procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Вариола вера (филм од 1982)

Вариола вера е југословенски филм од 1982 година, во режија на Горан Марковиќ кој е автор и на сценариото, заедно со Милан Николиќ. Главните улоги ги толкуваат: Раде Шербеџија, Душица Жегарац, Варја Ѓукиќ, Ерланд Јозефсон, Раде Марковиќ, Владица Милосављевиќ, Богдан Диклиќ, Александар Берчек, Петер Карстен, Радмила Живковиќ, Семка Соколовиќ-Берток, Мило Мирановиќ, Џемаил Максут итн.
1 Содржина
Во општата болница во Белград е примен тешко болен пациент со непознати симптоми. Лекарскиот тим во болницата поставува погрешна дијагноза и не му обрнува многу внимание на болниот, кој набргу умира. По некое време се утврдува дека тој умрел од сипаници (вариола вера) - опасна заразна болест. Затоа, болницата е затворена во карантин и никој не смее да влезе во неа ниту да излезе надвор. Заразата се шири во рамките на болницата при што умираат неколку пациенти, лекари и медицински персонал. Вработените во болницата реагираат на различни начини: директорот (го игра Марковиќ) се затвора во својата канцеларија со цел да се спаси себеси; д-р Груиќ (го игра Шербеџија) запаѓа во апатија; сестрата Зага (ја игра Живковиќ) извршува самоубиство; д-р Марковиќ (ја игра Жегарац) несебично им помага на пациентите; д-р Кенигсмарк се бори со епидемијата, но потоа се откажува од борбата итн. Во болницата се наоѓа и младата лекарка Ускоковиќ (ја игра Ѓукиќ) чиј вујко е висок политички функционер. Тој се обидува да ја извлече од болницата, но наместо да побегне, таа одлучува да ја спаси својата колешка, која претрпува инфаркт. Во меѓувреме, Душко, колега на д-р Ускоковиќ од студентските денови доброволно влегува во болницата, зашто е вљубен во неа, но набргу тој умира од непознати причини. Д-р Груиќ се заразува со болеста, но останува жив. Најпосле, власта објавува дека епидемијата е победена...
2 Поврзано
* Епидемија на големи сипаници во Југославија, 1972
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Подино

Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во селото Подино. Црквата е сместена во западниот дел од селото, на возвишение кои ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.
1 Историја
Се верува дека црквата била возобновена во 1916 година на темели на стара црква од римско време.
Во дворот на црквата се наоѓа и археолошкото наоѓалиште Св. Богородица. Во дворот може да се забележат неколку мермерни сполии, и тоа: мено од мермер вградено во скалите, пред влезот на црквата има голема мермерна плоча, а една парапетна плоча лежи покрај апсидата.
Црквата е изградена во 1929 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Во продолжение на западната страна е дограден помошен објект чиј влез се наоѓа на јужната страна. Црквата е изградена од варовник и е покриена со кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата се издига во североисточниот агол од дворот на црквата. Таа има квадратна основа, изградена е од камени тули, на секоја од четирите страни има по еден правоаголен прозорец, а покриена е со пирамидален кров од ќерамиди. Влезот во камбанаријата се наоѓа на западната страна.
3 Галерија
4 Поврзано
* Подино
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Ивањевска парохија
Список на кратери на Месечината

Ова е список на кратери на Месечината, од кои повеќето се ударни. Со нивната номенклатурата раководи Меѓународниот астрономски сојуз, и затоа опфатени се само кратерите признаени од таа организација.
0.1 Каталог
Ова е азбучен список на кратерите за секоја буква:
0.2 Позначајни кратери
Ова се поголемите кратери на видливата страна на Месечината, дадени со нивните пречници:
1 Поврзано
* Список на површински образби на Месечината
* Список на месечеви мориња
* Список на планини на Месечината
* Список на долини на Месечината
* Селенографија
2 Библиографија
*************
Станечка Река

Станечка Река (нарекувана некогаш и како Станичка Река) — река во Македонија, сместена на планината Осогово.
Реката тече низ селото Станци, јужно од градот Крива Паланка.
1 Галерија
2 Поврзано
* Станци
* Осоговски Планини
* Крива Река
Краснодар

Краснодар (до 1920 г. Екатеринодар) — град во јужниот дел на Русија, кој се наоѓа на десниот брег на реката Кубан, 120 километри од Црното Море (по патот од селото Джубга ), 140 километри од Азовското Море (по патот од станицата Голубицкая ) и 1.300 километри јужно од Москва (на автопатот М-4 Дон ) . Административен центар на Краснодарскиот крај . Заедно со соседните рурални области го формира градот Краснодар со статус на градско подрачје .
Голем економски и културен центар на Северниот Кавказ и Јужниот федерален округ, центар на историскиот и географскиот регион Кубан . Неофицијално се нарекува главен град на Кубан , како и јужна престолнина на Русија .
Вахтанг I Горгасал

Вахтанг I Горгасал (440-502) бил крал на Иберија во втората половина на V век.
Биографијата на Син Мирдат V од династијата Хасороид. Прекарот „Горгасал“ преведен од персиски претставува облик на шлем.
Како роднина и пријател на персиската Сасанидска династија, Вахтанг учествувал во нивните војни со Грците и Белите Хуни.Тој побарал од Цариградската патријаршија да ја признае автокефалноста на грузиската православна црква. Работел активно за зајакнување на грузиската држава. Влегол во сојуз со Ерменците и 482 г. водел големо востание против персиското владеење.
Кога тој поразен во таа борба, бил принуден да побегне во Егрис. Ветувајќи послушност на Сасанидите, се вратил во Иберија и го изградил Тбилиси, каде го преселил главниот град од Мекета. Тој подоцна одбил да учествува во Персиските војни со Византија и затоа бил убиен во судир со Криминалните трупи на Сасанидското Царство.
Со векови, грузискиот народ го сочувал сеќавањето на кралот Вахтанг. Тој станал омилен херој на народните приказни и бил прогласен за светец од Грузиската православна црква.
Глизе 781

Глизе 781 — ѕвезда во соѕвездието Лебед. Системот се наоѓа на растојание од 54 светлосни години и веројатно се состои од 3 составници. Најсјајната составница е ладно џуџе а воедно и блескава ѕвезда. Оваа ѕвезда веројатно е во орбита околу масовно бело џуџе од спектралниот тип ONe, но досега не е забележано. Ѕвездите се во меѓусебна орбита на околу 3150 ае со кафеаво џуџе Глизе 781C, кој се класифицира во спектралната класа Т8. Системот е потенцијален кандидат за катаклизмичен систем на двојни ѕвезди, и подалечна иднина е потенцијален кандидат за супернова од тип Ia.
Системот веројатно е со голема старост. Ова делумно се должи на ниската металичност од една страна, а од друга страна од фактот дека не е збележано белото џуџе ONe и истото мора да биде релативно ладно со површинска температура од 7000 K. Белото џуџе се претпоставува дека е со старост од најмалку 3,7 милијарди години, веројатно системот е дури и постар од 10 милијарди години.
Женидбата на Груица Новаковиќ

„Женидбата на Груица Новаковиќ“ (српски: ''Женидба Грујице Новаковића'') - српска епска (ајдучка) песна.
1 Содржина
Малиот Груица му се жали на Старина Новак дека е неженет. Тој му вели дека три години попусто му бара жена, а кога најпосле пронашол добра прилика за женење, нејзината рака ја побарал Манојло Грчиќ од Софија. Поучен од татко му, Груица оди во Софија за да види какви сватови собира Манојло, а потоа се враќа на Стара Планина и му кажува на Старина Новак што видел во Софија. Тогаш, Старина Новак ги собира своите ајдуци и поставува заседа во Качаничката Клисура. Набргу, тука поминува Манојло кој пее песна, претчувствувајќи дека тука ќе се пролее нечија крв. Една недела подоцна, Манојло повторно минува низ клисурата, заедно со својата невеста, и повторно ја пее истата песна. Тогаш, ајдуците на Старина Новак ги напаѓаат Манојло и неговата дружина. Притоа, Груица се бори со Манојло, но го губи двобојот и почнува да бега во планината. Дели Татомир му приоѓа на помош на Груица, но и тој го губи двобојот со Манојло, а истата судбина ја доживува и Радивој. Најпосле, и Старина Новак почнува борба со Манојло, но и тој е победен, па срамно бега низ планината, повикувајќи ја на помош својата посестрима, самовилата. Таа се претвора во девојка и му ги заслепува очите на Манојло, а таа прилика ја користи Старина Новак кој со боздоганот го убива Манојло.
2 Осврт кон песната
Во песната се споменува непостоечкиот град Пладин, а се претпоставува дека во ликот на Манојло Грчиќ е насликан Манојло Кантакузен, кој ја посетувал Србија. Останатите ликови и настани опишани во песната се измислени.
WR 140

WR 140 — визуелно умерено сјајна Волф-Рајеова ѕвезда дел од спектроскопската двојна ѕвезда, SBC9 1232, чија примарна ѕвезда е разиена ѕвезда од спектрална тип O4-5. Се наоѓа во соѕвездието Лебед, со местоположба на небото во центарот на триаголникот создаден од Денеб, γ Лебед и δ Лебед
WR 140 се опишува како најсјајна Волф-Рајеова ѕвезда на северната полутопка, иако WR 133, исто така, во соѕвездието Лебед е споредливо сјајна ѕвезда. Волф-Рајеовата ѕвезда е идентификувана како секундарна ѕвезда, која е помалку масивна, помалку прозрачна и веројатно помалку визуелно сјајна од примарната ѕвезда, иако доминира со спектарот во широки оддавни линии. Примарната ѕвезда е ѕвезда од спектрален тип О4-5, најверојатно е џиновска или суперџиновска ѕвезда. Неговата тековна утврдена спектроскопска орбита е мошне занесена и има орбитален период од 7,9 ± 0,2 години, што е утврдено од промените на брзината забележана во спектралните линии на составницата, главно од Балмеровите впивни линии на О4-5 и оддавните линии C IV на 465.0 nm. за WR 140. Растојанието помеѓу овие две ѕвезди се менува од 1,3 ае во периастрон до 23,9 ае во апастрон .
WR 140 е наведена како променлива Волф-Рајеова ѕвезда, и е доделена променливата ознака за ѕвезди V1687 Cyg во општиотот каталог на променливи ѕвезди, и чија визуелна сјајност се менува само малку. Интересно за овој систем WR 140 е следењето на инфрацрвените промени на светлината за време на орбитирањето на составницата, и се темелито проучувани поради создавањето на обвивка од прашина. Денес се смета за прототип судирноветерна двојна ѕвезда. Кратко по премин низ периастронот на секои осум години, инфрацрвената осветленост драматично се зголемува и потоа повторно полека се намалува во период од неколку месеци. Токму овде се судираат ѕвездени ветрови преку создавањето на прашинест слој од страна ѕвездите.
Неверството на жената на Груица

Неверството на жената на Груица (српски: ''Невјера љубе Грујичине'') - српска епска (ајдучка) песна.
1 Содржина
Малиот Груица поставува шатор над Дренополе (Едрене), заедно со малиот син Стеван и сопругата Максимија. Кога Груица легнува да поспие, крај шаторот поминуваат тројца млади Турци. Стеван сака да го разбуди татка си, но мајка му го спречува. Турците ја наговараат Максимија да им се придружи, но се плашат од борбата со Груица, знаејќи дека е голем јунак. Тогаш, Максимија го врзува Груица со синџири, но и покрај тоа, силниот Груица се бори да се ослободи. Сепак, исплашен за судбината на малиот Стеван, тој им се предава на Турците. Одејќи по патот, Стеван се жали дека не може повеќе да оди, но мајка му не сака да му помогне. Кога пристигаат во Дренополе, Турците поставуваат шатори и на пашата му соопштуваат дека го заробиле Груица, а тој богато ги дарува. Барајќи медовина, Турците одат во една меана, каде ѝ кажуваат на меанџиката Мара дека го заробиле Груица, Стеван и Максимија. Бидејќи Груица е нејзиниот побратим, таа става во медовината средство за заспивање. По враќањето во шаторот, Турците се опиваат и заспиваат, а Максимија легнува меѓу нив. На полноќ, Стеван му се жали на татка си дека е гладен, а тој го наговара да го украде ножот од мајка му и со него да го ослободи. Откако се ослободува, Груица ги убива Турците, ја посетува посестримата Мара, пак се враќа во шаторот и почнува да пее. Тогаш се буди Максимија и ги гледа убиените Турци, па го моли Груица за милост. Но, Груица ја носи сопругата во планината и таму ја мачка со восок и со катран и жива ја запалува. Откако Максимија изгорела до градите, тој се сожалува на неа, го гаси огнот и потоа ја закопува.
2 Осврт кон песната
Ликовите и настани опишани во песната се измислени.
Козја Река (Станечка Река)

Козја Река — река во Македонија, сместена на планината Осогово.
Реката тече низ селото Станци, јужно од градот Крива Паланка. Во самото село се влева во Станечка Река.
1 Станечки Водопади
На текот на реката се наоѓаат Станечките Водопади, најголем постојан водопад на Осоговските Планини.
2 Галерија
3 Поврзано
* Станци
* Осоговски Планини
* Крива Река
Костреш Арамбаша

Костреш Арамбаша (српски: ''Костреш Харамбаша'') - српска епска (ајдучка) песна.
1 Содржина
Во Истанбул, царот му пишува писмо на Зуко (Зуле) од Удбина во кој му се жали на некој Костреш кој правел проблеми во Босна. Зуле го чита писмото и лее солзи, зашто не знае каде да ги најде Костреш и планината Тијана во која се крие тој. Сепак, Зуле сака да собере дружина за да го фати Костреш, но неговиот бајрактар Чулко го одвраќа, велејќи му дека Тијана е далеку, како и дека Костреш е многу опасен. Притоа, Чулко му раскажува дека еднаш Костреш го заробил и му го отсекол ушите. Меѓутоа, Зуле мора да ја изврши царевата наредба и собира војска со која оди на планината Тијана. Додека се одмара војската на Зуле, нив ги забележува Костреш и го убива Чулко, а другите Турци бегаат од страв. Другите ајдуци го слушаат пукотот на Костреш и ја заробуваат војската на Зуко. Тогаш, Костреш му ја отсекува главата на Зуко, а ајдуците ги бесат останатите Турци.
2 Осврт кон песната
Песната прв ја запишал Вук Караџиќ, кој ја слушнал од Марко Немањиќ. Иако се одликува со стереотипен почеток и крај, овие стереотипи воопшто не одат на штета на убавината на песната.За Костреш Арамбаша се претпоставува дека е вистинита историска личност, но за него не се знае ништо конкретно. Сепак, тој е опеан во повеќе српски и босански народни песни. Дејството во песната се одвива во местото Удбина (Удбиња) кое се наоѓа меѓу Велебит и Јаворник, а за време на османлиското ропство, таму се наоѓала Силан тврдина. Планината Тијана не постои, а се претпоставува дека името погрешно го сфатил пејачот или запишувачот на песната, т.е. дека зборот „тијана“ означува тивка планина, а не име на планината. Костреш е типичен лик на праведен судија. На злосторниците тој им удира срамен белег за да се познаваат уште од далечина, а неговото име сее страв кај Турците. Тој личи на кип на одмаздата кој оживува веднаш кога ќе се појават поробувачите, а неговите зборови сечат како нож.
Поти

Поти (|ფოთი) — град во Грузија во регионот Мегрелија-Горна Сванети . Сместено е на брегот на Црното Море, на устието на реката Рион . Според проценката за 2014 година, имало 41.465 жители.
Батуми и Поти се најважните пристаништа во Грузија. Поти е исто така најважното пристаниште за трговија во континенталната држава Ерменија .
1 Историја
Градот е основан кон крајот на VII и почетокот на VI век пред нашата ера од грчките колонисти. Оригиналното име било Фази. Во грчкиот мит за аргонаутите, овој град бил мета на Јејсон и Аргонаутите во нивната потрага по Златното руно.
Како град на патот на свилата, Поти бил центарот на трговијата со робови во Индија, Средна Азија, Средниот Исток и Медитеранот во 5 век од нашата ера. Подоцна Турците подигнале тврдина овде.
Русија го окупирала Поти во 1828 година . Градот процвета по изградбата на железничката пруга Тбилиси-Поти во 1872 година . Најважната стока што се извезува преку ова пристаниште е руда од манган.
За време на војната во август 2008 година во Грузија, руската авијација ја бомбардираше пристаништето Поти ноќта на 8 август. На 14 август во градот влегле руски тенк и пешадиски единици, кои продолжиле да уништуваат бродови и опрема на пристаништето. Руските трупи се повлекоа на 13 септември.
2 Население
41.465 луѓе живееле во градот во 2014 година.
+ Движење на населението, 1989 година., 2002 г., 2014 г.
50.922 , 46.161 , 41.465
Борис Акуњин

Борис Акунин ( |Борис Акунин ) бил псевдоним на Григориј Чартишвили (( рус |Григорий Шалвович Чхартишвили ); ( |გრიგოლ ჩხარტიშვილი )) руски писател за детективски романи, есеисти и книжевни преведувачи. Чартишвили исто така се пишува под псевдонимите Анатолиј Брусникин, Ана Борисова и Акунџин-Чартишвили .
Тој бил познат по серијата романи за детективот Ераст Фандорин.
Кралство Иберија

Иберија било име кое Грците и Римјаните му го дале на античкото грузиско кралство Картли , кое се наоѓало во источните и јужните делови на денешна Грузија.
Иберија и Колхис (западниот дел од Грузија) ја формираат основата на подоцнежната грузиска држава.
Давид IV (Грузија)

Свети Давид (1089 - 1130) бил крал на Грузија. Тој ја изградил и ја овластил Грузија како држава. Како голем ревнос на христијанската вера, тој изградил многу нови храмови низ цела Грузија и ги поправил старите. Тој се сметал за преродбеник на православната вера во Грузија.
Тој традиционално се сметал за најголем и најуспешен грузиски владетел во историјата. Причината за тоа била победата во Битката кај Дидгори во 1121 година, што ги принудил селџукците Турци да бидат протерани од Грузија . Реформите со воената и државната администрација му овозможиле да ги обедини грузиските земји, односно да го донесе поголемиот дел од територијата на Кавказ под грузиска власт. Тој бил познат и како постојан застапник и покровител на христијанската култура, што го натерало канонизирано од Грузиската православна црква.
Српската православна црква го слави на 26 јануари и 8 февруари според грегоријанскиот календар.
Голем дел од овој текст е земен од охридскиот пролог на свети владика Николај Велимировиќ. Не подлежи на авторско право
Фудбалски сојуз на Грузија

Фудбалската федерација на Грузија (ГФФ) била основана во 1936 година. Сојузот бил дел од Фудбалскиот сојуз на Советскиот Сојуз помеѓу 1936 година и 1989 година. Независното фудбалско здружение на Грузија било основано на 15 февруари 1990 година и е врвна фудбалска организација во Грузија. Тој организира фудбалски лиги, грузиската Премиер лига и грузискиот фудбалски тим. Со седиште е во Тбилиси. Бил член на ФИФА и УЕФА од 1992 година
Петар Багратион

Петар Иванович Багратион, |Пётр Ива́нович Багратио́н; Кизлjар, 1765 година - Сима, 12 септември (според јулијанскиот календар) 1812 година ) бил руски генерал и воен водач, по потекло од грузиското кралско семејство Багратион. Тој бил студент и современик на Суворов и Кутузов и станал херој за време на одбраната на Русија од инвазијата на Наполеон во 1812 година.
1 Рано унапредување
Тој ја започнал својата воена служба во 1782 година и служел на Кавказот неколку години. Учествувал во опсадата на Очаков (1788), во руско-турската војна (1787–1792) и на маршот во Полска (1794). Суворов го ценел Багратион, така што Багратион била негов придружник во кампањите на Италија и Швајцарија во 1799 година година. Тој особено се издвојувал за окупацијата на градот Бреша.
2 Учество во војни
Особено се истакнал во војните од 1805 година. Со мала поддршка успешно се спротивставил на постојаните напади на петпати поголемата војска во Битката кај Холабрун во 1805 година. Во тоа време биле повредени половина од луѓето, но тој дозволил успешно повлекување на поголемиот дел од армијата со Кутузов на кормилото. Во Битката кај Аустерлиц на 2 декември 1805 година се борел против левото крило на француската армија под команда на acохан Мира и Жан Лане. Тој се борел храбро и упорно во битките на Ејлау, Хилсберг и Битката кај Фридланд.
Во финската војна од 1808 година, тој командувал со поделба и корпус. Тој направиl особено смел марш низ замрзнатиот Фински Залив кога ги окупира Оландските острови . Во 1809 година, тој ја водеl руската војска против Османлиите во битките со Рас и Татар. Тој бил унапреден во 1809 година во генерал на пешадијата. Поради дејствијата во текот на тие години, Лав Толстој го опишал во романот „Војна и мир“.
3 Наполеоновата инвазија на Русија и смртта на Багратион
Багратион во 1812 година ја командувал 2-та армија на запад. Иако бил поразен во Битката кај Могиљов на 23 јули 1812 година, тој се приклучил на главната армија на Барклaj де Толи. На Битката кај Бородинo на 7 септември 1812 година, тој го водел левото крило и потоа бил фатално ранет. Починал на 12 септември 1812 година. Импараторот Николај I Павлович изградил споменик на Багратион на местото на Битката кај Бородино.
Сталин го избрал името на Операцијата Багратион на советската офанзива на 22 јуни 1944 година. Кога Советскиот Сојуз го анектирал германскиот град Ејлау во 1945 година, каде се водела битката во 1807 година, градот го добил името Багратионовск.
Фудбалска репрезентација Грузија

Грузискиот фудбалски тим бил фудбалскиот тим на Грузија, под контрола на Фудбалскиот формирањето се случи по прогласувањето независност на Грузија и отцепувањето од СССР. Фудбалската асоцијација на Грузија, која ги игра своите натпревари на натпревари организирани од УЕФА и ФИФА.
* 1930 - 1994 година - ''видете Фудбалскиот тим на СССР''* 1998 - 2018 година - не се квалификувале
1 Европско првенство
* 1960 - 1992 година - ''видете Фудбалскиот тим на СССР''* 1996 - 2016 година - не се квалификувале
Зугдиди

Зугдиди ( |ზუგდიდი ) — град во Грузија и главен град на регионот Мегрелија-Горна Сванетија. Сместен е 30 км од Црното Море. Според проценката за 2014 година, имал 42.998 жители.
1 Население
Според проценката, градот имал население од 42.998 жители во 2014 година.
+ Движење на населението, 1989 година., 2014 г.
50.022 , 42.998
Кутаиси

Кутаиси (|ქუთაისი) — град во Грузија и главен град на Имерети . Сместено е 221 западно од Тбилиси, од двете страни на реката Риони, на надморска височина од 125-300. Според проценката за 2014 година, во градот живееле 147.635 луѓе. Кутаиси е втор по големина град во Грузија.
Кутаиси го сместува храмот Баграта ( 11 век ) и манастирот Гелат ( 12 век ), место за светско наследство на УНЕСКО .
Кутаиси бил главен град на антички Колхис .
1 Население
Според проценката, градот имал 147.635 жители во 2014 година.
+ Движење на населението, 1989 година., 2002 г., 2014 г.
234.870 , 183.691 , 147.635
2 Галерија
Самбра

Самбра (|Sambre, ''Самбр'') — река во северна Франција и Валонија, Белгија. Таа е лева притока на поголемат арека Меза, во која се влева во градот Намир.
Реката извира кај Ле Нувион во Тјераш во департманот Ена, Франција. Минува низ француско-белгиското јагленарско подрачје, кое некогаш било од голема индустриска важност. Пловноста почнува од Ландреси во раскрсницата со каналот кон Оаза, кој го поврзува со централната речна сообраќајна мрежа на Франција (барем пред структурните пореметувања во 2006 г.). Тече во должина од 54 км и минува низ 9 преводници со димензии од 38,5 × 5,2 м сè до белгиската граница кај Жемон. Почнувајќи од границата, Самбра е канализирана во два посебни потега долж 88 км, и има 17 преводници. Потегот Горна Самбра е долг 39 км и има 10 преводници со иста големина како француските, и оди до индуструскиот град Шарлероа. Остатокот од течението во Белгија е надограден на европска класа IV (товарни пловила до 1.350 тони) непосредно по Втората светска војна. Лежи во западниот крај на Индустриската бразда (''Sillon industriel''), која и денес претставува срцевината на индустријата во Валонија, и покрај целосното замирање на јагленарството и челичарството. Го достигнува градот Намир и се влева во Меза, која пак самата завршува во Северното Море.
Пловните делови во Франција се под надлежност на управата Водни патишта на Франција, а со оние во Белгија раководи Јавната служба на Валонија во рамките на Генералната оперативна дирекција за внатрешни водни патишта
1 Течение
Самбра тече низ следниве градови и гратчиња во Франција и Белгија, наведени според матичните департмани и покраини:
: Ена: Барзи во Тјераш
: Север: Ландреси, Олноа-Емери, Отмон, Мобеж
: Ено: Тиен, Монтињи ле Тијел, Шарлероа
: Намир: Флореф, Намир
2 Поважни притоки
Реката Самбра ги има следниве поважни притоки:
3 Занимливости
* Во реката се самоубила мајка му на познатиот надералистички сликар Рене Магрит, фрлајќи се во нејзините води.
* Во Првата светска војна крај реката се одвивале низа тешки борби. Од нив се издвојуваат Битката кај Шарлероа (1914) и Битката на Самбра, во последните месеци од војната (1918).
Јерко Латинин и Галовран Луко

Јерко Латинин и Галовран Луко (српски: ''Раде од Сокола и Ашин-бег'') - српска епска (ајдучка) песна.
1 Содржина
Јерко Латинин му пишува писмо на својот побратим Галовран Луко од кого бара да собере јунаци и да ги донесе во Приморје, со цел да ја ограбат земјата Талија. Луко собира 60 јунаци и оди кај Јерко, кој убаво ги дочекува и им дава оружје. Потоа, тој ги качува на брод и ги опива така што сите заспиваат. На сред море, јунаците се будат и сакаат да скокнат во водата, а Јерко почнува да им пее дека тие се родени за да погинат. Од песната, јунаците стануваат уште потажни и Луко го убива Јерко, а потоа им пее песна дека ќе се вратат дома живи и со голем плен. Така, тие го минуваат морето и ја ограбуваат Талија, а на патот за дома, 30 јунаци се разболуваат и умираат. По пристигнувањето дома, Луко им прави чест на сите погинати јунаци.
2 Осврт кон песната
Во песната, името Латинин означува католик, а Галовран означува гавран. Бидејќи низ историјата постоеле повеќе ајдуци со прекар Гавран, не е познато на кого точно се однесува оваа песна.
Раде од Сокол и Ашин-бег

Раде од Сокол и Ашин-бег (српски: ''Раде од Сокола и Ашин-бег'') - српска епска (ајдучка) песна.
1 Содржина
Во планината се собрани тројца побратими: Раде од Сокол, Сава од Посавина и Павле од Срем. Бидејќи се приближува зимата, тие се договараат каде ќе се повлечат до доаѓањето на пролетта. Павле вели дека ќе се засолни во Ириг, а Сава ќе се сокрие кај татко му. Раде вели дека ќе зимува кај неговиот побратим Ашин-бег, како што правел претходниет девет години. Тој им закажува средба на истото место, на Ѓурѓовден при што, ако некој не се појави за 15 дена, тогаш другите треба да го побараат. Потоа, тројцата другари се разделуваат, а Раде заминува во градот Сокол, во кулата на Ашин-бег, каде срдечно го пречекуваат бегот и неговата жена, а Раде, пак, богато ги наградува. За кратко време Раде заспива, а жената го наговара бегот да го убие својот побратим. Тогаш, Ашин-бег го убива ајдукот и му го фрла телото од кулата да го јадат орли и гаврани. Следната пролет, ајдуците доаѓаат на договреното место и 15 дена чекаат да се појави Раде, а потоа одат во Сокол во потрага по него. Кога ги здогледува ајдуците, Ашин-бег сака да побегне, но Павле го заробува и го прашува каде е Раде. Ашин-бег одговара дека Раде умрел, а тој им го поделил неговото богатство на просјаците. Но, кога ајдуците ја здогледале крвавата Радева облека, го исекле бегот на парчиња и му ја растуриле кулата.
2 Осврт кон песната
Во песната се споменува стариот град Сокол, кој се наоѓал во долината на Дрина, но ниту еден од ликовите во песната не е познат во историјата.
Жената на ајдукот Вукосав

Жената на ајдукот Вукосав (српски: ''Љуба хајдук-Вукосава'') - српска епска (ајдучка) песна.
1 Содржина
Алил Боичиќ од Удбина заминал на лов, каде три дена немал никаква среќа во ловот, но потоа го заробил и го затворил ајдукот Вукосав. Откако поминал три години во затворот, ајдукот побарал хартија за да им напише писмо на мајка си и на сопругата. Откако го прочитала писмото, сопругата отишла кај берберот Михат, кој ѝ ја избричил главата, оставајќи ѝ само перчин. Потоа, таа се облекла во машка облека и отишла кај Алил Боичиќ, претставувајќи се како пратеник на царот. Исплашениот Алил ја нагостил сопругата на Вукосав, која утредента го зела со себе Вукосав, божем да го носи кај царот при што го удрила неколкупати со боздоганот. Исплашениот Алил ѝ платил 500 дукати за да не го носи кај царот, а потоа таа побегнала во планината каде му ја кажала вистината по што двајцата заминале во Приморјето.
2 Осврт кон песната
Ајдукот Вукосав не е познат во историјата, додека Алил Боичиќ е вистински лик - тој бил познат турски јунак, опеан во повеќе народни песни, кој загинал во 1663 година, како заповедник на тврдината Задварје. Инаку, мотивот во песната има паралела во руските песни за Ставро Годинович. Во песната, сопругата на ајдукот Вукосав е претставена како ведра, надмоќна и со умот и со срцето. Таа не тагува, туку се бори и победува, како жив пример на женското јунаштво.
HD 184905

HD184905 ѕвезда од спектрална тип А0 со привидна величина од околу 6,6, што ја прави видлива за човековото око. Се наоѓа на растојание од 538,2 светлосни години од Сонцето.
1 Физички одлики
Телескопот Хипаркос снимил фотометриската променливост на оваа ѕвезда со период од 1,85 дена во опсег од H<sub>мин</sub>= 6,65 до Н<sub>макс</sub>= 6,60.
2 Хемиски состав
Ѕвездената атмосфера на HD184905 има висока содржина на Si .
3 Магнетно поле
Спектарот на дадена ѕвезда укажува на присуство на магнетно поле во нејзината ѕвездена атмосфера.
4 Поврзано
*
Тамара (грузиска кралица)

Тамара (|თამარი, транскрибирано како, или; 1166 - 1213) била кралица на средновековната грузиска држава (1184-1212 ), ќерка на Георгија кој ја донесе на престолот, дури и за неговиот живот.
Во грузиските годишници се вели дека убавината, љубезноста, мудроста, храброста и воената слава на овој владетел привлекле многу европски и азиски велики. Меѓу нив се и синот на византискиот цар Манојло I, војводата Антиохија, Боемунд III, двајцата кнезови на Осетија и син на калиф од Шпанија.
Тамара била голем покровител и покровител на многу цркви и манастири, привлекувајќи ги монахињите од сите страни. Во хрониките се споменува дека потекнувале од Александрија, Антиохија, Хелада, Македонија, па дури и од Зета.
Нејзиното владеење се смета за златно доба на Грузија. По нејзината смрт, како што велат самите Грузијците, нивното сонце зајде.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Новоселани (Битолско)

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во битолското село Новоселани. Црквата е сместена во крајниот источен дел од селото, на возвишение кое ѝ дава доминантна положба во однос на остатокот од селото.
1 Историја
Црквата е изградена во 1860 година на темели од стара градба. Во текот на Првата светска војна била разрушена, по што била обновена во 1931 година. Последен пат била обновена во 1990 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа. Влезот е сместен на западната страна и над него има квадратна ниша со фреска на Свети Ѓорѓи. На јужната страна од црквата има три хоризонтално поставени монофори. Објектот во целост е варосан и е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се наоѓаат камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата има примитивен изглед и се состои од метална конструкција со квадратна основа и пирамидален лимен кров.
3 Галерија
4 Поврзано
* Новоселани
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Ивањевска парохија
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Клепач

Свети Архангел Михаил — главна селска црква во селото Клепач. Црквата е сместена во западниот дел од селото.
1 Историја
Од натписна плоча на помошниот објект се забележува дека црковниот трем бил осветен на 10 септември 2005 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Главниот влез е сместен на западната страна, а храмот има и спореден влез на јужната страна. Над обата влеза има ниши со фрески. Црквата во целост е обоена во бела боја, а покриена е со кров од ќерамиди.
Дворот на црквата е ограден со ограда од камени блокови и во него се сместени камбанаријата, помошен објект и гробен споменик. Камбанаријата се издига од десната страна по влезот во дворот на црквата. Таа има квадратна основа и се состои од три дела. Влезот е сместен од северната страна, а на секоја од четирите страни од најгорниот дел има по една монофора.
3 Галерија
4 Поврзано
* Клепач
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Ивањевска парохија
Лознански манастир

Лознански манастир — манастир во југозападна Македонија, во близина на селото Лознани. Манастирот е сместен на падините на Селечка Планина, на надморска височина од 637 м. Во манастирот извира бистра и питка вода.
1 Историја
Манастирот е изграден во 1990 година со подигнувањето на манастирската црква на неколку метри од урнатини на стара црква.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, конак и трпезарија.
2.1 Црква „Свети Кирил и Методиј“
Црквата била изградена во 1990 година. Позната е и под името „Св. Ѓорѓи“, а иконостасот содржи икона на која се прикажани Свети Кирил и Методиј и Свети Ѓорѓи.
3 Галерија
4 Поврзано
* Мучеинци
Мал Кораб

Мал Кораб — врв во средишниот дел на главниот срт на протегање на планината Кораб, во Република Македонија. Неговата височина изнесува 2.683 метри.
1 Местоположба
Се наоѓа во средишниот дел на планината на главниот срт, во непосредна близина на границата меѓу Македонија и Албанија, но сепак целосно припаѓа на македонска територија. Според местоположбата на врвот Мал Кораб се наоѓа на координатите 41°46'15" северна географска широчина и 20°32'08" источна географска должина, западно од селото Нистрово. Поточно, врвот Мал Кораб е сместен непосредно на север над долината на Длабока Река и познатиот Корапски водопад, додека понатаму на север преку седло со камењар-сипар тој е веднаш непосредно поврзан со повисокиот врв Малокорапска Стена (Мала Корапска Врата) (2725 м.). До врвот Мал Кораб води обележана планинарска патека која води од долината на Длабока Река и Корапскиот (Пројфелски) водопад до самиот врв, а потоа преку превојот Мала Корапска Врата продолжува до највисокиот врв Голем Кораб. На самиот врв Мал Кораб постои кота односно пирамида изградена од бетон, која го означува врвот.
2 именување
Се одликува со величествен изглед, поради стрмниот и вертикален карпест стеновит блок кој ја сочинува јужната падина и сипарот од камења на источната падина каде неговата северна падина стрмно се спушта до преслапот кој го поврзува со Малокорапска Стена, поради што е забележителен и видлив и од многу големи далечини. Поради забележителниот изглед кој го има Мал Кораб со соседниот карпест и стеновит врв Малокорапска Стена кој е налик на кораб, односно брод кој плови, е именувана и е добиено името на целата планина. На некои топографски карти, врвот Мал Кораб е означен и како ''Кепи Бард'' (име кое го носи друг врв веднаш источно наспроти врвот Голем Кораб) и само како ''Кораб''.
3 Галерија
Гавран Арамбаша и Лимо

Гавран Арамбаша и Лимо (српски: ''Гавран Харамбаша и Лимо'') - српска епска (ајдучка) песна.
1 Содржина
Ајдучкиот арамбаша Гавран му пишува писмо на својот побратим, арамбашата Лимо, барајќи од него да ја собере дружината и потоа да се сретне со него во планината, каде треба да му постават заседа на арачлијата Фазли. Двете дружини неколку дена чекаат да помине Фазли со богатството, а Лимо го губи трпението и му се заканува на Гавран дека ќе го убие, ако не му плати за изгубеното време. Тогаш, Гавран бега низ планината, но потоа ја здогледува поворката на арачлијата Фазли, кој се приближува придружуван од јунакот Петре Мркоњиќ, стотина Турци и триесет чувари. Ислашениот Гавран се враќа кај ајдуците, велејќи им се си одат дома, зашто не можат да ја совладаат придружбата на Фазли. Меѓутоа, Лимо не се плаши и поставува заседа при што тој го убива Петрета Мркоњиќ, а Стеван Росниќ го брака арачлијата Фазли. Кога го стигнува, Стеван сака да го убие, но Фазли го моли да му го поштеди животот и Стеван го ослободува. Сепак, штом малку се оддалечува, Фазли му се заканува на Стеван Росниќ, кој го стигнува и го убива. Кога се враќа на местото на битката, Стеван гледа дека Гавран и неговата дружина погинале, а потоа правично им го дели пленот на ајдуците.
2 Осврт кон песната
Лимо, или Лимун, бил ајдук од дружината на Бајо Пивљанин која била активна кон крајот на XVII век. За него не се знае многу, но тој е често опеан во народните песни. Другите ликови во песната не се познати, со исклучок на Петар Мркоњиќ, кој бил ајдук, но во песната е опишан како придружник на турскиот арачлија.
Зошто Бајо замина во ајдуци

Зошто Бајо замина во ајдуци (српски: ''Зашто Бајо оде у хајдуке'') е српска епска (ајдутска) песна.
1 Содржина
Бајо Пивљанин му праќа писмо на Ришнанин Хаџија во кое го потсетува како станал ајдук: Во минатото, тој бил трговец кој дотерал волови за да ги продаде, а Ришнанин Хаџија му го зел најубавиот вол, со што му ја намалил цената и Бајо претрпел голема штета; тогаш, тој се вратил дома и станал ајдутски арамбаша, дејствувајќи заедно со Лимо. Во писмото, Бајо му порачува на аџијата да му искова 30 сребрени токи за неговите ајдуци, а за него и за Лимо - златни токи. Тогаш, Ришнанин Хаџија му одговара дека нема да ја изврши порачката, туку ќе му излезе на двобој и предлага двајцата да ги донесат своите жени при што победникот ќе ја земе жената на поразениот...
2 Осврт кон песната
Оваа песна е посветена на познатиот ајдук од XVII век, Бајо Пивљанин за кого е испеана втората најбројна група ајдучки песни во српското народно творештво. Исто така, во песната се споменуваат и ајдукот Лимо (Лимун) кој бил дел од дружината на Бајо, како и Ришнанин Хаџија, кој бил историска личност од XVII век, познат под името Ризванагиќ, а кој бил познат како голем јунак.
Ришнанин хаџија и трговецот Лимун

Ришнанин хаџија и трговецот Лимун (српски: ''Ришњанин Хаџија и Лимун Трговац'') е српска епска (ајдучка) песна.
1 Содржина
Ришнанин Хаџија договара свадба со девојка од Сремска Митровица, која треба да се одржи по три месеци. Одејќи кон Рисан, тој го среќава трговецот Лимун кој води 1.000 волови. Со измама, аџијата му го зема оружјето на Лимун, кој се заколнува дека ќе му се одмазди. Потоа, тој ги продава воловите, си прави ново оружје и ѝ се приклучува на ајдучката дружина на Бајо Пивљанин. Ришнанин Хаџија дознава за заканата и, од страв, четири години не оди по невестата. Петтата година, тој добива писмо од таткото на невестата и така е принуден да собере сватови кои ќе ја донесат невестата. Лимун ги пропушта сватовите да одат во Митровица. На патот до Рисан, невестата постојано ѝ пишува писма на мајка си, известувајќи ја за патувањето, но кога поворката пристигнува во Корита, таа сонува мрачен сон. Минувајќи низ Корита, свадбената поворка прекинува со пеењето, но и покрај тоа, Бајо и Лимун ги забележуваат. Сепак, Бајо го потсетува Лимун на ајдучкиот обичај да не напаѓаат сватови и Лимун се согласува да ја пропуштат поворката. Тогаш, еден Циганин им се потсмева на ајдуците и така ги разлутува Бајо и Лимун, кои ја напаѓаат поворката и ги убиваат сите, освен невестата и деверот, Дурмиш-бег. Лимун му ги сече рацете на бегот и ја зема невестата со себе. Ришнанин Хаџија доаѓа на местото и Дурмиш-бег му кажува каде може да го најде Лимун. Тогаш, Ришнанин Хаџија пука во Лимун, но намесот него, ја погодува невестата. Лимун и Бајо тргнуваат во потера по аџијата, ја убиваат неговата дружина, но тој успева да побегне. Кога се враќаат назад, невестата умира.
2 Осврт кон песната
Оваа песна ја запишал Вук Караџиќ по кажувањето на Тешан Подруговиќ, кој и самиот бил ајдук. Ришнанин Хаџија, т.е. аџијата од Рисан е Ризванагиќ, историска личност од втората половина на XVII век. Според кажувањата, тој имал христијанско потекло, а бил познат како голем јунак. Трговецот Лимун (или Лимо) бил ајдук од дружината на познатиот ајдук од XVII век, Бајо Пивљанин, за кого е испеана втората најбројна група ајдучки песни. Сите места кои се споменуваат во песната се автентични.
ПУ „Браќа Миладиновци“ - Ношпал

Основно училиште „Браќа Миладиновци“ (официјално: Подрачно основно училиште „Браќа Миладиновци“ - Ношпал; скратено: ПОУ „Браќа Миладиновци“) — подрачно основно училиште во селото Ношпал, составен дел на истоименото училиште во селото Добрушево.
Училиштето е именувано по македонските преродбеници и писатели Браќа Миладиновци.
1 Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа на влезот од селото, непосредно од десната страна на патот.
2 Историја
Во 2018 година, училиштето добило монтажна училишна зграда со средства во износ од 904.000 денари обезбедени од Општина Могила и дополнителни средства од страна на Министерството за образование и наука откако старата училишна зграда во 2015 година била полна со глодачи.
3 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
4 Галерија
Мусинички манастир

Мусинички манастир — манастир во југозападна Македонија, во близина на селото Мусинци.
1 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, помошен објект и трпезарија.
1.1 Црква „Света Петка“
Црквата била осветена од страна на Митрополитот Преспанско-пелагониски г. Петар на 6 октомври 2017 година со принесување на свети мошти.
U Лебед

U Лебед пулсирачка промнелива ѕвезда од видот на Мириди, во соѕвездието Лебед.
U Лебед ја менува својата привидна величина во распонот од 5,9 до 12,1 во период од 463,24 денови.
1 Поврзано
* Променлива ѕвезда
2 Наводи
ПУ „Браќа Миладиновци“ - Мусинци

Основно училиште „Браќа Миладиновци“ (официјално: Подрачно основно училиште „Браќа Миладиновци“ - Мусинци; скратено: ПОУ „Браќа Миладиновци“) — подрачно основно училиште во селото Мусинци, составен дел на истоименото училиште во селото Добрушево.
Училиштето е именувано по македонските преродбеници и писатели Браќа Миладиновци.
1 Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа на крајот од селото и до него води исклучување од десната страна од патот кој продолжува до селото Мојно.
2 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Црква „Св. Атанасиј“ - Мојно

Свети Атанасиј — главна селска црква во селото Мојно. Црквата е сместена во југозападниот дел од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во 1871 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот е сместен на западната страна и над него има ниша со фреска на Атанасиј Александриски во многу лоша состојба. Објектот е изграден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата има помошен објект изграден од камен, а во него се сместени и селските гробишта.
3 Галерија
4 Поврзано
* Мојно
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Добрушевско-дедебалска парохија
Црква „Вознесение Христово“ - Добрушево

Вознесение Христово или Свети Спас — главна селска црква во селото Добрушево. Црквата е сместена во северниот дел од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во 1860 година. Во текот на Првата светска војна била до темел срушена, по што одново била изградена на старите темели во 1924 година. Повторно била обновена во 1960-тите, а потоа и во 1990-тите со добротворни прилози на иселеници од селото.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна и осумаголна купола. Влезот е сместен на западната страна, а црквата има спореден влез на јужната страна. Куполата е изградена од лим и на секоја страна има по една монофора.
Дворот на црквата е ограден со ограда од камени блокови и во него се сместени камбанаријата, помошен објект, капела и селските гробишта. Камбанаријата се состои од три дела, од кои долните два имаат квадратна основа, додека најгорниот е со осумаголна основа и на секоја од осумте страни има по една монофора.
3 Галерија
4 Поврзано
* Добрушево
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Добрушевско-дедебалска парохија
ПУ „Даме Груев“ - Долно Оризари

Основно училиште „Даме Груев“ (официјално: Подрачно основно училиште „Даме Груев“ - Долно Оризари; скратено: ПОУ „Даме Груев“) — подрачно основно училиште во селото Долно Оризари, составен дел на истоименото училиште во Битола.
Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Даме Груев.
1 Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа на ширина сместена во средишниот дел од селото.
2 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
Путурушки манастир

Путурушки манастир — манастир во југозападна Македонија, во близина на селото Путурус.
1 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, помошен објект и камбанарија.
1.1 Црква „Света Петка“
Црквата била осветена од страна на Митрополитот Преспанско-пелагониски г. Петар на 30 септември 2017 година.
1.2 Камбанарија
Камбанаријата се издига во непосредна близина на црквата. Таа има квадратна основа, нејзиниот влез се наоѓа на западната страна, а на секоја страна во горниот дел има по една монофора. Градбата во целост е обоена во бела боја и е покриена со пирамидален кров од ќерамиди.
ПУ „Даме Груев“ - Карамани

Основно училиште „Даме Груев“ (официјално: Подрачно основно училиште „Даме Груев“ - Карамани; скратено: ПОУ „Даме Груев“) — подрачно основно училиште во селото Карамани, составен дел на истоименото училиште во Битола.
Училиштето е именувано по македонскиот револуционер Даме Груев.
1 Историја
Училиштето е во состав на ОУ „Даме Груев“ во Битола од 1969 година.
2 Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа на влезот од селото, непосредно од левата страна на патот кој води од Долно Оризари.
3 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
HD 197037

HD 197037 - ѕвезда, која се наоѓа во соѕвездието Лебед на растојание од околу 107 светлосни години од нас. Во орбита околу ѕвездата досега е забележана една планета.
1 Особености
HD 197037 е ѕвезда со привидна величина од 6,8, првпат во астрономската литература се споменува во каталогот на Хенри Драпер, објавен на почетокот на XX век. Масата на ѕвездата е еднаква на 1,11 од масата на Сонцето. Температурата на површината на HD 197037 е околу 6150 Келвини. Нејзината старост се проценува на околу 1,9 милијарди години.
2 Планетарниот систем
Во 2012 година, група астрономи кои работат со телескопот Хоби-Еберл го објавија откривањето на планетата HD 197037b во системот. Тоа е гасовит џин, со маса еднаква на 79% од масата на Јупитер. Планетата е во орбита на растојание од 2,07 ае. од матичната ѕвезда, орбитирајќи за период од 1036 дена. Откривањето на планетата е извршено Доплерова спектроскопија.
Планета, Маса( ''М''<sub>Ј</sub> ), Полупречник( ''Р''<sub>ј</sub> ), Орбитален период (денови), Голема полуоска (ае), Орбитално занесување
b, 0,79 ± 0,05, -, 1036 ± 13, 2,07 ± 0,05, 0,22 ± 0,07
3 Поврзано
* Список на ѕвезди во соѕвездието Лебед
V Лебед

V Cygni, (''Нова Cygni 1974)'' пулсирачка променлива ѕвезда од типот на Мириди, во conвездието Лебед.
V Лебед се менува меѓу привидните величини од 7,7 до 13,9 во период од 421,27 дена.
1 Поврзано
* Променлива ѕвезда
2 Наводи
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Црничани

Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во селото Црничани. Црквата е сместена во крајниот јужен дел од селото, на возвишение кое ѝ дава доминантна местоположба во однос на остатокот од селото.
1 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот е сместен на западната страна и над него има ниша со фреска на која се прикажани Богородица Марија и Исус Христос. Објектот е изграден е од камен и е покриен со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата е со квадратна основа и се издига во продолжение на помошниот објект. Нејзиниот влез се наоѓа на јужната страна, а на секоја страна во горниот дел има по една монофора. Камбанаријата и помошниот објект, слично како и црквата, се изградени од камен.
2 Галерија
3 Поврзано
* Црничани
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Добрушевско-дедебалска парохија
Црква „Св. Никола“ - Трн

Свети Никола — главна селска црква во селото Трн. Црквата е сместена во непосредна близина на сретселото.
1 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со многуаголна апсида на источната страна. Главниот влез е сместен на западната страна и над него има ниша со фреска на која е прикажан Свети Никола. Во продолжение на западната страна, пред влезната врата е доградена припрата која е заградена со странични ѕидови. Црквата има и спореден влез кој се наоѓа на јужната страна и над него има празна полукружна ниша. Објектот е изграден од камен и тули, а покриен е со кров од ќерамиди.
Во дворот на црквата се сместени камбанаријата, помошен објект и селските гробишта. Камбанаријата има квадратна основа и се состои од три дела, така што најдолниот е со најголема, а најгорниот со најмала основа. Влезот во камбанаријата се наоѓа на јужната страна, а во најгорниот дел над него има бифора. Во долниот дел на западната страна има фреска над која е испишан датумот 5 октомври 1939 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Трн
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Могилска парохија
Волтер Мити од Лисиче

„Волтер Мити од Лисиче“ — македонски телевизиски филм од 1968 година во црно-бела техника. Го режирал Бранко Гапо, кој го напишал и сценариото.
1 Улоги
Глумец, Улога
Вера Чукиќ
Љубиша Трајковски