procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Миле Свилар

Миле Свилар (27 август 1999) е српски фудбалер кој настапува за италијанскиот клуб Рома на позицијата голман. Роден во Белгија, Свилар ја претставувал репрезентацијата на Србија.
1 Клупска кариера
1.1 Андерлехт
Како трет избор на голман, Свилар бил дел од првиот тим на Андерлехт во текот на сезоната 2016–17 , но тој не се појавил на ниту еден натпревар.
1.2 Бенфика
Свилар потпишал петгодишен договор со португалскиот шампион Бенфика на 28 август 2017 година. На 14 октомври, тој го направил своето деби со клубот во победата со 1–0 над Олханенсе, станувајќи најмладиот голман кој некогаш играл за Бенфика. Во меѓународна конкуренција, тој го соборил рекордот на Икер Касиљас како најмлад голман што некогаш играл во Лигата на шампионите на 18 октомври 2017 година, во поразот на домашен терен од Манчестер Јунајтед со 1–0, на возраст од 18 години и 52 дена. Во реваншот против англискиот тим, на возраст од 18 години и 65 дена, тој станал најмладиот голман кој некогаш одбранил пенал на меч од Лигата на шампионите. Во истиот натпревар, кој завршил со пораз од 2–0 на гостински терен, тој станал и најмладиот играч кој некогаш постигнал автогол во ова натпреварување.
2 Рома
На 1 јули 2022 година, Свилар потпишал договор со клубот од Серија А Рома до 30 јуни 2027 година. На 22 февруари 2024 година, тој одбранил два пенали за време на нокаут рундата 2023-24 во Лига Европа кои завршија со победа од 4-2 над Фејенорд.
3 Репрезентативна кариера
3.1 Младинец
Свилар бил член на репрезентациите на Белгија У-16, Белгија У-17, Белгија У-18, а исто така бил член на Белгија У-19. Тој бил прв избор на голман за репрезентацијата на Белгија до 17 години на Европското првенство за играчи до 17 години во 2016 година во Азербејџан.
3.2 Сениор
Роден во Белгија од родители Срби. Свилар имал право да ги претставува Белгија или Србија. На 4 ноември 2017 година, тој објавил дека ќе го одигра својот прв натпревар за репрезентацијата на Србија во март 2018 година, бидејќи го прифатил повикот од Фудбалскиот сојуз на Србија. Тој дебитирал со Србија во пријателскиот натпревар и победа со 4-0 против Катар на 1 септември 2021 година.
4 Приватен живот
Свилар има српски пасош. Неговиот татко Ратко е поранешен српски голман .
5 Трофеи
Андерлехт
* Белгиски Суперкуп : 2017
Бенфика
* Примеира лига : 2018–19
Стефан Јеловац

Стефан Јеловац (Нови Сад, 8 јули 1989 - Нови Сад, 5 декември 2021) бил српски кошаркар. Играл на позицијата крилен центар.
1 Клупска кариера
Јеловац во помладите категории тренирал во новосадската кошаркарска школа „Спорт ки“, кај тренерот Јанко Луковски. На 18-годишна возраст преминал во KK.Партизан, кој го испратил на позајмица во Визур. Пред почетокот на сезоната 2009/10 дошло до спој на Визура и Мега, по што Јеловац станал играч на Мега Визура.
Играјќи за Мега Визура во сезоната 2009/10, Јеловац бележел просек од 14,3 поени и 6,1 скока по натпревар во српската кошаркарска лига. Во април 2010 година, пред почетокот на натпреварувањето во српската Суперлига, тој потпишал договор со Црвена ѕвезда. Ја завршил сезоната 2009/10 во Црвена ѕвезда, започнал следната 2010/11 година, но на 16 ноември 2010 година се вратил кај Мег.
За сезоната 2011/12 потпишал договор со турска Анталија. Тој имал просек од 11,8 поени и 4,7 скока по натпревар во турската Премиер лига во клубот. Сезона 2012/13 поминал во италијанската Јувеказерта, каде во 30 натпревари во Серија А имал просек од 13,7 поени и 8 скока по натпревар.
За сезоната 2013/14 потпишал договор со Лиетовос Ритас. За прв пат играл во Евролигата со литванскиот тим. Во јули 2014 година, тој потпишал за шпанска Сарагоса. Следните три сезони ги поминал играјќи за Сарагоса во шпанската АЦБ лига. Во текот на летото 2016 година играл во летната НБА лига за Далас Маверикс.
За сезоната 2017/18 потпишал договор со Нижни Новгород. Тој постигнал 49 поени на натпреварот со Калев, што било рекорд на ВТБ Јунајтед во лигата.
На 6 јули 2018 година, тој потпишал двегодишен договор со Броз Бамберг. Веќе во февруари 2019 година, тој го напуштил Бамберг и потпишал за турски Газиантеп до крајот на сезоната. Во сезоната 2020/21 настапил за јапонскиот Сан-ен Нео Феникс.
На 23 август 2021 година тој потпишал за АЕК од Атина.
Починал на 5 декември 2021 година во Клиничкиот центар во Нови Сад, како последица на мозочен удар што го доживеал на 14 Ноември на тренинг на АЕК. Првично бил хоспитализиран во Атина, но подоцна бил префрлен во Србија на барање на неговото семејство.
2 Репрезентација
За сениорската репрезентација на Србија дебитирал во квалификациите за Светското првенство 2019 година. Тој играл на девет квалификациски натпревари, со просек од 11,8 поени и 4,9 скока по натпревар.
ПУ „Шемшево“ - Прељубиште

Основно училиште „Шемшево“ (официјално: Подрачно основно општинско училиште „Шемшево“ - Прељубиште“; скратено: ПООУ „Шемшево“) — подрачно основно училиште во селото Прељубиште, составен дел на истоименото училиште од селото Шемшево, Општина Јегуновце.
Името на училиштето е според името на селото Шемшево.
Неколку години по 2008 година, училиштето работело под називот Интегрирано двојазично основно училиште „Фритјоф Нансен“, кога во него се изведувала настава наизменично на два јазика, македонски и албански.
1 Местоположба
Селото се наоѓа на излезот од селото Прељубиште.
2 Настава
Во училиштето наставата се изведува на албански и македонски наставен јазик.
3 Историја
3.1 Нансен
Училиштето било отворена по моделот на основното училиште „Нансен“ од Лилехамер, Норвешка со помош на дијалог-центарот „Нансен“ од Скопје, сите наречени по норвешкиот истражувач, дипломат и нобеловец Фритјоф Нансен (1861-1930). Било отворено во 2008 година. Карактеристично за овој модел на училиште е тоа што учениците Македонци и Албанци учат заедно во исти простории и слушаат настава наизменично на два јазика, македонски и албански.
Проектот бил дел и резултат од програмата „''Дијалог и реконсилијација''“ што невладината организација „Нансен Дијалог Центар“ од Скопје започнала да ја спроведува во Општина Јегуновце во 2005 година. Општина Јегуновце како таргет општина била избрана бидејќи била зафатена со вооружениот конфликт во 2001 година и поради етничката поделба во 2002 на учениците Македонци и Албанци од централното основно училиште во селото Шемшево и околните училишта. Со активностите од програмата биле опфатени учениците од 5-8 одделение, нивните родители, наставниците, градоначалникот и членовите на Советот на општина Јегуновце како и претседателите на месните заедници.
4 Галерија
Бранислав Јовановиќ

Бранислав Јовановиќ (Белград, 21 септември 1985) е српски фудбалер. Тој играл на средината на теренот, а моментално игра за новосадски Пролетер.
1 Клупска кариера
Јовановиќ ги минал помладите категории на Раднички од Нов Белград. Сениорското искуство го стекнал играјќи во српската лига за Јединство од Сурчин и ФК Белград од Карабурма. Првиот странски ангажман го имал на Кипар, каде две години играл за Етникос од Ахне.
Пролетниот дел од натпреварот 2008/09 го поминал во крушевски Напредак, постигнувајќи пет гола во српската Суперлига. Во јуни 2009 година, тој потпишал четиригодишен договор со белградски Партизан. Во освојувањето на шампионската титула во сезоната 2009/10, Јовановиќ забележал 13 настапи. Ја започнал и сезоната 2010/11. во Партизан. Играл како резерва во квалификациските натпревари за Лигата на шампионите против Пјуник и Хелсинки .
Бидејќи не успеал да се избори за поголема минутажа, Јовановиќ го раскинал договорот со Партизан на крајот на август 2010 година. По заминувањето од Партизан, Јовановиќ бил во преговори со Галатасарај, дури отишол во Истанбул да потпише договор, но турскиот тим во последен момент ги променил условите на договорот, па трансферот бил откажан. Потоа Јовановиќ потпишал договор со белградски Рад. Следните две и пол години настапувал за Рад во српската Суперлига, а во зимскиот преоден рок 2013 г. година, се преселил во израелски Хапоел од Акра. Три и пол сезони стандардно настапувал за Хапоел во израелската Премиер лига.
Во август 2016 година се вратил во српскиот фудбал и потпишал договор со Вождовац. Тој играл за Вождовац во суперлигашката конкуренција една полусезона, по што се вратил во Израел и потпишал за Хапоел Ашкелон. Подоцна играл за трет клуб во земјата, Хапоел, овој пат од Рамат Ган. Во јануари 2019 година по втор пат во кариерата потпиша за Рад. Играл во екипата на Рад во пролетниот дел од сезоната 2018/19, ја започнал следната 2019/20, но на крајот од летниот преоден рок 2019 година се преселил во Новосадскиот Пролетер.
2 Репрезентација
Имал еден настап за сениорската репрезентација на Србија. На крајот на мај 2011 година, тогашниот селектор Владимир Петровиќ Пижон го вклучил во списокот на играчи за пријателските натпревари против Австралија и Јужна Кореја. Јовановиќ го забележал својот единствен настап во дресот на „А тим“ на 7 јуни 2011 година, во Мелбурн, против Австралија. Натпреварот завршил без победник (0:0), а Јовановиќ на теренот влегол во 83. минута наместо Дејан Станковиќ.
3 Трофеи
3.1 Партизан
* Српска Суперлига (1): 2009/10.
Дарко Спалевиќ

Дарко Спалевиќ (Вучитрн, 24 март 1977) е професионален српски фудбалер. Настапувал на позицијата напаѓач.
1 Кариера
Спалевиќ кариерата ја започнал во екипата на Раднички од Вучитрн, по што преминал во тимот на Трепча од Косовска Митровица. Во сезоната 1998/99 бил играч на екипата на Приштина, а во 1999 година настапувал за составот на Бане од Рашка. Во периодот помеѓу 1999 и 2001 година Спалевиќ бил во редовите на екипата на белградски Милиционар. Во текот на 1999 година имал одиграно и еден натпревар за младата репрезентација на СР Југославија.
Во летото 2001 година, тој се приклучил во составот на Црвена ѕвезда, која во тој период била предводена од тренерот Славољуб Муслин. За црвено-белите одиграл 11 натпревари на кои не постигнал ниту еден гол. Тој земал активно учество и во квалификациите за Лигата на шампионите против составот на Бајер Леверкузен. По заминувањето од екипата на Црвена ѕвезда, Дарко неколку години настапувал во странство, и тоа во Бугарија, Русија, Унгарија и Кина.
Во дресот на Славија од Источно Сараево, двапати бил најдобар стрелец во Премиер лигата на БиХ (2007/08, 2008/09). Тој го освоил Купот на Босна и Херцеговина со составот на Славија во сезоната 2008/09.
Во летото 2010 година Спалевиќ се вратил во Србија потпишувајќи договор со екипата на Раднички 1923. Со тимот од Крагуевац, успеал да избори пласман во Супер лигата, а воедно и бил втор стрелец во Првата лига на Србија во сезоната 2010/11 со вкупно 19 постигнати голови на 28 натпревари. Во сезоната 2011/12 бил најдобар стрелец во Супер лигата со 19 постигнати голови на вкупно 26 натпревари. Во таа натпреварувачка сезона успеал да влезе и во идеалниот тим на сезоната. Во тимот на Раднички останал до 2014 година и постигнал вкупно 53 гола на 105 првенствени натпревари.
Во месец јуни 2014 година се преселил во екипата на Долен Срем од Пеќинац. За овој клуб во сезоната 2014/15 во српската Суперлига одиграл 22 натпревари и постигнал пет гола. Во месец јули 2016 година се вратил во екипата на Раднички од Крагуевац. Спалевиќ во сезоната 2016/17 во српската лига Запад одиграл 25 натпревари и постигнал 8 голови. Тој му помогнал на својот тим да го освои првото место во српската лига и од сезоната 2017/18 тимот продолжил да се натпревара во Првата лига на Србија. На почетокот на сезоната 2017/18 одиграл само два натпревари во Првата лига на Србија, по што ја завршил својата играчка кариера.
2 Успеси
2.1 Клупски успеси
; Славија од Сараево
* Освоен е Купот на Босна и Херцеговина (1): 2008/09.
; Раднички од Крагуевац
* Освоена е Српската лига Запад (1): 2016/17.
2.2 Поединечни успеси
* Бил најдобар стрелец во Премиер лигата на БиХ (2): 2007/08, 2008/09.
* Бил најдобар стрелец во српската Суперлига (1): 2011/12.
Доминик Динга

Доминик Динга (7 април 1998) е српски професионален фудбалски централен бек кој игра за ФК Вождовац.
1 Клупска кариера
1.1 Војводина
Динга бил член на Хајдук Кула до летото 2014 година, кога се преселил во Војводина. По сезоната во младинскиот тим, тој ја започнал својата сениорска кариера од сезоната 2015–16. Тој го постигнал својот прв гол, на првиот пријателски натпревар за првиот тим. Динга го имал официјалното деби за сениорскиот тим на Војводина во првото квалификациско коло за Лигата на Европа на УЕФА, во пар со Игор Ѓуриќ во првиот натпревар против МТК, кој заврши со резултат 0:0. Тој, исто така, ја направил своето деби во српска Суперлига против Чукарички, кога на полувремето бил заменет со Игор Ѓуриќ. На 19 февруари 2016 година, Динга го раскина договорот со Војводина.
1.2 Урал
Динга потпишал долгорочен договор со рускиот клуб ФК Урал Свердловска област на 8 април 2016 година. Тој не можел да игра за клубот на натпреварите во руската Премиер лига 2015–16, бидејќи во тоа време трансферот веќе бил затворен. Тој го направил своето официјално деби за клубот во вториот натпревар од руската Премиер лига 2016–17, против Ростов, одигран на 7 август 2016 година.
1.3 Партизан
На 14 јуни 2019 година, тој се приклучил на ФК Партизан на позајмица.
1.4 Динамо Минск
На 15 февруари 2020 година, тој се приклучи на Динамо Минск на позајмица до крајот на сезоната. Неговата позајмица била продолжена за сезоната 2021 година. Тој се вратил во Урал на крајот од сезоната 2021 година.
2 Репрезентативна кариера
Динга ѝ се придружил на Војводина, како капитен на националната селекција на Србија до 17 години. Претходно бил и репрезентативец до 16 години. Во август 2016 година, Динга бил повикан во тимот на Србија до 19 години за меморијалниот турнир „Стеван Вилотиќ - Ќеле“, каде што дебитирал како капитен на воведниот натпревар против Соединетите Американски Држави. Во вториот натпревар на истиот турнир, тој постигна гол против Франција. Откако Србија го победила Израел во финалниот меч, Динга бил номиниран за најдобар играч на турнирот. Динга постигна гол и на натпревар против Молдавија, одигран на 9 ноември 2016 година.
3 Приватен живот
Динга е роден во Нови Сад во етничко словачко семејство, но израснал во Пивнице, Бачка Паланка.
Младен Јеремиќ

Младен Јеремиќ (Лозница, 9 јануари 1988) е српски кошаркар. Игра на бековската и крилната позиција.
1 Биографија
Започнал да тренира кошарка во родната Лозница, а на 14 години се преселил во помладите категории на ФМП. Ја поминал својата прва сениорска сезона на позајмица во Борац од Чачак. Од 2007 до 2010 година настапувал за првиот тим на ФМП. На крајот на 2010 година, тој се преселил во Хемофарм во Вршац, каде што останал следната година и половина. За сезоната 2012/13 тој потпишал договор со италијанскиот Реџо. Во јануари 2014 година, тој потпишал за Буканерос де Ла Гуајра од Венецуела. Тој потпишал за Игокеа во јули 2014 година, но ја прекинал соработката со нив во декември истата година. Во март 2015 година, тој потпишал за Металац од Ваљево до крајот на сезоната. Во септември 2015 година, тој повторно станал член на Вршац, но ги напуштил во јануари 2016 година кога се преселил во Темишвар. Во сезоната 2018/19 бил играч на Питешти, потоа една година настапувал за Динамо од Букурешт, по што се вратил во Питешти.
Јеремиќ имал доста успеси во помладите категории на српската репрезентација. Со јуниорите освоил злато на Светското првенство во Нови Сад 2007 година. Тој освоил злато во 2008 година и бронза во 2005 година со младиот тим на Европските првенства. Како дел од државната репрезентација на универзитетот, тој исто така освоил злато на Универзијадата во 2011 година во Шенжен.
2 Успех
2.1 Репрезентација
* Универзијада: 2011 година
* Светско првенство за играчи до 19 години: 2007 година
* Европско првенство до 20 години: 2008 година, 2005 година
Немања Човиќ

Немања Човиќ (Нови Сад, 18 јуни 1991) — српски фудбалер, кој игра на позицијата напаѓач и моментално настапува за Војводина.
Човиќ во јануари 2021 година добил покана од селекторот на репрезентацијата на Србија, Илија Столица, да учествува на турнејата на српската репрезентација составена главно од фудбалери од домашната Суперлига. Своето деби го имал истиот месец на пријателски натпревар со Доминиканската Република во Санто Доминго. Тој играл и неколку дена подоцна, против Панама, а откако Слободан Урошевиќ ја напуштли играта, ја зел капитенската лента.
1 Кариера
Првите фудбалски чекори ги направил во Цемент во Беочин, за чиј прв тим дебитирал на 16-годишна возраст, додека клубот се натпреварувал во Војводинската лига. Во 2008 година се преселил во Нови Садски Пролетер. Со овој клуб во сезоната 2008/09 го освоил првото место во српската лига на Војводина. Со Пролетер играл и во првиот дел од сезоната 2009/10 во Првата лига на Србија, за време на зимскиот преоден рок во 2010 година отишол на проба во Парма, Италија. На пробата ги задоволил челниците на Парма, па потпишал договор на четири и пол години.
Не добил можност да дебитира за Парма, па во јули 2011 година се вратил во Нови Сад и потпишал за Војводина. Играл за Војводина во дуелот од второто коло од квалификациите за Лига Европа против лихтенштајнски Вадуц, како и во првото коло од натпреварувањето 2011/12 во српската Супер лига. После тоа, тој преминал во Спартак Суботица, каде ги поминал следните две години. Во првиот дел од сезоната 2013/14 играл за тогашниот суперлигаш Доњи Срем од Пеќинац, а во текот на 2014 година бил во Казахстан каде играл за Спартак Семеј.
Во есенскиот дел од сезоната 2014/15 повторно го облекол дресот на новосадскиот пролетер, а на почетокот на 2015 година преминал во белорускиот Шахтјор од Солигорск. Истата година се вратил во Пролетер, а потоа имал странски ангажмани во Минск, Белорусија (во два наврати) и грчкиот второлигаш Ламија. На почетокот на 2018 година, по четврти пат станал играч на Пролетер. Тој бил со Пролетер во сезоната 2017/18 го освоил првото место во Првата лига на Србија со што се изборил за историски пласман во српската Суперлига. Во сезоната 2018/19, Човиќ постигнал десет гола на 34 натпревари во Суперлигата во дресот на Пролетер.
Во јули 2019 година потпишал договор со Војводина. Набргу по неговото пристигнување, заработил тешка повреда, поради која го пропуштил целиот есенски дел од сезоната 2019/20. За Војводина настапувал од пролетниот дел на првенството.
2 Статистика
2.1 Репрезентативна
Србија
Години, Натпревари, Гол
2021 година, 2, 0
Вкупно, 2, 0
3 Успеси
3.1 Пролетер Нови Сад
* Српската лига Војводина: 2008/09.
* Првата лига на Србија: 2017/18.
3.2 Војводина
* Куп на Србија: 2019/20.
Звучна бомба

Во океанографијата, звучна бомба, повремено позната како ''звучен диск'', — систем за одредување позиција на долг дострел кој користи импулсивни звуци во длабокиот звучен канал на океанот за да овозможи прецизно одредување на местоположбата на бродови или урнати авиони. Каналот за длабок звук е идеален за уредот, бидејќи минималната брзина на звукот на таа длабочина ја подобрува способноста за патување на сигналот. Позицијата се одредува од разликите во времето на пристигнување на станиците за прием на познати географски локации. Корисниот опсег од изворите на сигналот до приемникот може да надмине 4,800 километри.
1 Дизајн
За овој уред да работи според планираното, мора да има неколку квалитети. Прво, бомбата треба да детонира на правилна длабочина, за да може целосно да ги искористи предностите на длабокиот звучен канал. Таа треба да потоне доволно брзо за да ја достигне потребната длабочина во разумно време (обично околу 5 минути).
За да се одреди позицијата на досега активираната бомба, три или повеќе поморски станици ги комбинираат своите извештаи за тоа кога го примиле сигналот.
2 Предности на каналот за длабок звук
Детонирањето на звучната бомба во каналот за длабок звук дава огромни придобивки. Самиот канал помага да се задржат звучните бранови содржани во иста длабочина, бидејќи зраците на звукот кои имаат брзина нагоре или надолу се туркаат назад кон длабокиот звучен канал поради прекршување. Бидејќи звучните бранови не се шират вертикално, хоризонталните звучни зраци одржуваат многу поголема сила. Ова им олеснува на станиците на брегот да го земат и анализираат сигналот. Обично, експлозиите користат честоти помеѓу 30 и 150 Hz, што исто така помага да се спречи премногу слабеење на сигналот. Несакан ефект од ова е што малку повисоките честоти на емитирани звучни бранови се движат малку побрзо од пониските честоти, со што сигналот што го слушаат поморските станици има подолго траење.
3 Историја
Д-р Морис Јуинг, пионер на океанографијата и геофизиката, прв предложил ставање мали шупливи метални сфери во комплетите за итни случаи на пилотите за време на Втората светска војна. Сферите би пукнале кога ќе потонат до звучниот канал, делувајќи како таен светилник што го примаат микрофоните на крајбрежјето кои би можеле точно да ги одредат позициите на соборените пилоти. Оваа технологија се покажала како исклучително корисна за поморските конфликти за време на Втората светска војна, обезбедувајќи начин за бродовите прецизно да ја пријават својата позиција без користење на радио, или да пронајдат урнати авиони и бродови. За време на војната, примарен модел на досегашна бомба што го користеле САД бил Мк-22 кој работел исклучително добро и имал прилагодлива должина на осигурувачот за различни длабочински детонации. Бомбата била користена со графикон кој ја детализирал длабочината на длабокиот звучен канал, така што 1,8 килограми ТНТ би експлодирал во точното време за неговата локација (бидејќи вистинската длабочина на длабокиот звучен канал варира во зависност од областите на океанот). Неговиот главен безбедносен механизам бил фактот што детонаторот не можел да почне да гасне без притисок на водата што одговараше на најмалку .
Хидроакустика

Хидроакустика — проучување и примена на звукот во вода. Хидроакустика, со помош на сонарска технологија, најчесто се користи за следење на подводните физички и биолошки одлики.
Хидроакустиката може да се користи за откривање на длабочината на водно тело (батиметрија), како и присуство или отсуство, изобилство, дистрибуција, големина и однесување на подводни растенија и животни. Хидроакустичната сензација вклучува „пасивна акустика“ (слушање звуци) или ''активна акустика'' што создава звук и слуша ехо, па оттука и вообичаеното име за уредот, ехо звучник.
Постојат голем број на различни причини за бучава од превозот. Тие можат да се поделат на оние предизвикани од пропелерот, оние предизвикани од машините и оние предизвикани од движењето на трупот низ водата. Релативната важност на овие три различни категории ќе зависи, меѓу другото, и од типот на бродот Една од главните причини за хидроакустична бучава од целосно потопените површини за подигање е нестабилниот разделен турбулентен проток во близина на задниот раб на површината што произведува притисок флуктуации на површината и нестабилен осцилаторен проток во близина. Релативното движење помеѓу површината и океанот создава турбулентен граничен слој кој ја опкружува површината. Бучавата се создава од флуктуирачките полиња за брзина и притисок во овој турбулентен граничен слој.
1 Специфични апликации
* Систем со сензор со влечена низа за надзор
* Рибарска акустика
* Акустичен профилатор на струја за мерење на брзината на водата
* Акустична камера
* Пасивен акустичен мониторинг
Миле Илиќ (кошаркар)

Миле Илиќ (Тузла, 02 јуни.1984) е пензиониран српски кошаркар. Играл на централната позиција.
1 Кариера
Во помладите категории Илиќ играл за Рудар од Угљевиќ и Хемофарм, од каде во 2002 година преминал во ФМП. Во сезоната 2002/03 го освоил Купот на Србија и Црна Гора. Во првата сезона во првенството на Србија и Црна Гора имал просек од 1,3 поени и 1 скок.
Во сезоната 2003/04 во Јадранската лига имал просек од 3,1 поен и 0,9 скока, а во Купот на УЛЕБ 4,7 поени и 2 скока. Рефлекс ја освоил Јадранската лига таа сезона на фајналфорот во Загреб.
Во сезоната 2004/05 тој имал просек од 7,3 поени и 3,4 скока по натпревар. На драфтот во НБА во 2005 година, тој бил избран од Њу Џерси Нетс како 43-ти пик во втората рунда на драфтот. Нетси го победиле Илиќ на 26 февруари 2007 година испратени до Колорадо Фортинерс, нивниот тим кој се натпреварувал во НБА Лигата за развој.
Пред почетокот на сезоната 2007/08 Илиќ, заедно со Бернард Робинсон и одредена сума пари, бил префрлен во Њу Орлеанс Хорнетс во замена за Дејвид Весли, кој се вратил во Њу Џерси. Сепак, Илиќ истиот ден добил отказ од Хорнетс.
Рускиот клуб Локомотива од Ростов му понудил на Илиќ договор, но тој сè уште не бил потпишан, бидејќи тој не ги поминал лекарските прегледи поради незалечена повреда. На 24 февруари 2008 година, Илиќ потпишал договор со шпанскиот прволигаш Билбао. Тој одиграл само 10 натпревари за нив, со просек од 5,6 поени и 4,1 скока.
За сезоната 2008/09, тој потпишал договор со Кахасол од Севиља. Во март 2010 година потпишал договор со Металац од Ваљево за српската Суперлига.
За сезоната 2010/11 се вратил во ФМП Железник, и со нив го освоил првото место во Српската кошаркарска лига и постигнал пласман во Јадранската лига. По интеграцијата на ФМП и Црвена ѕвезда, тој станал член на белградските црвено-бели, за кои настапувал во сезоната 2011/12.
Во март 2013 година, тој потпишал договор со новосадска Војводина до крајот на сезоната. Во октомври 2013 година, тој потпишал договор со иранскиот тим Махрам Техеран. Во јануари 2014 година потпишал договор со екипата на МИА Академија од Грузија.
Во октомври 2015 година, тој станал член на литванскиот Лиеткабелис, со кој потпишал договор за сезоната 2015/16. Илиќ имал просек од 9,1 поен, 4 скока и 1,2 асистенции во 33 лигашки натпревари. Бил поуспешен во Балтичката лига - 11 поени, 5,2 скока и 1,1 блокада по натпревар. На крајот на септември 2016 година потпишал во Бахреин за тимот на Нуваидрата.
2 Репрезентација
Играл со универзитетската репрезентација на Србија и Црна Гора на Универзијадата во 2003 година додека бил студент на Новосадскиот универзитет. Со сениорската репрезентација на Србија и Црна Гора учествувал на Светското првенство во Јапонија 2006 година. Илиќ и покрај повредата што ја заработил во Америка, се подготвувал за Европското првенство во кошарка во 2007 година, но селекторот Зоран Славниќ не го избрал меѓу 12-те играчи кои настапиле на првенството.
3 Успех
3.1 Клупски
*''FMP'' :
** Јадранска лига (2): 2003/04, 2005/06 .
** Куп Радивоје Корач (1): 2005 г
=
2 Репрезентација
=* Универзијада 2003 година
Кој се плаши од Вирџинија Вулф?

Кој се плаши од Вирџинија Вулф? — драма од Едвард Олби премиерно изведена во октомври 1962 година. Драмата ги истражува сложените односи на една средновечна брачна двојка, Џорџ и Марта. Доцна една вечер, по факултетската забава, на гости примаат несвесна помлада двојка, Ник и Хани, и ги вовлекуваат во нивната огорчена и фрустрирана врска.
Претставата е во три чина, вообичаено се изведува за нешто помалку од три часа, со две 10-минутни паузи. Насловот е парономазија од песната „Кој се плаши од големиот лош волк?“ од Волт Дизни од филмот ''Трите прасиња'' (1933), заменувајќи го волкот со името на прославената англиска авторка Вирџинија Вулф. Марта и Џорџ постојано ја пеат оваа верзија на песната во текот на претставата.
„Кој се плаши од Вирџинија Вулф?“ ја освоила наградата Тони за најдобра драма во 1963 година и наградата за најдобра претстава за 1962–63 од Драмските критичари во Њујорк. Често се изведува на модерната сцена. Филмска адаптација била издадена во 1966 година, по сценарио на Ернест Леман, во режија на Мајк Николс, и со Ричард Бартон, Елизабет Тејлор, Џорџ Сегал и Сенди Денис во улогите на Џорџ, Марта, Ник и Хани.
Лајош Енглер

Лајош Лала Енглер ( - ) — поранешен југословенски и српски кошаркар и педагог, кој настапувал за кошаркарската репрезентација на Југославија.
1 Кариера
Кариерата ја започнал во Пролетер од Зрењанин, кој потоа се натпреварувал во Првата лига на Југославија. Во 1948 година се преселил во белградски Партизан каде играл до 1953 година. Следната година се вратил во Пролетер, каде ја завршил кариерата во 1963 година.
Со Пролетер го освоил југословенското првенство во сезоната 1956. Енглер бил член на познатата „Пролетерска петорка“, во која биле Милутин Миња, Љубомир Катиќ, Душан Радојчиќ и Вилмос Лоци.
Тој бил член на југословенската репрезентација на Светското првенство во кошарка одржано во 1950 година во Буенос Аирес, каде што во просек постигнувал по еден поен по натпревар во три натпревари. На Европското првенство во кошарка 1953 година во Москва, Енглер имал просек од 6,5 поени во осум натпревари за југословенската репрезентација и 5,8 поени во пет натпревари на Светското првенство во 1954 година во Рио де Жанеиро. За југословенската репрезентација, Енглер, исто така, учествувал на Европското првенство во кошарка во 1957 година, одржано во Софија, каде што просечно постигнувал 4,8 поени на девет натпревари. За југословенската репрезентација одиграл вкупно 78 натпревари.
По завршувањето на кошаркарската кариера бил професор по германски јазик во гимназијата Зрењанин. Починал на 1 мај 2020 година во Зрењанин.
2 Награди и признанија
* Шампион на Првата лига на Југославија: 1 (со Пролетер Зрењанин: 1956 г.) .
* Плакета на Кошаркарскиот сојуз на Србија (2016) * Награда за животно дело на Сојузот на спортови на град Зрењанин (2017)
3 Во популарната култура
* Во филмот „Ние ќе бидеме светски шампиони“ од 2015 година, Енглер го играл Лазар Јованов.* Во документарниот филм ''Шампиони од 1956 година'' (2016) биле претставени достигнувањата на Енглер, но и достигнувањата на Зрењанин Пролетер, кога го освоиле Југословенското првенство во 1956 година.
Бриџриверски Океан

Бриџриверски Океан бил прастар океан што постоел помеѓу Северна Америка и Островските острови за време на ерата Мезозоик.
Слично на претходниот Лизгачкопланински Океан, тој имал зона на подвлекување на океанското дно наречено островски ров..
Затворањето на „мостот“ океанскиот проток се случил пред околу 115 милиони години, во периодот на средината на креда.
Денес постои истоимен „Бридге Ривер„ кој е во канадската покраина Британска Колумбија, околу 100 милји северно од градот Ванкувер.
Воедно своето име го добл од реката Бриџ, река што тече во провинцијата провинција Британска Колумбија, во Канада.
Како и најстариот Лизгачкопланински Океан, океанот на реката Мост, исто така, имало област на подвлекување на морското дно наречено Островски ров.
1 Погледни уште
*Список на антички океани
2 Надворешни врскиi
*
Борисав Бурмаз

Борисав Бурмаз (Ваљево, 21 април 2001 година) - српски фудбалер кој моментално настапува за Раднички од Крагуевац.
1 Статистика
1.1 Клупска
+Натпревари и голови прикажани по клуб, сезона и натпреварување, Клуб, Сезона, лига, Националниот куп, Европа, Друго, Во целост
Поделба, ', , ', , ', , ', , ',
Црвена звезда, 2019/20., Српска Суперлига, 0, 0, 1, 0, 0, 0, -, 1, 0
Графичар ''(заем)'', 2020/21., Првата лига на Србија, 27, 8, 0, 0, -, -, 27, 8
Раднички Крагуевац, 2021/22., Српска Суперлига, 18, 1, 1, 0, -, -, 19, 1
Кариера, 45, 9, 2, 0, 0, 0, -, 47, 9
1.2 Натпревари во репрезентативниот дрес
Репрезентација Србија на возраст до 17 година старости
, Датум, Натпревари, Локација, Домаќин, Резултат, Гост, ,
1., Квалификации за Европско првенство, Куќа на фудбалот,, Стара Пазова, Србија, 7 : 0, Гибралтар,
2., Квалификации за Европско првенство, Куќа на фудбалот,, Стара Пазова, Србија, 2 : 1, Норвешка,
3., Квалификации за Европско првенство, Куќа на фудбалот, Стара Пазова, Србија, 3 : 2, Грчка,
4., Пријателски натпревар, Куќа на фудбалот,, Стара Пазова, Србија, 2 : 0, Хрватска,
5., Квалификации за Европско првенство, Оломоуц, Србија, 2 : 0, Чешка,
6., Квалификации за Европско првенство, , Простјејов, Србија, 3 : 0, Украина,
7., Квалификации за Европско првенство, Стадион СЦ Простејов, Простјејов, Шпанија, 1 : 1, Србија,
8., Европско првенство, , Бартон апон Трент, Србија, 0 : 1, Шпанија,
9., Европско првенство, Стадион во Лоубороу, Србија, 0 : 3, Германија,
10., Европско првенство, Стадионво Лоубороу, Холандија, 2 : 0, Србија,
10, ''Вкупен број натпревари и постигнати погодоци'', 2,
Српската репрезентација до 18 години
, датум, Натпревар, Локација, Домаќин, Резултат, Гостин, ,
1., Пријателска игра, Национален фудбалски центар Брдо, Брдо кај Крањ, Словенија, 0 : 0, Србија,
1, ''Вкупен број на натпревари и постигнати голови'', , 0
Српската репрезентација до 19 години
, датум, Конкуренција, Локација, Домаќин, Резултат, Гостин, ,
1., Меморијален турнир „ Стеван Вилотиќ Ќеле“, Градски стадион, Суботица, Србија, 3 : 0, Израел,
2., Меморијален турнир „Стеван Вилотиќ Ќеле“, Градски стадион, Сента, Србија, 3 : 3, Унгарија,
3., Меморијален турнир „Стеван Вилотиќ Ќеле“, Градски стадион, Суботица, Србија, 2 : 0, Црна Гора,
3, ''Вкупен број на натпревари и постигнати голови'', 0,
Мировија

Мировија or Мировои (на руски јазик мировой, ''mirovoy'', meaning "global") беше хипотезиран суперокеан што можеби бил глобален океан што го опкружувл суперконтинент Родинија во Неопротерозојска ера, околу 1 милијарди до 750 милиони години..
Мировија може да биде суштински идентична со, или претходник на, хипотезираниот Пан-африкански океан, кој следеше по раздоротвирањето на Родинија. Океанот Панталаса (предокот на Тихиот Окан) се разви во неопротерозојската ера со подвлекување на сметка на глобалниот океан Мировија.
Геолошките докази сугерираат дека средниот неопротерозоик, Криогенскиот период, бил екстремен ледено доба толку интензивен што Мировија можеби била целосно замрзната на длабочина од 2 километри. Ова е дел од хипотезата за Снежна топка Земја.
Мескалера

Мескалера бил антички океан зачуван во карпи во западно Мексико.
Океанската плоча Мескалера веројатно била спуштена и изгубена во обвивката што му овозможила на Гереро Теран да се натрупа во западно Мексико во рана креда.
Шпекулативните реконструкции сугерираат дека плочата Мескалера доживеала пресоздавањ на исток долж Мексиканскиот Кратон и истовремено спуштена на запад под Гереро Теран.
Овие истражувачи го разгледаа западниот брег на Северна Америка, каде што преовладуваше хипотезата дека една, голема океанска плоча (Плочата Фаралон) се спушта од пред најмалку 180 милиони години, слично на западниот брег на Јужна Америка денес.
Сепак, новите податоци од сеизмичката мрежа USArray и другите северноамерикански сеизмички станици се чини дека кажуваат поинаква приказна. Овие податоци сугерираат дека приближно 2000–4000 km западно од западниот брег на Палео-Северна Америка бил архипелаг од микро-континентални делови, многу сличен на областа помеѓу денешна Австралија и Азија.
Плочата Фаралон е спуштена под западната страна на овој архипелаг и е снимена во денешната обвивка под западниот дел на САД, од површината до длабочина од 2000 km. Но, уште едно големо парче океанска литосфера, порано најзападниот дел од северноамериканската плоча, спуштено под источната страна на архипелагот, ситуација која претходно не била замислена, но документирана во томографијата со огромен, ѕиден куп од ова „дополнителен“ палеоокеан на 800–2000 km длабочина под источна Северна Америка и северна Канада.
Добиена од геофизички набљудувања, оваа хипотеза прави геолошки предвидувања што може да се тестираат. Тоа имплицира дека шиење помеѓу овој архипелаг и северноамериканскиот континент мора да постои од Алјаска до Мексико. Авторите ги преиспитале релевантните геолошки набљудувања од внатрешноста на Северна Америка и забележале најмалку 11 „урнати басени“ низ должината на Северна Америка кои содржат карпи со соодветна старост што укажуваат на минат океан. Оваа „томотектонска анализа“ со помош на површински и подземни набљудувања не само што дава увид во структурата и еволуцијата на Северна Америка, туку може да се користи и за разбирање на слични региони ширум светот, каде што континентите растеле преку додатоците од сударните плочи.
Ботаничка градина - Скопје

Ботаничката градина - Скопје — ботаничка градина на Институтот за биологија на Природно-математичкиот факултет во Скопје, Македонија. Градината зафаќа простор со површина од 14 хектари.
1 Историја
Подготовките за создавањето на Ботаничката градина започнале во 1948 година, додека во 1951 година била службено отворена.
Во периодот од 1970 до 1989, Ботаничката градина одржувала голема семенска збирка и го издавала каталогот на семиња „''Delectus seminum''“ со кој вршела размена на семиња со други ботанички градини од Европа. Во 1977 година таа се издвоила како самостојна работна единица во состав на Заводот за ботаника, од кога и датира името Завод за ботаника со Ботаничка градина.
Во 2000 година започнала изградбата, а следната година била завршена градбата за аклиматизација, одгледување и размножување на ендемични, реликтни, ретки и лековити растенија од флората на Република Македонија, со финансиска помош од Министерството за животна средина на Македонија. Во 2006 година било створено систематски полиња, кое е во функција на проектот за зачувување и одржливо користење растителни генетски ресурси.
Во 2017 година започнале активностите за подновување на стакленикот со финансиска поддршка од Глобалниот еколошки фонд (ГЕФ) Програма за мали грантови (ПМГ) - Република Македонија.
Во 2020 година бил реконструран малиот стакленик со помош на Словачката амбасада и била направена летна училница со помош на Француската амбасада. Дополнително, Амбасадата на Германија обезбедила финансиска помош за лабораторијата.
Во 2021 година е реконструирана градбата за аклиматизација на ретки и ендемични видови со финансиска поддршка на Партнетскиот фонд за критичен екосистем (CEPF). Периодот 2021-2022 во тек била правена урбана градина со три оранжерии, надземни леи за лековити, ароматични, зачински и градинарски растенија. Урбаната градина била преку помошта на ГЕФ ПМГ - Република Македонија.
Главни раководители во поновата историја на заводот биле: проф. д-р Љупчо Меловски (2005‒2009), проф. д-р Митко Костадиновски (2011‒2013) (2013‒2016 г.), доц. д-р/проф. д-р Рената Ќуштеревска (2016‒2020) и проф. д-р Славчо Христовски (2020-).
2 Особености
Градината зафаќа простор со површина од 14 хектари, кој го има отстапено управата на Градскиот парк во Скопје. Градината содржи дендропарк со над 400 дрвенести растенија. Располага со два стакленици со површина од 120 м<sup>2</sup>, во кои се сместени 500 различни растенија од пустински, суптропски и тропски подрачја. Градината има посебна градба за заштита и одгледување на ретки, реликтни и ендемични растенија на територијата на македонската држава. Има и семенска збирка од домородни растенија и градби за лековити, ароматични и зачински растенија.
3 Галерија
Хантиски Океан

Хантиски Океан или Ханти-мансиски Океан бил мал океан сместен помеѓу Балтика и островски лак (Кипчак лак) во близина на Сибир, од блиску до крајот на прекамбриското време до силурот.
Тој бил дел од плоча-тектонската реконструкција на еволуцијата на кората на Централна и Северозападна Азија во палеозоикот (орогенетички комплекс Алтаиден), која за прв пат беше објавена во 1993 година од турскиот геолог Celâl Shengör и колегите. Името се однесува на Кантс и Манси, два што зборуваат фино-угрски западносибирски народи. Составен дел на оваа хипотеза и директно поврзан со концептот на Ханти-мансискиот ОКеан е „Алкот на островот Кипчак“ (англиски: „лак Кипчак“), кој во доцната фаза од неговиот развој бил поврзан со мал континент „Казахстанија“ („Казахстан-Тјеншан“ или исто така „Казахстан-Киргиски континент“). Именуван е по Кипчачки јазици, гранка на турските јазици.
Хантискиот Океан се граничел со низа океани: Панталаса на север, Прототетис на североисток и Палеотетис на југ и исток.
Океанот се формирал кога копното на Пралавразија (кратко по распадот на Панотија, околу 600 милиони милји) се разделила и создала три одвоени континенти - Лауренција, Балтика и Сибир.
Сестринскиот океан на Хантискиот, Океанот Јапетус исто така се формирал, помеѓу Лауренција и Балтика.
Хантискиот Океан се затворил кога островскиот лак наречен Сакмарискиот лак се судрил со Балтика.
На североисточниот крај на лакот се наоѓал нов океан, Уралскиот океан.
Панафрикански Океан

Пан-африкански океан е хипотезиран палеоокеан чие затворање го создаде суперконтинентот на Панотија.
Океанот можеби постоел пред распадот на суперконтинентот Родинија.
Океанот се затворил пред почетокот на Фанерозојскиот Еон, кога океанот Panthalassa се проширил и на крајот бил заменет со него.
Распукувањето по источната маргина на западноафриканскиот кратон се случило пред околу 800 маа со тројна точка во Мали, а Гурмата се толкува како аулакоген.
Континенталната фрагментација бila придружена со инјектирање, во основата на кората и на високи нивоа, на основни и ултрабазни магми.
Присуството на базалти од можно океанско потекло, островски лак и маргинални вулканско-кластични склопови, широко распространет калка-алкален плутонизам и спарени метаморфни појаси, вклучително и еклогични шкрилци под висок притисок, силно укажуваат на тоа дека активните процеси на подвлекување биле во функција.
1 Историја
Слично на океанот Јапет, тој продолжи да се шири и престана да расте додека не се формираше суперконтинентот Панотија.
Суперокеан

Суперокеан“ е океан што го опкружувал суперконтинентот..
Поретко се дефинира како кој било океан поголем од сегашниот Тихи Океан.
Именуваните глобални суперокеани ги вклучувале Мировија, која го опкружувала суперконтинентот Родинија и Пантхаласа, кој го опкружувала суперконтинентот Пангеја. Панотија и Колумбија, заедно со копнените маси пред Колумбија (како што се Ур и Кенорленд, исто така биле опкружени со суперокеани.
Како што површинската вода непречено се движи од исток кон запад во суперокеаните, таа има тенденција да се загрее од изложување на сончева светлина така што западниот раб на океанот е потопол од источниот.
Дополнително, сезонските промени во температурата, кои би биле значително побрзи во внатрешноста на земјата, веројатно предизвикале моќни монсуни. Меѓутоа, генерално, механиката на суперокеаните не е добро разбрана.
1 Список на суперокеани
* Неалбара/Гирозија
* Лерова (Кенорленд)
* Атлантско-Тихи Океан (Атлички Океан) (Колумбија)
* Мировија (Родинија) (1.380–600 Ma)
* Панафрикански Океан (Родинија/Панотија) (987,5-605 Ma)
* Панталаса (Pannotia/Pangaea) (750–173 Ma)
1.1 Можни идни суперокеани
* Индо-Атлантскиот Океан (Амазија/Новопангеја)
* Мега или Супер Тихи Океан (Pangaea Proxima)
* Бајкалски океан Пан-азиски океан (Аурика)
Јапет (океан)

Океанот Јапет ( ) бил океан што постоел во доцните неопротерозојски и раните палеозојски ераи од геолошка временска скала (помеѓу 600 и 400 милиони години). Океанот Јапет се наоѓал во јужната полутопка, помеѓу палеоконтинентите Лавренција, Балтика и Авалонија. Океанот исчезна со Акадијан, Каледонска и Таконски орогении, кога овие три континенти се споиle и формираle една голема копнена маса наречена Еврамерика. „Јужниот“ океан Јапет е предложено да се затвори со Фаматинска и Таконска орогенија, што значи судир помеѓу Западна Гондвана и Лавренција.
Бидејќи океанот Јапет бил позициониран помеѓу континенталните маси кои во многу подоцнежно време грубо ќе ги формираат спротивните брегови на Атлантскиот Океан, може да се гледа како еден вид претходник на Атлантикот. Затоа, океанот Јапет бил именуван по титан Јапет, кој во грчката митологија бил татко на [[Атлас (митологија)|Атлас] ], по кој бил именуван Атлантскиот Океан.
Михаило Миловановиќ

Михаило Миловановиќ (Гостиница, 24. фебруар 1879 — Ужице, 28. новембар 1941) бил српски, вајар и пистел.
1 Биографија
Бил еден од основачите на ''Здружението на ликовни уметници на Србија'', воен сликар на Врховната команда на српската војска во Првата светска војна, автор на портрети на српските војводи Радомир Путник, Живојин Мишиќ, Степа Степановиќ и Петар Бојовиќ, генералот Павле Јуришиќ Штурм, кралот Петар I Караѓорѓевиќ и регентот Александар Караѓорѓевиќ.
После каменорезачкиот занает од кој се откажал и година дена помината на усовршување во школата на Антон Ажбе во Минхен, во 1905 година Миловановиќ во Минхен бил студент на Академијата за убави (ликовни) уметности, прво кај професорот Лудвиг Хертерих, а потоа во класата на неговиот наследник Хуго фон Хаберман.
Миловановиќ дипломирал во 1909 година на ликовната Академија во Минхен, а во Србија се вратил на почетокот на Балканските војни во 1912 година како доброволец. Почетокот на I светска војна го дочекал на усовршување во Прага, бил уапсен и после бегството од прашкиот затвор, пеку Германија, Полска, Украина, Црно Море и Романија, стигнал да се приклучи на боиштето на својата Дринска дивизија и со српската војска ја преживеал нејзината голгота.
Го напишал романот ''Лендина воденица'', печатен повеќе од половина век после неговата насилна смрт.
Фаруски Океан

Фаруски Океан е древен океан кој постоел од пред 800 до 635 милиони години, помеѓу распадот на Родинија суперконтинент и почетокот на формирањето на Гондвана суперконтинентот.
1 Отворање и затворање
Фарускиот океан се отворил пред околу 800 милиони години во ерата Неопротерозоик откако се разделил по источната граница на Западноафриканскиот Кратон за време на распадот на Родинија.
Океанот почна да се затвора пред околу 730 милиони години со подвлекување на исток на лакот Тилемси, кој беше насобрана наспроти регионот Хогар на Сахарски Метакратон.
Западниот дел од масивот Хоггар е направен од материјал од Фарускиот Океан, вклучувајќи океански базалти, лачни вулкански и седиментни карпи и седименти кои биле излеани во Фарускиот Океан од западноафриканскиот кратон и источниот Хогар.
Затворањето беше завршено кога западноафриканските и сахарските кратони се судрија пред околу 635 милиони години на почетокот на Пан-африканската орогенеза.
2 Јужна екстензија
Океанот Гојас, кој се наоѓал на југозапад помеѓу Амазонскиот кратон и Кратонот Конго, се протегал во Фарускиот Океан.
Океанот Гојаш се затворил за време на последните фази на формирање на Западна Гондвана. Јужниот дел на Трансбразилската линија (TBL) ја означува зоната на шиење на ова затворање, додека северниот дел Борборема од TBL и Транс-Сахарскиот појас, кој тече од Алжир до Бенин, означете ја зоната на шиење на затворањето на Фарускиот Океан.
Овие затворања на океаните и последователните тектонски настани не беа симултани, туку се случија во подолг временски период.
Во југозападна централна Африка возраста на ладење на гранулитот се движи помеѓу 587 и 576 Ma, додека во североисточен Бразил тие се движат од 568 до 500 Ma.
Сепак, податоците од аеромагнетните и гравитациите даваат доказ за континуитет помеѓу TBL lineament, Собралниот расед во североисточен Бразил, раседната зона Канди во Бенин и Транс-сахарскиот појас формирана со затворање на Фарускиот Океан.
3 Биографија
* Kent C. |nom1=Condie |titre=Proterozoic crustal evolution |lieu=Amsterdam/New York/Tokyo |éditeur=Elsevier
* Robert D. |nom1=Hatcher |titre=4-D framework of continental crust |éditeur=Geological Society of America |
Никола Јанковиќ (кошаркар)

Никола Јанковиќ (Врање, 13 февруари 1994) е српски кошаркар. Игра на позициите крилен центар и центар, а моментално настапува за Бреоган.
1 Биографија
Започнал да тренира кошарка во кошаркарскиот клуб ''Економац'' од Врање. Потоа се преселил во помладите категории на ФМП Железник, а потоа и во КК Црвена Ѕвезда. Откако во 2012 година одбил да потпише договор со клубот од Белград, тој преминал во белгискиот Спиро Шарлроа. Од 2013 до 2015 година бил на позајмица во белгискиот клуб Вервиер-Пепинстер. Во сезоната 2015/16 бил играч на Мега Лекс и со нив го освоил Купот Радивоје Корач. Во сезоната 2016/17 тој бил играч на Унион Олимпија. Со нив ги освоил двата домашни трофеи, а бил прогласен за најкорисен играч во Јадранската лига и Купот на Словенија. Во сезоната 2017/18 бил играч на Сакарија. На 6 јули 2018 година потпишал двегодишен (1+1) договор со Естудијантес, но на 31 декември истата година го напуштил шпанскиот клуб и потпишал договор со Партизан. Со Партизан, тој освоил еден Суперкуп на Јадранската лига (2019) и два Купа на Радивоје Корач (2019, 2020 година). По истекот на договорот, на крајот од сезоната 2020/21 Јанковиќ го напуштил Партизан. На почетокот на октомври 2021 година, тој потпишал договор со тимот од Подгорица, но се вратил во Мег еден месец подоцна. Тој одиграл само три натпревари за Мега, по што на 28 декември 2021 година потпишал за шпански Бреоган до крајот на сезоната.
Успешно се натпреварувал за помладите репрезентативни категории. На Европското првенство за јуниори освоил два медали - сребрен во 2011 година и бронза во 2012 година. Во 2013 година бил дел од селекцијата која го освоил среброто на Светското јуниорско првенство. Во 2014 година освоил уште една бронза - овој пат со младата репрезентација на Европското првенство.
2 Успеси
2.1 Клупски
* Мега Лекс:
** Куп Радивоје Корач (1): 2016 година
* Олимпија Љубљана:
** Словенечко првенство (1): 2016/17година.
** Куп на Словенија (1): 2017 година
* Партизан:
** Суперкуп на Јадранска лига (1): 2019 година
** Куп Радивоје Корач (2): 2019, 2020 година
2.2 Поединечни
* Најкорисен играч во Јадранската лига (1): 2016/17година.
* Најкорисен играч на Купот на Словенија (1): 2017 година.
2.3 Репрезентативни
* Европско првенство до 18 години: 2011 година, 2012 година
* Светско првенство за играчи до 19 години: 2013 година
* Европско првенство до 20 години: 2014 година