Асфалт

Асфалт, познат и како битумен — леплива, црна и високо вискозна течност или полуцврста форма на нафта. Може да се пронајде во природни депозити или може да биде рафиниран производ; тоа е супстанца класифицирана како пек. Сè до 20 век се користел и зборот асфалтум. Зборот доаѓа од старогрчкиот збор „асфалтос“ (ἄσφαλτος'' ''ásphaltos'' ).
Примарната употреба (70%) на асфалт / битумен е во изградба на патишта, каде што се користи како лепило или врзивно средство и се меша со агрегат да се создаде асфалт бетон. Други нејзини главни цели се за битуменски ленти, вклучувајќи производство на кровови и за запечатување на рамни покриви.
Термините асфалт и битумен често се користат наизменично за да значат и природни и произведени форми на супстанцијата. Во американскиот англиски, асфалт (или асфалт цемент) е внимателно рафиниранираните остатоци од процесот на дестилација на одбрана сурова нафта. Надвор од САД, производот често се нарекува битумен. Геолозите често го претпочитаат терминот битумен. Честа употреба се однесува на различни форми на асфалт / битумен како "катран", како што во катран јамите во Ла Бреа. Друг архаичен израз за асфалт / битумен е "пек".
Природниот асфалт / битумен понекогаш е наведен со терминот "суров битумен". Вискозноста е слична на онаа на ладноа меласа, додека материјалот добиен од фракциона дестилација на сурова нафта што врие на 525 °C (977 °F) понекогаш се нарекува како "рафиниран битумен". Во канадската провинција Алберта има повеќето од светските резерви на природен битумен, што опфаќа 142.000 квадратни километри, на површина поголема од Англија.
1 Состав
Компонентите на асфалтот се класифицирани во четири класи на соединенија::
*Заситени масти, заситени јаглеводороди, заситени масти во % соодвествува со точката на омекнување на материјалот
*Нафтени ароми, составена од делумно хидрогенизирани полициклични ароматични соединенија.
*Поларни ароми, кои се состојат од високо молекуларна тежина, феноли и карбоксилна киселина
*Асфалтени, кои се состојат од фенол со висока молекуларна тежина и хетероциклично соединение.
Аромите на нафтен и поларните ароматични компоненти обично се мнозинство. Покрај тоа, повеќето природни битумени содржат органско сулфурно соединение, што резултира во вкупната содржина на сулфур до 4%. Никелот и ванадиумот се наоѓаат во нивото на ППМ <10, како што е типично за некоја нафта.
Супстанцијата е растворлива во јаглерод дисулфид. Тие најчесто се моделираат како колоидни, со асфалтен и како дисперзирана фаза и малтени како континуирана фаза. и "тоа е речиси невозможно да се раздвојат и да се идентификуваат сите различни молекули на асфалтот, бидејќи бројот на молекули со различна хемиска структура е исклучително голем
Асфалт / битумен понекогаш може да се меша со "катран", кој е визуелно слична црна, термопластичен материјал произведен со помош на дестилација на јаглен. За време на почетокот и средината на 20 век, кога е произведен градскиот гас, јаглен катранот беше лесно достапен производ и широко се користел како врзивно средство за патни агрегати. Додавање на катран во макадамски патишта довела до зборот писта, која сега се користи во заеднички идиом и се однесува на патните материјали за правење. Сепак, од 1970 година, кога за природен гас успеа градскиот гас асфалт / битумен целосно ја претекнаа употребата на јаглен катранот во овие апликации. Други примери на оваа конфузија вклучуваат катран јамите во Ла Бреа и во Канада нафтениот песок, и на кои, всушност, се содржи природен битумен, наместо катран.