procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Квантик школа за бизнис и технологија

Квантик Школата за Бизнис и Технологија е онлајн приватно деловно училиште со седиште во Федерален округ Колумбија, САД. Основано како Смартли Институт од Том Адамс во 2016 година, училиштето нуди акредитирани програми за дипломи за извршни директори преку својата комерцијална платформа за учење која е позната по својата единствена педагошка методологија која користи гејмифицирани активни методи на учење.
Училиштето е во сопственост на нејзината матична компанија Педаго. Во моментов нуди четири акредитирани програми за степен, Магистер по бизнис администрација (МБА), Извршна (Англиски: Executive) МБА (ЕMBA), магистер на науки во деловна анализа и магистер на науки во софтверско инженерство. Училиштето не бара стандардизирани испити како што се ГРЕ или ГМАТ за прием.
1 Активно учење
Квантик користи „интерактивна мобилна апликација“ развиена од нејзината матична компанија Педаго. Користи методологии за „активно учење“ преку интерактивни и гејмифицирани модули за учење како алтернатива на видео-предавањата. Последователните модули се отклучуваат по завршувањето на задачите како што се квизовите од неговите предусловни курсеви. Студентите се оценуваат нумерички и бараат стапка на полагање од најмалку 80% за да завршат курс. Исто така, има машинско наведено туторство кое помага да се обезбеди индивидуален совет за студентите.
2 Акредитација
Квантик добил институционална акредитација од Комисијата за акредитирање на далечинско образование (ДЕАК)во 2020 година. Квантик Школата за Бизнис и Технологија и неговото одделение Институ Валар се лиценцирани од Комисијата за лиценцирање на високото образование во округот Колумбија во Вашингтон и акредитирани од ДЕАК. ДЕАК е наведен од страна на Министерството за образование на Соединетите Американски Држави како призната агенција за акредитација и исто така е призната од Советот за акредитација на високото образование (ЧЕА).
Тврдина Клуже

Тврдината Клуже е тврдина во близина на градот Бовец во северозападна Словенија.
Оригиналната тврдина била изградена во 1472 година во близина на Бовец на патот помеѓу пештерата Дел Предил и Корушка. Нејзината првична цел била одбрана на Фриули од Турците. Во текот на 16 век Бовец потпаднал под австриска власт како резултат на војните меѓу Венеција и Хабсбурговците. Кон крајот на 18 век, тврдината била целосно под управа на Австрија и останала така до 1918 година.
Во 1796 и 1797 година се воделе борби околу тврдината, додека војската на Наполеон минувала низ Коритничката Клисура. Силите на Наполеон ја зазеле тврдината во 1797 година со поставување на артилерија на повисока надморска височина (каде што сега стои тврдината Херман). Тврдината потоа била уништена. Сегашната тврдина била изградена на местото од страна на Австријците кон крајот на 19 век. Тврдината Херман, покривајќи ја повисоката кота, била изградена во исто време. Двете се поврзани со патека и тунел. Тврдината Херман била тешко оштетена и станала неупотреблива од италијанското артилериско бомбардирање во 1915 година.
Во 1903 година дел од Бовец бил уништен од пожар. Остатокот од тврдината била опустошена во Првата светска војна, кога италијанско-австрискиот фронт (Битките кај Изонзо) ја преминала долината додека битката се преминала од север кон југ.
Геверкенег

Замокот Геверкенег е замок во центарот на Идрија, Словенија. Првично изграден за поддршка на рудникот за жива, денес е општински музеј.
1 Историја
Со откривањето на живата во Идрија кон крајот на 15 век, активностите поврзани со рударството наскоро почнале да го обликуваат градот и неговите околни области. Замокот Геверкенег бил изграден помеѓу 1522 и 1533 година од страна на сопствениците на рудникот, со цел да се поддржат рударските активности. Неговото име е изведено од германски за да опише „рударски замок“. За разлика од повеќето други замоци од истата ера, замокот Геверкенег никогаш не служел за феудални или воени цели, ниту бил користен како резиденција за благородништво. Неговата примарна улога била да биде складиште за ископуваната жива, и да обезбеди канцелариски простор за управата на рудникот. Служел како магацин сè додека не било изградено ново складиште за жива во градот на крајот на 18 век. Во моментов замокот е еден од најстарите градби во Идрија, и тој сега служи како општинскиот музеј. Музејот е отворен во 1953 година и се простира на речиси 2000 m<sup>2</sup>.
2 Локација и структура
Замокот се наоѓа на мал рид во западната страна на градот. Неговата структура е приближно во правоаголна форма, со три одбранбени кули позиционирани во северозападното, североисточното и југоисточното ќоше. Јужната страна се граничи со стрмна карпа во непосредна близина на потокот Никова, затоа југоисточното ќоше нема кула, и е едноставно зголемен дел од спојните ѕидови. Ќошињата се поврзани со ѕидови кои ги содржат и главните простории. Во средината на источниот ѕид се наоѓа саат-кула. Замокот има два влеза: од источната страна се пристапува со скали и мост преку притоката, а од западната страна се пристапува од патот и директно води во дворот.
Борбен брод (филм)

Борбен брод — научнофантастичен филм од 2012 г. за обид за вонземјански упад, заснован на истоимената игра со табла и лиценциран од Hasbro. Режисер е Питер Берг. Премиера се одржала на 3 април 2012 година во Токио, во САД на 18 мај, а во Македонија на 19 април истата година.
1 Содржина
По воспоставувањето контакт со технолошки напреден вонземјански облик на живот, пет вонземјански вселенски брода продираат во нашиот Сончев Систем и ја прекинуваат вежбата RIMPAC во 2012 г. Сега, вонземјанската армада претставува крајна закана за целото човештво, а единствените што ќе ги запрат се храбриот екипаж на разурнувачот ''Џон Пол Џонс'', и неговиот млад командант, поручник Алекс Хопер. Над брегот на Хаваи, жестоката и решавачка битка за Земјата ќе ја реши судбината на човештвото. Можеме ли да го запреме сеопфатниот вонземјански упад?
2 Улоги
Тејлор Кич, Алекс Хопер
Александер Скарсгорд, Стоун Хопер
Ријана, Кора Рејкс
Бруклин Декер, Саманта Шејн
Таданобу Асано, Југи Нагата
Лијам Нисон, Теренс Шејн
Хејмиш Линклатер, Кал Запата
Џеси Племонс, Џими Орд
Џон Туви, Волтер Линч
Грегори Гадсон, Мик Каналес
Адам Годли, д-р Ногрејди
Рами Малек, поручник Хил
Гари Грабс, шефот на екипажот
Питер Макникол, секретарот за одбрана на САД
Худеј

Худеј — поранешно село во Општина Моравче во централна Словенија. Сега е дел од селото Мошеник. Областа била дел од традиционалниот регион Горна Крањска. Општината сега е вклучена во Статистичкиот регион Централна Словенија.
1 Географија
Худеј се наоѓал во јужниот дел на селото Мошеник, југозападно од главниот дел на населбата и источно од реката Моешенишчница. Голема јама каде се вади диатомит се наоѓа југоисточно од Худеј.
2 Историја
Худеј имало популација од 20 жители кои живееле во три куќи во 1900 година. Худеј бил припоен од Мошеник во 1953 година, со што го прекинало неговото постоење како независна населба.
Адмиралски брод

Адмиралски брод или знаменосен брод — брод што го користи заповедникот на група бродови за да ја управува групата, обично на која се вее знамето на заповедникот. Исто така, пошироко се користи за да се однесува на првиот, најголемиот, најбрзиот, најдобро вооружениот или најпознатиот брод на морнарицата.
1 Поморска употреба
Во морнарицата, адмиралски брод е едноставно бродот каде што во тоа време се веело адмиралското знаме. Ова значи дека адмиралскиот брод можел да се промени. Меѓутоа, на адмиралите им требало дополнителен простор за состаноци и планирање со нивниот кадар. Во минатото, само големите бродови имале доволно простор за овие потреби.
2 Адмиралскиот брод како метафора
Се користи за опишување на најпопуларните, најдобрите и најновите технолошки производи од кој било сектор или марка, што може да се опише како „врвен модел“.
Хозе Дејвид Кабело

Хозе Дејвид Кабело Рондон — венецуелски политичар. Во јули 2006 година бил назначен за министер за инфраструктура на Венецуела,, а во февруари 2008 година станал шеф на СЕНИАТ, венецуелската даночна агенција. Тој претходно бил на чело на авиокомпанијата Conviasa (од април до јуни 2006 година).
1 Санкции
Владата на Канада го санкционирала Кабело како некој што учествувал во „значајни корупциски дела или кој бил вклучен во сериозно кршење на човековите права“. На 18 мај 2018 година, Канцеларијата за контрола на странски средства (OFAC) на Министерството за финансии на Соединетите држави вовело санкции против Кабело. OFAC изјавиле дека Кабело ќе ја искористи својата позиција во СЕНИАТ за изнуда и перење пари.
2 Личен живот
Тој е брат на Диосдадо Кабело и Глена Кабело.
3 Наводи
Радуха (планина)

Радуха е планина во источниот дел на Камничко-савињски Алпи во северна Словенија.
1 Географија
Планината има релативно рамен врв во североисточен–југозападен правец. Неговите пониски врвови се Јеловец (1.845 метри), Ланеж (1.925 м) и Мала Радуха (2.029 м), а највисокиот врв е Велика Радуха (2.062 м). Планинарската куќа Лока се наоѓа источно од врвот. На западната страна се наоѓа највисоката пештера во Словенија, Снежната пештера. Западните и северните делови се карпести.
2 Име
Планината Радуха се споменува во пишаните извори во 1426 година како ''Радоч''.
Гринтовец

Гринтовец (или Штаерски Триглав) е највисоката планина на Камник-Савиња Алпите, со надморска височина од 2,558 м. Тоа е популарна локација за пешачење, планинарење и скијање. Првото регистрирано искачување било во 1759 година од ботаничарот Џовани Антонио Скополи.
Гринтовец има топографска истакнатост од 1.706 метри и затоа се смета за топографски ултра истакната планина. Тој е вториот најпроминентен врв во Словенија по Триглав.
Релативно е лесно да се искачи ако се започне од планинарската куќа во Камничка Бистрица, преку Планинарскиот дом Зоис на Кокра Превој.
1 Рути
* 2 часа: Од планинарскиот дом Зоис кај Кокра седло (сло: Cojzova koča na Kokrskem sedlu) преку падината на покривот (сло: Streha), јужната врвна падина на планината Гринтовец.
* 3 часа: Од чешката ложа во Сподње Равни (сло: Češka koča na Spodnjih Ravneh) преку преминот Мала вратица (сло: sl), потоа на југоисточниот гребен Долга стена(сло: sl)
* 3½ часа: од чешката ложа кај Сподње Равни преку Млинарско седло (сло: sl) на источниот гребен
* 3½-4 часа: од чешката ложа кај Сподње Равни на превојот Долшка шкрбина (сло: sl), потоа на патеката Шпрем
Телеком Словенија

Телеком Словенија д.д., „Телеком на Словенија“ е телекомуникациска компанија со седиште во Словенија, со седиште во Љубљана.
1 Историја
Во 1994 година, ПТТ Словенија ги одвои поштенските и телекомуникациските активности и ја пренесе целата телекомуникациска инфраструктура на новооснованиот Телеком Словенија.
На 31 август 2013 година беше објавено дека словенечката држава има намера да го продаде својот удел од 73 отсто во Телеком Словенија.
Словенечкиот Телеком го поседуваше и управуваше со ТВ каналот Планет ТВ. Во 2020 година, каналот бил продаден на унгарската медиумска група ТВ2 Цопорт во сопственост на Јожеф Вида. Вида е близок до унгарската владејачка партија Фидес, која пак има блиски политички сојузи со премиерот Јанез Јанша и српската влада предводена од Александар Вучиќ. Контроверзна беше и продажбата на Унгарците бидејќи медиумската компанија Јунајтед Груп достави подобра понуда. United Group оперира со каналот N1 за Хрватска, Србија и Босна и Херцеговина, еден од ретките независни новински канали во регионот.
2 Услуги
Групните активности опфаќаат фиксна и мобилна комуникација (фиксна и мобилна телефонија, фиксни и мобилни широкопојасни услуги за телефонија, дигитални содржини и услуги, мултимедијални услуги и дигитално рекламирање, системска интеграција, изградба и одржување на телекомуникациски мрежи, како и зачувување на природното и културното наследство во Паркот Салина Сечув.
3 Управување и акции
Групацијата Телеком Словенија е акционерско друштво со двостепен систем за управување. Управниот одбор има извршна улога и ја претставува компанијата, а надзорниот одбор врши контрола врз управувањето со работењето на компанијата. Акционерите ги остваруваат своите права во работите на компанијата преку Генералното собрание, кое е највисокото тело на одлучување во друштвото.
Акциите на Телеком Словенија се котирани на Љубљанската берза од 2 октомври 2006 година.
Бакар сулфат

Бакар сулфат може да се однесува на:
* Бакар(II) сулфат (CuSO<sub>4</sub>) — често застапено зеленикаво-сино соединение кое се користи против габи и коров
* Бакар(I) сулфат (Cu<sub>2</sub>SO<sub>4</sub>) — нестабулна бела цврста супстанција која ретко се употребува
Вот Танде

Вот Танде е ненаселено островче, дел од групат ана Бенксови Острови во северниот дел на Вануату . Се наоѓа на околу 50 километри северно од островот Мота Лава . Островот Вот Танде никогаш не бил населен. Тој е дом на илјадници морски птици - особено фрегати, по кои е именувано островчето. Се состои од два острова. Највисоката точка на кој било од островите е 64 метри надморска височина.
1 Географија
Островот е долг 800 метри и широк 300 метри. Неговата површина е 0,24 km2. На северниот крај има брановидна платформа која е изложена при слаба плима и се протега 100 m кон морето. Географската ширина е 13,25º S, а должината е 167,65º E. Островот често има циклони и земјотреси.
2 Поврзано
* Вануату
*Бенксови Острови
Ровански Острови

Рованските Острови се мал архипелаг во покраината Торба во Вануату во Тихиот Океан. Рованските Острови се дел од поголемиот архипелаг Бенксови Острови . Островите се природна граница меѓу Меланезија и Полинезија.
1 Географија
Рованските Острови се состојат од 15 живописни корални корали. Се наоѓа помеѓу Урепарапара, Вануа Лава и Мота Лава . Проценетата височина на теренот над морското ниво е околу 5 метри. Голем корален гребен во облик на потковица ги обиколува островите. При слаба плима, водата што ги дели петте острови лоцирани во лагуната е толку плитка што може да се пешачи растојанието меѓу нив. Вегетацијата на островите е ниска и грмушеста. Од целата група острови, дрвјата растат само на главниот остров, што го прави визуелно повисок отколку што всушност е.
2 Население
Овие острови се ненаселени од 1939 година, кога локалното население морало да го напушти местото по силен тропски циклон. Тие трајно се преселиле на соседните острови Урепарапара, Вануа Лава и Мота Лава . Нивните траги сè уште можат да се видат на главниот остров Рова - камени ѕидови од населби и градини.
Порано, лојопскиот јазик се зборувал на островите до 1930-тите, кога цунами ги принуди да се преселат на источната страна на Урепарапара .
3 Острови
Во архипелагот има 15 острови. Меѓу нив се Анвет, Енвот (ги има урнатините на старото село), Ломеур, Мои, Восу, Вотанса, Рова (главниот остров), Ро, Сана, Петен и Лавап (најмалиот).
Златорог

Во словенечкиот фолклор, Златорог (сло: Zlatorog) е легендарна бела дивокоза, или алтернативно, алпски јарец, кој имал свое царство во височините на планината Триглав, највисоката планина во Словенија и највисокиот врв на Јулијанските Алпи. Легендата е добро позната низ Словенија (особено во Корушка ), како и во австриска Корушка и италијанска Фруланија-Јулиска Краина.
Приказната за Златорогот најпрво е запишана, прилагодена во доцниот романтизам и објавена од Карел Дежман во ''Лајбахер цајтунг'', бр. 43, на 21 февруари 1868 година.
1 Приказна
1.1 Сиже на приказната напишана од Карл Дешман
Златните рогови на Златорог беа клучот за богатството скриено во планините околу Триглав. Млад и храбар ловец од долината Трента се заљубил во убава девојка и успеал да и го освои срцето носејќи и прекрасно цвеќе. Меѓутоа, еден ден дошол некој богат трговец од Венеција кој обидел да и го привлече вниманието на девојката давајќи и златен накит и танцувајќи со неа. Кога ловецот се сретнал со девојката, таа го исмеала. Ловецот бил очаен и си заминал. Убеден од друг ловец, кој бил наречен зелен ловец, тој решил да оди истата ноќ да го најде Златорогот и да пронајде богатство. Утрото го пронашле животното, го стрелале и го бркале. Животното на умирање се влечело на тесниот, карпест раб. Одеднаш момчето на опасна патека ги видело најубавите и најлековитите цвеќиња. Зелениот ловец го принудил да го фати Златорог пред да ги изеде магичното цвеќе Триглав што израснало од неговата крв, но веќе било доцна. Златорог веќе изел еден и цветот му дал огромна животна моќ. Истрчал кон ловецот, кој заслепен од блаженството на неговите златни рогови, изгубил рамнотежа и паднал од планината. Реката Соча го донела неговото тело во долината.
2 Преобликувана приказна
Приказната за Златорог била ставена во стихови од Рудолф Баумбах и објавена во 1877 година, станувајќи негово најпопуларно дело. Била прераскажана во операта од Камила и Едуард Луцерна.
3 Културни референци
Првиот долгометражен филм на словенечки јазик, снимен во 1931 година од Јанко Равник, бил насловен како ''„Во кралството на Златорог“'' .
Златорог е исто така марка на пиво што го произведува Пивара Лашко.
4 Поврзано
* Ајдовска девојка
Торесови Острови

Торесовите Острови се островски ланец во покраината Торба во Вануату, најсеверната островска група во земјата. Островската група што го сочинуваат овој микроархипелаг се протега на пошироката културна граница помеѓу Меланезија и неколку полинезиски оддалечени острови лоцирани на соседните Соломонски Острови . На север од островите е покраината Темоту во Соломоните, на југ е Еспириту Санто, а на југоисток се Бенксовите Острови . На запад, под површината на океанот, се наоѓа длабокиот Торесов ров, кој е зона на субдукција помеѓу Австралиската плоча и Пацифичката плоча .
Во средината на 2004 година, Торесовите Острови имале вкупно население од приближно 950 луѓе, расфрлани низ најмалку десет населби со различни големини, сите лоцирани на или во близина на крајбрежните области.
Мала авионска писта во Линуа, отворена во 1983 година, ја обезбедува единствената редовна транспортна врска помеѓу островите и остатокот од Вануату . Лунгареги е административен центар на островите, но неговата улога на управување е минимална. Има телефон и медицинска клиника во заедницата, но нема банка или полициска станица и само две слабо снабдени продавници.
1 Острови
Седумте острови во групата Торес, од север кон југ, се
* Хив (најголемиот),
* Метома,
* Тегуа,
* Нгвел (ненаселено островче),
* Линуа,
* Ло и
* Тога
Островскиот синџир се протега на 42 км. Највисоката точка на синџирот е само 200 метри надморска височина .
2 Јазици
На островите се зборуваат два тесно поврзани, но сепак различни јазици: хивски јазик и ло-тогански . Хивскиот го зборува населението (околу 280 луѓе) на островот Хив. Ло-тоганскиот се зборува на јужните делови, во суштина на островите Ло и Тога (околу 580 луѓе); се состои од две многу блиски дијалектни сорти, л''оански'' и т''огански'' (забележете дека ''тога'' понекогаш се користи како покривен термин за двата дијалекти).
Хив (остров)

Хив (''Hiw'') е најсеверниот остров во Вануату, кој се наоѓа во покраинатаТорба .
1 Географија
Хив е најголемиот остров од групата на Торесови Острови во покраината Торба . Се наоѓа источно од Торесовиот ров, јужно од Ваникоро на Соломонските Острови . Има површина од 51 километар квадратен. Највисоката точка е Вонвара со 366 метри надморска висина.
Климата на Хив е влажна тропска. Просечните годишни врнежи се околу 4000 мм. Островот е подложен на чести циклони и земјотреси.
''Точката Вевоаг'', северниот рт на Хив, е најсеверната точка на Вануату. На 1.6 километри од Хив се наоѓа потопен корален гребен, ''Нгвеј Гакве''.
2 Население
Хив има население од околу 270 жители.
Жителите се населени во три села, сите лоцирани на источниот брег: Јонгвеј. Јакане и главното село Јогевигемене.
Јазикот што се зборува на островот се нарекува и хивски јазик .
3 Транспорт
Островите Торес ги опслужува аеродромот Торес, кој се наоѓа на островот Линуа, јужно од Хив.
Аргентински парк

Аргентина парк е име на парк во центарот на Љубљана, главниот град на Словенија. Порано познат како ''парк Ленин'', бил преименуван во 1990 за да ги одбележи пријателските односи меѓу Аргентина и Словенија. Еден дел од паркот бил преименуван во Парк на Словенечката реформација во 2000 година.
Метома

Метома е мал вулкански остров во покраината Торба во Вануату во Тихиот Океан.
1 Географија
Метома е дел од групата на Торесови Острови . Лежи на 500 км од Порт Вила . Островот се наоѓа помеѓу соседните острови Тегуа и Хив . Највисока точка на островот е 115 метри надморска висина. Метома е населен со ракови одвидот ''Birgus latro'' , најголемите копнени безрбетници во светот. Островот е 2,4 км долг и 1,4 км широк и се наоѓа на 600 m северно од островот Тегуа .
2 Население
Метома во 2009 година имала 13 жители.. Селото на југот на островот се вика Ривал.
Слуги (драма)

Слуги е сатирична драма на Иван Цанкар од 1910 година.
1 Позадина
Во 1907 година се одржале избори во Австроунгарија. По свештено-конзервативната победа, Иван Цанкар ја напишал оваа драма во која ги осудил „слугите“ што ги има народот.
2 Цензура
Претставата била цензурирана од австроунгарската влада поради над 60 точки во текстот. Затоа претставата била изведена дури во 1919 година.
Крка (Словенија)

Крка — река во Југоисточна Словенија (традиционалниот регион на Долењска), десна притока на Сава. Со должина од 94,6 километри, таа е втората најдолга река што тече во целост во Словенија, по Савиња.
1 Име
Името Крка првпат било потврдено во писмените извори во 799 година како Корка (а како Гурке во 1025 година, и во форма на Гурка флувио во 1249 година). Словенското име потекнува од словенскиот *Кърка, врз основа на романското име *Коркра или *Корка, кое пак потекнува од Коркора. Многу реки имале овие или слични имиња во античко време. Се верува дека името има предроманско потекло и можеби е базирано на ономатопеја.
2 Течение
Реката минува покрај градот Жужемберк, Долењске Топлице, градот Ново Место, замокот Оточец и Костањевица на Крка, за да се сретне со Сава кај Брежице во близина на границата со Хрватска. Нејзината најголема притока е Пречка, продолжение на реката Теменица.
Тегуа

Тегуа е остров во островската група Торесови Острови во Вануату. Административно, островот е дел од покраината Торба .
1 Географија
Островот се простира на 7 км со6,5 км; на источната страна на островот е заливот Латеу вовлечен 1.8 км. Островот Нгвел се наоѓа на 600 метри од западниот брег на островот Тегуа.
2 Население
Единственото село е Латеу, со население од 58 жители. Околу 100 жители на Тегуа биле евакуирани од владата бидејќи зголеменото ниво на морето го поплавил нивниот остров.
Една геолошка студија покажала дека од четири острови во групата, Тегуа има најбавна заклучена стапка на издигнување од 0,7 mm/год за југоисточна Тегуа.
Славата на Војводството Крањска

''Славата на Војводството Крањска'' е енциклопедија објавена во Нирнберг во 1689 година од полиматот Јохан Вејхард фон Валвасор. Тоа е најважното дело за неговата татковина, Војводството Карњска, денешен централен дел на Словенија.
Напишана на нов високогермански јазик, антологијата била објавена во четири тома, поделени на 15 книги со 3.552 страници со голем формат и 24 анекси. Раскошно илустрирана со 528 бакарни гравури, делото се однесува на историјата, географијата, топографијата, медицината, биологијата, геологијата, теологијата, обичаите и фолклорот на Крањскиот регион кој сочинува голем дел од денешна Словенија. Валвасор можел да се потпре на постари текстови, но сепак, прецизно истражената и научно издржана колекција била пионерска во тоа време. Од 2009 до 2012 година на словенечки била преведена од Дорис, Примож и Божидар Дебењак. Иницијатор, проект менаџер, уредник и технички уредник на овој издавачки проект бил Томаж Чеч.
Валвасор е првиот што пишувал за човечката рипка. Тој имал намера да напише еден вид патопис а не речник и затоа записите не се подредени по азбучен ред. Авторот, исто така, посипува анегдоти, бајки и песни за да ја диверзифицира композицијата. Загрижен дека аутсајдерите не го познаваат доволно добро неговиот регион, тој ја презел презентацијата на Крањска со зборови и слики, инсталирајќи работилница за бакарни плочи во неговиот замок Богеншперк во близина на Литија и објавувајќи збирки од неговите дела.
Друловка

Друловка во постарите извори, исто така, Германски Друлоук е поранешна населба во општина Крањ во областа Горењска во Словенија. Сега одговара на населбата Друловка во Крањ.
1 Име
Друловка била спомната во пишаните извори во 1436 година како ''Дрвлавиц'' (и како ''Дролевкг'' и ''Дролебк'' во 1439 година и ''Друлвег'' во 1444 година). Веројатно е изведено од лично име, позајмено од старогерманското име Друло, што значи „Друло (село)“. Помалку е веројатно дека името потекнува од словенечки корен кој се однесува, на пример, на клисурата на реката Сава. Во минатото германското име било ''Друлук''.
2 Историја
Претходни артефакти од праисторијата биле пронајдени во населбата, што сведочи за раното населување на ова место. Во 1955 и 1956 година, биле извршени ископувања на Шпикскиот рид (словенечки: На Шпику) во Клисурската долина на реката Сава, при што биле откриени материјали од крајот на неолитот и од раниот и среден халколит. Многу од камените алати и фрагментите од керамика припаѓаат на алпската фација на Ленџелската култура или на постарите слоеви на Ласинската култура, од првиот квартал на третиот милениум п.н.е. Во 1987 година, дополнителни истражувања источно од местото не само што откриле камени алати и оружја, туку и керамика од доцната бронзена доба (културата на Урнските полиња). Бронзен секира од гробна могила на западниот раб на селото, исто така е поврзана со ова време. Подоцнежните наоди вклучуваат рана христијанска ламба за масло, како и словенски гробови од 8. век, откриени во 1956 година во близина на црквата Свети Михаил.
Друловка била припоена кон градот Крањ во 1957 година, со што го прекина своето постоење како посебна населба.
3 Црква
Црквата во Друловка е посветена на Свети Михаил. Станува збор за првично готска структура која била преуредена во барокен стил во 17 век. Дрвениот таван на црквата бил отстранет во 1874 година. Црквата содржи Станици на крстот насликани од (1752–1828).
Ло (остров)

Ло е остров во островската групата Торесови Острови, во северниот дел на Вануату . Островот се наоѓа на 2,25 милји од островот Тога . Според податоците од 2009 година, населението на островот било 210 жители. Тие зборуваат на дијалектот „лоански“ кој е дел од ло-тоганскиот јазик .
1 Транспорт
Торесовите Острови ги опслужува аеродромот Торес, кој се наоѓа на островот Линуа, веднаш до северниот брег на Ло. Аеродромот најмногу го користат жителите на Ло. Ло не е често посетувана од странци.
2 Села
Ло има две главни села: ''Лунхареги''и ''Ринухе.'' Покрај овие има и уште едно мало село, Телаклак. Во 2018 година, проектот за крајбрежна адаптација на Вануату им обезбеди на селата пристап до свежа вода.
Нгвел

Нгвел е ненаселено мало островче во покраината Торба во Вануату во Тихиот Океан. Островот е дел од архипелагот Торесови Острови .
1 Географија
Нгвел се наоѓа на 600 метри од западниот брег на Тегуа . Долг е 500 м и широк 200 м. Проценетата височина на теренот над морското ниво е околу 9 метри.
Линуа

Линуа е остров кој е дел од групата на Торесови Острови во покраината Торба во Вануату во југозападниот дел на Тихиот Океан.
1 Географија
Линуа има должина од 2,8 km и дијаметар од 1 км. Просечната надморска височина на теренот е 23 метри. Линуа лежи на околу 100 км северно од островот Еспириту Санто помеѓу островите Тегуа и Ло . Островот е опкружен со корални гребени . На островот има воздушна патека отворена во 1983 година која ги обезбедува единствените редовни транспортни летови со остатокот од Вануату.
Островот најчесто се користи за време на слетување на авион и не е трајно населен; луѓето таму се сместени во соседното село Лунгареги, на островот Ло . Линуа има мало туристичко село, Камилиса, кое се состои од четири бунгалови и капацитет за 20 луѓе.
2 Клима
Линуа има тропска дождовна клима (Af) со многу обилни врнежи во текот на целата година.
Тога (остров)

Тога е остров во групата на Торески Острови, во покраинара Торба во Вануату .
1 Географија
Тога е најјужниот од Торесовите Острови. Големината на островот е 6 км со 4,5 км. Проценетата надморска височина на теренот е 104 метри. Тога е опкружен со тесен гребен кој брзо паѓа во длабока вода. Највисока точка на островот е Лемеура се наоѓа на западната страна на островот. Климата на Тога е влажна тропска. Просечните годишни врнежи се околу 4000 мм. Островот е подложен на чести циклони и земјотреси.
2 Население
Тога е најнаселениот остров на островите , со околу 250 луѓе. Го зборуваат тоганскиот дијалект на ло-тогаскиот јазик . Населението живее во две села: ''Ликал'' и ''Литев''. Едно историско село, сега напуштено, се викало ''Куруретако''.
3 Фауна
Познато е дека во областа живеат бувови . Во една пештера во Тога биле пронајдени многу примероци од коските на бувот, кои биле разгледани од научниците.
Mortal Kombat Trilogy

Mortal Kombat Trilogy е борбена игра издадена од Midway во 1996 година како второ и последно ажурирање на Mortal Kombat 3 (првото е Ultimate Mortal Kombat 3) за PlayStation, Nintendo 64, Sega Saturn и Microsoft Windows. Беа објавени и дополнителни верзии за Game.com и R-Zone. Се одликува со сличен основен систем за игра и иста приказна како Ultimate Mortal Kombat 3, но додава ликови и фази обновени од Mortal Kombat и Mortal Kombat II. Новите додатоци во играта ја вклучија лентата „Агресор“. Со оваа рата беше претставен механичарот на Brutality. Играта беше дочекана со позитивни до мешани критики по објавувањето.
1 Гејмплеј
Mortal Kombat Trilogy ја воведува лентата „Агресор“, која се полни додека борците се борат (двојно повеќе ако противникот блокира). Откако ќе се пополни лентата, таа му овозможува на ликот брзо движење и поголема штета од нападот за краток временски период.
Многу ликови добија дополнителни посебни потези. Некои беа едноставни уредувања на постоечките потези (како што е Страјкер фрлајќи две гранати наместо една), додека други беа неискористени анимации никогаш имплементирани во нивните наменети претходни игри. Овие специјални потези го вклучуваа движењето на MK1 Kano's Knife Spin, MKII Kung Lao's Air Torpedo, Spinning Punch потегот на Горо, Raiden's Lightning што шутира од зад противникот и потегот на Барака Blade Spin. Дополнително, Шао Кан доби потег со фрлање и зграпчување и удар, а Мотаро доби правилен потег за фрлање. Познатиот „Spine Rip“ Fatality на Sub-Zero повторно се појавува во играта, но е целосно цензуриран, бидејќи екранот се затемнува и се гледа само текстот „Fatality“. Ова се должи на избегнување на повторно анимирање на фаталноста за оваа игра.
Трилогија го воведува завршниот потег „Бруталност“, кој се состои од постојано напаѓање на противникот додека не експлодираат. Тој беше вграден во пристаништата Mega Drive/Genesis и SNES на Ultimate Mortal Kombat 3, кои беа објавени истиот месец како и Trilogy. Сите арени кои имаа Фаталност на сцената се прикажани во оваа игра, освен онаа во Пит II, од слични причини како фаталноста „Спине Рип“.
Сите борбени арени што беа прикажани во MKII, MK3 и UMK3 се достапни во MKT, но се прикажани само четири позадини од оригиналниот Mortal Kombat (Двор, Горово дувло, Јама и Дното на јамата). На верзиите за Microsoft Windows, PlayStation и Sega Saturn недостасуваат етапите The Hidden Portal и Noob's Dorfen од MK3, додека на верзијата Nintendo 64 недостасуваат Kahn's Arena и Bank од MKII и MK3, соодветно.
Народноослободителен фонд

Народноослободителниот фонд — установа на Народноослободителното движење на Југославија од 1941 до 1945 година, која била основана во првите денови на вооруженото во 1941 година, со главна задача собирање храна, пари, технички материјал и задовлување други потреби на партизанските единици. Прво се споменува како „Фонд на народното ослободување“, кој имал задача да организира исхрана и друго снабдување на партизанските одреди (Билтен на ГШ на НОПОЈ, бр. 1 од 10 август 1941 година).
Претходник на оваа установа била „Црвената помош“ која била основана во 1940 година. Била преименувана во „Народна помош на Југославија“, а во 1941 година во „Народноослободителниот фонд“.
1 Дејности на Народноослободителниот фонд
На почетокот на војната во 1941 година, на ослободената и полуослободената територија, како и во многу окупирани градови на Југославија, по директива на ЦК на КПЈ и на Врховниот штаб на НОВ и ПОЈ, било пристапено на основање на одбори на Народноослободителниот фонд, како посебни организации, а ги организирале Народноослоботиелните одбори, во соработка со штабовите на единиците, воените заднински команди и други политички антифашистички организации. Во исто време, во некои делови на Југославија, до крајот на 1941 година на окупираната територија биле основани комитети на „Народна помош“.
Одборите на Народноослободителниот фонд на окупираната територија првично ги извршувале истите задачи како и одборите на Народна помош. Подоцна, опсегот на нивната работа се проширил. Задачите на Народноослободителните комитети во Словенија ги извршувала „Људска помоч“ и теренските одбори на Ослободителниот фронт. Покрај собирањето храна, пари и други потреби, одборите на Народноослободителниот фонд дејствувале како политички тела во некои краеви, организирале состаноци на симпатизерите на НОД, пренесувале директиви од партиските форуми, организирале разузнавачка служба, работеле на собирање родољупци околу платформата на народноослободителната борба и други активности. Во Срем, на пример, во 1941 и во првата половина на 1942 година, одборите на Народноослободителниот фонд биле и органи на власта. На ослободените и полуослободителните територии одборите на Народноослободителниот фонд постепено прераснале во делови на Народноослободителните одбори, а во многу региони во самите Народноослободителни одбори.
2 Поврзано
* Црвена помош
* Народноослободителен одбор
КелКел

КелКел — младинско движење во Киргистан кое стекнало одредено влијание за време на Револуцијата на лалињата во март 2005 година, која кулминирала со соборувањето на претседателот Аскар Акаев. На киргиски, КелКел значи ренесанса.
Во многу од посткомунистичките револуции, младинските групи биле во првите редови на протестите. Најпозната од нив била Отпор!, движењето на младите што помогнало да се собори Слободан Милошевиќ во Србија. Во Грузија движењето било наречено Кмара. Во Украинската Портокалова револуција, движењето функционирало под слоганот „ПОРА“ - „Време е“; КелКел се базира на овие движења.
Во обид да се создаде конфузија, била формирана ривалска група, веројатно од поддржувачи на претседателот Акаев. Оваа група исто така била наречена КелКел и го користела истото жолто лого како и оригиналната група. Ривалската КелКел исчезнала по револуцијата од 24 март 2005 година. Денес, КелКел е регистрирана младинска организација - „КелКел: граѓанско младинско движење“ - која има за цел да биде активен, но непартиски дел од граѓанското општество и учесник во јавната дебата и стратешките дискусии.
Иридиум-192

Иридиум-192 (симбол <sup>192</sup>Ir) — радиоактивен изотоп на иридиумот, со време на полураспад од 73,827 дена. Се распаѓа со емитување бета (β) честички и гама (γ) зрачење. Околу 96% од <sup>192</sup>Ir распаѓањата се случуваат преку емисија на β и γ зрачење, што води до <sup>192</sup>Pt. Некои од β честичките се заробени од други јадра на <sup>192</sup>Ir, кои потоа се претвораат во <sup>192</sup>Os. Зафаќањето на електрони е одговорно за преостанатите 4% од распаѓања на <sup>192</sup>Ir. Иридиум-192 обично се добива со неутронско активирање на иридиумов метал што го има во изобилие во природата. Иридиум-192 е многу силен емитер на гама зраци, со гама-доза-константа од приближно 1,54 μSv ·h<sup>−1</sup>· MBq <sup>−1</sup> на 30 см, и специфична активност од 341 TBq ·g<sup>−1</sup> (9,22 kCi ·g<sup>−1</sup>). Постојат седум главни енергетски пакети произведени за време на неговиот процес на дезинтеграција кои се движат од нешто повеќе од 0,2 до околу 0,6 MeV. Најчесто се користи како извор на гама-зраци во индустриската радиографија за определување на места на недостатоци во металните состојки. Исто така се користи во радиотерапијата како извор на зрачење, особено во брахитерапијата. Иридиум-192 е одговорен за повеќето случаи следени од американската јадрена регулаторна комисија во кои исчезнале радиоактивни материјали во количини доволно големи за да се направи валкана бомба.
Метастабилниот изомер <sup>192m2</sup>Ir е најстабилниот изомер на иридиумот. Се распаѓа со изомерен преод со време на полураспад од 241 година, што го прави необичен, и поради неговото долго време на полураспад за изомер, и тоа време на полураспад значително го надминува она на основната состојба на истиот изотоп.
1 Поврзано
* Изотопи на иридумот
Куп Благоја Георгиевски - Буштур 2024

Куп Благоја Георгиевски - Буштур 2024 ― 31. издание на Купот на Македонија во кошарка. Турнирот бил одржан во спортската сала Боро Чурлевски во Битола, во организација на КК Пелистер. Во ова издание, првак бил МЗТ Аеродром кој го победил Пелистер во финалето.
1 Место на одржување
Битола
Спортска сала Младост
Капацитет: 3,500
2 Екипи учесници
На завршниот турнир обезбедиле пласман екипите кои завршиле на првите осум места на табелата од полусезоната (до 11. коло) од Првата лига 2022/23. Пласманот на една екипа значел против која екипа ќе се натпреварува, односно систем 1-8, 2-7, 3-6, 4-5.
Место, Екипа
1., МЗТ Аеродром
2., Пелистер
3., Еуро Никел 2005
4., Работнички
5., ТФТ Моцарт
6., Чаир 2030
7., Феникс 2010
8., Гостивар
9., Кожув
10., Вардар
11., Навико Академија ФМП
12., Охрид
3 Костур
width=, width=, width=, width=, width=, width=
<noinclude>
4 Турнир
5 Признанија
* Најкорисен играч на финалето - Дамјан Робев (МЗТ Аеродром)* Благодарници - КК Пелистер
6 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига 2023/24
* Втора македонска кошаркарска лига 2023/24
Водородна вода

Водородна вода или водородна вода во зародиш е застарен концепт во органската хемија кој некогаш бил именуван за да се објаснат реакциите на растворливи метали, како што се редукцијата Клеменсен и редукцијата Буво-Блан. Со оглед на тоа што органските соединенија не реагираат со <sub>H2</sub>, се претпоставувало дека е посебна состојба на водород. Сега е разбирливо дека реакциите на растворливи метали се случуваат на металната површина, а концептот на водород во зародиш е дискредитиран во органската хемија. Сепак, формирањето на атомски водород во голема мера се повикува во неорганската хемија и науките за корозија за да се објасни кршливоста на водородот кај металите изложени на електролиза и анаеробна корозија (на пример, растворање на цинк во силни киселини ( HCl ) и алуминиум во силни бази ( NaOH )). Механизмот на кршливост на водород првпат бил предложен од Џонсон (1875). Неможноста на атомите на водород да реагираат со органски реагенси во органски растворувачи не го исклучува минливото формирање на атоми на водород способни веднаш да се дифузираат во кристалната структура на обичните метали ( челик, титан ) различни од оние од платиноидната група ( Pt, Pd, Rh, Ru, Ni, хидроген (добро познат до H хидроген ) атомски водород.
1 Историја
Идејата за водородот во зародиш кој има хемиски својства различни од оние на молекуларниот водород се развиле во средината на 19 век. Александар Вилијамсон постојано се осврнува на водород во зародиш во неговиот учебник ''Хемија за студенти'', на пример пишување на реакцијата на супституција на јаглерод тетрахлорид со водород за да се формираат производи како што се хлороформ и дихлорометан дека „водородот за таа цел мора да биде во зародиш, бидејќи слободниот водород не го произведува ефектот“. Вилијамсон, исто така, ја опишува и употребата на водород во зародиш во претходната работа на Марселин Бертелот. Франшо објавил труд за концептот во 1896 година, кој привлекол силно формулиран одговор од Томаси кој укажал на неговата сопствена работа во која заклучил дека „водород во зародиш не е ништо друго освен H + ''x'' калории“.
Терминот „водород во зародиш“ продолжил да се користи и во 20 век.
2 Средства за намалување на ниска и висока pH вредност
Легурата на Деварда (легура на алуминиум (~45%), бакар (~50%) и цинк (~5%)) е редукционо средство кое вообичаено се користело во влажната аналитичка хемија за да се произведе ''in situ'' таканаречен зародиш водород под алкални услови за одредување на нитрати ( ) по нивното оксидационо-редукциона реакција во амонијак ( ).
Во Марш тестот, користен за определување на арсен (од редукција на арсенат и арсенит ( ) во арсин ( )), водородот се создава со контактирање на цинк во прав со солна киселина.
Значи, водородот може погодно да се произведува при ниска или висока pH вредност, во зависност од нестабилноста на видот што треба да се открие. Киселите услови во тестот Марш го промовираат брзото бегство на гасот арсин (AsH <sub>3</sub>), додека под хипералкален раствор, дегасирањето на намалениот амонијак (NH <sub>3</sub> ) е значително олеснето ( амониум јон е растворлив во воден раствор под кисели услови).
3 Поврзано
* Атомско водородно заварување
Дравиња

Дравиња ― најголемата притока на реката Драва во Словенија. Долга е 73 километри. Нејзиниот извор се наоѓа на масивот Похорје, југозападно од планината Рогла, на висина од околу 1.150 метри надморска височина. Реката поминува низ Зреќе, градот Словенски Конјице, урините на тврдината кај Збелово, Полјчане, Маќоле, Штателберг, Мајшперк и Видеам при Птују, каде што се спојува со реката Драва. Нејзиниот главен приток е реката Полскава.
Дравиња е најдобро сочуваната низинска река во Словенија и е заштитена како дел од Европската мрежа Натура 2000. Покрај тоа, реката се одликува со Печниковата воденица, која е прогласена за етнолошки споменик
Движење на револуционерите од 25 јануари

Движењето на револуционерите од 25 јануари — револуционерно движење кое започнало во Сирија во јануари 2025 година, чија цел е да го собори Абдел Фатах ел-Сиси, претседателот на Египет, кој дојде на власт по египетскиот државен удар во 2013 година.
1 Позадина
Во текот на ноември и декември 2024 година, сириската опозиција предводена од Хајат Тахрир ал-Шам, успешно го зазела Дамаск и последователно му ставил крај на владеењето на Башар ал Асад, кој имал добри односи со египетскиот претседател Сиси.
Групата е основана со цел да го собори претседателот Сиси и да стави крај на неговото владеење со Египет, слично на начинот на кој му се случи на неговиот сириски колега.
2 Лидерство
Истакна фигура и водач на групата е Ахмед ал Мансур, египетски државјанин кој служел во Хајат Тахрир ал-Шам за време на сириската граѓанска војна.
3 Тековен статус
На 15 јануари, Мансур бил уапсен од сириските власти, оставајќи го движењето без водач и доведувајќи го во прашање идното постоење на групата.
4 Реакции
4.1 Меѓународни
Израелскиот N12 ги нарекол револуционерите „џихадисти“, а создавањето на револуционерното движење „во духот на ерата“ мислејќи на сириската револуција.
4.2 Домашни
Египетскиот про-Сиси телевизиски водител, Ахмед Муса, го опишал движењето како „закана за националната безбедност“.
Осма приградска парохија

Осма приградска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Штипското архијерејско намесништво на Брегалничката епархија. Парохијата ги опфаќа селата: Брест, Гарван, Горачино, Долани, Драгоево, Загорци, Лакавица, Лесковица, Љуботен, Патрик, Пиперово, Пухче, Селце и Софилари.
Во оваа парохија спаѓаат и селата: Чифлик, Суво Грло, Танатарци и Шопур, кои немаат свои цркви.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Атанасиј“, Брест, 1907
Црква „Св. Пантелејмон“, Брест, 1994
Црква „Св. Ѓорѓи“, Гарван
Црква „Св. Архангел Михаил“, Горачино, ''во изградба''
Црква „Св. Илија“, Долани, 1919
Црква „Св. Симеон Столпник“, Долани, 1980
Црква „Вознесение Христово“, Драгоево
Црква „Св. Ѓорѓи“, Загорци, 1993
Црква „Св. Петар и Павле“, Лакавица, ''во изградба''
Црква „Св. Ѓорѓи“, Лесковица, 1867
Црква „Св. Димитриј“, Лесковица
Црква „Св. Јован Крстител“, Љуботен, 1936
Црква „Св. Петка“, Љуботен, 1968
Црква „Св. Илија“, Патрик, ''во изградба''
Црква „Св. Теодор Тирон“, Пиперово, век
Црква „Св. Богородица“, Пиперово, 1930-ти
Црква „Св. Илија“, Пиперово
Црква „Св. Илија“, Пухче
Црква „Св. Ѓорѓи“, Пухче
Црква „Св. Димитриј“, Селце, 2015
Црква „Св. Јоаким Осоговски“, Софилари, ''во изградба''
2 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
Црква „Св. Атанасиј“ - Брест

Свети Атанасиј — главна селска црква во штипското село Брест, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на почетокот од селото. Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.
Во 2020 година била издадена „Процена на загрозеноста од елементарни непогоди кај православните верски храмови во општина Штип“ од страна на Центарот за управување на кризи и Универзитетот „Гоце Делчев“ во која се вели дека црквата врз основа на својата градба, местоположба и околина е загрозена од појава на пожари.
2 Историја
Храмот бил подигнат и осветен околу 1907 година, но нема податоци кој ја осветил.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува фрескоживопис, но нема податоци кој бил зографот.
4 Галерија
5 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Осма приградска парохија
* Брест
Битката кај Холмец

Битката кај Холмец (траела 27 јуни 1991 - 28 јуни 1991) била една од најкрвавите пресметки за време на Десетдневната војна. Југословенската народна армија се обидела да го заземе граничниот пункт Холмец по краток ултиматум. Единиците на Словенечката полиција и територијалната одбрана ги запреле припадниците на ЈНА кои требало да го заземат граничниот премин. Во битката учествувале 220 припадници на територијалната одбрана и 40 полицајци, против 62 припадници на ЈНА.
1 Битка
На битката присуствувале 115-та антисаботажна компанија, прва компанија на 62-ри Каринтски одред, Прв вод на 97-миот нападен одред, 160-тиот антисаботажен вод и 32-рата антиавионска батерија на Словенската ТО, како и 31-виот корпус на ЈНА. По размена на оган меѓу двете страни, Холмецката кула паднала околу 10 часот наутро во раце на Словенската ТО.
2 Последици
Мех Рајко, командант на ЈНА на Битката кај Холмец, преминал на страната на Словенечката национална полиција. На 28 јуни 1991 година, членови на Словенската ТО биле снимените на австриската јавна телевизија ORF. Видео снимката покажува мала група на војници на ЈНА како стојат или полека одиграат со подигнати раце, држејќи бела чаршаф во очигледен обид да се предадат. Неколку моменти подоцна, се слушаат истрели и војниците паѓаат или скокаат на земјата. Холмец бил првата гранична станица во Словенија која беше ослободена за време на Десетдневната војна. Многу високи офицери на Словенечката војска ја напуштиле ЈНА по битката.
Вера Бојаџиска

Вера Цветко Бојаџиска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во нејзиниот дом живееле неколку напредни учители дојдени од Албанија кои многу придонеле за нејзиното вклучување во заднината на НОД. Била член на младинска воспитна група, собирала народна помош, кај неа се одржувале состаноци и била активна до ослободувањето на земјата.
Ристана Бојаџиева

Ристана Димова Бојаџиева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
За време на окупацијата заедно со семејството се преселила во Кавадарци. Од почетокот на 1941 година била симпатизер на НОД. Во септември 1942 година била примена за член на СКОЈ и ангажирана во разнесување пошта, чување илегалци, префрлување нa истите од едно на друго место. Во нејзината куќа била сместена партиската техника на МК КПМ - Кавадарци. Покрај овие задачи била ангажирана вo разнесувањето на летоци и други илегални материјали. Во 1944 година станува член на КПЈ.
Фетка Бојаџиска

Фетка Илиева Бојаџиска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Нејзината активност се одвивала во родното место од септември 1944 како член на Околискиот комитет на СКОЈ, а подоцна ѝ е негов секретар. Работи за активирање и организирање на младината од Свети Николе и АФЖ.
Јордана Бојкова

Јордана Бојкова ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во НОД учествувала ОД 1941 година. Учествувала во подготовките на партизанските групи. Во јуни 1943 година со мало дете била интернирана 6 месеци во Крджали на бугарско-турската граница, Бугарија. По враќањето од интернација продолжила активно да
работи на собирање храна и облека, пренесувала извештаи, писма и другo. Од бугарската полиција била задолжена два пати дневно да се пријавува во полицискиот участок. Била член на Одборот на АФЖ во Богданци.