procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Илија“ - Говрлево

Свети Илија — манастирска црква во скопското село Говрлево. Се наоѓа североисточно од селото, на ритчето Илино Брдо, пошумено со дабови дрвја. Најстариот објект потекнува од средниот век, додека во 30<sup>те</sup> години на XX век е подигната црква на истите темели. На 2 август 2008 година поставени се нови темели за проширување на црквата, со што истата ќе добие поголеми димензии. Традиционално секоја година во дворот на црквата се слави Илинден. Црквата била цел на кражби.
1 Галерија
2 Поврзано
* Говрлево
Шан (Лихтенштајн)

Шан (|Schaan) — најголемиот град и општина во Лихтенштајн. Се наоѓа северно од главниот град Вадуц, во средишниот дел од земјата. Населението брои 5.933 жители (2012), а општината зафаќа површина од 26,8 км², вклучувајќи ги планините и шумата.
1 Историја
Местото е за првпат споменато во 850 година.
2 Географија
Градот се граничи со Бухс во Швајцарија.
Во рамките на општината влегуваат и селата Милехолц и Нафкопф, едно од двете тромеѓа помеѓу Лихтенштајн, Швајцарија и Австрија.
3 Економија
Шан има над 4000 фирми, и со тоа претставува голем економски центар. Во шан е седиштето на фирмата Ивоклар Вивадент АГ, најголемиот произведувач на вештачки вилици во светот, како и на Хилти АГ, еден од најкрупните светски произведувачи на котви и електричен алат.
4 Галерија
Совет на министри на СССР

Совет на министрите на СССР (руски: ''Совет Министров СССР'') била највисоката административна сила на СССР. Советот се грижел за секаков вид на декларации и инструкции засновани на моќта на сите републики во Сојузот. Од 1946 до 1991 година советот се нарекувал „Совет на народните комесари на СССР“ (''Совет Народных Комиссаров СССР''). Се формирал на секои 4 години.
1 Поврзано
* Совет на народните комесари
Глаголски прилог во македонскиот јазик

Глаголскиот прилог во македонскиот јазик е дел од простите глаголски форми. Глаголскиот прилог се образува од глаголи, но функционираат и како прилози. Карактеристично е тоа што се образуваат со ''-јќи'' и можат да се образуваат од несвршени глаголи.
1 Образување
Формите на глаголскиот прилог се образуваат од несвршени глаголи со додавање на наставката ''-јќи''. Оваа наставка се додава на основната самогласка ''а'' кај глаголи од ''а-група'' и на основната самогласка ''е'' кај глаголи од ''е-група'' и ''и-група''. Така на пример имаме ''„гледајќи“, „носејќи“, „миејќи“'' и слично.
2 Особености
Глаголскиот прилог е неменлива глаголска форма. Овој прилог се јавува како определба на глаголот со кој оди, негов означувач за паралелно дејство со дејството на глаголот во лична форма. Така на пример имаме ''„Гледајќи те тажен, размислував како да ти помогнам“''.
Глаголскиот прилог и личната глаголска форма секогаш имаат ист подмет или вршител на дејство во реченицата. Ако подметот е искажан, тогаш тој се врзува за личниот глагол, како на пример ''„Одејќи на работа, Бобан видел огномет“'', а не ''„Одејќи Бобан на работа, видел огномет“''.
3 Поврзано
* Граматика на македонскиот јазик
* Глаголи во македонскиот јазик
* Македонски јазик
Василиј Лебедев-Кумач

Василиј Лебедев-Кумач (|Васи́лий Ива́нович Ле́бедев-Кума́ч; 5 август 1898, Москва — 20 февруари 1949, Москва) — истакнат руски поет и текстописец од времето на СССР и лауреат на Сталиновата награда (1941 г.)
Напишал голем број песни, од кој најпознат е торжествениот марш „Света војна“ (''Священная война''), „Песна за Татковината“ (''Песня о Родине'') и „Колку многу добри девојки“ (''Как много девушек хороших''), подоцна овековечена во танго-нумерата „Срце“ (''Сердце'') од кралот на руското танго, Петар Лешченко.
1 Награди
* „Сталинова награда“, II степен (1941) за текстови на општопознати песни.
2 Одликувања
* Орден на Црвеното знаме на трудот
* Орден на Црвената ѕвезда
* Орден „Знак на честа“
* Медал „За одбрана на Москва“
* Медал „За победа над Јапонија“
* Медал „За доблестен труд“
Политбиро на Централниот комитет на Комунистичката партија на СССР

Политбирото на Централниот комитет на Комунистичката партија на СССР (руски: Политбюро) познато по презедиумот од 1952 до 1966, функционирало како централна институција за формирање на полиси (централни политики) и управно тело на Комунистичката Партија на Советскиот Сојуз. Политбирото било составено од највисоките членови на Централниот Комитет.
1 Поврзано
* СССР
Александар Керенски

Александар Фјодорович Керенски (, - , ) (руски: ''Алекса́ндр Фёдорович Ке́ренский'') бил руски политичар. Тој бил премиер на Русија во времето на Привремената руска влада која опстојувала помеѓу Февруарската револуција и Октомвриската револуција.
Во времето кога избила Февруарската револуција, Керенски бил еден од најголемите водачи на истата. Подоцна бил избран за потпретседател на петроградскиот совет. Освен тоа, Керенски бил и министер за правда во новата привремена влада. Во времето кога Советите изгласиле резолуција според која забраниле нивното членство да учествува во работата на владата, Керенски тоа остро го осудил. Кризата во привремената влада настанала кон почетокот на мај. По крајот на кризата, Керенски станал прв воен министер во новоформираната влада помеѓу социјалистите и либералите. Под притисок на сојузниците, Русите морале да продолжат со војната. Во почетокот тие забележиле одредени успеси, но сепак руската армија имала големи загуби. Ова дополнително придонело до распаѓање на коалицијата, на 2 јули 1917 година. Керенски по ова станал премиер на земјата. Нови немири настанале по поразот од Германија на Русија во војната. По ова, околу 20.000 морнари влегле во престолнината Петроград, барајќи Советите да ја заземат власта.
Во октомври 1917 избувнала Октомвриската револуција, со која беше соборена владата на Александар Керенски и беа поставени темелите на комунистичката власт во Русија, на чело со Ленин.
Народен музеј - Битола

Народен музеј - Битола — музеј во центарот на Битола, сместен во некогашното Битолско воено училиште, основано во 1847 година.
1 Историјат
Со одлука на Владата на Република Македонија за утврдување на мрежата на национални установи од областа на културата (Службен весник на РМ број: 84/2003), Заводот за заштита на спомениците на културата, музеј и галерија Битола доби статус на национална установа од областа на културата и се преименува во Завод за заштита на спомениците на културата и музеј Битола, односно Завод и музеј Битола.
Денес, Заводот за заштита на спомениците на културата и музеј Битола, е национална установа од областа на културата чија основна дејност е заштита, систематизација, научна обработка и презентација на културното наследство во Општина Битола.
Својата дејност, програма, цели и задачи, институцијата ги остварува преку секторите за музејска дејност, заштитна дејност и секторот за заеднички служби.
Во установата се вработени 48 лица од кои 31 лице е со висока стручна подготовка.
2 Објекти
Заводот и музеј Битола во вршењето на својата дејност ги користи следните објекти:
* Стара касарна
* Античко наоѓалиште Хераклеја Линкестис
* Уметничка галерија Јени џамија (Битола)
* Спомен-куќа на Гоце Делчев
* Спомен-куќа на Стив Наумов
* Магазата на ул. „27 март”
Во музејот можат да се видат многу поучни работи, како на пример статуи од познати борци (Гоце Делчев, Питу Гули итн.), праисторијата на луѓето и др.
Григориј Распутин

Григориј Ефимович Распутин (|Григорий Ефимович Распутин; — ) — руски монах.
Григориј Распутин е роден на 9 јануари 1869 година (''стар стил'') во селото Покровско, Тоболска губернија, Сибир. Тој е познат како “''лудиот монах''“. Влијанието на Распутин во Руската Империја најмногу до одраз дошло како резултат на болеста на престолонаследникот Алексеј Николајевич Романов, кој страдал од хемофилија (болест од која се ослепува). Откако докторите не можеле да му помогнат на принцот, една од пријателките на царицата им раскажала за свештеникот на кралското семејство. Распутин како по чудо успеал да му помогне на принцот Алексеј.
При секоја криза во здравјето на престолонаследникот, монахот успевал истата да ја уништи. По ова, тој станал многу влијателен во кралското семејство. Кралицата Александра дури верувала дека Бог зборувал со неа преку Распутин. Аристократијата во Санкт Петербург, сепак, не се согласувало со неговото брзо влијание. Помеѓу населението во престолнината се шириле и гласините дека царицата всушност е шпион кој работи за Германија токму преку Распутин. Во текот на својот живот во престолнината, тој станал една од најголемите контроверзни личности во поновата историја на Русија. Честопати бил гледан со проститутки, се опивал, бил многу нечист, ретко се бањал и некултурно се однесувал на јавните места. Царската гувернанта Марија Ивановна Вишњакова тврдела дека Распутин ја силувал, пролетта 1910. Вишњакова тврдела дека царицата не ѝ поверувала и дека говорела како Распутин прави само свети дела. Големата кнегиња Олга Александровна рекла дека тврдењата на Вишњакова веднаш биле испитувани, но наместо Распутин, Вишњакова е фатена во кревет со еден Козак од царската гарда. Вишњакова повеќе не го видела Распутин, а во 1913 г. била отпуштена. Сепак, подоцна се ширеле трачеви како Распутин не само што ја завел царицата, туку и нејзините четири ќерки. Тој трач добил на тежина кога Распутин дозволил околу да кружи писмото до него од царицата и нејзините ќерки. Анастасија напишала "Мој драг, ценет. единствен пријателу. Колку долго сакам повторно да те видам. Денес ми се појави во сонот. Секогаш ја прашувам мама кога ќе дојдеш... Секогаш мислам на тебе, мој драг, бидејќи ти си толку добар спрема мене."
На почетокот од војната тој рекол дека Русија ќе биде успешна само доколку императорот сам ја предводи својата армија кон походите. Кога царот Николај II заминал на фронтот, влијанието на Распутин над царицата Александра станало уште поголемо. Тој станал нејзин довереник и советник. Печатот започнал сè повеќе да испраќа критики против силното влијание на Распутин. Тој сепак заминал за родното Покровско кога ја добил весѕа дека има покренато обвиненија против него. На 16 декември 1916 година (стар стил) Распутин отишол во "''Моника Палас''" каде му било дадено поголемо колилчество на црвено вино со калиум-цијанид. Кога го испил виното и кога тој паднал на земјата, во неговото тело биле испукани пет куршуми за да се увиде дека тој навистина е мртов.
Олга Бити

Олга Бити (, – Кибуц Гат, , ) — писателка и ционистичка активистка. Била најактивен член на Светската женска ционистичка организација WIZO во Скопје до 1941 година. Го организирала целокупниот културен живот на младината во рамките на кенот на младинската организација „Хашомер Хацаир“. По нејзини драмски текстови, напишани на ладино, се изведувале бројни претстави, на кои таа била режисер, сценограф, свирела на клавир и била суфлер и костимограф.
Балканска Ѕвезда

Балканска Ѕвезда (''англиски: The Balkan Star'') бил канадски весник, гласило на македонската емиграција во Канада, а од бројот 51 седмичен весник за политика и просвета. НГо ноесел мотото: ''„Согласност, родољубие, просвета, трудољубие“''. Уредник бил јеромонахот од село Врачеш Теофилакт. Се залагал за автономија на Македонија и содржел вести за Балканот и за животот на македонската емиграција. Весникот излегувал во периодот од 1 април 1912 до 19 септември 1913 година, а се печател во Торонто. Објавени се вкупно 53 броја.
Ладислав Баришиќ

Ладислав Баришиќ (|Ladislav Barišić; , Хрватска, – , ) — македонски и југословенски ликовен критичар. Студирал на Универзитетот во Загреб. Водел ликовни рубрики во македонскиот и во хрватскиот печат („Нова Македонија“, „Екран“, „Остен“, „Око“). Ги одбегнувал идеолошките стапици и преку полемики се залагал за надминување на провинцијализмот во ликовната уметност и во критиката.
;Библиографија
* „''Вознемирен шаблон''“ - Едиција: Ликовна критика
Јосеф Бен Лев

Јосеф Бен Лев (, – , ) бил еврејски рабин од Македонија, специјалист за еврејското право. Се преселил во Солун во 1534 година и станал претседател на Еврејскиот суд во Солун. Ги бранел интересите на солунските еснафи за производство на ткаенини во рамките на феудалното еснафско занаетчиство. Се прочул како заштитник на бедните Евреи. Дошол во судир со претставниците на еврејската елита, па неговите синови биле убиени, а тој морал да избега во Истанбул. Автор е на четиритомно дело (прашања и одговори) печатено во Цариград (1556, 1573 и 1597). Неговите „''респонцес''“ биле препечатени во два тома во Амстердам во 1726 година.
Рајна Алексова

Рајна Алексова (, – , ) ― македонски фармацевт. Дипломирала на Фармацевскиот факулет во Лозана, Швајцарија на 17 јули 1906 и со тоа таа е прва жена фармацевт во Македонија. Работела во семејната аптека сместена на „Широк Сокак“ во Битола сè до пензионирањето во 1944 година.
1 Животопис
Алексова е родена на 25 декември 1883 година во Битола. По завршувањето на француската гимназија во Солун, таа со својот постар брат Ристо Алексов, кој бил трговец и воедно ја имал првата аптека во Битола, заминала со воз за Швајцарија каде во 1902 година се запишала на Фармацевскиот факултет во Лозана. Четири години потоа, дипломирала на 17 јули 1906 година, и станала првата Македонка дипломирана фармацевтка, воедно и прва жена фармацевтка на Балканот.
Таа со гордост се претставувала дека е Македонка. Во нејзината диплома издадена во 1906 година од швајцарските универзитетски власти на француски јазик стои запишано дека Рајна Алексова по националност е Македонка. (Тоа може да се види од копијата на дипломата која е верна на оргиналот со датум од 01.11.2018 гидина, а која ја имаат добиено наследниците по нивно барање, додека оригиналната диплома се наоѓа во Софискиот музеј во Бугарија.)
Веднаш по дипломирањето требало да отвори сопствена аптека, со што се судрила со турските закони кои не дозволувале „''жените да обавуваат аптекарска професија''“. Додека чекала одобрение од турските власти, таа се вработила како милосрдна сестра во државната болница во Ќустендил, Бугарија. Во јуни 1907 таа била преместена во бугарската болница „''Евл. Георгиев“'' во Цариград, каде работела до февруари 1908 година. Потоа ја напуштила болницата и работела како учителка во женската гимназија во Едрене. Алексова сепак добила дозвола за работа како аптекарка. Така, во 1909 година веќе работела во Битола, во аптеката на својот брат Ристо Алексов, трговец. Алексова подоцна ја откупила аптеката од својот брат и работела во неа до нејзиното пензионирање во 1944 година. Во нејзината аптека ординирале и препишувале лекови познатите лекари Александар Дума, Илија Аждари и Анастас Христиди, и тоа било најдобрата реклама за аптеката. Рајна Алексова починала од насилна смрт во 1959 година.
Бирлик

Бирлик (|Birlik – „единство“) — поранешен македонски весник, орган на НОФМ, а потоа орган на ССРНМ, на турски јазик, како гласило на турската националност во ДФМ/НРМ/СРМ/РМ. Првиот број бил отпечатен во Печатницата „Гоце Делчев“ на 23 декември 1943 година во Скопје и е првиот весник на турски јазик во Македонија кој се печати со латински букви. Првин излегувал како месечник, потоа на петнаеест дена, на десет дена, еднаш неделно и секој втор ден (од 1971), во тираж од 2.000–3.000 примероци. Главни и одговорни уредници биле: Даут Нурети, Шукри Рамо, Мустафа Карахасан, Фахри Мехмед-Каја, Неџати Зекерија, Ариф Аго, Вефки Хасан и Дрита Карахасан. Како дел на НИП „Нова Македонија“, долго време го користел заедничкиот информативен сервис, но имаше и свои дописници низ Македонија, со написи за политичките, економските, културните и другите проблеми, со нагласка на општествениот равиток на турската народност во Македонија.
Весникот имал значајно влијание за оформувањето на јавното мислење на Турците во Македонија. Прераснувајќи во новинско-издавачка куќа, весникот ги издавал и детските списанија „Севинч“ (тур.: Радост, 1952) и „Томурџук“ (тур.: Пупка, 1957), како и списанието за општествени прашања и уметност „Сеслер“ (1965). Весникот излегувал сè до 1998 година.
Љупка Апостолова

Љупка Апостолова (, - , ) — македонски изведувач на забавни мелодии и водителка.
1 Животопис
Апостолова е родена во Гостивар на 10 јуни 1932 година. Потекнува од музичко семејство. Апсолвирала на Медицинскиот факултет, а дипломирала на Филолошкиот факултет во Скопје.
Станала вокален солист на Ритмичкиот секстет во 1953 година, кој професионално ги постави основите на македонската забавна музика. Со Секстетот двапати неделно настапувала во живо на јавни настапи и во Концертното студио на Радио Скопје. Снимила голем број магнетофонски записи со забавни мелодии. Професионалната спикерска кариера ја започнала во 1960 година. До пензионирањето работела и како педагог со младите спикери.
Починала во Скопје на 26 јануари 2018 година.
Буг

Буг или Западен Буг (|Bug; |Західний Буг; |Захо́дні Буг; |Западный Буг) е лева притока на реката Нарев, која извира од средишна Украина на запад, минувајќи долж украинско-полската и полско-белоруската граница, а потоа продолжува низ Полска, каде се влева во реката Нарев, близу Сероцк. Понекогаш, делот помеѓу устието на Буг со Нарев и до влевањето во Висла е нарекуван Буго-Нарев. Реката Висла се влева во Балтичкото Море.
Буг е долг 830 километри (587 км во Полска) и е 4. најдолга река во Полска. Сливното подрачје на реката е 39.420 км<sup>2</sup> (19.284 км<sup>2</sup> во Полска). Поврзана е со реката Днепар преку каналот Днепар-Буг.
Традиционално, реката Буг често била сметана како етнографска граница помеѓу православните и католичките верници. На реката се наоѓала и линијата помеѓу германските и руските сили во текот на Инвазијата на Полска во Втората светска војна.
1 Поврзано
* Јужен Буг
* Реки во Полска
* Реки во Украина
* Географија на Полска
* Географија на Украина
Полско-советска војна

Полско-советската војна (полски: ''Wojna polsko-bolszewicka''; руски: ''Советско-польская война'') — војна која траела од 28 февруари 1919 година до 18 март 1921 година. Војната се водела помеѓу силите на Руска СФСР и Украинска ССР од една страна и Република Полска и Народна Украина од друга страна.
Во војната, Полска која по сто години успеала повторно да си ја врати својата државност по мировниот договор од Версај, сакала да си ги осигури своите граници кои ги изгубила по своето последно разделување. Од друга страна пак, Советите сакале овие територии да останал под нивна контрола, кои биле дел од Руската Империја до Првата светска војна.
Околу победникот во војната, денеска полските и руските историчари сѐ уште дебатираат. Полските историчари сметаат дека Полска успеала да во новоформираната република ги зачува своите територии, додека пак Советите тврдат дека спречиле полска инвазија во Украина и Белорусија.
Глаголска л-форма во македонскиот јазик

Глаголска л-форма — една од повеќето прости глаголски форми во македонскиот јазик. Глаголската л-форма го има добиено својот назив по основната одлика, односно според завршетокот на глаголите.
1 Особености
Како што веќе е напоменато, името на простата глаголска л-форма е добиено по карактеристичната наставка ''-л''. Оваа глаголска л-форма има промена само по род и по број.
Кај глаголите од ''а-група'' постои само една форма како на пример ''„копал“''. Глаголите од ''е-група'' и ''и-група'' често образуваат по две л-форми како на пример ''„станал/станел“'' или ''„паднал/паднел“''. Од примерите може да се дојде до заклучок дека постојат свршени и несвршени л-форми од несвршени и свршени глаголи. Едната л-форма изразува свршено дејство (пр. ''станал'') додека другата несвршено дејство (пр. ''станел'').
2 Употреба
Глаголска л-форма најмногу се употребува кога сакаме да прераскажеме некому нешто, без разлика дали сме го чуле тоа, прочитале, или пак некој ни го кажал.
На пример, мојот пријател ми вели: „''Татко ми беше брашнар. Го работеше тој занает долго време''“. Значи мојот другар ми раскажа за неговиот татко. Тој очигледно ја знае приказната за татко му, а јас не ја знам бидејќи не сум бил таму. Сега, ако сакам да го прераскажам тоа на некој или напишам, ќе биде: „''Татко му бил брашнар. Го работел тој занает долго време''“.
Што учиме од ова? Учиме дека ја користиме формата кога не сме биле физички таму за време на настанот. Примери: „''Леле, колку си пораснал!''“; „''Што си правел во Гевгелија?''“
Глаголска л-форма се употребува и кога поставуваме и одговараме хипотетички прашања . На пример: „''Ако би бил џин, што би направил?''“; „''Јас би скокнал мошне високо.''“
Друга употреба е кога претпоставуваме нешто. На пример: ''„Претпоставувам чуварите веќе го фатиле бегалецот“.''
3 Образување
Според образувањето на л-формата се изделуваат глаголи од е-група со о-раздел. Тука се јавуваат:
* редување на согласки - пр. ''текол, течел''* испуштање на самогласки -пр. ''текол, текла''* скратување - пр. ''јадел, јал''* неправилно образување - пр. ''дојдел, дошол''
Во однос на употребата се изделуваат несвршени л-форми од свршени глаголи (пр. ''дојдел''). Тие не се самостојни туку одат со некои сврзници и партикули како на пример со ако, да ќе и слично. Така се образува фраза ''„ако дојдел“'', а не ''„јас дојдел“''.
Покрај основната функција, со оваа глаголска форма се градат и одредени сложени глаголски форми како на пример минато неопределено време, предминато време, идно прекажано време и можен начин.
4 Поврзано
* Граматика на македонскиот јазик
* Глаголи во македонскиот јазик
* Македонски јазик
Шведска војна за независност

Шведската војна за независност (шведски: ''Befrielsekriget'', 1521-1523) претставува граѓанска војна во која шведскиот благородник Густав успеал на својата земја Шведска, да и обезбеди независност од Кралство Данска и Калмарскиот сојуз. На 6 јуни 1521 година во градот Стренгнес Густав бил избран за нов крал на Шведска. Во 1522 година денешните градови во Германија, Либек и ханза биле приклученим кон територијата на Шведската империја. По преземањето на Стокхолм во јуни 1523 година Шведска била ослободена, заедно со Шведска Финска. Според Договорот од Малме потпишан на 1 септември 1523 година Шведска излегла од Калмарскиот сојуз.
Северна седумгодишна војна

Северната седумгодишна војна (исто така позната како ''Прва Северна војна'' или ''Седумгодишна војна во Скандинавија'') е војна помеѓу Кралство Шведска од една страна и колалицијата Данска-Норвешка, Либек и Полско-литванската Државна Заедница од друга страна. Војната траела од 1563 до 1570 година. Војната главно произлегла од незадоволството на кралот Фредерик II од Данска со распадот на Калмарскиот сојуз, и волјата на кралот Ерик XIV од Шведска да ја скри доминантната позиција на Данска во регионот. Борбите продолжиле во текот на седум години, од кој на крајот од војната бил потпишан Стетинскиот договор. Ниту една од земјите учеснички во војната не се здобила со проширување на својата територија.
Делчевска Котлина

Делчевската Котлина или Пијанец — котлина и историско-географска област во источниот дел на Македонија, во горниот тек на реката Брегалница.
1 Географски особености
Котлината има меридијански правец на протегање (југ – север) во должина 15–16 км, а ширина 4–5 км. Пијанец е тектонска котлина што настанала помеѓу планините Влаина од исток, Голак од запад и ограноци од Осоговските Планини на север. Од соседната Беровска Котлина е одвоена со хорстот – планината Бејаз Тепе и образува целина наречена Беровско-делчевска Котлина. Зафаќа површина од 590 км<sup>2</sup>. Дното на котлината е на височина 560–580 м. Во текот на плиоценот во котлината егзистирало езеро, кое кон крајот на плиоценот и почетокот на плеистоценот, почнува да истекува преку најнискиот дел предиспониран со раседнување, помеѓу ограноците на Голак и на Осогово, при што е создадена длабоката клисура на Брегалница. Континенталната клима е погодна за развој на овоштарството посебно за сливарството.
2 Населени места и население во Пијанец
Во Пијанец се наоѓаат 22 населени места, односно градот Делчево и уште 21 населено место — сите во составот на Општина Делчево.
На табелата е прикажано движењето на бројот на населението низ сите пописни години во Пијанец:
населено место, 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1994, 2002
ПИЈАНЕЦ
1. Бигла, 754, 844, 731, 677, 451, 343, 274
2. Ветрен, 466, 515, 464, 310, 248, 169, 114
3. Вирче, 1.327, 1.453, 906, 833, 746, 604, 498
4. Вратиславци, 255, 275, 242, 243, 153, 79, 32
5. Габрово, 970, 1.004, 690, 770, 787, 829, 794
6. Град, 1.178, 1.347, 899, 827, 801, 696, 534
7. Драмче, 842, 996, 868, 697, 534, 416, 288
8. Ѕвегор, 1.158, 1.301, 775, 837, 907, 949, 904
9. Илиово, 466, 562, 528, 413, 304, 170, 127
10. Киселица, 553, 423, 435, 266, 167, 78, 35
11. Косово Дабје, …, 159, 207, 192, 85, 35, 21
12. Нов Истевник, 492, 701, 662, 592, 412, 262, 144
13. Очипала, …, 238, 230, 195, 141, 106, 92
14. Полето, …, 168, 200, 172, 135, 114, 194
15. Разловци, 1.113, 1.344, 1.116, 1.143, 1.061, 906, 826
16. Селник, 286, 335, 314, 195, 131, 66, 28
17. Стамер, 346, 413, 264, 357, 388, 447, 344
18. Стар Истевник, 922, 772, 493, 354, 250, 137, 70
19. Тработивиште, 867, 1.033, 813, 695, 656, 571, 533
20. Турија, 172, 196, 182, 171, 153, 127, 102
21. Чифлик, …, 192, 218, 214, 138, 68, 51
ВКУПНО, 12.167, 14.271, 11.237, 10.153, 8.648, 7.172, 6.005
22. Делчево, 3.173, 3.033, 3.147, 5.104, 8.065, 10.554, 11.500
ВКУПНО, 15.340, 17.304, 14.384, 15.257, 16.713, 17.726, 17.505
3 Поврзано
* Беровска Котлина
Жанета Вангели

Жанета Вангели (влашки: ''Janeta Vangeli''; , ) — македонска сликарка, истакната авторка на инсталации, видео и филмски проекти.
1 Животопис
Дипломирала на Државната академија за уметност во Франкфурт на Мајна во 1988 година. Ја претставувала Македонија на Венециското биенале во 2003 година. Работи дела во духот на неоконцептуалата, обработувајќи содржини со сложен антрополошки карактер: Порта (1994), циклус Непрестајна желба за вечност (1998), Судијата (2002). Живее и работи во Скопје.
Црква „Св. Петка“ - Љубаништа

Света Петка — црква во близина на охридското село Љубаништа, на брегот на Охридското Езеро, веднаш до Манастирот Свети Наум. Црквата е метох на манастирот. Црквата е подигната во поново време на место каде што извира лековита вода. Црквата е осветена на 17 октомври 2010. Во 2009, надлежни инспектори ја испитале водата и се констатирало дека е загадена.
Црква „Св. Власиј“ - Штип

Свети Власиј епископ севастиски — поранешна црква, сега во остатоци која се наоѓа на западната падина на ридот Исар во Штип. Црквата се спомнува во старите извори и во литературата. Нејзин ктитор бил челникот Станислав, кој во 1377 година ја приложил на светогорскиот манастир Хиландар. Долго време за црквата не се знаело, сè додека не започнале конзерваторски работи на Исарот во 2009 година.
Стокатници во Аеродром

Според деталниот урбанистички план предвидено е да се градат три висококатници во општината Аеродром, кои не смеат да бидат пониски од 33 ката. Дозволената височина, според планот, е до 500 метри, односно 126 ката. Треба да бидат обезбедени 3.167 паркинг-места за идните станари на облакодерите.
Трите висококатници ќе ги гради „Турк мак“, фирмата претставник за Македонија на турскиот холдинг „Џевахир“ од Истанбул.
На јавно наддавање одржано на 14 мај 2010 г., во Министерството за транспорт и врски, „Турк мак“ за парцелата на која ќе се градат висококатниците, понудил цена од 4.700 денари за m². Тоа било единствена понудена цена, иако на лицитацијата имало уште еден учесник кој не лицитирал ниту еднаш. Почетната цена била 4.600 денари за m², при што е постигната вкупна цена од 1,6 милиони евра.
Парцелата на која ќе се градат висококатниците е со површина од 21.150 m² и со површина на градење од 14.873 m². Се наоѓа на слободниот просторот покрај булевар Србија, пред бензинската пумпа „Макоил“ во насока на касарната „Гоце Делчев“. Изведувачот е должен во рок од девет месеци од потпишувањето на договорот да го прибави одобрението за градба, а во рок од шест години да ги изгради висококатниците.
Турската компанија „Џевахир“ е втора компанија во Истанбул позната по изградба на згради. Во Истанбул има изградено трговски центар, неколку хотели со пет ѕвезди, како и неколку фабрики, а свои градби има и во Либан и во Саудиска Арабија.
1 Наводи
Хотел „Мериот“ (Скопје)

Хотелот „Мериот“ е луксузен хотел на плоштадот Македонија. Во него било планирано да се инвестираат 37 милиони евра. Првично, се планирало хотелот да биде отворен во 2013 година, но тоа се случи во 2016 година. Тој е дел од проектот „Скопје 2014“.
Изградбата на хотелот ја најавија генералениот директор на македонската компанија „Дивелоп груп“ и главниот директор за развој за Европа на хотелите „Мериот“, со потпишување на договор за соработка.
Хотелот било планирано да се гради на површина од 20.000 m², во зеленилото наспроти кафулето „Тренд“ на земјиште што компанијата го откупила од физичко лице.
Фасадата на објектот, дело на група австриски архитекти, е арт деко стил. Хотелот било планирано да има 180 соби, 16 луксузни апартмани, еден претседателски апартман, спа-центар, градина на највисокиот кат.
„Мериот“ е водечка компанија за хотелиерство, која поседува повеќе од 3.400 хотели во 70 земји. Седиштето на компанијата се наоѓа во САД и има приближно 140.000 вработени.
1 Наводи
Црква „Св. Илија“ - Елшани

Свети Илија — главна селска црква во охридското село Елшани. Во црковниот двор се наоѓаат и селските гробишта на Елшани.
1 Местоположба
Црквата е сместена на возвишение, во средишниот дел на селото.
2 Историја
Била изградена во век. Во 1859 година била возобновена.
Во 2009 година во црквата била извршена тешка кражба.
3 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна. На север, запад и југ е опкружена со затворен трем. Кон црквата е додадена камбанарија со две ѕвона.
3.1 Фрескоживопис
Црквата го добила својот живопис во 1944 година од страна на зографот Рафаил Крстов со синовите Крсте и Владимир од Лазарополе, а олтарот е фрескоживописан во 2002 година од страна на уметникот Драган Ристески.
4 Галерија
5 Поврзано
* Елшани
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Пештанска парохија
Есад Рахиќ

Есад Рахиќ (босански: ''Esad Rahić''; , ) — македонски политичар.
1 Животопис
Рахиќ е роден во Скопје во 1964 година. По професија е дипломиран правник. Политичката кариера ја започнал како член на СДСМ и бил пратеник во периодот 2002-2006, од каде подоцна бил исклучен и веќе во вториот мандат од 2006 до 2008 делувал како независен пратеник. Живее во Скопје.
Албанска фашистичка партија

Албанската фашистичка партија или ФАША (албански: ''Partia Fashiste e Shqipërisë -- PFSh'') била албанска фашистичка организација која дејствувала од 1941 до 1944 година. Била формирана од Италијанците за поддршка на воспоставувањето на окупаторската власт во окупираниот дел на Македонија. Учествувала во откривањето и ликвидирањето на лица и групи во единиците на Македонската војска. Во 1943 година се присоединила кон Балистичката организација за заедничко дејствување. Се расформирала во ноември 1944 година.
1 водачи
Министри секретари на ФАША
* 1939-1941 - Тефик Мброја
* 1941-1943 - Јуп Казази
* 1943 - Кол Биб Миракај
Министри секретари на Големоалбанската гарда
* 1943 - Малиќ Беј Бушати
* 1943 - Еќрем Беј Либохова
Дијана Томиќ

Дијана Томиќ - Радевска (српски: ''Дијана Томић''; , ) — македонска сликарка. Дипломирала во 1984 година на Факултетот за ликовни уметности на одделот графика во Скопје. На македонската културна сцена се појавува во 90-тите години на XX век.
1 Изложби
;Групни изложби
* 2001 Белград, Скопје, Берлин, Варна
* 2002 Гевгелија, Офенбах на Мајна, Нови Сад
* 2003/04 Битола,Шамалиер, Тетово, Скопје
* 2004 Фалун, Шведска, Скопје, Краков
* 2004/05 Солун
;Самостојни изложби
* 1996 Галерија „''Modi gliani''”, Милано
* 1995 КИЦ, Скопје
* 2000 Скопје
* 2002 Музеј на Град Скопје, Отворено графичко студио, Скопје
* 2005 Национална галерија, Чифте Амам, Скопје
;Награди
* 1997 „Љубомир Белогаски” (со групата ,,Круг”)
* 1998 „Арт егзодус”
* 1999 Официјален витез на „Greci Martino”,Италија
Чучулига (композиција)

Чучулига (ром. ''Ciocârlia''), исто така позната како Шева („чучулига“ на срп.), е композиција настаната према народни мотиви од Романија. За виолината ја компонира романскиот композитор Чипријан Порумбеску во 19 век, а нејзиниот најпрочуен изведувач беше виолинистот Ангелуш Динику.
Најпознатите изведувачи на ова сложно дело во XX век се виолинистите Григораш Динику и Георге Енеску, како и Георге Замфир кој ја изведува на панова свиралка. Во поранешните југословенски земји ова композиција стекна голема популарност
благодарејќи на честото изведување од страна на Големиот народен оркестар од РТС. Едни од највпечатливите изведби на Чучулига се изведбата на шупелка од страна на Бора Дугиќ и на хармоника од Мирољуб Аранѓелковиќ−Кемиш.
Лав IV Хазар

Лав IV (грчки: ''Λέων Δ΄''), ( во - во ) бил византиски цар кој владеел во периодот од 741 до 775 година.
1 Рани години
Лав IV е познат како Лав IV Хазар. Тој бил син на византискиот царот Константин V Копроним од првата сопруга Чичак - Ирина Хазарска, потомка на хазарски владетел. Во 751 година малолетниот Лав бил крунисан од татка си за соцар и наследник. Тој бил свршен за ќерката на францускиот крал Пипин Малиот, но веридбата пропаднала. На 25 март 775 година Лав IV го наследил престолот откако неговиот татко починал.
2 Управување
Во управувањето на Лав IV војниците на Византија биле ангажирани во судирите со Арапите во Сирија и Мала Азија, додека походите против Бугарите биле прекинати.
Лав бил оженет за Ирина, од која имал син, идниот Константин VI Слепиот, кој како свој наследник односно соцар го прогласил во 776 година. Ова довело до неуспешен бунт меѓу цезарите, полубраќа на царот, кои биле замонашени и заточени во Херсон.
Во неговото кратко владеење било прекинато пргпнот на иконопочитателите. Според зборовите на Теофан Исповедник "царот Лав за кратко време се покажал како побожен и љубител на Богородица и монасите. Не долго после до неговата смрт тој го изменил а тоа и го продолжи прогонството на иконопочитателите. Набргу потоа ''карбункули'' (антракс) ја покри неговата глаба по кое тгој се разболе и почина". (Теофан: 768; 772)
Причина за болеста, според Теофан, била неговата желба да ја поседува круната на Маврикиј, која била погребана заедно со телото на царот Ираклиј I. Круната била извадена од гробот и Лав, положувајќи ја на главата, добил труење. Според други верзии царот бил отровен, или веќе бил болен кога се качил на престолот или, според легендата, починал поради треска предизвикана од проклетство , откако зел скапоцен камен од икона во црквата Света Софија.
Шломо бен Абрахам Хакоен

Шломо бен Абрахам Хакоен (, – , ) ― еврејски рабин во Битола, авторитет по законодавни прашања. Во Солун во 1573 година му биле објавени (1586–1652) четири тома „респонцес“ (прашања и одговори) за судски спорови во рабинскиот суд.
Исмет Рамиќевиќ

Исмет Рамиќевиќ (босански: ''Ismet Ramićević'') (, Дубница) — српско-македонски вајар од бошњачка народност.
1 Животопис
Рамиќевиќ е роден во 1960 година во селото Дубница, близу Сјеница, НР Србија.
Дипломирал во 1984 година на ФЛУ во Скопје, оддел скулптура, во класата на проф. Петар Хаџи Бошков. Тој станал член на Друштвото на ликовните уметници на Македонија во 1987 година. Рамиќевиќ бил вработен на ФЛУ како професор по вајарство..
2 Творештво
Рамиќевиќ е познат како припадник на генерацијата која почнала да создава во 1980-тите, а која ја дефинирала македонската ликовна сцена во 1990-тите. Во своето творештво, Рамиќевиќ претежно применува вертикални форми, преобразувани во поедноставени цилиндрични облици, а често користи синтетички материјали, инсистирајќи на едноставноста на индустриската форма. Тој имал 18 самостојни изложби, и тоа во Скопје, Прилеп, Њујорк, Пловдив и Ниш, како и повеќе групни изложби. Исто така, за своето творештво, тој бил добитник на повеќе награди..
На 28 октомври 2014 година, во галеријата на Чифте-амам во Скопје, била отворена неговата самостојна изложба „''Насока''“.
Источни Словени

Источни Словени се група на словенски народи кои ги населуваат подрaчјата на Источна Европа. Државите во кои Источните Словени сочинуваат мнозинство на население се Белорусија, Русија и Украина. Источните Словени исто така се мнозинство на население во непризнатата држава Приднестровие, која е официјално дел на Молдавија, но таа е фактички независна држава.
1 Источнословенски народи и етнички групи
* Белоруси
* Руси
Во периодот на коминистичката диктатура после Болшевичката револуција во Русија во 1917. година, официјално се признати за посебни нации и :
* Украинци (во Царска Русија познати и како Малоруси, во Австроунгарија познати како Русини.
2 Пишани извори
Многу малку е познато за Источните Словени отприлика до 859та година,датата од која започнува, според Примарната Хроника. Причините за отсуството на пишан јазик (Кирилското писмо,направено околу 863 година беше посебно за Словените) и изолираноста на Источно Словенските територии.Тоа што е малку познато доаѓа од археолошките наоди, странски патописци кои патувале во Киевска Русија, и лингвистичните компаративни анализи на Словенските јазици.
Откриени се неколку Руски документи кои датираат пред 11 век . Најраниот откриен манускрипт со информации за историјата на Киевска Русија е Примарната Хроника, напишана при крајот на 11тиот и почетокот на 12 век. Во неа се спомнати 12 Словенски племенски унии кои, живееле на просторот помеѓу Балтичкото и Црното Море. Овие племенски унии беа Полјаците,Древлјаните, Дреговичите, Радимичите, Вјатичите, Кривичите,Словенците, Дулебите, Белите Хрвати, Северјаните, Уличите и Тиверците.
Кралство Грција

Кралство Грција (грчки: ''Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος, Vasílion TIS Elládos'') било основано 1832 година по Лондонска конференција предводена од страна на Големите сили (Обединетото Кралство, Франција и Руската Империја). Меѓународно земјата била призната од договорот во Цариград, каде била прогласена и обезбедена целосна независност од Отоманското Царство. Независноста била означена со т.н. Грчка војна за независност. Во 1924 година била укината монархијата во земјата и прогласена Втора Грчка република. Кралството повторно било обновено во 1935 година, а траело до 1974 година кога пак била создадена Третата Грчка република, каква што е и денес.
1 Владеењето на кралот Отон (1832–1862)
Лондонскиот протокол, со кој Грција станала независна држава, не значел и решавање на проблемите во неа. Изборот на крал на Грција воопшто не бил лесен. Според договорот помеѓу големите сили во 1830 година, за грчки крал требало да биде избран Леополд Саксен Кобуршки, но тој набрзо ce откажал од престолот, на кој воопшто на стапнал. Состојбата во Грција уште повеќе ce искомплицирала по убиството на Јоанис Каподистријас во 1831 година. Тоа било знак за големите сили поинтензивно да ce вмешаат во грчките внатрешни работи. Трите сили-заштитнички биле заинтересирани за обезбедување стабилен режим во Грција, кој нема да бара добивање на територии. Конечно, во 1832 година големите сили го решиле и проблемот со изборот на нов грчки крал. Со членот 1 од договорот помеѓу Англија, Франција, Русија и Баварија од 7 мај 1832 година за нов грчки крал бил поставен Фридрих Отон, вториот син на баварскиот крал. Новиот грчки крал, според членот 3 од договорот, ќе ja носи титулата крал на Грција, a не на Грците. Тоа значело дека тој не е крал и на оние Грци што останале да живеат во рамките на османлиската држава. Со тоа големите сили, кои влијаеле врз изборот, сакале да избегнат османлиски протести и негодувања.
2 Грчки кралеви (монарси)
* Отон I (февруари 1833 - 23 октомври 1862)
* Ѓорѓи II (30 март 1863 - 18 март 1913)
* Константин I (18 март 1913 - 11 јуни 1917 и 19 декември 1920 - 27 септември 1922)
* Александар I (11 јуни 1917 - 25 октомври 1920)
* Ѓорѓи II (27 септември 1922 - 25 март 1924 и 3 ноември 1935 - 1 април 1947)
* Павле I (1 април 1947 - 6 март 1964)
* Константин (6 март 1964 - 1 јуни 1973)
3 Библиографија
* Јовановски, Далибор (2005). ''Грчката балканска политика и Македонија''. Скопје: Bato & Divajn.
Катерина Шехтанска

Катерина Шехтанска - Лаковски (Скопје, ) ― македонска глумица, водителка и балерина. Била членка на балетското студио „Ребис“. Живее во Скопје, каде е мажена и е мајка на две деца. Ќерка е на познатиот македонски глумец Александар Шехтански.
1 Филмографија
Шехтанска има глумено во повеќе Македонски народни приказни на А1 Телевизија, Канал 5, Сител и МРТ 1.. Има настапено во споредна улога во филмот „''Како убив светец''“, снимен во 2004 година. Во 2015 година игра главна улога во филмот Збор. Во 2016 година, таа играше главна улога во серијата Операција дијамант.
Година, Филм, Улога
1997, Македонски народни приказни ТВ-серија, Девојчето
2003, Седум приказни, за љубовта и свршувањето ТВ-серија, Танчерката
2004, Како убив светец ТВ-филм
2005, Бал-кан-кан ТВ-филм, Убава танчерка
2006, Самитот на шаманите ТВ-филм
2008, Куќен совет ТВ-серија
2008-2010, Македонски народни приказни ТВ-серија
2010-2011, Народни приказни ТВ-серија
2011, Образ ТВ-филм
2012, Бардо ТВ-филм, Младата девојка
2012-2013, Македонски приказни ТВ-серија
2012-2014, Тврдокорни ТВ-серија, Ленка
2014, Приказни од животот ТВ-серија, Вики
2015, Збор ТВ-филм, Тони
2014-2016, Македонски стари приказни ТВ-серија
2016, Операција Дијамант ТВ-серија, Мирослава
2021-2022, Дајте музика ТВ-серија, Мајката
2022, Балканска приказна ТВ-серија, Жената
2022, Македонски народни приказни ТВ-серија
2022, Ручек ТВ-филм, Гостинка 4
2022, Куќен притвор ТВ-серија, Жена 2
2025, На чекор до рајот ТВ-серија, Катерина
Михо Чакеља

Михо Чакеља (хрватски: ''Miho Čakelja''; , Хрватска, – , ) — македонски архитект и редовен професор на Архитектонскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Чакеља е роден во хрватскиот град Дубровник на 9 јануари 1909 година.После дипломирањето на Архитектонскиот отсек на Техничкиот факултет во Белград во 1933 година, се доселил во Скопје, каде останал до крајот на својот живот. Освен педагошката работа, развил богата проектантска и урбанистичка активност. Учествувал на повеќе анонимни архитектонски конкурси. Се занимавал и со графички дизајн. Позначајни реализации: зградата на Вакувската дирекција во Скопје; зградата на Електродистрибуција во Скопје. Го проектирал архитектонскиот дел на термо и хидроелектрани во Македонија. Од урбанистичкото проектирање познапознач ајни дела му се: урбанистичкото решение за Културно-спортскиот центар „Сарај“ во Скопје во 1949 година, Директивниот план на Гостивар, работнички населби на рудникот „Злетово“. Негов проект била и Зградата на Ибни Пајко која е изградена во 1938 година. Починал во Скопје на 12 април 1977 година.
Битка кај Аламана

Битката кај Аламана се водела помеѓу Грците и Османлиите и претставува дел од Грчката војна за независност во април 1821 година.
1 Битка
Омер Бриони, којшто бил командант на турската армија, со околу 800 војници се упатил кон Тесалија за да го задуши бунтот кој избувнал на Пелопонез. Атанасиос Дијакос, Димитриос Панургијас и Јанис Диовуниотис со своите чети, кои броеле околу 1500 востаници, зазеле позиција кај реката Аламана, во близина на Термопили.
Воениот напад на Омер Бриони го принудиле на Димитриос Панургиас и Јанис Диовуниотис да се повлечат, додека пак Атанасиос Дијакос останал сам. По неколку часа, неговата чета доживеала пораз.
2 Смртта на Диакос
Во битката, Дијакос бил заробен и однесен кај Омер Вриони, каде бил застрелан во ногата. Бриони му понудил да стане офицер во неговата војска, на кое Дијакос одговорил:
''"Јас сум роден Грк и ќе умрам како Грк".''
По ова, тој бил убиен.
3 Значење
И покрај поразот на Грците, смртта на Дијакос на грчката национална кауза и осигурила голем јунак на кој дешешните Грци се гордеат.
Битка кај Валтетси

Битката кај Валтетси се водела помеѓу Грците и Османлиите и претставува дел од Грчката војна за независност на 12 мај 1821 година. На чело на грчките востаници бил Теодорос Колокотронис и Киријакоилис Мавромихалис, чија чета броела околу 3.000 војници, наспроти османлиската на чие чело бил Кехагабег Мустафа кој имал армија од 12.000 војници.
1 Битка
Во почетокот на битката, Османлиите бележиле успех, нанесувајќи им неколку човечки жртви на Грците. Османлиите успеале да го обиколат целото село. Во меѓувреме, кон селото се упатил Димитрос Плапоутас, напаѓајќи ги турските позиции од задната страна. По ова, Османлиите биле принудени да се повлечат кон Триполи. Неколку недели подоцна, Османлиите со околу 12.000 армија во која имало и Албанци под команда на Кехагабег Мустафа тргнале кон Валтетси, а пристигнале на 12 мај 1821 година.
Грчките позиции биле разделени на четири страни, и се наоѓале во четири поголеми куќи. Кехагабег Мустафа му наредил на Руби бег да го презеде првиот напад. Тој се обидел да го опколи селото, па ги повикал на востаниците да го положат оружјето. Кога Грците тоа го одбиле, започнал конечниот напад. Во почетокот турските и албанските позиции успеале да заземат некои позиции во селото. Во меѓувреме, околу 700 грчки револуционери под раководство на Теодорос Колокотронис ги нападнале турските позиции, а веднаш по тој напад следувал и нападот на Димитрос Плапоутас. По неколку часови од битката, Османлиите започнале да ги губат своите позиции по кое Руби бег наредил повлекување. По ова, грчките револуционери одговориле со противнапад.
Целата битка траела 24 часа. Османлиската армија имала околу 600 жртви, наспроти 150 грчки.
Битка кај Гравија

Битката кај Гравија (грчки: Μάχη στο Χάνι της Γραβιάς) се водела помеѓу Грците и Османлиите и претставува дел од Грчката војна за независност на 8 мај 1821 година. На чело на грчките востаници бил Одисеј Андроутсос, чија чета броела околу 120 војници, наспроти османлиската на чие чело бил Омер Вриони кој имал армија од 9.000 војници.
1 Битка
По поразот на Грците во Битката кај Аламана и убивањето на нивниот водач Атанасиос Диакос, турската војска под команда на Омер Вриони, покренала напад со околу 9.000 војници на Пелопонез. Грчките позиции биле позиционирани во Гравија, на чело со Одисеј Андроутсос. Откако нивното место било опколено, започнала борбата во која грчката страна успеала да им нанесе големи човечки загуби на Османлиите. Кога битката стивнала, Османлиите се обиделе преку топовски напад да го заземат градот, сепак во меѓувреме грчките позиции успеале да побегнат од населеното место.
Значењето на оваа битка е од голема важност за Грција бидејќи конечно успеала на еден начин да и нанесе пораз на османлиската армија.
Браќа во Христа

Браќа во Христа или христаделфијани (англиски: ''Christadelphians'') е независна протестантска црква основана во Америка и во Велика Британија во текот на 1848 година. Денес таа има приближно 60.000 членови во 120 земји.
1 Верувања
* Библијата - е зборот Божји.* Бог - е Еден а не тројца.* Исус - Синот Божји, но, исто така, Синот Човечки.* Човештвото - е смртен, душата не е бесмртна.* Божјото Царство - на земјата, а не во небото.* Крштение - за возрасни, а не за деца.* Светиот Дух - е силата на Бог.* Ѓаволот - е алегорија на гревот.
2 Наводи
3 Поврзано
* Протестантство
* Христијанство
Битка кај Долијана

Битката кај Долијана се водела помеѓу Грците и Османлиите и претставува дел од Грчката војна за независност на 18 мај 1821 година. На чело на грчките востаници бил Никитас Стамателопоулос, чија чета броела околу 200 војници.
И покрај тоа што Грците било во помал број, сепак успеале да убиат околу 300 турски војници и да заробат исто така поголем број од нив.