procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кавалерија рустикана

Кавалерија рустикана (италијански: ''Cavalleria rusticana'') - опера во еден чин, дело на италијанскиот композитор Пјетро Маскањи.
1 Ликови
Во операта се појавуваат следниве ликови:* Сантуца - млада селанка
* Туриду - нејзиниот свршеник
* Алфио - колар
* Лола - неговата жена
* Лучија - мајката на Туриду
2 Содржина
Дејството се случува во едно село во Сицилија, вечерта пред Велигден. Младата девојка Сантуца се упатува кон домот на својот сакан Туриду, со цел да разговара со него. Меѓутоа, таа е сведок на тајната средба на Туриду и Лола, жената на коларот Алфио. Инаку, пред да замине во армијата, Туриду бил свршен со Лола, но потоа таа се омажила за имотниот Алфио. По враќањето од армијата, разочараниот Туриду побарал утеха во прегратките на селанката Сантуца. Совладана од љубомората, Сантуца ѝ кажува на Лучија, мајка му на Туриду, каков грев направил нејзиниот син. На тоа се надоврзува и Алфио, кој по подолго време се вратил во селото и кој кажува дека и тој го видел Туриду како се вртка околу неговата куќа. Зборовите на Сантуца и Алфио ја фрлаат Лучија во сомнеж и страв. По некое време, на сцената доаѓа и Туриду. Сантуца сака да зборува со него, но се појавува Лола, која заедно со Туриду заминува во црквата. Селаните ја сметаат Сантуца за грешница и ѝ ја затвораат портата на црквата, така што таа останува сама и отфрлена од сите. Кога пристигнува Алфио, таа му кажува за прељубата на Лола и тој се заканува дека ќе му се одмазди на Туриду. Сантуца се кае за својата постапка и, за да го спаси саканиот, заминува да ги викне карабинерите со цел да го спречат Алфио. По црковната служба, Туриду ги поканува другарите да се напијат во неговата кафеана. Таму, доаѓаат и Лола о Алфио, а Туриду ги гледа како танцуваат. По острата расправија, Алфио и Туриду закажуваат двобој. Туриду ѝ се обраќа на својата мајка, со молба да ја чува Сантуца, ако тој не се врати. Лучија сè уште не сфаќа што се случува, а кога пристигнува Сантуца со карабинерите, веќе е доцна, зашто се слуша гласот дека Туриду е мртов.
3 Изведби во Македонија
На 31 октомври 2017 година, Македонската опера и балет премиерно ја извела операта „Кавалерија рустикана“. Диригент бил Џанлука Мартиненги, режисер бил Џандоменико Вакари, сценографијата била дело на Зоран Николовски, а костимограф била Елена Донева. Улогите ги толкувале: Весна Ѓиновска Илкова (Сантуца), Ѓорѓи Цуцковски (Туриду), Борис Трајанов (Алфио), Николина Јаневска (Лола) и Марика Поповиќ (Лучија). Неколку дена подоцна, на 3 ноември, операта била прикажана со друга постава, и тоа: Сандра Митровска (Сантуца), Зоран Сотиров (Туриду), Ристе Велков (Алфио), Катерина Стојановска (Лола) и Елена Тасевска (Лучија), а режисер бил Иван Еминовиќ.
Мјуриел Кенет Велс

Мјуриел Кенет Велс ( – ) — ирско-канадска математичарка, првата жена од Ирска која се стекнала со звање доктор на теоретска математика.
1 Животопис
Родена була како Мјуриел Кенет на 9 јуни 1913 година во Белфаст. Во 1914 година, нејзината мајка се преселила во Ванкувер и потоа се премажила, а Мјуриел го зела новото презиме Велс, според кое и станала позната.
Образованието го стекнала на Универзитетот Британска Колумбија (дипломирала во 1934 година, а станала магистер во 1937 година.<ref>'''', University of British Columbia (1937). Во 1941 година, стекнува звање доктор на науки на Универзитетот во Торонто со одбрана на докторската дисертација: ''Теорија на алгебриските функции, врз основа на употреба на циклуси'' под менторство на Семјуел Бити, кој е прв човек кој стекнал докторско звање во математичката наука во Канада, во 1915 година.
Мјуриел Кенет Велс во 1940-те години работела во Торонто и Монтреал со атомска енергија, а во 1949 година се повлекла во Ванкувер, каде работела во бродската компанија на својот очув.
Петре Шилегов

Петре Шилегов (р. во Скопје) — македонски политичар и правник. Шилегов дипломирал на Правниот факултет „Јустинијан I“ во 1995 година, и во два мандати бил пратеник во Собранието на Република Македонија. Во еден мандат бил градоначалник на Град Скопје.
За време на градоначалничкиот мандат на Ристо Пенов, Шилегов бил член на управниот одбор на Комунална хигиена – Скопје. Во 2005 година, тој бил дел од второстепената комисија за жалби по јавни набавки во Владата на Република Македонија. Шилегов во јуни 2013 бил именуван за портпарол на СДСМ, а на парламентарните избори во 2014 станал пратеник како носител на листа во втората изборна единица. Вториот пратенички мандат го освоил на парламентарните избори во 2016 како носител на листа во шестата изборна единица.
На локалните избори во 2017 Шилегов станал градоначалник на Скопје по првиот изборен круг со освоени 141.164 гласови, односно 40 илјади повеќе од неговиот противкандидат Коце Трајановски. Пред да влезе во политиката, Шилегов работел во приватна адвокатска канцеларија како адвокат од областа на стопанското право. Тој е оженет и татко на две деца.
Вестеролен

Вестеролен (|Vesterålen) — област и архипелаг во најсеверниот дел на округот Нурлан, Норвешка. Сместена е северно од Лофотенските Острови и западно од градот Харстад.
1 Name
Старонордиските облици на името се ''non'' и ''non'' (во множина). Поимот ''non'' значи „запад“, а ''non'' значи „(длабок и тесен) ракав“ или „проток“, и се однесува на преминот западно од островот Хинеја. Се претпоставува дека стариот назив на преминот источно од Хинеја (денес наречен Тјелдсундет) бил ''non'' (со значење „источен ракав/проток“).
2 Географија
Вестеролен ги опфаќа општините Андеј, Бе, Екснес, Суртлан и Хадсел. Според некои поимувања, тука може да се вброи и општината Лединген. Областа е распоредена на неколку острови: Лангеја, Андеја, Хадселеја, западниот дел на Хинеја, северниот дел на Ауствогеја и на неколку помали острови.
Пределите се планински, но планините се позаоблени во споредба со оние на Лофотенските Острови. Населените места лежат на самиот брег, помеѓу планините и фјордовите. Има неколку езера, од кои особено се издвојува Алсвогватнет. На дел од територијата се протега и националниот парк Мејсален. Климата е морска и зимите се благи, со оглед на местоположбата северно од поларникот. Просечната јануарска температура во Стокмаркнес (Хадсел) изнесува , а во јули изнесува во деноноќен просек; просечната годишна температура е , а најмногу врнежи има на есен, со просек од 1.220 мм.
3 Сообраќај
Вестеролен со мостови е поврзан со копното и со аеродромот во Евенес. Сообраќајот до Лофотенските Острови се одвива со траект, а од 2007 г. и преку копнен патен правец.
По бреговите на областа плови паробродот „Хуртигрутен“, кој застанува во Стокмаркнес, Суртлан и Рисејхамн. Има два аеродроми: во Стокмеркнес (за мали летала) и во Анденес на Андеја.
4 Стопанство
Населението на Вестеролен брои 30.648 (2004) жители. Најголемо населено место е Суртлан, но обласната болница е во соседниот Стокмаркнес, седиште на општината Хадсел. Во Андеја има воздухопловна станица на Норвешкото воено воздухопловство каде се чуваат сите авиони за поморска патрола „П-3 Орион“, а тука е сместена и истоимената база за испитувачки ракети. Во Суртлан се наоѓа северната база на Норвешката крајбрежна стража.
Рибарството игра важна улога во стопанството на областа, особено уловот на бакалар. Застапено е и рибникарството, а донекаде и земјоделството.
5 Галерија
Балада за орканата

„Балада за орканата“ — македонски телевизиски филм од 1970 година. Филмот бил режиран од Ацо Алексов, а сценариото го напишал Видое Видичевски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Љупка Џундева
Стојан Гогов
Тодор Николовски
Петре Прличко
Ристо Шишков
Меморијален комплекс на паднатите борци на револуцијата

Меморијален комплекс на паднатите борци на револуцијата во Штип — спомен комплекс кој се наоѓа на источната страна од Штипската тврдина и е посветен на партизаните кои загинале за време на НОБ.
1 Историја
Архитект на комплексот е Богдан Богдановиќ, кој победил на отворениот конкурс. Изградбата започнала во 1969 година и била завршена во 1974 година.
2 Архитектура
Спомен комплексот го сочинуваат монолити со висина од приближно 2 метри, изработени од бел прилепски мермер. Спомен комплексот висински се простира на две нивоа. Првото ниво започнува со три монолити на кои се изрезбани ниши налик брановидна драперија. Висински одвоените нивоа се поврзани со церемонијални скали кои се потенцирани со вкупно 92 помали мермерни кенотафи на кои се изгравирани имињата на паднати борци при НОБ и различни геометриски симболи. Вториот сегмент го сочинуваат 12 мермерни монолити. Секој од нив е издлабен и изгравиран со различни геометриски мотиви. Притоа како мала подробност, на нивната позадина се изгравирани апликации налик на афион, цветови, сонце, симболи карактеристични во Македонија. Врвовите на монолитните парчиња завршуваат со обработка многу слична на рогови, под влијание од минојската цивилизација, како физички симбол за света земја, свето место во сакралната архитектура каде се погребани останки на загинатите во војна. Еден од овие мермерни блокови се издвојува поради изгравираните стихови на поетот и мештанин Ацо Шопов.
„Тука е тој оган под овие улави води,
под овој бигор животот што го плоди.
Под овој венец со сончеви глави,
под оваа далга со карпи што се дави.
Со него за убост поубав е цветот,
без него за цел свет посиромав светот.
Крстот ни е лесен, пепелта не ни е лесна
мртвите живеат со нас и со нашата песна“.
Основа (ткаење)

Основа – надолжните нишки на кои се става јатокот. Во завршената ткаенина нишките на основата се во правец на нејзината должина, а нишките на јатокот се попречно на нив.
Нишките од основата се користат во подготовката на процесот на ткаење, во т.н. „сновење“. Истите се распределуваат по целата должина и ширина на планираната ткаенина, потоа наснованите нишки се намотуваат на кросното распределени по целата планирана ширина на ткаенината. Секоја нишка поединечно се провлекува низ ништите и брдото и се врзува на второто кросно.
Во процесот на ткаење нишките на основата се изложени на поголеми механички товари од оние на јатокот, така што основата се изработува да биде цврста и отпорна на триење.
Основата може да биде еднообразна, но исто така може да се разликува по боја или материјал од кој се добива, во зависност од тоа каква ткаенина треба да се добие.
1 Поврзано
*Ткаење
*Разбој (ткаење)
*Јаток (ткаење)
Јаток

Јаток – конец, предено и сл. што се вткајува во основата при ткаење. Јатокот се поставува по ширината на ткаењето. Заедно со основата ја формираат ткаенината.
При ткаењето јатокот се поставува на совалка која се „фрла“ низа „пазувата“ на основата од едната на другата страна на нишките, потоа се менува положбата на ништите (дел од разбојот низ кој се провлечени нишките и со кој тие се движат горе-долу при ткаењето), со брдилото се натиснува ткаеното и постапката се повторува.
Бидејќи јатокот не се оптегнува на разбојот вообичаено тој не е јак како основата. Се изработува од природни материјали волна, лен и памук, но и од синтетички материјали како најлон или вискоза.
Јатокот може да биде еднообразен, но исто така може да се разликува по боја или материјал од кој се добива, во зависност од тоа каква ткаенина треба да се добие.
1 Поврзано
*Ткаење
*Совалка
*Разбој (ткаење)
*Основа (ткаење)
Белиот ѕид (филм)

„Белиот ѕид“ — македонски телевизиски филм од 1978 година. Го режирал Љупчо Билбиловски кој го напишал и сценариото.
1 Улоги
Глумец, Улога
Столе Аранѓеловиќ
Сабина Ајрула
Марина Немет
Јорданчо Чевревски
Мето Јовановски
Киро Ќортошев
Тодор Николовски
Катина Иванова
Блашка Дишљенковиќ
Виолета Џамбазова
Останати улоги &#9660;
Глумец, Улога
Милан Митиќ
Ацо Костовски
Димитар Илиевски
Лазар Ѓорѓевиќ
Квасец

Квасците — еукариотски, едноклекточни микроорганизми класифицирани како членови на царството габи. Првите квасци се појавиле пред милиони години, и моментално се идентификувани 1,500 видови. Се смета дека сочинуваат 1% од сите опишани видови на габи.
1 Историја
Во 1857, францускиот микробиолог Луј Пастер во трудот "''Mémoire sur la fermentation alcoolique''" покажал дека алкохолната ферментација ја вршат живи квасци, а не хемиски катализатори.
2 Исхрана и раст
Квасците се хемоорганотрофи, бидејќи користат органско соединение како извор на енергија и не бараат сончева светлина за да растат. Јаглеродот се добива најмногу од хексозни шеќери, како што се гликоза и фруктоза или дисахариди како што се сахароза и малтоза. Некои видови можат да метаболизираат пентозни шеќери како што е рибозата, алкохоли и органска киселинаs. Видовите на квасец или бараат кислород за аеробно клеточно дишење (задолжително аеробии) или се анаеробни, но имаат и аеробни методи за производство на енергија (факултативни анаероби). За разлика од бактерии, ниту еден познат вид квасец не расте само анаеробно (задолжителен анаероби). Повеќето квасци најдобро растат во неутрална или малку кисела pH средина.
Квасците варираат во однос на температурниот опсег во кој најдобро растат. На пример, ''Leucosporidium frigidum'' расте во −2 до 20 °C, ''Saccharomyces telluris'' на 5 до 35 °C, и ''Candida slooffi'' 28 до 45 °C.
Клетките можат да преживеат замрзнување под одредени услови, при што одржливоста се намалува со текот на времето.
Општо земено, квасците се одгледуваат во лабораторија на цврсти медиуми за раст или во течни чорба. Вообичаените медиуми кои се користат за одгледување на квасец вклучуваат компиров декстрозен агар или компирова декстрозна чорба, хранливоматеријален агар од Wallerstein Laboratories , квасно пептонски декстрозен агар и квасно мувлен агар или супа. Домашните припремачи кои одгледуваат квасец често користат сушен екстракт од слад и агар како цврст медиум за раст. фунгицидот циклохексимид понекогаш се додава во медиумот за раст на квасецот за да го инхибира растот на квасецот ''Saccharomyces'' и да се избере за диви/домородни видови квасец. Ова ќе го промени квасниот процес.
Појавата на бел квасец со нишки, попознат како кахм квасец, често е нуспроизвод на лактоферментација (или скиселување) на одредени зеленчуци. Обично тоа е резултат на изложеност на воздух. Иако е безопасен, на киселиот зеленчук може да му даде лош вкус и мора редовно да се отстранува за време на ферментацијата.
Пиражу

Пиражу (|Piraju) — општина во сојузната држава Саун Пауло, Бразил. Зафаќа површина од и има 29.664 жители (2015). Местото лежи на надморска височина од 646 м. Името доаѓа од домородниот туписки јазик и значи „жолта риба“.
Тревни стрнарки

Тревни стрнарки — мал род птици од семејството на тангарите (''Thraupidae'') кој живее во тревестите предели на Средна и Јужна Америка.
1 Видови
* клиноопашеста стрнарка (''Emberizoides herbicola'')
* дуидска стрнарка (''Emberizoides duidae'')
* мала стрнарка (''Emberizoides ypiranganus'')
Душан Попов

Душан Попов (Тител, Србија; 10 јули 1912 - Опио, Франција; 18 август 1981) — двоен агент од Кралството Југославија кој служел за британската МИ6 во Втората светска војна и давал лажни информации на Нацистичка Германија. Тој е познат по неговите кодни имиња: Душко (Југославија); Иван (Германија) и Трицикл (Велика Британија). Имал семејно потекло од Тетовско.
Попов бил вдахновение за Џејмс Бонд според неговиот автор Ијан Флеминг.
Гликозилиран хемоглобин

Гликозилиран хемоглобин (хемоглобин A1c, HbA<sub>1c</sub>, A1C, или Hb<sub>1c</sub>) е форма на хемоглобин која се мери првенствено за да се идентификува тримесечниот просек на плазматската концентрација на гликоза. Тестот е ограничен на тримесечен просек бидејќи животниот век на еритроцитите изнесува четири месеци (120 дена).
При дијабетес мелитус повисоки концентрации на гликозилиран хемоглобин, укажуваат на лоша контрола на гликозата во крвта.
Зајачница

Зајачница — врв, односно име на целиот гребен којшто се наоѓа токму на средишниот дел на зарамнетото планинско било на Сува Планина, која што претставува најсеверозападанта огранка на најголемиот по површина македонски планински масив – Мокра. Височината на целиот гребен се движи околу 1700 метри, при што на север е најиздадената кота висока 1760 метри надморска височина, која го претставува и самиот врв, а кон југ од котата 1769 метри, гребенот на Зајачница се надоврзува кон гребените Уши, Кашкало, пределот Добродолски Рупи сѐ до до врвот Мирска Вода, каде што продолжува во планината Караџица со познатите врвови Миленков Камен, Остри Врв, Убава. Зајачница го претставува и првиот најиздаден врв на Сува Планина кој јасно, одделено и поостро се издигнува доминирајќи над тапото планинско било на пространата висорамнина Копање со Цер, Шумјак на север, а од самиот врв Зајачница кон југ почнуваат поиздадените и шилести планински врвови и гребени. Веднаш на јужната падина на Зајачница се наоѓа познатата, длабока и голема Пропаст, а пропаст постои и на неколку стотини метри на работ на планинското било на исток од Зајачница. Целата непосредна околина околу врвот и гребенот, поради варовничкиот карстен состав на релјефот има голем број на пропасти, дупки (Добродолски Рупи, Велешка Рупа и др.), јами и пештери, во кои живее ситен дивеч како зајаци и лисици, па постои веројатност Зајачница да го добила името поради присуството на зајаци во околните дупки и пропасти. Покрај ретките поединечни посетители како овчари, планинари и научни истражувачи, врвот Зајачница за првпат организирано во поголема група бил искачен во рамки на планинарскиот предизвик „12 Врвови“ за што била обележана и планинарска патека од Патишка Река и Бозгунова Пештера преку врвот Зајачница до Светла (Ледена) Пештера и Нова Брезница.
1 Галерија
2 Наводи
Клиноопашеста стрнарка

Клиноопашеста стрнарка — вид птица од семејството на тангарите (''Thraupidae''). Се среќава во Аргентина, Боливија, Бразил, Венецуела, Гвајана, Еквадор, Колумбија, Костарика, Панама, Парагвај, Перу, Суринам, Уругвај и Француска Гвајана.
Птицата претежно живее во Јужна Америка, и тоа во јужен Бразил, Боливија, источен Парагвај и крајниот североисток на Аргентина, во подрачјата на Серадо, Пантанал и јужна Каатинга; во помала мера присутна е и во северна Колумбија и централна Венецуела, атлантскиот брег на Гвијана, како и островот Маражо во одливот на Амазон. Природните живеалишта на клиноопашестата стрнарка се сувата савана, сезонски поплавените низински тревишта од суптропски и тропски вид, како и во значајно оштетени поранешни шумски предели.
Оксиметазолин

Оксиметазолинот е селективен α<sub>1</sub> адренергичен рецепторен агонист и делумен α<sub>2</sub> адренергичен рецепторен агонист. Се користи како топикален деконгестив, во форма на оксиметазолин хидрохлорид. Првично бил развиен од ксилометазолин во 1961 година. Оксиметазолинот е главно достапен како назален спреј.
Црква „Св. Никола“ - Врбен

Свети Никола — главна селска црква во горнореканското село Врбен. Црквата е сместена во крајниот западен дел од селото.
1 Историја
Црквата е изградена во текот на XIX век.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа, со полукружна апсида во задниот дел. Изградена е од камен и е покриена со лимен кров. Влезната врата е изработена од дрво, а на ѕидот непосредно над неа е изрезбан натпис, над кој е закачена икона на Свети Никола. На сите страни од црквата има бројни квадратни прозорци и монофори. Камбанаријата се издига непосредно пред влезната врата и нејзината градба е прилепена до онаа на црквата. Таа има квадратна основа и се состои од два дела. Првиот е во висина на влезната врата од црквата и е отворен од сите четири страни, при што една од нив води кон внатрешноста на црквата. Вториот дел се издига во продолжение. Тој има осумаголна основа и е обоен во бела боја. Во неговиот горен дел е забележително што на секоја од осумте страни има по една затворена монофора. Камбанаријата е покриена со полукружен лимен кров над кој има крст. Дворот на црквата е ограден со камена ограда.
3 Галерија
4 Поврзано
* Врбен
* Полошка епархија
* Гостиварско архијерејско намесништво
* Мавровска парохија
Ветар во кутиче кибрит (филм)

„Ветар во кутиче кибрит “ - македонски телевизиски филм од 1970 година. Го режирала Лидија Вељанова, а сценариото го напишал Зоран Јовановиќ.
1 Улоги
Глумец, Улога
Сабина Ајрула
Кирил Андоновски
Анче Џамбазова
Чедо Христов
Славко Нинов
Суво Поле (Бистра)

Суво Поле — карстно поле, висорамнина на планината Бистра. Се наоѓа на југ од карстното поле Салтаница, сместено помеѓу врвовите Вели Вар (1,915 м) на запад и Бунтовица (1,829 м) на исток. Со карстното поле Султаница се поврзува преку превојот на височина од 1,740 м, а во јужен правец е заградено со возвишение чија височина се движи помеѓу 60 и 85 м. Полето е тектонски предиспонирано со систем на раседи. Еден таков расед поминува по дното на самото поле чиј правец на протегање е север‐југ. Дното на карстното поле е зарамнето, а по него се среќаваат бројни вртачи со најразлични форми. Полето е суво и безводно по што и го добило името. Речна мрежа не постои, а целокупната вода од врнежите и водата што се добива со топењето на снеговите се инфилтрира вдолж бројните пукнатини и понорите што се наоѓаат по дното на вртачите. Дното на полето е препокриено со црвеница врз која се развила бујна тревна вегетација. На самиот источен крај веднаш над работ над длабокиот дел на Јадовска Река постои созѕидана каптажа за вода, а на Суво Поле постои и едно бачило. Низ Суво Поле поминува обележана планинарска патека која води од Тресонче преку врвовите Голем и Мал Брзовец до Галичник.
1 Галерија
2 Наводи
Пчелести колибрија

Пчелести колибрија — род птици од семејството на колибријата (''Trochilidae''). Родот е утврден од францускиот зоолог Матирен Жак Брисон во 1760 г. и опфаќа два вида:* џуџесто колибри (''M. minima'')
* пчелесто колибри (''M. helenae'')
Името ''Mellisuga'' е кованка од латинските зборови ''mel'' или ''mellis'' („мед“) и''sugere'' („смукање“).
Лионски Залив

Лионски Залив (|golfe du Lion, |golfo de León, |Golfo del Leone, |golf del/dau Leon, |golf del Lleó, средновековен |sinus Leonis, mare Leonis, класичен латински: ''la'') — широк залив на средоземниот брег на областите Лангдок-Русијон и Прованса во Франција, од границата со Каталонија на запад до Тулон.
Главно пристаниште во заливот е Марсеј, а важен е и Тулон. Значајна стопанска дејност во него е уловот на ослич (''Merluccius merluccius'') со влечење мрежи, иако неговата бројност е намалена поради прекумерно ловење.
Во Лиоснкиот Залив се влеваат реките Тек, Тет, Од, Орб, Еро, Видурл и Рона.
Овде континенталниот праг има отворен облик на широка крајбрежна рамница, морскиот терен нагло паѓа во абисалната рамнина на Средоземјето. Голем дел од брегот е сочинет од лагуни и солени мочуришта.
На подрачјето владеат студените гласни ветришта наречени мистрал и трамонтана.
1 Потекло на името
Денешното име на заливот првпат се среќава во XIII век како латински ''sinus Leonis, mare Leonis'', т.е. „Лавовски Залив“, веројатно поради ненадејната бурност на ветриштата во него која ги напаѓала пловилата „како лав“. Ова потекло е наведено во бројни извори, како што е речникот на топоними на Дерој и Милон, Мистраловиот речник на окситанскиот јазик, славната ''Енциклопедија'' на Дидро и Даламбер како и неколку списи од XIII век.
Овие извори ја отфрлаат претпоставката дека името има врска со градот Лион, бидејќи тој е многу оддалечен.
Во Roman антиката, заливот го носел класичното латинско ''sinus Gallicus'' („Галски Залив“).
2 Геодинамника
Лионскиот Залив не е просто пасивен континентален раб; настанат е со олигоценско-миоценски налево вртење на Корзиканско-Сардинскиот Блок во однос на европскиот Кратон. Ова проширување заживеало мошне сложен тектонски состав наследен од развојот на Тетида и пиринејската орогенеза. Еоценскиот горообразен настан со кој произлегле Пиринеите ја набила и здебелила сета кора. Геолозите предвидуваат дека под рабовите на заливот кон отвореното море ќе лежи големо количество нафта.
3 Морска екологија
Заливот се одликува со биоразновидност врзана со гребенообразниот окат корал (''Lophelia pertusa'').
Кембриџ

Кембриџ (анг. Cambridge) е старо универзитетско место во Обединетото Кралство. Оддалечен е околу 80 км североисточно од Лондон, опкружен со многуброји помали места и села. Кембриџ лежи во срцето на т.н. Силицијумска долина, која е познат како водечки центар на висока технологија во Велика Британија. Фирмите како Акрон компјутери и Синклер се втемелени точно овде. Кембриџ е најпознат по Универзитетот Кембриџ, кој ја обфаќа лабораторијата Кевендиш, Кралската капела и Универзитетската библиотека. Последните две доминираат на небото на Кембриџ, заедно со оџакот на болницата Аденбурк гледано од јужната страна на градот, додека од северот тука е кулата капела Колеџот Светиот Џон. Според проценките од 2007 година Кембриџ имал околу 130.000 жители, вклучувајќи и 18.396 студенти.
Жолти ѕвингалки

Жолти ѕвингалки — птица од семејството на тангерите (''Thraupidae'').
Ги опфаќа следниве видови:
* голема жолта ѕвингалка (''Sicalis auriventris'')
* жолтоглава жолта ѕвингалка (''Sicalis luteocephala'')
* зеленикава жолта ѕвингалка (''Sicalis olivascens'')
* монтска жолта ѕвингалка (''Sicalis mendozae'')
* патагонска жолта ѕвингалка (''Sicalis lebruni'')
* пругоопашеста жолта ѕвингалка (''Sicalis citrina'')
* пунска жолта ѕвингалка (''Sicalis lutea'')
* Рајмондиева жолта ѕвингалка (''Sicalis raimondii'')
* светлозадничка жолта ѕвингалка (''Sicalis uropygialis'')
* сулфурогрлена жолта ѕвингалка (''Sicalis taczanowskii'')
* тревна жолта ѕвингалка (''Sicalis luteola'')
* џуџеста жолта ѕвингалка (''Sicalis columbiana'')
* шафранска ѕвингалка (''Sicalis flaveola'')
1 Поврзано
*
Шафранска ѕвингалка

Шафранска ѕвингалка — птица од семејството на тангерите (''Thraupidae'') од Јужна Америка која често се среќава по отворените и полуотворените рамници вон Амазонскиот слив. Има широка распространетост во Колумбија, северна Венецуела (каде се нарекува „тавански канаринец“), западен Еквадор, западно Перу, источен и јужен Бразил (каде се нарекува „домороден канаринец“), Боливија, Парагвај, Уругвај, северна Аргентина и Тринидад и Тобаго. Видот е доведен и на Хаваите, Порторико и други места. Иако најчесто се нарекува канаринец, не е во сродство со таа птица.
Мажјакот е светложолт, со портокалово теме, кое го одликува од останатите жолти ѕвингалки (освен џуџестата жолта ѕвингалка). Женката лесно се меша бидјеќи е само за нијанса побледа од мажјакот, но кај јужниот подвид ''S. f. pelzelni'' истата е маслиновокафеава, со впечатливи темни линии.
Птицата најчесто се гнезди во шуплини, во напуштени гнезда на црвениот печкар (''Furnarius rufus''), на бамбусови гранчиња и под куќни покриви. Не ѝ пречи човечкото присуство, и се јавува по населбите и посетува птицопои. Има пријатна, но повторлива песна и интересен изглед, па затоа се чува и како миленик. Мажјаците се полигамни (се парат со две женки) и се одликуваат со територијалност, поради што луѓето со нив приредуваат борби во кафез.
1 Галерија
Логан Пол

Логан Александар Пол — американски јутјубер и актер. Тој својата слава ја стекнал преку постирање на видеа на интернет. Потоа Пол се занимавал со глумење во телевизиски серии и филмови. Неговата телевизиска кариера започнала кога тој учествувал како гостин во „Закон и ред“: Специјална единица за жртви и улога во комедискиот филм „Чудни осаменици“. Неговата филмска кариера ја вклучува дистописката научна фантастика на Јутјуб со филмот „Разредување“ и комедијата за возрасни „Авионски режим“.
1 Животопис
Логан Александар Пол е роден на 1 април 1995 година во Вестлејк, Охајо, каде и пораснал заедно со помалиот брат Џејк. Пол започнал да прави видеа за Јутјуб, на 10-годишна возраст.
Средно училиште завршил во Вестлејк, каде освоил петто место во боречки натпревар.
Во време кога се запишувал на колеџ, неговиот Јутјуб канал имал малку обожаватели. Во 2014 година го напуштил универзитетот Охајо за да се посвети целосно на кариерата забавувач на интернет. За таа цел се преселил во комплекс апартмани во Лос Анџелес.
Тој снимал видеа со Аманда Серни, Хуампа Зурита,направиле доста колаби заедно.
Камаитачи

(鎌鼬<sup class="t_nihongo_help noprint">?</sup>)
е јапонски Јокаи (дух) за којшто често се зборува во Кошинецу регионот.
Тие се појавуваат јавајќи на демони направени од прашина, тие ги сечат луѓето користејќи ги своите нокти на рацете коишто наликуваат на српови. Жртвите би добиле остра рана од сечењето, но не би чувствувале болка.
Тие се многу слични на Квионгите од Кина.
1 Легенди според области
Легенди за ѓаволски ветрови кои ги сечат луѓето се спомнувани Чибу, Кансај  други региони. Има многу легенди за нив во поснежните региони, а има и некои региони каде што ги сметаат и самите вијулици за камаитачи.
Во Шинецу регионот се верува дека камаитачите се творби на некој лош бог, а има и фолклорно верување дека ако се згазне на календар ќе се појави Камаитачи.
Во Тухоку се верува дека кога некој ќе добие рана од камаитачи треба да се стави целосно изгорен стар календар на раната за поборзо да заздрави.
Во Хида, во басенот на Ниу реката, се вели дека се три лоши богови, првиот би го бутнал долу човекот, следниот би го пресекол, и третиот би ставил лек на раната.
Во Јошио областа од Нара Префектурата, се верува дека кога ќе те гризне камаитачи кое што е невидливо, ќе се сопнеш, и иако не ти тече крв, имаш голема рана.
Татлии

Татлија — вид на ориентално слатко, од пченичен гриз, попарена со шербет. Вкусот на татлијата е сличен со оној на баклавата. Татлиите имаат повеќе варијанти и вообичаено содржат: брашно, млеко, масло, сечкани ореви и суво грозје, прелив од сируп од шеќер.
Татлиите се слатки, кои во нашите краеви дошле од Турција и се составен дел на, македонската, српската и бугарската кујна.
1 Приготвување
Чаша масло и чаша млеко се ставаат во сад кој се грее додека не проврие, а потоа се трга од огнот. Во оваа течност со постепено мешање се додава: пола килограм брашно, прашок за печиво, сечкани ореви и суво грозје. Добиената смеса се разлева во претходно подмачканите садови. Во суровата состојба оваа смеса во тепсијата се сече на еднакви коцки и се пече во рерна додека не добие кафена боја. Додека се с уште жешки, татлиите се прелеваат со ладен шербет.
Татлиите се служат ладни така што исечените коцки се ставаат на тацна и се служат на гостите.
2 Поврзано
* Туфахија
* Баклава
* Шербет
* Боза
* Кадаиф
* Сутлијаш
* Урма
* Локум
* Алва
* Тулумба
* Мармалад
* Џем
Гевелсберг

Гевелсберг (|Gevelsberg) — град во округот Енепе-Рур, Северна Рајна-Вестфалија, Германија.
1 Географија
Градот е лежи во долината на реката Енепе во Јужните Ридишта, кои се дел од Рајнските Шкрилни Планини. Гевелсберг е некаде на половина пат помеѓу Вупертал и Хаген, и сместен е во индустриската област Рур. Најниското место е реката Енепе кај Фогелсанг (132 м), а највисокото е ридскиот врв Хагебелингер Копф (336 м). Долг е 7,1 км во правец исток-запад, и исто толку во правец север-југ.
1.1 Населби
* Азбек
* Берге
* Гевелсберг
* Зилшеде
2 Историја
Градот има речиси осумвековна историја. Тука на 7 ноември 1225 г. настрадал Келнскиот архиепископ Енгелберт II, убиен од неговиот братучед, грофот Фридрих Изенбершки.
Во XIX век населението значително се зголемило, претежно поради развојот на железарството.
3 Сообраќај
Гевелсберг е поврзан со државната патна мрежа со сојузниот автопат A 1 и сојузните патишта B 7 и B 234.
Општината ја опслужуваат неколку регионални железници на сообраќајното друштво „Рајна-Рур“. На месната линија од Хаген до Вупертал има четири станици (Гевелсберг-Кнап, Главната железничка станица, Гевелсберг-Кип и Гевелсберг Запад) на кои застануваат возовите S 8 на Рајнско-рурската приградска железница. Во Енепетал запираат три воза на „Регионал-експрес“, и тоа „Вупер-експрес“ (RE 4) помеѓу Дортмунд и Ахен преку Диселдорф, „Рајн-Минстерланд“ (RE 7) помеѓу Крефелд и Минстер преку Келн и Хам и „Мас-Вупер-експрес“ (RE 13) помеѓу Фенло (Холандија) и Хам преку Менхенгладбах.
4 Меѓународни односи
Гевелсберг е збратимен со:* Вандом, Франција* Шпротава, Полска* Бутера, Италија Во Гевелсберг живеат околу 1.000 лица од Бутера и Калтанисета (Сицилија).
5 Празници
* Гевелсбершки панаѓур — последен викенд во јуни
* Квеленфест — секоја година на празниокт Вознесение Христово, од четврток до недела
6 Познати личности
Во градот се родени или живеат следниве позначајни личности:
* Михаел Крамер (р. 1949) — политичар и европратеник од Зелената партија
* Елизабет Хеген (1906-1997) — месоцопран во Земперовата опера во Дрезден, професор на Музичката академија во Виена
* Александра Поп (р. 1991) — фудбалска репрезентативка
* Клаус-Петер Талер (р. 1949) — велосипедист, повеќекратен светски првак во аматерска и професионална конкуренција
* Клаус Вајс (1942-2008) — џез-тапанар
* Лукас Клостерман (Р. 1996) — фудбалер
7 Наводи
;Белешки
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Слатина

Свети Ѓорѓи (позната и како Свети Ѓорѓија) — главна селска црква во поречкото село Слатина.
Во дворот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
1 Историја
Црквата била подигната во 1867 година.
2 Поврзано
* Слатина
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Манастиречка парохија
ФК Бари

Сосиета Спортива Калчо Бари, (познат и по името на првото основање како ФК Бари или понекогаш и само Бари) е професионален италијански фудбалски клуб од Бари, Апулија. Моментално се натпреварува во Серија Д, четвртата лига по ранг во Италија.
Клубот е основан на 15 јануари 1908 година како Фудбал Клуб Бари додека во 1928 година со спојување на повеќе тогашни клубови од градот настанал Унионе Спортива Бари. Својте домашни натпревари ги игра на стадионот Сан Никола, кој има капацитет од 58,270 седечки места.
Поголемиот дел од својата историја Бари ја поминал помеѓу двете најсилни лиги во Италија, Серија А и Серија Б. Најголемиот успех на клубот е освојувањето на Митропа купот во 1990 година. Клубот се смета за еден од најелитните од регионот на Јужна Италија и статистички е на 17-то место по успешност во Серија А на сите времиња лига во која поминал 30 сезони. Во сезоната 2017-2018, Бари завршил на 7-мото место во Серија Б, меѓутоа поради финансиските проблеми клубот најавил дека нема да се натпреварува во Серија Б за сезоната 2018-2019 и прогласил банкрот. Откако Аурелио Де Лаурентис ја преземал сопственоста над клубот, Бари бил реоснован под името Сосиета Спортива Калчо Бари и бил регистриран да настапува во Серија Д за сезоната 2018-2019.
1 Титули
* Серија Б: 3
:1934–1935, 1941–1942, 2008–2009
* Митропа куп: 1
:1990
Слатинска Река

Слатинска Река — река која извира на источните падини на планината Челоица, на надморска височина од 1.720 метри. Поминува низ селото Слатина, по кое го добила и своето име. Се влева во реката Треска, на надморска височина од 510 метри.
Реката е долга 9,3 километри и претставува лева притока на Треска. Вкупниот пад меѓу котата на изворот и на вливот е најголем од сите притоки на реката Треска.
1 Поврзано
* Слатина
* Треска
ФК АП Брера Струмица

ФК АП Брера Струмица — македонски фудбалски клуб од градот Струмица. Моментално се натпреварува во Првата македонска фудбалска лига, највисокото ниво на македонскиот фудбал.
Клубот е основан во 2010 година под името ФК Академија Пандев, како проект на македонскиот фудбалер Горан Пандев. Најголемиот успех на клубот во натпреварувањата е пласманот во квалификациите за Лига Европа во 2019 година, преку победата во финалето од Купот на Македонија.
Својте домашни натпревари клубот ги игра на Спортскиот центар „Пандев“ во Струмица.
1 Историја
Клубот е создаден во 2010 година како академија која работи само со младинските категории, но од 2014-та формира свој прв тим и започнува да се натпреварува во сениорските лиги.
Покрај сениорскиот тим, во 2014 година Горан Пандев инвестирал и во спортската инфраструктура. Истата година започнува изградбата на Спортскиот центар „Пандев“ во Струмица, во непосредна близина на градскиот стадион, кој во иднина треба да послужи како официјален терен на Академијата. Овој центар треба да претставува модерен мултифункционален објект за потребите на младинците и сениорите на ФК Академија Пандев.
Откако го формира својот сениорски тим во 2014 година, Академијата го започнува својот пат од најниската, општинската лига. По една сезона во општинската, и друга во Третата лига, тимот се пласира во Втората лига каде има уште една успешна сезона и во 2017 година го обезбедува својот влез во најелитната Прва македонска фудбалска лига.
Академија Пандев го отворила својот пат кон европскиот фудбал во 2019 година кога ја победила Македонија Ѓорче Петров 1932 во финалето од Купот на Македонија. Тимот на Тренчовски дебитирал во квалификациите за Лига Европа против Зрињски од Мостар. Првата средба против Зрињски, Академијата ја играла на Националната арена во Скопје каде неславно загубила со 0:3, а втората средба во Босна и Херцеговина исто така завршила со 3:0 за тимот од Мостар.
На 7 ноември 2020, во рамките на Првата лига 2020/21, Академија Пандев заиграл на својот терен во Спортскиот центар Пандев кој станал негов траен домашен терен.
2 Играчи
3 Титули
* Втора македонска фудбалска лига (1): 2017
* Куп на Македонија (1) : 2018-2019
4 Настапи во европските натпреварувања
Сезона, Натпреварување, Коло, Држава, Клуб, Резултат
2018/19, УЕФА Лига Европа, 1 коло кв., 0-3, 0-3
Приветрен Премин

Приветрен Премин — проток во Карипското Море, помеѓу островите Куба и Хиспаниола, од најисточниот дел на Куба и северозападот на Хаити. Широк е 80 км и има пражна длабочина од 1.700 м.
Со островот Наваса на јужниот приод, протокот го поврзува Атлантскиот Океан со Карипското Море, во непосредна сообраќајна линија меѓу Панамскиот Канал и источното приморје на САД.
Светлата од другата страна на Приветрениот Премин се видливи од источниот ’рт на покраината Гвантанамо во Куба и западниот ’рт на Североисточен департман на Хаити.
1 Геологија
Низ преминот минува раседното подрачје Септентрионал-Ориенте, од јужниот брег на Куба, па до северниот брег на Хиспаниола. Во текот на холоценот, островите се оддалечувале со стапка од 9 ± 3 мм годишно. Септентрионалскиот Расед се протега на исток барем до сè уште активниот Монски Расед под Монскиот Премин, каде се одвива растегање помеѓу Хиспаниола и Порторико.
2 Поврзано
* Заветрен Премин
Црква „Св. Никола“ - Суводол (Поречко)

Свети Никола — главна селска црква во поречкото село Суводол.
Црквата е сместена на излезот од селото, во непосредна близина на подрачното училиште и до регионалниот пат Македонски Брод-Прилеп. Во нејзиниот двор се наоѓаат и самите селски гробишта.
1 Историја
Црквата била подигната во 1967 година. Во текот на годините била доуредена и живописана.
2 Галерија
3 Поврзано
* Суводол
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Бродска парохија
Нара (Јапонија)

Нара (јапонски:''奈良 市'', се чита и изговара: ''Нара-ши'', [naꜜɾa]) е главен град на префектурата Нара која се наоѓа во регионот на Кансаи во Јапонија. Градот го зафаќа северниот дел од префектурата Нара, кој се граничи со префектурата Кјото. Во периодот од 710 до 794, Нара била главен град на Јапонија, и го позајми своето име на историската епоха наречена периодот на Нара. Поради своето големо историско значење како прв главен град на Јапонија во Нара има голем број на историски споменици како што се: осум храмови, светилишта и руини во Нара остануваат: посебно Тодаиџи, Саидаиџи, Кофукуџи, Касуга Светилиште, Ганг-џи, Јакуши-џи, Тошодаиџи и Палатата Хеијо, заедно со Касугајама Првомајска шума форма "Историски споменици на античка Нара", кои спаѓаат во светско наследство на УНЕСКО.
1 Галерија
Поезијата не постои

Поезијата не постои (италијански: ''La poesia non esiste'') - збирка куси раскази на италијанскиот писател Еуџенио Монтале од 1973 година.
1 Содржина
Збирката ги содржи следниве раскази:* Поезијата не постои
* Поет
* Сликар
2 За збирката
Во збирката кратки раскази „Позијата не постои“ доаѓаат до израз хуморот на Монтале и вештината на сликање на општествените обичаи.
Афера „Сина птица“

Сина птица е афера која избила во 1992 г. во Република Македонија. Во јавноста, Службата за државна безбедност била обвинета дека се обидела да формира паравоена формација во рамките на ВМРО-ДПМНЕ за да се компромитира истата како демократска политичка партија. Аферата го добива името според хотелот „Сина птица“ каде што бил одржан состанок помеѓу претставници на секција во ВМРО-ДПМНЕ и претставници на МВР и АРМ, на тема состојбите во тоа време во Република Македонија.]
Пеперутката од Динар

Пеперутката од Динар (италијански: ''Farfalla di Dinard'') - збирка куси раскази на италијанскиот писател Еуџенио Монтале од 1960 година.
1 Содржина
Збирката ги содржи следниве раскази:* Ветрушка
* Убавото доаѓа потоа
* Непријателите на господинот Фухс
* Доминико
* Посетата на Аластор
* Жени на кармата
* Блескави очи
* Slow
* Ангелче
* Уривање на пепелта
* Човекот во пижама
* На границата
* На плажа
* Статуа од снег
* Пеперутката од Динар
2 За збирката
„Пеперутката од Динар“ е најпознатото прозно дело на Монтале. Тоа е збирка кратки состави со силна автобиографска нота, напишани меѓу 1946 и 1950 година. Оваа книга се одликува со повремена иронија, со нагласена трогнатост и со истенчен лиризам, но секој расказ претставува мало ремек-дело на стилот и вкусот, често претворајќи се во поезија во проза.
Еро

Еро (|Hérault, |Erau) — департман во регионот Окситанија, јужна Франција. наречен е по реката Еро која тече низ него. Седиште на департманот е градот Монпелје.
1 Историја
Ова е еден од изворните 83 департмани создадени со Француската револуција на 4 март 1790 г. Издвоен е како дел од дотогашната покраина Лангдок.
На почетокот на XX век, лозарството во департманот настрадало од мала побарувачка и распространети лозови заболувања. На бунт се кренале илјадници малостопанственици, но биле сурово задушени од власта на Жорж Клемансо.
Во 1956 г. маслинарството настрадало од катастрофални мразови и предизвикале штета која се поправила дури во 1980-тите. Поради ова дошло до затворање на многу маслинарски кооперативи.
Во втората половина на XX век, низината на Монпелје доживеала огромен подем на населението.
2 Географија
Еро му припаѓа на регионот Окситанија и е обиколен со департманите Од, Тарн, Аверон, Гар и Средоземното Море (Лиоснкиот Залив) на југ. Се одликува со голема географска разновидност: на југот има плажи, на северот е планинскиот венец Севени, а помеѓу нив се протегаат земјоделските предели.
Поважни реки се Орб, Еро и Видурл.
Градот Лодев е географски антипод на Четемскиот Остров источно од Нов Зеланд.
3 Клима
Просечната дневна температура во Еро изнесува во јули и август, а во декември и јануари.
4 Култура
Во Монпелје се одржуваат следниве манифестации:
* Детски фестивал (''Saperlipopette, voilà Enfantillages!'')
* „Пролет на комичарите“ (''Printemps des Comédiens'')
* Фестивал на средоземниот филм (''Festival du Cinéma Méditerranéen'')
* „Комедија на книгата“ (''Comédie du Livre'')
* Фестивал на Радио Франција Монпелје (Festival Radio-France Montpellier)
* Танцов фестивал (''Festival Montpellier Danse'')
* „Го сакам техното Европа“ (''I Love Techno Europe'')
Јужниот Канал (Канал ди Миди) е прогласен за светско наследство на УНЕСКО.
5 Туризам
Најголема улога во туризмот на Еро играат плажите, но популарни се и пештерите Кламус и Демоазел.
Поранешниот кралски град Пезенас е едно од најстарите заштитени градски подрачја во земјата со преку 30 забележителни зданија, камени скалила, дворови и украсени фасади — сето на површина од само 17 ха.
Кап Дагд во Агд има големо нудистичко одморалиште.
Популарни се крстарењето по Јужниот Канал, како и возењето велосипедии пешачењето по кејот.
6 Поврзано
* Општини во Еро
* Кантони од Еро
* Окрузи во Еро
* Еро (река)
Хилс

Хилс (|Hils) — низа ридови високи до 480 метри во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија, сместени во окрузите Холцминден, Хилдесхајм и Нортхајм.
1 Географија
Ридскиот масив е пошумен и претставува дел од Лајнското Средногорје, се наоѓаат југоисточно од масивот Ит. Сместени се северозападно од Ајнбек помеѓу Холцен на запад и Делигзен на исток.
Највисока точка на ридовите е Блосе Целе со своите 480,4 метри, додека втора највисока точка е Гросер Зол (472 метри) на која се наоѓа споменик на поетот, Вилхелм Рабе, сместен веднаш со истоимената кула.
Бројни пешачки патеки поминуваат низ Хилс.
И врата

ВЛЕЗA B, ИЗЛЕЗ A И B
0, 0, 0
0, 1, 0
1, 0, 0
1, 1, 1
И врата, И коло или И капија (|AND gate) – основна дигитална логичка врата која извршува логичка конјункција, нејзиниот излез ја следи таблицата на вистинитоста прикажана на десната страна. Логичка единица „1“ се добива само ако двата влеза се во состојба на логичка „1“.
Едноставен пример на логичката функција И се 2 прекинувачи сериски споени со батерија и светилка во струјно коло. Само ако и двата прекинувачи се вклучени (логичка „1“), струјата може да тече.
1 Математичко-логичко разгледување
Видете ја статијата Логичка конјункција.
2 Симболи
Постојат 3 симбола за И коло, обичен („воен“, „американски“), европски или правоаголен (ИЕЦ) и ДИН симбол.
''Обичен И симбол (воен, американски)'', ''Правоаголен или европски симбол'', ''ДИН симбол''
И вратата со влезови ''A'' и ''B'' и излез ''C'' го извршува логичкиот израз <math>C = A \cdot B</math>.
3 Изведби
Вообичаено И колото се дизајнира со N-канален (на сликата) или P-канален Метал-оксиден транзистор со ефект на поле (MOSFET).
3.1 Алтернативи
Доколку на располагање нема И коло, истото може да се изведе од НИ или НИЛИ кола, бидејќи НИ и НИЛИ колата се сметаат за „универзални кола“, што значи дека истите може да се користат за да се изведат сите други.
Барано коло, Изведба со НИ кола, Изведба со НИЛИ кола
4 Хардверски опис и распоред на пиновите
И колата постојат во изведба со ТТЛ и CMOS изведба како интегрални кола.
На сликата е прикажан пример на четирикратни И врати со по 2 влеза во дигитално ЦМОС коло.
Исто така постојат интегрални кола со И врати со 3 и 4 влеза.
* 4073: Трикратна И врата со по 3 влеза
* 4082: Двократна И врата со по 4 влеза
5 Поврзано
* ИЛИ врата
* НИ врата
* НИЛИ врата
* ЕКСИЛИ врата
* ЕКСНИЛИ врата
* НЕ врата
* Логичко коло
Камен Ледник

Камен Ледник — карпест ледник на планината Јакупица. Неговата површина изнесува 0,25 км<sup>2</sup>, со што претставува еден од најголемите на Балканскиот Полуостров. Како последица на замрзнувањето и топењето на мразот во раздробени мермерно-доломитски карпи настанува движење на парчиња и блокови кон отсекот висок над 500 м и постепено се спушта преку седум точила кои образуваат четири сипари во отсекот над изворното подрачје на реката Бабуна.
1 Поврзано
* Јакупица
* Бабуна (река)
Темски Ферт

Темски Ферт (|Firth of Thames, |Tikapa Moana-o-Hauraki) — голем залив во северниот дел на Северниот Остров на Нов Зеланд. Претставува речно устие (ферт) на реките Ваихоу (порано Темза) и Пиако. На југоисточниот брег на заливот е сместен градот Темс.
Заливот се наоѓа на јужниот крај на поголемиот залив Хаураки, југоисточно од градот Окленд. Лежи на раседна долина или грабен, меѓу полуостровот Коромандел и венецот Хунуа, кој на југ продолжува во заливот Хаураки.
1 Conservation
Темскиот Ферт е важно заштитно подрачје за дождосвирци и други крајбрежни птици и се води како водна површина од меѓународно значење според Рамсарската конвенција. На западниот брег на заливот, кај местото Миранда има центар за заштита на крајбрежни птици.
Меѓутоа, заливот е значително оштетен од човековите активнности, особено со одводите од млекарски фарми и масовното школкарство со влечни мрежи, дури и четириесет години децении по престанокот на ваквиот лов.
Во заливот можат да се забележат китови како јужниот мазен кит и Бридеовиот кит, кои во него се одмораат и раѓаат млади.
2 Поврзано
* Коромандел (полуостров)
Auto da fe (книга на Еуџенио Монтале)

Auto da fé - збирка есеи на италијанскиот писател Еуџенио Монтале од 1966 година.
1 Содржина
Книгата ги содржи следниве есеи и уметнички критики:* Фашизмот и книжевноста
* Желба
* Тркало на среќата
* Силни и слаби гласови
* Уметноста на претставата
* Зборовите и музиката
* Машина на славата
* Бегство од времето
* Естетички суд
* Отворени дела
* Уметност за сите
* Блескава судбина
* Немаме од што да се плашиме, но...
* Алеаторична музика
2 За збирката
По неговата преселба во Фиренца, Монтале почнал интензивно да се занимава со книжевна критика. Исто така, по преслебата во Милано, во 1948 година, Монтале започнал да пишува книжевна и музичка критика за познатиот весник „Кориере дела сера“. Од неговиот критичко-есеистички опус се истакнува книгата „Auto da fe“ (1966) во која се собрани статиите објавени во разни весници и списанија меѓу 1946 и 1966 година. Како критичар, Монтале не бил на нивото на неговата поезија, што се должи на оптовареноста со идеализмот на Кроче (кого го читал во младоста), како и на конзервативните општествено-политички убедувања и традиционалистичките културни ставови. Оттука, според Фортини, од есеистот и критичар Монтале не може да се објасни како станала онаа смела и трагична поезија што ја напишал тој, зашто многу од ставовите искажани во есеите драстично отстапуваат од современите мислења. Сепак, во нив, Монтале дава многу поучни забелешки од теориски карактер.