Just Transition

Just Transition — рамка развиена од синдикалното движење да опфати низа социјални интервенции потребни за обезбедување на работнички права и егзистенција кога економиите се свртуваат кон одржливо производство, првенствено борба против климатските промени и заштита на биоразновидноста. Тој е одобрен на меѓународно ниво од владите на различни полиња, вклучувајќи ја Меѓународната организација на трудот (МОТ), Рамковната конвенција на Обединетите нации за климатски промени (УНФЦЦЦ) во Парискиот договор и Конференцијата за климата во Катовице (COP24) и Европската Унија.
1 Механизам
За синдикатите, терминот „Само транзиција“ ја опишува транзицијата кон климатска еластична и нискојаглеродна економија што ги максимизира придобивките од климатските активности додека ги минимизира тешкотиите за работниците и нивните заедници. Според Конфедерацијата на меѓународниот синдикат, потребите што се однесуваат на Праведната транзиција ќе варираат во различни земји, иако постојат постоечки сеопфатни политики што треба да ги донесат земјите, вклучително и:* Звучни инвестиции во сектори и технологии со ниски емисии и богати работни места. Овие инвестиции мора да бидат преземени преку соодветна консултација со сите засегнати, почитувајќи ги човековите и работничките права и принципите на Пристојна работа.
* Социјален дијалог и демократска консултација со социјалните партнери (синдикати и работодавци) и други засегнати страни (т.е. заедници).
* Истражување и рана проценка на социјалните влијанија и влијанијата врз вработувањето на климатските политики. Обука и развој на вештини, кои се клучни за поддршка на распоредување на нови технологии и поттикнување на индустриски промени.
* Социјална заштита, заедно со активни политики на пазарот на трудот.
* Планови за локална економска диверзификација кои поддржуваат пристојна работа и обезбедуваат стабилност на заедницата за време на транзицијата. Заедниците не треба да се оставаат сами да управуваат со влијанијата од транзицијата бидејќи тоа нема да доведе до фер распределба на трошоците и придобивките.
Климатските цели и договорите за глобални климатски промени поставуваат стандарди за чиста економија. Во тој процес, секторите како што се енергијата, производството, земјоделството и шумарството, кои вработуваат милиони работници, мора да се преструктуираат. Постои загриженост дека периоди на економска структурна промена во минатото ги оставија обичните работници, нивните семејства и заедниците да ги сносат трошоците за премин кон нови начини на производство на богатство, што доведува до невработеност, сиромаштија и исклучување за работничката класа, за разлика од сопствениците на деловни активности кои се во можност да си ја дозволат транзицијата.
Just Transition се осврнува на оваа загриженост преку промовирање на одржливи активности што им помагаат на работниците. Обединување на социјалната и климатската правда со помош на Праведна транзиција значи да се усогласат барањата за работниците на јаглен во развојните региони зависни од јаглен, кои немаат можности за вработување над јагленот; правичност за работниците во растечките економии кои бараат свој удел во „дивидендата за индустријализација“; правичност за оние што треба да ги напуштат своите домови како што се зголемува нивото на морето и ги проголта крајбрежните региони и острови како последица на климатските промени; правичност за населението погодено од загадувањето на воздухот и пошироките влијанија врз животната средина од употребата на јаглен.
2 Дефиниција и еволуција
Терминот „Just Transition“ првпат го смислиле северноамериканските синдикати во 90-тите години за да опишат систем за поддршка на работници невработени поради политиките за заштита на животната средина. Концептот може да се смета за еколошка примена на економско приспособување, која била развиена во осумдесеттите години кога антивоените активисти се обидиле да изградат коалиција со воени работници и да им дадат удел во мировната економија.
Еден ран поборник беше Тони Мацоки :Во раните 90-ти, по потврдата на глобалното затоплување предизвикано од фосилни горива, Мацочи ја оживеа идејата, нарекувајќи ја „Супер-фонд за работниците“ - претстава на неодамна основаниот Супер-фонд за токсично чистење. Суперфондот за работници ќе обезбеди финансиска поддршка и можност за високо образование за работниците раселени од политиките за заштита на животната средина. Како што рече Мацочи во 1993 година, „Постои суперфонд за нечистотија. Треба да има еден за работниците “. [...] Оние кои работат со токсични материјали на дневна основа со цел да му обезбедат на светот енергија и материјали што му се потребни „заслужуваат подадена рака за да направат нов почеток во животот“. [...] „Подоцна еколозите се пожалија дека зборот суперфонд има премногу негативни конотации, а името на планот е сменето во„ Само транзиција “. Во говорот од 1995 година, Леополд го изложи предлогот Суперфунд за работниците / Само транзиција. „Основата за праведна транзиција е едноставниот принцип на капитал“. Од ниту еден работник поврзан со токсика не треба да се бара „да плати непропорционален данок - во форма на губење на својата работа - за да ги постигне целите“ за заштита на животната средина. Наместо тоа, „Овие трошоци треба да бидат дистрибуирани праведно низ општеството“. Понатамошната еволуција на терминот е опишана во една статија објавена од Меѓународниот весник за истражување на трудот:Во 1998 година, канадски синдикален активист, Брајан Колер, го објави она што требаше да стане едно од првите спомнувања за концептот „Само транзиција“ во билтенот на синдикатот. Тоа претставуваше обид за усогласување на напорите на синдикалното движење да им обезбеди на работниците пристојна работа и потребата да се заштити животната средина. Како што претходно јасно изјави Колер: „Вистинскиот избор не се работните места или околината. Тоа е и едното или другото “. За десет години, еволуираше перцепцијата на синдикалното движење за еколошките предизвици, а со тоа и дефиницијата, границите и обемот на „праведната транзиција“. Денес, „Just Transition“ може да се сфати како идејна рамка во која работничкото движење ја доловува комплексноста на транзицијата кон економија со мал јаглерод и еластичност на клима, истакнувајќи ги потребите на јавната политика и има за цел да ги зголеми придобивките и да ги минимизира тешкотиите за работниците и нивните заедници во оваа трансформација. Во документот подготвен од Меѓународната конфедерација на синдикати (ITUC), Just Transition е дефинирана како „алатка што синдикалното движење ја споделува со меѓународната заедница, насочена кон измазнување на промената кон поодржливо општество и обезбедување надеж за капацитет на зелена економија за одржување пристојни работни места и средства за живот за сите “(ITUC, 2009b). Важно е да се напомене дека Just Transition е потпорен механизам за климатско дејствување, а не за неактивност. Just Transition не е во спротивност, но ги надополнува политиките за животна средина. Ова ја утешува идејата дека еколошките и социјалните политики не се контрадикторни, туку, напротив, можат да се зајакнат едни со други. Овој пристап кон концептот за праведна транзиција беше едногласно усвоен на 2-от Конгрес на ITUC, во 2010 година, кога Конгресот прогласи „Правилна транзиција“ за „пристап“ за борба против климатските промени: : Конгресот е посветен на промовирање на интегриран пристап кон одржлив развој преку правична транзиција каде социјалниот напредок, заштитата на животната средина и економските потреби се воведуваат во рамка на демократско управување, каде што се почитуваат трудот и другите човекови права и се постигнува родова еднаквост (ITUC, 2010 ) Другите федерации на глобалната унија, кои претставуваат работници во специфични економски сектори, се приклучија на овој пристап на политиката. Меѓународната федерација за транспортни работници (ИТФ) усвои, на својот Конгрес во 2010 година, резолуција во која се наведува дека „додека итното усвојување на овие политики е од витално значење за справување со климатските промени, ИТФ и неговите филијали мора да ги бранат интересите на транспортните работници борејќи се до осигурете се дека овие политики се спроведуваат на начин што ги штити работните места и создава нови преку процес на правична транзиција “(ITF, 2010). Федерациите на индустриски работници исто така ги искажаа своите ставови во врска со „Само транзиција“. Меѓународната федерација на синдикати на хемиски, енергетски, руднички и општи работници (ИЦЕМ), на пример, наведува дека „со правична транзиција, можеме да изградиме јавен консензус за да се придвижиме кон поодржливо производство“ (ИЦЕМ, 2009). Рамката за праведна транзиција е пакет предлози за политика што се однесува на различните аспекти поврзани со ранливоста на работниците и нивните заедници: несигурности во врска со влијанијата на работното место, ризици од загуби на работни места, ризици од недемократски процеси на донесување одлуки, ризици од регионален или локален економски пад , меѓу другите.
2.1 Употреба за проширување
Во изминатите години, голем број на организации го примениле концептот на Just Transition во однос на еколошката и / или климатската правда. Со оглед на тоа што синдикатите започнале да го вметнуваат концептот за правилна транзиција во преговорите за УНФЦЦЦ и движењето за климатски промени, Just Transition еволуирала во намерен притисок за транзиција кон еколошки и социјално одржливи можности за вработување и економии. Понекогаш се однесуваат доста внимателно на трудовата компонента на праведна транзиција, додека други го игнорираат. Во вториот случај, „Just“ едноставно се однесува на неопходноста од заштита на животната средина како јавно добро од приватните индустрии кои го влошуваат нејзиното долгорочно здравје.
Терминот „''Just''“ се применувал и на загриженоста за ставање крај на војната и изградба на мировна економија.
Концептот на Just Transition при движење кон економија се користи и во врска со дигитализацијата.
Праведната транзиција од јаглен е поддржана од Европската банка за обнова и развој .
3 Публикации
* Бел, Карен (2020), Екологизам од работничката класа: Агенда за правична и фер транзиција кон одржливост, Лондон: Палграјв
* Хамптон, Пол (2015), Работници и синдикати за климатска солидарност, Лондон и Newујорк: Рутлиџ
* Морена, Едуард, Дуња Краузе и Димитрис Стевис (2020), Само транзиции: Социјална правда во смената кон свет со ниски јаглерод, Лондон: Плутон
* Räthzel, Nora and David Uzzell (2013), Синдикати во зелената економија: Работа за животната средина, Лондон и Newујорк: Earthscan / Routledge