procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Крива Круша

Крива Круша — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес. Селото порано се сметало географски центар на Македонија. но според новите истражувања за центар на Р Македонија бил утврден Длабок Дол кај селото Долно Врановци во истата општина.
1 Историја
Селото се оформило во средината на XVIII век.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 250 Македонци.
2 Население
Селото е пред целосно изумирање, во 2002 година забележани се само 2 жители.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
2.1 Родови
Крива Круша е македонско село.
Според истражувањата од 1966 година, родови во селото:
* Староседелци: ''Ничовци (2 к.), Нефтановци (1 к.), Бегиновци (2 к.) и Трајановци (2 к.)'' предците на наведените родови живееле во месноста Селиште, таму најпрво се наоѓало селото, тоа било во планинскиот дел од атарот на селото.
* Доселеници: ''Шоповци (13 к.) и Дамјановци (2 к.)'' потекнуваат од заеднички предок доселен однекаде на почетокот од XIX век. Според името веројатно потекнуваат од Шоплукот (Кратовско, кривопаланечко). Го знаат следното родословие: Ивко (жив на 80 г. во 1966 година) Ѓошо-Пано-Здраве-Ангелко, основачот на родот кој се доселил. ''Шоповци'' се поделени и на други две гранки, ''Здравевци и Алтановци''. Во околните села Извор и Еловец имаат свои иселеници.
3 Општествени установи
* Црква „Св. Богородица“ од XIX век, а зографисана во 1862 г.
4 Самоуправа и политика
4.1 Избирачко место
Селото е опфатено во избирачкото место бр. 2233 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на објект сопственост на Бобан Здравевски на селото Ново Село.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 2 гласачи.
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Кале - Градиште — градиште од римско време
6 Личности
* Петре Миланов Димовски (1 февруари 1920 — 10 септември 1944) — македонски партизан, учесник во НОБ. Загинал во Битката кај Раштански Колиби.
* Ивче Јованов (21 октомври 1918 — 10 септември 1944) — македонски партизан, учесник во НОБ. Загинал во Битката кај Раштански Колиби.
* Јован Ѓошев (1916 — 10 септември 1944) — македонски партизан, учесник во НОБ. Загинал во Битката кај Раштански Колиби.
7 Иселеништво
Во 1900 година во селото имало само 15 домаќинства. Но со природен прираст селото нараснало на 40 домаќинства. После Втората светска војна населението почнало помасовно да се иселува, пред се во градот Велес. Иселеници имало и во некои околни велешки села (Еловец, Извор, Војница, Сојаклари).
Мелница (Велешко)

Мелница — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
1 Историја
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 1.300 Македонци.
2 Население
Според 2002 година, во селото Мелница живеат:
* Македонци - 308 (41,45 %)
* Турци - 398 (53,56 %)
* Албанци - 14
* Бошњаци - 14
* Власи - 1
* останати - 32
Жителите кои се изјаснале како значително како Турци, всушност претставуваат Македонци со исламска вероисповед, по што може да се забележи во изјаснувањето за мајчин јазик, односно:
* македонски јазик - 716 (96,3 %)
* албански јазик - 12 (1,6 %)
* останати - 15 (2,0 %)
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 775 жители, од кои 179 Македонци, 87 Албанци, 368 Турци, 15 Бошњаци, 86 останати и 40 лица без податоци.
2.1 Родови
Мелница е торбешко, бошњачко и албанско село.
Според истражувањата од 1967 година, родови во селото биле:
* Торбешки: ''Мифтаровци, Салиовци, Алиловци, Левеновци, Билевци, Камберовци, Адемовци, Ќоревци, Шопевци, Абдиловци, Шпиртовци и Исмаиловци''. Секој род во просек имал по 10 куќи. Населението е доселено кон крајот на XVIII век од мијачкиот крај. Највеќе се доселени од селото Жировница.
* Бошњачки: ''Бошњаци (2 к.)'' доселени се од селото Конца кај Тутин во 1950-тите. Овде дошле двајца браќа и се ожениле.
* Албански: ''Шиптари (1 к.)'' доселени се кога и родот ''Бошњаци'' од Косово; ''Јаболчиштанци (2 к.)'' доселени се од селото Долно Јаболчиште.
3 Самоуправа и политика
3.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2228 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 824 гласачи.
4 Иселеништво
Од Мелница е иселен голем број од торбешкото население. Највеќе се иселиле во Турција. Во првиот бран од 1912 до 1914 година 20 семејства се иселиле во Турција. Во вториот бран од 1924 до 1938 година се иселиле 80 семејства. А во третиот бран од 1954 до 1966 се иселиле 130 семејства. Најголем број од населението се иселило во Аксихар, Бурса и Измир.
Плевење (село)

Плевење — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
1 Историја
Селото Плевење е во сопственост на семејството Лопатаровци (кое исто така има голем имот во Папрадиште), кое во минатото е купено од турски бег за канта злато. Селото е купено за чување на овците во зимскиот период. Според пописот од 2002 г. селото се води со 2 жители. Потомците на Лопатаровци во селото ги одржуваат трите куќи и истите ги користат во зима за лов.
2 Население
Во 2002 година во селото живееле 2 жители, Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
2.1 Родови
Плевење е македонско село.
Според истражувањата од 1967 година, родови во селото се
* Доселеници: ''Лопатари (12 к.)'' доселени се од мијачкото село Папрадиште. Овде се доселиле тројца браќа, Никола, Стојан и Цветко. Подалечно потекло имаат од мијачкиот крај.
3 Личности
* Веле Ѓорѓиевски — пратеник од редовите на ВМРО-ДПМНЕ
Раковец (Велешко)

:''За селото во Општина Боговиње, погл. Раковец (Тетовско).''
Раковец — село во Општина Чашка, во околината на градот Велес.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 100 Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 36 жители, од кои 33 Македонци и 3 лица без податоци.
1.1 Родови
Раковец е македонско село.
Според истражувањата од 1966 година, родови во селото се:
* Староседелци: 'Филиповци (13к), 'Илинкини (7 к.), Свињаровци или Салевци (2 к.), Алексини (2 к.) и Цветкови (2 к.)''
* Доселеници: ''Чутини (4 к.)'' доселени се кон крајот на XIX век од селото Чашка. И таму се доселени однекаде; ''Владовци (1 к.), Пероски (1 к.) и Стојанови (2 к.)'' доселени се однекаде; ''Јованковци (2 к.)'' доселени се во 1915 година од селото Ораов Дол; ''Ѓоргија (1 к.)'' доселени се од селото Бистрица.
2 Општествени установи
* Црква „Св. Никола“
3 Самоуправа и политика
3.1 Избирачко место
Во селото постои избирачкото место бр. 2336 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на објект сопственост на трајче николов.
На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 20 гласачи.
4 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
* Манастириште — населба од доцноантичко време
Брест (Скопско)

Брест — село во Општина Чучер-Сандево, во околината на градот Скопје.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северните предели на Скопска Црна Гора.
2 Историја
;Археолошки наоѓалишта
*Кале — доцноантички кастел спекула и збег;
Во век, селото е дел од нахијата ''Кара Даг'' во Скопската каза во Отоманското Царство. Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 39 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 192 мажи муслимани, со 1 новороденче. Се проценува дека селото во тој период имало 386 жители.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Брест живееле 240 жители, сите Арнаути муслимани.
Во 1913 година, селото имало 1014 жители. Било дел од Општина Бродец.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 1250 Албанци.
3 Население
На пописот од 2002 година, селото имало 569 жители, од кои 564 Албанци, 1 Ром и 4 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 278 жители, од кои 230 Албанци и 48 лица без податоци.
3.1 Родови
Брест е албанско село.
Според истражувањата од 1941 година, родови во селото се.
* Доселеници: ''Муриз (60 к.)'' доселени се кон крајот на XVIII век од северна Албанија. Припаѓале на фисот Бериша; ''Тенџер (55 к.)'' доселени се од северна Албанија кога и претходниот род. Исто така се од фисот Бериша; ''Мулија (42 к.)'' доселени се од северна Албанија. Припаѓале на фисот Красниќи; ''Малина (24 к.)'' доселени се од северна Албанија. Овде се доселиле преку Косово. Припаѓаат на фисот Шаља; ''Маслан (14 к.)'' доселени се во првата половина на XIX век. Припаѓале на фисот Бериша.
4 Иселеништво
Ова село пред да стане албанско, било православно македонско. Стари иселеници од селото има во Трпеза кај Гнилане (''Љубисав''), Бинча во Горна Морава (''Шорлиќи, Ѓуриќи, Илиќи, Милкиќи, Џојкини и Цајчиќи''). Могила во Горна Морава (''Пржиќи''). Кучевиште (''Рајчиниќи, Шегменовиќи, Црничани, Белинци и Шејкови''). Како и во градот Куманово (''Вацеве'').
5 Поврзано
* Скопска Црна Гора
* Општина Чучер-Сандево
* Чучер-Сандево
Танушевци

Танушевци — село во Општина Чучер-Сандево, во околината на градот Скопје. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 417 жители.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во северните предели на Скопска Црна Гора, во близина на врвот Копиљача. Селото се наоѓа скоро на самата македонско-косовска граница.
2 Историја
Во век, селото е дел од нахијата ''Кара Даг'' во Скопската каза во Отоманското Царство. Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било муслиманско, со 12 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 61 мажи муслимани, со 1 новороденче, а исто така и 5 доселени мажи од друго место. Се проценува дека селото во тој период имало 134 жители.
Во 1913 година, селото имало 428 жители. Било дел од Општина Бродец.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 550 Албанци.
3 Население
На пописот од 2002 година, селото имало 417 жители, од кои 409 Албанци и 8 останати.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 304 жители, од кои 212 Албанци и 92 лица без податоци.
4 Поврзано
* Скопска Црна Гора
* Општина Чучер-Сандево
* Чучер-Сандево
Бродец (Скопско)

Бродец — село во Општина Чучер-Сандево, во околината на градот Скопје. Според пописот од 2002 година, во селото живееле 3 жители.
1 Географијa и местоположба
Селото Бродец се наоѓа на Скопска Црна Гора северно од Скопје оддалечено од градот Скопје околу 15 км.
2 Историјa
Во век, селото е дел од нахијата ''Кара Даг'' во Скопската каза во Отоманското Царство. Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било христијанско, со 18 христијански домаќинства. На овој попис биле забележани 77 мажи христијани, со 12 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 178 жители.
Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 231 жител.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Бродец живееле 200 жители Македонци христијани. Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Бродец имало 264 патријаршисти.
Во 1913 година, во селото биле евидентирани 338 жители. Било центар на Општина Бродец.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 300 Македонци.
3 Население
Според пописот од 2002 година, во селото имало 3 жители, Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 11 жители, од кои 7 Македонци, 1 Србин и 3 лица без податоци.
3.1 Родови
Родови во селото се: ''Влашчани (2 к.)'' потекнуваат од предок Влав, он најпрво престојувал на планината Спопска Црна Гора, овој род се дели на ''Гижаровци, Зајчовци и Бостанџиовци; Лабурини (5 к.) и Саламандуровци (4 к.)'' потекнуваат од двајца браќа доселени од некое село кај Биначка Морава, во родот Саламандуровци се знае следното родословие: Драган (жив на 81 г. во 1969 година) Ацо-Петар-Стефко-Златан, поддалечните предци не ги памтат''; Спасовци (4 к.)'' потекнуваат од предокот Спасо кој бил православен Ром, се доселил од селото Ѓерекара во областа Биначка Морава, го знаат следното родословие: Лазо (жив на 59 г. во 1969 година) Бојко-Цветко-Стефко-Стефан, поддалечните предци не ги знаат.
4 Личности
* Божин Николов (1923-1944) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ
* Божин Стијков (?-?) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ*Бојко Рановски (1923-1944) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ
*Велко Мерџановски (1910-1944) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ
*Методија Николовски (1919-1944) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ
* Младен Караџовски (?-1944) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ
* Младен Нешевски (1927-1944) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ
* Анче Кузмановски (1923-1945) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ
*Стојан Радовски (1923-1945) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ
*Јовка Цветкова Јовановска (1906-?) — учесник во НОВ на Македонија
5 Поврзано
* Скопска Црна Гора
* Општина Чучер-Сандево
* Чучер-Сандево
Црешка

Црешка — село во Општина Штип во околината на градот Штип.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во западниот дел од Општина Штип, на левата страна од реката Брегалница.
2 Население
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година во селото живеле 225 жители, сите Турци.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Турци.
Во пописот од 1948 г. кон Црешка е вбројано и населението на с. Скандалци. Селото е целосно раселено по 1961 година, кога броело 47 жители, турско население, кое по 50-тите години се иселува во Турција.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
3 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта*Града — средновековна некропола;
*Исар - Чрешче — доцноантички опидум и средновековно градиште со некропола;
*Полиса — некропола — тумули од железното време и средновековна црква со некропола;
*Турски Гробишта — тумул од железното време.
Аљинце

Аљинце — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Средорек, во околината на градот Куманово.
1 Географија и местоположба
Населбата се наоѓа на територијата на Општината Старо Нагоричане. Аљинце е населба од разбиен тип, чии маала се наоѓаат на надморска височина од 480 до 720 метри. Од главниот пат Куманово-Крива Паланка населбата е оддалечена 8,8 км, а од централното место Куманово 31 км.
2 Стопанство
Атарот зафаќа простор од 10,5 км2. Најголема површина заземаат на 646,1 ха, потоа следи обработливото земјиште на површина од 304,9 ха, додека на шумите отпаѓаат само 26,1 ха. Селото има полјоделско-сточарска функција.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 400 Македонци.
Аљинце е зафатено со одредена иселување на населението, такашто бројот на населението се намалил од 374 жители во 1961 година, на 79 жители во 1994 година.
Според пописот од 2002 година, во селото Аљинце имало 38 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 22 жители, од кои 19 Македонци и 3 лица без податоци.
3.1 Родови
Алинце е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:
* Староседелци: ''Староселци (12 к.)'' Потекнуваат од овчар кој преживеал по пустошењето на старото село. ''Џамбасци (9 к.)'' гранка се од претходниот род.
* Доселеници: ''Грујинци (10 к.), Градиштанци (6 к.), Трлци (6 к.) и Јабучанци (13 к.)'' доселени се, но не знаат од каде се. Во првиот род се знае следното родословие: Стојче (жив на 67 г. во 1971 година) Милан-Анѓел-Смилко.
4 Личности
Личности родени во Аљинце:
* Косара Петрова Георгиевска — учесник во НОВ на Македонија
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
*Коселица - населба од римското време
6 Иселеништво
''Џамбасци'' се иселени во Брешко. ''Костадинови, Мацанци, Доданци, Прчовчани, Јованови и Павлеви'' се иселени во пониското село Канарево. ''Алинчани'' се иселени во Макреш. ''Антинци'' се иселени во Облавце. ''Шопови'' се иселени во Вак'в. Иселеници од Алинце има и на следните места. Глогоњ кај Панчево, Куманово, Скопје, Бор и Белград.
Буковљане

Буковљане — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Буковљане имало 75 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 19 жители, од кои 14 Македонци и 5 лица без податоци.
1.1 Родови
Буковљане е македонско село.
Според истражувањата од 1950 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Велковци (7 к.) и Гаврилци (7 к.) и Дреноглавци (9 к.)'' доселени се од селото Мусуљ кај Босилеград во Србија. Во првиот род се знае следното родословие: Божин (жив на 55 г. во 1950 година) Василко-Тодор-Смилко-Велко, кој се доселил пред околу 250 години; ''Шопци (9 к.)'' доселени се од селото Долна Лубата кај Босилеград во Србија. Го знаат следното родословие: Трајан (жив на 30 г. во 1950 година) Александар-Пешо-Стеван-Петар, кој се доселил; ''Милисковци (3 к.)'' доселени се од селото Рамно кај Куманово.
Враготурце

Враготурце — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 150 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Враготурце имало 55 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 27 жители, од кои 21 Македонец и 6 лица без податоци.
1.1 Родови
Враготурце е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:
* Стари родови со непознато потекло: ''Павловци (8 к.), Танасковци (5 к.), Петровци (3 к.), Величковци (2 к.), Даринци (1 к.) и Ѓеринци (1 к.)''* Доселени: ''Кметовци (5 к.)'' потекнуваат од предокот Стојан, кој се доселил од некое село во ќустендилско, Бугарија. Он во старото место убил некој човек, па пребегнал во Враготурце, тогаш селото имало само 3-4 куќи, во турско време овој род бил многу богат, држел околу 200 овци; ''Мачиштанци (2 к.)'' порано живееле на местото викано Мачиште, и по тоа го добиле името, тоа место припаѓа на манастирот Прохор Пчински, по местото каде живееле и го добиле името; ''Стајинци (1 к.)'' доселени се однекаде, они се најмал род.
Бајловце

Бајловце — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Географија и местоположба
Населбата се наоѓа во североисточниот дел на територијата на Општината Старо Нагоричане, во ридско-планинската област Козјачија. Населбата е ридска и лежи на надморска височина од 600 до 760 метри. Од градот Куманово селото е оддалечено 32 км.
2 Стопанство
Атарот е голем и зафаќа простор од 23 км<sup>2</sup>. На него преовладуваат пасиштата на површината од 1380,4 ха, потоа обработливото земјиште на кое отпаѓаат 634,6 ха, и шумите на 39,2 ха. Селото има полјоделско-сточарска функција.
3 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 900 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Бајловце имало 129 жители, од кои 126 Македонци, 2 Срби и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живеел 61 жител, од кои 57 Македонци и 4 лица без податоци.
3.1 Родови
Бајловце е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:
* Доселени со познато потекло: ''Височани (19 к.), Тресоглавци (9 к.), Рудињци (8 к.) и Герасинци (6 к.)'' сите потекнуваат од ист предок, според преданието доселени се од околината на Крагуевац, Србија.
* Доселеници со непознато потекло: ''Павлевци (15 к.), Крстинци (6 к.), Долнобозовчани (13 к.), Горнобозовчани (8 к.), Таверци (8 к.), Грмаѓани (7 к.), Белчинци (4 к.), Грујинци/Грујовци (4 к.) и Ремењарци (4 к.).''
4 Личности
Личности родени во Бајловце:
* Драгинка Илиева Величковска — учесник во НОВ на Македонија
* Крстана Димитриевска — учесник во НОВ на Македонија
* Гајта Димовска — учесник во НОВ на Македонија
* Росанда Зафироска — учесник во НОВ на Македонија
* Винка Станишковска Јовановска — учесник во НОВ на Македонија
5 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта*Блатец — средновековна населба и некропола
*Високо — градиште од средниот век
*Далјан Бозовиќ — средновековна некропола
*Рамњанска Драка — средновековна населба
Во селото постои мошне стара црква „Св. Димитрие“, но не е познато кога е изградена.
6 Иселеништво
Бајловце нема многу добри услови за живот, и затоа од него се иселувало населението. Машкото население најпрво одело на печалба во Скопје и Куманово, а потоа го повлекувало и семејството со себе. Па така од Бајловце има огромен број на иселено население во Скопје (200 семејства) и во Куманово (100 семејства).
Има и други постари иселеници во некои кумановски и скопски села. ''Орманци'' иселени се во селото Пелинце. ''Тодоровци'' иселени се во селото Карловце. ''Пирајци'' иселени се во селото Пузајка. ''Трајановци'' иселени се во селото Дељадровци.
Жељувино

Жељувино — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 250 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Жељувино имало 58 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 17 жители, сите Македонци.
1.1 Родови
Жељувино е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:
* Доселеници: ''Брндинци (2 к.), Ѓоринци (2 к.), Анџије (2 к.), Додевци (2 к.), Шумарци (2 к.), Вељинци (1 к.), Кљунчини (6 к.), Шуќуровци (6 к.), Чукинци (3 к.) и Бисерци (1 к.)'' сите потекнуваат од тројца браќа кои се доселиле од денес претежно албанското село Матејче, во родот ''Шуќуровци'' се знае следното родословие: Томислав (жив на 35 г. во 1971 година) Трпко-Стојан-Арсо-Таско, се доселил неговиот татко; ''Грци (2 к.)'' доселени се однекаде, не знаат од каде родовското име; ''Думановци (5 к.)'' доселени се од селото Думановце, го знаат следното родословие: Пајсије (жив на 62 г. во 1971 година) Божин-Јован-Атанас-Неделко, кој се доселил; ''Баџинци (4 к.)'' доселени се однекаде.
2 Иселеништво
Поради слабите услови за живот многу од населението почнало да се иселува кон најблиските градови во Македонија, веројатно и во некои градови од бивша Југославија.
Длабочица (Кумановско)

Длабочица — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 350 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Длабочица имало 51 жител, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 20 жители, од кои 10 Македонци, 1 Србин и 9 лица без податоци.
1.1 Родови
Длабочица е македонско село.
Според истражувањата од 1960 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Дедо-Трајковци (10 к.), Димитровци (4 к.), Љубан (1 к.) и Ристинци (5 к.)'' првиот род е најстар во селото доселен во XVIII век. Сите наведени родови се доселени со непознато потекло; ''Крстинци (14 к.)'' доселени се од некое место во Велешко. Овде живеат од почетокот на XIX век; ''Филиповци (10 к.)'' доселени се од некое место источно од селото Длабочица.
2 Личности
Личности родени во Длабочица:
* Роска Александрова — учесник во НОВ на Македонија
* Јордана Васиљкова — учесник во НОВ на Македонија
* Милојка Каранфилова Јовчевска (1913-) — учесник во НОВ на Македонија
3 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта*Длабочица ― населба од средниот век
4 Иселеништво
Од селото постои големо иселување. До 1958 година, 36 семејства од селото се имаат иселено во Србија, во Глогоњ и Качарево.
Војник (село)

Војник — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Средорек, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 25 до 50 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Војник имало 61 жител, од кои 57 Македонци, 3 Срби и 1 останат.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 68 жители, од кои 62 Македонци и 6 лица без податоци.
1.1 Родови
Војник е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:
* Стари родови: ''Ѓокинци (5 к.), Цоровци (3 к.) и Голомевци (2 к.)''* Доселени родови: ''Петраљичанци (5 к.)'' доселени се пред крајот на турското владеење од селото Петралица, Кривопаланечко; ''Чунгурци (4 к.)'' доселени се кога и претходниот род од селото Цвиланце; ''Цветановци (2 к.)'' доселени се кога и другите два рода од селото Макреш; ''Алексовци (2 к.)'' доселени се од селото Старо Нагоричане; ''Савевци (1 к.)'' доселени се од истото место како и претходниот род.
* Доселени каурски Роми: ''Јаќимовци (1 к.)'' доселени се од селото Макреш пред 1912 година; ''Коњушанци (2 к.)'' доселени се како просјаци во 1918 година од селото Коњух; ''Николовци (1 к.)'' доселени се во 1945 година од селото Конопница, Кривопаланечко.
2 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта*Гробишта - Гробље — тумул од железното време и средновековна некропола
*Петриково — населба и некропола од римското време
3 Иселеништво
Во турско време во селото живеел родот ''Ѓокинци''. Они во 1908 година имале куќна задруга од 20 членови. Тогаш чувале околу 500 овци и 12 овчарски кучиња. Но поради недоразбирањата со сопственикот на чифликот ''Ѓокинци'' морале да се иселат во селото Стрезовце. Но потоа се вратиле во селото, но по некое време овој род изумрел.
Се знае и за други родови кои ги нема повеќе во селото, како. ''Војничанци и Мазници'' иселени се во селото Клечевце. ''Војничанци'' иселени се во селото Студена Бара.
4 Личности
* Карпош — водач на Карпошовото востание и легендарен македонски ајдутски војвода
Дејловце

Дејловце — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 500 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Дејловце имало 44 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 27 жители, од кои 21 Македонец и 6 лица без податоци.
1.1 Родови
Дејловце е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:
''Златановци (8 к.), Реканци (8 к.), Везуличанци (8 к.), Стојановци (7 к.), Брлошковци (6 к.), Лукарчанци (4 к.), Долно-маалци (4 к.), Ливаѓани (4 к.) и Гробиштанци (2 к.)'' постои предание дека сите родови потекнуваат од ист предок, само никој не знаел да каже дали се староседелци или доселеници со непознато потекло.
2 Личности
Личности родени во Дејловце:
* Талија Анчева — учесник во НОВ на Македонија
* Доста Ангеловска Зафирова — учесник во НОВ на Македонија
* Лена Ангеловска Донева — учесник во НОВ на Македонија
* Цвета Трајкова Давитковска — учесник во НОВ на Македонија
* Стојна Трајанова Димитриевска — учесник во НОВ на Македонија
* Ѓена Ангелова Додевска — учесник во НОВ на Македонија
3 Културни и природни знаменитости
;Археолошки наоѓалишта
*Лозја ― осамен наод од доцноантичкото време
4 Иселеништво
Од Дејловце има голем број на иселеници. Некои се иселувале помеѓу двете светски војни, а некои потоа. Иселеници има во Скопје (околу 10 семејства), Куманово (7-8 семејства), Качарево, Јабука и Глогоњ (севкупно околу 10 семејства).
Иселеници исто така има и во Тромеѓа (''Тасиќи, Величковиќи, Младеноски и Димитријески''), Доброшане (''Митрески, Небитници, Петрушевски, Милковци, Додевски и Радевски''), Стрезовце (''Живушка и Дејловчани''), Канарево (''Дејловчанци'').
Добрача

Добрача — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 150 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Добрача имало 76 жители, од кои 75 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 49 жители, од кои 43 Македонци, 1 Албанец и 5 лица без податоци.
1.1 Родови
Добрача е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:
* Староседелци: ''Дулутовци (4 к.), Бајдовци (4 к.), Царци (3 к.), Трајановци (9 к.) и Велковци (7 к.)'' сите родови потекнуваат од двајца браќа кои се викале Ристо и Велко, и кои преживеале по пропаста на старото село. Во родот Велковци се знае следното родословие: Постол (жив на 65 г. во 1971 година) Манасија-Анто-Илија-Ристо.
2 Личности
Личности родени во Добрача:
* Лена Антевска — учесник во НОВ на Македонија и носител на Орден заслуги за народ (II ред).
3 Културни и природни знаменитости
;Цркви
* Црква „Св. Дух“ од почетокот на XVII век
;Археолошки наоѓалишта*Горно Селиште ― населба од средниот век
4 Иселеништво
Добрача до 1944 година пораснала до 40 домаќинства. А потоа настанало големо иселување на населението. Населението почнало да се иселува во Глогоњ кај Панчево (околу 4 семејства), Куманово, Скопје и Белград.
Постари иселеници по селата се. ''Добрачани'' се иселени во селото Опае. ''Бачковци'' во Горно Коњаре. ''Китановци'' во Бедиње.
Канарево

Канарево — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 450 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Канарево имало 81 жител, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 48 жители, од кои 44 Македонци и 4 лица без податоци.
1.1 Родови
Канарево е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:
* Староседелци: ''Ѓоринци (9 к.), Џамбасци (9 к.), Стојановци (7 к.), Куравци (4 к.), Баба-Достинци (3 к.), Галагинци (3 к.), Бели-Вусци (3 к.), Аџијини (1 к.), Бошковци (1 к.), Поповци (11 к.) и Церовци (2 к.)''* Доселеници: ''Поповци (5 к.) и Дренчанци (3 к.)'' доселени се во различен период од селото Дренок кај Крива Паланка; ''Стојановци (1 к.)'' потекнуваат од православен Ром. Доселени се од селото Бајловце; ''Костадиновци (4 к.), Мацанци (3 к.), Додинци (3 к.), Прчовчанци (3 к.), Јовановци (1 к.) и Павлевци (1 к.)'' доселени се во различен период од селото Аљинце; ''Ѓуринци (4 к.) и Дејловчанци (3 к.)'' доселени се од селото Жељувино; ''Николинци (9 к.) и Милосковци (5 к.)'' доселени се од селото Калово кај Трговиште (Горна Пчиња).
Коинце

Коинце — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Средорек, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 300 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Коинце имало 70 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 56 жители, од кои 49 Македонци, 1 Србин и 6 лица без податоци.
1.1 Родови
Коинце е македонско село.
Според истражувањата од 1970 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Стошинци (16 к.), Лингурци (4 к.), Дешини (2 к.), Ибишовци (4 к.), Карадаци (3 к.), Бошковци (2 к.) и Пржинци (4 к.)'' потекнуваат од ист предок, тројца браќа. И доселени се од некое место во моравска Србија. Во еден од родовите се знае следното родословие: Трајан (жив на 65 г. во 1970 година) Карафил-Стефан-Станко, за понатамошните предци не знаат како се викале.
2 Личности
Личности родени во Коинце:
* Драга Сарева Илиевска — учесник во НОВ на Македонија
* Нушка Јованова — учесник во НОВ на Македонија
3 Иселеништво
Постари иселеници од селото се. ''Миљинци'' иселени се во Пелинце. ''Долинци'' иселеници се во селото Облавце. После Втората светска војна иселување имало кон Куманово (преку 15 семејства), Скопје (преку 3 семејства) и во Глогоњ кај Панчево (околу 5 семејства).
Осиче (Кумановско)

Осиче — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Средорек, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 100 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Осиче имало 5 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото немало жители.
1.1 Родови
Осиче е македонско православно село, родовите во селото сите се доселени
Родови во Осиче се: ''Миленковци (5 куќи)'' нивното потекло е од селото Опила, кривопаланечко. Го знаат следното родословие: Тасе (жив на 60 г. во 1971 година) Цветан-Величко-Миленко кој се доселил во селото. Миленко во Опила убил Турчин и се доселил во Осиче; ''Стојковци (1 куќа)'' отсекогаш имале едно домаќинство, доселени се однекаде; ''Јаудици (1 куќа)'' и они се доселени однекаде; ''Веселиновци (1 куќа)'' потекнуваат од домазет кој дошол од селото Црвен Град, Горна Пчиња; ''Арсеновци (1 куќа)'' доселени се однекаде; ''Дитковци (1 куќа)'' родот го основал домазет кој дошол од кривопаланечкото село Гулинци.
2 Иселеништво
Иселеници има во кумановските села Лопате и Тромеѓа, како и во градот Куманово.
Облавце

Облавце — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Средорек, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 300 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Облавце имало 124 жители, од кои 123 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 111 жители, од кои 95 Македонци и 16 лица без податоци.
1.1 Родови
Облавце е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:
* Староседелци и доселеници со непознато потекло: ''Чолачанци (8 к.), Тутушанци (5 к.), Бароњци (4 к.), Бајагинци (4 к.), Стамболци (3 к.), Арсеновци (2 к.), Портарци (2 к.), Ралевци (2 к.), Печењаци (7 к.), Лукарци (4 к.) и Жерци (2 к.)'' некои од наведените родови се староседелски, а други се доселени со непознато потекло.
* Доселеници со познато потекло: ''Шопци (4 к.)'' доселени се од селото Герман кај Крива Паланка; ''Нагоричанци (1 к.)'' доселени се од Нагоричане; ''Долинци (2 к.)'' доселени се од селото Коинце, подалечно потекло од некаде од Србија; ''Антинци (5 к.)'' доселени се од селото Аљинце; ''Николајци (4 к.), Дудманчанци (2 к.) и Дренчанци (1 к.)'' доселени се од селото Дренак кај Крива Паланка; ''Карадачанци (1 к.) и Чифлиџанци (1 к.)'' доселени се од селото Страцин кај Кратово; ''Радибужчанци (1 к.)'' доселени се од селото Радибуш кај Крива Паланка; ''Мајорци (1 к.)'' доселени се од селото Арбанашко.
2 Иселеништво
Иселеништвото почнало со посилен интензитет веднаш по Втората светска војна. Претежно во селото останувало постарото население со преку 50 години, додека помладите почнале да се иселуваат.
Постари иселеници има во Долно Коњаре (''Боне''), Миладиновци (''Тодоровски'').
Птичји грип

Птичји грип е заразна болест на птиците која ја предизвикуваат одредени видови на вируси од типот Influenza virus A (некои други видови на тој вирус предизвикуваат епидемии на човечки грип). Вирусот е варијабилен и подлежен на постојани генетски промени (мутациски измени на генетската структура) поради што се појавува во голем број поттипови. Еден таков патоген вид е поттипот Х5Н1, за првпат забележан во 1997 година во Хонгконг и од тогаш се проширил во поголемиот дел од Азија и источна Европа.
Цвиланце

Цвиланце — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Цвиланце имало 52 жители, сите Македонци.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 33 жители, од кои 27 Македонци и 6 лица без податоци.
1.1 Родови
Цвиланце е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Бељавци (5 к.), Ѓорчиновци (4 к.), Вагинци (3 к.), Гузинци (3 к.), Ѓуринци (2 к.), Коларци (2 к.), Колебенци (2 к.), Казаци (1 к.), Марковци (1 к.) и Белевци (5 к.)'' сите овие родови се доселени, но не знаат од каде се доселиле.
2 Личности
Личности родени во Цвиланце:
* Јорданка Ванкова — учесник во НОВ на Македонија
* Здравка Стојанова Георгиевска — учесник во НОВ на Македонија
3 Иселеништво
Од Цвиланце иселувањето водело кон градовите Скопје и Куманово.
''Чунгурци'' се иселиле во селото Војник.
Стрновац

Стрновац — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 200 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Стрновац имало 93 жители, од кои 87 Македонци и 6 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 48 жители, од кои 41 Македонец, 6 Срби и 1 лице без податоци.
1.1 Родови
Стрновац е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:
* Доселеници: ''Јовановци (22 к.), Клинчарци (9 к.), Алабуцини (6 к.) и Шантирци (4 к.)'' сите се доселени од селото Старо Нагоричане. Во родот Јовановци се знае следното родословие: Стојче (жив на 66 г. во 1971 година) Максим-Арсо-Стојан, еден од првите доселеници; ''Беризимци (17 к.)'' доселени се од селото Драгоманце. Подалечно потекло од околината на Параќин во Србија; ''Гаговци (4 к.)'' доселени се однекаде; ''Челопечанци (3 к.)'' доселени се од селото Челопек.
2 Иселеништво
До 1971 година 4 семејства се иселиле во Австралија. Во мај 1971 година 15 млади момци се спремале да се иселат во Австралија. Потоа планирале и своите семејства да ги повлечат.
Рамно

Рамно — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 500 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Рамно имало 21 жител, од кои 20 Македонци и 1 Србин.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 6 жители, од кои 4 Македонци и 2 лица без податоци.
1.1 Родови
Рамно е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:
* Доселеници: ''Кушпарци (3 к.)'' доселени се од селото Војник; ''Забелци (5 к.)'' доселени се од селото Трница во Горна Пчиња (денес во Србија). Го знаат следното родословие: Јован (жив на 73 г. во 1971 година) Стојан-Ристе-Спаја, кој се доселил; ''Курјашци (4 к.)'' доселени се од некое блиско кумановско село; ''Ваганаровци (2 к.), Гезаци (2 к.), Ковелци (1 к.), Свиларци (5 к.) и Мартинци/Мартиновци (4 к.)'' доселени се, но не знаат од каде.
2 Општествени установи
* Црква „Св. Никола“ од 1888-90 г.
3 Иселеништво
Постари иселеници има во околината на Врање во Србија. Во селото Брњаре (''Раманци''), потоа во Горна Пчиња (во Србија и Македонија) во селата Долно Стајевце (''Ваљавичарци и Барчани''), Горно Стајевце (''Пржинци''), Бабина Пољана (''Стојановци'') и во Буковљане (''Миленковци'').
Други постари и понови иселеници по кумановските села се во Мутилово (''Крстевски''), Алгуња (''Арсиќи''), Долно Коњаре (''Митровиќи, Стојанови, Накиќи, Душан и Саво''), Љубодраг (''Козјачани''), Карловце (''Раманчани''), Врачевце (''Куштарци'') и во Карабичане (''Подкулајци и Дубовци'').
Потоа иселеници има во селото Пепелиште во Тиквеш. Потоа селото Глогоњ кај Панчево, во Куманово и други места.
4 Личности
Личности родени во Рамно:
* Симка Јованова Димитриевска — учесник во НОВ на Македонија
* Правда Наскова Димитриевска — учесник во НОВ на Македонија
* Ратка Златковска — учесник во НОВ на Македонија
Список на ударни музички инструменти

1 Ударни инструменти со одредена тонска висина
* Пијано
* Целеста
* Клавинет
* Дулцимер
* Ксилофон
* Ксилоримба
* Маримба
* Вибрафон
* Металофон
* Маримбафон
* Глохеншпил
* Кротал
* Ѕвона
* Рачни ѕвончиња
* Челични тапани
* Тимпани
* Рототоми
2 Ударни инструменти со неодредена тонска висина
* Бас тапан
* Чинели
* Добош
* Том-том
* Гонг
* Там-там
* Триангл
* Голем барабан
* Тенор барабан
* Мал барабан
* Кастанети
* Маракас
Клавијатурен инструмент

0.1 Кордофони
* Клавикорд
* Спинета
* Електрично пијано
** Клавинета
** Пијанета
** Вурлицерово електрично пијано
* Чембало
* Пијано
* Виола органиста
0.2 Аерофони
* Хармоника
* Концертина
* Хармониум
* Мелодион
* Органа
0.3 Идиофони
* Карилон
* Целеста
* Стаклокорд
* Пијанета
* Пијано-играчка
0.4 Електрофони
* Чемберлин
* Дигитално пијано
* Електронско пијано
* Електронска органа
** Хамондова органа
** Фарфиса
* Синтетизер
** Мугов синтетизер
* Семплер
Стрезовце

Стрезовце или Стрезовци — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.
1 Население
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралството Југославија од 1931 година, селото имало 400 Македонци.
Според пописот од 2002 година, во селото Стрезовце имало 117 жители, од кои 115 Македонци и 2 Срби.
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 54 жители, од кои 42 Македонци и 12 лица без податоци.
1.1 Родови
Стрезовце е македонско село.
Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:
* Стари родови со непознато потекло: ''Велковци (10 к.), Стефановци (8 к.), Шуклинци (5 к.), Терзинци (3 к.) и Зајци (2 к.)''* Доселеници со познато потекло: ''Шарковчанци (10 к.)'' доселени се од некое село на Шар Планина; ''Попинци (5 к.)'' доселени се од некое село во околината на Ниш, го знаат следното родословие: Славко (жив на 50 г. во 1971 година) Цветан-Кипријан-Стојан, кој се доселил во селото; ''Дедо-Илијини (5 к.)'' доселени се од селото Коњух; ''Живуша (10 к.) и Дејловчани (5 к.)'' доселени се од селото Дејловце; ''Зајачка Дупка (3 к.) и Чифличани (5 к.)'' доселени се од селото Огут.
2 Културни и природни знаменитости
;Верски објекти
* Црква „Св. Никола“ од 1606 г. прпгласена за културно наследство на Македонија* Црква „Св. Прохор Пчински“ на растојание од селото
* Параклис „Св. Петка“ по главниот пат
;Археолошки наоѓалишта
*Калиште ― градиште од доцноантичкото време
3 Личности
* Горазд Европски (1936 - 2020) — митрополит на МПЦ - ОА
* Марјан Димитријевски (р. 1954) — историчар
4 Иселеништво
Како и од другите села, така и од ова село голем дел од населението се има иселено. ''Младенови'' се иселиле во селото Макреш. ''Менкини'' целосно се иселиле во Куманово.
Посилен бран на иселување започнал после 1960 година и водел претежно кон најблиските градови.
5 Галерија
Меѓународна агенција за атомска енергија

Меѓународна агенција за атомска енергија или МААЕ (|International Atomic Energy Agency, IAEA) — меѓународна организација, основана во 1957 година. Седиштето на организацијата е во Виена, Австрија.
Во 2005 година на МААЕ и на нејзиниот поранешен Генерален директор Мохамед Елбарадеј им е доделена Нобеловата награда за мир.
Македонија во Мегународната Агенција за Атомска Енергија е прва организација која имаше претставник од Република Македонија во состав на мегународните функционери. Академик Ратко Јанев беше прв мегународен службеник од Македонија во системот на ОН.
1 Главнa задача
Меѓународната агенција за атомска енергија (МААЕ) е прва глобална меѓународна организација за промовирање на мирно користење на јадрената енергија и технологијата. Основната задача на Меѓународната агенција за атомска енергија е да се ограничи и забрани употребата на јадрената технологија за воени цели и за производство на јадрено оружје.
2 Правен статус
Меѓународната агенција за атомска енергија (МААЕ) е формирана како независна организација во системот на Организацијата на Обединетите нации (ООН) на 29 јули 1957 година. Според посебна спогодба меѓу Обединетите нации и Меѓународната агенција за атомска енергија, оваа организација правно е дел од системот на ООН, како автономна организација договорно поврзана со ООН, со определни одговорности во однос на Генералното собрание на Обединетите нации, согласно нејзината основна задача определена во Статутот.
3 Главни органи на МААЕ
Организационата структура на МААЕ е определена според нормите и правилата од Статутот, како највисок правен акт на оваа Агенција. Меѓународната агенција за атомска енергија има три главни органи: Советот на управниците, Генералната конференција (составена од сите држави членки) и Секретаријатот (на чело со Генерален директор, како највисок службеник на овој административен орган).
4 Членство
Во моментов, Меѓународната агенција за атомска енергија има 173 држави - членки.
5 Јазици во МААЕ
Службените јазици се утврдени со Статутот на МААЕ.
Службените јазици на организацијата се англиски, француски, арапски, кинески, руски и шпански јазик.
5.1 Документи
****
Гаметогенеза

Кај животните, гаметогенеза е процес на создавање и созревање на специјализирани хаплоидни клетки, наречени гамети (односно полови клетки). Притоа, се разликува создавање и созревање на женските гамети - јајце-клетки (гаметогенеза позната како оогенеза) и создавање и созревање на машките гамети - сперматозоиди (гаметогенеза позната како сперматогенеза). Гаметогенезата се одвива во репродуктивниот систем на единките и започнува кога од герминативниот епител на семените каналчиња од тестисите кај мажите, односно јајчниците кај жените се создаваат првобитните сперматогонии или оогонии, кои се диплоидни.
1 Оогенеза
:''Главна статија: Оогенеза''
Уште пред раѓањето, во ембриогенезата, кај жената се создаваат околу 2 милиони првобитни незрели јајце-клетки од герминативниот епител, настанати по пат на митоза, а познати под името оогонии. Тие се сместени во примордијални фоликули (јајнички меурчиња). Со нивно растење се добиваат т.н. примарни ооцити. По пат на прва мејотичка делба се создаваат секундарни јајце-клетки и една нефункционална хаплоидна клетка - прв полоцит. Јајце-клетките во ваков вид остануваат во мирување сѐ до пубертетот. Во овој период од развитокот кај жената се создава првата зрела јајце-клетка и има можности за оплодување. Во меѓувреме, бројот на незрелите јајце-клетки се намалува на 300 - 400.000. Од нив, во периодот на половата зрелост остануваат околу 400, од кои по правило на секои 28 денови созрева по една јајце-клетка, процес попознат како оваријален циклус. Во понатамошните фази од оогенезата, секундарниот ооцит (јајце-клетката) со втора мејотичка делба се поделува на јајце-клетка и втор полоцит. Првиот полоцит може, а и не мора да помине низ втората мејоза. Доколку се подели и тој, се добиваат и три полоцити (еден од делбата на секундарниот ооцит и две од првиот полоцит). Доколку во претходната фаза настане оплодување, следува фаза во која јајце-клетката преминува во зигот. Трите полоцити дегенерираат.
2 Сперматогенеза
:''Главна статија: Сперматогенеза''
Создадените сперматогонии од герминативниот епител се делат по пат на митоза во тестисите и се добиваат два примарни сперматоцити, кои, како и сперматогониите се диплоидни. Со прва мејоза, сперматоцитите се делат на два секундарни сперматоцити, кои се хаплоидни. Со втора мејоза на секундарните сперматоцити се создаваат четири незрели хаплоидни сперматиди, од кои со спермиогенеза се диференцираат четири зрели сперматозоиди.