Cycas revoluta

''Cycas revoluta'', познато и како јапонска палма ― вид на голосемени растенија од фамилијата Cycadaceae, природно расте во јужна Јапонија, вклучувајќи ги и островите Рјукју. Таа е една од неколкуте видови кои се користат за производство на посебен вид шеќер (саго), како и украсно растение. Саго цикадот може да се разликува по дебелиот слој влакна на стеблото. Цикадот понекогаш погрешно е сметан дека е палма, иако единствената сличност меѓу двете е тоа што изгледаат слично и и двете произведуваат семиња. Листовите растат од стеблото и почнуваат како мали лисја во близина на средиштето на растението.
1 Имиња
Единствената врска на цикасите со вистинските палми (Arecaceae) е дека и двете се семени растенија. Латинскиот специфичен епитет ''revoluta'' значи „завиткан грб“, во однос на листовите. Овој вид се нарекува и кунги (чешел) во областите каде што се зборува Urdu.
2 Опис
Ова е многу симетрично растение со развиена круна од сјајни, темнозелени листови на дебело бушаво стебло кое обично е околу 20цм во пречник, понекогаш пошироко. Стеблото е многу ниско до подземно кај младите растенија, но се издолжува над земјата со возраста. Може да прерасне во многу стари примероци со 6-7м стебло. Сепак, растението многу бавно расте и потребни се околу 50-100 години за да се постигне оваа висина. Стеблата можат да се разгрануваат неколку пати, со што се добиваат повеќе главни листови.
Листовите се полусјајно зелени и околу 50-100цм долги кога растенијата се во репродуктивна возраст. Тие растат во розета до 1м во пречник. Горните листови се крути, тесни 8-18цм долги и имаат силно заоблени рабови. Базалните ливчиња стануваат повеќе како боцки. Лисните дршки на овој цикас се 6-19цм долги и имаат мали заштитни боцки.
Корените се во симбиоза со алгата ''Anabaena'' што овозможува фиксација на азот.
Опрашувањето може да се направи природно со инсекти или вештачки.
3 Одгледување и употреба
Размножувањето на ''Cycas revoluta'' е или со семе или клонално со отстранување на базалните столони. Тој е еден од најраспространетите цикади, кој се одгледува на отворено во топлите умерени и суптропски региони или под стакло во постудените области. Најдобро расте во песочна, добро исцедена почва, по можност со одредена органска материја. Потребна е добра дренажа или ќе изгние. Тој е прилично отпорен на суша и добро расте на сонце или на отворена сенка, но има потреба од силна светлина кога се одгледува во затворен простор. Листовите можат малку да избелат ако се преместат од затворен простор на отворено целосно сонце.
Од сите цикаси, ''C. revoluta'' е најпопуларна во домашното одгледување. Се среќава во скоро сите ботанички градини, и на умерените и на тропските локации. Во многу области на светот, тоа е силно промовирано комерцијално како растение за декоративно уредување. Исто така е доста популарно како растение за бонсаи. Првпат е опишано кон крајот на 18 век, и е толерантно на благи до малку ниски температури, под услов земјата да е сува. Оштетувањето од мраз може да се случи на температури под − 10 °C. ''C. revoluta'' обично се обезлистува во зима во оваа умерена клима, но ќе испушти (порасне) неколку нови лисја до пролет.
Ова растение ја доби наградата за градинарски заслуги на Кралското хортикултурно друштво (потврдено 2017 година).
4 Хемија
Хидроалкохолниот екстракт од листовите на ''C. revoluta'' покажува присуство на алкалоиди, стероиди и танини додека хлороформ екстрактот покажува присуство на сапонини, танини и шеќери. Лиските содржат и бифлавоноиди. Естрагол е примарното испарливо соединение кое се испушта од машките и женските конусни соцветија на ''C. revoluta''.
5 Токсичност
Овој цикас е исклучително отровен за животните (вклучувајќи ги и луѓето) доколку се проголта. Домашните миленици се изложени на особен ризик, бидејќи растението е многу интересно. Клиничките симптоми на голтање ќе се развијат во рок од 12 часа и може да вклучуваат повраќање, пролив, слабост, напади и откажување на црниот дроб или хепатотоксичност. Миленичето може да изгледа модро, да има крвавење од носот, крв во столицата, хематохезија и хемартроза (крв во зглобовите). Центарот за контрола на отрови од животни ASPCA проценува стапка на смртност е од 50 до 75% кога е вклучено голтање на делови од овој вид на цикас. Доколку се проголта некое количество од растението, веднаш треба да се контактира центар за контрола на отрови или лекар. Ефектите од голтањето може да вклучуваат трајно внатрешно оштетување и смрт.
Сите делови на растението се токсични; сепак, семето содржи највисоко ниво на токсин циказин. Циказинот предизвикува иритација на гастроинтестиналниот тракт, а во доволно високи дози доведува до откажување на црниот дроб. Други токсини вклучуваат бета-метиламино Л-аланин, невротоксична аминокиселина и неидентификуван токсин за кој е забележано дека предизвикува парализа на задните екстремитети кај говедата.