procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Теодор Светослав

Теодор Светослав (|Тодор Светослав) владеел како цар на Бугарија во периодот од 1300 до 1322. Датумот на неговото раѓање е непознат. Тој ги зазел североисточните тврдини и ја проширил територијата на Бугарското царство.
Освен со надворешните и економските успеси, Теодор Светослав се занимавал и со сепаратистите меѓу благородништвото, вклучувајќи го и неговиот вујко. Тој ги прогонувал сите за кои мислел дека се одговорни за мешањето на Монголите, па дури и патријархот Јоаким III, кој бил погубен.
Шарлиска Река

Шарлиска Река или Кушлу — река во Валовишко, Егејска Македонија, лева притока на Белица.
1 Течение
Реката извира во местноста Мандри, западно од Црвил (1.641 м) на планината Шарлија, по која е наречена. Тече во западен правец и на неа сместен убавиот водопад Скак. По водопадот реката свртува на северозапад, минува низ селото Црвишта и се влева во Белица во месноста Бахчелик.
На 6 јули 1968 г. реката е преименувана од Кушлу во ''Скотино Рема'', со значење „Темна Река“.
2 Поврзано
* Скак
Бездомништво во Швајцарија

Бездомништвото во Швајцарија е познато општествено прашање, меѓутоа, има малку проценки за бројот на погодени Швајцарци. Бездомништвото е помалку видливо во Швајцарија отколку во многу други западни земји. Мнозинството бездомници во Женева се Швајцарци или Французи, со малцинства од други земји.
Една швајцарска студија покажала дека 1,6 отсто од сите пациенти примени во психијатриските одделенија се бездомници. Студијата објавила дека општествените фактори и психопатологијата независно придонесуваат за ризикот од бездомништво.
Во 2014 година, швајцарските власти, наводно, почнале да им дозволуваат на бездомниците да спијат во засолништа изградени за време на Студената војна.
Постојат голем број центри за обезбедување храна за бездомниците, вклучувајќи го и центарот за заедницата Сунебоге.
Ватонија (река)

Ватонија (|Βατόνια, ''Ολύνθιος'') — река во Касандриско, Егејска Македонија. таа е една од најважните реки на Халкидичкиот Полуостров. Се влева во Касандрискиот Залив на Егејското Море. Долга е 36,64 км и има сливна на површина од .
1 Течение
Реката извира на планината Холомонда и привчно тече во начелно западен правец. Кај врвот Загорите свртува на југозапад. Ја прима големата десна притока Буковика (Транос Лакос), па свртува на југ и навлегува во Холомонда во длабока и тесна клисура со стрмни страни и мали водопади. Понајуг котлината се проширува. Речното корито е тесно до патот Каркара – Полигеро. Реката излегува од планината северно от Маријана, проаѓа меѓу урнатините на античкиот град Олинт и селото Маријана образувајќи меандри. Завршува во Касандрискиот Залив на Егејското Море источно од селото Ајмама. Реката го создава големото блатесто подрачје кое почнува од Потидеја и завршува кај Полигерски Колиби.
2 Притоки
→ лева, ← десна
:* → Велидија (Бакраци):* ← Буковика (Транос Лакос)::* ← Мицара::* ← Паспалица::* ← Гаврија:* ← Буртоларис Лакос:* → Кипролакос:* ← Дап Лакос:* → Сари
3 Имиња
Новото грчко име на реката е ''Олинтиос'' (''Ολύνθιος''), во превод ''Олинтсска'', поради тоа што таа минува крај древниот град Олинт. Традиционалното име преди XX век е ''Ватонија'' име што го носи средновековна населба веќе напуштена на крајот од X век, а денес зачувано како топоним меѓу селата Кајаџик и Решетник. На ова место се наоѓа параклисот „Св. Благовештение“. На стари карти реката се нарекува и ''Ποταμός του Πολυγύρου'', т.е. ''Полигерска Река''. Реката, која обично има вода преку целата година, е една од реките на Халкидик каде се собира наносно злато. Од оваа дејност, која изгледа траела сè до XVI век се забележуваат големи камени купови по должината на коритото. Во антиката реката се нарекувала ''Сандан'' (''Σάνδανος''). На почетокот на XX век реката се нарекувала и ''Рецетникиотис'' (''Ρετσετνικιώτης''), т.е. Решетничка Река.
Сапунџи џамија

Сапунџи џамија (|Sapunci Cami) — бивш муслимански храм во Битола.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓала помеѓу Дебојот и Сунгур Чауш-беговата џамија и била опкружена со ковачки дуќани.
2 Историја
Џамијата за првпат се споменува во 1639 година, кога во неа бил назначен муезинот Јумер. Подоцна била разрушена. Се верува дека била изградена од член на семејството Сапунџизаде. Нему му припаѓал Хусеин Хасан, борец за ширење на исламот, погребан некаде во Кара Оглан маала. Неговиот гроб се сметал за свето место и често бил посетуван.
Џамијата подоцна била разрушена.
Список на училишта на Кајманските Острови

Ова е список на училишта на Кајманските Острови.
1 Основни училишта
3.1 Гранд Кајман
* Основно училиште „Теолин Л. Мекој“
* Основно училиште „Сер Џон А. Камбер“
* Основно училиште „Една М. Мојл“
* Основно училиште „Џорџ Таун“
* Основно уличиште „Ист Енд“
* Основно училиште „Џоана Кларк“
* Основно училиште „Ред Беј“
* Основно училиште „Проспект“
2.2 Кајман Брач
* Училиште за новороденчиња „Крик и Спот Беј“
* Јуниор училиште „Крик и Спот Беј“
* Основно училиште „Вест Енд“
1.3 Мал Кајман
* Образовната служба „Мал Кајман“
2 Средни училишта
3.1 Гранд Кајман
* Гимназија Џон Греј
* Гимназија Клифтон Хантер
* Центар за дополнително образование на Кајманските Острови
2.2 Кајман Брач
* Средно училиште Лаиман Е. Скот Ср
3 Специјални училишта
3.1 Гранд Кајман
* Училиште светилник
* Училиштето Кајандра Маркман
4 Приватни училишта
* Кајманска академија
* Грејс христијанска академија* Католичко училиште Свети Игнатиј
* Кајманска подготовно и средно училиште* Кајманско меѓународно училиште* Тројно Ц училиште
* Вистинска Младина школа
* Прво баптистичко христијанско училиште
* Меморијалното училиште Меган Галеано
* Веслејан христијанска академија
* Академија Надеж
5 Предучилишно образование
* Центар за учење Блум
6 Поврзано
* Образование на Кајманските Острови
7 Наводи
*
Хусеин-пашина џамија

Хусеин-пашина џамија (|Hüseyin Paşa Cami) — поранешен муслимански храм во Битола.
1 Местоположба
Џамијата се наоѓала веднаш до Вилаетскиот конак.
2 Историја
Храмот бил мала џамија изградена од румелискиот валија Хусеин-паша по 1816 година. Подоцна била разрушена.
Алдимир

Алдимир (|Алдимир) или Елтимир (Елтимир) (fl. 1280–1305) бил бугарски благородник во 13ти–14ти век. Бил член на династијата Тертер и помлад брат на царот Георги Тертер I, Алдимир бил влијателен локален владетел како деспот на Крн. Алдимир се искачил на таа позиција за време на владеењето на неговиот брат Георги, но со доаѓањето на Смилец на власт бил изгонет во егзил. На почетокот на 14ти век, Алдимир се вратил во Бугарија како сојузник на тогашниот регент, вдовицата Смилцена. Тој не се спротивставил на искачувањето на престолот на неговиот внук Теодор Светослав, па дури и му помогнал во соборувањето на неговите претенденти. Меѓутоа, тој бил веднаш елиминиран од Теодор Светослав кога го предал за да здружи со Византијците.
Ајде да се дружиме

„Ајде да се дружиме“ — македонска телевизиска серија снимена во 1985 година во продукција на МРТ.
1 Улоги
Глумец, Улога
Ленче Делова, Зорка Брзозборка (7 еп. 1985)
Ѓорѓи Колозов, Поце Кокале (7 еп. 1985)
Ванчо Петрушевски, Жарко Загарко (7 еп. 1985)
Гоце Тодоровски, Гоце Скокале (7 еп. 1985)
Благоја Чоревски, Базе Видра (7 еп. 1985)
Ваљон Адеми, (1 еп. 1985)
Илина Ангеловска, (1 еп. 1985)
Владимир Ангеловски, (1 еп. 1985)
Сандра Делова, (1 еп. 1985)
Мите Грозданов, (1 еп. 1985)
Гоце Влахов, (1 еп. 1985)
Весна Исајловска, (1 еп. 1985)
Ѓокица Лукаревски, (1 еп. 1985)
Бјанка Мангутова, (1 еп. 1985)
Роза Нолцева, (1 еп. 1985)
Панде Сахов, (1 еп. 1985)
Соња Стефановска, (1 еп. 1985)
Бисера Темкова, (1 еп. 1985)
Комплетна ТВ-екипа &#9660;
Режисер, Миле Грозданоски, (7 еп. 1985)
Сценарист, Васил Пујовски, (7 еп. 1985)
Композитор, Кире Костов, (непознат број епизоди)
Кинематограф, Љубиша Дечковски, (непознат број епизоди)
Монтажер, Душица Дебарлиева, (непознат број епизоди)
Сценограф, Менде Ивановски, (непознат број епизоди)
Светско првенство за сиромашните луѓе

Светско првенство за сиромашните луѓе — настан организиран од јужноафриканско социјално движење како одговор на Светското првенство на ФИФА во Јужна Африка во 2010 година.
Настанот бил создаден од Кампањата против иселување во Западен Кејп која верувала дека Светското првенство има негативно влијание врз сиромашните заедници во Кејптаун, преку иселување, преместување и недозволено тргување во близина на новите фудбалски стадиони.
Настанот се состоел од 36 тимови од сиромашните јужноафрикански заедници, и секој претставувал официјална земја на Светското првенство. Првиот натпревар бил на 13 јуни 2010 година.
Програми за безбедно паркирање

Програмите за безбедно паркирање обезбедуваат паркинг места каде што луѓето кои се соочуваат со бездомници можат легално да паркираат и да останат во своите автомобили преку ноќ. Некои програми за безбедно паркирање обезбедуваат услуги за поддршка и ангажираат приватни чувари за да го направат објектот побезбеден.
Споредено со оние кои живеат во шатори и засолништа, таканаречените мобилни бездомници имаат поголема веројатност да имаат работа или активно да бараат работа, покажа студијата на УКЛА. Многумина ги загубиле своите домови бидејќи не можеле да си дозволат кирија или хипотека. Но, живеењето во автомобил носи ризици - од провална кражба, вознемирување и многу повеќе. Тоа довело до создавање на програми за безбедно паркирање, одредени места за ноќевање на луѓето кои живеат во нивните возила.
Десетици такви места, честопати надвор од верските центри, се отвориле низ целата САД во изминатите пет години, што е доказ за сериозноста на кризата со бездомниците. Калифорнија има повеќе безбедни паркинзи од која било друга држава, со повеќе од дваесеттина од Санта Роса до Сан Диего.
1 Поврзано
* Бездомништво
Штрајк Киркби

Штрајк Киркби — 14-месечен штрајк за изнајмување инициран од 3.000 станари во октомври 1972 година во градот Киркби, надвор од Ливерпул, против Законот за финансии за домување. Штрајкот предизвикал зголемување на киријата за 1 фунта. Група жени на имотот Тауер Хил формирале група за дискусија и поддршка за да си помогнат себеси и на своите семејства низ кризата со затворање на фабриките. Кога бил донесен Законот за финансирање на домување, овие жени формирале Акциона група за неправедни кирии и одговориле со организирање на штрајкот за кирии.
Ден на неслободата

Денот на неслободата — неофицијален годишен настан кој се одбележува секоја година на или околу 27 април. Денот на неслободата е организиран за да се спротивстави на официјалниот јужноафрикански празник наречен Ден на слободата, годишна прослава за првите демократски избори во Јужна Африка во 1994 година.
Ден на неслободата го започнал Абахлали базата Мјондоло во Дурбан во 2006 година. Станал ден за образување во кој филмовите, дискусиите, говорите и перформансите играат главна улога заедно со маршевите и митинзите, привлекувајќи илјадници учесници. Поентата на денот е да се оспори тврдењето дека сиромашните се слободни во Јужна Африка Вообичаено привлекува толпи од илјадници луѓе.
Денот сега се одбележува во различни делови на земјата и од различни организации. Во 2023 година Абахлали одржа настани Ден на неслободата во провинциите Квазулу-Натал, Мпумаланга и Гаутенг.
1 Обид за забрана на Денот на неслободата
Во 2009 година, јужноафриканската полиција првично се обидела да го забрани настанот за Денот на неслободата што го одржал Абахлали база Мјондоло, заедно со Кампањата против иселување, Движењето на луѓе без земја, руралната мрежа и Комитетот за анти-отстранување еМакамбини (сите овие движења го поддржаа бр. Кампања без куќа Дурбан). Сепак, полициската забрана била отфрлена, уапсените биле ослободени, а настанот продолжил со полициски хеликоптер кој кружел ниско над собранието. На настанот настапиле голем број популарни музички групи меѓу кои и Браќата Кинг Дламини.
ЕМакамбини

еМакамбини — рурална област во провинцијата Квазулу-Натал во Јужна Африка, која е претежно населена со членови на кланот Макамбини. Тоа е во близина на Мандени на брегот Зулуланд, северно од Дурбан и блиску до новиот меѓународен аеродром Кинг Шака.
1 Протест
На 4 декември 2008 година, заедницата ги блокирала автопатите Н2 и Р102 во знак на протест поради не добивање на одговор. Полицијата одговорила со гумени куршуми при што биле повредени околу 50 лица и уапсени 10. Имало извештаи дека многу застрелани биле невини случајни минувачи извлечени од нивните домови. Исто така, има извештаи дека на многу од 10-те уапсени лица им била одбиена медицинска помош. Полицијата ги оправдала своите постапки со тврдењето дека жителите фрлале камења кон автомобилите што доаѓале од спротивната страна. Како резултат на блокадите на патиштата, договорот бил откажан а луѓето останале на својата земја.
2 Поддршка
Заедницата тесно соработувала со Сојузот на сиромашните луѓе, и особено со Абахлали база Мјондоло, а исто така поднела жалба до Јужноафриканската комисија за човекови права.
На 16 јануари 2008 година, Центарот за права на домување и иселување во Женева издал отворено писмо до С'бу Ндебеле во кое остро ги осудил предложените иселувања и насилниот полициски одговор на протестите против него.
Патот Кенеди, Дурбан

Патот Кенеди — неформална населба во Дурбан, во провинцијата Квазулу-Натал во Јужна Африка. Формирана кон крајот на 1970-тите или раните 1980-ти, населбата била спомната од Африканскиот национален конгрес по крајот на апартхејдот, но основните услови не биле подобрени. Локацијата главно не била поврзана со канализација или електрична енергија. Незадоволството од локалните советници довело до протести во 2005 година, вклучително и блокада на патиштата, од кои се формирало движењето на жителите во колиби Абхали база Мјондоло. Во 2009 година, бил нападнат состанок на АБМ што резултирало со два смртни случаи и судски случај. Во поново време, општината ги подобрила капацитетите и ветила дека ќе ги пресели жителите.
1 Историја
Неформалната населба Кенеди Роуд се наоѓа на стрмен рид помеѓу голема депонија и имотот Клер, предградие на Дурбан. Извештаите наведуваат дека локацијата е окупирана од крајот на 1970-тите или почетокот на 1980-тите. Различни обиди да се принудат луѓето да ја напуштат земјата биле дочекани со отпор; до крајот на 1980-тите, градот ја прифатил трајноста на населбата.
По завршувањето на апартхејдот, Африканскиот национален конгрес (АНЦ) го спомнал патот Кенеди по име, бидејќи ветил дека ќе ги подобри неформалните населби низ целата земја. На општите избори во Јужна Африка во 1999 година, жителите гласале за АНЦ. Повеќето жители работеле во неформалната економија како чистачи или градежни работници. До средината на 2000-тите, постоела уништена заедница и самоуправувано јасли, но градот престанал да ги празни тоалетите и само пет работеле на целата локација. Недостатокот на пристојни патишта значело дека отпадот ретко се собирал од страна на општината и имало само пет чешми со вода. Околу 40 проценти од локацијата била приклучена на електрична енергија, честопати илегално, што довело до чести пожари во колибите.
До 2005 година, Комитетот за развој на Патот Кенеди вршела притисок врз локалните советници да ги подобрат условите за живеење и верувал дека обезбедил ветување од директорот за домување на општината еТеквини за дополнително земјиште. Аоибхеан О'Саливан, ирски режисер, го продуцирал 16-минутниот документарен филм ''Кенеди Роуд и советникот'' истата година. Тој ги монтирал тврдењата на локалниот советник Јакуб Баиг со одговорите на жителите на патот Кенеди.
Клупата на Камден

Клупата на Камден — еден вид бетонски уличен мебел. Била нарачан од Советот на општина Камден Лондон и инсталирана во Камден, Лондон, во 2012 година.
Таа е дизајнирана специјално да влијае на однесувањето на јавноста со ограничување на одредени употреби и однесувања и наместо тоа да може да се користи само како клупа, принцип познат како непријателска архитектура. Клупата е наречена „врвот на непријателската архитектура“.
Произведена од британската компанија Фактори Фрничр (анг: ''Factory Furniture)'', клупата е дизајнирана да ги одвраќа луѓето да ја употребуваат за спиење, фрлање отпадоци, скејтбординг, трговија со дрога, графити и кражби. Обидот ова да се постигне е преку првенствено аголни површини (одвраќање на прагови и скејтбордери), отсуство на пукнатини или места за криење и непропустливи материјали (преку водоотпорна облога против боја). Не е прицврстена за земја и може да се помести со кран што се прикачува на вградените точки за прицврстување. Поради својата тежина, таа е дизајнирана и да функционира како препрека.
Под на социјална заштита

Под на социјална заштита — првото ниво на заштита во националниот систем за социјална заштита. Тоа е основен збир на социјални права кои произлегувале од договорите за човекови права, вклучувајќи пристап до основните услуги (како што се здравството, образованието, домувањето, водоводот и канализацијата и други, како што е дефинирано на национално ниво), во готовина или во натура, до гарантираат економска сигурност, безбедност на храната, соодветна исхрана и пристап до основните услуги.
Како резултат на екстремната нееднаквост, шемите за социјално осигурување биле развиени и имплементирани, преку приватни и јавни иницијативи, од 1970-тите во Европа, а потоа и во другите делови на светот. Сепак, проблемот со сиромаштијата опстојува. Според Светската банка, над милијарда луѓе, или приближно еден од шест, живеат во екстремна сиромаштија (дефиниран како дневен приход што не надминува 1 УСД) и 2,8 милијарди луѓе живеат во сиромаштија (дневниот приход не над 2 УСД).
За да се поправи оваа ситуација и да се промовира социо-економскиот развој, Главниот извршен одбор за координација на Обединетите нации го измислил концептот на ПСЗ. Оваа рамка имала за цел да ги постави владите како централен одговорен чинител за промовирање на четири суштински и универзални гаранции, кои би создале основа за посеопфатен систем за социјална заштита.
1 Документација
* Главниот извршен одбор на Обединетите нации (2009), „Глобалната финансиска криза и нејзиното влијание врз работата на системот на ОН“, Њујорк, САД,
* Советодавна група за SPF (2011), „Под социјална заштита за фер и инклузивна глобализација (извештај Бачелет)“, Женева, Швајцарија,
* Членови на коалицијата и развојни партнери на Иницијативата за социјална заштита (2010), „Факт лист – иницијативата на ОН за социјална заштита“, Женева, Швајцарија,
* Членови на коалицијата и развојни партнери на Иницијативата за социјална заштита (2010), „Брошура за иницијативата за подот за социјална заштита“, Женева, Швајцарија,
* Меѓународна организација на трудот (2010), „Светски извештај за социјално осигурување“, Меѓународна канцеларија за труд, Женева, Швајцарија, .
* Меѓународна организација на трудот (2011), „Социјално осигурување за социјална правда и правична глобализација“, Меѓународна канцеларија за труд, Женева, Швајцарија, .
* Програма за развој на Обединетите нации Специјална единица за соработка меѓу југ и југ и меѓународна организација на трудот (2011), „Споделување иновативни искуства: успешни искуства за социјална заштита на подот“, UNDP SU/SSC-ILO, Женева, Швајцарија, .
* Истражувачкиот институт за социјален развој на Обединетите нации (2010), „Борба против сиромаштијата и нееднаквоста: структурни промени, социјална политика и политика“, Женева, Швајцарија, .
* Фонд за деца на Обединетите нации, „Алатка за одредување на трошоците на подот за социјална заштита“, УНИЦЕФ,
* Детски фонд на Обединетите нации (2010), „Социјална заштита: забрзување на МРЦ со еднаквост“, УНИЦЕФ, Женева, Швајцарија, .
* Светска здравствена организација (2008) „Затворање на јазот во една генерација: здравствена еднаквост преку дејствување на социјалните детерминанти на здравјето“, СЗО, Женева, Швајцарија, .
Капсулен хотел

Капсулен хотел (|カプセルホテル|kapuseru hoteru), исто така познат во западниот свет како под хотел, — тип на хотел развиен во Јапонија кој има многу мали соби со големина на кревет, познати како капсули. Капсулните хотели се евтини, основно сместување за ноќевање за гостите кои не барале или кои не можеле да си дозволат поголеми, поскапи соби понудени од поконвенционални хотели.
Првиот капсулен хотел во светот бил отворен во 1979 година и бил Капсул Ин Осака, лоциран во областа Умеда во Осака, Јапонија и дизајниран од Кишо Курокава. Оттаму, се проширил во други градови во Јапонија. Оттогаш, концептот дополнително се проширил на разни други територии, вклучувајќи ги Белгија, Кина, Хонгконг, Исланд, Индија, Индонезија, Израел, Полска, Јужна Кореја и Канада.
1 Опис
Гостинската соба е комора приближно со должина и ширина на единечен кревет, со доволна висина за гостинот на хотелот да ползи и да седне на креветот. Ѕидовите на комората можеле да бидат направени од дрво, метал или од кој било цврст материјал, но често биле од фиберглас или пластика. Погодностите во собата обично вклучуваат мал телевизор, клима уред, електронска конзола и приклучоци за струја. Капсулите се наредени една до друга, две единици високи, со скали кои обезбедуваат пристап до собите на второто ниво, слично на креветите на спрат. Отворениот крај на капсулата може да се затвори со завеса или цврста врата за приватност, но може да се заклучи само одвнатре.
Бланше куќа

Бланше куќа — непрофитна организација за социјални услуги лоцирана во Портланд, Орегон која обезбедувала оброци, преодни засолништа, програми за опоравување од дрога и алкохол и услуги за поддршка на оние кои се борат со бездомништво и зависност. Како куќа на гостопримството, Бланше куќата нуди топли оброци шест дена во неделата, три пати на ден. Бланше Куќата е основана во 1952 година од група студенти од Универзитетот во Портланд, охрабрени од нивниот свештеник „да излезат на улица и да помогнат“.
Берги

Берги — термин кој се користи за подсекција на бездомници во Кејптаун, Јужна Африка. Зборот потекнува од африканс ''берг'' што значи „планина“ - терминот првично се однесувал на бездомниците кои би се засолниле во шумите на падините на планината Тајбл. Синонимниот термин стролер обично се однесува на бездомни деца кои живеат берги начин на живот.
Тие се скитници и чистачи, понекогаш просат, извршуваат чудни работи или работат како неформални чувари на автомобили за бакшиш. Повеќето од нив се Кејп Колордс кои зборуваат африканс помешано со неколку англиски термини и се познати по нивната смисла за хумор, вулгарен јазик и консумирање алкохол.
Нивниот начин на живот е прикажан во романот од 1987 година '',Количките'' од Лесли Бик, документарниот филм ''Аристократи на тротоарот од 1998 година: Бергите од Кејптаун'' од Франсоа Верстер, и драмата ''Суип!'', црна комедија, ко-сценарист и режија на Хајнрих Рајзенхофер. Берги, наградуван краток филм на Дијан Вејс, прикажува како службеник за спроведување на законот ги отстранува луѓето кои се бездомници за да направи место за забавно трчање од 10 километри.
Без фиксно живеалиште

Без фиксно живеалиште — значи да немате фиксна географска локација како живеалиште, што обично се нарекува без фиксна адреса.
1 Бродови
Бродовите може да имаат мобилно поштенско сандаче што може да се постави на пристаништето додека бродот е закотвен во пристаништето или екипажот е на брегот, што овозможува испорака на пошта до оние што живеат на бродот - сè додека бродот е во тоа пристаниште.
Дроп-ин центар

Дроп-ин центар — сервисна агенција за ментално болни, бездомници, тинејџери и други заедници што нуди место каде што луѓето можат да одат за да добијат храна и други услуги. Центарот може да обезбеди пријателска средина за опоравување на луѓето кои се борат со симптоми на ментални болести. Исто така, може да се користи како центар за престој, за разлика од прифатилиштето за бездомници, обично не обезбедува привремен престој (освен во некои ретки случаи); наместо тоа, има за цел да обезбеди други услуги за загрозените или обесправените групи во заедницата, вклучувајќи ги бездомниците, луѓето со зависности или тинејџерите. Центрите за придружување обично се отворени во текот на денот. Некои редовни центри се удвојуваат како центри за затоплување или центри за ладење во зима или лето, и може да обезбедат засолниште преку ноќ во текот на овие месеци. Многу центри обезбедуваат бесплатни услуги, а некои нудат услуги за симболична цена.
Жители на тротоарите

Жители на тротоарите — термин кој се однесува на жителите на неформални станови изградени на пешачките патеки/тротоарите на градските улици. Структурите користат ѕидови или огради кои ги одвојуваат имотите од тротоарот и улицата надвор. Материјалите вклучуваат крпи, брановидно железо, картон, дрво, пластика, а понекогаш и тули или цемент.
1 Јужна Африка
Жители на тротоарот на Симфони Веј биле група иселени семејства кои живееле на главниот пат во Делфт, Јужна Африка, од февруари 2008 до крајот на 2009 година, додека не биле иселени со судска наредба.
2 Париз
По иселувањето на Кале Џунглата во 2016 година, африканските мигранти почнале да живеат на тротоарите на Париз. Камповите се зголемиле во период од неколку недели и полицијата ги иселила.
Преодно домување

Преодно домување — привремено домување за одредени сегменти од бездомното население кое заработува премалку пари за да си дозволи долгорочно домување. Преодното домување е поставено за транзиција на жителите во постојани, достапни станови. Тоа е обично соба или стан во резиденција со услуги за поддршка.
1 Опис
Преодното време може да биде кратко, на пример една или две години, и за тоа време лицето мора да поднесе барање и да добие трајно домување и обично некое профитабилно вработување или приход, дури и ако е социјално осигурување или помош. Трошоците за преодно домување се исти или поевтини од засолништата за итни случаи. Но, поради услугите на лице место, транзиционото домување има тенденција да биде поскапо од постојаното потпорно домување. Во САД, федералното финансирање за преодните програми за домување првично било доделено во Законот за помош на бездомниците Мекини Венто од 1986 година. Во 2022 година, Програмата за преодно домување доделила на 72 приматели, трошејќи над 35,6 милиони американски долари во програмата. Во Хонгконг, како дел од обраќањето за политиката на главниот извршен директор на Хонгконг во 2018 година, била формирана работна група за преодно домување под тогашното биро за транспорт и домување за активно да помага и да ги олесни различните краткорочни иницијативи предложени и спроведени од заедницата да ја зголеми понудата на преодни станови.
Пример за преодно домување предвидено специјално за млади е моделот Фоје. Давателите на услуги генерално обезбедуваат комбинација на прифатливо сместување заедно со стручни, работни и можности за советување.
Кауч сурфинг

Кауч сурфинг или сурфањето на кауч — термин кој генерално дефинира кога поединецот се движи од куќа до куќа, спие на кој било слободен простор што е на располагање, честопати на кауч или под, генерално останувајќи неколку дена пред да се пресели во друга куќа. Луѓето понекогаш користат кауч сурфинг кога патуваат или затоа што се бездомници.
1 Кауч сурфинг во патување
Културното значење на Кауч сурфинг пораснало кога веб-страницата CouchSurfing била лансирана во 2004 година. По објавувањето на апликацијата, она што претходно била евтина алтернатива за буџетските патници станало препознаено како нов начин за патување. Кауч сурфинг станало не само начин на заштеда на пари, туку и начин да се запознаат нови луѓе и да се стекнат нови искуства. Нејзината привлечност била во начинот на кој им дозволувало на луѓето да имаат поизвонредно и поавтентично патување. Покрај CouchSurfing, биле создадени многу други платформи и биле формирани групи со цел да им помогнат на луѓето кои сакаат да учествуваат во кауч сурфинг да се поврзат со потенцијалните домаќини и други патници. Иако кауч сурфинг можеби не се смета за најпопуларен или мејнстрим начин за патување, во 2018 година околу 15 милиони луѓе се идентификувале како корисници на сместувања на кауч сурфинг за да патуваат. Сепак, сурфањето на каучот доаѓа со прашањето за безбедност. Тоа може да биде помалку регулирано од традиционалните форми на сместување за патување, што го прави поризичен избор за ранливите патници.
2 Кауч сурфинг како бездомник
Кауч сурфингот исто така се смета за форма на бездомништво. Тоа е најчестиот вид на бездомништво кај младите. Тоа може да биде резултат на злоупотреба на супстанции, конфликт во домашните односи или последици од напуштање на ситуации каде има злоупотреба или злоставување. Поединецот може да се сврти кон Кауч сурфинг како привремено решение, да остане со пријателите или членовите на семејството додека тие бараат трајно домување или начин да се вратат на нозе. Се разликува од спиењето на улица или во засолниште, но сепак има значителни предизвици, вклучително и недостатокот на стабилност и оптоварувањето на поединецот. Бездомништвото со сурфање на кауч може да биде краткорочно решение за бездомништвото, но не е одржливо решение на долг рок. Поединците кои се соочуваат со бездомништво при сурфање на каучот често се соочуваат со несигурност и нестабилност, што може да доведе до негативни последици како што се тешкотии во наоѓањето вработување, социјална изолација и проблеми со менталното здравје.
Бездомништво во Шведска

Бездомништвото во Шведска погодува околу 34.000 луѓе.
Одговорот на шведската влада за бездомништвото вклучувало нарачување национални истражувања за бездомништвото во текот на последната деценија, кои овозможуваат директна споредба меѓу Шведска, Данска и Норвешка. Трите земји имаат многу слични дефиниции за бездомништво, со мали варијации.
Некои истражувачи тврдат дека мерките за спротивставување на бездомништвото во Шведска во голема мера зависат од општа премиса што го поистоветува бездомништвото со зависност, ментална болест и девијација. Од друга страна, бездомништвото кај младите се смета за проблем за заштита на децата.
1 Улични весници
Во Шведска има неколку улични весници. ''Situation Sthlm'', бил основан во 1995 година и бил единствениот уличен весник во Шведска сè додека ''Фактум'' и ''Алума'' не биле основани на почетокот на 2000-тите.
Во 2006 година, трите улични весници ја добиле главната награда на Шведското здружение на публицисти.
Во 2013 година, шведска технолошка компанија создала софтвер за продавачите на весници бездомници да прифаќаат плаќања со кредитни картички преку мобилна апликација.
2 Во уметноста
Во 2015 година, шведската уметничка изложба во Малме Констал насловена „Вонземјанинот внатре: жива лабораторија на западното општество“ опфатила и двајца бездомници од Романија. Бездомниците не примале пари од посетителите, но организаторите ги плаќале по час.
3 Здравје
Истражувачите откриле дека прекумерната смртност меѓу бездомниците и жените во Стокхолм е целосно поврзана со злоупотреба на алкохол и дрога.
Некои истражувачи спровеле студии за оралното здравје на бездомниците во Шведска и откриле дека тие имаат помалку преостанати заби од општата популација.
Бездомништво во Шкотска

Бездомништвото во Шкотска е сметано за сериозно општествено прашање. Почнувајќи од шкотската деволуција од Обединетото Кралство во 1999 година и повторното свикување на шкотското Собрание, законодавството и политиката за бездомници во Шкотска се разликуваа на важни начини од остатокот од Обединетото Кралство.
Шкотското Собрание го усвоил Законот за бездомници од 2003 година, кој има за цел да обезбеди дека до 2012 година секој што е оценет како ненамерно бездомник ќе има право на постојано сместување. Дополнително, Наредбата за бездомници (несоодветно сместување) стапила на сила во декември 2004 година и барала советите да обезбедат бремените жени и домаќинствата со деца да не бидат сместувани во несоодветно привремено сместување, освен ако постојат исклучителни околности.
Според добротворната организација „Прифатилиште“ (англиски: Shelter), во 2019-2020 година, 31.333 домаќинства биле оценети како бездомнички, што е зголемување од 4% во однос на 2018-2019 година. Во тие домаќинства имало 51.365 лица; 35.654 возрасни и 15.711 деца. Бројот на домаќинства прифатени како бездомници или потенцијално бездомници е зголемен за 25 отсто од 2000-2001 година, според „Прифатилиште“. Постојат различни организации кои се создадени со цел да се борат против бездомништвото и сиромаштијата во Шкотска, како што се „Глазгов со потреба“ (Glasgow Needy), „Мисија на Град Глазгов“ (Glasgow City Mission). Овие организации нудат храна за бездомниците кои се жртви на сиромаштијата.
Согласно 30 септември 2020 година, 14,151 домаќинство биле во привремено сместување (зголемување од 24% од 2019-2020 година). Меѓу овие домаќинства има 7.280 деца. Имало 4.595 случаи каде што не било понудено привремено сместување и 500 прекршувања на налогот за несоодветно сместување.
15% од луѓето го повторуваат бездомништвото во рок од 5 години.
Најчестите причини за бездомништво во Шкотска во 2019-2020 година било побарано до домаќинството да го напушти домот, или спор за куќата. Ова доаѓа под поимот „распад на врската“. Ова е главната причина за бездомништвото во изминатите 20 години, бидејќи статистиката за бездомниците била собирана на државна основа.
Статистиките се засноваат на сите луѓе/домаќинства кои пристапуваат до нивната локална власт (Совет) и наведуваат дека се бездомници или дека ќе останат бездомници во следните 2 месеци. Овие статистички податоци се испраќани до шкотската влада, која ги произведува на секои 6 месеци. Статистиката не ги вклучува луѓето кои се бездомници, но не одат кај нивните локални власти.
1 Поврзано
* Шкотски регулатор за домување
Историски:
* Олеснување на сиромашните
* Закони за сиромаси (Шкотска)
* Деинституционализација
Општи:
* Бездомништво во Обединетото Кралство
Веслејан христијанска академија (Кајмански Острови)

Веслејан христијанска академија — приватно христијанско училиште во Западен Залив, Гранд Кајман, Кајмански Острови. Спроведува настава за одделенијата од К4 до К12. Во 2016 година имало 130 ученици. Училиштето било основано во 1977 година.
Луис Мигел

Луис Мигел Гаљего Бастери (шпански: ''Luis Miguel Gallego Basteri'', роден на 19 април 1970 година) — мексикански пејач и музички продуцент. Случајно бил роден во Порторико. Мајка му била Италијанка, а татко му Шпанец. Често бил нарекуван ''Ел Сол де Мексико'' (Сонцето од Мексико), изведено од начинот на кој го викала мајка му како дете: „Ми сол“ (Моето сонце). Луис Мигел пеел различни музички жанрови и стилови, како: поп-песни, балади, болеро, танго, џез, биг-бенд и маријачи. Луис Мигел исто така се смета за единствениот латино-пејач од неговата генерација кој не преминал на англо-пазарот за време на „Латинската експлозија“ во 1990-тите.
И покрај тоа што снимал песни само на шпански јазик, Луис Мигел бил латино-изведувач со најголема продажба во 1990-тите, а негова заслуга била популаризацијата на болеро-жанрот кај пошироката публика. Продал околу 60 милиони музички записи, со што е еден од латино-музичарите со најголема продажба.
Неговата кариера ја започнал во Мексико во 1981 година. На 14-годишна возраст, ја добил неговата прва Греми награда за дуетот со Шина Истон „Me Gustas Tal Como Eres“, со што е еден од најмладите изведувачи добитници на Греми во музичката историја. Во 1991 година, RIAA го прогласила неговиот албум ''„Romance“'' (1991) за еден од најпродаваните латино-албуми на сите времиња. Тој бил прв латино-изведувач кој добил два платинести сертификати за албуми на шпански јазик во САД, за ''Romance'' и ''Segundo Romance.'' Списанието ''Билборд'' го навело како изведувач со најмногу топ-10 хитови на Билбордовата топ-листа латино-песни. Неговиот албум ''Cómplices,'' издаден во 2008 година, стигнал до 10-то место на ''Билборд'' 200; неговиот последен албум, ''¡México Por Siempre!'', бил објавен во 2017 година и со него по втор пат се искачил на прво место на топ-листата за регионални мексикански албуми од ''Билборд''.
Луис Мигел е познат и по високата заработувачка од неговите настапи во живо. Тој бил латино-музичар со најголема заработка откако Box score почнал да ги следи податоците за турнеите во 1990 година, со вкупна заработка од 278,5 милиони долари. За време на неговата турнеја Luis Miguel Tour, која започнала во 2010 година, тој посетил 22 држави во Северна Америка, Јужна Америка и Европа, и за три години одржал вкупно 223 концерти; ова била најдолга турнеја и турнеја со најголема заработка од еден латино-музичар. Во октомври 2020 година, списанието ''Билборд'' го ставило Луис Мигел на второ место на списокот на „Најдобри латино-музичари на сите времиња“.
Алекс де Минор

Алекс де Минор (роден на 28 декември 2000 година) е австалиски професионален тенисер. Највисокото место на АТП листата кое го достигнал во својата кариера во поединечна конкуренција, е деветтото, во февруари 2024. Досега во кариерата има 9 АТП титули во поединечна конкуренција и една во конкуренција на двојки.
1 Биографија
Алекс де Минор е роден во Сиднеј, Австралија. Неговиот татко, Анибал, е уругвајец, а неговата мајка Естер, е шпанка. Неговиот татко поседувал италијански ресторан на во Сиднеј каде ја запознал Естер кога таа почнала да работи таму како келнерка. Де Минор има два браќа и три сестри - Доминик, Даниел, Натали, Кристина и Сара.
Од март 2020 година, тој е во врска со британската тенисерка Кејти Болтер.
2 АТП финалиња во кариерата
2.1 Поединечно: 18 (9 титули, 9 финалист)
Резултат, П/И, Турнир, Година, Серија, Подлога, Противник, Резултат
пораз, 0–1, АТП Сиднеј, Австралија, 2018, 250, тврда, Данил Медведев, 6–1, 4–6, 5–7
пораз, 0–2, Вашингтон, САД, 2018, 500, тврда, Александар Зверев, 2–6, 4–6
победа, 1–2, АТП Сиднеј, Австралија, 2019, 250, тврда, Андреас Сепи, 7–5, 7–6<sup>(7–5)</sup>
победа, 2–2, АТП Атланта, САД, 2019, 250, тврда, Тејлор Фриц, 6–3, 7–6<sup>(7–2)</sup>
победа, 3–2, АТП Џухај, Кина, 2019, 250, тврда, Адријан Манарино, 7–6<sup>(7–4)</sup>, 6–4
пораз, 3–3, АТП Базел, Швајцарија, 2019, 500, тврда, Роџер Федерер, 2–6, 2–6
пораз, 3–4, АТП Антверпен, Белгија, 2020, 250, тврда (с), Иго Умбер, 1–6, 6–7<sup>(4–7)</sup>
победа, 4–4, АТП Анталија, Турција, 2021, 250, тврда, Александар Бублик, 2–0 пред.
победа, 5–4, АТП Истбурн, Велика Британија, 2021, 250, трева, Лоренцо Сонего, 4–6, 6–4, 7–6<sup>(7–5)</sup>
победа, 6–4, АТП Атланта (2), САД, 2022, 250, тврда, Џенсон Бруксби, 6–3, 6–3
победа, 7–4, АТП Акапулко, Мексико, 2023, 500, тврда, Томи Пол, 3–6, 6–4, 6–1
пораз, 7–5, АТП Квинс, Велика Британија, 2023, 500, трева, Карлос Алкарас, 4–6, 4–6
пораз, 7–6, АТП Лос Кабос, Мексико, 2023, 250, тврда, Стефанос Циципас, 3–6, 4–6
пораз, 7–7, Канада Мастерс, Торонто, 2023, 1000, тврда, Јаник Синер, 4–6, 1–6
пораз, 7–8, АТП Ротердам, Холандија, 2024, 500, тврда (с), Јаник Синер, 5–7, 4–6
победа, 8–8, АТП Акапулко, Мексико (2), 2024, 500, тврда, Каспер Руд, 6–4, 6–4
победа, 9–8, АТП Росмален, Холандија, 2024, 250, трева, Себастијан Корда, 6–2, 6–4
пораз, 9–9, АТП Ротердам, Холандија, 2025, 500, тврда (с), Карлос Алкарас, 4–6, 6–3, 2–6
Бездомништво во Ватикан

Бездомништвото во Ватикан — мал социјален проблем. Засолниште било формирано веднаш надвор од ѕидините на Ватикан и било отворено од папата Франциск. Засолништето се нарекува „Подарок на милост“ („Dono di Misericordia“).
Папата исто така организирал изградба на тушеви во јавните тоалети и дозволил починат бездомник да биде погребан во Ватикан.
Бездомништво НЈВ

Бездомништво Нов Јужен Велс — најголемата организација која ги претставувала услугите за бездомници во Нов Јужен Велс, Австралија. Бездомништвото НЈВ се залагало во име на агенциите и бездомниците ширум Нов Јужен Велс, со посебен фокус на самохрани мажи, самохрани жени, семејства и деца.
1 Позиции
Бездомништвото Нов Јужен Велс тврдело дека сегашните закони за гласање во Австралија, не ја земале предвид состојбата на бездомниците. На пример, жените кои бегале од семејно насилство се чувствувале небезбедни кога гласаат, но стравот за нивната безбедност не бил валиден изговор за барање на гласање преку пошта. И на оние кои спиеле под отворено небо најчесто им недостасувала валидна идентификација.
Организацијата изјавила дека општиот недостиг на прифатливи станови во Австралија го заглавил кризниот систем бидејќи луѓето не можеле да се преселат на потрајни аранжмани за живеење.
2 Поврзано
* Бездомништво во Австралија
* ИФондација
Адак

Адак - крал на шпанските Алани (до 418 година).
1 Биографија
Главниот наративен извор за Адак и Аланите подредени на него е летописот на епископот Идакиј. Според овој извор, во есента 409 година, Хиспанија била нападната од варварската војска составена од Алани, Вандали и Свеви, која ги опустошила локалните земји во следните две години. Се претпоставува дека Аланите во ова време биле предводени од кралот Респендијал.
Во 411 година, Аланите, Вандалите и Свевите ги поделиле меѓу себе земјите на Пиринејскиот Полуостров, неконтролирани од императорот на Западното Римско Царство Хонориј: Аланите со ждрепка отишле во две римски провинции - Лузитанија и Картагенинска Хиспанија, Силинги - Бетика. Врз основа на фактот дека Аланите добиле повеќе територија од Вандалите и Свевите, се верувало дека тие би можеле да доминираат во овој сојуз. Не се знае точно кој бил владетел на Аланите во тоа време, бидејќи изворите до 418 година не ги спомнуваат имињата на кралевите на шпанските Алани. Се претпоставува дека моќта меѓу Аланите на Пиринејскиот Полуостров би можела или да се подели помеѓу Респендијал и Адак (првиот би можел да владее со Аланите во Картагеника, вториот во Лузитанија), или Адак би можел да биде наследник на Респендијал и да владее со сите Алани. Првата верзија е поткрепена со порака од една од хрониките, според која Аланите во Шпанија имале два крала.
Малку подоцна, Аланите и Вандалите му се обратиле на императорот Хонориј со барање да ги примат меѓу римските федерации. Меѓутоа, на овој договор се спротивставил војсководецот Констанциј, кој во 416 година успеал да склучи мир со Визиготите. Една од точките на договорот било учеството на Визиготите во воени операции против непријателите на Западното Римско Царство. Во согласност со условите на договорот, кралот Валија ги преминал Пиринеите истата година се борел во Шпанија во следните две години. Војната завршила во 418 година со целосен пораз на Лузитанските Алани и Силинг Вандали. Според Идатиј, кралот на првиот, Адак, паднал во битка со Визиготите во близина на современиот Кадиз, а кралот на вториот, Фридубалд, бил заробен. Неколкуте остатоци од Аланите и Силинзите побегнале во Галесија, каде што се потчиниле власта на кралот Асдинг Вандал Гундерик. Не се знае со сигурност дали Респендијал бил сè уште жив во тоа време: историчарот Бахрах го датира падот на моќта на овој владетел Алан во подоцнежно време и го поврзува овој настан со вандалскиот крал Гундерик, кој на тој начин се обединил во неговите раце единствена моќ над сите Вандали и над сите Алани.
2 Наводи
Бездомништво во Ирак

Причините за бездомништвото во Ирак се разновидни. Присилното иселување на внатрешно раселените лица од јавно земјиште и згради придонесоа во голема мера за бездомното население во земјата. Во 2007 година, Обединетите нации процениле дека 16% од ирачкото население ги напуштило своите домови поради конфликтот, а половина од нив ја напуштиле земјата, оставајќи некои од преостанатите во земјата без покрив над главата, иако некои изнајмуваат станови или остануваат со семејството и пријателите.
Глирариум

Глирариум е сад од теракота што се користи за фаќање на Полв (глушец). Овие животни се сметале за деликатес во етрурскиот период, а подоцна и во Римската империја.
1 Опис
Глирариумот се состоел од сад, обично од теракота, кој бил продупчен за да се овозможи струење на воздухот. Садот бил исполиран одвнатре за да се спречи бегство и имал капак за затворање на горниот дел. Внатре имал две или повеќе полици поставени на ѕидовите на садот и дополнителни дупки на дното на садот, генерално побројни од оние на страните. Со поттикнување на хибернација преку темнина и затворање, глириумот предизвикувал здебелување на глушецот.
2 Наводи
Здружението за домување на жените во Јужен Гован

Здружението за домување на жените во Јужен Гован е основано во 1915 година под водство на Мери Барбур во Гован на јужната страна на Глазгов во Шкотска.
Штрајковите за изнајмување во Глазгов во 1915 година започнале како одговор на зголемувањето на киријата во Глазгов за време на Првата светска војна. Многумина мислеле дека земјопоседниците во Глазгов ги искористуваат домаќинствата чии мажи биле далеку борејќи се како дел од воените напори, така, жените од работничката класа формирале здруженија на станари како што е Здружението за домување на жените во Јужен Гован. Предводени од Хелен Крафурд, Мери Барбур, Агнес Долан и Џеси Стивен, Здружението за домување на жените во Јужен Гован се обиделе да спречат иселување од станарите кои не можеле да си дозволат зголемување на киријата и воделе кампања за субвенционирано домување. Нивните напори довеле до „Закон за зголемување на закупнината и каматите на хипотеките (воени ограничувања) од 1915 година“, како и Домување, урбанистичко планирање и в. Закон, според кој владата субвенционирала 213.000 „Домови погодни за херои “ кои ќе се градат веднаш по војната.
1 Наводи
Проект за зелени домови

Проект за зелени домови — проект за одржливо домување воведен од ОН-Хабитат, Федерацијата на непалските стопански и индустриски комори (ФНСИК), Европски комитет за стандардизација(ЕКС) и други со поддршка на Европската унија за промовирање на одржливо домување во Непал. Проектот предлага да се користат техники за зелена градба како што се зелени градежни материјали, пасивно сончево дизајнирање, енергетска ефикасност, земјоделство на покриви и ефективно управување со отпадот и водата. Проектните локации вклучуваат Лалитпур, Похара и Даран.
Закон за зголемување на киријата и хипотекарните камати (воени ограничувања) од 1915 година

Закон за зголемување на закупнината и каматите на хипотеките (воени ограничувања) од 1915 година (познат како Закон за ограничувања на киријата) — акт на Парламентот на Обединетото Кралство кој ги ограничил зголемувањата на закупнината и стапката на каматата на хипотеката за време на Првата светска војна. Законот стапил во сила на 25 ноември 1915 година со неговите ограничувања ретроспективно од 4 август 1914 година.
Законот бил, делумно, резултат на штрајковите за изнајмување во Глазгов во 1915 што се одржале во Глазгов помеѓу 1914 &#x2013; 1915 година, бидејќи земјопоседниците се обиделе да профитираат од големиот прилив на луѓе во Глазгов што ветувањето за војна и работа со муниција ги донело во Глазгов. На својот врв, штрајкот за изнајмување вклучил дури 20.000 луѓе, а неговото влијание се проширило и на другите работнички заедници во ОК. Кризата на штрајкот за изнајмување била доведена до глава кога г-дин Николсон, фабрикант во областа Партик во градот, побарал гонење на осумнаесет штрајкувачи во судот за мали долгови. На 17 ноември 1915 година, илјадници работници на бродоградилиштето излегле на штрајк и заедно со она што станало познато како „Армијата на г-ѓа Барбур “ се спуштиле до судот во Бранзвик Плејс, Глазгов. И покрај можноста за понатамошни индустриски немири кои ќе го нарушат снабдувањето со воена муниција, фабрикантот инсистирал на продолжување на случајот. Дури кога било откриено дека Дејвид Лојд Џорџ му телефонирал на адвокатот на Николсон барајќи од обвинителството да ги почека наодите на парламентарната Анкетна комисија, обвинителството се откажало. Во рок од еден месец од судскиот случај, бил во сила Законот за ограничување на киријата и бил дизајниран да ги спречи сопствениците да профитираат за време на воените години кога побарувачката за станови била висока, а понудата мала.
Актот бил поделен на пет дела:
# Ограничувања за зголемување на закупнината или стапката на каматата на хипотеката
# Толкување и примена
# Правила за процедура
# Апликација за Шкотска и Ирска
# Краток наслов и времетраење
Законот првично бил наменет како привремена мерка која траела за време на продолжувањето на војната и за период до шест месеци по завршувањето на војната. иако одредени делови всушност не биле укинати до 1989 година кога закупнините биле дерегулирани за време на третиот мандат на конзервативната влада на Маргарет Тачер.