Предавање во Казерта

Предавање во Казерта (|Resa di Caserta) — писмен договор потпишан на 29 април 1945 година со кој се формализирало предавањето на германските и италијанските фашистички сили во Италија, со што завршила италијанската кампања во Втората светска војна.
1 Позадина
Од март 1945 година, ''Обергрупенфирерот'' на СС, Карл Волф, командант на германските окупаторски сили во Италија, започнал преговори за локално предавање на силите на Оската во Италија. Сојузниците испратиле различни преговарачи, особено агентот на ОСС, Ален Далес, за да преговараат за предавањето во Швајцарија. Волф верувал дека посебен мировен договор би можел да го раскине сојузот на Соединетите Американски Држави, Обединетото Кралство и Советскиот Сојуз, бидејќи Сојузниците се согласиле дека ќе прифатат само безусловно предавање за време на Конференцијата во Казабланка. Кога слушнале за преговорите, Советскиот Сојуз исто така сакал да испрати свој претставник да биде дел од преговорите, но другите сојузници одбиле.
Делумно поради сојузничките воздушни напади, германските сили во Италија не добиле никакви залихи од Германија од првата недела од април. Бидејќи сојузничките авиони ги уништиле сите мостови преку реката По, Германците го напуштиле своето тешко оружје и моторни возила јужно од неа за време на пролетната офанзива на сојузниците. Она што останало од германската пешадија, заедно со силите на РСИ, било претежно уништено за време на борбите. Преостанатите војници се повлекле преку По користејќи импровизирани транспортни возила и биле реорганизирани во нови одреди за да ја пополнат фронтовската линија и да продолжат да се борат, но без оружје нивната ситуација била безнадежна.
2 Предавање
На 26 април, Волф го убедил маршалот Родолфо Грацијани, министерот за одбрана на Италијанската Социјалистичка Република и врховен командант на Армиската група Лигурија, да потпише документ за предавање на германските и силите на РСИ под негова команда, еквивалентен на документот за предавање на Германија. Грацијани го потпишал документот за предавање и му го дал на Волф, а подоцна ги одобрил на мајорот Венер. На 29 април, Грацијани се предал на Четвртиот американски корпус на генералот Критенбергер.
Германскиот врховен командант на армиската група Ц, Хајнрих фон Витингоф, на 28 април забележал дека борбите ќе престанат во рок од еден или два дена, без оглед на преговорите, бидејќи германските трупи немале ниту оружје ниту муниција. Според тоа, понатамошното уништување било малку веројатно, бидејќи армиската група Ц веќе на 11 април одлучила да не ја спроведува политиката на изгорена земја на Хитлер.
Церемонијата на предавање се одржала во Казерта. Германските делегации биле примени од претставниците на сојузниците, а потоа претставниците на сојузниците ги акредитирале двајцата офицери. Потполковник Швајниц изјавил дека дејствува во име на Витингоф, додека мајорот Венер изјавил дека дејствува во име на Волф, Венер додал дека дејствува и во име на Грацијани. Потоа им бил даден документот за предавање, кој двајцата го прифатиле.
Во 14:00 часот, потполковник Швајниц го потпишал документот за предавање во име на генералот Витингоф, а потоа мајорот Венер потпишал во име на ''Обергрупенфирерот'' на СС, Волф и маршалот Грацијани. Од страна на сојузниците, генерал-потполковник Морган потпишал во име на фелдмаршалот Александар. На 1 мај, Грацијани ѝ наредил на Армиската група Лигурија да се предаде, додека сите германски и сили на РСИ во Италија се предале еден ден потоа.
Советите биле присутни на потпишувањето. Советската воена команда го испратил генералот Алексеј Кисленко во Казерта за да присуствува на церемонијата на потпишување откако Советите протестирале против тајните преговори меѓу другите сојузници и германските и силите на РСИ во Северна Италија. Полскиот поручник Врејевски исто така бил присутен за да присуствува на церемонијата на потпишување.
3 Потписници
* Оска:
** Потполковник Виктор фон Швајниц - во име на генералот Хајнрих фон Виетингхоф, како командант на армиската група Ц
** Мајор Еуген Венер - во име на СС, ''Обергрупенфирерот'' Карл Волф, како командант на Врховниот СС и полициски водач во Италија и маршалот Родолфо Грацијани, како министер за одбрана на Италијанската Социјалистичка Република
* Сојузници:
** Генерал-потполковник Вилијам Дути Морган - во име на фелдмаршалот Харолд Александар, како командант на 15-та армиска група
4 Библиографија
*