Хоаниб

Хоаниб е една од 12-те ефемерни сезонски реки во западниот дел на Намибија, каде што порано била граница помеѓу северниот дел на Дамараленд и Каоколанд. Нејзината должина е 27 км. Со ниската густина на населението во областа, карактерот на оаза на долината на реката и релативно голема популација на диви животни на Хоаниб, како во случајот со Хоарусиб, нејзината долина е една од последните диви области во Намибија. Како една од последните населби на пустински слонови, се карактеризира со силни еродирани, камени наслаги од ветер и вода (висина до 10 метри). Притоки на Хоаниб се реката Аап, реката Отџитаимо, Омбонде, Ганамуб, Мудориб и Цуксуб.
1 Хидрологија
Сливното подрачје на Хоаниб (вклучувајќи ги и неговите притоки) се проценува површина помеѓу 15760 и 17,200 км2. Се протега од западниот брег до Оџиовасандо и Црните Врвови во внатрешноста. Исто така, ги вклучува и богатиот со ресурси регион Сесфонтеин, Вармквел и клисурата Ховариб. Највисоката точка на сливот е на 1,800 м. Врнежите од дожд во сливното подрачје варираат од нула на запад до 325 мм годишно на североисток. Пропорцијата на површина со помалку од 100 мм годишно е 71 проценти. Само во 12 процент од сливното подрачје се годишните врнежи од дожд над 300 мм годишно. Хоаниб тече само на секои неколку години поради обилни врнежи од дожд во внатрешноста на сливното подрачје, но потоа поплавниот бран може да биде висок неколку метри и може да трае неколку дена. Не секогаш, но почесто во последниве години, водата стигнува до устието во Атлантикот. Голем дел од водата се впива и придонесува за голем густ подземен водоносен слој од излезите на различни точки во речното корито, така што дури и во сушни години има подземни води. Околните подземни води формираат ефлоресценција што ја користат многу антилопи како лижење сол. Во текот на сушните периоди, пустинскиот слон Хоаниб копа длабоки дупки за да стигне до подземните води близу до површината.
2 Флора и вегетација
Вегетацијата на сливот главно ја сочинуваат саваната Мопане (87%) и северниот Намиб. Некои поголеми збирки од дрвја Ана, Оловно дрво, Мопане, Камелски трн, ''Салвадора'' и ''Еуклеа'' се наоѓаат во галериските шуми. Честопати, во мочуриштата растат треви и трски високи дури и по неколку метри.
Со своите галериски шуми и поголемите мочуришта во клисурата Ховариб, во поплавена област источно од Сесфонтеин и долниот тек и устието, Хоаниб е линеарна оаза во инаку сушната околина, обезбедувајќи егзистенција за див свет. Покрај поголемите популации на многу видови антилопи што се наоѓаат во долниот тек на Хоаниб, има и голем број пустински слонови (околу 35), носорози, жирафи, како и неколку лавовски групи и помали предатори.
3 Употреба и порамнување
91% од сливното подрачје е на заедничко земјиште во племенска влада; 3% е на приватно земјиште со над 12 фарми, а 6% е во опсегот на Националниот парк Скелет Коуст. Населението се проценува со околу 9200 жители. Центри на населување се Сесфонтеин, Вармквел и Отџивасандо. Користењето на земјиштето е претежно пасторално. Индивидуалниот и авантуристичкиот туризам станува важен таму. Западно од Сесфонтеин, долината Хоаниб припаѓа на концесиската зона на „Дезерт Адвенчр Сафарис“. Зголемениот туризам, но и притисокот од испаша на локалното население и желбата за рударство претставуваат закана за овој уникатен екосистем.