Анапластичен олигодендроглиом

Анапластичниот олигодендроглиом е невроепителен тумор за кој се смета дека потекнува од олигодендроцити, тип на глијални клетки. Во класификацијата на тумори на мозокот на Светска здравствена организација (СЗО), анапластичните олигодендроглиоми се класифицирани како степен III. Во текот на болеста, може да се дегенерира во високо малигнен олигодендроглиома степен IV. Огромното мнозинство на олигодендроглиоми се јавуваат спорадично, без потврдена причина и без семејно Наследување.
1 Патогенезата
Анапластичниот (малиген) олигодендроглиом спаѓа во групата на дифузни глиоми и потекнува од централниот нервен систем (мозокот и ’рбетниот мозок) од прекурсорните матични клетки на олигодендроцитите. Овој тумор се јавува главно во средината на зрелоста со максимална фреквенција во четвртата и петтата деценија од животот.
2 Дијагноза
Најважната дијагностичка процедура е јадрена магнетна резонанца (НМР). Повремено, надвор од рутинската дијагностика, ткивниот метаболизам може да се демонстрира со користење на позитронска емисиона томографија (ПЕТ). Дијагнозата се потврдува со испитување на ткивото по операцијата. Анапластичните олигодендроглиоми често покажуваат губење на генетскиот материјал. Околу 50 до 70% од анапластичните олигодендроглиоми од III степен на СЗО имаат комбинирани загуби на алели на краткиот крак на хромозомот 1 (1p) и долгиот крак на хромозомот 19 (19q). Оваа промена е позната првенствено како „ко-бришење 1p/19q“.
Нивното присуство се смета за поволно за пациентот и го прави одговорот на терапија со зрачење или хемотерапија поверојатен. Означувањето на III степен (висок степен) олигодендроглиом генерално ги сублимира претходните дијагнози на анапластичен или малигнен олигодендроглиом.
3 Третман
Операцијата може да помогне да се намалат симптомите предизвикани од туморот. Се претпочита што е можно поцелосно отстранување на туморот видлив на МРИ, секогаш кога локацијата на туморот го дозволува тоа. Бидејќи клетките на анапластичен олигодендроглиом обично веќе мигрирале во околното здраво мозочно ткиво за време на дијагнозата, целосно хируршко отстранување на сите туморски клетки не е можно. Присуството на „ко-бришење 1p/19q“ игра сè поважна улога во изборот на терапии и нивните комбинации во третманот. Бидејќи овој тип на тумор се однесува како „индолентна состојба“ (бавно прогресивна медицинска состојба поврзана со мала или никаква болка) и потенцијалниот морбидитет поврзан со неврохирургија, хемотерапија и терапија со зрачење, повеќето невроонколози претпочитаат првичен пристап на внимателно чекање. и ќе се лекува само врз основа на присутните симптоми. Симптоматскиот третман често вклучува употреба на антиепилептици за напади и стероиди за церебрален едем. За дополнителен третман, терапијата со зрачење или хемотерапијата со темозоломид или хемотерапијата со прокарбазин, CCNU и винкристин (PCV) се покажаа како ефикасни и беа најчесто користените режими на хемотерапија за лекување на овој тип на неоплазма.
Cyberknife може да се користи за лекување на анапластичниот олигодендроглиом.
4 Прогноза
5-годишната стапка на релативно преживување беше 76% за пациентите 20-44 години, 67% за 45-54, 67% и 45% во возрасната група 55-64 години. Прокарбазин, ломустин и винкристин се користат од мај 1975 година. Веќе 48 години, новите терапевтски опции редовно се тестираат како дел од тераписките студии за подобрување на третманот на анапластичниот олигодендроглиом.<ref
5 Истражете
Беше откритие дека неоплазмите комуницираат една со друга во голема мрежа, разменуваат супстанции неопходни за преживување и на тој начин ги намалуваат ефектите од зрачење или хемотерапија. Мрежната комуникација исто така игра важна улога во ширењето на болеста. Туморските клетки се дури и поврзани со здрави нервни клетки и добиваат директни сигнали од нив - на овој начин туморите можат да растат побрзо. Истражуваните механизми не само што даваат фундаментално нови објаснувања за многу агресивниот раст на овој тип тумор. Тие исто така нудат пристапи кон нови терапии - да се запре растот на туморите на мозокот и да се направат постоечките терапии поефикасни. Така, нарушувањето, па дури и уништувањето на мрежите на клетките на туморот станува сосема нов терапевтски принцип во онкологијата, со првите клинички испитувања базирани на овие наоди.
6 Библиографија
* Weller M, van den Bent M, Preusser M, Le Rhun E, Tonn JC, Minniti G, Bendszus M, Balana C, Chinot O, Dirven L, French P, Hegi ME, AS Jakola, M. Platten, P. Roth, R. Rudà, S. Short, M. Smits, MJ Taphoorn, A. von Deimling, M. Westphal, R. Soffietti, G. Reifenberger, W. Wick: EANO упатства за дијагноза и третман на дифузни глиоми на зрелоста. Во: Природа осврти. Клиничка онкологија. Том 18, број 3, 03 2021 година, стр. 170-186, doi:10.1038/s41571-020-00447-z, PMID 33293629, PMC 7904519 (Преглед).
7 Web links
**Невроонкологија