Востанија предводени од жени

Женско-предводени востанија се масовни протести кои се иницирани од страна на жените. Тие се движат од протести за храна до протестите што ја иницирале руската револуција.
1 Протести за храна
E.P. Томпсон ја истакна улогата на жените во многу од протестите за храна. Оваа вклученост на жените е во силен контраст со недостатокот на нивното учество во претходните востанија во крајот на средниот век. Ова покажува дека новата самодоверба на жените е во врска со слабеењето на патријархалната контрола врз жените со слабеењето на феудализмот и проширувањето на пазарот.
Жените исто така учествувале во протестите за храна во Ирска, Белгија, Холандија и Германија (каде жените поттикнале многу протести). Жените исто така, спровеле една третина од протестите за храна за време на Американската револуција.
2 Француски револуции
Жените особено биле истакнати во протестите за храна во француските пазари. Еден од поважните француски протести за храна беше Женскиот марш на Версај. Тоа се случи во октомври 1789 година, кога пазарските жени од Париз почнале да ги нарекуваат мажите кукавици и декларирале: “Ние ќе преземеме!". Овие жени продолжија да маршираат до Версај. Оваа толпа потоа го присили кралот да се врати во Париз, каде што, три години подоцна, жените повторно беа главните учесници во демонстрациите, кои доведоа до укинување на монархијата.
Подоцна, за време на Француско-пруската војна од 1871 година, жените беа истакнати во спречувањето на армијата кои ги движела своите топови од Париз, настан кој помогна да се поттикне Париската комуна.
3 Првата светска војна
Протестите на жените за правото на глас станале посебно милитантни во Велика Британија. Тие вклучувале пожар, кршење на прозорци и обиди да упаднат во парламентот и Бакингемската палата. Преминувањето во воен патриотизам во 1914 година, сепак го оспори движењето.
За време на Првата светска војна, жените поттикнале голем број на протести за храна во Германија, Русија, Италија и други земји. Жените работници, исто така, го предводеле патот во штрајк-брановите во Берлин и Париз. Германските власти објавија дека синдикалните водачи прават "се што е можно да се спречат ваквите нарушувања и штрајкови за храна, но... има безброј женски работници кои постојано агитираат и ги промешуваат работите." Проминентноста на жените во овие протести, помогна да се делегетимизира војната и режимите кои се бореле против тоа, отворајќи го патот за огромните штрајк-бранови и револуции на крајот на војната.
Жените исто така, поттикнале протести за храна во не-воинствените Јапонија и Шпанија. Женските протести против високите цени на храната се прошириле низ Шпанија во 1913 и 1918. Во Барселона, во 1918 година, жените го користиле слоганот: "Во името на хуманоста, сите жени на улиците!". Тие организираа константни демонстрации и напаѓале продавници, магацини, владини канцеларии и музички сали. Жените исто така, одржале протести за храна за време на Шпанската граѓанска војна. Тема Каплан теоризира дека востанијата се примери за женската свест.
4 Руската револуција
Некои марксисти, како Владимир Ленин, предупредиле против протестите за храна. Но Карл Маркс самиот истакнал дека "големите социјални револуции се невозможни без женската срдба", и во 1917 година, тоа биле женските работници во Петроград, кои ја прошириле идејата за генерален штрајк на 8 Март, Меѓународниот ден на жената. На тој ден, стотици жени фрлаа камења и снежни топки кон фабричките прозорци, а потоа своите машки колеги-работници ги извлеке на улиците, каде што народот немаше проблеми во создавањето на сопствени водачи. Жените учествуваа во немирите така што, на пример, ги напаѓале полициските станици. Многу војници одбиле да пукаат во жените, кои често биле со своите деца. Како што Лав Троцки подоцна напишал, жените ги земале пушките на војниците и речиси заповедале: "Спуштете ги вашите бајонети и придружете ни се", и во рок од пет дена, вековниот царистички режим се распадна.
Гладот го направи трансформирањето на општеството многу потешко за руските работници. Сепак, женските протести за храна, во мај 1918 година, биле тие што го предизвикале првиот голем бран на работнички протести против новата болшевичка власт. Подоцна, за време на програмата за индустријализација и принудна колективизација на Јосиф Сталин, жените повторно беа во првите редови на работничките штрајкови и селанските протести против бруталната политика. Режимот на Сталин сепак ги уништи отпорите со глад и репресија.
5 Колонијални револти
Жените биле истакнати во различни револти во колонијалниот и поранешно-колонијалниот свет. Еден од најзначајните во Африка е Женската Игбо војна против Британските колектори на даноци во Нигерија во 1929.
6 Движењето за граѓански права и феминизмот од 1950-тите
Бојкотот на сегрегираните автобуси од афроамериканските жени во САД го предизвика движењето за граѓански права, кое потоа инспирирало активисти од целиот свет. Одбивањето на патријархалното семејство и сексуалната репресија од страна на младите жени исто така беше голем фактор во бунтовите во 1960-тите. Феминистичкото движење потоа помогна да се трансформираат половите улоги во следните децении. Жените исто така биле во првите редови на многу протести на работните класи во 1970-тите и 1980-тите.
7 Создавањето на првите човечки општества
Студиите на современите ловци-собирачи покажуваат дека нивното силно чувство на морална заедница се одржува од страна на автономни поединци кои постојано се спротивставуваат на каква било форма на лична доминација. Всушност, многу ловци-собирачи се толку егалитарни и комунистички што дури и не-марксистички антрополог како Кристофер Боем тврди дека општествата на ловци-собирачи - првите човечки општества - потекнуваат од востанија против доминантните мажјаци.
Крис Најт, и други антрополози под влијание на Карл Маркс и Фридрих Енгелс, сметаат дека овие востанија биле предводени од жени кои барале колективна поддршка за да се олесни нивната грижа за децата. Тие користат широк спектар на докази од антропологија, приматологија, митски наративи, еволутивна биологија и археологија. Идејата за женско-предводените востанија создавајќи ги првите општества е поддржана од голем број на високо почитувани антрополози. Мери Даглас, Робин Данбар, Дејвид Луис-Вилијамс, Каролина Хемфри, Мерилин Стратерн, Клајв Гембл, Кит Харт и Крис Стрингер сите имаат направено позитивни коментари во врска со работата на Најт.