Климатски промени во Германија

Климатските промени во Германија доведуваат до долгорочни влијанија врз земјоделството во Германија, поинтензивни топли бранови и студени бранови, поплави и намалена достапност на вода. Дебатите за тоа како да се решат овие долгорочни предизвици предизвикани од климатските промени, исто така, предизвикале промени во енергетскиот сектор и во стратегиите за ублажување. Германската енергетика („ енергетска транзиција “) е значајно политичко прашање во германската политика што ги отежнува коалициските разговори во партијата на Ангела Меркел.
И покрај огромните инвестиции во обновлива енергија, Германија се бори да го намали производството и употребата на јаглен. Земјата останува најголем увозник на јаглен во Европа и произведува 2-ра по количина јаглен во Европската унија зад Полска, околу 1% од вкупниот глобален износ.
Германските политики за климатски промени започнале да се развиваат околу 1987 година и историски вклучуваат конзистентно поставување на целите за намалување на емисиите (ублажување), промоција на обновлива енергија, стандарди за енергетска ефикасност, пазарни пристапи кон климатските промени и доброволни договори со индустријата.
1 Емисии на стакленички гасови
Во 2016 година германската влада има договор за намалување на емисиите на стакленички гасови за 80 до 95% до 2050 година.
2 Влијанија врз природната средина
2.1 Температура и временски промени
2.1.1 Екстремни временски настани
Провинциите Шлезвиг-Холштајн и Долна Саксонија во Северното Море имаат голема ранливост на невреме и големи речни поплавувања на реките. Балтичката провинција Мекленбург-Западна Померанија е помалку ранлива на невреме, но има поголем ризик од губење на биолошката разновидност и губење на горниот слој на почвата и ерозијата.
3 Влијанија врз луѓето
3.1 Економски влијанија
Како високо индустриска, урбанизирана економија со релативно кратко крајбрежје во споредба со другите големи економии, влијанијата на климатските промени врз Германија се потесно фокусирани од другите големи економии. Традиционалните индустриски региони во Германија се типично најранливи на климатските промени. Овие се наоѓаат претежно во провинциите Северна Рајна-Вестфалија, Сар, Рајнска област-Пфалц, Тирингија, Саксонија, Шлезвиг-Холштајн и слободните градови Бремен и Хамбург.
Рајнска област е историски голема индустриска и густа популација област, која ги вклучува државите Северна Рајна-Вестфалија, Рајнска област-Пфалц и Сар. Овој регион е богат со наоѓалишта на железо и јаглен и ја поддржува една од најголемите индустрии на јаглен во Европа. Во минатото, емисиите на сулфурна киселина од погоните за јаглен во Рајнска област придонеле за кисел дожд, оштетувајќи ги шумите во другите региони како Хесен, Тирингија и Саксонија.
Други значајни проблеми за Рајнска област во врска со високото ниво на индустријализација вклучуваат уништување на инфраструктурата од екстремни временски прилики, губење на вода за индустриски цели и флуктуација на нивото на подземната вода. Бидејќи овие проблеми се поврзани со неговото ниво на индустријализација, градовите во другите региони се исто така чувствителни на овие предизвици, вклучително и Минхен и Бремен.
3.1.1 Земјоделството
Затоплувањето во Германија влијаело на некои делови на германската земјоделска индустрија. Особено, затоплувањето од 1988 година во југозападните винарски региони предизвикало пад на производството на ледено вино, производ особено ранлив на затоплување. Од2019 година, речиси и да нема произведено ледено вино поради недостаток на доволно ладни денови.
Клучна причина зошто државата Мекленбург-Западна Померанија е особено ранлива на климатските промени меѓу северните провинции е тоа што таа е релативно сиромашен регион на Германија со голем земјоделски сектор.
3.2 Влијанија врз здравјето
Многу провинции и региони во Рајнска област се силно изградени, создавајќи ефект на остров на топлина. Покрај тоа, урбаните области рапидно стареат заедно со остатокот од Германија. Ова ја зголемува сериозноста и честотата на топлотните бранови што можат да бидат опасни за ранливото население како што се постарите лица.
3.3 Поплавување
Симулација од ноември 2020 година објавена во KN Journal of Cartography and Geographic Information открива дека со користење на сценарија за претставителна патека за концентрација (RCP) 4,5 и 8,5, помеѓу 5477 и 626.880 лица ќе бидат погодени од поплавување како резултат на пораст на нивото на морето во Северна Германија. Најголемиот дел од разликата произлегува од тоа дали ќе се преминат насипите или не.
4 Ублажување и прилагодување
4.1 Пристапи за ублажување
4.1.1 Обновлива енергија
Германија создала повеќе политики наменети за охрабрување на употребата на обновливи извори на енергија, како што се законот за напојување со електрична енергија и законот за обновливи извори на енергија. Законот за повлекување на електрична енергија од 1991 година предвидува дека комуналните претпријатија купуваат субвенционирана обновлива електрична енергија, што делотворно чини 90% од малопродажната цена, што отсега го прави развојот на ветерот, биомасата и хидроелектричната енергија економски одржлив. Се проценува дека Законот за внесување на електрична енергија е одговорен за 42x зголемување на енергијата на ветерот од 1990 до 1998 година.
И покрај првичниот успех, поради промените на пазарот на електрична енергија, Законот за повлекување електрична енергија веќе не бил толку делотворен до крајот на деценијата, а подоцна бил зајакнат со Законот за обновливи извори на енергија од 2000 година. Овој акт ја гарантира цената на обновливата енергија дваесет години со поставување повластени цени и ги шири трошоците за субвенции за ветерна енергија низ потрошувачите од сите извори на енергија.
Напорите за ублажување се преземаат на сите нивоа на власт. Напорите на федерално ниво ги спроведува Умвелтбундесамт (УБА), примарна германска агенција за заштита на животната средина, служејќи слична функција со американската ЕПА. Основната улога на УБА е да прави проценки на ризикот врз животната средина и да доставува препораки за политиките до Министерството за животна средина. Агенцијата е исто така задолжена за спроведување на законите за заштита на животната средина, вклучително и во процесот на одобрување на нови лекови и пестициди и трговија со СО <sub>2</sub>.
Во некои делови на Германија се планира укинување на бензински и дизел возила до 2030 година.
4.1.2 Намалување на производството на јаглен
На 25 февруари 2020 година активистите демонстрирале против новата моќ на јаглен на Дателн 4 Унипер Германија. Во борбата против климатската криза, германските оператори на јаглен ќе бидат компензирани за рано исклучување. Сепак, во новата фабрика за јаглен Датлен 4 започнала со работа на 30 мај 2020 година и исто така дозволи проширување на површинскиот рудник Гарсвајлер во западна Германија.
4.2 Пристапи за адаптација
Во 2008 година, германскиот Федерален кабинет ја усвоил „Германската стратегија за прилагодување кон климатските промени“ која е утврдена рамка за адаптација во Германија. Приоритети се да соработуваат со Сојузните држави на Германија при проценка на ризиците од климатските промени, идентификување на области за акција и дефинирање на соодветни цели и мерки. Во 2011 година, Сојузниот кабинет го усвои „Акциониот план за адаптација“ кој е придружен со други ставки, како што се програми за истражување, проценки за адаптација и систематски набудувања.
4.3 Политики и законодавство за да се постигне ублажување
4.3.1 Поставување на цел
Третиот извештај, произведен од Комисијата за климатски клиенти, објавен во 1990 година, насловен како „Заштита на земјата“, повикувал на Германија да направи 30% намалување на емисиите на јаглерод диоксид (СО2) од нивото на 1987 година до 2005 година и 80% намалување на емисиите за 2050 година. По објавувањето на извештајот, германската федерална влада ја усвоила препорачаната цел за намалување на емисиите од 25-30% до 2005 година. Подоцнежните цели за намалување вклучуваат ветување на Германија за намалување на емисиите на стакленички гасови за 21% од 1990-2012 година како дел од колективното намалување на ЕУ од 8% од Протоколот од Кјото и целта од 2005 година за намалување на емисиите на стакленички гасови за 40% од 1990 до 2020 година. Усвојувањето на овие национални цели ја мотивирало германската влада да донесе различни политики за исполнување на овие цели.
4.3.2 Доброволни договори со индустријата
Покрај национално усвоените цели за намалување на емисиите, приватната индустрија, исто така, склучила договори со владата за намалување на нивните емисии. Во 1995 година, германската индустрија објавила доброволна декларација за нивните цели за намалување, што подоцна било ревидирано во 1996 година. Во ноември 2000 година, бил објавен извештај кој укажува на повеќе сектори на германската индустрија на пат да ги надминат своите цели за половина од првично предвиденото време. Охрабрени од овој успех, индустријата објавила друга ревидирана декларација која имала за цел да ги намали вкупните емисии на стакленички гасови за 35% до 2005 година.
4.3.3 Ефект „Ѕиден пад“
Главен двигател на намалувањето на емисиите на стакленички гасови во Германија бил резултат на германското обединување во 1990 година, чија економска ревитализација и други политики се заслужни за намалување на 112,9 мегатони СО2 / година од 1990 до 2010 година. Еколошките придобивки од политиките за повторно обединување биле во голема мерка придобивки од мерките за модернизација како што се подобрување на стандардите за енергетска ефикасност, затворање на атомски централи и создавање приватна индустрија за рударство на јаглен.
4.3.4 Енергетски план на ЕУ 2008 година
На крајот на 2008 година парламентот на ЕУ го одобрил планот за клима и енергија вклучително и:
: - 20% намалување на емисиите на климатски гасови од 1990 до 2020 година
: - 20% зголемување на учеството на обновлива енергија од 1990 до 2020 година
: - 20% зголемување на енергетската ефикасност од 1990 до 2020 година.
4.3.5 Посветени федерални министерства
Напорите за ублажување се преземаат на сите нивоа на власт. Напорите на федерално ниво ги спроведува Умвелтбундесамт (УБА), примарна германска агенција за заштита на животната средина, служејќи слична функција со американската ЕПА. Основната улога на УБА е да прави проценки на ризикот врз животната средина и да доставува препораки за политиките до Министерството за животна средина. Агенцијата е исто така задолжена за спроведување на законите за заштита на животната средина, вклучително и во процесот на одобрување на нови лекови и пестициди и трговија со СО <sub>2</sub>.
4.3.6 Акт за климатски промени во 2019 година
Федералниот кабинет го иницирал актот за климатски промени во октомври 2019 година за да ги направи климатските цели законски обврзувачки. Тоа ќе вклучува колку CO2 е дозволено да испушта секој сектор годишно. Тоа е квантифицирано и проверливо секторски цели за секоја година од 2020 до 2030 година. Федералната агенција за животна средина и независен совет на експерти ќе бидат одговорни за следење. Во
4.4 Меѓународна соработка
Германија презела чекори за решавање на антропогените климатски промени од средината на 1980-тите, почнувајќи со нивно учество во меѓународните преговори за протоколот од Монтреал, потпишан во 1987 година.
5 Општество и култура
5.1 Јавна свест
Протоколот во Монтреал во 1987 година, заедно со јадрената катастрофа во Чернобил во 1986 година, дејствувале како фокусирање на настаните за германската јавност и последователно ја туркало животната средина на врвот на политичката агенда. Како резултат на тоа, германската влада во времето на канцеларот Хелмут Кол го формирала Министерството за животна средина, зачувување на природата и јадрена безбедност во 1986 година и поткомитетот за превентивни мерки за заштита на земјишната атмосфера (Комисија за климатски услови) во 1987. Улогата на овие комитети била да истражуваат прашања што се однесуваат на проблемот со осиромашување, како и проблемот со климатските промени, да ја олеснуваат парламентарната дебата и да изработуваат извештаи за креаторите на политики за да создадат добро информирани програми.
Извештаите произведени од Комисијата за климатски клиенти ја создале почетната рамка на германските политики за климатски промени, кои историски вклучуваат конзистентно поставување на целите за намалување на емисиите, промоција на обновлива енергија, стандарди за енергетска ефикасност, пазарни пристапи кон климатските промени и доброволни договори со индустријата
5.2 Активизам
Германија била домаќин на состанокот COP23 во Бон во 2017 година, на кој германската делегација патувала во воз без јаглерод за да демонстрира посветеност на неутралност на јаглерод.
Било пресметано во 2021 година дека на светот ќе му се даде 50% шанса да избегне пораст на температурата од 2 степени или повеќе, Германија треба да ги зголеми своите климатски обврски за 25%. За 95% шанса, тоа треба да ги зголеми обврските за 79%. За 50% шанса да остане под 1,5 степени, Германија треба да ги зголеми своите обврски за 120%.