procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Татјана Петковска

Татјана Петковска ( во Делиблатското Песочиште) — македонска балерина, педагог и балетски критичар.
1 Животопис
Балетската едукација ја започнува во Средното балетско училиште во Нови Сад, а ја завршува во училиштето „Луј Давичо“ во Белград. Дипломира на Филозофскиот факултет во Скопје (група Педагогија). Член е на Балетот при МНТ (1952-1957). Од 1957 година работи како педагог во Балетското училиште, а потоа станува негов директор (1961-1973). Професор е по сценски движења на Факултетот за драмски уметности (1973-1993).
Улоги:
* Црвенкапа (П.И. Чајковски, „Заспаната убавица“);
* Кукла (Ф. Лотка „Ѓаволот на село“) и други.
Љубица Петровска

Љубица Петровска ( во ) — македонска универзитетска професорка на Природно-математичкиот факултет во Скопје по предметот систематика и филогенија на нижите растенија.
1 Животопис
Докторирала во 1961 година во Скопје, под менторство на познатиот алголог Иво Певалек од Загреб. Била на специјализација во Белград и Загреб и на четиримесечен студиски престој во Ботаничкиот институт во Виена, кај еминентниот алголог Лотар Гајтлер. Има објавено голем број трудови од областа на алгологијата и е одличен познавач и монограф на групата модрозелени алги. Автор е на монографијата „Модрозелени алги (Cyanophyta) на Република Македонија“ (1997), во издание на МАНУ.
Династија Лазаревиќ

Династија Лазаревиќ (|Лазаревић) — српско средновековно кралско семејство, кое владеело со Моравска Србија и Српското Деспотство.
Династијата започнала со Лазар Хребељановиќ, син на Прибац Хребљановиќ, кој бил благородник во дворот на Стефан Душан. Лазар се оженил со Милица, член на владејачката династија Немањиќ, а подоцна ја добил титулата „кнез“ од српскиот цар Стефан Урош V. Тој стекнал земјиште во Централна Србија и преку своите врски со Немањиќ станал регент на Моравска Србија. Во Косовската битка против Отоманското Царство, Лазар бил убиен, а Србија станала вазална држава, што довело до крајот на српскиот суверенитет.
1 Фамилија
# Лазар Хребељановиќ (ок. 1329 до 1389), кнез 1371-1389. Канонизиран како ''свет великомаченик кнез Лазар'' (28 јуни). Во 1353 година се оженил за Милица (?-1405), ќерка на кнезот Југ Богдан.
## Мара Лазаревиќ (?-1426), се оженила во околу 1371 за Вук Бранковиќ.
## Драгана Лазаревиќ, се оженила за Јован Шишман, цар на Трново.
## Теодора Лазаревиќ, се оженила за Никола II Горјански.
## Елена Лазаревиќ Балшиќ Храниќ (?-1443), се оженила за Ѓураѓ II Балшиќ и за Сандал Храниќ Косача.
## Стефан Лазаревќ, кнез од 1389-1402, и деспот од 1402-1427. Се оженил за Елена Гатилузио.
## Оливера Лазаревиќ, одведена во харемот на Бајазид I.
## Вук Лазаревиќ (?-1410), кнез.
Слободанка Марковска

Слободанка Марковска ( во ) — македонска универзитетска професорка.
1 Животопис
Слободанка Марковска е родена на 13 декември 1951 година во Битола. Дипломирала, магистрирала (тема: „''Антрополошката мисла на Ерих Фром''“) и докторирала (тема: „''Жената во Библијата: антрополошки импликации''“) на Институтот за филозофија на Филозофскиот факултет во Скопје. Работела на Катедрата за основи на марксизмот на Филозофскиот факултет и во својство на асистент држела вежби на повеќе факултети во Скопје. Работејќи на Катедрата за хуманистички студии на Филозофскиот факултет, таа држела настава по предметите антропологија на Филолошкиот факултет, и филозофија на културата и уметноста на Институтот за класични студии на Филозофскиот факултет. Била раководител на Катедрата за хуманистички студии. Марковска во својство на координаторка на тимот за подготовка на елаборат за студиска програма за родови студии, била активно вклучена во подготовките за основањето на Институт за родови студии на Филозофскиот факултет кој започнал со работа во академската 2008-2009. Од 2008 година ја извршува функцијата раководител на Институтот за родови студии. Во звањето редовен професор, таа била избрана на седница на Универзитетскиот сенат, одржана на 31 октомври 2011 година.
2 Научно творештво
Од областа на хуманистиката досега превела пет книги на македонски јазик, четири од англиски и една од српски јазик. Била член во редакцискиот одбор на списанието Културен живот, а се занимавала и со стручна редакција на преводи од англиски јазик. Учествувала на домашни и меѓународни собири со научни реферати и држела предавања на летни школи и универзитети во земјата и во странство. Била на студиски престој на Универзитетот „Колумбија“ во Њујорк (1997) како стипендист на Центарот за човекови права на истоимениот Универзитет, а во рамките на програмата Човековите права и верските слободи. Слободанка Марковска била активно вклучена во невладиното движење во Република Македонија од самите почетоци. Била прв претседател на Комитетот на Хелсиншкиот парламент на граѓаните, а како невладина активистка учествувала во многу проекти и меѓународни собири посветени на граѓанското општество. Била претседател на Управниот одбор на Фондацијата „Институт отворено општество - Македонија“. Марковска учествувала во многубројни научно-истражувачки проекти.
Марковска има објавено голем број текстови (научни и стручни трудови, предговори и поговори на книги, преводи, прикази, реагирања на актуелни теми); автор е на книгата „Човекот и надежта“ (Метафорум, Скопје, 1994), соуредник е на првата антрополошка хрестоматија во Македонија „Антропологија - зборник текстови“ (Догер, Скопје, 1999) и соавторка на две монографии.
Васка Дуганова

Васка Танева Дуганова ( во Гевгелија — во ) — македонски комунистички деец, првоборец, правник, политичар и носител на Партизанска споменица 1941.
1 Животопис
Таа била тутунова работничка. Му припаѓала на напредното младинско движење уште пред Војната. Во октомври 1941 година била кандидат на КПЈ. Собирала народна помош, растурала илегален материјал и била курир на МК КПЈ - Гевrелија и ПК КПЈ. Имала голем успех во опфаќањето на младинците во НОД.
Како приправник на комунистичкото движење во 1938 година и член на КПЈ (од март 1942 година), во НОАВМ била борец од април 1943 година во партизанскиот одред „Сава Михајлов“. Била политички комесар на баталјонот „Страшо Пинџур“, а потоа ѝ во Втората македонска ударна бригада. Била комесар на баталјон на Четвртата македонска ударна бригада. Станала член на ПК на СКОЈ за Македонија (од август 1944 година). По ослободувањето била член на АСНОМ (од април 1945 година), завршила правен факултет и извршувала разни политички функции: организационен секретар на ПК на СКОЈ за Македонија, член на Претседателството на Централниот совет на ССМ (1958-1967 година), претседател на Социјално-здравствениот совет на СРМ, претседател на Конференцијата за општествена активност за жените на Македонија и на Југославија. Член на ЦК на СКМ и ЦК на СКЈ, пратеник во Републичкото и Сојузното собрание, претседател на Претседателството на РК на ССРМ и друго. Носител е на Партизанска споменица (1941 година) и на повеќе други одликувања.
Константинос Барбариус

Константинос Барбариус (|Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης) — грчки политичар и поранешен член на грчкиот парламент и партијата Златна Зора. Поради негово барање до грчката војска да ги уапси премиерот Алексис Ципрас, министерот за одбрана Панос Каменос и претседателот Прокопис Павлопулос што било сфатено како повик за воен пуч, тој бил исфрлен од грчкиот парламент и од неговата партија, а државното обвинителство издало и наредба за негово апсење, по што тој ѝ побегнал на полицијата.
Маруша (езеро)

Маруша — природно ледничко езеро на планината Стогово во западниот дел на Македонија.
1 Местоположба и хидрографски одлики
Се наоѓа во истоимениот цирк, на северната планинска страна на Стогово, во изворишниот дел на реката Белешница, на надморска височина од 1.809 метри. Езерото по своето потекло е циркно, а дното е изградено од водонепропусните флишни седименти. Поставено е во насока североисток-југозапад и во истиот правец неговата најголема должина изнесува 18 метри. Просечната широчина на езерото изнесува 9,28 метри, а најголемата достигнува до 11,8 метри. Просечната длабочина изнесува 18 сантиметри, додека најголемата длабочина достигнува 48 сантиметри. Езерското огледало зафаќа површина од 166,9 м<sup>2</sup>, обемот на езерскиот брег изнесува 48 метри, а во ова езеро се насобрани (акумулирани) околу 30 м<sup>3</sup> вода.
Езерото Маруша со вода се храни од површински водотеци, околните извори и топење на снегот, како и од подземни води. Самото езеро не е поврзано со дотек или истека, иако се наоѓа непосредно од десната страна од еден од трите изворишни речни ракавци на реката Белешница. За време на висок водостој, водата од езерото истекува кон југозапад во долината на реката Белешница. Во пролет, за време на висок водостој поради интензивното топење на снеговите, нивото на езерото се зголемува за 75 см. Водостојот на езерското ниво е прилично променлив и осцилира во текот на годината, а во отсуство на поголем дотек на вода, најголемиот дел од водата езерото Маруша ја губи од испарување.
Околното месно население, поради малата големина езерото го смета за „бара“ (иако ги има сите одлики на езеро) и наведува дека во најсушниот период во летото прилично ја губи водата што речиси е на граница да пресушува, но сепак целосно не ја загубува водата и е постојано преку целата година.
Езерската вода е проѕирна до самото дно, а после поголемо бранување таа во крајбрежниот дел брзо се заматува. Бојата на водата е синкаста, а во крајбрежниот дел жолтеникава. Ваквите нијанси се јавуваат како последица на синкастиот мул, кој е наталожен по дното на езерото и жолтеникавиот нанос што е депониран во крајбрежниот дел од површинските повремени водетеци. Температурата на водата на езерото Маруша измерена на почетокот на месец јули изнесувала 23°С со PH вредност 7, при температура на воздухот од 24°С.
2 Животински свет и искористување
Во водите на езерото Маруша се забележуваат синозеленикави алги и мочуришна растителност која е развиена во крајбрежниот дел. Животинскиот свет е претставен со ракчиња, тритони, жаби и водени змии. Водите од езерото Маруша, сточарите во текот на летниот дел на годината ги користат за напојување на стадата овци и покрупниот добиток, како и за капење на овците. Сепак, езерото воопшто нема загадност и на неговата површина не се забележуваат остатоци од делови на растенија или животинско потекло.
3 Галерија
Пјетро Бадољо

Пјетро Бадољо (|Pietro Badoglio) Грацано Монферато, 28 септември 1871 — Грацано Бадољо 1 ноември 1956 бил италијански војсководец и политичар.
Завршил воена академија во Торино. Во италијанската војска служел од 1892 и како артилериски поручник учествувал во колонијалните војни: етиопскиот воен поход во 1892 година како и во либијската офанзива против Турција од 1911 до 1912. Учесник во Првата светска војна.
Во 1919 година избран е за сенатор, а подоцна работел и во дипломатијата, меѓу другото бил амбасадор на Италија во Бразил. По Првата светска војна го добил чинот маршал и помеѓу 1929 и 1933 година вршел должност на генерален гувернер на Либија.
Од кралот Викторио Емануел III ја добил титулата кнез на Адис Абеба и именован е за гувернер и вицекрал на Етиопија.
Од 1940 година бил началник на генералштабот. Спротивставувајќи се на учеството на Италија во Втората светска војна, по агресијата на Грција поднесува оставка.
Бадољо на 26 јули 1943 година именуван е за премиер откако кралот го сменил Мусолини од таа функција. Го потпишал актот за безусловна капитулација на Италија, а подоцна објавил војна на Германија. Останал премиер сè до ослободувањето на Рим 1944 година.
Гвидо Кавалканти

Гвидо Кавалканти (јазик италијански|Guido Cavalcanti, 1259- август 1300.) Бил италијански поет и [[трубадур] ] од Фиренца. Бил најдобар пријател на Данте Алигиери и влијаел на неговиот начин на размислување . Кавалканте е еден од најзначајните поети на епохата [[Сладок нов стил|слаткио нов стил и се смета за прв голем поет во италијанската литература.
1 Животопис
Кавалканти е роден во аристократско семејство гвелфа. Неговиот татко бил Кавалканте де Кавалканти. Во 1267 година, Гвидо се оженил со Беатриче, ќерка на фирентински гибелин Фарината де Уберти.
Во 1284 година станал член на советот на Република Фиренца, заедно со Брунето Латини и Дино Компањи . Кога граѓаните на Фиренца станале уморни од судирот на гибелини и гвелфи, ги протерале од градот. Меѓу нив бил и Гвидо Кавалканти. Тој бил протеран на 24 јуни 1300 година и отишол во Сарцана. Во август истата година му било дозволено да се врати во Фиренца, но починал на 29 август, најверојатно од маларија.
2 Дела
Гвидо Кавалканти пишувал сонети и балади. Денес се познати само неговите 52 песни. . Најдобри дела му се канцоната Дамата ме прашува ('' Donna mi prga ''), баладата Ве прашувам вас, кои зборувате за страдања (''I' prego voi che di dolor parlate'') и сонетот Мојата душа е немирна немирна (''L’anima mia vilment’ è sbigotita'').
Владиславово

Владиславово (|Władysławowo, кашупски/поморски: ''Wiôlgô Wies'', |Großendorf) — град во Кашубија (во областа Померелија) на јужниот брег на Балтичкото Море, северна Полска. Во 2017 г. населението броело 10.009 жители.
Наречен е во чест на кралот Владислав IV Ваза ( 1632 - 1648) — основоположник на воената морнарица на Полска.
1 Преглед
Градот е седиште на истоимената општина во Пучки Округ на Поморското Војводство и претставува важен пристаништен град и мошне посетувано летувалиште. Во состав на градот се и делниците Цетњево и Почерњино, кои порано биле самостојни села.
Недалеку од Владиславово, во состав на неговата општина, се наоѓа селото Јастшембја Гура, што претставува најсеверното место во Полска.
2 Историја
Местото е населено во XII век како рибарска населба. Во 1634 г. кога инженерот Фридерик Геткант ја проектирал тврдината Владиславово сместена на Хелскиот Провлак, неколку километри источно од денешниот град.
3 Население низ историјата
* 1960: 3.900 жит.
* 1970: 7.900 жит.
* 1975: 9.200 жит.
* 1980: 10.600 жит.
* 2009: 15.000 жит.
* 2017: 10.009 жит.
Трновски устав

Трновски устав (|Търновска конституция) — првиот устав на Бугарија.
Уставот бил усвоен на 16 април 1879 година (стар стил) од страна на Конститутивното национално собрание одржано во Велико Трново, како дел од основањето на Кнежевство Бугарија. Уставот станал најголемиот закон на Бугарија откако земјата била издигната во царство во 1908 година.
Врз основа на белгиската повелба од 1831 година, уставот бил буржоаско-либерален по карактер и бил сметан за напреден за своето време. Уставот ја дефинирал функцијата и компетентноста на централните органи на државната власт според принципот на поделба на власта на извршната, законодавната и судска. Уставот предвидувал министерска одговорност, имунитет на пратениците и неповредливост на приватната сопственост. Уставот вклучувал клаузула според која официјално била формирена Бугарската православна црква како официјална религија на нацијата, иако луѓето од другите религии се сметале за еднакви со оние што ја следеле официјалната вера.
Со амандманите во 1893 и 1911 година, кои ја зацврстиле моќта на царот, Трновскиот устав останал во употреба до 4 декември 1947 година, кога бил заменет со Уставот на Димитров.
Пумпа за измолзување

Пумпа за измолзување е механичка направа која жените кои дојат ја користат за екстракција на млеко. Може да бидат рачни или електрични.
1 Собирање и складирање на млекото
Повеќето пумпи за измолзување го испумпуваат млекото директно во контејнер кој потоа може да се користи за негово складирање и за хранење.
Мајчиното млеко може да биде складирано и потоа да биде искористено за исхрана на бебето. Млекото може да се чува на собна температура до шест часа (околу 20 степени Целзиусови), во фрижидер до 8 дена, или замрзнато до 12 месеци на температура од −18 степени Целзиусови. Екстрхираното млеко може да биде донирано во банки за млеко, кои потоа го користат за исхрана на предвремено родени бебиња и деца чии мајки не можат да го обезбедат.
Николо дел Абате

Николо дел Абате (итал: Niccolo dell' Abbate; Модена, Италија, 1509/1512 — Фонтенбло, Франција, 1571), познат како Николо дел'Абате и Николо Абати, бил италијански маниристички сликар.
Од 1552 работел во Франција каде заедно со Франческо Приматичо бил водач на првото фонтенблоково училиште. Абате бил под стилско влијание на Андреа Мантења илузионист, но исто така и на Кореѓо. Уште позначаен бил неговиот карактеристично маниристички третман на пределот, како во ''Грабнувањето на Прозерпина''. Во неговите дела забележливи се сличностите со Досо Доси, како и со Јоахим Патенир и антверпенската школа. Тој лично го вовел маниризмот во француското пределно сликарство. Неговата главна слика е "Приказна за Аристај".
1 Галерија
Ѓивнув

Ѓивнув (|Dziwnów, |Berg Dievenow) — гратче во Камјењскиот Округ на Западнопоморското Војводство, северозападна Полска. Во 2017 г. населението броело 2.707 жители.
1 Местоположба
Сместен е на брегот на Балтичкото Море, на теснец помеѓу Камјењскиот Залив и самото море, во устието на реката Ѓвина. Овој канал минува низ градот и го двои теснецот на два дела: Мјенѕиводскиот (на запад) и Ѓивнувскиот Провлак (на исток).
2 Историја
Местото е населено во 1243 г. и останало село сè до 2004 г.
3 Збратимени градови
Ѓивнув е збратимен со следниве градови:
* Вернојхен, Германија * Гожув Вјелкополски, Полска* Сосновјец, Полска
4 Галерија
5 Поврзано
* Ѓвина
* Камјењски Залив
* Поморски Залив
Портрет (Гогољ)

Портрет - расказ на рускиот писател Николај Гогољ. Расказот, кој е дел од познатиот циклус „Петроградски раскази“, првобитно бил објавен во третата збирка на Гогољ, „Арабески“ од 1835 година.
1 Содржина
Младиот сликар Чартков купува една слика во продавницата за уметнички предмети и неочекувано, во рамката наоѓа куп златници. Тогаш, во него се раѓа желбата за лесен и удобен живот и така започнува неговата пропаст. Наспроти советите од неговиот професор, Чартков станува помоден сликар и изработува портрети на богатите дами и господа, со што стекнува големо богатство кое му станува единствената цел во животот. На тој начин, тој потполно ја занемарува вистинската уметност и се претвора во обичен занаетчија кој работи за пари. Воден од љубовта кон парите, тој станува скржавец, а потоа почнува да им завидува на уметниците, па дури и да ги мрази. Поради тоа, своето огромно богатство го употребува за купување стари уметнички дела, кои потоа ги уништува.
2 Осврт кон расказот
Во расказот „Портрет“ е обработен проблемот на парите. Во основата на расказот се наоѓа романтичарскиот мотив за демонот кој со помош на златото ја купува душата на смртниот човек. Романтизмот и симболиката се особено нагласени во вториот дел од расказот, поради што тогашната напредна книжевна критика му забележувала на Гогољ. Сепак, „Портрет“ е силно уметничко дело во кое реалистично се дадени многу типични црти на капиталистичкото општество.
Самир Хандановиќ

Самир Ханданович (роден на 14 јули 1984 година во Љубљана) — словенечки фудбалски голман. Тој игра од јули 2012 година за Интер во Серија А. Неговиот постар братучед Јасмин е исто така професионален фудбалер.
1 Кариера
1.1 Клубови
Откако беше забрането да работи во Удинезе, тој беше позајмен во ФБЦ Тревизо, Лацио Рома и Римини Калчио по ред. Од 2007 година беше редовен голман во Удинезе. Во август 2011 година го продолжи договорот до крајот на јуни 2016 година.
На летната пауза 2012 година, тој се пресели во Лигата на шампионите Интер. Удинезе, сепак, задржа дел од трансферните права. За возврат, Миланезе префрли единаесет милиони евра и повлече 50 отсто од трансферот на Давид Фараони во Удинезе. Во јуни 2013 Интер ги презема останатите трансфер акции во Ханданович.
1.2 Репрезентација
Од 2004 година Ханданович игра во словенечкиот репрезентација. Со овој Ханданович учествуваше на Светското првенство во Јужна Африка во 2010 година, каде што беше на сите натпревари од својот тим во текот на целата сезона на теренот, но не можеше да спречи заминување на словенечкиот тим во прелиминарниот круг.
Алкилирачки антинеопластичен агенс

Алкилирачки антинеопластичен агенс претставува алкилирачки агенс кој се користи во третманот на канцер и кој врши прикачување на алкил група (C<sub>n</sub>H<sub>2n+1</sub>) за ДНК.
Алкил групата се прикачува за гванинската база на ДНК, на азотниот атом на позиција 7 од пуринскиот прстен.
Бидејќи канцер-клетките, претежно, пролиферираат брзо и со помалку поправање на грешките од здравите клетки, канцер-клетките се почувствителни на оштетување на нивната ДНК—на пр. да бидат алкилирани. Алкилирачките агенси се користат во третманот на повеќе видови канцери. Сепак, тие исто така се токсични и за нормалните клетки (цитотоксични), особено за клетките кои се делат брзо, како оние во гастроинтестиналниот тракт, коскената срцевина, тестисите и јајниците, што може да доведе до губиток на фертилитетот. Повеќето од алкилирачките агенси исто така се и канцерогени. Хипертермиската терапија е особено делотворна во потенцирање на ефектите на алкилирачките агенси.
Стави лајк на сопствениот живот

Стави лајк на сопствениот живот - збирка поезија на македонската поетеса Ана Бунтеска, објавена од издавачката куќа „Матица македонска“ во 2015 година.
1 Опис на книгата
Збирката содржи вкупно 96 песни. Лектурата ја направил Здраво Ќорвезировски, а електронската реализација е дело на Методија Николовски. Книгата, со обем од 200 страници и со димензии од 21 сантиметар, не е каталогизацирана, а ја има меѓународната ознака ISBN 978-608-10-0453-3.
Крајни точки на Полска

Ова е список на крајните точки на Полска, односно месностите кои лежат најисточно, најзападно, најсеверно и најјужно, како и над под секоја друга точка во земјата.
1 Просторни крајности
* Најсеверна точка:
*: плажата во Јастшембја Гура во општината Владиславово, Поморско Војводство, обележана со обелискот „Северна ѕвезда“ на ’ртот Розевје на балтичкиот брег
* Најјужна точка:
*: сртот Волосате кај планината Ополонек во Источните Бескиди, Поткарпатско Војводство
* Најисточна точка:
*: реката Буг, кај Зошин, Лублинско Војводство
* Најзападна точка:
*: реката Одра, кај селото Ошинув Долни, Западнопоморско Војводство
2 Висински крајности
* Највисока точка:
*: планината Риси во венецот Високите Татри, Малополско Војводство (2.499 м). Сепак, највисокиот врв од масивот (2.503 м) е во Словачка.
* Најниска точка:
*: селото Рачки Елблонске во Висланскиот Залив, Поморско Војводство (-1,8 м)
3 Средиште
Селото Пјонтек во Лоѓското Војводство се смета за геометриско средиште на Полска, што е различно од географското средиште.
4 Поврзано
* Граници на Полска
* Географија на Полска
Зошин (Хрубјешувски Округ)

Зошин (|Zosin) — село во општината Хородло на Хрубјешувскиот Округ, Лублинско Војводство, источна Полска. Селото е најисточното населено место во Полска, на самата граница со Украина. Сместено е на југоисточно од Хородло, источно од Хрубјешув и источно од војводското седиште Лублин.
Самата најисточна точка во Полска е сместена во свијок на реката Буг кај Зошин (24° 8′ 42,44″ ИГД). Тука се наоѓа граничниот премин кон Украина, а преку границата е украинското село Устилуг.
Во 2011 г. селото имало 209 жители.
Да му се насмееш на животот

Да му се насмееш на животот - збирка поезија на македонската поетеса Ана Бунтеска, објавена од издавачката куќа „Матица македонска“ во 2017 година.
1 Опис на книгата
Збирката содржи вкупно 90 песни. Лектурата ја направил Здраво Ќорвезировски, техничката обработка на корицата е дело на Владимир Мирчевски (според илустрацијата на отец Пимен), а електронската реализација е дело на Методија Николовски. Книгата, со обем од 236 страници и со димензии од 21 сантиметар, е испечатена во печатницата „Графостил“, во тираж од 500 примероци. Книгата е каталогизацирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, а ја има меѓународната ознака ISBN 978-608-10-0556-1.
Асоцијација на општини за независност (Каталонија)

Асоцијацијата на општините за независност (|Associació de Municipis per la Independència) претставува организација на општини и други административни тела кои се согласуваат со движењето за независност на Каталонија. Асоцијацијата била формирана на 14 декември 2011 година во градот Вик. Денес истата има поддршка од 786 градски совети од вкупно 948 во Каталонија односно 82,9 проценти. Исто така, 39 од 42-те општински совети даваат поддршка на организацијата, како и сите четири каталонски провинцијални совети.
Елена Мисиркова-Лоза

Елена Мисиркова-Лоза (, - починала на ) — македонска и австриска позната пијанистка со светска кариера и правнука на Крсте Петков Мисирков.
1 Животопис
Мисиркова е родена во Скопје. Средното музичко образование по пијано го завршила во ДМБУЦ „Илија Николовски – Луј“ во Скопје. Дипломирала и завршила постдипломски студии по пијано на Државната музичка академија „Гнесини“ во Москва, Русија. Од 1989 до 1994 година специјализира на Виенскиот конзерваториум во Виена кај професорот Леонид Брумберг. За време на студиите била носител на стипендија за талентирани млади уметници на Македонија/Федерална влада на Југославија, стипендија за постдипломци на Македонија, стипендија на Министерството за образование на СССР и стипендија на СССР за постдипломски студии по препорака на Дипломската комисија. Од 1987 до 1989 година, Мисиркова била и професор по пијано во ДМБУЦ „Илија Николовски-Луј“. Од 1997 до 2002 година, работела како асистент по пијано на Факултетот за музичка уметност во Скопје. Од 1992 до 1994 година, била професор по пијано во Виенска приватна школа. Носител е на награда за исклучителни уметници на Фондацијата „Хуго Брајтнер“, две први награди на републичките натпревари на пијанисти во Скопје и трета награда на Сојузниот натпревар во Белград, Југославија. Мисиркова била еден од организаторите на Деновите на македонската култура во Австрија во 2001, 2010 и 2014 година, како и на изложбата на австрискиот југендстил-мозаичар и автор Леополд Форстнер во Охрид и во Скопје. Таа била музички советник при МОБ од 1999 до 2001 година. Во 1989 година била пијано асистент на виолинската мајсторска школа на проф. Е. Чугаева, а во 2000 година била асистент на семинарот за чембало на проф. М. Хамбицер во Келн, Германија. Од 2002 година до 2018 таа имала статус на слободен уметник во Македонија и во Австрија. Во 2007 година ѝ била доделена почесна титула амбасадор на култура на Македонија во Австрија од премиерот Никола Груевски. Мисиркова учествувала со три стручни пленарни предавања на Струшка музичка есен и тоа во 1997 година со „''Принципите на руската пијанистичка школа и нејзините влијанија на новите развојни тенденции на македонската пијанистичка школа''“, во 1998 година со „''Осврт на клавирската литература од првата половина на 20 век''“ и во 1999 година со „''Интерпретација на делата за пијано на Властимир Николовски''“ . Нејзиниот труд „''Пијанистичката техника во делата на Властимир Николовски''“ бил објавен во списанието Музика во 1999 година. Во 2016 година ја добила државната награда „11 Октомври“. М-р Елена Мисиркова одржала голем број концерти во Македонија и во странство. Таа била член на граѓанска иницијатива „За заедничка Македонија“. Починала на 24 јуни 2018 година.
Елена Феранте

Елена Феранте (1943 - ) всушност e псевдонимна италијанска писателка, чие право име не е познато. Романи на Ферантова се објавени на италијански јазик и преведени се на многу други светски јазици, како што се англиски, холандски, германски и итн. Tетралогијата Неаполски приказни припаѓа во нејзините најдобри дела.
Весникот ''Time'' ја прогласи во 2016 година за еден од највлијателни писатели во светот.
1 Литературен опис
Елена Феранте e автор на шест романи. Нејзино најпознато дело e роман во четири тома Неаполски приказни. Главни јунаци се две интелигентни девојчиња од Неапол кои се обидуваат да го пронајдат своето место во светот кој ги опкружува, a тој свет e полн со суровости и предрасуди. Teтралогијата се состои од следниве романи: ''Моjата феноменална пријателка (2012)'', ''Приказна за новото име (2013)'', ''Оние кои си заминуваат и оние кои остануваат (2014)'' и ''Приказна за изгубеното дете (2015)'' која e номинирана за италијанската литературна награда Стрега.
2 Награди
* 2016 TIME 100 Most Influential People
3 Поврзано
*''L'amore molesto'' (1992)
* I giorni dell'abbandono (2002)
* La frantumaglia (2003)
* La figlia oscura (2006)
* La spiaggia di notte (2007)
* L'amica geniale (2011)
* Storia del nuovo cognome, L'amica geniale volume 2 (2012)
* Storia di chi fugge e di chi resta, L'amica geniale volume 3 (2013)
* Storia della bambina perduta, L'amica geniale volume 4 (2014)
Женидба (Гогољ)

Женидба — комедија на рускиот писател Николај Гогољ.
1 Ликови
Главниот лик во драмата е дворскиот советник Потколесин кој не може да си најде соодветна жена, затоа што го бара совршенството. Истото го бара и Агафја, која постојано им наоѓа недостатоци на оние кои ја бараат за жена.
2 За делото
Гогољ започнал да ја пишува комедијата „Женидба“ во 1833 година, првата редакција била завршена во 1834 година, но тој не бил задоволен и го преработил текстот, најпрвин во 1835, а потоа и во 1836 година, додека крајната верзија ја завршил дури во 1841 година. Премиерата на „Женидба“ била одржана во 1842 година, а претставата поминала неславно, а според критичарот Белински, за неуспехот многу повеќе се заслужни глумците отколку самото дело. Сепак, некои критичари му забележале на Гогољ дека во „Женидба“ нема ни заплет, ни расплет, ни типови, ни духовитост, па дури ни веселост. Современите критичари сметаат дека современиците на Гогољ не ја разбрале добро драмата, како дело со „отворена структура“ кое не се затвора во некоја дефинитивна форма. Сепак, според некои критичари, оваа комедија не е достојна на името на Гогољ.
Исто како „Ревизор“, и оваа комедија е многу популарна и до ден-денес останала да се прикажува во театрите ширум светот. Иако според својот заплет, таа е слична на многубројните водвиљи што се прикажувале во тоа време, сепак нема ништо заедничко со нив, туку претставува реалистичко дело во кое е дадена слика на средните општествени слоеви. Со ова дело, Гогољ се јавува како претходник на големиот руски реалистички драмски писател А. Н. Островски.
Изложбен центар „Матка“

Изложбен центар на „Матка“ — технолошки музеј, прв од таков вид на територијата на Македонија. Се наоѓа под браната „Св. Андреја“ во близина на селото Матка, Скопско.
1 Опис
Музејот се наоѓа во старата хидроцентрала на Матка проектирана од страна на Миладин Пеќинар во периодот 1935-1938 година. Во 2016 година објектот бил реновиран и пренаменет во изложбен простор, кој бил отворен на 10 мај 2017 година.;Поставка
Во поставката на изложбаниот центар можат да се видат оригинални стари предмети, архивски материјали, филмови, фотографии, интервјуа, реални компоненти на електроенергетски сиситем како и уникатни образовни експонати изработени специјално за центарот и наменети за учење преку интеракција.
Темите кои ги опфаќаат експонатите се:
*историја на електрификација на Македонија
*историја на хидроцентралата Матка
*поим за електрицитет и електрична енергија
*електро-енергетски систем
*обновлива енергија: хидроенергија, сончева енергија, ветер
*енергетска ефикасност
Електрохемија

Електрохемијата е дел од физичката хемија што го проучува односот помеѓу електричната енергија, како мерлива и квантитативната појава, и ги идентификува хемиските промени, или со електрична енергија која се смета за исход на одредена хемиска промена или пак обратно. Овие реакции вклучуваат електрични полнежи кои се движат помеѓу електродите и електролитите (или јонски видови во раствор). На тој начин, електрохемијата се занимава со хемиските процеси што се одвиваат под дејство на електричната струја. Вакви се процесите што се случуваат при електролизата, како и оние што служат како основа за добивање на електричната енергија.
Кога една хемиска реакција е предизвикана од некојa однадвор снабдена струја, како во електролизата, или ако електричната струја е произведена од спонтана хемиска реакција како и во батеријата, тоа се нарекува ''електрохемиска'' реакција. Хемиските реакции каде што електроните се пренесуваат директно помеѓу молекулите и/или атомите се викаат оксидационо-редукциони (редокс) реакции.
1 Електрохемиски редокс процеси
При реакциите на металите и киселините се разменуваат електрони. Исто така, електрони се разменуваат и во други реакции, како што е реакцијата меѓу метален цинк и бакарни јони при што размената на електроните е резултат на полуреакцијата во која доаѓа до оксидација на цинкот и на полуреакцијата во која се редуцираат јоните на бакар(II). Ако метален цинк се потопи во раствот од бакарни јони, електроните се пренесуваат директно од цинкот кон јоните од бакар, а во растворот преминуваат цинкови јони. Меѓутоа, исто толку јони преминуваат од растворот во металот при што од него ќе примат електрони и ќе се разелектризираат (ќе го изгубат полнежот). Со други зборови, во овој случај се воспоставува динамичка рамнотежа. Меѓутоа, ако растворите се поврзат со т.н. ''електролитен мост'' (свиткана цевка во која има раствор од електролит), а металните плочки се поврзат со надворешен спроводник, тогаш ќе се добие извор на електрична струја кој се нарекува галвански елемент (според презимето на италијанскиот лекар и физичар Лујџи Галвани). Галванските елементи се еден од двата важни типа електрохемиски елементи. Другиот тип се ќелиите за електролиза во кои, исто така, се случуваат процеси на оддавање и примање електрони, но под дејство на еднонасочна струја доведена однадвор. Оттука, во сите електрохемиски елементи постои еден дел во кој се случува процес на оксидација и друг елемент во кој се случува процес на редукција. Овие два дела на електрохемискиот елемент се викаат полуелементи. Процесите на примање електрони и на предавање електрони се викаат полуреакции, а полуелементот во кој се случува оксидацијата се вика анода, додека елементот во кој се одвива полуреакцијата на редукција се вика катода.
Архиѓакон

Архиѓакон (|άρχιδιάνονος) — повисоко звање за ѓакон, прв ѓакон, виш служител, најстариот, првиот меѓу ѓаконите.
Архиѓакон се вика најстариот ѓакон од монашкиот ред кого во тој чин го именува епископ. Меѓу ѓаконите, архиѓаконот ужива само чест, но не и власт, и има предност при богослужбите.
Кај католиците претставува застапник, советник на бискупот.
1 Поврзано
* Ѓакон
* Јеромонах
* Протоѓакон
* Јероѓакон
Стефан Митровиќ (фудбалер)

Стефан Митровиќ (Белград, 22 мај 1990) — српски фудбалер кој игра на позиција одбранбен играч. Од 2018 година игра за францускиот клуб Стразбур.
1 Кариера
Како почетник започнал да игра и да се занимава со фудбал во белградски Рада. Од Бањица отишол во Словачка да настапува за екипата на Петржалка, а потоа продолжил и во Збројовки од Брно. Во чешка се задаржал една сезона и во јули 2011 година, а потот дошолна проба во ФК Партизан. Сепак, поранешниот шампион тренерот на Србија, Александар Станоев не бил импресиониран, па тој потпишалза за Металец.
По 22 натпревари за тимот од Горно Милановце го пронашол својот ангажман во Кортрајк, каде што тој имал една добра сезона (22 натпревари и три голови) било доволно за да се добие повик За фо ФК Бенфика.
Во јули 2014 година станал нов играч на германски  Фрајбург со  исплаќање на 1,8 милиони евра. По лошата сезона во Фрајбург и испаѓање на клубот од првата лига, се вратил назад повторно во Белгија во на позајмица во редовите на Шампионите на земјата, Гент, со можност клубот да го купи неговиот договор следното лето. Гент го одкупил договорот и Митровиќ го напуштил клубот.
2 Репрезентација
За најдобрата репрезентација на Србија дебитирал на 31 мај 2014 година против Панама (1:1), во Чикаго, како дел од турнејата по САД.
Ќе остане во сеќавањата на сите љубители на фудбалот за тоа што го спуштил националното знаме на Албанија кое висело на дрон и покажувало провокативен гест на стадионот на Партизан.
Булевар Маршал Тито (Струмица)

Булеварот „Маршал Тито“ се наоѓа во централното градско подрачје.
На булеварот се сместени повеќе станбени објекти како и продавници, канцеларии и други објекти, меѓу кои и филијали на Комерцијална банка, Стопанска банка и Шпаркасе банка.
Улицата е во должина од околу 345 метри и се протега од раскрсницата со булевар Ленинова кај ГТЦ „Глобал“ до кружниот тек со булеварот Гоце Делчев и улицата Балканска кај Соборниот храм Успение на Пресвета Богородица.
1 Знаменитости
* Споменик на загинатите бранители
* Споменик на загинатите во Шумскиот пожар од 2012 година
Одбрани места од преписката со пријателите

Одбрани места од преписката со пријателите — книга на рускиот писател Николај Гогољ од 1847 година.
1 Содржина
Во главата со наслов „Рускиот спахија“ Гогољ им дава совети на спахиите за подобрување на нивната економија. Притоа, тој вели: „Пред сè, собери ги селаните и објасни им што си ти а што се тие: дека ти не си спахија над нив затоа што сакаш да наредуваш и да бидеш спахија, туку затоа што ти веќе си спахија, што си се родил како спахија... тие, раѓајќи се под власт, треба да ѝ се покоруваат на истата таа власт под која се родиле, зашто нема власт која не би била од бога.“ Исто така, тој ги советува спахиите како да постапуваат кон непослушните селани кои треба да се искараат со зборовите: „Ах, ти, неизмиена муцко!“
2 Осврт кон делото
Ова дело претставува краен израз на длабоката идејна криза на Гогољ и неговото пропагирање на патријархално-реакционерните идеи, така што тоа предизвикало бура од негодувања, а дури и некои негови пријатели од реакционерните кругови на словенофилите ја сметале книгата за претерана. Во јануарскиот број на списанието „Современик“, познатиот руски критичар Белински објавил критика во која ја објаснил вистинската смисла на делото, а во едно приватно писмо тој напишал: „Статијата за гнасната Гогољева книга можеше да биде извонредно добра само да можев, затворајќи ги очите, да им се предадам на својот револт и на бесот.“ Гогољ бил незадоволен од критиката и му напишал писмо на Белински, кој му одговорил во познатото писмо од 15 јуни 1847 година, во кое вели дека „Да, јас ве сакав... и затоа, не може да молчи кога под покровителството на религијата... лагата и неморалот се проповедаат како вистина и доблест... И еве ги моите завршни зборови: вие ја имавте несреќата... да се одречете од своите вистински големи дела, а сега треба со искрена храброст да се одречете од последната своја книга и тешкиот грев на нејзиното издавање да го откупите со нови дела кои би потсетувале на вашите претходни дела.“
Јутјуб плеј копчиња

Јутјуб плеј копчињата (|YouTube Play Buttons) се Јутјуб награди кои претставуваат признание од Јутјуб за најпопуларните канали на мрежната страница.
1 Награди
# Сребрено плеј копче, за каналите кои ќе ја надминат бројката од 100,000 претплатници.
# Златно плеј копче, за каналите кои ќе ја надминат бројката од 1,000,000 претплатници.
# Дијамантско плеј копче, за каналите кои ќе ја надминат бројката од 10,000,000 претплатници.
# Рубино плеј копче, за каналите кои ќе ја надминат бројката од 50,000,000 претплатници.
# Црвено Дијамантско плеј копче, за каналите кои ќе ја надминат бројката од 100,000,000 претплатници.
Науел Гусман

Науел Игнасио Гусман (Росарио, 10 февруари 1986) — аргентински фудбалер, голман на Тигрес и поранешен репрезентативен голман на Аргентина.
1 Клупска кариера
Гусман дебитирал како професионален фудбалер со екипата на Њуелс Олд Бојс во август 2006 година, на натпреварот против Белграно. Во периодот 2008-2009, тој играл на позајмица во Индепендиенте Ривадавија. По враќањето во Њуелс Олд Бојс, тој се мачел да дојде до минути, вршејќи ја улогата на резервен голман уште три сезони пред конечно да дојде неговото време да стане "единицата" на клубот. Тој бил клучен играч на Њуелс Олд Бојс во сезоната 2012-2013, помагајќи му на клубот да го освои Торнео Финал.
Во јули 2014 година, Гусман потпишал за мексиканскиот клуб Тигрес УАНЛ.
2 Репрезентативна кариера
Бил член на тимот на аргентинската репрезентација под 17 години, која ја претставувал на Светското првенство 2003.
Своето деби за сениорската репрезентација го направил во пријателскиот натпревар против Хонгконг, бранејќи 45 минути во победата со 7-0.
Во мај 2018 година, тој се нашол на прелиминарниот список од 35 играчи на Аргентина за Светското првенство 2018 во Русија. Конечно, тој се нашол меѓу патниците на првенството, меѓудругото и поради тоа што првиот голман Серхио Ромеро се здобил со повреда.
3 Трофеи
3.1 Њуелс олд бојс
* Примера Дивисион : Торнео Финал 2013
3.2 Тигрес
* Примера Дивисион : Апертура 2015, Апертура 2016, Апертура 2017, Клаусура 2019, Клаусура 2023
* КОНКАКАФ Лига на шампиони : 2020
3.3 Аргентина
* Копа Америка: Вицешампион 2015 и 2016
Различник

Различник — род што опфаќа преку 700 вида тревни трновидни цветни растенија од семејството на главоцветните (''Asteraceae'').
Членови на родот се наоѓаат само на север од екваторот, претежно на источната полутопка; на Блискиот Исток и околните региони и се особено богати со видови.
Главичестите соцветија, кои се од типот на псевданциум, се изградени од два типа на цветови. Периферно се поставени јазичести, а централно трубести цветови. Тие се најчесто обоени со убави и живописни бои, како што се: жолта, виолетова, розова, темносина, црвена, бела итн. Цветовите на периферијата на соцветието се поинтезивно обоени или послабо обоени во однос на внатрешните цветови. Во основата на соцветието се наоѓаат инволукрални лушпести ливчиња кои може да имаат израстоци како влакна, запчина, трепки и др. Листовите може да бидат прости или сложено насечени и пересто разделени. Оние видови кои растат во посушни региони имаат подолг и појак корен.
Dermestes undulatus

''Dermestes undulatus'' — вид на инсект од фамилијата Dermestidae. Овој вид е космополитски распространет.
Овие инсекти се последни кои го населуваат телото, при распаѓање, во фаза на скелетонизација. Се појавуваат на пролет, во април, мај и јуни. Овој инсект може да се најде на засенчени места, подалеку од сонце, бидејќи не е љубител на светлина. Јајцата ги полага исто така на темно и ладно место, во внатрешноста на телото во распаѓање или под некој друг предмет.
Надворешниот изглед им е карактеристичен и се разликуваат од другите инсекти од редот на тврдокрилци. Нивната големина се движи од 3 мм до 9 мм. На дорзалниот дел од трупот и главата се наоѓаат златно-кафени влакнести израстоци. Дорзалниот дел е со темнокафено до црно обојување, додека вентралниот дел е со шара со сиво обојување.
Во светот често се користи при форензичка ентомологија, а во Македонија оваа наука сѐ уште е во развој.
Пјудипај

Феликс Арвид Улф Шелберг (|Felix Arvid Ulf Kjellberg; роден на 24 октомври 1989 г.), попознат како Пјудипај (англиски: ''PewDiePie)'' — шведски јутубер и коментатор на игри. Тој е познат по ''Let's Play''-коментаторството и снимањето видеоблогови, а исто така е поранешен сопственик на Јутуб-каналот со најмногу претплатници.
1 Ран живот и образование
Феликс е роден на 24 октомври 1989 година во Гетеборг, каде што и пораснал. Тој е син на Лота Кристине Јохана (родена 1958) и Улф Кристијан Шелберг (роден 1957) и израснал со неговата постара сестра Фани. Неговата мајка, поранешна главна директорка за информатички технологии (CIO), била прогласена за CIO на годината во Шведска во 2010 година. Неговиот татко е корпоративен извршен директор.
Мазен мускул

Мазен мускул (лат. ''textus muscularis nonstriatus'') — тип на мускулно ткиво кое влегува во состав на крвните и лимфните садови, органите на системот за варење, дишникот, мочниот меур, утерусот, кожата и др. Тоа е специјализирано за слаби и бавни контракции, а инервирано е од автономниот нервен систем, што значи дека не работи под дејство на свеста и волјата.
Биолуминисценција кај габи

Биолуминисценција е појава која се јавува кај некои видови габи, разградувачи на дрво. Сино-зелената светлина се припишува на луцифераза, оксидативен ензим, кој емитува светлина при реакција со луциферин. Широко е прифатено мислењето дека свелината ги привлекува инсектите, со цел распространување на спорите, или како предупредување, како што е случај со впечатливите бои кај некои отровни организми.
Дијабетична невропатија

Дијабетична невропатија е нервно оштетување или нарушувања  поврзани со дијабетес мелитус. Ваквата состојба е како резултат на дијабетична микроваскуларна повреда која  вклучува повреда на мали крвни садови кои снабдуваат нерви (vasa nervorum) во прилог на макроваскуларни состојби кои можат да се акумулира во дијабетична невропатија. Вообичаени услови кои можат да бидат поврзани со дијабетична невропатија вклучуваат плазија на третиот, четвртиот, или шестиот кранијален нерв; мононевропатија; мултиплекс мононевропатија; дијабетична амиотрофија; болна полинеуропатија; автономна невропатија; и торакоабдоминална невропатија.
Дијабетичната полиневропатија се одликува со прогресивно губење на нервните влакна, што предизвикува губење на осетот и развој на отворена рана на стопалото, а во крајна линија и до ампутација. Точната причина за дијабетичната полиневропатија не е позната, но се знае дека е поврзана со дијабетесот кој предизвикува нарушување на циркулацијата и до оштетување на малите крвни садови, а оттука до отежната исхрана на периферните ткива. Вообичаено, над 80 % од болните од дијебетес страдаат од некаква форма на дијабетична полиневропатија. Таа не зависи од нивото на шеќерот во крвта, подеднакво ги погаѓа двата пола, а почесто се јавува кај постарите лица. На почетокот, невропатијата не предизвикува никакви симптоми, но со напредокот на болеста се појавуваат симптомите, како што се: чувство на печење, пецкање и грчеви во стопалата, болка и вкочанетост; исто така, често доаѓа до промена на текстурата на стопалото и потколениците кои стануваат тенки и црвеникави, до опаѓање на косата, лесно кршење на ноктите, кожата на стопалата станува сува, тенка и лесно пука и се појавуваат рани кои тешко зарастуваат. За да се спречи дијабетичната невропатија треба да се одржува нормално ниво на шеќер во крвта, да се намали телесната тежина, да се прекине пушењето и внесувањето алкохол, како и правилна исхрана. Покрај тоа, лекувањето се заснова врз примена на R-формата на алфа-липоична киселина.
Татула

Татула (Datura stramonium) — растение кое припаѓа на фамилијата Solanace и родот Datura. Се верува дека потекнува од Мексико, но сега е распространето во многу други региони.
''Datura'' се користи во традиционалната медицина за ублажување на симптомите на астма, како аналгетик и за Паркинсонова болест. Тоа е исто така има моќен халуциноген и дисасоцијативен ефект. Алкалоидите кои ги содржи се одговорни и за лековитите и за халуциногените својства. Целото растение е високо-токсично, па неговото користење е ограничено. Малку поголема доза од лекот, може да биде смртоносна. Како лек се користи маслото, кое се прави од листовите на ова растение, а халуциноген ефект произведуваат неговите семенки.
Татулата расте во форма на грмушка од 60 до 150 cm. Коренот е бел,влакнест и долг, додека стеблото е жолто-зелено со многу листови. Листовите се 8 до 20 cm долги, мазни и неправилно распоредени. Основата на листот е темнозелена, а делот кај основата (кај листната дршка) е посветлозелен.
Ова растение цвета во лето. Цветовите се бледо розови до виолетови и се од 6 до 9 cm долги. Чашката (каликс) е долга, тубуларна, наведната надолу и со остри агли. Венечните ливчиња (корола) се бледо розови до виолетови и преку ден се само делумно отворени, а целосно се отвораат само навечер. Плодот е во форма на јајце, со многу боцки. Изгледа како капсула која се отвора и внатре има семенки кои се црни и многу мали.
Сите делови од ова растение содржат висока концентација на тропински алкалоид atropine, hyoscyamine, и scopolamine, кои се познати по своето халуциногено дејство. Ризикот од предозирање е многу голем, поради тоа што луѓето не се доволно информирани. Една семенка содржи околу 0.1 mg атропин, а фаталната доза за возрасен човек е >10 mg атропин и >2–4 mg скрополамин. Интоксикацијата со ''Datura stramonium'' предизвикува делириум, хипертермија, тахикардија и други нус појави, кои можат да траат и неколку дена. Дејството и појавувањето на симптомите почнува 30 до 60 по интоксикацијата.
Како што веќе наведовме погоре, ова растение многу се користи во медицината. Највеќе се користи како аналгетик и за намалување на симптомите на астма. Исто така се котисти и за Паркинсонова болест.