Вандана Шива

Вандана Шива (родена на 5 ноември 1952 година) е индиски научник, еколошки активист, застапник за суверенитет на храната, екофеминист и автор на антиглобализацијата. Со седиште во Делхи, Шива напишала повеќе од 20 книги. Таа често се нарекува „Ганди од жито“ поради нејзиниот активизам поврзан со движењето против ГМО.
Шива е една од водачите и членовите на одборот на Меѓународниот форум за глобализација (со Џери Мандер, Ралф Надер и Џереми Рифкин) и фигура на антиглобализацијата. Таа се расправа во корист на многу традиционални практики, како во нејзиното интервју во книгата ''Ведска екологија'' (од Ранчор Прајм). Член е на научниот комитет на Фондација ИДЕАС, тинк-тенк на Социјалистичката партија на Шпанија. Таа е и членка на Меѓународната организација за партиципативно општество. Таа ја добила Наградата за правилно живеење во 1993 година, која се смета за „Алтернативна Нобелова награда“.
1 Ран живот и образование
Вандана Шива е родена во Дехрадун. Нејзиниот татко бил чувар на шумите, а нејзината мајка земјоделка со љубов кон природата. Таа се школувала во гимназијата Свети Марија во Наинитал и во манастирот на Исус и Марија, Дехрадун.
Шива студирала физика на Универзитетот Панџаб во Чандигар, дипломирала како диплома за наука во 1972 година. По краток престој во Центарот за атомски истражувања Баба, таа се преселила во Канада за да магистрира по филозофија на науката на Универзитетот во Гелф во 1977 година, каде што напишала теза со наслов „Промени во концептот на периодичноста на светлината“. Во 1978 година, таа завршила и докторирала по филозофија на Универзитетот во Западен Онтарио, фокусирајќи се на филозофијата на физиката . Нејзината дисертација била насловена „Скриени променливи и локалитет во квантната теорија“ во која таа разговара за математичките и филозофските импликации на теориите на скриените променливи кои спаѓаат надвор од опсегот на теоремата на Бел. Подоцна продолжила да спроведува интердисциплинарни истражувања во науката, технологијата и политиката за животна средина во Индискиот институт за наука и Индискиот институт за менаџмент во Бангалор .
2 Кариера
Вандана Шива пишува и зборува многу за напредокот во областа на земјоделството и храната. Правата на интелектуална сопственост, биоразновидноста, биотехнологијата, биоетиката и генетското инженерство се меѓу полињата каде Шива се борела преку активистички кампањи. Таа им помагала на грасрут организациите на Зеленото движење во Африка, Азија, Латинска Америка, Ирска, Швајцарија и Австрија со спротивставување на напредокот во развојот на земјоделството преку генетско инженерство.
Во 1982 година ја основала Истражувачката фондација за наука, технологија и екологија. Ова доведува до создавање на Навдања во 1991 година, национално движење за заштита на различноста и интегритетот на живите ресурси, особено мајчиното семе, промовирањето на органското земјоделство и фер трговијата. Навдања, што во превод значи „Девет семиња“ или „Нов подарок“, е иницијатива на RFSTE да ги едуцира земјоделците за придобивките од одржување на разновидни и индивидуализирани култури наместо да прифаќаат понуди од производители на храна за монокултура. Иницијативата основа над 40 банки за семиња низ Индија за да обезбеди регионална можност за разновидно земјоделство. Во 2004 година, Шива го основала Биџа Видјапет, меѓународен колеџ за одржливо живеење во долината Доон, Утараханд, во соработка со колеџот Шумахер, ОК.
Во областа на правата на интелектуална сопственост и биолошката разновидност, Шива и нејзиниот тим во Истражувачката фондација за наука, технологија и екологија го оспоруваат биопиратството на ним, басмати и пченица. Служела во експертски групи на влада за биоразновидност и законодавство за правата на интелектуална сопственост. 
Нејзината прва книга, ''Staying Alive'' (1988), помогнала да се сменат перцепциите за жените од третиот свет.  Во 1990 година, таа пишала извештај за ФАО за жени и земјоделство со наслов „Повеќето фармери во Индија се жени“. Таа ја основала родовата единица во Меѓународниот центар за планински развој (ICIMOD) во Катманду и била основачки член на одборот на Организацијата за животна средина и развој на жените (WEDO).
Австралискиот издавач „Спинифекс“ ја објавил книгата на Шива „''Создавање мир со земјата“'', за која се вели дека е заснована на нејзиното предавање за наградата за мир во Сиднеј во 2010 година за индиските социјално-еколошки грижи и согледувања. Оваа книга зборува за биолошката разновидност и односот помеѓу заедниците и природата. „Според тоа, таа го усогласува уништувањето на природната биоразновидност со демонтажата на традиционалните заедници - оние кои „го разбираат јазикот на природата““. Дејвид Рајт напишала во прегледот на книгата дека за Шива „Селото станува симбол, речиси метафора за „локалното“ во сите народи“.
Шива, исто така, служела како советник на владите во Индија и во странство, како и на невладините организации, вклучително и Меѓународниот форум за глобализација, Организацијата за животна средина и развој на жените и Мрежата од Третиот свет. Таа претседава со Комисијата за иднината на храната формирана од регионот Тоскана во Италија и е член на Научниот комитет што го советувала поранешниот премиер Запатеро од Шпанија. Шива е член на Управниот комитет на Индиската народна кампања против СТО. Таа е советник на Светскиот совет за иднината. Шива служи во владините комитети на Индија за органско земјоделство. Учествувала во проектот Сток Ексчејнџ оф Вижнс во 2007 година Таа, исто така, ја советувала владата на Шри-Ланка за забраната за неоргански ѓубрива и пестициди воведени во 2021 година, што доведе до сериозно намалување на земјоделското производство во многу сектори (особено чајната индустрија) и недостиг на храна. Според ''„Хинду“'', „претседателот Готабаја Раџапакса ја повика армијата да управува со кризата со рационализирање на снабдувањето со различни основни добра“.
3 Активизам
Шива има работено за промовирање на биолошката разновидност во земјоделството за да се зголеми продуктивноста, исхрана, приходите земјоделец и тоа е за оваа работа, таа беше признаена како "херој на животната средина" од страна на ''Тајм'' магазинот во 2003 година Нејзината работа на земјоделството започна во 1984 година по насилството во Пенџаб и катастрофата во Бопал предизвикана од истекување на гас од фабриката за производство на пестициди на Јунион Карбид. Нејзините студии за Универзитетот на ОН довеле до објавување на нејзината книга ''Насилството на зелената револуција'' .
Во интервјуто со Дејвид Барсамиан, Шива тврди дека пакетот со семе-хемиски пакет промовиран од земјоделството на зелената револуција ја осиромаши плодната почва и ги уништи живите екосистеми. Во своето дело Шива наведува податоци кои наводно покажуваат дека денес има над 1400 пестициди кои можат да влезат во системот на храна ширум светот.
Шива е основачки советник на Светскиот совет за иднината (WFC). WFC е формиран во 2007 година „да зборува во име на политички решенија кои им служат на интересите на идните генерации“. Нивниот примарен фокус е на климатската безбедност.
3.1 Слобода на семе
Шива ја поддржува идејата за слобода на семето, или отфрлање на корпоративни патенти за семиња. Таа водела кампања против спроведувањето на договорот за правата на интелектуална сопственост (TRIPS) на СТО од 1994 година, кој го проширува опсегот на патентите за да ги вклучи формите на живот. Шива го критикува договорот дека има блиски врски со корпоративниот сектор и ја отвора вратата за понатамошни патенти за животот. Шива го нарекува патентирањето на животот „биопирација“ и се бори против обидите за патенти на неколку домородни растенија, како што е басмати. Во 2005 година, Шива била една од трите организации кои победија во 10-годишната битка во Европската канцеларија за патенти против биопиратството на Нем од страна на американското Министерство за земјоделство и корпорацијата ВР Грејс. Во 1998 година, организацијата на Шива Навдања започнала кампања против биопиратството на оризот басмати од американската корпорација Рајс Тек Инк. Во 2001 година, по интензивна кампања, Рајс Тек ги загубила повеќето од своите барања за патентот.
3.2 Златен ориз
Шива силно се спротивставува на златниот ориз, раса на ориз која е генетски конструирана за биосинтеза на бета-каротин, претходник на витаминот А. Тој има потенцијал да помогне во ублажувањето на недостатокот на витамин А од една третина од децата на предучилишна возраст ширум светот. Шива тврди дека Златниот ориз е повеќе штетен отколку корисен во нејзиното објаснување за она што таа го нарекува „измама на златниот ориз“: „За жал, оризот со витамин А е измама и ќе донесе дополнителен спор во генетското инженерство на растенијата каде што се чини дека вежбите за односи со јавноста имаат ја замени науката во промоција на непроверена, недокажана и непотребна технологија. . . Ова е рецепт за создавање глад и неисхранетост, а не за негово решавање.“ Адријан Дабок вели дека златниот ориз е евтин како и другиот ориз, а недостатокот на витамин А е најголемата причина за слепило и предизвикува 28% од глобалната смртност на децата од предучилишна возраст. Шива тврди дека жените од Бенгал растат и јадат 150 зеленила што може да го сторат истото, иако консултантот за животна средина Патрик Мур сугерира дека повеќето од овие 250 милиони деца не јадат многу друго освен една чинија ориз дневно. Во извештајот од 2013 година „Економската моќ на опозицијата на Златниот ориз“, двајца економисти, Веселер и Зилберман од Универзитетот во Минхен и Универзитетот во Калифорнија, Беркли, соодветно пресметале дека отсуството на Златен ориз во Индија предизвикало загуба на над 1,4 милиони животи. човек години во претходните десет години.
3.3 ГМ, Индија и самоубиства
 Според Шива, „Зголемените цени на семињата во Индија резултираа со тоа што многу фармери се заглавени во долгови и се свртуваат кон самоубиство“. Создавањето монополи за семе, уништувањето на алтернативите, собирањето суперпрофит во форма на авторски права и зголемената ранливост на монокултурите создаде контекст за долгови, самоубиства и аграрна неволја. Според податоците на индиската влада, речиси 75 отсто рурален долг се должи на купените инпути. Шива тврди дека долгот на фармерите расте како што расте профитот на корпорацијата ГМО. Според Шива, токму во оваа системска смисла ГМ семињата се оние за самоубиство.
Меѓународниот институт за истражување на политиката за храна (IFPRI) двапати ги анализира академските написи и владините податоци и го заклучила намалувањето и дека нема докази за „оживување“ на самоубиството на фармерите.
4 Екофеминизам
Шива игра голема улога во глобалното екофеминистичко движење. Според нејзината статија „ ''Зајакнување на жените“ од'' може да се постигне поодржлив и попродуктивен пристап кон земјоделството со враќање на системот на земјоделство во Индија кој е повеќе фокусиран на ангажирање на жените. Таа се залага против распространетата „патријархална логика на исклучување“, тврдејќи дека системот фокусиран на жена ќе биде големо подобрување. Таа смета дека еколошкото уништување и индустриските катастрофи го загрозуваат секојдневниот живот, а одржувањето на овие проблеми станало женска одговорност.
Сесил Џексон критикува некои од ставовите на Шива како есенцијалистички .
Шива ја напишала книгата ''Екофеминизам'' во 1993 година со „германската анархистка и радикална феминистка и социолог“ Марија Миес. Го комбинираше западниот и јужниот феминизам со „еколошки, технолошки и феминистички прашања, сите инкорпорирани под терминот екофеминизам“. Овие теории се комбинирани низ целата книга во есеи од Шива и Мис.
Стефани Леј ја опишува книгата како збирка на есеи кои предизвикуваат размислување, но во неа откри и недостаток на нови екофеминистички теории и современи анализи, како и „севкупен неуспех да се признае работата на другите“.
5 Индиско разузнавачко биро за истрага
Во јуни 2014 година, индиските и меѓународните медиуми објавија дека Навдања и Вандана Шива биле именувани во протечениот, доверлив извештај на Индиското разузнавачко биро (IB), кој бил подготвен за Кабинетот на индискиот премиер.
Протечениот извештај вели дека кампањските активности на индиските невладини организации, како што е Навдања, го попречуваат растот и развојот на Индија. Во својот извештај, ИБ рече дека индиските невладини организации, вклучително и Навдања, добиваат пари од странски донатори под „добротворна облека“ на кампања за човекови права или еднаквост на жените, но наместо тоа ги користат парите за злобни цели. „Овие странски донатори ги водат локалните невладини организации да обезбедуваат теренски извештаи кои се користат за градење рекорд против Индија и служат како алатки за стратешките надворешнополитички интереси на западните влади“, се наведува во извештајот на ИБ.
6 Критика
Истражувачкиот новинар Мајкл Спектер, во една статија во ''Њујоркер'' на 25 август 2014 година наречена „Семе на Сомнеж“, изрази загриженост поради голем број тврдења на Шива во врска со ГМО и некои од нејзините методи на кампања. Тој пишува: „Апсолутизмот на Шива за ГМО може да ја одведе во чудни насоки. Во 1999 година, десет илјади луѓе загинаа, а милиони останаа без покрив над главата кога циклон ја погоди источноиндиската крајбрежна држава Ориса. Кога американската влада испрати жито и соја за да им помогне на хранењето на очајните жртви, Шива одржа прес-конференција во Њу Делхи и рече дека донацијата е доказ дека „САД ги користат жртвите од Ориса како заморчиња“ за генетски инженерски производи, иако таа не спомна дека истите тие производи се одобрени и консумирани во САД. Таа, исто така, напишала писмо на меѓународната помош агенција Оксфам да се каже дека таа се надева дека не планира да испрати генетски модифицираната храна за да го нахрани гладните преживеани. "
Шива одговори дека Спектер бил „лошо информиран“ и изјавува „за евиденција, откако го тужев Монсанто во 1999 година за неговите незаконски судења за памук во Индија, добивав смртни закани“, додавајќи дека „концентрираниот ПР напад против мене во последните две години од Линас, Спектер и еднакво гласна група на Твитер е знак дека глобалниот бес против контролата врз нашето семе и храна, од Монсанто преку ГМО, предизвикува паника во биотехнолошката индустрија“. Дејвид Ремник, уредникот на ''Њујоркер'', одговори со објавување писмо во кое ја поддржува статијата на Спектер.
Против Шива се посочени случаи на плагијат. Бирендра Најак забележала дека Шива дословно копирала од статија од 1996 година во Војс Гопалпур во нејзината книга ''од 1998 година Посилна од челик'', и дека во 2016 година, таа направила плагијат на неколку параграфи од написот на С. Фаизи за изданието Плачимада/КОка-Кола објавено во ''Државниот човек'' .
Новинарот Кит Клор, во написот објавен во ''Дискавер'' на 23 октомври 2014 година со наслов „Богатата привлечност на селскиот шампион“, открива дека Шива наплаќа 40.000 долари по предавање, плус авионска карта за бизнис-класа од Њу Делхи. Клоор напишал: „Таа често се најавува како неуморен „бранител на сиромашните“, некој кој храбро го зазеде нејзиниот став меѓу селаните фармери во Индија. Сепак, да се забележи дека овој шампион на понижените не живее баш селански начин на живот.“
Стјуарт Бренд во „Дисциплина на целата земја“ опиша некои од изјавите на Шива како псевдонаучни, нарекувајќи ги нејзините предупредувања за „наследна стерилност“ ( ''Украдена жетва'', 2000) „биолошка неможност“, но исто така и плагијат од Гери Гуидети, сопственик на компанијата за снабдување со семиња Арк Институтот, и „одвраќање“ создадено со надувување на потенцијалот на терминаторските гени врз основа на единствен патент од 1998 година доделен на американска компанија. Бренд, исто така, ја критикува позицијата на активистите против ГМО, вклучително и Шива, кои ја принудија владата на Замбија да ја отфрли меѓународно донираната пченка во 2001-2002 година, бидејќи била „отруена“, како и за време на циклонската катастрофа во Индија. Според второто, Шива тврди дека „итната состојба не може да се искористи како пазарна можност“, на што Бренд одговори: „Секој што ги охрабрува другите луѓе да гладуваат на принцип, треба самиот да направи дел од гладувањето“. Во 1998 година, Шива исто така протестирала против програмата за памук Bt во Индија, нарекувајќи ја „семе на самоубиство, семе на ропство, семе на очај“, тврдејќи дека ги штити фармерите. Меѓутоа, рестриктивните закони воспоставени во Индија под анти-ГМО лобирање доведоа до широко распространета „семе пиратерија“ каде индиските фармери незаконски саделе семиња од Bt памук и Bt brinjal, добиени или од експериментални плантажи или од Бангладеш (каде што се засадени легално) поради зголемен принос и намалена употреба на пестициди. Од 2005 година, над 2,5 милиони хектари биле засадени со „неофицијален“ памук во Индија, за што Ноел Кингсбери рече:
Во Индија, фармерите кои незаконски саделе ГМ култури на крајот го формираа движењето Шеткари Сангатана, повикувајќи на реформи на рестриктивните закони создадени под лобирање против ГМО и од 2020 година околу 25% од одгледуваниот памук е ГМ.
Во 2021 година, голем број академици потпишаа отворено писмо во кое ја критикуваа одлуката на Универзитетот Мисури-Канзас да ја покани Шива на дебата. Тие цитираа голем број нејзини изјави кои ги опишаа како „неетички“ и „антинаучни“:* „Постепено ширење на стерилитет кај сеење растенија“, што тие го опишаа како „глупост“ бидејќи стерилните семиња не можат да се репродуцираат и да шират никакви теснец;
* „ГМО = Растенија што произведуваат отрови“, каде таа зборуваше за природни пестициди;
* споредба на фармерите кои садат ГМО со „силувачите“
* „Индиските жени селективно прават плевене рачно, со што ја зачувуваат нашата биолошка разновидност“, што беше опишано како сексистичко и бесмислено, бидејќи плевенето со кој било метод по дефиниција ја намалува биолошката разновидност;
* „Ѓубрива никогаш не треба да се дозволи во земјоделството“, дополнително споредувајќи ги ѓубривата со „оружје за масовно уништување“.
Шива, исто така, била критикувана за употреба на запалив јазик, споредувајќи ги нејзините противници со „нацистичките сторители“, повикувајќи да се погубат научници и новинари, нарекувајќи ги модерните земјоделски практики како „геноцид“, опишувајќи ги земјоделците кои садат Бт брињал како „криминалци“ и често повикувајќи се на го повлече истражувањето на Жил-Ерик Сералини финансирано од Гринпис.
Шива е една од застапниците на забраната за синтетички ѓубрива и пестициди во Шри Ланка во 2021 година, што доведе до намалување на жетвата низ целата земја, недостиг на храна и економска криза.
7 Филм
Вандана Шива е интервјуирана за голем број документарни филмови, меѓу кои и ''Слобода Нспред''''Рошни;''''Деконструирање на вечерата: Дали вашата храна е безбедна?,''''Корпорацијата ,''''напредува,''''нечистотија!''''Филмот ,'' Нормално е готово, и В''ака изгледа демократијата'' (документарец за протестите на СТО во Сиетл од 1999 година). и Мајкл Мур и Џеф Гибс ''Планетата на луѓето'' .
Фокусот на Шива на водата предизвика таа да се појави во голем број филмови на оваа тема. Овие филмови вклучуваат „''Ганг од земја нагоре''“, документарен филм за проблемите со водата во реката Ганг; ''Сино злато: Светски војни на вода'' од Сем Боцо; Документарецот на Ирена Салина ''Течи: за Љубов на Водата'' (во конкуренција на филмскиот фестивал Санденс 2008) и документарниот филм PBS ''NOW On Thin Ice.''
На тема генетски модифицирани култури, таа била прикажана во документарниот филм ''Fed Up!'' (2002), за генетско инженерство, индустриско земјоделство и одржливи алтернативи; и документарниот филм ''Светот според Монсанто'', филм направен од француската независна новинарка Мари-Моник Робин .
Шива се појави во документарен филм за Далај Лама, насловен ''Ренесансата на Далај Лама'' .
Во 2010 година, Шива била интервјуирана во документарен филм за пчелите и нарушувањето на колапсот на колонијата, насловен ''Кралица на сонцето'' .
Во 2016 година, таа се појавила во веганскиот документарен филм ''Надеж, Значи тоа што го јадеш'', каде што ја критикува индустријата за земјоделство на животни и диетите интензивни за месо.''Семињата на Вандана Шива (2021),'' Бекет Филмс, долгометражен документарен филм кој ја раскажува нејзината животна приказна. www.vandanashivamovie.com
8 Публикации
* 1981 година, ''социјално економско и еколошки влијание на социјалното шумарство во Колар'', Вандана Шива, HC Шарачандра, Ј. Банјопадјај, Индиски институт за менаџмент Бангалор
* 1986, ''Чипко : Индискиот цивилизациски одговор на шумската криза'', Ј. Бандопадјај и Вандана Шива, Индискиот национален труст за уметност и културно наследство . Паб. од ИНТАЧ
* 1987, ''Движењето Чипко против ископувањето на варовник во долината Доон'', Ј. Бандопадјај и Вандана Шива, Билтен на Локајан, 5: 3, 1987, стр. 19–25
* 1988 година, Да ''останеме живи: жени, екологија и опстанок во Индија'', Зед прес, Њу Делхи,
* 1989 година, ''Насилството на зелената револуција : еколошка деградација и политички конфликт во Пенџаб'', издавачи на Натраџ, Њу Делхи, hb,
* 1991, ''Екологија и политика на опстанок: Конфликти околу природните ресурси во Индија'', публикации на Сејџ, Таузенд Оукс, Калифорнија,
* 1992, ''Биоразновидност: социјални и еколошки перспективи'' (уредник); Зед прес, Обединето Кралство
* 1993, (уредник), Фондација Даг Хамарскјолд и Кали за жени, Њу Делхи
* 1993 година, ''Монокултури на умот: биоразновидност, биотехнологија и земјоделство'', Зед прес, Њу Делхи
* 1993, ''Екофеминизам'', Марија Мис и Вандана Шива, публикации Фернвуд, Халифакс, Нова Шкотска, Канада,
* 1994 година, ''блиску до дома: Жените повторно ги поврзуваат екологијата, здравјето и развојот ширум светот'', Earthscan, Лондон,
* 1995, ''Биополитика'' (со Ингун Мозер), Зед Букс, Обединето Кралство
* 1997, ''Биопиратерија: грабежот на природата и знаењето'', Саут Енд Прес, Кембриџ Масачусетс, И
* 2000 година, ''Украдена жетва: киднапирање на глобалното снабдување со храна'', South End Press, Кембриџ Масачусетс,
* 2000 година, ''Утрешната биоразновидност'', Темза и Хадсон, Лондон,
* 2001, ''Патенти, митови и реалност'', Пингвин Индија
* 2002, ''Војни во вода; Приватизација, загадување и профит'', Саут Енд Прес, Кембриџ Масачусетс
* 2005 година, ''Индија поделена'', Прес Seven Stories,
* 2005 година, ''Новите војни на глобализацијата: семе, вода и форми на живот'', Жени неограничени, Њу Делхи,
* 2005 година, ''Демократија на Земјата; Правда, одржливост и мир'', South End Press ,
* 2007 година, ''Манифести за иднината на храната и семето'', уредник, South End Press
* 2007 година, ''Демократизирање на биологијата: повторно откривање на биологијата од феминистичка, еколошка и перспектива на третиот свет'', автор, издавачи на парадигма
* 2007 година, Каргил и корпоративното киднапирање на индиската храна и земјоделство, Навдања/РФСТЕ, Њу Делхи
* 2008 година, ''Почва не нафта'', South End Press
* 2010, ''Staying Alive'', South End Press
* 2011, ''Биопиратство: Пљачка на природата и знаењето'', издавачи на Натрај,
* 2011 година, ''Монокултури на умот: перспективи на биоразновидноста'', издавачи на Натрај,
* 2013 година, ''Водење мир со Земјата''* 2016 година, „Кој навистина го храни светот“, North Atlantic Books, Беркли, Калифорнија
* 2018 година, Единство против. 1%: разбивачки илузии, сеење слобода, жени неограничени,
* 2019 година,
9 Поврзано
* Зелена револуција во Индија