procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Факултет за психологија (Свети Николе)

Факултет за психологија ― приватен факултет при Меѓународниот славјански универзитет, Свети Николе.
1 Историја
Факултетот за психологија бил основан во 2005 година, една година по создавањето на Меѓународниот славјански универзитет.
2 Програма
Факултетот за психологија на студентите им нуди четиригодишни додипломски студии и едногодишни и двегодишни последипломски студии..*Додипломски студии
**Општа психологија (4+1)
*Последипломски студии
**Клиничка и советодавна психологија (4+1) и (3+2)
*Психологија во социјалната заштита (4+1) и (3+2)
3 Поврзано
* Факултет за економија и организација на претприемништво
* Факултет за информатика
* Факултет за безбедносно инженерство
* Факултет за правни науки
Издавачка Ледена Плоча

Издавачка Ледена Плоча — ледена плоча на Антарктикот долг околу 35 наутички милји (60 км) на јужниот брег на заливот Придз, помеѓу планината Каролин Микелсен и Сторнсовиот Полуостров. Неколку ледници, наведени од југозапад кон североисток, ја негуваат ледената плоча: Полар Тајмс, Ил Поло, Поларфоршунг, Поларен рекорд и Поларбокен. Издавачката Ледена Плоча првпат бил мапиран од воздушни фотографии од Експедицијата на Ларс Кристенсен, 1936–37. Името „Publication Glacier Tongues“ го применил Џон Х. Роско во 1952 година по неговото проучување на воздушните фотографии од областа на операцијата на американската морнарица (1946–47), но терминот ледена плоча е повеќе описен. Така именуван од Роско бидејќи неколкуте ледници во областа ги одбележуваат поларните публикации.
Факултет за правни науки (Свети Николе)

Факултет за правни науки - приватен факултет при Меѓународниот славјански универзитет во Свети Николе.
1 Историја
Од академската 2014/2015 година Факултетот за правни науки започнал со работа на факултети при МСУ.
2 Активности
Иако најмлад член на факултетите на МСУ, Факултетот за правни науки има потпишано договори за соработка и пракса со Уставниот суд на Република Македонија, со Комората на извршители на Република Македонија и со Комората на нотари на Република Македонија, а во подготовка се договори за соработка со многу други државни установи.
3 Програма
3.1 Прв циклус на студии
Согласно 2022 година, на Факултетот за правни науки се акредитирани четиригодишни студии Правни студии. Со завршени тригодишни студии студентот се стекнува со стручен назив дипломиран правник. Студиската програма на првиот циклус правни студии, односно додипломските студии е со траење од четири години (осум семестри) и опфаќа изучување на 42 предмети кои носат 240 кредити.
По завршувањето на тригодишните општи студии, студентот може да избере еден од модулите кои ги нуди факултетот. Изборните модули се наменети за студентите кои имаат намера да го продолжат своето правничко образование и да се занимаваат со специјализирана правна струка. Студентот може да го продолжи своето образование на една од петте специјализирани насоки во четвртата година од студиите, односно да освои дополнителни 60 ЕКТС. Студиските програми траат една година (два семестри) и со нивното завршување, заедно со првиот циклус, по вкупно стекнатите 240 кредити и одбрана на завршна дипломска работа, студентот се стекнува со стручниот назив „дипломиран правник“.
Во четвртата година студентите избираат еден од следниве модули:
*Административно право и јавна администрација;
*Граѓанско право;
*Казнено право;
*Меѓународно право, Право на ЕУ и дипломатија и
*Финансии и деловно право
3.2 Втор циклус на студии
Студиските програми за последипломски правни студии од втор циклус (последипломски магистерски студии) се наменети за студентите кои сакааат да го продолжат своето правничко образование и да се занимаваат со специјализирана правна струка. Студентот може да го продолжи своето образование на една од петте специјализирани насоки распоредени петтата година од студиите, односно да освои 60 ЕКТС кредити и да се стекне со соодветен стручен назив „магистер по право“ во конкретната област.
На Факултетот за правни науки во моментов се достапни 5 насоки на последипломски студии:
*Административно право и јавна администрација
*Граѓанско право
*Казнено право
*Меѓународно право, право на ЕУ и дипломатијa
*Финансии и деловно право
4 Поврзано
* Факултет за економија и организација на претприемништво
* Факултет за психологија
* Факултет за информатика
* Факултет за безбедносно инженерство
Гилетова Ледена Плоча

Гилетова Ледена Плоча — тесна ледена плоча која зафаќа вдлабнатина на брегот на Вилсон Хилс помеѓу полуостровот што ги содржи Холадеј Нунатак и Андерсоновиот полуостров. Мапирана од Геолошкиот институт на Соединетите држави од истражувања и воздушни фотографии на американската морнарица, 1960–63. Именувана од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот (US-ACAN) за капетанот Кларенс Р. Гилет, USCG, кој служел во операциите на USCGC, од декември 1966 до мај 1970 година.
Кукова Ледена Плоча

Кукова Ледена Плоча — ледена плоча од околу 90 километри широчина, зафаќајќи длабока рецесија на крајбрежјето помеѓу Фрешфилдовиот ’Рт и Хадсоновиот ’Рт, источно од Дикиновиот Залив.
Овој залив бил откриен од страна на Истражувачката експедиција на САД во 1840 година, а Вилкс го нарекувал „Заливот на разочарувањето“. Оваа вдлабнатина била наречена Куков Залив од страна на австралазиската антарктичка експедиција, 1911–14, под Даглас Мосон, кој ја именувал по Џозеф Кук, премиер на Австралија во 1914 година. Генеричкиот термин е изменет, бидејќи заливот е трајно исполнет со ледена полица.
Научниците кои ги проучуваат ефектите од глобалното затоплување предложиле дека навлегувањето на морската вода во областа може да дестабилизира значителен дел од ледената покривка на источниот Антарктик.
Андрус (планина)

Планината Андрус — штитен вулкан кој се наоѓа на 3.2 км југоисточно од планината Боенигаузен во Земјата на Мери Берд, Антарктик. Мапирана била од USGS од истражувања и воздушни фотографии на американската морнарица, 1964–68. Планината била именувана од Советодавниот комитет за антарктички имиња, во чест на потполковник Карл Х. Андрус, дел од американска морнарица, медицински службеник и одговорен офицер на станицата Берд во 1964 година.
Андрус има калдера широка 4,5 км на нејзиниот врв. Западното лице на планината е исцедено од Колмановиот Ледник, со значителни процепи. Иако староста на планината Андрус не е добро позната, таа е една од најстарите трахитични штитести вулкани во Земјата на Мери Берд, сличен по старост на планината Хемптон.
1 Поврзано
* Список на вулкани на Антарктикот
Косгроувова Ледена Плоча

Косгроувова Ледена Плоча — ледена плоча, долга 35 милји (56 км) и широк 25 милји (40 км), што го зафаќа внатрешниот (источен) дел од заливот помеѓу полуостровот Кинг и полуостровот Каништео, Антарктик. Тој бil мапиран од воздушни фотографии направени од oперацијаta „Скок во височина“ на американската морнарица, 1946-1947 година, и именуван од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот според поручник Џером Р. Форс, Антарктик, за време на операцијата на американската морнарица, „Длабоко замрзнување“, 1967 и 1968 година.
Принц Густав (ледена плоча)

Принц Густав — ледена плоча која се наоѓа на повеќе од 15 наутички милји (28 км) на јужниот дел на каналот Принц Густав, вклучувајќи го Росовиот Залив, на Росовиот Остров. Именуван од Комитетот за имиња на места на Обединетото Кралство на Антарктикот (UK-APC) во 1990 година. Ледената плоча оттогаш се повлекла и пропаднала; во 1995 година Каналот на Принцот Густав бил отворен во текот на целата негова должина, а останал само еден остаток во заливот Рос.
Ледената плоча, исто така, се повлекла во периодот на средината на холоценот, 5000 до 2000 години пред сегашноста.
Венаблова Ледена Плоча

Венаблова Ледена Плоча — ледена плоча, дола 60 и широка 24 км, која се наоѓа помеѓу полуостровите Флечер и Алисон, Елсвортова Земја. Бил мапиран од Геолошкиот институт на САД од истражувања и воздушни фотографии на американската морнарица, 1961–66, и именуван од Советодавниот комитет за имиња на Антарктикот, според Џ.Д. Венабл.
Арго Поинт (згурен конус)

Арго Поинт — згурен конус кој се наоѓа на Џејсоновиот Полуостров, Антарктик, на височина од 360 метри надморска височина
. Поврзан со нунатакот на фоките, конусот има пречник од 300 метри (980 стапки) и неговиот кратер исполнет со снег има празнина на северната страна. Конусот е изграден на формација од лава дебела преку 175 метри, која може да лежи на карпите од Јура.
Датирањето со калиум-аргон укажува на возраст од 1,4-0,9 милијари години. Конусот е изграден од базалт и хавај, вклучувајќи лавински бомби во неговите страни. Слично на Силовиот нунатак и островот Џејмс Рос, карпите на Арго Поинт се океански островски базалти. Овој вулканизам може да биде последица на ефектите на задниот лак на подвлекување по должината на јужниот шетландски ров.
Глас на Егејците

„Глас на Егејците“ — весник на Здружението на децата бегалци од Егејска Македонија, излегувал од 1 септември 1950 до мај 1954 година во Скопје, Социјалистичка Република Македонија, а моментално се издава во Скопје.
Од 37. број во 1953 година, весникот станува орган на Сојузот на Македонците од Егејскиот дел на Македонија. Се објавува двапати месечно, во формат 45x34 cm. Главен уредник и одговорен за весникот е етнографот Тодор Симовски. Главните теми за кои се зборува на страниците на весникот се минатото на Егејска Македонија, конкретно Граѓанската војна во Грција и судбината на бегалците од областа . Друг главен уредник на весникот е историчарот Христо Андоновски . Последниот 46. број бил објавен во мај 1954 година.
Во 2004 година, издавањето на „Глас на Егејците“ е обновено како списание.
Подигнат корален атол

Подигнат корален атол или кренат корален атол ― атол кој е подигнат доволно високо над морското ниво со тектонски сили за да се заштити од чистење од бури и да се овозможи развој на почвите и да створи разновидни - често ендемични - видови на флора и фауна. Со исклучок на островот Алдабра во Индискиот Океан и Хендерсоновиот Остров во Тихиот Океан, повеќето тропски издигнати атоли се драматично изменети од човечките активности како што се воведувањето видови, ископувањето фосфати, па дури и тестирањето на бомбите.
Тига (Нова Каледонија)

Островот Тига, исто така наречен Токанод, ― мал остров во јужниот дел на Тихиот Океан. Тига лежи 35 км од островот Лифоу и 24.5 км од островот Маре на Островите на Верност. Островите на Верноста се дел од поголемиот архипелаг Нова Каледонија.
Тига е дел од општината Лифу, во покраината Острови на Верност (''Province des îles Loyauté''), една од трите покраини на Територијата Нова Каледонија и Зависни Земји, прекуморска територија на Франција. Островот е 6 км долги и 2 км широк, со вкупна површина од околу 10 км<sup>2</sup>. Највисоката точка е 76 м надморска височина . Населението на островот Тига било 169 во 1996 година, со густина од околу 17 луѓе на 1 км.
Островот има повремени комерцијални воздушни услуги до неговиот аеродром, Аеродромот Тига.
Тига е претставена во романот за деца „''Во бегство''“ (1964), од британската авторка Нина Боден.
Чинчорски Брег

Чинчорски Брег (шпански: Banco Chinchorro, Банко Чинчоро) ― атолски гребен што лежи на југоисточниот брег на општината Отон П. Бланко во Кинтана Рo, Мексико, во близина на Белиз. Бил прикажан во текот на полудокументарниот филм од 2009 година „''Аламар''“ на Педро Гонсалес-Рубио.
1 Географија
Гребенот лежи во мексиканските води на 35 км од брегот, во Карипското Море, или околу 80 км источно од градот Четумал. Тоа е приближно 42.2 км долго од север кон југ и приближно 16 км широк во најшироката точка. Зафаќа површина од 800 км<sup>2</sup>. Атолот има три острови, со вкупна површина од 6.7 км<sup>2</sup>:
# Северен Кајо (Кајо Норте) (всушност две посебни островчиња) (0,9 км²)
# Средиштен Кајо (Кајо Сентро) (5.6 км²)
# Волчји Кајо (Кајо Лобос) (најјужен) (0,2 км²)
Природната вегетација на островите е во голема мера ризофорна во близина на брегот засенчена во отворени шуми на повеќе од 20 до 30 м од брегот. На најјужниот (и најголемиот) остров има резерват за американски крокодили. Островите (заеднички со многу изолирани тропски острови) се густо населени со мали ракови, кои се питоми и може ненамерно да бидат згазени од посетителите.
Некои од островите се населени со рибари, кои живеат во наколни куќи на околу 60 до 100 м од брегот, за да ги заобиколат месните прописи кои забрануваат приватна изградба.
2 Потонати бродови
Гребенот е дом на најмалку девет потонати бродови, вклучително и два шпански галеони. Имињата на познатите уништени парни бродови се: Калдера, Ескасел, Фет Стар, Џинџер Скру, Глен Вју, Пенелопез, Сан Андреас и Тропик.  Има и голем траект од Косумел кој бил усукан на Чинчорскиот Брег за време на ураганот Вилма.
Бад Гастајн

Бад Гастајн (германски: Bad Gastein) е бањски град во австриската покраина Салцбург. Сместен е на долина на планинскиот венец Високи Таури, и е познат по водопадот Гастајн и хотелските згради изградени во стилот на ''прекрасна епоха'' (''Belle Époque)''.
Името „Бад“ значи „бања“, и ја одразува историјата на градот како лекувалиште. Градот стекнал слава поради термалната вода ''Heilstollen'' (во буквален превод „лековит тунел“). Теофраст Парцелзус (1493–1541) ја проучувал изворската вода за да ги открие нејзините тајни. Марија Кири (1867-1934) и Хајнрих Махе (1876-1954) помогнале во откривањето дека водата содржи радон и како резултат на тоа започнала терапијата со радон во градот.
1 Спорт
Градот е познат скијачки центар. Бад Гастајн бил домаќин на Светското првенство во алпско скијање во 1958 година и овде редовно се одржува светскиот куп во сноуборд и бордеркрос. Скијачкиот центар Бад Гастајн и Бад Хофгастајн е дел од Ски Амаде, а на долината Гастајн има 4 скијачки области со преку 200 километри спуст патеки. Многу објекти на падините нудат топлина, храна и силни пијалаци.
Нукунону

Нукунону — најголемиот атол во Токелау, зависна територија на Нов Зеланд, во јужниот дел на Тихиот Океан. Се состои од 30 островчиња околу централна лагуна, со земна површина од околу 5,5 квадратни километри и површина на лагуната од 109 квадратни километри. Мотухага е единственото островче што има жители. Проценетото население е 80-120.
1 Поврзано
* Токелау
* Факаофо
Синтакса на место

синтаксата на место ― поим во просторната анализа во рамките на географските информациски системи. Постои потенцијал во комбинирањето на географски насочени истражувања за пристапност и геометриски насочени истражувања во архитектурата, како што е синтаксата на просторот, како што е наведено на пример, Стол и други.
Ставроникита

Манастирот Ставроникита (|Μονή Σταυρονικήτα, ''Moní Stavronikíta'') е православен манастир на Света Гора во Грција, посветен на Свети Никола. Изграден е на врвот на една карпа во близина на морето на источниот брег на Светогорскиот Полуостров, сместен помеѓу манастирите Ивирон и Пантократор. Местото каде што манастирот бил изграден било користено од атонските монаси уште од 10ти век. Ставроникита е последниот осветен светогорски манастир во 1536 година и се наоѓа на петнаесетто место во хиерархијата на светогорските манастири. Моментално во манастирот живеат 30 до 40 монаси.
Томе Тромбев

Томе Тромбев — македонски политичар, министер за урбанизам, градежништво и заштита на животната средина во периодот од 29 мај 1997 до 30 ноември 1998 година во втората влада на Бранко Црвенковски.
1 Животопис
Роден е во 1961 година во Битола. Во периодот 1985-1992 година бил раководител на објекти во градежното претпријатие „Гранит“ во Битола. Од 1994 до 1997 година бил директор на претпријатието. Помеѓу 1997 и 1998 година бил назначен за министер за градежништво и заштита на животната средина на Северна Македонија. Во периодот 1999-2001 година работел како проектен координатор во Албанија. Бил член на Социјалдемократскиот сојуз на Македонија и во периодот 2002-2006 година бил народен пратеник.
Геоморфозит

Геоморфозит или наоѓалиште на геоморфолошко наследство ― облик или збир на земјишни облици кои имаат научна, образовна, историско-културна, естетска или социо-економска вредност.
Геоморфолокатите се вклучени меѓу наоѓалиштата на гео-наследство (геонаоѓалишта) и може да опфаќаат облици на земјиште (или места на поранешни облици) кои биле скриени или уништени поради човечки активности, како и антропогени облици на земјиште на археолошки или историски интерес.
Вредноста на геоморфозитот, за потребите на анализа, споредба и заштита, може квалитативно да се процени со користење на неколку методи. Некои од овие методи се засноваат само на стручни проценки и неколку критериуми за евалуација, додека други вклучуваат доделување квалитативен резултат за секоја релевантна особеност на наоѓалиштето (на пр. неговата научна важност, образовна вредност итн.) и потоа пондерирање и сумирање (или рангирање) оценките за да се добие вкупната вредност (или ранг) на страницата.
1 Дополнителна литература
* Geographica Elvetica 62(3) (2007)
* Geomorphologie 11(3) (2005)
* Reynard E, Coratza P, Regolini – Bissig G (edd., 2009) ''Геоморфозити'' . Verlag д-р Фридрих Pfeil, Минхен
Перумал Пар

Перумал Пар, познат и како Перемул Пар, ― ненаселен корален атол кој припаѓа на подгрупата острови Аминдиви на сојузната територија Лакадиви, Индија. Има растојание од 2,001 км на југ од градот Делхи.
1 Географија
Перумал Пар се наоѓа на , 33 км јужно од Битра Пар и 25 км северозападно од атолот Бангарам.
Атолот е многу сличен по изглед со гребенот Чербаниани по на север. Има голема лагуна без острови во опкружувачкиот гребен, освен 3 мали песочни островчиња сместени во источната област. Површината на лагуните е 83.02 км<sup>2</sup>. Островите на Перумал Пар се:
* Северен Остров, сместен на , со површина од 0.1 хектар.
* Среден Остров, сместен на , со површина од 0,64 хектар.
* Јужен Остров, сместен на, со површина од 0,98 хектар.
2 Екологија
Птиците чигри од различни видови го посетуваат овој атол. Одредени оштетувања на коралите на овој атол, предизвикани од морската ѕвезда ''Acanthaster planci „''круна од трње“, биле забележани во 1990-тите.
Нејзините околни води се добро риболовно подрачје за мамки и местото често го посетуваат рибари од населените острови во близина. Туристите од блиското одморалиште на островот Бангарам често прават екскурзии до овој осамен атол.
Македонски ПЕН центар

Македонски ПЕН центар — невладина организација, огранок на Меѓународниот ПЕН центар за Македонија. Основан е во 1962 година како дел од југословенскиот ПЕН центар, но во 1967 година на Конгресот во Осло станал независен ПЕН центар, со што се стекнал со право на глас во Меѓународниот ПЕН центар. Македонскиот ПЕН центар организира настани, а првиот настан од големи размери е конференцијата на Меѓународниот ПЕН центар одржана во Охрид во 1974 година.
Димитар Вангелов

Димитар Вангелов — македонски зограф и иконописец од втората половина на XIX век.
1 Животопис
Роден е во селото Петрово, Ениџевардарско, денес во Егејскиот дел на Македонија. Учел кај ениџевардарскиот зограф Божин Стаменитов (Емануил Стаматиадис). Вангелов добро го познавал зографскиот занает, но способноста му била скромна.
Триптихот на Вангелов „Умиление Христово“ и други светци од 1890 г. стои во црквата „Св. Илија“ на Витолишкиот манастир во Мариово. Вангелов се потпишал на грчки: „Χειρος Διμιτριου Ευανγγελου εκ Χορου Πετροβου 1890“.
Една негова релативно голема икона (74 × 50 см) на светите браќа Кирил и Методиј е чувана во црквата „Св. Илија“ во Фурка, Дојранско. Браќата се во нивната вообичаена поза, а Исус Христос е претставен во полн раст, проследен од два херувима. До нив пишува „Святіи Кириллъ Святіи Меθоди“, а дарителскиот натпис гласи: „Се исподарува сиа икона за вечно спомнение отъ бабата Доста Ристу Цимова отъ село Богданци“. Во десниот долен агол е зографскиот натпис „Изъ руки Димитріа Ванг. отъ село Петрово 1894“.
Неговата икона „Пресвета Богородица со Христос“ од 1897 г. е зачувана во црквата „Св. Ѓорѓи“ во Гусиње, Црна Гора.
Работел во Солунско. Негови творби има во Гуменџе, во „Св. Атанасиј“ во Црна Река, во „Успение на пресв. Богородица“ во Купа, во „Св. Ѓорѓи“ во Драгомирци, во „Св. Димитриј“ во Бојмица, во „Св. Димитриј“ во Кушиново, во „Успение на пресв. Богородица“ во Оризарци, во „Св. Петар и Павле“ во Тушилово, во „Св. Јован Богослов“ во Аматово, во „Св. Константин и Елена“ во Казаново и во „Св. Петар и Павле“ во родното Петрово.
Влатко Богдановски

Влатко Богдановски — македонски шахист. Игра за клубот ''СК Алкалоид Скопје''.
1 Животопис
Богдановски е роден во Битола во 1964 година. Основно образование завршил во ОУ „Ѓорѓи Сугарев“ - Битола, а средно образование во гимназијата „Јосип Броз-Тито“ во 1983 година во родниот град. Образованието го продолжил на Филозофскиот факулет во Скопје отсек новинарство, кое го завршил во 1988 година и се здобил со звањето дипломиран новинар.
2 Кариера
Трипати го има освоено поединечното првенство на Македонија: 1993, 1995 и 2009 година. Исто така трипати бил републички првак: 1986, 1987 и 1989 година, како и еднаш на Отвореното првенство во 2013 година (во период кога не се организирало Затворено првенство).
За Македонија настапувал на седум шаховски олимпијади: 1994–2000, 2004, 2012 и 2014 година. Учествувал и на четири Европски екипни првенства (1997-2001 и 2013) и едно Светско екипно првенство (2001).
Во 1988 година ја добил титулата меѓународен мајстор (ММ), а во 1993 година титулата велемајстор (ВМ).
Во 2018 година станал ФИДЕ тренер.
3 Поврзано
* Шаховско првенство на Македонија
Општествен закон

Општествено право ― унифициран концепт на правото, кој ја заменува класичната поделба на јавното право и приватното право. Поимот и двете се користеле за да означат области на правото кои спаѓаат помеѓу „основните“ приватни и јавни субјекти, како што се корпоративното право, правото за конкуренција, трудовото право и социјалното осигурување, или како унифициран концепт за целото право врз основа на здруженија.<ref>e.g. G Gurvitch, 'The Problem of Social Law' (1941) . E Eichenhofer, ‘Soziales Recht - Bemerkungen zur Begriffsgeschichte’ (2012) 2(2) Soziales Recht 76 and O Gierke, '''' (2016) translated by E McGaughey
Како реакција на класичната јуриспруденција во 19 век, правните научници ја доведуваат во прашање ригидната поделба помеѓу приватното право и јавното право. Германскиот правен филозоф, Ото фон Гирке работел на развој на сеопфатна историја и теорија на „социјалното право“ (''Soziales Recht''). Клучните принципи на работата на Гирк биле усвоени и внесени во англиската јуриспруденција од Фредерик В. Мејтланд. Во Франција, Леон Диги го развил концептот на општественото право во неговата книга од 1911 година, ''Le droit social, le droit individuel et la transformation de l'état''. Заедничка нишка е приврзаноста кон социјалната правда во едно демократско општество. Ова станало централно за размислувањето на американските правни реалисти за време на ерата на ''Лохнер'' на почетокот на 20 век.
1 Поврзано
* Правна филозофија
* Социологија на правото
* Приватно право и јавно право
* Закон
* Природно право
2 Наводи
3 Книжевност
* Ото фон Гирке, '''' (2016) во превод и воведен од Е Мекгахи, оригинално ''Die soziale Aufgabe des Privatrechts'' ( )
* Léon Duguit, ''Le droit social, le droit individualuel et la transformation de l'état'' (1911)
* Max Weber, ''Economy and Society'' (1922) превод уреден од G Roth и C Wittich (1978) том II, гл IX, viii, 886
* Хуго Синцхајмер, „Хроник фон Јуни 1929“ во Т Рам, ''Дие Јустиз.''''Ајнер Хроник'' (1968) 180
* Г Гурвич, „Проблемот на општественото право“ (1941)
* Гинтер Теубнер, ''јуридификација на социјалните сфери: компаративна анализа во областите на трудот, корпоративното, антимонополското право и правото за социјална заштита'' (1987)
* G Gurvitch, L'idee du droit social (1932), G Radbruch, Der Mensch im Recht (1957)
* Д Грим, Солидарита на Рехтспринцип (1973)
* A Seifert, 'Von der Person zum Menschen im Recht - zum Begriff des sozialen Rechts bei Hugo Sinzheimer ' (2011) 1(2) Soziales Recht 62
* E Eichenhofer, 'Soziales Recht - Bemerkungen zur Begriffsgeschichte' (2012) 2(2) Soziales Recht 76
* Рут Дјукс, ''Трудовиот устав: трајната идеја за трудовото право'' (2014) 15-16
Сестринска република

Терминот Сестринска република (|république sœur) се однесува на марионетските држави (со републиканаско уредување) основани во Средна Европа и на Апенинскиот Полуостров од страна на француските војски или од месни револуционери претежно во периодот меѓу 1797 и 1799 година. Тие биле поддржувани од Првата Француска Република за време на Француските револуционерни војни. Овие републики, иако официјално независни, за своја заштита во голема мера се потпирале на Франција, и повеќе сличеле на автономни територии отколку на независни држави. По прогласувањето на Француското Царство неколку од овие држави биле анектирани од Франција, а останатите биле претворени во монархии управувани од членовите на семејството Бонапарт.
1 Историја
Француската револуција бил период на општествени и политички пресврти во Франција од 1789 до 1799 година. Републиканците кои ја собориле монархијата биле водени од идеалите за народен суверенитет, владеење на правото и претставничка демократија. Републиканците усвоиле идеи и вредности од филозофиите на вигизмот и на просветителството. Француската Република го поддржала ширењето на републиканските принципи низ Европа, но повеќето од овие ''сестрински републики'' станале средство за контрола на окупираните земји како клиентски режими.
Ешреф Алиу

Ешреф Алиу (|Eshref Aliu), (, - , ) — македонски писател, новинар и политичар од албанска народност.
1 Животопис
Роден е во 1939 година во Велики Трновац, во близина на Бујановац. Магистрирал на Филозофскиот факултет при Универзитетот во Скопје, во 1981 година. Почнал да работи во НИП „Нова Македонија“. Пишувал на албански и македонски јазик. Пишувал во голем број весници и списанија. Преведува од германски, македонски јазик и српски на албански јазик. Член е на Македонскиот ПЕН центар.
Во периодот 1994-1997 година бил министер за култура на Република Македонија. Претставник помеѓу 1991 и 1994 година.
2 Творештво
* Патеки во времето (роман), 1992 година;
* Мајка (поезија);
* Раскази, 1988.
Бањски град

Бањски град или бањско одморалиште е место кое е популарна туристичка дестинација поради здравствените придобивки на своите минерални бањи. Терминот ''бања'' се користи за градови или одморалишта кои нудат хидротерапија, која може да опфаќа третмани со ладна или минерална вода и геотермални бањи.
1 Познати бањски градови
* Спа (Белгија)
* Бат, Англија
* Баден-Баден, Германија
* Чатеж на Сава, Словенија
* Карлови Вари, Чешка
* Палм Спрингс, САД
* Пијешчани, Словачка
* Виши, Франција
2 Познати бањски градови на Балканот
2.1 Бугарија
Во Бугарија има преку 500 минерални извори, а таму се наоѓа и најтоплиот извор на Балканот - Сапарева Бања (103 °C). Други познати бањски градови се Сандански, Хисарија, Банкија, Девин, Ќустендил, Варшец и Велинград.
2.2 Грција
Најпопуларни бањски градови во Грција се Аидипсос, Сенгелово, Лутраки, Кимолос, Лутра Килинис, Валовишта (Серско), Лакос Милош, Бања (Воденско).
2.3 Србија
Србија е позната по многубројните бањски градови. Некои од најпознатите извори се Врњачка Бања, Буковичка Бања, Врујци, Сокобања и Нишка Бања. Најтопол извор во Србија е Врањска Бања (96°C)
2.4 Словенија
Бањски градови во Словенија се: Рогашка Слатина, Раденци, Чатеж, Моравске Топлице, Римске Топлице, Лашко и други.
2.5 Хрватска
Најпознати бањски градови во Хрватска се Дарувар, Шибеник и Сисак.
3 Бањски градови во Македонија
Бањски градови (одморалишта) во Македонија се Дебар, Куманово, Банско, Негорци, Кежовица, Катланово и други.
Норвешки вооружени сили

Норвешките вооружени сили (|Forsvaret , „Одбрана“) е воена организација задолжена за одбраната на Норвешка. Составена е од пет ограноци, Норвешката армија, Кралската норвешка морнарица, која ги опфаќа Крајбрежната стража, Кралските норвешки воздухопловни сили, Домашната стража и Норвешките сили за кибер-одбрана, и уште неколку заеднички оддели.
Воените сили во мирновременски услови изнесуваат околу 23.250 воен и цивилен персонал, и околу 63.250 при целосна мобилизација.
Воените расходи на Норвешка од 7,2 милијарди американски долари се највисоки расходи по глава на жител меѓу европските НАТО членки.
Владимир Џабирски

Владимир Џабирски — македонски универзитетски професор и политичар, министер за земјоделство, шумарство и водостопанство од 30 ноември 1998 до 28 декември 1999 и министер за животна средина и просторно планирање од 19 мај 2001 до 1 ноември 2002 година.
1 Животопис
Роден е на 18 јуни 1956 година. Во 1980 година дипломирал на Универзитетот „Кирил и Методиј“. Од 1981 година, тој работел на Земјоделскиот факултет при истиот универзитет. Помеѓу 1998 и 1999 година бил министер за земјоделство, шумарство и водостопанство, а од 2001 до 2002 година министер за животна средина и просторно планирање.
Куќен притвор

Куќен притвор — македонска телевизиска серија, снимена во 2022 година во режија на Вардан Тозија, продуцент Пеце Талески, во продукција на ОХО за МРТ 1 и Gley.
1 Улоги
Глумец, Улога
Горан Стојановски, Томислав Глобовски
Ирена Ристиќ, Вера
Дениз Абдула, Мете
Сашко Коцев, Таки Коска
Зоран Љутков, Судијата Звонко
Јована Спасиќ, Сузе
Марин Бабиќ, Стево
Кујтиме Ахмети, Обвинителка Афродита
Александар Ѓорѓиески, Спире
Сара Анастасовска, Македонка
Чедомир Митевски, Стрезо
Јовица Михајловски, Адвокат Кољо
Благица Трпковска, Гинеколог
Горан Илиќ, Пациент
Марина Поп Панкова, Брачен советник
Јордан Витанов, Ловџија
Катерина Шехтанска, Жена 2
Нино Леви, Цанде
Емилија Мицевска, Обвинителката Дона
Владо Јовановски
Береда Решит, Доставувачот/Обвинител Сеат
Ангела Апостоловска, Диктилографка
Антонио Димитриевски, Математичарот Васе
Несрин Таир, Славјанка
Аксел Мехмет, Жути
Тертер

Династијата Тертер (|Тертер) — бугарска благородничка и владетелска династија со куманско потекло, која води потекло од куманската династија Тертероба, кои владееле со Второто Бугарско Царство помеѓу 1280 и 1292, како и помеѓу 1300 и 1323.
1 Историја
Најстариот претставник на оваа династија во Бугарија е ''деспотот'' Алдимир (Елтимир) и неговиот постар брат Георги Тертер кој станал цар на Бугарија (1280-1292). За време на неговото владеење, Бугарија била под ''де факто'' контрола на Златната Орда, по желба на Ногај Кан бил избран следниот владетел на Бугарија, Смилец (1292-1298), кој потекнувал од друга благородна фамилија, и бил наследен од неговиот син Иван II (1298-1299). Во 1299–1300, Бугарија била контролирана од Mонголот Чака. Чака бил симнат од престолот од страна на синот на Георги Тертер, Теодор Светослав (1300-1321), при што започнал вториот период на владеење на династијата Тертер, кој продолжил и со владеењето на неговиот син, Георги II.
Потоа со Бугарија владеела династијата Шишман од Видин, која исто така имала делумно куманско потекло.
2 Список на монарси
Слика, Име, Роден, Владеел, Сопруга, Починал, Родители
Георги Тертер I, 12801292, Марија ТертерКира Марија Асенина, 1308/1309, ''непознати''
Теодор Светослав, 1270ти, 13001322, ЕфросинаТеодора Палеологина, 1322, Син на Георги Тертер I и Марија Тертер
Георги Тертер II, 13221323, 1323, Син на Теодор Светослав и Ефросина
Наполеонов план за инвазија на Обединетото Кралство

Наполеоновиот план за напад на Обединетото Кралство на почетокот од Војната на Третата коалиција, иако не бил реализиран, имал големо влијание врз британската поморска стратегија и врз утврдувањето на брегот од југоисточна Англија. Француските обиди да ја нападне Ирска за да го дестабилизира Обединетото Кралство или како отскочна даска за нападот на Велика Британија се реализирале во 1796 година. Првата француска ''Англиска армија'' се сконцентрирала на брегот на Ла Манш во 1798 година, но нападот на Англија бил запоставен поради тоа што Наполеон се сконцентрирал на кампањите во Египет и против Австрија. Нападот на Обединетото Кралство бил отповикан во 1802 година по потпишувањето на Амјенскиот договор. Идејата за напад станала повторно актуелна веднаш по избувнувањето на војната во 1803 година, а конечно била отфрлена во 1805 година, пред Битката кај Трафалгар.
1 Поврзано
* Француската интервенција за време на ирското востание од 1798 година
* Операција Морски лав, планираната инвазија на Хитлер на Англија за време на Втората светска војна
Светско првенство во биатлон

Светското првенство во биатлон е спортско натпреварување во организација на Меѓународниот биатлонски сојуз (ИБУ) и се одржува во машка, женска и јуниорска конкуренција. Првенствата се одржуваат еднаш годишно, освен во олимписки години, со цел да се избегнат две натпреварувања во годината кога се одржуваат Зимски олимписки игри.
Првото Светско првенство во биатлон се одржало во 1958 година, со поединечни и тимски трки во машка конкуренција. Бројот на трки значително се зголемувал со текот на годините. Од 1984 година почнале да се одржуваат посебни светски првенства во женска конкуренција, а од 1989 година на Светските првенства во биатлон почнале да се организираат заедно и во машка и во женска конкуренција. Во 1978 година бил променет калибарот од голема армиска пушка во малокалибарска пушка, а растонајието на метата било намалено од 150 на 50 метри.
1 Дисциплини
Првото Светско првенство во биатлон во 1958 година за мажи се одржало во градот Залфелден во покраината Салцбург во Австрија, каде што официјално се одржала само поединечната трка на 20 километри и неофицијално била одржана екипна трка. Шведскиот биатлонец Адолф Виклунд станал првиот светски шампион во биатлон. На Светското првенство во 1966 година во програмата официјално била воведена штафетната трка. Други дисциплини се вовеле на следните првенства:
* 1974 година - спринт за мажи,
* 1984 година - поединечно, спринт и штафета за жени,
* 1989 година - екипни трки,
* 1997 година - потера (пурсуит)
* 1999 година - масовен старт,
* 2005 година - мешана штафета.
 
2 Поврзано
* Светски куп во биатлон
Осумнаесетта словенечка дивизија

Осумнаесетта словенечка дивизија — партизанска дивизија која дејствувала како дел од НОВ и ПОЈ во Југославија за време на Втората светска војна.
1 Историја
Дивизијата била формирана на 14 септември 1943 година. Во времето на нејзиното формирање, дивизијата имала три бригади и околу 3.350 борци.
2 Состав
Септември 1943 година:* Осма словенечка националноослободителна бригада „Фран Левстик“
* Деветта словенечка националноослободителна бригада
* Десетта словенечка националноослободителна ударна бригада „Љубљанска“
3 Команда
; Команданти * Радо Пехачек
; Политички комесари * Јанез Хрибар
4 Поврзано
* Југославија во Втората светска војна
* Список на дивизии НОВ и ПОЈ
Жена во градина

''Жена во градина'' (''La Dame en blanc au jardin)'' (француски: ''Femme au jardin'') (или ''Жан-Маргерит Лекадр во градина'') — слика започната во 1866 година од Клод Моне кога имал 26 години. Делото е изведено ''пленер'' во масло на платно релативно голема големо, 82 на 101 см, и моментално ѝ припаѓа на збирката на музејот Ермитаж во Санкт Петербург, Русија.
Жената на сликата е Жан-Маргерит Лекадр, младата сопруга на неговиот богат братучед Пол-Ежен Лекадр. Лекадр живееле во Авр и имале селска куќа, Ле Кото, во блискиот Сент-Адрес, во чија градина е направена сликата за време на кратка посета. Анализата со Х-зраци покажала дека всушност била насликана над претходна слика.
Стилот на сликата е доста компониран и детален, за разлика од типично импресионистичките дела за кои подоцна Моне бил признат. Три главни предмети, Жан-Маргерит, централната цветна роза во леата со светло-црвени цветови и цветната грмушка од бела роза каде малку настрана млада дама во бело како размислува, додека светлината доаѓа од лева страна, а позадината на платното е составен од засенчени дрвја како жива ограда, а во пазадина на десна страна се приметува почетокт на градината со рози. Светлиот бел фустан на Жан-Маргерит е во живописен контраст со црвените, розовите и зелените растенија и дрвја во градината. Темата ја навестува доживотната страст на Моне за сликање цвеќиња и градини во природен амбиент.
1 Поврзано
*''100 големи слики'', серија на BBC од 1980 година
Овесно поле со булки

''Овесно поле со булки'' (|Champ d'avoine aux coquelicots) — пределна слика од 1890 година на францускиот импресионист Клод Моне. Сега е изложена во Музејот за модерна и современа уметност (Musée d'Art moderne et contemporain) во Стразбур, Франција. Нејзиниот инвентарен број е 55.974.0.683.''Овесно поле со булки'' ѝ припаѓа на серија од пет погледи на полињата околу Живерни насликани во летото 1890 година. Купена е за музејот во 1948 година. Таа била едно од неколкуте дела купени со парите од осигурувањето од катастрофалниот пожар на Музејот на убави уметности во 1947 година.
Панегирик

Панегирик — пофална беседа, говор или напис што слави, велича некого или нешто. Првите панегирици биле говори одржани на јавни настани во античка Атина.
1 Етимологија
Зборот настанал како кованица од старогрчките зборови ''пан'' (παν) - „сите“ и ''агурис'' (ἄγυρις) „собир“ или „собрание“. Двата збора споени значат „општо или сенародно собирање, најчесто во смисла на фестивал во чест на бог“, и оттука се изведува придавката ''пангирикос'' „на или за време на јавен собир или фестивал“.
2 Историјат
Во Атина ваквите говори биле одржувани на национални фестивали или игри за да се поттикнат граѓаните да се угледаат на славните дела на нивните предци. Најпознати се ''Олимпијак'' од Горгија, ''Олимпијак'' од Лисиј и ''Панегирик'' и ''Панатенаик'' од Исократ. Погребните говори, каков што е говорот на Перикле во Тукидид, дале придонес во развојот на панегириката.
Римјаните обично панегирикот го ограничувале само на живите, а покојникот добивал посмртни говори. Најпознат пример на латински панегирик е оној од Плиниј помладиот (100 г. н.е.) одржан во Сенатот по повод неговото преземање на конзулството, кој содржел пофалба за Трајан, која некои научници ја сметаат за исполнета. Во 336 година, Евсевиј Кесариски одржал панегирик за Константин Велики на 30-тата година од неговото владеење, во кој тој ја прекинал традицијата величајќи ја побожноста на царот, а не неговите световни достигнувања. Во Византиското Царство, ''василикос логос'' бил формален панегирик за императорот кој бил испорачуван во важна прилика.
Панегириските поеми биле главна книжевна форма кај Арапите. Ал-Мутанаби напишал поема за славната кампања на Сајф ал-Давла против Византиската империја.
3 Современа преродба
Обичајот да се упатуваат панегирици до монарсите повторно стапил на сцена во барокниот период, но има и ренесансни примери како Laudatio florentinae urbis од Леонардо Бруни до Фиренца од 1403 година и Еразмовиот ''Panegyricus'', објавен во 1504 година. Така, во 1660 година, неколку панегирици биле објавени од англиски поети во чест на доаѓањето на власт на Чарлс II од Англија. Друго значајно дело го вклучува „Панегирикот за војводата од Лерма “, напишана од шпанскиот поет Луис де Гонгора во 1617 година. Руските поети од осумнаесеттиот век, а особено Михаил Ломоносов, ја прифатиле панегиричната форма за да ги прослават достигнувањата на руските цареви и царици.
Педесет и прва војводинска дивизија

Педесет и првата војводинска дивизија ― дивизија на НОВЈ која била создадена на 31 октомври 1944 година во Нови Сад од Седмата, Осмата и Дванаесеттата војводинска бригада. Во нејзиниот состав биле вклучени и Четиринаесеттата војводинска (словачка) бригада, од 11 ноември и Артилериската бригада од 12 ноември 1944 година. На почетокот имала околу 5.000 борци.
1 Борбениот пат на 51. дивизија
Веднаш по создавањето, дивизијата, заедно со единиците на Црвената армија, била вклучена во операцијата за притискање кон Дунав во областа Батина и во близина на Апатин. Во тешките борби за мостовите кај Батина и Апатин, од 11 до 23 ноември 1944 година. Во 2008 година, дивизијата успешно соработувала со единиците на Црвената армија на многу тежок терен изложен на германски артилериски и митралески оган и значително придонела за поразот на Германците на мостовите. Во овие битки претрпела загуби од 271 убиен и 850 ранети.
Потоа учествувала во ослободувањето на Барања и избила на југословенско-унгарската граница. На 1 декември 1944 година од Врховниот штаб на НОВ и ПОЈ била пофалена за храброста на борците и водачите и упорноста во ослободувањето на Барања. Победата во оваа операција ја одбележала командата на Црвената армија со салва од 20 артилериски водови од 224 пиштоли, а како признание за нејзините напори и успеси, Педесет и првата дивизија ја добила почесната титула „Дунавска“.
Од 1 јануари 1945 г., дивизијата била дел од новосоздадената Трета југословенска армија. Нејзините единици се во близина на Барч 18/19. Во јануари се префрлиле на десниот брег на Драва, до Виробитичкиот мост, кој го држеле Шестиот и Десеттиот корпус на НОВЈ и зазеле положби кај Подравска Слатина, каде во соработка со Шеснаесеттата војводинска дивизија, жестоко се борела против германските и усташките сили на домашната стража.
Под притисок на силните германски сили во операцијата Вукодлак, војводинската дивизија, вклучително и Педесет и првата, на 8/9 февруари 1945 година, тие се повлекле на северниот брег на Драва и добиле задача да го бранат фронтот на Драва. Во германската операција Пролетно будење (Фрулингзервахен) во март 1945 година, дивизијата учествувала во ликвидацијата на германскиот бранење на мостот кај Болман. Во завршните операции на Југословенската армија за конечно ослободување на Југославија, дивизијата се истакнала во битките за ослободување на Осиек на 14 април; Ѓурѓевац, 2 мај ; Копривница, 5 мај; Птуј, 9 мај; а особено во опкружувањето и уништувањето на германско-четничката група кај Дравоград од 12 до 15 од мај кој се обидел да се пробие до Клагенфурт.
2 Книжевност
**''Воена енциклопедија'' (книга деветта). Белград, 1975 г. година.
Плашт (геологија)

Плашт или мантија — слојот во едно планетарно тело сместен над јадрото и под кората. Сочинет е од карпи или мразови, и најчесто претставува најголемиот и најмасивен слој на телото. Плаштовите се својствени за планетарните тела кои претрпеле раслојување по густина. Плаштови имаат сите земјовидни планети (вклучувајќи ја Земјата), разни астероиди и некои планетарни месечини.
1 Земјин плашт
Земјиниот плашт е слојот од силикатна карпа помеѓу кората и надворешното јадро. Има маса од 4,01 × 10<sup>24</sup> кг, што сочинува 67 % од масата на Земјата. Дебел е 2.900 км и зазема 84 % од зафатнината на Земјата. Претежно е цврст, но во геолошки временски рамки има поведение на вискозна течност. Делумното топење на плаштот во средноокеанските гребени создава океанска кора, а делумното топење на плаштот во зоните на подвлекување дава континентална кора.
2 Други планетарни плаштови
Меркур има силикатен плашт дебел 490 км, што сочинува само 28 % од неговата маса. Венериниот силикатен плашт е дебел околу 2.800 км со удел од 70 % од масата. Марсовиот силикатен плашт е дебел 1.600 км, што е ~74–88 % од неговата маса и може да е претставен од хасигнитските метеорити.
3 Месечини со плаштови
Јупитеровите месечини Ија, Европа и Ганимед имаат силикатни плаштови; плаштот на Ија (дебел ~1.100 км) е покриен со вулканска кора, Ганимедовиот (дебел ~1.315 км) е покриен со мраз дебел ~835 км, а Европиниот (дебел ~1.165 км) има ~85 км мраз, а можеби и течна вода.
Силикатниот плашт на Земјината месечина е дебел околу 1.300–1.400 км и претстаува извод на месечеви базалти. Месечевиот плашт е соголен во Јужнополово-Ејткеновата Котлина или котлината на Морето на Кризите. Овој плашт има сеизмички прекин на длабочина од ~500 км, најверојатно предизвикан од промената на составот.
Титан и Тритон имаат плаштови сочинети од мраз или други цврсти испарливи супстанции.
4 Астероиди со плаштови
Некои од најголемите астероиди имаат плаштови; на пример, Веста има силикатен плашт со сличен состав на диогенитските метеорити.
5 Поврзано
* Земјин плашт
Разбранувано море кај Етрета

''Разбранувано море кај Етрета'' ― уметничка слика од 1883 година на еден од основачите на францускиот импресионизам, Клод Моне. Сликата сега е зачувана во Музејот на ликовни уметности во Лион.
Сликата прикажува разбранувано море во зимски ден. Спилата во позадина е во Етрета, (Приморска Сена); Моне често престојувал во областа во текот на зимата 1864-1865 година и напишал: „Го поминувам времето на отворено на карпите кога времето е лошо [...] и секако работам цело време“. Моне ја составил сликата во февруари 1883 година од прозорецот на неговиот хотел. Последователно, сликата ја купил парискиот препродавач Пол Диран-Руел, а потоа станал сопственост на Музејот на ликовни уметности во Лион во 1902 година. Музејот бил претходник во собирањето на импресионистички слики од почетокот на 20 век.
Сликата е составена од четири главни елементи, секој насликан на различен начин. Средишниот дел е навлезен од бисерно бели високи бранови насликани во облици на запирки. Во преден план, мала плажа на која лево има стари чамци полни со слама, и двајца рибари со нивните чамци во лоша состојба кои се насукале на брегот. Лево, во позадина, се гледа карпата кај Етрета, а карпестите слоеви се евоцирани со хоризонтални линии на четка. Конечно, на горниот дел од сликата е прикажано небото, насликано на начин што изразува завеса од дожд.
Тераса во Сент Адрес

''Тераса во Сент Адрес'' — масло на платно од Клод Моне насликано во 1867 година. Сликата е изведена за време на владеењето на Наполеон III за време на Второто Царство. Во тоа време, на многу авангардни сликари не биле прифатени во Салонот. Тогаш, Моне ќе застане на чело на група сликари наречена ''Анонимно друштво на сликари, вајари и гравери''.
1 Композиција
Четири лица се претставени во еден предел, две стојат и две седат во преден план на свиткани столчиња. Двете лица кои седат се таткото на Моне и Жана Лекадр, неговата тетка, скриена под сонцобран. Композицијата е испрекината со хоризонтални линии (работ на терасата и хоризонтот), вертикални линии (двете знамиња, луѓето во близина на балустрадата) и коси линии (ориентацијата на столиците). Овие линии на сила даваат рамнотежа, речиси симетрија на целиот состав. Кадрирањето е широко, ликовите се впишани во нивната околина. Погледот е одозгора на ликовите, како да се набљудувани од прозорец. Во позадина, чамци пловат по водата, во правец на Авр.
2 Боја и светлина
Контурите на облиците се прилично јасни, освен лицата на ликовите кои тешко се препознаваат. Моне избира реалистични бои. Доминантна на преден план е зелената од вегетацијата со светли тонови. Доминантна на позадината е загасито сина/сивкаста со придушени тонови кои се наоѓаат на небото и морето.