procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Дванаесет Апостоли и Св. Преображение“ - Сер

Свети Дванаесет Апостоли и Свето Преображение (|Ιερό Παρεκκλήσιο Ἁγίων Δώδεκα Ἀποστόλων καί τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
1 Историја
Храмот се наоѓа на улица „Ексохи“, во маалото Свети Бессребреници на северниот крај на градот. Подигнат е во 1949 и обновен во 2004 г. Претстаува мала базилика со купола. Внатрешноста е живописана со убави фрески.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Кинематографија на Еритреја

Историјата на кинематографијата во Еритреја датира од колонијалното владеење на земјата под Кралството Италија. Поврзано со растот на италијанската кинематографија во 1930-тите, подемот на кинематографијата се случи и во Асмара. Во 1937 година, Асмарската опера била претворена во театар и кино. До следната година, Асмара имала вкупно девет кина.
Италијанскиот мисионерски филм првпат бил претставен во дело од 1922 година, произведено во земјата од монаси капучини кои соработувале со колонијалната влада. И покрај независноста на земјата, проекциите на филмови во Еритреја главно сè уште се ограничени на филмови на англиски и италијански јазик.
Филмови како „''Ева Нера''“ биле продуцирани во Еритреја и ја покажале културата и разликите помеѓу еритрејскиот народ. Во режија на Џулијано Томеи, тој бил раскажан преку гледиштето на Доменико Меколи.
Европското влијание продолжува до ден-денес, како што се „Неделите на европскиот филм“, настан кој е одржуван секоја година во последните 15 години. Речиси 100% од филмовите продуцирани во Еритреја спаѓаат во категоријата „белетристика“.
1 Поврзано
* Кино Имперо, кино во Асмара
* Инес Пелегрини, италијанска глумица со еритрејско потекло
* „''Бел хотел''“, документарен филм снимен во Еритреја
2 Дополнителни извори
*****
Црква „Св. Благовештение“ - Сер

Свето Благовештение |Ιερός Ναός Ευαγγελίστριας) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
1 Историја
Црквата е сместена на улица „Теодорос Турлендес“ во маалото Долна Каменица. Не е познато кога е изградена. Маалото се спомнува уште во византиските извори. Во османлиско време било христијанско маало и веројатно во неа имало храм. Најстарите конкретни податоци за црквата се од една икона во неа, која датира од 1817 г. Во подоцнежни извори се среќаваат податоци за ремонт на храмот. Над средната јужна врата има натпис кој спомнува „март 1881 г.“ — веројатно годината на обнова. Подоцна се направени бројни делумни поправки. На 13 јули 1907 г. се одиграла борба во камбанаријата на храмот помеѓу четата на гркоманскиот капетан Димитар Гоголаков и турската војска. Камбанаријата е урната во 1926 г. за да биде заменета со поголема. Во 1933 година апсидите се малтерисани. Во 1944 г. е обновен и покривот, а дворот е ограден. Црквата го добила денешниот облик по три големи обнови во 1962, 1971 и 1984 г. Сегашната црква е речиси квадратна базилика со димензии 18,30 × 17,80 м.
Иконата на „Св. Виктор, Мина и Викентиј“ (1865) е дело на монахот Јеремија Мелнички.
Во 1979 – 1982 г. зографот Георги Златанов (Георгиос Златанис) го живописал олтарниот простор и мал дел од наосот. Во 1996 – 1998 г. браќата Влахос и Андониос Ладијас го живписале остатокот од храмот. Во 2007 г. црквата е фасадирана со камен.
Во северниот дел на дворот во 1991 г. е подигнат параклисот „Св. Христофор“.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Величествените седуммина јаваат

„Величествените седуммина јаваат!“ (англиски: ''The Magnificent Seven Ride!'') — американски филм од 1960 година, во режија на Џорџ Макауан. Главните улоги ги граат: Ли Ван Клиф, Стефани Пауерс, Мајкл Калан, Мариет Хартли и Лук Аску.
1 Синопсис
На Дивиот запад ништо ново: мексиканските разбојници постојано го ограбуваат населението, но шерифот Крис Адамс никако да одлучи да им застане на патот. Иако неговиот пријател постојано го предупредува на опасноста од бандите, Адамс ја одложува пресметката со нив. Меѓутоа, кога разбојниците ќе ја убијат неговата сопруга, како и еден негов добар пријател, Крис посакува да им се одмазди и собира седуммина храбри и одлучни луѓе со кои тргнува во пресметка со бандата...
Црква „Св. Атанасиј“ - Сер

Свети Атанасиј (|Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
1 Историја
Црквата е изградена во 1992 г. на улицата „Сарандапорос“ бр. 44 во маалото Свети Атанасиј. Подигната е на местото на помал параклис од 1940 г. Градбата претставува трикорабна базилика со купола, која на исток завршува со стројна апсида. Храмот е живописан, а иконостасот е резбан. Осветен е на 3 октомври 1999 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Сè до 18 октомври 2004 г. бил дел од парохијата „Св. 40 Маченици“.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Загон

Загон или дољум — стара мерна единица за површина. Не е SI единица, единицата за површина во SI е квадратен метар (m²).
Првично, загон или дољум (dönüm, од отомански турски ﻕمنونﺿ / dönmek) означувала површина на земја што човекот може да ја изора за еден ден. Мерката не била точно дефинирана и варирала од место до место. Во Отоманското Царство дољумот изнесувал 919,3 m².
Под името сè уште се користи, во различни стандардизирани верзии, во многу земји од поранешното Отоманско Царство. Во Турција од 1945 година усвоен е метрички дунум од 1.000 m².
Црква „Вознесение Христово“ - Сер

Воснесение Христово (|Ιερό Παρεκκλήσιο τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Храмот се наоѓа на улица „Лампсак“ бр. 810, во северниот дел на градот. Изграден е во 1940 г., а во 1963 г. е обновен и проширен. Градбата претставува базилика без купола. Живописан е со убави фрески.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Јован Серски и Св. Лука Симферополски “ - Сер

Свети Јован Серски и Свети Лука Симферополски (|Ιερό Παρεκκλήσιο Αγίου Ιωάννη του Σερραίου και Αγίου Λουκά του Ιατρού) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Има улога на парохиски храм.
1 Историја
Храмот се наоѓа на улица „Елевтериос Венизелос“ бр. 143 во западното маало Каменица, местото на старо сиропиталиште. Посветен е на новомаченикот Јован Серски, настрадан за верата во 1480 г. и на рускиот лекар, епископ и новомаченик Лука Симферополски (1877 - 1961). Изграден е од митрополитот Теолог Серски и е отворен во на 3 октомври 2009 г. Градбата претставува ротонда со купола. Во црквата има мошти на Лука Симферополски, подарок од манастирот „Пресв. Богородица Добренска“ во Берско.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Верски и културен преглед на отомански Манастир

'' Верски и културен преглед на отомански Манастир'' – книга од Роберт Михајловски, истражувач на римското, византиското и културното наследство од Мелбурн. Книгата е издадена од издавачката куќа Брил.
Во ова дело за османлискиот град Манастир (Битола), Роберт Михајловски дава подробен приказ за развојот на исламската, христијанската и сефардската верска архитектура и култура како што се прикажува во градот и околината. Првично, град на работ на Виа Игнација, овој мал покраински град постепено се развил во значајно административно, воено, верско, културно и интелектуално средиште за Балканот; место кое негувало напредни повеќекултурни и повеќеконфесионални вредности со значително влијание врз образувањето на современите балкански идентитети.
Црква „Св. Мина и Св. Недела“ - Сер

Свети Мина и Света Недела (|Ιερό Παρεκκλήσιο Ἁγίων Μηνᾶ καί Κυριακῆς) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Храмот е сместен на улиците „Евталија Адам“ и „Акрополис“, во северниот дел на градот. Изграден е врз остатоците од средновековна црква, посветена на Света Недела. Подигнат е во 1837 г. според камената плоча на него. По 50 години е обновен. Изгорел за време на Втората балканска војна во јуни 1913 г. Неговата обнова започнала во 1939 г. благодарение на ктиторката Евгенија Валала, и храмот веќе бил посветен на Свети Мина. Осветен е во 1985 г. оД митрополитот Максим Серски. Во 2007 г. е повторно обновен и живописан од зографот Николаос Голас.
Иконите „Свети Власиј“ (1850) и „Рождество Христово“ (1852) се дело на зографот Јаков Мелнички.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Југосфера

Југосфера — поим кој од неодамна се користи за териториите на поранешната Социјалистичка Федеративна Република Југославија, односно денешните држави кои до 1991 година беа нејзин составен дел. Тоа се:
* Босна и Херцеговина
* Македонија
* Словенија
* Србија
** Косово (чиј статус е предмет на спор)
* Хрватска
* Црна Гора
Поимот првпат бил употребен во The Economist во 2009 година. Неговата употреба почнала да се шири со цел да се замени дотогашниот наизв поранешна Југославија, односно да се избегне забуна што би предизвикала негова евентуална употреба за поранешната држава наместо за денешните држави наследници. Поимот југосфера се користи и за да се избегнат сите политички конотации на терминот Југославија, односно да се означи дека тоа е културна сфера, а не политичка заедница.
1 Поврзано
* Распаѓање на Југославија
* Југоносталгија
* Југословенство
* Југословени
* Западен Балкан
Црква „Св. Константин и Елена“ - Сер

Свети Константин и Елена (|Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Црквата е гробишен храм на Првите серски гробишта. Сместена е во североисточниот дел на градот, во маалото Катаконози. Според ктиторскиот натпис на вградена камена плоча, храмот е изграден во 1888 г. од Јоанис Папамаркидис и серскиот трговски еснаф.
Градбата е еднокорабна камена црква со ќерамиден покрив, голем полусвод и мала купола. Конхата на жртвеникот со киворовидни камења однадвор образува три лажни апсиди со прозорец по средината. Широки ѕидови со дополнително потпрени лакови го поддржвуаат сводот со купола одвнатре. Во 1965 г. е додаден нартекс. Високиот дрвен резбан иконостас има осум царски икони насликани од Јоанис Калиполитис и самиот е изработен во 1888 г. Под царските икони во ромбовидни рамки се претставени сцени од животот на Исус. На апостолскиот ред над царските икони се претставени Христос со Дванаесетте апостоли. Константинос Котикостас и Јанакодудис вршеле зографски работи во 1967 г. Во конхата на апсидата се Богородица Поширока од небесата и Трите Јерарси со Свети Спиридон. Претставата на Христос Седржител во куполата е постара. Фреските се обновени во 1995 г. Над западниот влез се претставени Дејзис и Св. Константин и Елена.
Во 2009 г. е отворен параклисот „Воскресение Христово“.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Топалово

Свети Ѓорѓи (|Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Топалово, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.
1 Историја
Црквата е изградена во 1947 г. Осветена е во 1984 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски. Градбата претставува крстовиден храм без купола.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Никола“ - Ниверо

Свети Никола (|Αγίου Νικολάου — црква во селото Ниверо, Нигритско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Претставува парохиски храм на селото.
Во 1920-тите во селото се доселиле 200 грчки семејства и ја изградиле црквата „Св. Никола“. Иконата „Пресв. Богородица Вратарница“ датира од 1930 г. Храмот е повеќепати преуредуван, но постепено станал премал за потребите, па во 1988 г. е подигната велелепна трикорабна базилика со купола. Осветена е на 14 мај 1996 г. од митрополитот Максим Серско-нигритски.
Во парохијата влегуваат и параклисите „Живоносен Извор“, „Св. Илија“ и „Св. Троица“.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Китан Петров

Китан Петров Ангелков (1793 - 1866) — македонски градител и копаничар, претставник на Дебарската школа.
1 Живот и дела
Роден е во 1793 година, во мијачкото велешко село Папрадиште, во големиот градителско-зографски род Ангелковци. Татко му Петар и дедо му Ангелко исто така биле градители и копаниачри. Китан предводел своја тајфа од 50-60 лица и градел цркви, манастирски конаци и други градби. Се занимавал со копаничарство, а потоа станал и иконописец. Негово дело се разни цркви во Бер и Воден и една од црквите во Сер. Црквите „Св. Ѓорѓи“ во Шемолтос, „Св. Троица“ во Муклен и „Сретение Господово“ во Јениџе исто така се негови дела. Автор е на црквата „Св. Димитриј“ во Крива Паланка. Му помагал на Дамјан Јанкулов Рензовски при изградбата на црквата „Св. Благовештение“ во Прилеп, завршена во 1838 г. Китан Петров е автор на градбата, иконостасните резби и иконите во Слепченскиот манастир.
Починал во 1866 година, во родното село.
2 Поврзано
* Дебарска школа
* Македонска резба
* Ангелковци (папрадишки род)
Црква „Св. Троица“ - Муклен

Света Троица (|Αγίας Τριάδος) — црква во поранешното село Муклен, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во XIX век од истакнатиот мијачки мајстор Китан Петров. Претставува единствената преостаната градба од некогашното село.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Јован Претеча“ - Сер

Свети Јован Претеча (|Αγίου Ιωάννου Προδρόμου) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Градбата претставува трикорабна базилика со женска црква, типична за своето време.
Во 1990 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата заради оригиналниот архитектонски стил и украсеност.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Пресвета Богородица Љокали“

Пресвета Богородица Љокали (|Παναγία Λιόκαλη) — црква во градот Сер, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Храмот се наоѓа во северниот дел на градот и по него е наречено тамошното маало.
Црквата е изградена на местото на средновековниот ставропигијален манастир „Пресв. Богородица Илиокалу“ (''Μονή Παναγίας Ηλιοκάλλου''). Богородица Илиокалу е позната од 1323 г. Во 1326 г. е споменат како метох на светогорскиот манастир Филотеј, а во 1477 г. како сопственост на Кушничкиот манастир. Храмот е ограбен и опожарен од бугарската војска при нејзиното повлекување од градот за време на Втората балканска војна во јуни 1913 г. Во 1951 г. е обновен без да се води сметка за нејзиниот дотогашен архитектонски облик.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Каурин

Ѓаур или каурин (|gâvur; од |گور ''gâvor'' застарена варијанта на современиот گبر ''гаур'', првично изведен од |𐡂𐡁𐡓𐡀|''gaḇrā''|man; person; |ghiaur; |kaur ; |γκιαούρης|gkiaoúris, |каур/ѓаур, |гяур) што значи „неверник“ — поим историски користен во Отоманското Царство за немуслиманите или поконкретно за христијаните на Балканот.
Енциклопедија Британика од 1911 година го опишала поимот на следниов начин:
''Ѓаур'' (турска адаптација на персискиот gâwr или gōr, неверник), збор што го користат Турците за да ги опишат сите кои не се муслимани, со посебно упатување на христијаните. Зборот, најпрво употребен како поим за изразување презир и прекор, станал толку општ што во повеќето случаи не е наменета навреда при неговата употреба; на пример, во делови од Кина, терминот странски ѓавол станал без навреда. Строга аналогија на ѓаур се наоѓа во арапскиот кафир (каур), или неверник, кој толку често се користел што станал назив за народите и земјите.
За време на Танзиматот (1839 — 1876), употребата на поимот од страна на муслиманите за немуслиманите била забранета за да се спречат проблемите што се појавувале во општествените односи.
1 Европски културни референци
* Ѓаур е име дадено на злобното чудовиште на човекот во приказната ''Vathek'', напишана од Вилијам Бекфорд на француски во 1782 година и преведена на англиски набрзо потоа.* Во 1813 година, Лорд Бајрон ја објавил својата песна ''The Giaour: A Fragment of a Turkish Tale'', чии теми се вртат околу идеите за љубовта, смртта и задгробниот живот во Западна Европа и Отоманското Царство.
*''Le Giaour'', слика од 1832 година на Ари Шефер, масло на платно, „ Musée de la Vie romantique “, Хотел Шефер-Ренан, Париз.
2 Поврзано
* Раја
Алберт Волпе

Алберт Волпе ― измислен лик кој се појавува во филмот ''Кум Дел III'' од 1990 година. Тој е претставен од Кармине Кариди, кој бил претставуван од Кармине Розато во ''Кум II'' (1974). Волпе е шеф на Чикашката филијала во 1970-тите.
1 Кум III
Алберт Волпе е еден од дарителите во Комисијата. Познато е дека е човек со око за големите бизниси и е еден од многуте што се обиделе да заработат богатство со инвестирање во казината на Мајкл Корлеоне. Мајкл свикува состанок на Комисијата во хотел во Атлантик Сити и ја ликвидира својата коцкарска империја, правејќи ги неговите партнери, вклучувајќи го и Волпе, мултимилионери.
Сепак, успехот на Волпе е краткотраен. Неколку моменти откако Мајкл ја најавува продажбата, еден од атентаторите кои работат за предавничкиот капорежим на семејството Корлеоне'','' Џои Заса отвораат оган во хотелот, убивајќи ги сите внатре освен Мајкл и неговиот внук Винсент Корлеоне. Волпе е застрелан откако ќе го заглави својот „среќен капут“ на вратата.
Ударна точка (филм)

''Ударна точка'' (изворно: ''Point of Impact''), исто така објавен како ''Шпанска роза'' (''Spanish Rose''), ― акционен филм од 1993 година во режија на Боб Мисиоровски со Мајкл Паре, Барбара Карера и Мајкл Ајронсајд. Паре глуми цариник кој почнал правдата сам да ја извршува, а Карера сопруга на кубански мафијаш, кој го игра Ајронсајд. Некои сцени биле снимени во КваЗулу-Натал во Јужна Африка, во Дурбан и Умланга.
Црква „Св. Димитриј“ - Лакос

Свети Димитриј (|Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου) — црква во поранешното село Лакос, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија. Ова е единствената преостаната градба од некогашното село.
Лакос било чисто македонско село сместено на 7 км северно од градот Сер, над манастирот „Св. Јован Претеча“. Било опожарено и уништено од грчката војска во 1913 г. за време на Втората балканска војна.
Црквата се наоѓа под патот во чемпресова шумичка, а дворoт ѝ е ограден со ниска камена ограда. Изградена е во 1867 г. Од север до храмот се стасува по камени скалила. На источниот крај на црквата, до апсидата однадвор има мала прилепена костурница со паднат покрив. Има влез од запад кон женската црква, а главниот влез е од југ низ мала дрвена врата. Внатре наосот е поделен на три кораби со некогаш насликани колонади. Подот бил покриен со камени плочи, од кои неколку се останати денес. Женската црква на запад има богато украсен парапет, но скалиштето кон неа е паднато. Таванот е дрвен со украси. Иконостасот исто така е дрвен и има сончев диск во горниот дел, но без иконите и царските двери. Крај двата долги ѕида има остатоци од столици за верниците.
На северниот крај на царскиот ред икони на иконостасот е претставено Исусовото воскресение. Од десната страна на ореолот стои ІС, а од десната ХС. Зад него долу е камената плоча на Христовиот гроб, а горе е Крстот. На заден план горе од двете страни на Христос има два ангела, а на попреден план има други фигури. Од десната страна е Богородица, а од левата е Свети Јован Богослов. Долу има текст со годината 1867
На јужниот крај на иконостасот е претставена Богородица со Младенецот, облечена во сино. На долниот крај има краток текст, и под него 20 септември 1869 г.
На јужниот ѕид на наосот, до иконостасот, меѓу два прозора е сцената „Архангел Михаил му ја одзема душата на богатиот“. Се забележува легнат белокос старец со брада и дигната лева рака, а над него оштетена претстава на Архангел Михаил, кој со левата нога е го притиска рамото на дигнатата рака. Долу е обележана годината 1868 година.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Стефан Богориди

Стефан Богориди (|Стефан Богориди, |Στέφανος Βογορίδης, |Stefanaki Bey), роден како Стојко Цонков Стојков (|Стойко Цонков Стойков; 1775 — август 1859) бил висок османлиски државник со бугарско потекло, внук на Софрониј Врачански и татко на Александар Богориди и Николај Вогорид. Стефан и неговиот брат Атанас го добиле името Богориди по Борис I, првиот христијански владетел на Бугарија.
1 Биографија
Роден е во 1775 во Котел. Студирал грчки јазик во Букурешт, Влашка, каде го променил своето бугарско име Стојко за грчко Стефан''.'' По завршувањето на студиите, Богориди се придружил на османската морнарица како ''Драгоман'' и под заповедништво на Мустафа-паша (идниот султан Мустафа IV) учествувал во втората битка кај Абукир против Наполеон I Бонапарт во Египет.
Во 1812 Богориди заминал во Молдавија со кнезот Скарлат Калимахи кој го назначил за гувернер на Галац (1812—1819). Во 1821, за време на влашкото востание на Тудор Владимиреску и инвазијата на Филики Етерија како дел од грчката војна за независност, Богориди бил кајмакам на Влашко. Следната година, после опсежната офанзива на Александар Ипсилантис, бил кајмакам на Молдавија, а потоа повторно бил драгоман во османската флота. Помеѓу 1825 и 1828 бил испратен во егзил во Анадолија.
После Руско-турската војна од 1828-1829 и Одринскиот договор, бил советник на Махмуд II, кој му ја доделил титулата бег и го назначил за управител на островот Самос. Островот го посетил само еднаш во 1839 и го управувал од Цариград. Богориди, кој го преименувал главниот град на островот во ''Стефанополис'' по себе си, бил омразен од локалното грчко население поради своеволното владеење. Жителите на Самос се побуниле против него во 1849 година, а султанот го заменил во 1850. година.
За време на султанот Абдул Меџид I, Богориди бил член на Танзиматскиот совет и империски советник. Добил дозвола од Абдул Меџид за изградба на бугарска православна црква во Цариград и ја поклонил својата куќа во Фанар во 1849. На тоа место подоцна била подигната познатата Железна црква, која во негов спомен била наречена ''Свети Стефан''. Починал во август 1859 во Истанбул.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Дервешани

Успение на Пресвета Богородица (|Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου) — црква кај селото Дервешани, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата се наоѓа на 1,5 км северно од Дервешани, во поднижјето на ридот Власелник на месноста Пројавена (Фанеромени). На јужната вертикална страна на ридот во црковниот двор има средновековна фреска насликана на висина од 5,5 м на карпата. На неа е претставена Богородица со Младенецот. На фреската е напишана годината 6890 од создавањето на светот (1382 од Христа). Во подножјето на живописот има лековит извор.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Ајас (филм)

''Ајас'' ― турски анимиран филм од 2013 година, продуциран од Düşyeri Animation Studios. Филмот излезе на националното општо прикажување на 22 ноември 2013 година.
1 Заплет
Шестгодишниот Ајас потекнува од огромно семејство. Истанбул е неговиот роден град, кој го истражува заедно со неговата сестра и сите негови братучеди. Тој е љубопитно, паметно, весело мало момче на кое никогаш не му се досадува.
Грубо момче (филм)

„Грубо момче“ (англиски: ''Rude Boy'') е британски филм од 1980 година, во режија на Џек Хезан (Jack Hazan) и Дејвид Мингеј (David Mingay), кој е и автор на сценариото заедно со Реј Генџ (Ray Gange). Главните улоги ги играат: Дејв Армстронг (Dave Armstrong), Бари Бејкер (Barry Baker), Тери Бари (Terry Barry) и членовите на рок-групата Клеш (The Clash). Филмот е снимен за време на концертните турнеи на Клеш низ Британија во 1978 година, насловени како ''Clash on Patrol'' и ''Sort it Out''. На Берлинскиот филмски фестивал, филмот добил посебно признание и бил номиниран за наградата „Златна мечка“.
1 Содржина
Во филмот се прикажани доживувањата на панкерот Реј кој дава отказ од работата и почнува да работи како концертен техничар на групата Клеш...
Црква „Св. Марина“ - Субашќој

Света Марина (|Αγίας Μαρίνας) — црква во селото Субашќој, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Црквата е изградена околу 1880 г., но можеби и порано, бидејќи во црковната кондика на селото има приходи и расходи од храмот од 1874 – 1884 г. Сместена е во долниот крај на селото по патот за Сер и првично била приватен параклис. Во 1928 г. на дел од парцелата е изградено училиштето, а во 1953 г. училишниот двор е проширен за сметка на црковниот. Во 1989 г. црквата е обновена. Иконата на Света Марина на иконостасот е од 1773 г.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Дот и Кито

''Точка и Кеето'' (изворно: ''Dot and Keeto'')― австралиски анимиран филм од 1986 година.
1 Заплет
Кога Дот случајно ќе изеде магичен корен и ќе се смали до големина на инсект, таа одеднаш е сама во светот на џиновски суштества и огромна грмушка. Но, нејзините претходни добри дела во спасувањето на беспомошен комарец и вилинско коњче од опасноста од пајакова мрежа гарантираат двајца многу сигурни и корисни пријатели. Со помош на комарецот Кито, гасеницата Батервок и ненадејна посета од стара пријателка, Дот тргнува во голема авантура за да открие начин да се врати во нејзината првобитна големина.
2 Улоги
* Робин Мур - Дот (глас), Сајмон (глас), Мама (глас), Кенгурот, Опосумот, Осата, разно.
* Кит Скот - Кито, Батервок, Атлантис, Штурецот, разно.
3 Тривија
* Ова е втор филм во кој Ешли Ејр ја игра верзијата на Дот во живо.
Папенбург

Папенбург (|Papenburg) — град во округот Емсланд, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Емс и најмногу е познат по бродоградилиштето „Мајер Верфт“ насочено кон изработка на крузери.
1 Географија
1.1 Местоположба
Градот Папенбург е најсеверниот град во округот Емсланд, непосредно на граница со источнофризискиот округ Лер. Градот има должина од 11,5 километри и се протега 15,5 километри во ширина. Се наоѓа 13 километри јужно од градот Венер и 38 километри северно од градот Харен. Од Папенбург до холандската граница на запад има околу 15 километри. На југ од градот поминува крајбрежниот канал, додека на запад поминува каналот Дортмунд-Емс, како и реката Емс, која му овозможува на градот да го има најјужното морско пристаниште во Германија.
1.2 Соседни општини
Градот Папенбург се граничи со осум општини и градови. На север се граничи со општините Вестоверлединген и Раудерфен, како и градот Венер, сите во округот Лер. На запад се граничи со општината Реде, на југ со општините Хеде, Лее и Нојлее во општинската заедница Дерпен. На исток се граничи со општината Зурволд во општинската заедница Нордхимлинг.
1.3 Градски единици
Градот Папенбург е поделен на седум градски единици. Со општинската реформа во 1973 година поранешниот град Ашендорф (1), како и општините Хербрум (2), Тунксдорф (3), Нендорф (4) и Бокел (5) биле припоени кон градот Папенбург, чие градско јадро било поделено на Унтененде (6) и Обененде (7).
1.4 Канали
Папенбург е најстара и најголема колонија на мочуришта во Германија, поради што поседува бројни канали. Мрежата на канали во градот изнесува околу 40 километри вкупна должина.
1.5 Клима
Климата во Папенбург има годишна просечна температура од 8,7 °C и просечни врнежи од 757 милиметри. Климата е под влијание на средноевропските западни ветришта.
2 Политика
2.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 38 избрани членови. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 12 септември 2021 година биле добиени следниве резултати:* CDU: 14
* SPD: 11
* FDP: 3
* Зелени: 3
* UBF: 3
* UWG: 2
* AfD: 1
* Linke: 1
2.2 Градоначалник
Градоначалникот на градот Папенбург е Ванеса Гатунг (SPD), која на последните избори на 26 септември 2021 година освоила 62,57% од гласовите.
2.3 Збратимени градови
Папенбург е збратимен со следниве градови:* Рошфорт, Франција (од 1988 г.)
* Погранични, Русија (од 1995 г.)
3 Галерија
Алекс Адамс (крикетар)

Фабијан Алекс Адамс (роден на 7 јануари 1975 година) е поранешен ангилски играч на крикет. Тој бил десничар во отворањето на батсмен,и бил првиот Ангилец кој постигна стотка од прва класа.
1 Кариера
Адамс го направил своето првокласно деби за ''Заветрените Острови'' во мај 1997 година, играјќи против Гвајана во 1996-97 Red Stripe Cup . Тој беше надвор од терените за пет возења во првите ининги, но не постигна 69 во вториот, отворајќи го ударот со Џуни Мичум . Во февруари 2003 година, Адамс постигна 103 нерешени против Западните Инди Б, станувајќи првиот Ангвиланец кој постигнал првокласен век. Тој ја заврши сезоната 2002-03 Carib Beer Cup со 473 трки од седум натпревари, зад само Стјуарт Вилијамс за Leewards. Во 2002-2003 Red Stripe Bowl, во отсуство на Вилијамс, Адамс служеше како капитен на тимот на Остатокот од Леворд Острови кој играше за време на периодот на Антигва и Барбуда како посебен учесник. Тој ги одигра своите последни натпревари за Leewards во Регионалниот четиридневен натпревар 2004-05, на возраст од 29. Во 2006 година, Адамс одиграл и еден натпревар за Ангвила на турнирот Стенфорд 20/20, против Барбадос .
Црква „Св. Димитриј“ - Субашќој

Свети Димитриј (|Αγίου Δημητρίου) — црква во селото Субашќој, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Црквата се наоѓа во денешниот парк на сретселото. Според вградената мермерна плоча (подоцна уништена), црквата е изградена во 1880 г. за време на игуменството на Теодосиј во Серскиот манастир.
Според натписот, трошокот за иградба го поднеле двајца монаси од Серскиот манастир, па така веројатно и храмот бил починет нему. Првично бил гробишна црква, но подоцна гробиштата се преместени.
Во 1953 г. храмот е обновен, но во септември 1997 г. изгорел во пожар.
Обновениот храм е во византиски стил.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Никола“ - Дервешани

Свети Никола (|Αγίου Νικολάου) — средновековна црква во селото Дервешани, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Црквата е сместена на 1,3 км јужно од Дервешани, во полето под јужните падини на Сминица.
2 Историја
Храмот е изграден во XIV век. Веројатно е поврзана со манастирската црква „Св. Никола Кантопулски“, метох на манастирот „Св. Бессребреници“, кој пак бил во владение на Иверскиот манастир. Сè до 1953 г. црквата била во голема мера напуштена и обрасната со растенија. Во 1956 г. е расчистена и лошо подновена, заменувајќи го покривот со бетонска плоча. Првобитниот живопис е зачуван во апсидата на исток — денешната претстава на Богородица Поширока од небесата ја повторува изворната. Датумот на современата мермерна плоча е произволен.
3 Опис
Храмот е е поствизантиски еднокорабен триконхален храм со купола и внатрешни димензии од 4,50 × 5,23 м со конхите. Сите конхи однадвор се полукружни. На источниот ѕид на апсидата се забележуваат мали фрагменти од првобитните фрески.
4 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Награда Празник на липите

Наградата „Празник на липите“ е традиционална награда што ја доделува Друштвото на писателите на Македонија за најдобра напишана песна или есеј по повод истоимената манифестација во организација на Друштвото, кога се доделува и наградата за творечки опус „Книжевен жезол“.
Наградата се доделува на членови на Друштвото, по правило, по претходно распишан тематски конкурс. За доделувањето на наградата одлучува селектор или жири-комисија.
Победничките дела се објавуваат во првиот претстоен број на ревијата „Стожер“.
Меѓу добитниците на оваа награда се вбројуваат македонските писатели и поети: Стефан Марковски, Зоран Пејковски, Весна Мундишевска-Велјановска, Сузана В. Спасовска, Игор Крајчев, Евгенија Шуплинова, Вања Изова Велева, Ана Стојаноска, Даниела Андоновска-Трајковска, Михајло Свидерски, итн.
Гаврила Игњатовиќ

Игуменија Гаврила, родена као ''Равијојла Игњатовиќ'', била игуменија на Манастир Раваница во периодот од 1958 до 2005 година.
1 Животопис
Игуменијата Гаврила води потекло од благочестиво христијанско семејство, родена во 15 октомври 1920 година во с. Чукојевац – Краљево, од родители Полексија и Станимир Игњатовиќ.
Од рани години го прифати Божјото Слово. Како  предана и милослива христијанка, беше една од првите членки на Црковниот хор во црквата Св. вмч. Димитриј во Чукојевац. Нејзината животна желба, целосно да му се предаде и посвети на Бога, и се исполни во 16 мај 1956 година, кога прими монашки потстриг од нашиот епископа господин Хризостома.
Произведена во игуменија Манастир Раваница 6 август 1958 година. По кратко боледување 10 јануари 2005 се упокои мајка Гаврила, игуменија во женскиот Манастир Раваница во Србија.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Субашќој

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Субашќој, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Црквата е сместена на североисточниот крај на селото. Тука во турско време биле гробиштата, привчно само на источното маало, а а подоцна на целото село. Во 1981 г. се преместени во месноста Продроми. Храмот е изграден во 1925 – 1927 г. на местото на постар храм. Во 1980 г. изгорел во пожар, за во 1982 г. да биде обновен во поголеми димензии.
Крај црквата секоја година на Ѓурѓовден се одржува празникот „Дракоктонија“ — Убивање на змејот. Фестивалот е меѓу највпечатливите во Македонија и се смета за стар. Според месната легенда, некогаш некој змеј ја сопрел водата на сите селски чешми додека селаните не му ја донесат царската ќерка како жртва. Селаните се помолиле на Свети Ѓорѓи, кој се појавил и го убил змејот. На овој празник случката се пресоздава, проследена со обилно јадење и пиење.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Црква „Св. Јован Претеча“ - Субашќој

Свети Јован Претеча (|Τίμιου Προδρόμου) — црква во селото Субашќој, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Црквата е наречена и Мал Претеча (''Προδρομούδι'', ''Продромуди'') за да се разликува од Серскиот манастир „Св. Јован Претеча“. Изградена е во јужниот дел на селото во 1891 г. врз постар храм. За време на изградбата откриени се темелите на стара црква во виантиски стил, мермерни парчиња и плочи од подот и архитектонски елементи. Таа првобитна црква била изгорена. На мермерниот натпис во црквата се вели дека храмот е обновен откако на Евангелос Атанасиу Гредис во 1883 г. му се сонило дека треба да го направи. Црквата настрадала за време на бугарската окупација зимата 1916-17 г. кога турски војници во сојуз со Бугарите ги изгориле дрвенаријата и иконите. Во 1924 г. црквата е обновена по иницијатива на Андонис Маркопулос. Подоцна е додаден нартекс, а во 2001 г. храмот е живописан. Во 1981 г. тука се преместени селските гробишта. Иконата на Свети Ѓорѓи од XVIII век е префрлена во парохискиот храм „Успение на пресв. Богородица“.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Сид и Ненси

„Сид и Ненси“ (англиски: ''Sid & Nancy'') е британски биографски филм од 1986 година, во режија на Алекс Кокс (Alex Cox). Главните улоги ги играат: Гери Олдман и Клои Веб. Споредна улога во филмот имаат: Дејвид Хајман, Ксандер Беркли и Кортни Лав. Филмот го прикажува животот на Сид Вишос, басист од панк-рок-групата Секс Пистолс, и неговата деструктивна врска со девојката Ненси Спанџен.
Филмот премиерно бил прикажан на Канскиот филмски фестивал во мај 1986 година. Иако на кино-благајните не успеал да го поврати буџетот за продукција, филмот бил позитивно примен од повеќето критичари и стекнал култни следбеници.
1 Содржина
Филмот го прикажува животот на познатиот панкер Сид Вишз (Sid Vicious), член на групата Секс пистолс. Вистинското име на Сид било Џон Сајмон Ричи (John Simon Ritchie), а тој потекнувал од татко-трубач кој ја оставил мајка му уште за време на бременоста. Мајка му на Сид, како припадничка на хипи-движењето, често одела на концерти и на музички фестивали при што со себе го водела и малечкиот син. Тој пораснал во источниот дел на Лондон во кој владееле дрогата и сиромаштијата. Кога имал 15 години го напуштил училиштето, а на седумнаесетгодишна возраст станал еден од најпознатите луѓе во Англија, познат како Сид Вишз (го игра Олдман), член на Секс пистолс. Кога ја запознава Американката Ненси Спанген (ја игра Веб), животот на Сид целосно се менува. Амбициозната Ненси извршила големо влијание врз него и го присилила повеќе да се ангажира и да добие позабележително место во групата. Нивната врска била одбележана со претерана употреба на дрога и алкохол така што морала да заврши трагично.
Конформист (филм)

„Конформист“ (италијански: ''Il conformista'') е италијанско-француско-германски филм од 1970 година, во режија на Бернардо Бертолучи (Bernardo Bertolucci). Главните улоги ги играат: Жан-Луј Трентињан (Jean-Louis Trintignant), Стефанија Сандрели (Stefania Sandrelli), Гастон Мошин (Gastone Moschin), Енцо Тарошо (Enzo Taroscio), Пјер Клементи (Pierre Clementi) и Доминик Санда (Dominique Sanda). Филмот, кој е снимен по истоимениот роман на Алберто Моравија, се смета за едно од најдобрите остварувања на Бертолучи при што освоил повеќе награди, а бил номиниран и за „Оскар“ за најдобро сценарио засновано на книжевно дело.
1 Содржина
Во 1920-тите, тринаесетгодишното момче Марчело (го игра Трентињан) се обидува да го заведе хомосексуалецот Лино, а за награда му ветува пиштол. Меѓутоа, Марчело со тој пиштол го убива Лино, но неговата винаникогаш не е откриена. Во 1938 година, Марчело живее како угледен професор по филозофија во фашистича Италија. Наскоро, тој се жени со Џулија (ја игра Сандрели), обична, убава и површан девојка. Мајка му на Марчело е наркоманка и тој нема никакви односи со неа, а татко му е во лудница. Марчело работи за фашистичката тајна служба и тоа го прави да се чувствува важен. Еден ден, од него бараат да замине во Париз за да го следи својот поранешен професор, кој е познат антифашист. Патем, нему му даваат задача да го ликвидира професорот и му даваат пиштол со кој треба да го изврши убиството. Марчело пристига во Париз заедно со Џулија и набрго го среќава професорот при што ја запознава и неговата убава жена Ана (ја игра Санда). Тогаш, плановите на Марчело се расипуваат...
Црква „Св. Илија“ - Субашќој

Свети Илија (|Προφήτη Ηλία) — црква кај селото Субашќој, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Црквата се наоѓа источно од селото. Изградена е во 1900 г. според податоците на Гаврил Кундијадис. Во црковната кондика на селото во 1863 г. е спомената месноста „баир на Пророк Илија“, што укажува на тоа дека на ова место претходно постоела црква посветена на истиот светец. Во 1907 г. на ридот се одиграла борба помеѓу андартскиот капетан Стратис Адрамитиотис и турската војска. Црквата е живописана.
2 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Политехничка школа

Политехничка школа (|École polytechnique или едноставно ''l’X'') — универзитет во Париз, Франција. Претставува еден од најпрестижните и најелитните универзитети и е член на таканаречената Institut polytechnique de Paris, основан во 1794 година.
1 Познати дипломци
* Огистен Луј Коши
* Анри Поенкаре
* Жозеф Луј Лагранж
* Анри Бекерел
2 Наводи
Револуцијата од 1911 (филм)

„Револуцијата од 1911“ (кинески: 辛亥革命) — кинески филм од 2011 година во режија на Тао Хаи, Веи Ли и Џанкванг Танг. Главните улоги ги играат: Џеки Чен, Винстон Чао и Џоан Чен.
1 Синопсис
Во филмот се прикажуваат настаните од револуцијата која довела до создавањето на Република Кина, кога војската предводена од Сун Јат Сен ја симнала дистанијата Џинг од власта. На почетокот на 20 век, Кина се наоѓа во голема криза: државата е поделена меѓу неколку политички фракции кои се во непријателски односи меѓу себе. Реформите спроведени неодамна не даваат резултати, а населението страда од голема беда и глад. На власт е династијата Џинг, а царот има само седум години. Хуанг Џинг се враќа од Јапонија каде го изучувал модерното војување. Гледајќи дека државата се распаѓа, тој чувствува обврска да земе оружје и да се бори против власта...
Мали жени (филм од 1994)

„Мали жени“ (англиски: ''Little Women'') — американски филм од 1994 година, режиран од Џилијан Армстронг, заснован врз истоимениот роман на Луиз Меј Олкот од 1868 година. Главните улоги ги играат: Сузан Сарандон, Винона Рајдер, Кристијан Бејл, Клер Дејнс, Кирстен Данст.
1 Синопсис
Во филмот се прикажува судбината на семејството Марч — мајка со четири ќерки (темпераментната Џо, убавата Мег, нежната Бет и романтичната Ејми) кои растат во Нова Англија во текот на Граѓанската војна...
Ден на независноста (САД)

Ден на независноста (|Independence Day, разговорно Четврти јули, ''Fourth of July'') — федерален празник во Соединетите Американски Држави (САД) во чест на Декларацијата за независност, ратификувана од Вториот континентален конгрес на 4 јули 1776 година, со што се основани Соединетите Американски Држави.
Делегатите на Вториот континентален конгрес прогласиле дека Тринаесетте колонии повеќе не се потчинети на монархот на Британија, кралот Џорџ III, и дека сега се обединети, слободни и независни држави. Конгресот гласал да ја одобри независноста со усвојување на Лиовата резолуција на 2 јули и ја усвоил Декларацијата за независност два дена подоцна, на 4 јули.
Денот на независноста најчесто се поврзува со огномети, паради, скари, карневали, саеми, излети, концерти, бејзбол игри, семејни собири, политички говори и церемонии, како и разни други јавни и приватни настани кои ја слават историјата, владата и традициите на Соединетите Американски Држави. Денот на независноста е национален празник на САД.
Манастир „Св. Константин“ - Везник

Свети Константин (|Ιερά Μονή Αγίου Κωνσταντίνου) — манастир во селото Везник, Серско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Серско-нигритската епархија на Цариградската патријаршија.
Манастирот е изграден на истоимениот рид во јужниот дел на селото. Според натписот на вградената плоча над западниот влез, храмот е подигнат во 1872 година. Негов Ктитор е Георгиос Васаку Апостолу. Според друг натпис лево од иконостасот, црквата е обновена и проширена во 1877 г. од монахот Герман. Црквата има две елипсовидни куполи на правоаголни столбови и лакови. Жртвеникот е покриен со свод. Иконостасот има мермерна основа, а нагоре е резбан во дрво. Во храмот има вредни икони од XIX век.
1 Поврзано
* Серско-нигритска епархија
Нафплио

Нафплио (|Ναύπλιο) е крајбрежен град сместен на Пелопонез во Грција, седиште на округот Арголида и важна туристичка дестинација. Основан во антиката, градот станал важно пристаниште во Средниот век за време на Франкократијата, управуван од фамилијата де ла Рош после Четвртиот крстоносен поход, по што потпаднал под власта на Венецијанската Република и на крај под Османлиското Царство. Градот бил главен град на Првата Хеленска република и Кралството Грција, од 1827 до 1834.
1 Историја
За време на Грчката војна за независност, Нафплио бил големо османлиско упориште и бил под опсада повеќе од една година. Градот конечно се предал поради глад. По заземањето, поради неговото силно утврдување, станал седиште на привремената грчка влада.
Грофот Јоанис Каподистријас, кој бил првиот гувернер на државата, прв пат стапнал на грчкото копно во Нафплио на 7 јануари 1828 и го прогласил за седиште на државата во 1829. Тој бил убиен на 9 октомври 1831 од членови на фамилијата Мавромихалис, на пат кон црквата Свети Спиридон во Нафплио. По неговото убиство, следел период на анархија, сѐ до доаѓањето на крал Ото и воспоставување на Кралство Грција. Нафплио останал негова престолнина до 1834, кога крал Ото је преместил во Атина.
Taftalidže shuffle

Taftalidže shuffle (мак. Тафталиџе шафл) е шести соло албум на македонскиот гитарист Влатко Стефановски. Албумот го добил името по населбата Тафталиџе кај Скопје. Направен е во стилот на музиката од 1970-тите. Албумот содржи 9 песни и е издаден од Кроација рекордс.
1 За албумот
Посебна вредност на ова издание дава освежувањето во споредниот бенд, кој го сочинуваат синот на Влатко, Јан Стефановски и Иван Кукиќ од Струмица. На албумот настапуваат најпопуларните музичари од регионот: Теодоси Спасов, Тихомир Поп Асановиќ, Матија Дедиќ, Васил Хаџиманов, Кирил Џајковски и многу други .
Првиот сингл од овој албум е песната ''Огледало'', за која е направен и видео запис.
2 Турнеја
Албумот беше промовиран во Белград, Загреб, Виена, Врсар, Сплит, Супетар, Шибеник, Трогир, Палиќ, Осиек, Панчево итн.
Болва в’уво

Болва в’уво — македонски филм снимен во 1991 година во режија на Коле Ангеловски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Ацо Јовановски, Шандемис
Лиле Георгиева, Госпоѓа Шандебис
Благоја Чоревски, Ками
Гоце Тодоровски, Докторот
Сабина Ајрула-Тозија, Лисјена
Димче Мешковски, Февијан
Ненад Стојановски, Турнел
Ленче Делова
Мите Грозданов, Карлос
Коле Ангеловски, Американецот
Лилјана Велјанова
Симе Илиев
Видосава Грубач
Стево Спасовски
Јон Исаја
Анастас Тановски
Славчо Тасевски
Барсел

Барсел (|Barßel) — општина во округот Клопенбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа 45 километри северно од окружниот град Клопенбург во поранешно мочурливо подрачје во североисточниот раб на округот Клопенбург. Таму непосредно се граничи со окрузите Амерланд и Лер (Источна Фризија). Таа е оддалечена 40 километри од морскиот залив Доларт кај устието на Емс. Поради тоа има само еден метер надморска височина и порано била честа поплавувана. Највисока точка од седум метри има малото извишување на југ од Барсел.
2 Познати луѓе
* Лаурентиус Зимер (1888-1956) — свештеник
* Кристијан Класен (р. 1969) — фудбалер
3 Галерија
Дружината на Перо Џумката (филм)

„Дружината на Перо Џумката“ (хрватски: ''Družba Pere Kvržice'') — филм на режисерот Владимир Тадеј од 1970 година. Главните улоги ги играат: Младен Васарy, Предраг Вуковиќ, Берислав Кокот, Борис Вујовиќ и Борис Дворник.
1 Синопсис
Во филмот се прикажуваат доживувањата на група селски деца, предводени од Перо Џумката, најспособниот и најснаодливиот меѓу нив. Тие добиваат идеја да ги обноват старата селска воденица и малото езеро крај селото. Секако, сето тоа го извршуваат во најголема тајност, зашто сакаат да им приредат изненадување на старите. Работејќи на остварувањето на својата идеја, тие истовремено си обезбедуваат голема забава во текот на летото. Откако успешно ја завршуваат замислената работа, на Перо му паѓа на памет идеја за следната авантура...
Национална школа за мостови и патишта

Национална школа за мостови и патишта (|École nationale des ponts et chaussées или ''École des Ponts ParisTech'' — универзитет во Париз, Франција. Претставува еден од најпрестижните и најелитните универзитети и е член на таканаречената ParisTech, основан во 1747 година.
1 Познати дипломци
* Огистен Луј Коши
* Анри Бекерел
2 Наводи
Црква „Св. Троица“ - Киркасии

Света Троица (|Ιερός Ναός Αγίας Τριάδας) — црква во селото Киркасии, Берско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Берско-негушко-камбаниската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм сместен на североисточниот крај на селото. Во 1930 г. е прогласена за споменик на културата.
1 Поврзано
* Берско-негушко-камбаниска епархија