Цунами во Стромболи во 2002 година

Цунамито во Стромболи од 2002 година беше цунами предизвикано од вулканска ерупција на островот Стромболи, на Еолските острови Сицилија, сместен на Тиренското Море. Во Мај 2002 година, еден од двата активни вулкани на островот, наречен Стромболи, влезе во нова фаза на експлозивна активност која првично беше карактеризирана со емисија на гас и пепел од кратерите на врвот. На 30 декември 2002 година, сеизмичката мрежа забележа два големи колапса на огромен дел од Скиара дел Фуоко, што резултираше со цунами. Првото свлечиште било околу 13:15 часот, а второто околу 13:23 часот кое траело 5–7 минути. Настанот предизвика штети на источниот брег на Стромболи и Панареа. Овие цунами се сметаат за најнасилните што го погодиле Стромболи во изминатите 100 години.
1 Историја
Значајни феномени влијаеле на Стромболи во текот на неговиот петти животен циклус помеѓу 13.000 и 4.000 БП. По завршувањето на главната еруптивна фаза пред околу 7500-7000 години, вулканот бил погоден од масивни колапсови, додека не го достигнал своето максимално проширување на северниот сектор за период кој траел 3000 години. Ова беа најновите одрони кои доведоа до формирање на Скиара дел Фуоко, стрмна падина формирана од лава, лапилус и блескаво отпад, која се спушта од кратерот Стромболи до морето.
Од мај 2002 година, Стромболи се одликува со висока експлозивна активност на 100 метри над кратерите на врвот. Во ноември нивото на лавата сместена во кратерите беше многу високо, што резултираше со излевање во горниот дел на Скиара дел Фуоко, што ја зголеми активноста на Стромболија и предизвика неколку експлозии и на почетокот на декември. Висините на исфрлањето беа интензивни кај Кратер 1. Потоа, достигна 200 метри над Кратер 1, а експлозиите оставија магма блиску до работ на кратерот. Во локално време во 18.30 на 28 Декември, се случи невообичаена активност која се одликува со еруптивна пауза долга 300 метри, што предизвика пробивање на северниот ѕид на Кратер 1, поместувајќи го северозападниот горен источен дел од ѕидот Скиара дел Фуоко. . Лавините текови беа стрмни, две од нив излегоа од основата и еден од средината на паузата. Покрил нестабилна површина од 400 метри. Првиот тек стигна до морето, кое беше оддалечено околу 1,1 километар, за 30 минути. Не се случија значителни промени во вулканската активност, почна да се зголемува вулканскиот потрес. 12 часа подоцна се отворија две нови празнини на околу 500 метри и високи 600 метри, што предизвика почеток на два текови на лава.
Утрото на 29 Декември, тековите на лавата долж Скиара дел Фуоко повеќе не беа поттикнати и на површината се отворија две хоризонтални пукнатини, што беа доказ за континуираниот дефект. На 30 Декември, двојната празнина на 500 и 600 метри се наполни уште еднаш, па повторно почнаа да течат лава. Овие текови одеа по пукнатините на 28 декември додека се пробиваа низ него. Имаше само емисија на пепел, но таа не беше предизвикана од експлозивна активност, таа беше предизвикана од лизгање со триење. Ова го откри концептот на нивното формирање, кое започна од 500 метри на источниот ѕид на Скиара дел Фуоко и се спушти на падината. 20 минути подоцна се отворија нови пробиви на западната страна на околу 500 метри, што ја дефинираше границата на претстојните свлечишта кои се формираа неколку часа подоцна. Празнините беа исполнети со масивна маса од карпи, а веројатно поради разликата на карпите во средината доведоа до откажување на двете карпи што предизвикаа две различни свлечишта. Првиот дел паднал во морето во 13.14.05 часот, а вториот во 13.22.38 часот. Тие предизвикаа две цунами, кои може да се почувствуваат на островот Панареа, кој е оддалечен 20 километри од Стромболи. Беа потребни 6–7 минути за да се стигне до нив и беше видливо 10 секунди. Тоа беше прв пат цунами да биде забележано на островот.
2 Причини
На 30 Декември 2002 година, дел од Скиара дел Фуоко се урна, предизвикувајќи движење на земјиштето од 18 милиони кубни метри материјал. Одвојувањето на ѕидот се случи во две различни фази, прво свлечиштето беше предизвикано во потопениот дел на Скиара дел Фуоко, а подоцна се прошири на површината.
Северозападната страна е резултат на полнење со производи од вулканска активност; се случи депресија создадена како резултат на повеќекратни колапсови на иста страна, според неодамнешните студии барем во протоисториско време. Свлечиштата што ги произведоа плимните бранови се резултат на низа длабоки движења што го вклучија североисточниот сектор на подморската и подморската страна на Скиара по почетокот на вулканските ерупции, што се случија на Декември 28. Сложената еволуција што доведе до деструктивни свлечишта на 30 Декември 2002 година, беше реконструирана кога група истражувачи од Универзитетот Сапиенца во Рим, Универзитетот во Болоња, ИНГВ-секцијата во Катанија и Институтот за еколошка геологија и геоинженеринг на ЦНР, во име на Одделот за цивилна заштита, во деновите по настаните од лизгање на земјиштето, презеде посебна студија насочена кон проценка на еволуцијата на условите за стабилност во следните месеци, по силните промени во морфолошките услови предизвикани од интензивната ерозивна и ефузивна активност на Стромболи. Одлучувачки придонес во анализата на појавите имаше и работата спроведена во месеците пред настаните од страна на членовите на истражувачката група. Тие беа вклучени во два проекта на Националната вулканолошка група во кои беа извршени детални истражувања на морфологијата на излезените и потопените падини и студии за стабилноста на падините. Овие истражувања беа споредени со оние спроведени во деновите по свлечиштата на 30 декември и интегрирани со анализата на воздушните снимки по свлечиштето и со фотографиите од хеликоптер добиени за време на низата на различни феномени на нестабилност што следеа по ерупцијата. Овие податоци беа искористени за анализа на стабилноста на наклонот наназад што ги даде првите индиции за механизмите за активирање. Така, беше можно да се реконструира динамиката на настаните. Оваа реконструкција ја истакна основната улога на упадот на магмата на падината за време на видовите вулкански ерупции, што ги предизвика првите длабоки движења на североисточниот сектор на падината Скиара најмалку еден ден пред деструктивните свлечишта и нестабилноста на подморскиот дел од падината, од каде што последователните одрони се шират возводно.
3 Времетраење
Сеизмограмите снимени од сеизмичките станици инсталирани во Стромболи и во Панареа даваат временски вредности кои одговараат на научните стандарди и затоа се со висока доверливост. Подеднакво веродостојно е времето прочитано на нивото на морето, снимено со мерачот на плима инсталиран во пристаништето Панареа. Од извори снимени од сеизмичките станици, евидентно е дека двата главни свлечишта се откачиле во 13:15 часот и во 13:22–13:23 часот по локално време, дека цунамито ја погодило северна Панареа околу 13:20 и 13:27 часот, пристигнувајќи во пристаништето Панареа помеѓу 13:19 и 13:24 часот.
4 Економско и културно влијание
Стромболи е активен вулкан чија постојана активност се смета за експлозив со среден интензитет и се јавува на секои 10 до 20 минути. Присуството на активен вулкан на островот Еол привлекува многу луѓе да го посетат островот. Наместо да ги обесхрабрува туристите, моќната активност на вулканот ги привлече луѓето да бидат сведоци на спектакуларните вулкански експлозии и ја зголеми економијата на островот. Со цел да се управува и да се балансира економијата, заснована на туризам и безбедност, со ризик да има многу туристи за време на експлозии на вулкани, Stromboli излезе со безбедносен водич за тестови за планинарење и прирачник полн со информации поврзани со островот, со цел да се однесуваат на најдобар начин во итни ситуации. Секогаш кога повторно ќе еруптира еолскиот вулкан, локалното население се сеќава што се случи на 30 декември 2002 година. Од 2019 година поминаа речиси 12 години од тој ден кога аномален бран ги зафати сите брегови на долниот дел на Тиренското Море помеѓу Калабрија и Сицилија. Најголемата опасност од ерупциите на Стромболи е поврзана токму со ризикот од цунами и со непредвидливоста на вулканската активност, која, иако е класифицирана како „нискоенергетска“, е непрекината и може да предизвика разорни настани.
5 Последици
5.1 Резултати
На 30 декември, два дена по почетокот на фазата на излив, дошло до делумно колапс на едната страна од вулканот вклучена во протокот на лава. Настанот на лизгање на земјиштето, исто така, влијаеше на подморничките делови на Скиара дел Фуоко и предизвика плимски бран чија максимална висина беше симулирана околу 10 метри, добро познатото цунами од Декември 2002 година. Ерупцијата траеше до крајот на март, со мали варијации во брзината на проток на лавата и позициите на еруптивните усти беше придружена со намалена или никаква експлозивна активност во кратерите. Помеѓу крајот на март и почетокот на април, стапката на проток на флуксот покажа значително намалување и почнаа да се забележуваат слаби сигнали поврзани со мали експлозии на пепел забележани во областа на кратерот. На 5 Април, во 8:12 часот, се случи силна експлозија на североисточниот кратер. По експлозијата следеше исфрлање на лит и парчиња лава со формирање на вулкански облак кој се одликува со облик на печурка кој достигна висина од околу 1150 метри. Исфрлените производи паднале на страните на вулканот до мала надморска височина, предизвикувајќи пожари во вегетацијата. Ефузивната активност нахранета од устата, присутна во полето со лава, поставена на надморска височина од 600 метри, продолжи придружена со скромна експлозивна активност на кратерите, со спорадични експлозивни епизоди со поголема енергија. Исфрлените производи паднале на крилото на вулканот до мала надморска височина, предизвикувајќи пожари во вегетацијата. Ефузивната активност нахранета од устите присутни во полето со лава, поставена на надморска височина од 600 метри, проследена со скромна експлозивна активност на кратерите, со спорадични експлозивни епизоди со поголема енергија. Помеѓу јуни и втората половина на јули, имаше прогресивно намалување на протокот на лава и постепено зголемување на експлозивната активност. На 21 јули, ефузивната активност беше исцрпена додека експлозивната активност започна да ги вклучува сите кратери во областа на врвот и ги имаше типичните одлики на стромболската активност со лансирање на згура и лапили. На почетокот на август, магмата беше многу површна, а експлозиите сè уште беа со ниска енергија. Во текот на следните месеци, експлозивната активност ги обнови типичните одлики на нормалната стромболска вулканска активност. Првиот резултат што го предизвика вулканот беше импресивна лузна длабока 800 метри, додека на брегот лузната беше длабока преку 40 метри. Штом се случи настанот, морфологијата на подморницата почна брзо да се развива поради емисијата на лава и паѓањето на карпите од подморската падина.
5.2 Штети
На островот Стромболи, ерупцијата во 2002 година потекнува од две цунами кои прво предизвикале повлекување на морето, а потоа предизвикале два аномални бранови од 20 метри кои предизвикале големи штети во населената област Стромболија наречена Гиностра, погодувајќи го целото село. Настанот, исто така, ја принуди Цивилната заштита да го затвори островот за туристите, додека не се тестира ефикасен алармен систем против слични појави. Никогаш не биле издадени наредби за евакуација, иако повеќето жители претпочитале да ја поминат последната ноќ од 2002 година во побезбедна средина на островот Липари.
Цунамито однесе чамци, оштети куќи сместени покрај брегот и повреди шест лица, кои беа евакуирани со хеликоптер и пренесени во две болници во Сицилија. Танкер беше сериозно погоден од бранот, што предизвика излевање на нафта. Други помали ефекти од џиновскиот бран се забележани на ограничените еолски острови, особено во Панареа. Вкупната штета на инфраструктурите на Стромболи, Панареа и Гиностра изнесува 600.000 евра.
5.3 Жртви и прва помош
На 30 Декември 2002 година, голема количина карпи падна во морето предизвикувајќи аномален бран; поради тоа три лица се повредени, а две лица се префрлени во болниците во Месина. Сите имале прогноза од 30 дена: првиот е со скршеница на ногата, вториот со скршеница на стапалото, додека третиот повреден е германски државјанин кој имал благо расекотина на главата. Евакуиран дел од островот Стромболи: 100 лица со хеликоптери за цивилна заштита се префрлени во Месина, а 40 во Липари. Два хеликоптери од воздухопловните сили учествуваа во спасувачките операции по настанот. Бидејќи цунамито се случи кон крајот на декември, островот не беше исполнет со туристи, а во извештаите за жртвите се наведува дека нема загинати.
5.4 Историја на националниот план за итни случаи
Националните активности за планирање вонредни состојби за островот Стромболи започнаа во 2003 година, во кои учествуваа и Сицилија, Префектурата – УТГ на Месина и општина Липари и кои завршија со одобрение, во август 2015 година, на „Националната вонредна состојба план за вулкански настани од национално значење“. Првиот национален плански документ беше изготвен за време на вонредните настани што го зафатија островот од крајот на 2002 до 2003 година. Ефузивната фаза на вулканот започна на 28 декември 2002 година и следеше два дена подоцна, на 30 декември, од лизгање на земјиштето долж Sciara del Fuoco и од констатирано цунами, утврдувајќи ја предиспозицијата за првото планирање на цивилната заштита за управување со вонредната состојба која произлегува од ризикот од цунами за Стромболи и другите острови на архипелагот Еол.
5.5 Ублажување на ризикот
Емотивното влијание врз јавното мислење од цунамито од декември 2002 година се почувствува како стимул за иницијативите на Националниот систем за цивилна заштита и локалните власти да имаат за цел структурно подобрување на стандардните безбедносни мерки и зголемување на превенцијата и ублажувањето за ефикасно справување со идната криза. Главните иницијативи, спроведени за време на кризата во 2003 година, се состоеја од создавање на нови геофизички и геохемиски мрежи за откривање вулкани и локална структура за цивилна заштита, каде што сигналите од вулканскиот мониторинг се прикажуваат во реално време и можеби се користат од страна на персоналот на Одделот за цивилна заштита за итно активирање на процедурите за одговор. Во 2005 година, во ДПЦ во Рим, беше основан Централниот функционален центар за вулкански ризик, каде што најрелевантните мониторинг сигнали на активните вулкани се прикажуваат во реално време и каде што се вршат едноставни активности за обработка секојдневно, за проценка на ризикот. и размена на податоци во рамките на научната заедница, координирана од персоналот за цивилна заштита со обука за вулкански проблеми. Ефективноста на одговорот на новиот систем беше тестирана во месеците февруари-март 2007 година кога се случи нова вулканска криза. За време на оваа криза, ДПЦ ги координираше информативните активности со медиумите и островјаните. Ефективното управување со кризата се состоеше од минимизирање на ризикот за луѓето и, во исто време, олеснување на нормалните активности и редовен пристап до островот.
На сопствениците на хотели и на другите туристички капацитети им беа доделени летоци и дополнителни информации кои се раширени меѓу туристите за да се зголеми свеста. Повеќето жители сметаа дека давањето на оваа информација на посетителите ќе има негативно влијание врз туризмот; Всушност, тоа никогаш не се случило бидејќи Стромболи сè уште се смета за 12-месечна дестинација од туристите ширум светот. Зголеменото вклучување на локалното население во активностите за цивилна заштита доведе до формирање на две групи волонтери за цивилна заштита на островот. Овие две групи земаа активно учество во информативната кампања за цунами „Io non Rischio“ во 2015 и 2016 година, кои беа токму во средината на летниот период.
6 Медиумско покривање
По ерупцијата во Декември 2002 година, многу весници, новински емисии и веб-страници, како што се La Repubblica, Corriere del Mezzogiorno и Corriere della Sera, го објавија инцидентот. Настанот го проучуваа истражувачи од Универзитетот Сапиенца во Рим, Универзитетот во Болоња, ИНГВ-секцијата во Катанија и Институтот за еколошка геологија и геоинженеринг на ЦНР.
6.1 Собирање и обработка на податоци
Пред падината Скиара дел Фуоко, беше спроведено првично истражување една недела по настанот. Добиените резултати беа прецизни и тие варираат од околу 1 метар во плитка вода до околу 5 метри во длабока вода. Со цел да се подобри прецизноста и резолуцијата на конечните резултати, беа применети дополнителни техники за добивање податоци и нестандардна обработка. Се користеа различни решетки за различни опсези на длабочина, но и калај и визуелизација на случајни точки беа извршени кога беше потребна максимална резолуција.
Анализата на податоците се врши континуирано со автоматски систем во центарот за мониторинг на Везувската опсерваторија, наречен Еоло. ВЛП сигналите бараат неконвенционални техники за анализа. Сегашната конфигурација на сеизмичката мрежа овозможува да се изврши откривање и локализација на ВЛП настани со техника базирана на „привидна“ анализа. Оваа техника вклучува прилично долги пресметковни времиња кои генерално ја спречуваат нејзината имплементација во системите за следење „во реално време“. За да го надмине овој проблем, Eolo користи паралелни методи на пресметување на кластерите и користи суперкомпјутер со 132 процесори. Ова овозможува да се врши континуирана анализа на привидот, автоматски да се лоцираат сите ВЛП сигнали генерирани од активноста на Стромболи, која во одредени периоди може да надмине 500 настани дневно, и да врши бројни други анализи на сигналот како што се спектрограми, поларизација, мерење на сеизмичка амплитуда во реално време за сите станици. Еоло има веб-интерфејс кој овозможува пристап до сите информации и тој е достапен онлајн. Системот развиен за Стромболи обезбеди сеизмички мониторинг за време на еруптивните кризи од 2002-2003 и 2007 година со обезбедување на голема количина на податоци обработени дневно. Благодарение на неговиот напреден дизајн и развојот на нови системи за автоматска анализа, ни овозможува во реално време да ги добиеме максималните информации од добиените податоци и да го истакнеме нивното значење.
6.2 Разговори на сведоци
Во 2003 година беа интервјуирани луѓето кои живееја во Стромболи и Панареа, иако немаше многу сведоци бидејќи само властите за цивилна заштита и научниците беа дозволени во областа. Од некои сведоци беше побарано да пополнат прашалник кој беше усвоен според теренскиот водич за истражување по цунамито на УНЕСКО. Беа избрани и групирани 17 очевидци, врз основа на нивната географска локација во времето на настаните, и од нив беше побарано подетално интервју, директно по телефон или преку е-пошта. Целта беше да се разјасни што виделе сведоците и да се разбере што се случило без да биде под влијание на гледиштето на интервјуерот. Локалните сведоци се согласија на негативниот пулс на првиот бран и еден од нив потврди дека „еден вид вертикален пресек“ се отворил во морската вода во подножјето Скиара дел Фуоко и се проширил наоколу. Други објавија дека две групи цунами бранови стигнале до брегот, дури и ако во два различни моменти.
Жителите се сеќаваат што се случи на 30 Декември 2002 година, секој пат кога вулканот Стромболи повторно ќе еруптира. Поминаа речиси 12 години откако аномален бран ги зафати сите брегови на долниот дел на Тиренското Море помеѓу Калабрија и Сицилија. Можно е да се реконструира она што се случи благодарение на краткото резиме напишано од доктор Соња Калвари, експерт од Националниот институт за геофизика и вулканологија.
7 Системи за следење
7.1 Еластичен светилник
Морските истражувања се случија на брегот на Скиара дел Фуоко за следење на наклонот на подморницата Стромболи по двете цунами во декември 2002 година. Сите морфолошки промени и процесите на таложење се внимателно проучени. Благодарение на тринаесет истражувања за 4 години, беше можно да се реконструира морфо-седиментната еволуција на подморската падина. Лузната постепено се полни со лава; на почетокот, стапката на полнење беше висока поради влезот на течението на лава во морето и поради морфолошката реконструкција на наклонот; подоцна, стапката драматично се намали кога ерупцијата престана. Во февруари 2007 година, лузната веќе беше пополнета за 40%, но тогаш се случи нов вид на ерупција. Широкопојасниот сеизмички мониторинг систем на вулканот Стромболи е активен од јануари 2003 година и е дизајниран да ја открие и анализира сеизмичноста поврзана со еруптивните процеси што се случуваат на островот. Мрежата се состои од 13 дигитални станици со широкопојасни сензори. Податоците се добиваат од ГАИА дигитални рекордери со 24-битен аналогно-дигитален конвертор и фреквенција на земање примероци поставена на 50 примероци во секунда за секој канал. Системот за тајминг на овие станици се базира на синхронизација на внатрешниот часовник со апсолутниот временски сигнал на Глобалниот систем за позиционирање кој има точност од 5 секунди. Сигналите се пренесуваат континуирано преку радио модем до два различни центри за евиденција на податоци. Првиот се наоѓа на островот Стромболи, во опсерваторијата INGV во Сан Винченцо и прима сигнали од станиците на северната страна, со кои има директна видливост. Вториот се наоѓа во Липари, кај опсерваторијата ИНГВ и прима сигнали од станиците на јужната страна. Од Липари, сигналите повторно се испраќаат до Стромболи, во опсерваторијата Сан Винченцо, преку ТЦП/ИП конекција. Сигналите од целата мрежа потоа повторно се пренесуваат до делот ИНГВ во Катанија и Везувската опсерваторија во Неапол, каде што се надгледувани 24 часа на ден од персоналот за надзор.