Географија на Јемтланд

Јемтланд е голема шведска провинција без море во срцето на Скандинавскиот Полуостров во северна Европа. Јемтланд зафаќа површина од 34.009 квадратни километри, 8,3 отсто од вкупната површина на Шведска и е втора по големина провинција во Шведска.
Јемтланд се протега на 315 километри во правец север-југ и 250 километри во правец исток-запад и е еднаков по големина со Ирска. Западната граница на Јемтланд се протега низ покраината од север кон југ со ограноци во југоисточните делови на регионот. Масивот на некои места е пробиен од големи долини кои се протегаат до Норвешкото Море. Овие долини се користат со векови како патеки што го поврзуваат Јемтланд на запад. Долините биле особено тргувани за време на аџилакот во Нидарос, 4-тото најпосетувано место за аџилак во средновековниот период. Јемтланд минуваа не помалку од три аџиски патишта.
1 Висински екстреми
Целата провинција е повеќе или помалку планински регион, а највисокиот врв е Стурсилен, врв во планинскиот венец Силан со надморска височина од 1.728 метри. Ова не е највисокиот врв во планинскиот венец, бидејќи тој врв е од другата страна на границата. Уште еден голем врв во Јемтланд Арескутан (1.420 метри). Најниската точка во провинцијата е дури 35 метри надморска височина и се наоѓа во источниот дел на Јемтланд.
2 Геологија
Кога последното ледено доба завршило 10.000 г. п.н.е. и кога мразот се вовлекол назад, зад себе останале огромни количества нечистотија, карпи и камења. Материјалот што се депонира директно од ледникот се нарекува трева и е убедливо најчестото соединение во почвата на Јемтланд. Како што ледената покривка се намалуваше, во Јемтланд се создаде големо ледено езеро, таканареченото ''Централно Ледено Езеро Џемтиш''. Го покриваше најголемиот дел од она што сега е Јемтланд и се граничи со остатоците од ледената покривка на исток и со Скандинавските планини на запад. По неколку милениуми (приближно 7.300 г. п.н.е.), источната бариера се срушила и целата стопена вода се пробила и го нашла својот пат до Ботничкото Море. Стуршен, „големото езеро“, е остаток од ова големо ледено езеро. Жерар Де Гир го сметал овој настан како нулта година во неговата геолошка временска скала бидејќи го гледал како дефинитивен крај на последното ледено доба.
3 Потоци
Приближно осум проценти од површината на Јемтланд е покриена со вода, а покраината има два поголеми потоци, Јунган и Индалселвен (понекогаш се нарекува и Џамтландсалвен). И двете потекнуваат од Скандинавските планини и исцедуваат неколку езера на пат кон исток до пониски височини.
Водните површини во повеќето случаи се на 300 метри надморска височина. Во најсеверните делови на Јемтланд, водопадите се високи околу 900-1.100 метри. Во овие делови важни притоки на реката Онгерман произлегуваат од секоја страна на водопадот Бласјо . Едно од нив потекнува од источната страна на падот и ги исцедува езерата како Стурџудан и Стурсјоутен (443 метри надморска височина) и подоцна на Флашен (265 м) по што исчезнува во Онгерманланд. Другото потекнува од западниот дел на планинскиот венец и ги одводнува езерата како што се Блашен (и малото и големото, 443 m), и Стур- и Лил Јорм, Кварнбергсватнет (331 m) и потоа водениот систем Стромс Ватудал (286 m), потоа го продолжува своето патување и го испушта Фангшен како Факсалвен.
Најголемиот поток, Џамтландсалвен, има бројни важни притоки низ покраината. Од северниот дел на Јемтланд, неколку мали потоци се обединети како Амеран. Харкан е уште една притока која тече јужно од Амеран. Харкан започнува од норвешката страна на границата во Северен Тренделаг и го испушта Хотаген (310 m) и езерата појужно пред да стигне до Лит и да се излее во Јемтландсалвен.
Од Офердал - и Сосјофјален произлегува притоката Ланган, мал поток што го исцедува езерото Ландошен (331 m). Самиот Јемтландсалвен започнува во најзападниот планински венец на Јемтланд и ги исцедува езерата како Торон (411 m), Јувулн и Калшен (386 m) и Литен (318) пред да стигне до Стуршен. Езерата Анјан (420 m) и Стура Реншен се исцедени од Калшен, а во езерото Литен се испразнува притоката Енан. Енан тече од планинскиот венец Силан и има своја притока во Хандолан, мал поток кој исто така тече од планинскиот венец Силан (иако има друга точка на потекло) и се празни во Анншен (528 м). Потоа на Енан му се придружува Ареалвен, поток што паѓа од големи височини што резултирал со водопади како што е Танфорсен, излезот на езерото Таншен. Од Харнгјсвален тече Валан кои се празнат во Отшен, кој заедно со Хакрен се празнат преку, на пр., Ристафалет во езерото Литен. Сите споени потоци потоа течат кон Окешјон каде што се празнат и потоците од Овикенфјален, пред сите да стигнат до Стуршен (292 m), најголемото во Јемтланд и петтото по големина езеро во Шведска. Неколку притоки се празни во Стуршен, како онаа во близина на Итерон, каде што се празнат Налдшен и Алсеншен. Езерото Нактен (324 м) завршува во јужниот дел на Сторшен. Самиот Стуршен е испразнет во Кроком каде што Индалсен го продолжува своето патување низ Јемтланд. Притоките Ланган, Харкан и Амеран потоа се обединуваат со Јемтландсалвен на неговиот тек кон исток до Меделпад и Ботнското море. До најисточниот врв на Стуршен , Заливот Брунфло, лежи Локнешен (заклученото езеро, 327 m). Локнешен е испразнет до Бодшен (307 м), а потоа до Ревсундшен (288 м), кој е исцеден од Гиман, една од притоките на Љунган. Изворот на Јунган доаѓа од водопадите во близина на границата Јамтиш-Хердалија. Љунган тече низ езерата како што се Бертнешен и Ратаншен во јужниот дел на Јемтланд.
4 Клима
Јемтланд има умерена клима и припаѓа на најсеверната област на умерената зона. Климата во Јемтланд е и влажна континентална и субарктичка, во зависност од локацијата. Климата е во голема мера под влијание на Норвешкото Море и Атлантскиот Океан, поради неколку планински премини во скандинавските планински масиви.
Во западниот Јемтланд вообичаени се благи зими со обилни врнежи. Тоа е поради топлите ветрови што ги донел во областа Голфската струја. Просечните врнежи во Џемтиш Фелс се приближно 1.000 милиметри годишно, а Скекерфјален е екстремен со околу 1.500мм. Стапките на врнежи во средината на покраината се поумерени. Всушност, централните и источните делови на Јемтланд имаат слаби врнежи. Во Стурсјобигден годишните просеци се дури 500мм. Поради топлите ветрови, температурата во текот на зимата го достигнува својот максимум во паднатиот регион на околу -7-8 °C во Стурлиен и околината. Најстудените зимски температури, приближно -11 °C, се наоѓаат во предградијата на покраината како Бертнан. Максималните температури во летните месеци се просечни од 14 °C во источните делови на Јемтланд до околу 11 °C во паднатиот регион. На некои планински врвови просечните температури обично се ниски до 5 °C.
Највисоките (34,0 °C) и најниските (-45,8 °C) температури некогаш забележани во Јемтланд биле во неговите најисточни делови во близина на Хамарстранд во 1947 и 1950 година.
Снежните виулици се вообичаени во Јемтланд, а особено во паднатиот регион. Најзабележителна снежна бура е онаа што се појави на новогодишната ноќ 1718 година. Најсилните ветрови во Јемтланд може да дува до 55 метри/сек.
5 Градови
Има само еден град во Јемтланд, Естерсунд, основан во 1786 година. Јемтланд е ретко населен регион, повеќе од Шведска и Скандинавија како целина. Има само 3,3 лица на квадратен километар и населението е нерамномерно распоредено. Во округот Јемтланд (вклучувајќи ја и провинцијата Херједален) 34 отсто од вкупното население живее надвор од урбана област, што го прави Јемтланд еден од најруралните региони во Скандинавија. Повеќето луѓе во Јемтланд живеат во Стурсјобугден, областа околу Стуршен во поголемите градови, како што се Естерсунд со Фресен, Кроком, Ас, Налден и вториот по големина град Јемтланд е Брунфло. Најголемите урбани области надвор Стурсјобугден се општински седишта Стромсунд, Јарпен, Браке и Хамарстанд, заедно со градовите како што се Оре, Хамердал и Лит.
6 Поврзано
* Географија на Шведска
* Провинции во Шведска