Битка за Изјум

Битката за Изјум — битка меѓу руските вооружени сили и украинските вооружени сили за контрола на градот Изјум, за време на кампањата во источна Украина, театар на руската инвазија на Украина. Руската војска сакала да го заземе Изјум за да можат нејзините сили во Харковската Област да се поврзат со нивните трупи во регионот на Донбас.
1 Битка
Руските напади врз Изјум започнале на 28 февруари 2022 година, со „постојани“ ракетни напади од страна на руската војска што започнале на 3 март. Осум цивили биле убиени на 3 март, а централната градска болница, наводно, претрпела значителна штета. Следниот ден, руските сили напредувале кон Изјум и стигнале до неговите северни перифери. До 6 март, руската војска ја контролирала Изјумската станица и две населби во градот, Хончаривка и Писки. Сите градски патни мостови над реката Северски Донец веќе биле уништени.
Вечерта на 7 март, руските онлајн-изданија објавиле дека Изјум бил преземен од руските сили, тврдење кое не било официјално потврдено. Следниот ден, украинските сили тврделе дека го одбиле рускиот напад на Изјум, принудувајќи ги руските трупи да се повлечат.
На 9 март, руските сили се вели дека полека напредувале кон Изјум. До 9 март, руските канали на Телеграм објавиле дека руските сили ја пробиле украинската одбрана во Изјум, стигнувајќи до јужните предградија на градот, и дека украинските сили ги уништиле градските мостови над Северски Донец како одговор. Помеѓу 9 и 10 март, 2.250 цивили биле евакуирани од Изјум.
На 11 март, жестоки борби се воделе во Изјум, при што руските сили го нападнале јужниот дел на градот, според местен претставник.
На 12 март, руските трупи зазеле делови од северниот дел на Изјум. Следниот ден, украинската војска тврдела дека руските сили извршиле неуспешен напад во градот.
На 14 март, украинските власти соопштиле дека украинските сили тргнале во контраофанзива во близина на Изјум, принудувајќи ја руската војска да се повлече од селата Тополске, Шпакивка и Донецке. Според проруските канали на Телеграм, борбите продолжиле во јужниот дел на Изјум, а руските сили успеале да го преминат Северски Донец користејќи понтонски мостови.
Според австрискиот воен експерт Том Купер, украинските сили ја вратиле јужната страна на Изјум помеѓу 15 и 16 март.
На 17 март, местен официјален претставник изјавил дека руските сили ја преминале реката Северски Донец во близина на автопатот за Барвинкове, но биле „''целосно уништени''“ во близина на рибникот Изјум. Во меѓувреме, проруските телеграмски канали, наводно, тврделе дека руските сили влегле во селото Камјанка, јужно од Изјум, со што украинскиот гарнизон во Изјум бил отсечен од храна и залихи. Истиот ден, украинската војска соопштила дека запрела руска колона додека се движела во правец на Камјанка. Било соопштено дека колоната се состоела од воени возила кои припаѓаат на тактичката група на баталјонот на 26-от тенковски полк, како и на 437-от полк за обука. Купер тврдел дека руската 144-та дивизија била дел од неуспешен обид за повторно заземање на јужниот дел на Изјум на 17 март.
Официјален претставник на Министерството за одбрана на САД, наводно, изјавил на 17 март дека Изјум бил заземен од руските сили; според Институтот за проучување на војната, „''или самата изјава или медиумското известување биле неточни''“.
Помеѓу 19 и 20 март, бил одбиен нов руски обид да го заземе центарот на Изјум. За време на борбите, руските инженерски трупи се обиделе да направат понтонски мост над реката Донец, за да заобиколат два моста за возила кои биле делумно уништени од украинските сили во обид да го запрат рускиот напредок. Сепак, инженерските трупи биле нападнати од заседа и 19 руски војници биле убиени, а 46 ранети. Меѓу загинатите бил командантот на инженерската единица, полковник Николај Овчаренко, различно опишан во изворите како член на 1-та гардиска тенковска армија или 45-от инженерски полк. На крајот, руските сили успеале да подигнат два понтонски моста, а руските тенкови ја преминале реката за да го заокружат делот на Изјум, кој бил под контрола на Украина. Во тоа време, на 22 март, украинските сили направиле обид за контранапад за да ја вратат контролата врз градот.
На 24 март, руската војска објавила дека ја презела целосната контрола над Изјум, што било демантирано од Украина, која наведела дека борбите сè уште се во тек. Според местен претставник, руските сили го држеле северниот дел од градот, додека украинските војници биле на југ, а реката Донец ги делила. Тој, исто така, потврдил дека Изјум е блокиран и дека градот до тој момент е „''целосно уништен''“.
На 25 март, било пријавено од официјален претставник на Министерството за одбрана на САД и други дека руските сили ги пробиле украинските линии јужно од Изјум,, наводно, напредувајќи 10 километри. Сепак, Институтот за проучување на војната ја навел украинската војска дека руските трупи биле одбиени во селото Камјанка, јужно од Изјум. Институтот за проучување на војната понатаму изјавил дека руските сили ќе продолжат со нивните обиди да го опколат градот, откако не успеале да го освојат во директен напад.
До 27 март, руската војска ги освоила Камјанка, Тополске и Сука Камјанка, јужно од Изјум, но украинските сили соопштиле дека успеале последователно да ги заземат сите три села. Тие исто така тврделе дека собориле руски борбен авион Сухој Су-34 во близина на Изјум. Два дена подоцна, било потврдено дека Камјанка е под руска контрола, при што руските сили ги зацврстиле своите позиции околу неа, додека борбите се движеле јужно од Изјум, по патот за Славјанск.
На 1 април, украинската војска потврдила дека Изјум е под руска контрола. Следниот ден, во интервју за ''Укринформ'', заменик-градоначалникот на Изјум, Володимир Мацокин, соопштил дека 80% од станбените згради во градот се уништени и дека во градот нема струја, греење или вода.
2 Последици и украински контранапади
На 3 април 2022 година, украинската влада изјавила дека двајца руски војници биле убиени, а 28 други хоспитализирани откако украински цивили им делеле отровни колачи на руските војници на руската 3-та дивизија во Изјум.
На 4 април, ''Гардијан'' објавил, врз основа на извештаи на очевидци од жители и воени претставници, дека интензивните борби продолжиле во близина на Изјум.
На 10 април, неколку американски одбранбени претставници изјавиле дека руските сили се собираат во Изјум како подготовка за офанзивна кампања меѓу Изјум и Днепар. Руските сили, наводно, ги прераспоредувале силите од линијата Киев и Суми до Изјум од 5 април.
На 11 април, руските сили започнале напад против Довенке и Дмитривка, што било одбиено од украинските сили.
На 18 април, Украина соопштила дека повторно освоила „''број населби''“ во или во близина на областа Изјум. Руските сили во градот започнале масовни прогони на жителите на градот кон територијата на Руската Федерација.
По почетокот на новата руска офанзива кон средината на април 2022 година, руските трупи постигнале одреден успех преку локализиран напредок јужно и југозападно од Изјум на 20 април. Од 26 април, руските сили продолжиле со бавниот напредок јужно од Изјум, додека следниот ден, руската војска го зазела Заводи западно од Изјум, како и периферијата на Велика Комишувака, 20 километри западно од градот.
На 27 април 2022 година, украинското издание ''Defence Express'' соопштило дека Валериј Герасимов, началникот на Генералштабот на руската армија пристигнал во Изјум за лично да командува со руската офанзива во регионот. Според Украинската независна информативна агенција, Герасимов бил ранет на 1 мај 2022 година во близина на Изјум. Двајца американски функционери потврдиле дека Герасимов бил во регионот, но украински официјален претставник негирал дека Украина конкретно го гаѓала Герасимов и изјавила дека кога било нападнато командното место, при што биле убиени 200 руски војници, Герасимов веќе тргнал да се враќа во Русија. Се тврдело дека биле уништени и 30 оклопни возила, вклучително и тенкови. Украинските власти соопштиле дека во нападот бил убиен рускиот генерал Андреј Симонов.
До 4 јуни, Украинците соопштиле дека во голема мера ја уништиле 35-та комбинирана армија во тешки борби јужно од Изјум. Според аналитичарот на CIT, Кирило Михајлов, од 1.500-2.000 пешадиски војници во нејзините две бригади, останале само 100-200. Меѓутоа, во истиот извештај, тој наведува дека Русите собрале 20 БТГ, од по 400-600 војници, јужно од градот за можна офанзива. Според независни руски извори, целата војска сè уште не била префрлена од нејзиниот штаб на Далечниот Исток, а таа претставувала нецелосен корпус со само две полни моторизирани бригади кои ја формирале главната ударна сила. Војниците исто така биле „''принудени''“ да се борат во шумата, ситуација која се споредувала со Битката кај шумата Хуртген. Така, според извештајот, до почетокот на јуни бројот на борбено подготвена пешадија во одредени моторизирани бригадни баталјони на армијата успешно достигна 12-15 лица (64-та бригада), комбинираниот број од 38-та и 64-та моторизирана бригада - помалку од 100 вистински борбено подготвени во секоја бригада.
На 25 јуни, Украинците соопштиле дека извршиле напад користејќи го ХИМАРС. Украинската војска соопштила дека за време на нападот загинале над 40 војници, меѓу кои и полковникот Андреј Василјев. Нападот се случил на руската воена база во близина на Изјум. Русија го признала нападот, но изјавила дека погодил болница и дека при нападот биле убиле двајца цивили.
Во јули, Украинците пресретнале неколку повици меѓу неколку руски војници во близина на Изјум и членовите на нивните семејства, на кои им ги опишале борбените услови. Еден војник соопштил дека од 90 војници во неговата чета, останале само 26. Друг тврдел дека неговата единица претрпела над 20 луѓе убиени и 100 ранети во еден ангажман, а само 20 останале. Трет тврдел дека од 107 мажи во неговото опкружување, само 10 останале живи и дека четворица од преживеаните дезертирале. Тој исто така изјавил дека останал единствениот од неговиот вод од 22 лица.
На 12 август, повикувајќи се на извештај од Радио Слободна Европа, Институтот за проучување на војната заклучил дека 64-та одделна гардиска моторна бригада најверојатно била уништена како ''„дел од намерните напори на Кремљ за прикривање на воените злосторства извршени во Киевската област''“. Извештајот продолжил понатаму, наведувајќи дека од 1.500 членови на бригадата, загубите биле оценети на 200-300 најверојатно убиени за време на борбите во Изјум и Славјанск, и дека единицата „''во голема мера престанала да постои''“.
Украина започнала контраофанзива во регионот на Харков на почетокот на септември 2022 година. На 9 септември, предградијата Оскил и Капитоливка биле повторно освоени од украинската војска. До утрото на 10 септември, руските сили, оставајќи ја својата опрема, се повлекле од градот кој повторно бил под контрола на украинските сили. а биле пронајдени масовни гробници со 440 тела. Населението на Изјум се намалило на само 10.000 поради војната.
3 Цивилни жртви
Откако Русите биле протерани од градот биле пронајдени масовни гробници со повеќе од 440 тела.
Кон крајот на ноември 2022 година, протекол телефонски повик од руски војник во 27-та одделна гардиска бригада, кој разговарал за убиството на граѓаните на Изјум за време на септемвриското повлекување. Војникот детализирал втора приказна за тоа каде неговиот командант полковник Сергеј Игоревич Сафонов и друг офицер избоделе една постара Украинка и го застрелале нејзиниот сопруг, убивајќи ги двајцата.