procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Арни Халдорсон

Арни Халдорсон Хрунски (1630 – 1687) ― исландски свештеник и изучувач.
1 Живот
Арни бил роден во 1630 година во југозападен Исланд. Тој отпатувал во Копенхаген на студии во 1655 година, добивајќи ги своите атестати (право на проповедање) и се вратил на Исланд во 1657 година. Во 1661 година, Арни станал свештеник во Скалхолт, епископското седиште на Бринјолфур Свеинсон. Меѓутоа, братот на Арни, Даи Халдорсон, ја забременил ќерката на Бринјолфур, Рагнхејдур, и до 1662 година, Арни заминал дома во Хруни. Сепак, Арни имал продуктивна кариера во која превел голем број текстови на исландски, вклучувајќи ја данската верзија на „''Книгата за Јосиф и Асенет''“ од Ханс Могенсон. Изгледа дека, барем доцна во животот, Арни страдал од повреда на коленото, па морал да седи и да проповеда но и да го носат меѓу олтарот и проповедникот за време на црковните служби.
Гисур Ејнарсон

Гисур Ејнарсон (околу 1512 - 24 март 1548 година; современ исландски : ) ― епископ во Скалхолт од 1540 година до неговата смрт и првиот лутерански епископ на територијата на денешен Исланд.
Гисур бил син на Ејнар Сигвалдасон на родителите Храун Ландброти и на Гунхилдур Јонсдотир. Тој бил внук на Халдора Сигвалдадотир. Го посетувал училиштето во Скалхолт каде што бил поучен од епископот Огмундур Палсон и отишол да учи понатаму во градот Хамбург, каде што го открил протестантството. Набргу откако се вратил на островот Исланд, каде станал свештеник, а Огмундур го избрал за свој наследник во 1539 година. Кралот ја ратификувал оваа одлука следната година, но тој формално бил поставен за епископ дури во 1542 година, во Копенхаген.
На 7 октомври 1543 година, Гисур се оженил со Катрин Ханесдотир, која била сестра на Егерт Ханесон. Гисур студирал во Германија и таму бил под влијание на лутеранството.
Планица

Планица (Словенечки: ''Planica'') — алпска долина во северозападна Словенија, која се протега јужно од пограничното село Ратече, недалеку од другиот добро познато скијалиште Крањска Гора. Понатаму на југ, долината се протега во долината Тамар, популарно одредиште за пешачење во Националниот парк Триглав.
Планица е позната по скијачките скокови. Првиот рид за скијачки скокови бил изграден пред 1930 година на падината на планината Понка. Во 1933 година, Иван Рожман изградил поголем рид, познат како Блаудек џин (''Блаудкова великанка'') по Станко Блаудек, кој подоцна го поттикнал скијањето. Местото било завршено во 1934 година. Првата ски скок над 100 метри во историјата бил постигнат на ридот во 1936 година од Сеп Бредл. Во тоа време, тоа бил најголемиот скокачки рид во светот.
Во 1969 година, нов рид К185, ''Леталницата на браќата Горишек'' бил изграден од Владо и Јанез Горишек. Во Планица се одржало Светското првенство во нордиско скијање ФИС 2023 година.
Шифра ВУЈЧЕ

''Шифра ВУЈЧЕ'' (|The Man from U.N.C.L.E., буквално: ''Мажот од А.Н.К.Л.'') — шпионски филм во режија на Гај Ричи, заснован на истоимената телевизиска серија од 1960-тите. Главните улоги ги толкуваат Хенри Кавил, Арми Хамер и Алисија Викандер. Американската премиера првично била закажана за 16 јануари 2015 г., но подоцна била преместена на 14 август 2015 г. Во Македонија, премиерата се одржала на 20 август 2015 г.
1 Содржина
Почетокот на 1960-тите, врвот на Студената војна. Филмот се сосредоточува на агентот на ЦРА Наполеон Соло и офицерот на КГБ Иља Курјакин. Принудени да го остават настрана своето непријателство, тие се обединуваат во заедничка задача — да запрат меѓународна злосторничка неофашистичка организација што се обидува да ја дестабилизира кревката рамнотежа на силите преку ширење на јадрено оружје и технологија. Единствената предност на овие двајца е Габи, ќерката на исчезнатиот германски научник што е клучот за навлегување во злосторничката организација. Мораат да го најдат и да спречат светска катастрофа.
Евдокија Кади

Евдокија Кади (|Ευδοκία Καδή; родена на 27 февруари 1981 година) е кипарска пејачка која го претставувала Кипар на Изборот за песна на Евровизија 2008 година, со песната ''Femme Fatale''. Таа беше елиминирана во второто полуфинале на 22 мај и затоа не се пласираше во финалето.
Таа ја започна својата пејачка кариера во 2001 година на Универзитетот во Кипар. Оттогаш, таа учествуваше на многу концерти во Кипар и во странство, заедно со неколку грчки и кипарски пејачи и изведувачи. Таа е исто така член на оркестарот CYBC.
По нејзиниот настап во Евровизија, Куди замина во Грција во август, каде настапи со Никос Куркулис во Ноќен клуб Посејдон. Таа планира да го објави својот деби албум во декември 2008 година.
1 Дискографија
+, Наслов, Година, Албум
''Фатална жена'', 2008, Не-албумски сингл
Дервент (река)

Дервент (|Δερβένι, ''Дервени'') — река во Лагадинско, Егејска Македонија. Ги поврзува Лагадинското и Бешичкото Езеро.
1 Опис
Дервент извира од источниот дел на Лагадинското Езеро, западно од селото Сарај, па тече на исток. Јужно од Сарај ја прва прво големата десна притока Ватилак, а потоа големата лева притока Дерели. Завршува влевајќи се во Бешичкоро Езеро северно од Пазаруда. Потоа реката се рачва на два канала. Северниот (поголем) тече на северозапад низ месностите Аспра Хома и Ѓолбаш, минува јужно од Чали и се влева во Бешичкото Езеро во местнотта Блато (Валтос). Јужниот канал тече на исток и се влева во Бешичкото Езеро во местноста Мало Блато (Микри Валта).
2 Притоки
→ лева, ← десна
:* ← Ватилак::* ← Хора::* ← Рафтонда::* → Клефтонери:* → Дерели (Гурник, Саху)::* ← Флерија::* ← Косна (Бојаџи, Менекса)::* ← Армутли (Крио Неро):::* → Рема Авгис::* → Витули::* ← Арети::* → Ѓаур Тарла::* → Асар
Асгримур Јонсон

Асгримур Јонсон (исландски: Ásgrímur Jónsson; 4 март 1876 - 5 април 1958) ― исландски сликар и еден од првите во земјата што ја направил уметноста како професионален живот.
Студирал на Кралската академија во Копенхаген помеѓу 1900 и 1903 година и многу патувал по дипломирањето. Темите на неговите слики претежно биле пејзажите на неговата родна земја, особено планините. Неговиот стил на сликање е сличен на француските импресионисти како сликарот Коро. Некои од неговите слики исто така илустрираат исландски саги и народни приказни.
Бил познат и по неговите мурали во различни цркви во Исланд. Голем број негови дела се изложени во Националната галерија на Исланд. Асгримур влијаел на многу уметници во Исланд, вклучувајќи го и Јоханес Свеинсон Кјарвал. Кратко време пред да умре, тој ја подарил својата куќа (која се наоѓала на улица „Бергштатастрети“ (Bergstaðastræti) бр. 74, Рејкјавик) на исландската влада заедно со сите оние слики што во тоа време биле во негова сопственост. Во нејзе имало 192 слики во масло и 277 слики цртани со водени бои заедно со голем број недовршени слики кои датирале од различни периоди во неговиот живот. Неговата куќа сега е наречена Збирката на Асгримур Јонсон, и е дел од Националната галерија на Исланд.
За време на неговиот живот, Асгримур бил почестен на многу начини. Тој бил прогласен за почесен професор на Исландскиот универзитет, а во 1933 година бил прогласен за голем витез на исландскиот Ред на соколот. Тој бил почесен член на Кралската шведска академија на ликовните уметности и витез од Данеброг, прва класа.
Починал во 1958 година и бил погребан на гробиштата на црквата „Гаулверјабејар“ во Флоарепур.
1 Наводи
1.1 Дополнителна литература
* Олафур Кваран и Карла Кристјансдотир (уредници), ''Confronting Nature: Icelandic Art of the 20th Century'', Национална галерија на Исланд, Рејкјавик, 2001 година.
* Асгримур Јонсон. Томас Гудмундсон, издадена од Хелгафел, Рејкјавик, 1962 година.
Гентски анали

''Гентски анали'' ( |Annales Gandenses) ― кратка средновековна хроника која е важен извор во историјата на Грофовијата Фландрија и особено, за Француско-фламанската војна (1297–1305) и Крстоносната војна на сиромашните (1309). Напишано од непознат францискански писател и именуван по родниот град на авторот, Гент, текстот е напишан на латински и го опфаќал периодот помеѓу 1297 година и 1310 година. Според изјавата на самиот писател, работата на хрониката започнала во 1308 година. Напишан од авторот кој бил во длабока старост, се отвора предговорот на „''Гентски анали''“:
Еден ден, кога не бев зафатен, ми падна на ум дека додека уживам во читањето и слушањето приказни и вистинити факти за старите времиња, и брзо пишување, а исто така имам на располагање залиха од мали [пергаментни] мембрани без голема вредност... Би можел да ги изложам, по хронолошки редослед, на лесен и јасен стил, оние многубројни битки и опасности, неволји и угнетувања од различни видови, експедиции, опсади и напади и пасивни и активни, кои и се случиле на нашата земја Фландрија и нуркачките случувања од моето време - на сето тоа бев присутен и како очевидец, или со сигурност ги утврдував фактите од оние што беа присутни...“
Изворниот ракопис на „''Гентски анали''“ бил зачуван до 19 век и последен пат бил потврден во Хамбург во 1824 година, иако неколку копии биле направени во раниот нов век. Преводот на англиски јазик бил објавен во 1951 година од историчарката Хилда Џонстон, и повторно издаден во 1985 година.
1 Поврзано
* Кортрајчки ковчег
2 Наводи
2.1 Библиографија
*
ПУ „Браќа Миладиновци“ - Студена Бара

Основно училиште „Браќа Миладиновци“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Браќа Миладиновци“ - Студена Бара; скратено: ПООУ „Браќа Миладиновци“) — подрачно основно училиште во селото Студена Бара, претставува единка на училиштето истоименото училиште од градот Куманово.
Училиштето е именувано по истакнатите македонски преродбеници и писатели браќата Миладиновци.
1 Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Студена Бара, сместено на самиот влез во селото.
2 Градба
Објектот на училиштето не е обновен и истиот е во лоша состојба. Површината на објектот е 96 метри квадратни, има 2 училници.
3 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до петто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
4 Галерија
ПУ „Браќа Миладиновци“ - Пчиња

Основно училиште „Браќа Миладиновци“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Браќа Миладиновци“ - Пчиња; скратено: ПООУ „Браќа Миладиновци“) — подрачно основно училиште во селото Пчиња, претставува единка на училиштето истоименото училиште од градот Куманово.
Училиштето е именувано по истакнатите македонски преродбеници и писатели браќата Миладиновци.
1 Местоположба
Објектот на училиштето се наоѓа во самото село Пчиња, сместено во средишниот дел на селото.
2 Историја
Во 1895 година е изградена првата училница за воспитување на деца. Во првата година во школото учеле 16-17 ученици. Првиот ученик во основното училиште бил Алексо Ангелов во 1895 година.
Во 1927/28 е изградено училишна зграда во која се учело, истата зграда во 1955/56 е назначена за осумгодишно училиште во селото.
3 Градба
Објектот е во добра состојба и истиот бил во процес на обнова во 2023 година. Површината на објектот е 239 метри квадратни, има 6 училници.
4 Настава
Во училиштето се изведува настава од прво до деветто одделение и наставата се изведува единствено на македонски наставен јазик.
5 Галерија
Виру (народ)

Виру или Вирци (Виру: võrokõsõq; |võrukesed, |võrolaiset) ― жители на историскиот регион Вирума (Vana Võromaa), регион во југоисточна Естонија (областите Виру и Пилва се протегаат до областите Валга и Тарту). Овој поим особено е користен за да се нагласи регионалниот идентитет. Околу 70.000 луѓе живеат во историскиот регион Вирума, но има многу кои се идентификуваат како членови на оваа заедница иако живеат надвор од територијата. Повеќето од нив се во Тарту и Талин.
1 Дополнителна литература
* Ехала, Мартин и Ниглас, Катрин (2007): Empirical evaluation of a mathematical model of ethnolinguistic vitality: the case of Võro. Весник за повеќејазичен и мултикултурен развој.
* Ајхенбаум, К.; Пајусалу, K. (2001): Setode ja võrokeste keelehoiakutest ja identiteedist. - Кил и Кирандус бр. 7, лк. 483-489.
* Елер, K. (1999): Võro-Seto language. Воро институт. Воро.
* Валк, A. (2000). Võrokeste identiteedist. К. Кореиник, Ј. Рахман (уред). A kiilt folk kynõlõs. Од јазикот, обичаите, идентитетот на Вороките (лк. 39-56). Институт Воро, Воро.
Васил Зограф

Васил (Василак) Георгиев Зограф — македонскио зограф и иконописец кој творел во втората половина на XIX век.
1 Животопис
Роден е во Струмица. Бил син на истакнатиот зограф и градител Георги Велјанов. Васил работел во втората половина на XIX век. Автор е на некои од иконите во црквата „Св. Константин и Елена“ во Раклиш кај Радовиш. Фреските на црквата „Св. Константин и Елена“ во делчевско Разловци од 1859 г. се дело на Васил. Иконите на црквата се од XIX век, дело на Григориј Пецанов, Васил Зограф и непознати автори. Васил во црквата ги насликал и иконите на царот Константин и царицата Елена.
Негови се по една икона во црквите „Св. Константин и Елена“ во струмичкото село Моноспитово и „Успение на пресв. Богородица“ во Секирник, исто така во Струмичко. Работи и в „Св. Атанасиј“ во Прждево, Демиркаписко.
Автор е на иконите на Богородица и Христос, поставени на иконостасот на црквата „Св. Мина“ во Ќустендил. Васил се потпишал и на двете икони, датирани од 1860 г. На иконата на Богородица напишал: „''Азъ Васілъ Зуграфъ отъ Струмница: 1860 Помѧни Гди еснафъ дулгерскій поклониха за душевно ихъ спасеніе''“, а на онаа на Исус Христос – „''Азъ Васілъ зѡ Ст(р)умница 1860. Помѧни Гди еснафъ ковачкій поклониха за душевное ихъ спасеніе''“
Најверојатно негови се и иконите во црквата „Св. Теодор Тирон“ во Совољано, Ќустендилско. Иконата на Богородица во оваа црква е речиси идентична со истоимената икона на Васил Зограф, работена истата 1860 г. за „Свети Мина“. Иванка Гергова го нарекува Васил Зограф „многу интересен мајстор“ и смета дека во неговите икони има орнаментика која потсетува на делата на Данаил Штипјанецот, кој две години подоцна изработил икона за истата ќустендилска црква. Според Гергова можно е Данаил да го познавал зографот или дури и да бил негов ученик, или ученик на татко му.
Александар Чомовски

Александар Чомовски (р. , ) — македонски новинар и аналитичар.
1 Кариера
Чомовски кариерата ја започнува во далечната 1966 година, кога се вработува во Радио Скопје, како новинар. Подоцна преминува во Македонската Телевизија. Има работено и за порталот "Фокус". Во 1997 година, преминува во тогашната А1-телевизија како новинар и уредник на вести и емисии, каде беше и одреден период главен и одговорен уредник на истата. По згаснувањето на А1-телевизија во 2011 година, по подолга пауза во 2015 година преминува во ТВ Телма во емисијата "Топ Тема" како уредник и водител, каде останува 3 години. Во 2018 година се вработува во "1ТВ", каде останува до затворањето на телевизијата во 2019 година. Во период од 2019 до 2022 година работи во "Слободна ТВ" во емисијата "Утрински брифинг" каде заедно со Сашо Ордановски и други колеги новинари се уредници на истата. Тој одреден период работеше и беше дописник од Македонија за Дојче Веле.
2 Награди
* Награда за животно дело "Крсте Петков Мисирков" (2021)
Џвари

Џвари (|ჯვარი) ― гратче во Грузија во регионот Мегрелија-Горна Сванетија. Според проценката од 2014 година, во градот живееле 763 жители.
1 Население
Според проценките, во градот во 2014 година живееле 763 жители.
+ Трендови на населението, во 1989 година, во 2002 година, во 2014 година
4.970, 4.790, 763
2 Познати жители
* Мелитон Кантарија
Ново Маало

Ново Маало (турски: ''Yeni Mahala'' или ''Çiftçi'') — маало на градот Скопје.
1 Местоположба
Маалото започнувало источно од Градскиот Трговски Центар, па сѐ до Олимписки базен „Центар“. Веднаш до него било Влашкото Mаало, од западна страна и Маџир Mаало од источна. Денес е дел од општина Центар.
2 Историја
Маалото било едно од неколкуте коишто се наоѓале од десната страна на реката Вардар во тоа време. Ова маало се сметало за ново бидејќи градот Скопје претходно се наоѓал исклучиво на левата страна од реката Вардар. Во ова маало, живееле сиромашни, но и богати семејства, а едно од нив е семејството Икономови, сопственици на фабриката “Европа”. Тука биле најубавите бавчи во Скопје. Жителите живееле во мали новоизградени куќи, поради што ова маало се нарекувало и Ново маало. Маалото нагло се ширело, пред сé поради многубројните доселеници од селските предели на Скопска Блатија.
Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, маалото било христијанско, со 34 христијански домаќинства. На овој попис биле забележани 79 мажи христијани, со 4 новороденчиња. Исто така имало и 11 мажи христијани коишто тазе се доселиле со своите семејства во маалото. Се проценува дека маалото во тој период имало 188 жители.
Фамилијата Икономови живеела во голема куќа изградена во 1918 год., модерно уредена, со англиски клозети, водовод, струја и сл. Маалото прилично настрадало од скопскиот земјотрес во 1963 година, при што забрзано се урбанизира и најголем дел од куќите се срушени.
3 Сегашност
Денес површината на ова некогашно маало, практично се смета за строг центар на модерно Скопје. Од некогаш сиромашно земјоделски лик, низ историјата има претрпено ногу промени, особено по скопскиот земјотрес.
4 Наводи
Црква „Вознесение Христово“ - Пчиња

Вознесение Христово (позната и како Свети Спас) — нова селска црква во кумановското село Пчиња, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на самиот десен брег од реката Пчиња, пред самиот мост во селото, со кој се поврзуваат стариот и новиот дел на селото Пчиња.
2 Историја
Во 2012 година, црквата се доградувала, кога се работело на покривот, камбанаријата, внатрешниот и надворешниот дел од црквата.
Црквата била осветена во 2016 година од страна на митрополитот Кумановско-осоговски г. Јосиф.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Пчињска парохија
Никола Крстев

Никола Крстев Дулев — македонски иконописец и зограф, претставник на Дебарската школа и припадник на зографскиот род Коловци (Дулевци) наречен по него и татко му.
1 Животопис
Роден е во големото мијачко село Лазарополе. Традиционално се смета за син на мајсторот Дуле, но можно е да бил син на градителот Крсте Лазарополски. Автор е на живописот во припратата на црквата „Св. Ѓорѓи“ во Лазарополе. Натписот гласи:
Сїѧ естъ зȢграфіа на притворѣ ѧ поклони Митре Дамѧновичъ кеѧа Кокалеску, да мȢ е на помош со семъ родители егѡ, за телесно здравие, за дȢшевно спасение и за Ȣсопши дȢши 1873 апрелі 20. ЗȢграфъ Никола Кръстевъ ѿ Лазарополе.
Никола Крстев е автор на дел од фреските во „Св. Богородица“ во кавадаречкото село Фариш, датирани 1880 година: на левата олтарна врата е насликан Архангел Михаил и има натпис:
Сиѧ естъ икона ѧ приложи Иѡванъ
Неда Силѧнъ Стоѧнко Ангеле
даиме напомошъ. 1880: Априлїа = 18 г, Зуграфъ Нікола
Крстев ѿ Лазорополе.
Црква „Св. Јован Крстител“ - Скачковце

Свети Јован Крстител — главна селска црква во кумановското село Скачковце, Македонија.
Во непосредна близина на црквата се наоѓа и параклисот „Бела Вода“.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на околу 1 километар северно од селото. До нејзе се пристапува директно од регионалниот пат Куманово-Свети Николе, исклучувајќи се десно по патоказот за влезот во селото Орашац. Има посебен патоказ за оваа црква.
2 Историја
По Првата светска војна, црквата била подигната на рушевини на стар храм.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кумановско-осоговска епархија
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
* Орашачка парохија
Hogwarts Legacy

''Hogwarts Legacy'' (македонски: ''Хогвортс: Наследство'') — акциона игра со улоги развиена од американското студио Avalanche Software и објавена од Warner Bros. Спаѓа во игрите под етикетата Portkey Games. Играта се одвива во фантастичната вселена на Хари Потер во XIX век. Играта првично требала да биде објавена на платформите Windows, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One и Xbox Series X/S во 2021 г., но во јануари 2021 г. развивачите објавиле одложување на датумот на објавување до 2022 г. На 15 декември, развивачите конечно го објавиле датумот на објавување на играта — 10 февруари 2023 г., за конзоли од тековното поколение и сметач. Издавањето на играта за конзолите од последното поколение првично било закажано да се случи на 4 април 2023 г., но подоцна било одложено за 5 мај истата година.
1 Играчки процес
Hogwarts Legacy е акциона игра со улоги поставена во околина со отворен свет, нудејќи едноиграчки режим со различни избори за потешкотија и пристапност. Играта е сосредоточена околу училиштето за магии и волшебништво Хогвортс, обезбедувајќи часови како волшепства, одбрана против темните сили, билкологија и напивки. Познати места од франшизата „Хари Потер“, вклучувајќи ја и Забранетата Шума, волшебната банка „Гринготс“ и селото Хогсмид, се достапни за истражување. Дополнително, играчите можат да откријат области што не се прикажани во други дела, како што е заедничката соба на Хафлпаф. Играта динамично го одразува текот на времето, визуелно претворајќи ги местата врз основа на сезоните во играта.
Опширниот свет се состои од 16 области, кои опфаќаат приближно 7,65 квадратни километри, со околу 6,4 квадратни километри достапни за истражување. Кога го создаваат својот лик, играчите имаат слобода да изберат изглед, способност, пол, глас, вид тело и вид стапче. Кревањето на ниво отклучува таленти, надградби и вештини. Играта воведува приспособување на животната средина, дозволувајќи им на играчите да ја видоизменат просторијата за потребите додека напредуваат.
Играчите ќе учат волшепства, ќе подготвуваат напивки и ќе ги совладаат борбените способности, на крајот развивајќи исклучителен стил на борба. Борбата вклучува користење купени или изработени предмети за да им наштети на непријателите, да создаде пречки или да го подобри ликот на играчот. Играта вклучува припитомување, дотерување и јавање на волшебни ѕверови, вклучувајќи змејови, тролови, хипогрифи и нифлери. Некои суштества можат да се користат во борба, како што е мандрагората за да ги зашемети непријателите.
Моралниот систем додава длабочина на играта, земајќи ги предвид изборите на играчите, вклучувајќи ја и нивната способност да учат конкретни волшепства како што е „Убиствената клетва“ (Авада кедавра). Играчите можат да создаваат пријателства со неиграчки ликови, развивајќи ги овие односи во соучесништва што нудат дружење, проширени способности и исклучителни можности за дијалог. Овие соучесништва го подобруваат раскажувачкото искуство додека играчите ги истражуваат приказните на своите соученици.
Лост наназад

Лост наназад или заден лост ― статичко држење во облик на лост, кое се изведува на гимнастичарски прстени или на шипка за кревање. Лостот наназад е оценет како вештина со вредност „А“ во Кодексот на поени, на скалата од А до Ф, а Ф е најтешка вештина.
Лостот наназад е изведуван со спуштање од превртена висење додека телото на гимнастичарот треба да биде напоредно со земјата и свртено кон подот.
Изведувањето на лостот наназад бара висок степен на сила во грбот и бицепсите, мора да биде создадена многу напнатост за да остане телото хоризонтално.
1 Поврзано
* Лост нанапред
* Даска (вежба)
* Човечко знаме
Константин Николов (зограф)

Константин Николов (Колов, Коловски) Дулев — македонски зограф и иконописец, претставник на Дебарската школа и припадник на зографскиот род Коловци.
1 Животопис
Роден е во мијачкото село Лазарополе. Припаѓал на големиот зографски род Дулеви (Колоски), чии основоположници се Дуле и син му Никола. Често работел заедно со брат му Крсте Николов. Двајцата во 1891 г. работеле во „Св. Петар и Павле“ во Сталиска Маала, Ломско, Бугарија.
Во 1898–1899 г. Константин Николов заедно со Никола Аврамов го изработил иконостасот на црквата „Воведение на пресв. Богородица“ во Буринец, Струшко.
Во 1900 г. учествувал во живописувањето на храмот „Св. Богородица“ во Македонски Брод. Во 1906 г. ги изработил царските двери, влезните врати кон олтарот, дел од иконите на горните редови на иконостасот и амвонските икони за црквата „Св. Петар и Павле“ во битолското село Крстоар.
Во 1909 г. со Крсте Николов ги насликале иконостасните и други икони за црквата „Успение на пресв. Богородица“ во Долно Дупени, Ресенско.
Во 1924 г. со синовите Јаким и Теодосиј ја живописале црквата „Успение на пресв. Богородица“ во Слоештица, Демирхисарско.
Во 1926 г. со синовите Јаким, Томо и Теодосиј ја преживописале припратата на лазарополската црква „Св. Ѓорѓи“, за што говори натписот над јужната влезна врата во нартексот: „''За успомен и за здравље обновио ових упореду три малих кубета, својим прилогом! Стефан Симоновић Жупчески са породицом. Живописац Коста Николић са синовима Јаћим Томо и Тодосија. Из Лазаропоља, 10 фебр. 1926 г.''“
Во 1927 г. заедно со синовите Јаким и Теодосиј ги обновиле фреските во црквата „Св. Никола“ во мариовска Градешница, сликајќи ги горните подрачја на страничните кораби и средишниот кораб.
Рафаил Крстев

Рафаил (Рафе) Крстев Дулев Коловски — македонски зограф и иконописец.
1 Животопис
Роден е во мијачкото село Лазарополе. Припаѓа на големиот зографски род Дулеви (Колоски), чии основоположници се Дуле и син му Никола. Рафаил е син на истакнатиот зограф Крсте Николов Колоски кај кого се обучувал за зограф и со кого често работел по обуката. Брат му Русалим Крстев исто така станал иконописец.
Иконите во црквата „Св. Богородица“ во охридското село Волино се изработени од Крсте Н. Колоски и син му Рафаил Крстев. Околу 1919 г. Крсте заедно со син му Рафаил и мајсторот Димитар Андонов творел во црквата „Св. Атанасиј“ во Радиовце, Тетовско. Во 1920-тите Крсте со Рафаил ја живописал новата манастирска црква „Сите Светители“ во охридско Лешани.
Во 1923 г. Рафаил ги насликал иконите за црквата „Св. Троица“ во Горенци, Охридско.
Рафаил ја живописал црквата „Св. Мина“ во охридско Коњско заедно со татко му во 1928 г. Во 1929 г. двајцата ја живописале црквата „Успение на пресв. Богородица“ во Скребатно, исто така во Охридско.
Рафаил имал два сина, Крсте и Владимир, кои ги обучувал за зографи и со кои заеднички работел. Во 1944 г. Рафаил и Крсте ги насликале црквите „Св. Илија“ во Рамне и „Св. Кузман и Дамјан“ во Пештани. Истата година Рафаил заедно со двата сина ја живописал и црквата „Св. Илија“ во Елшани. Во 1946 г. Рафаил го насликал манастирот „Св. Илија“ кај Велгошти.
Пчињска парохија

Пчињска парохија — православна парохија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија, дел од Кумановско-кратовското архијерејско намесништво на Кумановско-осоговската епархија. Нејзиното седиште е во црквата „Св. Богородица“ во селото Пчиња. Парохијата ги опфаќа селата: Вак’в, Винце, Горно Коњари, Дивље, Пчиња, Студена Бара и Сушица.
1 Цркви
Ова е список на црквите во парохијата. Можно е списокот да е нецелосен.
име, населено место, изградена, слика
Црква „Св. Троица“, Вак’в, 2007
Црква „Св. Никола“, Винце, 1845
Црква „Св. Јован“, Винце
Црква „Св. Илија“, Винце
Црква „Вознесение Христово“, Винце
Црква „Св. Петка“, Винце
Црква „Св. Павле“, Винце
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Горно Коњари
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Горно Коњари
Црква „Св. Ѓорѓи“, Горно Коњари
Црква „Св. Петка“, Горно Коњари
Црква „Св. Илија“, Горно Коњари
Црква „Успение на Пресвета Богородица“, Дивље, 1603-1604
Црква „Св. Богородица“, Пчиња, 1868-1869
Црква „Вознесение Христово“, Пчиња
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“, Студена Бара
Црква „Св. Атанасиј“, Студена Бара
Црква „Св. Ѓорѓи“, Сушица
Црква „Покров на Пресвета Богородица“, Сушица
2 Поврзано
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
Јордан Доневски

Јордан (Доне) Георгиев Доневски (Донески, Донев) — македонски зограф и иконописец, припадник на зографскиот род Ангелковци.
1 Животопис
Роден е во мијачкото село Гари, Дебарско, во семејството зографот Ѓорѓи Андонов (Донев).
Ја живописал црквата „Св. Илија“ во охридското село Оровник, изградена во 1927 г. Во 1937 г. ги изработил фреските на „Св. Константин и Елена“ во Подмоље, изградена во 1934 г. Во 1938 г. ја насликал „Св. Петар и Павле“ во Врбјани. Во 1944 г. ги насликал иконите иконостасот во црквата „Св. Никола“ во Требеништа, изградена во 1942 г. Ја работел и црквата „Св. Недела“ во Вапила, изградена во 1945 г. Во 1965 г. ја живопсисал „Пресв. Богородица“ во Пешталево, Прилепско.
Изписва фреските и иконостаса на новата главна црква „Св. Никола“ во Косел, изградена в 1974 – 1975 г. Во 1988 г. ги обновил фреските во „Успение на пресв. Богородица“ во родното Гари.
Железен крст (гимнастика)

Железен крст, познат и како распетие или крст, ― гимнастичка вештина на прстените во која телото виси исправено со главата надолу додека рацете се раширени странично, образувајќи го обликот на христијанскиот крст. Тоа е потег кој бара значителна јачина на рамената и тетивата на бицепсот.
Кодексот на бодови на Меѓународната гимнастичка федерација се однесува на вештината како крст и ја наведува како елемент за задржување на силата со вредност на тешкотијата „Б“.
1 Варијанти
Варијациите на железниот крст кои се наведени во Кодексот на точки на МГФ (FIG) се:
* Крст „Г“ (тешкотија Б): крстот е изведуван со телото држено во положба на легнато Г.* Крст „V“ (тешкотија Ц): крстот е изведуван со телото во тесна положба на шипка и нозете вертикално држени.* Превртен крст (тежина C): крстот е изведуван во превртена (наопаку) положба.* Малтешки крст или ластовица (тешкотија Д): гимнастичарот го држи своето тело напоредно со земјата во висина на прстенот со рацете испружени странично.* Викторијански крст или превртена ластовица (тешкотија Е): превртен малтешки крст, со телото држено напоредно со земјата и свртено нагоре.
2 Поврзано
* Калистеника
Снежана на крајот умира

„''Снежана на крајот умира''“ — македонски долгометражен филм во режија на Кристијан Ристески, чија премиера била во 2022 година.
1 Содржина
Животите на една хикикомори-уметница, радиоводител со Аспергеров синдром, сопственик на видеотека, филозоф од пред гранапче, творечки директор и гинеколог антинаталист се испреплетуваат низ три откачени приказни за љубов, пријателство и посветеност.
2 Улоги
Главни улоги
Глумец, Улога
Верица Недеска, Снежана
Валентин Костадиновски, Боби
Сашко Коцев, Горазд
Ивица Димитриевиќ, Никола
Дениз Абдула, Дејан
Наташа Петровиќ, Маја
Давид Јанакиев, Игор
Споредни улоги
Глумец, Улога
Александар Микиќ, Сале
Менка Костовска, баба
Дијана Димитриевска, диџејка
Сара Анастасовска, тинејџерка пациентка
Тина Трпковска, сестра Жаки
Виолета Шапковска, пензионерка
Катерина Коцевска, Славка
Сашо Тасевски, возач на автобус
Виктор Павловски, човек со костум
Оливер Митковски, купец
Симеон Мони Дамевски, продавач на волници
Мартин Јорданоски, стопанственик муштерија
Лука Митевски, тинејџер муштерија
Борис Караѓоргов, Марко
Љупчо Тодоровски-Упа, професор по физичко
Слаѓана Вујосевиќ, Дора
Ефе Керим, малиот Боби
Илија Волчевски, тепач
Владо Јовановски, поп
Теона Чакалиќ, девојче
Зоран Љутков, газда на агенцијата
Мирјана Ристов, директорка на маркетинг
Филип Трајковиќ, татко на девојчето
Амернис Нокшиќи, пациентка
Андреј Палеш, курир
Арна Шијак, гласот на Милица
Тони Михајловски, гласот на клозетската шоља
Сања Арсовска, гласот на Благица
Берим Керим, гласот на Енцо
Марија Дивитарова, новинарка
Никола Тодороски, гласот на слушателот
Александар Алексовски, гласот на презентерот
Ефтим Спасов

Ефтим (Евтим) Спасов — македонски зограф и иконописец, припадник Дебарската школа и зографскиот род Ангелковци.
1 Животопис
Роден е во мијачкото село Гари, Дебарско, во родот Ангелковци. Работел заедно со татко му Спасе во втората половина на XIX век. Првите познати дела на Спасов се во црквата „Св. Никола“ во Беловодица, каде изработил многу икони. Иконата на Богородица (92 х 63 см) е потпишана: „''Из руки го Ефтим Спасовичъ Зографъ от Гари 1885''“.
Во 1890 г. ги насликал фреските во црквата „Св. Никола“ во прилепското село Загорани. Таму на зографски натпис се потпишал: „''Изруки Евтимъ Спасевичъ одеборско окружїе село Гари: на: 1890: месец июні''“.
Дело на Ефтим Спасов е икона на Светите Седмочисленици (40,4 х 32 см) од „Св. Власиј“ во струшкото село Ложани. Иконата има натпис: „''Стыи 7-численикы, С. Прпд. Гораздъ, С. Наумъ Охридски, С. Кирилъ Солунски, С. Климент Ѡхридски, С. Меθодии Солунски, С. Ангеларіи Гармански, С. Сава Охридски''“. На долната рамка е датирана со боја 1896 и потпишана со остар предмет „''Икона писа Евтимиа Спасевъ отъ Гари Деборско''“. Негова икона (52 х 34 см) на светите браќа Кирил и Методиј има во црквата „Св. Никола“ во Вевчани, исто така во Струшко. На неа солунските браќа се претставени во вообичаената поза до престол покриен со чаршаф, на кој има неколку дебели книги, мастилница и чаша. Во горниот дел на иконата, над густите облаци е прикажан Исус Христос како благословува. На долната рамка стои потпис „''Иконописецъ Евтимиа Спасевъ отъ с. Гари Деборско 1899''“.
Ефтим Спасов заедно со неговите братучеди Ѓорѓи и Димитар Андонов ја насликал црквата „Вознесение Христово“ во Долнени. Во 1910 г. тројцата ја живописале црквата „Св. Троица“ во Ропотово.
2 Галерија
Димитар Андонов

Димитар Андонов (Донев) Петров (1856 - 1934) — македонски зограф и иконописец, припадник Дебарската школа и зографскиот род Ангелковци.
1 Животопис
Роден е во 1856 г. во Гари, Дебарско, во семејството на зографот Андон Петров. Работел во Прилепско, Кавадаречко и Мариово заедно со татко му, чичко му Спасе и браќата Ѓорѓи и Нестор Андонов.
Димитар Андонов, Ѓорѓи Андонов и Ефтим Спасов се автори на фреските во „Вознесение Христово“ во Долнени.
Околу 1919 г. Крсте Николов Колоски заедно со синот Рафаил и мајстор Димитар Андонов твореле во црквата „Св. Атанасиј|Св. Атанасиј“ во тетовско Радиовце. Димитар Андонов ги насликал иконите и фреските на црквата „Св. Петар и Павле“ во село Мешеишта. Во 1927 г. со брат му Ѓорѓи го живописале храмот „Св. Илија“ во Лактиње.
Починал во 1934 г. Син му Илија Димитров Андонов се занимавал со истата уметност. Заедно со братучед му Андон (Доне) Георгиев Андонов во 1938 г. ги насликале живописите во црквата „Св. Димитриј“ во Атишта и во други села во Кичевско. Илија подоцна се преселил во Шумен, каде почнал да се занимава со слаткарство.
Салто наназад

Салто наназад ― елемент во машката и женската уметничка гимнастика. Обично е изведувано на нерамни шипки или вратило, но може да биде направено и на рамномерна греда. Тоа е основна вештина и обично е една од првите кои ги учат почетните гимнастичари, но се појавува и како компонента на понапредни потези. Салтото наназад за прв пат е користено во женската гимнастика на ниво 2.
На шипки, салтото наназад обично е изведувано во комбинација со справа. За да ја изведе вештината, гимнастичарот се потпира на шипката во предната потпора. Тој се отфрла, се враќа на шипката и се врти околу неа, враќајќи се на предната потпора.
Понапредна верзија на салтото наназад е чистото салто. Во овој потег, гимнастичарката сè уште кружи наназад околу шипката, но не се враќа на предната потпора. Чистото салто може да се поврзе со држач за раце, да се спушти или да се ослободи.
На гредата, Јурченковото и Тезовото салто завршуваат со салто наназад.
Легнато Г

Легнато Г ― акробатска положба на телото во која целата телесна тежина лежи на рацете, при што торзото се држи во правец благо навалено напред, со нозете држени хоризонтално така што секоја нога образува номинален прав агол со торзото. Правиот агол предизвикува телото да има забележителна облика на Г , па оттука и името „легнато Г“. Потребна е значителна абдоминална сила.
При изведување на легнато Г, изведувачот може да користи различни потпори, вклучувајќи гимнастички апарати како што се подот, прстените, разбој или паралети или рацете на партнерот за адаџо.
Нозете на изведувачот може да се држат заедно пред телото или, во варијантата наречена „раширено легнато Г“, нозете може да бидат одвоени така што ќе ги соберат рацете.
1 Слични положби
Легнато V е слично на легнато Г освен што нозете се подигнати понатаму, така што стапалата се држат над колковите. Во уште потешката „мана“, нозете продолжуваат да вртат нагоре и назад додека торзото не се подигне и колковите не се држат над рамената.
Гингер

Гингер (германски: Gienger) ― гимнастичка вештина која се изведува на нерамни шипки за жени и вратило за мажи. Името го добила по германскиот гимнастичар Еберхард Гингер. Потегот на ослободување изгледа како распоред со половина вртен „прелет“ над шипката за да се фати истата шипка. Нејзината наведување при Кодексот за бодување е 3.405 и е елемент Д.
Вештината обично започнува со држење за раце проследено со замав наназад и ослободување по 3/4 од вртењето околу шипката. Вештината започнува како споро салто со гимнастичарот кој завршува 1/2 пресврт (180°) пред да се врати на истата лента што била пуштена. Гингер може да се направи или со шилеста (традиционална) или истегнат обли на телото. Варијација на гингерот е деф (бодување 3.605), кој е елемент со оцена Г и е идентичен со гингерот, освен што наместо 1/2 пресврт (180°), гимнастичарот изведува 1 1/2 пресврти (540°) пред повторно да се фати на шипката.
Гингеровите салта се технички слични на Делчевите салта, при што вториот започнува со вртење од 1/2 пред да го започне арапскиот потег (кој, исто така, обично е навлезен, наместо на шипка или растегнување).
Некои од гимнастичарите кои го изведуваат Гингер се Настија Љукин, Еуџенија Попа и Шон Џонсон.
Виртуелен соговорник

Виртуелен соговорник или чат-бот (|chatbot) — софтверска програма направена да ги препознае прашањата и да одговори на потребите на корисниците преку автоматизирано заемодејство, спроведено преку текст или глас. Дејствувајќи како претставник на фирма или марка, виртуелниот соговорник има за цел да го упрости семрежното општење, обезбедувајќи брза испорака на соодветни информации. Оваа технологија служи како удобна алтернатива за општење со оператори во живо или до доаѓање во допир со раководителите на фирмите, за подобрување на делотворноста во заемодејствата со корисниците и обезбедување брза и достапна поддршка.
Еден од првите виртуелни соговорници била програмата „Елиза“, создадена во 1966 г. од Џозеф Вајзенбаум. Елиза го подражавала усното однесување на психотерапевтот со применување на техники за активно слушање, повторно прашувајќи го корисникот и користејќи изрази како „Ве молам, продолжете“. Овој ран вовед во виртуелните соговорници означува значајна пресвртница, покажувајќи ја можноста на технологијата да го подражава човечкиот разговор и заемодејство во терапевтски рамки. Градбата на Елиза ја поставила основата за последователни достигнувања во технологијата за виртуелни соговорници, влијаејќи на патеката на виртуелните системи за општење што следеле.
Во Македонија, првиот македонски виртуелен соговорник бил „Славчо“, направен од поранешната телекомуникацискa фирма Vip, пуштен во 2018 г. А1 го усовршил виртуелниот соговорник во 2020 г.
Коњ со рачки

Коњ со рачки — гимнастичка справа.
Висината на справата е 1 м и 5 см од подлогата. Должината на телото е 1 метар и 60 сантиметри, додека растојанието помеѓу рачките се движи од 40 до 45 сантиметри, во зависност од вежбачот. Вежбите на коњот со рачки мора да се изведуваат бавно, во непрекината низа на кружни и клатилни движења, кружни движења на нозете, ножичести движења и со употреба на сите други делови од справата. Опфатот на движења што телото може да го изведе со крајна точност е составен од кружни елементи вклопени во една целина со сите други елементи и твори елегантен состав. Елементи на сила и издржливост на овој уред се забранети.
1 Историја
Коњот со рачки се развил од вежбите и обуката што ги имале војниците, коњаниците, кога вежбале качување и слегување од коњ. За да не мораат да го прават тоа со живи коњи и да ги изморуваат, направиле дрвени коњи на кои им додавале седла и така вежбале.
2 Димензии
Димензиите на самата справа се одредени од Меѓународната гимнастичка федерација.
* Висина 115 см, вклучувајќи околу 20 см висина подлогата
* Должина - 160 см
* Ширина - 35 см
* Висината на рачките - 12 см
* Растојание помеѓу рачките од 40 см до 45 см (може да се дотерува).
Алексо Мирчев

Алексо Мирчев Деспотов (1835 - 1906) — македонски копаничар, претставник на Дебарската школа.
1 Животопис
Роден е во 1835 г. во селото Осој, Дебарско. Татко му Мирче Деспотов (1802 - 1883) и синовите Нестор Алексиев (1873 - 1969) и Лазар Алексиев исто така биле истакнати копаничари и градители. Работел со татко му, а по неговата смрт во 1883 г. се преселил во Софија со син му Нестор. Основал своја тајфа со која работел во Бугарија, Дебарско, Серско и Романија. Често правел гипсени украси за капители — листови, цветови, птици, животни, ангели, кои потоа ги боел и позлатувал. Негови дела се капителите во „Св. Недела“ во Софија, изработени по Српско-бугарската војна, урнати во атентатот од 1925 г. Заедно со Нестор го изработил иконостасот на црквата „Св. Илија“ во софиско Књажево, кој не се одликува со висок уметнички квалитет, а Нестор сам го направил владичкиот престол. Учествувал со синот Нестор и Филиповци при резбањето на иконостасот на „Св. Троица“ во Лукавица кај Димитровград, Србија.
На крајот од животот се преселил да живее со синовите Нестор и Лазар и ќерката Дева во Крушево.
ChatGPT

ChatGPT (се чита: ''Чат џи-пи-ти''; од англиски: ''Generative Pre-trained Transformer —'' „однапред обучен генеративен преобразувач“) — напреден виртуелен соговорник што користи производна вештачка интелигенција, направена од OpenAI. Се истакнува во разговорните заемодејства, вешти во разбирање и одговарање на прашања поставени на природни јазици. Овој разновиден систем покажува познавање на создавање текст низ мноштво теми и јазици, проширувајќи ги своите лингвистички способности за да го поддржува и македонскиот јазик.
Една истакната особина на ChatGPT е неговата извонредна способност да создава програми динамично по барање, кои опфаќаат различни програмски јазици. Оваа исклучителна одлика го поставува ChatGPT како вредна алатка за развивачи и поединци што бараат фрагменти од код или помош во задачите за кодирање. Неговата приспособливост и лингвистичката разновидност го прават моќен и достапен ресурс за корисниците низ различни домени, од одговарање на прашања до изработка на код како одговор на барања за конкретни програмски јазици.
Елохим

Елохим (|אַלְלָה) — вообичаено име за Бог во еврејската традиција, често се користи како упатување за божеството во еврејските списи, што одговара на Стариот завет од Библијата. Тоа е множинскиот облик на „Елоах“ и се споменува низ еврејските списи, почнувајќи од Битие 1:1. Елохим се користи алтернативно, а понекогаш и во врска со други имиња на Божеството, како што се Јахве (Јехова) и Адонај. Тоа е значаен израз во еднобожечките верувања на јудаизмот и има историско и теолошко значење во рамките на аврамските религии.
Згора на тоа, Елохим често се поврзува со творечка моќ, особено видлива во нејзината истакната употреба во почетниот стих од Битието, каде што го опишува Бог како Творец на вселената. Изразот ја пренесува идејата за врвно, возвишено божество вклучено во чинот на создавање и држење на власт над сите гледишта на постоењето.
Андон Петров

Андон Петров Ангелков — македонски зограф и иконописец од XIX век, припадник Дебарската школа и зографскиот род Ангелковци.
1 Животопис
Андон Петров е роден во селото Гари, Дебарско. Дедо му, татко му и брат му Спасе исто така биле иконописци. Името на Андон Петров фигурира на натписот при обновувањето на црквата „Св. Ѓорѓи“ во струмичко Ново Село.
Ѡбновленїе храма стагѡ великомȢченика Геѡргiѧ побѣдоносца сосъ предстоѧнїето на г. г.... и сосъ негѡво благопочтеннородiе г. г. Велко Костодиновичъ... и г. г. Тане епїтропъ Марковичъ и негово благопочтеннородїе и трȢдолюбїе г. г. Андонъ Зографъ ѿ каза Дебръ ѿ село Гари за дȢшевное ихъ спасенїе и тѣлесное здравїе ссе домомъ и чадомъ ихъ.
Во храмот за жал нема негови зачувани дела.
Во 1865 г. ја живописал црквата „Св. Богородица“ во тиквешко Бојанчиште и натписот на западната страна од гредата меѓу наосот и припратата гласи: „''1865 месец маја на ден 12 мајстор Спасе от Деборската каза и Доне брат Негров од село Гари''”.
Две икони на Андон Петров има во црквата „Св. Константин и Елена“ во Моноспитово. Едната на Свети Илија е со натпис „''Сиѧ икона прїложилъ ѧ со рȢкою Ило ћехаѧ Младеновичъ смиренiй зȢграф Андонъ Петровичъ ѿ село Гари каза Дебра 1858''“. Втората икона е на Свети Атанасиј и нејзиниот натпис гласи: „''Сиѧ икона приложи со рȢкою Манъчо Коловъ сїнъ мȢ Аѳанасъ ПȢно за дȢевное спасенiе и тѣлесное здравие аминъ зȢграфъ Андонъ 1858''“.
Икони на Андон Зограф има во храмот „Св. Константин и Елена“ во радовишки Раклиш, во „Св. Богородица“ во виничко Драгобраште и во „Св. Пантелејмон“ во Мокриево, Струмичко.
Работел во Прилепско, Кавадаречко и Мариово заедно со брат му Спасе. Со нив работеле и неговите синови Димитар, Ѓорѓи и Нестор Андонов. Внук му Андон (Доне) Георгиев Донев исто така бил зограф. Заедно со братучед му Илија Димитров Донев во 1938 г. ги насликале фреските во црквата „Св. Димитриј“ во Атишта и во други села во Кичевско.
Јенија Бурло

Евгенија Генадиевна „Јениа“ Бурло (белоруски: ''Евгения Геннадьевна Бурло''; родена на 29 мај 1988 во Минск ) — белоруска групна ритмичка гимнастичарка. Таа ја претставувала својата држава на меѓународни натпревари.
Таа учествувала на Летните олимписки игри 2004 во групно сестраната дисциплина, завршувајќи на 4-тото место во финалето откако завршила на 6-тото место во квалификациите. Таа се натпреварувала на светските првенства, вклучително и на Светското првенство во ритмичка гимнастика во 2005 година во Баку, Азербејџан.
1 Наводи
Хелена Ракочи

Хелена Ракочи (|Helena Rakoczy; 23 декември 1921 - 2 септември 2014 година) ― полска гимнастичарка и светски првак.
1 Гимнастика
Учествувала на Олимписките игри 1952 и 1956. Нејзините најголеми успеси ги постигнала на Светските првенства во уметничка гимнастика во 1950 и во 1954 година. Таа е најодликуваната полска гимнастичарка досега. Таа била и светски првак во уметничка гимнастика. На Олимписките игри во Хелсинки во 1952 година не успеала да обезбеди пласман во финалето. Таа имала медал од Олимписките игри во 1956 година во Мелбурн и седум медали, од кои 4 златни од две светски првенства во 1950 година во Базел и во 1954 година во Рим. Таа била висока 166 сантиметри. По завршувањето на гимнастичката кариера почнала да работи како тренер (вклучително и во репрезентацијата).
Александра Аристотели

Алекзандра Аристотели (родена на 24 мај 1997 година) ― австралиска ритмичка гимнастичарка која се натпреварува во група и која ја претставувала Австралија на Летните олимписки игри 2020.
1 Кариера
Аристотели започнала со балет кога имала четири години, бидејќи нејзината мајка, Марија Аристотели, била директорка на Танцови и изведувачки уметности „Квинсленд“. Почнала да вежба со полно работно време за балет кога имала петнаесет години и со месеци вежбала во Соединетите Држави во Балетската академија „Хјустон“ и во Училиштето за балет „Град Мајами“.
Аристотели започнала да се натпреварува со сениорската група за ритмичка гимнастика на Австралија во 2018 година. На Светското првенство 2018, групата завршила на дваесет и деветтото место во повеќебој.
Аристотели освоила златен медал на Океанското првенство 2021 со австралиската сениорска група и обезбедила пласман за квота за Олимписките игри во 2020 година. Таа била избрана да ја претставува Австралија на Летните олимписки игри 2020 година заедно со Емили Абот, Алана Метјус, Химека Онода и Фелисити Вајт. Тие беа првата група за ритмичка гимнастика која ја претставувала Австралија на Олимписките игри. Тие завршиле на четиринаесеттото место во квалификациската рунда за групното натпреварување.
Игар Казлоу

Игар Казлоу (|Ігар Казлоў; роден на 14 јуни 1987), познат и како Игор Козлов — белоруски машки уметнички гимнастичар. Тој се натпреварувал на Летните олимписки игри 2008 во Пекинг. Тој исто така бил дел од Светското првенство 2006 во Гент, каде што се пласирал на четвртото место во финалето.
Накратко бил тренер на поранешниот норвешки репрезентативец Александер Лундеквам и други гимнастичари во Сотра Турн.
Хана Дудзјанкова

Хана Сијархејеуна Дудзјанкова (|Ганна Сяргееўна Дудзянкова, |Анна Сергеевна Дуденкова; родена на 7 мај 1994) — белоруска ритмичка гимнастичарка. Дудзјанкова освоила сребрен медал како член на националниот состав на Европското првенство 2016 година во Холон, Израел, и се натпреварувала заедно со нејзините соиграчи Марија Кадобина, Марија Кацијак, Валерија Писчелина и Арина Цицилина на Летните олимписки игри 2016 во Рио де Жанеиро, завршувајќи на петтото место во групното финале со 35.299 поени.