procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кабинетот на д-р Калигари

Кабинетот на д-р Калигари (германски: ''Das Cabinet des Dr. Caligari'') - германски филм од 1920 година, во режија на Роберт Вине (''Robert Wiene''). Главните улоги во филмот ги играат: Вернер Краус (''Werner Krauss''), Конрад Вајт (''Conrad Veidt''), Фридрих Фехер (''Friedrich Feher''), Лил Даговер (''Lil Dagover''), Ханс Хајнрих фон Твардовски (''Hans Heinrich von Twardowski'') итн.
1 Содржина
Во малото место Холштенвал се одржува годишниот саем на кој своја претстава дава и д-р Калигари, кој го прикажува Чезаре, човекот-месечар (го игра Вајд). Истата ноќ, се случува мистериозно убиство. Двајца другари, Францис (го игра Фехер) и Алан (го игра фон Твардовски) ја посетуваат претставата и Чезаре му претскажува на Алан дека ќе живее до зората. Навистина, таа ноќ, непознат човек го убива Алан. Неговиот другар Францис одлучува да го истражи мистериозното убиство и ја надгледува куќата на д-р Калигари. Утредента, полицијата апси еден човек, кој се обидува да убие една жена. Тој е осомничен и за другите убиства, но тој го признава само обидот за убиство, велејќи дека намерно сакал да ја префрли вината на таинствениот убиец. Идната ноќ, Чезаре ја посетува девојката на Францис, Јане (ја игра Даговер), со намера да ја убие, но омекнат од нејзината убавина, тој ја грабнува и бега со неа. Сепак, гледајќи дека ќе биде фатен, тој ја остава девојката и бега. Франис не може да сфати како Чезаре ја грабнал девојката, кога тој цело време ја набљудувал куќата, но кога полицијата оди кај д-р Калигари, таа открива дека во ковчегот се наоѓа кукла. Францис го обвинува докторот дека го злоупотребил Чезаре за да ги изврши убиствата и бркајќи го, стигнува во лудницата. Таму, лекарите го носат кај директорот, а Францис им кажува на вработените дека директорот е д-р Калигари. Тогаш, тие го пребаруваат кабинетот на директорот и таму наоѓаат книга во која се зборува за вистинскиот д-р Калигари и за месечарот Чезаре, а го пронаоѓаат и дневникот на директорот. Така, се чини дека мистеријата е разрешена. Меѓутоа, филмот завршува така што во лудницата на едно место се собрани Чезаре (сега, буден), Јане (која за себе мисли дека е кралица) и Францис (кој тврди дека директорот на лудницата е д-р Калигари). Тогаш, болничарите го врзуваат Францис во лудачка кошула и го затвораат во ќелија, а директорот на лудницата вели дека сфатил како може да го излекува пациентот.
Куп на саемските градови 1961/62

— 4. издание на Купот на саемските градови. Во оваа сезона имало дури пет претставници од некои поголеми европски градови, три од кои биле исфрлени во првото коло. Финалето било првото европско финале кое се одиграло помеѓу два клубови од иста земја - Шпанија. Во финалниот двомеч Валенсија издвоила победа на Барселона со вкупен резултат од 7–3. Екипата на Валенсија стигнала до финалето во следните две сезони од ова натпреварување.
1 Прво коло
|}
<sup>1</sup>Интер се пласирал во осминафиналето по одигран плеј-оф натпревар кој завршил 5–3.
2 Осминафинале
|}
<sup>1</sup>МТК се пласирал во осминафиналето по одигран плеј-оф натпревар кој завршил 2–0.
3 Четвртфинале
|}
4 Полуфинале
|}
5 Финале
6 Поврзано
* Куп на саемските градови
Изборен колегиум (САД)

Изборен колегиум на САД (|United States Electoral College) — процес создаден според членот II од Уставот на САД во посредничкиот систем на функционирање на американските претседателски избори. Жителите на САД гласаат во секоја од сојузните држави на општи избори со цел избирање на одреден број на избирачи (|electors, македонски: избирачи) кои во принцип треба (но не мора) да гласаат за партијата на кандидатот за претседател и потпретедател. Најчесто како кандидати за избирачи се бираат членови или лојални поддржувачи на политичката партија.
Според XII амандман од Уставот на САД, избирачот има право да даде еден глас за кандидатот за претседател и потпретседател. Во секоја сојузна држава и федералниот округ Колумбија, избирачите се бираат секои четири години во четврток по првиот понеделник од ноември, а потоа се состануваат со цел да ги достават гласачките ливчиња на првиот понеделник по втората среда во декември. Кандидатите кои добиваат апсолутно мнозинство од изборните гласви во сојузните држави се избрани за претседател и потпретседател на САД кога гласовите од изборниот колегиум се верификувани од страна на Конгресот во јануари.
Бројот на избирачи во секоја сојузна држава зависи од вкупниот број на сенатори и претставници кои сојузната држава ги има во Сенатот односно Претставничкиот дом, плус тројца ибирачи од федералниот округ Колумбија кои се овозможени со XXII амандман на САД. Уставот на САД забранува кој било вработен во администрацијата, избран или назначен на функцијата да биде избирач. Канцеларијата на федералниот регистар е задолжена за административната работа на Изборниот колегиум. На повеќето избори, Изборниот колегиум го избирал кандидатот кој освоил најголем број на гласови на народното гласање со исклучок на пет избори и тоа, во 1824, 1876, 1888, 2000 и 2016.
Сите сојузни држави освен Мејн и Небраска ги бираат своите избирачи по принципот ''„победникот освојува сѐ“'' од 1880-те. Според принципот ''„победникот освојува сѐ“'', избирачите од сојузната држава се распределуваат на кандидатот кој освоил најмногу гласови во таа сојузна држава. Мејн и Небраска го користат таканаречениот „''метод на конгресен дистрикт''“, каде што се бира по еден избирач од секој конгресен дистрикт преку народно гласање и доделува дополнителни два избирачи преку системот на народно гласање на целата територија на сојузната држава. Иако ниеден избирач не е обврзан според закон да гласа за партијата за која што е избран да гласа, има повеќе случаи кога избирачот гласал за друга партија, не за онаа за која што е избран. Тоа се таканаречени ''„неверни избирачи“'' (|faithless elector).
Доколку ниеден кандидат не освои апсолутно мнозинство од изборните гласови со цел да стане претседател, XII амандман му овозможува на Претставничкиот дом да го избере претседателот, со тоа што секоја делегација од 50-те сојузни држави доставува по еден глас. Доколку кандидатот за потпретседател не освои мнозинство од изборните гласови, тогаш Сенатот го бира потпретседателот со тоа што секој од 100-те сенатори доставува по еден глас.
Барн

Барн (симб. b или б) — мерна единица за површина еднаква на 10<sup>−28</sup> м<sup>2</sup> (100 fm<sup>2</sup>). Првично е воведена во јадрената физика за изразување на површината на напречниот пресекот на јадрата и реакциите. Денес наоѓа примена и во сите полиња на високоенергетската физика, за изразување на пресекот на некое расејување како мерка на веројатноста за заемодејство меѓу две мали честички. Еден барн е приближно еднаков на пресечната површина на јадрото на ураниумот. Бранот воедно е мерка за површина во јадрената четириполна и јадрената магнетна резонанција, каде служи за обројчување на заемодејството на јадрото со градиентот на електричното поле. Иако ова не е СИ-единица, истата се прифаќа за употреба со таквите единици поради постојаната употреба во честичната физика.
1 Потекло на името
Името „барн“ потекнува од научниците на универзитетот „Пердју“ кои работеле на|атомската бомба време на Втората светска војна и се соочиле со потребата од таинствен назив за пресечната површина на типичното атомско јадро (10<sup>−28</sup> м<sup>2</sup>). Бидејќи исфрлените честички се многу непрецизни, и потребни се многу обиди за да се постигне погодок во јадрата, тие се решиле за поимот ''barn'' (амбар), што произлегува од американскиот идиом „не може да погоди амбар по долгата страна“, кој се користи кога некој прави многу промашувања.
2 Кратна и делови
+Израз. во СИ-единици
Единица, Меѓун.симбол, Макед.симбол, м<sup>2</sup>, см<sup>2</sup>
мегабарн, Mb, Мб, 10<sup>−22</sup>, 10<sup>−18</sup>
килобарн, kb, кб, 10<sup>−25</sup>, 10<sup>−21</sup>
барн, b, б, 10<sup>−28</sup>, 10<sup>−24</sup>
милибарн, mb, мб, 10<sup>−31</sup>, 10<sup>−27</sup>
микробарн, μb, μб, 10<sup>−34</sup>, 10<sup>−30</sup>
нанобарн, nb, нб, 10<sup>−37</sup>, 10<sup>−33</sup>
пикобарн, pb, пб, 10<sup>−40</sup>, 10<sup>−36</sup>
фемтобарн, fb, фб, 10<sup>−43</sup>, 10<sup>−39</sup>
атобарн, ab, аб, 10<sup>−46</sup>, 10<sup>−42</sup>
зептобарн, zb, зб, 10<sup>−49</sup>, 10<sup>−45</sup>
јоктобарн, yb, јб, 10<sup>−52</sup>, 10<sup>−48</sup>
3 Во други единици
Предметаните пресеци честопати се изразуваат во гигаелектронволти (GeV) со претворањето ''ħ''<sup>2</sup>''c''<sup>2</sup>/GeV<sup>2</sup> = 0,3894 mb = 38.940 am<sup>2</sup>.
Во природни единици (каде ''ħ'' = ''c'' = 1), ова се упростува на GeV<sup>−2</sup> = 0,3894 mb = 38.940 am<sup>2</sup>.
3.1 Изразено во СИ-единици
Во системот на СИ, за оваа потреба можат да се користат единици како квадратниот фемтометар (fm<sup>2</sup>).
+Од СИ
1 pm<sup>2</sup> = 10 kb
1 fm<sup>2</sup> = 10 mb
1 am<sup>2</sup> = 10 nb
1 zm<sup>2</sup> = 10 fb
1 ym<sup>2</sup> = 10 zb
4 Поврзано
*Величински редови (површина)
Напад на зградата на Владата на Македонија (2014)

На 28 октомври 2014 година во вечерните часови два проектили ја погодиле фасадата на зградата на македонската Влада. Полицијата соопштила дека настанот се случил околу 22 часот, кога обезбедувањето пријавило дека се слушнале две експлозии. Во нападот не биле нанесени поголеми штети или човечки жртви.
Според Радио Слободна Европа ова не било првпат да биде пукано во близина на македонската Влада. Во 2007 година полицијата соопштила дека блиску до зградата, исто така во ноќните часови, биле испукани две гранати од противпешадиско оружје. Проектилите завршиле во близина на бензинската пумпа на „Макпетрол“ и во бетонско ѕидче пред јапонскиот конзулат. Тогашниот владин портпарол Ивица Боцевски бил дециден. Тој рекол дека Владата го сметала нападот за терористички чин.
Една недела по инцидентот телевизијата Алсат М објавила документ кој бил потпишан во името на расформираната Ослободителна народна армија. Во документот на албански јазик пишувало дека „вечерта на 28 октомври елитните сили „Хасан Приштина“ ја нападнаа владината зграда во координирана акција“.
Исак Бабел

Исак Емануилович Бабел - (руски: ''Исак Эммануилович Бабель'') (13 јули 1894, Одеса — 27 јануари 1941) — руски и советски писател.
1 Животопис
Бабел е роден на 13 јули 1894 година, во Одеса. Татко му бил трговец чиј дуќан се наоѓал во квартот Молдаванка, така што уште како дете морал да му помага на својот татко во работата, а паралелно со тоа и учел. На возраст од шеснаесет години Бабел започнал да ги проучува еврејскиот јазик, Библијата и Талмудот. Во Одеса, Бабел учел во Трговското училиште на императорот Николај I, каде се дружел со децата на странските трговци, на еврејските посредници, на богатите Полаци и, како што самиот зборува во својата автобиографија, „со староверците и со многу играчи на билијар“. Во тој период, Бабел поминувал многу време по пристанишните кафеани, пиејќи пиво, играјќи билијар и слушајќи различни приказни. Посебен впечаток во училиштето му оставил наставникот по француски јазик, господинот Вадон родум од Бретања, кој му давал да чита книги и ги оценувал првите негови книжевни текстови. Во периодот од 1917 до 1924 година бил војник на романскиот фронт; бил службеник во тајната полиција Чека и во Наркомпрос; учествувал во експедиците за снабдување во 1918 година; се борел во состав на Северната армија во борбите против единиците на Јуденич, како и во Првата коњичка армија; бил член на Комитетот во Одеса; работел во седмата советска типографија во Одеса; некое време бил репортер во Петроград, Тифлис итн. Исак Бабел умрел на 27 јануари 1940 година.
2 Творештво
За почеток на творештвото на Бабел се смета 1924 година, кога во четвртата тетратка на списанието „Леф“ се појавиле неговите раскази „Сол“, „Писмо“, „Смртта на Долгушов“, „Крал“ и неколку други. Самиот Бабел ја сметал средбата со Максим Горки за пресуден миг во неговата книжевна кариера, зашто тој го поучил за најважните елементи на писателскиот занает. Бабел претставува посебна страница во советската книжевност, зашто во неговите дела се наоѓа сè што е општочовечко и длабоко руско. Тој е најпознат како писател чии дела се посветени на Јужна Русија и Октомвриската револуција, кои ги опишал со смеса на горчлив реализам и највозвишена поезија. Бабел е совршен толкувач на луѓето со фантазија кои немале доволно способност или храброст да се изразат себеси. Исто така, голем дел од неговото творештво заземаат расказите со тематика ос еврејскиот живот. Тој напишал неколку дела поврзани со Црвената коњица, како што се „Црвената коњица“ (1924-1926) и „Одески раскази“ (1928), како и поголем број новели за идеализираниот јунак на еврејската сиромаштија, бандитот Бења Крик. Од еврејскиот живот се инспириани и драмите „Залезот на сонцето“ (1928) и „Марија“ (1935).
Куп на саемските градови

Куп на саемските градови (|Inter-Cities Fairs Cup; понекогаш само Саемски куп, |Fairs Cup) — поранешно меѓународно фудбалско натпреварување помеѓу клубови претставници на европските држави кое настанало во 1955 година, а последната сезона е одиграна во 1970/71. Згаснато е поради создавањето на УЕФА Купот.
1 Историја
Иницијатор за ова натпреварување бил швајцарецот Ернст Томен, потпретседател на УЕФА, кој во 1955 година во Базел свикал претставници од 10 европски велесаемски градови (Барселона, Базел, Бирмингем, Франкфурт, Копенхаген, Лозана, Лајпциг, Лондон, Милано и Загреб) и предложил натпреварување на репрезентации од градовите, кои можеле да бидат претставувани и од клубови.
Првото издание било замислено како двегодишно натпреварување но се протегало на три. Следните две сезони, 1958/60 и 1960/61 биле одржани како натпреварувања помеѓу градски клубови, а од сезоната 1961/62 станува едносезонско клупско натпреварување во кое секоја земја членка на УЕФА имала право да прати до три свои претставници. Бројот на учесниците, конкуренцијата и угледот континуирано растеле. Од сезоната организацијата на ова натпреварување ја презема УЕФА и го менува називот во УЕФА Куп. Од претставниците на поранешна Југославија, Динамо од Загреб бил победник во сезоната 1966/67 и финалист во 1962/63.
2 Победници и финалисти
Сезона, Победник, Вкупенрезултат, Финалист, 1. натпревар, 2. натпревар
1956/58, Барселона, 8-2, Лондон XI, 2-2, 6-0
1958/60, Барселона, 4:1, Бирмингем, 4:1, 0:0
1960/61, Рома, 4:2, Бирмингем, 2:0, 2:2
1961/62, Валенсија, 7:3, Барселона, 6:2, 1:1
1962/63, Валенсија, 4:1, Динамо Загреб, 2:1, 2:0
1963/64, Реал Сарагоса, 2:1, Валенсија, 2:1, не бил одигран
1964/65, Ференцварош, 1:0, Јувентус, 1:0, не бил одигран
1965/66, Барселона, 4:3, Реал Сарагоса, 0:0, 4:2
1966/67, Динамо Загреб, 2:0, Лидс Јунајтед, 2:0, 0:0
1967/68, Лидс Јунајтед, 1:0, Ференцварош, 1:0, 0:0
1968/69, Њукасл Јунајтед, 6:2, Ујпешт Будимпешта, 3:0, 3:2
1969/70, Арсенал, 4:3, Андерлехт, 1-3, 3-0
1970/71, Лидс Јунајтед, 3:3, Јувентус, 1:1, 2:2
Забелешка:''Лондон XI'' била репрезентација на Лондон
3 Најдобри стрелци
Список на најдобрите стрелци, за времетраењето на ова натпреварување (1955-1971) до ребрендирањето од страна на УЕФА како УЕФА Куп.
Место, Играч, Држава, Голови, Клуб
1, Валдо Машадо, 31, Валенсија
2, Питер Лоример, 20, Лидс Јунајтед
3, Флоријан Алберт, 19, ФК Ференцварош
Ференц Бене, Ујпешт
Хосе Антонио Залдуа, Барселона
6, Педро Манфредини, 18, Рома
7, Еваристо Де Маседо, 17, Барселона
8, Висенте Гиљо, 16, Валенсија
9, Марселино Мартинес, 15, Реал Сарагоса
10, Хектор Нуњес, 14, Валенсија
:Извор:
Црвената коњица (книга на Исак Бабел)

Црвената коњица (руски: ''Конармия'') - збирка раскази на рускиот и советски писател Исак Бабел. Расказите во збирката се пишувани во периодот 1924-1926 година.
1 Содржина
Збирката „Црвената коњица“ ги содржи следниве раскази:* Преминувањето преку Збруч
* Црквата во Новоград
* Писмо
* Командантот на резервата на коњи
* Пан Аполек
* Сонцето на Италија
* Гедали
* Мојата прва гуска
* Рабин
* Патот за Броде
* Учењето за митралеската кола
* Смртта на Долгушов
* Командантот на втората бригада
* Сашка Христос
* Животописот на Павличенка Матвеј Родионич
* Гробиштата во Козин
* Пришчепа
* Приказна за еден коњ
* Конкин
* Берестечко
* Сол
* Вечер
* Афоњка Бида
* Кај Свети Валент
* Командирот на ескадрон Трунов
* Двајца Ивани
* Продолжение на приказната за еден коњ
* Вдовица
* Замостје
* Предавство
* Чесники
* По битката
* Песна
* Рабиновиот син
* Аргамак
* Бакнеж
2 Осврт кон делото
Збирката „Црвената коњица“ предизвикала големо внимание поради необичниот пристап во опишувањето на хероите од времето на граѓанската војна во Русија. Имено, за разлика од тогашните дела, ликовите во оваа збирка се одликуваат со недостатоци: тие се сурови, глупави, неспретни и детинести. Во своите раскази, Бабел дал извонредни психолошки скици на луѓе кои се одликуваат со неочекувани премини од најгруб реализам со најфина поезија. Расказите во збирката претставуваат богата галерија на фантастични типови на луѓе, прикажани во борбените акции и во моментите на затишје, кога борците, зафатени од некоја слабост или во состојба на афект, се покажуваат потполно соголени. Во расказите, според неговите сопствени зборови, Бабел настојувал да ги наслика „скриените урнатини на човечките судбини“, со нивната наивна радост, невин занос, тагата од неостварените желби, вистинското страдање и трагичните грешки. Во овие раскази Бабел се докажува како ненадмашен сликар на луѓето и голем стилист, давајќи впечатливи описи и опипливи ликови. Ретки се писателите кои како него, силно и исцрпно, но со малку зборови, успеале да го опишат ужасот на војната, а некои негови текстови делуваат и како песни во проза.
Шиш-ќебап

Шиш-ќебап (|Basdırma kabab; |şiş kebap; |سیخ کباب) — јадење подготвено на ражен, односно печени коцки од месо. Зборот ''ќебап'' се употребува за различни видови на јадења од печено месо. ''Шиш'' е турски збор за ''меч'' или ''ражен'', а ''ќебап'' (כבבא) е стар арамејски збор со значење ''печено месо''. Ова јадење е популарно низ цела Азија. Слично е на јадењето што се нарекува шашлик, кое пак потекнува од кавкаското подрачје.
Најчесто се подготвува од јагнешко месо (''кузу-шиш'') но постојат варијанти со говедско или телешко месо (''дана-шиш''), сабјарка (''килич-шиш'') и пилешко месо (''тавук-шиш'' или ''шиш-тавук''). Во Турција, шиш-ќебапот и зеленчукот што се сервира, се печат одвоено, односно не се печат на ист ражен.
Во Пакистан, ова јадење се смета за традиционално, и се нарекува „сек-ќебап“ (Seekh kebabs). Пакистанската варијанта на ова јадење се подготвува од мелено месо со зачини, и печено на скара или ражен. Се пече во тандир, и се сервира со чтни сос (chutney) или сос од нане. Понекогаш се служи во лебче, слично како што се служи донер-ќебапот.
1 Варијанти на „шиш-ќебап“
* Адана-ќебап
* Донер-ќебап
* Скендер ќебап
* Шиш-ќофте
* Шиш-тавук
2 Поврзано
* Ќебап
* Список на кебапи
Зеленградски манастир

Зеленградски манастир — манастир во Злетовско-пробиштипско, во источниот дел на Македонија. Се наоѓа на падините на Осоговските Планини, во близина на селото Зеленград и на околу 7 км од Злетово, непосредно на десната страна од Злетовска Река. Претставува метох на Лесновскиот манастир. Манастирот во минатото бил машки, но по неговото возобновување е женски. Посветен е на Свети Спиридон.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на самата атарска граница на кратовското село Луково и пробиштипското село Зеленград.
2 Историја
Манастирот за првпат се споменува во лесновски типик од XIII век. За него се знае многу малку, затоа што нема зачувани пишани записи. Познато е дека од неговото основање бил машки манастир, а по потпаѓањето на Македонија под отоманска власт бил срушен. Во периодот по Втората светска војна, манастирот бил целосно запуштен. Во 2006 година е започнато негово обновување на темелите на првобитниот манастир, при што изградбата траела 13 месеци и завршила во 2007 година. Манастирот бил осветен од страна на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан на 21 јули 2007 година, а на церемонијата на осветувањето присуствувале надлежниот Митрополит Брегалнички г. Иларион, Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј, игуменот Дамаскин и свештенослужители. По возобновувањето, манастирот е женски, а првата монахиња била замонашена на 27 август 2007 година. Денес во манастирот покрај монахињи има и искушенички.
3 Градби
Во склоп на манастирот спаѓаат две манастирски цркви и конаците.
3.1 Главна манастирска црква
Црквата се наоѓа во источниот дел од манастирот, од десната страна на влезната порта. Градбата има правоаголна основа и се состои од два дела. Изградена е од камен и тули, и целосно покриена со ќерамиди. Внатрешноста е живописана од страна на зорафите Драган Ристески од Охрид и Лазар Лечиќ од Војводина. На една од фреските е прикажано Успението на Пресвета Богородица. Камбанаријата на црквата е сместена од десната страна пред самата црква.
3.2 Параклис
Црквата претставува параклис посветен на Покровот на Пресвета Богородица.
3.3 Конаци
Владичкиот конак бил изграден во 2008 година. Во конаците живеат монахињи и искушенички. Секоја година, во пресрет на празникот на Свети Спиридон, во конаците традиционално се одржува „трпеза на љубовта“.
4 Галерија
Шиш-тавук

Шиш-тавук (|شيش طاووق; |קבב עוף|Kabab Of; |Şiş tavuk or ''Tavuk şiş''; |Toyuq kababı) — традиционално маринирано јадење од пилешко месо, односно варијанта на шиш-ќебап од Блискоисточната кујна. Ова јадење е вообичаено во Турција, Азербејџан, Либан, Египет, Јордан, Сирија, Ирак, и Израел. Варијанта на ова јадење што се подготвува во Иранската кујна, се нарекува џуџе-ќебап. Се служи во голем број ќебапчилници во разни градови низ светот.
1 Потекло на поимот
''Шиш'' е турски збор за ''меч'' или ''ражен'', а ''тавук'' доаѓа од стариот туркиски ''Тагаку'', и значи „пиле“.
2 Подготовка и сервирање
Јадењето се состои од коцки пилешко месо кои се маринирани, а потоа печени на ражен. Најчесто маринадата се состои од јогурт и сок од лимони, или доматно пире, но постојат и други варијанти. Се конзумира во вид на сендвич, или пак на чинија во комбинација со зеленчук, со ориз или помфрит. Турската варијанта на ова јадење најчесто се служи со ориз, јогурт и зеленчук печен на скара. Во Сирија и Либан најчесто се служи со сос од лук, со хумус и со салата од табуле. Во сендвичот се додава: салата, домат, и кисела репка.
Во Израел се служи со таан, пржен кромид, пита лепче, печени лути пиперки (најчесто чили), салата од табуле и туршија (маслинки, моркови, бабури, зелка и репка).
3 Поврзано
* Список на ќебапи
Изотопи на оганесонот

Оганесонот (Og) е вештачки елемент добиен во судирач на честички, па затоа не може да му се наведе стандардна атомска маса. Како и сите вештачки елементи, оганесонот нема стабилни изотопи. Првиот (и засега единствен) изотоп на елементот е <sup>294</sup>Og, добиен во 2006 г.; има период на полураспад од 890 микросекунди.
1 Табела
Нуклиденсимбол, Z(p), N(n), изотопна маса (u), полураспад, начинина распад, производи, јадренспин
<sup>294</sup>Og, 118, 176, 294,21392(71)#, 890 µs, α, <sup>290</sup>Lv
1.1 Напомени
* Вредностите обележани со # не се добиени само со опитни податоци, туку барем делумно, и по систематски тежнеења.
* Неизвесностите се наведени во концизен облик во загради по соодветните завршни цифри. Вредностите од Ame2003 подразбираат едно стандардно отстапување. Вредностите од IUPAC се проширени неизвесности.
2 Теоретски предвидувања
Теоретските пресметки вештачките патеки за, и полураспадот на, другите изотопи покажуваат дека некои може да се постабилни од добиениот изотоп <sup>294</sup>Og — најверојатно изотопите <sup>293</sup>Og, <sup>295</sup>Og, <sup>296</sup>Og, <sup>297</sup>Og, <sup>298</sup>Og, <sup>300</sup>Og и <sup>302</sup>Og. Од сите нив, <sup>297</sup>Og веројатно нуди најголема можност за добивање на подолговечни јадра, и затоа може да игра главна улога во испитувањето на елементот. Некои изотопи со многу повеќе неутрони (како оние околу <sup>313</sup>Og) исто така може да дадат подолговечни јадра.
3 Комбинации за сложени јадра со атомски број 118
Табелава наведува разни комбинации на цели и удирачи кои би можеле да се употребат за образување на сложени јадра (сложенки) со атомски број (Z) 118.
Цел, Удирач, Сложенка, Исхот од обидот
<sup>208</sup>Pb, <sup>86</sup>Kr, <sup>294</sup>Og
<sup>238</sup>U, <sup>58</sup>Fe, <sup>296</sup>Og
<sup>244</sup>Pu, <sup>54</sup>Cr, <sup>298</sup>Og
<sup>248</sup>Cm, <sup>50</sup>Ti, <sup>298</sup>Og
<sup>250</sup>Cm, <sup>50</sup>Ti, <sup>300</sup>Og
<sup>249</sup>Cf, <sup>48</sup>Ca, <sup>297</sup>Og
<sup>250</sup>Cf, <sup>48</sup>Ca, <sup>298</sup>Og
<sup>251</sup>Cf, <sup>48</sup>Ca, <sup>299</sup>Og
<sup>252</sup>Cf, <sup>48</sup>Ca, <sup>300</sup>Og
4 Теоретски пресметки за испарувачки пресеци
Оваа табела содржи разни комбинации на цели и удирачи за кои се добиени проценки на пресеците од добивките од разните испарувачки патишта на неутроните. Наведен е патот со најголема очекувана добивка.
ДЈС = двојадрен систем ; σ = пресек
Цел, Удирач, Сложенка, Пат (производ), σ <sub>најв</sub>, Модел, Навод
<sup>208</sup>Pb, <sup>86</sup>Kr, <sup>294</sup>Og, 1n (<sup>293</sup>Og), 0,1 pb, ДЈС, <ref
<sup>208</sup>Pb, <sup>85</sup>Kr, <sup>293</sup>Og, 1n (<sup>292</sup>Og), 0,18 pb, ДЈС, <sup>252</sup>Cf, <sup>48</sup>Ca, <sup>300</sup>Og, 3n (<sup>297</sup>Og), 1,2 pb, ДЈС, <ref
<sup>251</sup>Cf, <sup>48</sup>Ca, <sup>299</sup>Og, 3n (<sup>296</sup>Og), 1,2 pb, ДЈС, <sup>249</sup>Cf, <sup>48</sup>Ca, <sup>297</sup>Og, 3n (<sup>294</sup>Og), 0,3 pb, ДЈС,
5 Наводи
* Изотопни маси:
****
Електра Апостолу

Електра Апостолу (|Ηλέκτρα Αποστόλου), 20 февруари 1912 — 25 јули 1944) — грчка револуционерка, член на Комунистичката партија на Грција, учесник во Движењето на отпорот.
1 Животопис
Родена е во Атина, во добростоечко средно буржоаско семејство, поради што не ги почувствувала немаштиите за време на Балканските војни, а детството го минала во изобилство. Се школувала во германска елитна школа.
Електра Апостолу на свои 13 години се запознала со членови на сојузот на млади комунисти, а на свои четиринаесет години, во училиштето организирала „општа помош за жртвите од диктатурата на Теодорос Пангалос“.
За време на Втората светска војна, станала член на првата редакција на официјалниот орган на „Националната сегрчка организација на младите во Грција“ (ЕПОН), односно редакцијата на весникот „Ново поколение“.
Умрела на 25 јули 1944 година, мачена од гестапо. Прогласена е за народен херој на Грција.
Црква „Св. Спиридон“ - Зеленград

Свети Спиридон — главна манастирска црква во рамки на Зеленградскиот манастир.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на самата атарска граница на кратовското село Луково и пробиштипското село Зеленград.
2 Историја
Изградбата на црквата започнала во 2006 година, а уште истата година била живописана. Осветена била заедно со манастирот на 21 јули 2007 година од страна на Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан.
3 Архитектура
Градбата има правоаголна основа и се состои од два дела. Првиот дел кон којшто води влезната дрвена врата е понизок. Над влезната врата е живописан ликот на Свети Спиридон. На предниот ѕид од вториот дел се наоѓа уште една влезна врата. Црквата е изградена од камен и тули, и целосно покриена со ќерамиди. Внатрешноста е живописана од страна на зорафите Драган Ристески од Охрид и Лазар Лечиќ од Војводина. На една од фреските е прикажано Успението на Пресвета Богородица.
Камбанаријата на црквата е сместена од десната страна пред самата црква. Таа се состои од два дела. Првиот има квадратна основа и содржи два ката. Фасадата на првиот кат е од камен и до овој дел води влезна врата на предната страна од градбата, додека од левата страна има два отворени прозорци. Фасадата на вториот кат е малтерисана и е обоена во бела боја, при што во средината на страните има прозорец. Вториот дел има осумаголна основа и се состои од осум дрвени столбови што се издигаат по средина од кровот на првиот дел. Во овој дел е сместено ѕвоното. Двата дела се покриени со ќерамиди, а на врвот од камбанаријата има крст. Скалите до вториот дел се поставени странично, од десната страна на градбата.
4 Галерија
5 Поврзано
* Зеленградски манастир
* Штипско архијерејско намесништво
* Злетовска парохија
* Зеленград
Кинески прстен

Кинески прстен — изборна измама со којашто може да се „избрише“ заокружениот број на гласачкото ливче. По само-две три минути, мастилото ако е избришано, повторно се појавува, но предоцна, бидејќи ливчето е веќе фрлено во купот со неважечки ливчиња. На ваква можност за изборни злоупотреби биле предупредени партиски членови на избирачки одбори, кои биле советувани на денот на изборите да внимаваат што носат на раце претставниците во одборот од спротивниот политички табор, посебно во текот на пребројувањето на гласачките ливчиња.
Ауди

Ауди (германски: ''Audi AG'') - германски производител на автомобили, со седиште во градот Инголштат.
1 Историја
Почетоците на „Ауди“ датираат од 1899 година, кога германскиот инженер Аугуст Хорх, основал ортачка автомобилска фирма, а десетина години подоцна основал потполно сопствена фирма, нарекувајќи ја според латинскиот превод на неговото презиме - „Audi“. Во 1932 година, неговата фирма се споила со три други автомобилски фирми: „DKW“, „Horch“ и „Wanderer“, формирајќи ја заедничката фирма со името „Auto Union AG“. Современата ера на „Ауди“ започнала во 1960-тите, кога со спојувањето на „Auto Union AG“ и „NSU“ била формирана новата фирма со сегашното име „Ауди“.
2 Производство
Голем чекор напред во производниот асортиман на „Ауди“ настапил во 1980 година, кога бил лансирано спортското купе со погон на четири тркала, наречено „кватро“ (''quattro''), како прв патнички автомобил со постојан погон на сите четири тркала. И подоцна, иновативноста останала заштитен знак на „Ауди“, како што е случајот со воведувањето на новата технологија за осветлување „Matrix LED“; со првиот автомобил на погон на природен гас, воведен во сериско производство, „Audi A3 Sportback g-tron“ итн.
3 Галерија
Арена Ларвик

Болингмапа Арена Ларвик или само Арена Ларвик е спортска сала во Ларвик, Норвешка. Таа била отворена во септември 2009 година. Арената се користи првенствено за ракомет, но има и дополнителни можности за одржување на кошарка, одбојка и флурбал.
Почнувајќи од септември 2009 година, Арена Ларвик е дом на женскиот ракометен клуб Ларвик. Таа исто така била едно од местата избран да бидат домаќини на Европското првенство во ракомет за жени 2010 на кое Норвешка била домаќин заедно со Данска.
Масакр во Радолишта

Масакр во Радолишта — масовно убиство извршено од германските војници врз албанското население од струшкото село Радолишта на 28 октомври 1944 година. Во масакрот биле убиени 82 жители на селото. Овој масакр претставува еден од најголемите масакри во Западна Македонија и воопшто во Македонија за време на Втората светска војна.
1 Настан
Непосредно пред конечното ослободување на Македонија, на 28 октомври 1944 година во утринските часови, германските војници, вооружани до заби, го опколуваат селото Радолишта, не оставајќи можност некој да се оддалечи од селото. Барале од селаните да ги кажат местата каде што се криеле партизанските единици во околните шуми, но радолиштани одбиле да го сторат тоа. Ги запалиле куќите, а жителите ги однеле на крајот од селото во местото наречено Вакчаре, до магистралниот пат Струга-Ќафасан. Прво ги наредиле сите во колони, а потоа ги застрелале со митролез. За да бидат сигурни дека застреланите се веќе мртви, тие уште еднаш пукале во нивните безживотни тела. Оние кои се обиделе да ја преминат блокадата биле убиени, а нивните тела биле оставени на местата каде што паднале. Стрелањето успеале да го преживеат само седуммина радолиштани. Тие паднале меѓу мртвите тела на соселаните, не пуштајќи ни глас, а во вечерните часови успеале да избегаат низ нивите.
За време на масакрот не биле поштедени ниту децата ниту старите лица. Германските војници масакрирале 82 жители од кои седум беа жени, четири деца, а останатите млади и стари мажи. Меѓу загинатите имало и еден Македонец, Ристо Белкоски, кој е роден во 1894 година. Тој кобен ден, Радолишта ги помина најлошите и најтешките мигови од својата историја.
Алфред Велики

Алфред Велики (|Ælfrēd, Ælfrǣd, "elf советник" или "мудар елф"; 849 – 26 октомври 899) бил Крал на Весекс од 871 до 899.
Алфред успешно го одбрани своето царство против обидот за освојување од страна на Викинзите, и до времето на неговата смрт стана доминантниот владетел во Англија. Тој е еден од само два англиски монарси на кои им бил даден епитетот "Велики", другиот е Скандинавецот Кнут Велики. Тој исто така бил првиот Крал на Западна Саксонија да се прогласи себеси за "Крал на Англо-Саксонци". Детали на Алфред живот се опишани во делото од страна на  Велшкиот научник и епископ од X век Асер.
Алфред бил познат како учен и милостив човек со грациозна и интелектуална природа кој го поттикнувал образованието, предлагајќи основното образование да се изведува на англиски, и го подобрил правниот систем на неговото царство, воената структура и квалитетот на живот на својот народ. Во 2002 година, Алфред беше рангиран како број 14 во анкета на би-би-си на 100 Најголеми Англичани.
0.1 Борба против инвазијата на викинзите
Во 868 г.,запишано е дека Алфред се борел покрај Етелред (Æthelred) во неуспешен обид да ја спречи Големата Безбожна Војска, предводена од Ајвар Бескоскениот (Ivar the Boneless), да влезе во соседното кралство Мерсија. Кон крајот од 870 г., Данците пристигнале во неговата татковина. Годината што следеше е наречена "Алфредовата година на битки". Девет битки се воделе, со различни резултати, иако местата и датумите на две од овие битки не се евидентирани.
Во Беркшир, успешниот судир во Битката кај Енглфилд на 31 декември 870 г. беше проследен со тежок пораз за време на  Опсадата и Битка кај Ридинг од страна на братот на Ајвар, Халфдан Рагнарсон, на 5 јануари 871 г. Четири дена подоцна, Англо-Саксонците извојуваа брилијантна победа кај Битката за Ешдоун, во близина на Комптон. Алфред е особено заслужен за успехот на оваа последна битка.
Подоцна истиот месец, на 22 јануари, Саксонците биле поразени во Битката на Бејзинг. Тие биле поразени повторно на 22 март во Битката кај Мертон. Етелред починал набргу потоа, на 23 април.
Шиш-ќофте

Шиш-ќофте (турски), Şiş köfte, — ќофте или варијанта на ќебап во Турција. Се состои од мелено јагнешко, овчо, телешко или говедско месо, или пак мешавина на некои од овие видови месо со зачини. Најчесто се користат магдонос и нане. Ќофтињата се печат на скара (''шиш'').
Ова јадење е популарно во Турција, а постојат стотици варијанти на ''ќофтиња'', како на пример, ислама-ќофте, сулу-ќофте, куру-ќофте, измирско ќофте, суџук-ќофте, и други, кои не се печат на скара. Градот Бурдур се обидува да добие признание за своето шиш-ќофте.
Во Турција, јадењата со ќофте најчесто се служат со ајран, вид на јогурт. Ова јадење е основата на „''јогурт-ќебап''“ (ќебап со јогурт).
Шиш-ќофте вообичаено се служи со ''пилав'' и салата.
1 Поврзано
* Список на ќебапи
* Шиш-ќебап
Јохана Шпири

Јохана Луис Шпири (|Johanna Louise Spyri, - ) — швајцарска писателка на детски приказни, позната по романот „Хајди“.
1 Животопис
Јохана е во руралното предградие на Хирцел, Швајцарија. Татко ѝ бил лекар. Како дете таа поминала неколку лета во областа околу Хур, во Граубинден, местото што таа подоцна го користела во нејзините романи. Во 1852 година, таа стапила во брак со адвокатот Бернард Шпири. Тие живееле во Цирих, а сопругот и нивниот единствен син починале во 1884 година.
2 Творештво
Додека живеела во Цирих, Јохана Шпири почнала да пишува за животот во земјата. Нејзиниот прв расказ се занимавал со семејно насилство и бил објавен во 1880 година, а потоа го објавила романот „Хајди“, напишан во текот на четири недели. Освен „Хајди, Шпири има напишано уште петнаесетина книги за деца. Нејзините дела изобилуваат со искрен и наивен, понекогаш и многу сентиментален занос по идиличниот живот на децата во осамените села на швајцарските Алпи.
Павилјон Малта

Павилјон Малта (|Malta Köşkü) — отомански павилјон кој се наоѓа во дворот на палатата Јилдиз, во Истанбул, Турција.
1 Историја
Павилјонот Малта се состои од два спрата и бил изграден од страна на османлискиот султан Абдул Азис како ловна вила. Зградата била дизајнирана од архитектот Саркис Балјан во необарок стил во 1870 година. Кога султанот Абдулазис бил симнат од престолот во 1876 година, неговиот внук Мурат V (владеел 30 мај - 31 август, 1876) бил издигнат на престолот. Сепак, тој бил симнат од власта по само 93 дена со образложение дека е ментално болен и бил заменет со неговиот брат Абдул Хамид II, кој наредил Мурат да биде однесен во овој павилјон.
Зад овој павилјон се одржало и судењето на големиот везир Митхад-паша, кој за време на притворот бил мачен во подрумот. По основањето на Република Турција, павилјонот како и многу други османлиски комплекси останале неискористени и запустени подолг период. Во 1979 година Турската автомобилна асоцијација потпишала договор со истанбулските власти за зачувување на резиденцијата, по кое следувала реставрација на објектот и негово отворање во 1982 година. Денеска објектот се користи како ресторан.
Селско месо

Селско месо е традиционално македонско и балканско јадење од свинско месо и печурки. Најчесто се користат следниве состојки: свинско месо, парчиња кромид, сушено месо, говедско, домати или кечаш, крем сирење, печурки, пиперки, зачини, вино и сол. Традиционално се подготвува во земјен сад. Постојат варијанти на селско месо, а една од тие варијанти се нарекува ''селска тава''. Во некои краишта. се додава и пилешко месо.
1 Подготовка
Месото се сече на коцки и се пржи. Потоа во истиот сад се додаваат: исечканиот кромид, магдоносот, печурките (маринирани или свежи) да се пржат околу 10 минути. Сето ова се претура во земјен сад, и заедно со останатите зачини, вода и вино се пече два до три часа.
2 Поврзано
*Македонска кујна
Неонскиот демон (филм од 2016)

Неонскиот демон (англиски: ''The Neon Demon'') - филм на режисерот Николас Виндинг Рефн од 2016 година. Улогите во филмот ги толкуваат: Ел Фанинг (''Elle Fanning''), Карл Глусман (''Karl Glusman''), Џена Малоун (''Jena Malone''), Бела Хиткоут (''Bella Heathcote''), Аби Ли (''Abbey Lee''), Кристина Хендрикс (''Christina Hendricks''), Киану Ривс (''Keanu Reeves'') итн. Директор на фотографијата е Наташа Браер, а музиката е дело на Клиф Мартинес.
1 Содржина
Филмот е посветен на женската убавина и нејзината минливост, како и за трошењето на телото. Шеснаесетгодишната Џеси (ја игра Фанинг) ја напушта американската провинција и доаѓа во Лос Анџелес за да си ја испроба среќата во модната индустрија. Притоа, таа постигнува брз успех, но со тоа се менува и нејзината личност.
Методиј Златанов

Отец Методиј Златанов — македонски поет, педагог и архијереј на Македонската православна црква.
1 Животопис
Во 2006 година, отец Методиј бил назначен за митрополитот на Американско-канадската епархија.
2 Книжевно творештво
Покрај со свештената дејност, отец Методиј се занимава и со книжевна дејност. Притоа, посебна одлика на неговата „визуелна поезија“, во која што рамноправно со текстот употребува и калиграматски, криптограмски и калиграфски решенија, а во некои книги тој додава и музиколошки елементи.
2.1 Дела на отец Методиј
* „Тенабрае“ (поезија), 2016.
Кибех

''Кибех, кибе, кебах'' (или ''кубех, кубах, куби'') (| كبة) е јадење од левантската кујна направено од булгур (издробено жито), сечен кромид, и говедско, јагнешко, козјо или месо од камила, сето ова измешано со зачини (цимет, каранфилче, морско оревче, пимент). Најпозната е варијантата на прженици во долгнавеста форма, крокети, полнети со мелено говедско или јагнешко месо.
Други варијанти на ''кибех'' може да бидат во тркалезна форма, печени, варени во чорба, или послужени живи.''Кибех'' се смета за национално јадење на земјите од Близок Исток. Во областите во кои живеат Курди во Турција, ова јадење се вика „''ичли ќофте'' (''içli köfte'').
Ова јадење може да се најде и во некои земји од латинска Америка, каде го донеле емигранти од Левантот во текот на 19 и почеток на 20 век: Аргентина, Бразил, Колумбија, Куба, Доминиканска Република, Еквадор, Хаити, Хондурас, и Мексико.
1 Потекло на поимот
Зборот доаѓа од арапското ''кубах'' (''кибех'' на левантски), со значење „топка“. Другите називи за ова јадење доаѓаат од персискиот збор کوفته (''ќофте'') или од турското içli köfte (''ичли ќофте'').
2 Видови на кибех
Во Левантската кујна, сите видови на јадење направени од булгур и мелено јагнешк омесо се нарекуваат ''кибех''. Градот Алеп во северниот дел на Сирија, е познат по тоа што има повеќе од 17 различни видови на кибех. Некои од овие варијанти се подготвени со: руј (''kibbe sumāqiyye''), јогурт (''kibbe labaniyye''), дуња (''kibbe safarjaliyye''), лимонов сок (''kibbe ḥāmḍa''), прелив од калинка, од цреша и др.
Чифлик (Општина Петровец)

Чифлик — село во Општина Петровец, во околината на град Скопје.
1 Историја
Селото е прогласено за одделно населено место во 2014 г.
2 Население
Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 203 жители, од кои 200 Бошњаци и 3 лица без податоци.
Фреди Хабард

Фредерик Дивејн „Фреди“ Хабард (7 април 1938 – 29 декември 2008) бил американски џез трубач. Неговиот непогрешлив и влијателен тон придонел кон нови перспективи за модерниот џез и бибап.
1 Дискографија
Наслов, Година, Издавач
''Open Sesame'', 1960, Blue Note
''Goin' Up'', 1960, Blue Note
''Hub Cap'', 1961, Blue Note
''Ready for Freddie'', 1961, Blue Note
''The Artistry of Freddie Hubbard '', 1962, Impulse!
''Hub-Tones'', 1962, Blue Note
''Here to Stay'', 1962, Blue Note
''The Body & the Soul'', 1963, Impulse!
''Breaking Point'', 1964, Blue Note
''Blue Spirits'', 1965, Blue Note
''The Night of the Cookers'', 1965, Blue Note
''Jam Gems: Live at the Left Bank'', 1965, Label M
''Backlash'', 1966, Atlantic
''High Blues Pressure'', 1968, Atlantic
''A Soul Experiment'', 1969, Atlantic
''The Black Angel'', 1970, Atlantic
''The Hub of Hubbard'', 1970, MPS
''Red Clay'', 1970, CTI
''Straight Life'', 1970, CTI
''Sing Me a Song of Songmy'', 1971, Atlantic
''First Light'', 1971, CTI
''Sky Dive'', 1973, CTI
''Keep Your Soul Together'', 1973, CTI
''Freddie Hubbard/Stanley Turrentine in Concert Volume One'', 1974, CTI
''In Concert Volume Two'' with Stanley Turrentine, 1974, CTI
''Polar AC'', 1975, CTI
''High Energy'', 1974, Columbia
''Gleam'', 1975, Sony (Japan)
''Liquid Love'', 1975, Columbia
''Windjammer'', 1976, Columbia
''Bundle of Joy'', 1977, Columbia
''Super Blue'', 1978, Columbia
''The Love Connection'', 1979, Columbia
''Skagly'', 1979, Columbia
''Live at the North Sea Jazz Festival'', 1980, Pablo
''Mistral'' with Art Pepper, 1981, Liberty
''Outpost'', 1981, Enja
''Splash'', 1981, Fantasy
''Rollin, 1982, MPS
''Keystone Bop Vol. 2: Friday & Saturday'', 1996, Prestige
''Keystone Bop: Sunday Night'', 1982, Prestige
''Born to Be Blue'', 1982, Pablo
''Ride Like the Wind'', 1982, Elektra/Asylum
''Above & Beyond'', 1982, Metropolitan
''Back to Birdland'', 1982, Real Time
''Sweet Return'', 1983, Atlantic
''The Rose Tattoo'', 1983, Baystate (Japan)
''Double Take'' with Woody Shaw, 1985, Blue Note
''Life Flight'', 1987, Blue Note
''The Eternal Triangle'' with Woody Shaw, 1987, Blue Note
''Feel the Wind'' with Art Blakey, 1988, Timeless
''Times Are Changing'', 1989, Blue Note
''Topsy - Standard Book'', 1989, Alpha/Compose
''Bolivia'', 1991, Music Masters
''At Jazz Jamboree Warszawa '91: A Tribute to Miles'', 2000, Starburst
''Live at Fat Tuesday's'', 1992, Music Masters
''Blues for Miles'', 1992, Evidence
''MMTC: Monk, Miles, Trane & Cannon'', 1995, Music Masters
''New Colors'', 2001, Hip Bop
''On the Real Side'', 2008, Times Square
Танин

Танините се астрингентни, полифенолни биомолекули кои се врзуваат и ги преципитираат белковините и разни други органски соединенија, вклучувајќи ги и аминокиселините и алкалоидите.
1 Структура и класи
Постојат три главни класи на танини. Подолу се прикажани градивните единици на секоја класа.
Основна единица:, Гална киселина, Флавон, Флороглуцинол
Класа/Полимер:, Хидролизирачки танини, Нехидролизирачкиили кондензирани танини, Флоротанини
Извори, Растенија, Растенија, Кафеави алги
Ненаведени овластувања

Имплицирани овластувања — во случајот на владата на САД, се овластувањата кои ги спроведува Конгресот, а кои не се експлицитно наведени во Уставот, но сепак се неопходни и соодветни кога станува збор за извршување на власта од страна на Конгресот. Кога Џорџ Вашингтон го известил Александар Хамилтон да ја одбрани уставноста на Првата банка на САД против аргументите на Томас Џеферсон, Џејмс Медисон и јавниот обвинител на САД Едмунд Рендолф, Хамилтон дал изјава која што станала класична за ненаведените овластувања. Хамилтон тврдел дека независните должности на владата го подразбирале правото на користење на соодветни средства со цел постигнување на одредени цели. Иако владата на САД била независна само за некои посебни прашања, било невозможно да се дефинираат овластувањата кои може да ги користи, поради тоа што било невозможно за уставотворците да ги предвидат сите идни проблеми. Хамилтон забележал дека „општата социјална клаузула“ и „неопходната и соодветна клаузула“ давале еластичност на уставот. Хамилтон успешно го истакнал своето тврдење пред Вашингтон, кој подоцна го потпишал неговиот предлог закон за Банката преточувајќи го во закон.
Подоцна, позајмувајќи го аргументот на Хамилтон, претседателот на Врховниот суд Џон Маршал се повикал на ненаведените овластувања на владата во пресудата во случајот ''Мекулох против Мериленд''. Аргументот се користел со цел да се оправда негирањето на правото на сојузната држава да оданочува банкноти на Втората банка на САД, при прашањето за уставноста на Конгресот кој ја донел оваа одлука во 1816.
1 Забелешки и наводи
Ненаведени овластувања логично можат да се сметаат за овластувања, иако не се експлицитно наведени. Легитимноста на овие овластувања се црпи од клаузулата за „општа социјална помош“ во преамбулата, „неопходната и соодветна клаузула“ и „клаузулата за трговија“ кои му дозволувале на конгресот да врши дејствија кои не се директно спомнати во уставот со цел добробит на нацијата.
Тост-сендвич

Тост-сендвич — сендвич направен со тенко парче салама или кашкавал поставено меѓу две тенки парчиња леб, премачкани со путер. Овој вид сендвич потекнува од Викторијанската ера. Рецептот е објавен во книгата од 1861 година, ''„Книга за водење домаќинство“'' (''Mrs Beeton's Book of Household Management'') од Изабела Битон. Според Кралското хемиско здружение, просечен тост-сендвич содржи 330 калории.
1 Историја
Во ноември 2011 година, тост-сендвичот бил повторно актуaлизиран во Велика Британија од страна на Кралското хемиско здружение, по речиси 150 години од првото објавување на рецептот. Ова здружение се обидувало да ги оживее рецептите на оние јадења кои се евтини. Тост сендвичот го нарекле „најевтиното јадење“, и дури понудиле 200 британски фунти за оној што ќе изнајде поевтино јадење.
Тост сендвичот во многу ресторани се смета за дополнително јадење што се служи со главното јадење. Објавено е дека тост-сендвичот што се служи во ресторанот „Дебелата патка“ (The Fat Duck) во Беркшир, Англија, содржи: салата од коскена срж, сенф од жолчка, мајонез, и кечап.
Во Македонија постојат разни варијанти на тост-сендвич, а најчесто се служи со шунка и кашкавал. Други состојки кои се додаваат пред печење на тостот се: пилешко или друг вид месо, зеленчук, помфрит, печурки, а може да се најдат и благи варијанти.
2 Поврзано
* Список на сендвичи