procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Космолаб

Космолабот ― стар астрономски инструмент кој наликувал на астролабот, кој порано бил користен за мерење на аглите помеѓу небесните тела. Се нарекува и пантакосма. Жак Бесон исто така го користи ова име, или универзален инструмент, за неговиот изум опишан во ''Le cosmolabe'' (1567), кој може да се користи за астрометрија, картографија, навигација и геодетство.
1 Поврзано
* Список на астрономски инструменти
2 Наводи
**
Челатоне

Челатоне (|Celatone) ― уред измислен од Галилео Галилеј за да ги набљудува јупитеровите месечини со цел да ја пронајде географската должина на Земјата. Бил во облик на парче покривка со телескоп што го зазема местото на очната дупка.
1 Современи верзии
Во 2013 година, Метју Докри создал реплика на челатоне, користејќи белешки од верзијата создадена од Семјуел Парлор. Од април 2014 до јануари 2015 година, челатонето на Докри било изложен во Кралската опсерваторија, Гринич во источен Лондон.
2 Поврзано
* Награди за географска должина
* Галилееви месечини
3 Наводи
*
Трепкачки споредувач

Трепкачкиот споредувач ― апарат за гледање кој порано го користеле астрономите за да ги пронајдат разликите помеѓу две фотографии од ноќното небо. Овозможува брзо префрлување од гледање на една фотографија на гледање на друга, „трепкање“ напред-назад помеѓу двете слики направени од иста област на небото во различно време. Ова му овозможува на корисникот полесно да ги забележи објектите на ноќното небо кои ја промениле положбата. Понекогаш бил познат и како трепкачки микроскоп. Тој бил измислен во 1904 година од физичарот Карл Пулфрих во Carl Zeiss AG тогаш именуван како Фондација „Карл-Цајс“.
На фотографиите направени со разлика од неколку дена, објектите кои брзо се движат, како што се астероидите и кометите, би се издвоиле, бидејќи изгледале како да скокаат напред-назад помеѓу две положби, додека сите далечни ѕвезди остануваат неподвижни. Фотографиите направени на подолги интервали може да се користат за откривање ѕвезди со големо правилно движење или променливи ѕвезди или за разликување двојни ѕвезди од двоѕвезди.
Најзабележителниот објект што може да се најде со оваа техника е Плутон, откриен од Клајд Томбо во 1930 година.
Проекцискиот трепкачки споредувач (PROBLICOM), измислен од аматерскиот астроном Бен Мајер, е евтина верзија на професионалната алатка. Се состои од два лизгачки проектори со вртечки диск за затнување што наизменично ги блокира сликите од проекторите. Оваа алатка им овозможила на аматерските астрономи да придонесат во некои фази на сериозно истражување.
1 Современи замени
Во современите времиња, уредите поврзани со полнење (CCD-а) во голема мера ги замениле фотографските плочи, бидејќи астрономските слики се чуваат дигитално на сметачите. Техниката на трепкање може лесно да се изведе на сметачки екран наместо со физички апарат на трепкачки споредувач како порано.
Техниката на трепкање денес помалку се користи, бидејќи алгоритмите за диференцијација на слики забележуваат предмети што се движат поефикасно отколку човечките очи. За да се измери прецизната положба на познат објект чија насока и брзина на движење се познати, се користи софтверска техника „track and stack“. Повеќе слики се надредени така што подвижниот предмет е наместен на своето место; подвижниот објект потоа се издвојува како точка меѓу ѕвездените траги. Ова е особено ефикасно во случаи кога движечкиот предмет е многу слаб и ако наметнувањето на повеќе слики од него овозможува подобро да се види.
2 Поврзано
* Хинманов собирач
* Визуелна споредба
Екваторски прстен

Екваторскиот прстен ― астрономски инструмент кој бил користен во хеленистичкиот свет за да се одреди точниот момент на пролетната и есенската рамноденица. Екваторските прстени биле поставени пред храмовите во Александрија, во Родос, а можеби и на други места, за календарски цели.
Најлесен начин да се разбере употребата на екваторскиот прстен е да се замисли прстен поставен вертикално во рамнината исток-запад на екваторот на Земјата. Во времето на рамнодениците, Сонцето ќе изгрее точно на исток, ќе се движи низ зенитот и ќе зајде точно на запад. Во текот на денот, долната половина од прстенот ќе биде во сенката што ја фрла горната половина на прстенот. Во другите денови од годината, Сонцето поминува на север или југ од прстенот и ќе ја осветли долната половина. За географски широчини подалеку од екватор, прстенот треба само да се постави под правилен агол во екваторската рамнина. На половите на Земјата, прстенот би бил хоризонтален.
Екваторскиот прстен бил со пречник од околу еден до два лакти (45-90 см). Бидејќи Сонцето не е точкест извор на светлина, ширината на сенката на долната половина од прстенот е малку помала од ширината на прстенот. Со чекање додека сенката не се центрира на прстенот, времето на рамноденицата може да се одреди за околу еден час. Ако рамноденицата се случила ноќе, или ако небото е облачно, може да се направи интерполација помеѓу мерењата во два дена.
Главниот недостаток на екваторскиот прстен е тоа што требал да се усогласува многу прецизно или може да се појават лажни мерења. Птоломеј споменува во ''Алмагест'' дека еден од екваторските прстени што биле користени во Александрија бил малку поместен, што значело дека инструментот покажал дека рамноденицата се случува двапати во ист ден. Лажни отчитувања може да се добијат и со атмосферско прекршување на Сонцето кога тоа е блиску до хоризонтот.
Екваторските прстени може да се најдат и на обрачните сфери и екваторските сончеви часовници.
1 Поврзано
* Список на астрономски инструменти
2 Наводи
* Антон Панекоек, (1989), ''A History of Astronomy'', страница 124. Courier Dover Publications
* Џејмс Еванс, (1998), ''The History and Practice of Ancient Astronomy'', страници 206-207. Oxford University Press.
Крсте Николов Колоски

Крсте Николов Коло(в)ски или Дулев (1839 - 1938) — истакнат македонски зограф и иконописец, претставник на Дебарската школа.
1 Животопис
Роден е во 1839 г. во мијачкото село Лазарополе. Потекнува од големиот зографски род Дулеви (Коловци), чијшто основоположници се дедо му Дуле и татко му Никола Крстев. Крсте изработил икони во црквите „Св. Никола“ во Мраморец и „Св. Ѓорѓи“ во Злести, Тетовско. Негово дело е и иконата на Кирил и Методиј од 1881 година во црквата „Св. Илија“ во Зарово, Солунско.
На влезот на црквата „Св. Атанасиј“ во Рајчица има натпис:
Во 1881, 1883 и 1885 г. заедно Никола Михајлов и Станко Цветков - Мијак од Крушево работел на иконостасот во црквата „Св. Богородица“ во Македонски Брод.
Подоцна Крсте се преселил во Охрид, каде за помошник го зел Серафим Тризла. Често работел со брата си Константин. Ги обучил синовите Рафаил и Русалим, со кои потоа често творел. Во својот тефтер напишал дека во 1890 г. работел со брат му Коста во Софија, каде дале 932 гроша за бои, а оттаму „во Ломско зафаќаме во Сталинска Маала и во Белоградчик“. Во црквата „Св. Петар и Павле“ во Сталиска Маала има икона потпишана и датирана во 1891 г. На оваа необична икона се претставени светците Евстатиј, Трифун и Јулијан како ги држат нивните атрибути: Евстатиј — страк пченка, Трифун — лозарски нож (косир) и лозово гранче, а Јулијан — житни стебла.
Николов како и татко му пред него работел и во Ќустендил и Ќустендилско, како и во Горна Џумаја, Пиринска Македонија.
Во 1895 г. Крсте ги насликал иконите за иконостасите на црквите во струшките села Горна и Долна Белица, потпишувајќи се на грчки (заради патријаршиските правила) како ''Ставрос Николау''.
Иконите во црквата „Св. Богородица“ во Волино се изработени од Крсте Колоски и неговиот син Рафаил. Иконите во црквата „Св. Атанасиј“ во Јудово исто така се негово дело, овојпат заедно со синот Русалим. Фреските се од 1902 г. Околу 1919 г. Крсте заедно со синот Рафаил и Димитар Андонов (Донев) творел во црквата „Св. Атанасиј“ во Радиовце, Тетовско. Во 1920-тите со Рафаил ја живописал новата црква во манастирот „Сите Светители“ во Лешани. Во 1928 г. со Рафаил ја зографисал и црквата „Св. Мина“ во Коњско. Следната 1929 г. двајцата ја живописале „Успение на пресв. Богородица“ во Скребатно, Охридско.
Крсте работел и низ Солунско, Тетовско, Ќустендилско, во селската црква во родното Лазарополе, а негови творби се наоѓаат и во цркви на Косово и остатокот од Јужна Србија.
Крсте Колоски починал 1938 година во Лазарополе.
2 Поврзано
* Дебарска школа
Најважниот настан откако човекот стапна на Месечината

„Најважниот настан откако човекот стапна на Месечината“ (француски: ''L'événement le plus important depuis que l'homme a marché sur la lune'') — француски филм од 1973 година, во режија на Жак Деми (Jacques Demy), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Катрин Денев (Catherine Deneuve), Марчело Мастројани (Marcello Mastroianni), Клод Мелки (Claude Melki), Миреј Матје (Mireille Mathieu) и Морис Беро (Maurice Biraud).
1 Синопсис
Марко Мазети, инструктор во авто-школо, живее со Ирен де Фонтноа и со нивниот син Лука. Еден ден, тој чувствува необична болка, па оди на преглед кај д-р Делавињ, а тој го упатува кај познатиот гинеколог Шомин де Латур. Гинекологот му соопштува на Марко дека е бремен веќе четири месеци и смета дека оваа необична појава е предизвикана од хормонски промени поврзани со современата исхрана. Набргу, случајот на Марко станува познат, а тогаш драстично се зголемува работата на фризерскиот салон што го води Ирене...
Моите среќни ѕвезди (филм)

„Моите среќни ѕвезди“ (кинески: 福星高照) — хонгконшки филм од 1985 година во режија на Само Хун по сценариото на Бери Вон. Главните улоги ги играат: Само Хун, Џеки Чен, Јуен Бјао итн.
1 Синопсис
Маслс (го игра Чен) е полицаец на тајна задача. Тој ги убедува своите другари од детството да отпатуваат заедно со него во Јапонија за да му помогнат да фати една група припадници на познатите Јакузи...
Список на астрономски инструменти

Астрономските инструменти се:
*Алидаде
*Обрачна сфера
*Астрариум
*Астролаб
*Астрономски часовник
*Механизам од Антикитера, астрономски часовник
*Трепкачки споредувач
*Болометар
*Кантерберски астролапски квадрант
*Челатоне
*Небесна сфера
*ЦЦД
*Сметачи
*Активно пикселски сензор
*Коронограф
*Космолаб
*Диоптра
*Екваторски прстен
*Екваториум
*Гномон
*Инклинометар
*Интерферометар
*Камал
*Меридијански круг
*Микроканалски плочест детектор
*Мурален инструмент
*Небрански небесен диск
*Ноктурлабиум
*Октант
*Спектрофотометар
*Орериј
*Фотографска плочка
*Фотометар
*Планисфера
*Прашки астрономски часовник
*Квадрант
*Ретикула
*Радиска плочка
*Скафа
*Секстант
*Мисија „Нови Светови“
*Вселенски телескоп
*Спектрометар
*Сончев часовник
*Телескоп
*Торкветум
*Трикветрум
*Зенитен телескоп
1 Поврзано
* Астрономија
* Преглед на астрономијата
* Геодетски инструмент
* Мерен инструмент
Астрариум

Астрариум, исто така наречен планетариум, ― механичка претстава на цикличната природа на астрономските објекти во еден часовник. Тој е астрономски часовник.
1 Историја
1.1 Грчки и римски свет
Првите астрарии биле механички уреди. Се вели дека Архимед користел примитивна верзија која можела да ги предвиди положбите на Сонцето, Месечината и планетите. На 17 мај 1902 година, археолог по име Валериос Стаис открил дека грутка оксидиран материјал, кој бил извлечен од бродолом во близина на грчкиот остров Антикитера, држел механизам со запченици. Овој механизам, познат како механизам од Антикитера, неодамна бил предатиран на крајот на 2 век п.н.е. Обемното проучување на фрагментите, со помош на рендгенски зраци, откриле доволно детали (запченици, пињони, рачки за педали) за да им овозможат на истражувачите да изградат делумни копии на првичниот уред. На главните запченици се изгравирани имињата на планетите, што остава малку сомнеж за планираната употреба на механизмот.
До крајот на антиката, знаењето и науката зад овој дел од часовникот биле изгубени.
1.2 Среден век и ренесанса
Првиот современ документиран астрариумски часовник бил завршен во 1364 година од Џовани де Донди (1318–1388), научник и лекар од средниот век заинтересиран за астрономија и хорологија. Првичниот часовник, составен од 107 тркала и пињони, бил изгубен, можеби за време на ограбувањето на Мантова во 1630 година, но де Донди оставил детални описи, кои преживеале, овозможувајќи реконструкција на часовникот. Го прикажува средното време, сидералното (или ѕвезденото) време и движењата на Сонцето, Месечината и петте тогаш познати планети Венера, Марс, Сатурн, Меркур и Јупитер. Тој бил замислен според птолемејската концепција за Сончевиот Систем. Де Донди бил вдахнат од неговиот татко Јакопо кој го дизајнирал астрономскиот часовник на Пјаци деи Сињори, Падова, во 1344 година - еден од првите од ваков вид.
Во подоцнежните времиња биле изградени повеќе астрарии. Познат пример е планетариумот „Ајсе Ајсинха“, изграден во 1774 година од Ајсе Ајсинха од Дронријп, Фризија, Холандија. Ги прикажувал сите планети и бил поставен на таванот во една куќа во Франекер, каде што сè уште може да се посети.
Во совемените времиња, астрариумот прераснал во туристичка знаменитост како комерцијално експлоатирано прикажување на планетариум во кината IMAX, со презентации како ''„Историјата на универзумот“'', како и други астрономски феномени.
2 Поврзано
* Астрономски часовник
* Планетариум
* Орериј
3 Книжевност
* Џовани Донди дел Оролоџо – „''Tractatus astarii''“
Кантерберски астролапски квадрант

Кантерберскиот астролапски квадрант ― средновековен астролаб за кој се верува дека датира од 1388 година, и кој е пронајден во археолошкото ископување во Агнесовата куќа, хотел со ноќевање со појадок во Кентербери, Кент, Англија во 2005 година.
Кантерберскиот астролапски квадрант е единствениот од ваков вид за кој е познато дека дефинитивно е направен во Англија. Астролабите се пресметковни инструменти кои им овозможуваат на нивните корисници да го кажат времето и да ја одредат нивната географска ширина користејќи ја позицијата на Сонцето и ѕвездите. Исклучително редок инструмент, Кантерберискиот астролабски квадрант веројатно му припаѓал на патувачки научник кој можеби го изгубил во Кантербери додека бил на аџилак во тој град.
Тоа е и првиот астролаб пронајден при археолошко ископување. Научните инструменти како овој обично се пренесуваат од генерација на генерација или се наоѓаат меѓу семејните поседи, но ретко се откриваат во земја.
Британскиот музеј првично наддал на аукција во 2007 година за месинговиот астролаб, но успеал да наметне забрана за извоз на уредот, еден од само осумте такви инструменти што преживеале од средниот век. Британскиот музеј на крајот го купил во 2008 година со 175.000 фунти од Пријатели на Британскиот музеј плус грантови од 125.000 фунти од Меморијалниот фонд за национално наследство и 50.000 фунти од Фондот за уметност.
Ендрју Барнет, заменик директорот на Британскиот музеј, рекол: „Прекрасно е што успеавме да го набавиме овој уникатен предмет... Квадрантот ќе биде многу важен додаток на нашата средновековна збирка како предмет што може да ја објасни софистицираноста на науката во средниот век и преносот на знаење помеѓу муслиманските, еврејските и христијанските заедници.“
1 Поврзано
* Список на астрономски инструменти
Диоптра

Диоптра (понекогаш се нарекува и диоптер, од |διόπτρα) ― хеленистички астрономски и геодетски инструмент, кој датира од 3 век п.н.е. Диоптрата била цевка за видување или, алтернативно, прачка со нишан на двата краја, прикачена на држач. Ако е опремена со агломери, може да се користи за мерење на аглите.
1 Употреба
Грчките астрономи користеле диоптра за мерење на положбите на ѕвездите; и Евклид и Гемин ја наведуваат диоптрата во нивните астрономски дела.
Продолжила да биде користена како делотворна геодетска алатка. Прилагодена за геодетство, диоптрата е слична на теодолитот, или геодетскиот транзит, кој датира од шеснаесеттиот век. Тоа е попрецизна верзија на громата.
Постојат некои шпекулации дека можеби бил користен за изградба на Евпалинскиот аквадукт. Наречен „едно од најголемите инженерски достигнувања на античките времиња“, тој е тунел 1.036 метри долг, „ископан низ планината Кастро на грчкиот остров Самос, во 6 век п.н.е.“ за време на владеењето на Поликрат. Меѓутоа, научниците не се согласуваат дали диоптрата била достапна толку рано.
Цела книга за изградбата и геодетската употреба на диоптрата, му дава заслуг на Херон Александриски. Херон бил „еден од најгенијалните инженери и применети математичари во историјата“.
Диоптрата била широко користена за проекти за изградба на аквадукти. Вртењата со завртки на неколку различни делови од инструментот го олеснуваат калибрирањето за многу прецизни мерења
Диоптрата била заменета како геодетски инструмент со теодолитот.
2 Поврзано
* Алидаде
* Список на астрономски инструменти
3 Наводи
4 Дополнителна литература
* Исак Морено Гало (2006) Теза и реконструкција на диоптрата.
* Мајкл Џонатан Таунтон Луис (2001), ''Surveying Instruments of Greece and Rome'', Cambridge University Press,
* Лусио Русо (2004), ''The Forgotten Revolution: How Science Was Born in 300 BC and Why It Had To Be Reborn'', Берлин: Springer. .
* Evans, J., (1998) ''The History and Practice of Ancient Astronomy'', страници 34–35. Oxford University Press.
Амандина (десерт)

Амандинa (|amandină, во превод: бадем) ― романска чоколадна торта исполнета со чоколадо со карамела и крем за фондан. Понекогаш се користи крем од бадеми. Како и повеќето романски колачи, тие можат да се исечат и да се служат во минијатурни колачи за една порција или како голема торта.
Овие колачи се меѓу најтрадиционалните „слатки“ колачи во Романија. Изворниот рецепт има слоеви од чоколаден пандишпан натопен во карамелен сируп со вкус на рум. Крем филот е комбинација од чоколаден путер крем измешан со фондан. Склопените слоеви се глазираат со комбинација на фондан со чоколадо и рум или рум есенција, се прелеваат врз колачот додека е уште малку течен.
Овие колачи имаат и традиционално украсување на врвот со малку крем и парче тенка чоколада во облик на дијамант.
Три во едно

„''Три варијации на една тема''“ — македонски филм снимен во 2015 година, во режија на Коле Ангеловски. Главните улоги ги играле: Марјан Чакмакоски, Виолета Чакарова, Андон Јовановски, Катерина Чакмакоска, Марија Спиркоска Илијеска, Трајче Иваноски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Марјан Чакмакоски
Виолета Чакарова
Марија Спиркоска Илијеска
Андон Јовановски
Катерина Чакмакоска
Јасмина Мицоска Станкоска
Најдо Тодески
Цветанка Чавлеска
Зоран Иваноски
Александар Степанулески
Даниела Иваноска
Трајче Иваноски
Димитар Црцорески
Владимир Ѓорѓиоски
Наташа Наумовска
Никола Настоски
Чоколадна паричка

Чоколадните парички, или чоколадни монети, ― чоколади обложени со фолија во облик на монети.
1 Историја
Како божиќна традиција, се вели дека давањето чоколадни монети е вдахнато од делата на Свети Никола во четвртиот век, со чоколадни монети воведени некое време по воведувањето на чоколадата во Европа во шеснаесеттиот век.
2 Обединето Кралство
Во Обединетото Кралство чоколадните монети го имитираат дизајнот на вистински пари; традиционално се купуваат околу Божиќ и се користат за украсување на елката и за полнење на чорапите на децата. Кога децата посетуваат пријател или роднина, им е дозволено да најдат и да земат чоколади од дрвото како задоволство. Варијанта на ова е дека чоколадните монети се кријат некаде во куќата за децата да ги најдат, често во облик на трага за богатство.
3 Поврзано
* Ханучка паричка
* Список на слатки
Чоколаден путер

Чоколадниот путер - варијанта на путер кој главно се состои од путер, сончогледово масло, темно чоколадо, шеќер во прав, какао во прав и екстракт од ванила.
1 Производство
Концептот и рецептот за чоколаден путер бил измислен во 2016 година од Питер Кулинан од новозеландската млечна компанија Lewis Road Creamery.
2 Наводи
Ла Фениче

Театар Ла Фениче, често само Ла Фениче (|Gran Teatro La Fenice) е оперска куќа во Венеција, една од најпознатите во историјата на операта. Нејзиното име значи ''феникс'', што е поврзано со честите пожари и реновирањето низ кое минувала. Овој театар има седишта за околу 1.000 гледачи.
Во текот на 19-тиот век во Ла Фениче биле премиерно изведени познатите бел канто опери, дела од Росини, Белини, Доницети и Верди.
1 Историја
Најзначајната оперска сцена во Венеција во 18 век, Театро Сан Бенедето, изгорела во пожар во 1774 година. Била обновена во 1786 година, но во 1787 година Здружението на љубителите на операта во Венеција го изгубило правото да ја користи. Тогаш била донесена одлука да се изгради нова, голема оперска куќа, Ла Фениче, која била отворена во 1792 година. Ла Фениче била оштетена од пожар во 1836 година, но штетата била санирана за една година. Пожарот во 1996 година бил намерно подметнат. По пожарот останале само надворешните ѕидови. Реконструкцијата траела од 2002 година до ноември 2004 година, кога повторно била отворена оперската сцена.
2 Премиери во Театро Ла Фениче (избор)
* 1813: ''Танкреди'' - Џоакино Росини
* 1823: ''Семирамида'' - Џоакино Росини
* 1824: ''Крстоносец во Египет'' - Жакомо Мејербир
* 1830: ''Капулети и Монтеки'' - Гаетано Доницети
* 1833: ''Беатриче ди Тенда'' - Винченцо Белини
* 1836: ''Велизар'' - Гаетано Доницети
* 1838: ''Марија де Руденц'' - Гаетано Доницети
* 1844: ''Ернани'' - Џузепе Верди
* 1846: ''Атила'' - Џузепе Верди
* 1851: ''Риголето'' - Џузепе Верди
* 1853: ''Травијата'' - Џузепе Верди
* 1857: ''Симоне Боканегра'' - Џузепе Верди
* 1951: ''Животот на развратникот'' - Игор Стравински
* 1892: ''Вртење на завртката'' - Бенџамин Бритен
Чоколаден сос

Чоколадниот сос ― разновиден сос направен со маснотии, брашно, какао во прав и различни количества шеќер. Оваа врста е почеста во кујната во јужните Соединети Држави и најчесто се служи како неделно утринско јадење со свежи бисквити во регионите на Озарк и Апалачките Планини.
Млекото најчесто се користи како течност во сосот од чоколадо, додека некои рецепти користат вода. Некои рецепти смислени во источна Оклахома користат повеќе шеќер, а маснотиите доаѓаат од употребата на путер откако ќе заврши сосот, што го прави повеќе како топол чоколаден пудинг кој се служи врз бисквити. Во традиционален сос, т.н. ру се прави со маснотии и брашно пред да се додаде млекото; во чоколаден сос сите суви состојки прво се мешаат, млекото полека се вметнува, а потоа постојано се меша додека не се сварат. Кога ќе се постигне густа и богата доследност, се додаваат путерот и ванилата. Останатите состојки, како што е распарчената сланина, обично се додаваат после при крајот на подготовката.
1 Поврзано
* Сос
Чампорадо

Чампорадо или цампурадо (од |champurrado) ― слатка чоколадна оризова каша во филипинската кујна.
1 Состојки
Традиционално се прави со варење леплив ориз со таблеа (традиционални таблички од чисто мелени печени зрна какао). Може да се служи топло или ладно, обично за појадок или лесен оброк, со млеко (или кокосово млеко) и шеќер по вкус. Обично се јаде како што е, но вообичаеното спарување е со солена сушена риба (даинг или тујо).
Тинугонг е варијанта на чампорадо во регионите на Филипините каде што се зборуваат висајски јазици. Најчесто се прави со варење леплив ориз со шеќер наместо табела. Некогаш во него се додаваат кафе или млеко.
2 Историја
Неговата историја може да се следи од шпанскиот колонијален период на територијата на денешните Филипини. За време на галеонската трговија меѓу териториите на денешните Мексико и Филипините, мексиканските трговци го донеле знаењето за правење чампурадо на Филипините (на враќање, тие ја вовеле тубата (палмово вино) во Мексико). Со текот на годините, рецептот бил менуван; Филипинците на крајот нашле начини да го направат мексиканскиот чампурадо како филипински чампорадо со замена на масата со леплив ориз.
3 Поврзано
* Список на каши
* Цоколате
* Чоколадна индустрија во Филипините
4 Наводи
Холандско преработено какао

Холандско процесно преработливо какао или холандско какао е цврсти материи од какао кои биле третирани со средство за алкализирање за да се намали природната киселост на какаото, давајќи му помалку горчлив вкус (и потемна боја) во споредба со „природното какао“ извлечено со процесот Broma. . Тoa ја формира основата за голем дел од модерното чоколадо и се користи во сладолед, топло чоколадо и за печење.
Употребените средства за алкализација варираат, но вклучуваат калиум карбонат или натриум карбонат .
Дотерувањето во голема мера го намалува нивото на флавоноиди во какаото. Меѓутоа, бидејќи какаото има многу високи нивоа, дури и холандското какао сè уште има високи нивоа.
Чоколадо за готвење

Чоколадото за готвење, исто така наречено горчливо чоколадо и незасладено чоколадо, е вид на темно чоколадо што се подготвува за употреба како состојка во готвењето.
1 Производство
Современото произведено чоколадо за готвење обично се формира од чоколаден ликвид во форма на табла или чоколадни трошки. Чоколадото за готвење може да биде со послаб квалитет во споредба со другите видови чоколада и путерот од какао може да е заменет со други масти. Овој тип на чоколадо за готвење може да биде полесен за ракување во споредба со оние на кои не им е намалена содржината на какаов путер. Чоколадото за готвење со послаб квалитет можеби нема да биде толку вкусно во споредба со чоколадото со повисок квалитет и вкусот му е поинаков.
2 Видови
Обично се подготвува во незасладени, горчливи, полуслатки и слатки видови, во зависност од количината на додаден шеќер .Рецептите кои вклучуваат незасладена чоколада за готвење обично користат значителна количина шеќер. Горчливото чоколадо за готвење мора да содржи 35 проценти чоколаден ликвид или повеќе. Повеќето чоколади за готвење имаат најмалку 50% содржина на какао, а преостанатата содржина обично е главно шеќер.
Табелата подолу ги означува четирите основни видови на чоколадо за готвење.
Тип, содржина
Незасладено, Не содржи шеќер и содржи 99% чоколаден ликвид или цврсти материи од какао .
Горчливо слатко, Обично има помалку шеќер и повеќе чоколаден ликвид во споредба со полуслатките сорти.
Полуслатко, Има помалку шеќер од слатките сорти.
Слатко, Има најмногу шеќер.
3 Производители
Производители на чоколадо за готвење во Македонија се компаниите: Витаминка, Европа и др.
4 Поврзано
* Видови чоколади
5 Библиографија
* 136 pages.
Рупелски ветар

Рупелски ветар (|Ρουπελιώτης, ''Рупелиотис'') — ладен и сув северен ветар во Егејска Македонија. Се движи по долината на реката Струма низ Серското Поле и стасува до Струмскиот Залив. Кога овој ветар дува во Сер, речиси истовремено во Солунското Поле дува друг ветар — вардарецот. Има слична брзина како вардарецот; присутен е околу 40-50 денови во годината, a во текот на десетина дена е бурен, надминувајќи јачина од 8 по Бофоровата скала. Поради сувоста во подрачјата кајшто дуваат ветровите, при ниски температури овие ветрови можат да нанесат щети врз реколтата.
Овој ветар има многу сличности со вардарецот, но според некои извори рупелскиот е многу послаб. Неговата средна честота изнесува околу 35 дена во годината, и тоа во студениот период.
Марокино

Марокино (италијански: Marocchino) ― кафе пијалак создаден во Алесандрија, Италија. Се служи во мала чаша и се состои од шолја еспресо (понекогаш мала доза или ристрето), какао во прав и пена од млеко. Во некои области на северна Италија се додава густо врело какао. Во Алба, домот на италијанскиот чоколаден гигант Фереро, се користи нутела. Името марокино (италијански за мароканско) потекнува од неговата боја, бидејќи марокино бил вид на светло кафена кожа (мароканска кожа) што била користена во 1930-тите за правење ленти за коса.
1 Подготовка
Начините на подготовка се различни. Општо земено, стаклената шолја прво се брише со какао во прав, потоа се прелива со млечна пена и еспресо, со второ бришење какао одозгора.
2 Поврзано
* Еспресино и бичерин, слични пијалаци
* Список на кафе пијалаци
3 Наводи
**
Јован Андревски

Јован Андревски (роден на во с. , Охридско) — македонски воен генерал, четврт началник на Генералштабот на Армијата на Република Македонија од 2000 до 2001 година.
1 Животопис
Андревски е роден во селото Турје, денес во Општина Дебрца, за време на Втората светска војна. Основното образование го завршил во блиското село Врбјани.
Во 1962 година завршил Инженериска подофицерска школа. Во 1967 година ја завршил Воената академија на Копнената војска на Југословенската народна армија. Од истата година бил командир на вод во гарнизонот во Охрид, каде што во 1972 година бил унапреден во командир на чета. Во 1974 година бил преместен во гарнизонот во Струмица, каде што служел до 1979 година, и бил унапреден во командант на баталјон. Во 1978 година ја завршил Командно-штабната академија на Копнената војска на ЈНА. Андревски завршил и Школа за национална одбрана. Од 1978 до 1979 година бил началник на инженеријата во 168. пешадиска бригада на 3. Армија на Копнената војска на ЈНА. Во 1979 година бил произведен во чин мајор и унапреден во заменик командант на инженериски полк и бил преместен во гарнизонот во Скопје. Од 1982 до 1983 година бил референт во органот „Инженерија“ во командата на 3. Армија. Од 1983 до 1988 година бил командант на инженериски полк. Во 1984 година бил произведен во чин потполковник, а во 1989 година во чин полковник. Тогаш бил унапреден во началник на органот „Инженерија“ во командата на 3. Армија, која што должност ја вршел до 1992 година.
По осамостојувањето на Република Македонија и формирањето на Армијата на Република Македонија, од 1992 до 1993 година Андревски бил началник на Управата за инженерија при Генералштабот на АРМ. Потоа бил назначен за командант на 3. Корпус на АРМ. Во 1995 година бил произведен во чин генерал-мајор и бил преместен во гарнизонот во Куманово. Од 1996 година бил командант на 1. Корпус на АРМ.
Во 2000 година Андревски бил произведен во чин генерал-потполковник. На 11 февруари бил именуван за началник на Генералштабот на Армијата на Република Македонија, наследувајќи го генералот Трајче Крстевски. Андревски бил четвртиот началник на ГШ на АРМ и ја водел Армијата за време на воените дејства во 2001 година. Должноста ја вршел до 12 јуни 2001 година, кога си поднел неотповиклива оставка, и на должноста бил наследен од генералот Панде Петровски. Андревски бил советник за воени прашања во кабинетот на претседателот на Република Македонија Борис Трајковски од 2001 до 2002 година, кога и се пензионирал.
2 Воени чинови
* инженер-потпоручник (1967)
* Поручник (1970)
* Капетан (1972)
* Капетан од I класа (1975)
* Мајор (1979)
* Потполковник (1984)
* Полковник (1989)
* Генерал-мајор (1995)
* Генерал-потполковник (2000)
3 Одликувања и признанија
* Орден за воени заслуги со сребрени мечеви (1975)
* Орден на Народната армија со сребрена ѕвезда (1975)
* Орден за воени заслуги со златни мечеви (1980)
* Орден на трудот со сребрен венец (1984)
* Орден на Народната армија со златна ѕвезда (1989)
Бичерин

Бичерин (пиемонтски и италијански: Bicerin) ― традиционален топол пијалак домороден во Торино, Италија, направен од еспресо, топло чоколадо и млеко, служено во мала чаша.
1 Потекло
Зборот pms е и е еднаков на италијанскиот бикјерино (it) кој е деминутив на бикјере (bicchiere) значејќи „чаша“).
Овој кафе пијалак постои од 18 век и бил пофален од Александар Дима во 1852 година. Се верува дека се заснова на пијалакот бавареиса (bavarèisa; „баварски“) од 17 век: клучната разлика е во тоа што во бичеринот трите компоненти се внимателно поставени во чашата наместо да се мешаат заедно.
Caffè al Bicerin, се наоѓа наспроти Сантуарио дела Консолата, историска кафеана на плоштадот дела Консолата во Торино, пијалакот кој е служен уште од 18 век. Месното знаење предложува дека бичеринот бил измислен во Caffė al Bicerin или во Caffė Fiorio околу 1704 година.
2 Ликер
Семејната дестилерија Виченци во Торино, исто така, произведува чоколаден ликер од лешник под ова име.
3 Поврзано
* Еспресино и марокино, слични пијалаци
* Список на кафе пијалаци
4 Наводи
* (на италијански)
Кристина Атанасова-Арсова

Кристина Атанасова-Арсова (р. , Кочани) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
1 Филмографија
Атанасова-Арсова ги остварила филмските улоги:
Година, Филм, Улога
2000, Последниот фалцер ТВ-филм, Репортерка
2000-2001, Во светот на бајките ТВ-серија, Момата
2014, Приказни од животот ТВ-серија, Мирјана
2015, Цимери ТВ-серија, Фимка
2016-2017, Македонски народни приказни ТВ-серија
2018, Година на мајмунот ТВ-филм, Новинарка
2021, Македонски нови приказни ТВ-серија
2021, Македонски народни приказни ТВ-серија
Волта а Каталуња 2021

Волта а Каталуња 2021 (позната и како Трка околу Каталонија 2021) — 100. издание на велосипедската етапна трка Волта а Каталуња, која се одржала помеѓу 22 и 28 март како седми настан во сезоната на Светската турнеја.
1 Екипи
Бидејќи Волта а Каталуња е настан од Светската турнеја, сите деветнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Пет професионални континентални екипи биле дополнително поканети, со што се заокружила групата од 24 екипи. Секоја екипа настапила со по седум возачи и имало вкупно 168 возачи, од кои 131 завршил. била првично предвидена да учествува, но се повлекле на почетокот на трката откако тројца членови на посадата добиле позитивни тестови за КОВИД19. се повлекле на почетокот на петтата етапа откако двајца членови на посадата биле позитивни на КОВИД-19.
2 Етапи
3 Поредок
Етапа, Победник, Генерален пласман, Бодовен пласман, Планински пласман, Пласман за млад возач, Екипен пласман, Награда за борбеност
1, Андреас Крон, Андреас Крон, Андреас Крон, Силвен Монике, Андреас Крон, Силвен Монике
2, Роан Денис, Жоао Алмеида, Жоао Алмеида, ''недоделена''
3, Адам Јејтс, Адам Јејтс, Адам Јејтс, Адам Јејтс, Кико Галван
4, Естебан Чавес, Естебан Чавес, Естебан Чавес, Ленард Кемна
5, Ленард Кемна, Реми Кавања
6, Петер Саган, Матеј Мохорич
7, Томас де Гент, Томас де Гент
На крај, Адам Јејтс, Естебан Чавес, Естебан Чавес, Жоао Алмеида, , ''недоделена''* На втората етапа, Натнаел Беране, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел сината маичка со линии, бидејќи првопласираниот Андреас Крон ја носел зелената маичка со линии како предводник на генералниот пласман. Од истата причина, Реми Роша, кој бил втор во пласманот за млад возач, ја носел портокаловата маичка со линии.
* На третата етапа, Брендон Мекналти, кој бил втор во пласманот за млад возач, ја носел портокаловата маичка со линии, бидејќи првопласираниот Жоао Алмеида ја носел зелената маичка со линии како предводник на генералниот пласман.
* На четвртата етапа, Роан Денис, кој бил втор во бодовниот пласман, ја носел сината маичка со линии, бидејќи првопласираниот Адам Јејтс ја носел зелената маичка со линии како предводник на генералниот пласман. Од истата причина, Естебан Чавес, кој бил втор во планинскиот пласман, ја носел црвената маичка со линии.
* На етапите 5–7, Кун Бауман, кој бил трет во планинскиот пласман, ја носел црвената маичка со линии, бидејќи првопласираниот Естебан Чавес ја носел сината маичка со линии како предводник на бодовниот пласман, а второпласираниот Адам Јејтс ја носел зелената маичка со линии како предводник на генералниот пласман.
Кајмак (филм)

Кајмак — македонски филм снимен во 2021 година во режија и сценарио на Милчо Манчевски. Главните улоги ги играат: Александар Микиќ, Симона Спировска, Ана Стојановска, Ратка Радмановиќ, Камка Тоциновски, Филип Трајковиќ, Сара Климоска, Благоја Чоревски, Петар Мирчевски и Лазе Манасковски. Филмот ја имал својата премиера за време на Токискиот кинофестивал одржан на 26 октомври 2022 година во Јапонија.
1 Заднина и издавање
Работата на филмот „Кајмак“ траела неколку години, а издавањето на филмот било најавено во 2021 година. „Кајмак“ ја доживеал својата светска премиера на Токискиот фестивал, каде што бил добро примен од страна на јапонската публика. По прикажувањето на филмот, Манчевски одржал предавање кое исто така било добро прифатено. Наредната премиера филмот ја доживеал во Република Кина, каде што бил прикажан на кинофестивaлот „Златен коњ“ во Тајпеј. И во таа држава, Манчевски заедно со глумечката екипа имале допир со публиката во кои раскажувале за работата зад филмот. Третата премиера на филмот се одржала на 16 ноември во Македонската филхармонија. Освен тоа, филмот бил прикажан и низ речиси 30 градови низ Македонија, односно на сите оние места каде што има техничка можност за прикажување.
2 Содржина
Жанровски, филмот „''Кајмак''“ припаѓа на категоријата црна комедија, иако според некои критичари е тешко да биде сместен во кој било жанр. Според самиот Манчевски, филмот може да се стави во категоријата „љубовен филм за возрасни“. Филмот го прикажува животот на две современи македонски семејства.
3 Производство
Како директор на фотографија служел Улрик Боел Бенцен од Данска, а за монтажата бил задолжен Емил Нунинга од Холандија. Музиката во филмот е на „Дејниш стринг квартет“ и на Игор Василев-Новоградска.
4 Критички прием
Приемот на филмот „Кајмак“ при неговото издавање бил главно добар. Во рецензија за весникот ''Слободен печат'', новинарката Миланка Рашиќ вели дека филмот е „сценаристички силен и издржан филм, со вдахновена режија на Манчевски и многу посветено внимание на детали“. Таа исто така го пофалила талентот на глумечката екипа и за крај го обопштила филмот на следниот начин: „Оваа градска приказна, провокативна и полна со изненадувања, ни дава да размислуваме за слободата да избереме живот по свои правила, за храброста да се направи првиот чекор и да се тргне кон среќата“.
5 Улоги
Глумец, Улога
Александар Микиќ, Карамба
Камка Тоциновски, Ева
Сара Климоска, Доста
Симона Спировска, Данче
Ана Стојановска, Виолетка
Филип Трајковиќ, Методи
Петар Мирчевски, Богдан
Матеа Јанковска, Саманта
Ратка Радмановиќ, Натка
Благоја Чоревски, Мишко
Соња Михајлова, Благица
Филип Мирчевски, Горан
Никола Ристески, Владо
Емилија Мицевска, Репортер Бенита
Лазе Манасковски, Кумот
Борис Чоревски, Манчо
Жаклина Петровска, Сузе
Ѓорѓи Јолевски, д-р Ангелковски
Ангела Димитрова, Уна
Дејан Лилиќ, Јоаким
Александра Пешевска, Мирка
Горан Трифуновски, Слободан
Марко Трајковиќ, Горазд
Јасмина Василева, Кумата
Ана Димитрова, Габриела
Крсте Родзевски, Наќе
Гловерс Риф

Гловерс Риф (англиски: ''Glover's Reef'') е атол во Белиз кој делумно е потопен под вода. Атолот се наоѓа во близина на јужниот брег на Белиз, на околу 45 километри од копното. Атолот ја создава границата на Белиската гребенска бариера и еден од трите атоли во државата, другите два се Турнефе и Лајтхаус Риф.
1 Топографија
Атолот има овална форма и има должина од 32 километри и ширина од 12 километри. Внатрешната лагуна е исполнета со мали карпи. Некои позначајни мали островчиња од кои е составен атолот се Амиунме Ки, Нортист Ки, Лонг Ки, Мидл Ки и Саутвест Ки.
Гловерс Риф е едно од најголемите места со разновиност на гребени во западниот дел на Карибите.
Тома (филм)

''Тома'' е биографско-драмски филм од 2021 година, во режија на Драган Бјелогрлиќ и Зоран Лисинц, заснован врз идеите на Бјелогрлиќ, Жељко Јоксимовиќ и Бане Обрадовиќ. Сценаристи се Зоран Лисинац, Никола Пејаковиќ, Бјелогрлиќ и Маја Тодоровиќ, а продуценти на филмот се Наташа Вишиќ, Горан Бјелогрлиќ, Драган Бјелогрлиќ, Јоксимовиќ и Владимир Лисинац. Музиката ја компонирал Жељко Јоксимовиќ.
Снимањето на филмот започнало летото во 2020 година и траело до април 2021 година. Снимен е на повеќе локации како во Ваљево, Белград, Авала, Перлез, Тара, Баранда, Панчево, Прибој, Пријепоље, Црна Гора, Долово, Зрењанин и Чикаго.
Главната улога ја толкува Милан Мариќ како Тома Здравковиќ, додека споредните улоги ги толкуваат Тамара Драгичевиќ, Петар Бенчина и Андрија Кузмановиќ. Премиерата на филмот била на 20 август 2021 година на Сараевски филмски фестивал, а потоа на 21 август 2021 година на Глумечкиот фестивал Филмски средби. Филмот бил објавен на 16 септември 2021 година.
1 Дејство
Овој филм е импресионистички портрет на Тома Здравковиќ (Милан Мариќ) кој ги прикажува неговите почетоци, како и врвот на славата, неговата љубов која го инспирирала да ги компонира некои од најголемите хитови, како и неговата врска со многу пријатели кои ги имал во уметничкиот живот во Југославија. Покрај животот на Тома, преку филмот ги следиме животите и на познатите уметници од тоа време - Зоран Радмиловиќ (Радомир Николиќ), Мирослав Антиќ (Марко Јанкетиќ), Предраг Живковиќ Тозовац (Иван Зекиќ), итн.
Ова е биографска приказна за Тома Здравковиќ, човек кој го паметиме не само по неговите песни, туку и по еден голем боемски живот (по однесувањето и душата). Филмот следи две линии на акција - 1991 година, го следиме односот меѓу Тома и докторот кој ќе го започне лекувањето на Тома како и започнувањето на нивното пријателство. Втората линија го следи животот на Тома - од неговото детство во Печењевац, преку неговото запознавање со Силвана Арменулиќ (Тамара Драгичевиќ), кое е одлучувачко за неговата кариера, достигнувајќи незамислив врв на популарност но и допирање на дното на неговиот животот. Ова е приказна за душата.
За потребите на филмот е напишана и компонирана песната Полноќ. Александар Гајовиќ тврди дека за сценариото на филмот биле користени делови од неговата книга „За друштво во аголот“.
2 Награди
* Награда Цар Константин (најдобра машка улога): Милан Мариќ
* Награда царица Теодора (најдобра глумица): Тамара Драгичевиќ
* Награда за најдобра епизодна машка улога: Андрија Кузмановиќ
* Награда за најдобра епизодна женска улога: Сања Марковиќ
Лајтхаус Риф

Лајтхаус Риф (англиски: ''Lighthouse Reef'', „гребен-светилник“) е атол во Белизе, еден од трите атоли во државата. Другите два се Турнефе и Гловерс Риф. Атолите се дел од Белиската гребенска бариера.
1 Географија
Атолот е најисточен од сите три атоли. Атолот се наоѓа на 80 километри југоисточо од градот Белиз. Лајтхаус има издолжена форма со должина од околу 35 километри и ширина од 18 километри. Во средишниот дел има плитка лагуна со површина од 120 км<sup>2</sup> и длабочина од 2 до 6 метри.
Овој атол е најдобро развиениот и најздравиот гребен во Карибите. Богат е со корали и разновиден жив свет.
Атолот е составен од неколку мали островчиња, меѓу кои: Сендбор Кејв, Нордерн Кејв, Халф Мун Кејв, Седл Кејв, Лонг Кејв и Хат Кејв.
Вурдијада

Вурдијада е името на културниот, гастрономско-туристичкиот и комерцијален настан што секоја есен се одржува во Бабушница . Настанот се одржува секоја година почнувајќи од 2012 година. На овој настан, месното население од Лужничката котлина и околината изложуваат Вурда (чиста, со пиперка, печурки или со други комбинации) како и домашни млечни производи и други производи (зимница, колачи, сувомеснати производи, џимиринки, прженица . . . ). Секоја година се наградуваат најуспешните и најоригиналните изложувачи.
Вурда е традиционален и специфичен млечен производ кој се произведува во Лужница (во близина на Бабушница ) и Пиротскиот регион .
Благодарение на „Вурдијада“ многу готвачи и гастрономи слушнале за овој производ и првпат ја посетиле Бабушница, а производството и продажбата на Вурда се зголемило. Сега Вурда може да се најде на многу трпези во Лужничкиот регион, како и во Ниш и низ Србија, а од неодамна и во Бугарија.
1 Поврзано
* Денови на баница
* Саем за пеглани колбаси Пирот
* Вурда
2 Наводи
****
Сланинијада

„Сланинијада“ — туристичка манифестација која секоја година се одржува во текот на февруари во Спортската сала во Качарево.
Во 2006 година се одржала по 19-ти пат. Станува збор за единствен саем на сланина, месо и месни преработки, со културна, уметничка и забавна програма. Натпреварот се одвива во готвење паприкаш „Златно котле“, топење на сланина под наслов „Златна џимиринка“, колење на свињи на традиционален начин, фаќање на прасе од вреќа, со придружни програми на „Сланинијада“.
Организаторот, Туристичкото друштво Качарево, организира изложба и дегустација на стари и заборавени јадења. За време на манифестацијата, која трае три дена во февруари, се одржува и изложба на творештвото на националните заедници на Војводина и демонстрација на кулинарски вештини, со настап на фолклорни групи.
Јепуријада

Јепуријада или Зечијада е ловечко-туристичка манифестација која се одржува секоја година од 2001 година во селото Тополовник во општина Велико Градиште.
Идејата за организирање на ловечка манифестација во организација на Ловното друштво „Голуб“ од Велико Градиште, а во договор со одговорните членови на ловечката секција на Тополовник, првпат се реализира во октомври 2001 година, по што манифестацијата започнала да се организира секоја година. Домаќин на манифестацијата е Тополовник. Манифестацијата која вклучува натпревар во подготовка на ловечки гулаш од јепура (зајак), со дружење и забава.
На влашкиот јазик зајакот се нарекува jeпур, долгоушеста и брзонога ѕверка, па оттука e името „јепуријада“ или зечијада. Јепуријадата од 2006 година е во календарот на манифестации на Ловниот сојуз на Србија, во официјалната туристичка понуда на општина Велико Градиште е од 2009 година.
Манифестацијата е пропратена со културно-уметничка програма која ја негува народната традиција, избор на најдобри ученички литературни и ликовни изработки на тема лов, изложба на ловечки трофеи, со прикажување на ловечки кучиња со цел собирање на луѓе од целиот свет, промоција на селскиот туризам и заживување на селото. Се одржува во последната сабота во ноември и трае цел ден, додека не се прогласи победникот во правење на гулаш од зајаци.
Ловиштата околу Тополовник се со големина од 1.800 хектари и се погодни за лов на различни видови на дивеч, како што се потполошки, фазани, еребици, зајаци, срни, додека диви свињи има само на поминување. Сезоната на лов на зајаци трае од 16 октомври до 31 декември, со тоа што од 15 до 31 декември дозволено е да се фаќаат само живи зајаци.
Денови на виното и меракот

Денови на виното и меракот — изложбен и продажен настан на лозарите од нишкиот винарски регион, кој се одржува секоја година во месец февруари во Нишка Бања.
1 Содржина
Ова е воедно и гастрономско-туристичка манифестација со цел зачувување на традицијата и подобрување на туристичката понуда на Нишка Бања. Покрај организирањето на изложба на вино и ракија, изложбата вклучува и национални кулинарски специјалитети. Составен дел од програмата е дегустација на вино и ракија. Производите на изложбата може да се пробаат, но и да се купат по пристапни цени. Традиционалните специјалитети и „послужување“ вклучуваат: бело вино, црвено вино, розе вино, лозова ракија, греана ракија и варено вино.
За време на настанот се поставени монтажни штандови со алкохолни и безалкохолни пијалаци, кулинарски специјалитети, но и пригодни сувенири од овој регион.
Настанот е проследен со културно-уметничка програма. Самата прослава завршува со прогласување на победникот односно најдобрите лозари.
Неофицијална химна на настанот е песната „ Нишка бања топла вода “.
2 Програма
* Официјално отворање
* Културно-уметничка програма
* Разгледување на вински штандови и лозари и дегустација на вино и ракија
* Разгледување на гастро изложбениот дел и дегустација на националните специјалитети
* Прогласување на победниците на „Деновите на виното и меракот“ и доделување на наградите
3 Историја
Деновите на виното и меракот се одржуваат секоја година почнувајќи од 2002 година, по повод Денот на лозарите - Свети Трифун, на шеталиштето во Нишка Бања.
4 Галерија
5 Поврзано
* Тривунден
* Нишка Бања
* Денови на јоргованот Нишка Бања
6 Наводи
Чоколаден прелив

Чоколадниот прелив е чоколадо направено од какао, какао путер, шеќер и по желба млеко во прав.
1 Производство
Чоколадниот прелив е чоколада што ја користат чоколадарите и слаткарите како суровина. Може да биде темно или млечно, но содржи најмалку 31% какао путер, што го прави многу течно заради добивање потенок слој од класичното чоколадо.
2 Адитиви
Повеќето преливи содржат соја лецитин како стабилизатор, некои додаваат арома (често ванилин). Европското законодавство дозволува освен путерот од какао да се додаде и 5% растителни масти, освен ако не е наведена ознаката „чист путер од какао“.
Пештерска Висорамнина

Пештерска Висорамнина (исто така познато само како Пештер) — карстна висорамнина со (со надморска височина од 1150-1250) која се наоѓа во југозападниот дел на Србија, југоисточно од Сјеница и северозападно од Тутин. Пештерската Висорамнина е извор на тресет, кој со својот биопотенцијал припаѓа на најквалитетниот тресет, како во Европа, така и во светот. Таа е богата со полиња за пасење на овци (областа е позната по производи кои доаѓаат од пештерско-сјеничките овци или пештерско-тутинските овци, како што е пештерското сирење). На Пештерската Висорамнина се простира и Пештерското Поле (на надморска височина од 1150) со површина од 63 км<sup>2</sup>. Пештерската Висорамнина содржи голем број на подземни реки, од кои најголема е Боровштица. Населението го сочинуваат Бошњаци и Срби, а има и Албанци на крајниот исток од областа (кон Косово и Метохија).
Археолозите од Музејот Рас во 2013 година пронашле остатоци од старословенски храмови на Пештерската Висорамнина.
1 Галерија
2 Поврзано
* Златиборски Управен Округ
* Рашки Управен Округ
* Рашка (регион)