Непознатиот воин (Британија)

Британскиот гроб на Непознатиот воин често познат како „Гробот на непознатиот воин“ е гроб на неидентификуван припадник на британските вооружени сили, убиен на европското бојно поле за време на Првата светска војна. Нему му бил даден државен погреб и погребан во Вестминстерската опатија, Лондон на 11 ноември 1920 година, истовремено со слично погребување на француски непознат војник на Триумфалната капија во Франција, со што двата гроба станале први примери на гробница на Непознатиот војник и прв да им се оддаде почит на непознатите загинати од Првата светска војна.
1 Историја на непознатиот воин
1.1 Потекло
Идејата за гробот на непознатиот воин првпат била замислена во 1916 година од страна на пречесниот Дејвид Раилтон, кој додека служел како армиски капелан на Западниот фронт, видел гроб обележан со груб крст, на кој било напишано со молив. „Непознат британски војник“.
Тој му пишал на деканот на Вестминстер, Херберт Рајл, во 1920 година, предлагајќи неидентификуван британски војник од боиштата во Франција да биде погребан со соодветна церемонија во Вестминстерската опатија „меѓу кралевите“ за да ги претстави многуте стотици илјади мртви од Империјата. Идејата била силно поддржана од деканот и премиерот, Дејвид Лојд Џорџ, кој подоцна напишал „Кенотафот е знак на нашата жалост како нација. Гробот на непознатиот воин е знак на нашата жалост како поединци“.
1.2 Избор, пристигнување и церемонија
Аранжманите биле ставени во рацете на лордот Керзон од Кедлстон, кој ги подготвил во комисијата службата и локацијата. Соодветните останки биле ексхумирани од различни боишта и донесени во капелата во Сен Пол-сур-Терноаз во близина на Арас, Франција, ноќта на 8 ноември 1920 година. Телата ги примил пречесниот Џорџ Кендал ОБЕ.Бригадниот Л.Ј. Вајат и потполковникот ЕАС Гел од Дирекцијата за регистрација и истраги на гробовите влегле сами во капелата. Посмртните останки потоа биле ставени во четири обични ковчези, секој покриен со знамиња на Унијата: двајцата офицери не знаеле од кое бојно поле дошол некој поединечен војник. Бригадирот Вајат со затворени очи ја потпрел раката на еден од ковчезите. Останатите војници потоа биле однесени на повторно погребување од Кендал.
Ковчегот на непознатиот воин потоа останал во капелата преку ноќ, а попладнето на 9 ноември бил префрлен под стража и придружба на Кендал, со војници кои биле на рутата, од Сент Пол до средновековниот замок во рамките на античката тврдина во Булоњ. За таа прилика, библиотеката на замокот била трансформирана во капела арденте.
Следното утро, двајца погребници влегле во библиотеката на замокот и го ставиле ковчегот во друг ковчег од дабово дрво од палатата Хемптон Корт. Ковчегот бил врзан со железо, а мечот од 16 век избран лично од кралот Џорџ V од Кралската колекција бил прикачен на врвот и надграден со железен штит со натпис „Британски воин кој падна во Големата војна 1914-1918 година за Кралот и земјата“.
Ковчегот потоа бил ставен на француска воена кола, влечена од шест црни коњи. Во 10:30 часот наутро, сите црковни ѕвона во Булоњ биеле; масовните труби на француската коњаница и војничките труби на француската пешадија свиреле ''Aux Champs''. Потоа, километарската поворка - предводена од илјада локални ученици и придружувана од дивизија на француски војници - тргнала кон пристаништето.
На Непознатиот воин му бил доделен целосен државен погреб, единствениот пат кога оваа чест била доделена на анонимно лице или претставник на цела група луѓе. Утрото на 11 ноември 1920 година, ковчегот бил ставен на кочија на кралската коњска артилеја и влечен од шест црни коњи низ огромни и тивки толпи. Како што тргнала поворката, во Хајд Парк бил испукан уште еден филдмаршалски поздрав. Маршрутата по која одел била Хајд Парк Корнер, Трговскиот центар и до Вајтхол каде што кенотафот, „симболична празна гробница“, бил откриен од кралот Џорџ V. Кортежот потоа го следеле кралот, кралското семејство и државните министри до Вестминстерската опатија, каде што бил однесен во западниот кораб на опатијата, опкружен со почесна стража од стоте приматели на Викторија крст. Почесни гости биле група од стотина жени. Тие биле избрани затоа што секоја од нив го загубила својот сопруг и сите свои синови во војната. „Секоја жена што се пријавила за место го добила“.
Ковчегот потоа бил погребан во далечниот западен крај на наосот, на само неколку метри од влезот, во земја донесена од секое од главните боишта и покриена со свилена покривка. Војниците од вооружените сили стоеле на стража додека десетици илјади ожалостени тивко минувале покрај нив. Се чини дека церемонијата служела како форма на катарза за колективно жалење на размери што претходно не биле познати.
Гробот потоа бил покриен со црн белгиски мермерен камен (единствениот надгробен споменик во Опатијата по кој е забрането да се оди) со овој натпис, составен од Херберт Едвард Рајл, Дин од Вестминстер, изгравиран со месинг од стопена воена муниција.
* Под овој камен почива телото На британски воин Непознат по име или ранг Донесен од Франција да лежи меѓу Најславните од земјата И погребан овде на Денот на примирјето 11 ноември: 1920 година, во присуство на Неговото височество кралот Џорџ V Неговите државни министри Началниците на неговите сили И огромна група на нацијата. Така се одбележуваат многубројните Мноштва кои за време на Великата Војна од 1914 – 1918 година даде најмногу што Човекот може самиот да даде живот За Бога За кралот и земјата За најблиските дом и империја За светата кауза на правдата и Слободата на светот Го погребаа меѓу кралевите бидејќи тој Имаше направено добро кон Бога и кон Неговата куќа.
Една година подоцна, на 17 октомври 1921 година, на непознатиот воин му била доделена највисоката награда на САД за храброст, Медал на честа, од раката на генералот Џон Першинг; виси на столб блиску до гробницата. На 11 ноември 1921 година, на американскиот непознат војник реципрочно му бил доделен Викторија крст.
Кога Елизабет Боус-Лион (подоцна кралица Елизабета Кралицата мајка) се омажила за принцот Алберт, војводата од Јорк (кој станал крал Џорџ VI ) на 26 април 1923 година, таа го положила својот букет на гробот на нејзиниот пат во Опатијата, како почит на нејзиниот брат Фергус кој загинал во Битката кај Лоос во 1915 година (и чие име тогаш било наведено меѓу исчезнатите на споменикот на Лоос, иако во 2012 година бил подигнат нов надгробен споменик на гробиштата Каменолум, Вермелес). Кралските невести кои се венчале во Опатијата или на друго место имаат букети положени на гробот ден по свадбата и се направени сите официјални свадбени фотографии. Тоа е и единствената гробница што не била покриена со посебен црвен тепих за венчавката на војводата од Јорк и Елизабет Боус-Лион.
Пред да умре во 2002 година, кралицата Елизабета изразила желба нејзиниот венец да биде поставен на гробот на непознатиот воин. Нејзината ќерка, кралицата Елизабета Втора, го положила венецот ден по погребот.
Британскиот Непознат воин се најде на 76-то место во анкетата на 100 Најголеми Британци.
Шефовите на држави од над 70 земји положиле венци во спомен на Непознатиот воин.
На 100-годишнината од погребувањето, церемонијата на која присуствувале принцот Чарлс (подоцна Чарлс III ), неговата сопруга Камила и тогашниот премиер, Борис Џонсон, била одржана во Опатијата и емитувана во живо за нацијата од Би- Би-Си. Лауреатот поет, Сајмон Армитаж, ја прочитал новонапишаната песна „Креветот“. Венец на гробот положила и кралицата Елизабета Втора.