Египетска кујна

Во египетската кујна се користат многу мешунки, зеленчук и овошје од богатата египетска долина и делта на Нил. Египетските јадења се состојат од многу зеленчук полн со ориз и лисја од грозје, хумус, фалафел, шаварма, ќебап и кофта. ''фул медами'', пасирана фава ; ''кушари'', леќа и тестенини; и ''молохија'', чорба со бамја . Локалниот вид пита леб е главен производ во египетската кујна, а производството на сирење во Египет датира од Првата египетска династија, при што домти е најпопуларниот вид сирење што се консумира денес.
Вообичаено месо во египетската кујна се месо од млади гулаби, пилешкото и јагнешкото месо. За печење скара најчесто се користат јагнешко, пилешко и месо од кокошка.
Рибите и морските плодови се вообичаени во крајбрежните региони на Египет. Значителен дел од египетската кујна е вегетаријанска, поради историски високата цена на месото и потребите на коптската христијанска заедница, чии религиозни ограничувања бараат суштински вегански диети во поголемиот дел од годината.
Чајот е национален пијалaк на Египет, а пивото е најпопуларниот алкохолен пијалaк. Иако исламот е мнозинска вера во Египет и муслиманите имаат тенденција да избегнуваат алкохол, алкохолните пијалаци сè уште се лесно достапни во земјата.
Во Египет најпопуларни десерти се ''баклава'', ''раванија'' и кунафа. Често во десертите се употребуваат урми, мед и бадеми.
1 Историја
Пченицата, јачменот и оризот биле дел од средновековната египетска исхрана, но изворите се спротивставени за просото . Според Абд ал-Латиф ал-Багдади, тоа било непознато надвор од мала област каде што се одгледувала во Горен Египет. Се чини дека ова е поддржано од хроничарот Мухамед ибн Ијас, кој напишал дека консумирањето просо е невообичаено, ако не и нечуено, во Каиро. Шихаб ал-Умари, од друга страна, вели дека тоа било меѓу најпопуларните житни култури што се консумирале во Египет во тоа време.
Сирак, како и просо, се одгледувало во Горен Египет, но жителите на Каиро не го сметале за посакувана култура, каде што се конзумирал само за време на глад или други времиња на недостиг во кои соргото се претпочитало наместо другите замени за пченица што се користеле за да се направи итна храна за леб, како просо, трици или грав.
Во ''Приказната за Јудар и неговите браќа'', египетска приказна од ''Илјада и една ноќ'', главниот лик, сиромашен рибар по име Јудар, стекнува волшебна торба со потекло од Магреб. Оваа торба го снабдува својот сопственик со храна.
Античка египетска кујна е придружена не само со леб и пиво, туку и со овошје, зеленчук и риба што ја јадат сиромашните. Многу од неговите резби кои прикажуваат кујна датираат од периодот на Старото и Новото Кралство.
2 Предјадење и салати
Во Египет, ''мезето'', сирењата и салатите традиционално се служат на почетокот на оброкот со повеќе јадења заедно со лебот, пред главните јадења.
3 Главни јадења
Египетската кујна се одликува со јадења како што се ''фул медами'', пире од фава, ''кушари'', мешавина од леќа, ориз, тестенини и други состојки; ''молохија'', сечкана и варена бамја од грмушка со сос од лук и коријандер.
Египетската кујна дели сличности со храната од регионот на источното Средоземно Море, како што се зеленчук полн со ориз, листови од грозје, ''шаверма'', ''ќебап'' и ''кофта'', со одредени варијации и разлики во подготовката.
Некои сметаат дека ''кушари'', мешавина од ориз, леќа и макарони, е национално јадење. ''Полни медами'' се исто така едно од најпопуларните јадења. Фава се користи и за правење фалафел (најчесто се нарекува ''таамеја'' во Египет, а се служи со свежи домати, сос од таана и рукола).
Познато е дека старите Египќани користеле многу кромид и лук во нивните секојдневни јадења.Во зачинета салата од домати се користи свеж лук испасиран со билки, а исто така се филува во варен или печен модар патлиџан. Лукот пржен со коријандер се додава во ''молохија'', популарна зелена супа направена од ситно сечкани листови од јута, понекогаш со пилешко или зајак.''Во кушарите'' може да се додаде и пржениот кромид.
Состојките, во јадењата со бамја и ''молохија'', се матат и се мешаат со алатка наречена вика, која се користела во античко време и денес, во Египет и Судан.
4 Десерти
Египетските десерти наликуваат на другите десерти од источното Средоземје. ''Раванија'' е десерт направен од гриз и натопен во сируп. Обично се прелива со бадеми и традиционално се сече вертикално на парчиња, така што секое парче има форма на дијамант.
''Баклава'' е слатко јадење направено од многу слоеви фило пециво, асортиман на јаткасти плодови и натопено во сладок сируп.
''Гурабии'' е сладок бисквит направен со шеќер, брашно и либерални количества путер, слично на печивото. Може да се прелие со печени бадеми или мешунки од црн кардамон.
''Кахк'' е сладок бисквит кој најчесто се служи за време на ''Бајрам'' во Египет. Се прекрива со шеќер во прав, а може да се наполни и со урми, ореви или „''агамеја''“ која по текстура е слична на локум, или едноставно се служи обична.
''Кунафа'' е слатко сирење натопено во шеќерен сируп. ''Локма'' се мали, тркалезни крофни кои однадвор се крцкави, а внатре меки и сирупи. Често се сервираат со попрскан цимет и шеќер во прав. Името буквално во превод значи „Залак на судијата“.
''Атајеф'' е десерт кој се служи исклучиво во текот на месецот ''Рамазан'', еден вид слатка мини палачинка (направена без јајца) исполнета со крем или јаткасти плодови и суво грозје.
''Ум Али'' или ''Ом Али'' е еден вид пудинг од леб кој се служи топло лиснато тесто или ориз, млеко, кокос и суво грозје.
5 Кујната и религијата
Иако Рамазан е месец на пост за муслиманите во Египет, тоа е обично време кога Египќаните посветуваат многу внимание на разновидноста и богатството на храната, бидејќи прекинувањето на постот е семејна работа, често со цели пошироки семејства кои се среќаваат на трпезата веднаш по зајдисонце. Постојат неколку десерти кои се служат речиси исклучиво за време на Рамазан, како што е ''кунафата'' и ''катајеф''. Во овој месец, многу Египќани подготвуваат посебна трпеза за сиромашните или минувачите, обично во шатор на улица, наречена ''Маедет Рахман'', што буквално се преведува на „Табела на Милостивите“, што се однесува на едно од 99-те Божји имиња во исламот. Овие можат да бидат прилично едноставни или прилично раскошни, во зависност од богатството и наметнувањето на давателот.
Набљудувачките христијани во Египет се придржуваат до периодите на постење според коптскиот календар ; овие практично може да се прошират на повеќе од две третини од годината за најекстремните и највнимателните. Посекуларното коптско население главно пости само за Велигден и Божиќ. Коптската диета за постење е суштински веганска. За време на овој пост, Коптите обично јадат зеленчук и мешунки пржени во масло и избегнуваат месо, пилешко и млечни производи, вклучувајќи путер и павлака.
6 Пијалаци
6.1 Чај
Чај е национален пијалaк во Египет, по што само надалеку следи кафето, подготвено со турско кафе. Египетскиот чај е подеднакво црн и кисел и обично се служи во чаша, понекогаш со млеко. Чајот спакуван и продаден во Египет е речиси исклучиво увезен од Кенија и Шри Ланка . Египетскиот чај доаѓа во две варијанти, ''кушари'' и ''саиди'' .
Чај од ''Кушари'', популарен во Долен Египет, се подготвува со традиционален метод на киснат црн чај во зовриена вода и оставање да отстои неколку минути. Речиси секогаш е засладен со шеќер од трска и често се зачинува со свежи листови од нане. ''Чајот Кушари'' е обично светол по боја и вкус, со помалку од половина кафена лажичка чај по чаша се смета за блиску до највисокото ниво.
Чај ''Саиди'' е вообичаена во Горен Египет. Се подготвува така што на силен пламен се вари црн чај со вода дури пет минути. Чајот ''Саиди'' е екстремно силен и темен („тежок“ на египетски јазик), со две кафени лажички чај по чаша се норма. Тој е засладен со обилни количини шеќер од трска (неопходност бидејќи формулата и методот даваат многу горчлив чај). Чајот ''Саиди'' често е црн дури и во течна форма.
Чајот е витален дел од секојдневниот живот и народниот бонтон во Египет. Обично го придружува појадокот во повеќето домаќинства, а пиењето чај по ручекот е вообичаена практика. Посета на туѓо домаќинство, без оглед на социоекономското ниво или целта на посетата, повлекува задолжителна шолја чај; слично гостопримство може да биде потребно за деловна посета на приватна канцеларија на некој доволно богат да ја одржува, во зависност од природата на бизнисот.
Покрај вистинскиот чај, во египетските чајџилници често се служат и билни чаеви. ''Каркаде'' чај од сушени ливчиња од слезовина, е особено популарен, како и во другите делови на Северна Африка. Генерално се служи исклучително слатко и ладно, но може да се служи и топло. Се вели дека овој пијалaк бил омилен пијалaк на фараоните. Во Египет и Судан, свадбените прослави традиционално се наздравуваат со чаша чај од хибискус. На типична улица во центарот на Каиро, може да се најдат многу продавачи и кафулиња на отворено кои продаваат пијалaк. Во Египет, ''каркаде'' се користи како средство за намалување на крвниот притисок кога се консумира во големи количини. Инфузии од нане, цимет, сушен ѓумбир и анасон се исто така вообичаени, како и сахлаб. Се смета дека повеќето од овие билни чаеви имаат и лековити својства; особено честа појава е инфузијата од топла лимонада во која листовите нане се натопени и засладени со мед и се користат за борба против благите болки во грлото.
6.2 Кафе
Кафе се смета за дел од традиционалниот пречек во Египет. Обично се подготвува во мало ѓезве и се служи во мала шолја направена за кафе, филџан. Кафето е обично силно и засладено со шеќер до различни степени.
6.3 Сокови
Во Египет, сокот од шеќерна трска е неверојатно популарен пијалaк кој го служат речиси сите продавачи на овошни сокови, а кои може да се најдат во изобилство во повеќето градови.
Во текот на исламскиот месец Рамазан традиционално се конзумираат чаевите од Тасев биле и соковите од рогач, како и ''амар ал-дин'', густ пијалaк кој се прави со обновување на листовите суви кајсии со вода.''Собија'' е уште еден пијалaк кој традиционално се служи за време на Рамазан. Тоа е сладок пијалaк од кокосово млеко, кој обично го продаваат улични продавачи.
Кисел, разладен пијалaк направен од тамаринд е популарен во текот на летото. Буквално се преведува како „индиски урми“, што е арапско име за тамаринд.
6.4 Алкохолни пијалаци
Исламот е мнозинска религија во Египет, и додека муслиманите имаат тенденција да избегнуваат консумирање алкохол, тој е лесно достапен во земјата. Пивото е убедливо најпопуларниот алкохолен пијалaк во земјата, со 54 проценти од целокупниот консумиран алкохол.
Вид на пиво познат како ''буза'', врз основа на јачмен, се пие во Египет откако пивото првпат се појавило во земјата, веројатно уште во преддинастичката ера. Тоа не е исто што и ''боза'', алкохолен пијалaк кој се наоѓа во Турција и на Балканот.
Египет има мала винска индустрија. Египетските вина добија одредено признание во последниве години, откако освоија неколку меѓународни награди. Во 2013 година Египет произведе 4.500 тони вино, на 54-то место на глобално ниво, пред Белгија и Обединетото Кралство. Повеќето египетски вина се направени со грозје добиено од лозја во Александрија, особено лозјата Џанаклис и Корум од Нил.