procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Тихомир Бачовски

Тихомир Бачовски (, - , ) — македонски режисер.
1 Животопис
Бачовски е роден во Скопје на 16 февруари 1960 година. Првите допири на Бачовски со филмот, датирале од 1966 година. Како познат кино-аматер веќе во 1967 и 1968 година, во рамките на тогашна Југославија, тој освојувал повеќе награди за режија на фестивали за аматерски филм во Љубљана, Загреб и Белград. Од 1997 година почнал професионално да се занимава со режија во МРТ, чиј творечки опус траел повеќе од три децении.
Режирал различни програми од забавно-музички карактер, реклами, документарни филмови, играна програма, како ТВ драми и ТВ серии, фестивали, манифестации. Бачовски важел за еден од доaјeните и пионерите на снимањето на македонските музички спотови уште во почетокот на 80<sup>тите</sup> години на XX век и на еден начин важел за зачетник на овој жанр во Македонија. Ги режирал ТВ сериите: „''На наш начин''“, „''Салон Хармони''“, „''Ѓоре Шнајдерот''“, "''Цимери''".
Починал во Скопје на 3 септември 2018 година.
Бостан

Бостан — назив кој се употребува во земјоделството за нива или градини (земјоделски површини) насадени со бостани и воедно општо заедничко име за плодовите лубеница, диња и тиква. За нивите со насади со бостани се користи и името ''бостаниште''. Потеклото на зборот доаѓа од персискиот збор بستان (bostan) со значење ''градина''. Во популарната култура во Македонија позната е изреката ''го обра бостанот'' со значење: западна во голема неволја.
1 Галерија
2 Наводи
Иван Гарсија (велосипедист)

Иван Гарсија Кортина (|Iván García Cortina; р. во ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Гарсија потпишал со екипата за сезоната 2017. Бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2017. Гарсија го освоил критериумот Ред Хук Критериум Милано 2017. Во јули 2019 година бил вклучен во почетниот состав за Тур де Франс 2019.
1 Достигнувања
;2012
: 1. Национално јуниорско друмско првенство
;2015
: 10. Краен пласман Тур де Бретањ
;2016
: 1. Етапа 4 Курс де ла Солидарите Олимпик
: 4. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
::1. Пласман за млад возач
: 6. ГП Изола
: 7. Светско друмско првенство под 23 години
: 8. Трка околу Фландрија за младинци
: 8. Трофеј Пореч
: 10. Париз-Рубе за младинци
: 10. Краен пласман Триптих на планините и замоците
;2017
: 8. Европско друмско првенство
;2018
: 4. Класик Лондон-Сари
;2019
: 1. Етапа 5 Трка околу Калифорнија
: 3. ГП Монтреал
: 7. Краен пласман БинкБенк Тур
: 7. Гран Премио Бруно Бегели
: 9. Јуроајс Класик
;2020
: 1. Етапа 3 Париз-Ница
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2017, 2018, 2019
Џиро, —, —, —
Тур, —, —, 114
Вуелта, 100, 99, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Пано Манев

Пано Николов Манев или известен како Пано Ветерски (25 март 1894, — 15 јануари 1945, ) — македонски револуционер со пробугарска ориентација, деец на ВМРО, велешки војвода, а во Втората светска војна водач на бугароманска контрачета. Стрелан со други 52 двајца велешани соработници на бугарскиот фашистички окупатор.
1 Животопис
Пано Манев е роден во велешкото село Ветерско. Во 1920 година влегува во ВМРО (на Тодор Александров) и станува терорист на организацијата. Во периодот помеѓу 1920 до 1927 година тој заедно со Трајко Чундев и Стефан Петков влегуваат во Македонија каде што основуваат месни комитети на ВМРО. Заедно извршуваат атентати против српската власт во Велешко. Во 1927 година тој заедно со Трајко Чундев поставуваа бомба на линијата Велес - Скопје, при што настрадал пазачот на железничката линија. Кога Македонија 1941 е окупирана од Царството Бугарија, тој активно помага на бугарската окупациона фашистичка власт. Во ноември 1941 година тој станува намесник на селата Ветерско, Лугунци и Рудник. Кога се појавуваат првите партизански чети во Македонија, Манев ја формира првата про-бугарска Велешка контрачета со која се борат против македонските партизани и револуционери. Според бугароманскиот историчар Коста Црнушанов, тој е убиен заедно со уште 52 затвореници во велешскиот масакр на 15 јануари 1945 година. Убиен е поради неговата соработка со Бугарскиот фашистички режим и злосторствата кои тој и неговата контрачета ги вршела во реонот на Велешко, а во корист на Бугарија. Токму неговите контрачетници, заедно со бугарската полиција се оние кои и ја отсекуваат главата на малолетната Невена Георгиева - Дуња, ја наденуват на кол и ја шетаат по Велешките улици.
2 Признавање на неговите злодела
Признание на злоделата на Пано Манев (Ветерски):
3 Поврзано
* Невена Георгиева-Дуња
*Масакр во Велес (1945)
Андријан Николаев

Андријан Григориевич Николаев (чувашки и руски: ''Андријан Григорьевич Николаев'', 5 септември 1929 - 3 јули 2004) бил советски космонаут. Тој бил етнички Чуваш.
1 Животопис
Андријан Григориевич Николаев е роден на 5 септември 1929 година во селото Шоршели, во областа Чувашија во долината на реката Волга. Детството го минувал на колективната фарма. Кога бил младо момче, интересот на Николаев за летање се манифестирал со тоа што тој се искачил на дрвја со пријателите и тврдел дека ќе отпатува од таму. Ваквото однесување не било охрабрено од страна на селаните.
Николаев го поддржувал финансиски неговото семејство по смртта на неговиот татко во 1944 година, но мајка му претпочитала Андријан да заработува за образование. Николаев учел медицинско училиште пред да пристапи во советската армија. За време на неговиот тренинг Николаев бил во состојба да одржи многу мирна состојба за време на стресни ситуации. Смиреноста на Николаев го направила кандидат за космонаут. Јуриј Гагарин, Герман Титов и седумнаесет други лица му се придружиле во март 1960 година. Николаев исто така бил во врска со Валентина Терешкова во тоа време, и наводно, ја бакнал за збогум пред да се качи на Восток 3.
2 Кариера
Николаев летал на два вселенски лета: „Восток 3“ (како трет советски космонаут) и „Сојуз 9“. Неговиот повик во овие летови бил „Сокол“. На двата лета тој поставил нови рекорди за издржливост, кога човечко битие останало најдолго време во орбитата. Тој, исто така, служел како резерва за мисиите „Восток 2“ и „Сојуз 8“. На 22 јануари 1969 година, Николаев го преживеал обидот за атентат врз Леонид Брежњев, кој го направил дезертер на советската армија, Виктор Илин. Тој го напуштил космонаутството на 26 јануари 1982 година.
Николаев исто така бил првиот човек што направил телевизиско емитување од вселената, во август 1962 година. „Восток 3“ бил дел од првиот двоен вселенски лет, со Павел Попович на „Восток 4“.
Во раните денови на вселенското патување, вообичаено било да се стават астронаутите на стадионот во изолациски комори за да се види колку долго може да издржат сами. Седеле во молк, не можејќи да го измерат времето. Многу мажи не успеале, само еден космонаут, Андријан Николаев, издржал најдолго - четири дена - и станал познат како „Железниот човек“.
На 3 ноември 1963 година, тој се оженил со Валентина Терешкова, првата жена која летала во вселената. Тие имаат една ќерка, Елена Андријановна (сега доктор по медицина). Нивниот брак пропаднал; иако до 1982 година тие не се развеле.
Во 2004 година Николаев починал од срцев удар во Чебоксари, главниот град на Чувашија во Русија, по што следел скандал. Неговата ќерка, која живее во Москва, сакала нејзиниот татко да биде погребан на гробиштата во Ѕвездено Гратче, а претседателот на Чувашија имал други идеи. По прошталната церемонија во Чебоксари, Николаев бил погребан во неговото родно село Шоршели.
Црква „Св. Димитриј“ - Безово

Свети Димитриј — главна селска црква во дримколското село Безово.
Црквата се наоѓа во самото село, а околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.
1 Галерија
2 Поврзано
* Струшко архијерејско намесништво
* Прва струшка парохија
* Безово
Бел воден божур

Бел воден божур или бел лотос — водно цветно растение од семејството на водните божури (''Nymphaeaceae'') застапено во Северна Африка, умерените делови на Азија, Европа и тропска Азија (Индија).
1 Опис
Растението вирее во вода со длабочина од во поголеми бари, мочуришта и езера.
Листовите достигнуваат пречник од 30 см, а секое растение се разлистува во пречник од 1,5 м. Цветовите се бели, со бројни прашници.
2 Таксономија
Растението прв го опишал шведскиот ботаничар Карл Линеј во делото ''Species Plantarum'' („Растителни видови“) од 1753 г.
Црвената разновидност (''Nymphaea alba'' f. ''rosea'') е воведена откако е откриена на почетокот на XIX век во езерото Фагертерн крај шумата Тиведен во Шведска. Ова довело до прекумерно отстранување на растенијата од дивината сè до нивната заштита со закон.
Снежнобелиот воден божур (''Nymphaea candida'' J. Presl) понекогаш се смета за подвид на белиот воден божур (''N. alba'' L. subsp. ''candida'' (J. Presl) Korsh.).
3 Распространетост и живеалиште
Овие растенија се среќаваат во слатки води ширум Европа, делови од Северна Африка и Блискиот Исток.* Азија: Азербејџан, Ерменија, Индија (само Џаму и Кашмир) Иран, Ирак, Израел, Сибир и Турција.
* Африка: Алжир, Мароко и Тунис.
* Европа: Австрија, Албанија, Белгија, Белорусија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Велика Британија, Германија, Грција, Данска, Естонија, Ирска, Италија, Латвија, Литванија, Македонија, Молдавија, Норвешка, Полска, Португалија, Романија, Русија, Словачка, Словенија, Србија, Украина, Унгарија, Финска, Франција, Холандија, Хрватска, Црна Гора, Чешка, Швајцарија, Шведска, Шпанија.
4 Фитохемија
Белиот воден божур ги содржи активните алкалоиди нуфарин и нимфеин, кои имаат дејство на седатив. Иако растението се користи во целост, се смета дека најсилно дејство имаат цветните делови. Во минатото, калуѓерите и калуѓерките го толчеле неговиот корен и го ставале во вино; добиениот напиток се пиел како средство за потиснување на половиот нагон (анафродизијак).
Роберт Харон

Роберт Емет Харрон (англиски: ''Robert Emmett Harron''; 12 април 1893 - 5 септември 1920) бил американски филмски глумец од раната нема филмска ера. Иако глумел во повеќе од 200 филмови, тој е познат по своите улоги во филмовите под режија на Д. В. Грифит, „Раѓањето на нацијата“ (1915) и „Нетолеранција“ (1916).
1 Животопис
Харрон бил постар брат на филмските глумци Џон Харон и Мери Харон. Роден бил во Њујорк и Харрон бил второто најстаро дете од девет браќа и сестри во сиромашно ирско-католичко семејство од работничка класа. Помладите браќа и сестри на Харон, Џон (со прекарот "Џони"), Марија и Чарлс исто така станале глумци, додека една од неговите помлади сестри, Теси, била статист во немите филмови. Чарлс бил убиен во сообраќајна несреќа во декември 1915 година. Теси починала од шпански грип во 1918 година, додека братот на Харон, Џон, починал од мозочен менингитис во 1939 година.
Харон учел во училиштето Сент Џон во Гринич Вилиџ. На четиринаесетгодишна возраст, тој работел како момче во американското Биографско студио. Во прилог на обврските за чистење, Харон, исто така, се појавил како статист во неколку шорцеви за студиото.
Љубоморниот Естремадурец

Љубоморниот Естремадурец (шпански: ''El celoso extremeño'') - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“.
1 Содржина
Во младоста, Фелипо Каризалес, витез од Естремадура, заминал во светот, каде го потрошил целото богатство, поради што бил принуден да замине во Перу. Таму, тој успеал да се збогати и, веќе како стар човек, се вратил во родниот крај, со намера да живее мирен живот. Притоа, Каризалес се оженил со многу девојката Леонора, која била многу помлада од него. Измачуван од претерана љубомора, тој ја затворил својата невеста во посебна куќа во која не смеел да влезе ниту еден маж. За возврат, тој ѝ купил неколку робинки и слугинки, постојано ја опсипувал со пари, а на нејзините родители им дал голем мираз. Меѓутоа, еден млад човек од Севиља, со име Лоајса, слушнал за затворената девојка и направил план како да ја освои. За таа цел, тој се преправил во просјак-музичар, сместувајќи се пред куќата на Каризалес. Чуварот на куќата, Луис, кој бил голем љубител на музиката, бил воодушевен од неговите песни, а Лоајса му ветил дека ќе го научи да свири, ако го пушти во куќата. Така, Луис тајно го сместил Лоајса во својата соба, но за него разбрале и сите жени во куќата, кои биле привлечени од неговата музика и од убавината. Служејќи се со лукавство, Лоајса ги убедил да го пуштат во куќата, а за таа цел, Леонора го заспала својот сопруг со помош на некоја маст. Надзорничката на куќата почнала да му се додворува на Лоајса, а потоа ги затворила него и Леонора во својата соба, каде Лоајса безуспешно настојувал да ја убеди Леонора да водат љубов. Во меѓувреме се разбудил Каризалес и ја видел Леонора во прегратката на Лоајса. Мислејќи дека таа го изневерила, Каризалес смртно се разболел, а потоа ги повикал нејзините родители и во присуството на нотар напишал тестамент во кој го распределил своето богатство, а од Леонора побарал, по неговата смрт, да се омажи за Лоајса. По седум дена, Каризалес умрел, а Леонора заминала во манастир.
Славната садомијачка

Славната садомијачка (шпански: ''La ilustre fregona'') - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“.
1 Содржина
Во градот Бургос живееле двајца млади благородници, дон Диего де Каријазо и дон Томас де Авендањо. На каријазо му здодеал животот во родниот град и избегал од дома, шетајќи низ Шпанија како скитник. По три години, тој се вратил дома и го убедил својот пријател Авендањо да му се придружи во скитањето. Двајцата ги излажале своите родители, кажувајќи им дека сакаат да студираат во Саламанка, и така обезбедиле доволно пари за да водат слободен живот. Кога пристигнале во Толедо, момчињата му избегале на својот придружник. Кога случајно слушнале за убавата девојка Констанца, која работела во еден ан, Авендањо посакал да ја види и на прв поглед се вљубил во неа. Поради тоа, двајцата останале да работат во анот, но Каријазо повредил еден носач на вода и бил затворен. Сепак, Авендањо му помогнал на својот пријател да ја избегне казната на тој начин што ги подмитил судиите. Потоа, Каријазо купил магаре и станал носач на вода, а Авендањо ѝ напишал писмо на Констанца, откривајќи ги својот вистински идентитет и љубовта кон неа. Една ноќ, во анот ненадејно дошол судијата, кој сакал да ја види Констанца, а сопственикот на анот му го открил нејзиното потекло: таа била вонбрачна ќерка на непозната благородничка, која се породила во анот. Утредента, во анот пристигнале татковците на Диего и на Томас, кои ја барале Констанца. Тогаш се дознало дека таа му била вонбрачна ќерка на таткото на Диего, које во една прилика ја силувал нејзината мајка. Потоа, Диего и Томас им се вратиле на своите родители, по што Томас се оженил со Констанца, а Диего со ќерката на судијата.
Дамир Шолман

Дамир Шолман (|Damir Šolman; - ) — поранешен хрватски професионален кошаркар. Бил Европски избор за ФИБА, во 1974 г. Се натпреварувл со високиот југословенски национален кошаркарски тим на Летните олимписки игри во 1968 година, Летните олимписки игри во 1972 година, а на Летните олимписки игри во 1976 (каде бил капитен на екипата). Со југословенската репрезентација, играл во 226 капи, и постигнал 1.785 бода.
Википедија на тамилски јазик

Википедија на тамилски јазик или тамилска Википедија (|தமிழ் விக்கிப்பீடியா) — издание на Википедија на тамилски јазик во надлежност на заедницата на Фондацијата Викимедија. Основана е во септември 2003 г. а до септември 2018 г. достигнала 117.667 статии и 139.577 регистрирани корисници. Го зазема 56. место по големина меѓу сите википедии и второ место меѓу википедиите на јазиците во Индија. Претставува прва Викиепдија на дравидски јазик со преку 10.000 статии и предводи меѓу јужноазиските изданија во квалитет. Прагот од 100.000 статии го надминала во мај 2017 г.
1 Културна важност
За разлика од погледот на Википедија во европските и северноамериканските земји, тамилското издание ужива голем углед како најдобриот извор на информации на тамилски јазик на семрежјето. Енциклопедијата се соочува со многу помалку вандализам отколку на поголемите викија поради бавниот раст и недостатокот од сметачи и семрежен пристап во селските средини на Тамил Наду (Индија) и Шри Ланка — највеќето уредници се впрочем членови на тамилската дијаспора во странство.
Во април 2010 г. Тамилската семрежна конференција одржала голем уредувачки натпревар на тамилската Википедија, опфаќајќи ја сета сојузна држава Тамил Наду. Натпреварот е одржан во контекст на Светската тамилска конференција истата година на која учествувале тамилисти ширум светот со цел да расправаат за развојот на тамилскиот јазик во современиот свет. Учество во натпреварот зеле 2.000 уредници кои на тамилската Википедија создале вкупно 1.200 нови академски рецензирани статии на разни полиња.
Во септември 2013 г. Википедија на тамилски јазик ја одбележала својата десетгодишнина.
2 Поврзано
* Википедија на бенгалски јазик
* Википедија на канадски јазик
* Википедија на малајалски јазик
* Википедија на телушки јазик
* Википедија на хинди
Арсо Мицков

Арсо Мицков Велјаноски (1876-1905) — македонски револуционер, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е 1876 година во селото Подвис (Кичевско). Потекнува од селско земјоделско семејство кое живеело во многу тешки услови. Арсо уште како млад имал можност да слуша револуционерни идеи. Тие идеи иделе од татко му кој бил активен учесник во Брсјачката буна од 1881 година. Арсо бил храбар и строг човек. Секоја средба со османлиските собирачи на данок значела и спротивставување. Турскиот башибозук се плашел од него. Во минатото многу често доаѓало до судири помеѓу жителите на селото Подвис и жителите на селото Другово. Жителите на селото Другово биле претежно од муслиманска вероисповед и ги провоцирале жителите на селото Подвис. Тоа го натерало Арсо во 1899 година да стане ајдут и со својата дружина да отиде во планина. Таму тој се борел против турските зулумџии. Честите потери по него го натерале во 1900 година да замине во Белград.
Тој се вратил во 1901 година во Македонија. Се сретнал со Никола Петров Русински во село Белица (Кичевско). Русински го запознал со идеите на МРО и го приклучил во Организацијата. Во 1903 година во селото Подвис дошол Лука Ѓеров. Целта на неговата посета била да види колку било спремно селото за востанието што се спремало. Начекал спремна и вооружена чета. На чело на таа чета бил Арсо Мицков Велјаноски. Тие учествувале во Илинденското востание и пружиле голем отпор.
После задушувањето на востанието, Арсо продолжил со борбата против турското ропство. Имало потери по него, но не можеле да го фатат. На 31 јануари 1905 година, во селото Подвис се славел верскиот празник „Св. Танасија“. Тука дошол војводата Арсо за да побара парична помош за Организацијата. Несреќно завршила неговата посета (бил предаден од неговата соселанка Неда и убиен од страна на Турците).
2 Народна песна
Заплакал, Голјак загрмел,
заради Арса војвода.
Каде се чуло видело,
сестра, брата да предаде.
Станала Неда рано В недела,
месила бела погача.
Облекла бела промена,
отишла село Другово.
Друговци деца цареви,
ако го Арса барате,
Арсо е Подвис на гости.
Примерни новели

Примерни новели (шпански: ''Novelas ejemplares'') - збирка раскази на шпанскиот писател Мигел де Сервантес.
1 Содржина
Збирката содржи 12 раскази:
# Циганка (''La Gitanilla'')
# Широкоградиот додворувач (''El amante liberal'')
# Ринконете и Кортадиљо (''Rinconete y Cortadillo'')
# Англиската Шпанка (''La española inglesa'')
# Стаклениот лиценцијат (''El licenciado Vidriera'')
# Силата на крвта (''La fuerza de la sangre'')
# Љубоморниот Естремадурец (''El celoso extremeño'')
# Славната садомијачка (''La ilustre fregona'')
# Двете девојки (''Las dos doncellas'')
# Госпоѓата Корнелија (''La señora Cornelia'')
# Брак со измама (''El casamiento engañoso'')
# Разговорот на кучињата (''El coloquio de los perros'')
2 Осврт кон делото
„Примерните новели“ се одликуваат со поучна содржина, а според обликот и толкувањето на времето претставуваат мајсторско дело. Тој не опишува необични судбини, забавни случки и благородни дела (како Бокачо), туку на сопствениот начин ги обликува своите ликови: носачи на вода, рибари, слуги, студенти, скитници, калуѓерки и благородници. Кога се појавиле, овие раскази делувале неморални и слободни, но тие се израз на новиот дух на граѓанската класа која ги читала со уживање (особено, младите луѓе).
Во расказите, Сервантес ги истакнува доблестите на луѓето и моралните вредности: Љубоморниот старец кој се сомнева дека го изневерила младата сопруга, наместо да ја казни, ја согледува својата грешка и ѝ го остава својот имот, но таа, без никаква вина, заминува во манастир. На тој начин, иако нема среќен крај, оваа приказна го признава правото на љубов како нов етички елемент, спротивен на феудалниот морал; Младата девојка, која е силувана, благодарение на искреноста и мудроста, успева да пронајде човек со кого склучува брак. Во расказот, правото на жената да управува со својата судбина претставува новост која претходно не била прикажана во литературата; Во друг расказ, благородникот се жени со убавата Циганка, со што убавината и човечката вредност ги надминуваат класните разлики; Понатаму, двајца благородници стануваат дел од заедницата на скитници и разбојници, свет во кој владеат строги морални закони; Во расказот во кој разговараат кучињата, со помош на филозофскиот дијалог, всушност, се дава иронична критика на нивните господари: месарите, полицајците, студентите и овчарите. На тој начин, развивајќи ја античката сатира, во своите „Примерни новели“ Сервантес го проширил мисловниот простор на шпанскиот и христијанскиот свет со своите хуманистички идеи и со својата критика на застарените општествени односи.
Ангела Јовановиќ

Ангела Јовановиќ (Белград, 21 септември 1992 година) е српска филмска, ТВ и театарска глумица.
1 Животопис
Ангела е родена во Белград, 21 септември 1992 година. Таа завршила во музичкото училиште „Станковиќ", студирала глума на Факултетот за драмски уметности во Белград во класата на Проф. Драган Петровиќ Пелета и асистентот Милош Биковиќ. Популарноста и широкото внимание на јавноста го привлече со улогите во телевизиските серии Мојот роднина од селото и Апсолутно нов бран. Нејзините родители Бранка Пујиќ и Драган Јовановиќ се глумци.
2 Филмографија
Филмографија на глумицата Ангела.
Година, Име, Улога
2000.e
2009 година., Засекогаш млади (ТВ серија), Ќерка на пратеник
2010 година.e
2010 година., Сосема нов бран, Ивана
2008-2010., Мојот роднина од селото, Виолета
2011., Здухач значи авантура, Ивана
2014 година., Дунѓерско време, Ленка Дунѓерски
2017., Воена Академија, Светлана Савиќ Цеца
2017., Живот според Москри, Даринка
3 Театарски претстави
* Добредојдовте на Србија
* Ќелава пејачка
* Кога цветале тиквите
* Хотелот "Слободен промет"
Ранет Бизон

Ранет бизон е праисториска слика во Алтамира, Шпанија, создадена помеѓу 15000 и 10000 година п.н.е.
1 Особености
Одликите на сликата се:
* нема композиција, формите биле цртани едни преку други
* користени се земјени бои, а се претпоставува дека животинска маст била користена како средство за сврзување.
* цртежот е брз и сигурен, како скица
Прикажана е страшната сила на бизонот, кој се бори иако е ранет, без непотребни подробости кои би ја оптовариле претставата. Чувството за форма и движење е извонреден. Ефектот е постигнат со префинето, контролирано сенчање, кое на формите им дава обилна пластичност. Прикажаната драматичност е без непотребна поетика. Силниот реализам зборува за способностита на уметникот за опсервација на природни форми. Насликан е само со две бои - црвена и темна. Неколку дамки со потемна боја ја истакнуваат пластичноста на формата. Од позадината природните карпи, чии пукнатини, истакнатини и вдлабнатини праисторискиот уметник вешто ги користел, претставувањето на животното е одвоено со темна линија, со разлика во светлини, така да на местата на кои линијате е посветла формата се отвора, а се затвора таму каде е потемна.
Ранетиот бизон е една од сликите од циклусот на извонредни цртежи зачувани на таванот во пештерата Алтамира, затоа што праисторискиот уметник сликал речиси исклучиво животни кои ги ловел, насликани се уште многу бизони, елени, коњи, диви свињи.
2 Поврзано
* Праисторија
* Праисториска уметност
* Историја на уметности
* Историја
* Уметност
Везер (река во Франција)

Везер (|Vézère, |Vesera) — река во југозападна Франција со должина од 211 км и сливна површина од . Тоа е важна притока на реката Дордоња. Извира во северозападниот дел на Централниот Масив во јужна Франција и тече према југозапад низ департманите Корез и Дордоња. Средниот проток на реката Везер е .
Долината на реката Везер е позната по своите праисториски пештери со бројни остатоци од хоминиди и палеолитско сликарство. Најпозната од нив е пештерата Ласко. УНЕСКО овие пештери ги сместил на својата список на Светски наследства во 1979 година.
1 Поврзано
* Список на реки во Франција
Луѓе-сенки

Луѓе-сенки (англиски: ''Shadow people'') е име за паранормална појава, која доста луѓе ја виделе и опишале како темна сенка во облик на човек. Скептиците веруваат дека тоа е само вид на халуцинација. Истражувачот на паранормално Хајди Холис изјавил дека тоа е натприродна појава.
1 Причини
Ова порано било само приказна за духови, но денеска многу религии и легенди тврдат дека е ова натприродна појава.
Некои анализи на психолошките состојби можат да го објаснат видувањето на луѓе-сенки. За тоа можат да бидат заслужни Парализа на сон, илузии и халуцинации
2 Опис
Хејди Холс ги опишува како темни човечки сенки кои се движат на такво растојание од окoто што едвај може да се видат. Многу научници мислат дека тоа на луѓето им се причинува затоа што сенките не се гледат јасно. Се појавуваат најчесто на места на кои нема многу луѓе. Голем број луѓе пријавиле дека во својата куќа на плафонот виделе сенка во облик на човек.
Алтеплаза

Алтеплазата е тромболитичен лек, кој се користи во третманот на акутен миокарден инфаркт и други сериозни состојби предизвикани од згрутчување на крвта.
Претставува ткивен плазминоген активатор. Одобрен е од страна на FDA за третман на миокарден инфаркт со ST-елевација (STEMI), акутен исхемичен инсулт, акутен масивен пулмонарен емболизам, и оклузија на централен венски проводник (CVAD).
Гифхорн (округ)

Гифхорн (|Gifhorn) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Округот се наоѓа на границата со сојузната покраина Саксонија-Анхалт и се протега од јужниот крај на Линебуршкото поле (''Lüneburger Heide'') на север до предградијата на Брауншвајг и Волфсбург на југ. Реката Алер влегува во округот на југоисток, тече низ градот Гифхорн, а во нејзе се влеваат реките Изе и Окер и излегува од округот на запад. Јужниот терминал на Страничниот Канал на Елба на Средногерманскиот Канал се наоѓа во Едесбител во округот.
Се граничи со (од југ надесно) округот Хелмштет, градовите Волфсбург и Брауншвајг, окрузите Пајне, Хановер, Целе и Илцен и со сојузната покраина Саксонија-Анхалт (окрузите Алтмаркрајс Залцведел и Берде).
Најниската точка во округот се наоѓа во реката Алер близу Миден (46 метри), додека највисоката точка во округот се наоѓа близу Шпракензел (124 метри).
2 Историја
Округот бил основан во 1885 година од пруската влада. Во 1932 година, поранешниот округ Изенхаген станал дел од округот (северниот дел на денешниот округ). Градот Волфсбург првично бил дел од округот, но станал слободен град во 1951 година. Во 1974 година, округот повторно изгубил делови од својата територија, кога градот Фалерслебен бил припоен кон Волфсбург.
3 Грб
Лавот како и срцата се хералдички симболи на Линебург, а округот со векови бил дел од некогашното Војводство Брауншвајг-Линебург, а на кратко и во Војводството Гифхорн. Трубата го симболизира слогот „хорн“ во зборот Гифхорн, кој означува „труба“.
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Слободни области, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница
Затемнување на Месечината во јули 2018 година

Целосното затемнување на Месечината на 27 јули 2018 г. се случило кога Месечината минала низ средиштето на Земјината сенка. Ова е прво средишно затемнување на Месечината од 15 јуни 2011 г. Претставува второто целосно затемнување на Месечината во 2018 г. по она во 31 јануари.
Затемнувањето се случило кога Месечината била на најголема далечина од Земјата, поради што таа изгледала помала од вообичаено (појава наречена микромесечина), и има најмала брзина во орбитата околу Земјата. Ова е најдолготрајното целосно затемнување на Месечината во целиот XXI век. Целосната затемнетост траела 1 час и 43 минути, што е само малку покусо од теоретската граница од 1 час и 47 минути. Месечината останала барем делумно во Земјината сенка четири часа.
Истовремено на ова затемнување, планетата Марс била на најмала можна оддалеченост од Земјата — совпаѓање кое се случува еднаш на 25.000 години.
1 За затемнувањето
Затемнување на Месечината се јавува кога таа ќе пристапи во Земјината сенка. Како што почнува затемнувањето, Земјината сенка отпрвин само малку ја затемнува Месечината. Потоа сенката постапно покрива повеќе, и Месечината добива темна црвенокафеава боја (или нешто поинаква, зависно од атмосферските услови). Црвеникавоста се должи на Рејлиевото расејување (истото што му дава црвена боја на залезот и сина боја на дневното небо) и прекршувањето на таа светлина од Земјината атмосфера во нејзината сенка.
Сјајноста на Месечината е преувеличена од сенката. Нејзиниот јужен дел бил најблиску до средиштето на сенката, што го прави најтемен и нацрвен на изглед.
2 Видливост
Затемнувањето било целосно видливо од Источна Африка, Јужна Африка, Јужна Азија и Средна Азија, изгревајќи над Јужна Америка, Западна Африка и Европа и заоѓајќи во Источна Азија и Австралија.
3 Набљудувања
4 Поврзано
* Список на затемнувања на Месечината
Мухночва

Мухночва (англиски: Muhnochwa) е име за мистериозен предмет кој се појавувал во градовите Мирзапур-Виндхјачал, Чандаули, и Варанаси во Индија во летото 2002 година.
1 Опис
Жителите на градовите во коишто се појавувал предметот го опишувале како летечки предмет кој создава зраци во црвена, сина и зелена боја. Се тврдело дека наводно напаѓа луѓе така што ги гори или ги гребе. Постојат многу луѓе кои тврдат дека имаат гребаници, бидејќи наводно ги нападнал Мухночва.
2 Полиција
Овој случај почнала да го истражува и полицијата. Тие утврдиле дека освен изјавите на жртвите нема конкретни докази дека тоа е нешто натприродно.
3 Мислење на научниците
Дури постои и спор меѓу толкувачите на појавата, некои научници тврдат дека тоа можело да биде сокол, други тврдат дека би можело да биде мачка, гумена кукла или авион на далечинско управувања, но има и тврдења дека можеби биле скакулци кои таа година биле бројни во тие села. Некои веруваат дека тоа би можело да биде и НЛО.
Пако Алкасер

Франсиско „Пако“ Алкасер Гарсија (шпански: ''Francisco 'Paco' Alcácer García'', роден на 30 август 1993 година) — шпански професионален фудбалер кој игра како напаѓач за германскиот клуб Борусија Дортмунд, на позајмица од Барселона и шпанската репрезентација.
1 Статистика
1.1 Клубови
клуб, сезона, лига, куп, континентален, друго, вкупно
Дивизија, пој., гол., пој., гол., пој., гол., пој., гол., пој., гол.
ФК Валенсија, 2010–11, La Liga, 0, 0, 1, 0, 0, 0, —, 1, 0
2011–12, 3, 0, 0, 0, 0, 0, —, 3, 0
2013–14, 23, 6, 3, 1, 11, 7, —, 37, 14
2014–15, 32, 11, 4, 3, —, 36, 14
2015–16, 34, 13, 3, 2, 9, 0, —, 46, 15
2016–17, 1, 0, 0, 0, 0, 0, —, 1, 0
вкупно, 93, 30, 11, 6, 20, 7, —, 124, 43
ФК Хетафе (позајмен), 2012–13, La Liga, 20, 3, 3, 1, —, 23, 4
вкупно, 20, 3, 3, 1, —, 23, 4
ФК Барселона, 2016–17, La Liga, 20, 6, 4, 2, 3, 0, 0, 0, 27, 8
2017–18, 17, 4, 3, 2, 2, 1, 1, 0, 23, 7
вкупно, 37, 10, 7, 4, 5, 1, 1, 0, 50, 15
Вкупно во кариерата, 150, 43, 21, 11, 25, 8, 1, 0, 197, 62
;Белешки
1.2 Меѓународни
Шпанија
година, настапи, голови
2014, 5, 3
2015, 6, 3
2016, 2, 0
Total 13 6
Летечка чинија

Летечка чинија (англиски: ''Flying saucer'') е име за неидентификуван летечки објект во облик на диск или чинија кои ја направиле новинарите на основа на исказ на пилотот Кенет Арнолд кој наводно видел такви летала на 24 јуни 1947 година.
Тој термин многу е користен во медиумите до раните 1950-тите, кога на иницијатива на полковникот Едвард Ј. Рупелт, шеф на Пројект на Сината книга, го промовирал изразот НЛО сè со цел да се означат небесните феномени во различни облици.
Марк Вебер

Марк Вебер (|Mark Webber; р. ) — австралиски поранешен возач на Формула 1.
Во детството се занимавал со картинг, а пред да премине во Формула 1 се натпреварувал во неколку пониси натправари, како и на трката 24 часа Лемана. Вебер во Формула 1 влегол во 2002 година како возач на Минарди, кога ги освоил своите први бодови на првата трка на Голема награда на Австралија, што биле и првите бодови на Минарди во три години. После импресивната прва сезона, преминал во Јагуар, но тука имал две лоши сезони поради слабиот болид. Во 2005 година преминал во Вилијамс и во овој тим го остварил својот најдобар резултат, трето место на Голема награда на Монако, кога го зазел третото место, а тој резултат го поправил во 2009 година, кога по првпат во кариерата победил на Големата награда на Германија, возејќи за Ред бул рејсинг.
Бинбаша

Бимбаша (турски: ''Bınbaşı'', ''bin'' - „илјада“) бил командант во војската на Османлиите на една илјада војници. После реорганизација на турската војска на почеток на 19 век, бимбаша станал командант на баталјон. Ова одговара на чинот мајор според современата воена терминологија.
1 Етимологија
Овој збор е составен од два турски збора:
*''бин'' ('' bin'') - што значи ''илјада'';
*''Баша'' ('' başı'') што значи ''глава'', ''поглавар'', ''водич'', командант.
2 Поврзано
* Мајор
* Буљукбаша
* Делибаша
Хали Бери

Хали Марија Бери (анг.''Halle Maria Berry'') е афроамериканска глумица родена на 14 август 1966 година во Кливленд, Охајо (САД). Најпозната е по улогите ''Ороро Манро'' / ''Сторм'', во трилогијата ''X-men'' и Бондовата девојка во филмот „Умри друг ден“.
1 Животопис
Хали Бери е родена во Кливленд, Охајо (САД) на 14 август 1966 година во брак од англичанка со афроамериканец. Родителите и се развеле кога имала четири години, а таа продолжила да живее со мајка и.
Бери била многу популарна во ''Средното училиште Бедфорд'', бидејќи била водич на навивачки женски тим, почесен училиштен член, уредник на училишниот весник, претседател на одделение и кралица на матурата.
Пред да почне да се занимава со глума била на различни натпревари за убавина, била прва на Мис Охајо, прва на ''Miss Teen All-American'', втора на Мис САД и шеста на ''Мис на свет'' 1986 година.
Во доцните осумдесетти оди во Чикаго да се занимава со глума и мода. Една од нејзините први улоги била во ТВ серијата ''Chicago Force''. Подоцна игра во уште неколку ТВ серии, а потоа добива улоги и во филмови. Нејзините први филмови биле: ''Jungle Fever'' (1991), ''Strictly Business'' (1991), ''The Last Boy Scout'' (1991) и Бумеранг во кој глумела со Еди Марфи. После тоа игра во се попознати филмови како што се: ''Executive Decision'', во трите серијали Икс луѓе (''X-Men'', ''X2: X-Men United, X-Men: The Last Stand''), Умри друг ден, Готика (филм), Жена-мачка (филм) и Бал на монструми, за кој добила Оскар како најдобра главна глумица (таа е единствена афроамериканка која ја добила оваа награда).
2 Приватен живот
Бери се мажела двапати, првпат во 1992 година за бејзбол играчот Дејвид Џастис, а вторпат во 2001 година за музичарот Ерик Бенет.
3 Награди
* Добитничка на Оскар како најдобра главна глумица во филмот Бал на монструми, 2002 година.
* Номинирана за БАФТА како најдобра главна глумица во филмот Бал на монструми, 2002 година.
Мерцедес гран при

Мерцедес АМГ Петронас Ф1 тим е тим и конструктор во Формула 1. тИМОТ дебитирал во 1954 године. Имал многу успеси во 1954 и 1955 година во Формула 1. Насловот за овој тим во тоа време го освоил петократниот првак во формула 1, Хуан Мануел Фанхио. После 1955 година тимот се повлекол од натпреварите. Иако од деведесеттите години на дваесеттиот век се јавува како снабдувач на мотори за Ф1 тимовите, дури од 2010 година се враќа на натпреварувањето како самостоен тим. Тоа било најавено во новември 2009 година кога Мерцедес-Бенц (Дајмлер АГ) во партнерство со фирмата Абар инвестментс купила 75,1 % од акциите на тима Брон ГП (Дајмлер: 45,1 %, Абар: 30 %). Брон го освоил светско возачко и конструкторско првенство во Формула 1 во 2009 година во единствената сезона на своето постоење, после што на почетокот на март ја купиле Хонда Ф1. Од 2010 до 2012 година за овој тим возеле седмократен првак во формула 1 Михаел Шумахер, и Нико Розберг. Од 2013 година, шумахеровото место го зазема Луис Хамилтон кој го освојува насловот првак во формула 1 за сезоната 2014, 2015 и 2017 година. Нико Розберг ја освоил титулата во 2016 година, па поселе тоа одеднаш, изненадно се пензионирал. Во тимот го заменил Валтери Ботас. Четири сезони од 2014 до 2017 година тимот ги освојувал титулите во конкуренција на конструктори. Доминацијата на Мерцедес АМГ Петронас тимот била константна затоа што најуспешниот свој болид го приспособиле на новите правила и новите хибридни погонски единици.
Лидија Рупник

Лидија Рупник, родена Шифрер, (1915—2003) била југословенска гимнастичка репрезентативка.
1 Резултати
Учествувала на Летните олимписки игри 1936 во Берлинво дисципlinata гимнастички разбој во екипна конкуренција за жени. Екипата сочинувала осум гимнастичарки: Душица Радивојевиќ, Лидија Рупник, Марта Пустишек, Олга Рајковиќ, Драгана Ѓорѓевиќ, Анчка Горопенко, Катарина Хрибар и Маја Вершеќ.; Поединечни резултати на Лидија Рупник
Дисциплина, Бодови, Пласман
Прескок, 20,90, 11
Разбој, 19,00, 48
Греда, 22,35, = 11
Вкупно 62,25 26
Со овој резултат 62,25 Лидија Рупник била втора во репрезентација, па учествувала во вториот круг - на групната вежба, каде репрезентативките освоиле 115,10 бодови.
Лидија Рупник била член на репрезентацијата на Југославије на Светско првенство 1938 во Прага, која во екипна конкуренцији освоила сребрена медаља. Репрезентацијата била во состав: Лидија Рупник, Аница Хафнер, Милена Скет, Елца Ковачиќ, Јелица Вацац, Марта Пустишек, Марта Подпац, Душица Радивоевиќ. Резултатот кој репрезентацијата го постигнала бил 531,960 бодови.
2 Поврзано
* Југославија на Летните олимпијски игри 1936
Културно наследство на Македонија во Општина Струга

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Струга според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Струга, Враништа, Црква „Воведение на Пресвета Богородица“
2, Општина Струга, Горна Белица, Црква „Св. Петка“
3, Општина Струга, Калишта, Црква „Св. Атанасиј“
4, Општина Струга, Калишта, Црква „Св. Богородица“ со Калишки манастир
5, Општина Струга, Октиси, Археолошко наоѓалиште „Вајтос“
6, Општина Струга, Октиси, Црква „Св. Никола“ и комплексот на ранохристијанската базилика
7, Општина Струга, Радожда, Црква „Св. Архангел Михаил“
8, Општина Струга, Радолишта, Цигански Гроб
9, Општина Струга, Струга, Теќе „Халвети Хасан Баба“
10, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Гоце Делчев“ бр. 13
11, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Гоце Делчев“ бр. 33
12, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Гоце Делчев“ бр. 60
13, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Гоце Делчев“ бр. 62, урната градба
14, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Гоце Делчев“ бр. 64
15, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Гоце Делчев“ бр. 66
16, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Гоце Делчев“ бр. 82
17, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Гоце Делчев“ бр. 84
18, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Браќа Миладиновци“ бр. 1
19, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Браќа Миладиновци“ бр. 14
20, Општина Струга, Струга, Куќа на Каневчеви
21, Општина Струга, Струга, Спомен-галерија „Вангел Коџоман“
22, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Браќа Миладиновци“ бр. 30
23, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Браќа Миладиновци“ бр. 32
24, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Браќа Миладиновци“ бр. 36
25, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Нико Нестор“ бр. 5
26, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Нико Нестор“ бр. 7
27, Општина Струга, Струга, Куќа на Карамитре
28, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Нико Нестор“ бр. 48
29, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „27 Март“ бр. 15, урната градба
30, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „27 Март“ бр. 21, урната градба
31, Општина Струга, Струга, Куќа на ул. „Димче Кошарко“ бр. 42
32, Општина Струга, Струга, Црква „Св. Ѓорѓија“
33, Општина Струга, Струга, Зграда на Народна одбрана
34, Општина Струга, Струга, Образовен комплекс на ул. „Партизанска“ бр. 4(Стара зграда на ОУ „Браќа Миладиновци“ и Зграда на Министерството за образование)
35, Општина Струга, Струга, Џамија „Мустафа Челеби“
36, Општина Струга, Струга, Амам „Мустафа Челеби“
37, Општина Струга, Делогожди, Базилика „Св. Илија“
38, Општина Струга, Корошишта, Латинска Црква
Топчеста молња

Топчеста молња — малку позната појава на атмосферски електрицитет, за која се објаснува како светлечко топчесто тело кое може да биде со пречник со големина на грашок до неколку метри. Се поврзува со молњевитите бури, но трае подолго од блесокот на молњите. Многу стари записи тврдат дека топчестата молња може да експлодира, понекогаш со тешки последици, оставувајќи по исчезнувањето мирис на сулфур. Во некои записи се зборува дека може да се појави и без присуство на молњевити облаци.
Некои лабораториски експерименти добиле слични појави на топчестата молња, но до денес сè уште не се знае дали тие се поврзани со природните појави. Научните податоци за овие појави во природата се малку на број поради непредвидливостите и реткоста. До пред определен период се сметало дека топчестите молњи се измислици..
Хагланден

Хагланден (, буквално ''Haguelands'') е конурбација околу градот Хаг во Холандија. Позицијата на градот како седиште на владата го прави регионот истакнат во Холандија . Се наоѓа на западниот брег на покраината Јужна Холандија, регионот имал население од 1.050.543 во септември 2013 година , и зафаќа површина од 405 км2.
Хагланден е официјален термин кој се однесува на урбанииот регионот буквално наречен '' Хагланнден Урбаниот Регион'' (''Stadsgewest Haaglanden''). Официјалното мрежно место на Хагланден го користи англискиот превод'' Хашкиот Регионот''. Друг превод се користи Големиот Хашки регион. Терминот, исто така, понекогаш се користи за да се однесува на угнетувањето на Хаг во општа, неформална смисла; "областа на Хаг" или "областа околу Хаг". Оваа област често се третира како единечна единица за организациски или статистички цели.
''Хагланден'' е дел од поголемата Ротердам - Хаг Метрополитенска Област.
1 Географија
Хагланден се состои од девет општини од Хаг, Зутермер, Ветсланд, Делфт, Лаидсхендам-Ворбург, Пајнакер-Нотдорп, Рајсвајк, Васанер и Миден-Делфланд.
Општина, Популација
Хаг, 7005527748000000000♠имаат ист
Зутермер, 7005124971000000000♠имаат ист
Вестланд, 7005106752000000000♠имаат ист
Делфт, 7005101400000000000♠имаат ист
Лаидсхендам-Ворбург, 7004747880000000000♠имаат ист
Пајнакер-Нотдорп, 7004534200000000000♠имаат ист
Рајсвајк, 7004517420000000000♠имаат ист
Васанер, 7004261010000000000♠имаат ист
Миден-Делфланд, 7004192440000000000♠имаат ист
Хагската конурбација и конурбацијата на Ротердам на исток се зголемиле до тој степен каде што се речиси споени. Тие се делотворно единствена урбана област, иако имаат одделни влади, транспортни системи итн. Хаг и Ротердам го споделуваат аеродромот Хатер во Ротердам и лесниот железнички систем наречен РандстадРеил. Се разгледува можноста за создавање на официјален метрополитански регион Ротердам - Хаг (Metropoolregio Rotterdam Den Haag), кој ќе има комбинирано население кое ќе достигне 2,5 милиони.
Хагланден се граничи на север со Лајден конурбацијата, кој има околу четвртина милион жители. Овие две области, слично на Хаг и Ротердам, исто така, се зголемиле заедно до точка каде што тие се практично соседни. Хагланден е дел од јужното крило (Заудвлеухел) на Ранстад, кое исто така ги вклучува и конурбациите околу Амстердам и Утрехт. Ова соединување е едно од најважните економски и густо населени области во северозападниот дел на Европа.
Борис Грегорка

Борис Грегорка (словенечки: ''Boris Gregorka''; Брежице, 2 август 1906 - Љубљана 19 март 2001) бил југословенски гимнастичар, со словенечко потекло. Тој бил репрезентативец, тренер, водич и меѓународен судија во спортската гимнастика.
Учесник е во Летните олимписки игри во 1928 година во Амстердам и 1936 година во Берлин и Светските првенства во 1930 во Луксемург и Светските првенства во 1938 во Прага.
После Втората светска војна бил војник и водич на гимнастичките репрезентации на Словенија и Југославија на поважни натпревари до Олимписките игри во 1964 година во Токио. Неговиот најголем тренерски успех е освојувањето на титулата на светски, олимписки и европски првак на неговиот ученик Мирослав Церар.
Во 1970 година примил одликување на Светската гимнастичка ферерација (ФИГ) (франц. ''Fédération Internationale de Gymnastique Reconnaissante''). Со останатите признавања и одликувања, во 1967 година доделена му е Блоудековата награда на Сојузот за физичката култура на Словенија.
Крионика

Крионика (англиски: Cryonics) е назив за процес на зачувување на човечко тело при ниска температура, кое поинаку не може да се одржи со помош на современата медицина. Идејата за овој процес е во иднина да се зачувува и да се реанимира човекот на кој му е замрзнато телото..
Во некои научни литератури постојат прилози за хипотетичка изведливост на криониката. Крионика ја поддржуваат 63 научници вклучувајќи ги и Марвин Мински и Аубреј де Греј. Меѓутоа, многу други научници се скептични по прашањето за крионика. Во САД, крионика на луѓе може да се извршува само легално. Мистеријата која се врзува за крионика е дали после замрзнување на човекот, тој може повторно да се врати во живот.
Научната заедница на криониката гледа со скептицизам, поради штетата предизвикана од студот на клетките, и покрај криопротекторите. Во 2018 година беше развиен нов процес, витрификсација, но му недостигаше зачувување на прагот на ексцитабилност на синапсите. Затоа, во 2023 година, итноста е да се насочат истражувањата кон зачувување на прагот на ексцитабилност на синапсите за време на витрификсација.
Бигфут

Бигфут (|Bigfoot) или Големото Стапало, наречен и Сасквоч (англ''. Sasquatch'') — големо мајмунолико суштество што наводно талка во дивините во САД и Канада, особено околу Големите Езера, Тихиот Океан, Карпестите Планини, на северозападот и на југот на САД.
1 Име
Бигфут го забележале уште и американските Индијанци на западнот брег на Северна Америка, во претколумбовското време. Индијанските називи за тоа суштество се разликувало од племе до племе. Така припадниците на племето Лум Бигфут го нарекувале „Цемеквес (''Тs'emekves''), племињата кои живееле околу планината Сент Хелен го нарекувале „Скукум“ (''Sкооcооm''), а најпознато индијанско име е „Сасквоч“ (''Sasquatch'') кое го измислиле припадниците на племето Халкомелем. Во индијанските приказни Бигфут е опасен човекојадец кој ги тероризира селата.
2 Опис
Бигфут се опишува како човеколико суштество обраснато со влакна, со силно торзо и височина од 2—3 метри. Главата му е мала и заострена кон врвот, нема истакнат врат и чело. Очите му се мали, а над нив се наоѓа силен коскен гребен. Влакната му се релативно меки и кадрави, потемни кај помладите примероци, а поцрвенести кај постарите. Суштеството има карактеристични големи стапала (англиски јазик |Bigfoot), чији отпечатоци се со големина до четириесет сантиметри.
3 Средби
Првиот и посилен доказ за неговото постоење го пронашол Ерик Шиптон во 1951 година. Тоа бил отпечаток за кој тој сметал дека припаѓа на Јети, дивиот човек од Хималаите. Најпознатиот и најсилен доказ за неговото постоење е филмот кој го снимиле трагачите на Бигфут, Роџер Патерсон и Роберт Гимлин на 20 октомври 1961 година во Блаф Крик во Калифорнија. Таа снимка и денес е предмет на различни расправи. Предложени се разни видови на животни за да се објаснат видувањата на Бигфут, но ниту едно тврдење не е докажано. Криптозоолозите Бигфут го објаснуваат како неоткриен вид на мајмуни, а некои кои веруваат во Бигфут го објаснуваат со различни паранормални феномени. Научни заедници го отфрлаат постојењето на Бигфут, бидејќи нема докази за постоење на какво било слично суштество. Постојат неколку организации кои се посветени за фаќање на Бигфут во САД.
Јерен

Јерен (кинески: 野人) е легендарно суштество за кое се вели дека ''се уште е неоткриен вид на хоминид''. Наводно живее во оддалечени планински шумски подрачја на провинцијата Хубеј во Кина.
Сведоци зборуваат дека суштесвото е прекриено со црвенкасти влака. Постојат сведоци кои зборуваат дека има бели влакна. Се проценува дека е висок 6-8 метри, но некои тврдат дека е повисок од 10 метри. Како и американскиот Бигфут, Јерен наводно е мирно и тихо суштество кое бега кога ќе види луѓе.