procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Евангелисти

Евангелисти (|εὐαγγελιστής — оние што ја објавуваат добрата вест) — апостоли, автори на четирите канонски Евангелија: Матеј, Марко, Лука и Јован.
Матеј и Јован се вбројуваат меѓу Дванаесетте апостоли, додека Марко и Лука се сметаат за едни од Седумдесетте апостоли.
Во христијанството, во поширока смисла, евангелисти се сите луѓе што ја објавуваат Радосната вест (Евангелието). Според Библијата, Послание до Ефесјаните, глава 4, стих 11: „И Тој (Бог) постави некои за апостоли, други за пророци, некои за евангелисти, а други за пастири и учители...“ Така се разбира овој поим и во повеќето протестантски цркви.
Евангелист, Симбол,преземен од тетраморфот, Евангелие, Живот и дејност
Матеј, Ангел, Евангелие според Матеј, Цариник (даночник, собирач на давачки). еден од Дванаесетте апостоли. Проповедал во Етиопија, каде што бил маченички убиен околу 60 г. (според други извори бил погубен во малоазискиот град Јерапол).
Марко, Лав, Евангелие според Марко, Внук на апостол Варнава, ученикот на апостол Петар. Еден од Седумдесетте апостоли. Се смета за основач на Александриската православна црква и нејзин прв епископ. Претрпел маченичка смрт во 68 г.
Лука, Теле, Евангелие според Лука, Лекар, придружник на апостол Павле. Еден од Седумдесетте апостоли. Освен Евангелието е автор и на Делата на апостолите. Починал маченички во грчката Теба.
Јован, Орел, Евангелие според Јован, Помал брат на апостол Јаков, пред повикот од Исус бил рибар. Еден од Дванаесетте апостоли. Освен Евангелието, ги напишал Книгата на откровението и Трите посланија што се дел од Новиот завет. Тој е единствениот апостол што умрел од природна смрт, а не бил мачен.
Во древноста, називот „евангелист“ имал пошироко значење; така биле нарекувани сите проповедници на Евангелието (Благата вест) или на христијанството. Кај протестантите оваа употреба на зборот се задржала — така се нарекуваат мисионерите и други лица што го проповедаат христијанството, содржано во Евангелијата. Во древната христијанска Црква постоел посебен степен или служба на евангелисти, наменет исклучиво за проповед на Евангелието меѓу Евреите и незнабошците.
Кај древните христијански писатели, вообичаен симбол за четворицата евангелисти била таинствената кочија што пророкот Езекил ја видел крај реката Ховар (Ез. 1:5—26), составена од четири четирилики суштества, што наликувале на човек, лав, теле и орел. Овие крилести суштества, земени поединечно, станале симболи на евангелистите, и христијанската уметност почнувајќи од V век ги прикажува така:
* Матеј со човек или ангел (се смета дека во своето Евангелие по Матеј, според многу егзегети, го нагласува човечкото и месијанското својство на Христос);
* Марко со лав (во своето Евангелие по Марко, според традиционалното толкување, го прикажува Христовото семоќие и царственост);
* Лука со теле (во своето Евангелие по Лука зборува за Христовото првосвештенство, што се поврзува со жртвувањето на телињата);
* Јован со орел (според зборовите на блажениот Августин, Јован „како орел лета над облаците на човечката немоќ“).
Младен (село)

Младен е село во Северна Бугарија, општина Севлиево, област Габрово.
1 Географија
Селото Младен се наоѓа на околу 26 км север-северозападно од центарот на градот Габрово и 10 км североисточно од градот Севлиево. Сместено е во Предбалканот, во североисточниот дел на Севлиевските височини – Крушевскиот Рид. Два потока – едниот од север преку селото, а другиот од југоисток покрај него – ги собираат своите води во долината што започнува на југозападниот крај на селото исе влеваат на околу 4 км западно, во теснината на езерото „Александар Стамболиски“. Тесен асфалтиран пат води од селото до југоисточниот крај на територијата на област Велико Трново, крај којшто има вили и бунгалови. Климата е умереноконтинентална. Надморската височина во центарот на селото е околу 416 м.
Населението на село Младен, броело 1250 лица на пописот во 1934 година. Населението се намалило до 486 кон 1975 година, 236 кон 2001 година и 97 лица (по тековната демографска статистика за населението) во 2019 година.
2 Општествени институции
Село Младен од јануари 2021 г. е центар на ''кметство Младен''.
Тука се наоѓаат:
* читалиште „Просвета – 1918“;
* православна црква „Света Параскева“;
* поштенска станица.
3 Културни и природни знаменитости
Во центарот на селото имало споменик на партизаните Јото Иванов Генев (''Русчо'') и Минчо Георгиев Андреев (''Младен'').
4 Наводи
Полноќна миса (минисерија)

Полноќна миса (|Midnight Mass) — американска натприродна минисерија на ужасите, создадена од Мајк Фланаган за платформата Netflix. Во главните улоги се појавуваат Зак Гилфорд, Кејт Сигел и Хамиш Линклејтер. Премиерата се одржала на 24 септември 2021 г. Серијата добила потврдни одзиви од страна на рецензентите. Заплетот се сосредоточува на побожна и сиромашна островска заедница што доживува натприродни настани по пристигнувањето на таинствен свештеник.
1 Содржина
Еден младич се враќа во своето изолирано родно место на островот Крокет, со надеж дека ќе го изгради животот одново по четири години поминати во затвор, зашто, возејќи пијан, усмртил човек. Тој пристигнува истовремено со таинствен и харизматичен млад свештеник, кој почнува да ја оживува веќе ослабената вера на заедницата. Но разделеноста меѓу жителите брзо се продлабочува поради делата на свештеникот, додека мрачни и необјасниви настани почнуваат да се случуваат во малото гратче.
2 Улоги
Зак Гилфорд, Рајли Флин
Хамиш Линклејтер, отецот Пол Хил
Кејт Сигел, Ерин Грин
Кристин Лејман, Ени Флин
Саманта Слојан, Бев Кин
Игби Ригни, Ворен Флин
Рахул Коли, шерифот Хасан
Анара Сајмон, Лиза Скарборо
Анабет Гиш, д-р Сара Ганинг
Алекс Есое, Милдред Ганинг
Рахул Абури, Али Хасан
Мет Бидел, Стерџ
Едвард Труко, Вејд Скарборо
Кристал Балинт, Доли Скарборо
Луис Оливер, Укер
Хенри Томас, Ед Флин
Роберт Лонгстрит, Џо Коли
Карла Гуџино, судијата
Квинтон Бојсклер, ангелот
Ебони Бут, Тара-Бет
Џон К. Макдоналд, Боул
Мајда Ширца

Мајда Ширца Равникар (родена на 20 април 1953 година) е словенечка историчарка на уметност, новинар и политичар. Таа била министерка за култура во владата на Борут Пахор.
Родена е во Постојна, тогаш дел од Социјалистичка Република Словенија на СФРЈ. Младоста ја поминала во Карстниот регион во западна Словенија. Основно училиште учела во Штањел и Дутовље, а гимназија во Постојна. Дипломирала историја на уметност на Факултетот за уметности на Универзитетот во Љубљана. Работела како новинарка во Словенечката државна телевизија во културна програма, особено со уметнички филм. За тоа време, таа продуцирала повеќе од 60 кратки документарни филмови.
Во 1997 година била назначена за државен секретар во Министерството за култура под Јожеф Школч. На парламентарните избори во 2000 година била избрана за пратеник во словенечкото национално собрание на листата на Либералната демократија на Словенија. Во 2004 г. била реизбрана. За време на централно-десничарската влада на Јанез Јанша помеѓу 2004 и 2008 година, се појавила како главен опозициски говорник во културата и медиумската политика, остро критикувајќи го конзервативниот министер за култура Васко Симонити. Двајцата развиле личен анимозитет, кој бил добро познат на јавноста.
Во 2007 година, ја напуштила партијата Либерална демократија на Словенија и станала еден од основачите на социјал-либералната партија ''Зарес''. По победата на левичарските партии на парламентарните избори во 2008 година, Ширца била назначена за министер за култура во владата на Борут Пахор.
Мајда Ширца била во брак со починатиот словенечки архитект Војтех Равникар.
1 Наводи
Решково

Решково било село во Југозападна Бугарија, општина Струмјани, област Благоевград.
1 Географија
Решково се наоѓало во источното подножие на Малешевски Планини, западно од селото Микрево.
2 Историја
На местото на Решково постоела црква „Свети Атанасиј“.
Кон 1900 година според статистиката на Васил К'нчов во ''Ратчково'', Петричка кажала, дека живееле 172 бугари-христиани.
Решково било запалено во време на Првата балканска војна од турци.
Последните жители на Решково се иселувале во Горното маало на Мирчево после 1920 година. Селото било уништено во 1937 година. Неговите жители најмногу се населиле во Микрево.
Во 2012 година, по повод 100-годишнината од палењето на Решково, во Мирчево е откриена четириметарска спомен чешма.
3 Личности
; Родени во Решково
* Григор Дончев, доброволец во четата на Иван Атанасов – Инджето* Стоян Ангелов (1851 – 1899), деец на ВМОК
4 Наводи
Мртва вселена: Пропаст

''Мртва вселена: Пропаст'' (|Dead Space: Downfall) — долгометражен анимиран научнофантастичен филм на ужасите, предисторија на компјутерската игра ''Dead Space''. Бил произведен од Film Roman Productions и Electronic Arts, а распределен од Anchor Bay Entertainment. Бил издаден од Anchor Bay Entertainment на ДВД и Blu Ray на 28 октомври 2008 г., а се прикажувал на Sci Fi Channel на 2 декември 2008 г. Во Македонија постои неофицијално ДВД-издание под наслов ''Dead Space: Пропаст''.
1 Содржина
Така започнува ужасот на екипажот на вселенскиот брод „Ишимура“: Во длабоката вселена, на далечна планета за време на истражувачка мисија, е откриена древна религиозна реликвија. Сметајќи ја за доказ за постоењето на Бог, екипажот ја зема на бродот. Некои ѝ се поклонуваат, додека други ѝ се потсмеваат. Кога еден сатански артефакт ќе разбуди долго заспана вонземјанска раса, се ослободува неред и незапирлив колеж. Бродот станува вистински пекол.
2 Озвучување
Глумец, Улога
Ника Футерман, Алиса Винсент
Кит Шарабајка, д-р Кејн
Кевин Мајкл Ричардсон, Семјуел Ајронс / Пендлтон
Хал Спаркс, Рамирес
Фил Морис, Хансен
Кели Ху, Рен
Џеф Бенет, Добс
Џим Камингс, капетан Матиус
Лија Сарџент, Џенифер Бароу
Брус Бокслајтнер, Колин Бароу
Аста Вречко

Аста Вречко (родена на 13 август 1984 година) е словенечка политичарка. Таа ја извршува функцијата министер за култура на Република Словенија од 2022 година. Таа станала координатор на Левица во септември 2023 година.
1 Младите и образованието
Вречко е родена во Цеље, а пораснала во Шенџур. Дипломирала историја на уметност и се вработила како млад истражувач на катедрата за ликовна педагогија на Факултетот за образование на Универзитетот во Љубљана. Подоцна, Вречко се вработила како доцент на Катедрата за историја на уметност на Факултетот за уметности на Универзитетот во Љубљана, каде што докторирала во 2014 година. Нејзини области на истражување се словенечката и југословенската уметност во 20 век, со акцент на проучувањето и организацијата на уметниците, изложбената историја и културната политика во периодот на двете Југославија и уметноста во кампот.
Работи и како соработник во галеријата Божидар Јакач во Костањевица на Крка и како надворешен соработник на Академијата за ликовни уметности и дизајн во Љубљана. Таа е и куратор и коавтор на неколку проекти.
2 Политика
Вречко долги години се занимавала со активизам. Таа била член на Универзитетот „Работници и панкери“, а во 2014 година била ко-основач на Иницијативата за демократски социјализам, која тогаш била дел од Обединетата левица. Денес е член на партијата Левица. На локалните избори во 2018 година е избрана за градски советник во општина Љубљана, каде што е една од тројцата советници на Левица. Во 2021 година е избрана за заменик координатор на партијата. Таа се кандидирала за партијата на изборите за националното собрание во 2022 година и освоила 1.074 гласови во областа Љубљана Шишка 1, или 10,49 отсто од гласовите, но не била избрана за претставник.
2.1 Министер за култура
Кога Левица влегла во коалициски преговори со Слободно движење и социјалдемократите, Аста Вречко била споменувана како иден министер за култура. Таа била сослушана пред надлежниот комитет на Националното собрание на 31 мај 2022 година. Таа го започнала својот мандат на 1 јуни 2022 година.
Мистрија

Мистрија (грчки μύστρον) — најважна алатка на ѕидарот во ѕидарските и малтерисувачките работи, која се состои од рамна челична плоча со дебелина од околу 1,5 до 2 милиметри, со триаголен или трапезоиден облик, поврзана со рачката со спој во S-облик направен од челична прачка со пречник од околу 8-10 милиметри. Должината на страната на плочката треба да одговара на должината на стандардната тула, така што малтерот, кога се нанесува на тулата, ја покрива целата нејзина должина. Алатката завршува со дрвена рачка.
Се користи за нанесување и размачкување на градежен малтер при градење ѕидови (ѕидење) и за нанесување на малтер при рачно малтерисување.
Мистрија со еден изострен раб е алатка што се користи во археологијата.
1 Галерија
Адам и Ева (филм од 1969)

„Адам и Ева“ – филм на режисерот Марио Фанели од 1969 година. Фанели е автор и на сценариото, кое е засновани врз истоимената едночинка на Мирослав Крлежа од 1922 година. Главните улоги ги играат: Изет Хајдархоџиќ, Звонимир Чрнко, Ана Кариќ, Свен Ласта, Тито Строци, Божидарка Фрајт и Јагода Калопер. Монтажата е дело на Јосип Ременар, музиката ја компонирал Томислав Симовиќ, а директор на фотографијата е Бранко Иватовиќ.
1 Синопсис
Во филмот се разработува вечната тема на судирот меѓу половите, како и еротскиот однос меѓу мажот и жената...
Девет Керубинови векови

Девет Керубинови векови — роман на македонскиот писател Славко Јаневски,дел од циклусот Кукулино, издаден во 1986 година.
1 Содржина
Романот „Девет Керубинови векови“ од Славко Јаневски претставува прв дел на циклусот Кукулино, иако напишан подоцна од другите. Ова е роман на еволуција на книжевниот материјал, каде се надоградува сложената слика на Македонија, но во исто време е и универзален простор каде се мешаат историјата и митот, реалноста и сонот. Типолошки романот може да се одреди како фантастична хроника. Во него проекцијата на времето е дадена најнапред со утврдување на основните пресеци и воспоставување иницијални сижејни низови (првата целина- која е и пролог- скица на делото), за потоа нарацијата да мине во поширок систем во просторот на деветвековна хроника (втората целина-основа, срж на делото) па повторно да се врати на резимеа, коментари и објаснувања ( третата, четвртата и петтата целина- се модерен и во композициска смисла вешто конструиран епилог).
Почнувајќи од романот Тврдоглави, па до Девет Керубинови векови, Јаневски ја гради приказната на односот меѓу доброто и злото, живот-смрт, Македонија- вселена.
Прологот (Пристап кон третиот завет географија, историја) содржи 17 наративни единици, случувањата се одвиваат седум векови пред раѓањето на Керубин, кој според раскажувачот е нов Исус. Времето се одвива наназад. Митот дека златото (златна грутка во форма на човечка черупка) е зло, е основа на сижето во прологот. Раскажувањето е од времето меѓу првата и стотата година од новата ера. Во сите овие делови главен мотив е златото олицетворено како зло, како проклетство.
Во втората целина дејствието започнува седумстотини години по Христовото раѓање, со доаѓањето на Словените. Втората целина е насловена „Супстанца на коските“ (деветвековна хроника, каде се одделува приказната за Керубин и неговите потомци, ликот на Керубин е хиперболички претставен, а во магискиот кукулински простор, „чудата не се чуда“. Преку секој од деловите Век први до век деветти се градат ликови на кукулински херои и антихерои, за раскажувањето да заврши со проклетството на златото и таткоубиството, и на тој начин се затвора композицискиот круг. Со епилогот/ епилозите (Од матичната книга на родените, Прикаски на балканските кабалисти, Лавиринт), Јаневски ги појаснува работите во својот космогониски приказ на просторот и времето.
Корморан Страјк

''„Корморан Страјк“'' — серија криминалистички романи напишани од британската авторка Џ. К. Роулинг, под псевдонимот Роберт Галбрејт. Приказната ги прикажува случаите на фиктивниот британски приватен детектив Корморан Страјк и неговата партнерка Робин Елакот. Досега биле објавени седум романи во планирана серија од десет. Седмиот роман бил објавен на 26 септември 2023 година. До февруари 2024 година, серијата била продадена во повеќе од 20 милиони примероци ширум светот и била објавена во повеќе од 50 земји, преведена на 43 јазици.
Романите биле адаптирани во телевизиската програма ''„Strike“'', која започнала да се емитува на BBC One во Обединетото Кралство во август 2017 година.
1 Романи
#''464 страници''#''454 страници''#''512 страници''#''656 страници''#''944 страници''#''1024 страници''#''960 страници''
На 15 март 2024 година, Роулинг го открила насловот на осмата книга како ''„Човекот со обележја“''. Планираниот датум на објавување е 2 септември 2025 година.
2 Телевизиска адаптација
Во декември 2014 година, било објавено дека серијата романи ќе биде адаптирана за телевизија од страна на Би-Би-Си. Во септември 2016 година, било потврдено дека Том Бурк бил избран за улогата на Корморан Страјк. Холидеј Грејнџер била избрана за улогата на Робин Елакот подоцна во ноември. Снимањето на седумте едночасовни епизоди од телевизиската серија ''„Корморан Страјк“'' започнало во ноември 2016 година. Серијата била избрана од HBO за дистрибуција во САД и Канада. Премиерно била прикажана на 27 август 2017 година на BBC.
Андрогенетска алопеција

Андрогенетската алопеција е најчеста форма на опаѓање на косата, предизвикана од генетски и хормонални фактори, особено од дејството на дихидротестостеронот (DHT) врз фоликулите на косата. Кај мажите обично се манифестира со повлекување на линијата на косата и ќелавост на темето, додека кај жените се јавува како дифузно проретчување на косата. Оваа состојба е прогресивна и може да започне во раните дваесетти години, а нејзиниот тек варира од личност до личност.
Никол Штрузе

Никол Штрузе (германски: ''Nicole Struse'', 31 мај 1971 година во Хан) — германска пингпонгарка која освоила неколку национални натпревари и стигнала до третиот круг со Елке Шал на натпреварот за женски двојки на Летните олимписки игри 2004. Таа ја претставувала својата родна земја на четири последователни Летни олимписки игри, почнувајќи од 1992 година. Во 1995 таа била рангирана на 1 место во европската ранг листа. Во 2004 го освоила својот прв турнир за пинг-понг во Европа. По освојувањето на осумте германски првенства, таа ги заменила Хилде Буссман и Труде Патци како нов рекордер во 2005 година.2006 таа и Ву Ѓадуо го освоиле германското првенство во двојки. Во март 2009 година, таа била шеста на германската ранг-листа. Потоа таа не била рангирана повеќе поради тоа што не учествувала во доволно пинг-понг игри во текот на последните 12 месеци.
1 Приватен живот
На 1 мај 2000 година Штрузе станала член на „Спортфордегрупе“ на „Сојузните одбранбени сили“ на Германија во Мајнц.
Министерство за верски работи и јавно образование (Руска Империја)

Министерството за верски работи и јавно образование — краткотрајно владино министерство на Руската Империја, кое управувало со сите образовни и научни институции, како и духовните работи на сите вероисповеди во Русија. Министерството постоело од 1817 до 1824 година и било познато под неофициалното име „двојно министерство“.
1 Историја
Министерството било основано со декрет на царот Александар I на 24 октомври 1817 година.
Формирана било со обединување на:
* Министерството за национално образование;
* Главна дирекција за духовни работи на Православната конфесија при Светиот Синод;
* Главна дирекција за религиозни работи на странски (т.е. неправославни) вери.
Со декрет од 27 мај 1824 година, министерството било распуштено поради значително дуплирање на неговите функции од страна на Синодот - како резултат на притисок од партијата на противниците на министерот принцот Александар Николаевич Голоцин, предводена од Алексеј Аракчејев. На местото на распуштеното министерство, трите гореспоменати оддели биле обновени со некои промени во нивните функции во однос на 1817 година.
2 Министер
* Принц Александар Николаевич Голоцин (1817 – 1824)
Садилка

Садилка или садило — зашилено дрвено колче за правење дупки во земјата за да можат да се садат семиња, садници или мали луковици. Садилките ги има во разни облици, како права садилка, садилка со Т-рачка, садилка со лопатка и садилка во облик на L.
1 Историја
Садилката за прв пат е забележана во римско време и оттогаш останала претежно непроменета. Во осумнаесеттиот и деветнаесеттиот век, земјоделците користеле метални или дрвени садилки со долги рачки за садење култури. Едно лице оди со садилка и прави дупки, а второ лице става семе во секоја дупка и ќе ја пополнува со земја. Дури во времето на ренесансата, садилките станале производствен предмет, некои изработени од железо за пробивање во тврди почви и глина.
2 Права садилка
Ова е класична садилка. Тоа е сè, од изострен стап до покомплициран модел со закривена рачка и зашилен челичен крај. Може да биде направен од дрво, челик или пластика.
3 Садилка со Т-рачка
Оваа садилка е многу слична на класичната, но со Т-рачка што се вклопува во дланката за полесно да се примени вртежниот момент. Ова му овозможува на корисникот да врши рамномерен притисок, создавајќи конзистентна длабочина на дупката.
4 Современи садилки
Должината на современите садилки е 26–30 см, врвот често им е со метална навлака, а Т-рачката симетрична или од едната страна поделбела и подолга. Јасеновото дрво е најдобро за садилки, а Т-рачката може да биде и од пластика.
Фудбалски куп на Југославија 1990-1991

Фудбалски куп на Југославија 1990-1991, познат и под името Куп на Маршалот Тито 1990-1991, било 43-тото (и последно) издание на натпреварувањето под ова име. Воедно, ова било последното натпреварување во кое учествувале хрватски и словенечки клубови, бидејќи двете земји се отцепиле од Југославија во 1991 година.
Бранител на титулата била . Трофејот во ова издание го освоила екипата на , кој во финалето ја победила токму екипата на Црвена ѕвезда, со што спречиле ''„црвено-белите“'' да ја освојат „тројната круна“ (бидејќи веќе ги имале освоено првенството и Купот на шампионите).
По отцепувањето на Хрватска од Југославија, капитенот на Хајдук, Игор Штимац, изјавил: „Овој трофеј ќе остане со нас засекогаш, бидејќи мислам дека овој куп никогаш повеќе нема да се игра“. Всушност, трофејот (17 кг сребро, до 2008 година не се знаело каде е скриен) никогаш не бил вратен во Фудбалската федерација на Југославија.
1 Квалификувани екипи
Сите 18 екипи учесници во Прва лига 1989-1990 се квалификувале директно. Останатите 14 екипи (во жолто) ги поминале квалификациите.
Дивизија, Словенија, Хрватска, Босна и Херцеговина, Србија, Црна Гора, Македонија
Војводина, Централна Србија, Косово
Прва лига
Втора лига
Трета лига
Непозната дивизија
2 Шеснаесттина финале
| align=center|8 август 1990
3 Осминафинале
15.08.1990, 22.08.1990
4 Четвртфинале
10.10.1990, 21.10.1990
5 Полуфинале
03.04.1991, 17.04.1991
6 Екипа победник
Хајдук Сплит9. титула
Игор Забел

Игор Забел (14 август 1958 – 23 јули 2005) бил словенечки историчар на уметност, куратор и есеист. Бил кустос во Музејот на модерна уметност во Љубљана и еден од најистакнатите писатели за модерна и современа уметност во Словенија. Во 2007 година постхумно му била доделена наградата Рожанц за неговите есеи за модерната и современата уметност.
Здружението за култура и теорија „Игор Забел“ и наградата „Игор Забел“ го носат неговото име, во спомен на неговото дело.
1 Живот
Забел бил роден во Љубљана. Дипломирал филозофија, историја на уметноста и компаративна книжевност на Универзитетот во Љубљана во 1982 година. Во 1989 година магистрирал на истиот универзитет.
Помеѓу 1984 и 1986 година, Игор Забел работел како слободен писател. Во 1986 година започнал да работи како куратор во Љубљанскиот музеј за модерна уметност, а подоцна се здобил со звање виш кустос. Во 2003 година работел како куратор на Биеналето во Венеција.
Хај починал на 23 јули 2005 година поради компликации кои следеле по операција на коленото.
2 Здружението за култура и теорија „Игор Забел“
Две години по ненадејната смрт на Игор Забел, во 2007 година, членовите на неговото семејство заедно со Фондацијата ЕРСТЕ го основале Здружението за култура и теорија „Игор Забел“. Здружението ја известува својата цел како промоција на тековното значење на делото на Забел „за уметноста и културното разбирање меѓу Источна и Западна“ Европа.
Наградата „Игор Забел“ за извонредни културни активности поврзани со регионот на Средна и Југоисточна Европа и конкурсот „Игор Забел“ за иновативни кураторски пристапи и теоретски истражувања во современите визуелни уметности се именувани по него.
3 Дела
Истражувањето на Забел се фокусирало на посткомунистичката литература и уметност во Источна и Централна Европа. Забел имал десеттина изложби во Љубљана. Од објавените дела, се три книги кратки раскази и седум збирки есеи:
3.0.1 Кратки раскази
*''Стратегии, тактики'' (1985)
*''Дамки на ѕидот'' (1993)
* Списание на Модерна галерија Љубљана М'арс
3.1 Збирка есеи
* Среден простор: Есеи за сликарството на Емерик Бернард (1991)
* Шпекулации (1997)
*''Поврзани градови'' (1999);
* Другата половина на Европа (2000);
* Примарни документи: буквар на критичко пишување за критичката уметност во Источна Централна Европа (2002).
*''Есеји I'' и ''II''; постхумно (2006 и 2008 г.)
* Игор Забел: Теорија на современа уметност (по неговата смрт)
3.2 Издание и превод
Забел го уредувал Манифеста журнал: Журнал за современо кураторство (со Виктор Мисиано) и Магазинот на Модерна галерија Љубљана М'арс. Тој исто така преведувал бројни текстови и книги од областа на хуманитарните науки и литературата: Томас Пинчон, Едвард В. Саид, Оскар Вајлд, Имануел Морис Валерштајн, Зигмунд Фројд, Мајкл Баксандал, Ервин Панофски.
Тврдоглави

Тврдоглави — роман на македонскиот писател Славко Јаневски, дел од циклусот Кукулино, издаден во 1969 година.
1 Содржина
Романот „Тврдоглави“ од Славко Јаневски е првиот напишан роман од циклусот Кукулино. Тогаш за првпат се среќава ова село на јужните падини на Скопска Црна Гора, за потоа да стане мал, но целосен универзум во кој ќе се одвиваат настаните кои ги следиме во натамошниот опус на Јаневски. Се менуваат генерации на жители на ова имагинарно село во деветте романи кои следуваат и со чија судбина нè запознава авторот, се до последниот роман „Депонија“ токму пред неговата смрт.
Во „Тврдоглави“ Кукулино е негде околу 1835 година, кога е под османлиско владеење и живеачката е тешка и бара натчовечки напори да се опстои. Токму една таква епизода на натчовечки напор е раскажана, а тоа е носењето на воденички камења од Лесновските каменокпи за новоизградените четириесет и три воденички, за да се спротивстават на големиот данок од Али-бег, и самите да си го мелат житото за својот леб. На патот до Лесново четириесет и тројцата селани со волови и двоколки се соочени со опасности кои ги демнат зад секој свијок. Голем број од нив ќе умрат на овој пеколен пат, а само половината да се вратат со потребниот камен за воденицата. Тврдоглаво наспроти сите патешествија успеваат да го поминат испитот на издржливоста и храброста.
Според Влада Урошевиќ, патот на Кукулинците во потрага по воденичките камења има двојно патување низ митскиот простор, вертикално (искачување на небо и слегување во подземјето) и хоризонтално (пат кон сакралниот центар и кон заканувачката периферија каде демне хаосот). Така Кукулинците одат прво кон периферијата, а потоа се враќаат кон центарот, од космосот кон хаосот и назад до космосот. Воденичките камења покрај својата практична намена имаат и улога на сакрален објект, круг со празнина во центарот кој има и симболичко значење. „Романот е работен врз една силна архетипска основа, ги носи во своето средиште големите теми на личната и колективната иницијација, на митското сфаќање на просторот и на патот, поставени во функција на една современа романсиерска постапка.“
Мојот крвав Ден на вљубените (филм)

Мојот крвав Ден на вљубените (|My Bloody Valentine) — канадски слешер од 1981 г., режиран од Џорџ Михалка по сценарио на Џон Берд. Во филмот глумат Пол Келман, Лори Халир и Нил Афлек во главните улоги. Заплетот следи група млади што решаваат да приредат забава за Денот на вљубените, но нивната веселба ја прекинува одмаздничкиот бес на манијак облечен во рударска опрема, кој започнува крвав поход.
Филмот бил замислен и снимен целосно во текот на една година, со снимање на местоположба во Сиднеј Мајнс, Нова Шкотска, во есента 1980 г. Премиерно бил прикажан во канадските кина на 13 февруари 1981 г., во распределба на Paramount Pictures Corporation, токму за празникот на вљубените. И покрај мешаните критики и приходот од 5,7 милиони долари, со текот на годините филмот стекнал значајна култна репутација.
''Мојот крвав Ден на вљубените'' се соочил со значителна цензура — Американската асоцијација за филмови отсекла вкупно девет минути поради претерано насилство и крвопролевање. Иако сопродуцентот Данинг потврдил дека отсечените сцени сѐ уште постојат, обидите да се издаде нецензурирана верзија биле попречени од Paramount, која одбила да ја објави. Во 2009 г., Lionsgate ги добила правата за домашна распределба и објавила Blu-ray и ДВД-издание со дополнителни три минути обновена снимка. Истата година, Lionsgate објавила и преработка на филмот.
1 Содржина
Се ближи Денот на вљубените и младите луѓе од малото рударско гратче Валентајн Блафс организираат забава. Неколку десетлетија претходно, избувнување во рудникот заробило шест рудари под земја. Еден од нив, Хари Ворден, преживеал, иако во пореметена состојба. Ворден е испратен во душевна болница, но бега и ги убива оние што ги смета за одговорни за несреќата во рудникот. Сега луѓето повторно се жестоко убивани, а жителите на градот се сомневаат дека тоа е дело на Хари Ворден.
2 Улоги
Глумец, Улога
Пол Келман, Џеси Ханигер „Ти-Џеј“
Лори Халир, Сара Мерсер
Нил Афлек, Аксел Палмер
Синтија Дејл, Пети
Дон Френкс, шерифот Џејк Њуби
Кејт Најт, Холис
Алф Хамфриз, Хауард Ландерс
Патрише Хамилтон, Мејбл Осборн
Томас Ковач, Мајк Ставински
Питер Каупер, Хари Ворден / Рударот
Алуминиум хидроксид

Алуминиум хидроксид е хемиско соединение со формула Al(OH)₃, кое се јавува во форма на бел, аморфен прав и е нерастворлив во вода, но покажува амфотерни својства, реагирајќи со киселини и бази.
1 Употреба
Во медицината, ова соединение е широко познато како антацид, кој се користи за ублажување на симптомите на гастритис, рефлукс или чир на желудник преку неутрализирање на желудочната киселина. Кај пациенти со бубрежни заболувања, алуминиум хидроксид се применува како врзувач на фосфати, помагајќи да се контролира нивото на фосфати во крвта. Надвор од медицинската употреба, соединението наоѓа примена во индустријата, особено како средство за заштита од пламен во пластика и текстил, благодарение на неговата способност да ја намали запаливоста. Исто така, тој е клучна суровина во Бајеровиот процес за производство на алуминиум, а се користи и во производството на керамички материјали и стакло. Иако е генерално безбеден во пропишани медицински дози, долготрајната употреба може да предизвика несакани ефекти, како запек или намалување на фосфатите во организмот.
Горанчо Бошковски

Горанчо Бошковски — македонски копаничар.
1 Животопис
Горанчо Бошковски е роден на 1 јуни1964 година во Велес, Република Македонија. Основно и средно образование завршил во Велес. Своето образование го продолжил во 1984 година на факултетот за безбедност „Елисиј Поповски Марко“ Идризово, Скопје. До своето пензионирање бил вработен во СВР и МВР Велес. Својата љубов кон копаничарство ја негувал од своето детство, со овој несекојдневен и редок занает започнал од 1995 година па се до денес.
Бошковски од Велес ја продолжил долгата традиција на копаничарството како занает и хоби.
Тој е самоук копаничар кој скоро три децении се занимава со копаничарство. Најчесто во својата работа тој го користел оревот како дрво за неговите резби. Бошковски ги овековекувал во своите резби македонската флора и фауна. Инспирацијата во неговите резби  или дрворез во неговото творештво најчесто ја пронаоѓал во македонските цркви и манастири во кои е вткаена историјата на македонската резба. Бошковски е член на Здружението на копаничари на Македонија „ЗКМАК“ во Битола. Своите дела ги изложувал на изложби организирни од „ЗКМАК“. Квалитетните дрворези на Бошковски се препознаени кај љубителите на оваа уметност и последните години тој изработувал резби само по порачка. Во оформување на ореовото дрво во различни форми тој најчесто ги користел техниките: длабока поткопана резба и ажурна или пробушена резба. Бошковски е мајстор на тридимензионално прикажување на сите делови на резбата.
Со свои резби се претставил и на изложбата организирана од Народниот музеј Велес, каде биле презентирани 45 уметнички дела - копаници на десет велешки автори.
2 Галерија
Малавита

„Малавита“, познат и како „Семејство“ (англиски: ''The Family'') – филм на режисерот Лик Бесон (Luc Besson) од 2013 година, снимен по сценариото на Бесон и Мајкл Калео (Michael Caleo). Филмот е заснован на истоимениот роман на Тонино Бенаквиста (Tonino Benacquista). Монтажата е дело на Џилиен Реј (Julien Rey), а директор на фотографијата е Тјери Арбогаст (Thierry Arbogast). Главните улоги ги играат: Роберт де Ниро (Robert De Niro), Мишел Фајфер (Michelle Pfeiffer), Томи Ли Џонс (Tommy Lee Jones), Дијана Агрон (Dianna Agron) и Џон Д’Лео (John D'Leo).
1 Синопсис
Поранешниот мафијашки шеф Џовани Манцони (го игра Де Ниро) заедно со сопругата, синот и ќерката, живее како заштитен сведок во Франција, откако ги поткажал другите мафијаши. Иако агентот на ФБИ (го игра Ли Џонс) се обидува да ги држи под контрола, членовите на семејството Манцони не може да се откаже од старите навики и од насилството како средство за решавање на секојдневните проблеми. Кога мафијата ќе го открие новито идентитет и местото на живеење на Манцони, семејството е принудено да се бори за да преживее...
Четврто крило

Четврто крило (|Fourth Wing) е фантастичен роман од американската авторка Ребека Јарос, објавен во 2023 година. Тоа е првата книга од серијалот ''„Емпиријан“''. Романот постигна вирален успех на заедницата за читање БукТок (BookTok) на TikTok, што го доведе до првото место на листата на бестселери на Њујорк Тајмс.
1 Позадина
Книгата е првиот дел од серијалот „Емпиријан“, а воедно и првата книга објавена од „Ред Тауер Букс“. Продолжението на романот, „Железен пламен“, било објавено во ноември 2023 година. години.
Протагонистката на романот, Вајолет, покажува многу од симптомите и искуствата паралелни со оние со синдромот Илос-Данлос. Состојбата не е конкретно именувана во романот, но авторот потврди дека Виолет го има синдромот. Ребека Јарос открила дека и таа го има овој синдром.
2 Синопсис
Романот се одвива во Воениот колеџ Базгијат во измислената земја Навара и ја следи дваесетгодишната Виолет Соренгејл. Целиот свој живот се обучувала да стане писарка - членка на колеџот задолжена за документирање на историјата. Сепак, нејзината мајка, генерал и командант на колеџот, ја принудува да влезе во смртоносниот квадрант на јавачи на змејови и покрај малото и кревко тело на Вајолет.
По влегувањето во „Четвртото крило“ на Квадрантот на јавачите, Вајолет мора да преживее низа сè поопасни тестови, вклучувајќи поврзување со змеј и обука за воин на фронтот на војната во Навара. Покрај тоа, таа е мета на оние кои не ја сакаат нејзината мајка. Напуштањето на Четвртото крило е дипломирање или смрт.
Биосимилар

Биосимилар е биолошки лек кој е многу сличен на веќе одобрен референтен биолошки лек, но не е идентичен поради сложеноста на биолошките молекули. Овие лекови се развиваат за да имаат слична ефикасност, безбедност и квалитет како оригиналниот лек, но обично се произведуваат по истекот на патентот на референтниот лек. Биосимиларите се користат за лекување на исти болести како и референтните лекови, како што се рак, автоимуни болести или дијабетес, и поминуваат низ ригорозни тестирања за да се докаже нивната сличност во структурата, функцијата и клиничките ефекти. За разлика од генеричките лекови, кои се точни копии на хемиски синтетизирани лекови, биосимиларите се посложени бидејќи се произведуваат од живи клетки, што може да доведе до мали варијации. Овие варијации се внимателно проучени за да се осигура дека немаат клинички значајни разлики во однос на референтниот лек. Биосимиларите често се поевтини, што ги прави попристапни за пациентите и здравствените системи, но нивниот развој и одобрување бараат строги регулаторни процеси од страна на агенции како EMA или FDA.
Бела сабота (празник)

Бела сабота се нарекува саботата пред празникот Ѓурѓовден. Во источните делови на Македонија Бела сабота се смета за празник кој е поврзан со обредни дејствија за заштита од временски непогоди. Поради тоа, се избегнува работење на тој ден.
1 Бела сабота во Источна Македонија
Според народните верувања во радовишко, Бела сабота е сестрата на св. Ѓорѓи. Жените не извршуваат никаква работа на тој ден, со цел да се заштитат „за од град“. Во Малешевијата, Бела сабота се слави со цел класот на житото да не биде празен. Во Горноџумајско, девојките и жените изглегуваат да берат билки пред изгрејсонце, за потоа, со билките ги закиснуваат во котле со вода крај реката, и три пати да испеат една обредна песна:
,,Што е рано мома станала, станала...
На река е отишла, отишла, и вода е налила, налила...".
Откако ќе ја испееле песната, според народните верувања немало да паѓа град. Цветната вода потоа ја носеле дома и ја ставале во крма со која се закрмувале овци. Со зелени гранчиња се украсувале портите на куќите, трлата и се одвојувале јагнињата од овците. Во другите делови од Македонија, овие обичаи се практикуваат на празникот Ѓурѓовден или квечерината спроти празникот.
Змиин ден

Змиин ден се поврзува со 22 март, денот на пролетта и со празникот Благовец.
1 Змиин ден во Македонија
Во село Орман, Скопско, змиите се сметаат за суштества кои имаат магиска моќ против злото, болести, уроци, магии и слично. На 22 март, кога се празнува и празникот Младенци, забранет е секаков вид на работа. Карактеристичен дел од славењето е посетувањето на Змијарникот, од страна на мештаните и нивните гости. Пред отворите на карпите од каде што излегуваат змиите, се останаат разни предмети „нишани“, кои се дел од обред. Девојките оставаат шамии или делови од личната облека, жените и мажите оставаат кошули, а роднините оставаат ''нишан'' во име на болни луѓе кои не се во можност да присуствуваат. Оставањето нишан симболизира молба од страна на учесниците во обредот - барање помош или лек од змиите, на пример, неротките веруваат дека ќе родат, немажените дека ќе се омажат и слично.
Оставањето нишани се одвива исклучиво молчејќи во страв дека змиите можат да се исплашат. Нишаните се оставаат на земја, исклучиво со десна рака. Доколку змијата помине низ нишаните, желбата ќе биде исполнета. Змиите кои не сакале да поминат низ нишаните, биле фаќани со голи раце од страна на мажите и момчињата кои не се плашеле, и сами ги преминувале врз нишаните кои тие ги поставиле. На самиот крај на обредот, една од фатените змии ја спуштале на земја во подножјето на ридот и околу неа играле оро. Според народните верувања, на овој ден змиите не касаат и никој не смее да ги убие.
Чекајќи ги варварите (филм)

„Чекајќи ги варварите“ (англиски: ''Waiting for the Barbarians'') – филм на режисерот Сиро Гера (Ciro Guerra) од 2019 година, снимен по сценариото на Џон Максвел Куци (J. M. Coetzee). Филмот е заснован врз истоимениот роман на Куци од 1980 година. Главните улоги ги играат: Марк Рајланс (Mark Rylance), Џони Деп (Johnny Depp), Роберт Патинсон (Robert Pattinson), Гана Бајарсајкан (Gana Bayarsaikhan) и Грета Скаки (Greta Scacchi).
1 Синопсис
Филмот ги прикажува моралните дилеми на магистратот, верниот службеник на царството, кој работи во мал град во близина на границата и упорно ги затвора очите пред неизбежната војан со „варварите“. Меѓутоа, откако ќе стане сведок на суровото и неправедно постапување со воените заробеници, тој ја преиспитува својата улога во режимот и се решава на смел чин - да крене бунт...
Нарцис и Златоустиот

''Нарцис и Златоустиот'' (|Narziß und Goldmund), е роман напишан од германско-швајцарскиот автор Херман Хесе, кој првпат бил објавен во 1930 година. При објавувањето, ''романот'' се сметал за литературен триумф на Хесе; хронолошки, го следи Степски волк.
1 Заплет
''Нарцис и Златоустиот'' е приказна за еден млад човек, Златоуст, кој бесцелно талка низ средновековна Германија откако го напуштил католичко манастирско училиште во потрага по она што би можело да се опише како „смислата на животот“.
Нарцис, надарен млад учител во манастирското училиште, брзо се спријателува со Златоуст, бидејќи тие се блиски по возраст, а Златоуст е природно паметен. Златоуст му се восхитува на Нарцис, и Нарцис има голема наклонетост кон него. Откако еден ден залутал предалеку по полињата собирајќи билки, Златоуст наидува на убава Ромка, која го бакнува и го поканува да водат љубов. Оваа средба станува негово откровение; тој сфаќа дека никогаш не му било судено да биде монах. Со помош на Нарцис, го напушта манастирот и се впушта во скитнички живот.
Златоуст смета дека е многу привлечен за жените и има бројни љубовни афери. Откако ќе види особено убава резбана Мадона во црква, тој чувствува како му се буди сопствениот уметнички талент и го бара мајсторот резбар, кај кого учи неколку години. Сепак, на крајот, Златоуст одбива понуда за членство во еснафот, претпочитајќи ја слободата на патот. Кога Бубонската чума го опустошува регионот, Златоуст се среќава со човечкото постоење во неговата најгрда форма. Конечно, откако е затворен поради афера со сопругата на градскиот управник и осуден на погубување, се спасува и повторно се среќава со својот пријател Нарцис, сега игумен. Двајцата размислуваат за различните патеки што ги поминале нивните животи, спротивставувајќи го уметникот и мислителот.
2 Теми
Како и повеќето дела на Хесе, главната тема на оваа книга е борбата на скитникот да се пронајде себеси, како и Јунговиот сојуз на поларни спротивности. Златоуст ја претставува природата и „женскиот свесен ум“ (но исто така и машката потсвест), додека Нарцис ја претставува науката и логиката и Бог и „машкиот свесен ум“ (женската потсвест). Овие „женски“ и „машки“ квалитети се извлечени од Јунговата архетипска структура и потсетуваат на некои од неговите претходни дела, особено на ''Демијан''. Низ целиот роман, Златоуст сè повеќе станува свесен за сеќавањата на сопствената мајка, што на крајот резултира со неговата желба да се врати во првобитна мајка. Сепак, тој се обидува да ги помири аполонските и диониските идеали преку уметноста (давајќи му форма на безличното).
3 Филмска адаптација
Филмската адаптација е режирана од австрискиот режисер, Стефан Ружовицки, во продукција на германската дивизија на „Колумбија пикчерс“, била објавена во 2020 година.
Гангстер

Гангстер (или уште бандит) — злосторник што е член на некаква злосторничка или незаконска организација и на некој начин е поврзан со организираното злосторништво.
Обично, под поимот ''гангстер'' се подразбира член на злосторничка организација како што е мафијата (позната и под името Коза ностра — ''Cosa Nostra''). Се занимаваат со незаконски дејности како трговија со дрога и рекет. Често имаат и законски бизнис што служи како параван за нивните злосторнички дејства.
Многу често, припадници на мафијата се обидувале да подмитуваат и манипулираат политички избори или судови. Прибегнуваат кон нарачани убиства и незаконска трговија. Влегуваат во гангстерски војни само ако некој продавал на нивна територија или убил некој нивни човек.
Еден од најпознатите гангстери е Ал Капоне.
1 Употреба
Во современата употреба, поимот „банда“ најчесто се користи за злосторничка организација, а поимот „гангстер“ речиси секогаш се однесува на злосторник. Многу е пишувано за темата банди, иако сѐ уште нема јасен консензус што точно претставува банда или во какви околности настанува и се развива една банда. Меѓутоа, постои согласност дека членовите на една банда имаат чувство на заедничка самоличност и припадност, што најчесто се зацврстува преку заеднички дејности и преку визуелни обележја, како посебна облека, тетоважи, бои или прстени.
Некои предрасуди можат да бидат неточни. На пример, често прифатеното мислење дека незаконската распределба на дрога во САД е во голема мера под управување на банди, е доведено под прашање.
Бандата може да биде релативно мала група луѓе што соработуваат во извршување на злосторнички дела — како што било со бандата на Џеси Џејмс, која згаснала по убиството на нејзиниот водач во 1882 г. Но бандата може да биде и поголема организација со формална структура што продолжува да постои и по смртта на нејзиниот основач. На пример, секоја од Петте семејства (мафијашки кланови) основани во раниот XX век го надживеала својот основач и опстојала сѐ до XXI век.
Големи и добро организирани банди како што се мафијата, наркокартелите, тријадите, Крипс, Бладс или дури и одметнатите мотоциклистички банди, се способни да извршат сложени операции што би биле невозможни за еден поединец. Тие понекогаш нудат и услуги како што се посредување при спорови и спроведување договори — функции што паралелно ги извршува и легитимната власт.
Изразот „организирано злосторништво“ често се поврзува со банди и гангстери, но не е синонимен со нив. Мала улична банда што од време на време се занимава со ситно злосторство не се смета за „организирана“. Организација што координира банди во различни земји и учествува во меѓународна трговија со дрога или проституција, не мора да се смета за „банда“.
2 Поврзано
* Мафија
* Јакуза
* Банда
Оданочување во Македонија

Оданочувањето во Македонија е сложен систем регулиран со повеќе закони и подзаконски акти, кој има за цел да обезбеди приходи за финансирање на државните потреби, но и да поддржува економски и социјални цели. Даночниот систем во Македонија е регулиран од неколку клучни закони, меѓу кои: ''Закон за данокот на личен доход'', ''Законот за данок на добивка'', ''Законот за данок на додадена вредност'', ''Законот за акцизите'', ''Законот за Управата за јавни приходи.''
Даноците во Македонија се делат на:
* Директни даноци: Плаќаат физички или правни лица врз основа на остварен доход или добивка (на пример, данок на личен доход, данок на добивка).
* Индиректни даноци: Плаќаат крајните потрошувачи преку цената на производите или услугите (на пример, ДДВ, акцизи).
1 Видови на даноци
1.1 Данок на додадена вредност
ДДВ е индиректен данок кој се плаќа на потрошувачката. Во Македонија постојат четири стапки:* Стандардна стапка од 18% за повеќето стоки и услуги.
* Повластена стапка од 5% за одредени производи, како: основни производи за човечка исхрана, вода за пиење од јавните системи за снабдување и одведување на урбаните отпадни води и води за наводнување на земјоделско земјиште, публикации, семенски и саден материјал, ѓубрива, средства за заштита на растенијата, фолии од пластична маса за употреба во земјоделството, земјоделска механизација, лекови вклучувајќи и лекови за ветеринарна медицина, менструални производи, машини за автоматска обработка на податоци, термални сончеви системи и др.
* Повластена стапка од 10% за останатите производи за човечка исхрана кои не се основни производи.
* Нулта стапка: Се применува за извоз и одредени меѓународни услуги.
1.2 Акцизи
Во Македонија, акцизите се наплаќаат на следните категории добра:
* Минерални масла (на пр., горива како бензин, дизел, мазут).
* Алкохол и алкохолни пијалаци (вино, пиво, жестоки пијалаци).
* Тутунски производи (цигари, пури, тутун за луле и др.).
* Патнички автомобили (особено при увоз или производство).
Биг Џејк (коњ)

Биг Џејк (март 2001 – јуни 2021) — исклучително висок американски белгиски коњ. Од 2010 година бил впишан во Гинисовата книга на рекорди како „највисок жив коњ“, а исто така и втор највисок коњ во рекордот.
1 Живот
Биг Џејк бил роден во 2001 година во Небраска, со тежина од приближно 100 кг, што е околу 45 кг потежок од она што е типично за неговата раса. Неговите родители биле со нормална големина, а тој не бил необично висок како ждребе. Бил купен на 3 годишна возраст од семејството Гилберт од фармата Смоуки Холоу, во близина на Појнет, Висконсин. Џејк јадел две кофи жито и околу една бала сено секој ден. Неговата штала била речиси двојно поголема од нормалната и бил транспортиран со камион.
Тој станал „највисок жив коњ“ во Гинисовата книга на рекорди кога во 2010 година бил измерен на 210 см височина. Тој исто така станал втор највисок коњ во историјата, по Сампсон кој бил 220 цм.
Тој се натпреварувал на натпревари за влечни коњи и бил претставен на Државниот саем во Висконсин.
Тој починал во јуни 2021 година; неговите сопственици не дале точен датум.