procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гумичка за бришење

Гумичка за бришење е предмет кој служи за бришење на отпечаток од мина на лист. Дел е од школскиот прибор. Повеќето од графитните моливи имаат на својот крај, спротивен од оној со кој се пишува, и гумичка за бришање. Најчесто се изработува од синтетичка гума, поевтините модели од синтетичка соја гума, но поскапите модели се прават од винила и каучука. Со оглед дека со време се троши, спаѓа во потрошувачки материјал како што се и направите за пишување.
1 Историја
Во далечното минато јагленот најмногу се корисел за пишување, а за бришење на напишаното се користиле комадчиња од гума од каучука или восок. Парченцата на грубиот камен или песок се користени за елиминирање на помали грешки од папирус напишани со мастило. Во 1770 година Џозеф Презли ја искористил природната гума за бришење на трагите од пенкало. Тој таа гума ја нарекол ''rubber'', што е и денешното англиско име за гума за бришење.
2 Гумата за бришење во популарната култура
* „Гума за бришење“ (англиски: ''Eraser'') - песна на американската група Најн инч неилс (''Nine Inch Nails'') од 1994 година.
Нова Севастија

Нова Севастија (|Νέα Σεβάστεια, ''Неја Севастија'') — поранешно село во Лагадинско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Лагадина во областа Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало високо во северозападните разграноци на Богданска Планина (дел на пл. Турава), на 7 км северно од с. Сухо и југозападно од Нигрита.
2 Историја
Селото е основано во 1922 г. од Грци доведени од областа Сивас (Севастија) во Мала Азија. За првпат официјално е заведено како населено место во пописот од 1940 г. со 293 жители. Во пописот од 1951 г. не се споменува бидејќи селото настрадало во Грчката граѓанска војна и населението го напуштило. Нешто подоцна населението се вратило, така што во 1961 г. Нова Севастија имала 325 жители.
Сепак, во текот на тоа десетлетие населението масовно се иселило во градовите поради неповолните услови за живот, па во 1971 г. се свело на само 22 жители. Малку подоцна, во текот на 1970-тите и последните жители си заминале, па селото е отпишано во 1981 г.
Денес од селото е останата единствено црквата „Св. Ѓорѓи“ и училишната зграда, која е обновена.
3 Поврзано
* Богданска Планина
Тортиља

Тортиља — мало, тркалезно и тенко лепче од пченкарно или пченично брашно. Вообичаено тестото за тортилјите се прави без квасец.
Првично ја правеле домородците на Мезоамерика.
1 Потекло на поимот
На шпански јазик, „тортиља“ значи „мало лепче“.
2 Видови
2.1 Пченкарна тортиља
Тортилјите направени од пченка се најстариот вид тортилји и се многу популарни во Мексико и Средна Америка.
2.2 Пченична тортиља
Пченица не била одгледувана во Америка пред доаѓањето на Европејците, но денес од нејзиното брашно најчесто се спремаат тортилјите. Пченичните тортилји вообичаено содржат сало и сол, а другата подготовка и готвење е идентично со пченкарните тортилји. Пченичните тортилји се користат за бурита, такоа и други текс-мекс јадења, особено за оние кои се јадат со раце, бидејќи пченичните тортилји подобро го чуваат филот од пченкарните тортилји.
3 Поврзано
* Мексиканска кујна
* Бурито
Трска

Трска (лат. ''Phragmites australis'') е вид на повеќегодишни тревни растенија од семејството треви. Расте во бројни бусени (трсје, шамак) во влажни и водни живеалишта на умерени и тропски климатски региони. Растат долж бреговите на водните пространства како езера, бари и вирови на блата и мочуришта и вливови и устија на реки, создавајќи густа тревна површина и соодветни услови за гнездење за различни видови птици. Претставниците на родот се - убители на влага. Тие растат до длабочина до половина метар главно во резервоари со застоени води, мочуришта, речни делта, извори на отпад и индустриски води.
1 Опис
Стеблата на трската се високи 2-3 метри, со лисја долги 20–50 см и широчина 2-3 см. На врвот на дрвото се наоѓаат рогози или ''метлики'' (inflorescences) - дебели метли со темновиолетова боја, со должина до 50 см. Бусените трска можат да се шират на места колку што е еден до еден квадратен километар. Во поволни услови на животната средина, трската може да се проширува и протега до 5 m годишно.
Бандолеро!

„Бандолеро!“ (англиски: ''Bandolero!'') — американски филм од 1968 година, во режија на Ендрју Меклаглен (Andrew V. McLaglen). Главните улоги ги играат: Џејмс Стјуарт (James Stewart), Дин Мартин (Dean Martin) и Ракел Велч (Raquel Welch ).
1 Синопсис
Мејс Бишоп (го игра Стјуарт), преправен како џелат, пристигнува во мал град во Тексас, каде е затворен неговиот брат (го игра Мартин), заедно со другите припадници на бандата. Кога треба да го изврши бесењето, Мејс скришно му подава на брат му револвер и така припадниците на бандата успеваат да избегаат. Шерифот веднаш организира потера по бегалците, а во меѓувреме, Мејс ја ограбува банката и го напушта градот. Бегајќи од потерата, бандата бега во Мексико. Таму, бандата на браќата Бишоп и шерифот ги здружуваат силите во борбата против една мексиканска банда.
Аван

Аван ( ''makotra'' , ''makotert'' , |макітра, |макацёр, макотра, цёрла, цёрніца, вярцега, мяліца, |макальник ) - кај источните Словени широко глинено конусно грне со груба внатрешна површина. Неговата главна цел е да се толчи афион, коноп или ленено семе со толчник. Белорусите и Украинците често користеле авани за подготовка на тесто за леб. Понекогаш се користеле за готвење зеленчук во рерна, како и урда, со загревање на кисело млеко.
Се верува дека кога семето од афион кога се чука во Аван, подобро ја задржува аромата отколку кога се меле. Претходно, специјални големи авани се користеле и за миење садови.
1 Етимологија
Зборот „макитра“ е формиран од двокомпонентните ''* макотира, * макотрт'' од „афион“ и „трие, трие“. Формата ''-i-'' се објаснува како позајмување од украински.
2 Традиции
Традиционално во Украина, семето од афион за Божиќ морал да го меле маж, татко на семејството. Во исто време, тој кажувал молитва. Во овој обичај, аванот го симболизира женскиот принцип, а толчникот го симболизира машкото. Често пред Божиќ специјално купувале нови авани и толчник.
Постоел следниот свадбен обичај поврзан со аванот. По свадбената вечера, гостите на младоженецот се пресоблекувале: старите во млади, а младите во стари. Аванот бил наполнет со пити, украсена со цвеќиња и разнобојни ленти и била претставена на старешината. Таа танцувала со аванот, а сите гости оделе кај родителите на невестата. Оваа поворка била наречена „доаѓање со пити“. Танцот со аванот траел во текот на целото патување. Родителите на невестата ги поканувале гостите на трпезата, каде старецот седел на видно место со аванот. Гостите на невестата иделе до него, а тој ги почестувал со пити. По вечерата, гостите се враќале назад со полн аван со пити што мајката на невестата ги испекла за младенците и сватовите.
3 Загатки
* На главата на саемот, на стомакот има шамија, меѓу нозете има гвалт. (каленица и толчник)
* Таткото е од шума, мајката е од чаршијата, а децата од градот. (каленица и толчник и афион)
* Толчник
4 Наводи
Егзонуклеаза

Егзонуклеаза — ензим кој сече нуклеотиди, еден по еден, од крајот (егзо) на полинуклеотидниот синџир. Хемиската реакција која ја катализира овој ензим е хидролиза на фосфодиестерската врска на 3' или 5' крајот на полинуклеотидниот синџир. Спротивно на егзонуклеазата, ендонуклеазата е ензим кој врши кинење на фосфодиестерските врски во средината (ендо) на полинуклеотидниот синџир. Еукариотите и прокариотите имаат три вида на егзонуклеази кои учествуваат во нормалниот животен циклус на иРНК молекулите: 5' кон 3' егзонуклеаза (Xrn1), ензим кој учествува во отстранувањето на 5' капата на еукариотската иРНК; 3' кон 5' егзонуклеаза; и поли(A)-специфична 3' кон 5' егзонуклеаза.
Кај aрхеите и еукариотите, еден од главните начини за деградација на РНК молекулите е со помош на мултипротеинскиот ексозомски комплекс, кој се состои главно од 3' кон 5' егзорибонуклеази.
1 Наводи
Јакина

Јакина (|Ασκός, ''Аскос''; до 1927 г. ''Γιακίνια'', ''Јакинија'') — село во Лагадинско, Егејска Македонија, денес во општината Лагадина во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.014 жители (2021).
1 Географија
Селото е сместено во јужните пазуви на Богданска Планина, на 9 км јужно од Сухо и источно од Лагадина.
2 Историја
Во османлиско време Јакина првобитно била населена со Јуруци, а потоа станала турско село со 153 куќи. Подрачјето на Јакина зафаќало и впрочем било збир од повеќе маала кои се сметале за одделни населби: Камбулу, Кара Исли, Меминли, Дере Махале, Прнар Баши, Џами и Чил Махале. Со Букурешкиот договор во 1913 г. тој дел на Македонија потпаднал под Грција, кога селото броело 1.186 жители, сите Турци. На овој попис маалата се вбројани заедно во целината на Јакина. Во 1920 г. се забележани вкупно 1.156 турски жители, иако населението на секое маало е попишано одделно.
+Маалата на Јакина со нивното население во 1920 г., Маало, Население, Народност
Камбулу, 212, Турци
Кара Исли (Кара Исла), 270, Турци
Меминли, — (30?), —
Дере Махале, 76, Турци
Прнар (Прнар Баши), 360, Турци
Џами Махале, 90, Турци
Чил Махале, 118, Турци
''Вкупно'', ''1.156''
Напомена: Во пописот не е спомнато маалото Меминли, поради што Симовски претпоставува дека било растурено во Првата светска војна. Во подоцнежните официјални сознанија се гледа дека маалото сепак продолжило да постои, што значи дека во 1920 г. е попишано, но изоставено како одделно маало; ова се гледа од фактот што недостасуваат 30 жители за да се добие вкупниот број на населението на Јакина утврден таа година.
Во 1924 населението како муслиманско е иселено во Турција, и во Јакина властите довеле Грци дојдени од Аскос (денес Јалиќој), Источна Тракија, а подоцна и понтски Грци од селото Ахтас. Во 1927 г. името му е сменето во Аскос, според источнотракиското село од кое дошле првите доселени Грци.
На пописот од 1928 г. е заведено дека Јакина се состоела од маалата Камбулу, Кари Исли, Меминли и Прнар Баши, опфаќајќи вкупно 1.307 жители. Во 1940 г. е забележано дека во Јакина живееле 1.336 лица, за во 1951 г. да се зголемат на 1.802, а во 1961 на 2.143 жители. Во 1971 г. населението се намалило на 1.667 лица, па повторно почнало да се зголемува, со 1.788 во 1981 и 2.012 во 1991 г. Оттогаш, во следните децении бројт на жителите бележи повторен пад. лпга во 2001 г. се попишани 1.493, а во 2011 г. — 1.426 жители.
3 Стопанство
Селото има површини од обработливо земјиште со плодна почва на која се произведуваат памук, пченица и други култури.
4 Поврзано
* Богданска Планина
Скамандар

Скамандар (полски: ''Skamander'') - полска поетска група активна во периодот меѓу двете светски војни. Оваа група ја сочинувале: Јулијан Тувим, Јан Лехоњ, Антони Слонимски, Јарослав Ивашкјевич и Казимјеж Вјежињски.
Оваа група се појавила во Варшава во 1919 година, а името „Скамандар“ е преземено од истоименото списание. На почетокот, припадниците на „Скамандар“ биле блиски до футуристите. Така, во тоа време, критичарите го нарекувале Тувим „маг на футуристите“, а и тој самиот во една песна тврди дека е првиот полски футурист. Исто така, во првиот број на списанието „Скамандар“, Ивашкјевич тврдел дека тие го создале вистинскиот полски футуризам. Во секој случај, футуризмот во Полска траел многу кратко: некои од неговите припадници ѝ се приклучиле на групата „Скамандар“, други се поврзале со краковската авангарда, а некои морале да емигрираат. Меѓу двете светски војни, „Скамандар“ била најсилната и највлијателната поетска група во Полска. Иако објавувале во истото книжевно списание, тие ја отфрлале секоја програма, објавувајќи дека „програмите секогаш се гледање наназад“. Како свој претходник го сметале Леополд Стаф, а Карол Виктор Завоѓински бил нивниот главен теоретичар. Нивниот главен придонес кон поeзијата се состои во оживувањето на техниката на стихот, во враќањето на поезијата на животот (т.н. „витализам“) и во раскинувањето со празниот естетизам на модерната. Пеејќи за обичниот човек и за секојдневните животни појави, тие ја приближиле поезијата кон пошироката публика.
Уста полна со земја

Уста полна со земја (српски: ''Уста пуна земље'') - краток роман на српскиот писател Бранимир Шќепановиќ од 1974 година.
1 Содржина
Една августовска ноќ, по многу години, еден триесет и седумгодишен човек се враќа во Црна Гора, со намера да умре во родниот крај. Меѓутоа, тој слегува од возот на една непозната станица и продолжува пеш по планината. Таму, тој случајно налетува на двајца кампери (раскажувачот и Јаков), но веднаш бега од нив. Претходниот ден, тој избегал од една болница во Белград, каде дознал дека е тешко болен и дека му остануваат само неколку месеци од животот. Без никаква причина, двајцата пријатели почнуваат да трчаат по него. Човекот бега во шумата, а на гонителите им се придружува еден овчар, а потоа и шумарот. Во шумата, во човекот се раѓа желбата за живот и ја отрфла мислата да умре. Потоа излегува од шумата, а кон потерата се приклучуваат уште повеќе луѓе, сите исполнети со бесмислена омраза кон него. Паралелно со гонителите, се појавува група жени во црнина, жалејќи го бегалецот. На висорамнината, тој застанува и се враќа назад кон запрепастените гонители, но потоа неочекувано пак почнуав да бега. Тогаш, се присетува на својот предедо Јоксим и набрзина почнува да ги јаде тревките околу него, надевајќи се дека тие ќе го излечат. Така легнува во тревата и успева да им се скрие на гонителите. Среќен поради тоа што ја пронашол смислата на животот, тој се качува на една карпа и почнува да пее од радост, но сфаќа дека не може да избега од смртта. Во меѓувреме, сите гонители си заминуваат, но двајцата пријатели (Јаков и раскажувачот) слушаат силен лелек и дури тогаш ја забележуваат карпата. Кога пристигнуваат таму, го наоѓаат мртвиот човек, сосема гол и со устата полна со земја.
2 За романот
Романот „Уста полна со земја“ е преведен на 30 јазици и доживеал бројни изданија - 23 изданија на француски јазик, девет изданија на грчки јазик и повеќе изданија во САД, Русија и Јапонија. Притоа, романот е пордаден во над 100 000 примероци. Исто така, тој бил дел од антологијата на 700 најважни книжевни дела која ја објавила Француската енциклопедија под насловот „Идеална библиотека“. Во Модерниот театар во Лил успешно била изведувана истоимената претстава. За овој роман, Шќепановиќ ја добил Октомвриската награда на Белград.
Романот „Уста полна со земја“ е ингениозно дело за двете суштини на човековото постоење, полно со животни контрасти и внатрешни преиспитувања, кое може да се чита со истото задоволство и занес кои може да се сретнат кај Борхес и кај Хуан Рулф. Според ''Le Magazine Littéraire'', романот „е чисто ремек-дело! Тоа е величествена поема на животот... Роман кој со својата длабочина, големината на темата и убавината на зборот се воздигнува до нивото на најголемите книжевни дела“; ''Le Matricule des Anges'' го нарекол „голем, голем споменик на книжевноста“; а според весникот „Политика“, „со оваа книга, која е „''Старецот и морето'' на Шќепановиќ“, секогаш ќе може да се гордее современата српската книжевност.
Даув Боб

Даув Боб Постум ( |Douwe Bob Posthuma ; Амстердам, 12 декември 1992 година ) бил холандски пејач и текстописец. Тој бил специјализиран за народна музика, а во 2016 година ја претставувал Холандија на Евровизија .
1 Рани години
Боб е роден на 12 декември 1992 година во Амстердам . Неговиот татко бил познат дизајнер.
На шестгодишна возраст започнал да свири пијано, првично се фокусирал на класичната музика и џезот . Почнал да свири на гитара на 14-годишна возраст; како пејач бил инспириран од фолк и поп-музиката од 1950 до 1970 година.
2 Кариера
2.1 2012-2013: Роден во невреме
Во 2012 година учествувал и го освоил конкурсот за ''најдобар пејач-текстописец во Холандија''. Ги свирел песните: ''Стојам овде беспомошен (|Standing Here Helpless)'', ''Икар (|Icarus )'', и во финалето Шарени ангели (''|Multicolored Angels '''')''
Неговиот прв албум Роден во невреме (''|Born In storm)'' го објавил на 3 мај 2013 година. Тој ги напишал повеќето свои песни за време на одморот во Мароко .
2.2 2014-15: Поминете го
Во јануари 2015 година, тој ја издал својата песна Држи ме (''|Hold me).'' Во февруари 2015 година, тој најавил нов албум кој бил објавен na 15 мај под името ''Поминете го'' во соработка со Universal Music Group .
2.3 2016-денес: Евровизија
Во 2016 година тој ја претставувал својата земја на Евровизија во Стокхолм, каде завршил на 11-то место со 153 бода. Тој ја извел песната Успори (''англиски:'' Slow Down) .
3 Приватен живот
На 10 март 2016 година во интервју на телевизијата OutTV кажал дека е бисексуалец.
Ендонуклеаза

Ендонуклеаза — ензим кој врши кинење на фосфодиестерска врска во рамките на еден полинуклеотиден синџир. Некои ендонуклеази, како деоксирибонуклеаза l, ја сечат ДНК релативно неспецифично (без оглед на низата), додека многу од нив, наречени рестрикциони ендонуклеази или рестрикциони ензими, сечат само одредени нуклеотидни низи. Ендонуклеазите се разликуваат од егзонуклеазите по тоа што сечат во средината (внатрешноста) на полинуклеотидната верига, за разлика од егзонуклеазите кои ги отстрануваат нуклеотидите од крајот на веригата. Некои ензими, познати како „егзо-ендонуклеази“, ја вршат улогата и на двете групи на нуклеази.
Рестрикционите ензими се бактериски и aрхејски ендонуклеази кои препознаваат специфични ДНК-низи. Нуклеотидната низа која бива препознаена од рестрикциониот ензим се нарекува рестрикционо место. Најчесто, рестрикционото место е палиндромска низа која е долга четири до шест нуклеотиди. Повеќето рестрикциони ендонуклеази ја сечат ДНК нееднакво, оставајќи комплементарни едноверижни завршетоци. Овие краеви може да се поврзат со хибридизација, па затоа се нарекуваат „лепливи краеви“. По хибридизацијата, фосфодиестерските врски на фрагментите може да бидат повторно создадени од страна на ДНК-лигазата. Познати се стотици рестрикциони ендонуклеази, од кои секоја напаѓа различни рестрикциони места. ДНК фрагментите кои се исечени од истата ендонуклеаза може да се поврзат меѓусебе без оглед на потеклото на ДНК молекулите. Вака создадената ДНК се нарекува рекомбинантна ДНК; ДНК формирана со поврзување на гени во нови комбинации. Рестрикционите ензими се поделени во три категории, тип I, тип II и тип III, според механизмот на дејство. Овие ензими често се користат во генетското инженерство за создавање на рекомбинантна ДНК. Една од најпознатите ендонуклеази е Cas9.
1 Поправка на ДНК
Ендонуклеазите играат улога во поправката на ДНК. АП ендонуклеазата ја катализира инцизијата на ДНК исклучиво на АП местата (апурински/апиримидински места), а со тоа ја подготвува ДНК за понатамошната ексцизија, синтеза и лигација. Кога се случува депуринација, ваквата лезија остава деоксирибоза без врзана пуринска азотна база. АП ендонуклеазата ја препознава деоксирибозата без база и ја сече ДНК молекулата на тоа место, со што овозможува понатаму да продолжи процесот на ДНК поправка. Клетките на ''E. coli'' содржат две АП ендонуклеази: ендонуклеаза IV (endoIV) и егзонуклеаза III (exoIII), додека кај еукариотите постои само една АП ендонуклеаза.
2 Поврзано
* Егзонуклеаза
* Рестрикционен ензим
* Нуклеаза
* Рибонуклеаза
* АП ендонуклеаза
Прозорец

Прозорец, прозор или пенџере — отвор во ѕидот кој обезбедува влез на светлината во градежниот објект.
1 Прозорецот како мотив во уметноста и во популарната култура
* „Игра на прозорец“ — расказ од истоимената збирка на македонскиот писател Генади Болиновски.* „Прозорци (француски: ''Les Fenētres'') — песна на францускиот поет Стефан Маларме.* „Свидетели“ — песна на македонскиот поет Анте Поповски.* „Прозорец“ — расказ на македонската писателка Цветанка Трпкова.* „Прозорец“ — краток расказ на македонскиот писател Шкељзен Халими.* „Од прозорецот“ — песна на рускиот поет Владислав Ходасевич од 1921 година.* „Заден прозорец“ (англиски: ''Rear Window'') — американски филм од 1954 година, во режија на Алфред Хичкок.* „Прозорци“ — македонски телевизиски филм од 1969 година, во режија на Лидија Вељанова.
* „Чистење прозорци“ (англиски: ''Cleaning Windows'') — песна на северноирскиот музичар Ван Морисон од 1982 година.
2 Галерија
Имљани

Имљани е село во општина Кнежево (Скендер Вакуф), Босна и Херцеговина. На пописот во 2013 година имаше население од 920 жители.
Имљани; Попис 2013: 920 жители.
#F5DEB3" Попис, #C2B280" 1991., #C2B280" 1981., #C2B280" 1971.
Срби, 1.544 (98,65%), 2.044 (98,83%), 2.052 (99,37%)
Бошњаци, 3 (0,19%), 1 (0,04%), 0
Хрвати, 1 (0,06%), 6 (0,29%), 5 (0,24%)
Југословени, 5 (0,31%), 2 (0,09%), 0
Другите, 12 (0,76%), 15 (0,72%), 8 (0,38%)
Вкупно, 1.565, 2.068, 2.065
Јори Лехтере

Јори Летере ( |Jori Lehterä ; 23 декември 1987 година, Хелсинки, Финска ) е професионален фински хокеј играч на мраз кој играл на централна напаѓачка позиција.
Од сезоната 2014/15 година настапувал за Сент Луис Блуз во Националната хокеарска лига (НХЛ) .
Со финскиот сениорски тим тој освоил сребрен медал на Светскиот куп во 2014 година во Минск и бронзен медал на Зимските олимписки игри во 2014 година во Сочи .
1 Кариера
Неговата кариера како играч започнала во помлад хокеј клуб Јокерит воХелсинки во текот на сезоната 2002/03 , додека го потпишал својот прв професионален договор со сениорскиот тим на Јокерита во сезоната 2006/07. Во текот на таа сезона тој одиграл вкупно 28 натпревари во финската елитна лига на ФМ, со 12 бода (6 голови и асистенции). После само една сезона играл во првиот тим на Јокерит и освоил сребрен медал, а во април 2007 година потпишал тригодишен договор со екипата на Тапара од Тампере .
По неговата прва статистички одлична сезона во составот на Тампере, Лехтер заминал во драфтот во НХЛ, каде што во летото 2008 година го избрале како 65 место од тимот на Сент Луис Блуз .
Март 2009 година тој заминал во Северна Америка и потпишал договор со американската хокерска лига ''Пири Риммен.'' Бидејќи не успеал да се принуди да го тренира тимот од Сент Луис за следната сезона, тој се вратил во неговиот стар клуб од Тампере каде одиграл одлична сезона 2009/10, за време на која играл дури 57 на натпревари во лигата каде освоил 69 бода (19 голови и неверојатни 50 асистенции, со уште еден гол и 9 асистенции во плеј-офот), со кои го означиле како највредниот играч на сезоната во лигата.
Во мај 2010 година се преселил во редовите на КХЛ лигата Локомотив Јарослав, а од сезоната 2011/12 станал член на тимот на Сибир од Новосибирска.
Јули 2014 година потпишал двегодишен договор со тимот на Сент Луис Блуз.
Дебитанскиот натпревар на националната селекција на меѓународни натпревари, Летер требаше да го има на Светскиот куп за играчи до 20 години во 2006 година, но поради повреда го пропуштил тоа натпреварување.
Тој го направил своето деби на Светскиот куп на Светското првенство во 2010 година за сениори, каде влегол на 5 натпревари, но без никаков статистички ефект. Тој дал значаен придонес за репрезентацијата на Олимпискиот турнир во Сочи 2014 година, каде финскиот тим освоил бронзен медал, а Лехтер постигнал 1 гол и 3 асистенции на 6 одиграни натпревари. Неколку месеци по Олимпискиот турнир, Лехтер освоил сребрен медал со екипата на Светското првенство одиграно во Минск . На тој турнир ги одиграл сите 10 натпревари и постигнал 3 гола и 9 асистенции.
2 Поврзано
* Светски куп на хокеј на мраз во 2014 година
* ХК okerокерит
* ХК Тапара
3 Наводи
**
Гран Гала дел калчо 2017

Гран Гала дел калчо 2017 било седмото издание на истоимената манифестација на која се доделувале награди, од страна на италијанската асоцијација на фудбалери, за протагонистите во италијанскиот фудбал за сезоната 2016-2017.
Наградите биле доделени на 27 ноември 2017 година.
Протагонист на изданието, шеста година по ред бил кој бил избран за најдобар клуб, а преку своите членови се одликуваат со успех и во тимот на годината, со седум играчи, изедначувајќи го сопствениот рекорд во утврдената категорија од пред три години; покрај тоа на Јувентус му припаднало и признанието резервирано за најдобар фудбалер, кое му припаднало на нивниот голман Џанлујџи Буфон.
1 Освојувачи
1.1 Тим на годината
Поз., Нац., Играч, Екипа
ГМ, Џанлујџи Буфон
ОД, Дани Алвес
ОД, Калиду Кулибали
ОД, Леонардо Бонучи
ОД, Алекс Сандро
СР, Раџа Наинголан
СР, Марек Хамшик
СР, Миралем Пјаниќ
НП, Пауло Дибала
НП, Гонсало Игуаин
НП, Дрис Мертенс
1.2 Најдобар играч
Пласман, Играч, Екипа
Победник, Џанлујџи Буфон
1.3 Најдобар тренер
Пласман, Играч, Екипа
Победник, Маурицио Сари
1.4 Најдобар играч во Серија Б
Пласман, Играч, Екипа
Победник, Алесио Крањо
1.5 Најдобар клуб
Пласман, Фудбалски клуб
Победник
1.6 Најдобар судија
Пласман, Судија
Победник, Никола Рицоли
1.7 Фудбалерка на годината
Пласман, Играч, Екипа
Победник, Алиа Гуањи
Црква „Св. Никола“ - Косел (нова)

Свети Никола — главна селска црква во охридското село Косел. Во црковниот двор се наоѓаат и селските гробишта на Косел.
Црквата претставува парохиско седиште на Коселската парохија.
1 Историја
Црквата била градена во периодот 1974-1975 година во непосредна близина на старата средновековна истоимена црква.
2 Галерија
3 Поврзано
* Косел
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Коселска парохија
Дерик Вилијамс

Дерик Лерон Вилијамс (Белфлауер, 25 мај 1991) е американски кошаркар. Тој игра на позиција крилен центар и во моментов игра за Макаби Тел Авив.
1 Кариера
Откако поминал две сезони на Универзитетот во Аризона, Вилијамс отишол во драфтот во НБА лигата во 2011 година каде бил избран за втор избор од Минесота Тимбервулвс . Во својата прва сезона во НБА, тој бил избран во втора идеална постава на дебитантите во НБА . Во втората сезона, тој обезбедил најдобра статистика во НБА, запишувајќи просек од 12 бода и пет скока на 72 одиграни натпревари. Во сезоната 2013/14 се заменил во Сакраменто Кингс. Поминал помалку од две сезони во Сакраменто, каде претежно влегувал во игра надвор од клупата и постигнувал околу 8 бода по натпревар.
Во сезоната 2015/16 година, како играч на Њујорк Никс, тој се појавил на 80 натпревари, во просек од 9,3 бода по натпревар. После тоа, тој кратко време бил во Мајами Хит и Кливленд Кавалирс и го имал последното учество во НБА лигата во Лос Анџелес Лејкерс, каде одиграл само два натпревари. Во седум сезони во НБА лигата, тој се појавил на 428 натпревари во редовна сезона и во просек имал 8,9 бода и 4 скока.
За време на сезоната 2017/18 тој исто така играл во Кина за тимот на Тијанџин, каде просечно имал повеќе од 20 бода по натпревар. На почетокот на октомври 2018 година, тој за првпат пристигнувал во европската кошарка и потпишувал за Баерн Минхен со тренерот Дејан Радоњиќ . Во својата прва сезона во Евролигата, тој забележал 13,4 бода и 4,2 бода на 29 одиграни натпревари. Тој е со тимот од Минхен во сезоната 2018/19 ја освоил Бундеслигата на Германија . Во јули 2019 година поминува во Фенербахче.
2 Успеси
2.1 Клуб
* Баерн Минхен :
** Германско првенство (1): 2018/19.
2.2 Поединечни
* Идеален тим за дебитанти во НБА - второ место : 2011/12.
Унарна операција

Унарна операција – математичка операција која прифаќа само еден параметар (|unum, еден).
1 Математички унарни оператори
Во математиката, во унарни оператори спаѓаат:
Оператор, Запис, Значење
-, -x, промена на знакот на операндот
!, x!, факториел
!, !x, лев факториел
<math>\sqrt{\ } </math>, <math>\sqrt{ x } </math>, квадратен корен
<math>\left {\ }\right </math>, <math>\left x\right </math>, апсолутна вредност
ln, ln ''x'', природен логаритам
log<sub>10</sub>, log<sub>10</sub>''x'', логаритам за основа десет
e, e<sup>x</sup>, антилогаритам
&not;, &not;x, логичка негација
тригонометриски функции
2 Програмирање
Во програмирањето сите математички унарни операции имаат свој еквивалент, а постојат и некои додатни:
* ++ (инкрементирање) – го зголемува операндот за 1
* -- (декрементирање) – го намалува операндот за 1
* & (референцирање) – ја враќа адресата на променливата или служи за правење алијас на променливата
* * (дереференцирање) – ја враќа променливата чија адреса е дадена
* ~ (бинарен комплемент) – ги заменува нулите во променливата со единици и обратно, се користи за запис на негативни броеви
3 Поврзано
* Бинарна операција
Кобилино Поле

Кобилино Поле — поле, висорамнина на планината Кораб во Македонија. Се наоѓа во средишниот дел на планината Кораб, веднаш непосредно на источното подножје под врвот Голем Кораб. Се протега во напореднички правец од исток кон запад. На север е оградено од гребените на врвовите Голем Кораб (северозапад и запад) и Кепи Бард, како и Нистровски Кораб на североисток, на исток е отворено кон пределот Летна Караула - Обединување со врвот Шило Ворт, додека кон југ преку врвот Црн Камен со стрмен отсек се надвиснува над долината на Длабока Река. Просечната надморска височина изнесува и се движи помеѓу 2170 и 2320 метри, односно до 2300 метри во западниот и 2110 метри во источниот дел на висорамнината. Во средишниот дел на Кобилино Поле се наоѓа и природното ледничко Кобилино Езеро, недалеку од кое се наоѓа возвишение со кота 2344 метри надморска височина, која во некои извори се наведува како планински врв под името Кобилино Поле на координати 41°46'56" северна географска широчина и 20°33'32" источна географска должина. Како последица на процесите на настанокот на планината, на Кобилино Поле се јавува тектонски отсек, долж кое е извршено навлекување на постарите палеозојски  карпи врз помладите јурски флишни седименти, а исто така се забележуваат повеќе флувијални земјишни облици како 2 циркови, валови, валовски долини и валовски отсеци, висечки ледници. Вдолж Кобилино Поле поминува и води добро обележаната планинарска патека за искачување на врвот Голем Кораб, по која се одржува и традиционалното искачување на Голем Кораб по повод денот на независноста на Македонија, кога на Кобилино Поле вообичаено е поставен и пункт за прва помош на Црвениот Крст. Пространите тревнати пасишта со изобилна бујна трева како и повеќето (контактни) извори и мали водотеци на Кобилино Поле го прават поволно пасиште на кое во летниот период се напасуваат голем број стада на овци и различен вид на стока и крупен добиток, меѓу кои крави, коњи и кобили, кои тука се среќаваат и како стада на диви коњи и кобили поради кои пости веројатност да настанало името Кобилино Поле.
1 Галерија
2 Наводи
Црква „Св. Никола“ - Косел (стара)

Свети Никола — главна селска и средновековна црква во охридското село Косел.
Црквата е прогласена за заштитен споменик на културата на Македонија.
1 Историја
Црквата потекнува од век.
2 Архитектура
Поседува специфична архитектура со мали димензии. Слична е на повеќето еднокорабни цркви во околината на Охрид.
Црквата е едноставна градба од продолжен тип. Има ниска тристрана апсида.
2.1 Фрескоживопис
Фреските до започнувањето на конзервацијата биле многу оштетени.
3 Конзервирање
Во 2014 година се реализирала шестата фаза од проектот за реставрација и конзервација на црквата. Интензивно бил обновен целокупниот фрескоживопис. Последната фаза чинела околу 3,9 милиони денари и била реализирана од стручни екипи на Заводот и музеј Охрид со поддршка на Министерството за култура.
Во рамки на претходните фази кои се спроведувале во периодот 2008-2014 била извршена конзервација на архитектурата на црквата, која се наоѓала во многу лоша состојба и постоела опасност за рушење. Објектот бил статички зајакнат, целосно бил препокриен, бил расчистен просторот и биле заменети старите врати со нови.
4 Галерија
5 Поврзано
* Косел
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Коселска парохија
Зоран Драгиќ

Зоран Драгиќ (роден во, на — словенечки кошаркар. Тој игра на позицијата бек и во моментов игра за Улм. Неговиот постар брат Горан исто така e кошаркар.
1 Клупска кариера
Драгиќ ја започнал својата кариера во словенечките пониски лиги Илирија и Јанче СТZ. Од 2006 до 2010 година настапувал за Геоплин Слован и во октомври 2010 година потпишал за Крка. Тој ги поминува следните две сезони со нив, за кое време победил на ФИБА Еврочеленџ 2011 и на две словенечки првенства во 2011 и 2012 година.
Во август 2012 година, тој потпишал двегодишен договор со шпанската Уникахом. После две добри сезони со нив, во јули 2014 година го продолжил договорот за уште две години. Меѓутоа, по добрите игри на Светското првенство во 2014 година, Феникс санси покажале интерес за него. Бидејќи Драгиќ веќе потпишал нов договор со Униках, тој самиот морал да му плати на клубот 770 000 евра како обесштетување за да стане слободен играч. Потоа тој официјално потпишал договор со Феникс. Во февруари 2015 година, тој и неговиот брат, Горан, биле договорно истргувани во Мајами Хит. Во текот на март 2015 година, тој накратко бил на позајмица на „ Су Фолс Скајфорсим“ член на НБА-лигата за развој. Во последниот натпревар од регуларната сезона, против Филаделфија Седумдесетти, Драгиќ постигнал 22 бода, што било негов сезонски рекорд. Во јули 2015 година, тој бил сменет во Бостон Селтикс. Сепак, следниот месец, Селтикс го ослободиле, и тој се вратил подоцна во Европа и потпишал двегодишен договор со Химки. По една сезона, тој го напуштил Химки, се преселил во Емпорио Армани Милано. Со тимот на Милан, тој освоил два Супер купа и еден италијански куп. Во сезоната 2017/18. играл за Анадолу Ефес и со нив го освоил Купот на Турција.
2 Репрезентација
Драгиќ играл во репрезентацијата на Словенија на Европското првенство 2011, 2013 година и 2015 година и на Светско првенство во 2014 година.
3 Успеси
3.1 Клупски
* Крка :
** Еврочеленџ (1): 2010/11.
** Словенечко првенство (2): 2010/11, 2011/12.
** Словенечки супер куп (2): 2010, 2011 година.
* Олимпија Милано :
** Куп на Италија (1): 2017 година.
** Супер куп на Италија (2): 2016, 2017 година.
* Анадолу Ефес :
** Куп на Турција (1): 2018 година.
3.2 Поединечни
* Највреден играч на финалето на словенечкото првенство (1): 2010/11.
4 Останато
Зоран Драгиќ бил награден со Медал за заслуги за народот од страна на претседателот на Република Српска, Милорад Додик.
Бурито

Бурито – традиционално мексиканско јадење. Буритото се состои од тортиља од пченично брашно полнета со прилози. Вообичаено тортиљата полека се пече на жар или се вари на пареа, да омекне и да може да се витка. Во Мексико најчести прилози се месо и грав, а понекогаш нема други прилози.
Во Соединетите Американски Држави, буритото вообичаено вклучува комбинација од состојки како што се: ориз на мексикански начин (со домат, лук и сл.) или обичен ориз, грав или кашест грав, зелена салата, салса, гвакамоле (сос од авокадо), месо, сирење и павлака, а количината варира. Типичното бурито во американски стил се полни со повеќе состојки од она во мексикански стил.
1 Историја
Пред развојот на модерното бурито, мезоамериканските народи на Мексико користеле пченкарни тортиљи 10.000 години пр.н.е. за да ја замотаат храната, со полнење од чили пиперки, домати, печурки, тиквички и авокадо. Историски гледано, народите Пуебло на југозапад на САД исто така правеле тортиљи полнети со грав и месо и ги спремале како модерниот бурито. Меѓутоа, ваквиот начин на спремање може да биде потекло на поедноставен тако, а не модерен бурито.
2 Буритото како тема во популарната култура
* „Браќата Летачко бурито“ (''The Flying Burrito Bros'') - американска кантри група.
* „Жешко бурито бр. 1“ (''Hot Burrito #1'') - песна на американската кантри-група ''The Flying Burrito Bros'' од 1969 година.* „Жешко бурито бр. 2“ (''Hot Burrito #2'') - песна на американската кантри-група ''The Flying Burrito Bros'' од 1969 година.
Смртта на господинот Голужа

„Смртта на господинот Голужа“ (српски: ''Смрт господина Голуже'') — збирка раскази на српскиот писател Бранимир Шќепановиќ од 1977 година.
1 Содржина
Централно место во збирката зазема истоимениот расказ: На патот до морето, господинот Голужа случајно застанува во непознат мал град, каде веднаш го привлекува вниманието на жителите. Еден ден, тие го испитуваат за причината на неговиот престој во градот, а тој им кажува дека дошол за да умре. Од тој миг, целиот град почнува да му укажува почит - луѓето му нудат разни бесплатни услуги и производи, доаѓаат да се посоветуваат со него, а најубавите жени водат љубов со него. Така, господинот Голужа, кој дотогаш бил осамен човек кој се плашел од луѓето, наеднаш почнува да се чувствува важен и да ужива во животните задоволства. Нестрпливи да бидат сведоци на неговата смет, по шестмесечно чекање, неколку жители го посетуваат во хотелската соба со барање да си го исполни ветувањето. Тогаш, тој почнува да крои планови како да се извлече од неприликите, но утредента, луѓето го носат на мостот, очекувајќи тој да се фрли во реката. Господинот Голужа се обидува да одржи говор кој ќе му обезбеди симпатија кај жените, но се соочува со рамнодушност. Сакајќи да побегне, тој се качува на оградата на мостот, но паѓа во реката и умира.
2 Осврт кон делото
Новелата „Смртта на господинот Голужа“ претставува бизарна приказна која иницира многу прашања кои често немаат вистински одговори. Главниот јунак цело време се бори со внатрешните судири меѓу најмрачните мисли и повремените просветлувања. Новелата била дел од антологијата објавена во Данска под наслов „Модерна европска новела“, како и во „Антологијата на светскиот расказ“ и во „Антологијата на светските книжевности“, објавени во САД. Според ''Le Matricule des Anges'', „оваа новела функционира божествено, а последната сцена ја замрзнува крвта“. Врз основа на оваа новела е снимен филмот „Џулијан По“, чешкиот композитор Зденек Лукач ка компонирал истоимената опера, а во Градскиот театар во Шартр успешно била изведувана истоимената претстава. Исто така, во 1982 година е снимен истоимениот филм во режија на Живко Николиќ во кој главната улога ја игра Љубиша Самарџиќ.
Рецлинген (Долна Саксонија)

Рецлинген (|Rätzlingen) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Општински единици
Општината Рецлинген се состои само од селото Рецлинген и со тоа е една од малкуте општини во Долна Саксонија, кои при општинската реформа во 1972 година не била споена со други општини.
Драмско Поле

Драмско Поле (|Κάμπος της Δράμας) — котлина во североисточниот дел на Егејска Македонија, денес во Грција. Го образува средниот слив на реката Драматица, која тече низ нејзиниот западен дел.
1 Географски особености
1.1 Местоположба, граници и големина
Драмското Поле е сместено меѓу Драмски Боздаг и планините по крајбрежјето на Егејското Море.
Има издолжен облик и се протега во правец југоисток-северозапад. Долго е околу 35-40 км, а ширината му се движи од 10 до 15 км. Во средниот дел е стеснет од падините на планината Кушница и ридот Бунарбаши.
1.2 Клима и води
Во минатото едно од главните обележја на котлината било блатото Берекетли Ѓол во нејзиниот југоисточен дел. Во летните месеци водата во него значително се намалувала, бидејќи мочурливите краишта се исушувале до тој степен што понекогаш можело да се мине низ самото блато во правец од исток кон запад. Местата ослободени од вода биле особено плодни, откаде и доаѓа самото име на блатото (т.е. од „бериќет“). На подрачјето била мошне развиена и трговијата со лекарски пијавици, кои се среќавале во изобилство по мочурливата околина. Денес блатото е пресушено и на негово место има обработливи површини.
Главни дотеци на некогашното блато доаѓале од карстните карпи во подножјето на ридот Бунарбаши, од каде извираат неколку бујни извори. Нивните води некогаш се влевале непосредно во блатото, со тоа што најголем удел имал истоимениот извор Бунарбаши. Од овој извор кон блатото порано течела мала, но релативно полноводна река, со длабоко и земјесто корито. Водата од Берекетли Ѓол истекувала на северозапад низ Драмското Поле, а образуваната рекичка имала мочурливи брегови поради малиот наклон и со тоа, бавниот тек. Денес водата тече низ прави канали, прокопани меѓу земјоделските парцели.
Кон средината на котлината, којаа лежи најниско, водата од овие канали (порано од рекичката) се слева со реките Драматица и Панега. Драматица, која се смета за почеток на новообразуваната река, има слив во долините меѓу источниот крај на Боздаг и источниот крај на Бунарбаши, па се спушта низ градот Драма. Овие делови од реката лете пресушуваат. Самата река во градот Драма попатно се дополнува од неколку полноводни пештерски извори, на што се должи името на градот.
1.3 Почви
Теренот е покриен со дебел слој наносни почви и е многу плоден.
1.4 Населени места
Главно населено место во полето е градот Драма.
2 Историја
Крај источниот брег на блатото Берекетли Ѓол, во околината на изворот Бунарбаши постојат рушевини од античкиот град Филипи, познат по Битката кај Филипи од 42 г. п.н.е., каде римските државници Октавијан Август и Марко Антониј извојувале победа над убијците на Гај Јулиј Цезар, Марко Јуниј Брут и Касиј за време на Ослободителната граѓанска војна.
3 Стопанство
Главно занимање на населението кон крајот на XIX и почетокот на XX век било тутунопроизводството, одгледувањето на памук, лозарството, житните култури и оризот, како и производството на свила.
4 Наводи
5 Поврзано
* Драматица
* Драмско
Гвакамоле

Гвакамоле (|guacamole) – макало, намаз или салата на основа на авокадо, првично воведено од Ацтеките во денешно Мексико. Покрај употребата во мексиканска кујнамексиканската кујна, тоа станало дел од меѓународната и американската кујна како макало, намаз или состојка за салати.
1 Потекло на поимот
Името доаѓа од ацтечкиот дијалект преку јазикот нахуатл nah, што буквално значи "авокадов сос" од ''āhuacatl'' ("avocado") + ''molli'' ("сос").
2 Историја
Авокадото прво било одгледувано во Јужно Централно Мексико, пред околу 10.000 години. На почетокот на 1900-тите години, за авокадото често се користело името ''алигаторска круша''.
Гвакамолето ја зголемило продажбата на авокадо во САД, особено на денот на супербоул и Синко де мајо. Зголемената потрошувачка на гвакамоле најверојатно се должи на укинувањето на забраната за увоз на авокадо во 1990-тите години и растот на латино популацијата во САД.
3 Состојки
Макалото гвакамоле традиционално се прави со толчење зрели авокада и морска сол со ''molcajete y tejolote'' (аван и толчник). Во рецептите често се вклучени сок од лимета, коријандер и халапењо. Во некои нетрадиционални рецепти вклучени се кисела павлака, домати, босилек, или грашок.
Поради присуството на полифенол оксидаза во клетките на авокадото, изложеноста на кислород во воздухот предизвикува ензимска реакција и развива меланоидински пигмент, правејќи го сосот кафеав. Овој резултат генерално се смета за лош (ја намалува привлечноста), па има неколку методи (некои анегдотски) кои се користат за да се намали овој ефект, како што е складирање на гвакамолето во сад што не пропушта воздух или цврсто да се завитка во пластика за да се ограничи површината изложена на воздух.
4 Состав и хранлива вредност
Бидејќи главната состојка на гвакамолето е суровото авокадо, хранливата вредност на јадењето произлегува од витамините, минералите и мастите на авокадото, обезбедувајќи прехранбени влакна, неколку Б витамини, витамин К, витамин Е и калиум во значителна количина. Авокадото е извор на заситени масти, мононезаситени масти и фитостероли, како што е бета-ситостерол. Тие исто така содржат каротиноиди, како што се бета-каротин, зеаксантин и лутеин.
Ауе (општинска заедница)

Ауе (|Aue) — општинска заедница во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Врештет. Била создадена на 1 ноември 2011 година со спојување на поранешните општински заедници Врештет и Бодентајх.
Општинската заедница Ауе се состои од следниве општини:
# Бад Бодентајх
# Водач
# Золтендик
# Врештет
Врештет (општинска заедница)

Врештет (̣|Wrestedt) — поранешна општинска заедница во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во истоименото село. На 1 ноември 2011 година, селата вклучени во оваа општинска заедница биле споени во општината Врештет. Исто така, таа била споена со општинската заедница Бодентајх и ја создале новата општинска заедница Ауе.
Општинската заедница Врештет се состоела од следниве општини:
# Штадензен
# Вирен
# Врештет
Виктор Клавер

Виктор Клавер Арокас (роден во Валенсија, 30 август 1988) е шпански кошаркар, крилен центар или крило на Барселона и на шпанската репрезентација.
1 Успеси
1.1 Клупски
* :
** Еврокуп (1): 2009-2010
* :
** Еврокуп (1): 2014-2015
* :
** Куп на Шпанија (2): 2018, 2019.
1.2 Репрезентативни
* Европско првенство под 20 години:
** 2008.
* Европско првенство:
** 2009, 2011, 2015
** 2013
* Олимписки игри:
** 2012
** 2016
* Светско првенство:
** 2019
Линебуршко Поле

Линебуршко Поле (|Lüneburger Heide) — голема површина на голет, гест и шумовит предел во североисточниот дел на сојузната покраина Долна Саксонија, северна Германија. Создава дел од задгрбнината на градовите Хамбург, Хановер and Бремен и е именувано по градот Линебург. Поголемиот дел од областа е природен резерват. Во областа се говори западнодолногерманскиот.
Линебуршкото Поле имал големи површини на голети, вообичаено како поголемиот дел од Северна Германија до 1800 година, но повеќето скоро целосно исчезнале во другите области. Голетите биле создадени по неолитот од преголема употреба за пасење на некогашните шумски подрачја на сувите песочни почви во гестот, како што се нарекува теренот во Северна Европа кој е малку ридест и песоклив. Поради тоа, Линебуршкото Поле е прогласен за културен пејзаж. Преостанатите области на голети се чуваат главно преку пасење, особено од северногерманската овца наречена „хајдшнуке“. Поради своите особености, Линебуршкото Поле е омилено туристичко одредиште во Северна Германија.
1 Важни градови
* Амелингхаузен
* Бад Фалингбостел
* Биспинген
* Буххолц во Нордхајде
* Целе
* Гифхорн
* Хермансбург
* Линебург
* Мунстер
* Шнефердинген
* Золтау
* Илцен
* Валсроде
2 Туризам
Денес, областа е омилено туристичко одредиште. Кон тоа придонесуваат тематскиот парк „Хајдепарк Золтау“, птичјиот парк Валсроде и сафари-паркот Серенгети кај Ходенхаген, снежниот центар Биспинген и Центар Парк, како и многу фарми, правејќи го Линебуршкото Поле особено омилено за семејства. Друга група на туристи се повозрасни граѓани на автобуски тури.
Поранешниот концентрациски камп Берген-Белзен близу градот Берген, исто така, се наоѓа во Линебуршкото Поле.
Роше

Роше (|Rosche) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 13 километри југозападно од окружниот град Илцен.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во источниот дел на Линебуршкото Поле.
1.2 Општински единици
Општината Роше се состои од следниве единици:
* Борг
* Гауел
* Геденштет
* Гут Геденштет
* Хоенведрин
* Кацин
* Нателн
* Нојмиле
* Полау
* Пробин
* Рецин
* Роше-Прилип
* Швемлиц
* Шмелау
* Штитензен
* Тојендорф
* Царентин
Илменау (река)

Илменау (|Ilmenau) — река јужно од градот Хамбург, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Илменау настанува во Линебуршкото Поле, јужно од Илцен, со спојување на реките Гердау и Штедерау во местото Ферсен, дел од градот Илцен. Претставува лева притока на Елба близу градот Винзен (Луе).
Илменау е долга 121 километар, вклучувајќи ја и должината на реката Штедерау. Најголемите градови долж Илменау се Илцен и Линебург.
Градот Илменау во сојузната покраина Тирингија не е долж текот на оваа река, туку на реката Илм.
Реката е пловна, но е малку искористена во тој поглед.
Биненбител

Биненбител (|Bienenbüttel) — општина во округот Илцен, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа на бреговите на реката Илменау, околу 20 километри северно од градот Илцен и 13 километри југоисточно од градот Линебург.
Биненбител влегува во состав на метрополитенската област Хамбург и се наоѓа во Линебуршкото Поле.
1 Географија
1.1 Општински единици
Општината Биненбител се состои од самото истоимено место и следниве единици (од 1972 г.):
Административното седиште се наоѓа во местото Биненбител.
1.2 Водотеци
Низ општината поминува река Илменау, како и Страничниот канал на Елба, но и многу помали потоци.
Балејка

Балејка (|Μπαλαίικα) — село во Солунско, Егејска Македонија, денес во општината Илиџиево на Солунскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 35 жители (2011). Ова не е традиционално село, туку никнало како сточарска населба во XX век.
1 Географија
Селото се наоѓа во областа Вардарија, недалеку на југозапад од Коритен (Ѓордино) и 30 км северозападно од Солун. Лежи крај самиот пат кој води од Солун за Кукуш.
2 Историја
Населбата за првпат се среќава во пописот од 1928 г. под името ''Ливадион'', со население од 58 жители. Во 1940 г. местото е веќе заведено како село ''Балејка'', во кое тогаш живееле 57 лица. Се смета дека селото настрадало во Грчката граѓанска војна и било напуштено, бидејќи отсуствува на пописот од 1951 г. Подоцна сточарско население се повратило во Балејка, така што во 1961 г. 60 лица, намалувајќи се на 51 во 1971 и 48 во 1981 г. Во 1991 г. населението се зголемило на 58 жители, за повторно да се смали на 33 во 2001 и 35 во 2011 г.
3 Стопанство
Како мала сточарска населба, населението се занимава главно со сточарство.
4 Поврзано
* Вардарија