Отомански шатори

Отоманските шатори биле архитектонски структури од ткаенина што ги користела Отоманската империја. Тие биле разновидни структури што можеле да се транспортираат и подигнуваат насекаде, од бојното поле до дворските градини. Овие преносни структури служеле како едноставни шатори за војници или големи царски палати од ткаенина. Особено, монументалните украсени структури од ткаенина што му припаѓале на султанот биле стратегиски распоредени за да ја прикажат воената моќ, меѓународното влијание и царската моќ на Отоманската империја во посебни пригоди. За разлика од трајните згради, шаторите можеле да се користат повторно на различни локации за различни намени и тоа им давало предност.
1 Империјална употреба
Територијалното ширење на империјата било означено со употреба на шатори особено за воени кампањи. Шаторите можеле да се прилагодат на просторот на земјата бидејќи османлиските војски биле во движење, и како такви, големи логори можеле брзо да се постават и отстранат без да се наруши околината.
За време на воените кампањи, султанот имал на располагање голема залихи од шатори, наречена ''Отаг-и Хумајун''. Два сета шатори го придружувале султанот и неговата војска додека патувале: едниот бил во употреба, додека другиот бил испратен подалеку напред и подготвен за претстојното пристигнување на султанот.''Отаг-и Хумајун'' не бил само воен штаб, туку и дом далеку од дома, и обезбедувал погодности како што се кујнски шатори и шатори за бања. Овие шатори имале голем ѕид од ткаенина наречен ''зокак'' за приватност.
Царските шатори биле подигани и во дворските градини за да создадат простор за слободни активности или одмор од сонцето. Во други случаи, тие се користеле како сцена за државни церемонии и сродни прослави, вклучувајќи го и фестивалот што се одржувал во чест на полнолетството на синовите на султанот.
2 Шаторскиот корпус
Отоманскиот царски шаторски корпус се наоѓал во палатата на Ибрахим-паша, каде што бил одговорен за производство, поправка, поставување и транспорт на шатори. Корпусот исто така произведувал мебел за царски палати, павилјони и.т.н.
3 Структура, декорација и материјали
Основната структура на сите отомански шатори вклучува надворешна и внатрешна обвивка кои се држат заедно со копчиња и јамки, а се подигнуваат со потпори и штипки. Надворешната обвивка е изработена од поцврста ткаенина за да се одржи внатрешната топлина. Царскиот корпус на шатори ја премачкувал оваа надворешна обвивка со восок или масло за да ја заштити од временските услови. Внатрешната обвивка често била многу украсена и се одликува со различни материјали вклучувајќи памук, свила и позлатена кожа, а во подоцнежните векови и светки, жанил и метални конци.
Апликацијата била најзастапената техника што се користела за декорирање на ентериерот на шаторите во раниот модерен период, но везот станал популарен во декорацијата на шаторите особено во текот на 18 и 19 век. Везот овозможил поголема варијација во бојата и формата, што довело до посложени детали и натуралистичко прикажување на мотивите, што ги одразувало дворските вкусови на периодот. И аплицираните и везените слики вклучувале претстави на трајни архитектонски елементи како што се цветни мотиви и ''шемсе'' (сончеви медалјони).
4 Мебел
Внатрешноста на шаторите била опремена и организирана за настаните што се одржувале. Во мирно време ентериерот бил направен да им донесе удобност. Се користеле многу различни видови мек мебел, како што се теписи или килими, перници и завеси. Прво се поставувале простирки пред теписите или другите подни покривки од ткаенина, што помагало да се одржат чисти. Внатрешниот мебел како и дополнителните елементи биле уредени за да одговараат на настанот.