procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Даејра

Даејра е нимфа во старогрчката митологија.
1 Митологија
Нејзиното име значи „таа која знаеше“ или „учителка“, и претставувала божанство поврзано со елевсинските мистерии, затоа што укажувала на преносот на тајното знаење. Според Павсаниј, била Океанида од Елевсина во Атика, која со Хермес го имала синот Елевсид, херој на градот.
Макув (Мазовско Војводство)

Макув, Село
Макув
Координати:
Држава, Полска
Војводство, Мазовско Војводство, Мазовско
Округ, Радом
Општина, Скаруцев
Население, 890
Макув е село во општина Скаруцев, во рамките на округот Радом, Мазовско Војводство, во источно-централна Полска. Селото се наоѓа на околу 5 километри јужно од Скаруцев, 9 километри во југоисточниот дел на Радом и 99 километри јужно од Варшава.
Селото има 890 жители.
Бероја

Бероја во старогрчката митологија било име на повеќе личности.
1 Митологија
# Овидиј ја споменал во својата книга „Метаморфози“. Така, љубоморната Хера ја наговорила да побара од својот љубовник Зевс и да се појави пред нив со целата величественост и моќ.# Според Вергилиевата „Енеида“, таа била Тројанка, мажена за Дорикле. Ирида го презела нејзиниот лик и ги наговорила жените да ги запалат бродовите на брегот на Сицилија.
Калироја

Калироја, (грчки: Καλλιρόη) (латински: Callirhoe) е име на една од Океанидите и на една нимфа.
1 Океанида Калироја
Калироја била ќерка на титанот Океан и неговата жена Теја. Калироја имала три мажи - Хриосар, Посејдон и Нелис, и со секој од нив имала деца.
Калироја и Хриосар:
*Ехидна (грчки: Eχιδνα) – грозно чудовиште
*Герион (грчки: Geryones) - тротелесен џин
Калироја и Посејдон:
*Минија (грчки: Μινύας) – крал на Орхомена во Беотија, придружник на племето на Минајците
Калироја и Нелис:
*Циона (грчки: Chione)
2 Нимфа Калироја
Во Атина на нимфата Калироја и бил посветен изворот во чија вода се капеле невестите пред венчавката.
Во близината на тој храм Девкалион, со својата сопруга Пира, по големиот потоп на светот, подигнал храм во честа на олимпискиот бог Зевс.
Оградата на храмот, која е сочувана уште од стариот век, ја уништила поплавата од 1896 година.
Лангија

Лангија во старогрчката митологија била нимфа.
1 Митологија
Била најада од изворот во градот Немеја на Аргос. Поистоветена е со нимфaта Немеја и најверојатно ќерка на речниот бого Асоп. Нејзиниот извор единствено не пресушил кога Дионис пратил суша на Аргос, но по волјата на боговите својот извор го чувала во тајност. Архемор и донел тажни вести, дека нимфата не била почитувана, но таа сеедно, ја почитувала волјата на боговите. Заслужената слава сепак добила како божество при воспоставување на немејските игри. Нејзините води го спасиле Аргос.
2 Биологија
Латинското име на оваа личност (Langia) е назив за родот во рамките на групата пеперутки.
Лампетија

Лампетија (грчки: Λαμπετίη или Λαμπετία) во старогрчката митологија била ќерка на богот Хелиј и нереидата Неера, и сестра на Фаетуса.
1 Митологија
Опишана е како убавокоса ќерка на богот Хелиј. Штом пораснала, мајка ѝ веднаш ја испратила на островот Тринакија да ги чува татковите говеда. Нејзина задача била да се грижи за седум стада со по педесет златнороги говеда, кои не се размножувале, но ниту умирале. Кога Еуилох со другите другари на Одисеј ги украл овие говеда, Лампетија за тоа веднаш го известила нејзиниот татко. Таа е една од можните мајки на Панекеја, една од божиците на лекарските вештини.
2 Други ликови
Исто така била една од Хелијадите, фајетонова ќерка или сестра, која со сестрите толку тагувала за нивниот брат, па Зевс ги претворил во тополи, а нивните солзи во килибар. И во овој случај Фаетуса е нејзината сестра и тие две честопати се прикажувани заедно.
Салама

Саламата  е врста  од колбас која се добива од различни видови меса кој претходно се зачинуваат со различни зачини.Во минатото  саламата била популарна во итaлијанските месарници бидејќи можела да се чува на собна температура до 10 години. Различните варијанти од салами се произведувале во Франција, Италија, Германија, Србија и во други.
1 Прикажи повеќе
* Свинско месо колбаси (кулен)
* Чајна
Котови

Котови
Координати:
Земја, Полска
Војводство, Кујавско-поморско Војводство, Кујавско-поморско Војводство
Округ, Рипин
Општини во Полска, Скрвилно
Котови е село во административниот округ на општина Скрвилно, во рамките на округот Рипин, Кујавско-поморско Војводство, во северно-централна Полска. Селото лежи 10 километри (6 милји) северно од Скрвилно, 9 километри (6 милји) североисточно од Рипин, и 64 километри (40 милји) источно од Торуњ
Конецки

Конецки
Координати:
Земја, Полска
Војводство, Подласко Војводство, Подласко Војводство
Округ, Ломжа
Општина, Едвабне
Конецки е село во административниот округ на општина Едвабне, во рамките на округот Ломжа, Подласко Војводство, во североисточна Полска. Селото се наоѓа на околу 8 километри (5 милји) источно од Едвабне, 25 километри (16 милји) североисточно од Ломжа, и 53 километри (33 милји) западно од регионалниот капитал Бјалисток.
Гурка (округ Оборники)

Гурка
Координати:
Земја, Полска
Војводство, Големополско Војводство, Голема Полска
Округ, Оборники
Општина, Оборники
Гурка (|Gorkau Vorwerk) е село во административниот округ на општина Оборники, во рамките на округот Оборники, Големополско Војводство во западноцентрална Полска. Селото се наоѓа 11 километри (7 милји) југозападно од Оборники и 26 километри (16 милји) севернозападно од региналниот главен град Познањ.
Џимиринки

Џимиринки, пршки или клиси — тип на јадење, добиени од свинско месо (сланина).
Постапката за да се добие џимиринка е да во метален лонец се пржат сланина и мрсно месо. При подготовката се добива маст, а ситни парчиња од месо се пржат и се сушат.
Џимиринките се чуват суви и се сервираат самостојни како пред јадење или служат како додаток во некои јадења (на пример качамак).
Во Ваљево се прават специјални џимиринки.
1 Галерија
Липје (Мазовско Војводство)

Липје
Координати:
Земја, Полска
Војводство, Мазовско
Округот, Грујец
Општина, Блендув
Надморска височина, 173 m (568 ft)
Липје е село во административниот округ на општина Блендув во рамките на округот Грујец, Мазовско Војводство, во источно-централна Полска. Селото се наоѓа на околу 13 километри (8 милји) западно од Грујец и 49 километри (30 милји) југозападно од Варшава.
Планкова честичка

Планковата честичка, именувана по физичарот Макс Планк, е хипотетичка честичка определена како мала црна дупка чија Комптонова бранова должина е еднаква на нејзиниот Шварцшилдов полупречник. Нејзината маса е на тој начин приближна на планковата маса, а нејзината Комптонова бранова должина и нејзиниот Шварцшилдов полупречник се околу планковата должина. Планковите честички понекогаш се користат како вежба за да се определи Планковата маса и Планковата должина. Тие играат улога во некои модели на развитокот на универзумот за време на Планковата ера.
Во споредба со протонот, на пример, Планковата честичка би била екстремно мала (нејзиниот полупречник е еднаков на Планковата должина, која е околу 10<sup>−20</sup> пати поголема од полупречникот на протонот) и помасивна ( планковата маса е 10<sup>19</sup> пати поголема од масата на протонот). Планковата честичка, исто така, би имала многу минливо постоење, испарувајќи поради Хокинговото зрачење по околу .
1 Димензии
:<math />
Со користење на горенаведените изведувања можеме да ги замениме универзалните константи h, G и c и да ги определиме физичките вредности за масата и полупречникот на честичката.
+Табела 1: Физички димензии на планковата честичка, Параметар, Димензија, Вредност во SI единици
Маса, М
Полупречник, L
Волумен, L<sup>3</sup>
Густина, M L<sup>−3</sup>
Живот, T
Немања Јаничиќ (глумец)

Немања Јаничиќ (23 април 1987) е српски актер.
1 Образование
Немања Јаничиќ завршил основно училиште во „Владислав Рибникар”, Врачар, Белград, Србија, а средно училиште учел во „Димитрије Давидовиќ”, Земун, Белград, Србија. На Факултетот за драмски уметности на Универзитетот на уметностите во Белград завршил на отсек - глума.
Бјелско-Бјала

Бјелско-Бјала (|Bielsko-Biała, |Bielitz-Biala, |Bílsko-Bělá, |Biylsko-Biołŏ) – град во Полска во Шлеското Војводство. Според пописот на населението во 2011 година во градот живееле 174.534 жители. Градот се наоѓа во јужна Полска, на границата на историската Горна Шлеска и Малополска. Бјелско-Бјала се состои од два града на двата брега на реката Бјала. Градовите Бјелско и Бјала биле споени во 1951 година.
1 Историја
Стариот град Бјелско бил создаден меѓу 12 и 14 век. Овде се преработувала железна руда. Германските доселеници се доселиле во втората половина на 13 век на повик на локалниот војвода. Градот добил градски привилегии во 1312 година. Реката Бјала со векови била граница на Чешка Шлеска (дел Светото Римско Царство) и Полското Кралство. Бјелско ѝ припаѓало на Чешка, и по таа линија од 1526 година им припаднало на Хабсбурговците.
Малото место на другиот брег, Бјала, името го добило во 1584 година. Со време тука се доселуваат протестанти од Бјелско. Статус на град Бјала го добила во 1723 година. Од втората поделба на Полска во 1772 година Бјала ѝ припаѓа на Австрија, односно на крунската земја Галиција.
После Првата светска војна двата града ѝ биле доделени на Полска и покрај фактот што поголемиот дел од населението биле Германци. Во 1945 година градовите ги зазела Црвената армија и германското население било протерано.
Градот Бјелско-Бјала бил формиран на 1 јануари 1951 година. Бјелско-Бјала бил главен град на сопствено војводство во периодот 1975–1998.
2 Население
Според прелиминарните податоци од пописот, во 2011 година во градот живееле 174.534 жители.
3 Стопанство
Денес Бјелско-Бјала е еден од најразвиените градови во Полска, со мала стапка на невработеност (5%). Градот е познат по текстилната индустрија, машиноградбата и автомобилската индустрија.
4 Партнерски градови
* Волфсбург -
* Гранд Рапидс -
* Липштат -
* Крагуевац -
* Лилинтал -
* Монреале -
* Жилина -
* Безансон -
* Ако -
* Баја Маре -
Кшиштоф Пјонтек

Кшиштоф Пјонтек (роден на 1 јуни 1995 во Џержоњов) - полски фудбалер напаѓач на Салернитана, на заем од Херта Берлин, и на полската репрезентација.
1 Технички карактеристики
Централен напаѓач, кој исто така може да игра и како втор напаѓач или како десно крило.
2 Клупска кариера
2.1 Почетоци, Лехија Џержоњов, Заглебје Лубин и Краковија
Роден во Џержоњов, Пјонтек ја започнал својата кариера во екипата на Лехија Џержоњов во која напредувал низ младинските категории, а на 17-годишна возраст го направил своето деби во третата дивизија. Во 2013 година бил купен од Заглебје Лубин. Во 2014 година, по една сезона во вториот тим, тој бил промовиран во првиот тим. Дебитирал во полската Екстракласа (највисоката лига во државата) на 18 мај 2014 година против Краковија.
На 28 август 2016 година, тој бил купен за 500.000 злоти од Краковија, со која потпишал четиригодишен договор. Дебитирал за новиот клуб на 8 септември 2016 против Лехија Гдањск, влегувајќи во игра од клупата за резерви во 71-вата минута. Вкупно, тој постигнал 32 гола во 63 натпревари во Екстракласа во текот на две сезони (вкупно 65), и бил трет најдобар стрелец во лигата во сезоната 2017-2018 со дваесет и еден постигнат гол.
2.2 Џенова
На 8 јуни 2018, Пјонтек потпишал четиригодишен договор со италијанската Џенова, а сумата на трансферот изнесувала околу 4 милиони евра. На 11 август 2018 година, тој го направил своето деби во официјален натпревар во дресот на Џенова, постигнувајќи 4 гола за 37 минути во натпреварот од Купот на Италија во кој ''грифоните'' го победиле Лече со 4-0; со што станал првиот играч на Џенова кој постигнал четири гола во ова натпреварување.
2.3 Милан
На 23 јануари 2019 година, Милан објавил дека потпишал сп Пјонтек договор до 30 јуни 2023 година, со надомест од 35 милиони евра. Тој го избрал дресот со број 19
.
Пјонтек го имал своето деби за Милан на 26 јануари против ФК Наполи, заменувајќи го Патрик Кутроне. Три дена подоцна против истите противници, исто така, на Сан Сиро, ги постигнал двата гола во победата од 2:0 во четвртфиналето на Купот на Италија. Пјонтек бил прогласен како најдобар играч на тимот во натпреварот и најдобар фудбалер од навивачите. На 3 февруари 2019 година, Пјонтек го постигнал својот прв лигашки гол против ФК Рома, кој завршил со резултат од 1-1 . Крајот на сезоната, Пјонтек ја завршил со вкупно 9 погодоци.
3 Статистика каријере
3.1 Заступљеност
Заступљеност, Године, Одговара, Циљеве
Полска, 2018, 2, 1
2019, 8, 4
2020, 5, 2
2021, 6, 2
2022, 2, 1
Генерално, 23, 10
Џиро ди Ломбардија 2018

Џиро ди Ломбардија 2018 — 112. издание на велосипедската еднодневна трка Џиро ди Ломбардија, која се одржала на 13 октомври како 36. настан во сезоната на Светската турнеја.
Била освоена од Тибо Пино, пред Винченцо Нибали и Дилан Тенс.
1 Екипи
Бидејќи Џиро ди Ломбардија е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Шест професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 24 екипи.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
Сквадризам

Сквадризам (на |Squadrismo; , од ''squadra'' - чета, воена дружина) — движење на групи со фашистичка идеологија, најчесто од руралните средини на Кралството Италија, предводени од ''рас'' (од етиосемитски - главатар, водач на народот или некој клан), кои дејствувале од 1918 до 1924 година самоволно и во сопствени структури, секоја група сама по себе. Според американскиот историчар Стенли Пејн „новиот масовен фашизам не бил создаден од Мусолини“, туку самиот сквадризам го воздигнал во рурална Италија, почнувајќи од северните делови. Сквадризмот е опишан како „многу недисциплиниран сет од локални шефови“. Дел од движењето растело инспирано од Бенито Мусолини, но самите дружини не зависеле од него и сквадристите се стремеле да ги следат само своите локални водачи. Тие дури дошле во судир со Мусолини поради негово потпишување на договор за мир по напор за смирување на насилствата меѓу социјалистите и сквадристите.
Миодраг Радоњиќ

Миодраг Радоњиќ (Белград, 3 мај 1989) е српски телевизиски и театарски актер.
1 Улоги
Филмографија на глумецот Миодраг Радоњиќ
Год., Име, Улога
2010.
2010., Нова шанса
2010., Меѓу јавом и меѓу сон, Лаза Костиќ
2011., Приказни од гроб
2011., Мирисот на дождот на Балканот, Душановиот колега
2011., Октомври, Бритва
2011., Непобедливо срце, Света
2011., Пеј, брате!, Муња
2012., Воена академија, Шеф на циглана
2014., Излез во случај на опасност, Поповиќ
2015., Марко Краљевиќ: Фантастична авантура, Муса Кесаџија
2015., Ќе бидеме прваци на светот, Трајко Рајковиќ
2015., Игра во темница, Лујџи
2015 - 2016., Чизмаши, Стевица Тодоровиќ
2016., Прваци на светот, Трајко Рајковиќ
2016 - денес., Убијците на мојот татко, Зоран Јанкетиќ
2017., Божиќно востание, Данило
2017., Мојата ќерка недостасува, Драган
2018., Јужен ветар, Бача
2 Наводи
*
Свети Никола (остров)

Остров Свети Никола (српски: ''Острво Свети Никола'') — остров во Јадранското Море, во црногорската Општина Будва.
Островот Свети Никола се наоѓа спроти градот Будва, 1 километар од стариот дел на градот на Будва. Островот е долг 2 километри, а има површина од 36 хектари. Највисоката точка на островот е карпа која се издига на 121 метри надморска височина.
Островот е популарна атракција во областа Будва, и има три поголеми песочни плажи со вкупна должина од 840 метри и бројни мали плажи околу островот, достапни само со брод.
Елени живеат во необработениот дел на островот. Островот се нарекува ''Шкољ'' од месните жители, додека популарно од некои од туристите се нарекува и ''Хаваи'' кое всушност е име на песочната плажа за капење на островот.
Кефкен

Кефкен (турски: ''Kefken Adası'') — остров кој се наоѓа во Црното Море во Турција. Островот се наоѓа во областа Кандира во Коџаели.
Островот има површина од 21 хектар, и е околу четири пати подолг колку што е широк.
1 Историја
За време на грчката, римската и византиската ера, островот се викал ''Дафнусија'' (Δαφνουσία), ''Аполонија'' (Ἀπολλωνία) и Тинија (''Θυνίας''). Последното од овие имиња потекнува од грчкиот збор ''Тинос'' (Θύνος, во превод туна, вид на риба), а можеби и од ''Тини'', тракиско племе кое живеело на брегот на Витинија. Островот се споменува од страна на географот Клавдиј Птоломеј (5.14.1) и Плиниј Постариот (5.32) и Страбон, а исто така и во ''Патопис од Црното Море'' The names Thynias and Daphnusia are both given by Ptolemy, Thynias by Pliny and Strabo.. Имињата ''Тиниј'' и ''Дафнусија'' ги даваат Птоломеј, Тиниј од Плиниј и Страбон.
Иако населбата на островот никогаш не достигнала ранг на град, таа станала во релативно позната фаза епархија. Тоа се случило во релативно доцна фаза, бидејќи во ''Synecdemus'' не се спомнува. Во првиот во кој се појавува (Епархиски списоци или Notitiae Episcopatuum), секогаш се споменува под името Дафнусија. Грчката православна црква како маченички епископ на Дафнусија му се поклонува на одреден Саба, од кои ништо друго не е познато. Дафнусија денес е наведена од Католичката црква како титуларна епископија.
Во 1261 година латинската флота била ангажирана во опсадата на островот кога грчкиот цар од Никеја, Михаил VIII Палеолог, го освоил Цариград и на тој начин го ставил крај на Латинското Царство.
Во 1915 година, во близина на островотсе случила поморска битка, која завршила со руска победа над Отоманското Царство.
2 Тековни одлики
Долгите бранови се протегаат од островот, формирајќи безбедно пристаниште за бродовите. Светилник кој датира од 1879 година има должина од 14 морски милји, а има и помал светилник.
Може да се видат ѕидовите на тврдината од старогрчкиот и џеновскиот период и некои бунари и цистерни.
Гиресун (остров)

Остров Гиресун (|Giresun Adası) — мал остров кој има површина од 4 хектари и се наоѓа 1,2 км од турскиот град Гиресун на југоисточниот брег на Црното Море. Гиресун е најголемиот остров на турското крајбрежје на Црното Море.
1 Историја
Некои од античките имиња на островот се ''Аретијас'' (грчки: Ἀρητιάς), ''Ареос Несос'' (грчки: Ἄρεος νῆσος) (островот на Арес), ''Халкеритис'' (грчки: Χαλκερίτις) и ''Пуга''. Во историски времиња, островот најверојатно бил користен од грчки колонисти од 6 или 5 век п.н.е. од главниот град Керасоус (денес градот Гиресун).
На островот се наоѓаат урнатините на еден храм без покрив, тврдини и бедеми и две вински или маслени преси. Бескрајниот храм во античко време им се припишува на Амазонките кои таму држеле верски ритуали. Археолошките истражувања сугерираат дека била изградена во класично-хеленистичката ера. Црниот круг од камен со околу 4 метри пречник се наоѓа во урнатините на храмот. Овој камен е појдовна точка за прошетка како дел од годишниот фестивал Аксу и се смета дека каменот е знак за плодност и здравје. Наодите од археологијата сугерираат дека каменот бил свет и во римско време/
Во 1 век од н.е., Римјаните изградиле населба како дел од одбраната против пиратските напади што ја погодиле двојната покраина Понт и Витинија. Во средновизантиската ера, приближно од 5 до 6 век, на островот бил изграден манастир и бил подветен на Фока Синопски. Ентони Брајер, пак, го идентификува овој манастир како оној посветен на Елеуса, каде Митрополитот Јосиф се засолнил. Понатамошна изградба на замокот и манастирскиот комплекс и одбранбените ѕидини продолжило до 12 век. Во 2015 година, за време на ископувањата биле ископани урнатините на капелата од 11 и 12 век. Покрај тоа, многу гробови биле пронајдени околу капелата. Археолозите споменале дека за време на византискиот период островот бил религиозен центар.
Брајер ја споменува традицијата дека Грците кои живееле на овој остров продолжиле да се држат против Османлиите и покрај падот на Трапезунтското Царство до 1468 година, со што овој остров станал последното грчко мсто во Анадолија кое било освоено. По ова Османлиите забраниле надворешната трговија, со што се намалил комерцијалниот морски сообраќај што го направил островот релевантен за трговија и поморска одбрана.
Долго време островот бил зачуван како историска и природна локација од класа II од страна на турската влада. Така, на него не е дозволено да се користи како станбена површина. Туристички посети на островот се можни за мали и средни рибарски и крстосувачки чамци кои може да ги обезбедат туристичките агенции во Гиресун.
2 Географија
Островот Гиресун има околу 40000 м<sup>2</sup> површина. Како и голем дел од провинцијата Гиресун, островот добива значителни врнежи и е топло и влажно место во текот на летото. Неговите брегови се претежно карпести и стрмни. Постојат два природни заливи на североисток и југоисток, а вториот е соодветно пристаниште за мали чамци. Посетителите можат да одат од ова пристаниште кон внатрешноста на островот.
Глаучица (Бањица)

Глаучица — утврдена населба од римско време. На 2 километри јужно од селото Бањица, на десниот брег на селската река и покрај патот за Отиштино, на една мала височина во вид на голем тумул има видливи ѕидови од кршен камен и варов малтер, а во средишниот дел на утврдувањето постојат контури од објект. По површината се среќава множество фрагменти од керамички садови, тегули и градежен материјал.
Зад Воденицата (Бардовци)

Зад Воденицата — осамен наод од римското време. Во лозјето на семејството Блажевски во село Бардовци е откриен жртвеник со латински натпис посветен на божицата Белона. Димензии: 136 × 52 × 28 см. Жртвеникот се чува во дворот на семејството Блажевски.
Чешма (Скупи)

Чешма — осамен наод од римското време. Местото на водоводот е на околу 2 километри од градската територија на Скупи, на 1 километар од асфалтниот пат за селото Бардовци и на 200 метри западно од железничката пруга Ѓорче Петров-Качаник. При земјоделски работи е пронајдена надгробна плоча со латински натпис и димензии од 245 × 75 × 25 см. Во правоаголното поле на фронтонот се наоѓа релјефна претстава на сцена на задушна гозба. Плочата се наоѓа на местото каде што е откриена.
Форконтумац

Форконтумац — речен остров кој се наоѓа на Дунав, источно од Белград и северно од соседниот остров Чакљанец. Двата острови се најјужниот дел на Панчево. Островот има површина од 391,7 хектари. Устието на Тамиш се наоѓа северно од Форконтумац.
1 Име
Името на островот се однесува на поранешната карантинска станица во градот, изградена во почетокот на XVIII век. Стариот термин ''Контумаш'' се користел како синоним за карантин. Во 1813 година, еден од најпознатите гости на островот бил Вук Караџиќ кој останал таму неколку недели. Германското име Ворконтумац значело „''станицата пред седиштето''“. Оваа станица била сместена во близина на устието на Тамиш.
2 Природна околина
Повеќе од 50 проценти од островот е недопрена природа, која се состои од густа шума. Форконтумац е важно живеалиште на бројни видови птици.
3 Одморалиште
Постои викенд населба со околу 400 колиби на западниот дел на островот, кои главно се користат од страна на жителите на градот во текот на летото. Името на ова одморалиште е ''Бела Стена'' и значи бела карпа. Белата песочна плажа ја прави популарна од седумдесеттите години на минатиот век. Во текот на жешките денови, плажата ја посетуваат илјадници капачи.
4 Галерија
Муџица (Алдинци)

Муџица — градиште од доцноантичкото време. На 2,2 километри југоисточно од селото Алдинци и на 1,7 километри југоисточно од планинарскиот дом „Караџица“, на највисоката кота од високиот рид обрасната со шума има зарамнета површина, која е оградена со ѕид граден од камења, без малтер, чии димензии се 60 × 220 метри. По површината се среќаваат фрагменти од ќерамички садови, питоси, тегули и други градежни материјали.
Јована Стојилковиќ

Јована Стојилковиќ (Белград, 19 март 1992) е српска глумица. Од второ одделение во основно одела во училиштето за глума на Ненад Ненадовиќ, а во трета година од средно ја добила својата прва улога во филмот ''Клип''. Дипломирала глума на Факултетот по драмски уметности во Белград, во класата на професорот Драган Петровиќ.
Наградена е за улогата Маја во филмот ''Панама'', за најдобра женска улога на Нишките филмски фестували Царица Теодора, фестивалот во Нови Сад и филмскиот фестивал „Лајф“ во Лесковац. Исто така, Јована е наградена за улогата Дуња во краткиот филм ''Град'' и најдобра женска улога на  Филмскиот фестивал во Сараево. Тука е и Башта фест и Студентскиот фестивал во Илиноис (САД). Исто така има освоено награда на фестивалите на Факултетот по драмски уметности, Мата Милошевиќ и Бранивоје Ѓорѓевиќ. Ја игра главната женска улога во филмот Јужен ветар'' на Милош Аврамовиќ''.
1 Театар
Јована од јануари 2016 година е постојан член на театарот Атеље 212. Исто така, глуми и во театарот Бошко Буха, Звездара театар и Југословенскиот драмски театар.
2 Филмографија
Филмографија на глумицата Јована Стојилковиќ
Година, Име, Улога
2000-е
2002., Млад позиционер, Сања
2010-е
2012., Клип, Тања
2014., Кога љубовта ќе задоцни, Татјана
2014., Самец во бракот, Татјана
2014., Сама, Ана
2014., Ноќва срцето ми пати, Ива
2014., Ја бранев Млада Босна, Јелена
2015., Ја бранев Млада Босна (ТВ серија), Јелена
2015., Ќе бидеме прваци на светот, Ксенија
2015., Панама, Маја Јовановиќ
2015., Чизмаши, Драгиња
2016., Град, Дуња
2016., Прваци на светот, Ксенија
2016., Sarajevo Songs of Woe
2016., Една ноќ, Софија
2016., Тато, Азра
2016—2017., Сомнителни лица, Маја
2017., Мојата ќерка недостасува, Лаура
2017., Сенки над Балканот, Бојана
2018., Шавови
2018., Јужни ветар, Софија
2018., Утрото ќе промени се, Анџела
Бањичко Кале

{
"type": "FeatureCollection",
"features": [
{
"type": "Feature",
"properties": { "marker-symbol": "town-hall", "marker-color": "228B22", "marker-size": "medium"},
"geometry": {
"type": "Point",
"coordinates": [
21.628046035766605,
41.69457784419823
]
}
}
]
}
Бањичко Кале (или само Кале) — археолошко наоѓалиште и споменик на природата сместен на 5 км југозападно од селото Бањица во Општина Чашка, Велешко. Претставува доминантен рид со зарамнет врв, кој зафаќа површина од околу 2 декара.
1 Градиште
На ридот се видливи остатоци од градиште од доцноантичкото време од ѕидови во должина од 150 м. Во внатрешноста на градиштето има рушевини од ѕидови на повеќе објекти, големо количество градежен материјал, фрагменти од керамички садови и монети.
2 Палеонтолошки наоди
Бањичкото Кале во 1983 г. е прогласен за природна знаменитост поради застапеноста на фосили во варовничката карпа од периодот на горната креда. Во варовничките плочи се најдени остатоци од богата морска фауна, претставена со школки, амонити и полжави. По богатството на наодите спаѓа во редот на најинтересните наоѓалишта.
Миодраг Драгичевиќ

Миодраг Драгичевиќ (Белград, 1994) е српски филмски, телевизиски и театарски актер.
1 Животопис
Роден е во 1994 година во Белград. Завршил на спортска гимназија и тренирал кошарка од седум години, но поради неговите здравствени проблеми бил принуден да се откаже од својата спортска кариера. По ова, тој се посветил на глумата и дипломирал на Факултетот за драмски уметности во Белград во класата на професорката Биљана Машиќ. Првата филмска улога ја одигра во 2014 година во краткиот филм ''Ноќва срцето ми пати''. На телевизија првата улога ја одигра 2015 година во ''Чизмаши'', каде што го точлкува главниот лик ''Жика Курјак''. Во оваа улога стекнал голема популарност. По тоа глумел во филмовите '', Изгредници'' и ''Никој нема'' и ТВ Сериите: ''Убијците на мојот татко'', ''Пет'', ''Ургентен центар'' , и ''Утрото ќе промени се''. Неговата сестра Тамара Драгичевиќ, која што исто така е глумица.
2 Филмографија
Филмографија на глумец Миодраг Драгичевиќ, Год., Име, Улога
2010
2014., Ноќва срцето ми пати, Пикоп
2015-2016., Чизмаши, Жика Курјак
2017., Никој нема, Сергеј
2017., Изгредници, Станислав
2018., Пет, Михајло „Мици“
2018., Убијците на мојот татко, Киза
2018., Утрото ќе промени се
2018., Ургентен центар, Практикантот Никола Ристиќ
Ирма (Брњарци)

Ирма — населба од римското време. Југоисточно од селото Брњарци, во нивите на А. Јусуф и Т. Стефановски се откриени темели од поголем објект, а по површината се среќаваат делови од камена пластика (надвратници, колони, бази и други) и многу градежен материјал.
Акдамар (остров)

Островот Акамдар (|Akdamar Adası), познат и како Ахтамар (|Աղթամար) или Актамар (|Ախթամար), — најголем од четирите острови во езерото Ван, во источна Турција. Околу 0,7 км<sup>2</sup> во големина, се наоѓа на околу 3 километри од крајбрежјето. На западниот крај на островот, карпа од 80 метри се издига над нивото на езерото (1.912 м надморска височина), додека островот опаѓа на исток. На островот се наоѓа Катедралата на Светиот Крст од 10 век, која била седиште на ерменскиот апостолски католикосат од 1116 до 1895 година.
1 Легенда за името
Потеклото и значењето на името на островот не е познато, но постои објаснување за народната етимологија, врз основа на стара ерменска легенда. Според приказната, ерменската принцеза по име Тамара живеела на островот и била вљубена во обичен човек. Ова момче секоја вечер пливало од брегот до островот, водено од светлината што ја запалувала за него. Нејзиниот татко дознал за посетите на момчето. Една ноќ, додека чекала да дојде својот љубовник, ја скршила светлината, оставајќи го момчето во средината на езерото без водич за да посочи во кој правец да плива. Тој се удавил и неговото тело се нашло на брегот и, како што легендата заклучува, додека се давело ги кажувало зборовите „''Ах, Тамара''“. Легендата била инспирација за добро познатата песна од 1891 година од Ованес Тумањан.
2 Историја
За време на неговото владеење, кралот Гагик I (р 908-943 / 944) од ерменското Кралство Васпуракан го избрал островот како една од неговите резиденции. Тој основал населба и подигнал голема плоштадна палата богато украсена со фрески, пристаниште, улици, градини и овоштарници, и засадени дрвја. Единствената преживеана структура од тој период е Катедралата на Светиот Крст. Во подоцнежните векови, и до 1915 година, таа била дел од монашки комплекс, чии рушевини сè уште се гледаат на југ од црквата.
Помеѓу 1116 и 1895 островот бил место на католикосот на Акдамар на Ерменската апостолска црква. Хачатур III, кој починал во 1895 година, бил последниот Католикос на Акдамар. Во април 1915 година, за време на Ерменскиот геноцид, манастирите биле масакрирани, ограбувани и рушени.
Мал Воен Остров

Мал Воен Остров (српски: ''Мало ратно острво'' или ''Коњско острво'') — речен остров кој се наоѓа во Белград, главниот град на Србија. Се наоѓа на сливот на реките Сава и Дунав. Иако ненаселен, островот е дел од имотот на Град Белград, и припаѓа на градската општина Земун.
1 Местоположба
Островот се наоѓа помеѓу јужниот брег на Голем Воен Остров и десниот брег на Дунав во општината Нов Белград (населбата Ушќе), на само 200 метри оддалеченост од сливот на Сава во Дунав.
2 Особености
Островот бил значително поголем пред Втората светска војна. Кога изградбата на Нов Белград започнала во 1948 година, песокот од островот бил транспортиран до копното со големи транспортни средства и се користел за покривање на мочуриштето на кое требало да се гради новиот град. Во тој процес, островот се собирал. Денес, поетски се вели дека „''Нов Белград е град на островот''“.
Она што останало од островот е во основа тенок слој на земјиште, долго 300 метри и широко 60 метри. Островот е целосно покриен со вегетација (тополи) и недостапен за посетителите, но може да се забележи убаво од рестораните.
Мариборски Остров

Мариборски Остров (|Mariborski otok) — природен остров кој се наоѓа на реката Драва пред Марибор. Во 1951 година бил заштитен како природен споменик. Во исто време, островот е важно живеалиште за неколку животински видови, особено птици.
Бледски Остров

Бледски Остров (|Blejski otok) — мал остров кој се наоѓа на западната страна на Бледскоto Езеро, Општина Блед, Словенија. На врвот на островот постои средновековна, неоготска црква која датира од 15 век, и според која, и островот и целото езеро е добро познато. Црквата била обновена за време на барокниот период, и од тој период до црквата била поставена камбанарија. Недалеку од црквата се единствените две куќи на островот, кои се поврзани со црквата со прекрасни скалила. Површината на островот Блед е само 0,82 хектари, а се наоѓа на надморска височина од 18 метри. Островот бил прогласен за споменик од национално значење во 1999 година и вклучен во списокот на недвижно културно наследство на Словенија.
1 Создавање
Островот бил формиран од тектонски движења и од ефектот на речна ерозија во плеистоценот. Подоцна, со ледничко дејство, островот понатаму бил трансформиран и намален.
2 Историја
Првите знаци за постоење на островот датираат од младото камено време - неолит, но експертите претпоставуваат дека островот бил тогаш само привремен риболовен остров. На островот, исто така, археолошки се потврдени и неколку остатоци од објекти, вклучувајќи и два рани средновековни периоди. Археолошки ископувања под темелите од најстарата средновековната црква покажале дека под нејзините темели имало дрвена правоаголна зграда, која, според наодите од истражувањата била изградена во раниот среден век. Храмот изгледа дека бил посветен на Жива, словенска божица на љубовта и плодноста. Поради хронолошката местоположба на објектот, археолозите исто така сметаат на можноста дека овде постоел и претхристијанско светилиште, главно поради раносредновековните гробишта, кои датираат од 9 век, со 124 скелети кои биле откриени.
3 Туризам
Островот Блед е многу популарно туристичко одредиште во Словенија. Во прилог на црквата, која секако е најпознатото обележје на островот, туристичката атракција е, исто така, и скалилото што води кон истото, проследено со статуа на Марија Магдалена и готски светилник сместен во близина на јужниот дел на црквата.
4 Галерија
Гама-аминобутерна киселина

''гама''-Аминобутерна киселина или γ-аминобутерна киселина, (GABA), е главниот инхибиторен невротрансмитер во централниот нервен систем кај цицачите. Неговата главна функција е намалување на невронската ексцитабилност низ нервниот систем. Кај луѓето, GABA е директно одговорна за регулацијата на мускулниот тонус.
Clash of Clans

''Clash of Clans'' (скратено ''CoC'', македонски: ''Судир на кланови'') — повеќеиграчка онлајн компјутерска стратегиска игра од финскиот развивач на игри Supercell за мобилни уреди.
Играта е достапна како примена (апликација) од август 2012 година за iOS-оперативниот систем на Епл и од октомври 2013 година за оперативниот систем андроид.
1 Бизнис-модел и успех
Преземањето на апликацијата и пристапот до онлајн опслужувачите е бесплатно („слободна за играње“). Играта е финансирана од страна на продажбата на „дијаманти“, кои може да се користат во играта, за да се забрза напредокот значително. Дијамантите се исто така достапни во мали количества во играта бесплатно, целата содржина на играта е потполно достапна доколку играчот троши повеќе време соодветно.
Успехот на Clash of Clans, исто така, ја заработи играта и нејзиниот инвеститорот неколку награди. На пример, во 2013 година играта ја освои престижната награда на трговскиот магазин Развиј во категоријата „Најдобра нова ИП“.
Во 2016 година, на пазарот дојде играта ''Clash Royale'' што е огранок на Clash of Clans.
2 Содржина на играта
Clash of Clans е поставен во фантастичен свет. Меѓу пешаците се мечувачите („варварите“), стрелците, волшебниците и голем број други митски суштества, како што се: џинови, балони, валкири, вештерки, скелети, бебе змеј и уште многу други.
Играта ги комбинира аспектите на стратегијата за градење на стратегии со оние на стратегија за борба во реално време и игра за одбрана на кулата. Играчот мора, врз основа на едноставен економски систем воспоставен со три вида на ресурси (злато, еликсир и темен еликсир) и поврзана инфраструктура изградба на основа и прицврстете ја со помош на оружје за одбрана и ѕидови од напади. Во исто време, тој дури може да се подигне на војска за напад, за што 20 различни видови на војници, десет различни видови на магии и три херои (варварски крал, кралица на стрелците и голем чувар) се достапни. Обичните војници (варварин, стрелец, гиганти, гоблини, балони, магионичари, исцелители, змејови, P.E.K.K.A.s, бебе змеј и рудар) се формирани во нормална касарна. Нивното образование треба да се плати со еликсир. ВарВари 25 еликсир, Стрелач 50 еликсир, змеј 25000 еликсир, џин 250 еликсир и магионичари 1500 еликсир. Специјални сили како валкири, јавач на свиња се обучени во темната касарна, што може да се добијат од како ''Општината'' е на ниво 7. Нивното образование треба да се плати со Темен Еликсир.
Црква „Св. Преполовение“ - Вевчани

Свето Преполовение (наречена уште и Руса Среда) — црква, поточно параклис, во селото Вевчани.
1 Местоположба
Црквата е сместена во рамките на самите Вевчански Извори. Во нејзе има извор, односно чешма со, како што се вели, света вода.
2 Историја
Црквата е изградена во 1972 година од страна на браќата Кристо, Сандре и Леон Шекуткоски, како дарители.
3 Галерија
4 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Вевчанска парохија
* Вевчани
Крчедин (остров)

Крчедин — речен остров кој се наоѓа на левиот брег на Дунав низ селото Крчедин, во Општина Инѓија, Војводина, Србија. Ненаселениот остров е дел од Природниот резерват „Ковилско-Петроварадински Рит“.
1 Местоположба
Дунав поминува низ селото Крчедин, по кој островот е именуван. Иако географски е во регионот на Бачка, административно му припаѓа на Општина Инѓија (исто како и селото), во регионот Срем. Северно од островот, поблиску од селото Крчедин, е селото Гардиновци, во Општина Тител. Веднаш западно од островот, мостот Бачка поминува низ Дунав, додека на североисток се наоѓа селото Ковиљ и манастирот Ковиљ.
2 Географија
Островот е грубо обликуван како заоблен триаголник, со врв на север. Сместен е во долината на Дунав, а на исток се протега во микро-регионот на Кожјак, во рамките на Природниот резерват „Ковилско-Петроварадински Рит“. Островот бил создаден кога Дунав го преместил својот правец кон југ, на 269 метри височина, североисточно од селото Кречедин. Највисоката точка на островот е 75 метри.
Островот е долг 5 километри, широк 3 км и покрива површина од 8 км<sup>2</sup>. Над реката, на запад, се наоѓаат два археолошки наоѓалишта, Калакача и Михаелевска шума.
3 Флора и фауна
Островот е богат со свежа вода и трева. Исто така, делумно е пошумен, во најголем дел со врби, од кои некои потекнуваат од 1810 година.
Во реката што го дели островот од копното живее крап. Птиците кои живеат на островот вклучуваат штркови, чапји, диви патки. Вкупно, на островот има 172 видови птици, од кои 103 се прогласени за ретки. Меѓу нив се и белиот орел, голема бела чапја, црн штрк, евроазиски орел итн.
4 Сточарство
Селаните од Крчедин биле први кои почнале да ја пренесуваат стоката на островот, со фериботите, во 19 век. Потоа следеле жителите на другите соседни села. Животните се транспортираат во рана пролет и остануваат до крајот на есента за да живеат потполно слободно, бидејќи островот е ненаселен, без природни грабливци и со зачувани природни живеалишта. Стоката вклучува коњи, овци, говеда, свињи и магариња. Добро нахранетите животни и нивните млади родени на островот се враќаат на копното, во шталите само кога станува премногу студено или врнежливо, иако коњите и свињите понекогаш се оставаат на островот дури и во текот на зимата.
Од 2017 година островот брои 1.000 говеда и свињи, 200 коњи и над 100 магариња. Магарињата стануваат сè попопуларни, поради високите цени на млекото. Меѓутоа, во 1990-тите, на островот се чувале повеќе од 6.000 животни.
Сент Мартин (остров)

Сент Мартин (корнски: ''Brechiek'', со значење шарен предел покриен со светлина и темнина) е најсеверниот населен остров на Островите Сили во Англија. Има површина од 237 хектари.
1 Опис
На островот има три поголеми населени места Хајер Таун, Мидл Таун и Лоуер Таун,и повеќе расфрлани фарми и куќи со вкупен број на жители 136 според пописот од 2001 година.
Постојат две пристаништа: едното е кај Хајер Таун и е наречено докот на Хајер Таун и е во функција кога е плима, а второто пристаниште е наречено Хотел док и се наоѓа кај Лоуер Таун и е во функција кога е осека. Во Хајер Таун постои пошта.
На островот има лозови насади.
Северниот дел од островот за време на осека е споен со островот Вајт.
1.1 Дневен светилник
На североисточниот агол од островот се издигнува висок дневен светилник обоен со бели и црвени пруги. Подигнат е во 1683 година од Томас Екинс првиот служител на Годофин семејството кој живеел на островот.
Светилникот е мазна, гранитна, кружна кула со пречник 4.8 метри и височина 6.4 метри,со конусна завршница и вкупна висина од 11 метри. Има заоблена влезна врата што е блокирана и на неа е врежан неточен датум – 1637 година. Белите пруги се обоени до 1822 година,а црвените до 1833 година, така да денес целата кула е со бели и црвени пруги.
Иако светилникот е од современ датум, тој заедно со неколкуте камени могили  е вброен во важни древни споменици.
Светилникот е изграден на највисоката точка на Сент Мартин, која е втора по височина на Островите Сили, и е единствената тригонометриска точка на мапата на Националната агенција за мапирање (OS) на Островите Сили, што значи дека светилникот може (ако времето тоа го дозволува) да биде виден од Корнвол и обратно од таму да се види копното на Англија.
2 Религија
Постојат две цркви на Сент Мартин: Англиканска епархиска црква Сент Мартин и методистичка капела. И двете се наоѓаат во околината на Хајер Таун. Методистичката капела била изградена околу 1845 година.
3 Граѓанска парохија и избирачко место
Сент Мартин е една од петте цивилни епархии на Островите Сили, и е избирачко место. На оваа епархија покрај овој остров и припаѓаат и неколку ненаселени острови и гребени заедно со островите Истерн Ајлс, Греит Ганили, Вајт и Инглиш Ајланд. Од овој остров се избираат двајца советници за советот на Островите Сили. Граѓанската епархија денес не функционира.
4 Образование
На островот постои основно образование кое е дел од Академијата на петте острови на Островите Сили (порано се нарекувало Училиште на петте острови). Учениците од средно образование се школуваат на островот Сент Мери. каде и престојуваат за време на работните денови сместени во интернат, а дома се враќаат за време на викендот.
Студентите се школуваат на универзитетите на копното во Велика Британија. Порано LSC (англ.Learning and Skills Council), плаќал за сместување на своите студенти на копното.
5 Поврзано
*Список на потонати бродови на Островите Сили
6 Наводи
Лоланд

Лоланд — четвртиот најголем остров на Данска, со површина од 1.243 км<sup>2</sup> (480 sq mi). Островот се наоѓа во Балтичкото Море, и е дел од Регион Зеланд. Според податоци од 1 јануари 2013 година, има 62.578 жители.
1 Преглед
Лоланд е исто така познат како „''палачинка''“ поради неговата рамномерност: највисоката точка на целиот остров е 25 метри над нивото на морето, веднаш надвор од селото Хорслунд. Островот е значаен комуникациски автопат, меѓу другото и за Нацистичка Германија за време на Втората светска војна. Историски гледано, шеќерната репка се одгледува во Лоланд. Шеќерот сè уште е голема гранка, видлива од голем број полиња на шеќерна репка.
Најголемиот град Лоланд е Наксков, со 12.600 жители. Други градови се Марибо (6.000 жители), каде што се наоѓа седиштето на епархијата Лоланд, Сакскебинг (3.500 жители) и Родби (2.500 жители).
Од 1 јануари 2007 година, Лоланд е администрирано од две општини: Лоланд, кој ги покрива западните две третини, а Гулдборгсунд која ја обединува источната третина со соседниот остров Фалстер.
Лоланд има моторни и железнички врски и со островот Фалстер на исток и со Германија (германски остров Фехмарн, поврзан со копното) преку траект. Европскиот пат E47 кој ги поврзува Копенхаген и Хамбург (Германија) поминува преку Лоланд.
Транспорт
Владите на Данска и Германија планираат да го поврзат Лоланд со Фехмарн преку подводен тунел.
2 Атракции
Помеѓу најголемите атракции на островот се Фуглсанг Манор, куќа изградена во втората половина на 19 век и соседниот музеј на уметноста Фуглсанг кој бил отворен во 2008 година. Зоолошката градина Кнаутенборг се наоѓа од Марибо и е најголемиот сафари-парк во Северна Европа. Исто така, Миделалдерцентрет е музеј под отворено небо на најисточниот дел на островот.
Лоланд има многу песочни плажи и области со летни куќи, кои првенствено ги посетуваат германските туристи.
Керкена (острови)

Островите Керкена (|قرقنة '''') — група острови кои се наоѓаат покрај источниот брег на Тунис во Заливот Габес, со координати 34° 42'N 11° 11'E. Островите се ниско поставени, не повеќе од 13 метри над морското ниво. Главните острови се Шерги и Гарби. Архипелагот има површина од 160 квадратни километри и население од 15.501 (2014).
Главниот град Ремла има население од 2.000 жители. Населението на островите значително се намалило во текот на 1980-тите поради сушата. Островите не можеле да обезбедат соодветен систем за наводнување и со брзото истекување на чиста вода, поради кое голем дел од населението биле принудени да заминат кон копното на Тунис.
1 Историја
Керкена има долга историја. Домородците од Тунис и Керкена првично се населиле таму, но за време на ширењето на Римското Царство, Керкена бил користен како пристаниште и контролна точка од страна на Римјаните. Во 2 п.н.е., Октавијан Август го протерал Семпрониус Грач на островот заради неговите љубовни афери со неговата тогашна ќерка.
Во 532 година, Св. Фулгенциј изградил манастир на едно од островските места на групата.
Во Втората светска војна на 16 април 1941 година се одвила Битката за конвојот „Тријаго“.
2 Географија
Островите се топли и суви, со силни ветрови што преовладуваат. Ова главно се должи на неговото позиционирање во Заливот Габес, со силни морски ветрови, пренесени на копното.
Поради овие услови, на островот жителите се занимаваат со земјоделство, иако жителите на островот одгледуваат и кокошки или кози за сопствена лична потрошувачка. Риболовот е исто така клучна индустрија.
Како резултат на недостатокот на песочни плажи привлечни за туристите, туризмот е ограничен на островот. Многу жители од Тунис ги поминуваат своите одмори во Керкена, а многу повеќе богати Тунижани често градат приватни куќи на островот. Туристите доаѓаат и од европски земји. Температурите на островот се високи, со минимум 15 °C (59 °F) и често достигнуваат 48 °C (118 °F).
На север има пристаниште познато како Кратен.
Лора ДеМарко

Лора Грејс ДеМарко (|Laura Grace DeMarco) е професор по математика на Нортвестерншкиот универзитет, чиешто истражување се однесувало на динамичките системи и комплексната анализа.
Докторирала на Универзитетот Харвард во 2002 година, под надзор на Куртис Т. Мекмален.
Во 2012 година, ДеМарко станала соработник на Американското математичко друштво. Во 2017 година, таа ја добила наградата АМС Рут Литл Сетр по математика. Таа е поканета говорничка на Меѓународниот конгрес на математичари во 2018 година, која зборувала во делот за динамичките системи и обичните диференцијални равенки.
1 Дополнителна литература
*