procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Почни повторно (филм)

Почни повторно (англиски: ''Begin Again'') е американски филм од 2013 година, во режија на Џон Карни, кој е автор и на сценариото. Главните улоги ги играат: Кира Најтли и Марк Рафало. Притоа, Кира Најтли ги пее сите песни во филмот, а за потребите на снимањето, таа научила и да свири на гитара. Премиерата на филмот била во септември 2013 година, на филмскиот фестивал во Торонто а во кината ширум светот започнал да се прикажува на 27 јуни 2014. Филмот имал заработка од преку 63 милиони долари и добил главно позитивни критики од филмските критичари. Песната ''Lost Star'' (дело на ''Gregg Alexander'' и ''Danielle Brisebois'') била номинирана за наградата „Оскар“ за најоргинална песна.
1 Содржина
Грета (ја игра Најтли) е амбициозна млада пејачка, која заедно со своето долгогодишно момче Дејв (го игра Левин) се преселува во Њујорк, во потрага по слава. Но, таму Грета се судира само со разочарувања, зашто по постигнатиот успех Дејв ја напушта. Осамена и тажна, Грета пее во еден кафе-бар и еден ден ја забележува ловецот на таленти Ден (го игра Рафало) кој штотуку добил отказ од дискографската куќа што ја основал тој. И неговиот приватен живот е очаен, зашто му пропаднал бракот, ќерка му е бунтовна тинејџерка, а тој има проблеми и со пиењето. Воодушевен од Грета, Ден ѝ предложува да снимат албум при што песните ги снимаат на улиците во разни делови на Њујорк.
2 Улоги
* Кира Најтли како Грета Џејмс, текстописец
* Марк Рафало како Ден Мулиган, музички продуцент
* Адам Левин како Дејв Кол, поранешно момче на Грета и успешен музичар
* Кетрин Кинер како Миријам Харт, одвоената жена на Ден
* Хејли Стајнфелд како Вајолет Мулиган, ќерка на Ден и Миријам
* Џејмс Корден како Стив, најдобриот пријател на Грета
* Си Ло Грин како Траблгам, успешен рапер кој бил откриен од Ден
* Мос Деф како Саул, долгогодишен бизнис патнер на Ден
Транссибирска пруга на смртта (филм)

Транссибирска пруга на смртта (англиски: ''Transsiberian'') - американски филм од 2008 година, во режија на Бред Андерсон. Главните улоги ги играат: Вуди Харелсон, Бен Кингсли, Емили Мортимер, Едуардо Нориега и Кејт Мара.
1 Содржина
За време на едно патување со транссибирската железница, една брачна двојка ќе се најде во мрежа од лаги, потера и убиства. Американците Рој и Џеси ја завршуваат својата христијанска мисија во Кина и тргнуваат со воз од Пекинг до Москва. Во возот, тие се запознаваат со уште една двојка, шармантниот и таинствен Шпанец Карлос и младата Американка Еби. Карлос веднаш ја загледува Џеси, која е сомничава кон него, за разлика од отворениот и срдечен Рој. По една пауза, откако возот повторно поаѓа, сите забележуваат дека го нема Рој. Џеси е во паника, а однесувањето на Карлос станува сомнително.
Плакар (филм)

Плакар - филм, во режија на Франсис Вебер. Главната улога ја игра Жерар Депардје.
1 Содржина
Франсоа Пињон е разочаран од животот, бидејќи жена му го оставила, никој не го цени, а на работа му се закануваат со отказ. Затоа, тој сака да изврши самоубиство, но надежта му ја враќа соседот Белон, кој го убедува да се претстави дека е хомосексуалец за да го избегне отказот од работа. Франсоа го прифаќа планот и животот целосно му се менува: директорот на фирмата го повлекува отказот, со него сака да се спријатели колегата од работата, а колешката во него гледа романтичен предизвик.
Далеку од рајот (филм)

Далеку од рајот - американски филм, во режија на Тод Хејнс. Главните улоги ги играат: Џулиен Мур, Денис Квејд, Денис Хејзберт и Патриша Кларксон.
1 Содржина
Дејството на оваа драма е сместено во 1950-тите во местото Хартфорд, во државата Конектикат. Семејството Витакер постојано настојува да го сочува добриот глас. Сопружниците Витакер, Кејти и Френк, имаат ќерка и син, кои се адолесценти. Работите се усложнуваат кога Френк ја открива својата хомосексуалност, така што односите во семејството засекогаш се нарушуваат. По првичниот шок, неговата жена Кејти се обидува да се однесува како ништо да не се случило, но идиличната атмосфера во домот е разнишана.
Тоа што жените го сакаат (филм)

Тоа што жените го сакаат — американски филм, во режија на Ненси Маерс. Главните улоги ги играат: Мел Гибсон и Мариса Томеи.
1 Содржина
Ник Маршал (го игра Гибон) е рекламен експерт од Чикаго, кој благодарение на парите и изгледот лесно ги заведува жените. Директорот на фирмата во која е тој вработен, местото на креативен директор (кое Ник го очекува за себе), го доделува на Дарси Магир (ја игра Томеи), која е многу способна деловна жена. Таа е експерт за женскиот дел од пазарот, а Ник се обидува да смисли реклама за специфични женски производи. Еднаш, нему му се случува несреќа, која му дава необична способност да го слушне она што го мислат жените. Како резултат на таа дарба, Ник за брзо време постигнува голем успех во својата фирма, но истовремено успева да ја привлече и Дарси.
Глад (филм)

„Глад“ (англиски: ''Hunger'') — британско-ирски филм од 2008 година, во режија на Стив Меквин. Главните улоги ги играат: Мајкл Фасбендер, Лијам Канингам и Стјуарт Греам.
1 Содржина
Дејството на филмот се одвива во 1981 година, во затворот Мејз, во Северна Ирска. Боби Сендс е припадник на ИРА, кој штрајкува со глад, бунејќи се против лошиот третман во затворот. Затворениците од озлогласениот оддел Х протестираат, бидејќи не сакаат да ги носат вообичаените затворски униформи, туку бараат да бидат признати како политички затвореници. Бидејќи со штрајкот не постигнуваат никакви резултати, Боби одлучува да стапи во штрајк со глад.
Металотионеин

Металотионеин e фамилија на белковини богати со цистеин и мала молекулска маса (од 500 до 14000 Da). Металотионеинот ги врзува како физиолошките (цинк, бакар, селен) и ксенобиотските (кадмиум, жива, сребро, арсен) тешки метали, преку поврзување со тиолната група од цистеинските остатоци, кои претставуваат приближно 30% од аминокиселинските остатоци во белковината.
Металотионеинот бил откриен во 1957 година, од бубрежната кора кај коњ.
Брзи и мртви (филм)

Брзи и мртви (англиски: ''The Quick and the Dead'') — американски вестерн од 1995 година во режија на Сем Раими. Главните улоги ги играат: Шерон Стоун, Џин Хекман, Расел Кроу и Леонардо ди Каприо.
1 Содржина
Дејството на филмот се случува во 1878 година. Во малото место Редемптон пристигнува таинствената револверашка Елен. Во меѓувреме се одвиваат подготовките и пријавувањето за револверашкиот натпревар, а таа е дојдена токму за таа цел.
Жена-мачка (филм)

Жената Мачка (англиски: ''Catwoman'') — американски филм од 2004 година, во режија на Питоф Комар. Главните улоги ги играат: Хали Бери, Шерон Стоун, Бенџамин Брет и Ламберт Вилсон.
1 Содржина
Младата Пејшнс Филипс работи како графички дизајнер во козметичката фирма „Хедер бјути“, која се подготвува да произведе нов, револуционерен производ против стареење. Пејшнс случајно ја открива тајната која ја крие нејзиниот работодавач и така таа се наоѓа во центарот на корпоративните сплетки. Во меѓувреме, таа наеднаш се претвора во Жена-мачка, добивајќи неверојатни физички способности - брзина, сила и остри сетила. Така, Пејшнс започнува на своја рака да ги гони криминалците. Истрагата за нејзините акции ја презема полицаецот Том Лоун во кого Пејшнс се вљубува.
Вработена девојка (филм)

Вработена девојка - (англиски: ''Working Girl'') - американски филм од 1988 година, во режија на Мајк Николс. Главните улоги ги играат: Харисон Форд, Мелани Грифит, Сигурни Вивер и Џон Кузак. Во 1989 година, филмот освоил еден „Оскар“ во категоријата „најдобра музичка нумера“, а имал уште пет номинации. Истата година, филмот освоил четири награди „Златен глобус“, и тоа за: најдобар филм - комедија/музички филм, најдобра глумица (Грифит), најдобра споредна глумица (Вивер) и најдобра музичка нумера. Најпосле, филмот се закитил и со наградата „Греми“ за најдобра филмска песна.
1 Содржина
Тес Мекгил (ја игра Грифит) е млада жена која е поинаква од другите убави жени во Менхетен. За разлика од нив, таа се однесува отворено и ги одбива љубовните понуди на своите шефови. Кога ќе остане без работа, Тес се вработува како секретарка на моќната деловна жена Кетрин Паркер (ја игра Вивер).
Џеф Бриџис

Џеф Бриџис (англиски: ''Jeff Bridges'') - американски филмски глумец.
1 Животопис
Џеф Бриџис потекнува од глумечко семејство, а првата глума ја имал во серијата „Морски лов“ во која играл заедно со татко му Лојд Бриџис и брат му Бо. Во 1977 година се оженил со Сузан Гестон со која има три ќерки. Тој бил познат и како борец за заштита на шумите во Амазонија, а бил активен и во кампањата „Ниедно гладно дете“ („No kid hungry“), насочена против детскиот глад во САД.
2 Кариера
За улогата во филмот „Лудо срце“ Бриџис ја освоил наградата „Оскар“.
Мајкл Даглас

Мајкл Кирк Даглас (англиски: ''Michael Kirk Douglas''; 1944) - американски филмски глумец.
1 Животопис
Мајкл Даглас е оженет со глумицата Кетрин Зета Џонс, со која има две деца: синот Дилан и ќерката Керис.
2 Кариера
Мајкл Даглас има добиено четири награди „Оскар“ и четири награди „Златен глобус“. За улогата на Либерачи во тв-филмот „Зад канделабрите“ ја добил наградата „Еми“.
2.1 Филмографија
* Совршено убиство (''A Perfect Murder''), 1998
Список на епизоди од Игра на тронови

Игра на тронови — фантастична драмска телевизиска серија создадена од Дејвид Бениоф и Д.Б. Веис која премиерно се прикажа на HBO на 17 април 2011 година. Серијата е заснована на новелата ''Песна за мраз и оган'' од авторот Џорџ Р.Р. Мартин. Дејствието на серијата се одвива на измислените континенти Вестерос и Есос, и ја прикажува борбата меѓу аристократските семејства за Железниот престол на Седумте кралства.
Серијата продолжува со осма сезона, која би требало да се прикажува во 2019 година.
1 Преглед на сезоните
Сезона
1 (2011), 10, 17 април 2011, 19 јуни 2011, 2.52
2 (2012), 10, 1 април 2012, 3 јуни 2012, 3.80
3 (2013), 10, 31 март 2013, 9 јуни 2013, 4.97
4 (2014), 10, 6 април 2014, 15 јуни 2014, 6.84
5 (2015), 10, 12 април 2015, 14 јуни 2015, 6.88
6 (2016), 10, 24 април 2016, 26 јуни 2016, 7.69
7 (2017), 07, 16 јули 2017, 27 август 2017, 10.26
8 (2019), 08, 14 април 2019, 19 мај 2019, 11.99
2 Епизоди
2.1 Сезона 1
Ред. бр., Ред. бр., Наслов, Оригинален, Режија, Сценарио, Првично
1, 1, "Зимата доаѓа", "Winter Is Coming", Тим Ван Патен, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 17 април 2011
2, 2, "Кралевпат", "The Kingsroad", Тим Ван Патен, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 24 април 2011
3, 3, "Лорд Сноу", "Lord Snow", Брајан Кирк, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 1 мај 2011
4, 4, "Осакатени, копилиња, и скршени, "Cripples, Bastards, and Broken, Брајан Кирк, Брајан Когман, 8 мај 2011
5, 5, "Волкот и лавот", "The Wolf and the Lion", Брајан Кирк, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 15 мај 2011
6, 6, "Златна круна", "A Golden Crown", Даниел Мајнахен, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 22 мај 2011
7, 7, "Победуваш или умираш", "You Win or You Die", Даниел Мајнахен, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 29 мај 2011
8, 8, "Оштриот крај", "The Pointy End", Даниел Мајнахен, Џорџ Р. Р. Мартин, 5 јуни 2011
9, 9, "Бејлор", "Baelor", Алан Тејлор, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 12 јуни 2011
10, 10, "Оган и крв", "Fire and Blood", Алан Тејлор, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 19 јуни 2011
2.2 Сезона 2
Ред. бр., Ред. бр., Наслов, Оригинален, Режија, Сценарио, Првично
11, 1, "Северот се сеќава", "The North Remembers", Алан Тејлор, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 1 април 2012
12, 2, "Ноќта се спушта", "The Night Lands", Алан Тејлор, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 8 април 2012
13, 3, "Што е мртво, никогаш не умира", "What Is Dead May Never Die", Алик Сахаров, Брајан Когман, 15 април 2012
14, 4, "Градина од коски", "Garden of Bones", Дејвид Петрарка, Ванеса Тејлор, 22 април 2012
15, 5, "Духот на Харенхол", "The Ghost of Harrenhal", Дејвид Петрарка, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 29 април 2012
16, 6, "Старите богови и новите", "The Old Gods and the New", Дејвид Нутер, Ванеса Тејлор, 6 мај 2012
17, 7, "Човек без чест", "A Man Without Honor", Дејвид Нутер, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 13 мај 2012
18, 8, "Принцот на Сурозимје", "The Prince of Winterfell", Алан Тејлор, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 20 мај 2012
19, 9, "Црнавода", "Blackwater", Нејл Маршал, Џорџ Р. Р. Мартин, 27 мај 2012
20, 10, "Валар Моргулис", "Valar Morghulis", Алан Тејлор, Дејвид Бениоф & Д. Б. Веис, 3 јуни 2012
ATC код G02

1 G02A Утеротоници
1.1 G02AB Ергот алкалоиди
:G02AB01 Метилергометрин
:G02AB02 Ергот алкалоиди
:G02AB03 Ергометрин
:QG02AB53 Ергометрин, комбинации
1.2 G02AC Ергот алкалоиди и окситоцин вклучувајќи аналози, во комбинација
:G02AC01 Метилергометрин и окситоцин
:QG02AC90 Ергометрин и окситоцин
1.3 G02AD Простагландини
:G02AD01 Динопрост
:G02AD02 Динопростон
:G02AD03 Гемепрост
:G02AD04 Карбопрост
:G02AD05 Сулпростон
:G02AD06 Мизопростол
:QG02AD90 Клопростенол
:QG02AD91 Лупростиол
:QG02AD92 Фенпростален
:QG02AD93 Тиапрост
:QG02AD94 Алфапростол
:QG02AD95 Етипростон
Седум психопати (филм)

Седум психопати (англиски: ''Seven Psychopaths'') - американски криминалистички филм од 2012 година, во сценарио и режија на Мартин Мекдона. Главните улоги ги играат: Колин Фарел, Вуди Харелсон, Кристофер Вокен, Сем Роквел и Том Вејтс.
Својата светска премиера филмот ја имал на 7 септември 2012 на Филмскиот фестивал во Торонто. Во киносалите во САД и Канада филмот почнал да се прикажува на 12 октомври 2012, а во Обедилетото Кралство на 5 декември 2012.
1 Содржина
Писателот Мартин Фаранан живее во Лос Анџелес и сонува да го заврши своето сценарио „Седум психопати“. Неговиот најдобар пријател Били е невработен актер, кој заработува така што краде кучиња и потоа од нивните сопственици добива парична награда кога ќе им ги врати милениците. Еден ден, Били и неговиот пријател Ханс го крадат малото куче Бони од расата ши-цу, не знаејќи дека тоа е омиленото куче на гангстерот Чарли Костело...
ЖС „Васил Антевски-Дрен“

Железничка станица „Васил Антевски-Дрен“ — железничка станица во Македонија, која се наоѓа во близина на селото Оморани. Станицата се наоѓа на трасата на кракот D од паневропскиот коридор 10.
Зградата на железничката станица е изградена од цврст материјал на еден кат. Железничката станица се наоѓа надвор од селото, сместена во самото поле, близу регионалниот пат Р2336 (Велес-Богомила). Низ железничката станица поминуваат регионалните домашни возови на линијата Скопје - Битола.
Железничката станица „Васил Антевски - Дрен“ е оддалечена 81 километар од главната железничка станица во Скопје.
Ричард Гир

Ричард Гир (англиски: ''Richard Gere'') - американски филмски глумец.
1 Животопис
Од 1991 до 1995 година, Ричард Гир бил оженет со манекенката Синди Крафорд, а во 2002 година стапил во брак со актерката Кери Ловел, но се развел во 2013 година, поради различниот животен стил. Од бракот со неа, Гир го добил синот Хомер Џејмс. Гир бил будист и се залагал за независност на Тибет.
2 Филмографија
* „Рајски денови“ (''Days of Heaven'', 1978)
Џереми Ајронс

Џереми Ајронс (англиски: ''Jeremy Irons'') (19 септември 1948, Каус, В. Британија) - англиски филмски глумец.
1 Животопис
Најпрвин, Ајронс имал краткотраен брак со Џули Халам, а во 1978 година се оженил со ирската глумица Шинед Кјузак, со која добил два сина - Семјуел, кој работел како фотограф, и актерот Максимилијан.
2 Кариера
Џереми Ајронс стекнал слава ликот на Чарлс Рајдер во тв-серијата „Враќање во Брајдсхед“ од 1981 година. За улогата на Клаус фон Булоу во филмот „Промена на судбината“ ја добил наградата „Оскар“. За улогата во серијата „Елизабета Прва“ ги добил наградите „Еми“ и „Златен глобус“, додека за улогата во театарската претстава „Вистинското нешто“ ја освоил наградата „Тони“.
Шапка од рибја кожа (роман)

„Шапка од рибја кожа“ (српски: ''Шешир од рибље коже: љубавна прича'') - роман на српскиот писател Милорад Павиќ. Првобитно, романот е објавен во 1996 година, од издавачката куќа „Драганиќ“ од Белград.
1 Содржина
Романот се состои од 10 глави.
Аркадиј бил младо момче кое има страст кон читање и кон изработка на клучеви. Еден ден, по наговор на неговиот учител, тој се упатил на север, со намера да појде во царската ковачница на пари во Виминациум. Кога го преминал Дунав, Аркадиј разбрал дека го погрешил патот и повторно се вратил на спротивниот брег на реката. Притоа, тој сретнал една девојка, која го посоветувала, кога ќе појде на пазар, да ја купи првата работа што ќе му ја понудат. Утредента, Аркадиј купил дрвен клуч и тогаш повторно ја видел истата девојка, која носела празен кафез за птици. Девојката се викала Микаина и останала да живее со него. Таа умеела да ја гледа иднината и го научила како да ги краде туѓите сонови. Еднаш, додека таа спиела, Аркадиј ја бакнал во устата и го украл нејзиниот сон, а потоа го отворил кафезот и ги пуштил на слобода сите соништа што ги имала украдено таа.
Еден есенски ден, Аркадиј го продал дрвениот клуч, но кога се вратил дома, Микаина била исчезната. Во потрага по неа, тој стигнал во Виминациум, каде се вработил во ковачницата за пари. Во меѓувреме, тој се оженил и ја добил ќерката Флацила. Сепак, постојано се распрашувал за Микаина и, воден од разни гласови, го напуштил семејството во потрага по неа. Така, тој стигнал до еден храм, но се покажало дека Микаина не е таму. Повторно се вратил во Виминациум, но бидејќи ковачницата на пари повеќе не работела, Аркадиј се преселил со семејството во Стоби, а потоа повторно се вратил во Виминациум. Притоа, тој ковал монети со ликот на Микаина, надевајќи се дека така таа ќе дознае дека ја бара. Поминале многу години и Аркадиј наполнил 50 години, а еден ден, во неговиот дом пристигнал човек кој му донел едно клопче црвена волна. Со текот на времето, тој се помирил дека нема да ја најде Микаина, но една ноќ почувствувал необична сила и кога влегол во собата на ќерка си, ја видел неа со косата на Микаина. Притоа, Флацила во дланките држела седум монети со ликот на Микаина.
Слава (празник)

Слава или сведен — обредно одбележување на одреден празничен ден поврзан со православен христијански календар, исто така може да биде обележување на името на светецот и оној кој го носи неговото име. Распространета е во Србија, Црна Гора, Република Српска, Македонија, како и кај католички семејства во Бока Которска, Конавли, јужна Херцеговина, Далмација, во северна Албанија, како и кај муслиманските семејства во Босна и Херцеговина и Санџак, кај Горанците и Јањевците.
Славата е секогаш поврзана со денот на некој светец и може да биде домашна — крсна слава, именден — крсно име, или селска слава. Обредни елементи и дејствијата поврзани со слава се богати и укажуваат на зачуваните митолошки одлики на елементи од древната, паганска вера на Словените, пред сè на почитување на култот на предците.
1 Историјат
Првите податоци за овој вид обичај се забележани уште во 11 век. Постојат повеќе истражувачки пристапи кои славата ја поврзуваат со време на прифаќање на христијанството, но и задржување на дел од прастарата словенска вера во сопствен пантеон и благо изедначување на ликовите и делата на христијанските светители со прастари божества и натприродни битија, како и обележување на култот на предците, но и славење на семејството и неговите вредности и одавање почит кон натприродното. Пренесување на славата од колено на колено пак укажува на грижата за очувување на традиционалните вредности и сеќавање на потеклото.
Се верува дека славата (светецот чија слава се слави) го штити семејството и домот. Славата се менувала само во посебни прилики, но и тогаш останувал завет за палење свеќи и одење во црква на претходната слава. Слава на населението или селото вообичаено се обележувала околу црквата, старите свети стебла запис, или на местата на кои се сметале свети и често биле обележувани со крст.
Бојан Крижај

Бојан Крижај (словенечки: Bojan Križaj) (3 јануари 1957, Крањ, Словенија) — бивш југословенски скијач. Бил изразен техничар и еден од најдобрите светски специјалисти за слалом и велеслалом во осумдесеттите години на минатиот век.
Крижај е роден во скијачко семејство. Веќе со три години научил да скија. Уште во декември 1976 година ги освоил првите бодови во Светскиот куп. На почетокот на сезоната 1977/78, во слалом во Мадона ди Кампиљо по првпат се пласирал меѓу првите три места, а две години подоцна, на 20 јануари 1980 година, во Венген ја остварил својата прва победа. Тоа воедно била прва победа на еден југословенски натпреварувач во натпреварите на Светскиот куп. До крајот на кариерата остварил уште седум победи. Со тоа Крижај станал најуспешен југословенски и воедно словенечки скијач на сите времиња.
На Олимписките игри 1980, во Лејк Плесид, Крижај го освоил четвртото место заостанувајќи само две стотинки зад третопласираниот.
Единствениот медал го освоил на Светското првенство 1982 во Шладминг, каде го освоил второто место во слалом, зад Швеѓанецот Ингемар Стенмарк.
Ја заврши кариерата во март 1988 година, на финалната трка на Светскиот куп во Салбах-Хинтерглем, каде кратко пред целта ги извади скиите и пешки помина низ целта.
Неговиот син Андреј е член на словенечката скијачка репрезентација.
Бојан Крижај учествувал во организационот одбор на Шарпланинскиот куп како директор за натпревар во 2012 и 2013 година.
1 Победи во Светскиот куп
Датум, Место, Дисциплина
20 јануари 1980, Венген, Швајцарија, Слалом
25 јануари 1981, Венген, Швајцарија, Слалом
20 март 1982, Крањска Гора, СФРЈ, Слалом
12 февруари 1983, Маркстен, Франција, Слалом
16 декември 1984, Мадона ди Кампиљо, Италија, Слалом
21 март 1986, Бромон, Канада, Слалом
20 декември 1986, Крањска Гора, СФРЈ, Слалом
25 јануари 1987, Кицбиел, Австрија, Слалом
Сон на тркала

„Сон на тркала“ — збирка со песни за деца на македонскиот писател Стојан Тарапуза.
1 Издание на „Детска радост“ од 2015 година
Книгата е објавена од Редакцијата „Детска радост“ на издавачката куќа Просветно дело АД Скопје, како дел од библиотеката „Лектирни изданија“. Таа има 112 страници, а испечатена е во печатницата Напредок од Тетово, во формат од 20 сантиметри, со мек повез. Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ од Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-228-201-5. Илустрациите во книгата се дело на Натали Николовска, а лектурата и коректурата ги извршил Дениз Тесторидес.
2 Содржина
Книгата содржи 73 песни: „Разденување“, „Око“, „Сончева песна“, „Зрак и јога“, „Игра“, „Со оваа песна“, „Кога човек ќе се роди“, „Здравица“, „Детето е жива слика“, „Дете и кловн“, „Ние сме деца“, „Тоа место“, „Наутро во часот ран“, „Песна“, „Шетај низ полето“, „Со два ата по два пата“, „Кога нешто убаво ми се случува“, „Денеска нешто во мене расте“, „Синолички“, „Принцезата капка“, „Дрво“, „Борови“, „Една птица златара“, „Дожд“, „Реките се станови“, „На облак скитник, „Желба“, „Зошто да кријам“, „Книгата е живот“, „Јас знам што е поток“, „Ах, ова лето“, „Облак се поти“, „Во полето овој час“, „Што им стори, бре, Илија“, „Огинот со огин се разгорува“, „Ветер капки шутирал“, „Ветерот еднаш направил грешка“, „Дибек глава“, Погледот на зимата“, „Зимата на децата им пее“, „Седум брода“, „Лебец јадам, слатко лижам“, „Кажи ми, мамо“, „Те молам, тато, води ме“, „Чевлите на дедо ми“, „Има едни очи“, „Два погледа“, „Љубовна песна“, „Бреза и јавор“, „Одам шарам нешто барам“, „Има нешто што ме вика“, „Често се прашувам“, „Умна глава“, „Каша не закашувам“, „Мора еднаш да се знае“, „Шајка ајка“, „Што видов, „Што купив на сон за мојот роденден“, „Какви топки има“, „Циркус“, „Покана за циркус“, „Кога настапува мрак“, „Сонцето се скрило, „Испади го мракот“, „Сè си мислам“, „Ѕвездичка“, „Ѕвезда“, „Како се повикува ѕвезда“, „Месечинке“, „Детскиот сон“, „Сношти на сон зборев“, „Каде одат соништата“, и „Добра ноќ, дете“.
Покрај песните, на крајот од книгата е поместена белешка за авторот.
Основен суд Кратово

Основен суд Кратово — суд со основна надлежност сместен во градот Кратово и го опфаќа подрачјето на општината Кратово.
Судот во Кратово ја извршува судската власт во прв степен во рамките на гореспоменатата општина. Основниот суд во Кратово одлучува за сите дела во прв степен по кривични дела и прекршоци извршени на подрачјето на општината Кратово.
1 Историја
Основниот суд во Кратово е основан на 31 март 1945 година со донесувањето на Повелбата на Президиумот на АСНОМ за устројство на редовните судови во Македонија.
2 Внатрешна организација
Основниот суд во Кратово располага со три судници. Судот се наоѓа на улицата „Јосиф Даскалов“ бб, сместен во центарот на градот. Зградата на судот се состои од три ката со приземје и подрумски дел.
Судот има ангажирано четири судии за решавање на предметите, од кои еден е претседател на судот и тројца судии.
3 Галерија
4 Поврзано
* Основни судови со основна надлежност во Македонија
Кој го грабна кралот на шпоретите

„Кој го грабна кралот на шпоретите?“ (италијански: ''Chi ha rapito il re dei fornelli?'') - роман за деца, дело на италијанските писатели Алесандро Гати и Давиде Моросиното и на илустраторот Стефано Туркони. Книгата е прв дел од серијалот „Мачки детективи“. Првобитно, книгата била објавена во 2013 година од издавачката куќа „Edizioni Piemme“ S.p.A.
1 Изданија на македонски јазик
Книгата е издадена на македонски јазик во 2015 година од Арс ламина - публикации, како дел од едицијата „Бестселери за деца“. Преводот од италијански јазик го извршила Анета Симовска. Лектурата е дело на Јасмина Ѓоргиева, а техничкото уредување е направено во Арс Ламина - публикации. Книгата е отпечатена во печатницата „Бранко Гапо - графичко производство“ од Скопје, во тираж од 1.000 примероци. Таа има 132 страници, со формат од 12 x 20 сантиметри. Книгата е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“ - Скопје и ја носи меѓународната ознака: ISBN 978-608-229-939-6 (едицијата) и ISBN 978-608-229-927-3.
2 Содржина
Книгата има десет глави:* Таен состанок
* Ла Клеф д’Ор
* Изненадување во кујната!
* Во вилата на бароницата
* Испитот на готвачот
* Кралот на артичоките
* Тајните меѓу шпоретите
* Бандата од канализацијата
* Итреците од фирмата Жамбре
* Вечера да си ги излижеш мустаќите
Секоја среда, мачорот Мистер Мунлајт, заедно со убавата мачка Жозефин и мачорот-скитник Додо го посетувале ресторанот „Ла Клеф д’Ор“, каде прочуениот готвач Пјер Пате им ги давал своите нови специјалитети. Меѓутоа, кога пристигнале таму, мачето на готвачот, Понпон им кажало дека него го грабнале двајца мажи.
Главниот осомничен за грабнувањето на Пате била една богата бароница, која била редовна гостинка во ресторанот и постојано го убедувала Пате да се пресели во нејзината вила и да готви само за неа. Утредента, Мистер Мунлајт прочитал во весниците дека за случајот бил надлежен инспекторот Рампие, кој мислел дека Пате е убиен од некој сликар на Монмартр. Потоа, мачките ја посетила вилата на бароницата и таму се увериле дека таа не го грабнала Пате. Затоа, мачките се вратиле во ресторанот на Пате, каде здогледале една фотографија на која биле прикажани Пате, како победник на еден натпревар, и готвачот Марсел Гило, како второпласиран. Така, тие заклучиле дека љубоморниот Гило го грабнал својот главен конкурент. Но, кога го посетиле Гило, мачките дознале дека тој не е грабнувачот, туку само еднаш тајно ја посетил кујната на Пате и таму го загубил шамивчето.
Со намера да го пронајдат Пате, мачките го посетиле крокодилот Тенардие, кој живеел во канализацијата и знаел сè што се случувало во Париз. Таму дознале дека Пате го грабнале мажи кои пристигнале со камионче со црвено-бели линии. Така, мачките пристигнале во фабриката за конзерви „Жамбре“, каде го пронашле Пате во канцеларијата на сопственикот на фабриката, господинот Жамбре. Тогаш, мачките предизвикале експлозија во фабриката и го ослободиле готвачот Пате, а кога излегле од фабриката, надвор ја затекнале полицијата. Утредента, Пате го затворил својот ресторан, приредувајќи специјална вечера само за мачките.
Ема Стоун

Емили Џин „Ема“ Стоун (родена на 6 ноември 1988 г.) — американска глумица. Својата прва улога, таа ја играла во филмот ''Кул Момци'' (2007). Во 2010, Стоун ја добила главната улога во комедијата ''Лесна девојка'', за која добила номинација за Златен глобус за најдобра глумица во мјузикл или комедија. Таа исто така играла во романтичната комедија ''Таа луда љубов'' (2011), драмата ''Слугинки'' (2011), анимираниот филм ''Крудс'' (2013) како и во филмскиот серијал ''Неверојатниот Спајдермен'' (2012, 2014) како ''Гвен Стејси''.
Во 2014, Стоун играла главна улога во романтичната комедија ''Магија на месечината'' режирана од Вуди Ален и споредна улога во филмот ''Човекот-птица'' режиран од Алехандро Гонсалес Ињариту. Нејзината изведба во ''Човекот-птица'' и ги донела номинациите за наградите Оскар, Златен Глобус и БАФТА за најдобра глумица во споредна улога. На 11 ноември 2014, таа за првпат настапила на Бродвеј во мјузиклот ''Кабаре'' и за својата изведба добила позитивни критики.
Бојан (роман)

„Бојан“ — роман за деца и младинци од македонскиот писател Глигор Поповски.
1 Содржина
Книгата содржи 27 глави, распоредени во два дела:''Јужен ветер''* I Обичен ден
* II Дедо Иван
* III Снегот не запира
* IV Волци
* V Кротка
* VI Страшна ноќ
* VII Пушка
* VIII Пламен над Гола Глава
* IX Болест
* X Јужен ветар
* XI Најубавиот пролетен ден
''Орелска Чука''* I Што бара шумарот
* II Луѓе од градот
* III Денко
* IV Кај дедо Иван
* V Малата Ирена
* VI Побратимство
* VII Елена
* VIII Ајдучки гроб
* IX Одење по кучето
* X Невреме
* XI Збогување со дедо Иван
* XII Орелска Чука
* XIII Еднаш во годината е Илинден
* XIV Телеграма
* XV На Орелска Чука - по вторпат
* XVI Жолтеат нежните јасики
Во романот се опишани доживувањата на детето Бојан за време на неговиот престој во планинската колиба на дедо му Димо. Откако го испратил својот дедо во селото, Бојан останал сам во колибата грижејќи се за стоката. Притоа, тој се спријателил со старецот, дедо Иван кој живеел сам во неговата планинска колиба. Кога зафатило големо невреме, Бојан спасил една повредена срна, а се грижел и за јагнето чија мајка во меѓувреме умрела. Набргу, колибата ја нападнале волците, кои го растргнале кучето Караман, но Бојан пронашол стара пушка и така ги растерал. Потоа, тој се разболел, но по неколку дена, во колибата пристигнале дедо му и татко му кои го пронашле веќе исцрпениот Бојан.
Пролетта, во селото дошле двајца учени луѓе од Скопје, а Бојан се пријателил со детето Денко. Еднаш, тие го спасиле девојчето Иринка, кое за малку ќе се удавело. По некое време во селото пристигнало и девојчето Елена во кое се вљубил Бојан. Набргу се случиле немили настани: од удар на гром загинале две овчарчиња, а потоа Бојан морал да се раздели со дедо Иван, кој се разболел и го однеле во градот. Еден ден, Бојан и Денко се искачиле на карпестиот врв Орелска Чука, а Елена му се налутила на Бојан зашто не ја зеле со неа. Поради некои итни работи, учените луѓе морале да се вратат во градот, така што Бојан не стигнал да се поздрави со Елена. Сепак, таа му оставила писменце во кое жалела за лошиот однос кон него. Од жал за неа, Бојан по вторпат, овојпат сам, се искачил на Орелска Чука. Кон крајот на летото, тој добил писмо и фотографија од Елена, а потоа, со тешко срце морал да ја напушти планината и да се врати во градот.
2 Изданија
2.1 Издание на „Детска радост“ од 2004 година
Книгата, објавена од Редакцијата „Детска радост“ при издавачката куќа „Просветно дело“ АД Скопје, како дел од библиотеката „Лектирни изданија“, има обем од 262 страници. Таа е испечатена во печатницата „Напредок“ од Тетово, во формат од 20 сантиметри, со мек повез. Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-477-7. Дизајнот и графичкото уредување се дело на Жарко Туниќ, а лектурата и коректурата ги извршила Кате Ноневска.
Александар Трајковски

Александар Трајковски (роден на 5 септември 1992 во Скопје) — македонски фудбалер, играч од средниот ред или напаѓач на Хајдук и на македонската репрезентација.
1 Кариера
Трајковски ја започнал својата кариера во Цементарница 55 во сезоната 2009-10 каде од младинскиот тим бил префрлен во првиот тим. Одличните игри на Трајковски го привлекле вниманието на хрватскиот клуб Интер Запрешиќ, во чии редови преминал на крајот од сезоната. Тој имал 17 години и не можел да игра сè додека не наполнил 18 години.
Добрите игри на Трајковски во хрватскиот клуб во вториот дел од сезоната 2010-11 го привлекле вниманието на Динамо Загреб и Андерлехт, кој доставил понуда до Интер Запрешиќ од 500.000 евра, но понудата била одбиена. Сепак, Трајковски на крајот на сезоната потпишал за друг белгиски клуб, Зулте Варегем кој за него платил 1 милион евра. Во 2013, тој бил позајмен на белгискиот клуб Мехелeн.
Во летото 2015, Трајковски потпишал петгодишен договор со италијанскиот клуб Палермо. Својот прв натпревар за новиот клуб, Трајковски го имал на 23 август 2015, на натпреварот од првото коло од Серија А против Џенова, влегувајќи од клупата во 33. минута. Во следното коло, во победата од 1-0 против Удинезе, тој ги одиграл сите 90. минути за својот клуб. Својот прв погодок за "сицилијанците" го постигнал на 2 декември 2015, во поразот со 3-2 на домашен терен од Алесандрија во четвртото коло од Купот на Италија.
2 Репрезентација
2.1 Репрезентативни голови
:''Резултатот на Македонија е запишан прв .''#, Датум, Стадион, Противник, Гол, Резултат, Натпреварување
1., 14 август 2013, Арена „Филип II Македонски“, Скопје, 2–0, 2–0, Пријателски натпревар
2., 6 септември 2013, Арена „Филип II Македонски“, Скопје, 2–1, 2–1, Квалификации за СП 2014
3., 9 октомври 2014, Арена „Филип II Македонски“, Скопје, 1–0, 3–2, Квалификации за ЕП 2016
4., 27 март 2015, Арена „Филип II Македонски“, Скопје, 1–0, 1–2
5, 12 ноември 2015, Арена „Филип II Македонски“, Скопје, 2–0, 4–1, Пријателски натпревар
6, 3–0
7, 4–0
8, 2 јуни 2016, Арена „Филип II Македонски“, Скопје, 1–1, 1–3
9, 5 септември 2017, Стадион Младост, Струмица, 1–1, 1–1, Квалификации за СП 2018
10, 6 октомври 2017, Стадион Олимпико, Торино, 1–1, 1–1
11, 9 октомври 2017, Стадион Младост, Струмица, 2–0, 4–0
Сребрените снегови (роман)

„Сребрените снегови“ — роман за деца и младинци од македонскиот писател Живко Чинго од 1966 година.
1 Издание на „Детска радост“ од 2004 година
Книгата, објавена од Редакцијата „Детска радост“ при издавачката куќа „Просветно дело“ АД Скопје, како дел од библиотеката „Лектирни изданија“, има обем од 180 страници. Таа е испечатена во печатницата „Коста Абраш“ од Охрид, во формат од 20 сантиметри, со мек повез. Книгата е каталогизирана во Народната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“ од Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 9989-30-456-6. Дизајнот и графичкото уредување се дело на Жарко Туниќ, а лектурата и коректурата ги извршила Оливера Ќорвезироска.
2 Содржина
Книгата содржи 26 глави:* Нешто околу тоа чудо черешновиот лист, доаѓањето на Ген
* Не суди веднаш и брзо за сè; барем малку стрпи се, таков е овој свет!
* Вообразба или вистина, сеедно, тоа светло го видов! Затвори ги очите и ќе видиш сè
* Сеќавањата се болна работа но најважно било да останеш здрав и жив
* Средба со Август Сон
* Чудните сонца на Ген, да пукнеш од смеа
* Прва задача - како да се разбуди училишниот прислужник стрико Мартин од длабокиот сон, а снег сè уште немаше паднато
* Назад со празни кофи
* Сите стојат на глава
* Не како што е во соништата, туку како што беше во животот, пријателе
* По куќите
* „Молам, да те заколам!“
* Училиштето на стрико Јаким Перески
* Не сум писмен, олку сум писмен, училиштето на стрико Богдан Кузески
* Конзулското училиште на стрико Брак
* Пчеларникот на стрико Лефтер
* Во Етриевата куќа
* Сребрените снегови
* Сребрените снегови (продолжение)
* Несреќа
* Чудниот господин Лопушин, песната за птицата
* Смртта на Етриевата мајка
* Разказ за девојчето од ридот
* Љубов наградена со љубов, такви се децата
* Сонцето се раѓа, доаѓањето на пролетта во долината
* Последното утро
На крајот од книгата е поместена белешка за делото и за авторот, со наслов „За ‘Сребрените снегови’ од Живко Чинго“, од Видое Подгорец.
Во романот се опишува доаѓањето на младата учителка Генка Илиеска во едно село, во кое одамна владее омраза меѓу жителите од горното и долното маало и каде луѓето со векови си живеат на свој начин, со закоравени верувања и убедувања. Поради тоа, селаните со недоверба ја дочекуваат Генка и пред неа поставуваат најразлични пречки, но таа не знае за страв и колебање. Постепено, со својата посветеност и топлина во срцето, таа почнува да ги менува селаните и ја здобива довербата на двете маала, помагајќи им на сиромашните, болните и немоќните.
Феликс Санчес

Феликс Санчес (роден на 30 август 1977 г.) е доминикански атлетичар. Тој се натпреварува во дисциплината 400 метри со пречки.
Санчес е двократен олимписки златен медалист, победувајќи на игрите во 2004 и 2012. Тој го освоил златниот медал на трката на 400 метри со пречки на Светското првенство 2001 и успешно го одбранил на Светското првенство 2003.
Санчес е познат по многу прекари: "Супер Феликс," "невидливиот," "Супермен," и "диктаторот." Олимпискиот стадион Феликс Санчес, најголемиот стадион во Доминиканската република е именуван по него.
1 Ран живот
Санчес е роден во Њујорк од доминикански родители и израснал во Сан Диего, Калифорнија. Тој се школувал во средното училиште ''University City High School'' а потоа на колеџот Меса во Сан Диего. Феликс се запишал на студии по психологија на Универзиетот Јужна Каролина во 1998 година. Натпреварувајќи се за универзитетскиот клуб, тој станал универзитетски шампион на 400 метри со пречки и на 4 × 400 метри.
2 Кариера
Санчес одлучил да се натпреварува за Доминиканската Република на меѓународните натпреварувања, и својот прв настап за државата го имал на Панамериканските игри во 1999 година. Помеѓу 2001 и 2004 година тој победил на 43 последователни трки во дисциплината 400 метри со пречки, вклучувајќи ги и трките одржани на светските првенства во Едмонтон 2001 и во Париз 2003. Во 2002, тој бил добитник на џекпотот од еден милион долари кој се доделува во дијамантската лига, откако бил победник на сите седум трки на 400 метри со пречки.
На Панамериканските игри во 2003, Санчес го освоил првиот златен медал за Доминиканската Република на игрите и исто така го соборел рекордот на игрите во дисциплината 400 метри со пречки. Во 2003 тој бил прогласен за атлетичар на годината од страна на списанието Атлетски вести (''Track and Field News''). На Летните олимписки игри 2004, тој го освоил првиот олимписки златен медал за својата држава победувајќи на трката на 400 метри со пречки.
За време на својата победничка серија на 43 трки, од 2001 до 2004, Санчес бил познат по тоа што носел црвен стегач на раката. Стегачот кој го добил како сувенир од игрите во Сиднеј му служел како мотивација откако таму тој не успеал да се пласира во финалето. Откако го освоил златниот олимписки медал во Атина 2004, Санчес го дал стегачот на ИААФ за аукција а собраните парите биле донирани за хуманитарни цели. На првата трка по Летните олимписки игри – и прва трка без стегачот – на митингот во Брисел, Санчес се повредил и не ја завршил трката.
Во 2012, на 34-годишна возраст, Санчес се натпреварувал на Летните олимписки игри 2012. Тој најпрво истрчал најдобро време во квалификациите, а потоа победил во финалето со време од 47.63 секунди, исто како и победничкото време во Атина 2004 и негово најбрзо истрчано време во последните осум години. Со освојувањето на олимписката титула, тој станал најстариот победник во дисциплината 400 метри со пречки. До тој момент тој бил единствениот олимписки медалист за Домиканската Република но 45 минути подоцна, Лугелин Сантос успеал да го освои сребениот медал на трката на 400 метри. За неговиот настап во Лондон, Санез ја добил наградата Лауреус за враќање на годината.
Нилуфер Демир

Нилуфер Демир (родена 1986) — турска новинарка-фотограф која живее и работи во Бодрум, Турција. Таа ги покрива настаните поврзани со европската емигрантска криза во текот на летото 2015 година за агенцијата Dogan News Agency. Нејзината фотографија на Алан Курди стана светски позната на 2 септември 2015 година.
1 Наводи
* во Вашингтон пост
Црква „Св. Димитриј“ - Кавадарци

Свети великомаченик Димитриј — македонски православен храм, кој се наоѓа во Кавадарци.
Централна парохиска црква била возобновена во 1834 година. Според народните преданија била делумно фрескоживописана во 1843 година од тогашни зографи за кои не постои никаков поточен запис. Олтарскиот простор повторно бил живописан од страна на зографската тајфа на Светозар Богдановски од Велес во 1995 година.
Според својата архитектурна форма таа е трикорабна базилика. Во црквата има два помошни олтари со иконостаси од јужната и северната страна. Едниот олтар е посветен на св. вмч Димитрија, а другиот на Преподобна Параскева (Св. Петка). Иконите датираат од времето кога е возобновена црквата 1843 година, но зографите кои ги изработиле се непознати.
Мухамед Нур ел-Араби

Сејид Мухамед Нур ел-Араби(турски: ''Muhammed Nur'ül Arabi'', (1813-1877)) суфиски мистик кој живеел во текот на 19 век.
Кога имал седум години заминал во Каиро, каде станал талебе на шејх Хасан ел-Кувејсни (1839). Образувањето во Џамил Езхер траело девет години (1819-1828) , неговиот хоџа шејх Хасан ел-Кувејсни одблиску се грижел за него. По наредба на шејхот заминал во Јанја. Сејид Мухамед Нур по наредба на шејх Хасан ел-Кувејсни, заминал за Румелија во 1829 година. Од Александрија најпрвин заминал во Солун, Сер, Демир Хисар, Дојран, Струмица и Кочани. За тој период негови познати ученици се биле: Ибрахим ефенди, Али ефенди, Хасан ефенди и Ахмед ефенди.
На повик од скопскиот валија Хифзи Паша, тој заминал во Скопје каде самиот валија му предложил да остане таму да живее. Така половина од годината тој живеел во Кочани, додека останатиот дел во Скопје. Во 1852 година три месеци престојувал во Битола. Починал во 1877 година во Струмица, каде се наоѓа неговиот гроб во џамијата „Сејид Нур ел-Араби“.
Џамија Сејид Нур Ел Араби - Струмица

Џамијата Сејид Нур Ел Араби е муслимански храм кој се наоѓа во Струмица, Македонија, во т.н. Циганско маало во непосредна близина на Црквата Св. Петнаесет тивериополски маченици. Џамијата се наоѓа во составот на Штипското муфтиство, и истата го носи името на суфискиот мистик Мухамед Нур ел-Араби од XIX век.
Џамијата била изградена во 1985 година, додека во текот на 2013 година била реновирена и официјално пуштена на 1 ноември 2013 година во употреба. На отворањето на реконструираната џамија присуствувал Генералниот Секретар на ИВЗ Африм Тахири и и претставници од Општина Струмица.
Минбер

Минбер — простор во џамијата каде имамот (водачот на молитвата) стои за време на хутбата.
1 Функција на минберот
По својата функционалност, минберот во целост е говорница. Како што е пракса и кај класичните говорници, минберот е издигнато место за да обезбеди говорникот јасно да се слуша во целиот простор на џамијата. Исто така, неговата висина придонесува на видливоста на предавачот од страна на слушачот.
2 Изглед на минберот
Минберот обично е во облик на мала кула со скали кои водат до неа. Често е преполн со орнаменти и богато украсен. Првобитните минбери биле обични дрвени подножја со 3 скалила, но со време станал составен знак на исламската архитектонска препознатливост. Денешните минбери во Босна и Херцеговина имаат 12 скалила, што одговара на турската традиција.
3 Позиција на минберот
Минберот е позиционира десно од михработ, место кое го означува правецот на молитвата, т.е. правецот на Ќабата кон која се вртат муслиманите при молитва. Исто така, обичај е и минберот да биде свртен во правец на Ќабата.
4 Поврзано
* Џамија
Џамија Хусамедин Паша - Штип

Џамијата Хусамедин Паша е муслимански храм кој се наоѓа во Штип, Македонија. Џамијата се наоѓа во составот на Штипското муфтиство.
Џамијата била изградена во втората половина на 16 век. Христијаните во Штип сметаат дека џамијата била изградена врз темели на црква посветена на Свети Илија.
Според познатиот турски патописец Евлија Челебија, кој во 1662 година, престојувал во градот Штип, џамијата била изградена со камено минаре и оловен покрив. Џамијата според традицијата била изградена со донација на пари од самиот Хуса Медин Паша. Веднаш до џамијата се наоѓа гробот на Хуса Медин Паша.
Џамијата има квадратен облик во основата, со шестостран тамбур што лежи директно врз четирите странични ѕидови и полуобличеста купола.
Рожае

Рожае (босански и црногорски): ''Rožaje'', Рожаје, е град и општина во североисточна Црна Гора. Населението брои 9,567 (Попис 2011). Рожае е седиште на Општина Рожае.
1 Демографија
Рожае е административен центар на ''Општина Рожае'', која има 23,312 жители. Само градот Рожае брои население од 9,567. Се смета за седиште на Бошњачката заедница во Црна Гора. Бошњаците формираат мнозинство и во градот и во општината.
Населението на Рожае:
*3 март 1981 - 7,336
*3 март 1991 - 8,828
*1 ноември 2003 - 9,121
*1 јули 2011 - 9,567
2 Галерија
Михраб

Михраб (арапски: محراب) — ниша во ѕидот во џамија што е насочена во правец на киблата (Ќабата во Мека) кон која се свртени муслиманите за време на молитвите.
За време на заедничките молитви во џамијата, имамот стои во михработ, а останатите клањачи се наоѓаат зад него.
Зборот „михраб“ изворно нема верско значење и во арапскиот јазик означува посебна просторија во куќата, на пример во средновековните замоци, собата каде се наоѓа престолот. Кај првите генерации муслимани и кај претходните верски заедници кои постоеле во арапското говорно подрачје, под терминот михраб се подразбирало и посебно место во куќата во кое се извршувала молитвата. Калифот Осман Ибн Афан (644 — 656) наредил да се означи ѕид во џамијата на Пророкот во Медина во правец на Мека, така што верниците знаат во кој правец се наоѓа киблата.
До владеењето на Велид I (705 — 715), тоа било само место означено на ѕидот. Намесникот на Медина Омер Ибн Абдул-Азиз таа ознака ја проширил и заменил со ниша во ѕидот.
1 Галерија
Јигева (округ)

Јигева (|Jõgeva maakond или ''et'') — округ во источниот дел на Естонија. Се граничи со округот Ида-Виру на североисток, езерото Чудското Езеро (Пејпус) на исток, окрузите Тарту на југ, Вилјанди на југозапад, Јерва на северозапад и Лене-Виру на север. Според пописот од јануари 2009 г. округот брои 36.780 жители, или 2,7% од населението во земјата.
1 Историја
Округот е создаден на 1 јануари 1990 г. од делови на окрузите Вилјанди и Тарту
2 Управа
На чело на окружната управа (''Maavalitsus'') стои управник (Estonian: ''maavanem''), кого го назначува владата на петгодишен мандат.
3 Општини
Округот Јигева е составен од 13 општини, од кои три града (''linnad'') и 10 селски околии (''vallad'').
Градови:
*Јигева
*Мустве
*Пилтсама
Селски околии:
*Јигева
*Касепе
*Пајуси
*Пала
*Паламусе
*Пилтсама
*Пурмани
*Саре
*Табивере
*Торма
4 Поврзано
* Јигева
5 Галерија
Мрачна недела

Мрачна недела, е песна позната и како „Унгарска песна на самоубиства“, компонирана од унгарскиот пијанист и композитор Режо Шереш, објавена во 1933 година.
Оригиналните стихови носеле наслов ''Светот завршува'' (''Vége a világnak''), се однесувале на очајот предизвикан од војна, и завршувале со молитва за човечките гревови. Поетот Ласло Јавор напишал свои стихови за песната и ги нарекол ''Тажна недела'' (''Szomorú vasárnap''). Во овие стихови протагонистот сака да изврши самоубиство, и со тоа да ја следи својата сакана во смртта. Овие стихови станале попопуларни, а првата верзија била заборавена. Песната првпат е снимена во Унгарија од Пал Калмар, во 1935 година.
„Мрачна недела“ на англиски јазик е снимена за првпат од Хал Кемп во 1936 година, со стихови препеани од Сем М. Луис, и истата година повторно е снимена од Пол Робесон со стихови на Дезмонд Картер. Станала добро позната во земјите од англиско говорно подрачје после верзијата на Били Холидеј во 1941 година. Стиховите на Луис наведувале на самоубиство, а налепницата на плочата ја опишувала песната како „Унгарска песна на самоубиства“. Постои легенда која тврди дека многумина извршиле самоубиство додека ја слушале оваа песна.
1 Историјат на песната
Песната е компонирана од Режо Шереш додека живеел во Париз, во обид да стане признат композитор, кон крајот на 1932 година. Оригиналната композиција била мелодија за пијано во Це минор, со стихови кои се пееле. Шереш ја напишал песната во време на Големата депресија и појавата на фашизмот. Постојат различни мислења околу тоа дали тој ја напишал оваа песна поради личната меланхолија или поради загриженост за светот. Основата на стиховите на Шереш е неправдата на луѓето и молитва до Бога да има милост кон современиот свет и кон луѓето кои прават зла. Постојат извори кои велат дека стиховите од првата верзија ''Светот завршува'' (''Vége a világnak'') не биле напишани пред Втората светска војна, и немале авторско право до 1946 година.
На почеток, Шереш имал проблем да си најде издавач, главно поради невообичаеното ниво на меланхолија во песната. Еден од потенцијалните издавачи, изјавил: Не е работата во тоа што песната е тажна, туку што во неа постои еден вид очај. Верувам дека никому што ќе ја чуе, ништо добро нема да му донесе.