procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Дагон

Дагон ― поток, односно река која е изворишна челенка на Грекајска Река на планината Кораб. Извира од повеќе бујни издашни извори во циркот Ујт Калар високо на билото на планината Кораб, под гребенот на кој се наоѓа Изгревно Езеро и сртот помеѓу Цигански Премин и Боази, по што протекува со силно и бујно течение кон исток низ долината Чапарец, помеѓу врвовите Кабаш на север и Махијаемада (Спасенов Рид) на југ. Во долината Чапарец на излезот од голото планинско било има неколку помали водопади, а во густата шума на Чапарец постои и еден голем водопад висок околу 5 метри со неколку слапови и издлабени лонци во карпите. Се спојува со повремениот поток во суводината која протекува под Пралуга и се влева во Грекајска Река непосредно веднаш на запад под селото Нивиште.
1 Поврзано
* Кораб
* Изгревно Езеро
2442 Корбет

2442 Корбет, привремена ознака — вестоиден астероид од внатрешните области на астероидниот појас, со пречник од приближно 8,5 километри. Откриен е на 3 октомври 1980 година од чешкиот астроном Зденка Ваврова во опсерваторијата Клет, сега во Чешка. Името е по британско-индискиот ловец Џим Корбет.
1 Орбита и класификација
''Корбет'' е астероид од V-тип кој кружи околу Сонцето во внатрешниот главен појас на растојание од 2,1-2,7 ае еднаш на секои 3 години и 8 месеци (1.348 дена). Неговата орбита има ексцентричност од 0,12 и наклон од 5° во однос на еклиптиката. За прв пат идентификуван како во Хајделберг во 1928 година, лак за набљудување на телото започнало во 1944 година, кога бил идентификуван како во опсерваторијата Турку во Финска, 36 години пред неговото официјално откритие во Клет.
2 Вртежен период
Вртежната светлинска крива на ''Корбет'' била добиена од фотометриските набљудувања на францускиот аматерски астроном Рене Рој во јули 2009 година. Анализата на кривата на светлина дала период на ротација од 10 часа со амплитуда на осветленост од 0,12 магнитуда ( ).
Фотометриските набљудувања во R-појасот во Паломарската минлива фабрика во 2010 и 2013 година, дале дивергентен период од 11.453 ( ) и 49.507 ( ) часа со амплитуда од 0,19 и 0,10 светлински величини, соодветно.
3 Пречник и албедо
Според истражувањето спроведено од ''WISE'' на НАСА со неговата последователна мисија <i>NEOWISE'', Корбет'' има 8,327 километри во пречник и неговата површина има албедо од 0,255, додека ''Collaborative Asteroid Lightcurve Link'' претпоставува стандардно албедо од каменски астероиди од 0,20 и пресметува пречник од 8,57 километри со апсолутна светлинска величина од 12,7.
4 Именување
Оваа мала планета го добила името во спомен на Џим Корбет (1875–1955). Корбет бил полковник во британската индиска армија и ловец на тигри и леопарди што јадат луѓе во Индија, кој станал заштитник на природата, натуралист и автор. Тој е познат по неговата ловечка биографија од 1944 година'', Човекојадите на Кумаон''. Одобрениот цитат за именување бил објавен од Центарот за мали планети на 8 февруари 1982 година.
Француски воени гробишта (Скопје)

Француски воени гробишта во Скопје – воени гробишта од Првата светска војна во кои почиваат повеќе од 2.930 војници на Француската армија убиени на Македонскиот фронт. Од овие војници само на 930 им е познато името.
1 Местоположба
Француските воени гробишта се наоѓаат во близина на Амбасадата на САД, над Спортско-рекреативниот центар Кале.
2 Концепт
Гробиштата се наоѓаат на кос терен. Истите организирани во четири надолжни парцели, разделени и обиколени со пешачки патеки, кои симетрално го делат просторот.
Низ централно поставена порта, преку скалишна алеја со дрворед се пристигнува кон одбележјето, додека двете странични патеки водат кон истотипските гробници.
Просторот хортикултурно е уреден со тревници, ружи покрај секој гроб, и алеи со лаванда. Патеките се чисти и уредени, со поставени клупи во современ стилски облик. Централно се простира дрворед од зимзелени насади кои се единствени високостеблести растенија во просторот.
3 Галерија
4 Поврзано
*Француски воени гробишта (Битола)
Шуми во Шведска

Шумите во Шведска заваќаат 69% од копното. Во јужна Шведска, човечките интервенции почнале да имаат значително влијание врз широколисните шуми пред околу 2000 години, каде што биле пронајдени првите докази за екстензивно земјоделство. Неодамнешните студии опишувале долгорочен процес на бореализација во југо-централна Шведска, почнувајќи од почетокот на холоценот, каде дабот и евлата навидум почнале да опаѓаат пред околу 2000 години поради намалувањето на температурата. Во исто време норвешката смрека почна да емигрира од север, а европската бука емигрира од југот на Европа. Иако, како примарен резултат на управувањето со производните шуми во средината на дваесеттиот век, ''P. abies'' и шкотскиот бор покриваат заедно околу 75% од реалниот волумен на стоечки дрвја во јужна Шведска.
1 Економско користење на шумите
Дрвото од шумата долго време се користи во јужниот дел на земјата и во раните земјоделски области како извор на гориво и како градежен материјал. Дрвото беше од суштинско значење за раната рударска индустрија во Шведска, бидејќи се користеше за производство на јаглен за преработка на руда. Други значајни шумски производи ги вклучувале дрвениот терен, катран и поташа, кои биле произведени за извоз почнувајќи од средниот век.
Шумарската работа се проширила во Норланд, почнувајќи од почетокот на 19 век, а добиените исчистени области станале место на мали фарми и пасишта. Обемната сеча резултираше со развој на пилана индустрија, која произведуваше граѓа за извоз. Ова проширување продолжило до 1905 година
2 Список на шведски шуми
* Колморден
* Тиведен
Централна шведска зона на ледениот раб

Централната шведска зона на ледениот раб била формирана кога топењето на мразот во внатрешноста се забавил за време на студен период пред приближно 12.000 години, а ледениот раб стоел релативно мирно околу 800 години. Ова се случило за време на периодот на помладиот тријас. Двата главни терминални морени на оваа зона се Сковде и Билиген. Овие два терминални морени формираат паралелни и полуконтинуирани гребени кои се протегаат од рамнините Вестгота низ рамнините на Естерјетланд до архипелагот Стокхолм.
АБФ (Образовно здружение на работници)

АБФ (Образовно здружение на работници) е образовен дел на шведското работничко движење. ABF спроведува семинари, часови и студиски кругови на различни теми, вклучувајќи работилници, јазици и музика.
1 Историја
АБФ била основана на 16 ноември 1912 година, од страна на Шведската социјалдемократска партија и некои од синдикатите. Денес, главни членови на АБФ се Социјалдемократите и Левицата.
Постојат локации на АБФ во речиси секој шведски град и неколку во поголемите градови. Нејзиното седиште е на Олоф Палмес гата, во близина на улицата Свеавеген во Стокхолм. Во Гетеборг, зградата на АБФ се наоѓа на Олоф Палмес Гата, во близина на плоштадот Јарнторгет.
2 Награда Моа
Наградата Моа (|Moa-priset) е годишна книжевна награда која заеднички ја доделуваат АБФ и здружението Моа Мартинсон на личност која пишува во духот на Моа Мартинсон. Наградата се доделува од 1989 година.
2.1 Приматели
* 1989 година – Мери Андерсон
* 1990 – Аино Тросел
* 1991 – Еба Вит-Братстром
* 1992 – Керстин Енгман
* 1993 – Керстин Екман
* 1994 – Керстин Торвал
* 1995 – Мајгул Акселсон
* 1996 година – Сара Лидман
* 1997 – Кристина Лугн
* 1998 – Кјел Јохансон
* 1999 година – Елси Јохансон
* 2000 – Ева Адолфсон
* 2001 – Фрида Андерсон, Аника Малмборг, Мартин Гербер
* 2002 година - Рут Бергрен
* 2003 – Анита Кениг
* 2004 – Герда Анти
* 2005 – Улрика Кнутсон
* 2006 година - Биргита Холм
* 2007 година – Сузан Остен, Маргарета Гарпе, Гунар Едандер
* 2008 – Гунила Нирос
* 2009 – Анита Голдман
* 2010 – Анели Џордал
* 2011 – Гунила Торгрен
* 2012 – Ингер Алфвен
* 2013 – Сузана Алакоски
* 2014 – Кристина Сандберг
* 2015 – Агнета Плејел
* 2016 година - Ивон Хирдман
* 2017 година – Ана Јоргенсдотер
* 2018 година – Сара Стридсберг
* 2019 година - Мајор Векселман
* 2020 година - Марта Тиканен
Мора нож

Мора нож (|Morakniv) е мал нож за обвивка. Тоа е нож со фиксна сечила, со или без штитник за прст. Терминот потекнува од ножеви произведени од прибор за јадење во Мора, Даларна. Во Шведска и Финска, ножевите Мора интензивно се користат во градежништвото и во индустријата како алатки за општа намена. Ножевите Мора се користат и од сите скандинавски војски како секојдневен нож.
1 Видови
Ножевите Мора најмногу ги произведуваа компаниите КЈ Ериксон и ''Фростс Книвфабрик''; тие ги споија своите брендови под Мора од Шведска, подоцна преименувана во Моракнив, но голем број други производители на ножеви исто така прават ножеви во стилот на Мора. Компанијата Моракнив користи сечила од не’рѓосувачки челик 12C27 , јаглероден челик UHB-20C, челик Triflex или многу тврд ( HRC 61) јаглероден челик ламиниран помеѓу помек легиран челик.
Други производители на ножеви mora-тип се Cocraft куќа бренд на класификации Ohlson, најдобрите алатки и Hultafors.
2 Дополнителна литература
*
Јанис Бубенко

Јанис Арвидс Бубенко јуниор (|Jānis Arvīds Bubenko jaunākais; роден 1935 година во Рига, Латвија) е шведски компјутерски научник и почесен професор на Одделот за компјутерска и системска наука, Кралскиот институт за технологија и Универзитетот во Стокхолм.
1 Биографија
Роден 1935 година во Рига, Латвија, Бубенко побегнал со своето семејство во Шведска на крајот на Втората светска војна во 1944 година. Магистер по градежно инженерство го добил на Технолошкиот универзитет Чалмерс во Гетеборг, Шведска во 1958 година, технолошки лиценца за структурна механика, исто така, од Технолошкиот универзитет Чалмерс во 1958 година. Во 1973 година докторирал. во Информациски системи од Кралскиот институт за технологија во Стокхолм во 1973 година, и неговата хабилитација во 1974 година.
Во 1961 година Бубенко ја започнал својата кариера како менаџер во Унивац Скандинавија, филијала на американската компјутерска компанија Унивац. Во 1965 година започнал како доцент на Кралскиот институт за технологија, каде што во 1969 година ја основал истражувачката група Компјутерски потпомогнат дизајн на информациски системи (CADIS). Од 1977 до 1981 година бил професор по компјутерски и системски науки на Универзитетот во Гетеборг и на Универзитетот за технологија Чалмерс, а од 1981 до 2000 година професор на Кралскиот институт за технологија и Универзитетот во Стокхолм.
Бубенко претседавал со повеќе конференции за информациски системи од доцните 1970-ти. Тој е член на Здружението за компјутерски машини (ACM), Компјутерското општество на Институтот за електротехника и електроника (IEEE) и работната група на Меѓународната федерација за обработка на информации (IFIP) 8.1.
2 Публикации
Бубенко е автор и соавтор на повеќе од 140 статии и седум учебници од областите „Методи за развој на информациски системи, анализа на перформанси на системи за обработка на податоци, оперативни системи и методи за концептуално моделирање“. Книги, избор:
* 1971 година. ''Анализа и дизајн на информациски системи со помош на компјутер.''''Првата скандинавска работилница'' . Со Арне Солвберг и Борје Лангефорс (Eds).
* 1973 година. ''Придонес за формален опис, анализа и дизајн на системи за обработка на податоци'' . Стокхолм. Libris
* 2000 година. ''Инженерство на информациски системи: најсовремена уметност и истражувачки теми'' . Со Sjaak Brinkkemper, Ева Lindencrona и Арне Sølvberg .
* 2003 година. ''Работна конференција за историјата на нордиските компјутери (1 : 2003 година : Трондхајм, Норвешка) Историја на нордиските компјутери: IFIP WG9.7 Прва работна конференција за историјата на нордиските компјутери (HiNC1), 16-18 јуни, 2003 година, Трондхајм, Норвешка'' . Уредено со Арне Солвберг и Џон Импаљацо.
Статии, избор:
* 2007 година. „Од информациска алгебра до моделирање на претпријатија и онтологии - историска перспектива за моделирање за информациски системи“. In: ''Conceptual Modeling in Information Systems Engineering'' . Џон Крогсти и сор. eds. стр 1–18
Монашко платно

Монашкото платно е лабаво ткаена памучна или ленена ткаенина направена од погруби предива што добро се обвиваат.
1 Кошничка
Крпа на монахот е обично со 2x2 или 4x4. Кошницата е обична ткаење, со таа разлика што дозволува две или повеќе предиво за полнење да поминат над и под две или повеќе предива за искривување и формира шема за проверка.
2 Одлики
Оваа ткаенина има лабаво над и под четири прамени. Овие прамени се нарекуваат плови и се користат за ткаење на нишките. Платното е 100% памук и може да се купи во различни бои во продавниците за занаети и ткаенини. Памукот ќе се собира кога ќе се измие, затоа треба да се измие претходно за да се постигне правилната големина пред шиењето.
3 Користете
Во 1940-тите, монашкото платно се користело за украсување на рабовите на крпи, фрлања, ќебиња за бебиња, перници, закачалки, слики, постелнина и облека. Шведските фустани биле украсени за традиционални облеки со различни нишки. Денес, памучниот конец и предива се користеле на ткаенината за да се создадат убаво украсени предмети.
956 Елиза

956 Елиза (привремена ознака: ''или'' ) — Флорински астероид од внатрешните области на астероидниот појас, со пречник од 10,5 километри. Астероидот бил откриен на 8 август 1921 година од германскиот астроном Карл Вилхелм Рајнмут во опсерваторијата Хајделберг. Астероидот од типот V има период на ротација од 16,5 часа. Името го добил по Елиза Рејнмут, мајка на откривачот.
1 Орбита и класификација
При примена на методот на синтетичко хиерархиско кластерирање (HCM) од Несворни, ''Елиза'' е член на семејството Флора, џиновско семејство астероиди и најголемата фамилија на камени астероиди во главниот појас. Сепак, според друга HCM-анализа на Милани и Кнежевиќ (AstDys), тој е астероид во позадина бидејќи оваа анализа не го препознава семејството на астероидите Флора.
''Елиза'' кружи околу Сонцето во внатрешниот астероиден појас на растојание од 1,8–2,8 ае еднаш на секои 3 години и 6 месеци (1.273 дена; голема полуоска од 2,3 AU). Неговата орбита има ексцентричност од 0,20 и наклон од 6° во однос на еклиптиката. Лакот за набљудување на телото започнал во опсерваторијата Хајделберг на 9 август 1921 година, ноќта по нејзиното официјално откривање.
2 Именување
Оваа мала планета го добила името по Елиза Рајнмут, мајка на откривачот Карл Рајнмут. Името било споменато во ''Имињата на малите планети'' од Пол Хергет во 1955 година ( ).
3 Физички одлики
И во таксономијата слична на Толен и на SMASS на спектроскопското истражување на малите објекти на Сончевиот Систем (S3OS2), ''Елисз'' е астероид од V-тип. Овие астероиди се нарекуваат и „Вестоиди“, за кои се смета дека потекнуваат од ударен настан на 4 Веста.
3.1 Вртежен период
Во јули 2008 година, вртежната светлинска крива на ''Елиза'' била добиена од фотометриските набљудувања на Матије Коњат во опсерваторијата Ница во Франција. Анализата на светлина дала добро дефиниран период часа со варијација на осветленоста од магнитуда. Во текот на истиот опозицијата, Владимир Бенишек во Белградската опсерваторија и Луси Лим со ''Спицер'' определиле рок за овој астероид од и часа со амплитуда од и степени, односно ( ).
3.2 Пречник и албедо
Според истражувањето спроведено од мисијата <i>NEOWISE на истражувачот на НАСА и вселенскиот телескоп Спицер, ''Елиза'' има и километри во прчник и нејзината површина има албедо од 2 , соодветно. ''Колаборативната Светлинска крива на астероидна врска'' претпоставува стандардно албедо за астероид од ова семејство од 0,24 и пресметува пречник од 10,31 километри врз основа на апсолутна величина од 12,1. Тимот на ''WISE'' објавил и два помали средни пречници од и со повисоки албедо од и .
Ритуален објект на Балкакра

Ритуалниот објект на Балкакра е предмет од бронзеното доба пронајден во Балкакра во Шведска во 1847 година. Неговата употреба и цел остануваат непознати.
1 Историја
Објектот бил пронајден во блато во Балкакра, Сокен во близина на Истад во Сканија, Шведска во 1847 година. Датирано е во 1500 – 1300 п.н.е., односно рано нордиско бронзено време. Сличен предмет бил откриен во 1913 година недалеку од Шопрон во Унгарија. Се претпоставува дека предметот пронајден во Балкакра можеби бил увезен од денешна Унгарија и не се произведувал локално.
2 Опис
Предметот се состоел од тркалезна рамка изработена од бронза продупчена со дупки и носена со десет тркала. Рамна и лабава бронзена чинија поставена врз неа. Плочата била украсена со цик-цак дезени. Пречникот на плочата бил и е малку конкавна.
3 Толкување
Не е познато за каква цел служел предметот, но се претпоставува дека имал ритуална употреба. Беа дадени сугестии дека тоа може да биде гонг, тапан, престол или запалена чаша.
Химна на Источен Тимор

Химната на Источен Тимор, или правилно насловена „''Патрија''“ (тетумски: „''Pátria''“; преведено: Татковина), ― државната химна на Источен Тимор. Првично била усвоен кога Источен Тимор еднострано ја прогласил својата независност од Португалија во 1975 година. Сепак, оваа употреба ќе биде краткотрајна, кога земјата била неславно нападната од Индонезија. Службено била повторно усвоен кога независноста на Источен Тимор била конечно обновена во 2002 година по интервенција на Обединетите нации.
Музиката е компонирана од Афонсо Редентор Араужо, а зборовите ги напишал поетот Франсиско Боржа да Коста, кој бил убиен во времето на инвазијата. Првично била испеана исклучиво на португалски, но сега постои верзија на тетумски.
1 Историја
„''Патрија''“ била составена во 1975 година и првично усвоена кога Источен Тимор прогласил еднострана независност од Португалија. Сепак, земјата беше неславно нападната од Индонезија. Писателот на стиховите, Франсиско Боржа да Коста, бил убиен во времето на инвазијата; и композиторот Афонсо Редентор Араужо, бил убиен четири години подоцна. „Патрија“ била повторно усвоен кога независноста на Источен Тимор конечно била обновена во 2002 година по интервенција на Обединетите нации.
Текстовите првично биле само на португалски, но сега има верзија на тетумски, националниот јазик и сослужбен во земјата.
2 Законодавство
Инфрауставното официјализирање и облиците на церемонијата на употреба на државната химна се регулирани со Законот за националните симболи на Источен Тимор.
3 Текст
3.1 Изворни португалски и тетумски текстови
португалски (изворен), ИПА транскрипција, Тетум
Pátria, Pátria, Timor-Leste, nossa Nação., [ˈpatɾjɐ ˈpatɾjɐ tiˈmoɾ ˈɫeʃtɨ ˈnosɐ nɐˈsɐ̃w ǁ], Pátria, Pátria, Timór-Leste, ita-nia Nasaun.
3.2 Македонски превод
: Татковина, татковина, Источен Тимор нашата нација.
: Слава на народот и на јунаците на нашето ослободување.
: Татковина, татковина, Источен Тимор нашата нација.
: Слава на народот и на јунаците на нашето ослободување.
: Го победуваме колонијализмот, плачеме:
: долу империјализмот!
: Слободна земја, слободни луѓе,
: Не, не, не за експлоатација.
: Да одиме напред, обединети, цврсти и одлучни
: Во борбата против империјализмот,
: непријател на народот, до конечна победа,
: напред кон револуција.
Химна на Иран

„Химната на Иран“, или правилно насловена „Соруде Мелије Џомхурије Есламија Иран“ (|سرود ملی جمهوری اسلامی ایران|Sorude Melliye Jomhuriye Eslâmiye Irân; преведено: Државна химна на Исламската Република Иран) ― државна химна на Исламската Република Иран. Поради смртта на врховниот водач Рухолах Хомеини во 1989 година, Иран ја усвоил својата сегашна химна по конкурс следната година.
Химната ја компонирал Хасан Ријахи, а текстот го напишал Сајед Багери. Таа е четвртата службена иранска државна химна.
1 Историја
Државната химна била усвоена од Иран во 1990 година, заменувајќи ја претходната државна химна користена за време на владеењето на Рухолах Хомеини, наречена „''Да живее Иран''“ (изворен наслов: پاینده بادا ایران; Пајанде бада Иран). Таа била втората најкратка химна во светот, по јапонската химна, „''Кимигајо''“, со седум строфи.
Истовремено, оваа химна не е признаена од голем број ирански опозициски групи и заедници од дијаспората, кои продолжуваат да ја користат „''Еј Иран''“ наместо тоа.
2 Текст
2.1 Персиски текст
Персиско писмо (службено), Латиница УниПерс, ИПА транскрипција
, , [sæɹ zæd æz ofoɢ mehɾe xɒːvæɾɒːn ]
2.2 Македонски превод
: Нагоре на хоризонтот изгрева Источното Сонце,
: Светлината во очите на верниците во вистината,
: Бахман е зенитот на нашата вера.
: Твојата порака, О Имаме, за независност, слобода е втисната во нашите души.
: О маченици ! Твоите џагори одекнуваат во ушите на времето.
: Трајни, постојани и вечни.
: Исламската Република Иран!
3 Поврзано
* „''Поздрав шаху''“
* „''Императорска химна на Иран''“
* „''Еј Иран''“
Химна на Иран (1873-1909)

Химната на Иран, или правилно насловена „''Поздрав шаху''“ (|سلام شاه|Salâm-e Šâh, Салам-е шах), исто така познат како „''Здравјето на шахот''“ (|سلامتی شاه|Salâmati-ye Shâh, Саламати-је шах) ― монархиска и државна химна на Каџарски Иран помеѓу 1873 и 1909 година. Францускиот музичар Алфред Жан Батист Лемер ја компонирал оваа химна во 1873 година по наредба на Насер ал-Дин Шах. Немала стихови. „''Салам-е шах''“ била свирена на службени церемонии за време на владеењето на Насер ал-Дин Шах, Мозафар ад-Дин Шах и Мохамад Али Шах. Била свирена и како персиска (иранска) државна химна за време на европските турнеи на Насер ал-Дин Шах и Мозафар ад-Дин Шах.
Во 1909 година, по падот на Мохамад Али Шах, химната била укината, и по крунисувањето на неговиот син и наследник Ахмад Шах во 1914 година, „''Поздрав на возвишената држава Персија''“ била усвоен како иранска државна химна.
Химна на Иран (1980-1990)

Химната на Иран, или правилно насловена „''Пајанде бада Иран''“ (|پاینده بادا ایران, преведено: Траен Иран/Да живее Иран) ― поранешната државна химна на Исламската Република Иран. Таа била составена од Аболгасем Халат и била усвоена по воспоставувањето на Исламската Република, заменувајќи ја де факто државната химна „''Еј Иран''“ која била користена пред тоа за време на периодот на транзиција. Таа била заменета во 1990 година со сегашната државна химна на Иран.
1 Текст
1.1 Персиски изворен
Персо-арапско писмо, Латинско писмо, ИПА транскрипција
شُد جمهوری اسلامی به پا, Šod jomhuriye eslâmi be pâ, [ʃod dʒomhuːɾiːje eslɒːmiː be pɒː]
1.2 Македонски превод
Исламската Република е создадена,
Давајќи ни ја и верата и светот.
Преку иранската револуција
Угнетувачкиот дворец е соборен.
Сликата на нашата иднина
е улогата на нашата желба.
Нашата трајна моќ
е нашата вера и единство.
Наш помошник е раката Божја.
Тој е нашиот водич во оваа битка.
Под сенката на Куранот
Биди засекогаш, траен Иран!
Слобода, како цвеќиња во нашата почва
Разнесена со нашата чиста крв
Иран испраќа со оваа химна
Поздрав до воините на татковината
Религијата на нашата Република
Е наш поддржувач и засолниште
Добивка од нашата храброст
е нашата слобода и благосостојба
Темната ноќ на неволја помина
Сонцето на нашата среќа почна да свети
Под сенката на Куранот
Биди засекогаш, траен Иран!
Химна на Иран (1933-1979)

Императорска химна на Иран (|سرود شاهنشاهی ایران, Соруде Шаханшахије Иран), исто така позната по неговото воведна строфа „Да живее нашиот крал“ (|شاهنشه ما زنده بادا|Shahanshah é ma zende bad), ― кралска химна на Иран од 1933 година до Исламската револуција во 1979 година, кога монархијата била укината. Нејзината мелодија, кога е поставена на различни соодветни поставки на текстови, служела и како државна химна на Иран и химна на знамето во тоа време. Оваа химна била составена по наредба на Реза Шах на Иранското книжевно здружение (Анџоман Адаби Иран).
1 Текст
, УниПерс азбука
Немшка Вас на Блоке

Немшка Вас на Блоке (словенечки: ''Nemška vas na Blokah'') — населба во Општина Блоке во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Химна на Оман

Химната на Оман, или правилно насловена „Ас салам ас Солтани„ (, преведено: „Поздрав до султанот“) ― државната химна на Оман; таа е ода првично посветена на Кабус бин Саид (1940–2020), поранешниот султан на Оман.
1 Историја
„''ас-Салам ас-Солтани'' “ била напишана од поетот Рашид бин Узајиз Ал Хусаиди. Музиката за неа била компонирана на барање на владата на Мускат, од Џејмс Фредерик Милс, Британец, во декември 1932 година.
Во 1970 година, изменетата верзија била напишана од поетот Хафија бен-Салем ас-Сајл ал-Гасани, советник на поранешниот султан на Оман, Кабус бин Саид. Мелодијата ја компонирал египетскиот музичар Мохамед Абдел Вахаб/Уахаб.
2 Текст
арапски, латинизирано, Фонемичка транскрипција (ИПА), Македонски превод
يا ربنا احفظ لنا جلالة السلطان, Yâ rabbanâ eħfeẓ lanâ jalâlat as-Solṭân, /jaː rab.ba.naː iħ.fizˤ la.naː dʒa.laː.lat as.sul.tˤaːn/, О Семоќен, спаси го Неговото величество Султанот
2.1 Претходни стихови (верзија од времето на Кабус)
Во 2020 година, султанот Хајтам бин Тарик издал декрет за отстранување на името на неговиот претходник султанот Кабус бин Саид од државната химна.
арапски, Латинизирано, Фонемичка транскрипција (ИПА), Македонски превод
يا عمان نحن من عهد النبي, Yâ ʿOmân, naħno men ʿahd en-Nabi, /jaː ʕu.maːn naħ.nu min ʕahd in.na.biː/, О Оман, уште од времето на Пророкот
Коњарка (излетничко место)

Коњарка — излетничко место источно од селото Скочивир.
1 Географија
Низ излетничкото место „Коњарка“ тече Коњарска Река, десна притока на Црна Река. По вливот на Коњарска Река во Црна Река, од север започнува Скочивирската Клисура, најдолгата клисура во Македонија. Од ловниот дом започнува планинскиот пат до Кајмакчалан, долг 25,5 километри.
2 Уредување
Излетничкото место било целосно уредено од страна на Општина Новаци и претставува едно од најпопуларните излетнички места во овој дел на Македонија. Во јули 2019 година започнало асфалтирање на патот од селото Скочивир до излетничкото место во должина од 3 км, а проектот финансиски бил поддржан од Јавното претпријатија за државни патишта во соработка со Општина Новаци.
3 Галерија
Фјалсатерн

Фјалсатерн е мала планина во јужна Удевала, Шведска. Нејзиниот врв достигнува надморска височина според една проценка од 1950 година (претходната проценка од 1903 година ја ставила на 300 шведски стапки), што ја прави втора највисока област во областа. Таму локалниот политичар и публицист Туре Малмгрен (1851–1922) почнал да го гради својот грандиозен замок Туреборг, денес руина, во 1899 година. По должината на неговите падини, Малмгрен изградил неколку други структури, меѓу нив и лажната средновековна летна резиденција Фјалсатерн, и неговата сопствена гробница. Областа некогаш беше целосно неплодна, но Малмгрен – кој се занимаваше со движењето за садење дрвја од тоа време – ѝ вети на својата сопруга Хилма дека еден ден ќе може да оди под дрвјата на Фјалсатерн и почна да ја засадува густата шума денес. Природен резерват именуван по него, долините Туре, се наоѓа на источната страна на планината.
За време на Втората светска војна, Фјалсатерн го користеле шведските вооружени сили за воздушна одбрана на градот, како видиковец. Кога замокот Туреборг изгоре во 1950 година, висината на планината им отежна на пожарникарите да стигнат до огнот. На Фјалсатерн не се познати историски остатоци кои датираат пред употребата на Туре Малмгрен на областа, но неколку локалитети од камено доба се наоѓаат покрај неговата нога, и наставката „-сетер“ често укажува дека областа историски била користена за пасење добиток од шуми.
Тунброд

Тунброд (буквално „тенок леб“) е шведска верзија на леб и припаѓа на северната шведска кујна каде домаќинките делат заедничка пекарница за да го произведуваат. Тунброд може да биде мек или крцкав, и доаѓа во многу варијанти во зависност од изборот на жито, средство за квасец (или без него) и сукало. Тестото се прави од која било комбинација на пченица, јачмен и 'рж; квасецот може да биде и квасец и амониум карбонат.
Мекиот тунброд најчесто се користи како палачинка или тортиља како обвивка за друга храна. Популарно јадење за брза храна е мекиот тунброд валкан околу пире од компири и виршла, позната како ролат тунброд.
Друг традиционален стар шведски метод за јадење мек тунброд е бурито стил, во комбинација со пире од компири и печена харинга. Традиционално се јаде со ферментирана харинга. За ова обично се користи зачинет мек леб, а лебот се натопува во густинот што остана од готвењето на божиќната шунка.
Крцкавиот тунброд се разликува од крцкав леб по тоа што е потенок и покомпактен, содржи помалку воздушни меури. Конзистентноста и вкусот на тунброд може многу да се разликуваат, бидејќи рецептите и подготовката на лебот се разликуваат во зависност од пекарницата. Традиционално, домаќинките ги чуваат рецептите како строго чувана тајна, споделена само со другите членови на семејството.
1 Поврзано
* Крцкав леб - рамен и сув тип на крекер
* Мјукака - шведски тркалезен леб
* Лефсе - традиционален мек норвешки леб
* Маца - традиционален еврејски бесквасен леб
* Тортиља - тенок леб популарен во Мексико и Средна Америка
* Јуфка - бесквасен рамен леб во турската кујна
* Роти - јужноазиски кружен леб
Парк Добелнс

Паркот Добелнс е во центарот на Умео во северна Шведска. Тоа е најстариот парк во Умео, создаден во 1865 година. Името го добил по генералот Георг Карл фон Добелн, а неговиот споменик бил поставен во паркот во 1867 година. Овој парк не треба да се меша со „Добелнс план“ кој е помала заедничка област на друго место позападно во градот.
1 Опис
Подготовките за паркот започнале во 1865 година, а плановите биле за градина во англиски стил на јужната страна на реката Уме. Земјиштето го донирал неодамна назначениот гувернер на Вестерботен Ерик Виктор Алмквист за да се создаде заеднички простор за жителите на градот. Биле создадени кривулести чакалски патеки, арбори, гледишта и цветни леи. Паркот беше поставен помеѓу улиците Остра Киркогатан, Сторгатан и Остра Страндгатан.
Паркот бил именуван како Штадстредгорден, но по откривањето на споменикот Добелн во 1867 година, паркот бил популарно познат како парк Добелнс. Во 1888 година, пожарот во градот Умео уништи или оштети поголем дел од грмушките и дрвјата во паркот. Споменикот на Добелн не бил оштетен и во 1897 година започнал голем проект за реставрација за реставрација на паркот.
Агакака

Агакака е традиционално јадење од Сканија кое е слично на ''колбулен'' или палачинка во рерна, а се служи со пржени парчиња свинско месо и лингон бобинки. Порано се правеше за земјоделски работници бидејќи беше лесно да се завитка и да се јаде надвор на полињата.
1 Подготовка
При правењето ''агакака'' се подготвува тесто слично на палачинки, но со повеќе јајца и брашно за да се добие покремаста конзистентност. Вообичаено е и тоа што во тестото се додава мелен црн пипер. За пржење; или се користи маснотијата што останала од свинското месо измешана со путер, или само обичен путер. Кога се пржи само со обичен путер, стопениот путер подоцна се прелива врз готовата ''агакака'' бидејќи содржи богат вкус на свинско месо.
За време на готвењето потребно е да се истури доволно тесто во тавата за да се добие дебелина од најмалку 5 сантиметри. За да се спречи горење на ''долната страна на Агакака,'' тестото треба постојано да се крева додека не добие цврста, но кремаста конзистентност.
Кога тестото речиси се зацврсти, време е да ја превртите тортата. На тавата се става голема чинија која потоа се превртува наопаку. Во тавата се додава уште путер и, кога ќе се стопи, ''Агакака'' внимателно се враќа во тавата со тоа што се остава да се лизне од чинијата, со неварената страна надолу. ''Кога двете страни ќе добијат'' златно-кафеава боја, Агакака е завршена.
За разлика од ''колбулен'', ''Агакака'' се прави со дарежлива количина јајца, чие име е и се пржи во многу путер. ''Агакака'' бара и соодветна кујнска опрема. Според некои рецепти, ''Агакака'' треба да се пече во рерна, но потоа станува повеќе слична на палачинка од рерна и ја губи својата карактеристична пржена површина со путер.
2 Послужување
''Агакака'' секогаш се служи со пржено чадено свинско месо. Прженото свинско месо понекогаш се сече или се сече на коцки во тестото пред да се готви ''агакаката''. Сепак, ова предизвикува слабеење на вкусот на свинско месо. Затоа е повообичаено свинското месо да се пржи посебно, а потоа да се додаде врз готовата ''агакака'' заедно со стопената маст.
Џемот од лингонбери е вообичаен зачин на Агакака. Сепак, ова е понова традиција бидејќи има само ограничено количество лингонбери во сканиската природа. Почеста зачина во постарите денови беше сосот од јаболка или парчињата јаболка пржени со путер.
Долење кај Јелшане

Долење кај Јелшане (словенечки: ''Dolenje pri Jelšanah'') — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Сала на жените

Сала на жените е проект со седиште во Шведска, чија цел е да ја истакне работата на жените во уметничката област и дизајнот. Дизајнерите Самира Буабана и Ангела Тилман Сперандио го основале проектот во 2009 година и намерата била да се ревидира историјата на дизајнот со разговор и оддавање почит на жените кои биле вклучени во него. Бизнисот ја вклучува серијата книги Сала на жените каде што се прикажани осум женски пионери во графичкиот дизајн. Проектот вклучува и семинари, проекции, разговори, изложби и подкасти. Салата на жените, исто така, сака да инспирира за порамноправна индустрија и да придонесе за иднината на дизајнерската сцена. Бизнисот е широко воспоставен и во Шведска и на меѓународно ниво. За него е пишувано и во списанија, како списанието Њујорк Тајмс,Creative Review и Vanity Fair.
Во мај 2013 Салата на жените организирала Дизајн разговори, дводневна конференција во Музејот на модерна уметност во Стокхолм, каде што биле поканети да разговараат врвни имиња во светот на дизајнот, модата, уметноста, комуникацијата и архитектурата. Меѓу меѓународните говорници беа Рут Ансел, Барбара Кругер, Џенет Фролич и Синди Галоп.
Во 2013 година, Салата на жените ја добила наградата Бенгт Хансер, доделена од Шведската асоцијација на агенции за комуникација.
1 Список на книги од Салата на Жените
*''Барбара Штауфахер Соломон'', ''ги прекршив сите правила.''*''Џенет Фролич'', ''го сакам ловот на приказната, нишката на наративот.''*''Лела Вињели'', ''Моите идеи се секогаш јасни.''*''Томоко Михо'', ''Добриот дизајн е за изнаоѓање решенија.''*''Пола Шер'', ''Стилот се менува, технологијата се менува, но луѓето никогаш не се менуваат.''*''Лилијан Басман'', ''никогаш не сум работела.''''Имам 93 години и работам од 15 години.''*''Карин Голдберг'', ''Мисли.''''Погледнете.''''Слушај.''''Постави прашање.''''Забавувај се.''''Претпоставете ништо.''*''Рут Ансел'', ''естетски страчки*, бесрамен заемодавач, интуитивен и измамнички едноставен.''
Арсганг

Арсганг е архаична форма на шведско гатање. Понекогаш се преведува како годишно пешачење или годишно.
Според шведскиот истражувач Томи Куусела, Арсганг бил сложен облик на гатање во шведската народна традиција, обично практикуван на Божиќ или новогодишна ноќ. Феномените би можеле да варираат многу регионално или дури и во иста област, но генералниот тек беше ист: ако практикувачите („годишници пешаци“) успеаја да следат одредени инструкции и да решат одредени предизвици (како што се средби со натприродни суштества). Тие ќе увидат што ќе се случи следната година.
''Бесскрифтинг om Svenska Allmogens Sinneslag och Seder…'' („Карактер и обичаи на селанството“) на Петрус Гасландер од 18 век го ''опишува орсгонг'' и вели дека тој повеќе не се практикува. Тој пишува дека за да се преземе ''орсгонг'', треба да се оди во шума пред првото светло на Бадник, без да се гледа во оган и без храна или пијалак и да се оди толку далеку што не може да се слушне пеењето на петелот. Откако ќе го стори тоа, „годинешниот шетач“ сега ќе може да ги види настаните од иднината, а гледајќи во полињата и патиштата што се приближуваат до црквите ќе може да дознае за жетвите и погребите на наредната година.
1 Во популарната култура
Арсганг била основа за авантуристичка видео игра од 2013 година наречена ''Year Walk'' .
Копнак

Копнак е стара шведска игра со карти која е развој на Нак и, како и вториот, главно се игра за влогови. Играта е позната и како Трекорт, која, сепак, обично се однесува на поедноставна верзија од данско потекло, која можеби била нејзин родоначалник.
1 Карти
Се користи обична француска гардероба со 52 картички, обично од модерниот шведски модел.
2 Влог
Играчите влечат ждрепка за седење и прв дилер. Договорот и играњето се во насока на стрелките на часовникот. Дилерот го става договорениот влог - кој мора да биде делив со три - во тенџерето, ги меша картите и ги нуди десно за сечење. На секој играч му се делат три карти во пакети од 2 и 1; потоа следната карта се врти за да се одредат адутите, а останатите карти наредени со лицето надолу го формираат канта.
3 Наддавање
Играчите се наддаваат по редослед на стрелките на часовникот почнувајќи со форхенд и може или да „чукаат“ (со допирање на масата) за да покажат дека ќе играат или да ја фрлат раката со лицето надолу кон дилерот за да укажат дека ќе се преклопат. Ако сите го блокираат преклопот на дилерот, дилерот го брише тенџерето и зделката поминува налево. Исто така, ако еден чука, а останатите се свиткаат, чукачот го брише тенџерето.
Играчите сега имаат можност, за возврат почнувајќи со форхенд, да разменуваат карти со канта. Играчите можат да се држат со раката што им била поделена или да разменат една, две или три карти. Играчот кој сака да замени ги дава своите отфрлени производи на дилерот кој ги заменува од акциите. Има два круга на размена, па играчите можат да разменуваат по втор пат. Откако ќе се исцрпи кантата, не смеат да се разменуваат повеќе карти.
4 Игра
Активните играчи (оние кои не се преклопија) сега го разигруваат договорот. Форхенд води до првиот трик со која било карта. Оделото мора секогаш да се следи. Дополнително:
* Прв трик: Предмет на барањето да се следи примерот, играчот кој може да го предводи трикот со адут мора да го стори тоа.
* Втор трик: Победникот на првиот трик мора да води адут ако е можно, во спротивно може да игра на која било карта. Играчот кој не може да го следи примерот, мора да победува ако е можно. Предмет на барањето да се следи примерот, играчот кој може да го предводи трикот со адут мора да го стори тоа.
Финтата ја добива највисокиот адут или највисоката карта на предводеното одело ако не се играат адути.
Секој активен играч кој не успева да направи трик мора да плати двоен влог во тенџерето. Секој преземен трик заработува третина од содржината на тенџерето.
5 Користена литература
* _ (2006). .
****
ХЕД метеорит

ХЕД метеоритите се подгрупа на ахондритните метеорити. ХЕД е кратенка за „ хауардит – eукрит – диогенит“. Овие ахондрити потекнуваат од диференцирано родителско тело и биле изложени на силни магматски влијанија, не многу поразлични влијанијата врз многуте магматски карпи кои можат да се најдат на Земјата и затоа се многу слични на земјените магматски карпи.
1 Класификација
ХЕД метеоритите се делат на:
* Хауардити
* Еукрити
* Диогенити
Пронајдени се неколку подгрупи на еукрити и на диогенити.
ХЕД Метеоритите сочинуваат околу 5% од сите метеорити кои паѓаат на земјата, што е околу 60% од сите ахондрити.
2 Потекло
Се смета дека сите ХЕД метеорити потекнуваат од кората на астероидот Веста, а се разликуваат меѓусебе поради разликите во геолошката историја на матичната карпа. Преку односот на радиоизотопи утврден е периодот на нивната кристализација која се случила пред помеѓу 4,43 и 4,55 милијарди години. ХЕД метеоритите се диференцирани метеорити, кои настанале со магматски процеси во кората на нивниот матичен астероид.
Начинот на кој од Веста пристигнале на Земјата се смета дека е следниов:# По судар на Веста со друго тело таа исфрлила остатоци по што биле создадени мали (со пречник помал од 10 километри) астероиди од типот V. Се претпоставува дека астероидните делчиња биле исфрлени со толкава големина, или можеби таа големина га достигнале преку здружување на помали остатоци. Некои од овие мали астероиди го формирале семејството Веста, а други биле расфрлани малку подалеку. Се претпоставува дека овој настан се случил пред помалку од 1 милијарда години. На Веста има огромен ударен кратер кој покрива голем дел од нејзината јужна полутопка и се претпоставува дека на тоа место се случил сударот. Количината на ископани карпи од таму е сосема доволно за да ги опфати сите познати астероиди од типот V.
# Некои од астероидните остатоци што одлетале подалеку завршиле во 3:1 Кирвудовиот јаз. Ова е нестабилно подрачје поради силните растројувања од Јупитер, а астероидите кои завршиле овде се исфрлувани во многу поразлични орбити во временска рамка од околу 100 милиони години. Некои од овие тела се престроени во орбита блиску до Земјината, со што се создале малите близуземски астероиди од типот V, како: 3551 Веренија, 3908 Никта или 4055 Магелан .
# Подоцнежните по помали судари на овие близуземски тела од нив се отстраниле метеорити со големина на камен, од кои некои подоцна ја погодиле Земјата. Врз основа на мерењата на изложеноста на космички зраци, се смета дека повеќето ХЕД метеорити настанале од неколку различни вакви судари и поминале од околу 6 милиони до 73 милиони години во вселената пред да удрат на Земјата.
3 Поврзано
* Речник на метеорити
* Веста
Железна гарда

Железна гарда (|Garda de fier) е фашистичко движење, кое делува во Романија помеѓу двете светски војни. Организацијата  промовирала ултранационализам, фашизам, антикомунизам, антисемитизам и посебно го промовирала православието. Движењето е основано од Корнелие Кодреану 1927 година, под називот Легија Архангел Михаил. Кодреану е лидер на движењето сè до неговата смрт  во 1938 година. Членовите на оваа организација се познати под името легионери, па и од таму доаѓа и називот Легионерско движење. Кодреану ја формира Железната гарда како воено крило на Легијата, но набрзо називот Железната гарда ќе се користи и за Легијата.
Самата организација е многу специфична и уникатна во фашистичкото движење, бидејќи за разлика од повеќето останати фашистички организации во тој период, кои ја отфрлале религијата во нивната идеологија, тие не само што го прифатиле православието во својата политичка доктрина, туку завземало и клучно место како темел на самата организација. Самиот Кодреану бил голем верник и спасот на нацијата го гледал токму во религијата и духовно воскреснување.Припадниците на движењето носеле зелена униформа и се поздравувале со римскиот поздрав. Симбол на движењето е решкасти крст. Како свои најголеми непријатели ги сметале Евреите.
1 Економија
Во поглед на економијата тие ја промовирале нациолната економија. Влијанието на Железната гарда се зголемува за време на големата депресија (големата светска економска криза) во почетокот на 1930-тите. 10 Декември 1933 година, романскиот премиер Јон Дука го забранува делувањето на движењето и покренува прогон на нејзините членови.
2 Политика
Меѓутоа тој самиот станува нивна жртва и е убиен на 29 декември. На парламентарните избори во Романија во 1937 година, Железната гарда е трета партија по сила во Парламентот на Ромнија, со своите 15,5%  освоени гласови, а повеќе гласови од неа освоиле Либералната и Селската партија.
Февруари 1938 година, кралот Карол II извршува државен удар и го распушта парламентот. Во април дава наредба за апсење на Кодреану, кој во ноември истата година е убиен во затворот. По враќањето на парламентаризмот во 1939 година, е период кој ја опфаќа внатрешната борба во Гардата за превласт.На 4 септември 1940 година, Гардата формира сојуз со генералот Јон Антонеску. По напуштaњето на власта од страна на кралот, гардата Романија ја прогласува за "Национална легионерска држава". Нејзиното раководство веднаш спроведува антисемтски закони, со што се вр
ши терор врз Евреите, а имало и политички атентати. Антонеску по ова се решава за судир со Железната Гарда, и во тридневни битки на 24 јануари 1941 година Антонеску со поддршка на германската војска ја поразува на Железната Гарда, по што членовите на Гардата
заминуваат во Германија.
Црква „Св. Богородица“ - Бурилчево

Света Богородица — главна селска црква во кочанското село Бурилчево, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на мало возвишение во северозападниот дел на селото.
Околу црквата се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Изградена е во средновековието, се претпоставува во XII век. И самите мештани во селото не знаат од кога постои црквата, но по начинот на ѕидање изгледа дека е средновековна.
Во 1932 година е делумно обновена.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кочанско архијерејско намесништво
* Облешевска парохија
* Бурилчево
Црква „Вознесение Христово“ - Крушица

Вознесение Христово (или Св. Спас) — доцносредновековна православна црква во светиниколското село Крушица. Му припаѓа на Штипското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е гробишен храм, изграден во XV – XVI век. Внатрешноста е живописана, а иконите се од XIX век.
За долготрајниот континуитет на црковните гробишта сведочи археолошко наоѓалиште околу црквата каде се пронајдени надгробни плочи од римско време со натписи на старогрчки и разни релјефни претстави.
1 Поврзано
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво
Планинарски дом „Скочивир“

Планинарски дом „Старавина“ — планинарски дом во селото Скочивир, на југоисточните падини на Селечка Планина. Сместен е на надморска височина од 590 м.
1 Управа
Со планинарскиот дом управува ПД „18 Август“ од Скопје.
2 Поврзано
* Планинарски домови во Македонија
* Скочивир
Црква „Св. Богородица“ - Драгобраште

Св. Богородица (или Успение па Пресв. Богородица) — православна црква во виничкото село Драгобраште, претставник на Македонската преродба. Му припаѓа на Кочанското архијерејско намесништво во Брегалничката епархија на МПЦ - ОА.
Црквата е изградена и осветена во 1883 г. Се наоѓа во Чукарлиското Маало и претставува трикорабна базилика со рамни дрвени тавани, изработени од месни мајстори. Вкопана прилично длабоко во земјата, така што од јужната страна во самата црква водат пет скалила. На еден аголен камен, вѕидан во фасадата на црквата се испишани имињата на ктиторите: „1883 ЛЕТО ТИТОРI АТАNАС СОКОЛ АNГЕЛ ПА (ПА?) КОСТАДИ“. На иконостасот во црквата има 58 икони, работени претежно кон крајот на XIX век. Голем дел од нив не се досликани, но неколку од нив се дело на познатиот мијачки иконописец Андон Петров од Гари.
Во оваа црква се одбележува селската слава Успение на Пресвета Богородица (Голема Богородица).
1 Поврзано
* Брегалничка епархија
* Кочанско архијерејско намесништво
Живојнски манастир

Живојнски манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, на западните падини на планината Ниџе, во близина на селото Живојно.
1 Историја
Според археолошките наоди, манастирот е изграден на свето место врз остатоци од некогашен храм.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак, трпезарија и помошни објекти
Нова Вас кај Јелшане

Нова Вас кај Јелшане (словенечки: ''Nova vas pri Jelšanah'') — населба во Општина Илирска Бистрица во западна Словенија. Областа е дел од историскиот регион Нотрањска. Населбата сега е вклучена во Приморско-нотрањскиот статистички регион.
Гнеотински манастир

Гнеотино манастир — манастир во јужниот дел на Македонија, во близина на селото Гнеотино.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на левиот брег на Црна Река, на неколку километри југоисточно од Гнеотино.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, трпезарија и помошен објект.
2.1 Црква „Св. Стефан“
Градбата на црквата претставува монументален крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна.
3 Галерија
Црква „Св. Илија“ - Живојно

Свети Илија – манастирска црква на Живојнски манастир.
1 Историја
Археолошките наоди укажуваат дека црквата била изградена врз остатоци од некогашен храм.
2 Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Влезот се наоѓа на западната страна и од обете негови страни има по еден прозорец. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.
3 Галерија
4 Поврзано
* Живојнски манастир
* Црква „Вознесение Христово“ - Живојно
* Живојно
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Краварско-бачка парохија