procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Букет лилии (Фабержеово јајце)

Букет од Лилии Часовник јајце (или на Мадона Лили Часовник јајце) е накит Велигденски јајца направени под надзор на рускатиот изработувач на накит Карл Фаберже во 1899 година за Царот Никола II како Велигденски подарок за неговата сопруга, царицата Александра Фјодоровна. Тоа во моментов се чува во  Палатата на оружјето во Москва, и тоа е еден од ретките Фабрежови јајца кои никогаш не ја напуштиле Русија.
Илијас-бегова џамија

Илијас-бегова џамија (|İlyas Bey Camii) — историска џамија во Милет кај градот Соке во покраината Ајдин, западна Турција. Изградена е во 1403 г. по порачка на Илијас-бег (1402–1421), владетел на бејликот Ментеше. Денес е напуштена и претставува споменик на културата.
1 Архитектура
Џамијата е дел од комплес во чиј состав има медреса и амам.
Молитвената сала е покриена со кубе со пречник од 14 м, сместено на осумаголна основа и изработено од поплочени тули. Минарето од тули се срушило во земјотресот од 1955 г. Зградите се наоѓаат во рамките на археолошкото наоѓалиште на древниот град Милет. До комплексот се најдени остатоци од вила со бања од византиско време.
Во 2012 г. комплесот на Илијас-беговата џамија е награден со културнонаследната награда „Европа ностра“ на ЕУ .
2 Галерија
3 Наводи
*
Бојан Периќ

Бојан Периќ (Белград, 15 октомври 1985) е српски театарски, телевизиски и филмски глумец.
1 Животопис
Бојан Периќ израснал во Грција, а дипломирал глума на „БК“ уметничката Академија во Белград во класата на професор Небојша Дугалиќ. Водител е на музичката ТВ емисија "Три бои на звукот"која се емитува на РТС.
2 Појавување на спотови
* Магична Жена - Ивана Пурковиќ
Тубетејка

Тубетејка (|тебетей; |түбәтәй|tübätäy; |тюбете́йка) — крзнена капа кај туркиските народи во Средна Азија, застапена во Таџикистан, Казахстан, Киргистан и Узбекистан, како и муслиманските подрачја во Русија (претежно меѓу Татарите).
На узбечки капата се нарекува ''дупи'' (''uz'') или ''калпак'' (''qalpoq''), и се смета за особена ракотворба и важен дел од народната носија. Може да биде црна, со сплесната квадратна основа. Честопати имаат извезени мотиви за кои се смета дека штитат од непријатели и уроци, а носат бериќет и животна сила.
Исто така, постои тренд меѓу сефардските и мароканските Евреи за носење на узбечки тубетејки во улога на верска капа, т.е. кипа (ермолка).
Меѓу Ујгурите, оваа капа се нарекува ''допа''. На туркменски истата го носи името ''тахија'' („такија“).
1 Поврзано
* Калпак
* Шубара
* Ушанка
Ампир (Фабержеово јајце)

Ампир, Нефритово или медалјон Александар III – едно од украсните велигденски јајца изработени под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже. Јајцето било изработено во 1901-1902 година за последниот руски цар, Николај II. Царот Николај ѝ го подарил јајцето на мајка си, царицата-мајка Марија Фјодоровна, на Велигден 1902 година.
1 Опис
Името на јајцето се однесува на фактот дека е направено во стилот ампир, од нефрит . Оригиналната Фабержеова фактура за ова дело гласи: „Јајце ампир, од нефрит, со злато, два дијаманти и минијатури“. Јајцето повторно се појавило во средината на 1990-тите, а некои истражувачи на Фаберже биле на погрешно мислење дека ова јајце е украсено со портрет во медалјон на Александар III од Русија, иако оригиналната сметка не споменува портрет на Александар III. Оваа грешка е резултат на погрешното толкување на листата за избор на скапоцености на Московската комора. Овој список забележал „јајце од нефрит, на златна основа, и со портрет на царот Александар III во медалјон" Поради ова, многу истражувачи биле сигурни дека во 1902 година царското јајце содржи портрет на Александар III, иако немало докази за тоа.
Но во 2015 година, во текот на работата на специјалната експертска група бил пронајден уникатен историски документ „Список на лична сопственост на царицата-мајка Марија Фјодоровна, сместена во складиште во Гатчинскиот дворец“ до 28 јули 1917 година. Оваа книшка од 12 страни наведува најмалку 150 предмети , вклучувајќи ги и 7 царски Фабержеови јајца, кои ѝ припаѓале на царицата-мајка Марија Фјодоровна. На втората страница од овој документ, под број 10, стои ставка „Јајце на златна основа, на два нефритни столба, со портрети на великата војвотка Олга Александровна и војводата Олденбург“. Овој опис бил најточен, што истражувачите на Фаберже го имале во тој момент. Тоа било јајце, кое погрешно се сметало за „јајце од нефрит, на златна основа и со портрет на царот Александар III во медалјон“.
Верзијата на овој подарок на царицата-мајка Марија Фјодоровна, исто така се потврдува со фактот дека во 1901 година била свадбата на Олга Александровна и Петар Олденбург. Овој настан бил многу важен за Марија Фјодоровна, бидејќи не сакала нејзината ќерка да ја напушти Русија (во случај на нејзин брак со некој од членовите на европските династии). Фабержеовите јајца обично имале некое значење - комеморативни или важни настани од претходната година.
2 Изненадување
Изненадување во ова јајце се минијатури на великата војвотка Олга Александровна и војводата Петар Олденбург.
3 Сопственост
Сега јајцето е во приватна колекција во Њујорк, САД.
4 Поврзано
*Фабержеови јајца
*Украсување на јајца
Валаамски манастир

Валаамски манастир е манастир на руската Православна Црква, кој се наоѓа на Валаамскиот архипелаг на остров во езерото Ладога, во провинцијата Карелија.
1 Име
Зборот Валаам доаѓа од угрофинскиот јазик и значи „северна земја“.
2 Историја
Според некои извори, манастирот бил основан за време на Апостол Андреја. Денес, како датум на основање се споменува 1407 година. Друга теорија вели дека грчки монах од 10 век Сергеј Валаамски го основал манастирот со својот другар Херман.
Валаамскиот манастир бил најсеверната точка на Православната црква. Во 16 век, за време на Руско-шведската војна, бил разурнат од Швеѓаните, кога биле убиени и многу монаси од манастирот. Напади од Швеѓаните имало и во 1611 и 1715 година, кога манастирот бил и изгорен. Границата во тоа време била на средина на езерото Ладога. Во XVIII век манастирот бил обновен, а во 1812 година влегол во рамките на Големото кнежевство Финска, кое било дел од Руската Империја.
Во 1917 година,Финска станува независна, аФинската православна црква, која претходно била под Руската патријаршија, станала автономна под Цариградската патријаршија. Така, Валаамскиот манастир едно време бил најважен храм на Финската православна црква. Литургијата од црковнословенски јазик се променила на фински јазик, а календарот од јулијански на грегоријански. Овие промени беа спорни за монашката заедница во манастирот.
За време на Втората светска војна, Финците го евакуирале манастирот, кога 150 монаси побегнале во внатрешноста на ФИнска, и основале Нов Валаамски манастир во градот Хејнавези (Heinävesi), кој денес е единствен православен манастир на Финската православна црква.
По падот накомунизмот Валаамскиот манастир во1989 година  бил под покровителство на рускиот патријарх Алексиј II, кој често го посетувал манастирот.
Валаамскиот манастир денес е познат по одличниот машки хор, составен од пет члена. Хорот со своите патувања и настапи по светот собира пари за обнова на манастирскиот комплекс.
3 Посета на манастирот
Годишно манастирот го псоетуваат околу 100 илјади поклоници и туристи.
Розово-виолетово јајце со три минијатури (Фабержеово јајце)

Розово-виолетово јајце со три минијатури — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направено под водство на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство во 1898 година. Било создадено за царицата Марија Фјодоровна.
Едно од седумте јајца кои моментално се изгубени, Фаберже го наплатил од Николај II за 3.250 рубљи.
1 Изненадување
Изненадувањето, рамка за фотографија во облик на срце која се отвора како трилисна детелина која содржи три минијатурни портрети од Николај II, неговата сопруга, царицата Александра Фјодоровна и нивното прво дете, Олга Николаевна. Било направено од дијаманти во облик на рози, црвен, зелен и бел емајл, бисери и водени бои на слонова коска.
2 Поврзано
* Фабержеови јајца
Чатир Даг

Чатир Даг (|Çatır Dağ, |Чатыр-Даг, |Чатир-Даг) — планински масив во јужниот дел на полуостровот Крим, недалеку од автопатот Симферопол-Алушта. На кримскотатарски ''чатир'' значи „шатор“, а ''даг'' значи „планина“. Највисок врв е Еклизи Бурун со надморска височина од 1.527 м.
1 Преглед
Планината се состои од две висорамнини: долна (северна) и горна (јужна). Долната благо се спушта по северната страна која е обрасната со степски треви. На јужниот крај (кај стрмната падина на повисоката висорамнина), долната висорамнина има букови шуми и смрекови полјани. Масивот има неколку планинарски патеки и исклучителни пештери. Источната страна на пониската висорамнина има корија од тиси.
Горната висорамнина е обликувана како џиновска вангла, а по ободотг се издигаат највисоките врвови. Горната висорамнина е прекриена со планински пасишта. Тука падините се многу стрмни и нудат прилики за алпинизам.
2 Геологија
Масивот е класично карстно подрачје: има преку 200 пештери, јами, и пропасти. Има дури 1000 вртачи, повеќе од сите Кримски Планини. По составот на карпата се дели на два структурни слоја. Горниот е дебел околу 1000 метри и се состои од варовници, настанати со таложењето од топлите мориња во горната јура, сместени врз црвно-кафеави конгломерати. Конгломератите пак, лежат на водоотпорен слој подолу, наталожени во горниот тријас и долната јура. Ова е познато како „тавридска низа“, која се состои од наизменично наредени зеленикави и црни аргилити, алевролити и песочници. Овие минерали се прилично распространети по целото јужно и југозападно крајбрежје на Крим.
Чатир Даг е населен уште од новото камено време. Од тој период е најдено бачило во месноста Јазовечка Полјана. Во пештерите живееле сточари и ловци (V век п.н.е.).
3 Поврзано
* Кримски Планини
* Мангуп-кале
Гатчински дворец (Фабержеово јајце)

Гатчински дворец – скапоцено емајлирано велигденско јајце, направено под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже во 1901 година, за Николај II од Русија. Николај II ѝ го подарил на својата мајка, царицата Марија Фјодоровна, на Велигден во 1901 година. Јајцето се отвора за да открие изненадувачка минијатурна златна реплика на дворецот во Гатчина (град јужно од Санкт Петербург), изграден за грофот Григориј Орлов и подоцна бил купен од царот Павле I. Тоа е едно од двете царски велигденски јајца во збирката на уметничкиот музеј Валтерс во Балтимор, Мериленд.
1 Опис
Јајцето било направено од Фабержеовиот мајстор, Михаил Перхин (1860-1903), и е изработено од злато, емајл, позлатено сребро, дијамант, кварц и семенски бисери. Околу дворецот во изненадувањето прикажани се бројни детали – топови, знаме, статуа на Павле I (1754-1801) и пејзажни елементи.
Минијатурниот дворец е фиксиран внатре во јајцето и не може да се поместува за разлика од јајцето Александровски дворец, кој Фаберже ќе го направи седум години подоцна за Александра Фјодоровна. Димензиите се 12,5 x 9,1 cm.
2 Изненадување
Јајцето се отвора за да открие минијатурна златна реплика на Гратчинскиот дворец, резиденцијата на царицата-мајка вон Санкт Петербург.
3 Сопственост
Во 1920 година, јајцето било сопственост на Александар Половцов, кој бил поранешен вработен во Гратчинскиот дворец и подоцна отворил антикварница во Париз. Не е познато како Половцов дошол до јајцето.
Во 1930 година, ова јајце му било продадено, заедно со јајцето од 1907 година Јајце со плот и рози, од Американецот Хенри Валтерс и во 1931 година станало дел од колекцијата на Уметничкиот музеј Валтерс. Во 1936 година, ова јајце заедно со јајцето со плот и рози било изложено во Уметничкиот музеј Валтерс во Балтимор, Мериленд и е дел од постојана поставка од 1952 година.
4 Поврзано
*Фабержеово јајце
*Јајце со плот и рози (Фабержеово јајце)
*Декоративно јајце
Национален статистички институт (Бугарија)

Националниот статистички институт на Република Бугарија (НСИ) е државна агенција која е директно подредена на Министерскиот совет, која се занимава со собирање, обработка и обезбедување на точни информации за целокупната социјална и економска состојба и развој на Бугарија. Националниот институт за статистика е дел од Националниот статистички систем (заедно со органите за статистика и Бугарската народна банка), како и Европскиот статистички систем на чело со Заводот за статистика на Европската унија - Евростат.
1 Историја
Првите институции кои вршат системска статистичка активност во Бугарија се Статистичката служба на Одделот за внатрешни работи на Привременото руско управување (1877 - 1879) и Статистичкото одделение на Министерството за правда (1880 - 1883). Денешниот Национален статистички институт потекнува од создаденото на 7 јули (25 јуни стар стил) 1880 година статистички организациски оддел на Министерството за финансии. Во 1881 година тоа е претворено во статистичко биро, а од 1894 година е подредено на Министерството за трговија и земјоделство. Од 1897 година службата се нарекува Дирекцијата на статистиката, а од 1910 година - Главна дирекција на статистиката. Од 1946 година е директно потчинета на Министерскиот совет, а од 1948 година - на Државната Комисијата за планирање.
Хедепер

Хедепер (|Hedeper) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Волфенбител се наоѓа околу 15 километри северозападно од Хедепер. Општината е составена од Вецлебен (146 жители) и Хедепер (401 жител).
2 Историја
Обете општини Вецлебен и Хедепер биле споени во една општина во 1974 година. Хедепер бил споменат во пишан документ за првпат во 1188 година, а Вецлебен уште во 994 година.
3 Култура и знаменитости
Како знаменитост на Хедепер е старата ветерница, западно од селото. Била изградена во 1900 година и се користела до 1956 година.
Селската црква била обновена во 2002 година.
4 Стопанство и инфраструктура
Жителите главно работат во околните поголеми градови.
Кисенбрик

Кисенбрик (|Kissenbrück) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Кисенбрик се наоѓа во северозападниот дел на општинската заедница Елм-Асе на јужниот дел од ридскиот масив Езел. Низ местото тече потокот Кисе, кој се влева во Гросен Грабенс, историски познат и како Кисена.
Како дел од општината се води и Хедвигсбург (48 жители).
Општина Тополчани

:''Ова е статија која се однесува на Општина Тополчани. За истоименото село, видете Тополчани.''
Општина Тополчани — поранешна општина во Југозападна Македонија, создадена во 1996 година, а престанала да постои согласно законот за територијална поделба од 2004 година на 12 април 2005 година, кога била припоена со Општина Прилеп. Локалното и поширокото население не било задоволно од ова припојување. Центар на општината било селото Тополчани.
1 Демографија
Според пописот од 2002 година општина Тополчани имала 2.923 жители, а според пописот од 2021 општината би имала 2.489 жители:
2002, 2021
НАРОД, број, %, број, %
ВКУПНО, 2.923, 100, 2.489, 100
Македонци, 2.056, 70.34, 1.296, 52.07
Турци, 791, 27.06, 976, 39.21
Бошњаци, 69, 2.36, 103, 4.14
останати, 7, 0.24, 16, 0.64
лица без податоци, /, /, 98, 3.94
2 Населени места
Во Општина Тополчани спаѓале следниве села: Тројкрсти, Загорани, Веселчани, Чепигово, Шелеверци, Алинци, Ерековци, Канатларци, Клепач, Марул, Бонче, Подмол, Лопатица и Тополчани.
ВКУПНО, Македонци, Албанци, Турци, Роми, Власи, Срби, Бошњаци, Други, Лица за кои податоците се преземени од административни извори
Општина Тополчани, 2.489, 1.296, 9, 976, -, -, 2, 103, 5, 98
Алинци, 171, 161, 1, -, -, -, -, -, -, 9
Бонче, 22, 18, 1, -, -, -, -, -, -, 3
Веселчани, 36, 34, -, -, -, -, -, -, -, 2
Ерековци, 217, 197, -, 3, -, -, 1, 1, 3, 12
Загорани, 102, 100, -, -, -, -, -, -, -, 2
Канатларци, 1.202, 79, 2, 973, -, -, -, 102, -, 46
Клепач, 91, 88, 1, -, -, -, -, -, -, 2
Лопатица, 19, 18, 1, -, -, -, -, -, -, -
Марул, 15, 14, -, -, -, -, -, -, -, 1
Подмол, 110, 104, 1, -, -, -, -, -, -, 5
Тополчани, 310, 297, 2, -, -, -, -, -, 1, 10
Тројкрсти, 39, 36, -, -, -, -, 1, -, -, 2
Чепигово, 149, 144, -, -, -, -, -, -, 1, 4
Шелеверци, 6, 6, -, -, -, -, -, -, -, -
3 Поврзано
* Општини во Македонија
* Општина Прилеп
* Тополчани
Кнајтлинген

Кнајтлинген (|Kneitlingen) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Селото е познато како родно место на легендарниот шегобиец Тил Ојленшпигел од народните приказни.
1 Географија
Кнајтлинген се наоѓа помеѓу ридските масиви Елм и Асе. Општината е составена од следниве единици:
* Амплебен
* Банслебен
* Ајлум
* Кнајтлинген
2 Историја
Кнајтлинген во средновековното Војводство Саксонија било првпат споменато во декрет од 1135 година издаден од царот Лотар III, каде ги доделил поседите на новооснованиот бенедиктански манастир Кенигслутер. Романескната парохиска црква била изградена од Темпларите околу 1141 година; нејзината апсида е зачувана во својата првична состојба. Од 1235 година наваму, областа припаѓала на Војводството Брауншвајг-Линебург.
Амплебен, Банслебен и Ајлум биле припоени кон општината Кнајтлинген на 1 март 1974 година.
Фалберг

Фалберг (|Vahlberg) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Три места со името Фалберг се наоѓаат на ридскиот масив Асе. Од нив, Клајн Фалберг е најново. Другите се Грос Фалберг и Менхефалберг, кое не се наоѓа во општината Фалберг, туку во соседната општина Детум. Третото и најмало место во општината Фалберг е Берклинген, кое е сместено помеѓу Клајн Фалберг и Шепенштет.
Витмар

Витмар (|Wittmar) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Витмар се наоѓа на југозападниот крај од ридскиот масив Асе. Соседни места се Грос Денкте и Ремлинген.
Винигштет

Винигштет (|Winnigstedt) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Селото е сместено северно од мочуриштето Гросес Брух и западно од Магдебуршко Берде, со добар квалитет на почвата. На југ се граничи со селото Хесен во Саксонија-Анхалт.
Општината се состои од селото Винигштет и Матирцол, кој бил патарина на патот од Волфенбител до Халберштат со векови. Им дозволувал на патниците да го поминат мочуриштето преку насип кој ги поврзувал поседите на Брауншвајг-Линебург на север со територијата на Халберштат на југ.
Андриќград

Андриќград или Каменград — град, културен центар и вид етносело, кој се наоѓа на самото устие на реките Дрина и Рзав во Вишеград, а чиј идеен творец е режисерот Емир Кустурица. За посетителите бил отворен на 5 јули 2012 година.
Градот е изграден од камен и во него има педесетина објекти . Во градот постои градски театар, модерно кино, градска управа, академија на убави уметности, Андриќева гимназија, речна марина и пристаниште, хотели, плоштади, црква, стар ан, дуќани и спомен куќа на Иво Андриќ . Планирано било во рамките на академијата на убави уметности во Каменград, да работи факултет за режија. Се очекувало Србија, а можеби и некои други земји да отворат свои конзулати и почесни конзулати во Андриќевиот град . На 28 јуни 2013 година отворен е Андриќев институт.
Во 2016 година била основана меѓународна Академија на уметностите за школување на глумци, режисери и сродни занимања.
На Видовден, 28 јуни 2014 година, била осветена црквата посветена на Светиот цар Лазар и косовските маченици.
1 Споменик на Иво Андриќ
Споменикот на Иво Андриќ се наоѓа на плоштадот Никола Тесла во централниот дел на Андриќград. Споменикот, висок 2,4 метри, бил откриен је на Видовден 28 јуни 2012 година за време на свеченоста за обележување на почетокот на изградбата на Андриќград. Споменикот настанал како реакција на рушењето на бистата на Иво Андриќ во Вишеград во 1991 година. Бистата на Иво Андриќ во Вишеград била срушена на 1 јули 1991 година од петмина муслимански екстремисти и потоа фрлена во Дрина.
2 Споменик на Петар II Петровиќ Његош
Споменикот на Његош, се наоѓа на истоимениот плоштад, пред црквата на светиот кнез Лазар.
Споменикот е идентичен со неговите споменици во Подгорица и Белград.
3 Историја
Каменград е промотивен проект на Република Српска. Идејата за проектот потекнала од разговор меѓу Милорад Додик и Емир Кустурица на 30 ноември 2009 година во Бања Лука , при што било замислено Каменграда во Вишеград да биде верзија на Дрвенград во Мокра Гора, негова туристичка атракција и „синоним за културата и уметноста на Република Српска“. Дрвенград од Вишеград е оддалечен околу 20 км. Идејниот концепт за Каменград е на Емир Кустурица.
4 Галерија
5 Поврзано
* Дрвенград
* Краљевград
* Андриќев институт
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Зубово

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во струмичкото село Зубово, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во средишниот дел на селото. Во непосредна близина на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
2 Историја
Црквата била изградена во 1852 година.
Најверојатно црквата била изградена по углед на поголемата и постарата црква „Св. Константин и Елена“ во Моноспитово подигната во 1838 година и можно е да биле изградени од иста мајсторска тајфа.
3 Архитектура
Претставува трикорабна базилика со отворени тремови (припрати) во облик на буквата „Г“ и присоединета кула-камбанарија на западната фасада.
Апсидата на црквата е полукружна со три прозорци во симетрична композиција.
Градбата на црквата е во лоша состојба. Забележани се пукнатини на јужниот ѕид, почетни пукнатини на северниот ѕид и мрежести пукнатини во малтер на елементите во галеријата. Забележани се пукнатини во малтер со кој се обложени столбовите заради санација и консолидација, а во целата црква се забележува висока капиларна влага.
Во 2022 година било направено премалтерисување со заштитна мрежа во внатрешноста до нивото на прозорците, проширување со малтер на столбовите во долната зона поради видлива инклинација и поплочување на подот. Биле направени и мали интервенции и пополнување на пукнатини и загуби на малтерот во живописот и истите се направени од страна на самите граѓани.
На самата црква има поставени клима-уреди и рефлектори, а во внатрешноста електрика, со што се нарушува изгледот на црквата.
3.1 Фрескоживопис
Црквата поседува фрескоживопис, кој бил насликан во 1875 година. Во црквата работел зографот Јован, чие име е испишано на надворешниот западен влез. Во натписот е забележана годината 1875. Состојбата на ѕидното сликарство е многу лоша.
Кај црквата во Зубово се среќаваат две пространи слепи калоти, пресечени во темето, така што се оформени кружни медалјони од кои западниот е насликан со вообичаената претстава на Христ Пантократор, а во источниот е вградена шесткрака розета. Преостанатиот дел од таваницата кон исток (во олтарот) и кон запад (над галеријата) е покриен со надолжно редени дрвени штици, боени во контрастни тонови.
3.2 Икони и иконостас
Црквата поседува иконостас. Во црквата има икони изработени од гарскиот мајстор Андон Петров Ангелков (од 1863 и од 1875 г.).
4 Галерија
5 Поврзано
* Струмичко архијерејско намесништво
* Зубово
Методиј (Валаамски игумен)

Методиј (световно имеː Венко Петров; , Виничко, - ) ― македонски монах и свештеник на Руската православна црква, игумен, жител на Светиот Валаамски манастир, директор на православно културно-образовниот центар „Свет Валаама“. Главен и одговорен уредник на месечниот илустриран весник „''Свет Валама''“, основач и модератор на годишните православни интернационални конференции. Делото на Методиј стана едно од клучните за заживување на манастирот Валаам по уништувањето на манастирот во деценискиот пустош - од 1940 до 1989 година. Тој иницирал многу добротворни проекти за жителите на Валаам. Лауреат на Република Карелија во 2012 година. Во декември 2014 година му бил доделен Орден за заслуги за татковината II степен. Има државјанство на Руската Федерација..
1 Животопис
Отец Методиј е роден како Венко Петров на 16 февруари 1961 година во виничкото село Блатец, во православно семејство. Дедото на отец Методиј изградил неколку храмови и параклиси во Македонија. Од рано детство, Венко се интересирал за творештвото на руските писатели, уметници, композитори.
Во 1985 година, завршил факултет во Скопје, добивајќи назив градежен инженер. Во 1991 година, го избрал монашкиот пат. Најпрвин заминал во Грција, на Света Гора, и таму добил благослов од многу почитуван старец, архимандрит Георгиј (Капсанис). Но, на почетокот на 1990-те години, политичките односи меѓу Грција и тукушто осамостоената Македонија, биле нарушени, и отец Георгиј го благословил да живее на подворјето на Светогорскиот манастир, па Венко решил дека е подобро да ја напушти Грција. Архимандрит Георгиј го сфатил тој чекор и го посоветувал да замине во Русија, каде што Венко никогаш претходно не бил, а не го знаел ни рускиот јазик.
Во 1992 година на 21 август, на празникот на свети Сергиј Радоњежски, Матодиј пристигнал во Сергиев Посад, лавра, каде што бил поканет од Архимандрит Кирил (Павлов). Во лаврата, Методиј станал почетник и живеел таму шест месеци. Таму бил забележан од економистот на Лаврата Панкрати, па тие станале пријатели. По некое време Метоодиј повторно тргнал да оди за Света Гора. Во Валаамскиот манастир пристигнал на 6 февруари 1993 година.
Шепенштет

Шепенштет (|Schöppenstedt) — мал град во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Претставува административно седиште на општинската заедница Елм-Асе.
1 Географија
Се наоѓа југозападно од ридските масиви Елм и Асе, околу 17 километри источно од Волфенбител и 21 километар југоисточно од Брауншвајг.
Од 2007 година, станицата во Шепенштет е источниот крај на железничката линија Волфенбител-Хелмштет.
2 Историја
Местото „Скифинстете“ (''Sciphinstete'') во областа Дерлингау во Саксонија, сместено на трговскиот пат од Брауншвајг до Шенинген, било првпат споменато во декрет од 1051 година. Црквата во местото веројатно постоела во деновите на мисионерот Хилдегрим пред 827 година; Шепенштет подоцна станал седиште на архиѓаконија на Халберштат. Од 1267/1269, околните поседи биле на велфските војводи од Брауншвајг-Волфенбител. Во 1542 година, граѓаните станале протестанти.
Главна знаменитост е црквата „Св. Стефан“ со својата крива кула од век. Внатрешноста содржи прекрасни камени столбови со фрески од животински фигури и човечки глави.
3 Познати луѓе
* Лудвиг Штримпел (1812–1899) — филозоф и педагог
Ремлинген-Земенштет

Ремлинген-Земенштет (|Remlingen-Semmenstedt) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Била создадена на 1 ноември 2016 година со спојување на поранешните општини Ремлинген и Земенштет.
1 Географија
Општината се протега јужно од Асе. Највисоката точка е Ремлингер Херзе со 234 метри, додека најниската се наоѓа на границата со Кисенбрик на 84 метри.
1.1 Општински единици
Кон општината Ремлинген-Земенштет припаѓаат следниве места (состојба на 1 декември 2016 г.):
* Грос Бивенде (324)
* Клајн Бивенде (212)
* Ремлинген (1268)
* Земенштет (447)
* Тимерн (178)
Знак за задолжително запирање

Знакот за задолжително запирање (некаде може да се сретне и само како Стоп знак) претставува сообраќаен знак за извршна наредба кој ги обврзува возачите целосно да застанат и да проверат дали има други возила кои се движат на патот и да ги пропуштат пред да се приклучат на истиот. Овој знак првпат се појавува во 1914 година во Детроит, САД и неговиот првичен изглед бил на жолта позадина и со црни букви. Денес знакот најчесто може да се забележи во октагонална форма и со црвена позадина.
Ирде

Ирде (|Uehrde) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Општински единици
На 1 март 1974 година, Ирде била споена со тогашните општини Барнсторф, Варле и Вацум.
Четирите единици и нивниот број на жители:
Место, Жители
Барнсторф, 241
Ирде, 277
Варле, 172
Вацум, 216
Општина Ирде, 906
* (состојба: 1 декември 2016 г.)
Сеjтар

Сеjтар (укр: ''Сейтар'') е украинска рок-група, основана во 2001 година во Киев. Активна е до 2010 година.
1 Дискографија
Дискографија на Сеjтар:*Live at Kiev (2001)
*Смерть Ворогам! (2005)
*Неизданное (2014)
2 Состав
*Витали − вокал, тапани
*Алексеј − гитара
Аматер (филм од 1979)

Аматер (полски: ''Amator'') - полски филм од 1979 година, во режија на Кшиштоф Кишловски, кој е и автор на сценариото. Главните улоги ги играат: Јежи Стур, Малгоржата Жабковска, Ева Покас, Стефан Чижевски, Јежи Новак, Тадеуш Брадецки, а во филмот се појавува и славниот режисер Кшиштоф Зануси.
1 Содржина
Работникот Филип (го игра Стур) купува камера и станува вљубеник во филмот. Неговата сопруга е незадоволна и го обвинува дека не се грижи доволно за нивното бебе. Директорот на фабриката постојано настојува да ги цензурира филмовите на Филип, но тој освојува награда на еден фестивал на филмски аматери. Потоа, неговите филмови се прикажани од националната телевизија, со што Филип станува познат во своето место. Меѓутоа, неговата сопруга го напушта и тој останува сам.
Спокој (филм од 1980)

Спокој (полски: ''Spokój'') - полски филм од 1980 година, во режија на Кшиштоф Кишловски, кој е и соавтор на сценариото. Главните улоги ги играат: Јежи Стур, Изабела Олшевска, Јежи Трела, Елжбјета Каркошка, итн. Филмот бил снимен во 1976 година, но неколку години бил чуван во бункер, пред да биде дозволено неговото прикажување.
1 Содржина
Откако поминува три години в затвор, Антек Гралак (го игра Стур) е ослободен. Тој е решен да почне нов живот и сонува да има свој дом, семејство и мирен живот. Како затвореник, тој ја запознава девојката Божена (ја игра Олшевска) и по излегувањето од затворот се доселува во местото во кое живее таа, со цел да ја побара за жена. Таму, тој се вработува како градежен работник, изнајмува стан и се зближува со колегите од работата. Проблемите настапуваат кога на градилиштето се јавува недостиг од материјал, поради што работниците се незадоволни. Управникот на градилиштето (го игра Трела), со помош на Антек, успева да го прикрие кусокот, но работниците подготвуваат штрајк. Една вечер, управникот го кани Антек во својот дом, а во исто време, работниците пак го канат на состанок. Антек оди кај управникот, каде дознава дека тој планира да им даде отказ на работниците и тој станува во нивна одбрана. Меѓутоа, кога се враќа дома, неговите колеги го претепуваат, мислејќи дека тој му е соработник на управникот. Филмот завршува така што претепаниот Антек кажува дека сака спокојство.
Езерски Врв (Динариди)

Езерски Врв (|Maja Jezercë, |Језерски врх) — врв на масивот Проклетие меѓу Албанија и Црна Гора. Претставува највисокиот врв на Динаридите, втор по висина во Албанија и седми на Балканот. Се издига на надморска височина од 2.694 м. и го зазема 28. место по истакнатост во Европа.
Врвот е сместен во масивот Проклетие, познат по најјужните ледници во Европа. Освен некои подрачја северно од врвот, варовничкиот масив е дел од националните паркови Тет и Долината на Валбона. До врвот се статува по патека од северната страна; највеќето планинари приоѓаат од гратчето Гусиње од црногорска и селото Тет од албанска страна.
Езерски Врв лежи на 5 км од Црна Гора, меѓу долината на реката Валбона на исток и седлото Шала на запад.
Комунистичката власт на НСР Албанија го преименувала врвот во „Врв на Младоста“ (''Maja e Rinisë''), но ова име не було усвоено во секојдневна употреба.
1 Топографија
Езерце е каменлив врв од доломитски варовник речиси без никаква растителност. На север, исток и запад од врвот се протега голем цирк од времето кога ледниците зафаќале поголема површина. Денес северниот цирк се нарекува ''Езерска Долина'' (''Buni i Jezercës'') и е на висина од 1.980 до 2.100 м, со ледничко езеро долго 380 м.
2 Галерија
3 Поврзано
* Динариди
* Географија на Албанија
Кошница со цвеќиња (Фабержеово јајце)

Кошница со цвеќиња - скапоцено емајлирано велигденско јајце изработено под надзор на рускиот јувелир Петар Карл Фаберже во 1901 година. Јајцето е направено за Николај II, кој ѝ го поклонил на својата сопруга, царицата Александра Фјодоровна.
1 Опис
Јајцето го изработил еден од работниците на Фаберже, но името на работникот не било запишано и самото јајце не носи знаци на производителот или други обележја за неговото производство, што во еден момент довело до сомневања во врска со неговата автентичност. Јајцето е дизајнирано како кошница во форма на јајце од гијоширана острига од позлатено сребро, со букет од цвеќиња од Philadelphus coronarius, паричиња, синолички, кали, метличини, утрински цвеќа и овес, на чија предна страна со дијаманти е напишана годината на производство - 1901. Јајцето стои на син емајлиран пиедестал (не е оригиналот - оригиналниот бел емајл најверојатно бил оштетен за време на Руската револуција и бил заменет / повторно емајлиран со сегашната сина боја) и над него е поставена рачка од злато и дијаманти. Базата и јајцето исто така се украсени со дијамантска мрежа.
2 Историја
Иако постоењето на јајцето е јасно од неговата изработка, неговата автентичност како „царско“ јајце (т.е. јајце од фабриката на Фаберже и наменета како велигденски подарок за жената на царот или за неговата мајка), некое време имало сомнеж во истото. На почетокот на 1949 година, некои авторитети почнале да го идентификуваат јајцето како нецарско творба на Фаберже; потоа, во 1979 година, други авторитети почнале да тврдат дека тоа е дело на друг златар, Бушерон од Париз, кој го имитирал Фаберге. Во 1991 година експертите конечно се согласиле дека ова јајце е навистина велигденскиот подарок на Николај II на неговата сопруга, и дека било изработено за таа цел од страна на куќата Фаберже, и со тоа истото официјално се смета за царско јајце.
3 Изненадување
Ако јајцето имало изненадување (како што сите Фабержеови јајца) не постои добар запис за тоа што било истото, и ниедно не опстанало со тековното јајце. Не е познато што станало со изненадувањето или кога и како истото било изгубено.
4 Сопственост
Во 1933 година јајцето било продадено од Антикваријат (советска институција), веројатно на Емануел Сноуман од лондонските дилери на антиквитети Вартски, го купила Марија од Тек и во 1953 година го наследила кралицата Елизабета II. Тоа е дел од Кралската колекција.
5 Поврзано
*Фабержеово јајце
*Декоративно јајце
Сад за јајца

Сад за јајце е сад во који се сместуваат варените јајца, који потоа се користат во обредни цели, најчесто на велигденски празници. Станува збор за фарбани јајца кои се подаруваат на домашните на гостите и се оставаат во црква.Дел од обредот е лесно движење на раце и кршење и на јајцата. Најчесто се изработува во бела боја од керамика, но и во други бои како и од стакло, дрво и др.
1 Украсен сад за јајца
Украсен сад за јајца е во разновидни облици и бои. Најчество ги украсуваат децата со разни тандали, ленти, фигурички и други украси типични за велигденски празници.
2 Историја
Најстариот познат сад за јајца е сребрен, најден во урнатините на Помпеја.
Анѓелка Прпиќ

Анѓелка Прпиќ родена Стевиќ (Пожаревац, 23 октомври 1984 година) е српска телевизиска и театарска глумица и телевизиска водителка.
1 Животопис
Анѓелка е родена во Пожаревац 23 октомври 1984 година. Глума дипломирала на Академијата за драмска уметност во Нови Сад во класата на професор Борис Исаковиќ. Игра во Атеље 212 и Српскиот народен театар. Популарноста ја стекна на ТВ серијата Жените од Дедиње (2011 — 2015). Била водителка на емисијата ''48 часа свадба''. Како и емисијата, ''Ноќен  ТВ проект''.
Анѓелка е во брак со Дарио Прпиќ, со кого го има синот Јакша.
2 Емисии
*''48 часа свадба'' (2011)
*''Ноќен ТВ-проект'' (2012-2013)
*''На Булевар, 5 до 5'' (2014)
Метилпреднизолон

Метилпреднизолонот, е кортикостероиден лек кој врши супресија на имуниот систем и го намалува воспалението. Состојби при кои се употребува се кожни болести, ревматски заболувања, алергии, астма, ангина, ХОББ, одредени канцери, мултипла склероза, и како дополнителна терапија при туберкулоза. Се администрира преку уста или како инјекција во вена или во мускул.
Темјан

Темјан (грчки: λιβάνι; арапски: لُبَّانٌ; хебрејски: לבונה; латински: olibanum) е ароматична смола што се добива од дрвото од родот ''Boswellia'', вид ''Boswellia sacra'', ''Boswellia thurifera'', ''Boswellia frereana''.
При палење темјанот развива посебно силен и необично пријатен мирис. Се користи за религиозни цели, во производство на парфеми, во ароматерапија, во традиционалната медицина.
1 Потекло
Јужна Арабија дошла во блиски врски со Египет кога тој воспоставил трговски врски со Пунта и Нубија. Херодот зборува за Сесострид, можеби Сенусрет I (1980—1935 п.н.е.) од Дванаесеттата династија, како освајач на народите од Арапскиот Залив, најверојатно африканските делови од Црвеното Море. За време на петтата династија, Сахура (2553—2541 п.н.е.) ја водел првата поморска експедиција до земјата која производувала темјан, најверојатно тоа била Сомалија на африканскиот брег. Египќаните многу го ценеле темјанот поради неговата примена во храмовите и при мумификацја, односно балсамирање.
Трговијата со темјан од Јужна Арабија одела низ речното корито на Вади ел-Хамамат, правејќи го тој централен пат најважна врска со јужна Арабија.
Лопе де Агире

Лопе де Агире (8 ноември 1510 – 27 октомври 1561) бил баскиски шпански''конквистадор'' кој истражувал во Јужна Америка. Бил нарекуван ''Ел Loco'' („Лудиот“), а самиот за себе велел: „Гневот на Бога, принцот на слобода, кралот на копното“. Агире е најдобро познат по неговата последна експедиција по реката Амазон во потрага по митското златно царство Ел Дорадо“. Во 1561 Агиреe испратил писмо до шпанскиот монарх Филип II , прогласувајќи независност на државата Перу. Експедицијата на Агире завршила со неговата смрт, и во наредните години, од страна на историчарите е сметан за симбол на суровост и предавство од времето на раната историја на колонијална шпанска Америка, по што станал антихерој во литературата, на филм и во другите уметности.
Барбарас (превој)

Барбарас или Станко Крувче — планински превој во западниот дел на Македонија, кој ги поврзува Бушева Планина на запад и планината Даутица на исток, а ги раздвојува областа Порече на северозапад и котлината Пелагонија на југоисток. Во непосредна близина на превојот се наоѓаат остатоци од истоименото историско село. Најблиски градови до превојот се Македонски Брод и Прилеп. Преминот е отворен за сообраќај преку целата година и се смета за прометен, посебно за камиони.
1 Историја
Овој пат се користел уште во антиката како најсеверен приод кон античката македонска област Пелагонија која што била најмногу на удар на северните балкански племиња. Самиот премин бил набљудуван од повеќе стратешки високи градови како Колобаиса и Пелагон. Во средниот век неговата важност уште повеќе се зголемила за што сведочи поминувањето на странските војски кон Палестина за време на крстоносните походи. Според една легенда, низ преминот поминал и светиот римски цар Фридрих I Барбароса по кого што и превојот и поранешното село Барбарос го носат името. Кажувањата на месното население одат дури дотаму што тврдат дека телото на Фридрих I се чувало во пештерата Пешна, кога крстоносците го враќале од Палестина кон Германија.
Во времето на Отоманска Македонија, преминот имал важност на дервен каде што се контролирало движењето на населението и се проверувала стоката што се превезувала.
2 Пристап
До превојот се стигнува од две страни:
* Од прилепска страна искачувањето започнува веднаш после селото Дебреште,и кривулесто води сè до превојот каде се наоѓа и клучката каде што почнува патот за село Крапа. Вкупната должина на искачувањето е 3,8 километри и притоа се искачува висинска разлика од 210 метри. Просечниот агол на искачување изнесува 5,5%. Првата чешма по угорнината се наоќа на 2,1 километар од бензиската пумпа Сашо Петрол, на десната страна од коловозот, наречена Хасанова Чешма.
* Од поречка страна искачувањето започнува на раскрсницата што го дели патот за езерото Козјак, Македонски Брод и Прилеп, во близина на селото Суводол. Вкупната должина на искачувањето е 5,2 километри и притоа се искачува висинска разлика од 340 метри. Просечниот агол на искачување изнесува 6,5%. Од оваа страна превојот е подолг и пострмен, но сепак нуди повеќе сенка и места за застанување. Мора да се посвети посебно внимание бидејќи од оваа страна патот на места влегува во теснеци и засеци што го прави за нијанса поопасен од пелагониска страна.
3 Поврзано
* Барбарас
* Бушева Планина
* Даутица
* Порече
* Пелагонија
Алекс Кореча

Алекс Кореча (11 април 1974) е поранешен шпански тенисер. Тој бил двапати финалист на Ролан Сеул во натпреварот, и е освојувач на бронзен медал на Олимписките игри 2000 година.
1 Кариера
Алекс Кореча освоил мастер куп  во 1998 година, а во 1999 година достигна највисоко сместување на рејтинг во својата кариера. Одиграл клучна улога во освојувањето на првиот Дејвис Куп  за Шпанија, во 2000 година. година. На Олимписки игри во Сиднеј во 2000 година заедно со сонародникот Албертом Костом освоил бронза во конкуренција со машки парови.
Кореча се повлекол од професионалниот тенис 24 септември 2005 година. Во својата кариера тој вкупно има освоено 17 поединечни титули, 3 титула во конкуренција на парови. По тенис кариерата бил тренер на Британската тенисерка  Енди Марија од април 2008 година. до 29 март 2011 година. кога тие се одлучиле да го прекинат договорот за тренирање. На крајот на 2011 година бил избран за тренер на репрезентацијата на Дејвис Куп тимот во Шпанија.
Од 2015 година тој соработува со Еуроспорт и прави интервјуа со тенисерите послем нивните турнири.
Џос Стоун

Џоселин Ева Стокер (родена на 11 април 1987 година), попозната по нејзиното сценско име Џос Стоун, е англиска пејачка, текстописец и глумица. Таа стана позната кон крајот на 2003 година со нејзиниот деби-албум со повеќе платина, The Soul Sessions, кој ја направи списокот на Меркур награда за 2004 година. Нејзиниот втор албум, слично мулти-платина Mind Body & Soul (2004), беше на врвот на британската албумска табела за една недела и го освои првите десет хитови "Ме имаш мене", најуспешниот сингл на Стоун на британскиот сингловит график досега. И албумот и синглот добија една номинација на Греми наградите 2005, додека самата Стоун беше номинирана за најдобар нов изведувач, а во годишната анкета на музички критичари БиБиСи од 2004 година, беше рангирана на петтото место како предвидено пробивање на чин 2004. Таа стана најмладиот британски женски пејач на врвот на табелата за албуми во Велика Британија. Третиот албум на Стоун, Воведувањето на Џос Стоун, објавен во март 2007 година, доби статус на златен рекорд од страна на RIAA и го освои второто највисоко деби за британскиот женски соло-изведувач на Билборд 200, и стана врв на петте албуми на Стоун во САД.
Таа го издаде својот четврти албум, Color Me Free!, на 20 октомври 2009 година, кој стигна до првите 10 на Билборд. Стоун го објави својот петти албум, LP1, на 22 јули 2011 година, кој стигна до првите 10 на Билборд. Во текот на нејзината кариера, Стоун има продадено 14 милиони записи ширум светот и се постави себеси како еден од најдобро продаваните души уметници од 2000-тите години, и најдобро продаваните британски уметници од нејзиното време. Нејзините први три албуми се продадоа над 2,722,000 примероци во САД, додека нејзините први два албуми се продадоа над 2 милиони примероци во Велика Британија.
Стоун заработил бројни признанија, вклучувајќи две Британски награди и една Греми награда од пет номинации. Таа исто така го направи своето филмско деби во 2006 година со фантастичниот авантуристички филм Ерагон и го направи своето деби на телевизијата што ја прикажува Ана од Клевс во серијата шоу "Тјудорс" во 2009 година. Стоун беше најмладата жена на листата "Сандеј тајмс" од 2006 година - годишна список на најбогатите луѓе во Велика Британија - со 6 милиони фунти. Во 2012 година, нејзината нето вредност се проценува на 10 милиони фунти, што е петти најбогат британски музичар под 30 години.
Димитрије Јузбашиќ

Димитрије Јузбашиќ ( Дарувар - Сарбрикен) — хирург, професор на Медицинскиот факултет во Скопје и во Загреб, основоположник на Клиниката за хируршки болести, директор на Катедрата за хирургија.
1 Животопис
Димитрије Јузбашиќ е роден во Дарувар, Хрватска. Медицински факултет завршил во Белград во 1934 година, а специјализација во Белград, Берлин и Франкфурт на Мајна, каде бил избран за доцент на истиот факултет. Во 1944 година, се префрлил во Базел, Швајцарија, на Клиниката на професор доктор Хеншен, каде се занимавал со научно-експериментална и клиничка дејност.
Во 1947 година, на покана на Комитетот за заштита на народното здравје на ФНРЈ, Јузбашиќ дошол во Скопје како професор по предметот „Хирургија“. На 17 март 1947 година, ја отворил Хируршката клиника на Медицинскиот факултет во Скопје, и станал нејзин прв директор. Во Скопје, меѓу другото, Димитрије Јузбашиќ ги поставил првите основи на современата Торакална хирургија, бил редовен професор, шеф на катедрата по хируршки болести и директор на Хируршката клиника, а еден мандат бил декан на Медицинскиот факултет.
Во 1953 година, заминал за Загреб, каде бил избран за редовен професор и управник на Хируршката клиника на Медицинскиот факултет во Загреб, каде останал сè до своето пензионирање. По пензионирањето, во 1973 година заминал во Сарбрикен, Германија, каде работел како шеф на еден хируршки оддел.
Автор е на голем број стручни и научни публикации, а бил одликуван и наградуван со домашни и странски признанија. Бил избран за редовен член на Академијата на природни науки на германското јазично подрачје „Леополдина“. Бил почесен член на хируршките друштва во Лион и Падова, бил дописен член на Германското друштво, Лондонското друштво и Друштвото за хирургија во Рим. Одликуван е со Орден на трудот од I ред.
Кирка

Кирка била волшебничка во старогрчката митологија. Таа живеела на еден остров во близината на брегот на Јужна Италија. Со својата моќ, Кирка го претворила островот во прекрасна земја и си изградила преубав замок од златни камења. Таа имала моќ, со помош на еден пијалак, да ги претвори луѓето во свињи. Тоа им го направила на другарите на Одисеј, но подоцна, кога се вљубила во Одисеј, таа пак им го вратила човечкиот облик. Таа е опишана во Хомеровиот еп „Одисеја“.
Мери Вард

Мери Вард (27 април 1827 – 31 август 1869 година, возраст ) била Англо-Ирски природник, астроном, автор и изведувач. Таа загинала кога паднала под тркалата на експерименталниот автомобил на пареа изграден од страна на нејзините братучеди. Бидејќи настанот се случил во 1869 година, таа е првата личност за која се знае дека загинала од моторно возило.
1 Почетокот на животот
Родена била како Мери Крал на 27 април 1827, како најмладо дете на Хенри и Хариет Крал. Таа и нејзините сестри биле образовани дома, како што било случај со повеќето девојки во тоа време. Сепак, нејзиното образование било малку поинакво од вообичаеното, бидејќи таа потекнувала од реномирано научно семејство. Била заинтересирана за природата од рана возраст, а од 3 годишна возраст собирала инсекти.
2 Интереси
Вард била аматерски астроном, својот интерес го споделувала со нејзиниот братучед Вилијам Парсонс. Парсонс изградил телескоп со огледала од околу 180 см кој бил најголем во светот до 1917 г. Вард била чест посетител на замокот Бир. Заедно со фотографиите што ги направила сопругта на Парсон, скиците на Вард помогнале при возобновувањето на телескоп.
Вард исто така цртала инсекти. Таа користела лупа за да ги види ситните детали, а потоа татко и и купил микроскоп. Ова бил почетокот на нејзината доживотна страст. Таа почнала да чита сè што можела да најде за микроскопите, и стекнала стручно знаење. Физичарот Дејвид Бревстер ја замолил да направи цртежи кои ги користел во своите книги и статии.
Киро Хаџи Василев

Киро Хаџивасилев (, – , ) — македонски публицист, учесник во НОБ и општествено-политички работник во СР Македонија и СФРЈ.
1 Животопис
Роден е 1921 во Кавадарци. Дипломирал на Институтот за општествени науки во Белград. Во НОБ се вклучил во 1943 година како борец на Втората македонска ударна бригада. Во 1944 година во Горно Врановци станал член на редакцијата на „Нова Македонија“. Бил дел од комисијата на АСНОМ за кодифицирање на македонскиот стандарден јазик.
По војната извршувал значајни општествено-политички функции. Во 1947 бил избран за министер за образование во Владата на СР Македонија.
Ги извршувал и функциите: Претседател на Советот за политички систем, Потпретседател на Сојузното собрание на СФРЈ, началник во Министерството за надворешни работи, Генерален конзул на СФРЈ во Истанбул. Одделно од ова, бил и член на Претседателството на ЦК СКЈ како претставник од СР Македонија.
Бил еден од покренувачите на списанието за литература, култура и уметност „Современост“.
Умрел 2000 година во Охрид.
Автор е на повеќе студии и монографии од кои најзначајни се „Социјализмот и националното прашање“ и „Судбината на социјализмот“.