Сармиентосаурус

''Сармиентосаурус'' — род на титаносауруски сауроподски диносаурус , кој живеел во периодот на горна креда на територијата на денешна Аргентина, пред околу 95 милиони години. Типскиот вид на родот е ''Sarmientosaurus musacchioi'' .
1 Откривање
Во 1997 година, палеонтологот Рубен Д.Ф. Мартинес, во ''Estancia Laguna Palacios'' во провинцијата Чубут, открил череп од сауропод. Ова се покажало како поврзано со првите неколку вратни пршлени.
Во 2016 година, типскиот вид ''Sarmientosaurus musacchioi'' бил именуван и опишан од Рубен Дарио Франциско Мартинес, Метју Карл Ламана, Фернандо Емилио Новас, Рајан Ц. Риџли, Габриел Андрес Касал, Хавиер Е. Мартинес, Хавиер Р. Вита и Лоренс М. Витмер. Општото име се однесува на градот Сармиенто . Специфичното име го одликува покојниот Едуардо Мусакио, едукатор на ''Универсидад Национал де ла Патагонија Сан Хуан Боско'' . Идентификаторите за животна наука се 537DFE26-54EC-4978-AC86-E83A04FA74DE за родот и C1090B8D-D051-44F3-B869-8B4A0C802176 за видот.
Холотипот, MDT-PV 2, бил пронајден во горниот член на формацијата Бахо Бареал, кој датира од времето на Кеноман до Турон . Се состои од скоро целосен череп со долни вилици, артикулиран со првите седум пршлени на предниот врат. Неколку делови од вратот, меѓу кои и целиот атлас и четвртиот пршлен на вратот, биле премногу еродирани за да бидат спасени. Примерокот претставува постара единка. Тој е еден од ретките титаносауруси за кој е пронајден материјал од череп. Единствено, на страната на вратот е откриена издолжена структура, идентификувана како осифицирана тетива.
Од формацијата Бахо Бареал познат е уште еден титаносаурус сауропод, ''Епахтосаурус'' . Не може да се утврди дали и двата таксони се идентични бидејќи материјалот од нивните холотипови не се преклопува. Сепак, авторите сметале дека идентитетот е неверојатен бидејќи во нивната кладистичка анализа и двата пола заземале различни позиции во еволутивното дрво. Исто така, фрагментарните фосили, на посткранијалните коски кои се разликуваат од оние на ''Епахтосаурус''от и коските на черепот, кои не се слични на кранијалот на ''Сармиентосаурус'', покажуваат дека во секој случај неколку видови титаносауруси биле присутни во живеалиштето.
2 Опис
2.1 Големина и карактеристични одлики
''Сармиентосаурусот'' има проценета должина од дванаесет метри и тежина од десет тони.
Авторите што ги опишуваат укажале на девет единствени одлики на разликување, автопоморфии . Очната празнина е голема, 40% од должината на черепот. Асцендентната гранка на максилата има сложена врска со горниот процес на лакрималната коска, која се закопчува помеѓу нејзината надворешна и внатрешната страна. Внатрешниот раб на задниот дел од растечката гранка на максилата го допира работ на коскената ноздра со низок, но изразен гребен. Во бразинот има три одделни излези за ''нервниот тригемин'' . Недостасува внатрешен венски канал што го поврзува инфундибулумот со стеблото на мозокот. Премаксиларните заби се поставени вертикално, максиларните заби се наклонети напред и стоматолошките се наклонети кон задниот дел. Пршлените на средниот врат имаат издигнувања, како плочи, во форма на плочки, помеѓу процесите на предниот зглоб и центарот на ’рбетниот столб. Долга и тенка осифицирана тетива се протега по долната страна од низата пршлени на вратот и ребра на вратот.
2.2 Скелет
Черепот има должина од четириесет и три сантиметри. Во горниот поглед, черепот е повеќе или помалку во форма на јазик. ''Преорбиталниот отвор'' е мал но дупката за очите е исклучително голема. Во страничен поглед, устата е рамна со конкавен горен профил и површина. Максилата го допира префронталниот дел. Југалната коска има невообичаена форма на L со многу долга предна гранка и скоро отсутна задна гранка. Петтиот кранијален нерв, ''nervus trigeminus'', има дополнителни излези кон максилата и долната вилица, додека другите сауроподи имаат само еден излез. Предниот дел на долната вилица има скоро постојана висина.
Прамаксилата носи четири заби, максилата единаесет (десна страна) или дванаесет (лево) и стоматолошкиот тринаесет. Премаксиларните заби се поставени вертикално, максиларните заби се наклонети напред, додека забите на долната вилица се наклонети наназад, што е единствена конфигурација. Конструкцијата на забите е помеѓу позаситнетата форма на базални сауроподи и обликот на молив на изведените видови. Забите се умерено издолжени. Секој од нив има остро аголни аспекти на трошење во висока и ниска положба што, заедно со нивната чудна ориентација, укажува на посебен, сè уште неразбирлив начин на сечење на растителноста.
Пршлените на вратот се долги и издолжени. Нивната внатрешна структура е со многу мали воздушни простори внатре. Пршлените на средниот врат имаат овални, тесни и длабоки плевроцели на нивните страни, пневматски ископувања кои скоро се допираат едни со други на средната линија, одделени со тесна коскена плоча. Задните процеси на зглобовите се невообичаено долги, достигнуваат над работ на ’рбетниот дел од телото. Процесите на предниот зглоб се поткрепуваат одоздола со потпори со овален пресек, очигледно формирани со перфорација на вообичаено гребени во форма на плоча во оваа позиција. Ребрата на вратот се деликатни, тенки и во форма на прачка.
2.3 Осифицирана тетива
Паралелно со ребрата, на надворешната страна на вратот е откриена структура во форма на кабел со постојан пречник од три милиметри. Има овален пресек и груба и пругаста површина. Структурата потекнувала директно зад черепот и продолжува во должина од неколку пршлени, со тоа и до некои метри. Авторите ги толкувале како осифицирана тетива . Алтернативната хипотеза дека станува збор за ребро на вратот е одбиена затоа што ребрата се подебели и треба да имаат различна позиција. Таквите тетиви можеби биле продолжение на ребрата на вратот, но повторно, неговата позиција не го потврдило ова. Наместо тоа, се претпоставува дека е внатрешен за некои мускули на вратот. Таквите осифицирани тетиви никогаш порано не биле пронајдени кај ниту еден фосилен диносаурус, но некои постоечки групи птици, како што се жеравите, ги покажуваат, иако се релативно пократки. Можни мускули, каде што можело да се лоцира, се ''Musculus rectus capitis anterior ventralis'', ''Musculus longus colli ventralis'' или ''Musculi intertransversarii'' . Внатрешната структура на тетивата, со многу преработено коскено ткиво, укажува на брза осификација на млада возраст.
3 Класификација
Мартинес и колегите го ''вклучиле Сармиентосаурусот'' во базалните позиција во рамките на кладот Литострорија, над ''Malawisaurus'' во еволутивното дрво. Сепак, во 2021 година, Стивен Поропат и неговите колеги го идентификувале како дел од новиот клад „ Дијамантинасаурија“, заедно со ''Саванасаурус'' и ''Дијамантинасаурус'' .
4 Палеобиологија
Имал многу голем отвор за очите, што значи дека можеби имал подобар вид од другите титаносаури. Ова држење на телото имплицира дека можеби јадел многу пониски растенија од другите сауроподи. Корелацијата помеѓу структурата на внатрешното уво и држењето на главата е доведена во прашање во претходните студии.