procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Нукуфетау

Нукуфетау (|Nukufetau) — атол во Тувалу и еден од деветте окрузи на државата. САД во 19 век тврделе дека атолот е под нивна управа, но во 1979 година стапил на сила договорот за пријателство. Според пописот од 2002 година, островот имал 586 жители разселени на околу 33 островчиња.
1 Островчиња
Атолот е составен од следите островчиња:
* Фаијава Ласи
* Фале
* Финаота
* Конго Лото Лафанга
* Лафанга
* Матанукулаелае
* Мотуфетау
* Мотулало
* Мотулао (северно Нукуфетау)
* Мотулао (јужно Нукуфетау)
* Мотумуа
* Ниуалука
* Ниуатуи
* Оуа
* Сакалуа
* Сававе
* Теафатуле
* Теафуаниуа
* Теафуанону
* Теафуоне
* Темотулото
* и уште најмалку 12 други островчиња
Најголемо островче е Мотулало, на Сававе има село и основно училиште.
2 Значајни личности
* Сауфату Сопанга, премиер на Тувалу 2002-2004.
3 Поврзано
*Тувалу
*Острови во Тувалу
Усноцветовидни

Усноцветовидни или мртвокопривовидни — ред на дикотиледонски цветни растенија. Во редот спаѓат околу 11.000 видови распределени во 20 семејства. Најпознати растенија од овој ред од стопанска важност се лавандата, јоргованот, маслинката, јасминот, јасенот, тикот, зјајката, сусамот, тегавецот, и ред кујнски мирудии како нането, босилекот и рузмаринот.
1 Особености
Видовите од овој род ги имаат следниве особености, иако постојат исклучоци за сите нив:
* истакнати плодници составени од два споени плодника
* пет ливчиња споени со цевче
* двострано симетрични, често двоусни венчиња
* четири (или помалку) плодни прашници
2 Поврзано
* Мртва коприва
Нукулаелае

Никулаелае (|Nukulaelae) — атол во Тувалу и еден од окрузите во државата. Нукулаелае, според пописот од 2002 година, имал население од 393 жители. Атолот има овална форма и е составен од најмалку 15 островчиња. На атолот функционира основното училиште ''Фаикимуа''.
1 Политика
За разлика од останатите окрузи на Тувалу, Нукулаелае има само еден член во парламентот на Тувалу, додека другите имаат по двајца. Моментален претставник на Нукулаелае во парламентот е Намолики Суалики.
2 Значајни личности
* Бикенибеу Паениу (1956-), В.Д. Премиер на Тувалу.
3 Наводи
4 Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу
Острови во Тувалу

Островите во Тувалу се административните единици или окрузи од кои е составена државата. Тувалу има вкупно девет острови, од кои шест се атоли. Бидејќи секој атол има уште по неколку малечки островчиња, државата има повеќе од 124 острови и мали островчиња.
Најмал од деветте острови е Ниулакита, кој бил ненаселен до 1949 година. Поради тоа, тој не се сметал за посебна административна единица, туку како дел од Ниутао. Најмалку 11 острови се населени.
1 Острови
островатол, главносело, вкупнокопно(км<sup>2</sup>), вкупноповршина(км<sup>2</sup>), население(попис 2002), мин. бр. наострви, број насела, местоположба
Атоли
Фунафути, Ваијаку, 2,40, 277, 4 492, 30, 9
Нанумеја, Нанумеја, 3,87, 22, 664, 5, 2
Нуи, Танраке, 2,83, 17, 548, 21, 4
Нукуфетау, Сававе, 2,99, 145, 586, 33, 2
Нукулаелае, Фангауа, 1,82, 43, 393, 15, 2
Ваитупу, Асау, 5,60, 10, 1 591, 9, 7
Острови
Нануманга, Тонга, 3,00, 3,00, 589, 5<sup>1)</sup>, 2
Ниулакита, Ниулакита, 0,40, 0,40, 35, 1, 1
Ниутао, Кулија, 2,53, 2,53, 663, 4<sup>1)</sup>, 2
Тувалу, Ваијаку, 25,44, 520, 9 561, 124, 34
<sup>1)</sup> главен остров со помали островчиња во лагуна без излез на море.
2 Поврзано
*Тувалу
Димитар Мирасчиев

Димитар Мирасчиев (1 август 1872 — 28 септември 1934) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Димитар Мирасчиев е роден 1872 година во Штип, тогаш во Отоманското Царство. Завршил во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“ во 1892 година, а во 1896 година завршил хемија на Софискиот универзитет „Свети Климент Охридски“.
Како студен учествува во Мелничкото востание организирано од Македонскиот комитет. Мирасчиев заедно со Кирил Прличев бил во Серската дружина на дедо Стоју Костов Скрижовски .
Во Организацијата бил покрстен од Даме Груев во учебната 1894/95 година. По Виничката афера во 1897 година е уапсен, осуден и испратен на заточение во Подрум Кале, Мала Азија. Амнестиран е во август 1902 година. Во екот на Илинденското востание во 1903 година бил војвода во Паланечко. Мирасчиев се приклучува Македонско-одринската социјалдемократска група на Васил Главинов. По Младотурската револуција во 1908 година станал уредник на „Конституциона зора“. Од политичкиот живот се повлекол во 1913 година.
2 Наводи
Георги Николов

Георги Николов (Охрид, 1868 — Цариград, 1 март 1939) — македонски револуционер, лекар и учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Николов е роден 1868 година во Охрид, тогаш во Отоманското Царство. Во 1889 година завршил во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, а потоа и Медицински факултет во Цариград. Работи како лекар во Охрид, Битола, Скопје, Воден и други. Бил покрестен од страна на Даме Груев во Организацијата, влегол во првиот Охриски околиски комитет, а подоцна бил член на Битолскиот окружен револуционерен комитет. Станува претседател на окружниот комитет на Организацијата во Скопје во 1904 година. Во 1907 година веќе како претседател на околискиот комитет во Воден е уапсен и осуден на вечен затвор. Ослободен е за време на Хуриетот. Во Балканските војни учествува како лекар кон Бугарската армија. Умрел на 1 март 1939 година во Цариград.
2 Наводи
Република Србија (1992—2006)

Република Србија во периодот 1992-2006 ― државното уредување на Србија од 1992 до 2006 година, кога била во составот на СР Југославија/Србија и Црна Гора.
Со донесувањето на Уставот на Србија од 1990 година, било одлучено името Социјалистичка Република Србија да биде променето во Република Србија, име која го задржала и по 1992 година.
Како дел на Србија, исто така останала и Војводина со Нови Сад како главен град, и Косово и Метохија со главен град Приштина. Меѓутоа, од 1999 година, по војната на Косово и Резолуцијата 1244 на Обединетите нации, Автономната Покраина Косово и Метохија станала меѓународен протекторат на УНМИК.
Во 2002 година, во сојузното собрание во Белград, бил, постигнат договор во реконструирање на Федерацијата и СР Југославија го сменила името и уредувањето во 2003 година. Со тоа, Република Србија до 2006 година, била во состав на државата Србија и Црна Гора.
Во 2006 година, по прогласувањето на независноста на Црна Гора, државата Србија и Црна Гора била распуштена.
1 Економија
1.1 Санкции
Во текот на поголемиот дел од 1990-тите и почетокот на 2000-тите, санкции биле спроведувани против Србија. санкциите против Југославија почнале да бидат повлекувани по соборувањето на Милошевиќ и повеќето биле укинати до 19 јануари 2001 година.
2 Поврзано
* Република Црна Гора (1992—2006)
* Социјалистичка Федеративна Република Југославија
* Социјалистичка Република Србија
* Социјалистичка Автономна Покраина Војводина
* Социјалистичка Автономна Покраина Косово
* Српско-црногорски унионизам
Полска православна црква

Полската православна црква (полски: ''Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny'') е автокефална црква, која во православниот свет се наоѓа на 13 место.
1 Историја
Христијанството во земјата било донесено од страна на Моравското кнежевство од југ, од германските народи од запад и од Киевска Русија од исток. Покрстувањето на Полска започнало во 966 година, кога полскиот владетел Мешко I официјално го примил христијанството. Следниот голем чекор кој придонел за задржување и проширување на христијанството во земјата било воспоставувањето на различни црковни органи во земјата во текот на 10 век и 11 век. Овој процес го вклучувал изградбата на катедрали како и назначување на свештеници во нив. Во текот на 13 век била создадена православната епископија.
Во 1840 година била основана Варшарската православна епархија. Во 1948 година, црквата добила автокефалност од страна на Руската православна црква.
Денеска, околу 600.000 верници се припадници на православната црква во Полска.
Православна црква на чешките земји и Словачка

Православната црква на Чешка и Словачка (чешки: ''Pravoslavná církev v Českých zemích a na Slovensku'') е автокефална црка и во православниот свет се наоѓа на четиринаесеттото место. Црквата до 1992 година се викала Чехословачка православна црква.
1 Историја
Црквата била основана од страна на браќата Свети Кирил и Методиј во 863 година. Но по нивната смрт, во земјата бил наметнет латинскиот обред од страна на папата. Во текот на 19 век била организирана првата заедница на православните верници. Во 1903 година, во Прага била создадена православна заедница. Во 1920 година била воспоставена парохија под надлежност на Српската Православна црква. На 25 септември 1951 година, српскиот патријарх Димитриј го поставил Горан Павловиќ за епископ на Чешко-моравската епархија.
Во периодот помеѓу двете светски војни, верниците броеле околу 250.000 По крајот на Втората светска војна, православните свештеници и епископи биле масовно прогонувани и стрелани. По војната, во 1946 година, црквата припаднала под надлежност на Московската патријаршија, и во 1951 година за првпат била организирана автокефална Чехословачка православна црква.
На пописот од 1991 година, бројот на верници изнесувал околу 53.000. По распаѓањето на Чехословачка, на саборот било одлучено да се зачува автокефалноста на црквата и името на црквата да се промени во Православна црква на чешките земји и Словачка. Во исто време бил усвоен нов устав, според кој за митрополит на црквата може да биде изберен или архиепископот на Прага или архиепископот на Прешов.
Денеска, на чело на црквата стои Христофор.
Дедеагач

Дедеагач (|Αλεξανδρούπολη, ''Александруполи''; |Dedeağaç) — град во округот Марица (Еврос), Западна Тракија во североисточниот дел на Грција.Претставува административен центар на истоимената општина Дедеагач, дел од административната област Источна Македонија и Тракија. Градот е центар и на Дедеагачката, Трајануполската и Самотракиска епархија на Грчката православна црква.
Градот е сместен на северниот брег на Егејското Море на неколку километри западно од устието на реката Марица (Еврос) во подножјето на ниската планина Овчарица (Цопан). Брои 55 000 жители.
1 Население
Населението главно се состои од Грци. Повеќето од нив потекнуваат од бегалци од Азија. Во последните три пописа, бројот на населението се движело како што следи:
* 1981. г. - градот 35.999 на. - Општина -
* 1991. г. - градот 37.904 на. - Општина 41.860 на.
* 2001. г. - градот 48.885 на. - Општина 52.720 на.
2 Личности
;Родени
*Никола Табаков (1862-1938) — општественк и револуционер
*Тодор Динов (1919-2004) — уметник, аниматор, режисер
*Димитар Митрев (1919-1976) — писател
Prometheus Global Media

Prometheus Global Media, порано позната како e5 Global Media, е American забавна издавачка куќа. Компанијата е формирана од страна на продажбита на забавни и медиумски поделби на Нилсен Медиа Бизнис во декември 2009 година.
Извршен директор на компанијата е Ричард Д. Бекман, претходно извршен директор на Conde Nast и Fairchild Publications и поранешен издавач на списанијата GQ и Вог. and former publisher of magazines ''GQ'' and ''Vogue''.
1 Публикации
*''Adweek''*''Back Stage''*''Билборд''*''Film Journal International''*''The Hollywood Reporter''
2 Поврзано
* Nielsen Company
Асау (Тувалу)

Асау е село во Тувалу. Тоа е второто најголемо село во државата со население од 650 жители според проценките од 2009. Селото се наоѓа на островот Ваитупу.
1 Поврзано
* Ваитупу
* Тувалу
Билборд 200

Табелата ''Билборд'' 200 рангира 200 најпродавани музички албуми и EP албумиво САД, а објавувана е неделно од магазинот ''Билборд''. Таа често се користи за искажување на популарноста на уметник или група на уметници. Често некој снимачки чин ќе биде запаметен по неговите „број еден“ места, на своите албуми кој ја надминал продажбата на сите други во текот на најмалку една недела.
Табелата е заснована само на продажби (и на малопродажна трговија и дигитално) на албуми во САД. Неделата на продажби започнува во понеделник, а завршува во недела. Нова табела е издадена следниот вторник со датум за следната сабота.
:Пример:
::понеделник 1 јануари – почнува неделата на продажби
::неделна 7 јануари – завршува неделата на продажби
::вторник 11 јануари – издадена е нова табела во сабота на 20 јануари.
Новите производи се издадени во американските музички маркети во вторниците. Дигиталните спуштања се вклучени во ''Билборд'' 200 табелата, сè додека целиот албум е купен. Албумите кои не се лиценцирани за продажба на мало во САД (уште не се увезени во САД) не се погодни за табелата. Долгогодишна политика што ја прават несоодветни наслови, кои се продаваат исклучиво од страна на одредени продажни места, како на пример Вол-Март или Старбакс, е обратна на 7 ноември 2007 година, а стапи на сила на 17 ноември.
Моменталниот број-еден албум (од 4 јуни 2011) на ''Билборд'' 200 е ''21'' од Адел.
1 Историја
''Билборд'' ја започнал табелата за албуми во 1945. Првично само со пет позиции, табелата за албуми не беше објавена на неделна база, а понекогаш поминувале 3-7 пред таа да биде ажурирана. Двонеделна (иако со неколку дупки), 15-позициска табела за Најдобор-Продавани Популарни се појавила во 1955. Со екслозијата на рокенрол музиката, ''Билборд'' за првпат прикажал табела наречена Најдобро-продавани Популарни Албуми на 24 март 1956. На албумот место зафаќале од 10 до 30 албуми. Првиот број-еден албум на новата неделна табела бил ''Belafonte'' од Хари Белафонте. Табелата била преименувана во Најдобро-Продавани Поп Албуми во 1956, а потоа во Најдобро-Продавани Поп LPs во 1957.
2 Поврзано
*Список на број-еден албуми (САД)
Родопски конгрес

Родопскиот конгрес е конгрес на V-ти Ахчелебиско-Скечански реон на Одринскиот револуционерен округ на Внатрешната македонско-одринска револуционерна организација, што се одржал на 5 и 6 јули 1903 година во месноста Свети Дух над село Карлуково кај денешниот град Смољан.
0.1 Спроведување на конгресот
Конгресот на Петрова Нива бил одлучил за отцепување на самостоен V-ти реон. Родопскиот конгрес ги дискутираал одлуките донесени на Петрова Нива и пријавени од Христо Караманџуков - единствениот претставник од Родопите, кој учествувал на конгресот на Петрова Нива. Разговарано било и за подготовката и тактиката на претстојното востание, потврдила се структурата на регионот, и се формиарле вкупно пет борбени простора. Конгресот избрал и Боево тело со претседател Пејо Шишманов, секретар Никола Данаилов и член Христо Караманџуков. Во склад со етничката структура на месното население, воената подготовка и недостатокот на оружје конгресот одлучил востанието во V-ти револуционерен реон да се ограничи главно со спроведување на саботажа акции.
Одредени биле просторите, војводите, подвојводите и знаменосците:
* Први простор - Пејо Шишманов, Никола Шишманов и Стефан Чакаров
* Втори простор - Андон Дечев и Аргир Мумџиев
* Трети простор - Никола Гумушев, Бечо Даракчиев и Константин Николов
* Четврти простор - Запрјан Начев
* Пети простор - Георги Гешанов
Избрана е и околиска чета со војвода Пејо Шишманов и подвојводата и знаменосец Никола Шишманов.
Русинка (песна)

Русинка (англиски: ''Russian Girl'') е песна во изведба на Влатко Илиевски со која тој ја претставувал Македонија на Евровизија 2011 во Диселдорф, Германија, но не успеал да се квалификува во финалето. За првпат песната била изведена на Скопскиот фестивал 2011 година, заедно со деветнаесет други песни, и го освоила првото место, со гласовите и од жири комисијата и од публиката.
Покрај македонската верзија на песната, таа била снимена и на три други јазици. Музичкиот спот за песната, снимен во HD-технологија, во режија на Бошко Столиќ, премиерно бил претставен на 17 март 2011 година.
1 Опис
"Русинка" е компонирана од Григор Копров, Владимир Дојчиновски - Дојчин и Јован Јованов, додека текстот го напишал Марко Маринковиќ - Слаткар. Музиката внесува модерен стил измешан со традиционална руска музика. Стиховите се во врска со момче од Македонија што се вљубило во една девојка, русинка, велејќи дека тој не разбира што таа зборува, но ќе научи само заради неа. Во текстот се споменуваат и традиционалните пијалаци на двете земји (Македонија и Русија) - вотка и ракија.
Покрај македонската верзија на песната, таа била објавена и на три други јазици:англиски ("Russian Girl"), српскохрватски ("Рускиња"/"Ruskinja") и руски ("Русская девушка"). Меѓутоа, песната била изведена во својата оригинална верзија, на македонски, со една фраза на руски јазик.
2 Домашен избор
Песната за првпат била изведена на 27 февруари 2011 година на Скопје Фест 2011 како 19-та по ред од вкупно 20 песни. На крајот била првопласирана и станала победничка со по 12 бода од публиката и стручното жири составено од 10 членови.
3 Музички спот
Музичкиот спот за песната премиерно бил претставен на 17 март 2011 на официјалниот евровизиски профил '''' на Јутуб (''Youtube''). Снимањето на спотот траело 12 часа и е изработен одеднаш, без видео монатажа. Во спотот се појавува екипа од 12 изведувачи кои ја придружуваат македонската манекенка Елена Трајановска. Таа била позната како единствена Македонка избрана на кастингот за нови модели во модната агенција "Жена во Милано" ("Woman in Milan"). Видео спотот бил снимен во HD-техника, а режисер бил Бошко Столиќ. Исто така, биле снимени уште четири други видео спотови, за секоја од верзиите на странски јазик.
4 Настап на Евровизија 2011
Песната била изведена во второто полуфинале на Евровизија 2011 во Диселдорф, Германија, но со освоени 36 бода не успеала да влезе во финалето.
5 Наводи
Тонга (Тувалу)

:''За истоимената држава видете Тонга.''
Тонга е село во Тувалу.
1 Население
Со население од вкупно 358 жители, Тонга е седмо најнаселено село во Тувалу.
2 Местоположба
Тонга се наоѓа на островот Нануманга.
3 Поврзано
* Тувалу
* Нануманга
Ваитупу

Ваитупу (|Vaitupu) — атол во Тувалу и еден од деветте окрузи на државата. Овој атол е најголем во Тувалу и има вкупна површина од 5,6 км<sup>2</sup>. Островот има мочурливи предели, како и мангровни шуми, а опколн е со корален гребен и има голема лагуна.
0.1 Острови
Ваитупу e атол составен од 9 мали островчиња:
* Луасамоту
* Мосана (2 островчиња)
* Мотутанифа
* Темоту
* Те Моту Олепа
* Тофија
* Ваитупу
* и уште најмалку едно островче
0.2 Населени места
Единственото село на Ваитупу е составено од две населби: Асау и Тумасеу. Во селото има црква, основно училиште, најмалку една гостинска куќа и пошта.
1 Туризам
На Ваитупу и Тувалу може да се пристигне преку со приватни бродови или преку владините тури од Фунафути. На островот има патеки и гостинска куќа за туристи.
2 Значајни личности
* Таукелина Финикасо - министер за комуникација на Тувалу.
* Аписај Иелемија - премиер на Тувалу од 2006.
3 Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу
Кулија

Кулија е едно од двете села на островот Ниутао во Тувалу. Селото има вкупно население од 224 жители според пописот од 2002 и е помало од останатито село. Култија служи како главно село на островот Ниутао.
1 Поврзано
* Ниутао
* Тувалу
Нануманга

Нануманга или Нанумага е остров во Тувалу и еден од окрузите на државата. Нануманга има вкупна површина од 3 км<sup>2</sup> и вкупно население од 589 жители според пописот од 2002.
1 Географија
На островот има три лагуни, од кои најголема е Ваијатоа и има четири островчиња. На островот има мангровски шуми и сува вегетација. Околу островот има корален гребен што го отежнува сообраќајот и риболовот.
1.1 ’Ртови
На север се наоѓа ’ртот Те Каупапа, додека на југ се наоѓа ’ртот Те Папа.
1.2 Села
На островот се наоѓаат две села: Тонга со население од 308 жители и Токелау со население од 281 жител. Основното училиште е вика Лотохони.
2 Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу
Егоцентризам

Егоцентризам е неспособност на некоја личност да го гледа светот од гледна точка на друга личност, туку само од своја гледна точка, која е апсолутна.
Се одликува со прекумерна окупација со себеси и прекумерен однос кон сопствената важност и незаменливост. Исто така, нормална состојба е кај дете под шест години, кое сè уште не научило да ги земат предвид потребите на другите луѓе, туку само своите.
Ниулакита

Ниулакита е најјужниот остров во Тувалу, кој воедно е и еден од деветте окрузи на државата. Ниулакита е името и на селото на островот. На Ниулакита функционира основното училиште Лотоалофа. Ниулакита не бил населен до 1949 година, кога се преселиле неколку жители од пренаселениот Ниутао. Порано островот се нарекувал ''Ла Солитарија, Независност, Софија'' и ''Карпест Остров'', во зависност од колонизаторите.
1 Географија
Ниулакита е остров кој има население од само 35 жители според пописот од 2002 година. На островот има чеитири бари или мали езерца. Во селото има манеаба, кој служи за собир и рекреација на луѓето и таква има на секој остров во Тувалу. Островот има овален облик и на островот се наоѓа највисоката точна во цело Тувалу која изнесува 4.6 метри надморска височина. Околу островот има корален гребен кој го отежнува сообраќајот и трговијата.
2 Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу
Географија на Тувалу

Географијата на Тувалу ги опфаќа земјишните облици во земјата, природните ресурси, животинскиот и растителен свет, водните површини и останати географски одлики.
1 Општи одлики
Тувалу е држава во Тихиот Океан која е составена од три острови и шест атоли. Овие острови во минатото се нарекувале Елиски Острови. Тувалу е една од најмалите држави во светот со вкупна површина од 26 км<sup>2</sup>.
Од ноември до март во државата има силни врнежи и тропски температури. Земјата на островите е ниска и скоро секој остров е опколен од корален гребен. Највосока точка во земјата е 4.6 метри надморска височина на островот Ниулакита.
;Местоположба
Тувалу се наоѓа во Океанија во Јужниот Тихи Океан. Во близина на Тувалу се Кирибатите. Географските координати на Тувалу се .
;Површина
Тувалу има вкупна површина од 26 км<sup>2</sup>. Државата нема копнени граници, а вкупниот брег изнесува 24 километри. Земјата е многу ниска.
;Морски територии
:зона: 44 km
:економска зона: 370 km
:територијани води: 22 km
;Клима
Климата во Тувалу е тропска со источни ветрови од март до ноември, а силни врнежни има од ноември до март.
;Природни ресурси
Државата има големи залихи на риба.
;Употреба на почвата
''обработлива земја:''
0%
''постојани насеви:''
0%
''постијани пасишта:''
0%
''шуми:''
0%
''друго:''
100% (1993 est.)
;Еколошки проблеми
На Тувалу му прети опасност од целосно потопување на државата. Сите острови се ниски и се многу блиско до изедначување со нивото на Тихиот Океан.
2 Демографија
Населението на Тувалу се зголемило двојно после периодот од 1980. Народот во Тувалу е претежно од полинезиско потекло, додека околу 4% се микронезици. 97% од Тувалците се припадници на Црквата на Тувалу, главна протестантска црква во земјата. Тувалскиот јазик се зборува од скоро сите на островите и е службен јазик. Покрај него и англискиот е службен јазик но не е користен за секојдневна употреба. Парламентот и државната управа се на тувалски.
3 Поврзано
*Тувалу
*Острови во Тувалу
Монтевидео, Бог те видео!

„Монтевидео, Бог те видео!“ е српски филм од 2010. Филмот е режисерски првенец на српскипт глумец Драган Бјелогрлиќ работен по сценарио на Срѓан Драгоевиќ и Ранко Бочиќ. Сценариото е напишано по истоимената книга на спортскиот новинар Владимир Станковиќ и говори за големиот успех на кралството Југославија на светското првенство во фудбал одржано во Уругвај 1930 година. Филмот се состои од два дела (односно две приказни), а од снимениот материјал е направена и ТВ серија од 15 епизоди. Снимено е и продолжение: Се гледаме во Монтевидео.
1 Ликови
Александар Тирнаниќ - Тирке (Mилош Биковиќ) е момче од населбата Чубура, кое е приморано да избере помеѓу работа во фабрика и фудбал. Тој го одбира второто. Природниот фудбалски талент од чубурската калдрма го внесува во клубот БСК, каде се запознава со Моша Марјановиќ. Тие двајца стануваат пријатели и легендарен тандем. И покрај тоа што е мангуп, Тирке е амбициозен, праведен и пред се, со чиста душа.
Благоје-Моша Марјановиќ (Петар Стругар) е дел од фудбалската екипа БСК, единствен професионалец, платен за секој гол. Се облекува во нови модни трендови, вози Форд Т, се движи во елитни ноќни клубови, каде што ја запознава либералната и слободоумна Валерија.
Валерија (Нина Јанковиќ) е ексцентрична белградски уметник и сликар, член на белградската елита. Таа е чест посетител на Џокеј клуб. Станува девојка на Моша, но сплетот на околностите ја води до Тирке. Тогаш чистата душа ќе биде ставена на искушение.
Роса (Дафина Јевтиќ) е љубезна и простодушна линост, роднина на Рајко и Ѓурѓа. Таа доаѓа во нивната кафеана за да им помогне. Роса ќе го привлече вниманието на младиот Тирке.
2 За филмот
Главната тема на филмот е историскиот успех на југословенската репрезентација на првото светско фудбалско првенство, одржано во Монтевидео во 1930 година, каде таа се закитила со бронзен медал. Тоа се случило од крајот на 1929 година до почеток на септември 1930 година, кога по 75-дневната авантура, фудбалерите триумфално пристигнале во Белград. На железничката станица, тие биле дочекани од преку 5 000 навивачи, кои ги носеле по Балканската улице сè до Теразије.
Експлозивно оформување

Експлозивно оформување — металуршка техника во која се користи експлозивно полнење наместо удар или притисок, и во основа е многу поевтина од градење на доволно големи и задоволувачки преси со висок притисок, од друга страна пак, неизбежно е пакетната обработка, произведување на производите еден по еден и долго време за нивно нагодување.
Има неколку различни пристапи, еден од нив е да се стави метална плоча на калап, и просторот кој се вмешува да биде евакуиран со вакуумска пумпа, потоа да се постави целиот склоп од вода и да се детонира полнење на соодветна висина над плочата. За комплицирани форми, одвоен калап може да се користи за да се добие еден процес, форма што бара многу произведувачки чекори, или може да биде произведена на делови па да биде закована заедно со пропратен процес на заварување. Најчесто тоа е степен на калење од експлозивно-оформувачкиот процес, особено во мекиот челик.
Машините можат да бидат направени од стаклени влакна за мали апликации, од бетон за големи делови со среден притисок или од разтеглив челик за добивање на голем притисок. Идеално е ако машината има поголема еластична моќност од материјалот кој се оформува, што претставува проблем бидејќи оваа техника најчесто се користи за тешко-обработливи материјали.
Експлозивното оформување беше употребено во 1960 година за апликации во космичката индустрија, како што се деловите на разузнавачкиот авион СР-71 и други ракетни делови на Советската армија. Продолжи да се развива во Русија, и организирачките комитети како што е ЕПНМ(EPNM), почнаа да имаат многу членови од поранешната Советски Сојуз. Се покажа особено продуктивно за произведување на тешко-обработливи браздести делови кои во друг случај да бидат произведени потребно е создавање големи калапи кои ќе бидат многу поголеми од самиот краен производ.
Друга примена на експлозивот во производството е ефектот на вретенесто полнење, со поставување на екслозивот да биде дирекно поврзан со обработувачкиот метал, ова беше користено за изработка на клишеа од тенко железо во далечните 1980-ти години. Исто така се користи и за изработка на различни воени делови и експлозивно-формирани проектили.
Како на пример, производител на јахти кој го произведува телото на бродот користи бетонски базен во кој металниот калап е поставен, го полни базенот и го детонира експлозивот и произведува комплетна форма на тело на брод.
Хидрооформувањето е исплатлив начин на обработка и оформување на растегливи метали како што се алуминиумот и плехот во лесна категорија, кои по структура се тешко растегливи и цврсти делови. Најголема примена хидро-оформувањето има во автомобилската индустрија, што ја овозможува употребата на комплексните форми со примена на хидро-оформување да се направи поцврста, лесна и нееластична структура на школките за возилата. Оваа техника особено е популарна во индустријата за спортски автомобили но, исто така се применува и за изработка и оформување на алуминиумските на структурата на велосипедите.
Ниутао

Ниутао е остров во Тувалу и еден од окрузите во земјата. Ниутао според пописот од 2002 година имал население од 663 жители и главно село е Кулија.
1 Географија
На островот има две мали езерца или бари. Поголемото езерце има три островчиња во него. На островот има две села, Кулија и Теава, а главно село е Кулија. Исто така, на Ниутао има училиште, манеапа, црква, пошта, три бунара, гробишта и болница. Околу островот има корален гребен кој го отежнува сообраќајот и трговијата.
2 Население
Њутон (1967) проценил во 19 век дека Ниутао има население од 450 жители. Покрај тоа, за островот се дале и следните проценки:
Муреј 1866, Витми 1870, Морзби 1872, Гил 1872, Попис 1963
700, 360, 417, 417, 797
Неројатна надпроценка, 100 на други острови
мисионер, мисионер, Капетан Морзби, мисионер
Во 1949 островот бил пренаселен и дел од луѓето се преселиле на ненаселениот Ниулакита. Според пописот од 2002 година, на островот функционирале следните села: Кулија со 224 жители и Теава со 439 жители.
3 Сообраќај
На островот има мрежа на асфалтирани и неасфалтирани патишта. На островот нема железничка или аеродром.
4 Значајни личности
*Тому Сионе, поранешен генерален гувернер на Тувалу и претседател на Собранието.
*Тавау Теи, премиер на Тувалу и Министер за природни ресурси.
5 Наводи
6 Поврзано
* Тувалу
* Острови во Тувалу
Споредба на служби за микроблогирање

Табеливе даваат споредба на општите и техничките одлики на поважните служби за микроблогирање и социјално вмрежување со искакнување на статуси.
1 Општи информации
Служба, Сопственик, Пуштена, Главна услуга, Лиценца (програм), Лиценца (содржини), Повеќејазично, Реклами
Facebook, Facebook, Inc., февруари 2004, социјална мрежа, сопственички
identi.ca, јули 2008 , микроблогирање, AGPL v3 (StatusNet), CC-BY 3.0, (Ad Bard)
bentio.com, јануари 2010 , микроблогирање, AGPL v3 (Bentio), CC-BY 3.0
Jaiku, Google, јуни 2006, микроблогирање, Apache 2.0 (JaikuEngine)
NotePub, NotePub, мај 2008, микроблогирање, сопственички
Qaiku, Rohea, март 2009, микроблогирање, сопственички, делумно ГОЈЛ (Midgard)
Twitter, Twitter, Inc., август 2006 , микроблогирање, сопственички
Yammer, Yammer, Inc., септември 2008 , микроблогирање, сопственички
Woondy, CrazyWebber, јануари 2011 , микроблогирање, сопственички, -
Ohawo, Goom, inc, март 2011 , микроблогирање, сопственички, -
Google Buzz, Google, Inc., февруари 2010, микроблогирање, сопственички, -, -
2 Функции
Ова е преглед на функциите што се составен дел од службата. Додатоците не се наведени.
Служба, Означување, Групи, Разговори, Приватно, Приватно следење, OpenMicroBlogging, RSS, Atom, FOAF, Прилогче
Facebook
identi.ca,
bentio.com,
Jaiku, (канали)
NotePub
Qaiku
Ohawo, (O!Room)
Twitter, (преку други мреж. места и/или програми)
Google Buzz
3 Објавување и читање
Општење со службите.
Служба, Објава преку, Читање преку
Мреж., XMPP, Е-пошта, SMS, API, Мреж., XMPP, Е-пошта, SMS, API, Канал
Facebook
identi.ca
Woondy
bentio.com
Jaiku
NotePub
Qaiku
Ohawo
Twitter, (преку други мреж. места и/или програми), (преку други мреж. места и/или програми)
4 Поврзано
* Микроблогирање
* Социјално вмрежување
Дискографија на Лејди Гага

Дискографијата на Лејди Гага, американска поп пејачка се состои од 2 студиски албуми, 2 компилациски албуми 3 EP албуми, дванаесет синглови, шест промоционални синглови, еден видео албум и тринаесет музички видеа. Од август 2010, има продадено повеќе од 51 милиони синглови и 15 милиони албуми ширум светот.
Во име на љубовта

Во име на љубовта (англиски: преведено - ''In the Name of Love'', назив на песната: ''Let me love You'') е песна во изведба на Тамара Тодевска, Адријан Гаџа и Врчак со која настапиле на Скопскиот фестивал 2008. Песната победила, освојувајќи ги најголемиот број гласови од “телевоутингот“ и на 7-членото стручно жири. На 22 мај 2008 година, англиската верзија ("Let me love You") ја претставувала Македонија на евровизискиот натпревар во Белград, Србија. Таа била изведена под реден број 18, но не освоила доволно бодови за да продолжи во завршна фаза на натпреварот. Со гласовите од телевоутингот се пласирала на 10 место, но жирито избрало Шведска да учествува во финалето.
Песната била снимена и на руски јазик (под наслов "Во Имя Любви"), на српски (наслов "Тебе Волим"), турски (наслов "Yoksun") и на албански јазик (под наслов "Dashuri Mistike"). За сите верзии на песната биле изготвени видео спотови.
На натпреварот, триото настапило со кореографска придружба. Кореографијата ја подготвил Адријан Гаџа, со помош од познат германски кореограф.
Прелом (минералогија)

Во минералогијата, преломот е поим што го означува обликот и текстурата на површината добиена при кршење на еден минерал. Минералите имаат мошне карактеристичен прелом, и затоа тој е главна особеност по која се тие се распознаваат.
Преломот се разликува од цепливостта по тоа што цепливоста подразбира одвојување на парчињата долж цепните линии (споеви) на кристалната структура на минералот, наспроти општо кршење од било кој вид. Сите минерали имаат прелом, но тој потешко се препознава кај минералите што имаат мошне изразени споеви.
1 Терминологија
1.0.1 Школкест прелом
Школкест прелом (конхоиден) е закривен откршок што личи на концентричните риги на една школка. ЧЕстопати се јавува кај аморфни и фини материјали како кременот, опалот и опсидијанот, но може да се јави и кај кристалните материјали како кварцот.
:Потшколкестиот прелом е сличен на школкестиот, но не толку закривен.
1.0.2 Земјест прелом
Земјестиот прелом потсетува на штотуку отцепена почва. Се среќава кај релативно меки, минерали со полабав состав како лимонитот, каолинитот и алуминитот.
1.0.3 Груб прелом
Грубиот прелом (или запчест прелом) е остар, нерамен и неправилен. Може да се забележи при растргнување на металите, а особено често кај самородните метали како бакарот и среброто.
1.0.4 Деланчест прелом
Деланчестиот прелом е составен од долгнавести зашилени деланки (иверки). Се среќава особено кај влакнестите матеирјали како хризотилот, но може да се забележи и кај невлакнестите како кијанитот.
1.0.5 Нерамен прелом
Наремниот прелом нема доследна површина. Се јавува кај најразлични минерали, меѓу кои арсенопиритот, пиритот и магнетитот.
2 Наводи
* Rudolf Duda and Lubos Rejl: ''Minerals of the World'' (Arch Cape Press, 1990)
*
Радијан

Радијан (симбол: рад, научно: rad) — централен агол на кругот што лежи под лак чија должина е еднаква со полупречникот.
Постојат 2π (околу 6,283185) радијани во полн круг, па оттука:
2π rad = 360°
1 rad = 360/(2π)° = 180/π° (приближно 57,29578°).
или:
:<math>360^\circ=2\pi\mbox{rad}</math>:<math>1^\circ=\frac{2\pi}{360}\mbox{rad}=\frac{\pi}{180}\mbox{rad}</math>
Радијанот е бездимензионална единица.
1 Поврзано
* Стерадијан - стереометриски еквивалент на радијанот
Нешто што ќе остане

Нешто што ќе остане (англиски: ''Something that will remain'') — песна од македонскиот бенд Некст тајм. Таа била македонски претставник на Евровизија 2009 во Москва, Русија, но не успеала да се квалификува за финалето. Англиската верзија на песната се вика The Sweetest Thing That Will Remain.
1 Опис
Песната била компонирана од македонскиот композитор и пејач Јован Јованов, заедно со Дамјан Лазаров, а текстот го напишал Елвир Мекиќ.
По победата во финалето на македонскиот национален избор, композиторот го изменил аранжманот на песната со што ја направил повеќе рокерска ​​отколку што била на националниот избор. Биле снимени и две верзии на англиски и хрватски под имињата „The Sweetest Thing That Will Remain" и „Ne dam da te diraju". Текстот на англиската верзија бил на Дамјан Лазаров, а на хрватската на Елвир Мекиќ. Било одлучено во Москва песната да се пее во нејзината оригинална, македонска верзија.
2 Домашен избор
Песната била изведена на првата полуфинална вечер на 19 февруари и била прва со 22 бода (12 од “телевоутингот“ и 10 од жирито). Во финалето Некст тајм настапиле шести по ред и победиле со 19 бода (12 од “телевоутингот“ и 7 од стручното жири).
3 Видео спот
Спотот на песната бил снимен од страна на нејзиниот композитор Јован Јованов, а монтиран од "Exit B" продукција. Видео спотот бил сниман на 28 и 29 март на повеќе локации во Скопје: на голема кула, надвор од градот, и во студиото.
Во видео-приказната еден од членовите на групата, Стефан, се вљубува во режисерка на видео спотови, симболизирајќи ја како „Нешто што ќе остане". Видео спотот бил издаден и за секоја од јазичните верзии на песната.
4 Настап на Евровизија 2009
“Нешто што ќе остане“ била изведена како 13-та по ред во првото полуфинале на Евровизија 2009 во Москва, Русија. За жал, со освоени 45 бода се пласирала на 10 место, што не било доволно за влез во финалето.
Коста Кондов

Константин Николов Кондов, познат како Коста, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонскиот комитет.
1 Животопис
Роден е 1874 година во градот Прилеп, тогаш е во Отоманското Царство. По Ослободувањето на Кнежевството Бугарија неговото семејство во 1881 година се преселило во Софија. Кондов завршил Военото училиште во Софија во 1894 година и една година (1894 - 1895) бил учител во Дупница. Се вклучил во активноста на Македонскиот комитет. Во 1895 година е меѓу основачите и на Македонското друштво "Единство" во Дупница и е негов раководител . Учествувал во Мелничкото востание организирано од Трајко Китанчев и Македонскиот комитет во 1895 година.
Истата година заминал за Одеса, тогаш во Русија, каде што до 1898 година студирал право. Се вратил во Бугарија и бил учител во Габрово (1899-1900) и Јамбол (1900-1901).
Во 1901 година предводел чета на Македонскиот комитет, ги обиколувал Западните Родопи и Рила. Во 1902 година влегол во Кочанско. Учествувал во Горноџумајското востание во 1902 година, а на следната година со четата ги обиколувал во Велешко и Скопско. Фатен е од властите, но по интервенцијата на рускиот конзул во Скопје е ослободен. До 1908 година повторно е учител во Габрово. Во 1904 година го издава "Борбата на Македонецот". По 1908 година работи во Министерството за внатрешни работи
При избувнување на Првата балканска војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи како командант на 4 чета при 9 Велешка дружина . Во 1913 година е награден со орден "За храброст" IV степен.
Ване Занешев

Иван (Ване) Занешев — македонски просветен деец, еден од раководителите во Борбата против Цариградската патријаршија во Воден, по неуспехот за обнова на Охридската архиепископија и создавањето на Бугарската егзархија, бил еден од водачите на антиегзархиското движење учесник во македонското револуционерно движење и член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Иван Занешев потекнувал од истакнатото воденско преродбеничко семејство Занешеви. Исто како татко му Димитар Занешев и тој ја помагал борба против Цариградската патријаршија. Со сопствени пари испраќал момчиња од Воден на школување во Бугарија. Заедно со своите браќа Христо и Зане ги поставил основите на револуционерната дејност во градот и биле покрстени од Даме Груев во Македонската револуционерна организација. Иван Занешев бил долгогодишен советник на кајмакамот и бил одликуван со султанов орден, но во април 1903 година е уапсен во врска со Солунските атентати . Кирил Прличев за него пишува:
:''Занешевци беа чорбаџии, од нив Иван беше аристократ, одел во Италија, и репутација му беше не само на богат, но и на умен човек''.
Неговите синови активно се вклучиле во македонското револуционерно движење. Најстариот син, Димитар раководител на организацијата во Воденско. Христо и Михаил Занешев за време на Балканската војна се запишале во 2-ра чета при 14-та Воденско дружина на Македонско-одринското ополчение .
Тешко болен, Иван Занешев ја напуштил Егејска Македонија, по доаѓањето на грчките власти, и умрел во Софија во 1936 година.
Благој Калејчев

Благој Калејчев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Калејчев е роден 1868 година во воденското село Владово, тогаш во Отоманското Царство, денес Аграс, Грција. Во 1891 година завршува во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. Во 1894 година завршил природни науки на Софискиот универзитет и станал учител. Работел во Сер, Прилеп, Битола, Солун, Стара Загора и други места.
Се вклучил во македонското револуционерно движење и како учител во Сер, го формирал првото револуционерно јадро на Македонската револуционерна организација во овој град. Во 1896 година учествувал во работата на Солунскиот конгрес како претставник на Серско. Во приодот меѓу 1896 - 1898 година бил директор на училиште во Прилеп и претседател на околискиот комитет на Организацијата .
Умрел 1923 година во Софија.
Велко Думев

Атанас Петров Думев, познат како Велко, — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е 1869 година во Воден, тогаш во Отоманското Царство. Студирал во Солунската машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“. Бил поставен за учител во Велес, каде влегол во Организација и го предводел околиски револуционерен комитет. Бил делегат на Солунскиот конгрес во 1896 година. Во 1897 година Думев бил учител во Сер, испратен од страна на Централниот комитет наместо Даме Груев за кој било решено да остане во Солун, таму развил револуционерна дејност.
Во 1898 година заминал за Бугарија и завршил словенска филологија во Софиското вишо училиште. Во 1900 година е назначен за учител во бугарската егзархиска гимназија во Скопје, а следната година е избран за претседател во Скопскиот окружен револуционерен комитет.
Во јули 1902 година се преселил во Едрене како наставник по бугарски јазик во Одринската бугарска гимназија по што станал претседател на Одринскиот окружен револуционерен комитет. Заедно со Михаил Герџиков разврзал активна дејност за развој на револуционерната мрежа во Одринско.
На Солунскиот конгрес од 1903 година, Думев е делегат на Одринскиот округ. Тој на конгресот истакнал дека Одринско не е подговено за востание. По конгресот заминал за Софија, заедно со Иван Гарванов, за да го анулираат Задграничното претставништво и останатите дејци за одлуката за кревање на востание. Во јуни бил потпретседател на конгресот на Петрова Нива. За време на Илинденското востание организира дотур на оружје од Софија.
По Илинденското востание учествувал на советувањата во Софија, на кои биле разгледани голем број на парашања. Учествувал во подготовката на Борис Сарафов и Михаил Герџиков во Италија, Франција и Англија, тие трбало да ја запознаен Европа со ситуацијата во Европска Турција, односно Македонија и Одринско. Во 1905 година Думев се вратил во Македонија и во април е избран за член на Битолскиот револуционерен окружен комитет.
По Младотурската револуција, Думев предавал бугарски јазик во Пловдив и Софија и работел како училиштен инспектор. При избувнување на Првата балканска војна во 1912 година Думев бил доброволец во Македонско-одринското ополчение и служел при Прилепската дружина .
По војните, Думев работел во легалните македонски организации - член е на Националниот комитет на македонските добротворни братства и дружеството "Илинден". Учествувал во создавањето на Македонскиот научен институт и го уредувал весникот "Македонија ". Бил близок до михајловисткото крило во ВМРО.
По навлегувањето на бугарската војска на делови од Вардарска и Егејска Македонија во 1941 година, Думев постојано ги посетува овие делови од Македонија. Умирел на 2 декември 1945 година .
Статии од Велко Думев:
***
Финска православна црква

Финската Православна црква (фински: ''Suomen ortodoksinen kirkko'') е автономна црква под јурисдикција на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Христијанството во денешна Финска пристигнало преку Новгород, преку православните трговци и монаси, уште кон почетокот на 12 век. Во почетокот, православието било претставувано преку малите манастири. На езерото Ладог бил основан Валамскиот манастир. Во следните векови, христијанството било целосно проширено. Во времето кога Финска била зазедена од страна на Шведска, дел од православното населениое побегнало во Русија, а дел од нив го прифатило Лутеранството. Во времето на Петар Велики, во земјата започнал нов период од историјата на православието. Валамскиот манастир бил повторно обновен, заедно со десетици други манастири.
Кон почетокот на 19 век, по Руско-шведската војна, помеѓу Шведска и Русија бил склучен договор според кој сферата на влијание на земјата била разделена на два дела. Старите шведски поседи припаднале на Русија. Како резултат од тие промени, бројот на православното население во земјата значително се зголемил. Голем број на православни верници биле населени на овие простори. Црковната управа во Финска била извршувана од страна на митрополитот во Санкт Петербург. Во 1892 година била основана самостојна епархија во Виборг.
По Октомвриската револуција, Финска добила независност. Во независната држава, православната црква добила статус на државна религија, заедно со лутеранската црква. Во 1921 година, московскиот патријарх Тихон и доделил статус на автономна црква. Согледувајќи го хаосот кој се вршел над Руската Православна црква во Русија, Финската црква се обратила кон Цариградската патријаршија со молба за признавање. Така, на 6 јули 1923 година, Финската Православна црква добила статус на автономна црква со ранг на архиепископија под јурисдикција на Цариградската патријаршија.
Главното седиште на православните христијани било во Карелија. По крајот на Втората светска војна, населението се раселило по целата земја, и со ова биле основани нови парохии. Во 1950 година биле основани две епархии, кои ја опфаќале целата земја. За централниот дел од земјата била основана Карелска епархија, а за јужниот, Хелсиншка епархија.
Денеска, црквата има ранг на автономна во рамките на Цариградската патријаршија. На чело на црквата се наоѓа архиепископот карелски и на сите Финци, Лав. Црквата денеска има три епархии, 24 парохии и два манастира. Црквата го користи грегоријанскиот календар.