procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Џорџ VI

Џорџ VI бил крал на Обединетото Кралство на Велика Британија и Северна Ирска и на Британските доминиони, и Император на Индија од 1936. до смртта во 1952. година. Го наследил брата си Едвард VIII, кој абдицирал за да се ожени со Волис Симпсон, инаку, како второ дете на кралот Џорџ V, не бил директен престолонаследник.
Во текот на неговото владеење се случиле многу големи настани за Британија, од кои најзначајни се Втората светска војна и преминот на Британските поседи (доминиони) во независни држави - членки на Комонвелтот. Исто така, во негово време, дотогашната Британска колонија Индија станала независна република (1947).
Антитеза

Антитеза — поврзување содржини со спротивно значење. Во синтаксата ова најдобро се изразува со сврзникот но: Тој ми се закани, но јас не се исплашив. Антитезата се постигнува и со употреба на зборови со спротивно значење: Тоа беше време на разумност, тоа беше време на лудост. Антитеза - е фигура во која поголема група на зборови се конфронтира содруга група на зборови, во рамките наедна реченица или стих. пример: Ни исток имаш црно сонце, ни има запад, ни небо за молитва, ни земја за напад. Исток ''vs'' запад; небо vs земја; молитва ''vs'' напад.
Опсада на Ерусалим (925 п.н.е.)

Опсадата на Ерусалим претставува воен конфликт помеѓу Јудеја и Египет од 925 година п.н.е, во времето на Рехобоам, синот на Соломон. Египетскиот фараон Шишак го нападнал јудејското царство со своите сили вклучувајќи го истоивремено и Кушидите, и со својата 60 000 коњаница го освоил Ерусалим.
Малечката Фадета

Малечката Фадета (на француски: ''La Petite Fadette'') е роман од 1849 година, од француската писателка Жорж Санд. Санд ја напишала книгата во текот на 1840-тите, но првото издание на некој странски јазик било дури во 1900 г. Во 2004 г. оваа приказна е екранизирана во форма на детска ТВ серија.
1 Кратка содржина
Приказна за браќата близнаци Силвине и Ландри кои од самото раѓање се поврзани еден со друг. Иако ги советувале да ги разделуваат почесто, тие биле постојано заедно. Кога наполниле четиринаесет години, Ландри заминува да работи во соседството, кај пријателот на својот татко Кајо, а Силвине постојано тагува и се разболува. Незадоволен од ладниот однос на својот брат тој бега од својот дом кон блиската река.
Во меѓувреме Ландри го бара својот брат тој не можел да помине една река и наидол на Фадета (Фадета била грда и се облекувала како машко), таа била внука на Фаде која ја сметале за вештерка бидејќи правела чудни лекови. Мајката на Фадета ја напуштила неа и нејзиниот брат и сега за нив се грижела нивната баба, која ги измачувала и ги присилувала да работат. Таа му помага а за возврат тој и ветува дека ќе игра со неа на селскиот бал. Ландри го исполнува своето ветување и танцува цело време со неa, иако Мадлон, едно од по убавите девојчиња, бара да танцува со него тој ја одбива и продолжува да танцува со Фадета. За врeме на балот Фадета ја напаѓаат други момчиња, а Ландри ја брани Фадета, Фадета решава да си оди од балот и му дозволува на Ландри да танцува и со друѓи девојчиња.Но тој решава да ја следи и ја гледа како плаче. Во Ландри се јавува љубов кон Фадета и тој пробува да ја бакне во еден момент но Фадета не му дозволува. Таа му кажува дека следниот ден ќе се каел ако ја бакнел. Ландри следниот ден се запрашува што сакал да направи. По некое време тој ги наслушува Фадета и Мадлон како зборуваат и реализира дека Фадета е добро и многу паметно девојче а Мадлон е девојче со лош и љубоморен карактер. Тој повторно се вљубува во Фадета, а овојпат и Фадета во него. За ова дознава неговиот брат Силвине но не кажува никому. За нивната врска дознаваат сите од Мадлон. Родителите на Ландри се против нивната врска бидејќи Фадета е од сиромашно семејство. По ова Фадета решава да си замине од селото.
Фадета заминува од селото, а по неколку месеци се враќа бидејќи баба ѝ умрела. Баба ѝ ѝ остава големо наследство и родителите му дозволуваат на Ландри да се венча со неа. За сето тоа време Силвине страда, но конечно ќе се помири откако Фадета ќе го крене на нозе и тој заминува во војска.
2 Ликови
* Ландри Барбо - посилниот од двајцата близнаци
* Силвине Барбо - послабото и љубоморно братче
* Кајо Барбо - татко на близнаците
* Франсоа Фадета - грдото девојче од селото, подоцна голема љубов на Ландри
* Жане - помалиот брат на Фадета
* Фаде - бабата на Фадета и Жане
* Мадлон - едно од поубавите девојчиња во селото
3 Поврзано
* Жорж Санд
* Француска литература
Славјанка

Славјанка (|Славянка, |Όρβηλος, до 1951 г. Алиботуш/Али Ботуш или Китка) — планина на границата на Пиринска и Егејска Македонија, т.е. денешни Бугарија и Грција.
Со планината Пирин на север се поврзува преку Парилското Седло, на запад е поврзана со Сенгелска Планина, на исток со планината Стргач и на југ со планините Шарлија (Бродска Планина) и Црна Гора. Должината е околу 20 км и ширината 10-12 км. Наjвисоки врвови се Гоцев Врв (од старото име Алиботуш, денес го носи името на Гоце Делчев) со висина 2.212 метри, врв Шабран (2.196 м), Голем Царев Врв (2.186 м), Мал Царев Врв (2.087 м), Шабран (2.196 м), Саљува Џамија (2027 м). Планината е позната по карстниот релjеф, црната молика, алиботушкиот чаj (''Sideritis scardica'') и резерватот „Алиботуш“.
Традиционалното име на планината е ''Али Ботуш''. Во минатото, истражувачите и патниците ја сметале, целата група на планински висорамни меѓу Парилското Седло и Егејското Море како дел од Пирин Планина. Современите научни сфаќања за границите на Пирин се релативно нови и датираат дури од почетокот на XX век. Во Грција Славјанка и досега традиционално се смета за дел од Пирин, и затоа се именува со античкото име на Пирин - ''Орбелос'' на новогрчки Орвилос.
На крајот на XIX и почетокот на XX век Али Ботуш е арена на ослободителните борби во Македонија. Во неа наоѓаат засолниште четите на ВМОРО на чело со војводите Гоце Делчев, Јане Сандански, Дедо Илија Крчовалијата, Атанас Тешовалијата и други. Комитските обиколки и дејсвија во Али Ботуш се живо опишани од поетот Пејо Јаворов во неговите ''"Ајдучки копненија".''
Во 1933 година Александар Дрјановски истакнува дека планината треба да се нарекува Китка поради богатството на флора. Сегашното име на Али Ботуш — ''Славјанка'' е наметнато со државен указ во 1954 година во серијата преименување на географски објекти во земјата. Името Али Ботуш продолжува да се користи - така се вика резерватот, кој опфаќа голем дел од бугарската територија на планината.
1 Галерија
Опсада на Ерусалим (597 п.н.е.)

Опсадата на Ерусалим претставува воен конфликт помеѓу Вавилонија и Јудеја од 701 година п.н.е. Во 601 п.н.е., владетелот на Вавилонија, Навуходонозор II го нападнал Египет, но претрпел огромен пораз. Покрај другите царства во Левант, и кралот Јоаким ова го примилго примил како воодушевување бидејќи самиот египетски крал Нехо II му помогнал да дојде на власт во 609 година. Но Навуходонозор II, по неуспехот за Египет, со огромна војска се упатил кон Ерусалим и истиот го опседнал. За време на опсадата на Ерусалим, самиот крал Јоаким починал, а негов наследник станал неговиот син Јоахин. По подолго време опсада, Навуходонозор II навлегол во Ерусалим и истиот го опљачкал. На новиот крал и неговите службеници ги испратил во Вавилон.
Опсада на Ерусалим (587 п.н.е.)

Опсадата на Ерусалим претставува воен конфликт помеѓу Вавилонија и Јудеја од 587 година п.н.е. во обид за враќање на Ерусалим во границите на Јудеја. Кралот Зедекија одлучил заедно со египетскиот фараон Априес да се спуштат против Вавилонија. Но Навуходонозор II многу брзо ја регрутирал својата војска и престигнал пред портите на Ерусалим. Многу бргу египетските војски биле разбиени. Опсадата траела 18 месеци, а истата завршила со преземање на градот од страна на Навуходонозор II, каде Вториот ерусалимски храм бил разрушен.
Опсада на Ерусалим (70)

Опсадата на Ерусалим претставува воен конфликт помеѓу Римското Царство и Јудеја од 70 година во обид за преземање на Ерусалим.
Тит го опседнал Ерусалим со помош на трите легии кои застанале западно од градот, и една на истокот. Тит потполно го спречил снабдувањето на градот, како и влез во градот. По повеќе обиди за преговори, сепак тие завршиле без успех. Во средината на мај, 70 година Тит успеал да уништи еден заштитен ѕид и сосема да се приближи кон храмот.
Битката продолжила со улични борби, за да на крај римјаните се повлечат. Главното седиште на јудејците била тврдината Антонија, која римјаните никако не успевале да се преближат кон неа. Сепак, во еден неочекуван ноќен напад, тие успеале да се пробилат до тврдината. Ерусалимскиот храм бил разрушен во август истата година по еврејскиот обид за враќање на градот. Ерусалим конечно паднал на 7 септември.
he:המרד הגדול#נפילת ירושלים
Подземни води

Водите претставуват многу значаен природен фактор за животот на луѓето, за развојот на животинскиот и растителниот свет, како и на земјоделието. Тие се користат како енергетски извори, за наводнување, за рекреација и спорт како и води со лековити својства. Во зависност од релјефот и климата, во Република Македонија се наоѓаат подземни води и извори, реки и езера.
Подземните води лежат врз непропусливи слоеви од глина над кои, пак, се наоѓаат пропусливи слоеви од ситен песок и чакал. Во нашава земја има два типа подземни води: бунарски и артерски.
0.1 Бунарски подземни води
Бунарските подземни води се најчесто застапени во котлините и во речните долини. Вода добиваат од врнежите или од самите реки, доколку се наоѓаат во близина на речното корито.
0.2 Артерски подземни води
Артерските подземни води ги има во сите наши котлини. Тие се наоѓаат меѓу два непропусливи слоја. Кога горниот непропуслив слој ќе се продупчи, водата излегува на површината во вид на водоскок. Нивната најголема распространетост е на длабочина меѓу 50 и 80 метри.
0.3 Минерални извори
Во Република Македонија има и минерални извори. Тие се делат на топли и студени извори. Во топлите извори температурата на водата е поголема од 20 °C, а во студените е помала од 20 °C. Топли извори има на 8 места и тие се преурадени во бањи, а студените се наоѓаат во близина на Скопје, Битола и Гевгелија.
1 Поврзано
* Понорница
* Издан
Васил Григоров Василев

Васил Григоров Василев (Цветков), (Петрич 1915 - Петрич, 2006) беше македонски борец, учесник во партизанското антифашистичко движење во Пиринска, во Егејска и во Вардарска Македонија. Тој бил партизан од јануари 1944 година во ЕЛАС, потоа е еден од основачите на Петричкиот партизански одред „Антон Попов“, а накрај политички комесар на чета и пом.политички комесар на баталјон во Втора македонска НОУБ и на Четиринаесетта македонска бригада. Учествувал на сите три заседанија на АСНОМ. 1949 година е уапсен од „Државна безбедност“ во Петрич по обвинување дека како агент на УДБА агитирал за присоединувањето на Пиринска Македонија кон СРМ, односно кон Југославија.
1 Наводи
Путраџаја

Путраџаја ''(јави: ڤوتراجاي, Putrajaya)'' е плански град сместен јужно од Куала Лумпур, кој претставува Федерална територија на Малезија. Неколку малезиски федерални министерства се пренесени во овој град.
Гратот е именуван по првиот малезиски премиер, Тунку Абдул Рахман Путра. Во малајскиот јазик, санскритските зборови "Путра" значи ''син'' додека "Џаја" значи ''успех''.
Градот е изграден потполно несразмерен со бројот на жителите и има многу мостови кои го поврзуваат истоименото езеро.
Иако како и во цела Малезија етничката структура на населението е доста мултикултурна со малајци, кинези, индијци и евроазијци, во Путраџаја е силно врежан модерниот арапски стил на архитектура. Во градот постојат повеќе традиционални арапски градби, отколку модерни малајски, кинески и индиски градби, поради што градот потесетува на некој главен град на Персискиот Залив. Некои малајци сметаат дека потребно е да се изгради и "Чајна Таун" и "Литл Индија" за да се задоволат сите вкусови.
На западот се наоѓа Киберџаја, кој претставува ''кибер град'', кој е поврзан со Мултимедиа Супер Коридорот, кој се наоѓа помеѓу Куала Лумпур и Меѓународниот аеродром Куала Лумпур.
1 Галерија
Сасанидско Царство

Сасанидското Царство (226 - 651) (персиски: ''ساسانیان'') било основано од Ардашир I по победата над Партијскиот крал Артабанус IV. Тој повел востание против Партија во обид да ја возобнови славата на Персија и да ја озакони хеленизираната форма на зороастриската религија која се практикувала во Југозападен Иран. По победата, се прогласил за шах на новото Персиско Царство.
Сасанидските цареви се гледало себеси како наследници на Персија од времето на Дариј и Цирус. Тие презеле агресивни експанзионистички политики и ги повратиле источните земји кои Кушаните ги имале освоено во времето на Партија. Сасанидите продолжиле да војуваат со Рим, дури и го заробиле римскиот цар Валеријан во 260. год.
За разлика од Партија, новото царство било мошне централизирано. Народот бил цврсто организиран во кастински систем: свештеници, војници, писари и обични луѓе. Зороастризмот станал официјална државна религија и се раширил надвор од Персија кон провинциите. Повремено имало и прогони на верници од други религии. Источната православна црква била особено прогонувана, но ова било делумно и поради нејзината поврзаност со Источното Римско Царство. Несторијанските христијани биле толерирани, а понекогаш и фаворизирани во Царството.
Војните и верската контрола кои првобитно го поттикнале развојот на царството, подоцна придонеле за негов пад. Источните региони биле освоени од Белите Хуни во доцниот 5 век. Приврзаниците на некои секти се побуниле во истото време. Царот Косрау I подоцна успеал да ја консолидира Персија и ги освоил Антиохија и Јемен. Помеѓу 605 и 629 Сасанидите го анектирале и Левант и Египет, а потоа се рашириле и во Анадолија.
Сепак, следната војна со Римјаните конечно го уништила царството. Во текот на долгиот конфликт, сасинидските војски стигнале до Цариград, но не успеале да ги победат Византијците. Во меѓувреме византискиот цар Хераклиј ги заобиколил персиските главнини во Мала Азија и ја нападнал заднината во Северна Месопотамија. Сасанидите биле принудени да ги предадат освоените земји и да се повлечат.
Поради ширењето на Исламот и падот на Сасанидското Царство, Персијците потпаднале под власт на арапски владетели во тек на скоро 2 века, пред да можат повторно да се ослободат. Во овој период извесен број мали и бројно послаби арапски племиња мигрирале во Иран. Исто и некои турски племиња се населиле во Персија во периодот од 9-12 век.
1 Поврзано
* Персија
Опсада на Ерусалим (појаснување)

Терминот Опсада на Ерусалим може да се однесува на:
* Опсада на Ерусалим од страна на Египет во 925 п.н.е.
* Опсада на Ерусалим од страна на Асирија во 701 п.н.е.
* Опсада на Ерусалим 597 п.н.е.. од страна на Вавилон
* Опсада на Ерусалим 587 п.н.е.. од страна на Вавилон
* Опсада на Ерусалим 70 од страна на Римското Царство
* Опсада на Ерусалим 614,од страна на Сасанидско Царство
* Опсада на Ерусалим 637,од страна на Rashidun Caliphate
* Опсада на Ерусалим 1099 од страна на крстоносците
* Опсада на Ерусалим 1187 од страна на Саладин.
* Опсада на Ерусалим 1244 од страна на хореземите.
* Опсада на Ерусалим 1917 од страна на Велика Британија.
* Опсада на Ерусалим 1948 во арапско-израелската војна.
Мојот систем

Мојот систем (германски: ''Mein System'') е шаховска книга, дело на Арон Нимцович. По серијата од 5 брошури, од 1925 до 1927, книгата започнала да се издава насекаде. Во ова дело се прикажани хипермодерни идеи и концепти, кои имале голема примена во развојот на современиот шах. Оригиналното издание на книгата е напишано на германски јазик.
1 Содржина
Книгата е поделена на 3 дела: ''Елементи'', ''Положбена игра'' и ''Илустративни партии''.
1.1 Елементи
Во делот ''Елементи'', Нимцович дал објаснување на основите на неговиот „систем“. Тој се погрижил за елементите, како дел од шаховската стратегија:
# Центар
# Игра на отворените вертикали
# Игра на седмата и осмата хоризонтала
# Двојни пешаци
# Врзувања
# Откриен шах
# Разменување
# Пешачка структура
1.2 Положбена игра
Следниот дел, ''Положбена игра'' е во изобилство на „елементите“ изнесени во првиот дел. Во него, Нимцович покажува како да се игра за положбена предност. Тој, особено образложува дека центарот може ефектно да се контролира со употреба на фигури, наместо пешаци. Концептот, кој сега е насекдае распеространет, е едено од основните принципи на хипермодернизмот.
1.3 Илустративни партии
Делот ''Илустративни партии'' содржи 50 анализирани и коментирани партии од кариерата на Нимцович.
Тахитски јазици

Тахитските јазици се група на источни полинезиски јазици во рамките на централната источна гранка. (другите два члена на централната источна гранка се рапанскиот јазик, зборуван на островот Рапа Ити, и маркиските јазици).
Двата најважни јазика од оваа група по бројот на говорници се тахитискиот и новозеландскиот маорски јазик. Тахитскиот е главен јазик на Друштвените Острови, а се користи и како ''лингва франка'' ширум сета Француска Полинезија, додека пак маорскиот се зборува од многубројното маорско малцинство во Нов Зеланд, каде ужива подеднаков статус на службен јазик заедно со англискиот.
Еве ги другите јазици од оваа група:
:Австралски (или тубуиански), зборуван на Австралските Острови
:Мориорски, на Четемските Острови на Нов Зеланд
:Пенрински (или тонгаревански), зборуван на Пенрин (Тонгарева) во рамките на северните Кукови Острови
:Раротонгански, кој се зборува на јужните Кукови Острови
:Ракаханганско-манихикиски, зборуван на Ракаханга и Манихики во рамките на северните Кукови Острови
:Туамотски, кој се зборува ширум архипелагот Туамоту во Француска Полинезија, со исклучок на пука-пука и Островите на Разочарувањето.
1 Поврзано
* Полинезиски јазици
* Океански јазици
Џеки Браун (филм)

Џеки Браун — крими-филм од 1997 година напишан и режиран од Квентин Тарантино.
Сценариото е напишано според романот ''Рум пунч'' на американскиот романописец Елмор Леонард. Иако Тарантино има направено значајни промени во приказната и ликовите, филмот сепак позајмува значаен дел од содржината на романот. Пем Гриер ја толкува Џеки Браун, средовечна стјуардеса која е придобиена од агентот Реј Николете (Мајкл Китон) за да помогне да се фатат Ордел Роби (Семјуел Л. Џексон) и неговите соработници кои криумчарат оружје.
Во стилот на Тарантино, филмот изобилува со насилство и профаности иако голем дел од насилството не се гледа на екранот. Треба да се забележи ангажманот на Пем Гриер и Роберт Форстер, глумечки ветерани на кои овој филм им помогнал да ги ревитализираат своите кариери. Роберт Де Ниро и Мајкл Китон иако биле ѕвезди добиле споредни улоги. Филмот, во некоја мерка е омаж на „блексплоатациски“ филмови од минатото, каде Гриер често глумела. Музиката на филмот исто така потсетува на тој жанр. Филмот бил прифатен од критиката, каде Форстер заработил номинација за „Оскар“, а Џексон и Гриер биле номинирани за „Златен глобус“.
1 Plot
Поставен во Лос Анџелес во 1995 година, Џеки Браун (Пем Гриер) е стјуардеса во мала мексиканска авио компанија, последниот пад во нејзината кариера во авионската индустрија. Покрај ниската плата, нејзината работа и овозможува да криумчари пари од Мексико во САД за Ордел Роби (Семјуел Л. Џексон), шверцер на оружје под присмотра на полицијата.
Куала Лумпур

Куала Лумпур (|Kuala Lumpur) — главен и најголем град на Малезија. Градскиот атар има површина од , и вкупно население од 1,6 милиони жители во 2006. Големиот Куала Лумпур исто познат и како Долина Кланг, има урбана агломерација од 7,2 милиони жители. Куала Лумпур е најбрзорастечкиот метрополитенски центар во земјата, како и во население, така и во економијата.
Куала Лумпур е седиште на Парламентот на Малезија. Освен што е седиште на малајската легислатива, градот некогаш бил и центар на извршната и правната власт на Малезија, но тие сега се преместени во Путраџаја (во 1999).
Куала Лумпур е определен во границите на Федералната територија на Куала Лумпур е е една од трите Федерални територии на Малезија. Воедно градот е енклава во државата Селангор, на централниот западен брег на Полуостровска Малезија.
Почнувајќи од 1990<sup>-те</sup>, градот е центар на многу меѓународни спортски, политички и културни настани, вклучувајќи ги и Комонвелтските игри 1998 и Формула еден. Куала Лумпур е дом на највисоките кули близначки во светот, познатите Кули Петронас.
1 Демографија
Малајскиот јазик е национален и основен јазик во Куала Лумпур. Други јазици кои се користат во градската област се кинеските стандарден мандариски и кантонски и тамилскиот. Англискиот има силно влијание и најмногу се користои во бизнисот и воедно е најизучуваниот јазик во училиштата.
Куала Лумпур е мултикултурен град кој вклучува малајци, кинези, тамилци, евроазијати, индијци, како и кадазани, ибани и други домородни народи од Источна Малезија и Малаја.
Поради големиот економски растеж на градот, Куала Лумпур има голем наплив на работници од Индонезија, Непал, Бурма, Тајланд, Бангладеш, Виетнам и Кина.
Во доцниот 18-ти век, кога во Европа настанала Индустриската револуција, големи групи на кинези од Фуџен и Гуангдунг биле донесени на тогашната Британска Малаја за да работаат во рудниците. Кинезите од Куала Лумпур зборуваат на различен дијалект од вообичаениот јазик, но сепак мнозинството се од кинеската група кантонези.
10% од населението на Куала Лумпур се хиндуисти и зборуваат тамилскиот, хинди или други јазици како малајалскиот, пенџапскиот, телушки и паштунскиот.
Исламот е практикуван претежно од малајските и индиските муслимански заедници. Други религии се махајанскиот будизам, конфуцијанство и таоизам и христијанство.
Вкупното население во централниот дел на Куала Лумпур во 2006 изнесувал 1,58 милиони. Тој број на жители се однесува само на територијата од , што значи дека ова е најнаселенето место во Малезија. Метрополитенската област има население од 6,9 милиони во 2007.
2 Збратимени градови
* Машхад, Иран (Октомври 2006)* Исфахан, Иран* Казабланка, Мароко* Малака, Малезија (15 април 1989)* Осака, Јапонија* Анкара, Турција* Делхи, Индија
3 Клима
Заштитен од планините Титивангса на исток и индонезискиот остров Суматра на запад, Куала Лумпур има екваторска клима со топли и сончеви денови и дождливи периоди, најмногу во монсунската сезона од септември до април.
4 Поврзано
** Олипмиски игри 2020
* Формула 1 Куала Лумпур
Канука

Канука (латински: ''Kunzea ericoides'', |kānuka, бело чајно дрво или бурган) — дрво или грмушка која расте само во Австралија и Нов Зеланд. Сѐ до 1983 г., кануката се сметала за припадник на родот тенкосеменик (''Leptospermum'') поради сличностите.
1 Распространетост
Кануката се среќава во Австралија и Нов Зеланд. Во рамките на Австралија, таа вирее во Јужна Австралија, Викторија, Нов Јужен Велс и Квинсленд.
Најраспространета е во крајбрежните шикари и како колонизатор на претходно опожарен терен, или пак поранешно земјоделско земјиште кое се враќа во природна состојба. Забележани се примероци и на 2000 метри надморска височина. Со нејзините мали, но многубројни цветови, ова растение може да обои цел рид во бело, и со тоа да даде ефект на снежна падина. Дрвото е многу тврдо и, иако не е издржливо во земја, се користи за пристанишни колци и рачки за алат. Кануката е особено популарен огревно дрво и гори мошне интензивно, ослободувајќи големо количество на топлина. Во Нов Зеланд, кануката расте до 30 метри во височина, со пречник на стеблото до 1 метар.
Папагалите од видот какарики (''Cyanoramphus'') ги користат листовите и кората на Кануката и на сродното дрво Манука, за да се ослободат од паразити. Освен што го голтаат материјалот, тие истиот го џвакаат, го мешаат со маслото од уропигијалната жлезда и така го нанесуваат на крилјата . Мануката и кануката изгледаат слично и честопати луѓето ги мешаат - тие најлесно се распознаваат со опипување на листовите - Кануката има меки листови, додека Мануката има боцкави.
2 Поврзано
* Манука
Кучинг

Кучинг е главен град на малезиската држава Саравак. Тој претставува еден од најнаселените градови во Саравак и најголем на островот Борнео и четврти по големина во Малезија. Кучинг го има добиено градскиот статус на 1 август 1988 и го добива прекарот Cat City.
1 Име
Потеклото на името на градот никогаш не било целосно разјаснето. "Кучинг" на малајски значи "мачка". Постојат и варијации за индиско потекло на името на градот. Добро е познато дека индијците го основале градот и се смета дека зборот означува "пристаниште" - ("Кочин").
2 Галерија
Саравак

Саравак ''(јави: سراواك) (код: SWK)'' — една од двете малезиски држави на островот Борнео. Сместен е во северозападниот дел. Познат е и по името ''Буми Кењаланг'' (‘Земја на клунорозите’). Саравак воедно е и најголемата малезиска држава.
Главен град е Кучинг со вкупно население од 579.900 (2006 попис). Поголеми градови се Сибу (нас. 254.000), Мири (нас. 263.000) и Бинтулу (поп. 176.800). Според последниот попис (31 декември 2006), Саравак брои 2.357.500 жители. Државата е доста мултикултурна и брои повеќе од 30 (не-малајски) домородни народи. Мнозинството од населението е немуслиманско.
На 22 јули 1963 на Саравак и беше и официјално одобрено независноста и со тоа влезе директно во Федерацијата на Малезија на 16 септември 1963, со мал отпор на некои делови од населението. Саравак исто така била и своевидна точка на вриење за време на индонезиско-малезискиот судир помеѓу 1962 и 1966 година.
1 Напредно читање
* Gudgeon, L. W. W. (1913), ''British North Borneo''. Лондон, Adam and Charles Black.
* Runciman, Steven (1960). ''The White Rajahs: A History of Sarawak from 1841 to 1946'', Cambridge University Press.
* Chin, Ung Ho (1997), ''Chinese Politics in Sarawak: A Study of the Sarawak United People's Party (SUPP)'', (Kuala Lumpur, New York : Oxford University Press, 1997) (ISBN 983-56-0039-2).
* Barley, Nigel (2002), ''White Rajah'', London, Brown Little/Abacus.
* Cramb, R. A. (2007), ''Land and Longhouse: Agrarian Transformation in the Uplands of Sarawak'', Hawaii University Press
* Julitta Lim Shau Hua: ''„Pussy's in the well“ : Japanese occupation of Sarawak, 1941 - 1945''. Research and Resource Centre SUPP Headquarters, Kuching 2006, ISBN 983-41998-2-1
* Brooke, Sylvia (The last Ranee of Sarawak), (1970), ''Queen of the Headhunters''. William Morrow Co.
* Palmer, Gladys, (1929) ''Relations & Complications. Being the Recollections of H.H. The Dayang Muda of Sarawak''. Foreword by T.P. O'Connor. Ghost-written by Kay Boyle. London, John Lane Co.
* Urmenyhazi, Attila (2007) DISCOVERING NORTH BORNEO, A travelogue on Sarawak & Sabah by the author-graphic designer-publisher. National Library of Australia, record ID: 4272798.
Иван Харизанов

Иван Харизанов (1937 - 2008) — македонски национален деец од Пиринска Македонија, Бугарија.
Роден е на 31 јули 1937 година. Уште како младич ги прима револуционерните идеи за слободна Македонија, поради што одвај 23 годишен е уапсен и осуден. Во затвор е 1960 и 1961 година. Таа казна не го прекршува неговиот слободољубив дух и продолжува да се бори за човековите права на македонското малцинство од неговиот роден крај. Тој е еден од основачите на ОМО-ПИРИН и подоцна на ОМО Илинден - Пирин во село Бања (Разлошко). Умира на 3 јануари 2008 година.
Атанас Михајлов Орозов

Атанас Михајлов Орозов — македонски национален деец од Пиринска Македонија, Бугарија.
Борец за човекови права на македонското малцинстово. Како припадник на партијата ОМО Илинден - Пирин за време на локалните избори во 1999 година е избран за општински советник во Општина Разлог.
Сатја-југа

Сатја-југа (деванагари: सत्य युग), наречена и крита-југа во хиндуизмот, е „''југа'' (доба или ера) на вистината“, кога човештвото го водат боговите, а секоја манифестација или работа е блиску до најчистиот идеал. Понекогаш се нарекува и „Златно доба“. Просечното траење на сатја-југата изнесува 100.000 години. Останатите се: двапара-југа, трета-југа и кали-југа.
1 Според светите текстови
Меѓу четирите ери, сатја-југа е најважната, во која владеат знаењето, медитацијата и покорноста. Сите столбови на религијата се целосно присутни. Просечен животен век на луѓето во сатја-југа се верува дека е над 100 илјади години. За време на сатја-југа, луѓето ќе прават само добри и возвишени дела, и се верува дека ова е време кога „сите луѓе ќе бидат среќни“.
Во Махабхарата е запишано:
[...] нема сиромашни ниту богати; нема потреба од работа, бидејќи сè што им е потребно на луѓето, го добиваат преку силата на волјата; главна доблест е препуштањето на овоземните желби. Крита југа е без болести, без лоши мисли, без тага, без страв. [...]
2 Поврзано
* Југа
* Хиндуизам
Ad providam

Ad providam е името на папската була издадена од страна на папата Климент V на 2 мај 1312. Булата била издадена врз основа на претходната, ''Vox in excelso'', која го укинала витешкиот ред темплари. Со булата ''Ad providam'', всушност се наложило имотите на темпларите да се префрлат во сопственост на витешкиот ред болничари, со исклучок на неколу имоти, кои биле пензија за некои темплари, кои го избегнале погубувањето и се оддале на калуѓерски живот.
Двапара-југа

Двапара-југа (деванагари: द्वापर युग) е една од четирите југи, односно доба според хиндуизмот. Останатите се: Сатја југа, Трета југа и Кали југа.
1 Улога на кастите
Сите луѓе за време на двапара-југата ќе бидат ревносни, храбри и со натпреварувачки дух, а ќе се впуштаат само во покорност и добротворна работа. Во оваа ера божествениот интелект ќе престане да постои, и ретко кој ќе биде навистина вистинољубив. Како резултат на ваквиот лажен живот, луѓето ќе ги снајдат заболувања, и различни видови на несреќи.
Кали-југа

Кали-југа (деванагари: sa, „доба на Кали“, „доба на пороци“), е една од четирите етапи од развојот низ кој минува светот како дел од циклусот на југите, според описите во индиските текстови. Останатите се: Сатја-југа, Трета-југа и Двапара-југа. Според ''Сурја Сиданта'', астрономската студија која е основа на хинду и будистичкиот календар, Кали Југа започнува на полноќ (00:00) на 18 февруари 3102 п.н.е. според јулијанскиот календар или на 23 јануари 3102 п.н.е. според грегоријанскиот календар. Кали-југата традиционално се смета дека трае 432.000 години.
1 Поврзано
* Кали (демон)
* Југа
Божидар Кирјанов

Божидар Костадинов Кирјанов (1954 - ) — македонски национален деец и публицист од Пиринска Македонија, Бугарија.
Родум е од градот Сандански. Активист во борбата за човекови права на македонското малцинство. Тој е припадник на организацијата ОМО Илинден. Од 1991 година го издава весникот „Скорнување“. Автор е на неколку книги за историјата на македонскиот народ.
1 Творештво
* „Од земјата до небото“
* „Големината на македонскиот народ“ (2002 година).
Vox in excelso

Vox in excelso (во превод од латински: Глас од високо) – папска була на римскиот папа Климент V, издадена на соборот во францускиот град Виен на 22 март 1312 година, со која витешкиот ред на темпларите се распушта и се одземаат неговите имоти.
1 Причини за издавање на булата
Издавањето на булата му претходи на петгодишен период на прогон на темпларите, инспириран од францускиот крал Филип IV Убавиот, во кој период тие биле обвинети за безбожност, ереси и тешки злосторства.
За време на своето постоење, редот на темпларите добил голема моќ и сопственост на голем имот низ цела Европа. Гледајќи закана во нив и сакајќи го нивното богатството, францускиот крал Филип IV Убавиот, западнат во долгови кај темпларите, го убедил папата Климент V да започне гонење на редот. Во 1307 година, царот започнал апсења на витези темплари и ги обвинил за содомија, идолопоклонство, манихејство и други злосторства. На 13 октомври, Жак де Моле,голем мајстор на редот, бил уапсен заедно со сто и четириесет витези темплари. Соочени со страшна тортура, тие дале признанија за ерес, содомија, канибализам и многу други злосторства.
На 22 ноември 1307 година папата Климент V под влијание на францускиот крал издава була „Pastoralis Praeeminentiae“, со која се предвидува апсење на темпларите и фактички се оправдуваат активностите на францускиот крал. Повеќе од сто витези биле запалени живи на клада, а уште педесет и еден ја доживеале нивната судбина во 1311 година. На 18 март 1314 година, Жак де Моле и гувернерот на Нормандија, Жофроа де Шарне, исто така беа запалени на клада.
Редот бил формално ликвидиран со издавањето на Vox in excelso на 22 март 1312 година, на соборот во Виен. Како и другите папски були, и оваа го добива своето име во првите зборови на текстот. По поразот на редот на темпларите, остатокот од неговите живи претставници емигрирале во Шкотска и го започнале модерното масонство.
Ликвидацијата на редот конечно завршува со издавањето на булата „Ad providam“ (2 мај 1312).
Лудвиг Фојербах

Лудвиг Андреас Фојербах ( — — германски филозоф. Во своите списи постепено се одвојувал од младохегеловците чии гледишта во почетокот ги застапувал, а кои биле изразито идеалистички сосредоточени на развивањето на идеите што Хегел ги изложил во филозофијата на духот, во која централен поим била самосвеста. Потоа застанал на материјалистички позиции, признавајќи ја објективната реалност на светот, неговата првичност и неговиот развиток, кој довел до појавата на човекот. Тој сметал дека предметите и појавите дејствуваат на човековите сетилни органи и како резултат на тоа се појавува психичкиот и духовниот живот. Дури кај него може да се најде такво тврдење дека „човекот е она што го јаде“. Оттука е несомнен неговиот материјализам во онтологијата и сензуализмот и емпиризмот во теоријата на познанието. Неговото влијание врз формирањето на историскиот материјализам на Карл Маркс и Фридрих Енгелс е разработено во Енгелсовото дело „Лудвиг Фојербах и крајот на класичната германска филозофија“.
Исламот во Ерусалим

Во исламот, градот Ерусалим е од големо значење. Овој град е трет најсвет град во исламот, по Мека и Медина. На местото каде денеска се наоѓа Ал Акса, некогаш се простирал ерусалимскиот храм. Во Ерусалим се наоѓа и Златната џамија, место кое според исламот Мухамед воскреснал кон небото. Бројот на муслимани во градот се претпоставува дека е околу 100 000, но некогаш тој број изнесувал многу повеќе. Но по прогласувањето на независноста на Израел, и по арапско-израелскиот конфликт, нивниот број значително се намалил.
Јудаизам во Ерусалим

Во јудаизмот, градот Ерусалим има најголемо значење. Околу 10 век п.н.е., градот бил главен центар на евреите, место кое било седиште на Јудејското царство, царството на Саул, Давид и Соломон. Храмот на Соломон е првиот евреиски храм кој бил изграден во Ерусалим. Денеска, Ѕидот на плачот е најсветото место во јудаизмот. Според евреите, ова е еден единствен храм кој постои, бидејќи самата синагога тие не ја признаваат како како храм. Исто така, според нив овде е точното место каде Бог директно ги прима нивните аманети. Се смета дека овој ѕид е единствениот остаток од некогашниот Втор храм.
Христијанството во Ерусалим

Во христијанството, градот Ерусалим има голема значење. Ерусалим е градот каде Исус Христос го поминал својот живот. Според евангелието на Лука, Исус проповедел и лекувал, а многупати тоа го правил и во храмот.Во Ерусалим се одржала и Тајната вечера, поточно во Сионската горница, градба на сионската планина. Недалеку од Ерусалим се наоѓа и гетсиманската градина, место каде Исус Христос ја поминал својата последна ноќ, молејќи се. Патот на солзите го обележува последниот пат на Исус Христос до брдото Голгота, каде што Исус Христос бил распнат на крст. Патот завршува со Светиот Гроб, место каде се смета дека се “наоѓал празниот гроб“ на Исус Христос. Градинарскиот гроб пак се смета за местото на погребувањето и воскреснувањето на Исус Христос.
Иван Сингартијски

Иван Илиев Сингартијски (Мосомиште, Неврокопско, Пиринска Македонија, 1942 - Неврокоп (Гоце Делчев),) — член на ОМО Илинден, партијата на Македонците во Бугарија од нејиното создавање во 199 година. Важел за голем поборник за правата на Македонците во Бугарија.
1 Животопис
Сингартијски е роден во пиринското село Мосомиште, општина Неврокоп (денес Гоце Делчев) во 1942 година. Дипломирал на Машино-електротехничкиот институт во Софија. Работел како професор во Техникумот за електротехника во Гоце Делчев. Женет со две деца.
1.1 Македонски активист
Уште од првите денови на создавање на ОМО Илинден тој е нејзин припадник. По расцепот на организацијата е избран за претседател на новата ОМО ИЛИНДЕН - Демократско движење. Подоцна учествува во формирањето на ОМО Илинден - Пирин, за чии претседател, а по тоа и за сопретседател е избран.
1.2 Авторски дела
Тој е автор на книгите "Македонијада" и "С рога и копита".
Починал во родниот град на 20 јануари 2017 година.
Ангел Безев

Ангел Иванов Безев — македонски национален деец од Пиринска Македонија, Бугарија.
Роден во 1964 година, тој е активен учесник во борбата за човекови права на македонското малцинство во Бугарија. Прирадник на ОМО Илинден, потоа на ОМО ИЛИНДЕН - Демократско движење, сопретседател на ОМО-ПИРИН, заменик-претседател и сопретседател на ОМО Илинден - Пирин.
Трентски собор

Трентскиот собор бил деветнаесеттиот вселенски собор на католичката црква. Се состанал во Тренто, денес северна Италија на 13 декември 1545, и траел, во 25 седници низ три периоди, сѐ до 4 декември 1563. Првите 8 седници се одржале во Тренто (1545-1547), 9-11 седница во Болоња (1547), 12-16 во Тренто (1551-1552), а последните 9 седници се одржале повторно во Тренто (1559-1563). Со соборот претседавале тројца папи: Павле III до 1547, Јулиј III до 1552 и Пиј IV до 1563.
Соборот се смета за еден од најзначајните собори на црквата, бидејќи бил реформски, како одговор на ширењето на протестантското движење.
Соборот издал осуди на „протестантскиот ерес“ и ги зацврстил црковните учења на католичката црква во домените на скриптурата, традицијата, изворниот грев, оправданието, богослужението, евхаристијата и обожувањето на светите. Издал и неколку реформски декрети. Дефинирајќи ја католичката доктрина за спасението, богослужбите и библиските канони, Соборот всушност одговорил на аргументите на протестантската реформација.
Трентскиот собор, иако издолжен и прекинуван неколкупати поради политички и верски несогласувања, претставувал значајна реформа на католичката црква и отелотворение на она што се нарекува контрареформација. Се смета за прв современ вселенски собор на католичката црква, чии достигања продолжуваат да живеат во неа до денес.
1 Поврзано
* Вселенски собор
Купола на Карпата

Купола на Карпата (арапски: مسجد قبة الصخرة; хебрејски: כיפת הסלע) е муслиманскo светилиште кое се наоѓа во Ерусалим, Израел. Оваа џамија е позната и како ''Омерова џамија'', и е една од најстарите муслимански градби. Самото кубе е изградено во 684 година на местото на храмот. За самата градба е позната сириските елементи кои биле користени при изградбата. За првпат била реконструирана во 1554 година. Куполата на карпата е едно од најстарите постоечки дела на исламската архитектура.
Сијамски крокодил

Сијамскиот крокодил (''Crocodylus siamensis'') е слатководен крокодил со природно живеалиште во Индонезија, Брунеи, Малезија, Лаос, Камбоџа, Бурма, Тајланд и Виетнам. Овој вид е критично загрозен и изумрен во многу региони.
Во природата претпочитаат мирни води како мочуришта, реки и некои езера. Повеќето возрасни единки не надминуваат 3 метри во должина, иако во заробеништво се среќаваат и некои хибриди кои растат и многу повеќе.
1 Заштитен статус
Поради прекумерното ловење и губењето наприродното живеалиште сијамскиот крокодил спаѓа во критично загрозени видови. Во 1992 година се верувало дека е изумрен во дивината. Оттогаш многу истражувања потврдиле присуство на мали популации во Тајланд (само неколу единки, ако не се бројат единките кои пуштени во природата за да се спаси видот), мали популации во Виетнам (најверојатно помалку од 100 единки) и малку позначајни популации во Бурма и Лаос. Во март 2005 година, истражувачите пронашле гнездо со млади сиамски крокодили во јужната провинција Саванакет во Лао. Постои и многу мала популација во северна Камбоџа. Овој вид на крокодил сѐ уште се смета за изумрен во Индонезија, Малезија и Брунеи. Вкупната популација во дивината се проценува на помалку од 5000 единки. Најголемиот број на единки во заробеништво се хибриди со морскиот крокодил, иако постојат и чистокрвни сијамски крокодили. Овој крокодил се одгледува и во крокодилски фарми, најмногу во Тајланд.
Во националниот парк Банг Сида во Тајланд, во близина на Камбоџа, постои проект пуштање индивдуи во дивината со цел да се зголеми бројот на популациите. Многу млади крокодили се пуштени во реките во паркот, во делови кои не се достапни за посетители.
2 Галерија
Milites Templi

''Milites Templi'' (во превод од латински „Војници на храмот“) е папска була издадена од папата Целестин II во 1144 која му наредувало на свештенството да го заштитува редот на темпларите и да ги охрабри верниците да го дадат својот придонес. Булата им дозволувала на темпларите да вршат собирање на данок еднаш годишно, па дури и во областите кои биле под интердикт.
Ова е една од најважните папски були поврзани со храмот, и заедно со ''Omne Datum Optimum'' (1139) и ''Militia Dei'' (1145) основа за идното богатство и идниот успех на редот н темпларите.
Militia Dei

Militia Dei (во превод од латински „Божји војници“) е папска була издадена од страна на папата Евгениј III во 1145 којашто ја распоредила темпларската независност во локалната свештеничка хиерархија и му давала на редот право да собира десеток и погребни хонорари, како и да ги погребува загинатите витези на сопствените гробишта.
Оваа була, заедно со ''Omne Datum Optimum'' (1139) и ''Milites Templi'' се основа за идното богатство и идниот успех на редот на темпларите.
Купола на Вознесението

Куполата на Вознесението (арапски: ''قبة المعراج'', транслитерирано: ''Ќубат ал-Мираџ'') е купола за која се смета дека е местото каде Мухамед се вознел на небото. Се наоѓа јужно од Златната џамија, Храмовата Гора, во Ерусалим, Израел. Точниот датум на нејзината изградба точно не е утврден, не се смета дека била изградена во 985 година. Нејзината реконструкција била во 1200 година.
1 Наводи
he:מבני הר הבית#כיפת העלייה
Omne Datum Optimum

''Omne Datum Optimum'' (во превод од латински „Секој совршен предмет“, цитат од Јаковото послание) е името на папската була издадена од страна на папата Инокентиј II на 29 март 1139 во Латеран. Со булата се признавал редот на сиромашните христијански витези од Соломоновиот храм (темплари), а во неа бил одреден темпларскиот правилник, и била утврдена нивната заштита од страна на папата. Во ''Omne Datum Optimum'' се ветувало и задржување на пљачките на редот од покорувањето на Муслиманите, а редот бил ослободени од плаќане на десетокот и плаќање данок.
Иако ''Omne Datum Optimum'' била невообичаена була, по неа биле донесени булите ''Milites Templi'' од страна на папата Целестин II во 1144 и ''Militia Dei'' од страна на папата Евгениј III во 1145, кои заедно на темпларите им дале посебен опсег на права и привилегии. Помеѓу другото, редот имал дозвола да гради сопствени цркви, да ги погребува мртвите во дворовите на тие цркви и да собира даноци од своите имоти, еднаш годишо. Единствените гробишта на темпларите укажуваат на голема контроверзност.
Хектар

Хектар (симбол: ха или ha) — мерна единица за површина еднаква на 10.000 квадратни метри, или пак еден квадратен хектометар, и се користи за изразување на големина на земјиште. Еден хектар земјиште е површината на квадратна парцела со димензии 100 на 100 метри. Оваа единица наоѓа примена на разни полиња, како во геометарството за секојдневни правни документи како тапии, катастарски уверенија, хипотеки, урбано планирање, заштита на околината и други должности кои треба да ги задоволат правните барања на надлежните органи.
Неговата основна единица е арот, утврден во рамките на постарите облици на метричкиот систем, но истиот денес не му припаѓа на современиот метрички систем. Меѓународниот комитет за тежини и мерки го класификува хектарот како единица прифатена за употреба заедно со системот SI.
1 Објаснение
Хектарот како мерка се користи во највеќето земји во светот, особено во планирањето и раководењето со стопанските сфери како земјоделството, шумарството и урбанистиката. Во САД, Бурма, и во извесна мера во Канада се користи британската единица акр, еднаква на 43.560 квадратни стапки, или 33 стапки x 1/4 милја, што е еднакво на 0.404686 ха.
2 Претворање
''Еден хектар е еднаков на:''
2.1 Метрички
* 10.000 квадратни метри
* 0,01 квадратен километар
* 1 квадратен хектометар = 100 метри × 100 метри (квадрат со страни од по 100 метри)
* 10 декари
* 2,47105 ари
* 10.000 центиари
2.2 Британски
* 2,4710538 меѓународни акри
* 2,40710439 американски геометарски акри
* 107.639 квадратни стапки
* 0,00386102 квадратни милји (статутни)
2.3 Други
* 15 му (кинески)
* 0,15 чинг (кинески)
* 10 дољуми (отоманска, блискоисточна)
* 10 стреми (Грција)
* 6,25 раи (тајлански)
* ≈ 1,008 чо (јапонски)
* 7,47 биги (Бангладеш, Индија, Непал)
3 Поврзано
* 1 E+4 m² за понатамошнио споредби
* Акрт
* претворање на мерни единици
* Хекто-
* Хектометар
* Величински редови (површина)
Монголско латинично писмо

Монголското латинично писмо било официјално прифатено на 1 февруари 1941, но по два месеца писмото се повлекло од употреба на 25 март 1941. Според официјалните изјави, писмото се повлекло бидејќи не било познато на населението и не било учено добро. Исто така во изјавите се тврдело дека не ги опфаќа сите звуци на монголскиот јазик и било тешко за користење. Веднаш после овој предлог се прифатила кирилицата како национална азбука.
1 Писмото
Писмото ги користело скоро сите основни латинични букви, а карактеристични букви биле: "ç", "ş", "ө","y" и "ƶ"
1.1 Букви
:<code>A B C Ç D E F G H I J K L M N O Ө P R S Ş T U V Y Z Ƶ</code>:<code>а б ц ч д е ф г х и ј к л м н о ө п р с ш т у в ү з ж</code>
1.2 Пример
:Manai ulasiin niislel koto Ulaanbaatar bol 80.000 şakam kyntei, ulasiin olon niitiin, aƶi akuin tөb gazaruud oroşison jikeeken oron bolno.
:Tus ulasiin dotoroos garka tyykii zuiliig bolbosruulka aƶi yildberiin gazaruudiig baiguulka ni çukala.
2 Поврзано
* Монголски јазик
* Монголски системи на пишување
Мокша

Во индиските религии, мокша (санскрит: sa '''') или мукти (санскрит: sa), буквално „ослободување“, е ослободување од самсара, циклусот на умирање и прераѓање, односно ослободување од сите ограничувања и патења кои ги носи со себе постоењето на Земјата.
Во хиндуизмот, се смета за состојба на повисока свесност, при што материјата, енергијата, времето, просторот, причините (кармата) и другите одлики на реалноста се сфатени како маја.
1 Поврзано
* Нирвана
* Реинкарнација
* Маја (илузија)
Јасно писмо

Јасното писмо (монголски: ''тодо бичиг'') било создадено во 1648 од будистичкиот монарх Заја-пандита Намхајџимко за пишување на монголски јазик. Било развиено врз основа на традиционалното монголско писмо и било создадено сѐ со цел да се прилагоди пишувањето според изговорот на јазикот. Исто така, со ова писмо полесно било преведувањето и транскрипцијата од тибетски јазик и санскритски јазик во монголски јазик.
Писмото исто така било користено од калмиците во Русија сѐ до 1925, кога тоа писмо било заменето со кирилицата. Во Синкјанг, во НР Кина, ојратите сѐуште го користат писмото.
1 Пример
''Оче наш'', ''Јован 3:16''
2 Поврзано
* Монголски јазик
* Монголски системи на пишување
Синагога Ари

Синагогата Ари (хебрејски :בית הכנסת הארי'') е еврејски храм кој се наоѓа во Ерусалим, Израел, во Еврејската населба, во Стариот град.
1 Наводи
he:מוזיאון חצר היישוב הישן#בית הכנסת האר"י
Синагога Адес

Синагогата Адес (хебрејски :''בית הכנסת עדס'') е еврејски храм кој се наоѓа во Ерусалим, Израел, во населбата Наклаот. Овој објект бил изграден околу 1901 година од страна на сириските емигранти. Позната е и како Големата синагога.
Света Земја

Поимот Света Земја (арап.: الأرض المقدسة, ''al-Arḍ ul-Muqaddasah''; староарамејски: ארעא קדישא '' Ar'a Qaddisha''; хербрејски: ארץ הקודש ''Erets HaQodesh''; лат.:''Terrae Sanctae''), географски се поврзува со источното крајбрежје на Средоземјето, односно регионот на денешните земји Израел, Палестина и Либан. Оваа област, односно местата во неа, се од големо религиозно значење за неколку монотеистички религии: јудаизмот, христијанството, исламот и бахаизмот. Најзначајниот град во Светата земја е Ерусалем кој е најсветиот град во јудаизмот и во христијанството, и трет најсвет град во исламот.
Светоста на оваа област била идеолошка подлога за Крстоносните војни и повторните муслимански освојувања. И денес конфликтот помеѓу Израел и Палестина е делумно поврзан со религиозните убедувања во врска со контролата над Светата земја.
1 Светата земја како тема во ументоста
* „Светата земја“ - роман на шведскиот писател Пер Лагерквист од 1964 година.
Голема синагога (Ерусалим)

Големата синагога (хебрејски :בית הכנסת הגדול ירושלים) е еврејски храм кој се наоѓа во Ерусалим, Израел. Овој објект започнал да се гради во 1958 година, и како таков била изградена мала синагога. Подоцна, во 1982 година била изградена сегашната синагога од страна на архитектот Александар Хридман.