procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Жоао Мутињо

Жоао Филипе Ириа Сантос Мутињо (; роден на 8 септември 1986 година, во Портимао) — португалски фудбалер, играч од средниот ред на Брага и поранешен репрезентативец на Португалија. Главно игра на позицијата централен играч од средината на теренот, но исто така знае да ја покрие и дефанзивната позиција во средниот ред.
Тој ја започна професионалната кариера во Спортинг, но во 2010 година се пресели во соперникот Порто и освои 12 титули во двата клуба заедно. Три години подоцна тој се преселил во Монако во трансфер вреден €25 милиони евра, а од таму во Вулверхемтпон за кои одиграл пет сезони во англиската Премиер лига. Во 2023 година, се вратил во татковината потпишувајќи за Брага.
Мутињо ја претставувал репрезентацијата на Португалија на четири европски првенства (2008, 2012, 2016 и 2020) и две светски првенства во 2014 и 2018. Во 2016 година, тој ја освоил европската титула со репрезентацијата на Португалија на Евро 2016 во Франција.
1 Титули
width=80%
1.1 Клупски
1.1.1 Спортинг Лисабон
* Куп на Португалија : 2
: 2006-2007, 2007-2008
* Суперкуп на Португалија : 2
: 2007, 2008
1.1.2 Порто
* Примеира лига : 3
: 2010–2011, 2011–2012, 2012–2013
* Куп на Португалија : 1
: 2010-2011
* Суперкуп на Португалија : 3
: 2010, 2011, 2012
* УЕФА Лига Европа : 1
: 2010-2011
1.1.3 Монако
* Лига 1 : 1
: 2016-2017
1.1.4 Брага
* Лига куп на Португалија : 1
: 2023-2024
1.2 Репрезентативни
1.2.1 Португалија
* Европско првенство : 1
: Франција 2016
*УЕФА Лига на нации : 1
: 2018-2019
*Европско првенство за играчи под 17 години: 1
: 2003
1.3 Поединечни
*Фудбалер на годината на Порто : 2012-2013
*Фудбалер на годината на Вулверхемптон Вондерерс : 2018-2019
Фондација Карнеги за меѓународен мир

Фондација Карнеги за меѓународен мир (CEIP) е меѓународен аналитички центар со центри во Вашингтон, Москва, Бејрут, Пекинг, Брисел, и Њу Делхи. Организацијата себе се промовира како посветена на подобрување на соработката меѓу нациите преку активно меѓународно учество на САД. Основана е во 1910 година од страна на Ендрју Карнеги. Дејствувањето на оваа организација не се поврзува со ниедна политичка партија.
1 Балканските војни според Карнегиевата фондација
Нестабилноста на Балканскиот Полуостров кулминирало со Првата балканска војна во 1912 година. Мировните движења, кои со години ги симпатизирале борбите на балканските Словени за ослободување од османлиското владеење, сметале дека треба да се прекинат непријателстата и споровите да се решат по мирен пат во согласност со меѓународното право. Меѓутоа, во Втората балканска војна, кога веќе Османлиска Турција не била главна страна во непријателствата, доаѓале извештаи за крајно дивјаштво во борбите што ја обележувале и Првата и за многубројните злосторства над цивилното население кои биле главна одлика во Втората балканска војна, односно на територијата на Македонија. Тоа била причина за решението на Карнегиевата фондација, донесена веднаш по избувнувањето на Втората балканска војна, да состави престижно маѓународна комисија и да ја задолжи со задача да ги востанови фактите и да му даде на западното мислењен јасна и сигурна слика за она што се случува во погодениот регион. Карнегиевата комисија се состоелаод 8 членови, по еден од САД, Германија, Австроунгарија и Русија и по двајца од Франција и Велика Британија, и тоа:# Д-р Јозеф Редлих, професор по јавно право на Универзитетот во Виена;
# Валтер Шекинг, професоор по право на Универзитетот во Марбург;
# професор Павел Милјуков, член на руската Дума;
# Д-р Семијуел Т. Датон, професор во Учителскиот колеџ на Универзитетот Колумбија;
# Френсис В. Хирст, уредник на Економист;
# Д-р Х. Н. Брејлсфорд, новинар;
# Барон д'Естунел де Констан, сенатор и
# Г. Жистен Годар, правник и член на Собранието на Франција.
Претседател на комисијата бил де Констан кој ја претставувал Франција на двете хашки деловни конференции во 1899 и 1907 година и бил добитник на Нобеловата награда за мир во 1909 година.
Џибрил Сидибе (француски фудбалер)

Џибрил Сидибе (роден на 29 јули 1992 во Троа) — француски фудбалер, на Тулуза.
1 Клупска кариера
1.1 Рана кариера
Џибрил Сидибе игра на позицијата лев или десен одбранбен играч, но исто така може да биде користен и во средниот ред. Тој ја започна својата кариера во родниот град во тимот на Троа во 2000 година на 8 годишна возраст. Сидибе го имаше своето деби во за тимот на Троа во текот на шамионатот во сезоната 2009–10 каде што клубот настапуваше во третата француска дивизија. Тој го направи своето професионално деби на 17 септември 2010 година на натпреварот против Гренобл.
1.2 Лил
Откако ѝ помогна на Троа да се врати во Лига 1, Сидибе како 19 годишно момче потпиша за Лил во јули 2012 година, како замена за Матие Дебуши. Сидибе го имаше своето деби за Лил, на 25 август 2012 година против Ница, и тоа беше прв негов настап како стартер во Лига 1 и тој тоа го означи со постигнувајќи на гол во 59 та минута со изедначување на 2-2. Во Лил во сезоната 2012–13 на мечот број 5 против Бате Борисов во Минск на 20 ноември, Сидибе му помогна на Лил да издвојува победа, после поразот од првиот меч во Франција со резултат 3-1. Сидибе беше исклучен во второто полувреме, но Лил го одржа водството и победи со 2-0 победа, и со тоа обезбеди доволно бодови за следната фаза групата од Лигата на Шампионите 2012-13 година.
Сидибе постигна гол за израмнување, за Лил против Париз Сен Жермен во купот на Франција 2016 година, но сепак ПСЖ го доби натпреварот со 2-1.
1.3 Монако
1.3.1 2016-2017 сезона
На 8 јули 2016 година, Сидибе се придружи на Монако со пет годишен договор. На 22 ноември, Сидибе го постигна првиот гол преку асистенција на Бенџамин за првиот гол на Монако во 48 минута и му овозможи на Томас Лемар во 53-та минута да постигне гол за Монако и да го поразат Тотенхем со 2-1 дома во сезоната 2016-17 во групната фаза од Лигата на шампионите во групата Е во натпревар од 5 коло и да го обезбеди Монако дека ќе заврши на врвот на групата Е .
2 Репрезентативна кариера
Сидибе не беше дел од фудбалската репрезентација на Франција на УЕФА Евро 2016.
На 25 август 2016 година, Сидибе првпат беше повикан во селекцијата на Франција за пријателскиот натпревар против Италија и за квалификациите за светското првенство во 2018 година против Белорусија. Своето деби го направи на 1 септември на стадионот на фудбалскиот клуб Бари Св Никола одигрувајќи го целиот меч во победата со 3–1 .
Гарет Бејл

at Гарет Франк Бејл ( во ) — велшки фудбалер или на Реал Мадрид и велшката репрезентација.
1 Кариера
1.1 Клупска кариера
Бејл ја започнал кариерата во екипата на Саутхемтон, играјќи како лев бек и веќе таму изградил репутација на одличен изведувач на слободни удари. Тој се преселил во Тотенхем Хотспар во летото 2007 година, за сума од 7 милиони фунти. За време на престојот во Тотенхем, менаџерските и тактичките смени во тимот го довеле да се трансформира во повеќе напаѓачки играч. Од сезоната 2009-2010, под водство на Хари Реднап, Бејл станал составен дел од тимот, а за време на сезоната 2010-2011 кон него се зголемило и вниманието на меѓународната јавност по одличните игри во Лигата на шампионите. Во 2011 година и 2013 година тој бил прогласен за фудбалер на годината во Премиер лигата, и исто така бил избран и во УЕФА Тимот на годината. Во 2013 година, тој ја добил наградата за најдобар млад фудбалер во Премиер лигата.
На 1 септември 2013 година, Бејл бил продаден на Реал Мадрид за сума помеѓу 91 милиони евра и 100 милиони евра. Во јануари 2016 година, документите кои се однесувале на трансферот потврдиле дека тој изнесувал 100,8 милиони евра, засенувајќи ја претходната рекордна сума од 80 милиони фунти, односно, 94 милиони евра платени исто така од Реал Мадрид за Кристијано Роналдо во 2009 година. Бејл одиграл суштинска улога во неговата прва сезона во Реал Мадрид, за да му помогне на клубот да ја освои шампионската титула во Лигата на шампионите но и во Копа дел Реј, постигнувајќи голови и во двете финалиња. Следната сезона, тој го освоил Суперкупот на УЕФА, и постигнал гол и во третото големо финале за да му помогне на клубот да го освои ФИФА Светското клупско првенство во 2014 година. Две години подоцна, тој бил клучен играч во уште една шампионска кампања во Лигата на шампионите, победувајќи го Атлетико Мадрид во финалето и бил избран во УЕФА тимот на сезоната. Во 2016 година, ESPN го рангирал Бејл за дванаесетти на својата список на најпознатите спортисти во светот.
1.2 Репрезентативна кариера
Бејл го направил своето деби за фудбалската репрезентација на Велс во мај 2006 година, со што станал најмладиот играч во тој момент кој настапил за еден репрезентација. Бидејќи тој има заработено повеќе од 60 настапи и постигнато 26 голови, го направи да биде втор стрелец во историјата на Велс одма зад Јан Раш. Тој бил најдобар стрелец за Велс во нивните успешни квалификациите за УЕФА Евро 2016, постигнувајќи седум гола; На Европското првенство во Франција 2016 година, тој го одвел Велс до полуфиналето на првенството што претставува најголем репрезентативен успех на Велс.
2 Титули
2.1 Реал Мадрид
* Примера Дивисион : 1
: 2016-2017
* Куп на Шпанија : 1
: 2013-2014
* Суперкуп на Шпанија : 1
: 2017
* Лига на Шампиони : 4
: 2013-2014, 2015-2016, 2016-2017, 2017-2018
* Светско клупско првенство : 3
: 2014, 2017, 2018
* Суперкуп на УЕФА : 3
: 2014, 2016, 2017
Триод

Триод или трипеснец(| Τριῴδιον, од τρεις - три + ωδή - песна) — зборник од канони, кои се состојат од три пеења. Постојат стари ракописи на црковнословенски јазик. Првиот печатен триод е издаден во Венеција.
Триодoт ги покрива подвижните празници на годината, празниците чии датуми не се фиксни, туку зависат од деновите на празнувањето на Велигден - од подготвителната недела за великите пости до втората недела по Педесетница (Духовден).
1 Посен и цветен триод
Во богослужбата има ''посен триод'' и ''цветен триод''.
1.1 Посен триод
Посен триод (Τριῴδιον κατανυκτικόν) - содржи служби на подготвителните и великопосната недела, од првата недела - почнувајќи со неделата на митарот и фарисејот, до Велигден. Повеќето автори на молитвени текстови (канони, стихири, антифони и др.) се од 8 и 9 век – Андреј Критски, Козма Мајумски, Јован Дамаскин, император Лав VI, и др.
1.2 Цветен триод
Цветен триод (пентикостар, петдесетодневник) – ги вклучува службите за Велигден (започнува со Лазарова сабота) и недела по Воскресението Христово до втората недела по Педесетница.
2 Познати триоди
Познати македонски триоди се:
*Битолски триод
*Орбелски триод
*Шафариков триод
*Загрепски триод
Инфекција на мочните патишта

Инфекција на мочните патишта — заболување на урогениталниот тракт, најчесто предизвикана од некоја бактерија.
1 Причини за појава
Оваа инфекција е прилично честа мачнина, која се јавува кога микроорганизмите што живеат во урогениталниот тракт во цревата ќе навлезат во мочниот меур. Речиси 90% од инфекции на мочните патишта се предизвикани од бактеријата ешерихија коли која вообичаено се наоѓа во цревата. Почесто се јавуваат кај жените кои имаат многу пократка мочна цевка, така што бактериите полесно навлегуваат во мочниот меур. Притоа, овие инфекции најчесто се јавуваат кај девојките кои штотуку започнале со сексуални односи, како и кај жените во менопауза. За зголемување на ризикот од појава на овие инфекции придонесуваат неколку фактори, како: лошите хигиенски навики и прекумерната хигиена (примена на агресивни сапуни и гелови за туширање кои ги уништуваат добрите бактерии), капењето во када или во базен, одложување на мокрењето (уринарна ретенција), сексуално преносливите болести (гонореја, кламидија итн.), зголемената простата кај мажите, ослабен имунитет итн.
2 Симптоми
Симптоми на инфекција на мочните патишта се:* притисок во мочниот меур
* печење при мокрењето
* заматена урина и крв во урината
* треска
* болка во долниот дел на стомакот.
3 Терапија
+Резистенција на ''E. coli кон различни класи на антибиотици во Македонија'', Антибиотик, Резистентност
Аминогликозиди, 27%
Аминопеницилини, 96%
Цефалоспорини (3 ген.), 60%
Флуорокинолони, 58%
Пиперацилин/тазобактам, 42%
Основата на третманот се антибиотиците. Феназопиридин повремено се пропишува во текот на првите неколку дена заедно со антибиотиците што го ублажува чувството на печење и итност кое се јавува при инфекциите на мочниот меур. Сепак, не се препорачува негова рутинска примена заради зголемениот ризик од метхемоглобинемија (зголемена концентрација на метхемоглобин во крвта). Парацетамолот се користи при појава на треска. Не постојат цврсти докази за ефикасност на продукти со брусница во третманот на моментални инфекции.
Дончо Лазаров

Дончо Лазаров - Сојтеријата ( во — во ) — македонски револуционер, тиквешки војвода и член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Потекнувал од револуционерно семејство, во нивната куќа често пати престојувале старите тиквешки ајдуци и револуционери. Во редовите на македонската револуционерна организација бил примен со неполни дваесет години. Завршил педагошко училиште во Скопје. Бил назначен за учител во Тиквешко. Пред Тиквешкото востание се ангажирал околу подготовките на Организацијата и придонел во организирањето на илегална работилница во училиштето во Ваташа за изработка на облека за четниците. Учествувал и во нападот на чифликот на Азис ага, покрај селото Моклиште во 1903 година.
Во 1904 година ја напуштил учителската работа во Ресава, Кавадерчко и се вклучил во четата на војвода Добри Даскалов. Неговиот буен темперамент често бил причина за честите судири што ги имал со месните Турци во селото Ваташа, па поради тоа бил честопати апсен и затворан. На крајот од 1905 година бил назначен за реонски војвода во Тиквешијата. Со негова помош четата на војводата Добри Даскалов во текот на јули 1905 година успеала да се извлече од обрачот на турската војска кај селото Ресава. Неговата желба да стане тиквешки околиски војвода честопати го конфронтирала со околискиот војвода и со месното раководство на револуционерната организација, затоа во зимата 1907 година била донесена одлука тој да замине извесен период во Бугарија. Таму останал до Младотурската револуција во 1908. На 1 јули 1907 година со чета тргнал за Македонија од Ќустендилскиот пункт во ВМРО. Неколкупати бил апсен и затворан од турската власт. По Младотурската револуција и формирањето на НФП (Народна федеративна партија), Дончо Лазаров бил еден од нејзините први членови, а извесен период е и раководител на Народната федеративна партија во Кавадерчко. По разочарувањето на Младотурската револуција повторно станал четник кај војводата Лазар Фертикот. Во јуни 1913 година бил меѓу организаторите и раководителите на Тиквешкото востание против српската власт. По задушувањето на востанието поголемиот дел од четниците се повлекуваат од Тиквешијата. На овој терен останал само Дончо Лазаров со својата чета.
По Првата светска војна се преселил во Петрич и работел во постојаната окружна комисија. Во 1921 година бил избран за градоначалник на Петрич. Во октомври 1928 година бил избран за член во една комисија за помирување на спротивставените страни во ВМРО, формирана од Илинденската организација. Во 1930 година бил избран за претседател на македонското друштво „Христо Матов“ во градот. Починал во 1950 година во Петрич, Бугарија.
Коловрт

Коловрт или коловрат го претставува Сонцето и е симбол на словенскиот бог Сварог. Тоа претставува сила, достоинство, сонце и оган. Тоа е симбол на секуларната како и на духовна сила. „Коло“ значи тркало, а „вр(а)т“ го означува вртењето на краците. Коловртот претставува бесконечен циклус на раѓање и смрт. Секоја страна на тркалото поединечно е циклус на животот во нашиот свет. Коловртот и свастиката (кукестиот крст) се исто, само разликата е што коловратот е симбол за словенската вера (родноверие), а свастика е за Сонцето (Дажбог или Сварог).
1 Поврзано
*Словени
*Словенска митологија
*Родноверие
*Свастика
Александар Гучков

Александар Иванович Гучков (|Алекса́ндр Ива́нович Гучко́в) (14 октомври 1862 – 14 февруари 1936) — руски политичар, претседател на третата Дума и министер за војна во Привремената руска влада.
1 Поврзано
* Сојуз 17 октомври
Сува Река (Скопска)

Сува Река — река, суводолица во Македонија, која протекува југозападно од градот Скопје. Како што укажува и нејзиното име таа претставува суводолица, која има постојан и висок водостој за време на топењето на снеговите на Караџица во текот на пролетните месеци, кога таа течејќи на неколку места го преплавува асфалтниот пат кон околните села, а вода има и за време на врнежи, додека во летниот период нејзиното корито е целосно суво. Според записите на македонскиот револуционер Ѓорче Петров во книгата Материјали по изучувањето на Македонија, Сува Река настанува со составувањето на 2 потока: од самата Сува Река и Патишка Река. Првата започнува да тече во долот кој ја разделува Сува Гора (Скопска) од Рудина и ги собира водите од северозападниот крај на Каршијак. Патишка Река започнува да тече на Црн Врв недалеку од езерата (Салаковски Езера, н.з.) и надолу слегува по длабокиот дол помеѓу Караџица и Ибраимица. Двете се соединуваат на 1 час под селото Јаболци, а уште 1 час подолу под името Сува Река заедничките води се влеваат во Маркова Река од левата страна спроти село Варвара. Како што покажува и самото име на реката, Сува Река е суводолица без посебен извор и без вода преку летото, но затоа кога дотекува таа е доста бујна и страшна.
1 Поврзано
* Патишка Река
Дифенхидрамин

Дифенхидрамин е антихистаминик кој претежно се користи во третманот на алергии. Исто така се користи при несоница, симптоми на настинка, тремор при паркинсонизам и наузеа. Може да се администрира преку уста, интравенска и интрамускулна инјекција. Максимален ефект се постигнува околу два часа по администрирањето, а ефектите може да траат до седум часа.
Руска авангарда

Руска авангарда – голем, влијателен бран на авангардната модерна уметност која процутела во Руската Империја и Советскиот Сојуз во периодот од 1890 до 1930 година. Некои историчари како нејзин почеток ја бележат 1850 година, а за крај ја наведуваат 1960 година. Терминот опфаќа многу поединечни, но неразделно поврзани уметнички движења кои цутеле во тоа време – супрематизам, конструктивизам, руски футуризам, кубофутуризам, заум и неопримитивизам. Со оглед на тоа што многу авангардни уметници биле родени или израснати во она што денес е Белорусија и Украина (Казимир Малевич, Александра Екстер, Владимир Татлин, Василиј Кандински, Давид Бурлјук, Александар Архипенко), некои извори зборуваат и за украинска авангарда.
Руската авангарда го достигна својот креативен врв и максимална популарност во раздобјето на Руската револуција, од 1917 до 1932 година, кога идеите на авангардата се судрија со новонастанатата државноспонзорирана насока на социјалистичкиот реализам.
1 Период пред Октомвриската револуција
Авангардна група на сликари се собирала во списанието „Мир искуство“ и се заземала за оживување на руската народна уметност. Најзначајните резултати ги постигнала во сценографијата и костимографијата.
На почетокот на XX век во руската архитектура пристигаат западноевропските влијанија, прво сецесијата, а потоа функционализмот. Главни двигатели на руската апстрактна уметност биле Василиј Кандински, кој воедно бил и авторот на првата апстрактна слика (1910), М.Ф. Ларионов и Н.С. Гончарова (основачи на рајонизмот), а Казимир Малевич бил најрадикален (зачетник на супрематизмот).
Зачетник на конструктивизмот, најраниот облик на апстрактната скулптура, бил Владимир Татлин. Идеите на конструктивизмот во Европа ги пронеле вајарите: Александар Архипенко, Антоан Певзнер и Наум Габо.
2 Советски стил
После Октомвриската револуција се јавил краткотраен, но славен обид за модернизација на руската уметност во кој авангардата станала службен стил. Но, набрзо авангардните уметници биле шиканирани и дури затворани, а од 1934 година единствен признат ликовен израз бил социјалистичкиот реализам. Во Русија биле родени, но ја напуштиле во текот или после Октомвриската револуција Алексеј Јавленски, Марк Шагал, Ел Листиски, М. Ф. Ларионов и неговата сопруга Н. С. Гончарова и С. Пољаков.
Во сликарството се величаат култовите на Сталин, младоста и работниците. Идеолошки монументални споменици и портрети изведувала В. И. Мухина, а во архитектурата превладал стилот во кој се величала моќта на државата (Ленинов мавзолеј на Црвениот плоштад) во Москва.
3 Современа руска уметност
Советскиот стил трае сè до распадот на Советскиот Сојуз во 1991 година кога се јавува т.н. „постсоцијалистички стил“. Младата генерација архитекти проектира во сите постмодерни стилови на архитектурата. Периодот после 1990 година е обележан со појавата на многубројни уметнички групи кои се движат од геометриска апстракција преку хепенинг, лендарт, концептуална уметност, до хиперреализам вдахновен од социјалистичкиот реализам (т.н. уметност на перестројката).
4 Поврзано
* Супрематизам
* Конструктивизам
Љуљзим Баша

Љуљзим Баша ( во ) — албански политичар, претседател на Демократска партија на Албанија од 2013, најголемата опозициска партија во Албанија. Баша бил градоначалник на Тирана во периодот 2011–2015, а претходно бил член на советот на Тирана. Баша бил и министер за транспорт и врски во владата на Сали Бериша во периодот 2005–2007, министер за надворешни работи 2007–2009, како и министер за внатрешни работи во периодот 2009–2011.
1 Животопис
Љуљзим Баша е роден на 12 јуни 1974 во Тирана. Неговите родители имаат потекло од Дреница во Косово, а од таму биле протерани од југословенските партизани. Баша високо образование завршил на универзитетот во Утрехт, а работел како истражител за меѓународниот кривичен суд за воените злосторства во Југославија, каде ги истражувал воените злосторства на српските вооружени сили на Косово во периодот 1998–1999.
Во јануари 2005 се зачленил во Демократска партија на Албанија, а во мај истата година станал член на претседателството на таа партија. Партијата извојувала две последователни победи на парламентарните избори во 2005 и 2009, а Баша бил министер во повеќе ресори во владата на премиерот Сали Бериша. Баша бил министер за транспорт и врски во 2005–2007, министер за надворешни работи 2007–2009, како и министер за внатрешни работи во периодот 2009–2011. Баша во 2011 се кандидирал за градоначалник на Тирана како кандидат на владејачката ДПА, и остварил тесна победа од само 81 глас врз водачот на опозициската Социјалистичка партија на Албанија и тогашен градоначалник Еди Рама.
По поразот на Демократската партија на парламентарните избори во 2013, Бериша поднел оставка од челното место во партијата. Баша бил избран за нов предводник на партијата на 23 јули 2013 како единствен кандидат на внатрепартиските избори. На 18 февруари 2017 година, Баша како водач на опозицијата започнал протест против владата на Рама, обвинувајќи високи државни функционери за корупција и вмешаност во трговија со дрога. Баша одбил да учествува на парламентарните избори во јуни истата година поради сомнение дека е можна изборна измама.
Коловрат

Коловрат ( |Colorât , |Colovrat ) е планински гребен на Јулијски Алпи на границата меѓу Словенија и Италија, западно од Толмин и југоисточно од Кобарид . Тоа е географска граница помеѓу долината Соца во Словенија и регионот на Венецијанска Словенија во Италија. Се протега околу 7 км на кота помеѓу 800 и 1150 м.
Постојат два патишта на гребенот, еден од италијанска страна, достапен од Дренчија и еден од словенечка страна, достапен од селата Ливек и Волче .
Помеѓу 15 и крајот на 18 век, Коловратскиот гребен бил граница помеѓу Хабсбуршката монархија и Венецијанската Република . Помеѓу 1866 и 1918 година, границата меѓу Австроунгарското Царство и Италија исто така се одвивала по истата линија. Помеѓу 1947 и 1991 година, гребенот бил граница меѓу Италија и Југославија .
1 Поврзано
* Матајур
Емст

Емст е град со 3,000 жители, кој се наоѓа во општината Епе во покраината Хелдерланд во Холандија. Тоа е родното место на познатиот холандски фудбалер Марк Овермарс. Емст се наоѓа во шумската област на Велуве.
Часот на волкот

Часот на волкот (шведски: ''Vargtimmen'') - шведски филм од 1968 година, во режија на Ингмар Бергман, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Макс фон Сидов, Лив Улман, Ингрид Тулин, Гертурд Фрид, Ерланд Јозефсон итн.
1 Содржина
Сликарот Јохан Борг (го игра фон Сидов) живее на осамен остров со својата бремена сопруга Алма (ја игра Улман). Тој се наоѓа во сериозна психичка и креативна криза, страда од несоница и доживува бројни кошмари. Алма го открива неговиот дневник и, читајќи го, дознава за неговите скриени желби и тајни. Јохан среќава таинствени ликови на островот, кои живеат во еден замок. Тој и Алма се поканети на вечера во замокот и таму Алма ја здогледува сликата што ја насликал Јохан, а на која е прикажана Вероника Фоглер, жената со која Јохан бил во љубовна врска во минатото. Исто така, Јохан ѝ ја кажува својата тајна за убиството на едно дете. Еден ден, еден од ликовите кои ги среќава Јохан, докторот, ги посетува Јохан со покана да дојде на забава во замокот на која ќе може повторно да ја види Вероника. Притоа, докторот му остава пиштол, а Јохан пука во својата сопруга. Во замокот тој ја среќава Вероника, која лежи гола во една соба, прекриена со бела покривка, како да е мртва. Тој започнува да ја милува, но тогаш во собата се појавуваат сите жители во замокот и го исмејуваат. И покрај пукањето, Алма не е мртва и таа го следи Јохан, кој заминува во шумата. Таму, Алма ги здогледува ликовите од замокот, но не може да го пронајде својот сопруг, кој мистериозно исчезнува.
Маркус Рашфорд

Маркус Рашфорд (роден на 31 октомври 1997 година, во Манчестер) — англиски фудбалер, напаѓач на Манчестер Јунајтед и на англиската репрезентација.
Рашфорд ја започнал својата кариера во Манчестер Јунајтед доаѓајќи во клубот на седумгодишна возраст, а своето деби за првиот тим го направил во февруари 2016 година, постигнувајќи притоа два гола во победата со 5-1 над Митјиланд во УЕФА Лига Европа. Три дена подоцна, тој дебитирал со гол и во Премиер лигата во натпреварот против Арсенал. Во досегашната кариера со Јунајтед, Рашфорд ги освоил ФА Купот, Лига купот, ФА Комјунити Шилд и УЕФА Лигата на Европа.
Рашфорд постигна гол на своето деби за Англија во мај 2016 година, станувајќи најмладиот играч кој постигнал гол во својот прв репрезентативен настап за сениорската репрезентација на оваа земја. Оттогаш тој настапил на две Европски првенства; во 2016, каде што бил најмладиот играч учесник на турнирот, и 2020, каде што настапил и во финалето во кое Англија загубила на пенали од Италија. Тој, исто така, ја претставувал својата земја и на две Светски првенства во 2018 и 2022 година, постигнувајќи досега вкупно три гола на Мундијалите (сите на вториот).
1 Биографија
Маркус Рашфорд е роден на 31 октомври 1997 година, во Манчестер, каде што и израснал. Тој има јамајканско потекло по својот татко додека неговата мајка е од Свети Китс и Невис.
Рашфорд потекнува од семејство од работничка класа; неговата мајка Мелани Мејнард, е самохран родител која често морала да работи на повеќе работни места за да го прехрани своето семејство. Тој има четири постари браќа и сестри; двајцата браќа, Двејн Мејнард и Дејн Рашфорд, и двајцата професионално го застапувале, и две сестри Шантел и Клер. Маркус, исто така, му е братучед на колегата фудбалер Лоис Мејнард, кој моментално игра за како играч од средниот ред.
Отсекогаш навивач на неговиот локален фудбалски клуб Манчестер Јунајтед, Рашфорд израснал во семејство поделено меѓу навивачи на Јунајтед и на нивните градски ривали, Манчестер Сити.
2 Титули
2.1 Клупски
2.1.1 Манчестер Јунајтед
* ФА Куп : 1
: 2015-2016
* Лига куп : 1
: 2016-2017
* ФА Комјунити Шилд : 1
: 2016
* Лига Европа : 1
: 2016-2017
2.2 Поединечни
*Тим на сезоната на УЕФА Лига Европа: 1
: 2019-2020
*''The Guardian'' Фудбалер на годината: 2020
Гари Невил

Гари Александар Невил (роден на 18 февруари 1975 година) — англиски фудбалски тренер и поранешен фудбалер. Тој исто така моментално е ко-сопственик на Салфорд Сити. Тој се пензионирал од фудбалот во 2011 година, и подоцна стана коментатор за Скај Спорт, сè додека не ја презел позицијата тренер на во шпанската Валенсија. Откако бил отпуштен од страна на клубот во 2016 година, тој се врати на својата позиција како критичар на Скај Спорт во истата година.
Невил ја поминал целата своја играчка кариера во еден клуб, Манчестер Јунајтед. Во времето на неговото пензионирање во 2011 година, тој бил фудбалер со вториот најдолг стаж во клубот, зад долгогодишниот соиграч Рајан Гигс, и ја имал честа да биде капитен на клубот пет години. Тој е еден од најпознатите англиски и европски фудбалери на сите времиња, кој има освоно вкупно 20 трофеи, вклучувајќи осум титули во Премиер лигата и две во Лигата на шампионите.
Невил го имал своето деби за англиската репрезентација во 1995 и бил прв избор на десната бековска позиција повеќе од 10 години, претставувајќи ја Англија на две Европски првенства и две Светски првенства. За репрезентацијата на Англија има забележано 85 настапи.
Невил е постар брат на својте брат и сестра близнаци, поранешниот фудбалер на Манчестер Јунајтед и Евертон Фил Невил и сестрата Трејси Невил, поранешен нетбол играч.
Сува Река (Косово)

Сува Река (албански: ''Suhareka'') — град и општина во округот Призрен во јужниот дел на Косово. Според пописот од 2011 година, општината брои население од 61.190 жители. Албанците сочинуваат апсолутно мнозинство со 98,9% и некои помалку застапени групи како Ашкали, Египќани и други.
Сместен е на 18 километри од Призрен и 57 километри од Приштина.
1 Име
Името ''Сува Река'' е дадено од страна на Србите, додека пак Албанците го користат името ''Теранда'', според античката тврдина Теранда која се наоѓа во близина на Призрен.
2 Демографија
Етничка структура
Година/Население, Албанци, %, Срби, %, Роми, %, Вкупно
Јануари 1999, 80,000, 95.5, 3,000, 3.75, 700<sup>App</sup>, 0.75, ?
Јануари 2001, 72,000, 99.3, 58, 0.01, 660 <sup>App</sup>, 0.57, ?
Ref: ОБСЕ
3 Историја
Од 1929 до 1941 година Сува Река беше дел од Вардарска Бановина во склоп на Кралство Југославија, потоа во состав на СФРЈ до 2001, кога станува дел од Сојузна Република Југославија. Од 2003 до 2008 е дел од Република Србија, а во 2008 Косово прогласува независност и градот е дел од новата Република на Балканот.
4 Збратимени градови
* Саранда, Албанија
* Лилбурн, САД
Руи Кошта (фудбалер)

Руи Мануел Сесар Кошта (роден на 29 март 1972 година, во Амадора) — поранешен португалски фудбалер, .
Од страна на експертите се смета за еден од најголемите играчи на својата генерација, Коста обично играл на позицијата офанезивен играч во среднот ред, веднаш зад напаѓачите и беше познат особено по својата одлична техника, како плејмејкер со творечка способност и око за гол. Во 2004 година, тој беше именуван од страна на Пеле во ФИФА 100, како еден од најголемите живи 125 фудбалери.
Неговиот прекар бил "Маестро", Коста најголемиот дел од својата кариера го поминал во Бенфика во Португалија и во Фиорентина и Милан во Италија. Во неговата врвна кариера која опфаќа 17 години, тој освои неколку трофеи вклучувајќи една шампионска титула и еден португалскиот куп во Португалското првенство, една титула во Серија А, три Купа на Италија на Италија, една титула во Лигата на шампионите и еден УЕФА Супер Куп. Со репрезентацијата на Португалија, Коста забележа 94 настапи и постигна 26 гола за '' selecção '' и ја претставуваше земјата на три УЕФА Европското првенство и едно ФИФА Светското првенство. Награден е со орденот на принцот Хенри.
1 Почести
Орден Инфанта на Дон Енрике
— 2004
2 Во врска со иднината
*
Мелита

Мелита (француски: ''Mélite'') — драма (комедија) на францускиот писател Пјер Корнеј од 1625 година.
1 Постанокот на драмата
Драмата настанала врз основа на вистинита случка. Младиот Корнеј имал љубовна авантура: еден негов пријател се вљубил во некоја девојка, но немал смелост да ја искаже својата љубов и поради тоа го замолил Корнеј да го направи тоа. Тој ја извршил задачата толку вешто што девојката одговорила позитивно на љубовните изливи, но не во полза на пријателот на Корнеј, туку се вљубила во него. Така се развила силна љубов меѓу девојката (Катерина) и Корнеј, а според неговото подоцнежно признание, девојката ја разбудила во него поетската дарба. Врз основа на оваа љубовна афера, тој го збогатил бројот на ликовите, внел елементи од своремениот живот на Руан, настанот го дотерал преку внесување заплет околу кој се врти дејството и така настанала неговата прва драма, комедијата „Мелита“. Во согласност со тогашната мода, „Мелита“ била исполнета со галантност, но за разлика од тогашните тешки и компликувани трагикомедии, таа е првата чиста комедија, но се разликувала и од популарните простачки фарси. Корнеј создал комедија со издржан стил, со лесни и пријатни стихови, со актуелна содржина и со живо дејство во кое учествуваат лица од секојдневниот градски живот. Во 1628 година, Мондори, раководителот на парискиот театар „ди Маре“ го посетил Руан, го прочитал ракописот на „Мелита“ и го оценил како освежување и новина во тогашната театарска пракса. Оттука, во 1629 година, претставата била прикажана и во театарот „ди Маре“ во Париз, каде постигнала огромен успех и останала постојано на репертоарот.
2 Содржина
Ераст, млад и убав човек, ја запознава Мелита со својот пријател Тирси. Набрзо, Мелита се вљубува во Тирси, а Ераст, за да се одмазди, пишува лажни писма со кои ја клевети девојката. Тука започнува заплетот во кој Тирси сака да се убие, Мелита се онесвестува, а Ераст полудува. Сепак, на крајот сè се разјаснува и Мелита се омажува за Тирси.
Саша Јанковиќ

Саша Јанковиќ ( во ) — српски правник, новинар, активист за човекови права, и политичар кој работел како народен правобранител на Република Србија во периодот 2007–2017. Од функцијата се повлекол во февруари 2017 за да се кандидира на претседателските избори во Србија, на кои завршил втор со освоени 16.36% од важечките гласови.
1 Животопис
Саша Јанковиќ е роден на 24 април 1970 во Лозница, дел од тогашна СФРЈ. Како млад се занимавал со спорт, најмногу со ракомет и карате, а повремено со стреличарство. Јанковиќ повремено го загубил српското државјанство за време на распадот на СФРЈ бидејќи неговиот татко е роден во Босна и Херцеговина, па српските власти го воделе како бегалец. Тој служел во војската на Република Српска Краина за време на војната во Хрватска. Јанковиќ дипломирал право на универзитетот во Белград во 1996, а во 2006 станал доктор за политички науки на факултетот во Белград. Во периодот 1994–1997 работел како новинар за новинската агенција „Бета“. Потоа се вработил како советник во министерството за спорт на српската влада, а во 2001 станал помошник на министерот за спорт.
1.1 Политичка кариера
На 29 јуни 2007 српското Собрание го именувало Јанковиќ за народен правобранител на Република Србија со мандат во времетраење од пет години. На 4 август 2012 Собранието повторно го изгласало на истата функција со 167 гласови „за“ и без ниту еден глас „против“. Јанковиќ влегол во судир со српскиот премиер Александар Вучиќ во 2014 кога истражувал инцидент во кој Андреј, брат на премиерот Вучиќ, бил натепан од полицијата за време на парада на гордоста во централниот дел на Белград. Кога Јанковиќ се обратил од собраниската говорница за инцидентот и рекол дека за него се одговорни од военото разузнавање, пратеници од владејачката Српска напредна партија вербално го нападнале и барале негова оставка. Јанковиќ се повлекол од функцијата на 7 февруари 2017 за да може да се кандидира за претседател на Србија. Неговата кандидатура ја поддржале над 100 јавни личности од Србија. На изборите освоил 16.36% од важечките гласови и завршил втор, позади премиерот Вучиќ.
Стефан де Врај

Стефан де Врај (роден на 5 февруари 1992 година) — холандски фудбалер, играч од одбраната на ФК Интер и на холандската репрезентација.
Својата кариера ја започнал во локалниот клуб ВВ Спирит, а подоцна дебитирал како професионалец за Фејенорд на возраст од 17 години. Тој поминал пет сезони во клубот од Ердивисие, и за кратко време станал капитен, пред да замине во Лацио во јули 2014 година.
Неговата репрезентативна кариера започнала во 2012 година, и од тогаш забележал над 25 настапи за Холандија. Тој бил во холандскиот тим кој го освоил третото место на Светското првенство во 2014 година, и бил избран во тимот на турнирот.
1 Ран живот
Де Врај израснал во Аудкерк на Ајсел, Јужна Холандија. Тој е помлад син на Јан де Врај, кој некогаш играл за локалниот ВВ Спирит, каде што Стефан ја започнал кариерата. Неговите постари браќа Нилс и Ерик, играле фудбал во нивната младост, но подоцна тргнале по други патишта.
Света Елена (царица)

Флавија Јулија Елена (|Flavia Iulia Helena Augusta), позната уште и како Света Елена, Елена Августа и Елена од Цариград (250 – 330) е важна личност во историјата на христијанството поради големото влијание која го имала врз нејзиниот син. Била сопруга на римскиот цар Констанциј I Хлор и мајка на царот Константин Велики.
Според христијанското верување, таа го открила Светиот крст, поради кое во Римокатоличката црква и Православната црква таа се смета како светец. Писателот од ранохристијанската епоха, Сократ Схоластик, пишува за откривањето на Светиот Крст. Според него, Света Елена, мајка на византискиот цар Константин I Велики (првиот император кој прво ја признае христијанската вера, а подоцна и ја прошири) тргнала во потрага на останките на Исус Христос. Тргнувајќи кон Светата Земја, таа основила многу цркви и основала здруженија за помагање на сиромашните и бедните. По престигнувањето во Ерусалим, било откриено местото каде што Исус Христос бил распнат, односно на ридот Голгота. Во близина биле откриени и трите крста, на кои биле распнати Исус Христос и двајцата крадци, Димас и Гестас. Со чудо бил откриен кој од трите крста е вистинскиот осносно на Исус Христос.
Таа исто така е поврзана со основањето на Ватиканските градини.
Папирус

Папирус е првиот материјал за пишување во историјата. Изработен е од срцевината на билката папирус.
1 Историја
Папирусот околу 2000 години пред нашата ера го пронашле Египќаните. Папирусот е билка слична на трска, припаѓа на семејството оштрика, расте во висина до 3 метри, стеблото му е меко и понекогаш дебело како човечка рака. На врвот на стеблото се наоѓаат гранки кои личат на неисчешлана и неуредна коса. Листовите на папирусот се малечки, а корените се силни. Римскиот историчар Плиниј оставил запис за тоа како се произведува папирус. Срцевината се земала само од оној дел на стеблото кој е под вода, а потоа биле кинати во вид на врвки, којшто потоа се измазнувани. Средниот дел на врвката бил најширок, па според тоа и најкорисен. Врвките потоа се редени една до друга, а преку нив, под прав агол се редени други врвки. Првиот слој се пермачкувал со лепливо брашно, потоа се сушел,се гланцал со слонова коска, и се сечел. Папирусот некое време бил еден од главните извозни производи на Египет. На пример, сите дипломатски документи биле пишувани на папирус сè додека не го истиснал пергаментот. Секое парче папирус било обележано со посебен печат за да се потврди неговата вредност. Од тенките стебла на папирусот се изработувале корпи, а од дебелите стебла дури и едра. Јадрото или сржта на папирусот, кога ќе се зготви, претставувало храна за сиромашните, а откако ќе се исуши се употребувало како гориво. Од сево ова се гледа колку оваа билка во старото време била корисна. На папирус се пишувало до 11 век. Освен во Египет на папирус се пишувало и во градот Херкуланеум кој заедно со Помпеја настрадал од вулкан. Во него се пронајдени ќупови со папирус. Исто така папирусот се користел и во текот на средниот век во период од 7 до 11 век. На него биле пишувани исклучиво повелби на владетелите и книжевни записи. На папирусот се пишувало со каламус.
Александар Вучиќ

Александар Вучиќ ( во ) — српски политичар кој од 31 мај 2017 е претседател на Република Србија. Вучиќ пред ова бил министер за информирање во владата на Мирко Марјановиќ во периодот 1998–2000 како член на Српската радикална партија. Во 2008 станал член на Српската напредна партија на Томислав Николиќ, а откако Николиќ во 2012 станал претседател на Србија, Вучиќ го преземал челното место во партијата. По парламентарните избори во 2012, Вучиќ станал министер за одбрана и вицепремиер во владата на Ивица Дачиќ (2012–2014). По победата на неговата партија на парламентарните избори во 2014, Вучиќ станал премиер на Србија. На таа позиција останал до 2017, кога победил на претседателските избори и во мај стапил на местото прв човек на државата.
1 Животопис
Александар Вучиќ е роден на 5 март 1970 во Белград, како син на Ангелина и Анѓелко Вучиќ. Тој во 1993 година се зачленил во крајно десничарската Српска радикална партија на Воислав Шешељ, која се залагала за Голема Србија. На парламентарните избори во 1993 Вучиќ бил избран за пратеник во српското Собрание, а две години подоцна, на возраст од 24 години, станал генерален секретар на Српската радикална партија. Во март 1998 бил именуван за министер за информации во владата на премиерот Мирко Марјановиќ. Како министер изрекувал парични казни за новинарите кои го критикувале претседателот Слободан Милошевиќ, а забранил и неколку странски телевизиски канали. За време на неговиот министерски мандат бил обвинет за спроведување медиумска пропаганда против косовските Албанци и поттикнување етничка омраза. НАТО во април 1999 ја бомбардирал телевизијата РТС поради спроведување меѓуетничка хајка и оправдување на воените злосторства за време на Косовската војна.
Томислав Николиќ, заменик претседател на Српската радикална партија, во септември 2008 поднел оставка поради несогласување со Шешељ околу тоа дали Србија треба да стане членка на Европската Унија. Вучиќ како генерален секретар се приклонил кон Николиќ, кој во октомври истата година ја основал Српската радикална партија. Николиќ бил претседател, а Вучиќ негов заменик во партијата. Откако Николиќ победил на претседателските избори во 2012, Вучиќ бил избран за нов партиски водач. Вучиќ бил вицепремиер и министер за одбрана во владата на премиерот Ивица Дачиќ во периодот 2012–2014. Иако Дачиќ формално бил прв човек во владата, многу политички аналитичари сметале дека бил највлијателен човек во владата како претседател на најголемата партија во владината коалиција. На парламентарните избори во 2014 партијата на Вучиќ освоила 158 од 250 места во српското Собрание и формирала владина коалиција со социјалистите на Дачиќ. Вучиќ бил избран за премиер на Србија. На претседателските избори во 2017, Вучиќ победил во првиот круг со освоени 56% од важечките ливчиња, додека втор бил Саша Јанковиќ со освоени 16,63%.
Еугерт Жупа

Еугерт Жупа (|Eugert Zhupa; р. во ) — поранешен албански професионален друмски велосипедист, кој возел професионално помеѓу 2013 и 2019 година.
Бил четирикратен национален друмски првак.
1 Достигнувања
;2009
: 1. Национално друмско првенство
;2011
: 1. Национално друмско првенство
: 9. Париз-Рубе за млади
;2012
: 1. Национално друмско првенство
;2013
: 1. Краен пласман Трка околу Албанија
;2015
: Национални друмски првенства
::1. Хронометар
::2. Друмска трка
;2016
: Национални друмски првенства
::1. Друмска трка
::1. Хронометар
: 1. Балкански класик
;2018
: Национални друмски првенства
::1. Хронометар
::2. Друмска трка
;2019
: 1. Етапа 5 Трка околу Албанија
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Големи трки, 2015, 2016, 2017, 2018
Џиро, 157, 130, 140, 148
Тур, —, —, —, —
Вуелта, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Втора грчка република

Втора Грчка Република (|Β΄ Ελληνική Δημοκρατία) ― историографски поим за политичкиот режим во Грција во периодот помеѓу 1924 и 1935 година. Уредувањето следело после периодот на уставната монархија под монарсите од династијата Гликсбург, и траела до нејзиното отфрлање со воен пуч со која била обновена монархијата. Втората република го означува вториот период во современата грчка историја во кој Грција не била водена од крал, при што собранијата и привремените влади за време на Грчката револуција се сметани за Првата република.
Втората република била прогласена на 25 март 1924 година, како последица на поразот на Грција во Грчко-турска војна (1919-1922), за кој била обвинувана ројалистичката влада. За време на нејзиното кратко постоење, Втората република се покажала за нестабилна. Грчкото општество и понатаму останало поделено, како и по Националниот раскол, помеѓу прорепубликанските Венизелисти и монархистите претставени од Народната партија, кои одбивале дури и да ја признаат легитимноста на Републиката.
Расколот во општеството се проширил и на културни и општествени прашања, како разликите за употребата на грчкиот јазик до архитектонските стилови. На оваа поларизација било додадено и дестабилизирачкото вклучување на војската во политиката кое резултирала со неколку удари и обиди за државен удар. Економијата била во пропаст после една декада на војување како и неможноста да бидат поддржани 1.5 милион бегалци кои пристигнале со размената на население со Турција.
И покрај напорите на реформистичката влада на Елефтериос Венизелос во 1928&ndash;1932, Големата депресија имала катастрофално влијание врз грчката економија. Победата на Народната партија во 1933, и двата неуспешни државни удари од страна на Венизелистите, го отвориле патот за повторно стапување на власт на кралот Георги II.
Десна (притока на Днепар)

Десна (|Десна; |Десна) — руско-украинска река, лева притока на Днепар (дел од Црноморскиот Басен).
1 Потекло на поимот
Името на реката потекнува од старословенскиот збор ''дєснъ'' што значи десно, односно ''река која во Днепар се влева од десна страна'', гледајќи спроти текот на Днепар.
2 Карактеристике
Десна извира во мочурливото подрачје Голубји Мох, недалеку од градот Јелња на смоленското ридско подрачје. Протекува преку територијата на Смоленската и Брјанската Област во Русија и Чернигивската, Сумската и Киевската Област во Украина.
Реката е долга 1.130 км, а површината на сливот изнесува 88.900 км<sup>2</sup>. Во горниот дел на текот, бреговите се доста ниски и мочурливи, а до значајно издигање на десниот брег доаѓа низводно од Брјанск. Во Украина, ширината на реката варира од 60 до 250 м, со просечна длабочина од 3 метри. Средниот годишен проток на вода на устието е околу 360 м<sup>3</sup>/с. Реката замрзнува од почетокот на декември до почетокот на април. Пловна е во должина од 535 км, низводно од градот Новгород Сиверски, иако пристап на помали пловила е можно и над Брјанск.
Откако реката Сејм ќе се влее во Десна, близу руско-украинската граница, таа се шири и се дели на повеќе мали ракавци. Бреговите повторно стануваат ниски (особено кај градот Чернигов) и мочурливи. Се влева во Днепар недалеку од Киев.
Од најстари времиња Десна служела како важна трговска сообраќајница која го поврзувала Киев и околината со басенот на Дон и Ока.
Во горниот дел на текот на реката, кај градот Десногорск, коритото на реката е преградено и направено е големо вештачко Десногорско Езеро со површина од 44 км<sup>2</sup>. Езерото е изградено за потребите за ладење на јадрениот реактор на Смоленската атомска електрана.
3 Притоки
Во Десна се влеваат 18 десни и 13 леви притоки.
* Десни притоки: Убед, Мена, Снов, Белоус, Замглај, Судост, Болдачевка, Габја, Сешча, Стрижењ.;
* Леви притоки: Остјор, Сејм, Доч, Ветма, Велика Присмара, Болва, Снежет, Навља, Неруса, Ивотка, Шостка, Знобовка, Свига, Вересоч, Смољанка.
4 Најважни населби
На Десна се наоѓаат бројни населени места, а некои од најважните се:
* Смоленска Област: Јељња, Десногорск, село Јекимовичи.
* Брјанска Област: село Снопот, Жуковка, Сељцо, Брјанск, Вигоничи, Трубчевск и Белаја Берјозка.
* Черниговска Област: Новгород Сиверски, Макошино, Чернигов, Остер, Десна.
5 Поврзано
* Днепар
* Десногорско Езеро
Тијаго Мендес

Тијаго Кардозо Мендез, OIH (роден на 2 Мај 1981 година), едноставно познат како Тијаго, е португалски професионален фудбалер кој настапува за шпанскиот Атлетико Мадрид
Тој во својата кариера играше во најголемите 4 европски лиги: Премиер лигата, Лига 1, Серија А и Ла Лига. Тој особено помина шест сезони со Тој особено помина шест сезони со Атлетико Мадрид, освојувајќи пет големи трофеи вклучувајќи ја и шампионската титула во 2013-14 година и Лигата на Европа во 2012 година.
За репрезентацијата на Португалија настапил повеќе од 60 пати, Тиаго ја претставуваше нацијата на две Светски првенства и Евро 2004.