Чиро Имобиле

Чиро Имобиле (; роден на 20 февруари 1990 година) — италијански фудбалер, напаѓач на Бешикташ и на италијанската репрезентација.
Имобиле се развивал како фудбалер во младинските категории најпрво на Соренто, а потоа и на Јувентус. Потоа, бил позајмен во три различни клубови, каде најуспешен престој имал во Пескара со која изборил промоција во Серија А и бил најдобар стрелец во Серија Б во сезоната 2011-2012. Во летото 2012, Јувентус го продал играчот на Џенова, но по само една сезона во Лигурија во која не се снашол најдобро се вратил во Торино, потпишувајќи за градскиот соперник на Јувентус, ФК Торино, каде одиграл одлична сезона, освојувајќи ја наградата ''Капоканониере'' - за најдобар стрелец во Серија А. Последователните авантури во странство (во Борусија Дортмунд и Севиља) не се покажале успешни за него и во јули 2016 година тој потпишал за Лацио, каде се етаблирал како еден од најдобрите италијански напаѓачи на неговата генерација. Играјќи за клубот од Рим, тој уште двапати бил најдобар стрелец во Серија А (2017-2018 и 2019-2020) како и најдобар стрелец во УЕФА Лига Европа (2017-2018); со 150 постигнати гола тој моментално е најдобар стрелец во историјата на Лацио во официјални натпревари, оставајќи го зад себе Силвио Пјола.
За време на сезоната 2019-2020, со 36 постигнати голови тој го изедначил рекордот за најмногу постигнати голови во Серија А во рамките на една сезона, а подоцна таа бројка на голови му ја донела и наградата Златна копачка - за најдобар стрелец во европските фудбалски лиги. Исто така, на поединечно ниво, тој бил вклучен трипати во Серија А Тимот на годината (2014, 2018 и 2020) и еднаш во Тимот на годината во УЕФА Лига Европа (2018).
Имобиле ја претставувал Италија во репрезентациите под 20 години и под 21 година. Своето деби за сениорската италијанска репрезентација го имал во 2014 година во пријателски натпревар против . Оттогаш, бил дел од репрезентацијата на Светското првенство 2014 и Европското првенство 2016.
1 Биографија
Имобиле е роден Торе Анунцијата, како дете на Антонио и Микела Имобиле; тој, исто така, има помал брат Лујџи.
Во брак e со Џесика Мелена, по занимање модел, со која се запознал додека играл за Пескара. Двојката стапила во брак на 17 мај 2015 и имаат три деца.
2 Технички карактеристики
Центарфор, кој може да биде поставен било каде во предни позиции, неговите главни предности се чувство за гол, дриблинг на мал простор и шут од прва од било која позиција со било која нога. Опремен со добра основна техника - "има застрашувачки добар удар од далечина дури и без да има беспрекорни основи" - сепак, неговата моќна фигура, експлозивност и издржливост му овозможуваат да се истакне во тактичките системи што ги бараат овие одлики, т.е. насочени кон создавање на слободни простори зад грбот на противничката одбрана. Така што може да се каже дека Имобиле, најдобро му користи на тимот кога игра како единствен централен напаѓач, затоа што може да напаѓа вертикално; спротивно на тоа, тој е помалку ефикасен ако биде принуден да игра како „пивот“ во казнениот простор или да разменува серија на брзи и блиски додавања.
По освојувањето на Златната копачка и рекордот за голови во една сезона во Серија А, и покрај критиките кој ги добил - главно од странскиот печат - за можноста да се изрази максимално само благодарение на тоа што целиот тим игра за него, имало и такви кои признаваат дека тој достигнал дефинитивна зрелост, откако научил „да го носи својот тим на рамениците“ како резултат и на тоа што станал поупорен и секогаш можел да го најде патот до мрежата, нешто што довело да биде прогласен за „најталентиран и најконзистентен италијански напаѓач“ во 2010-тите години.
3 Клупска кариера
3.1 Соренто и Јувентус
Првите чекори ги направил во фудбалската школа Торе Анунцијата '88, а потоа се преселил во клубот Марија Роса и, конечно, во младинскиот погон на Салернитана, каде што сепак не успеал да се прослави. Подоцна, тој се приклучил на младинската академија на Соренто, каде во категоријата Алиеви во сезоната 2006-2007 постигнал 30 гола, вклучувајќи и два гола против врсниците од Торино со што ги импресионирал скаутите на Јувентус.
Во 2007 година, на 17-годишна возраст, Имобиле бил купен од Јувентус за 80 илјади евра на совет на Чиро Ферара, приклучувајќи се на Примавера тимот на ''бјанконерите''. На 23 февруари 2009 година, тој придонел за освојувањето на Турнирот Вијареџо, постигнувајќи два гола во победата со 4-1 во финалето против .
Своето деби за првиот тим на Јувентус во Серија А го направил на 19-годишна возраст, на 14 март 2009 година, во натпреварот Јувентус- (4-1), влегувајќи од клупата за резерви на местото на Алесандро Дел Пјеро во судиското продолжение. Следната сезона, тој исто така дебитирал во европските купови, повторно заменувајќи го Дел Пјеро во 68-та минута од натпреварот -Јувентус (2-0) одигран на 25 ноември 2009 година, во рамките на групната фаза од Лигата на шампионите; во текот на сезоната 2009-2010, тој исто така дебитирал во Купот на Италија и остварил уште два настапи во Серија А.
На 15 февруари 2010, тој повторно го освоил Турнирот Вијареџо со Примавера тимот на Јувентус, овојпат постигнувајќи хет-трик во финалето добиено против (4-2): тој исто така бил прогласен за најдобар играч на изданието, добивајќи ја наградата „Златното момче“ додека во исто време ја добил и титулата најдобар стрелец на турнирот со 10 погодоци. Во двете изданија на Вијареџо во кои учествувал, Имобиле постигнал вкупно 14 голови со што го изедначил рекордот на Ренцо Капеларо; згора на тоа, со своите 10 гола на изданието во 2010 година, тој поставил рекорд за најмногу постигнати голови на едно издание на турнирот.
3.2 Сиена и Гросето
На 1 јули 2010 година, тој заминал на позајмица во , во Серија Б, заедно со Лука Мароне. Дебитирал за екипата од Тоскана на 13 август во натпреварот Сиена- (2-0), во вториот круг од Купот на Италија, појавувајќи се како замена на местото на Емануеле Калајо во 76-тата минута. Дебито во првенството го направил во четвртото коло од сезоната против (завршило 3-1 за тосканците), повторно заменувајќи го Калајо. Својот прв гол меѓу професионалците го постигнал на 27 октомври 2010 против (во поразот со 3-2), во натпревар од третото коло на Купот на Италија. Првиот негов погодок во првенството, пак дошол на 20 ноември против Портогруаро во гостинската победа со 1-4.
Не можејќи да најде доволно простор за игра во Сиена, позајмицата на Имобиле таму била прекината и тој бил пратен на нов заем во истата лига, приклучувајќи му се на на 25 јануари 2011 година. Тој дебитирал за црвено-белите четири дена подоцна во гостинскиот натпревар кој го добиле против (0-1), заменувајќи го Фердинандо Сфорцини во 64-тата минута. Својот прв и единствен гол за Гросето го постигнал на 18 февруари во тосканското дерби против .
3.3 Пескара
Следната сезона, тој бил позајмен во на 17 август 2011, со што останал да се натпреварува во Серија Б. Својот прв гол за екипата од Абруцо го постигнал во првото коло од сезоната против во гостинската победа со 1-2. Веќе во следниот натпревар, победата со 3-2 на домашен терен против Емполи, Имобиле постигнал уште два гола. По претходна сезона во која не можел да дојде до израз, се чинело дека Имобиле ја пронашол вистинската средина за себе: играјќи редовно во Пескара, тој постигнал 13 гола за клубот во првиот дел од сезоната во Серија Б.
Како резултат на добрите игри на Имобиле во Пескара, тој се нашол на мета на многу клубови и од Серија А. Конечно, на 30 јануари 2012 година, и продал половина од договорот на за 4 милиони евра, која пак одлучила да го остави младиот напаѓач на позајмица во Абруцо до крајот на сезоната.
Имобиле ја завршил сезоната 2011-2012 со 28 постигнати голови, благодарение на кои станал најдобар стрелец во првенството како и играчот кој постигнал најмногу голови во историјата на Пескара во рамките на една сезона (надминувајќи го Стефано Ребонато кој постигнал 21 во Серија Б 1986-1987); покрај тоа, неговите голови придонеле за враќањето на Пескара во Серија А по дваесет години отсуство.
На 18 јуни 2012 година, партнерството помеѓу Џенова и Јувентус за услугите на Имобиле било обновено со спортски права во корист на ''грифоните''.
3.4 Џенова и Торино
Дебитирал со екипата од Лигурија на 18 април 2012 година, во натпреварот од третото коло на Купот на Италија загубен по изведување пенали од Верона, појавувајќи се како замена во второто полувреме на местото на Давиде Бјондини. Дебитирал во Серија А во дресот на Џенова, на 26 август 2012 година, против (победа со 2-0), постигнувајќи го својот прв гол во најсилната фудбалска лига во Италија на пет минути пред крајот на натпреварот против сардинијците. Сезоната ја завршил со вкупно 34 настапи и 5 постигнати голови во сите натпреварувања.
На 12 јули 2013 година, Јувентус го решил партнерството со Џенова во своја корист, стекнувајќи ги одново целосно правата над Имобиле откако ја откупиле втората половина на договорот за 2.75 милиони евра. Меѓутоа, веќе истиот ден по добивањето на целосната сопственост, ''бјанконерите'' продале половината од договорот на својот градски соперник Торино, како и спортските правата во корист на ''биковите''.
На 17 август 2013 година, тој дебитирал за Торино во поразот на домашен терен од Пескара (1-2) во Купот Италија, и во истата прилика погодил за првпат во дресот на ''Торо'' во 53-тата минута. На 25 август 2013, го направил своето деби во првенството во натпреаврот Торино - (2-0), забележувајќи притоа асистенција за првиот гол на својата екипа. На својот прв првенствен гол чекал до седмото коло од првенството, кога погодил во ремито 2-2 против . Со овој гол ја прекинал својата суша од 10 месеци без гол во Серија А, што му донело голема самодоверба и одлична форма во продолжение: тој постигнал уште 12 погодоци на следните 15 натпревари, вклучувајќи ги и двата гола (првпат во кариерата постигнал два гола на еден натпревар во Серија А) во победата со 4-1 над во декември.
На 22 март 2014 година, Имобиле го постигнал својот прв хет-трик во Серија А, во победата со 3-1 против . Сезоната 2013-2014, била мошне успешна за младиот центарфор, кој - заедно со својот партнер во нападот Алесио Черчи - го води клубот трениран од Џампјеро Вентура до пласман во Лига Европа по 20-годишно отсуство од европските турнири. Со 22 гола во 33 настапи, Имобиле бил најдобар стрелец во Серија А за сезоната 2013-2014: тој станал првиот играч на Торино што го сторил тоа уште од Франческо Грацијани во сезоната 1976-1977, како и тринаесеттиот играч во историјата на италијанскиот фудбал кој бил најдобар стрелец и во Серија А и Серија Б.
На крајот на сезоната, Торино го откупил целиот договор на играчот од Јувентус за 8 милиони евра.
3.5 Борусија Дортмунд
На 2 јуни 2014 година, бил официјализиран трансферот на Имобиле во германскиот гигант за 19,4 милиони евра; Дебитирал на 13 август, во натпреварот од Суперкупот на Германија против , кој завршил со победа на ''милионерите'' од 2-0.
Дебито во Бундеслигата го имал на 23 истиот месец, играјќи како стартер во поразот со 0-2 од Бајер Леверкузен. На 16 септември, во својот само втор натпревар во Лигата на шампиони во кариерата (првиот со ''жолто-црните'', а првиот воопшто го имал со Јувентус во 2009 година), тој го постигнал својот прв гол за Борусија во победата од 2-0 против во групната фаза. На 27 септември, тој му помогнал на својот тим да го избегне поразот постигнувајќи гол во 86-тата минута, прв за него во Бундеслигата, со кој ги поставил конечните 2-2 против Штутгарт. На 28 октомври, тој се запишал во листата на стрелците во Купот на Германија, при победата со 3-0 на гости кај Ст. Паули, исто така обезбедувајќи асистенција за голот на Марко Ројс во истиот натпревар.
На 3 март 2015 година, повторно во Купот на Германија, тој постигнал два гола во еден натпревар за првпат во дресот на Борусија во победата со 2-0 на гостувањето против Динамо Дрезден; оваа победа ги одвела ''жолто-црните'' во четвртфиналето. Имобиле ја завршил сезоната, која што ќе се испостави неговата единствена во Германија, со 10 постигнати гола во првенството и купот, од кои само 3 во Бундеслигата, каде што, во најголемиот дел од сезоната се наоѓа на клупата; многу различна е неговата статистика во Лигата на шампионите каде напаѓачот постигнал 4 гола на 6 натпревари за Борусија, која била елиминиран во осминафиналето од Јувентус.
3.6 Севиља и Торино
После една сезона во Германија со повеќе темни отколку светли моменти, диктирани од средината во која се нашол, на 12 јули 2015 година, Имобиле се преселил во на позајмица до крајот на сезоната 2015-2016, со обврска за откуп за шпанците по истекувањето на позајмицата. По потпишувањето за Севиља, Имобиле признал дека една од главните причини за неуспехот во Борусија биле потешкотиите со јазикот и комуникацијата со тренерот и соиграчите, изјавувајќи дека: ''речиси не разговарал со никого во клубот'', и ја смета Севиља добро место за нов почеток.
Имобиле дебитирал за андалусијците на 11 август, во натпреварот од Суперкупот на УЕФА кој неговата екипа го загубила со 5-4 по продолженија од ; тој се појавил како замена во второто полувреме и обезбедил асистенција за голот на Евгени Коноплјанка за израмнување на 4-4. Својот прв гол за шпанскиот клуб го постигнал на 8 ноември, во победата со 3-2 над во првенството, ставајќи крај на својата голгетерска суша која траела осум месеци.
Сепак, дури и во Шпанија напаѓачот не бил во состојба да се изрази на задоволително ниво, така, завшрувајќи ја својата авантура таму со само 15 настапи и 4 гола, на 14 јануари 2016, тој се вратил во својата родна Италија на позајмица, и тоа во клубот каде што се искачил на врвот на својата кариера само осумнаесет месеци порано, Торино. Само два дена поцона, на 16 јануари 2016, тој го одбележил своето враќање во ''Торо'' со погодок, резлизирајќи пенал со кој го отворил резултатот во победата со 4-2 над . До крајот на сезоната тој се запишал во листата на стрелците уште четири пати, постигнувајќи по два гола во натпреварите против (победа 1-3), и (пораз 3-2).
3.7 Лацио
На 27 јули 2016 година, Севиља објавиле на својата матична страница дека го продале Имобиле на . Сумата за трансферот на напаѓачот која римската екипа ја платила на Севиља изнесувала 8.75 милиони евра. На 21 август, дебитирал за Лацио, постигнувајќи го притоа и првиот гол за својот нов клуб во гостинската победа со 3-4, против во Бергамо. Враќањето во Серија А значително влијаело во подобрувањето на перформансите на Имобиле во споредба со игрите кој тој ги прикажувал во странските клубови. Во месец октомври 2016, тој постигнал гол во секој од петте натпревари на Лацио во лигата, постигнувајќи вкупно 7 голови. На 1 март 2017 година, го постигнал својот прв гол во римското дерби во полуфиналето од Купот на Италија во кое Лација ја победил Рома со 2-0; тој играл и во финалето на 17 мај, каде неговиот тим бил поразен од Јувентус со 2-0. Позитивната сезона со ''бјанкочелестите'', ја завршил со вкупно 26 гола во сите натпреварувања, од кои 23 во Серија А со кои го подобрил својот личен рекорд во лигата од сезоната 2013-2014 (кога со 22 гола бил најдобар стрелец во лигата).
На 13 август 2017 година, на почетокот на следната сезона, тој постигнал два гола против Јувентус во натпреварот од Суперкупот на Италија 2017, придонесувајќи за победата над ''бјанконерите'' со 2-3. Со таа победа, тој го освоил својот прв клупски трофеј во Италија во својата кариера. На 10 септември, тој го постигнал својот прв хет-трик за Лацио во домашната победа против со 4-1. Четири дена подоцна, тој го постигнал и својот прв гол во светло-синиот дрес во европските натпреварувања, тресејќи ја мрежата на холандскиот Витесе во гостинската победа со 2-3. На 6 јануари 2018 година, за првпат во својата кариера постигнал четири гола во еден натпревар, во победата со 2-5 против . Следниот месец, на 22 февруари тој го реализирал својот прв хет-трик во меѓународен натпревар во успехот со 5-1 на Олимпико против . Во текот на сезоната, неговата најплодна во дотогашната кариера, тој влегол во „топ десет“ стрелци за Лацио на сите времиња, исто така, станувајќи и играчот со најмногу постигнати голови (41) во рамките на една сезона во историјата на клубот од главниот град, сметајќи ги головите постигнати во сите натпреварувања. и конечно играчот кој постигнал најмногу голови за Лацио во една првенствена сезона (со 29 голови). Со 8 гола, тој бил најдобар стрелец во Лига Европа, заедно со Ариц Адурис, а исто така, бил вклучен и во идеалниот тим на турнирот. На 20 мај, со завршувањето на сезоната во Серија А, тој исто така бил најдобар стрелец и таму со вкупно 29 гола, колку што постигнал и играчот на Интер Мауро Икарди, освојувајќи го својот втор наслов ''Капоканониере'' во кариерата; претходно само Златан Ибрахимовиќ и Лука Тони успеале да станат најдобри стрелци во Серија А со две различни екипи. Својата втора сезона со „бјанкочелестите“ ја завршил со 47 настапи и 41 погодок.
На 25 октомври 2018, тој го одиграл својот 100-ти натпревар во дресот на Лацио, во победата со 1-3, против францускиот . За време на сезоната 2018-2019, Имобиле не бил во можност да ја повтори својата статистика од претходната сезона; сепак со освојувањето на Купот на Италија, тој го подигнал неговиот втор трофеј во дресот на Лацио, придонесувајќи со 3 гола во 5 натпревари во оваа конкуренција. Сезоната ја завршил со 15 постигнати голови во првенството.
На 25 август 2019 година, во првиот официјален натпревар од сезоната 2019-2020 (неговата четврта во Рим), тој постигнал два гола во победата со 3-0 на гостувањето кај Сампдорија што му овозможила да стигне до бројката од 100 гола во Серија А. На 3 ноември истата година, отворајќи го резултатот во победата од 2-1 на Сан Сиро над Милан, го одбележил својот јубилеен 100-ти погодок во дресот на Лацио. На 22 декември 2019, тој започнал како стартер во натпреварот од Суперкупот на Италија во Ријад против Јувентус, во кој лацијалите славеле победа од 3-1, која му овозможува и на Имобиле да се израдува на третиот трофеј со клубот. На половината од сезоната во Серија А тој постигнал 23 гола: нешто во што подобар од него бил само еден играч, Антонио Анџелило за време на сезоната 1958-1959. Првенството го затворил со 36 погодоци на 37 натпревари, што покрај тоа што му донело по трет пат во кариерата да биде најдобар стрелец во италијанското првенство, му овозможиле да го изедначи приматот на головите во рамките на една сезона од Серија А играна во „една група“, поставен четири години порано од страна на Гонсало Игуаин, и пред се да ја освои Златната копачка како најдобар стрелец во европската фудбалска сезона, трет италијанец по Лука Тони и Франческо Тоти.
4 Репрезентативна кариера
4.0.1 Младински репрезентации
На 25 март 2009 година, тој дебитирал за репрезентацијата под 21 година под водството на селекторот Пјерлујџи Казираги, во пријателскиот натпревар Австрија - Италија (2-2) игран во Виена. Истата година тој исто така се приклучил на репрезентацијата под 20 години на Франческо Рока, со која учествувал на Средоземните игри 2009 во Пескара.
Во репрезентацијата под 21 година се враќа три години подоцна по неговото деби, на 25 април 2012 година, постигнувајќи го својот прв гол со дресот на ''аѕурините'' во пријателскиот натпревар против Шкотска, завршен со победа на Италија од 4-1. Следната година, Имобиле бил избран од селекторот Девис Манџија да учествува на Европското првенство под 21 година 2013 во Израел, каде одиграл 4 натпревари и постигнал еден гол и тоа во финалето загубено со 4-2 од Шпанија.
4.1 Сениорска репрезентација
На 2 март 2014 година, Имобиле го добил првиот повик во сениорската репрезентација од селекторот Чезаре Прандели. Дебитирал на 5 март 2014 година, на 24-годишна возраст, во пријателски натпревар против кој ''aѕурите'' го загубиле со 1-0 во Мадрид. Одличните игри кои ги прикажал во неговата прва сезона со Торино, проследени со последователната победа на листата на стрелците во Серија А, го натерале селекторот да го повика за Светското првенство 2014 во Бразил. После влегувањето како замена во првиот натпревар на турнирот, победата со 2-1 против , тој играл од почетокот во последниот натпревар од групата против , загубен со 1-0, што довело до елиминација на Италија.
На 4 септември 2014, го постигнал својот прв гол за репрезентацијата, во дебито на новиот селектор Антонио Конте, отворајќи го резултатот во пријателскиот натпревар игран во Бари во кој италијанците биле подобри со 2-0 од . На првите натпревари од квалификациите за Европското првенство 2016, тој бил постојан стартер играјќи во тандем во нападот заедно со Симоне Ѕаѕа; подоцна двајцата тие ќе бидат претекнати во хиерархијата од Едер и Грацијано Пеле. Имобиле бил повикан од Конте и за завршницата на Европското првенство во Франција, каде добил два настапи, двата во групната фаза, против и .
По Европското првенство и заминувањето на Конте, Имобиле повторно бил стартер во репрезентацијата под раководството на новиот селектор Џанпјеро Вентура, кој веќе бил негов тренер од времето додека настапувал за . На 9 октомври 2016 година, за време на натпреварот од квалификациите за Светското првенство одигран во Скопје против , Имобиле постигнал два гола во синиот дрес, со што и овозможил на Италија да дојде до кам-бек победа од 3-2. Со 6 гола во десет натпревари, тој бил најдобар стрелец во групата Г од мундијалските квалификации, кои Италија ги затворила на второто место зад : тоа значело дека во ноември 2017 ќе играат бараж од два натпревари за пласман на првенството против , која била подобра од „аѕурите“ со вкупен резултат 1-0 што значело дека Италија не успеала да се квалификува за Светското првенство, 60 години подоцна по единствениот претходен ваков неуспех.
Тој останал потврден во репрезентацијата и на почетокот на циклусот на Роберто Манчини, кој во текот на своето водство ќе го стави Имобиле во директна конкуренција со Андреја Белоти, менувајќи ги двајцата на позицијата централен напаѓач во формацијата 4-3-3. На 10 септември 2018 година, во поразот со 1-0 во Лисабон против во новороденото натпреварување УЕФА Лигата на нации, тој за првпат во својата кариера излегол на терен како капитен на репрезентацијата. Во следните квалификации за Европското првенство 2020 тој остварил четири настапи и постигнал 3 гола: посебно значаен бил оној што го отклучил резултатот во победата со 2-1 над на 8 септември 2019 година, со кој ја прекинал сушата во синиот дрес по речиси две години.
5 Статистика на кариерата
5.1 Клупска статистика
''Статистиката е ажурирана на 14 јуни 2021.''
Сезона, Клуб, Првенство, Национален куп, Континентален куп, Останати купови, Вкупно
Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Наст, Гол
2008-2009, А, 1, 0, КИ, 0, 0, ЛШ, 0, 0, -, -, -, 1, 0
2009-2010, А, 2, 0, КИ, 1, 0, ЛШ, 1, 0, -, -, -, 4, 0
Вкупно Јувентус 3 0 1 0 1 0 - - 5 0
2010-јан. 2011, Б, 4, 1, КИ, 2, 1, -, -, -, -, -, -, 6, 2
јан.-јун. 2011, Б, 16, 1, КИ, 0, 0, -, -, -, -, -, -, 16, 1
2011-2012, Б, 37, 28, КИ, 0, 0, -, -, -, -, -, -, 37, 28
2012-2013, А, 33, 5, КИ, 1, 0, -, -, -, -, -, -, 34, 5
2013-2014, А, 33, 22, КИ, 1, 1, -, -, -, -, -, -, 34, 23
2014-2015, БЛ, 24, 3, КГ, 3, 3, ЛШ, 6, 4, СГ, 1, 0, 34, 10
2015-јан. 2016, ПД, 8, 2, КШ, 3, 2, ЛШ, 3, 0, СУ, 1, 0, 15, 4
јан.-јун. 2016, А, 14, 5, КИ, 0, 0, -, -, -, -, -, -, 14, 5
Вкупно Торино 47 27 1 1 - - - - 48 28
2016-2017, А, 36, 23, КИ, 5, 3, -, -, -, -, -, -, 41, 26
2017-2018, А, 33, 29, КИ, 4, 2, ЛЕ, 9, 8, СИ, 1, 2, 47, 41
2018-2019, А, 36, 15, КИ, 5, 3, ЛЕ, 5, 1, -, -, -, 46, 19
2019-2020, А, 37, 36, КИ, 2, 1, ЛЕ, 4, 2, СИ, 1, 0, 44, 39
2020-2021, A, 35, 20, КИ, 1, 0, ЛЕ, 5, 5, -, -, 41, 25
Вкупно Лацио 177 123 17 9 23 16 2 2 219 150
Вкупно во кариерата 348 190 28 16 33 20 4 2 413 228
5.2 Репрезентативна статистика
Италија
Година, Настапи, Голови
2014, 9, 1
2015, 3, 0
2016, 8, 4
2017, 10, 2
2018, 5, 0
2019, 4, 3
2020, 3, 0
2021, 5, 4
Вкупно 47 14
5.3 Рекорди
5.3.1 Лацио
*Играч со најголем број постигнати голови во сите официјални натпреварувања: 150
5.3.2 Поединечни
*Еден од само тројцата играчи во историјата на Серија А, заедно со Златан Ибрахимовиќ и Лука Тони, кој ја освоиле титулата најдобар стрелец носејќи го дресот на две различни екипи (Торино и Лацио).
*Заедно со Гонсало Игуаин, тој е играчот кој постигнал најмногу голови (36) во една сезона во италијанската лига.*Еден од италијанските фудбалери кој најмногу пати (3) бил најдобар стрелец во историјата на Серија А, заедно со Алдо Бофи, Џузепе Меаца, Роберто Пруцо, Паоло Пуличи, Џиџи Рива и Џузепе Сињори.
5.4 Хет-трикови
Во својата кариера Имобиле постигнал 6 хет-трика. Во 5 од нив постигнал три гола, а еднаш постигнал и четири гола на еден натпревар што е негов личен рекорд во кариерата, правејќи го тоа во гостинската победа над со 2-5 во Серија А 2017-2018. Иако во кариерата променил поголем број на клубови, интересно е тоа што хет-трик успеал да оствари само со две екипи Торино (1) и Лацио (5).
6 Титули
6.1 Клупски
6.1.1 Јувентус
* Турнир Вијареџо : 2
: 2009, 2010
6.1.2 Пескара
* Серија Б : 1
: 2011-2012
6.1.3 Борусија Дортмунд
* Суперкуп на Германија : 1
: 2014
6.1.4 Лацио
* Куп на Италија : 1
: 2018-2019
* Суперкуп на Италија : 2
: 2017, 2019
6.2 Поединечни
*Најдобар стрелец на Турнирот Вијареџо: 1
: 2010 (10 голa)
*Златно момче на Турнирот Вијареџо: 1
: 2010
* Најдобар стрелец во Серија Б: 1
:2011-2012 (28 голa)
*Гран Гала дел калчо: 4 награди
:Фудбалер на годината во Серија Б: 2012
:Серија А Тим на годината: 2014, 2018, 2020
* Најдобар стрелец во Серија А: 3
:2013-2014 (22 гола), 2017-2018 (29 гола, изедначен со Мауро Икарди), 2019-2020 (36 гола)
* Најдобар стрелец во УЕФА Лига Европа: 1
:2017-2018 (8 гола, изедначен со Ариц Адурис)
*УЕФА Лига Европа Тим на годината: 1
:2017-2018
*Награди на Серија А : 1
:Најдобар напаѓач: 2019-2020
*Златна копачка : 1
:2019-2020