procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Зед

Антон Заславски ( |Антон Заславский ; роден на 2 септември 1989 г.), професионално познат како Зед, е руско-германски продуцент на музика, диџеј и текстописец. Тој првенствено произведува и изведува електро хаус музика, но тоа придонело за проширување и разнообразност на неговиот жанр и музички стил, црпејки влијанија од прогресивна куќа, дабстеп и класична музика.
Зед пораснал и ја започнал својата кариера во Кајзерслаутерн, Германија. Неговото сценско име, Зед, била изведена од ''Zed,'' на британскиот англиски име за буквата Z, првата буква од неговото презиме. Во 2012 година, тој го издал албумот „ Јасност “ (во кој се прикажани „ Лисиците“ ), што го довело на мејнстрим успех, достигнувајќи ја 8-та позиција на ''Билборд'' Хот 100 и се здобил со Греми за најдобро снимање на спот на 56. Греми награди . Подоцна во 2012 година, тој го издаде својот деби-албум ''Clarity'', со хит-сингл „ Stay the Night “ (во кој се појавува Хејли Вилијамс ) кој се појавува на луксузното издание на албумот во 2013 година.
Во 2015 година бил објавен неговиот втор студиски албум ''True Colors'', поддржан од неговиот водечки сингл „ Сакам да знаеш “ во кој се појавува славната пејачка Селена Гомес. Последователните многу добро познати песни вклучуваат „ Остани “ со Алесија Кара, ажурирајќи на бројот 7, „ Средниот “ со Марен Морис и Греј, а, како одличен уметник, „ Break Free “ со Ариана Гранде,го достигна 4-то место во САД .
Антон Заславски е роден на 2 септември 1989 година во Саратов, Русија, а пораснал во Кајзерслаутерн, Германија, откако неговото семејство се преселило таму кога Антон имал три години. Тој, наводно, е класично обучен музичар, син на двајца музичари. Неговиот татко Игор Заславски бил гитарист и наставник во училиштата, а неговата мајка била учителка по пијано. Тој започнал да свири пијано на четиригодишна возраст и на тапани на дванаесет години. Тој има постар брат, Аркади и помал брат, Даниел. Во 2002 година, Заславски започнал да игра за германскиот бенд- смртта бенд Диорамик, потпишан од Lifeforce Records. Интересот на Заславски за создавање на електронска музика бил проследен откако го слушнал француското електронско дуо Justice, ''Cross'' .
Неговиот ремикс на „ Страшно чудовишта и убави духови “ на Скрилекс, исто така, влегло во графиконот „Битпорт електро куќа“, достигнувајќи го бројот 2. Оттогаш произведува ремикси на познати уметници, вклучувајќи ги Џастин Бибер, Лејди Гага, Грашок од црни очи, Периферија бенд и други. Заславски ја создава својата музика користејќи го пакетот Cubase на апликации за производство на музика и користи додатоци како што се Sylenth1, Nexus, SynthMaster 2.6 и синтисајзери на Омнисфера и примероци од Контакт.
Во 2011 година, ремиксот на Зедд од нумерата на Лејди Гага „ Born This Way “ се појавил на специјалното издание на нејзиниот трет студиски албум, ''Born This Way'' (2011).
Во 2011 година, неговиот сингл " Shave It Up " ( уште тогаш познат како "Shave It") стана прво издание на Зедд на OWSLA . Зедд продолжи да ги издава „Слем врата“ и „истрел“ со ОВСЛА пред да замине да го објави својот деби албум во 2013 година
Летаат приказни

Летаат приказни - збирка раскази на македонски писатели, објавена во 2019 година од издавачката куќа „Темплум“ во рамките на едицијата „Друга приказна“. Изборот на расказите го направил Владимир Мартиновски, кој е автор и на предговорот со наслов „Микропролог“.
1 Содржина
Збирката содржи 30 раскази:* Влада Урошевиќ, „Туркач на облаци“
* Митко Маџунков, „Ѓаволот како сликар“
* Александар Прокопиев, „Пилотот“
* Томислав Османли, „Краток расказ којшто можеше да биде голем роман“
* Ермис Лафазановски, „Џинџуџе“
* Ѕвездан Георгиевски, „Возови“
* Пандалф Вулкански, „Крст“
* Оливера Ќорвезироска, „Фрлени луѓе“
* Галијана Марковска - Будимка Поповска, „Венчален софтвер“
* Горан Петревски, „Свадба“
* Ацо Гогов, „Две дишења“
* Сотир Ристо, „Автобус“
* Владимир Мартиновски, „Аларм за птици“
* Калина Малеска, „Саем за роботика“
* Гето Руди - Дејан Василевски, „Полжав“
* Бранко Прља, „Неприказна“
* Владимир Лукаш, „Eine kleine wieglied“
* Габриела Стојаноска-Станоеска, „Трка“
* Румена Бужаровска, „Луѓе“
* Ѓорѓи Крстевски, „Лет“
* Иван Шопов, „Приказна А“
* Сања Михајловиќ-Костадиновска, „Глуварче“
* Мира Смаќоска-Танеска, „Man in the Moon“
* Јулијана Величковска (без наслов)
* Анета Попова, „Вода“
* Ѓоко Здравески, „Кабаетлија“
* Живко Грозданоски, „Големиот кнез“
* Ненад Јолдески, „Клуч“
* Драган Георгиевски, „Летаат книги“
* Олгица Станковска, „Памперс“
Хематом

Хематом е локализирано крвавење надвор од крвните садови, поради болест или траума, вклучувајќи и повреда или хируршка интервенција.
Може да се појави во кожата и многу органи, сврзно ткиво, коска, зглобови или мускул.
Не треба да се меша со хемангиом, кој претставува абнормален раст на крвни садови во кожата или внатрешните органи.
1 Класификација
1.1 Степени
* Петехија – мали точкести хематоми помали од 3 mm во пречник
* Пурпура – виолетови модринки од околу 3 – 5 mm во пречник, претежно кружни по форма
* Екхимоза – субкутана екстравазација на крв во тенок слој под кожата, над 1 cm во пречник
Среќо моја (филм од 2010)

Среќо моја - украинско-германско-холандски филм од 2010 година, во режија на Сергеј Лозница, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Виктор Немец, Владимир Головин и Алексеј Вертков. На Канскиот филмски фестивал во 2010 година, филмот влегол во конкуренција за „Златната палма“ и за „Златната камера“.
1 Синопсис
Георгиј (го игра Немец) е возач на камион кој превезува брашно. Еднаш, случајно го застанува полицијата, а потоа тој качува еден постар автостопер, патем се обидува да спаси една млада проститутка и најпосле завршува во шумата, каде три бездомници му нудат сместување во кампот. Тие го онесвестуваат, му ја крадат стоката, а тој се буди со изгубено сеќавање...
Кротка (филм од 2017)

„Кротка“ (руски: ''Кроткая'') — филм од 2017 година, во режија на Сергеј Лозница, кој е автор и на сценариото (инспирирано од истоимената новела на Достоевски). Главните улоги ги играат: Василина Маковцева, Валериј Андрјута, Сергеј Колесов и Дмитриј Бјовски. На Канскиот филмски фестивал во 2017 година, филмот влегол во конкуренција за „Златната палма“.
1 Синопсис
Една жена живее во мало руско село, а нејзиниот маж е в затвор поради наводно убиство. Бидејќи пакетот што му го испратила се враќа назад, таа оди д го посети. Притоа, уште на железничката станица, таа е уапсена, но набргу е пуштена. Кога пристигнува во затворот, таму одбиваат да го примат пакетот. Поради тоа, таа бара помош од локалните мафијаши и од организацијата за заштита на човековите права, но никој не може да ѝ помогне. Најпосле, таа одлучуав да се врати дома и заспива во чекалната на железничката станица. Тогаш, таа сонува како полицијата ја носи во една ловечка куќа во која се собрани сите луѓе кои таа ги видела за време на своето патување до затворот, а потоа неа ја силуваат. Кога се разбудува, една жена ѝ кажува дека успеала да ѝ среди средба со нејзиниот затворен сопруг.
Носталгија (филм од 1983)

Носталгија (италијански: ''Nostalghia'') - советско-италијански филм од 1983 година во режија на Андреј Тарковски. Автори на сценариото се Андреј Тарковски и Тонино Гвера. Главните улоги ги толкуваат: Олег Јанковски, Домицијана Џордано и Ерланд Јозефсон. Централна тема на филмот е носталгијата, осаменоста и културните и уметничките разлики меѓу народите. За овој филм, Тарковски ги освоил наградата на Екуменското жири, наградата за најдобар режиср и наградата FIPRESCI на Канскиот филмски фестивал во 1983 година, а исто така, со Робер Бресон ја поделил посебната награда на жирито. Притоа, советската власт успеала да го спречат филмот да ја освои „Златната палма“, а поради тоа, Тарковски одлучил никогаш повеќе да не снима во СССР.
1 Содржина
Рускиот поет Андреј (го игра Јанковски) доаѓа во Италија истражувајќи го животот на еден руски композитор од XVIII век, а нему му помага една преведувачка (ја игра Џордано). Тие се сместуваат во позната бања, каде го запознаваат чудниот човек Доменико (го игра Јозефсон), кој своевременого држел своето семејство затворено во текот на седум години поради што бил затворен во лудница. Доменико има желба да помине преку базенот со запалена свеќа, но гостите во бањата не му дозволуваат, плашејќи се дека тој сака да се удави. Поради тоа, Доменико го запознава Андреј да го направи тоа. Додека престојува во хотелот, Андреј чувствува носталгија за својот дом и за семејството. Иако тој ѝ се допаѓа на преведувачката, таа го напушта и заминува во Рим. Последниот ден, Андреј се подготвува да се врати дома, но преведувачката му се јавува по телефон и го известува дека Доменико е во Рим, каде држи говор пред протестантите. Тогаш, Андреј се враќа во бањата каде, по неколку неуспешни обиди, успева да помине преку базенот со запалена свеќа. Меѓутоа, тогаш тој страда од срцев удар. Во меѓувреме, во Рим, по одржаниот говор, Доменико се самозапалува.
Мајска револуција

Мајската револуција (|link=no|Revolución de Mayo) е збирен поим со кој се опфаќаат едноседмични настани одржани во Буенос Аирес, тогаш во Вицекралството Рио де ла Плата, Шпанска Империја. Настаните се одржале од 18 до 25 мај 1810 година и оваа револуција е почетокот на Аргентинската војна за независност. Тогашното вицекралство Рио де ла Плата било управувано од страна на вицекралот Балтазар Удалго де Сиснерос, кој по овие настани бил симнат од власт. На 25 мај власта во Буенос Аирес ја презела т.н. прва хунта. Мајската револуција е првата успешна револуција во Јужна Америка од периодот на војните за независност од шпанска управа.
Мајската револуција била како директна реакција на шпанската Полуостровска војна. Во 1808 година шпанскиот крал Фернандо VII абдицирал и ја предал власта на Наполеон, поточно неговиот брат. Ова не било добредојдено од страна на народот и се оформила Централната врховна хунта на Шпанија која пружила отпор на француската окупација на Шпанија. Ова било почетокот на т.н. Полуостровска војна, серија битки помеѓу шпанската хунта и француската империјална армија. Овие вести видливо ја задрмале политичко-социјалната атмосфера на шпанските колонии во светот, особено во Јужна Америка.
Вицекралот Сиснерос се обидувал да ја одржи политичката состојба во Рио де ла Плата во „статус кво“, но во тој план му се помешале група криолски (белци кои се родени во Јужна Америка) правници и воени лица. Криолците организирале отворено кабилдо (специјален собир на отворено каде се сретнувале градските благородници) на 2 мај. На собирот се разговарало за иднината на вицекралството. Делегатите го отфрлиле признавањето на Советот на Шпанија и основале хунта која имала за цел управување на сите вицекралски територии (не само денешна Аргентина). Првично се планирало Сиснерос да биде назначен како претседател на хунтата, но тоа не било прифатено од општата маса па така Синсерно дал отказ на 25 мај. Новоформираната влада, наречена „Прва хунта“ вклучила членови само од Буенос Аирес, а испратиле покани до останатите градови во поранешното вицекралство да испратат делегати. Ова резултирало со војна помеѓу регионите кои ја прифатиле идејата за тоа во кој правец да се движи новата држава, и тие кои биле против таквиот развој.
Иако немало формално објавување на независноста на Рио де ла Плата (Аргентина), сепак ова било почетокот на Аргентинската војна за независност. Слични настани се одвивале и во други региони во Јужна Америка, но Мајската револуција за смета за најраниот успешен обид. Формалната независност на Рио де ла Плата била објавена на Конгресот од Тукуман на 9 јули 1816 година.
Тото против четворица

„Тото против четворица“ (|Totò contro i quattro) — италијански филм од 1963 година, во режија на Стено, а според сценариото на Бруно Корбучи и Џовани Грималди. Главните улоги ги играат: Тото, Пепино Де Филипо и Алдо Фабрици.
1 Синопсис
На полицискиот инспектор Сарачино (го игра Тото) му го крадат автомобилот пред неговата куќа. Потоа, во канцеларијата доаѓа еден човек кој е убеден дека неговата жена и ветеринарот сакаат да го убијат. Истовремено, друг човек пријавува дека некој го уценува. Тото оди во царинската служба каде строгиот царински службеник го казнува поради банален царински прекршок. Така, Сарачино е исправен пред неколку задачи. Кога дознава местото каде уценетиот човек треба да ги предаде парите, Тото оди во еден бутик, каде купува женска облека која му е потребна за да го реши случајот. Таму открива дека сопственик на бутикот е царинскиот службеник, а потоа дознава дека тој заработува многу пари. Тото го наведува царинскиот службеник на доверлив разговор кој го снима и така го уловува корумпираниот службеник. Потоа, Сарачино, преоблечен како проститутка, го решава случајот со уценувањето. Истовремено, еден свештеник ги убедува крадците да му го вратат автомобилот на Сарачино. Сарачино тргнува во потера по својот автомобил и предизвикува судар. Додека тој и свештеникот се возат во автомобилот, на Сарачино му се слошува и ја потпира главата на рамото на свештеникот. Таа сцена ја гледаат крадците, кои помислуваат дека свештеникот има љубовница и одлучуваат да не ги слушаат неговите совети, туку да продолжат да крадат.
Градски стадион Гевгелија

Градскиот стадион Гевгелија - фудбалски стадион со сместивост од 1.400 гледачи. Стадионот се состои од две трибини: западна и северна. Главната западна трибина содржи околу 1,000 седишта, додека северната има околу 400 места. Со него стопанисува Општина Гевгелија, а главен корисник е ФК Кожуф Гевгелија. Во минатото, корисник на теренот била првичниот Кожуф.
1 Историја
Во пресрет на сезоната 2017/18, поради пропозииците за натпреварување во Втората лига, во август било извршена реконструкција на трибината, како и нови простории за фудбалерите, судиите, делегатите, нова заштитна мрежа.
Ил (река)

Ил (|Ille) — река во Бретања, северозападна Франција, десна притока на Вилен. Долга е 48,9 км Извира од ритче кај селото Денже, а се влева во Вилен во градот Рен.
Поврзан е со реката Ранс преку каналот Ил и Ранс, со што има пристап до морскиот брег на Ламанш кај Сен Мало. Каналот претежно се користи за рекреативна пловидба.
1 Населени места по течението
Ил тече низ департманот Ил и Вилен, и тоа низ следниве позабележителни населени места:
* Монтреј на Ил
* Бетон
* Рен
Од Монтреј до Рен реката тече напоредно на каналот Ил и Ранс.
2 Поврзано
* Вилен
* Бретања
Градски стадион Кавадарци

Градскиот стадион Кавадарци - фудбалски стадион со сместивост од околу 4.000 гледачи. Со него стопанисува Општина Кавадарци, а главен корисник е ФК Тиквеш 1930 Кавадарци.
1 Историја
Стадионот бил започнат со изградба во доцните 40-ти на 20-от век. Првиот натпревар на стадионот бил одигран на 19 март 1950, помеѓу Тиквеш и словенечки Трбовље, како бараж натпревар за влез во Третата југословенска лига. Резултатот завршил со 1:4 за фудбалерите на Трбовље.
Стадионот бил прв домаќин на Фудбалската репрезентација на Македонија под 21 година. Тогаш, на 31 мај 1994 година, Македонија ја победила репрезентацијата на Естонија под 21 година со резултат 7:0. Стадионот исто така бил домаќин во финалето во Купот на Македонија 1996/97, помеѓу екипите на Слога Југомагнат и Силекс. Натпреварот гласел 4:1 за Слога Југомагнат.
Во јануари 2020 година, започнало подновувањето на играчкиот терен на стадионот. Во септември истата година била започната целосна реконструкција на источната и јужната трибина.
Опел сигнум

Опел сигнум (германски: ''Opel Signum'') — автомобил дизајниран и произведен од германскиот производител на автомобили Опел, кој се произведувал во периодот од 2003 до 2008 година. Во Обединетото Кралство моделот бил преработуван и продаван како Воксхал Сигнум. Моделот во голема мерка се засновал на Опел Вектра и ја користел долгата верзија на меѓуоскиното растојание на платформата GM Epsilon, исто така користена и од Опел Вектра караван.
Автомобилот се засновал на необичен концепт на многу голем хечбек со скоро вертикална задна врата. Неговите димензии го сместуваат меѓу традиционалните големи семејни автомобили и бизнис автомобили.
Џенерал моторс спровел сличен концепт во Северна Америка на голем хечбек со сродниот Шевролет Малибу Макс во 2004 година, исто така користејќи ја платформата Epsilon.
Од март 2008 година, Воксхал Сигнум веќе не бил наведен на ценовникот на Опел, што подразбира дека производството завршило, а Опел Сигнум и Опел Вектра биле заменети во октомври 2008 година со Опел Инсигнија. Кон крајот на 2005 година, Пјерлуиџи Колина учествувал во реклами низ цела Европа за „Сигнум“ и „Вектра“.
Линорез

Линорез (|linogravure, |linolschnitt, |linocut) — графичка техника која се создава во техника на висок печат.
1 Историја
Линорезот се појавил благодарение на откривањето на линолеумот во Англија во 1863 година.
Линолеумот, бил користен за обложување на подови, а во графиката започнал да биде употребуван од 1900 година.
Некои од најпознатите уметници кои ја користеле оваа графичка техника оставајќи значајни ликовни дела биле: Анри Матис (1869—1854) и Пабло Пикасо (1881—1973).
Пикасо, својот прв линорез го направил 1954 година и е автор кој изградил посебна техника, создавајќи ги своите повеќебојни линорези само со една плоча.
2 Метод
Линорезот е своевидна алтернативна техника за дрворезот. За разлика од неа, каде што се употребуваат дрвени матрици - плочи, при линорезот се користат помеки матрици од линолеум. Како и во дрворезот, линорезот може да се печати рачно или со преса за висок печат (линогравура).
Нанесувањето на бојата се врши со печатарски валјак.
Повеќебојниот линорез се добива со употреба на повеќе плочи од линолеум со различни бои и пасирани со прецизност и точна милиметарска позиционираност и преклопување.
ФК Беса (Добри Дол, Гостиварско)

ФК Беса (албански: ''KF Besa'') - фудбалски клуб од село Добри Дол (Гостиварско), Македонија. Беса своите натпревари ги играла на Беса Глобал Арена во своето село Добри Дол.
1 Историја
ФК Беса била оформена во 1976 година.
Во пресрет на сезоната 2018/2019, Беса која била учесник во Општинската лига Гостивар, го презела клубот Чаклани кој бил третолигаш во моментот. Со тоа новата управа на Чаклани го сменила името на клубот во Беса.
2 Управен одбор на ФК Беса
Со ФК Беса раководи управниот одбор.
Рики Рубио

Рикард Рубио Вивес (роден на 21 октомври 1990, во Ел Масноу, Барселона), попознат како Рики Рубио, е шпански кошаркар, плејмејкер на Финикс Санс и на шпанската кошаркарска репрезентација.
Рубио станал најмладиот играч што заиграл во шпанската АЦБ лига, дебитирајќи за екипата на Ховентут Бадалона на 15 октомври 2005 година, на возраст од само 14 години. Своето деби во Евролигата го направил на 24 октомври 2006 година, на 16-годишна возраст, со што станал првиот играч роден во 90-тите години, кој играл во натпревар од Евролигата. На 25 јуни 2009 година, тој бил драфтуван како петти пик во првата рунда на НБА Драфтот 2009 од страна на Минесота Тимбервулфс, што го прави првиот играч роден во 90-тите години кој бил драфтуван во НБА. На 31 август 2009 година, Ховентут ги разменил правата над Рубио со Барселона, и тој следниот ден потпишал шестгодишен договор со Барселона. Во 2011 година, Рубио им се приклучил на Минесота Тимбервулфс, и поминал шест сезони во клубот пред да биде разменет во Јута Џез во јуни 2017. Во јули 2019, тој бил разменет во Финикс Санс.
За шпанската репрезентација Рубио дебитирал во 2008 година, а со неа бил победник на две Европски првенства во 2009 и 2011, како и на Светското првенство 2019 на кое бил избран и за МВП.
1 Тиутли
1.1 Клупски
* Хувентут:
** УЛЕБ куп (1): 2007/08.
** ФИБА Еврокуп (1): 2005/06.
** Суперкуп на Шпанија (1): 2008.
* Барселона:
** Евролига (1): 2009-2010
** Шпанско првенство (1): 2010-2011.
** Куп на Шпанија (2): 2010, 2011.
** Суперкуп на Шпанија (2): 2009, 2010.
1.2 Репрезентативни
* Европско првенство под 16 години:
** 2005
** 2006
* Олимписки игри:
** 2008
** 2016
* Европско првенство:
** 2009, 2011
** 2013, 2017
* Светско првенство:
** 2019
1.3 Поединечни
* Најкорисен играч на Светското првенство (1) : 2019
* Идеални тим Светското првенство (1) : 2019
* НБА Западна конференција - Руки на месецот : декември, јануари
* Растечка ѕвезда на Евролигата (1): 2009-2010
* Мистер Европа (1): 2008.
* Најкорисен играч на Европско првенство под 16 години (1): 2006.
Фотолитографија

Фотолитографија – е метод на цртање на тенки слоеви на материјал кој се користи во микроелектроника и во печатењето. Исто така, се нарекува „оптичка литографија“ и во суштина претставува формирање на слика на површината со изложување на фотосензитивен материјал.
'' 'Фоторезист' '' - е посебен фотографски материјал што ги менува неговите физичко-хемиски својства кога е изложен на светлина.
''Фотошаблон'' или ''Фотомаска'' - транспарентна плоча за осветлување на која има површина непробојна за светлината.
Процесот на фотолитографијата:
* На подлогата (во микроелектроника ова е најчесто силициум) се користи тенок слој на материјал за да се формира образецот. На него се применува фоторезист.
* Изложеност преку образец за фотографии (со контакт или метод на проекција).
* Изложените области на фоторезистот ја менуваат нивната растворливост и можат хемиски да се отстранат (процес манифестација). Регионите без фоторезист се подложени на последователен третман гравирање, во кој преостанатиот неотворен фоторезист служи како маска.
* Конечно, остатоците од фоторезистот се отстранети.
Процесот има и негативни и позитивни опции. Ако, по изложеност, растворливоста на осветлените области се промени (тие стануваат растворливи и се отстрануваат), процесот е позитивен; во спротивно - кога тие стануваат нерастворливи и остануваат - тоа е негативно.
Фотолитографијата денес има најчеста употреба во печатарството.
Графички техники и технологии

Графички техники и технологии претставуваат материјали, постапки и начини на нивна употреба при печатење и создавање на уметнички дела графика. Карактеристично за овој медиум и начин на изработка на уметничките дела се: најпрво изработката на матрицата, од која цртежот или ликовната постапка се отсликува - втиснува на хартијата или некоја друга подлога. Исто така по правило во оваа техника графичките отпечатоци, благодарение на матрицата можат да се печатат во два и повеќе примероци - тиражи, со што графичкиот отпечаток, како уметничко дело заради својата мултиоригиналност е една од најдемократските и најдостапни уметнички дисциплини. Методот на графичките техники за обработка на матрицата - подлогата може да биде: механички, хемиски и фотохемиски. Според тоа како е изработен и обработен цртежот на матрицата, релјефно, длабинско или рамно, се разликуваат три главни графички методи на печатење: релјефно, длабинско и рамно соодветно.
1 Главни графички техники
''Главни видови'', Механички метод, Хемиски метод, Фотохемиски метод
Висок печат, Дрворез, Линорез
Длабок печат, Бакрорез, Мецотинта, Сува игла, Бакропис, Акватинта, Мека превлака, Резерваж, Колаграфија
Рамен печат, Литографија, Хектографија, Ситопечат, Фотолитографија
2 Графички методи
2.1 Механички метод
Овој метод вклучува само рачна изработка и претставува врежување во матрицата која може да е од дрво или метал. Врежувањето се врши со помош на графички алатки - ножеви, игли, длета, шила.
2.2 Хемиски метод
Хемискиот метод покрај рачната обработка вклучува и хемиски процеси на обработка на матрицата кои се познати како - нагризување или нагризување на металната плоча со киселини.
2.3 Фотохемиски метод
Овој метод подразбира дејство врз матрицата со помош на светлина и хемиски средства.
3 Техника на висок печат
Оваа техника на висок печат е обработка на плочата - матрицата на која што линиите и формите што сакаме да ги втиснеме на хартијата се на површината од матрицата а оние што не треба да бидат отпечатени, втиснати се под површината на матрицата.
* Дрворез.
* Линорез.
4 Техника на длабок печат
Оваа техника подразбира - цртежот што сакаме да го втиснеме на хартијата од матрицата да се врежува во плочата. При печатењето, површината на плочата останува чиста и без боја а врежаните линии и форми се исполнети со боја која потоа се втиснува на хартијата. За графички подлоги, матрици, вообичаено се користат плочи од бакар, цинк, алуминиум, плексиглас. Цртежите се внесуваат на два начина: механички или хемиски.
* Бакрорез* Мецотинта* Сува игла* Бакропис* Акватинта* Мека превлака* Резерваж* Колаграфија
5 Техника на рамен печат
Техниката на рамен печат подразбира печатење на цртежот и формите преку рамна плоча.
* Литографија* Хектографија* Ситопечат* Фотолитографија
6 Галерија со примери од графички техники
Ситопечат

Ситопечат или сериграфија — графичка техника во која отпечатокот се реализира при притискање на боја низ печатарската форма која е изработена од свила затегната на дрвена или алуминиумска рамка.
1 Примена
Со оглед на разновидните можности, оваа техника има примена во многу други индустриски гранки, а особено при печатење на готови производи.
Посебно место зазема во текстилната индустрија.
2 Историја
Ситопечатот потекнува уште од старата Кина, за првпат забележан е во династијата Сунг (960-1279 п.н.е.) каде што постоела техника слична на печатење на ситопечат. Во тоа време, се појавле првите печатени пари во светот.
Со текот на годините, оваа техника е усвоена од многу други земји и култури во Азија, а особено Јапонија, која ќе ја доведе до совршенство.
Со векови, Истокот ја чувал тајната за прецизно печатење на текстил и пергамент со свилена перфорација.
3 Метод
За разлика од другите печатарски техники, ситопечатот овозможува разновидни можности со кои се постигнува различна дебелина на слоевите на бојата, релјефност, делувајќи како тридимензионална слика.
Воедно печатењето на ситото од свила може да биде со изработка на шаблон, залепен на свилата, може да биде со цртањена непропушлив филм на свилата како и со нанесување на фото емулзија која под дејство на светлината и водата, ги дава скоро истите ефекти како кај фотографијата.
4 Галерија
Хектограф

Хектографија (од грчки јазик: стокаτόν „сто“ + γписω „пишува“) — графичка техника со посебна постапка на печатење во која оригиналот се пренесува, копира во посебна желатинска постапка во која желатинот поставен на железна рамка ги копира, извлекува линиите подвлечени со посебното мастило. Хектограф е вид машина за копирање .
1 Метод
Постојат три метода на хектографски печат: желатински (се појавил прв), азотен и алкохолен (последниве двa метода не се користат денес) .
1.1 Желатинска хектографија
За печатење со желатин, обично се користат рамни хектограми, кои се - кутија исполнета со мешавина направена од еден дел од желатин, четири дела глицерин и два дела вода. Масата е поставена во лимени кутии.
Цртежот, прецртан со анилно мастило, цврсто се нанесува и по неколку минути на хектографот се добива отпечаток, којшто се копира на поставените листови хартија.
Во принцип со оваа техника можат да се отпечатат сто отпечатоци, денес со усовршувањето на постапката можно е и до двесте.
1.2 Алхохолна хектографија
Оригиналот за печатење се подготвува на специјално обложена хартија.
На специјална хартија за копирање се пренесува огледалната слика на документот – оригиналот. Печатењето се изведува со хектограмот користејќи го специјалниот слој за репродукција на хартијата за печатење и мастилото за пренесување на оригиналот. Од една плоча за печатење, може да се отпечатат 100-200 отпечатоци.
Предности на ова печатење: брзо печатење на повеќе примероци, ниската цена на потрошните материјали. Недостатоци: слаб квалитет на копиите и нивно избледување со текот на времето .
Хектографијата е еден вид на метод на фотокопирање.
Резерваж

Резерваж (на француски јазик - reservage, Латински - reservare ).
Графичка техника на длабок печат, добиена по хемиски пат, се употребува како доусовршување и прецизирање на акватинта.
1 Историја
Резерважот се појавил за првпат во Франција во втората половина на XIX век.
Оттогаш, оваа техника постојано е усовршувана . Започнуваат да се применуваат и нови технолошки средства како на пример лак од пластика, алати, четки, пердуви со што авторскиот цртеж е зачуван до максимална мерка.
2 Метод
Површината на металната плоча, врз чии делови треба да се изврши хемиско нагризување, се изолираат со лак (резервиж) а претходно на полираната површина со специјално или обично мастило се нанесува цртежот со пердув или четка. Лакот отпаѓа на местото каде што е нанесен цртежот со што киселината ги нагризува само деловите на кои е поставен цртежот.
По нанесувањето на лакот, со топла вода се отстрануваат растворливите делови, при што лакот останува само на оние места кои во почеткот на работата не беа изолирани.
Резерважот е една од позначајните графички техники - таа се појавува како резултат за подобрување на методот на гравирање во акватинта.
Одлика за оваа техника е: слободни потези, широки движења на четката, чисти, јасни и исполнети линии, површините се слични на површини исполнети со четка, со експресивна текстура.
Колаграфија

Колаграфија - (латински kolagrafija) е графичка техника со комбиниран карактер, но најчесто - е изведена во длабок печат. Матрицата во колаграфијата се подготвува со лепење на тенки елементи со различни структури.
1 Историја
Примената на колаграфијата е од понов датум, средината на дваесеттиот век.
Во принцип таа е своевидна синтеза на повеќе графички техники - како што се печатењето во длабок и висок печат.
Нејзиното појавување се должи и на пронаоѓањето на нови хемиски материјали и содржини со кои се изведува графичката ликовност на колаграфијата: разновидни лепила и материјали со богата лепеза на структури.
Сепак нејзината генеза има далечни асоцијации пред сè во печатењето на тапети или употребата на посебни ваљаци за декорирање и боење на sидовите.
2 Метод
На плпчата - матрицата (која може да биде изработена од различен материјал: метал, дрво, картон, иверица) се лепат разновидни елементи изработени од различен материјал и со разновидни структури. Кога лепилото ќе се исуши со печатарски ваљак се нанесува бојата. Бојата останува на сите подигнати делови. Печатењето е на преса за длабок печат на графичка влажна хартија.
Клаграфијата може да биде изработена на два начина. Едниот е колаграфија од висок печат - слична на дрворезот - изработката и начинот на печатењето е идентичен како кај дрворезот.
Вториот е - колографија како длабок печат - во принцип со овој метод се печати на сличен начин како графиките што се изработуваат во длабок печат.
Колаграфијата е доста слободна и инвентивна графичка техника со одреден колаж систем којшто на графичарот му дава потполна слобода во реализацијата на најразновисни графички идеи .
Литографија

Литографија или каменопис — графичка техника на рамен печат подготвена на камени плочи.
Самиот термин е кованица од зборовите на грчки јазик, ''lithos'' што означува „камен“ и ''graphein'' што означува „пишување“.
Литографијата се разликува од останатите графички техники затоа што се реализира со хемиски реакции, а не преку физичката раздвоеност на набоените и ненабоените делови на матрицата. Оваа техника е популарна заради нејзините можности да ги регистрира: свежината на потезите со четка или креон и да ја зачува директноста на работата на уметникот.
1 Историја
Пронаоѓањето на оваа, најмлада, графичка техника му се припишува на Германецот Алојз Зенефелдер (1771-1834) во 1796 година. Во почетокот, Зенефелдер ја нарекувал „хемиско“ печатење.
Во Франција, литографијата наишла на позитивен одѕив кај уметниците како што се Ежен Делакроа и Теодор Жерико.
Со Франсиско Гоја и Оноре Домје, техниката дефинитивно станала еден од поценетите уметнички медиуми. До 1820 godina, само во Париз биле отворени околу 280 литографски ателјеа.
2 Метод
Таа е графичка техника на рамен печат, која како подлога користи литографски камен со рамна површина.
На исполираната, мазна и обработена површина на каменот (бимштајн - посебен варовнички камен), се нанесува цртеж со мрсна литографска креда, литографски туш или некои други мрсни средства (маслен пастел, моливи за цртање на стакло, сапун...). Површината на каменот за литографија е порозна, а зрнестата структура лесно ја прима литографската креда, тушот или некои од наведените средства.
По хемиската обработка на површината од каменот со раствор од азотна и фосфорна киселина, цртежот на каменот изведен со мрсни бои ја прима печатарската боја додека незаштитената површина од мрсните бои е под дејство на киселината со што се одбива бојата. Кога се нанесува бојата, каменот постојано треба да биде навлажнуван со вода.
На набоениот дел од каменот се става хартија, а потоа се започнува со печатење со помош на посебна литографска преса низ која каменот се движи хоризонтално и низ константен вертикален притисок.
Литографијата била основа од која подоцна ќе се развие индустриската техника на офсет печатење која што денес е една од најзначајните и најупотребувани печатарски техники.
3 Галерија
Лозер (планина)

Лозер (|Mont Lozère, |Mont Losera) — највисок планински врв на Севените во состав на Централниот Масив, франција. Сместен е во Националниот парк Севени и се издига на висина од 1.699 м.
На планината има терени за скијање во зимските месеци, додека пак преку летото е посетувана од студенти-љубители на планинарството. Нуди впечатливи глетки со своите четинарски насади и честаци.
Од Лозер извира реката Тарн, и тоа во највисокото место на планинарската патека „Роберт Луис Стивенсон“ (GR 70). Оваа долга патека ги следи чекорите на писателот Роберт Луис Стивенсон кој ја посетил планината во 1878 г. и го опишал тоа доживување во неговата книга ''Патување по Севените на магаре''. Се работи за сточарска патека обележана со камења.
По планината е наречен департманот Лозер.
1 Поврзано
* Централен Масив
Мека превлака

Мека превлака или мек лак - (фр. ''vernis mou''), графичка техника во длабок печат.
1 Историја
За првпат била применета во Фрнција кон крајот на XVII и почетокот на XVIII век.
Кон крајот на XIX век, оваа техника ќе го доживее својот процут, бидејќи со својата изразност била блиска до принципите на импреионизмот.
Во оваа техника работеле: Пјер Огист Реноар, Едгар Дега, Шарл-Франсоа Добињи, Мери Стивенсон Касат, Томас Гејнсборо, Кете Колвиц и други.
Меката превлака, во изразот е слична на цртежи изработен со молив или јаглен и се одликува со мека, живописна, зрнеста структура.
2 Метод
Прво, металната плоча се премачкува со масна подлога, најчесто восок. Врз плочата потоа се става зрнеста хартија а цртежот се нанесува врз неа со притисок од поостар молив.
Поради притисокот на моливот, честичките од плочата се лепат на хартијата. По ова, плочата се нагризува со азотна киселина или раствор на железен хлорид. Киселината делува врз плочата само на местатата на кои хартијата го впила лакот - восокот, од притисокот со моливот. По завршувањето на процесот на нагризување, лакот се мие и се отстранува со топла вода, на плочата се нанесува печатарска боја која останува на местата каде што првобитно моливот ја одмастил површината и се печати на преса за длабок печат,
МеРА25

Вистински европски фронт на непослушност (грчки: ''Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής''), или ''МеРА25'' (грчки: ''ΜέΡΑ25'', ''ден'') — лева грчка политичка партија основана во 2018 година. Основач и генерален секретар е поранешниот пратеник на СИРИЗА и министер за финансии Јанис Варуфакис.
Шупла Стена

Шупла Стена — врв во средишниот дел на главниот срт на протегање на планината Кораб, во Република Македонија. Неговата височина изнесува 2.431 метар.
1 Местоположба
Се наоѓа во средишниот дел на планината Кораб на главниот срт, во непосредна близина односно на самата гранична линија меѓу Македонија и Албанија. Според местоположбата на врвот Шупла Стена се наоѓа на координатите 41°43'29" северна географска широчина и 20°31'06" источна географска должина. Сместен е на главниот срт на протегање на планината Кораб, помеѓу врвовите Црн Камен (2404 м.) и Дерза (2403 м.) веднаш непосредно на север и превојот Шкртец (2020 м.) и малото зарамнето поле Фуша е Лимует на југ. Во неговата најнепосредна близина, на истиот планински гребен определен со превоите Шкртец и Цигански Проход, со Шупла Стена се и зашилените остри врвови Црн Камен и Дерза, поради што погледнати од повеќе места од далечина тие три врвови даваат особено убава налик „алпска“ глетка. Шупла Стена се одликува со многу величествена глетка, каде источната падина е многу грамадна и огромна, прошарана со бујна трева и сипар од ситни раздробени камења, додека западната е стрмна пресечена карпа при што сртот на самиот врв е многу тесен, карпест и раздробен односно испресечен со провалии од двете страни. Веднаш под сртот непосредно под врвот, помеѓу две карпести плочи кои го сочинуваат сртот, има поголема кружна дупка, процеп која делува и му дава изглед на врвот и самата стена како да е шуплива, што впрочем и самите карпи на врвот се шупливи, поради што најверојатно врвот го добил името ''Шупла Стена''. На постарите топографски карти врвот е запишуван и како Шуплја/Шупља Стена, најверојатно под влијание на југословенското картографирање на српскохрватски, додека во некои пишани извори врвот е познат и како Шуплив Камен. Искачувањето на врвот Шупла Стена е многу тешко бидејќи неговите падини се многу стрмни, при што југоисточната е повеќе тревната, а северната и западната се каменести и земјени каде има опасност од лизгање. Самата највисока точка на врвот е многу тесна, при што на нејзе има место сда застанат највеќе 3 до 4 луѓе. Врвот Шупла Стена може да се искачи по доброразгазената граничарска патека која води и го заобиколува по неговата јужна, источна и северна падина, а најдобрата можност за искачување е по тревнатата југоисточна падина низ малото зарамнето поле Фуша е Лимует, веднаш на неговото југоисточно подножје.
2 Галерија
Турнау (Австрија)

Турнау (|Turnau) — гратче и општина во подножјето на планината Хохшваб, во округот Брук-Мирццушлаг на покраината Штаерска, Австрија.
1 Населени места
Општината опфаќа шест населени места:
* Ау кај Турнау (''Au bei Turnau'', жит.)
* Герлах (''Göriach'', жит.)
* Зевизен (''Seewiesen'', жит.)
* Тал (''Thal'', жит.)
* Турнау (''Turnau'', жит.)
* Штибминг (''Stübming'', жит.)
Грчко решение

Грчко решение е грчка политичка партија, основана од поранешниот пратеник, Киријакос Велопулос. Партијата се смета дека е десничарска, или екстремно десно од грчката политичка сцена. Киријакос Велопулос тврди дека партијата не припаѓа на класичниот и добро познат политички спектар.
Партијата првпат влегла во Европскиот парламент кога добила 4,18% од гласовите на изборите за Европскиот парламент во Грција во 2019 година, освојувајќи едно место и во грчкиот парламент кога добила 3,7% од гласовите на грчките законодавни избори во 2019 година и освоила 10 места.
1 Заднина
Грчкото решение беше официјално формирано на 28 јуни 2016 година од поранешниот член на ЛАОС и новинарот Киријакос Велопулос. Претходно, тој најавил формирање на нова партија.
На 7 октомври 2016 година на настан во СЕФ, официјално започнала новата партија.
2 Ставови и идеологија
Според мрежната страница на партијата, Грчкото решение главно инвестира во примарно производство и во геостратегија. Партијата го поддржува развојот на пријателски односи со Русија, се спротивставува на именувањето на Македонија за Северна Македонија и е во прилог на прогласувањето на ЕЕЗ и експлоатацијата на грчкото минерално богатство и тешката индустрија. Исто така, го поддржува реструктуирањето на образовните и здравствените системи. Во интервјуто со Никос Евангелатос во 2016 година, тој изјавил дека поддржува голема држава, имено автопати, пристаништа да бидат во државна сопственост и државата да ја регулира економијата. Тој, исто така, негирал дека е десничар. Тој изјавил дека сака гласачите на Златна зора, иако „многу нацисти“, да му се спротивстават и дека ако неговата партија ќе ги искорени нацистите од Грција, тој би бил горд.
По освоеното место на европските избори во 2019 година, Киријакос Велопулос тврдел дека партијата е политичка сопственост на Бога со кого ќе „работи“ додека избегнувал каква било дискусија за десничарската идеологија или припадност со партијата ЛАОС. Таа се залага за враќање на смртната казна во Грција, во прекршителите кои се вклучени со педофилија, трговија со луѓе и трговија наркотици.
Перцепциите на партијата и манифестот се поврзани со екстремна десница и национализмот, додека честопати новинарскиот свет тврди дека партијата се појавила заради македонското издавање на номенклатурата, за што е обвинет за погрешно гласање на гласачите, но и за честа употреба на расистички дискурс од страна на Киријакос Велопулос.
Партијата е во центарот на критики за прашањата за валидноста и политичкиот темперамент што се појавиле во минатото во врска со позициите на партијата, што ги искажале Киријакос Велопулос и медиумите што го претставуваат.
3 Изборните резултати
3.1 Грчкиот парламент
Година, Водач на партијата, Број на гласови, Процент на гласови, Столици, Позиција
2019 година, Киријакос Велопулос, 208.805 година, 3,70%, 10/300, 5-та партија
3.2 Европскиот парламент
Година, Водач на партијата, Број на гласови, Процент на гласови, Столици, Позиција, Тим
2019 година, Киријакос Велопулос, 236.365, 4,18%, 1/21, 6-ти, ЕСМ
Графика

Графика (el; пишувам, гребам) е една од ликовните дисциплини.
Нејзините основни изразни средства се: линијата, површина, густината на бојата.
Главниот и основен принцип во графиката е балансот помеѓу црното и белото.
Графиката може да биде и во боја, но сепак, акцентот не е во колоритот како во сликарството.
Изразните мотиви и претстави во графиката се со истиот опсег и содржина како и во останатите ликовни техники.
1 Историја
Почетоците на графиката датираат уште од палеолитот забележани во првобитните живеалишта - пештерите.
Вистински процут на графиката во Европа доживува во средниот век. Најзначајните графички уметнички дела се откриваат во творештвото на: Албрехт Дирер, Петер Паул Рубенс, Рембрант Херменсон ван Рајн, а подоцна кај Франциско Хосе де Гоја, Оноре Домје, Анри де Тулуз-Лотрек, Винсент ван Гог, Пабло Пикасо.
Денес, графиката е меѓу позначајните ликовни медиуми, која по постапката и начинот на реализацијата се развива во најразлични изразни и технолошки форми.
На Исток, особено во Кина и Јапонија графиката има многу подолга традиција. Првите печатени дела во Кина датираат од крајот на 2 век. Изработката на графиката во овие две земји е донесена до совршенство, особено со педантноста, студиозноста, прецизноста и сложената занаетчиска постапка која обединува и печатење на графики во боја.
2 Видови на графики
Поделбата на графиките, зависи од начинот на нивното печатење како и техниката и технологијата за нејзиното реализирање.
Во суштина постојат три методи за реализација на графичкото дело:
2.1 Техника на висок печат
Оваа техника на висок печат е обработка на плочата - матрицата на која што линиите и формите што сакаме да ги втиснеме на хартијата се на површината од матрицата а оние што не треба да бидат отпечатени, втиснати се под површината на матрицата.
* Дрворез.
* Линорез.
2.2 Техника на длабок печат
Оваа техника подразбира - цртежот што сакаме да го втиснеме на хартијата од матрицата да се врежува во плочата. При печатењето, површината на плочата останува чиста и без боја, а врежаните линии и форми се исполнети со боја која потоа се втиснува на хартијата. За графички подлоги, матрици, вообичаено се користат плочи од бакар, цинк, алуминиум, плексиглас. Цртежите се внесуваат на два начина: механички или хемиски.
* Бакрорез* Мецотинта* Сува игла* Бакропис* Акватинта* Мека превлака* Резерваж* Колаграфија
2.3 Техника на рамен печат
Техниката на рамен печат подразбира печатење на цртежот и формите преку рамна плоча.
* Литографија* Хектографија* Ситопечат* Фотолитографија
Аренд Хејтинг

Аренд Хејтинг се родил во Амстердам, роден на 9 мај 1898 година — умрел во градот Лугано, на 9 јули 1980)година. Тој бил холандски логичар и математичар, застапник на интуитистички правци во математика.
Хејтинг докторирал во 1925 година на Универзитетот во Амстердам, каде подоцна работел како предавач.
Значајни дела му биле ''Преглед на истражување на основата на математиката'' и ''Интуиционизам''.
Во 1942 година станал член на Кралската холандска академија на науки и уметности.
Џон Ешбери

Џон Лоренс Ешбери ( |John Lawrence Ashbery ; Рочестер, 28 јули 1927 година - Хадсон, 3 септември 2017 година ) бил американски поет, автор на повеќе од дваесет книги поезија и добитник на најголемите американски награди за поезија, вклучително и Пулицеровата награда во 1976 година за збирката „''Автопортрет во искривено огледало.''
1 Животопис
Џон Ешбери е роден во Рочестер, Њујорк и пораснал на фарма во близина на реката Онтарио. Почнал да пишува поезија во училиштето Академија Деерфилд, каде читал дела од автори како: Вистан Хју Оден и Дилан Томас . Неговата рана желба била да биде сликар, па за време на школувањето тој посетувал часови во Музејот на уметност во Рочестер.
Дипломирал на Харвард во 1949 година . Тој го напишал своето последно дело поезија за В. Х. Одена. Откако кратко време студирал на универзитетот во Њујорк, магистрирал на Универзитетот Колумбија во 1951 година.
Во 1965 година, како Фулбрајт стипендист, живеел во Франција. Во овој период работел како соработник и уметнички критичар во разни списанија, па продолжил да го работи истото и по враќањето во Соединетите држави. Во тоа време тој соработувал и со Енди Ворхолза чија работа напишал многу позитивни критики. Во раните 70-ти, тој започнал да предава на колеџот во Бруклин . Тој бил избран за член на Американската академија на науките и уметностите во 1983 година. Оттогаш, паралелно со неговата поезија, неговата академска работа продолжила.
2 Поетско творештво
Во првите негови поетски дела се чувствува влијанието на Оден, како и на Валас Стивенс, Борис Пастернак и на француските надреалисти. Во доцните 50-ти години на минатиот век, Џон Бернард Мајерс ја класифицирал како авангардна поезијата на Ешбери, како и делата на Кенет Кох, Френк О’Харе, Барбара Гест и други во т.н.Њујоршко ''училиште'' .
Критиката, во текот на 70-тите години му обрнала поголемо внимание на творештвото на Ешбери , кое сè повеќе се сфаќал како контроверзен авангарден поет, станувајќи еден од најистакнатите поети на Америка. По книгата ''Три поеми''''(Три песни,'' 1973), се појавила ''збирката „Автопортрет во искривено огледало“,'' за која ја добил една од најголемите американски поетски награди: Пулицеровата (Пулицеровата награда), Националната книжевна награда (Национална Награда за книга) и Награда за национални критички книги.
Маличко Езеро

Маличко Езеро, поретко Совјанско Езеро (|Liqeni i Maliqit) — поранешно езеро во Албанија, исцедено кон средината на XX век, а наречено по паланката Малик на исток од него. Се наоѓало во македонскиот крај, помеѓу Охридското Езеро на север и градот Горица (Корча) на југ, во долината на реката Девол. исполнувало добар дел од просторот на денешно Горичко Поле, и на исток се граничело со областа Мала Преспа. Во праисторијата сочинувало една целина со Преспанското, а веројатно и Охридското Езеро, наречена Десаретско Езеро. На неговите брегови се најдени остатоци од населби уште од неолитско време. Пред неговото исцедување, било најважното живеалиште на кадравиот пеликан во земјата.
Францускиот историчар и истражувач Франсоа Пуквил направил опширна обиколка на регионот за време на Наполеоновото владеење и забележал дека Маличкото Езеро е долго 8, а широко 2 км, и дека неговите води се одлеваат во реката Девол преку водопад.
1 Историја
1.1 Настанок
Езерото е дел од Десаретската група во која спаѓаат Големото Преспанско, Малото Преспанско и Охридското Езеро. Се претполага дека настанало во времето кога овие езера биле обединети во Горичкото Поле, а веројатно и со Егејското Езеро. Некои тврдат дека Охридското има посебен настанок поради неговиот статус како најстаро езеро во Европа заедно со Каспиското. Оттука, се смета дека е создадено некаде по средината до крајот на горен миоцен или во плиоценот, кога престанал непосредниот проток на вода од Десаретскиот во Егејскиот слив.
1.2 Археологија
Неолитските населби пронајдени на езерскиот брег во облик на земјанки се претставителни за Средоземјето во тоа време, и се смета дека тие биле урнек за создавањето на ваквите живеалишта во Средна Европа. Наодите од овие населби можат да се видат кај селото Совјани во долината на Девол во Горичката област.
1.3 Исцедување
Со доаѓањето на италијанска власт во Албанија и соседна западна Македонија во 1939 г. донесено е решение за исцедување на бројни моклишта со цел да се искорени маларијата. Постепеното исцедување на Маличкото Езеро започнало во 1946 г. со што се исушени 60.000 хектари мокри подрачја, а добиени се 170.000 хектари обработливо земјиште, на кое се заседени првите полиња со шеќерна репка. Потфатите се направени со трудот на затвореници осудени од комунистичкиот режим и сместени во работен логор крај езерото. Некои од осудените работници умреле поради лошите услови и тешката работа, додека пак други се осудени на смрт поради саботирање со цел да се запре работата.
2 Поврзано
* Малик
* Совјани
* Горичка област
* Сува Гора (Преспа)
* Десаретско Езеро