procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Клеман Грение

Клеман Грение (роден на 7 јануари 1991) — француски фудбалер, играч од средниот ред на Рома.
Тој е поранешен младински репрезентативец на Франција во сите можни младински категории и активен репрезентативец на сениорската репрезентација.
1 Технички одлики
Може да игра по десната страна во средниот ред, како и на позицијата зад напаѓачот. Тој е познат по својата техничка способност, дриблинг, и одличното изведување на слободни удари.
2 Кариера
2.1 Рана кариера
Грение ја започнал својата кариера во клубот од неговиот роден град ФК Аноне. Тој му помогнал на клубот да стигне до одделенското финалето на Националниот куп за играчи под-9 години Грение подоцна го привлекол вниманието на професионалниот клуб Олимпик Лион чии скаути му препорачале на младото момче да продолжи да се развива придружувајќи му се на клубот. Конечно, во јули 2002 година, тој обезбедил трансфер во Лион и и се приклучил на младинската школа на клубот.
2.2 Лион
Грение го продолжил неговиот развој, за да во Лион брзо стане еден од најдобрите таленти на клубот. Тој направил забележителни перформанси за време на сезоната 2007-08 играјќи многу добро во домашниот фудбал и на репрезентативно ниво, па така се здобил со интерес од шпанскиот великан Реал Мадрид, англиските клубови Арсенал и Челзи и италијански Интер, чии скаути го споредувале играчот со Бразилецот Кака. И покрај интересот, на 15 мај 2008 година, Грение, заедно со колегата од младинската школа Јанис Тафер, го потпишал својот прв професионален договор со Лион и се согласил на три годишна верност кон клубот до 2011 година. Тој бил унапреден во сениорскиот тим и го добил дресот со број. 22.
Иако Грение беше на сениорскиот тим и запишал неколку одлични претсезонски натпревари за клубот во пресрет на сезоната 2008-09, тој го поминал поголемиот дел од кампањата играјќи за резервниот тим на клуботво ЦФА, четвртата лига на францускиот фудбал. Грение одиграл 16 натпревари во лигата и постигнал само еден гол за тимот против Адге Слично на претходната сезона, Грение ја започнал сезоната 2009-10, играјќи за резервниот тим на клубот. Тој постигнал гол во своето деби против Гап. На 24 септември 2009 година, Грение бил повикан за сениорскиот тим да игра во лигашкиот натпревар против Тулуза на 26 септември. Тој го направил своето деби во тој натпревар појавувајќи се како замена за Бафетимби Гоми. Лион го добил натпреварот со 2-1 На 17 април 2010 година, тој го направил своето враќање појавувајќи се како замена во ремито 2-2 со Бордо. Две недели подоцна, Грение направил уште едно појавување како замена во победата 1-0 над Монпелје.
2.3 Рома
На 28 јануари 2017, Грение се преселил во италијанската Рома на заем до 30 јуни 2017 година, со право на откуп. Своето деби за новиот клуб го направил на 7 февруари 2017 година влегвајќи како замена во последните минути од натпреварот против Фјорентина на домашен терен во кој Рома победила со 4-0.
3 Титули
3.1 Лион
*Куп на Франција (1) : 2011–12
Црква „Св. Атанасиј“ - Барбарево

Свети Атанасиј — главна селска црква во струмичкото село Барбарево, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во источниот дел на селото, на доминантна височинка над селото.
2 Историја
Била изградена во 1870 година.
3 Архитектура
Храмот има облик на трикорабна псевдобазилика со рамен дрвен таван на три кораби.
3.1 Икони и иконостас
Иконостасот во црквата е направен во 1898 година од струмичкиот зограф Григориј Пецанов.
4 Галерија
5 Поврзано
* Струмичко архијерејско намесништво
* Барбарево
Урбах (Тирингија)

Урбах (|Urbach) — општина во округот Нордхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Урбах се наоѓа источно од окружниот град Нордхаузен и на северниот дел од потокот Голдене Ауе.
Демографија на Бразил

Бразил' има мешана структура на населението, составено од многу расни етникуми. Во општа смисла, Бразилците потекнуваат од: Домородците, Европејците, Африкаци и Азијци.
Бразил спроведува пописи на населението од 1872 година. Информации за пописите после 196-та може да се видат онлајн на форумот на IPUMS International.
Историски бразилското население доста се мешало расно и етнички.
1 Најголеми градови
Знамето на Бразил
2 Миграција
2.1 Имиграција
Бразил
Бразил
Имигрирање во Бразил, по етничка група, меѓу 1500 и 1933Извор: БИГС
Етникум, 1500–1700, 1701–1760, 1761–1829, 1830–1855, 1856–1883, 1884–1893, 1894–1903, 1904–1913, 1914–1923, 1924–1933
Африканци, 510,000, 958,000, 1,720,000, 618,000, —, —, —, —, —, —
Португалци, 100,000, 600,000, 26,000, 16,737, 116,000, 170,621, 155,542, 384,672, 201,252, 233,650
Италијанци, —, —, —, —, 100,000, 510,533, 537,784, 196,521, 86,320, 70,177
Шпањоли, —, —, —, —, —, 113,116, 102,142, 224,672, 94,779, 52,405
Германци, —, —, 5,003, 2,008, 30,000, 22,778, 6,698, 33,859, 29,339, 61,723
Јапонци, —, —, —, —, —, —, —, 11,868, 20,398, 110,191
Левантијани, —, —, —, —, —, 96, 7,124, 45,803, 20,400, 20,400
Други, —, —, —, —, —, 66,524, 42,820, 109,222, 51,493, 164,586
Бразил е трета по ред земја со најголем број имигранти во западната полутопка, по САД и Аргентина.
Структурата на Бразил, правниот систем и имиграционите полиси биле послабо организирани отколку на Канада и САД. Центар за имиграција (''Hospedaria dos Imigrantes'') бил отворен 1886 во Саун Пауло, и брзо прифаќање и статистики за дојдениците биле водени на пристаништата на Виторија, Рио де Жанеиро, Сантос, Паранагва, Флоријанополис и Портоалегре. Луѓе од над 70 нации биле регистрирани.
Вертер (Тирингија)

Вертер (|Werther) — општина во округот Нордхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
1 Географија
Општината Вертер се наоѓа во долината на Хелме. Окружниот град Нордхаузен е околу 2 километри источно од местото.
1.1 Општински единици
Кон општината Вертер припаѓаат осум места, кои порано припаѓале на општинската заедница Хелметал:
* Гросвексунген (860 жители)
* Гинцерода (270 жители)
* Хаферунген (170 жители)
* Именроде (120 жители)
* Клајнвексунген (330 жители)
* Маудероде (156 жители)
* Пицлинген (170 жители)
* Вертер со единиците
**Клајнвертер (на север)
**Гросвертер (на југ)
**Шате (јужно од Гросвертер)
Золштет

Золштет (|Sollstedt) — општина во округот Нордхаузен, во сојузната покраина Тирингија, Германија.
На 1 јануари 2009 година кон нејзе била припоена поранешната општина Рехунген.
1 Географија
1.1 Местоположба
Золштет се наоѓа во близина на ридскиот масив Хајнлајте. Окружниот град Нордхаузен се наоѓа околу 20 километри североисточно од општината. Околу 6 километри североисточно се наоѓа градот Блајхероде.
1.2 Соседни општини
Золштет се граничи со Обергебра (Блајхероде), Блајхероде, како со општините од округот Ајхсфелд, местото Ашероде на општината Була, Була, Бернтероде, Фоленборн, местото Гертероде на општината Нидероршел, како и со општини од округот Кифхојзер, општината Хелбединдорф и местата Којла, Холцталебен и Фридрихсроде.
Евангелско-методистичка црква (Струмица)

Евангелско-методистичка црква — христијански храм кој се наоѓа во Струмица.
1 Историја
Првите членови во оваа црква биле примени во 1882 година. Во 1894 година било отворено првото црковно училиште, кое било признато во 1906 година. Во 1906 година била изградена и првата црква со додатна просторија за училиште. Во 1987 година била добиена дозвола за изградба на нова црква, а старата црква била срушена и на нејзино место започнала изградбата на новата црква.
Новата црква била осветена на 15 октомври 1989 година. Во 2000 година бил изграден Социјалниот центар, кој во чест на мисионерка Мис Елен Стон бил наречен „''Мис Стон Центар''“.
Бура (теленовела)

Бура, оригинално именувана како La tempestad, е мексиканска теленовела која сè уште е во фаза на снимање. Продуцент на теленовелата е Салвадор Мехиа Алехандре, а како официјална продукциска куќа зад овој проект стои познатата ТВ куќа Телевиза. Теленовелата всушност претставува римејк на колумбиската серија La Tormenta, продуцирана од RTI Colombia за Телемундо.
Протагонисти во теленовелата ќе бидат Вилијам Леви и Ксимена Наравете, додека улогата на главните антагонисти им припадна на Иван Санчес, Лаура Кармине, Сезар Евора и Адриана Лувиер. Меѓу антагонистите ќе може да ја видиме и ветеранот во глумецската уметност, глумицата Даниела Ромо.
3 Приказна
Canal de las Estrellas ќе ја емитува првата епизода од La Tempestad на 13ти мај 2013 година, по завршувањето на серијата Amores verdaderos на 12ти мај.
4 Улоги
Глумец/глумица ! Улога
Вилијам Леви, Капетан Дамиан Фабре
Ксимена Наварете, Марина Reverte / Magdalena Reverte
Иван Санчес, Ердан Салдања Artigas
Лаура Кармине, Еsther Mata Salazar "Esthercita"
Малиша Кинтана, Мајуја Canseco
Даниела Ромо, Мерседес Artigas vda. de Saldana
Сезар Евора, Фулхенсио Mata
Освалдо Риос, Арселио Reverte
Бура, оригинално именувана како La tempestad, е мексиканска теленовела која сè уште е во фаза на снимање. Продуцент на теленовелата е Салвадор Мехиа Алехандре, а како официјална продукциска куќа зад овој проект стои познатата ТВ куќа Телевиза. Теленовелата всушност претставува римејк на колумбиската серија La Tormenta, продуцирана од RTI Colombia за Телемундо.
Протагонисти во теленовелата ќе бидат Вилијам Леви и Ксимена Наравете, додека улогата на главните антагонисти им припадна на Иван Санчес, Лаура Кармине, Сезар Евора и Адриана Лувиер. Меѓу антагонистите ќе може да ја видиме и ветеранот во глумецската уметност, глумицата Даниела Ромо.
3 Приказна
Canal de las Estrellas ќе ја емитува првата епизода од La Tempestad на 13ти мај 2013 година, по завршувањето на серијата Amores verdaderos на 12ти мај.
4 Улоги
{|
|-
! |Глумец/глумица|| ! |Улога
|-
| Вилијам Леви || Капетан Дамиан Фабре
|-
| Ксимена Наварете || Марина Reverte / Magdalena Reverte
|-
| Иван Санчес || Ердан Салдања Artigas
|-
| Лаура Кармине || Еsther Mata Salazar "Esthercita"
|-
| Малиша Кинтана || Мајуја Canseco
|-
| Даниела Ромо || Мерседес Artigas vda. de Saldana
|-
| Сезар Евора || Фулхенсио Mata
|-
| Освалдо Риос || Арселио Reverte
|-
Евангелско-методистичка црква (Колешино)

Евангелско-методистичка црква — христијански храм кој се наоѓа во струмичкото село Колешино, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село, сместена на самиот регионален пат 1402 кој минува низ селото.
2 Историја
Црквата во селото била создадена во 1890 година. Во 1922 година, колешинската евангелско-конгрешанска црква, заедно со сите евангелски цркви во Вардарска Македонија биле припоени кон Епископалната Методистичка црква во Кралство СХС.
Во 1968 година била изградена денешната црква и во неа има натпис од Библијата „Бог е љубов”.
Евангелско-методистичката црква во Колешино денес на своите богослужби во недела наутро и попладне има од 80 до 100 посетители, а тој број за Велигден достигнува до 200. Во црквата се пеат стихови од Библијата со поддршка од музички инструмент.
3 Галерија
Црква „Св. Димитриј“ - Сушево

„Св. Димитриј“ — христијански храм кој се наоѓа во селото Сушево, Општина Василево.
Порано постоела мала црква на истото место каде денеска се наоѓа црквата и таа била изградена во 1936 година. Во 1970-тите години црквата била изградена по вторпат. Во 2005 година била осветена.
1 Галерија
Црква „Вознесение Христово“ - Колешино

Вознесение Христово (позната и како Свети Спас) — главна селска црква во струмичкото село Колешино, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во повисокиот дел на селото, а во нејзина близина се наоѓаат и селските гробишта.
2 Историја
Првата црква била изградена во 1840 година, но оваа стара црква се срушила во 1961 година од силен нанос на снег.
Новата црква била изградена од страна на мајсторот Миле Глигоров од Струмица, но во помал габарит од старата.
3 Архитектура
Градбата на црквата е трокорабна. Црквата е во добра состојба. Се забележува само минимална влага во елементи на галеријата, но има нагризани дрвени елементи од покривната конструкција на северниот трем, со што се заканува покривот на истиот да пропадне.
3.1 Фрескоживопис
Црквата не е живописана во внатрешноста.
Во куполата нема претстава на Исус Христос Вседржител.
3.2 Икони и иконостас
Иконостасот бил изработен од Томе Митев и Кољо Каменаров од Колешино. Во иконостасот биле поставени, во најголем дел, икони кои биле од времето на основањето на црквата. Иконите се поставени во два реда и само делот каде што се проскомидијата и ѓаконикот, иконите се од понов период.
Во 1991 година во црквата биле донесени неколку икони, поклон од Грција. Селото го слави верскиот празник Св. Спас кој секогаш се празнува во четврток, во месец мај или јуни.
4 Галерија
5 Поврзано
* Струмичко архијерејско намесништво
* Колешино
Црква „Св. Троица“ - Смолари

Света Троица — главна селска црква во струмичкото село Смолари, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа веднаш над сретселото.
2 Историја
Црквата била изградена во 1870 година, што е забележано во зачуваниот запис на западната фасада.
За време на Втората светска војна, во 1944 година на црквата ѝ биле нанесени сериозни оштетувања на покривот на источната страна.
3 Архитектура
Претставува трикорабна базилика со пет пара столбови и отворени тремови (припрати) во облик на буквата „Г“ и присоединета кула-камбанарија на западната фасада. Столбовите во внатрешноста на црквата се насликани спирално со ленти во сина, окер и бордо нијанса.
Апсидата на црквата е полукружна без никакви украси.
Градбата на црквата е во задоволителна состојба. Забележани се пукнатини на површинскиот малтер во галеријата и присуство на влага во долните партии на ѕидовите поради несоодветно одводнување на водата од олуците.
Во 2010 година, црквата била препокриена со нови ќерамиди и биле поставени олуци, бил саниран олтарниот ѕид и била поплочена внатрешноста на црквата и припратите.
По извршениот мониторинг во 2022 година, забележано е застаклување на припратите.
3.1 Фрескоживопис
Црквата била живописана од Григориј Пецанов во 1897 година.
Состојбата на ѕидното сликарство е катастрофална. Во 2010 година било извршено пополнување на загубите на малтерот.
4 Галерија
5 Поврзано
* Струмичко архијерејско намесништво
* Смолари
Сива боја

Сива боја — боја во помеѓу црната и белата, неутрална или ахроматска (букв. „безбојна боја“). Ова е бојата на облачното време, пепелта и оловото.
1 Оптика на сивата боја
Во ликовната уметност, сивата традиционално се добивала со мешање на црна и бела боја. Потоплите сиви бои ги добивале со додавање на малку црвена, а за постудените додавале малку сина. Уметникот добива сива боја и со мешање на две комплементарни бои како портокалова и сината.
Денес сивата на екраните и телевизорите се добива користејќи го моделот RGB.
На црн екран, црвената, зелената и сината светлина при полна јачина даваат бела боја. Намалувајќи ја јачината, се добиваат разни нијанси на сива.
Во печатарството, сивата обично се добива по моделот CMYK, користејќи синозелена (цијан), магента, жолта и црна. До сива боја се доаѓа со употреба на црна и бела, или пак со мешање на подеднакво количество на синозелена, магента и жолта. Највеќето сиви нијанси имаат студен или топол изглед. Топлиот се добива со додавање на жолта, портокалова или црвена, додека пак студените имаат додадено зелена, сина и виолетова. Кога нема никаква додавка, бојата се нарекува „неутрална сива“, „ахроматска сива“ или просто „сива“. Сликите што се состојат само од црна, бела и сиви нијанси се нарекуваат монохромни, црно бели или сиво нијансирани.
топла сива, студена сива
измешана со 6% жолта., измешана со 6% сина.
2 Сивата во животинскиот свет
* сив волк
* сив кит
* сив клукајдрвец
* сиви лисици
* сив сокол
* сива фока
* сива чапја
3 Поврзано
* Сива еминенција
* Сива економија
* Црно-бело
* Сребрена боја
* Список на бои
Маркус Албак

Маркус Кристијан Албак (роден на 5 јули 1973 година во Гетеборг) — поранешен шведски фудбалер, кој во моментов е асистент-тренер во шведската репрезентација.
1 Технички одлики
Напаѓач познат по својот остар завршен удар и одлично чувство за гол. Во својата кариера Албак прошетал низ многу клубови и постигнал преку 130 голови во својата клупска кариера во неколку различни првенства.
2 Клупска кариера
Албак ја започнал својата професионална кариера во екипата на Ергрите. По пет сезони во клубот заминал во странство, приклучувајќи му се на кратко на данскиот Лингби, а потоа потпишал за Бари клуб од италијанската Серија А. Тој одиграл 24 првенствени натпревари за Бари во сезоната 1997-98, но неуспеал да постигне ниту еден погодок со што Бари ќе остане единствениот клуб за кој играл без да постигне гол. По завршувањето на сезоната повторно се вратил во својот прв клуб.
Во 2000 година му се приклучил на Херенфен. Во својата втора сезона во клубот му помогнал да заврши на високото 4. место во холандското превнство, постигнувајќи 15 гола. Во 2002 година Албак се преселил во Астон Вила за 2 милиони фунти, но не успеал да се избори за место во почетната постава на Премиер лигашот од Бирмингем и најчесто бил замена за Дариус Васел и Хуан Пабло Анхел. По истекот на договорот, тој заминал во Бундеслигата каде и се приклучил на екипата на Ханза Росток во текот на летото 2004 година. Албак постигнал 4 гола во 23 настапи за Ханза во сезоната 2004-05, но неуспеал да му помогне на клубот да се спаси од испаѓање.
По испаѓањето на Ханза во летото 2005 година, на возраст од 32 години, Албак потпишал со ФК Копенхаген. На 1 ноември 2006 година, тој го постигнал својот прв гол во Лигата на шампионите во својата кариера и тој се покажал како победнички против двократниот шампион во натпреварувањето Манчестер Јунајтед. По завршуваето на натпреварот, бил избран од навивачите за човек на натпреварот. 20 дена подоцна, тој, исто така, постигнал гол во Лигата на шампионите против Бенфика на Стадионот Луж - натпревар кој неговиот тим го загубил со 3-1. Албак постигнал гол и во последниот натпревар од групната фаза против Селтик на Паркен во победата со 3-1. По одигрувањето на последниот натпревар од Данската Суперлига 2006-07, тој бил избран од навивачите за наградата играч на годината, откако Копенхаген успеал да ја одбрани титулата, а напаѓачот придонел со 11 лигашки голови.
На 1 јули 2008 година, Албак се вратил во Ергрите за да го имал својот трет престој во клубот.
На 14 декември 2009 година, по испаѓањето на Ергрите од Алсвенскан, Албак го најавил своето пензионирање од фудбалот.
По победата на Шведска против Холандија, официјално било потврдено дека Албак ќе учествува во следниот натпревар на Ергрите на домашен терен против Мотала. Тој влегол како замена во 69-тата минута, но не можел да влијае на играта на било кој начин.
3 Титули
3.0.1 ФК Копенхаген
*Данска Суперлига : 2
: 2005-06, 2006-07
3.0.2 Ергрите
*Куп на Шведска : 1
: 2000
Ајхсфелд (округ)

Ајхсфелд (|Eichsfeld) — округ во сојузната покраина Тирингија, Германија и е дел од историската област Ајхсфелд. Се граничи со (од исток надесно) окрузите Нордхаузен, Кифхојзер и Унштрут-Хајних и со покраините Хесен (округот Вера-Мајснер) и Долна Саксонија (окрузите Гетинген и Остероде).
1 Историја
Во средновековието, областа Ајхсфелд, која е поголема отколку ''округот Ајхсфелд'', била посед на бискупите од Мајнц, иако не е воопшто близу градот.
Ајхсфелд била единствената област во Тирингија која не ја прифатила реформацијата, најмногу поради напорите на надбискупот на Мајнц.
Во 1801 биле укинати верските држави и Прусија ја добила областа, но повторно ја загубила во Наполеоновите војни. На Виенскиот конгрес (1815) Прусија како и кралството Хановер ја барале областа Ајхсфелд. Областа била поделена помеѓу двете држави. Иако Хановер бил припоен од Прусија во 1866, оваа граница останала помеѓу двете пруски покраини, подоцна помеѓу Источна и Западна Германија и денес помеѓу Тирингија и Долна Саксонија.
Денешниот округ бил основан во 1994 со спојување на поранешните окрузи Ворбис и Хајлигенштат.
2 Географија
Округот бил именуван по историската област Ајхсфелд, која ги опфаќа северните делови на денешниот округ и делови од Долна Саксонија, областа околу Дудерштат наречена „Долен Ајхсфелд“ (''Untereichsfeld''). Округот е претежно ридест, а на север се протегаат планините Харц. Исто така, претставува географски центар на Германија. Реките Лајне и Унштрут извираат во Ајхсфелд.
Името се верува дека потекнува од Ајхенфелд („Eichenfeld“), што значи поле со дабови. Помалку популарна теорија за потеклото на името е зборот „Ајсфелд“ (поле на мразот).
3 Грб
Грбот го прикажува хералдичкиот орел на Прусија, заедно со Тркалото на Мајнц, што бил симбол на бискупите на Мајнц. Овие грбови биле донесени кратко откако Прусија го добила Ајхсфелд (1801). Во 1816 Ајхсфелд повеќе не претставувал географска област и грбот станал небитен. Повторно бил воведен во 1945 (користен до 1952) и повторно во 1994.
4 Градови и општини
Слободни градови, Слободни општини
Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Патка свиркач

Патка свиркач (''Anas penelope'') спаѓа во семејството патки, редот на гусковидните. Таа е честа и распространeта птица и ја има и во Македонија. Овој вид бил за првпат опишан од страна на Карл Лине во неговиот систем за класификација на видовите.
1 Распространетост
Широко се распространети во Европа и Азија. Претпочита планински места со езера и големи реки.
2 Опис
Патката свиркач е долга од 42 до 52 см, има распон на крилјата од 71 до 80 см и е тешка од 500 до 1073 грама. Лета брзо и лесно, а полетува речиси вертикално. Ретко нурка. Кај овие патки јасно е изразен половиот диморфизам. Во сезона на парење мажјакот има сив грб и слабини, црн задник и темнозеленi летачки пердуви и брилијантна бела боја на горните делови на крилјата, кои повеќе се забележуваат во лет, но се гледаат и кога мирува. Има розов граден кош, бел стомак, костенлива глава со кремаста круна. Кога не е сезоната на парење или гнездење мажјакот личи на женката. Женката е со светлокафена боја.
3 Поведение и живеалиште
Патката свиркач е птица на отворените простори на водата, исто така, пасиштата полни со вода или мочуришта со висока вегетација. Се храни и со растителна и со животинска храна. Се вгнездува на земјата блиску до водата, на скришни места. Овие птици се многу гласни, мажјаците се огласуваат со свиркачко „пиу пиу“, а женките имаат подлабок глас „рооур“. Вон сезона на парење тие се исклучително друштвени и често формираат големи јата.
4 Размножување
Гнездото претставува мала дупка покриена со растенија, мов и пердувчиња. Снесуваат 4-11 бели јајца кои ги лежи само женката 22-28 дена. Мажјакот, пак, постојано е во близина за време на инкубацијата.
.
Лајнефелде-Ворбис

Лајнефелде-Ворбис (|Leinefelde-Worbis) — град во округот Ајхсфелд, во сојузната покраина Тирингија, Германија. Градот бил создаден на 16 март 2004 со спојување на поранешните независни града Лајнефелде и Ворбис, заедно со општините Брајтенбах и Винцингероде.
Лисеста гусковидна патка

Лисестата гусковидна патка, ''Tadorna ferruginea'', е член на семејството патки, редот гусковидни. Ја има во Македонија.
1 Распространетост
Има многу мала популација од овој вид во северно-западна Африка и Етиопија, но главната територија на парење е во североисточна Европа и Азија.
2 Опис
Ова е птица на отворена земја и се вгнездува на карпи, во дупки или пукнатини далеку од вода, снесуваат 6-16 кремасто-бели јајца.
Тоа се карактеристични видови, долги се 58–70 см и имаат распон на крилјата 110–135 см. Тие имаат портокалово-кафеава боја на телото и бледа глава. Крилјата се бели со црни пердуви за летање. Половите се слични, но мажјаците во сезоната на парење имаат црн прстен на дното од вратот, а женките често имаат побело лице. Се огласуваат со гласно, диво трубење. Претежно живеат во парови.
2.1 Исхрана
Лисестата гусковидна патка се храни и со растителна и со животинска храна. Ја наоѓа и на суво и во вода.
3 Статус
Лисестата гусковидна патка е еден од видовите на кои се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
4 Наводи
* Database entry includes justification for why this species is of least concern
* Madge and Burn, ''Wildfowl'' ISBN 0-7470-2201-1
* Mullarney, Svensson, Zetterstrom and Grant, ''Collins Bird Guide'' ISBN 0-00-219728-6
Бишофероде

Бишофероде (|Bischofferode) — село и поранешна општина во округот Ајхсфелд, во Тирингија, Германија. Од 1 декември 2010 е дел од општината Ам Омберг. Бишофероде се состои од следниве единици: Бишофероде, Хауреден и населбата „Томас Минцер“.
Штркови

Штрковите се фамилија птици од редот на штрковидните, големи, со долги нозе, долг врат и долг, цврст клун. Штрковите живеат во многу подрачја во светот, и на посуви места од блиските на нив чапји, ибиси и лажичарки.
1 Опис
Штрковите се неми, не испуштаат гласови, а комуницираат со штракање на клунот. Многу видови се преселници. Повеќето од нив јадат жаби, риби, инсекти, црви, мали птици и мали цицачи. Има 16 вида штркови распоредени во 6 рода.
Поради крупното тело, а и големите крилја кои достигнуваат распон и до 3,2 метра, при летањето штрковите ги користат воздушните струења.
Нивните гнезда се многу големи и може да ги користат повеќе години. Гнездото може да биде и до 2 метра во пречник и околу 3 метра длабоко. Тие се моногамни, но не онака како што се мислело за нив порано. Можно е да го сменат партнерот по преселбата, или да се селат без својот партнер. Нивното доживување како верни партнери потекнува од митологијата и културата, а не од реалниот живот.
2 Систематизација
2.1 Родови и видови
* Род ''Mycteria''
Видови:
**''Mycteria cinerea''**''Mycteria ibis''**''Mycteria leucocephala''**''Mycteria americana''* Род ''Anastomus''
Видови:
**''Anastomus oscitans''**''Anastomus lamelligerus''* Род ''Ciconia''
Видови:
**''Ciconia abdimii''**''Ciconia episcopus''**''Ciconia stormi''**''Ciconia maguari''**''Ciconia boyciana''** Бел штрк, ''Ciconia ciconia''** Црн штрк, ''Ciconia nigra''* Род ''Ephippiorhynchus''
Видови:
**''Ephippiorhynchus asiaticus''**''Ephippiorhynchus senegalensis''* Род ''Jabiru''
Вид:
**''Jabiru mycteria''* Род ''Leptoptilos''
Видови:
**''Leptoptilos javanicus''**''Leptoptilos dubius''**''Leptoptilos crumeniferus''
3 Штрковите како мотив во книжевноста
* „Силјан Штркот“ — македонска народна приказна, собрана од Марко Цепенков.* „Човекот што станал штрк — бугарска народна приказна.* „Лисицата и штркот“ — басна на Лафонтен.
Фуксија (боја)

Фуксија е силна црвеникава или розова боја наречена по цветот на растението фуксија, кое пак е наречено по германскиот научник Леонарт Фукс (1501-1566). Некои сметаат дека поимот „фуксија“ е синоним на магента, но функсијата во голем број на палети е повиолетова, а магентата е поцрвена.
Нешто поцрвена варијанта со помалку заситен тон е т.н. „модна фуксија“ (англ. ''fashion fuchsia'') што се користи во женската мода. Истата се нарекува и „холивудска црешова“.
1 Фуксија (мрежна боја)
Бојата фуксија кај сметачите е актуелна како синоним за #FF00FF (полна магента); Во каскадните стилски страници (CSS) се добива оваа боја со внесување на ''fuchsia''. Таа е дел од 16-бојната палета кај највеќето сметачки системи. Често се користи и за укажување на проѕирност.
2 Нијанси на фуксија
2.1 Модна фуксија
Модната фуксија (''fashion fuchsia'') е боја во женската мода, кога се бара силна розова боја со нешто помала заситеност. Ова е друг назив на бојата „холивудска црешова“.
2.2 Фуксиско розе
Фуксиско розе (''fuchsia rose'') е бојата прогласена за „Боја на годината 2001“ од Pantone.
Извор на оваа боја е списокот на бои „''Pantone Textile Paper eXtended (TPX)''“, каде бојата се води под „#17-2031 TPX—Fuchsia Rose“.
2.3 Длабока фуксија
Овој длабок тон на фуксија а бојата наречена „фуксија“ боиците на производителот Crayola.
2.4 Фанданго
Десно е прикажана бојата фанданго (''fandango'').
2.5 Старинска фуксија
Десно е прикажана бојата старинска фуксија (''antique fuchsia'').
Извор на оваа боја е системот „Плохер“ осмислен во 1948 г. и широко застапен во внатрешното уредување.
3 Занимливости
* Во супкултурата на геј-лицата, носењето на шамивче со оваа боја означува дека носачот има фетиш кон плескање.
4 Поврзано
* Магента
* Розова боја
* Розе (боја)
* Список на бои
Цуцулеста патка

Цуцулестата патка (''Aythya fuligula'') е вид птица од семејството патки од редот гусковидни. Ја има во Македонија.
1 Опис
Кај овие патки е изразен половиот диморфизам. Возрасниот мажјак е цел црн, освен што ги има белите слабини и сино-сив клун. Возрасната женка е кафена со посветли слабини, и лесно се помешува со други гусковидни патки. Цуцулестата патка тежи меѓу 500 и 1400 грама, должината на телото ѝ е 40-47 см, а распонот на крилјата околу 72 см. Повеќето од времето се тивки. Добро пливааат и нуркаат, а под вода можат да се задржат од 30 до 40 секунди. Тешко и гласно полетуваат, а летаат насочено.
2 Распространетост
Овие видови на патки, се распространети широко низ умерените појаси и северниот дел на Евроазија. Типични птици преселни се, и зимуваат во јужна Европа и северна Африка. Тие понекогаш може да се најдат како зимни посетители на двата брега на САД и Канада.
3 Живеалиште
Овие патки живеат близу езера, мочуришта, бавни реки, густо обраснати со водни растенија. Често се среќава во делтите на големите реки.
3.1 Исхрана
Се хранат претежно со животинска храна: ситни рипчиња, мали мекотели, ларви од инсекти, ракчиња и сл. Храната ја бара обично на длабочина од 3 до 4 метри, но може да нурне и до 14 метри.
3.2 Размножување
Цуцулестата патка е моногамна птица. Паровите се оформуваат уште во текот на зимата. Гнездата ги поставуваат веднаш до водата, често на мали островчиња или на купчиња од стара трска. Несат 3-20 зеленикави јајца со размер 59 х 41 мм и тежина околу 56 грама. Ги лежи само женката 23–28 дена. Испилените младенчиња се доволно развиени да можат сами да се движат и да се хранат.
Јаболчна коска

Јаболчната коска (|os zygomaticum) е парна коска на лицето. Се наоѓа во горнонадворешниот дел на лицето и гради карактеристичен релјеф на лицето. Се зглобува со горната вилица, слепоочната, клинестата и челната коска.
Белоглава патка

Белоглава патка (''Oxyura leucocephala'') е вид птица од семејството патки со тврда опашка. Ја има во Македонија.
1 Распостранетост
Овој вид патка се среќава во ограничени области на Европа, најмногу е застапена во Шпанија и северна Африка, западна и Средна Азија. Зимува на Балканскиот Полуостров и тогаш доаѓа во Македонија, но поголемиот број зимуваат во југозападна Азија.
2 Опис
Возрасните мажјаци имаат сиво-црвеникаво тело, син клун, а главата им е бела со црвена капа и црвен врат. Возрасните женки имаат сиво-кафено тело, имаат бело лице, темен клун и шарен образ. Долги се 43-48 сантиметри, а тешки се 580-750 грама.
3 Исхрана
Се хранат со ракови, инсекти, алги, семиња, мекотели.
4 Размножување
Нивните гнезда се наоѓаат во близна на морињата, а понекогаш користат и напуштени гнезна на други видови. Несат од 5 до 15 јајца, со димензии 66х50 мм и со маса од околу 100 грама, а лушпата е груба и дебела. Кога се свежи се со сина боја, а подоцна стануваат жолтеникави. Малите почнуваат да летаат на два-два и пол месеци.
Белокрила црнка

Белокрила црнка (''Melanitta fusca'') — вид птица од семејството патки, редот на гусковидните. Ја има во Македонија.
1 Распространетост
Оваа патка гнезди во северните делови на Европа, Азија и Северна Америка. Зимува на Балканскиот Полуостров (вклучително и Македонија), Велика Британија и јужните делови на Северна Америка. Мали, изолирани популации се среќаваат во источна Турција.
2 Опис
Таа се одликува со својата обемна форма и голем клун. Таа е најголемата црнка со должина од 51-58см, со тежина од 0,8 до 2 килограми и распон на крилјата околу 95 см. Мажјакот целиот е црн, освен белата дамка околу очите и неколку бели летечки пердуви. Женките се кафени со два пара бели дамки на двете страни на нивната глава и еден пар од бели линии на нивните крила.
2.1 Живеалиште и исхрана
Овие патки живеат близу езера, мочуришта, бавни реки, густо обраснати со водни растенија.
Се хранат претежно со животинска храна: ситни рипчиња, мали мекотели, ларви од инсекти, ракчиња и сл. Нурка околу 14 метри во длабочина и може да остане под вода повеќе од 1 минута.
2.2 Размножување
Моногамни птици се и годишно одгледуваат само едно легло. Гнездат неколку метра од вода, на места обраснати со густа вегетација. Несат 5-17 кремасти јајца, тешки 92 грама и со размер 72 х 48 мм. Ги лежи само женката 25-31 ден, а малечките се испилуваат доволно развиени за да можат сами да се хранат.
Бостон (музичка група)

Бостон е музичка рок група од истоимениот град во сојузната држава Масачусетс, САД. Својата најголема популарност ја доживеале во текот на 70-тите и 80-тие години од минатиот век. Тие ги искомпонирале едни од најпознатите рок нумери како „More Than a Feeling“, „Peace of Mind“ и „Rock and Roll Band“. Нивниот прв студиски албум ''Boston'' со продадени 17 милиони примероци е вториот најпродаван деби албум во музичката историја, веднаш позади ''Appetite for Destruction'' од Guns N' Roses.
Гитаристот Том Шолц ги имал напишано песните од првиот албум пред да биде основан бендот, а откако демо снимките ги преслушале првите луѓе од Епик Рекордс, групата веднаш била потпишана. По издавањето на плочата била направена турнеја низ САД, на која Бостон била предгрупа на тогаш докажаните бендови како Блек Сабат, Блу Ојстер Калт и Foghat помеѓу другите. Во 1977 година биле номинирани за Греми во категоријата „Најдобар нов музички артист“, но не ја освоиле наградата.
Вториот студиски диск ''Don't Look Back'' бил издаден во 1978 година, но не забележал комерцијален успех како неговиот претходник. Составот бил незадоволен од крајниот производ бидејќи чувствувале дека целата работа била избрзана. И покрај ова, сингловите од албумот доживеале солиден пласман на табелите ширум светот.
Поради недоразбирањата со продуцентската куќа околу авторските права за претстојните музички изданија на бендот, членовите на Бостон продолжиле со соло кариери кои немале некој позначаен успех. Во текот на 80-тите и 90-тите групата издала уште две плочи со нови песни, како и една компилација со најголемите нивни хитови.
Во 2007 година силно одекнала веста за самоубиството на фронтменот Делп во неговиот дом во Њу Хемпшир. Бред бил сметан за тивок човек со пријатен карактер и неговото самоубиство не било навестено со ниедна негова постапка. И покрај ова непријатно искуство, новиот албум на овој рок состав се очекува да излезе во 2013 година, и според зборовите на угледни музички новинари најголемиот дел од песните ќе бидат испеани од покојниот Делп.
Жанровски погледнато, Бостон свират хард рок со елементи на прогресивен рок. Пејачот Бред Делп е познат по неговиот широк вокален дијапазон, кој најдобро се забележува во песната „More Than a Feeling“. Според изјавите на самите членови, Битлс најмногу влијаеле во оформувањето на нивниот музички стил и правец. Интересни се и омотите од нивните студиски изданија, кои прикажуваат вселенски летала во кои е сместен градот Бостон.
1 Дискографија
Година, Албум, САД, Велика Британија, Уверение за тираж (САД), Уверение за тираж (Велика Британија)
1976, ''Boston'', 3, 11, 17× Платинест, Златен
1978, ''Don't Look Back'', 1, 9, 7× Платинест, Сребрен
1986, ''Third Stage'', 1, 37, 4× Платинест, &mdash;
1994, ''Walk On'', 7, 56, Платинест, &mdash;
2002, ''Corporate America'', 42, -, &mdash;, &mdash;
2013, ''TBA 2013'', -, -, &mdash;, &mdash;
Корморани

Кормораните и сродниците (''Phalacrocoracidae'') семејство што содржи околу 40 вида. Според традиционаланата класификација тие спаѓаат во редот на пеликановидните (''Pelecaniformes''), но со последните анализи, ги преместуваат во посебен ред ''Suliformes''.
Тие повеќе се крајбрежни отколку океански птици, па дури и почесто се населуваат крај слатководни води. Распространети се низ целиот свет, освен во централните Тихоокеански острови.
1 Особини
Кормораните и сродниците се средни до големи водни птици. Најмалиот вид е долг 45 cm, и тежок 340 грама, а најголемиот е долг 100 cm и тежи 5 килограми.
Се хранат со риби, помали јагули и водни змии. Ловат од површината, и прават карактеристичен скок нурнувајќи се по пленот. Под водата се движат со нозете, а некои видови може да нурнат до 45 метри во длабочина.
По риболовот, кормораните одат на суво и ги сушат крилјата на сонце. Тие имаат водоотпорен секрет со кој си ги премачкуваат крилјата. Според некои извори, тие имаат водоотпорни перја, додека според други, тие имаат порозни перја, а водоотпорноста произлегува од секретот. Според некои, пак, само горните пердуви им се порозни, додека долното перје им е водонепропусно.
Кормораните живеат и се гнездат во колонии. При гнездењето користат дрвја, каменливи острови или гребени. Јајцата се синкаста боја, и обично имаат само едно легло годишно. Младенчињата ги хранат со полусварена храна.
2 Систематизација
Според „Прирачникот за птиците во светот“ (''Handbook of the Birds of the World)''.
постојат следните видови корморани:
*''Phalacrocorax auritus''*''Phalacrocorax brasilianus'' (''Phalacrocorax olivaceus'')
*''Phalacrocorax sulcirostris''* Голем корморан''Phalacrocorax carbo''*''Phalacrocorax lucidus''*''Phalacrocorax fuscicollis''*''Phalacrocorax capensis''*''Phalacrocorax nigrogularis''*'' Phalacrocorax neglectus''*'' Phalacrocorax capillatus''*''Phalacrocorax penicillatus''*''Phalacrocorax perspicillatus'' – изумрен (c.1850)
* Аристотелов корморан ''Phalacrocorax aristotelis''*''Phalacrocorax pelagicus''*''Phalacrocorax urile''*''Phalacrocorax magellanicus''*''Phalacrocorax bougainvillii''*''Phalacrocorax varius''*''Phalacrocorax fuscescens''*''Phalacrocorax carunculatus ''*''Phalacrocorax chalconotus''*''Phalacrocorax onslowi''*''Phalacrocorax colensoi''*''Phalacrocorax campbelli''*''Phalacrocorax ranfurlyi''*''Phalacrocorax atriceps''**''Phalacrocorax atriceps albiventer''*''Phalacrocorax bransfieldensis''*''Phalacrocorax georgianus''*''Phalacrocorax nivalis''*''Phalacrocorax melanogenis''*''Phalacrocorax verrucosus''*''Phalacrocorax purpurascens''*''Phalacrocorax gaimardi''*''Phalacrocorax punctatus''*'' Phalacrocorax featherstoni''*''Phalacrocorax melanoleucos''*'' Phalacrocorax africanus''*''Phalacrocorax coronatus''*''Phalacrocorax niger''* Мал корморан, ''Phalacrocorax pygmaeus''*''Phalacrocorax harrisi''
Долгоопашеста патка

Долгоопашестата патка (''Clangula hyemalis'') е средноголема водна патка. Таа е единствен жив член која припаѓа на видот ''Clangula''.
Ја има во Македонија.
1 Распространетост
Распространета е во Европа, Азија и Северна Америка. Најчесто живее на планински езера и реки. Може да се сретнат сами, во пар или во мали јата по морските крајбрежја.
2 Опис
Долгоопашестата патка е тешка меѓу 0,5 и 1,1 килограми, долга е од 38 до 60 см, а распонот на крилјата е околу 75 см. Има полов, сезонски и возрасен диморфизам. Летно време, кај мажјакот, главата и вратот се црни, главата од страна е сива, а грбот и крилјата се кафени со црни линии. Одоздола е белузлав. Опашката му е долга 10-15 см. Преку зима, тој е речиси целосно бел, само вратот, опашката, мал дел од крилата и една точка под окото му се црни.
Женката е кафена со релативно кратка остра опашка. Во зимскиот период, главата и вратот на женката се бели со темни дамки. Во летниот период, главата е темна. Младенчињата личат на возрасните женки со посветли пердуви и помалку впечатливи бели дамки.
Огласувањето на мажјаците е музикално јодлување.
3 Живеалиште и исхрана
Долгоопашестите патки живеат во тундра, планински езера и морски брегови. Гнездата ги градат близу до вода, на места обраснати со густи растенија. Тие се птици преселници, и за време на преселбата се собираат во големи јата. Најбројни се во областа на Балтичкото Море каде за презимување се собираат 4,5 милиони.
Се хранат нуркајќи во потрага по мекотели, ракови и мали риби. Иако обично се хранат блиску до површината, тие се способни да нурнат до 60m длабочина.
3.1 Размножување
Женката снесува 5-12 зеленикаво-кремасти јајца, големи 54 х 38 мм и со тежина околу 43 гр. Ги лежи само женката 24-29 дена. Малечките се испилуваат доволно развиени за да можат да се движат и хранат. Годишно одгледуваат само едно легло.
4 Статус
Долгоопашестата патка е една од видовите на кои се применува Спогодбата за заштита на африканско-евроазиските миграторни водни птици.
5 Наводи
* Svensson, Lars and Grant, Peter J. ''Collins Bird Guide''. London: HarperCollins, 1999. 1st edition p. 64.
* Kightley, Chris and Madge, Steve. ''Pocket Guide to the Birds of Britain and North-West Europe''. Nr. Robertsbridge: Pica Press, 1998. p. 48.
Лука Банти

Лука Банти (роден на во Ливорно) е италијански фудбалски судија. Од 2010 година суди во Серија А. Досега судел два дерби натпревари во најсилната италијанска лига:Јувентус-Интер на 10 март 2012 и Јувентус-Милан на 21 април 2013.
Банти станал ФИФА судија во 2009 година. Тој судел на неклоку натпревари од квалификациите за Светското првенство 2014 година.
Алпско попче

Алпско попче (''Prunella collaris'') — малечка врапчевидна птица од семејството на попчињата (''Prunellidae'').
1 Таксономија
Овој вид заедно со ''Altai Accentor'' се понекогаш одделени од другите попчиња од видот ''Laiscopus''.
2 Вид
Ова е малечка птица со големина околу 15-17,5 cm. Тој е малце поголем од својот роднина Обично попче . Има кафеав врат и помалку личи на Домашното врапче, но имаат одличен слух и црвено-кафеави пердуви на стомакот.
Половина од нив се многу слични, но само машките може да бидат идентични. Младите птици имаат поголеми глави.
3 Распространетост и живеалишта
Живеат во планините на јужна и умерена Европа, Либан и Азија на височина околу 2000m. Главно презимуваат околу екваторот но, некои птици преселници се селат и во Велика Британија.
Овие птици живеат во области со слаба вегетација.
4 Парење
Градат уредни гнезда во пукнатината на дрвјата или некоја карпа и несат околу 3-5 небесно сини јајца.
Системот на парење е од личен интерес. Живеат во групи од 3-4 мажјаци и 3-4 женки. Овие не се поврзани птици кои имаат социјален систем на парење. Мажјаците имаат доминантна хиерархија, алфа мажјаците се обично постари од останатите. Женките бараат со сите мажи, но како алфа мажјак треба да ги брани од другите, послаби мажјаци од него. Потоа за возврат мажите бараат со сите женки. ДНК-та се користи за да се покаже дека се меша татковството, иако женката е секогаш вистинска мајка и таа ги одгледува сама во нејзиното гнездо. Мажите обезбедуваат храна за групата во зависност од тоа дали се заедно со женката или не - мажите имаат задача да ги заштитат младенчињата.
5 Наводи
*Davies, N. B., Hartley, I. R., Hatchwell, B. J., Desrochers, A., Skeer, J. & Nebel, D. 1995. The polygynandrous mating system of the alpine accentor ''Prunella collaris''. I. Ecological causes and reproductive conflicts. ''Animal Behaviour'', 49, 769-788.
*Davies, N. B., Hartley, I. R., Hatchwell, B. J. & Langmore, N. E. 1996. Female control of copulations to maximise male help: a comparison of polygynandrous alpine accentors ''Prunella collaris'' and dunnocks ''Prunella modularis''. ''Animal Behaviour'', 51, 27-47.
*Hartley, I. R., Davies, N. B., Hatchwell, B. J., Desrochers, A., Nebel, D. & Burke, T. 1995. The polygynandrous mating system of the alpine accentor ''Prunella collaris''. II. Multiple paternity and parental effort. ''Animal Behaviour'', 49, 789-803.
Тиквешки гроздобер

Тиквешкиот гроздобер претставува продолжување на една долга и богата традиција која на овие простори која се одржувала уште во времето на античка Македонија, кога во чест на богот на виното ''Дионис'' и виновата лоза, биле одржувани „Дионисиеви денови“. Овие свечености траеле неколку дена и на нив присуствувало целото население (и слободните граѓани и робовите). Античките Македонци со голема умешност и љубов ја одгледувале и негувале оваа култура за што сведочат многубројните надгробни стели, мозаици и релјефи на бројните археолошки наоѓалишта во Тиквешијата.
Лозарството во средниот век продолжило да се негува на овие простори, а главни негови центри биле црковните и манастирските имоти, каде што се приготвувало и најубавото вино. Со доаѓањето на Турците стагнира неговото производство, бидејќи со коранот била забранета употребата на алкохолни пијалаци.
1 Почетоци
Општинското раководство во Кавадарци во 1964 година го организира првиот „Тиквешки гроздобер“ , манифестација која има стопански, културен и туристички карактер. Првиот одбор на оваа манифестација брои 60 членови, кој број понатаму се зголемува.
2 Тиквешкиот гроздобер денеска
По извесно стагнирање во 2001 година, локалната самоуправа на Општина Кавадарци започнува со сериозни подготовки за организирање на Тиквешкиот гроздобер. Секоја година се избираат претставници на гроздоберот: крал, кралица и нивни придружници. Учесници во карневалската поворка се најчесто ученици од кавадаречките училишта. Дефилето секоја година го збогатуваат гости: ансамбли и уметнички друштва од нашата Република, од бившите југословенски простори, соседните држави, Романија, Бразил... Во вечерните часови се одржуваат голем број на концерти на кои гостуваат познати групи и изведувачи од Македонија и Балканот.
Кавадарци денес е најпознат и најголем производител на грозје и вино во Република Македонија и еден од поголемите на Балканскиот Полуостров.
Клаудио Раниери

Клаудио Раниери (р. 20 октомври 1951 година во Рим) — италијански фудбалски тренер и поранешен играч.
Тој претходно водел многу други познати европски клубови, како Наполи, Фјорентина, Валенсија, Атлетико Мадрид, Челси, Парма, Јувентус, Рома (веќе еднаш претходно), Интер, Монако, Лестер Сити, Нант и Фулам како и на грчката репрезентација.
1 Тренерска статистика
Клуб, Нац., Од, До, Успешност
Н, Поб, Н, Пор, Победи %
Каљари, 1988, 1991
Наполи, 1991, 1993
Фјорентина, 1993, 1997
Валенсија, 1997, 1999
Атлетико М., 1999, 2000
Челзи, 18 септ. 2000, 31 мај 2004
Валенсија, 16 јуни 2004, 25 фев. 2005
Парма, 12 фев. 2007, 31 мај 2007
Јувентус, 1 јули 2007, 18 мај 2009
Рома, 1 септ. 2009, 21 фев. 2011
Интер, 22 септ. 2011, 26 март 2012
Монако, 30 мај 2012, 20 мај 2014
Грција, 25 јули 2014, 15 ное. 2014
Лестер Сити, 13 јули 2015, 23 фев. 2017
Нант, 13 јуни 2017, 19 мај 2018
Фулам, 14 ное. 2018, 28 фев. 2019
Рома, 8 март 2019, 26 мај 2019
Сампдорија, 12 октомври 2019, ''денес''
Вкупно
2 Титули
2.1 Како тренер
2.1.1 Фјорентина
*Серија Б (1): 1993–94
*Куп на Италија (1): 1996
*Суперкуп на Италија (1): 1996
2.1.2 Валенсија
*Куп на Шпанија (1): 1999
*Интертото куп (1): 1998
*УЕФА Супер Куп (1): 2004
2.1.3 Лестер Сити
*Премиер лига (1): 2015-2016
Трифазен генератор

Трифазниот генератор на напони е составен од статор и од ротор. Во жлебовите од внатрешната страна на обемот на статорот, меѓусебно просторно поместени за агол од 2π/3, се поставени идентични намотки. Почетоците на намотките се означуваат со A,B и C, а нивните краеви со X,Y и Z. Намотката А-Х се нарекува фаза А, намотката В-Y се наеркува фаза В и намотката C-Z фаза C. Роторот претставува вртлив електромагнет, чиишто полови имаат специфична форма, така што во воздушниот зјај се постигнува синосуидална распределба на магнетната индукција.