Петрово Село (Романија)

Петрово Село (|Petrovaselo) е населено место во округот Тимиш, Романија. Според пописот од 2021 година имало 286 жители. Припаѓа на гратче Рекаш. Селото е мнозински српско.
1 Историја
Според „Романската енциклопедија“, населбата за прв пат се споменува во папските документи во 1359 година. Во 1477 година, сопственици на селото биле браќата Никола и Јаков Банфи, кнезовите.
Традицијата раскажува за три српски населби во Петрово Село и неговата околина: околу 1481, 1690 и 1737 година. Први пристигнале четири семејства со нивните домаќини: Петар, Бранка, Радојица и Андрија. Семејствата се движеле низ областа (поради лошата почва) сè додека Петар и неговото семејство не пронашле големо дабово дрво и извор до него. Други семејства се населиле таму до Петар, на место кое тој го нарекол ''Ѓаковац''. Основано е село кое го добило името по Петар - ''Петрово Село'', и тоа околу 1522-1523 година. Помеѓу 1760 и 1770 година, таму се населила група Срби од Црна Гора.
Според српски извор од 1905 година, местото било населено во 1696 година. Српската населба е поврзана со воените години 1690 и 1737 година, кога навистина имало миграција на Срби од територии каде што беснееле Турците. Според народните приказни, српските доселеници донеле со себе слики - „Распетието“ и портрет на српскиот патријарх Арсениј Чарнојевиќ, кои ги поставиле во мала дрвена црква по нејзината изградба.
Во 1764 година, Петрово Село било православна парохија во Темишварскиот протопресвитерат. Во 1774 година, местото, кое припаѓа на округот Буковац, Темишварски дистрикт, било населено претежно со Срби. Според пописот на православното свештенство во 1797 година, единствениот свештеник на местото бил свештеникот Алексије Поповиќ. Тој бил ракоположен во 1767 година и зборувал исклучиво српски.
Местото било сопственост на благородничкото семејство Андрејевиќ. Во 1784 година, Михајло Андрејевиќ изградил нова црква посветена на Успението на Пресвета Богородица, исто така дрвена колиба, во која направил семеен гроб. Георгије Андрејевиќ „од Петрово Село“ бил купувач на српска книга во 1841 година.
Петрово Село во Темишварската епархија доживеало зголемување на населението во 19 век. Така, во 1847 година, таму живееле 776 православни христијани, а во 1867 година биле евидентирани 904 души. Според извештајот на протопрезвитерот од крајот на 1891 година, се гледа дека во парохијата има една црква со свештеник, а 1.063 православни души живеат во 185 српски домови.
Во 1905 година, Петрово Село било мала општина во округот Темешрекаш. Имало 808 жители во 183 домови - сите Срби од православна вероисповед. Јавните згради вклучувале српска православна црква и српско јавно училиште. Последната пошта и служба за брза достава биле сместени во блискиот Темешрекаш (Рекаш). Во 1907 година, во селото била основана Српската штедилница како задруга со ограничена одговорност. Српската земјоделска задруга имала капитал од 6.311 илјади долари, а ја воделе: претседателот Пантелејмон Дошен и управителот Илија Радивојевиќ.
2 Демографија
;Етнички состав во населба (988 жители)
;Етнички состав во населба (281 жител)
3 Црква и училиште
Старата дрвена црква, поради нејзината дотраеност, била заменета со нова во 1901 година, која била изградена според проектот на архитектот Момчило Тапавица. Иконостасот е типичен, нарачан во 1909 година од трговецот со црковни добра Ивковиќ од Нови Сад. Црквата, посветена на Светиот великомаченик Георгиј, била подложена на поголеми поправки во 1936 година. Бакнувачките икони (14) биле насликани во 1854 година од иконописецот Сава Петровиќ од Темишвар. Православната парохија е основана во 1779 година, а црковните запишувања се евидентирани од 1780 година. Според митрополитскиот извештај од 1865 година, во Петрово Село имало една парохија од четврт ред, со 862 српски парохијани. Во 1905 година, местото имало црковна општина, редовно собрание, под претседателство на Пантелејмон Дошен. Тоа била парохија од најнизок шести ред, имала парохиска куќа, а парохиската сесија изнесувала 32 кј. Парохиски свештеник бил монахот Пантелејмон Дошен, роден во Почитељ, кој работел во таа парохија пет години. Таму имало и српски православен манастир, а црковно-општинскиот имот бил импресивна земја од 136 кј. Шест верници го напуштиле православието и станале Назареќани.
Претплатник на српската книга во 1847 година во Темишвар бил Георгије Андреовиќ „од Петрова села“, судија на округот Тамиш.
Учител во Петрово Село во 1825 година бил Марко Давидовиќ. Смртта на учителот во Петрово Село оставила слободно место во источноправославната наставничка професија таму. Во јуни 1858 година бил прогласен банкрот, на наставникот му била понудена годишна основна плата од 80 франци, а кандидатот морал да може да предава на српски, германски и романски јазик. Учителот Димитрије Агора од Петрово Село го положил испитот за наставник во Сомбор во 1858 година. Во Петрово Село во 1905 година, директор на училиштето бил Николаје Андрејиќ, а старател Живан Живанов. Наставничкиот кадар се состоел од брачна двојка: учителот Илија Радивојевиќ, по потекло од Долово, кој работел во селото две години, и учителката Даринка Радивојевиќ, моминско име Стојановиќ, по потекло од Вршац, која работела во селото четири години. 73 ученици посетувале редовна настава, а 41 постаро дете посетувало средно училиште.
4 Поврзано
* Банатска Црна Гора
* Срби