procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Нов Белград

Нов Белград е општина, воедно и населено место, во Белград и се простира на површина од 4.096 хектари. Според пописот на населението во Србија во 2011 година, бројот на населението изнесувало 214.506 жители.
Општина Нов Белград е една од седумнаесетте белградски општини. Три године после Втората светска војна поставен е камен темелник на Нов Белград, а во 1952 година основана е општина Нов Белград, која се развила во метрополис и која и ден денес расте.
1 Географска положба
Нов Белград се наоѓа на левата страна на реката Сава. Административно, неговиот североисточен дел почнува на десната страна на Дунав, малце пред Ушќе. Северозападно се наоѓа од „стариот“ Белград, со кој е поврзан преку 6 мостови (Бранков мост, Газела, Савски мост, Стариот железнички мост и Новиот железнички мост, како и најновиот, Мостот на Ада Циганлија, отворен во 2011 година). Европскиот пат E-75 проаѓа низ централниот дел на Нов Белград.
1.1 Географски одлики
Општина Нов Белград зазема површина од 40,96 км<sup>2</sup>. Главна физичка особина на Нов Белград е неговиот рамен терен, што претставува голем контраст на стариот дел на Белград, кој е изграден на 32 рида. Освен Бежанија, својот западен дел, Нов Белград е изграден на површина која во основа била мучуриште кога во 1948 година започнала изградбата на новиот град. Со години на Нов Белград е носено песок од дунавското Мало воен остров, сè додека од него не е преостанат мал низок пошумен појас кои постои и денес.
Останатите географске одлики на Нов Белград со полуостровот Мала Циганлија и острвот Ада Меѓица, двете на Сава и заливот Зимовник, кој ја опкружува Мала Циганлија, во кој се наоѓаат објекти и бродоградилишта на Белград. Лесне Заравни и Бежаниска коса се наоѓаат во западниот дел на општината, додека во јужниот дел протекува каналот Галовица која се влева во Сава.
Од сите белградски градски општини, Нов Белград има најмногу зелени површини, вкупно 3,47 км² или 8,5 % својата површина. Најмногу површина на паркови, спаѓа на Ушќе. На Нов Белград во 2008 година отворен е Паркот Република Српска со идеја да се симболизира пријателството помеѓу Србија и Република Српска.
Кавкаско јајце (Фабержеово јајце)

Кавкаско јајце е накит од скапоцени камења емајлирани во Велигденско јајце од страна на Мајкл Перкин под надзор на рускиот златар Петар Карл Фаберже во 1893 година. Јајцето било направено за Александар III од Русија, кој го презентираше на неговата сопруга, царицата Марија Фјодоровна.
Во моментов јајцето е на долгорочна инсталација на Митрополитот Музејот на уметност во Њујорк, како дел од Фондацијата Матилда Гедингс Греј.
1 Опис
Јајцето е направено од жолта и повеќе различни бои на злато, сребро, рубин енамал, со зголемени дијаманти, портрет дијаманти, платина, слонова коска, бисери, камен кристал и акварел на слонова коска.
Се прославува во градот Abastumani на Кавказ каде што Големиот војвода Ѓорѓи го поминал поголемиот дел од својот живот, откако му била дијагностицирана туберкулоза. Минијатури се составува и биле потпишува од страна Кријитски. Минијатурите се откриваат преку отворање на четири бисери кои граничат врати околу јајцето. Секоја врата носи дијаманти и поставува броеви на годината, формирајќи ја 1893 година. Зад капакот на врвот е портретот на Големиот Дјук во поморска униформа.
Ова е првото царско јајце кое се знае од кога датира. Рубин црвена енамел се користи само за еден друг пат на Кралскиите јајца како хемофилијата Алексеј, која била постојана грижа за семејството.
2 Изненадување
На изненадување за ова јајце се самите минијатурни слики.
3 Поврзано
* Фабержеово јајце
* Украсување на јајца
Квантитативно олеснување

Квантитативно олеснување (Quantitative easing-QE) — монетарна политика каде што централната банка создава нови електронски пари со цел да купи државни обврзници или други финансиски средства за стимулирање на економијата, односно да се зголеми трошењето во приватниот сектор и да се врати инфлацијата до својот таргет). Неконвенционалната форма на монетарна политика, обично се користи кога стандардната монетарна политика станува неефективна во борбата против намалувањето на понудата на пари. централна банка спроведува квантитативно олеснување со купување на одредено количество на финансиски средства од комерцијалните банки и други финансиски институции, на тој начин зголемувајќи ги цените на тие финансиски средства и намалувајќи го нивниот принос, додека истовремено се зголемува понудата на пари. Ова се разликува од повеќе вообичаената политика за купување или продажба на краткорочни државни обврзници за да се задржат меѓубанкарските каматни стапки на предвидената целна вредност.
Експанзивната монетарна политика за стимулирање на економијата обично вклучува централната банка да купува краткорочни државни обврзници за намалување на краткорочните пазарни каматни стапки. Сепак, кога краткорочните каматни стапки ќе постигнат или ќе се приближат до нула, оваа метода повеќе не може да работи. Во такви околности, монетарните власти, може да користат квантитативно олеснување за понатамошно стимулирање на економијата со купување на средствата на доспевање подолг од краткорочните државни обврзници, а со тоа се постигнува намалување на долгорочните каматни стапки и понатаму надвор на кривата на принос.
Квантитативно олеснување може да помогне во осигурувањето дека инфлацијата нема да падне под целта. Ризици вклучуваат политиката да е поефикасна отколку што е посакувано во постапувањето против дефлацијата (што доведува до повисока инфлација на подолг рок, поради зголемувањето на понудата на пари), или да не е доволно ефикасна ако банките не сакаат да им позајмуваат и потенцијалните кредитобаратели не сакаат да се позајмуваат. Според Меѓународниот Монетарен Фонд, Федералниот систем на резерви, и разни економисти, квантитативното олеснување преземени после глобалната финансиска криза од 2007-08 ги ублажи некои од економските проблеми од кризата.
Марко Крижевчанин

Свети Марко Крижевчанин (, – , ) – канонизиран хрватски светец на Римокатоличката црква, свештеник, кошички маченик, професор по теологија, каноник и мисионер.
1 Животопис
Неговото полно име било Марко Стјепан Кризин. Се родил во Крижевци, во загрепската бискупија. Најпрво студирал во језуитскиот колеџ во Грац, а подоцна и на универзитетот во Грац каде станал доктор по филозофија.
Како кандидат на загрепската бискупија бил примен во прочуениот римски колеџ ''Germanicum et Hungaricum'', каде со своја рака запишал дека е Хрват , што се сочувало до денешен ден во архивот на заводот. Во Рим останал од 1611 до 1615 година.
Откако станал свештеник се вратил во родната бискупија каде останал кратко време. Кардиналот Петар Пазмањ го повикал во Унгарија, го поставил управник на црковното училиште во Трнава и острогонски каноник. Подоцна му го доверил и управувањето на бенедиктанската опатија Сеплак кај Кошице.
Во тоа време Кошице било тврдина на унгарскиот калвинизам. За да ја зајакне положбата на малобројните католици, градскиот управител во Кошице повикал двајца исусовци: Стјепан Понграц и Мелхиор Гродецки. Нивната плодоносна работа ја зајакнала свеста на католиците, но предизвикала без на калвинистите. Биле лажно обвинети дека предизвикале пожар и затворени. Во тоа време со нив се наоѓал и свети Марко кој исто така бил затворен. Свирепо ги мачеле и погубиле.
Канонизација на тројцата кошички маченици се случила на 2 јули 1995 година во Кошице, Словачка.
Празникот на св. Марко Крижевчанин е на 7 септември.
Сказна за рибарот и рипката

„Сказна за рибарот и рипката“ (|Сказка о рыбаке и рыбке, ''Skazka o rybake i rybke'') е бајка во стихови на Александар Пушкин. Пушкин ја напишал во текот на есента 1833 година за време на неговиот престој во Болдино, а првпат била отпечатена во списанието за книжевност „Библиотека за читање“ во мај 1835 година. Кога ја завршил сказната, Пушкин покрај неа ја ставил следнава забелешка: „14 окт. 1833, Болдино, 18. српска песна“, очигледно планирајќи да ја додаде кон другите 16 песни од збирката „Песните на западните Словени“, заедно со „делот од „Хасанагиница“ (која ја сметал за 17. песна). Приказната зборува за рибарот кој фатил „златна рипка“ и која му ветила дека ќе му исполни каква било желба ако ја ослободи. Натаму, приказната тече слично на руската бајка „Алчната старица“ и бајката на Браќата Грим „Рибарот и неговата жена“.
1 Содржина
Еден старец и неговата жена живееле сиромашно во мала колиба крај морето, а старецот секој ден одел да лови риби. Еден ден, откако двпати неуспешно ја фрлил мрежата, третиот пат извлекол златна рипка. Рипката го молела да ја ослободи, ветувајќи дека ќе му ја исполни секоја желба. Старецот уплашен од фактот дека рипката зборува, ја ослободил велејќи дека не сака ништо. Кога се вратил во колибата, тој ѝ раскажал на својата сопруга за златната рипка, а таа се налутила и му рекла да се врати и да побара од рипката ново корито, бидејќи нивното било скршено. Старецот така и направил, а рипката со задоволство ја исполнила оваа мала желба. Кога рибарот се вратил дома, неговата сопруга се налутила и го натерала да побара од рипката нова куќа. Рипката му ја исполнила и оваа желба, а кога старецот се вратил назад, наместо трошната колиба, здогледал убава, нова куќа. Меѓутоа, незаситната жена пак го натерала да се врати кај рипката и да ја направи господарка. Рипката ја исполнила и оваа желба, па кога се вратил назад, рибарот ја затекнал својата жена во палата, облечена во крзно и украсена со скап накит. Жена му, наместо да му биде благодарна, го избркала од палатата и го назначила за коњушар. По некое време, незадоволната жена го повикала рибарот и му наредила да побара од рипката да ја претвори во царица. Рипката ја исполнила и оваа желба, а кога се вратил назад, рибарот ја затекнал жена си во раскошна царска палата, опкружена со слуги и дворјани, а него стражарите го исфрлиле надвор. Најпосле, по некое време, незадоволната жена пак го повикала сопругот со желба да биде господарка на океанот, а рипката да ѝ биде слугинка. Кога старецот отишол крај морето, таму беснеела бура, а кога го поставил барањето на својата жена, рипката не одговорила ништо, туку само нурнала во водата. Старецот чекал некое време, а кога не добил никаков одговор, се вратил назад и ја здогледал својата жена во старата колиба, заедно со скршеното корито.
Сино јајце-часовник со змеј (Фабержеово јајце)

Сино јајце-часовник со змeј — фабержеово јајце и едне од педесет и двете скапоцени камења направени во рамките под надзор на Петар Карл Фаберже за руското царското семејство. Ова јајце располага со часовник и е дизајнирано, копирано од страна на Фаберже за неговата Војвотката од Марлборо јајце во 1902 година. Повеќето Фаберже стипендии биле објавени пред 2008 година, околу доделувањето и создавањето на јајцето до 1887 година, иако со некои значајни резервации поради недоследности меѓу Сината змија часовникот јајце и современите описи на 1887 јајце. Во 2012 година повторно откривање на Третото Кралско јајце од 1887 година ,каде што се објави на светот во март 2014 година, и се потврдува теоријата дека Сината змијата часовник била направена и испорачана во 1895 година на тогашниот цар на Русија, Николај II. Таа во моментов е во сопственост на принцот Алберт Втори и се чува во Монако.
1 Опис
За изработката на ова царско јајце е заслужен Мајкл Перикин од Фаберже продавницата. Јајцето стои на основа на злато, што е насликано во опалесцентен бело порцелански енемајл.. Три панели на основа на функција мотиви на покачено злато во четири бои, како претставник на науките и уметностите. Змијата, во собата со дијаманти се свиткува на штандот за поврзување на базата на јајцето и нагоре кон неговиот центар. Главата и јазичната точка на змијата на час, е наведена во римски броеви на бела лента што тече околу јајцето во близина на врвот. Оваа лента ротира во рамките на јајце да се укаже на тоа време, наместо змијата ротира околу јајцето. Ова прво јајце за царот од Фаберже со функција на часовник кој работи. Поголемиот дел од јајцето е емајлирано во проѕирно сина и има дијамант начичкано злато на лентата и дизајни на ѕвонење на врвот и на дното на јајцето. На секоја страна од јајцето извајаното злато се справи со лакови во "Ц" форма, во прилог на јајцето на врвот во близина на врвот и на долната половина на јајцето, во близина на центарот. Синото змеј часовник јајце содржи сафир , додека описите за 1887 јајце од Русија, Историскиот архив , во 1917 година попис на конфискуваното царско богатство и пренос на документи за јајце во 1922 година да се пресели од Аничков палатата на Совнарком да ги опише содржаните сафири Третото Кралско јајце се обнови во 2012 година, содржи сафири и постојано се вклопува во описот поврзано со јајцето од 1887 година.
2 Изненадување
Бидејќи ова јајце е часовник кој работи, тоа не содржи изненадувања.
3 Поврзано
* Фабержеово јајце
Кокошка со сафирен клун (Фабержеово јајце)

Фабержеово јајце „Кокошка со сафирен клун“ — декоративно јајце кое било изработено од страна на рускиот златар и филигран Карл Фаберже, по нарачка на руското царско семејство. Јајцето било направено по наредба на рускиот цар Александар III во 1886 година и презентирано пред неговата сопруга Марија Фјодоровна. Ова јајце е едно од седумте кои во моментот се изгубени. Точниот дизајн на ова јајце не е познат бидејќи нема познати слики или илустрации на јајцето.
Хави Мартинес

Хавиер „Хави“ Мартинес Агинага (; роден во Естела, на година) — шпански фудбалер кој игра за Баерн Минхен во германската Бундеслига, како дефанзивец или дефанзивен играч за врска. Во Билбао во тимот на Атлетик Билбао пристигнал во 2006 година пред својот 18-ти роденден, и бргу се наметнал како стартер.
Мартинес го освоил Светското првенство во фудбал во 2010 година и ЕУРО 2012 со репрезентацијата на Шпанија.
0.1 Клупска кариера
0.1.1 Атлетик Билбао
Мартинес е роден во Естела-Лизара, Навара. Првиот професионален договор го потпишал со Атлетик како 17-годишник за шест милиони евра во летото 2006 година. Мартинес набргу станал незаменлив во својата прва сезона, каде што забележал значајни резултати. Сезоната ја завршил со 35 одиграни натпревари, на кои постигнал 3 голови.
0.1.2 Баерн Минхен
На 29 август 2012 година, Баерн Минхен ја платил откупната клаузула од 40 милиони € во неговиот договор, а Мартинес потпишал петогодишен договор со германскиот клуб. Тој така поставил рекорд во 50-годишната историја на Бундеслигата. Мартинес дебитирал на 2 септември - на својот 24-ти роденден - влегувајќи во 77-та минута како замена за Бастијан Швајнштајгер, на натпреварот против ФК Штутгарт. Тој го постигнал својот прв гол за новиот клуб против Хановер 96, на 24 ноември.
1 Трофеи и награди
1.1 Атлетик Билбао
* Лига на Европа : финале 2011/12.
1.2 Баерн Минхен
* Бундеслига (4) : 2012/13, 2013/14, 2014/15, 2015/16.
* Куп на Германија (3) : 2012/13, 2013/14, 2015/16.
* Суперкуп на Германија (2) : 2012, 2016.
* Телеком куп на Германија (2) : 2013, 2014.
* Лига на шампиони (1) : 2012/13.
* УЕФА суперкуп (1) : 2013.
* Светско клупско првенство (1) : 2013.
1.3 Репрезентација на Шпанија
* Светско првенство (1) : 2010.
* Европско првенство (1) : 2012.
* Куп конфедерации : (друго место) 2013.
* Европско првенство до 21 години (1) : 2011.
* Европско првенство до 19. години (1) : 2007.
Несесер (Фабержеово јајце)

Несесер — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направени од страна на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство. Било изработено и доставено на тогашниот цар на Русија, Александар III, кој го подарил на својата сопруга Марија Фјодоровна на Велигден 1889 година. Ова е едно од изгубените царски јајца, но се знае дека ја преживеало руската револуција и било продадено од Вартски во Лондон во 1952 година.
1 Дизајн
Ова јајце било дизајнирано како кутија во која ги имало предметите од женскиот тоалетен прибор. Иако точниот опис на јајцето не е познато, тоа е опишано во инвентарот на запленети царски предмети како „повеќебојни камења со брилијанти, рубини, смарагди и сафири“.
1.1 Изненадување
Изненадувањето било 13 кори од дијамант за женски тоалетен прибор.
2 Историја на јајцето
На 9 април 1889 година, Александар III го подарил јајцето на својата сопруга Марија Фјодоровна. Јајцето било чувано во Гачинскиот дворец и било однесено најмалку еднаш до Москва, што може да се дознае од фактурата за патувањето во кое е опишано јајцето.
По револуцијата од 1917 година, јајцето „Несесер“ било одземено заедно со остатокот на царските јајца и испратено во Оружениот дворец во Кремљ. Во првиот дел на 1922 година било префрлено во Совнарком. Последно било прикажано во Вартски, како дел од првата изложба на Фабержеовите дела во Европа. Подоцна било купено и продадено од фирма во Лондон во јуни 1952 година на муштерија познат како „Странецот“. Не се знае каде е денес.
3 Поврзано
* Фабержеови јајца
Лебед (Фабержеово јајце)

Лебед – едно од серијата од 52 украсни велигденски јајца изработени под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже. Јајцето било изработено во 1906 година за последниот руски цар, Николај II. Царот Николај ѝ го подарил јајцето на мајка си, царицата-мајка Марија Фјодоровна, на Велигден 1906 година. Јајцето се наоѓа во „Фондацијата на Едуар и Морис Сандоз“ во Лозана, во Швајцарија.
1 Опис
Јајцето е изработено од злато, прекриено со мат боја на јоргован, омилената боја на царицата Марија Фјодоровна, украсено со брановидни ленти и брилијанти во облик на ружа. На врвот на јајцето има голем дијамант под кој стои годината „1906“. Друг голем дијамант е поставен на основата и веројатно под него имало монограм..
2 Изненадување
Во средината јајцето содржи сурприз (изненадување) – кошница со механички лебед, изработен од злато и сребро кој плови на „езеро“ од аквамарин. Под едно од крилата е скриен минијатурен механизам на навивање, после навивањето лебедот ги шири крилата, ги мрда нозете и опашката и гордо ги крева и спушта вратот и главата.
2.1 Вдахновение
Механичката фигурка на велигденското јајце „Лебед“, пример на високото мајсторство на мајсторите во фирмата Фаберже, била изработена по урнек на „Сребрениот лебед“ на Џемс Кокс (1773) кој сега се чува во музејот „Боус“ во Велика Британија. Фаберже имал можност да го види на Светската изложба во 1867 година во Париз..
3 Сопственост
Царот Николај II ѝ го поклонил јајцето на мајка си по повод четириесетгодишнината од нејзината венчавка со Александар III. После револуцијата, заедно со други вредни работи на царското семејство, било конфискувано од болшевиците. Во 1927 година, „Лебед“ било едно од деветте Фабержеови јајца што фирмата Антикваријат од Москва му ги продала на Емануел Сноумен од лондонската галерија Вартски. Во 1933 година јајцето му било продадено на Чарлс Парсонс од Лондон. Во 1939 година, галеријата Хамер во име на Чарлс Парсонс му го продала јајцето на египетскиот крал Фарук. Во 1954 година, новата египетска влада, која го распродавала имотот на Фарук, преку аукција на Сотби јајцето ѝ го продала на галеријата А ла вјеј Руси (A la vieille Russie, За стара Русија) од Њујорк. Потоа јајцето ѝ било продадено на галеријата на швајцарскиот магнат Морис Сандоз. Од 1995 година јајцето ѝ припаѓа на Фондацијата на Едуар и Морис Сандоз (Лозана, Швајцарија).
Оваа фондација покрај јајцето „Лебед“ го поседува и Јајце-часовникот на Јусупови, направен по нарачка на кнезот Јусупов.
4 Поврзано
*Фабержеови јајца
*Украсување на јајца
Херувим и кочија (Фабержеово јајце)

Херувим и кочија или Ангел со јајце во кочија — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направени од страна на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство. Било изработено и доставено во 1888 година на тогашниот цар на Русија, Александар III. Ова е едно од изгубените царски јајца, па така многу малку детали се познати.
1 Дизајн
Точниот дизајн на јајцето Херувим со кочија не е познат. Постои само една фотографија, иако е затскриено од друго јајце и може да се види само од замаглен одраз. Постои краток опис од царските архиви во Државниот руски историски архив во Москва, кој го опишува подарокот како „Ангел влече кочија со јајце - 1500 рубљи, ангел со часовник во златно јајце 600 рубљи“. Според Марина Лопато во „Фаберже: Царскиот златар“ (''Fabergé: Imperial Jeweller''; 1993), овој опис значи часовник во рамките на златно јајце, кое е во кочија влечена од ангел. Фактурата на Фаберже има сличен опис, каде херувимот влече кочија со јајце и херувим со часовник во златно јајце. Овие два описи се поддржани од инвентарот од 1917 година на запленетото царско богатство, каде било наведено: „златно јајце, обликувано со брилијанти (дијаманти), сафир, со сребро, златно постелје во облик на вагон со две тркала“.
2 Изненадување
Изненадувањето било часовник во рамките на јајцето на кочијата, иако точниот дизајн не е познат.
3 Историја на јајцето
Јајцето било подарено на Марија Фјодоровна на 24 април 1888 година од Александар III. Јајцеот било чувано во Гачинскиот дворец во 1891 година и било едно од 40. или повеќе јајца испратено до Оружениот замок во Кремљ во 1917 година по Револуцијата од страна на привремената влада. Во 1922 година било пренесено до Совнарком, од каде веќе му се губи трагата. Во 1930-тите години, Виктор и Арманд Хамер можеби го купиле јајцето. Продажниот каталог за изложбата на Арманд Хамер од 1934 година во Лорд & Тејлор во Њујорк го опишува како „минијатурен сребрен оклоп кое држи количка со Велигденско јајце, направено од Фаберже, царски златар“, кое изгледа го опишува јајцето „Херувим и кочија“. Арманд Хамер можеби не бил запознаен со значајноста на предметот и дека се работело за царското јајце од 1888 година, бидејќи имал навика да промовира царски предмети. Без разлика да тоа било јајцето од 1888 година, денес не се знае каде е.
4 Поврзано
* Фабержеови јајца
Јајце со пупка од роза (Фабержеово јајце)

Јајце со пупка од роза — накит од скапоцени камења емајлирани во Велигденско јајце од страна на Мајкл Перкин под надзор на рускиот златар Петар Карл Фаберже во 1895 година, за Никола II од Русија, кој го презентираше јајцеto на неговата сопруга, царицата Александра Фјодоровна. Тоа било првото јајца кое Никола го претстави на Александра.
1 Изненадување
Јајцето се отвора како бонбоњера за да се открие жолто-емајлирана пупка од роза, во која две изненадувања првично биле содржани. Изненадувањата се водат за исчезнати, но тие беа златната круна, со дијаманти и рубини, и кабокон рубин приврзок. Круната била наменета за Александра Фјодоровна за новата улога како царица на Русија, по пристапувањето на престолот на нејзиниот сопруг, Никола II од Русија.
2 Историја
По смртта на Александар III на Русија, неговиот син, Николас стапил во брак со Александра Фјодоровна, која подоцна станала царицата Александра на Русија, по пристапувањето на престолот на нејзиниот сопруг, Николај II на Русија. Принцеза Аликс ја пропушти градината на Rosenhöhe, Дармштат , па така ова јајце ја потсетуваа на нив за време на нејзиниот прв Велигден со својот нов сопруг. Познатата жолта роза во 1895 година беше жолта Кина чај роза кои се воведени од страна на Паркес од Кина, во 1824 година,и повторно изникнала во есен на поблаги градини од Санкт Петербург, каде што не е издржлив на дождови.
Жолтите рози биле најмногу ценети во земјата на царицата. Јајцето било прегратка на отелотворениот неокласицизам, спротивно на доминацијата на современиот дизајн во крајот на 19 век. Фаберже наплаќа 3.250 рубљи за јајца .
Во 1917 година, јајцето било конфискувано од страна на Руската Привремена влада, а подоцна било продадено на Емануел Снешко на компанијата за накит Вартски околу 1927 година. Тоа беше во сопственост од страна на Чарлс Парсонс во 1930 година, и се изгуби со децении, поради гласините дека било оштетена во брачен спор. Оваа штета што му помогна на Малком Форбс да го идентификуваат јајцето, кога тој го купил во 1985 година од страна на Фине Уметничкото општество во Лондон. Во 2004 година беше продаден како дел од Форбс колекцијата Виктор Велкерзбер. Велкерзберг купи некои девет кралски јајца од колекцијата, за речиси 100 милиони долари.
Јајцето е сега дел од Виктор Векселберг колекцијата, во сопственост на Линк Тајмс Фондацијата, а сместена во Фаберже музејот во Санкт Петербург, Русија.
3 Поврзано
* Фабержеово јајце
* Украсување на јајца
Лулка со гирланди (Фабержеово јајце)

Лулка со гирланди или Трофеи на љубовта – едно од серијата од 52 украсни велигденски јајца изработени под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже. Јајцето било изработено во 1907 година за последниот руски цар, Николај II. Царот Николај ѝ го подарил јајцето на мајка си, царицата-мајка Марија Фјодоровна, на Велигден 1907 година. Јајцето се наоѓа во приватна колекција во Соединети Американски Држави..
1 Опис
Царското јувелирно велигденско јајце „Лулка со гирланди“ е направено во стилот на Луј XVI. Изработено е од злато, емајлирано со прозрачен светлосин и зелен емајл, украсено со ленти од обоени емајлирани рози и прозрачни смарагдни емајлирани листови, ленти и свитоци од црвено злато, дијаманти, рубини, бел оникс и свила. Јајцето се наоѓа во златна лулка поставена на четири столба од црвено злато, фиксирани на овална бела основа од оникс..
2 Изненадување
Изненадувањето е изгубено. Според фактурата на Фаберже, сурпризот бил минијатура на царските деца. Веројатно бил изработено од злато, бел емајл, рубини, бисери и дијаманти (можеби акварел на слонова коска).
3 Сопственост
Царот Николај II ѝ го поклонил јајцето на мајка си Марија Фјодоровна за Велгиден во 1907 година. Не се знае како јајцето стигнало на Запад, веројатно преку галеријата Хамер и нивните руски врски. Од 1962 година јајцето е сопственост на приватна колекција во САД. Последен пат било изложено во јавност во 1989 година во Сан Диего. Сега е дел од приватната колекција на Роберт М. Ли, САД.
4 Поврзано
*Фабержеови јајца
*Украсување на јајца
Московски Кремљ (Фабержеово јајце)

Московски Кремљ – едно од серијата од 52 украсни велигденски јајца изработени под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже. Јајцето било изработено во 1906 година за последниот руски цар, Николај II. Царот Николај ѝ го подарил јајцето на својата сопруга, Александра Фјодоровна, на Велигден 1906 година. Јајцето се наоѓа во музејот „Палата на оружјето“ во Москва, во Русија, и е едно од неколкуте Фабержеови јајца кои никогаш не ја напуштиле Русија.
1 Опис
Јајцето „Московски Кремљ“ е далеку најголемото Фабержеово јаце и е инспирирано од архитектурата на Катедралата на Успението во Москва. Во оваа катедрала биле крунисани сите руски цареви, вклучувајќи го и Николај II.
Куполата на катедралата (изработена во опалесцентен стаклен емајл) се вади и може да се види извонредно изработената внатрешност на катедралата. Нејзините килими, малецкавите емајлирани икони и голем олтар може да се видат низ четири трокрилни прозорци, надвишени со златна купола, странични кружни кули. На кулите се прикажани грбовите на Руската Империја и на Москва.
2 Изненадување
Сурпризот (изненадувањето) во ова јувелирско велигденско јајце е музиката. Во основата јајцето содржи златна музичка кутија која свири две херувимски песни, традиционални велигденски песни, кои почнуваат да свират кога механизмот на навивање ќе се навие со златниот клуч. Една од песните е „Иже херувими“, омилената песна на Николај II..
3 Историја
Ова јајце било направено во чест на враќањето во Москва на царскиот пар Николај II и Александра Фјодоровна во 1903 година. Тие не го сакале многу враќањето во Москва со оглед на немилите настани кои се случиле за време на крунисувањето на Николај II, кога во стампедо погинале многу луѓе. Било планирано јајцето да биде готово за подарок за Велигден 1904 година, но заради Руско-јапонската војна (1904-1905), било подарено во 1906 година. Јајцето се чувало во дневната соба на Александра Фјодоровна во Александровиот дворец.
4 Поврзано
*Фабержеови јајца
*Украсување на јајца
Кикинда

Кикинда — град и административен центар на округот Северен Банат во автономната покраина Војводина, Србија. Урбаното подрачје на градот има 38.065 жители, додека административна област на градот има 59.453 жители.
Градот бил основан во 18 век. Од 1774 до 1874 година Кикинда било седиште на областа Голема Кикинда, автономна административна единица на Хабсбуршката монархија. Во 1893 година на Кикинда ѝ бил доделен статус на град. Градот станал дел од кралството Србија (и кралството на Србите, Хрватите и Словенците) во 1918 година.
Во 1996 година, добро сочувани археолошки остатоци од половина милион-годишниот стар мамут биле ископани на периферијата на градското подрачје. Мамутот наречен „Кика“ станал еден од симболите на градот. Денес остатоците се изложени во Националниот музеј на Кикинда. Други занимливости во градот се „Сувача“ - уникатна мелница придвижувана од магаре, годишните денови на тиквата, и меѓународниот симпозиум на скулптура „Тера“. Многубројните зимски гнезда на планинскиот був се лесно достапни, бидејќи се наоѓаат во градските паркови и затоа тие привлекуваат набљудувачи на птици од земјата и странство.
1 Демографија
Според пописот од 2011, во градот Кикинда живеат следниве етникуми:* Срби = 44,846 (75.43%)
* Унгарци = 7,270 (12.23%)
* Роми = 1,981 (3.33%)
* Други = 5,356 (9.01%)
2 Познати жители
*Мирослав Антиќ – поет
*Ѓура Јакшиќ – сликар
*Младен Крстаиќ – фудбалер
*Саво Савановиќ – вампир од народните приказни
*Срѓан Срдиќ – писател
3 Збратимени градови
Кикинда е збратимена со:
4 Поврзано
*Градови во Србија
Јајце со плот и рози (Фабержеово јајце)

Јајце со плот и рози – едно од серијата од 52 украсни царски велигденски јајца изработени под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже. Јајцето било изработено во 1907 година за последниот руски цар, Николај II. Царот Николај ѝ го подарил јајцето на својата сопруга, Александра Фјодоровна за третата годишнина од раѓањето на нивниот син, престолонаследникот, Алексеј. Јајцето се наоѓа во „Музејот на уметноста Волтерс“ во Соединетите Американски Држави.
1 Опис
Јајцето е златно, покриено со бледозелен емајл и украсено со дијамантски плот и пупки рози, покриени со матиран, светло и темнорозов емајл, со смарагдни зелени лисја. На врвот и на основата на јајцето се наоѓаат крупни дијаманти. На долниот дијамант има натпис „1907“, додека натписот на горниот не е сочуван. Се претпоставува дека на горниот натпис се наоѓал монограм.
Цената на јајцето била 8 300 рубли .
2 Изненадување
Сурпризот (изненадувањето) од ова јајце е изгубен, но според истражувањата, тоа бил дијамантски медалјон со ликот на принцот Алексеј, насликан во акварел на слонова коска. .
3 Сопственост
Царот Николај II ѝ го подарил ова јајце на својата сопруга Александра Фјодоровна на Велигден 1907 година во чест на тригодишнината од раѓањето на нивниот син Алексеј. По револуцијата, заедно со другите богатства на царското семејство, јајцето било конфискувано од страна на болшевиците. Во 1920 година јајцето се наоѓало кај рускиот емигрант во Париз Александар Половцов. Во 1930 година го купил Хенри Волтерс од Балтимор, САД. Подоцна јајцето му било завештано на „Музејот на уметноста Волтерс“, и од 1952 година се наоѓа во постојаната поставка на музејот. .
4 Поврзано
*Фабержеови јајца
*Украсување на јајца
Ренесанса (Фабержеово јајце)

Ренесанса — скапоцен накит, рубини во форма на Велигденско јајце направен од страна на Мајкл Перкин под надзор на рускиот златар Петар Карл Фаберже во 1894 година. Јајцето било направено за Александар III од Русија, кој и го подарил, на неговата сопруга Марија Фјодоровна.Тоа било последно јајце кое што Александар и го поклонил на Марија Фјодоровна..
1 Изненадување
Изненадувањето е изгубено, но се шпекулира дека изненадување биле бисерите. Друга теорија, од страна на Кристофер Форбс, е дека изненадување за јајцето ренесанса е на Воскресение, што совршено се вклопува искривувањето на школката на ренесансата јајце и има слична декорација врз порцеланска основа. Исто така, било покажано во 1902 година. Воскресение Фаберже јајцето нема инвентар број, кој ќе зборува во прилог на оваа теорија.
2 Историја
Александар III платил 4.750 рубљи за јајцето ренесанса, и било конфискувано од страна на Руската привремената влада во 1917 година. Тоа било продадено заедно со уште девет други јајца за 1.500 рубљи во Арманд Хамер.
Огласени за продажба од страна на Хамер во 1937 година, тоа било продадено на Хари Клифтон продуцент. Тоа било продадено во ноември 1949 година на Цвинглајн магнатите Џек и Бејл Лински.
Обидувајќи се да ја дадат својата Фаберже колекција на Метрополитен музејот, Линкси отфрли, како музејот не е заинтересиран за "Едвардиан декоративни ситници". Потоа јајцето било продаден на Менхетен на антички дилери Веил Руси, каде што било купено од страна на Малком Форбс за неговата колекција на 15 мај 1965 година.
Колекција на Форбс беше продадена во 2004 година на рускиот олигарх Виктор Векселберг. Векселберг купи девет Кралски јајца, како дел од колекцијата за речиси 100 милиони $.
3 Поврзано
* Фабержеово јајце
Игбоански јазик

Игбоански или само игбо (''Igbo'') — нигер-конгоански јазик, дел од групата на игбоидски јазици. Јазикот е мајчин јазик на Игбоанците, една од поголемите етнички групи во Нигерија. Јазикот го зборуваат околу 24 милиони луѓе, претежно во Нигерија. Јазикот се пишува со латиница. Стандардниот јазик бил кодифициран во 1972 година, и се заснова на оверискиот и умуахијанскиот дијалект, а се вкупно јазикот има над 20 дијалекти. Најсродни јазици на игбоанскиот се иканскиот, икверејскиот и огбанскиот, кои понекогаш се сметаат за дијалекти на игбоанскиот. Јазикот е службен јазик во Нигерија, покрај уште 4 други јазика, а признат е како малцински јазик во Екваторска Гвинеја.
1 Писмо
Современата азбука на игбоанскиот јазик е следнава:
Буква, Глас (МФА), Макед.
A, а
B, б
Ch, ч
D, д
E, е
F, ф
G, г
Gb, гб
Gh, г
Gw, гв
H, х
I, и
Ị, и
J, џ
K, к
Kp, кп
Kw, кв
L, л
M, м
N, н
Ṅ, нг
Nw, нв
Ny, њ
O, о
Ọ, о
P, п
R, р
S, с
Sh, ш
T, т
U, у
Ụ, у
V, в
W, в
Y, ј
Z, з
Графемите и се опишани како коартикулирано и , но и како избувни, па затоа во табелата се претставени обете.
и претставуваат по две фонеми: носна согласка и слоговна носовка.
2 Поврзано
* Нигер-конгоански јазици
* Игбоанци
* Јазици во Нигерија
* Игбоански календар
Азовски спомен (Фабержеово јајце)

Азовски спомен — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направени од страна на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство. Било изработено и доставено на тогашниот цар на Русија, Александар III, кој го подарил на својата сопруга Марија Фјодоровна на Велигден. Моментално се наоѓа во музејот на Оружениот дворец во Москва.
1 Дизајн
Изрезбано од големо делче на хелиотроп јаспис, познат и како крвав камен, јајцето „Азовски спомен“ е изработено во стил на Луј XV со слоеви злато во стил на рококо со брилијанти и златни цвеќиња. Широката златна положба е пополнето со рубин и два дијаманта. Внатрешноста на јајцето е исполнето со зелено кадифе.
1.1 Изненадување
Изненадувањето содржи минијатурна копија на крстосувачот на царската морнарица ''Памјат Азова'' („Азовски спомен“, изработена во црвено и жолто злато и платина со мали дијаманти за прозорците, поставено на берил, кое ја претставува водата. Името „Азов“ се појавува на крмата на бродот. Копијата на бродот може да се биде отстранета од јајцето благодарение на јамката.
2 Историја
Јајцето го отсликува патувањето на цесаревичот Никола и Големиот војвода Георгиј Александрович со „Памјат Азова“ до Далечниот Исток во 1890 година. Патувањето било по препорака на нивните родители за да ги прошири изгледот на иднината на царот и неговиот брат. Во тоа време, Големиот војвода Георгиј страдал од туберкулоза, а патувањето само ја влошила. Цесаревичот Николај бил исто така жртва на обид на убиство при посетата на Јапонија и доживеал сериозна повреда на главата. Иако, царицата го добила јајцето пред овие настани, никогаш не го сакала.
3 Поврзано
* Фабержеови јајца
Дански дворци (Фабержеово јајце)

Дански дворци — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направени од страна на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство. Било изработено и доставено на тогашниот цар на Русија, Александар III, кој го подарил на својата сопруга Марија Фјодоровна на Велигден 1890 година. Јајцето моментално е поседувано од Фондацијата Матилда Гедингс Греј и сместено во музејот Метрополитен во Њујорк.
1 Дизајн
Надворешноста на ова јајце е розово-лилав емајлирано злато поделено на дванаесет делови. Високо е 102 мм и широко 67 мм. Шест вертикални линии на дијаманти и три хоризонтални линии ги одвојуваат емајлираните табли една од друга. Постои смарагд на секое соединување на линиите кои ги раздвојуваат таблите и јајцето е крунисано со медалјон на листови околу сафир. Спротивниот крај на јајцето е дополнето со дополнителни украсни листови.
Постолјето е современо дополнување.
1.1 Изненадување
Јајцето се отвора да ги открие 10. табли направени од повеќебојно злато со акварел на седеф. Таблите се врамени со дизајн на тангентни кругови со повеќебоен златен венец на врвот и стои на грчки завој. Акварелот е потпишан од Константин Кријитски и потекнува од 1889 година. Сликите прикажуваат, од лево на десно, царската јахта „Поларна ѕвезда“; Бернсторфски дворец, Копенхаген; царската вила во паркот Фреденсборг, близу Фреденсборшки дворец; Амалиенборг, Копенхаген; Кронборг, Хелсингер; Петерхоф; Гачински дворец близу Санкт Петербург и царската јахта „Царевна“.
2 Историја на јајцето
Александар III го добило јајцето „Дански дворци“ од продавницата Фаберже на 30 март 1890 година и го подарил јајцето на неговата сопруга, Марија Фјодоровна на 1 април. Царот платил 4.260 сребрени рубљи за јајцето. Во јануари 1893 година, јајцето било сместено во Гачинскиот дворец и останало таму до револуцијата во 1917 година. Во 1917 година било однесено заедно со остатокот на царските јајца во Оружениот дворец на Кремљ. Во првиот дел на 1922 година било префрлено во Совнарком, подоцна преместено повторно во Оружениот дворец во летото 1927 година. Јајцето „Дански дворци“ било избрано заедно со 11 други за продажба надвор од Русија во април 1930 година и било продадено на галериите Хамер за 1.500 рубљи. Галериите Хамер го рекламирале јајцето за продажба во 1935 година за 25.000 $ и било продадено помеѓу февруари 1936 и ноември 1937 година на Николас Лудвиг од Њујорк. Јајцето било поседувано од приватен колекционер помеѓу 1962 и 1971 година, кога било пронајдено во збирката на починатата Матилда Гедингс Греј. Од 1972 година, јајцето е во посед на Фондацијата Матилда Гедингс Греј и моментално се прикажува во музејот Метрополитен во Њујорк.
3 Поврзано
* Фабержеови јајца
Еденска градина (Хемингвеј)

''Еденска градина'' (|The Garden of Eden) — вториот постхумен роман на Ернест Хемингвеј започнат во 1946 година и објавен во 1986 година.
Ракописот на романот не бил завршен до смртта на писателот. „Уредникот се задоволил со мали корекции; направил неколку резови (авторот веројатно ќе направел повеќе) но ништо не беше додадено во текстот“, објаснува Мишел Морт во предговорот на книгата.
Амстел Голд Рејс 2017

Амстел Голд Рејс 2017 — 52. издание на велосипедската еднодневна трка Амстел Голд Рејс, која се одржала на 16 април како шеснаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Била освоена по четврти пат од Филип Жилбер, поразувајќи го возачот на , Михал Квјатковски, во меѓусебниот спринт на целта. Михаел Албасини од го заокружил подиумот, победувајќи во малата група десет секунди зад нив. Победата на Жилбер, заедно со победата на Трката околу Фландрија две недели претходно, го направила само трет возач кој ги освоил обете трки во иста година — зад Еди Меркс и Јан Рас.
1 Екипи
Бидејќи Амстел Голд Рејс е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што била заокружена главната група од 24 екипи.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
Чилам Балам

Чилам Балам е мајански ракопис пишуван главно во XVII и XVIII век, наречен така според малите јукатански гратчиња каде се чувале. Овој ракопис содржи традиционално знаење на Маите, помешано со првите шпански традиции. Книгата е пишувана на јукатански јазик со употреба на латинско писмо. Ракописот му се припишува на легендарниот автор Чилам Балам, каде зборот „''чилам''“ (''chilam'') означува „свештеник“, а „''балам''“ (''balam'') било често презиме со значење „јагуар“. Некои од текстовите содржат предвидувања за доаѓањето на Шпанците на Јукатан.
Познати се девет книги на Чилам Балам, меѓу кои најважни се оние од Чумајел, Мани и Тисимин, но се смета дека постоеле повеќе од девет книги. Јазикот и содржината покажуваат дека делови од книгите потекнуваат од времето на шпанското освојување на Јукатан (1527–1546). Во некои делови, книгата наликува на хиероглифски текст, со што укажува дека потекнува од времето пред освојувањето.
1 Содржина
Книгите на Чилам Балам го прикажуваат духовниот живот на Маите на Јукатан. Содржат медицински текстови, хроники, загонетки, прогнози, и во голема мера традиционални мајански метафори. Историските текстови се важни заради тоа што се дадени во рамките на мајанскиот календар, делумно адаптиран на европскиот календарски систем. Многу е тешко да се направи реконструкција на историјата според овие податоци. Следува краток преглед на текстовите од Чилам Балам.
1. Историја
*''Историски настани'', легенди за миграциите, приказни за конкретни владетели на домородните кралства, хроники до и по шпанското освојување.
*''Прогнози'', пишувани со употреба на ''хааб'' (година), ''тун'' (период од 360 дена) и ''катун'' (период од 20 туни, или 20х360 дена = 7200 дена).
*''Предвидувања'', се припишуваат на познатите свештеници од почетокот на 16 век.
2. Метафори и формули
*''Збирка на загонетки'', кои се користеле за потврдување на локалните владетели (исто така наречени и „јазикот на Зујуа“).
3. Митови и мистицизам
*''Митови'', главно за уништувањето и повторното создавање на светот.*''Ритуали'', посебно со осврт кон создавањето на имињата на деновите (''мајански календар''); ритуалот на „Четирите согорувачи“ (''ахток''); и за раѓањето на пченката или „божествената милост“ (исто така наречена и 'Ритуал на ангелите').
4. Практичен календар
*''Класификација според дваесетте дена со имиња'' (во корелација со птици, растенија и дрвја, човечки одлики и професионални активности).
*''Расправа за астрологија, метеорологија и католичкиот календар на литургии''. Астрологијата е Птоломејска и го вклучува европскиот зодијак.
*''Земјоделски алманах''.
5. Медицински рецепти
*''Билна медицина'': книгите содржат медицински совети и рецепти кои потекнуваат од грчката и арапската традиција, а не се мајански традиции, какви што се претставени во Ритуалите на Бакаб.
6. Шпански традиции
*''Римокатолички поуки'': денови во кои се празнуваат светци, трактати и молитви.
*''Шпански витешки роман'', како приказната за ‘Девица Теодора’.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Жегљане

Свети Ѓорѓи (позната и како Свети Ѓорѓија) — главна селска црква во козјачкото село Жегљане. Црквата е сместена во главниот дел на раштрканото село Жегљане, во непосредна близина на старото основно училиште. Во нејзиниот двор се наоѓаат и самите селски гробишта.
Црквата, заедно со нејзината внатрешноста, е во многу лоша состојба.
1 Историја
Според авторот Јован Трифуноски, црквата била започната во 1867 година. Поради средишната положба на селото Жегљане, во отоманскиот период, црквата била посетувана од жителите на околните села.
Сепак, според историчарот на уметност Милева Лазова, црквата е изградена во текот на век и се смета за поствизантиска градба, која поседува исклучителна богата украсна градба.
2 Фрески
Двокатниот иконостас во црквата е од 1874 година и е дело на двајца зографи. Четири од престолните икони — на Св. Ѓорѓи Победоносец, Богородица со Христос, Исус Христос и Св. Јован Претеча се дело на зографот Никола Михајлов. Останатите икони во иконостасот — јужната и северната врата, царските двери, 12. икони на апостоли и средишната икона на Возкресението Христово, на која што е потпишан авторот, се дело на зографот Вено Костов од Лазарополе во 1877 година.;Фреските и внатрешноста
3 Галерија
;Украси на фасадата
;Надворешноста на црквата
4 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Жегљане
Портрети на Александар III (Фабержеово јајце)

Портрети на Александар III — Фабрежеово јајце познато и како Дванаесетте иницијали, е скапоцено Велигденско јајце направено под надзор на рускиот изработувач на накит Карл Фаберже во 1896 година за царот Николај II. Бил поклон од Николај II до неговата мајка, царицата вдовица Марија Феодоровна. Ова јајце е второто Фабрежеово јајце подарок од Николај II на својата мајка како Велигденски подароок.
Ова јајце е едно од четирите кои се изработени во спомен на царот Александар III. Останатите три кои недостигаат се ''Ампир'' (1902) и ''Сеќавање на Александар III'' (1909) и ''Коњанички споменик на Александар III'' (1910).
Моментално јајцето се чува во Хилвудскиот музеј во Вашингтон, како дел од збирката на Мерџори Мериведер Пост.
1 Опис
Секој раб од јајцето содржи кириличен натпис од Александар III и Марија Феодоровна, украсено со дијаманти, поставени зад темносиниот емајл украсен од црвено-златно, розови брусени дијаманти, портретни дијаманти и виолетови линии. Прекриено е од шест рабови секој одделен со пруги изработени од брусени розови дијаманти уктрасени со царската круна и царските иницијали (МФ) „Марија Феодоровна“ и (АIII) „Александар III“. Секој монограм се појавува шестпати, при што иницијалите на Марија се појавуваат во горната половина на јајцето додека пак на долната страна се иницијалите на Александар III.
Долг период, за ова јаце се мислело дека е подарок за 25 годишницата од бракот на Александар III и Марија Феодоровна во 1892 година. Исто така погрешно се верувало дека е царско Велигденско јајце од 1895 година.
2 Препознавање
Првично се сметало дека е исчезнато јајце од 1895 година како дел од низата јајца на Марија Феодоровна.
Сепак, по повторното откривање во 2012 година на Третото царско јајце од 1887 година, прикажано на светот во март 2014 година, и придодавањето на Златноto јајце со часовник како царско Велигденско јајце од 1895 година, стана јасно дека јајцето кое недостасува е царското Велигденско јајце препознаено како Портрети на Александар III мора да е истото јајце со Дванаесетте иницијали од 1896 година.
Ова јајце денес се чува во Хилвудовиот музеј во Вашингтон. Оваа теорија денес е целосно признаена и прифатена од Хилводувиот музеј.
3 Изненадување
Изненадувањето од ова јајце недостасува. Се верува дека ова јајце содржело шест минијатури на Александар III исцртани на слонова коска и украсени со сафири.
4 Дополнителна литература
** Odom, Anne and Arend, Liana Paredes (1998). ''A Taste for Splendor: Russian Imperial and European Treasures from the Hillwood Museum''. Alexandria, VA: Art Services International. ISBN 9780965495820
* Odom, Anne and Salmond, Wendy R. eds. (2009). ''Treasures into Tractors: The Selling of Russia's Cultural Heritage, 1918-1938''. Washington, D.C.: University of Washington Press. ISBN 9781931485074
*
Воскресение Христово (Фабержеово јајце)

Воскресение Христово јајцето е со скапоцени камења кварц камен кристал и се верува дека било направено од страна на Мајкл Перкин под надзор на рускот златар Петар Карл Фаберже некаде пред 1899 година. Долго време се смета за посебно Фаберже јајце, и со тоа се претпоставува дека на јајцето воскресение , всушност му недостасува изненадување од ренесансата јајце.
Јајцето го отсликува Исусовото воскресение, и тоа е само Фаберже јајце кое експлицитно се повикува на Велигден
1 Историја
Јајцето Воскресение го носи знакот на Мајкл Перкин и покажува дека тоа е направено во Санкт Петербург пред 1899 година.
Долго време се сметало дека Фаберже јајцето, е признато како такво од водечките експерти Фаберже, и тоа не го носи инвативниот број. Се претпоставува дека од страна на Кристофер Форбс , на јајцето Воскресение му недостасува изненадување од ренесанса Фаберже јајце, како што совршено се вклопува искривување на лушпата на јајцето, и има слична декорација во енамел врз основата, и се одликува со бисер, кој е наведен во фактурата за јајце ренесансата, но не е присутна на тоа јајце.
Јајцето Воскресение било купено во 1922 година од страна на дилер на уметност во Лондон, а потоа продадени на Кристи во 1934 година во сопственост на лородот Грантсхестер, што било купено од страна на делери на уметност на Менхетен Ла Виеле Русие. Во 1978 година, Ла Виеле Русие преговара за приватна продажба на јајцето Воскресение како прво кокошка јајце на Форбс колекција.
Во 2004 година, јајцето беше продадено како дел од колекцијата на Форбс на Виктор Векселберг. Тој ги купил деветте кралски велигденски јајца, како дел од колекцијата, за речиси 100 милиони долари. Јајцето сега е сместено во Векселберт Фаберже музеј во Санкт Петербург, Русија.
2 Изненадување
Нема изненадување во ова јајце, веројатно поради тоа што е самото изненадување.
3 Поврзано
*Fabergé egg
*Egg decorating
==Наводи=:1890s works