Крапешино

Крапешино или Крапештина (|Ατραπός, ''Атрапос'': до 1926 г. ''Κραπέστινα'', ''Крапестина'') — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Лерин на истоимениот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 121 жител (2021) и до денес е целосно населено со Македонци.
1 Географија и местоположба
Селото е сместено на јужните падини на планината Лута, огранок на Нередска Планина, околу 6 км јужно од градот Лерин и на 9 км југозападно од Кучковени, на надморска висина од 880 м.
2 Историја
2.1 Во Отоманското Царство
Според преданието селото било основано на крајот на XVIII или почетокот на XIX век од Крапо, Влав по народност, по кого селото го добило името. Меѓутоа, во историските документи, Крапешино се среќава во турските дефтери за Леринската Нахија дури во XVI век.
Во ХІХ век Крапешино било македонско село во Леринската Каза на Битолскиот Санџак. Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 г. во Крапешино живееле 320 жители, сите Македонци.
На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. ''Крапештина'' се води како чисто македонско село во Леринската Каза на Битолскиот Санџак со 50 куќи.
За време на Илинденското востание селото е опожарено од аскер и башибозук. По востанието целото село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Крапешино (Krapechino) имало 416 жители Македонци под врховенство на егзархијата. За учител на месното училиште, во 1908–1910 г. е назначен свештеникот Атанас Шишков.
Во септември 1910 г. селото настрадало во разоружувачката акција на младотурците. Властите побарале предавање на 150 пушки од селото.
За време на Првата балканска војна, 1 лице од Крапешино се вклучило во Македонско-одринските доброволни чети.
2.2 Во Грција
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Таа година селото имало приближно 400 жители, од кои 225 Македонци и 175 „Грци“, при што сето население говорело само на македонски јазик. Боривое Милоевиќ („Јужна Македонија“) вели дека ''Крапешина'' пред Балканските војни имала 70 куќи на Македонци христијани. На пописот од 1920 г. бројот на жители се зголемил на 502 лица, кои во 1928 г. броеле 543 жители.
Во 1926 година, името на селото било променето во ''Атрапос'' (Ατραπός), со значење „патека“.''''
Според гркоманскиот андарт Стефос Григориу, во 1934 г. Крапешино било чисто македонско село, со само едно грчко семејство – тоа на месниот црковен свештеник. Во 1935 г. селото имало 92 семејства, од кои 66 имале „словенска [македонска] самосвест“, а останатите 26 домаќинства биле „туѓогласни со грчка самосвест“. Мнозинството од населението било определено како „антигрчко“ или со „нејасни ставови“.
Меѓу двете светски војни во прекуокеанските земји емигрирале 53 лица, од кои извесен број ги повлекле и своите семејства. Во Грчката граѓанска војна (1946–1949) селото не настрадало многу, но заради неподносливата состојба околу 20 семејства пребегнале во Република Македонија и источноевропските земји.
Есента 1959 г. жителите на Крапешино биле принудени на масовна церемонија да дадат заклетва дека повеќе нема да говорат македонски.
+Места во заедницата Крапешино преименувани со службен указ на 28 септември 1968 година, Име, Име, Ново име, Ново име, Опис
Белко, Μπέλκο, Аспрорема, Άσπρόρεμα, река на СИ од Лаген, десна притока на Белкаменска Река
Благуно, Μπλαγουνο, Гикерија, Γκυκερία, врв на Вич на ЈИ од Крапешино и на СИ од Лаген (1.186 м)
Лаката, Λάκατα, Лака, Λάκκα, месност во Вич, на Ј од Крапешино и на С од Лаген, по десниот брег на Малечка
Куртово, Κουρτοβο, Киртон, Κυρτόν
Восло, Βόσλο, Кендри, Κεντρί, врв на Вич на ЈЗ од Долно Котори (1.239,1 м)
Голем Присој, Γκόλεμ Πρισόι, Просилион, Προσήλιον, врв на Вич на И од Крапешино и на З од Долно Котори (899 м)
+Места во заедницата Крапешино преименувани со службен указ на 6 август 1969 година, Име, Име, Ново име, Ново име, Опис
Главата, Γκλαβάτα, Корифи Велиу, Κορυφή Βέλιου, врв на Вич на ЈЗ од Лаген (1.881,6 м)
Орлан, Όρολάν, Корифи, Κορυφή, врв на Вич на З од Елово
Според истражување од 1993 г. селото е чисто „словенојазично“ и во него македонскиот јазик е одлично зачуван.
3 Стопанство
Основни стопански гранки на населението се земјоделието и сточарството. Главни производи се жито и грав.
4 Самоуправа и политика
Во 1918 година, селото станало самостојна општина, чиј атар зафаќал површина од 24 квадратни километри. Општината Крапешино била приклучена во општината Кучковени во 1997 година, која била укината во 2011 година и станала дел од поголемата општина Лерин.
Селото припаѓа на општинската единица Кучковени со седиште во истоименото село, која припаѓа на поголемата општина Лерин, во округот Лерин. Воедно, селото е седиште на општинскиот оддел Крапешино, во кој е единствено село.
5 Личности
Родени во Крапешино
* Атина Атанасова Нотева (1923–?) — членка на ЕПОН од 1942 г. и на АФЖ од 1943 г., по падот на ДАГ во 1949 г. емигрира во Југославија, во 1955 г. - во Унгарија, а во 1957 г. во Бугарија, каде остава спомени* Иван Филев (1893–?) — борец во Македонско-одринските доброволни чети, I чета на VI Охридска дружина* Сотир (1929–1946) — партизан на ДАГ, учесник во НОБ во Егејска Македонија* Сотир Вељов (Σωτήριος Βέλιος) — гркомански андарт од втора класа* Тома Поп Јованов (Θωμάς Παπαϊωάννου) — селски поп, гркомански андартски деец од четврта класа
6 Редовни настани
Слави* Преображение Христово (5–6 август) — главна селска слава