Алфредо Ди Стефано

Алфредо Стефано Ди Стефано Лауле ( 4 јули 1926 - 7 јули 2014 година) беше професионален фудбалер и тренер роден во Аргентина, кој играше како напаѓач, кој се смета за еден од најдобрите фудбалери на сите времиња. Наречен „Саета рубија“ („Руса стрела“), тој е најпознат по неговите достигнувања со Реал Мадрид, каде што беше клучен во доминацијата на клубот во Европскиот куп и во Ла Лига во текот на 1950-тите. . Заедно со Франциско Генто и Хосе Марија Зарага, тој беше еден од тројцата играчи кои учествуваа во сите пет победи, постигнувајќи голови во секое од петте финалиња. Ди Стефано играше меѓународен фудбал најмногу за Шпанија откако се пресели во Мадрид, но играше и за Аргентина и Колумбија .
Ди Стефано ја започна својата кариера во аргентинскиот клуб Ривер Плата на 17-годишна возраст, во 1943 година. За сезоната 1946 тој беше на позајмица во клубот Атлетико Хуракан, но се врати во Ривер во 1947 година. Поради штрајк на фудбалери во Аргентина во 1949 година, Ди Стефано отишол да игра за Милонариос од Богота во колумбиската лига . Тој освои шест шампионски титули во првите 12 години од кариерата во Аргентина и Колумбија. По неговиот договор со Реал Мадрид, тој беше составен дел на еден од најуспешните тимови на сите времиња. Тој постигна 216 лигашки голови на 282 натпревари за Реал (тогаш клупски рекорд, откако беше надминат од Раул и Кристијано Роналдо ), постигнувајќи успешно партнерство со Ференц Пушкаш . 49 гола на Ди Стефано во 58 натпревари беше највисокиот резултат на сите времиња во европските купови . Оттогаш, рекордот беше надминат од неколку играчи, а првиот во 2005 година беше Раул од Реал Мадрид. Ди Стефано постигна гол во пет последователни финалиња на европските купови за Реал Мадрид помеѓу 1956 и 1960 година, вклучувајќи хет- трик во последното. Можеби најважниот момент во неговото време со клубот беше нивната победа со 7-3 над Ајнтрахт Франкфурт во финалето на Европскиот куп во 1960 година на Хампден Парк, натпревар кој многумина го сметаат за најдобрата изложба на клупскиот фудбал што некогаш била видена во Европа. Тој се преселил во Еспањол во 1964 година и играл таму до пензионирањето на 40-години
Ди Стефано беше награден со Златната топка за европски фудбалер на годината во 1957 и 1959 година. Тој во моментов е шести највисок стрелец во историјата на шпанската прва дивизија и трет стрелец на Реал Мадрид во лигата на сите времиња. Тој е водечки стрелец на Мадрид во историјата на ''Ел Класико'', заедно со Кристијано Роналдо. Во ноември 2003 година, за да го прослави јубилејот на УЕФА, тој беше избран за златен играч на Шпанија од Кралската шпанска фудбалска федерација како нивен најистакнат играч во последните 50 години. Тој беше избран за четврти, зад Пеле, Диего Марадона и Јохан Кројф, на гласањето организирано од магазинот ''Франс Фудбал'' кој ги консултираше нивните поранешни добитници на Златна топка за да го изберат фудбалер на векот. Во 2004 година, тој беше именуван од Пеле на листата на ФИФА 100 на најдобри живи играчи во светот (во септември 2009 година, тој рече дека Ди Стефано бил најдобриот играч „восекогаш“). Во 2008 година, Ди Стефано беше почестен од УЕФА и од Реал Мадрид со специјална награда за претседател издадена од ФИФА на церемонија во Мадрид, каде што беше откриена и статуа. Тогаш претседателот на УЕФА, Мишел Платини го нарече Ди Стефано „голем меѓу великаните“, додека современиците Еузебио и Џаст Фонтен сугерираа дека тој е „најкомплетниот фудбалер во историјата на играта“.
Роден во Баракас, соседството на Буенос Аирес ( Аргентина), Ди Стефано бил син на Алфредо ди Стефано, прва генерација Италијанец Аргентинец (неговиот татко Микеле емигрирал во Аргентина од Николоси во 19 век) и Еулалија Лауле Гилмонт, Аргентинка од Француско и ирско потекло со нејзините роднини од Свинфорд, округот Мајо .