procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Анамарија Стибиљ Шајн

Анамарија Стибиљ Шајн (|Anamarija Stibilj Šajn), — словенечки историчар на уметноста, кустос, ликовен критичар, куратор .
1 Животопис
Детството гопоминала во Ајдовшчина.
Дипломирала историја на уметност на Универзитетот во Љубљана.
Како студент, таа помагала во домашните работи во Папскиот словенечки институт во Рим|Папскиот словенечки институт во Рим – Словенија во текот на летото.
На почетокот на кариерата била професорка по историја на уметност во гимназијата во Ајдовшчина.
2 Работа
Како надворешен соработник, таа две и пол децении раководи со изложбените активности на Косовелово дом во Сежана.
Соработува со различни галерии во Словенија и во странство, вклучително и галеријата Турнац во Нови Винодолски, (Хрватска), Галеријата Павелхаус Австрија, Галеријата Арс во Горица (Италија), а исто така неколку пати претставувала словенечки уметници во Рим, Виена, Брисел и Лондон..
Таа денес е независен куратор и ликовен критичар за јавни и приватни институции во земјата и странство, автор на бројни каталози и разни уметнички публикации.
Таа е и организатор и уметнички директор на повеќе ликовни симпозиуми и работилници. Се занимава со современа уметност.
Со избор на словенечки уметници учествувала во формирањето на меѓународниот музеј на современа уметност во Неапол – Меѓународен музеј за современа уметност Касорија. Во 2008 година, таа претставила десет словенечки сликари во Холандија - музејот Стеделијк и галеријата Панд Паулус во Схидам.
Таа беше една од основачите на колонијата Уметници за Каритас.
Три децении (1993) е стручен асистент на Меѓународната уметничка работилница „Словенија, отворена за уметност“ (Sinji vrh над Ајдовшчина, Словенија). Во 2007 година таа го презеде управувањето со проектот и го надгради на симпозиум. Професионално следи и други работни средби на уметници во Словенија и во странство..
Горга (Стио)

Горга, познато и како Горга Чиленто, е јужно италијанско село и единственото село во Стио, општина во провинцијата Салерно, Кампанија . Од 2016 година, населението броело 160 жители.
1 Историја
Селото првично било населено во 12 век од базилијански монаси и прераснало како село во средниот век. Дел од Маглијано Ветере како ''дел'', агрегирана е во општината Стио во почетокот на 19 век.
2 Географија
Сместено во средината на Чиленто и вклучено во неговиот национален парк, Горга е ридско село што се протега под планината Ле Корн, веднаш до изворот на реката Аленто и 3км северно од Стио. Тоа е 4км далеку од Маглијано Нуово, 6 од Маглијано Ветере, 8 од Пијано Ветрале, Џои и Кампора и 16 од Вало дела Луканија.
3 Главни знаменитости
Главните знаменитости на Горга се урнатините на црквата Гранџ од Сан Лусидо (12 век), централната црква на Свети Јануариј; и капелата на Богородица на здравјето ( ''Madonna della Sanità'', 16 век), сместена во месноста Оличета.
4 Личности
* Рафаеле Летиери (1881–1957), политичар и академик.* Антонино Марија Стромило (1786–1858), католички бискуп, прв од епархијата Калтанисета
5 Поврзано
* Цилентански дијалект
Албатрос (песна)

''Албатрос'' (француски: ''L'albatros'') — песна на декадентниот француски поет Шарл Бодлер.
Поемата, инспирирана од инцидент на патувањето на Бодлер на островот Бурбон во 1841 година, била започната во 1842 година, но не била завршена дури во 1859 година со додавање на последниот стих. За прв пат била објавена во ''Француската ревија'' во 1859 година и била отпечатена како втора песна во второто издание (1861) на ''Цвеќиња на злото.''
1 Содржина
Песната „Албатрос“ претставува симболична слика на величината и падот. Преку судбината на албатросот, таа прекрасна, слободна и горда птица, уловена од морнарите на кои им служи за шега и разонода, е претставена величината, но и трагедијата на поетите.
Гордиот албатрос — владетелот на морињата и небесната шир, фатен и спрострен на бродската палуба, станува смешен и жален. Морнарите се изживуваат со него, го малтретираат „со своето луле клунот му го дразнат“, му се смеат и го имитираат неговото жално прпелкање.
Симболичната слика за албатросот во последната строфа преминува во реална. Албатросот всушност е поетот – „принц на облаците“. Но, поетовата возвишеност и вистинска вредност не е сфатена од обичните луѓе. Со огорченост поетот ја завршува својата исповед — неговата позиција во светот каде што не го разбираат. Меѓу џганот, тој се чувствува како албатрос со огромни крилја кому не му даваат да лета.
2 Текст
Souvent, pour s’amuser, les hommes d’équipage, ''Луѓе од бродот, често, за забава ги ловат''
3 Наводи
Љаодуншки Залив

Љаодуншки Залив (辽东湾, ) — најголем и најдолг од трите заливи (заедно со Лајџоускиот на југ и Бохајскиот на југозапад) на Бохајското Море, највнатрешниот залив на Жолтото Море.
Иако е наречен поо полуостровот Љаодунг (кој го образува неговиот источен брег), заливот се наоѓа веднаш јужно од областа Љаоси, речиси целосно западно од реката Љао. Ограничен е од брегот на градовите од јужен Љаонинг (Даљен, Јингкоу, Панѓин, Ѓинџоу и Хулудао) и истокот на покраината Хебеј (Ќинхуангдао и Тангшан), помеѓу ’ртот Лаотјешан на округот Лишуенкоу во Даљен in the east, and the естуарот на реката Даќинг (кој е старото јужно устие на Луан) во околијата Лаотинг во Тангшан на запад.
Најголеми реки кои се влеваат во Љаодуншкиот Залив се Луан, Далинг, Сјаолинг, Љао и Даљао.
1 Поврзано
* Бохајско Море
* Географија на Кина
Кардил

Кардиле е јужно италијанско село и единственото село во Џои, општина во провинцијата Салерно, Кампанија. Во 2009 година селото имало 614 жители.
1 Историја
Селото е основано во 11 век, околу древна ''Лавра Базилијана'' наречена „Ла Лаура“. Во 1754 година селото било поделено на 3 области: Пиедикардил, во долната страна; Мезокардил, во средината; и Capocardile, во горната страна.
2 Географија
Кардиле се наоѓа во средината на Чиленто и е дел од неговиот национален парк. Тоа е ридско село што се наоѓа под планините Велоса (943 м) и Темпа дел Боско (908 м), обете дел од јужните Апенини.
3 Главни знаменитости
Некои од знаменитостите на Кардил се:* Црквата Свети Јован Крстител
* Баронската зграда
* Водопадите на Фиумарела и блиските природни патеки
4 Личности
* Браќата Ричио, вклучени во бунтовите на Чиленто од 1828 година
5 Поврзано
* Цилентански дијалект
* Националниот парк Чиленто и Вало ди Дијано
6 Наводи
Крешендо

Крешендо — италијански збор што значи постепено зголемување на тонот во музиката.
1 Особини
Знакот изгледа како знакот поголемо/помало во математиката и влегол во употреба на почетокот на 18 век, а се здобил со значење како што се зголемувале оркестарските делови.
2 Пример
Еден од најпознатите примери е „Болеро“ на Равел, каде што крешендото се постигнува со зголемување на бројот на инструменти.
3 Поврзано
* Декрешендо
Декрешендо

Декрешендо - италијански збор (|decrescendo, diminuendo— замолчување; |decrescendo; |decrescendo,|decrescendo, diminuendo) што во музиката значи постепено спуштање на тонот.
Поимот ''декрешендо'' е спротивен на поимот ''крешендо'' (|crescendo), што значи ''зголемување'' .
1 Како се пишува декрешендо
Ознака за постепено стишување - ''декрешендо'', се пишува на неколку начини:
: 1. Како математички знак за ''помалку'' :
::: 2. Поимот ''decrescendo'' (напишан на латиница, под музичкиот текст) или скратено ''decresc.''::: 3. Поимот ''diminuendo'' (напишан на латиница, под музичкиот текст) или скратено ''dim.''::: 4. Изразот ''poco a poco più p'' (напишан на латиница, под музичкиот текст) што значи ''малку потивко''.
::
Напомена:, На двата краја на овој знак (или фраза) обично има динамичен знак што го покажува саканиот волумен пред и по ''декрешендото''.
5. јужен напоредник

5. јужен напоредник (5° ЈГШ) — напоредник кој се протега на 75 степени јужно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Атлантскиот Океан, Африка, Индискиот Океан, Југоисточна Азија, Австралазија, Тихиот Океан и Јужна Америка.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 5° ЈГШ минува низ следниве места:
:
Координати, Земја, територија или море, Белешки
Атлантски Океан
, во должина од 7 км
, ексклавата Кабинда
езерото Тангањика
Индиски Океан, Пемпски Проток
, островот Пемба
Индиски Океан, минува низ Амирантските Острови, минува веднаш јужно од островот Мае, минува веднаш северно атолот Перос Бањос,
, островот Суматра
Јаванско Море, минува близу до неколку мали острови на
, островот Сулавеси
Бандско Море, заливот Бони — минува веднаш северно од островот Кабаена,
, островите Муна и Бутон
Бандско Море, минува близу до неколку мали острови на
, островот Нова Гвинеја
, островот Нова Гвинеја
Тихи Океан, Бизмарково Море, минува близу до некололку мали острови на
, островот Нова Британија
Тихи Океан, Соломонско Море — минува веднаш јужно од островот Нова Ирска, — минува веднаш северно островот Бука, Неименуван дел од океанот — минува веднаш северно од атолот Онтонг Џава, — минува веднаш јужно од атолот Никумароро,
, Пиура
, во должина од 4 км во најјужната точка на земјата
, Кахамарка Амазон Лорето
, Амазон Пара Марањау Пјауи Сеара Рио Гранде ду Норте
Атлантски Океан
2 Поврзано
* 4. јужен напоредник
* 6. јужен напоредник
Агноне Чиленто

Агноне Чиленто, исто така скратено како Агноне, е италијанско село најголемо во општината Монтекорице во провинцијата Салерно, регионот Кампанија.
1 Историја
Агноне првпат се споменува во 1187 година, кога во близина на модерното село била изградена малата црква „''Санта Марија де Херкула''“ (или ''SM ad Herchia'').
2 Географија
Селото се наоѓа во централно-северната област на Чиленто покрај неговиот брег . Далеку е 3 км од Монтекорице, 6 од Ачиароли, 7 од Куќите на грофот, 13 од Санта Марија ди Кастелабате, 24 од Агрополи и 21 од античкиот грчки град Велија.
Агноне е составен и од неколку мали околни локалитети: Сан Никола а Маре (седиштето на пристаништето), Сан Никола деи Лемби, Розаин, Рипе Росе, Магацени, Капитело, Пунта Капитело, Гуарино и Парко Маргето.
3 Туризам
Селото, дел од Националниот парк Чиленто и Вало ди Дијано, е убаво за туризам, особено во лето, поради неговите врски со Агрополи, Салерно и Неапол (со автобуси и хидрофоли ) и поради квалитетот на неговата вода; кои ѝ даваат плажа со сино знаме.
4 Поврзано
* Чиленто
* Националниот парк Чиленто и Вало ди Дијано
5 Наводи
Куќи на грофот

Куќи на грофот е јужноиталијанско село во Монтекорице, општина во провинцијата Салерно, Кампанија. Во 2009 година, неговото население броело 235 жители.
1 Историја
Топонимот се однесува на потеклото на селото, поврзано со грофовите Матарацо, сопственици на првобитната ложа и околната рурална област.
2 Географија
Куќи на грофот се наоѓа во северниот дел Силенто, на општинските граници на Кастелабат, одвоен од неговото село Оглиастро Марина (2 км далеку) покрај реката Рио дел Арена. Се протега по националниот автопат SS 267, до Арена, во која се наоѓа плажата.
Селото е дел од брегот Цилентан, покрај Тиренското Море, и е 4 км далеку од Сан Марко и Монтекорице, 7 од Санта Марија и Агноне, 8 од Кастелабате, 11 од Ачиароли и 18 од Агрополи . Тој брои два ридски локалитети, наречени Мајнолфи (или Мајнолфо) и Џунгател, на провинцискиот пат што го поврзува со Пердифумо (9 км далеку).
3 Поврзано
* Цилентански дијалект
* Националниот парк Чиленто и Вало ди Дијано
Мејкинг оф (филм)

Мејкинг оф — македонски филм од 2018 година во режија и сценарио на Кузман Кузмановски. Главните улоги во филмот ги играле Владо Дојчиноски, Александар Микиќ, Александра Павлова и Ванчо Петрушевски.
1 Улоги
Глумец, Улога
Владо Дојчиноски, Гратисот
Александар Микиќ, Продуцентот
Александра Павлова, Соња
Ванчо Петрушевски
Катина Иванова
Љупчо Бојковски, Полицаец 2
Дубравка Киселички
Лазе Манасковски, Полицаец 1
Мартин Минговски
Снежана Киселичка
Пируника Киселички
Ивана Трајчевска
Хана Менсон
20. јужен напоредник

20. северен напоредник (20° ЈГШ) — напоредник кој се протега на 20 степени јужно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Атлантскиот Океан, Африка, Индискиот Океан, Австралазија, Тихиот Океан и Јужна Америка.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 20° ЈГШ минува низ следниве места:
Координати, Земја, територија или океан, Белешки
Атлантски Океан
, Регионите Кунене, Очозондјупа
, Окрузите Ганзи, Централен округ
Индиски Океан, Мозамбички Проток
Индиски Океан
Индиски Океан
, Западна Австралија
Индиски Океан
, Западна Австралија Северна Територија Квинсленд
Тихи Океан, Корално Море
, Квинсленд — остров Глостер
Тихи Океан, Корално МореМинува јужно од гребенот Марион во територијата Коралноморски Острови на Минува веднаш јужно од островчињата Мујаж, Минува веднаш северно од островот Бааба, Минува помеѓу островите Тана и Анејтјум,
Минува меѓу островите Ватоа и Оно-и-Лау, Минува низ островската група Хаапаи,
, Островот Атиу
Тихи Океан, Минува помеѓу атолите Херехеретуе и Ануанураро, Минува помеѓу атолите Ахунуи и Ванавана,
, Мато Гросо ду Сул Саун Пауло Минас Жераис — минува низ Бело Хоризонте Еспирито Санто
Атлантски Океан
2 Поврзано
* 19. северен напоредник
* 21. северен напоредник
Казалсотано

Казалсотано, исто така познато и како Казал Сотано, е јужноиталијанско село во Сан Мауро Чиленто, општина во провинцијата Салерно, Кампанија . Во 2011 година имало 397 жители.
1 Историја
Селото е формирано во почетокот на 14 век, кога жителите на блиските населби кои го преживеале грабежот за време на војната на сицилијанската вечерна (1282–1302), се засолниле околу црквата Свети Маур и создале ново село. Нејзиниот топоним, што значи ''Долна фарма'', е тесно поврзан со оној од блискиот и горниот град Сан Мауро Чиленто, исто така наречен Казалсопрано (т.е. ''Горна фарма'' ).
2 Географија
Казалсотано се наоѓа над еден рид, помеѓу Сан Мауро Чиленто (2 км северно) и Мецаторе (6,6 км јужно), другото општинско село, покрај брегот Цилентан . Го дели клисура од селото Галдо, 5 км источно.
Селото, е дел од националниот парк Чиленто и Вало ди Диано, е 8 км од Серамезана, 9 од Полика, 10,2 од Ачиароли, 10,6 од Агноне Чиленто, 26 од Агрополи и 74 од Салерно.
3 Главни знаменитости
Средновековната парохиска црква Свети Маур е една од најистакнатите градби кои се во селото и најстарата.
4 Поврзано
* Цилентански дијалект
* планината Стела
Јанински Вилает

Јанинински Вилает (на османлиски турски : ولايت يانيى ( ; на турски : ''tr'') — вилает на Отоманското Царство. Основан во 1867 година, бил укинат во 1913 година. Неговата територија приближно го опфаќала Епир и Јужна Албанија. Негов главен град бил Јанина.
1 Историја
Вилаетот бил основан во 1867 година. Нему му претходел истоимениот ејалет.
Во февруари-март1878, избувнал бунт на Епирските Грци во областа на Саранда, но тој бил задушен од османлиските власти.
Грчкото националистичко тврдење за Големата идеја било во спротивност со албанското национално движење кое е родено во 1878 година со Призренската лига и кое во Епир го претставувал поетот Наим Фрашери.
Во 1881 година, дел од територијата на вилаетот му била отстапена на Кралството Грција. Грците се обиделе да го ослободат остатокот од покраината во Грчко-турската војна април-мај 1897 година, но без успех.
Вилаетот исчезнал за време на Првата балканска војна 1912-1913 година: југот се припоил на Грција, северот, со Скадарскиот Вилает, го основа новото Кнежество Албанија.
2 Население
Според отоманскиот попис од 1911 година, населението на вилаетот броело 560 835 жители, од кои 311 032 Грци, 244 638 муслимани, 3 990 Евреи и 1 175 други. Но, во извештајот од 1906 година, грчкиот конзулат во Јанина го проценува на 362 268 “. Грците „, односно верници на православната црква на грчкиот обред (вклучувајќи 213 216 грчки, 91 442 албански, 21 570 влашки) наспроти 262 841 муслимани (вклучувајќи 248 483 албански јазик и 14 358 грчки јазик). Други извори наведуваат од 110 000 до 419 403 Грци, 210 000 до 315 000 Албанци, 25 000 до 140 000 Власи, 140 000 Турци, 20 000 Бугари, 7 000 Роми, итн.
3 Територија
Вилаетот бил опкружен со Скадарскиот и Битолскиот Вилает, а на југ, со Кралството Грција.
4 Поделби
Вилаетот бил поделен на четири санџаци:
* Јанински Санџак (''tr'')
* Санџак Ѓирокастро (''tr'')
* Санџак Превеза (''tr'')
* Бератски Санџак (''tr'')
5. северен напоредник

5. северен напоредник (5° СГШ) — напоредник кој се протега на 5 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Атлантскиот Океан, Африка, Индискиот Океан, Југоисточна Азија, Тихиот Океан и Јужна Америка.
Тихиот Океан е најширок (околу 19.300 км) долж овој напоредник.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 5° СГШ минува низ следниве места:
:
Координати, Земја, територија и океан, Белешки
Атлантски Океан, Бенински Залив
Илемиски Триаголник, Спорна територија, под управа на , полага право
Индиски Океан, Минува помеѓу атолите Јужен Маалхосмадулу и Хорсбург, Минува веднаш северно од островот Каашидоо,
, Островот Суматра
Малачки Проток
, Перак, Келантан, Теренгану на Полуостровска Малезија
, Кампунг Гонг Балај, Теренгану на Полуостровска Малезија
, На островот Борнео
Брунејски Залив
, Сабах, остров Борнео
Целебеско Море, Минува северно од островите Сибуту, Минува низ островите Бонгао и Симунул,
, Островот Билатан
Целебеско Море, Минува веднаш јужно од островите Банаран и Мантабуан,
Тихи Океан, Минува помеѓу островите Сонсорол и Пуло Ана, Минува веднаш јужно од атолите Сатаван и Кошрај, Минува помеѓу атолите Намдрик и Ебон, Минува веднаш северно од атолот Тераина, Минува веднаш јужно од Кокосовиот Остров,
, Рораима
Спорно подрачје, Под управа на , полага право
, Во должина од 7 км
, Во должина од 6 км
, Во должина од 8 км
, Во должина од 12 км
Атлантски Океан
Атлантски Океан, Гвинејски Залив
Атлантски Океан, Бенински Залив
2 Поврзано
*4. северен напоредник
*6. северен напоредник
15. северен напоредник

15. северен напоредник (15° СГШ) — напоредник кој се протега на 15 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ сахарскиот раб (Сахел) во Африка, три големи полуострови во Азија (between which parts of Индискиот Океан), Тихиот Океан, превлаката на Средна Америка, јужните Кариби и Атлантскиот Океан.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 13 часа и 1 минута за време на летната долгодневица и 11 часа и 14 минути за време на зимската краткодневница.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 15° СГШ минува низ следниве места:
:
Координати, Земја, територија или море, Белешки
Црвено Море
Индиски Океан, Арапско море
, Гоа Карнатака Андра Прадеш
Индиски Океан, Бенгалски Залив Минува веднаш северно од островот Препарис, Андаманско Море
(Бурма)
, Минува низ Након Ратчасима
Јужнокинеско Море, Минува веднаш јужно од спорниот Скарборски Гребен
, Островот Лусон
Тихи Океан, Полиљски Проток
, Островот Полињо
Тихи Океан, Филипинско Море
, Островот Тинијан
Тихи Океан, Минува северно од атолот Бокак,
, Чијапас
, Во должина од 11 км
Карипско Море, Минува помеѓу и (Франција)
Атлантски Океан
, Островот Фогу
Атлантски Океан
, Островот Сантјаго
Атлантски Океан
2 Поврзано
* 14. северен напоредник
* 16. северен напоредник
Ачиароли

Ачиароли е италијанско селце ( ''frazione'' ), најнаселено во ''комуната'' Полика, провинцијата Салерно, во регионот Кампанија .
1 Географија
Ачиароли е пристаниште на брегот на Cilento на Тиренското Море . Најголемото населено место, проследено со селото Пиопи, е шест километри од Полика, 20 од Санта Марија ди Кастелабате, 17 од Велија, 30 од Агрополи и 70 од Салерно.
2 Туризам
Градот е дел од националниот парк „Силенто и Вало ди Диано“, чија природна средина е составена од „грмушката макија“ типична за медитеранскиот регион.
Тоа е главна туристичка дестинација, особено во текот на летото, бидејќи стана познат на национално ниво по својот квалитет на водата, откако ја заслужиl титулата „плажа со сино знаме“ и „Петте едра“ на ''Легамбиенте'', италијанско здружение за заштита на животната средина. години.
3 Култура
По Втората светска војна, Ернест Хемингвеј го избрал Ачиароли како место за престој за време на патувањата во Италија.
3.1 Кујна
Во и околу областа Ачиароли, се одгледува многу лут сорта на рузмарин, кој редовно се консумира во локалната кујна. Се тврди дека мириса десет пати посилно од просечниот рузмарин. Поради огромните здравствени придобивки од консумирањето рузмарин, како и другите различни состојки кои редовно се консумираат во локалната исхрана, се тврди дека тоа помогнало невообичаено високиот број стогодишници во областа да живеат колку што живеат.
3.2 Стогодишници
Во 2016 година, научниците го проучувале градот поради невообичаено високиот број стогодишници, околу 300, со 20 отсто од оние кои наполниле 110 години. Оваа долговечност се јавува и покрај фактот што многу од постарите лица во Ачиароли пушат или се со прекумерна тежина.
Познато е дека стогодишниците од Ачиароли се со многу ниски стапки на срцеви заболувања и Алцхајмерова болест.
4 Поврзано
* Пиопи
* Чиленто
* Националниот парк Чиленто и Вало ди Дијано
Навпактски Санџак

Навпактски Санџак или Инебахтски/Ајнабахтски Санџак (отомански турски: ''Sancak-i/Liva-i İnebahtı/Aynabahtı''; |λιβάς/σαντζάκι Ναυπάκτου) ― отоманска покраина од второ ниво (санџак или лива) што ги опфаќала средишните делови на континентална Грција. Неговото име потекнува од главниот град Инебахти/Ајнабахти, турското име за Навпакт, попознат на англиски со неговото италијанско име Лепанто.
1 Историја
Покраината била создадена во 1499 година, кога Османлиите го освоиле Лепанто, кој бил посед на Република Венеција од 1407 година. Сепак, голем дел од територијата доделена на новата покраина веќе била под османлиска контрола, под Трикалскиот Санџак.
На 7 октомври 1571 година, познатата Битка кај Лепанто помеѓу флотите на Отоманската Империја и Светата лига се водела на брегот на градот Лепанто. Венецијанците го вратиле градот во 1687 година, за време на Морејската војна, но го предале на осмалиска контрола во 1699 година, по Договорот од Карловци. Иако поголемиот дел од покраината се кренала во бунт по избувнувањето на Грчката војна за независност во 1821 година, главниот град Лепанто останал во отомански раце до 12 март 1829 година, кога дошол под грчка контрола.
2 Административна поделба
Првично, санџакот бил дел од Румелискиот Ејалет, но по 1533 година бил подреден на новиот Островски Ејалет.
Според географот од 17 век, Хаџи Калифа, покраината опфаќала шест кази („области“): самиот Инебахти (Навпакт), Каравари (Кравара), Абукор (Апокурос), Олендирек/Олундурук (Лидорики), Ѓолхисар (веројатно Лимнохори) и Карбенеш (Карпениси).
Изворите од почетокот на 19 век известуваат дека Санџакот во тоа време бил дел од Морејскиот Ејалет и повторно сочинувал шест кази: Инебахти, Абукор, Олендирек/Олундурук, Ѓолхисар, Кербенеш и Патраџик (Ипати).
АТП Индијанаполис 2006 – поединечно

Џејмс Блјек ја освоил титулата во ова издание совладувајќи го во финалето Енди Родик со 4–6, 6–4, 7–6<sup>(7–5)</sup>.
1 Носители
Сите носители биле слободни во првото коло.
width=90%
# Џејмс Блејк (шампион)
# Енди Родик ''(финале)''# Фернандо Гонсалес ''(четвртфинале)''# Роби Џинепри ''(полуфинале)''# Томи Хас ''(трето коло)''# Доминик Хрбати ''(второ коло)''# Дмитри Турсунов ''(трето коло)''# Парадорн Сричафан ''(четвртфинале)''
- Ксавиер Малис ''(полуфинале)''
- Никола Мау ''(четвртфинале)''
- Пол Голдштајн ''(трето коло)''
- Жил Милер ''(четвртфинале)''
- Кевин Ким ''(второ коло)''
- Винс Спejдија ''(трето коло)''
- Игор Куницин ''(трето коло)''
- Марат Сафин ''(второ коло)''
2 Жреб
2.1 Горна половина жребот
2.2 Долна половина на жребот
3 Наводи
**
Најсреќниот човек на светот (филм)

„''Најсреќниот човек на светот''“ — македонски филм од 2022 година во режија на Теона Стругар Митевска, а продуцент Лабина Митевска.
1 Улоги
Глумец, Улога
Јелена Кордиќ Курет, Асја
Аднан Омериќ, Зоран
Лабина Митевска, Марта
Ана Костовска, Мерсиха
Ксенија Маринковиќ, Аземина
Изудин Бајровиќ, Асим
Ирма Алимановиќ, Ема
Ведрана Божиновиќ, Аида
Николина Кујача, Елвира
Фирдаус Неби, Партнер на Аземина
Мона Муратовиќ, Сабина
Синиша Видовиќ, Керим
Кемал Ризвановиќ, Невен
Џевдет Јашари, Партнер на Аида
Зорица Нушева, Ина
Елмир Сејфулах, Мирсад
Игор Дранговски, Јаков
Душанка Танова, Емина
Виолета Шапковска, Бабата
65. северен напоредник

65. северен напоредник (65° СГШ) — напоредник кој се протега на 65 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Атлантскиот Океан, Европа, Азија и Северна Америка.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 22 часа и 4 минути за време на за време на јулската долгодневица и 3 часа и 35 минути за време на декемвриската краткодневница.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 65° СГШ минува низ следниве места:
:
Координати, Земја, територија или океан, Белешки
Атлантски Океан, Норвешко Море
, Острови и гребени на Викна, Тренделаг
Атлантски Океан, Фјордот Рисвер, Норвешко Море
, Копнен Тренделаг
Атлантски Океан, Фјордовите Орсет и Лека, Норвешко Море
, Тренделаг, Нурлан
, Јерн, округ Вестерботен
Атлантски Океан, Ботниски Залив, Балтичко Море
, Островот Хајлуото и копното, минува низ Оулу.
Северноледен Океан, Онешки Залив, Бело Море, Баренцово Море
, Соловецки Острови
Северноледен Океан, Онешки Залив, Бело Море, Баренцово Море
, Онешки Полуостров
Северноледен Океан, Двински Залив, Бело Море, Баренцово Море
Тихи Океан, Анадирски Залив, Берингово Море
, Чукотски Полуостров
Тихи Океан, Берингов Проток, Берингово МореМинува веднаш северно од островот Кинг, Алјаска,
, Алјаска
, Јукон Северозападни Територии — минува низ Големото Мечкино Езеро Нунавут
Северноледен Океан, Теснецот Рос Велкам, Хадсонов Залив
, Нунавут — островот Саутхемптон
Северноледен Океан, Фоксов Залив
, Нунавут — Бафинов Остров
Северноледен Океан, Камберлендски Теснец, Лабрадорско Море
, Нунавут — полуостровот Камберленд, Бафинов Остров
Северноледен Океан, Дејвисов Проток
, Фискевандет
Атлантски Океан, Пикиулек, Дански Проток
, Такисек
Атлантски Океан, Дански Проток
Атлантски Океан, Норвешко Море
2 Поврзано
* 64. северен напоредник
* 66. северен напоредник
Аголник

Аголник — рачна алатка која се користи во дрводелството и металообработката за обележување и проверка на агли различни од 90°. Повеќето аголници се за обележување и проверка на аглите од 45° и неговиот суплементарен агол, 135°.''Аголникот'' се краци поставени обично под 45° што се користи, на пример, за изработка на аголни споеви при обработката на дрво.''Правите аголници'' се алатки дизајнирани за означување и проверка на одредени фиксни агли, обично 90°.
1 Опис
Како и кај правите аголници, постојат многу различни видводи на аголници. Аголниците обично се направени од два фиксни делови, ''дршка'' и ''сечило'' (понекогаш се нарекуваат и ''јазик'' ).
Сечилото на модерно фабрички изработен аголник е типично тенко парче метал кое е фиксирано на 45° на или во дршката, при што образува облик „ ''Т'' “. Дршките обично се многу подебели од сечилото и се направени од дрво, метал или пластика. Сè до развојот на фабрички изработени аголници во 18 век, аголниците биле целосно направени од дрво, иако некои дрводелци сè уште прават самите дрвени аголници.
Фазано

''Фазано'' — комуна во провинцијата Бриндизи, Апулија, Јужна Италија. Тој е вториот најнаселен град во провинцијата по Бриндизи, со население во 2021 година од 39.026 жители.
1 Историја
Според народна етимологија, името Фазано потекнува од „Фазо“, голем див колумбо гулаб (исто така претставен на граѓанскиот грб) кој пиел од ''водата'', која била еден вид мочуриште или базен на отворено. од водата што се спушта од околните ридови. Оваа област каде што некогаш билO мочуриштето сега е заедничка градина.
Виа Апија, патот од Бриндизи до Рим во античките времиња, минува по ''крајбрежниот дел'' на Фазано, вклучувајќи го Савелетри кој е видлив и денес.
2 Географија
2.1 Местоположба
Ја означува границата помеѓу Саленто и градскиот град Бари . Тоа е околу 50 км од сите три главни градови на провинцијата во Апулија, имено Бари, Таранто и Бриндизи.
Општината граничи со Алберобело ( БА ), Цистернино, Локоротондо (БА), Монополи (БА) и Остуни. Ги вбројува селата Канале ди Пиро, Лаурето, Монталбано, Пеце ди Греко, Поцо Фацето, Савелетри, Селва ди Фазано, Специјале, Торе Кане и Торе Спаката.
2.2 Животна средина
Фазано се наоѓа во област со маслинови дрвја и нејзината територија се протега од ридови до морето со богата медитеранска вегетација.
Спуштајки се од ридовите, градот Фазано зазема доминантна позиција во долината која потоа води до морето: крајбрежните одморалишта вклучуваат Савелетри со своите плажи, археолошките ископувања во Гнација и теренот за голф и чудниот рибарски град Торе Кане . Брегот се карактеризира со мирна атмосфера која преовладува и покрај растечкиот туризам.
Околу Фазано се наоѓаат Пеце ди Греко, Монталбано, Специјале и Поцо Фацето, центри за секуларно одгледување маслинки и низа средновековни утврдени масарии, или фарми, наменети за земјоделски туризам.
3 Население
4 Главни знаменитости
4.1 Религиозни
* Археолошки парк на Игнација, антички италијански град и поранешна епископија Егнација Апула
* Црквата ''Сан Џовани Батиста'' ( ''Chiesa Matrice'' ), изградена во 17 век.
*''Tempietto di Seppannibale'', ранохристијанска црква
* Минарето Фасано, градба во исламски стил од 1918 година.
4.2 Друго
* Долмен од Монталбано
*''Torrione delle Fogge'', последната преостаната кула од оригиналните единаесет.
* Селва ди Фазано, денес градина со вили
* Оригинални куќи од трули
* Фазаноландија, прво сафари во зоолошката градина од ваков вид во Европа.
5 Транспорт
Станицата Фазано е важна станица, како за регионалните, така и за возовите на долги релации, на јадранската железница . Автопатот СС 16 „Адријатика“ Падова - Отранто го опслужува градот со два излеза „Фазано“ и „Савелетри“.
6 Спорт
АС Фазано е фудбалски клуб на градот, а домашен терен е стадионот Вито Курло. Локални ракометни клубови Јуниор Фазано и Роберто Сера Фазано.
7 Личности
* Виторио Гирели (р. 1994), тркачки возач
* Џамбатиста Џанокаро (р. 1960), тркачки возач
* Ренато Олив (р. 1971), поранешен фудбалер.
* Саид Ахмед (р. 1972), кикбоксер трикратен светски шампион.
8 Поврзано
* Еурофајтер
* Светилникот Пунта Торе Кан
9 Наводи
Адански Ејалет

Адански Ејалет (|ایالت ادنه; Eyālet-i Adana) — ејалет на Отоманското Царство, основан во 1608 година, кога бил одвоен од Алепскиот ејалет. Неговата пријавена површина во 19 век била 29,550 км2.
1 Историја
Рамаданидите одиграле клучна улога во отоманско- мамлучките односи од 15 век, бидејќи биле тампон-држава сместена во граничната зона ал-Авасим. Во 1517 година, Селим I го вклучил бејликот во Отоманското Царство по неговото освојување од Мамлуците. Беговите на Рамаданидите на наследен начин ја држеле управата на османлискиот санџак Адана до 1608 година.
80. северен напоредник

80. северен напоредник (80° СГШ) — напоредник кој се протега на 80 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Лежи 10 степени (1.100 км) јужно од Северниот Пол во Арктикот. Минува низ Атлантскиот Океан, Европа, Азија, Северноледениот Океан и Северна Америка.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 24 часа и 0 минути за време на летната долгодневица и астрономскиот самрак за време на зимската краткодневница.
Напоредникот е границата помеѓу арктичкиот и високоарктичкиот појас во Националниот топографски систем на Канада. Посеверно од ова, распонот меѓу напоредиците на картата се удвојува.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 80° СГШ минува низ следниве места:
:
Координати, Земја, територија или море, Белешки
Атлантски Океан, Гренландско Море
, Свалбард (Шпицбершки Острови) — островот Западен Шпицберген
Атлантски Океан, Хинлопенов Проток
, Свалбард — островот Североисточна Земја
Баренцово Море, Минува веднаш јужно од Големиот и Белиот Остров, Свалбард, Минува веднаш јужно од островот Викторија,
, Земја на Франц Јосиф — островот Нортбрук
Баренцово Море
, Земја на Франц Јосиф — островот Салм
Баренцово Море
Карско Море
, Северна Земја — островот Пионер и Матусевичевиот Фјорд, Остров на Октомвриската Револуција
Лаптевско Море
Северноледен Океан
, Нунавут — островот Миен
Свердрупов Проток
, Нунавут — островот Аксел Хајберг
Теснец Еурека
, Нунавут — полуостровот Фосхајм, островот Елсмир
Фјорд Кањон
, Нунавут — островот Елсмир
Нерсов Проток
, ’Ртот Клеј
, Островот Ховгорд
Атлантски Океан, Гренландско Море
2 Поврзано
*79. северен напоредник
*81. северен напоредник
Драмски Санџак

Драмски Санџак (отомански турски : ''Sancak-i/Liva-i Drama'') ― отомански санџак или лива односно покраина од второ ниво, што го опфаќала регионот околу градот Драма (сега во Егејскиот дел на Македонија) во источна Македонија.
Санџакот бил создаден како дел од реформите на Танзимат околу 1846 година, од територија земена од различни покраини; Самата драма му припаѓала на Серскиот Санџакот. Санџакот му припаѓал на Солунскиот Ејалет, по 1867 година на Солунскиот Вилает. Во 1867–69 година, Драмскиот Санџак бил повторно споен во Серскиот Санџак, повторно воспоставен и потоа привремено укинат во 1872–73 година. Во 1891 година, нејзините територии источно од реката Места станале дел од Одринскиот Санџак.
Во 1912 година, Санџакот содржел шест кази (помали единици): Драмска, Кавалска, Саришабанска, Тасоска и Правишка. Санџакот бил распуштен кога бил окупиран од бугарските трупи во Првата балканска војна, а во 1913 година, по Втората балканска војна, таа територија станала дел од Грција.
Ајдински Ејалет

Ајдински Ејалет, познат и како Смирнски или Измирски Ејалет (|ایالت آیدین; Eyālet-i Aydın) — ејалет на Отоманското Царство.
Откако јаничарскиот корпус бил укинат во 1826 година, административните поделби на царството биле сменети, а Анадолскиот Ејалет бил поделен на четири дела. Во 1841 година, главниот град бил преместен во Измир, за да биде преместен назад во Ајдин во 1843 година. Три години подоцна, во 1846 година, главниот град повторно бил преместен во Измир. Со усвојувањето на законот за вилаети во 1864 година, ејалетот бил повторно создаден со седиште во Смирна.
1 Административни поделби
Санџаците на ејалетот во средината на 19 век: # Сарухан (Маниса)
# Сигла (Измир) # Ајдински санџак (Ајдин)
# Ментеше (Мугла)
# Денизлиски санџак (Денизли)
Анкарски Ејалет

Анкарски Ејалет или Ангорски Ејалет or Bozok (|ایالت آنقره; Eyālet-i Ānḳara) — ејалет на Отоманското Царство.
1 Административни поделби
Санџаците на Ејалетот во средината на 19 век:# Кајсерски санџак
# Јозгарски санџак
# Анкарски санџак
# Чанкириски санџак
75. северен напоредник

75. северен напоредник — напоредник кој се протега на 75 степени северно од Земјината екваторска рамнина на Арктикот. Минува низ Атлантскиот Океан, Европа, Азија, Северноледениот Океан и Северна Америка.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 24 часа и 0 минути за време на летната долгодневица и поморскиот самрак за време на зимската краткодневница.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 75° СГШ минува низ следниве места:
:
Координати, Земја, територија или море, Белешки
Атлантски Океан, Гренландско Море Норвешко Море
Баренцово Море
, Нова Земја — Северен Остров
Карско Море, Минува веднаш јужно од Островите на Арктичкиот Институт,
, Полуостровот Тајмир, минува низ езерото Тајмир
Лаптевско Море
, Новосибирски Острови — Котелни и Бунгеова Земја
Источносибирско Море, Минува веднаш јужно од островот Фадеевски,
, Новосибирски Острови — Нов Сибир
Источносибирско Море
Северноледен Океан
Бофортово Море
M'Clure Strait
, Северозападни Територии — островот Мелвил
Liddon Gulf
, Северозападни Територии — островот Мелвил Нунавут — островот Мелвил
Ракавот Виконт Мелвил, Минува веднаш јужно од Бајам Мартин, Нунавут,
, Нунавут — островот Батхерст
Теснецот Мекдугал
, Нунавут — островот Корнволис
Протокот Велингтон
, Нунавут — островите Девон и Филпотс
Бафинов Залив
, Ледникот Кјер
, Гранжановиот Фјорд и островот Кун (Земја на Кралот Кристијан X)
Атлантски Океан, Заливот Хохштетер
, Островот Шанон
Атлантски Океан, Гренландско Море
2 Поврзано
*74. северен напоредник
*76. северен напоредник
40. северен напоредник

40. северен напоредник (40° СГШ) — напоредник кој се протега на 40 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Европа, Средоземното Море, Азија, Тихиот Океан, Северна Америка и Атлантскиот Океан.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 15 часа, 1 минута и 28 секунди за време на летната долгодневица и 9 часа и 20 минути за време на зимската краткодневница. На 21 јуни сонцето достигнува најголема висина од 73,44 степени, а на 21 декември достигнува 26,56 степени.
Најголемата висина на сонцето изнесува > 35,00º во октомври и > 28,00º во ноември.
40. северен напоредник е јужната појдовна линија за Националниот топографски систем на Канада.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 40° СГШ минува низ следниве места:
:
Координати, Земја, територија или море, Белешки
, Авт. заедн. Валенсија
Средоземно Море, Минува веднаш северно од островот Мајорка,
, Островот Менорка
Средоземно Море
, Островот Сардинија
Средоземно Море, Тиренско Море
, Кампанија
Средоземно Море, Заливот Поликастро
, Базиликата, Калабрија
Средоземно Море, Тарантски Залив
, Апулија
Средоземно Море, Протокот Отрантска Врата
, Минува веднаш северно од Саранда и веднаш јужно од Ѓирокастро
Средоземно Море, Егејско Море
, Егејска Македонија — краците Касандра и Ситонија на полуостровот Халкидик
Средоземно Море, Егејско Море
, Островот Лемнос
Средоземно Море, Егејско Море
, Минува веднаш северно од Анкара
, Минува низ Верин Арташат и Норашен
, Минува низ Карабах и Курско-араксинската Низина
Касписко Море
, Во должина од 9 км
, Ексклавата Сох — во должина од 7 км
, Ексклавата Шохимардон — во должина од 4 км
, Синѓанг Гансу Внатрешна Монголија Шанси Хебеј Пекинг (минува веднаш северно од градскот центар) Хебеј Тјенѓин Хебеј Љаонинг (во должина од 8 км)
Тихи Океан, Љаодуншки Залив, Жолто Море
, Љаонинг (полуостров Љаодунг)
, Покраината Северен Пјонган — минува низ Синујџу Покраината ЧагангПокраината Јужен Хамгјонг — минува веднаш јужно од Хамхунг
Тихи Океан, Јапонско Море
, Островот Мајанг
Тихи Океан, Јапонско Море
, Островот Хоншу— префектура Акита— префектура Ивате
Тихи Океан
, Калифорнија — минува 2,35 км јужно од Шелтер Коув Невада Јута Колорадо — минува низ Болдер граница Небраска / Канзас Мисури Илиноис Индијана — минува низ ридот Хузиер, највисока точка во сојузната држава Охајо — минува низ Колумбус Западна Вирџинија Пенсилванија — минува низ Филаделфија Њу Џерси — минува низ Томс Ривер
Атлантски Океан, Минува веднаш северно од островот Корву, Азори,
, Минува близу Фигејра да Фош и Коимбра
, Екстремадура Кастиља-Ла Манча Мадрид — во должина од 10 км Кастиља-Ла Манча Валенсија — ексллавата Ринкон де Адемус, во должина од 4 км} Кастиља-Ла Манча — во должина од 5 км Арагон Валенсија
2 Поврзано
* 39. северен напоредник
* 41. северен напоредник
Цетињска печатница

Печатницата на Црноевиќи (|Штампарија Црнојевића|Štamparija Crnojevića) или Цетињска печатница (|Цетињска штампарија|Cetinjska štamparija), била првата печатница во Југоисточна Европа; која функционирала помеѓу 1493 и 1496 во Цетиње, Зета (денешна Црна Гора).
Била основана од Ѓураѓ Црноевиќ, владетелот на Зета помеѓу 1490 и 1496. Печатарската преса била управувана од јеромонахот Макарије. Во оваа печатница биле испечатени пет литургиски книги: ''Октоих првогласник'', ''Октоих петогласник'', ''Псалтир'', ''Требник'' (''Молитвеник'') и ''Цветен триод'', кои се и први книги печатени со кирилично писмо.
10. северен напоредник

10. северен напоредник (10° СГШ) — напоредник кој се протега на 10 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Африка, Индискиот Океан, Индискиот Потконтинент, Југоисточна Азија, Тихиот Океан, Средна Америка, Јужна Америка и Атлантскиот Океан.
На оваа географскса ширина сонцето е видливо 12 часа и 43 минути за време на летната долгодневица и 11 часа и 33 минути за време на зимската краткодневница.
На 21 јуни сонцето достигнува најголема висина од 103,44 степени, а на 21 декември достигнува 56,56 степени.
Дел од границата помеѓу Гвинеја и Сиера Леоне е определен од овој напоредник.
По овој напоредник е наречен Десетстепенскиот Проток во Индискиот Океан.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 10° СГШ минува низ следниве места:
:
Координати, Земја, територија или море, Белешки
Абјеј, Подрачје под управа на , полага право
, Минува низ Сомалиленд
Индиски Океан, Арапско Море Минува венаш јужно од островот Калпени, Лакадивско Море
, Керала — минува низ Кочи Тамил Наду
Индиски Океан, Бенгалски Залив Десетстепенски Проток (меѓу Андаманските и Никобарските Острови, ) Андаманско Море
(Бурма), Островот Задетки во архипелагот Мергуи
Индиски Океан, Андаманско Море
(Бурма), Најјужниот крај на копнена Бурма
, Покраините Ранонг и Чумпон
Тајландски Залив, Минува веднаш јужно од островот Ко Тао, Минува веднаш јужно од островот Фу Квок,
Јужнокинеско Море, Минува низ спорните острови Спретли
, Островот Палаван
Сулско Море
, Островот Негрос
Протокот Тањон
, Островот Себу
Себуански Проток
, Островот Бохол
Бохолско Море, Минува веднаш јужно од островот Лејте,
, Островот Бохол
Суригајски Проток
, Островите Сибанак и Динагат
Динагатски Теснец
, Островот Сијарагао
Тихи Океан
, Минува низ Улити
Тихи Океан, Минува веднаш северно од атолот Уџеланг, Минува веднаш јужно од атолот Вото,
, Минува низ атолот Ликиеп
Тихи Океан
, Минува низ Никојскиот Залив Минува веднаш северно од Сан Хосе
Карипско Море
, Минува низ езерото Маракаибо
Атлантски Океан, Минува веднаш јужно од островот Trinidad,
Граница /
2 Поврзано
* 9. северен напоредник
* 11. северен напоредник
Сириски Вилает

Сириски Вилает (; |ولايت سوريه|Vilâyet-i Sûriye), познат и како Дамаски Вилает, ― вилает (административна единица) од прво ниво во Отоманската Империја.
На почетокот на 20 век, наводно имал површина од 62,180 км<sup>2</sup>, додека прелиминарните резултати од првиот османлиски попис од 1885 година (објавен во 1908 година) прикажал дека населението е 1.000.000 жители. Точноста на бројките на населението се движи од „приближна“ до „само претпоставена“ во зависност од регионот од кој се собрани.
1 Историја
Во 1864 година беше објавен Законот за вилаети. Новиот покраински закон бил спроведен во Дамаск во 1865 година, а преобликуваната покраина била именувана Сирија (Сурија/Сурије), што ја одразува растечката историска свест кај месните интелектуалци. Ерусалим бил одделен од останатиот дел од покраината и бил направен во независниот Ерусалимски Санџак кој известувал директно до Константинопол, наместо во Дамаск. На сличен начин, Мутасарифството Планина Либан била направена во самоуправно мутасарифство во 1864 година.
Во 1872 година, бил создаден нов административен регион, со средиште во Маан, но трошоците за новата административна единица многу ги надминале приходите, и таа била прекината следната година. Во 1884 година, управникот на Дамаск дал предлог за создавање нов вилает во јужна Сирија, иако ништо не произлегло од тоа.
Во 1888 година, од Сирискиот Вилает бил создаден Бејрутскиот Вилает. Во мај 1892 година, бил даден уште еден предлог за регионална влада со средиште во Маан, кој бил одобрен во август. Во средината на 1895 година, средиштето на ова мутасарифство било преместен во Карак (Карачко Мутасарифство), означувајќи го најјужниот дел од отоманското владеење во Сирискиот Вилает.
Од 1897 година, Сирискиот Вилает бил поделен на четири санџаци: Дамаски, Хамски, Хаурански и Карачки Санџак. Главниот град на Вилаетот бил Дамаск.
2 Поврзано
* Отоманска Сирија
* Административна поделба на Отоманската Империја
Панонско Море

Панонско Море — древно плитко езеро на местото на денешната Панонската Низина во Средна Европа. Постоело за време на миоценот и плиоценот, и оставило талози на длабочина од 3-4 км под низината. Се простирало на територијата на Унгарија, Србија, Хрватска, Словачка, Романија, Австрија и Украина.
1 Историја
Во текот на најголемиот дел од неговото постоење, морето било поврзано со големото море Паратетис, сè до пред 10 милиони години, кога миоценското издигање на Карпатите го одвоило од остатокот од Паратетис.
За време на првата фаза, Панонското Море на запад било поврзано со Средоземното Море низ пределите на денешното Лигурско Море, Баварија и Виенската Котлина. Преку Ѓердапската Клисура било поврзано со големото Паратетис преку Влашко-понтската Низина. Панонското Море било исто така поврзано со Егејското Море преку денешната Прешевска Долина и Македонија.
Панонското Море постоело околу 9 милиони години. Во текот на историјата неговата соленост се менувала. Намалувањето на соленоста предизвикало појава на ендемски животни. Со време врската со Паратетис била прекината, и станало езеро (''Панонско Езеро''). Последниот остаток — Славонското Езеро — пресушило во плеистоценот. Остатоците од некогашните острови на Панонското Море се денешните Панонски островски планини (Мечек, Папук, Псуњ, Крндија, Диљ, Фрушка Гора и Вршачките Планини). И покрај нивната местоположба, езерото Балатон и Нежидерското Езеро, појавени во изминатите 20.000 години немаат никаква врска со ова древно море.
2 Поврзано
* Панонска Низина
* Паратетис
* Ѓердапска Клисура
Изреки (библиска книга)

„Соломонови изреки (Паримии)“ — книга од Стариот завет.
1 Содржина
Книгата содржи бројни изреки на мудриот цар Соломон на повеќе теми, како: барањето и препознавањето на мудроста, изворот и значењето на мудроста, одбегнување разврат, судбината на праведниците, беззакониците и грешниците, богатите и сиромашните, разумните и глупавите, нечесните и лукавите, Агуровата исповед и мајчината поука упатена до царот Лемуил.
Кавалски Санџак

Кавалски Санџак (османски турски: ''Sancak-i/Liva-i Kavala'') ― отомански санџак или лива, односно покраина од второ ниво, што го опфаќала регионот околу пристанишниот град Кавала (сега во Егејскиот дел на Македонија) во источна Македонија.
1 Историја
Градот веројатно паднал во рацете на Османлиите околу 1383 година, кратко по падот на Сер. Во 15 век, Кавалско било познато по своето производство на житарки и свила, но главно по рудниците за сребро.
Санџакот е споменат од Леунклавиј во 1588 година и повторно во седмиот том од патописите на Евлија Челеби како покраина на Островскиот Ејалет, но во петтиот том од истото дело едноставно како капетанија на Галиполскиот Санџак. Во времето на посетата на Евлија Челебија, Санџакот содржел 12 зијамети и 235 тимари и бил поделен на седум кази.
Во 18 век и првата половина на 19 век, Драмскиот Санџак бил дел од Румелискиот Ејалет; неговите приходи обично му биле доделени на пашата на Солун, кој управувал со Санџакот преку фискален агент (мутеселим). Со административните реформи од 1864 година, Санџакот бил укинат и вклучен во Драмскиот Санџак кој бил дел од Солунскиот Вилает. Градот Драма останал средиште на казата во новата покраина.
2 Поврзано
* Кавала (округ)
70. северен напоредник

70. северен напоредник (70° СГШ) — напоредник кој се протега на 70 степени северно од Земјината екваторска рамнина. Минува низ Атлантскиот Океан, Европа, Азија и Северна Америка, како и некои јужни краишта од Северноледениот Океан.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 24 часа и 0 минути за време на летната долгодневица и граѓанскиот самрак за време на зимската краткодневница.
На 21 јуни најголемата висина на сонцето е 43,44 степени, а на 21 декември тоа достигнува 3,44 степени.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, напоредникот 70° СГШ минува низ следниве места:
:
Координати, Земја, територија или море, Белешки
Атлантски Океан, Норвешко Море
, Тромс — островите Ребенесеја, Рингвасеја, Реинеја, Карлсеја и Конген; копното; островот Скорпа; копното Финмарк (копното)
, Минува на 10 км јужно од најсеверната точка на Финска во селото Нуоргам
, Финмарк
Баренцово Море
, Островот Вајгач
Карско Море
, Полуостровот Јамал
Опски Залив
Источносибирско Море
, Островот Ајон
Источносибирско Море
Источносибирско Море
Чукотско Море
, Алјаска
Бофортово Море
, Северозападни Територии — полуостровот Туктојактук
Бофортово Море
, Северозападни Територии — полуостровот Кејп Батхерст
Амундсенов Залив
, Северозападни Територии — полуостровот Пери
Амундсенов Залив
, На островот Викторија: — Северозападни Територии — граница Северозападни Територии / Нунавут — Северозападни Територии — граница Северозападни Територии / Нунавут — Нунавут
Викториин Теснец
Ларсенов Теснец, Минува веднаш северно од Остров на Кралот Вилијам, Нунавут,
Протокот Џејмс Рос, Минува веднаш северно од островската група Кларенс, Нунавут,
, Полуостровот Бутија, Нунавут
Бутиски Залив
, Нунавут — Остров на Престолонаследникот Фредерик
Протокот Фјури и Хекла
, Нунавут — Бафинов Остров
Заливот Мари Максвел
, Нунавут — Бафинов Остров
Ракавот Стинсби
, Нунавут — Бафинов Остров
Бафинов Залив, Северна граница на Дејвисовиот Проток
, Островот Диско
Протокот Сулорсуак
, Полуостровот Нусуак
Фјордот Торсукатак
, Сермек Кијалек
Гасефјорд
, Висорамнината Гајки
Северноледен Океан, Гренландско Море Норвешко Море
2 Поврзано
*69. северен напоредник
*71. северен напоредник