Лилјакот со големи уши од Вирџинија

Лилјакот со големи уши од Вирџинија
Статус на зачувување
Најмала грижа (IUCN 3.1)
Научна класификација
Царство:, Animalia
Колона:, Chordata
Класа:, Mammalia
Ред:, Chiroptera
Фамилија:, Vespertilionidae
Род:, ''Corynorhinus''
Вид:, ''C. townsendii''
Биномно име
''Corynorhinus townsendii''Cooper, 1837
Подвидови
Синоними
Лилјакот со големи уши од Вирџинија (''Corynorhinus townsendii'') е вид на лилјак на вечерна палка.
1 Опис
Лилјакот со големи уши од Вирџинија е лилјак со средна големина (7-12 g) со исклучително долги, флексибилни уши и мали, но забележливи грутки на секоја страна од муцката. Неговата вкупна должина е околу 10 цм (4 инчи.), а неговата опашка е околу 5 цм (2 во) и неговиот распон на крилјата е околу 28 цм (11во).
Забната формула на ''Corynorhinus townsendii'' е 2.1.2.3. 3.1.3.3. × 2 = 36
2 Опсег
''C. townsendii'' може да се најде во Канада, Мексико и САД.
3 Екологија
Сезоната на парење за лилјакот со големи уши од Вирџинија се одржува кон крајот на есента. Како и со многу други видови лилјаци, женката складира сперма во нејзиниот репродуктивен тракт по парењето, а оплодувањето се случува на пролет. Бременоста трае од 50 до 60 дена. Како и кај другите видови лилјаци, младенчињата се раѓаат без способност да летаат. Се раѓа само едно младенче од една женка. Една студија покажала дека просечниот животен век на лилјакот со големи уши од Вирџинија е 16 години.
Овој лилјак бара големи шуплини за вгнездување; тие може да вклучуваат напуштени згради и рудници, пештери и базални шуплини на дрвја. Во текот на летото, овие лилјаци живеат во карпести пукнатини, пештери и напуштени згради. Во зима, тие хибернираат во различни живеалишта, вклучително и карпести пукнатини, пештери, тунели, мински осовини, простори под лабава кора од дрвја, шупливи дрвја и згради. Во текот на летото, мажјаците и женките заземаат одделни места за вгнездување; мажјаците се типично осамени, додека женките формираат породилни колонии, каде што ги одгледуваат своите младенчиња. Големината на породилната колонија може да биде од 12 до 200 лилјаци, иако во источниот дел на САД се формирани колонии од 1.000 или повеќе. Во текот на зимата, овие лилјаци хибернираат, често кога температурите се околу 32 до 53 степени °F (околу 0 °C до 11,5 °C.) Овие лилјаци се вгнездуваат поединечно за време на хибернација, формирајќи мали кластери ретко. Мажјаците често хибернираат на потопли места од женките и полесно се будат и се активни во зима отколку женките. Лилјаците честопати се прекинати од сонот затоа што имаат тенденција да се будат често и да се движат низ пештерата или целосно да се движат од една во друга пештера. Пред хибернација, поединците, ''C. townsendii'' ја зголемуваат својата телесна маса за да ја компензираат храната што не ја јадат во текот на зимата.
Овој вид има 2-3 периоди на хранење помеѓу мрак и зора, со периоди на одмор помеѓу нив. Тие одмараат во области различни од местата каде што се вгнездуваат во текот на денот.
За време на тестовите на права линија, ''C. townsendii'' летал со брзини кои се движеле од 2,9 до 5,5 m/s (6,4 до 12,3 mph).
4 Диета и ехолокација
Овој вид е специјалист за молци и може да се храни речиси исклучиво со Lepidoptera. Сепак, неговата исхрана може да вклучува мали молци, муви, врвки, бубачки од измет, пили и други мали инсекти. Како лилјак со шепот, тој ехолоцира со многу помал интензитет од другите лилјаци и може да биде тешко да се снима со помош на детектор за лилјаци. (Ова можеби е делумно затоа што тој е специјализиран за молци --- со тоа што некои молци имаат способност да слушаат лилјаци, веројатно создавајќи свои звуци за да ја „заглават“ ехолокацијата на лилјакот во обид да ја спречат грабливоста.
5 Функционална морфологија
''C. townsendii'', како и неговиот близок роднина ''C. rafinesquii'' и двете имаат мало оптоварување на крилата, што значи голема површина на крилата со односот на масата. Оваа морфологија овозможува голема количина на подигање, голема маневрирање, лет со мала брзина и лебдење за време на летот.
Нивните големи иглички обично се во линија со телото за време на летот; ова укажува на тоа дека една од улогите на пините е да дава подигање за време на летот. Ушите се користат и за пренос на звук во надворешното слушно месо на лилјакот, ефикасно разликувајќи ја бучавата од околината и звуците на предатори или плен.
6 Подвидови
Опишани се пет подвидови:
*''C. t. Австралија''*''C. t. townsendii'' – лилјак со големи уши од Вирџинија
*''C. t. ingens'' – Озарк лилјак со големи уши (федерално загрозен)*''C. t. pallescens'' – западен лилјак со големи уши
*''C. t. virginianus'' - лилјак со големи уши од Вирџинија (федерално загрозен), лилјак од државата Вирџинија
7 Поврзано
* Лилјаци од Соединетите Американски Држави
* Лилјаци од Канада
* Лилјаци од Мексико