Мирољуб Тодоровиќ

Мирољуб Тодоровиќ (Скопје, 1940) е српски поет, основач и теоретичар на српското и југословенското неоавангардно креативно движење „Сигнализам“.
1 Биографија
Воените години ги поминал како бегалец со мајка му, учителката и сестра му во градовите околу Велика Морава, каде што го завршил осумгодишното училиште. Во 1954 година, се преселил со семејството во Ниш, каде што завршил средно образование.
Дипломирал на Правниот факултет во Белград 1963 година. Извесно време студирал на третиот степен на истиот факултет по меѓународно јавно право. Како член на редакцискиот одбор на студентскиот културен весник ''„Видици“'', учествувал во студентското востание од 1968 година. Во тоа време, неговата песна „Марш на Црвениот универзитет“ била умножена во неколку илјади примероци и, со акламација на студентското собрание во зградата на Филозофскиот факултет, била прифатена како химна на Универзитетот во Белград.
Во 1969 година, тој го основал неоавангардното литературно-уметничко движење „Сигнализам“, а следната година го лансирал меѓународниот ревијал С''игнал''.
Работел како новинар, професор во средно училиште, секретар на редакцијата, уредник на списание и советник за меѓурепубличка и меѓународна културна соработка во Министерството за култура на Република Србија. Во 1982 година се пензионирал и целосно се посветил на книжевна и уметничка работа.
Поезијата, есеите и интермедијалните дела на Мирољуб Тодоровиќ се објавени на повеќе јазици во антологии, зборници, каталози, весници и списанија во Европа, Северна и Јужна Америка, Австралија, Јужна Кореја и Јапонија.
Како уметник, тој имал дванаесет самостојни изложби и изложувал на над шестотини колективни меѓународни изложби на цртежи, колажи, визуелна поезија, мејл-арт и концептуална уметност.
Претставен е во биографскиот лексикон ''Србите што го одбележаа векот (петстотини личности)'', Белград, 2006 година.
Три докторски дисертации се одбранети за делото на Мирољуб Тодоровиќ и Сигнализам, движењето што тој го основал (д-р Јулијан Корнхаузер, Јагелонски универзитет во Краков, Полска, 1980 ; д-р Живан Живковиќ, Филолошки факултет во Белград, 1991; д-р Миливоје Павловиќ, Филозофски факултет во Косовска Митровица, 2002) и објавени се околу дваесет монографски публикации.
Фондот на Библиотеката на Српската академија на науките и уметностите ја вклучува Специјалната библиотека на Мирољуб Тодоровиќ а Историскиот архив на Белград го содржи наследството на Мирољуб Тодоровиќ.
2 Награди
* Награда „Павле Марковиќ Адамов“ за поетско дело и животно дело, 1995 година.
* Награда „Оскар Давичо“ за најдобра книга објавена во 1998 година ( ''Ѕвездена мистерија'' );
* Награда „Тодор Манојловиќ“ за современ уметнички сензибилитет, 1999 година.
* Награда Вук во 2005 година, за исклучителен придонес во развојот на културата во Србија и во целиот српски културен простор;
*''Награда на Фондацијата Вук'' 2007, за уметност, за збирката поезија ''„Син ветер“'';
* Награда ''„Златно писмо“'' 2008, за книгата ''„Шатро цена“'' објавена од Српската литературна задруга, како најдобра книга кратка проза објавена во 2007 година;
* Награда „Крлез“ за животно дело, 2010 година;
* Награда за животно дело од Српското друштво на писатели, 2010 година.
* Златен Беочуг на Културно-просветното здружение на Белград, за траен придонес во културата на градот, 2011 година.