Четинест ноќник

Natterer's bat
Conservation status
Least Concern (IUCN 3.1)
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Chordata
Class:, Mammalia
Order:, Chiroptera
Family:, Vespertilionidae
Genus:, ''Myotis''
Species:, ''M. nattereri''
Binomial name
''Myotis nattereri''(Kuhl, 1817)
Четинест ноќник ''(Myotis nattereri)'' е европски веспертилјониден лилјак со бледи крилја. На долната страна имал кафеаво крзно со тенденција кон сиво-бело. Се наоѓа низ поголемиот дел од континентот на Европа, делови од Блискиот Исток и Северна Африка. Се храни со инсекти и други безрбетници кои ги фаќали на крило или ги гони на земја.
Во лето се наоѓа во листопадни и иглолисни дрвја, згради или кутии со лилјаци блиску до неговите живеалишта за хранење. Во зима хибернира во пештери, тунели, рудници или визби, обично се крие во пукнатините. Овој лилјак првпат бил опишан во 1817 година од Хајнрих Кул, кој го нарекол во чест на австрискиот натуралист Јохан Натерер.
1 Опис
Лилјакот четинест ноќник е вид со средна големина и расте од 44 до 51 мм, должина на подлактица (лакт до зглоб) должина од 44м. Тежи помеѓу 5-9,5 гр. Крзното на видот е густо на грбната (горната) површина на главата и телото со сиво-кафеава боја, додека вентралната (под) површина со белузлаво-сива. Ушите и мембраните на крилата се димно сиви. Лилјакот четинест ноќник може да се разликува од другите слични видови по тоа што слободниот раб на интерфеморалната мембрана помеѓу задните екстремитети е збрчкан и реси со вкочанети, заоблени влакна, а калкарот, поттик од 'рскавица што ја поддржува мембраната, е обликуван како „С“.
2 Распространетост и живеалиште
Комплексот на видови лилјаци четинест ноќник има западна палеарктичка дистрибуција и се движи во поголемиот дел од Европа, делови од Блискиот Исток и делови од северна Африка. Достигнува од јужна Шведска, Финска и западна Русија на север до Ирска, Обединетото Кралство, Шпанија и Португалија на запад. Достигнува на исток до Украина, западна и југозападна Мала Азија, Левант, Кавказскиот регион, планините Копет Даг во Туркменистан, Иран и северен Казахстан. Јужната граница е Мароко и Алжир, на југ до планините Атлас. Записите од Северна Африка се малку на број, а населението таму веројатно е мало. Неговиот историски опсег ја вклучува Норвешка, во која сега е веројатно истребен вид.
Се среќава до надморска височина од околу 2000 м. Шумите, парковите и отворените села со расфрлани шуми се живеалишта за овој вид. Исто така дупките во дрвјата, зградите и кутиите за гнезда. Во зима хибернира во пештери, мински вратила, тунели и визби, криејќи се во пукнатини и пукнатини обично во близина на влезот на пештерата. Во голема мера е резидентен вид и летните живеалишта и местата за зимска хибернација се обично на 120 км едно од друго.
3 Однесување
Лилјакот Четинест ноќник е ноќен и инсектојад. Излегува во самрак за да лови инсекти и користењето ехолокација му помагало да најде плен и да се ориентира ноќе. Како и многу други видови лилјаци, тој емитира звуци со превисока честота за повеќето луѓе да ги детектираат, а потоа го толкува ехото создадено со цел да се изгради „звучна слика“ од околината. Честотите што ги користи овој вид лилјаци за ехолокација биле помеѓу 23 и 115 kHz и имаат најмногу енергија на 53 kHz. Поединечните сигнали имаат просечно времетраење од 3,8 ms. Широкиот пропусен опсег на сигналите за пребарување модулирани со честота му овозможува да открие плен на само неколку сантиметри од вегетацијата и не користи вид, мирис или звуци што ги емитувал неговиот плен за таа цел. Лилјакот се храни со крилото и најмногу фаќа инсекти во лет, но може да се храни и со предмети како што се пајаци и гасеници кои висат блиску до зеленилото на свилени нишки.
За време на студијата за исхраната на лилјакот, испитувањето на изметот покажал дека тој може да собира и предмети од плен од земјата. Утврдено било дека исхраната главно се состоела од големи диптери (муви), но најчесто се јаделе и водни молци, ципокрилци (пчели, оси, мравки и муви) и пајаковидни (пајаци и жетвари). Остатоците од други предмети од плен што повремено се наоѓале во изметот вклучувале пеперуги (молци), тврдокрилци (бубачки), полутврдокрилци (бубачки) итн. Овој лилјак може да ја користи својата интерфеморална мембрана за да фати плен, а влакната со реси може да имаат сетилна функција. Се покажало дека може да слета на земја за да ги собере и гони безрбетниците кои се активни ноќе и продолжува да емитува сигнали за пребарување со цел прецизно да ги лоцира.
Размножувањето се одвивало на пролет и многу од видот лилјаци може да се соберат во расадник. По оплодувањето, женката вообичаено раѓа едно потомство по гестациски период од педесет до шеесет дена, но понекогаш оплодува близнаци. Одвикнувањето се случува шест или седум недели подоцна, а малолетникот станува сексуално зрел следната година.
4 Статус
Лилјакот Четинест ноќник е наведен во својата Црвениот список на МСЗП како незагрозен вид затоа што: ,,Видот има многу широка дистрибуција и е изобилен во многу делови од неговата пространост“. Трендот на населението се чини дека е стабилен и не се идентификувани значајни закани. Сепак, МСЗП забележува дека во некои делови од нејзиниот опсег шумите биле под закана и дека практиките за управување со земјиштето се менувале. Може да се уништат местата за пукање во дрвја и згради, а во Африка се оштетени живеалиштата на пештерите. Лилјакот се користи во традиционалната медицина во Северна Африка.
Четинестиот ноќник е заштитени според Европската директива за живеалишта, Бонската конвенција (Евробатс) и Бернската конвенција. Во Обединетото Кралство нивната реткост значи дека шумите што го содржат видот може да се сметаат за места од посебен научен интерес или посебни области на конзервација и може да привлечат грант според шемата за заштита на животната средина на природна Англија.