procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Трилатерација

Трилатерација – процес на одредување на апсолутната или релативната позиција на некоја точка со помош на мерење на растојанија користејќи ја геометријата на кругот, сферата или триаголникот. Трилатерацијата има практична примена во геодезијата, навигацијата, вклучувајќи го и глобалниот систем за позиционирање. Треба да се разликува од триангулацијата, каде истиот резултат се постигнува со мерење агли.
Трилатерацијата е особено едноставна во рамнина (дводимензионална геометрија). Позицијата на бараната точка се наоѓа во пресекот на двете кружници одредени со центрите А и В (точки со познати координати) и нивните полупречници. Се забележува дека пресекот на кружниците има две точки, така што бараната точка не може еднозначно да биде одредена со две мерења, туку е потребно и трето (со кое се отфрла едната од двете пресечни точки).
Во тридимензионалната геометрија (геометрија во простор), позицијата на бараната точка се наоѓа во пресекот на три сфери (пресекот на две сфери е кружница, пресекот на оваа кружница и третата сфера се две точки). Како и кај дводимензионалните проблеми решението не може да биде еднозначно одредено со три мерења, туку е потребно и четврто со кое се отфрла една од двете пресечни точки.
Дополнителното мерење при трилатерацијата (трето мерење во рамнина и четврто мерење во простор) може да се искористи за анализа на грешката на трилатерација (на пример така се добива полупречникот на грешка на глобалниот систем за позиционирање). Со секое дополнително мерење можно е дополнително да се смали грешката на трилатерација.
1 Пример на трилатерација во рамнина
Проблемот може да се поедностави без губење на општоста така што центарот на првата кружница се постави во центарот на координатниот систем, додека x-оската погодно се одбира така што двата центра лежат на неа. Во тој случај равенките на кружниците гласат:
:<math>r_1^2=x^2+y^2</math>:<math>r_2^2=(x-d)^2+y^2</math>
каде d е растојанието меѓу центрите на кружниците. Со одземање на втората равенка од првата и решавање по x се добива:
:<math>x=\frac{r_1^2-r_2^2+d^2}{2d}</math>
Со замена на оваа вредност за x во првата равенка се добиваат две можни вредности на y:
:<math>y=\pm \sqrt{r_1^2-\frac{(r_1^2-r_2^2+d^2)^2}{4d^2</math>
2 Поврзано
* Евклидова геометрија
* Глобален систем за позиционирање
Гафатски јазик

Гафатски јазик — изумрен јазик кој ѝ припаѓал на јужна гранка на етиосемитските јазици, некогаш застапен во поречието на Синиот Нил (Абај) во Етиопија, а потоа и јужно од Гоџам во источниот дел на земјата. Бил сроден со харарските и гурашките говори. Постојат многу малку наоди за јазикот. Меѓу позначајните е преводот на Песната над песните направен во XVII или XVIII век кој денес се чува во Бодлиевата библиотека, Оксфорд.
На почетокот од 1840-тите Чарлс Бик составил список од зборови, иако забележал дека „помладите воопшто не го знаат јазикот, а постарите кои велат дека го зборуваат, впрочем воопшто не го владеат“ Волф Леслау ја посетил областа во 1947 г. и по многу труд успеал да најде вкупно четири лица кои сè уште го зборувале јазикот. Во 1960-тите Едвард Улендорф напишал дека јазикот веќе може да се смета за сосема изумрен.
1 Поврзано
* Содски јазик
Унгарска Република (1919-20)

Унгарска Република (|Magyar Köztársaság) — краткотрајна република која постоела помеѓу август 1919 и февруари 1920 година во централниот и западниот дел на поранешното Кралство Унгарија (опфаќајќи поголем дел од денешна Унгарија и делови од денешна Австрија, Словачка и Словенија). Државата била основана по Унгарските револуции од 1918-1919 година од страна на контрареволуционерните сили кои се обидувале да вратат статус кво како пред 31 октомври 1918 година.
1 Историја
На 6 август 1919 година Иштван Фридрих, водач на Друштвото на другари од Белата куќа (десничарска, контрареволуционерна група), ја соборил владата на Ѓула Пеидл и ја презел власта во бескрвен државен удар со поддршка на Кралската романска армија. Државниот удар бил широко прифатен во Унгарија. Следниот ден, Јозеф Август се прогласил за регент на Унгарија (ја држeл функцијата до 23 август, кога бил принуден да поднесе оставка) и го назначил Фридрих за премиер. Тој го наследил Карој Хусар на 24 ноември, кој бил премиер и привремен претседател до обновувањето на монархијата неколку месеци подоцна.
Бунтовничка антикомунистичка авторитарна влада составена од воени офицери влегла во Будимпешта во ноември зад петиците на Романците. Следел „бел терор“ што довело до затворање, тортура и погубување без судење на комунистите, социјалистите, Евреите, левичарските интелектуалци, симпатизери со режимите Кароj и Кун и други кои се заканиле со традиционалниот унгарски политички поредок што офицерите се обиделе повторно да се воспостави. Според проценките бројот на погубувања бил околу 5.000. Покрај тоа, околу 75.000 луѓе беа затворени. Особено, унгарските десничарски и романските сили ги имале на удар Евреите за одмазда. На крајот, белиот терор ги принудил речиси 100.000 луѓе да ја напуштат земјата, повеќето од нив социјалисти, интелектуалци и Евреи од средна класа.
Во 1920 и 1921 година, внатрешен хаос ја погодил Унгарија. Белиот терор продолжил да ги мачи Евреите и левичарите, невработеноста и инфлацијата пораснале, а сиромашните унгарски бегалци кои не се плашеле да влегуваат преку границата од соседните држави, дополнително ја оптоварувале слабата економијата. Владата на населението му понудила мала помош. Во јануари 1920 година, унгарските мажи и жени ги дале првите тајни гласачки ливчиња во политичката историја на земјата и избрале големо контрареволуционерно и аграрно мнозинство во еднодомниот парламент. Се појавиле две главни политички партии: социјално конзервативната партија Христијанскикот национален сојуз и Националната партија на мали сопственици и земјоделски работници, кои се залагале за земјишни реформи. На 29 февруари 1920 година, парламентот ја вратил унгарската монархија, завршувајќи ја републиката, а во март ја укинал и прагматичната санкција од 1723 година и компромисот од 1867 година. Парламентот го одложил изборот на крал додека не се смират граѓанските немири. Поранешниот австроунгарски адмирал Миклош Хорти станал регент, позиција што ќе ја држи до 1944 година.
2 Поврзано
* Унгарска Демократска Република
* Унгарска Советска Република
* Историја на Унгарија
* Револуции и интервенции во Унгарија (1918-1920)
Триангулација

Триангулација – во тригонометријата и геометријата процес на одредување на позиција на некоја точка со образување на триаголници до неа од однапред познати точки. Овој пристап се разликува од трилатерацијата каде растојанието се мери со директни методи. Според Толковниот речник на македонскиот јазик, триангулацијата е „мерење на земјиште со делење на триаголници“.
Овој метод се заснова на прецизно мерење на должината на основата и аглите кон саканата точка и примена на тригонометриските функции со чија помош се добива позицијата и растојанието до бараната точка.
1 Пример за триангулација во рамнина, пресметување на растојанието до саканата точка со помош на должината на основата и два агли
Во овој пример се подразбираат релативно мали растојанија за ''l'' и ''d'', во случај на поголеми растојанија (споредливи со полупречникот на Земјината топка) мора да се примени сферна тригонометрија (тригонометрија на сфера). За мали растојанија (до неколку километри) може да се искористи следната пресметка:
:<math> \ell = \frac{d}{\tan \alpha} + \frac{d}{\tan \beta}</math>
Значи
:<math>d = \ell \, / \, (\tfrac{1}{\tan \alpha} + \tfrac{1}{\tan \beta})</math>
Користејќи ги тригонометриските идентитети tan &alpha; = sin &alpha; / cos &alpha; и sin(&alpha; + &beta;) = sin &alpha; cos &beta; + cos &alpha; sin &beta;, претходниот израз станува:
:<math>d = \frac{\sin\alpha \sin\beta}{\sin(\alpha + \beta)} \ell</math>
2 Историја
Триангулацијата е позната од античко време, во VI век пред новата ера грчкиот филозоф Талес ја пресметал висината на пирамида така што ја измерил должината на сенката на пирамидата во моментот кога должината на неговата сопствена сенка била еднаква на нејзината висина (па со самото тоа и висината на пирамидата е еднаква на должината на сенката на пирамидата, заради сличноста на триаголници). Проблеми од овој вид им биле познати на древните Египќани, на пример проблемот 57 од Ахмесовиот папирус зборува за тоа. Кинескиот картограф и географ Луи Хуи во III век користел триангулација за мерење на висината на непристапни провалии.
Авионска несреќа кај Охрид (1993)

На 20 ноември 1993 г. на Тројани се срушил авион од типот Јак-42Д на „Авиоимпекс“, кој се враќал за Скопје од Женева, но бил пренасочен кон Охрид поради лошите временски услови на скопскиот аеродром. Сите осум членови на екипажот и 115 од 116-те патници загинале. Единствениот преживеан патник им подлегнал на повредите неколку дена подоцна во охридската болница.
Трка ОАЕ

Трка ОАЕ — велосипедска трка во Обединети Арапски Емирати, која се одржува секоја година од 2019 година.
1 Историја
Првото издание на Трката ОАЕ е предвидено да се одржи помеѓу 24 февруари и 2 март 2019 година како дел од Светската турнеја.
Золтан Тилди

Золтан Тилди (18 ноември 1889 - 4 август 1961) бил влијателен водач на Унгарија , кој работел како премиер од 1945 до 1946 година и претседател од 1946 до 1948 година во повоениот период пред заземањето на власта од страна на советските комунисти.
1 Животопис
1.1 Ран живот и семејство
Золтан Тилди е роден во Лученец, Словачка, тогаш во Австроунгарското Царство, во семејството на унгарски функционер во локалната власт. Завршил теологија на Реформираната богословска академија во Папа , потоа поминал една година студирање во Собранискиот колеџ , Белфаст, во Ирска. Тилди служел како активен министер на Реформираната црква, почнувајќи од 1921 година, и го уредувал дневниот весник на Реформираната црква во Унгарија, ''Керештењ Чалад'' (''„Христијанско семејство“''), како и други периодични изданија. Во 1929 година, Тилди се приклучил на Независната партија на мали стопанственици (НПМС) со други унгарски политички личности, вклучувајќи го и Ференц Наѓ . Тој подоцна станал извршен потпретседател на организацијата.
Тој се оженил со Ержебет Ѓенис (1896-1985) во 1916 година и имал три деца: ''Золтан Тилди, Џуниор'' (1917-1994), ''Ержебет Тилди'' (1918-2012) и ''Ласло Тилди'' (1921-1983).
1.2 Политичка кариера и подоцнежен живот
Тилди бил избран во унгарскиот парламент во 1933 година, повторно избран во 1936 и 1939 година. Тој извршил притисок врз Хортивата влада да се повлече од Втората светска војна . Откако Унгарија била окупирана од Германците, Тилди бил принудена да се крие. Откако Советите ја окупираа Унгарија и ги истерале Германците, Тилди станал водач на НПМС. Тилди станал премиер на Унгарија, кој служел од 15 ноември 1945 до 1 февруари 1946 година, кога Тилди бил избран за претседател на Унгарија . Тој бил по службена должност на Високиот национален совет од 7 декември 1945 до 2 февруари 1946 година.
Тилди служел како прв претседател на Република Унгарија до 31 јули 1948 година, кога бил принуден да поднесе оставка откако се појавле обвинувања дека неговиот зет бил уапсен поради корупција и прељуба. Тилди бил држен во домашен притвор во Будимпешта до 1 мај 1956 година. Тој бил назначен за позиција на државен министер во коалициската влада за време на Унгарската револуција во 1956 година . На крајот тој бил уапсен од страна на советските сили откако револуцијата била уништена од интервенцијата на Варшавскиот пакт. На 15 јуни 1958 година, Тилди бил осуден од Врховниот суд на шест години затвор, во судењето на Имре Наѓ и соработниците. Сепак, во април 1959 година тој бил ослободен под поединечна амнестија во поглед на неговите напредни години (всушност поради болест). Потоа тој живеел во целосна пензија додека не умрел во Будимпешта на 4 август 1961 година.
2 Наводи
**
Политички канцеларии
Претходен од Бела Миклош, Премиер на Унгарија 1945-1946, Наследник од Ференц Наѓ
Претходен од Висок национален совет, Претседател на Унгарија 1946-1948, Наследник од Арпад Сакашиц
Нашелск

Нашелск (|Nasielsk) — град во средишниот дел на Полска во Мазовското Војводство. Градот е седиште на општина Нашелск. Нашелск е основан во век, а во текот на година век добил градски права.
1 Географија
Закрочим се наоѓа во средишниот дел на Полска, во среднишиот дел на Мазовското Војводство над реката Нашелна. Е 50км на север од Варшава.
2 Историја
*1065 - први информации за Нашелск во Могиленско Фалсификување
*11 ноември 1386 - градски права за Нашелск од кнез Јануш I
*1440 - пожар на градот
*1445 - изградна беше камена црква на св. Војќех
*1795 - германска струка на градот
*1815 - руска струка на градот
*1877 - изграден беше железнички пат меѓу Варшава а Гдањск
*1918 - града стана част на преродба Полска
*1939-45 - германска окупација во Нашелск
*1945 - ослободување на град покрај СССР
3 Демографија
Население од 1777 година
4 Економија
Индустриски и услужни центар. Во градот има ладилник припаѓа до фирма PPHU "KAM-POL" Import - Eksport Piotr Furmański.
Трка ОАЕ 2019

Трка ОАЕ 2019 — 1. издание на велосипедската етапна трка Обединети Арапски Емирати, која се одржала помеѓу 24 февруари и 2 март како трет настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката била освоена од Словенецот Примож Роглич од екипата .
1 Екипи
Бидејќи трката била додадена на Светската турнеја во 2019 година, сите UCI World Tour екипи биле поканети на трката, но не биле обврзани да учествуваат. Сепак, сите осумнаесет екипи настапиле на трката. Дополнително, две професионални континентални екипи се натпреварувале со што се заокружила главната група од 20 екипи.
2 Етапи
3 Поредок
3.1 Завршен пласман
Претеча (орден)

Претеча — орден што го доделува Бигорскиот манастир на истакнати личности, кои со својот живот и дела го дале својот придонес во обновата на манастирот и значително ја помогнале мисијата и работата на братството.
1 Одликувани со орденот
* 2015, Ѓорге Иванов - Претседател на Македонија, Трајко Вељаноски -Претседател на Собрание, Елизабета Канческа-Милевска - министерка за култура, Наташа Стоиманова - државен секретар, и мн. д-р* 2018, Зендел Ахмети - жител на Ростуше;* 2018, Драгица Андоновска - мисионерка од Битола;* 2019, Рефик Пајкоски - поранешен командир на полициското одделение во село Ростуше;
Валериј Лунин

Валериј Василевич Лунин (р. во Богдановка Урицки, Орловска област, СССР) — советски и руски хемичар, декан (1992-2018), а потоа претседател (2018) на факултетот за хемија на Државниот универзитет во Москва, академик на Руската академија на науките (2000), претседател на експертската комисија на „Рускиот Совет за Училишни Олимпијади“ по хемија.
1 Животопис
Средно училиште учел во Црвен Рог. Дипломирал на хемискиот факултет на Московскиот државен универзитет во 1967 година, а во 1982 година се здобил со титулата доктор по хемиски науки. Бил професор на катедрата за хемија на нафта и органска катализа (1986-1987), на катедрата за физичка хемија на Хемискиот факултет (1987-1993), раководител на лабораторијата за катализа и гасна електрохемија (од 1987 година), раководител на катедрата за физичка хемија (од 1993 година), декан на Хемискиот факултет (од 1992 година).
Автор е на научни трудови во областа на физичката хемија на површини и хетерогена катализа. Развил теоретски основи за создавање нова класа на хетерогени катализатори врз основа на интерметални соединенија и нивните хидриди. Го открил и истражил феноменот на забрзување на структурните и фазните трансформации во полиметални системи под влијание на водородните и хидридните фази. Покажал дека, високата стабилност на нивното каталитичко дејство е резултат на размената на гасовит водород со водород од внатрешноста на кристалната решетка. Предложил начини за регулирање на каталитичките својства на таквите системи. Автор е на оригиналниот пристап кон производството на нови катализатори на скелетниот тип, надминувајќи ја активноста во хидрогенизацијата на органски соединенија познати катализатори како што е Сунѓерест никел.
Академик во РАН при одделот за општа и техничка хемија (од 2000 година, дописен член од 1991 година , Оддел за хемиски и биомедицински науки).
Главен уредник на списанијата „Московски универзитетски билтен (Вестник Московского университета)", „Серија 2. Хемија“ (од 1992), . Член на уредувачкиот одбор на списанијата „Кинетика и катализа (Кинетика и катализ)“, „Хемија во училиште (Химия в школе)', „Хемија на цврсто гориво (Химия твёрдого топлива)“, „Хемиска индустрија (Химическая промышленность)“.
Добитник на наградата М.В. Ломоносов (2009) циклусот дела "Синергии во индустриски процеси на хидрогенизација и хидродехлорирање".
2 Види исто така
* Олимпијада по хемија во Русија
Ерик Башка

Ерик Башка (|Erik Baška; р. ) — словачки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Започнал со велосипедизам на 14 години, првично настапувајќи како планински велосипедист пред да се впушти во друмски велосипедизам на предлог на неговиот тренер Тибор Велитс, вујко на велосипедистите Мартин Велитс и Петер Велитс.
1 Достигнувања
;2013
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
;2015
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 1. Европско друмско првенство под 23 години
: 1. Пухар Министра Оброни Народовеј
;2016
: 1. Класик Хандзам
: 1. Етапа 5 (ТТТ) Трка околу Хрватска
: 3. Национално друмско првенство
;2018
: 2. Трофео Палма
Вртоглавица (филм од 1958)

„Вртоглавица“ (англиски: ''Vertigo'') — американски филм од 1958 година, во режија на Алфред Хичкок. Главните улоги ги играат: Џејмс Стјуарт, Ким Новак, Барбара Бел Гедес и Том Хелмор. Во 1959 година, филмот бил кандидиран за „Оскар“ во две категории (сценографија и звук), а во 1989 година бил внесен во Националниот регистер на филмови на САД.
1 Содржина
Џон „Скоти“ Фергусон (го игра Стјуарт) е полициски инспектор, кој за време на една акција виси на работ од една зграда, а полицаецот што сака да го спаси паѓа од зградата. Џон страда од акрофобија и вртоглавица и поради тоа ја напушта работата во полицијата. Еден ден, нему му се јавува пријателот Гавин Елстер (го игра Хелмор) со молба да ја следи неговата сопруга Медлин (ја игра Новак) за која тврди дека е опседната од некоја личност која живеела во минатото. Заинтригиран до необичната приказна, Џон почнува да ја следи Медлин и ги открива дека таа го посетува гробот на една жена која умрела пред 100 години, дека посетува еден хотел кој во минатото бил дом на мртвата жена и дека често го набљудува нејзиниот портрет во уметничката галерија. Еднаш, Медлин се фрла во Заливот на Сан Франциско, но Џон ја спасува и ја носи во својот стан. Притоа, Џон се вљубува во Медлин и се труди да ја ослободи од опседнатоста, но при една посета на манастирот, таа се качува на камбанаријата, а потоа паѓа на земјата и умира. Додека се качува по скалите, Џон чувствува вртоглавица и не може да ѝ помогне. По тој настан, Џон поминува една година на лекување. Еднаш, тој случајно ја запознава убавата девојка Џуди Бартон (ја игра Новак) која многу личи на Медлин и се вљубува во неа. Во една прилика, тој ја принудува Џуди да се облече и да направи фризура исто како Медлин. Додека тој и Џуди се подготвуваат да одат на вечера, таа го става накитот што ѝ припаѓал на Медлин. Поради тоа, наместо во ресторанот, Џон ја одведува во манастирот и ја принудува да се качи на камбанаријата, но овојпат и тој се качува горе. Кога стигнуваат на врвот, Џуди му ја кажува вистината: Гавин, кој сакал да се ослободи од својата сопруга, ја ангажирал да ја глуми Медлин; знаејќи за болеста на Џон, Гавин го искористил, знаејќи дека тој не ќе може да се искачи во камбанаријата; најпосле, кога Џуди (лажната Медлин) пристигнала во камбанаријата, Гавин ја турнал својата вистинска сопруга. Откако Џуди ја признава својата вина, во кулата се појавува една калуѓерка и исплашената Џуди паѓа на земјата и умира.
Nocturne: The Piano Album (албум од Вангелис)

Nocturne: The Piano Album — студиски албум на грчкиот музичар и композитор Вангелис, објавен на 25 јануари 2019 година од Decca Records. Албумот претставува соло пијано албум од 11 нови песни плус аранжмани на различни песни од неговата соло кариера.
Рамин Џавади

Рамин Џавади |رامین جوادی, роден на 19 јули 1974 година) — германски композитор. Џавади е најпознат по создавање на филмска музика за филмови како Судир на титаните, Битка за Тихиот Океан, Warcraft и телевизиски серии како Игра на тронови, Бегство од затворот, Западен свет итн. Тој освоил Еми награда за музиката од епизодата на серијата Игра на тронови „''Змејот и волкот''“.
Црква „Св. Меркуриј“ - Барешани

Свети Меркуриј (локално позната како Свети Меркули) — главна и единствена манастирска црква на Барешанскиот манастир во битолското село Барешани, Македонија.
1 Местоположба
Манастирската црква е сместена во горниот дел на селото Барешани.
2 Историја
Црквата била подигната во 1836 година и претставува единствена манастирска црква посветена на Свети Меркуриј.
Според натписна табла на самата црква, во нејзе во 1876 година е крстен Ѓорѓи Сугарев.
3 Архитектура
Храмот претставува трикорабна црква.
3.1 Фрескоживопис
На ѕидовите на внатрешноста нема сочувано ѕидно сликарство.
3.2 Иконостас
Иконостасот е со два реда на икони, работени од непознат мајстор. Испишаните години на некои од престолните икони, информираат дека тие се насликани во 1853 година.
4 Занимливост
Барешанци веруваат дека каменот положен покрај темелот од северната фасада на црквата има моќ да им помага на жените кои не можат да останат бремени. Според мештаните, повеќе семејства (христијански и муслимански), кои се помолиле на светиот камен и се измиле со светата вода од манастирот добиле принова.
5 Галерија
6 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Бистричка парохија
* Барешани
Безистен

Безистeн (персиски - басистан, бедестен = покриена чаршија) – пазар под покрив, покриена чаршија. Во исламската архитектура биле јавни градби, некој вид стоковни куќи, покриени чаршии во кои биле сместени занаетчиски и трговски дуќани.
На Балканот, безистените ги донеле Турците. Биле градени во поголемите чаршии и со својата големина доминирале меѓу ситните дуќани. Заради страв од пожари кои биле главни непријатели на чаршијата, безистените биле градени од тврд материјал (камен и тули), а биле покривани со разни сводови и куполи. Надворешно покривот бил од олово, бакар и ќерамиди.
Спрема просторната концепција и основата, безистените може да се поделат на базиликални и поткуполни. Првите обично имале три брода, од кои средишниот бил повисок и обично поширок од бочните. Преку повисокиот дел над бочните бродови, безистенот добивал светлина. Средниот брод е покриена улица, додека бочните бродови биле пониски и поделени на помали простори во кои биле сместени дуќаните. Сводовите на дуќаните по правило биле нормални на правецот на средниот брод, кој бил покриен со бочвест свод или низа куполи.
Поткуполните безистени имаат правоаголна основа поделена на квадратни полиња со еднакви големини покриени со куполи кои се потпираат на јаки квадратни столбови. Преминот од квадрат во кругот на куполата најчесто се состои од пандативи (дел од топчестиот свод меѓу големите лакови кои ја држат куполата). Дуќаните во базиликалните безистени се дефинирани со конструкцијата на ѕидовите и сводовите, додека во поткуполите биле дрвени и потпрени на внатрешните ѕидови и столбови.
1 Галерија
2 Поврзано
*Безистен (Битола)
*Безистен (Скопје)
*Безистен (Штип)
Пунит Раџкумар

Пунит Раџкумар (роден на 17 март 1975 година) е индиски филмски актер, плејбек пејач, продуцент и сидро, кој првенствено работи во кинематографијата на Каннада. Тој е познат како Апу и Моќна ѕвезда. Тој бил главен глумец во 27 филмови; како дете се појавил во филмови со неговиот татко Раџкумар. Неговите изведби во Васанта Гетха (1980), Бхагјаванта (1981), Чалисува Модагулу (1982), Ереда Накшарагалу (1983) и Беттада Хову (1985) биле пофалени. Тој ја освоил Националната филмска награда за најдобар детски уметник за неговата улога на АПУ во Бетада Хову. Првата главна улога на Пунит е во 2002 година во "Аппу" (2002 филм).
Винарска визба „Далвина“

Винарница Далвина – винарница од село Хамзали, општина Босилово, во близина на Струмица. Капацитетот на производство на винарницата е 42.000 хектолитри вино.
1 Местоположба
Винските полиња и винарницата се сместени во близина на градот Струмица, југоисточна Македонија, во Струмичко-радовишкиот вински регион.
2 Клима
Климата во Струмичкo-радовишката Котлина е средоземна. Во лозовите насади забележливо е лесно ветре преку целата година, просечната температура во периодот на вегетација изнесува 22 степени Целзиусови, има 210 сончеви денови, малку дождови и ниска релативна влажност.
3 Вина
Далвина произведува вина од следните сорти:
*вранец
*каберне совињон
*шардоне
Авионска несреќа на Палер Македонија

На 5 март 1993 се урна авионот на македонската авиокомпанија - Палер МК, од типот фокер 100, веднаш по полетувањето од Скопскиот аеродром. Се урнал на 400 м. од пистата.
Вкупно 83 луѓе, од кои 79 патници и 4 членови на екипажот загинале, додека 14 луѓе преживеале. Во времето на несреќата, таа била најфаталната авионска несреќа во Македонија. Неколку месеци подоцна се случила уште една авионска несреќа, со поголем смртен исход, кога Јаковлев Јак-42 се урна близу Охрид.
1 Поврзано
* Авионска несреќа на Авиоимпекс
Железничка станица Гауда

Гауда е железничка станица во Гауда, Холандија. Станицата била отворена на 21 мај 1855 година, кога холандската компанија "Nederlandsche Rhijnspoorweg-Maatschappij" ја отворила железничката пруга Утрехт-Ротердам. Железничката железничка линија Гауда-Ден Хаг до Хаг била отворена во 1870 година, а врската со Алфен ан ден Рајн во 1934 година.
Возовите сообраќаат помеѓу Ден Хааг Централ / Ротердам Централ и Утрехт Централ станицата, како и врската РајнХаувелајн со Алпен ан ден Рајн.
Во ноември 1944 година, за време на Втората светска војна, стратегиски сместена железничка станица била бомбардирана од Кралските воздухопловни сили. Главната градба на железничката станица била сериозно оштетена; трагите од бомбардирањето се видливи до ден-денес на платформите 3 и 5. Во 1948 година била изградена нова зграда од преостанатиот прв кат од старата зграда. Таа била заменета со сегашната зграда во 1984 година.
1 Надвореешни врски
**
Песната на Канте ходно

Песната на Канте хондо или Поема со длабоки песни (шпански: ''Poema del Cante jondo'') — збирка песни на шпанскиот поет Федерико Гарсија Лорка од 1931 година.
1 Содржина
Најпознати песни од збирката се:* „Баладичка за трите реки“ (''Baladilla de los tres rios'')
* Циклусот „Песна на циганската сигирија“ („Пејзаж“, „Гитара“, „Крик“, „Тишина“, „Минувањето на сигирија“, „По минувањето“, „А потоа“)
* Песната на солеа (''Poema de la solea'')
* „Село“ (''Pueblo'')
* „Нож“ (''Puñal'')
* „Крстопат“ (''Encrucijada''* „Оф!“ (''Iay!'')
* „Изненадување“ (''Sorpresa'')
* „Солеа“ (''La solea'')
* „Пештера“ (''Cueva'')
* „Зора“ (''Alba'')
* Циклусот „Песната на саетата“ („Стрелци“, „Ноќ“, „Севиља“, „Балкон“, „Мугра“)
* Циклусот „Цртежот на Петенера“ („Ѕвоно“, „Пат“, „Шест жици“, „Игра“, „Смртта на Петенера“, „De profundis“, „Мртовечко ѕвоно“)
* Циклусот „Две девојки“ („Лола“, „Ампаро“)
* Циклусот „Вињето фламенко“ („Ликот на Силверио Франконети“, „Мементо“)
* Циклусот „Три града“ („Малагења“, „Кордовско предградие“, „Игра“)
* Циклусот „Шест каприча“
2 Осврт кон делото
„Песната на канте хондо“ е целосно свртена кон сигириите, саетите и солеите, кон гитарата и кон Шпанија од минатото, од селото и од детството на поетот. Иако во збирката е даден цел регистер на музичкиот фолклор и на народниот поетски збор, сепак таа се одликува со модерна лирика. Во неа, во усвитена инспирација се проектира и транспонира народното богатство, но преку автентичниот поетски збор, збирката е израз на неповторливата, самостојна и голема личност на авторот. Над пописот на содржини, бои и настани, како конвенционални така и битови, се крева една нова Андалусија - стварна и митска, секојдневна и таинствена, присутна и недофатна. Во песните блеснува ножот забоден во снагата на човекот и во распаќето на времето, месечината им го покажува патот на јавачите, крикот ја испишува својата елипса што гасне во ехото на ридовите, а гитарата го оплакува копнежот по недофатливите нешта. Нив ги придружуваат мирисите на земјата, на морето и на месечината, ги осветлуваат плодовите на лимонот, портокалот и маслината, а градовите (Гранада, Севиља, Кордоба) се обоени во нестварни бои. Овој регистер од зборови станува сноп од таинствени знаци и симболи што ја опишуваат митологијата на лириката на Лорка. Сè е во функција на строга, чистастрасна форма и формула, ликовно блескава, музички совршена, понекогаш повлечена и херметична поради сложената азбука на неповторливите знаци. Врз сето тоа се крева пораката за голема, сеопфатна љубов на мажот и жената, нивната нежност и страст, а врз таа љубов за пејзажот и за песната, за жената и за човекот, високо се креваат окото и здивот на постојаната и величествена смрт.
Цигански романсеро

Цигански романсеро (шпански: ''Romancero gitano'') — збирка песни на шпанскиот поет Федерико Гарсија Лорка од 1928 година. Песните во збирката се напишани во периодот 1924-1927 година.
1 Содржина
Попознати песни од збирката се:* „Романса за месечината“ (''Romance de la luna, luna'')
* „Месечарска романса“ (''Romance sonambulo'')
* „Неверна жена“ (''La casada infiel'')
* „Апсењето на Антоњито ел Камборио на патот за Севиља“ (''Prendimiento de Antoñito el Camborio en el camino de Sevilla'')
* „Смртта на Антоњито ел Камборио“ (''Muerte de Antoñito el Camborio'')
* „Романса на шпанската жандармерија“ (''Romance de la guardia civil española'')
2 Осврт кон делото
„Цигански романсеро“ е најпознатото дело на Лорка, инспирирано од шпанскиот фолклор и старите романси и балади. Збирката е плод на длабоката љубов и на големите истражувања на фолклорот, на задлабочувањето во Андалусија, во стварноста и легендата на Циганите, на нивниот живот и нивната митологија, а по угледот на романсата, Лорка ги пее песните во осмерец. Едноставна, чиста и распеана, час преплавена со едноставни фабули час во недосетливи настани, целата разиграна и трагична, збирката претставува ремек-дело. Благодарение на високите духовни вредности, уште за време на животот на Лорка, зборката станала популарна до анонимност, слично на народните творби. Неговите романси станале врвно четиво на шпанската интелигенција и големо богатство на селаните, кои ги кажувале неговите стихови како свои, без да го познаваат авторот. Во романсите, Лорка постигнал совршена хармонија на фолклорната инспирација и на модерното доживување, на едноставниот поетски збор и на раскошната метафора. Оваа поезија што не познава рима, со доследно испеани асонанси во една единствена гама, достигнува врвна музикалност, слевајќи се во идеален склад со свежината на сликите, со богатството на метафорите и со раскошот на знаците, кревајќи се од убавината на традицијата кон убавината на современоста.
Панде Чесноска

Панде Чесноска (Прилеп, 1 септември 1919 - месност Буковиќ, јули 1945) — македонска комунистка, учесник во НОБ. Загинала во неразјаснети околности.
1 Животопис
И покрај тоа што Чесноска била ќерка на богато и видно семејство од Прилеп, била член на СКОЈ и КПЈ од пред војната. Пред војната се дружела со прогресивните младинци од Прилеп, а најмногу соработувала со народниот херој Кире Гаврилоски. Нивното зближување постепено ќе прерасне во вистинска љубов.
Есента 1943 година, Чесноска била испратена во редовите на партизанските единици, кои тогаш се наоѓале на ослободената територија на Дебрца. Во Бирото на Вториот обласен комитет останала до 5 декември 1943 година, кога партизанските единици се повлекле за Егејска Македонија. Вториот обласен комитет заминал за Битола, а Чесноска била испратена за Охрид. Нејзе, најверојатно, ѝ била дадена задача да ја пренесе архивата. Таа во Охрид се сместила во куќата на Никола Михајлов Камнаровски, кого го познавала од порано. Тој пред војната работел како келнер во кафеаната на нејзиниот стрико во Прилеп. Меѓутоа, била предадена и уапсена и подоцна однесена во битолскиот затвор. Заедно со други партизани побегнала од затворот и повторно се вклучила во движењето.
Во јули 1945 година ОЗНА ја ликвидирала Панде Чесноска, која работеше во истата служба и имаше чин поручник. Директни егзекутори беа Злате Билјановски и Мито Мицајков. Целата вистина за злосторот се дознала летото 1990 година, кога возачот Љупчо Покрајчев-Чкало решил јавно да каже дека неа ја убиле двајцата високи раководители на ОЗН-а кај месноста Буковиќ на патот Гостивар-Кичево.
Љубомир Далчев

Љубомир Христо Далчев (, - , Санивејл, Калифорнија) — бугарски уметник и вајар од македонска народност.
1 Животопис
Далчев е роден на 27 декември 1902 година во Солун во семејството на кукушкиот правник Христо Атанасов Далчев и прилепчанката Викторија Матеева Димшова. Брат е на поетот Атанас Далчев и на архитектот Борис Далчев.
Во 1926 година завршил живопис во Сликарската академија во Софија во класата на проф. Никола Маринов. Две години подоцна завршил скулптура во Римската академија на уметности кај проф. Лупи, во иатиот клас со Алберто Џакомети и Сретен Стојановиќ. Продолжил и завршил специјализација по пластична анатомија кај проф. Анри Мез во Екол де Боз` Арт в Париз во 1929 година. Во 1979 година со сопругата Ана Далчева емигрира во САД.
Добитник е на ордените „Народна Република Бугарија“, II степен (1959), „Кирил и Методиј“, I степен (1963), Димитровска награда (1971) и орден „Стара Планина“, I степен – во 1989 г.
Дадено му е почетното звање „Народен уметник“ (1971).
Најпознатото дело на Далчев за Македонија е е познатиот споменик во чест на Гоце Делчев кој се наоѓа во градскиот парк во Скопје.
Починал на 11 јули 2002 во Санивејл, САД.
Галерија
Барешански манастир

Барешански манастир — манастир во битолското село Барешани. Комплексот е сместен во самото истоимено село, на падините на Баба Планина.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во горниот дел од селото Барешани и од страна на мештаните е нарекуван Свети Меркули.
До манастирот води асфалтен пат, кој продолжува од сретселото на Барешани.
2 Историја
Манастирот бил подигнат во век, поточно во 1836 година.
2.1 Легенда
Мештаните веруваат дека манастирот го изградил нивен соселанец, кој сонил сон додека бил на печалба во Кападокија, каде се наоѓа и гробот на преподобниот Меркуриј. На сонот му било речено „да се вратиш во Барешани, на тоа место има вода и почни да градиш манастир, ќе се вика Свети Меркуриј“. Кога истото му го кажал на агата, кој му бил газда, овој не само што го пуштил назад во селото, туку и му дал пет лири.
3 Занимливост
Се верува дека манастирот има лековита вода, па така болните што доаѓале, дома се враќале здрави. Легендата вели дека лековитата вода му помогнала и на војводата Ѓорѓи Сугарев од Битола. Имено, неговите родители имале 19 деца, но сите им умреле. Првото дете што им останало живо бил Ѓорѓи, кој се родил во 1876 година и го крстиле во Барешанскиот манастир. Манастирот подоцна станал место за лечење и на душевни болести.
Покрај ова, помеѓу мештани преовладува верување дека каменот покрај темелот на северната фасада на црквата, има моќ да им помага на жените кои имаат проблем да останат бремени. Според барешанци, повеќе семејства (христијански и муслимански) кои се помолиле на светиот камен и се измиле со светата вода од манастирот добиле принова.
4 Градби во манастирот
Манастирот е составен од трикорабната црква „Св. Меркуриј“, камбанарија и конаци.
Манастирската камбанарија се наоѓа во близина на влезната порта на манастирот, односно во неговиот југоисточен дел. Во западниот дел се наоѓаат обновените манастирски конаци, кујната, трпезаријата, како и собите наменети за престој на верниците.
4.1 Црква
Црквата била подигната во 1836 година и претставува единствена манастирска црква посветена на Свети Меркуриј.
5 Галерија
Жан Сантеј

Жан Сантеј (француски: ''Jean Santeuil'') — роман на францускиот писател Марсел Пруст.
1 За романот
Пруст почнал да го пишува својот прв роман, „Жан Сантеј“, во март 1896 година, но не успеал да го заврши. Во 1899 година, по четиригодишна работа и напишани околу илјада страници, целосно ја прекинал работата на романот. Дури во 1952 година, во еден сандак, пронајден во станот на братучетката на Пруст, бил пронајден ракописот на овој роман, кој бил објавен со насловот „Жан Сантеј“. Овој текст бил објавен во три тома, со предговор на Андре Мороа. Главната инспирација за „Жан Сантеј“ Пруст ја пронашол во романите на Балзак. Поради тематската сличност меѓу овој роман и „Потрагата по изгубеното време“, „Жан Сантеј“ често се нарекува и прва верзија на „Потрагата“. Имено, „Жан Сантеј“ е фиктивна автобиографија која зборува за детството, младоста и зрелоста на главниот јунак, кој сака да стане писател. Притоа, прототиповите на познатите ликови, како и местата и случките од „Потрагата“ се застапени веќе во „Жан Сантеј“. На пример, Жилберта, Сен Лу и Балбек од „Потрагата“ се Мари Косишев, Анри де Ревејон и Етреј во „Жан Сантеј“. Исто така, двата романа почнуваат со „драмата пред заминувањето на спиење“, т.е. со епизодата во која малиот Жан (односно Марсел) одбива да оди на спиење ако не дојде мајка му да го бакне. Понатаму, уште во „Жан Сантеј“, Пруст се занимава со Драјфусовата афера, а важно место во романот зазема епизодата во која се опишува како Жан, за време на излетот на Женевското Езеро, доживува необично искуство со ненадејното сеќавање. Оваа епизода е многу слична на случката во романот за Сван во која Марсел, загризувајќи го колачето натопено во чај, доживува напад на сеќавањата на детството поминато во Комбре. Важно место во „Жан Сантеј“ зазема и долгата глава со есеистички карактер со наслов „Љубов“ во која се расправа за природата и смислата на љубовта. Според Прустовиот биограф и еден од најугледните прустолози Жан Ив Тадие, оваа глава подоцна еволуирала во „Една Сванова љубов“.
Според Андре Мороа, во „Жан Сантеј“ Пруст сè уште „не го открил својот вистински предмет... роман за романот, преминот од изгубеното во пронајденото време“ и во него ги нема „луѓето-жени, потомците на жителите на Содома“, односно темата на хомосексуалната љубов која во творештвото на Пруст се појавила дури по смртта на мајка му во 1905 година.
Руперт Грегсон-Вилијамс

Руперт Грегсон-Вилијамс (роден на 12 октомври 1966 година — англиски композитор на филмска музика. Руперт завршил во колеџот Свети Јован на Кембриџ. Тој е помлад брат на филмскиот композитор Хари Грегсон-Вилијамс и е член на тимот на композитори ''Remote Control Productions'' заедно со Ханс Цимер.
Автор е на музиката на неколку филмови како: Хотел Руанда, Гребен на спасените, Жената чудо, Филм за пчелата, како и серии како Veep и Круна.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Канино

Рождество на Пресвета Богородица (позната и како Света Богородица) — главна селска црква во битолското село Канино, Македонија.
Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа над селото Канино, подигната на мало возвишение, на западниот дел од селото. До црквата води тесен асфалтен пат од селото Канино во должина од 400 метри.
Сместена е во заграден простор, заедно со селските гробишта, во кој се влегува низ обновената црковна порта на источниот дел.
2 Историја
Црквата била изградена во 1830 година на темели на некој постар храм. Подоцна, била реновирана двапати, во 1926 и 1979 година.
3 Архитектура
Црквата претставува трикорабна градба со полукружна апсида на исток и камбанарија на југоисточниот агол. Поседува затворени тремови покрај јужната и западната фасада. Во изминатите години малтерисани се сите фасади на црквата, заедно со помошните простории.
Во црквата може да се влезе преку двата влеза сместени на јужната и западната страна. Наосот е поделен на три надолжни кораби со два реда на дрвени столбови. На западниот дел од внатрешноста има дрвена галерија на кат, до која се стигнува преку едноставни камени скали.
3.1 Фрескоживопис
Во наосот не е зачуван фрескоживописот. Ѕидно сликарство се сретнува само во делови од олтарскиот простор, односно во просторот на апсидната конха и во малата ниша од жртвеникот. Двете насликани партии, со вообичаени претстави за овој простор, потекнуваат од 1928, односно од 1930 година. Тоа се дознава од зачуваните записи.
3.2 Иконостас и икони
Иконостасот е составен од два реда на икони, од кои повеќето потекнуваат од втората половина на век. Иконите од втората четвртина на век се од истиот мајстор, кој го насликал и фрескоживописот во олтарскиот дел.
Царските двери поставени на иконостасот претставува уметничка творба според повеќе историчари на уметноста. Истите делат ставови дека тие, заедно со уште неколку слични вакви двери, потекнуваат од век. Најверојатно, овие царски двери се остаток од некој постар храм, кој се наоѓал на местото на денешната црква или пак во нејзината непосредна околина.
Во секој случај, истите се вбројани меѓу највредните артефакти изработени во резба од периодот на поствизантиската уметноста во Македонија.
4 Галерија
5 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Бистричка парохија
* Канино
Лорн Белф

Лорн Белф (роден на 23 февруари 1976) — шкотски музички продуцент и композитор за филмски, телевизиски и видео-игри. Тој е најпознат по составување на музика за филмови како што се: Невозможна мисија 6, iBoy и 13 часа: Тајните војници од Бенгази, анимирани филмови на DreamWorks како Дома и Пингвините од Мадагаскар, видео-игри како Assassin's Creed 3 и Crysis 2, Skylanders и Call of Duty. Тој има студио во компанијата на Ханс Цимер, ''Remote Control Productions'', и соработувал со него на повеќе проекти. Тој понекогаш пишува под псевдонимот „''Освин Макинтош''“.
Црква „Св. Петка“ - Породин

Света Петка — главна селска црква во битолското село Породин, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во западниот дел на селото, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Храмот е подигнат на остатоци на една од трите цркви кои некогаш постоеле во селото Породин во 1939 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Битолско архијерејско намесништво
* Бистричка парохија
* Породин
Зоја Парфјонова

Зоја Ивановна Парфјонова (|Зоя Ивановна Парфёнова; 21 јуни 1920 – 7 април 1993) беше постар поручник и заменик командант на ескадрила на 46тата Таманска Гарда на ноќен бомбашки воздухопловен полк во Втората светска војна. По извршување 815 мисии за време на војната, прогласена е за Херој на Советскиот Сојуз на 18 август 1945 година, што ја прави единствената жена од Чувашија со таа титула.
1 Ран живот
Парфјонова е родена на 21 јуни 1920 во руско селско семејство во Руската СФСР. Завршува курс за медицинска сестра пред да се запише во локалниот клуб за летање, по што станува инструктор за лет.
2 Воена кариера
Парфјонова ѝ се придружува на Советската армија во 1941, кратко по германската инвазија на Советскиот Сојуз. Во почетокот на 1942 година, ја завршува обуката на военото воздухопловно училиште Енгелс и е испратена на Источниот фронт во мај, каде се бори како дел од полкот на Јужниот, Кавкаскиот, Белорускиот и Полскиот фронт. Станува член на Комунистичката Партија на Советскиот Сојуз во 1943.
На 29 јануари 1945 година, за време на извршувањето на мисија со доставување на муниција за советските копнени трупи, нејзиниот авион По-2 е нападнат од противвоздухопловен оган и гранати. При тоа трупот на авионот е раскинат, а шрапнел влегува во пилотската кабина, сериозно повредувајќи ѝ го колкот на Зоја и предизвикувајќи голема загуба на крв. И покрај тоа што се здобива со вакви повреди, но и намалената видливост придружена со обилни снежни врнежи, значително намалена способност за маневрирање на леталото поради штетата од нападот, Перфјонова сепак успева да слета безбедно, по што веднаш губи свест. Добива медицинска нега по инцидентот, а исто така ги информира војниците за позицијата на противвоздухопловната артилерија на силите на Оската.
Како пилот во полкот извршува 739 мисии до февруари 1945 и 815 мисии до крајот на војната, уништувајќи ги магацините за муниција на силите на Оската, пешадиски баталјони, опрема, но воедно испушта околу 500 000 летоци и принудува пет артилериски батерии да се повлечат.
На 18 август 1945 година е прогласена за Херој на Советскиот Сојуз за "примерно исполнување на командите во мисиите и демонстрација на храброст и херојство во борбата против германските фашистички окупатори".
3 Цивилен живот
По крајот на Втората светска војна, Парфјонова ја напушта активната служба и се приклучува кон резервистите. Станува член на Советскиот Комитет на воени ветерани. Има две ќерки и работи во градот Ризан како менаџер на кино до 1979. Се преселува во Москва во 1991. Умира на 7 април 1993 година и е закопана на Централните Шербински гробишта.
4 Награди и почести
* Херој на Советскиот Сојуз (18 август 1945)* Орден на Ленин (18 август 1945)* Два Ордени на Црвеното знаме (9 септември 1942 и 15 јуни 1945)* Два Ордени на Патриотската војна, прва класа (26 април 1944 и 11 март 1985)* Орден на Црвеното знаме (30 ноември 1942)* campaign and jubilee medals
5 Поврзано
* Список на жени Херои на Советскиот Сојуз
* "Ноќни вештерки"
* Марина Раскова
* Поликарпов По-2
6 Наводи
Ѕвездите на Гранд

Ѕвездите на Гранд — телевизиско музичко натпреварување на српската естрада организирано од продукциската куќа "Гранд продукција" за да пронајде нови музички таленти. Емисијата содржи елементи од меѓународните франшизи, како што се идол и X фактор. Се емитува на комерцијална телевизија низ цела поранешна Југославија, емитувана примарно на Прва телевизија во Србија, претходно на "Пинк ТВ", како и други регионални телевизиски канали.
Изложбата досега има четиринаесет победници со различни други натпреварувачи кои се појавија на шоуто и добија успех во музичката индустрија како Тања Савиќ, Ристе Ристески, Рада Манојловиќ, Милан Станковиќ, Милица Павловиќ, Александра Пријовиќ и многу други. Ѕвездите на Гранд е веројатно најпопуларната талентна програма на Балканот со висока гледаност во поголемиот дел од сезоната.
1 Преглед на сезоните
До сега, емитувани се 13 сезони, како што е сумирано подолу. Победнички натпреварувач (или ментор)
Сезона, Година, Победник, Од, Судии, Жири комисија
1, 2004 година, Бранислав Мојичевиќ, /, /
2, 2005 година, Милица Тодоровиќ
3, 2007 година, Душан Свилар, Саша Поповиќ, луѓе од Гранд продукција, познати музичари и новинари
4, 2008/09, Дарко Лазиќ
5, 2010/11, Стефан Петрушиќ
6, 2011/12, Дарко Мартиновиќ
7, 2012/13, Амар "Гиле" Јашаршахиќ
8, 2013/14, Мирза Селимовиќ, Шабан ШаулиќЗорица БрунцликСнежана ЃуришиќАца ЛукасДраган Стојковиќ "Босанец", Саша ПоповиќЛепа Брена Саша "Жика" Јакшиќ
9, 2014/15, Харис Берковиќ, Шабан ШаулиќЗорица БрунцликСнежана ЃуришиќАца ЛукасДраган Стојковиќ "Босанец"Ана Бекута
10, 2015/16, Ибро Бублин, Шабан ШаулиќАца ЛукасДраган Стојковиќ "Босанец"Ана БекутаЈелена КарлеушаМарија Шерифовиќ''гостин жири'' (подоцна Вики Миљковиќ ), Саша ПоповиќСнежана Ѓуришиќ
11, 2016/17, Алекса Перовиќ (со гласање на судиите) Ристе Ристески (со јавно гласање), , Аца ЛукасДраган Стојковиќ "Босанец"Ана БекутаЈелена КарлеушаМарија ШерифовиќВики Миљковиќ''скриен жири''
12, 2017/18, Анид Ќушиќ
13, 2018/19, Џејла Рамовиќ, Драган Стојковиќ "Босанец"Ана БекутаЈелена КарлеушаМарија ШерифовиќВики МиљковиќЃорѓе Давид
Земја, Канал, Премиера датум
РТВ Пинк, 2004 година
ТВ Прва, 2014
Канал 5Сител ТВ
Nova M
OBN
Нова БХ, 2018