procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кирил Барбареев

Кирил Барбареев — проректор за развој, инвестиции и одржување на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип. Своето високо образование го започнал на Педагошкиот факултет во Штип во учебната 1997/1998 година. Дипломските студии ги завршил во 2001 година и стекнал со диплома за завршени студии со звање дипломиран професор-воспитувач.
Во 2002 година се запишал на постдипломски студии на Филозофскиот факултет на Институтот за педагогија во Скопје и во јули 2007 година се стекнал со звање магистер по педагошки науки со одбрана на магистерскиот труд на тема ''„Локалниот курикулум во воспитно-образовната работа со децата од подготвителната година“''. Своите докторски студии ги завршил во 2010 година на Филозофскиот факултет во Скопје на тема ''„Образованието и професионалниот развој на воспитувачите во предучилишното воспитание и образование“'', со што се стекнал со звање доктор на педагошки науки.
По завршувањето на магистерските студии со Одлука на Наставно-научниот совет на Педагошкиот факултет во Штип е избран за асистент по предметите Методика на воспитно-образовната работа по култура на говорот и Педагошка практика. Во своето работно искуство, во 2004 година е вработен како асистент на Педагошки факултет во Штип при Универзитетот „Св.Кирил и Методиј“ - Скопје, а во 2011 година е избран како професор на Факултетот за образовни науки при Универзитетот „Гоце Делчев“ – Штип.
Членство во професионални и универзални асоцијации
* Член на асоцијација на ректори на педагошки универзитети во Европа.
* Член на Ректорска управа на Универзитет „Гоце Делчев“ – Штип.
* Член на Универзитетски сенат на Универзитет „Гоце Делчев“ – Штип.
* Член на Наставно-научен совет на Факултет за образовни науки.
* Раководител на Катедра за дидактика и методика.
* Член на Комисија за развој, инвестиции и планирање на Универзитет „Гоце Делчев“ – Штип.
* Член на Надзорен одбор за спорт на Универзитет „Гоце Делчев“ – Штип.
* Раководител на Центар за односи со јавноста.
* Портпарол на Универзитет „Гоце Делчев“ – Штип.
Област на истражување* Образование на наставници.
* Системи за перманентно образование.
* Образовна политика.
* Методика.
*
Манастир „Св. Троица“ - Џорданвил

Манастир „Св. Троица“ (|Свято-Троицкий монастырь, |Holy Trinity Monastery) е машки ставропигиален манастир на Руската Задгранична Православна Црква. Манастирот Пресвета Троица се наоѓа во држава Њујорк во местото Џорданвил, во САД, на 4 часа од градот Њујорк.
1 Историја на манастирот
Основан е од двајца монаси - Пантелејмон Нижник (+ 1984) и Јосиф Колос (+ 1970) во 1930 г. По изградбата на црквата и по осветувањето на истата и првата литургија во храмот, додека сите биле за заедничниот ручек, црквата се запалила и изгорела до темел. По ова големо искушение архимадритот Пантелејмон рече: “Тоа беше Божјо испитување на нашата вера“.
Во 1946 година, четиринаесет нови монаси пристигна во Џорданвил од Европа, на чело со епископот Серафим Иванов. До 1946 повторно е изградин нов, поубав и поголем храм, кој во истата година беше осветен.
12 октомври 1948 година на манастир отвори училиште за потребите на монашкото братство. Наскоро го добиле официјалното признавање и регистрација на акредитација орган училишта од државата Њујорк.
Во Троитскиот манастир поминале многу монаси, архимандрите, некои од нив подоцна биле и Митрополити и Архиепископи, како што се Архиепископ Аверки Таушев, митрополит Антониј (Храповицки), Митрополит Анастасиј (Грибановски), Митрополит Филарет (Вознесенски) и др.
Духовната богословија е во делот на манастирот и фукционираат заедно. Богословијата има огромна библиотека со нас 50 000 книги со разна духовна и светска содржина. Манастирот живее активен духовен живот. Се истакнува со својата убавина, посебно катедралниот храм. Целиот манастирски комплекс (покривите) е во зелена боја. Истиот манастир има своја печатница, која го носи името на свети Јов Почаевски. Во оваа печатница се печатат речиси сила главни списанија, книга и православни календари за Руската Задгранична Црква. Има и своја свеќоливница, во која се прават свеќи од чист восок.
2 Игумени
* Архимандрит Пантелејмон (Нижник) (1930-1946)
* Архиепископ Серафим (Иванов) (1946-1948)
* Архиепископ Виталиј (Максименко) (1948-1960)
* Архиепископ Аверкиj (Таушев) (1960-1975)
* Митрополит Лавр (Шкурла) (1975-2008)
* Архимандрит Лука (Мурянка) (од 2008 година)
Шлука бекасина

Шлуката бекасина е мала, набиена крајбрежна птица која потекнува од Стариот Свет. За време на размножувањето нејзиното живеалиште се мочуриштата, блатата, тундрите и влажните ливади со ниска растителност низ северна Европа и северна Азија. Таа е птица преселница, со европска популација која се сели во јужна и западна Европа и во Африка, и азиска, која се сели во тропска јужна Азија. Оваа птица ја има во Македонија.
1 Опис
Возрасните птици се долги 25-27 см, имаат распон на крилјата 44-47 см и тежат 80-140 г, а над 180 грама пред преселба. Имаат кратки зеленосиви нозе и многу долг, прав, темен клун (5.5-7 см). Телото им е шарено кафеаво со жолти надолжни линии одозгора и светло одоздола. Имаат темна линија врз окото, со светли линии над и под него. Крилјата му се зашилени.
Распространетоста на оваа птица е најголема во однос на другите бекасини. Најблиска е на американската вилсонова бекасина ''G. delicata'' од Северна Америка, која до неодамна се сметаше за подвид ''G. g. delicata'' на шлуката бекасина. Разликата е во бројот на пердувите на опашката, ''G. gallinago'' има 7 пара, а ''G. delicata'' има 8; американскиот вид, исто така, има малку потесен бел раб на крајот од крилјата.
Има два подвида на шлуката бекасина, ''G. g. faeroeensis'' во Исланд, Фарски Острови, Шетландски Острови и Оркни (кои зимуваат во Британија и Ирска), и ''G. g. gallinago'' во остатокот од Стариот Свет.
2 Живеалиште и поведение
Шлуката бекасина е добро камуфлирана птица, срамежлива и се крие себеси блиску до земјата, во растителноста, а летнува само кога ќе ѝ се пријде блиску. Кога летнува, испушта остар звук како ''скип скип'' и лета цик-цак за да го збуни натрапникот. Се храни пасејќи и копкајќи по меката кал, истражувајќи и собирајќи ја храната што ќе ја види. Претежно јаде инсекти, црви, но и растенија.
За време на додворувањето, мажјакот го изведува своејот „одвејувачки“ летачки танц, кога лета високо во кругови, а потоа се нурнува надолу и произведува звук како „удирање на тапан“ и вибрира со пердувите на опашката. Овој звук некои го споредуваат со блеење на овци или кози, па оттаму во многу јазици оваа птица се вика „летачка коза“, „рајски овен“ и сл.
Шлуката бекасина гнезди на добро скриено место на земја, со легло од 4 темно маслинести, испрскани со кафеави дамки, јајца. Ги инкубира само женката во тек на 18-21 ден. Но, откако ќе се испилат, за нив се грижат обата родитела, секој со по 2 малечки. Тие се оперјуваат по 10-20 дена.
3 Статус
Сè на сè, видот не е загрозен. Иако во многу земји е сè уште предмет на спортски лов, и иако му се уништува животната средина, популацијата е во доволно голем број за да не биде загрозен вид. Сепак, и на оваа птица се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
4 Шлуката бекасина како тема во уметноста
* „Ноќта на шлуките бекасини“ - расказ на колумбискиот писател Габриел Гарсија Маркес од 1950 година.
Мала српоклуна шлука

Малата српоклуна шлука, кај нас позната и како мал српоклун свиркач, или народно шлука југајца е најраспространетата крајбрежна птица која се размножува низ умерена Европа и Азија, ја има и во Македонија.
Во својот ранг, ова е најголема птица, со должина од 50 до 60 см, распон на крилјата од 89 до 106 см и тежина од 410 до 1360 грама. Претежно е сивкавокафеава и има многу долг свиен клун. Мажјаците и женките се идентични, освен што клунот на женките е малку подолг. Во принцип, тешко е да се распознае полот на птицата, освен кога се пар и се размножуваат.
Повикот на оваа птица е гласно ''карлу-у''.
Единствен вид што е сличен на оваа птица е шарената српоклуна шлука (''N. phaeopus''). Шарената е помала и има пократок клун кој е искривен повеќе на крајот отколку што е целиот свиен. При лет, нозете на птицата се споени наназад и формираат „остра опашка“.
Малата српоклуна шлука е птица преселница која зимува во Африка, јужна Европа и јужна Азија. Повремено некои птици заскитуваат и излегуваат од вообичаениот опсег.
Птицата е претежно внимателна и плашлива. Се собира во големи јата вон сезоната на парење, а се храни сондирајќи со клунот во меката земја барајќи мали безрбетници, но собира и мали ракчиња и црви од површината, ако има прилика.
Гнездото е мала вдлабнатинка во тајгата, ливадата, или слично живеалиште. Несат 3-6 јајца во април или мај кои се инкубираат околу 1 месец.
Nа оваа птица се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
Порано беше класифицирана во категоријата на најмала загриженост, но сомнежите се дека е поретка отколку што се мислеше. Следејќи ја бројноста на птицата се заклучи дека е тоа неточно, и сега е во категоријата на речиси загрозен вид од 2008. Иако е вообичаена птица, нејзиниот број е во опаѓање.
1 Наводи
* Natural History Museum of Nova Scotia (NHMNS) (1998): Birds of Nova Scotia – . Retrieved 2008-MAY-23.
* Wiles, Gary J.; Worthington, David J.; Beck, Robert E. Jr.; Pratt, H. Douglas; Aguon, Celestino F. & Pyle, Robert L. (2000): Noteworthy Bird Records for Micronesia, with a Summary of Raptor Sightings in the Mariana Islands, 1988–1999. ''Micronesica'' 32(2): 257–284.
* Wiles, Gary J.; Johnson, Nathan C.; de Cruz, Justine B.; Dutson, Guy; Camacho, Vicente A.; Kepler, Angela Kay; Vice, Daniel S.; Garrett, Kimball L.; Kessler, Curt C. & Pratt, H. Douglas (2004): New and Noteworthy Bird Records for Micronesia, 1986–2003. ''Micronesica'' 37(1): 69–96.
Блажо Боев

Проф. д-р Блажо Боев — ректор на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип почнувајќи од 2015 г. кога е унапреден од звањето проректор за наука на истиот. Своите факултетски студии ги завршил на Рударско-геолошкиот факултет при Универзитетот во Белград. На овој факултет, на Одделот за петрологија, минералогија и биохемија ги завршил и магистерските студии. Своите докторски студии во истата оваа област ги завршил на Рударско-геолошкиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ – Скопје.
Во своето работно искуство работел во „ФЕНИ“ – Кавадарци, а од 1986 година е вработен на Рударско-геолошкиот факултет во Штип. Од основањето на Универзитетот „Гоце Делчев“ – Штип во 2007 година, проф. д-р Боев е професор на Факултетот за рударство, геологија и политехника - Штип.
Наставните области на проф. д-р Боев се геологија, петрологија, минералогија, геохемија и геохемија на средината.
Тековни проекти
* „Минерали од Македонија - минералошка карактеризација“;
* „Арсен и талиум во почвите на Република Македонија“.
Реализирани проекти* „Оцена на потенцијалноста на талиумските минерали од Алшар“.
* „Минерали од Македонија - минералошка карактеризација“.
* „Геохемиски и минералошки особености на никлоносните руди во Македонија“.
* „Геохемија и изотопна геохемија на перидот од внатрешниот динарски офиолитски појас во Република Македонија“.
* „Антропогените ефекти во терциерните басени во медитеранскиот регион“
ТЕМПУС проект
* „Преструктурирање на наставните планови и програми на РГФ“ - Штип.
*
Ретикулоцит

Ретикулоцитите претставуваат неразвиени црвени крвни клетки. Тие се развиваат и созреваат во коскената срцевина, а можат да преминат во циркулацијата каде за еден ден се развиваат во црвени крвни клетки. Овие клетки како и црвените крвни клетки немаат клеточно јадро. Името „ретикулоцити“ го добиле поради ретикуларната мрежа на рибозомна РНК која е видлива само под микроскоп.
Владо Гичев

Проф. д-р Владо Гичев е редовен професор и поранешен декан на Факултетот за информатика при Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип. Факултетски студии завршил на Градежен факултет при Универзитетот „Св.Кирил и Методиј“ - Скопје во 1988 година. Својот академски живот го продолжил на Машински факултет при истиот Универзитет, каде што во 1996 година ги завршил магистерските студии. Докторски студии завршил во периодот од 2000 г. до 2005 г. на Univ. of Southern California, Los Angeles CA, Civil Engineering.
Работното искуство го започнал во 1988 г. како компјутерски програмер во Трговско претпријатие „Tуртел” во Штип. Во 1993 година се вработил на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј” - Скопје, Рударско-геолошки факултет во Штип како асистент, а од 2000 г. до 2005 г. работи како асистент во истражување и настава на Univеr. of Southern California, Civil Eng. Dept., Los Angeles CA. Своето работно искуство го продолжил како доцент и раководител на Катедрата за механика и рудничка механизација на Факултетот за рударство, геологија и политехника на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип, а денес е декан на Факултетот за информатика при Универзитетот „Гоце Делчев“ - Штип.
Интерес во науката на проф. д-р Владо Гичев:
* Линеарни и нелинеарна интеракција почва-флексибилен темел-објект;
* Вештачки (транспарентни) нумерички граници;
* Нелинеарно ширење на бранови во ограничени и неограничени средини;
* Напредни нумерички методи за интегрирање на обични и парцијални диференцијални равенки;
* Механика на цврсти деформабилни тела;
* Диференцијални поместувања на столбови на објекти;
* Структурна динамика.
Наставна област
Проф. д-р Владо Гичев е професор на повеќе предмети на Факултет за информатика, поврзани со неговиот интерес во науката: ''Нумерички методи'', ''Основи на програмирање'' (Структурно програмирање), Сметачки алатки во инженерството, ''Објектно-ориентирано програмирање'', како и на Факултетот за рударство, геологија и политехника: ''Техничка механика'', ''Јакост на материјали'', ''Градежништво во рударството''.
Членува во професионалните асоцијации: ''Интернационална работна група за ротациона сеизмологија'' и ''Македонско друштво за применета механика''.
*
Димко Димески

Димко Димески — македонски научник од областа на балистиката, доктор на науки, професор и продекан на Технолошко-техничкиот факултет при Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип.
1 Биографија и образование
Роден во 1952 година во Прилеп. Основно и гимназиско образование завршил во Прилеп. Во 1978 година дипломира на Технолошко-металуршкиот факултет при Универзитетот „Св.Кирил и Методиј“ во Скопје при што се стекнал со звањето ''дипломиран инженер технолог''. По дипломирањето се вработува во фабриката за наменско производство ''„Еурокомпозит“'' во Прилеп каде работи како истражувач во секторот за истражување и развој работи на развој на пластични материјали и средства зајакнати со влакна наменети за воена и електро индустрија. Во 1982 година магистрира на Универзитетот во Белград на тема од композитни материјали со што се стекнува со звањето ''магистер по технички науки''. Во ''„Еурокомпозит“'' е основач на Истражувачко-развојна единица која е верифицирана од Министерството за образование и наука. Докторира на Технолошко-металуршкиот факултет при УКИМ во 2004 година на тема балистички материјали за персонална заштита, со што се стекнал со звањето ''доктор по технички науки''.
2 Научна и стручна дејност
Како директор на Секторот за истражување и развој во ''„Еурокомпозит“'' работи на развој на лесни ракетни фрлачи од армирана пластика; аблативни материјали за ракетни мотори; развој и замена на метален шлем со пластичен за ЈНА; развој и воведување во производство на балистички елеци; развој и производство на балистичка заштита на купола на тенк Т-72; развој на технологија на намотување мошне силни армирани пластични цевки, итн.
Заради придонес во развој на фирмата и градот во 1986 година го добил највисокото општинско признание на Прилеп ''„Деветти септември“''.
Четири години работи како генерален директор во сестринската фирма фирма за печатени плочи ''„Еуротек“'' во Крушево.
Автор и соавтор е на ~ 60 научни и стручни трудови од областа на композитните материјали зајакнати со влакна.
Од 2008 година работи како професор на Технолошко-техничкиот факултет при Универзитетот „Гоце Делчев“.
3 Научни трудови
Автор е на повеќе научни и стручни трудови.
Кетогенеза

Кетогенеза — процес на создавање на кетонски тела во организмот како резултат на разложувањето на масните киселини. Кетогенезата се одвива во митохондриите на клетките во црниот дроб. Кетонските тела се синтетизираат од молекули на ацетил-КоА. Тие се: ацетоацетат, ацетон и β-хидроксибутират.
Шарена српоклуна шлука

Шарената српоклуна шлука е крајбрежна птица која е широко распространета низ целиот свет. Се размножува од субарктичка Северна Америка, Европа и Азија најјужно до Шкотска.
Таа е птица преселница што зимува на бреговите на Африка, Јужна Америка, јужна Азија до Австралија, како и во јужна Северна Америка. За време на миграциите таа е пак на крајбрежјата. Се среќава и во Македонија. Вон сезоната на размножување таа се собира во големи јата.
1 Опис
Ова е прилично голема блатна птица иако е со средна големина во својот род. Долга е 37-47 см, со распон на крилјата 75-90 см и тежина од 270 до 493 грама. Претежно е сивокафеава, со бел грб и бело под опашката (само подвидовите ''N. p. phaeopus'' и ''N. p. alboaxillaris''), и има долг свиен клун (подолг кај женките), со завој при врвот повеќе отколку што е целиот свиен. Обично се внимателни птици. Повикот им е клокотлив свиреж, продолжен со вибрирање кога пее.
1.1 Подвидови
Има 4 подвида:
*''Numenius phaeopus phaeopus'' - северна Европа и северозападна Азија;
*''Numenius phaeopus variegatus'' - североисточна Азија;
*''Numenius phaeopus alboaxillaris'' - Средна Азија (ретки, загрозени);
*''Numenius phaeopus hudsonicus'' (Hudsonian Curlew) - северна Северна Америка.
2 Поведение
Овој вид се храни сондирајќи со долгиот клун во меката кал во потрага по мали безрбетници или, пак, собира мали ракчиња и сличен плен од површината. Пред преселбата, бобинките се важен дел од нивната исхрана. Тие, исто така, јадат сини пеперуги.
Гнездото е мала дупка сместенa во мочуриштата на арктичките тундри. Несат 3-5 јајца. Возрасните одлучно ја бранат територијата за гнездење, па дури ќе нападнат човек ако премногу се приближи.
Кон крајот на 19 век, оваа птица била често ловена на нејзиниот миграциски пат, кога бројот ѝ опаднал, но оттогаш популацијата се обновува и опоравува.
И на оваа птица се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
3 Галерија
4 Наводи
** WOODALL, P.F. 1996. Whimbrel feeding on Blue Tiger butterflies. Sunbird 26: 46-48.
Мегакариоцит

Мегакариоцитите се клетки во коскената срцевина од кои настануваат крвните плочки, кои се неопходни за коагулацијата на крвта. 1 од 10 000 клетки во коскената срцевина е мегакариоцит. Пречникот им изнесува 50-100 μm.
Панотија

Панотија е хипотетички суперконтинент кој постоел како пан-африкански ороген пред 600 милиони години до крајот на прекамбриум пред околу 540 милиони години. Исто така познат е и под името суперконтинент Вендијан. Панотија првпат е опишан од Ијан В. Д. Делзијел (|Ian W. D. Dalziel) во 1997 година.
Дебелоклуна рибарка

Дебелоклуната рибарка порано ''Sterna nilotica'' морска птица од семејството на рибарките (''Sternidae''). Сега се смета за монотипична во својот род.
1 Опис
Дебелоклуната рибарка е голема и моќна птица, слична по големина и општ изглед со тенкоклуната рибарка, но се разликува по краткиот дебел клун сличен на галебите, широките крилја, долгите нозе и цврстото тело. Летно време, возрасните птици имаат сиви горни делови, бели долни, црна капа, силен црн клун и црни нозе. Повикот е карактеристично ''кер-вик''.
Во должина се од 33-42 см, со распон на крилјата 76-91 см и тежина од 150 до 292 грама.
Зимно време капата ја нема, а има темна лента низ окото. Младенчињата имаат поубава маска на очите, а инаку се слични со возрасните преку зима.
2 Распространетост
Се размножува во потоплите краишта на јужна Европа (и мала изолирана група во северна Германија и Данска), во умерена и источна Азија, на двата брега од Северна Америка, источна Јужна Америка и Австралија. Оваа птица има бројни географски раси кои се разликуваат претежно во големината и малку во перјето.
Сите форми имаат пост-размножувачко раздвижување, а птиците што живеат на север се птици преселници кои зимуваат во јужна Африка, Карибите и северна Јужна Америка, јужна Азија и Нов Зеланд.
И на дебелоклуната рибарка се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
3 Поведение
Овој вид се размножува во колонии крај езера, бари или крајбрежја. Гнездото го сместува на земја, во плитка дупка и снесува 2-5 јајца. Додека во Европа овој вид е најчесто во близина на слатките води, во Америка е на крајбрежјата од океаните.
Птицата не е типична рибарка. Таа според изгледот личи на видовите од родот ''Sterna'', а според начинот на исхрана на ''Chlidonias'', односно на црната рибарка и белокрилата рибарка. Порано беше сместена во родот ''Sterna'', но сега е монотипична во својот род ''Gelochelidon''.
Дебелоклуната рибарка не се нурнува во лов по риби како останатите рибарки и има поширока исхрана од нив. Често се храни со инсекти кои ги лови во лет и неретко прелетува врз влажни полиња, па дури и нерамни предели каде лови водоземци и мали цицачи, како и мали птици и пилиња, а и јајца од други рибарки. Таа е опортунист во исхраната, и е забележана како се храни со мртви водни коњчиња по патиштата.
4 Галерија
5 Наводи
** Bridge, E. S.; Jones, A. W. & Baker, A. J. (2005): A phylogenetic framework for the terns (Sternini) inferred from mtDNA sequences: implications for taxonomy and plumage evolution. ''Molecular Phylogenetics and Evolution'' 35: 459–469.
* Collinson, M. (2006). . ''British Birds'' 99(6): 306-323.
* Harrison, Peter (1988): ''Seabirds (2nd edition)''. Christopher Helm, London ISBN 0-7470-1410-8
* National Geographic Society (2002): ''Field Guide to the Birds of North America''. National Geographic, Washington DC. ISBN 0-7922-6877-6
* Olsen, Klaus Malling & Larsson, Hans (1995): ''Terns of Europe and North America''. Christopher Helm, London. ISBN 0-7136-4056-1
Пангеја

Пангеја (грч. Πᾶνγαία - сите земји, од грч. πᾶν — се и грч. Γαῖα — Земја) е назив за суперконтинентот кој настанал во времето на палеозоикот и мезозоикот, пред процесот на тектонски плочи не го раздвоил Лавразиј на Северната Земјина полутопка и Гондвана на Јужната Земјина полутопка. Тие два новонастанати континенти ги раздвоил океанот Тетида, а тие и понатаму се делеле на денешните континенти. Името го дал Алфред Вегенер, промотер на идејата за поместување на континентите од 1915 година. Водената маса која го опкружувала Пангеја се нарекувала Панталаса (од грч. θάλασσα — море).
Родинија

Родинија (|родина, постојбина) или Родина во геолошката терминологија се однесува на еден од настарите познати суперконтиненти, кој содржел поголем дел од тогашното Земјино копно. Палеомагнетските докази обезбедуваат наговестување за палеографската ширина на поединечните формации, но не и за нивната палеографска должина, кои геолозите ги користеле за споредување на делови од слични тратуми, кои денес често се многу расфрлани низ светот.
Гаврил Стоиловски

Гаврил Стоиловски (именуван како и Гаврил Стоилов Сејменски; , 1884) — македонски револуционер, деец на ВМОРО и ВМОК, доброволец во Македонско-одринското ополчение и малешевски околиски војвода.
1 Животопис
Гаврил Стоиловски, кај народот познат под псевдонимот „Гаво Комитата“, бил македонски револуционер и деец на ВМОРО и ВМОК. Роден е во 1884 година во малешевското село Смојмирово, кое тогаш се наоѓало во рамките на Отоманското Царство. Со избувнувањето на Првата балканска војна, тој се приклучил како доброволец во Македонско-одринското ополчение, уште познато и како Македонско-одрински доброволни чети и служел во четата на Дончо Златков. Од 1913 година, тој станал малешевски околиски војвода и водел голем број на борби против српските чети. За време на Првата светска војна, служел во партизанската чета на поручникот Никола Лефтеров.
Лавразија

Лавразија — назив за северниот мезозојски суперконтинент кој настанал со делење на Пангаа. Лавразија била изградена од идните континенти Северна Америка, Европа и поголемиот дел на Азија. Единството на оваа копно предизвикало и единство на флората и фауната на денешните континенти, кои често се соединенуваат во бигеографско царство Холарктик.
Црква „Св. Варвара“ - Горенци

Света Варвара — главна селска црква во дебарското село Горенци, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село Горенци, а околу нејзе се наоѓаат православните селски гробишта.
2 Историја
Градена е во периодот 1926/27 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Горенци
Марјорие Естиано

Марјорие Естиано (Marjorie Estiano, Роден(а) ''Marjorie Dias de Oliveira'', 8 март 1982), е бразилска пејачка и глумица.
1 Дискографија
* 2005:''Marjorie Estiano''* 2007:''Flores, Amores e Blábláblá''* 2013: предпродукција
1.1 ДВД
* 2005: ''Marjorie Estiano e Banda Ao Vivo''
2 Филмографија
* 2003: ''Malhação'' ... ''Fabiana''* 2004 - 2005: ''Malhação'' ... ''Natasha Ferreira''*2006: Страници на животот (Páginas da Vida) ... ''Marina Andrade Rangel''*2006: ''Sob Nova Direção'' ... ''Nely Li''*2007: Двојно лице (Duas Caras) ... ''Maria Paula Fonseca do Nascimento''*2009: Индија, љубовна приказна (Caminho das Índias) ... ''Tônia (Antônia Cavinato)''*2010: ''S.O.S. Emergência'' ... ''Flávia Menezes''*2011: ''Amor em Quatro Atos'' ... ''Letícia''* 2011: ''Cine Conhecimento'' ... -* 2011: ''Malu de Bicicleta'' ... ''Sueli''*2011: A Vida da Gente ... ''Manuela Fonseca''* 2012: ''Apneia'' ... Giovanna*2012: Lado a Lado ... ''Laura Assunção''* 2013: ''O Tempo e o Vento'' ... ''Bibiana''
3 Театар
* 1999: "Clarisse"
* 2002 - 2003: ''Beijos, Escolhas e Bolhas de Sabão''* 2003: "Barbara não lhe Adora"
* 2009 - 2010: "Corte Seco"
* 2011: "Inverno da Luz Vermelha"
* 2012 - 2013: O Desaparecimento do Elefante
4 Награди
4.1 Глумица
* 1999: ''Lala Schneider'' за најдобра главна улога, ''Clarisse''* 2005: ''Jovem Brasileiro'' за најдобра главна улога, ''Malhação''* 2011: ''Quem'' за најдобра споредна улога, ''A Vida da Gente''* 2012: ''Noveleiros'' за романтична двојка, ''Lado a Lado''
4.2 пејачка
* 2005: ''Melhores do Ano''* 2005: ''Trofeu Leão Lobo''* 2005: ''Meus Prêmios Nick Brasil''* 2006: ''Premio Multishow''* 2007: ''PMA (Portal Multimídia Awards)''
5 Личен живот
Марјорие Естиано беше во љубовна врска со глумецот Ендрју Акино (2006 - 2012).
Хан Феј

Хан Феј (; ~ 280–233 п.н.е.) или Хан Фејце — кинески филозоф, еден од основачите на влијателното учење легизам, заедно со Ли Се, Шанг Јанг, Шен Дао и Шен Бухај. За разлика од другите прочуени филсоофи во неговото време, Хан Фејце бил аристократ, член на владејачкo семејство на државата Ха за време на Периодот на завојуваните држави. Во овој контекст, се смета дека делата ги пишувал со намера да го подучи неговиот братучед, кралот на Хан.
1 Легизам
Хан Феј припаѓал на учењето наречено легизам, кое поаѓа од тоа дека луѓето по природа се лоши и секогаш изнаоѓаат начини да избегнат последиците, истовремено настојувајќи да извлечат што поголема корист за себе. Затоа, учењето вели дека законот мора да ги казнува непожелните постапки што построго, но и да ги наградува тие што го почитуваат. Во неговата општествена мисла, Хан Феј ги соединува идеите на Шанг Јанг, Шен Бухај и Шен Дао. Првиот дава акцент на законите, вториот на методите, а третиот на авторитетот и пророшотвото. Во неговото толкување на легизмот, ХанФеј дава особен нагласок на тоа дека самодржецот може успешно да наметне и одржи силно владеење на правото осознавајќи и применувајќи ги следниве три начела: неговиот авторитет (勢, ''ше'',); извесни методи (術, ''шу'') и законите (法, ''фа''), опишани во неговото дело „Хан Фејце“.
2 Споредба со конфуцијанството и даоизмот
Покрај неговиот учител, конфуцијанскиот филозоф Сјин-це, политичката мисла на Хан Феј се развила под влијание на даоистичкото дело „Даодеѓинг“ од Лао-це, кој Хан го толкува како политичко дело во неговиот осврт (гл. 20 и 21 од „Хан Фејце“). Според него, „дао“ (патот, начинот) е природна законитост која се наметнува насекаде и сè што постои мора да ја следи. По аналогија, Хан сметал дека законите што ги носи владетелот се израз на истата природна сила, на која народот не може да ѝ се спротивставува.
Учењето на Хан Феј оставиле голем белег во владеењето на првиот крал на Ќин и прв цар на Кина, Ќин Ше Хуанг, за кого Феевиот легизам било главно начело. По падот на династијата Ќин, властите на династијата Хан ја прогласила Феевата филозофија за злобна и тиранска. И покрај озлогласеноста на неговото учење, политичките теории на Хан Фејце останале големо влијание врз сите понатамошни династии, а со тоа конфуцијанскиот идеал за власт без закони никогаш не се остварил.
Сите поединечни дела и мисли на Хан Фејце се собрани во книгата „Хан Фејце“ со 55 глави.
3 Наводи
# Watson, Burton, Han Fei Tzu: Basic Writings. 1964, стр. 2. Се смета дека се работи за кралот Ан или неговиот претходник, кралот Хуанхуј (272–239 п.н.е.)
Црква „Св. Димитриј“ - Броштица

Свети Димитриј — главна селска црква во дебарското село Броштица, Македонија.
Црквата е руинирана, при што е целосно срушена припратата, додека самата црква е зачувана откако биле поставени столбови во 2007 година.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа сосема надвор од селото Броштица, сместена во длабока шума. До црквата може да се стигне единствено пеш следејќи козји патеки во времетраење околу половина час одење од последните куќи на селото Броштица.
2 Историја
Таа е единствената преостаната црква од трите во селото, кои се срушиле поради ерозија на земјиштето. Поради фактот дека православното население од Броштица е иселено, за црквата се грижи локалното муслиманско население.
Црквата е изградена во 1868 година, како што е испишано и на самата црква при нејзиниот влез. Била реновирана во 2007 година.
2.1 Кражби
На почетокот на мај 2013 година, црквата била осквернавена од трагачи на закопано богатство. Тогаш било копано кај престолот и на уште неколку места во црквата, а ископан бил и еден гроб.
3 Галерија
4 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Броштица
Национална статистичка служба (Кина)

Националната статистичка служба на НР Кина (中华人民共和国; пинјин: ''Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó Guójiā Tǒngjìjú'') — установа во надлежност на Државниот совет задолжена за собирање, обработка и објавување на статистики за економијата, населението и општеството на Кина на државно и локално ниво.
1 Поврзано
*Попис во Кина
Music Man Stingray

Music Man StingRay е електрична бас гитара претставена во 1976 година.
1 Историја
Во 1971 година, вработените на Фендер, Форест Вајт и Том Вокер, незадоволни со начинот на кој CBS раководел со компанијата, ги напуштиле своите позиции во Фендер и започнале свој сопствен потфат. Првиот познат како tri-Sonix, Inc (често погрешно се нарекува "Tri-Sonic"), подоцна преименуван во Musitek за на крајот новата компанија да го добие името името Music Man во 1974 година. Компанијата почнала да произведува хибридни засилувачи дизајнирани од Том Вокер и Лео Фендер, кој учествувал само како тивок партнер на компанијата. Во 1975 година Лео Фендер бил именуван за претседател на Music Man и од 1976 неговата консултантска фирма CLF Research почналa производство на инструменти што го носеле името Music Man.
Дизајниран од Фендер, Вокер и Стерлинг Бол (Стерлинг е бета тестер на инструментот), StingRay басот се појавил во 1976 година и иако физички сличен на Фендер Precision Bass бил многу иновативен инструмент. Тој имал вграден "soapbar" хамбакер и активен пред-засилувач напојуван со батерија од девет волти. Раните верзии имале двоканално EQ (бас и високи тонови). Спектарот подоцна бил надополнет со додавање на триканален EQ (бас, средни и високи тонови). Вклучувајќи ги своите електронски подобрувања, StingRay има физички атрибути со кои се разликува од другите Фендер дизајни, како што се тешкиот сатенски финиш на задниот дел од вратот за да овозможи рацете на свирачот лесно да се лизгаат нагоре и надолу за време на свирењето, симетричен пикгард во форма на елипса и одделна хромирана "Бумеранг" контролна плоча и карактеристична "3+1" глава (на кој трите штимери се наоѓаат на врвот и еден на дното).
Stingrays се многу познати по нивниот „ударен“ звук, што ги прави многу погодни за рок / фанк и одлични за „слепови“ и по нивната екстремно добра изработка. Вратот е исто така доста широк, особено во споредба со оној на Фендер Џез Бас моделите.
2 Значајни корисници
* Фли од Red Hot Chili Peppers
* Џо Лели од Фугази
* Тим Комерфорд од Rage Against The Machine
* Клиф Вилијамс од AC/DC
* Том Хамилтон од Aerosmith
* Сајмон Галуп од The Cure
Илитија

Илитија (|Εἰλείθυια) - лик од старогрчката митологија, ќерка на Зевс и Хера, сестра на Арес и Хеба. Илитија била божица на породувањето, која на родилките им ги олеснувала породилните маки или пак им ги продолжувала болките, задржувајќи го пораѓањето.
Енио

Енио (|Ἐνυώ, во превод „олицетворение на војната“) е божица на војната од старогрчката митологија. Таа е ќерка на Зевс и Хера, а жена на Арес, богот на војната, со кого имала син.
Ерос Рамацоти

Ерос Рамацоти (роден на во ) — италијански музичар, пејач и текстописец. Рамацоти е многу популарен во Италија земјите кои спаѓаат во шпанското говорно подрачје, поради фактот што тој ги издал повеќето негови албуми на италијански и шпански јазик.
1 Дискографија
;Албуми на италијански јазик
*''Noi'' (2012)
*''Ali e radici'' (2009)
*''Madre Terra'' (2008)
*''e 2 (best of + remake)'' (2007)
*''Calma Apparente'' (2005)
*''9'' (2003)
*''Stilelibero'' (2000)
*''Eros Live'' (1998)
*''Eros'' (1997)
*''Dove c'è musica'' (1996)
*''Tutte storie'' (1993)
*''Eros in concert'' (1991)
*''In ogni senso'' (1990)
*''Musica è'' (1988)
*''In certi momenti'' (1987)
*''Nuovi eroi'' (1986)
*''Cuori agitati'' (1985)
;Албуми на шпански јазик
*''Calma aparente'' (2005)
*''9'' (2003)
*''Estilolibre'' (2000)
*''Eros live'' (1998)
*''Eros'' (1997)
*''Donde hay música'' (1996)
*''Todo historias'' (1993)
*''Eros in concert'' (1991)
*''En todos los sentidos'' (1990)
*''Música es'' (1988)
*''En ciertos momentos'' (1987)
*''Héroes de hoy'' (1986)
*''Cuori agitati'' (1985)
;ДВД изданија
*''Stilelibero'' (2001)
*''Eros Roma live'' (2004)
Тајниот агент

''Тајниот агент: Едноставна Приказна'' е роман од Џозеф Конрад објавен во 1907 година. Приказната се одвива во Лондон во 1886 година и го обработува ликот и животот на г. Верлок и неговите дејства како шпион.''Тајниот агент'' е исто така значајана бидејќи е една од подоцнежните книги на Конрад со политичка тематика, која не е заснована на морепловството како останатите негови дела. Општо гледано, книгата се занимава со идеите на анархизмот, шпионажата и тероризмот. Во книгата се опишани анархистички и револуционерни групи пред појавата на повеќето социјални востанија во 20 век.
1 Ликови
*Г. Адолф Верлок: таен агент кој има продавница во регионот Сохо во Лондон. Тој е вработен од неименуван работодавач (амбасада) како шпион.
*Г-ѓа. Вини Верлок: сопруга на Верлок. Таа е помлада од сопругот и се омажила со него не од љубов, туку за да обезбеди дом за нејзиниот брат Стиви и мајка ѝ.
*Стиви: брат на Вини, кој иако е возрасен човек, има ментална состојба на младо дете. Тој лесно се возбодува од насилство и злоупотреба.
*Инспектор Хит: полицаец кој го истражува случајот со експлозијата во Гринич.
*Помошник комесарот: високо полициско лице кое ги користи податоците на Инспекторот за да го расветли случајот со експлозијата.
*Сер Етелред: државен секретар, под чија надлежност е Помошникот комесар.
*Г. Владимир: првиот Секретар на амбасада (од непозната држава). Иако името наведува дека човекот е од словенско потекло (руско), сепак претходниот прв секретар бил Барод Стот-Вартенхајм, од германско потекло. Така не може да се заклучи чија е амбасадата.
*Александар Осипон: поранешен студент по медиција и пријател на Верлок, анархист.
*Карл Јунт: пријател на Верлок, анархист.
*Михаилис: пријател на Верлок, анархист.
*Професорот: анархист, специјалист за експлозиви.
2 Поврзано
* Џозеф Конрад
Еринии

Еринии (|Ἐρῑνύες[ῠ]), Фурии (во римската митологија) или Евмениди, биле жители на Адот, како и Хеката. Хесиод пее за тоа како Ериниите биле родени од крвта која паднала на земјата по кастрацијата на Уран, а според други извори, тие се потомци на Ахеронт и на Ноќта. Ериниите биле три сестри: Тизифона, Мегера и Алекто. Тие биле одредени да ѝ служат на кралицата на вечниот пекол, Прозерпина. Во римската митологија, тие биле наречени Фурии и биле божици на одмаздата. Нивниот опис се среќава во „Енеидата“ на Вергилиј: на главата, наместо коса, имаат змии, како симбол на лошата совест која го прогонува злосторникот. Слично на тоа, и во драмата „Евмениди“ на Есхил, овие божици го прогонуваат Орест поради убиството на татко му.
Обично во книжевноста, тие се опишани како ужасни жени кои носат змии во своите раце или коса и носат факли и стапови, безмилосни и одмазднички на злостор, особено убиство или пролевање на роднинска крв и тие можат бесконечно да гонат некој кој пролеал родителска крв. Ериниите веројатно се претставнички на стариот морален ред на правдата во рамките примитивното општество, каде кодот „око за око – заб за заб“ се спроведува од лична крвна освета од фамилијата или кланот. Ова се согледува во Есхиловата трилогија „Орестија“, каде Ериниите го прогонуваат Орест по убиството на сопствената мајка, но нивната улога е заменета со новиот ред на правдата: Ареопагот, судот во Атина.
За да ја придобијат нивната милост, Старите Грци ги нарекувале Ериниите и Евмениди - „љубезни, благонаклонети“ (Εὐμενίδες), а со ова име биле почитувани во Атина.
Селена

Селена (|Σελήνη = „Месечина“) била грчка божица на месечината. Таа била ќерка на титаните Хиперион и Теја, како и сестра на Хелиј (богот на Сонцето) и на Аврора (божицата на утринското руменило). Како и нејзиниот брат Хелиј, таа се возела со кочија по небото, влечена од два бели коња или две говеда (чии рогови ја симболизираат полумесечината). Хомеровата химна за Селена најдобро ја отсликува божицата. Подоцнежните митови ја опишуваат како белорака божица со убави локни, со долги крила и со златна круна во форма на зраци.
1 Митот за Селена
Единствено еден познат мит се поврзува за божицата, кој се однесува на нејзината љубов кон убавото момче Ендимион, најчесто претставуван како пастир. Една ноќ, божицата го нашла момчето заспан во пештера на планината Латмо (во Карија). Ноќи и ноќи таа легнувала до него сѐ додека тој не заспиел. Има многу верзии на овој мит, но преовладува верзијата дека Ѕевс го дарувал Ендимион со вечен сон и вечна младост. Ова може да се протолкува како казна бидејќи Селена со своето отсусутво ја занемарувала својата должност на небото или, пак како исполнување нажелбата на Селена за нејзиниот сакан.
Фугази

Фугази (|Fugazi) е американска пост-хардкор група, формирана во Вашингтон во 1987 година. Постојани членови на групата се: гитаристите и вокалисти Јан Мекеј и Ги Пичиото, басистот Џо Лели и тапанарот Брендон Канти. „Фугази“ се познати по нивниот DIY етички став, начин на деловна практика и презир кон музичката индустрија. Фугази имаат направено бројни светски турнеи, имаат издадено шест студиски албуми, филм и снимки во живо добивајќи позитивна критика и успех во целиот свет. Фугази се наоѓаат на неодредена пауза од 2003 година.
1 Настапи во живо
Помеѓу 1987 и 2003 година, Фугази отсвириле над 1000 концерти во сите 50 држави во САД и во многу други низ целиот свет. Над 800 од овие концерти биле снимени од страна на инженерите за звук на бендот. Во 2005 и 2006 година Фугази издадоа 30 компакт дискови со настапи во живо на кои настапуваат во различни точки во нивната кариера. Подоцна снимките од нивните концерти беа достапни и на интернет.
2 Mузички стил и влијанија
Музиката на Фугази претставува намерно отстапување од онаа на хардкор-групите. Иако јасно вкоренета во панк и хардкор-музиката, во музиката на Фугази лесно се препознаваат и фанк и реге елементи, неправилни старт-стоп структури на песните и „тешки“ рифови инспирирани од групите како што се Лед Џепелин и Квин кои биле омаловажувани од панк и хардкор сцената.
3 Членови
;Сегашни членови
* Јан Мекеј - вокал, гитара (1987-денес)
* Брендон Канти - тапани (1987-денес)
* Џо Лели - вокал, бас гитара (1987-денес)
* Ги Пичиото - вокал, гитара (1988-денес)
;Членови кои учествувале на турнеи
* Џери Бушер - дополнителни тапани, труба (1998-2002)
4 Дискографија
;Студиски албуми
*''13 Songs'' (1989)
*''Repeater'' (1990)
*''Steady Diet of Nothing'' (1991)
*''In on the Kill Taker'' (1993)
*''Red Medicine'' (1995)
*''End Hits'' (1998)
*''The Argument'' (2001)
Оксидоредуктаза

Оксидоредуктаза е ензим кој го катализира преносот на електрони од една на друга молекула. Овие ензими како кофактори најчесто користат NADP или NAD+.
1 Реакции
На пример, оксидоредуктаза е ензим кој ја катализира следнава реакција:
:A<sup>&ndash;</sup> + B &rarr; A + B<sup>&ndash;</sup>
Во овој пример, A е електрон дарител и B е електрон акцептор.
2 Класификација
Оксидоредуктазите се класифицирани број EC 1 во класификацијата на ензими. Тие понатаму можат да бидат поделени на 22 подкласи:
*EC 1.1 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на CH-OH дарителна група (алкохол оксидоредуктази)
*EC 1.2 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на алдехидната или оксо дарителна група
*EC 1.3 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на CH-CH дарителна група (CH-CH оксидоредуктази)
*EC 1.4 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на CH-NH<sub>2</sub> дарителна група
*EC 1.5 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на CH-NH дарителна група
*EC 1.6 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на NADH или NADPH
*EC 1.7 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на други азотни соединенија како дарители
*EC 1.8 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на сулфурна група како дарители
*EC 1.9 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на хем групата како дарители
*EC 1.10 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на дифенолите и слични супстанци како дарители
*EC 1.11 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на пероксидите како акцептори (пероксидази)
*EC 1.12 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на водородот како дарители
*EC 1.13 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на поединечни дарители со инкорпорација на молекуларен кислород (оксигенази)
*EC 1.14 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на спарени дарители со инкорпорација на молекуларен кислород
*EC 1.15 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на супероксид радикалите како акцептори
*EC 1.16 вклучува оксидоредуктази кои ги оксидираат металните јони
*EC 1.17 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на CH или CH<sub>2</sub> групите
*EC 1.18 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на железо-сулфур белковините како дарители
*EC 1.19 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на редуциран флаводоксин како дарител
*EC 1.20 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на фосфорот или арсенот во дарители
*EC 1.21 вклучува оксидоредуктази кои дејствуваат на X-H и Y-H до формирање на X-Y врска
*EC 1.97 вклучува други оксидоредуктази
Хемера

Хемера (|Ἡμέρα, Hêméra, што означува „ден“) е божица на денот и на дневната светлина. Според старогрчката митологија таа е една од исконските богови.
1 Теогонија
Таа е божица на денот и според Хесиод, ќерка на Ереб и на Никта (божица на ноќта).
Според ''Теогонија'' на Хесиод, Хемера го напуштила Тартар токму кога таму влегла Никта. Кога Хемера се вратила, Никта си заминала:: "Никта и Хемера се разминуваа и се поздравуваа на бронзениот праг и додека едната слегуваше надолу во куќата, другата излегувајќи заминуваше нагоре."
2 Други автори
Хемера е забележана во делото на Цицерон, ''За природата на денот'' (латински: ''De Natura Deorum)'' Поетот Бахилид тврди дека Никта и Хронос ѝ се родителите, но Хигин во неговиот предговор во делото ''Басни'' (латински:''Fabulae)'' го споменува Хаос како мајката/таткото и Никта како нејзина сестра.
Нејзин брат и сопруг е Етер (Светлина) но ниеден од нив не фигурира активно во некој мит или култ. Хигин ја смета за мајка на Уран, Геја и Таласа (исконската божица на морето), додека кај Хесиод само Таласа се појавува како нивно дете.
Павзаниј се чини ја меша со Еос (божица на зората) кога вели дека таа го понесла Кефал (види: Митот за Еол и Кефал). Тој истото го повторува и во Амиклај и во Олимпија при гледање на статуите и илустрациите каде Еос (Хемера) е присутна.
Антверпен

Антверпен или Анверс (хол. Antwerpen, фр. Anvers) е општина во Белгија во регионот Фландрија во покрајната Антверпен. Се наоѓа на брегот на реката Шелда, 88 километри пред влевањето во Северно Море. Според проценките од 2007 година во општината живееле 466,203 жители. Антверпен е главен град на истоимената покрајна.
Антверпен е познат и како една од најголемите пристаништа во Европа, но и по обработката и трговијата со дијаманти. Стопански, Антверпен е прв град во Белгија.
1 Легенда за името на градот
Според легендата, градот го добил името по легендата за дивиот Антигон кој живеел покрај реката Шелда. Тој земал данок од нои кои сакале да пловат по реката. На оние кои одбивале да му платат тој им ги сечел рацете и ги фрлал во реката. Конечно, младиот херој Брабо ја отсекол раката на дивиот Антигон и ја фрлил во реката и од таму името Антверпен (хол. hand werpen - да фрлиш рака).
Во градот се продаваат колачи во облик на рака, како сеќавање на оваа легенда.
2 Население
Според проценките од 2007 година во градот живееле 466,203 жители.
+ Движење на бројот на населението
1984., 2000.
488.425, 446.525
3 Култура
Антверпен е град во кој се створени многу познати уметници: Рубенс, Ван Дајк, Јакоб Јорданс, Јан Бројгел Постариот и Јан Бројгел Помладиот. Познати споменици и институции од културно значење за градот се: Опера, Рубенов Музеј, Богородичина катедрала, куќи во стилот на ар деко, Унивезитет и Академија на уметноста и други, додека зоолошката градина во Антверпен, од 1843 година е една од најстарите во светот.
Во Антверпен се одржани Летни олимписки игри во 1920 година.
4 Религија
Во Антверпен постои една од најголемите еврејски заедници во Европа. Правоверните Евреи ја сочинуваат четвртината од населението. Градот е седиште на римокатоличката бискупија.
5 Стопанство
Антверпен е второ пристаниште во Европа, по Ротердам, и петто во светот според количината на робата. Секоја година низ неа поминуваат повеќе од 150 милиони тони роба, од тоа повеќе од 40% во контејнери. Најмногу се транспортира железо, челик, овошје, дрвни производи, автомобили и шеќер. Антверпен е најголемиот центар на хемиска и петрохемиска индустрија во Европа. Севкупно, во градот работат околу 125,000 луѓе.
Антверпен е познат и како светски центар на трговија со дијаманти. Во него постојат околу 1500 претпријатија кои се занимаваат со преработна на дијаманти. Околу 70% од производството на дијамантите се продава во Антверпен.
Алмати

Алмати или Алма Ата (|Алматы, |Алматы́, Алма-Ата; поранешен назив: ''Верниј'') е најголем град во Казахстан. Тој бил главен град на Казахстан и претходната Казашка ССР од 1929 до 1997 година. Алмати повеќе не е главен град на Казахстан (сега тоа е Нур-Султан), но останал главен комерцијален центар на Казахстан. Во времето на Царска Русија се нарекувал „Верниј“ (|Верный). Според проценките од 2010 година во градот имало 1,422,354 жители, што претставува 8% од вкупното население на Казахстан.
1 Име на градот
Името Алмати значи - „Богат со јаболки“, а руската верзија на името на Алма Ата е доделена од заблуда (книжевно значење - „Дедино јаболко“).
2 Население
Според проценките од 2010 година во градот имало 1,422,354 жители.
+ Движење на бројот на населението
1979, 1989, 1999
909.644., 1.127.884, 1.129.356
Дингјуен

Дингјуен (定远县; пинјин: ''Dìngyuǎn Xiàn'') — околија во покраината Анхуеј, НР Кина. Административно влегува во надлежност на градот Чуџоу. Зафаќа површина од 2.998 км², а населението брои 1.030.000 жители.
Ова е родно место на Ли Кеќанг, премиер на НР Кина.
Аеродром Стенковец

Аеродром Скопје Стенковец или уште познат како LWSN — аеродром кој се наоѓа на 9 километри од Скопје, Македонија. Ова е единствениот спортски аеродром во околината на Скопје.
Одобрен е за слетување и полетување на воздухоплови со максимална дозволена тежина на полетување од 5,700 килограми. Аеро клуб „''Скопје''“ е корисник на аеродромот. После 2005 година овој аеродром доживеал експанзија и започнал да удомува многу приватни авиони. Започнале да се градат и приватни хангари и приватни воздухопловни школски центри.
Стенковец е база на ''Аероклуб Скопје'', ''Pipistrel Flying Club - PFC'', ''Wing Air Team''. Главни активности на аеродромот се: моторно летање, летање со ултралесни авиони, едрилици, падобранство, парамоторно летање и моделарство.
На ареродром во 2019 година била осветена црква „Св. Ава Сисој Велики“.