Данско-шведска граница

Сегашната национална граница меѓу Данска и Шведска датира од 1658 година.
Тоа е целосно поморска граница, долж Категат и Ересунд, и во Балтичкото Море помеѓу Борнхолм и Сканија. Територијалните води (зона од 12 милји) на двете земји се среќаваат исклучиво по должината на Оресунд, протегајќи се на околу 115 километри, приближно помеѓу Хоганес и Фалстербо. Има една патна и железничка врска, 16 километри долга фиксна врска Ересундски мост, отворена во 2000 година, покрај голем број врски со траект.
1 Историја
Шведска и Данска-Норвешка станале посебни земји со распадот на Калмарската Унија во 1523 година. До 1658 година, историските провинции Сканија, Блекинге и Бохуслен (и до 1645 година, исто така, Халанд) и припаѓале на Данска, така што границата Данска-Шведска поминувала низ она што сега е јужна Шведска. Во 1645 и 1658 година, соодветно, овие провинции и биле отстапени на Шведска со Договорот од Роскилде, воспоставувајќи го Ересунд како национална граница.
Модерната Норвешка-Шведска граница останала граница помеѓу Данска-Норвешка и Шведска до распадот на Данска и Норвешка во 1814 година. Модерната Данска-Шведска граница потоа станала граница помеѓу Унијата меѓу Шведска и Норвешка и Данска до распадот на Шведска и Норвешка во 1905 година. Таа станала граница на Европа окупирана од Германија од 1940 до 1945 година (Данска сè уште била земја иако под практична контрола од Германија).
Нордискиот сојуз на пасоши од 1958 година ги отстранил пасошите на границата. Сепак, царинските проверки останале на сила меѓу Данска и другите нордиски земји до шенгенското законодавство од 2001 година. Немало копнена граница со Данска пред јули 2000 година кога бил отворен мостот Ересунд, кој од самиот почеток имал релаксирани царински проверки.
Со европската мигрантска криза, Шведска повторно вовела построги гранични контроли во ноември 2015 година. Почнувајќи од 4 јануари 2016 година, Шведска барала од превозниците да вршат проверки на идентитетот на данската страна на границата меѓу Данска и Шведска, додека сè уште ги одржувала граничните контроли на шведската страна. Овој закон бил одлучен во крајна брзина со 35 дена од владината одлука до практична употреба, вклучувајќи јавна консултација, одлука на парламентот, практична примена и божиќен период. Овој услов за превозникот бил поуспешен од формалните гранични контроли и го намалил приливот на бегалци во Шведска. Во исто време, ова го нарушил железничкиот сообраќај и предизвикувал подолго време на патување за патниците на работа. Во мај 2017 година, Европската комисија одлучила дека одговорноста на овој вид превозник не е легална во ЕУ, па затоа тие биле напуштени, но граничната контрола за пристигнувања на шведска страна останала.
Како реакција на шведската контрола, Данска, исто така, ги зајакнала своите гранични контроли на германската граница.
Во ноември 2019 година, Данска почнала да воведува привремени гранични контроли поради сериозни злосторства, вклучително и бомбашки напади извршени од шведски жители. И шведските и данските гранични контроли се одлучиле да продолжат за период од шест месеци.
2 Гранични премини
Следниве рути (не се вклучени во воздушниот сообраќај) имаат јавен превоз или патишта меѓу Данска и Шведска:
* Фредерискхавн – Гетеборг, автомобилски траект.
* Грена – Варберг, автомобилски траект.
* Хелсингер – Хелсингборг, автомобилски траект (вклучувајќи железнички ферибот помеѓу 1892 и 1999 година).
* Копенхаген – Малме, пат и железница, мотот Ересунд.
* Роне – Истад, автомобилски траект.