Кордиљера Пајне

Кордиљера Пајне — планинска група во националниот парк Торес дел Пајне во чилеанската Патагонија. Се наоѓа 280 км северно од Пунта Аренас, и околу 1.960 км јужно од чилеанскиот главен град Сантјаго. Припаѓа на комуната Торес дел Пајне во провинцијата Елтима Есперанца од Мага Magанес и во регионот Антарктика Чилена. Не се објавени точни истражувања и се тврди дека објавените височини се сериозно надуени, така што повеќето од издигнувањата дадени на оваа страница се приближни.''Пајн'' значи „сино“ на мајчин јазик Tehuelche (Aonikenk) и се изговара ''ПИЕ-не''.
1 Врвови
Највисокиот врв на опсегот е Серо Пајне Гранде. Долго време се тврдело дека неговата височина е 3.050 м или 3.251 м, но во август 2011 година била искачена по трет пат, мерена со употреба на ГПС и се покажало дека е 2.844 м.
Трите кули на Пајне (|Torres del Paine) го формираат централното парче на Парк Национал Торес дел Пајне. Сега се смета дека Јужната кула во Пајне (околу 2.500 метри во височина, е највисоката од трите, иако тоа не е дефинитивно утврдено. Првпат се е искачена во 1963 година од страна на Армандо Асте. Централната кула (околу 2.460 м во висина) за првпат се искачија во 1963 година од Крис Бонингтон и Дон Виланс . Во 2017 година, тројца белгиски алпинисти, Нико Фавресе, Сибе Ванхи и Шон Вилануева О'Дрискол, го направија првото бесплатно искачување по карпестото лице (околу 1.200 м или 4000 стапки).  Северната кула (околу 2.260 м во висина) за првпат беше искачена во 1958 година од Гвидо Монцино.
Другите самити го вклучуваат принципот на Куерно, околу 2.100 м во висина, и Серо Пајне Чико, кој обично се смета дек Е на околу 2.650 м.
2 Геологија
Опсегот е составен од жолтеникав гранит подметнат од сив габро-диорит лаколит и седиментни карпи навлегува, длабоко еродирани од ледниците. Стрмните, светло обоени лица се еродираат од построгите, вертикално споени гранитски карпи, додека подножјето и карпите со темни капа се седиментни селски карпи, во овој случај, флишот депониран во креда и подоцна преклопен.
Радиометриската старост за кварцен диорит во Серо Пајне е 12 ± 2 милиони години со методот на рубидиум-стронциум и 13 ± 1 милион години со методот на калиум-аргон. Попрецизна возраст од 12,59 ± 0,02 и 12,50 ± 0,02 милиони години за најраните и најновите идентификувани фази на упад, соодветно, беа постигнати со употреба на ураниум-олово методи на датира на единечни цирконски кристали. Базалниот габро и диоритот биле датирани според слична техника од 12.472 ± 0,009 до 12.431 ± 0,006 милиони години. Така, магмата била навлезена и кристализирана во текот на 162 ± 11 илјади години. Датирање со висока резолуција и одлична 3-Д изложеност на лаколитот и неговиот вертикален систем за хранење овозможуваат детална реконструкција на историјата на фосилните магми во Торес дел Пајне.
3 Пешачење
Националниот парк Торес дел Пајне &mdash; површина од 2.400 км<sup>2</sup>&mdash; бИЛ прогласен за Биосферен резерват од УНЕСКО во 1978 година и прима околу 250.000 посетители годишно. Патеките и некои места за кампување ги одржува чилешката Национална шумска корпорација, а планинските колиби обезбедуваат засолниште и основни услуги.
4 Поврзано
* Фиц Рој
* Национален парк Лос Глацијарес