procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Сонети за Орфеј

Сонети за Орфеј (германски: ''Die Sonette an Orpheus'') - циклуси песни на германскиот поет Рајнер Марија Рилке.
1 Осврт кон сонетите
Рилке напишал два циклуса сонети посветени на митолошкиот пејач Орфеј: едниот циклус се состои од 26 сонети, додека вториот дел го сочинуваат 29 сонети. Сонетите биле напишани помеѓу 2. и 23 февруари 1922 година, во швајцарскиот замок Мизо. Главни мотиви и теми на сонетите се: идеалниот лик на „внатрешна девојка“, односот меѓу уметноста и животот, воспевање на земскиот живот, единството на светот, единството на смртта и животот, бунтот кон современата индустриска цивилизација итн. Некои од сонетите се инспирирани или посветени на неговиот прерано починат братучед Егон фон Рилке, на Вера Оукама Кноп, на нејзината мајка Гертруда, како и на „еден Верин пријател“, а според зборовите на самиот Рилке, 16. сонет од првиот дел е посветен на едно куче.
Невски проспект (уметничка слика)

''Невски проспект'' е уметничка слика - градски пејзаж, од Глеб Савинов (|Глеб Александрович Савинов) (1915-2000), руски сликар и уметнички педагог, член на Санктпетербуршкото друштво на ликовни уметници (пред 1992 година Ленинградски огранок на Сојузот на Уметниците на Руската Федерација), кој живеел и работел во Санкт Петербург (поранешен Ленинград), се смета како еден од водечките претставници на Ленинградската сликарска школа, најпознат по својот жанр и портретско сликарство. Ов го опишува животот на главната улица на Ленинград во летен ден во средината на 1980-тите.
1 Историја
Оваа слика е продолжение на лирската серија на дела посветени на Ленинград, која уметникот ја започнал пред триесет години. Савинов како сликар секогаш привлекува не секојдневниот живот како таков, туку на покажување на проблемите на луѓето и предметите во нивното опкружување, со кои се дава посебно длабоко значење, колористичка и емотивна слика на целиот состав. Невскиот проспект отсекогаш биле чувствителен барометар на државата и општеството. Оваа слика точно и некои иронично покаже атмосфера на исчекување и живата толпа, која се специфични не само за овој дел од Невскиот Плоштад пред да се излезе на Плоштадот Палас, но исто така и за средината на 1980-тите во целина.
Во 1991 година ''Невски проспект ''била прикажана во самостојна изложба на Савинов во Ленинградското друштво на ликовни уметници. Во 1997 година, сликата се прикажува на уметничка изложба "Меморијата на Учителот", посветена на творештвото на ленинградските уметници, кои студирале во ликовно студио на Александар Осмеркин во Репиновиот институт за уметност.
Тоа е репродуцирана и опишана меѓу 350 уметнички дела од ленинградските уметници во книгата ''Непознатиот социјалистички реализам: Ленинградското училиште'', објавен на руски и на англиски јазик во 2007 година.
23S рибозомна РНК

23S рРНК е рибонуклеинската компонента на големата подединица (50S) на прокариотскиот рибозом, со должина на нуклеотидната низа (кај ''Е. coli'') од 2904 нуклеотиди. Рибозомниот пептидил трансферазен центар се наоѓа во доменот V на 23S рРНК, и овој домен е најчестата локација за врзување на антибиотиците кои го инхибираат процесот на транслација кај бактериите. Најпознатиот припадник на оваа класа на антибиотици, хлорамфеникол, делува на тој начин што го инхибира формирањето на пептидните врски, а 3D-структурните истражувања укажуваат на тоа дека постојат две различни места за врзување на молекулата на хлорамфеникол, во зависност од видот на организмот. Линезолид и хинупристин/далфопристин, исто така, се врзуваат за 23S рРНК, а помеѓу овие антибиотици постои вкрстена резистентност. Во споредба со 16S рРНК гените, 23S рРНК-гените обично имаат повисок степен на варијации во низите, вклучувајќи вметнувања и/или бришења.
1 Поврзано
*рРНК
*16S рРНК
Концерт (Вермер)

''Концерт'' ( 1664 година) е слика на холандскиот сликар Јоханес Вермер, во кој е прикажан еден маж и две жени кои изведуваат музика. Таа припаѓала на музејот Изабела Стјуарт Гарднер во Бостон, но била украден во 1990 година и останува исчезната. Поради оваа околност, тоа е предмет на голем број на популарни алузии.
1 Наводи
Североисточен Регион (Исланд)

Североисточен Регион (|Norðurland eystra, тр. ''Нордирланд ејстра'') — регион во северниот дел на Исланд. Најголем град е Акирејри, со население од 17.300 жители.
1 Општини
Општина, Изворно, Население, Површина(км<sup>2</sup>)
Акирејри, Akureyrarkaupstaður, 18.787, 135,55
Талвикирпигд, Dalvíkurbyggð, 1.880, 597,35
Ејафјардарсвејт, Eyjafjarðarsveit, 1.016, 1.774,83
Критипакахрепир, Grýtubakkahreppur, 372, 431,43
Ланганеспигд, Langanesbyggð, 481, 1.328,85
Нордиртинг, Norðurþing, 3.234, 3.732,78
Свалпардстрантархрепир, Svalbarðsstrandarhreppur, 483, 54,39
Свалпардсхрепир, Svalbarðshreppur, 92, 1.154,31
Скутистадахрепир, Skútustaðahreppur, 493, 6048,01
Тингејарсвејт, Þingeyjarsveit, 962, 5.971,58
Тјернесхрепир, Tjörneshreppur, 58, 198,86
Фјатлапигд, Fjallabyggð, 2.015, 363,83
Хергаурсвејт, Hörgársveit, 580, 893,97
2 Поврзано
* Северозападен Регион (Исланд)
Џoн Севиџ

Џон Севиџ (|John Savage; роден како Џон Смили Јангс; р. ) е американски глумец, најпознат по своите улоги во филмовите ''Ловец на елени, Кромидово поле, Коса,''''Салвадор'', ''Во дубиозна битка'' и телевизиските серии ''Голијат'' и ''Твин Пикс''. Исто така, е познат по својата улога како Доналд Лидекер во телевизиската серија ''Темниот ангел''.
1 Животопис
Севиџ е роден во Олд Бетпејџ, Њујорк, во семејството на до домаќинката Муриел Јангс, родена Смили, и Флојд Џонс Јангс, продавач на осигурување, кој служел во Гвадалканал за време на Втората светска војна со ''Морскиот корпус'' на Американската армија. Неговите сестри се Робин Јангс (радио и телевизиска личност) и глумицата Гејл Јангс. Неговиот брат е глумецот Џим Јангс.
2 Кариера
Една од најзначајните улоги на Севиџ е ''Клод Буковски'' во филмот „Коса“ на Милош Форман од 1979 година. Неговата прва главна филмска улога била ''Стивен Пушков'' во филмот „Ловец на елени“ од 1978 година, приказна за група руски и американски челични работници за време на Виетнамската војна, заедно со Роберт Де Ниро и Кристофер Вокен. 40-годишнината на филмот беше одбележан во 2018 година. Исто така, тој имал главна улога во филмот „Кромидово поле“ од 1979 година, кој пак е врз основа на вистинската приказна за личната борба на полицаецот ''Карл Хетингер'', откако бил сведок на убиството на неговиот партнер.
Во доцните 1970-ти, тој настапил во продукцијата на Бродвеј на претставата ''Дејвид Мамет'', американскиот Бафало, спроти Роберт Дувал и Кенет Мекмилан.
Во 1991 година, тој глимел во последниот филм на италијанскиот режисер Лучио Фулчи, „Врата на тишината“, психолошки трилер снимен во Луизијана. Потоа имал кратка улога во филмот „Тенка црвена линија“ од 1998 година, и се појави во улога на Доналд Лидекер во првата и втората сезона на телевизиската серија од 2000 „Темен Ангел“.
Набргу потоа, тој се појавил во улогата на ''Хенри Скудер'' во телевизиската серија на HBO помеѓу 2003 и 2005 година. Во 2005 година, тој имал кратко појавување на криминална драма „Закон и ред“ на NBC .. Тој го позајмил својот глас на монолог на насловната песна на албумот „Овој град“ од Стив Смит, кој беше издаден на 18 февруари 2008 година. Во септември 2009 година, тој се појавил во втората епизода од втората сезона на мрежната драма „Фринџ“ на Фокс.
Тој глумел во вестерн трилер на Вернон Мортенсен во 2013 година „Тага“ со Кирк Харис и Мајкл Мадсен. Во 2015 година, тој се појавил во хорор филмот „Приказни за Ноќта на вештерките“. Во 2017 година, тој се појавува во филмовите„Лажни вести“, Последната целосна мерка и Судбинска битка, и на популарната телевизиска емисија "Твин Пикс". Во 2018 година, тој се појави на телевизиското шоу Голијат.
Планинарски дом „Папрадиште“

Планинарски дом „Папрадиште“ — планинарски дом во Македонија, сместен на надморска височина од 980 метри, во азотското село Папрадиште.
1 Местоположба
Домот се наоѓа во средишниот дел на селото Папрадиште, веднаш над селската чешма.
2 Историја
Од 2004 до 2024 година, домот активно работел и бил управуван од еколошкото друштво „Зелена сила“, но кон крајот на октомври 2024 година нивниот договор за користење не бил продолжен и со тоа домот бил затворен.
3 Галерија
Сино-жолта ара

Сино-жолта ара или сино-жолт макао (латински: ''Ara ararauna'') ― вид на папагал, исто така познат и како ''сино-златна ара''. Нивното најчесто живеалиште е шумата (посебно варзеа, но и на отворените делови на непоплавените шуми) и тропските шуми во Јужна Америка со Тринидад и Венецуела јужно до Бразил, Боливија и Парагвај. Таа едвај се протега во Средна Америка, каде што е ограничена на Панама.
1 Таксономија
Сино-жолтата ара (Ara ararauna, Линеј, 1758) е припадник на родот ара (Ласепед, 1799), еден од шесте рода на ари од Средна и Јужна Америка.
2 Распределеност и живеалиште
Овој вид се појавува во Колумбија, Венецуела, Перу, Бразил, Боливија, Еквадор и Парагвај. Опсегот малку се протега во Средна Америка, каде што е ограничен во Панама. Иако биле скоро истребени во Тринидад поради човечка активност во текот на 1970-тите, неодамнешната програма за повторно воведување се покажала како успешна. Помеѓу 1999 и 2003 година, диво-фатени сино-жолти ари биле преместени од Гвајана во Тринидад, во обид повторно да се воспостават видови во заштитено подрачје околу мочуриштето Нарива; и покрај тоа, МСЗП сè уште ги наведува како истребени од земјата. Мало население за размножување кое потекува од доведени птици, се наоѓа во Порторико, а друго е населена во округот Мајами-Дејд, Флорида, од средината на 1980-тите.
3 Книжевност
* Doane, Bonnie Munro & Qualkinbush, Thomas (1994): ''My parrot, my friend : an owner's guide to parrot behavior''. Howell Book House, New York.
* Hilty, Steven L. (2003): ''Birds of Venezuela''. Christopher Helm, London.
* Forshaw, J.M. Parrots of the World. New Jersey. T.F.H. Publications Inc. 1978.
Западни Фјордови

Западни Фјордови (|Vestfirðir, тр. ''Вестфирдир'') — голем полуостров и регион во северозападниот дел на Исланд. Сместен е на Данскиот Проток и гледа кон источниот брег на Гренланд. Поврзан е со остатокот од земјата преку теснец широк 7 км помеѓу Ќилсфјердир и Питрифјердир. Подрачјето е исклучително планинско и има бројни фјордови над кои се издигаат стрмни падини. Овој стрмен и завиен терен значително го отежнува патниот сообраќај, а патиштата, покрај тоа, се затворени неколку месеци во годината поради мраз и снег. Состојбата е подобрена со изградбата на патниот тунел „Вестфјардакенк“ во 1996 г.
Стрмните карпи на Лаутапјарг ја сочинуваат надголгата гнездилна колонија во северниот Атлантски Океан и ја бележат најзападната точка во Исланд. Во северниот дел на полуостровот е и ледникот Дрангајекидл, кој е петти по големина во земјата, но единствен во регионот.
Регионот е најстудениот дел на Исланд, што се должи на Источногренландската Струја.
1 Население
Оскудноста на ниско земјиште на ова подрачје во голема мера го ограничила развојот на земјоделството, кое се состои од малоразмерно овчарство крај фјордовите. Месното стопанство зависи од добрата положба на риболовните пристаништа, засолнети во фјордовите. Населението е малобројно: во 2007 г. регионот имал само 7.380 жители, од кои 4.000 отпаѓаат на најголемото населено место — гратчето Исафјердир.
2 Општини
Општина, Изворно, Население, Површина(км<sup>2</sup>)
Полингарвик, Bolungarvíkurkaupstaður, 945, 108,08
Исафјардарпајр, Ísafjarðarbær, 3.707, 2.380,55
Рејкхоулахрепир, Reykhólahreppur, 275, 1.096,23
Таулкнафјардархрепир, Tálknafjarðarhreppur, 244, 175,38
Вестирпигд, Vesturbyggð, 1.024, 1.336,06
Судавик, Súðavíkurhreppur, 196, 750,35
Аурнесхрепир, Árneshreppur, 43, 705,41
Калтрананесхрепир, Kaldrananeshreppur, 109, 458,4
Странтапигд, Strandabyggð, 451, 1.833,88
3 Занимливости
Во 1615 г. 32 Баскиски китоловци доживеале бродолом во фјордовите и биле убиени од мештаните поради недоразбирање. Потоа, управникот донел закон дека секој Баскиец што ќе се забележи во регионот треба да се убие на лице место. Законот е укинат во 2015 г.
4 Поврзано
*Пардастренд
Бахус (Леонардо да Винчи)

Бахус, претходно Свети Јован Крстител – дело од работилницата на Леонардо да Винчи според негов цртеж. Сликано е со техника масло на оревова штица, а потоа е префрлено на платно, во периодот од 1510 до 1515 година. Денес се наоѓа во музејот Лувр, во Париз.
Сликата го прикажува Јован Крстител како со показалоцот од десната рака покажува кон десната страна на сликата, а со показалецот од левата кон дното.
1 Кратка биографија на Леонардо
Леонардо да Винчи е роден во Винчи, село кое е сместено во зелените прегратки на Тоскана, на падините на планината Монте Албано, во непосредна близна на Емполи, како незаконски син на адвокатот Сер Пјеро ди Антонио да Винчи (1426 - 1504) и селанката Катерина. Постојат претпоставки дека Катерина била робинка од Блискиот Исток, но фактите не се доволни за да се докаже оваа теорија. По раѓањето на Леонардо, нивната врска завршила и Леонардо останал да живее со татко му, кој истата година се преженил за 16-годишната Албјера ди Џовани Амадори. Неговата мајка, во 1457 год. се омажила за варничарот Акатабрига ди Пјеро дел Вака.
На 23 април 1519 год., Леонардо го напишал својот тестамент, а на 2 мај 1519 умрел, при што, како што кажува легендата, на смртната постела го придружувал лично францускиот крал. Според сопствената волја, Леонардо бил закопан во црквата ''св. Флорентин'' во Амбоа, но подоцна, неговиот гроб бил уништен за време на хугенотските војни. Во текот на 1520-1530 год., неговиот пријател и ученик, Франческо Мелци, ги собрал ракописите што ги наследил од неговиот учител, а најпознатите ги објавил под насловот ''Трактат за сликањето'' - збирка на теоретски и практични совети за сликарите. Еден друг ученик, Џакомо Салаи, наследил голем дел од сликите на Леонардо и по неговата насилна смрт во Милано, во 1525 год., во неговата оставнина биле пронајдени едни од најпознатите дела на Леонардо: ''Дева Марија и малиот Исус со св. Ана'', ''Св. Јован Крстител'', ''Леда и лебедот'', ''Мона Лиза'', ''Св. Хероним'' и уште еден портрет. Се претпоставува дека кон 1530 год., некои од овие дела завршиле кај францускиот крал и тие денес се наоѓаат во музејот Лувр во Париз.
2 Физички одлики на делото
Димензиите на ова дело се 177 на 115 сантиметри. Кога било насликано се наоѓало во Фиренца и Милано, а денес се наоѓа во музејот Лувр во Париз.
Лебедовата принцеза

''Лебедовата принцеза'' (|Царевна-Лебедь) е уметничка слика од рускиот уметник Михаил Врубељ од 1900 година, нацртана врз основа на операта ''„Приказна за царот султан“'' од страна на Николај Римски-Корсаков (кој се заснова на бајката на истото име од страна на Пушкин). Врубељ ги осмислил и украсил костимите за оваа опера. Дел од операта Лебедовата ппринцеза била изведена од страна на неговата сопруга, Надежда Забела - Врубељ.
1 Историја
Врубељ црпел инспирација за овој дел од операта на Сава Мамонтов која премиерно била изведена на 21 декември 1900, каде тој бил костимограф - дизајнер за операта, додека неговата сопруга одиграла дел од Лебедовата Принцеза. Сепак, лицето на Лебедовата Принцеза во сликата не потсетува на неговата брачна другарка, како што било потврдено со фотографија направена во времето кога операта била прикажана.
Ликовниот критичар Николај Прахов изнел мислење дека сликата е нацртана по ликот на неговата сестра, Елена Прахова. Можно е Врубељ да нацртал спој на ликовите на Елена и неговата сопруга, или непозната љубовничка. Уметникот го насликал ова дело на фармата на неговите родители во Черниговската област, во денешна Украина, во летото на 1900 година.
Во време на опасност

Во време на опасност (|In Time of Peril) — слика од англискиот сликар Едмунд Лејтон. Предметот на сликата не претставува било која специфичен историски настан, туку измислена случка од средниот век , каде едно младо момче и бебето се во чамец, со нивната мајка и војник или татко, и сандаци и снопови на богатства, каде што ти пристигнуваат во манастирот.
Сликата ''Во време на опасност'', била изложена на Изложбата во Кралската академија во 1897 година. Тоа подоцна беше купена од страна на Маклевиевиот одбор на доверители, и е поставена во Оклендската уметничка галерија, каде што таа брзо станала една од најпопуларните слики во галеријата, копирани од страна на генерации студенти по уметност во Окленд. Како и многу други уметнички галерии во Австралија и Нов Зеланд основани во доцниот XIX век, Оклендската збирка е особено богата со доцни викторијански и едвардијански академски слики.
Сончогледи (Ван Гог)

Сончогледи (|Tournesols) – тема на две серии слики мртва природа на холандскиот сликар Винсент ван Гог. Првата серија слика, насликана во Париз во 1887 година, претставува сончогледи положени на земја, за разлика од втората серија, настаната во Арл година дена подоцна, која претставува букет сончогледи во вазна. Две слики од парискиот период ги купил Ван Гоговиот пријател, уметникот Пол Гоген. Околу осум месеци подоцна, Сончогледите станале декорација на една од собите на Жолта куќа во АрлЖолтата куќа, собата во која требало да отседне Гоген.
1 Париски Сончогледи
Ван Гог две години живеел со својот брат Тео во Париз, од 1886 до 1888 година. За активностите на Ван Гог од тоа време многу малку се знае, освен дека во тој период ја променил техниката со која ги творел сликите со мртва природа. Ги запознал клучните уметници на импресионизмот, поентилизмот и другите покрети во уметноста и она што од нив го научил го внесувам во своите дела. Расположението во неговите дела значително се менува, експериментира со боите, светлоста и новите техники.
Две слики сончогледи од овој период на Ван Гоговото творештво поседувал Пол Гоген.
2 Сончогледи од Арл
За време на својот престој во Арл, Ван Гог го повикал Гоген да му се придружи и заедно да основаат ателје. Во писмото до својот брат Тео, Ван Гог напишал: „Сега кога се надевам дека ќе живеам со Гоген во нашето ателје, сакам да направам декорации за ателјето. Ништо освен големо цвеќе.
3 Сончогледите и пријателство
Ван Гог творењето на оваа серија ја започнал доцна летото во 1888 година и продолжил во текот на наредната година. Една слика служела како декорација на Гогеновата соба. Сликата прикажува сончогледи во сите фази на животот, од целосен расцут до овенување. Заради употребата на спектар на жолта боја, сликите биле сметани за иновативни. Во писмата кои му ги пишувал за својот брат, Ван Гог ја открива суштината и Гогеновата омаеност од ''Сончогледите''.
4 Контроверзија за Сончогледите
На 31 март 1987 година јапонскиот магнат Јасуо Гото на аукција во Лондону го купил Ван Гоговото дело ''Мртва природа: Ваза со петнаесет сончогледи'' за 39.921.750 американски долари, најголемата сума пари издвоена за едно уметничко дело во тој момент. По купувањето на делото, се подигнала прашина околу тоа дали купеното дело е оригинал или фалсификат.
Кевин Леданоа

Кевин Леданоа (|Kévin Ledanois; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
Тој е син на поранешниот француски велосипедист Ивон Леданоа. На 25 септември 2015 година го освоил Светското друмско првенство под 23 години одржано во Ричмонд, Вирџинија. Во јули 2018 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2018.
1 Достигнувања
;2014
: 1. Тур ди Јура
: 6. Краен пласман Арктичка трка на Норвешка
: 6. Краен пласман Тур де Норманди
;2015
: 1. Светско друмско првенство под 23 години
: 4. Париз-Камамбер
: 9. Тро-Бро Леон
: 10. Европски игри - друмска трка
;2016
: 3. Класик Лоар-Атлантик
;2017
: 6. Национално друмско првенство
: 9. Краен пласман Тур де л’Ен
: 10. Полинорман
Менхгут

Менхгут (|Mönchgut) — полуостров со површина од 29,44 км<sup>2</sup> и околу 6.600 жители во југоисточниот дел на островот Риген, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија, Германија. Се наоѓа помеѓу Грајфсвалдскиот Залив и остатокот на Балтичкото Море. На Менхгут се наоѓаат местата Герен и Тисов; од 2018 година Тисов се наоѓа во новосоздадената истоимена општина. Исто така е дел од биосферниот резерват Југоисток-Риген.
Името буквално може да се преведе како „посед на монаси“. Во 1252 година, Јаромар II ја продал областа на цистерцијанските монаси од Опатијата Елдена, кој бил создаден од еден од неговите претходници, Јаромар I во 1199 година и во тоа време припаѓал на данското Кнежевство Риген. За да ги одвои поседите на монасите од остатокот на островот бил ископан канал помеѓу Бабе и Зелин. Денес е изградена голема дрвена порта на мостот над каналот што го обележува влезот на полуостровот Менхгут.
Полуостровот се состои од неколку ’ртови, како „Редевицер Хефт“, „Клајнер Цикер“ и „Гросер Цикер“. Заливот помеѓу ’ртовите е наречен Хафинг. Надвор од брегот на исток од полуостровот се наоѓа островот Грајфсвалдер Ој.
Во минатото жителите на областа се занимавале главно со рибарство и поморство, денес областа главно е насочена кон туризмот. Голема знаменитост е локалниот историски музеј во Герен, отворен музеј сместен на историски населби. Тука се прикажани локални облеки, по кои Менхгут е особено познат.
Во 1806 година, шведскиот крал Густав IV Адолф започнал да го градот градот Густавија на полуостровот, но морал да ги откаже плановите кога Франција го окупирала Менхгут во текот на Наполеоновите војни.
Менхгут исто така служи како завршно одредиште на теснолинејката Разендер Роланд.
Менхгут (општина)

Менхгут (|Mönchgut) — општина во округот Западна Померанија-Риген, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Била создадена на 1 јануари 2018 година со спојување на поранешните општини Гагер, Миделхаген и Тисов. Нејзиното име потекнува истоимениот полуостров.
1 Географија
Општината се наоѓа околу 20 километри југоисточно од Берген на Риген.
Кон општината Менхгут припаѓаат следниве места:
* Алт Редевиц
* Гагер
* Грос Цикер
* Клајн Цикер
* Лобе
* Мариендорф
* Миделхаген
* Тисов
Серен Краг Андерсен

Серен Краг Андерсен (|Søren Kragh Andersen; р. ) — дански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата . Тој е помлад брат на Асбјерн Краг Андерсен, исто така професионален велосипедист, и вози за .
1 Кариера
Се приклучил на во 2016 година на двегодишен договор. Тој е помлад брат на Асбјерн Краг Андерсен, кој е исто така професионален велосипедист. Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2017. Во јули 2018 година бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2018.
2 Достигнувања
;2014
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 3. Химерланд Рунт
: 3. Ла Кот Пикард
: 8. Краен пласман Трка на езерото Таиху
::1. Пласман за млад возач
;2015
: 1. Краен пласман ЗЛМ Ромпот Тур
::1. Етапа 1
::1. Етапа 2 (ТТТ)
: Тур де л’Авенир
::1. Пролог
::1. Етапа 3
: 1. Хаделанд ГП
: 2. Краен пласман Трка на Фјордовите
::1. Етапа 4
: 5. Национално хронометарско првенство
: 6. Класик Волта Лимбург
: 9. Скиве-Лебет
;2016
: 4. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
: 6. Краен пласман Трка околу Катар
::1. Пласман за млад возач
;2017
: 1. Светско првенство во екипен хронометар
: 1. Етапа 3 Трка околу Оман
: 2. Париз-Тур
: 4. Национално хронометарско првенство
: 5. Краен пласман Стер ЗЛМ Тур
;2018
: 1. Париз-Тур
: 1. Етапа 6 Тур де Свис
: 2. Светско првенство во екипен хронометар
: 7. Краен пласман БинкБенк Тур
: 8. Краен пласман Трка на Фјордовите
;2019
: 1. Краен пласман Бар рев Тур
: 2. Краен пласман Волта ао Алгарве
;2020
: 3. Омлоп Хет Ниусблад
: 10. Краен пласман Париз-Ница
::1. Етапа 4 (ITT)
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2017, 2018, 2019
Џиро, —, —, —
Тур, —, 52, СО
Вуелта, 106, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Лоран Пишон

Лоран Пишон (|Laurent Pichon; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за професионалната континентална екипа .
Бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2015. Во јуни 2017 година, бил именуван во почетниот состав за Тур де Франс 2017. Го освоил францускиот друмски куп во 2017 година.
1 Достигнувања
;2010
: 1. Национално велодромско првенство - скреч
: 1. Етапа 7 Тур де Норманди
: 2. Рут Адели
: 2. Букл де л’Олн
;2011
: 1. Крајц Брајц
: 2. Краен пласман Сиркуи дез Арден
::1. Етапа 3
: 2. Краен пласман Четири дена Динкерк
;2012
: 1. Букл де ла Мајен
: 2. Рут Адели
: 2. Букл де л’Олн
;2013
: 3. Класик Лоар-Атлантик
;2014
: 3. Париз-Камамбер
;2015
: 3. Букл де л’Олн
;2016
: 9. Краен пласман Тур де Валони
;2017
: 1. Рут Адели
: 1. Етапа ла Сетимана Интернационале Копи е Бартали
: 1. Класик Лоар-Атлантик
: 3. Полинорманд
: 3. Букл де л’Олн
: 4. Тро-Бро Леон
: 7. Париз-Камамбер
: 7. Гран при де Плимелек-Морбијан
: 9. Гран при де Фурмје
: 10. Краен пласман Четири дена Динкерк
;2018
: 6. Краен пласман Арктичка трка на Норвешка
: 10. Париз-Камамбер
: Награда за борбеност на етапа 7 на Тур де Франс
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018
Џиро, 163, 129, —, —, —, —
Тур, —, —, —, —, 125, 98
Вуелта, —, —, 111, СО, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Штапел (Шлезвиг-Фленсбург)

Штапел (|Stapel) — општина во округот Шлезвиг-Фленсбург, во Мекленбург-Западна Померанија, Германија.
Била создадена на 1 март 2018 година со спојување на поранешните општини Нордерштапел и Зидерштапел.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Општината се граничи со општините Зидерхефт, Худе, Швабштет, Зет и Драге во округот Северна Фризија (на запад), со општините Хенштет, Бергеверден, Холингштет и Делфе во округот Дитмаршен и со општините Ерфде, Мегердорф и Бергенхузен во округот Шлезвиг-Фленсбург.
1.2 Општински единици
Штапел се состои од местата Нордерштапел (767 жители) и Зидерштапел (1.001 жител).
Општина Извор

:''За истоименото село, видете Извор.''
Општина Извор — поранешна рурална општина во Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои со законот за територијална поделба на Македонија од 2004 година, кога била припоена кон Општина Чашка. Седиште на општината било селото Извор.
Територијата на општина се наоѓала во регионот Клепа. Најголема река во општината била реката Бабуна.
1 Населени места и демографија
Во Општина Извор спаѓале следниве села: Владиловци, Долно Врановци, Извор, Крнино, Мартолци, Оморани, Поменово, Попадија, Смиловци, Стари Град и Степанци.
На пописот од 2002 година, Општина Извор имала 1.049 жители, од кои 1.041 Македонец, 5 Срби и 3 останати.
2 Поврзано
* Општина Чашка
* Општини во Македонија
* Извор
Непозната жена

''Портрет на Непозната Жена'', исто така познат како ''Непозната Жена'',''Непозната Дама'' или ''Туѓинка'' (руски|Неизвестная|Neizvestnaya|links=no) е уметничка слика во маслена техника насликана од страна на рускиот уметник Иван Крамској, во 1883 година. Моделот, чиј идентитет е непознат, е жена со "тивка сила и искрен поглед". Сликата е едно од најпознатите уметнички дела на Русија, иако голем број на критичари биле огорчени кога сликата била за првпат изложена осудувајќи го она што го виделе како опис на еден горделива и неморална жена. Нејзината популарност расте со промените во вкусот на јавноста.
Сликата виси изложена во Третјаковската галерија, во Москва, додека претходна верзија, исто така, од 1883 година, е сместена во Домот на културата во Кил.
Сликата е искористена на корицата за некои изданија на толстоевиот роман ''Ана Каренина''. Во 2008, куратор на Гугенхајм, Валери Хилингс забележал дека, "Многу луѓе едноставно мислат дека таа е еден вид како Anna Karenina. Таа има таков вид на посебно чувствуво, она посебно Руство".
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Ново Лисиче

Рождество на Пресвета Богородица (позната и како ''Пресвета Мајка Богородица'', ''Голема Богородица'', ''Пресвета Богородица'') — македонски православен храм кој се наоѓа во градот Скопје. Црквата се наоѓа во населбата Ново Лисиче на познатата детска улица, односно од левата страна на реката Вардар. Изградена е во 2010 година.
Синдром на полицистични јајчници

Синдром на полицистични јајчници (PCO) претставува вид на хиперандрогено нарушување кај жените. Тој претставува збир на неколку симптоми, како: дебелина, изостанување на менструацијата, зголемена влакнетост и полицистични јајчници.
1 Дијагноза
Според ротердамските критериуми, синдромот PCO се поставува ако се присутно два од следниве три симптоми:* ретка овулација или целосно отсуство на овулација
* клинички или биохемиски знаци на зголемено ниво на машки хормони (тестостерон)
* полицистични јајници утврдени со ултразвучен преглед
Синдромот PCO е најчеста причина за изостанок на овулација и е придружен со нарушувања на метаболизмот, како што е инсулинската резистенција, која е присутна кај 50-70% од дебелите пациентки и претставува глевн фактор за појавата на овој синдром. Инсулинската резистенција и компензаторната хиперинсулинемија играат важна улога во појавата на зголемена секреција на андрогени во синдромот РСО и во изостанувањето на овулацијата.
Просечен индекс на среќата

Просечен индекс на среќата е роман на португалскиот писател Давид Машадо од 2013 година. Романот бил добитник на Наградата за литература на Европската Унија за 2015 година.
1 Содржина
Погодено од финансиската криза во Португалија, семејството на Даниел се разделува. Неговата сопруга Марта, заедно со децата, се отселува кај нејзините родители. Но, Даниел верува дека повторно ќе најде работа и дека повторно ќе го спои своето семејство. Даниел се јавува како раскажувач во романот, кој ја раскажува приказната преку имагинарен дијалог со својот пријател Алмодовар. Меѓутоа, Даниел ги губи и своите хонорарни работни места, зашто времето го троши за да им помогне на Шавиер, кој страда од агорафобија, Авила, поранешен професор кого го малтретира една банда средношколци и Вашко, синот на Алмодовар, кој постојано запаѓа во неволји. Шавиер има математичка теорија на среќата и го пресметува индексот на среќата за секој човек.
2 Осврт кон делото
Романот претставува потрага по она што е потребно за човекот да биде среќен, но и обид да се сфати колку големо може да биде човечкото срце. Во книгата заедно се спакувани радоста, болката, носталгијата, песимизмот, надежта и љубовта. Романот претставува неверојатно патување до себе.
Манастир „Св. Богородица“ - Јанковец

Манастир „Св. Богородица“ - Јанковец или Јанковечки манастир – машки манастир на Македонската православна црква – Охридска архиепископија, Преспанско-пелагониска епархија, Ресенско архијерејско намесништво. Тој е еден од седумте манастири со монашки заедници во Преспанско-пелагониската епархија.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на 800 метра североисточно од ресенското село Јанковец, во пријатна котлина обрасната со дабова шума.
2 Историја
Според одредени сведоштва манастирот датира од XV век. Манастирот се спомнува во Зографскиот поменик. Во рамките на манастирот имало училиште со славјански книги и до 1860 година, тука се одржувале собранија на кои се решавале црковно-училишните прашања.
Димитар Делипетров

Димитар Делипетров (роден на во Штип) — македонски кошаркар. Тој настапува за кошаркарскиот клуб Академија ФМП.
1 Кариера
1.1 Клупски настапи
Сезоната 2010/11, Димитар бил член на Фени Индустри.
Сезоната 2011/12 ја започнал во Фени Индустри и таму играл сè до декември 2011 година бидејќи бил даден на позајмица. Таа сезона ја завршил во Втората лига 2011/12, односно во екипата на Гоце Делчев. Во 2012/13, Делипетров одиграл уште една сезона во Гоце Делчев. Во сезоната 2013/14, Димитар останал во редовите на Гоце Делчев и ја освоил Втората лига. За сезоната 2014/15, Делипетров продолжил во Гоце Делчев, овој пат како прволигаш. Сезоната 2015/16, Делипетров првата полусезона ја поминал во Кожув. Потоа, во јануари 2016 година, Делипетров се преселил во Бест и таму ја завршил сезоната. Сезоната 2016/17, Димитар станал играч на Струмица. За сезоната 2017/18, тој ја продолжил соработката со Струмица. За сезоната 2018/19, Делипетров се преселил во Блокотехна. Со Блокотехна, Делипетров ја освоил Балканската лига 2018/19. Истата сезона, Делипетров со Блокотехна станал вицепрвак во Купот 2019. За сезоната 2019/20, Делипетров станал играч на новиот прволигаш Академија ФМП.
1.2 Репрезентативни настапи
Делипетров бил член на македонската репрезентација под 16 години и со неа настапил на Европското првенство - Б Дивизија во 2008 година. Тој исто така бил вклучен и во македонската репрезентација под 20 години со која настапил на Европското првенство - Б Дивизија во 2011 и 2012 година.
2 Успеси
2.1 Титули
2.1.1 Фени Индустри
*Прва македонска лига (1) : 2010/11
2.1.2 Гоце Делчев
*Втора македонска лига (1) : 2013/14
2.1.3 Блокотехна НБ
*Балканска лига (1) : 2018/19
Црква „Покров на Пресвета Богородица“ - Белград

Покров на Пресвета Богородица — црква во Белград, изградена на Звездара, на просторот помеѓу Црвен крст, Ѓерма и Цветков пазар. Припаѓа на Белградско-карловачкaта архиепископијa. Претставува неподвижно културно добро како споменик на културaта.
1 Покров на Пресвета Богородицa
Црквата ја слави Пресвета Богородица како покровител и заштитник на христијаните, која со своите молитви го милува Господ према христијанскиот род, помаѓа на поединците и народите во војна и мир, и било каде во неволја.
Папуда

Папуда, (познат како ''црноок грав'' од англиски ''black-eyed pea'' или ''козји грашок'') — едногодишно мешункасто растение од семејството на бобовите со зрнест плод со ситно бело зрно со црна точка во средината, која е подвид на кравји грашак, одгледувана низ целиот свет за средни јадења како гравот. По големината е налик помеѓу гравот и леќата.
1 Видови и сорти
Заедничката комерцијална сорта се нарекува ''Калифорниско Црно око''; тоа е бледо обоено со истакната црна точка. На Американскиот југ има безброј сорти, многу од нив преданија, кои се разликуваат во големина од малиот грашок до многу големи, како што може да се види на пазарите на државните и општинските фармери. Бојата на окото може да биде црна, кафеава, црвена, розова или зелена. Сите грашаци се зелени кога се свежи гранатирани и кафеави или бифенирани кога се сушат. Популарна варијација на црните очи е "пурпурниот сируп"; обично е зелен со истакнато виолетова или розова точка. Тековно прифатеното ботаничко име за папудата е ''Vigna unguiculata'' subsp. ''unguiculata'', иако претходно било класифицирано во родот на гравови (Phaseolus). Папудата има повеќе подвидови меѓу кои: ''dekindtiana'' е дивиот роднина и папудовиот подвид ''sesquipedalis'' кој е поврзан со аспарагусот. Другите гравчиња со нешто сличен изглед, како што е "frijol ojo de cabra" (козјо око) од северниот дел на Мексико, кои понекогаш се погрешно нарекувани и сметани за папуда и обратно.
2 Одлики и одгледување
Папудата како растение е отпорно на суша и топло време и е добро прилагодлива на суви површини во тропските предели, каде што другите прехранбени зрнести и мешункасти растенија не растат добро. Таа има способност да го впива атмосферскиот азот преку своите коренски јазли и добро се одгледува во сиромашните почви со повеќе од 85% песок и помалку од 0,2% органска материја и ниски нивоа на фосфор. Покрај тоа, растението на папудата е отпорно на сенка, така што може да се одгледува со во плодоредови и меѓуредови со пченка, просо, сорго, шеќерна трска и памук. Ова ја прави папудата важна компонента на традиционалните системи со плодоред во сложените почви на саваните на потсахарска Африка, каде што исушените стебла на папудата се искористуваат како сточна храна. Одлгедувањето папуда е застапено и во Македонија најмногу во Струмичко во Колешино и селата на пределот Подгор под Беласица, како и во јужна и југоисточна Бугарија.
3 Галерија
Црква „Св. Богородица“ - Штип

Света Богородица — главна селска црква во штипската населба Свињогојство.
1 Историја
Црквата е изградена во 1978 година, а осветена на 18 февруари 1979 година од страна на митрополитот на Дебарско-кичевската епархија и злетовско-струмички администратор г. Ангелариј.
2 Поврзано
* Штип
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво
* Горнобалванска парохија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Сарамзалино

Успение на Пресвета Богородица — главна селска црква во селото Сарамзалино. Црквата се наоѓа на влезот од селото, непосредно од десната страна на патот кој води од селото Лозово.
1 Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил поставен на 14 јануари 2007 година од страна на митрополитот на Брегалничката епархија г. Иларион.
2 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм, при што куполата има осумаголна основа и на секоја од страните има по една монофора. Монофори има и на ѕидовите од црквата. Влезната врата е на западната страна, а над неа има полукружна фреска на Богородица со Исус. Црквата е градена од камен и е покриена со кров од ќерамиди, додека куполата е покриена со лимен кров. Камбанаријата претставува правоаголна рамка во којашто се наоѓа ѕвоното и се издига од кровот над влезната врата. Дворот на црквата е ограден со камена ограда и метални прегради.
3 Поврзано
* Сарамзалино
* Брегалничка епархија
* Штипско архијерејско намесништво
* Втора светиниколска парохија
Флавин мононуклеотид

Флавин мононуклеотид (FMN), или рибофлавин-5'-фосфат, е соединение кое се добива од рибофлавин (витамин Б<sub>2</sub>) под дејство на ензимот рибофлавин киназа и има улога на простетична група кај разни оксидоредуктази, вклучувајќи ја NADH дехидрогеназата, како и улога на кофактор кај биолошките фоторецептори за сина светлина. Во текот на каталитичкиот циклус, се одвива реверзибилна интерконверзија на FMN од неговата оксидирана форма (FMN), во неговата полухинонската форма (FMNH<sup>•</sup>) и во неговата редуцирана форма (FMNH<sub>2</sub>), во рамките на оксидоредуктазите каде се наоѓа како кофактор. FMN е појак оксидирачки агенс во споредба со NAD, а е од особено значење во биолошките редокс процеси бидејќи може да учествува во трансфер на еден или два електрона. 
FMN е главната форма во која се наоѓа рибофлавинот во клетките и ткивата. За негово создавање потребна е енергија од ATP, но сепак тој е повеќе растворлив во водената средина на цитоплазмата од рибофлавинот.
1 Поврзано
* Флавин аденин динуклеотид
*Рибофлавин
Џон Хјустон

Џон Хјустон (англиски: ''John Marcellus Huston'', 5 август 1906 — 28 август 1987) — ирско-американски режисер, сценарист и глумец. Хјустон бил државјанин на САД по раѓање, но се откажал од државјанството на САД за да стане ирски државјанин и жител. Тој се вратил да живее во САД, каде што и умрел. Тој ги напишал сценаријата за 37 филмови што тој ги режирал од кои многумина денес се сметаат за класици: „Малтешки сокол“ (1941), Богатството на Сиера Мадре (1948), Џунгла на асфалтот (1950), Африканска кралица 1951), Неприлагодени (1961), Град на изобилството (1972) и Човекот кој ќе биде крал (1975). За време на неговата 46-годишна кариера, Хјустон добил 15 номинации за Оскар, двапати освоил и го насочил и неговиот татко, Волтер Хјустон и ќерката, Анжелика Хјустон во Оскар во различни филмови.
Хјустон бил познат со визијата за уметник, студирал и работел како сликар во Париз во неговите рани години. Тој продолжил да ги истражува визуелните аспекти на неговите филмови во текот на својата кариера, претходно ја скицирал секоја сцена на хартија, а потоа внимателно ги обликувал своите ликови за време на снимањето. Додека повеќето режисери се потпираат на пост-продукциското уредување за да ја обликуваат својата финална работа, Хустон наместо тоа ги создал своите филмови додека биле снимани, што ги прави и поекономични, односно со потреба од мала монтажа.
Најголем дел од филмовите на Хјустон биле адаптации на важни романи, честопати прикажувајќи „херојска потрага“, како во „Моби Дик' или "Црвениот знак на храброст". Во многу филмови, различни групи на луѓе, додека се борат за заедничка цел, ќе бидат осудени на пропаст, формирајќи „деструктивни сојузи“, давајќи им на филмовите драматична и визуелна напнатост. Многу од неговите филмови опфаќаа теми како што се религијата, значењето, вистината, слободата, психологијата, колонијализмот и војната.
Хјустон е познат како „титан“, „бунтовник“ и „ренесансен човек“ во холивудската филмска индустрија. Авторот Јан Фрир го опишува како „филмски режисер Ернест Хемингвеј“, кој „никогаш не се плашел да се справи со тешките проблеми“.
Џамија (Согле)

Џамија (Согле) — главна и единствена џамија во селото Согле, во Општина Чашка, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото.
2 Историја
Истражувачот Јован Трифуноски има забележано дека џамијата ја граделе истите мајстори при изградбата на Согленскиот манастир, кој бил подигнат во 1856 година.
3 Галерија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Ниш

Црква Успение на Пресвета Богородица се наоѓа во Долна Врежина, во градската општина Пантелеј. Посветена е на Успението на Пресвета Богородица кое се слави на 28 август.
1 Изградена
Во 1907 година се откриени темелите на старата црква кога на еден мештанин на Долна Врежина во сон му се укажала локацијата на црквата. Биле пронајдени и икона на Пресвета Богородица, дрвен крст и кандило. Изградбата на црквата на таа локација траеала од 1907 година до 1926 година. Градена е од добротворните прилози на мештаните со благослов на нишкиот владика Димитрија. Осветена е на Мала Богородица во 1926 година од страна на тогашниот нишки владика Доситеј Васиќ. Обнова на црквата започнала во 2003 година.
2 Чешма
Чешмата на црквата Света Богородица се наоѓала од преку патот на црквата и била подигната во 1914 година за време на владеењето на кралот Петар I Караѓорѓевиќ со прилозите од мештаните на Долна Врежина. Ја изградил мајсторот Тодор Ивковиќ од Пасјача.
Лоза на династијата Немањиќ (уметност)

Династијата Немањиќ е претставена на повеќе композиции на лози на фрески од византиската уметност во средновековните српски манастири. Моделот е познат како „Лоза на Немањиќи“ (|Лоза Немањића). Примероци на оваа композиција ги вклучуваат фреските во Грачаница (1321), Пеќ (околу 1335), Високи Дечани (околу 1350) и Матејче (околу 1360).
Лозата на династијата Немањиќ исто така е зачувана на гравури, како што се оние во Студеница (1733) и Христофор Жефарович (1741).
Михаел Шер

Михаел Шер (|Michael Schär; р. ) — швајцарски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
Настапил на девет големи трки во неговата кариера и го освоил националното друмско првенство во 2013 година. Настапил на Летните олимписки игри 2012. Неговиот татко Роланд исто така бил олимписки велосипедист.
1 Достигнувања
;2004
: 1. Национално јуниорско хронометарско првенство
;2005
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
;2006
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 10. Трка околу Фландрија за млади
;2007
: 1. Пласман за млад возач Трка околу Саксонија
;2012
: 9. Фландриско првенство
;2013
: 1. Национално друмско првенство
: 7. Краен пласман Трка околу Катар
::1. Етапа 2 (TTT)
: 7. Краен пласман Трка околу Јута
;2014
: 1. Етапа 2 Трка околу Јута
;2015
: 1. Етапа 9 (ТТТ) Тур де Франс
: 1. Етапа 3 (ТТТ) Критериум ди Дофине
;2016
: 2. Краен пласман Трка на Фјордовите
: 10. Краен пласман Трка околу Катар
;2017
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Волта а ла Комунитат Валенсијана
;2018
: Тур де Франс
::1. Етапа 3 (ТТТ)
:: Награда за борбеност на етапа 13 на Тур де Франс
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Тирено-Адријатико
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Тур де Свис
: 1. Етапа 3 (ТТТ) Волта а ла Комунитат Валенсијана
: 3. Национално друмско првенство
: 9. Трка во чест на Големата војна
;2019
: Награда за борбеност на етапа 4 на Тур де Франс
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
Џиро, —, 99, —, —, —, —, —, —, —, —, —
Тур, —, —, 103, 49, СО, 43, 56, 76, 72, 90, 70
Вуелта, 110, —, —, —, —, —, —, —, —, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Бач

Рождество на Пресвета Богородица – главна селска црква во селото Бач.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.
2 Историја
Црквата е изградена во XIX век, а била обновена од егзархистите и осветена на 21 септември 1912 година, односно на празникот Рождество на Пресвета Богородица којшто е и селска слава. Во текот на Првата светска војна, црквата била разрушена, а повторно била обновена во 1921 година.
3 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Главниот влез се наоѓа на западната страна до којашто е доградена отворена припрата, а над неа се издига и камбанаријата којашто е прилепена до објектот на храмот. Црквата има и спореден влез на јужната страна до којшто е доградена мала камена припрата над чијшто влез има фреска на којашто е претставена Богородица со Исус. Храмот има женски оддел којшто е во облик на балкон.
Познато е дека црквата била зографисана во 1886 година од страна на Коста Анастасов од Крушево, а за тоа сведочи и натписот на црковнословенски којшто гласи:
Сей храмъ Прест Богородица нво вем она се образис г. г. Архіепіск. к иереа. Иліа. ктитор. и приложніцъ г. 1886. из рукь Коста. Анасташіовикъ зуграфа ѿ слафно Крушово мсцъ. 4.
Внатрешноста денес е без фрески, но со икони на апостоли и светци. Во главниот дел на црквата висат метални кандилници и лустери коишто потекнуваат пред обновувањето.
Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него има помошен објект, базен за верски обреди и гробови на српски војници.
4 Галерија
5 Поврзано
* Бач
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Краварско-бачка парохија
Келвин Вотсон

Келвин Вотсон (|Calvin Watson; р. ) — поранешен австралиски професионален друмски велосипедист, кој професионално настапувал во периодот 2012-2018.
1 Достигнувања
;2010
: 3. Национално јуниорско друмско првенство
: 6. Светск јуниорско друмско првенство
;2011
: 1. Национално јуниорско друмско првенство
: 1. Тур ди Валромеј
;2012
: 3. Национално друмско првенство под 23 години
: 4. Краен пласман Џиро дела Реџионе Фриули Венеција Џулија
: 8. Трофео Чита ди Сан Вендемијано
: 8. Трофео Алчиде Дегаспери
: 10. Краен пласман Новозеландски велосипедски класик
;2013
: 1. Краен пласман Хералд Сан Тур
: 10. Трофео Чита ди Сан Вендемијано
Шаренокрила ластовица

Шаренокрила ластовица — вид птица од семејството на ластовиците (''Hirundinidae''). Присутна е во
Западна Африка и не е преселница. Застапена е во следниве земји: Бенин, Брегот на Слоновата Коска, Буркина Фасо, Гамбија, Гана, Гвинеја, Гвинеја-Бисао, Камерун. Мали, Нигер, Нигерија, Сенегал, Сиера Леоне и Того.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Штавица

Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во прилепското село Штавица, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1881 година. Црквата била изградена благодарение на парохискиот свештеник Анастас Налетоски, а била осветена од Пелагонискиот митрополит Бенедикт.
Во дворот на црквата има мермерни споменици од наоѓалиштето Браненица.
3 Архитектура
Црквата е еднокорабна градба, со полукружна апсида на источната страна, која надвор е расчленета на осум слепи ниши. Северниот и јужниот ѕид се со пиластри и се расчленети на плитки ниши.
Црквата е во добра состојба. Бил обновен покривот со ќерамиди, а подот бил поплочен со гранитни плочи.
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува живопис, кој бил насликан во 1882 година од страна на браќата Вангел, Никола и Коста Анастасови од Крушево. Состојбата на живописот е лоша, при што се забележува отпаѓање на поголеми парчиња малтер со сликарски композиции, поради што е потребна итна интервенција.
4 Галерија
5 Поврзано
* Прилепско архијерејско намесништво
* Прилепечко-витолишка парохија
* Штавица
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Блаце

Црква Успение на Пресвета Богородица се наоѓа во Блаце и е посветена на Успението на Пресвета Богородица кое се слави на 28 август. Црквата првично била изградена во 1892 година, но била уништена од страна на Бугарите во Првата светска војна. Повторно е изградена во 1935 година. Денес, црквата е седиште на Архиепископот Косанички.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Согле

Рождество на Пресвета Богородица — главна манастирска црква на Согленскиот манастир во азотското село Согле, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа околу 2,5 километри над селото Согле, во месноста Бачилиште.
До црквата води земјен пат кој се исклучува од регионалниот пат 2336 кај селото.
2 Историја
За црквата нема многу информации, но може да се претпостави дека црквата потекнува од постаро време, односно пред селото да биде населено со муслимани. Градбата на црквата веројатно била изведена некаде во XIV или XV век.
Во периодот 1850-1855 биле вршени поправки на црквата. Според истражувачот Јован Трифуноски, црквата била изградена во 1856 година, кога во Согле уште имало христијани.
3 Архитектура
Црквата на манастирот е куполна и мала.
3.1 Фрескоживопис
Црквата не поседува фрескоживопис.
3.2 Икони и иконостас
Црквата има иконостас.
4 Галерија
5 Поврзано
* Велешко архијерејско намесништво
* Богомилска парохија
* Согле