Голијат

Голијат (хебрејски: גלית‎, арапски: جالوت) — огромен филистејски воин, потомок на рефаимските џинови во Стариот завет. Младиот Давид, идниот цар на Јудеја и Израил (денес Израел), го поразил Голијат во двобој со праќа, а потоа му ја отсекол главата (1. Цар. 17:49–51). Победата на Давид над Голијат ја започнала офанзивата на израилските (Израилци — еврејски народ) и јудејските војски, кои ги протерале Филистејците од нивната земја, Куран.
1 Во Стариот завет
Голијат бил невообичаено силен воин со огромен раст — роден во градот Гет. Филистејскиот џин бил облечен во лушпест оклоп со тежина од околу 57 кг (5000 бакарни шекели, 1 шекел = 11,4 г) и бакарни коленици; тој имал бакарен шлем на главата и бакарен оклоп на рацете. Голијат носел тешко копје, само врвот — кој бил тежок 600 шекели железо (6,84 кг) — и голем меч.
Давид воопшто немал оклоп, а единственото оружје му била обична праќа. Саул наредил да го облечат во бакарен оклоп и да му дадат меч во рацете, но Давид не бил навикнат да носи оружје и затоа го соблекол оклопот. Филистејскиот џин сметал дека е навреда за себе што еден млад човек, сè уште момче, излегол да се бори со него. Голијат и Давид биле избрани од нивните соплеменски членови за борба, која требала да го реши исходот на битката — оној што ќе победи во двобојот ја добива територијата на непријателот. На сите што гледале што се случува им се чинело дека резултатот од двобојот бил однапред изведен, но физичката сила не секогаш го одредува исходот од битката. Деталите за единствената борба меѓу Голијат и Давид — која се одржала во дабовата долина помеѓу Сокхо и Азек, југозападно од Ерусалим — се опишани во Библијата, во 17-то поглавје од Првата книга Царства (или само Царства):
... И Филистеецот излезе напред, и му се приближи на Давид, кој држеше праќа во раката... И Филистеецот му рече на Давид: „Зошто ми доаѓаш со стапови и камења? Дали сум јас куче? А Давид рече: „Ти си полош од куче“. Тогаш Филистеецот го проколна Давид со неговите богови и му рече: „Дојди кај мене, ќе го дадам твоето тело на птиците небесни и на земните ѕверови“. А Давид му одговори на Филистеецот: „Ти одиш против мене со меч, копје и оклоп, а јас одам против тебе во името на Господ Саваот, Богот на израилските војски, кого го прекоруваше; Сега Господ ќе те предаде во моите раце, ќе те убијам и ќе ти ја симнам главата, а твојот труп и труповите на филистејската војска ќе им ги дадам на птиците небесни и на земните ѕверови и сета земја ќе знае дека има Бог во Израил; А сите присутни тука ќе знаат дека Господ не спасува со меч и копје, бидејќи ова е Негова војна, и Тој ќе ве предаде во наши раце“. Кога Филистеецот стана и почна да му приоѓа на Давид, Давид набрзина истрча да го пречека Филистеецот во редот. Давид ја стави раката во торбичката и оттаму зеде камен, го фрли од праќата и го удри Филистеецот по челото, така што каменот му се залепи во челото, и тој падна со лицето на земја, та Давид го победи Филистеецот со праќа и камен, го удри Филистеецот и го уби; Давид немаше меч во рацете. Тогаш тој истрча и, газејќи го Филистеецот, му го зеде мечот од неговата канија, го удри и со него му ја отсече главата; Филистејците, гледајќи дека нивниот силен човек умре, избегаа... 1. Цар. 17:41–51
Мечот на Голијат, сочуван од Давид, најпрвин бил чуван во Нов, а потоа бил пренесен во Ерусалим.