Lactarius aspideoides

''Lactarius aspideoides'', попозната како светло жолта млечка, е вид на габа Млечки (печурки) од фамилијата Russulaceae. Посебните одлики на плодното тело вклучуваат леплива, бледожолта шапка и изобилен латекс што го обојува ткивото на печурките во боја на јоргованот. Се наоѓа во Северна Америка.
1 Таксономија
Видот првпат научно го опишала Гертруда Симонс Бурлингем во 1907 година. Таа ја пронашла габата додека собирала во Њуфејн, Вермонт.''Lactarius aspideoides'' е класифициран во делот ''Aspideini'' од подродот ''Piperites'' од родот Млечки(печурки). Во рамките на ''Aspideini'' дополнително е организиран во ''шумите Аспидеус'', заедно со ''L.aroostookensis'', ''L.pseudoaspideus'' и ''L.аспидеус''.
Подоцнежниот хомоним ''Lactarius aspideoides'', именуван од Роберт Кинер во 1975 година, е нелегитимно име според правилата на Меѓународниот кодекс за ботаничка номенклатура. Сега се смета за синоним за ''Lactarius salicis-reticulatae''.
Специфичниот епитет ''aspideoides'' значи „штит-како“. Заедничкото име е „светло жолта млечна шапка“.
2 Опис
Шапката е месеста и цврста, првично конвексна и папочна (со централна вдлабнатина како папок), потоа сплескана пред да стане инка во зрелоста. Достигнувајќи пречници од 3-8 см, шапката е со сулфурно-жолта боја, со слаби зони на тесни концентрични прстени со посветли и потемни жолти тонови. Шапката е многу леплива кога е влажно и има густ и постојан глутен. Маргините на работ на шапката се свиткани навнатре и има ситни влакна кај младите примероци. Жабрите се белузлави, а потоа кремова боја, забележани со жолта боја и наредени блиску една до друга. Понекогаш жабрите се спуштаат веднаш до дршката. Нивната приврзаност кон стеблото е аднат - широко прицврстена за дршката малку над дното на жабрената, со поголемиот дел од жабрената споена со дршката. Тие се 4 мм широки, исо боја на јоргован кога ткивото на жабреното ткиво е оштетено. Дршката е сулфурно жолта, често забележлива со потемно жолто, лепливо кога е младо или влажно, и еднакво по ширина низ или помало во основата. Неговата површина е мазна, а таа е 3-6 см долго и 10-15 мм дебело. Месото е белузлаво, се менува во слаба боја на јоргован кога е изложено на воздух. Латексот е бел и има горчлив вкус.
Оотпечатокот од спори, спорите изгледаат бледо жолти. Употребата на светлосен микроскоп открива дополнителни детали: тие се грубо сферични до широко елипсоидни, со димензии 7-9 на 7-8Мм, и покриени со широко распоредени, разгранети широки гребени помеѓу 0,5-1,5 Мм висока. Базидијата, клетките кои носат спори, се 35-40 на 8-11Мм, со четири спори и во облик на клубенот.
2.1 Слични видови
Видот е тесно поврзан со ''Lactarius aspideus'', уште еден бледо жолт ''Lactarius'' со латекс кој го обојува месото виолетово, но може да се разликува од него по светло обоената и зонирана шапка, помалата големина и горчливиот вкус на латексот.
3 Живеалиште и распространетост
Плодните тела на ''Lactarius aspideoides'' растат на земја, расфрлани или во мали групи, во листопадни и четинарни шуми. Овој невообичаен вид обично се среќава од лето до есен. Распределбата ги вклучува североисточните и централните Соединетите Американски Држави, кои се протегаат во јужна Канада.
4 Поврзано
* Список на видови Млечки (печурки)
5 Наводи
5.1 Цитиран текст
*