procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Антонина Борисова

Антонина Георгиевна Борисова (1903–1970) — советска ботаничарка, специјализирана за флората на пустините и степите во Централна Азија. Борисова е авторка на 195 имиња на копнени растителни видови, што е деветти најголем број на такви имиња кои што биле напишани од жена научник.
1 Растенија
Меѓу растенијата што ги идентификувала се:
*''Rhodiola arctica'' Boiss.= грев. de ''Rhodiola rosea'' (L.) (planta de la estepa rusa, que potencia el organismo, y en особено la actividad reproductiva). (Crassulaceae)
*''Rhodiola rosea L. subsp. arctica'' (Boriss.) Á. Лов и Д.Лов
*''Rhodiola coccinea'' ( Ројл ) Борис. (Crassulaceae)
*''Rhodiola heterodonta'' ( Hook.f. и Thomson) Boriss. (Crassulaceae)
*''Родиола иремелица'' Борис. (Crassulaceae)
*''Родиола комарови'' Борис (Crassulaceae)
*''Родиола линеарифолија'' Борис. (Crassulaceae)
*''Родиола памироалаика'' Борис. (Crassulaceae)
*''Родиола пинатифида'' Борис. (Crassulaceae)
*''Rhodiola recticaulis'' Борис. (Crassulaceae)
*''Hyssopus cuspidatus'' Boriss. (Lamiaceae).
*''Hyssopus tianschanicus'' Boriss. (Lamiaceae)
*''Mentha alaica'' Boriss. (Lamiaceae)
*''Mentha darvasica'' Boriss. (Lamiaceae)
*''Mentha pamiroalaica'' Boriss. (Lamiaceae)
*''Astragalus inopinatus'' Boriss. ( Fabaceae )
Овие видови сукуленти се именувани во нејзина чест:
*''Седум боресовае'' Балк.
*''Sempervivum borissovae'' Wale 1946 година
2 Наводи
Олга Лакела

Олга Корховен Лакела (11 март 1890 – 17 мај 1980) била финско-американска ботаничарка и едукаторка, која била позната по идентификувањето на многу видови во родовите ''Heuchera'' и ''Tiarella''. Таа емигрирала во Соединетите Американски Држави од Финска во 1906 година. Лакела докторирала по ботаника на Универзитетот во Минесота во 1932 година. Таа го основала хербариумот на Универзитетот во Минесота Дулут, кој е именуван по неа, и работела таму до 1935 година. По нејзиното пензионирање од Универзитетот во Минесота Дулут во 1958 година, била кустос на хербариумот на Универзитетот во Јужна Флорида од 1960 година до нејзиното пензионирање таму во 1973 година.
Етел Зои Бејли

Етел Зои Бејли (1889-1983) била американска ботаничарка и прв кустос на Хорториумот Бејли на Универзитетот за Корнел од 1935 па се до 1957 година. Таа ја создала Колекцијата на хортикултурен каталог на Етел Зои Бејли, исто така во 1912 година била првата жена во Итака, Њујорк, која положила за возачка дозвола.
1 Ран живот и образование
Етел Зои Бејли била родена на 17 ноември 1889 година од нејзините мајка и татко, ботаничарката Либерти Хајд Бејли. Таа дипломирала на факултетот Смит во 1911 година со нејзината диплома по зоологија, и потоа таа работела во Универзитетот Корнел заедно со својот татко, уредувајќи неколку негови статии, вклучувајќи ги ''„Стандард енциклопедија за хортикултура“'' и ''„Прирачник за култивирани растенија“.''
2 Кариера
Бејли патувала во земји, како во Венецуела и Тринидад, на истражувачки екскурзии со својот татко. Таа била заменик автор на две прирачници со својот татко, вклучувајќи ги ''„Хортус“'' и ''„Хортус Втор“'', од кои втората е објавена во 1969 година. По смртта на нејзиниот татко, Бејли ја ревидирала и го надгледувала објавувањето на третиот и ажуриран том, ''„Хортус Трет“'', со персоналот на Хорториумот „Либерти Хајд Бејли“ во 1975 година.
Бејли работела во Хорториумот „Либерти Хајд Бејли“ на Универзитетот Корнел како прв кустос на институцијата од 1935 до 1957 година. Таа се пензионирала од Корнел во 1957 година, но продолжила да волонтира во Хорториумот сè до нејзината смрт во 1983 година. За да може да се транспортира до и од Хорториумот, Бејли ја добила својата возачката дозвола во 1912 година и била првата жена во Итака, Њујорк што го сторила тоа.
Додека била на Корнел, Бејли придонела за ''„Стандард Циклопедија за хортикултура“ и „Прирачникот за култивирани растенија“'' и ги уредувала првите осум тома од академското списание „''Gentes Herbarum“''. Таа, исто така, составила и индексирала ботанички примероци од различни земји. Овој каталог на примероци, сега наречен Колекција на хортикултурни каталози на Етел З. Бејли, е изложен во Корнел.
Бејли била погребан на гробиштата Лејк Вју во Итака, Њујорк.
Едит Кан

Едит Кан (19 април 1907, Кремс ан дер Донау-7 октомври 1987, Виена) била австриска учителка и ботаничарка, специјализирана за алгологија. Таа била водечки експерт за цијанобактерии.
Во периодот од 1938 до 1940 година добила стипендија од Друштвото Кајзер Вилхелм за да ја проучува екологијата на литоралните алги во Хидробиолошкиот институт во Плен под надзор на Аугуст Тинеман. Во 1943 година нејзиниот свршеник, хидроботаничарот од Плен, Хартмут Рол (роден 1914), бил убиен во акција. Од 1940 до 1967 година таа предавала во неколку средни училишта во Виена (најнеодамна, многу години во ''гимназијата „Реалгимназиум'' “на улицата Ралгасе 4-околу половина километар од музејот „Леополд“).
По Втората светска војна, таа ги продолжила своите студии за алги во Лунц во текот на летните месеци, користејќи материјал од езера во земјата и странство-делумно со цел да може да дава заклучоци за квалитетот на водата според Индексот на трофична состојба (TSI). Во учебната 1962/63 година била на отсуство поради оваа цел. Нејзин главен интерес биле цијанобактериите (Cyanophyta) од езера и реки, за кои станала и специјалист за фиколошка систематика и се допишувала со експерти од целиот свет. Во 1959 година го основала Меѓународното здружение за истражување на цијанофити (IAC) со циришкиот лимнолог Ото Јаг (1900–1978) со периодични симпозиуми за истражување на цијанофити. Често била вклучена во предавања на конференции ''на SIL'' и секогаш на лимнолошки летни курсеви на езерото Лунц.
1 Епоними
*''Homoeothrix kannae'' (вид именуван во чест на Едит Кан по повод нејзиниот осумдесетти роденден).
Џоана М. Кејн

Џоана М. Џонс (родена Дороти Кејн, 1930 – 21 јули 2017) ― британски психолог, морски биолог и нуркач родена во Нов Зеланд. Таа истражувала екологија на шумите од алги, додавајќи научно знаење за нејзината популација, репродукција, конкуренција и раст, како и описи на алгите под крошна пронајдени во шумите од алги. Таа била претседател на Британското психолошко друштво од 1987 до 1988 година.
Кејн била родена во Крајстчерч во 1930 година.
1 Кариера
Кејн работела во Морската лабораторија во Порт Ерин (PEML) до 1991 година.
2 Одбрани публикации
**
Corydalis

''Corydalis'' (од грчки ''korydalís'' „цуцул-чучурлига“) — род од околу 540 видови едногодишни и повеќегодишни зелјести растенија од семејството Афиони, родени во умерената северна полутопка и високите планини на тропска источна Африка. Тие се најразновидни во Кина и Хималаите, со најмалку 357 видови во Кина. ''Corydalis'' се распространети и во Македонија. Видовите ''Corydalis'' се единствените дикоти кои имаат само еден котиледон (семенски лист).
1 Опис
''Corydalis'' се зелјести растенија со подземна грутка. Стеблата им се неразгранети или разгранети. Листовите им се 2-3 на број, последователни, тројни или два пати тројни. Цветовите им се неправилни. Чашкините ливчиња се две, честопати многу мали, незабележливи и брзо отпаѓаат. Венечните ливчиња се четири, бледожолти, бели или розови. Двете надворешни ливчиња се различни, долното ливче во основата е торбесто подуено додека горното на врвот е проширено, свиено нагоре и преминува во шпора. Двете внатрешни ливчиња се еднакви помеѓу себе, елиптични и сраснати во основата. Плодникот е надцветен, од два плодни листа. Плодот е елиптична сплесната кутијка со голем број семки.
2 Екологија
Видовите ''Corydalis'' се употребуват како храна од страна на ларвите на некои видови ''Lepidoptera'' (пеперутки), особено црниот Аполон.
3 Отровност
''Corydalis cava'' и некои други видови го содржат алкалоидот булбокапнин, кој повремено се користи во медицината, но недостасуваат научни докази за точните дози и несаканите ефекти.
Голем дел од видовите во ''Corydalis'' содржат други отрови и алкалоиди како канадин, кој го блокира калциумот. Видот ''C. caseana'' е отровен за добитокот.
4 Таксономија
*''Corydalis ambigua''*''Corydalis aurea''*''Corydalis buschii''*''Corydalis bracteata''*''Corydalis cava''*''Corydalis caseana''*''Corydalis cheilanthifolia'' – папрат
*''Corydalis chelidoniifolia''*''Corydalis darwasica''*''Corydalis elegans''*''Corydalis filistipes''*''Corydalis flavula''*''Corydalis flexuosa''*''Corydalis heterocarpa''*''Corydalis incisa''*''Corydalis integra''*''Corydalis linstowiana''*''Corydalis micrantha''*''Corydalis nobilis''*''Corydalis ochotensis'' - Растенија без подземна грутка. Стеблото е разгрането и имаат еден цвет.*''Corydalis omeiana''*''Corydalis orthoceras''*''Corydalis palaestina''*''Corydalis pallida''*''Corydalis pauciflora''*''Corydalis pauciovulata''*''Corydalis rutifolia''*''Corydalis saxicola''*''Corydalis scouleri''*''Corydalis solida'' - Брактеите на врвот се назабени, поретко длабоко всечени. Соцветија-та се со помал број цветови. Стебленцето во основата се со лушпест израсток*''Corydalis vittae''*''Corydalis wilsonii''*''Corydalis yanhusuo''
4.1 Тековни видови
Постојат околу 540 видови, вклучувајќи:
4.2 Поранешни видови
Неколку поранешни ''Corydalis'' се преместени во нови родови:
;''Pseudofumaria''*''Corydalis lutea'' = ''Pseudofumaria lutea'' –
*''Corydalis ochroleuca'' = ''Pseudofumaria alba'';''Capnoides''*''Corydalis sempervirens'' = ''Capnoides sempervirens''
Берта Марион Лахман

Берта Марион (родена Шервуд) Лахман (1872–1954) — американска ботаничарка која специјализирала за кактуси во Оклахома.
На Ламан ѝ се припишува каталогизацијата на барем тринаесет различни видови кактуси. Нејзината работа е позната во списанието на Американското здружение за кактуси и сочници во сите изданија по 1932 година.
Зинаида Ботчанцева

Зинаида Петровна Ботчанцева (10 октомври 1907 година &#x2013; 17 август 1973 година) била советска и руска ботаничарка, цитолог, ембриолог и професорка на Универзитетот во Ташкент.
Ботчанцева потекнувала од големо козачко семејство. Во 1930 година дипломирала биологија на Националниот универзитет во Узбекистан. Во периодот 1930-1933 година учествувала во експедиции за проучување на флората на Централна Азија. Нејзин истражувачки советник бил Алексеј Иванович Введенски.
Ботчанцева го спровела своето истражување на Националниот универзитет во Узбекистан, каде станала професорка во 1966 година. Нејзините главни истражувачки интереси биле морфологијата, цитологијата и биологијата на дивите растенија, најмногу на лалињата, што подоцна ја направиле пионер во оваа област. Била раководител на одделенијата за биологија и цитологија на Ботаничката градина на Академијата на науките на Узбекистан. Била авторка на повеќе од 50 научни трудови. Во 1960 година ја одбранила својата докторска теза на тема Морфологија, цитологија и биологија на лалињата. Нејзината дисертација била вклучена во монографија што била објавена во 1962 година. Книгата била богата со материјал за дивите лалиња од Централна Азија и Кавказ. Ова извонредно дело било повторно издадено во 1981 година во Холандија и било преведено на англиски јазик во 1982 година.
Таа опишала 6 нови видови лалиња од различни региони на Централна Азија:
*''Tulipa vvedenskyi'' Botschantz.*''Tulipa affinis'' Botschantz.*''Tulipa butkovii'' Botschantz.*''Tulipa anadroma'' Botschantz.*''Tulipa tschimganica'' Botschantz.*''Tulipa uzbekistanica'' Botschantz. & Sharipov
Ботаничарот Виктор Бочанцев бил помлад брат на Бочанцева. Таа била одликувана со Лениновиот орден и со Орденот на Црвеното знаме на трудот. Била погребана на Боткинските гробишта во Ташкент.
1 Дела
*
2 Растенија именувани по неа
*''Tulipa zenaidae'' Vved.
*''Tulipa botschantzevae'' SNAbramova & Zakalyabina.
*''Iris zenaidae'' (Введ.)
Лесли Р. Ландрум

Лесли Роџер Ландрум (роден 1946 година) ― американски ботаничар кој работи како виш истражувачки научник на Факултетот за биолошки науки на Државниот универзитет во Аризона и кустос на Хербариумот за васкуларни растенија на Државниот универзитет во Аризона. Тој има магистрирано и докторирано на Универзитетот во Мичиген, а моментално работи на Државниот универзитет во Аризона од 1986 година.
Од 1969 до 1973 година, работел со Мировниот корпус на Шумарското училиште на Универзитетот во Чиле, каде што се заинтересирал за флората на Јужна Америка, особено за семејството мирта (Myrtaceae). Оттогаш, тој објавил описи за нови родови и видови во рамките на јужноамериканските Myrtaceae, посветувајќи посебно проучување на родот ''Psidium'' (кој ја вклучува и комерцијално важната гуава).
Други концентрации ги вклучуваат чилеански видови од широко распространетиот род ''Berberis'', чија употреба на компјутерски модели во евалуација на методите за филогенетска анализа и учество во комитет на ботаничари (вклучувајќи го и Д.Џ. Пинкава) работат на нов прирачник за васкуларните растенија во Аризона за да се замени застарената ''Аризона Флора'' од Кирни и Пиблс (последен пат ажуриран во 1960 година).
Тој е член и дел од уредничкиот одбор на ''списанието на Академијата на науките Аризона-Невада'', а од 2005 година е уредник на ''„Канотија: Нов журнал за ботаника во Аризона“''.
Ландум е еден од првите научници кои што учествувале во програмата „Прашај биолог“ и е тема на статијата „Голем успех“ во која е детализирана неговата работа со хербариумот за васкуларни растенија на ASU.
1 Наводи
2 Користена литература
* Уредник Ландрум, ЛР. ''Канотија: Ново списание за ботаника во Аризона'' . 2005–денес.
* Ландрум, ЛР. (1990). Акара: нов род Myrtaceae, Myrtinae од Бразил. Систематска ботаника 15(2):221–225.
* Ландрум, ЛР. (1991). Чамгуава: нов род Myrtaceae (Myrtinae) од Месоамерика. Систематска ботаника 16(1):21–29.
* Ландрум, ЛР. (1998). Нов вид на Calycolpus (Myrtaceae) од Campos Rupestres, Minas Gerais, Бразил. Новон 8:244–246.
* Ландрум, ЛР. (2002). Два нови вида на Кампоманезија (Myrtaceae) од Еспирито Санто и Баија, Бразил. Brittonia 53(4):534–538.
* Науфел, Стефани. „Негов роденден е, ќе еволуира ако сака.“ ''ASU Web Devil'', 12 февруари 2007 година. Пристапено од , 25 февруари 2007 година.
* Смит, Џудит. „Гуава, гуава, насекаде...“ ''ASU Insight'', 30 јуни 2006 година. Пристапено од , 25 февруари 2007 година.
Елена Барулина

Елена Ивановна Барулина (|Елена Ивановна Барулина; 1895 – 9 јули 1957) — руска и советска ботаничарка и генетичарка која спровела пионерско истражување за леќата и нејзините диви роднини. Во 1930 година, таа ја објавила првата мапа на нивната меѓународна дистрибуција, во монографија од 317 страници што станала стандардна референција за истражувачите.
1 Кариера
Еден од нејзините професори, рускиот ботаничар и географ Николај Вавилов, ја препорачал за постдипломски студии, а подоцна ја поканил да го придружува во Санкт Петербург, каде што тој станал директор на бирото за применета ботаника (сега институт за растителна индустрија Вавилов). Откако отишла таму, таа станала помошник раководител на експерименталната станица за семе на институтот. Во 1926 година, се омажила за Вавилов.
Барулина станала експерт на центарот за леќа, на крајот класифицирајќи ја во шест групи. Врз основа на дивите видови пронајдени во врска со раните сорти, таа претпоставила дека современата култивирана леќа (''Lens culinaris'') потекнува од дивиот вид ''Lens orientalis'' (сега привремено класифициран како ''Vicia orientalis'').
Во 1930 година, Барулина објавила монографија од 319 страници за нејзиното истражување на тема ''„Леќата во СССР и во други земји“'' како додаток на б''илтенот за применета ботаника''. Нејзината работа од 1930 година станала стандардна референца за истражувачите што ја проучуваат леќата. Тоа била првата што ја мапирала меѓународната дистрибуција на различни видови леќа.
Во 1937 година, Барулина подоцна го сумирала своето истражување за леќата во том IV од ''Flore des Plantes cultivées''.
Покрај нејзината научна работа за леќата, Барулина предводела големи експедиции за собирање растенија во Крим во 1923 година и во Грузија во 1933 година. Таа учествувала и во други истражувања во институтот. Како еден од водечките генетичари на институтот, истражувањето на Барулина се проширило надвор од работата со леќата.
2 Подоцнежни години
Верувањето на Сталин во агрономските теории на Трофим Лисенко довело до апсење и затворање на Вавилов во 1941 година. Лисенко го презел институтот. Барулина и нејзиниот син со Вавилов (Јуриј, роден 1928 година) се вратиле во Саратов каде што го поминале остатокот од Втората светска војна во голема сиромаштија.
Според нејзината биографка Маргарита Вишњакова, која пишувала во 2007 година, Барулина била познат научник, експерт за генетските ресурси на култивираните растенија. Нејзините дела до ден-денес не ја изгубиле својата важност и се широко цитирани во светската научна литература“.
Прилепски каранфил

Прилепски каранфил (науч. ''Dianthus prilepensis'') — вид каранфил опишан од К. Мицевски. ''Dianthus prilepensis'' е вид каранфил од родот ''Carnation'' и семејството ''Caryophyllaceae''.
1 Опис
Ова е многугодишно растение со четириаглесто, зелено и мазно стебло високо до 45 см. Базалните листови се тесно линејни, речиси кончести, широки 0,5–1 мм, со три жилки, зелени, здиплени, по работ грубести и заострени. Стеблените листови се кончести, широки 0,5–1 мм, здиплени и значително покуси од интернодиумите; листните ракавци се долги 12–20 мм. Цветовите се во голем број и се групирани во компактни топчести соцветија, широки 20–25 мм. Обвивните лушпи се обратнојајцевидно-ланцетни, долги 5–6 мм, бели или рѓести, кожести, по работ со цилии, во горниот дел набрани и нагло преминуваат во осил долг колку самата лушпа. Четири чашкини лушпи, јајцевидни, долги 4 мм, бели или многу светло рѓести, кожести, на врвот малку набрани и нагло преминуваат во краток осил долг 1,2–2 мм. Чашката е долга 10 мм и широка 2,3–2,5 мм, темнопурпурна; запците се долги 1,5–1,75 мм и зашилени. Ламината на венечните ливчиња е долга 1,5–2 мм, пурпурна, речиси целокрајна и едвај излегува над чашкините запци.
Се среќава на брдски пасишта врз гранитна подлога и варовник, на околу 800 метри надморска височина. Познат е само за околината на Прилеп (Маркови Кули, Трескавец, Плетвар и с. Загорани) и Кичево (с. Светораче).
2 Галерија
3 Наводи
Луиза Еугенија Навас

Луиза Евгенија Навас Бустаманте (27 јули 1920 – 18 ноември 2020) — чилеанска фармацевтка ботаничарка.
1 Живот
На 9 мај 1951 година, таа добила диплома по хемија и фармација. Во истата година станала потпретседател по ботаника на Факултетот за хемија и фармација на Универзитетот во Чиле. Во 1958 година, таа била „вонреден професор“ и асистент на Хуго Гункел во Педагошкиот институт во одделот за криптогамски растенија, а конечно и заменик-професор на Факултетот за хемиски и фармацевтски науки во 1985 година. Таа проучувала алги. Со овластување од деканот на фармацијата, двапати неделно одела во Националниот музеј за природна историја на Сантјаго. Во име на Умберто Фуензалида, таа го реорганизирала ботаничкиот оддел за криптогамија. Со стипендија од УНЕСКО, студирала екологија на растенијата во Мексико, на Политехничкото училиште со специјалисти од Монпелје и од Сан Луис де Потоси. Подоцна, се приклучила на ботаничката градина на Централниот универзитет во Каракас.
2 Таксони опишани од Навас
*''Gavilea longibracteata'' (Lindl.) Sparre ex L.E.Navas*''Dioscorea humifusa'' var. ''gracilis'' (H. et Arn.) L.E.Navas
*''Myrceugenia colchaguensis'' ( Phil.) L.E.Navas
*''Parietaria fernandeziana'' (Steud.) L.E.Navas
*''Urtica trichantha'' (Wedd.) Acevedo et L.E.Navas
Anchusa hybrida

Anchusa hybrida е вид цветно растение од фамилијата Boraginaceae.
1 Опис
Двегодишно или повеќегодишно растение, високо 15–60 см. Стеблото е исправено или растечко, неразгрането или разгрането од основата, покриено со бројни меки, набиени или испакнати тенки влакна и со ретки, тврди влакна поставени на брадавични израстоци. Листовите се издолжени, издолжено-ланцетни, ланцетни или линеарни, цели или назабени до брановидно-гребени, долги 30–150 мм, (3) 5–13 (25) мм широки, базалните и долните стеблести листови се поголеми и постепено се стеснуваат во петелка, стеблестите листови се неподвижни, покриени од двете страни со влакна од влакна на брадавични израстоци.
Цветовите имаат многу кратки педикели до 1мм, собрани во кратки, компактни, едноставни или двојни српести соцветија, кои за време на формирањето на плодовите малку се издолжуваат. Брактите се овално-ланцетни, тестатни од чашката. Чашката е долга 5–9 мм (се издолжува за време на формирањето на плодот), исечена на 1/3 или половина од 5 тапи, ланцетни сегменти од чашката, покриени со подолги, исправени, влакнасти филаменти и со малку набиени филаменти.
Цветното венче е сино, виолетово или црвено, венечното цевче е долго 6–8 мм, проширениот дел од венчето е со дијаметар од 3–5 мм, во отворот на венечното цевче има 5 елиптични, белузлави лушпи на грлото со долги филаменти. Прашниците се прикачени во средината на венечното цевче, прашниците се скриени под лушпите на грлото. Столбот затворен во венечното цевче за време на цветањето, по цветањето се издолжува и се издига малку над чашката. Оревчињата се извиткани, јајцевидни, долги 2,5 мм, широки околу 4 мм, мрежесто превиткани со брадавични израстоци. Цвета од февруари до јуни.
2 Распространетост
По патишта, клисури, на планински пасишта, на силикатна, варовничка и серпентина земја до 1200 м. Распространето иво камени предели од крајбрежното литорално до високите планински зони. Распространето во Италија, Сицилија и Источен Медитеран. Во Македонија е забележано во: Водно, Пчиња, долината на Црна Река,покрај течението на реката Вардар и на др места.
Глорија Галеано Гарсес

Глорија Ампаро Галеано Гарсес (22 април 1958 година - 23 март 2016 година) била колумбиска ботаничарка и агроном специјализирана за смејството палми. Галеано била член на факултетот на Националниот универзитет во Колумбија и директорка на Институтот за природни науки од 2003 до 2006 година. Таа докторирала на Универзитетот во Орхус, Данска во 1997 година.
Галеано била автор на таксономски описи на 58 видови, подвидови и сорти растенија, особено во семејството палми. Објавила 17 книги, 68 научни трудови и 15 поглавја од книги кои главно биле за палмата и нејзината таксономија, систематика, екологија, употреба, традиционално знаење, екологија, зачувување и влијание врз бербата на колумбиските растенија и неотропските палми. Таа е исто така е коавтор на теренскиот водич за палмите во Америка.
Во 1996 година ја освоила научната награда од Фондацијата Алехандро Ангел Ескобар за „''Теренски водич за американски палми“'' (коавтор на Ендру Хендерсон и Родриго Бернал).
Видот на палмата ''Geonoma''''galeanoae'' е именувана по нејзе.
1 Откриени нови видови растенија
1.1 Arecaceae
*''Aiphanes acaulis'' – Principes 29(1): 20. 1985*''Aiphanes graminifolia'' – Caldasia 24 (2): 277 (-280; сл. 1). 2002 година*''Astrocaryum triandrum'' – Candollea 43 (1): 279 (1988)*''Bactris rostrata'' – Caldasia 24 (2): 280 (-283; сл. 2). 2002 година*''Ceroxylon amazonicum'' – Caldasia 17: 398 сл. 1995 година*''Ceroxylon echinulatum'' – Caldasia 17: 399-402 сл. 1995 година*''Ceroxylon parvum'' – Caldasia 17: 403 1995*''Ceroxylon peruvianum'' – Revista Перу. Биол. 15 (Supl. 1): 65 (-67; сл. 1-3). 2008*''Ceroxylon sasaimae'' – Caldasia 17: 404-405 сл. 1995 година*''Chamaedorea murriensis'' – Principes 31: 143 1987*''Chamaedorea ricardoi'' – Palms 48(1): 27 (-29; сл. 1). 2004*''Geonoma chlamydostachys'' – Principes 30: 71 1986*''Geonoma santanderensis'' – Caldasia 24(2): 282 (-284; сл. 3). 2002 година*''Geonoma wilsonii'' – Caldasia 24(2):284 (-290; сл. 4-5). 2002*''Oenocarpus makeru'' – Бритонија 43 (3): 158 (1991)*''Oenocarpus simplex'' – Британија 43(3): 154 (1991)*''Sabinaria'' – Phytotaxa 144: 28. 2013*''Sabinaria magnifica'' – Phytotaxa 144: 34*''Wettinia oxycarpa'' – Caldasia 13(65): 695 (1983)
1.2 Cyclanthaceae
*''Asplundia harlingiana'' – Caldasia 14: 27 (-28). 1984*''Asplundia sanctae-ritae'' – Caldasia 14: 28 (-29). 1984*''Asplundia sarmentosa'' – Caldasia 14: 29 (-30). 1984*''Dicranopygium fissile'' – Caldasia 14: 31, сл. 1984 година*''Dicranopygium scoparum'' – Caldasia 14: 32, сл. 1984 година
Сузан Броули

Сузан Броули е американска морска екологистка на Универзитетот во Мејн, позната по своите истражувања за алгите, особено за размножувањето на алгите. Била избрана за член на Американското здружение за унапредување на науката во 2012 година.
1 Образование и кариера
Броули има диплома од колеџот Велсли (1973 година) и докторирала во 1978 година на Универзитетот во Калифорнија, Беркли. По докторирањето, работела во институцијата Смитсонијан и на Универзитетот во Конектикат. Во 1983 година, се вработила на Универзитетот Вандербилт како доцент. Во 1991 година, се преселила на Универзитетот во Мејн, каде била унапредена во професор во 1994 година.
Броули била уредник на списанието „Весник за фикологија“ од 1996 до 2001 година. Била претседател на Американското фиколошко друштво во 2011 година.
2 Истражување
Раните истражувања на Броули ја испитувале биологијата на кафеавите алги ''Fucus'' и макроалгалната репродуктивна екологија, и улогата на пасиштата во одредувањето на структурата на заедницата на коралните гребени. Во карпестата интертидална зона, Броули го моделирала оплодувањето и физичкиот транспорт на гамети од алгите. Исто така, го следела движењето на инвазивни видови, вклучувајќи ги зимзелените и забестата алга ''Fucus serratus'', каде што открила дека и двете потекнуваат од Ирска и Шкотска и веројатно биле носени во баластни карпи на бродови што превезувале материјали низ Атлантскиот Океан. Нејзиното истражување за електричните струи мерени за време на развојот на дивиот морков, цветно растение, открило дека хемикалијата индол-3-оцетна киселина брзо ја запрела струјата во клетките на растението. Броули го предводела тимот што го испитувал геномот на црвената алга ''Порфира'', а истражувањето што произлегло од тоа открило како тие преживуваат со транспорт на хранливи материи, заштита од светлина и формирање клеточни ѕидови. Истражувањето на Броули имало импликации за аквакултурата и новиот маркетинг на морскиот зеленчук, вклучувајќи го и ''Ascophyllum, како'' нова исплатлива култура во Мејн.
2.1 Избрани публикации
*****
3 Награди и почести
* Награда за извонредност, Фиколошко друштво на Америка (2020 година)* Соработник, Американско здружение за унапредување на науката (2012 година)
Елизавета Буш

Елизавета Александровна Буш (родена Ендаурова, 1886–1960) — руска/советска ботаничарка позната по проучувањето на флората на Северниот Кавказ и Сибирот. Се омажила за Николај Буш во 1908 година и го придружувала во неговите експедиции. Во 1930-тите, тие основале ботаничка станица во близина на Ерман, Јужна Осетија, каде што таа била и погребана. Но таа не треба да се помеша со Елизавета Меркуриевна Ендаурова, нејзината тетка по таткова линија.
Мери К. Брајан

Мери Кетрин Брајан (13 февруари 1877 &#x2013; 22 февруари 1962) — американска ботаничарка и фитопатолог. Голем дел од нејзините истражувања се однесувале на дамки на листовите и чиреви предизвикани од бактерии.
1 Живот и кариера
Брајан е родена во округот Принц Џорџ, Мериленд, на 13 февруари 1877 година. Дипломирала на Универзитетот Стенфорд во 1908 година. Работела во Бирото за растителна индустрија во Министерството за земјоделство на Соединетите Американски Држави како научен асистент и помошник патолог од 1909 до 1918 година.
Таа и Нели А. Браун работеле за Ервин Фринк Смит.
Брајан починала на 22 февруари 1962 година, во Напа, Калифорнија.
Anchusa procera

Anchusa procera e вид растение од фамилијата Boraginaceae
1 Опис
Двегодишна, ретко повеќегодишна билка, висока 25–65 (100) см. Стеблото е осамено или со голем број стебла што се издигаат од основата на растението, неразгранети или разгранети, покриени со исправени влакнести влакна на брадавични израстоци. Листовите се издолжено-ланцетни, назабени или цели по рабовите, 40–90 мм долги, 7–15 мм широки, базалните и долните стебла се поголеми, постепено се стеснуваат во ливче, средните и горните стебла се неподвижни во основата, проширени и го покриваат стеблото, покриени од двете страни со не многу густи влакнести влакна на брадавичните израстоци.
Цветовите со многу кратки дршки (± 1 мм) или речиси неподвижни, собрани во српести соцветија, бракти широко овално-триаголни, од едната страна пошироки во основата и речиси спуштаат по должината на оската на соцветието. Чашка долга 5–6 мм (малку се издолжува за време на формирањето на плодот), сечена на 1/3или на половина од 5 линеарно-ланцетни сегменти на чашка, покриени со полупростратни или притиснати влакна. Венечното ливче е сино, венечното цевче е 6–7 мм, малку подолга од чашката, проширениот дел од венечното цевче е со дијаметар од 5–7 мм. Во отворот на венечното цевче има 5 издолжено-елиптични лушпи на грлото со тестиси или подолги филаменти. Прашниците се прикачени во средината на венечното цевче. Столбот за време на цветањето е затворен во венечното цевче, по цветањето е малку издолжен и се издига над чашката. Оревчињата се свиткани, јајцевидни, долги околу 2 мм, широки 3–4 мм, мрежесто превиткани со мали брадавични израстоци.
2 Распространетост
Расте околу патишта, клисури, на бреговите на исушени реки, на планински пасишта итн. Пронајден е во Источна Европа, Јужноевропска Русија, Украина, Југоисточна Европа, Бугарија, Грција, Турција. Воведен е во Средна Европа, Белгија, Германија. Во Македонија се посочува во Битола, Буково, Дервенска клисура, Степанци, Кумановско и др.
3 Синоними
* Хомотипичен
* Anchusa ochroleuca subsp. procera (Бесер и Линк) Ниман, Consp. Fl. Еур.: 510 (1881). Anchusa officinalis subsp. procera (Бесер и Линк ) Ламбинон , Nouv. Fl. Белгија, ед. 5: 1047 (2004)
* Хетеротипично
**''Anchusa procera var. alboprocera'' Матевски
Маруха Караско

Марија Андреа Караско де Салазар, позната и како Маруха Караско (4 февруари 1944 – 1 август 2018) — шпанска ботаничарка и академик. Таа одиграла клучна улога во модернизацијата на хербариумите во Шпанија.
Во 1967 година дипломирала на Биолошкиот оддел на Универзитетот Комплутенсе во Мадрид. Била ќерка на наставници, и од мала покажувала интерес за предавање, и била вработена како наставник по практична настава, а била и во „Одборот за нуклеарна енергија“. Следната година, во 1968 година, таа одлучила да замине за Соединетите Американски Држави, каде што две години работела на Чикашкиот универзитет. По враќањето во Шпанија, таа станала доцент на Факултетот за биолошки науки на Универзитетот Комплутенсе во Мадрид. Истата година ја започнала својата докторска теза, под раководство на Франциско Белот. Конечно, во 1979 година, и покрај сѐ ја добила својата позиција како универзитетски професор. До 2004 година, таа била редовен професор на тој универзитет.
Објавила повеќе од 100 дела, по повеќе од 30 години посветени на ботаниката, и обучила неколку истражувачи како што се, Гонзало Нието Фелинер, Модесто Лусењо, Луис Балагуер или Инес Алварез Фернандез. Покрај тоа, таа ја менторирала докторската теза на Илдефонсо Барера, Кармен Монге, Алехандро Ромеро и Карлос Мартин Бланко.
Меѓу другото, таа била консултант за томовите VII, X, XIV и XXI од ''„Флора Иберика“'', проект кој, до неговата смрт, му бил посветен на нејзиниот голем пријател Сантијаго Кастровјехо.
Во 1981 година таа станала конзерватор на хербариумот на Факултетот за биологија, колекција која била основана 12 години претходно и имала околу 3000 примероци. Кога во 2004 година Маруја Караско го напуштила хербариумот, тој имал повеќе од 100.000 листови.
Нејзиниот интерес и работа со билкарите ја сврсатија како еден од основачите на „Здружението на иберо-макаронезиски хербарии“ (AHIM), заедно со многу други истражувачи, како што се Марија Далила Еспирито Санто од Лисабон, Луис Вилар од Уеска и Маурисио Велајос од Мадрид. Покрај тоа, помеѓу 2000 и 2003 година таа била потпретседател на AHIM.
Во 2013 година, годишниот број на научното списание ''„Botánica Complutense“'' бил посветен на неа, со пролог напишан од нејзиниот пријател Маурисио Велајос.
1 Почести
*''Salsola marujae'', растение од Канарските Острови.
Катерина Софија Кејн

Катерина Софија Кејн (''родена'' Бејли; 11 март 1811 – 25 февруари 1886) — ирска ботаничарка, најпозната по нејзината книга за ирските цветни растенија ''„Ирската флора''“ (1833).
1 Живот
Катерина Софија Бејли била родена на 11 март 1811 година, единствено дете на Хенри и Бриџит Бејли (родена О'Кели). Татко и бил од Беркшир, Англија, и се селел низ Ирска поради својата работа како дестилер. Нејзиниот чичко Френсис Бејли бил астроном и потпретседател на Кралското друштво По смртта на нејзините родители на млада возраст, Катерина ја чувал нејзиниот чичко Матијас О'Кели од Рочестаун Хаус, Килини, округ Даблин.
Катерина се омажила за Роберт Кејн во 1838 година. Се верува дека го запознала Роберт Кејн откако делото ''„Ирската флора“'' му бил испратен по грешка. Кога нејзиниот сопруг бил избран за претседател на новоформираниот колеџ „Квинс“ во Корк, Кејн одбила да се пресели таму, грижејќи се за својата колекција егзотични растенија.
Кејнови имале седум деца, вклучувајќи ги Роберт Ромни Кејн и Хенри Кој Кејн. Таа починала на 25 февруари 1886 година во Даблин.
2 Ботаничка работа
Линеевото ботаничко дело ''„Ирската флора“'' од 1833 година, кое било објавено анонимно, се припишува на неа. Катерина имала 22 години во времето на првото објавување на делото, било едно од првите од ваков вид и било пофалено за својата точност. Книгата станала препорачан текст за ботаника во колеџот Тринити во Даблин, бидејќи содржела запис за многу растенија. Џон Вајт, од Ирските ботанички градини, помогнал во составувањето на делото, и д-р Волтер Вејд го охрабрил во оваа работа. Во 1836 година, 25-годишната Катерина станала првата жена избрана за член на Ботаничкото друштво на Единбург, а нејзиниот хербариум се наоѓал во Универзитетскиот колеџ Корк. Катерина се интересирала за одгледување дрвја, пишувајќи за оваа тема за ''списанието „Ирско земјоделско и градинарско списание“''.
Аделин Ејмс

Аделин Сара Ејмс (6 октомври 1879 – 11 февруари 1976) — женски американски миколог што специјализирала за проучување на мицелиум.
1 Биографија
Родена на 6 октомври 1879 година, во Хендерсон, округ Јорк, Небраска, Ејмс била најстарата од четири деца на Елвин Ејмс и Хети Овен Ејмс. Таа студирала и дипломирала на Универзитетот во Небраска (каде што и магистрирала) и докторирала на Универзитетот Корнел во 1913 година. Починала во Лонг Бич, Калифорнија, на 11 февруари 1976 година
2 Кариера
Во 1913 година, Ејмс работела како помошник шумски патолог во Одделот за растителна индустрија во Вашингтон. Во 1918 година, таа работела и со Џорџ Франсис Аткинсон во Такома, Вашингтон, каде што собирала месеста габична флора. Од 1920 до 1941 година, таа била професорка по биологија на колеџот Свит Брајар.
Грасиела Калдерон (ботаничарка)

Грасиела Калдерон Дијаз Барига (14 јули 1931 – 2 јануари 2022) — мексиканска ботаничарка и професорка која била позната по својата работа на неотропската флора.
1 Образование и кариера
Дипломирала биологија на Националниот политехнички институт во 1957 година, со тезата „Вегетација на долината Сан Луис Потоси“. Таа била признаена како постојан истражувач од Националниот систем на истражувачи. Работела во Мексиканскиот институт за обновливи природни ресурси, во Институтот за екологија во регионалниот центар на Бахио (во Пацкуаро, Мичоакан), покрај Националното училиште за биолошки науки.
Таа била во брак со Јежи Ржедовски, ботанички истражувач и натурализиран Мексиканец. Грасиела и нејзиниот сопруг биле почестени во 1994 година со уредена книга во која детално било опишано нивното влијание врз проучувањето на ботаниката во Мексико.
2 Избрани публикации
***
3 Почести и награди
Калдерон добил почесна диплома во 2010 година од Метрополитниот автономен универзитет.
Цветното растение ''Megacorax gracielanus'' е именувано во чест на придонесот на Калдерон во ботаниката.
ДПД Пехчево

Доброволно противпожарно друштво Пехчево е волонтерска организација за заштита од пожари и унапредување на безбедноста во заедницата, со седиште во Пехчево, Македонија. Организацијата учествува во гаснење на шумски и урбани пожари, како и во превентивни активности поврзани со заштита од пожари.
1 Историја
Доброволното противпожарно друштво во Пехчево е основано од група волонтери со цел да се подобри локалниот капацитет за одговор при пожари и природни непогоди.
Друштвото учествува во повеќе интервенции при шумски пожари и други природни непогоди во регионот.
Во одреден период друштвото останало без своето противпожарно возило по пожар, по што била организирана акција за собирање средства за ново возило.
Подоцна, друштвото добило донација на теренско противпожарно возило за интервенции на тешко пристапни терени.
2 Мисија и цели
Мисијата на друштвото е да придонесе кон заштита на животите, имотот и природата преку:
* гаснење и превенција од пожари;
* едукација на населението за мерки на заштита од пожари;
* учество во активности при природни непогоди;
* волонтерска поддршка на локалната заедница.
3 Активности
Друштвото учествува во:
* интервенции при шумски пожари;
* гаснење урбани пожари;
* превентивни активности и едукација;
* хуманитарни акции.
4 Опрема
За своите активности друштвото користи различна противпожарна опрема, меѓу која:
* теренски возила за интервенции;
* пумпи за вода;
* рачни апарати за гаснење;
* противпожарни црева;
* заштитна опрема за членовите.
5 Членство
Членството во друштвото е волонтерско и е отворено за граѓани кои сакаат да придонесат кон безбедноста на заедницата. Членовите учествуваат во обуки и активности поврзани со заштита од пожари.
Универзитетот Билги во Истанбул

Билги Универзитетот во Истанбул (турски: İstanbul Bilgi ''Üniversitesi''), е приватен универзитет со седиште во Истанбул, Турција, основан во 1996 година.
Универзитетот е основан врз принципот „Non scholae, sed vitae discimus“ („Не учиме за училиште, туку за живот“) и се смета за четврти приватен универзитет во Турција. Негов претходник бил Истанбулскиот факултет за меѓународни студии. .
Во 2007 година, универзитетот се прошири со отворањето на кампусот СантралИстанбул, сместен на местото на поранешната електрана Силахтарага, првата електрана на урбано ниво во Отоманската империја . Подоцна, во 2015 година, кампусот Козјатаги беше основан на азиската страна од Истанбул.
Универзитетот ги зајакна своите напори за интернационализација во 2020 година преку соработка со Државниот универзитет во Аризона, насочена кон подобрување на квалитетот на наставата и истражувањето .
Според Анкетата за задоволство на турските универзитети од 2020 година, Истанбулскиот универзитет Билги беше рангиран меѓу универзитетите од Групата А во земјата. До 2025 година, според QS World University Rankings, се предвидува дека универзитетот ќе биде меѓу петте најдобри приватни универзитети во Турција .
Луси Мери Кавана

Луси Мери Кавана (17 април 1871, Ајова Сити – 1936, Клинтон, Ајова) — американска ботаничарка и колекционерка на растенија, таа е позната по нејзиното идентификување на неколку видови мововидни растенија.
1 Образование и кариера
Луси Мери Кавана дипломирала на Универзитетот во Ајова во 1896 година, каде што стекнала научна диплома. Додек работела на нејзината диплома, предавала во јавните училишта во Ајова Сити. Во 1902 година станала придружен член на Академијата на науки во Ајова и продолжила да биде членка се до нејзината смрт, а во 1907 година станала асистент на хербариумот по ботаника на Државниот универзитет во Ајова. Во 1911 година, станала помошник-куратор на хербариумот, држејќи ја таа позиција се до нејзината смрт.
2 Дела
**
Nonea pulla

''Nonea pulla'' е вид на дикотиледоно растение кое припаѓа ''на'' семејството Boraginaceae.
1 Ботанички опис
Повеќегодишно тревесто растение кое расте од 20 до 50 см во висина. Стеблата се исправени, често силно разгранети во горниот дел; тркалезни и шупливи.
Листовите се распоредени во наизменични спирали, долги од 5 до 15 см и широки од 1 до 2 см, со издолжена или ланцетна форма. Тие се покриени со кратки жлездести влакна и влакна, сиви по боја. Рабовите на листовите се цели или малку заоблени, страничните вени се речиси невидливи. Долните листови се стеснети во петиолатни основи, горните листови цврсто го стегаат стеблото.
Цветните гроздови се состојат од бројни цветови, првично густи, подоцна издолжени и добиваат форма на гроздови. Изданоците првично се кратки и исправени, подоцна стануваат подолги и спуштени надолу.
Бисексуалните цветови се петкратно поделени и имаат двојна цветна обвивка. Чашкините ливчиња се споени приближно две третини од нивната должина. За време на цветањето, должината на чашката е 6-8 мм, зголемувајќи се на 9-11 мм за време на плодоносењето. Сепалите се триаголни. Должината на венчето варира од 10 до 14 мм, бојата варира од темно кафеаво-виолетова до црно-виолетова, поретко светло кафеава или жолтеникаво-бела. Венчето е покриено со мали влакненца. Ливчињата се заоблени, полукружни по форма. Прашниците се многу мали и сместени во венечната трубичка. Плодовите се мали оревечести плодови, долги околу 4 мм, покриени со брадавици и жлебови.
2 Распространетост и живеалиште
Видот е роден во Источна Европа, Западна Азија и Централна Азија, а се наоѓа подалеку на запад, сè до Централна Европа. Во Јужна Европа и јужна Скандинавија е натурализиран вид.
Во Македонија е забележано во: Водно, Матка, Скопска Црна Гора, Таорска Клисура, Мариово, Делчево и на др места.
Расте на суви ливади и рабови на полиња, а повремено се среќаваат во рудерални или полурудерални области во ридски и панонски региони до 1000 м надморска висина. Расте претежно во суви ливадски заедници во Централна Европа и се смета за карактеристичен претставник на заедницата ''Caucalidion lappulae'', иако се среќава и во асоцијации на заедниците ''Mesobromion'' и ''Geranion sanguinei''.
Хемикриптофитско растение чија вегетациска сезона трае од мај до август. Нејзини главни опрашувачи се пчелите од родот Eucera.
Џон Киријаку

Џон Крис Киријаку (|John Chris Kiriakou; 9 август 1964) — американски поранешен офицер на ЦИА, информатор, новинар и автор. Во 2026 година, тој станал вирален на TikTok и YouTube, собирајќи десетици милиони прегледи, поточно од гледачите на Генерацијата З.
Тој бил разузнавачки аналитичар и оперативен службеник за Центарот за борба против тероризмот на ЦИА и виш истражител за Комитетот за надворешни односи на Сенатот. Тој бил и консултант на ABC News, ко-водител на ''Political Misfits'' на Радио Спутник, како и колумнист за ''Reader Supported News''.
Киријаку бил првиот функционер на американската влада кој потврдил во декември 2007 година дека давењето со вода се користело за мачење на затвореници на Ал Каеда за време на испрашувањата. Подоцна бил осуден за разоткривање на подобрената програма за испрашување на ЦИА, откако му предал класифицирани информации на новинар. Тој се изјаснил за виновен и бил осуден на 30 месеци затвор.
Елизабет Ан Браун

Елизабет Ан Браун (15 август 1918 – 7 март 2017) била американска службеничка во надворешната служба. Таа била назначена за директорка на Канцеларијата за политички прашања на Обединетите нации во 1965 година и ја освоила Федералната награда за жени во 1967 година.
1 Ран живот и образование
Елизабет Ан Браун е родена во Портланд, Орегон, ќерка на Едвин Кит Браун и Грејс Виола Фос Браун. Таа дипломирала политички науки на колеџот Рид во 1940 година, со теза насловена како „Студија за изолационистичка пропаганда“. Магистрирала меѓународни односи и влада на Универзитетот Колумбија во 1943 година.
2 Кариера
За време на Втората светска војна, Браун работела за Националниот одбор за воена работа. По војната, таа се вработила во Стејт департментот, каде што била аналитичар за надворешни работи и службеник. Во 1956 година станала вршител на должноста службеник задолжен за Канцеларијата за политички прашања на Обединетите нации. Од 1960 до 1963 година работела во Американската амбасада во Бон. Таа била именувана за директорка на Канцеларијата за политички прашања на Обединетите нации во 1965 година и ја освоила Федералната награда за жени во 1967 година, „за нејзините уникатни достигнувања во областа на мултилатералната дипломатија што создава преседани“. Во 1968 година, таа била главен говорник на Моделот на Обединетите нации на Далечниот Запад, што се одржал на Универзитетот во Аризона.
Од 1970 до 1975 година, Браун била политички советник во Амбасадата на Соединетите Американски Држави во Атина. Таа била и заменик-шеф на мисијата во Хаг во 1975 година. Последните години од својата кариера ги поминала работејќи во Вашингтон, а се пензионирала во 1979 година.
Браун напишала книга за историјата на колеџот, ''„Годините на формирање на колеџот Рид“'' (1947), била член на Националниот советодавен совет на колеџот Рид и ја освоила наградата за истакната служба на училиштето во 1992 година.
3 Личен живот и наследство
Браун даде интервју за усна историја на Здружението за дипломатски студии и обука во 1995 година. Таа починала во 2017 година, на 98-годишна возраст, во Вашингтон,
Нели А. Браун

Нели Адалеса Браун (1876–1956) — американска ботаничарка и владин истражувач. Голем дел од нејзиното истражување се фокусирало на фитопатологијата на растенијата . Додека работела со Чарлс Орин Таунсенд и Агнес Џ. Квирк како асистенти на Ервин Фринк Смит, Браун со нејзините колеги го опишале ''Agrobacterium tumefaciens'', организмот одговорен за агробактерии во 1907 година. Тие, исто така, идентификувале методи за ублажување.
1 Живот и кариера
Браун дипломирала на Универзитетот во Мичиген во 1901 година, каде што студирала ботаника. Додека студирала на Универзитетот во Калифорнија, Браун станала членка на Ботаничкиот клуб Тори. Откако 5 години предавала наука во средните училишта во Мичиген и Флорида, Браун станала научен истражувач по патологија на растенијата во Бирото за растителна индустрија при Министерството за земјоделство на САД од 1906 до 1910 година.
Браун била назначена за помошник патолог на растенија од 1910 до 1925 година и се појавила како втор автор на две големи студии за агробактерии кај растенијата спроведени од Ервин Фринк Смит во 1911 и 1912 година. Од 1915 до 1918 година таа почнала да ги проучува бактериските болести кај зелената салата и на крајот објавила истражувања под свое име. Во 1924 година таа го истражувала туморот на стеблото на јаболкото, кој го разликувала од агробактерии.
Во средината на дваесеттите години, Браун била унапредена во заменик-патолог, позиција што ја држела до нејзиното пензионирање во 1941 година.
Чун (појаснување)

Чун може да се однесува на:
* Чун (пловило) — според разни верски учења, место на блаженство каде што по смртта одат душите на праведните.
* Чун (куглање) — пловно средство за пловење по вода, обично езеро или вода во заштитена крајбрежна област.
Збогум Африко

„Збогум Африко“ (италијански: ''Africa Addio'') – документарен филм на режисерите Гвалтјеро Џакопети (Gualtiero Jacopetti) и Франко Проспери (Franco Prosperi) од 1966 година. Режисерите се автори и на сценариото, а раскажувач во филмот е Серџо Роси (Sergio Rossi).
1 Синопсис
Филмот ги прикажува насилните и хаотични последици од деколонизацијата во Африка. Поради тоа, тој бил критикуван поради манипулативната монтажа, сензационализмот и прикажувањето на вистински случаи на смрт.