Масакр во Буча

Масакрот во Буча (украински: ''Бучанська різанина''; руски: ''Резня в Буче'') — масовно убиство на украински цивили и воени заробеници од страна на руските вооружени сили за време на борбата и окупацијата на градот Буча како дел од руската инвазија на Украина. Фотографски и видео докази за масакрот се појавиле на 1 април 2022 година, откако руските сили се повлекле од градот. Вербалните извештаи се појавиле од почетокот на март.
Според местните власти, 458 тела биле извлечени од градот, меѓу кои и девет деца на возраст под 18 години. Меѓу жртвите, 419 лица биле убиени со оружје, а 39 се смета дека умреле од природна смрт, веројатно поврзана со окупацијата. Во Буча бил поставен спомен ѕид со 501 име на загинати жители. Високиот комесар за човекови права на ОН ги документирал незаконските убиства, вклучително и погубувања, на најмалку 73 цивили во Буча. Фотографиите покажале трупови на цивили, наредени со рацете врзани зад грб, застрелани од непосредна близина. Истражувањето на Радио Слободна Европа објавило дека се користи подрум под кампот како комора за мачење. Многу тела биле пронајдени осакатени и изгорени, а девојчиња на возраст од четиринаесет пријавиле дека биле силувани од руски војници. Во прислушуваните разговори, руските војници ги навеле овие операции кои вклучуваат лов на луѓе според списоци, филтрирање, мачење и погубување како чистење. Украина побарала од Меѓународниот кривичен суд да го истражи она што се случило во Буча како дел од нејзината тековна истрага за инвазијата за да утврди дали биле извршени серија руски воени злосторства или злосторства против човештвото. Украинскиот претседател Володимир Зеленски го опишал масакрот како геноцид.
Руските власти ја отфрлиле одговорноста и наместо тоа, соопштиле дека Украина ги лажирала снимките од настанот или самата ги инсценирала убиствата како операција со лажно знаме, и соопштиле дека снимките и фотографиите на мртвите тела биле „''инсценирана изведба''“. Овие тврдења на руските власти биле отфрлени како лажни од различни групи и медиумски организации. Дополнително, извештаите на очевидците од жителите на Буча велат дека руските вооружени сили ги извршиле убиствата.
1 Позадина
Како дел од инвазијата на Украина во 2022 година, руската војска влегла во Украина од Белорусија. Еден од првичните потези бил туркањето кон украинскиот главен град Киев, како дел од кој огромна колона воени возила која се движела на југ кон градот. На 27 февруари 2022 година, руските напредни сили се префрлиле во градот Буча, што го направил една од првите оддалечени области на Киев преземени од руските сили. Според украинското воено разузнавање, руските сили кои ја окупирале Буча и ја вклучиле и 64-та моторизирана стрелачка бригада, предводена од потполковникот Азатбек Омурбеков, дел од 35-та армија со комбинирано оружје.
Кон крајот на март, пред руското повлекување од Киев, генералниот обвинител на Украина Ирина Венедиктова изјавила дека украинските обвинители собрале докази за 2.500 сомнителни случаи на воени злосторства извршени од Русија за време на инвазијата и дека идентификувале „''неколку стотици осомничени''“. Матилда Богнер, шефот на мисијата за набљудување на човековите права на ОН во Украина, исто така изразила загриженост за прецизната документација на цивилните жртви, особено во регионите и градовите под силен оган, нагласувајќи го недостатокот на електрична енергија и комуникации.
По нападот на украинската војска, руските трупи во областа Буча се повлекле на север, како дел од општото руско повлекување од областа Киев. Украинските сили влегле во Буча на 1 април 2022 година.
2 Извештаи
2.1 За време на руската офанзива
Според ''Киев Индипендент'', на 4 март, руските сили убиле тројца невооружени украински цивили кои се враќале по доставувањето на храна во засолниште за кучиња. Околу 7:15 часотутрото на 5 март, два автомобили со две семејства кои се обидувале да побегнат биле забележани од руски војници додека возилата вртеле кон улицата Чкалова. Руските сили отвориле оган врз конвојот, при што загинал човек во второто возило. Предниот автомобил бил погоден од пукање од митралез, при што веднаш загинале две деца и нивната мајка.
Во интервју за Асошијетед прес на 7 март, градоначалникот на градот, Анатолиј Федорук, изјавил дека ситуацијата во Буча е „''кошмарна''“, изјавувајќи им на новинарите дека „''не можеме ни да ги собереме телата бидејќи гранатирањето од тешкото оружје не престанува дење или ноќе. Кучињата ги раздвојуваат телата на градските улици''“. Во интервју на 28 март за Аднкронос, Федорук ги обвинил руските сили за убиства и силувања во Буча. Тој го претставил „''планот за терор против цивилното население''“ и тврдел дека „''овде во Буча ги гледаме сите ужаси за кои слушнавме како злосторства извршени од нацистите за време на Втората светска војна''“.
2.2 По повлекувањето на Русија
На 1 април 2022 година, по повлекувањето на Русија, на социјалните мрежи биле објавени видео снимки на кои биле прикажани масовни цивилни жртви. Според градоначалникот Федорук, меѓу телата пронајдени во регионот имало и „''стотици руски војници''“. Последователно, се појавиле дополнителни докази кои се смета дека покажуваат воени злосторства извршени од руските сили додека тие го окупирале регионот. Војниците на украинските сили за територијална одбрана соопштиле дека пронашле осумнаесет осакатени тела на мажи, жени и деца во подрумот на летен камп во Забучја, во близина на Буча. Еден од војниците изјавил дека на некои од телата им биле отсечени уши или извадени заби и дека телата биле извадени еден ден пред разговорот. Снимката објавена од украинската армија се смета дека покажува комора за мачење во подрумот. Во извештајот на Радио Слободна Европа, американска медиумска организација финансирана од државата, подрумот е опишан како „''подрум за погубување''“ што го користеле руските сили.
Новинарите кои влегувале во градот откриле тела на повеќе од десетина луѓе во цивилна облека. Федорук изјавил дека сите овие лица биле застрелани во задниот дел од главата. Труповите на другите убиени цивили биле оставени на патот. Украинските власти соопштиле дека жените биле силувани и нивните тела биле изгорени. Извештајот објавен од ''Киев Индипендент'' вклучува фотографија и информации за еден маж и две или три голи жени под ќебе чии тела руски војници се обиделе да ги запалат покрај патот пред да побегнат. Фотографиите покажуваат дека руските сили на организиран начин издвоиле и убиле украински цивили, при што многу тела биле пронајдени со врзани раце зад грб. Многу од жртвите се смета дека се занимавале со секојдневните рутини, носејќи торби за пазарење. На други снимки се гледа мртов маж покрај велосипед.
CNN, BBC, и AFP објавиле видео документација на бројни мртви цивили на улиците и дворовите во Буча, некои од нив со врзани раце или нозе. На 2 април, новинар на АФП изјавил дека видел најмалку 20 тела на машки цивили како лежат на улиците на Буча, при што две од телата биле врзани за раце. Би-Би-Си објавил дека некои биле застрелани во храмот, а некои тела биле прегазени од тенк. На 5 април, новинарите на Асошијетед прес забележале јагленисани тела на станбена улица во близина на игралиште во Буча, вклучително и едно со дупка од куршум во черепот и изгорено тело на дете. На истиот датум, ''The Washington Post'' објавил дека украинските иследници пронашле докази за мачење, обезглавување, осакатување и кремација на трупови. Телото на најмалку еден од загинатите било минирано и претворено во стапица со жици. Селаните од кои било побарано да помогнат во идентификацијата на обезглавено тело пријавиле дека пијаните руски војници им кажале дека извршиле садистички дејствија против Украинците.
До 9 април, украинските форензичари почнале да ги извлекуваат телата од масовните гробници, како на пример во црквата „Апостол Андреј“. На 21 април, Хјуман рајтс воч објавил обемен извештај кој ја сумирал нивната сопствена истрага во Буча, вмешајќи ги руските војници во кратки погубувања, други незаконски убиства, присилни исчезнувања и мачење. Таа, исто така, ги повикала украинските власти да ги зачуваат доказите и да соработуваат со Меѓународниот кривичен суд за да ги засилат идните гонења на воени злосторства. До 24 април, ''Гардијан'' објавил дека десетици тела имале флешети во нив. Според ''Гардијан'', неименувани очевидци во Буча претходно пријавиле истрелување флешети од страна на руската артилерија, користејќи гранати кои носат по 8.000. Употребата на такво неселективно оружје во области со цивили е кршење на хуманитарното право.
2.3 Сведоштво од жителите
Жителите и градоначалникот на градот изјавиле дека жртвите биле убиени од руски војници. Тие посочиле дека многу од преживеаните се криеле од Русите во подрумите, премногу исплашени да излезат. Некои од нив немале светлина и струја со недели, а биле со свеќи за загревање вода и готвење. Тие излегле од скривницата дури кога станало познато дека Русите заминале, поздравувајќи го доаѓањето на украинските војници.
Би-Би-Си и ''Гардијан'' ги навеле изјавите на очевидци, од жителите на Буча и блиските села Обуховичи и Иванково, за руските војници кои користеле цивили како жив штит додека биле нападнати од украински војници.''Економист'' објавил извештај за преживеан од масовно погубување. Откако бил заробен на контролен пункт кога бил под оган од руска артилерија, мажот бил заробен од руски војници, заедно со градежните работници со кои се засолнувал на контролниот пункт. Војниците ги префрлиле во блиската зграда која се употребувала како руска база, ги претресувале, ги тепале и мачеле, а потоа ги однеле на страната на зградата за да пукаат и да ги убијат. Човекот бил застрелан во страна, но преживеал глумејќи мртов и подоцна побегнал во блискиот дом.
Жителите, во разговор со Хјуман рајтс воч (ХРВ) по повлекувањето на руските сили, луѓето во градот за време на окупацијата го опишале третманот на следниот начин: руски војници оделе од врата до врата, ги испрашувале луѓето, го уништувале нивниот имот и ја ограбувале нивната облека. ХРВ соопштил за извештаи дека било пукано врз цивилите кога ги напуштале своите домови за храна и вода, и дека руските војници им наредувале да се вратат во своите домови, и покрај недостатокот на основни потреби како што се вода и топлина поради уништувањето на местната инфраструктура. Исто така, имало извештаи дека руски вооружени возила произволно пукале во згради во градот и дека руските војници одбиле медицинска помош за повредените цивили. Била ископана масовна гробница за местните жртви, а војниците извршиле вонсудски погубувања. Портпаролот на ХРВ изјавил дека документирал најмалку еден „''непогрешлив случај''“ на краткорочно погубување од руски војници на 4 март.
Според извештајот на ''Њујорк Тајмс'', руските војници ги убивале жителите на градот „''несовесно, а понекогаш и садистички''“ во „''кампања на теророт''“. Руски снајперисти убиле несомнено цивили. Украинка била киднапирана од Руси, држена во визба, повеќепати силувана, а потоа погубена. Друга група жени и девојки биле затворени во подрум речиси еден месец; девет од нив последователно забремениле. Поединци погубени со врзани раце зад грб биле пронајдени низ градот, што укажува дека неколку руски воени единици ги извршиле убиствата.
Според жител на Киев, кој бил присутен во штабот на територијалните одбранбени сили во Буча, руските војници ги проверувале документите и ги убивале оние кои учествувале во војната во регионот Донбас во Украина. Тој изјавил дека руските војници убивале луѓе со тетоважи поврзани со десничарски групи, но и оние со тетоважи на украински симболи. Според неговите кажувања, во последната недела од окупацијата, чеченските борци од Кадировците пукале во секој цивил што ќе го сретнале. Друг жител пријавил дека руски војници ги проверувале мобилните телефони на цивилите, за докази за антируска активност, пред да ги одведат цивилите или да ги застрелаат.
Еден сведок за Радио Слободна Европа изјавил дека Русите „''систематски убивале луѓе“.'' Тој лично слушнал како еден снајперист се фалел дека „погодил“ две лица што ги видел во прозорците на станот. „''Немаше потреба. Немаше воено оправдување да се убива. Тоа беше само мачење цивили. Местните жители тврдеа дека убиствата биле намерни и многумина известија дека во неколку случаи снајперистите пукаат врз цивили без јасна причина''“.
Људмила Денисова, на позиција комесарката за човекови права на Украина во тоа време, изјавила дека сексуалното насилство врз цивилите било од руски војници како дел од она што таа го нарекла „''геноцид врз украинскиот народ''“. Според Денисова, од 6 април 2022 година, специјалната телефонска линија за помош примила најмалку 25 пријави за силување на жени и девојки од Буча, на возраст меѓу 14 и 24 години.
2.4 Видео снимка
Видео снимката, од беспилотно летало, кое е потврдено од ''„Њујорк тајмс“'', покажува две руски оклопни возила како пукаат кон цивил кој патува со велосипед. Посебно видео, снимено по повлекувањето на Русија, прикажува мртво лице облечено во цивилна облека што одговара на снимките од дронот, како лежи покрај велосипед.
На 19 мај, ''Њујорк Тајмс'' објавил видео снимки на кои се гледаат руски војници како водат група цивили, а потоа ги принудуваат да легнат на земја. Мртвите тела на мажите подоцна биле снимени со дрон како на истото место снимено на видеото, а телата подоцна биле пронајдени по ослободувањето на Буча. На видеата јасно може да се видат убиените мажи во руски притвор неколку минути пред нивното погубување и ги потврдуваат изјавите на очевидците. Војниците одговорни за убиствата биле руски падобранци.
3 Смртни случаи
3.1 Во градот
Според градоначалникот Федорук, најголем број убиства од страна на руските сили биле во деловите Јаблонска, Склозаводска и Лисова Буча во Буча, а особено на улиците Јаблунска и Вокзална. Федорук изјавил дека најмалку 280 лица од градот морале да бидат погребани во масовни гробници. Местните жители морало да закопаат уште 57 тела во друга масовна гробница. Сергиј Каплишни, местен судски лекар кој побегнал, но се вратил, изјавил дека од 3 април неговиот тим собрал повеќе од 100 тела за време и по борбите (вклучувајќи смрт на војници и смртни случаи од природна причина). Каплишни изјавил дека пред да замине, ангажирал ровокопач да ископа масовна гробница во близина на црквата, бидејќи мртовечницата не можела да ги лади телата поради недостиг на струја и „''тоа претставуваше голем ужас''“. Тој исто така изјавил дека откако се вратил, собрал 13 тела на цивили на кои им биле врзани рацете и биле застрелани од непосредна близина. Од 4 април, точниот број на загинати сè уште не бил познат. Федорук изјавил дека најмалку 300 луѓе биле пронајдени мртви веднаш по масакрот. Во интервју за Ројтерс, заменик-градоначалникот Тарас Шаправскиј изјавил дека 50 од жртвите биле вонсудски погубени. Бројката од 300 подоцна била ревидирана на 403 на 12 април.
Министерот за одбрана Олексиј Резников изјавил: „''Само во Буча бројот на загинати е веќе поголем отколку во Вуковар''“, мислејќи на убиството на стотици хрватски цивили и воени заробеници за време на Хрватската војна за независност. На 13 април 2022 година, BBC News објавил статија во која се вели дека „''најмалку 500 мртви се пронајдени откако Русите го напуштија Буча''“. На 29 јуни, Високиот комесаријат за човекови права на ОН ги документира незаконските убиства, вклучително и кратки погубувања, на најмалку 50 цивили во Буча. Во декември 2022 година, тој број бил зголемен на најмалку 73, а биле испитани дополнителни 105 смртни случаи. Во средината на летото 2022 година, во Буча бил отворен спомен ѕид на жителите загинати за време на руската окупација со 501 име на него. На 8 август 2022 година, официјалните лица објавиле број на цивилни жртви само во градот Буча: 458 тела - 419 со знаци на пукање, мачење или насилна траума - и 39 од навидум природни причини, но се поврзани со руската окупација. 366 биле машки, 86 женски и пет од незабележлив пол поради нивната состојба. Девет биле деца. 50 тела останале неидентификувани, заедно со делови од тела и пепел.
3.2 Регионално
На 16 мај 2022 година, BBC News објавил дека повеќе од 1.000 цивили биле убиени во регионот Буча во текот на месецот под руска окупација; поголемиот дел од нив не загинале од шрапнели или гранатирање. Повеќе од 650 биле застрелани од руски војници. Од 13 јуни 2022 година, украинските власти соопштиле дека во Киевската Област, вклучително и Буча, биле откриени 1.316 тела по повлекувањето на Русија. Истиот ден, уште седум жртви биле извлечени од шумска гробница. На двајца од нив им биле врзани рацете зад грб и имале прострелни рани во колената, што местната полиција соопштила дека укажува на мачење. Агенцијата за човекови права, исто така, потврдила дека помеѓу 24 февруари и 31 март најмалку 482 станбени згради биле оштетени или уништени во градовите Буча, Ирпињ и Хостомел.
3.3 Забележителни жртви
Виталиј Виноградов, академскиот декан на Киевската словенска евангелистичка семинарија, бил меѓу загинатите во Буча. Телото на Зореслав Замојски, местен слободен новинар, исто така било пронајдено во Буча, и потоа било погребано во селото Барахти. Бизнисменот и поранешен кандидат за претседателски избори во Украина во 2004 година, Олександр Ржавски, бил убиен во Буча на неговиот имот. Ржавски претходно бил забележан дека е проруски политичар, ја критикувал украинската влада по 2014 година и го пофалил Владимир Путин. Според неговата ќерка, тој двапати бил киднапиран од неговиот имот од руски војници кои барале откуп и, за време на пијанство, го застрелале.
4 Вклучени руски единици
Украинските медиуми ги објавиле имињата на руските војници за кои наводно биле сместени во Буча за време на окупацијата. На 6 април 2022 година, Си-Ен-Ен цитирал неименуван американски официјален претставник дека идентификацијата на руските единици вклучени во злосторствата во Буча е „''исклучително висок приоритет''“ за американските разузнавачки агенции, кои ги користеле сите достапни алатки и средства во нивната работа и биле. Според извештајот на ''Der Spiegel'', германската Федерална разузнавачка служба (ФРС) ги информирала парламентарците на 6 април 2022 година во врска со радио пресретнувањето на руски војници во областа северно од Киев, поврзувајќи ги со конкретни злосторства во Буча. Според извештајот, Федерална разузнавачка служба обезбедила докази дека воздухопловниот полк и армиската единица првично биле одговорни за злосторствата, и дека групата Вагнер подоцна одиграла водечка улога во злосторствата. ФРС соопштила дека војниците кои разговарале за убиствата не ги сметале за исклучителни и, според извори запознаени со пресретнувањата, злосторствата станале стандарден елемент на руската воена активност.
Украинските активисти изјавиле дека 64-та моторизирана стрелачка бригада под команда на потполковник Азатбек Омурбеков, дел од 35-та армија на Источниот воен округ, ја окупирала Буча кога се случиле злосторствата. Различни украински групи користеле разузнавачки информации со отворен код за да ја идентификуваат 64-тата бригада како дел од окупаторските сили во обид да ги откријат одговорните.''Украинска правда'', цитирајќи ја Украинската управа за разузнавање, соопштила дека 64-тата бригада била извлечена од областа, со намера да се врати во Украина, на Харковското боиште. Дополнително, две единици на Кадировските Чеченци, една од Специјалните сили за брз одговор (СОБР) и паравоени сили за контрола познати како ОМОН, биле вклучени во воената окупација на Буча и околните села. На 19 мај 2022 година, ''„Њујорк тајмс“'' објавил дека документите пронајдени каде што биле погубени украински мажи припаѓале на 104-от гардиски воздушен ударен полк и на 234-от гардиски воздушен ударен полк. Истрагата на Асошиејтед прес открила дека 76-та гардиска дивизија за воздушни напади управувала со рускиот окупациски штаб на улицата Јаблунска бр. 144, од каде што била координирана операцијата за чистење на Буча. Украинските обвинители ги гонат командантот, генерал-мајор Сергеј Чубарикин и неговиот шеф, генерал полковник Александар Чајко, за нивната одговорност за операцијата.
5 Истраги
6.1 Украина
Министерството за надворешни работи побарало истрагата на Меѓународниот кривичен суд во Украина да испрати истражители во Буча и во другите области на Киевската Област. Министерот за надворешни работи Дмитро Кулеба, исто така, ги повикал останатите меѓународни групи да соберат докази.
5.2 Русија
Русија побарала специјален состанок на Советот за безбедност на Обединетите нации, чијшто е една од петте постојани членки, за да се осврне на, како што ја нарекла, „''грозоморна провокација на украинските радикали''“, снимката од мртвите тела во Буча, за која изјавила дека е изведена. Александар Бастрикин, шеф на Истражниот комитет на Русија, наредил истрага за она што тој го нарекол „''украинска провокација''“, обвинувајќи ги украинските власти за ширење „''намерно лажни информации''“ за дејствијата на руските вооружени сили.
5.3 Амнести интернешенал
На 6 мај 2022 година, Амнести интернешнал ги објавил резултатите од нивната истрага за масакрот. Се заклучило дека руските сили се виновни за незаконски напади и намерни убиства на цивили во Буча, Андрејевка, Здвиживска и Ворзел. Само во Буча биле потврдени 22 различни случаи на убиства од страна на руските сили. Амнести интернешенел го повикал Меѓународниот кривичен суд да ги изведе сторителите пред лицето на правдата: Сите одговорни за воени злосторства треба кривично да одговараат за своите постапки. Според доктрината на командна одговорност, хиерархиските претпоставени - вклучувајќи команданти и цивилни водачи, како што се министрите и шефовите на држави - кои знаеле или имале причина да знаат за воените злосторства извршени од нивните сили, но не се обиделе да ги спречат или да ги казнат одговорните, исто така треба да бидат кривично одговорни.
5.4 Њујорк Тајмс
На 22 декември 2022 година, ''Њујорк Тајмс'' ги објавил резултатите од нивната истрага за масакрот. Осуммесечната визуелна истрага на весникот заклучила дека извршителите на масакрот по должина на улицата Јаблунска биле руски падобранци од 234-от полк за воздушни напади (дел од 76-та гардиска дивизија за воздушни напади) предводени од потполковник Артјом Городилов.
6 Реакции
6.1 Украина
Министерот за надворешни работи Кулеба ги опишал настаните како „''намерен масакр''“. Тој изјавил дека Русија е „''полоша од ИСИС''“ и дека руските сили биле виновни за убиства, мачење, силување и грабежи. Кулеба, исто така, ги повикал земјите од Г7 да воведат „''уништувачки''“ дополнителни санкции.
Во интервју за ''Билд'', градоначалникот на Киев Виталиј Кличко изјавил дека „''она што се случи во Буча и другите предградија на Киев може да се опише единствено како геноцид''“ и го обвинил рускиот претседател Владимир Путин за воени злосторства. Украинскиот претседател Володимир Зеленски ја посетил областа на 4 април 2022 година, за да се увери во пријавените злосторства во Буча.
Зборувајќи пред Советот за безбедност на Обединетите нации на 5 април, Зеленски изјавил дека масакрот е „''за жал само еден пример за тоа што окупаторите го правеа на наша територија во изминатите 41 ден''“ и дека „''руските тенкови ги газеа луѓето „од задоволство''“. Тој повикал Русија да биде повикана на одговорност за дејствијата на нејзината војска и да ја изгуби својата позиција во Советот за безбедност.
На 14 април 2022 година, Врховната Рада ги признала дејствијата на Русија во Украина како геноцид и го навела масакрот како пример.
6.2 Меѓународни организации
Масакрот го осуди претседателот на Европскиот совет, Шарл Мишел, кој изјавил дека е „''шокиран од прогонувачките слики на злосторствата извршени од [руската] армија во Киев''“ и ветил дека ЕУ ќе и помогне на Украина и групите за човекови права во собирањето докази за употреба во меѓународните судови. Генералниот секретар на НАТО Јенс Столтенберг на сличен начин го изразил својот ужас од гаѓањето цивили.
Генералниот секретар на Обединетите нации Антонио Гутереш го изразил својот шок од сликите и повикал на независна истрага која ќе обезбеди одговорност. Советот за безбедност на ОН се состанал на 5 април за да разговара за ситуацијата, вклучително и видео обраќање на претседателот Зеленски.
На 7 април, Соединетите Американски Држави иницирале резолуција на итната специјална седница на Генералното собрание на ОН за суспендирање на Русија од Советот за човекови права, водечкото тело за човекови права на ОН. Резолуцијата била усвоена, при што 93 земји гласале за предлогот, 24 биле против, а 58 биле воздржани. Русија е втората земја на која и биле одземени правата за членство во Советот, по Либија во 2011 година и единствената постојана членка на Советот за безбедност на која и се одземени правата.
Министрите за надворешни работи од Г7 издале заедничка изјава во која ги осудуваат „''злосторствата''“ извршени од Русија во Буча и другите делови на Украина.
Претседателката на Европската комисија Урсула фон дер Лајен ја посетила Буча на 8 април, гледајќи ги масовните гробници и опишувајќи го масакрот како „''сурово лице на војската на Путин''“. Фон дер Лајен подоцна го посетила и Киев и се состанала со Зеленски, при што му ги презентирал на Зеленски документите за започнување на процесот на пристапување на Украина во Европската унија и нудејќи му да се забрза апликацијата на Украина.
6.3 Други земји
Лидерите на соседните европски земји го осудиле нападот и повикале на истрага за злосторствата. Естонскиот премиер Каја Калас ги споредила сликите на настанот со оние на масовните убиства извршени од Советскиот Сојуз и нацистичка Германија и повикала да се соберат детали и сторителите да се изведат на суд, додека словачкиот премиер Едуард Хегер го споредил масакрот со „апокалипсата на војната во поранешна Југославија“. Молдавската претседателка Маја Санду го нарекла настанот „''злосторства против човештвото''“ и го прогласил 4 април 2022 година за ден на национална жалост во спомен на сите Украинци убиени во руско-украинската војна. Меѓу Украина и другите соседи на Русија, такви осуди биле искажани и од политичките лидери во Финска, Литванија, Полска, и Турција.
Овие настани довеле до бројни членки на Европската унијавклучувајќи ги Данска, Естонија, Франција, Германија, Грција, Италија, Латвија, Литванија, Португалија, Романија, Словенија, Шпанија и Шведсканаредба за протерување на повеќе од 200 руски дипломати од нивните земји. Вакви протерувања имало и Јапонија.
Било објавено дека неколку кинески државни медиуми ги истакнале тврдењата од Русија дека Украина го организирала инцидентот, ги повториле руските тврдења против одговорноста и тврделе дека Соединетите Американски Држави се одговорни за војната. Претставниците на Кина и Индија во Советот за безбедност на ОН ги опишале извештаите како „''длабоко вознемирувачки''“ и ги поддржале повиците за меѓународни истраги. Во Кина, ваквите реакции биле одгласени и на брифинг со новинарите на Министерството за надворешни работи, иако вината за инцидентот не била директно препишана на ниту еден од инволвираните актери. Ова одбивање да се препише вината било проследено со повторување во кинеските државни медиуми на руски тврдења кои ја оспоруваат вистинитоста на настаните. Сојузникот на Путин, белорускиот претседател Александар Лукашенко, исто така, го нарекол масакрот во Буча „''напад со лажно знаме''“ и „''психолошка операција''“ оркестрирана од британски оперативци со цел „''да се воведат нови санкции против Русија''“, и наводно му дал документи на Путин во врска со овие наводи. Кубанскиот државен весник ''„Гранма“,'' исто така, соопштил дека инцидентот бил исцениран, известувајќи дека сликите од Буча „''ја искривуваат реалноста и му даваат на светот нереална верзија за тоа што се случило, по напуштањето на руските трупи''“, додека Телесур, во сопственост и управувана од владите владите на Куба, Никарагва и Венецуела го опишале масакрот како „''лажна вест“''.
Американскиот претседател Џо Бајден повикал на Путин да му се суди за воени злосторства. Бајден изјавил и дека поддржува дополнителни санкции кон Русија. Слично мислење имал и британскиот премиер Борис Џонсон, кој изјавил дека како резултат на тоа ќе бидат засилени економските санкции против Русија и воената поддршка за Украина.
Францускиот претседател Емануел Макрон ги опишал акциите на руската војска како воени злосторства и дека како одговор биле неопходни нови санкции. Макрон предложил таргетирање на руската индустрија за нафта и јаглен. Потоа, Европската унија објавила дополнителни санкции против Русија, вклучително и забрана за увоз на јаглен, дрво, гума, цемент, ѓубрива и други производи од Русија. Забраната за увоз на јаглен се очекувало да ја чини Русија 8 милијарди евра годишно. Дополнителните санкции вклучиле и забрани за извоз на високотехнолошка опрема и технологија од Европа. Во објавувањето на санкциите, потпретседателот на Европската комисија Жозеп Борел изјавил дека тие биле усвоени „''по злосторствата извршени од руските вооружени сили во Буча''“.
7 Руски одговор и демант
Рускиот министер за надворешни работи Сергеј Лавров го нарекол масакрот „''лажен напад''“ употребен против Русија, тврдејќи дека бил инсцениран. Тој изјавил дека руските сили ја напуштиле Буча на 30 март, додека доказите за убиства се појавиле, според него, четири дена подоцна, по пристигнувањето во Буча на украинската служба за безбедност, и тврдел дека на 31 март градоначалникот на Буча, Анатолиј Федорук, објавил видео порака во која се наведува дека руската армија го напуштила градот без да спомнува ниту еден жител застрелан на улиците. Асошијетед прес објавил дека градоначалникот Федорук навистина го дал својот извештај за „''труповите од тела во Буча''“ на 7 март.
На 4 април, во Обединетите нации, рускиот претставник Василиј Небензја изјавил дека телата на видеата не биле таму пред руските сили да се повлечат од Буча. Ова било контрадикторно од сателитски снимки кои покажале дека телата биле таму уште на 19 март; местоположбата на труповите на сателитските снимки се совпаѓа со фотографиите од паметниот телефон направени на почетокот на април. Тој изјавил и дека западните медиуми „''ги потиснале сите објективни факти и докази и наместо тоа ширеле бесрамни лажни''“ и дека извештајот објавен од ''Гардијан'' докажува дека украинската армија била одговорна за убиствата.
Руските тврдења дека телата биле „инсценирани“ од украинската страна по повлекувањето на руските трупи, билњ контрадикторни со сателитските снимки од средината на март, што му биле доставени од Maxar Technologies на ''Њујорк Тајмс''. Сликите на улицата Јаблонска покажуваат најмалку 11 „''темни објекти со слична големина на човечкото тело''“ кои се појавуваат помеѓу 9 и 11 март. Тие се појавиле на истите места како телата подоцна снимени од член на местниот совет на 1 април, откако украинските сили го вратиле градот. Видеото од истата улица покажува три тела, во близина на велосипеди и напуштени автомобили, кои првпат се појавиле помеѓу 20 и 21 март според сателитските снимки. ''Тајмс'' на 4 април заклучил дека „''многу цивили биле убиени пред повеќе од три недели, кога руската војска го контролирала градот''“ и дека сликите ги побиваат руските тврдења за спротивното. До истиот заклучок дошол и BBC News. Сателитските снимки, исто така, ги покажале првите знаци на ископувања за масовна гробница во Буча на 10 март. До 31 март, таа била проширена на „''приближно 14 метри ров во југозападниот дел од просторот кај црквата''“.
Телеграмскиот канал на руското Министерство за одбрана повторно објавил извештај во кој се наведува дека руските сили не гаѓале цивили за време на битката. Според соопштението, масакрот не можел да биде прикриен од руската војска, а масовната гробница во градот била исполнета со жртви на украинските воздушни напади. Министерството соопштило дека анализирало видео на кое се смета дека ги прикажува телата на загинатите цивили во Буча и изјавило дека снимените тела се движат. Ова тврдење било истражено од московскиот оддел на Би-Би-Си, кој заклучил дека нема докази дека видеото било исценирано.
Истражувачката новинарска група ''Белингкет'' со седиште во Холандија позитивно го цитирал Би-Би-Си и дополнително ја довел во прашање временската рамка презентирана од извори од руската влада. Конкретно, новинарот и основач на ''Белингкет'', Елиот Хигинс, истакнал дека и рускиот медиум ТВ Звезда и секретарот на Градскиот совет на Буча, Тарас Шаправски, објавиле дека руските сили сè уште биле присутни во Буча барем до 1 април.
Друг обид да се прикаже инцидентот како лажен емитуван на рускиот државен телевизиски канал „Русија-24“, користејќи видео за кое каналот смета дека покажува Украинци како редат манекени за да го „''исценираат''“ масакрот во Буча. Снимката брзо била идентификувана дека доаѓа од телевизор снимен во Санкт Петербург. Работниците на телевизиското шоу потврдиле дека видеото е од руска телевизиска емисија. Слично на тоа, видеото на кое се прикажуваат украински војници како влечат мртви тела со кабли во Буча било широко споделено од проруските социјални медиуми, наводно за да докаже дека сцената е инсценирана. Потеклото на видеото е од Асошиејтед прес; неговиот извештај објаснува дека употребата на кабли се должи на загриженоста дека мртвите тела можеби биле заробени со бомбашки стапици.
Претседателот Путин и белорускиот претседател Лукашенко масовното убивање на цивили во Буча го нарекле единствено како „''лажно''“.
Вонреден професор од Лундскиот Универзитет, Томас Сњегон, пишувајќи за ''„Разговор“'', го опишал рускиот пристап кон Буча како сличен на негирањето на Катинскиот масакр од страна на Советскиот Сојуз, каде што советските трупи прикривале погубување на илјадници Полјаци, инсистирајќи дека масакрот бил извршен од ''Вермахтот''. Споредби меѓу двата настани направиле и ''Асахи Шимбун'' и премиерот на Словенија Јанез Јанша.
7.1 Цензура во Русија
Рускиот новинар Илја Красилшчик, поранешен издавач на независната информативна страница ''Медуза'', бил обвинет според руските закони за воена цензура од 2022 година за осуда на руската војска за масакрот во Буча. Во јуни 2023 година, тој бил осуден во отсуство на 8 години затвор.
Рускиот телевизиски водител и пејач Максим Галкин ги обвинил руските власти за лицемерие и лаги во врска со воените злосторства извршени од руски војници во Буча.
На 9 декември 2022 година, московскиот суд го осудил рускиот опозициски политичар Илја Јашин на осум години и шест месеци затвор за неговите изјави за околностите на убиствата во Буча, под обвинение за „''ширење лажни информации''“ за вооружените сили. Јашин ги осудил убиствата и изјавил дека руските сили во Украина се одговорни за масакрот. Неговата казна била најстрогата дадена според новите закони кои го криминализираат ширењето „''лажни''“ информации за вооружените сили.
Руските власти отвориле кривично дело против руско-американската новинарка Маша Гесен под обвинение за ширење „''лажни информации''“ за акциите на руската армија во Украина. Гесен била обвинета за ширење „лажни информации“ откако зборувала за масакрот во Буча за време на интервјуто со рускиот новинар Јуриј Дуд.
На 6 март 2024 година, рускиот новинар Роман Иванов бил осуден на 7 години затвор за објави на социјалните мрежи за масакрот во Буча и други воени злосторства на руската армија. Во април 2024 година, новинарот на ''Форбс Русија'' Сергеј Мингазов бил уапсен поради „''повторно објавување публикација за настаните во Буча''“ на Телеграм.
На 5 јуни 2024 година, Окружниот суд Останкински ја осудил руската стриматерка Ана Бажутова на пет и пол години затвор под обвинение за ширење лажни информации за руската војска. Бажутова направила пренос во живо на Твич кој вклучувал сведоштва за масакрот и жителите во април 2022 година.
7.2 Коментари на социјалните мрежи
Анализата на три руски националистички канали на Телеграм, со десетици илјади претплатници кои реагирале на веста за масакрот, објавила дека 144 коментари - речиси половина - од оние направени во првите 48 часа барале руските сили да дејствуваат уште понасилно. Многу од коментарите вклучувале етнички мотивирани повици за насилство врз Украинците, многу од нив заговарале за геноцид. Според испитуваето, „''пораките комбинирале религиозни наводи со екстремна хомофобија, отворен расизам, повици за насилство и описи на Украинецот како болесник''“. Помеѓу времето кога била објавена веста за масакрот до крајот на април, коментарите во националистичките канали на Телеграм станале уште поекстремни во нивните повици за поголемо садистичко насилство од руските војници, вклучително и охрабрувања за масовно силување, проституција на украински заробеници и масовни убиства. Популарниот руски активист и новинар, роден во Одеса и модератор на еден од каналите, Јулија Витјазева, ги споредила украинските бранители на Мариупол со „лебарки“ и изјавила дека фрлањето со гас е непотребно бидејќи има „''поедноставни и поевтини''“ начини за нивно убивање, тип на коментар што наликува на наративи од геноцидот во Руанда.
Телеграмските канали се користеле и за продажба на маици со буквите „V“ и „Z“ и слоганот „''Колежот во Буча: Ние можеме повторно да го направиме тоа''“.
8 Понатамошно читање
**********