procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Миле Китиќ

Милојко „Миле“ Китиќ (|Милојко „Миле“ Китић; р. 1 јануари 1952 г.) — босанско-српски народен пејач роден во Босна. Се прославил како член на популарниот фолк-колектив од осумдесеттите „Јужни ветар“, со колегите народни пејачи Синан Сакиќ, Драгана Мирковиќ, Кемал Маловчиќ и Шемса Суљаковиќ. Еден од неговите први хитови е песната ''Mala, Mala iz Novog Pazara''.
1 Животопис
Китиќ е роден на 1 јануари 1952 г. во селото Церани, блиску до Дервента, на територијата на Народна Република Босна и Херцеговина, дел од ФНРЈ. Гимназиското образование го завршил во Вогошќа и е следбеник на православната вера. Во 1975 г., тој го направил своето деби со ''Čija si ljubav'', проследено со издавање на неговиот прв албум во 1982 година. Приклучувајќи се на Јужни ветар во 1984 година, тој брзо се прославил со хит-албумот и синглот ''Čaša ljubavi''. Соработувал со познати југословенски народни изведувачи како Синан Сакиќ, Драгана Мирковиќ, Кемал Маловчиќ и Шемса Суљаковиќ за време на неговото време со групата. Среде превирањата од Босанската војна во 1990-тите, тој побарал засолниште со своето семејство во Белград.
Китиќ има две ќерки од различни бракови и две внуки од најстарата ќерка. Своето време го дели меѓу Белград и Хановер со својата втора сопруга Марта Савиќ, која исто така е истакната пејачка. Неговата помлада ќерка Елена Китиќ се прославила како R&B-изведувачка.
2 Дискографија
*''Моја слатка мала'' (1982)
*''Јорговани плави'' (1983)
*''Чаша љубави'' (1984)
*''Ја нећу љепшу'' (1985)
*''Коцкар'' (1986)
*''Могао сам бити цар'' (1987)
*''Што да не'' (1988)
*''Осветник'' (1989)
*''Стави карте на сто'' (1990)
*''Гледај ме у очи'' (1991)
*''Ћао, Јелена'' (1992)
*''Вук самотњак'' (1993)
*''Мој соколе'' (1994)
*''Окрени јастук'' (1995)
*''Ратник за љубав'' (1996)
*''Остај овде'' (1997)
*''До среће далеко, до Бога високо'' (1998)
*''Три живота'' (1999)
*''Злато, сребро, дукати'' (2000)
*''Плава циганко'' (2001)
*''Буди моја'' (2001)
*''Полицијо, опрости ми'' (2003)
*''Земљотрес'' (2004)
*''Шампањаћ' (2005)
*''Шанкер'' (2008)
*''Паклене године'' (2012)
*''Ракија'' (2013)
*''Нокаут'' (2014)
*''Мађионичар'' (2017)
*''Казанова'' (2019)
Assassin's Creed Shadows

''Assassin's Creed Shadows'' (|Assassin's Creed: Сенки) — акционо-авантуристичка игра развиена од Ubisoft Quebec и објавена од Ubisoft, која излегла на 20 март 2025 г. Играта е четиринаесеттиот голем дел од серијата ''Assassin's Creed'' и наследник на ''Assassin's Creed Mirage'' од 2023 г., како и првиот наслов што е вклучен во платформата ''Assassin's Creed: Infinity''.
Сместена во Јапонија од XVI век кон крајот на периодот сенгоку, играта се сосредоточува на илјадалетната борба на Братството на асасини, кои се борат за мир и слобода, и Редот на темпларите, кои сакаат мир преку управување; од гледна точка на двајца главни јунаци: Наое, женски шиноби, и Јасуке, африкански самурај вдахнат од истоимената историска личност. Двата лика различно се управуваат и обезбедуваат исклучителен начин на игра, што овозможува пристап до задачи на повеќе начини.
''Shadows'' првенствено требала да излезе на 15 ноември 2024 г., но датумот се префрлил на 20 март 2025 г. на повеќе платформи, вклучувајќи PlayStation 5, Windows, Xbox Series X/S, macOS и iPadOS.
1 Светот во играта
''Assassin's Creed Shadows'' содржи голем отворен свет што го опфаќа средишното подрачје на Јапонија, вклучувајќи ги провинциите Ига, Арима и Оми. Периодот на урбанизација, трговија и војна им овозможиле на развивачите да создадат широко разнообразие на места, вклучувајќи градови, трговски пунктови, обработливо земјиште и големи замоци, моделирани во размер 1:1. Помеѓу нив има планини и шуми.
Многу важна личност (VIP)

Многу важна личност (на англиски Very Important Person - VIP) е личност на која и се доделуваат посебни привилегии поради високиот социјален ранг, статус, влијание или важност. Терминот почнал да се користи повеќе по Втората светска војна, кога бил популаризиран од пилотите на RAF (Royal Air Forces) односно кралските воздухопловни сили.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" >&#x5B;''потребни се дополнителни цитати''&#x5D;</sup>
Примери за VIP личности се познати личности, државни лидери или лидери на влади, други високи политичари или која било друга општествено значајна личност која добива посебен третман од која било причина. Посебниот третман обично вклучува одвојување од обичните луѓе и повисоко ниво на удобност или услуга.
Во некои случаи, како на пример со билети, VIP може да се користи како титула на пакет или на сличен начин како што се користат зборовите ''премиум'' или ''ексклузивно.'' Вообичаено на аеродромите, VIP билети може да купи кој било, но сепак значи одвојување од другите клиенти, сопствени безбедносни проверки итн.
VIP терминалите на аеродромот може да ги користат министрите за надворешни работи, амбасадорите, дипломатите и други високи владини личности, под услов тие да бидат официјално поканети од владата на земјата на прием.
Понекогаш, се користи и терминот ''многу многу важна личност'' (''VVIP'' или ''V.V.I.P.'' (Very very important person) на англиски), особено во однос на VIP лица со многу висок социоекономски ранг или моќ на трошење. Се користи особено кога секој може да купи VIP третман, за да ги разликува луѓето со особено високи барања.''VVVIP'' (или V.V.V.I.P. - Very very very important person) може да означи уште едно, повисоко ниво на ексклузивност.
1 Наводи
Коџадаг

Коџадаг (|Μεγαλοβούνι, во превод ''Голема Планина''; старо ''Κοτζά Νταγ'', од турски ''Голема Планина'') — планина во североисточниот дел на Драмско, Егејска Македонија. Претставува источен дел на Боздаг.
1 Опис
Ова е долг тесен масив со изглед на венец кој се протега од градот Драма до реката Места и селото Бук. Се наоѓа на исток од планинскиот комплекс Боздаг, од кого е одвоен со превојот Добросул (Кало Неро, 750 м) и двата спротивни потока Цекурова (Кофтеро, Поликарпос) и Чемерика (Платанорема), пртоки на Места и Драматица. На југ и југоисток е одвоена од планината Урвил со долината на Дан, притока на Драматица, низ која минува патот Драма – Бук.
Карпите на планината са гнајсеви, кристални варовници и мермери.
До врвот Коџадаг се стасува од село Равња (720 м) за околу 2 часа.
Европската пешачка патека E6, која оди од Боздаг и Мокрош (660 м) го сече северниот дел на планинскиот венец и стасува до Караѓоз (660 м), за да продолжи до Бук (120 м).
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Коџадаг, Μεγαλοβούνι, Κοτζά Νταγ, Κοτζά, 1.117, СИ над Равика, ЈИ над Равња и СЗ над Нусретли
Равња, Ραβένια, Ρεβένια, 1.048, ЗЈЗ над Равња
Рустепе, Густепе, Σύνορα, Γους Τεπέ, 1.105, СИ над Равика и ЈИ над Равња
Тихота, Τιχώτας Λόφο, Τιχότα Λόφος, 1.028, ЈИ од Тихота
Караѓоз, Ύψωμα Φωστερίδη, Καραγκιόζ, 1.058, ЗЈЗ од Караѓоз
Рахишта, Χίλια Οκτώ, Ράχιστα, 1.008, С од Драчишта
Картал, Карталар, Αετοκορφή, Καρταλάρ, 973, СИ над Равња и СЗ над Олук Дере
Картал Тепе, Αντέρεισμα Αδελφών Μαύρου, 685, СИ од Равња
Чифте Карагач, Δίδυμα, Ψηλή Ράχη, 877, С од Зарич
Δράκος, 732, И над Равика
Рабеш, Рапеш, Δρεπάνι, Ράπες, 835, СЗ над Рабеш
Кале, Каља, Καλέ, Καλιάς, 864, ССЗ над Суруџилер
Добросул, Καλό Νερό, 843, С од Равња
Καμπούρης, 706 – 620, ЈЈИ од Драчишта
Тиклова, Καστανιές, 850, СЗ од Караѓоз и Ј од Тихота
К’шла, Κάστρο, Κισλάς, 681, СИ од Драчишта
Καψάλα, 896, С над Нусретли
Либотен, Κολόνι, Λιμπστού, 708, СИ над Ѓуреклер и С над Либотен
Λυκοφωλιά, 911, СИ над Равика
Μαρίνα, 978, ЈИ над Рабеш
Кара Орман, Μαύρο Βουνό, Καρά Ορμάν, 740, СЗ од Орманли
Караагач, Олук, Μαυροδένδρι, Ολούκι, 958, СЗ над Олук Дере
Μεγάλο Κεφάλι, 940
Бајрак, Бајрамтепе, Μπαϊράμ Λόφος, Μπαϊράκι, 877, З од Лишен
Никули, Νικούλη, 946
Πυραμίδα, 796, ССИ од Караѓоз и Ј од Драчишта
Равика, Ραβίκα, 679, С над Равика
Јанук, Ρεβίθι, Γιανούκ Λόγος, 971, Ј од Капотчук
Какул, Σκούφος, 860, С од Зарич
Коџа Крана, Σταυρός, Κοτζιά Κράνα, Κοτζά Κράνα, 956, ССИ над Равња
Либотен, Τριγωνομετρικό, Χιμποτού, 762, СЗ над Ѓуреклер и З над Либотен
Лишен, Чалтепе, Ύψωμα Καλλικρούνου, Λεσάνη, 617, СЗ од Лишен
Чибла, Ύψωμα Καραλή, Τσίμπλα, 900, З од Караѓоз
Караагач, Φτελιά, 782, ЗСЗ над Равња
Харман, Χαρμάν, 857
2 Поврзано
* Боздаг
Cinemax

Cinemax — американска претплата на кабелска и сателитска телевизиска мрежа во сопственост на ХБО, подружница ВорнерМедиуми. Првенствено емитува кино играни филмови, заедно со оригинални серии и документарни филмови и специјална содржина зад сцената.
Томасова теорема

Томасова теорема е социолошка теорија, формулирана во 1928 година од Вилијам Исак Томас и Дороти Свејн Томас:
Односно толкувањето на ситуацијата го предизвикува дејството. Ова толкување не е објективно. Дејствијата се под влијание на субјективните перцепции на ситуациите. Дали воопшто постои објективно правилно толкување не е релевантно за водењето на однесувањето на поединците.
Теоремата на Томас не е теорема во математичка смисла, туку теорија во социологијата.
1 Дефиниција на ситуацијата
Во 1923 година, В. И. Томас попрецизно изјавил дека секоја дефиниција на ситуацијата ќе влијае на сегашноста. Дополнително, по низа дефиниции во кои е вклучен поединецот, таквата дефиниција исто така „постепено [влијае] на цела животна политика како и карактерот на самиот поединец“. Следствено, Томас ги истакнал општествените проблеми како интимноста, семејството или образованието како фундаментални за улогата на ситуацијата при откривање на социјален свет „во кој субјективните впечатоци можат да се проектираат на животот и со тоа да станат реални за проекторите“.
Дефиницијата на ситуацијата е основен концепт во симболичкиот интеракционизам. Тоа вклучува предлог за карактеристиките на социјалната ситуација (на пр. норми, вредности, авторитет, улоги на учесниците) и бара согласност од другите на начин кој може да ја олесни социјалната кохезија и социјалното дејствување. Конфликтите често вклучуваат несогласувања околу дефинициите на ситуацијата за која станува збор. Така, оваа дефиниција може да стане област оспорена помеѓу различни засегнати страни (или преку чувството за самоидентитет на егото).
Дефиницијата на ситуацијата е поврзана со идејата за „врамување“ на ситуација. Изградбата, презентацијата и одржувањето на рамки на интеракција (т.е. социјален контекст и очекувања) и идентитети (само-идентитети или групни идентитети) се фундаментални аспекти на социјалната интеракција на микро ниво.
2 Поврзано
* Управување со впечатоци
* Лингвистичка релативност
* Плацебо
* Плуралистичко незнаење
* Самоисполнувачко пророштво
* Социологија на знаењето
* Тинкербел ефект
3 Наводи
4 Дополнителна литература
**
Хун (картунист, карикатурист)

Бил Шмелинг (починат 12 септември 2019 година), попознат по неговиот псевдоним Хун, бил американски уметник, познат по неговите експлицитни, хомоеротични фетиш илустрации и стрипови.
1 Биографија
Бил Шмелинг започнал да создава еротска уметност во 1960-тите, работејќи за ''Физик Пикторијал'' и други слични списанија, првично под името ''Торо''. Користејќи го името ''Хун'', тој продуцирал серијал стрипови - ''Хун Стрипови (Hun Comics'') и Гор (''Gohr) -'' со фантастични сексуални авантури на геј мажи. Во 1998 година, компанијата Том од Финска ја објавиле книгата, збирка од неговите дела. Повторливи ликови во неговите стрипови вклучуваат Биг Сиг (наивен, но сексуално авантуристички, полуписмен млад човек) и Гор (варварин кој живее во брутален, пост-апокалиптичен свет). Неговата уметност се карактеризира со хипермажествени ликови со претерани мускули, брадавици и гениталии. Секс сцените рутински вклучуваат БДСМ со акцент на телесните течности. Меѓурасните секс сцени се вообичаени.
Во 1993 година Шмелинг ја добил наградата за бизнис на годината како дел од наградите Пантеон на Кожа. Во 1999 година тој и Харди Хаберман ја добиле наградата Стив Мејдхоф за национална или меѓународна работа од Националната асоцијација за Кожа Интернационал. Во 2004 година ја добил Северозападната регионална награда како дел од наградите Пантеон на кожа.
Во 2019 година, Шмелинг ги донирал сите свои уметнички дела, белешки и други материјали на Кожните Архиви и Музеј во Чикаго.
Шмелинг живеел во Портланд, Орегон.
Бенјамин Шешко

Бенјамин Шешко — словенечки фудбалер, напаѓач на и на словенечката репрезентација
1 Животопис
Шешко е словенечки професионален фудбалер кој игра како напаѓач за германскиот клуб ФК Лајпциг и Словенечката фудбалска репрезентација.
Во 2019 година, на шеснаесет години, тој премина од НК Домжале во Ред Бул Салцбург, кој го позајми во неговиот втор тим, ФК Лиферинг, на две сезони, каде што постигнал 22 гола на 44 натпревари во Втората австриска лига. Во јануари 2021 година, дебитирал за Ред Бул Салцбург и со него освоил две титули на Австриското национално првенство и една титула победник на Австрискиот куп.
Шешко одиграл 25 натпревари за словенечката младинска репрезентација и во јуни 2021 година дебитирал за словенечката репрезентација како најмлад играч на возраст од осумнаесет години и еден ден. Во октомври истата година го постигнал својот прв репрезентативен гол, со што станал најмладиот репрезентативен стрелец во историјата.
Рибник (Штипско)

Рибник — историско село во Штипско, денес во атарот на штипското предградие Ново Село.
1 Географија
Селото се наоѓало на левата страна на реката Брегалница, на работ на пространа крајречна тераса, на надморска височина од 275 м. Лежело околу 2 км југозападно Штип, крај автопатот Штип-Струмица.
Околу 1 км југоисточно од селото постојат две чешми, од кои едната е пресушена, наречени Рибнички Чешми.
2 Историја
Во XIX век Рибник било македонско село во Штипската каза на Скопскиот санџак.
Во 1907 година, селото броело 10-12 домаќинства, чифлигари на штипски бегови. Последниот сопственик на чифликот бил Ване Пачаризов, кој во 1912 г. се преселил во Штип. Постепено населението на селото се иселило во текот на Балканските војни.
По крајот на Балканските војни, во периодот 1913-1930 сопственици на атарот на некогашното село се: Икмет-бег, Шукри-бег, Демир-ефенди и Алида-ан'ма. Подоцна имотот бил купен од Трајко Кукубаев, браќата Караѓозови (5 браќа) и Петре Шестаков. По Втората светска војна, земјиштето е национализирано, и на негово место е изграден ЗИК „Црвена ѕвезда.“
Од селото денес има остатоци од некогашни куќи, како и од стар камен мост во непосредна близина на некогашната воденица. Во минатото, во селото постоеле и две турски куќи - „кули“.
3 Иселеништво
Од Рибник се иселени родовите ''Гајдарџиски'' (со старо презиме ''Рабничарски'') во 1881 година, ''Југовци'' и ''Шијаковци''. Сите родови денес живеат во Штип.
4 Наводи
FX Life

FX Life — меѓународна пледплатна телевизиска мрежа, во сопственост на Disney Entertainment, гранка на Компанијата Волт Дизни, како замена за Фокс Лајф. Мрежата со текот на времето е прекината на неколку пазари, а моментално е активна во Грција, Балтикот и ЗНД.
Била лансирана во Грција на 15 март 2023 година како замена за Фокс Лајф со цел да се избегне забуна со Фокс корпорација и да се избегне постоењето на трговската марка Стар во Грција како друг неповрзан канал, Стар Канал е сопственик на трговската марка, и ЗНД и Балтичките региони на 24 јануари 2024 година.
1 Тековни канали
1.1 Балтикот и ЗНД
* FX Life (претходно Фокс Лајф) е телевизиски канал на руски јазик кој започнал на 15 април 2008 година. Каналот бил затворен на 1 октомври 2022 година за Русија и Белорусија, и бил заменет со Сапфир во Русија, но сè уште е активен во Заедница на независни држави и балтичките региони. Кабелските оператори во Естонија имаат локализирана верзија на каналот со рекламирање. Каналот е ребрендиран како FX Life на 24 јануари 2024 година.
1.2 Грција
* FX Life (порано како Фокс Лајф) е грчки канал објавен на 1 декември 2008 година. На 15 март 2023 година, Фокс Лајф бил заменет со FX Life, заедно со Fox кој станал FX.
2 Поврзано
* Star Life (меѓународен)
* FX Life (грчки ТВ канал)
* FX
Стојан Ристески (Латово)

Стојан Б. Ристески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1927 година во селото Латово, Порече. На народноослободителното движење се приклучил во август 1944 година, како доброволец во Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борбита за ослободување на Кичево, на 8 август 1944 година.
2 Наводи
Саве Трајкоски

Саве С. Трајкоски ( во — кај ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1912 година во селото Локвица, Порече. По занимање бил земјоделец. Активно се приклучил кон ослободителното движење во септември, 1944 година и учествувал во повеќе борби за ослободување на земјата. Загинал во борбата против балистите во Дечани, на 5 јануари 1945 година.
2 Наводи
Стеван Максимоски

Стеван Максимоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1924 година во селото Слатина кај Македонски Брод. По занимање бил змјоделец. Од август, 1944 година активно учествуваа во акциите на Петнаесеттата поречка бригада. Загинал во борбата против балистите кај Зајас на 14 ноември 1944 година.
2 Наводи
Стојмир Рувчески

Стојмир В. Рувчески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1918 година во селото Локвица, Порече. По занимање бил земјоделец. Почнувајќи од 1944 година, тој земал активно учество во народноослободителното движење во Македонија. Загинал во борбата против балистите во Приштина, на 12 јануари 1945 година.
2 Наводи
Светозар Трајкоски

Светозар С. Трајкоски ( во — кај реката Бел Дрим, ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1913 година во селото Калуѓерец, Порече. По занимање бил земјоделец. Кон ослободителното движење, тој се прикучил доброволно во август 1944 година, и станал дел од Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борбата на реката Бел Дрим, во Метохија, на 20 ноември 1944 година.
2 Наводи
Слободан Николоски

Слободан Е. Николоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1919 година во Томино Село, Порече. Почнувајќи од август 1944 година, тој земал активно учество во единиците на НОВ. Загинал како борец на Петнаесеттата поречка бригада, во борбите против балистите кај село Србица, на 16 ноември 1944 година.
2 Наводи
Стојанче Василески

Стојанче М. Василески ( во — на ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1922 година во селото Могилец, Порече. Бил борец на Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борбата против балистите на Шар Планина на 20 ноември 1944 година.
2 Наводи
Спасе Аврамоски

Спасе Т. Аврамоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1919 година во селото Локвица, [[Порече]. По занимање бил земјоделец. Влегол во НОБ во 1944 година и бил учесник во повеќе борби и дејствија против балистите. Загинал во борбата кај селото Вратница, Тетовско при расчистување на теренот од балистите.
2 Наводи
Столе Стојаноски

Столе B. Стојаноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1914 година во селото Грешница кај Македонски Брод. По занимање бил земјоделец. Од август 1944 година, станал борец на Петнаесеттиот македонски корпус. Загинал во борбите на Сремскиот фронт, кај Свети Михајловско на 17 април 1944 година.
2 Наводи
Драге Манески

Драге М. Манески ( во — на ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1910 година во Томино Село, Порече. Во 1944 година, тој влегол во состав на Првата македонско-косовска ударна бригада. Учествувал во повеќе борби и дејствија против германскиот окупатор и нивните приврзаници. Загинал на Шар Планина, каде наишол на балистичка заседа, на 28 октомври 1944 година.
2 Наводи
Стојан Павлески

Стојан Павлески ( во — кај реката ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1921 година во селото Црешнево кај Македонски Брод. Доброволчно се приклучил кон единиците на НОБ и учествувал во повеќе борби и акции против окупаторот и нивните приврзаници. Загинал во борбата против балистите во Дреница на 15 февруари 1945 година.
2 Наводи
Стојан Тодороски

Стојан Тодороски ( во — ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
По занимање бил земјоделец. Доброволно пристапил кон ослободителното движење во 1944 година. Учествувал во повеќе борби и акции. НЕ се познати точни податоци за местото и датумот на неговото загинување.
2 Наводи
Столе Стојкоски

Столе В. Стојкоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1921 година во селото Косово кај Македонски Брод. Учествувал во пробивот на Сремски фронт во составот на 48-та дивизија, Петнаесетти македонски корпус. Загинал во борбите кај Свети Михаил на 15 април 1944 година.
2 Наводи
Тодор Јовчески

Тодор М. Јовчески ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1919 година во селото Растеш, Порече. По занимање бил земјоделец. Бил дел од Петнаесеттата поречка бригада. Загинал во борбата кај селото Здуње, на 21 септември 1944 година.
2 Наводи
Тамур Насуфоски

Тамур Насуфоски ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија, жртва на бугарските фашисти.
1 Животопис
Бил роден во 1902 година во селото Пласница, Кичевско. Тамур бил претепан до смрт од страна на бугарската фашистичка полиција во самото село.
2 Наводи
Тихомир Михаилоски

Тихомир С. Михаилоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1922 година во селото Брод, Порече. По занимање бил фурнаџија. Се приклучил доброволно во Првата македонско-косовска ударна бригада. Загинал во борба против балистите во селото Бродец, на 13 ноември 1944 година.
2 Наводи
Здравка Миленкоска

Здравка С. Миленкоска ( во — ) — жртва на бугарските фашисти.
1 Животопис
Била роден во 1885 година во Томино Село. Таа била убиена заедно со Лазар Миленкоски, од страна на бугарската полиција, на 19 март 1944 година.
2 Наводи
Генко Стеваноски

Генко Стеваноски ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија, жртва на бугарските фашисти.
1 Животопис
Бил роден 1912 година во Горно Крушје. Тој бил убиен од страна на бугарската полиција во август 1943 година.
2 Наводи
Ѓуро Трајкоски

Ѓуро Трајкоски ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија, жртва на бугарските фашисти.
1 Животопис
Бил роден 1900 година во Крапа, Порече. Тој бил убиен од страна на бугарската полиција, на 16 август 1943 година.
2 Наводи
Јордан Милошески

Јордан К. Милошески ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија, жртва на бугарските фашисти.
1 Животопис
Бил роден во 1909 година во Самоков, Порече. Убиен бил од страна на бугарската полиција во Самоков, на 23 декември 1942 година.
2 Наводи
Крсте Секулоски

Крсте Т. Секулоски ( во — во ) — учесник во НОВ на Македонија, жртва на бугарските фашисти.
1 Животопис
Бил роден во 1924 година во селото Белица кај Македонски Брод. Бил убиен од страна на бугарсакта полиција, терајќи го на пат кон участокот во село Тополница на 17 март 1944 година.
2 Наводи
Ленка Милошеска

Ленка Д. Милошеска ( во — ) — жртва на бугарските фашисти.
1 Животопис
Била роден во 1911 година во селото Белица кај Македонски Брод. Била убиена од страна на бугарската полиција на 17 март 1943 година.
2 Наводи
Лазар Миленкоски

Лазар Н. Миленкоски ( во — ) — учесник во Илинденското востание, жртва на бугарските фашисти.
1 Животопис
Бил роден во 1882 година во Томино Село, Порече. Бил учесник во Илинденското востание. Бил убиен од страна на бугарската полиција, заедно со Здравка Миленкоска на 19 март 1944 година.
2 Наводи
Митана Станкоска

Митана М. Станкоска ( во — ) — жртва на бугарските фашисти.
1 Животопис
Била роден во 1912 година во селото Девич, Порече. Била убиена за време на гранатирањето и бомбардирањето на селото од страна на бугарските фашисти, во август 1944 година.
2 Наводи
Никола Миленкоски

Никола В. Миленкоски ( во — во ) — жртва на бугарските фашисти.
1 Животопис
Бил роден во 1902 година во селото Долно Крушје, Порече. Загинал за време на бомбардирањето од страна на бугарскиот окупатор, во август 1944 година.
2 Наводи
Тасе Петрески

Тасе Петрески ( во — ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1900 година во селото Крапа, Порече. Работел против бугарската власт и се спротивставувал на реквизиционите планови на земјоделските производи. Бил фатен од страна на бугарската полиција и бил убиен на 2 септември 1943 година.
2 Наводи
Трпко Кузманоски

Трпко С. Кузманоски ( во — ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1908 година во селото Звечан, Порече. Бил познат како напреден младинец и демократ за време на Кралството Југославија. По новата окупација на земјата, тој продолжил да се бори за национални и општествени права. Бил фатен од страна на бугарската полиција и по неколкудневно малтретирање и тепање бил убиен на 10 ноември 1943 година.
2 Наводи
Столе Змејкоски

Столе Ф. Змејкоски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1912 година во селото Растеш, Порече. Работел како илегалец во народноослободителното движење. Бил фатен од страна на бугарската полиција и по долго измачување и тепање на најсуров начин бил убиен во затворот во родното село на 28 август 1943 година.
2 Наводи
Цвета Димоска

Цвета С. Димоска ( во — во ) — жртва на бугарските фашисти.
1 Животопис
Била родена во 1887 година во селото Девич, Порече. Загинала за време на бомбардирањето на нејзиното село од страна на бугарските авиони, во месец август 1944 година.
2 Наводи
Софе Стојаноски

Софе С. Стојаноски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Бил роден во 1903 година во селото Сланско, Порече. Бил активен уште за време на Кралството Југославија и се борел за национални и општествени права. По капитулацијата на Југославија и доаѓањето на бугарската окупаторска власт, тој продолжил да се бори и против неа. Бил фатен во октомври 1941 година, во Дреново и бил убиен од бугарската полиција.
2 Наводи
АТП Росмален 2024 – поединечно

АТП Росмален 2024 – поединечно - бил тениски турнир во поединечна конкуренција од АТП серијата 250 кој се одиграл во Росмален, Холандија, како дел од тениската сезона 2024.
1 Носиели
Првите четири носители биле слободни во првото коло.
# Алекс де Минор (победник)
# Томи Пол
# Иго Умбер
# Карен Хачанов
# Адријан Манарино
# Талон Грикспор
# Себастијан Корда
# Џордан Томпсон
2 Жреб
Шоџи

Шоџи (|障子) — во традиционалната јапонска архитектура е врата, прозорец или преграда што го дели внатрешниот простор на домот, кој се состои од проѕирна или полупроѕирна хартија прикачена на дрвена рамка. Традиционално, хартијата ваши се користи за шоџи, но може да се користи и хартија создадена во современи фабрики, стакло или пластика.
Вратите шоџи често се прават лизгачки, со што се заштедува внатрешен простор што неизбежно би го зафатила крилната врата. Тие често се користат и во традиционалните јапонски живеалишта и во домовите во западен стил, особено во таканаречените вашицуа. Во современата јапонска архитектура, шоџито не се користи за надворешни инсталации, а наместо тоа обично се користи застаклување.
Добра (планина)

Добра (el, ''Фламбуро'', ''Δοβρά'', ''Довра'', ''Δοβράς'', ''Доврас'', ''Δογρά Τεπέ'', ''Догра Тепе'') — планина во Кожанско, Егејска Македонија и Лариско, Тесалија. Претставува дел од планината Камбуница.
1 Опис
Ова е мал планински масив во јужниот дел на Кожанско јужно од Серфиџе (440 м). На запад е одвоен од планината Свети Христофор со долината на реката Фтисмата, а источната граница е Коничка Река (600 м). На север е разделена од малата планина Вурсана со долината Лакес или Лакомата на река Платанулија, а на југ е одвоена од планината Амар Беј преку превојот (800 м) низ кој минува патот Гликово – Мокро или Метаксас.
Карпите на плинаната се варовници и доломити.
До врвот се стасува од селото Метаксас (1.080 м) за околу 2,5 часа или од селото Рахово (640 м) за околу 3 часа.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Голда, Бара, Зголака, Гурнес, Γούρνες, Μπάρα, Ζγκόλακα, Γκόλντα, 1.382, И над Делино
Агриогорција, Агриоахладија, Αγριοαχλαδιά, Αγριογκορτσιά, 1.000
Голна, Коромилија, Κορομηλιά, Γκόλνα, 1.253, СИ над Делино
Добра, Довра, Доврас, Фламбуро, Φλάμπουρο, Δοβρά, Δοβράς, 1.378, ЈИ од Рахово
Дувра, Калоградико, Καλογράδικο, Ντούβρα, 1.160
Каваларија, Καβαλλάρια, 802
Кодонотрипа, Кока, Κωδωνότρυπα, Κόκκα, 1.196, ИСИ од Метаксас
Корифес, Цимбати, Цимбак, Стимбати, Κορυφές,Τσιμπάτι, Τσιμπάκ, Στιμπάτι, 1.111, ЈИ над Делино
Кутпани, Κουτπάνι, 1.004
Лагорахи, Λαγόρραχη, 1.100, ЈИ од Метаксас
Лептокарија, Λεπτοκαρυά, 1.228, СЗ од Гликово
Мангали, Манганари, Μαγγάλι, Μαγγανάρι, 860
Маноли Рахи, Μανώλη Ράχη, 1.038
Микри Кока, Μικρή Κόκκα, 1.140
Палиокастро, Παλιόκαστρο, Παληόκαστρο, 1.106, С над Гликово
Профитис Илијас, Προφήτης Ηλίας, 1.260, ЈИ над Метаксас
Профитис Илијас, Προφήτης Ηλίας, 1.020
Профитис Илијас, Προφήτης Ηλίας, 1.012
Рахову Рахи, Ράχοβου Ράχη, Ραχοβού Ράχη, 940
Реда, Рахи, Ράχη, Ρέντα, 1.260, С над Метаксас
Скопија, Караули, Σκοπιά, Καραούλι, 837
Спорос, Кокес, Σπόρος, Κόκκες, 980
Ставрос, Σταυρός, 1.052, Ј над Делино
Стурнари, Στουρνάρι, 887, ЈИ над Делино
Сурла, Σούρλα, 980, ЈИ над Делино и СЗ над Метаксас
Тумба, Τούμπα, 818
Фламурија, Φλαμουριά, 1.370
Фурнос, Φούρνος, 860, С од Гликово
Хондрорахи, Χονδρορράχη, 1.214, И од Метаксас и СЗ од Гликово
Халикија, Χαλίκια, 1.260, И над Метаксас
2 Поврзано
* Камбуница
Пинкас

''Пинкас'' (|פִּנְקֵס, |פִּנְקָס) — книга на записи на еврејска заедница, во која се евидентирани случките и настаните поврзани со заедницата. Таквата книга на записи била користена за координирање и документирање на организациите во еврејските градови и села во раниот модерен период во Европа.
1 Потекло
Поимот ''пинкас'' потекнува од грчкиот збор πίναξ, што значи табла или табла за пишување. Првично се однесувал на физичка табла за пишување, како што е опишано во Мишна, која доаѓа во три вида:
# Табла покриена со прашина, која првенствено се користела за аритметички пресметки и доволно голема за да служи како седиште;
# Табла покриена со слој од восок, каде што се пишувало со помош стилус; и
# Мазна табла на која се пишува со мастило.
Со текот на времето, поимот еволуирал за да се однесува на книга составена од такви табли, и на крајот кој било писмен запис. Употребата на „''пинкас''“ за означување на регистер се наоѓа во Мишна:„''Пинкасите'' се отворени, а раката пишува“.
Ролан Гарос 2024 – мажи поединечно

Ролан Гарос 2024 – мажи поединечно - бил вториот тениски гренд слем турнир, кој се одиграл во рамките на тениската сезона 2024.
Како и претходните изданија на Ролан Гарос, така и ова се одржало кон крајот на мај и почетокот на јуни (од 26 мај до 9 јуни), во Париз, Франција.
Во финалето на ова издание, Карлос Алкарас, го победил Александар Зверев со 6–3, 2–6, 5–7, 6–1, 6–2, со што ја освоил својата трета гренд слем титула во кариерата, прва на Ролан Гарос. Тој станал осмиот шпанец кој победил на францускиот гренд слем, по Мануел Сантана, Андрес Химено, Серхи Бругера, Карлос Моја, Алберт Коста, Хуан Карлос Фереро (неговиот тренер на овој турнир) и Рафаел Надал. Исто така, станал најмладиот играч кој освоил гренд слем на три различни подлоги, откако претходно ги освоил Отвореното првенство на САД 2022 и Вимблдон 2023.
1 Носители
width=90%
Новак Ѓоковиќ ''(четвртфинале)''
Јаник Синер ''(полуфинале)''
Карлос Алкарас (победник)
Александар Зверев ''(финалист)''
Данил Медведев ''(четврто коло)''
Андреј Рубљов ''(трето коло)''
Каспер Руд ''(полуфинале)''
Хуберт Хуркач ''(четврто коло)''
Стефанос Циципас ''(четвртфинале)''
Григор Димитров ''(четвртфинале)''
Алекс де Минор ''(четвртфинале)''
Тејлор Фриц ''(четврто коло)''
Холгер Руне ''(четврто коло)''
Томи Пол ''(трето коло)''
Бен Шелтон ''(трето коло)''
Николас Хари ''(прво коло)''
Иго Умбер ''(прво коло)''
Карен Хачанов ''(второ коло)''
Александар Бублик ''(второ коло)''
Себастијан Баес ''(второ коло)''
Феликс Оже-Алијасим ''(четврто коло)''
Адријан Манарино ''(прво коло)''
Франсиско Серундоло ''(четврто коло)''
Алехандро Табило ''(прво коло)''
Франсес Тиафо ''(второ коло)''
Талон Грикспор ''(трето коло)''
Себастијан Корда ''(трето коло)''
Томас Мартин Ечевери ''(трето коло)''
Артур Фис ''(прво коло)''
Лоренцо Мусети ''(трето коло)''
Маријано Навоне ''(второ коло)''
Камерон Нори ''(прво коло)''
2 Жреб
2.1 Горна половина на жребот
Јаребична

Јаребична или Скрка (|Σκρα, ''Σκρα ντι Λέγκεν'', ''Σκόρκα ντι Λέγκαν/Λέαγκαν'') — планина во северна Егејска Македонија, на границата на со Р. Македонија.
1 Географска характеристика
Оваа мала планина се наоѓа во северниот дел на Мегленско, на границата со Кукушко и Гевгелиско во Р. Македонија. Сместена е на североисток од комплексот Пиново-Кожуф, од кој е одвоена со долината на Мал Меглен и седлото (830 м) на граничната пирамида бр. 87. На југ е одделена од планината Пајак со превојот Скрка (Макрокорифи, 880 м) и Ошинската Долина.
Името ''Скра'' е изопачено од влашкото ''Скорка ди Леген'', со значење „Врв на Леген“.
Карпите на планината се варовници и офиолити.
Пајак со неговото северното подножје Јаребична е дел од мрежата на заштитени подрачја Натура 2000 (1240003).
Во мај 1918 г. во Првата светска војна на планината се одиграла тешката Битка кај Јаребична, каде Антантата ѝ нанела пораз на бугарската војска. На врвот има споменик на победата и до него води пат.
Европската пешачка патека E6, идваща от селата Фуштани (300 м) и Ошин (820 м) ги сече Пајак и Јаребична, па завршува во селото Љумница (570 м), за да продължи на исток кон Бојмица и Ругуновец.
+ Врвови, Име, Грчки, Висина (м), Местоположба
Јаребична, Скрка, Σκρα, Σκρα ντι Λέγκεν, Σκόρκα ντι Λέγκαν/Λέαγκαν, 1.097, СЗ над Љумница и ИСИ од Бериславци
Παπαγιάννη, 1.034, пирамида бр. 82
Скрка, Βραχοκορφές, Σκρέκα, 860, СИ од Ошин и И од Бериславци
Јака, Γιάκα, 720, пирамда бр. 77
Гола Скрка, Γυμνή, Σκορκ Γκόλα, 880, ИСИ од Бериславци и И од Лугунци
Бучовник, Καταρράκτης, Μπουτσόφνικ, Σκορκ Δικορίτς, 840, СИ од Бериславци и Лугунци
Кула, Κούλα, 960, СИ од Ошин и И од Бериславци
Мусо, Μόσιο, 789, СЗ од Љумница
Скрка Налта, Μυτερή Κορυφή, 967, пирамида бр. 85
Мали Крш, Πράσινος Λόφος, Μάλι Κρι, Μάλι Κροχ, 643, пирамида бр. 73
Сарандар, Σαραντόρ, 960, пирамида бр. 80
Селица, Σέλιστα, 780, пирамида бр. 78
Мусов Гроб, Τάφος Μήτσου, Γκρόπα Μόσιε, 900, И од Љумница (Скра)
2 Поврзано
* Пајак (планина)
* Битка кај Јаребична
Музејски придружник

Музејски придружник (или придружник на галерија) тој се грижи за галеријата во музејот од безбедносни причини, за да им помогне на посетителите на музејот, а понекогаш и да им помогне на кустосите при преместување на предмети или менување на приказите во галеријата. Позицијата понекогаш ја преземаат и волонтери.
1 Одговорности
Типични одговорности вклучуваат:* Спроведување на предните работи на музејот
* Обезбедува информации за прописите, објектите и изложбите на посетителите
* Отворање музеј за време на работното време
* Поздравување на посетителите при пристигнувањето
* Поканување на посетителите да се потпишат во книгата за посетители
* Следење на посетителите додека гледаат експонати
* Предупредување на луѓето (често децата) за непочитување на музејските прописи
* Доделување на промотивни материјали
* Одговарање на прашања во врска со експонати, прописи, објекти итн.
* Организирање тури за училишта или други групи
* Организирање на волонтери или други членови на персоналот за спроведување на тури
* Периодично испитување на експонати и предмети
* Известување на персоналот на музејот кога е потребна поправка или замена
Точната природа на потребните обврски ќе зависи од големината и видот на музејот, како и од точната улога што му е одредена на музејскиот придружник.
Берта Елијас

Берта Елијас (родена на 1 февруари 1889 година во Утрехт – починала на 18 јули 1933 година во Хаг) била холандска адвокатка, активистка за правата на жените и директорка на музејот. Како директор на Музејот за образование во Хаг, таа била првата жена на таква позиција во Холандија во 1923 година. Како наследник на Херман ван Капеле, првиот директор на тој музеј, Елијас постигнала значителен раст на бројот на посетители, од приближно 2.500 во 1923 година на 100.000 годишно во 1932 година, од кои три четвртини биле ученици.
Зеина Арида

Зеина Арида (родена 1970) била директор за уметност, култура и наследство од Либан. Во ноември 2021 година таа била назначена за директор на Матаф: Арапски музеј за модерна уметност во Доха, Катар.
1 Биографија
Арида била родена во Бејрут, Либан, а се школувала во Бејрут и Париз. Студирала литература и театар на Универзитетот Сорбона во Париз, а дипломирала во 1993 година. Од 1997 до 2014 година, таа била директорка на Фондацијата Арапска слика, каде што придонела за развој на програма за зачувување на фотографијата. Од 2014 година, таа била директорка на музејот „Сурсок“ во Бејрут, каде што собрала над 2,5 милиони долари следејќи ја експлозијата во пристаништето што предизвикало огромна штета, вклучително и на музејот.
Арида била член и на одборот на Управниот одбор на МУЦЕМ, на Советодавниот одбор на Дарат ал Фунун, член на Фондацијата Арапска слика и член на Научниот комитет на Музејот на уметничка мелница во Доха. Таа, исто така, имала работено за УНЕСКО, Францускиот културен центар и Француската амбасада, служба за која од француската влада ја добила наградата Витез на редот на уметностите и книжевноста од страна на француската влада. Во ноември 2021 година таа била назначена за директор на Матаф: Арапски музеј за модерна уметност во Доха, Катар.
2 Наводи
Сон во црвената одаја

Сон во црвената одаја (紅樓夢; 红楼梦) го напишал Цао Сјуеќин (1722-1763). Тоа е роман за Чјинг (династија).
Романот е наменет да биде спомен на жените што ги познавал во младоста: пријатели, роднини и слугинки. На подлабоко ниво, авторот истражува религиозни и филозофски прашања, а стилот на пишување вклучува одгласи на драми и романи на покојниот Минг, како и поезија од претходните периоди.
1 Содржина
Романот детално го опишува семејниот клан Џија и неговите две гранки, куќите Ронгуо и Нингуо. Овие семејства се сместени во големи куќи во главниот град. Нивните предци биле војводи. На почетокот на романот, обете куќи им припаѓаат на најпочитуваните семејства во градот. Опишано е нивното богатство и влијание, кое трае сè додека не се случи конфликт со царот. После тоа, нивните куќи се ограбени и конфискувани, а се случуваат и злосторства. Кон крајот на романот, нивната ситуација полека се подобрува. Една од главните теми на романот е љубовен триаголник. Главниот лик Џија Баоју е заљубен во својата роднина Лин Даи, но сепак се жени содруга роднина, Сјуе Баоцаи. Нивната љубовна приказна завршува трагично.
2 Поврзано
* Четири класични романи
Бруна Форлати Тамаро

Бруна Форлати Тамаро (1894–1990) била италијански археолог, класичен научник и музејски кустос. Во раните 1960-ти, заедно со нејзиниот сопруг Фердинандо Форлати, таа учествувала во ископувањата во Цезареја во Израел. Како член на неколку престижни организации, таа иницирала напори насочени кон заштита на археолошкото наследство на Италија. Покрај публикациите за зачувување, таа опширно испитувала и пишувала на археолошки натписи во Пула и јужна Истра во Хрватска. Форлати Тамаро надгледувала бројни национални проекти за реставрација во Венето и околните региони.
1 Биографија
Родена на 31 март 1897 година во Грумело дел Монте, Бруна Тамаро била ќерка на татко кој потекнувал од Пиран во Словенија и мајка од семејството Домпиери во Трст. Како резултат на тоа, таа секогаш се чувствувала тесно поврзана со Истра. Студирала на универзитетите во Болоња и Падова каде дипломирала класика во 1915 година со дисертација за Лукрециј. По завршувањето на Првата светска војна, таа ги продолжила студиите во Рим и Атина, фокусирајќи се на археологијата.
Од 1921 година, таа била археолошки инспектор во Венеција Џулија, која го опфаќала полуостровот Истра. Таа презела конзерваторски работи во Пула на храмот на Август и на античките градски ѕидини. Во 1929 година, таа се омажила за Фердинандо Форлати, кој бил одговорен за спомениците во регионот на Трст. Заедно имале син. Кога нејзиниот сопруг станал надзорник за антиквитети во Венеција во 1936 година, Форлати Тамаро била назначена за директор на Венецискиот археолошки музеј. Од 1952 до 1961 година, таа била надзорник на спомениците во регионот на поголемата провинција Падова. Во 1961 година, таа учествувала во ископувањата во Цезареја, кои вклучувале и откривање на „Плоча од Цезареја“.
Форлати Тамаро учествувала во најзначајните тела за културно наследство во Италија и била член на неколку големи археолошки институти, вклучувајќи го Германскиот археолошки институт, Италијанскиот институт за етрурски студии и Италијанскиот институт за праисторија. Таа била номинирана за Командант на Орден за заслуги на Италијанската Република (1986 година) и добила неколку награди, вклучително и златен медал од градот Аквилеја, каде што организирала извонредна работа на ископување.
Бруна Форлати Тамаро починала во Венеција на 13 февруари 1987 година.
2 Наводи
Габриела Бели

Габриела Бели (родена 1952 година) — италијанска историчарка на уметност и кураторка, моментално директорка на Фондацијата за општинските музеи во Венеција („Fondazione Musei Civici di Venezia“).
1 Живот
Габриела Бели е родена во Тренто, главниот град на италијанскиот двојазичен регион Трентино-Алто Адиџе/Судтирол, каде што главно се зборува италијански јазик.
Дипломирала на Универзитетот во Болоња, изработувајќи дисертација со Ана Оттави Кавина за историјата на дворското сликарство во деветнаесеттиот век во Русија. Потоа специјализирала за современа уметничка критика на Универзитетот во Парма. Враќајќи се во Тренто во 1981 година, таа била назначена за кустос во музејот на замокот Буонконсиљо. Во 1982 година ѝ била дадена одговорност за проектот за трансформирање на Палатата Албере во она што ќе стане јадро, до 2011 година, на Музејот на модерна и современа уметност на Тренто и Роверето.
Таа ја вршела функцијата комесар на Биеналето во Венеција во 1995 година и 2003 година станала член на научните комитети за Музејот за современа уметност во Болцано и за Галеријата за модерна уметност во Болоња. Таа била вклучена од 1989 година во проектот МАРТ. Во 2002 година таа го инаугурирала новиот музејски комплекс МАРТ во Роверето, станувајќи негова прва директора. Сè уште бил под нејзино раководство што во 2009 година повторно бил отворен обновениот дом за футуристичкиот уметнички Музеј Деперио.
Во 2011 година таа била назначена за директор на Фондацијата за општинските музеи во Венеција, структура создадена за да ја обедини администрацијата на неколку од најважните палати-музеи во Венеција, вклучувајќи до Дуждовата палата, Палатата Ка' Рецонико, Музејот Корер, Палатата Ка' Пезаро, Палатата-музеј Фортуни и Палатата-музеј Мочениго.
2 Препознавање
Во 2003 година, заедно со Новело Финоти и Чезаре Монтекуко, Бели била добитник на Венецијанска меѓународна награда за уметност „Меѓународна награда за венецијанска цивилизација“.
Во 2011 година од Ги Когевал, во име на францускиот министер за култура, ја добила Витезницата на уметностите и литературата и наградата на ИКОМ Италија кога била прогласена за најдобар музеолог на годината.
3 Наводи
Рамништа

Рамништа или Рамница (дијалектно: Рамнишча, |Ράμνιστα) — поранешно село во Негушко, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Негуш на Солунскиот Округ, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало североисточно од градот Негуш, меѓу селата Јанаково на запад, Гимново на југ и Цармариново на север.
2 Историја
Селото е уништено при задушувањето на Негушкото востание во 1822 г., но подоцна било обнобено. Според Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“) пред Балканските војни ''Рамнишча'' имало 10 куќи на Македонци христијани. Подоцна Рамништа се распаднало и неговото население се преселило во Цармариново.
Перишор

Перишор (|Περισσόρ) — поранешно село во Негушко, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Негуш на Солунскиот округ, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало северозападно од градот Негуш, меѓу селата Јанаково, Голема Река и манастирот „Св. Јован Претеча Надворешен“.
2 Историја
Селото зело активно учество во Негушкото востание во 1822 г. При задушувањето на востанието војската на Лобут-паша го срамнила селото со земја тоа повеќе не било обновено.
При посетата Егејска Македонија за време на Првата светска војна, Боривое Милоевиќ евидентирал една куќа во Негуш чиј предок ''Ристо Јачо'' бил доселеник од Перишор.
Милан Оклопџиќ

Милан Оклопџиќ (српски: ''Милан Оклопџић''; Белград, 1948 — 1 јули 2007, Сан Франциско) — српски писател, познат и по псевдонимот Мика Оклоп.
1 Животопис
Оклопџиќ е роден во Белград во 1948 година. Во родниот град дипломирал на Факултетот за драмски уметности, а во 1970-тите заминал во САД, каде магистрирал.
2 Творештво
Оклопџиќ пишувал драми („In the meantime“, „Marquise of blue dreams“ и „Air storage“), а исто така, тој е автор и на романот „CA. Blues“ (1981).
Хане Финсен

Хане Финсен ( - ) — данска историчарка на уметност и директорка на музејот, која имала посебен интерес за француската уметност. Додека била во Националната галерија на Данска, во 1970 година ја организирала меѓународно признатата ретроспектива на Анри Матис. Во 1978 година, таа била назначена за директор и на колекцијата Хиршпрунг и на колекцијата Ордрупгард. На Ордрупгард, таа презентирала голем број изложби, вклучувајќи ги и оние за Вилхелм Хамершои и Едуар Мане. Во 2005 година, во соработка со Музејот на Луксембург, Финсен ја претставила „Матис – втор живот“ во Музејот за модерна уметност во Луизијана, изложба која се фокусирала на подоцнежните дела на сликарот.
1 Биографија
Родена на 8 март 1925 година во Копенхаген, Хане Финсен била ќерка на лекарот Валгард Финсен (1896–1980) и скулпторката Инге Ебструп (1899–1977). Израсната во добро ситуирана културна средина, по дипломирањето на гимназијата Орегорд во 1943 година, студирала историја на уметност на Универзитетот во Копенхаген. Додека била студент, таа помогнала да се организираат голем број изложби за француската уметност во Шарлотенбург. Во 1957 година се омажила за театарскиот режисер Кнуд Поулсен (1920–2003).
Откако магистрирала со фокус на францускиот импресионист Пјер-Огист Реноар, во 1953 година била назначена за научен асистент за збирки сликарство и скулптура во Националната галерија на Данска. Таа направила каталог на меѓународната колекција на модерна уметност на музејот, вклучувајќи ја и колекцијата на Јоханес Рамп која вклучувала дела од Матис. Во 1958 година станала куратор, а во 1965 година главен куратор за гравурите на бакарни плочи во музејот. По студиското патување во Соединетите држави во 1960 година, таа станала сè позаинтересирана за активности насочени кон поттикнување на интересот за уметнички колекции. Во 1967 година, таа организирала изложба на гравури насловена „Почит на француската уметност“ и од 1969 до 1971 година ја предводела работата на ретроспективата на Анри Матис, која била одржана во 1970 година со широко признание.
Во 1978 година, Хелстед била назначена за директор и на збирките на Хиршпрунг и на Ордрупсгард. Благодарение на нејзиниот ентузијазам, таа го привлекла вниманието на овие два музеи кои биле прилично тивки во претходните години. Таа организирала изложби на Вифредо Лам и Ева Соренсен во Хиршпрунг во 1978 година, а потоа „Скаген во Копенхаген“ во 1979 година, привлекувајќи значителен број посетители. Подеднакво успешни биле нејзините изложби во Ордрупгард, во кои биле вклучени „Вилхелм Хамершој“ (1981), „Гоген и Ван Гог и Кобенхавн“ (1893) и „Капел и Венце“ (1993), презентирајќи дела од Матис. Таа останала директорка во Ордрупсгард до 1995 година.
Во 2005 година, во соработка со Музејот на Луксембург, Финсен ја претставила „Матис – втор живот“ во Музејот за модерна уметност во Лузијана, изложба која се фокусирала на подоцнежните дела на сликарот. Презентирајќи околу 150 слики во 15-те години по операцијата на Матис во 1941 година, изложбата била инспирирана од интересот на Финсен за преписката помеѓу Матис и Андре Рувеј (1879–1962).
Финсен починала на 14 септември 2023 година, на 98-годишна возраст.
2 Наводи