АТП Ротердам

АТП Ротердам познат уште и како Отворено тениско првенство на Ротердам или АБН АМРО Опен е тениски турнир во машка конкуренција кој се одржува во Ротердам, Холандија. Турнирот се игра во арената Rotterdam Ahoy, обично во втората половина на февруари и моментално претставува еден од турнирите од АТП серијата 500. Првото издание било во 1972 година.
1 Историја
Првото издание на АТП турнирот во Ротердам е одржано во 1972 година, а победник бил американецот Артур Еш. Следната година турнирот не бил одигран бидејќи терминт за одржување бил префрлен во месец март. Првобитно турнирот бил дел од серијата World Championship Tennis, а во 1978 година станал член на серијата Grand Prix. Од 1990 година е дел од АТП турнејата.
Финалето во 1984 година меѓу Иван Лендл и Џими Конорс прекинато е во вториот сет при резултат 6–0, 1–0 за Лендл поради дојава за поставена бомба; мечот никогаш не бил доигран бидејќи Лендл не бил подготвен да продолжи да игра.
Од 2004 година, директор на турнирот е Ричард Крајчек, поранешниот холандски тенисер и освојувач на Вимблдон во 1996 година.
Во 2012 година, турнирот забележал рекордна посетеност од 115.894 гледачи.
2 Победници
2.1 Поединечно
Година, Победник, Финалист, Score
↓ WCT турнири ↓
1972, Артур Еш, Том Окер, 3–6, 6–2, 6–1
1973, ''Не се одржал''
1974, Том Окер, Том Горман, 3–6, 7–6<sup>(7–2)</sup>, 6–1
1975, Артур Еш (2), Том Окер, 3–6, 6–2, 6–4
1976, Артур Еш (3), Роберт Луц, 6–3, 6–3
1977, Дик Стоктон, Илие Настасе, 2–6, 6–3, 6–3
↓ Grand Prix турнири ↓
1978, Џими Конорс, Раул Рамирес, 7–5, 7–5
1979, Бјорн Борг, Џон МекИнро, 6–4, 6–2
1980, Хајнц Гинтхарт, Џени Мајер, 6–2, 6–4
1981, Џими Конорс (2), Џини Мајер, 6–1, 2–6, 6–2
1982, Гиљермо Виљас, Џими Конорс, 0–6, 6–2, 6–4
1983, Џини Мајер, Гиљермо Виљас, 6–1, 7–6
1984, Нема победник, Иван Лендл и Џими Конорс, 6–0, 1–0Финалето било откажано
1985, Милослав Мечирж, Јакоб Хласек, 6–1, 6–2
1986, Јоаким Нистрем, Андрес Џарид, 6–0, 6–3
1987, Стефан Едберг, Џон МекИнро, 3–6, 6–3, 6–1
1988, Стефан Едберг (2), Милослав Мечирж, 7–6, 6–2
1989, Јакоб Хласек, Андерс Џарид, 6–1, 7–5
↓ АТП серија 250 ↓
1990, Бред Гилберт, Јонас Свенсон, 6–1, 6–3
1991, Омар Кампорезе, Иван Лендл, 3–6, 7–6<sup>(7–4)</sup>, 7–6<sup>(7–4)</sup>
1992, Борис Бекер, Александер Волков, 7–6<sup>(11–9)</sup>, 4–6, 6–2
1993, Андерс Џарид, Карел Новачек, 6–3, 7–5
1994, Михаел Штих, Вејн Фереира, 4–6, 6–3, 6–0
1995, Ричард Крајчек, Паул Хархуис, 7–6<sup>(7–5)</sup>, 6–4
1996, Горан Иванишевиќ, Евгени Кафелников, 6–4, 3–6, 6–3
1997, Ричард Крајчек (2), Даниел Вацек, 7–6<sup>(7–4)</sup>, 7–6<sup>(7–5)</sup>
1998, Јан Симеринк, Томас Јохансон, 7–6<sup>(7–2)</sup>, 6–2
↓ АТП серија 500 ↓
1999, Евгени Кафелников, Тим Хенман, 6–2, 7–6<sup>(7–3)</sup>
2000, Седрик Пиолин, Тим Хенман, 6–7<sup>(3–7)</sup>, 6–4, 7–6<sup>(7–4)</sup>
2001, Никола Ескуде, Роџер Федерер, 7–5, 3–6, 7–6<sup>(7–5)</sup>
2002, Никола Ескуде (2), Тим Хенман, 3–6, 7–6<sup>(9–7)</sup>, 6–4
2003, Макс Мирни, Рамон Слуитер, 7–6<sup>(7–3)</sup>, 6–4
2004, Лејтон Хјуит, Хуан Карлос Фереро, 6–7<sup>(1–7)</sup>, 7–5, 6–4
2005, Роџер Федерер, Иван Љубичиќ, 5–7, 7–5, 7–6<sup>(7–5)</sup>
2006, Радек Штепанек, Кристоф Рохус, 6–0, 6–3
2007, Михаил Јужни, Иван Љубичиќ, 6–2, 6–4
2008, Микаел Лодра, Робин Седерлинг, 6–7<sup>(3–7)</sup>, 6–3, 7–6<sup>(7–4)</sup>
2009, Енди Мари, Рафаел Надал, 6–3, 4–6, 6–0
2010, Робин Седерлинг, Михаил Јужни, 6–4, 2–0, предадено
2011, Робин Седерлинг (2), Жо-Вилфрид Цонга, 6–3, 3–6, 6–3
2012, Роџер Федерер (2), Хуан Мартин дел Потро, 6–1, 6–4
2013, Хуан Мартин дел Потро, Жилиен Бенето, 7–6<sup>(7–2)</sup>, 6–3
2014, Томаш Бердих, Марин Чилиќ, 6–4, 6–2
2015, Стен Вавринка, Томаш Бердих, 4–6, 6–3, 6–4
2016, Мартин Клижан, Гаел Монфис, 6–7<sup>(1–7)</sup>, 6–3, 6–1
2017, Жо-Вилфрид Цонга, Давид Гофан, 4–6, 6–4, 6–1
2018, Роџер Федерер (3), Григор Димитров, 6–2, 6–2
2019, Гаел Монфис, Стен Вавринка, 6–3, 1–6, 6–2
2020, Гаел Монфис (2), Феликс Оже-Алијасим, 6–2, 6–4
2021, Андреј Рубљов, Мартон Фучович, 7–6<sup>(7–4)</sup>, 6–4
2022, Феликс Оже-Алијасим, Стефанос Циципас, 6–4, 6–2
2023, Данил Медведев, Јаник Синер, 5–7, 6–2, 6–2
2024, Јаник Синер, Алекс де Минор, 7–5, 6–4
2025, Карлос Алкарас, Алекс де Минор, 6–4, 3–6, 6-2