procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Михаило Лалиќ

Михаило Лалиќ ( - ) — црногорски и југословенски писател.
Писател кој на самиот почеток на својата книжевна работа се определил за јасен тематски круг (НОБ), за одредено географски поднебје - Црна Гора и специфичен избор на ликови, случувања и романескни приказни. Започнал со книгата Стазама слободе - 1948, но за кратко време се определил за проза, која станала исклучива форма на уметничкото гледање на времето, случувањата и човечките судбини. Според неговото сценарио е снимен филмот Свадба во 1973 во режија на Радомир Шарановиќ, и иако така е направена екранизација на неговиот роман Лелејска гора во 1968.
Прв добитник е на Његошевата награда во 1963 за романот Лелејска гора. Потоа НИН - ова награда 1973 за романот Воена среќа. Воедно е и член на САНУ.
Во неговите романи се прикажува времето на партизанското војување кога дошло до криза, кога се пробудиле старите конфликити и поделби, време кога не можело да се насети неизвеснота на војната. Неговите јунаци се зафатени со морални и психолошки кризи, па оттука внатрешниот монолог како основно и доминантно средство при уметничкото обликување на ликовите. Во создавачката пракса на Михаило Лалиќ интересен е уштее ден феномен: постојано се навраќа кон веќе завршените раскази и романи и незадоволен со оствареното, им пристапува и повторно ги преработува. Романот Раскин после 14 години дожиевал преработка со значајна измерна во нарацијата, изборот на ликовите и нивната структура. Втора верзија доживеал и романот Лелејска гора.
Џамија Фенари Иса

Џамијата Фенари Иса (турски: ''Molla Fenâri Îsâ Câmîsi'', грчки: ''Eκκλησία του Λίβος'') е џамија во Истанбул, Турција, изградена на местото на две православни цркви.
1 Историја
1.1 Византиско време
Липскиот манастир или денешната џамија Фенари Иса е верски објект од 10 век. Во 908 година византискиот адмирал Константин Липс во присуство на императорот Лав VI ја отворил новата црква во Цариград. Храмот бил посветен на Пресвета Богородица, но бил познат како манастирот на Липс.
Оваа црква била изградена врз темелите на црква од 6 век, каде биле чувани моштите на Света Ирина. Во овој период црквата била позната како Северна црква. По 1261 година и повторното воспоставување на Византија, во периодот од 1286 до 1304 година од страна на Теодора Дукина, вдовица на Михаил VIII Палеолог, била изградена уште една црква посветена на Свети Јован Крстител. Во манастирот биле погребани неколку членови од династијата Палеолози, како синот на Михаил VIII Константин, Ирина Монфератска и Андроник II. Во овој период, најверојатно манастирот бил дом за околу 50-тина монахини. Во текот на 14 век бил направен нартексот на црквата, додека обичаите за погребување на царските членови на империјата продолжила и во 15 век, каде била погребани Ана, првата сопруга на императорот Јован VIII Палеолог The church was possibly used as a cemetery also after 1453..
1.2 Османлиско време
Во 1497-1498 година, набргу по падот на градот и за време на владеењето на султанот Бајазид II (1481-1512), јужната црква била претворена во џамија, каде било изградено и едно минаре и михраб од страна на великодостојникот Фенаризаде Алаедин Али бен Јусуф Ефенди. Бидејќи еден од главните проповедници на медресата се викал Иса, неговото име било додадено во името на џамијата. Џамијата изгорела во 1633 година и повторно била обновена во 1636 година. Во овој период Северната црква била претворена во теке, мозаиците биле отстранети и двете куполи реновирени. По пожарот во 1782 година комплексот бил повторно обновен во 1847-1848. По поредниот пожар од 1920 година храмот бил напуштен. За време на ископувањата извршени во 1929 година, дваесет и два саркофази биле пронајдени. Комплексот бил темелно обновен меѓу 1970-тите и 1980-тите и оттогаш повторно служи како џамија.
Четемски Остров

Четемскиот Остров (англиски: ''Chatham Island'', мориорски: ''Rekohu'', маорски: ''Wharekauri'') е во голема мера најголемиот остров од групата Четемски Острови, во јужниот Тихи Океан, на исток од Нов Зеланд. Тој му припаѓа на Нов Зеланд, и покрај големата раздалеченост. Иако не е географски прецизно да се каже дека тој лежи точно помеѓу екваторот и полот, овој исказ често се користи како достатно приближен за маркетиншки цели. четемскиот остров го добил името по истражниот брод „Четем“ кој бил првиот европски брод кој го открил овој остров во 1791 г. Островот зафаќа површина од 900 км<sup>2</sup>.
Островот има и два други назива, еден маорски: ''Wharekauri'', а друг мориорски: Rekohu („магловити неба“).
Географски, островот има облик на буквата Т и на него доминираат три географски елементи: два залива и една лагуна.
Петровиот Залив (''Petre Bay'') зазема повеќе од половина од западниот брег на Четемскиот Остров. Главното населено место на островот е Ваитанги, кое лежи во мала вдлабнатина во јужниот дел на Петровиот Залив.
На источното крајбрежје се наоѓа дури поголемиот Хенсонов Залив, кој се протега по целата 35-километарска должина на островот.
Ширината од 10 км на островот помеѓу двата залива е сосема илузорна. Најголемиот дел од таа земја го зафаќа лагуната Те Фанга, која се исцедува во морето кај јужната половина на Хенсоновиот Залив. Оваа лагуна покрива површина од 180 км<sup>2</sup>, и исцедува неколку помали реки кои се влеваат во неа од ридовите на јужниот крај на островот.
1 Поврзано
* Четемски Острови
* Список на острови на Нов Зеланд
Акаша

Акаша е санскритски збор со значење ''„етер“'' како елемент и како митолошки симбол. Во хиндуизмот Акаша значи основа и суштина на сите нешта во материјалниот свет; најмалиот материјален елемент создаден од астралниот свет. Тоа е еден од ''Панчамахабхута'' или еден од „петте големи елементи“; главна одлика му е звукот. На јазикот хинди значењето на Акаша е небо.
1 Акаша во различните учења
* Акаша (санскритски збор आकाश) е простор во концептот на универзумот на џаинизмот. Се дели на два дела: ''Лоакаса'' (делот на материјалниот свет) и ''Алоакаса'' (просторот зад него, кој е потполно празен). Во ''Лоакаса'' универзумот е само еден дел, а она што дава простор и место за постоењето на сè материјално е Акаша.* Во будистичката феноменологија, Акаша се дели на ''Сканда'', ''Деса'' и ''Прадеса''.* Хинду школата Нијаја Ваишешика тврди дека Акаша или етерот е петтата физичка супстанца, која е супстрат на квалитетот на звукот. Тоа е ''Една'', ''Вечна'' и ''Сепроткајувачка'' физичка супстанца, која е незабележлива.* Според школата Самкја, Акаша е едно од петте Махабхута (големи физички елементи), кое има специфична одлика на звук.* Индиската Карвака филозофија тврди дека овој свет е создаден од четири елементи, и ја исклучува Акаша како петти елемент, бидејќи нејзиното постоење не може да се забележи.* Раната будистичка школа Ваибхашика постоењето на Акаша го смета за реално.
2 Поврзано
* Акашки записи
* Класични елементи
* Ервин Ласло
3 Наводи
Џамија Лалели

Џамија Лалели (|Laleli Camii) — џамија која се наоѓа во Фатих, Истанбул, Турција.
1 Историја
Џамијата била изградена во времето на османлискиот султан Мустафа III во периодот од 1760 до 1763 година во стил на барок од страна на отоманскиот архитект Мехмед Тахир Ага. Џамијата била разрушена во 1783 година од пожар. Исто така и од пожарот во 1911 година биле уништени медресите. Во моментот има две минариња.
Џамијата била изградена од наемнината на еден комплекс од продавници кој се наоѓа до самата џамија. Самата џамија се состои од една голема просторија од осум огромни столбови.
Џамијата има форма на правоаголник, со галерија на западната страна. Ѕидовите се шарени, со мермер во црвена, сина и жолта боја, украсени со разновидни медалјони и скапоцени камења. Михработ и минберот се исто така украсени со скапоцени камења. Внатрешноста е добро осветлена со многубројните прозорци.
Куполата на џамијата е висока 12,5 метри со пречник од 24,5 метри.
Во оваа џамија се наоѓаат гробовите на султанот Мустафа III и неговото семејство.
2 Галерија
Алипашина џамија (Истанбул)

Алипашина џамија (|Ali Paşa Külliyesi) — поголем број на верски градби кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Комплексот бил граден во периодот од 1580 до 1587 година, од Мимар Синан. Комплексот вклучува џамија, медреса, амам, турбе и фонтана.
1 Историја
Во времето кога бил изграден, комплексот се наоѓал на самиот брег, но за разлика од тоа време, денеска околу комплексот се наоѓаат неколку градби. Комплексот бил изграден по наредба на адмиралот Килич Али-паша. Оваа џамија била изградена и оценета како помала верзија на Аја Софија.
2 Архитектура
Централната купола на џамијата е 12,70 метри (41,7 метри) во пречник. Кон влезот, на двете страни, има галерија. Куполата се наоѓа во центарот во стил на византиска базилика. Објектот се состои од пет куполи. Џамијата има само едно минаре, со 247 прозорци. Во дворот на комплексот се наоѓа турбе со купола, исто така направено од страна на Синан. Гробот на Али-паша се наоѓа во внатрешноста на турбето. Медресата се наоѓа наоѓа од спротивната страна, во југоисточниот дел од џамијата. На десната страна се наоѓа амамот, чија изградба била завршена во 1583 година.
Комбајн

Комбајн е земјоделска машина која служи за собирање, односно жнеење на житото. Современиот комбајн, е разновидна машина дизајнирана за ефикасно жнеење (собирање) на различни житни култури. Името произлегува од неговото комбинирање на три одделни операции кои опфаќаат: жнеење, вршење и веење - во еден процес, односно косење на житариците, раздвојување на класот со зрната од стракот слама и плевелот, а поголемиот дел современи комбајни прават и балирање на сламата од ожнеаното и извршеното жито. Меѓу житариците коишто се собираат со комбајн се пченицата, овесот, 'ржта, јачменот, пченката, сорго, соја, лен, сончогледи и маслодајна репка. Отпадна слама оставена на теренот се преостанатите исушени стебла и лисја на културата со ограничени хранливи материи што е или сецкани и се шират на теренот или бали за добиточна храна и постелнина за добиток.
Со употребата на комбајните во земјоделството значително е зголемена брзината и резултатите при жетвата. Покрај квалитетот и квантитетот на жетвата игра голема улога во развојот на модерните комбајни и земјоделската механизација. Употребата на комбајните во жетвата влијае на зголемување на квалитетот што значи минимизирање на загубите и кршење на зрната жито и, исто така, висока чистота на житото. Моќноста на моторот и на модерните комбинајни достигнува околу 400 коњски сили. Погонот за возење на комбајнот е на хидраулична основа, додека погонот на косилката и уредот за вршење и прочистување на зрната жито се остварува механички.
Државни празници во Македонија

Ова е список на државните празници кои се одбележуваат во Македонија
Државни празници во Македонија
Датум, Име на празник, Забелешки
24 мај, Ден на македонските и сесловенските просветители и учители, Чествување на Св. Кирил и Методиј.
2 август, Илинден, Почеток на Илинденското востание и заседанието на Антифашистичкото собрание за народно ослободување на Македонија.
8 септември, Ден на независноста, Осамостојување на Македонија од СФР Југославија.
11 октомври, Ден на востанието, Почеток на Народноослободителната борба на Македонија.
23 октомври, Ден на македонската револуционерна борба, Основање на Македонската Револуционерна Организација.
8 декември, Св. Климент Охридски, Патрон на Македонија.
Празници во Македонија
1 јануари, Нова година
7 јануари, Прв ден Божиќ - (православен)
—, Втор ден Велигден - (православен), Датумот е променлив.
1 мај, Ден на трудот
—, Рамазан бајрам, Датумот е променлив.
Празници на малцинските заедници
27 јануари, Свети Сава, ден на српската заедница., Патрон на Србите.
8 април, Меѓународен ден на Ромите, Ромска декада.
23 мај, Ден на Власите., Датум кога Власите биле признати за посебен народ во Отоманското Царство.
28 септември, Меѓународен ден на Бошњаците., Одржување на сèбошњачкото собрание во Сараево, кога се вовел поимот „Бошњаци“.'
—, Јом кипур, ден на еврејската заедница., „Ден на помирувањето“. Празникот е прославен од еврејската заедница во Македонија.
22 ноември, Ден на албанската азбука, Датум на одржување на Битолскиот конгрес за албанската азбука.
21 декември, Ден на настава на турски јазик, Воведување на турскиот јазик како наставен јазик.
Верски празници за припадници на верските заедници
6 јануари, Бадник, ден пред Божиќ, Верски празник за православните граѓани на Македонија.
19 јануари, Водици, Верски празник за православните граѓани на Македонија.
—, Втор ден Велигден (католички), Верски празник за католичките граѓани на Македонија. Датумот е променлив.
—, Велики петок, петок пред Велигден, Верски празник за православните граѓани на Македонија. Датумот е променлив.
28 август, Успение на Пресвета Богородица (Голема Богородица), Верски празник за православните граѓани на Македонија.
1 ноември, Сите Светци (католички), Верски празник за католичките граѓани на Македонија.
25 декември, Божиќ (католички), Верски празник за католичките граѓани на Македонија.
—, Духовден, петок пред Духовден., Верски празник за православните граѓани на Македонија.
—, Бајрам, првиот ден на Курбан бајрам., Верски празник за муслиманските граѓани на Македонија.
Надворешна Монголија

:''За други значења на поимот, видете Монголија (појаснување)''
Надворешна Монголија (монголски: Ар монгол, манчуски: Tulergi Monggo, ) била главниот дел на Богдо Ханатот на Монголија, кој прогласил независност на 29 декември 1911 година. Надворешна Монголија се состоела од следните четири провинции, подредени од исток кон запад:
* Чечен Кан провинција
* Тошијету Кан провинција
* Сајин Нојан Кан провинција
* Џасагту Кан провинција
Денес, многу поретко се користи името за да се означи денешната република Монголија, која горе-долу ја зазема истата површина. Исто така, Република Тува што е во склоп на Русија, била во рамките на Монголија.
1 Поврзано
* Внатрешна Монголија
* Монголија
Борис Мисирков

Борис Мисирков е уметник, фотограф, филмски снимател и продуцент со македонско потекло од Бугарија, правнук на Крсте Мисирков.
1 Животопис
Борис Мисирков е роден на година во во фамилијата на познатиот македонски филолог, јазичар, историчар, фолклорист, етнограф, публицист, политичар, револуционер и борец за македонската национална афирмација Крсте Мисирков. Учи во Гимназијата за древни јазици и култури во истиот град, каде се сретнува со својот иден соработник, уметникот Георги Богданов. Во 1996 ја завршува театарската академија „Крсто Сарафов“ во Софија. Во 1996-1997 студира во центарот за уметност FABBRICA на Оливеро Тоскани во Тревизо, Италија. Во 1998 го создава уметничкото студио „Агитпроп“, во кое е водечки продуцент и до денес. Тој е еден од основачите на Бугарската фотографска асоцијација. Работи претежно во тандем со Георги Богданов.
2 Дела
Заеднички со Георги Богданов во 1995 ја добиваат престижната награда за фотографија на фестивалот во градот Вевеен во Швајцарија. Нивни изложби, како „ID 2000“, „Ветерани на културата“, „Бугарската врска“, „Надвор од сезоната“, со успех се прикажани во многу држави, како во Русија, Словачка, САД, Италија, Австрија, Германија. Филмот „Георги и пеперутките“ од 2004 година добива награди на фестивали во Амстердам, Сараево, Краков. Филмот „Проблемот со комарците & други приказни“ ја добива главната награда „Златна потковица“ на фестивалот „Астерфест“ во Струмица во 2008 година, а исто така награди на филмови фестивали во Карлови Вари, Сараево, Лондон, Приштина, учества и во селекцијата на фестивалот во Кан. Во 2008 филмот „Коридор #8“ ја добива наградата „Срцето на Сараево“ на филмскиот фестивал во Сараево за наjдобар документарен филм, учества во селекцијата на Берлинале, каде добива наградата на екуменистичкото жири. Во септември 2009 уметничкиот проект „Со пријател блиску до тебе“, посветен на борбата со ракот на дојката, е претставен во зградата „Берлиамонт“ на Европската Комисија во Брисел.
Рустем-пашина џамија

Џамијата Рустем-паша (турски: ''Rüstem Pasha Camii'') е османлиска џамија која се наоѓа во Еминону, Истанбул, Турција. Оваа џамија била градена во периодот од 1561-1563 година, од страна на Синан во чест на Рустем-паша кој бил сопруг на ќерката на Сулејман I. Џамијата се состои од едно минаре.
1 Поврзано
* Исламска архитектура
* Список на џамии
* Османлиска архитектура
2 Галерија
Повеќе видете на WikiCommons.
3 Наводи
****
Македонски научен институт

Македонскиот научен институт (|Македонски научен институт, скрат. МНИ) — организациjа создадена во Софија, Бугарија во 1923 година чија главна цел е застапување и бранење на тезата за бугарскиот карактер на Македонија и македонскиот народ. За остварување на своите цели, Македонскиот научен институт добива финансиски средства од бугарската влада.
Македонскиот научен институт дел од своите активности во Македонија ги изведува во соработка со Бугарскиот културен клуб во Скопје преку страницата за вести .
1 Македонски преглед
''Македонски преглед'' е тримесечно списание на Македонскиот научен институт. Првото издание е испечатено во 1924. Главната цел на списанието е пропагирање на целите и активностите на МНИ.
2 Претседатели
#, Име(роден – починал), Слика, Мандат
1, Иван Георгов(1862–1936), 21 декември1923, 1927
2, Љубомир Милетиќ(1863–1937), 1928, 1937
3, Никола Стоjанов(1874–1967), 1938, 1945
4, Димитар Силјановски(1892–1971), 1945, 1945
5, Георги Кулишев(1885–1974), 1945, 1947
6, Петар Шапкарев(1908–1997), 1990, 1997
7, Димитар Гоцев(1945-), 1997, 2008
8, Трендафил Митев(1950-), 2008, 14 јуни2014
9, Александар Гребенаров(1953-), 14 јуни2014, 1 август2020
10, Георги Николов(1957-), 1 август2020, на функција
Амина бинт Вахаб

Амина бинт Вахаб била мајка на исламскиот пророк Мухамед.
1 Животопис
Родена е околу Била член на кланот Бану Зухра.
Нејзин татко бил Вахаб ибн Абд Манаф, а била омажена за Абдула ибн Абд ел-Муталиб. Постојат и ракописи што велат дека Амина починала по пат накај Медина кога го носела Мухамед да ги запознае неговите роднини и да го види гробот на татка си. Амина починала во 577 г.
2 Поврзано
* Вахаб
* Асхаби
* Хала бинт Вахаб
3 Надворешни врски и наводи
Коџа Мустафа Пашина џамија (Истанбул)

Џамијата Коџа Мустафа Паша (турски: ''Koca Mustafa Paşa Camii'') е џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Овој објект бил граден како православна црква, а во џамија бил претворен по падот на Цариград и преземањето на градот од страна на Османлиите. Црквата била посветена на Свети Андреј Критски и започнала да се гради уште во 5 век во времето на Теодосиј II.
1 Византиско време
Црквата Свети Андреј Критски на почетокот на 5 век, принцезата Аркадија, сестрата на Теодосиј II (408-450) ја дала нардбата за изградба на црква во близина на Златната порта. Црквата била посветена на Свети Андреј а била позната и како ''Родофилион''.
Како манастир за првпат се споменува во 792 година како манастир на Андреј Критски, кој бил убиен во борбата против византиското иконоборство на 20 ноември 766 година на Воловскиот форум поради неговото спротивставување на политиките на император Константин V Копроним. Андреј Критски бил погребан во храмот. Поради неговата популарност по конечниот триумф на православието, христијанскиот храм бил преименуван односно бил посветен наместо на апостол Андреј на Андреј Критски.
Во втората половина на 9 век, императорот Василиј I Македонецот (867-886) целосно ја обновил црквата, која најверојатно била оштетена за време на иконоборството. Околу 1284, принцезата Теодора Раулена, внука на Михаил VIII Палеолог (1259-1282) ја обновила црквата и манастирот и последните 15 години од својот живот ги поминала во овој објект, каде била погребена.
2 Османлиско време
По османлиското освојување манастирот, познат од страна на Османлиите како женски манастир продолжил да опстојува како христијански храм. Во периодот помеѓу 1486 до 1491 година, Коџа Мустафа Паша како голем везир наредил храмот да биде претворен во џамија. Неколку години подоцна, храмот служел и како теке за дервишкиот ред Халвети кои биле водени од страна на Зунбул ефенди, па поради него џамијата е позната и како џамија Зумбул ефенди. До џамијата се наоѓа неговото турбе, кое претставува популарно одредиште за муслиманските верници.
Кон почетокот на 16 век, султанот Селим I сакал да сруши дел од комплексот за изградба на Топкапи-сарај, но дервишкиот ред не го дозволил тоа. Во дворот на џамијата се наоѓа турбето на Коџа Мустафа Паша и на неколку шеици. На почетокот на 17 век, државниот министер Екмекчизаде Ахмед Паша (1618) наредил изградба на медреса. По еден век, главниот лекар на султанот го затворил текето и го проширил училиштето, додека во 1737 година бил изграден столб во облик на фонтана во дворот на џамијата. Во 1766 година земјотресот ја уништил куполата, која во 1768 била повторно изградена. Во текот на 19 век, Махмуд II (1808-1839) го обновил тремот на џамијата, во 1953 била целосно реновирена зградата.
Телевизија Алфа

Алфа ТВ — приватна национална телевизиска станица, која започнала да се емитува на македонски јазик на 3 јуни 2008 година во Скопје и во посредство на сателит во цела Европа, Северна Африка и делови на Азија. Од јуни 2013 Алфа станала национален телевизиски канал. Програмата може да се следи и преку македонските интернет телевизии, како и на официјалниот портал на Телевизија Алфа.
1 Организација
Телевизијата е од конвенционален карактер, што значи дека нуди информативни содржини, културно-забавна програма, која ја опфаќа филмската и документарната продукција и спортска програма. Се емитуваат емисии од домашна продукција, како и серии во продукција на ТВ Алфа, како и реалити шоуа. Соодветно на тоа и организациски редакциите се поделени на информативна, контактно-забавна и спортска редакција, каде што работат преку 50 новинари и уредници, а во целата телевизија се вработени вкупно над 130 луѓе.
Телевизијата е опремена со најсовремена технологија и е една од најдобро опремените телевизии во регионот. Продукциската опрема во Алфа е целосно дигитализирана, а телевизијата има две студија.
2 Историја
Телевизијата од своето основање во 1990-тите години била локална скопска телевизија која го носела името ТВ Скопје. Потоа била купена од страна на грчки медиумски магнат, Димитрис Кондоминас. Поради тоа што телевизијата не добила национална концесија, Грците набрзо ја продале телевизијата, со што нови сопственици станале Французи, но и тие немале успех со работата на телевизијата, па во 2008 сопственик станал македонскиот стопанственик, Штерјо Наков. Зделката била вредна половина милион евра. Во 2012 ТВ Алфа била повторно продадена.
3 Домашна програма
Емисии
* „Добро утро секое утро“
* „Вкусот на традицијата“
* „Збор по збор“
* „За или против“
* „Заспиј ако можеш“
* „Вечерното Шоу на Богдан Илиевски“
* „Везилка“
* „Срце на дланка“
* „Агро Балкан“
* „Наздравје“
* „Квадрат“
* „Урбан блог“
4 ТВ серии во продукција на ТВ Алфа
* „Приказни од животот“
* „Цимери“
* „Полициска акција“
* „Комшиски приказни“
* „Македонски народни приказни“
* „Бистра вода“
* „Утре наутро“
5 Галерија
Елеазар

Елеазар (хебрејски: , „''Бог помогнал''“) — син на Арон, левитски свештеник и првосвештеник. Неговата жена, ќерка на Футил, му го родила синот Финес. По смртта на Надав и Авију, тој бил поставен на чело на светилиштето.
Тој исполнувал ред функции за време на скитањето по пустината, од создавање на плочите, олтарот од кадилниците на Кореевиот собир, па до извршување на обредот со црвениот јунец.
На планината Хор тој бил облечен во светата одежда, која Мојсеј ја земал од татко му Арон и ја облекол на него како негов наследник во првосвештенството. Тој бил првосвештеник повеќе од 20 години. Заедно со Мојсеј учествувал во броењето на народот, и помагал при стапувањето на должност на Исус Навин.
По освојувањето тој помагал со распределбата на земја. Кога умрел, „го погреба[ле]а во Гибеа [(рид)], што му припаѓаше на неговиот син Финес, а се наоѓаше во Ефремовата Гора“ ( ). Ридот на Финес се доведува во врска со денешното село Аварта во самарјанскиот дел од денешниот Западен Брег. Заради несигурната безбедносна ситуација, Израелските одбранбени сили (армијата) им дозволува Евреите да го посетат местото само една вечер годишно, близу до 5 шват (околу јануари-февруари) според еврејскиот календар.
Првосвештенството останало во семејството на Елеазар сѐ до времето на Илија и продолжило да се предава во неговото семејство (Илија бил потомок на Итамар, братот на Елеазар).
Првосвештенството било вратено во Елеазаровото семејство со тоа што подоцна му припаднало на неговиот потомок Садок, откога Соломон го отфрлил Авијатар (пророчено во ; а исполнето во ).
Во православието, Елеазар се слави како светец, и негов ден е 2 септември (стар стил), а тој е исто така и еден од светите прататковци на календарот на светци на Ерменската постолска црква. Негов ден таму е 30 јули.
(Белешка: според Документарната хипотеза, документот Елохист (Е), „Елеазар“ е името на синот на ''Мојсеј'' (видете Излез 18:4), кој меѓутоа најчесто се нарекува „''Елиезер''“).
Гови-Алтај

Гови-Алтај (Говь-Алтай) е една од 21 покраини во Монголија. Покраината се наоѓа на запад во Монголија и главен град е Алтај.
1 Административна поделба
Главниот град се наоѓа во областа Јесонбулаг и да не биде помешан со Алтај дистриктот.
+ Области во Гови-Алтај
Област, монголски
Алтај, mn
Бајан-Ул, mn
Бигер, mn
Бугат, mn
Чандмани, mn
Дарви, mn
Делгер, mn
Ердене, mn
Халиун, mn
Хох морит, mn
Џаргалан, mn
Шарга, mn
Тајшир, mn
Тогрог, mn
Тонхил, mn
Цел, mn
Цогт, mn
Јесонбулаг, mn
Говисумбер (покраина)

Говисумбер (''Говьсүмбэр'') е една од 21 покраини во Монголија. Покраината се наоѓа во центарот на земјата и главен град е Чоир.
1 Административна поделба
+ Областите во Говисумбер
Област, монголски, Население (2002), Површина (км<sup>2</sup>), Густина (/км<sup>2</sup>), Население на центарот (2002)
Бајантал, mn, 550, 920, 0.60, 120
Шивегови, mn, 3500, 868, 4.03, 1,800
Сумбер, mn, 9,207, 3768, 2.44, 7,588 *
<sup>*</sup> - Главниот град на покраината, Чоир
Дорнод (покраина)

Дорнод е најисточната покраина во Монголија. Главен град на Дорнод е Чојбалсан. Покраината била создадена за време на административната реорганизација во 1941 година и го добила новото име Чојбалсан, според комунистичкиот водач Хорлогин Чојбалсан. Исто така, главниот град Чојбалсан се викал ''Бајан Тумен''. Во 1963 година името на покраината било променето со новото име- Дорнод.
1 Административна поделба
+ Областите во Дорнод
Област, монголски, Површина (км<sup>2</sup>)
Бајандун, mn, 6,237
Најантумен, mn, 8,321
Бајан-Ул, mn, 5,623
Булган, mn, 7,111
Чојбалсан (област), mn, 10,152
Чулунхорот, mn, 6,539
Дашбалбар, mn, 8,713
Гурванзагал, mn, 5,252
Халхгол, mn, 28,093
Холонбуир, mn, 3,773
Матад, mn, 22,831
Сергелен, mn, 4,169
Херлен (Сумбер) *, mn, 281
Цаган-Ово, mn, 6,502
<sup>*</sup> -главниот град на покраината Чојбалсан(mn)
Џамија Омер Паша

Џамијата Омер Паша (турски: ''Ömer Paşa Camii'') е џамија која се наоѓа во Анталија, Турција. Џамијата била изградена од страна на Кетенџи Омер Паша во 1602 година. При изградбата на џамијата била употребена стандардната отоманска архитектура. Оваа џамија е најголема во Анталија.
Џамија Нусретије

Џамијата Nusretiye (|Nusretiye Camii) — џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. При изградбата на џамијата била употребена стандардната исламска архитектура со елементи на барокот. Се наоѓа во подрачјето Топхане.
Џамијата била изградена во периодот од 1823 до 1826 година, во времето на османлискиот султан Махмуд II (1784-1839). Џамијата се наоѓа во близина на западниот брег на Босфорот. Нејзин архитект е Крикор Балјан (1764-1831), припадник на семејството Балјан кој во текот на 19 век изградиле голем број на објекти во Отоманското Царство. Џамијата била наречена Нусретије по повод победата на султанот над јаничарите, односно укинување на овој ред.
Во времето на Абдул Меџид I била додадена саат кула.
Џамијата има две минариња кои се наоѓаат на источната и западната страна.
Папагаловидни

Папагали (науч. ''Psittaciformes'') — птици од приближно 398 вида во 92 рода кои најчесто се најдени во тропските и суптропските предели. Редот е поделен на три натсемејства: Psittacoidea (вистински папагали), Cacatuoidea (какадуа) и Strigopoidea (новозеландски папагали). Една третина од сите видови папагали се загрозени, со поголем ризик од која било друга споредлива група на птици. Папагалите имаат генерално пантропска дистрибуција со неколку видови кои живеат во умерени региони на јужната полутопка. Најголема разновидност на папагали има во Јужна Америка и Австралија.
Главни одлики на папагалот се силен и закривен клун, исправен став, силни нозе и нокти со зигодактилни стапала (два прста поставени нанапред и два наназад). Многу папагали имаат разни шари и бои. Повеќето папагали покажуваат малку или воопшто немаат сексуален диморфизам. Најважните компоненти на исхраната на повеќето папагали се семе, ореви, овошје, цветни пупки и друг растителен материјал. Неколку видови понекогаш јадат животни и мрши, додека други се специјализирани за исхрана со цветен нектар и меки плодови. Скоро сите папагали се гнездат во шупливи делови од дрва, и несат бели јајца од кои се изведуваат беспомошни млади.
Папагалите, заедно со гаврани, врани, сојки и страчки, се едни од најинтелигентните птици, а способноста на некои видови да го имитираат човечкиот говор ја зголемува нивната популарност како домашни миленици.
1 Класификација
Натсемејство Strigopoidea: папагали од Нов Зеланд
* Семејство Nestoridae: два рода со два живи вида (кеа и Новозеландска кака) и неколку изумрени видови
* Семејство Strigopidae: еден род со еден вид (какапо)
Натсемејство Cacatuoidea: какаду
* Семејство Cacatuidae
** Потсемејство Nymphicinae: еден род со еден вид (нимфа)
** Потсемејство Calyptorhynchinae: црни какаду
** Потсемејство Cacatuinae
*** Племе Microglossini: еден род со еден вид (голем црн какаду)
*** Племе Cacatuini: четири родови од бели, розови и сиви видови
Натсемејство Psittacoidea: вистински папагали
* Семејство Psittacidae
** Потсемејство Psittacinae: два африкански родови, Psittacus и Poicephalus
** Потсемејство Arinae
*** Племе Arini: 18 родови
*** Племе Androglossini: 7 родови
* Семејство Psittaculidae
** Потсемејство Psittrichasinae: еден род со еден вид, Дракула папагал
** Потсемејство Coracopsinae: Васа папагали
** Потсемејство Platycercinae
*** Племе Pezoporini: земни папагали и слично
*** Племе Platycercini: широкоопашни папагали
** Потсемејство Psittacellinae: тигрести папагали
** Потсемејство Loriinae
*** Племе Loriini: лори и лорикити
*** Племе Melopsittacini: еден род со еден вид (тигрица)
*** Племе Cyclopsittini: смоквини папагали
** Потсемејство Agapornithinae: три рода
** Потсемејство Psittaculinae
*** Племе Polytelini: три рода
*** Племе Psittaculini: азиски папагали
*** Племе Micropsittini: пигми папагали
2 Морфологија
Големината на живите видови има голема варијација. Најмалиот постоечки папагал е ''Micropsitta pusio'' со тежина под 10г и должина од 8 сантиметри, а најголемиот е зумбуловата ара која е долга 1м. Најтешкиот папагал е какапо, кој може да стигне 4,0кг.
Сухбатор (покраина)

Сухбатор (|Сүхбаатар аймаг) е покраина во Монголија, сместена на истокот на земјата. Главен град е Барун-Урт. Наречена е по деецот Дамдин Сухбатoр (1893-1923).
1 Административна поделба
+ Облсти во Сухбатoр
Област, монголски
Барун-Урт, mn
Асгат, mn
Бајанделгер, mn
Дариганга, mn
Ерденецаган, mn
Халзан, mn
Монххан, mn
Наран, mn
Онгон, mn
Сухбатор, mn
Тувшиншире, mn
Туменцогт, mn
Улбајан, mn
Џамија Пул-е Кишти

Џамијата Пул-е Кишти е џамија која се наоѓа во Кабул, Авганистан. Сместена во стариот дел на градот, оваа џамија се смета како најголема сина купола. Џамијата била изградена кон крајот на XVIII век, но била реконструирана во 1960 година во времето на Мухамед Захир, последниот крал на Авганистан. Била повторно оштетена за време на борбите во 1990-тите, но повторно била целосно обновена во 2019 година.
Џамија Пертевнијал Султан

Џамијата Пертевнијал Султан (турски: ''Pertevniyal Valide Sultan Cami'') е џамија која се наоѓа во Фатих, Истанбул, Турција.
Оваа џамија се смета за една од последните џамии кои биле изградени за време на Отоманското Царство. Оваа џамија била изградена од страна на италијанскиот архитект Монтани во 1869 година и била завршена во 1871 година во чест на сопругата на Султан Махмуд II, Пертевнивел
При изградбата на џамијата биле употребени различни стилови и тоа од исламската архитектура, маварска, готската.
Голема џамија (Алжир)

Големата џамија во Алжил (арапски ''الجامع الكبير'') е џамија која се наоѓа во градот Алжир и државата Алжир. Оваа џамија била изградена во 1097 година. Оваа градба е една од ретките примери на Алморавидната архитектура. Била реконструирана во времето на султанот Али Ибн Јусуф, а нејзините минаре датираат од 1324 година и истите биле изградени од страна на ''Зејанид''.
Монголско Царство

Монголско Царство (монголски: ''Монголын Эзэнт Гүрэн'') — најголемата непрекината империја на светот и втора најголема веднаш по Британската. Царството се протегала од Виена до Манџурија и од Новогород до Камбоџа. За почеток на царството се смета обединувањето на монголските племиња, прераснала во мала сила која вршела инвазии и подоцна Џингис Хан станал цар во 1206 година.
Сè до 1279, Монголското Царство покривала околу 33.000.000 km2, 22% од вкупната површина на земјата и со население од 100 милиони луѓе. Но и во тоа време, царството се соочувало со поголеми проблеми како на пример недоволната контрола врз Чагатајскиот ханат и Златната Орда и одбивале да бидат под раководство на Џингис Хан. Со смртта на Кублај Кан, Монголското Царство се поделило на четири одделни ханати.
1 Име
На монголски јазик, Монголското Царство се вика ''Монголын Эзент Гурен'', што буквално значи „монголска царска сила“. Покрај тоа име, се користи и ''их монгол улс'', што значи „голема монголска нација/држава“. Се користат обете имиња. Во 1240-тите, еден од потомците на Џингис, Гујук-хан, му напишал писмо на Папа Инокентиј IV во кое го употребил името „''Далај Каган''“ или „Големата монголска држава“.
По војната за наследство меѓу Кублај Хан и неговиот брат Арик, Арик ја ограничил моќта на Кублај на источниот дел на царството. Кублај официјално издал царски указ на 18 декември 1271 за да ја именува земјата „Голем Јуан“ со кој ја воспоставил династијата Јуан.
2 Историја
2.1 Заднина
Областа околу Монголија, Манџурија и делови од Северна Кина била контролирана од династијата Лао од 10 век. Во 1125, династијата Џин основана од страна на Џурчените ја соборила династијата Лао и се обидела да се здобие со контрола врз поранешната територија на Лао во Монголија. Во 1130-тите, владетелите на династијата Џин, познати како Златни кралеви, успешно се спротивставиле на конфедерацијата на Камаг Монгол, со која во тоа време владеел Кабул Кан, прадедото на Џингис Кан.
Монголската висорамнина била освоена главно од пет моќни племенски конфедерации: Кераити, Камаг Монгол, Најмани, Меркити и Татари. Царските цареви, по политиката на поделба и владеење, ги охрабриле споровите меѓу племињата, особено меѓу Татарите и Монголците, со цел да ги одржат номадските племиња расеани од сопствените битки, а оттаму далеку од династијата Џин. Наследник на Кабул бил Амбахај Кан, кој бил предаден од Татарите и погубен. Монголците се одмаздиле со напаѓање на границата, што резултирало со неуспешен контра-напад на Џурчените во 1143 година.
Во 1147 година, Џин малку ја променил својата политика, потпишувајќи мировен договор со Монголците. Тогаш Монголците продолжиле со нападите врз Татарите за да ја одмаздат смртта на својот покоен хан, отворајќи долг период на активни непријателства. Армиите на Џин и Татар ги победиле Монголците во 1161 година.
Џамија Михримах Султан

Џамијата Михримах Султан (турски: ''Mihrimah Sultan Camii'') е џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Оваа џамија била изградена од страна на познатиот отомански архитект Мимар Синан и била посветена на ќерката на Сулејман Величествениот, принцезата ''Михримах''. Џамијата се наоѓа на врвот од шестиот рид на стариот Цариград, правејќи ја една од главните обележја на градот.
Градбата на оваа џамија траела во периодот од 1562 до 1565 година. Самиот комплекс бил на неколкупати разрушуван од страна на земјотреси и тоа во 1719, 1766, 1814 и 1894 година. Во текот на времето, џамијата била реконструирана постојано. Во 1999 година исто така бил разрушен дек од џамијата како и еден дел од минариња.
Ортаќој-џамија

Ортаќој-џамија (турски: ''Büyük Mecidiye Camii'') е џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Во превод оваа џамија се нарекува и ''Големата џамија'' на Султан Абдул Меџит I. Се наоѓа во реонот Ортаќој во близина на Босфорот. Џамијата била изградена во XVIII век.
1 Историја
На местото каде денес се наоѓа џамијата, претходно постоела мала џамија (масџид). Денешната џамија била изградена во 1720 година, и таа била уништена за време на Востанието на Патрона Халил во 1731 година. Сегашната џамија, која била подигната на нејзино место, била нарачана од османлискиот султан Абдул Меџид I и била изградена помеѓу 1854 и 1856 година, на урнатините на палатата Џантемир. Нејзините архитекти биле ерменскиот татко и син Гарабет Балјан и Нигоѓајос Балјан (кои ги дизајнирале и блиската палата Долмабахче и џамијата Долмабахче), кои ги дизајнирале во нео-барокен стил.
Единствената купола на џамијата првично била изградена со употреба на тули. Како и да е, на куполата се појавиле пукнатини со текот на времето и била готова да се сруши, така што новата купола била реконструирана со употреба на бетон. Во 1894 година, се случил земјотрес кој ја оштетил џамијата, а исто така претрпела помал пожар во 1984 година. Така, во своето време, структурата претрпела голем број работи за поправка и реставрација.
Сина џамија (Ереван)

Сината џамија (ерменски: ''Կապույտ Մզկիթ, Капујт Мзкит'' или ''Գյոյ Մզկիթ'', ''Ѓој Мзкит''; азербејџански: Göy məscid; турски: ''Gök Camii, Ѓок Џами'') е џамија која се наоѓа во Ереван, Ерменија. Оваа џамија била изградена во 1766 година во времето на Хусеин Али, хан на Ереван. Тоа е една од најголемите градби во Ереван, кога градот попаднал под руска власт во 1827 година. Во времето на СССР, оваа градба била претворена во музеј на градот Ереван. Но со распаѓањето на СССР кон почетокот на 90-те градбата повторно била претворена во џамија.
Увс (покраина)

Увс (|Увс) е една од 21 покраини во Монголија. Сместена е во западниот дел на земјата, оддалечена 1336 км од Улан Батор. Главен град е Уналгом. Името на покраината доаѓа од езерото Увс Нур.
1 Административна поделба
+ Области во покраината Увс
Област, монголски
Барунтурун, Баруунтуруун
Бохморон, Бɵхмɵрɵн
Давст, Давст
Ховд, Ховд
Хјаргас, Хяргас
Малчин, Малчин
Наранбулаг, Наранбулаг
Олги, θлгий
Омногови, θмнɵговь
Ондорхангај, θндɵрхангай
Сагил, Сагил
Таријалан, Тариалан
Тес, Тэс
Цаганхаирхан, Цагаанхайрхан
Турген, Тγргэн
Улангом, Улаангом
Завхан, Завхан
Зунгови, Зγγнговь
Зунхангај, Зγγнхангай
Џамија Јавуз Селим

Џамијата Јавуз Селим (турски:''Yavuz Selim Camii'') е џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција, блиску Златниот Рог. Оваа џамија се смета за втора џамија која била направена во Отоманското Царство која била изградена во 1522 годин и главно била инспирирана од арапската архитектура, а самиот архитект e Акем Есир Али, кој со ова дело станал славен. Се смета дека нацртите за џамијата ги има изработено познатиот отомански архитект Синан, но за тоа нема докази.
Џамија Тешвикије

Џамијата Тешвикије (турски: ''Teşvikiye Camii'' ) е џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Џамијата започнала да се гради во 1794 година од страна на Селим III, а била завршена комплетно во 1854 година во времето на Абдул Меџит I, во време кога се граделе и други џамии во Истанбул како Ортакој џамија и дворецот Долмабахче. Дизајнирана е од Крикор Балјан, од познатото семејство на ерменски архитекти
Џамија Вефа Килисе

Џамијата Вефа Килисе (турски: ''Vefa Kilise Camii'') е џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Објектот бил граден како црква во времето на Византија во 12 век, но по падот на Цариград таа била преврнета во џамија.
Скијање на даска

Скијање на даска (или сноубординг, |snowboarding = ''snow'', „снег“ и ''board'', „даска“, во поново време разговорно нарекувано и ''снегштица'') — зимски спорт кој се одвива на даска за скијање (''сноуборд''). Овој спорт спаѓа во групата на екстремни спортови, што значи дека е опасен. Скијачот вози на даската налик на скејтборд, но во скијачки облик, по снег. Спортот е измислен во САД во 1960-тите и 1970-тите, а станал зимски олимписки спорт во 1998 година. Карактеристичен е, бидејќи на лицето кое управува со даската двете нозе му се прицврстени за неа, и мора да има извонредно чувство за рамнотежа. Обично овој спорт не се прави на долги патеки, туку на кратки но опасни патеки, проследени со ризични скокови на одредена висина, или над одреден предмет, а понекогаш се поминува со даската и по предметот.
1 Историја
Првата совремеа даска за скијање била „Снурфер“ (''Snurfer''), чие име доаѓа од зборовите „снег“ и „сурфер“, бил измислен од Шерман Попен во 1965 год. во Маскегон, Мичиген, како играчка за неговата ќерка. Снурферот на Попен почнал да се произведува уште истата година како играчка, сè додека не почнува поозбилно да се сфаќа скијањето на даска како спорт.
2 Наводи
Завхан (покраина)

Завхан е една од 21 покраини во Монголија. Покраината е сместена на запад од државата. Главен град на покраината е Улијастај и името на покраината доаѓа од името на реката Завхај
1 Административна поделба
+ Области во Завхан
Област, монголски, Население (2005)
Алдархан, mn, 3,708
Асгат, mn, 1,125
Бајанхаирхан, mn, 1,968
Бајантес, mn, 3,024
Дорволџин, mn, 2,323
Ерденехаирхан, mn, 1,771
Идер, mn, 2,714
Их-Ул, mn, 6,271
Номрог, mn, 1,848
Отгон, mn, 3,478
Сантмаргац, mn, 2,101
Шилустеј, mn, 2,450
Сонгино, mn, 1,921
Телмен, mn, 2,820
Тес, mn, 3,230
Тосонценгел, mn, 9,045
Цаганчулут, mn, 1,496
Цаганхаирхан, mn, 1,823
Цецен-Ул, mn, 2,114
Тудевтеј, mn, 2,003
Улијастај*, mn, 15,742
Ургамал, mn, 1,822
Јару, mn, 2,547
Завханмандал, mn, 1,324
<sup>*</sup> - Главниот град
Џамија Јешил

Зелената џамија (турски: ''Yeşil Camii'') е џамија која се наоѓа во Бурса, Турција. Оваа џамија е позната и како џамија Мехмед I и е дел од големиот комплекс. Џамијата била една од најважните во периодот кога градот бил седиште на Отоманското Царство. Самиот комплекс вклучува џамија, турбе, медреса и одаи. Џамијата била изградена во времето на султан Мехмед I во декември 1419 година и истата била завршена во 1421 година од страна на архитектот Хаџи Иџаз Паша. Во 1855 година џамијата доживеала одредени разрушувања од земјотресот кој се случил, па била реконструирана од страна на архитектот Леон Парвил.
Името Зелена џамија доаѓа од нејзините зелени и сини украси во внатрешните плочки
Селенге (покраина)

Селенге (|Сэлэнгэ) е една од покраина во Монголија, сместена во северот од земјата. Името доаѓа од реката Селенга (Селенге) и главен град на покраината е Сухбатор.
1 Административна поделба
Област, монголски, Население (2004), Население (2006), Површина (км<sup>2</sup>), Густина (/км<sup>2</sup>)
Алтанбулаг, mn, 3.783, 4.255, 2100,30, 2,03
Барунбурен, mn, 2.434, 2.227, 2814,54, 0,79
Бајангол, mn, 4.264, 4.512, 1976,28, 2,28
Џавхлант, mn, 1.804, 1.704, 1189,70, 1,43
Худер, mn, 1.838, 1.936, 2838,65, 0,68
Хушат, mn, 2.025, 1.654, 2010,15, 0,82
Мандал, mn, 22.864, 22.975, 4843,73, 4,74
Орхон, mn, 2.106, 2.006, 1306,27, 1,54
Орхонтул, mn, 3.398, 3.248, 2940,83, 1,10
Сант, mn, 2.033, 2.054, 1387,06, 1,48
Сајхан, mn, 8.282, 8.100, 1311,87, 6,17
Шамар, mn, 3.783, 3.944, 671,91, 5,87
Сухбатор<sup>*</sup>, mn, 19.466, 19.862, 45,35, 438,68
Цаганур, mn, 3.919, 4.005, 3814,72, 1,03
Тушиг, mn, 1.608, 1.552, 2492,82, 0,62
Јеро, mn, 5.531, 5.630, 8203,51, 0,69
Зунбурен, mn, 2.373, 2.201, 1204,94, 1,83
<sup>*</sup> главен град
Дундгови (покраина)

Дундгови е една од 21 покраини на Монголија. Покраината се наоѓа на југ од земјата, околу 245 км оддалечена од Улан Батор. Главен град на покраината е Мандалгови.
1 Административна поделба
+ Областите во Дундгови
Област, монголски, Население (1994), Население (2005), Површина (км<sup>2</sup>), Густина (/км<sup>2</sup>), Население на центарот (2005)
Адацаг, mn, 2,772, 3,202, 3,309, 0.97, 496
Бајанџаргалан, mn, 1,543, 1,213, 3,189, 0.38, 326
Делгерхангај, mn, 2,721, 2,506, 6,209, 0.40, 433
Делгерцогт, mn, 2,585, 2,251, 2,492, 0.90, 558
Дерен, mn, 2,330, 2,492, 3,624, 0.69, 548
Ерденедалај, mn, 6,603, 6,712, 7,351, 0.91, 1,354
Гови-Угтал, mn, 1,748, 1,681, 2,707, 0.62, 734
Гурвансајхан, mn, 2,407, 2,726, 5,416, 0.50, 539
Хулд, mn, 2,478, 2,551, 6,070, 0.42, 452
Лус, mn, 2,037, 2,050, 3,161, 0.65, 465
Олзит, mn, 2,818, 2,800, 15,421, 0.18, 475
Ондоршил, mn, 1,439, 1,625, 4,852, 0.33, 477
Сајхан-Ово, mn, 2,698, 2,692, 4,055, 0.66, 680
Саинцаган, mn, 14,990, 14,090, 3,406, 4.14, 10,506 *
Цаганделгер, mn, 1,713, 1,323, 3,428, 0.39, 390
<sup>*</sup> Главен град на центарот е Мандалгови (|Мандалговь)
Џамија Санџактар Хајретин

Џамијата Санџактар Хајретин (турски: ''Sancaktar Hayrettin Camii'' или ''Sancaktar Hayrettin Mescidi'' каде зборот ''Mescidi'' означуа ''мала џамија'') — џамија која се наоѓа во Истанбул, Турција. Оваа џамија била изградена како црква во времето на Византија но по падот на Цариград истата била претворена во џамија.
Галиполска џамија (Оберн)

Галиполска џамија — џамија која се наоѓа во Оберн, Нов Јужен Велс, Австралија. Оваа џамија била изградена во 1979 година. Нејзината конструкција започнала во 1986 година а завршила на 28 ноември 1999 година, дваесет години по нејзиното прво отворање. Џамијата се наоѓа на околу 16 километри од Сиднејскиот заливски мост.
Мехмед-паша Соколовиќева џамија

Џамија Мехмед-паша Соколовиќ (турски: ''Sokollu Pasa Camii'') е џамија која се наоѓа во населбата Еминону, Истанбул, Турција. Оваа џамија била изградена во периодот од 1571 до 1572 година. Нејзин архитект е Синан кој ја проектирал во чест на Мехмед-паша Соколовиќ, сопруг на една од ќерките на Селим II. Во почетокот џамијата била позната и како ''Џамија на принцеза Есмахан'', но со текот на времето сепак се отргнало тоа име.
1 Поврзано
* Исламска архитектура
* Список на џамии
* Османлиска архитектура
2 Наводи
****
Џамија Ал-Фатих

Џамијата Ал-Фатих (|مسجد الفاتح) е џамија која се наоѓа во Бахреин. Оваа џамија е една од најголемите џамии на светот собирајќи околу 7 000 верници. Нејзиното купе е изработено од стаклена волна. Од 2006 година џамијата вклучува и Национална библиотека. Овој објект бил изграден во текот на 1990 година и била наречена по императорот на Бахреин Ахмед Ал Фатих.
1 Поврзано
* Список на туристички атракции во Бахреин
Историја на будизмот во Индија

Будизмот е религија која потекнува од Бихар, Индија и се основува на учењето на Гаутама Сидарта, кој е познат како Буда. Религијата е во најголем подем за време на владеењето на Мауриската Империја. Будизмот се распространил на две основни традиции; Теравада, која се раширила на исток, а сега е распространета во Југоисточна Азија, и Махајана, која прво се проширила на запад, после на север и на исток подоцна во целата Источна Азија. И двата имаат традиции, кои се распростанети низ целиот свет.
1 Гаутама Сидарта
Гаутама Сидарта бил историски основач на будизмот. Тој е роден како принц Кшатрија во древна Индија околу 560 г. пр. Хр. Во многу Будистички текстови за Буда се вели, дека е потомок на браманот Ангираса.
После аскетизмот и медитацијата, Сидарта Гаутама го открива будистичкиот Среден пат.
2 Пропаѓањето на индискиот будизам
Намалувањето на будизмот е во различен континуитет и од различни причини. Една од причините е силната поткрепа на будизмот од страна на локалните цареви и владетели, кои по нивното пропаѓање, се губела и религијата. Подоцна со големите муслимански освојувања, доаѓа до огромно разурнување на храмовите од страна на муслиманите.
2.1 Влијанието на хиндуизмот
Хиндуизмот станал „поедноставен и позадоволителен пат кон верата за многу обични поклоници“.
Периодот помеѓу 400 и 1000 се забележани видни промени во преминувањето во хиндуизам за сметка на будизмот.
2.1.1 Белата хунска (ефталитска) инвазија
Кинеските филозофи патувала во регионот помеѓу 5 и 8 век. Така на пример Факсијан, Ксуанѕанг, И Чинг, Хуеј-шенг и Сунг-Јун, почнуват да пишуваат и говорот за намалувањето на будизмот, особено во почетокот на нападот на Ефталитите.
2.1.2 Турски муслимански конквистадори
Со муслиманските завојувања на Индискиот Потконтинент беше поставено првото големо иконоборство во Јужна Азија. Подоцна со развојот на трговијата со останатиот муслимански свет, голем број од индиските будисти преминале во ислам.