procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Бошњачко-хрватска војна

Бошњачко-хрватската војна беше вооружен конфликт во времето на Војната во БиХ помеѓу бошњачките сили предводени од Армија на Република Босна и Херцеговина и хрватските сили предводени од ХВО и потпомогнати со регуларната војска на Република Хрватска, која кулминираше при крајот на април 1993. година и траеше сè до потпишувањето на Вашингтонски договор во средината на февруари 1994. година.
Поради вмешаноста на војската на Република Хрватска овој конфликт е во пресудите на Меѓународниот суд за војни злосторства во Хаг карактеризиран како меѓународен конфликт.
1 Ситуацијата пред конфликтот
Меѓу Хрватите во БиХ постоеле две фракции. Поголемата фракција ја застапуваше идејата на Фрањо Туѓман за етничка поделба на Босна и Херцеговина, додека помалата фракција беше за единствена Босна и Херцеговина. Првата фракција имаше свое упориште во Херцеговина, освен групата на луѓе околу Блаж Краљевиќ во Љубушки, кои се залагаа за единствена Босна и Херцеговина и за сојузништво помеѓу Бошњаците и Хрватите.
Од двата хрватски претставници во Претседателството на Република Босна и Херцеговина, Фрањо Борас припаѓаше на ''херцеговската'' фракција, а Стјепан Кљујиќ на пробосанската. Фрањо Туѓман од самиот почеток, го фаворизираше ова првото.
Хрватите беа премногу критични во врска со улогата на Бошњаци во хрватската војна, обвинувајќи ги многумина дека останале во ЈНА во текот на цела 1991. и поголемиот дел на 1992. година. Хрватската пропаганда го обвинила командантот на босанската ТО, Сефер Халиловиќ, дека активно учествувал во разурнувањето на Вуковар, што подоцна се докажало како неточно.
Туѓман барал меѓународно признавање на Хрватска во составот на нејзините постоечки граници, а настојуваше да ја подели Босна и Херцеговина. Додека со Уставот на сопствената Република Хрватска тој му го скратил статусот на Србите како конститутивен народ, тој сепак барал таков статус за Хрватите во БиХ.
ХВО добиваше наоружување и друга помош од Загреб, преку ХДЗ од Херцеговина. Мате Бобан, под Туѓмановото покровителство станал de facto водач на Хрватите во БиХ, набрзо отфрлајќи ги нивните дотогашни претставници, Кљујиќ и Борас.
На 13 и 20 јуни 1991 г. Фрањо Туѓман, одржал состанок со претставниците на ХДЗ од Босна и Херцеговина, поточно со претставниците на Херцеговската и Травничката хрватска регионална заедница. Во ноември 1991. Херцеговската и Травничката регионална заедница постигнале договор за целите на хрватскиот народ, што резултираше со документ кој го потпишале членовите на ХДЗ од БиХ Мате Бобан, Дарио Кордиќ, Иван Бендер, Божо Раиќ, Јозо Мариќ и др. Во документот е наведено дека трајно определување на Хрватите во БиХ, заедничка хрватска држава. Бобан прогласил хрватска држава во западна Херцеговина 18. 1991. година под имеро на Хрватската заедница Херцег-Босна со сопствени вооружени сили, кои подоцна, на 28. 1993. година биле преименувани во Хрватска република Херцег-Босна.
1.1 Филмови
** - Part III. The Struggle for Bosnia
2 Поврзано
* Историја на Босна и Херцеговина
* Босна и Херцеговина
* Херцеговина
Хевеш

ХевешHeves megye
Регион, Северен Унгарски регион
Административен центар, Егер
Површина, 3.637,41 км<sup>2</sup>
Население, 316.874 (2008)
Густина на населението, 87,1 /км²
Број на населени места, 121
Мрежно место
Окруог Хевеш (унгарски: ''Heves'') е еден од 19 унгарски окрузи кој се наоѓа во северна Унгарија. Сместен е помеѓу десниот брег на реката Тиса и Матра и планинската верига Бук. Своите граници ги дели со унгарските окрузи Пешта, Ноград, Боршод-Абауј-Земплен, Јас-Наѓкун-Солнок. Главен град на округот е Егер.
1 Главни атракции
* Езерото Тиза
* Бук Националниот парк
* Замокот Егер и Градот Егер
* Фелдебро, 11th century Romanesque church
* Хатван, вила на Грасалкович
* Замокот Киснана
* Ножвај, De la Motte вилата
* Парад
* Замокот Сирок
* Сарвашко, остатоци од замок
2 Географија
Округот Хевес е географски различна област; северниот дел на областа е планински (Матра и Бук се највисоките планински вериги во цела Унгарија), додека на југ зазема и дел од Големата Унгарска котлина. На југ се граничи со езерото Тиза, најголемото природно езеро во Унгарија. Средната температура се движи од 8 до 10 °C (повисока е во јужните делови на округот).
2.1 Реки
* Загива
* Тарна
* Тиза
* Ласко
2.2 Највисока точка
* Кекестето, Матра (1014 m; највисока во Унгарија)
2.3 Најниска точка
* Кискоре (86 m.)
Знамиња на административните единици на Русија

Ова е галерија на знамиња на административните единици во Русија.
1 Руски републики
2 Руски краеви
3 Руски области
*Псковска област нема знаме.
4 Руски федерални градови
5 Руски автономни области
6 Автономни окрузи во Русија
7 Поврзано
*Русија
*Административна поделба на Русија
Mafia: The City of Lost Heaven

''Mafia: The City of Lost Heaven'' е пукачка видеоигра од трето лице првично изработена за ЛС, издадена во 2002, а во 2004 година се направени верзии и за ''Sony PlayStation 2'' и ''Microsoft Xbox''. Изработена е од чешката компанија ''Illusion Softworks'' и издадена е од ''Gathering of Developers''. Играта му овозможува на играчот да игра улога на криминалец кој треба да извршува разни задачи за да напредува во играта. Критичарите ѝ дадоа одлични оценки на играта, како и играчите. До 12 март, 2008, ''Mafia'' има продадено 2 милиони копии, според ''Take-Two Interactive''.
На 21 август, 2007, ''Take-Two Interactive'' ја најави ''Mafia II'' на конвенцијата за игри во Лајпциг, под изразботка на ''2K Czech''.
Дебрецин

Дебрецин (унгарски: ''Debrecen'') e вториот најголем град во Унгарија, помал само од столицата Будимпешта. Дебрецин е регионален центар на регионот Северна голема котлина, како и главен административен центар и главен град на округот Хајду-Бихар.
1 Име
Градот за првпат бил спомнат под името ''Дебрезун'' во 1235. Според некои теории името е од куманско потекло. На други јазици: англиски: ''Debrecen'', ''Debreczen'' или ''Debrcczin'', словачки: ''Debrecín'', in романски: ''Debreţin'', на германски: ''Debrezin''.
2 Население
Денеска (според податоците од 2009) во градот има население од околу 206,225 луѓе.
2.1 Етнички групи
Населението според националност: (попис од 2001)
* Унгарци - 94.7%
* Роми - 0.5%
* Други - 0.8%
* Без одговор - 4%
Населението според деноминација: (попис од 2001)
* Калвинисти - 38.7%
* Римокатолици - 15.4%
* Грко-католици - 8.2%
* Лутеранци - 0.5%
* Други - 1.5%
* Атеисти - 24.8%
* Без одговор - 10.9%
3 Побратимени градови
Дебрецен е побратимен со:
4 Галерија
Царче

Царчето — една од најмалите птици во Македонија. Овој род припаѓа на сопственото семејство царчиња (''Regulidae''), во состав на песнопојните.
1 Облик
Има дебело кусо тело и тенок шилест клун. Горната страна од телото е покриена со темнокафеави пердуви, а крилјата и многу тенката исправена опашка се пругави. Градите и стомакот се посветли. Не е подолго од 10 см.
Знамиња во Америка

Ова е галерија на знамиња во Америка. Листата вклучува меѓународно признати држави и позначајни организации.
1 Северна Америка
2 Средна Америка
2.1 Карипски Острови
2.2 Копнен дел
3 Јужна Америка
3.1 Организации во Јужна Америка
3.2 Држави и територии
4 Поврзано
* Знамиња во Северна и Средна Америка
* Знамиња во Јужна Америка
Комаром-Естергом

Комаром-ЕстергомKomárom-Esztergom megye
Регион, Централен Прекудунавски Регион
Административен центар, Татабања
Површина, 2.265,08 км<sup>2</sup>
Население, 314.649 (2008)
Густина на населението, 139 км<sup>2</sup>
Број на населени места, 76
Мрежно место
Комаром-Естергом (унгарски: ''Komárom-Esztergom'') — административен округ во Унгарија, сместен во централниот прекудунавски регион, на границата со Словачка. Неговите граници ги дели и со унгарските окрузи: Ѓер-Мошон-Шопрон, Веспрем, Фејер и Пешта. Главен град на округот е Татабања.
1 Историја
Округот Комаром-Естергом е создаден после Првата светска војна од поранешните историски посебни окрузи Комар и Естергом. После Првата светска војна овие окрузи со Договорот од Тријанион со кои била поделена Австроунгарија и биле дадени на Чехословачка. Предвремената војна ситуација била обвновена за време на Втората светска војна од 1940 па до 1945 година. После Втората светска војна границите на округот го добиле денешниот облик. Во периодот од 1945, па сè до 1990 округот се викал Комаром.
Отоманска династија

Отоманската династија (турски: ''Osmanlı Hânedanı'') е кралска династија која владеела со Отоманското Царство од 1299 до 1922 година. Првиот нејзин владетел бил Осман I, од каде доаѓа и самото име на династијата. Основач на династијата бил Орхан I, кој се прогласил за султан. Пред ова, племето или фамилијата била позната како Согути. Осман никогаш не се нарекувал султан, туку тој ја имал титулата бег.
Султанот ја имал апсолутната власт во империјата, кој бил на функцијата регент, шеф на државата и владата, и покрај тоа што Големиот везир имал голема улога во управувањето.
Салмонела

Салмонелите се стапчевидни бактерии кои припаѓаат на родот ''Salmonella''. Тие се приближно 0,7 до 1,5 микрони во пречник со должина од околу 2 до 5 микрони, грамнегативни, многу подвижни, перитрихозно-флагелатни, факултативно анаеробни и хемоорганотрофни бактерии со оксидативен и ферментативен енергетски метаболизам. Не формираат спори. Овој род припаѓа во фамилијата на ентеробактерии. Блиски се со родот ''Escherichia''. Се среќаваат насекаде во светот во ладно- и топлокрвните животни, луѓето, и животната средина. Кај луѓето и животните предизвикуваат многу болести.
Жозеф Лињиер го именувал овој род во 1900 година по американскиот ветеринар Даниел Елмер Салмон.
IW (погон)

''IW'' е погон за видеоигри направен од ''Infinity Ward'' и беше употребен во познатиот серијал ''Call of Duty''. Овој погон е вклучен во списокот на „Најдобрите 10 играчки погони за оваа генерација“ на ''IGN'' и се смета за еден од најдобрите погони за видеоигри до ден денес. Прво се користел под неслободна лиценца на ''id Tech 3'' до ''Call of Duty 4: Modern Warfare'', каде што бил подобруван од ''Infinity Ward''. ''Treyarch'' користеле подобрени верзии во три нивни игри: ''Call of Duty: World at War'', ''Quantum of Solace'' и ''Call of Duty: Black Ops''. Во ''Call of Duty: Modern Warfare 2'' е користена верзијата 4.0. Call of Duty: Modern Warfare 3 користи подобрена верзија на погонот, но под друго име - MW3 погон.
1 Технички податоци
Одликите на погонот се:
* Динамично осветлување како во вистинскиот свет
* Статични HDR осветлувачки ефекти
* Динамични сенки
* Длабочина на поле
* Динамичен физички систем
* Физички регдол (''ragdoll'')
* Реалистичен оган
* Напредни временски ефекти
* Реалистична анимација на лик
* Високи детали на предмет
2 IW 4.0
''IW 4.0'' е втората генерација на погонот ''IW'', исто изработена од ''Infinity Ward''. IW 4.0 е една генерација понапред од претходните способности на поногот IW. Можностите на погонот се подобрени во осветлувањето, сенките и физиката, и можно е да се прават поголеми светови и понапредни детали на објекти. Овој погон првпат е употребен во четвртата игра на компанијата, ''Call of Duty: Modern Warfare 2''. Исто така и картите зафаќаат помалку простор во меморијата, што значи дека побрзо се вчитуваат.
Следната игра од серијалот, ''Call of Duty: Black Ops'' (на ''Treyarch'') не го користи погонот ''IW 4.0'', туку подобрена верзија на погонот на ''World at War''.
3 Игри кои го користат погонот IW
*''Call of Duty 2'' (2005)
*''Call of Duty 4: Modern Warfare'' (2007)
*''Call of Duty: World at War'' (2008)
*''Quantum of Solace'' (2008)
*''Call of Duty: Modern Warfare 2'' (2009, IW 4.0)
*''Call of Duty: Black Ops'' (2010)
*''Call of Duty: Modern Warfare 3'' {2011]
4 Наводи
fr:Infinity Ward#Moteur de jeu
Играчки погон

Погон за видеоигри или играчки погон е софтвер направен за изработка на видеоигри. Постојат многу играчки погони направени за да работат на играчки конзоли и оперативни системи како Microsoft Windows, Линукс и Mac OS X. Главната намена на играчки погон е рендерирање на 2Д или 3Д компјутерска графика, физички погон или откривање на удари, звук, скриптирање, анимација, вештачка интелигенција, вмрежување, стриминг, управување со меморија, истовременско извршување, локализација и сценски графикон. Изработувањето игри често се олеснува со користење на истиот погон за различни игри.
Бруцела

Бруцелите се кратки, стапчевидни бактерии од родот ''Brucella''. Овие грамнегативни и аеробни бактерии се присутни во мочниот и половиот тракт на кравите, овците и свињите. Преносот на луѓе е редок, бидејќи во повеќето земји млечните производи се пастеризираат. Името е во чест на британскиот воен хирург Дејвид Брус.
Со ДНК анализите денес е утврдено присуство на само еден вид - ''Brucella melitensis'' со неколку биовариетети. Сепак, во практиката денес најчесто се користи старата систематика, при што биовариететите се сметаат за посебни видови на бруцели.
1 Бруцелоза
Бруцелозата се добива со директен контакт со заразени животни или индиректно преку контаминирана храна (особено непастеризирано млеко). Патогенот навлегува преку мукусните мембрани и се востановува во фагоцитите (микро- и макрофагите). Преку нив се пренесува во лимфните јазли, црниот дроб, слезенката, коскената срцевина и други ткива каде се формира гранулом. Од овие места бактериите можат да се прошират во крвта (хематогено распространување). Се јавува треска проследена со настинка. Со пролиферацијата на бактериите во крвта се стимулираат цитокините.
2 Видови (според стара систематика)
*''Brucella abortus'' (Schmidt 1901) Meyer & Shaw 1920
*''Brucella canis'' Carmichael & Bruner 1968
*''Brucella ceti'' Foster et al. 2007
*''Brucella melitensis'' (Hughes 1893) Meyer & Shaw 1920
*''Brucella neotomae'' Stoenner & Lackman 1957
*''Brucella ovis'' Buddle 1956
*''Brucella pinnipedialis'' Foster et al. 2007
*''Brucella suis'' Huddleson 1929
*''Brucella microti'' Scholz et al. 2008
*''Brucella inopinata'' Scholz et al. 2009
Знаме на Канада

Знамето на Канада, исто така познато и како ''Јаворов лист'' (анг. ''Maple Leaf'', фран. ''l'Unifolié''), е црвено знаме со бел квадрат во средината на кого се наоѓа стилизиран 11 крак јаворов лист. Знаместо официјално било усвоено во 1965 во Канада и тоа како национално знаме, кое го заменило униското знаме. Канадското црвено знаме неофицијално се користело од 1890 година и била признато во 1945 како пролазно решение кога станувало збор со проблемот на знамето во Канада. Во 1964, премиерот Лестер Пирсон свикал комитет за да се реши овојо проблем, каде што се развила серизона дебата за промена на знамето. Од сите три дадени предлози бил избран јаворовиот лист дизајниран од Џорџ Стенли и Џон Матесон, засновано на знамето на Кралксиот воен колеџ на Канада. Знамето за првпат било претставено на 15 февруари 1965 година и овој ден денеска се прославува како ден на Националното знаме на Канада.
Многу различни знамиња биле создадени за употреба на официјалните канадски власти, телата на парламентот и војската. Најголем број од тие знамиња го содржат мотивот со јаворов лист. Некои од нив го содржат знамето на Канада во намалена верзија со други орнаменти на знамето, додека други пак го содржат само јаворовиот лист. Кралското униско знаме исто така е официјално знаме и симбол на канадското учество во Комонвелт. Униското знаме уште останало компонента на различки канадски знамиња, вклучувајќи ги провинцијалните знамиња на Британска Колумбија, Манитоба и Онтарио.
1 Галерија
Знаме на Белиз

Знамето на Белиз е официјалното знаме на оваа средноамериканска држава. Ова знаме е создадено врз основа на постаро знаме на Британски Хондурас, име на Белиз за време на колонијалниот период. Знамето на Белиз е составено од сина позадина каде на горниот и долниот раб се наоѓаат црвени ленти. Во средината на знамето се наоѓа грбот на Белиз. Боите се инспирирано од боите на знамињата на политичките партии во државата. Ова знаме е единствено со дванаесет бои.
1 Поврзано
* Грб на Белиз
* Белиз
2 Наводи
Знаме на Барбадос

Знамето на Барбадос е официјалното знаме на оваа островска држава кое било усвоено на 30 ноември 1966 година. Знамето е составено од три еднакви вертикални ленти во сина, жолта и сина боја. Во средната жолта лента има приказ на трозаб.
Се верува дека сините ленти го означуваат океанот, жолтата боја го означува песокот на островот додека трозабот е преземен од постар колонијален беџ на Барбадос. Трозабот е скршен и е прикажан само врвот што означува симболичен прекин со историските и уставните врски со поранешаната колонија.
1 Поврзано
* Барбадос
* Грб на Барбадос
PDF

''Portable Document Format'' (PDF) (прев. Преносен формат за документи) — податотечен формат создаден од страна на ''Adobe Systems'' во 1993 за размена на документи. ''Adobe PDF'' се користи за претставување на дводимензионални документи на начин независен од софтверот, хардверот и оперативниот систем. Секоја ''Adobe PDF'' податотека содржи целосен опис на неменливиот 2Д документ што подразбира текст, фонтови, слики и 2Д векторска графика. Во последно време може да се додаваат и 3Д слики во PDF документи со U3D или PRC и разни други формати.
Соосновачот на ''Adobe Systems'', Џон Ворнок направил систем наречен „''Camelot''“ (Камелот), кој се развил во форматот ''Portable Document Format'' (''PDF'').
Порано бил неслободен формат, но на 1 јули 2008, PDF беше официјално пуштен како отворен стандард и издаден од Меѓународната организација за стандардизација како ''ISO/IEC 32000-1:2008''. Последното издание како ISO 32000-2:2020 беше објавено во декември 2020 година.
1 Технички детали
PDF се заснова на јазикот PostScript. Една PDF-датотека најчесто претставува комбинација од векторска графика, текст и растерска графика (битмапи). Основните видови содржина во PDF се:* Сложен текст зачуван како текови на содржина (т.е. не е кодиран како обичен текст);
* Векторска графика за илустрации и дизајни кои се состојат од облици и линии;
* Растерска графика за фотографии и други видови слики;
* Останати мултимедијални објекти.
Во подоцнежните ревизии на форматот, PDF-документите поддржуваат и врски (внатре во документот или до веб-страници), формулари, JavaScript (првично достапен како додаток за Acrobat 3.0) или кои било други видови вградени содржини што можат да се обработат преку приклучоци (plug-ins).
PDF комбинира три технологии: еквивалентен подмножество од програмскиот јазик за опис на страници PostScript, но во декларативна форма, за генерирање на изгледот (распоредот) и графиката. Систем за вградување/замена на фонтови, што овозможува фонтовите да се пренесуваат заедно со документите. Систем за структурирано складирање за обединување на овие елементи и секоја поврзана содржина во една датотека, со соодветно компресирање на податоците.
Ноград

НоградNógrád megye
Регион, Северна Унгарија
Административен центар, Шалготарјан
Површина, 2.544,18 км<sup>2</sup>
Население, 210.182 (2008)
Густина на населението, 82,6 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 131
Мрежно место
Ноград (унгарски: ''Nógrád'') е еден од 19те окрузи на Унгарија. Ноград се наоѓа во северна Унгарија. Своите граници ги дели со Словачка и унгарските окрузи Пешта, Хевеш, Боршод-Абауј-Земплен . Главен административен центар на округот е Шалготарјан. Површината изнесува 2544 км<sup>2</sup>.
Ноград е познат по неговата историска архитектура, која ги вклучува античките готски цркви и камените замоци кои датираат од 13 век. Други историски атракции се и барок зградите кои се изградени во XVIII век. Поголемиот дел од северната граница на округот ја формира реката Иполи. Делови од планиниските вериги Борсони, Черхат и Матра лежат во округот.
Поради планините, округот се одликува со мали селцат кои се сместени во ридовите. Најголемите градски населби во округот се Баласѓармат, поранешната столица на округот и Шалготарјан кој станал индустриски центар во раниот 20 век, како резултат на ближните рудници.
Знаме на Доминика

Знаме на Доминика — официјалното знаме на државата кое било усвоено на 3 ноември 1978 година, но до денес претрпело ситни промени во 1981, 1988 и 1990 година. Знамето е составено од зелена позадина на која има крст составен од три ленти во жолта, црна и бела боја. Во центарот на знмаето има црвен диск во кој има приказ на 10 зелени ѕвезди кои опколуваат папагал, националната птица на Доминика. Овој вид папагал е национална птица, може да се најде само на Доминика и има неколку единки. Зелената боја ја претставува растителноста на островот. Крстот го претставува христијанството а трите бои од кои е составен крстот ги симболизираат староседелците, плодната земја и чистата вода. Десетте ѕвезди ги претставуваат 10 парохии од кои е административно составена Доминика, додека црвениот диск претставува социјална правда.
1 Наводи
**
2 Поврзано
* Доминика
* Грб на Доминика
Знаме на Бахамите

Знамето на Бахамите е официјалното знаме на оваа карипска држава. Знаме било усвоено на 10 јули 1973 година и истото било усвоено по независноста на државата. Знамето било дизајнирано од Харвис Бејн.
1 Дизајн и симболика
Знамето е составено од три еднакви хоризонтални ленти во сина, жолта и сина боја. Од левата страна има црн триаголник. Црниот тригаолник ги претставува обединетоста и заложбата на луѓето на Бахамите Сините ленти го претставуваат морето околу Бахамите, додека златната лента го претставува копното на Бахамите.
2 Историски знамиња
Колонијалните знамиња на Бахамите се:
3 Други знамиња
4 Наводи
Знаме на Света Луција

Знамето на Света Луција е официјалното знаме во државата усвоено на 1 март 1967 година. Дизајнот и боите на знамето претрпеле неколку промени низ историјата, но симболиката е иста. Денес, знамето е составено од сина позадина каде во средината има златен триаголник под црна стрела со бели рабови.
Сината боја ги претставува небото и океанот, но и плодноста. Златната боја го претставува сонцето и просперитетот. Црната и белата боја ја претставуваат хармонијата помеѓу расите во државата. Триаголните делови се инспирирани од двата најголеми врва во државата, симболи на Света Луција.
1 Историски знамиња
2 Наводи
*
Знаме на Свети Винцент и Гренадини

Знамето на Свети Винцент и Гренадини е официјално знаме во државата усвоено на 21 октомври 1985 година. Знамето е составено од три нееднакви вертикални ленти, односно централната лента е најголема додека останатите две се со иста големина. Лентите се во сина, жолта и зелена боја и во средишната жолта лента се наоѓаат три зелени дијаманта кои ја оформуваат латиничната буква V (В) што означува „Винсент“. Дијамантите го сомболизираат прекарот на државата, „скапоцени камења на Антилите“. Сината боја го претставува небото и водата, жолтата песоците и зелената растителноста.
1 Историски знамиња
2 Поврзано
* Грб на Свети Винцент и Гренадини
* Свети Винцент и Гренадини
Знаме на Костарика

Знамето на Костарика е официјалното знаме на оваа средноамериканска држава кое било усвоено на 27 ноември 1906 година. Ова знаме било создадено од Пасифика Фернандес која била инспирирана од боите на француското знаме. Нациоаналното знаме го вклулуча и државниот грб.
Знамето е составено од пет ленти во сина, бела, црвена, бела и сина боја. Сината боја ги претставува небото, можностите и идеализмот. Белата боја претатавува мир, мудрост и среќа. Црвена боја ја претставува крвта на борците за независна Костарика. Ова знаме е слично со знамето на Тајланд, но тајландското знаме е усвоено 11 години подоцна.
1 Историски знамиња
Знаме на Куба

Знамето на Куба е официјалното знаме на оваа островска држава во Средна Америка. Знамето е официјално усвоено на 20 мај 1902 година и е составено од еднакви пет хоризонтални ленти од кои три се во сина, а две во бела боја. Од левата страна има црвен триаголник на кој има приказ на бела петоктака. Знамето било создадено во 1848 година за време на ослободителното движење.
Според официјалниот опис, сините ленти ги претставуваат три дела со кои била поделена Куба пред независноста, додека белите ленти ги претставуваат идеалите за слобода. Црвениот триаголник претставува плодност, еднаквост и слобода како и крвта на народот кој се борел за независноста на Куба. Белата ѕвезда симболизира слобода.
1 Историја на кубанското знаме
2 Поврзано
* Куба
* Грб на Куба
Шалготарјан

Шалготарјан (унгарски: ''Salgótarján'') — град во Северна Унгарија кој претставува административен центар на округот Ноград. Се наоѓа на само 5 км од унгарската граница со Словачка.
1 Географија
Шалготарјан се наоѓа во крајниот северен дел на денешна Унгарија, 75 км североисточно од столицата на државата Будимпешта. Шалготарјан е и највисоката населба во државата, затоа што се наоѓа во планинскиот дел на Унгарија, на 250 m надморска височина. Градот е сместен под шумски брда на планината Черхат, што на овој град му дава една потполно поинаква слика од вообичаениот унгарски град.
2 Историја
Населувањето на местото на денешниот град се случило за време на средниот век. Во 13 век во градот се споменува постоење на замок и црква. Но, според податоците во следните векови изгледа дека Шалготарјан бил мало село.
Наглиот развиток на градот се случил во средината на 19 век кога бил отворен рудник за јаглен. Селото брзо се развивало, а во 1922 и официјално станало град, а во 1950 година и ново седиште на округот Ноград. За време на комунизмот градот бргу се развивал и раширил.
Градот во 1994 год. конечно добил официјална титула на велеград како седиште на округот, но во ова време дошло до затворање на рудниците за јаглен, а со тоа се случило и огромен бран на невработеност што и денеска претставува голема тешкотија за градот. Како симбол на минатите времиња во градот постои Музеј на Рударството.
Знаме на Антигва и Барбуда

Знамето на Антигва и Барбуда е официјалното знаме во државата кое било усвоено на 27 февруари 1967 година. Знамето било создадено од Реџиналд Самуел, кој бил наставник по ликовно во едно од средните училишта во државата. Знамето било усвоено по стекнувањето на независноста.
1 Историја
До стекнувањето на независноста Антигва и Барбуда користеле колонијално знаме. Во 1966 година се отворил национален конкурс за национално знаме. На конкурсот биле поднесени 600 идејни решенија, но решението на г. Самуел било избрано за најсоодветно. Тој го поднел својот дизајн при крај на конкурсот.
2 Дизајн и симболика
Знамето е составено од два триаголника поставено од лево и десно со допир во долниот дел. Помеѓу нив се наоѓаат три ленти во црна, сина и бела боја. На црната лента има приказ на златно сонце со 9 краци.
Сонцето ја симболизира новата ера во историјата на Антигва и Барбуда, црната боја го означува африканското потекло на народот, сината боја ја симболизира надеж и црвената ја симболизира енергијата на народот. Исто така, боите се протолкуваат така што жолтата, сината и белата симболизираат сонце, море и песок.
3 Други знамиња
4 Поврзано
* Антигва и Барбуда
* Грб на Антигва и Барбуда
Битка кај Калиник

Битката кај Калиник е дел од Третата македонско-римска Војна (172 - 168 г. п.н.е.), која се водела помеѓу Римската Република и Античка Македонија. Македонците биле предводени од Персеј, додека римските сили биле предводени од конзулот Публиј Лициниј Крас. Битката е опишана од Тит Ливиј во "Ab urbe condita" кн. 42, 57-60. Калиник е името на местото, каде се водат борбените дејства. Римската коњица е командувана од братот на конзулот Крас - Гај Лициниј Крас.
Персеј долго се подготвувал за оваа битка, неговата коњаница успеала да ги изненади Римјаните и да им нанесе пораз. На веста за исходот од оваа битка, повеќето дотогаш про-римски настроени грчки градови преминале на страната на Македонците или пак прогласиле неутралност. Персеј после битката на Римјаните им понудил мир, но таа понуда била одбиена од страна на Римјаните.
1 Наводи
Кратер Македонски

Кратер бил крал на Македонија само 4 дена во 399 п.н.е.. Кратер го убил Архелај I со цел да му го заземе престолот. Според други извори мотивот за убиството на Архелај I било неисполнетото ветување на Архелај I дека ќе му даде на Кратер за жена една од неговите ќерки. Третата верзија вели деа Кратер го убли Архелај сосема случајно за време на ловот.
Во секој случај, неговото владеење со престолот било многу кратко, само после 4 дена од неговото владеење бил симнат од престолот а на негово место дошол Орест, синот на Архелај.
Антигонидско Царство

Антигонидско Царство — едно од царствата наследници на Македонската Империја и Македонското Кралство.
Царството го доживеала својот крај пос Битката кај Пидна која се одвила на 22 јуни 168 п.н.е. помеѓу војската на Римската Република и македонскиот крал Персеј. Потоа царството потпаднало под римска власт.
1 Поврзано
* Селевкидско Царство
* Трета македонско-римска војна
Изработувач на видеоигри

Изработувач на видеоигри е изработувач на софтвер (здружение или поединец) што се занимава со правење видеоигри. Изработувачите на видеоигри може да се специјализирани за некоја играчка конзола, како Sony PlayStation 3, PSP, Microsoft Xbox 360, Nintendo Wii или Nintendo DS, или може да изработуваат игри за разни системи, меѓу кои и лични сметачи.
Некои изработувачи може да се специјализираат и за посебен вид на игри, како видеоигри со играње во улоги или пукачи од прво лице. Некои се занимаваат со правење верзии за други подлоги за веќе изработени игри, некои со преведување од еден јазик во друг, а некои дури прават и други видови на софтвер, покрај игри.
Повеќето издавачи на видеоигри имаат свои партнери-изработувачи, како ''EA Canada'' на ''Electronic Arts'', ''Radical Entertainment'', ''Nintendo EAD'' и ''Sony Polyphony Digital'' на ''Activision'', итн. Сепак, бидејќи издавањето е нивна главна дејност, тие компании се сметаат за „издавачи“, а не за „изработувачи“.
Изработката на видеоигри обично се врши во многу опуштени околности каде што вработените носат маици и сандали. Многумина го сметаат тоа за пријатно, професионално и лично. Сепак, оваа дејност бара прилично долго работно време, што понекогаш оди во крајности.
Саболч-Сатмар-Берег

Саболч-Сатмар-БерегSzabolcs-Szatmár-Bereg megye
Регион, Голема северна котлина
Административен центар, Њиреѓхаза
Површина, 5.936,45 км<sup>2</sup>
Население, 571.018 (2008)
Густина на населението, 96,1 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 229
Портал
Саболч-Сатмар-Берег (унгарски: ''Szabolcs-Szatmár-Bereg'') е административен округ (унгарски: ''megye'') во североисточна Унгарија, кој граничи со Словачка, Украина и Романија. Неговите граници исто така ги дели и со унгарските окрузи Хајду-Бихар и Боршод-Абауј-Земплен. Главен административен центар на округот е Њиреѓхаза.
Округот бил создаден после Втората светска војна од претходно постоечките окрузи Сатмар-Угоша-Берег и Саболч. Пред 1991 година, округот се викал Саболч-Сатмар.
1 Историја
Многуте населби, кои биле основани од страна на Унгарците на овие простори, во голема мера биле уништени од страна на Монголците за време на нивната инвазија на регионот во 1241 година. Закрепнувањето на населбите траеле со децении, а добар пример за тоа е градот Њиреѓхаза. Не долго по нападот на Монголците и стабилизацијата на регионот, се случиле и отоманските освојувања на просторот на Панонската Низина. Отоманскиот период во Унгарија и не ги погодил многу овие краеви и денеска постојат многу стари објекти од тие и постари времиња. Еден од таквите е познатата црква Чарода, изградена во романски стил, во која има фрески кои датираат дури од XIII век. Исто така тука спаѓаат и средновековните цркви во Њирбатор кои се целосно зачувани.
Шомоѓ

ШомоѓSomogy megye
Регион, Јужен прекудунавски регион
Административен центар, Капошвар
Површина, 6035,86 км<sup>2</sup>
Население, 325.024 (2008)
Густина на населението, 53,8 /км²
Број на населени места, 245
Шомоѓ (унгарски: Somogy megye; словенечки: ''Šomodska Županija'') е името на административниот округ (''comitatus'' или ''megye'') во модерна Унгарија, како и во поранешното Кралство Унгарија.
1 Географија
Округот Шомоѓ лежи во југозападна Унгарија, на границата со Хрватска. Се протега помеѓу реката Драва и јужниот брег на езерото Балатон. Своите граници ги дели со унгарските окрузи: Зала, Веспрем, Фејер, Толна и Барања. Тој е најретко населениот округ во унгарската држава. Главен град и негов адмнистративен центар е градот Капошвар. Округот зафаќа површина од 6036 км<sup>2</sup>.
2 Историја
''Шомоѓ'' било исто така и името на историскиот административен округ (''comitatus'') во Кралството Унгарија. Неговата територија која била малку поголема во споредба со територијата на денешниот округ, денеска се наоѓа во југозападна Унгарија. Главен град на округот бил Капошвар.
3 Галерија
Њиреѓхаза

Њиреѓхаза (унгарски: ''Nyíregyháza'') е седми по големина град во Унгарија. Њиреѓхаза е административен центар на округот Саболч-Сатмар-Берег.
Градот има население од 116.874 луѓе според потадоците од 2008 година.
1 Име
Името на градот води потекло од унгарските зборови ''Nyír'' (во превод ''бреза'') и ''ház'' (во превод ''куќа'').
2 Географија
Градот се наоѓа во североисточниот дел на унгарската држава. Од престолнината на државата Будимпешта градот е оддалечен 220 километри источно. Со Будимпешта е поврзан со добри сообраќајни врски (магистралната пруга Будимпешта - граница со Украина, современиот автопат М3).
Њиреѓхаза се наоѓа во североисточниот дел на Панонската низина и нема река. Климата во градот е умерено континентална.
3 Историја
По доаѓањето на Унгарците во Панонија на местото на денешниот град била формирана селска населба. Во 1209 година за првпат се споменува под денешното име ''Њиреѓхаза''. За време на доцниот среден век овде постоела мала населба, које је у време турске управе над овим крајевима било расељено.
Кон крајот на 17 век, овој дел на Панонија се ослободува од отоманската власт и Њиреѓхаза повторно се јавува како населба. Градот во XVIII век брзо се развива и станува важно културно и управно средиште на областа.
После револуцијата од 1848/1849 градот почнал многу брзо да се развива и во 1858 година добил железничка врска со Будимпешта. Исто така во ова време биле подигнати и голем дел од градбите, а исто така се зголемил и бројот на населението.
После Првата светска војна Њиреѓхаза бил првиот град којшто потпаднал во рацете на романската војска (1919 год.), а после враќањето во новооснованата унгарска република градот се нашол во зафрлениот дел од зејмата, што го успорило развојот на градот. Нов бран на настани се случил за време на Втората светска војна кога Њиреѓхаза доста настрадал. За време на втората половина на истиот век (20 век) градот повторно доживеал развој и се зголемил бројот на населението (од 55 илјади после војната на 120 илјади во почетокот на 90-тите години). Во последните години, време на транзиција, поради неповолната положба, градот доживеал подлабока криза од колку другите градови во државата.
4 Население
Њиреѓхаза денеска има околу 116 илјади луѓе и е седми град по големина во државата. Градот во последните години расте, благодарејќи на зголемување на економијата, на се поважната врска Будимпешта - Украина.
Најголем број од луѓето кои живеат во градот се етнички Унгарци. По вероисповед поголем дел од нив се протестанти - калвинисти.
5 Галерија
Македонска Империја

Македонска Империја — империја која ја создал Александар Македонски (356 — 323 година п.н.е.). Империјата владеела не само со територијата на првобитното Македонско Кралство туку и со централните градови-држави во Стара Грција, и со териториите на покорената Персиска империја, вклучувајќи ги и Египет и земјите од далечниот исток, сè до Индија. Стилот на владеење на Александар Македонски со освоените територии придонел за ширење на хеленистичката култура низ Македонска империја. Македонската империја по смртта на Александар Македонски после војната на дијадосите била поделена на повеќе империи-наследнички.
1 Империи-наследнички
* Селевкидска империја
* Потоломејска империја
* Антигонидска империја
Антигониди

Антигонидска династија или Антигониди — династија на македонски кралеви кои воделе потекло од Антигон I Едноокиот генерал во војската на Александар Македонски. Династијата е наследничка на Антипатридската династија, која владеела со Мала Азија и северна Сирија.
Напорите на Антигон I Едноокиот за воспоставување на контрола врз целокупната територија на Македонската Империја завршиле со негов пораз во Битката кај Ипс во 301 п.н.е.. Неговиот син, Деметриј I Опсадникот ја преживеал битката и неколку години подоцна завладеал со Македонија, но подоцна бил симнат од престолот и умрел во затвор. По период на нереди, синот на Деметриј, Антигон II Гонат успеал да ја зацврсти семејната власт врз старото Македонско Кралство, како и врз речиси сите грчки градови-држави до 276 п.н.е..
Антигонидската династија била една од четирите династии воспоставена од страна на наследниците (дијадоси) на Александар Македонски, останатите три династии биле: Селевкидската династија, Птоломејската династија и Аталидската династија. Последниот член на династијата, Персеј, кој владеел помеѓу 179 п.н.е. - 168 п.н.е., бил признат од грците како борец за ослободување од римската власт. Персеј не успеал да го сопре напредувањето на римските легии и неговиот пораз во Битката кај Пидна значело и почеток на крајот на династијата.
1 Членови на династијата, влатедетели со Македонија
владетел, период на владеење, забелешка
Антигон I Едноокиот, зачетник на династијата
Деметриј I Опсадникот, 294 п.н.е. - 287 п.н.е.
Антигон II Гонат, 277 п.н.е. - 274 п.н.е.
Антигон II Гонат, 272 п.н.е. - 239 п.н.е., повторно назначен
Деметриј II, 239 п.н.е. - 229 п.н.е.
Антигон III Досон, 229 п.н.е. - 221 п.н.е.
Филип V, 221 п.н.е. - 179 п.н.е.
Персеј, 179 п.н.е. - 168 п.н.е., последниот крал во династијата
2 Поврзано
* Антипатридска династија
* Аргеадска династија
* Аталидска династија
* Птоломејска династија
* Селевкидска династија
Far Cry 2

''Far Cry 2'' (скратено: ''FC2'', транскр: ''Фар крај 2'') — пукачка видеоигра од прво лице со отворен крај, изработена од ''Ubisoft Montreal'' и издадена од ''Ubisoft''. Во продажба беше пуштена на 21 октомври 2008 во Северна Америка и на 23 октомври 2008 во Европа и Австралија. Стана достапна за преземање преку ''Steam'' на 22 октомври 2008.''Crytek'', авторите на првата игра, не биле вмешани во изработката на ''Far Cry 2''.
''Ubisoft'' ја промовирале ''Far Cry 2'' како вистинско продолжение на ''Far Cry'', иако продолжението има многу малку приметливи сличности со првата игра. Има сосема различни ликови и приказна, како и стил на игра што му дава на играчот поголеми слободи во истражувањето на африканските пејзажи, како пустини, џунгли и савани. Дејствието се одвива во денешна источноафриканска држава која се справува со безредие и граѓанска војна. Играчот има улога на платеник со задача да го пронајде и отстрани „Чакалот“ (''The Jackal''), озлогласен препродавач на оружје.
Сексард

Сексард (унгарски: ''Szekszárd''; хрватски: ''Seksar'') — град во Унгарија и главен административен центар на округот Толна. Според бројот на населението Сексард е најмалиот главен град на округ во Унгарија; според неговата површина се наоѓа на претпоследно место - само пред Татабања.
1 Географија
Сексард лежи на среќавачката точка на прекудунавските ридови со Големата унгарска котлина.
2 Историја
Сексард за првпат бил споменат во 1015 година. Бенедиктинскиот манастир кој се наоѓа во градот бил изграден од кралот Бела I во 1061 година.
За време на владеењето на Кралот Матијаш Сексард бил главната точка на бискупот Џон, кој бил вклучен во заговор против кралот. Замокот во градот во тој период бил срушен, по наредба на Кралот Матијаш.
Во 1485 г. Сексард бил веќе значаен град, и имал 5 пазарни денови во годината, но за време на отоманското освојување на Унгарија, градот опустел и манастирот бил целосно уништен.
Во 18 век, градот повторно станал значаен, станал главен град на округот и добил свој грб. Градот бил повторно уништен во пожарот од 1794 година, но и тоа не го сопрело развивањето на градот. Повеќето од важните згради - вклучувајќи ги градската куќа и неколку цркви биле изградени во периодот на 19 век. Во тој период Сексард имал население од 14,000 луѓе.
Михали Бабитс, значан унгарски поет е роден во Сексард.
Во 1994 г. Сексард бил награден како град со права на округот, според новиот закон кој бил донесен во тоа време кој велел дека сите главни градови на округот имаат и права на него. (Претходно сите градови со население поголемо од 50,000 луѓе, а во тој период Сексард бил еден од двата града со население помало од 50,000; другиот бил Шалготарјан).
3 Туристички атракции
* Старата градска зграда (Нео-класизицам)
* Аугуст вилата (Франц Лист бил гостин во неа)
* Родената куќа на Михали Бабитс, музеј
* Родената куќа на Валерија Диенес
* Урнатините на банедиктинскиот манастир
* Јанос Гарај, поет - плоштад и споменик
Толна

ТолнаTolna megye
Регион, Јужен прекудунавски регион
Административен центар, Сексард
Површина, 3703,31 км<sup>2</sup>
Население, 238.431 (2008)
Густина на населението, 64,3 /км<sup>2</sup>
Број на населени места, 109
Толна (унгарски: ''Tolna megye'') е административен округ (''comitatus'' или ''megye'') во денешна Унгарија и во нејзиниот претходник Кралството Унгарија. Сместен е во централна Унгарија, на левиот брег од реката Дунав. Ги дели неговите граници со унгарските окрузи: Шомоѓ, Бач-Кишкун и Барања. Главен град на округот Толна е Сексард. Неговата површина изнесува 3703 км<sup>2</sup>.
1 Историја
''Tолна'' (на латински: ''comitatus Tolnensis'') исто така било името на историскиот административен округ (''comitatus'') во Кралството Унгарија. Неговата територија, која била скоро истата колку и на денешниот округ Толна, денеска се наоѓа во централна Унгарија со градот Сексард како главен административен центар.
Знаме на Јамајка

Знамето на Јамајка е официјалното знаме на оваа карипска држава усвоено на 6 август 1962 година. Знамето е составено од две дијагонални златни ленти кои се спојуваат во средината на знамето. Лентите го делат знамето на четири еднакви дела од кои горниот и долниот дел се во зелена боја, додека левиот и десен дел во црна боја. Ова знаме било добиено како резултат на национален конкурс за избор на државно знаме, но за разлика од денешната верзија, првичната верзија била со хоризонтални еднакви ленти. Ова знаме користи пан-африканско бои.
1 Други знамиња
2 Поврзано
* Јамајка
* Грб на Јамајка
3 Наводи
**
Знаме на Свети Кристофер и Невис

Знамето на Свети Кристофер и Невис е официјалното знаме на оваа карипска држава. Знамето е усвоено на 19 септември 1983 година кое победило на конкурс за исзбор на националното знаме. Знамето е составено од една црна дијагонална лента со златни рабови која го дели знамето на два еднакви триаголника во зелена и црвена боја. На самата лента се наоѓаат две бели петокраки. Зелената боја ја означува плодноста на островите, црвената ја означува борбата на луѓето за независност, жолтата боја сонцето, црната го означува африканското потекло на луѓето и белата боја надежта и слободата на народот.
1 Други знамиња
2 Поврзано
* Свети Кристофер и Невис
* Грб на Свети Кристофер и Невис
Битка кај Ипс

Битката кај Ипс (301 п.н.е. во Фригија) била битка за превласт во Азија, војувале Антигон и неговиот син Деметриј против Касандар (владетел на Македонија), Лизимах (владетел на Тракија) и Селевк (владетел на Вавилонија и Персија). Во битката Антигон загинува, а неговиот син Деметриј се повлекува кон Ефес.
1 Ангажирани ресури
Антигон бил стар 80 години, ги владеел територите на денешна Сирија, Турција, Либан и Јудеја. Имал голема армија и имал победено многу непријатели. Неговата војска броела околу 80.000 војници, од кои 45.000 тешка пешадија, 25.000 лесна пешадија, 10.000 коњаници и 75 слонови. Неговите непријатели имале помалкубројна војска (околу 70.000 ), но Селевк имал дури 400 слонови. Тоа била единствената поголема битка на европско тло во која и двете страни имале воени слонови.
2 Распоред на силите
Двете страни ги поставиле центално своите фаланги, лесната пешадија и слоновите ги поставиле напред. На страната на своите сојузници Селевк распоредил само 100 слонови напред, а останатите ги задржал како резерва. Лизимах и Селевк направиле еднаква распределба на коњаниците на обете крила. Од другата страна Антигон го распоредил поголемиот дел од кањаницата на десната страна под команда на неговиот син Деметриј.
3 Тек на битката
Во центарот се судриле лесната пешадија и слоновите. Секоја од страните се обидувала да ги уништи противничките слонови а своите да ги заштити. Деметриј нападнал со коњаницата врз сојузничката лева страна која била под команда на синот на Селевк, Антиох. Деметриј напредувал по сојузничката лева страна, но слоновите на Селевк кои биле во резерва ја блокирале намерата на Деметриј I Опсадникот за напад на сојузничката фаланга.
Во центарот трупите на Антигон бидејќи биле побројни и поискусни почнале да покажуваат успех во борбата, но стрелците на сојузниците нападнале на левото небрането крило на Антигоновата војска. Опсипани со дожд од стрели војската на Антигон почнала да ја губи вољата за борба, задавајќи се во бег. Двете армиии станале неорганизирани. Антигон безуспешно се обидувал да ја организира својата армија, но и самиот погинал погоден од стрела.
4 Последница
Антигон се обидел да ја обедини Македонската Империја. Но со овој пораз и со неговата смрт тој обид пропаднал, а империјата дефинитивно се поделила на три важни центри. Имено Лизимах ја презема Мала Азија до Tаурос, Селевк ги земал Ерменија, Кападокија, Месопотамија и Сирија. Братот на Касандар ги добил Киликија и Ликија, а Селевк останатиот дел од империјата. Египет останал под владение на Птолемаидите, Македонија и Грција се втoриот важен центар, а Селевк со Сирија и Вавилон го сочинува трeтиот важен центар.
5 Поврзано
* Дијадоси
2010 Ролан Гарос – Мажи поединечно

Роџер Федерер беше бранител на титулата, но изгуби во четвртфинаелто од Робин Содерлинг. Ова е првпат после 2004 Ролан Гарос Федерер да не стигне до полуфиналето на еден Грен Слем туринир.
Рафаел Надал ја освои својата петта титула на Ролан Гарос, откако го победи минатогодишниот финалист, Робин Содерлинг во овогодшиното гинале со 6–4, 6–2, 6–4. Надал го освои гренд слем турнир без да изгуби сет - остварување кое последно го забележа на 2008 Ролан Гарос.
1 Носители
# Роџер Федерер ''(Четвртфинале)
# Рафаел Надал (Шампион)
# Новак Џоковиќ ''(Четвртфинале)
# Енди Мареј ''(Четврто коло)
# Робин Содерлинг ''(Финале)
# Енди Родик ''(Трето коло)
# Фернандо Вердаско ''(Четврто коло)
# Жо-Вилфред Цонга ''(Четврто коло, се откажа поради повреда на десната нога)''# Давид Ферер ''(Трето коло)
# Марин Чилич ''(Четврто коло)
# Микаил Јужни ''(Четвртфинале)
# Фернандо Вердаско ''(Второ коло)
# Гаел Монфилс ''(Второ коло)
# Иван Љубичич ''(Трето коло)
# Томаш Бедрух ''(Полуфинале)
# Хуан Карлос Фереро ''(Трето коло)
- Џон Иснер ''(Трето коло)
- Сем Кјури ''(Прво коло)
- Николас Алмагро ''(Четвртфинале)
- Станислас Вавринка ''(Четврто коло)
- Томи Робредо ''(Прво коло)
- Јурген Мелцер ''(Полуфинале)
- Ернестс Гулбис ''(Прво коло)
- Томаз Белучи ''(Четврто коло)
- Маркос Багдатис ''(Трето коло)
- Хуан Монако ''(Прво коло)
- Фелисиано Лопес ''(Прво коло)
- Лејтон Хјуит ''(Трето коло)
- Алберт Монтањес ''(Трето коло)
- Филип Кохлшрајбер ''(Трето коло)
- Виктро Ханеску ''(Трето коло)
- Гуљелмо Гарсија-Лопес ''(Второ коло)
2 Жрепка
2.1 Горна половина
2.2 Долна половина