procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Стефан Николиќ (фудбалер роден во 1994)

Стефан Николиќ (14 март 1994) е српски професионален фудбалер кој игра како десен бек.
1 Кариера
1.1 Младост Подгорица
Николиќ е производ на академијата на Црвена Ѕвезда од Белград и Војводина. Иако играл успешно за првите единаесетмина на младинската екипа на десната бековска позиција, Николиќ не успеал да обезбеди договор за првиот тим. Својот прв професионален договор го потпишал со црногорскиот Младост Подгорица. Сепак, тој бил ослободен по само 6 месеци во клубот, настапувајќи само на два првенствени натпревари.
1.2 Војводина
Во бизарен пресврт на настаните, Николиќ бил повикан во Војводина, поради новата политика на клубот да се фокусира на млади играчи од сопствената академија. Тој обезбедил двегодишен договор во својот стар клуб. Тој го направи своето деби за Војводина на 13 април 2014 година, под менаџерот Бранко Бабиќ, во поразот на домашен терен со 1–0 против Рад. Додека бил во Војводина, Николиќ го освоил Купот на Србија 2013–14 . Тој беше ослободен од клубот на крајот на сезоната 2014-15.
1.3 Бачка Бачка Паланка
На почетокот на јули 2015 година, Николиќ потпишал со Бачка Бачка Паланка на слободен трансфер. Тој ја напушти Бачка кон крајот на 2017 година.
1.4 Крупа
Во март 2018 година, Николиќ потпиша договор со босанскиот прволигаш Крупа. Тој бил дел од тимот на Крупа кој играше во финалето на босанскиот куп 2017-18 против Железничар, губејќи ги двата финални натпревари. Николиќ испаднал со Крупа назад во Првата лига на РС во сезоната 2018-19, но повторно се промовирал во босанската Премиер лига во следната сезона, иако по ненадејно завршување на сезоната поради пандемијата КОВИД-19 во Босна и Херцеговина, по што стандардно Крупа се крунисала за шампиони во лигата и се промовираа. Тој го раскина договорот со клубот на 19 декември 2020 година
2 Трофеи
Војводина
* Куп на Србија : 2013–14
Крупа
* Прва лига на РС : 2019–20
Никола Милиќ

Никола Милиќ (Јагодина, 21 октомври 1924 - Белград, 12 јануари 2000) бил српски глумец.
1 Биографија
Никола Милиќ е роден во Јагодина, во семејството на Светозар Милиќ, полициски офицер и Босиљка Милиќ. Имале седум деца, од кои само Никола станал полнолетен. Сите членови на семејството биле погребани на гробиштата Јагодина, освен Никола, кој бил погребан на Новите гробишта во Белград. Завршил во Јагодинската гимназија, дипломирал право на Правниот факултет во Белград и дипломирал југословенска литература на Филолошкиот факултет во Белград. Тој и неговата сопруга Бојана Беадер-Милиќ имале два сина, Милорад и Бојан.
2 Кариера
За време на студиите бил член на аматерскиот театар ''Горан'', каде ги направил и првите театарски чекори. По завршувањето на студиите се вработил во Военото обвинителство, но набрзо дал отказ, се вработил во радио драмата Радио Белград и целосно му се посветил на театарот. Во 1956 година се вработил во Современиот театар во Белград, а откако сменил неколку белградски театри, меѓу кои и Југословенскиот драмски театар и Ателје 212, се повлекол од белградскиот драмски театар при Црвениот крст. Иако бил во пензија, тој бил театарски активен до неговата смрт во јануари 2000 година.
Преведувал од англиски, француски и германски јазик. Со својот помлад син Бојан ја напишал ''Енциклопедија на светската драма'' (Неопрес, Белград, 2016). Во овој проект како рецензенти биле вклучени Петар Волк и Јован Ќирилов, а монтажата ја направил Феликс Пашиќ.
3 Награди
* Сребрена плакета на филмскиот фестивал во Кунео за главната улога во филмот од 1965 година ''Човекот од фотографијата''.
* Награда Стерија за улогата на докторот во претставата ''Утва златнокрилеста птица,'' 1969 година.
* Награда за епизода на Деновите на комедијата за улогата на Таса во претставата ''Сомнително лице,'' 1982 година.
* Орден на трудот со Златен венец на СФРЈ, 1982 година.
* Награда за епизодата на Земун фест за улогата на Џефри Торнтон во претставата ''Гардероба,'' 1995 година.
4 Награда „Никола Милиќ“
Во негова чест, на Деновите на комедијата во Јагодина, од 2005 година Наградата „Никола Милиќ“ доделува за најдобра епизодна улога.
Симфонија бр. 36 (Моцарт)

Симфонијата бр.36 во Ц-дур, К. 425, исто така познат како ''Линцова симфонија'', е напишана од Волфганг Амадеус Моцарт за време на попатно застанување во австрискиот град Линц на враќање со неговата сопруга од Салцбург дома во Виена кон крајот на 1783 година. Целата симфонија била напишана за четири дена за да се прилагоди на најавата на локалниот гроф, по веста дека Моцарт пристигнал во Линц. Премиерата во Линц се одржала на 4 ноември 1783 година. Композицијата била премиерно прикажана и во Виена на 1 април 1784 година Партитурата на автограмот на „Симфонијата на Линц“ не била зачувана, но сет делови предадени од Моцарт на дворот Фирстенберг во Донаушинген во 1786 година преживеале.
1 Структура
Симфонијата е осмислена за 2 обои, 2 фаготи, 2 рогови, 2 труби, тимпани и жици.
:
\relative c' {
\tempo "Adagio"
\time 3/4
c8\f[ r16. c32] e8[ r16. e32] a8[ r16. a32] |
b,8[ r16. d''32] d4^\markup { \italic ten. } r8 r16. b,,32 |
bes8[ r16. <e' c'>32] q4^\markup { \italic ten. } r |
}
Постојат 4 движења:
# Адаџо, </br> – Алегро спиритозо, </br># Анданте во Ф-дур, </br># Менует, </br># Финале ( престо ), </br>
Секое движење освен минуетот е во форма на соната.
Бавното движење има сицилијански карактер и метар, што било ретко во претходните симфонии на Моцарт (се користеле само во едно од бавните движења на „Париз“ ), но често се појавувале во подоцнежните дела како бр. 38 и бр. 40.
Следната симфонија на Моцарт е Симфонијата бр.38. Делото е познато како „Симфонија бр. 37“ е главно од Мајкл Хајдн.
2 Поврзано
* Стајнберг, Мајкл. „Симфонија: Водич за слушатели“. стр. 153. Прес на Универзитетот Оксфорд, 1995 година.
Голема мастилавка

Голема мастилавка ( |Coprinus comatus) е печурка од родот Dung ( |Coprinus)
1 Опис
Шапката е висока до 5-15 cм, понекогаш и до 20 cм, пречник од 5-10 cм, кај младата печурка е издолжено-јацевиден, а потоа тесно ѕвонест. Бојата е бела, сивкава или кафеава, на врвот има широка кафеава туберкула. Површината е густо покриена со влакнести лушпи наредени како ќерамиди.
Пулпата е бела, мека, без некој посебен вкус и мирис.
Ливчињата се слободни, широки, многу чести. Нивната боја кај младите печурки е бела, потоа почнуваат да стануваат розови одоздола, подоцна заедно со капачето се заматуваат во црна течност ( автолиза ), во која има бројни спори.
Дршка 10-35 cм висока, 1-2 cм во пречник, централна, цилиндрична, бела, со свиленкаст сјај, шуплива. Во основата се забележува луковично згуснување.
Остатоци од превезите: Прстенчето на дршката е слободно, многу нежно, подвижно, бело кај младите печурки, по почетокот на автолизата станува црно.
Црни спори во прав, спори 12 × 8 микрони, елипсоидни, понекогаш.
2 Екологија и распространетост
Се јавува на лабави почви богати со органски ѓубрива, во пасишта, зеленчукови градини, градини и паркови. Расте во големи групи. Распространета е низ северната умерена зона.
Сезона на растење од април до ноември.
3 Нутрициони квалитети
Печурката се јаде и спаѓа во највкусните печурки но само во млада возраст, пред да поцрнат ливчињата и пулпата, најдоцна два дена откако ќе излезе од почвата. Неопходно е да се обработи не подоцна од 1-2 часа по собирањето, бидејќи реакцијата на автолиза продолжува дури и кај замрзнатите печурки. Се препорачува претходно да се вари како услов за јадење, иако постојат тврдења дека печурката може да се јаде дури и кога е сирова. . Исто така, не се препорачува мешање на овие печурки со други печурки.
Во Русија, печурката долго време беше непопуларна, се сметаше за „жабарка“, меѓутоа, во некои европски земји ( Чешка, Финска, Франција ) е високо ценета и се смета за деликатес .
3.1 Токсичност
За разлика од некои други мастиловки, таа е нетоксична кога се консумира со алкохол.
4 Галерија
Слободан Нинковиќ

Слободан „Бода“ Нинковиќ (25 ноември 1956 година во Смедерево) е српски актер. Тој е познат по неговата работа во филмовите ''Погледот на Улис'', ''Крстоносците'' и ''Ние не сме ангели''. Глумел во популарните телевизиски серии „ ''Отворена врата'' “, „ ''Наша мала клиника'' “ и ''Сенки над Балканот''“.
Сметан за посветен глумец, Нинковиќ е познат и по неговата работна етика и плодниот став во театарот. Настапувал во Народниот театар во Белград, Ателје 212, театарот Бошко Буха, театарот ''Звездара'' и Југословенскиот драмски театар. Во неговиот театарски репертоар, тој се појавил повеќе од три илјади пати на сцената, вклучувајќи изведување во два различни театри две различни претстави во исто време ( ''Она воли Мамбо'' во театарот Битеф и ''Гробљанска'' во театарот Звездара).  Тој е нашироко наречен „легенда за Смедерево “ од критичарите, глумци, историчари, писатели и академици. 
1 Кариера
Поранешниот студент на Факултетот за драмски уметности во Белград, тој бил член на најуспешниот клас во историјата на Универзитетот, наречена „турбо-класа“. Класот со дванаесет ученици од 1984 година, предводен од Владимир Јевтовиќ, ги родил еден од најафирмираните и најплодните глумци во српскиот театар, телевизија и филм, вклучувајќи ги Драган Бјелогрлиќ, Весна Тривалиќ, Срѓан Тодоровиќ, Мирјана Јоковиќ, Милорад Вешнаќниќ, Стојановиќ, Драган Петровиќ, Бранка Пујиќ, Дарко Томовиќ, Татјана Венчеловски и Нинковиќ.
Најпознат по својот разновиден и широк опсег во театарот, тој е истакнат и за неговите комични и драмски улоги во Народниот театар во Белград, Ателје 212, театарот Бошко Буха, театарот Звездара и Југословенскиот драмски театар, вклучувајќи модерен репертоар и класичен дела од Рацин, Шекспир, Достоевски, Толстој, А.П. Чехов, Фокнер, Хомер и Молиер. 
Се појавил во над педесет филмови, а глумел во над дваесет од нив. Меѓу неговите значајни заслуги се ''Погледот на Улис'', ''Крстоносците'', ''Ние не сме ангели'', ''Свети Георгије убива аждаху'' и ''Сан зимске ноќи''. Тој глумеше во комерцијално и критички успешните култни класични телевизиски серии како ''Отворена врата'', ''Наша мала клиника'' и ''Сенки над Балканот''. Се појави во споредни улоги во сериите ''Бољи живот'' и ''Фолк''. Бил и водител на Беовизија 2007 година .
Работел и во радио и анимација. Тој е официјалниот српски глас синхронизација на Гуфи. Тој исто така ги изразил Тантор во српскиот синхронизација на ''Тарзан'', Филоктет во српскиот синхронизација на ''Херкулес'', Ли Шан во српскиот синхронизација на ''Кунг Фу Панда 3'' и Смоки во ''автомобилите 3''.
Неговата автобиографија ''Слушај сине ове велике'' речи, напишана од Јовица Тишма, излегла во февруари 2019 година Неговата книга ''Син мој'' треба да излезе во 2021 година.
ХЕК „Југохром“

Хемиско-електрометалуршки комбинат „Југохром“ (скратено и само како „Југохром“) — еден од најголемите комбинати во индустријата на Македонија. Во периодот 1985-1988 година имал околу 7.000 вработени, а пред затворањето во ноември 2016 година имал околу 1.000 вработени.
Првпат била приватизирана во 2000 година кога работела под името Силмак, за подоцна да смени повеќе сопственици.
Главни проблеми со кои се соочил комбинатот било снабдувањето со електрична енергија и еколошките проблеми. Комбинатот бил затворен во ноември 2016 година поради неисполнети услови за добивање еколошка дозвола.
1 Историја
Комбинатот бил основан со одлука на Владата на Народна Република Македонија во 1952 година како Фабрика за хромни производи и феролегури со цел да врши експлоатација на хромна руда од љуботенскиот серпентински масив со користење на електрична енергија од штотуку изградените мавровски хидроцентрали.
Изградбата започнала од 1953 година, а производството од 1957 година со изградбата на 4 електролачни печки, иако во погонот „Хемија“ се произведувале хромни соли уште во 1950 година.
Во периодот 1960-1965 година започнува производството и на калциумкарбид и калциумцијанамид.
Комбинатот постојано се гради и се проширува до 1990-тите години, кога почнува да се прекинува производството во повеќе погони, а дел од нив се издвоени и работат како самостојни единки.
По повеќе трансформации, во 2000 година продолжува успешно да работи под името Силмак со доминантна сопственост на странски капитал.
Основно проблем за комбинатот било снабдувањето со електрична енергија, која била сѐ подефицитарна и сѐ поскапа, а производството на феролегури во електролачни печки е еден од најголемите потрошувачи на електрична енергија.
2 Погони
Основни погони и производи се:* Електрометалургија (од 1957 г.)
**ферохром, феросилициум, силикохром и технички силициум, фероманган и други, сите со повеќе концентрации и квалитет во однос на содржината на јаглерод;
* Хемија (од 1950 г.)
**бихромат и други
* Рудници и сепарација за хром „Радуша“
* „Неметали“ од Тетово (од 1955 г.)
* „Стогово“ од Кичево (од 1975 г.)
* Индустрија за градежни елементи „Вратница“ (од 1976 г.)
* Медицинска пластика од Тетово (од 1982 г.)
Во склоп на комбинатот постои и железничката станица „Јегуновце Фабрика“.
3 Објекти
Комбинатот „Југохром“ ги подигнал хотелите „Славија“ и „Попова Шапка“ во скијачкиот центар Попова Шапка, хотелот „Неда“ во Галичник, хотелот „Ривиера“ во Охрид и други.
4 Екологија
Производството на хромни соли е прекинато поради штетното дејство на шествалентниот хром, кој и денес претставуваат закана за загадување на водите во подрачјето на планината Жеден, од каде што потекнува и изворот Рашче. Во 2020 година бил претставен план за чистење на депонијата каде има отпадни материјали на шествалентниот хром, но поради законски пречки истиот не започнал да се реализира.
5 Галерија
6 Поврзано
* Јегуновце
Шикла

Шикла — израсток во облик на голема, тркалезна приближно јаболковидна топка кој се среќава на многу видови даб. Тие се со големина од 2-4 сантиметри во пречник и се предизвикани од хемикалии инјектирани од ларвата на одредени видови оси од семејството на осите шишарки (''Cynipidae''). Возрасната женка оса несе единечни јајца во лисни пупки на дабот додека тие се развиваат на пролет. Ларвите на осата се хранат со ткивото на шиклата која се формира од нивните излачувања (секрети), кои ја модифицираат дабовата пупка во шикла, структура која ги штити ларвите во развој додека не се преобратат во (метаморфоза) возрасни.
Во општата литература постои значителна збрка помеѓу шиклите и дабовата мермерна шикла . Вториве често се нарекуваат „дабово јаболко“ поради површната сличност и доминацијата на дабовата мермерна шикла во дивината. Слични такви се пронајдени на дабови дрвја вклучуваат жолчка од даб артишок и жолчка од желади, но секоја од нив има своја карактеристична форма.
Некои вообичаени видови кои формираат шикла се осата ''Biorhiza pallida'' во Европа, ''Amphibolips confluenta'' во источна Северна Америка, и ''Atrusca bella'' во западна Северна Америка. Шиклите може да бидат кафеави, жолтеникави, зеленикави, розови или црвеникави.
1 Мастило од шикли
Дабовите шикли се користеле во производството на мастило барем уште од времето на Римската Империја . Од средниот век до почетокот на дваесеттиот век, тоа мастило било главниот медиум што се користел за пишување во западниот свет.
Јаткастите плодови се извор на танин во производството на мастило од железо. Танините припаѓаат на група на молекули познати како полифеноли и може да се земаат од различни делови на растенијата како што се лисјата, мешунките, плодовите и жолчните ореви.
Заедно со шиклите, други важни состојки во производството на мастило вклучуваат железо сулфат и гума арабика . Реакцијата помеѓу танините од шиклите и железото создава комплекс што му ја дава бојата на мастилото. Гума арабика го прави мастилото повискозно и помага да се врзе мастилото со површината за пишување.
2 Фолклор
Во западна Европа, се верува дека ако во шиклата се најде „црв“ на Арангеловден, тогаш годината ќе биде пријатна и неисклучителна, а ако се најде пајак, тогаш ќе биде лоша година со недостиг и уништени култури. Ако внатре се најде мува, тогаш ќе биде умерена сезона, а ако ништо не се најде, тогаш цела таа година ќе се појават сериозни болести.
Денот шиклата (или Денот на кралскиот даб) е поранешен државен празник во Англија на 29 Мај што ја одбележа реставрацијата на Чарлс II во 1660 година. Популарното име се однесува на настанот за време на Англиската граѓанска војна кога Чарлс се сокри во даб . Комеморацијата опстојува во некои области и денес, иако свеченостите немаат многу врска со реставрацијата.
3 Галерија
4 Поврзано
* Нопер шикла
* Ден на шиклата
* шикла на ананас
5 Наводи
Симфонија бр. 40 (Моцарт)

Симфонијата бр. 40 во г-мол, К. 550 е едно од најпопуларните дела на композиторот Волфганг Амадеус Моцарт. Делото било завршено на 31 јули 1788 година, три недели по Симфонијата бр.39 Во 1791 година, непосредно пред неговата смрт, композиторот го создал своето второ издание, додавајќи кларинет на музиката.
1 Структура
Оркестарот на симфонијата (во последното издание) вклучува флејта, две обои, два кларинети, два фаготи, два рога, прва и втора виолина, виоли, виолончело и контрабаси.
Симфонијата е класичен циклус на соната-симфонија. Има четири дела:
# Алегро молто
# Анданте
# Менуето - Трио
# Алегро Асаи
Првиот, вториот и четвртиот дел се напишани во форма на соната, третиот - во сложена триделна форма со трио.
Првиот став, во време 4/4, започнува со хармонични фигурации за виоли, поддржани од виолончело и контрабаси, а потоа главниот дел за виолините:
Музиката од првиот дел е обележана со влијанието на фолклорот. Конкретно, темата, која е многу блиску до главниот дел, звучи во танцот на чочек, популарен меѓу жителите на балканот. „Во овој факт, генерално кажано, нема ништо изненадувачки“, пишува Ју. А. Кремљов , — бидејќи словенскиот фолклор играл сериозна улога во музичкиот фонд на виенските интонации“ .
Бавно второ движење во клучот на Е-флет мајор и во време 6/8.
Третото движење (минует), во клучот од Г-мол, има временски потпис од 3/4. Екстремните делови, со раздвижено темпо со сложено ритмичко пишување, се во контраст со средниот дел (трио), напишан со истоимениот клуч во Г-дур, каде што жичаните и дувачките групи (без кларинети) се вкрстуваат со помирно темпо.
Финалето на симфонијата е напишано во клуч од Г-мол, време 4/4.
2 Состав на оркестарот
Изведувачкиот кадар е нешто поразличен од другите симфонии на Моцарт. Во оригиналот, напишан во 1788 година, кларинетите биле заменети со обоа, а трубите и тимпаните воопшто не биле користени.
* Дрвени дувачки инструменти:
** Флејта
** 2 обоа
** 2 кларинети (второ издание)
** 2 фаготи
* Месинг дувачки инструменти :
** 2 рогови
* Гудачки инструменти:
** I, II виолини
** виоли
** Виолончело
** Контрабас
3 Поврзано
* Симфонија бр. 39 (Розети)
Игор Миладиновиќ

Игор Миладиновиќ (25 јануари 1974) е српски шаховски велемајстор.
1 Кариера
Миладиновиќ го освои Светското јуниорско првенство во шах во 1993 година и на крајот на годината бил прогласен за спортист на годината во СР Југославија (Србија и Црна Гора). Во 1994 година играл за СР Југославија на Олимпијадата во Москва, освојувајќи бронзен медал на 4-та табла. Околу 1995 година се преселил во Грција, играјќи за таа земја на четири олимпијади од 1996 до 2002 година. Неговото барање повторно да ги претставува Србија и Црна Гора беше одобрено од ФИДЕ на 5 октомври 2005 година.
Миладиновиќ бил ко-победник заедно со Жоел Лотиер, победувајќи ја својата поединечна игра против вториот на 6-тото издание на турнирот со силна покана Sigeman & Co. во Малме 1998 година.
Тој целосно го освоил 46-тото издание на традиционалниот шаховски турнир Реџо Емилија 2003/04.
Миладиновиќ подоцна се вратил во Србија и е поврзан со Српската шаховска федерација.
Тој еднаш бил во брак со жената велемајстор Ана-Марија Боцари.
Александар Ќирковиќ

Александар Ќирковиќ (21 септември 2001) е српски фудбалер кој игра како лево крило.
1 Клупска кариера
Роден во Смедеревска Паланка, Ќирковиќ играл за ФК Адмира Вакер Медлинг, СЦ Перхтолдсдорф и АСВ Возендорф како млад. Тој првпат се појавил како сениор со резервите на Адмира на 5 мај 2019 година, влегувајќи како замена во второто полувреме во поразот на домашен терен во Регионалната лига со 0–4 против АСК Ебреихсдорф.
Ќирковиќ го постигнал својот прв сениорски гол на 7 јуни 2019 година, постигнувајќи го првиот гол во ремито 1–1 на гости против СК Рапид Виена II. Тој го направил своето деби за првиот тим на 11 септември следната година, започнувајќи со поразот од 1–4 од СК Рапид Виена.
На 2 февруари 2021 година, откако ретко се појавувал во главниот тим, Ќирковиќ бил позајмен на српскиот Суперлигаш ФК Мачва Шабац до крајот на сезоната. Тој го постигнал својот прв професионален гол на 7 март, постигнувајќи го третиот за неговиот тим во победата од 3–1 на домашен терен над ФК Пролетер Нови Сад, но не можел да го избегне испаѓањето на клубот.
На 20 јули 2021 година, Ќирковиќ се преселил во Шпанија и потпишал тригодишен договор со тимот на Примера Дивизион РФЕФ, Гимнастик де Тарагона. Тој го раскина договорот на 22 декември, откако не успеа да одигра ниту една минута за клубот.
Континентална граница

Континентална граница — надворешниот раб на континенталната кора што се допира со океанската кора под крајбрежните води. Таа е една од трите главни зони на океанското дно, а другите две се длабоките океански басени и средноокеански гребени. Континенталниот праг е релативно плитка водена област која се наоѓа во близина на континентите. Континенталната граница се состои од три различни одлики: континентален раст, континенталната падина и континенталниот праг. Континенталните рабови сочинуваат околу 28% од океанската површина.
1 Видови
Постојат два типа на континентални граници: ''активни'' и ''пасивни''.
Активните граници обично се поврзани со границите на литосферските плочи. Овие активни граници можат да бидат конвергентни или да ги трансформираат границите, а исто така се места со висока тектонска активност, вклучувајќи вулкани и земјотреси. Западниот брег на Северна Америка и Јужна Америка се активни граници. Активните континентални граници обично се тесни од брегот до прагот, со стрмни спуштања во рововите. Конвергентни активни граници се јавуваат таму каде што океанските плочи се среќаваат со континенталните плочи. Погустата океанска кора на една плоча се спушта под помалку густата континентална кора на друга плоча. Конвергентните активни маржи се најчестиот тип на активна маржа. Трансформираните активни рабови се поретки и се јавуваат кога океанската плоча и континенталната плоча се движат паралелно една со друга во спротивни насоки. Овие граници на трансформација често се одликуваат со многу раседи, што предизвикува висок степен на релјеф на морето, обележани со острови, плитки брегови и длабоки басени. Ова е познато како континентална граница.
Пасивните граници често се наоѓаат во внатрешноста на литосферските плочи, подалеку од границите на плочите и немаат голема тектонска активност. Тие често се соочуваат со сртови на средината на океанот. Од ова, произлегуваат широк спектар на одлики, како што се нискорелјефно земјиште кое се протега со милји оддалечено од плажата, долги речни системи и купишта седименти што се акумулираат на континенталниот праг. Источниот брег на САД е пример за пасивна граница. Овие граници се многу пошироки и помалку стрмни од активните граници.
Игор Милановиќ

Игор Милановиќ (18 декември 1965) е српски професионален тренер во ватерполо и поранешен играч. Се смета за еден од најдобрите ватерполисти на сите времиња. Милановиќ имал славна професионална кариера која се протегала дваесет години.
1 Биографија
Милановиќ е роден во Белград, Србија, СФР Југославија. За репрезентацијата на Југославија одиграл вкупно 349 натпревари и постигна 540 голови. Како играч освоил бројни трофеи: бил двократен олимписки златен медал, двапати победник на Светското првенство, победник на Европското првенство, двократен победник на Купот на ФИНА и трикратен победник на Евролигата. Тој ја добил честа да го носи државното знаме на СР Југославија на церемонијата на отворање на Летните олимписки игри 1996 година во Атланта, со што станал 18-ти ватерполист што е знаменосец на церемонијата на отворање и затворање на Олимпијадата. На 13 мај 2006 година, тој беше примен во Меѓународната пливачка куќа на славните во Форт Лодердејл.
Во јуни 2009 година, Милановиќ бил именуван за главен тренер на Партизан Рајфајзен откако Дејан Удовиќ се повлекол од функцијата. Во 2011 година како главен тренер на Партизан Рајфајзен ја освои шампионската титула во Евролигата.
2 Трофеи
2.1 Како играч
; ВК Партизан
* Државно првенство на Југославија (3): 1983–84, 1986–87, 1987–88
* Национален куп на Југославија (4): 1981–82, 1984–85, 1986–87, 1987–88
* Средоземен куп (1): 1989 година
; Младост
* Државно првенство на Југославија (1): 1989–90
* ЛЕН Евролига (2): 1989–90, 1990–91
* ЛЕН Суперкуп (1): 1990 година.
* Средоземен куп (1): 1991 година
; ВК Црвена Звезда
* Државно првенство на Југославија (1): 1991–92
; ЦН Каталуња
* Дивизија на честа на Ватерполото (1): 1992–93
; Ромите
* Трофеј ЛЕН (1): 1993–94
; ПВК Будва
* Државно првенство на Србија и Црна Гора (1): 1993–94
2.2 Како тренер
; ВК Партизан
* Државно првенство на Србија (3): 2009–10, 2010–11, 2011–12
* Национален куп на Србија (3): 2009–10, 2010–11, 2011–12
* ЛЕН Евролига (1): 2010–11
* ЛЕН Суперкуп (1): 2011 година
* Евроинтер лига (2): 2009–10, 2010–11
* Куп на Том Ход (1): 2011 година
Народен музеј Топлице

Народен музеј Топлице е регионален национален музеј основан во 1946 година во Прокупље и денес се наоѓа во зградата на ''Старата пошта'', на главната улица на народниот херој Ратко Павловиќ Ќиќка. Вклучува археолошка збирка, збирка посветена на Топличкото востание од 1917 година и Народноослободителната борба за време на Втората светска војна, етнолошката збирка со градската соба, како и две галерии. Зградата во која се наоѓа музејот е подигната во 1925 година и е заштитена како споменик на културата. Националниот музеј на Топлице во 2009 година бил вклучен во манифестацијата ''Ноќ на музејот'', со шест проекти.
Изминативе години под раководство на Музејот се вршеле археолошки истражувања на повеќе локалитети во Топлице. Во јули 2008 година, откриени се остатоци од римски бањи од III век п.н.е. во портата на градската црква Свети Прокопија , и на локалитетот Плочник, кој припаѓа на винчанската култура, пронајдени се траги кои укажуваат дека таму се наоѓал најстариот металуршки центар во Европа. На почетокот на есента 2009 година започнала изградбата на археолошки парк со реконструкција на неолитското село во Плочник.
1 Минатото на музејот
Музејот бил основан во 1948 г година и вклучувал колекција оружје, документи од Втората светска војна. Тој бил сместен во оставината на д-р Алекса Савиќ, т.н ''Савиќевац'', кој се наоѓа на ридот Хисар над градот, како дел од урнатините на Прокупска тврдина.
Оригиналната поставка била преселена во 1962 година во денешните простории, во т.н. ''Стара пошта'', изградена во 1925 година, според проектот на архитектот Бранко Таназевиќ, од 1912 година.
Заедно со преселбата во нови простории, била направена и нова изложба наречена ''„Работничко движење и НОБ“'', која е изложена и денес, со мали измени. Инсталацијата поврзана со Топличкото востание е направена во 1977 година, а нова поставка е направена во 1994 година. Предметите од областа на етнологијата, кои се поврзани од основањето на музејот, се групирани од 1986 година во рамките на отсекот за етнологија. Дел од оваа збирка е претставена во т.н ''Градска соба'', која е дел од постојаната музејска поставка. Археолошката поставка во музејот е направена во 1989 година и вклучува археолошки наоди и нивни фотографии, од праисторијата до средниот век.
Во рамките на музејот, денес има две галерии. Една од нив (''Галерија на Народниот музеј на Топлице'') се наоѓа во музејската зграда и е изградена во 1978 година, со адаптација и доградба на музејската зграда, во која учествувал Заводот за заштита на спомениците на културата од Ниш, а неговата колекција денес опфаќа над 250 уметнички дела. Галеријата ''„Божа Илиќ“'' се наоѓа во градската пешачка зона, во 1996 година, а од 1998 г. музејот е домаќин на ликовната колонија ''„Спомен на Божа Илиќ“'' во чии рамки се доделува наградата „Божа Илиќ“.
2 Поврзано
* Прокупље
* Топлице
* Прокупска тврдина
Александар Ќириќ

Александар Ќириќ (30 декември 1977, Белград) е српски пензиониран ватерполист и актуелен селектор на европската моќна женска ватерполо екипа ''Олимпијакос'', кој играл за два тима за бронзени олимписки медали, едната за СР Југославија на Олимписките игри 2000 година во Сиднеј, другата за Србија на Олимпијадата 2008 во Пекинг и еден тим за сребрен олимписки медал за Србија и Црна Гора на Олимпијадата 2004 година во Атина. Неговите најзабележителни достигнувања во текот на неговата клупска кариера се: освојувањето на Евролигата со ВК Бечеј во 2000 година, кога се стекна со титулата МВП на натпреварувањето; и четири ЛЕН купови, три со Бреша и еден со ВК Раднички Крагуевац .
1 Клупска кариера
Во јули 2007 г. Александар Ќириќ станал нов член на црногорскиот прволигаш Будванска Ривијера. Како што пишува подгоричкиот весник „Вијести“, Ќириќ потпишал двегодишен договор со Будва, кој сакал да го предизвика Приморац, шампионот на Црна Гора и Јадран од Херцег Нови.
Во јуни 2010 година, Ќириќ потпишал двегодишен договор со шпанската Барселона. Минатата сезона играше за Будва. „Тоа е обострано задоволство и потпишав двегодишен договор со Барселонета. Во интервју со челниците на клубот видов дека амбициите се високи. Целта е да се одбрани двојната круна во Шпанија и да се стигне што подалеку во Евролигата“, се вели во изјавата на Ќириќ. Моментално настапува за ЕНКА Истанбул (ТУР).
1.1 Клубови за кои играл
* ____ ЕНКА Истанбул (ТУР)
2 Трофеи
2.1 Клуб
; ВК Црвена Звезда
* Државно првенство на Југославија (1): 1992–93
ВК Бечеј Нафтагас
* Државно првенство на Југославија (6): 1995–96, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 1999–2000, 2000–01
* Национален куп на Југославија (6): 1995–96, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 1999–2000, 2000–01
* ЛЕН Евролига (1): 1999–2000
; АН Бреша
* Серија А1 (1): 2002–03
* ЛЕН Cup (3): 2001–02, 2002–03, 2005–06
; ПВК Будва
* Црногорски ватерполо куп (1): 2007–08
; ЦН Атлетик-Барселонета
* Почесна дивизија (1): 2010–11
* Суперкуп на Шпанија (1): 2010–11
; ВК Раднички Крагуевац
* Трофеј ЛЕН (1): 2012–13
2.2 Поединечно
* МВП на ЛЕН Евролига (1): 1999–2000
Дејан Дражиќ

Дејан Дражиќ (26 септември 1995) е српски професионален фудбалер кој игра како крилен напаѓач за Хонвед Будимпешта како позајмен од Слован Братислава.
1 Клупска кариера
1.1 ОФК Белград
Роден во Сомбор, Дражиќ ги поминал своите години во Телеоптик Земун и Партизан Белград. Тој потоа отишол на проба во рускиот клуб Рубин Казан, пред да се врати во Србија и да го потпише својот прв професионален договор со ОФК Београд на 18-годишна возраст.
Дражиќ го направил своето официјално деби за клубот на 21 септември 2013 година, влегувајќи како замена во второто полувреме за Александар Чавриќ во поразот со 0–2 на гостувањето кај неговиот поранешен тим Партизан. Тој го постигнал својот прв професионален гол на 19 октомври, постигнувајќи го првиот за неговиот тим во поразот на домашен терен со 2–3 против Раднички Крагуевац.
На 9 ноември 2013 година, Дражиќ постигнал гол во победата од 3–2 на домашен терен над Јагодина. Тој ја завршил својата прва сениорска сезона со четири првенствени голови од 23 настапи.
1.2 Селта
На 7 август 2015 година, Дражиќ потпишал петгодишен договор со шпанската Ла Лига Селта де Виго. Тој го направил своето прво појавување како замена, влегувајќи во игра наместо Тео Бонгонда во ремито 1-1 против Еибар.
На 30 август 2016 година, Дражиќ бил позајмен на Реал Ваљадолид во Сегунда Дивизион на една година.
2 Репрезентативна кариера
Дражиќ ја претставувал Србија на УЕФА првенството до 19 години 2014 година, со три настапи.
3 Трофеи
ШК Слован Братислава
* Фортуна лига (1): 2018–19
Александар Кировски

Александар Кировски (25 декември 1990 година) е српски пензиониран фудбалер, кој играше како голман. Кировски е со македонско потекло.
1 Клупска кариера
Кировски ја започна својата кариера во Земун во сезоната 2008–09. Тој бил прв избор на голман три сезони, со речиси 100 официјални настапи за клубот. Кировски потоа поминал две сезони во Црвена ѕвезда од Белград, пред да се врати во Земун во летото 2013 година. Кировски бил избран за најдобар голман во сезоната 2016–17 во Првата лига на Србија, според српскиот весник „ Спортски журнал“. На 22 јуни 2017 година, Кировски потпишал двегодишен договор со Чукарички. По една сезона со Чукарички, Кировски взаемно го раскинал договорот и го напуштил клубот по завршувањето на сезоната 2017–18 во српската Суперлига. На 20 јуни Кировски бил промовиран за нов играч на Вардар од спортскиот директор Дарко Панчев. Во декември 2018 година, Кировски го раскина договорот со Вардар и го напушти Вардар како слободен играч, пропуштајќи да има официјален настап за клубот.
На 5 февруари 2019 година, Кировски се приклучил на ФК Будуќност Добановци. По краткиот престој во ОФК Жарково, Кировски се вратил во Будуќност Добановци во јануари 2020 година, за да се пензионира четири месеци подоцна на 30-годишна возраст, во мај 2020 година, по неговата петта операција на грбот.
2 Репрезентативна кариера
Кировски ја претставувал Србија на УЕФА првенството до 19 години во 2009 година. Тој го направил своето деби за српската репрезентација до 21 година во пријателски натпревар против бугарската репрезентација до 21 година на 25 март 2011 година, победа на домашен терен со 4–1. Неговиот втор натпревар беше во победата од 2-0 на домашен пријателски натпревар над Молдавија У21 на 14 август 2012 година.
Тоде Николетиќ

Тоде Николетиќ ( Убовиќа Брдо, 6 април 1959 ) е српски писател и популарен творец за најмладите. Живее во Црвенка и има објавено дваесетина книги за деца (поезија и драми).
Неговите смешни песни се особено популарни кај децата, па тие со задоволство ги изведуваат на смотри на рецитатори. Тој инспирирал и многу композитори за најмладите, така што стиховите на Николетиќ се пеат на музички фестивали. Подеднакво е успешен и во пишувањето драми. Покрај песните и претставите, тој е препознатлив по сценскиот настап. Организатор е на литературни фестивали и поетски конкурси за млади, каде се труди да ги афирмира талентираните деца. Освен што создава за деца, се занимава и со хуманитарна работа.
Неговите песни се преведени на повеќе јазици. Неговите претстави се играни на професионални сцени во Србија и околината.
Член е на Друштвото на писателите на Војводина. Друштво на писатели на Република Српска. Застапен е во енциклопедии, учебници, лектири, антологии, монографии, учебници и антологии.
Пишувал песни за познатите мјузикли „Јуниор“ и „Петар Пан“, кои биле изведени во СНП во Нови Сад и Мадленианум во Земун.
Напишал 70 химни за разни фестивали, настани и училишта. Неговите песни ги компонирале: Радослав Граиќ, Јован Адамов, Немања Михајловиќ, Ладо Леш, Ивана Негатив, Габор Ленѓел, Ференц Ковач, Драгана Михајловиќ Бокан, Миша Близанац, Бранко Субашиќ, Ратко Божиќ, М. Марковиќ, Маринко Павиќевиќ, Теодора Бојовиќ, Тамара Пајкановиќ, Љубица Илиќ, Дијана Богиќевиќ Рогановиќ, Рифат Рамовиќ, групата „Апсолутно романтични“ и други.
1 Избрани дела
*''Тајната на светото копје: роман во 25 приказни'', 2018.*''Свиток за ученичка'', 2016 година*''Божиќна читанка'', 2013 година*''Јас растам за љубов: поезија за деца: (избор)'', 2008.*''Сонце на дланка'', 2000 година
1.1 Награди за творештво
* „Змајев стап“ (Змејови игри) Нови Сад
* Бар "Стара Маслинка".
* „Принцот на поезијата“ Бања Лука
* „Гордана Брајовиќ“ Вечерње новости - Белград
* „Златна Гаша“ Лазаревац
* „Таа песна се вика љубов“ Кикинда
* „Витез на детското срце“ Јагодина
* „Витез“ Белград
* „Селимир В. Милосављевиќ“ Јагодина
* „Родољуб Ничифоровиќ“ Нови Пазар
1.2 Награди на музички фестивали
* „Златно Ѕвонче“ Нови Сад,
* „Првиот аплауз“ Бања Лука,
* „Златна Снегулка“ Рожаје,
* „Златна тамбура“ Нови Сад,
* „Лино“ Сараево,
* „Додека Тече Лашва“ Нови Травник
* „Тин“ Доњи Милановац,
* „Наша радост“ Подгорица.
* „Мајска песна“ Ниш,
* „Јас сум твој пријател“, Пожега
Дејан Ѓорѓевиќ

Дејан Ѓорѓевиќ (20 септември 1992) е српски фудбалер, кој играл како напаѓач за Вестри.
1 Клупска кариера
Ѓорѓевиќ својата сениорска кариера ја започнал во Слога Бајина Башта во 2011 година. Во својата дебитантска сезона за првиот тим имал 23 натпревари во српската лига Запад. Ѓорѓевиќ останал во клубот до 2015 година, а играл и за Слога Пожега одреден период во сезоната 2014–15. Во летото 2015 година, Ѓорѓевиќ се приклучил на Слобода Ужице. Ѓорѓевиќ го постигнач првиот хет-трик во својата професионална кариера за Слобода Ужице во 24 натпревар од сезоната 2015–16 во Првата лига на Србија против Раднички Крагуевац, одигран на 28 април 2016 година. Постигнувајќи 10 гола на 30 одиграни натпревари, Ѓорѓевиќ бил номиниран за најдобар играч на сезоната, по избор на навивачите. Следното лето потпишал со малтешкиот прволигаш Биркиркара, каде забележал 5 натпревари на сите натпреварувања за првата полусезона. На почетокот на 2017 година се враќа во Србија и се приклучил на ФК Земун. Подоцна, во април истата година го раскинал договорот и го напуштил клубот, забележал само 2 настапи како резервен играч. Во летото 2017 година, Ѓорѓевиќ се врати во Слобода Ужице.
Дејан Ѓокиќ (кошаркар)

Дејан Ѓокиќ (11 август 1989) е српски поранешен професионален кошаркар.
1 Професионална кариера
Како плеј-мејкер, Ѓокиќ играл за резервите на ФМП, Раднички баскет/Раднички ФМП, Црвена звезда, Војводина Србијагас, АБС Приморје, Златибор, Металац, Патриоти Левице и Спарс Сараево.
2 Репрезентативна кариера
Ѓокиќ бил член на српскиот универзитетски тим кој освоил бронзен медал на Летната универзијада 2013 година во Казан, Русија. Србија победика со 87–74 над Канада во натпреварот за бронзениот медал. Во текот на осум натпревари на турнирот, тој имаше просек од 8,5 поени, два скока и 3,5 асистенции по натпревар.
3 Достигнувања во кариерата
* Победник на Лига Купот на Србија : 3 (со Раднички баскет/Раднички ФМП : 2009–10, 2010–11, 2011–12 )
Владимир Вујовиќ (фудбалер роден во 1985)

Владимир Вујовиќ (20 декември 1985) е српски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за Милтон СЦ.
1 Играчка кариера
Вујовиќ ја започнал својата кариера во 2003 година во Зонската лига на Белград со ФК ИМТ. Играл во Српската прва лига во 2008 година со ФК Севојно. За време на неговиот мандат со Севојно, клубот бил финалист во Купот на Србија 2008-09, и како резултат на тоа се квалификувал за Лига Европа. Тој настапил во Лигата на Европа 2009-10 на УЕФА против ФБК Каунас и Лил ОСЦ. Во 2010 година, Севојно се споил со ФК Слобода Ужице и играл во српската Суперлига.
Во текот на својата играчка кариера, Вујовиќ претставувал бројни клубови во српската Суперлига, меѓу кои Јагодина, Металац Горњи Милановац и Нови Пазар. Додека во Српската прва лига играше со ФК Бежанија, ФК Тимок, Слога Краљево и ОФК Оџаци. Тој исто така поминал една година во странство со Бурлингтон СЦ во канадската фудбалска лига, постигнувајќи 12 гола од 18 натпревари во сезоната 2015 година. По една сезона во странство, тој се вратил во Србија за да игра во српската лига Запад, и Белградската зона во Лигата со ПКБ Падинска Скела и ФК Шумадија Аранѓеловац.
Во 2018 година, тој се врати во ЦСЛ за да игра со Милтон СЦ.
2 Трофеи
; Севојно
* Куп на Србија : Вицешампион 2008–09
Милан Радин (политичар)

Милан Радин е политичар во Србија. Тој бил избран за пратеник во Народното собрание на Србија на српските парламентарни избори во 2020 година. Радин е член на Српската напредна партија.
1 Како млад и приватна кариера
Радин е роден во Белград, во тогашната Социјалистичка Република Србија во Социјалистичка Федеративна Република Југославија. Дипломирал на Факултетот за европски правни и политички науки во Нови Сад, а потоа и магистер по бизнис администрација. Бил извршен директор на Мала Млекара, а сега живее во Нови Сад.
2 Политичар
Радин бил член на Младинскиот сојуз на Напредната партија. Во 2018 година, тој учествувал во делегација на Прогресивната партија на состанокот на Европската народна партија во Атина, Грција.
2.1 Општинска политика
Радин ја добил седумдесет и четвртата позиција на изборната листа на Напредната партија за општинското собрание во Нови Сад на локалните избори во Србија во 2012 година и не беше вратен кога листата освои петнаесет мандати. Тој бил унапреден на педесет и втората позиција на локалните избори во 2016 година и повторно не бил избран кога листата освои триесет и осум пратенички места.
2.2 Парламентарец
Радин ја добил осумдесет и осмата позиција на листата на коалицијата ''Александар Вучиќ — За нашите деца'' на Прогресивната партија на српските парламентарни избори во 2020 година и бил избран кога листата освоила убедливо мнозинство со 188 мандати. Сега е член на Комитетот за европска интеграција; заменик член на комисијата за образование, наука, технолошки развој и информатичко општество; член на поткомитетот за информатичко општество и дигитализација; заменик член на делегацијата на Србија во Парламентарното собрание на Советот на Европа ; лидерот на парламентарната група за пријателство на Србија со Јужна Африка ; и член на парламентарните групи за пријателство со Аргентина, Австрија, Белгија, Бразил, Канада, Кина, Куба, Кипар, Чешка, Данска, Финска, Франција, Грузија, Германија, Грција, Унгарија, Ирска, Израел, Италија, Јапонија, Малта, Холандија, Македонија, Норвешка, Полска, Русија, Словачка, Јужна Кореја, Шпанија, Шведска, Швајцарија, Турција, Обединетото Кралство и Соединетите Американски Држави.
3 Наводи
Лингва латина (раскази)

Лингва латина – збирка раскази на македонски јазик од битолскиот писател Владимир Костов. Делото било издадено во 2010 година од издавачката куќа Матица македонска.
1 Содржина
Книгата содржи 10 раскази:
* Лингва латина
* Прокураторот
* Луѓе од посебен ков
* Фауст
* Мрша
* Белосветска
* Апокалипса
* Змија
* Тула
* Сенка
Книгата содржи поговор од Раде Силјан.
2 Осврт
За расказите во „Лингва латина“, писателот Раде Силјан во поговорот со наслов „Пред судот на времето“ напишал:
Низ пресек на мноштво пројави од современиот и динамичен живот, но и со рефлексии од подалечното и поблиското историско минато на Битола, во новелите на Костов опфатени се настани кои од филозофска гледна точка, го фиксираат градот како многу значаен центар во македонската географска и етничка карта. Меѓутоа, според богатството на содржините о книжевно-историска смисла, градот ги проширува границите на регијата, како и рамките на регионалната и национална историја. Со својата богата литературна зафатнина авторот го зголемува и го проширува видното поле на одредени историски, социјални и општествени настани. Раде Силјан
3 Поврзано
* Владимир Костов
* Македонска книжевност
* Матица македонска
Милан Радин

Милан Радин (25 јуни 1991) е српски професионален фудбалер кој игра како дефанзивен играч за врска за Динамо Тбилиси.
1 Клупска кариера
Роден во Нови Сад, Радин израснал во Мошорин, каде што почнал да игра фудбал во локалниот клуб Милетиќ. Подоцна играл со Борац Шајкаш и на крајот со РФК Нови Сад, каде ги комплетирал своите младински категории. Тој потпишал тригодишен договор за стипендија со клубот, пред да биде позајмен на Југовиќ Каќ во сезоната 2009-10, постигнувајќи осум првенствени голови. Последователно, Радин отишол на судење со Смедерево, пред на крајот да се приклучи на Сента. Тој помина две сезони во клубот, пред да премине во Раднички Нова Пазова. Во зимскиот преоден рок во 2014 година, Радин потпишал со Младост Лучани, помагајќи им да се промовираат во највисоката лига на српскиот фудбал. Тој бил суспендиран од клубот откако одбил да го продолжи договорот во август 2015 година. Неговиот договор конечно бил раскинат во декември 2015 година. На почетокот на 2016 година, Радин помина извесно време на проба со рускиот клуб Арсенал Тула, но не бил склучен договор. Набргу потоа му се придружил на Вождовац.
На 4 јуни 2016 година, Радин потпишал тригодишен договор со Партизан, избирајќи го дресот со број 29. На 29 октомври 2016 година, Радин го направил своето натпреварувачко деби за Партизан, играјќи како десен бек во победата со 3–1 на гости над Радник Сурдулица. Тој одиграл 12 натпревари и освои двојна во својата дебитантска сезона во Партизан. Радин ги одиграл целосно двата меча во плеј-оф рундата за УЕФА Европа Лига 2017–18 и му помогнал на клубот да стигне до групната фаза од Лига Европа победувајќи го Видеотон. Тој одиграл целосен натпревар против Динамо Киев во вториот натпревар од групната фаза, на 28 септември 2017 година.
На 27 февруари 2018 година, било објавено дека Радин се преселил во казахстанскиот премиерлигаш Актобе како слободен играч, продолжувајќи го својот договор за сезоната 2019 на 25 јануари 2019 година. Сепак, тој потпиша со полскиот клуб Корона Киелце на 26 јуни 2019 година. Тој потпишал двегодишен договор.
2 Трофеи
; Младост Лучани
* Српска прва лига : 2013–14
; Партизан
* Српска Суперлига : 2016–17
* Куп на Србија : 2016–17
ФК Телеоптик

ФК Телеоптик е професионален фудбалски клуб со седиште во Земун, Белград, Србија. Тие се натпреваруваат во српската лига Белград, третото ниво на системот на националниот лига.
1 Историја
Основан од истоимената производствена компанија во 1952 година, клубот играл исклучиво во локалните лиги на Белград во рамките на системот на југословенската фудбалска лига, но без забележителни достигнувања. Во раните 1990-ти, кога земјата почна да се распаѓа, тие се согласиле на партнерско партнерство со Партизан. Еден од најзначајните аспекти на оваа соработка била изградбата на СЦ Партизан-Телеоптик, кое било официјално отворено во мај 1998 година.
Во сезоната 1998-1999 година, скратената со бомбардирањето на НАТО, клубот заврши на второто место во Српската лига Белград, добивајќи промоција во Втората лига на СР Југославија. Откако лесно го обезбедиле статусот во лигата во нивниот дебитантски настап, тие направиле уште подобар резултат во сезоната 2000-01, завршувајќи на петтото место. Сепак, клубот не успеал да избегне испаѓање во 2002 година, кога натпреварувањето го променил својот формат.
По седум последователни сезони во српската лига Белград, клубот конечно успеал да заработи промоција во српската прва лига во 2009 година, победувајќи го вицешампионот од српската лига Исток Тимок на пенали во плејофот. Тие ги поминале следните пет сезони во вториот степен на српскиот фудбал, пред да испаднат во сезоната 2013–14. Откако ја освоил српската лига Белград во 2017 година, клубот бил промовиран назад во српската прва лига, но повторно доживеал испаѓање во сезоната 2018-19.
2 Трофеи
Српска лига Белград (Ниво 3)
* 2016–17, 2020–21
; Белешки
Никола Лековиќ

Никола Лековиќ (19 декември 1989) е српски професионален фудбалер кој игра како лев бек за Младост Лучани.
1 Клупска кариера
Роден во Белград, Лековиќ започнал во Партизан како приправник во 1998 година. Тој поминал девет години во младинската постава на клубот, пред да премине во Бежанија во 2007 година. Откако првично играл за нивниот младински тим, Лековиќ беше промовиран во сениорскиот тим во мај 2008 година, правејќи го своето деби во српската Суперлига во поразот на домашен терен со 0-1 од Хајдук Кула. Тој поминал уште две сезони во клубот, бидејќи тимот се натпреварувал во Првата лига на Србија, пред да обезбеди трансфер во Рад во летото 2010 година. Во следните три сезони во Бањица, Лековиќ забележал 88 настапи во сите натпреварувања.
Во јули 2013 година, Лековиќ бил префрлен во Војводина со двегодишен договор плус една година опција. Тој постигнал гол во 90-тата минута од поразот на гости со 1-2 против молдавскиот шампион Шериф Тираспол во плеј-оф рундата на УЕФА Лига Европа 2013-14, а Војводина била елиминирана. Во февруари 2014 година, Лековиќ се преселил во странство и потпишал со полскиот клуб Лехија Гдањск.
На 31 август 2015 година, Лековиќ му се придружил на неговиот матичен клуб Партизан на позајмица за една сезона од Лехија Гдањск. Тој го добил дресот со број 3, кој претходно го носел Владимир Волков. Откако станал слободен, Лековиќ ги договорил условите со Напредак Крушевац во јули 2016 година.
Во јануари 2017 година, Лековиќ по втор пат се преселил во странство и потпиша со белорускиот клуб Динамо Минск. По Динамо во текот на 2018 година играл и за Керкира и Карабукспор, а од 2018 до 2019 година за Младост Лучани.
На 30 декември 2019 година, Лековиќ потпишал две и пол годишен договор со босанскиот прволигаш Тузла Сити. Тој го направи своето официјално деби за Тузла Сити во поразот од 6–2 во лигата против Сараево на 22 февруари 2020 година. На 24 јуни 2020 година, Лековиќ одлучи да го раскине договорот и да ја напушти Тузла Сити.
2 Репрезентативна кариера
Лековиќ ја претставувал Србија на ниво до 21 година, забележувајќи два настапи во неуспешните квалификации на тимот за првенството на УЕФА до 21 година 2011 година.
3 Трофеи
Партизан
* Куп на Србија : 2015–16