procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Васил Мицковски (новинар)

:''Ова е статија за македонски новинар. За истоимениот револуционер видете тука''
Васил Мицковски (, - , ) — македонски новинар, уредник во МРТВ, еден од основачите на „Утрински весник“ во 1999 година, а последните години од кариерата дел од уредничкиот тим на магазинот Глобус.
1 Животопис
Мицковски е роден во Скопје во 1953 година. По вокација бил Филозоф. Новинарската кариера ја започнал во 1983 година во „Нова Македонија“. Таму ја поминал стандардната обука и бил дел прво од Скопска рубрика, а потоа Политичка. На почетокот од 1990-тите бил дел од редакцијата на неделникот „Пулс“, каде бил и негов главен и одговорен уредник. Потоа неколку години бил директор на Македонската телевизија, сè до 1998.
Во 1999 година, Мицковски заедно со уште четворица негови колеги го формирале „Утрински весник“, чие појавување на македонската медиумска сцена било сензационално. Не само според квалитетот на новинарскиот кадар во редакцијата, туку и по изгледот на весникот, кој ги презел италијанските искуства во преломот на страниците. Имено главниот наслов на првата страница во првиот број бил негов.
Потоа дел од екипата на „Утрински весник“, во рамките на МПМ, го создал и го издавал магазинот „Глобус“. Мицковски таму бил заменик-главен уредник и колумнист. Починал во Скопје на 13 мај 2015 година по тешко боледување.
Саси

Саси или Саксонци — германско племе чија татковина се наоѓала на територијата на денешна северна Германија. Помеѓу III и V век под притисок на Франките тие се селат кон западна Европа, а век подоцна заедно со Англите и Јитите се селат на Британскиот Остров, така сочинувајќи ги Англичаните. Англиските грофовии Есекс и Сасекс се именувани по нив.
Сасите се доселиле во североисточна Македонија во XIII век и се занимавале со рударство. Со време се претопиле со Македонците, но оставиле низа топоними.
1 Потекло на поимот
Најприфатена претпоставка е дека името на Сасите потекнува од зборот сакс (анг. ''seax''), вид на нож по кој тие биле познати. Овој нож е од големо симболично значење за англиските грофовии Есекс и Мидлсекс. Неговото име, покрај во овие две покраини, се појавува и во Сасекс и Весекс.
2 Историја
3 Култура
3.1 Општествена структура
Нортамбрискиот теолог и историчар Беда Многупочитуваниот околу 730 г. запишал дека „континенталните Саксонци немаат крал, но имаат неколку елдормани (анг. ''elder man'', ''старешница'') кои за време на војна имаат голема власт, но се еднакви со останатите во мирно време.“
3.2 Религија
Сасите на почетокот биле пагани, но во седмиот век под влијание на Јутите се конвентирале во Христијани.
4 Сасите и Балканот
Сасите се познати по нивните развиени рударски вештини, така што во средината на XIII век благодарение на нив доаѓа до развој на рударството во средновековна Србија и Македонија. Таму ги нарекувале Саси, додека кај Дубровчаните се сретнуваат како Алемани, Алмани, Теотонци и Тедеши. Не се разјаснети околностите поради кои тие се населуваат на овие простори, но се претпоставува дека повикот на српскиот крал Стефан Урош I (1243-1276), како и монголската наезда од 1241 ги принудила на преселба. Бугарскиот цар Иван Шишман ги вика на македонската планина Осогово, каде што го отвораат рудникот Саса. Во нивна чест, таму денеска се наоѓа и селото Саса.
5 Поврзано
* Список на германски племиња
Девојка-ѕвер

Девојка-Ѕвер! — збирка раскази од рускиот писател Едвард Лимонов, објавена во 2007 година во издание на „Темплум“, како 58. книга во рамките на едицијата „Магма“. Изборот на расказите и преводот од руски јазик е дело на Павел Попов. Оваа книга е прв превод на творештвото на Лимонов на македонски јазик, а во неа се застапени раскази од три збирки на авторот: „Девојката ѕвер“, „Вообичаените инциденти“ и „Книга на водата“.
1 Технички одлики
Збирката е печатена во мал формат (18 сантиметри), во мек повез и има 128 страници. Книгата е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-9989-189-06-7. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата „Точка“. На предната корица е наоѓа слика на Paul Cava, додека на задната корица е даден кус осврт врз книгата и попис на објавените книги во едицијата „Магма“.
2 Содржина
Збирката содржи 12 раскази, а покрај нив, на крајот од книгата е дадена биографија на авторот. Во збирката се застапени следниве раскази:* Девојката-ѕвер
* Мутант
* Тихиот Океан, Pacific Grows
* Хадсон ривер
* Салата „Ница“
* Средоземно Море, Ница
* Јадранско Море, Венеција
* Дунав
* Дождот во Москва
* Нева
* Енисеј
* Морнарчето пристигна дома, треперејќи ја отвора вратата
Европско село на штркот

Европско село на штркот — титула која им се доделува на села и општини од страна на здружението „Европско природно наследство“ („Еуронатур“), кои поседуваат особено големи и редовни единки на штркови и кои водат грижа за нив.
Со ознаката „европско село на штркот“ се обидува да се зајакне заштитата на штрковите. Успехот покажува, дека и денес исто така е можно, да се зачува животниот простор на белите штркови.
Досега, 15 европски општини се означени како „европски села на штркот“.
1 Европски села на штркот
+, Година, Место, Држава
1994, Чигоќ
1996, Наѓбајом
1996, Риштет
1997, Малпартида де Касерес
1997, Андрид
1999, Мала и Велика Полана
2001, Тикоќин
2002, Мархег
2005, Белозем
2008, Алтрој
2011, Ескикараагач
2013, Чешиново-Облешево
2014, Бузица
2015, Тараш
2016, Фере
Павел Франчак

Павел Франчак (|Paweł Franczak; р. ) — полски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
1 Достигнувања
;2011
: 5. Меморијал Анджеј Трохановскје
;2012
: 5. Меморијал Хенрик Ласак
: 8. Гран Премио Сан Џузепе
;2013
: 1. Етапа 5 Карпатска трка
;2014
: 1. Куп де Карпати
: 2. Национално друмско првенство
: 2. Меморијал Хенрик Ласак
: 7. Краен пласман Трка Малополска
: 9. Меморијал Анджеј Трохановскје
;2015
: 1. Бодовен пласман Шлакјем Гродув Пјастовскич
: 2. Меморијал Анджеј Трохановскје
: 2. Курс де ла Солидарите Олимпик
: 9. Краен пласман ГП Либерти Сегурос
;2016
: Курс де ла Солидарите Олимпик
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 1
: 1. Меморијал Хенрик Ласак
: 7. Класика де Алмерија
: 7. Гран при де Денен
: 7. Трка околу Франкфурт
: 10. Краен пласман Трка околу Естонија
;2017
: 9. Европско друмско првенство
Гацка

Гацка – река понорница, со своите притоки долга 61 km, во областа Лика, во централна Хрватска. Извира под Годача и Венац во Синац. Се влева во Јадранското Море.
1 Особини
Реката е долга 61 km, а пред изградбата на хидроелектраните ХЕ Сењ и ХЕ Склопе била долга дури 100 km. Од својот извор, Тонковиќевиот Вруток, полека се спушта низ подрачјето Гацко Поле примајќи бројни притоки. Ја одликува чиста бистра вода која, a и покрај карпестиот предел, тече релативно бавно. Просечната температура во лето изнесува 10,8°С а во зима 7,9°С. Длабочината на реката варира од еден до десет метра во најдлабоките делови. По својот хемиски состав водата е доста тврда, благо алкална и обилува со калциумови соли што го поттикнува растот на растителноста околу реката, па е богата со кислород. Дното на реката е тињесто. Реката изобилува со подводни спелеолошки наоѓалишта и врутоци. Првите истражување почнуваат во втората половина на XX век, а дотогаш подводниот свет на Гацка бил потполно непознат. Маеровиот Вруток се смета за спелеолошки најбогат, па во последно време нему му се посветува посебно внимание. Се смета дека преку половината од подводните премини и канали на Гацка сè уште не се истражени.
2 Туризам и риболов
Развојот на туризмот започнува во втората половина на XX век кога почнува изградба на туристички објекти на подрачјето на Гацка и околината. Голем придонес на популарноста на Гацка дале и Плитвичките Езера , бидејќи голем број на туристи патувајќи кон нив ги откриле убавините на Гацка. Денес главен облик на туризмот на тоа подрачје се рекреацискиот и селскиот туризам, а посебно е застапен и риболовот. Туристите имаат можност за разгледување на бројни стари воденици на реката од кои некои и денес се функционални. Заради строгата грижа за фауната во реката, риболовот е дозволен само во периодот од 1 март до 30 септември заради заштита на рибната популација. На некои места риболовот е целосно забранет. Посебно е позната поточната пастрмка.
3 Флора и фауна
Реката Гацка е особено богата со флора и фауна. Во и околу неа растат 25 растителни видови од мов, алги до дрвенести растенија. Покрај 17 водни животински видови, во реката живеат поточната пастрмка (Salmo trutta), калифорниската пастрмка, штуката, белоногиот поточен рак. Гацка ѝ е дом и на човечката рипка која живее во длабоките врутоци и подрачјата на вечен мрак. Неодамна е покренат и проект за смалување на популацијата на калифорниска пастрмка бидејќи почнала сериозно да ја загрозува и потиснува автохтоната домашна пастрмка.
4 Галерија
Шест степени одвоеност

Шест степени одвоеност — теорија според која сите и сè е на шест или помалку чекори од кого било во светот, така што користејќи ја врската на „пријател на пријателот“ може да се поврзат кои било двајца луѓе во најмногу шест чекори. Оваа теорија првобитно е поставена од Каринти Фридеш во 1929 година, а станала популарна поради истоимената драма од 1990 година, напишана од Џон Гвер.
1 Првобитниот концепт
Во 1929 година, унгарскиот писател Каринти Фридеш објавил куси раскази насловени „Сè е различно“, меѓу кои еден расказ носел наслов „Ланци на поврзување“. Поради технолошкиот напредок на полето на комуникација и патување, пријателствата може да растат и да опфатат големи далечини. Каринти верувал дека и покрај големите физички растојанија меѓу двајца на планетава, густината на човечката мрежа ја прави далечината помала.
Како резултат на оваа претпоставка, ликовите на Каринти веруваат дека кои било две личности може да се поврзат преку најмногу пет познаници. Во расказот неговите ликови создаваат игра:
Од овој разговор произлезе игра. Еден од нас предложи да направиме експеримент за да докажеме дека луѓето на Земјата се поблиску едни до други сега, отколку кога било претходно. Треба да одбереме некого од 1,5 милијарди жители на Земјата - кого било, од каде било. Тој се обложи со нас дека користејќи не повеќе од ''петмина'' други, од кои еден му е личен познаник, тој ќе го поврзе одбраниот поединец користејќи ништо друго освен мрежата на пријатели.
Каринти се смета за создавач на мислењето за шест степени одвоеност.
1.1 Мал свет
Австрискиот математичар Манфред Кочен, дал практични резултати во ракописот ''Контакти и влијанија'', заклучувајќи дека во свет со големина на САД, „практично е извесно дека кои било две личности можат да исконтактираат меѓу себе преку најмногу двајца посредници. А веројатно е дека кога станува збор за сите жители на планетава, потребен ќе е барем уште еден посредник.“ Со симулација изведена на компјутер во 1973 година, покажано е дека меѓу жителите на САД постои три степени одвоеност.
Во 2003 година, Универзитетот Колумбија спровел сличен експеримент меѓу корисниците на електронска пошта на интернет, наречен „Проект Мал свет на Колумбија“ (Columbia Small World Project), во кој биле вклучени 24.163 корисници на електронска пошта, од 13 различни земји во светот. Само околу 384 (0,4%) ја постигнале целта, а меѓу поуспешните дошле до целта после 7, 8, 9 или 10 чекори. Учесниците, сите волонтери, биле половина од Северна Америка, припадници на средната класа, високообразовани, христијани. Поврзувањата преку професија биле посилни од семејните или пријателските.
2 Истражувања
Фразата „шест степени одвоеност“ често е синоним на идејата за „светот е мал“.
Но, противниците на оваа теорија сметаат дека „шест степени“ е само „академски урбан мит“. Се споменуваат изолираните човечки заедници, како на пример племето Корубо и други домородни заедници во Бразил, кои ја поништуваат оваа хипотеза.
Загрепска искачница

Загрепска искачница (|Zagrebačka uspinjača) — искачница во градот Загреб управувана од Загрепски електричен трамвај (ЗЕТ), сместена на улицата Томиќ, поврзувајќи ги улиците Илица (Долен град) со Штросмајеровото шеталиште на север (Горен град).
Нејзината пруга изнесува 66 метри и со тоа е една од најкратките искачници во светот. Искачницата била изградена во 1890 година и била во употреба од 23 април 1893 година. Првично имала парни мотори, кои биле заменети со електрични во 1934 година. Со цел да се зачува нејзиниот првобитен изглед, градбата и повеќето технички делови, добила правна заштита со прогласувањето на споменик на културата.
1 Технички одлики
Има две кабини со по 28 патници секоја (16 седишта и 12 места за стоење). Кабините се долги 5,640 метри и тежат 5,05 тони, кога се празни. Секоја кабина пренесува до 2.240 килограми. Електричниот мотор е во северната (горна) станица. Има трафостаница од 28,5 киловати, работи на 400 волти еднонасочна струја, со 720 вртежи во минута. Искачницата се движи по пруга од 1200 мм, а нејзината должина е само 66 метри, додека висинската разлика изнесува 30,5 метри, што значи наклон од 52%. Ова ја прави една од најкратките, а истовремено и една од најстрмните искачници во светот. Вози со 1,5 м/с и му треба 55 секунди да го помине растојанието.
Вечниот мир (филм)

Вечниот мир (|An Everlasting Piece) — американски комедија/драма филм од 2000 година во режија на Бари Левинсон и во продукција на Марк Џонсон, а во главна улога на Бари Меквој.
1 Саундтрак
Музиката за филмот ја направил Ханс Цимер.
# Repo Man (3:56)
# The Demon Barber Of Dublin (0:55)
# One Hundred And Ninety (3:52)
# Day Job (2:08)
# You Gotta Lose To Win (2:23)
# Toupée Or Not Toupée (2:18)
# The Rant (1:08)
# Glass Slipper (0:46)
# I'm A Dick (2:12)
# It Takes A Woman (2:05)
# The Piecemaker (1:25)
# Piece On Earth (1:54)
# The Piece People (1:31)
# F**kin' Genius (4:59)
# Piece Offering (6:05)
# Jiggy's Last Jam (4:09)
Падот на црниот јастреб (саундтрак)

Падот на црниот јастреб (|Black Hawk Down) — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер, во соработка со неколку музичари како Мартин Тилман, Крег Истман и Хејтор Переира. Саундтракот бил објавен на 15 јануари 2002 година.
Невозможна мисија 2 (саундтрак)

Невозможна мисија 2 (|Mission: Impossible II) — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер. Саундтракот бил објавен на 13 јуни 2000 година. Лиза Џерард се појавила како вокалист во неколку песни. Ова била втора соработка помеѓу Ханс Цимер и Лиза Џерард, по Гладијатор.
1 Список на песни
#"Hijack" (4:09)
#"Iko Iko" - Зап Мама (3:23)
#"Seville" (со Лиза Џерард) (4:32)
#"Nyah" (со Хитор Переира) (2:20)
#"''Mission: Impossible'' Theme" (Лало Шифрин) (0:39)
#"The Heist" (2:22)
#"Ambrose" (2:37)
#"Bio-Techno" (1:42)
#"Injection" (со Лиза Џерард) (4:49)
#"Bare Island" (5:30)
#"Chimera" (1:42)
#"The Bait" (1:00)
#"Mano a Mano" (со Лиза Џерард) (4:22)
#"Mission: Accomplished" (1:44)
#"Nyah and Ethan" (5:05)
2 Соработници
*Клаус Badelt
*Мајкл Брук
*Лиза Џерард
*Ник Глени-Смит
*Хитор Переира
*Џеф Рона
*Мартин Тилман
*Мел Весон
Хрватски овчар

Хрватски овчар – вид куче со потекло од Хрватска. Тоа е хрватска автохтона пасмина и потекнува од кучињата кои Хрватите ги довеле со себе при миграцијата во сегашните краишта. Денес најмногу се одгледуваат во Славонија. Хрватскиот овчар е многу интелигентно животно со силна потреба за човечко друштво. Поседува добро развиен овчарски нагон и е извонреден пес чувар. Во FCI е признат под редниот број 277.
1 Стандарди
Хрватскиот овчар е на границата на средна висина (40 до 53 cm за двата пола), бојата му е црна, со кратки влакна на главата и нозете, на остатокот од телото е подолга, густа, брановита до кадрава. Кучето е со издолжен формат (10% е подолг од висината). Главата му е релативно лесна со вкупна должина од 20 cm. Долг е, средно снажен, длабок, добро заоблен и мускулест, а опашката му е завртена кон грбот.
2 Историја на пасмината
Според пишаните документи, изгледот на ова куче битно не се променил од XIV век до денес. Веројатно затоа што поседува одличен наследен инстинкт за работа со овци и говеда, селекцијата на сметка на употребливоста (работните способности) спонтано се спроведувала што дополнително резултирало со неговиот поскладен изглед. Најстариот запис за хрватскиот овчар – „Canis pastoralis croaticus" е од 1374 година – и него го пронашол во архивите на ѓаковската бискупија таткото на пасмината – ветеринарот проф. д-р Стјепан Ромиќ. Во тој документ ѓаковскиот бискуп Петар наведува дека песот е висок околу 3 педи (45 cm), дека има средно долги кадрави влакна со црна боја, дека главата му е обрасната со кратки влакна, дека е со полуначулени или начулени уши, и дека е добар за чување стада на сите домашни животни. Исто така наведува дека Хрватите го донеле со себе во VII век при селидбата во Хрватска од првобитната татковина. Со систематско одгледување, веќе споменатиот проф. Ромиќ почнал во 1935 година со пците од ѓаковичкото подрачје. После 34 години работа, пасмината најпосле е признаена од FCI во 1969 година.
3 Галерија
Латвиски балзам

Латвиски балзам (|Latvijas Balzams) — најголем производител на алкохолни пијалаци во балтичките држави со седиште во Рига.
Во 2006 година имал пазарно учество од околу 50% во Латвија. Претпријатието има долга историја со неговиот почеток може да се каже дека е 1900 година, кога започнал со работа магацинот бр. 1, кој подоцна бил именуван како Латвиски балзам во 1970 година и на крај станала акционерско друштво во 1997 година. Нивен главен производ е Ришки црн балзам, кој е традиционален латвиски растителен ликер.
Едуард Прадес

Едуард Прадес Реверте (|Eduard Prades Reverte; р. ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2016.
1 Достигнувања
;2010
: 1. ГП Макарио
: 2. Аизтондо Класика
;2011
: 1. Аизтондо Класика
: 1. Пруеба Санта Крус
: 1. Етапа 3 Цинтуро Емпорда
: 2. Трофео Еузебио Велез
: 3. Копа де Еспања
;2012
: 1. Копа де Еспања
: 1. Меморијал Валенсијага
: 1. Пруеба Санта Крус
;2013
: 1. Трофеу Жоаким Агостињо
::1. Етапа 3
;2014
: 1. Етапа 2 Волта ао Алентежо
: 1. Етапа 1 ГП Абимота
: 1. Минамиуонума
;2015
: 1. Етапа 8 Волта а Португал
: 1. Копа Сабатини
: 5. Џиро дел’Емилија
: 6. ГП Бруно Бегели
: 10. Меморијал Марко Пантани
;2016
: 1. Меѓународен велосипедски класик Филаделфија
: 1. Етапа 1 Волта Интернасионал Кова да Бејра
;2017
: 5. Копа Сабатини
: 9. Класика Примавера
: 9. Копа Берноки
: 10. Краен пласман Џиро ди Тоскана
;2018
: 1. Краен пласман Трка околу Турција
: 1. Краен пласман Трка околу Норвешка
: 2. Краен пласман Тур де Јоркшир
: 3. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
: 4. Краен пласман Тур де Луксембург
: 4. ГП Мигел Индураин
: 6. Трофео Љосета-Андрат
: 9. Краен пласман Тур ди Лимузен
;2019
: 1. Краен пласман Вуелта а Арагон
: 3. Класика Примавера
: 8. Краен пласман Тур Ла Прованс
::1. Етапа 2
: 9. Краен пласман Вуелта а ла Комунидад де Мадрид
: 9. ГП Индустрија & Артиџанато ди Ларчано
: 10. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
: 10. Класик Бретања
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2016, 2017, 2018
Џиро, —, —, —
Тур, —, —, —
Вуелта, 127, —, 68
СО = се откажал; — = не учествувал
Ригански црн балсам

Ригански црн балсам (според стариот правопис познат и како: Ришки црн балсам; |Rīgas Melnais balzams) — традиционален латвиски растителен ликер направен од многу различни природни состојби измешани со чиста вотка, со што пијалакот има 45% алкохол во себе. Може да се пие како таков, со коцки мраз или мешан со топли напитоци, како кафе или топло какао или измешан со сода-вода или газиран пијалак, или во некоја варијанта на коктели. Исто така, повремено се користи како додаток во сладолед. Самиот пијалак е црн и многу горчлив, но со различни вкусови.
Риганскиот црн балсам е направен од АД „Латвиски балсам“. Традиционалниот рецепт во 1742 година бил создаден од Абрахам Кунце, аптекар кој живеел во Рига и има основа од 24 различни растенија, цвеќиња, пупки, сокови, корења, масла и бобинки. Се продава во рачно изработени керамички срчи. Со време, риганскиот црн балсам станал познат и во странство, откако добил повеќе од 30 награди на меѓународните саеми.
Црниот балсам, исто така, се користи и во традиционалната медицина. Се смета дека е добро средство против настинка и се користи за ублажување на дигестивните проблеми. Се прави во Рига од средината на век. Според легендата, царицата Катерина Велика од Русија, се разболела при нејзината посета на Латвија, но била излечена пиејќи ригански црн балсам.
Никола Јуришиќ

Никола Јуришиќ (|Nikola Jurišić; |Miklós Jurisics) (околу: 1490-1545) — хрватски благородник, војник и дипломат.
1 Ран живот
Јуришиќ е роден во градот Сењ, Хрватска.
Првпат бил споменат во 1522 година како офицер во војската на Фердинанд I, која била донесена во хрватските тврдини во одбрана против инвазијата на Отоманското Царство под водство на Сулејман I, кој напредувал кон Виена. Помеѓу 1522 и 1526 година станал витез.
По Битката кај Мохач во 1526 година, кралот му ја доделил функцијата на врховен воен командант на вооружените сили кои ги бранеле границите (''supremus capitaneus'', ''Veldhauptmann unseres Kriegsfolks wider Turken''). За возврат, Јуришиќ му помогнал на Фердинанд Хабсбуршки да стане крал на Хрватска со прекинувањето на Цетинското собрание во 1527 година. Во 1530 година, Јуришиќ бил испратен во Цариград да преговара со Османлиите за мир.
2 Опсада на Гинс (Кесег) во 1532 г.
Во 1532 година, капетанот Никола Јуришиќ ја одбранил малата одбранбена тврдина Кесег (Кралство Унгарија) со само 700-800 хрватски војници без никакви топови и само со неколку пушки, со што го спречил напредокот на турската војска од 120.000-140.000 војници кон Виена.
Постојат две легендарни верзии од оваа битка.
* Во првата, откако Сулејман I повел војска од 140.000 кон Виена, Никола Јуришиќ и неговите 800 војници одговориле на повиците на хабсбуршкиот цар за одбрана на градот. Додека поминувал низ западна Унгарија, тие виделе беспомошни жени и деца во малата тврдина Косег и одлучиле да им помогнат. Тврдината била на пат кон Виена, така Сулејман II ја нападнал и по три дена борба, Јуришиќ напишал: „...јас и 89 од моите витези сме уморни и слаби со залихи. Ако издржиме уште еден ден ќе биде чудо...“ Пред завршната борба, жените и децата се молеле на Свети Мартин два часа и завршната битка започнала. По десет минути од битката, Турците се повлекле и пријавиле дека виделе огнен витез со огнен меч.
* Во втората, градот понудил услови за преодно предавање. Единствени кои ќе може да влезат во замокот ќе бидат силите кои ќе го дигнат турското знаме. Сулејман се повлекол на почетокот на август кога започнало да врне и не продолжиле кон Виена како што претходно планирале. Се задржал скоро четири недели и во текот на тоа време се собрала силна армија во Виена, со која султанот не сакал да се соочи. Со нивниот хероизам, Никола Јуришиќ и неговите луѓе ја спасиле Виена од опсада.
3 Подоцнежен живот
По Битката кај Ѓаково во 1537 година, повторно бил главен капетан на Славонија и Долна Австрија. Во 1540 година бил капитен на Крањска.
Своите последни години од својот живот ги поминал како таен советник во дворот во Виена. Починал во Кесег, Унгарија.
4 Поврзано
* Малата војна во Унгарија
* Османлиски војни во Европа
Патот до Ел Дорадо

Патот до Ел Дорадо (|The Road to El Dorado) — американски анимиран филм од 2000 година, создаден од ''DreamWorks Animation'', во режија на Бибо Бержерон и Дон Паул. Музиката била создадена од страна на Елтон Џон и Тим Рајс, во соработка со композиторите Ханс Цимер и Џон Пауел. Филмот има заработено 76,4 милиони долари, додека буџетот изнесувал 95 милиони долари.
1 Гласови
* Кевин Клајн како Тулио
* Кенет Брана како Мигел
* Роузи Перес како Чел
* Арман Асанте како Цекел-Кан
* Џим Камингс како Кортес
* Елтон Џон како Раскажувач
2 Содржина
Дејството на филмот започнува во пристаништен град во Шпанија, каде двајца измамници, Тулио (гласот на Клајн) и Мигел (гласот на Брана) фрлаат (наполнети) коцки со морнарите, со намера да ги ограбат, но нивната измама е отркиена. Бегајќи од разбеснетите морнари и од стражарите, тие се сокриваат во две буриња што треба да бидта натоварени на бродот што треба да исплови за Новиот Свет, а со кој командува Кортес. Бродот поаѓа и морнарите ги откриваат измамниците и ги затвораат. Сепак, со помош на коњот Алтиво, тие успеваат да побегнат и со помош на еден чамец пристигаат до копното. Таму, тие наоѓаат камена плоча која се совпаѓа со картата што ја поседуваат, а која го покажува патот до Ел Дорадо. Притоа, тие ја среќаваат убавата девојка Чел (гласот на Перес), која ги слуша како се договараат да грабнат големо богатство од градот и потоа да побегнат во Шпанија. Врховниот свештеник во градот, Цекел-Кан (гласот на Асанте) мисли дека тие се богови и поради тоа во Ел Дорадо им укажуваат највисоки почести. Таму, Тулио и Мигел остро му се спротивставуваат на Цекел-Кан, кој постојано сака да поднесе човечка жртва во нивна чест. Поради тоа, Цекел-Кан започнува да се сомнева во нивното божествено потекло и најпосле, со помош на магија, ја оживува џиновската камена скулптура на јагуар, со намера да ги убие. Сепак, Мигел и Тулио среќно успеваат да се спасат и себеси и градот, а Цекел-Кан паѓа во водениот вител. Привлечен од удобниот живот, Мигел сака да остане во градот, додека Тулио е заинтересиран само за богатството и за Чел и поради тоа меѓу двајцата другари доаѓа до караница. Во меѓувреме, Цекел-Кан ги среќава војниците на Кортес кои ги води кон Ел Дорадо. Додека Тулио и Чел се подготвуваат да си заминат со бродот натоварен со злато, градот се подготвува за борба со војската на Кортес. Тогаш, Мигел му се придружува на Тулио и тие успеваат да ги урнат столбовите на капијата на Ел Дорадо и така да го затрупаат пристапот до градот, но притоа го губат целото богатство. Така, Кортес не успева да го најде Ел Дорадо, а Тулио, Мигел, Чел и Алтиво заминуваат во нови авантури.
Гладијатор (саундтрак)

Гладијатор (|Gladiator) — албум издаден за истоимениот филм од страна на Ханс Цимер. Саундтракот бил објавен на 25 април 2000 година. Лиза Џерард се појавила како вокалист во неколку песни.
Албумот победил на фестивалот Златен глобус за најдобра оригинална музика, додека бил номиниран за Оскар за најдобра оригинална музика и Филмска награда на БАФТА.
1 Список на песни
# "Progeny" – 2:13
# "The Wheat"– 1:03
# "The Battle"– 10:02
# "Earth"– 3:01
# "Sorrow"– 1:26
# "To Zucchabar"– 3:16
# "Patricide"– 4:08
# "The Emperor Is Dead"– 1:21
# "The Might of Rome"– 5:18
# "Strength and Honor"– 2:09
# "Reunion"– 1:14
# "Slaves to Rome"– 1:00
# "Barbarian Horde"– 10:33
# "Am I Not Merciful?"– 6:33
# "Elysium"– 2:41
# "Honor Him"– 1:19
# "Now We Are Free"– 4:14
2 Успех
Саундтракот за филмот од страна на критичарите (како популарните интернет сајтови Filmtracks, Moviewave и Scorereviews) добил позитивни оценки, како и од страна на феновите (370 Amazon.com со рејтинг од 4,5). Филмот дури ја пристигнал и популарноста на саундтракот од Џемјс Хорнер за филмот Титаник.
3 Дополнителна музика
На 27 февруари 2001 година, скоро една година по издавањето на првиот саундтрак, Decca Records го објавил Gladiator: More Music From the Motion Picture. Овој албум содржи дополнителни 18 парчиња од филмот (вклучувајќи ремикс на ''Now We Are Free''). Многу песни, исто така, кои се користиле во дијалогот од филмот исто така се нашле на албумот.
=
1 Список на песни
=# "Duduk of the North" - 5:33 (Џиван Гаспаријан)
# "Now We Are Free (Juba's mix)" - 4:47
# "The Protector of Rome" - 1:25
# "Homecoming" - 3:35
# "The General Who Became a Slave" - 3:03
# "The Slave Who Became a Gladiator" - 6:11
# "Secrets" - 1:59
# "Rome Is the Light" - 2:43
# "All That Remains" - 0:54
# "Maximus" - 1:09 (гитара Хитор Переира)
# "Marrakesh Marketplace" - 0:42
# "The Gladiator Waltz" - 8:25
# "Figurines" - 1:01 (Лиза Џерард)
# "The Mob" - 2:22
# "Busy Little Bee" - 3:47
# "Death Smiles at Us All" - 2:29
# "Not Yet" - 1:32
# "Now We Are Free (Maximus mix)" - 6:21
4 Влијание
Музиката од филмот доживеала големо влијание кај неколку композитори, кои ги вклучиле во своите композиции елементните стилови на Џиван Гаспаријан и женскиот вокал. Хари Грегсон-Вилијамс голем дел од својот албум за филмот на Ридли Скот, Небесно Царство како инспирација го имал од албумот на Гладијатор.
Во јуни 2006 година, агенти претставници на композиторот Густав Холст (1874-1934) поднеле тужба против Цимер, тврдејќи дека музиката е плагијат, или најточно композицијата „''The Battle''“ и „''Barbarian Horde''“ биле плагијат на „''Mars, the Bringer of War''“. Филмските критичари исто така истакнале дека биле користени делови од операта Зигфрид на Рихард Вагнер, во „The Might of Rome“ и „Am I Not Merciful?“
Во 2003 година, Лучано Павароти, ја издал песната „Il gladiatore“ од неговиот албум Ti Adoro. Исто така верзија на оваа композиција била изведена од страна на Андреја Бочели во финалето на Лигата на шампиони во Рим, каде Барселона го победи Манчестер Јунајтед.
Под лупа (филм од 2015)

Под лупа (англиски: ''Spotlight'') - американски филм од 2015 година, во режија на Томас Мекарти, кој е автор и на сценариото заедно со Џош Сингер. Главните улоги ги играат: Марк Рафало, Мајкл Китон, Рејчел Мекадамс, Лив Шрајбер, Џон Слатери и Стенли Тучи. Во 2016 година, филмот бил награден со „Оскар“ за најдобар филм и за најдобро сценарио, а бил номиниран уште во четири категории. Исто така, филмот ја освоил и наградата „БАФТА“ за најдобро сценарио. Филмот е снимен според вистински настан: новинарската група наречена ''Spotlight'' го истражувала скандалот со долгогодишната сексуална злоупотреба на малолетници од страна на католичките свештеници во Бостон. За оваа репортажа, во 2003 година, весникот ''The Globe'' ја добил Пулицеровата награда.
1 Содржина
Во филмот се зборува за новинарската истрага од 2001 година во која весниците го откриле педофилскиот скандал на католичките свештеници во Бостон, а сето тоа надбискупијата го премолчувала со години.
Црква „Св. Никола“ - Велмеј

Свети Никола — главна селска црква во селото Велмеј, која претставува седиште на Велмејската парохија.
Црквата се наоѓа на самото сретсело, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта. На самиот влез во црквата се наоѓа големата камбанарија.
1 Опис
Стариот дел од црквата е подигнат уште во 13 век и поради дотрајноста забележливи се значителни оштетувања. Влагата и другите влијанија направиле внатрешните сводови да се значително потемнети и ликовите на светителите одвај да се препознаваат. Пред повеќе децении бил ангажиран фрескосликар, кој ни од далеку не бил на рамниште на најпознатите македонски зографи, па затоа фреските на ѕидовите се со слаб квалитет. На сводот доминира итн. масонско око што постои и во некои други македонски цркви. И иконостасот со повеќе икони кои датираат од и век е во лоша состојба, исто како и владичкиот престол на кој му недостигаат повеќе делови.
Од десна страна на иконостасот на посебен постамент се наредени околу дваесетина стари црковни книги кои сè уште се чуваат.
Стариот дел од црквата има влез од јужната страна и на неговиот надворешен дел веднаш се забележува насликаната икона на Пресвета Богородица со малиот Исус Христос. Малиот Исус има обетка на едното уво, што е симбол кој во тој период се користел за да се покаже дека е дете единец. Ваков мотив на Исус со обетка на уво е мошне редок на фреските во македонските цркви и постои само на уште една фреска. Поради тоа, велмејската фреска е мошне значајна.
До неа се и други фрески на кои се забележува дека им се ископани очите, што често се правело во минатото од страна на луѓето заради верувањето дека делови од малтерот и боите се лековити. Се забележува дека ѕидовите на стариот дел од црквата се дебели и до 80-ина сантиметри и дека во нив може да се направи доволен простор за криење на книгите. Целта на криењето била да се сочуваат книгите од кражбите на грчките фанариоти.
Новиот дел од црквата бил граден некаде околу 1840 година и неговата функција била да служи како селско училиште. Затоа внатрешните сводови никогаш не биле осликани со фрески за сводовите и на тој начин да се спојат со стариот дел. И неговите камени ѕидови се дебели најмалку 60-ина сантиметри.
Постои пишани документи, но најповеќе како усна легенда фактот дека во црковните ѕидови се закопани многу книги.
2 Галерија
;Надворешноста
;Фрескоживописот
3 Поврзано
* Велмеј
* Велмејска парохија
* Црква „Св. Ѓорѓи“ — се наоѓа на североисточниот дел од селото, на едно возвишение;
* Црква „Св. Богородица Пречиста Ќелија“ — се наоѓа надвор од селото, на југоисточната страна;
* Црква „Вознесение Христово“ — најновата селска црква. Градена во периодот 2001-2014;
Панамски документи

Панамски документи — збир од 11,5 милиони доверливи документи во кои се содржат детални информации за повеќе од 214.000 оф-шор компании собрани од страна на давателот на панамскиот корпоративни услуги „Мосак Фонсека“, вклучувајќи го и идентитетот на акционерите и директорите на фирмите. Во документите се илустрира како богатите поединци, вклучувајќи и јавните функционери, ги кријат средства од јавноста. Во времето на објавувањето на документите идентификувани се пет тогашниот шефови на држави или влади на држави од Аргентина, Исланд, Саудиска Арабија, Украина и Обединетите Арапски Емирати, како и владини претставници, роднини и блиски соработници на различни шефови на влади на повеќе од четириесет други земји. Британските Девствени Острови се седиште на половина од фирмите за кои се зборува во документите, а во Хонгконг се наоѓаат најголем број од инволвираните банки, правни фирми и посредници.
Иако употребата на оф-шор субјекти не е нелегална во јурисдикциите во кои се регистрирани, а честопати не е воопшто нелегално, новинарите откриле дека некои од регистрираните корпорации се чини дека се користени за нелегални цели, вклучувајќи измама, трговија со дрога, како и затајување данок.
Анонимен извор, користејќи го псевдонимот „John Doe“, ги доставил документи во неколку наврати на германскиот весник „Зидојче цајтунг“ почнувајќи од почетокот на 2015 година. Најстарите информации во овие документи се однесуваат на 1970-тите години. Нивниот обем изнесува околу 2,6 терабајти. Со оглед на обемот на истекувањето, весникот побарал помош од Меѓународниот конзорциум на истражувачки новинари (ICIJ), која ги дистрибуирал документите за истрага и анализа на околу 400 новинари од 107 медиумските организации во 76 земји. Првиот новинарски извештаи врз основа на документите, како и 149 документи, беа објавени на 3 април 2016 година. ICIJ планира да објави целосна список на компании кои се вклучени во почетокот на мај 2016 година.
Во „Панамските документи“ се спомнати имињата на тројца македонски државјани.
1 Поврзано
* Даночен рај
Црква „Св. Никола“ - Метимир

Свети Никола — македонска православна црква во битолското село Метимир.
Црквата се наоѓа на источниот раб на селото, веднаш на самиот влез од левата страна. Црквата е изградена во 1885 година. Околу неа се новите селски гробишта.
Финале на УЕФА Лигата на шампионите во 2016 година

Финале на УЕФА Лигата на шампиони 2016 — финалниот натпревар на УЕФА Лигата на Шампоните во 2015-16 година, односно 61-та сезона на Европскиот премиерен клупски фудбалски турнир организиран од страна на УЕФА, или 24-та сезона на УЕФА Лигата на Шампионите, бидејќи натпреварувањето било преименувано од Куп на Европски Шампиони во Лига на Шампиони. Натпреварот бил одигран на Сан Сиро во Милано на 28 мај 2016 помеѓу екипите на Реал Мадрид и Атлетико Мадрид. Победникот стекнал право да се натпреварува со победникот од финалето на Лига Европа во Суперкупот на УЕФА.
Сан Сиро, официјално познат како Џузепе Меаца, бил избран како место на одржување на финалето на состанокот на Извршниот комитет на УЕФА во Нион, Швајцарија, на 18 септември 2014 година. Претходно, на овој стадион се одржувале финалиња во 1965, 1970 и 2001 година.
Перуќица

Перуќица (|Перућица, |Perućica) — една од последните останати прашуми во Европа. Се наоѓа во Република Српска, Босна и Херцеговина, недалеку од границата со Црна Гора, и влегува во состав на националниот парк Сутјеска. Пристапот во шумата е дозволен само во придружба на шумари.
Во шумата е измерена највисоката смрча на светот, која се издига 63 м.
1 Поврзано
* Национален парк Сутјеска
* Тара (река)
* Пива (река)
* Дрина
* Неретва
Хипо и Чипо

''Хипо и Чипо'' е аниме цртан филм создаден од Татсуноко Продукција Чипо е итра птица која е прилепена на Хипо, добродушен нилски коњ. Иако Чипо зависи од Хипо и живее во неговата голема уста, тој цело време се однесува како шеф и се обидува да го надмудри својот простодушен домаќин. Сепак, нивното пријателство и соработка опстануваат наспроти честите кавги.
Меѓу поројните дождови (филм од 1914)

Меѓу поројните дождови (англиски: ''Between Showers'') - американски филм од 1914 година, во режија на Хенри Лерман (''Henry Lehrman''). Главните улоги ги играат: Чарли Чаплин, Форд Стерлинг (''Ford Sterling'') и Честер Конклин (''Chester Conklin'').
1 Содржина
Додека еден полицаец (го игра Конклин) флертува со девојката, еден крадец (го глуми Стерлинг) незабележливо му го краде чадорот. Кога пристигнува на улицата којашто е поплавена од поројниот дожд, крадецот здогледува една дама која не знае како да ја премине улицата. Крадецот ѝ го дава чадорот, а тој заминува да земе штица по која дамата би ја преминала улицата. Во меѓувреме, дамата ја здогледува и еден скитник (го игра Чаплин), кој исто така оди по штица, сакајќи да ѝ помогне на дамата. Меѓутоа, кога се враќаат на местото, дамата ја нема, зашто таа веќе ја преминала улицата со помош на друг полицаец.
Подоцна, крадецот ја здогледува дамата во паркот и ѝ се додоворува, но кога таа го одбива, тој си го бара чадорот назад. Дамата не сака да му го даде и меѓу нив започнува кавга, која набрзо се претвора во тепачка. По некое време, во паркот доаѓа и скитникот, кој започнува тепачка со крадецот, сакајќи да ја спаси дамата. Најпосле, тој е совладан и скитникот ѝ се додоворува на дамата, а кога таа го одбива, тој ѝ го зема чадорот. Во меѓувреме, крадецот го повикува полицаецот, но тој си го препознава својот чадор и крадецот е упасен.
Финале на Купот на европските шампиони во 1957 година

Финале на Купот на европските шампиони во 1956 година — фудбалски натпревар кој се оддржал на стадионот Сантјаго Бернабеу во Мадрид, Шпанија, на 30 мај 1957 година. Во финалето се натпреварувале ФК Реал Мадрид од Шпанија и ФК Фјорентина од Италија. ФК Реал Мадрид победува со резултат 2–0 со головите на Алфредо ди Стефано и Франциско Џенто во второто полувреме. Станува збор за првото од четирите финалиња (вклучувајќи ја тука и Лигата на шампионите, по што следеле финалињата во 1965, 1984 и 2012 година) каде ееден од учесниците играл на домашен терен, и исто така првото финале каде победничката екипа ограла на домашниот стадион.
Првиот постигнат гол на ФК Реал Мадрид бил сомнителен откако холандскиот судија Лео Хорн го игнорирал сигнализирањето на линискиот помошник судија кога Енрике Матеош бил во офсајд пред да отсвири фаул за пенал за кој постоело сомнеж дека се случил надвор од казнената линија за пенал.
1 Поврзано
*Куп на шампиони 1956/57
Стар град (Варшава)

Стар Град (|Stare Miasto) – стариот дел на Варшава е ставен во списокот на светското наследство на УНЕСКО во Европа како единствен пример на повоена обнова на стариот град кој содржи примероци на градба во сите историски раздобја од 13 до 20 век. Во изворен стил обновени се стариот средновековен град, стариот плоштад, градските историски куќи, зелениот круг на местото на градските ѕидини со тврдината Барбикан, верски градби, кралскиот дворец со Сигмундовиот столб.
1 Историја
Стариот Град почнал да се формира во 13 век околу дворецот на војводата од Мазовија, кој подоцна станал кралски дворец. Во самиот почеток, за заштита бил опкружен со земјен ѕид, а околу 1339 година бил заменете со камен ѕид. Главниот плоштад и местото за трговија (Rynek Starego Miasta) изграден е на крајот на 13 или на почетокот на 14 век. Овој плоштад го поврзувал дворецот со Новиот Град (Nowe Miasto). Од 19 век четирите страна на плоштадот ги добиле имињата на важни Полјаци кои живееле на тој плоштад. Тоа се: Јан Декерт (север), Франчишек Брас (исток), Игнацие Закржевски (југ) и Хуго Колатај (запад).
На почетокот на Втората светска војна во 1939 година, подрачјето тешко настрадало од бомбардирањата на германските воздухопловни сили Луфтвафе. Во текот на опсадата на Варшава почнала обнова на историските градби. Меѓутоа после Варшавското востание во 1944 година, сите згради Германците ги дигнале во воздух. После војната брзо е обновена целата четврт, при што се настојувало да биде како порано. Во спомен на востанието откриен е споменик во 1983 година.
2 Галерија
2.1 Цркви
2.2 Ѕидини
2.3 Друго
Работниот ден на Мејбел (филм од 1914)

Работниот ден на Мејбел (англиски: ''Mabel's Busy Day'') - краток американски филм од 1914 година, во режија на Мек Сенет (''Mack Sennett''). Главните улоги ги играат: Чарли Чаплин, Мејбел Норманд (''Mabel Normand'') и Честер Конклин (''Chester Conklin'').
1 Содржина
Една продавачка на сендвичи (ја игра Норманд) му дава сендвич на полицаецот за да ја пушти на полигонот каде се одржува трка на автомобили. Истовремено, еден поднапиен човек (го игра Чаплин) се обидува да влезе без влезница, но полицаецот го сопира. Сепак, пијаницата успева да го истепа полицаецот и да влезе во полигонот, каде бесцелно шета и им пречи на гледачите. Девојката нема успех во продажбата, а кога еден од гледачите ѝ досадува, пијаницата ѝ доаѓа на помош, но потоа ѝ краде сендвич. Продавачката го повикува полицаецот, а во меѓувреме пијаницата го зема сандакот со сендвичи, преправајќи се дека ги продава, но гледачите му ги земаат сите сендвичи без да платат. Кога пристигнува девојката со полицаецот, настанува општа тепачка. На крајот, продавачката почнува да плаче од очај, а пијаницата ѝ се придружува.
Шњардви

Шњардви (|Śniardwy; |Spirdingsee, ''Шпирдингзе'') — езеро во Мазурското Поезерје, Варминско-мазурско Војводство, Полска. Претставува најголемо езеро во Полска со површина од 113,8 км<sup>2</sup>. Долго е 22,1, а широко 13,4 км. Најголемата длабочина изнесува 23 метри. Во езерото се наоѓаат осум острови.
1 Географија
Шњардви настанало со повлекувањето на мразот и исушувањето на истечните води како последица на повлекувањето на ледникот. Меѓу осумте острови се: Шероки, Чарци, Виспа Пајенча, Виспа Качор и други. Околни населби се Попјелно, Глодово, Њеѓвјеѓ Руг, Окартово, Нове Гути, Зденгово и Лукнајно.
Помеѓу многуте островчиња, две се именувани како посебни езера: Варнолти и Сексти. Шњардви е поврзано со следниве езера: Тухлин, Лукнајно, Миколајско, Рош, Бјалолавки и Тиркло. Опкружено од ситем на канали познати како „Мазурски Канали“ (''Kanały Mazurskie''), со бројни засуни. Заедно го образуваат Мазурското Поезерје.
2 Наводи
Марија Домбровска

Марија Домбровска (мом. Шумска; |Maria Dąbrowska; во Русув — во ) — полска писателка, романописец, есеист, новинар и драматург, која го напишала познатиот полски историски роман „Ноќи и денови“ (''Noce i dnie'') помеѓу 1932 и 1934 година во четири одвоени книги. На основа на романот бил направен филм со истиот наслов во 1975 година од Јежи Антчак. Домбровска била наградена со престижната награда „златен ловор“ на Полската академија на книжевноста во 1935 година.
1 Животопис
Домбровска е родена во Русув, близу Калиш, во средишна Полска, под царска воена контрола. Нејзините родители припаѓале на осиромашеното земјоделско благородништво. Марија страдала од езотропија поради што има изглед на „искривени очи“. Студирала социологија и природни науки во Лозана и Брисел, а од 1917 година живееле во Варшава. Заинтересирана во книжевноста и политиката, се посветила себеси да помогне на оние родени во сиромаштија. Во меѓувоениот период, Домбровска привремено работела во полското министерство за земјоделство, додека сè повеќе навлегувала во известување за весници и јавниот живот. Во 1927 година била вклучена во написи околу човековите права. Во нејзините романи, театарски претстави и статии во весниците ги анализирала психолошките последици на тешкиот живот на обичните граѓани.
Марија се омажила за Маријан Домбровски, кој умрел ненадејно кога таа имала 36 години. Нејзин долгогодишен партнер бил 19 години постариот Станислав Стемповски, со кого имала вонбрачни односи до отпочнувањето на Втората светска војна. Во текот на окупацијата на Полска останала во Варшава и го поддржувала културниот живот на полското подземје. Во тоа време ги сретнала Ана и Јежи Ковалски, писатели и партнери. Тие имале дете во 1946 година, но Јежи умрел ненадејно во 1948 година. Двете жени останале во врска следните 20 години, иако Марија се обидела да ја омажи Ана повторно. Домбровска го добила Орденот за преродба на Полска во сталинистичко време. Умрела во 1965 година на 75 години во Варшава.
2 Превод во Македонија
Во Македонија издаден е нејзиното ремек-дело во три тома „Ноќи и денови“, кое било преведено од страна на Петре Наковски.
3 Дела
* „Деца на татковината“ (''Dzieci ojczyzny'', 1918)
* „Гранка на црешна“ (''Gałąź czereśni'', 1922)
*''Uśmiech dzieciństwa'', 1923
*''Ludzie stamtąd'', 1926
* „Ноќи и денови“ (''Noce i dnie'', 1932-1934)
* „Знаци на живот“ (''Znaki życia'', 1938)
*''Gwiazda zaranna'', 1955
Детска трка со автомобили (филм од 1914)

Детска трка со автомобили во Венеција (англиски: ''Kid's Auto Race at Venice'') - краток американски филм од 1914 година, во режија на Хенри Лерман (''Henry Lehrman''), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Чарли Чаплин и Хенри Лерман. Инаку, ова е првиот прикажан филм (а втор според редоследот на снимањето) во кој Чаплин го игра препознатливиот лик на скитникот којшто подоцна ќе го направи славен.
1 Содржина
Филмот прикажува како за време на детската трка со автомобили во Венеција, Калифорнија, еден скитник постојано им пречи и ги нервира гледачите и камерманите, така што цело време застанува или оди пред камерата.
Гопло

Гопло (|Gopło) — езеро во Кујавско-поморското Војводство во северниот дел на средна Полска, недалеку од градот Гњезно. По него е наречено и месното заштитено подрачје „Пределен парк Гопло“.
На почетокот на средниот век, бреговите на Гопло биле населени од западнословенското племе Гопљани. На северниот крај на езерото, во гратчето Крушвица се издига т.н. „Глувчешка кула“ . Нејзиното име потекнува од преданието за расипаниот кнез Попел, кој побегнал во кулата од побунетото население, за во неа да бде нападнат и изеден од глувци. Некои од историчарите и археолозите сметаат дека област на срцето на првата држава на Полјаните, кои важат за основоположници на Полска.
1 Наводи
* Lozny, Ludomir (2004), "The Transition to Statehood in Central Europe", in Grinin, Leonid E, et al. (eds.), ''The Early State, Its Alternatives and Analogues'', Saratov: Uchitel Publishing House, ISBN 5-7057-0547-6, pp. 278–87
Европеана (книга)

Европеана (чешки: ''Europeana'') е белетристичко-есеистичка книга на чешкиот писател Патрик Оуржедник од 2005 година. На македонски јазик, книгата е објавена во 2016 година во издание на „Темплум“, како 113. книга во рамките на едицијата „Магма“. Преводот од чешки јазик е дело на Маргарета Карајанова.
1 Технички одлики
Книгата е печатена во мал формат (17 сантиметри), во мек повез и има 142 страници. Книгата е каталогизирана во Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-4658-55-9. Графичкото уредување и дизајн е дело на фирмата „Кома“, а книгата е испечатена во печатницата „Пропоинт“, во тираж од 400 примероци. На предната корица е наоѓа слика од Louis Raemaekers, додека на задната корица е даден кус осврт врз книгата и попис на дел од објавените книги во едицијата „Магма“. Книгата е објавена со поддршка од Министерството за култура на Чешка Република.
2 Содржина
„Европеана“ претставува проза која е комбинација на белетристика и есеистика. Во неа, авторот на сериозно-комичен начин ја раскажува историјата на Европа од крајот на 19 век наваму. Притоа, тој зборува за Првата светска војна, Втората светска војна, за уметноста, социологијата, психологијата, за индустрискиот развој, за геноцидот, за расизмот, за потрошувачкото општество, за демократијата, за комунизмот и нацизмот итн.
3 Критички осврт кон книгата
Книгата се движи на границата меѓу белетристиката и есеистиката е провокативен обид да се спојат елементите на модерната и постмодерната. „Европеана“ добила одлични критики во многу познати весници. На пример, „Chicago review“ ја оценил како „многу чудно историско дело и генијално уметничко дело“, додека „The Village Voice“ ја нарекол „трагикомична проза која прави поетите да плачат од завист, која прави сите да плачат.“ Најпосле, според „The New York Times Book Review“, книгата допира различни теми при што „немилосрдната монотонија станува неочекувано интересна, дури застрашувачка.“