procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Крунисување

Коронацијата или крунисувањето е церемонија што означува предавање на владеачката власт со ставање круна на главата на монархот .За монархот кој ќе ја помине церемонијата на крунисување се вели дека е ''крунисан'' . Покрај самиот чин на поставување круна на главата на монархот, церемонијата на крунисувањето на христијанските монарси честопати вклучува и миропомазание . За време на церемонијата на монархот му се предава остатокот од регалијата, на пример жезло. Сите овие предмети се од големо историско и религиско значење.
1 Крунисување и владеачко право
Крунисувањето најчесто не е потребно за лицето што легално го наследило престолот да владее или да се смета за легален монарх. Многу монарси или не владееле доволно долго за да организираат церемонија на крунисување или не смееле да бидат крунисани, на пример за време на окупацијата на земјата, Едвард В. Јорк владеел само два месеци и немал време да се круниса, но тој несомнено бил монарх. Меѓутоа, по австроунгарскиот договор, односно воспоставувањето на двојна монархија помеѓу Австрија и Унгарија, австрискиот цар морал да биде крунисан за унгарски крал за да можел да ја преземе власта над Унгарија.
2 Крунисувањето денес
Во христијанските кралства и царства, крунисувањето некогаш било важна церемонија што значела признавање и прифаќање на една личност за легитимен монарх. Крунисувањето како такво се задржало само во Обединетото Кралство, каде што монархот сè уште е формално крунисан. Монарсите на другите земји се откажале од таа церемонија и го означиле пристапувањето кон престолот само со многу поедноставна церемонија на востоличување.
Монархот не е крунисан во Шведска од 1873. година. Шпанските монарси имаат церемонија која е наречена крунисување, но за време на таа церемонија круната повеќе не се става на главата на монархот, туку е истакната само на олтарот. Од друга страна, Белгија никогаш немала круна.
3 Поврзано
** Абдицирање
Ричард Мејер

Ричард Мејер (роден на 12 октомври 1934 година) е апстрактен уметник и архитект од Соединетите Држави, чии геометриски дизајни прават значајна употреба на белата боја. Победник на Прицкеровата награда за архитектура во 1984 година, Мејер има дизајнирано неколку иконски згради, вклучувајќи Музејот за современа уметност во Барселона, Гети центарот во Лос Анџелес и Градското собрание на Сан Хосе .
1 Признавање
Во 1984 година, Меер ја добил Прицкеровата награда. Цитирањето на жирито изјавило дека Мејер „создал структури лични, енергични, оригинални“. Во 2008 година, тој го добил златниот медал во архитектурата од Академијата за уметности и писма, а неговото дело Село Џесоло Лидо било наградено со Меѓународната награда Дедало Миносе за пуштање на зграда. Мејер е виш соработник на Советот за дизајн на иднината. Тој бил награден со златниот медал на АИА во 1997 година. Во 2013 година, тој бил награден со наградата А + за животно дело. Во 2010 година, Корнел воспоставил ново професорство по име Мејер.
Оддавајќи му почит на Мејер, по повод 50-годишнината од неговата фирма, Фондационе Бисаца ја претставила изложбата „Ричард Мејер: Архитектура и дизајн“ во Виченца, Италија.
Во 2014 година, Мејер отворил музејски изложбен простор од 5.000 квадратни метри во културниот центар Мана Контемпорари во Џерси Сити . Просторот собира голем дел од работата на неговиот живот под еден покрив, и заменува многу помала верзија што била отворена во 2007 година во Лонг Ајленд Сити, Квинс, и која до 2013 година била отворена само со закажување на студенти и туристички групи. Новото место за првпат обезбедувало простор да ги покаже своите скулптури, архитектонски цртежи и колажи, а било планира да вклучува и библиотека за истражување.
2 Дела
Главните дела на Мејер вклучуваат Високиот музеј во Атланта, „Мејер на Ротшилд“ и „На Паркот проспект“.
3 Дополнителна литература
* Том Грота (ур.): ''The Grotta Home by Richard Meier. A Marriage of Architecture and Craft''. arnoldsche Art Publishers, 2019 година,   .
* Фремптон, Кенет, Рикверт, Џозеф: ''Richard Meier, Architect'', Рицоли, 1998 година
* Фремптон, Кенет: ''Richard Meier'', Фајдон, 2012 година
Лос Транкос (поток)

Потокот Лос Транкос (|Los Trancos Creek, од |Las Trancas: препреки, говедарска ограда) е поток што тече северно од сртот Монте Бело близу североисточните падини на Сантакрушките планини. Лос Транкос се влева во потокот Сан Францискито покрај Стенфордовиот универзитет во Калифорнија, САД. Тој претставува природна граница меѓу окрузите Санта Клара (на југоисток) и Сан Матео (на северозапад).
ТВ Кочани

Телевизија Кочани или скратено ТВ Кочани — локална телевизија која ја покрива општината Кочани и околните општини Зрновци, Чешиново-Облешево и Виница. Постои од 90-тите години на минатиот век. Имаше прекин во нејзината работа во 2000-тите години, но таа потоа повторно стана активна. Нејзиното седиште се наоѓа во склоп на комплексот АСНОМ во Кочани.
Еден осуденик на смрт побегна (филм)

Еден осуденик на смрт побегна или ветрот дува како што сака (француски: ''Un condamné à mort s'est échappé (ou le vent souffle ou il veut)'' - француски филм од 1956 година, во режија на Робер Бресон (Robert Bresson), кој е автор и на сценариото. Филмот е заснован врз мемоарите на Андре Девињи, припадник на француското движење на отпорот. Главните улоги ги толкуваат: Франсоа Летерје (François Leterrier), Шарл Ле Кленш (Charles Le Clainche), Морис Берблок (Maurice Beerblock), Ролан Монод (Roland Monod), Жак Ерто (Jacques Ertaud), Жан Пол Делумо (Jean Paul Delhumeau) итн. Според критичарите, ова е најдобриот филм на Бресон кој во 1957 година ја освоил наградата за режија на Канскиот фестивал.
1 Синопсис
Во 1943 година, во Лион е уапсен Фонтен (го игра Летерје), член на француското движење на отпорот. На патот до затворот, тој се обидува да побегне, но веднаш е фатен. По пристигнувањето во затворот, тој веднаш прави планови како да побегне. За таа цел, тој веднаш се запознава со другите затвореници, кои му даваат корисни совети, го охрабруваат и му помагаат на различни начини. Затвореникот Орсини му се придружува во подготовките за бегство, но еден ден го стрелаат, па Фонтен мора да продолжи сам. Пред крајот на подготовките, тој е осуден на смртна казна, а во неговата ќелија пристигнува младиот затвореник Жост (го игра Ле Кленш) за кого Фонтен не е сигурен дали да му каже за планот. Сепак, тој го поведува Жост со себе и двајцата успеваат да побегнат од затворот.
Кога ќе ги слушнеш камбаните

„Кога ќе ги слушнеш камбаните“ (хрватски: ''Kad čuješ zvona'') — југословенски филм од 1969 година, во режија на Антун Врдољак, кој е автор и на сценариото, засновано врз книгата „Воен дневник“ на Иван Шибл. Главните улоги ги играат: Борис Бузанчиќ, Павле Вуисиќ, Фабијан Шоваговиќ, Ивица Видовиќ, Бранка Врдољак, Вања Драх, Антун Налис и Изет Хајдархоџиќ. Сценографијата е дело на Жељко Сенечиќ, за монтажата била задолжена Радојка Танхофер, Франо Водопивец бил снимател, а музиката е дело на Анѓелко Клобучар. Ова е вториот филм на Врдољак, кој се истакнал како еден од водечките хрватски режисери во тој период, а според многу критичари, ова е најдобриот хрватски филм за Втората светска војна. Филмот бил награден со Големиот сребрен медал на филмскиот фестивал во Москва, како и со две „Златни арени“ на фестивалот во Пула (Дворник за улогата на Кубура и Франо Водопивец за камера), каде ја освоил и наградата на публиката „Елен“.
1 Содржина
Дејствието на филмот се случува во Банија, на почетокот на Втората светска војна. Во три соседни села живеат луѓе со различна националност и вероисповед и меѓу веднаш се раѓа непријателство. Нивните несогласување го попречуваат организирањето на движењето на отпорот против окупаторот и затоа од Загреб доаѓа партизанскиот комесар (го игра Бузанчиќ) кој треба да ја смири состојбата. Тој наското согледува дека неговите ставови за револуцијата многу се разликуваат од реалната состојба во тој крај...
Фиренциски календар

Фиренцискиот календар се користел во Република Фиренца, во Средновековна Италија.
Во овој систем, денот започнал на зајдисонце и завршил на следното зајдисонце. Повикувањето на настан „два часа во денот“ значело 2 часа по зајдисонцето. Затоа, датумот на Фиренцскиот календар е датиран во сегашниот датумски систем или следниот датум, на пр. 10 август на овој календар е 10 август на Фиренцискиот календар до зајдисонцето, по што 10 август на сегашниот календар е 11 август на фиренцискиот календар до полноќ (0:00 часот), по што датумите се синхронизираат на 11 август на двата календари.
Годината започнувала на 25 март, Благовештението, а не на 1 јануари. Затоа, Фиренцискиот календар, заедно со оние на Пиза и Република Сиена, припаѓале на „''stile dell'Annunciazione''“ ("стилот на Благовештението"), за разлика од календарите на „''stile della Natività''“ („стилот на Рождеството“, која ја започнувал годината на Рождеството Господово (Божиќ) на 25 декември, на пример, календарите на Арецо, Асиси и Перуџа, во денешна Италија .
Ова е причината што некои датуми имаат очигледна различност од една година. На пример, датумот на раѓање од 10 март 1552 година во Фиренца се претвора на 10 март 1553 година според сегашните сметања, ставајќи ја настрана горенаведената несовпаѓање во почетокот на денот. Започнувањето на годината на датум различен од 1 јануари бил вообичаен за време на средновековниот период: англиската година исто така започнувала на 25 март, до 1752 година; венецијанската година започнувала на 1 март, до 1522 година; и француската година на Велигден, до 1564 година (види почеток на годината).
Италија била еден од ретките региони што веднаш се сменила од јулијанскиот календар во грегоријанскиот: 4 октомври 1582 година бил проследен со 15 октомври 1582 година, вториот датум бил првиот ден од новиот Грегоријански календар.
1 Поврзано
* Класичен римски календар
Советски календар

Советскиот календар — календар кој бил користен во СССР од 1929 до 1940 година.
Набргу по Октомвриската револуција од 1917 година, Ленин издал указ за промена на календарот во Русија од Јулијански во Грегоријански календар. Оваа промена значела прескокнување на денот од 1 до 13 февруари 1918 година.
1 Петдневна недела
Со почеток на 1 октомври 1929 година, експериментално била воведена нова верзија на календарот. Според него, сите недели ќе имаат 5 дена, сите месеци 30 дена, а преостанатите пет дена во годината се вметнуваат како празници, и не припаѓаат на месеци или недели. Тие денови биле:
* Денот на Ленин по 30 јануари
* Денои на трудот, два дена по 30 април
* Денови на индустријата, два дена по 7 ноември
* Во престапни години, престапен ден после 30 февруари
Укинувањето на седумдневната недела во прилог на петдневната недела било делумно анти-религиозна мерка за укинување на неделата како христијански ден за одмор (според која таа наликува на францускиот револуционерен календар). Во петдневната недела, сите работници биле поделени во пет групи според бои (жолта, розова, црвена, виолетова, зелена), секоја група имала свој одмор, по боја. Намерата била да се подобри индустриската ефикасност со избегнување на постојан прекин на работниот циклус заради „генералниот“ неработен ден.
Иако работниците според новиот систем имале повеќе денови одмор (еден на пет дена наместо еден во седум), поделбата во пет групи го нарушило семејниот и социјалниот живот, што го направил календарот непопуларен. Покрај тоа, предвидената добивка за ефикасност како резултат на пократката недела не се остварила.
Се чини дека грегоријанскиот календар сè уште се користел во Советскиот Сојуз во овој период. Ова било потврдено со прегледот на датумите во дневниот весник ''Правда'', официјалниот весник на Комунистичката партија, во кој во февруари 1930 и 1931 година имал 28 дена.
2 Шестневна недела
Со почеток на 1 декември 1931 година, обновен бил западниот распоред на месеци. Петдневната работна недела била заменета со 6-дневна недела, со заеднички ден за одмор на секој 6-ти, 12-ти, 18-ти, 24-ти и 30-ти во месецот; 31-ви бил надвор од неделниот циклус и се варирал помеѓу работни и неработни денови, наместо 30 февруари, бил користен 1 март.
Во пракса, било тешко да се елиминира традицијата на одмор во денот на неделата. Работниците често одморале во недела и новите денови. Старата недела конечно била вратена во јуни 1940 година.
3 Година
Бројувањето на годините не било променето, но има некои случаи кога годината се нарекува „''Деветта година на социјалистичката револуција''“ која започнува на 7 ноември 1917 година, што е видливо на врвот на сликата погоре, или само „... ''година на револуција''“, делумно видлива на дното. Оваа фраза се појавувала до 1991 година, т.е. до колапсот на СССР.
Мечкин Поток (притока на потокот Сан Францискито)

Мечкин Поток (|Bear Creek) или потокот Мечкин Дол (|Bear Gulch Creek) е поток во должина од 10,6 km кој тече во југоисточен правец. Изворот му е северно од врвот Сиера Морена во Сантакрушките планини, близу селото Кингз Маунтин во округот Сан Матео, Калифорнија, САД. Мечкин Поток тече низ гратчето Вудсајд, пред да се спои со потокот Корте Мадера. Со нивното спојување во биолошкиот резерват „Сртот Џаспер“ кај Стенфордовиот универзитет, тие постануваат потокот Сан Францискито.
Корте Мадера (поток во округот Сан Матео, Калифорнија)

Потокот Корте Мадера (|Corte Madera Creek од шпанскиот збор за пилана) е поток во должина од 11,7 km кој тече во северно-северозападен правец низ округот Сан Матео, Калифорнија, САД. Тој се влева во вештачкото Сиерсвилско Езеро, заедно со Мечкин Поток. Тие истекуваат како потокот Сан Францискито.
Адоби (поток во округот Санта Клара, Калифорнија)

Потокот Адоби (|Adobe Creek) е поток во должина од 22,9 km кој тече кон север. Изворот му е близу врвот Црна Планина во округот Санта Клара, Калифорнија, САД. Потокот тече низ градовите Лос Алтос Хилс, Лос Алтос и Пало Алто. Во минатото, Адоби никогаш не пресушувал и во него се мрестела челичноглавата пастрмка, која влегувала низводно од југозападните делови на Санфранцискиот Залив.
Челичноглава пастрмка

Челичноглава пастрмка — име за анадромната калифорниска пастрмка (''Oncorhynchus. m. irideus'') или пастрмката со црвена лента (''O. m. gairdneri''). Овие пастрмки потекнуваат од слатководните и океански екосистеми низ Северна Америка, но денес се населени на сите континенти освен Антакртикот. Челичноглавите пастрмки за своја одбрана користат водни препреки како вегетација, карпи и паднати дрва. Тие мигрираат за мрестење во летните и зимските месеци.
Пизански календар

Календарот користен во Пиза од средниот век до најмалку 1406 година (а можеби и до 1749 година) започнувал на 25 март (традиционалниот датум на зачнувањето на Богородица според христијанската догма) во годината на воплотувањето на Исус (со што се случило во една година). Овој метод на сметање бил проследен и во Кортона и Пистоја. Датумите во пизанскиот календар се вели дека се во ''stile pisano'' ( „пизански стил“) или со ''calculus Pisanus'' („пизанско сметање“). Календарот му припаѓал на ''stile dell'Anunciazione'' („стил на Благовештение“), кој ја започнувал годината со Благовештение (25 март; стар датум), за разлика од оние на ''stile della Natività'', која ја започнувал годината со Божиќ (25 декември), како календарите што биле користени во Арецо, Асиси и Перуџа. Фиренцискиот календар, како и оној на Сиена, исто така припаѓале на ''stile dell'Annunciazione'', но првата година започнувала една година по воплотувањето на Исус.
Во принцип, неопходно е да се одземе една година од датумот даден во Писанскиот календар за да се добие една дадена во стандардниот Грегоријански календар. Ова не важи за датуми од 1 јануари до 24 март, кои се дадени во истата година и во двата календари, но се состојат во последните денови од Писанскиот календар и првиот од Грегоријанскиот.
1 Наводи
* Кон, Самјуел Клајн. ''The Cult of Remembrance and the Black Death: Six Renaissance Cities in Central Italy''. Балтимор: Johns Hopkins University Press, 1997, стр. 13.
Прабугарски календар

Прабугарскиот календар бил календарски систем користен од Прабугарите, полуномадски народ, со потекло од Средна Азија, кој од II век па наваму живеел во евроазиските степи северно од Кавказот и околу бреговите на реката Волга. Во 681 година, дел од Прабугарите се населиле на Балканскиот Полуостров и ја основале Првата Бугарска Држава.
Главниот извор на информации што се користи за реконструкција на прабугарскиот календар е краток препис од 15 век на црковнословенски наречен ''Именик на бугарските ханови'', кој содржи 10 пара календарни термини. Дополнително, истиот датумски систем се користи во маргинална нота во ракопис од монахот Тудор Доксов од 10 век и во чаталарскиот натпис од бугарскиот владетел Омуртаг од IX век (вл. 814-831), кој исто така прикажува римско (ромејско) императорско датирање. (индикт). Според реконструираниот календар, Прабугарите користеле 12-годишен цикличен календар сличен на оној што го усвоиле туркиските народи од кинескиот календар, со ''имиња'' и ''броеви'' што се дешифрираат како на прабугарски јазик. Читањето, заедно со самата интерпретација на „цикличниот календар“, првично го предложил финскиот славист Јоосепи Јулиус Микола во 1913 година. Подоцна, имало различни модификации и елаборации во текот на 20 век од научници како Геза Фехер, Омелјан Прицак, Моско Москов и други научници. Петар Добрев, кој ја поддржува "иранската" маргинална теорија за потеклото на Прабугарите, тврди дека туркиските имиња на ''животните'' покажуваат дека туркиските народи ги позајмиле овие зборови од иранските Прабугари.
Реконструкциите се разликуваат малку, затоа што некои од имињата не се проверени, а точната форма на неколкумина е дискутабилна. Следниот список се заснова на описот на Моско Москов за просечното претежно толкување, како и на неговата сопствена реконструкција и ги зема предвид постојните несогласувања:# Глушец (на прабугарски: ''Сомор'')
# Вол (на прабугарски: ''Шегор'')
# Несигурно, веројатно Тигар/Волк (На прабугарски: ''Вер''?)
# Зајак (на прабугарски: ''Дван[ш]'')
# Несигурно, веројатно Змеј (На прабугар: ''Вер[ени]''?)
# Змија (на прабугарски: ''Дилом'')
# Коњ (на прабугарски: ''Имен[шегор]'' ?)
# Овен (На прабугар: ''Теку[чимем]'' ?)
# Недокажан, веројатно Мајмун
# Кокошка или петел (на прабугарски: ''Тох'')
# Куче (на прабугарски: Ет)
# Свиња (на прабугарски: ''Дохс'')
Светска асоцијација за електрични возила

Светската асоцијација за електрични возила (|World Electric Vehicle Association) е меѓународна организација која го промовира користењето на електрични возила. Седиштето на асоцијацијата е во Вашингтон, САД. Нејзин претседател е Женевив Кулен.
Резерват Арастрадеро

Резерватот Арастрадеро (|Arastradero Preserve), или официјално резерватот „Енид В. Пиерсон - Арастрадеро“ (|Enid W. Pearson-Arastradero Preserve), е природен резерват што го заштитува сливот на потокот Арастрадеро, вклучувајќи ја неговата пресушна притока Мејфлај. Резерватот го поседува и раководи градот Пало Алто, Калифорнија, САД.
Дидје Кело

Дидје Патрик Кело ( |Didier Patrick Queloz , роден на 23 февруари 1966 година ) — швајцарски астроном. Тој е професор на Универзитетот во Кембриџ, каде е и член на колеџ Тринити и професор на Универзитетот во Женева. Заедно со Мишел Мајор, во 1995 година открил вонсончева планета во орбитата на ѕвезда од сончев тип. За ова откритие, тој ја сподели Нобеловата награда за физика во 2019 година со мајорот и Џим Пиблс.
Тој неодамна изјави дека луѓето ќе можат да најдат вонземски живот во наредните 30 години.
Арастрадеро (поток)

Потокот Арастрадеро (|Arastradero Creek) е сезонски поток во должина од 3,9 km во округот Санта Клара, Калифорнија, САД. Неговата насока на течење е во североисточен правец. Изворот му се наоѓа во Палоалтовските ридови под Сантакрушките планини. Неговиот тек е во природниот резерват Арастрадеро сè до утоката во потокот Матадеро. Овој поток е дел од сливното подрачје на Санфранцискиот Залив.
Парма

Парма ( |Parma ) — познат град во Италија . Парма е исто така втор по големина град во провинцијата Емилија-Ромања во северниот дел на државата и главен град на истоимената област Парма .
Парма е позната по својата архитектура и силната традиција во земјоделството и прехранбената индустрија. Универзитетот во Парма е еден од најстарите во Италија.
Познат фудбалски клуб кој доаѓа од овој град е ФК Парма .
1 Потекло на името
Името на градот е поврзано со името на староримскиот штит - Парма. Првично така бил именуван потокот, кој денес го дели градот на два дела, и кој е толку мал што се суши во поголемиот дел од годината.
2 Географија
Парма се наоѓа на преминот од централна кон северна Италија . Градот се наоѓа на 470 км северно од главниот град Рим и 125 км југоисточно од Милано .
2.1 Релјеф
Градот е во рамничарско подрачје, најсеверните планини на Апенините се релативно близу до градот.
2.2 Клима
Климата во Парма е изменето континентална клима со забележително влијание од Средоземното Море. Затоа, во лето е многу топло, а снегот е вообичаен во зима и е многу ладно во споредба со поголемиот дел од јужна Италија .
2.3 Вода
Парма се наоѓа на потокот со исто име, кој е толку мал што често се суши. Реката По, како прва голема река, се наоѓа на 20 км северно од градот.
3 Популација
Според резултатите од пописот во 2011 година, во општината имало 175.895 жители.
4 Стопанство
Парма е голем индустриски центар со високоразвиена прехранбена индустрија. Најголемиот индустриски гигант од Парма е млечната индустрија „ Пармалат “, позната низ целиот свет. Важноста на градот како светски важен центар на прехранбената индустрија може да се види од фактот дека Парма е седиште на Европскиот орган за безбедност на храна.
5 Знаменитости
* катедрала со дела од Антонио Кореџо * крстилница од 1196 година е еден од најзначајните средновековни споменици во Европа
* црквата Свети Јован е изградена помеѓу 1498 година година и 1510 година година. Има барокна фасада.
* Манастирот Свети Павле
* Музеј Ломбардија
6 Познати луѓе од Парма
* Бернардо Бертолучи
* Џузепе Верди
* Артуро Тосканини
* Антонио да Кореџио
* Микеланџело Анселми
7 Градови партнери
* Вормс
* Шиџаџуанг
* Бург ан Брес
* Тур
* Љубљана
* Сегед
* Монктон
* Гвадалахара
8 Галерија
Мартин Вучиќ

Мартин Вучиќ (р. во ) — македонски пејач и син на Драган Вучиќ.
Тој стана тапанар и композитор за групата Арија и продолжи на Музичката академија како исклучително популарен перкусионист. Мартин во моментов е сениор на Музичката академија во Скопје. Тој ужива успех во Македонија и во балканскиот регион со учества и фестивали како што се ОхридФест, Будва и Беовизија.
Мартин беше претставник на Македонија на Евровизија 2005 со песната Ти си сон.
1 Наводи
Бурмански календар

Бурмански календар (бурмански:မြန်မာသက္ကရာဇ် , , или my , ; Бурманска Ера (БЕ) или Мјанмарска Ера (МЕ) е месечево-сончев календар во кој месеците се засноваат на месечевите месеци, а годините се засноваат на ѕвездените години. Календарот главно се заснова на постарата верзија на календарот на Хинду, иако за разлика од индиските системи, користи верзија на Метоновиот циклус. Затоа, календарот треба да ги помири страничните години на хиндустичкиот календар со блиските тропски години на Метоновиот циклус со додавање на меѓусебни месеци и денови во ''неправилни'' интервали. И покрај верското и културното значење традиционалниот календар претежно е напуштен, особенмо во големите урбани средини во корист на грегоријанскиот календар. Многу новости и понатаму ги користат традиционалните имиња на месеците, но само во церимонијален стил.
1 Наводи
*
Драган Вучиќ

Драган Вучиќ (, — , ) — македонски композитор, пејач, филантропист и телевизиски водител. Тој има компонирано голем број на хитови, како што се ''Свирете ја Зајди Зајди'', ''Ангели ме носат'' и ''Кажи Ѕвездо''.
1 Кариера
Во 80-тите години е дел од групата "Тавче Гравче" каде е бас-гитарист. Во 1990-тите беше водечки вокал на поп-фолк бендот „Кода“. Тој ја компонираше песната Ти си сон, отпеана од неговиот син Мартин Вучиќ, одбрана да ја претставува Македонија во Евровизија 2005.
Во текот на неговата кариера тој исто така беше водител на повеќе телевизиски емисии на македонските телевизии. Негова прва емисија како водител е во "Вашите 5-минути" на Сител-телевизија, во 2000-та година. Подоцна емисијата "Некогаш и сега" на Канал 5 во 2010 година. Во 2012 година, беше автор и водител на емисијата "На Турско кафе со... која се емитуваше на Канал 5 каде правеше интервјуа со познати турски глумци. Квизот "Среќни коцки" во 2013 година, кој се емитуваше на Канал 5, а потоцна на Телевизија Алфа. Од 2016 до 2018 година емисијата "Среќни луѓе" на Канал 5, а подоцна на Телевизија Алфа. Во 2018 година, емисијата "Возење со Вучиќ" која се емитуваше до 2019 година на 1ТВ и неговата последна емисија "Гурмански муабети" со EX YU гостите која се емитуваше во период од 2019 до 2020 година, на ТВ Телма.
Вучиќ боледувал од рак на белите дробови и неговата состојба се усложнила откако се заразил со COVID-19 во април 2020 година. Тој почина на 4 мај 2020 на инфективната клиника во Скопје на 64-годишна возраст.
Balkanika TV

Балканика ТВ или Балканика музичка телевизија е бугарска музичка телевизија, која емитува популарна музика и современи хитови од сите балкански земји. Каналот бил лансиран на 15 август 2005 година и е дел од групата Фан ТВ. Во почетокот на 2013 година, телевизијата започна со емитување на HD.
Курдски календар

Курдскиот календар е календар што се користи во регионот Курдистан регион во Ирак заедно со исламскиот и грегоријанскиот календар.
1 Историја
Почетокот на календарот е означен со Битката во Нинива, освојување на Асирците од страна на Медијците и Вавилонците во 612 година п.н.е. Историски настан во историјата на Курдите што приближно одговара на основањето на Медиската империја.
Иако календарот е официјално усвоен во ирачки Курдистан, неговата употреба е ограничена. Курдите во Иран го користат календарот опширно, бидејќи тој е скоро идентичен со иранскиот календар. Календарот не го користат Курдите во Турција и Сирија бидејќи е поврзан со курдскиот национализам и судири со официјалните државни календари.
2 Детали за курдскиот календар
Календарот е направен да се вклопи во градбите во општеството со тоа што ќе се подели во две сезони (лето и зима). Годината е поделена во четири сезони што се состојат од 12 месеци со секоја недела да има седум дена. Месеците што спаѓаат во летната сезона се долги 31 дена, додека месеците што спаѓаат во зимската сезона се долги 30 дена. Исклучок од ова е последниот зимски месец кој делува како престапна година и затоа варира помеѓу 29 и 30 дена.
2.1 Месечни имиња
Имињата за месеците често се изведени од настаните во општеството во тој месец
Ред, Денови, Изворно писмо, Романизиран, Веројатно значење
1, 31, خاکەلێوە, Ксакелеве
2, 31, گوڵان, Гулан, Веројатно потекнува од курдскиот збор „Гул“ што значи цвет.
3, 31, زەردان, Зердан
4, 31, پووشپەڕ, Пуспер
5, 31, گەلاوێژ, Гелавеј, Именуван по ѕвездата Гелавеј која станува видлива во овој месец.
6, 31, خەرمانان, Ксерманан, Веројатно потекнува од курдскиот збор „Ксерм“ што значи топол.
7, 30, ﺑﺊﺮﺍﻥ, Беран
8, 30, گێزان, Ксезан
9, 30, ﺳﺎﺮﺍﻦ, Саран
10, 30, بەفران, Бефран, Веројатно потекнува од зборот „Бефр“ што значи снег.
11, 30, ڕێبەندان, Ребендан
12, 29/30, ڕەشەمە, Решеме
3 Наводи
3.1 Библиографија
***** **
Ултра (ТВ канал)

Ултра ТВ бил српски ТВ канал, кој започнал со емитување на 28 јануари 2008 година, во 8 часот. Исто така се емитува во Црна Гора, Босна и Херцеговина и Македонија. Тој емитувал разновидни ТВ програми за деца и тинејџери. Се емитуваа цртани филмови (Code Lyoko, Totally Spies, Galactik Football, итн. Претежно француска продукција и Каспер, Кирарин Револуција, Џони Тест и сл.), Документарци и сапуни.
75% од истиот бил во сопственост на Обединета група, а 25% од Луксор СО доо, кој го создаде овој ТВ канал.
На 1 јули 2017 година, кабелскиот оператор Србија широкопојасен интернет престана да ги дистрибуира Ултра ТВ и Мини Ултра. Од тој ден можевте да ги добивате овие канали само преку кабелски оператори Супернова и Поста КДС (ограничена достапност на Супернова).
На 1 август 2019 година, Обединета група ги затвори Ултра ТВ и Мини Ултра. Нивните замени се Vavoom и Pikaboo.
1 Мини ултра
Во 2011 година, Ултра се здоби со сестрински канал, Мини Ултра. Неколку недели подоцна, познат како само Мини. Мини Ултра емитува популарни емисии за помлади деца.
Мини Ултра бил затворен на истиот датум како Ултра, 1 август 2019 година.
2 Алтернативи
Minimax (ТВ канал)
Косански календар

Список на временската терминологија на косанскиот јазик.
1 Месечни имиња
1.1 Традиционални
Традиционалните имиња со месеци доаѓаат од имиња на растенија или цвеќиња кои растат или сезонски промени што се случуваат во даден период од годината.
Тие се:
Англиски, Косански, Објаснување на месеците
Јануари, Ејомкунгу, месец на тревата Тамбуки
Февруари, Ејомдумба, месец на пркнатото жито
март, Ејокуиндла, месец од првите плодови
Април, Утшазимпунзи, месец на исушените тикви
Мај, Уканзибе, месец на ѕвездата Канопус
Јуни, ЕјеСилимела, месец на Плејадите
Јули, Ејехала/ Ејентлаба, месец на агровото дрво
Август, Еје Туфа, месец на пупките
Септември, Ејомсинци, месец на коралното дрво
Октомври, Ејодуарха, месец на водните лилјани
Ноември, Ејенканга, месец на малите жолти маргаритки
Декември, Ејомнга, месец на дрвата акација
1.2 Грегоријански месеци
Косанските месеци се поетски именувани по ѕвездите и сезонските растенија во Јужна Африка. Косанската годината традиционално започнува во јуни и завршува во мај, кога Канопус, најсветлата ѕвезда видлива во јужната полутопка, го сигнализирала времето за берба. Во урбаните области денес се користат англизирани верзии на месеците, особено од помладата генерација. Но, во руралните области на Источниот Рт - старите имиња сè уште се користат.
*
1.3 Денови во неделата
* Недела - Икауе (iCawe)
* Понеделник - Умвуло (uMvulo)
* Вторник - Улуесибини (uLwesibini)
* Среда - Улуеситату (uLwesithathu)
* Четврток - Улуесине (uLwesine)
* Петок - Улуесилахну (uLwesihlanu)
* Сабота - Умгкибело (uMgqibelo)
1.4 Годишни времиња
* Есен - Екуиндла (eKwindla)
* Зима - Убусика (uBusika)
* Пролет - Интлако хлаза (iNtlako hlaza)/Интуасахлобо (iNtwasahlobo)
* Лето - Ихлобо (iHlobo)
2 Поврзано
* Косански јазик
3 Дополнителна литература
* Kirsch и др., ''Clicking with Xhosa'', David Phillip Publishers, Кејптаун, 2001, стр. 43.
Маргинален трошок

Маргинален трошок е трошокот што се прави при зголемување на производството за една дополнителна единица. Поинаку кажано, маргиналниот трошок е дополнителниот трошок при зголемување на производството за еден производ. Маргиналниот трошок (MC) се пресметува како:
MC = ΔC / ΔQ
каде: ΔC е порастот на вкупните трошоци, а ΔQ е порастот на вкупното производство.
''Табела 1: Пресметка на маргиналните трошоци''
Производство, Вкупни трошоци, Маргинален трошок
1, 10, -
2, 17, 7
3, 27, 10
4, 38, 11
5, 50, 12
Во конкурентски пазар, порастот на вкупните трошоци е еднаков на порастот на варијабилните производни фактори помножен со нивната цена. Оттука, маргиналниот производ може да се пресмета и така што цената на варијабилниот производен фактор ќе се подели со маргиналниот производ на варијабилниот производен фактор. Според тоа, при дадена цена на производниот фактор, маргиналниот трошок е инверзна вредност на маргиналниот производ на факторот. Оттука, во услови на конкуренција, законот за опаѓачки маргинални приноси е еквивалентен на законот за опаѓачки маргинални трошоци. Меѓутоа, кога сите поединечни фирми ќе го зголемат производството,тогаш доаѓа до пораст на вкупното производство во рамките на индустријата. Тоа ќе предизвика промена на продажните цени на производот, како и на цените на производните фактори. Поради тоа, маргиналните трошоци на ниво на индустријата (набљудувана во целина) ќе се разликуваат од маргиналните трошоци на ниво на поединечната фирма. Оттука, за разлика од маргиналните трошоци на фирмата, кои секогаш имаат позитивен наклон (растат при поголем обем на производството), маргиналните трошоци на индустријата може да растат или опаѓаат.
Стандардната анализа на маргиналните трошоци подразбира дека фирмата постои и произведува неограничено долго време. Армен Алкијан (Armen Alchian) ги анализирал трошоците во случајот кога производството се врши во определен ограничен временски период (на пример, десет години). Тогаш: прво, маргиналните трошоци опаѓаат, ако се зголемува вкупниот обем на производството при константен обем на производство во единица временски интервал (на пример, година); второ, маргиналните трошоци растат, ако се зголемува производството во единица временски интервал при константен обем на вкупното производство. Оттука, ако вкупниот обем на производство остане константен, порастот на производството во единица временски интервал всушност значи скратување на бројот на временските интервали во кои се остварува вкупното производство, т.е. поевтино е да се произведе одреден обем на производство (да речеме, 100 000 книги) во пократко време (помал број временски интервали).
Валтер го брани Сараево

Валтер го брани Сараево (српски: ''Valter brani Sarajevo'') — југословенски филм од 1972 година, во режија на Хајрудин Крвавац по сценариото на Ѓорѓе Лебовиќ. Главните улоги ги играат: Бата Живоиновиќ, Љубиша Самарџиќ, Раде Марковиќ, Неда Спасојевиќ, Слободан Димитријевиќ, Хањо Хасе, Ролф Ремер, Павле Вуисиќ, Фарук Беголи, Стево Жигон, Јован Јаниќијевиќ Бурдуш и Драгомир Бојаниќ Гидра.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во Сараево за време на Втората светска војна. Германската војска треба да го организира транспортот на бензин од Сараево до Вишеград за потребите на армијата која се повлекува од Грција кон Германија. Истовремено, во Сараево е уфрлен германскиот агент Кондор (го игра Бојаниќ-Гидра), кој лажно се претставува како Валтер и околу себе има собрано група илегалци. Меѓутоа, во градот пристигнува вистинскиот Валтер (го игра Живоиновиќ) кој почнува да го лови германскиот агент, а истовремено настојува да открие што е целта на германската акција. Германците успеваат да ја откријат партизанската лозинка и уфрлаат агент кој му закажува средба на Валтер при што германската војска му подготвува стапица. Сепак, членот на движењето на отпорот Сеад Капетановиќ (го игра Марковиќ) успева да го спаси Валтер, но притоа погинува. Потоа, Валтер го открива предавникот во движењето на отпорот - Мирна (ја игра Спасојевиќ) која своевремено била уапсена и врбувана од Гестапо. Мирна закажува средба со Кондор и го предупредува за опасноста при што тој ја убива неа, но погинува во борбата со Валтер и неговите другари Сури (го игра Димитријевиќ) и Зис (го игра Самарџиќ). Најпосле, Валтер открива дека германската армија организира превоз на бензин. Тој, Сури и Зис се уфрлаат во германската војска, го преземаат управувањето на возот и ја уништуваат композицијата така што германската армија останува без гориво. Поради тоа е сменет командантот на германската војска во Сараево, кој со години неуспешно се обидувал да го фати Валтер.
Издавачка куќа

Издавачка куќа е повеќе функционален поим. Може да се однесува на некоја фирма која издава музички албуми (иако за ова постои попрецизен поим „дискографска куќа“), потоа онаа која печати книги, списанија, слики, прави компјутерски програми и друго. Секоја музичка издавачка куќа има свои клиенти, за кои издава албуми, а секоја печатарска издавачка куќа по неколку списанија кои ги издава. Така, на пример, издавачката куќа "Color Press Group" од Србија ги издава магазините како што се „Браво“, „Свет“, „Хелоу“ и многу други.
Познати музички издавачки куќи во светот се "EMI Entertainment", "BMG", "Warner Bros.", " Virgin Records" и многу други.
Лиепаја

Лиепаја (|Liepāja; |Лиепая, порано ''Либава, Либау''; |Liepoja; |Libau; |Lipawa) — трет по големина град во Летонија, сместен во југозападниот дел од државата. Градот ја сочинува и самосталната градска општина.
Лиепаја е позната како второ по важност пристаниште во државата, после Рига, кое за разлика од неа во текот на зимата не се заледува.
Името на градот потекнува од летонскиот збор за виолетова. Овде се наоѓа ФК Лиепаја.
1 Географија
Градот Лиепаја е сместен на југозапад од Летонија, блиску до државната граница со Литванија (30 km). Од главниот град Рига, Лиепаја е оддалечен 220 км западно.
Релјеф: Лиепаја се наоѓа во историската покраина Курландија. Градот се образувал околу устието на реката Лива во Балтичкото Море. Градот се наоѓа во рамничарски предел, на 5-7 метри надморска височина.
Клима: Во Лиепаја преовладува континентална клима.
Води: Градот Лиепаја се образувал околу устието на реката Лива во Балтичко Море. Реката го сочинува и езерото Лиепаја во околината на градот, градот истовремено излегува на море, река и езеро.
2 Историја
Подрачјето на Лиепаја било населено уште во времето на предисторијата. Денешната населба под германското име ''Либау'' ја основале германски витези тевтонци во 1263 година. Во 1626 година градот бил приклучен на Државната заедници на Полска и Литванија. Во 1795 година градот го зазема Руската Империја и го менува името во ''Либава''. Во 19 век градот доживува привреден процврат.
Во 1918 година Лиепаја се приклучува на новооснованата Летонија. Во 1940 година била приклучена на СССР, но подоцна потпаднал во рацете на Третиот рајх (1941-1945). По војната градот бил во состав на Летонска ССР, да со повторното воспоставување на летонската независност од 1991 година се нашол во границите на Летонија.
3 Население
Со приближно 85 илјади жители Лиепаја е трет град по големина во Летонија. Меѓутоа, од времето на независноста (1991 година) бројот на населението чувствително опаднал (1989 - 115 илјади ст.). Постојат неколку причини за ова – иселувањето на Русите и другите „советски“ народи во матицата, заминувањето на младите во странство или во Рига поради бесперспективноста и невработеноста, негативен прираст.
Етнички состав: Матични Летонци сочинуваат нешто повеќе од половината од градското население. Националниот состав е следниот:
* Летонци: 52%
* Руси: 36%
* Украинци: 6%
* Белоруси: 4%
* останати: 2%
4 Стопанство
Лиепаја бил и останал многу важно пристаниште во Летонија, веднаш после Рига. Предноста на пристаништето е тоа што во текот на зима не е под лед (за разлика од ришкото пристаниште).
5 Градови побратими
* БЛР Гомељ
6 Партнерски градови
* Клајпеда
*Гдиња
* Дармштат
* Guldborgsund Municipality
* Гомељ
7 Галерија
8 Надворшни врски
*
Една прекрасна недела (филм од 1947)

„Една прекрасна недела“ (јапонски: 素晴らしき日曜日, ''Subarashiki nichiyôbi'') — јапонски филм од 1947 година, во режија на Акира Куросава. Главните улоги ги играат: Исао Нумасаки, Чиеко Накакита, Ацуши Ватанaбе и Зеко Накамура. Во овој филм, Куросава на реалистичен начин ги прикажува тешките економски усови во Јапонија во првите години од сојузничката окупација. Притоа, филмот е карактеристичен по необичната наративна техника со која еден од ликовите ѝ се обраќа на публиката.
1 Синопсис
Една недела, Јузо (го игра Нумасаки) и неговата свршеница Масако (ја игра Накакита) одлучуваат да се забавуваат во Токио, иако кај себе имаат само 35 јени...
Монголски календар

Традиционалниот монголски календар (|цаглабар, или mn, ''цаг тоонји бичиг'') емесечево-сончев календар заснован на системот Тегус Бујанту зурхај развиен во 1747 година од монахот Ишбалжир (mn, ''Симбе хамбо Ишбалжир''; 1704–1788). Монголската година е составена од 12 или 13 месечеви месеци, секој почеток и завршува со млада месечина. Тринаесеттиот месец се додава на секои две или три години, така што просечната година е еднаква на сончевата година.
Новогодишната прослава во Монголија е Цагаан Сар која се слави два месеци по првата млада месечина по зимската краткодневица.
Во современа Монголија се користи грегоријанскиот календар, при што традиционалниот календар се користи само за традиционални прослави и настани засновани врз него.
Европскиот систем за хронологија се нарекува ''Аргын тоолол'' (Аргин тоолол, методна хронологија) и монголскиот систем за хронологија се нарекува ''Билгийн тоолол'' (Билгиин тоолол, мудросна хронологија).
1 Аргин тоолол
1.1 Месеци
Дванаесетте месеци во годината се споменуваат според нивниот број, како што се првиот месец, вториот месец и така натаму.
Број, Македонско име, Монголско име, Изговор
1, Јануари, Нэгдүгээр сар, Негдигеер сар
2, Февруари, Хоёрдугар сар, Хојордугаар сар
3, март, Гуравдугар сар, Гуравдугаар сар
4, Април, Дррввдүгээр сар, Доровдугеер сар
5, Мај, Тавдугар сар, Тавдугаар сар
6, Јуни, Зургадугар сар, Зургадугаар сар
7, Јули, Долородугар сар, Долоодугаар сар
8, Август, Наймдугар сар, Наимдугаар сар
9, Септември, Есдүгээр сар, Јосдигеер сар
10, Октомври, Аравдугар сар, Аравдугаар сар
11, Ноември, Арван нэгдүгээр сар, арван негдигеер сар
12, Декември, Арван хоёрдугар сар, Арван хојордугаар сар
1.2 Денови во неделата
Во разговорична употреба, првите 5 дена во неделата се нарекуваат првиот ден, вториот ден, итн. Сабота е наведен како ''Хагас саин одор'' (превод: половина добар ден) и недела се нарекува ''Битен саин одор'' (превод: целосно добар ден), што е резултат на 5 цели работни денови и сабота, како работен ден половина во текот на комунистичката ера.
Имињата со тибетско потекло се користат во повеќе формални поставки, и скоро исклучиво во пишани документи, додека санскритските имиња практично ги нема во современата употреба.
Број, Разговорични, Изговор, Тибетско потекло, Изговор, Изворно на санскритски, Изговор
1, Нэг дахь өдөр, Нег даки одор, Даваа гараг (Сар), Даваа, Сумъяа, Сумјаа
2, Хоёр дахь өдөр, Хојор дахи одор, Мягмар гараг, Мјагмар гараг, Ангараг, Ангараг
3, Гурав дахь өдөр, Гурав дахи ахдор, Лхагва гараг, Лхагва гараг, Буд, Буд
4, Дөрөв дэх өдөр, Доров дахи одор, Пүрэв гараг, Пирев гараг, Бархасбадь, Бархасбади
5, Тав дахь өдөр, Тав дахи одор, Баасан гараг, Баасан гараг, Сугар, Сугар
6, Хагас сайн өдөр, Хагас саин одор, Бямба гараг, Бјамба гараг, Санчир, Санчир
7, Бүтэн сайн өдөр, Битен саин одор, Ням гараг (Нар), Нјам гараг, Адъяа, Адијаа
2 Поврзано
* Државни празници во Монголија
Википатување

Википaтување wɪkiˈvɔɪ.ɪdʒ (јазик англиски|wiki + voyage што значи вики + патување), слободен водич за патување на кое автори волонтери пишуваат за туристичките одредишта и теми. Тоа е братски проект на Википедија кој ја поддржува и хостува непрофитната Задужбина на Викимедија.
Проектот настанал со раздвојување од германската верзија во септември 2006 година со цел да се избегнат комерцијалните интереси. Го финансирало истоименото германско здружение, а активно е од 10 декември 2006 година.
Од средината на 2012 година повеќето од уредниците на верзијата Википатувања на англиски јазик, вклучувајќи ги повеќето од администраторите, одлучила да ги обедини Wikitravel и Wikivoyage заедниците во нов не-комерцијален проект. Поднесена е молба до фондацијата на Викимедија со цел да се истражи нивниот интерес за вдомување, а што потекнало од успешниот предлог, кој бил одобрен од страна на Фондацијата во октомври 2012 година.
Јулијански ден

јулијански ден е непрекинато броење на деновите од почеткокот на јулијанскиот период и највеќе го користат астрономите и во софтверот за полесно пресметување на изминатите денови помеѓу две случувања (на пр. датум на производство на храна и продажба според датумот).
Број од јулијанскиот ден е цел број доделен на целиот сончев ден во броењето на јулијанскиот ден почнувајќи од пладне според универзалното време (УТ), со бројот 0 на јулијанскиот ден кој е доделен на денот кој започнува на пладне во понеделник на 1 јануари 4713 г. п.н.е. според пролептичкиот јулијански календар (24 ноември 4714 година пред н.е. според пролептичкиот грегоријански календар), датум кога почнале трите повеќегодишни циклуси (индикт, сончев и месечев циклус) и кои претходеле на било кои датуми од забележаната историја. На пример, бројот на јулијанскиот ден за ден кој започнува во 12:00 УТ (пладне) на 1 јануари 2000 година бил 2 451 545.
јулијанскиот датум во секој момент е број на јулијанскиот ден плус дел од денот од претходното пладне според универзалното време. јулијанските датуми се изразени како број на јулијанскиот ден со додадена децимална дропка . На пример, јулијанскиот датум за 00:30:00,0 УТ 1 јануари 2013 е 2 456 293.520 833. Изразено низ јулијанскиот датум, сега е . []
јулијанскиот период е хронолошки интервал од 7980 години; првата година на јулијанскиот период била во 4713 година пред н.е. (−4712). јулијанската календарска година за 2020 е 6733 година од моменталниот јулијански период. Следниот јулијански период почнува во 3268 година. Историчарите го користеле периодот за да ги индентификуваат јулијанските календарски години во кои се случила случката кога таквата година не е дадена во историските записи или кога годината која ја дале претходните историчари била неточна.
Диа (остров)

Диа (грчки Δία ['ði.a]), исто така локално наречен Нтја, е ненаселен остров крај северниот брег на грчкиот остров Крит. Островот е долг 5 км, широк 3 км и се наоѓа приближно 7 наутички милји северно од Хераклион. Административно, Диа е дел од заедницата на Елија во рамките на општинската единица Гувес, општина Херсенисос во Хераклион .
На јужниот брег на Диа има четири залива, кои се (од запад кон исток) Агиос Георгиос, Капари, Панагија (Мадона) и Агриелија. Уште една залив, Агинара, на исток.
1 Историја
Островот порано бил познат како „ Стандија“, со губење на ''στήν Δία'' во фразата (грчки ''на Диа'').
Тоа било главно пристаниште на Крит со векови. Неговите четири јужни залива се користеле како прицврстувачи уште од минојскиот период.
2 Митологија
Островот изгледа како џиновска гуштер кога се гледа од градот Хераклион. Старогрчката митологија раскажува за голем гуштер кој се обидел да го уништи островот Крит, меѓутоа, Зевс го претворил во камен со гром, со што го создал островот.
Островот е видлив од главниот град на Крит, Хераклион, како што било во времето на Минојците, од Кносос. Поради ова, понекогаш бил идентификуван како остров на кој Тезеј избегал откако го убил Минотаур .
3 Екосистем
На Диа има голем број заштитени видови од животински свет, вклучувајќи го полжавот Albinaria retusa, гуштер ''Podarcis erchardii schiebeli'', дивиот зајак Oryctolagus cuniculus cnossius и средоземниот сокол, познат како ''mavropetritis'' на грчки јазик. Диа е дел од Европската мрежа на природата (Натура) 2000 и е заштитено ловиште. Исто така, постојат голем број на заштитени растенија како што е Carlina diae .
4 Античко пристаниште
Во 1976 година, Жак Кусто извршил подводни истражувања околу Диа и ги пронашол остатоците од античко пристаниште во водите помеѓу Хераклион и Диа.
5 Поврзано
* Список на острови во Грција