procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Биргита Фриц

Биргита Фриц (родена во јануари 1935 година - 2021 година) била долгогодишен вонреден професор (доцент) по историја на Стокхолмскиот универзитет. Во 1972 година, таа го завршила својот докторат, „Куќа, земја и округ. Администрација во Шведска 1250-1434“ што станало едно од најважните дела во врска со историјата на Шведска.
Карин Франзен

Карин Франзен (родена 1962 година) е шведски книжевен научник.
Дипломирала како доктор по книжевната наука во 1995 година, и е професор по јазик и литература на Универзитетот во Линкпопинг . Нејзините дела се збирката есеи ''До уметноста на невозможното'' од 2010 година, ''Не му ја дадов мојата љубов.''''За дворската љубов како женска стратегија'' од 2012 година, и ''Кога зборуваме за себе'' од 2018 година. Таа исто така има преведувано дела од француски на шведски јазик, вклучително и дела од психоаналитичарот Жак Лакан и филозофот Мишел Фуко.
Таа била наградена со Доблуг наградата во 2019 година, заедно со Ернст Брунер, Јохан Харстад и Олауг Нилсен .
Катарина Госпиќ

Катарина Ана-Марија Госпиќ (родена на 6 февруари 1984 година, Киста) е шведски научник и автор, израсната во областа Акала во Стокхолм. Помеѓу 2002-2011 година студирала физиологија и медицина на Каролинска институт. Во 2011 година таа го основала консултантскиот бизнис Брејнбоу Лабс, каде што работи како автор, говорник и консултант.
1 Наводи
Елизабет Герле

Елизабет Герле (родена на година) — професорка по етика со посебен фокус на човековите права на Универзитетот во Упсала и етичарка во Одделот за истражување на Шведската црква. Таа поминала неколку години на Универзитетот Принстон како професор на посета, прво во Центарот за меѓународни односи, а потоа и во Теолошката семинарија во Принстон. Откако се вратила во Шведска во 1995 година, таа живеела во Лунд и работела како виша етичарка, вонредна професорка и предавачка на Универзитетот по етика и човекови права во Лунд и Малме. Во периодот 2001–2005 година била декан на Пасторалниот институт во Лунд. Нејзината канцеларија во Лунд се наоѓа во Институтот Раул Валенберг.
Во 2003 година, Герле била избрана за член на Научното друштво во Лунд.
Од 2014 година таа е професор на посета на Универзитетот за напредни студии Стеленбош во Јужна Африка, соработувајќи со Саројини Надар од Универзитетот во Квазулу-Натал.
Ведемарк

Ведемарк (|Wedemark) — општина во округот Хановер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Ведемарк е историска област и се наоѓа околу 20 километри северно од покраинскиот главен град Хановер.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Ведемарк се граничи со Бургведел, Изернхаген, Лангенхаген, Гарбзен и Нојштат на Рибенберге (сите во регионот Хановер), како и Линдведел (округ Хајде) и Вице (округ Целе) (почнувајќи од исток надесно).
1.2 Општински единици
Општината Ведемарк е поделена на следниве места:* (состојбата на население 31 декември 2015)
2 Сообраќај
2.1 Патен
Автопатот А7 (Хамбург-Хановер) ја обележува источната граница на Ведемарк (излези на автопатот кај Беркхоф и Мелендорф), додека на југ поминува автопатот А352 (излез Лангенхаген-Калтенвајде).
2.2 Железнички
Постојат три железнички станици во Ведемарк (Бенемилен, Мелендорф и Бисендорф) со получасовни линии до Хановер во работните денови. Во Мелендорф и Бенемилен сообраќаат регионални возови до Хамбург.
3 Галерија
Бахар Парс

Бахар Парс (персиски: بهار پارس) (родена на 28 март 1979 година) — иранско-шведска глумица и режисерка.
1 Детство
Бахар е родена во Шираз, Иран, а во Трелеборг, Шведска дошла во 1989 година со своето семејство по војната во Иран и Ирак. Помеѓу 2003 и 2007 година студирала да стане глумица во ''„Teaterhögskolan“'' во Стокхолм (во денешно време Стокхолмска драматична хогскола).
2 Кариера
Парс имала неколку улоги во претстави и исто така неколку филмови. Дебитирала во филмот ''„När mörkret fallet“'' во 2006 година. Во 2008 година ја извела улогата на Нина во ''„Måsen“'' на Фарназ Арбаби, во Бака театарот. Во градскиот театар на Упсала, Парс ги играла насловните улоги во драмите ''Ана Каренина'' во 2010 година, сценската верзија на ''„Låt den rätta komma“'' во 2011 година и „''Хеда Габлер“'' во 2013 година, последната во режија на Фарназ Арбаби.
Во 2014 година, Парс глумела во претставата на Јонас Хасен Кемирис, ''„Jag ringer mina bröder“'' во улогата на Валери, во режија на Фарназ Арбаби во ''Kulturhuset Stadsteatern''. Во ноември истата година таа ја извела монолошката претстава ''„På alla fyra“'' во Киленшехен во ''Kulturhuset Stadsteatern''. Весникот ''Svenska Dagbladet'' дал поволна критика на перформансот на Парс и го опишал со „таа имаше тотална контрола врз нејзините начини на изразување“. Надвор од глумата, Парс исто така го режирала и била еден од творците на ''„Nyårsklockan“'', во кој се појавуваат петнаесет женски културни личности.
Во 2015 година, таа била наградена со Медеа наградата со зборовите „На свој личен начин, Бахар Парс ги проширува начините да игра класични женски улоги и да ги донесе во наше време“. Таа ја имала главната улога како Берта во претставата ''„Marodörer“'', напишана и режирана од Јенс Охлин во Драматен во 2015 година.
2.1 Личен живот
Парс се омажила со Линус Тунстром и имаат ќерка родена во 2011 година.
3 Телевизија
* 2008 ''Повикајте''* 2008 ''Атентатот''* 2010 ''Жртвата на кралицата''* 2014 ''Четвртиот човек''* 2015 ''Арне Дал: Сон на летната ноќ''* 2016 ''Најдоброто семејство''* 2016 ''Вердгарден''
4 Филмови
*''Кога паѓа темнината (2006)''*''Пукнатина (2009)''*''Комесар Винтер (2010)''*''Одметници (2010)''*''Настан во банка (2010)''*''Човек наречен Ове (филм) (2015)''*''Зона 261 (2016 )''
Карин Холмгрен

Карин Холмгрен (родена 1959 година) е шведски биолог и географ. Таа е професор по природна географија и е заменик-канцелар на Шведскиот универзитет за земјоделски науки од 1 јануари 2019 година.
1 Наводи
*
Економија на Словачка

Економијата на Словачка спаѓа во групата на новопојавените пазарни економии. Таа е членка на ЕУ и на ОЕЦД.
1 Макроекономски показатели
Во 2019 година, БДП по глава на жител на Словачка изнесувал 19 548 долари, со што таа била рангирана на 25. место во однос на Европа и 45. во светот.
Во 2018 година, кефициентот Џини во Словачка изнесувал 26,1%.
2 Даночен систем
По осамостојувањето на Словачка во 1993 година започнал да се формира нејзиниот нов даночен систем. Словачкиот даночен систем е формиран од три вида на даноци кои се состојат од директни даноци, индиректни даноци и локални даноци. Во 1993 година започнaле да се воведуваат промени во социјалното и здравствено осигурување, како и во осигурувањето во случај на невработеност, а со даночната реформа од 1995 година било извршено префрлање на даночниот товар од директните кон индиректните даноци. Во развојот на даночниот систем на Словачка пресвртна била 2004 година, кога се воспоставил поедноставен даночен систем со помалку ослободувања, што резултирало во подобрување на контролата, транспарентноста и едноставноста на даночните закони. Тогаш бил воведен рамниот данок со стапка од 19% со кој бил заменет претходниот прогресивен данок со стапки кои се движеле од 10% до 38%. Во 2011 година, како дел од данокот на доход биле воведени одредени даночни олеснувања, а со реформата од 2012 година била создадена единствена институција која ја покрива даночната и царинската администрација и ги собира даноците, царините и придонесите од социјалното осигурување. Во 2013, Словачка го напуштила рамниот данок и вовела две маргинални стапки на даночна прогресија - 19% и 25%. Стапката од 25% се применува за приход кој надминува 176,8 пати од важечкиот минимум за егзистенција (за 2013 година, прагот изнесувал 34 401,74 евра, годишно), а приходот до овој праг се оданочува со стапка од 19%. Истовремено, данокот на добивка се зголемил на 23%, но подоцна се намалил најпрвин на 22%, а потоа на 21%.
Во прибирањето на даноците во Словачка постојат две забележителни опаѓања: во 2004 година и повторно во 2009–2010 година. Падот во 2004 година бил предизвикан од воведувањето на рамниот данок, додека падот на приходите во 2009–2010 година бил предизвикан од економската криза. Приходите од данокот на личен доход достигнале 2,2 милијарди евра во 2015 година и 2,9 милијарди во 2017 година. Исто така, и приходите од данокот на добивка забележале пад во 2004 година, кога била воведен рамниот данок. Понатаму, даночните приходи се намалиле и во 2014 година, по укинувањето на рамниот данок, но во 2015 година, собраниот данок на добивка достигнал вредност од 2,6 милијарди евра, а во 2017 година - 2,9 милијарди евра. Што се однесува до собирањето на данокот на додадена вредност, тој монотоно се зголемувал до економската криза и во 2015 година достигнал вредност од 5,5 милијарди евра.
Во 2014 година даночното оптоварување на Словачка изнесувало 31% од БДП, а во 2017 година достигнало 33%.
Нина Лике

Нина Лике (|Nina Lykke; р. 1949 година) — дански – шведски научник за родови студии. Таа е позната по својата работа на феминистичката теорија и е истакнат професор по родови студии на Универзитетот Линкепинг во Шведска.
Карин Јоханисон

Карин Јоханисон (11 октомври 1944 година - ноември 2016 година) била шведска историчарка на идеи, која била професор по историја на наука и идеите на универзитетот во Упсала. Таа била член на Кралската шведска академија на науките .
Карна Лидмар-Бергстрем

Карна Лидмар-Бергстрем (родена 1940 година) е шведски геолог и геоморфолог, позната по нејзиното проучување на пред-кватернерните земјишни форми во Шведска и Норвешка. Во 2004 година е избрана за член на Кралската шведска академија на науките.
Ингрид Детер де Франкопан

Тира Ингрид Хилдегард Детер де Франкопан (родена 1936 година) е шведски научник за меѓународно право, професор по Линдхаген на универзитетот во Стокхолм, адвокат и автор на повеќе книги.
1 Образование и кариера
Детер докторирала во 1962 година на Правниот факултет на Универзитетот во Оксфорд; нејзината дисертација била ''Моќ на донесување договор за меѓународните организации''. Завршила уште еден докторат во 1965 година на Универзитетот во Стокхолм ; нејзината дисертација била ''Создавање закон од меѓународни организации''. Од 1988 година, таа била Карл Линдхаген професор по меѓународно право на Универзитетот во Стокхолм, а исто така имала поврзаност со Лондонската школа за економија.
Ен Хеберлејн

Ен Хелен Хеберлејн (22 јуни 1970 година) - шведски академик и автор. Таа многу пишува за теологијата и етиката. Таа е позната по својата автобиографска приказна за животот со биполарно растројство, од 2008 година: „Не сакам да умрам, едноставно не сакам да живеам“.
Агнета Марел

Агнета Марел (родена 1964 година во Гетеборг, Шведска) е професор по деловна администрација и од 2010 година заменик-канцелар за надворешни односи и иновации на Универзитетот Уме во северна Шведска. Марел претходно била главен извршен директор за Орнсколдсвик општината. Помеѓу 2004 и 2007 година таа била и декан на Умеј Факултетот за бизнис, наследувајќи го Андерс Содерхолм.
Карин Маркидес

Карин Маркидес (родена 1951 година) — шведска професорка по аналитичка хемија, која е претседател на Американскиот универзитет во Ерменија, почнувајќи од 1 јули 2019 година. Таа исто така била претседател и извршен директор на технолошкиот универзитет Чалмерс од 2006 до 2015 година. Од 2004 до 2006 година била заменик генерален директор за Винова. Таа е исто така член на одбор на Кралската шведска академија за инженерски науки од 1992 година и член на одбор на Кралската шведска академија на науките од 1999 година.
Керстин Линдблад-Тох

Керстин Линдблад-Тох е научник во компаративна геномика, специјалист по генетика кај цицачи. Таа е научен директор за геномика на ’рбетници на Широкиот институт и професор по компаративна геномика на Универзитетот во Упсала . Во 2010 година, таа била ко-основач на лабораторијата „Наука за живот“ (SciLifeLab) заедно со Матијас Улен и дејствувала како ко-директор до 2015 година. Како водач на Иницијативата за геном кај цицачи на Широкиот институт, таа ги водела напорите за секвенционирање и анализа на геномите на разни цицачи, вклучувајќи глушец, куче, шимпанзо, коњ, зајак и опосум . Таа опширно истражувала на полето на генетика на кучињата, идентификувајќи ги гените и генетските варијанти важни за чувствителноста на болестите, морфологијата и однесувањето.
Астрид Норберг

Астрид Норберг (родена во 1939 година) е регистрирана медицинска сестра и професор по медицина на студиите за медицински сестри на Универзитетот Умеј, Шведска. Норберг има докторат по педагогија на Лундскиот универзитет и е првиот шведски професор за медицински сестри, стекнувајќи се со титулата во 1987 година. Нејзиното истражување главно се однесувало на деменција и етика.
Ева Мејерсон Милгром

Ева Мејерсон Милгром е американска и шведска општествена научничка која објавува академски списанија за економија и социологија.
Милгром е виш научник за истражување и наставник на Универзитетот Стенфорд, и е поврзана со Одделот за социологија и Стенфордскиот институт за истражување на економска политика, SIEPR. Таа била визитинг професор на Факултетот за бизнис на Стенфорд, Факултетот за менаџмент на МИТ Слоун и Факултетот за бизнис Хаас. Исто така била и визитинг научник на Одделот за социологија, Универзитетот Харвард и гостин-стипендист на Северозападниот институт за сложени системи (NICO), Северозападниот универзитет во ноември 2008 година. (IUI), (денес IFN), Стокхолм, Шведска.
Петра Персон

Петра Персон е шведски економист и доцент по економија на Универзитетот Стенфорд. Персон е позната по својата работа во јавната економија и економијата на трудот каде што нејзините истражувања се фокусираат на интеракциите помеѓу семејните одлуки и политичкото опкружување. Поточно, агендата за истражување на Персон е насочена кон проучување на владината политика, семејната благосостојба и неформалните институции.
Анита Ниберг

Анита Ниберг (родена 1940 година) е шведска професорка по родови перспективи во работата и економијата во Центарот за родови студии на Универзитетот во Стокхолм. Таа била секретар на Шведскиот комитет за дистрибуција на економска моќ и економски ресурси меѓу жени и мажи (''„Kvinnomaktutredningen“'').
Сузана Розенберг

Сузана Розенберг (р. ) — шведска пејачка на народна музика, тренер на вокали и наставничка на Академијата Сибелиус во Хелсинки и на Кралскиот музички колеџ, Стокхолм. Таа изведува традиционални народни техники како што се кулнинг, како и барокна, џез и современа уметничка музика. Таа е основач и пејачка со фолк групата ''Розенберг 7'', октет од четворица вокалисти и четири гудачи.
Тиина Розенберг

Тиина Розенберг (7 јули 1958 година) е професор по студии за изведба на Универзитетот во Стокхолм. Розенберг претходно била професор по родови студии на Универзитетот Стокхолм и на Лундскиот универзитет, а таа е и поранешна ректорка на Универзитетот за уметности во Хелсинки. Таа често се појавува во улога на јавен интелектуалец во областите на културната политика, еднаквоста, демократијата и човековите права.
Еда Манга

Еда Манга (родена 1969 година) е шведски историчар на идеи, говорник и дебатер. Манга е добитник на Клиоприза во 2004 година за својата докторска теза ''Gudomliga uppenbarelser och demoniska samlag'' („Божествени откритија и демонски односи“). Еда Манга е активна на јавни дебати и е бранител на муслиманките во Шведска за носење хиџаб. Како последица на тоа таа била критикувана за тривијализирање на прашањето на жените како жртви на насилните култури на честа во Шведска.
Маја Ган

Маја Ган (родена 1978 година) — шведски моден творец, истражувач на дизајнот и академик. Таа специјализира во лезбејска и родова облека. Во декември 2017 година, таа била назначена за професор по занаетчиство на Школата за дизајн на универзитетот Гетеборг.
1 Ран живот и кариера
Родена во Халсберг, централна Шведска, на 31 јануари 1978 година, Маја Маргита Ган израснала во Лудвика. Откако студирала мода на Универзитетот во Стокхолм и на Утрехтската школа за уметности во Холандија, дипломирала во мода и костимографија на Стокхолмскиот Констфак во 2005 година. Во 2016 година, таа докторилала на Шведската школа за текстил во Бурос со дисертација на тема: „Телото делува квир: Облеката како перформативен предизвик за хетеронормативноста“.
Сесилија Јунг

''Илва Сесилија Ларсдотер Јунг'' (родена на 4 април 1961 година во Удевала, Шведска) е шведска глумица. Студирала на театарската академија во Малме 1982 &ndash; 85 година.
1 Избрана филмографија
* 1989 година - ''Три љубови'' (ТВ)
* 1994 година - ''Бродската компанија'' (ТВ)
* 1995 година - ''Злобниот Ед''* 1997 година - ''Пеле Сванслас'' (ТВ, ''Божиќниот календар'')
* 1998 година - ''Последниот договор''* 1999 година - ''Возрасни''* 2000 година - ''Пеле Сванслас и лов на големо богатство''* 2001 година - ''Бек - цената на одмаздата''* 2001 година - ''Песна за Мартин''* 2001 година - ''Ангелско трпение'' (ТВ)
* 2003 година - ''Дом во Мидгард'' (ТВ)
* 2004 година - ''Ефектот на кечап''* 2004 година - ''Лигата на малиот Јонсон во камп''* 2008 година - ''Хак'' (ТВ)
* 2013 година - ''Валцер за Моника''
2 Користена литература
Валис Гран

Валис Гран (13 февруари 1945 - 18 јануари 2018) — шведска глумица.
1 Животопис
Гран пораснала во работничко семејство, нешто што смета дека е значајно за нејзината работа како глумица. Одела на часовите по музика во Стокхолм и на Музичкото училиште на „''Адолф Фредрик“''. Првично планирала да стане писател или новинар, но била убедена од Пер Рагнар да побара театарско образование во народното средно училиште „''Мариеборг“'' во Норшепинг во 1964 година. Во 1965 година се приклучила на театарот „Марионета“ во Стокхолм, а од 1967 до 1970 година студирала во училиштето за сцени во Малме. Помеѓу 1980 и 2005 година, Гран работела како глумица во Градскиот театар во Малме.
Покрај театарот, Гран била и филмска и телевизиска глумица. Во 1974 година, таа играла во „''Последната авантура''“ на Јан Халдоф. Истата година таа ја играла Вера во претставата „''Ослободувањето на девојките Јесес е близу“'', во режија на Сузана Остен, и исто така учествувала во снимањето на саундтракот на претставата. Остен ја напишала улогата на филмската гарда во нејзиниот дебитантски филм „''Мама“'' (1982) специјално за Гран.
Гран исто така, имаше улоги во „''Лековерениот убиец“'', „''Ноќ на орангутанот“'', „''Вавилонска куќа“'', „''Ева и Адам“'', „''Шведски крај“'', „''Голтупен“'', „''Мустаќи и грашок“'', „''Бродската компанија“'' и „''Петта жена“''.
Грен почина во Стокхолм, на 72-годишна возраст.
2 Избрана филмографија
* 1977 - ''Макан''* 1981 - ''Вавилонска куќа'' (ТВ)
* 1981 - ''Пеле Сванслос''* 1981 - ''Лековерениот убиец''* 1982 - ''Профитерите'' (ТВ)
* 1984 - ''Борецот''* 1986 - ''Пријавено за исчезнато'' (ТВ)
* 1986 - ''Мустаќи и грашок''* 1989 - ''1939''* 1992&#x2013;93 - ''Бродската компанија'' (ТВ)
* 1993 - ''Росеана''* 1995 - ''Тортупен'' (ТВ)
* 1996 - ''Да украде крадец''* 1999 - ''Ева и Адам'' (ТВ)
* 2002 - ''Петта жена''* 2002 - ''Шведски крај'' (ТВ)
* 2003 - ''Човекот кој се насмевна''* 2005 - ''Валандер - Пред мразот''* 2006 - ''Детективска агенција на ЛасеМаја''* 2009 - ''Втора авенија'' (ТВ)
* 2009 - ''Валандер - Долгот''
Јоана Рубин Дранџер

Јоана Рубин Дранџер (родена на 1 март 1970 година во Стокхолм како Ана Јоана Дранџер ) е шведска авторка, карикатуристка, уметник за книги за деца и илустратор, најпозната по своите графички романи „ ''Miss Scaredy-Cat and Love'' и ''Miss Remarkable and Her Career“'' .
Рубин Дранџер е професор по илустрација на Катедрата за дизајн, занает и уметност на Универзитетскиот колеџ за уметност, занаетчиство и дизајн (''Konstfack'' ) во Стокхолм, каде ја дели одговорноста за магистерската програма за визуелна комуникација.
Ева Хелен Улврос

Ева Хелен Улврос (родена 1954 година) е шведска историчарка и авторка. Таа е професор на Лундскиот универзитет, каде што е специјалист за социјален развој на родовиот идентитет и културните аспекти на историјата во Шведска. Таа е родена во Лунд.
Виви Вајда

Виви Вајда е шведски геолог. Во 2010 година ја освоила наградата Årets geolog (геолог на годината) доделена од Натурветарна. Била професор на Лундскиот универзитет и моментално е раководител на Катедрата за палеобиологија во шведскиот музеј на природна историја. Таа е член на Кралското физиографско друштво во Лунд.
Ингер Закрисон

Ингер Закрисон (роден 1936) е шведски археолог специјалист за историјата на Лапонците. Како вонреден професор по археологија на Универзитетот во Упсала и поранешен кустос на историскиот музеј во Стокхолм, таа ја истражувала археологијата и историјата на Сами народот уште од железното време.
Сузана Роксман

Сузана Роксман (29 август 1946 - 30 септември 2015 година) била англофонска писателка, поетеса и критичарка родена во Стокхолм; семејството на нејзиниот татко е шкотско. Таа важела за надарено дете. Нејзините први книги биле напишани на шведски јазик, но таа се префрлила на англиски како нејзин професионален јазик. Откако работела неколку години како секретарка, наставник по балет и моден модел, Роксман студирала на Универзитетот во Стокхолм, Кингс колеџ на Лондонски универзитет, Лундски универзитет и Универзитет Гетеборг, каде се стекнала со титулата доктор на науки во компаративна литература. Од 1996 до 2005 година била на чело на Центарот за класична митологија на Лундскиот универзитет. Има објавено повеќе збирки поезија, како и литературни критики . Нејзините песни се појавиле во книжевните списанија ширум светот. Некои од овие дела се преведени на арапски и персиски. Роксман учествувала во многу поетски читања, особено на Фестивалот во Единбург (2006, 2009, 2010, 2013).
Јосефин Лјунгман

Јосефин Софија Изабел Јунгман — шведска глумица.
1 Животопис
Јозефин Јунгман е родена на 26 декември 1981 година во Гетеборг, Шведска. Од 2005 година, таа се појавила во неколку театри, вклучително и театарот ''Бака'' во Гетеборг, театарот ''Рикс'' и ''Драматен''. Во 2008 година глумела во „''Дивата патка“'' во режија на Томи Бергрен во Градскиот театар во Стокхолм, во таа нејзината улога била многу ценета. Таа исто така глумела во филмот „''Хата Гетеборг“'' од 2007 година. Во есента 2009 година, таа се одморила од глумата и отишла во Париз на повисоки студии. Во 2010 година, таа глумела во критички признатиот драмски филм „''Небото е невино сино''“ и хорор филмот „''Псалм 21“''. Во 2012 година, Јунгман се појавила во Радио театарот ''Црвено-црно'', во режија на Џонас Корнел. Во филмот „''Никого не сакам“ (2012)'', таа игра сама себе.
2 Филмографија
*2005 година - ''Љубов 2000'' (краток филм)
*2005 година - ''Девојчето со камера'' (краток филм)
*2006 година - ''Излечи ме!'' (ТВ серија)
*2007 година - ''Арн - Витезите темплари''*2007 година - ''Август'' (ТВ серија)
*2007 година - ''Го мразам Гетеборг''*2007 година - ''Пирамидите''*2008 година - ''Фатсо''*2009 година - ''Воини на Љубовта''*2010 година - ''Небото е невино сино''*2010 година - ''Псалм 21''*2011 година - ''Очекувања'' (краток филм)
*2012 година - ''Никого не сакам''*2015 година - ''Момци'' (ТВ серија)
Ева Лундгрен

Ева Лундгрен (родена на 24 ноември 1947 година) е норвешко - шведски социолог. Таа е експерт за насилство врз жените и сексуално насилство, особено во верски контексти. Таа е професор Емерита по социологија на Универзитетот во Упсала.
Лундгрен е најпозната по развивањето на теоријата за процесот на нормализација на насилството, според која злоупотребените жени постепено ја прифаќаат перспективата на нивните насилници.[2] Лундгрен има напишано неколку книги за насилство, сексуалност и религија.[3] Таа била назначена од владата на катедрата за социологија на Универзитетот во Упсала 1993–2011 година, за да го проучува „односот помеѓу моќта и полот во семејството и општеството, особено во однос на насилството врз жените од страна на мажите“, и била визитинг професор на неколку универзитети, вклучувајќи го и Универзитетот во Њујорк.
1 Одбрани дела
* 2018: ''Livsarven''. Gyldendal Norsk Forlag. ISBN 9788205512917.
* 2008: ''Knutby-koden''. Oslo/Stockholm. ISBN 978-82-05-38472-9.
* 2001: ''Ekte kvinne? Identitet på kryss og tvers''. Oslo.
* 2001: ''Slagen dam. Mäns våld mot kvinnor i jämställda Sverige''. Stockholm.
* 1994: ''La de små barn komme til meg. Barns erfaringer med seksuelle og rituelle overgrep''. Oslo.
* 1993: ''Det får da være grenser for kjønn. Voldelig empiri og feministisk teori''. Oslo. (English: There Must Be Some Limits to Gender: Violent Empiricism and Feminist Theory)
* 1992: ''Gud och alla andra karlar. Om kvinnomisshandlare''. Stockholm.
* 1990: ''Gud og hver mann. Seksualisert vold som kulturell arena for å skape kjönn''. Oslo.
* 1987: ''Prester i lyst og last. Om kjönn, makt og erotikk i Den norske kirkes sjelesorg''. Oslo.
* 1985: ''I Herrens vold. Dokumentasjon av vold mot kvinner i kristne miljöer''. Oslo.
* 1985: ''På tvers. Trekk fra avvikets historie''. Doctoral thesis (''Doktorsavhandling''), Bergen.
* 1984: ''Den Herren elsker, tukter han. Tre rapporter om overgrep mot kvinner''. Bergen.
* 1982: ''Den bortkomne datter. Kvinneteologi, kvinnefrigjöring, teologikritikk''. Oslo.
* 1981: ''Djevleutdriverne. Eksorsisme i Norge''. Oslo.
Ивон Ломбард

Ивон Ломбард (родена на 28 мај 1929 година) е шведска глумица. Родена во Стокхолм, Ломбард студирала на ''Кралскиот драмски театар'', каде тренирала помеѓу 1948 и 1951 година со Макс фон Сидов и Ингрид Тулин. Настапувала во повеќе филмови, телевизиски серии и во театар. Можеби е најпозната по соработката со режисерот Ингмар Бергман во ''„Љубовна лекција“''. Таа била мажена за авторот Ленарт Хелсинг од 1953 година до неговата смрт во ноември 2015 година.
1 Избрана филмографија
*''Барабас'' (1953)
*''Љубовна лекција'' (1954)
*''Приказна за Стафан Столе'' (1956)
*''Јаболковата војна'' (1971)
*''Бенг!'' (1977)
*''Канал Гата или Кој го извади приклучокот?'' (1981)
*''Раскенстам'' (1983)
*''Пријавете се во рајот'' (1994) (ТВ минисерија)
Сара Заеди

Сара Заеди (родена 1981 година во Техеран) е иранско - шведска математичарка која работи на динамиката на пресметковниот флуид и е вонреден професор по бројчена анализа на Кралскиот технолошки институт (КТХ) во Шведска. Таа е една од десетте добитници и единствената жена добитник на Наградата на европското математичко друштво за 2016 година „за нејзиното извонредно истражување во врска со развојот и анализата на бројчени алгоритми за парцијални диференцијални равенки со фокус на апликации за проблеми со динамично менување на геометријата“. Темата на предавањето за Наградата ЕМС на Заеди било нејзиното неодамнешно истражување за методот CutFEM за решавање проблеми со динамика на флуиди со промена на граничната геометрија, како што се јавуваат при симулирање на динамиката на системите на две мешавини на течности. Овој метод комбинира методи поставени на ниво за да ги претставува границите на доменот како пресеци на основната униформа мрежа, заедно со бројчени техники за симулација кои можат да се прилагодат на сложените геометрии на мрежните ќелии пресечени од овие граници.
Илва Лоф

Илва Лоф (родена на 28 февруари 1958 година) е шведска глумица која се има појавено во голем број филмови и телевизиски емисии.
1 Филмографија
* 1989 &ndash; 1991 година &ndash;''Три''''љубови'' (ТВ)
* 1992 година &ndash;''Растечки комичар'' (ТВ)
* 1994 година &ndash;''Волшебните патики на мојот пријател Перси'' (ТВ)
* 1997 година &ndash;''Бродската компанија'' (ТВ)
* 1998 година &ndash; Доктор по архипелаг(ТВ)
* 1999 година &ndash;''Часовникот на смртта'' (ТВ)
* 1999 година ''-'' Здравствено патување - тесен филм од големо значење
* 2001 година - ''Враќањето'' (ТВ)
* 2004 година ''- Како што е во рајот''* 2005 година ''- Пад на Минстерот''* 2006 година ''- Бек - Остра позиција''
2 Наводи
*
Ања Лундквист

Карин Ања Елизабет Лундквист (родена на 7 јуни 1971 година во Ваксала, општина Упсала) е шведска глумица. Студирала на ''Шведската национална академија за мимика и глума'' 1995 &ndash; 99 година.
1 Избрана филмографија
*2000 година - ''Заедно''*2002–05 - ''Милениумци''*2002 година - ''Стора театар'' (ТВ)
*2006 година - ''Секоја втора недела''*2006 година - ''Офсајд''*2008 година - ''Невино осуден'' (ТВ)
*2010 година - ''Животот на нашите пријатели'' (ТВ)
Маријен Лофгрен

Маријен Лофгрен (24 февруари 1910 &ndash; 4 септември 1957) била шведска глумица. Играла во „''Елвира Мадиган“ на'' Аке Оберг (1943), дебитантскиот филм на режисерот Ингмар Бергман „''Криза“'' во 1946 година, „''Девојчето со зумбули''“ на Хасе Екман (1950) и во повеќе од сто други филмови во нејзината родна Шведска.
1 Избрана филмографија
*''Опасната игра'' (1933)
*''Пат на мажот со жените'' (1934)
*''Пламените јазици на Старман Карлсон'' (1938)
*''Малата Лота на Ландсторм'' (1939)
*''Само една ноќ'' (1939)
*''Не заборавај ништо'' (1942)
*''Елвира Мадиган'' (1943)
*''Кунгсгатан'' (1943)
*''Царот на Португалија'' (1944)
*''Пешачење со Месечината'' (1945)
*''Криза'' (1946)
*''Додека вратата беше заклучена'' (1946)
*''Две жени'' (1947)
*''Динамит'' (1947)
*''Затвор'' (1949)
*''Девојчето со зумбули'' (1950)
*''Разведен'' (1951)
*''Царински службеник Бом'' (1951)
*''Приватен влез'' (1956)
*''Девојки без соби'' (1956)
2 Користена книжевност
*
3 Дополнителна литература
* Џененет Ведеј Маријeн Ида Каролина Лофгрен на шведскиот женски биографски речник.
Меделин од Шведска

Принцезата Меделин од Шведска, војвотката од Хелсингленд и Гестрикланд (Меделин Тереза Амелија Joзефин; родена на ) - втората ќерка и најмалото дете на кралот Карл XVI Густаф и кралицата Силвија. По раѓањето, таа беше трета по ред за наследник на шведскиот престол. Таа во моментов е седма во редот на наследување. Принцезата Меделин е омажена за британско-американскиот финансиер Кристофер О'Нил. Тие имаат три деца, принцезата Леонора, принцот Никола и принцезата Адриен.
1 Титула, стилови и почести
1.1 Титула
Меделин е стилизирана како: Нејзиното кралско височество принцезата Меделин од Шведска, војвотката од Хелсингланд и Гестрикланд.
Улрика Малмгрен

Улрика Малмгрен, (родена на 12 септември 1960 година) е шведска глумица и радио водителка. Родена е во Стокхолм и започнала со студиите во ''Театерогсколан'' во Малме помеѓу 1984 и 1987 година. Таа била директор на глумечката компанија ''Дарлинг Десперадос'' како еден од нејзините основачи. Таа ја претставила емисијата ''Нов бран'' на радиото Сверигес помеѓу 1979 и 1983 година, која се фокусирала на нова музика. И на 3 август 1994 година таа претстави епизода од радио емисијата „Сверигес“, „Сомар и П1“, каде раскажа за својот живот и кариера. Улрика Малмгрен работи неколку години наназад како лектор во имитирање на сцени во ''Стокхолмс драматична хогскола,'' каде што е исто така една од основачите и главните лица зад проектот наречен „''Егет проект''“.
Марија Николајева

Марија Николајева (родена на 16 мај 1952 година) е шведска книжевна критичарка и академик, специјализирана за литература за деца. Од 2008 година, таа е професор по образование на Универзитетот во Кембриџ и професор соработник на колеџот Хомертон, Кембриџ. Таа исто така е директор на Центарот за литература за деца во Кембриџ од 2010 година. Таа претходно предавала на Универзитетот во Стокхолм и на Универзитетот Або Академија.
1 Одбрани дела
******
Сесилија Содерберг-Науклер

Сесилија Содерберг-Науклер, родена 1967 година, е шведски имунолог, професор по микробна патогенеза на Каролинскиот институт. Во 2013 година таа покажала дека едноставен антивирус може да го подобри очекуваниот животен век на болеста глиобластом. За време на пандемијата COVID-19 во Шведска, Söderberg-Nauclér во неколку наврати остро го критикувала одговорот на Шведска на SARS-CoV-2, тврдејќи дека тие ја водат земјата во катастрофа и побарала шведскиот државен епидемиолог да поднесе оставка.
Павлина Бруниус

Павлина Бруниус (родена ''Ема Марија Павлина Линдстет'' на 10 февруари 1881 во Стокхолм - 30 март 1954 во Стокхолм) — шведска глумица во театар и филм, сценаристка и режисерка на филмови и театарски претстави. Таа била извршен директор на Кралскиот драмски театар од 1938 до 1948 година.
1 Животопис
Родена во 1881 година, Бруниус станала студент на балет во 1891 година, но ги прекинала студиите за балет за да се образова за говорна драма. Била ангажирана во театарот ''Olimpiateatern'' во 1902 година. Заедно со нејзиниот сопруг (Џон В. Бруниус) и колешката, , таа била извршен директор на театарот ''Oscarsteatern'' во 1926–1932 година. Во 1938 година, таа била ангажирана како извршен директор на Кралскиот драмски театар.
Била омажана во периодот од 1909–1935 година со глумецот Џон В. Бруниус. Таа била мајка на глумицата Ана-Мари Бруниус и глумецот Пале Бруниус.
2 Избрана филмографија
*''Снежната бура'' (1923)
*''Чарлс XII-ми'' (1925)
*''Шарлот Ловенсколд'' (1930)
3 Дополнителна литература
*
Кетрин Маргарет Шахаф

Кетрин Маргарет Шахаф е индиски цитолог. Таа претходно имала позиција на инструктор на Медицинскиот факултет на Универзитетот Стенфорд и направила огромни откритија во истражувањето на ракот. Шахаф зборувала на научни конференции и објавила повеќе од 17 написи во списанија. Нејзиното водечко дело било објавено во „Природа“ (2004), „Онеспособувањето на MYC открива разноликост на мнозинството и мирување на туморот кај хепатоцелуларен карцином“. Шахаф е дел од Уредувачкиот одбор на Меѓународниот весник за зелена нанотехнологија.
Гује Севон

Гује Агнета Севон (родена на 20 септември 1943) е шведски и фински академик по психологија и менаџмент и организација. Таа во моментов ги фокусира своите истражувања врз поединци и организации во светот на идеи за управување со патувања и неповратни ресурси.
1 Наводи
Сесилија Шелин Сеидегард

Сесилија Шелин Сеидегард (родена на 18 мај 1954 година, во Стокхолм како Ајрин Сесилија Шелин ), е шведска биохемичарка која служела како гувернер на округот Готланд од 2010 до 2018 година (вклучително и продолжување на две години по декември 2016 година).
Марта Штимберг

Марта Штимберг (1921 - 2012) била шведски археолог.
1 Живот и работа
Марта Штимберг била една од првите жени-археолози што биле дел од академските кругови во Шведска. Таа ја започнала својата кариера како истражувач на Лундскиот универзитет и целата професионална кариера ја поминала на истиот универзитет. Продолжила да работи спорадично на универзитетот и по пензионирањето. Опишана е како една од најистакнатите експерти за нордиската праисторија во Шведска, но имала широка основа на знаење и експертиза што се протегала од знаење за каменото време до средниот век. Нејзиното истражување се засновало на пристапот кон теоријата на системите и се фокусирало на објаснување на социјалните и економските структури со проучување на моделите на населби во пределот во многу долга временска рамка.
Терезе Сјамандер Магнусон

Терезе Сјамандер Магнусон (родена на 9 април 1970 година) — шведски истражувач на вода и шеф на Институтот за нордиска Африка .
1 Животопис
Терезе Сјамандер Магнусон има титула доктор на науки за управување со водни ресурси од Универзитетот Линкепинг во Шведска и долгогодишно искуство во развојна помош на земјите во развој. На 18 јули 2019 година, шведската влада ја назначила за нов директор на Нордискиот африкански институт, позиција што ја презела на 1 октомври 2019 година. Претходно работела во Стокхолм Меѓународен институт за вода .
Аса Ветергрен

Аса Ветергрен (родена 1969 година) е вонреден професор на Катедрата за социологија на Универзитетот во Гетеборг. Нејзините истражувачки интереси вклучуваат социјални движења, миграција, процеси на идентификација и промена во организацијата и општеството и социологијата на емоциите.
Ивон Сванструм

Ивон Сванструм (родена 1965 година) е вонреден професор и раководител на Катедрата за економска историја на Универзитетот во Стокхолм.
1 Кариера
Докторирала во 2000 година, со дисертација („''Полициско дејствување врз јавни жени.''''Регулативата за проституција во Стокхолм''“) за проституција во 19 век. Проширена и популаризирана верзија на нејзината теза била објавена на шведски како „''Јавни жени. Проституција во Шведска''''1812–1918''".
Барбро Колберг

Барбро Колберг (27 декември 1917 &ndash; 6 март 2014) била шведска филмска глумица. Родена во Ескилстуна, Садерманланд, Шведска, таа глумела во филмот на Ингмар Бергман од 1946 година „ ''Врне на нашата љубов''. Таа почина на 96-годишна возраст.
1 Избрана филмографија
*''Дом од Вавилон'' (1941)
*''Вечерва или никогаш'' (1941)
*''Кунгсгатан'' (1943)
*''Како што луѓето се најмногу'' (1944)
*''Врне на нашата љубов'' (1946)
*''Лудницата'' (1951)
*''Жолтиот автомобил'' (1963)
*''Мајката се мажи'' (1979) (ТВ Серија)
*''Најдобри намери'' (1991) (ТВ Серија)
*''Прва љубов'' (1992) (Мини серија)
*''Живот за земање'' (1995)
*''Како што е на небото'' (2004)
Ивона Марија Вернер

''Ивона Марија'' Карин Маргарета Вернер, родена ''Ивон Карин Маргарета Брорсон'', на 28 февруари 1954 година во градот Бастад во округот Кристијанштад, е шведски историчар и професор . Таа во моментов работи на Лундскиот универзитет .
1 Наводи
Марија Лундквист

Аника Марија Лундквист (родена на 14 октомври 1963 година) е шведска глумица и комичарка. Родена во Гетеборг, Лундквист студирала глума на театарската академија во Гетеборг и оттогаш глуми во разни шведски театри, вклучувајќи го и ''Кралскиот драмски театар'' во Стокхолм.
Нејзиниот напредок како комичар се случил кога во 1998-та година го прикажала стрип-ликот по име ''Сали'' во истоимено ТВ-шоу. Таа исто така глумела во мјузикли во Шведска. За нејзината филмска глума, таа добила две ''Гулдбаге'' награди. Таа имала главна улога во комедискиот филм „''Прекрасен ебен Божиќ“'' од 2015 година.
Има четири деца, едното е глумецот Антон Лундквист.
1 Избрана филмографија
+Филм, Година, Наслов, Улога, Белешки
2008 година, ''Вечни моменти''''Неволно''
2005 година, ''Мојата мајка''
2001 година, ''Краен рок''
2 Наводи
*
Биргита Сален

Биргита Сигрид Марија Сален (родена на 29 јануари 1953 година) - шведска професорка по патологија на говорот и јазикот на Лундскиот универзитет во Лунд, Шведска. Таа станала професор на универзитетот во март 2012 година.
Сален е мајка на шведскиот пејач Монс Селмерлев.
Лиса Лангсет

Лиса Лангсет (родена на 20 април 1975 година) е шведска сценаристка и филмска режисерка. Нејзините филмски заслуги за пишување и режија ги вклучуваат „''Pure“ (Чиста)'' од 2009 година, „''Hotell“ (Хотел)'' од 2013 година и „''Euphoria“ (Еуфорија)'' од 2017 година.
1 Кариера
Лангсет ја започнала својата кариера како драматург и театарски режисер. Во 2004 година таа ја режирала и напишала драмата „''Љубена“'' со Нуми Рапасе во главната улога. Во 2006 година го режирала краткиот филм „''Godkänd“ (Одобрено)''.
Во 2009 година таа го режирала својот дебитантски филм „''Чиста“'', адаптација на една од нејзините претстави со Алиша Викандер во улогата на Катарина. За нејзината работа на филмот, Лангсет била наградена со наградата Гулдбаге за најдобро сценарио во 2010 година, и номинирана за наградата Гулдбаге за најдобра режија.
Комедијата-драма „''Hotell“'' дебитирала на Меѓународниот филмски фестивал во Торонто од 2013 година кон програмата „Кино од современиот свет“. Филмот повторно ја обединил со Алисија Викандер. За нејзината работа во филмот, таа добила номинација за наградата Гулдбаге за најдобро сценарио во 2014 година.
Нејзиниот последен филм е насловен „''Еуфорија“'', во кој учествува нејзиниот редовен соработник Викандер, заедно со Ева Грин и Шарлот Рамплинг. Опишан е како драмски филм сместен во „измислена клиника за евтаназија“. Филмот ќе претставува нејзино деби на англиски јазик и требало да биде објавен во 2017 година. Во него се опишува конфликтот помеѓу двете сестри, Инес (Алисија Викандер) и Емили (Ева Грин), кои потоа патуваат низ Европа кон мистериозно одредиште. Жанрот е драма/мистерија.
Во 2019 година, Нетфликс објавиле дека Ленгсет е творецот на втората ТВ серија на шведски јазик на Нетфликс, наречена „''Љубов и анархија“''.
2 Филмографија
*''„Чиста“ (2009)''*''„Хотел“ (2013)''*''„Еуфорија“ (2017)''
Хелена Вулф

Хелена Вулф (родена на 7 февруари 1954 година) - професор по социјална антропологија на универзитетот во Стокхолм. Нејзиното истражување е во полето на антропологијата на комуникација и естетика засновано врз широк спектар на студии за социјалните светови на литературната продукција, танцот и визуелните уметности.
Нермина Лукач

Нермина Лукач (родена на 5 јануари 1990 година) — шведска глумица. Лукач ја освоила наградата ''Гулдбаге'' за најдобра глумица во главна улога во 2012 година и други награди за нејзината улога во филмот „''Јади спиј умри“''.
1 Биографија
Лукач е роден во Црна Гора; нејзиното семејство се доселило во Шведска во 1992 година. Таа пораснала во Мункедал и Шторп и сега живее во Хелсингборг; била обучена како воспитувачка и додека не започнала нејзината филмска кариера, работела во центар за рекреација во Квидинге.
2 Кариера
Дебито на Лукач како Раша во филмот „''Јади спиј умри“ и'' донело неколку награди, вклучувајќи ја и наградата ''Гулдбаге'' за најдобра глумица во главна улога, наградата „ѕвезда во подем“ на ''Меѓународниот филмски фестивал'' во Стокхолм, ''Ѕвезда во подем награди'' на ''Берлиналето'' во 2013 година и наградата на културата во ''Дагблад во Хелсингборг'' во 2012 година.
Лукач изјавила дека никогаш не барала глумечка кариера и дека било „шок“ кога ја добила улогата во „''Јади спиј умри“'' откако налетала на агент за кастинг во центарот за рекреација каде одела кога била мала.
Нејзината следна филмска улога била во „''Лажниот сведок“'', меѓународен филм во режија на Иглика Трифонова и објавен во 2015 година како „''Обвинителот бранителот таткото и неговиот син“''.
Елизабет Шелекенс

Ана Елизабет Шелекенс Дамман — шведски филозоф и професор по естетика на Универзитетот во Упсала (од 2014 година). Претходно, таа била виш предавач на универзитетот Дурам (2006-2014). Шелекенс е позната по своите дела за естетиката и етиката. Нејзините истражувачки интереси вклучуваат нормативност, делата на Кант, Хјум, разликите помеѓу фактите и вредноста, субјективизмот и објективизмот, реализмот и антиреализмот. Таа исто така работела на когнитивната вредност на уметноста, невроестетиката и односот помеѓу моралната и естетската вредност.
Ањета Старк

Ањета Старк (родена на 9 февруари 1946 година) — вицеканцелар на Универзитетот Даларна во Шведска и била претседател на Меѓународната асоцијација за феминистичка економија (IAFFE) од 2012 до 2013 година. Таа е исто така потпретседател на Здружението на шведското високо образование.
Главните области на истражување што таа ги опфаќа се економската теорија, сметководствената теорија и исто така, полот и економските промени.
Моира фон Рајт

Моира Јохана фон Рајт (родена на 23 декември 1957 година во Хелсинки ) — фински и шведски академик. Таа била назначена во 2010 година од владата на Шведска за ректор на универзитетскиот колеџ во Содертерн.
1 Наводи
Хелена Норберг-Хоџ

Хелена Норберг-Хоџ (р. , Шведска) — основач и директор на Локална иднина, претходно познато како Меѓународно друштво за екологија и култура (ISEC). Локална иднина е непрофитна организација „посветена на ревитализација на културната и биолошка разновидност и зајакнување на локалните заедници и економии ширум светот“.
Ингер Холмлунд

Ингер Холмлунд (1927–2019) била шведски екологист и активист за мир. Во 90-тите, заедно со нејзиниот партнер Вернер Бауер, основала женски центар во заливот Хома во западна Кенија, кој се фокусирал на засадување дрвја и занаетчиски проекти за жени во селата. Потоа се вратила во Шведска каде што во 2007 година поттикнувала на акција на жените за постигнување свет без јадрено оружје.
Агнес Волд

Агнес Волд (7 јануари 1955) — професор по клиничка бактериологија специјалист за нормалната флора на телото, на Академијата Салгренска на Универзитетот во Гетеборг, Гетеборг, Шведска. Таа е национално познат коментатор на телевизија, радио и во весници за прашања поврзани со заразни болести и жени во науката.
1 Приватен живот
Волд е внука на Сванте Арениус, добитник на Нобеловата награда за хемија. Таа има три деца.
Елен Аман

Елен Аурора Аман (1 јули 1870, Шведска - 23 ноември 1932) - германски политичар и активист, претставник на Баварската народна партија. Нејзината кауза за светост е отворена од Римокатоличката архиепископија во Минхен и Фризинг.
Софи Адлерспар

Карин ''Софи'' Адлерспар (6 јули 1823 - 27 јуни 1895) била една од пионерките на движењето за правата на жените во Шведска во 19 век. Таа била основач и уредник на првото женско списание во Скандинавија, ''Home Review'' ( ''Tidskrift för hemmet'' ), во 1859-85 година; ко-основач на Пријатели на занаетчиството ( ''Handarbetets vänner'' ) во 1874-87 година; основач на здружението Фредрика Бремер ( ''Фредрика-Бремер-фербунде'' ) во 1884 година; и една од првите две жени кои биле член на државен комитет во Шведска во 1885 година. Таа е позната и под името Еселде .
Карин Алфредсон

Карин Алфредсон (родена 1953 година) е шведска писателка и новинарка.
За Алфредсон се смета дека била главната движечка сила во текот на осумдесеттите години во убедувањето на шведската влада да се однесува поостро за семејно насилство . Таа била основач и раководител на „Причина за смртта: Жена“, невладин проект за запирање на насилството врз жените, кој бил активен во десет земји.
Каролина Бенедикс-Брус

Бенедикс-Брус (28 октомври 1856 - 16 февруари 1935) била шведска вајарка. После студиите на Академијата за уметности во Шведска, заминала во Франција, најпрво да студира, а подоцна да живее и работи во колонијата на уметниците во Грез-сур-Лоунг, каде го запознала нејзиниот сопруг Вилијам Блер Брус. Со него таа се вратила во Шведска и заедно го основале имотот на уметниците Бруцебо на Готланд, кој подоцна бил претворен во природен резерват. Таа исто така работела активно на зачувување на старите згради, правото на глас на жените и формирање на Шведска организација за доброволна одбрана на жените.
Маргарета Алстремер

Маргарета Хедвиг Алстремер (12 декември 1763 - 19 февруари 1816), била шведска сликарка и пејачка на концерти. Таа била член на Кралската академија на ликовните уметности и на Кралската шведска академија за музика.
Ана Хофман-Удгрен

Ана Марија Викторија Хофман-Удгрен (23 февруари 1868 година)1 јуни 1947 година) родена Хамарстрем; исто така позната како ''Хоффман'' и ''Хофманн'', била шведска глумица, кабаре пејачка, музички салон и ревијален уметник, театарски режисер и филмски режисер. До 2016 година се споменувала како прва жена што станала филмски режисер во Шведска.
1 Живот
Ана Хофман-Удгрен е родена во парохијата Хедвиг Елеонора во Стокхолм, Шведска. Таа била ќерка на Ема Хамарстром (1849–1910) и можеби била вонбрачна ќерка на шведскиот крал Оскар Втори. Ова било често повторувана гласина во Стокхолм во тоа време. Францускиот уметник Клео де Мероде, кој бил ангажиран како гостин уметник од Хофман-Удгрен, се осврнал на овие гласини: „За неа беше речено дека таа е природна ќерка на кралот Оскар, што е можно бидејќи таа имаше забележителна самодоверба." Сепак, оваа гласина никогаш не била потврдена: бидејќи Ана Хофман-Удгрен му забранила на печатот да споменува какви било биографски информации за неа, упатство што било почитувано од страна на печатот, и покрај фактот што биографските информации инаку биле вообичаено додадени за уметниците во печатот.
Во нејзините необјавени мемоари, Хофман-Удгрен изјавила дека за време на воспитувањето нејзината мајка ја одвела во палатата Стокхолм, каде што приватно ја запознала со кралот и дека тој ја прашал дали има нешто што може да стори за неа. Кога имала седумнаесет години, Оскар Втори го финансирал патувањето во Париз, каде што останала осум години, студирајќи го францускиот јазик и пеејќи. Дебитирала како пејачка на добротворни концерти во Париз и учествувала во тамошниот уметнички живот.
Во 1892 година, Хофман-Удгрен се вратила во Стокхолм, каде што дебитирала како пејачка во Стокхолм Тиволи, забавен парк на островот Ѓургарден во Стокхолм, каде што станала популарен уметник со својот француски репертоар на песни. На крајот на XIX век, Ана Хофман-Удгрен го презела управувањето со популарниот театар на отворено, Kristallsalongen во Ѓургарден, каде што служела и како режисер. Театарскиот бизнис згаснал во 1924 година.
Дебитирала како филмски режисер и филмска глумица во немиот филм ''Stockholmsfrestelser (Стокхолмски искушенија)'' од 1911 година. Таа исто така ги режирала филмовите на две претстави на Август Стриндберг, ''Татко'' (1912) и ''Госпоѓица Јулија'' (1912).
2 Личен живот
Таа се омажила за сценаристот, поет, новинар и автор Карл Густаф Удгрен (1865–1927) во 1900 година и имале шест деца: пет ќерки и еден син. Нејзината ќерка, глумица и театарска режисерка Алис Еклунд (1896–1983) се омажила за глумецот Ернст Еклунд (1882–1971). Ана Хофман-Удгрен починала во Брома и била погребана во Skogskyrkogården во Стокхолм. Меѓу нејзините внуци била и глумицата Елегард Велтон (1932–1991).
3 Видете и:
* Еба Линдквист - подоцна идентификувана како првата жена што станала филмски режисер во Шведска.
4 Дополнителна литература
*