Политика на Србија

Политиката на Србија функционира во рамките на парламентарната демократија. Премиерот е шеф на владата, а претседателот е шеф на државата. Србија е парламентарна република составена од три гранки на власт: извршна, законодавна и судска власт.
Единицата за разузнавање на списанието „Економист“ ја оцени Србија како „погрешна демократија“ во 2016 година.
1 Влада
1.1 Извршен
Извршната власт ја врши премиерот, кој раководи со кабинет. Премиерот го избира Националното собрание по предлог на претседателот, кој го именува назначениот по консултациите со сите парламентарни водачи. Претседателот се избира врз основа на народни избори, но има мала владејачка моќ и првенствено е церемонијална позиција. Мандатот на претседателот трае пет години и може да биде избран најмногу од два члена. Министрите на кабинетот ги номинира премиерот и ги потврдува Националното собрание. Владејачката моќ е доделена на премиерот, вицепремиерите и другите министри. Премиерот е одговорен за презентирање на својата агенда на националното собрание, како и за предлагање на министрите да ги пополнат кабинетите во неговата влада. Владата се смета за избрана ако е избрана со мнозинство гласови од сите претставници во националното собрание.
1.2 Законодавство
Законодавната власт е доделена на еднодомниот парламент познат како Национално собрание, кое се состои од 250 пропорционално избрани заменици со тајно гласање. Националното собрание, исто така, има уставна власт во републиката.
1.3 Судство
Судскиот систем на Србија го води Врховниот суд за казација. Судот ги разгледува и евентуално правилата за минатите судски случаи направени на пониските нивоа на суд. Законот за организација на судовите од 2008 година во голема мера го намали бројот на судовите во Србија - од 168 на 64. Покрај тоа, беа основани многу различни судски нивоа: Основните, Високите и Апелационите судови и како што беше претходно споменато, Врховниот суд за казација. Исто така постојат и специјални судови за надлежност, како што се Стопанскиот суд, Апелациониот суд, Управниот суд на Србија.
2 Партии и избори
Србија го користи повеќепартискиот систем, со бројни политички партии во кои ниту една партија често нема шанси самостојно да се здобие со сила, ова резултира со формирање на коалициски влади. Изборите се одржуваат на парламентарно, провинциско и локално ниво, а се закажани на секои четири години, додека на секои пет години се закажуваат претседателски избори.
3 Меѓународни организации
ОН, ОБСЕ, Советот на Европа, БСТ, Партнерство за мир, ЦЕФТА, МКС, ММФ, Светска банка, Процес за соработка во Југоисточна Европа, Пакт за стабилност за Југоисточна Европа, Иницијатива за соработка во Југоисточна Европа, Средноевропска иницијатива.
Србија доби статус на кандидат за членство во Европската унија (ЕУ) и ја поднесе својата апликација 4 години порано. Србија постигна напредок во исполнувањето на критериумите утврдени од страна на Европската во последниве години. На пример, Србија им обезбеди мнозински општини во Косово со широки овластувања во образованието, здравството и просторно планирање.
Исто така е кандидат за Светската трговска организација (СТО) и се очекува да се приклучи до 2013 година.
4 Статус на Косово
Од друга страна, Косово се смета за протекторат на Обединетите нации од 1999 година. На 17 февруари 2008 година, етничките Албанци во регионот ја прогласија независноста на Косово и побараа признавање на странски држави. Српската влада не го признава овој обид за барање независност и го виде и е нула според Повелбата на ООН и српскиот устав. Иако српската влада изјави дека нема да ја признае независноста на Косово, таа изјави дека Србија сака "нормален живот за сите луѓе во Косово".