procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Договор од Шимоносеки

Договор од Шимоносеки (јапонски: 下関条約, ''„Шимоносеки Јојаку“''; традиционален кинески:馬關條約, поедноставен кинески: 马关条约, пинјин :Mǎguān Tiáoyuē) ― мировен договор потпишан помеѓу Јапонија и Кина со кој се ставило крај на Првата кинеско-јапонска војна. Договорот бил потпишан на 17 април 1895 година во Шимоносеки, Јапонија. Овој договор го заменил Кинеско-јапонскиот договор за пријателство и трговија од 1871 година.
1 Услови од договорот
Со овој договор завршила Првата кинеско-јапонска војна (1894-1895 година) со јасна победа за Јапонија.
Според одредбите од овој договор, Кина ја признала „целосната независност и автономија“ на Чосон (Кралство Кореја) и формално се откажала од територијалните претензии кон таа држава.
Кина на Јапонија ѝ ги отстапила Пескадорските Острови, Формоза (Тајван) и источниот дел од заливот на Полуостровот Љаодунг (Далиан) заедно со сите утврдувања, арсенали и државен имот.
Кина на Јапонија ѝ платила воена отштета од 200 милиони купинг таели, во рок од седум години.
Кина за јапонската трговија отворила многу пристаништа и реки, и на Јапонија ѝ доделила ист трговски статус каков што добиле некои западни сили по Првата и Втората опиумска војна.
2 Последици
Само шест дена по потпишувањето на договорот, условите кои Јапонија ѝ ги наметнала на Кина ја предизвикале т.н. Тројна интервенција од Русија, Франција и Германија. Тие барале од Јапонија да го повлече барањето за Полуостровот Љаодунг, поради тоа што биле загрижени дека Лушун, кој тогаш Западњаците го нарекувале Порт Артур, ќе падне под јапонска контрола.
Под закана од војна од три западни држави, во ноември 1895 година, Јапонија (која сè уште не се сметала за регионална сила) ја вратила контролата врз територијата на Полуостровот Љаодунг и за возврат добила од Кина за 30 милиони таели повисоки воени репарации. Во тоа време, европските држави не биле загрижени за другите услови од Договорот од Шимоносеки. Ова се покажало како грешка, бидејќи Јапонија во 1905 година веќе целосно ја окупирала Кореја со што се проширила во сферата на влијание на Русија, а за време на Првата светска војна го зазела германското пристаниште во Шандунг.
Во Тајван, во 1895 година прокинески ориентирани месни благородници ја прогласиле Република Формоза, но не успеале да добијат меѓународно признание.
3 Поврзано
* Квантуншка изнајмена територија
Арсеницин А

Арсеницин А е природен соединение на арсен со молекуларна формула C<sub>3</sub>H<sub>6</sub>As<sub>4</sub>O<sub>3</sub>. Првпат бил изолиран од ''Echinochalina bargibanti''. Соединението содржи структура на кафез слична на структурата на адамантинот во кој четири метанетрил јаглероди се заменети со атоми на арсен и три од шестте метиленски мостови се заменети со кислородни атоми. Арсеницинот А претставува прво полиарсенично соединение пронајдено во природата. Арсеницинот А е активен против промелоцитната леукемија во пониски концентрации од арсен триоксид.
Адаманзан

Адаманзаните (скратено ''Adz'' ) се соединенија кои содржат четири атоми на азот поврзани со јаглерод (аналогно на Aдамантан со азот во разгранетата положба).
Често координирани во однос на централен лиганд, азотите ги зафаќаат темињата на тетраедарот, со потенцијално четири лица и шест рабови, со јаглеродните синџири кои се движат приближно по должината на рабовите. Тие можат да имаат структура на „сад“ или „кафез“, со различна должина или пропуст на јаглеродните синџири. Во номенклатурата на Springborg ''et al.'' (1996) тие може да се опишат според бројот на синџири со одредена должина: така, на пример, [1 <sup>4</sup> .2 <sup>2</sup> ]адаманзан е 1,3,6,8-тетраазатрицикло[4.4.1.1 <sup>3,8</sup> ]-додекан, соединение кое содржи четири еднојаглеродни синџири и два двојаглеродни синџири што ги поврзуваат азотите.
[3 <sup>6</sup> ] Адаманзанот наоѓа посебна употреба во подготовката на „инверзен натриум хидрид“, соединение во кое коегзистираат јоните Na <sup>-</sup> и H <sup>+</sup>, поради способноста на адаманзанот да го инкапсулира H <sup>+</sup> и да го направи кинетички инертен на реакција со Na <sup>−</sup> .
1 Наводи
Томо Томоски (историчар)

Томо Томоски ( - ) — македонски историчар и археолог, еден од водечките медиевисти во земјата.
1 Животопис
Роден е на 22 декември 1915 година во Скопје, тогаш завземено од Царството Бугарија за време на Првата светска војна. Завршил основно и средно образование во Скопје, Во 1948 г. дипломирал историја на Филозофскиот факултет при Љубљанскиот универзитет.
Во 1949 година, тој станал асистент на Филозофскиот факултет при Скопскиот универзитет. Во 1958 година, тој ја одбранил докторската дисертација на тема „''Средновековните градови во нашите клисури''“. Истата година станал доцент, во 1963 вонреден професор, а во 1970 г. станал редовен професор на факултетот. Бил продекан на факултот и шеф на Катедрата по историја. Предавал општа историја на средниот век и раководел со многу археолошки ископувања. Бил еден од авторите на капиталното дело „''Историја народа Југославије''“ (1953), тритомната „''Историја на македонскиот народ''“ (1969), „''Историја на македонскиот народ''“ на руски јазик во издание на МАНУ, а учествувал и во подготовка на „''Енциклопедија на Југославија''“. Се пензионирал во 1983 г.
Починал во Скопје на 3 мај 2004 г.
2 Награди
* Награда „Св. Климент Охридски“ (1976)
* Награда „Гоце Делчев“ (1999)
3 Трудови
Автор е на бројни монографии и научни трудови:* 1954:
* 1963:
* 1964:
* 1965:
* 1969:
* 1969:
* 1970:
* 1970:
* 1970:
* 1971:
* 1971:
* 1971:
* 1972:
* 1972:
* 1973:
* 1975:
* 1976:
* 1976:
* 1977:
* 1978:
* 1978:
* 1979:
* 1980:
* 1980:
* 1981:
* 1982:
* 1984:
* 1992:
* 1996:
* 2002:
* 2004:
Силница

Силници или силови линии — замислени линии, со или без стрелки, кои претставуваат различни својства на физичките полиња. Силниците се протегаат во насока на делување на силите, а нивната густина ја опишува јачината на полето. Тие се нормални на еквипотенцијалните површини. Линиите на конкретни електрични и магнетни полиња може да се исцртаат со помош на стаклена прашина или железни струготини.
1 Силници на електрично поле
Силниците на електрично поле се замислени насочени линии кои излегуваат од позитивните електрични полнежи и завршуваат со негативни електрични полнежи, а со својата густина и облик ја покажуваат насоката и јачината на електричното поле во некој дел од просторот.
2 Силници на магнетно поле
Силниците на магнетно поле се замислени затворени криви (немаат почеток или крај) кои со нивниот облик и густина ја покажуваат јачината на магнетното поле во одреден дел од просторот.
3 Силници на гравитациско поле
Силниците на гравитациско поле се замислени насочени линии кои доаѓаат од бесконечноста и навлегуваат во масата, а со својата густина и облик ја покажуваат насоката и јачината на гравитациското поле во некој дел од просторот.
Младински културен центар

Младински културен центар (МКЦ) е основан во 1972 година, во Скопје, под името „Дом на млади – 25 Мај“.
Основната задача и цел на МКЦ е промоција на културата, културните и научните вредности на младите.
Со богата програма, опфат на сите културни изрази (музика, филм, театар, литература…), научна дејност, работилници и предавања, дебати и дебатни клубови, МКЦ од самиот почеток зазема стратешки битна позиција во животот на младите во градот Скопје, но и во целата република.
Преименуван во ''Младински културен центар'' на почетокот на 90-тите, со добивањето на самостојност на Република Северна Македонија, Домот останува на истиот курс – промоција и презентација на културните вредности, но истовремено и најважната точка за дружење, размена на идеи, место за слободно изразување на младите.
Единствената цел на МКЦ е да продуцира, стимулира и промовира современи културни настани и дела од различни домашни и меѓународни креатори, но и да го поттикне создавањето врски помеѓу нив. Покрај сопствената годишна програма, која вклучува повеќе од 200 настани (изложби, театарски претстави, промоции, работилници, концерти, дебати, како и филмски проекции), МКЦ работи и како сервис на многубројни невладини организации и поединечни уметници од сферата. Покрај засебните настани, МКЦ стои зад организацијата, планирањето и комплетната реализација на три меѓународни фестивали и манифестации – меѓународниот театарски фестивал МОТ, фестивалот на европски филм ''Синедејс'', како и фестивалот на нова музика ''Здраво млади''.
Денес МКЦ Скопје е установа од културата под јурисдикција на Град Скопје и голем дел од програмите се реализираат преку средствата од буџетот на Град Скопје, Министерството за култура на РСМ, но голем дел од своите програмски активности установата ги реализира и преку сопствени средства, приватни спонзорства, донации, како и средства од разни европски фондови.
1 Наводи
Фулиш грин

Фулиш грин — македонски рок бенд кој се појавил во 2008 година.
1 Историја
Во 2008 година во домашното студио на Ненад Стефаноски - Брус биле создадени 12 теми, кои започнал да ги објавува од јуни 2012 година. Првата објава била во фри даунлоуд формат од страна на регионалната „MTV Adriа“. На ова ЕР именувано како ''Sun Is Gone'', кое било извонреден промотивен материјал за бендот, се наоѓаат четири теми што подоцна биле поместени и на неговото целосно издание. Како комплетен автор на песните на албумот, освен на текстот на нумерата ''Sun Is Gone'', e потпишан Ненад Стефановски, кој е и снимател и продуцент на сите 12 теми отпеани на англиски јазик.
Речиси на секоја од песните може да се слушне по некој гостин музичар. Како гитаристи се појавуваат Давор Стојановски, Ади Имери, Јана Коцева и Нико Гаврилов. Бас-гитарите се отсвирени од Мартин Јосифовски, Теодор Бошков и од Милан Симовски. Клавијатурите во една тема се на Петар Лукиќ, а придружните вокали на Ива Јаковческа, Снежана Матовска и на Јана Коцева.
На 23 октомври 2012 година групата за првпат настапила јавно, искористувајќи еден групен настан во клубот „Хавана".
Hа 28 февруари 2013 година бил промовиран поп-албумот ''Escape''. Само по неколку дена, на 03 март 2013 година, со настап во живо, албумот бил промовиран на музичкото радио „Канал 103".
Следувале настапи низ Македонија, самостојни во клубови или на фестивали, а во ноември 2013 година, групата за првпат се претставила и надвор од Македонија.
Во јуни 2014 година го објавиле синглот ''Twelve'', а во последните денови од 2014 година, групата го пуштила во етер својот сингл, прв отпеан на македонски јазик - ''Далеку''.
Во 2015 година Фулиш грин имале настапи на фестивали низ Македонија, имале кратката турнеја по поранешна Југославија, во Загреб, Љубљана и Белград, како и настапи во Руше, во Виена и во Братислава.
На 9 декември 2021 година, Фулиш грин одржале самостоен предновогодишен концерт во Скопје.
Во мај 2022 година се појавил нивниот самостоен албум Soul Revival.
2 Членови во 2015 година
Поставата на групата ја сочинуваат:
* Ненад Стефаноски-Брус (гитара и вокал),
* Дарко Стојоски (гитара),
* Стефан Пехчевски (клавијатури),
* Теодор Бошков (бас гитара) и
* Гишо Динев (тапани).
3 Дискографија
Наслов, Година
V.A. - Pin Music Conference / Lover doll, 2012
Escape, 2013
Soul Revival, 2022
Манган диоксид

Chemical compound
Манган диоксид е неорганско соединение со формула . Оваа црна или кафеава цврста материја природно се јавува како минералот пиролузит, главната руда на манган. Главната употреба на е за батерии. исто така се користи како пигмент и како прекурсор за други соединенија на манган, како што е . има α- полиморф кој може да инкорпорира различни атоми и молекули на вода во „тунелите“ или „каналите“ помеѓу октаедрите на манган оксид. Постои значителен интерес за како можна катода за литиум-јонски батерии.
1 Структура
Постојат неколку полиморфи на , како и негова хидрирана форма. Како и многу други диоксиди, кристализира во рутилската кристална структура (овој полиморф се нарекува пиролузит или ). α-полиморфот на </br> има многу отворена структура со „канали“ кои можат да примат метални атоми како сребро или бариум. често се нарекува холандит.
2 Производство
Природниот манган диоксид содржи нечистотии и значителна количина на манган (III) оксид. Производството на батерии и ферити (две од примарните употреби на манган диоксид) бара манган диоксид со висока чистота. Батериите бараат „електролитски манган диоксид“ додека феритите бараат „хемиски манган диоксид“.
2.1 Електролитски манган диоксид
Електролитниот манган диоксид (EMD) се користи во цинк-јаглеродни батерии заедно со цинк хлорид и амониум хлорид. EMD најчесто се користи и во алкалните ќелии со цинк манган диоксид. За овие апликации чистотата е исклучително важна. EMD се произведува така што манган диоксидот се раствора во сулфурна киселина (понекогаш се меша со манган сулфат) и е подложен на струја помеѓу две електроди. MnO се раствора, влегува во раствор како сулфат и се депонира на анодата.
3 Реакции
Важните реакции на се врзани со оксидација и редукција.
4 Појава и апликации
Доминантната примена на е како компонента на батерии. За оваа апликација годишно се трошат приближно 500.000 тони. Возможна е и употребата на како неоргански пигмент во керамиката и при производството на стакло. Се користи и во апликации за третман на вода.
Фосфор пентасулфид

Фосфор пентасулфид е неорганско соединение со формулата ( мономер ) или ( димер ). Оваа жолта цврста супстанција е една од двата фосфорни сулфиди со комерцијална вредност. Примероците често се појавуваат зеленикаво-сиви поради нечистотии. Растворлив е во јаглерод дисулфид, но реагира со многу други растворувачи како алкохоли, DMSO и DMF.
1 Структура и синтеза
Неговата тетраедарска молекуларна структура е слична на онаа на адамантан и речиси идентична со структурата на фосфор пентооксид.
Фосфор пентасулфид се добива со реакција на течен бел фосфор ( ) со сулфур над 300 °C. Првата синтеза на од Берзелиус во 1843 година била со овој метод. Алтернативно, може да се формира со реакција на елементарен сулфур или пирит ,, со ферофосфор, сурова форма на (нуспроизвод на бел фосфор ( ) производство од фосфатна карпа):
::
2 Употреба
Приближно 150.000 тони се произведуваат годишно. Соединението главно се претвора во други деривати за употреба како адитиви за подмачкување како што се цинк дитиофосфати. Широко се користи во производството на натриум дитиофосфат за апликации како средство за флотација во концентрацијата на минералите на молибденит. Се користи и во производството на пестициди како што се Паратион и Малатион. Исто така е составен дел на некои аморфни цврсти електролити (на пример, Li <sub>2</sub> S - ) за некои видови литиумски батерии.
Фосфор пентасулфид е материјал со двојна употреба, за производство на рани инсектициди како што е Амитон, а исто така и за производство на поврзаните нервни агенси VX .
3 Реактивност
Поради хидролиза со атмосферска влага, еволуира водород сулфид , на тој начин е поврзан со мирис на расипано јајце. Освен , хидролиза на на крајот дава фосфорна киселина:
:
Други благи нуклеофили реагираат со , вклучувајќи алкохоли и амини. Ароматичните соединенија како што се анизол, фероцен и 1-метоксинафтален реагираат за да формираат 1,3,2,4-дитиадифосфетан 2,4-дисулфиди како што е реагенсот Лоесон.
Берилиум карбид

Берилиум карбид, или Be<sub>2</sub>C, е метален карбид. Слично на дијамантот, тој е многу тврдо соединение. Се користи во јадрените реактори како јадро.
1 Подготовка
Берилиум карбид се подготвува со загревање на елементите берилиум и јаглерод на покачени температури (над 950 °C). Може да се подготви и со редукција на берилиум оксид со јаглерод на температура над 1.500 °C:
: 2BeO + 3C → Be<sub>2</sub>C + 2CO
Берилиум карбид се распаѓа многу бавно во вода и формира гас метан:
: Be<sub>2</sub>C+ 2H<sub>2</sub>O → 2BeO + CH<sub>4</sub>
Брзината на распаѓање е побрза кај неорганските киселини со еволуцијата на метанот .
: Be<sub>2</sub>C + 4H <sup>+</sup> → 2Be <sup>2+</sup> + CH<sub>4</sub>
Кај топли концентрирани алкали, реакцијата е многу брза, формирајќи берилати на алкалните метали и метан:
: Be<sub>2</sub>C + 4OH <sup>−</sup> → 2BeO<sub>2</sub><sup>2−</sup> + CH<sub>4</sub>
Бакар(I) бромид

Бакар(I) бромид — хемиско соединение со формулата CuBr. Ова дијамагнетно цврсто тело има полимерна структура слична на онаа за цинк сулфид. Соединението е широко употребувано во синтезата на органски соединенија и како средство за лазирање во ласерите со бакар бромид.
1 Подготовка, основни својства, структура
Соединението е бело, иако примероците често се обоени поради присуството на бакар(II). Бакарниот (I) јон исто така лесно се оксидира во воздухот. Најчесто се подготвува со редукција на соли со сулфит во присуство на бромид. На пример, редукцијата на бакар(II) бромид со сулфит дава бакар(I) бромид и бромоводород:
: 2 CuBr <sub>2</sub> + H <sub>2</sub> O +
: → 2 CuBr +
: + 2 HBr
CuBr е нерастворлив во повеќето растворувачи поради неговата полимерна структура, која има четири координирани, тетраедрални Cu центри меѓусебно поврзани со бромидни лиганди (структура на ZnS). По третман со Луисовите киселини и бази, CuBr се претвора во молекуларни адукти. На пример, со диметил сулфид, се формира безбоен комплекс:
: CuBr + S(CH <sub>3</sub> ) <sub>2</sub> → CuBr (S(CH <sub>3</sub> ) <sub>2</sub> )
Во овој координативен комплекс, бакарот е двокоординатен, со линеарна геометрија. Други меки лиганди си дозволуваат сродни комплекси. На пример, трифенилфосфинот дава CuBr(P(C <sub>6</sub> H <sub>5</sub> ) <sub>3</sub> ), иако овој вид има посложена структура. Топлинското возбудување на пареата на бакар(I) бромид дава сино-виолетова емисија која е со поголема заситеност од познатата емисија на бакар(I) хлорид. Оттука, бакар(I) бромидот е поволен емитер во пиротехничкиот пламен.
2 Примени во органската хемија
Во Сендмаеровата реакцијата, CuBr се користи за претворање на соли на дијазониум во соодветните арилбромиди:
: + CuBr → ArBr + N<sub>2</sub> + Cu<sup>+</sup>
Гореспоменатиот комплекс CuBr(S(CH<sub>3</sub><sub>2</sub> ) е широко користен за генерирање на органобакарни реагенси. Поврзани CuBr комплекси се катализатори за радикална полимеризација на пренос на атом и вкрстено дехидрогенативни спојки (CDC) катализирани со бакар.
Бакар(I) флуорид

Бакар(I) флуорид или бакар флуорид е неорганско соединение со хемиска формула CuF. Неговото постоење е неизвесно. Во 1933 година било пријавено дека има кристална структура од типот на сфалерит. Современите учебници наведуваат дека CuF не е познат, бидејќи флуорот е толку електронегативен што секогаш ќе го оксидира бакарот до неговата состојба на оксидација +2. Комплексите на CuF како што се [(Ph <sub>3</sub> P) <sub>3</sub> CuF] се, сепак, познати и добро карактеризирани.
1 Синтеза и реактивност
За разлика од другите бакар(I) халиди како бакар(I) хлорид, бакар(I) флуоридот има тенденција да се несразмерно со бакар(II) флуорид и бакар во сооднос еден спрема еден во амбиентални услови, освен ако не се стабилизира преку сложеност како во примерот на [Cu(N <sub>2</sub> )F].: 2CuF → Cu + CuF <sub>2</sub>
Сребро цијанид

Сребро цијанид — хемиско соединение со формулата AgCN. Тоа е бела цврста материја која се таложи при обработката на растворите што содржат Ag<sup>+</sup> со цијанид, што се користи во некои шеми за враќање на среброто од растворот. Сребро цијанидот се користи во позлатување.
1 Структура
Структурата на сребро цијанидот се состои од -[Ag-CN]- синџири во кои линеарните двокоординатни Ag<sup>+</sup> јони се премостуваат со јони на цијанид, типични за сребро(I) и други <sup>d10</sup> јони. Ова е истиот начин на врзување како што се гледа во попознатиот случај на пруско сино . Овие синџири потоа се пакуваат шестаголно со соседните синџири поместени за +/- 1/3 од параметарот на решетката ''c'' . Ова е иста како структурата усвоена од високотемпературниот полиморф на бакар(I) цијанид . Должините на врската сребро со јаглерод и сребро со азот во AgCN се ~ 2,09 Å и цијанидните групи покажуваат нарушување од глава до опашка.
2 Реакции
AgCN се таложи со додавање на натриум цијанид во раствор кој содржи Ag<sup>+</sup>. При додавање на дополнително цијанид, талогот се раствора за да формира линеарни [Ag(CN) <sub>2</sub> ] <sup>-</sup><sub>(aq)</sub> и [Ag(CN) <sub>3</sub> ] <sup>2-</sup><sub>(aq)</sub>. Сребро цијанидот е исто така растворлив во раствори кои содржат други лиганди како што се амонијак или терциерни фосфини .
Сребрените цијаниди формираат структурно сложени материјали при реакција со други анјони. Некои сребрени цијаниди се луминисцентни.
3 Користи
„Цијанидација“ е широко користен во изолацијата на среброто од неговите руди. Делумното прочистување на соединенијата на среброто обично се врши со флотација на пена. Сребрениот јон потоа се одвојува од обезмастената пена со цијанид, при што се добива раствор од [Ag(CN)<sub>2</sub>]<sup>-</sup>. Сребрениот метал потоа може да се обложи со електролиза на таквите раствори.
И AgCN и KAg(CN)<sub>2</sub> се користат во раствори за позлата од најмалку 1840 година кога браќата Елкингтон го патентирале нивниот рецепт за раствор за позлата. Типичен, традиционален раствор за позлата би содржи 15-40 g·L <sup>−1</sup> KAg(CN)<sub>2</sub>, 12-120 g·L <sup>−1</sup> KCN и 15 g·L <sup>−1</sup> K<sub>2</sub>CO<sub>3</sub> .
Фосфор триоксид

Фосфор триоксид е хемиско соединение со молекуларна формула P<sub>4</sub>O<sub>6</sub>. Иако молекуларната формула го сугерира името тетрафосфор хексаоксид, името фосфор триоксид му претходело на знаењето за молекуларната структура на соединението, а неговата употреба продолжува и денес. Оваа безбојна цврста супстанција е структурно поврзана со адамантан. Формално е анхидрид на фосфорна киселина, H<sub>3</sub>PO<sub>3</sub>, но не може да се добие со дехидрација на киселината. Бела цврста материја која се топи на собна температура, таа е восочна, кристална и многу отровна, со мирис на лук.
1 Подготовка
Се добива со согорување на фосфор во ограничен довод на воздух при ниски температури.
: P <sub>4</sub> + 3 O <sub>2</sub> → P <sub>4</sub> O <sub>6</sub>
Нуспроизводите вклучуваат црвен фосфор субоксид.
2 Хемиски својства
Фосфор триоксид реагира со вода за да формира фосфорна киселина, одразувајќи го фактот дека тоа е анхидрид на таа киселина.: P <sub>4</sub> O <sub>6</sub> + 6 H <sub>2</sub> O → 4 H <sub>3</sub> PO <sub>3</sub>
Тој реагира со хлороводород за да формира H<sub>3</sub>PO<sub>3</sub> и фосфор трихлорид.
: P <sub>4</sub> O <sub>6</sub> + 6 HCl → 2 H <sub>3</sub> PO <sub>3</sub> + 2 PCl <sub>3</sub>
Со хлорот или бромот го формира соодветниот фосфорил халид и реагира со јод во затворена цевка за да формира дифосфор тетрајодид.
P<sub>4</sub>O<sub>6</sub> реагира со озон на 195 K и го дава нестабилното соединение P<sub>4</sub>O<sub>18</sub>.
P<sub>4</sub>O<sub>18</sub> се распаѓа над 238 K во раствор со ослободување на гас O<sub>2</sub>. Распаѓањето на сувиот P<sub>4</sub>O<sub>18</sub> е експлозивно.
Во реакција на несразмерност, P<sub>4</sub>O<sub>6</sub> се претвора во мешан P(III) P(V) вид P<sub>4</sub>O<sub>8</sub> кога се загрева во запечатена цевка на 710 K, а споредниот производ е црвен фосфор.
3 Како лиганд
P<sub>4</sub>O<sub>6</sub> е лиганд за преодни метали, споредлив со фосфит. Илустративен комплекс е P<sub>4</sub>O<sub>6</sub> Fe(CO)<sub>4</sub>. Со BH<sub>3</sub>, се произведува димерен адукт::
Полска свадба

„Полска свадба“ (германски: ''Polnische Hochzeit'') — оперета на австрискиот композитор Јозеф Бер (Joseph Beer) од 1937 година. Автори на либретото и на текстовите се Фриц Ленер-Беда (Fritz Löhner-Beda) и Алфред Гринвалд (Alfred Grünwald).
1 Либрето
Оперетата се состои од пролог и три чина, а во неа се прикажани случките, забуните и заблудите на повеќе ликови, собрани за да прослават една свадба: еден маскиран борец за слобода, неговиот стрико кој ја планира својата шеста свадба, неговата сосетка — креативна, енергична млада жена, позната по прекарот Дива мачка, како и едно весело друштво.
2 За делото
Музиката на Бер се движи на границата меѓу оперета и мјузикл, меѓу џез и валцер, а во делото се испреплетуваат драматичноста и нежната сентименталност. Праизведбата на делото се одржала со исклучителен успех во Цирих, во 1937 година, а потоа била успешно прикажана на околу 40 сцени. Меѓутоа, метеорскиот успех на Бер бил прекинат во 1938 година, кога Австрија била анектирана од нацистичка Германија. Тогаш, Бер бил принуден да побегне во Франција, а планираната праизведба во Виена, со Рихард Таубер во главната улога, била спречена од нацистите. Потоа, Бер постепено паднал во заборав.
Силогизам

Силогизам (лат. ''syllogismus'' < грчки. συλλογισμóς: логичен заклучок) — облик на логичко дедуктивно заклучување, мисловен процес со кој од два или повеќе веќе завршени судови (''премиса'', претпоставки) се изведува нов суд (''conclusio'', заклучок), кој овозможува заеднички поим (''terminus medius'', посреден термин) во двете премиси.
Традиционален и воедно најпознат пример на силогизам е:Главна премиса: ''Сите луѓе се смртни.''
Споредна премиса: ''Сократ е човек.''
Заклучок: ''Сократ е смртен.''
1 Видови силогизми
Има бесконечен број силогизми, но само 256 се од логички различни видови, а само 24 вида се валидни (види подолу). Категоричен силогизам има облик:
: Главна премиса: ''Сите М се P.'': Споредна премиса: ''Сите S се М.'': Заклучок: ''Сите S се P.''
Може да има четири вида премиси и заклучок на силогизам, означени со букви, како што следува. Значењето на буквите е опишано во табелата:
''код'', ''износ'', ''субјект'', ''копула'', ''предикат'', ''вид на суд'', ''пример''
А, Сите, S, е, P, општ потврден, Сите мажи се смртни.
Е, Ниеден, S, не е, P, општ негативен, Ниту еден човек не е совршен.
I, Некои, S, се, P, посебно потврден, Некои луѓе се здрави.
O, Некои, S, не се, P, посебно негативен, Некои луѓе не се богати.
Уште Аристотел вовел скратен запишување на категорични силогизми со инфикси:
Форма, Краток запис, Предикатна логика
Сите A се B, AaB, <math>\forall x (A(x) \rightarrow B(x))</math>''или''<math>\neg \exist x (A(x) \land \neg B(x))</math>
Ниеден A е B, AeB, <math>\neg \exist x (A(x) \land B(x))</math>''или''<math>\forall x (A(x) \rightarrow \neg B(x))</math>
Некои A се B, AiB, <math>\exist x (A(x) \land B(x))</math>
Некои A не се B, AoB, <math>\exist x (A(x) \land \neg B(x))</math>
1,3,5-Тријаза-7-фосфаадамантан

1,3,5-Тријаза-7-фосфаадамантан (PTA) е хемиско соединение со формула C<sub>6</sub>H<sub>12</sub>N<sub>3</sub>P, производ на замена на азотниот атом на хексаметилентетрамин со атом на фосфор. Растворлив е во вода, метанол, трихлорометан, ацетон, етанол и DMSO, нерастворлив во јаглеводороден растворувач. Како реагенс во органската синтеза, се користи како лиганд за комплекси на преодни метали и како катализатор за реакциите на Бејлис-Хилман.
1 Подготовка
Хексаметилентетрамин реагира со тетракис(хидроксиметил)фосфониум хлорид, натриум хидроксид и формалдехид во вода за да се добие производот.
Главна железничка станица Виена

Главната железничка станица Виена (герм: Wien Hauptbahnhof) — главна железничка станица во Виена, Австрија, сместена во округот Фаворитен. Станицата станала целосно функционална во декември 2015, поврзувајќи ги главните железнички линии од север, исток, југ и запад, и заменувајќи го стариот терминал Јужната виенска железничка станица (герм: Wien Südbahnhof). Со приближно 268,000 патници на дневно ниво е станица со најголема фреквенција во Австрија.
Лицемерие

Лицемерие, лицемерство, дволичност или хипокризија (од грчки ὑποκρίνομαι „да се преправа“) — став, однесување или порок на личност која доброволно се преправа дека поседува верувања, мислења, доблести, идеали, чувства, емоции кои во реалноста не ги поседува. Тоа се манифестира кога личноста се обидува да измами други луѓе со такви изјави и затоа, тоа претставува еден вид лага.
Важно е да се разликува лицемерието од едноставната неспособност на човекот да ги стекне или да ги применува доблестите што ги смета за корисни, дури и ако истите, иако тој се смета себеси за неспособен да ги постигне овие цели, може да им го предложи на другите вистинскиот пат. На пример, лице кое претерува со алкохолот не може да биде обвинето за лицемерие ако ги советува другите да не пијат освен ако не е постојано трезен.
1 Психологија на лицемерието
Во психологијата, лицемерното однесување е тесно поврзано со фундаменталната грешка при припишувањето, во која поединецот се наведува да го објасни и оправда своето или нејзиното однесување дека во голем дел се должи на општествени и надворешни причини, притоа припишувајќи ги постапките на другите на вродени одлики.
Некои луѓе наивно прават грешки во проценката во однос на нивните карактерни однесувања, кои ги проектираат на другите, залажувајќи се себеси. Според психологијата на Јунг, овие грешки се должат на недостаток на познавање на темната страна на потсвеста .
Теоретичарите, општо го толкуваат психолошкото лицемерие како несвесен одбранбен механизам, а не како намерна измама.
Лицемерието и недоследноста се ставови кои се многу слични еден на друг и истовремено многу различни: лицемер е оној кој се обидува да ги одбрани своите постапки со зборови кои се неадекватни и немаат допирна точка со делата, недоследна личност е личност која е неодлучна затоа што таа е погодена од надворешна ситуација (на пример треба да се избере да се следи своето срце или својата глава) и многу често прави погрешен избор, па затоа е принудена да се сврти (метафорично кажано) да го следи другиот пат дури и ако е свесна дека грешката што ја направила не може да се поправи.
2 Поврзани ставки
* Викторијански морал
* Однесување
* Психологија
* Двоен стандард
* Двојно размислување
3 Други проекти
* содржи цитати за citazioni di o su
* contiene il lemma di dizionario «»
* contiene immagini o altri file su
Куќа – сопственик Глигор Тулевски (Галичник)

Куќата на Глигор Тулевски ― поранешна куќа во Галичник, која е заведена како културно наследство на Македонија. Таа била во сопственост на семејството Тулевски.
1 Историја
Куќата изгорела во доцните 1970-ти. Во 80-тите години, на нејзино место е изградена куќа од страна на Јован Раваноски.
Ѓонија

Ѓонија (архаизам) — назив за алатка за проверување дали две површини се под прав агол. Во преносна смисла се користи за некој или нешто што отстапува од вообичаеното.
1 Намена
Ѓонијата била алатка што ја користеле мајсторите ѕидари и столари, за да ја одредат вертикалноста на две површини.
2 Потекло на името
Како што е наведено во Речникот на Југословенската академија:
Ѓонија е столарски и ѕидарски алат, како плоснат дрвен или метален аголни, тур. ''gũnia'' од грчки ''gоnia''.
Македонците го презеле овој изворно грчки збор - ''gоnia'' од турскиот јазик - од зборот ''gũnia'', како што е наведено во големиот турски речник на Шамсудин Сами, кој означувал:
Агломер, дрвена или железна направа за проверување дали две прави склопуваат прав агол, за порамнување на правецот на ѕидовите, или „дотерување на ѕидовите под ѓонија“.
3 Ѓонија во книжевноста
Во книжевното творештво се наоѓа кај Петре М. Андреевски во Пиреј: Сѐ под шуле и под ѓонија се соѕида. И секоја греда до греда со пијавици ја врзавме.
Во преносна смисла се среќава во делото „Швајцарија на Балканите“ од Драги Михајловски:Ај, прекини, не туку дрдори! рече грубо внуката извадена од ѓонија.
Град (Нестрам)

Град, често членувано Градо Градот, Градут или Крепоста (|Κάστρο, ''Γκρατ'', ''Γκράδο'') — античка населба и средновековна тврдина чии остатоци се наоѓаат над селото Нестрам во Костурско, Егејска Македонија.
1 Местоположба
Тврината е сместена на врвот на мал зремнет рид веднаш источно од маалото Горнени и северно од маалото Долнени, на висина од 1.017 м. На малата висорамнина е изграден параклисот „Св. Троица“, каде секоја година се празнува Духовден.
2 Историја
Во тврдината има остатоци од одбранбени бедеми, станбени објекти и водовод. Мештаните сметале дека му припаѓала на Самуиловииот војсководец Несторица, со чие име е поврзано и друго предание за името ''Нестрам''.
Во месноста Лоско под ридот се пронајдени поголем број округли плочки од хипокаустни столбови за бања, клинени цевки за аквадукт, столбови, капители, монети и други археолошки артефакти кои се чуваат во општинската археолошка збирка. Тоа ја поткрепува хипотезата дека станува збор за населба со Хиподамов уличен план. Тоа според грчки податоци е Град.
Нестрамецот Кирил Радев напишал за тврдината:
Во 1995 година во Градо, при работа по селски пат случајно е откриен мозаичен под со геометриски украси. Есента истата година се спроведени проучувачки ископувања со кои се најдени остатоци од ѕидови и керамика. Мозаикот е израбботен од мермерни и сини камчиња. Датирањето е отежнато поради малата површина и застапените украсно-геометриски кои се повторуваат на многу мозаични подови од III до VI век.
Дихлор хептоксид

Дихлор хептоксид е хемиско соединение со формула Cl<sub>2</sub>O<sub>7</sub>. Овој хлор оксид е анхидрид на перхлорна киселина. Се добива со внимателна дестилација на перхлорна киселина во присуство на дехидрирачкиот агенс фосфор пентооксид:
: 2 HClO<sub>4</sub> + P<sub>4</sub>O<sub>10</sub> → Cl<sub>2</sub>O<sub>7</sub> + H<sub>2</sub>P<sub>4</sub>O<sub>11</sub>
Хлор(VII) оксидот може да се дестилира од смесата.
Може да се формира и со осветлување на мешавини од хлор и озон. Полека се хидролизира назад до перхлорна киселина.
1 Структура
Cl<sub>2</sub>O<sub>7</sub> е ендергонска молекула, што значи дека е суштински нестабилна, се распаѓа до нејзините составни елементи со ослободување на енергија:: 2 Cl<sub>2</sub>O<sub>7</sub> → 2 Cl<sub>2</sub> + 7 O<sub>2</sub> (Δ''H°'' = –132 kcal/mol)
Cl<sub>2</sub>O<sub>7</sub> е свиткан со Cl−O−Cl агол од 118,6° и дава симетрија на молекулата C<sub>2</sub>. Крајните Cl−O растојанија се 1,709 Å и растојанијата Cl=O се 1,405 Å. Во ова соединение, хлорот постои во неговата највисока формална оксидациска состојба од +7, иако врската во оваа молекула е значително ковалентна.
2 Хемија
Дихлор хептоксид реагира со примарни и секундарни амини во раствор на јаглерод тетрахлорид за да добие перхлорни амиди::: 2 + → 2 +
:: 2 + → 2 +
:
Тој, исто така, реагира со алкени за да добие алкил перхлорати. На пример, тој реагира со пропен во раствор на јаглерод тетрахлорид за да добие изопропил перхлорат и 1-хлоро-2-пропил перхлорат.
Дихлор хептоксид реагира со алкохоли за да формира алкил перхлорати.
Дихлор хептоксид е силно кисел оксид, а во раствор формира рамнотежа со перхлорна киселина.
3 Безбедност
Иако е најстабилен оксид на хлор, Cl<sub>2</sub>O<sub>7</sub> е силен оксидатор, како и експлозив што може да се активира со пламен или механички удар или со контакт со јод. Сепак, тој помалку силно оксидира од другите оксиди на хлор и не напаѓа сулфур, фосфор или хартија кога е ладно. Ги има истите ефекти врз човечкото тело како елементарниот хлор и бара исти мерки на претпазливост.
Хлор перхлорат

Хлор перхлорат е хемиско соединение со формула Cl<sub>2</sub>O<sub>4</sub>. Овој хлор оксид е асиметричен оксид, со еден атом на хлор во +1 оксидациона состојба, а другиот +7, со соодветна формула ClOClO<sub>3</sub>. Се произведува со фотодимеризација на хлор диоксид (ClO<sub>2</sub>) на собна температура за 436 nm ултравиолетова светлина:: 2ClO<sub>2</sub> → ClOClO<sub>3</sub>
Хлор перхлорат може да се направи и со следнава реакција на -45 °C.
: CsClO<sub>4</sub> + ClOSO<sub>2</sub>F → Cs(SO<sub>3</sub>)F + ClOClO<sub>3</sub>
1 Својства
Хлор перхлорат е бледо зеленикава течност. Помалку е стабилен од ClO<sub>2</sub> (хлор диоксид) и се распаѓа на собна температура за да даде O<sub>2</sub> (кислород), Cl<sub>2</sub> (хлор) и Cl<sub>2</sub>O<sub>6</sub> (дихлор хексоксид):
: 2 ClOClO<sub>3</sub> → O<sub>2</sub> + Cl<sub>2</sub> + Cl<sub>2</sub>O<sub>6</sub>
Хлор перхлорат реагира со метални хлориди за да формира хлор и соодветниот безводен перхлорат:
: CrO<sub>2</sub>Cl<sub>2</sub> + 2 ClOClO<sub>3</sub> → 2 Cl<sub>2</sub> + CrO<sub>2</sub>(ClO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>: TiCl<sub>4</sub> + 4 ClOClO<sub>3</sub> → 4 Cl<sub>2</sub> + Ti(ClO<sub>4</sub>)<sub>4</sub>: 2 AgCl + 2 ClOClO<sub>3</sub> → 2 AgClO<sub>4</sub> + Cl<sub>2</sub>
2 Реакции
Реактант, Услови, Производи
-, Топлина, дихлор хексоксид (80%), хлор диоксид, хлор, кислород
-, Ултравиолетова светлина, дихлор хептоксид, хлор, кислород
цезиум јодид, -45 °C, Cs[I(OClO<sub>3</sub>)<sub>4</sub>]
ClOSO<sub>2</sub>F or ClF, -, MClO<sub>4</sub>( или NO<sub>2</sub>)
бром, -45 °C, бром перхлорат (BrOClO<sub>3</sub>)
јод (0,33 mol ), -50 °C, I(OClO<sub>3</sub>)<sub>3</sub>
Цефа Чопева

Цефа Чопева (Родена во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.
1 Животопис
Цефа била сопруга на Илија Чопев. Ги изненадила сите со својата упорност и издржливост на распитите во Бугарското МВР, вршени од најголемиот џелат, садистот Горчев од Горна Џумаја. За нејзината издржливост и посветеност се дознава од зборовите на платеникот-слуга на бугарската полиција Антон Југов искажани пред уапсените активисти, во смрдливите подруми на бугарското МВР во Светиврачко:
2 Поврзано
Илија Чопев
3 Наводи
Ѓурѓа Клингова

Ѓурѓа Клингова - Баба Ѓоша ( во — ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.
1 Животопис
Таа многупати во минатото ја пречекувала четата на Јане Сандански. Родила и одгледала пет деца. Еден од нив бил Христо Клингов. На нејзини 69 години станала јатак на Петар Грков - Пецето. На почетокот на блокадата, Пецето останал сам и некако успеал да дојде до селото Ракитна, високо над селото Брежани и побарал прибежиште кај баба Ѓоша, која најљубезно го примила и го криела. Биле многу вознемирени од можноста дека полицајците на Антон Југов би можеле да ги пронајдат, па таа спремила скривалиште на место кое не било воопшто сомнително. За да можел Грков слободно да се движи до скривалиштето, Ѓоша го облекла во нејзини алишта, му врзала црна шамија на главата и му дала бастум за да се потпира на него. До самото самоубиство на Грков, баба Ѓоша непрекинато се грижела за него.
2 Поврзано
* Христо Клингов
* Петар Грков
* Наз'лка Клингова
3 Наводи
Наз'лка Клингова

Наз'лка Клингова ( во ) — македонски активист. Жртва на комунистичкиот режим во НР Бугарија.
1 Животопис
Наз'лка била сопруга на Христо Клингов односно снаа на Ѓурѓа Клингова. Важела за предана јатачка на нелегалната чета на Петар Грков. Израснала како сираче во многу сурови услови, па поради тоа израснала во упорна жена со силен карактер и силна волја. За време на блокадите, таа била уапсена и измачувана по најжесток и најсадистички начин. Целта на мачењето била да се извлечат информации за местоположбата на Петар Грков. После неколку-дневно мачење, била извадена од нејзината куќа и ја однеле кај некое дрво каде ја врзале за нозете, да виси со главата надолу. Запалиле мокра слама, за ја задушат, па на тој начин да ја натераат да прозбори. Но и тоа било безуспешно. Потоа ја запалиле нејзината долга коса, која почнала да паѓа, а таа ги проколнала („''И вашата душа да паѓа како што паѓа мојата коса“''), по што изгубила свест.
После многу години еден од луѓето кој ја мачел, навистина се разболел од болест од која му се сушеле мускулите и се соголувале коските. Неговите блиски заминале кај видовитата Баба Ванѓа, за да побараат помош за него. Од Ванѓа добиле одговор, дека тој човек има направено тешки гревови кон некоја жена која ја мачел и сега треба да отиде кај неа и да бара прошка. Се верува дека роднините побарале прошка од Наз'лка, но никогаш не ја добиле. Според кажувањата на Наз'лка, таа успеала да препознае некои од луѓето кои ја тепале, тоа биле: Славчо Тасков и Христо Чивиов од село Градево.
2 Поврзано
* Христо Клингов
* Петар Грков
* Ѓурѓа Клингова
3 Наводи
Џебен заштитник

Џебен заштитник ― обвивка предвидена да држи инструменти за пишување и други мали алатки во џебот на градите на кошулата, заштитувајќи ја од кинење или правење дамка. Може да се користи за носење пенкала, моливи, шрафцигери, мали логаритмари и други мали предмети. Поклопецот над надворешната страна на џебот помага да биде зацврстен заштитникот за џебот. Џебните заштитници првично биле направени од поливинил хлорид (ПВЦ).
1 Пронајдок
Заштитникот за џебот бил измислен за време на Втората светска војна од страна на Харли Смит додека работел во Бафало, Њујорк. Тој беил награден со патентот за уредот на 18 март 1947 година; патентот бил поднесен на 3 јуни 1943 година.
Конкурентно барање за пронајдокот дошло од пластичниот големец Герсон Страсберг од Лонг Ајленд околу 1952 година. Страсберг работел на пластични ракави за банкарски книги. Еден ден го ставил во џебот од кошулата една на која работел додека се јавувал на телефон. Кога го забележал таму, сфатил дека ќе биде одличен производ.
2 Употреба
Заштитниците за џебови со втиснати логоа или имиња на претпријатија најпрво биле пласирани на претпријатијата како промотивна стока. Наскоро се појавил поопшт пазар, составен од студенти, инженери и канцелариски работници од различни области. Тие станале дел од модниот стереотип „бубалица“ или „информатичка бубалица“, веројатно поради нивната поврзаност со инженери или студенти.
3 Останати извори
* Слатала, Мишел. . ''New York Times'' 24 јуни 1999 година.
Литиум хидроксид

Литиум хидроксид — неорганско соединение со формула LiOH. Може да постои во безводен или хидриран облик, и обете се бели хигроскопни цврсти супстанции. Растворливи се во вода и мошне лесно растворливи во етанол. Иако се смета за силна база, литиум хидроксидот е најслабиот алклалнометален хидроксид познат за науката.
1 Добивање
Вообичаената суровина за добиање на литиум хидроксид е минералот сподумен, чија литиумска содржина се изразува во постоток на литиум оксид.
1.1 Со литиум карбонат
Во индустријата, литиум хидроксидот често се добива од литиум карбонат во реакција на размена (метатеза) со калциум хидроксид::
Првично добиениот хидрат се дехидрира со загревање во вакуум на 180 °C.
1.2 Со литиум сулфат
Друг начин на добивање е со посредство на литиум сулфат::α-сподумен → β-сподумен
:β-сподумен + CaO → + ...
::
Главни нуспроизводи се гипс и натриум сулфат, кои имаат ивесна пазарна вредност.
2 Commercial setting
Според „Блумберг“, „Ганфенг Литиум“ (GFL). GFL и „Албемарл“ биле најголемите производители на литиум хидроксид во 2020 г. со околу 25 килотони годишно проследени од „Ливент“ (FMC) и SQM. Капацитетите во поново време се зголемуваат поради сè поголемата употреба на електрични возила.
Погонот на „Албермарл“ во Кемертон, Западна Австралија бил првично предвиден да произведува 100 килотони годишно, но потоа е намален на 50 килотони.
Во 2020 г. погоните на „Тјенќи Литиум“ во Квинана, Западна Австралија биле најголем производител, со капациет од 48 килотони годишно.
3 Примена
3.1 Литиумскојонски акумулатори
Литиум хидроксидот највеќе се троши во производството на катодни материјали за литиумскојонски акумулатори како литиум кобалт оксидот и литиум железо фосфатот. Се претпочита наместо литиум карбонат како претходник за литиумско-никелско-манганско-кобалтни оксиди.
3.2 Мазиво
Популарен згуснувач на литиумска маст е литиум 12-хидроксистеаратот, од кој се добиваат општонаменски мазива поради неговата голема водоотпорност и корисност на најразлични температури.
3.3 Испирање на јаглерод диоксид
Литиум хидроксидот се користи во прочиститувачите на дишен гас за вселенски летала, подморници и кружечки нуркачки дишалки со цел остранување на јаглерод диоксидот од издишаниот гас произведувајќи литиум карбонат и вода::
или
:
Второспоменатиот, безводен хидроксид, се претпочита заради помалата маса и помалото производство на вода во дишните системи на вселенските летала. Еден грам безводен литиум хидроксид отстранува 450 см<sup>3</sup> јаглерод диоксид во гасен облик. Монохидратот ја ослободува неговата вода на 100–110 °C.
3.4 Претходник
Литиум хидроксидот, заедно со литиум карбонатот, се клучни меѓупроизводи во добивањето на други литиумски соединенија, како што може да се види од неговата примена во добивањето на литиум флуорид::
3.5 Други примени
Супстанцијата се користи и во изработкат ана керамика и некои видови портландски цемент каде се користи како сузбивач на алкално-силициумдиоксидната реакција (бетонски рак).
Литиум хидроксидот (изотопно збогатен во литиум-7) се користи за алкализација на реакторските разладувачи во водопритисочни реактори со цел да се спречи корозија.
Исто така е обар штитник од зрачење од слободни неутрони.
Бакар(I) нитрат

Бакар(I) нитрат — неорганско соединение со формула CuNO <sub>3</sub>. Не се одликува со рендгенска кристалографија . Тоа е во фокусот на една публикација, која ги опишува неуспешните напори за изолирање на соединението. Друго непостоечко едноставно бакарно(I) соединение добиено од оксианјон е бакар перхлорат. Од друга страна, познат е кадросулфат.
1 Деривати
Нитратната сол на комплексот ацетонитрил, т.е. [Cu(MeCN)<sub>4</sub>]NO <sub>3</sub>, се создава со реакција на сребро нитрат со суспензија на бакар метал во ацетонитрил.: Cu + AgNO <sub>3</sub> + 4 CH <sub>3</sub> CN → [Cu(CH <sub>3</sub> CN) <sub>4]</sub> NO <sub>3</sub> + Ag
Терциерните фосфински комплекси од типот [Cu(P(C<sub>6</sub>H<sub>5</sub>)<sub>3</sub>)<sub>3</sub>]NO<sub>3</sub> се подготвуваат со редукција на бакар(II) нитрат со фосфинот.
Неглиже

Неглиже (|négligé; буквално: „занемарено“), исто така познат на француски како дезабије (déshabillé) ― облик на проѕирна облека за жени која се состои од проѕирна, обично долга, тоалета. Тоа е облик на ноќница наменета за носење во текот на ноќта и во спалната соба. Била воведено во Франција во 18 век, каде што го имитира тешкиот стил од глава до пети на женските дневни фустани од тоа време.
До 1920-тите, неглижето почнало да го имитира женскиот сатенски еднослоен вечерен фустан од тој период. Поимот „неглиже“ бил користел на керамичките фигурини на Royal Doulton во 1927 година, прикажувајќи ги жените кои носат нешто што изгледа како едноделно парче свила или вискоза до колена, исечено со чипка. Иако стилот на вечерни фустани на ноќна облека направи потези кон современиот неглижески стил - проѕирни боди, скратена тантела, машнички, пример во 1941 година со фотографија на Рита Хејворт во ''„Лајф“''. Дури по Втората светска војна, ноќната облека била променета од првенствено корисна во првенствено чувствителна, па дури и еротска; неглиже силно се појавила како облик на долна облека.
Современите неглижеа често се многу полабави и изработени од проѕирни и дијафанозни ткаенини и исечени со чипка или друг фин материјал и машни. Често се користени повеќе слоеви ткаенина. Затоа, современото неглиже можеби повеќе им должи на женските убави јакни или наметки за кревети и маркетните шипки отколку на ноќницата. Се прошириле на масовниот пазар, придобивајќи го воведувањето на евтини синтетички ткаенини како најлон и неговите пофини наследници. Од 1940-ти до 1970-ти години, трендот бил неглижеите да станат пократки по должина (на пр. бебешката кукла од 1970-тите). Неглижеата направени од 1940-ти до 1970-ти години сега се собирачкистарински предмети.
Во Обединетото Кралство во 2004 година, неглижеата сочинувале само четири проценти од продажбата на женска ноќна облека, а женските пижами доминирале од средината на 1980-тите. Сепак, продажбата на неглиже во Обединетото Кралство се вели дека е најбрзо растечкиот сектор на пазарот од 1998 година.