procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Претор

Свети Архангел Михаил — гробјанска селска црква во селото Претор, Општина Ресен, Македонија.
Се наоѓа во југозападниот дел на селото, во близина на Големото Преспанско Езеро. Во кругот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
1 Историја
Била изградена во 1729 година, а запалена и разурната за време на Првата светска војна. Во 1926 година била обновена. Во 1994 година повторно била извршена обнова на црквата.
2 Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Подмочанско-љубојнска парохија
* Претор
3 Галерија
Страдањето на Јованка Орлеанка

„Страдањето на Јованка Орлеанка“ (француски: ''La Passion de Jeanne d'Arc'') — француски филм од 1928 година, во режија на Карл Теодор Драјер (''Carl Theodor Dreyer''), кој е автор и на сценариото заедно со Жозеф Делтеј (Joseph Delteil). Главните улоги во филмот ги толкуваат: Рене Жан Фалконети (''Renée Jeanne Falconetti''), Ежен Силвен (Eugene Silvain), Андре Берле (''André Berley''), Морис Шуц (''Maurice Schutz''), Антонен Арто (''Antonin Artaud''), Луј Раве (Louis Ravet), Мишел Симон (''Michel Simon'') итн. Филмот се смета за една од пресвртните точки во историјата на кинематографијата, благодарение на продукцијата, режијата и глумата на Факлонети која често се наведува како една од најдобрите изведби на сите времиња. Во 1929 година, филмот ја освоил наградата на Американското здружение на филмските критичари за најдобар странски филм, а во 1999 година, во изборот на „Village Voice Film Poll“, филмот бил прогласен за осми најдобар филм на XX век.
1 Содржина
Филмот ги прикажува последните денови на Јованка Орлеанка, нејзиното судење и погубувањето. Таа е заробена и одведена во Англија, каде група судии и теолози ѝ судат. Тие ја обивнуваат дека е опседната од ѓаволот и бараат од неа да се покае, но таа упорно тврди дека Господ ја испратил да ја изврши нејзината мисија, така што ѝ го испратил св. Архангел Михаил. Судиите и теолозите постојано ја навредуваат и ѝ се потсмеваат, но некои од нив покажуваат симпатија кон неа. Бидејќи таа упорно останува на своите ставови, ја носат во собата за мачење, но не успеваат да ја скршат. На крајот, соочена со смртната казна, таа попушта и признава дека била заблудена од ѓаволот и така го избегнува погубувањето. Меѓутоа, штом ја вратат во затворот, таа го отфрла даденото признание. Поради тоа, таа е жива запалена, а насобраниот народ се свртува против англиската војска.
Јоргован

Јоргован — род од околу 20 видови цветови кои припаѓаат на семејството на маслинките (''Oleaceae''). Јоргованот е распространет во југоисточна Европа и Мала Азија. Цвета од април до мај.
1 Опис
Јоргованот е мало дрво, со височина до 10 метри. Гранчињата му сè до 30 сантиметари во пречник. Лисјата главно му се во форма на срце. Цветовите обично цветаат на пролет, а секој цвет е голем од 5 до 10 милиметри. Вообичаено бојата на цветот е виолетова, а исто така го има и во розова, бела и жолта, дури го има и во боја на презреана вишна. Цветот му е како чаура.
2 Користење
Поради својот убав и миризлив цвет, јоргованот се сади во парковите ширум Европа и Северна Америка. Дрвото на јоргованот може да се користи за правење музички инструменти, но е многу незгоден, затоа што кога се суши, се криви и разлистува.
3 Јоргованот како тема во уметноста
* „Јоргован-гранка Москва-Варшава“ — песна на рускиот поет Андреј Вознесенски од 1957 година.* „Јоргованот на Пенсилванија“ — песна на полскиот поет Јан Лехоњ.* „Јоргован“ — песна во проза на македонскиот поет Блаже Конески.* „Јоргован“ — песна на македонскиот поет Матеја Матевски.* „Турски јоргован“ — песна на полската поетеса Марија Павликовска-Јасножевска.* „Две јоргованчиња“ — расказ на македонскиот писател Глигор Поповски.* „Црниот јоргован“ — песна на полскиот поет Јежи Харасимович.
Кара Ташо

Атанас Караташов, нарекуван и Брадата, Ташо Островски, Кара Ташо, Караташо, (, Острово, Воденско - , Зборско, Мегленско) — македонски револуционер, воденски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.
1 Животопис
Кара Ташо е роден во 1850 година во воденското село Острово. Во редовите на ВМОРО се приклучил во 1902 година и бил војвода во Воденскиот крај, додека негов секретар бил Димитар Занешев. Учествувал во Илинденското востание како воденски војвода, а исто така имал учество во голема битка во месноста Пожарски Дол.
По востанието, Кара Ташо дејствувал како подвојвода на воденскиот војвода Лука Иванов. Одговорен бил за заседата на грчкиот андартски капитен Епаминондас Гарнетас два дена по неговиот напад над воденското село Теово на 26 ноември 1904 година. Кај Саракиново и Долно Родиво двете чети се сретнале, андартите биле разбиени и пребегале во селото Полјани.
Во мај 1905 година четата на Кара Ташо се префрлила во соседната област Мариово и во селото Ивени за казна ги убива мајката и сестрата на андартот Петар Сугарев. Кара Ташо загинал заедно со Лука Иванов на 25 август 1906 година кај селото Зборско во битка со грчкатата андартска чета на Константинос Гарефис, кој подоцна исто така умрел.
Мусауанско-емирански јазик

Мусауанско-емирански — австронезиски јазик, дел од групата на светиматејски јазици. Јазикот е сроден со тениски јазик, со кој ја сочинуваат посебната група наречена светиматејски јазици. Јазикот се зборува во Папуа Нова Гвинеја од околу 5000 жители.
1 Фонологија
1.1 Согласки
, билабијални, алвеоларни, веларни
назални
експлозивни
фрикати
вевни
1.2 Самогласки
, предни, централни, задни
високи, i, u
средни, e, o
ниски, a
2 Примери
2.1 Броеви
# kateba
# qalua
# kotolu
# qaata
# qalima
# qaonomo
# qaitu
# qaoalu
# qasio
# kasagaula
Налички јазик

Налички — австронезиски јазик, од групата на океански јазици, поточно до подгрупата на новоирски јазици. Јазикот го зборуваат околу 5000 жители во 17 села во округот Кавиенг во покраината Нова Ирска во Папуа Нова Гвинеја. Јазикот има зборовен редослед подмет-прирок-предмет.
1 Поврзано
* Мезомеланезиски јазици
* Новоирски јазици
Трета мајка

Трета мајка — музички албум на македонскиот гитарист Влатко Стефановски и американскиот гитарист Мирослав Тадиќ, со учество на бугарскиот музичар Теодосиј Спасов (кој свири на кавал). Албумот е објавен од дискографската куќа „Авалон продукција“, во 2004 година.
1 Содржина
Албумот содржи 10 композиции, со вкупно времетраење од 47 минути и две секунди, кои претежно претставуваат инструментални верзии на македонски народни песни:* Саноќ седам Трено (Sanoc sedam Treno), 3:38
* Не си го продавај Кољо... (Ne si go prodavaj Koljo...), 5:43
* Море сокол пие (More sokol pie), 6:06
* Анадолу ојун хаваси (Anadolu oyun havasi), 3:45
* Калеш Анѓо (Kalesh Andjo), 4:33
* Касапско оро (Kasapsko oro), 5:09
* Опа-иха (Opa-iha), 3:48
* Кираџиче, јабанџиче (Kirajdzice, jabandzice), 4:43
* Еј ти момче охриѓанче (Ej ti momce ohridjance), 4:29
* Елено моме (Eleno mome), 4:22
2 Технички податоци
Албумот бил сниман во текот на март и април 2004 година, во студиото „Езотерија“, а снимател бил Влатко Стефановски. Уредник на албумот бил Мирослав Тадиќ, а миксер бил Јанез Крижај од Љубљана, Словенија. Фотографиите се дело на: Румен Камилов (на предната страница на албумот), El Gvojos (на задната страница) и Мирослав Тадиќ (на внатрешната страница). Автор на нацртот на обвивката на албумот бил Ладислав Цветковски.
3 Критички осврт
Во својот осврт во „Expose Magazine“, Мајк Езо (Mike Ezzo) напишал дека Стефановски и Тадиќ ги опфаќаат сите стилови: џез, рок, блуз и традиционалната музика кои се испреплетуваат во мајсторско и значајно дело, а чудните ритми ги развиваат како да свират 4/4 во сонот. Исто така, тој истакнува дека двајцата гитаристи свират неверојатно брзо при што ги споредува со проектите на Џон Меклафлин и Пако Де Лусија, само што тие се помалку конвенционални, поегзотични, но подеднакво инспиративни. Во приказот објавен во онлајн гитарското списание „Minor 7th“ се наведува дека Стефановски и Тадиќ се емоционално поврзани мајсторски музичари кои создале ремек-дело на границата меѓу класичната, фолкот и прогресивниот акустичен рок. Роберт Дојч (Robert Deutch) од „Stereophile“, исто така, ги нарекува Стефановски и Тадиќ брилијантни музичари, кои се технички совршени и едно со музиката.
Маринер 3

Маринер 3 – американско вселенско летало од програмата Маринер, едно од двете вселенски сонди дизајнирано и конструирано од Лабораторијата за млазен погон за проектот Маринер-Марс 1964, чија цел била да спроведе научни истражувања на планетата Марс и да пренесе, назад на Земјата, информации за меѓупланетарниот простор и просторот околу Марс, да направи телевизиски снимки на површината на Марс и радиоокултациски податоци од сигналите на вселенскиот број афектирани од атмосферата на Марс. .
Маринер 3 бил дополнително опремен со инструменти во однос на Маринер 2. Тој бил опремен со ТВ камера, дополнителни инструменти и 4 сончеви плочи. Од овие причини Маринер 3 имал поголема маса, па заради тоа бил употребена носечка ракета Агена Д, наместо дотогашната Агена Б.
Маринер 3 бил лансиран во 14:22 EST на 5 ноември 1964 година од Кејп Канаварел. Лансирањето поминало без проблеми, Агена го завршила своето согорување и ја донело сондата на траекторијата кон Марс. Еден час по лансирањето, првите телеметриски преноси од Маринер 3 биле примени, кои покажале дека научните инструменти функционирале исправно, но немало индикација дека сончевите плочи се во функција. После 8 часа батериите откажале и мисијата официјално е отповикана..
Три недели подоцна, на 28 ноември 1964 година, бил лансиран Маринер 4 кој стигнал во орбитата на Марс за седум и пол месеци.
1 Инструменти
Маринер 3 бил опремен со следниве инструменти:# телевизиска камера
# магнетометар
# детектор на плазма
# детектор на космички зраци
# детектор на меѓупланетарна прашина
# детектор на наелектризирани честички
2 Поврзано
* Програма Маринер
* Маринер 1
* Маринер 2
* Маринер 4
* Маринер 5
* Маринер 6
* Маринер 7
* Маринер 8
* Маринер 9
* Маринер 10
Тијаншки јазик

Тијаншки или познат како џаулски — австронезиски јазик, дел од групата на океански јазици од подгрупата на новоирски јазици. Јазикот се зборува во Папуа Нова Гвинеја од околу 800 луѓе.
1 Поврзано
* Мезомеланезиски јазици
* Новоирски јазици
572 Ребека

572 Ребека — мала планета која кружи околу Сонцето. Била откриена на 19 септември 1905 година од германскиот астроном Паул Гец во Хајделберг. Била именувана по млада дама од Хајделберг.
Фотометриските набљудувања од опсерваторијата Палмер Дивајд во Колорадо Спрингс во 2007 година дале светлинска крива за овој објект со вртежен период од 5,656 ± 0,002 часа и промена на светлинската величина од 0,40 ± 0,02 во величина. Ова била во согласност со 5,65 часовниот период измерен во 1998 година.
Втора македонска кошаркарска лига 2012/13

Втората македонска кошаркарска лига 2012/13 било 21. издание на Втората македонска кошаркарска лига. Сезоната започнала на 27 октомври 2012 година, а завршила на 20 април 2013 година. Во оваа сезона првак бил Апаве.
1 Екипи
Екипа, Град, Сала
Ангели, Скопје, Училишна сала Независна Македонија
Апаве, Скопје, Борис Трајковски<sup>1</sup>
Бест, Гевгелија, 26 Април
Водњански Лисици, Скопје, СРЦ Кале (мала сала) <sup>2</sup>
Гоце Делчев, Штип, Јордан Мијалков
Карпош Соколи 2000, Скопје, Борис Трајковски
Колибри / Лихнидос<sup>3</sup>, Охрид, Билјанини Извори
Неготино, Неготино, Младост
Тетекс ТТК, Тетово, Училишна сала Никола Штејн
* Ултимејт Баскет се откажал од натпреварувањето
1 Апаве одиграл еден натпревар во салата Независна Македонија како домашна екипа.
2 Водњански Лисици во првата полусезона настапувал во Јане Сандански како домашна екипа.
3 Лихнидос до шестото коло настапувал под името Колибри.
2 Табела
Екипи кои напреднале во Првата лига мажи
Екипа која отпаднала во Третата лига мажи
Место, Екипа, Победи, Порази, ПостигнатиКошеви, ПримениКошеви, КошРазлика, Бодови, Забелешка
1., Апаве, 14, 2, 1154, 918, + 236, 30
2., Карпош Соколи 2000, 12, 4, 1264, 1030, + 234, 28
3., Ангели, 10, 6, 1178, 1201, - 23, 26
4., Гоце Делчев, 9, 7, 1283, 1214, + 69, 25
5., Водњански Лисици, 7, 8, 1054, 1021, + 33, 22, 1-1; +1
6., Бест, 6, 10, 1103, 1182, - 72, 22, 1-1; -1
7., Лихнидос, 6, 10, 1063, 1168, - 105, 21, 1-1; +2
8., Тетекс ТТК, 6, 9, 1015, 1110, - 95, 21, 1-1; -2
9., Неготино, 1, 15, 616, 886, - 270, 10<sup>1</sup>
1 Неготино бил казнет со седум бодови поради седум неодиграни натпревари.
Извор:
3 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига 2012/13
* Куп на Македонија 2013
Витуански јазик

Витуански — австронезиски јазик, дел од групата на океански јазици, поточно од подгрупата на мезомеланезиски јазици. Јазикот го зборуваат околу 7000 луѓе во Западна Нова Британија во Папуа Нова Гвинеја.
1 Класификација
Во рамките на австронезиските јазици, јазикот е класифициран како дел од групата на мезомеланезиски јазици. Најсроден на витуанскиот е унеапскиот јазик, па така некои јазичари ги сметаат за еден јазик.
2 Фонологија
2.1 Самогласки
, предни, задни
високи
средни
ниски
2.2 Согчласки
, лабијални, коронални, веларни
носни
експлозивни, безвучни
пренасализирани
фрикати
сибилантни,
вевни
латерални
3 Писмо
Јазикот се пишува со латиница. Се проценува дека од 15 до 25% од говорниците на витуанскиот се описменети, но бројот на описменети на ток писин е многу поголем (бидејќи тој е национален јазик во државата)
A a B b D d E e G g H h I i K k L l M m
N n Ng ng O o P p R r S s T t U u V v Z z
4 Наводи
***
Втора македонска кошаркарска лига 2013/14

Втората македонска кошаркарска лига 2013/14 било 22. издание на Втората македонска кошаркарска лига. Сезоната започнала на 19 октомври 2013 година, а завршила на 26 април 2014 година. Во оваа сезона првак бил Гоце Делчев.
1 Екипи
Екипа, Град, Сала
Ангели, Скопје, Училишна сала Независна Македонија
Бест, Гевгелија, 26 Април
Водњански Лисици, Скопје, СРЦ Кале (мала сала)
Гоце Делчев, Штип, Јордан Мијалков
КСК 2013, Куманово, Спортска сала Куманово
Радовиш, Радовиш, 25 Мај
Т-Баскет, Тетово, Училишна сала Никола Штејн
Тетекс ТТК, Тетово, Училишна сала Никола Штејн
НБА Чаир / Шкупи<sup>1</sup>, Скопје, Училишна сала Антон Димитров
* Вардар бил отстранет од натпреварувањето.
1 Поголемиот дел од сезоната екипата го носела името НБА Чаир. Во последните две кола екипата го сменила името во Шкупи.
2 Табела
Екипи кои напреднале во Првата лига мажи
Екипа која отпаднала во Третата лига мажи
Место, Екипа, Победи, Порази, ПостигнатиКошеви, ПримениКошеви, КошРазлика, Бодови, Забелешка
1., Гоце Делчев, 14, 2, 1406, 1084, + 322, 30
2., Водњански Лисици, 13, 3, 1255, 1039, + 216, 29
3., Т-Баскет, 11, 5, 1260, 1179, + 81, 27
4., КСК 2013, 8, 8, 1312, 1249, + 63, 24, 1-1; +6
5., Тетекс ТТК, 8, 8, 1219, 1232, - 13, 24, 1-1; -6
6., Бест, 7, 9, 1158, 1147, + 11, 23
7., Радовиш, 5, 11, 1143, 1281, - 138, 21
8., Шкупи, 4, 12, 1257, 1443, - 186, 20
9., Ангели, 2, 14, 999, 1355, - 356, 18
Извор:
3 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига 2013/14
* Куп на Македонија 2014
Кандахар

Кандахар е вториот најголем град во Авганистан, со население од околу 491,500 жители . Порано се наракувал Александрија Арахозиска, по Александар Велики, кој бил негов основач во 329 година п.н.е. Во западниот дел на градот тече реката Архандаб.
Наоми Харис

Наоми Мелани Харис, РБИ (родена на ) — англиска глумица.
1 Животопис
Наоми Харис ја започнала својата филмска кариера уште како дете, глумејќи во детската телевизиска серија ''Сајмон и вештерката'' во 1987 година. Таа ја глумела вештерката ''Тиа Далма'' во вториот и третиот филм од филмската франшиза ''Пиратите од Карибите'', Селена во ''28 дена подоцна'' и Вини Мандела во ''Мандела: Долг пат кон слобода''. Таа ја глумела Ив Манипени во Џејмс Бонд филмовите ''Слободен пад'' и ''Спектра''.
Во 2016 година, таа глумела во критички пофалениот филм ''Месечина'', изведба што и донела номинации за наградите Златен глобус, БАФТА и Оскар за најдобра глумица во споредна улога.
Маринер 1

Маринер 1 – било првото вселенско летало од американската програмата Маринер. Леталото било дизајнирано за орбитирање околу Венера и собирање детални информации за неговата површина. Мисијата не била успешна, во 09:26:16 UT, помалку од 300 секунди по лансирањето на 22 јули 1962 година, мисијата била отповикана.
Леталото требало да тргне директно кон Венера, но при полетувањето дошло до откажување на системот за управување заради софтверска грешка на истиот. При услови на неконтролирано летало, 294, 5 секунди по неговото лансирање, одговорниот офицер наредил откажување на мисијата и уништување на леталото . Проценето било дека ракетата се срушила во северниот Атлантик, во ненаселена област.
За лансирање се користела Атлас-Агена, како и за Маринер 2, Маринер 3, Маринер 4 и Маринер 5. Причината зошто е изгубен контактот на моторот со командата не е познат. Пет недели подоцна, мисијата на Маринер 1 ја извршил Маринер 2.
1 Поврзано
* Програма Маринер
* Маринер 2
* Маринер 3
* Маринер 4
* Маринер 5
* Маринер 6
* Маринер 7
* Маринер 8
* Маринер 9
* Маринер 10
Црква „Св. Илија“ - Владимирово

Свети Илија — новоизградена селска црква во малешевското село Владимирово. Сместена е на полјана во крајниот источен дел од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во 2005 година. Во неа се извршувале главните религиски обреди во периодот кога опожарената црква „Вознесение Христово“ се обновувала.
2 Архитектура
Црквата претставува крсто-куполен храм. Куполата има осумаголна основа и е изградена од тули, а на секоја од страните има монофора. Покриена е со пирамидален кров над кој има крст. Црквата е изградена од тули и на нејзините ѕидови има повеќе ланцетни прозорци. Пред влезот на црквата и непосредно од десната страна има натстрешница.
3 Поврзано
* Црква „Вознесение Христово“
* Струмичка епархија
* Владимирово
Јанко Цаца

Јанко Цаца (роден во во Битола - починал во во ) — македонски правник и адвокат.
1 Животопис
Јанко Цаца е роден во 1881 година во Битола, каде завршил и гимназија. Дипломирал на Правниот факултет во Атина околу 1903 година.
Со адвокатура почнал да се занимава уште од 1911 година, отворајќи своја канцеларија во Битола. Како адвокат, Цаца одржувал контакти и застапувал многу странки од Солун, Софија и Атина, користејќи го одличното познавање на грчкиот јазик. Во Битола работел до 1939 година кога се преселил во Прилеп каде ја наследил адвокатската канцеларија на неговиот роднина адвокатот Атанас Таче Тасиќ. Во периодот од 1941 до 1944 година, Цаца работел како адвокат во Прилеп и таквата положба ја искористил да се ангажира во револуционерните организации во Прилеп и Крушево, како еден од организаторите на културните активности и подготвувањето на дописи за анимирање на населението во борбата за ослободување.
Во 1945 година, Јанко Цаца е еден од првите повоени македонски адвокати кој се запишал во Именикот на адвокатите на Адвокатската комора на Македонија со седиште на адвокатската канцеларија во Прилеп, каде работел до 1950 година.
Починал во Скопје во 1968 година.
Втора македонска кошаркарска лига 2010/11

Втората македонска кошаркарска лига 2010/11 било 19. издание на Втората македонска кошаркарска лига. Сезоната започнала на 16 октомври 2010 година, а завршила на 17 април 2011 година. Во оваа сезона првак бил Вардар.
1 Екипи
Екипа, Град, Сала
Вардар, Скопје, СРЦ Кале (мала сала)
Водњански Лисици, Скопје
Гостивар 2009, Гостивар, Младост
Гоце Делчев, Штип, Јордан Мијалков
Кожув, Гевгелија, 26 Април
Милениум, Струмица
Неготино, Неготино
Тетекс ТТК, Тетово, Училишна сала Никола Штејн
Фруктал Јуниор, Скопје
2 Табела
Екипи кои напреднале во Првата лига мажи
Екипа која отпаднала во Третата лига мажи
Место, Екипа, Победи, Порази, ПостигнатиКошеви, ПримениКошеви, КошРазлика, Бодови, Забелешка
1., Вардар, 16, 0, 1548, 1067, + 481, 32
2., Кожув, 13, 3, 1357, 1124, + 233, 29
3., Фруктал Јуниор, 10, 6, 1343, 1299, + 44, 26
4., Гоце Делчев, 9, 7, 1098, 1058, + 40, 25
5., Водњански Лисици, 8, 8, 1116, 1145, - 29, 24
6., Тетекс ТТК, 7, 9, 1102, 1190, - 88, 23
7., Милениум, 4, 12, 1133, 1256, - 123, 20
8., Неготино, 2, 14, 1124, 1464, - 340, 18, 2-0; +18
9., Гостивар 2009, 3, 13, 1116, 1348, - 232, 18<sup>1</sup>, 0-2; -18
1 Гостивар 2009 бил казнет со еден бод поради неодигран натпревар.
Извор:
3 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига 2010/11
* Куп на Македонија 2011
И сѐ стана месечина

И сè стана месечина (бугарски: ''И всичко стана луна'') е збирка раскази на бугарскиот писател Георги Господинов од 2013 година.
1 Содржина
Збирката содржи 19 раскази:* 8 минути и 19 секунди
* Пред хотелот „Бугарија“
* Привиденија
* Таткопосвојување
* Обичај
* Азбука на жени
* Да ја побараш Карла во Лисабон
* Do Not Disturb
* Богот на имињата
* Ќерка
* О Хенри!
* За Лора
* Чај од вишни
* Фотографија
* Средба со флорал
* Ликови од последните денови
* Старецот и морето
* Six Degrees of Separation
* И сè стана месечина
2 За збирката
Веднаш по објавувањето, збирката постигнала голем успех и станала најпродавана книга во Бугарија. Некои од расказите претходно веќе биле објавени во неколку антологии, на различни јазици. Според зборовите на самиот автор, расказите во книгата имаат заедничка атмосфера и сите ги поврзува заедничка логика. Книгата се одликува со префинета поетика, со лирско истражување на деталите и на доживувањата и обилува со многу емоции, а во неа авторот покажува голем интерес за невидливото.
Суперпартнер

Суперпартнер (или счестичка) — хипотетичка елементарна честичка предвидена со суперсиметријата, една од тековните синергистички теории во честичната (високоенергетска) физика.
Суперпартнерите на постоечките фермиони се нарекуваат со додавање на претставката ''с-'' (што означуа „супер“ како во ''счестичка'') пред името на фермионот, како на пр. „сврвен кварк“. Суперпартнерите на бозоните пак, ја носат наставката ''-ино'', како на пр. глуино; а сите баждарни суперпартнери се нарекуваат гејџина.
1 Теориски предвидувања
Според теоријата за суперсиметријата, секој фермион треба да има партнерски бозон (суперпертнер), а секој бозон треба да и има партнерски фермион. Точната ''ненарушена'' суперсиметрија вели дека честичката и нејзиниот суперпартнер треба да имаат иста маса. Засега не е пронајден ниеден суперпартнер на честичките по стандардниот модел. Ова може да значи дека суперсиметријата е погрешка како претпоставка, или дека суперсиметријата не е точна ''ненарушена'' симетрија на природата. Доколку се пронајдат суперпартнери, нивните маси треба да укажуваат на размерот во кој се нарушува суперсиметријата.
Честичките кои се реални скалари (како аксионот), имаат фермионски суперпартнери покрај реланото скаларно поле. Кај аксионите, овие честички се нарекуват аксина или саксиони.
Во дополнетата претстава за суперсиметријата, секоја честичка може да има повеќе од една суперчестичка. На пример, доколку има два примерока на суперсиметријата во четири димензии, фотонот би имал два фермионски и еден скаларен суперпартнер.
Во нула димензии, може да постои суперсиметрија без суперпартнери, но ова е единствен можен случај.
2 Предизвикување на суперпартнери во забрзувач
Доколку теоријата за суперсиметријата е точна, се очекува ваквите честички да се појават во високоенергетски забрзувач на честички. Ова не би било лесна задача, бидејќи ваквите честички може да имаат маса до илјадапати поголема од нивните „реални“ партнери.
Некои истражувачи се надеваат дека Големиот хадронски судирач на ЦЕРН ќе даде докази за постоењето на суперпартнерските честички. но засега нема такви наоди.
3 Поврзано
* Чарџино
* Глуино
* Гравитино — суперпартнер на хипотетичкиот гравитон
* Хигсино
* Неутралино
* Сфермион
Втора македонска кошаркарска лига 2011/12

Втората македонска кошаркарска лига 2011/12 било 20. издание на Втората македонска кошаркарска лига. Сезоната започнала на 22 октомври 2011 година, а завршила на 28 април 2012 година. Во оваа сезона првак бил Милениум.
1 Екипи
Екипа, Град, Сала
Ангели, Скопје, Училишна сала Независна Македонија
Борец Баскет, Велес, Гемиџии
Водњански Лисици, Скопје, Јане Сандански
Гоце Делчев, Штип, Јордан Мијалков
Ултимејт Баскет / Кралеви<sup>1</sup>, Прилеп, Тутунски Комбинат
Милениум, Струмица, Училишна сала Никола Карев
Неготино, Неготино, Младост
Пелистер Спорт, Битола, Младост
Тетекс ТТК, Тетово, Училишна сала Никола Штејн
Фруктал Јуниор, Скопје, Училишна сала Методија А. Ченто
1 Кралеви до деветтото коло настапувал под името Ултимејт Баскет.
2 Табела
Екипи кои напреднале во Првата лига мажи
Екипа која отпаднала во Третата лига мажи
Место, Екипа, Победи, Порази, ПостигнатиКошеви, ПримениКошеви, КошРазлика, Бодови, Забелешка
1., Милениум, 14, 4, 1555, 1313, + 242, 32, 1-1; +19
2., Пелистер Спорт, 14, 4, 1396, 1302, + 94, 32, 1-1; -19
3., Водњански Лисици, 13, 5, 1427, 1308, + 119, 31
4., Ангели, 12, 6, 1473, 1441, + 32, 30
5., Гоце Делчев, 11, 7, 1376, 1283, + 93, 29
6., Кралеви, 8, 10, 1416, 1422, - 6, 26
7., Борец Баскет, 6, 12, 1418, 1545, - 127, 24
8., Фруктал Јуниор, 5, 13, 1439, 1525, - 86, 23, 2-0; +42
9., Тетекс ТТК, 5, 13, 1380, 1520, - 140, 23, 0-2; -42
10., Неготино, 2, 16, 1296, 1517, - 221, 20
Извор:
3 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига 2011/12
* Куп на Македонија 2012
Јогурт

Јогурт ― производ кој се создава преку природна постапна на ферментација на млекото со помош на бактерии. Со делувањето на бактерите доаѓа од ферментација при што млечниот шеќер (лактоза) преминува во млечна киселина. Овој процес се користи при индустриско добивање на јогурт.
1 Подготовка
Под поимот јогурт како производ се подразбира полутечен млечен производ кој се добива со загревање на млекото и додавање на бактериите на млечните киселини (''Lactobacillus bulgaricus'' и ''Streptococcus thermophilus'').
На температура од 42°-45 °C за 2-4 часа доаѓа до ферментација и скиселување на млекото. Потоа, јогуртот се лади со што се успорува скиселувањето и се продолжува трајноста. Јогуртот содржи околу 0,7% млечни киселини.
Јогуртот може да се подготви и дома. Потребно е да го загреете млекото на 40-42 °C, се додава малку јогурт (на 2 литра млеко доволно е 1 децилитар јогурт), добро ќе го измешате и ќе го оставите поклопено на топло место 2-3 часа. После тоа треба го ставите во фрижидер.
2 Хранливост
Јогуртот е богат со белковини, калциум, витамин Б2 (конкретно рибофлавин) и Витамин Б12.
Луѓето кои не поднесуваат млечен шеќер (лактоза) може слободно да пијат јогурт, бидејќи лактозата во процесот на ферментација се претвора во млечна киселина. Исто така, јогуртот се користи и во медицината, конкретно за лечење на проблеми во системот за варење и за спречување дијареја предизвикана од антибиотици.
Марко Иванов

Марко Иванов Петров, нарекуван Мати и Карамата — македонски револуционер, костурски војвода на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација.
1 Животопис
Иванов е роден во 1877 година во кајларското село Паљор (денес ''Фуфас''), денес во егејскиот дел на Македонија). По влегувањето во редовите на ВМОРО, се занимавал со достава на оружје за организацијата. Во 1903 година влегол во илегала и бил четник кај поручникот Георги Папанчев. Во мај присуствувал на Смилевскиот конгрес. За време на Илинденското востание бил војвода на загоричкиот центар во Костурскиот реон и учествувал во преземањето на гратчињата Невеска и Клисура, каде потоа бил назначен за комендант на Клисура. Подоцна неговата чета успеала да задржи една турска офанзива од Костур кон Маврово. По востанието се префрлил во Бугарија и се занимавал со трговија.
За време на избувнувањето на Првата балканската војна во 1912 година бил војвода на чета №17 на Македонско-одринските доброволни чети, составена од 12 лица. Преминал во Костурско заедно со четите на Георги Попхристов, Павел Христов и Христо Цветков. Дејствувал со четата на Васил Чекаларов, а потоа и во походот на Здружената партизанска чета на Македонско-одринските доброволни чети кон Костурско во 1913 година. После тоа преминал во Тиквешијата, каде учествувал во Тиквешкото востание.
За време на Првата светска војна служел во Петтиот пешадиски македонски полк на еденаесеттата македонска воена дивизија на бугарската армија. Учествувал во дејноста на Илинденската организација. Починал од болест во 1933 година во Софија, Бугарија.
2 Галерија
Изабел Ипер

Изабел Ан Мадлен Ипер (родена на 16 март 1953 г.) — француска и театарска глумица која играла во повеќе од сто филмови и телевизиски продукции почнувајќи од нејзиното филмско деби во 1971 година. Таа ја освоила наградата БАФТА за најперспективна глумица за нејзината изведба во ''Плетачка на тантели'' (1977), како и наградата Сезар за најдобра глумица за изведбата во ''Церемонија'' (1995). Таа е глумица со најмногу номинации за наградата Сезар, со вкупно 16 номинации. Во 1994 година, Ипер била прогласена за витез со Францускиот орден за заслуги, а потоа во 2005 година била унапредена на офицер. Таа била прогласена за витез со орденот Легија на честа во 1999 година и унапредена во офицер во 2009 година.
Првата номинација за наградата Сезар, Ипер ја имала за изведбата во ''Алоис''. Таа ја добила наградата најдобра глумица што ја доделува Канскиот филмски фестивал за изведбите во ''Виолет Нозиер'' (1978) и ''Пијанистка'' (2001) и наградата Волпи пехар за најдобра глумица на Венецијанскиот филмски фестивал за изведбите во ''Приказна за жените'' (1988) и ''Церемонија'' (1995). Нејзини други значајни филмови во Франција се ''Лулу'' (1980), ''Разделба'' (1994), ''8 жени'' (2002), ''Габриела'' (2005) и ''Љубов'' (2012). Како една од најплодните глумици на меѓународна сцена, Ипер работела на филмови во Италија, Русија, Средна Европа и на Азискиот континент. Значајни филмови на англиски јазик во кои таа глумела се: ''Врата на рајот'' (1980), ''Го сакам Хакабис'' (2004), ''Исчезнувањето на Елеонор Ригби'' (2013) и ''Погласно од бомби'' (2015).
Во 2016 година, Ипер добила пофалби за работата во филмовите ''Таа'' и ''Во исчекување'', освојувајќи ги наградите за најдобра глумица на националното друштво на филмски критичари и здруженијата на филмски критичари на Њујорк и Лос Анџелес двата филма. Таа исто била прогласена за глумица на годината од страна на здружението на филмски критичари на Лондон. За изведбата во ''Таа'', Ипер добила Златен глобус за најдобра глумица во драма и номинација за Оскар за најдобра глумица.
Себуански јазик

Себуански, или познат и како висајски, — австронезиски јазик, кој се зборува на Филипините од околу 20 милиони луѓе. Јазикот се зборува во јужните делови на државата каде е и регионален јазик. Јазикот е втор најголем во државата, веднаш за тагалскиот, и најголем од групата на висајски јазици.
Себуанскиот има најголем број луѓе кои го зборуваат иако не бил дел од образовниот систем до 2012 година. Јазикот е лингва франка во јужните делови на Филипините. Името на јазикот потекнува од островот Себу.
1 Фонологија
1.1 Самогласки
Во прилог следува самогласниот систем на себуанскиот, со дадени графеми во заграда:
+caption самогласки
, предни, централни, задни
затворени, (i), (u)
средни, (e), (o)
отворени, (a)
До пред колонијалниот период (некаде 16 век) јазикот имал само 3 самогласки: , и . Бројот на самогласки се зголемил на 5, односно дополнителни две („о“ и „е“) биле преземени од шпанскиот. Сепак гласовите o и у, како и e и и се уште алофони.
1.2 Согласки
Во прилог следува преглед на согласките со соодветните графеми во заграда:
, билабијални, забни, непчани, веларни, глотални
носни, (m), (n), (ng)
експлозивни, (p), (b), (t), (d), (k), g (g), (see text)
фрикати, (s), (h)
африкати, (ch/ty/ts), (j/dy)
апроксимантни(латерални), (y), (w)
(l)
вевни, ɾ̪ (r)
2 Поврзано
* Филипински јазици
* Себуанци
* Јазици во Филипините
Марјан Јанески

Марјан Јанески (роден на во Гостивар) — македонски кошаркар и поранешен член на македонската машка репрезентација. Тој настапува за кошаркарскиот клуб Гостивар.
1 Кариера
1.1 Клупски настапи
Својата професионална кариера ја започнал гостиварски Маврово во 2006 година. Во Маврово играл сè до крајот на 2007 година. Во јануари 2008 година, за време на полусезоната, Марјан Јанески се префрлил во Работнички. За сезоната 2008/09, Јанески бил вклучен во екипата на Работнички, но потоа бил пратен на позајмица во Торус. За следната сезона целосно се префрлил во Торус каде играл сè до 2011 година. Во јули 2011 година, Јанески се префлил во МЗТ Аеродром. Во МЗТ, Јанески останал сè до ноември истата година, кога се префрлил во Куманово 2009. За сезоната 2017/18, тој ја продолжил соработката со Куманово. За сезоната 2018/19, Јанески се преселил во Работнички. Со Работнички, Јанески го освоил Купот 2019, додека во Првенството бил вицепрвак. На почетокот на август 2019 година, Јанески бил во преговори со Куманово. Во средината на август, Јанески официјално ги сменил клупските бои и по вторпат заиграл за Куманово. За сезоната 2020/21, во средината на јуни 2020 година, тој потпишал двогодишен договор со Гостивар.
2 Успеси
2.1 Титули
2.1.1 Работнички
*Прва македонска лига (1) : 2008/09 (пратен на позајмица)
*Куп на Македонија (1) : 2019
2.2 Признанија
* Трета најдобра петорка на сезоната 2016/17* Втора најдобра петорка на сезоната 2017/18* Најдобра домашна петорка на сезоната 2017/18* Најдобра домашна петорка на сезоната 2018/19* Почесно споменување во сезоната 2018/19* Најдобра домашна петорка на сезоната 2019/20* Почесно споменување во сезоната 2019/20
Ирена Колесар

Ирена Колесар била југословенска глумица. Ирена Колесар е година во Словенски Брод.
1 Животопис
Кога била на деветгодишна возраст со своите родители се преселила во Загреб. На свој 17 години се приклучила на партизаните и станала борец ма Тринаесеттата пролетерска бригада " Раде Кончар " . Глумецот Јожа Грегорин ја вклучил во театарската група на таа бригада,а потоа и во театарот на народното ослободуваче на Хрватска. Таму го запознала глумецот Шиму Шиматовиќ со кои се венчала во јуни 1944 година на конгресот за културни работници во Топуска. По ослободувањето се вратила во Загреб каде што е примена во ансамблот на Хрватскиот народен театар.
Значаен дел од глумачката кариера ја посветила на театарот. Има постигнати значаини улоги како Лаура во " Стаклена менажерија " и Хидвига во " Дивата патка ", неприкосновено станала прва дама на загребовата театарска сцена. Бојан Ступица, тогашен управник на Југословенскиот драмски театар успеал да ја донесе Ирена Колесар во Белград и да ја ангажира за својот театар. Нејзината прва улога била Јулија во Шекспировата трагедија " Ромео и Јулија ". Во Југословенскиот драмски театар Ирена Колесар работела сè до 1973. Во тој период оставила голем број значајни улоги една од нив е улогата како Офелије во филмот " Хмелут ". 1973 година се пензионирала и се вратила во Загреб. По заминувањето во пензија учествувал во неколку телевизиски и театарски проекти. Филмската и театарската слава во тоа време не носела материјални придонеси. Починала на 3 септември 2002 во старечки дом " Ксавер " во Загреб.
Љубовната песна на Џ. Алфред Пруфрок

Љубовната песна на Ј. Алфред Пруфрок и други согледувања (англиски: ''The Love Song of J. Alfred Prufrock and Other Observations'') - збирка песни на англискиот поет Т. С. Елиот, за првпат објавена во 1917 година од издавачката куќа „Егоист“ (''The Egoist Ltd.'') од Лондон.
1 Содржина
Збирката содржи вкупно 12 песни, вклучувајќи и некои од најдобрите и најпознатите песни на Т.С. Елиот, како што се: „Љубовната песна на Ј. Алфред Пруфрок“, „Портрет на дама“ (''Portrait of a Lady''), „Воведи“ (''Preludes''), „Рапсодија во ветровита ноќ“ (''Rhapsody on a Windy Night'') итн. Некои песни во збирката претходно биле објавени самостојно, во разни списанија. На пример, песната „Љубовната песна на Алфред Ј. Пруфрок“била објавена во 1915 година, кога списанието „Поезија“ од Чикаго ја објавило по препорака од неговиот европски дописник, Езра Паунд. Во таа прилика, Паунд напишал писмо до главната уредничка на списанието, Хериет Монро, наведувајќи: „Елиот ми ја испрати најдобрата песна од некој Американец што до сега сум ја имал (во рацете) или сум ја видел... ќе ја имате за неколку дена. Тој е единствениот Американец за кој знам дека го постигнал она што можам да го наречам адекватна подготовка за пишување...и запаметете ја оваа дата (30.9.1914) во бележникот“.
2 За збирката
Збирката е посветена на Жан Верденал (''Jean Verdenal''), кој погинал во 1915 година, во Битката кај Дарданелите, за време на Првата светска војна. Под посветата, Елиот ги ставил следниве стихови:
Or puoi la quantitate
comprender dell' amor ch'a te mi scalda,
quando dismento nostra vanitate,
trattando l'ombre come cosa salda.
3 Критички осврт кон збирката
Непосредно по појавувањето, збирката била неповолно дочекана од книжевната критика. Така, во една непотпишана критика во „Литературниот додаток на Тајмс“ (''The Times Literary Supplement'') од 21 јуни 1917 година било наведено: „Фактот што овие работи се случиле во умот на господинот Елиот сигурно дека е од најмала важност за кого било, дури и за него самиот. Сигурно е дека немаат никаква врска со поезија...“
Никола Михов

Никола Михов Јановски (, Леринско - 1 август 1907 во , Костурско) — македонски револуционер, костурски војвода, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Никола Михов е роден во леринското село Желево, тогаш во Отоманското Царство. Неговиот брат Михо Јановски работел на чифликот на Хусеин ефенди, близу до Желево. Жителите на Желево имале долгогодишни спорови со Хусеин во врска со сопственоста на земјата. Никола Михов Јановски бил еден од најактивните жители на селото, кои нанесувале штета на чифликот на Хусеин, поради што преминал во илегала. Ваквите активности имале за цел да го натераат Хусеин ефенди да им ја продаде земјата на селаните. Никола Михов Јановски бил дел од ајдучката чета на Коте Христов до 1904 година, кога Коте преминал на страната на грчката вооружена пропаганда. Заедно со желевците Трајко Додев, Јото Лулев (Љулов), Богдан Трпчев и Васил Павлев, формирал селска чета на ВМОРО.
Трговецот од Желево Хаџи Павле, брат на Васил Павлев, бил убиен од гркоманската чета меѓу Песодер и Желево. Како одговор за ова, четата на ВМОРО го убила гркоманскиот кмет на Желево, Ламбро Николов.
Во текот на 1905 година, четата ја разбила грчката чета на капетанот Георгиос Манолис, како и друга грчка чета крај Оровник. Заедно со четите на Пандо Кљашев, Атанас Кршаков, Кузо Блацки и Митре Влаот учествувале во редица борби со андартите и турскиот аскер в околината.
Во текот на ноември 1906 година, учествувале во борба во која бил убиени андартите Павел Киров и Димитар Далипо, во Габреш заедно со четата на Георгиос Цондос, во Нивици и Претор. Четата запленила грчки тајни шифри и со нивна помош подготвиле заседа на раководителот на грчката пропаганда во Желево, поп Ставре и го убиле.
Никола Михов и неговите борци учествувале на советувањето во Дреновени со Христо Цветков и реонските раководители на 1 август 1907 година, но биле предадени и во борба со Турците останале живи само Христо Цветков и Трајко Додов, кои пребегале во Желево.
Историчарот на Желево Фото Томев, за Никола Михов Јановски напишал:Никола М. Јановски се покажал како голем херој. Името му станало популарно, легендарно. Луѓето го почитувале како втор Крали Марко.
Нова Англија

Нова Англија (|New England) — област во Соединетите Американски Држави. Се состои од 6 сојузни држави: Мејн, Вермонт, Њу Хемпшир, Масачусетс, Конектикат и Род Ајленд. Најголемиот град како и економско-културно средиште е Бостон.
Ананка (месечина)

Ананка (|Ανάγκη) — неправилна месечина на Јупитер. Откриена е од Сет Барнс Николсон во опсерваторијата „Маунт Вилсон“ во 1951 г и наречена по Ананка, старогрчка божица на неизбежноста и мајка на мојрите.
Месечината го добила ова име дури во 1975 г.; пред тоа била позната како . Меѓу 1955 и 1975 г. понекогаш се нарекувала „Адрастеја“ — име кое денес го носи друга месечина на Јупитер.
По месечината е наречена Ананкината група, која се состои повратни неправилни месечини кои кружат околу Јупитер помеѓу 19,3 и 22,7 Гм при наклони од околу 150°.
1 Орбита
Ананка кружи околу Јупитер по висока повратна орбита со големо занесување и голем наклон. Од 2000 г. наваму се откриени осум неправилни месечини околу Јупитер кои следат слични орбити. Сознанијата за орбиталните елементи на Ананка се од јануари 2000 г. Истите постојано се менуваат поради Сончевите и планетарните растројувања. Дијаграмот подолу ја прикажува орбитата на Ананка во однос на другите повратни неправилни Јупитерови месечини. Занесувањето на орбитите е претставено со жолти отсечки (кои се протегаат од перицентар до апоцентар). За упат е дадена и најнадворешната правилна месечина, Калиста.
Земајќи ги овие орбитални елементи и досега познатите физички особености, Ананка се смета за најголем остаток од распарчување со кое е создадена Ананкината група.
2 Физички особености
Во видливиот спектар, Ананка се јавува како неутрална до светлоцрвена (бојни показатели B-V=0,90 V-R=0,38).
Во инфрацрвениот спектар, Ананка е слична на астероидите од типот P, но со можно присуство на вода.
3 Поврзано
* Неправилна месечина
* Јупитерови месечини
4 Наводи
* Ефемерида:
Апигенин

Апигенинот е природен производ кој припаѓа на флавонската класа и претставува агликон на некои гликозиди.
1 Извори во природата
Апигенинот е присутен во многу растенија, како што се магдонос, целер и камилица. Особено е присутен во цветовите на камилицата, каде сочинува 68% од вкупните флавоноиди.
2 Гликозиди
Природните гликозиди, составени од апигенин и шеќер вклучуваат:
* Апиин (апигенин 7-''O''-апиогликозид), изолиран од магдоносот и од целерот
* Апигетрин (апигенин 7-гликозид)
* Витексин (апигенин 8-''C''-гликозид)
* Изовитексин (апигенин 6-''C''-гликозид)
Хуманитарнонаучен колеџ

Хуманитарнонаучен колеџ (|liberal arts college) — американски вид на високошколска установа чија дејност е образување на додипломски студенти при областите на хуманитарните науки. Кога се вели „хуманитарни науки“ во оваа поврзаност не се мисли на ''седумте хуманитарни науки од ''стариот и средниот век. Ваквите установи се одликуваат со наставна програма која има за цел пренесување на општи спознанија и развивање на сеопфатни интелектуални способности, за разлика од наставни програми сосредоточени професионално, стручно, знаетски или техничко, коишто се нудат при специјализираните програми на други универзитети, како што се истражувачките универзитети (англсики: Research Universities), медицинските универзитети, народните универзитети, за-профит универзитетите, политехничките или техничките факултети, и др.
Иако првата програма во историјата е од Европа, овој вид на образование сега е најприсутно во Соединетите Држави, и најчесто поимот „хуманитарнонаучен колеџ“ се поврзува со тие установи. Најпознати такви колеџи се „Мали“ (Амхерст, Вилијамс, и Веслијан) или „Мала Бршленова Лига“ во Новоанглиската Област (САД).
Примери за колеџи на хуманитарнонаучните колеџи во други земји вклучува Бишопс и Маунт Алисон во Канада, Европскиот колеџ на хуманитарните науки во Германија, Рузвелтовата Академија  и Универзитетскиот Колеџи во Амстердам како и Утрехт во Холандија. Сепак, особено во Европа, образованието кои се пренесуваат во овие колеџи најчесто се среќава во гимназиите. Искуството со кое се стекнуваат студентите на хуманитарнонаучните колеџи во САД е т.н. американско искуство и обидите да се понуди нешто слично надвор од САД најчесто биле неуспешни.
Неколку основни одлики по кои се разликуваат колеџите на хуманитарнонаучните колеџи од пососредоточените установи од високото образование:
* хуманитарнонаучните колеџи се помали, што обично значи дека секој студент добива повеќе внимание. Соодносот на бројот на студенти наспрема професори кај нив е обично помал. Предавањата ги држат исклучиво професорите (а не асистентите, што е практика во останите универзитети) и тоа во помали групи, со поголем пристап на студентите до професорот.
* хуманитарнонаучните колеџи се резиденцијални, што значи дека студентите живеат и студираат далеку од дома, често за првпат, и учат да живеат со други. Колеџите често се наоѓаат во гратчиња, каде студентскиот живот игра исклучителна општествена улога, а резиденцијалниот аспект ги изложува студентите на различни културни, политички и интелектуални настани кои не би биле на дофат во нерезиденцијалните средини.
* хуманитарнонаучните колеџи обично вклучуваат две години на општи студии од хуманитарните науки, науки и уметности, односно вклучуваат стекнување на општо сознанине пред студент да го утврди главната поле на изучување, звањето (|major).
Претседателски избори во Франција (2017)

Претседателски избори во Франција во 2017 година — редовни претседателски избори во Франција кои се одржале на 23 април (прв круг) и 7 мај (втор круг) 2017 година. Поради тоа што ниеден од кандидатите не го освоил потребното мнозинство во првиот круг, се одржал втор круг помеѓу кандидатите Емануел Макрон од движењето Напред! (|En Marche!) и Марин Ле Пен од Националниот фронт. На овие избори Макрон победил со убедлива разлика на 7 мај.
1 Резултати
Кандидат, Партија, прв круг, втор круг
Бр. на гласови, %, Бр. на гласови, %
Емануел Макрон, Напред!, EM, 24,01%, 66,10%
Марин Ле Пен, Национален фронт, FN, 21,30%, 33,90%
Франсоа Фијон, Републиканска партија, LR, 20,01%
Жан-Лук Меленшон, Непоколеблива Франција, FI, 19,58%
Беноа Хамон, Социјалистичка партија, PS, 6,36%
Никола Дипон-Ењан, Издигни се Франција, DLF, 4,70%
Жан Ласал, Отпор!, 1,21%
Филип Путо, Нова антикапиталистичка партија, NPA, 1,09%
Франсоа Аселино, Популарна републиканска унија, UPR, 0,92%
Натали Арто, Работничка борба, LO, 0,64%
Жак Шеминад, Солидарност и прогрес, S&P, 0,18%
Вкупно, 100%, 100%
Важечки ливчиња, 97,43%, 88,48%
Празни ливчиња, 1,78%, 8,52%
Неважечки ливчиња, 0,78%, 3,00%
Излезност, 77,77%, 74,56%
Воздржани, 22,23%, 25,44%
Регистрирани гласачи
Пиратите од Карибите: Проклетството на Црниот бисер

''Пиратите од Карибите: Проклетството на Црниот бисер'' (англиски: ''Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl'') — американски филм од 2003 година, во режија на Гор Вербински. Главните улоги во филмот ги толкуваат: Џони Деп, Џефри Раш, Орландо Блум, Кира Најтли, Џек Девенпорт и Џонатан Прајс. Во 2004 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ во пет категории, а истата година ја освоил наградата на БАФТА во категоријата за најдобра шминка. Исто така, Џони Деп ја освоил наградата на МТВ (''MTV Movie Awards'') за најдобар глумец. Вкупно, филмот освоил 31 награда, а имал 93 номинации за разни награди.
1 Содржина
Пиратите предводени од капетанот Џек Спароу украле ковчег со златници од времето на Ацтеките и поради тоа биле проколнати така што се претвораат во чудовишта. Од проклетството се спасил само Џек Спароу (го игра Деп), благодарение на тоа што неговиот прв помошник, Барбоса (го глуми Раш), организирал бунт на бродот „Црниот бисер“, оставајќи го Спароу на еден пуст остров. Пиратите мораат да го најдат синот на пиратот Вилијам Тарнер, кој го поседува последниот златник од ковчегот и чија крв може да го тргне проклетството. Затоа, тие напаѓаат една англиска тврдина и притоа, наместо синот на пиратот, ковачот Вил Тарнер (го игра Блум), по грешка ја заробуваат ќерката на гувернерот на тврдината, Елизабет (ја игра Најтли). Истовремено, во тврдината е затворен Спароу, но него го ослободува ковачот Тарнер, со цел да го однесе на островот каде се кријат пиратите. Спароу и Тарнер успеваат да украдат брод, а потоа наоѓаат и морнари и одат на островот. Таму, пиратите пролеваат крв од Елизабет, но не успеваат да ја поништат магијата. Тарнер ја спасува саканата девојка, но го остава Спароу на милоста на пиратите. За кратко време, пиратите повторно го заробуваат бродот на кој се наоѓаат Тарнер, Елизабет и морнарите при што ги оставаат Елизабет и Спароу на пуст остров.
Сепак, таму пристигнува брод на англиската морнарица и Елизабет и Спароу се спасени. Тогаш, Елизабет бара од капетанот на бродот, Норингтон (го игра Девенпорт) да тргне во потрага по Тарнер, ветувајќи дека ќе се омажи за него. Така, англиската војска оди на островот каде се кријат пиратите на Барбоса. Таму, Спароу со лукавство успева да украде еден златник од проклетото богатство, со што станува бесмртен, а потоа го убива Барбоса, додека англиската војска ги убива останатите пирати. Кога се враќаат во тврдината, Спароу е осуден на смртна казна, но од самата бесилка го спасува Тарнер. Спароу успева да избега, а Елизабет признава дека го сака Тарнер, откажувајќи ја свршувачката со Норингтон.
2 Улоги
Џони Деп, капетан Џек Спароу
Орландо Блум, Вилијам „Вил“ Тарнер
Кира Најтли, Елизабет Свон
Џефри Раш, капетан Хектор Барбоса
Џек Давенпорт, комодор Џејмс Норингтон
Џонатан Прајс, гувернер Ведерби Свон
Кевин Макнали, Џошами Гибс
Зои Салдана, Анамарија
Ли Аренберг, Пинтел
Макензи Кук, Рагети
Дејвид Бејли, Котон