procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Филипи (фудбалер)

Филипи де Соуза Барос (27 јули 1987), познат како Филипи Соуза или едноставно Филипи, е бразилски фудбалер кој игра како десен бек на Калдензе .
1 Клупска кариера
Роден во Кампинас, Саун Пауло, Филипи дипломирал на младинските поставувања во клубот Сантос . Дебитирал за првиот тим на 16 јануари 2008 година, почнувајќи од пораз од 0: 2 против Португаза за шампионската титула во Кампеонато Паулиста .
Филипи го имал своето деби во Серија А на 11 мај, почнувајќи од пораз од 1-3 на гостувањето кај Фламенго .
Филипи потоа го поминал остатокот од својата кариера во Сантос на позајмица, претставувајќи ги клубовите Осте, Убераба, и Гремио Осаско и СЕВ Хортоландија пред да биде ослободен во декември 2010 година.
На 19 декември 2011 година, по една година игра за клубот Спорт Баруери, Филипи се приклучил на клубот Марсилио Диас . Откако добивал ретко шанси за игра, тој се преселил во Ресенде во јануари 2013 година.
Филипи имал понуден од Васко да Гама во април но се пресели во грчката фудбалска лига за страната на Глифада на 2 септември 2013 година. Тој се покажал умерено со клубот, а потоа се вратил во својата татковина на 20 јануари 2014 година, откако се согласи на краткорочен договор со Кабофриенсе .
На 5 јануари 2015 година, Филипи потпишал за Португаза.
Глигор Брезовски

Глигор Брезовски ( во — во ) — македонски партизан, учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од селско печалбарско семејство. Завршил основно училиште во родното место. Од 1926 година работел како печалбар во разни места, но најмноrу во Скопје и Белград. Априлските настани го затекнале како митралезец во митралеската чета во Четириесет и седмиот пешадиски полк. По паѓањето на Дебар и капитулацијата на бившата јуrословенска војска, избегал за да не падне во заробеништво. Премрзнат и со отечени нозе едвај стигнал во родното село. Во срединaта на мај 1941 година се префрлил во Белград каде работел со неговиот брат. Таму останал до октомври 1942 година. Како напреден работник материјално ги помагал партизаните. По добивањето на повик за присилна работа, се префрлил одново во Македонија. Во родниот крај и Скопје одржувал врска со движењето на отпорот. На 15 септември 1944 година стапил во Дванаесеттата македонска ударна бригада. Во октомври истата година се префрлил во Шестнаетата македонска ударна бригада, како борец во Втората митралеска чета на вториот баталјон. Активно учествувал во сите борби на својата Бригада за ослободувањето на вардарскиот дел на Македонија. Како дел од Бригадата заминал на Сремскиот фронт и како нишанџија на митралезот „Максим“, храбро загинал на 30 април 1945 година кај селото Уљаник кое се наоѓа во денешна Хрватска.
2 Поврзано
* Славко Брезовски
* Велимир Брезовски
3 Наводи
Јован Басаровски

Јован Басаровски ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Основно училиште завршил во родното село Рудник. Тој иако бил добар ученик, поради сиромаштија не можел да го продолжи своето образование. Па, така дошол во Скопје за да го изучи ковачкиот занает. Откако се стекнал со некакво знаење од занаетот, тој повторно се вратил во родното место. Бил фото-аматер и организирал музички веселби во неговото село. Рано се вклучил во Народноослободителното движење. Учествувал во придобивањето на нови симпатизери за НОВ. На 1 септември, 1942 година пристапил во партизанскиот одред „Димитар Влахов“. Во состав на истиот учествувал во повеќе акции. Ги предводел вооружените акции на железничката станица Клајман, на селото Папрадиште и низ разни села во Велешкиот крај. Бил фатен од домашните предавници - контрачетници на 5 декември, 1942 година, кои потоа го предале на бугарските власти.
2 Смрт со бесење
Во јануари 1943 година, бугарскиот фашистички окупатор го затворил и го спровел во Скопскиот централен затвор. Иако во затворот не подлегнал на провокациите, на судскиот процес бил осуден на смрт. Според сеќавањата на затворениците ноќта на 21 јануари од затворската ќелија бил изваден Јован, кој бил со врзана уста и лисици на рацете. Бугарската полиција, тепајќи го носела кон бесилката во дворот на скопскиот затвор. Таму, му било предложено да ја каже неговата последна желба или да се исповеда кон бугарскиот свештеник, на што Јован почнал да ги навредува бугарските џелати Аврам и Плочев, кои му ја ставиле јамката од бесилката на вратот ѝ го обесиле. Погубувањете било извршено на 21 јануари 1943 година.
Истата ноќ последователно биле обесени Благоја Давков и Герас Цунев.
3 Наводи
Ча Сантос

Франсислеид дос Сантос Барбоса (27 февруари 1990), познат како Ча Сантос или Ча, е бразилски професионален фудбалер, кој игра како напаѓач за женската фудбалска репрезентација на Бразил и Феровиарија во Бразил.
1 Фудбалска кариера
Франсислеид дос Сантос Барбоса е роденa во Рио де Janeанеиро, Бразил, на 27 февруари 1990 година. Таа е попозната како Ча Сантос или едноставно Ча. Кога имала седум години, Сантос му рекла на својот дедо дека ужива да игра фудбал ; како одговор, тој ја однел во училиште за тренинг. Првично и било кажано дека спортот е наменет само за момчиња, но Сантос продолжила да ја извршува својата кариера. Таа била дел од тимот на Сао Хосе Еспорте Клубе, кој го освои Интернационалното клупско првенство за жени, победувајќи го англискиот тим Арсенал WFC во финалето Ова било прв пат бразилски тим да победи на натпреварот.
Во 2015 година, таа била именувана како дел од почетниот состав на заедничкиот женски тим помеѓу Спортскиот клуб Коринтијанс Паулиста и Гремио Осаско Аудакс Еспорте Клуб, познат како Коринтијанс / Аудакс. Кога тимот дебитирал на Копа до Бразил де Футебол Феминино, Сантос погодил пет пати во победата врз Пинхејренсе Еспорте Клуб со 9-0. Сантос постигнал уште два гола на следните два натпревари на турнирот, Тимот продолжи да го освојува турнирот, со тоа што Сантос запиша дванаесет гола за време на еден турнир, со што стана најдобар стрелец. Рекордот по број на постигнати голови на турнирот го држи Марта со 18.
Потоа потпишала за данскиот клуб Фортуна Хјеринг, чиј менаџер Брајан Соренсен ја опишал како „комплетен играч“. За време на нејзиното време во Данска, таа играла само на два натпревари; двата натпревари од четвртфиналето на женската Лига на шампиони на УЕФА против Манчестер Сити WFC од Англија.
1.1 Меѓународно
Сантос првпат била повикана во женската фудбалска репрезентација на Бразил на 21 година во 2012 година како дел од главната селекција на тимот за Летните олимписки игри 2012 во Лондон, Англија.
1.2 Меѓународни голови
data-sort- Голови, Датум, Локација, Противник, #, data-sort- Резултат, data-sort- Резултат, Конкуренција
1, 2019-11-07, Чонгкинг, Кина, врска= граничник Канада, 1.1, Меѓународен турнир во Јонгчуан 2019 година
Маркос Роча

Маркос Луис Роча Акино (роден на 11 декември 1988 година), или едноставно Маркос Роча, е бразилски фудбалер кој игра за Палмеирас како десен бек .
1 Клупска кариера
Атлетико Минеиро
Роден во Сете Лагоас,Минас Гераис,Маркос Роча се приклучи на Атлетико Миниеровата младинска екипа во 2005 година,од родниот крај Бела Виста ФК.Тој беше префрлен во првиот тим во 2008,но дебитираше сениорски додека беше на з ема за Уверландиа ЕЦ.
Маркос Роча дебитираше професионално кон крајот на годината, претставувајќи го ЦРБ исто така во привремена зделка. Тој се врати во Атлетико во јануари 2009 година, главно како резерва на Шелсон ; по повредата тој дебитираше за ''Гало'', почнувајќи во гостинска победа против Социјал со 3-0 на 7 февруари 2009 година, за шампионската титула во Кампеонато Минеиро .
Маркос Роча дебитираше во Сери А на 16 мај 2009 година, заменувајќи го Џонилсон во 82-та минута од домашна победа против Гремио со 2-1. Тој се појави на десет натпревари за време на кампањата, постигнувајќи еднаш (против Аваи на 20 август).
На 25 февруари 2010 година, Маркос Роча беше позајмен на Понте Прета . Откако малку се појави, тој се пресели во Америка Минеиро, редовно настапувајќи во текот на скоро две години.
На 30 ноември 2011 година, беше потврдено дека Маркос Роча ќе се врати во Атлетико. Тој веднаш беше избран за прв избор и беше меѓу екипите кои ја освоија државната лига двапати, Копа Либертадорес во 2013 година и Рекопа Судамерикана и Копа до Бразил во 2014 година.
2 Статистика за кариера
Клуб, Сезона, Лига, Национален Куп, Интернационално, Друго, Вкупно
Дивизија, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови
Атлетико Минеиро, 2009, Серија А, 10, 1, 2, 1, 1, 0, 9, 0, 22, 2
2012, Серија А, 34, 1, 4, 0, —, 13, 1, 51, 3
2013, Серија А, 29, 2, 2, 2, 13, 0, 15, 1, 59, 5
2014, Серија А, 20, 0, 6, 0, 8, 0, 8, 0, 42, 0
2015, Серија А, 22, 2, 2, 0, 5, 0, 8, 1, 37, 3
2016, Серија А, 15, 0, 3, 0, 10, 0, 11, 0, 39, 0
2017, Серија А, 21, 0, 3, 0, 7, 0, 18, 0, 49, 0
Вкупно, 151, 6, 22, 3, 44, 0, 82, 3, 299, 12
ЦРБ, 2008, Серија А, 17, 3, —, —, —, 17, 3
Понте Прета (заем), 2010, Серија А, —, 3, 0, —, 9, 0, 12, 0
Америка Миниеро (заем), 2010, Серија Б, 28, 3, —, —, —, 28, 3
2011, Серија А, 30, 2, —, —, 1, 0, 31, 2
Вкупно, 58, 5, —, —, 1, 0, 59, 5
Палмераис (заем), 2018, Серија А, 20, 1, 5, 0, 3, 0, 14, 0, 42, 1
Палмераис, 2019, Серија А, 30, 2, 2, 0, 7, 1, 7, 0, 46, 3
2020, Серија А, 4, 1, 0, 0, 1, 0, 12, 2, 17, 2
Вкупно, 54, 3, 7, 0, 11, 1, 33, 2, 105, 6
Вкупно во кариера, 280, 17, 32, 3, 55, 7, 125, 5, 492, 26
3 Почести
3.1 Клуб
* Кампеонато Минеиро : 2012, 2013, 2015, 2017 година
* Копа Либертадорес : 2013 година
* Рекопа Судамерикана : 2014 година
* Копа до Бразил : 2014 година
Палмеирас
* Кампеонато Бразилеиро Серие А : 2018 година
3.2 Поединечно
* Бола де Прата : 2012, 2014 година
* Кампеонато Бразилеиро Серие Тим на годината : 2012, 2013, 2014 * Јужноамерикански тим на годината: 2013 година
* Кампеонато Паулиста Тим на годината: 2018
Красимир Балаков

Красимир Генчев Балаков (|Красимир Генчев Балъков, pronounced [krɐsiˈmir ˈbaɫɐkof]; роден на 29 март 1966 година) — поранешен бугарски професионален фудбалски менаџер и поранешен играч во моментот главен тренер на бугарскиот клуб ЦСКА 1948 година. Поранешен играч за врска во нападот, тој бил клучен член на бугарската репрезентација која завршила на четвртото место на Светското првенство во фудбал 1994 година . По Христо Стоичков, тој важи за најголемиот бугарски фудбалер од неговата генерација.
Ким Ленаган

Ким Ленаган (?-2022) е хонорарна радиска и телевизиска личност, писателка и критичар со седиште во Белфаст, кој работи главно во областите на визуелната и кинематската уметност, музиката и културата. Најпозната е како водителка на ''BBC Ulster''. и програмата за радио храна во неделата за ручек „Фуди“''. Таа претходно ги презентирала Би-Би-Си Радио Улстер ''Овој нов ден'', ''Артс Екстра'' и ТВ-програмите на Би-Би-Северна Ирска, „Кантри тајмс“ и „Добро куче“, „Лошо куче“.
Нејзините објавени дела вклучуваат: ''Мала историја на голфот'' и ''Iрските суеверија и лори'' (Ангус и Робертсон).
Дипломирала на Универзитетот Квинс, Белфаст со диплома за уметност (хонс.) pо англиска литература и на Универзитетот во Улстер со магистер по маркетинг.
Монолаурин

Монолаурин, исто така познат како глицерол монолаурат (GML), глицерил лаурат или 1-лауроил-глицерол, е моноглицерид. Тој е моно-естер на глицеролот и лауринската киселина. Неговата хемиска формула е C<sub>15</sub>H<sub>30</sub>O<sub>4</sub>.
1 Фармакологија
Монолауринот има антибактериско и антивирусно дејство во ''ин витро'' услови, меѓутоа неговото клинично значење не е утврдено.
Другари

„Другаришта“ (српски: ''Другарчине'') – југословенски филм од 1979 година, во режија на Миќа Милошевиќ. Главните улоги ги толкуваат: Милан Гутовиќ, Беба Лончар, Душан Војновиќ, Павле Вуисиќ, Велимир Бата Живојиновиќ и Ратко Милетиќ..
1 Синопсис
Војната е штотуку завршена и една група млади партизани се враќа во својот роден град за да го продолжи прекинатото образование. Тие прават сè на „свој начин“ зашто се доволно млади за да одат на училиште и да прават разни незгоди, но и доволно зрели за да реагираат на лагите и неправдата. Бучни, секогаш подготвени на судири, тие стануваат проблем на училиштето, на младинската организација и на командата на градот... Меѓутоа, само што се привикнале на нормален живот, еден од нив во заседа го убиваат четниците. Другарите повторно ги облекуваат униформите, го земаат оружјето в раце и успеваат да го одмаздат својот другар. Тогаш, повторно се враќаат во училиштето, но овојпат решени и таму да го положат испитот на зрелоста.
Љубослав Пенев

Љубослав Младенов Пенев ( |Любослав Младенов Пенев ; роден на 31 август 1966 година) е бугарски професионален фудбалски менаџер и поранешен играч, кој е сегашен менаџер на клубот од првата лига на Бугарија Царско Село Софија .
Пенев играл како напаѓач за неколку клубови во Бугарија и Шпанија. Тој ја започнал својата кариера во ЦСКА Софија во 1984 година, освојувајќи две титули во Бугарската лига и четири Купови на Бугарија. Во 1989 година се преселил во Валенсија, каде се етаблирал меѓу најплодните стрелци на головите во Ла Лига. По шест сезони минати во Валенсија, Пенев се приклучил на Атлетико Мадрид, освојувајќи ја Ла Лига 1995–96. Откако го напуштил Атлетико, тој настапувал уште и во Компостела, Селта Виго, ЦСКА и Локомотив Пловдив .
Свадба (филм)

„Свадба“ е југословенски филм од 1973 година, во режија на Радомир Шарановиќ. Сценариото е работено според истоимениот роман на Михаило Лалиќ од 1950 година.
1 Дејство
Дејството се случува во 1943 година. Четниците, заедно со Италијанците, се борат против комунистите. Четничките одреди, под команда на мајорот Павле Ѓуришиќ (одредот Лимско-Санџачки), се наоѓаат во Колашин. Во овој град има затвор за заробени комунисти-партизани. Мајорот Ѓуришиќ (го игра Мандиќ) во април истата година ја откажал својата покорност кон Врховната команда и ја продолжил борбата против комунистите, заедно со Германците. Сепак, Германците ја започнуваат операцијата „Шварц“ против четниците. Мајорот Ѓуришиќ ги пречекува Германците во Колашин, сметајќи на сојузот, но тие го преземаат градот без борба и ги разоружуваат четниците.
2 Улоги
Драгомир Бојаниќ Гидра за улогата на партизанот Тадија Чемеркиќ на Филмскиот фестивал во Пула во 1974 година бил награден со „Златна арена“ за најдобра машка улога.
Пауло Роберто да Силва

Пауло Роберто да Силва (26 март 1987), познат како Пауло Роберто, е бразилски фудбалер кој игра како играч од средниот ред во бразилскиот клуб Мирасол .
1 Клупска кариера
Роден во Лаврас, Минас Жераис, Пауло Роберто дебитираше за сениорскиот состав на клубот Јувентус во 2007 година, на 20-годишна возраст. Во 2009 година, по кратко учество во клубот Бразил де Фарупилја, тој се приклучил на клубот Гремио Осаско Аудакс .
Во април 2010 година, Пауло Роберто бил позајмен во Серија А во клубот Гуарани, до декември 2010 година. Дебитирал во категоријата на 9 мај истата година, почнувајќи од домашната победа против клубот Гојаш од 1: 0 .
На 15 септември 2010 година, Пауло Роберто го постигнал својот прв гол во главната категорија на бразилскиот фудбал, давајќи го вториот погодок на неговиот тим во поразот од 2 : 4 на гостувањето кај клубот Крузеиро . Тој ја завршил сезоната со 34 настапи и два погодоци,но неговиот тим претрпе испаѓање од лигата.
Во мај 2011 година, Пауло Роберто се преселил во клубот Атлетико Паранаенсе, исто така како позајмица. Откако се појавил на само еден натпревар во сезоната, се вратил во клубот Аудакс, победувајќи во промоцијата од Кампеонато Паулиста Серие А2 .
На 28 април 2013 година, Пауло Роберто се приклучил на Понте Прета во постојан договор. На 27 септември, откако не успеал да импресионира во ''Макака'', тој бил позајмен на Фигуеренсе .
Во декември 2013 година, по промоцијата на ''Фигеира'' на врвното ниво, Пауло Рикардо потпишал траен договор за клубот.
Драгомир Фелба

Драгомир Фелба (Скопје, 7 јули 1921 година - Белград, 13 јули 2006 година) ― српски и југословенски филмски, театарски и телевизиски глумец.
1 Животопис
Студирал на Техничкиот и на правниот факултет, а подоцна и на Високата Белградска филмска школа, која ја завршил во 1950 година.
Сопругата на Драгомир, Соња извршила самоубиство во март 2000 година, додека нивната ќерка Ивана починала во декември истата година по долго и тешко боледување, по што тој целосно се повлекол од јавноста. Драгомир Фелба починал во 2006 година во Белград, и бил погребан во Алејата на Великаните на Новите гробишта во Белград.
2 Кариера
Дебитирал во Националниот театар во Крагуевац, но во 1952 година преминал во Југословенскиот драмски театар. Од 1956 година имал статус на хонорарен уметник.
Првата филмска улога ја играл во 1948 година во филмот „Софка“ и се прославил со улогата во филмот „Барба Жване“. За улогата во филмот „Козара“ бил награден со специјална диплома на филмскиот фестивал во Пула.
3 Филмографија
* Езеро (1950)
* Мајорот Баук (1951)
* Момчето Мита (1951)
* Далеку е сонцето (1953)
* Тие двајца (1955)
* Зовриениот град (1961)
* Операцијата Тицијан (1963)
* Македонска крвава свадба (1967)
* Во расчекор (1968)
* Планината на гневот (1968)
* Пред вистината (1968)
* Прекубројната (1962)
* Вишна на Ташмајдан (1968)
* Крвава бајка (1969)
* Битката на Неретва (1969)
* Отпишаните (1974)
* СБ го затвора кругот (1974)
* Партизани (1974)
* Наивец (1975)
* ’Рбет (1975)
* Црвена земја (1975)
* Сè што беше убаво (1977)
* Хајка (1977)
* Тигар (1978)
* Соништата, животот и смртта на Филип Филиповиќ (1980)
* Некоја друга жена (1981)
* Сончогледи (1988)
Мирослав Миша Алексиќ

Мирослав Миша Алексиќ (Белград, 16 август 1953 година - Белград, 29 ноември 2020 година) — српски музичар, најпознат бас гитарист на српската и југословенската рок-група „Рибља чорба“.
1 Животопис
Миша Алексиќ ја започнал својата кариера во 1970 година во бендот наречен „Ројали“ како бас гитарист и вокал. Во 1970 година бендот го освоил второто место на натпреварот организиран од уредникот на емисијата Радио Белград, „Вечер со радио“.
Во 1971 година Алексиќ отишол во САД каде што завршил во гимназијата Пајксвил во Пајксвил. Со други студенти основал рокбилистички бенд Шаи-Мух-Фух.
Под влијание на музиката на Grand Funk Railroad, Deep Purple и Лед зепелин, по враќањето во Југославија, Алексиќ ја формира групата СОС со Драган Штуловиќ (гитара), Драган Тасиќ (гитара) и Стеван Стевановиќ (тапани). Откако Тасиќ го напушти бендот, СОС продолжи да настапува како трио. Штуловиќ и Стевановиќ го напуштија бендот во 1977 година и беа заменети со Рајко Којиќ и Вико Милатовиќ. Алексиќ, Којиќ и Милатовиќ во1978 година ја формираа групата Рибља чорба со поранешниот вокал на групата Рани мраз, Бора Ѓорѓевиќ.
За време на неговата кариера, Алексиќ пишувал песни за Здравко Чолиќ, Билјана Петровиќ, Џези бел, Милорад Мандиќ и Рун го. Тој бил и продуцент на албуми и покрај албумите на Рибља чорба, тој продуцирал и албуми за бендовите Ратници подземља, Џези бел, Минџушари, Рун го и Прозор.
1.1 Рибља чорба
1.1.1 Студиски албуми
*''Коска во грлото'' (1979)
*''Расипана имагинација и валкани страсти'' (1981)
*''Мртва природа'' (1981)
*''Пазар за болви'' (1982)
*''Вечерва ве забавуваат музичари кои пијат'' (1984)
*''Вистина'' (1985)
*''Осмиот нервен слом'' (1986)
*''Залак за душата'' (1987)
*''Љубовната приказна обично угнетува'' (1988)
*''Коза ностра'' (1990)
*''Песна на лебедите'' (1992)
*''Збогум, Србијо'' (1993)
*''Преостанатата тишина'' (1996)
*''Ноевата арка'' (1999)
*''Пишување со ветрот'' (2001)
*''Тука'' (2003)
*''Минута со неа'' (2009)
*''Узбуна'' (2012)
*''Да не си ти'' (2019)
1.2 Албуми во живо
*''Во име на народот'' (1982)
*''Без лаги, без измама - Загреб во живо '85'' (1995)
*''Од Вардар до Триглав'' (1996)
*''Белград, во живо '97 - 1'' (1997)
*''Белград, во живо '97 - 2'' (1997)
*''Гладијатори во БГ Арена'' (2007)
*''Никој нема вакви луѓе!'' (2010)
*''Концерт за бригадирите'' (2012)
Суперкат

Суперкат — американска серија од Дан Гордон (под стрип-име „Данг“). Во серијата глуми Суперкат, антропоморфна мачка која носи лак, бонета и пелена како костум на суперхерој. Рон Гулар, автор на ''„Големата историја на стриповите“'' на ''Рон Гулар'', рекол дека Суперкат е најзапаметен лик од стрип на Данг. Денис Гифорд, автор на ''Интернационалната книга за стрипови'', рекол дека ликот „бил глупав како и неговиот суперкостум“.
Суперкат била обична мачка која сметала дека има супермоќи, иако се што правел е да пие витаминско млеко. Сепак, тој честопати успешно ги победувал своите непријатели.
1 Историја на публикации
Суперкат првпат се појавила во стриповите Гигл на Американската ''стрип-број'' # 9 во 1944 година. Серијата била редовна игра во ''Гигл'' сè до 1955 година, кога творецот Гордон се врати на полето за анимација. Ликот се појави и во серијалот „ ''Ха-Ха стрип“ на'' АЦГ во 1946 година.
2 Ликови
* Суперкат - антропоморфна мачка со прекар „Супе“. Суперкат воопшто нема никакви супер моќи, но е нормална (разговорна) домашна мачка која се облекува во пелена, бонет и голем син лак за да се бори против помалите неправди во соседството.
2.1 Поддржувачки ликови
* Хамфри - лик од антропоморфно куче
* Петунија - афроамериканец човек кој работи како слугинка * Младинец- дете. Џуниор ја носи суперхеројската облека на Суперкат кога Суперкат не е во костум. * Ласи - женско куче на кое Хамфри му се допаѓа. * Трелавни - Мачка која решила да се маскира во Суперкат со цел да украде некои птици. * Кленси - Мачка која е соучесник на Трелавни. * Чонси - куче.
Андре Жардине

Андре Соарес Жардине (8 септември 1979) е бразилски фудбалски менаџер, моментално е на чело на репрезентацијата на Бразил до 20 години .
1 Кариера
Жардин е роден во Порто Алегре, Рио Гранде до Сул . Откако ги поминал младинските категории на Гремио, започнал да студира инженерство, но дипломира физичко образование на Федералниот универзитет во Рио Гранде до Сул .
Жардин се приклучи на Интернасионал во 2003 година, назначен за менаџер на деца под 10 години. Тој ги презел сите младински категории на клубот за време на неговиот десетгодишен престој, а неговиот последен тим бил под 20 години. На 24 септември 2013 година, тој се вратил во Гремио откако бил именуван за менаџер под 17 години.
На 27 јули 2014 година, по разрешувањето на Ендерсон Мореира, Жардине бил именуван за привремен менаџер, бил одговорен за еден натпревар (пораз од 2-1 против Виторија ) пред назначувањето на Луиз Фелипе Сколари . Последователно, тој бил именуван за асистент, но ја завршил годината како координатор на младинците под 15 години откако имал расправии со Сколари.
Во февруари 2015 година, Жардине се преселил во Саун Пауло и бил назначен на чело на до 20 години. Тој бил привремен менаџер во два наврати (во 2016 и 2018 година) пред да биде именуван за помошник менаџер во март 2018 година. На 11 ноември 2018 година, тој бил именуван за в.д.до крајот на кампањата, заменувајќи го отпуштениот Диего Агире .
На 25 ноември 2018 година, Жардин дефинитивно бил назначен за менаџер на ''Триколор'' за сезоната 2019 година. Следниот 14 февруари, сепак, тој бил отстранет од функцијата менаџер, но сепак бил задржан во клубот.
На 3 април 2019 година, Жардин ја презел репрезентацијата на Бразил до 20 години, заменувајќи го отпуштениот Карлос Амадеу .
Алисон (фудбалер 1993)

Алисон Лопес Фереира (1 март 1993), едноставно познат како Алисон, е бразилски фудбалер кој игра за Сантос како дефанзивен играч од средината .
1 Клупска кариера
1.1 Сантос
Роден во Монгагуа, Саун Пауло, Алисон се приклучил на младинската постава на ФК Сантос во 2004 година, на возраст од 11 години. На 10 септември 2011 година тој го имал своето професионално деби, почнувајќи од домашен успех со 1: 0 над Крузеиро . Сепак, по само две минути во поле, тој морал да биде заменет поради повреда на коленото, што го оставил настрана шест месеци. Алисон подоцна ја претрпел истата повреда кога требал да се врати, само се појавил на натпревар во јануари 2013 година.
На 16 август 2013 година, откако го задржал почетното место под водство на Клодинеи Оливеира, Алисон ја продолжил врската со Сантос до декември 2017 година. Сепак, тој се здобил со повреда за време на последните фази од кампањата и се врати само во март 2014 година.
На 18 јули 2014 година, Алисон го постигнал својот прв професионален гол, постигнувајќи ја првата победа на домашен терен против Палмеирас со 2-0. Во февруари следната година, сепак, тој претрпел уште една сериозна повреда на коленото, паузирајќи осум месеци. Тој се вратил на терените на 29 октомври, доаѓајќи како замена за задоцнување во победата од 3: 1 на домашен терен против ФК Саун Пауло .
Како резерва на Тијаго Маја и Ренато, Алисон се појавувал ретко само во 2016 година пред да претрпи истегнување на коленото. Тој поминал низ артроскопија во јули, прогласен способен за игра во септември.
На 20 јануари 2017 година, Алисон бил позајмен во Ред Бул Бразил до крајот на Кампеонато Паулиста во 2017 година, со цел да ја врати формата на натпреварот. По враќањето, тој започнал редовно да игра со првиот тим под водство на Левир Кулпи, станувајќи стартер по заминувањето на Тијаго Маја во Лиле ОСЦ .
Алисон дебитирал во Копа Либертадорес на 10 август 2017 година, почнувајќи од домашна победа против Атлетико Паранасенс од 1: 0 . На 5 декември, тој го обновил договорот до крајот на 2022 година.
На 10 ноември 2020 година било објавено дека Алисон и уште шест играчи на првиот тим биле позитивни на КОВИД-19 .
2 Статистика за кариера
Клуб, Сезона, Лига, Државна лига, Куп, Интернационално, Друго, Вкупно
Дивизија, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови
Сантос, 2011, Серија А, 1, 0, —, —, —, —, 1, 0
2013, 26, 0, 0, 0, 3, 0, —, —, 29, 0
2014, 23, 1, 5, 0, 10, 0, —, —, 38, 1
2015, 3, 0, 4, 0, 1, 0, —, —, 8, 0
2016, 1, 0, 6, 0, 2, 0, —, —, 9, 0
2017, 26, 2, —, 0, 0, 3, 0, —, 29, 2
2018, 28, 0, 13, 0, 2, 0, 7, 0, —, 50, 0
2019, 23, 0, 11, 0, 6, 1, 2, 0, —, 42, 1
2020, 10, 0, 9, 0, 0, 0, 3, 0, —, 22, 0
Севкупно, 141, 3, 48, 0, 24, 1, 15, 0, —, 228, 4
Ред Бул Бразил (заем), 2017, Серија Д, 0, 0, 14, 0, —, —, —, 14, 0
Вкупно во кариера, 141, 3, 62, 0, 24, 1, 15, 0, —, 242, 4
Патрик Бреј

Патрик де Карваhoо Бреј (5 јуни 1997 година), едноставно познат како Патрик Бреј, е бразилски професионален фудбалер, кој игра како лев бек за Крузеиро .
1 Кариера
Бреј ја започнал својата кариера во Вила Нова во Гојаш каде играл три сезони. Со клубот, Бреј го освоил Кампеонато Бразилеиро Серие Ц во 2015 година и бил вицешампион на Кампеонато Гојано во 2017 година . Тој имал позајмица со Гоињанија во втората половина на 2017 година, натпреварувајќи се во втората лига на Кампеонато Гојано. Во декември 2017 година, тој се преселил во клубот Тупи да го игра „ Кампеонато Минеиро“ во 2018 година. Бреј и неговиот клуб стигнале до полуфиналето на првенството и биле поразени (и следствено елиминирани) од Крузеиро со резултат од 3-1. Поради неговите многу пофалени настапи во Кампеонато Минеиро, тој потпишал со самиот Крузеиро на 10 април 2018 година.
На 13 јуни 2018 година, Бреј дебитирал за Крузеиро во ремито 1-1 против Парана Клуб . Тој влегол во игра во 57-та минута заменувајќи го играчот од средината Федерико Манкуело . На овој конкретен натпревар, Бреј играл како лев играч во средината (што не е неговата оригинална позиција) и одлично извел пенал што го навел Крузеиро да го изедначи натпреварот. Оттогаш, тој бил користен од тренерот Мано Менезес претежно како играч за средината.
На 1 февруари 2019 година, тој бил претставен од Коритиба, потпишан на позајмица за сезоната 2019 .
2 Статистика за кариера
+Настапи и голови по клуб, сезона и натпреварување, Клуб, Сезона, Лига, Државна лига, Копа до Бразил, Интернационално, Друго, Вкупно
Дивизија, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови
Вила Нова, 2015 година, Сери Ц., 9, 0, -, -, -, -, 9, 0
2016 година, Серие Б., 5, 0, 5, 0, 4, 0, -, -, 14, 0
2017 година, Серие Б., 0, 0, 7, 0, 0, 0, -, -, 7, 0
Вкупно, 14, 0, 12, 0, 4, 0, -, -, 30, 0
Гоиња (заем), 2017 година, Гојано 2, -, 4, 0, -, -, -, 4, 0
Тупи, 2018 година, Минеиро, -, 12, 1, -, -, -, 12, 1
Крузеиро, 2018 година, Серие А., 6, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, -, 6, 0
Коритиба (заем), 2019 година, Серие Б., 7, 0, 7, 0, 0, 0, -, -, 14, 0
Кариера Вкупно, 27, 0, 35, 1, 4, 0, 0, 0, -, 66, 1
Густаво Марментини

Густаво Марментини дос Сантос (роден на 8 март 1994 година) е бразилски професионален фудбалер кој игра за израелскиот фудбалски клуб Хапоел Хадера, како позајмен играч од клубот Атлетико Паранасе, како играч во нападот .
1 Кариера
Роден во Каскавел, Парана, Густаво Марментини бил дел од младинскиот систем на клубот Атлетико Паранаенсе и бил унапреден во главниот состав во јуни 2014 година. На 12 август бил позајмен во ФК Делхи Динамос .
На 14 октомври, Марментини го имал своето професионално деби, влегувајќи како задоцнета замена во ремито од 0-0 на домашниот терен против ФК Пуне Сити . На 25-ти тој го постигна својот прв погодок, последниот од домашната рунда со резултат од 4-1 над екипата на ФК Ченајин . На 1 јули 2015 година било објавено дека клубот ќе го задржи Марментини за учество во индиската Супер лига во 2015 година .
На 7 јули 2018 година, Марментини бил објавен во новото потпишување за клубот Алашкерт во Ерменската лига .
На 26 јули 2020 година потпишал за израелскиот премиерлигаш клубот Хапоел Хадера .
Хуго Моура

Хуго Моура Аруда да Силва (3 јануари 1998) е бразилски професионален фудбалер кој игра како дефанзивен играч во средниот ред воо Коритиба на позајмица од Фламенго .
1 Клупска кариера
1.1 Рана кариера
Роден во Рио де Janeанеиро, Моура се приклучил на младинската постава на Фламенго на 12-годишна возраст. Во 2016 година тој се здобил со повреда и бил исклучен од Копа Саун Пауло де Футебол Сениор . На 17 јануари 2018 година, тој го направил своето деби за првиот тим во победата од 2: 0 против Волта Редонда, во Кампеонато Кариока . Осум дена подоцна, тој бил капитен на тимот до 20 години во последната победа на Копа Саун Пауло де Футебол сениор против ФК Саун Пауло .
1.2 Фламенго
На 23 ноември 2018 година, Моура бил промовиран во сениорскиот тим за претстојната сезона .
На 3 септември 2019 година, Фламенго го продолжил договорот со Моура до декември 2023 година.
На 5 мај 2019 година, Моура го одиграл својот прв бразилски Сери А натпревар на стадионот Морумби против Саун Пауло, тој го започнал натпреварот бидејќи главниот тренер Абел Брага го испратил целиот тим со резерви, натпреварот завршил 1-1.
1.2.1 Коритиба (заем)
На 31 август 2020 година, Моура преминал во Коритиба на позајмица до крајот на 2020 година Кампеонато Бразилеиро Серие А.
2 Статистика за кариера
Клуб, Сезона, Лига, Куп, Континентална, Друго, Вкупно
Дивизија, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови
Фламенго, 2018 година, Серија А., 0, 0, 0, 0, 0, 0, 1, 0, 1, 0
2019 година, 1, 0, 0, 0, 0, 0, 5, 0, 6, 0
2020 година, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 4, 0, 4, 0
Вкупно, 1, 0, 0, 0, 0, 0, 10, 0, 11, 0
Коритиба (заем), 2020 година, Серија А., 11, 0, -, -, -, 11, 0
Вкупно кариера, 12, 0, 0, 0, 0, 0, 10, 0, 22, 0
Ангелко Василевски

Ангелко Блажев Василевски ( во — во Скопско) — македонски партизан, учесник во НОВ.
1 Животопис
Произлегува од сиромашно селско семејство. Завршил само основно училиште. Се занимавал со земјоделство, но поради неплодноста на земјата, со семејството се преселил во село 'Ржаничино и таму живеел сè до одењето во армијата. Во септември 1944 година се приклучил во Осмата македонска ударна бригада со која заминал кон Тетово, каде учествувал во дејствијата за конечното ликвидирање на балистичките банди. По извесен период се вратик и работел во Скопје. Загинал во несреќен случај, во ноември 1944 година, при уништување на заостанати мини. Бил погребан во ’Ржаничино, Скопско.
2 Наводи
Тодор Велјановски

Тодор Ј. Велјановски ( во — во Марино, Хрватска) — македонски партизан, учесник во НОВ.
1 Животопис
Израснал во сиромашно селско семејство. Основно училиште завршил во селото, а потоа се занимавал со земјоделство и чување на добиток. Во септември 1944 година стапил во Шеснаесеттата македонска ударна бригада. По ослободувањето на Скопје, со Бригадата продолжил да се бори до конечното уништување на балистичките банди. Потоа заминал за Срем, каде на 12 април 1945 година учествувал во завршните операции за големиот пробив на утврдените германско-усташки положби. На 28 април 1945 година, во новите борби против Германците и домашните квинслишки единици, загинал кај селото Марино, Хрватска.
2 Наводи
Робсон Бамбу

Робсон Алвеш де Барош (роден на 12 ноември 1997, во Сао Висенте), познат како Робсон Бамбу, е бразилски фудбалер, играч од одбраната на Брага .
1 Клупска кариера
1.1 Сантос
Роден во Сао Висенте, Саун Пауло, Бамбу се приклучил на младинскиот сектор на Сантос во 2007 година на десетгодишна возраст. На 4 август 2016 година, тој го продолжил договорот до ноември 2018 година.
Во јануари 2018 година, Бамбу бил промовиран во првиот тим од новиот тенер Жаир Вентура. Своето деби го имал на 28 јануари, започнувајќи во ремито 1-1 на домашниот терен против Итуано во Кампеонато Паулиста.
Своето деби во бразилската Серија А го направил на 25 август 2018 година, влегувајќи како замена во првото полувреме за повредениот Густаво Енрике во победата со 2-0 на домашен терен над Баија. Три дена подоцна, го имал своето деби во Копа Либертадорес, заменувајќи го Лукас Верисимо во ремито 0-0 дома против Индепендиенте.
1.2 Атлетико Паранаенсе
На 21 ноември 2018 година, Бамбу се преселил во Атлетико Паранаенсе, за кој се вкупно забележал 21 настап во текот на 2019 година.
1.3 Ница
На 5 јуни 2020 година, Бамбу потпишал за францускиот клуб Ница во трансфер вреден 8 милиони евра. Дебитирал на 23 август, во победата против Ланс со 2-1 во Лига 1.
Не успевајќи да импресионира во клубот од јужниот брег на Франција, Бамбу бил праќан на позајмици; прво се вратил во Бразил за да игра за Коринтијанс во 2022 година, потоа во Васко да Гама каде ја поминал целата 2023 година, а во јануари 2024 се вратил во Европа откако бил позајмен на португалската Ароука.
1.4 Брага
Na 17 јуни 2024 година, Бамбу потпишал за Брага.
2 Репрезентативна кариера
Бамбу бил младински репрезентатицец на Бразил во селекцијата под 20 години. Во декември, тој бил вклучен во составот на селекторот Рожерио Микале за Јужноамериканското првенство за играчи под 20 години 2017 на местото на повредениот Густаво Каскардо, појавувајќи се двапати за време на турнирот.
3 Титули
3.0.1 Атлетико Паранаенсе
*Кампеонато Паранаенсе : 1
: 2019
*Куп на Бразил : 1
: 2019
Дидира (фудбалер)

Цицеро дос Сантос Безера (9 јуни 1988 година), попознат како Дидира, е бразилски професионален фудбалер кој играл за клубот Санта Круз како офанзивен играч за врска .
1 Клупска кариера
1.1 АСА
Роден во Арапирака, Алагоас, Дидира го претставувал родниот град АСА како младинец, играјќи како десен бек . Тој го направил своето деби за првиот тим во 2006 година, но бил умерено искористен и потоа бил позајмен на низок Универзал ФК во следната година.
Назад во АСА, Дидира бил претворен во офанзивен играч за врска и станал редовен стартер, постигнувајќи промоција во Сери Б во 2009 година. На 17 јули 2010 година, тој постигна два погодоци при домашната игра на Бразилиенсе со 6-1.
На 23 септември 2011 година, Дидира се приклучил на клубот Серија А Атлетико Минеиро на позајмица до крајот на годината. Тој го имал своето деби во највисокото ниво на 2 октомври, заменувајќи го Тригуињо во ремито 1: 1 на домашен терен против Цеара, и играл на само уште еден натпревар пред да го раскине договорот со клубот на 27 декември.
Дидира останал во АСА до 2015 година, и објави дека се согласил на договор со кинески клуб во октомври.
1.2 ЦСА
На 28 ноември 2015 година, Дидира бил претставен во ЦСА . Следниот 1 јуни, тој се преселил во АБЦ, но го напуштил клубот во следниот месец и се вратил во ЦСА.
По враќањето, Дидира бил неприкосновен стартер за клубот, остварувајќи четири последователни промоции (од Сери Д до Серие А). На 7 декември 2018 година, откако претходно објавил дека ќе го напушти клубот, тој се согласи на нов едногодишен договор.
Дарко Филиповиќ

Дарко Филиповиќ (Лесковац, 21 февруари 1981 година) е српски поп-фолк пејач кој се прославил во 2000-ти години, откако влезе во финалето на натпреварот Ѕвездите на Гранд (во 2004 година).
1 Животопис
Роден е на 21 февруари 1981 година во Лесковац во јужна Србија. Тука живеел до 2003 година, кога се преселил во Белград.
Пред да се натпреварува во Ѕвездите на Гранд, тој пеел во српските ноќни клубови (сплавови). По успехот во регионалното натпреварување на Ѕвездите на Гранд, тој станал многу попознат и познат во земјите од поранешна Југославија. Неговата најпозната песна е неговиот деби сингл ''Она, она''. Во моментов снима за Гранд.
2 Дискографија
*''Требаш ми'' (2005)
*''Опрости'' (2007)
2.1 Синглови
*''Љуљају се сплавови(2006)''*''Сад знам'' (2008)
Стефан Петрушиќ

Стефан Петрушиќ (25 јули 1989 година, Смедерево) - српски пејач и победник на петтата сезона на натпреварот Ѕвездите на Гранд.
1 Животопис
Роден е на 25 јули 1989 година во Смедерево. Пораснал во Смедеревска Паланка, каде што завршил основно и средно училиште, по што се запишал на Правниот факултет во Белград. Тој започна да пее од рана возраст, како и да свири хармоника и клавијатури. Тој се прослави со пријавување на натпреварот Ѕвездите на Гранд 2010/2011 година.
Иако го напушти натпреварувањето во деветтиот круг, тој се вратил на баражот и продолжил да ниже успеси. Во 14 коло, изведувајќи ја песната на Здравко Чолиќ - „Ти си ми у крви“, тој успеа да се пласира во финалето. Во Белградската арена, на 18 јуни 2011 година, низ четири круга, тој се претставил со песните „Лејла“, „Не питај“, „Несаница“ и „Све још мирише на њу“ и победил со 213.664 гласа. Како победник добил стан во Белград и снимање на ЦД за Гранд продукција.
Премиерно ја изведе својата прва песна „Макадам“ во емисијата Ѕвездите на Гранд на 2 јули 2011 година, две недели по финалето. Првото ЦД, со девет песни, било издадено во јануари 2012 година, а во април истата година го освоил третото место на IV дует плус Гранд фестивал, претставувајќи се со дуетска песна со Гоца Тржан „У тебе ме не дирај“.
Во јуни 2013 година била објавена неговата нова песна „Вео“. Во август 2014 година на фестивалот „Стари град“ во Нови Пазар со групата Нотурно, тој го освоил првото место според гласовите на публиката, претставувајќи се со дуетската песна „Зар то је све“.
2 Дискографија
2.1 Студијски албуми
* Не зови ме ти (2012)
# Не зови ме ти
# Плаче небо
# Две судбине
# Пусти да већ једном оздравим
# Срушен град
# Замена
# Умирем ти млад
# Ноћи предуге
# Макадам
2.2 Синглови
* "Макадам" (2011)
* "У тебе ме не дирај" (2012)
* "Вео" (2013)
* "Позивам на љубав" (2014)
* "Зар то је све" (2014)
* "Она коју волим" (2016)
3 Поврзано
* Ѕвездите на Гранд
* Гранд продукција
Никеи 225

Никеи 225 (англиски: ''Nikkei 225'') - главен берзански индекс на Токиската берза.
1 Состав на индексот
„Никеи 225“ е составен е од 225 акционерски друштва и пресметан е според системот на ценовно пондерирање. Тоа значи дека фирмата со поголема цена на акцијата има поголемо влијание врз движењето на индексот. Најголемото друштво што котира на берзата е „Тојота“ чиај пазарна капитализација надминува 180 милијарди долари, а второто најголемо друштво е „Софтбенк“ со пазарна капитализација од 112 милијарди долари. Акциите во состав на индексот се поделени во 35 сектори.
Табела 1. Секторска структура на Никеи 225
Сектор, Бр. на друштва, Сектор, Бр. на друштва
Храна, 11, Текстил, 4
Хартија, 2, Хемикалии, 17
Фармација, 9, Нафта и јаглен, 2
Гумени производи, 2, Стакло и кристали, 8
Обоени метали, 5, Обоени метали, 12
Машини, 16, Електрични машини, 27
Бродоградба, 2, Услуги, 11
Трговски компании, 7, Градежништво, 9
Рударство, 1, Гас, 2
Електрична енергија, 3, Телекомуникации, 6
Работа со инвентар, 1, Авионски транспорт, 1
Бродски транспорт, 3, Копнен транспорт, 2
Железници, 8, Недвижности, 5
Останати финансиски услуги, 1, Осигурување, 6
Хартии од вредност, 3, Банкарство, 11
Продажба, 8, Рибарство, 2
Останато производство, 3, Прецизни инструменти, 5
Автомобилска индустрија, 10
Дарко Лазиќ (пејач)

Дарко Лазиќ (Брестач, 13 октомври 1991 година) е српски поп-фолк, фолк и турбо фолк пејач.
1 Животопис
Роден е на 13 октомври 1991 година во Брестач кај Пешинац од татко Милан и мајка Бранка Лазиќ. Основно училиште завршил во Холандија, каде живеел повеќе од осум години. Завршил курс за фризерство. Го наследил својот талент за музика од неговиот татко Милан. Тој се прослави откако се појави во четвртата сезона на шоуто ''Звездите на Гранд'' во 2009 година, во кој победи благодарение на гласовите на публиката. Се оженил со пејачката Ана Севиќ, со која учествувал во ''Звездите на Гранд'', во 2014 година и има една ќерка со неа. Во 2018 година, тој поднесе барање за развод. На 23 октомври 2018 година доживеал тешка сообраќајна несреќа.
2 Дискографија
2.1 Албуми
*''Брате мој(2009)''*''Годину дана 300 кафана(2011)''
2.2 Синглови
*''Корак до сна(2009)''*''Чему ово све-''Гранд фестивал(2010)
*''Пустите да је преболим(2011)''*''Другарство најбоље-''дует со Слободан Васиќ-Гранд фестивал(2012)
*''Слатка мала вештица-ft. МС Јанко (2012)''*''Палим клуб-'' дует со МС Јанко (2014)
* Проверено (2014)
* Ти си та - дует со Тања Савиќ (2014)
* Ја те волим - Гранд фестивал (2014)
* Најбоље године - дует со Еврокрем бараби (2016)
* Mein schatzi - дует со МС Стојан (2017)
**
2.3 Спотови
Музичко видео, Година, Режисер
Корак до сна, 2009 година, Raven Vision
Ти си та, 2014 година, Марко Арсиќ
Палим клуб, 2014 година, YANKSTAR Films
Најбоље године, 2016 година, Дејан Миличевиќ
Mein schatzi, 2017 година, DaVideo
Мајко, 2019 година, Љуба Радојевиќ
Даче Бог, 2019 година, TOXIC ENTERTAINMENT
А некад је долазила стално, 2019 година, TOXIC ENTERTAINMENT
Причала си мени, 2020 година, TOXIC ENTERTAINMENT
Још увек сам с'тобом, 2020 година
Стеван Анѓелковиќ

Стеван Анѓелковиќ (роден на 8 февруари 1988 година) — српски пејач. Во 2004 година, тој бил второпласиран во првата сезона на Звездите на Гранд. По паузата, тој ѝ се претставил на српската публика играјќи ја улогата на Перкан во повторениот српски филм Дом за бесење во 2010 година.
Анѓелковиќ, е роден во Вучје, покажал рано интерес за музика, па уште од рана возраст започнал да учи да свири на пијано и хармоника. Откако се стекнал со полупрофесионално ниво во музичкото училиште во Белград, на 16-годишна возраст, тој учествувал во првата сезона на Ѕвездите на Гранд, каде го освоил второто место, стекнувајќи популарност низ цела Србија.
Во 2010 година настапил како Перкан во изведбата на култниот српски филм на српско-босанскиот уметник Емир Кустурица, Дом за бесење. Тој настапил со Милица Тодоровиќ, која ја толкува Азра, чиј оригинален лик го толкуваше Синоличка Трпкова. Музичката интерпретација доби големо признание за новите елементи што ги вгради во филмската класика.
Анѓелковиќ живее во Белград и е близок пријател на Милица Тодоровиќ.
1 Твоето лице звучи познато
Еден од неговите најзначајни проекти бил на крајот на 2017 година, кога тој бил натпреварувач во четвртата сезона на „Твоето лице звучи познато“. Од 12 недели, тој победил само еднаш кога го имитирал Оливер Драгојевиќ, но исто така го фаворизирале со делата што ги имитирал како Тома Здравковиќ, Тоше Проески, Емина Јаховиќ и Стефан Ѓуриќ Раста. Во финалето, тој победил во целата сезона како Елвис Присли во декември 2017 година, изведувајќи ги „Секогаш во умот“ и „Рокот во јужен затвор“.
2 Дискографија
Албуми
*''Стартујмо'' (2005)
Синглови & ЕПс
*''Пилула тон/ Шта возиш'' (2017)
*''Што возиш'' (2017)
Девојка со црвена шапка

''Девојче со црвена шапка'' - прилично мала слика, потпишана од холандскиот сликар Јоханес Вермер. На него се гледа како на еден од бројните лица на Вермер - прикази на модели кои неверојатно биле облечени и толку не биле (колку што е познато) со намера да бидат портрети на специфични, препознатливи теми. Други веруваат дека станува збор за портрет.  Дали Вермер избрал членови на семејството како модели или ги нашол на друго место во Делфт, не е важно за ценењето на неговите слики. Неговото припишување на Вермер - како што е на (рециклиран) дрвен панел, а не на платно - било предмет на полемика со научниците од двете страни на аргументот.
1 Провидност
Сликата, која требала да биде извршена во периодот 1665-1666 година, можеби била меѓу оние што биле во сопственост на патронот на Вермер, Питер Клас ван Рајвен и евентуално, преку наследство таа може да и била пренесена на неговата сопруга Марија де Кнаут, која починала во 1681 година; нејзината ќерка, Магдалена ван Рајвен; и сопругот на Магдалена, Јакоб Абрахамс Дисиус. Се смета дека била продадена на аукција во Амстердам на 16 мај 1696 година (веројатно бр. 38, 39 или 40).
Купена била на продажбата во „Хотел де Бујон“, во Париз на 10 декември 1822 година (бр. 28.) од баронот Луј Мари Баптист Аталин за 200 француски франци. По неговата смрт, таа му припаднала на неговиот внук и посвоениот син Лоран Аталин; со наследство на баронот Гастон Лоран-Аталин и со наследство на неговата сопруга, баронесата Лоран-Аталин. Сликата била продадена од „M. Knoedler & Co.“, во ноември 1925 година на Ендру В. Мелон за 290 000 долари на САД, која им ја доделил на 30 март 1932 година на Образовната и добротворната фондација „A.W. Mellon“ во Питсбург (престојувалиште за сликите на Мелон додека била создадена Националната уметничка галерија). Фондацијата и ја даде на НУГ во 1937 година.
2 Материјали на сликата
Постарата анализа на пигменти од Х. Кун била дополнета со понова истрага. Црвената шапка била насликана во два слоја: долниот слој се состои од вермилион измешан со црн пигмент, горниот слој е полуда езерска глазура. Вермер користел мешавина од азурит и жолт окер за зелените површини и умбер (сенка) за кафеавите во ѕидот.
3 Библиографија
*
Дејвицка (метростаница)

Дејвицка - станица на Прашкото метро на линијата А, која се наоѓа на источниот крај на главниот булевар Европска Тржида во Прага.
1 Историја
Станицата била отворена на 12 август 1978 година како западен терминал на дел од линијата А, помеѓу Ленинова и Намјести Миру. Порано станицата била позната како ''Ленинова,'' именувана по Владимир Ленин, а потоа била преименувана во Дејвицка во 1990 година по Кадифената револуција.
Изградена е помеѓу 1973 и 1978 година и чинела 301 милион чешки круни.
Станицата била крајна на линијата А сè додека линијата не била продолжена кон Немоцнице Мотол на 6 април 2015 година.
2 Излези
Станицата има два излеза
* Западниот излез кој води кон Европска Тржида
* Источниот излез кој води кон Плоштадот на победата
3 Галерија
Малата улица

''Малата улица'' ( ''Хет Страатје'' ) е слика на холандскиот сликар Јоханес Вермер, изведена во. 1657–58 година. Изложена е во Државниот музеј во Амстердам и е потпишана под прозорецот во долниот лев агол, „IV MEER“.
1 Сликарство
Сликата е изработена во масло на платно и е релативно мала слика, со големина од 54.3 сантиметри, високо за 44.0 сантиметри и 17.3 инчи широка.
Девојката со чашата за вино

''Девојката со чашата за вино'' (холандски назив на сликата: ''Дама и двајца господа''; ''Dame en twee heren'') - слика од Јоханес Вермер од 1659-1660 година, сега во Музејот „Херцог Антон Улрих“ во Брауншвајг.
1 Материјали на сликата
Пигментната анализа направена од Херман Кун покажува вермерова употреба на скапиот природен ултрамарин во чаршавот, оловно-калајно-жолта во портокалите на масата и ализарин и вермилион во здолништето на жената.
2 Библиографија
*