Симфонија во Е-дур (Чајковски)

Симфонија во E♭-дур (недовршена) , Петар Илич Чајковски започнал да ја пишува во мај од 1892, а починал во ноември истата година. Само дел од првиот став бил комплетно завршен .
1 Историја на настанувањето
Во 1950-тите, Семјон Богатирев ја реконструирал од ракописите. Оваа верзија била премиерно прикажана во Москва, Русија, 7 февруари 1957, под диригентство на Михаил Теријан.
Незавршената симфонија често погрешно се нарекува Симфонија бр.7.
Чајковски го оформил проектот за новата симфонија од 1888 година по завршувањето на неговата Петта симфонија, и почнал да го компонира во 1890 година, а особено помеѓу мај 1891 и октомври 1892 година, затоа пред Патетичката симфонија, со почетна програма:
„Ова се скици за Животна симфонија.
1. став: моментум, самодоверба, жед за акција, мора да биде кратко; конечниот, смртта;
2. став: љубов;
3. ставтрето: разочарување;
4. став: треба да заврши со подеднакво кратко каландо. "
Чајковски му се доверил на големиот војвода дека долго време се стремел да ја круниса својата креативна кариера со голема симфонија на некоја сè уште недефинирана програма, но очигледно на неговото повратно патување од Америка во мај 1891 година тој запишал неколку прелиминарни идеи за тоа што може да стане со новата симфонија. Уште поважна била програмата што ја изработи, веројатно во исто време: „Крајната суштина... на симфонијата е Животот. Првиот дел – целиот импулс, страст, доверба, жед за активност. Мора да биде кратка (смртта во финалето ) – резултат на колапс). Втор дел љубов: трето разочарување; четврти -смртта
Во текот на следните месеци, додека работел на Оревокршачкатаи Јоланта, тој продолжил да забележува понатамошни материјали, но кога почна систематска да работи на делото, многу од овие и претходните идеи биле отфрлени; ниту пак програмата не ја користели. Меѓутоа, извлечени до 8 јуни 1892 година, и првиот став и финалето биле целосно скицирани. Тој се надевал дека ќе продолжи со работа во јули и август, но понатамошната работа била одложен до октомври. Сепак, до 4 ноември 1892 година, целата симфонија била скицирана и во рок од три дена првиот став бил постигнат до рекапитулацијата.
Чајковски веќе се понудил да ја диригира премиерата на симфонијата на хуманитарен концерт во Москва следниот февруари. Меѓутоа, по уште една принудна пауза, композиторот повторно ги погледнал скиците и доживеал целосно разочарување. „Тоа е едноставно составено за да се состави нешто; нема ништо интересно или симпатично во него“, му напишал тој на својот внук Владимир „Боб“ Давидов на 16 декември 1892 година. „Решив да го отфрлам и заборавам.. Можеби “, додал тој, иако едвај можел да сфати колку прецизно, „темата сè уште има потенцијал да ја разбранува мојата имагинација.
Одговорот на Давидов дошол брзо и, на изненадување на композиторот, многу силно формулиран. Во писмото од 19 декември 1892 година, Давидов напишал: „Секако, жал ми е за симфонијата што ја симнавте од карпата како што правеа со децата на Спарта, затоа што ви изгледаада веројатно е генијално дело колку и првите пет.
Што е уште поважно, композиторот не ја напуштил мислата да напише нова симфонија врз основа на програмата што ја замислил. Иако неговите напори со симфонијата не испаднале како што било планирано, тие влијаеја на неговата концепција за 6-та симфонија (Патетична), чиј прв став бил целосно скициран помалку од шест недели подоцна, до 9 февруари 1893 година.
2 Ставови
- Allegro brillante
- Andante
- ''Scherzo'' — Vivace assai
- ''Finale'' — Allegro maestoso
3 Библиографија
* Brown, David, ''Tchaikovsky: The Years of Wandering'' (New York: W.W. Norton & Company, 1986)
* Brown, David, ''Tchaikovsky: The Final Years'' (New York: W.W. Norton & Company, 1992)
* Hanson, Lawrence and Elisabeth, ''Tchaikovsky: The Man Behind the Music'' (New York: Dodd, Mead & Company)
* Poznansky, Alexander ''Tchaikovsky: The Quest for the Inner Man'' (New York: Schirmer Books, 1991)
* Poznansky, Alexander. ''Tchaikovsky Through Others' Eyes'' (Bloomington: Indiana University Press, 1999)
* Warrack, John, ''Tchaikovsky'' (New York: Charles Scribner's Sons, 1973)