procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Симиќева кула

Симиќева кула (првично наречена Абединова кула) — кула во градот Кратово, една од шесте кули кои останале од средновековниот и османлискиот период на градот. Изградена е во доцниот среден век во 1370 година.
1 Градба и димензии
Обликот на кулата е правоаголен со надворешна ширина на ѕидовите од 7,9 м. Јужниот ѕид е висок 21,95 м, а ѕидовите на приземјето се дебели 2 м , додека кај прозорците се дебели 91 см. Внатрешно е поделена на сводови со четири ката. Вратите се поставени на источната страна и се високи 3,35 м. Внатре во кулата се влегувало преку подвижни скали кои по потреба се тргале. Тие врати не постојат и се заѕидани и како замена биле отворени врати од спротива. За во горните катови се стигнува преку камени скали направени на јужниот ѕид и оделе до третиот кат. Тие се широки 73 см. До четвртиот кат продолжуваат дрвени скали. Кулата вкупно има 69 скалила. Кулата е целосно покриена со плочи. Покривот содржи два оџаци градени од делкан камен. Едниот е на северната страна и е висок 2,5 м, додека другиот е на источниот дел и е висок 2,2 м.
2 Поврзано
*Архитектура на Кратово
*Кратово
Лидија Кочовска

Лидија Кочовска — македонска пејачка.
1 Животопис
Лидија дипломирала на инструментот обоа на Музичката академија во Скопје.
Доаѓа од семејство на музичари. Нејзината сестра Тања Кочовска е пејачка и глумица, и нејзините родители Невена и Панче се членови на латиноамериканскиот бенд Мањифико. Нејзиниот прв настап бил на 4 годишна возраст на детскиот музички фестивал Златно Славејче, каде била најмлад учесник.
2 Награди и учества на фестивали
* „Festival of scout songs“ Ниш 1984 - трета награда од професионалното жири
* „Select for Eurovision“ Нови Сад 1989 - настап со нејзиното семејство
* „Belgrade Spring“ 1989 - награда за најдобар дебитант
* „Макфест“ 1990 - учество
* „Макфест“ 1991 - како квартет, специјална награда од SOKOJ
* „Макфест“ 1992 - учество
* „Макфест“ 1993 - учество
* „Интерфест“ 1993 - дует со нејзината сестра Тања, награда за најдобра интерпретација
* „Интерфест“ 1994 - учество
* “Интерфест„ 1996 - две награди, прва награда од публиката и Гран При
* “Скопски фестивал„ 1994 - учество
* “Скопски фестивал„ 1995 - три награди, прва награда од публиката, награда за најдобра интерпретација и Гран При
* “Скопски фестивал„ 1997 - учество со нејзиното семејство, прва награда од професионалното жири
* “Будва фест„ 1997 - учество во дует со нејзината сестра Тања
* “Скопски фестивал„ 1998 - учество
* “Охридски трубадури„ 1998 - награда за најдобра интерпретација
* “Охридски трубадури„ 1999 - прва награда од професионалното жири
* “Макфест„ 1999 - трета награда од публиката
* “Slavonic bazaar„ 1999 - втора награда
* “Скопски фестивал„ 2000 - учество
* “Скопски фестивал„ 2002 - учество
* “Охридски трубадури„ 2000 - втора награда и награда за најдобра интерпретација
* “Охридски трубадури„ 2003 - учество
* "Сунчане скале" 2003 - учество
Хаџи-Костова кула

Хаџи-Костова кула — кула во градот Кратово, една од шесте кули кои останале од средновековниот и османлискиот период на градот. Се наоѓа на десетина метри од Еминбеговата кула и до сарајот на Емин-бег. Изградена е во правоаголна основа и има ѕидови дебели 1,20 м.
1 Историја
Според народното предание, кулата наводно напукнала за време на Големата турска војна и Карпошовото востание, помеѓу силите на Австријците и Карпошовите востаници против Османлиите во 1989/90 година.
Во 1929 година, жандармерискиот водник Божовиќ наредил напукнатиот дел на кулата да се сруши, со што кулата сега е висока 10 метри.
2 Поврзано
*Архитектура на Кратово
*Кратово
ДМС-1000

ДМС-1000 бил опитен радар за пребарување на површина развиен од лабораторијата за зрачење на МИТ и произведен во ограничен број од страна на „Western Electric“ кон крајот на 1942 година. Првата единица била испратена да ја користи крајбрежната команда на РАФ во авиотните Либератор ГР и стапила во функција во јануари 1943 година под името АСВ Марк IV. До јуни биле примени седум дополнителни примери, испратени до РАФ ескадрила бр. 224 , каде што биле оперативно користени преку Средноатлантскиот јаз. Повеќе не биле произведени и производството се префрлило на сличниот АН/АПС-2 за понатамошни испораки, познати во службите на РАФ како АСВ Марк В.
Бизмаркови Планини

Бизмаркови Планини — планински венец во Западната Покраина на Папуа Нова Гвинеја. Наречен е во чест на првиот германски канцелар, Ото фон Бизмарк. Од 1880-тите до 1914 г. овој дел од островот бил германска колонија.
Највисока точка е планината Вилхелм со 4.509 м. Во пределите над 3.400 м пределите се планински со тундра, и покрај тропската клима во земјата. Од венецот извира реката Раму.
1 Поврзано
* Бизмарков Архипелаг
Аргеш (пламенофрлач)

Аргеш (романски: Argeș) бил пренослив романски пламенофрлач дизајниран на крајот на 1930-тите од страна на армиската лабораторија за проучување и опити, сместена во зградата на фабриката за маски во букурешката населба Обор. Бил усвоен од романските копнени сили на 30 јуни 1943 година, со цел да се надополни италијанскиот пињонов пламеносец од 1937 година и германските модели од 1935 и 1939 година. Како запалива смеса, можело да се користи бензин, нафта или специјална течност H-E, соединение од бензин и масло што се појавило по дестилација на катран.
Хачимаки

(букв., „шлем-шамија“) е јапонски шамија за на глава, најчесто направени од црвено или бело платно, обично на кој има дизајн со писмото канџи на предниот дел. Тие се носат како симбол на напор или храброст од страна на носителот, особено од оние во војската, или едноставно да ја држи потта од лицето.
1 Историја
Потеклото на ja-Latn е неодредено. Најчестата теорија наведува дека тие потекнувале како шамии за на глава што ги носеле самураите, носени под оклопите за да ги запрат исечениците од нивните шлемови и да им биде поудобно носењето на нивните шлемови.
Камиказе-пилотите носеле ja-Latn летајќи до нивната смрт.
2 Стилови
ja-Latnте се типично украсени со вдаховувачки слогани, како . Тие се исто така типично украсени со мотивот на изгрејсонцето, обично во средината на шамијата.
2.1 Чести слогани
Некои чести слогани се:
******
3 Галерија
4 Поврзано
* ja-Latn
Кој јас

''Кој јас'' (англиски: ''Who Me'') — доверливо тајно сулфурно несмртоносно хемиско оружје развиено од Канцеларијата за стратешки услуги на САД за време на Втората светска војна, за да се користи од страна на францускиот отпор против германските офицери. „''Кој јас''“ мирисал силно на фекална материја и бил пуштан во џебни атомизери наменети да бидат ненаметливо прскани врз кој било германски офицер, понижувајќи го и, продолжувајќи, деморализирајќи ги окупаторските германски сили.
Опитот, сепак, траел многу кратко. „''Кој јас''“ имал висока концентрација на екстремно испарливи соединенија на сулфур кои биле многу тешки за контрола: многу често, лицето кое го правело прскањето, исто така, завршило со лош мирис како и целта. Само по две недели било заклучено дека „''Кој јас''“ е голем неуспех.
1 Наводи
Катјуша (оружје)

Повеќеракетен ракетофрлач Катјуша (руски: ''Катю́ша'') — вид на ракетна артилерија што првпат ја изградил и искористил Советскиот Сојуз во Втората светска војна. Повеќецевковниот ракетофрлач упатувал експлозив во целната област побрзо од конвенционалната артилерија, но со помала точност и барале подолго време за повторно полнење. Тие се покревки во споредба со артилериските пиштоли, но се поевтини, лесни за производство и се користат на која било шасија. Катјушите од Втората светска војна, првата самоодна артилерија масовно произведена од Советскиот Сојуз , обично се монтирала на обични камиони. Оваа подвижност давала на Катјуша и другата самоодна артилерија уште една предност: да може да зададе голем удар одеднаш, а потоа да се повлече бргу и да нападне преку контрабатирање.
Оружјето Катјуша од Втората светска војна ги вклучувало фрлачот БМ-13, лесниот БМ-8 и тешкиот БМ-31. Денес, прекарот се применува и на поновите постсоветски монтирани камиони - покрај несоветските - повеќе ракетни лансери, особено обичниот БМ-21 Град и неговите деривати.
Иако овој тип на оружје постои уште од 15 век (Леонардо да Винчи усовршил слична машина), дизајнот на Катјуша можеби бил под влијание на машината на Џузепе Фиеши , .
Постојат многу различни мислења за тоа како советскиот ракетен лансер МБ-13 го добил женското име Катјуша. Некои дури и сметаат дека ова оружје за време на пукањето произведува звук кој е сличен на истоимената советска песна.
„Катјуша“ била користена во сите големи советски операции на Источниот фронт. Германската команда била непријатно изненадена кога во јули 1941 година се појавил овој ракетен фрлач со повеќе цевки, бидејќи проектилите на „Катјуша“ ги депримирале германските единици. Русите ваквиот ефект го постигнувале со користење блокови тринитротолуол кои по паѓањето се распрснувале на илјадници вжештени шрапнели. Овој систем бил мошне ефикасен против пешадијата, но не толку добар за да ги уништува германските тенкови и оклопната техника. Имено, ракетите имале чувствителни боеви глави, а немало специјални проектили за пробивање оклопи. Освен тоа, ова оружје служело како „''тепих за ракетирање''“, односно неговите проектили покривале голема површина, така што не можеле да бидат користени против помали поединечни цели.
ДАР 9 Синигер

ДАР-9 Синигер, бил авион-обучувач произведен во Бугарија за време на Втората светска војна.
1 Дизајн и развој
За да им се обезбеди на бугарските воздухопловни сили современ обучувач, ДАР извадила лиценца за изградба на Фоке-Вулф Фв 44Ј. Првата серија, напојувана од радијален мотор Сименс-Халске Сх 14, била изградена во фабриката ДАР, но последователните серии биле изградени во ''ДСФ'' (''Државна самолетна фабрика'').
Преживеаните авиони во 1948 година биле пре-моторирани повторно со Волтер Минор 6 III вградени мотори поради тешкотии во набавката на резервни делови и лошата состојба на моторите Сименс-Халске.
Производството на ДАР 9 се состоело од серијата 1, која била изградена во фабриката ДАР и која ги носела градежните броеви 88 до 93 и Серија 2 до Серија 5, изградени во фабриката ДСФ и која носела градежни броеви од 95 до 130.
2 Извршна историја
ДАР 9 се користеле за обука во воздухопловното училиште во Казанлак најмалку до 1949 година. Девет вишок 9 DAR авиони биле пренесени во југословенското воено воздухопловство во 1947 година, повлечени од службата до 1958 година. Еден ДАР 9 е зачуван во Техничкиот Музеј, Загреб, Хрватска.
3 Врсти
; ДАР 9
: Првична ознака на авионот со погон на авиони Сх-14.; ДАР 9А
: Авионите премоторирани со Волтер Минор 6. III мотори биле предизајнирани ДАР 9А.
4 Оператори
;* Бугарско воено воздухопловство
: Воздухопловно училиште Казанлак;* Југословенско воено воздухопловство
5 Спецификации (ДАР 9)
;Општи одлики
* Екипаж: двајца
* Должина: 7.3 м
* Распон на крила: 9 м
* Површина на крило: 20 м<sup>2</sup>* Тежина на празно: 560 кг
* Цела тежина: 900 кг
* Двигател: 1 × Сименс Сх 14А , 120 kW (160 КС)
Перформанс
* Крајна брзина: 185 км/ч
* Опсег: 520 км
* Крајна висина: 4,400 м
6 Библиографија
* Air Enthusiast бр.94 јули/август 2001 стр. 18–30
* Insignia Issue 9 август 1998 стр. 26–31
* Wings of Fame том 13
**
Т-27

Т-27 – советска танкета од периодот пред Втората светска војна.
1 Историја
Без искуство во производство на тенкови, во 1930 година СССР се свртел кон увоз: од Британија биле увезени 8 амфибиски лесни тенкови („Карден Лојд модел 1931“), 30 средни тенкови (''Модел Е'' и ''Мк II'') и 26 танкети (''Викерс Карден-Лојд Мк VI''). Набрзо биле набавени и два тенка ''Кристи'' од САД. Танкетата ''Мк VI'' била лесно изменета и пуштена во производство во 1931 година како Т-27 (понатамошните модификации го дале Т-27А).
2 Одлики
Руската верзија на британскиот тенк ''Викерс Карден-Лојд Мк VI'', Т-27 било мало возило со двајца членови на екипажот сместени еден до друг, со моторот зад нив и меѓу нив. Возачот седел лево, а стрелецот од десната страна, зад лесниот митралез ДТ со калибар 7,62 -мм. Нивниот оклоп заштитувал само од куршуми од пушка. Во службата, се покажал дека имаат чувствителни гасеници, што придонесувало за дефекти на нерамен терен.
Позитивни страни на Т-27 биле доверливоста, едноставната конструкција и одржувањето, лесна обука на возачот и брзина на рамен терен. Иако биле поголеми од британските танкети, тие сè уште биле крајно тесни внатре, употребливи само за ниски луѓе. И што е најважно, само командните возила имале радио (последица на неразвиената електрична индустрија во СССР), што целосно ја ограничувало нивната извидувачка улога.
3 Во борба
Во 1932 година, „Т-27“ го сочинувал најголемиот дел од оклопните сили на СССР: Црвената армија имала 65 баталјони од по 50 танкети. Првпат биле користени во борбата против востаниците во Средна Азија vo 1931-1932 година. Нивното учество во Зимската војна било неславно: со тесни гасеници, тие потонувале во снегот (во зимата) и калта (во пролетта) на Финска. До 1941 година, во служба останале помалку од 1.200 и за време на Операцијата Барбароса биле користени во позадина: обука на екипажот, влечење артилерија и пренесување муниција. Некои преживеале до декември 1941 година, кога последен пат биле користени во одбраната на Москва.
Krizia

Krizia (изговорено: Кризија) - дизајнерска модна куќа и производител на женски чанти, облека, обувки и парфеми. Модната куќа со услуги „спремно за носење“ била основана од Мариучија Мандели (31 јануари 1925 - 6 декември 2015), дизајнер и претприемач, во 1954 година во Милано, Италија. Таа ја открила својата прва црно-бела збирка во Палацо Пити во Фиренца, Италија, во 1964 година, што и ја донела наградата „Критика дела Мода“. Под водство на Мандели, „Krizia“ брзо се проширила во текот на 1960-тите и 1970-тите години. Во 1971 година, „Krizia“ издала верзија на шорцеви исечени „многу кратки“, рана форма на т.н. „жешки панталони“.
На својот врв, во 90-тите, модната куќа заработувала половина милијарда долари на годишен период. Додека била на чело на „Krizia“, на светот на високата мода, Мандели им ги претставила жешките панталони.
Во февруари 2014 година, „Shenzhen Marisfrolg“ (Шенжен Марисфролг), кинеска корпорација, ја купила „Krizia“ и Мандели се повлекла од водечката улога.
1 Поврзано
*Armani
*Attolini
*Luciano Barbera
*Belvest
*Blufin
*Boglioli
*Borrelli
*Borsalino
*Bottega Veneta
*Braccialini
*Brioni
*Luciano Brunelli
*Buccellati
*Bulgari
*Canali
*Caraceni
*Roberto Cavalli
*Corneliani
*Costume National
*Brunello Cucinelli
*Damiani
*Dolce & Gabbana
*Drago
*Etro
*Extè
*Fendi
*Ferragamo
*Fiorucci
*Sorelle Fontana
*Frette
*Furla
*Genny
*GIADA
*Gucci
*Gianfranco Ferré
*Iceberg
*Isaia
*La Perla
*Lardini
*Larusmiani
*André Laug
*Loro Piana
*Kiton
*Malo
*E. Marinella
*Marni
*Max Mara
*Missoni
*Moschino
*Piana Clerico
*Pinko
*Piquadro
*Pomellato
*Prada
*Reda
*Stefano Ricci
*Marina Rinaldi
*Rubinacci
*Sermoneta Gloves
*Ermanno Scervino
*Tod's
*Trussardi
*Valentino
*Valextra
*Versace
*Vitale Barberis Canonico
*Zegna
*Pal Zileri
*Made in Italy
Најада (месечина)

Најада или Нетун III, е една од помалите месечини на планетата Нептун.
Најада била последна Нептунова месечина кои при својот лет покрај Нептун ја открила сондата „Војаџер 2“ во 1989 година.
Името го добил по Најадама, водена нимфа од старогрчката митологија.
1 Податоци
Најада кружи околу Нептун на средно растојание од 48.200 км, секои 7 сати и 6 минути. Неговите рамни вртања се легнати 4,74° во однос на Нептуновиот екватор. Околу Нептун кружи под критична дистанца, така што гравитациските сили со време ќе го издробат и претворат во прстен, или ќе го привлечат во Нептуновата атмосфера каде што ќе согори.
Најада е тело со неправилен облик на димензија 96×60×52 км. На неговата површина нема геолошки одлики.
Жена под влијание

Жена под влијание (англиски: ''Woman under the influence'') - американски филм од 1974 година, во режија на Џон Касаветес, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Џина Роулендс, Питер Фалк, Фред Дрејпер, Лејди Роулендс, Кетрин Касаветес, Метју Касел, итн. Филмот постигнал голем успех кај филмската критика: имал две номинации за „Оскар“, освоил еден „Златен глобус“ и бил номиниран уште во три други категории, а во 1990 година бил сочуван во Националниот филмски регистер на САД.
1 Синопсис
Мејбл (ја игра Џина Роулендс) е домаќинка која страда од психички нарушувања поради што се однесува многу чудно. Нејзиниот сопруг Ник (го игра Фалк) ја сака и се обидува да биде трпелив кон неа. Меѓутоа, еден ден, Мејбл организира мала забава на која ги кани децата на соседот. На забавата, таа се однесува многу чудно, а кога се враќа дома, Ник избувнува и одлучува да ја испрати Мејбл на лекување. Оставен сам со децата, Ник се покажува како неспособен родител и не може да се снајде во таа улога. По шест месеци, таа доаѓа дома. За таа прилика, Ник организира забава, но во последен миг ги брка гостите, така што Мејбл ја предечуваат само најблиските. Меѓутоа, Мејбл не е психички подготвена за средбата со најблиските така што дочекот минува во мачна атмосфера. Кога Мејбл се повредува, Ник ги праќа децата на спиење, а потоа тој и Мејбл ја средуваат масата.
Асли Енвер

Асли Енвер (|Aslı Enver; р. во ) — турска филмска и телевизиска глумица.
1 Животопис
Асли е родена на 10 мај 1984 година во Лондон, Англија каде живеела до својата 12. година. Нејзиниот татко, Турчин кој пораснал во Лондон, ја запознал нејзината мајка Дилек и се оженил со неа, која дошла од Турција да студира таму. Асли не знаела да зборува турски кога пристигнала во Истанбул како дете (во 1996 година), а подоцна научила да го зборува течно. Нејзиниот мајчин јазик е англиски и има британски пасош. Нејзините родители се разведени, таа живее со нејзината мајка. Како тинејџерка победила на натпревар за песна во Лондон, пеела во црковен хор, а потоа започнала да игра во театар во „Мугдат гезен арт“ во Истанбул. Завршила средно уметничко училиште и дипломирала театарска глума на Универзитетот „Халиќ“. Има глумено во разни филмови и серии.
2 Личен живот
Таа се омажила за глумецот Биркан Сокулу на 13 јули 2012 година и се развела од него по 3 години. Потоа започнала врска со пејачот и глумец Мурат Боз, кого го запознала на снимањето на нивниот филм „Мојот брат“, а нивната врска траела до април 2018 година, па се помириле по неколку месеци. Нејзина блиска пријателка е познатата глумица Долунај Сојсерт.
Прекрасно (филм)

Прекрасно (шпански: ''Biutiful'') е шпанско-мексикански филм од 2010 година, режиран од Алехандро Гонсалес Ињариту, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Хавиер Бардем, Луо Џин, Марисел Алварес, Хана Бучаиб, Гуљелмо Естрела, Диарјату Даф, Тајшен Ченг, Едуард Фернандес, Насер Салех итн. Филмот имал две номинации за „Оскар“ и за наградите на БАФТА, како и една номинација за „Златен глобус“. На Канскиот филмски фестивал освоил две награди, а бил номиниран и за „Златната палма“. Вкупно, филмот освоил 21 награда, а имал уште 64 номинации.
1 Содржина
Узбал (го игра Бардем) живее во сиромашен кварт на Барселона, грижејќи се за синот Матео (го игра Естрела) и ќерката Ана (ја игра Бучаиб). Тој е разделен од сопругата Марамбра (ја игра Алварес) - проститутка која страда од манична депресија и алкохолизам, а која го изневерува со брат му Тито (го игра Фернандес). Узбал е поврзан со илегалните имигранти - Африканците кои работат како улични продавачи, како и со Кинезите кои тајно произведуваат фалсификувани производи. Исто така, повремено оди на погреби каде на роднините им ги пренесува пораките што ги оставиле умрените. Неговиот живот се менува од корен откако ќе му биде дијагностициран рак на простатата во напредна фаза при што лекарот прогнозира дека Узбал ќе живее само неколку месеци. На почетокот, тој се согласува да оди на хемотерапија, но потоа, неговата пријателка, надри-лекарката Беа го советува да го прекине лечењето. Притоа, таа му дава два црни камења кои по смртта треба да им ги остави на децата. Во една акција, полицијата ги апси уличните продавачи, а во таа прилика е затворен и Узбал, но набргу го ослободува Тито. По излегувањето од затворот, Узбал ѝ помага на Иге (ја игра Даф), сопругата на еден уличен продавач кој е депортиран во Сенегал, така што ѝ дозволува да се всели во неговиот стан, а тој и децата се селат кај Марамбра. Исто така, во намера да им помогне на кинеските работници, тој им купува гасни греалки, но едно утро, нивниот работодавач Хај (хо игра Ченг) ги наоѓа мртви, а причината за смртта е труење од гасот. Тогаш, Узбал е несреќен, зашто се смета одговорен за нивната смрт поради тоа што купил евтини греалки. Работодавачите ги фрлаат телата на жртвите во морето, но утредента нив ги наоѓаат на брегот и за тој настан пишуваат сите медиуми. Узбал и Марамбра се договараат да ги однесат децата на краток одмор на Пиринеите, но поради случката со кинеските работници тој го пропушта патувањето, а потоа дознава дека Марамбра го оставила Матео дома. Тогаш, тој пак ги зема децата и се сели во својто стан каде живее заедно со Иге и нејзиното бебе. Узбал добива пари од кинескиот работодавач за да ја заташка случката со мртвите работници и парите ѝ ги дава на Иге со молба да се грижи за неговите деца, зашто Марамбра е на лекување. Меѓутоа, Иге ги зема парите и решава да се врати во Африка. На крајот од филмот, Узбал ѝ го дава на Ана прстенот кој му е единствениот спомен од татко му, а потоа умира. Во последната сцена се прикажани Узбал и неговиот татко (како момче) кого тој не го видел никогаш.
Филип Рот

Филип Милтон Рот (англиски: ''Philip Milton Roth'', 19 март 1933 — 22 мај 2018) — американски писател.
1 Животопис
Филип Рот е роден на 19 март 1933 година во Њуарк, Њу Џерси. Починал во Менхетн, на 22 мај 2018 година.
2 Творештво
Рот е добитник на повеќе значајни награди и признанија: Букеровата награда (2011); Пулицеровата награда (1997) за романот „Американска пасторала“; Националниот медал за уметност (1998); Златниот медал за фикција (2001), највисокото признание на Американската академија за уметност и книжевност; Медалот на Националната книжевна фондација (2002) за „истакнатиот придонес кон американската книжевност“; Националната книжевна награда (двапати); Националната награда на кругот на книжевните критичари (двапати); наградата ПЕН/Фокнер (трипати); наградата на Здружението на американските историчари (2005) за романот „Завера против Америка“; наградата ПЕН/Набоков (2006) за „опусот со неминлива оригиналност и исклучителна уметничка вештина“; ПЕН/Сол Белоу (2007), награда која се доделува на писателот кој „со своето уметничко делување во текот на целата кариера се вбројува во највисокиот домет на американската книжевност“ итн. Тој е единствениот американски писател чие творештво уште за време на неговиот живот било објавено во сеопфатната и дефинтивната едиција на Американската библиотека.
2.1 Библиографија
Поважни дела на Филип Рот се:
* Духот писател (''The Ghost Writer'')
* Завера против Америка
* Операцијата Шајлок: Исповед (''Operation Shylock: A Confession'')
* Сабатниот театар (''Sabbath's Theater'')
* Американска пасторала (''American Pastoral'')
Црвена пустина (филм)

Црвена пустина (италијански: ''Il deserto rosso'') - италијанско-француски филм од 1964 година, во режија на Микеланџело Антониони, кој е автор и на сценариото, заедно со Тонино Гвера. Главните улоги ги толкуваат: Моника Вити, Ричард Харис, Карло Кјонети, Алдо Гроти, Валерио Бартолески, Емануела Паола Карбони, Рита Реноар итн. Ова е првиот филм на Антониони снимен во боја и Филмот постигнал голем успех кај филмската критика, освојувајќи 7 награди, од кои три на Венецијанскиот филмски фестивал, вклучувајќи го и „Златниот лав“.
1 Синопсис
Во близината на петрохемиска фабрика во Равена, Џулијана (ја игра Вити) се шета заедно со синот Валерио (го игра Бартолески), набљудувајќи ги работниците кои штрајкуваат. Внатре, нејзиниот сопруг, директорот на фабриката Уго (го игра Кјонети) разговара со деловниот партнер Корадо Зелер (го игра Харис), кој е во потрага по работници за работа во Патагонија. Притоа, Уго му кажува дека неодамна Џулијана преживеала сообраќајна несреќа, која кај неа предизвикала голем шок и психичко нарушување. Ноќта, Џулијана се буди видно вознемирена, а Уго не може да ја смири. Корадо ја посетува Џулијана, која го подготвува нејзиниот дуќан, иако не знае што да продава. Подоцна, таа го придружува во неговото патување во Ферара и му раскажува за нејзиниот престој во болницата по сообраќајната несреќа. Следниот викенд, Џулијана, Уго и Корадо престојуваат во една колиба, заедно со група пријатели. Кога на блискиот брод пристигнува медицинска екипа, Џулијана станува нервозна и реагира панично. Подоцна, Уго заминува на службен пат, а Џулијана открива дека Валерио не може да оди и го носи на болница, но наскоро таа открива дека тој само се преправал. Очајна, Џулијана го посетува Корадо во хотелската соба каде водат љубов, а утредента таа талка на пристаништето каде запознава странски морнар, но не може да се разбере со него. Филмот завршува така што Џулијана и Валерио шетаат крај фабриката, а Валерио забележува дека фабричките оџаци испуштаат жолт чад.
Економија на Чешка

Економијата на Чешка спаѓа во групата на новопојавените пазарни економии. Таа е членка на ЕУ и на ОЕЦД.
1 Макроекономски показатели
Во 2019 година, БДП по глава на жител на Чешка изнесувал 23 214 долари, со што таа била рангирана на 22. место во однос на Европа и 41. во светот.
Во 2018 година кефициентот Џини во Чешка изнесувал: 25,6%.
2 Даночен систем
Во 2008 година, Чешка го прифатила рамниот данок, но во 2014 година преминала на прогресивно оданочување. Даноците претставуваат најголема компонента во буџетот на Чешка. Таа е меѓу земјите со најдобар резултат во однос на висината на данокот наплатен од корпорациите, како и висината на износот на корпоративниот данок како процент на БДП. Во 2017 година, учеството на даноците во БДП изнесувало 35,4%. Во вкупните даночни приходи, данокот на потрошувачката има највисоки вредности, кои се движат помеѓу 7,3 и 7,7% од БДП, додека приходите на данокот на личен доход се движат помеѓу 3,6 и 4% од БДП.
Тигар I

Тигар I (германски: ''Panzerkampfwagen VI Tiger'' или ''Panzer VI'') — германски тежок тенк од Втората светска војна, еден од најдобрите оклопни возила во воената историја. Тенкот делувал во Африка и Европа. За време на развојот бил означен како ''Panzerkampfwagen VI Ausf H,'' но за време на производството бил променет во ''Panzerkampfwagen VI Ausf E.''. Вкупно 1.347 тенкови биле произведени помеѓу август 1942 и август 1944 година.. По август 1944 година, производството на Тигар I било укинато во корист на Тигар II.
Предлогот за формирање тешки тенкови во германската армија бил воведен уште во 1937 година, но првиот тенк T-VI, наречен Тигар, излезел од фабриката во јули 1942 година. Целта била да се создаде тенк со силен оклоп и моќен топ за да се надмине Советскиот КВ-1 и КВ-2. За оружје, било избрано 88-мм оружје KwK 36 L / 56, кое имало голема моќ и прецизност. Дури и во раните фази на војната, Германците го користеле како противтенковско оружје, способно да го уништи советскиот, англискиот или американскиот тенк од далеку. До 1942 година, таков голем топ не бил монтиран на германски тенк, а веќе постоечките Панцер-3 и Панцер-4 не биле во можност да се прилагодат на 88мм-оружје. Затоа морало да се развие сосема нов тенк. Првично, два прототипа биле подготвени од Hencel и Porsche, а главните разлики биле во суспензијата и шасијата.
Првото учество на Тигар било во Битката за Ленинград на 22 септември 1942 година, кога еден од тенковите бил заробен од советските трупи.
Помасовно во борба се користеле во операцијата „Зимска бура“ (за време на Битката кај Сталинград) во декември 1942 година и кај Курск во јули 1943 година, каде претставувањето на овие тенкови се покажало мнугу добро, иако Германците биле поразени во битката.
88-милиметарските топови на германската машина работеле на 1.000 метри со пробивање на браник од 100мм, нанесувајќи тешки штети на непријателските машини. На руските екипи им било наредено да се борат против Тигарот во сооднос од 1 до 5 за Русите, а американските и англиските тенкисти воопшто избегнувале да го сретнат. Познат е случај кога германскиот капетан Вакер уништил руски тенк Т-34/85 на растојание од 3.900 метри. На 7 јули 1943 година за време на Битката кај Курск Франц Штаудегер примил информации за движењето на група од 50 - 60 советски Т-34. Тој веднаш ги нападнал и уништил 17 од нив. Советските тенкови се повлекле за да се прегрупираат. Командантот на тенкот Тигар кој исто така е познат и успешен е капетанот Михаел Витман. Неговите најистакнати активности биле во близина на градот Вилур-Бокаж, на 13 јуни 1944 година, една недела по Денот Д (денот на слетувањето во Нормандија). Околу 8:00 часот наутро тој нападнал британска колона, дел од 22-рата Оклопна бригада од 7-та Вооружената дивизија (прочуените Пустински стаорци) и уништил 5 тенкови Кромвел, еден Шерман, три Стјуарт и уште многу лесни машини и противтенковски пушки. За овој свој успех тој добил лично од Хитлер на 25 јуни 1944 година Рицарски крст со дабови листови и ножеви, и е највисоко награден тенковски ac на Втората светска војна.
Сао (месечина)

Сао — напредна неправилна месечина на Нептун. Откриен е од Метју Џ. Холман и сор. на 14 август 2002 година.
Сао кружи околу Нептун на растојание од околу 22,4 милиони км и има пречник од околу 44 километри (под претпоставка дека албедото е 0,04).
Сао следи исклучително наклонета и умерено ексцентрична орбита илустрирана на дијаграмот во однос на другите неправилни месечини на Нептун. Месечините над хоризонталната оска ја следат ротацијата на Нептун, а месечините под него се движат спротивно од ротацијата на Нептун. Жолтите сегменти се протегаат од перицентарот до апоцентарот, покажувајќи ја ексцентричноста.
Месечината е во Козаина резонанција, односно неговата склоност и ексцентричност се споени (наклонот на орбитата се намалува додека ексцентричноста се зголемува и обратно).
Сао или Нептун XI, како и многу од надворешните месечини на Нептун, е наречена по една од Нереидите; Сао бил поврзан со едрењето и се нарекува „Спасителот“ или „Безбедност“. Пред објавувањето на неговото име на 3 февруари 2007 година (IAUC 8802), Сао бил познат привремено како S/2002 N 2.
1 Наводи
* Ефемерис
* Средни параметри на орбитата
Лаомедеја (месечина)

Лаомедеја, исто така позната како Нептун XII, е напредна неправилна месечина на Нептун. Откриена е од Метју Џ. Холман и други на 13 август 2002 година. Пред објавувањето на неговото име на 3 февруари 2007 година (IAUC 8802), таа била позната како S/2002 N 3.
Кружи околу Нептун на растојание од околу 23.571.000 км и има пречник од околу 42 километри (претпоставувајќи албедо од 0,04). Наречена е по Лаомедеја, една од 50-те Нереиди.
Били Ѕвер

Били Ѕвер (сценско име, анг. Billy Zver) (роден како Илија Делов на 26 јуни 1987 во Кавадарци) — македонски рапер кој заедно со Ѓоко Танески, ја претставуваше Македонија на Евровизија 2010 со песната Јас ја имам силата.
1 Животопис
Како мал започнува да оди во основно музичко училиште каде што почнува да свири хармоника. Подоцна полека навлегува во хип-хоп водите и тотално се пресвртува на рап музиката, почнува да снима синглови со познати изведувачи.
2 Наводи
Пурпурната роза на Каиро

Пурпурната роза на Каиро (англиски: ''The Purple Rose of Cairo '') е американски филм од 1985 година, во режија на Вуди Ален (Woody Allen), кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Мија Фароу (Mia Farrow), Џеф Даниелс (Jeff Daniels), Џон Вуд (John Wood), Дени Ајело (Danny Aiello), Едвард Херман (Edward Herrmann), Дајен Вист (Dianne Wiest) итн. Филмот освоил 15 награди (еден „Златен глобус“, две награди на БАФТА, наградата FIPRESCI на Канскиот филмски фестивал итн.), а имал уште 15 други номинации (меѓу кои и една номинација за „Оскар“).
1 Содржина
Дејствието на филмот се случува во Њу Џерси во 1935 година. Сесилија (ја игра Фароу) работи како келнерка, но не се снаоѓа во работата поради што наскоро е отпуштена. Таа е омажена за Монк (го игра Ајело), кој е мрзелив така што таа го издржува, иако тој често ја изневерува и ја тепа. Сесилија често оди во кино каде неколкупати го гледа филмот „Пурпурната роза на Каиро“. За време на една претстава, Том Бакстер (го игра Даниелс), еден од главните ликови во филмот, ја забележува Сесилија, излегува од екранот и заедно со неа ја напушта кино-салата, на изненадување на гледачите. По неговото заминување, останатите глумци се збунети и не можат да продолжат со глумата, барајќи да се врати Том. Том е вљубен во Сесилија и сака да се ожени со неа, но има проблеми да се снајде во стварноста. Набргу, тој необичен настан предизвикува скандал така што продуцентот на филмот и Гил Шепард (го игра Даниелс), глумецот кој го игра Том, решаваат да го пронајдат Том и да го вратат во филмот. Гил случајно се запознава со Сесилија и дознава дека таа е жената поради која Том го напуштил филмот. Меѓутоа, откако таа му кажува дека е воодушевена од неговата глума, Гил се вљубува во неа. Том ја зема Сесилија и заедно влегуваат во филмот каде тој ја шета низ Њујорк. Тогаш, во кино-салата доаѓа Гил и Сесилија мора да бира помеѓу Том и Гил. Таа го одбира Гил, така што Том се враќа во филмот. Сесилија набрзина ги пакува своите работи и го напушта Монк, но кога оди пред киното, таму дознава дека Гил си заминал во Холивуд. Разочарана, Сесилија влегува во киното каде го гледа филмот што се прикажува, настојувајќи да најде утеха во него.
Три капачки

Три капачки - (|Trois Baigneuses) слика од Пол Сезан, создаена во периодот помеѓу 1879-1882 година, денес е во Пти Пале во Париз.
1 Опис
На сликата се прикажани три жени кои се капат, врамени во лак формиран од две дрвја. Насликана во постимпресионистички манир во формален поглед но во суштина, сликата ги носи одликите на зрелиот Сезан, во која покрај со кратки тешки потези и силни бои, како сликарската точност и суптилност композициски и концептуално тој ја задржал својата поединечна и оригинална ликовна постапка која била предвесник на современото светско сликарство.
Делото било сопственост на неговиот колега, сликарот Анри Матис кој го добил преку Амбрoаз Волар во 1899 година, а подоцна го донирал на „Пти Пале“ во 1936 година.
.
Куќата на обесениот човек

Куќата на обесениот човек (француски: ''La maison du pendu, Auvers-sur-Oise'') е слика работена во маслена техника на платно од 1873 година на Пол Сезан. Сликата е изложена во Музеј Орсе во Париз.
„Куќата на обесениот човек“ била претставена на првата изложба на импресионистите во 1874 година и беше првата слика што Сезан ја продал на колекционер. Селото прикажано на сликата е Овер сир Оаз, 27 км северно од Париз.
Ова дело спаѓа во пораните творби на Сезан, каде што силните бои и цврстата композиција од подоцнежната негова фаза, овде се заменети со полесни линии и потези, прозрачна светлина и композиција која е блиска до импресионистичката светлосна материјалност и реалност.
Жена во сино

Жена во сино – слика масло на платно од Пол Сезан, извршена во 1904 година, сега во музејот Ермитаж во Санкт Петербург. Еден од неговите последни портрети на жена, тој ја покажува гувернантата на сликарот Мадам Бремонд. Неговите тонови, форми и бои ги претпочитаат фовизмот и кубизмот.
Несо (месечина)

Несо , познат и како Нептун XIII – најоддалечена позната месечина на Нептун. Претставува неправилна месечина откриена од Метју Холман, Брет Гледман и др. на 14 август 2002 година, иако останала незабележана до 2003 година. Несо кружи околу Нептун на растојание од повеќе од 48 Gm (милиони км), што го прави (заклучно со 2015 година) најоддалечената позната месечина на која било планета. Во апоцентарот, месечината е оддалечена повеќе од 72 Гм од Нептун. Ова растојание е доволно големо за да го надмине афелот на Меркур, што е оддалечено околу 70 Гм од Сонцето.
Несо е и месечината со најдолг орбитален период, 26,67 години. Следи повратна, многу наклонета и многу ексцентрична орбита илустрирана на дијаграмот во однос на другите неправилни месечини на Нептун. Месечините над хоризонталната оска имаат директно, а месечините под него повратно движење. Жолтите сегменти се протегаат од перицентарот до апоцентарот, покажувајќи ја ексцентричноста.
Несо има пречник од околу 60 км врз основа на претпоставениот албедо и претпоставувајќи средна густина од 1,5 g/cm<sup>3</sup>, неговата маса се проценува на kg.
Со оглед на сличноста на параметрите на орбитата со Псамата (S / 2003 N 1), се сугерирало дека двете неправилни месечини може да имаат заедничко потекло од распад на поголема месечина.
Несо го носи името на една од нереидите. Пред објавувањето на нејзиното име на 3 февруари 2007 година (IAUC 8802), Несо бил познат под својата привремена ознака, S / 2002 N 4.
1 Наводи
Забелешки
Наводи
** Mean orbital parameters
Рослебен-Вие

Рослебен-Вие (|Roßleben-Wiehe) — мал град во округот Кифхојзер, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Градот бил создаден на 1 јануари 2019 година со спојување на градовите Рослебен и Вие, како и две други општини, Дондорф и Наузиц.
1 Географија
1.1 Местоположба
Рослебен-Вие е најисточната општина во округот Кифхојзер и се наоѓа непосредно на границата со сојузната покраина Саксонија-Анхалт.
1.2 Соседни општини
Соседни општини на градот се следниве (од север надесно): Артерн, Алштет (Саксонија-Анхалт) (округ Мансфелд-Јужен Харц, Саксонија-Анхалт), Кверфурт (округ Зале (округ), Саксонија-Анхалт), Кајзерпфалц (округ Бургенланд (округ), Саксонија-Анхалт), Келеда (округ Земерда), Оберхелдрунген, Ан дер Шмике, Гехофен и Калбсрит.
1.3 Градски единици
Градот се состои од следниве единици:
* Ботендорф
* Дондорф
* Гарнбах
* Хехендорф
* Клајнрода
* Лангенрода
* Наузиц
* Рослебен
* Шеневерда
* Вие
2 Историја
Во рамки на општинската реформа 2018/2019 во Тирингија, градовите Рослебен и Вие, како и општините Дондорф и Наузиц се одлучиле да се спојат на 1 јануари 2019 година.
3 Политика
3.1 Градски совет
Градскиот совет на Рослебен-Вие бил избран на општинските избори на 26 мај 2019 година, што довело до следнава распределба:
Партија / Листа, %, Места
SPD, 30,9, 6
CDU, 23,9, 5
AfD, 12,8, 3
UWG, 8,8, 2
LINKE, 7,0, 1
FWG, 6,9, 1
FDP, 4,6, 1
DG, 4,1, 1
BFB, 0,9, 0
Вкупно, 100,0, 20
3.2 Градоначалник
На општинските избори на 26 мај 2019 година бил избран Штефен Зауербир (SPD) со 59% од гласовите.
Планината Сент Виктоар и вијадуктот на долината Арк

Планината Сент Виктоар и вијадуктот на долината Арк е слика од Пол Сезан, создаена во периодот помеѓу 1882 и 1885 година, денес е во Метрополитен (музеј) во Њујорк (град).
1 Опис
Оваа слика е значајна не само по уметничките дострели, која ја открива севкупниот раскош на авторовиот тален но, значајна е и по тоа што во неа Сезан ги внел сите карактеристични елементи на неговата подоцнежна зрела фаза од која ќе произлезат низа негови антологиски дела значајни за ликовната уметност.
Во неа го напушта лесниот потез и светлината на импресионизмот и ги внел неговите карактеристични колористички јарки бои и потполно ја променил перспективата и композициската стварност во идејниот и творечки ракурс.
Оваа слика била темелот од која ќе произлезат негоите карактеристични мртви природи и Играчите на карти кои всушност не се слики во класична смисла на зборот туку своевидно истражување на можностите и повеќеслојноста на ликовниот израз и мисла.
Многумина ова дело го вбројуваат во едно од најзначајните во Сезан.
Псамата (месечина)

Псамата, исто така позната како Нептун X — неправилна месечина на Нептун. Го добила името според Псамата, една од нереидите. Псамата била откриена од Скот Шепард и Дејвид Џуит во 2003 година користејќи 8,2-метарски телескоп Субару. Пред да биде објавено неговото име на 3 февруари 2007 година (IAUC 8802), бил познат под ознаката S/2003 N 1.
Пречникот на Псамата е околу 38 километри. Кружи околу Нептун на растојание меѓу 25,7 и 67,7 милиони километри (за споредба, растојанието Сонце-Меркур варира меѓу 46 и 69,8 милиони километри) и му се потребни скоро 25 Земјини години за да направи една орбита. Орбитата на оваа месечина е блиска до теоретско стабилно одвојување од Нептун за тело во повратна орбита. Со оглед на сличноста на параметрите на орбитата со Несо (S / 2002 N 4), се сугерирало дека двете неправилни месечини може да имаат заедничко потекло од распад на поголема месечина. И двете месечини се подалеку од планетата околу која орбитираат од која било друга позната месечина во Сончевиот Систем.
1 Поврзано
* Неправилна месечина
Кошница со јаболка

Кошница со јаболка – слика мртва природа масло на платно од францускиот сликар Пол Сезан. Мртвата природа прикажува маса на која се наоѓаат кошница со јаболка, шише вино и колачи во чинија.
Делото е познато по својата неповрзана перспектива и е опишано како урамнотежен систем заради своите неурамнотежени делови (навалено шише и кошница со јаболка, скратена линија на колачите во чинијата како и линијата на чаршафот на масата). Исто така, десната страна на масата не е во иста рамнина со левата како сликата истовремено да рефлектира две гледишта.
Уметничка дела како ова помогнале во создавање мост меѓу импресионизмот и кубизмот.
„Кошницата со јаболка“ денес се наоѓа во Уметничкиот институт Чикаго.
Халимеда (месечина)

Халимеда или Нептун IX — повратна неправилна месечина на Нептун. Откриена е од Метју Џ. Холман, Џон Џ. Кавеларс, Томи Грав, Весли К. Фрејзер и Ден Милисављевиќ на 14 август 2002 година.
1 Име
Халимеда, како и многу надворешни месечини на Нептун, го носи името на една од Нереидите, педесетте ќерки на Нереј и Дорис. Пред објавувањето на неговото име на 3 февруари 2007 година (IAUC 8802), Халимеда била позната по привремената ознака S/2002 N 1.
2 Орбита
Халимеда го има вториот најголем ексцентричен и третата најголема наклонета орбита околу Нептун. Ова е илустрирано на дијаграмот во однос на другите неправилни месечини на Нептун. Месечините над хоризонталната оска ја следат ротацијата на Нептун, а месечините под него се движат спротивно од ротацијата на Нептун. Жолтите сегменти се протегаат од перицентарот до апоцентарот, покажувајќи ја ексцентричноста.
3 Физички одлики
Халимеда има пречник од околу 62 километри (под претпоставка дека албедото е 0,04) и се појавува неутрален (сив) на видливата светлина. Со оглед на многу сличната боја на месечината со онаа на Нереида заедно со големата веројатност (41%) за судир во минатиот век на траење на Сончевиот Систем, се претпоставува дека месечината може да биде фрагмент од Нереида.
Зоран Сталевски

Зоран Сталевски (р. 1972 година во ) — современ македонски мелограф, собирач и публицист на македонското народно творештво, кој живее и работи како програмер во Охрид.
1 Животопис
Сталевски живее во Охрид со своето семејство, сопруга и две деца, кои му помагаат околу одржувањето и дополнувањето на колекцијата со песни. По професија е програмер и повеќе од 20 години изработува веб-апликации за меѓународни клиенти, кои претежно се од САД. По многу години поминати како член на меѓународни тимови со програмери, а и како тимски водач за развој на софтвер, во моментов ја извршува позицијата Директор на производство во компанијата „Digital Asylum2“, со седиште во Сан Диего, Калифорнија, САД, како и позицијата Технички директор и Потпретседател за инженеринг во компанијата „GivaGrant“, со седиште во Карлсбад, Калифорнија, САД.
2 Мрежното место „pesna.org“
Со собирање и објавување македонски народни песни започнал да се занимава како хоби, но и од револт заради инертноста на институциите кои треба активно да работат на систематизирање и презентација на македонското културно наследство. Откако неговата колекција неколку години постоела публикувана на блог платформа (на сега веќе непостоечката адреса „pesna.blogspot.com“), таа конечно била преработена како самостоен семрежен прилог која нуди многу повеќе можности за сортирање и филтрирање на песните. Освен текстови, новата платформа содржи и транслитериран текст на латиница, преводи на повеќе јазици, аудио семплови, како и поговорки.
Новата адреса, на која колекцијата е публикувана од април 2009 година, е „Pesna.org“. Низ годините, страницата прераснала во голем глобален колаборативен проект во кој учествувале десетици преведувачи и стотици други љубители на македонскиот мелос кои праќаат сугестии, аудио семплови или на некој друг начин помагаат во збогатувањето на колекцијата.
Завеса, стомна и сад со овошје

Завеса, стомна и сад со овошје (|Rideau, Cruchon et Compotier) – слика од францускиот постимпресионистички сликар Пол Сезан околу 1893 или 1894 година.
Сезан бил славен по своите слики на мртва природа кои изразуваат сложени емоции додека во исто време се темелени на внимателно набљудување на стварноста. Сликите од овој вид ќе доведат до нови модерни уметнички движења во почетокот на 20 век, како што е кубизмот..
Сликата ја поседувале низа трговци со уметнички дела (Амброаз Волар, Корнелис Хугендијк, Паул Розенберг и Алберт Барнс) за конечно да заврши во британската галерија Карол Карстерс. На 10 мај 1999 година, сликата била продадена на аукција на куќата Сотби во Њујорк за 60,5 милиони долари, со што влегла во списокот на најскапи слики. Стив Вин, кој учествувал на аукцијата, приватно ја откупил сликата неколку месеци подоцна од неутврден продавач, веројатно за помала цена. Кенет Грифин ја откупил од Вил во 2004 година
Црква „Св. Никола“ - Пласница

Свети Никола — главна селска црква во бродското село Пласница.
Црквата е сместена во долниот дел на селото, а околу нејзе се наоѓаат малкуте христијански селски гробишта.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во селото Пласница, југоисточно од Кичево, на десниот брег на реката Треска.
2 Историја
Од ктиторскиот натпис се дознава дека црквата била подигната во 1484 година. Според други извори се тврди дека црквата потекнува од 1785 година.
3 Архитектура
3.1 Градба
Таа е мала еднокорабна гробишна црква.
Камбанаријата на црквата потекнува од 1923 година.
3.2 Фрескоживопис
Живописот црквата го добила истата година кога била и подигната, односно 1484 година. Стилските разбирања се блиски на т.н. мали работилници од крајот на век, чија активност се бележи во околината на Охрид и во посеверните делови.
Се издвојува огромното допојасје на патронот Св. Никола Скоропомошник, допојасјето на Св. Климент Охридски и фигурата на Св. Кирил Солунски.
4 Галерија
5 Поврзано
* Пласница
* Дебарско-кичевска епархија
* Бродско архијерејско намесништво
* Русјачка парохија
А1 Македонија

А1 Македонија — македонско акционерско друштво од областа на телекомуникациите.
1 Историја
Во октомври 2015 година официјално започнала со работа новото трговско друштво „Оне.Вип“ настанато со спојување на двата оператора „Оне“ и „Вип“. Притоа, во новата фирма, Телеком Австрија поседувала 55% од акциите, додека 45% биле во сопственост на Телеком Словенија. Во 2019 година, името на „Оне.Вип“ било променето во „А1 Македонија“.
2 Организација и менаџмент
Главни извршни директори на А1 Македонија биле:
* Методија Мирчев
3 Активности
„А1 Македонија“ нуди услуги во мобилната телефонија, фиксната телефонија, телевизијата и информациско-комуникациската технологија (''A1 Cloud Mesaaging'', виртуелниот приватен сервер ''A1 VPS'', виртуелната клауд инфраструктура ''Exoscale'', апликацијата за масовно испраќање СМС-пораки итн.). Исто така, во 2020 година, „А1 Македонија“ ги претставила првата виртуелна продавница на македонскиот пазар за мобилна телефонија - „А1 Лајв шоп“ (''A1 Live Shop''), како и „Славчо“, виртуелниот експерт заснован врз вештачка интелигенција.
Нурли џамија (Пласница)

Нурли џамија — главна и најстара џамија во селото Пласница, во истоимената општина, Македонија.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓа над сретселото на Пласница, збиена меѓу тесните сокаци во јужниот дел на селото.
2 Историја
Џамијата потекнува од век.
Летница (риба)

Летница или Salmo aphelios, (Salmo letnica aestivalis) – претставува летна форма на Охридска пастрмка предст една од која
во денешно време некои автори ја сметаат за посебен вид.
1 Опис и распространетост
Охридската пастрмка- летната форма, ''летница'', се мрести во месеците јули и август и тоа на длабочини поголеми од 70 метри, во близина на одделни подводни извори, каде температурата не надминува 12°С. Во Охридското Езеро најпознати локалитети за нејзин мрест се на потегот од автокампот Градиште до местото викано Вељапеш, потоа кај полуостровот Трепет во Албанија. Постојат сознанија и за други локалитети, но овие се
најпознати.
2 Основни биолошки одлики
По однос на другите особености и начинот на живот се совпаѓа со другите форми од Охридска пастрмка.
3 Значење
Летната форма- летница има посебно значење од аспект на подвоеноста на нејзиниот приророден мрест во лето. Од 1945 до 2003 година за неа се изведувал и посебен лов за вештачки мрест, при што нејзините полово зрели единки се ловле со повлечни мрежи – мегдански влак. Но за жал од 2003 година нејзината популација била целосно намалена и таков лов веќе не се изведувал.