procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Фридрих II Цељски

Фридрих II Цељски (словенечки: Friderik II. Celjski; хрватски: Fridrik II. Celjski; германски: Friedrich II Graf von Cilli) (17 јануари 1379 – 13 или 20 јуни 1454) бил Цељски гроф и истакнат владетел во регионот. Освен што управувал со грофовијата, тој исто така служел како бан на Хрватска, Славонија и Далмација, играјќи клучна улога во политичките и воените случувања на Балканот во доцниот среден век.
1 Ран живот
Фридрих бил син на Херман II Цељски и неговата сопруга Ана од Шаунберг.
2 Бракови
Фридрих II се оженил со Елизабета Франкопанска, а по нејзината смрт во 1422 година, со Вероника од Десенице. Познатата хроника на Еберхард Виндбек дава детален извештај за околностите на смртта на Елизабета Франкопанска, што во хрониката е опишано како убиство во 1424 година. Наводно Фридрих II ја убил својата прва сопруга, Елизабета Франкопанска, за да може да се ожени со својата љубовница, Вероника Десеничка. Франкопаните поднеле обвинение против него до кралот Сигизмунд, кој го осудил и го ставил во притвор. Неговиот татко го затворил во замокот Оберчили, а Вероника ја задавил во замокот Остервиц. Неговиот татко, исто така, го отфрлил од наследство, но кога неговиот помлад брат Херман ненадејно починал во 1426 година, Фридрих повторно станал наследник на имотот. Наскоро бил помилуван, а на крајот на 1426 година дури било разговарано и за неговото назначување за војвода на Трансилванија. Од 1445 година ја носел титулата словенски, а од 1453 година хрватски бан.
3 Поврзано
* Цељски грофови
Сезонски езера на Пивка

Сезонските езера Пивка — група од 17 сезонски езера; најпознати се езерото Петелиње и Палшко Езеро, кое е најголемо од нив со околу 1,9 км квадратни. Сите тие се наоѓаат во басенот Пивка, Нотрањска, Словенија. Езерото Јередовце, најсеверното езеро, се наоѓа во општина Постојна, од кои 10 ( ''Крајников дол'', Петелиње, Радоховско, Кленик, Палчје, Парје, Големото и малото езеро Дрсковче, а Големото и малото езеро Загорје и 6, општината Полкенд на југ. Калец, езерото зад Калец ( ''Велики дол''), Бачко езеро, езерото Лан и езерото Шембије) се во општина Илирска Бистрица, сите тие се наоѓаат на надморска височина помеѓу 549 и 570 м. Има и две области кои се поплавуваат само при интензивни поплави, па затоа официјално не се сметаат за сезонските езера на Пивка.
Езерцата се наоѓаат на карпестата тераса во Горниот Пивечки Басен, на подножјето на Јаворничките Хребети, кои се издигаат над коритото на реката Пивка. Терасата е расфрлана со низа депресии со рамни дна и остри премини на бреговите, доволно длабоки за да се допрат до нивото на флуктација на подземните води. Затоа, тие се поплавуваат по периоди на посилни врнежи (подоцна есен и пролет).
1 Список на езера
Има вкупно 19 сезонски езера, од кои 17 се официјално признати. Сите тие се наведени од север кон југ во табелата подолу
2 Заштита
Првите обиди за заштита на сезонските езера датираат од 1960-те години, но и по прогласувањето на Езерото Петелинје и Езерото Палчје за живи природни споменици (класa II) од национално значење, тие сè уште се користеле за воени цели. Во 1984 година, Општина Постојна донела декрет кој прогласува Езерото Палчје, Езерото Петелинје и Мало и Големо Езеро Дрсковче за природни споменици, а децении подоцна било проширено на 13 езера. Сепак, војската и понатаму ги користела Езерото Палчје и Езерото Петелинје, а другите области почнале да се прекриваат со растенија по прекинувањето на земјоделството, па областа продолжила да се деградира. Денес, Езерото Палчје и Езерото Петелинје се заштитени како природни вредности на национално значење, а другите езера како природни вредности на локално значење. Езерата се дел од Еколошки значајната област Снежник–Пивка, Специјално заштитената област Снежник–Пивка и Условно Специјално заштитената област Јаворници–Снежник.
Во 2014 година бил формиран Регионалниот парк на сезонските езера Пивка, кој ги опфаќа сите езера во општина Пивка.
Улрих I Цељски

Улрих I Цељски бил значајна фигура во подемот на Цељските грофови во втората половина на 14 век.
Како воен командант и кондотијер, тој ја зголемил моќта и угледот на своето семејство во Централна Европа. Заедно со брат му Херман I Цељски, владеел од 1359 до 1368 година, поставувајќи ги темелите за идното проширување во Славонија и Хрватска.
Неговата воена вештина била клучна за прифаќањето на Цељските грофови во високото благородништво, а неговото име е овековечено во поемата ''За грофот Улрих Цељски'' од австрискиот поет Питер Сушенвирт.
1 Живот и достигнувања
Малку е познато за раниот живот на Улрих. Тој бил првороден син на Фридрих, првиот Цељски гроф. Фридрих го наследил Цељскиот замок и околните имоти преку неговата мајка Катарина, ќерка на последниот гроф од Корушка Хеунбург и Агнес од Баден, неуспешниот барател на наследството на Бабенберг.
Цељските грофови го должеле својот успех на верноста кон Хабсбурзите. Како и неговиот татко пред него, Улрих служел како гувернер на Хабсбуршкото Војводство Крањска од 1362 година.
Улрих служел како кондотиер, воен изведувач кој ги позајмувал своите услуги на помоќни господари. Својата воена кариера ја започнал како тинејџер кога се приклучил на експедицијата на унгарскиот крал Лајош I Анжујски против Венецијанците во Далмација во 1346 година, учествувајќи во неуспешната опсада на Задар. Во 1348 година, тој се борел во служба на Лудвиг V, војвода од Баварија во Тирол и во Бранденбург.
И покрај тоа што ја започнла својата кариера борејќи се против Јохан Хенрик Моравија во Тирол, Улрих на крајот воспоставил силни врски со луксембуршките владетели на Бохемија и Германија: во 1354 година, тој учествувал во експедицијата на Светиот Цар Карло IV во Италија. Исто така, тој имал силни врски со Лајош I Анжујски од Унгарија, борејќи се на негова страна против Венеција во 1354–55, во опсадата на Тревизо. Помеѓу 1359 и 1365 година учествувал во своите експедиции во Србија, Бугарија и Јужна Италија . Во 1362-63 година се борел на страната на хабсбуршкиот војвода Рудолф IV во Фриули и во Тирол; како награда за неговата служба, тој беше заложен со Камник во Крањска, а Жалец и Војник во Штаерска : последните двајца ќе останат во сопственост на неговите потомци се додека Куќата на Цеље не изумрела во 1456 година.
2 Брак и деца
Улрих се оженил со Аделаида од Ортенбург, ќерка на моќниот коринтски гроф од Ортенбург. Бракот го зацврстил сојузот меѓу двата дома. Само еден син, Вилијам, преживеал во зрелоста од оваа заедница, кој се оженил со Ана од Полска и имал една ќерка, Ана Цељска, која станала полска кралица со бракот со Владислав II.
Стари Пискер

Стари пискер е поранешен затвор во градот Цеље, Словенија, кој има богата и мрачна историја. Името „Стари Пискер“ на колоквијален словенечки значи „стар лонец“, а објектот бил користен како казнена установа во различни историски периоди.
Затворот бил изграден во 18 век и долго време служел како место за притвор и казнување на криминалци. Меѓутоа, најмрачниот период од неговото постоење бил за време на Втората светска војна, кога германските нацистички окупатори го користеле како затвор и место за егзекуции. Во текот на окупацијата, нацистите извршиле масовни погубувања на словенечки борци за слобода, цивили и други затвореници. Стари Пискер станал симбол на страдањето и отпорот на словенечкиот народ против окупаторот.
По војната, затворот бил затворен, а денес објектот е зачуван како историски споменик. Тој служи како потсетник на трагичните настани од минатото и на жртвите што го дале животот за слободата. Посетителите можат да го посетат овој објект и да се запознаат со неговата историја преку меморијални обележја и изложби.
За време на Втората светска војна, германските окупаторски сили извршиле многу воени злосторства во градот и 374 заложници биле погубени во затворот Стари Пискер во 1944 година. Затворот еднаш бил подложен на инспекција од Хајнрих Химлер.
Во 1965 година затворот бил повторно отворен како меморијално место, со меморијална соба во она што некогаш беше комора за мачење и дворот приспособен за сеќавање.
Затворот бил реновиран во 1995 година.
Устав на феуди

Устав на феуди (лат: Constitutio de feudis), исто така познат како ''Edictum de beneficiis regni Italici'' („Едикт за придобивките на италијанското кралство“), бил закон со кој се регулирале феудалните договори, декретирани од императорот Конрад II на 28 мај 1037 година во Павија, за време на опсадата на Милано. Таа „имаше пошироки и потрајни ефекти врз италијанското општество од било кој друг дел од империјалното законодавство“, и со „привлекување кон градовите на [умерено богатиот земјопоседник, тој] изгради мост на високо социјално ниво помеѓу градот и селата“. Според Сузан Рејнолдс, тој „ја означува основата на академскиот закон на феудите“, бидејќи ја формирал основата за ''Libri feudorum'' .
Со овој закон, Конрад II ја задоволил „гладта за закон“ на вазалите. Истовремено, тој го ограничил данокот ''фодрум'', кој императорот го собирал при посета на Италија, за да ги смири поголемите феудалци чии права биле ограничени. Сепак, не е сосема јасно дали витезите што ги добиле овие права биле од благородничко потекло. Тие носеле мечеви, но немале предуслови за правна слобода, како што се пресудата од лица од ист статус и право на жалба.
''Уставот'' бил ратификуван од Хајнрих III од Германија, син и наследник на Конрад, и, во 1040 година, од миланскиот архиепископ Ариберт II. Тоа им давало за право на вазалите да имаат доживотни придобивки и ги направило наследни, укинувајќи ја нивната зависност од ''капитанеите'' и со тоа спојувајќи ги двете феудални класи во една широка земјопоседничка класа. Ова била намерата на Конрад, како што е наведено во преамбулата на ''Уставот'': „да ги помири срцата на магнатите и витезите [ ''милитите'' ] за тие секогаш да бидат хармонични и верно и постојано да ни служат нам и на нивните господари со посветеност“.
Хокеарска лига на Словенија

Хокеарска лига на Словенија - највисоко рангирана лига во хокеј на мраз во Словенија. Лигата е основана во 1991 година, по распадот на Југославија.
1 Структура
Лигата била поделена на два дела - прв дел и плеј-оф фаза. По некое време некои тимови од странски земји.влегле во лигата. За да се спречи можноста странски тим да го освои првенството, основана била нова лига, Слохокеј Лига, во сезоната 2009/10. Словенечката лига ја променила структурата, така што само домашни тимови можат да се натпреваруваат во неа. Тимовите можат да влезат во натпреварување во лигата ако се најдобри словенечки тимови во Слохокеј лигата или ако се словенечки тимови и играат во посилната австриска лига.
2 Победници
* до 1991 - Хокеарска лига
* 1991/92 - ХК Акрони Јесенице
* 1992/93 - ХК Акрони Јесенице
* 1993/94 - ХК Акрони Јесенице
* 1994/95 - ХДД Олимпија Љубљана
* 1995/96 - ХДД Олимпија Љубљана
* 1996/97 - ХДД Олимпија Љубљана
* 1997/98 - ХДД Олимпија Љубљана
* 1998/99 - ХДД Олимпија Љубљана
* 1999/00 - ХДД Олимпија Љубљана
* 2000/01 - ХДД Олимпија Љубљана
* 2001/02 - ХДД ЗМ Олимпија
* 2002/03 - ХДД ЗМ Олимпија
* 2003/04 - ХДД ЗМ Олимпија
* 2004/05 - ХК Акрони Јесенице
* 2005/06 - ХК Акрони Јесенице
* 2006/07 - ХДД ЗМ Олимпија
* 2007/08 - ХК Акрони Јесенице
* 2008/09 - ХК Акрони Јесенице
* 2009/10 - ХК Акрони Јесенице
* 2010/11 - ХК Акрони Јесенице
* 2011/12 - ХДД ЗМ Олимпија
* 2012/13 - ХДД ЗМ Олимпија
* 2013/14 - ХДД ЗМ Олимпија
* 2014/15 - ХДД Јесенице
3 Поврзано
* Хокеарска лига на Југославија
Шалешка долината

Шалешка долина (|Šaleška dolina) или Велењска долина (|Velenjska kotlina) е долина во северен дел на Словенија во северозападните предалпски ридови.
Западно од долината започнуваат Камничкосвињските Алпи, на исток планините Похорје, додека на југ се Посавските ридови. Долината се протега во правец северозапад-југоисток. Долга е околу осум километри и широка околу два километри. На север е затворена со високи ридови. Највисокиот врв е Смерковец со 1569 метри надморска височина. Северниот дел од долината е продолжение на планините Караванки. Затоа, северот има послаби сообраќајни врски. Југот на долината е значително понизок отколку северот. На јужниот раб на долината се наоѓа Шоштањскиот расед. Тука, долината е отворена за сообраќај кон запад. На крајот од долината се наоѓа градот Велење.
Од проточните води поважна е реката Пака, во која се влеваат неколку притоки од северозапад, како Требушница, Верижељ и Слатина. Пака подоцна се влева во Савиња. Поради рударството, во долината се формирале три езера - Велењско Езеро, Шоштањско Езеро или Дружмир и Шкалското Езеро. Езерата кои настанале поради експлоатација на јаглен во атарот на селата Шкале, Дружмире и Прелога. Селата исчезнале, или поединечно или во кластери, поради создавање на јаглен. Изгледот на долината продолжува да се менува.
Басенот е формиран во доцниот кенозоик, т.е. во доцниот терцијар - плиоцен. Потоа се појавиле раседни линии кои почнале да го креваат и спуштаат земјиштето. Површината на земјата се намали, а дното почна да тоне. Помеѓу песокот и глината почнаа да се создаваат лигнити. Денес, јагленот претставува најголемо минерално богатство на овој регион. Велењскиот басен е, веднаш до Љубљанското блато, тектонски најмалата област во Словенија.
1 Поврзано
* Шалешки езера
Богдана Велкоска

Богдана Велкоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД во селото од април 1943 година. Носела храна за партизаните, а од мај 1944 година посебно се активирала со присуството на Првата македонска ударна бригада на нивниот терен.
Випавска долина

Випавската долина (|Vipavska dolina) е регион во западна Словенија на преминот од централна Словенија кон Фурланија-Јулиска Краина. Долината се протега по реката Випава, која извира од карстните извори под планината Нанос во селото Випава. Името Випава долина или регион Випава обично се однесува на целиот широк појас на флишни ридови помеѓу стрмните рабови на високите карстни рамнини на Нанос и Трново Гозд на исток и север и нискиот карст на југозапад. Долината има вкупна површина од 310 км². Населена е со густо преполни села со медитерански изглед и има население од 63.052 жители. На сончеви страни доминираат лозја и овоштарници, на пониските падини се наоѓаат ниви, и на самото дно на долината, која на места е мочурлива, има пасишта. Најважни производи се белото вино ''Випавац'', рано овошје (цреши) и зеленчук.
Климата е претежно медитеранска, со студени зими поради бората која што дува од Трновски Гозд и Нанос. Годишните врнежи се 1.500 mm.
Горните и средишните делови на долината Випава припаѓаат на општината Ајдовшчина, а долниот дел на градска општината Нова Горица .
Менка Велјановска (Лактиње)

Менка Велјановска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Заедно со друrите членови на семејството учествувала во НОД од летото 1943 година во селото. Чувала илегалци и се грижела за нивната исхрана и облека. Била ползувана за пренесување пошта во селата: Песочани, Црвена Вода, Ново Село и други села во Горна Дебрца. За време на одржувањето на илегални состаноци чувала стража. Заедно со својот брат носела храна на партизаните.
2 Поврзано
* Велјанка Велјановска
Тим Матавж

Тим Матавж (роден на година) — словенечки професионален фудбалер кој игра како напаѓач за НД Горица.
1 Клупска кариера
Фудбалската кариера Матавж ја започнал на 6-годишна возраст играјќи за Биље. Во 2004 година се преселил во младинската екипа на Горица. Тој бил промовиран во нивниот сениорски тим во сезоната 2006-07 и одиграл вкупно 30 натпревари во словенечката прва лига, постигнувајќи 11 гола во процесот.
На 30 август 2007 година, на 18-годишна возраст, тој потпишал петгодишен договор за Гронинген. На 26 септември 2007 година тој постигнал четири гола во еден натпревар во Холандскиот фудбалски куп, но подоцна се преселил во Емен на замена и останал таму до јануари 2009 година.
На 13 март 2009 година, Матавж го постигнал својот прв гол во Ередивизија во победата од 2–0 над Рода. Наскоро почнал да постигнува голови за Гронинген редовно во сите натпреварувања. На 24 февруари 2010 година, Матавж го продолжил договорот со клубот до 2013 година. На 6 февруари 2011 година, во натпревар против Вилем II, Матавж го постигнал својот прв хет-трик во Ередивизија.
На 2 февруари 2011 година, спортскиот директор на Гронинген, Ханс Нијланд, изјавил дека Матавж веќе ги договорил условите со Наполи и дека со нетрпение очекувал да им се приклучи. Сепак, тимот од Ередивизија ПСВ Ајндховен исто така биле во преговори со Гронинген за негово купување пред затворањето на преодниот рок. На 31 август 2011 година, Матавж на крајот потпишал петгодишен договор со ПСВ.
На 29 јуни 2017 година, Матавж се вратил во Холандија, за да му се приклучи на Витесе на тригодишен договор.
На 19 јули 2020 година, Матавж се приклучил на Ал Вахда на двегодишен договор.
2 Меѓународна кариера
На 9 октомври 2010 година, Матавж постигнал хет-трик за Словенија во Квалификациите за европското првенство во фудбал 2012 против Фарските Острови. На 21-годишна возраст, тој станал најмладиот играч кој постигнал три гола за Словенија. Севкупно, Матавж играл во вкупно 39 натпревари за националниот тим, постигнувајќи 11 гола.
3 Личен живот
Матавж е роден во Шемпетер при Горица, Словенија (тогаш дел од Југославија). Тој е братучед на колегата фудбалер Етјен Великоња. Во јуни 2014 година, Матавж се оженил со својата долгогодишна партнерка Полона Фаганељ. Тој имал две ќерки, Тиа (родена 2012 година) и Ела (родена 2015 година) и еден син, Вал (роден 2017 година). Покрај словенечкиот, Матавж течно зборува и холандски.
Во април 2024 година, неколку словенечки медиуми објавија дека Матавж бил обвинет за семејно насилство и дека судот наводно му изрекол забрана за контактирање со сопругата и децата.
ХК Акрони Јесенице

ХК Акрони Јесенице бил словенечки хокеарски клуб од Јесенице. Натпреварите како домаќин ги играл во ледената арена Подмежакла, со капацитет од 5.900 места. Клубот се натпреварувал во австриската ЕБЕЛ лига и во Хокеарската лига на Словенија.
1 Историја
Акрони Јесенице по многу нешто се синоним за словенечкиот хокеј во целина. Клубот во своето шеесетгодишно постоење има освоено триесет и една титула.Од Јесенице излегле голем број на големи играчи и репрезентативци. Најпознати се Руди Хити, кој бил примен во Куќата на славните на меѓународниот хокеарски сојуз ИИХФ и Анже Копитар, ѕвезда на НХЛ тимот на Лос Анѓелес Кингс. Јесенице е првиот странски тим кој настапувал во ЕБЕЛ лигата. Во првата сезона од 2006 г. /07 , „Железари“ завршиле петти, пропуштајќи го плеј-офот во последното коло. Во следните две сезони, кога во лигата влеге Олимпија и Алба Волан, екипата на Јесенице го завзела шестото место и била елиминирана во четвртфиналето од плеј-офот. Во сезоната 2007/08 бил подобар Линц, а следната година Ред Бул Салцбург бил непремостлива пречка. Во сезоната 2009 /10 година Јесенице имале разочарувачка година, како вториот совенечки претставник Олимпија. Двете словенечки екипи не успеле да се пласираат во плеј-офот, и го зазеле последното и претпоследното место на табелата.
Во сезоната 2010/11, Јесенице го завзеле десеттото место во ЕБЕЛ лигата и го пропуштиле плејофот втора година по ред. А во сезоната 2011/12 во ЕБЕЛ лигата Јасенице завршиле на последното место. Таа сезона била и последна во историјата на клубот, бидејќи истата година бил згаснат поради наталожени долгови.
2 Трофеи
* Хокеарска лига на Словенија:
** Шампион (9) : 1991 година. /92, 1992 година. /93, 1993 година. /94, 2004 година. /05, 2005 година. /06, 2007 година. /08, 2008 година. /09, 2009 година. /10, 2010/11.
* Прва лига на Југославија :
** Шампион (23) : 1956 година. /57, 1975 година. /58, 1958 година. /59, 1959 година. /60 , 1960 година. /61 , 1961 година. /62, 1962 година. /63, 1963 година. /64, 1964 година. /65, 1965 година. /66, 1966 година. /67, 1967 година. /68, 1968 година. /69, 1969 година. /70, 1970 година. /71, 1972 година. /73, 1976 година. /77, 1977 година. /78, 1980 година. /81, 1981 година. /82, 1984 година. /85, 1986 година. /87, 1987 година. /88
* Куп на Југославија :
** Победник (8) : 1967, 1968, 1970, 1971, 1973, 1974, 1976, 1977
* Интерлига :
** Победник (2) : 2005, 2006 година
3 Поврзано
* Хокеарска лига на Словенија
Велика Венкоска

Велика Китанова Венкоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била тутунска работничка. Во НОД учествувала од 1941 година. Собирала народна помош, чувала оружје, храна и илегалци. Повремено го отсапувала својот стан за одржување состаноци, а додека тие се одржувале таа чувала стража. Кога нејзината ќерка заминала во НОВ во 1943 година, била уапсена од бугарската полиција заедно со син ѝ и задржана 10 дена во
затвор. По враќањето од затвор уште поактивно собирала народна помош.
Нада Веселинова

Нада Михајлова Веселинова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Од есента 1940 година станала член на КПЈ. За времето на окупацијата живеела во Скопје. Во нејзиниот дом се одржувале илегални состаноци и во него чувала илегалци. На 30 ноември l941 година бугарската полиција ја затворила, но поради немање докази по 10 дена била пуштена на слобода. Во 1942 година повремено била задолжена да ги снабдува со леб партизаните. Во октомври истата година
се преселила во Битола и се поврзала со партиската организација. Како курир на МК КПМ - Битола пренесувала пошта. Во својот дом чувала илегалци. Од втората половина на 1943 година повремено била ползувана како курир.
Малина Вељановска

Малина Најдова Вељановска ( во — ) — македонска револуционерка од ВМОРО и учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Станала член е на КПЈ од есента 1941 година. Работела на организирање на жените од селото во НОД. Учествувала во собирните акции за храна, пари и оружје, чувала илегалци. Била ангажирана во пренесување на пропаганден материјал и ја одржувала врската со Месниот Комитет на КПМ - Крушево. Постојано одржувала врска со Комитетот на теренот и испраќала нови борци во партизанските одреди.
2 Поврзано
* Најдо Велјановски
* Борис Велјановски
Трајанка Веслиевска

Трајанка Ташкова Веслиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од април 1942 година активно учествувала во НОД. Собирала народна помош и приготвувала храна и топла облека за борците во НОВ.
Трајанка Вешоска

Трајанка Мицка Вешоска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од летото 1943 година активно се вклучила во НОД. Иако била малолетна од мај 1944 година станала борец во Шестата македонска ударна бригада.
Петрија Веселинска

Петрија Јованова Веселинска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија, носител е на Медал заслуги за народ и Орден заслугa за Народ од III ред.
1 Животопис
Од 1943 година, со формирањето и делувањето на Вториот кумановски партизански одред, неуморно подготвувала храна и топла облека за борците и чувала и негувала болни партвзани. Носела пошта од Куманово, пренесувала лекови и ги предавала на партизансите. Била член на Одборот на АФЖ. Носител е на Медал заслуги за народ и Орден заслугa за Народ III ред.
Драга Видевска

Драга Биковска Видевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Веднаш по капитулацијата на кралството Југославија го ставила на располагање својот дом на партиската
орrанизација во Скопје каде живеела. Чувала илегалци, се грижела за нивната исхрана и безбедност. Во почетокот на 1944 година по директива на Партијата, со семејството се преселила во село Кучевиште со задача - одржување врска на тој терен. Таму останала до ослободувањето на Скопје.
Фојба

Фојба е карстна природна шуплина (јама) во областа Истра и словенечкото приморје. Овие длабоки јами имаат и историско значење, бидејќи се поврзани со серија од масовните убиства и етнички чистења извршени, најчесто на штета на италијанската етничка заедница, за време и веднаш по крајот на Втората светска војна.
Крстана Видевска

Крстана Нанкова Видевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од есента 1941 година, во село Ропотово учествувала во НОД. Во октомври 1941 година месела леб за Првиот прилепски партизански одред, а во декември била курир. Во текот на 1942 и 1943 година кај нив навратувале и престојувале илегалци, а исто така и куририте на Прилепскиот партизански одред кои, оделе од теренот до базата во Кичево и обратно. Во време на една акција што била спроведена за кинење на телефонски жици таа со мажот ѝ и децата била затворена, но по 24 часа сите биле ослободени.
Ринка

Ринка е водопад во Логарската долина во општина Солчава, Република Словенија. Настанува веднаш после првиот извор на реката Савиња. Прогласен е за природно богатство. Водопадот Ринка е еден од најубавите и најпознатите водопади во Словенија, а воедно и туристичка атракција во Словенија. Тој е најголемиот од 20-те водопади во долината Логар. Има посети во сите годишни времиња. Во зима, качувањето по замрзнатите водопади е популарно кај планинарите. Најдобар поглед на водопадот е од Камнишко Седло.
Најпознатиот дел од водопадот Ринка се наоѓа во неговиот долен дел, кој е висок 90 метри. Погоре се наоѓаат два помали, кои се гледаат од патот за Оркешље.
1 Карактеристики
* Вкупна висина: 105 метри
* Највисок посебен водопад: 90 метри
* Број на слапови: 3
* Надморска височина: 1120 метри
Цана Видоевска

Цана Видоевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Нејзината активност во НОД се одвивала во Велес како член на скоевска група од ноември 1941 година. Нејзиниот дом бил ползуван за одржување врска меѓу Велешкиот партизански одред и партиската организација во градот. Во неrо престојувале одговорни партиски работници. Била ползувана ѝ како курир.
Мара Виларова

Мара Илова Виларова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од средината на 1942 година била ангажирана во заднината на НОД да чува стража за време на одржувањето на илегалните состаноци и се грижела за илегалците кои престојувале во нивниот дом. Во нејзиниот дом се чувало оружје, храна, облека, илегален материјал и други материјали наменети за Тиквешкиот партизански одред. Земала активно учество во подготовките за заминувањето на првата група партизани од неготинскиот крај.
Ванѓа Витанова

Ванѓа Кирова Витанова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Од 1944 година учествувала во заднината на НОД во родниот град и ги исполнувала сите задачи што пред неа ги поставувала Партијата. За член на КПМ била избрана есента 1944 година и била ангажирана во организирањето на АФЖ и НОМСМ.
Анѓа Вишинова

Анѓа Вишинова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД во родниот град од октомври 1941 година. Собирала храна, оружје и санитетски материјал. Како член на женска група изнаоѓала станови за илегалците.
Ацка Вилева

Ацка Камева Вилева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Активно учествувала во заднината на НОД од септември 1941 година. Собирала народна помош, чувала илегалци, приготвувала
храна и облека за борците во НОВ.
Грегориј Рожман

Грегориј Рожман (9 март 1883 – 16 ноември 1959) бил словенечки римокатолички прелат. Помеѓу 1930 и 1959 година служел како епископ на Љубљанската епархија. Можеби е најдобро запаметен по неговата контроверзна улога за време на Втората светска војна. Рожман бил жесток антикомунист и се спротивставил на Ослободителниот фронт на словенечкиот народ и на партизанските сили, бидејќи тие биле предводени од Комунистичката партија.Тој воспоставил односи и со фашистичката и со нацистичката окупаторска сила, објавил прогласи за поддршка на окупаторските власти и ги поддржувал вооружените колаборационистички сили организирани од фашистичките и нацистичките окупатори. Југословенската комунистичка влада го осудила во отсуство, во август 1946 година за предавство, за соработка со нацистичките сили против југословскиот отпор. Во 2009 година, неговата пресуда била поништена по процедурална основа.
За време на комунистичкиот период, официјалната историографија го прикажува Рожман како соработник со нацистичките сили. Западните историчари, вклучително и Јозо Томашевич и Грегор Крањц, исто така, неодамна го опишале Рожман како соработник, врз основа на неговите прогласи и постапки за време на војната. Римокатоличката црква во Словенија активна кампања за негова рехабилитација, тврдејќи дека неговите постапки биле мотивирани исклучиво за да се минимализира бројот на словенечките жртви за време на војната.
Стевка Видевска

Стевка Панева Видевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била шивачка. Од партиската организација на нејзиното семејство кое живеело во Скопје му била доделена посебна зграда за живеење која едновремено служела за престој на илегалци. Собирала храна и облека за НОД. Од почеток на 1942 година станала член на СКОЈ. Како скоевка учествувала во собирање и пренесување на храна за илегалците и шиење на облека за борците. Била ползувана за пренесување на разни илегални материајли (весници, летоци и слично).
Живка Владиќ

Живка Владиќ (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од август 1944 година коrа стапила во единиците на НОВ и ПОМ во село Жегљане, кумановско воено подрачје ја распоредило на работа во партизанската болница во манастирот Прохор Пчињски, како болничарка на која должност останала до ослободувањето на Куманово.
Поликсена Воинска

Поликсена Воинска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од 1943 година била опфатена во женска вocпитна група со која собирала народна помош, но и самата организирала жени за собирни акции за потребите на НОВ и ПОМ.
2 Поврзано
* Стојка Воинска
Блага Витларова

Блага Тоде Витларова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во времето на окупацијата живеела во Штип и била сопственик на фурна, давала леб за илегалците, а нејзиниот дом се наоѓал во близнната на болницата на Блага Џидрова која била медицинска сестра, кај неа носела на чување санитетски материјал, лекови, чаршави, ќебиња и друго. За таа цел била направена специјална скривница во визбата. Бугарската полиција сомневајќи се во нејзината ангажираност во НОД честопати вршела претреси како дома, така и во фурната, но не открила ништо.
Милка Влаховиќ

Милка Стојанова Влаховиќ ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од ноември 1944 година како борец во Јабланичкиот партизански одред. Во април 1942 година била фатена и
затворена прво во Лебане, а потоа во Лесковац и Ниш. Во затворот била задржана до септември 1942 година. Во пролетта 1943 година повторно се приклучила на Јабланичкиот партизански одред, но откако била ранета и со мало дете, била испратена
на лекување во заднината. Во летото 1944 година дошла во Македонија и била борец во Седмата македонска ударна бригада.
Стојка Воинска

Стојка Тодорова Воинска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Поради нејзината голема активност и конспиративност по директивите на Месниот Комитет на КПМ - Штип, а подоцна и на IV Областен комитет на КПМ, добила задача да чува исклучиво илегалци. Освен тоа, кај неа дома се одржувале ѝ илегални состаноци, а таа била катадневна врска на илегалците со партиската организација. Во aвгycт 1943 година за кратко време била затворена. По ослободувањето активноста на Стојка била уште поголема.
2 Поврзано
* Поликсена Воинска
Гунча Волчева

Гунча Иванова Волчева позната и како Гунче В‘лчева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во родниот град делувала во гpynaтa на монополските работнички. Била во истражниот затвор на Струмица и Скопје од 5 јули 1942 година до 10 септември 1942 година.
2 Политика
На 25 ноември 1953 година се одржале избори на народни пратеници на Македонија, за Соборот на производителите на Народното собрание на НРМ. Меѓутоа, во Струмичка околија биле извршени на 28 ноември, бидејќи претходно одржаните со решение на Републичката изборна комисија бр. 75 од 27 ноември 1953 година биле поништени, како неправилно спроведени. На овие избори Гунча Волчева освоила 792 гласа.
Љубица Војдановска

Љубица Шуплиноска Војдановска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Окупацијата на земјата ја затекнала во селото и веднаш со целото семејство станала симпатизер на НОД. Од почетокот на 1942 година нејзината активност била поорганизирана. Растурала илегален материјал, чувала оружје, пренесувала пошта во селото и блиските села. Во својот стан чувала илегалци. Од средината
на 1943 година се истакнала со работата меѓу селската женска младина.
2 Поврзано
* Ангелина Маркус
* Спасе Шуплиноски
* Евгенија Шуплинова
Петер Превц

Петер Превц (роден ) — словенски натпреварувач во скијачки скокови. Тој ја освоил титулата на Светскиот куп во скијачки скокови во 2016 година и четири олимписки медали, вклучително и златото на Зимските олимписки игри 2022 година во мешаните тимски дисциплини. Тој, исто така, го освоил турнирот Четири ридови во 2016 година, Светскиот шампионат во скијачки летање во 2016 година и три последователни титули на Светскиот куп во скијачки летови (2014, 2015 и 2016 година). Покрај тоа, Превц освоил два екипни натпреварувања со репрезентацијата на Словенија на Светското првенство во скијање, во 2022 и 2024 година.
Специјалист за скијање, Превц бил поранешен светски рекордер и првиот спортист во историјата кој слетал скок од 250 метри, што останало словенечки национален рекорд на далечина. Во 2015 година, во Планица, Превц станал еден од ретките скијачки скокачи во историјата што постигнал „совршен скок“, при што сите пет судии му доделиле максимални стилски поени од 20. Следната година, Превц постигнал најмногу поединечни победи на светските првенства во една сезона – 15 – што е исто така рекорд.
Превц бил прогласен за спортист на годината во Словенија четири последователни години во периодот од 2013 до 2016 година. Во март 2016 година, тој бил избран за спортист на месецот од Спортската академија на Соединетите Држави и исто така бил рангиран на третото место во гласањето за спортист на годината за 2016 година.
Јана Војневска

Јана Војневска (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Со создавањето на слободната територија во Западна Македонија, есента 1943 година во селото Врбјани била формирана шивачка работилница за потребите на НОВ во која активно работела и Јана.
Гора Војноска

Гора Војноска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Учествувала во НОД од јануари 1942 година во Тетово. Станала член на КПЈ во мај 1942 година. Собирала народна помош. Раководела со воспитна група во монополот и реонот каде живеела. Во нејзиниот дом најдувале засолниште илегалци. Активноста на Гора била откриена од бугарската полиција, поради што честопати биле вршени претреси, а Гора и нејзините домашни биле изложени на терор.
Дана Волнароска

Дана Волнароска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од април 1941 година како член на женска воспитна група во Прилеп. Собирала народна помош, плетела, растурала пропаганден материјал. Кон крајот на 1942 година се преселила во Битола и веднаш се вклучила во работата на НОД. Покажала поголема активност во организацијата на АФЖ.
Таа е сопруга на народниот херој Круме Волнароски.
Менка Волчева

Менка Јончева Волчева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од август 1913 година земала активно учество во НОД, со изработка на топла облека и подготвување на храна за борците во НОВ.
Кристина Волческа

Кристина Волческа ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од март 1943 година. Била ползувана за носење пошта по блиските села и до партизанските единици во Дебарца. Поради нејзината извонредна конспиративност, кај неа дома се одржувале илегални состаноци.
2 Поврзано
* Борис Јаким Волчески
Иван Презељ

Иван Презељ (29 август 1895 – 22 април 1973) ― југословенски воен офицер и командант на Сината гарда, одред на Југословенската војска во татковината во германски окупирана Словенија за време на Втората светска војна.
1 Биографија
Роден е во Нова Вас, Истра, тогашна Австроунгарија. Пред Втората светска војна, Презељ бил воен аташе на Југославија во Прага. По поразот во Битката кај Грчарице, мајорот Карл Новак поднел оставка, а Презељ бил назначен на негово место од страна на Дража Михаиловиќ. Михаиловиќ го унапредил Презељ во чин генерал на 29 јуни или 1 декември 1944 година. По војната, Презељ избегал од југословенските власти во Италија, а подоцна се преселил во Кливленд, Охајо, САД, каде што починал во 1973 година.
Благородна Врангалова

Благородна Врангалова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била симпатизер на НОД од 1941 година. Учествувала во заднинското движење на Кавадарци од почетокот на 1943 година. Собирала облека, оружје, разнесувала пошта, чувала илегалци и друго.
2 Поврзано
* Сика Врангалова
* Мица Врангалова
Драга Вражалска

Драга Станчова Вражалска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Кон крајот на 1942 година заедно со својот сопруг, активен политички работник, по налог на Партијата се преселила во Скопје. Организацијата им доделила конспиративен стан и ги ангажирала за вршење на илегална работа. Чувала илегалци, вршела курирска работа. На 24 февруари 1944 година стапила во Кумановскиот партизански одред, а потоа била испратена на работа во болницата при Главниот штаб на НОВ и ПОМ. Кон средината на 1944 година била вратена на заднинска работа во Кочани. Окупаторот веднаш ја открил и ја уапсил. Поради немање докази била пуштена на слобода. Потоа се префрлила да живее илегално во Скопје. Во септември 1944 година, повторно оди на работа во заднината во Кочани ѝ работела на организирање на одбори на АФЖ.
2 Поврзано
* Никола Вражалски
Римокатоличка епархија Трст

Римокатоличката епархија на Трст е латинска епархија на Католичката црква во регионот Тривенето, Италија. Основана е најдоцна во 524 година, а во сегашната форма постои од 1977 година. Седиштето на епископот е во Катедралната базилика на Свети Јуст Маченик. Епархијата е суфраган на Архиепископијата Гориција.
Катедралата Свети Јуст во Трст, посветена на Свети Јуст, е главната црква на епархијата и главно место на богослужба. Во 1899 година, папата Лав XIII ѝ го доделил статусот на мала базилика.
Епархијата на Трст е дел од Римокатоличкиот црковен регион Тривенето, кој опфаќа четири црковни провинции и вкупно петнаесет епархии, покривајќи ги трите световни региони Трентино-Алто Адиџе/Јужен Тирол, Фриули-Венеција Џулија и Венето.
Во 1751 година, со укинувањето на Патријаршијата Аквилеја, е основана Архиепископијата Гориција, на која епархијата на Трст станала суфраган. На 30 јуни 1828 година, епархијата Трст била обединета со епархијата Копер, формирајќи ја епархијата Трст и Копер. Оваа унија траела до 17 октомври 1977 година, кога двете епархии повторно биле разделени, две години по потпишувањето на Договорот од Осимо, со кој Трст конечно му припаднал на Италија, а Копер на тогашна Југославија.
Во моментов, епархијата на Трст опфаќа 60 парохии и е под водство на епископот Енрико Тревизи.
Природен парк Сечовљански солани

Природниот парк Сечовљански солани е пејзажен парк во југозападна Словенија, кој го опфаќа подрачјето на соланите Сечовље во близина на селото Сечовље. Соланите се простираат на површина од 650 хектари (1.600 акри) долж устието на реката Драгонја.
Паркот е еден од последните солани во Медитеранот каде што солта се собира рачно, користејќи методи стари векови. Во северниот дел на паркот, познат како Лера, работниците сè уште користат дрвени стругалки за да ја собираат солта, процес кој останал речиси непроменет од средниот век. Овој напорен процес произведува четири различни видови сол: прва сол, традиционална сол, Пиранска сол и "цвет на солта".
Паркот е исто така богат со биодиверзитет. Солените мочуришта поддржуваат разновидна флора и фауна, особено миграторни птици. Близу 300 видови птици доаѓаат секое лето за гнездење.
Посетителите можат да уживаат во водени тури за да научат за традиционалното производство на сол и да истражуваат пешачки патеки кои нудат живописни погледи и можности за набљудување на птици. Влезната такса помага во напорите за зачувување на паркот.
Паркот е заштитен како пејзажен парк од 1989 година и е дел од Рамсарската конвенција за заштита на влажните подрачја.
Радио Сити (Марибор)

Радио Сити — приватна радио станица лоцирана во градот Марибор, Словенија, која емитува програма на три радиофреквенции. Може да се слушне претежно во североисточниот дел на земјата на фреквенција од 100,6 MHz (Марибор), 100,8 MHz (Цеље) и исто така на 99,5 MHz во Љубљана. Достапно е и на интернет преку официјалната страница и на дигиталното радио ДАБ+.
Програмите започнале во 1995 година во Марибор. Денес, програмата се емитува од Разлагова улица, која е друга локација во Марибор.
Според различни анкетни истражувања, Радио Сити е најслушаната приватна радиостаница во словенечка Штаерска. Еден од најпрепознатливите елементи на радиостаницата е триото познато под слоганот „Не ни е лесно“.
Замок Випава

Замокот Випава (словенечки: Grad Vipava, германски: Schloss Alt Wippach) е руина на замок над градот Випава во општината Випава во југозападна Словенија.
1 Историја
Изграден од Патријаршијата во Аквилеја, замокот првпат бил забележан во 1275 година како ''Castrum Wipaci superioris''. Тоа било резиденција на витезите на Випава до средината на 14 век, кога станал војводски феуд, доделена на долга серија благороднички и витешки семејства, вклучувајќи ги витезите од Рихемберк, господарите на Снежник и Бел Печ, грофовите од Цеље, бароните Херберштајн и конечно грофовите Лантиери, кои го напуштил замокот во распаѓање во 17 век.
Урнатините на романескната структура го следат правоаголниот распоред на нејзините дебели ѕидови, оградувајќи две станбени згради чувани со импресивна одбранбена кула.
Замок Мајшперк

Замокот Мајшперк (словенечки: Grad Majšperk, германски: Schloss Monsperg) е урнат замок близу до Мајшперк, Словенија.
1 Историја
Архитектонските карактеристики на замокот го датираат во 13-тиот век; првпат е споменат во 1256 година, под латинското име castrum Mannesperch. Подоцна, името се дава поинаку, како западен пресврт Манесперх и геолос Монсперг во 1340 и 1478 година соодветно. Во 1635 година замокот паднал под селанската револуција и бил изгорен; повторно изгорел во 1695 година, но секој пат бил повторно изграден. Преку годините, замокот припаѓал на неколку благороднички семејства, вклучувајќи ги домовите на Москон, Јуриќ и Хохенварт. Во 1885 година замокот бил ненаселен со години и веќе бил во состојба на голема распаднатост; до крајот на 19-тиот век голем дел од него се срушил. Остатоците од замокот се состојат главно од северниот ѕид; видливи се и траги од одбранбениот ѕид и ровот.
Џокер (словенечки магазин)

Џокер било словенечко месечно списание со седиште во Љубљана. Започнало како списание за компјутерски игри, а потоа се проширило со рецензии на книги, филмови, едукативни статии од општ карактер и многу повеќе. Познато е по интересниот стил на пишување кој вклучува и архаични и неологистички словенечки зборови.
1 Историја
''Џокер'' е основан во мај 1992 година под крилото на ''Мој микро''. Првото издание било дуото и поради слабата продажба било откажано. Во септември 1993 година, тој бил оживеан како полуголем додаток на ''Мој Микро''. Во јануари 1994 година прераснало во независно списание со формат во целосна големина. Компактен диск бил додаден во декември 1995 година, а веб-страницата била лансирана во март 1996 година. Во декември 2000 година ''Џокер'' станало првото словенечко списание и едно од првите во светот кое вклучило ДВД со секој примерок. Од 2015 година ''Џокер'' имало дигитално издание за iOS и Android .
Имало и веб-локација со архива која содржи голем дел од содржината од списанието и една од најголемите словенечки табли за пораки преку Интернет наречена mn3njalnik. Гнојишче е подфорум на оваа табла и е словенечки еквивалент на 4chan. Списанието bilo затворено во 2017 година.
Толмински замок

Толминскиот замок (словенечки: Grad Tolmin, италијански: Castello di Tolmino, германски: Bockstein, Tulmein), познат и како замокот на Козлов Роб над Толмин, е руина од тврдина на гребенот на Козлов Роб над градот Толмин во југозападна Словенија.
1 Историја
Замокот првпат бил споменат во 1188 година, а неговата капела Свети Мартин во 1194 година. Источната и северната кула се чини дека го формирале првобитното јадро на тврдината; подоцна биле додадени уште две шестоаголни кули. Северната кула имала широк подрум за складирање на резерви, што заедно со два бунари и цистерни за дождовница овозможувале да се издржат опсадите.
Замокот бил држен во феуд од долга серија господари: Патријаршијата Аквилеја, грофовите од Горица, градот Цивидале дел Фриули, Венецијанската Република и на крајот Хабсбурговците. Се чини дека функционираше како посветена тврдина наместо резиденција и немало постојано цивилно население во мирно време, само голем гарнизон; во него имало и затвор. Структурата била сериозно оштетена во земјотресите од 1348 и 1511 година, но секој пат била поправана. Конечно бил напуштен во 1651 година од неговите последни сопственици, семејството Коронини, за нов имот во самиот Толмин, иако останал доволно недопрен до 1713 година за да одигра улога во големиот селански бунт во таа година. Замокот моментално е во урнатини, иако делови од него се обновени.
Academia Operosorum Labacensium

Академијата на трудољубивите жители на Љубљана (Academia Operosorum Labacensium) е претходник на современата Словенечка академија на науките и уметностите. Основана е во Љубљана во 1693 година како здружение на 23 научници. Повеќето од членовите, меѓу кои имало 13 правници, шест теолози и четири лекари, биле етнички Словенци. Новоформираната библиотека станала важно средиште за активностите на нејзините членови. "Опероси" имале значително влијание врз развојот на уметностите во Љубљана и низ словенечкиот културен простор.
Членовите на академијата го усвоиле латинското име "apes" (пчели) и академскиот мотто "Nobis atque aliis – operosi" (За нас и за другите – трудољубиви). Секоја година одржувале годишен состанок, како и четири други академски состаноци, на кои ги дискутирале своите истражувања. Нивната цел од самиот почеток била да го промовираат знаењето во правото, медицината, филозофијата и теологијата.
Во 1701 година, академијата се споила со Academia incoltorum (Академија за ликовни уметности) и Academia philharmonicorum (Академија за музика). Во периодот на нејзината најголема активност, околу 1714 година, таа била меѓународно здружение од 42 членови од Крањска и централните австриски покраини, под покровителство на бискупот Франц Карл фон Каунитц. Академијата почнала да опаѓа во летото 1725 година, но била обновена во 1781 година, благодарение на напорите на словенечките просветители. Сепак, била активна само уште околу 20 години, по што повторно опаднала поради разликите во ставовите и очекувањата на членовите.
1 Претседатели
* Јанез Крстник Прешерен (1656–1704), првиот претседател на академијата.
* Марко Гербец, претседател од 1712 до 1713 година.
Замок Ојстрица

Замокот Ојстрица (словенечки: Grad Ojstrica, германски: Osterwitz, Osterwiz, Osterbitz) бил замок над населбата Локе во општина Табор во централна Словенија. Денес, само руина на замокот останала на ридот, локално позната како Стари Град (Стар Замок), на југозапад од централниот дел на населбата.
Првично бил изграден во 13 век и припаѓал на грофовите од Цеље. Бил напуштен во 16 век откако беше нападнат за време на селанскиот бунт во 1535 година. До почетокот на 17 век веќе бил руина. Денеска останале само делови од утврдувањата.
Историски се верувало дека замокот Ојстрица е местото каде Вероника од Десенице била затворена и на крајот убиена.