procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Буба Корели

Амар Хоџиќ (Сараево, 22 септември 1989), подобро познат под името Буба Корели (Buba Corelli), е босански рапер и пејач.
1 Почеток на кариера
Како тинејџер Амар бил член на сараевската рап-групата ''G-Recordz''. Ја снимил првата песна во 2004 година година во ''групата Корели дуо''. По распадот на групата, Амар престанал да работи со рапување до 2009 година ,кога се запознал со Јасмин Фазлиќ, попознат како " Јала брат" , со кого снимил ЕП наречен'' Sin City'', додека во 2014 година и 2016 година ги објавил албумите  ''Пакт со ѓаволот'' и ''круната,'' исто така во соработка со Џала Брат .
Буба Корели почнал да оди нагоре на крајот на 2015 година, кога ја објавил песната Хабиби, а во 2016 година следеле песните То ме ради, ''Клиника'', ''Не волим'', потоа во 2017 година Ултиматум, Его, Нема боље. Покрај песната То ме ради која е снимена со Маја Беровиќ, тој снимил уште две песни со неа со наслови ''Balmain'' и ''Мали лоти'' кои се наоѓаат на нејзиниот албум  Викторијина тајна , а авторите на нејзиниот албуми исе Буба, и неговиот колега Џала Брат . Најдобрата година зад него е 2018 година. кога го објави албумот ''Aлфа и Омега'' во соработка со Џала Брато. Ја објавил  песната ''Mafia'', а врвот на неговата работа е песната на ''Balenciaga'' која добро помина меѓу неговите обожаватели. Потоа, Буба имал конфликт со М.С. Стојан поради неговата песна ''La Miami''. Успехот се нижел па ја објавил песната Она'е. Една година подоцна, направил уште еден дует со Маја Беровиќ на нејзиниот албум 7 со песната'' Право време,'' која одлично помина кај публиката, како и со претходните песни на ''Balenciaga'' и ''Она'е'' .
Поради нивната голема популарност во регионот, Буба и Џала одржаа концерт на белградскиот стадион Ташмајдан на 23 јуни 2018 година, на кој присуствуваа повеќе од 15 илјади посетители.
2 Дискографија
2.1 Албуми и ЕП-ови
* Sin City ( ft. Џала Брат , 2013)
*'' Пакт с ђаволом''(ft. Џала Брат, 2014)
*''Круна'' (ft. Џала Брат, 2016)
*''Алфа и Омега'' (2018)
2.2 Синглови
*''Ја те више не волим''(ft. ,2014)
*''Хабиби'' (ft. Rasta , 2015)
*''То ме ради'' (ft. Џала Брат и Маја Беровиќ , 2016)
*''Комфорт'' (2016)
*''Фетиш'' (2016)
*''Старu радио'' (ft. Џала Брат, 2016)
*''Њу би да љубимј'' (2016)
*''Доказn''(2016)
*''Спорије''(2016)
*''Клинка'' ( ''ft.Џала Брат'', 2016)
*''Не волим'' (ft. Џала Брат и Елена , 2016)
*''Ултиматум'' (ft. Џала Брат, 2017)
*''Его'' (ft. Џала Брат и Милан Станковиќ , 2017)
*''Уста на уста'' (2017)
*''Нема боље'' (ft. Џала Брат и Раф Камора , 2017)
*''Премија'' ( ft. Наида Бешлагиќ , 2017)
*''Опасно'' (2017)
* (ft. Џала Брат, 2018)
* (2018)
*''Она'е'' (ft. Џала Брат и Цоби , 2018)
*''Право време'' (ft. Маја Беровиќ, 2018)
*''Ризик'' ( ft''.'' Селма Бајрами , 2018)
*''Бенга по снијегу'' (ft. Џала Брат, Раста, 2018)
*''Мила'' (ft. Џала Брат, 2018)
Октант (инструмент)

Октант (од латински octans, генитив octantis: осми) – застарен мерен инструмент со кој се мерела висината на Сонцето и другите светлечки небесни тела над хоризонтот. Делува на истиот принцип како и секстантот, но механички е изведен како осмина круг.
Миодраг Белодедиќ

Миодраг Белодедиќ (романски изговор: Миодраг Белодедичи; српски правопис Миодраг Белодедић; роден на 20 мај 1964 година) е романски пензиониран фудбалер кој настапувал како чистач, односно одбранбен играч.
1 Животопис
Неговото пребегнување од Романија во СФР Југославија е тема на расказот „Последниот човек“ (српски: ''Poslednji čovek'') на српскиот писател Вуле Журиќ од 2014 година.
2 Кариера
Белодедиќ го носел прекарот ''елен'' поради неговите елегантни спречувања на противничките напади. Поголемиот дел од својата 19-годишна професионална кариера ја поминал во Стеауа Букурешти (десет сезони), освојувајќи ја Лигата на шампионите, како и во со Црвена Ѕвезда од Белград. На тој налин, тој станал првиот играч кој станал европски шампион со два клуба. Тој, исто така, играл во Шпанија и во Мексико.
Белодедиќ забележал 55 настапи за фудбалската репрезентација на Романија, која ја претставувал на Светското првенство 1994 и на две европски првенства.
Јан Басара

проф. Јан Басара , (роден на 23 март 1929 година во мало село близу Жешов), е полски лингвист,професор по полски јазик, истражувач на полскиот јазик, славист.. Студирал во периодот 1950 година - 1955 година на Универзитетот во Вроцлав и на Варшавскиот Универзитет, а докторирал во 1963 година. Во периодот од 1955 година до 1973 година работел како истражувач во Институтот за лингвистика на науки во Варшава, а од 1973 година до 1999 година на Институтот за Полската академија на науките во Краков (IJP). Од 1973 година - 1992 година бил заменик директор на Краковската академија (IJP) а од 1986 до 1991 година исто така бил раководител на Одделот за лингвистика во Варшава.
Од 1969 година до 1998 година бил секретар и заменик координатор на славистичкиот комитет во Варшава познат како Меѓународниот комитет на славистите. Тој се занимава со полска и словенска дијалектологија. Басара е уредник на тритомското издание ''Атласот'' на ''словенски јазик'' (Прв том од 1990 година, втор том од 1994 година и третиот том од 2003 година). Басара е главен член на Комисијата на полски слависти и Меѓународниот атлас за сите словенски јазици. Тој е добитник на многу престижни награди меѓу кои: Златен крст на заслуги, Витешкиот крст на редот на Повелбата за преродба на Полска, Витешкиот крст на редот на Полонија реститута, Милениумски медал за 25-годишнината од Полската академија на науките, со почесен знак "За заслугите за Варшава".
Неговата библиографија се состои од многубројни публикувања на многу истражувачко-научни дела.Од неговите изданија меѓу другите објави најпознати се: ''Терминологија на руралната градба на полски дијалекти'' , дел 1-2 (1964 година), ''Вокабулар на полскиот дијалект на Шлеска на територијата на Чехословачка'' (од 1971 година), П''роблемите на дијалектниот речник и'' Т''ерминологија на обработка на дрво на полски дијалекти'' (од 1981 година), ''Фонолошкиот опис на полските точки на атласот на словенските јазик'' (издание од 1983 година, во соработка заедно со А. Басарова), П''олската дијалектичка терминологија на земјоделството.''''Подготовка на почвата, одгледување компири'' ( 1992 , заедно со А. Басарова). Неговите најпознати истражувачки дела се темелат на дијалектиката на современиот полски јазик меѓу кои најпознати дела од неговата библиографија се издвојуваат: Н''ародни дијалекти на националниот јазик,'' "Хуманистички преглед", том. XXI, бр. 12, од 1977 година, ''Јазичаричка географија во речникот на полскиот јазик и полските дијалекти'' (издание на "Biuletyn Polskiego Towarzystwa Loznawcze", том. XXXVII) од 1980 година.
Црква „Св. Никола“ - Горно Добреноец

Свети Никола — главна селска црква во селото Горно Добреноец.
1 Историја
Црквата била изградена во 1938 година, како што укажува и самиот натпис на нејзе. Црквата била изградена од мајстор Алексо од мијачките села.
2 Архитектура
2.1 Иконостас
Во црквата има иконостас, на кого има 6 големи и 13 мали икони.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Втора кичевска парохија
* Горно Добреноец
Разихиски јазик

Разихискиот е семитски јазик, дел од западната подгрупа на јужносемитските јазици. Јазикот се зборува од околу 62.000 луѓе во Разих, Јемен. Денес се верува дека овој е единствен жив потомок на старите јужноарапски јазици.
1 Говорници
Јазикот се зборува во месноста Џабал Разих, планински предел западно од градот Сада во Јемен. Според податоците од 1970-те, Џабал Разих имал население од околу 25.000 луѓе, а денес се проценува да има многу повеќе. Според Етнолог, јазикот го зборуваат околу 62,900, според проценките за 2004 година.
2 Поврзано
* Древни јужноарапски јазици
Усташи

Усташи – Хрватско револуционерно движење (на |Ustaša – Hrvatski revolucionarni pokret) — хрватска ултранационалистичка, фашистичка и терористичка организација, изворно активна од 1930 до 1945 година. Пред Втората светска војна, движењето дејствувало како националистичка и терористичка организација за создавање независна хрватска држава, но по инвазијата на Југославија од Силите на Оската и прогласувањето на Независна Држава Хрватска (НДХ), протекторат на нацистичка Германија и фашистичка Италија, военото крило на организацијата било распоредено во Хрватското домобранство и усташката милиција (|Ustaška vojnica).
Идеолошки, движењето е мешавина од хрватски национализам, римокатолицизам и фашизам. Било приврзаник на иредентистичкиот концепт Голема Хрватска, според кој хрватската држава треба да се протега до реката Дрина и да граничи со Белград. Движењето се борело за расно „чиста“ Хрватска, промовирајќи геноцид на српскиот, еврејскиот и ромскиот народ и прогон на антифашисти и хрватски и босански дисиденти. Усташите ги сметале Бошњаците за „Хрвати муслимани“, кои заедно со Хрватите католици се главни етнорелигиозни култури во Хрватска.
Припадниците на движењето се нарекувале усташи. Името потекнува од хрватскиот збор устати (''ustati'', востане), термин користен уште од 19 век како воен чин во хрватската кралска војска, но и како име за хрватски пешадиски полкови во Првата светска војна. Сличниот збор устаник (''ustanik''), изведен од устати, значи бунтовник, востаник. Првобитното име на движењето било Усташи – Хрватска револуционерна организација, скратеница УХРО (''Ustaša – Hrvatska revolucionarna organizacija, UHRO''), но по 1933 година зборот организација е заменет од зборот движење.
Зумајански јазик

Зумајанскиот е исчезнат чадски јазик, дел од подгрупата на масански јазици од афроазиското јазично семејство. Јазикот се зборувал во Камерун. Овој јазик е познат само по неколку запишани зборови кои ги дал последниот говорник на овој јазик пред 2006. Денес нема луѓе кои го зборуваат овој јазик. Се верува дека говорниците на зумајански почнале да зборуваат на фулански.
1 Поврзано
* Масански јазици
Сенида

Сенида Хајдарпашиќ, позната е по нејзиното сценско име Сенида. Сенида (Љубљана, 9 април 1985) — словенечка пејачка, раперка и текстописец. Таа првично станала славна како членка на Muff. Во март 2018 година, таа го издала нејзиниот хит соло сингл ''Слаѓана,'' добивајќи популарност и признание во Србија. Истата година таа била потпишана во хип-хоп етикетата Bassivity Digital од Белград, а исто така беше прикажана и на ''4 страни на светот'' од страна на Коби, саундтракот на популарниот филм " ''Јужен ветар"'' . Сенида е позната по нејзиниот длабок глас и уникатен изглед.
0.1 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Пустињом '', 2011, Blaže Banjac
'' Веч од лајфа '', 2013, Close2Art
'' Слађана'', 2018, Жига Радуљ
'' Бело'', 2018, Жига Радуљ
'' 4 стране света '', 2018, Reksona
''Ride'', 2019, Moonbase
''Црно срце '', 2019, Лазар Богдановиќ
'' Мишићи'', 2019, Кукла
'' Све бих'', 2019, CazzaNostra
'' Камиказа'', 2019, Љуба
''100%'', 2019, Shaho Casado
''Само уживај '', 2020, Немања Новаковиќ
''Ко је '', 2020, Senidah,Sašo Štih
''Пијеш '', 2020, Кукла
''Viva Mahalla '', 2020, Кукла
''Дођи '', 2020, Кукла
''Replay'', 2021, Немања Новаковиќ
''Балканка'', 2021, Дилан Бенет,Жига Радуљ
''Фама'', 2021, Анже Шкрубе
''Бехуте'', 2022, Љуба
''Јаднаја'', 2022, Сенида
''Друга страна'', 2022, Игор Жечевиќ
''Play With Heart'', 2022, Gašper Pavli
''Два прста'', 2022, Љуба
''Заувек'', 2022, Љуба
''Левел'', 2023, Анже Шкрубе
''Сенида'', 2023
''Грех'', 2024, Анже Шкрубе
''Делија'', 2024, Давид Јовановиќ
''Ало ало'', 2024, Сенида
''Иди гаде'', 2024, Давид Јовановиќ
''Омен'', 2024, Сенида
''Phuket'', 2024, Сенида
''Bandida'', 2025, Анже Шкрубе
''Булбуле'', 2025, Драган Јереминов
''Ти и ја'', 2025, Анже Шкрубе
''TBA'', 2026, Анже Шкрубе
Месмејски јазик

Месмејскиот е чадски јазик, дел од погрупата на масански јазици од семејството на афроазиски јазици. Јазикот се зборува во Чад, во регионот Танџиле во југозападниот дел на државата. Според податоците од 1993 година, јазикот го зборувале околу 20.100 Месмејци.
1 Дијалекти
Јазикот е составен од два дијалекта, бероански и замрејски. Јазикот се пишува на латиница.
Певејски јазик

Певејскиот е чадски јазик, дел од погрупата на масански јазици од семејството на афроазиски јазици. Јазикот се зборува од Певејците во Чад и Камерун. Според податоците од 1999 година јазикот го зборуваат околу 35.720 лица.
1 Дијалекти
Јазикот се зборува во регионот Мајо-Кеби Уест во Чад. Јазикот е составен од три дијалекта, ламејски, доејски и дариски. Јазикот се пишува на латиница.
Сокотриски јазик

Сокотрискиот (|اللغة السقطرية) е семитски јазик, дел од групата на јужноарапски јазици. Јазикот е мајчин јазик на Сокотријците кои живеав на островот Сокотра и ближните остров Адб ал Кури и Самхах во Јемен. Јазкикот е еден од шесте јужноарапски јазици, сите се зборуваат во Јемен или Оман и скоро сите се со мал број на говорници.
1 Класификација
Јазикот е дел од мала подгрупа на јужноарапски јазици, дел од групата на семитски јазици од афроазиското јазично семејство.
2 Статус
Како и со останатите јужноарапски јазици, така и сокотрискиот нема долга пишана историја. Јазикот најчесто се користел за секојдневна комуникација и има богата усна традиција. Според традицијата, се верува дека јазикот потекнува од Шеба и се зборувал кога постоел стариот јужноарапски јазик, иако овој јазик и останатите јужноарапски јазици не се директни потомци од древниот јужноарапски, туку од сестрински јазик на овој стар јазик.
Јазикот денес е под огромно влијание од арапскиот јазик, кој е службен јазик во Јемен. Голем број Арапи од Јемен се преселиле на Сокотра и со тоа јазикот станал официјален и доминантен и на Сокотра. Во образованието денес се користи арапски, наместо сокотриски. Арапскиот има предност во образованието и пазарот на трудот. Арапскиот секако служи како ''лингва франка'' во регионот. Конзервативните Арапи сметаат дека сокотрискиот е само дијалект на арапскиот, а владата не се гружи за јазикот.
Така, денес се смета дека јазикот е под опасност од исчезнување.
3 Население
Вкупниот број на сокотриски говорници, според пописот од 1990 година во Јемен е 57.000, а вкупниот број во сите држави е 71,400
4 Писмо
Систем за пишување на јазикот бил развиен во 2014 година од страна на рускиот тим предводен од Виталиј Наумкин. Писмото се заснова на арапското писмо.
Донауштауф

Донауштаф (|Donaustauf) — гратче и општина во округот Регенсбург, Баварија, сместено на 5 км источно од истоимениот град, во подножјето на Баварската Шума. Над местото се издигаат рушевините на средновековниот замок, изграден некаде помеѓу 914 и 930 г. На блискиот рид крај реката Дунав се наоѓа впечатливиот тевтонски паметник „Валхала“ направен по пример на Партенонот во Атина. Паметникот е изграден по нарачка на баварскиот крал Лудвиг I и отворен на 18 октомври 1842 г. со цел да ги чествува великаните од историјата на германските народи
Гратчето било лено во Војводството Баварија, но во 1710 г. е предадено на Регенсбуршката архиепископија. Во 1803 г. влегло во соостав на новосоздаденото Кнежевство Регенсбург, но само по 7 години ѝ е вратено на Баварија согласно Парискиот договор од 1810 г., која пак им го подарила на кнезовите на Турн и Таксис. Во 1899 г. владејачкото семејство е унапредено во војводско, добивајќи ја титулата Војводи на Верт и Донауштауф.
Во 1843 г. е изграден нов замок за Максимилијан Карл, кнезот на Турн и Таксис. Истиот е наполно уништен во пожар на 4 март 1880 г.
1 Населени места во општината
Општината Донауштауф се состои од седум населени места:* Дахсберг
* Донауштауф
* Хамермиле
* Кламер
* Нојмиле
* Паркхаус
* Сулцбах на Дунав
Поранешното место Рајфлдинг е припоено кон потесниот Донауштауф.
2 Галерија
3 Поврзано
* Горен Пфалц
* Баварска Шума
* Валхала (споменик)
Македонски стил

Македонски стил (познат и како Вардарски стил или Вардарска школа) — правец во средновековното византиско градителство и уметност односно во црковната архитектура и фрескосликарство, кој настанал на просторот на Македонија (поточно Вардарска Македонија) и денешно Косово кон крајот на XIII и почетокот на XIV век.
За разлика од претходниот Рашки стил, вардарскиот или македонски стил бил под влијание на палеолошката ренесанса во градителството (архитектурата) и уметноста (фрески и икони), која станала обврзувачка од времето на Стефан Урош II Милутин (1282-1321). Овој уметнички правец започнал да се шири од византиските и македонски уметнички центри Солун, Охрид и Света Гора (Атос) кон северните делови на денешна Македонија и особено во средновековните српски земји во денешно Косово, заради што некои го нарекуваат и ''српско-византиски стил''. Во овие предели настанале главните дела на македонскиот стил или македонската школа (наречено во 1916 година од Габриел Милет) од кои најпознати се Лесновскиот манастир, Жеглиговскиот манастир над Матејче, црквата „Св. Ѓорѓи“ во Старо Нагоричане, кулминирајќи со манастирот во Грачаница.
Од градбите и фреските на црквите изградени во македонскиот или вардарски стил се одликуваат и истакнуваат раскошот и богатството, што е последица на стопанскиот подем во Рашката држава по возобновувањето на рударството, особено на ископот на сребро, во времето на Стефан Урош I.
1 Цркви и манастири
* Лесновски манастир, Црква „Св. Архангел Михаил“ - Лесново
* Жеглиговски манастир (Матејче)
* Црква „Св. Ѓорѓи“ - Старо Нагоричане
* Црква „Св. Пантелејмон“ - Горно Нерези
* Манастир „Успение на Пресвета Богородица“ - Грачаница
* Манастир Студеница
2 Наводи
Риљо де Гаљо

Рио де Гаљо (|Rillo de Gallo) — село и општина во покраината Гвадалахара, Кастиља-Ла Манча, Шпанија. Според пописот од 2018 г. населението брои 44 жители .
1 Поврзано
* Список на општини во Гвадалахара
Стари јужноарапски јазици

Старите јужноарапски јазици сочинувале подгрупа на семитските јазици. Овие јазици биле сродни помеѓу себе, денес се изумрени и се зборувале во Јужна Арабија, на Арапскиот Полуостров. Имало повеќе јужноарапски јазици, за кои не постои доволен број докази. Денес еден јазик само останал жив од сите овие стари јужноарапски јазици и тоа е ризихискиот јазик кој се зборува од мала група луѓе во северозападен Јемен. Јазиците имале свое писмо - јужноарапско писмо. Важно е да се напомене дека денешните јужноарапски јазици не се директни потомци на старите јужноарапски јазици, туку тие се потомци на сестрински јазик на древните јазици.
1 Класификација
Првичните истражувања наведувале или сметале дека сите јазици од оваа група се дијалекти на еден стар јужноарапски јазик. Сепа, во средината на дваесеттиот век Бистон докажал дека всушност станува збор за четири различни, но многу блиски јазици. Првично јазиците биле класифицирани како јужносемитски (поради географијата), заедно со современиот арапски, јужноарапските јазици и етиопско-семитските. Според новата класификација старите јужноарапски се сместени во централните семитиски јазици, заедно со арамејски, арапски и угарски со што денешните јужноарапски јазици и етиопско-семитските се оставени во посебна група.
2 Јазици
Старите јужноарапски јазици биле составени по бројни помали јазици, а следниве што се наведени се зачувани низ текстовите.
*сабејски јазик: јазикот на Сабејското Кралство (Шеба), а подоцна и на Химјарското Кралство. Јазикот е добро документиран, со над 6000 натписи
**старосабејски јазик: од 8 в. п.н.е. до 2 в. п.н.е.
**средносабејски јазик: од 1 в. п.н.е. до 4 век (најдокументиран јазик)***харамитски јазик: јазикот северно од Маин***централносабејски јазик: јазикот на натписите од средишниот дел на Саба
***јужносабејски јазик: јазикот на натписите од Радман и Химјар
***"псевдосабејски јазик": книжевниот јазик на арапските племиња во Наџран, Харам и Карјат ал Фау
***доцносабејски јазик: 5- 6 век
*минејски јазик: јазикот на градовите-држави во Ал Џауф, со исклучок на Харам
*катабански јазик: јазикот на кралството Катабан, забележан во 5 век п.н.е. до 2 век
**аусански јазик: јазикот на кралството Аусан
*хадрамаутски јазик: јазикот во регионот Хадрамаут
* разихиски јазик - единствен жив директен потомок на јазиците
Ветроказ

Ветроказ – мерен инструмент што го покажува правецот на дувањето на ветрот. Се состои од водорамна прачка која може да се врти околу вертикална оска. На едната страна на прачката се наоѓа плоча со аеродинамички профил, која постојано ја врти прачката во насока на ветрот, а на другата страна е противтег и стрелка која ја покажува насоката од каде што дува ветрот. Под вертикалниот столб, околу кој се врти ветроказот, означени се четирите главни страни на светот или само север. Ветроказот е едноставен мерен инструмент, прицрврстен на вертикална оска околу која може слободно да се врти. Ветроказот е несиметричен, на едниот крај има опашка, а на другиот стрелка, па заради делувањето на ветрот самиот се поставува во насока на ветрот. Насоката на ветрот се одредува според положбата на стрелката во однос на страните на светот.
Црква „Св. Варвара“ - Долно Добреноец

Света Варвара — главна селска црква во селото Долно Добреноец.
Црквата се наоѓа на крајот на селото Долно Добреноец и околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
1 Историја
Камен-темелникот на црквата бил поставен и осветен во 2000 година од страна на митрополитот г. Тимотеј. Изградбата на црквата е во тек.
2 Галерија
3 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Втора кичевска парохија
* Долно Добреноец
Сомрајски јазик

Сомрајскиот, уште познат и како сибинејски, е источночадски јазик, дел од групата на чадски јазици од јазичното семејство на афроазиски јазици.
1 Преглед
Според пописот од 1993 година, јазикот го зборуваат околу 7.410 жители во префектурите Танџиле и Лаи во југозападен Чад. Јазикот не е многу близок со останатите јазици во оваа јазична група, но има лексичка сличност со ндамскиот (47%), со саруанскиот (39%), гаданшкиот (35%), тумачкиот (33% и милтуанскиот (28%). Сибинејците се претежно Христијани или анимисти и делови од Библијата се преведени на сомрајски (сибинејски). Јазикот се користи во предшколските програми и се запишува на латиница.
Мирејски јазик

Мирејскиот, или познат и како мулгијски, е источночадски јазик, дел од групата на чадски јазици од јазичното семејство на афроазиски јазици.
1 Преглед
Според податоците од 2011 година, јазикот го зборуваат околу 5000 луѓе во префектурите Лаи и Танџиле во југозападен Чад. Мирејците претежно се следбеници на Христијанството или анимизмот, и поголем дел од нив зборуваат и или на ндамски јазик (со кој има 65 % лексичка сличност) или кимрејски (со кој има 32% лексичка сличност).
Мусејски јазик

Мусејскиот е чадски јазик, дел од погрупата на масански јазици од афроазиското јазично семејство. Јазикот се зборува во Чад и Камерун. Овој јазик има одреден степен на разбирливост со масанскиот јазик.
1 Фонологија
1.1 Согласки
, уснени, алвеоларни, странични, тврдонепчени, меконепчени, грлени
плозивни, безвучни, p, t, tʃ, k
звучни, b, d, dʒ, ɡ
имплозивни, ɓ, ɗ
предносовки, mb, nd, nd͡ʒ, ŋɡ
шушливи, безвучни, f, s, ɬ, h
звучни, v, z, ɮ, ɦ
носни, m, n, ŋ
вевни, ɾ
апроксимантни, w, l, j
1.2 Самогласки
, предни, централни, задни
затворени, i, u
средни, e, o
отворени, a
2 Поврзано
*Масански јазици
Масански јазик

Масанскиот е чадски јазик, дел од јазичното семејство на афроазиски јазици. Јазикот се зборува во јужен Чад и северен Камерун од Масанците. Јазикот го зборуваат околу 200.000 луѓе.
1 Дијалекти
Јазикот е составен од следниве дијалекти: ''бонгорски, бугудумски, домоански, гизајски, гумајски, хамски, валијски, винански и јагвански дијалект''. Во минатото се сметало дека сродниот кимски јазик е дел од масанскиот.
2 Фонологија
2.1 Согласки
, уснени, алвеоларни, странични, тврдонепчени, меконепчени, грлени
плозивни, звучни, p, t, tʃ, k, ʔ
безвучни, b, d, dʒ, ɡ
имплозивни, ɓ, ɗ
фрикативни, безвучни, f, s, ɬ, h
звучни, v, z, ɮ, ɦ
носни, m, n, ŋ
вевни, r
апроксимантни, w, l, j
2.2 Самогласки
, [предни, централни, задни
затворени, i iː, u uː
средни, e eː, o oː
отворени, a aː
Ндамски јазик

Ндамскиот, или познат и како дамски, е источночадски јазик, дел од групата на чадски јазици од јазичното семејство на афроазиски јазици.
1 Преглед
Според податоците од пописот од 1990 година, јазикот го зборуваат околу 6.500 луѓе во префектурите Јужен Шари-Багирми, северен Мандул, северозападен регион Мојен-Шари, како и во Танџиле, сите во Чад. Ндамејците претежно се следбеници на Христијанството или исламот. Делови од Библијата се преведени на ндамски и јазикот е втор јазик за голем број Мулгијци (мајчин јазик им е сродниот мирејски јазик). Јазикот се пишува на латиница. Ндамскиот е составен од два дијалекта, јужнондемски и севернондемски.
Реон

Реон — месност определена со некакви географски, економски и сл. признаци; дел од населено место определено со некакви признаци. Го одликува одредена географско-територијална еднородност и особеност. Спрема големината може да се издвојат микро, мезо и макрореони.
Исто така, реон може да биде административно територијална единица во уредувањето на некои држави, на пр. Русија, Белорусија и др. Понекогаш реонот се смета и за синоним за регија.
1 Поделба на реоните
Во однос на нивната функционална класификација и издвојување се разликуваат следните видови реони:
*''економски''*''физичко-географски''*''физиономски''*''функционални''
2 Поврзано
* Регија
* Територија
Нови мешани дијалекти на полскиот јазик

Новите мешани дијалекти на полскиот јазик - општа дефиниција за поновите дијалекти на полскиот јазик оформени со мешањето на говорите користени од страна на полските населеници кои се доселиле на западните, односно т.н. вратени територии по 1945 година. Поради јазичната различност помеѓу населението на новите територии на Полска, која често оневозможувала комуникација помеѓу нив, стандардната форма на полскиот јазик многу брзо ги заменила говорите. Како резултат на тоа, овие територии сега имаат само литературен јазик со малку регионални црти зависни од првобитните говори на новото население. Денес мешаните дијалекти покриваат поголем простор отколку што е назначено на дијалектолошките карти и се појавуваат и на територии каде се користат и други полски говори, како на пример варминскиот и мазурскиот.
Мешаните дијалекти ги сочинувале:
* говорите користени од населението кое претходно живеело на некогашните источни територии (покраини) - севернопокраински (Литванија и Белорусија) и јужнопокраински (Украина);
* говорите на населението кое живеело во Полска - мазовскиот, малополскиот и големополскиот;
* остатоците од полските говори, кои се користеле на повратените територии и покрај влијанието на германскиот јазик.
Полски говор се појавил:
* на териториите на Западното Поморје заменувајќи го западнопоморскиот дијалект на долногерманскиот јазик;
* на териториите на Долна Шлеска заменувајќи го шлескиот дијалект на германскиот јазик;
* на териториите на поранешната Источна Прусија заменувајќи го долнопрускиот дијалект на долногерманскиот јазик.
Станислав Урбањчик ги дели новите мешани дијалекти на три групи:
*''јужна'' со доминација на малополските селани;
*''северозападна'' со доминација на големополско-кујавско-поморските селани и Полјаците од Украина;
*''северна'' со доминација на мазовските селани и Полјаците од Литванија и Белорусија.
Марбански јазик

Марбанскиот, или познат и како азумејнански јазик, е масански јазик, од групата на чадски јазици од семејството на афроазиски јазици. Јазикот е мајчин јазик на Марбанците (Азумејнанците) кои живеат во Чад. Јазикот го зборуваат нешто помалку од 150.000 луѓе според податоците од 2006 година.
1 Опис
Марбанскиот јазик се зборува во департманот Тандиле Уест во регионот Танџиле во југозападен Чад. Исто така, јазикот се зборува во Леу-Мбаса во департманот Кабија во регионот Мајо-Кеби Ест, исто така во Чад. Во историјата јазикот се именувал и како азумејнански, но самиот народ го именува јазикот како марбански (марба).
Марбанскиот со код [mpg] е класифициран како масански јазик, подгрупа на чадските јазици од јазичното семејство на афроазиски јазици.
2 Распространетост
Јазикот го зборуваат следниве групи: Марба (Марбанци), Колон (Колонци) и Лео (Леонци). Секоја од овие групи се поделени на неколку кланови.Името на кланот е често и името на главното село на кланот. Денес, голем број Марбанци живеат надвор од нивните традиционални живеалишта, па така на пример има значајна заедница на Марбанци во Нџамена.
3 Поврзано
* Масански јазици
* Чадски јазици
Пеперутка (филм од 1973)

„Пеперутка“ (српски: ''Лептирица'') - југословенски филм од 1973 година, во режија на Ѓорѓе Кадиевиќ, според расказот на Милован Глишиќ. Главните улоги ги играат: Петар Божовиќ, Мирјана Николиќ, Слободан Перовиќ, Васја Станковиќ и Танасие Узуновиќ. Филмот, кој е снимен во селото Зелиње крај Зворник, е првиот српски хорор-филм и еден од ретките фантастични филмови во југословенската кинематографија.
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива во едно село во кое стариот воденичар слуша чудни звуци што доаѓаат од шумата. Додека тој спие, воденичниот камен наеднаш престанува да се врти, а едно суштество во облик на човек, но со црни раце и долги заби и нокти го каснува за вратот. По оваа воведна сцена, филмот ја прикажува љубовната романса меѓу сиромашното момче Страхиња (го игра Божовиќ) и убавата девојка Радојка (ја игра Николиќ), ќерката на газдата Живан (го игра Перовиќ) кој не ѝ дозволува да се омажи за Страхиња. Разочаран, Страхиња го напушта селото и заминува во Зарожје, каде среќава група селани кои раскажуваат за проколнатата воденица при што тој ја прифаќа понудата да работи како воденичар. Страхиња ја поминува ноќта во воденицата, го преживува нападот на необичното суштество и го дознава неговото име - Сава Стевановиќ. Потоа, селаните ја прашуваат најстарата жена во соседното село дали во близината се наоѓа гробот на таков човек. Откако го наоѓаат местото каде што бил закопан Сава, тие го прободуваат со кол низ затворениот ковчег, но од него успева да излета една пеперутка. За да му вратат за услугата, селаните му помагаат на Страхиња да ја грабне Радојка и да ја доведе во Зарожје. Во текот на ноќта, додека селаните се подготвуваат за свадбата, Страхиња кришум влегува во собата во која спие Радојка и, додека ја соблекува, открива крвава дупка на нејзините гради, а врз основа на тоа сфаќа дека таа била во ковчегот. Тогаш, Радојка ги отвора очите и се претвора во грдо, влакнесто суштество кое го јавнува Страхиња и го носи до гробот на Сава, а таму го тера да го извлече колот од ковчегот. Тогаш, суштеството исчезнува, а од гробот излегува друго такво суштество кое Страхиња го прободува со колот. На крајот од филмот, Страхиња лежи неподвижно на земјата а над неговата глава пеперутката мавта со крилата.
Убавината на порокот

„Убавината на порокот“ (српски: ''Лепота порока'') — југословенски филм од 1986 година, во режија на Живко Николиќ, според расказот на Милован Глишиќ. Главните улоги ги играат: Петар Божовиќ, Мира Фурлан, Ева Рас, Милутин Караџиќ, Ален Нури, Инес Котман и Мира Бањац.
Режија: ић
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива во Црна Гора, каде во заостанатите планински села постои обичај мажот да ја убие својата неверна жена удирајќи ја со дрвен чекан по главата. Во едно такво село, Лука (го игра Караџиќ) се жени со убавата Јаглика (ја игра Фурлан). Тие живеат сиромашно и затоа ја прифаќаат понудата на нивниот соселанец Ѓорѓе, наречен Жорж (го игра Божовиќ), да се преселат на морскиот брег. Таму, Лука работи во фабриката за производство на сол, а Јаглика се вработува во еден нудистички камп. Таа е традиционално воспитана и со ужас ги гледа голите луѓе кои се одмораат во кампот, но под влијание на двајца млади туристи (ги играат Нури и Котман), таа постепено ја открива својата сензуалност. На крајот од филмот, Лука и Јаглика се враќаат во селото, каде тој ја носи во планината со намера да ја убие на традиционалниот начин, но наместо тоа, се убива себе.
Варде (река)

Варде (на дански: ''Varde Å'') — река на полуостровот Јиланд, во Данска. Со должина од околу 40 километри, е трет најдолг водотек во Данска чие сливно подрачје има површина од 1,088 квадратни километри. Реката тече низ општините Варде и Есбјерг, формирајќи ја границата меѓу нив по делови од своето течение.
Реката Варде настанува со спојувањето на вливот на реките Гриндстед и Ансагер. Околу 300 метри (303 м) низводно од таа точка, поголемиот дел од течението на реката е пренасочено преку јаз во каналот Ансагер од каде се влева во вештачкото езерод Карлсгарде и се користи за производство на хидроелектрична енергија во Хидроелектраната Карлсгарде во близина на Варде. Реката продолжува да тече околу градот Вар и се влева во заливот Хо Буг, северно од Есбјерг.
Варда е единствената голема приливска река во Данска чиј излез не е регулиран со насипи и влезни порти. Како резултат на тоа, реката останува под влијание на природните сили; на пример, плимата и осеката во заливот кои влијаат и на нивото на водата и на протокот на вода во горното течение па сè до истеката од езерото Карлсгарде.
Мадумско Езеро

Мадумско Езеро или Мадум (на дански: ''Madum Sø'') — најголемо езеро во полуостровот Химерланд во Јиланд, Данска. Езерото зафаќа површина од 2,04 квадратни километри и има длабочина од 7,5 метри во најдлабоката точка. Тоа е важно место станиште на птици и популарно место за капење.
Мадумското Езеро, најверојатно е од ледничко потекло, односно настанало и се развило од дупка на ледничка снежна јама - шуплина формирана со топење на ледничкиот мраз, останат од кватернернското ледено доба. Езеро Мадум е прогласено за "Лобелија-езеро", според растението Lobelia dortmanna, што укажува на многу висок квалитет, чистота и бистрина на водата.
1 Наводи
85. западен меридијан

85. западен меридијан — меридијан со должина која се протега од Северниот Пол низ Северноледениот Океан, Северна Америка, Мексиканскиот Залив, Карипското Море, Средна Америка, Тихиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
85. западен меридијан образува голема кружница со 95. источен меридијан.
1 Места
Почнувајќи од Северниот Пол и упатувајќи се кон југ до Јужниот Пол, 85. западен меридијан поминува низ:
:
Координати, Држава, територија или море, Notes
Северноледен Океан
, Нунавут — Елсмир и Аксел Хајберг
Еурека
, Нунавут — Елсмир, Ховед и повторно Елсмир
Џонсов Залив
, Нунавут — Девон
Париев Канал
, Нунавут — Бафинов Остров
Адмиралски Залив
, Нунавут — Бафинов Остров
Фури и Хекла
, Нунавут — Мелвилов Полуостров (копно), Вајт и Саутхемптон
Хадсонов Залив
, Онтарио
Горно Езеро
, Мичиген
Мичиген
, Мичиген,Индијана — од , Кентаки — од , Тенеси — од , Џорџија — од , Алабама — од , Џорџија — околу 3 км од , Алабама — од , Џорџија — од , Флорида — од ,копното и Сент Џорџ
Мексикански Залив, Минува западно од (при )
Карипско Море
, Минува низ Никарагва
Тихи Океан
Јужен Океан
Антарктик, Чилеанска Антарктика, присвоена од
2 Поврзано
* 84. западен меридијан
* 86. западен меридијан
Џулија ди Нуно

Џулија ди Нуно (родена во година) е италијанска математичарка, специјалист по стохастичка анализа и финансиска математика, која работи како професор по математика на Ословскиот универзитет, со асоцијативно назначување во Норвешкото училиште за економија. Освен по нејзиното истражување ди Нуно е позната по промовирањето на математиката во Африка.
1 Образование и кариера
Ди Нуно добила диплома по математика од Миланскиот универзитет во 1998 година, вклучувајќи го истражувањето на стохастичките функции, со Јуриј Розанов. Се преселила на Павијскиот универзитет за докторските студии, продолжувајќи со Розанов како неформален ментор, но под официјален надзор на Еугенио Регацини. Докторирала во 2003 година; нејзината дисертација била: ''За стохастичката диференцијација со апликации за минимални варијанти на опкружување''. Таа се приклучила на Ословскиот универзитет во 2003 година и ја додала нејзината припадност кон Норвешкото училиште за економија во 2009 година.
2 Активизам
Ди Нуно е претседателка на Европскиот комитет на математички друштва за Земјите во равој, а работела и на промоција да младите истражувачи да ја посетат Африка и да основаат "Новоформирани регионални центри на извонредност" таму. Меѓународниот совет за индустриска и применета математика во 2019 година и ја доделил Су Бакин наградата за оваа работа, цитирајќи ја "долготрајната евиденција активно и ефикасно ги поттикнува врвните математички истражувања и образование во развојот на африканските држави".
3 Книги
Со Бернт Карстен Оксендал и Френк Проске, ди Нуно е соавтор на книгата ''Малјавин пресметка за Леви процесите со апликации во финансирањето'' (Спрингер, 2009). Таа исто така ги ко-уредувала ''Напредните математички методи за финансиите'' (Спрингер, 1011) со Оксендал.
Драган Гиновски

Драган Гиновски - Гино (роден на година во ) — македонски музичар, најпознат како рок гитарист на музичката група Архaнгел и Темпера.
1 Животопис
Драган Гиновски дипломирал на Металуршкиот факултет во 1993 година. Слободното време го поминувал во поправка на гудачки инструменти. Соработувал со Горан Трајковски, Александар Вељанов, ''Moons'', ''Mooger-fooger'', ''V.I.S. Vox''.
На возраст од 15 години тој ја формирал групата „''Gino de Gagi''“. Во 1988 година, заедно со Ристо Вртев и Дејан Аргировски-Ушко го основал македонскиот бенд Архангел. Во Архангел бил до 2011 година, кога се приклучил на Темпера.
Оженет е со пејачката Андријана Јаневска. Двојката има два сина, Димитар (2011) и Кристијан (2015). Сопственици се на музичкото студио Гиновски.
Црква „Св. Пантелејмон“ - Ехлоец

Свети Пантелејмон — главна селска црква во селото Ехлоец.
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото Ехлоец.
1 Историја
Црквата била изградена во 1850 година. Големиот иконостас е дело на мијачките мајстори.
2 Галерија
3 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Втора кичевска парохија
* Ехлоец
Венецот на Петрија (филм)

„Венецот на Петрија“ (српски: ''Петријин венац'') - југословенски филм, во режија на Срѓан Карановиќ, заснован врз истоимениот роман на Драгослав Михаиловиќ. Главните улоги ги играат: Мирјана Карановиќ, Драган Максимовиќ, Павле Вуисиќ, Марко Николиќ итн. Филмот е снимен во Сењскиот рудник, а Мирјана Карановиќ се појавува во својата прва филмска улога, додека улогата на старата Петрија ја толкува натуршчикот Даринка Живковиќ. Како инспирација за ликот на Петрија била Милена Стефановиќ од рударската населба Равна река, во близината на Ќуприја.
1 Синопсис
Дејството во филмот се одвива во мало рударско место во Србија, во периодот пред, за време и по Втората светска војна. Во него се раскажува за трагичниот животен пат на неписмената селанка Петрија (ја игра Карановиќ) и за нејзиниот живот со тројцата мажи кои ги сакала. Нејзиниот живот е исполнет со стрпливост, разочарувања, надеж и љубов, претворајќи се во симбол на човечката победа.
Инеке де Мортел

Инеке де Мортел е белгиска применета математичарка во Шкотска, каде што е професор по применета математика на универзитетот Св. Ендрјус, директор за истражување на Училиштето за математика и статистика во Св. Ендрус, како и претседател на Единбуршкото математичко друштво. Нејзиното истражување се однесува на компјутерското и математичкото моделирање на сончевата физика, а особено на Сончевата корона.
1 Образование и кариера
Де Мортел магистрирала по математика во 1997 година во КУ Леувен. Го завршила докторатот по сончева физика во 2001 година на Универзитетот Св. Ендрјус; нејзината дисертација, ''Теоретски и опсервациски аспекти на распространетоста на брановите во Сончевата Корона'', била надгледувана од Алан Худ. Таа останала во Св. Ендрјус како постдокторски истражувач и научен соработник, станувајќи читател таму во 2008 година и професор во 2013 година.
2 Признанија
Во 2005 година, де Мортел станала соработник на Кралското астрономско друштво. Во 2009 година ја освоила Филип Леверхулм наградата за астрономија и астрофизика. Таа била избрана во Кралското друштво од Единбург во 2015 година, а претходно била ко-претседавач на придружното друштво, Младинската академија на Шкотска.
Вера Кублановскаја

Вера Николаевна Кублановскаја (родена Тотубалина, - година) била руска математичарка, забележана по својата работа во развојот на пресметковни методи за решавање на спектралните проблеми на алгебрата. Таа го предложила QR алгоритмот за пресметување на сопствените вредности и сопствените вектори во 1961 година, кој бил именуван како еден од десетте најважни алгоритми на дваесеттиот век. Овој алгоритам бил предложен, независно, од страна на англискиот компјутерски научник Џон Г. Ф. Френсис во 1959 година.
Кублановскаја е родена во 1920 година во Крокхона, мало село во близина на Белозерск во Вологда област, Русија. Студирала математика на Ленинградскиот државен универзитет и се приклучила на ленинградскиот оддел на Стеклов институтот за математика на Академијата на науки на СССР во 1948 година, каде што работела целиот свој живот. Во првите години на институтот од 1948 до 1955 година, нејзините научни истражувања се однесувале на јадрените реактори, под надзор на Леонид Канторович. Потоа, таа ја бранела својата кандидатска дисертација "Примена на аналитичко продолжување во бројчените методи на анализа" во 1955 година. Во 1972 година ја бранела својата докторска дисертација "Примена на ортогоналните трансформации во решавањето на проблемите во алгебрата".
1 Наводи
* .
* .
* .
Национална класа (филм)

„Национална класа до 785 ccm“ — југословенски филм од 1979 година, во режија на Горан Марковиќ. Главните улоги ги играат: Драган Николиќ, Богдан Диклиќ, Горица Поповиќ, Раде Марковиќ, Александар Берчек, Оливера Марковиќ, Воја Брајовиќ, Бора Тодоровиќ, Ирфан Менсур, Миќа Томиќ итн. „Национална класа“ е вториот филм на Марковиќ, истакнат претставник на т.н. прашка школа во југословенската кинематографија. Главниот лик во филмот е типичен претставник на карактеризациските стремежи на прашката школа во тематизирањето на современата урбана младина: тој е динамичен, независен индивидуалец кој не се вклопува во општествената средина, но неповратно е заробен во малограѓанските окови. Насловната песна за филмот ја пее Дадо Топиќ, а другите песни ги пеат Оливер Драгојевиќ, Слаѓана Милошевиќ, Оливер Мандиќ и браќата Вранешевиќ.
1 Синопсис
Бранимир Брене Митровиќ, познат како Флојд (го игра Николиќ), е млад човек од предградието на Белград, кој со својата „Застава 750“ се натпреварува во трките со автомобили во националната класа. Истовремено, тој има бројни љубовни врски, иако е во врска со девојката Шилја (ја игра Поповиќ). Пред последната трка во сезоната се наоѓа на второто место и мора да победи за да биде шампион. Меѓутоа, тој добива повик да се оди на отслужување на воениот рок. За да избегне обврската, Флојд се обидува да се запише на факултет, при што запознава една убава девојка. Истовремено, еден негов пријател (го игра Брајовиќ) го запознава со младото момче Миле (го игра Диклиќ) кој има болни бубрези. Притоа, Миле се согласува да оди на медицинскиот преглед наместо Флод, со цел тој да ја избегне војничката обврска. Меѓутоа, на прегледот се утврдува дека Миле во меѓувреме оздравел, така што Флојд мора да се јави во касарната. Истовремено, Шилја му кажува дека е бремена, па нејзините родители и родителите на Флојд набрзина им организираат свадба при што Миле прифаќа да му биде кум на Флојд. Ден пред свадбата, Флојд победува, но судијата ја поништува трката. Потоа, веднаш по свадбата, Флојд се качува во возот на пат за касарната, а единствено Миле доаѓа да го испрати на станицата.
Пернег

Пернег (|Pernegg) — општина во округот Хорн, Долна Австрија. Во 2018 г. општината зафаќала вкупно и броела 701 жител.
1 Географија
Општината е сместена во Шумската четврт на Долна Австрија, со положба во североисточниот дел на земјата. Околу 43 % од Пернег е зафатен со шуми.
1.1 Населени места
Општината опфаќа осум села, тука наведени со нивните атарски површини (во хектари) по податок од 2016 г., населението според состојбата на ) и нивните изворни имиња:
* Ецелсрајт (''Etzelsreith''; 243,38 ха, жит.)
* Лендорф (''Lehndorf''; 358,90 ха, жит.)
* Лудвајсхофен (''Ludweishofen''; 216,63 ха, жит.)
* Недерсдорф (''Nödersdorf''; 340,20 ха, жит.)
* Пернег (''Pernegg''; 691,06 ха, жит.)
* Поселсдорф (''Posselsdorf''; 594,67 ха, жит.)
* Рајсдорф (''Raisdorf''; 644,50 ха, жит.)
* Штанингерсдорф (''Staningersdorf''; 567,78 ха, жит.)
2 Историја
Првиот писмен наод за Пернег го среќаваме во 1112 г. од летописот на манастирот „Св. Ѓорѓи“. Во 1230 г. местото добило право да биде трговиште.
3 Поврзано
* Шумска четврт
Светско првенство во ракомет за мажи 1999

Светското првенство во ракомет во 1999 година — 16-то издание на Светското првенство во ракомет за мажи. Се одржало во Египет, од 2 до 15 јуни, во градовите Каиро, Исмаилија и Порт Саид. Шведска го освоила првенството.
1 Квалификации
Натпреварување, Слободни места, Квалификувани
Домаќин, 1
Светско првенство во ракомет за мажи 1997, 1
Европско првенство во ракомет за мажи 1998, 4,
Европски квалификации, 6,
Азиски квалификации, 4,
Африканско првенство во ракомет за мажи 1998, 4,
Пан-американско првенство во ракомет за мажи 1998, 3,
Океански квалификации, 1
2 Групна фаза
Легенда:
*ОН = одиграни натпревари
*Поб. = победа
*Нер. = нерешено
*Пор. = пораз
*+ = постигнати голови
*- = примени голови
*ГР = гол разлика
*Бодови = вкупен број на бодови
2.1 Група А (Каиро)
Држава, ОН, Поб., Нер., Пор., +, -, ГР, Бодови
5, 5, 0, 0, 163, 101, +62, 10
5, 4, 0, 1, 117, 108, +9, 8
5, 2, 1, 2, 111, 118, -7, 5
5, 1, 1, 3, 106, 120, -14, 3
5, 0, 3, 2, 100, 117, -17, 3
5, 0, 1, 4, 96, 129, –33, 1
2.2 Група Б (Каиро)
Држава, ОУ, Поб., Нер., Пор., +, -, ГР, Бодови
5, 5, 0, 0, 146, 100, +46, 10
5, 4, 0, 1, 126, 111, +15, 8
5, 3, 0, 2, 153, 118, -35, 6
5, 2, 0, 3, 108, 133, -25, 4
5, 1, 0, 4, 122, 149, -27, 2
5, 0, 0, 5, 101, 132, –31, 0
2.3 Група Ц (Исмаилија)
Држава, ОУ, Поб., Нер., Пор., +, -, ГР, Бодови
5, 5, 0, 0, 162, 106, +56, 10
5, 3, 1, 1, 118, 115, +3, 7
5, 3, 0, 2, 134, 112, -22, 6
5, 2, 1, 2, 130, 129, +1, 5
5, 1, 0, 4, 107, 147, -40, 2
5, 0, 0, 5, 112, 154, –42, 0
2.4 Група Д (Порт Саид)
Држава, ОУ, Поб., Нер., Пор., +, -, ГР, Бодови
5, 4, 1, 0, 169, 106, +63, 9
5, 4, 0, 1, 152, 114, +38, 8
5, 3, 1, 1, 156, 120, +46, 7
5, 2, 0, 3, 146, 118, +24, 4
5, 1, 0, 4, 122, 193, -71, 2
5, 0, 0, 5, 97, 188, –91, 0
3 Финална фаза
----------------------------
3.3 Полуфинале
------------
3.2 Натпревари од 5-8 место
----
3.3 Полуфинале
----
3.4 Конечна табела
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
Се квалификува за Летни олимписки игри 2000
Се квалификува за Олимпискиот квалификациски турнир
Светски шампиони 1999 година
Аснес

Аснес е град во општина Одшеред во северозападниот дел на Зеланд во Данска. Се наоѓа на околу 90 километри западно од Копенхаген. Има население од 2.901 жители (1 јануари 2015). Градот е дом на сала за пливање, спортска сала, фолклорна данска школа , трговскиот центар Аснес центар, гимназијата Одшерет и голема производствена локација за НКТ кабли .
1 Поважни личности
* Кристијан Поулсен (р. 1980) — поранешен фудбалер, победјувајќи на 454 натпревари; редовен член на фудбалската репрезентација на Данска со 92 настапи
Аснес се наоѓа во близина на данската маршрута 21 и има запирање на Odsherred Jernbane , завршува во Холбек и го поврзува со возови Копенхаген.
2 Наводи
Кристијан Поулсен

Кристијан Бјoрншој Поулсен (роден на 28 февруари 1980 година) — дански поранешен фудбалер. По започнувањето на кариерата со Холбек , тој настапувал за голем број европски клубови како дефанзивен играч од средниот ред, освојувајќи го данското првенство со Копенхаген, германскиот куп со Шалке 04 и УЕФА Лигата на Европа со шпанскиот тим Севиља, подоцна играл за италијанскиот клуб Јувентус во Серија А, како и за премиерлигашот Ливерпул , францускиот Евиан и холандскиот Ајакс.
Тој бил редовен член на фудбалската репрезентација на Данска од неговото деби во 2001 година и има остварено 92 настапи, постигнувајќи шест гола за својата земја. Тој ја претставувал Данска на Светското првенство во 2002 година, Светското првенство во 2010 година и Европското првенство во 2004 година. Поулсен бил именуван за Дански играч на годината под 21 година и ја освоил наградата за ''Данскиот играч на годината 2005 и 2006 година ; прв кој ја освоил две години по ред.''
Црква „Св. Никола“ - Иванчишта

Свети Никола — главна селска црква во селото Иванчишта.
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото Иванчишта.
1 Историја
Црквата била изградена во средината на век. Фреските во внатрешноста на црквата се дело на Кузман Фрчкоски од Галичник. Дел од иконите потекнуваат од 1907 и 1908 година, а ги изработил иконописецот Митре Донев од селото Гари.
2 Галерија
3 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Втора кичевска парохија
* Иванчишта