procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Азовско Море

Азовско Море — најплиткото море на светот и ги поврзува Керчкиот Проток со Црното Море на југ. На север, запад и југ е опкружено со Украина, а на исток со Русија.
Се верува дека ова море го добило своето име по кнезот од Полска со име Азум или Асуф, кој загинал бранејќи го својот град во оваа област во 1067 година. Повеќето научници го нарекуваат Азов или Азака, што на турски значи „низок“, што се однесува до неговата местоположба.
Морето е долго 340 км и широко 135 км. Главни реки кои се влеваат во ова море се Дон и Кубањ, кои ја смалуваат соленоста на водата, со тоа што носат големи количини на тиња во водата.
Азовското Море е најплитко море на светот со просечна длабочина од 13 м и најголема длабочина од 15,3 м. На местата со големи наноси на тиња, морето е длабоко помалку од 1 метар. Количината на солта се движи од 1-15 промили во зависност од годишните времиња.
Плиткоста и малите количини сол го прават ова море погодно за замрзнување. Формирањето на морскиот лед може привремено да се случи во било кој дел од периодот декември до половината на март.
Сигма (математичко списание)

Сигма е математичко списание за учениците од средното образование во Македонија. Првиот број на списанието излегло од печат во јануари, 1979 година. Сопственик на списанието е ''СММ'' (''Сојузот на математичарите на Македонија''). Главен и одговорен уредник е м-р Ѓорѓи Маркоски, а уредувачкиот одбор го сочинуваат:
* Весна Манова-Ераковиќ
* Дончо Димовски
* Алекса Малчески
* Весна Целакоска-Јорданова
* Методија Јанчески
* Бети Андоновиќ
* Трајче Георгиевски
* Урим Крека
* Лилјана Грибовска-Поповиќ
* Мирјана Докоска
* Слаѓана Брсакоска
* Сава Гроздев
* Агим Рушити
* Јасмина Маркоска
* Ѓорѓи Цветков
* Зоран Штерјов
* Делчо Лешковски
* Александар Печков
* Петар Соколоски
* Илир Снопче
* Борче Јошевски
* Бојан Прангоски
* Везир Незири
1 Поврзано
*Нумерус - македонско математичко списание за учениците од основното образование.
Питер Каузер

Питер Каузер (роден во Трбовље, Словенија) е словенски кајакар кој се натпреварува од средината на 2000-та. Каузер освои еден златен медал во дисциплината К-1 слалом на ICF Кану Слалом Првенството 2009-та и еден бронзен медал во дисциплината 3 пати Кану К-1 слалом на ICH Кану Слалом Првенство во 2005.
Каузер исто така се натпреваруваше во категоријата кајак на диви води и дисциплината К-1 слалом на Летните олимписки игри во 2008 во Пекинг, но беше елиминиран во полуфиналето. Каузер се натпреваруваше и на Илинденскиот Кајак Слалом (ИКАС) во 2011 и го освои првото место.
Питер Каузер живее во Храстник, Словенија
1 Наводи
* - accessed 13 September 2009.
**
Херцегбосански кантон

Херцегбосански кантон или Кантон 10 (хрватски: Hercegbosanska županija; српски и босански: Kanton 10, Кантон 10) — еден од десетте кантони во Босна и Херцеговина, дел од Федерација Босна и Херцеговина. Кантонот се наоѓа во западниот дел од земјата. Управникот на кантонот се наоѓа во Купрес, владиното тело во Ливно, а собранието во Томиславград. Овој кантон е еден од најпогодените за време на војната и истата има големи последици врз економскиот развој на кантонот.
1 Име
Хрватите во Кантонот го претпочитаат името Херцегбосански кантон, па така и локалните власти уште од самиот момент на формирање на истиот сакале така да се именува овој ентитет. Сепак, уставот на БиХ истото не го одобрил и останала работната верзија на името, Кантон 10, да се користи во официјална употреба. Хрватската верзија на името се однесува на Херцег-Босна (хрватски дел од тројната националистичка поделба на Босна и Херцеговина), и поради тоа Србите и Хрватите, а и Уставот на БиХ, сметаат дека името Херцегбосански кантон е со национален предзнак. Истиот проблем и истата постапка важи и за грбот и знамето на кантонот и поради тоа овој кантон е единствен кој сè уште нема официјален грб и знаме. Името Кантон 10 е по случаен избор, односно тој е десетти по ред при работната верзија на административната поделба на Федерацијата. Неофицијално кантонот е познат и како Ливански кантон (според главниот град) или Севернохерцеговски кантон.
2 Географија
Кантонот има површина од 4,934.1 км<sup>2</sup>, односно една десетина од вкупната површина на земјата.
3 Општини
Во кантонот се наоѓаат следните општини:Ливно, Томиславград, Купрес, Гламоч, Босанско Грахово и Дрвар.
грб, општина, население, површина (км<sup>2</sup>)
Босанско Грахово, 3,091, 780.0
Дрвар, 7,506, 1030.0
Гламоч, 4,038, 1033.6
Купрес, 5,573, 569.8
Ливно, 37,487, 994.0
Томиславград, 33,032, 967.4
4 Население
Според пописот од 2013 година, во кантонот имало 115,726 жители, од кои 76,79% Хрвати, 12,96% Срби и 9.55% Бошњаци.
Тузла

Тузла (босански, српски, хрватски: ''Tuzla/Тузла'') — град во Босна и Херцеговина и главен град на Тузланскиот кантон во Федерацијата Босна и Херцеговина. Според пописот на населението од 1991 година, градот имал 131.000 жители, но како последица од војната денес се проценува дека има 174,558 жители. После Сараево и Бања Лука, Тузла е трет град по големина во државата. Името на градот потекнува од турски збор што значи солана, бидејќи градот има големи наоѓалишта на сол. Тузла е дом на единственото солено езеро, кое се наоѓа во паркот.
1 Население
Населението на општината Тузла по пописи изгледало вака:
1.1 1971
Вкупно: 107,293
*53,271 (49.65%) - Бошњаци
*27,735 (25.84%) - Хрвати
*21,089 (19.65%) - Срби
*2,540 (2.36%) - Југословени
*2,658 (2.47%) - други
1.2 1981
Вкупно: 121,717
*52,400 (43.05%) - Бошњаци
*24,811 (20.38%) - Хрвати
*20,261 (16.64%) - Срби
*19,059 (15.65%) - Југословени
*5,186 (4.26%) - други
1.3 1991
Вкупно: 131,618
*62,669 (47.61%) - Бошњаци
*21,995 (16.71%) - Југословени
*20,398 (15.49%) - Хрвати
*20,271 (15.40%) - Срби
*6,285 (4,77%) - други
Градот Тузла:
Вкупно: 83,770
* 44,091 (52.63%) - Бошњаци
* 16,302 (19.46%) - Југословени
* 13,137 (15.68%) - Срби
* 6,328 (7.55%) - Хрвати
* 3,912 (4.66%) - други
2 Познати личности од Тузла
* Меша Селимовиќ (26 април 1910 - 11 јули 1982), писател
* Исмет Муезиновиќ (2 декември 1907 - 7 јануари 1984), артист
* Мирза Делибашиќ (9 јануари 1954 – 8 декември 2001) кошаркар
* Светлана Китиќ (7 јуни 1960) ракометарка
* Андреа Петковиќ (9 септември 1987), тенисер
3 Збратимени градови
* Сомбор, Србија
* Болоња, Италија
* Осиек, Хрватска
* Печ, Унгарија
* Сен-Дени, Франција
* Далас, Тексас
* Делфт, Холандија
* Ал Хокеима, Мароко
4 Наводи
*
5 Поврзано
* Тузлански кантон
* Босна и Херцеговина
* Градови во Босна и Херцеговина
* Тузла (Егејска Македонија)
* Тузла (Инстанбул)
Дерик Вибли

Дерик Џејсон Вибли (англ. ''Deryck Jason Whibley;'' р. 21 март 1980 г.) — канадски музичар и продуцент, кој е најдобро познат по неговата работа како гитарист, главен вокал, текстописец и член на рок-групата Sum 41.
1 Личен живот
1.1 Брак со Аврил Лавињ
Вибли и канадската пејачка/текстописец Аврил Лавињ, почнале да излегуваат уште откако таа имала 19 години, а се познавале 17 години. Само неколку недели пред да се запознаат, Лавињ кажала дека има проблем со запознавањето на момчиња, бидејќи нејзините телохранители ги плашеле. Во јуни 2005 г., Вибли ја изненадил Лавињ со патување во Венеција, каде тие се возеле со гондола и на 27 јуни, тој ја запросил.
Таа веднаш сакала да има „рокенрол, готска свадба“, но признала дека се двоумела дали треба да ја одржи вистинската традиција. „Јас сонував за мојата венчавка уште откако бев малечко девојче. Морам да го носам белиот фустан.... Луѓето мислеа дека ќе носам црн венчален фустан, а јас така и ќе се облечев. Но во истото време, јас мислев и на свадбените слики и сакав тие да бидат убави. Не сакав 20 години подоцна да мислам, 'Зошто ја носев мојата коса така?“
Венчавката била одржана на 15 јули 2006 г. Околу 110 гости се појавиле на свадбата, која била одржава во приватна зграда во Монтесито, Калифорнија. Песната „Iris“, од Гугу Долс била свирена за време на првиот танц на Лавињ и Вибли на венчавката.
Седум месеци откако се венчали, Лавињ рекла дека таа е „најдоброто нешто што му се случило нему“ и кажала дека му помогнала на Вибли да се оттргне од дрогата откако почнале да излегуваат заедно. „Тој не се дрогира. Отпорано се дрогираше, бидејќи зборуваше за тоа, но јас никогаш не би била со некој кој го правел тоа и тоа му го дадов на знаење уште откако почнавме да излегуваме заедно. Јас никогаш не сум земала кокаин во мојот живот и горда сум на тоа. 100 проценти сум против дрогата.“ Нивниот брак траел помалку од 3 години. На 17 септември 2009 година било изјавено дека Лавињ и Дабли се разделиле и дека документите за нивниот развод ќе пристигнат наскоро. На 9 октомври 2009 г., Лавињ ги пополнила документите за развод, кажувајќи, „Јас сум задоволна од нашето заедничко време и сум задоволна и за нашето сегашно пријателство.“ Разводот бил завршен на 16 ноември 2010 г. со официјално завршување на бракот.
2 Дискографија
2.1 Sum 41
*''Half Hour of Power'' (2000)
*''All Killer No Filler'' (2001)
*''Does This Look Infected?'' (2002)
*''Does This Look Infected Too? (2003)
* ''Chuck'' (2004)
* ''Go Chuck Yourself'' (2005)
* ''Underclass Hero'' (2007)
* ''All the Good Shit: 14 Solid Gold Hits 2000-2008 '' (2009)
* ''Screaming Bloody Murder'' (2011)
3 Поврзано
* Список на гитаристи
Широки Бриег

Широк Брег или според официјалната транскрипција Широки Бриег (босански, српски, хрватски: ''Široki Brijeg'') — град и општина во југозападна Босна и Херцеговина. Во периодот од 1945 до 1990 година градот се викал Лиштица, по реката која поминува низ него. Градот се наоѓа во Западнохерцеговскиот кантон во Федерацијата Босна и Херцеговина. Широк Брег има население нешто околу 10.000 жители.
1 Население
1.1 1971
27.285 вкупно во општина Широк Брег:
* Хрвати- 26.940 (98,73%)
* Срби- 234 (0,85%)
* Муслимани- 43 (0,15%)
* Југословени- 12 (0,04%)
* други- 56 (0,20%)
1.2 1991
Во 1991 година Општина Широк Брег имала 26,437 жители:
* 26,231 Хрвати (99.2%),
* 147 Срби (0.6%),
* 19 Југословени (0.07%),
* 9 Бошњаци (0.03%),
* 31 други (0.1%).
Само градот имал 6,864 жители, од кои 99.37% биле Хрвати.
2 Збратимени градови
* Винковци, Хрватска
3 Поврзано
* Федерација Босна и Херцеговина
* Западнохерцеговски кантон
* Градови во Босна и Херцеговина
Џуџеста ѕвезда

Поимот џуџеста ѕвезда се однесува на низа засебни класи на ѕвезди.
* „Џуџеста ѕвезда“, кога стои само по себе, се однесува на било која ѕвезда од главната низа (сјајносна класа V).
** „Црвено џуџе“ е ѕвезда од главната низа со мала маса.
** „Жолто џуџе“ е ѕвезда од главната низа со маса слична на Сонцето. Така, Сонцето е пример за жолто џуџе.
* „Сино џуџе“ е ѕвезда со мала маса се претпоставува дека е облик на црвено џуџе по главната низа.
* „Бело џуџе“ е ѕвезда што се состои од електронски изродена материја - последна фаза од еволуцијата на ѕвездите што немаат доволно маса за да претрпат супернова од типот II (помалку од 9 сончеви маси).
* „Црно џуџе“ е бело џуџе што е оладено до тој степен што повеќе не оддава видлива светлина.
* „Кафеаво џуџе“ е подѕвездено тело кое нема доволно маса за да го врзе водородот во хелиум (помалку од 0,08 сончеви маси).
1 Поврзано
* Кафеаво подџуџе
* Подџуџе
Брчко (град)

:''За други значења видете ја страницата за појаснување.''
Брчко (босански, српски, хрватски: ''Brčko'') — град во Босна и Херцеговина. Брчко е центар на округот Брчко, специјална единица во рамките на Босна и Херцеговина. Брчко се наоѓа на бреговите на Сава.
1 Географија
Градот Брчко е сместен во Посавина, на десниот брег на реката Сава, односно на утоката на нејзината десна притока Брка, на 44°52" северна географска широчина и 18°49" источна географска должина, на 96 метари надморска височина. Источно од градот се простира плодната Семберија, а западно е Посавина, додека на петнаесет километри јужно градот е по должина на стрмнините на планината Мајевица.
2 Транспорт
Низ Брчко поминува железничката линија која ги поврзува Винковци и Тузла. Покрај тоа, на Сава има пристаниште кое е значајни за градот.
3 Познати личности од Брчко
* Едо Маајка - босански рапер
* Лепа Брена - пејачка
* Едвин Канка Ќудиќ - активист за човекови права
* Младен Петриќ - фудбалер
4 Поврзано
* Брчко (округ)
* Градови во Босна и Херцеговина
* Босна и Херцеговина
*
Небесен екватор

Небесен екватор — голема кружница на замислената небесна сфера која лежи на иста рамнина со Земјиниот екватор. Со други зборови, ова е проекција на земскот екватор во вселената. Поради Земјиниот осен наклон, небесниот екватор е наклонет 23,4° во однос на еклиптичката рамнина.
Ако стоиме на земскиот екватор, небесниот екватор можеме да го замислиме како полукруг што минува низ зенитот веднаш над нас. Ако се придвижиме северно (или јужно), небесниот екватор ќе се наклони кон јужниот (или северниот) хоризонт. Небесниот екватор е бескрајно далечен (бидејќи е наоѓа на небесната сфера); затоа краевите на полукругот секогаш завршуваат точно на исток и точно на запад, без оглед натоа каде се наоѓаме на Земјата. (Но на половите небесниот екватор е паралелен на хоризонтот.) Небесниот екватор изгледа совршено прав на секоја географска ширина бидејќи набљудувачот е конечно оддалечен од рамнината на небесниот екватор, но бесконечно оддалечен од самиот небесен екватор.
Астрономските тела близу небесниот екватор се гледаат од секое место во светот, но кулминираат на небото во тропските предели.
Небесниот екватор минува низ следниве соѕвездија:
1 Поврзано
* Небесен пол
* Небесна сфера
Ненад Трповски

Ненад Трповски (роден ) — македонски кајакар кој се натпреваруваше во средината на 1990-те. Тој заврши на 30 место на Олимписките игри во 1996 во категоријата кајак Ц-1 во Атланта, САД
1 Наводи
*
Лазар Поповски

Лазар Поповски (роден во Скопје, Македонија) — поранешен македонски кајакар, којшто четири пати ја претставувал Македонија на Олимписките игри.
Лазар Поповски се натпреваруваше на Олимписките игри во 2004 година во Атина, Грција. Во дисциплината кајак К-1 тој во квалификациите за полуфинале зафрши на шестото место и се проби во полуфиналето каде што го освои шеснаесеттото место не успевајќи притоа да заврши меѓу првите десет и да се квалификува во финалето.
Тој претходно се натпреварувал на Олимписките игри во 1992, 1996 и 2000.
Моментално работи како директорот на Агенцијата за млади и спорт.
1 Наводи
**
Ана Угриновска

Ана Угриновска (родена ) — македонска кајакарка која се натпреваруваше во средината на деведесеттите. Таа заврши на 29 место на Олимписките игри во 1996 во дисциплината К-1 во Атланта, САД
1 Наводи
*
Фабјен Лефевр

Фабјен Лефевр (|Fabien Lefèvre; р. во Орлеан, Франција) — француски кајакар кој се натпреваруваше на Летните олимписки игри во 2008 и го освои второто место. Лефевр исто така се натпреваруваше и на Летните олимписки игри во 2004 на кои го освои второто место во дисциплината кајак К-1.
1 Наводи
*
Сански Мост

Сански Мост (босански, српски, хрватски: ''Sanski Most'') — град и општина во Босна и Херцеговина. Градот се наоѓа на реката Сана во географскиот регион Босанска краина во западна Босна. Административно, Сански Мост е дел од Унско-санскиот кантон во Федерацијата Босна и Херцеговина.
1 Население
Население
година, Срби, %, Муслимани, %, Хрвати, %, Југословени, %, други, %, Вкупно
1961, 19,156, 48.52%, 12,350, 31.28%, 4,844, 12.27%, 3,014, 7.63%, %, 39,483
1971, 30,422, 48,98%, 24,839, 39,99%, 6,307, 10,15%, 195, 0,31%, 339, 0,57%, 62,102
1981, 26,619, 42.61%, 27,083, 43.36%, 5,314, 8.51%, 2,936, 4.70%, %, 62,467
1991, 25,363, 42.05%, 28,136, 46.65%, 4,322, 7.16%, 1,247, 2.06%, 1,239, 2.08%, 60,307
Самиот град имал население од 17,144 жители во 1991.
*7,831 Срби (45.67%)
*7,245 Бошњаци (42.25%)
*901 Југословени (5.25%)
*646 Хрвати (3.76%)
*521 други (3.03%)
2 Галерија
3 Поврзано
*Унско-сански кантон
*Федерација Босна и Херцеговина
*Градови во Босна и Херцеговина
Бихаќ

Бихаќ (босански, српски, хрватски: ''Bihać'') е град и општина во северозападна Босна и Херцеговина. Градот е центар на Унско-санскиот кантон во Федерацијата Босна и Херцеговина. Бихаќ се наоѓа на реката Уна во географскиот регион Босанска краина.
1 Население
#F28500" Население на Општина Бихаќ
#F5DEB3" година, #C2B280" 1991., #C2B280" 1981., #C2B280" 1971.
#228B22" Бошњаци, 46,737 (66.07%), 40,041 (61.09%), 37,325 (64.14%)
#FF0000" Срби, 12,689 (17.93%), 11,093 (16.92%), 12,096 (20.78%)
#4169E1" Хрвати, 5,580 (7.88%), 5,855 (8.93%), 6,824 (11.72%)
#C71585" Југословени, 4,356 (6.15%), 7,364 (11.23%), 1,133 (1.94%)
#CC7722" други, 1,370 (1.93%), 1,191 (1.81%), 807 (1.38%)
#F5DEB3" Вкупно, 70,732, 65,544, 58,185
2 Населби
Бихаќ
Вкупно: 45,553
* 27,418 - 60.18% Бошњаци
* 8,218 - 18.04% Срби
* 4,805 - 10.54% Хрвати
* 4,020 - 8.82% Југословени
* 1,092 - 2.42% други
Орашац
Вкупно: 2,574
* 2,498 - 97.04% Бошњаци
* 49 - 1.90% Срби
* 1 - 0.03% Хрвати
* 11 - 0.42% Југословени
* 15 - 0,58% друго
Брековица
Total: 1,833
* 1,779 - 97.05% Бошњаци
* 1 - 0.05% Хрвати
* 1 - 0.05% Срби
* 4 - 0.21% Југословени
* 48 - 2.61% друго
Рипач
Total: 1,724
* 1,297 - 75.23% Бошњаци
* 339 - 19.66% Срби
* 12 - 0.69% Хрвати
* 70 - 4.06% Југословени
* 6 - 0.34% друго
3 Познати личности од Бихаќ
* Ирфан Љубљанкиќ, лекар, композер, политичар и дипломат.
* Зеле Липовача, член на групата Divlje jagode
* Ален Исламовиќ, босански пејач.
* Златко Дедич, словенечки фудбалер
4 Галерија
5 Поврзано
* Федерација Босна и Херцеговина
* Градови во Босна и Херцеговина
* Унско-сански кантон
Мшчонув

Мшчонув (|Mszczonów; |אַמשינאָוו, ''Амшинов'') — град во Мазовското Војводство, во средишниот дел на Полска. Има 6.409 жители (2016) и е административен центар на истоимената градско-селска општина.
1 Географија
Градот се наоѓа во историската област Мазовија. Сместен е покрај реката Окшеша на 50 км југозападно од главниот град Варшава.
2 Историја
Мшчонув првпат се споменува во 1245 година (во документ на кнезот Конрад I Мазовецки). По археолошки ископувања на стари гробишта од XII век во градот се оформува мислење дека населбата е постара повеќе од еден век од споменатата година. Мшчонув добил градски права во 1377 година од кнезот Шемовит III Мазовецки.
Градот има еврејска заедница и некогаш бил центар на хасидската династија Амшинов (затоа Мшчонув на јидиш се нарекува ''Амшинов'').
3 Збратимени градови
Мшчонув е збратимен со следниве градови:
* Кочани, Македонија
4 Галерија
Александар Грим

Александар Грим (роден во Аугсбург, Германија) — германски слалом-кајакар кој се натпреваруваше на Летните олимписки игри 2008 во дисциплината К-1 слалом и го освои првото место.
1 Наводи
* - accessed 12 September 2010.
****
Сојуз на математичари на Македонија

Сојузот на математичари на Македонија е здружение на граѓани математичари од Македонија, настанат со здруженија на граѓани, организирани во друштва на математичари во градовите од Македонија, заради усогласување и остварување на своите интереси и заради вршење на дејности и активности кои се стремат кон негување популаризација и унапредување на математиката и нејзина примена. Здружението издава две математички списанија, а тоа се Нумерус и Сигма.
Апостол Јаков Алфеев

Апостол Јаков Алфеев (грчки: ''Ιάκωβος ο Μικρός'', латински: ''Iacobus Minor'') е еден од дванаесетте апостоли на Исус Христос.
Апостол Јаков бил син на Алфеев. Негов брат бил Апостол Матеј. Апостол Јаков Алфеев бил сведок на исусовото страдање, воскресение и вознесение. Според неговата биографија, тој проповедал во Јудеја, а подоцна, заедно со Апостол Андреј, заминал во Едеса. По неговите проповеди во Газа, тој бил распнат и убиен.
Апостол Јаков Праведниот

Апостол Јаков Праведниот бил еден од најзначајните апостоли во раното христијанство.
Светиот апостол Јаков е познат уште ѝ како ''брат Господов'' бидејќи, според христијанската традиција, тој бил син на праведниот Јосиф, свршеникот на Пресвета Богородица. Јаков бил голем приврзаник на Исус. Според преданието тој и во Мисир одел со Пресвета Богородица и со Јосиф кога Ирод барал да се затвори Исус. За Јаков се вели дека целиот живот не јадел маст ниту зејтин, туку дека живеел само на леб и вода.
Јаков Праведниот е еден од седумдесетмината апостоли. Податоци околу неговиот живот денеска скоро и да нема, доколку се исклучи Новиот завет, односно Апостолските дела, делата на еврејскиот писател Флавиј Јосип. По Исусовото воскресение, Исус му се јавил, според Апостол Павле По ова, тој го презел управувањето со ерусалимската црква, составувајќи ја првата литургија.
Евреите го почитувале многу поради неговиот свет живот, па го нарекле Јаков Праведниот. Но, истите Евреи го фрлиле од покривот на храмот затоа што ја исповедал верата во Христовата божественост.
Среднобосански кантон

Среднобосанскиот кантон е еден од десетте кантони на Босна и Херцеговина. Кантонот е дел од Федерација Босна и Херцеговина и се наоѓа во средишниот дел на земјата. Центар на кантонот е Травник.
1 Опшини
Кантонот е составен од следните општини: Бугојно, Бусовача, Добретиќи, Долни Вакуф, Фојница, Горни Вакуф, Јајце, Кисељак, Крешево, Нови Травник, Травник и Витез.
2 Население
Најголема етничка заедница во кантонот се Бошњаците, додека втора најголема етничка заедница се Хрватите.
Население во 1991*
#F5DEB3" Општините според границите од 1991, #F5DEB3" Сите, #C2B280" Муслимани, #C2B280" Хрвати, #C2B280" Срби, #C2B280" Југословени, #C2B280" други
Травник, 70.747, 31.813, 26.118, 7.777, 3.743, 1.296
Нови Травник, 30.713, 11.625, 12.162, 4.097, 2.132, 697
Витез, 27.859, 11.514, 12.675, 1.501, 1.377, 792
Бусовача, 18.879, 8.451, 9.093, 623, 510, 202
Кисељак, 24.164, 9.778, 12.550, 740, 600, 496
Крешево, 6.731, 1.531, 4.714, 34, 251, 201
Фојница, 16.296, 8.024, 6.623, 157, 407, 1.085
Горни Вакуф, 25.181, 14.063, 10.706, 110, 158, 144
Бугојно, 46.889, 19.697, 16.031, 8.673, 1.561, 927
Долни Вакуф, 24.544, 13.509, 682, 9.533, 593, 227
Јајце, 45.007, 17.380, 15.811, 8.663, 2.496, 657
#1111B2" Нови општини од 1995, #F5DEB3" Сите, #C2B280" Муслимани, #C2B280" Хрвати, #C2B280" Срби, #C2B280" Југословени, #C2B280" други
Добретиќи, 4.944, 3, 4.720, 158, 19, 42
Власиње, 1.133, 975, 1, 149, 2, 6
Крушево Брдо II, 399, 0, 0, 395, 1, 3
#B21111" Нови општини отстранети во 1995, #F5DEB3" Сите, #C2B280" Муслимани, #C2B280" Хрвати, #C2B280" Срби, #C2B280" Југословени, #C2B280" други
Љуша, 172, 0, 0, 169, 3, 0
Езеро, 1949, 756, 95, 1032, 44, 22
#F5DEB3" Општини од 1991, #F5DEB3" Сите, #C2B280" Муслимани, #C2B280" Хрвати, #C2B280" Срби, #C2B280" Југословени, #C2B280" други
Среднобосански кантон 1991, 341365, 147608 (43%), 131791 (39%), 41409 (12%), 13805 (4%), 6753 (2%)
:*''Податоците се приближни поради промени на границите, но истите се минимални.''
3 Поврзано
* Кантони во Босна и Херцеговина
* Федерација Босна и Херцеговина
* Административна поделба на Босна и Херцеговина
Шуафат

Шуафат (хебрејски:שועפאת арапски:شعفاط‎) е населба која се наоѓа во Ерусалим, Израел. Во оваа населба живеат околу 35 000 луѓе, од кои повеќето се муслимани. Се наоѓа северно од стариот град.
Бијељина

Бијељина (српски, хрватски и бошњачки: ''Бијељина'' / ''Bijeljina'') — град и општина во Босна и Херцеговина и втор најголем град во ентитетот Република Српска, веднаш зад Бања Лука. Во рамките на Босна и Херцеговина, Бијељина е петти најголем град . Градот се наоѓа во областа Семберија и важи за неофицијален центар на источна Република Српска. Од границата со Србија градот е оддалечен околу 6 километри и 40 км од границата со Хрватска.
1 Население
1.1 1991
Според пописот од 1991 година, општина Бијељина имала 96,796 жители:*57,541 (59%) Срби
*30,314 (34%) Муслимани
*517 Хрвати
*4,168 други
Според истиот попис од 1991 година, само градот имал 36,414 жители:
* Муслимани - 19.024 (52,24%)
* Срби- 10.450 (28,69%)
* Хрвати- 366 (1,00%)
* Југословени- 3.452 (9,47%)
* други- 3.122 (8,60%)
Според проценките од 2005 година, општина Бијељина имала 105,000 жители
2 Значајни личности од Бијељина
* Саво Милошевиќ, фудбалер.
* Милош Бојаниќ, фолк-пејач.
* Бранислав Ивковиќ, политичар.
3 Збратимени градови
* Крушевац, Србија
* Русе, Бугарија
* Куманово, Македонија
* Лангенхаген, Германија
4 Поврзано
* Република Српска
* Градови во Босна и Херцеговина
Сидра

Сидра е залив, дел од Средоземното Море, кој се наоѓа северно од Либија. Заливот е познат и како името на градот Сирт. Водите во заливот се најтоплите води во Средоземното Море. Од време на време Либија тврди дека заливот е нејзина територијална вода, иако другите земји го почитуваат меѓународниот стандард од 22 км од бргот. Заливот е значаен за ловот на туната.
Astrophysical Journal

The Astrophysical Journal (мак. „Астрофизичко списание“) е рецензентско научно списание посветено на астрономијата и астрофизиката. Основано е во 1895 г. од американските астрономи Џорџ Е. Хејл и Џејмс Е. Килер. Излегува трипати месечно, а секој број има по 500 страници.
Од 1953 г. наваму, заедно со списанието излегува и прилогот The Astrophysical Journal Supplement Series („Прилози кон Астрофизичкото списание“). Се објавува во шест тома годишно, со два броја од по 280 страници во секој том. Издавач на списанието и прилогот долго време било Издаваштвото на Чикашкиот универзитет (''University of Chicago Press''), во име на Американското астрономско друштво. Во јануари 2009 издавачката должност му припаднала на Издаваштвото на Институтот за физика (Institute of Physics Publishing), по префрлањето на матичното списание на друштвото, ''Astronomical Journal'' во 2008. Промените се случиле поради покачувањето на цените за издавање.
Друг дел од списанието е додатокот The Astrophysical Journal Letters („Писма на Астртофизичкото списание“) наменет за брзи објавувања.
1 Истакнати уредници
*Џорџ Елери Хејл (1895-1902)
*Едвин Брант Фрост (1902-1932)
*Субраманијан Чандрасекар (1952-1971)*Роберт Кеникат (1999-2006)
2 Поврзано
*Astronomical Journal
Индекс-каталог

Индекс-каталог (англ. ''Index Catalogue'', IC) или Индекс-каталог на маглини (''Index Catalogue of Nebulae''), Индекс-каталог на маглини и ѕвездени јата (''Index Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars''), IC I и IC II — каталог на галаксии, маглини и ѕвездени јата кој оди во прилог на Новиот општ каталог (''New General Catalogue''). За првпат е објавен во 1895 г., а денес има преку 5.387 објекти, наречени IC-објекти.
Составувач на каталогот е Јохан Лудвиг Емил Дрејер во 1880-тите, кој го објавил во два прилога (IC I&amp; IC II) кон Новиот општ каталог. Во него се попишани галаксиите, јатата и маглините откриени во периодот од 1888 до 1907 г.
1 Поврзано
* Каталог на маглини
* Општ каталог на маглини и ѕвездени јата
* Преработен нов општ кагалог
* Преработен индекс-каталог
* :Категорија:NGC објекти
* :Категорија:IC објекти
Александриска школа

Александриската школа била едед од најголемите центри за изучување на библиската теологија во времето на доцната антика. Друга поголема школа била онаа во Антиохија.
Александриската школа била позната по алегорискиот метод за разбирање на Библијата. Од неа произлегле неколку претставници, од кои накпознати се Филон, Климент Александриски и Ориген. Под притисок на платонската филозофија, која владеела на овие простори во текот на 2 и 3 век, оваа школа го вовела библиското прочување.
Александрија во вториот век после Христа бил светски научен и трговски центар, впрочем најголемата библиотека во тој период со околу 400.000 книги и свитоци се наоѓала токму таму. Поради потребата соодветно да се одговори на нападите на учените незнабошци, а и заради повисоко образование на самите Христијани Александриското училиште за огласени било подигнато на еден повисок образовен степен и станало: Александриска школа. Веќе во 3 век, според „''Пофалното слово на Григориј Чудотворец''“, во времето на Ориген, во Александриската школа се изучувале: логика, физика, геометрија и астрономија. Покрај овие науки, во христијанските училишта се изучувала и дијалектиката, филозофијата и некои природни науки
Но, и покрај унисоноста во исповедањето на верата, сепак во некои од христијанските училишта се појавила разлика во толкувањето на Светото писмо. На пример: во Александриската школа – акцент при толкувањето на Светото писмо се ставало врз алегоријското толкување и вниманието било насочено кон неговата сокриена (преносна) смисла, додека пак, во Антиохијската школа, се употребувал историско-лингвистичен метод и предност било давано на буквалната смисла на Светото писмо.
Добој

Добој (босански, српски, хрватски: ''Doboj'') — град и општина во северна Босна и Херцеговина. Градот се наоѓа на реката Босна во ентитетот Република Српска. Добој е еден од најстарите градови во Босна и Херцеговина и еден од најзначајните урбани центри во северна Босна и Херцеговина.
1 Население
Добој
#F5DEB3" година, #C2B280" 1991, #C2B280" 1981, #C2B280" 1971
Муслимани, 11.154 (40,56%), 8.822 (37,44%), 8.976 (49,14%)
Срби, 8.011 (29,13%), 6.091 (25,85%), 5.044 (27,61%)
Хрвати, 2.714 (9,86%), 2.852 (12,10%), 2.889 (15,81%)
Југословени, 4.365 (15,87%), 5.211 (22,11%), 919 (5,03%)
други, 1.254 (4,56%), 582 (2,47%), 436 (2,38%)
#F5DEB3" вкупно, 27.498, 23.558, 18.264
2 Позначајни личности од Добој
* Енис Бешлагиќ, глумец
* Силвана Арменулиќ, пејач
* Игор Вукојевиќ, пејач
* Ненад Марковиќ, кошаркар
* Фахрудин Омеровиќ, фудбалер
* Ведран Ќорлука, фудбалер
* Изет Сарајлиќ, историчар
* Огњен Кузмиќ , кошаркар
* Индира Радиќ, пејач
* Ивана Панзаловиќ,глумица
3 Поврзано
*Република Српска
*Босна и Херцеговина
*Градови во Босна и Херцеговина
Антиохиска школа

Антиохиска школа — една од најголемите центри за изучување на библиската теологија во времето на доцната антика. Другата таква школа се наоѓала во Александрија. Седиштето на училиштето се наоѓал во истоимениот град, кој во тоа време претставувал еден од најзначајните во империјата.
Додека христијанските интелектуалци од Александрија го потенцирале алегоричкото толкувањето на Писмото и се насочувале кон Христологијата што го нагласува соединувањето на човечкото и божественото, оние во Антиохија се држеле до помалку буквално и повременатиполошка егзегеза и христологија којашто ја потенцира разликата меѓу човечкото и божественото во личноста на Исус Христос. Општо, школата се стремела кон она што може да се нарече, во прилично лабава смисла, адопционистичка христологија. Несториј, пред да стане Цариградски патријарх, бил монах во Антиохија и таму се зафатил со принципите на антиохиската теолошка школа.
1 Периоди
Антиохиската школа најдобро е поделена во три периоди:
1.1 Ран период (на почетокот на 4 век)
Најстариот автор познат во овој период е Теофил Антиохиски. Потоа има јаз од 1 век и во првата половина на 5 век има три познати автори на антиохени: најпознат е Евсевиј Емески; други претставници се Акакиј Кесариски и епископот Теодор Хераклејски.
1.2 Среден период ( 350-433 )
Овој период вклучува најмалку три различни генерации: Диодор Тарсијски, кој водел школа што можеби ја основал. Меѓу неговите ученици, најпознати се Јован Златоуст и Теодор Мопсуестијски. Главната фигура на третата генерација бил Несториј Цариградски.
1.3 Доцен период (по 433)
По Советот во Ефес (431), Антиохиската школа изгубила дел од престижот. Меѓутоа, по Советот во Калцедон (451), антиохиската школа станала единствено теолошко училиште во рамки на источното и западното христијанство, каде што древноисточните цркви го прифатиле Александриската теолошка школа. Очигледно се познати само две години подоцна автори: Василиј Селевкијски и Генадиј Цариградски
Сребреница

Сребреница (босански, српски, хрватски: ''Srebrenica'') — град и општина во Босна и Херцеговина. Сребреница се наоѓа во источниот дел од земјата, поточно во Република Српска. Ова е мал град изграден во планински регион и има ископување на сол и бањи. Градот во светот е познат по Геноцидот во Сребреница за време на Босанската војна.
1 Население
Во 2005 година, во општината имало 4000 Бошњаци или третина од населението.
година, вкупно, Муслимани, Срби, Хрвати, Југословени, други
1991, 36,666, 27,572 (75.19%), 8,315 (22.67%), 38 (0.10%), 380 (1.03%), 361 (0.98%)
1981, 36,292, 24,930 (68.69%), 10,294 (28.36%), 80 (0.22%), 602 (1.65%), 386 (1.06%)
1971, 33,357, 20,968 (62.85%), 11,918 (35.72%), 109 (0.32%), 121 (0.36%), 241 (0.72%)
1961, 29,283, 14,565 (49.74%), 12,540 (42.82%), 71 (0.24%), 1,967 (6.71%)
1953, 46,647, 23,545 (50.47%), 106 (0.45%), 22,791 (48.86%)
1948, 39,954, 20,195 (50.55%), 52 (0.13%), 19,671 (49.23%)
1931, 35,210, 17,332 (49.2%), 17,766 (50.5%), 103 (0.29%)
Само градот Сребреница имал:
година, вкупно, Бошњаци, Срби, Хрвати, Југословени, други
1991, 5,746, 3,673 (63.92%), 1,632 (28.40%), 34 (0.59%), 328 (5.70%), 79 (1.37%)
2 Галерија
3 Поврзно
* Геноцидот во Сребреница
* Градови во Босна и Херцеговина
* Република Српска
Приедор

Приедор (босански, српски, хрватски: ''Prijedor'') — град и општина во северозападна Босна и Херцеговина, поточно во ентитетот Република Српска. Градот се наоѓа во регионот Босанска Краина и општината е втора најголема општина во Република Српска, а шеста во Босна и Херцеговина. Општината е со добар економски просперитет и има голем број индустриски гранки, сервиси и образовни центри.
1 Население
Според пописите, Приедор имал:
година, вкупно, Бошњаци, Срби, Хрвати, Југословени, други
~1971~, 97.921, 39.190 (40,02%), 46.487 (47,47%), 8.845 (9,03%), 1.458 (1,48%), 1.941 (2,00%)
~1981~, 108.868, 42.129 (38,69%), 45.279 (41,59%), 7.297 (6,70%), 10.556 (9,69%), 3.607 (3,33%)
~1991~, 112.543, 49.351 (43,85%), 47.581 (42,27%), 6.316 (5,61%), 6.459 (5,73%), 2.836 (2,54%)
Во 1991 година, само градот Приедор имал население од 34,635:
* 13,927 (40,21%) Срби
* 13,388 (38,65%) Бошњаци
* 4,282 (12,36%) Југословени
* 1,757 (5,07%) Хрвати
* 1,281 (3,69%) други
2 Збратимени градови
Збратимени градови:
* Маниса, Турција
* Панчево, Србија
* Кикинда, Србија
* Неаполи, Грција
* Сунд, Норвешка
Партнерски градови :
* Тренто, Италија
* Бовец, Словенија
* Ново Место, Словенија
* Демир Хисар, Македонија
3 Значајни личности од Приедор
* Јосип Иличиќ, фудбалер.
4 Галерија
5 Поврзано
* Босна и Херцеговина
* Република Српска
*Градови во Босна и Херцеговина
Лесновски паренезис

Лесновскиот паренезис претставува средномакедонски килилски ракопис. Потекнува од 1353 година. Содржи 332 пергаментни листа, од кои се зачувани 317 листови. Пишуван е од монахот Тахота во Лесновскиот манастир кај Пробиштип, со кирилско писмо. Орнаментиката е претставена со геометриски иницијали и со заставки во црвена боја. Според содржината претставува зборник со слова и поуки на ранохристијанскиот писател Ефрем Сирин (306-373), чиишто дела преку византиската книжевност се пренеле и во средновековната македонска книжевност. Според записот монахот Тахота го пишувал по наредба на епископот Арсениј, во Лесновскиот манастир Св. Архангел Михаил. Се поврзува со дејноста на Кратовската школа и се вбројува меѓу северномакедонските ракописи. Имало и запис од раката на книжевникот, кој за жал не е сочуван, зашто се наоѓал на листот од старата збирка на Белградската народна библиотека, што изгорела 1941 година. Лесновскиот паренезис денес се чува во Софија, НБКМ, бр. 297, Санкт Петербург, ГНБ, F. n.I 63 (1л.) и Белград, НБ, стара збирка бр. 237
Литл Рок

Литл Рок (анг.''Little Rock'') е главен и најголем град во американската сојузна држава Арканзас. По пописот од 2006 година има 184.422 жители. Името на градот во превод на македонски јазик значи „''Мал Камен''“.
1 Пријателски градови
* Њукасл, Обединетото Кралство 1999
* Ла Пети Пјер, Франција 1999
2 Сестри градови
* Гаосјунг, Тајван 1983
* Ханам, Јужна Кореја 1992
* Чангчуен, Кина 1994
* Рагуза, Италија 1997
* Монс, Белгија
* Пачука де Сото, Мексико
* Самсун, Турција 2006
3 Дополнителна литература
* Morgan, James. " " ''American Heritage'', October 2005.
*''Greater Little Rock: a contemporary portrait'', Letha Mills, 1990
*''The Atlas of Arkansas'', Richard M. Smith 1989
*''Cities in the U.S.; The South'', Fourth Edition, Volume 1, Linda Schmittroth, 2001
*''Redefining the Color Line: Black Activism in Little Rock, Arkansas, 1940-1970'', John A. Kirk, 2002.
*''How We Lived: Little Rock as an American City'', Frederick Hampton Roy, 1985
4 Поврзано
* Литл Рок
Климент Александриски

Свети Климент Александриски — еден од Апостолските отци и еден од најголемите ранохристијански учители.
Климент е роден околу 150 година, а неговото потекло се наоѓа во богатите и угледни слоеви на атинската аристократија. Имал исклучително добро и сестрано образование. Христијанството го примил во зрели години како и повеќето грчко-римски интелектуалци од тоа време. Се смета дека бил презвитер, теолог, знаменит учител, егзегет, полемичар, апологет и етичар на Александриската Црква. Заедно со Пантеном, неговиот учител, се јавува како основач на познатата богословска школа во Александрија.
За време на гонењето на христијаните од страна на Септимиј Север, свети Климент ја напуштил Александрија и избегал во Кесарија, а оттаму отишол во Антиохија. Се упокоил помеѓу 212 и 216 година надвор од Александрија во доброволно прогонство.
Негово најзначајно дело е “Голема трилогија” составено од “Протрептик” (Поттик) од коешто дело и објавуваме текст во оваа манастирска периодика, потоа “Педагог” и “Стромати”.
Греми Награди за Најдобра Хард Рок Изведба

Греми Наградите за Најдобра Хард Рок Изведба се награди презентирани од Греми Нгарадите, церемонија која почнала во 1958 и оригинално се наречени Грамофонски Награди, за работи (песни или албуми) кои содржат квалитетни перформанси од хард рок жанрот.
1 Добитници
Година, Артист (и), Националност, Работа, Номинирани, Наводи
1990, Living Colour, <ref
1991, Living Colour, <ref
1992, Ван Хален, <ref
1993, Red Hot Chili Peppers,
1994, Stone Temple Pilots, <ref
1995, Soundgarden,
1996, Pearl Jam, <ref
1997, The Smashing Pumpkins, <ref
1998, The Smashing Pumpkins, <ref
1999, and Robert Plant, <ref
2000, Metallica, <ref
2001, Rage Against the Machine,
2002, Linkin Park, <ref
2003, Foo Fighters, <ref
2004, Evanescence and Paul McCoy, <ref
2005, Velvet Revolver, <ref
2006, System of a Down, , <ref
2007, Wolfmother, <ref
2008, Foo Fighters, <ref
2009, The Mars Volta, <ref
2010, AC/DC, <ref
2011, Them Crooked Vultures, <ref
<sup></sup> Секоја година е за статијата за Греми Наградите одржани таа година.
2 Поврзано
* Timeline of heavy metal music
3 Наводи
;Генерални
* Note: User must select the "Rock" category as the genre under the search feature.
;Специфични
Црква „Св. Антониј“ - Бигор Доленци

Свети Антониј — селска црква во кичевското село Бигор Доленци, Македонија.
Црквата се наоѓа на рид над регионалниот пат Кичево-Македонски Брод, веднаш над самото вртење за патот кон селото Бигор Доленци и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во близина на денешното село Бигор Доленци. Сместена е во непосредна близина на регионалниот пат Кичево-Македонски Брод.
2 Историја
Била изградена во втората половина на век или поточно во 1865 година.
На почетокот на март 2012 година, црквата била мета на кражба, при што биле украдени пари и 10 икони.
3 Архитектура
3.1 Иконостас
Иконостасот е дело на резбари од селото Лазарополе.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Бигор Доленци
Седум цркви во Азија

Седумте цркви на Откровението, исто така познати ѝ како Сседумте цркви на Апокалипсата и Седумте цркви во Азија (кои се однесуваат на римската провинција Азија, а не на целиот континент), се седум големи цркви на раното христијанство, кои се споменати во Новиот завет во Книгата на Откровението од страна на Игнатиј Богоносец.
Сите седум места денеска се наоѓаат во Анадолија, Турција, и повеќе не се значајни кај христијанското население, бидејќи грчките христијани биле протерани во согласност со Лозанскиот договор. Во Откровение, на островот Патмос, Исус Христос го поучува на својот слуга Јован:
Запиши во книга, што гледаш, и испрати им го на седумте цркви: во Ефес, и во Смирна, и во Пергам, и во Тијатир, во Сард, и во Филаделфија и во Лаодикија.
Под терминот цркви во овој период се однесувал на христијанските заедници кои живееле во секој град, а не само на зградата или верскиот објект во кој се собирале.
Седумте цркви биле
0.1 Ефес
Кој има уво, нека чуе, што им говори Духот на црквите: „На оној, кој победува, ќе му дадам да јаде од дрвото на животот, кое што е среде Божјиот рај!.
0.2 Смирна
Ова го зборува Првиот и Последниот, Кој умре и оживе.
0.3 Пергам
„Ова го вели Оној, Кој има меч остар од двете страни.
0.4 Тијатира
„Ова го зборува Божјиот Син, Кој има очи како огнен пламен, а нозете му се како сјаен бакар.
0.5 Сард
„Кој победува, ќе се облече така во бели облеки и нема да го избришам неговото име од книгата на животот, но ќе го признаам неговото име пред Мојот Татко и пред Неговите ангели. Кој има уво, нека чуе, што им зборува Духот на црквите!” .
0.6 Филаделфија
„ова го зборува Светиот, Вистинитиот, Кој го има Давидовиот клуч; Кој отвора, и никој не затвора! Кој затвора и никој не отвора!” .
0.7 Лаодикија
„ова го зборува Амин, верниот и вистинскиот Сведок; Почетокот на Божјото создание: ги знам твоите дела, дека не си ни студен ни врел. О, кога би бил студен или врел!”
Велење

Велење (словенечки: ''Velenje'') — град и општински центар во северна Словенија. Општина Велење има население од 33.331 жител. Старо Велење, стариот град, за првпат се споменува во 1264 и 1374 како мал трговски град. За време на СФРЈ, односно до смртта на Јосип Броз - Тито новиот дел од градот се викал Ново Велење, додека по смртта на Тито се викало Титово Велење. По независноста на Словенија, градот го добил сегашното име. Во Велење се наоѓа седиштето на Горење.
1 Поврзано
* Словенија
* Градови во Словенија
Црква „Св. Петка“ - Бигор Доленци

Света Петка (позната и како Света маченичка Параскева) — селска црква во кичевското село Бигор Доленци, Македонија.
Црквата се наоѓа над денешната местоположба на селото Бигор Доленци и околу нејзе се наоѓаат старите селски гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во близина на некогашното село Бигор Доленци и во нејзина близина извира извор. До црквата се стигнува по земјен пат во должина од околу 4 километри, кој започнува од селото Бигор Доленци.
2 Историја
Храмот бил подигнат во 1858 година и била обновена во 1999 година.
Според податоците, градителите на црквата биле од селото Малкоец.
3 Архитектура
3.1 Иконостас
Иконостасот бил изработен во 1865 година, а иконите на него се дело на познатиот Дичо Зограф, од кои некои до 2007 година биле непознати за јавноста.
4 Галерија
5 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Бигор Доленци
Словенска Бистрица

Словенска Бистрица (словенечки: ''Slovenska Bistrica'') — град и општина во источна Словенија кој се наоѓа јужно од Марибор. Традиционално овој град се смета за дел од Штаерска, но административно е дел од Подравскиот статистички регион. Овој град бил основан во 13 век и првично се викал Бистрица. Со денешното име за првпат се споменал во 1565. Градот има население од над 6.500 жители.
1 Поврзано
* Словенија
* Градови во Словенија
Домжале

Домжале (|Domžale) — град и општина во Словенија. Во Словенија, Домжале е познат по малите локални бизниси, земјоделството и лесната индустрија. Градот се наоѓа во близина на реката Камнишка Бистрица. Во околината на градот има планини и долини, главни одлики на пејзажот.
1 Наводи
* Bernik, Franc. ''Zgodovina fare Domžale'', 2 vols. Kamnik, 1923; Groblje, 1939.
* Klobčar, Marjana. ''Občina Domžale'' (''Etnološka topografija slovenskega etničnega ozemlja - 20. stoletje''). Ljubljana: Znanstveni inštitut Filozofske fakultete, 1989.
2 Поврзано
* Словенија
* Градови во Словенија
Кршко

Кршко (словенечки: ''Krško''; германски: ''Gurkfeld'') — град во Општина Кршко во источна Словенија. Градот се наоѓа на реката Сава и традиционално се смета за дел од регионот Штаерска. Градот е центар на општината Кршко. Градот сега е дел од Посавскиот статистички регион.
На просторите на поранешна Југославија, Кршко бил познат како дом на единствената атомска централа во Федерацијата, која и денес опстојува.
1 Етимологија
Името на градот било променето од Кршко (''Krško'') во Видем-Кршко (''Videm–Krško'') во 1953 година. Името Кршко било вратено назад во 1964 година. Во минатото, германското име на градот било Гуркфелд (''Gurkfeld'').
2 Историја
Археолошките докази покажуваат дека областа била населена уште од праисторијата. По должината на реката Сава, бројни наоѓалишта од бронзеното и железното време, како и римските наоди покажуваат на континуирана населба на областа. По средновековниот период областа била во хабсбуршка сопственост. Таа била зафатена од османлиските напади од 15 до 17 век.
3 Знаменитости
Парохиската црква Кршко во центарот на градот е посветена на Јован Евангелист и припаѓа на Римокатоличката епархија Ново Место. Втора парохија е парохијата Видем-Кршко во јужниот дел на градот. Нејзината парохиска црква е посветена на Свети Руперт. Изграден е од 1893 до 1897 година во неороманески стил.
Капучинскиот манастир со својата црква се наоѓа во центарот на градот на десниот брег на Сава. Таа била изградена од 1640 до 1644 година и била реновирана во различни фази од својата историја.
Изола

Изола (словенечки: ''Izola''; италијански: ''Isola'') — стар рибарски град во Словенија и општина во југозападниот дел од земјата. Сместен е на брегот на Трстјанскиот Залив, во словенечкиот дел од Истра. Името на градот потекнува од италијанскиот збор ''Isola'', што значи ''остров''.
1 Население
Општина Изола има население од 14.549 жители. Населението спред јазик е поделено на::словенечки 12,059 (71.14%)
:хрватски 1,099 (7.94%)
:италијански 520 (3.96%)
:српскохрватски 562 (3.86%)
:босански 537 (3.69%)
:српски 385 (2,65%)
:македонски 124 (0.85%)
:албански 93 (0.64%)
:други 970 (6.67%)
:вкупно 14,549
2 Поврзано
* Словенечки брег
* Градови во Словенија
Камник (Словенија)

Камник (словенечки: ''Kamnik'') е мало гратче и општина во Словенија. Општината се наоѓа во северна Словенија. Во градот се наоѓаат рушевини од два стари замока и има примери од старата архитектура. Името на градот за првпат се спомнало во 11 век, а како град бил споменат во 1229 година.
1 Поврзано
* Словенија
* Градови во Словенија
Порторож

Порторож (словенечки: ''Portorož''; италијански: ''Portorose'') — мал град/населба во Општина Пиран на бреговите на Јадранското Море во западна Словенија. Населбата е едно од најголемите туристички места во државата. Порторож во превод значи „пристаниште на розите“. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Населбата сега е вклучена во Крајбрежно-крашкиот статистички регион.
1 Поврзано
* Пиран
* Словенечки брег
Јесенице

Јесенице (словенечки: ''Jesenice'') — град во Општина Јесенице во западна Словенија. Градот е центар на општината Јесенице. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Градот се наошѓа на Караванките во близина на границата со Австрија на север. Во Словенија, овој град е познат по големата компанија за челик која се наоѓа во Јесенице. Традиционално градот се поврзува со обработка на железо. Населбата сега е вклучена во Горењскиот статистички регион.
1 Галерија
2 Поврзано
* Словенија
*Градови во Словенија
Птуј

Птуј (словенечки: ''Ptuj,'' латински: ''Poetovio,'' германски: ''Pettau'') — град и урбана општина во Словенија. Традиционално овој град е дел од регионот Штаерска, а административно е дел од Подравскиот статистички регион. Градот има население од околу 23,000 жители.
Птуј е најстар град во Словенија. Целиот централен дел на градот е заштитен како споменик на културата и архитектурата.
Низ градот тече реката Драва.
1 Географија
Градот се наоѓа на надморска височина 232 m и има површина од 66,7 км<sup>2</sup>. Се наоѓа во североисточниот дел на Словенија, во средината на Долно Подравје, во Панонската Низина и има субпанонска клима со просечна годишна температура на воздухот 10 °C. Новиот дел на градот со станбени блокови и поединечни куќи се шири на северозападната, северната и североисточната страна.
Денес Птуј е седиште на истоимената општина, една од единаесетте градски општини во Словенија. Населби кои припаѓаат на општината се следниве: Грајена, Грајеншчак, Кицар, Крчевина кај Вуберг, Градски Врв, Пациње, Подвинци, Долни Веловлек и Спухља.
Птуј е значаен транспортен јазол, каде што се вкрстуваат автопатот од Марибор до Загреб и регионалниот пат од Словенска Бистрица, преку Ормож, до Хрватска. Низ градот поминува и желеничка линија која се движи од Прагерско, преку Ормож и потоа продолжува до Мурска Собота и Унгарија и завршува во Хрватска. Птујското Езеро е најголемото вештачко езеро во Словенија.
2 Збратимени градови
* - Аранѓеловац, Србија
* - Банска Штијавица, Словачка (2002)
* - Бургхаузен, Германија (2001)
* - Охрид, Македонија (2006)
* - Сен-Сир-Сур-Лоа, Франција (1998)
* - Вараждин, Хрватска (2004)
3 Галерија
4 Поврзано
* Словенија
* Градови во Словенија