наметнал цензура на печатот и го ограничил правото на собирање, што довело до подземна Бразилската Комунистичка партија, која беила призната од владата претходно истата година.
Глобалната економска криза од 1929 година, предизвикана со падот на берзата на 24 октомври, била најголемата во историјата на капитализмот, која допрела до многу земји и ги парализирала економските активности. Неговите ефекти во Бразил ја собориле политиката на Вреднување на кафето, започната во 1906 година со потпишувањето на „Convênio de Taubaté“. Кафето, кое сочинувало 70% од Бразилскиот извоз, имало намалена цена на меѓународниот пазар. Кризата ја загрозила стабилноста на Владата на Вашингтон Луис, која не дозволила нова девалвација на валутата, пред катастрофата на Њујоршката берза.
1.2 Соборување
Според системот на политика на кафе со млеко што преовладувала во поголемиот дел од Старата Република, човек од Минас Жераис требало да го наследи Вашингтон Луис како претседател. Сепак, Вашингтон Луис поддржал друг ''паулиста'', неговиот пријател Хулио Престес, за претседател во 1930 година.
Победата на Прест на претседателските избори на 1 март 1930 година била доведена во прашање поради сомневање во измама. Убиството на Жоао Песоа, гувернер на Параиба и кандидат за Потпретседател на плочата на Гетулио Варгас на 26 јули 1930 година, била одлучувачки фактори за движењата против владата на Вашингтон Луис, која веќе била нападаната од кризата со кафето. Атентатот, подоцна докажал, дека немал никакви политички цели. Варгас и Освалдо Арања го започнале политичкиот заговор за повторно преземање на владата на Рио Гранде до Сул, што довело до движењето на 3 октомври 1930 година познато како Револуцијата од 1930 година. Претседателот Вашингтон Луис бил сменет на 24 октомври од страна на шефовите на вооружените сили, а привремената влада хунта ја презела власта, составена од генералите Тасо Фрагосо и Мена Барето и адмиралот Исајас де Нороња.
Луис починал во Саун Пауло на 4 август 1957 година.