procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Влошка за јајца

Влошка за јајца — картон дизајниран за носење и превоз на цели јајца.
1 Опис
Овие картонски кутии имаат вдлабнатини и во секоја вдлабнатина сместува едно јајце и истото го изолира од јајцата во соседните вдлабнатини. Оваа структура помага во заштитата на јајцата од удари предизвикани за време на превозот и складирањето со апсорбирање на голем број удари и ограничување на случаите на кршливост на лушпите од јајца. Влошката за јајца може да биде направена од различни материјали, вклучувајќи пенеста пластика како што е полистиренска пена, проѕирна пластика или може да биде произведен од рециклирана хартија и обликувана пулпа со помош на механизиран процес на каширана хартија.
2 Потекло
Пред неговиот изум, јајцата се носеле во корпи за јајца. Во 1906 година, Томас Питер Бетел од Ливерпул го измислил претходникот на модерната влошка за јајца и ја пласирал на пазарот како влошказа јајца „Рејлајт“. Тој создал рамки од меѓусебно поврзани ленти од картон и ги спакувал овие рамки во картонски или дрвени кутии за патнички или железнички превоз.
Во 1911 година, уредникот на весникот Џозеф Којл од Смитерс, Британска Колумбија, ја измислил влошката за јајца, за да реши спор помеѓу месниот земјоделец, Габриел Лакроа, и сопственикот на хотел во Алдермир, во близина на денешна Телква, во Британска Колумбија, околу тоа што јајцата на земјоделецот честопати биле доставувани скршени.
Во 1921 година, Морис Копелман патентирал подобрена верзија на влошката за јајца направена од сечен, превиткан и залепен картон и функционирала слично на денешните влошки за јајца. Патентот ја нагласувал можноста таа да се превиткува рамно по употреба, што е особина што повеќе не се смета за важна.
Во 1931 година, Американецот Франсис Х. Шерман од Палмер, Масачусетс, патентирал влошка за јајца образувана од пресувана хартиена пулпа, која е препознатлива како модерната влошка за јајца што се користи денес.
Во 1950-тите, британскиот дизајнер Х.Џ. Бенет, кој работел за производствената компанија Хартман, го приспособил дизајнот на тацната за јајца така што вклучувал капак што може да се затвори, со што се овозможило лесно редење и превоз на 6 или 12 јајца. Ова се влошките за јајца што сè уште се гледаат во супермаркетите денес.
Во 1969 година, Обединетиот индустриски синдикат (UIS) во Мејн (дел од компанијата Портланд) патентирал влошка за јајца која изгледала слично на влошката од пресувана хартиена пулпа на Шерман, но има посебни основи направени во влошката кои обезбедуваат поддршка за тежината на куповите кутии за јајца и други одлики поврзани со цврстината, а исто така и подобрена функција за затворање. Тројцата пронаоѓачи наведени во пријавата се Валтер Х. Хауарт, Џералд А. Сноу и Харолд А. Доути.
3 Големини
Стандардните влошки за јајца имаат простор за 10 или 12 јајца, но можат да бидат достапни во различни големини, со капацитет од едно до 30 јајца.
Тацните обично се користат за складирање свежи јајца од фарми или на земјоделски пазари. Пластичните тацни за јајца ги користат и преработувачите на јајца за миење и дезинфекција на јајца.
Бермудски долар

Бермудскиот долар (ISO 4217: BMD) — официјална валута на Бермудските Острови. Се означува со симболот BD$ и се дели на 100 центи. Врзан е за американскиот долар.
Бермудскиот долар бил воведен во 1970 година, кога ја заменил бермудската фунта, по курс од 1 долар за 8 шилинзи и 4 пени. Монетите и банкнотите ги издава „Бермудскиот монетарен орган“, и тоа: монети од 1, 5, 10, 25 и 50 центи и 1 долар, и банкноти од од 2, 5, 10, 20, 50 и 100 долари.
Група на држави против корупцијата

Групата на држави против корупција (ГРЕКО) е тело на Советот на Европа, основано во 1999 година, со цел да го подобри капацитетот на своите членки за борба против корупцијата. ГРЕКО ги следи и оценува напорите на државите за усогласување со антикорупциските стандарди преку евалуации, препораки и извештаи. Во моментов вклучува 46 земји-членки на Советот на Европа, плус Казахстан и САД.
Fundulus bermudae

''Fundulus bermudae'' — мала риба која е ендемска на Бермудските Острови во западниот Атлантски Океан. Припаѓа на родот ''Fundulus'' во семејството Fundulidae.
Може да порасне до 12,9 сантиметри во должина и 21,4 грама во тежина. Мажјакот е темнозелен со жолта долна страна и темна дамка на грбната перка при мрестење. Женката е кафеава или маслинеста по боја, побледа одоздола.
Порано била вообичаена во слатководните и соленкастите езерца и мочуришта низ Бермудите. Нејзината популација се намалила како резултат на уништувањето и модификацијата на живеалиштата од страна на луѓето, и е наведен како заштитен вид според Законот за заштитени видови на Бермудите од 2003 година. Моментално е позната само во седум езерца: Мангровското Езеро, Тротовото Езеро, Западното Езеро Валсингем, Источното Езеро Валсингем, Ворвикското Езеро, Евановото Езеро и воведена популација во Блу Хоул Понд. Популациите во Ловеровото Езеро и Бартрамовото Езеро сега се сметаат за посебен вид, ''F. relictus'' |Lover's Lake killifish). Некои други популации на бермудски вид исто така може да бидат посебни видови.
Сештојад е, а нејзината исхрана вклучува зелени алги, мекотели, ракови и инсекти. Нејзини предатори се чапјите, рибата ''Lutjanus griseus'' и јагулата ''Anguilla rostrata'', како и внесената риба ''Gambusia holbrooki'' и желката ''Trachemys scripta elegans''.
Дискалкулија

Дискалкулија — состојба на неразвиеност или оштетување на способноста за сметање. Може да се појави како резултат на дисхармонија во развојот на мисловните структури и функции кои ја образуваат основата на способноста за сметање или како резултат на оштетување на кората на мозокот. Се верува дека околу 5% до 10% од луѓето имаат дискалкулија. Не е јасно дали дискалкулијата е подеднакво честа кај девојчињата и кај момчињата. Повеќето стручњаци веруваат дека нема разлика.
1 Облици на дискалкулија
Постојат различни облици на дискалкулија:
* Вербална – детето има тешкотии со усвојувањето на математички изрази, т.е. математичка терминологија;
* Практогностика - нарушување на способноста за манипулирање со стварни или нацртани предмети;
* Лексички – оштетување на способноста за читање математички симболи и нивни комбинации (замена на броеви кои се слични по изглед, огледално читање и пишување на двоцифрени броеви);
* Графичка – нарушување на способноста за пишување математички симболи. Пишување броеви во спротивна насока, изоставување, поместување или собирање броеви, неправилно пишување знаци;
* Идеогностичка – нарушување на способноста за разбирање на математички поими и пресметување во себе;
* Оперативна (анаритметичка) – нарушување на способноста за извршување аритметички операции. Грешките се одразуваат во замена на една аритметичка операција со друга.
2 Развојна дискалкулија
Развојната дискалкулија е појава на тешкотии или неможност за совладување на способноста за извршување аритметички операции од самиот почеток на совладување на овие способности. Појавата не може да се објасни со ниска интелигенција. Детето достигнува одредено ниво на интелигенција, но не и исто ниво на оперативно размислување во рамките на математичкото размислување. Развојната дискалкулија обично се јавува самостојно, без оглед на квалитетот на совладување на лексичките говорни способности. Додека децата успеваат да решаваат задачи во просторот, детето во дидактичкиот материјал очигледно не може да ги реши овие задачи напамет, без нагледни средства.
Децата со развојна дискалкулија почнуваат да ги користат броевите многу подоцна при решавање на конкретни задачи и проблеми во животот. Покрај тоа, тие не го разбираат редоследот. Знаат да ги напишат цифрите, но често ги менуваат нивните места. На пример, можат да го напишат бројот 14 како 41, без да ја забележат промената на местото. Или го пишуваат бројот 90 како 910. Овој начин на пишување броеви се среќава и кај деца кои ги усвојуваат овие поими, и тоа во времето на појавата на првите облици на оперативно размислување. Ваквите грешки брзо се забележуваат и детето ги надминува без тешкотии, додека со развојна дискалкулија детето останува во оваа фаза од развојот на разбирањето на симболите што означуваат бројчени вредности.
3 Третман
Третманот на деца со дискалкулија ја опфаќа целата личност на детето и трае долго време.
4 Поврзано
* Дислексија
* Дисграфија
Мелентије Павловиќ

Мелентије Павловиќ (1776–1833) е прв митрополит на обновената Белградска митрополија во Кнежевството Србија.
1 Улога во Првото српско востание (1804–1813)
Мелентије Павловиќ одиграл значајна улога за време на Првото српско востание (1804–1813), предводено од Караѓорѓе Петровиќ. Иако не бил директно вклучен во борбите, тој бил еден од клучните духовни водачи кои ја поддржувале борбата за ослободување од османлиската власт. Како свештеник и монах, Мелентије ги охрабрувал востаниците и помагал во организирањето на црковниот живот во ослободените територии. Неговата улога била особено важна во одржувањето на моралот и единството меѓу народот.
2 Обнова на Белградската митрополија
По завршувањето на Првото српско востание во 1813 година, Мелентије останал активен во црковните кругови. Во 1831 година, за време на владеењето на кнез Милош Обреновиќ, тој бил избран за прв митрополит на обновената Белградска митрополија. Оваа обнова била дел од напорите на Кнежевството да добие поголема автономија во рамките на Османлиското Царство, вклучително и во црковната организација. Белградската митрополија била под јурисдикција на Цариградската патријаршија, но нејзиното воспоставување означило важен чекор кон независноста на српската црква.
Мелентије бил хиротонисан за митрополит во Цариград во 1831 година, со благослов на Цариградската патријаршија. Неговото назначување било резултат на преговорите меѓу кнез Милош и османлиските власти, со поддршка на Русија, која имала влијание во заштитата на христијанските права во Османлиското Царство.
3 Смрт
Мелентије Павловиќ починал во 1833 година во Белград, само две години по неговото назначување за митрополит. Неговата смрт била ненадејна, а точните причини не се целосно разјаснети во историските извори. Се смета дека неговото здравје било нарушено поради напорната работа и сложените политички околности во Кнежевината Србија.
По неговата смрт, за нов митрополит бил избран Петар Јовановиќ во 1833 година, кој продолжил со реформите започнати од Мелентије. Иако неговиот мандат бил краток, Мелентије Павловиќ оставил траен белег во историјата на Српската православна црква. Тој е запаметен како прв митрополит на обновената Белградска митрополија и како личност која одиграла клучна улога во зајакнувањето на црковниот живот во периодот на борба за национална и духовна еманципација.
Локални избори во Македонија (2025) — Град Скопје

Локални избори во Град Скопје во 2025 година — избори што се планирани да се одржат во 19 октомври 2025 година со цел избирање совет и градоначалник во градот Скопје и совети и градоначалници во десетте скопски општини. Вториот круг на Локалните избори е предвидено да се одржи 2 недели после првиот круг на 2 ноември 2025 година.
Загадувањето на воздухот, автобускиот или јавниот превоз, зеленилото, убавите и прегледни улици, канализацијата, чистотата, состојбата во училиштата, градинките, урбанизацијата, би требало да бидат главните прашања на овие избори.
1 Резултати во општините на Град Скопје
1.1 Аеродром
;Градоначалник
;Совет
1.2 Бутел
;Градоначалник
;Совет
1.3 Гази Баба
;Градоначалник
;Совет
1.4 Ѓорче Петров
;Градоначалник
;Совет
1.5 Карпош
;Градоначалник
;Совет
Ристе Гавровски

Ристе Гавровски (р. , ) — македонски фолк пејач и член на групата Легато Бенд Струмица.
1 Животопис
Ристе Гавровски е македонски млад музичар, познат како пејач на Легато бенд од Струмица и учесник на музичкото шоу Кастинг Талент Шоу.
Од 2017 година, е пејач на групата Легато Бенд од Струмица, каде настапуваат низ Македонија и надвор од неа. Тој соработува и настапува со многу наши пејачи како: Сузана Гавазова, Благица Калева, Марјан Коцев, Стефан Лазаров и Ѓоко Јовиќ.
Учествувал на шоуто "Тајно моја" и достигна до финалната претстава „Тајно Моја“. До сега има освоено сребрен медал на државно ниво за соло пеење (МАССУМ) и останал и понатаму активен, настапувајќи настани низ Македонија .
Музичка кариера: Вокал во средношколски бенд, подоцна Легато бенд; учество и финале во „Кастинг талент шоу“; каде освоил сребрен медал за соло пеење на државно
2 Наводи
Нина Лин

Нина Лин (родена 1914, починала на 1 јануари 1995) била американска фотографка родена во Руската Империја. Таа била постојан соработник на ''„Лајф“'' . Таа е запаметена пред сè по нејзините фотографии од животни, многу од нив објавени во форма на книга, како и по нејзините портрети.
1 Биографија
Родена во Русија (веројатно помеѓу 1909 и 1914 година, иако ја чувала својата возраст во тајност), Лин студирала сликарство во Берлин. Пред да емигрира во САД во 1939 година, таа живеела во Италија и во Швајцарија. Нејзините први фотографии објавени во „''Лајф''“ во април 1940 година биле од желки во зоолошката градина во Бронкс, направени со нејзиниот фотоапарат „Ролајфлекс“. Иако никогаш не станала фотограф во ''„Лајф“'', таа работела како фотограф по договор сè до затворањето на списанието во 1972 година. Лин била плодна фотографка на модата за „''Лајф''“ и долго време била во брак со модниот фотограф Серж Балкин. Таа била признаена со вклучувањето од страна на Едвард Штајхен на две од нејзините фотографии на меѓународна турнеја на изложбата ''„Семејството на човекот“''; едната фотографија од дете на табла, а другата, неколку генерации од земјоделско семејство од Озарк (подоцна избрана од Карл Сејган за златните ''„Војаџер“'' плочи од 12 инчи).
Со текот на годините, фотографиите на Лин биле на 50 насловни страници на списанија и придонела безброј репортажи од целиот свет. Покрај нејзините многубројни приказни за животни, таа е запаметена по тоа што пишувала и за млади луѓе во 1940-тите и 1950-тите години и за групата уметници позната како „Ирасибелс“ . Таа, исто така, документирала европски кралски семејства, модни модели, танци и актерки. Од 1973 година, Лин продолжила да ги објавува своите дела во книги.
2 Публикации
************
Парабола за загубената драхма

Парабола за загубената драхма — алегориска приказна на Исус за жена што има десет сребрени драхми и губи една, по што таа ја пребарува целата куќа барајќи ја.
Параболата е запишана само во новозаветното Евангелие според Лука (15:8–10), каде што се наоѓа заедно со две други слични параболи за загуба и искупување: Параболата за изгубената овца и Параболата за блудниот син. Сите три параболи се насочени против фарисејските свештеници што го обвинуваат Исус за дружење со „грешници“.
1 Парабола
Во Евангелието според Лука се запишани следниве зборови на Исус:
2 Толкувања
Џоел Грин забележува дека жената е опишана како сиромашна селанка и дека десетте сребрени ''драхми'' „веројатно ги претставуваат заштедите на семејството“. Овие парички може да го претставуваат и миразот на жената, што се чува како украс. Упорното барање на жената може да го претставува делото на Исус или Бог.
Фелдмаршал

Фелдмаршал е највисокиот воен чин во некои армии, обично поврзан со команданти на големи воени формации или цели армии. Терминот потекнува од германскиот збор „Feldmarschall“, што значи „маршал на полето“. Овој чин историски се доделувал во различни земји, особено во Германија, Австрија, Русија и други европски држави, главно во периодот од 17-ти до 20-ти век.
Дисграфија

Дисграфијата — невролошко нарушување и попреченост во учењето кое се однесува на нарушувања во пишаниот израз, што влијае на способноста за пишување, и тоа првенствено на ракописот, но и на кохерентноста. Станува збор за специфична попреченост во учењето (СПУ), како и попреченост во транскрипцијата, што значи дека е нарушување на пишувањето поврзано со нарушено ракописно пишување, ортографско кодирање и секвенционирање на прстите (движењето на мускулите потребни за пишување). Често се преклопува со други потешкотии во учењето и невроразвојни нарушувања како што се оштетување на говорот, нарушување на вниманието и хиперактивност (АДХД) или нарушување на развојната координација (ДКД).
Во ''Дијагностичкиот и статистички прирачник за ментални нарушувања'' (''DSM-5''), дисграфијата е карактеризирана како невроразвојно нарушување во рамките на категоријата специфично нарушување во учењето. Дисграфијата е појава каде што вештините за пишување се под очекуваните или просечните со оглед на возраста на лицето, а се мери земајќи на предвид интелигенцијата и образованието соодветно на возраста. DSM не е јасен дали под пишување се подразбираат само моторните вештини вклучени во пишувањето или вклучува и правописни вештини.
Дисграфијата се разликува од аграфијата (понекогаш наречена стекната дисграфија), што е стекната ''загуба'' на способноста за пишување како резултат на повреда на мозокот, прогресивна болест или мозочен удар.
1 Етимологија
Зборот ''дисграфија'' потекнува од грчките зборови ''dys'' што значи „оштетен“ и γραφία што значи „пишување со рака“.
2 Развој
Во чинот на пишување постојат најмалку две фази: лингвистичката фаза и моторно-експресивно- праксичната фаза. Лингвистичката фаза вклучува кодирање на аудитивни и визуелни информации во симболи за букви и пишани зборови. Ова е посредувано преку аголниот гирус, кој ги обезбедува лингвистичките правила што го водат пишувањето. Моторната фаза е фазата при која се артикулираат движењата на прстите за пишување зборови или графеми. Оваа фаза е посредувана од Екснерската област во фронталниот лобус.
Состојбата може да предизвика поединци да имаат потешкотии при примање на повратни информации и при контролата врз ритамот и времето во текот на целиот процес на пишување.
3 За понатамошно читање
****
Ерзурум

Ерзурум (турски: Erzurum, ерменски: Կարին/Karin, курдски: Erzîrom) е град во Источна Турција, сместен на надморска височина од околу 1945 метри, што го прави еден од највисоко лоцираните поголеми градови во земјата. Тој е главен град на истоимената провинција Ерзурум и е важен културен, историски и транспортен центар во регионот на Источна Анадолија. Според податоците од 2022 година, населението на провинцијата е околу 749.754 жители, при што градот има значајна турска и курдска заедница, а историски бил дом на голема ерменска популација.
Рогозинар

Рогозинар — занаетчија кој изработувал рогозини од мочуришното растение рогоз (шевар).
Рогозинарите ги имале своите работилници и куќи покрај мочуриштата каде што материјалот за нивната работа (амброзија) бил лесно достапен. Производителите на Асур произведуваа различни видови асур во зависност од потребите на пазарот. Овие килими се изработувале во различни големини, дебелини, со или без декорации.
Изработката асури е тешка работа бидејќи прво мора да се исече голема количина шевар во мочурливата земја. По сечењето, листовите треба да се одделат и да се исушат на сонце. Дури потоа започнува самото производство (плетење и шиење) на простирките.
1 Изработка
Изработката рогозини е тешко занимање затоа што прво на мочуришно земјиште треба да се исече голема количина шевар. После сечењето треба да се одвојат лисјата и да се осушат на сонце. Дури после тоа се пристапува на самата изработка (плетење и шиење) на простирки.
Денес, во нашите краеви има многу малку луѓе кои се занимаваат со изработка на рогозини. Поради евтината работна сила и евтините суровини, неодамна, асурите се масовно произведуваат во Кина и се извезуваат во сите земји во светот.
Постапката за изработка започнува со сечење шевар, кој слободно расте во мочуришта. Бербата на шевар се врши во јули или август, се бере само зрелиот шевар, а зрелоста се одредува според неговата жолта боја. По бербата, шеварот се сортира и се снопи во снопови, а потоа се носи во работилницата. Сноповите во работилницата се разврзуваат, а шеварот се разредува за да може добро да се исуши. Циркулацијата на воздухот е битна за да се спречи создавање мувла на стеблата. По сушењето, шеварот се сече на ленти со одредени димензии, кои пред плетењето се натопуваат во вода, со што станува еластичен за да не се крши за време на плетењето. Во просек, од едно стебло се добиваат четири до осум ленти. Пошироки ленти се користат за ткаење асури со поголема големина, за јажиња за зембили и други корисни декоративни предмети. Плетењето се врши рачно, а алатките што се користат се: секач, нож, чекан, и секако разбој.
Таму ле мајко, близу Битола

''Таму ле мајко, близу Битола'' — македонска народна песна, со родољубива, борбена особеност, створена во чест на паднатите борци на Битолскиот партизански одред „Пелистер“ . Иако песната се смета за народна, неа ја создал Ајри Демировски во 1950 година.
1 Текст
Во текстот на песната посебно се споменуваат Таки Даскало, политички комесар на одредот и Елпида Караманди, нејзин борец и народна хероина.:Таму ле мајко, близу Битола,
:во ореовската густа корија,
:Таки Даскалот смело загина
:со неговата верна дружина,
:со нив загина смела девојка,
:млада Елпида Карамандова.
:Предадени од клети шпиуни,
:ги сардисаа од сите страни,
:пушки згрмеа, бомби трештеа,
:крвава почна борба нерамна.
:Тогај извика Таки Даскалот
:на неговата верна дружина:
:- Фрлајте бомби, тиран сотрете,
:живи во рака не се давајте.
:Клети тирани во борба нерамна
:сета дружина му ја убија,
:Таки Даскалот жив не се даде,
:откачи бомба, над неа легна,
:самиот крвта си ја пролеа,
:за слободата на Македонија.
Парабола за силниот човек

Парабола за силниот човек или парабола за разбојникот — една од Исусовите алегориски параболи, запишана во канонските евангелија на Матеј, Марко и Лука, како и во неканонското евангелие според Тома.
1 Парабола
2 Толкувања
Во синоптичките евангелија според Матеј, Марко и Лука, оваа парабола е дел од поголема расправа во која противниците го обвинуваат Исус дека ги истерувал демоните со помош на Велзевул, односно дека бил во сојуз со Сатаната:
Толкувано во овој контекст, силниот човек го претставува Сатаната, а напаѓачот го претставува Исус. Исус на тој начин вели дека не можел да изврши егзорцизам без прво да го победи Сатаната.
Крег Кинер верува дека Исусовата парабола за силниот човек е продолжение на древната поговорка „''никој не краде силен човек''“.
Во неканонското Евангелие според Тома, кое не го содржи контекстот на расправата за Велзевул, изреката може да се протолкува како „лукаво планирање и внимателна стратегија“ неопходни за да се постигнат нечии цели.
Виктор Чолаков

Виктор Чолаков (Калофер, 1797 — Белград, 31 мај 1888) — значаен српски црковен деец, епископ во Ниш. Дел од Цариградската патријаршија.
1 Живот и дело
Се замонашил во манастирот Хиландар. Потоа станал претставник на Хиландар во неговиот метох во Ниш. Од таа позиција подоцна станал егзархиски архијереј нишки.
По ослободувањето на градот Ниш од страна на српската војска во 1878 година останал во Нишката митрополија како еден од архиереите на Православната црква во Кнежевството Србија, за разлика од Нишавскиот митрополит Евстатиј, кој останал лојален на Бугарската егзархија и бугарската државна идеја.
Се спротивставил на смената на митрополитот Михаил и одбил да учествува на соборот за избор на нов митрополит. Поради тоа, на 1 април 1883 година бил сменет од должноста епархијски архијереј. Било одредено да оди во манастирот Петковица во шабачката епархија. Починал во Белград во 1888 година и бил погребан во црквата Свети Марко. По пожарот за време на Втората светска војна, кога црквата изгорела, неговите останки биле пренесени во новата црква Свети Марко.
Почесен член на Српското учено друштво од 1883 година.
Кузман Шапарданов

Кузман (Козма) Христов Шапарданов — македонски просветен деец и учител.
1 Животопис
Шапарданов е роден во 1849 г. во селото Блаца, Костурско, тогаш во Отоманското Царство, денешна Грција. Во 1877–1878 година учителствува во тракискиот град Фере. Во 1878 г. бил осомничен за соработка со руските војски и бил затворен од властите. По неговото ослободување, предавал во с. Церово, Пазарџичко, а во 1883–1884 г. станал учител во Смрдеш. Во 1885–1886 година, заедно со другите учители во Костурско – Трпо Поповски, Григориј Бејдов, Апостол Калојанов, Константин Дамјанов е затворен.
Шапарданов многу пати бил апсен и затворен поради конфликт со грчките црковни власти. Починал во 1893 г.
Козма Погончев

Козма (Кузо) П. Погончев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Погончев е роден во 1875 г. во селото Загоричани, Костурско, тогаш во Отоманското Царство, денешна Грција. Заминал кај својот татко во Одрин, каде што во Одринската егзархиска гимназија завршил четврти клас. Подоцна станал учител и пеел во црковен хор во Камилите, Биралци, Загоричани, Черешница, Бобишта, Апоскеп и Рупишта.
Во 1903 г. стапил во ВМОРО и бил легален деец. За време на Илинденското востание, Погончев бил комита во загоричанската селска чета. По задушувањето на востанието повторно станал легален деец, но бил прогонуван од грчките андарти и едвај успеал да избега во масакрот во Загоричани на 25 март 1905 г.
Во ноември 1907 г. Козма, заедно со други учители е уапсен и затворен во Битолскиот затвор. Апсењето било поради пронајдените писма на загинатиот војвода Кузо Поп Динов. Козма бил амнестиран и ослободен по Младотурската револуција (јули 1908 година). Продолжил со учителската дејност во Костурско сѐ до почетокот на Првата балканска војна.
По Втората балканска војна, Погончев бил принуден да ја напушти Македонија и заминал во Бугарија. Бил учител во Одрин во 1919 година и во селата Салаш, Медковец, Белозем и Доганово Конаре, каде се пензионирал во 1928 г. Станал и секретар на Одринската епархија на Бугарската егзархија. Подоцна живеел во Пловдив, каде бил раководител на месното друштво на Илинденската организација. Починал на 29 јули 1934 г.
2 Поврзано
* Петар Погончев
Манол Алаинов

Манол (Ноле) Кирјаков Алаинов (Алајнов) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Алаинов е роден во 1868 г. во селото Блаца, Костурско, тогаш во Отоманското Царство, денешна Грција. Во 1902 г. бил на печалба во Цариград, каде дознавајќи дека ќе се крене востание, се вратил во родното село и стапил во чета на ВМОРО. За време на Илинденското востание бил во четите на Иван Попов, Васил Чакаларов и Манол Розов. Учествувал во борбите по преземањето на Клисура и преземањето на Невеска, во битката кај с. Вишени, битката кај Билишта и таа на врвот Кајнак. По задушувањето на востанието, станал легален деец. Во 1906 г. повторно го напуштил родното место и заминал во Цариград, од каде по Балканските војни се преселил во Пловдив, Бугарија.
Бостонска химна

„Бостонска химна“ (целосен наслов: „Бостонска химна, прочитана во Музичката сала, 1 јануари 1863 година“) — песна напишана од американскиот есеист и поет Ралф Валдо Емерсон. Емерсон ја компонирал песната кон крајот на 1862 година и ја прочитал јавно во Музичката сала во Бостон на 1 јануари 1863 година. Таа го одбележува Прогласот за еманципација издаден претходно истиот ден од претседателот Абрахам Линколн, поврзувајќи ја пошироката кампања за укинување на ропството со пуританската идеја за светата судбина за Америка.
1 Политички контекст
Во 1861 година започнала Американската граѓанска војна, при што голем број јужни држави се побуниле против владата на Соединетите Американски Држави (позната како Унија) предводена од претседателот Абрахам Линколн. Примарното прашање било ропството, кое беше ендемско на Југот, но кое Републиканската партија на Линколн се обидувала да го укине. Во септември 1862 година, Линколн предупредил дека ќе ги прогласи за слободни сите робови држени во која било држава што сè уште е во бунт на почетокот на следната година. Тој го постигнал ова на 1 јануари 1863 година, со Прогласот за еманципација.
Во годините пред избувнувањето на војната, родниот град на Емерсон, Бостон, бил „жариште“ на аболиционизмот во Соединетите Американски Држави. Во еден инцидент во 1854 година, разбеснета толпа протестирала против федералните трупи додека го марширале Ентони Бернс, бегалец-роб, од Бостон за да биде вратен во ропство во Вирџинија. Емерсон јавно се идентификувал со каузата на аболиционизмот по донесувањето на Законот за бегалци-ропови од 1850 година. До 1851 година тој бил вброен меѓу истакнатите поети на „Слободен терен“.
2 Историја
„Бостонска химна“ првпат била објавена во бројот од 24 јануари 1863 година на истоимениот ''Двајтски весник за музика.'' Била препечатена во изданието на следниот месец на ''Атлантик''. Исто така, се појавила во антологијата на Емерсон од 1867 година наречена ''„Први мај и други дела“'' . Песната „веднаш станала позната“ и била усвоена како химна од Првиот јужнокаролински волонтер, полк составен целосно од црнци на Армијата на Унијата.
3 Содржина
„Бостонска химна“ се состои од 22 римувани четиристишија. Изданието отпечатено во ''„Атлантик“'' изоставува еден четиристишие што Емерсон случајно го изоставил од ракописот што го испратил до печатарот.
При составувањето на поемата, Емерсон се потпирал на идеите што ги развил во своите претходни дела, вклучувајќи есеи, говори и други песни. Тој бил особено под влијание на Бернскиот случај.
Версор

Версор — во кватернионската алгебра, насочен лак на голема кружница што одговара на кватернион со норма еднаква на еден.
Поимот потекнува од латинскиот збор versus, што значи ''спротивно''. Го измислил ирскиот математичар, физичар и астроном Вилијам Роуан Хамилтон (1805–1865). Тој го користел поимот во својата теорија за кватерниони.
1 Дефиниција
Хамилтон го означува кватернионскиот версор <math>q \,</math> со ознака <math>Uq \,</math>. На овој начин, тој можел да го претстави кватернионот во поларни координати во облик:
:<math> q = TqUq \!\, , </math>
каде:
*<math> Tq \,</math> е тензор на кватернионот <math>q \,</math>. Тензорот на версорот е еднаков на 1.
Од особен интерес е правиот версор, кој му припаѓа агол од π/2. Овие видови версори имаат скаларен дел еднаков на 0 и затоа се единични вектори . Правите версори во кватернионската алгебра ја образуваат сферата од квадратен корен од -1. Примери за прави версори во кватернионската група се <math>i, j, k \,</math>.
Ако големата кружница има должина <math> a \,</math> и е <math>\mathbf{r}</math> половина од голем круг, тогаш версорот е еднаков на кватернионот:
:<math>\exp(a\mathbf{r}) = \cos a + \mathbf{r} \sin a \!\, , </math>
каде:
*<math>\exp(x) \,</math>е експоненцијална функција <math>f(x) \,</math> (<math>f(x) = e^x \,</math>.
2 Дефиниција во линеарната алгебра, геометријата и физиката
Во други подрачја, версорот обично се дефинира како единичен вектор кој ја одредува насоката на насочените оски или ориентацијата на некој друг вектор. На пример:
* Версорите на картезијанскиот координатен систем се единични вектори во насоките на оските на тој систем.
* версор или нормализиран вектор <math>\boldsymbol{\hat{u\, </math> ненулти вектор <math>u \, </math> е единичен вектор во насока на векторот <math>u \, </math>, што може да се запише како:
:::<math>\boldsymbol{\hat{u = \frac{\boldsymbol{u{\|\boldsymbol{u}\|},</math>
каде:
*<math>\|\boldsymbol{u}\|</math> е норма (должина) на векторот <math>\boldsymbol{u}</math>
3 Хиперболичен версор
Хиперболичниот версор има облик:
:<math>\exp(ar) = \cosh \ a \ + r\ \sinh \ a \ \ \text{ kjer je }\ \ r^2 = +1 \!\, . </math>
Замка

Замка (|Tuzak) — турска телевизиска серија, која се снимаше од 2022 до 2023 година. Серијата има 1 сезона, вкупно 26 епизоди. Главните улоги ги играат: Акин Акинозу, Бенсу Сорал и Талат Булут. Серијата во Македонија е емитувана на Канал 5.
Македонска натсихронизација вршеле глумците: Анастас Тановски, Александра Михајловска, Бобан Алексоски, Бојан Бошковски, Горан Ѓуровски, Драгана Левенска, Ердоан Максут, Илија Илиоски, Ирена Илиевска, Јасна Николовска, Кирил Трајковски, Марина Поп Панкова, Мелита Софрониоска, Миа Кантарџиева, Радо Алексовски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Акин Акинозу, Умут
Бенсу Сорал, Џерен
Талан Булут, Демир
Илајда Чевик, Луна
Риза Коџаоглу, Гувен
Јегин Џам Коњали, Мете
Сервет Пандур, Мерал
Сфинкс

Сфинкс — најпознатата пасмина домашна мачка без влакна, чувствителна на поголема топлина и студ, поради што главно се чува во затворен простор. Ова е интелигентна и љубопитна мачка, многу приврзана кон својот сопственик. Нејзината просечна тежина изнесува од 3,5 до 7 кг.
1 Потекло
Мутацијата што создава мачки без влакна е забележана неколку пати во 19 век. Првиот сфинкс бил мачка омачена во 1966 година, но немала потомство. Во 1978 година, во Торонто, мачка со долги влакна го омачила првото легло мачиња без влакна, од кои едно било спарено со мачор од пасмината девон рекс за да се добие потомство без влакна.
2 Галерија
3 Поврзано
* Девон рекс
Игра на судбината (серија)

Игра на судбината (|Kaderımın Oyunu) — турска телевизиска серија, која се снимаше од 2021 до 2022 година. Серијата има 1 сезона, вкупно 26 епизоди. Главните улоги ги играат: Акин Акинозу и Ојку Карајел. Серијата во Македонија се емитуваше на Сител Телевизија.
Натсихронизација вршеле нашите познати глумци: Катерина Шехтанска, Тони Денковски, Димитрина Мицкоска, Елизабета Клинчаревска Младеновска, Ѓокица Лукаревски, Крсте Јовановски, Викторија Анѓушева, Марко Богдановски, Жаклина Петровска, Клеоника Шехтанска и Филип Ѓорѓиев,
1 Улоги
Глумец, Улога
Акин Акинозу, Џемал Каја
Ојку Карајел, Асије Каја
Сарп Апак, Махир
Мерих Арал, Хелин
Есра Дерманциоглу, Захиде
Муфит Кајачан, Харун
Јесим Гул, Емине
Ираз Акчам, Нергис Каја
Јилдирим Озџан, Угур
Улку Дуру, Недрет
Каан Чакир, Раџи
Јордан Иванов

Јордан Иванов Николов е истакнат бугарски историчар на литературата, археолог, фолклорист и еден од најдобрите познавачи на бугарската средновековна литература и култура.
1 Биографија
Роден е во 1872 година во Ќустендил, во занаетчиско семејство со потекло од Кратово. Неговиот татко бил мутафчија, а дедото свештеник, а семејното име било Шишкови. Средното образование го завршил во Ќустендил, а потоа, во 1892 година, со одликување дипломирал славистика на Вишото училиште во Софија (денешен Софиски универзитет), каде што учел кај познати бугарски научници како Александар Теодоров-Балан, Љубомир Милетиќ, Бењо Цонев и Иван Шишманов. Од 1892 до 1894 година специјализирал во Лозана, Швајцарија, каде што изучувал романска литература, латински јазик, палеографија и француски јазик.
Иванов бил активен член на Бугарското книжевно друштво (денешна Бугарска академија на науките) од 1909 година. Тој е познат по своите истражувања на богомилското наследство и по откривањето на оригиналниот ракопис на „Историjа словенобугарска“ од Паисиј Хилендарски во Зографскиот манастир во 1906 година. Неговите истражувања во периодот 1906-1908 година во Македонија резултирале со значајното дело „Бугарски старини од Македонија“ (1908), во кое документирал историски, литературни и етнографски наоди, нагласувајќи го бугарскиот карактер на регионот.
Од 1920 до 1923 и од 1927 до 1930 година, Иванов бил професор по бугарски јазик на Институтот за ориентални јазици и цивилизации во Париз, поставувајќи ги темелите на Кирило-Методиевите студии во Франција. Од 1925 до 1942 година бил редовен професор и раководител на Катедрата за бугарска литература на Софискиот универзитет. Во 1932 година станал член на Славјанскиот институт во Прага, а во 1942 година бил одликуван со орден „За заслуга“ II степен и прогласен за почесен граѓанин на Ќустендил во 1944 година.
Суви Лукавац

Сува Лукавица (|Llukac i Thatë) е населено место во општината Исток, Пеќскиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 221 жител. Селото е релативно мнозински египќанско.
1 Поврзано
* Исток (град)
* Пеќ (округ)
Лазо Хаџи Поповски

Лазо Хаџи Поповски (, – , ) — припадник на македонското националноослободително и комунистичкото движење и учесник во антифашистичката борба во Југославија, чевларски работник.
1 Животопис
Лазо Хаџи Поповски е роден во Битола на 17 март 1917 година. Се вклучил во прогресивното работничко движење во Битола од пред Втората светска војна, а по 1938 година бил особено активен, кога станал и секретар на Чевларската секција на УРС (Удружени раднички синдикати, всушност прокомунистичките синдикати во кралска Југославија). Кон крајот на 1940 година станал член на Комунистичката партија на Југославија.
1.1 Учество во НОБ
Од 1941 година бил член на Месниот комитет на КПЈ за Битола. Еден од организаторите на Илинденската демонстрација во Битола во 1941 година кога ги изработувал транспарентите кои демонстрантите ги носеле низ битолските улици. Од есента 1941 година бил одговорен за техниката и илегалците. Во почетокот на 1942 година станал член на Окружниот комитет на Комунистичката партија на Југославија за Битола, а заради искомпромитираност во врска со убиството на полицискиот началник Александар Ќурчиев, по 15 април 1942 година бил испратен на партиска работа во Прилеп, па во Егејскиот дел на Македонија за поврзување со Комунистичката партија на Грција и на крајот во Скопје, Куманово и Битола. Подоцна бил назначен за заменик политички комесар на Битолско-преспанскиот партизански одред „Даме Груев“ и заменик политички комесар на Втората оперативна зона на Главниот штаб на Народноослободителната војска и партизанските одреди на Македонија.
1.2 По војната
По војната извршувал разни општествени и политички раководни должности. Од 3 август 1945 до 10 јануари 1946 година бил градоначалник на Битола.
Балокуме

Балокуме — албанско колаче со потекло од Елбасан кое е популарно низ цела Албанија и во албанските заедници. Традиционално се јаде на Дита е Верес, албански пагански празник што се слави на 14 март. Понекогаш се нарекува ''кулац ме фињ,'' бидејќи може опционално да содржи ''фињ'', мешавина од пепел од шпорет на дрва зовриена во вода.
Се состои од путер, шеќер, јајца и пченкарно брашно. Традиционално се меси во бакарен сад, што се претпоставува дека ја подобрува текстурата на тестото. Тестото мора снажно да се меси, поради што членовите на домаќинството често се вклучени во подготовката на балокумето.
1 Потекло на зборот
Преданието вели дека името потекнува од отоманскиот владетел на Елбасан од 16 век, кој откако пробал мал колач направен од пченкарно брашно приготвен на оган од дрва, воскликнал: „Është ba si llokume!“ („Добро е како рататуј!“), збор од балокуме кој е создаден со збивање на оваа реченица.
2 Поврзано
* Албанска кујна
Егејска мачка

Егејската мачка (|γάτα του Αιγαίου) — природна, автохтона раса на домашна мачка со потекло од Кикладските острови во Грција и западна Турција. Се смета за природна мачка, која се развива без човечка интервенција. Развојот на егејската мачка како формална раса започнала во раните 1990-ти од страна на одгледувачи во новоформираната грчка фелинолошка заедница, но сортата сè уште не е признаена од ниедна поголема фелинолошка организација. Се смета за единствената автохтона грчка сорта на мачка.
1 Историја
Егејската мачка, како што сугерира и самото име, потекнува од Кикладските острови во Егејското Море, каде што се јавува како природна автохтона раса. Егејските мачки се сметаат за една од најстарите припитомени раси на мачки, при што мачките биле воведени на островите за време на бронзенато доба. Тие се чести како диви мачки во Грција и Турција, каде што се можат да се најдат меѓу рибарските пристаништа барајќи храна. Во Грција, егејските мачки се сметаат за национално богатство. Дивите егејски мачки се значајни грабливци на егејските ѕидни гуштери во Кикладите.
2 Егејските мачки како домашни миленици
Иако егејското маче почнало систематски да се одгледува неодамна, тоа било припитомувано со векови и затоа е многу добро адаптирано на луѓето. Тоа е друштвено милениче кое доста добро толерира живот во стан. Интелигентно е, активно, живо, а исто така и комуникативно, не се двоуми да го привлече вниманието на луѓето.
3 Карактеристики на егејската мачка
Егејските мачки се мачки со средна големина, мускулести, полудолговлакнести. Крзното е двобојно или тробојно, при што една од боите е скоро секогаш бела. Белата обично зафаќа помеѓу 25% и 90% од телото. Бојата на нивното крзно може да вклучува многу други бои и шари. Нивните шепи се со средна големина и имаат тркалезна форма. Опашката може да биде долга и „кукаста“. Ушите имаат широка основа и заоблени врвови и се покриени со коса. Очите имаат облик на бадем, а нивната боја може да биде која било нијанса на зелена, сина и жолта.
Егејските мачки се познати по нивниот афинитет кон водата и риболовот. Бидејќи на расата ѝ било дозволено да се развива преку природна селекција, а не преку селективно размножување, егејските мачки се ослободени од повеќето мачкини генетски болести.
Велика Хоча

Велика Хоча (''Голема Оча'', |Hoçë e Madhe) е населено место во општината Ораховац, Ѓаковичкиот Округ, Косово. Според пописот од 2024 година имало 508 жители. Селото е претежно српско (торлачко).
Во Велика Хоча се наоѓаат манастир на Свети Јован Крститељ, црквите на Свети Никола, Свети Стефан, Света Недеља. Во селото има и три црквите од новото време, а сочувано е уште пет цркви.
1 Поврзано
* Бела вила
* Ораховац
* Ѓаковица (округ)
* Косовски Срби
Црква „Св. Спиридон“ - Костур

Свети Спиридон (|Αγίου Σπυρίδωνος) — црква во градот Костур, Егејска Македонија. Влегува во состав на Костурската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот е дел од парохијата „Пресвета Богородица Елеуса“.
1 Историја
Изградбата на храмот била во две фази – првата во втората половина на XV век, а втората е во 20-те години XX век.
2 Внатрешност
Иконите од стариот храм се од слаб зограф кој не ја поседувал техниката од класичниот костурски период. По уривањето на стариот храм, дел од фреските биле пренесени во Костурскиот византиски музеј. Откако градбата на соседната црква „Св. Варвара“ станала опасна во почетокот на XX век, големите икони на Пресвета Богородица, Св. Дамаскина и Св. Сава биле пренесени во оваа црква. Иконостасот е мал, со квалитетна резба. Според положбата на иконата на светецот-заштитник, сместен покрај царската икона на Пресв. Богородица, иконостасот е најверојатно пренесен од црква посветена на Св. Јован Крстител. Под четирите царски икони на Св. Јован Крстител, Пресвета Богородица, Исус Христос и Архангел Михаил е резбано обезглавувањето на Св. Јован, како и сцени со ангели и цвеќиња.
Фреските се од крајот на XV век, дело на водечкото ателје на Костурската школа од тој период, меѓу чии дела се вбројуваат живописите во „Св. Никола Еврпаксиин“ во Костур (1485/86), во манастирската црква „Св. Преображение“ во Метеора (1483), дел од фреските во „Успение на Пресв. Богородица“ на манастирот Трескавец (1483/84) и во „Св. Никита“ во Горњанскиот манастир (1483/84), како и фрагментите во црквата „Св. Петар и Павле“ во Либаново (1485).
Абисинска мачка

Абисинска мачка — раса на мачки со препознатливо шарено крзно, кај кое поединечните влакна се прошарани со различни бои. Тие се познати и едноставно како Абис.
Првите членови на расата што биле изложени во Англија биле донесени од Абисинија (денес позната како Етиопија), па оттука и името. Сепак, генетските студии го сместуваат потеклото на расата во Југоисточна Азија и бреговите на Индискиот Океан. Можно е расата да била донесена во Абисинија од патници кои застанале во Колката.
Некогаш релативно непозната раса, абисинската мачка станала една од петте најпопуларни раси на мачки до 2016 година.
Карактеристичниот изглед на расата вклучува долго, слабо тело и фина боја. Што се однесува до личноста, мачките покажуваат активни, љубопитни ставови и често ги следат сопствениците и ја поттикнуваат играта. Нивните карактеристики се слични на кучиња, па вклучуваат посебно чувство на наклонетост и желба за интеракција. Абисинките имаат карактеристичен изглед на дива мачка поради нивното крзно и големите исправени уши. Тие се многу друштвена раса и бараат внимание. Тие добро се снаоѓаат во домаќинства со повеќе мачки поради нивната друштвена природа. Бидејќи не се мачки за скут, абисинките се во постојано движење, или истражуваат или си играат.
1 Историја
Најраната позната означена абисинска мачка била во експонат кој сè уште се наоѓа во Зоолошкиот музеј Лајден во Холандија. Купена била околу 1834-1836 година од добавувач на експонати за мали диви мачки како таксидермија и од основачот на музејот била означена како „Patrie, domestica India“. Првиот пример за припитомена абисинска мачка, сепак, вклучува приказна за мачка донесена во Англија од британскиот генерал-потполковник Сер Роберт Нејпиер во 1868 година, кој се вратил од Абисинската војна. На мачката ѝ било дадено името „Зула“ и ја освоила првата награда на изложбата на мачки во Кристал Палас во декември 1871 година.
Многу современи абисински одгледувачи го оспоруваат фактот дека Зула била првата домашна абисинска мачка, тврдејќи дека постојните илустрации на Зула ја прикажуваат мачката со уши премногу мали во споредба со тие на абисинската мачка и со премногу брановидно и долго крзно.
2 Опис
2.1 Однесување
Ветеринарот Џоан О. Џошуа напишала дека „приврзаноста кон сопствениците слична на куче“ карактеристична за абисинските и бурманските мачки предизвикува „поголема зависност од човечки контакти“. Ова е во спротивност со самото „толерантно прифаќање на човечко друштво“ засновано на „удобности“ што ги покажуваат повеќе други раси.
3 Наводи
*
Животот е убав

Животот е убав (тур: Hayat Sevince Güzel) е турска телевизиска серија, која се снимаше во 2016 година. Главните улоги ги играат: Јусуф Чим, Ѓулсим Али, Мехмет Озгур, Тојган Аваноглу и Али Ипин.
Серијата во Македонија се емитуваше на Сител Телевизија. Натсихронизација вршеле нашите познати глумци: Елизабета Клинчаревска Младеновска, Тони Денковски, Димитар Христовски, Зорица Панчиќ, Ѓокица Лукаревски, Душица Стојановска, Гоце Тодоровски, Дарко Велиќ и Златко Митрески.
1 Улоги
Глумец, Улога
Екин Мерт Дајмаз, Саваш
Алги Еке, Зарифе
Бурак Челик, Бариш
Ојку Челик, Емине
Леми Филозиф, Осман
Угур Чавушоглу, Салих
Хакан Меричлилер, Синаси
Али Дусенкалкар, Рустем
Маџит Копер, Халил
Батухан Ајдар, Самет
Седа Телчилер, Севги
Хасан Денизјаран, Еркан
Али Ерказан, Мухтар
Ајшен Сезерел, Хатиџе
Онур Озајдин, Омер
Сенур Ногајлар, Хасине
Болни лаги

Болни лаги (тур: Büyük Yalan) е турска телевизиска серија, која се снимаше во период од 2004 до 2006 година. Главните улоги ги играат Халил Ергун, Хулија Дарџан, Емрах и Синем Озгуфан.
Серијата во Македонија се емитуваше на Канал 5 Телевизија. Натсихронизација вршеле нашите познати глумци Анастас Тановски, Билјана Драгичевиќ-Пројковска, Владо Јовановски, Горан Илиќ, Горан Јовановски, Елена Трајковска, Емилија Мицевска, Изабела Новотни, Илија Илиоски, Марина Поп Панкова, Мелита Софрониоска, Миа Кантарџиева, Нино Леви, Сабина Ајрула-Тозија, Сашко Коцев, Кирил Псалтиров и Кица Ивковска-Вељановска.
1 Улоги
Глумец, Улога
Халил Ергун, Етхем
Хулија Дарџан, Руксан
Емрах, Емирхан
Синем Озтуфан, Рејхан
Зелиха Суручу, Хатиџе
Тулај Бекрет
Мурат Јилдирим, Окан
Мехмет Услу, Махмут
Кеворк Туркер, Ибрахим
Мехтаб Бајри, Шукран
Михрибан Ер, Зијнет
Невин Ефе, Хајрије
Јашар Гунер, Хасан
Севинч Актансел, Ханифе
Нурхан Озенен, Ниса
Дамла Озен, Вилдан
Музафер Демирел
Налан Куручим, Нурије
Емин Ѓумушкаја, Хусејин
Невра Кутал, Сервет
Убавата селанка

Убавата селанка (тур: Güzel Köylü) е турска телевизиска серија, која се снимаше во период од 2014 до 2015 година. Главните улоги ги играат: Берк Чанкат, Гизем Караџа, Мехмет Али Нароглу, Зерин Сумер, Ахмет Мумтаз Тајлан и Али Ипин.
Серијата во Македонија се емитуваше на Сител Телевизија. Натсихронизација вршеле нашите познати глумци: Александар Велјановски, Сашка Димитровска, Ванчо Петрушевски, Зорица Панчиќ, Гоце Тодоровски, Бедија Беговска, Ѓокица Лукаревски, Душица Стојановска, Елизабета Клинчаревска Младеновска, Дарко Велиќ, Тони Денковски, Љупчо Ангеловски, Стефанија Начевска и Викторија Анѓушева.
1 Улоги
Глумец, Улога
Берк Чанкат, Ѓемал
Гизем Караџа, Ѓул
Мехмет Али Нароглу, Каан
Зерин Сумер, Султан
Ахмет Мумтаз Тајлан, Хусну
Али Ипин, Јусуф
Еркан Север, Нијази
Синге Селчук, Нихал
Есин Цивангил, Камуран
Озлем Токаслан, Дуду
Дениз Бајташ, Есма
Ајлин Кабасакал, Нуртен
Омур Оздемир, Хикмет
Тојган Аваноглу, Буњамин
Угур Бичер, Сидик
Су Кутлу, Суде
Осман Бајар, Осман
Керим Јагчи, Мансур
Синем Дагли, Хилал
Ариф Еркин Ѓузелбејоглу, Рифат