procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гратче (езеро)

Гратче или Кочанско Езеро (месно познато како Браната) — вештачко езеро сместено во подножјето на Осоговските Планини, на местото на некогашното село Долно Гратче, оддалечено околу 6 км северно од Кочани. Езерото има издолжен облик во правец север-југ и е со вкупна површина од 0,19 км<sup>2</sup>.
Езерото било изградено на местото на коешто Мала и Велика Река ја образуваат Кочанска Река во 1959 година, со цел водоснабдување на градот Кочани и во помала мера за наводнување на Кочанското Поле.
1 Географија
Гратче било создадено на местото на коешто Мала и Велика Река ја образуваат Кочанска Река, каде што во минатото се наоѓало селото Горно Гратче, на надморска височина од 467 м. Езерото е долго 1,2 км, а широко е 0,2 км и има должина на бреговата линија од околу 3,5 км. Неговата површина изнесува 0,19 км<sup>2</sup>, а најголемата длабочина е 29 м.
2 Брана и капацитет
Браната е изградена на Кочанска Река во 1959 година и претстсавува армиранобетонска брана со височина од 29 м, должина на круната од 145 м, ширина на мостот од 0,8 м и ширина на основата од 6 м. Со атмосферските врнежи, езерото годишно во просек добива вода од околу 383.000 м<sup>3</sup>. Браната има целокупна зафатнина од околу 2.250.000 м<sup>3</sup>, а водата се користи за наводнување и индустриски цели.<ref>На мостот на браната е поставена спомен-плоча во чест на изградбата на браната.
3 Туризам
Езерото Гратче има и туристичко-рекреативен карактер, со градот Кочани е поврзано по асфалтен пат, а на неговиот брег има неколку објекти со угостителски карактер и хотел. На северната страна на езерото, на самиот спој на Мала и Велика Река се наоѓа археолошкото наоѓалиште Долно Градиште. Околу езерото постојат планинарски пешачки патеки коишто овозможуваат да се заобиколи, а на оддалеченост од околу 1 км по течението на Велика Река се наоѓа Гратчевскиот Водопад којшто настанал со изградба на помошна брана на тоа место. Во повисоките делови од планината има видиковец, а од езерото има патека и до споменикот „Мактеон“.
4 Галерија
5 Поврзано
* Долно Гратче
* Долно Градиште
* Мала Река
* Велика Река
* Кочанска Река
* Гратчевски Водопад
Христијански крст

Христијанскиот крст е најпознатиот и најраспространетиот религиозен симбол на христијанството. Како основа за употреба на овој симбол во христијанството се зема фактот што Исус Христос бил распнат на крст. Постојат повеќе видови на крстови, а меѓу најпознатите се Андреиниот крст, кој ја има формата на буквата Х бидејќи според преданието Апостол Андреја бил распнат на таков вид на крст. Исто така постои итн. „обратен“ и истиот е познат ѝ како Петров крст бидејќи според преданието Апостол Петар бил распнат со главата надолу како што и тој самиот побарал.
Како христијански симбол, крстот се наоѓа во христијанските храмови, цркви, манастири, на предметите кои се користат при богослужба. Со крст се обележуваат и гробовите на христијаните. Според христијанството, вертикалната линија на крстот го симболизира божеството, а хоризонталната човештвото. Крстот е директно поврзан и со мачењето и распнувањето на Исус Христос. Разпнувањето на крст е било распространето средство на казнување во древнот Рим. Иако тогаш крстот означувал симбол на смртта, во христијанството означува симбол на животот.
1 Историја
Во текот на првите два века на христијанството, крстот бил голема реткост во христијанската иконографија. Раните христијани како свој симбол на верата го употребувале Ихтисот односно Риба. Крстот во тоа време најмногу се користел како знак односно метод за погубување. Христовиот монограм познат ѝ како ''лабарум'' бил користен од страна на Константин I Велики во 4 век како свој симбол, и како таков зел голем замав како симбол во раното христијанство. Но ова не значи дека крстот не бил во употреба. Според некои учени, тој бил во употреба уште во 2 век, но во помала мера.
Денеска, во христијанството крстот претставува најсвет знак и симбол. Сите христијански богослужби се извршуваат со христијанскиот крст како: Крштението, Миропомазанието, Евхаристијата. Во денешнината тој е најрапространет симбол на верата. Според христијанската митологија, од крстот најмногу се плашат демоните.
2 Видови крстови
* Андреин крст - крст на Апостол Андреја
* Петров крст - крст на Апостол Петар
* Ѓорѓиев крст - симбол на Свети Ѓорѓи
* Анк
* Патријархален крст
* Баскиски крст
* Кантерберски крст
* Келтски крст
* Коптски крст
* Руски православен крст
* Лоренски крст
* Малтешки крст
* Лангдокски крст
* Папски крст
* Грчки крст
* Темпларски крст
* Ерусалимски крст
* Византиски крст
* Кукест крст
3 Поврзано
* Крст
* Милениумски крст
* Христијанска симболика
* Меморијален крст
* Ихтис
Жирона (покраина)

Жирона (|Girona) или Херона (|Girona) е покраина во североисточна Шпанија, во северниот дел од автономната заедница Каталонија.
Покраината има 731.864 жители (2008). Главен град е Жирона (94.484 жители). Оваа покраина има 221 општини. Дел од неа е и општината Љивија, која е енклава одвоена од остатокот на Шпанија и обиколена со француска територија.
Мика Кларк

''Мика Кларк'' (англиски: ''Micah Clarke'') е историско-авантуристички роман напишан од Артур Конан Дојл. Романот се заснова на Бунтот од Монмут од 1685 година во Англија.
1 Главни ликови
* Мика Кларк
* Бубен Локарби
* Десимус Саксон
* Сер Гервас Џером
2 Историски личности присутни во книгата
* Џејмс II
* Џејмс Скот
* Лорд Греј од Варк
* Аркибалд Кембел
* Џон Черчил
Арагонска Круна

Арагонската Круна била перманентна унија на повеќе титули и држави во рацете на Кралот од Арагон.
На врвот на нејзината моќ во 14 век и 15 век, Арагонската Круна била таласократија што контролирала голем дел од денешна источна Шпанија, југозападна Франција, како и неколку големи острови и делови од брегот низ Средоземното Море, проширувајќи сè до Грција. Земјите кои ја сочинувале круната не биле обединети политички освен на ниво на кралот. Во современа смисла, таа функционирала повеќе како конфедерација, а не како единствена држава. Во оваа смисла, пошироката Арагонска Круна не смее да се поистоветува со еден од нејзините составни делови, Кралството Арагон, според кој го добила името.
Во 1479 година, нова династичка унија ја споила Арагонската Круна со Кралството Кастиља, создавајќи го она што ќе стане Кралство Шпанија. Титулите компоненти на Арагонската Круна како наследни титули на шшанскиот крал се користеле до 1716 година, кога биле укинати со декретите Нуева Планта, како последица на поразот на претпочитаниот кандидат за наследник на претходните компоненти за Арагонската Круна во текот на Војната за шпанското наследство.
1 Поврзано
* Кралство Арагон
* Шпанија
Сантај

Сантај (кин. 三台县) е околија во градот Мјенјанг, во покраината Сечуан, Кина.
Зафаќа површина од 2.660 км² и населен е со густина од 553 жит/км². Населението брои 1.470.000 жители.
1 Познати личности
* Љанг Гуангље — генерал, поранешен министер за одбрана на НР Кина и Началник на Генералштабот на кинеската армија (2002-2007).
Тајна вечера

Во христијанските Евангелија, Тајна вечера (исто така позната и како ''Мистична вечера'' или ''Последната вечера'') — последниот оброк на Исус Христос кој тој го поделил заедно со Дванаесетте апостоли пред неговото предавање од страна на Јуда Искариот и неговата смрт. Тајната вечера е насликана на една од најпознатите слики на Леонардо да Винчи.
Според она што Апостол Павле го раскажал во Првото послание кон Коринќаните во 11:23-26, во текот на Тајната вечера, во која се јадело леб и вино. На собирот, Исус најавил дека ќе биде издаден од еден од неговите ученици, по што ќе биде погубен. По ова, тој го зел лебот во раката говорејќи::
Земете, јадете, ова е Моето тело, кое се крши за вас. Правете го ова за Мој спомен''!
Земајќи ја чашата рекол: „Ова е чаша на Новиот завет во Мојата крв. Правете го ова, секојпат кога пиете, за Мој спомен!”
По вечерата, Исус заедно со неговите ученици отишле во Гетсиманската градина за да се молат.
Според митологијата на христијаните, садот од кој се пиело виното се поврзува со Светиот грал.
Според преданието, Тајната вечера се одржала во објектот кој денес е познат како Сионска горница, кој се наоѓа само на неколку метри од ѕидините на Стариот град во Ерусалим.
1 Тајната вечера како мотив во уметноста
* „Тајната вечера“ — песна на американскиот поет Чарлс Рајт (''Charles Wright'').* „Тајната вечера“ — фреска на Леонардо да Винчи од 1494-1498 година.
* „Тајната вечера“ — слика на Тинторето од 1592–1594 година.
2 Галерија
Химна на Народноослободителната армија на Кина

Воената химна на Народноослободителна армија (, , ) е родољубива песна од НР Кина, со поранешен наслов „Марш на VIII армија“ (, , ), една од шесте песни на Хорот на Осмата армија (, , ). Текстописец на сите песни е Гунг Му, а нивни композитор е Џенг Личенг.
Песната се нарекувала и „Марш на Народноослободителна армија“ (, , ) за време на втората Кинеска граѓанска војна. Во 1951 Генералната политичка служба менува делови од текстот, а во 1965 ја преименува песната во „Марш на кинеската Народноослободителна армија“ (, , ).
На 25 јули, 1988, Централниот воен комитет донел одлука песната да стане химна на Народноослободителна армија на Кина.
1 Стихови
Упростено, Традиционално, Пинјин, Македонски превод
Бокс со голи тупаници

Боксот со голи тупаници е изворниот облик на бокс, во блиско сродство со античките боречки спортови. Во овој спорт двајцата противници се пресметуваат без боксерски ракавици или какво било средство а омекнување на ударите.
Разликата помеѓу уличната борба и боксот без ракавици е во тоа што тој има правила, како да речеме забрана за удирање на паднат противник, за разлика од пресметките од типот „гради в гради“.
1 Историја
Во англиската традиција (каде спортот е наречен ''bare-knuckle boxing''), за прв шампион се смета Џејмс Фиг кој ја освоил титулата во 1719 г. и ја сочувал сè додека не се повлекол од боксот заради возраст во 1730. Други познати шампиони биле Џек Бротон, Даниел Мендоса, Џем Белчер, Хен Парс, Џон Гали, Том Криб, Том Спринг, Џем Вард, Џејмс Берк, Вилијам 'Бендиго' Томпсон, Бен Конт, Том Сејерс и Џем Мејс.
Најдолгиот меч со голи тупаници се случил во Мелбурн, Австралија, на 19 октомври 1856. Џејмс Кели и Џек Смит боксувале цели 6 часа и 15 минути.
Џем Мејс, шампион на Англија, и Џо Кобурн, поранешен американски шампион, одбоксирале меч во Њу Орлеанс во 1870 г. Овој меч бил најавуван како „меч на векот“, но борбата траела 3 часа и 48 минути и за тоа време обајцата противници не успеале да зададат ниту еден удар.
Мејс го држи рекордот за најдолга боречка кариера (од каков било вид) во историјата, со 35 години стаж во рингот.
Само еден боксер во историјата добил витештво. Единственото витештво е доделено на Сер Ден Донели, шампион на Ирска околу 1815 г.
2 Познати боксери со голи тупаници
* Џем Белчер
* Сајмон Byrne
* Бен Конт
* Џејмс Корбет
* Том Криб
* Патрик Доерти
* Џејмс Фиг
* Џем Мејс
* Лени Меклин (нарекуван „Најцрвстиот човек во Британија“)
* Мајкл Гордон Питерсен, попознат како Чарлс Бронсон (опишан како „најлошиот затвореник во Британија“)
* Џони Којл
* Едвард Танкл
* Даниел Мендоса
* Том Молино
* Џон „Стар Чад“ Мориси (ја земал титулата од Саливан)
* Мики Онил
* Том Сејерс
* Рој Шо
* Џем Смит
* Џон Саливан (прв шампион во тешка категорија)
* Вилијам 'Бендиго' Томпсон
* Бартли Горман
* Карлос Санчес (четирикратен шампион)
* Џон Џексон, кој го победил Мендоса
* Џем Ворд
* Вилијам Пери „Типтонскиот шибач“
3 Поврзано
* Список на боксери со голи тупаници
* „Боречки клуб“
* „Снеч“
4 Наводи
* Глава 4 и 5 (ISBN 978-1-903582-67-1) од Eamon Dillon, издадено ноември 2006, Merlin Publishing
Христово Рождество

Празнувањето на Раѓањето Христово се појавило уште во почетокот на христијанството, најверојатно во апостолскиот период. Апостолските правила одредуваат ден за празнување на Раѓањето Христово (25 декември), покажувајќи ја смислата на тој празник за Црквата: „''Внимавајте браќа, првиот празник меѓу празниците е Рождеството Христово''.“
Времето кое му претходело на Рождеството Христово било исполнето со длабоко чувство за едно безгранично зло. Во секој момент се чувствувала несигурноста на тоа време. Светот пред Христовото раѓање наликувал на добро изорана нива, подготвена да го прими семето на вечниот живот - начелото на идниот век.
Според Лука и Матеј, Исус е роден во Витлеем. Неговата родена мајка е Марија, по јавувањето на Светиот Дух. Според евангелието на Лука, Архангел Гаврил ја посетил Марија за да и пренесе дека таа е избраницата од Бог да го роди Синот Божји (Лука 1:26–38). Според Лука, наредбата на Октавијан Август ги натерала Марија и Јосиф на го напуштат Витлеем и да се префрлат во Назарет во куќата на предоците на Јосиф, во кој спаѓа и царот Давид.
По раѓањето на Исус, Матеј пишува за мудрите владетели кои му донеле дарови на Исус, кои пак ја пратиле ѕвездата за која верувале дека е знак дека се родил кралот на евреите (Матеј 2:1–12). Исус своето детство го поминал во Назарет, Галилеја. Исус престојувал и во Египет, по наредбата на Ирод Велики за колење на невините деца, плашејќи се и самиот тој од ѕвездата која ја видол. Според Матеј, тој и неговото семејство во Египет останал сè до смртта на Ирод Велики, по кое тие отишле во Назарет (Матеј 2:1–12).
Лука е единствениот кој зборува околу настанот кога Исусовите родители го нашле својот син во храмот, за кој сметале дека се изгубил. Тое е и единствениот случај од евангелието во кој се опишува животот на Исус помеѓу раѓањето и крстењето.(Лука 2:41–52). По евангелието на Марко, Исус бил нарекуван дрводелец. Според тоа, се смета дека Исус во своите триесет години бил столар, занает кој го водил со својот татко Јосиф (Марко 6:3, Матеј 13:55).
1 Поврзано
* Божиќ
* Бадник
Небесно Царство

Царство Небесно (грчки: Βασιλεία τῶν Ουρανῶν Basileia tōn Ouranōn ) и Царство Божјо (грчки: Βασιλεία τοῦ Θεοῦ Basileia tou Theou) е основниот концепт на трите Аврамски религии, јудаизмот, христијанството и исламот.
Според Исус, Небесното царство се наоѓа во самиот човек и до него ќе се приближи преку својот разум, а кој не го прима Божјото Царство како мало дете, нема да влезе во него
Фразата се јавува во Евангелието според евреите и во Новиот завет над 100 пати, но не во целост во хебрејската Библија и само еднаш во апокрифот на Соломон во неговата Книга на мудрост (10:10) и се дефинира речиси целосно со парабола.
Ѕенг Љенсунг

Ѕенг Љенсунг (1917-1999 (кин. 曾联松, пинјин: ''Zēng Liánsōng'') е авторот на знамето на НР Кина. Родум бил од Џујан, во покраината Џеџанг.
Во 1936 Ѕенг се запишал на економскиот факултет при Националниот централен универзитет (преименуван во Нанџиншки универзитет во 1949). За време на Втората кинеско-јапонска војна учествувал во борбата против јапонските окупатори. Членувал и во постојаниот комитет на Народното политичко советодавно собрание на Кина (НПСС) во Шангај.
Клинеста коска

Кај човекот, клинестата коска (односно os sphenoidale) е непарна коска во средишниот дел од черепната основа која учествува во ограничување на предната и средната черепна јама. На клинестата коска се разликува тело (''corpus''), мали крила (''ala minor''), големи крила (''ala major''), крилести израстоци (''processus pterydoideus''). Телото наликува на коцка, неговата горна страна наликува на турско седло (''sella turcica''), а на средината се наоѓа хипофизна јама каде што лежи хипофизата. Хипофизата е жлезда. Долната страна од телото учествува во градбата на покривот од носната празнина. Предната страна се зглобува со ситестата коска, а задната страна со тилната коска. Во внатрешноста од телото се наоѓа шуплина (''sinus sphemiodalis''). Малото крило учествува во градбата на предната челна јама. И тоа со долната страна во градбата на покривот од орбитата во корените на малите крила од двете страни се наоѓа оптички канал за премин на оптичкичко нервно ткиво или големото крило тргнува од телото на коската со три корени кои меѓусебе ограничуваат два отвори за премин на горновиличниот нерв. Внатрешната страна учествува во градбата на средната черепна јама. Крилестиот израсток е насочен надолу и учествува во ограничување на носната празнина.
Архосауроморфи

Архосауроморфите (''од грчки'': "владеечки гуштерски форми") е инфракласа на диапсидни влекачи кои се појавиле за време на доцен Перм и станале почести за време на тријас. Во оваа инфракласа се вклучени редовите ''Rhynchosauria'', ''Trilophosauridae'', ''Prolacertiformes'', ''Archosauriformes'', и пробно, ''Choristodera''. Иако овие влекачи навидум се различни по својот изглед (едно време тие беа сместувани во различни поткласи - трилофосаурите биле сметани за еуриапсиди, додека ринхосаурите за лепидосаури и биле вклучувани во ист ред со туатарата), тие се обединети со неколку мали скелетни и черепни детали кои укажуваат на тоа дека тие образуваат клад кој настанал од еден заеднички предок.
Од петте таксони спомнати погоре, првите три изумреле за време на или пред тријаско-јурското изумирање. Хористодерите продолжиле да опстануваат како мала група сè до Миоцен, а архосауровидните биле важен фактор во раната тријаска животна средина, пред од нив да се развијат уште поуспешните архосаури.
1 Систематика
* Поткласа Diapsida
** Инфракласа ARCHOSAUROMORPHA
*** Фамилија Euparkeriidae
*** Фамилија Erythrosuchidae
*** Фамилија Proterochampsidae
*** Фамилија Proterosuchidae
*** Ред Choristodera
*** Ред Prolacertiformes
*** Ред Rhynchosauria
*** Ред Trilophosauria
*** Оддел Archosauria
**** Пододдел Crurotarsi
***** Фамилија Ornithosuchidae
***** Ред Aetosauria
***** Ред Phytosauria
***** Ред Rauisuchia
***** Надред Crocodylomorpha
****** Ред Crocodilia
**** Пододдел Avemetatarsalia
***** Ред Pterosauria
***** Надред Dinosauria
****** Ред Ornithischia
****** Ред Saurischia
Милански едикт

Милански едикт — указ пропишан од страна на римските цареви Лициниј и Константин I Велики, со кој била прогласена верска рамнопрвност во империјата и било ставено крај на прогоните на христијаните кое траело околу три века. Указот бил издаден во Медиолан (денешно Милано).
По абдикацијата на Диоклецијан и Максимијан во [305] година, за нови владетели биле прогласени Галериј и Констанциј I Хлор. Галериј за цезар на источните провинции на империјата го назначил Максимијан Даја, а за цезар на Италија и африканските провинции го назначил Флавиј Валериј Север. За само неколку години, во Римското Царство се појавиле голем број на цезари и августи. За првпат, во 311 година Галериј издал едикт за прекратување на прогоните на христијаните, но по само неколку денови тој починал. На негово место застанал Линциниј и Константин како еден од најголемите поддржувачи на христијанството. Од друга страна пак застанале Максимин деја и Максенциј кои за краток период биле убиени. Така, Лициниј и Константин I Велики се сретнале во градот Медиолан (денешно Милано) каде бил издаден овој едикт.
Андреин крст

Андреин крст или накосен крст (|Crux decussata) — христијански симбол кој го претставува распетието на апостол Андреја. Според преданието, овој христијански крст ја има формата на буквата Х бидејќи апостол Андреја бил распнат на таков вид на крст. Овој крст се користи во хералдиката и вексилологијата, во транспортот како сообраќаен железнички знак.
Овој знак го има на знамето на Шкотска, Обединетото Кралство (како составен дел), Јамајка, Нова Шкотска, Руската воена морнарица итн.
1 Поврзано
* Георгиев крст — симбол на Св. Георги
Аеродром Милано Линате

Аеродромот Милано Линате — еден од двата аеродроми кои го опслужуваат Милано, заедно со аеродромот Малпенза.
Поради близината до Милано, претежно е искористен за домашни одредишта како и кратки меѓународни одредишта, со преку 9,6 милиони патници во 2006 година. Додавката Линате доаѓа од малото село сместено во близина на аеродромот, во регионои на Пешеира Боромео. Правилното име на аеродромот е Аеродром Енрико Форланини, именуван по Италијанскиот пронаоѓач и пионер во аеронаутиката, кој е родум од Милано.
Ихтис

Ихтис (грчки: ἰχθύς - риба) е ранохристијански симбол кој во првобитната црква се користел како акроним за изразот: »''Исус Христос, Божји Син, Спасител''«. Ихтис на грчки значи риба.
1 Значење
Според некои усни преданија, овој симбол бил користен од страна на христијаните во времето на нивните прогони од Римското Царство како знак за нивно распознавање бидејќи грчкиот збот ἰχθύς во себе го содржи изразот Ιησούς Χριστός Θεού υιός σωτήρ:
* ΙΗΣΟΥΣ (Iēsoûs »Исус«)
* ΧΡΙΣΤΟΣ (Christós »Христос - Помазаник«)
* ΘΕΟΥ (Theoû »Божји«)
* ΥΙΟΣ (Hyiós »Син«)
* ΣΩΤΗΡ (Sōtér »Спасител«)
2 Историја
Во историјата сѐ уште не е познато дали христијаните биле први кои се служеле со овој знак за распознавање. Овој симбол се поврзува со Афродита, Атаргатис, Дагон, Ефес, Изида, Делфин, и Пелагија.. Барбара Вокер, во нејзината книга ''The Woman's Dictionary of Symbols and Sacred Objects'', пишува дека ихтисот бил син на морето на божицата Атаргатис и дека се користел како симбол на сексуалноста и плодноста.
Сепак, за првпат овој симбол се појавил како графит во катакомбата на Папа Каликст I во Рим, а подоцна и на христијанските мозаици во христијанските храмови. Рибата се споменува и дала симболичко значење неколкупати во евангелијата. Неколку од Исусовите ученици биле рибари.
Психолошка подготовка на шахистот

Психолошка подготовка на шахистот е шаховска книга, дело на рускиот велемајстор, психолог и теоретичар Николај Крогиус. Книгата е напишана во 1975 година и во неа е извршена анализа на сите елементи од шаховската партија, но не преку стручни совети на таблата, туку со совети од психолошки аспект. Во книгата се дадени одговори на прашања за тоа со колку варијанти може да се сретне шахистот во текот на партијата или што остава впечаток при оценката на конечната позиција. Делото претставува извонреден пример за улогата и значењето на психологијата во шахот. Книгата е напишана на руски јазик.
1 Содржина
Делото е концентрирано пред сè на психологијата во шаховската борба, нервното напрегање за време на партијата коешто претставува работа за размислување не само за психолозите, туку и за самите шахисти. Содржината е исполнета со анализа на извадоци од партии, одиграни меѓу најдобрите шахисти, како и нивната психолошка подготовка за време на клучните моменти од партијата.
Книгата содржи воведен дел, посветен општо за борбата во шаховската партија, по кој авторот во главата насловена „Како се подготвуваат“, го опишува начинот на подготовка на шахистите пред партијата.
Третата и четвртата глава се однесуваат на анализа на партијата и однесувањето на шахистите, пред сè при клучните потези, како и нивната психолошка цврстина во анализа на варијантите.
Петтата глава, која е насловена „Хронометрија“ посветува внимание на можеби најзначајниот фактор кој предизвикува психолошки притисок врз шахистите за време на партијата, а тоа е времето на располагање. Во оваа глава посебно е опишан „цајтнотот“, а авторот понудува и шест чекори за избегнување на незгодната ситуација со „цајтнот“:
# Оставање на време како резерва.
# Воведување во средишницата со контрола.
# Размислување додека противникот е на потег.
# Брза игра во отворањето.
# Метод „упростување“.
# Откажување од средствата за заштита.
Останатите глави во содржината на книгата, главно се однесуваат на анализа на самите противници, како и нивниот однос за време на партијата.
2 Стил на пишување
Како извонреден пример, кој врши анализа на елементите во шахот од едно поразлично гледиште, делото е напишано со употреба на висок стил, кој главно се однесува на поимањето на советите предложени од авторот за време на партијата. Партиите и извадоците се поткрепени со дијаграми на кои се претставени критичните позиции во партиите, но анализата на позицијата отсуствува, бидејќи е заменета со анализа на пристапот и размислувањата на шахистите во дадената позиција. Од големо значење е фактот што во својата анализа, авторот се послужил со размислувањата на најдобрите шахисти во дадена ситуација, кои се одлично разпоредени и овозможуваат полесно сфаќање на суштината.
3 Дополнето издание
Во 1979 година е отпечатено второто издание од книгата. По извршената ревизија од страна на велемајсторот Владимир Антошин, извршени се измени, но пред сè дополнувања.
Долина Шаб

Долината Шаб или Вади Шаб е речна долина, поточно повремено речно корито кое се наоѓа помеѓу главниот град на Оман, Мускат и градот Сур. Оваа долина е во подрачјето на покраината Нијабат Тиви. Оваа долина е најдостапна преку автопатот Курајат-Сур. Оваа долина вклучува елементи на крајбрежен пејзаж и на копнен воден басен. Таму се наоѓаат најмалку седум базени со кристално чиста зелена вода. Еден од базените се наоѓа во пештера.
1 Поврзано
* Оман
* Географија на Оман
Мудреци од исток

Мудреци од исток, библиски магови или светите тројца мудреци — мудреци што дошле да се поклонат на Исус во мигот кога тој се родил. Според Евангелието по Матеј, тие дошле источно од Ерусалим и ја следеле ѕвездата што блескала над Витлеем. Во Ерусалим мудреците биле испратени од страна на царот Ирод, кој сакал да му кажат каде се родил Исус за да може да го убие. Кога го пронашле, му подариле три подароци: темјан, злато и миро (светено масло). По ова, Господ им наредил да не се враќаат во Ерусалим, туку да си одат во нивните земји.
Новиот завет не ги дава имињата на мудреците. Подоцнежните преданија им припишуваат разни варијанти на имињата, со разни тези за нивното потекло. Најзастапени се:
* Мелхиор — учен мудрец од Персија
* Каспар или Гаспар — учен мудрец од Индија
* Валтазар — учен мудрец од Вавилон/Арабија
По смртта на мудреците, нивните мошти биле однесени во Цариград по кое истите биле пронајдени од страна на Света Елена. Во следните векови истите биле пренесени најпрвин во Милано, а подоцна и во Келн каде што се наоѓаат и денес. Мелхиор е заштитник на патниците, а Валтазар заштитник на болните од епилепсија.
1 Во западната традиција
Во западното христијанство, тие се сметаат за светци. Постои традиција дека се сметаат за владетели на краиштата од каде што доаѓаат, и се нарекуваат „Свети три крала“ или „Свети магови“.
2 Мудреците од исток како мотив во уметноста
* „Наместо заклучок“ (српски: ''Уместо закључка'') — расказ на српскиот писател Радослав Петковиќ од 1998 година.
3 Галерија
Јоучао

Јоучао е изумителот на куќата и градежништвото според древната кинеска митологија. Се смета за еден од Тројцата возвишени кои владееле во дамнешно време.
Легендата вели дека бил втор владетел на Кина и дека со неа управувал 110.000 години.
Премиер на Народна Република Кина

Премиер на Државниот совет или само Премиер (国务院总理, пинјин: guówùyuàn zŏnglĭ, мак. „Гуовујуен цунгли“) — државник кој стои на чело на Државниот совет („Централната народна влада“ по 1954), и е шеф на владата на Народна Република Кина. Сè до 1954 функцијата првично се нарекувала Премиер на Владиниот управен совет. Премиерот добива формално одобрение од Националното народно собрание по номинација од претседателот. Во практика и премиерот и претседателот се избираат со однапред решени божемни избори кои се одржуваат еднаш на пет години. Премиерот членува во моќниот Постојан комитет на Политбирото на Комунистичката партија на Кина за да го означи важниот статус на ова тело.
1 Надлежност
Премиерот е одговорен за организирање на и раководење со управните бирократски органи во земјата. Тука спаѓа надгледување на разните министерства, служби, комисии статутарни агенции. Премиерот нема власт врз армијата, туку стои на чело на Националниот комитет за одбранбена мобилизација. Во последниве години се забележува поделба на одговорностите помеѓу премиерот и претседателот (кој всушност е Генерален секретар на партијата) каде премиерот е одговорен за поединостите во имплементацијата на владината политика, додека претседателот (генералниот секретар) има задача да собира политичка поддршка која е потребна за донесување на одлуки.
Премиерот е помаган од четири вицепремиери, започнувајќи со реформата на Денг Сјаопинг во 1983 г.
2 Поврзано
* Список на премиери на Кина
* Вицепремиер на Народна Република Кина
* Претседател на Народна Република Кина
* Врховен водач
* Политичко рангирање во Народна Република Кина
3 Наводи
* — Семрежна енциклопедија
Алфа и Омега

Алфа и Омега (ΑΩ, Αω, αω) — духовен поим кој доаѓа изразот „''Јас сум Алфа и Омега, почеток и крај – вели Господ, Кој е, Кој беше, и Кој иде, Седржителот.''“ (коински грчки: ''τὸ Α καὶ τὸ Ω''), од Откровението на Апостол Јован (стихови 1,8, 21,6, и 22,13). Своето значење се најде во фактот дека алфа (Α) и омега (Ω), односно прва и последена букви на класичната (јонска) грчка азбука. Терминот Алфа и Омега во сооднос често се користат како христијански симбол.
Овој симбол е напишан во Апокалипса, кога многумина веруваат дека Христос, како и Отецот, е „Првиот и Последниот“ (II, 8); „Алфа и Омега, Првиот и последниот, почетокот и на крајот“ (сп., XXII, 13; i, 8). Климент Александриски, Тертулијан и други учени од времето на раното христијанство ја поддржуваат тезата околу христијанскиот израз на оваа фраза, односно дека сè започнува со Господ и сè завршува со Господ. Оваа фраза е толкувано од многу христијани како вечното постоење на Исус (односно второто лице на Троицата), и дека ќе постои вечно.
Хабсбурговци

Хабсбург (множина: Хабсбурзи, Хабсбурговци; придавка: хабсбуршки) — една од владателските куќи (династии) во Европа: Хабсбурговците владееле со Австрија (како војводи од 1282-1453 г., надвојводи 1452-1804 г. и цареви 1804-1918 г.), биле кралеви на Шпанија (1516-1700 г.) и цареви на Светото Римско Царство повеќе векови до 1806 година.
Нивното име потекнува од швајцарскиот дворец Habichtsburg (“Јастребов дворец“), седиште на семејството во 12. и 13. век во местото Хабсбург. Тргнувајќи од југоисточна Германија, семесјтвото го проширило своето влијание и имотите до источните краеви на Светото Римско Царство, што приближно одговара на денешна Австрија (1278-1382). По само две-три генерации, Хабсбурговците успеале да доспеат на царскиот престол, кој со кратки прекини ќе го држат со векови (1273-1291, 1298-1308, 1438-1740. и 1745-1806).
По абдицирањето на царот Карло V, кој воедно бил и кралот Карло I Шпански (1516-1556), династијата се поделила на австриски и шпански Хабсбурговци.
Шпанските Хабсбурговци изумреле во 1700 година, што предизвикало војна за шпанското наследство, додека австриските Хабсбурговци изумреле во 1740 година, што од своја страна предизвикало војна за австриското наследство. Како една од причините за нивното исчезнување обично се наведуваат големиот број бракови меѓу членовите на самото семејство, иако вакви врски имало малку во австриската лоза. Малите сипаници, кои ги убивале младите потомци, се истакнуваат како вистинската причина. Сепак, наследничката на последниот австриски Хабсбурговец, Марија Терезија, се омажила за Франц Стефан, војводата од Лорен, па нивните наследници ја продолжиле хабсбуршката традиција во Виена, по династиското име Хабсбург-Лорен.
Светото Римско Царство исчезнало во 1806 г. кога францускиот цар Наполеон I ја реформирал власта во Германија. Знаејќи дека ќе го изгуби звањето Свет римски цар, Франц II се прогласил за наследен цар на Австрија и така станал Франц I.
Царот Франц I Австриски службено го носел овој голем назив: “Ние, Франц Први, со милоста Божја цар на Австрија; крал на Ерусалим, Унгарија, Чешка, Далмација, Хрватска, Славонија, Галиција и Лодомерија; надвојвода на Австрија; војвода на Лорен, Салцбург, Франачка, Штаерска, Корушка и Крањска; голем војвода на Краков; кнез на Трансилванија; маркгроф на Моравија; војвода на Сандомир, Мазовија, Лублин, Горна и Долна Шлеска, Аушвиц (Ошвјенќим) и Затор, Тесин и Фурланија; кнез на Бертхесгаден и Мергентхајм; кнежевски гроф на Хабсбург, Горица, Градишќе и Тирол; маркгроф на Горно и Долно Лужице и Истра“.
Австриското Царство во 1867 година станало Австроунгарија. Хабсбурговците отстапиле од власт во 1918 година, по поразот во Првата светска војна.
Денешниот главен претставник на семејството е Ото фон Хабсбург, најстариот син на царот Карло.
Појтингерова табла

Појтингерова табла или Појнтигерова карта (|Tabula Peutingeriana) — карта со вцртани римски патишта, именувана според Конрад Појтингер, германски хуманист и старинар кој живеел меѓу XV и XVI век. Картата е насликана во IV век, а прецртана во XIII век. Откриена е во градот Вормс, Германија од страна на Конрад Келтес, кој не бил во можност да ја објави во јавноста сè до неговата смрт, поради што му ја оставил во наследство на Појтингер. Денес се наоѓа конзервирана во Австриската национална библиотека во хабсбуршката царска палата во Виена, Австрија.
1 Опис на картата
Картата се состои од 11 парчиња пергамент, со вкупна широчина од 0,33 м и должина од 6,75 м. Исцртана е во шест бои - црна, црвена, зелена, жолта, сина и розова и го опфаќа целиот антички свет (од Британија до Индија) познат во тоа време. Постоел уште еден, дванаесетти дел, кој се однесува на крајниот запад (Пиринејскиот Полуостров), но тој дел е изгубен. Оваа карта претставува попис на сите попатни станици и нивните растојанија, според службените прописи од IV век.
Притоа поголемите градови се означени со посебни знаци, при што посебно внимание е дадено на местата каде што има термални бањи. Помалите градови се означени само со нивните имиња, а сите населби се поврзани со патишта на кои е испишано растојанието во римски милји (1 римска милја = 1.480 м).
Иако првобитно се мислело дека Појтингеровата табла е воена карта, податоците што се вцртани на неа и нејзиниот специфичен облик (во вид на свиток со должина од 6,83 метри и широчина од 34 сантиметри), јасно укажуваат дека таа всушност е „итинерариум пиктум“ (|itinerarium pictum), или „туристичка карта-водич“, наменета за куририте, трговците и другите патници-намерници, кои повеќе ги интересирале станиците за одмор, отколку географските обележја, главните градови или населбите.
Сала на врховната хармонија

Сала на врховната хармонија (; манџурски: Amba hūwaliyambure deyen) е најголемата сала во Забранетиот град во Пекинг, Кина. Лежи на централната оска на градот, зад Портата на врховната хармонија. Изградена е врз мермерен подиум на три нивоа, и ја окружуваат бронзени кадилници. Салата на врховната хармонија е најголемата дрвена градби во Кина. Тука царевите на династиите Минг и Ќинг одржувале крунисувања и венчавки.
Заедно со Салата на централната хармонија и Салата на одржувањето на хармонијата, трите сали го сочинуваат срцето на Надворешниот двор на Забранетиот град.
Салата на вровната хармонија се издига 30 метри над плоштадот. Ова е церемонијалниот центар на царската власт, и најголемата зачувана дрвена градба во Кина. Долга е девет дората, а широка пет - броевите девет и пет се во симболична врска со величеството на царот. Шесте столба околу царскиот престол се позлатени, и сето окружување е украсено со змејски мотиви. Царскиот Змејски престол има пет змаја обвиткани околу задната страна и потпирачите. Параванот зад престолот има групи од по пет змеја, повторно како израз на симболичните бројки.
На таванот веднаш над престолот стои вграден кесон украсен со обвиткан змеј, од чија уста излегуваат топки во форма на лустер. Овој предмет е наречен „Сјуенјуеново огледало“ и се однесува на Сјуенјуен, Жолтиот Цар, легендарниот прв владетел на Кина. За време на династијата Минг тука царот одржувал двор каде се дискутирале државни работи. За време на династијата Ќинг царевите правеле вакви собири многу почесто. Како резултат на ова, собирите се преместиле во Внатрешниот двор и Салата на врховната хармонија служела само за свечености, како крунисувања, воведувања и царски венчавки.
Првобитната сала била изграден во 1406 г. за време на династијата Минг и била опожарувана и наново градена седум пати во времето на династијата Ќинг. Денешната зграда датира од периодот 1695–1697 г.
Еврабија

Еурабија (анг. Eurabia), сложенка од англиските зборови за "Европа" (Europe), односно ЕУ и "Арабија" (Arabia) — политички неологизам кој се однесува на потчинувањето на Европа од арапскиот свет, поради наводната капитулација на европските водачи пред исламските влијанија и/или континуираната имиграција и високиот природен прираст на муслиманите во Европа.
Терминов го има популаризирано британската писателка со еврејско потекло Бат Је’ор, особено во нејзината книга ''Еурабија: Евро-Арапската оска'' (2005), која се однесува на евро-арапските домашни и надворешни политики кои таа ги карактеризира како антиамерикански и антиционистички.
Овој термин често се користи со "димитуд," (франц. dhimmitude) втор неологизам воведен од Је’ор, што означува став на попуштање или капитулација пред исламот.
''Ди Економист'' го има оценето концептот на Еурабија како сеење страв. . Мет Кар напиша дека „она што започна како забегана теорија на заговор стана опасна исламофобна фантазија".
Првото академско дело кое сезанимава со тезата на Еурабија е ''Интегрирање на исламските политички и религиозни предизвици во современа Франција'', од научниците Жастин Вас и Џонатан Лоренс. Како што вели проф. Лоренс:
Оние кои го користат терминот 'Еурабија' замислуваат еден мутантски европски континент кој под притисок на земјите-производители на нафта и ордите на арапски имигранти скоро целосно ги напуштил своите вредности. Нашата книга се обидува да го растури ова тврдење преку испитување на реалната еволуција на француските политики кон муслиманите и организираниот ислам, почнувајќи од седумдесеттите. Се обидуваме да ја побиеме една од лажните премиси на 'Еурабија', дека француските и европските влади, поради мултикултурните политики полни со омраза кон себеси, капитулирале пред културните и религиозни барања на муслиманите.
Жастин Вас вели дека со книгата се разоткриваат "четири митови на алармистичката школа." Користејќи го примерот на исламот во Франција, тој вели:
* Муслиманското население не расте толку брзо како што тоа го опишува сценариото, оти стапката на плодност на имигрантите опаѓа
* Муслиманите не се монолитна или кохезивна група
* Муслиманите се трудат да се интегрираат политички и општествено
* Наспроти нивниот број, муслиманите имаат мало влијание на надворешната политика (на пр. кон Израел)
Религија во Словачка

Најголема религија во Словачка е католицизмот. Словачкиот устав ја гарантира слободата на религијата. Околу 68.9% од населението на Словачка се католици. Голем број од населението на Словачка не се изјаснило за религиското прашање и тие се околу 13% од вкупното население. Околу 6.93% се лутеранци, 2% калвинисти, околу 0.9% православни. Денес има околу 2.300 евреи во Словачка.
1 Поврзано
* Словачка
* Католицизам
Абдикација

Абдикација (лат. abdicatio = одрекување, одбивање; од ab - од далеку, и dicare, да изјави, да прогласи како да не му припаѓа) — чин на откажување и истапување од официјална служба, особено од врховна служба во државата.
Во римското право поимот исто така се применува за откажување од член на семејството, на пример откажување наследство на синот. Терминот обично се применува за монарси или оние кои официјално се крунисани.
Денес соодветниот израз за избрана или именувана функција е официјална оставка.
1 Познати абдицирања
* 305 — Диоклецијан
* 1196 — Стефан Немања
* 1399 — Ричард II
* 1444 — Мурат II
* 1556 — Карло V, (цар на Светото Римско Царство)
* 1567 — Марија I Шкотска
* 1654 — Кристина Шведска
* 1724 — Филип V Шпански
* 1759 — Карло VII Неаполски
* 1806 — Франц II, (цар на Светото Римско Царство)
* 1808 — Карло IV Шпански
* 1814 — Наполеон Бонапарт
* 1815 — Наполеон Бонапарт
* 1830 — Карло X Француски
* 1858 — Александар Караѓорѓевиќ* 1870 — Изабела II Шпанска
* 1873 — Амадеус I Шпански
* 1893 — Лилиуокалани
* 1917 — Николај II, последниот цар на Русија
* 1936 — Едвард VIII
* 2024-Маргарета II
Овошје

Овошје е средство преку кое растение во цут шири семе. Самото присуство на семе т.е., плод покажува дека составот е најверојатно овошје но семињата не секогаш потекнуваат од овошје. Зборот „овошје“ има поинакво значење во кулинарска смисла во споредба со ботаничка. Многу дефинирани ботанички овошја се третирани како зеленчук во готвењето бидејќи тие не се слатки како на пример, тиква, краставица, домат, грашок, грав, пченка, модар патлиџан и пиперка. Во кулинарска смисла, овошја се слатки растителни производи здружени со семиња, а зеленчук е секој солен или помалку сладок растителен производ. Оревите се класифицирани како овошен плод иако се многу поцврст и помрсен производ.
1 Овошјето како мотив во уметноста
* „Овошје“ — песна на македонската поетеса Христина Аслимоска.* „Овошје“ — песна на руската поетеса Рима Казакова од 1964 година.
Англи

Англи — германски народ, кои потекнуваат од Ангелн на полуостровот Јитланд во денешната сојузна покраина Шлезвиг-Холштајн. Првите писмени извори за Англите се споменуваат од страна на римскиот историчар Такит.
Во периодот од III до V век, во времето на големата преселба на народите, Англите заедно со Саксонците, Јутите и Фризите се населиле на територијата на денешна Велика Британија, но во тој период тој бил населен претходно од страна на Келтите. Во периодот од VII до XX век, Англите и Саксконците се соединиле во една етничка група позната како Англосаксонци, со кое го удриле темелот за создавањето на современата англиска нација.
1 Поврзано
* Саксонци
* Англосаксонска Англија
Сушење на дрво

Сушење на дрвото е систем од методи и техники за отстранување на непотребната вода (влага) од дрвото. Намалувањето на водата во дрвото се изведува со сушење. За сушење на масивното дрво се користат следниве начини:
* сушење без доведување топлина и
* сушење со доведување топлина (вештачко топлинско сушење).
Во првата група влегуваат: природното (атмосферско), механичкото и биолошкото сушење.
Во втората група влегуваат: конвективното и контактното сушење, сушењето со зрачење, со прегреана водена пареа, со високочестотна електрична енергија, во вакуум, со хидрофобни течности, со сончева енергија и со хемиски средства.
Најголема практична примена имаат природното сушење (на отворен простор, под стреи или комбинација од двете) и конвективниот метод (сушење во специјални објекти – сушилници). Покрај сушењето на масивното дрво, постојат методи и техники за сушење на фурнири и дрвени иверки. Сушењето на фурнирите се врши по вештачки пат во сушилници (кај некои сечени фурнири и по природен пат), додека сушењето на дрвените иверки се врши само по вештачки пат.
Аеродром Болоња

Аеродромот во Болоња (Италијански: Aeroporto di Bologna) или познат уште и како аеродром Гуљелмо Маркони (IATA: BLQ, ICAO: LIPE) — меѓународен аеродром кој го опслужува градот Болоња во Италија. Сместен е приближно 6 километри од центарот на Болоња, во регионот Емилио-Ромања, околу 200 километри југоисточно од Милано. Аеродромот е именуван по Италијанскиот добитник на Нобелова награда и електро-инженер кој е родум од Болоња, Гуљелмо Маркони.
1 Авиокомпании и одредишта
** Aer Lingus (Даблин [сезонски])
** Air Arabia Maroc (Казабланка)
** Air France (Париз Де Гол)
** Air France оперирано од HOP! (Лион, Париз Де Гол)
** Alitalia (Катанија, Палермо, Рим Фјумичино)
** Alitalia (Палермо, Рим Фјумичино)
** Austrian Airlines (Виена)
** Blue Air (Бакау, Букурешт Банеаса)
** British Airways (Лондон Гетвик)
** Brussels Airlines (Брисел)
** Carpatair (Тимисоара)
** Czech Airlines (Прага)
** DanubeWings (Братислава, Кротоне, Кошице, Попрад)
** Germanwings (Келн/Бон)
** Iberia (Мадрид)
** Iberia оперирано од (Air Nostrum Барселона, Мадрид)
** Italiatour Airlines (Кротоне)
** Jet4you (Казабланка)
** KLM (Амстердам)
** KLM оперирано од KLM Cityhopper (Амстердам)
** Луфтханза (Франкфурт)
** Lufthansa Regional оперирано од Air Dolomiti (Франкфурт, Минхен)
** Meridiana (Каљари, Катанија, Олбија, Палермо)
** Meridiana (Фуертевентура, Мале, Момбаса, Москва Демодедово, Шарм ел-Шеик, Занзибар)
** Royal Air Maroc (Казабланка)
** Ryanair (Аликанте, Бари, Бирмингем, Братислава, Бриндизи, Брисел-југ Шарлерој, Констанца, Даблин, Гранада, Франфурт Хан, Ибица, Катовице, Ламезија Терме, Лондон Станстед, Мадрид, Осло Торп, Париз Буво, Севиља, Трапани, Валенсија, Визе)
** Scandinavian Airlines System (Копенхаген)
** TAP Portugal (Лисабон, Загреб)
** TAROM (Клуж Напока)
Македонит

Македонит — минерал кој името го добил по Македонија. За првпат е откриен во пегматитско-хидротермалните жици што се јавуваат во серијата на сиенитите кај селото Алинци, Прилепско. Македонитот по состав е PbTiO<sub>3</sub>, кристализира четириаголно и обично се јавува во кристални облици што се комбинација на призми. Има црна боја со кафеава нијанса и стаклеста сјајност. Во пегматитско-хидротермалните жици кај Алинци македонитот се јавува заедно со амазонитот, кварцот, титанитот, рутилот, анатасот и монацитот.
Древноисточни цркви

Древноисточните цркви познати и како Источни православни цркви е заеднички назив за оние источни христијански цркви кои ги признаваат само првите три вселенски собори и ги отфрлуваат одлуките кои биле донесени од Четвртиот вселенски собор.
Расколот помеѓу овие цркви и тогашната т.н. Голема Црква (од која подоцна ќе произлезат православието и католицизмот) дошло во 5 век. Како причнина за овој раскол било неприфаќањето дека кај Исус Христос се присутни две природи: Божествена и Човечка
Список на источни православни цркви:
+ монофизитски цркви:, име, број на верници, богослужебен јазик, обред, седиште, статут
Ерменска апостолска црква, 9 000 000, ерменски, ерменски, Вагхаршапат, Ерменија, автокефална патријаршија (католикат)
Етиопска православна црква, 45 000 000, коптски, амхара, александриски, Адис Абеба, Етиопија, автокефална патријаршија
Коптска православна црква, 15 000 000, коптски, арапски, александриски, Александрија, Египет, автокефално папство
Сириска православна црква, 5 000 000, ерменски, арапски, западносириски, Дамаск, Сирија, автокефална патријаршија
Индиска православна црква, 2 500 000, малајалски, западносириски, Керала, Индија, автокефална патријаршија (католикат)
Еритреанска црква, 11 000 000, коптски, александриски, Еритреја, автокефална патријаршија
Британска православна црква, ?, англиски, александриски, Лондон, Обединето кралство, автономна митрополија кон Коптската православна црква
Сиро-маланкарска православна црква, 2 500 000, малајалски, западносириска, Керала, Индија, автониомна митрополија кон Сириската православна црква
Киликиски католикат, 6 800 000, ерменски, ерменски, Антелиас, Либан, автономна патријаршија кон Ерменската апостолска црква
Ерусалимска ерменска црква, 7 700, ерменски, ерменски, Ерусалим, Израел, автономна патријаршија кон Ерменската апостолска црква
Константинополска ерменска црква, ?, ерменски, ерменски, Истанбул, Турција, автономна патријаршија кон Ерменската апостолска црква
Малабарска независна сириска црква, 35 000, малајалски, источносириски, Керала, Индија, автокефална црква,непризната
+ несторијански цркви:, име, број на верници, богослужебен јазик, обред, седиште, статут
Асирска источна црква, 450 000, асирски, источносиријски, Чикаго, САД, автокефална патријаршија
Древна источна црква, 100 000, асирски, источносиријски, Багдад, Ирак, автокефална патријаршија
Црква на Истокот, 25 000, асирски, источносиријски, САД, автокефална патријаршија