procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Александар Поповиќ (фудбалер роден во 1999)

Александар Поповиќ (29 септември 1999) е српски професионален фудбалер кој игра како голман за Партизан.
1 Клупска кариера
По преминувањето низ младинскиот систем на Партизан, Поповиќ бил позајмен во поврзаниот клуб Телеоптик во летото 2017 година. Тој бил унапреден во првиот тим на Партизан за време на зимскиот преоден рок 2018 година. Откако не успеал да го направи своето официјално деби за тимот, Поповиќ повторно бил позајмен на Телеоптик во летото 2018 година. Тој бил отповикан во Партизан на почетокот на 2019 година.
На 19 јуни 2020 година, Поповиќ го направил своето официјално деби за Партизан во поразот со 1–0 на гости кај Војводина во последното коло од Српската Суперлига 2019–20, скратена од КОВИД-19. Тој станал прв голман за Српската Суперлига 2020–21, главно поради новите барања во лигата за играчи до 21 година, со 21 настап во процесот.
По заминувањето на Владимир Стојковиќ, Поповиќ го направил своето деби во европските натпреварувања на 29 јули 2021 година, одржувајќи ја мрежата и одбранил пенал во победата на гости со 2-0 над словачкиот клуб ДАЦ Дунајска Стреда во Конференциската лига на УЕФА. Тој го продолжил договорот со Партизан два месеци подоцна, задржувајќи го во клубот до 2024 година.
2 Репрезентативна кариера
Поповиќ имал натпревар за Србија на нивоа до 17, до 19 и до 21 година во натпреварувањата на УЕФА. Тој го направил своето целосно репрезентативно деби за Србија во пријателскиот натпревар без голови со Панама на 28 јануари 2021 година.
3 Трофеи
; Партизан
* Куп на Србија : 2017–18, 2018–19
Филип Рајевац

Филип Рајевац (роден 21 јуни 1992 година) е српски фудбалски напаѓач кој игра за ФК Лозница.
1 Кариера
1.1 Будуќност Ваљево
Роден во Ваљево, Рајевац ја започнал својата кариера во локалниот клуб Будуќност. За 2 сезони одиграл 36 натпревари во српската лига Запад и постигнал 5 гола.
1.2 Јединство Уб
По Будуќност, Рајевац играл за Јединство Уб, во првата половина од сезоната 2011–12. На 15 натпревари во тимот од Уб постигна 8 голови.
1.3 Јединство Путеви
Рајевац се преселил во истоимениот клуб Јединство, но од Ужице во втората половина на сезоната 2011–12. До крајот на сезоната одигра 11 натпревари и постигна 2 гола. Клубот бил промовиран и во српската прва лига за следната сезона.
1.4 Крушик
Напаѓачот се вратил во Ваљево, во фудбалскиот клуб од индустријата „Крушик“ во летото 2012 година. Настапил на 14 настапи и постигна 1 гол играјќи за ФК Крушик . После 6 месеци заминал во ФК Колубара.
1.5 Колубара
На 9 натпревари во Српската прва лига постигнал 2 гола, против Чукарички, и Напредак. По крајот на сезоната 2012–13, тој го напуштил ФК Колубара.
1.6 Железничар Лајковац
Во сезоната 2013–14, Рајевац играл за Железничар Лајковац. До крајот на сезоната одигра 25 првенствени натпревари и постигнал 11 голови.
1.7 Будуќност Крушик
По спојувањето на 2 клуба од Ваљево, Будуќност и Крушик, Рајевац се вратил во својот роден град и се приклучил на ФК Будуќност Крушик 2014. Рајевац ги одиграл сите 15 натпревари и бил најдобар тимски стрелец во првата половина од сезоната 2014-15. Тој постигнал 4 гола против Победа Белошевац во 11. натпревар, кога постигнал спектакуларен гол од удар со велосипед, и 1 од пенал. 2 гола постигнати против Бане Рашка во вториот натпревар, вклучувајќи 1 пенал, и против ГФК Јасеница во 6. натпревар, и двата од пенали. Тој исто така постигнал голови против Јошаница во 1, Шумадија 1903 во 3, Јединство Уб во 12, и Шумадија Аранѓеловац во 14 натпревар. Тој исто така одигра натпревари против Слога Пожега на 4, Полет Љубиќ на 5, Караѓорѓе Топола на 7 Кучево на 8, Рудар Костолац на 9 Смедерево во 13 и Железничар Лајковац во 15 натпревар од српската лига Запад. Тој го напушти клубот по првата полусезона.
1.8 Сијарка Тарнобжег
Филип се преселил во Полска на почетокот на 2015 година, а на Сијарка Тарнобжег му се приклучил на 6 месеци. Тој дебитирал за својот нов тим на 8 март 2015 година, во поразот со 3:1 против Знич Прушков. Потоа до крајот на сезоната одигра уште 6 натпревари, но без голови.
1.9 ОФК Белград
По кратката епизода во странство, Рајевац се приклучил на ОФК Белград во летото 2015 година, но поради административни проблеми добил право да игра на 4 натпревар од српската Суперлига.
1.10 Бунјодкор
На 23 јануари 2018 година, Бунјодкор го објавил потпишувањето на Рајевац.
1.11 Локомотив Ташкент
Рајевац му се приклучил на ПФЦ Локомотив Ташкент на 1 јануари 2019 година
2 Трофеи
; Единство Путеви
* Српска лига Запад : 2011–12
Божо Ѓумиќ

Божо Ѓумиќ (Врбас, 7 јануари 1992) е српски кошаркар. Тој играл на централната позиција.
1 Клупска кариера
Ѓумиќ е од Црвенка, каде што почнал да тренира кошарка во локален клуб. Потоа бил во Хајдук од Кула и на 15 години се преселил во КК Нови Сад со кој ја освоил кадетската и јуниорската лига на Србија. Дебитирал и во сениорската кошарка во дресот на Нови Сад, играјќи во Српската кошаркарска лига. Подоцна, во истиот ранг на натпреварувањето играл за Напредак од Крушевац и Србијагас од Војводина.
Во февруари 2015 година потпишал двегодишен договор со Партизан. Остатокот од сезоната 2014/15 го поминал во Партизан, како и целата сезона 2015/16. Во август 2016 година се преселил во Слобода од Тузла, чиј тренер во тоа време бил Велимир Гашиќ, со кој претходно соработувал во Партизан. По сезоната во Слобода, Ѓумиќ се вратил во Србија во летото 2017 година и потпишал за ФМП. Имал мала минутажа во тимот од Железник, па во декември истата година го напуштил клубот и се преселил во Хелиос, Словенија. По Хелиос, тој бил во Африка каде играл за клуб од Мозамбик, и во февруари 2019 година се вратил во европската кошарка и потпишал за Блокотехна од Гевгелија.
Во септември 2019 година потпишал договор со екипата на Нови Пазар. Во Нови Пазар бил до декември истата година, кога го напуштил клубот и се преселил во Бањалукански Борац, член на Првата лига на Република Српска. Остатокот од 2019/20 година го поминал во Борац сезона како и комплетната 2020/21 во која клубот настапувал и во Втората Јадранска лига. За сезоната 2021/22. потпишал договор со Херцеговец од Гајдова, член на Втората лига на Србија.
2 Репрезентација
Играл за помладите селекции на Србија. Со репрезентацијата до 16 години играл на Европското првенство во 2008 година во Италија каде го освоиле 5-то место. На тој турнир постигнувал 5,4 поени и 4,9 скока по натпревар. Две години подоцна, со репрезентацијата до 18 години, настапил на Европското првенство во Литванија, каде го освоиле четвртото место. На тој турнир имал просек од 5,7 поени и 3,1 скока по натпревар.
Dolerus madidus

Dolerus madidus е вид на растителна оса од родот Dolerus.
1 Опис
Главата црна, градите црвени скутелумот црн, како и мезостернумот и делумно мезоплеурите. Крилата стаклесто провидни, жилките и стигмата црни. Нозете наполно црни. Абдоменот црвеникаво жолт. Кај мажјакот главата и градите црни. Антените подолги од абдоменот. Првиот и двата или трите последни тергити на абдоменот црни, другите црвеникаво жолти.
Ларвите достигнуваат должина до 25 мм. Нивната глава е жолта, без темни дамки над очите. Телото дорзално темнокафеаво, од долната страна светложолтеникаво. Се среќаваат во текот на јуни на растенија од родот на Juncus.
Возрасните единки достигнуваат должина од 9-11 мм.
2 Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е цела Европа.
Dolerus triplicatus

Dolerus triplicatus е вид на растителна оса од родот Dolerus.
1 Опис
Главата црна, градите црвени со три црни дамки на мезонотумот. Тегулите црвени, мезонотумот црн, мезоплеурите делумно црни. Крилата затемнети, жилките и стигмата црни. Нозете наполно црни. Абдоменот жолтоцрвеникав. Мажјакот се разликува од женката по обојувањето на градите, кои се наполно црни. Абдоменот жолтоцрвеникав, првиот тергит црн.
Ларвите достигнуваат должина од 25 мм. Нивната глава жолтеникава, челната плочка со темнокафеава дамка. Телото дорзално жолто или зеленикаво. Се среќаваат во текот на јуни на растенија од родот на Juncus.
Возрасните единки достигнуваат должина од 9-12 мм.
2 Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е цела Европа и Турција. Во Македонија видот се среќава во селото Катланово, Маврово и планината Галичица.
Dolerus anticus

Dolerus anticus — вид на растителна оса од родот Dolerus.
1 Опис
Главата црна, градите црвени, мезоплеурите и страничните делови на мезонотумот делумно црни, скутелумот црн. Абдоменот жолтоцрвеникав, првиот сегмент црн. Кај мажјакот антените покуси од абдоменот. Главата и градите црни. Абдоменот црн, средните сегменти црвени.
Ларвите се непознати. Возрасните форми се среќаваат во текот на мај и јуни.
Возрасните единки достигнуваат должина 8 — 11 мм.
2 Живеалиште
Географската распространетост на овој вид оса е цела Европа. Во Македонија видот се среќава во селото Ореовец (Македонски Брод).
Јован Најдановиќ

Јован Најдановиќ (20 јануари 1997) е српски фудбалски голман.
1 Клупска кариера
1.1 Раднички Крагуевац
Роден во Крагуевац, Јован ја започнал својата младинска кариера во локалниот клуб Шумадија 1903 година, а подоцна се преселил во Раднички Крагуевац каде ги завршил младинските категории. Најдановиќ се приклучил на првиот тим на Раднички Крагуевац завршувајќи ја сезоната 2014–15 под тренерот Нешко Миловановиќ откако Милош Весиќ го напуштил клубот, а Жарко Трифуновиќ пропуштил некои натпревари поради акумулацијата на жолт картон. Тој седел на клупата како резервен голман со дресот со број 97 на 29 натпревар од Српската Суперлига, против Јагодина. Откако Раднички испаднал во првата српска лига, Најдановиќ ја започнал сезоната 2015–16 како резервен голман. Тој го имал своето сениорско деби за клубот на вториот натпревар против Слога Петровац на Млави, откако Марко Костиќ го добил црвениот картон. Тој исто така одбранил еден пенал на куп- натпреварот против Бежанија, одигран на 28 октомври 2015 година. За првата целосно професионална сезона со клубот, Најдановиќ имакл 10 настапи, вклучувајќи 9 лига и 1 куп натпревар. Во текот на првата половина од сезоната 2016-17, Најдановиќ бил позајмен на тимот од Лигата на зоната Морава, Сушица. Во останатиот дел од сезоната најмногу се користел како резервен избор. Во летото 2017 година, откако ја започнал сезоната 2017-18 како резервен избор, Најдановиќ се преселил на шестмесечна позајмица во Златибор Чајетина.
2 Трофеи
; Раднички Крагуевац
* Српска лига Запад : 2016–17
Иван Радовановиќ

Иван Радовановиќ (29 август 1988) е српски професионален фудбалер кој игра како дефанзивен играч за врска за клубот од Серија А, Салернитана.
На репрезентативно ниво, Радовановиќ заработи 10 натпревари за Србија во периодот од 2010 до 2013 година.
1 Клупска кариера
Откако поминал низ младинскиот систем во Партизан, Радовановиќ бил промовиран во сениорскиот тим во сезоната 2006-07, собирајќи два настапи во купот во процесот. Последователно, тој бил позајмен на колегата од српскиот Суперлигашки клуб Смедерево во летото 2007 година.
Во јануари 2008 година, Радовановиќ бил префрлен во италијанскиот клуб Аталанта. Тој не успеал да го направи своето деби во Серија А во остатокот од сезоната 2007-08, бидејќи бил неискористен под во пет натпревари. Додека бил во Аталанта, Радовановиќ бил испратен на позајмица и во Пиза, Болоња и Новара.
Во јули 2013 година, Радовановиќ се префрлил во колегата од италијанскиот клуб Киево. Тој се појави на повеќе од 180 официјални натпревари во текот на пет и пол сезони. На 31 јануари 2019 година, Радовановиќ се преселил во Џенова.
На 31 јануари 2022 година, Радовановиќ потпишал со Салернитана до 2023 година.
2 Репрезентативна кариера
Радовановиќ ја претставувал Србија на Европското првенство за играчи до 19 години на УЕФА 2007 година во јули 2007 година. Тој потоа го направил своето деби за тимот до 21 година на меморијалниот турнир Валериј Лобановски во август 2007 година, каде Србија освоила сребрен медал.
На 17 ноември 2010 година, Радовановиќ го направил своето целосно репрезентативно деби за Србија во победата од 1–0 на гостински пријателски натпревар против Бугарија, влегувајќи како замена на полувремето за Радосав Петровиќ.
3 Приватен живот
На 30 септември 2020 година, Радовановиќ бил позитивен на тестот за КОВИД-19 среде нејзината пандемија во Италија.
Душан Домовиќ Булут

Душан Домовиќ Булут (Нови Сад, 23 октомври 1985) е српски професионален кошаркар кој моментално е рангиран на првото место на ранг-листата на кошаркари во категоријата кошаркари на Меѓународната кошаркарска федерација (ФИБА). Се смета за еден од најдобрите кошаркари на сите времиња.
2 Кошаркарска кариера
Домовиќ Булут е роден и израснат во Нови Сад. Тој играл кошарка уште од детството, го освоил својот прв турнир во 1996 година, а почнал да тренира една година порано. Професионално се занимава со кошарка од 2012 година. Играл за Нови Сад Ал-Вахда.
Од крајот на јули 2021 година, тој игра во американската Биг3 лига за тимот на ''Пауер''. Тој бил трет пик на драфтот Биг3, пред само Ајсе Остин и Ерл Кларк, поранешни играчи на ФМП и Будуќност од Подгорица. Некогаш бил прогласен за играч на неделата Биг3.
1.1 Српска репрезентација
Домовиќ Булут ја претставувал српската репрезентација во кошарка 3 на 3. Тој освоил два златни медали на Светското првенство на ФИБА, во 2012 година во Грција и во 2016 година во Кина и сребрен медал на турнирот во Русија во 2014 година. Тој го освоил Светското првенство во 2017 година, тоа е 3. златен медал за Србија и биле избрани за најдобар тим на турнирот.
Тој се натпреварувал за Србија на Олимпијадата во Токио 2020 година (одржана во 2021 година поради пандемијата на корона вирусот); за прв пат кошарката 3 на 3 била вклучена во олимписката програма. Со репрезентацијата стигнале до полуфиналето, ја победиле Белгија во борбата за третото место со 21:10 и со тоа го освоиле бронзениот медал.
2 Кошаркарска кариера
Булут играл кошарка во Меридијан и Војводина во кошаркарската лига на Србија Б (2. ранг). Играл и за Кожув во македонската прва лига.
3 Награди и достигнувања
3.1 Поединечни награди
* Светско првенство 3x3 - МВП: 2016, 2018 година.
* 3x3 Светско првенство - турнирски тим: 2016, 2017, 2018 година.
* Европско првенство 3х3 - МВП: 2018 година.
* Европско првенство 3x3 - турнирски тим: 2018 година.* Најдобар стрелец во Втората лига на Србија во кошарка: 2015 година.
Столовача

Столовача е традиционална дрвена столица со три нозе карактеристична за Црна Гора, западна Србија, Република Српска и српската култура.
Столовача е ниско до земјата со заоблен заден дел што излегува напред, за да делува како потпирачи за раце. Ова столче, кое наликува на престол, традиционално е наменето за глава на домаќинството, специјални гости и генерално само за мажи.
Денес ова столче често се наоѓа во етно селата низ Србија и Црна Гора и во традиционалните ресторани и домаќинства.
1 Поврзано
* Српската култура
* Црногорската култура
Просигој

Просигој бил српски кнез од околу 820 г. до околу 830 година. Единствените извори за него, како и за неговите двајца претходници Вишеслав и Радослав, кои се чини дека му се дедо и татко, доаѓаат од две реченици напишани во делото ''За управувањето со кралството'' на византискиот император од 10 век, Константин Порфирогенит. Тие две реченици гласеле: „Кога Бугарија беше под власта на Ромеј, бидејќи умре српскиот архонт кој побегна кај царот Ираклиј, неговиот син го наследи, а потоа внукот и така натаму архонти од неговото семејство. По одреден број години од нив се родил Вишеслав, а од него Радослав и од него Просигој и од него Властимир.
1 Порфирогенит
Значи, според Порфирогенит, тие се и потомци на водачот кој ги довел Србите на Балканот и врз основа на тоа тие се здобиле со власт над Србите. Титулата архонт што им се припишува на Порфирогенит и Просигус обично се преведува како принц. Како што знаеме, наследникот на Просигоје на престолот Властимир владеел до околу 851 година. Можеме да претпоставиме дека Просигој владеел и умрел во првата половина на IX век, но не поблиску до декадата. Но, постои претпоставка дека за време на владеењето на Просигоје или за време на неговиот татко Радослав, дошло до востание на Људевит Посавски (819-822) против франкската власт. Наследник на Просигој бил Властимир, по кого историчарите го именувале целото прво српско владејачко семејство - Властимировиќи.
2 Поврзано
* Историја на Србија во средниот век
3 Наводи
**************
Пиротски Управен Округ

Пиротски Управен Округ - административен округ кој се наоѓа во југоисточниот дел на Србија. Ги вклучува градот и општините:
# Град Пирот - седиште на градската населба Пирот,
# Општина Бела Паланка - седиште на градската населба Бела Паланка,
# Општина Бабушница - седиште на градската населба Бабушница и
# Општина Димитровград - седиште на градската населба Димитровград.
Седиште на округот е градот Пирот. Има вкупно население од 92.277 (попис од 2011 година).
Пирот првпат се споменува во II век. Во негова близина се наоѓа црквата Св. Петка од XIII век, а манастирот Св. Јован Богослов, од крајот на 14 век, е пример за средновековна српска архитектура.
Лековитата вода од Звоначка бања, климатско лечилиште, се користи уште од античко време, а природните убавини на овој крај се познати низ Србија.
Ќилимарството (ткаењето, денес и гранка на индустријата) е најстариот занает што го прославил Пирот ширум светот. Пиротскиот крај е познат и по овчиот кашкавал (Пиротски кашкавал) и млечниот производ, вурди, а од неодамна и по пегланиот колбас.
Најголем дел од капацитетите на стопанските колективи на Пирот се наоѓаат во индустриската зона.
1 Поврзано
* Окрузи во Србија
* Јужна Србија
Спиридон Гопчевиќ

Спиридон Гопчевиќ, со псевдоним Лео Бренер (|Спиридон Гопчевић; 9 јули 1855 – 1928) бил српски историчар, астроном, воен известувач, полиглот и писател.
1 Биографија
Како доброволец бил учесник во Херцеговското востание (1875) и во Црногорско-турската војна (1876), а потоа стапил во српска дипломатска служба како аташе во Берлин (1886-1887) и во Виена (1887-1890). Автор е на повеќе публицистички дела од современата балканска историја, се занимавал со астрономија (од 1893), пишувал романи, драми, новели и песни. Како историчар и публицист, објавил голем број дела на германски јазик, но поради недостигот на соодветно стручно образование, нема критички метод во истражувањето и тие биле сфаќани како израз на големосрпската пропаганда. Во недостигна други изворни материјали, неговите книги на времето биле користени како историски извор и за етнографијата на Македонија.
Во негова чест, еден кратер на Месечинатa е наречен Бренер.
Срѓан Јовановиќ (фудбалски судија)

Срѓан Јовановиќ (Белград, 9 април 1986), српски фудбалски судија. Редовен судија е на натпреварите од српската Суперлига, а суди и во Лигата на шампионите, Лигата на Европа, квалификациите за споменатите натпреварувања, Лигата на нации, како и квалификациите за Европско и Светско првенство. Моментално е најдобро рангиран фудбалски судија од Србија. На списокот на меѓународни судии на ФИФА е од 2015 година, а од 2021 година, тој бил вклучен во групата на елитни судии на УЕФА; Тој е првиот српски судија кој успеал по Милорад Мажиќ.
1 Судиска кариера
Јовановиќ во 2014 година почнал да суди во српската Суперлига. Првиот натпревар во кој ја делел правдата бил одигран на 30 август 2014 година помеѓу Раднички од Ниш и Долни Срем; на тој натпревар му покажал црвен картон на Милош Петровиќ. Една година подоцна, Јовановиќ официјално станал судија на ФИФА. Тој првпат судел на меѓународен натпревар на 16 јануари 2016 година помеѓу Обединетите Арапски Емирати и Исланд (2 :1). На 17 март 2019 година, Јовановиќ бил главен судија на натпреварот Атромитос - АЕК во рамките на грчката Супер лига. Истата година, тој судел на Светското првенство за играчи до 17 години во Бразил и на Европското првенство за играчи до 21 година во Италија.
Исто така во 2019 година, Јовановиќ првпат судел во Лигата на шампионите; тоа е сезоната 2019/20 . кога ја делел правдата на натпреварот од групната фаза меѓу Ајакс и Лил (3: 0). Своето деби во Лигата на Европа го имал претходно во сезоната ( 2017/18 ) на натпреварот Виљареал - Астана (3: 1).
Тој го судел и натпреварот помеѓу Аргентина и Австралија (0: 2) на Олимписките игри во Токио. Тој бил четвртиот судија на Европското првенство во 2020 година.
2 Поважни судените турнири
2.1 Клупски
* Српска Супер лига: од 2014 година
* Куп на Србија: од 2015 година
* Грчка Супер лига: од 2018 до 2021 година
* Квалификации за Лигата на шампионите на УЕФА: 2017 година
* Квалификации за Лига Европа на УЕФА: 2015 година
* Квалификации за конференциската лига на УЕФА: од 2021 година.
* Младинска лига на УЕФА: 2015-2018
* Лига на шампиони на УЕФА: од 2019 година
* Лига Европа на УЕФА: од 2017 година
2.2 Меѓународни
* Квалификации за ЕП до 21 година 2017 година
* Квалификации за ЕП до 19 години 2016 г
* Квалификации за ЕП до 21 година 2017 година
* Квалификации за ЕП до 17 години 2015 г
* Европски квалификации за Светското првенство 2018 година
* Квалификации за ЕП до 19 години 2017 година
* Европско првенство до 19 години 2017 година
* УЕФА Лига на нации 2018/19.
* Квалификации за ЕП 2020 година.
* Европско првенство за играчи до 21 година 2019 година
* Светско првенство за играчи до 17 години 2019 година
* УЕФА Лига на нации 2020/21.
* Европски квалификации за СП 2022 година.
* Летни олимписки игри 2020 година
* Европско првенство 2020 година (четврт судија)
2.3 Судење во финале
Домашни
* Финале Куп на Србија 2021.
''Меѓународни''* Финале на Европското првенство до 19 години 2017 година
* Финале на Европското првенство до 21 година 2019 година.
Извор: '''', ''''
Јулија Џима

Јулија Џима (|Ю́лія Валенти́нівна Джі́ма; родена во Киев, 19 септември 1990 година) — украинска спортистка во биатлон, почесен мајстор за спорт на Украина, член на националниот биатлон тим на Украина.
Шампион на Зимските олимписки игри 2014 во Сочи, Русија.
Двакратен сребрен и трикратен бронзен медалист на Светското првенство во штафета, повеќекратен победник и награден на Светскиот куп во биатлон, петкратен европски шампион, победник на Европскиот куп во биатлон.
Немања Томиќ

Немања Томиќ (Крагуевац, 21 јануари 1988) е српски фудбалер кој игра на позицијата среден бек. Моментално настапува за Раднички 1923.
1 Клупска кариера
Првите фудбалски чекори ги направил во родниот Крагуевац, во локалниот ФК Раднички. Веќе на 16 години настапувал за сениорскиот тим на Раднички и е рекордер во историјата на овој клуб.
Токму на неговиот 19-ти роденден, односно на 21 јануари 2007 година е поканет и преминува во редовите на Партизан. За црно-белите младинци играл половина година, а потоа и целата сезона 2007/08, како и првиот (есенски) дел од сезоната 2008/09. играл за Телеоптик, огранок на Партизан. Во тие година и пол го докажал својот потенцијал и бил еден од најистакнатите првотимци на вториот црно-бел тим, па во првите денови од јануари 2009 г. бил прекомандуван во редовите на официјалниот српски освојувач на двојната круна.
За „црно-белите“ одиграл 158 натпреварувачки натпревари (првенство, куп и Европа) и постигнал 31 гол. Во дресот на тимот од Хумска освоил четири шампионски титули на Србија (2009, 2010, 2011, 2012) и два трофеи од Купот на Србија (2009, 2011). Тој ќе остане запишан во аналите на клупската историја на „црно-белите“ како стрелец на 300. Европски гол на Партизан (против Интер во Белград во Лига Европа).
Во јануари 2013 година, тој преминал во турскиот Генчлербирлиги. Партизан не соопштил за колку пари е продаден Томиќ, но медиумите објавиле дека се работи за 1,5 милиони евра. По три и пол години минати во Генчлербирлиги се преселил во второлигашот Гиресунспор. Томиќ имал уште едногодишен договор со клубот од главниот град, но бидејќи Генчлер не сметал сериозно на него, договорено е последната година да ја помине на позајмица во второлигашот од црноморското крајбрежје.
Во октомври 2018 година се вратил во српскиот фудбал и потпишал договор со тимот на Земун. За Земун одиграл 20 првенствени натпревари, со четири постигнати гола, но клубот испаднал од српската Супер лига. Во јуни 2019 година потпишал договор со Раднички од Ниш. Во дресот на Раднички настапил на седум натпревари (два во квалификациите за Лига Европа и пет во Супер лигата ), а во истиот преоден рок, на 2 септември 2019 година, го напуштил Раднички и се преселил во Радник од Сурдулица. На 5 октомври 2020 година се вратил во родниот град Раднички 1923 година, потпишувајќи договор до крајот на натпреварувањето 2020/21 во Првата лига на Србија. Со екипата на Раднички освоил место во српската Суперлига, по што му истекол договорот. На почетокот на септември 2021 г. потпишал нов договор со Раднички.
2 Репрезентација
На почетокот на февруари 2009 година дебитирал за младата репрезентација на Србија (пријателски натпревар на Кипар) и истата година бил учесник на ЕП У-21 во Шведска (влегол во сите три натпревари од клупа).
За сениорската репрезентација на Србија дебитирал на 7 април 2010 година во пријателскиот натпревар против јапонската репрезентација, кога постигнал и гол.
3 Трофеи
3.1 Партизан
* Српска Супер лига (4): 2008/09, 2009/10, 2010/11, 2011/12 .
* Куп на Србија (2): 2008/09, 2010/11 .
Крал Петар Први (филм)

Кралот Петар Први е српски филм од 2018 година.
Во режија на Петар Ристовски, филмот е заснован на романот ''Чорапи на кралот Петар'', на Милован Витезовиќ, објавен во 1994 година а напишан од Милован Витезовиќ, Владимир Симиќ и Владимир Ќосиќ.
1 Дејство
Според вистинската приказна за српскиот крал Петар Караѓорѓевиќ, сместена за време на Првата светска војна. Иако победниците во првите две битки, српската војска, десеткувана и гладна, морала да се повлече низ ледените албански планини. На кралот Петар му се чинело дека сè е изгубено, додека не нашол утеха во заветот што и го дал на мајката на војникот: дека ќе го најде нејзиниот син меѓу изгубените војници и ќе му даде парот чорапи што мајка му ги направила за него.
Петар Караѓорѓевиќ, како млад човек, бил протеран од Србија од страна на ривалската династија Обреновиќ. Никогаш не успеал да воспостави силна врска со земјата од која што дошол, со луѓето чиј потенцијален крал е, ниту со титулата што со право му припаѓала. Поради сплет на историски околности, тој се вратил во својата татковина, на суд вовел парламентарна демократија и ја започнал реконструкцијата на Србија. Но, Србија не смеела да напредува. Првата светска војна започнала со атентатот во Сараево. По две херојски битки на Цер и Колубара, владата одлучила дека повлекувањето е неизбежно. За време на болното повлекување низ албанските планини, кралот ја запознал Маринка, мајката на војникот Маринко. Не можејќи да го најде својот син во бескрајните колони на војската и народот што се повлекува, таа бара да и вети самиот крал дека ќе му предаде пар чорапи што таа ги плетела наместо тоа. За жал, кралот предоцна го наоѓа замрзнатиот Маринко, а Маринка умира на гробот на еден млад австриски војник, оплакувајќи го во името на сите мајки сите синови - невини жртви на војната. Со страшни загуби српската војска стигнува до Крф и до островот Видо - островот на смртта, но и на српското воскресение! Пред неговата смрт, Петар Велики подигнал споменик на Маринка во нејзиното словачко село.
Има една желба на смртната постела: да облечат еден пар чорапи кои не успеал да му ги однесе на Маринко.
Надежда Таланова

Надежда Александровна Таланова (родена на 17 април 1967 година во Удмуртија) ― руска биатлонка. На Зимските олимписки игри 1994 во Лилехамер, таа освоила златен медал со рускиот штафетен тим, кој се состоел од неа, Наталија Снитина, Луиза Носкова и Анфиса Резцова.
Борко Дуроњиќ

Борко Дуроњиќ (Бања Лука, 24 септември 1997) е професионален фудбалер кој моментално настапува за Радник од Сурдулица. Тој е поранешен кадетски и младински репрезентативец на Србија.
1 Кариера
Дуроњиќ израснал во фудбалскиот клуб Борац од Бања Лука. Тој пристигнал во ОФК Белград преку Црвена звезда на почетокот на 2014 година. До крајот на сезоната настапувал за кадетската и младинската екипа на овој клуб, а потоа следното лето се приклучил на првиот тим. Тој го направил своето деби во српската Супер лига на 10 август 2014 година, заменувајќи го Дејан Дражиќ во второто полувреме од натпреварот против Војводина. Дуроњиќ го постигнал својот прв гол во сениорска конкуренција против Црвена звезда на 29 ноември истата година. Тој постигнал гол на последниот натпревар од сезоната, против Јагодина. Во текот на сезоната 2015/16, Дуроњиќ забележал вкупно 20 настапи во двете домашни натпреварувања и не се запишал како стрелец. До крајот на 2016 година, Дуроњиќ постигнал гол и во ремито со Динамо од Врање, во рамките на 8 коло од Првата лига на Србија за сезоната 2016/17.
Во средината на јануари 2017 година, Дуроњиќ се преселил во Вождовац и потпишал повеќегодишен договор со овој клуб. До крајот на сезоната 2016/17 играл двапати во Супер лигата, еднаш во Купот на Србија. Следната сезона се сместил во првиот тим на тренерот Илија Столица. Тој го постигнал својот прв гол за овој клуб во 3 : 1 над Партизан на 09.08.2017 година.
На крајот на јуни 2019 година, Дуроњиќ потпишал договор со тимот на ТСЦ од Бачка Топола. За тој клуб настапувал цели две сезони, а потоа потпишал за Раднички од Ниш. Во јануари 2022 г. од Сурдулица се преселил во Радник.
2 Репрезентација
Дуроњиќ ги минал сите селекции на Србија, а бил и капитен на помладата младинска репрезентација. Настапил и во квалификациите за младинското Европско првенство во Германија, постигнувајќи два гола на натпреварот против Црна Гора на 26 март 2016 година.
Во октомври 2018 година, Дуроњиќ бил на списокот на играчи на српската репрезентација до 23 години, под водство на Милан Обрадовиќ, за пријателскиот натпревар против француската репрезентација до 20 години. На тој натпревар, одигран на 15 октомври 2018 година, тој влегол во игра во второто полувреме наместо Огњен Ѓуричин.
3 Режим на игра
Дуроњиќ е напаѓач висок 171 сантиметар, и најчесто игра на позицијата лево крило. Се одликува со брзина и експлозивност, па често се одлучува за онеспособување и соло пенетрација. Подобро се снаоѓа со десната нога и често со влегување на средината на теренот гради позиција за шут. Иако неговите крилни позиции се поприродни, во одредени тактички варијанти тој може да игра како најнапреден напаѓач или среден бек.
4 Статистика
4.1 Клупска
Мала Софија

Мала Софија (|Малка София) — ознака за местата надвор од современите граници на Бугарија, која била најмногу користена за места во Вардарска и Егејска Македонија.
Села наречени Мала Софија:
* Акир, Израел (поради своето еврејско бугарско население)* Горно Броди (Серско, Егејска Македонија, денешна Грција)* Драчево (Македонија)
* Локвица (Македонија)
* Раотинце (Македонија)
* Загоричани (Костурско, Егејска Македонија, денешна Грција)* Велгошти (Македонија)* Баница (Леринско, Егејска Македонија, денешна Грција)* Горно Врбени (Леринско, Егејска Македонија, денешна Грција)* Долно Котори (Леринско, Егејска Македонија, денешна Грција)
Наталија Снитина

Наталија Анатолиевна Снитина (|Наталья Анатольевна Снытина, родена на 13 февруари 1971 година во Златоуст) ― руска биатлонка. На Зимските олимписки игри 1994 во Лилехамер, таа освоила златен медал со руската штафетна екипа.
Бохуслав Еберман

Бохуслав Еберман (роден на 19 септември 1948 година) - поранешен професионален хокеар на мраз кој играл во чехословачката Екстралига. Играл за Шкода П’лзењ. Тој бил член на чехословачкиот соства во Купот на Канада 1976 и бил освојувач на сребрен медал на Зимските олимписки игри 1976. Роден е во Вохов, Чехословачка. Тој, исто така, играл на Зимските олимписки игри 1980 и бил капитен на чехословачката екипа која завршила на петтото место од дванаесет екипи. На турнирот постигнал три гола и имал едно додавање.
Блесни јарко сонце од Косово

Блесни јарко сонце од Косово (|Сини јарко сунце са Косова) е српска етничка националистичка песна на Даница Црногорчевиќ.
Песните значат дека градовите во поранешните југословенски земји (Хрватска, Босна и Херцеговина и Црна Гора) со мнозинско српско население и Косово ќе се обединат со земјата Србија, мирно или насилно.
Главно се користи од српските православни националисти и неодамна бил користен на парадите во областите каде што доминирале муслиманите во Србија и Босна со запалени факели на 8 јануари 2022 година што довело до забрана со мировните договори од 1995 година, парадата на Република Српска во Босна и Херцеговина на 9 јануари 2022 година. Песната најчесто се пее и во српските шоуа за таленти.
Левата рака на господ

„Левата рака на господ“ (англиски: ''The left hand og God'') — американски филм од 1955 година, во режија на Едвард Дмитрик (Edward Dmytryk) по сценариото на Алфред Хејс (Alfred Hayes), засновано врз истоимениот роман на Вилијам Едмунд Берет (William Edmund Barrett). Главните улоги ги толкуваат: Хемфри Богарт (Humphrey Bogart), Џин Тирни (Gene Tierney), Ли Ј. Коб (Lee J. Cobb), Агнес Мурхед (Agnes Moorehead), Е. Г. Маршал (E. G. Marshall) и Карл Бентон Рид (Carl Benton Reid).
1 Синопсис
За време на Втората светска војна, авионот со кој управува Џим Кармоди (го игра Богарт) се урива над Кина, а потоа тој ѝ се придружува на војската на суровиот генерал Јанг. Меѓутоа, откако ќе види како еден од војниците на генералот ладнокрвно убива свештеник, Кармоди одлучува да побегне по што го презема идентитетот на убиениот свештеник. Тој пристига во болницата во која се беше упатил свештеникот, а со која раководат американски мисионери. Таму, тој се вљубува во медицинската сестра Ан Скот (ја игра Тирни). По некое време, болницата е во опасност од војската на генералот Јанг, а Кармоди се обидува да ја спаси...
Миран Тепеш

Миран Тепеш (роден на 25 април 1961 година) ― словенечки поранешен ски скокач и сегашен функционер во скијачките скокови, кој се натпреварувал за Југославија од 1979 до 1992 година. Тој освоил сребрен медал во екипното големо ридско натпреварување на Зимските олимписки игри 1988 во Калгари.
Неговиот најдобар финиш на Светскиот куп во ски скокови на ФИС било второ место вкупно седум пати помеѓу 1985 и 1990 година.
По пензионирањето, Тепеш почнал да работи како службеник за натпревари на ФИС. Неговиот син Јуриј Тепеш и ќерката Ања Тепеш се исто така ски скокачи.
Миран Тепеш е исто така страстен морнар, кој двапати го обиколил светот со сопствената едрилица „Скокица“. Неговото прво патување низ светот било помеѓу 2006 и 2008 година, неговото второ патување (вклучувајќи го и 'Ртот Хорн) започнало во 2010 година и било завршено во есента 2012 година.
Спомен костурница, Мачков камен

Спомен костурница Мачков камен е меморијален споменик сместен во близина на Крупањ, Србија, кој се наоѓа на планината Јагодња на надморска височина од 923 метри (Мачков камен - Томчовиот камен). Внатре се чуваат посмртните останки на паднатите војници од Првата светска војна.
1 Историја
Спомен костурницата се наоѓа на врвот на Мачков камен. Неговата изградба била започната во 1925 година. Иницијативата ја покренал министерот за градежништво, Милорад Вујичиќ. Членови на комисијата беа Љуба Јовановиќ (претседател на Собранието), Ѓорѓе Вајферт (гувернер на Народната банка) и д-р Арчибалд Рајс и најпочитуваните граѓани на Раѓевина и Азбуковица. Спомен костурницата е дизајнирана од архитектот Момир Коруновиќ и креаторот Шиме Франовиќ и конечно била изградена во 1929 година. Трансферот на коските на паднатите војници бил организиран во август 1931 година, со дозвола од Министерството за Армија.
Славски колач

Славски колач ― традиционален српски колач, еден вид леб од квасец. Направен е за православната христијанска прослава на слава, претставнички список на нематеријалното културно наследство на човештвото на УНЕСКО. Парохискиот свештеник го посетува семејството за да ги освети колачот и црвеното вино и да запали свеќа од пчелин восок со печат на ликот на светецот.
Често на прославата се поканети поширокото семејство и пријателите. Погачата се прелива со вино, а пред ручекот се сече или крши членовите на семејството.
1 Значење
Се слави домашна литургија, домаќинство, семејни собири и семејна традиција. Словенскиот колач, заедно со свеќата и пченичното јадење како жито или колива, се присутни на сите славски прослави и се сметаат за клучни елементи.
Колачот го симболизира телото на Исус, а виното со кое се јаде колачот ја претставува неговата крв. Традиционално, една жена го правеше лебот ден пред прославата, откако се капеше, се облече во чиста облека, ја кажуваше Господовата молитва и се прекрсти. Традицијата повикува тестото да се прави со осветена вода.
За време на пандемијата на коронавирус, здравствените и верските власти советуваа дека не е неопходно тортата да се носи во црква, дека не е потребно пеење за прославата и дека собирите треба да бидат ограничени на членовите на домаќинството.
2 Опис
Колачот е тркалезен колач со квасец кој личи на леб, приближно 15 см висока. Традиционално, плетеното тесто се завиткува околу работ и се втиснува крст од тесто во центарот на тестото, делејќи го лебот на четвртинки. Секоја четвртина добива дополнителна декорација, како кирилица „Ц“, што означува ''само слога Србина спашава'' што значи „Само единството ќе ги спаси Србите“. Околу работ се буквите „ИС ХС НИ КА“ (кирилица), кратенка за „Исус Христос победува“.
3 Осветување
Парохискиот свештеник го посетува семејството за да ги освети колачот и црвеното вино и да запали свеќа од пчелин восок со печат на ликот на светецот. Наместо тоа, некои семејства ја носат тортата во црква за да ја осветат.
Откако ќе се освети колачот, се прелива со вино. Жената од домаќинството го сече на четвртинки и го врти со исечената страна нагоре. Понатаму се сече на парчиња од другите членови на семејството и од најстарите или најважните гости.
4 Галерија
5 Поврзано
* Светец заштитник
1945 (филм)

„1945“ — унгарски филм од 2017 година, во режија на Ференц Терек (Ferenc Török), кој е автор и на сценариото, заедно со Габор Т. Санто (Gábor T. Szántó). Главните улоги ги играат: Петер Рудолф (Péter Rudolf), Бенце Ташнади (Bence Tasnádi) и Тамаш Сабо Кимел (Tamás Szabó Kimmel).
1 Синопсис
На 12 август 1945 година, во 11 часот наутро, двајца непознати луѓе, облечени во црно, се појавуваат на железничката станица во едно унгарско село. Со себе, тие носат сандаци и молкум нинуваат низ селото. Нивната појава веднаш предизвикува немир кај селаните, особено кај нотарот и неговите блиски соработници кои за време на Втората светска војна ги поткажале своите соседи-Евреи и така им го презеле имотот. Двајцата непознати одат на еврејските гробишта каде ги закопуваат личните предмети кои останале од нивните блиски. На влезот на гробиштата, нив ги чекаат селаните, кои се собрани со намера да ги истепа туѓинците, но се повлекуваат откако ја дознаваат нивната намера. Потоа, двајцата Евреи го напуштаат селото и се враќаат на железничката станица, а заедно со нив, во возот се наоѓа и синот на нотарот, кој е решен да го напушти семејниот дом.
Вистинита приказна за Џеси Џејмс

„Вистинита приказна за Џеси Џејмс“ (англиски: ''The True Story of Jesse James'') — американски филм од 1957 година, во режија на Николас Реј (Nicholas Ray), по сценариото на Волтер Њумен (Walter Newman) засновано врз претходното сценарио на Нунали Џонсон (Nunnallyj Johnson). Главните улоги ги играат: Роберт Вагнер (Robert Wagner), Џефри Хантер(Jeffrey Hunter), Хоуп Ланге (Hope Lange), Агнес Мурхед (Agnes Moorehead), Алан Хејл Јуниор (Alan Hale Jr.), Алан Бакстер (Alan Baxter), Џон Карадин (John Carradine) и Рејчел Стивенс (Rachel Stephens). Филмот претставува преработка на „Џеси Џејмс“ од 1939 година, режиран од Хенри Кинг. Автор на музиката е Ли Харлајн (Leigh Harline), а директор на фотографијата е Џозеф Мекдоналд (Joseph MacDonald).
1 Синопсис
Џеси Џејмс (го игра Вагнер) е момче кое живее на една фарма во Мисури, но подоцна станува одметник и извршува поголем број грабежи. Еден ден, во 1876 година, заедно со брат му Френк (го игра Хантер), со револверашот Коул Јангер (го игра Хејл), со стариот Такер (го игра Хојт) и со другите членови на бандата, тој заминува во градот Нортфилд во Минесота, со намера да ја ограби тамошната банка, меѓутоа среќата го напушта...
Александар Луковиќ

Александар Луковиќ (23 октомври 1982) е српски фудбалски менаџер и поранешен играч кој играл како дефанзивец. Тој е менаџер на фудбалската репрезентација на Србија до 16 години. Тој играл на Светското првенство во 2010 година.
1 Клупска кариера
1.1 Рана кариера
Луковиќ кариерата ја започнал во родниот клуб Слога Краљево. Во 2002 година потпишал со Црвена Звезда. Својот прв натпревар од Купот на УЕФА го одиграл на 15 август 2002 година, откако го заменил Немања Видиќ во второто полувреме. Црвена Звезда победила со 2–0 од ФК Каират.
1.2 Удинезе
Во средината на 2006 година, по потпишувањето на преддоговорот со Удинезе, Луковиќ бил позајмен во Асколи од Црвена Звезда од Белград, со цел клубот да ја „позајми“ квотата за регистрација на Асколи за Удинезе што не е членка на ЕУ. Тој во јануарскиот преоден рок бил „позајмен“ во Удинезе од Асколи.
На 27 јануари 2007 година, тој го одиграл својот прв натпревар во Серија А за Удинезе против Торино.
Тој трајно потпишал во средината на 2007 година за Удинезе од Црвена Звезда.
1.3 Зенит Санкт Петербург
На 29 јули 2010 година, официјално било објавено дека Луковиќ потпишал четиригодишен договор со ФК Зенит Санкт Петербург за необјавена сума. Првично тој бил постојан стартер за тимот, но на крајот доби намалена минутажа со доаѓањето на Доменико Кришито во клубот на позицијата лев бек.
1.4 Враќање во Црвена звезда Белград
По неколку последователни трансфер прозорци на гласини за неговото враќање, на 29 декември 2014 година било објавено дека Луковиќ потпишал 2,5-годишен договор со Црвена Звезда. На 6 февруари 2015 година, на пријателски натпревар против Рубин Казан, Луковиќ доживеал сериозна повреда која го оддалечи до летото 2015 година На 23 август 2015 година, Луковиќ конечно го забележал својот прв настап за Црвена Звезда по неговата повреда, а целиот стадион му аплаудирал кога влегол како замена за Саво Павиќевиќ. По завршувањето на договорот со клубот во летото 2017 година, Луковиќ го напуштил клубот како слободен агент. Во јули истата година, Луковиќ се повлекол од професионалното играње фудбал.
2 Репрезентативна кариера
Тој го направил своето репрезентативно деби против Полска на 15 август 2005 година. Тој имал удел за време на квалификациите за Светското првенство 2010 година и најмногу му бил партнер на Немања Видиќ во централната одбрана бидејќи Александар Коларов бил претпочитан како лев бек. Тој бил исклучен на воведниот натпревар на Србија на Светското првенство 2010 година против Гана на 13 јуни 2010 година.
Во март 2011 година, две недели пред клучниот натпревар од квалификациите за Евро 2012 против Северна Ирска, Луковиќ ги изненадил сите со тоа што реши да се повлече од репрезентацијата на 28-годишна возраст, избирајќи да се фокусира на неговиот клуб Зенит. Во истата прилика со истото се огласи и неговиот соиграч Данко Лазовиќ.
3 Трофеи
3.1 Клуб
Црвена звезда Белград
* Српска Суперлига (2): 2005–06, 2015–16
* Куп на Србија (2): 2001–02, 2005–06
Зенит Санкт Петербург
* Руска Премиер лига (2): 2010, 2011–12
* Суперкуп на Русија (1): 2011 година
3.2 Поединечни признанија
* Тим на сезоната во српската Суперлига : 2015–16
Срдан Голубовиќ

Срдан Голубовиќ(24 август 1972) е српски филмски режисер.
1 Биографија
Таткото на Голубовиќ бил филмски режисер Предраг Голубовиќ. Неговиот прв долгометражен филм ''Апсолутна 100'' учествувал во главните програми на преку триесет меѓународни филмски фестивали, вклучувајќи ги Котбус, Ротердам, Солун, Торонто и Сан Себастијан, освојувајќи 10 меѓународни и 19 домашни награди. Неговиот втор долгометражен филм ''Клопка'' („Стапица“) ја имал својата светска премиера на Берлинале во 2007 година. Филмот има освоено вкупно 21 меѓународна награда и влегол во потесниот избор за Оскар во категоријата најдобар странски филм.
Заедно со тимот на млади филмски уметници, Голубовиќ е главното возило зад продуцентската куќа Баш Челик, правејќи музички спотови за голем број етаблирани локални музички уметници, како и реклами и маркетинг кампањи.
Тој е доцент по филмска режија на Факултетот за драмски уметности во Белград.
Неговиот филм ''Кругови'' од 2013 година е избран како српски кандидат за најдобар странски филм на 86-тото доделување на Оскарите.
Голубовиќ моментално (2022 г.) работи на својот најнов проект ''Татко.''
2 Награди
Меѓународни награди: Филмски фестивал во Солун (Награда од публиката за најдобар странски филм, награда за најдобар глумец), Ѕвездите на Shaken, Филмски фестивал во Котбус, Festival Du Film De Paris (најдобар глумец), Грензланд Filmtage, Филмски фестивал Теплице (Златен клуч за најдобра кинематографија), Фестивалот на европскиот филм „Палиќ“ (Сребрена кула за најдобар филм).
Александар Лукман

Александар Лукман (29 април 1967) е српски професионален тренер во кошарка за сила и климатизација и алпско скијање и поранешен скокач со стап. Моментално работи како тренер на сила и кондиционер за Црвена звезда од Кошаркарската лига на Србија, АБА лигата и Евролигата.
1 Ран живот и образование
Лукман е роден во Белград, СР Србија, СФР Југославија, каде што завршил основно и средно училиште. Дипломирал физичко образование на Универзитетот во Белград во 1991 година, а докторирал на Факултетот за спорт и туризам - ТИМС во Нови Сад во 2008 година.
2 Тренерска кариера во кошарка
Лукман ја започнал својата тренерска кариера во сила и кондиционирање во 1995 година. Тој бил тренер за сила и кондиционер на Раднички Белград, Црвена звезда и Хемофарм, како и на руските тимови Локомотив Кубан, УНИКС и Химки. Во јуни 2020 година Црвена звезда се раздели со него. Во декември 2020 година, тој се вратил во Ѕвезда за остатокот од сезоната 2020-2021 .
3 Достигнувања и награди во кариерата
; Кошаркарска кариера
* Еврокуп Кошаркарски шампион: 1 (со Химки : 2014–15 )
* Шампион на Јадранската лига : 3 (со Хемофарм : 2004–05 ; со Црвена звезда : 2018–19, 2020–21 )
* Шампион на Српска лига : 2 (со Црвена звезда : 2018–19, 2020–21 )
* Шампион на југословенската лига : 1 (со Црвена звезда : 1997–98)
* Победник на Купот на Србија : 2 (со Црвена звезда : 2012–13, 2020–21 )
* Победник на Купот на Русија : 1 (со УНИКС : 2008–09)
* Победник на Суперкупот на Јадранот : 1 (со Црвена звезда : 2018 година )
Јован Виќиќ

Јован Виќиќ (23 февруари 1997) е српски фудбалер, кој игра како голман. Тој е во брак од 15 јануари 2021 година со шпанската адвокатка и инфлуенсерка, Сара Мартин Баутиста. Тој се оженил со својата сопруга со православна церемонија во Мадрид, на 20 февруари 2021 година, три дена пред неговиот 24-ти роденден.
1 Клупска кариера
1.1 Црвена звезда Белград
Роден во Лозница, Виќиќ ја поминал младинската школа на Црвена Звезда од Белград и се приклучил на првиот тим во летото 2015 година. Подоцна бил позајмен на ГСП Полет со двојна регистрација, каде што забележал 11 настапи во српската лига Белград за првата половина од сезоната 2015–16. На почетокот на 2016 година, Виќиќ го потпишал својот прв професионален договор со Црвена Звезда и се преселил на позајмица во српскиот прволигаш Лозница. Во летото 2016 година, Виќиќ мина претсезонски тренинзи со Црвена Звезда, а подоцна се пресели на нова позајмица во Колубара со едногодишна двојна регистрација. Откако ја поминал зимската пауза надвор од сезоната со домашниот клуб, бил раскинат договорот за позајмица со Колубара и тој се преселил во Бежанија до крајот на истата сезона. Во летото 2017 година, Виќиќ се пресели на позајмица во Дрина Зворник . Во летото 2018 година, Виќиќ беше ослободен од клубот.
1.2 Мачва Шабац
На 29 јуни 2018 година, било објавено дека Виќиќ се приклучил на Мачва Шабац како прво летно засилување.
2 Репрезентативна кариера
Виќиќ бил член на Србија У16, Србија У17 и Србија У18 репрезентации помеѓу 2012 и 2015 година. Во февруари 2016 година, тој станал првиот фудбалер во историјата на ФК Лозница, кој бил повикан во селекцијата на репрезентацијата, откако бил повикан од тренерот Бранислав Николиќ за пријателскиот натпревар на фудбалската репрезентација на Србија до 19 години против Бугарија. Како нов селектор на Србија до 20 години, Илија Петковиќ го повика Виќиќ во тимот во март 2017 година.