Фрањо Пунчец

Фрањо Пунчец (|Фрањо Пунчец; 25 ноември 1913 – 5 јануари 1985) – југословенски тенисер кој играл за југословенската репрезентација на ''Меѓународниот тенис предизвик'' од 1933 до 1946 година.
1 Ран живот и семејство
Пунчец бил роден на 25 ноември 1913 година во Чаковец, Австро-Унгарија (денешна Хрватска). Почнал да игра тенис во спортскиот клуб Чаковец, а тренер му бил Геза Легенштајн.
Бил крунисан за јуниорски шампион на Југославија во 1931 година, а на само 17 години ја прославил својата прва победа во меѓународен натпревар на Унгарското меѓународно првенство во 1931 година, над Вилхелм Брош од Австрија.
Иако загубил во второто коло во поединечна конкуренција и во првото коло во мешани двојки, стигнал до четвртфиналето во двојки. Од него било побарано да биде линиски судија на натпреварот од Дејвис купот во 1931 година против јапонската екипа на Дејвис купот во Загреб. Потоа се приклучил на тенискиот клуб CWC Конкордија Загреб.
2 Тениска кариера
Пунчец играл за екипата на Кралството Југославија за Дејвис купот на Меѓународниот тенис предизвик, а подоцна и на Дејвис купот, од 1933 до 1946 година.
Неговите најголеми успеси биле стигнувањето до полуфиналето на Отвореното првенство на Франција во 1938 година, каде што загубил од чехословачкиот Родерих Менцел и стигнал до полуфиналето на Вимблдон, каде што истата година загубил од Американецот Дон Баџ. Во 1939 година повторно стигнал до полуфиналето на Вимблдон, но загубил од Американецот Боби Ригс.
Тој бил првиот Хрват кој некогаш се пласирал на ранг-листата, достигнувајќи го 4-тото место во светот на аматерската ранг-листа на Гордон Лоу во 1939 година.
Во 1938 година Пунчец бил рангиран и како 10-ти во светот од А. Волис Мајерс од ''„Дејли Телеграф“''.''Спортското'' списание од Цирих го рангирало на прво место на европската ранг-листа и на третото место меѓу првите десет во светот.
Во 1933 година, Пунчец загубил во полуфиналето на Италијанското меѓународно првенство од евентуалниот победник Емануеле Серторио во три последователни сета, а веќе следната година се вратил на турнирот и бил изненадувачки поуспешен во мешаните двојки како партнер на Мади Ролин Кукерке; тие им ја отстапиле победата во натпреварот за титулата на Дороти Андрус и Андре Мартин-Леже.
Во 1935 година отпатувал во Индија, каде што ги освоил титулите на градските титули Мадрас и Пенџаб, а веќе следната година станал шампион на Кејптаун, Јужноафриканската Република.
Во 1937 година, Пунчец го освоил Меѓународниот турнир во Париз и го победил Ко Син-Кие во четири сета и истата година стигнал до полуфиналето во поединечна конкуренција на Купот на тенис Наполи и до четвртфиналето во двојки, а го освоил и турнирот во Венеција и во Бастад.
Во 1938 година, Пунчец го освоил меѓународниот турнир во Монте Карло и Меѓународното првенство на Скандинавија, а во Француската ривиера го освоил турнирот во Болие по две последователни победи над Бани Остин и Франтишек Цејнар.
Според Џон Бромвич, тој бил рангиран на 8-мо место во светот таа година.
Во 1939 година, се пласирал на второто место на Пацифичкото југозападно првенство, каде што загубил од Џон Бромвич во она што било опишано како најдобриот натпревар на турнирот. Според Бромвич, тој бил рангиран на 5-то место во светот таа година.
За време на Втората светска војна, Дејвис купот бил суспендиран, а Југославија била распуштена. Пунчец се приклучил на новоформираната Хрватска тениска асоцијација, а освен за Дејвис купот, играл за Римскиот и Дунавскиот куп (замена за меѓународно тимско натпреварување).
Последен пат го претставувал Кралството Југославија во пријателски натпревар против Унгарија, кој завршил нерешено.
Во 1941 година бил рангиран на шестото место на листата на европски ранг-листи.
Во 1942 година ја претставувал Хрватска против Унгарија во Будимпешта, која исто така завршила нерешено. Тој одиграл само егзибициски натпревар на состанокот.
Во 1943 година било објавено дека Пунчец планирал да ја промени националноста и да се приклучи на унгарските тениски редови, иако гласината не била потврдена.
По кратка пауза Пунчец се вратил во тенисот во 1946 година за да ја претставува Југославија на Дејвис купот, а натпреварот бил отворен во обновениот Стад Ролан Гарос, кој имал распродадени 12.000 гледачи. Францускиот тим започнал со водство од 2-0 по првите два синглови. Двајцата играчи биле толку нефокусирани што Драгутин Митиќ направил грешки од шест стапки на сервис, додека Пунчец направил четири грешки.
Во двојки, Бернар Дестремау и Пјер Пелица воделе со 7-6 во петтиот одлучувачки сет кога југословенскиот пар го сменил резултатот и донел победа од 10-8, а Митиќ го израмнил резултатот со својата победа во сингл следниот ден.
Одлучувачкиот сет се водел помеѓу Ивон Петра и Пунчец наречен „судир на стилови на играње“ бидејќи Петра често се приближувал до мрежата, додека Пунчец работел со додавања. Пунчец водел во пет сета, не дозволувајќи му на противникот ни за момент да го задржи неговиот сервис.
За време на последната игра, Југословените пропуштиле четири меч топки, но го реализирале петтиот, освојувајќи го натпреварот и последната тимска победа на Пунчец.
3 Личен живот
Во Југославија, Пунчец работел како државен службеник а во1943 година се оженил со Зора Пунчец (1927–2012) и заедно со неа во 1948 година се преселиле во Јужна Африка. Тие имале три деца, Френк, Виктор и Силвија.
Синовите исто така се занимавале со тенис, а Френк бил дел од главната поединечна конкуренција на Отвореното првенство на Франција во 1983 година ; бил рангиран на 179-то место во светот.
4 Галерија
5 Цитирани дела
*