procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Лаумонтит

Лаумонтит — минерал од зеолитната група. Неговата молекуларна формула е , и претставува хидриран калциум-алуминиум силикат. Калиумот или натриумот можат да го заменат калциумот, но само во многу мали количини.
Тој е моноклиничен и има просторна група C2/m. Формира призматични кристали со дијамантски пресек и аголен завршеток. Кога е чист, тој е безбоен или бел. Нечистотиите може да го обојат портокалово, кафеаво, сиво, жолтеникаво, розово или црвеникаво. Има совршено расцепување на [010] и [110], а неговото кршење е конхоидно. Тој е многу кршлив, неговата тврдост на Мосовата скала е 3,5-4. Има стаклест сјај и бел пресек. Се наоѓа во хидротермални наслаги оставени во варовнички карпи, често формирани како резултат на секундарна минерализација. Меѓу видовите карпи кои го содржат се: базалт, андезит, метаморфни карпи и гранити. Се формира на температура од околу 100 °C (212 °F) и станува нестабилен над околу 150 °C, па затоа неговото присуство во седиментните карпи укажува дека тие доживеале средна дијагенеза.
Идентификацијата на лаумонтитот датира од раните денови на минералогијата. Првпат бил именуван ломонит од Р. Џејмсон (''Систем на минералогија'') во 1805 година, а бил именуван лаумонит од Рене Жист Ауј во 1809 година. Сегашното име му го дал К.Ц. фон Леонард (''Handbuch der Oryktognosie'') во 1821 година. Бил именуван по Жиле де Ламон, кој собрал примероци од рудници за олово во Иелгоат, Бретања, што претставува негова типична локација.
Ламонтитот лесно дехидрира кога се складира во средина со ниска влажност. Кога е свежо собран, ако веќе не е изложен на околината, може да биде проѕирен или транспарентен. Во период од часови до денови, губењето на вода го претвора во непроѕирно бела боја. Во минатото, овој вид се нарекувал леонхардит, иако ова не е валиден минерален вид. Дехидрираниот лаумонтит е многу ронлив, честопати паѓа во прав при најмал допир.
Тоа е вообичаен минерал, кој се наоѓа низ целиот свет. Може да биде локално изобилен, формирајќи шевови и вени. Често се поврзува со други зеолити, особено стилбитот и хеуландитот. Значајни наоѓалишта се Индија; Патерсон, Њу Џерси; Пајн Крик, Калифорнија; Исланд; Шкотска; и Заливот Фанди, Нова Шкотска. Прехнитни псевдоморфи по ломонтитот (епиморфи) биле пронајдени во Индија.
Каспер Томасјак

Качпер Томасјак (роден на 20 јануари 2007 година) — полски ски-скокач. Тој има освоено сребрен медал во индивидуалната дисциплина нормален рид и бронзен медал во индивидуалната дисциплина голем рид на Зимските олимписки игри 2026.
1 Кариера
Томасјак се натпреварувал на Светското првенство во нордиско јуниорско скијање во 2023 година и освоил сребрен медал во дисциплината екипна трка по нормален рид. За време на Купот 2022–23, тој ја оствари својата прва победа во кариерата на Купот на 9 март 2023 година. Тој ја претставувал Полска на Зимските младински олимписки игри 2024 година и завршил на петтото место во мешаната екипна трка по нормален рид, и на седмо место во индивидуалната трка во нормален рид.
За време на Континенталниот куп на ФИС во скијачки скокови 2025–2026, тој ја освоил летната титула во генералниот пласман, завршувајќи со 362 поени. По освојувањето на Континенталниот куп, тој бил повикан да се натпреварува на Светскиот куп. За време на турнирот „Четири ридови“ 2025–26, тој го заработил својот прв пласман меѓу првите десет на турнирот „Четири ридови“ на 1 јануари 2026 година. За време на Светскиот куп на ФИС во скијачки скокови 2025–2026, тој го заработил својот прв подиум на супер тим на 10 јануари 2026 година, завршувајќи на третото место.
Потоа тој бил избран да ја претставува Полска на Зимските олимписки игри 2026. Томасјак освоил сребрен медал во дисциплината поединечно трчање на голем рид со резултат од 270,7. Ова беше првиот медал на Полска на Зимските олимписки игри 2026. Тој исто така освои бронзен медал во дисциплината поединечно трчање на голем рид со резултат од 291,2.
Перин Лафон

Перин Лафон (родена на 28 октомври 1998 година) ― француска скијачка. Таа е олимписка шампионка во 2018 година и шесткратна светска шампионка.
1 Кариера
Лафон го освоила златниот медал на Зимските олимписки игри 2018 во дисциплината могулс, и била двапати последователен победник на Светскиот куп во скијање слободен стил на ФИС во сезоните 2018–2019 и 2019–2020 година.
На 8 март 2021 година, Перин Лафон победила во натпреварот во скијање дисциплина могул на светското првенство на патеката Алмати во Казахстан.
На 11 февруари 2026 година, Лафон го освои бронзениот медал во дисциплината могул на Зимските олимписки игри 2026 во Валтелина.
2 Олимписки резултати
* 2 медали – (1 златен, 1 бронзен)
3 Резултати од Светско првенство
* 8 медали – (6 златни, 1 сребрен и 1 бронзен)
4 Резултати од јуниорски светски првенства
* 5 медали – (3 златни и 2 бронзени)
Лара Кип

Лара Михаела Кип (родена на 4 октомври 2002 година) — австриска санкачка. Таа е трикратна светска шампионатка.
1 Кариера
Кип била избрана за да се натпреварува на Зимските младински олимписки игри 2020 во двојки, меѓутоа, нејзината соиграчка во двојки, Селина Егле, доживеа фрактура за време на тренинг сесијата, и таа морала да се повлече од натпреварувањето.
Кип го направила своето меѓународно деби за Австрија на Светското првенство во санкање во 2023 година, каде што таа освоила сребрени медали во двојки и спринт во двојки, заедно со нејзината соиграчка во двојки, Селина Егле.
На Светското првенство во санкање на ФИЛ во 2024 година, таа освоила злато во двојки со време од 1:24.761.
Во јануари 2025 година, таа се натпреварувала на Европското првенство во санкање на ФИЛ во 2025 година и освои златни медали во двојки и екипна штафета. Потоа таа се натпреварувала на Светското првенство во санкање на ФИЛ во 2025 година и освоила златен медал во првиот натпревар во мешани двојки на Светското првенство во санкање на ФИЛ со време од 1:22.894. Таа исто така, се натпреварувала во натпреварот во двојки и го срушила рекордот на атлетската патека со нивното прво трчање, со време од 38.858 секунди. Тие завршија со време од 1:17.724, освојувајќи го вториот златен медал по ред.
Во јануари 2026 година, таа се натпреварувала на Европското првенство во санкање на ФИЛ во 2026 година и освоила сребрени медали во двојки и екипна штафета. Потоа таа освоила златен медал на првото Европско првенство во мешани двојки, со рекорд на патеката во санкање во Оберхоф од 1:34.156.
Таа ја претставувала Австрија на Зимските олимписки игри 2026 и освоила бронзен медал во двојки, заедно со Кип на 11 февруари 2026 година.Следниот ден таа освои сребрен медал во екипната штафета.
Бетертонит

Бетертонит — минерал од категоријата арсенат, именуван по Џон Бетертон. Тој е музејски геолог и минералог во Образовниот музеј Хаслемир во Сари, Англија. Бетертонитот е бел арсенат минерал со формула [Al<sub>6</sub>(AsO<sub>4</sub>)<sub>3</sub>(OH)<sub>9</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>5</sub>]・11H<sub>2</sub>O. Бетертонитот може да се најде во моноклиничниот систем и има хетерополиедарски слојна структура. Тој е природен полиоксометалат што формира. Бетертонитот се формира во кластери од зрачни правоаголни летви. Летвите се тенки и обично се < 20 μm странично. Летвите се рамни на {010}. Бетертонитот е сличен на пенбертикрофтитот и се трансформира во пенбертикрофтиит на ниски температури (67–97 °C).
1 Физички својства
Бетертонитот е бел и проѕирен минерал. Има стаклест и свиленкаст до бисерен сјај. Има пресметана густина од 2,02 g/ <sup>cm3</sup>. Бетертонитот има совршено расцепување на {010}. Тврдоста и кршливоста на Бетертонитот не се забележани. Бетертонитот е неплеохроичен и биаксијално позитивен со α = 1,511 (1), β = 1,517 (1), γ = 1,523 (1).
2 Појава
Бетеронитот е откриен во Сент Хилари, Корнвол, Велика Британија, во рудникот Пенберти Крофт. Рудникот Пенберти Крофт е познат по ретките секундарни арсенати на CuPbFe што се пронајдени таму. Бетеронитот најверојатно се формирал како производ на испирање и замена на Al во Fe во фармакозидерит. Бетеронитот ги исполнува изолираните шуплини во кварцните вени и е поврзан со арсенопирит, камозит, лискеардит, фармакоалумит и фармакозидерит.
3 Структура, WDS податоци и XRD податоци
Бетертонитот се формира во брановидни слоеви кои се паралелни со (010). Овие брановидни слоеви се составени од хексагонални прстени од октаедри AlO<sub>6</sub>. Прстените се поврзани со тетраедри <sub>AsO4</sub>. Брановидното натрупување создава канали исполнети со вода долж [100]. Спектроскопија на рендгенски зраци со дисперзија на бранова должина (WDS) и дифракција на рендгенски зраци во прав (XRD) беа користени на Бетертонитот за да се разбере неговиот хемиски состав. WDS анализите, кои вклучуваа просек од 4 електронски сонди, ги дадоа следните резултати кога <sub>H2O</sub> беше пресметан врз основа на структурни основи и анализите беа нормализирани на 100%: Al<sub>2</sub>O<sub>3</sub> = 29.5, Fe<sub>2</sub>O<sub>3</sub> = 2.0, As<sub>2</sub>O<sub>5</sub> = 30.1, SO<sub>3</sub> = 1.8, Cl = 0.5, H<sub>2</sub>O = 36.2. Резултатите од XRD може да се најдат во табелата подолу. Емпириската формула (заснована на 9 метални атоми) е Al<sub>5.86</sub>Fe<sub>0.26</sub>(AsO<sub>4</sub>)<sub>2.65</sub>(SO<sub>4</sub>)<sub>0.23</sub>(OH)<sub>9.82</sub>Cl<sub>0.13</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>15.5</sub>..
4 Податоци за дифракција на рендгенски прашок
D-растојание, Интензитет
13.648 Å, (100)
13.505 Å, (50)
7,805 Å, (50)
7,461 Å, (30)
5,880 Å, (20)
5,622 Å, (12)
3,589 Å, (20)
2,857 Å, (14)
Капетан Отров

„Капетан Отров“ (шпански: ''El capitán Veneno'') – филм на режисерот Луис Маркина (Luis Marquina) од 1951 година. Автор на сценариото е Венсеслао Фернандес Флорес (Wenceslao Fernández Flórez), засновано на романот на Педро Антонио де Аларкон )Pedro Antonio de Alarcón). Главните улоги ги играат: Сара Монтиел (Sara Montiel), Фернандо Фернан Гомес (Fernando Fernán Gómez) и Ампаро Марти (Amparo Martí).
1 Синопсис
Во 1848 година, офицерот Хорхе де Кордоба, познат по прекарот Капетанот Отров, смета дека не е роден за љубов и бега од жените. Меѓутоа, тој е повреден за време на уличните нереди, а една мајка и нејзината ќерка го носат во својот дом и таму го негуваат. Хорхе се заљубува во ќерката, но се труди да не подлегне на љубовта...
Ванеса Фојгт

Ванеса Фојгт (родена на 7 октомври 1997 година) е германска биатлонска атлетичарка. Таа го освоила Купот на ИБУ во биатлон 2020–21 и ја претставувала Германија на Зимските олимписки игри 2022.
1 Кариера
Фојгт го освоила Купот на IBU во сезоната 2020–21. Таа ја претставувала Германија на Зимските олимписки игри 2022 во поединечната трка од 15 км и завршила на четвртото место со време од 44:29,3. Таа освоила бронзен медал во женската штафета.
2 Резултати од биатлон
Сите резултати се добиени од Меѓународната унија за биатлон.
2.1 Олимписки игри
''1 медал (бронзен)''
Година, Возраст, Поединец, Спринт, Потерата, Масовен старт, Штафета, Мешана штафета
Пекинг 2022, ''24'', 4-ти, 18-ти, 12-ти, 18-ти, Бронза, 5-ти
2.2 Светски првенства
''2 медали (1 сребрен, 1 бронзен)''
Година, Поединец, Спринт, Потерата, Масовен старт, Штафета, Мешана штафета
2023 Оберхоф, 19-ти, 41-ви, 46-ти, 23-ти, Сребрена, 6-ти
2024 Ново Место, 5-ти, 18-ти, 15-ти, 5-ти, Бронза, 5-ти
:''*За време на олимписките сезони се одржуваат натпревари само за оние дисциплини што не се вклучени во олимписката програма.'':''**Единствената мешана штафета била додадена како настан во 2019 година.''
2.3 Светско првенство
2.3.1 Индивидуални успеси
Не., Сезона, Датум, Локација, Ниво, Раса, Место
1, 2021–22, 11 март 2022 година, Отепа, Светско првенство, Спринт, 2-ри
2, 2023–24, 26 ноември 2023 година, Естерсунд, Светско првенство, 15 км Индивидуално, 3-ти
3, 3 декември 2023 година, Естерсунд, Светско првенство, 12,5 км потера, 3-ти
4, 2024–25, 15 декември 2024 година, Хохфилцен, Светско првенство, 12,5 км потера, 2-ри
2.4 Штафета
Не., Сезона, Датум, Локација, Ниво, Место, Соиграч
1, 2021–22, 16 февруари 2022 година, Пекинг, Олимписки игри, Бронза, Хинц, Пројс, Херман-Вик
2, 2022–23, 1 декември 2022 година, Контиолахти, Светско првенство, Сребрена, Вајдел, Шнајдер, Херман-Вик
3, 14 јануари 2023 година, Рухполдинг, Светско првенство, Сребрена, Вајдел, Шнајдер, Херман-Вик
4, 22 јануари 2023 година, Антхолц-Антерселва, Светско првенство, Бронза, Шнајдер, Хетих-Валц, Кебингер
5, 8 февруари 2023 година, Оберхоф, Светски првенства, Сребрена, Шнајдер, Кебингер, Херман-Вик
6, 11 март 2023 година, Естерсунд, Светско првенство, Бронза, Хетих-Валц, Кебингер, Херман-Вик
7, 2023–24, 29 ноември 2023 година, Естерсунд, Светско првенство, Бронза, Хетих-Валц, Гротјан, Преус
8, 20 јануари 2024 година, Антхолц, Светско првенство, Злато, Стрелоу
9, 2024–25, 30 ноември 2024 година, Контиолахти, Светско првенство, Бронза, Стрелоу
10, 15 декември 2024 година, Хохфилцен, Светско првенство, Злато, Танхајмер, Гротјан, Преус
Клеусонит

Клеусонит — член на крихтонитната група минерали со хемиска формула Оваа група минерали содржи приближно тринаесет комплексни метални титанати. Структурите на минералите од оваа група се комплицирани со чести ситни збратимувања и метамиктизација поради радиоактивни елементи. Крихтонитната група се состои од членови на сродни минерални видови од типот A{BC<sub>2</sub>D<sub>6</sub>E<sub>12</sub>}O<sub>38</sub> кои се карактеризираат со нивните доминантни катјони (како што се гледа во крихтонитот (Sr), сенаит (Pb), давидит (REE + U), ландаут (Na), ловерингит (Ca), линдслејит (Ba) и матијасит (K).
1 Композиција
Хемиската формула на клеусонитот е Следните минерали се наоѓаат и во вените на клеусонитот; кварц, хлорит, калцит, албит, микроклин, турмалин, флуорапатит, циркон, илменит, хематит, титанит, пирит, халкопирит, тенантит, рутил, крихтонит, моназит (Ce) и природно злато.
Клаусталитот, халкопирит и уранинит се наоѓаат и во форма на инклузии во клеусонитот.
2 Структура
Структурата на сенаитот на водечкиот краен член од крихтонитната група била определена во 1976 година од Греј и Лојд. Структурата на другите членови на крихтонитната група е слична и одговара на формулата AM<sub>21</sub>O<sub>38</sub><sub>.</sub>
Кристалите на клеусонитот се состојат од повеќе ромбоидни и шестоаголни призми кои се збратимени. Кристалниот систем е тригонално-ромбоедричен од класа 3 и има просторна група .
3 Физички својства
Клеусонитот се гледа како црн непроѕирен плочест кристал со големина со светол субметален сјај. Нема никакво расцепување и има густина од околу 4,74(4) g/cm<sup>3</sup>. Пресметаната густина може да варира од 5,02(6) (за нетретирани кристали) до 5,27(5) (термички третирани кристали); варијациите се предизвикани од отокот на клетките поради метамиктизацијата.
Клеусонитните кристали се обично метамиктно црни полуметални призматични и поврзани со кварц.
4 Геолошки карактеристики на појавата
Пронајден е на две појавувања во зеленошкрилести фациесни метаморфизирани гнеизични серии на планините Мон Форт и Сивиез-Мишабел во Вале, Швајцарија (врвот Клезон и Бела Тола), и именуван е по типската местоположба. Клеусонитот се наоѓа прво во метаморфните карпи на средишните швајцарски Алпи, со типска местоположба како олигоценски-миоценски алпски расцепени вени во близина на Клезон, Вал де Нендаз, Вале, и второ во гнајсеви и попречни алпски вени во близина на врвот Бела Тола, исто така во Вале. На врвот Бела Тола се наоѓа во форма на хематит -обоени сплескани агрегати со кварц, албит, барит, халкопирит, уранинит, тенантит, пирит, магнетит, цинабар и малахит. Името клеусонит се користи за претходно опишаниот „сенаит богат со ураниум“ од Алинци, Македонија и „плумбодавидит“ од Хуанглонгпу, Кина. Клеусонитот е радиоактивен.
Ланштајнит

Ланштајнит — основен сулфатен минерал кој првпат откриен во рудникот Фридрихсеген, Германија, во шуплина на гетит. Иако се наоѓаат во гетитот, кристалите на ланштајнитот се со големина од неколку милиметри и имаат плочеста форма. Ланштајнитот бил првиот минерал откриен во наоѓалиштата во долината Лан. Емпириската формула за ланштајнитот е (Zn<sub>3.3</sub>,Fe<sub>0.27</sub>,Cu<sub>0.11</sub>)<sub>3.91</sub>(S<sub>0.98</sub>O<sub>4</sub>)(OH)<sub>5</sub>*3H<sub>2.10</sub>O.
1 Појава
Ланштајнитот за првпат бил пронајден во кавернозен бубрежновиден гетит. Ланштајнитот обично се наоѓа во близина на гетит, пироморфит, кварц и природен бакар. Кога се среќаваат со овие минерали, кристалите на ланштајнитот ги прераснуваат ѕидовите на неколку шуплини. Ланштајнитот е уникатно редок минерал, бидејќи се јавува во многу мали количини на две познати места низ целиот свет. Првата местоположба е во рудникот во кој е пронајден, веднаш надвор од Ланштајн, Германија, а втората, во мал рудник во јужна Калифорнија.
2 Физички својства
Ланштајнитот е безбоен или светло син проѕирен минерал. Покажува тврдост од 1,5 според Мосовата скала на тврдост, што го става точно помеѓу талкот и гипсот. Ова се карактеризира со совршени рамнини на расцепување слични на лискун паралелни со површината {001}. Кристалите на ланштајнитот се јавуваат како шестоаголни плочи кои се спојуваат за да формираат триклинска клетка. Главните форми се површини {001} и {00-1}. Ланштајнитот е флексибилен со расцепи на ламели. Измерената густина е 2,98 g/cm<sup>3</sup>.
3 Оптички својства
Ланштајнитот е биаксијално негативен, не е забележана дисперзија на оптичките оски.
4 Хемиски својства
Хемискиот состав на лахнштајнитот биа определен на ''Tescan Vega II XMU SEM'' опремен со ''INCAx EDS'' кој работи на волфрамска катода при забрзувачки напон од 20 kV. Струјата на апсорбираните електрони на Co била 0,6 nA. Аголот на селекција на рендгенското зрачење изнесувал 35°, а фокусното растојание помеѓу примерокот и детекторот бл 25°. мм. Содржината на F, Na, Mg, Al, P, Cl, K, Ca, Mn, As, Sb, Pb и Bi во лахнштајнитот е под нивните граници на детекција со електронска микросонда. Содржината на вода била измерена со гасна хроматографија на производот од палењето на минералот на 1200 °C.
5 Хемиски состав
Оксид, тежински%, Опсег
FeO, 3,87, 3.12-4.57
CuO, 1,68, 1,35-1,90
ZnO, 57,85, 56,44-59,54
SO<sub>3</sub>, 15,83, 15.40-16.33
H<sub>2</sub>O, 22.3
Вкупно, 101,53, -
6 Рентгенска кристалографија
Рентгенскиот модел на дифракција на прашок од лахнштајнит лесно се индексира во триклинска единична ќелија со димензии на единечната ќелија преработени со методот на најмали квадрати a=8,35(3), b=14,48(4), c=18,60(6) Å, α = 89,4(2), β = 90,2(1), γ = 90,6(2)°, V = 2249(8) Å3. Податоците за дифракција на рентген со еден кристал биле собрани со ''Xcalibur CCD'' дифрактометар, MoKα зрачење. Димензиите на триклинската (просторна група P1) единечна ќелија пресметани од податоците за еден кристал се a = 8,3125(6), b = 14,545(1), c = 18,504(2) Å, α = 89,71(1), β = 90,05(1), γ = 90,13(1)°, V = 2237,2(3) Å3, Z = 8.
Телохранител (ТВ-серија)

''Телохранител'' (|Bodyguard) — британска телевизиска серија во жанрот политички трилер, создадена и напишана од Џед Меркурио, а произведена од World Productions (дел од ITV Studios) за Би-би-си. Серијата се состои од шест епизоди и се сосредоточува на измислениот лик Дејвид Бад (Ричард Маден), воен ветеран од Британската армија што страда од посттрауматско стресно растројство (ПТСР). Тој сега работи во Секторот за заштита на кралското семејство и дипломатите при Лондонската метрополитенска полиција. Бад е назначен за главен офицер за заштита на честољубивата министерка за внатрешни работи, Џулија Монтегју (Кили Хоус), чија политика тој длабоко не ја поддржува. Серијата обработува противречни теми како што се владиниот надзор врз приватните информации и нивната регулација, политиката на воена интервенција, тероризмот и справувањето со ПТСР.
Серијата започнала да се прикажува на каналот BBC One на 26 август 2018 г., постигнувајќи ја најголемата гледаност за нова драма на Би-би-си во епохата на повеќеканалната телевизија, како и највисоки оценки за мрежата воопшто од 2008 г. Би-би-си ја нарачала серијата од тогаш независната продукциска куќа World Productions во 2016 г. Откако ITV Studios Global Entertainment ја презела компанијата во 2017 г., тие го презеле и управувањето со меѓународната распределба на серијата. Netflix склучил договор за распределба за прикажување на серијата надвор од Обединетото Кралство и Ирска.
1 Содржина
Полицискиот наредник Дејвид Бад, поранешен воен ветеран што страда од ПТСР, работи како телохранител во службата на Метрополитенската полиција, обезбедувајќи ги членовите на кралското семејство и владата. Нему му е доделена задачата да ја заштитува министерката за внатрешни работи, Џулија Монтегју, со чии политички ставови тој воопшто не се согласува.
2 Улоги
Ричард Маден, наредник Дејвид Бад
Кили Хоус, Џулија Монтегју
Софи Рандл, Вики Бад
Џина Маки, комодор Ен Семпсон
Винсент Франклин, Мајк Травис
Пипа Хејвуд, главен суперинтендант Лорејн Кредок
Пол Реди, Роб Макдоналд
Том Брук, Енди Апстед
Николас Гливс, Роџер Пеналигон
Стјуарт Боумен, Стивен Хантер-Дан
Стефани Хајам, Шанел Дајсон
Дејвид Вестхед, Џон Вослер
Мет Стокоу, Лук Ајкенс
Нина Тусен-Вајт, детектив наредник Луиз Рејбурн
Еш Тандон, детектив главен инспектор Дипак Шарма
Анџли Мохиндра, Надија Али
Тијат

Тијат — ненаселен хрватски остров во Јадранското Море, кој е сместен југозападно од Водице и е западно од Првиќ. Неговата површина е 2,73 километри квадратни.
Земјиштето е претежно во сопственост на луѓе од Шепурина од островот Првиќ.
Тијашчицовиот залив се наоѓа на југоисточниот дел од островот, изложен на јужниот ветер и заштитен од други ветрови.
Катина (остров)

Катина — хрватски остров во Јадранското Море, сместен помеѓу Дуги Оток на север и Корнат на југ, со површина од 1,17 километри квадратни.
Катина е одвоена од Дуги Оток со 100 метри широк и едвај 2 метри длабок канал наречен Мала Проверса. На јужната страна од островот се наоѓа каналот Вела Проверса, околу 500 метри широк и погоден за навигација, што ја одделува Катина од Корнат. Тој е дел од природниот парк Телашќица.
Леврнака

Леврнака — ненаселен хрватски остров во Јадранското Море, кој се наоѓа југозападно од Корнати. Неговата површина изнесува 1,84 километри квадратни.
Во заливот има неколку куќи кои се користат само во летната сезона. Инаку, островот е без жители. Пристаништето е заштитено од сите ветрови.
Вир (остров)

Вир (италијански: ''Puntadura'', латински: ''Vera)'' — остров и населба со исто име во Северна Далмација. Се наоѓа западно од Паг, од кој е одделен со Нинскиот Залив. Поврзан е со копното во близина на населбата Привлака со краток мост преку ''Привлачкиот''''Проток''.
1 Географија
Островот има површина од 22,07 км² и брегова линија од 31,940 км . Островот се наоѓа западно од најјужниот дел на Паг во Далмација. Вир е северозападно продолжение на ''полуостровот Привлака'', од кој е одделен со тесниот и плиток ''Привлачки плитак''. Плитакот бил продлабочен за време на Австроунгарското Царство за да може минуваат помали бродови. Островот сега е поврзан со копното со мост изграден на единаесет столба.
На островот се наоѓа населбата Вир. Западниот дел од островот е покриен со низа варовнички ридови: ''Барбењак'' (116 м надморска височина), ''Бандира (врв: Св. Јурај'') (112 м надморска височина), ''Врањак'' (110 м надморска височина). Бреговите на островот се слабо вдлабнати, само североисточниот е повдлабнат и благо се спушта кон морето, кое е покриено со ситен песок во крајбрежната област. Единствената населба на островот се наоѓа по должината на брегот на заливот ''Шапавац'' со плитка песочна плажа. Од Вир се гледа сè до Паг, а на ''„отвореното море“'' сè до островите Угљан, Ривањ, Молат и Ист.
На Вир има само три населби. Истоимениот Вир на исток, Пунтадура на југ и Лозице на север од островот. На западниот брег на островот има светилник, кој емитува светлосен сигнал: B Bl 10с. Номиналниот дострел на светилникот е 11 милји.
2 Историја
Островот Вир првпат се споменува во стари документи во 1069 година, а бил населен во праисторијата, за што сведочат остатоците од илирски градби и гробови . На врвот на ''Св.''''Јурај'' се зачувани остатоци од темелите на еднокорабна претроманска црква . Исто така, во населбата Вир се откриени остатоци од темелите на еднокорабна претроманска црква ''на Свети''''Никола'', а на гробиштата се наоѓа романска црква ''на Свети''''Јован'' од 12-ти до 13-ти век. Недалеку од гробиштата, на брегот, се наоѓаат урнатините на венецијанска тврдина од 17-ти век и две кули .
3 Поврзано
* Список на острови во Хрватска
Јакљан

Јакљан — ненаселен остров во Хрватска, дел од архипелагот Елафитски Острови, сместен крај брегот на јужна Далмација. Се наоѓа северозападно од Дубровник и западно од островот Шипан. Неговата површина е 3,4 километри квадратни и крајбрежјето изнесува 14,6 километри. На островот се наоѓа детско одморалиште и рекреативен центар.
Островот бил место на масовна егзекуција на 204 германски и хрватски воени заробеници од страна на југословенските партизани во мај 1945 година. Откривањето и ексхумацијата на локалитетот започнал кон средината на февруари 2013 година. До 28 февруари биле пронајдени посмртните остатоци на 214 мажи. Посмртните остатоци биле погребани во заедничка гробница на гробиштата на Дубровничкото домобранство на 1 март 2013 година.
1 Поврзано
* Дакса
Свети Гргур

Свети Гргур — ненаселен остров во Хрватска, на Јадранското Море помеѓу Раб и Крк. Островот е поранешно место на женски затвор во СФР Југославија, заедно со блискиот Голи Оток, кој служел за истата намена за мажи, од 1949 до 1980 година.
1 Поврзано
* Голи Оток
Лавдара

Лавдара — ненаселен хрватски остров во Јадранското Море, кој се наоѓа источно од Дуги Оток. Неговата површина изнесува 2,27 километри квадратни.
Островот е долг 3 километри, а најширокиот дел е широк 1 километар.
Со брод, до брегот на островот може да се стигне за 15 минути од Сали, најблиското населено место на Дуги Оток.
1 Библиографија
*
Мал Брион

Мали Брион (|Brioni Minor) ― ненаселен хрватски остров во Јадранското Море, сместен западно од Фажана, еден од Брионските Острови. Неговата површина изнесува 1,07 километри квадратни.
Малата тврдина Бриони е крајбрежна тврдина на Мали Брион изградена од Австрија кон крајот на 19 век со цел да го заштити своето главно пристаниште на морнарицата.
Шкрда

Шкрда (хрватски: ''Škrda'' или ''Otok Škrda'') — ненаселен хрватски остров во Јадранското Море со површина од 2,05 км<sup>2</sup> и 7.177 км должина на крајбрежјето, сместено југозападно од Паг. Британски ескорт разорувач ХМС ''„Алденхам“'' бил потопен од поморска мина во близина на островот во декември 1944 година.
Силба

Силба (Селве) е остров во Јадранското Море, во хрватскиот дел од Јадранот. Се наоѓа западно од Задар и уште се нарекува и ''„порта на Далмација“''. Се протега во правец север-северозапад - југ-југоисток. Во најтесниот дел на островот, некаде на половината широк е само 700 м. Има форма на боздоган, со пошироката страна кон север. На островот постои населба со исто име, Силба. Официјално, населението на Силба е 292, но варира сезонски; од неколку стотици, главно пензионери, во зима, до неколку илјади во текот на летните месеци.
Островот е опкружен со Силбански канал и Олипски канал. Соседните острови се Премуда и Олиб.
Името го добил по римскиот назив за шума - ''„Силва“'', бидејќи Силба е вториот најшумовит остров во Хрватска. Највисока точка на островот е 83 метри.
Бил населен уште од илирскиот период. Постојат траги од римскиот период, како што се монети, делови од потонати бродови и саркофази. Бил населен од Хрвати во 8 век. Исто така Силба бил споменуван и од Константин Порфирогенит. Во 19 век бил под австриска власт.
Апсолутното мнозинско и домородно население на Силба се Хрвати.
Чиово

Чиово е остров во средна Далмација.
Се протега во правец исток-запад и со својата положба го затвора Каштеланскиот залив. Се протега на површина од 28,8 км, долг е 14,3 км и широк 4,3 км. Островот е ридест, со највисок врв Рудина со 218 м. Од ’ртот Марјан на копно, Чиово е оддалечено 2 км а со Трогир е поврзано со подвижен мост.
Чиово е изградено од варовник, покриено со ниски средоземни грмушки, а на места е прошарано со борова шума. Познато е по својата средоземна клима, архипелаг од мали сликовити островчиња и безброј скриени заливи и плажи.
Според последниот попис на островот живееле 6.071 жители. На најсеверниот дел се наоѓа јужниот дел од градот Трогир, а другите населби се Арбанија и Слатине на североисточниот брег, Жедно во внатрешноста и Округ Горњи и Доњи на западниот брег.
Романскиот назив за островот е Буа, Боа, Баво и Бабуса и веројатно е од илирско потекло. Друго име за островот, од кое се изведува денешното име Чиово. Според П. Скок, името Чиово било изведено од сопственото име Чих.
Во заливот Салдун се наоѓа бродоградилиште, основано во 1920 година за изградба и поправка на дрвени бродови. По Втората светска војна, бродоградилиштето било целосно опремено за железни работи. Во 1954 година било изградено ново бродоградилиште. Во пространите заливи на островот (Салдун, Моварштица) по 1960 година биле изградени многу куќи за одмор, што претставувало почеток на туризмот на овие простори. Ривиерата Округ е оддалечена само 4 км од центарот на Трогир и е најпопуларна туристичка дестинација на подрачјето на Трогир.
1 Историја
Островот бил населен за време на Римјаните. Во раниот среден век бил речиси ненаселен. Во 1461 година се споменуваат населбите Жедно и Округ. Со доаѓањето на Турците, дел од жителите избегале од копното во Чиово. Трогиранците се населиле во населбата Чиово, а бегалците од копното се преселиле во внатрешноста на островот. Во 15 век бил изграден доминиканскиот манастир Светиот Крст.
2 Археолошки локалитети
Меѓу скромните антички остатоци, интересни се два гроба со бронзен печат на сребрени пари и камен натпис, како и повеќе делови од саркофаг, од кои некои се во пристаништето Слатина, каде што се наоѓале локални каменоломи и клесарски работилници. Познати се и остатоците од црквите „Свети Петар“ во заливот Супетар и „Свети Маун“ во заливот Моварштица.
Прежба

Прежба е мал остров во хрватскиот дел од Јадранското Море.
Се наоѓа северозападно од островот Ластово, со кој е поврзан со мост до населбата Пасадур на островот Ластово во близина на селото Подленга. Површината на островот, кој има расфрлен брег со бројни заливи изнесува 2,8 км². Должината на крајбрежната линија иѕнесува 14.230 км. Највисока точка на островот е 139 м.
Покрај Подленга, во заливот Вељи Лаго, се наоѓа селцето Јурјева Лука, поранешно упориште на Југословенската морнарица вкопано во карпа. Во Јурјева Лука има сидриште за јахти.
Првиќ

Првиќ е остров во Хрватска, во чиј архипелаг има уште еден остров со исто име, но ненаселен. Се наоѓа во близина на Шибеник.
1 Географија
Првиќ има површина од 2,41 км2, долг е околу 3 км и широк до 1,2 км. Должината на брегот е 10,6 км. Покриен е со карст, борова шума, макии, лозја и маслинови градини.
Во дваесетите години на дваесетиот век, Првиќ бил најгусто населен остров во Јадранското Море со повеќе од 1.300 жители. Тој и денес е трет остров по густина на населеност (191 жител/км²), зад Крапањ и Муртер, и единствениот во категоријата мали острови во Јадранското Море (помалку од 15) со две населби. Највисок врв е Витковиќ со надморска височина од 75,4 м.
На Првиќ има две населби: Првиќ Лука и Првиќ Шепурине. Административно, островот припаѓа на градот Водице.
2 Клима
Островот има медитеранска клима. Просечната годишна температура е 16 степени°C, годишниот број на сончеви часови е околу 2.600, а годишните врнежи се околу 900 мм. 9% од годишните врнежи паѓаат во лето.
3 Галерија
Марвин Мински

Марвин Мински ( Marvin MinskyМински (роден на 9 август 1927 година, Њујорк Сити, Њујорк - починал на 24 јануари 2016 година, Њујорк) бил американски научник, филозоф и виртуоз, кој се смета за еден од најважните научници во областа на вештачката интелигенција. Заедно со Џон Мекарти, Мински бил основач на Лабс за вештачка интелигенција во Масачусетскиот институт за технологија, ова е познато и как мит.
Откако ја отслужил воената служба во американската армија во 1945 година, Мински се запишал на студии по математика на Харвард, каде што дипломирал во 1950 година. Покрај студиите по математиката, тој исто так вршел истражувања по информатика, неврофизиологија и психологија на Харвард. Во 1951 година, се префрлил во Принстон, каде што го дизајнирал првиот симулатор на невронска мрежа . Во 1954 година, докторирал по математика на Принстон и се вратил на Харвард истата година.
Во 1957 година, тој се преселил во Масачусетскиот институт за технологија, каде што се заинтересирал за можностите на компјутерите во моделирањето и разбирањето на процесите на учење кај луѓето. Таму се запознал со Џон Мекарти, професор по електротехника, кој развил програмски јазик кој дал значаен придонес во развојот на таканаречените компјутерски системи (системи во кои повеќе корисници комуницираат со еден главен компјутер ). Во 1959 година, Мински и Мекарти ја основале Лабораторијата за истражување на вештачка интелигенција, кое е исто така познато и ова как мит.
Мински ја дефинираше вештачката интелигенција како „наука за учење на машините да прават работи што би барале интелигенција доколку ги прави човек“. И покрај познатите истражувања од раниот капитализам, истражувачите на вештачката интелигенција брзо сфатија дека сложеноста на светот не е лесно пренослива на машините, дури и со најмоќните програмски јазици.
Во 1975 година, Мински го разви концептот на референтен систем за прецизно идентификување на општите информации што треба да се програмираат во компјутер пред да се разгледаат специфични насоки.
Врз основа на неговите искуства со референтната рамка и психологијата на развојот на децата, Мински напиша книга во 1987 година, куда што го претстави својот поглед на умот как збир од индивидуални агенти кои извршуваат основни функции, как шо се рамнотежа, движење и споредба.
Корнат

Корнат — остров во хрватскиот дел од Јадранското Море, во централна Далмација. Со површина од 32,44 км<sup>2</sup> , тој е 16. најголем остров во Хрватска, и најголемиот остров во истоимениот архипелаг Корнати. Тој е дел од Националниот парк Корнати, кој е составен од вкупно 89 острови, островчиња и карпи.
Во 19 век, островот бил алтернативно познат како Инсел Инкороната (на германски) и Крунарски Оток (на хрватски).
Според пописот од 2001 година, островот имал вкупно 7 жители, иако на островот нема постојани населби. Крајбрежјето на Корнати е долго 68,79 километри.
Во поновата историја, островот станал озлогласен како место на она што станало познато како „Корнатската трагедија“, кога загинале група пожарникари кои долетале како дел од напорите за гаснење на крајбрежните пожари во 2007 година. Дванаесет од тринаесет мажи кои се нашле опкружени од пожарот, биле убиени во настанот, а тоа била најголемата загуба на животи во историјата на хрватското противпожарство.
Долин

Долин — остров во Јадранското море. Припаѓа на Хрватска.
Се наоѓа во Пашкиот канал, покрај островот Раб, од кој го дели Барбатскиот канал.
Се протега во правец северозапад-југоисток.
Најсеверната и најзападната точка е Доњи рт и се наоѓа западно од населбата Бањол на островот Раб. Најјужната точка е Горњи рт.
Највисокиот врв на островот е Самоторац, а неговата надморска височина е 117 метри.
1 Поврзано
* Список на хрватски острови
Жут

Жут — ненаселен остров во хрватскиот дел од Јадранското Море, во централна Далмација. Со површина од 14,83 км² тоа е 28. најголем остров во Хрватска и втор најголем остров во архипелагот Корнати, по Корнат. Иако поголемиот дел од архипелагот, составен од 89 острови, островчиња и карпи, е вклучен во Националниот парк Корнати, островот Жут не е.
Жут се наоѓа помеѓу островите Пашман и Корнат, а неговата крајбрежна линија е невообичаено долга, 45,9 км, благодарение на големиот број заливи. Највисоката точка на островот е врвот Губавац на 174 метри надморска височина.
Поради вековни практики на сечење и палење, Жут е речиси неплоден. На островот нема обработливо земјиште и никогаш немало постојани населби. Денес, на островот има марина со 135 места за застанување, со ресторан и продавница за храна, управувана од меѓународниот клуб „Адриатик Кроација“, и отворена од април до октомври.
Иако името на островот може да сугерира на „жолт“ (Žut е „жолт“ на хрватски), сепак името нема словенско потекло, туку е изведено од латинскиот ''junctus'' („соседен“, „близок“), што се однесува или на близината на островот до Корнат, или на неговиот поранешен статус како дел од приватен имот на Корнат.
Според мерењата направени во раните 2000-ти години, Жут е исто така најголемиот ненаселен остров во Хрватска, со површина од речиси 2км², поголем од Првиќ во близина на Крк, за кој претходно се сметало дека ја носи оваа одлика.
Џамија (Долно Татеши)

Џамија (Долно Татеши) — главна и единствена џамија во селото Долно Татеши, во Општина Струга, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа во средишниот дел на селото.
2 Историја
Џамијата официјално била отворена на 3 август 2025 година и била именувана како „Х. Љутфи Лимани“.
3 Галерија
Маун (остров)

Маун — остров во Јадранското Море, сместен југозападно од Паг и североисточно од Олиб. Неговата површина е 8.50 километри квадратни.
По првото геолошко истражување на регионот, првичната пресуда на Мамужиќ и Сокач била дека мали бокситни џебови на границата помеѓу креда и палеоген биле присутни низ целата проучувана област, вклучително и на Маун, но освен оние во Новаља, на картата не биле обележани никакви наоѓалишта бидејќи се сметало дека се економски незначителни.
На Маун има голема карстна вртача исполнета со црвеница, во која водата останува подолго по дождовите, што овозможува да се користи за наводнување на ситен добиток.
0.1 Потекло на име
*
0.2 Геологија
**
0.3 Историја
*
Свети Клемент

Свети Климент е остров во хрватскиот дел од Јадранското Море. Се наоѓа во групата Паклени острови во средна Далмација, југозападно од островот Хвар. Неговата површина е 5,27 км², додека должината на крајбрежната линија е 29,891 км и е најголемиот остров на архипелагот. Највисокиот врв ''Вела глава'' е висок 94 м. Помал дел од островот е обраснат со макија и ниска борова шума. На островот се наоѓаат три повремено населени населби: Палмижана, Момича Поље и Влака. Во Палмижана во летните месеци, отворена е ''марината АЦИ Палмижана'' додека во заливот Солине се наоѓа сидриште за едрилици и помали чамци. Административно, припаѓа на градот Хвар во Сплитско-далматинската жупанија.
1 Поврзано
* Список на острови во Хрватска
Сара Таканаши

Сара Таканаши (高梨 沙羅, Таканаши Сара) (родена на 8 октомври 1996 година) — јапонска натпреварувачка во скијачки скокови. Таа е една од најуспешните женски ски-скокачки досега, и меѓу најдобрите спортистки во овој спорт, освојувајќи четири титули на Светскиот Куп (женски рекорд на сите времиња), седум медали на Светското Првенство и два бронзени медали на Зимските Олимписки Игри. Заклучно со февруари 2026 година, Таканаши го држи рекордот за најмногу индивидуални победи на Светскиот Куп, машки или женски, со вкупно 63 победи. Таа, исто така, има три сертификати за Гинисов светски рекорд за најмногу места на подиум на Светскиот Куп во скијачки скокови, најмногу индивидуални победи од жена во Светскиот куп во скијачки скокови и најмногу индивидуални победи на Светскиот Куп во скијачки скокови во кариерата (вкупно).
1 Кариера
Таканаши се пласира на шестото место на Светското првенство во 2011 година во Осло. На Светското првенство ,таа дебитирала на 3 декември 2011 година во Лилехамер ,каде што заврши на петтото место.
Во текот на 2013–2014 сезоната, Таканаши победила на 15 од 18 индивидуални дисциплини во скијачки скокови од Светскиот Куп. На Зимските Олимписки Игри 2014 година, таа била ранкирана на третото место по првиот скок во рундата за медали, но паднала на четвртото место во финалната рунда и го пропуштила подиумот. Во 2015–2016 сезоната, таа ја освоила својата трета титула во Светскиот Куп.
Со јапонската репрезентација, Таканаши го освоила првото екипно натпреварување на Светското Првенство за жени во Хинтерцартен на 16 декември 2017 година. Нејзини соиграчки беа Јуки Ито, Каори Ивабучи и Јука Сето.
Таа освоила бронзен медал во дисциплината поединечно трчање на рид на Зимските Олимписки Игри 2018 година во Пјонгчанг.
Шкарда

Шкарда — ненаселен хрватски остров во Јадранското Море, сместен помеѓу Премуда и Ист (остров). Неговата површина е 3.78км<sup>2</sup>.
1 Историја
Селцето Шкарда, кое се состои од 16 живеалишта било целосно иселено до 1990-тите.
За време на Хрватската војна за независност, на 10 септември 1991 година, припадници на поморската специјална единица, по десантот од моторен чамец и едрилица, „''Маша“'' и „''Нирвана“'', го онеспособиле југословенскиот патролен брод од класата „Мирна“ ''„Биоково“'' со противтенковски проектил „Маљутка“ испален од заливот на островот Шкарда.<ref>''''
2 Значајна област за птици
Островот е дел од северниот Задарскиот архипелаг, кој е прогласен за Значајно подрачје за птици од страна на ''BirdLife International'' бидејќи поддржува популации на размножување на неколку видови морски птици кои се хранат со риби.
2.1 Име
*
2.2 Инфраструктура
*
2.3 Географија
*
2.4 Геологија
*
Смоквица Вела

Смоквица Вела (во некои карти и ''Шмоквица'') е ненаселен остров во хрватскиот дел на Јадранското море. Се наоѓа во Корнатскиот архипелаг југоисточно од ртот Опат на островот Корнат. Негова површина изнесува 1,04 , додека должината на линијата на брегот изнесува 6,17. Највисок врв — ''Вели врв'' е висок 95. Изграден е од варовник и доломити од кредна старост. На јужната страна на островот се наоѓа заливот ''Лојена''. На островот се наоѓа светилник. Административно припаѓа на општината Муртер-Корнати во Шибенско-книнската жупанија.
Плавник

Плавник — ненаселен остров во Јадранското Море, кој припаѓа на Хрватска, сместен помеѓу Централните Протоци и Кварнерскиот Залив. Крушискиот канал го отсекува од источниот брег на островот Црес. Овој канал е најкратката рута од Јадранското Море низ островите до Риека. Светилник, изграден во 1890 година, се наоѓа на северозападната точка на островот, означувајќи ја источната страна од најтесниот отвор на Крушискиот канал.
1 Географија
Додека покрива површина од 8,64 км<sup>2</sup>, островот има должина од 6.3 километри и ширина до 2.3 километри. Неговата највисока надморска височина е 194 метри. На северната и североисточната страна, крајбрежјето е делумно стрмно. Две островчиња што го сочинуваат островот Кормати лежат југоисточно од Плавник. Во средината на теснецот помеѓу овие острови и Плавник, длабочината на морето е околу 9 метри.
2 Флора и фауна
Плавник е дом на птици како што се камењарчето, фазанот и белоглавиот мршојадец. Зајаците се исто така чести. Од 2010, островот е во процес на прогласување за зоолошки и ботанички природен резерват.
3 Галерија
Жирје (остров)

Жирје — остров и населба во хрватскиот дел од Јадранското Море. Се наоѓа во Шибеничкиот архипелаг, околу 22 километри југозападно од Шибеник, што го прави најоддалечениот трајно населен остров во Шибеничкиот архипелаг. Неговата површина е 15,08 км<sup>2</sup>, и има население од 103 жители според пописот од 2011 година. Неговото население постојано се намалува: 720 жители во 1953 година, 207 жители во 1981 година, и 124 жители во 2001 година.
Островот е составен од два варовнички гребени. Меѓу нив се наоѓа плодна долина. Вегетацијата на островот е главно составена од грмушести предели, со малку земјоделско земјиште во централните делови на островот. Главни индустрии се земјоделството (грозје, маслинки, сливи, смокви и вишни) и риболовот. Рибата е изобилна во водите околу Жирје.
Сепак, туризмот на Жирје останал во голема мера неразвиен во споредба со другите острови на хрватскиот Јадран.
Во 12 и 13 век островот бил бранет со тврдини и ѕидови изградени врз темелите на постара византиска тврдина од 6 век. Поради неговата употреба од страна на Југословенската народна армија, јужните и југозападните делови на островот биле забранети за островјаните и посетителите речиси половина век.
Фериботското пристаниште на островот овозможува врска до центарот Шибеник преку рутата D128.
1 Демографија
Во 2021 година, населението изнесувало 147 жители.
2 Библиографија
*
Веле Орјуле

Веле Орјуле (хрватски: ''Vele Orjule'') — ненаселен хрватски остров во Јадранското Море, кој се наоѓа југоисточно од Лошињ. Неговата површина е 1.06 километри квадратни.
Западната страна на островот обезбедува добро и заштитено сидро.
Во 1996 година, таму била откриена статуата на ''хрватскиот Апоксиомен''.
Ривањ

Ривањ (хрватски: ''Rivanj'') — остров во Јадранското Море во Задарскиот архипелаг, помеѓу островите Сеструњ и Угљан, со површина од 4.4 км<sup>2</sup> (должина од 3.4 километри, ширина до 1.4 километар); население 31 (2011); највисок врв Лукочина (112 метри). Единственото село е Ривањ, кое се наоѓа во внатрешноста на островот; под него, на југозападниот брег, се наоѓа мало пристаниште со селце. Островот е во голема мера покриен со грмушки. Ривањ има дневна фериботска и бродска линија со Задар. Сегашното село наводно го основале жителите на островот Угљан. Ривањ е често посетуван од бродари. Во Ривањ има само 2 семејни презимиња, Радулиќ и Фатовиќ, а на островот има и црква „Света Јелена“.
Сушац

Сушац (хрватски: ''Sušac'') — мал карпест остров во Јадранското Море со површина од 4,03 км<sup>2</sup> и 16,4 км должина на крајбрежјето југозападно од Корчула и Ластово, на половина пат до островот Вис, во Хрватска. Брегот се состои од падини и карпи високи над 100 метри, но на спротивната страна се наоѓа природно пристаниште. Светилник од 19 век е изграден на врвот на островот. Островот е познат и по своето мало езеро, кое е поврзано со морето преку сифон длабок 15 метри.
0.1 Име
*
Галиција (остров)

Галиција е мал ненаселен остров во хрватскиот дел од Јадранското Море во Корчулскиот архипелаг.
Галиција се наоѓа во Националниот парк Млет помеѓу островот Поместак и ’ртот Кулир на северозападниот дел од островот Млет, од кој е оддалечен околу 1,5 км. Површината на островот е 0,01 км². Должината на крајбрежјето е 0,52 км. Највисокиот врв на островот е висок 9 м.
Сеструњ

Сеструњ — остров во хрватскиот дел од Јадранското Море. Сместен е во Задарскиот Архипелаг, помеѓу Угљан, Ривањ и Дуги Оток. Неговата површина е 15.1 километри квадратни, и има население од 48 жители (според попис во 2011 г.). Единствената населба се вика исто така Сеструњ и се наоѓа во внатрешноста на островот. Островот е делумно покриен со грмушести предели и ниски шуми. На островот се наоѓаат остатоци од илирска тврдина. Главните индустрии на островот се земјоделството и рибарството.
Во праисторијата, островот бил населен од Илири, а главните атракции на островот се црквата Свети Петар и Павле од 16 век и црквата Богородица од 1602 година.
Вргада

Вргада — остров покрај брегот на Хрватска во Јадранското Море. Се наоѓа на половина пат помеѓу Задар и Шибеник, во архипелагот северозападно од Муртер и јужно од Биоград на море, 4.6 километри од копното. Има површина од 3.7 километри квадратни и население од 249 жители. Единствената населба на островот се вика Вргада и е опкружена со борова шума. Главни индустрии се земјоделството и рибарството. На североисточниот брег има неколку мали заливи.
Зеча

Зеча — ненаселен хрватски остров во Јадранското Море, кој се наоѓа југозападно од Црес. Неговата површина е 2.55 километри квадратни.
1 Во популарна култура
На веб-страницата SCP фондација (заеднички проект за пишување фикција), островот Зеча е наречен SCP-2248, и е класифициран како припадник од безбедната класа.
Дрвеник Вели

Дрвеник Вели — хрватски остров во Јадранското Море. Сместен е во средината на далматинскиот архипелаг, северозападно од Шолта, 1,8 километри од копното. Неговата површина е 12,7 km². Највисокиот врв е висок 178 метри. Единствената населба на островот е речиси истоименото село Дрвеник Велики со население од 150 жители според пописот од 2011 година.
Островот првпат бил населен во 15 или 16 век. Главните индустрии на островот се земјоделството, риболовот и туризмот. Брегот на островот е претежно карпест, но има и неколку познати песочни и камчести плажи како Кркњаши и Кокошиње.
1 Етимологија
Од античко време, островот е познат по своето романизирано име, ''Зирона''. Името ''Зирона'' веројатно потекнува од илирскиот корен ''„gųer“'' што значи ''„шума“'', веројатно поради некогаш густите шуми на островот. Во хрватските документи од 13 век, островот се споменува како ''Жирона'', ''Герона'' или ''Гируна''. Некои сугерираат дека името Жирона може да има грчко потекло, изведено од именката ''„gyrona“'' што значи ''„заоблен предмет“'', идејата е поткрепена од донекаде заоблената морфологија на островот. Хрватското име Дрвеник доаѓа од хрватскиот збор ''„дрво“,'' а ''„вели“'' значи ''„голем“'' на хрватски.