procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Аг Аполони

Аг Аполони (албански: Ag Apolloni, ) - албански прозатор, поет, драматург, есеист и истражувач. Професор е наУниверзитетот во Приштина. Неговите книжевни дела се признаени поради драматичната димензија, филозофскиот третман и критичниот став кон историјата, политиката и општеството.
1 Животот
Аг Аполони е роден на 13 јуни 1982 година во Качаник (Косово). Основно училиште и гимназија завршил во родниот град, а студиите за драматургија и литература ги завршил во 2005 година на Универзитетот во Приштина. Од економски причини, тој престанал да студира филозофија во 2006 година и најмногу две години минал во болницата во Приштина, водејќи сметка за неговиот болен татко, кој почина во 2007 година. Во 2008 година, Аг Аполони се здобил со титулата магистер по филолошки науки, а во 2012 година добил титула доктор по филолошки науки. Аполони во моментов е професор на Универзитетот во Приштина, каде работи од 2008 година..
2 Работа
Аполони работел како новинар, уредник и главен уредник во неколку дневни весници, книжевни и културни списанија во Приштина. Во 2010 година го реактивирал и водел три години најстарото книжевно списание на Косово, „Нов живот“ (на албански „Jeta e Re“) (основано во 1949 година), кое се затворило во 2006 година. Во 2013 година го основал културното списание „Симбол ", во кое имал интервјуа со: Линда Хатчеон, Жонатан Калер, Рита Дове , Раул Ешелман, Готфрид Хелнвеин, Андреас Хујсен, Микее Бал, ДМ Томас, Хавиер Церкас и други. Текстовите и делата на Аполони се преведени на повеќе јазици, како што се: англиски, германски, италијански, чешки, македонски, српски, итн. Аполони неколкупати има добиено национални награди за неговите дела.
3 Книжевни дела
Аг Аполони започнал да пишува во 2003 година. Во едно кафуле тој слушнал воена приказна за еден злосторник кој ги собирал очите на своите жртви и таа приказна го шокирала толку длабоко што тој создал монодрама во текот на ноќта. Оваа монодрама, наречена „Приказната за колекционер на очи“, била објавена и во австриското списание „Лихтунген“ . За време на студиите пишувал поезија, која ја објавил во 2009 година под наслов „Зомби“. Додека, во 2013 година го објавува романот „Завивањето на волкот“, каде, преку постмодерната форма, тој ја комбинира болката со бесот. Провоциран од лични искуства, големиот бес во овој роман често носи планетарни размери. Авторот не штеди никго, тој ги критикува сите: себеси, семејството, општеството, нацијата, светот и Бог. По овој роман, тој го пишува романот „Зазен“ како омаж на еден пријател на оној кој, по завршувањето на студиите во филијалата за филозофија, не можејќи да најде работа во родната земја, огорчен од сите, решил да исчезне и, по неколку дена, бил пронајден мртов во бездна. Додека драмите на Аполони предизвикуваат страв и сочувство, неговите песни го претвораат интимниот живот во уметност, неговата проза е страв и бес. Со оглед на тоа, студиите за „Постмодерна парабола“ (2010), „Парадигмата на протесот“(2012) и прегледите објавени во периодиците покажуваат тенденција да се отворат нови истражувачки патеки.
Сили (група)

Сили — германски рок-бенд. Основан во Источна Германија во 1977 година, Сили бил еден од најпопуларните музички акти во земјата и бил добро познат по својата харизматична главна пејачка Тамара Данц. Нејзината смрт во 1996 година ја завршила кариерата за снимање на групата по 18 години. Во 2005 година преживеаните членови започнале да настапуваат како Сили, прво со неколку гостински пејачи, пред да ја изберат глумицата Ана Лоос да го замени Данц. Првиот албум со новата постава, ''Алес Рот'', станал најуспешен до денес на групата, достигнувајќи го бројот 3 на германските топ листи во 2010 година.
Бернхард Вики

Бернхард Вики (28 октомври 1919 година &ndash; 3 јануари 2000 година) бил австриски глумец и филмски режисер.
1 Живот и кариера
Вики студирал во градот Бреслау на теми како Историја на уметноста, историја и германска литература. Во 1938 година, тој се префрлил во драмското училиште на Сталатихс Шаусфелхаус во Берлин. Во 1939 година, заради членството во Бандишхен Јуџенд, тој бил затворен многу месеци во концентрациониот логор Саксенхаузен. По ослободувањето се преселил во Виена, а потоа во 1944 година во Швајцарија.
Шпортфројде штилер

Шпортфројде штилер (германски: ''Sportfreunde Stiller'') е германска инди рок група од Гермеринг, во близината на Минхен, во Баварија .
Групата е основана во 1996 година од Питер „Балбоа“ Бригер (гитара , Вокал ), Флоријан „Ракет“ Вебер (тапани, вокали) и Радигер „Раде“ Линхоф ( бас ). Тие го земале своето првобитно име, Штилер, од нивниот поранешен фудбалски менаџер, Ханс Стилер, во фудбалскиот клуб СВ Гермеринг. Подоцна го смениле името затоа што различен бенд наречен Штилер ги поседувал правата на ова име. Терминот ''Sportfreunde'' буквално се преведува како ''пријатели на спортот'' и се користи и во имиња на спортски клубови (на пр Sportfreunde Siegen ).
Нивната песна со наслов „Независен“ од албумот „ ''Die gute Seite“'' беше претставена во видеоиграта ''ФИФА 2003 година'' .
Во 2006 година, групата ја напишала песната со наслов „'''54, '74, '90, 2006''", навивачка химна за германската фудбалска репрезентација на Светскиот куп во Германија, која станала хит број еден во Германија; песната го одбележува учеството и освојувањата на Западна Германија на Светските првенства во 1954, 1974 и 1990 година. Откако Германија загуби во полуфиналето против Италија на 4 јули 2006 година, песната беше преработена како „’54, ’74, ’90, 2010’ ’во пресрет на Светскиот куп на ФИФА во 2010 година во Јужна Африка, што подоцна го загубија.
Шпортфројде Штилер биле номинирани пет пати за најдобра германска изведба на MTV Europe Music Awards, во 2002, 2004, 2006, 2007 и 2009 година .
Химберген

Химберген (|Himbergen) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Општински единици
Кон општината Химберген припаѓаат следниве места:
* Алмшторф
* Брокхимберген
* Грос Тондорф
* Химберген
* Хоенфир
* Кетелшторф
* Клајн Тондорф
* Колендорф
* Роршторф
* Штроте
Ангелус Силезиус

Ангелус Силесиус (латински: за ''Шлешефер Бот / Енгел'', всушност ''Јоханес Шефлер'', роден и крстен 25 година. Декември 1624 година во Вроцлав ; 9 Јули 1677 г.) бил германски лиричар, теолог и доктор. Неговите длабоко религиозни епиграми, кои се блиски до мистицизмот, се вбројуваат меѓу најважните лирски дела на барокната литература.
Густав Фрајтаг

Густав Фрејтаг ( ; 13 јули 1816 година &ndash; 30 април 1895 година) бил германски романописец и драматург.
1 Живот
Густав Фретаг е роден во Крузбург (Клузборк) во Шлеска . По завршувањето на гимназијата во Олс (Олешница), студирал филологија на универзитетите во Бреслау (Вроцлав) и Берлин, а во 1838 година дипломирал со дисертација под наслов : ''Почетоците на драмската поезија кај Германците'' ). Тој станал член на студентскиот кружок „ ''Борусија Зу Бреслау“'' ..
Фретаг почина во Висбаден на 30 април 1895 година.
2 Дела
Литературната слава на ''Фретаг'' станала универзална и светски раширена со публикацијата во 1855 година на неговиот роман, ''Сол ун Хабен'' ( ''Деби''''и кредит'' ), кој бил преведен на скоро сите европски јазици. Преведено е на англиски јазик од Џорџија Харкурт во 1857 година.
Фридрих Шпее

Фридрих Шпее фон Лангенфелд ( 25 февруари 1591 во Kaiserswerth во Диселдорф ; 7 Август 1635 година во Триер ) бил германски језуит . Тој станал познат како критичар на испитувања на вештерки, преку неговото пишување ''Cautio Criminalis'', но исто така и како химна писател . Архиепископот на Келн го води како ''светец'' .
Јелмшторф

Јелмшторф (|Jelmstorf) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа помеѓу Биненбител на север и Бад Бевензен на југ, директно на сојузниот автопат Б4. Низ општината поминува реката Илменау.
1.2 Соседни општини
Општината се граничи со општините Биненбител и Алтенмединген, градот Бад Бевензен, како и општината Натендорф.
1.3 Општински единици
Кон општината Јелмшторф припаѓаат следниве места:
* Аденшторф
* Јелмшторф
* Брухторф
Во општината се наоѓа и помалото местенце Рокенмиле.
Натендорф

Натендорф (|Natendorf) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Општински единици
Кон општината Натендорф припаѓаат следниве места:
* Харшторф
* Хоенбиншторф
* Лутмисен
* Натендорф
* Олдендорф II
* Шир
* Финштет
* Весенштет
Во општината се наоѓаат и помалите местенца Гут Голсте, Хервегхоф, Нинбител и Вајнбергхоф.
Ебшторф

Алтенмединген (|Ebstorf) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 12 километри северозападно од окружниот град Илцен и околу 25 километри јужно од градот Линебург.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (''Flecken''), мала населба со локално значење.
Во минатото, општината претставувала административно седиште на поранешната општинска заедница Алтес Амт Ебшторф.
1 Географија
1.1 Општински единици
Кон општината Ебшторф припаѓаат следниве места:
* Ебшторф
* Алтенебшторф
* Татендорф
2 Поврзано
* Ебсторфска карта
Ханштет (Илцен)

Ханштет (|Hanstedt) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во Линебуршкото Поле.
1.2 Општински единици
Кон општината Ханштет припаѓаат следниве места:
* Аленбостел
* Боде
* Брауел
* Ајцен II
* Ханштет I
* Ехтринген
* Ецфелде
* Тендорф
* Фелген
Лифорд

Лифорд (|Lifford, |Leifear) — град во Република Ирска, во северниот дел на земјата. Градот е дел од округот Донегол и го претставува неговото место, но не и најголемиот град (тоа е Летеркени).
1 Природни услови
Градот Лифорд се наоѓа во северниот дел на ирскиот остров и Република Ирска и припаѓа на провинцијата Алстер. Градот се наоѓа на 215 километри северозападно од Даблин. Градот се наоѓа на границата со Северна Ирска, од каде се дели реката Фојл. На другиот брег е северно-ирски град Стребан.
Лифорд се наоѓа во рамнината на Алстер, во долината на реката Фојл. Надморската висина на централниот дел на градот е околу 8 метри.
Клима : Климата во Лифорд е умерено континентална со изразено влијание на Атлантикот и Заливот. Затоа, градот се одликува со блага и високо променлива клима.
2 Историја
Областа Лифорд била населена уште во праисторијата. Областа била освоена од англиските Нормани кон крајот на 12 век. Окружното место на градот станува 1607 година. Во тоа време развојот бил поврзан со изградба на речен мост.
Лифорд од 1921 година е во Република Ирска, кога станал граничен град. Обнова на градот започнала во последните децении, кога Лифорд повторно забележал брз развој и раст.
3 Население
Според најновите проценки од 2011 година Лиффорд имал население од само 1,5 илјади во градот и околу 5 илјади во поширокото градско подрачје. Во последниве години, населението во градот се зголемил.
4 Економијата
Лифорд бил традиционален трговски центар и центар за сообраќај.
5 Колекција на слики
Фридрих Вилхелм Оствалд

Фридрих Вилхелм Оствалд (германски: ''Friedrich Wilhelm Ostwald''; 1853-1932) - германски хемичар, добинтик на Нобеловата награда во 1909 година.
1 Животопис
Најголем дел од кариерата, Оствалд ја поминал како професор на Универзитетот во Лајпциг, каде основал списание и институт, а покрај тоа, тој го помогнал основањето на повеќе научни друштва.
2 Творештво
Покрај со својата научна работа, Оствалд се прославил и како голем поборник на организацијата. Нему му се припишува дека во еден јавен настап ја дал следнава изјава: „Германија сака да ја организира Европа, на која досега сè уште ѝ недостасува организација. Сега ќе ви ја откријам големата тајна на Германија: ние, или можеби германската раса, го откривме значењето на организацијата. Додека другите народи сè уште живеат под режимот на индивидуализам, ние веќе го достигнавме режимот на организација.“
Вридел

Вридел (|Wriedel) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во областа Хајде.
Низ општината тече потокот Вриделер Бах и реката Швинау.
1.2 Општински единици
Кон општината Вридел припаѓаат следниве места:
* Арендорф
* Арнолдсхоф
* Брамбостел
* Брокхефе
* Банхоф Брокхефе
* Брух
* Гренцхоф
* Хајдехоф
* Холтхузен I
* Ферстерај Ланглинген
* Линцел
* Шатензен
* Зидлунг Вензе
* Ветенбостел
* Вридел
* Вулфзоде
Павле Ќулафковски

Павле Ќулафковски (1865-1940) бил член на Македонското научно-литературно друштво во Санкт Петербург.
1 Животопис
Роден е во јули 1865 година во Папрадиште. Уште млад работи како градежник во Воден (1892-1893) и во VI сектор на Отоманската железница во Битола (1894-1896), како мајстор-градежник на пристаништето во Констанца, Романија (1897-1898), работоводител на изградбата на мостот „Троицки“ во Санкт Петербург, Русија (1898-1899), а исто така во Брисел, Белгија (1900) во Белгиски Конго (Заир) (1900-1902). Доаѓа во руската престолнина и ја потпишува молбата на Македонското научно литературно друштво до Советот на Санкт-петербуршкото словенско благотворно друштво за потврдување на Уставот (20 декември 1903), а потоа го однесува букварот на Другарството на македонски јазик за печатење во Њујорк (1904).
Работи во Сан Франциско (1907), а потоа се враќа во Термалито во Калифорнија (1908). Во времето на Балканската војна (1912) си доаѓа привремено во Македонија и со Димитрија Чуповски учествува во Општомакедонската конференција во Велес, но одново оди во САД (Алјаска) и вонредно студира на Техничкиот колеџ во Чикаго (1920). Се враќа во Македонија како американски пензионер во родното село. Подоцна, на пат од Велес за Папрадиште, е најден убиен.
Ал Џазира Балканс

Ал Џазира Балканс — меѓународен информативен телевизиски канал кој 20 часот дневно емитувало вести на српскохрватски јазик, додека остатокот од времето ја пренесувало програмата на Ал Џазира Инглиш. Телевизијата започнала со работа 11 ноември 2011 година во 18 часот по месно време. Седиштето на телевизијата се наоѓало во главниот град на Босна и Херцеговина, Сараево, а има дописници во сите главни градови во регионот.
Програмата на телевизијата се емитувало во Босна и Херцеговина, Хрватска, Македонија, Црна Гора, Србија и Словенија.
Валтер Ратенау

Валтер Ратенау (германски: ''Walther Rathenau''; 1867-1922) - германски индустријалец и политичар.
1 Животопис
Ратенау бил директор на картелот за електрична енергија, а за време на Првата светска војна бил главен снабдувач на набавките на суровини за германското министерство на војната. По завршувањето на војната, тој објавил многу влијателен памфлет во кој се залагал за продолжување на военото планирање на германската економија и во мирновременски услови. Како прогресивен интернационалист и Евреин, тој бил убиен во атентат во 1922 година, наскоро по неговото именување за министер за надворешни работи.
Карвина

Карвина ( |Karviná, |Karwina, |Karwin — значаен град во Чешка и главен град на чешкиот дел на Шлеска . Карвина е третиот град по големина на административната единица на Моравско-Шлескиот регион, каде формирала посебна област на Карвина .
Градот Карвина е познат како најважен центар на т.н. Шлеска.
1 Географија
Карвина се наоѓа во крајниот североисточен дел на Чешка, на границата со Полска . Градот се наоѓа на 400 км источно од Прага . Острава,е првиот голем град,и е оддалечен само 25 км.
1.1 Релјеф
Карвина се наоѓа во историскиата област Шлеска и припаѓа на нејзиниот централен дел, познат како Шлеска Шлеска. Градот се наоѓа на покриен терен на надморска височина од 220 м.
1.2 Клима
Климата на подрачјето Карвина е умереноконтинентална .
1.3 Вода
Источно од Карвина тече реката Даркова .
2 Историја
Областа Карвина била населена во праисториски времиња . Меѓутоа, населбата Карвина дури во 1923 година добила градски, а по Втората светска војна таа се проширила со спојување на околните населени места во една.
Од ново додадените делови, најзначаен бил Фридстад, поранешен град и историски центар на областа.
Во 1919 година Карвин станал дел од новоформираната Чехословачка . Сепак, оваа област (позната како Заолзје ) била историски населена од Полјаците, што довело до несогласувања меѓу двете земји за време на меѓувоениот период. Во 1938 година паралелно со одвојувањето на Судетен од тогашната Чехословачка, се случила и разделбата на Заолзја и нејзиното припаѓање на Полска . За време на комунизмот, градот брзо се развивал во индустријата и се забележувал брз пораст на населението. По независноста на Чешката Република, тешката активност во индустријата се намалила.
3 Население
Карвина денес има население од околу 64,000 и во последниве години популацијата во градот полека се зголемувала. Покрај Чесите, во градот живеат и Полјаците (8,5%), Словаците (8,0%) и Ромите . Полјаците ја претставуваат старата популација во регионот, но во последните децении нивниот број опаѓа.
4 Градови партнери
* врска= Јавожно
* врска= Рибњик
* врска= Вошислав Слонски
* врска= Јастшембје-Здруј
5 Галерија
Моја Република

Моја Република (|Мојата Република) е официјална химна на Република Српска. Автор на музиката и текстот е Младен Матовиќ.
1 Текст
1.1 Српски
Тамо гдје најљепша се зора буди
Часни и поносни живе добре људи
Тамо гдје се рађа нашег сунца сјај
Горд и пркосан је мој завичај
За њега сви се сад помолимо
Другу земљу ми немамо
У срцу мом само је један дом
У срцу велика моја република
У срцу мом најљепша звијезда сја
Моја република, Република Српска
Тамо гдје су наши преци давни
Име уписали у сваки корак славни
Тамо гдје се рађа нашег сунца сјај
Горд и пркосан је мој завичај
За њега сви се сад помолимо
Другу земљу ми немамо
У срцу мом само је један дом
У срцу велика моја република
У срцу мом најљепша звијезда сја
Моја република, Република Српска
1.2 Македонски
Каде најубавата зора се буди
Почитувани и горди живеат добри луѓе,
Каде нашето Сонце сјае
Стамен и пркосен е мојата татковина.
Сите ние се молиме за него сега
Ние немаме друга земја
Моето срце е само еден дом
во моето срце е мојата голема Република
Во моето срце, мојата најубава ѕвезда е сјајна
Мојата Република, Република Српска!
Каде се нашите предци
Името внесено во секој чекор од познатиот,
Каде нашето Сонце сјае
Стамен и пркосен е мојата татковина.
Сите ние се молиме за него сега
Ние немаме друга земја.
Моето срце е само еден дом
во моето срце е мојата голема Република
Во моето срце, мојата најубава ѕвезда е сјајна
Мојата Република, Република Српска!
Хиралност

Хиралност – во физиката и математиката особина на систем која не е еднаква со својот лик во огледало. Трансформација на симетрија која ги поврзува овие два системи е парност. Пример на хирален систем се лева и десна дланка.
Поформално, хиралност е особина на даден систем која одредува дали тој систем се трансформира по десна или лева репрезентација на Поенкареова група. Хиралност преку репрезентација на Поенкареова група е дефинирана само во релативистичката физика кога честичките се движат со брзини споредливи со брзината на светлината.
Во хемијата, хиралноста е директно поврзана со оптичката активност на молекулите и јоните.
1 Хелицитет
Кај безмасените честички поимите хелицитет и хиралност се поклопуваат, затоа што кај безмасените честички насоката на спинот е иста, без разлика каде се наоѓа посматрачот. Кај честичките кои имаат маса, поимите хелицитет и хиралност се разликуваат и не е можно да се воспостави директна поврзаност.
2 Поврзано
* Поенкареова група
* Хелицитет
* Хиралност (хемија)
Тадеј Погачар

Тадеј Погачар (|Tadej Pogačar; р. ) — словенечки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
Во 2019 година го продолжил својот договор со најмалку до сезоната 2023. Во август 2019 година бил именуван во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2019. Освоил две етапи во втората седмица на Вуелта и бил на високо место пред завршната седмица, меѓутоа во завршната седмица Наиро Кинтана и Мигел Анхел Лопес извозеле добро и го претекнале во пласманот, со што отпаднал од подиумот. Потоа, на етапата 20 ја освоил третата етапа во неверојатно соло-бегство во должина од 40 километри и добил доволно време да ги претекне своите соперници, со што ја преземал маичката во пласманот за млад возач и се искачил на подиумот пред завршната етапа во Мадрид.
Тој е пријавен на почетниот список за Тур де Франс 2020 и изјавил дека ќе оди на трката со иста цел како на Вуелта 2019. „Ако Ару чувствува дека е навистина добар, ние ќе одиме на жолта маичка и јас ќе поддржам 100%“.
2 Достигнувања
;2016
: 1. Национално јуниорско хронометарско првенство
: 1. Краен пласман Џиро дела Луниџана
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 3
: 1. Етапа 2b Мировна трка за јуниори
: 3. Европско јуниорско друмско првенство
;2017
: 2. Гран при Рајфајзен
: 3. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 3. Краен пласман Трка околу Унгарија
: 4. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
: 5. Краен пласман Трка околу Словенија
::1. Пласман за млад возач
: 5. Краен пласман Трка на Карпатите
::1. Пласман за млад возач
: 7. Џиро ди Ломбардија за млади
: 8. ГП Лагуна
: 9. ГП Каподарко
: 9. Хрватска-Словенија
: 10. Џиро дел Белведере
;2018
: 1. Државно првенство во велокрос
: Национални друмски првенства
::1. Друмска трка
::1. Хронометар
: 1. Краен пласман Тур де л’Авенир
: 1. Краен пласман Гран при Присниц спа
::1. Планински пласман
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 3
: 1. Краен пласман Џиро дел Фриулу-Венеција Џулија
::1. Пласман за млад возач
: 1. Трофео Џанфранко Бјанкин
: 2. ГП Палио дел Речото
: 3. Краен пласман Истарски пролетен трофеј
: 4. Краен пласман Трка околу Словенија
::1. Пласман за млад возач
: 4. Трофеј Пореч
: 4. Гран при Рајфајзен
: 5. ГП Лагуна
: 7. Светско друмско првенство
: 8. Џиро дел Белведере
;2019
: 1. Национално хронометарско првенство
: 1. Краен пласман Трка околу Калифорнија
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 6
: 1. Краен пласман Волта ао Алгарве
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 2
: 3. Краен пласман Вуелта а Еспања
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 9
::1. Етапа 13
::1. Етапа 20
: 4. Краен пласман Трка околу Словенија
::1. Пласман за млад возач
: 6. Краен пласман Трка околу Баскија
::1. Пласман за млад возач
: 6. ГП Мигел Индураин
: 7. Гран Премио ди Лугано
;2020
: 1. Краен пласман Волта а ла Комунитат Валенсијана
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 2
::1. Етапа 4
: 2. Краен пласман Трка ОАЕ
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 5
Нибелунзи (филм)

''Нибелунзи'' (''Die Nibelungen'') — два неми фантазиски филмови, дела на австрискиот режисер Фриц Ланг од 1924 година насловени како: ''Нибелунзи: Зигфрид'' и ''Нибелунзи: Кримхилдовата одмазда''.
Сценаријата за двата филма биле соавторство на Ланг и тогашната негова сопруга Теа фон Харбоу, засновани на епот ''Песна за Нибелунзите'' напишана околу 1200 година. Во Британија ''Нибелунзите'' својата премиера ја имал во Кралската сала Алберт во Лондон, каде се одржале четириесет прикажувања во периодот меѓу 29 април-20 јуни 1924 година. Во САД ''Зигфрид'' нил прикажуван на 25 август 1925 година, со премиера при Вековниот театар во Њујорк со краткоживотниот процес на нанесување на звук фонофилм. ''Кримхилдината одмазда'' во САД имала премиера во 1928 година.
1 Заплет
2 Улоги
* Паул Рихтер како кралот Зигфрид Ксантенски
* Маргарет Шен како Кримхилда Бургундска
* Ханс Алберт Шлетов како Хаген Троњски
* Теодор Лос како кралот Гунтер Бургундски
* Хана Ралф како кралицата Брунхилда Исенландска
* Рудолф Клајн-Роге како кралот Ецел
* Бернард Гецке како Фолкер Алцејски
* Рудолф Ритнер како Марграв Ридигер Бехларнска
* Георг Јон како златарот Миме/ џуџето Алберих / Блаодел (Ецеловиот брат)
* Гертруда Арнолд како кралицата Уте Бургундска, Гунтеровата мајка
* Ханс Карл Милер како Геренот Бургондски, Гунтеровиот брат
* Ервин Бисвангер како Гиселхер Бург, Гунтеровиот брат
* Фриц Алберти како Дитрих Бернски
* Георг Аугуст Кох како Хилдебранд, Дитриховиот слуга
* Ани Ретген како Дитлинд Бехларн
* Фрида Рихард како Рунемагд, куртизана во Бургундскиот двор
* Георг Јуровски како свештеникот во Бургундскиот двор
3 Прием
Во 2010 година, филмскиот критичар Леонард Малтин му додели на филмот четири од можни четири ѕвезди, нарекувајќи го „епско мајсторско дело“. Во неговата критика тој запиша, „Вистинско богатство од фолклор и магија, во кое Ланг создава мистичен геометриски универзум во кој глумците глумат во бројните архитектонски пејзажи.“
Органско гноиво

Органски гноива — гноива добиени од животински материи, животински измет (гноиво), човечки отпад и растителни материи (на пр. остатоци од компост и земјоделски култури). Природните гноива вклучуваат отпадоци од животинско потекло од преработка на месо, тресет, гноиво, кашеста маса и гвано.
Спротивно на тоа, поголемиот дел од гноивата што се користат во комерцијалното земјоделство се извлечени од минерали (на пр., фосфатна карпа) или се произведуваат индустриски (на пример, амонијак). Органското земјоделство, систем на земјоделство, дозволува одредени гноива, а не дозволува други.
Главните органски гноива се: тресет, отпадоци од животинско потекло (често од кланици), растителни отпадоци од земјоделството и третирана тиња од отпадни води.
0.1 Минерали
Според многу дефиниции, минералите се одвоени од органските материјали.
Тресет, претходник на јагленот, не нуди хранлива вредност на растенијата, но ја подобрува почвата со аерација и апсорбира вода. Понекогаш се смета дека е најкористено органско гноиво.
0.2 Животински извори
Во гноива од животинско потекло спаѓаат животинскиот отпад и остатоците од колење на животните. Кога какво било животно се коле, само околу 40% до 60% од живото животно се претвора во пазарен производ, а останатите 40% до 60% се класифицирани како нус-производи. Овие нус-производи од колење на животните, најчесто може да се: крв, коски, пердуви, кожа, копита, рогови, кои може да се рафинираат во земјоделски гноива.
0.3 Растителни извори
''Преработените'' органски гноива вклучуваат компост, влажна киселина, аминокиселини и екстракти од алги. Други примери се белковини варени со ензим. Распаѓањето на остатоци од култура (зелено гноиво) од претходните години е уште еден извор на плодност.
0.4 Третирана тиња
Тињата од отпадна вода, исто така позната како биосолид, е ефикасна вода што се третира, меша, компостира, а понекогаш се суши, додека не се претвори во биолошки безбедна. Како гноиво најчесто се користи на неземјоделски култури, на пример при санација на почвата. Употребата на биосолиди во земјоделското производство е поретка, а Националната органска програма на УСА (НОП) донесе одлука дека биосолидите не се дозволени при производството на органска храна во САД. Тињата е неприфатлива заради тоа што може да содржи токсични метали, лекови, хормони и други фактори.
Со загриженост во врска со патогените организми предизвикани од човекот, заедно со растечката предност за светли тоалети и централизиран третман на отпадни води, биосолидите ја заменуваат ноќната почва (од човечки екскрети), традиционално органско гноиво кое е минимално обработено.
1 Органски гноива во Македонија
Во Македонија се произведуваат органски гноива, меѓу кои: Оргалајф, органско микробиолошко гноиво подготвено од база на гноиво од калифорниски црви, како и Биофлор и Биохумус.
2 Поврзано
* Биогноиво
* Органски хидропонични раствори
* Гноиво
Фридрих Науман

Фридрих Науман (германски: ''Friedrich Naumann''; 1860-1919) - германски новинар и политичар.
1 Животопис
Својата политичка кариера Науман ја започнал како социјалист-марксист, а при крајот од Првата светска војна, Науман ја основал Германската демократска партија. Во 1915 година, Науман ја објавил книгата „Средна Европа“ (''Mitteleuropa'') која доживеала голема популарност во Германија. Во неа, тој ја изнесол идејата за политичка и економска реорганизација на Централна Европа под германско-пруска хегемонија.
Пиштолов меч

Пиштолов меч е меч со пиштол или револвер прикачен, обично покрај сечилото. Се разликува од пушката со бајонет по тоа што оружјето е наменето првенствено за употреба како меч, а компонентата на огнено оружје обично се смета за секундарно оружје дизајнирано да биде додаток на сечилото, отколку мечот да е спореден додаток на пиштол. Покрај тоа, двете компоненти на овие оружја обично не можат да се одвојат, за разлика од повеќето пушки наменети за бајонет.
Димискија

Димискија или дамаскиња – сабја искована во Дамаск (Сирија) или изработена според таков урнек. Се одликува со криво сечиво, дршка и понекогаш штитник, а се носи во корица опашана на појас. Како ладно оружје била дел од опремата на пешаците или коњаниците. Примероци има во повеќе македонски музеи. Опеана е и во народните песни.
1 Поврзано
* Меч
* Сабја
* Нож
* Катана
Фалкион

Фалкион — вид оружје што се користело во средниот век. Фалкион е многу сличен на мачета.
Долго се сметало дека фалкионот се користел како селско оружје, но се покажало дека е токму спротивното. Овој меч се користел од страна на благородништвото, професионалните војници и богатите. И покрај неговиот силен изглед, тој е тенко оружје, слично по тежина на мечот. Фалкионот има широко, понекогаш закривено, едноножно сечило кое постепено се протега кон врвот. Ова оружје е наменето исклучиво со цел заздравување на раните со сечење, и било користено против слабо оклопни или неоклопни противници.
Анџар

Анџар – долг, тенок и извиен нож, остар од двете страни. Има богато украсена дршка. Во поедноставено значење, анџарот е поедноставена воена сабја.
На Балканот, освен како ладно оружје, анџарот е дел од фолклорот во муслиманските куќи, претежно кај Бошњаците и Албанците, како дел од турското наследство.
1 Поврзано
* Меч
* Сабја
* Нож
* Катана
Мечот на Свети Петар

Мечот на Свети Петар (полски: ''Miecz ęwiętego Piotra'') — свети реликва што се чува во музејот во Познањ, Полска.
Се смета дека е мечот со кој апостол Петар го отсекол десното уво на првосвештеникот во моментот на апсењето на Исус во Гетсиманската градина. Мечот има слична форма на дусак или мачета. Копија од мечот е изложена во црквата „Свети Петар и Павле“ во Познањ.
Мечот се спомнува за првпат во објавениот во 1609 година ''Vitae Episcoporum Posnaniensium'' од Јан Длугош, како оригинален римски меч кој го користел Свети Петар, или директна копија направена за папата Стефан VII. Сепак, во тоа време Стефан веќе бил мртов, а тогашниот папа бил Јован XIII.
Мечот пристигнал во Познањ во 968 година како подарок од Јован XIII.
Брауново дрво

Брауново дрво, чие име потекнува од Роберт Браун преку Брауновото движење, е форма на компјутерска уметност која била кратко популарна во текот на 90-тите години, кога компјутерските компании почнале да имаат доволно моќ да го симулираат Брауновото движење . Брауновите дрва се математички модели на дендритска структура блиски на физичкиот процес познат како ограничена дифузија агрегација .
Брауното дрво е изградено од овие чекори: прво, „семето“ е поставено некаде на екранот. Потоа, честичката се става во случајна позиција на екранот и се движи случајно додека не се погоди семето. Честичката е оставена таму, а другата честичка се става во случајна положба и се поместува сè додека не погоди друго семе или која било претходна честичка и така натаму.
Како резултат на дрво може да има многу различни форми, во зависност од главно три фактори:
* позицијата на семето
* почетна позиција на честичка (каде било на екранот, од кругот околу семето, од горниот дел на екранот, итн.)
* водење алгоритам (обично случајно, но на пример честичка може да се избрише ако оди премногу далеку од семето, итн.)
Честичката во боја може да се промени помеѓу повторувања, давајќи интересни ефекти.
Во времето на својата популарност (потпомогнато од научниот американски напис во делот за компјутерска рекреација, декември 1988 година), компјутерот трошел часови, па дури и денови, за да создаде мало дрво. Денешните компјутери можат да создадат дрвја со десетици илјади честички во минута или секунда.
Овие дрва можат лесно да се одгледуваат во електрохемиски ќелии, така што тие се директна последица на дифузно ограничена агрегација .
1 Галерија
Дусак

Дусак или тесак – краток меч сличен на сабја или јатаган. Настанал веројатно во Чешка најдоцна во 16 век од претходните селски оружја. Конструкцијата била едноставна. Сечивото личи на сечиво на коса, на едниот крај било продолжено и на крајот завиено, со што се добил ракофат на дусакот. Со тоа дусакот можел лесно и евтино да се произведува, со што оружјето станало многу популарно во пониските слоеви на општеството.
Микица Трујкановиќ

Мирослава Микица Трујкановиќ (родена во 1975 година, Бор, Србија) - македонски ликовен уметник.
1 Животопис
Родена во Бор, Србија во 1975. Дипломира во 1999 г. каде што во 2005 г. и магистрира, на Факултетот за ликовни уметности во Скопје. Член на ДЛУМ (Друштво на ликовните уметници на Македонија) од 1999 г. Самостојни изложби има одржано во Скопје, Виена, Истанбул, Прилеп, Охрид, Кавадарци, Неготино и повеќе од сто групни излагања во земјата и надвор од неа, САД, Австрија, Франција, Италија, Велс, Тунис, Словенија, Хрватска, Србија, Босна и Херцеговина, Албанија, Кипар, Бугарија, Египет, Полска, Обединети Арапски Емирати, Јордан. Студиски патувања во Нирнберг, Виена, Париз и учествувано на повеќе од 35 Интернационални ликовни колонии и симпозиуми. Добитник на неколку награди.
Живее во Скопје.
Од 2009 г. работи како професор во Државното средно училиште за применета уметност и дизајн ’’Лазар Личеноски’’.
2 Награди и признанија
*1999, „Никола Мартиновски“;, Награда на 25-тата јубилејна изложба на ДЛУМ – Цртеж, НУБ „Св. Климент Охридски“ Скопје
* 2000, Прва награда на изложбата „Жена, симбол, инспирација“;, Галерија „KO-РA“, Скопје
* 2000, Втора награда на СИАБ – Студентско Интернационално Арт Биенале, Mузеј на Град Скопје
* 2000, „Петар Мазев“; Награда за сликарство на 47-та ревијална изложба на ДЛУМ, Музеј на Град Скопје
* 2004, „Димитар Кондовски“, Награда за сликарство на 51-вата ревијална изложба на ДЛУМ, Музеј на Град Скопје
* 2006, Награда за сликарство на „Меѓународниот сликарски ех-темпоре“, Месна галерија Пиран, Словенија
* 2008, „Гран-при“ на XII Зимски салон на ДЛУМ, Национална галерија на Македонија, Мултимедијален центар, „Maла станица“
* 2008, Награда за најдобро дело од Национална галерија на Македонија на XII Зимски салон, Мултимедијален центар, „Maла станица“
* 2014, „Никола Иванов Балтон“ , Награда за сликарство на јубилејната 60-та Ревијална изложба на ДЛУМ, Културно информативен центар
* 2015, „Лазар Личеноски“, Награда за сликарство на 62 -рата Ревијална изложба на ДЛУМ, Национална галерија на Македонија, Мултимедијален центар, „Maла станица“.
Ловечки меч

Ловечки меч е еден вид краток меч со една рака, кој датира од 12 век, но се користел за време на ловечките забави меѓу Европејците од 17-ти до 19 век. Ловечкиот меч обично има директно, едноножно, зашилено сечило обично не повеќе од 25 инчи долго. Овој меч бил искористен за завршна игра наместо да се користи и да се потроши понатамошен удар. Усвоени од многу Европејци, а во минатите векови понекогаш облечени од воени офицери како значка на ранг, ловечките мечеви покажуваат голема разновидност во дизајнот. За некои заштитни работи имало тенок лак за да ги заштити прстите. Други, пак со назабени пила рабови на задниот дел од сечилото. Постојат исто така, и мали пиштоли за совпаѓање во оружјето, со длабоки отпуштачки жлебови, пресечени во пополнувањето на сечилото.
Само еднаш живееш (филм од 1937)

Само еднаш живееш (англиски: ''You Only Live Once'') - американски филм од 1937 година во режија на Фриц Ланг, а по сценариото на Џин Таун и Ц. Греам Бејкер. Главните улоги ги играат: Хенри Фонда (Henry Fonda), Силвија Сидни (Sylvia Sidney) и Бартон Меклејн (Barton MacLane).
1 Синопсис
Џоан (ја игра Сидни) е секретарка, а Еди (го игра Фонда) е поранешен затвореник, кој се обидува да започне нов живот. Тие се вљубени еден во друг, а Џоан верува дека Еди е добар човек, без оглед на неговото криминално минато. Меѓутоа, тие немаат среќа: Еди е обвинет за грабеж и за убиства, иако тој не е виновникот...
Еминбегова кула

Еминбегова кула или Среска кула – една од преостанати шест кули во Кратово. Се наоѓа во Сарајска Маала, на 8 – 10 м оддалеченост од Крстевата и Хаџи-Костовата кула.
1 Изградба
Според одредени научни мислења, се смета дека времето на настанување на кратовските кули е пред доаѓањето на Турците, но повеќемина истражувачи се согласуваат дека тие се градени во периодот на турското владеење, потпирајќи го своето тврдење врз нивната архитектура и декоративните елементи.
2 Изглед
Ѕидана е, претежно, од камен со малтер, со спорадично користење на градежна тула. Висока е 13,65 м, на П+2 ката, на скоро квадратна основа со димензии 6,75 х 6,45 м. Влезот на приземниот кат е на западната страна. Исто така, на западната фасада се забележуваат срушени делови, кои укажуваат на фактот дека кон кулата била приклучена некоја градба. Овој заклучок бил поткрепен со фотографија на која се гледа т.н. Еминбегов сарај (голема бела зграда), што со кулата сочинуваат импресивен комплекс. Се претпоставува дека Еминбеговата кула е поврзана со Крстевата и Хаџи-Костовата кула со подземни тунели, т.н. „Александриски тунели“.
Во осамено место (филм од 1950)

„Во осамено место“ (англиски: ''In lonely place'') — американски филм од 1950 година, во режија на Николас Реј. Главните улоги ги толкуваат: Хемфри Богарт, Глорија Греам, Марта Стјуарт, Френк Лавџој итн.
1 Содржина
Една вечер, филмскиот сценарист Диксон Стил посетува ноќен клуб во друштво со неговиот агент Мел Липман. Таму, Диксон започнува кавга со темпераментен млад глумец, а потоа ја поминува ноќта со младата Милдред Еткинсон. Диксон е конфликтна личност и одамна нема напишано добро сценарио, додека Милдред е амбициозна млада девојка која има идеја за филмска приказна. Откако Милдред го напушта станот на Диксон, истата ноќ таа е убиена. За убиството е осомничен Диксон, но во негова заштита стапува сосетката Лорел Греј. Истрагата на убиството ја води стариот познаник на Диксон, детективот Бруб Николај, а во меѓувреме Диксон се зближува со Лорел, која му дава инспирација повторно да почне да пишува...
Објала

Објала (еднина: објало) – завивки, навои на нозете во вид на дебели чорапи. Преку објалата се обувале обувки.
Објалата се користеле и во војските, каде и најдолго се задржале во употреба. Во Источна Германија се задржале во употреба до 1968 година, во Финска до 1990, Украина до 2004 и во Русија до 2010 година. Парчињата ткаенина за завиткување на нозете биле со различна големина, а некаде определени и со стандарди (ГОСТ, Русија).
Објалата биле изработувани од памучни или волнени ткаенини.
1 Поврзано
Чорапи
Герде (слободна област)

Герде (|Göhrde) — слободна област во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Областа има површина од 51,81 км<sup>2</sup> и претставува дел од Државната шума Герде. Областа е заокружена од општината Герде на североисток и исток и со општината Цернин на југоисток и југ во истиот округ. На југозапад и запад се граничи со округот Илцен, а на северозапад и север со округот Линебург.
Слободната област е ненаселена. Во рамките на областа се наоѓа населените енклави Колазе, Ретен и Циниц, кои претставуваат делови на општината Герде.
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Завој

Рождество на Пресвета Богородица — главна селска црква во охридското село Завој.
Црквата се наоѓа над сретселото.
1 Историја
Црквата била изградена во 1934 година.
2 Архитектура
2.1 Фрескоживопис
Црквата добила фрескоживопис во текот на 1970-тите години. Истиот бил насликан од зографот Јонче Симонче.
3 Галерија
4 Поврзано
* Завој
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Коселска парохија
Јатаган

Јатаган (|yatağan) — вид долг, тенок, малку закривен ориентален меч, карактеристичен за османлиската војска. Во Османлиското Царство бил користен од средината на 16 век до крајот на 19 век. Името го добил по градот Јатаган во југозападна Турција каде почнало производството на овие мечеви.
Јатаганот е еднорачен меч налик на сабја со една острица. Должината на острицата е од 60 до 80 сантиметри. Сечивото е свиено нанапред, како кај грчкиот копис или ибериската фалката и понекогаш потсетува на латиничната буква „Ѕ“. Обликот му бил таков за кога се прободи противникот да му се расцепат сите витални органи во телото. Бил изработуван со ламинација на два вида челик. Меѓу два листа помек и еластичен, бил вметнуван лист од потврд, кален челик. Овие три листа со ковање се спојувале во едно сечиво кое истовремено имало и голема тврдост и голема еластичност, што било предност во однос на многу мечеви кои се користеле во тоа време.
Јаничарите и другите пешаци во турската војска користеле пократки јатагани за да не им сметаат при долгите маршеви. Заради добрите особини во бодењето, јатаганот послужил како модел за бајонет на многу европски војски во средината на XIX век.
1 Поврзано
* Меч
* Сабја
* Нож
* Катана
Гартов (слободна област)

Гартов (|Gartow) — слободна област во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Областа има површина од 50,94 км<sup>2</sup>. Областа е заокружена од општините Гартов и Горлебен на север, со општината Требел на запад и со општината Прецеле на југ во истиот округ. На југ и југоисток се граничи со окрузите Алтмарк Залцведел и Штендал во сојузната покраина Саксонија-Анхалт.
Слободната област е ненаселена. Во рамките на областа се наоѓа населените енклави „Населба Прецеле“ и „Вирл“, кои претставуваат делови на општината Прецеле. Енклавите Фалкенмор, Рондел и Руксмор се дел на општината Гарнов.
1 Историја
Во 1975 година избувнал силен пожар во Линебуршкото Поле при што биле уништени 5000 хектари шума. На делови од изгорената и никогаш непошумената област се создал голетот Немицер.
Викиншки меч

Мечот на Викиншката ера (исто така мечот на Викинзите ) или мечот на Каролинјан е вид на меч кој преовладувал во Западна и Северна Европа за време на раниот среден век .
На време на викиншката ера или Каролиншката ера мечот бил развиен во 8 век од Меровинзскиот меч (поконкретно, производство на мечеви на Франките во 6 и 7 век, кои биле добиени од римскиот спата ) и за време на 11-ти до 12 век, повторно бил кренат витешкиот меч од романскиот период .
Мечот на Осман

Мечот на Осман (турски: ''Osman'ın Kılıcı'') — симбол на моќта на османлискиот султан.
Мечот бил претставуван на церемонијата кога османлискиот султан официјално бил прогласуван за владетел на Отоманското Царство.
Мечот се препишува на основачот на динстијата, Осман I. Практиката е цитирана во белешките на неговиот ментор Шеик Едебали.
Церемонијата со мечот на Осман се одржувала во рок од две недели од доаѓањето на султанот на престолот. Се одвивала во комплексот на Ејуп Султан џамија и поминувал низ Цариград преку воден пат до палатата Топкапи (каде што живеел султанот).
До крајот на 19 век, на немуслиманите им било забрането да влегуваат во џамијата и да бидат сведоци на церемонијата. Првиот што се оддалечи од оваа традиција беше Мехмед V, чија церемонија била отворена за луѓе со различна вера. На 10 мај 1909 година, на церемонијата присуствувале и претставници на сите верски заедници присутни во царството, особено шеик ул-ислам, грчкиот патријарх, главниот рабин и претставник на Ерменската апостолска црква. Фактот дека на немуслиманите им било дозволено да ја видат церемонијата, му овозможило на Њујорк Тајмс да напише исклучително детален извештај за тоа . Братот и наследникот на Мехмед V, Мехмед VI , чија церемонија се одржала на 4 јули 1918 година, отишол уште подалеку дозволувајќи снимање на церемонијата. Бидејќи тој бил последниот владетелски османлиски султан, ова е единствената таква церемонија што некогаш била пуштена на филм.
Франц Дофлајн

Франц Дофлајн (5 април 1873, Париз &ndash; 24 август 1924) бил германски зоолог познат по своите студии од анималната екологија.
1 Животопис
Студирал на Универзитетот во Минхен, каде влијание врз него извршил Ричард Хертвиг. Во 1895-1896 работел како помошен асистент на Александар Гете, по што ги истражувал болестите на рибите во Минхен како асистент на Бруно Хофер. Во 1898 учествувал на студиско патување во Западните Инди, Мексико и Калифорнија.
За време на Првата светска војна, бил еден од најзначајните членови на т.н. 'Македонска земска комисија', составена од 30 Германци и шестмина Бугари, која имала задача за време на војната да ја истражува и проучува Македонија.
Отмар Шпан

Отмар Шпан (германски: ''Othmar Spann''; 1878-1950) - австриски социолог и економист.
1 Животопис
Шпан бил професор на Универзитетот во Виена, а еден од неговите ученици бил Фридрих фон Хајек.
2 Творештво
Шпан бил пророк на „интуитивниот универзализам“ и го подготвил патот до националсоцијализмот. Во своите предавања ги критикувал демократијата, либерализмот, социјализмот и индивидуализмот.
Ханс Фрејер

Ханс Фрејер (германски: ''Hans Freyer''; 1887-1969) - германски социолог и филозоф.
1 Творештво
Фрејер бил интелектуален претходник на националсоцијализмот. Во книгата „Револуција надесно“ (''Revolution von rechts''), објавена во 1931 година, тој повикал на престанок на калсната борба и на образовни реформи со кои би се создала германска „држава на народот“.
Ернст Јингер

Ернст Јингер (германски: ''Ersnt Jünger''; 1895-1998) - германски писател и есеист.
1 Творештво
Јингер бил интелектуален претходник на националсоцијализмот. Во своите дела ги возвишувал естетските, духовните и херојските аспекти на војната и се залагал за тоа германскиот народ да ги прифати милитаристичкиот етос и организација. Во делото „Во челичната бура“ (''In Stahlgewittern'') дал сведоштво од рововските борби во текот на Првата светска војна.
Елбталауе

Елбталауе (|Elbtalaue) — општинска заедница во округот Лихов-Даненберг, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е градот Даненберг. Името на заедницата грубо означува „долина на Елба“.
Општинската заедница Елбталауе се состои од следниве општини:
# Дамнац
# Даненберг
# Герде
# Гусборн
# Хицакер
# Јамелн
# Карвиц
# Лангендорф
# Ној Дархау
# Цернин
Ебербашки манастир

Ебербашки манастир (германски: Kloster Eberbach ) е поранешен цистерски манастир во Елтвил во Рајнгау, Германија. Заради своите романски и раноготски згради, се смета за еден од најзначајните места на архитектонско наследство во Хесен.
Зимата 1985/86 година снимени се дел од сцените од фимот ''„Името на розата“''. Опатијата е главно место на годишниот фстивал Рајнгау музик.
1 Историја
1.1 Опатија
Првата монашка куќа на местото е основана во 1116 година од страна на архиепископот Адалберт Мајнцшки, како дом на Августинските канони. По што го дарувал во 1131 година на Бенедиктанците. Монасите не успеале да фо заживеат манастирот, и наследникот Бернард Клерваушки, во 1136 година го прави прв цистерски манастир на источниот брег на Рајна.
Ебербах наскоро станува еден од најголемите и најактивните манастири во Германија. Од него се произлезени голем број други манастири како на пример: Шонаутскиот манастир во Хајделберг во 1142 година; Отербергшкиот манастир во Пфалц во 1144 година; Готшталскиот манастир во Лиеж во 1155 година; и Арнсбургшкиот манастир во Ветерау во 1174 година. Во својот врв во периодот меѓу 12 и 13 век, се проценува дека на имотот живееле 100 монаси и над 200 преданици.
Игуменот Ебербах, исто така, беше многу успешен економски, главно како резултат на профитот од одгледување лозја и производство на вино. Најмалку 14 члена на семејството на грофовите од Катзенелбоген биле погребани во црквата. Меѓу нив беше и грофот Јохан IV од Катзенелбоген, кој беше првиот што засади лозја во Ризлинг, во ново лозје во блиското село Риселсхајм, кога монасите на Ебербах, сè уште растат црвено грозје како што е Гроброт, најраната сорта на грозје снимен во Ебербах.
Во околу 1525 година се вели дека во игуменот имало огромно вино барел со волумен помеѓу в. 50.000 и 100.000 литри, кои во германската селанска војна од 1525 година силно ги користеле бунтовниците од Раигау, кои биле сместени во непосредна близина на манастирот.
За време на Триесетгодишната војна, игуменот беше сериозно оштетен, започнувајќи со напад на шведската армија во 1631 година. Ограбени се многу вредни предмети од црквата и библиотеката, а монасите биле принудени да бегаат. Само 20 од нив се вратиле во 1635 година за да започнат макотрпна реконструкција.
18 век беше период на голем економски успех: преживеаните сметки покажуваат дека профитот на игуменот редовно се инвестирал на пазарот на пари во Франкфурт .
Конечниот пад започна со Француската револуција . По ''Рајхсдутахупшашлус'', игуменот се распушти на 18 септември 1803 година и со своите средства и територија стана сопственост на принцот Фридрих Аугустус од Насау-Усинген .