Калиум бромид

Калиум бромид (KBr) е сол, широко користен како антиконвулзaнт и седатив кон крајот на 19-тиот и почетокот на 20-тиот век, а употребата без рецепт се проширила до 1975 година во САД. Неговото дејство се должи на бромидниот јон (натриум бромидот е подеднакво ефикасен). Калиум бромид се користи како ветеринарен лек, како антиепилептичен лек за кучиња.
Под стандардни услови, калиум бромидот е бел кристален прав. Добро е растворлив во вода; не е растворлив во ацетонитрил. Во разреден воден раствор, калиум бромидот има сладок вкус, при повисоки концентрации има горчлив вкус и солен вкус кога концентрацијата е уште поголема. Овие ефекти главно се должат на својствата на јонот на калиум - натриум бромидот има вкус солен во секоја концентрација. Во висока концентрација, калиум бромидот силно ја иритира гастричната мукозна мембрана, предизвикувајќи гадење, а понекогаш и повраќање (типичен ефект на сите растворливи калиумови соли).
1 Хемиски својства
Калиум бромид, типична јонска сол, е целосно дисоциран и pH во воден раствор е близу 7. Служи како извор на јони на бром. Оваа реакција е важна за производство на сребро бромид за фотографски филм:
:KBr_{(aq)}{} + AgNO3_{(aq)} -> AgBr_{(s)}{} + KNO3_{(aq)}
Воден бромид ,исто така, формира комплекси кога реагира со некои метални халиди како бакар (II) бромид:
:2 KBr_{(aq)}{} + CuBr2_{(aq)} -> K2[CuBr3]_{(aq)}
2 Подготовка
Традиционален метод за производство на KBr реакцијата на калиум карбонат со железо(III, II) бромид, II) bromide, , направен со третирање на старо железо под вода со вишок бром::4 K2CO3 + Fe3Br8 -> 8 KBr + Fe3O4 + 4 CO2
3 Употреба
3.1 Медицинска и ветеринарна употреба
Производот е наменет за употреба кај кучиња, првенствено како антиепилептик (за да се запре нападите). Розовата боја на растворот е вештачка; чистите раствори на калиум бромид се безбојни
Антиконвулзивните својства на калиум бромидот првпат ги забележал Сер Чарлс Локок на состанокот на Кралското медицинско и хируршко друштво во 1857 година. Бромидот може да се смета како првиот ефикасен лек за епилепсија. Во тоа време, вообичаено се мислеше дека епилепсијата е предизвикана од мастурбација. Локок забележал дека бромидот ја смирува сексуалната возбуда и мислел дека тоа е одговорно за неговиот успех во лекувањето на нападите. Во втората половина на 19 век, калиум бромидот во огромен обем се користел за смирување на нападите и нервните нарушувања, при што употребата во поединечни болници била дури неколку тони годишно (дозата за дадена личност е неколку грама на ден). До почетокот на 20-от век, генеричкиот збор стана толку широко поврзан со седативното дејство што бромидот значеше досадна, смирена личност или досадна флоскула изговорена од таква личност.
Немаше подобар лек за епилепсија сè до фенобарбитал во 1912 година. Историски се тврди дека британската армија ставала бромид во чајот на војниците за да ја смири сексуалната возбуда, но тоа е веројатно невистинито бидејќи тоа ќе ја намали будноста во битката.[ Неколку други супстанции се исто така се спомнуваат во митови за анафродизијак.
Бромидните соединенија, особено натриум бромидот, останаа како седативи без рецепт и лекови за главоболка (како што е оригиналната формулација на Bromo-Seltzer) во САД до 1975 година, кога бромидите беа забранети во сите лекови кои се продаваат без рецепт, поради хронична токсичност. Премногу долгиот полуживот на бромидот во телото го отежнуваше дозирањето без несакани ефекти. Медицинската употреба на бромиди во САД во тоа време беше прекината, бидејќи дотогаш беа познати многу седативи со подобро и пократко дејство.
Калиум бромид се користи во ветеринарната медицина за лекување на епилепсија кај кучињата, или како третман од прва линија или како додаток на фенобарбитал, кога нападите не се соодветно контролирани само со фенобарбитал. Употребата на бромид кај мачките е ограничена бидејќи носи значителен ризик да предизвика воспаление на белите дробови (пневмонитис) кај нив. Употребата на бромид како лек за третман на животни значи дека ветеринарно-медицинските дијагностички лаборатории се во состојба рутински да ги мерат серумските нивоа на бромид по наредба на ветеринар, додека човечките медицински дијагностички лаборатории во САД не го мерат бромидот како рутина тест.
Калиум бромид не е одобрен од Американската Администрација за Храна и Лекови (FDA) за употреба кај луѓе за контрола на нападите. Во Германија, сè уште е одобрен како антиепилептичен лек за луѓето, особено за децата и адолесцентите. Овие индикации вклучуваат тешки форми на генерализирани тонично-клонични напади, тонично-клонични напади поврзани со раното детство, како и тешки миоклонични напади за време на детството. Возрасните кои позитивно реагирале на лекот во детството/адолесценцијата може да го продолжат третманот. Таблетите од калиум бромид се продаваат под брендот Dibro-Be mono (само Rx). Лекот има речиси целосна биорасположивост, но бромидниот јон има релативно долг полуживот од 12 дена во крвта, што го отежнува прилагодувањето и дозирањето на бромидните соли. Не е познато дека бромидот ја попречува апсорпцијата или излачувањето на кој било друг антиконвулзив, иако има силни интеракции со хлоридот во телото, чиешто нормално навлегување и излачување од телото силно влијае на екскрецијата на бромидот.
Терапевтскиот индекс (соодносот на ефективноста и токсичноста) за бромидот е мал. Како и со другите антиепилептици, понекогаш дури и терапевтски дози (3 до 5 грама на ден, потребни се 6 до 8 недели за да се достигнат стабилни нивоа) може да предизвикаат интоксикација. Честопати не се разликуваат од „очекуваните“ несакани ефекти, тие вклучуваат:
*''Бромизам'' Ова се реакции на централниот нервен систем. Тие може да вклучуваат:
:депреција,
:летаргија, поспаност (од дневна поспаност до кома)
:губење на апетит и кахексија, гадење/емеза со ексикоза (губење на телесна течност)
:губење на рефлекси или патолошки рефлекси
:клонични напади
:тремор
:атаксија
:губење на нервната чувствителност
:пареза
:церебрален едем со поврзана главоболка и папиледем на очите
:делириум: конфузија, абнормален говор, губење на концентрација и меморија, агресивност
:психоза
*Може да се забележат и дерматитис во форма на акни и други форми на кожни болести, како и мукозна хиперсекреција во белите дробови. Астмата и ринитисот може да се влошат. Ретко, се јавуваат нарушувања на јазикот, афтозен стоматитис, лош здив и запек.
3.2 Оптика
Калиум бромдот е транспарентен од близу ултравиолетовите до инфрацрвените бранови должини на долги бранови должини (0,25-25 μm) и нема значителни линии на оптичка апсорпција во неговиот шисок регион на пренос. Широко се користи како инфрацрвени оптички прозорци и компоненти за општа спектроскопија поради широкиот спектрален опсег. Во инфрацрвената спектроскопија, примероците се анализираат со мелење со калиум бромид во прав и притискање заедно со компонентата која се мери во таблета (диск). Алтернативно, примероците може да се анализираат како течен филм (чист, како раствор или во калап со Нујол) помеѓу два полиран дискови од калиум бромид.
Поради високата растворливост и хигроскопската природа мора да се чува во суво опкружување. Индексот на рефракција е околу 1.55 at 1.0 µm.
3.3 Фотографија
Покрај производството на сребро бромид, калиум бромидот се користи како ограничувач во црно-белите формули за развој на фотографии. Ја подобрува диференцијацијата помеѓу изложените и неизложените кристали на сребрен халид и на тој начин ја намалува маглата.