procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Калуѓерица

Успение на Пресвета Богородица — манастирска црква на Калуѓеричкиот манастир.
1 Архитектура
Градбата на црквата има мали димензии и е со правоаголна основа, а влезот се наоѓа на западната страна до којашто е доградена отворена припрата. Над влезната врата има врамена слика на којашто е претставена Богородица со Исус. Објектот во целост е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди.
Камбанаријата на црквата е со квадратна основа и е покриена со пирамидален кров од ќерамиди. На секоја страна од камбанаријата има по еден полуккружен отвор и по една отворена монофора. Градена е од цикли, што се забележува во нејзината внатрешност, а од надворешната страна е целосно обоена во бела боја.
2 Галерија
3 Поврзано
* Калуѓерица
* Калуѓерички манастир
* Црква „Св. Ѓорѓи“
* Радовишко архијерејско намесништво
* Ораовичко-воиславска парохија
Вестморленд (округ во Пенсилванија)

Вестморленд (|Westmoreland County) е округ во американската држава Пенсилванија.
1 Демографија
Според пописот од 2010 година, бројот на жители е 365.169, што е за 4.824 (-1,3%) жители помалку од 2000 година.
Група, 2000 година, 2010 година
Белци, 355.944 (96,2%), 346.111 (94,8%)
Афроамериканци, 7.446 (2,0%), 8.562 (2,3%)
Азијци, 1.920 (0,5%), 2.704 (0,7%)
Хиспанците, 1.869 (0,5%), 3.179 (0,9%)
Во целост, 369.993-ти најчести, 365.169
2 Поврзано
* Списоци на окрузи во САД
Хари Стајлс

Хари Едвард Стајлс (роден на 1 февруари 1994 година) е англиски пејач, текстописец и глумец. Неговата музичка кариера започнала во 2010 година како соло натпреварувач во британската серија на музички натпревари ''Икс Фактор''.
Стајлс го издаде својот истоименуван деби соло албум преку Колумбиа Рекордс во 2017 година. Дебитираше на првото место во Обединетото Кралство и САД и стана еден од првите десет најпродавани албуми во светот на годината, додека неговиот водечки сингл „Сигн оф дхе Тимес“ се најде на врвот на топ-листата за синглови во Велика Британија. Неговиот втор албум, ''„Фине Лине"'' (2019), дебитираше на врвот на американскиот ''Билборд'' 200 со најголема продажба во првата недела од англиски машки изведувач во историјата на топ листите и беше наведен меѓу „500-те најдобри албуми на сите времиња“ на ''Ролинг Стоун'' во 2020 година. Неговиот четврти сингл, „ Ватермелон Сугар “, се најде на врвот на американскиот Билборд Хот 100.
Во текот на неговата кариера, Стајлс освоил неколку признанија, вклучивајќи и две Брит награди, Греми награда, Ајвор Новело награда и Американска музичка награда. Покрај музиката и глумата, тој е познат по неговата раскошна мода; тој е првиот човек кој се појави на насловната страница на магазинот ''Вогуе''.
Invictus (филм од 2009)

„Invictus“ — американски филм од 2009 година, во режија на Клинт Иствуд (Clint Eastwood), по сценариото на Ентони Пекам (Anthony Peckham). Филмот е снимен според книгата на Џон Карлин од 2008 година, „Playing the Enemy: Nelson Mandela and the Game That Made a Nation“. Главните улоги ги играат: Морган Фриман (Morgan Freeman), Мет Дејмон (Matt Damon), Тони Кгороге (Tony Kgoroge), Аџоа Андо (Adjoa Andoh) и Џулијан Луис Џонс (Julian Lewis Jones). Насловот на филмот се однесува на римската божествена придавка која значи „непоразен“ или „непобеден“; исто така „Invictus“ е насловот на песната на британскиот поет Вилијам Ернест Хенли. Инаку, филмот наишол на поволни критики, а имал и две номинации за наградата „Оскар“, и тоа: за најдобар глумец во главна улога (Морган Фримен) и за најдобар глумец во споредна улога (Мет Дејмон).
1 Синопсис
Во текот на својот прв мандат како претседател на Јужна Африка, Нелсон Мандела презема иницијатива за формирање репрезентација која треба да го освои Светското првенство во рагби во 1995 година. Бидејќи првенството треба да се одржи во Јужна Африка, нејзината репрезентација автоматски остварува пласман за светското првенство, но никој не очекува дека таа ќе оствари поволен резултат...
Последното од Англија (филм)

„Последното од Англија“ (ангиски: The Last of England) — британско-германски филм од 1987 година, во режија на Дерек Џарман (Derek Jarman), кој е автор и на сценариото. Насловот на филмот е преземен од сликата на Форд Мадокс Браун (Ford Madox Brown). Главните улоги ги играат: Тилда Свинтон (Tilda Swinton), Спенсер Ли (Spencer Leigh) и Марк Адли (Mark Adley). На Берлинскиот филмски фестивал, режисерот ја освоил наградата „Teddy“, додека Свинтон ја добила наградата на жирито.
1 Синопсис
Филмот претставува уметнички приказ на ставовите на Џарман во однос на состојбта во Британија за време на владата на Тачер. Според режисерот, во 1980-тите, Британија ја загубила традиционалната англиска култура, а британската држава се претворила во хомофобна и репресивна. Филмот е снимен со камера в рака, а низ него е присутна одредена меланхолија, засилена со извадоци од песни на Т. С. Елиот и Урлик Ален Гинзберг кои монотоно ги чита нараторот Најџел Тери.
Задарски мементо

„Задарски мементо“ — југословенски филм од 1984 година, во режија на Јоаким Марушиќ посценариото на Мартин Итковиќ. Главните улоги ги играат: Лазар Ристовски, Здравка Крстуловиќ, Мустафа Надаревиќ, Милан Штрљиќ, Алма Прица, Мира Фурлан, Власта Кнезовиќ и Зијад Грачиќ. Автор на музиката е Алфи Кабиљо.
1 Синопсис
Кон крајот на Првата светска војна, сиромашното селско момче Кршеван извршува убиство во самоодбрана при што пребегнува во Задар, кој во тоа време се наоѓа во рамките на Италија. Таму, тој е растргнат од желбата да се врати дома и од љубовта кон девојката, а мора да ја трпи и уцената од италијанската власт. Неговата сиромаштија и недостатокот од образование се причина за тоа да постане италијански шпион. По трагичната смрт на неговата девојка, Кршеван се жени со поранешна калуѓерка. На почетокот од Втората светска војна, по вина на италијанскиот лекар, неговата сопруга умира за време на пораѓањето. Во напад на омраза, Кршеван извршува уште едно убиство...
Правоаголен трапез

Правоаголен трапез — трапез во кој има внатрешен прав агол (π / 2, 90 °). Поради дефиницијата за трапез (четириаголник со две паралелни страни), секако мора да има два внатрешни прави агли и два пара правоаголни страни, или еден крак ''d'' е нормален на двете основи ''a'', ''c''.
1 Општи особини
* правоаголниот трапез нема осна симетрија.
* дијагоналите не се складни (подеднакво долги).
* дијагоналите не се сечат под прав агол, така што правоаголниот трапез не е ортодијагонален четириаголник.
* висината ''v'' е еднаква на правоаголната страна ''d'' на основата (''v'' = ''d'').
Правоаголен трапез не може да се ограничи со круг и така не е тетивен, но е двоцентричен четириаголник.
2 Посебен случај
Некои правоаголни трапези можат да се вцрта кружница и се тангентни четириаголници или посебен пример на тангентен трапез - правоаголен тангентен трапез.
3 Обем
Обемот на правоаголен трапез е вкупната должина на сите страни:
:<math> o = a + b + c + d \!\,.</math>
4 Плоштина
Плоштината на правоаголен трапез е еднаква на:
:<math> p = \frac{(a+c)d}{2} = m d\!\,, </math>
каде што ''a'' и ''c'' се основи, ''d'' е правоаголниот крак, ''m'':
:<math> m = \frac{a+c}{2} \!\, </math>
е средната вредност (линијата што ги поврзува средиштата на краците ''b'' и ''d'' и паралелна со основите), средната вредност на страните ''a'' и ''c''. На плоштината на правоаголен трапез може да се гледа како на производ на правоаголен крак и средните вредности на паралелните страни.
За плоштината на правоаголен трапез важи истата формула како за трапез, ако се познати само должините на страните.
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Пазар

Успение на Пресвета Богородица или Света Богородица (|Κοίμηση Θεοτόκου) — преродбеничка парохиска црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Во првата половина на XIX век во Пазар немало црква и православното население одело во „Св. Атанасиј“ во с. Пилорик. Султанскиот ферман за изградба на црквата е добиен со тешкотии во 1858 г. бидејќи Пазар бил поклонички град за муслиманите. Со трудот на жителите, храмот е завршен во 1860 г.
Во периодот од 1924 до 1932 г. црквата била катедрала на тогашната Пазарско-гуменџиска епархија.
Црквата е прогласена за историски споменик на 2 јуни 1987 г.
2 Опис
Храмот претставува трикорабна базилика со поголем средиштен кораб и димензии 32 × 24 × 10 м. Има и голема женска црква. На запад, север и југ има отворен трем со лакови на квадратни столбови 0,6 × 0,6 м, а на исток храмот завршува со петстрана апсида. Ѕидовите се дебели 0,85 м, а во источниот дел е вграден антички релјеф. Има три влеза — од север, запад и југ, а прозорците се мали и правоаголни. Покривот има косини на запад и исток, а покриен е со ќерамиди. Првобитниот под бил од керамички плочки, кои денес се зачувани само во тремот, а остатоот од храмот има мозаични плочки. Таванот е дрвен и таблиран.
Живописот во црквата е нов, но во неа се чуваат икони од XIX и почетокот на XX век. Тие се следниве: „Распетие Христово“ (3 март 1865), „Свети Антониј“ (3 септември 1860), „Свети Харалампиј“ (5 мај 1863), „Воведение на Пресвета Богородица“ (11 март 1865), „Тројца Светители“ (24 мај 1870), „Рождество на Јован Претеча“ (1869), „Педесетница“ (9 март 1869), „Сите Светители“ (1865), „Свети Атанасиј“, „Влегувањето во Ерусалим“, „Томиното Неверство“, „Свети Григориј Палама“, „Свети Четириесет маченици“, „Свети Константин и Елена“, „Свети Ѓорѓи“, „Воздвижение на Чесниот Крст“, „Рождество Христово“ и „Свети Никола“. На црквата работел зографот Божин Стаменитов (Емануил Стаматијадис).
Подоцна е додадена куловидна камбанарија на југоисточниот агол на храмот, која во 1880 г. добила камбана излеана во Одеса.
3 Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија
Бугарски воени гробишта (Цапари)

Бугарски воени гробишта во Цапари — воени гробишта во подпелистерското село Цапари подигнати за време на Првата светска војна, кога таму биле погребани 214 бугарски војници и офицери кои загинале во битката на Пелистер.
Гробиштата се наоѓаат северозападно од црквата „Свети Ѓорѓи“, во која пак се наоѓаат седум споменици за закопани бугарски офицери.
Во 2004 година, гробиштата биле обновени со што тие станале првите официјални воени гробишта во Македонија.
1 Местоположба
Гробиштата се наоѓаат северозападно од селската црква „Св. Ѓорѓи“, а дел од спомениците се наоѓаат и во дворот на самата црква и селските гробишта.
2 Историја
Гробиштата биле во урнатини многу години, но биле обновени во 2004 година кога гробиштата станале и првите официјално признати бугарски воени гробишта во Македонија. Седумте споменици на бугарските офицери закопани во дворот на црквата „Свети Ѓорѓи“ се едни од ретките сочувани од илјадници бугарски офицерски споменици на територијата на денешна Македонија.
3 Галерија
Мелани Еплби

Мелани Сузан „Мел“ Еплби (11 јули 1966 – 18 јануари 1990 година) била дел од англиското дуо Мел и Ким од 1980-тите. Тие имале хит број еден на топ-листата за синглови во ОК во март 1987 година, со песната „Респектабилна“.
Еплби е родена во Хакни, Лондон, од татко Јамајканец и мајка Британка. Таа првично работела како гламур модел, пред да ѝ се придружи на нејзината сестра Ким Еплби за да ги формира Мел и Ким. Дуото уживало значителен успех на топ листите во доцните 1980-ти, постигнувајќи четири хитови во првите десет во Обединетото Кралство, вклучувајќи го и бројот еден „Респектабилна“ (1987), додека нивниот деби албум, ''ФЛМ'' (1987) поминал 25 недели на британската топ листа и бил сертифициран за платина во ОК.
1 Смртта
Еплби починала во Вестминстер, Лондон, од пневмонија по третман за метастатски параганглиом на 18 јануари 1990 година. Таа починала на 23-годишна возраст и е погребана на гробиштата Ист Финчли.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Пазар

Свети Ѓорѓи (|Ιερός ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Во 1914 г. во поранешното турско маало на Пазар се вселиле 400 грчки семејства доселени од источнотракиските гратчиња Странџа (Бинкилич) и Мадитос (Еџеабат). Во 1918 г. митрополитот Константиј Воденски им дал на тракиските доселеници место за иградба на црква во западниот дел на градскиот центар, каде тие ја подигнале. Посветена е на Свети Ѓорѓи, покровителот на Странџа. Во 1944 г. грамот е изгорен од германски единици. По војната, на 21 мај 1948 г. удрен камен-темелник на нова црква од митрополитот Пантелејмон Воденски, и храмот е свечено отворен на 24 март 1957 г.
2 Опис
Архитект на црквата е Анастасиос Орландос. Има крстокуполен облик и целата е од камен, со исклучок на средишните столбови. Покривот е на четири води со ќерамиди. Има три влеза — од запад, север и југ. Има димензии од 32 (27) м во должина, 19 м во ширина и 19 м висина. На северозапад има куловидна камбанарија.
Во 1965 г. со средства подарени од Странџа е направен нов насликан иконостас. Во 1983 г. започнало живописувањето на храмот од мајсторите Христофанис Вуцинас и Кацјолас во македонска техника. Интересно е тоа што црквата е воедно посветена и на Свети Никола.
3 Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија
Тангентен трапез

Тангентен трапез — трапез во рамнинска геометрија чии страни се тангенти на кружница - на впишана кружница. Тоа е посебен случај на тангентен четириаголник каде што барем еден пар спротивни страни е паралелен. Како и кај другите трапези, паралелните страни се нарекуваат основи, а другите две се краци. Краците на рамнокрак тангентен трапез се со иста должина.
1 Дефиниција
Конвексниот четириаголник е тангентен трапез ако и само ако за спротивните страни важи Питоовата теорема (четириаголникот е тангентен), два негови соседни агли (на краците) се суплеменатарни - ова важи и за другите два агли, а четириаголник е трапез. Затоа, ''AB'' и ''CD'' се сметаат за основи во тангентниот трапез ''ABCD'' ако и само ако:
:<math> a+c=b+d \!\, </math>
и:
:<math> \alpha + \delta = \beta+ \gamma=\pi \!\, . </math>
2 Посебни случаи
Посебни случаи на тангентни трапези се сите ромбови и квадрати. Посебен случајза тангентен трапез е и правоаголен тангентен трапез.
3 Обем
Обемот на тангентен трапез е вкупната должина на сите страни:
:<math> o = a+b+c+d \!\, . </math>
4 Плоштина
Формулата за плоштина на трапез може да се поедностави со теоремата на Пито и ја добиваме формулата за плоштината на тангентен трапез:
:<math> p=\frac{a+c}{a-c}\sqrt{ac(a-b)(b-c)} \!\, . </math>
каде ''a'' и ''c'' се основи (каде ''a'' > ''c'' ) и ''b'' е една од катетите.
Плоштината може да се изрази и со помош на поединечните должини на тангентите ''g'', ''h'', ''i'' и ''j'' како::<math> p=\sqrt[4]{ghij}(g+h+i+j) \!\, . </math>
5 Полупречник на впишана кружница
Со истите ознаки како и за плоштината, полупречникот на впишаната кружница е еднакова на:
:<math> r= \frac{p}{a+c}=\frac{\sqrt{ac(a-b)(b-c){a-c} \!\, . </math>
Пречникот на впишаната кружница е еднаков на висината на тангентниот трапез.
Полупречникот на впишаната кружница може да се изрази со користење на поединечните должини на тангентите како:
:<math> r=\sqrt[4]{ghij} \!\, . </math>
Џане Албертони

Џане Албертони (родена на 5 јули 1981 година) е бразилска глумица и модел.
1 Биографија
Албертони е роденa во Саун Пауло, Бразил. Нејзиниот талент бил откриен откриен во 1993 година кога имала 13 години, од бразилскиот мултимедијален уметник и фотограф, Серџо Вале Дуарте . Четири месеци подоцна во Милано, таа прошетала по пистата за дизајнери како Версаче, Армани, Прада, Фиоручи .
Во Милано, Албертони работела за Долче и Габана, Гучи и Армани. Во Њујорк, таа позирала пред фотографите како Брус Вебер, Марио Тестино и Стивен Мајзел .  Се појавила во бразилските филмови „Popstar“, „Muita Calma Nessa Hora“, „Malu de Bicicleta“, „Carro de Paulista“ и во бразилската ТВ серија „ Mandrake “ како Џиџи.
Албертони била дел од серијата што била застапена во постојаната колекција на музеи во Европа и Јужна Америка. Серијата била деноминирана од уметникот Серџо Вале Дуарте како „Eletrografias e Fotografias com Fios de Cabelo para Futura Clonagem“ BioArt . (Електрофотографии и фотографии со човечка коса за идно клонирање).
Од 12 август 2009 година, Албертони била ко-домаќин на бразилската естрада програма ''Hoje em Dia'' на Rede Record .
Црква „Св. Илија“ - Покрајчево

Свети Илија — манастирска црква на Покрајчевскиот манастир.
1 Архитектура
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна. На секоја страна од куполата има по една монофора. Главниот влез се наоѓа на западната страна кон којашто е доградена припрата, а црквата има и спореден влез на јужната страна. Објектот во целост е обоен во бела боја, а на ѕидовите од куполата се забележливи тули. Црквата во целост е покриена со кров од ќерамиди. Внатрешноста на храмот не е зографисана и во неа има празен дрвен иконостас на коишто се закачени помали икони. Најголема и највпечатлива е иконата на Свети Илија пред царските двери.
2 Галерија
3 Поврзано
* Покрајчево
* Покрајчевски манастир
* Црква „Св. Ѓорѓи“
* Радовишко архијерејско намесништво
* Подарешка парохија
Црква „Св. Петка“ - Пазар

Света Петка (|Άγιας Παρασκευής) — црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
2 Историја
Црквата е изградена во XV век како џамија, веројатно мавзолеј на некој од наследниците на Евренос-бег, опишан од Евлија Челебија како направен од големи камења. Во 1947-1948 г. архимандритот Никандар Папајоану, сопственик на плац и на градбата, ја претворил џамијата во црква. Во 1951 г. го подарил храмот, светиот кладенец и целата парцела на Воденско-постолската митрополија. Црквата работела како манастир околу четириесет години и има помошни градби и конаци. Од октомври 1995 г. храмот има улога на парохиска црква, а до него има гробишта.
До храмот е изградена нова поголема црква.
Црквата е прогласена за историски споменик на 13 јуни 1990 г.
2 Историја
Првобитната градба е предниот дел на денешната црква — осумаголно здание типично за мавзолеите од XV век, со должина на ѕидот од 3,5 м и висина на куполата од 7 м . Подоцна таа служела како манастир. Направени се аркхитектонски измени и изградена е камбанарија на местото на урнатото минаре. Живописувањето е дело на зографите Карлас, Вирон и Аврамидис. Иконите се дело на монаси од манастирот „Св. Дух“ во Оропос, Источна Атика.
3 Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија
Белорабен лилјак

Белорабен лилјак (''Pipistrellus kuhlii'') — вид на ноќен лилјак што се јавува во големи области на Северна Африка, Јужна Европа и Западна Азија. Живее во умерени шуми, суптропски или тропски суви грмушки, грмушка вегетација од средоземен тип, умерени пасишта, рурални градини и урбани области. Белорабниот лилјак е редок посетител на Британија, со тоа што само се открива неговото присуство преку звучни снимки
1 Таксономија
Белорабниот лилјак првпат бил именуван во 1817 година, под името ''Vespertilio kuhlii'', во делото на Хајнрих Кул со наслов ''de'' („Лилјаците на Германија“). Специфичниот епитет го избрал Јохан Натерер, кој ги собрал првите примероци, и го прославува Кул; според правилата на Меѓународниот кодекс на зоолошка номенклатура, сепак, самиот Кул се смета за авторитет, како првиот што го пријавил името.
Белорабниот лилјак во Алжир, Египет, Либија, Судан порано бил познато како ''Pipistrellus deserti''. Овој таксон сега се смета за помлад синоним на ''Pipistrellus kuhlii.''
1900 во шахот

1 Вести
* Американскиот тим втора година по ред го добива англо-американскиот кабелски натпревар со резултат 6–4. Најдобрата изиграна табла, партија помеѓу Хари Пилсбери (САД) и Џозеф Хенри Блекбурн (Велика Британија) е нерешена како и втората партија помеѓу Џексон Шоволтер (САД) и Френсис Џозеф Ли (Велика Британија). Шампионот на САД Френк Маршал загуби нерешен натпревар поради грешка во чувањето на времето. САД не успеваат да го стартуваат часовникот на Маршал кога тој ќе испрати нерешена понуда за неговиот потег, а Маршал губи на време. (Правилната процедура е да се преземе потег заедно со понудата за ждрепка за да се стартува часовникот на противникот. ) * Светскиот шампион Емануел Ласкер го освои турнирот во Париз, пред Хари Пилсбери, Геза Марочи и Френк Маршал. Турнирот се одржува како дел од Exposition Universelle .
* Ричард Тајхман го освои турнирот во Лондон.
* Карл Шлехтер го освои турнирот во Виена.
* Првото место на германскиот шаховски конгрес во Минхен го делат Марочи, Пилсбери и Шлехтер.
* С. Липшуц победи во Њујорк.
* Михаил Чигорин победи на турнирот во Москва 1900/01.
* Отвореното првенство на САД го освои Луис Уедеман .
* Хенри Ернест Аткинс го освои британското првенство .
2 Родени
* Јозеф Кукиерман : (1900–1941) бил француски шаховски мајстор со полско потекло.
* Марсел Енгелман белгиски мајстор.
* Карл Пошауко бил австриски шаховски мајстор.
* Емануел Сапира (починал во 1943 година), белгиски шаховски мајстор со романско потекло.
* 29 јануари – Ирвинг Чернев (1900–1981), американски шахист и автор, роден во Прилуки, Руската империја .
* 18 март – Роберто Грау (1900–1944) аргентински мајстор роден во Буенос Аирес.
* 23 март – Хосе Хоакин Араиза (1900–1971), мексикански шаховски мајстор.
* 13 мај - Теодор Тајлор (1900–1968), британски шахист роден во Бурнвил, Англија.
* 13 август – Нилс Бергквист шведски шахист.
* 24 октомври – Роберт Крепо (1900–1994), француски мајстор, шахист роден во Грас, Франција.
* 27 октомври – Исаиас Плечи (1900–1980), меѓународен мајстор и аргентински шампион во шах .
* 24 ноември – Курт Рихтер (1900–1969), германски меѓународен мајстор и шаховски писател роден во Берлин.
* 11 декември – Волфганг Хасенфус (1900–1944) латвиски мајстор во шах,роден во Јекабпилс, Руската империја .
3 Починати
* 12 февруари - Елен Гилберт, американска дописничка натпреварувачка, почината во Хартфорд, Конектикат на 62-годишна возраст.
* 18 април - Рудолф Чарушек, унгарски мајстор во шах, починат во Будимпешта на 26-годишна возраст.
* 12 август - Вилхелм Штајниц, светски шампион 1886-94, починат во сиромаштија во Њујорк на 64-годишна возраст.
* 10 ноември - Лујџи Центурини, италијански шахист и композитор, починат во Џенова на 80-годишна возраст.
Црква „Св. Катерина“ - Пазар

Света Катерина (|Αγίας Αικατερίνης) — црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Опис
Црквата се наоѓа во североисточниот дел на градот, во склоп на парохијата со седиште во парохиската црква „Св. Константин и Елена“. Изградена е во 1972 г. Претставува трикорабна базилика со ќерамиден покрив Долга е 17 м, широка 10 м и висока 5,5 м. На југозападниот крај има куловидна камбанарија. Има два влеза — од југ и запад. Иконописот во црквата е во византиски стил, дело на Јоанис Касолас.
2 Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија
Оливија Арбен

Оливија Арбен е британска манекенка која се појавила на насловните страници на списанието Нумеро, Харперс Базар, Ел, Лофисиел и списанието Ју.
1 Ран живот и образование
Арбен присуствувала на училиштето Кранли во Сари. По завршувањето на училиштето, таа се приклучила на колеџот за мода во Лондон.
2 Кариера
Арбен ја започнала манекенската кариера на 15 години, а првото појавување го имала на Лореал Колор Трофи. По смртта на нејзиниот татко, кога имала 16 години, Оливија се приклучила на Британската фондација за срце како амбасадор. За време на нејзината рана манекенска кариера, Арбен се појавувала во списанија, вклучувајќи ги ''Кнтри енд Таунхаус, Аркејдија, Максим, Есквајр, Воуг Италија, Воуг ОК, Балтик, Ју''.
Во текот на нејзината кариера, Арбен била манекенка за брендови како што се Лореал, Траенгл Свим, Џошуа Кејн Биспоук, Стив Меден, Харви Николс, Тимберленд, Нидл енд Тред. Таа била избрана за една од најдобро облечените на филмскиот фестивал во Кан 2018 од страна на магазинот Ел. Арбен одела на модната недела во Лондон и на модната недела во Дубаи.
3 Личен живот
На 19 мај 2019 година, Оливија се свршила со нејзиното долгогодишно момче Нико Кери, претприемач, во Хотел Ду Кап Еден Рок за време на Канскиот филмски фестивал. Тие се венчале на 28 август 2021 година во Гудвуд Хаус. Свадбата ја покривало списанието Хелоу.
Подарешки манастир „Рождество на Пресвета Богородица“

Манастир „Рождество на Пресвета Богородица“ — манастир во југоисточниот дел на Македонија, на планината Готен, во близина на селото Подареш.
1 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква, трпезарија и помошен објект.
1.1 Црква „Рождество на Пресвета Богородица“
Градбата на црквата е со правоаголна основа, без апсида и со пространа отворена припрата на западната страна.
2 Галерија
Антонио Марија Боночини

Антонио Марија Боночини роден на 18 јуни 1677 година, а починал на 8 јули 1726 година. Бил италијански виолончелист и композитор, помлад брат на попознатиот Џовани Боночини.
Боночини бил роден и умрел во Модена во Италија, како и неговиот брат, a студирал со Џовани Паоло Колона. Помеѓу 1690 и 1693 година, тој свирел во оркестарот на кардиналот Памфили. Во 1698 година тој ја компонирал алегоријата, ''Херојска слава'', изведена во Рим. Работел неколку години со својот брат, па потоа му се придружил во дворскиот оркестар во Виена, каде што во 1705 година станал ''Капелмајстер'' на идниот светоримски император Карло VI. Во 1713 година се вратил во Италија, каде што работел во Милано, Неапол и Модена. Во 1721 година станал ''маестро ди капела'' во Модена, каде што останал до крајот на својот живот. Покрај неговите сценски дела, тој компонирал над 40 кантати (повеќето за соло глас и чембало), како и света музика, вклучувајќи: ''Маса во Г-мол, Стабат Матер во Ц-мол'' и ''Салве Реџина.''
1 Опери
*''Тигран, крал на Ерменија'' (1710)
*''Вистински пријатели'' (1715)
*''Тиранскиот херој'' (1715)
*''Сесостри крал на Египет'' (1716)
*''Освојувањето на златното руно'' (1717)
*''Астианат'' (1718)
*''Гризелда'' (1718)
*''Нино'' (1720)
*''Меропе'' (1721)
*''Ендимионе'' (1721)
*''Розиклеа во Данија'' (1721)
2 Наводи
* Рандел, Дон Мајкл (ед. ) во ''Биографскиот речник на музиката'' на Харвард, Универзитетскиот прес на Харвард, 1996 година, стр. 92.
Црква „Св. Петар и Павле“ - Пазар (православна)

Свети Петар и Павле (|Ιερός ναός Αγίων Πέτρου και Παύλου) — православна црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во јужниот дел на Кариотското Маало.
2 Историја
На местото на црквата порано имало медреса. Во 1930-тите медресата се користела како склад за гориво. За време на Втората светска војна Германците ја користеле како затвор, а потоа во неа се сместени сиромашни семејства. во 1950-тите години медресата веќе била урнатина, па затоа е срушена. Во 1962 г. на нејзино место почнала да се гради црква, конечно осветена од митрополитот Калиник Воденски на 1 октомври 1972 г.
3 Опис
Храмот претставува крстокуполна базилика долга 27 м, широка 18 м и висока 18 м. Покривот е на четири води со ќерамиди. Во северозападиниот дел на црквата има доградена камбанарија.
Фреските се дело на Ставрос Госпудинис, а повеќето преносливи икони ги насликал Димитриос Рицос. Иконостасот е резбан.
4 Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија
Црква „Св. Константин и Елена“ - Пазар

Свети Константин и Елена (|Ιερός ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης) — преродбеничка парохиска црква во градот Пазар (Ениџе Вардар), Егејска Македонија. Влегува во состав на Воденско-постолско-мегленската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Историја
Храмот е изграден под името „Св. Кирил и Методиј“ во македонското маало Варош во североисточниот дел на градот. Изграден е во 1906 г. кога населението било под врховенството на Бугарскаа егзархија. Во 1909 г. иконите во храмот се изработени од иконописци предводени од галичкиот мајстор Апостол Фрчковски.
Со потпаѓањето на Егејска Македонија под грчка власт, храмот е преименуван во „Св. Константин и Елена“.
2 Опис
Храмот првобитно бил трикорабна базилика со женска црква. Во 1952 – 1953 г. е видоизменет во петкорабна базилика. Има должина од 25 м, ширина од 17 м и висина од 8 м. Во 1988 - 1990 г. на запад е направен нартекс. Покривот е на четири води, покриен со ќерамиди. Има три влеза — од запад, југ и север. Во северозападниот агол е доградена камбанарија. На дното на северниот и јужниот кораб има два параклиса.
Во внатрешноста корабите се поделени со дрвени столбови. Дел од фреските се дело на Христофанис Вуцинас и неговите ученици, а оние на патеките се изработени од зографите Кузоглу и Сарис — десно сцени од житието на Христос, лево на Богородица. Иконостасот е резбан, а иконите на него се дело на монаси од манастирот „Св. Дух“ во Оропос, Источна Атика. Преносливите икони се дело на М. Котикостас.
3 Поврзано
* Воденско-постолско-мегленска епархија
Леонардо Лео

Леонардо Лео е роден на 5 август 1694 година, а починал на 31 октомври 1744 година, поточно тој бил запишан како Леонардо Оронзо Салваторе де Лео, а бил барокен композитор .
1 Биографија
Лео е роден во Сан Вито дели Скијавони (моментално познат како Сан Вито деи Нормани, округ Бриндизи во регионот Апулија, тогашен дел од Кралството Неапол.
Станал студент на Конзерваториумот Конзерваторијум Пиета деи Турчини во Неапол во 1703 година и бил ученик прво на Франческо Провензале, а подоцна и на Никола Фаго. Се претпоставувало дека бил ученик на Питони и Алесандро Скарлати, но не можел да студира кај ниту еден од овие композитори, иако несомнено бил под влијание на нивните композиции. Неговото најрано познато дело беше света драма, ''Неверникот соборен'', изведена од неговите соученици во 1712 година.
Во 1714 година, во дворскиот театар, тој ја продуцирал операта ''Писистрато'', на која многумина му се восхитувале.
Имал различни функции за кралската капела и продолжил да пишува за сцената, покрај предавањето на конзерваториумот. Откако додал комични сцени во ''Бајазет'' на Франческо Гаспарини во 1722 година за изведба во Неапол, тој компонирал комични опери на неаполски како ''Откритието е направено'' во 1723 година и ''Алидоро'' во 1740 година. Неговата најпозната комична опера била ''Љубовта сака страдање'' (1739), попозната како ''Лажната Фраскатана'', високо пофалена од Де Бросес. Тој бил подеднакво истакнат како композитор на сериозна опера, ''Демофонт'' (1735), ''Фарнас'' (1737) и ''Олимпијада'' (1737) како негови најпознати дела во оваа гранка, а сè уште е попознат како композитор на сакрална музика.
Починал од мозочен удар додека бил ангажиран во композицијата на нови арии за оживување на ''Лажната Фраскатана''. Лео бил првиот од неаполската школа кој се здобил со целосно владеење на современиот хармонски контрапункт. Неговата света музика е мајсторска и достоинствена, логична наместо страсна и ослободена од сентименталноста што е присутна во делата на Франческо Дуранте и Џовани Батиста Перголеси. Неговите сериозни опери страдаат од студенило и сериозност на стилот, но во неговите комични опери тој покажува остра смисла за хумор. Неговите движења на ансамблот се духовити, но никогаш не успеале да достигнат силна кулминација.
Добар и карактеристичен пример за неговата света музика е ''Диксит Доминус во Це'', уреден од ЧВ Стенфорд и објавен. Голем број песни од негови опери се достапни во модерни изданија.
2 Избрани снимки
* 2002 Концерт за 4 виолини и гудачки во Д -Диригент: Рајнхард Гебел, Оркестар: Келн Музика Антиква
Ознака: Архив мајстори (наслов на дискот: италијански концерти за виолина)
* 2001 Концерт 4 виолини и жици во D - Изведувачи: Елизабет Волфиш, Николас Крамер
Оркестар: Етикетата на Раглан-барокните играчи: Хиперион (Наслов на дискот: Наполитанците - Перголези, Дуранте, Лео)
* 2001: 6 концерти за виолончело-Изведувач: Хидеми Сузуки, Оркестар Макото Акацу: Оркестар Ван Васенаер
Етикета: БИС (Наслов на дискот: Лео-Шест Виело концерти)
Јохан Дејвид Хајнхен

Јохан Дејвид Хајнихен е роден на 17 април 1683 година, а починал на 16 јули 1729 година, како германски барокен композитор и музички теоретичар кој го донел музичкиот гениј на Венеција на дворот на Август II Силниот во Дрезден. Откако умрел, музиката на Хајнихен привлекувала мало внимание многу години.
1 Биографија
Јохан Дејвид Хајнихен е роден во малото село Кросулн (моментално дел од градот Теучерн, во Саксонија-Анхалт ) во близина на Вајсенфелс. Неговиот татко, Мајкл Хајнихен, студирал музика во прославениот Томасшул Лајпциг поврзан со Томаскирхе, а служел како кантор во Пегау и бил свештеник на селската црква во Кросулн. Јохан Дејвид присуствувал и на Томасшуле Лајпциг. Таму студирал музика кај Јохан Шеле, а подоцна добил часови по оргули и чембало кај Јохан Кунау. Идниот композитор Кристоф Граупнер исто така бил ученик на Кунау во тоа време. 
Хајнихен се запишал во 1702 година да студира право на Универзитетот во Лајпциг и во 1705–1706 година се квалификувал како адвокат, но на почетокот на 18 век законот бил омилен пат за композиторите; Кунау, Граупнер и Георг Филип Телеман исто така биле адвокати. Хајнихен практикувал адвокатура во Вајсенфелс до 1709 година.
Сепак, Хајнихен го задржал својот интерес за музика и истовремено компонирал опери. Во 1710 година, тој го објавил првото издание на неговиот главен трактат за ''непрекинат бас''. Заминал во Италија и таму поминал седум години на формирање, главно во Венеција, каде настапил со голем успех со две опери, ''Марио'' и ''Страсти за премногу љубов'' (1713).''Марио'' повторно бил поставен во Хамбург во 1716 година со германската титула, ''Калпурнија, или римска великодушност.''
Во 1712 година, тој му предавал музика на Леополд, принцот од Анхалт-Кетен, кој го земал како композитор. Истиот принц го назначил Јохан Себастијан Бах ''Капелмајстор'' на крајот на 1717 година. Во 1716 година, Хајнихен се сретнал во Венеција со принцот Август III од Полска, син на кралот Август II Силниот, и благодарение на него бил назначен за ''кралско-полски и изборно-саксонски Капелмајстер'' во Дрезден. Меѓу неговите ученици беше Јохан Георг Писендел. Во 1721 година, Хајнихен се оженил во Вајсенфелс; раѓањето на неговото единствено дете било запишано како јануари 1723 година. Во неговите последни години, здравјето на Хајнихен многу страдало; попладнето на 16 јули 1729 година, тој беше погребан на гробиштата Јохани, откако конечно подлегнал на туберкулозата .
Неговата музика почна да биде попозната по 1992 година како Музика Антиква Келн под палката на Рајнхард Гебел кој снимил избор на концерти во Дрезден (204, 208, 211, 213-215, 217, 226, 231-235, 240), проследено со снимка од Хајнихен ''Ламентационес'' и ''Пасионмузик'' (1996). Неговата единствена опера за Дрезден, ''Флавио Криспо'' (1720), никогаш не била изведена и не била снимена сè до 2018 година.
Олга Цепилова

Олга Цепилова (родена 1958) ― руски социолог и виш научен соработник во Руската академија на науките.
Таа ги проучува социјалните последици од загадувањето во Русија, особено во затворените јадрени зони како затворениот град Озиорск во јужниот дел на Урал, местото на злогласниот јадрен објект Мајак. Овие студии не биле признати од Сојузната служба за безбедност (ССБ), која ја обвинила за вмешаност во шпионажа.
Цепилова се појавила на списокот на „Јунаци на животната средина“ на списокот на Time Magazine во октомври 2007 година.
1 Наводи
Џовани Порта

Џовани Порта е роден околу 1677 година, а починал на 21 јуни 1755 година. Тој бил италијански оперски композитор. Неговата опера, била премиерно изведена во Венеција во 1717 година.
Се верува дека Порта е роден во Венеција. Бил еден од мајсторите на операта од почетокот на 18 век и еден од водечките венецијански музичари, Порта го направил својот пат од Рим, до Виченца, па сè до Верона, потоа Лондон, каде што неговата опера ''Нумиторе'' била изведена во 1720 година од Кралската академија за музика (1719 година), и на крајот се вратил во Венеција и Верона, и конечно во Минхен, каде ги поминал последните 18 години од својот живот.
1 Избрани снимки
* Арија ''Мадре дилета'' (од Ifigenia in Aulide) на Drama Queens Joyce DiDonato Алан Кертис (диригент) Virgin Classics 2012
* Aria ''Mormorando quelle fronde'' (од La costanza combattuta in amore) на рециталот во Венеција Max Cencic Virgin Classics 2013
* Sinfonia за труба, гудачки и континуирано во D на ''Il Diario di Chiara'' Europa Galante и Fabio Biondi Glossa Music 2014
Савиев лилјак

Савиев лилјак е вид вечерен лилјак кој се наоѓа низ северозападна Африка, средоземниот регион и Блискиот Исток. Ноќе се храни со летечки инсекти. Во лето се крева под кората, во дупките на дрвјата, во старите згради и во пукнатините на карпите, но во зима претпочита живеалишта каде што температурата е порамномерна како што се пештери, подземни сводови и длабоки пукнатини од карпи.
1 Таксономија
Врз основа на митохондријалната ДНК, конкретно областите што ја кодираат цитохром ц оксидазата и цитохромот b, пипистрелата на Сави е најтесно поврзана со ''Hypsugo alaschanicus.''
2 Опис
Савиев лилјак е мал вид лилјак со должина на главата и телото помеѓу 44 и 51 mm и должина на подлактицата (лактот до зглобот) помеѓу 32 и 38 mm . Тежи помеѓу 7,4 и 9.9 грама . Има широки, заоблени уши, секое со краток трагус кој е најширок во средината и се стеснува кон заоблениот врв. Лицето, ушите и мембраните на крилата се црни. Краткото крзно на горната страна на главата и телото е темно кафеаво, а на долната страна е бледо, со брадата, грлото и градите во остра контраст со грбот на животното. Опашката е заоблена и е прилично подолга отколку што е случај кај другите тесно сродни видови.
3 Распространетост
Савиев лилјак е роден во средоземниот регион на јужна Европа, северозападна Африка, Блискиот Исток, Средна Азија, Монголија и северна Јапонија. Се јавува и на Канарските Острови, Швајцарија и Австрија и е снимен од Словачка. Главно се јавува во планинските предели каде што се среќава на надморска височина до 2500 метри . Ги фаворизира грмушките падини со купчиња дрвја, грмушки, карпи, клисури и урнатини. Во лето се крие дење под кората на дрвјата, во пукнатините на карпите, во шупливи дрвја, во дупки во ѕидови, во згради под рафтери и ќерамиди. Во зима бара позаштитени места за да се крене како што се во близина на влезовите на пештерите, во подземни сводови и во длабоки пукнатини на карпи, каде што обично се крие сам.
4 Биологија
Савиевиот лилјак се храни со летечки инсекти кои ги фаќа на крилото користејќи ехолокација за да го лоцира својот плен . Откриено е дека ја синхронизира емисијата на ултразвучните звуци што се користат за оваа намена со отчукувањата на крилата, со цел да се максимизираат растојанијата за откривање. Пие со повторување на ниски летови над вода, кревајќи ги крилјата и собирајќи вода со јазикот. Може да бара храна преку пасиштата, во селата и кружните улични светилки. Савиевиот лилјак се размножува во текот на летото, а до 70 женски лилјаци може да се креваат заедно во „породилните“ заедници.
5 Статус
Савиевиот лилјак е наведена како „најмалата загриженост“ во Црвената листа на загрозени видови на IUCN. Тоа е затоа што се верува дека нејзиното население е стабилно и нема посебни закани што го засегаат. Многу нации ги штитат сите нивни лилјаци, а пипестрелата на Сави е заштитена и преку Бонската конвенција (Евробатс) во земјите што го ратификувале тој договор. Исто така е заштитен во Европа со неговото вклучување во Анекс IV од Директивата на ЕУ за живеалишта и видови.
Лејла Ана-Ли

Лејла Ана-Ли (родена на 22 март 1983 година) била англиска телевизиска водителка, специјализирана за спорт.
1 Раниот живот
Лејла Ана-Ли е родена во Лондон, ќерка на мајка Бразилка и татко Англичанец со ирско и шкотско потекло. Таа се појавила во реклама за Фери кога имала шест години и присуствувала на театарската школа Силвија Јанг во Лондон.
2 Кариера
Ана-Ли го ко-презентирала саботното утринско детско шоу за игри засновано на готвење ''Манч Бокс'', го претставила ''Ник Кикс'' на Никелодеон, а можела да се види и на ББЦ Бајтсајз како им помага на децата да учат француски. Таа била домаќин на ''ОК!''''Инсајдер'' од неговото лансирање во 2008 година, претставувајќи настани на црвениот тепих и интервјуирање познати личности за веб-страницата на списанието. Во 2010 година, таа блогирала за ''ОК!''''Магазин онлајн'', покривајќи го Големиот брат 11, што довело до нејзино појавување на емисијата. Таа, исто така, била домаќин на забавата за дијамантскиот јубилеј на кралицата пред 20.000 луѓе на плоштадот Трафалгар.
Во спортот, Ана-Ли била избрана во 2008 година да го претстави Европското првенство БМИкс за Еуроспорт. Во 2010 година, таа ги претставила главните друмски велосипедски настани на Скај Спортс и Националните првенства. Нејзиниот глас го слушнале милиони ширум светот најавувајќи ја церемонијата на отворање и турнирите во одбојка на плажа на Летните олимписки игри во 2012 година. Ана била домаќин на ''шоуто Ф2'' во живо во текот на летото 2016 година.  Во 2014 година била во Бразил на Светското првенство како домаќин на Светското првенство на ''Лејла'' за Кик ТВ, а за време на Светското првенство, исто така, била домаќин на шоуто на Светскиот куп во живо на Адидас, ''Дагаут.'' Била домаќин и на ''Инсајд лајн'', следејќи го англискиот рагби тим во официјалната програма на RFU низ меѓународните натпревари на Кјуби и 6 нации . На 23 октомври 2017 година, таа бла ко-домаќин ''на Најдобрите фудбалски награди на ФИФА'', заедно со Идрис Елба.
Ана-Ли често соработувала со Ред Бул ТВ, одржувајќи пренос во живо низ целиот свет, вклучително и Airpower во живо од Австрија, Рио карневал од Рио де Жанеиро и Вингс фор Лајф во Бразилија. Таа била домаќин и на редовни содржини на ЕСПН ОК, вклучувајќи ги и УФЦ шоуто УФЦ конектед и Кејџ. На Светското првенство во 2018 година, презентирала онлајн видео серија за НБЦ Спортс, ''Повремено непристрасно фудбалско шоу на Лејла''.
Ана-Ли била именувана во листата на највлијателни креативци во Британија на ''магазинот Тајм Аут'' 2012 година, и во 2013 година била прогласена за 100-те најсекси жени во светот на ФХМ.
2.1 Презентирање
* Презентер на ''Кејџ Вориорс'' на БТ Спорт
* Шоуто за готвење на ИТВ и ЦИТВ ''Манч Бокс''* Женски глас на церемонијата на отворање на Олимпијадата во Лондон 2012 година (со Марк Едвардс, машкиот глас)
*''Најдобрите фудбалски награди на ФИФА за 2017 година'' - ко-домаќин, заедно со Идрис Елба* Презентер на ''UFC Connected''* Домаќин на ''светското финале'' на Нејмар Џуниор на Фајвс на ТВ Ред Бул* Презентер на шоуто на Светскиот куп на adidas во Бразил, ''Дагаут''* Презентерот Екстрем Е
Кори Џонсон

Кори Џонсон ― еколошки активист од Аризона, Соединетите Држави.
Во 1991 година, додека сè уште била млада девојка, Џонсон водела успешен напор на Децата за безбедна средина да спречи изградба на депонија за опасен отпад во нејзината месна област. Во 1996 година таа се приклучила на Гринпис и помогнала во организирањето на протести против товарите со воз со нечистотија контаминирана со ДДТ во Аризона.
Таа била наградена со Голдмановата награда за животна средина во 1998 година, за нејзините напори против токсичната и јадрена контаминација.
Јозеф Велек

Јозеф Велек ['jozɛf 'ʋɛlɛk], инж. (магистер по уметност, технологија) (30 ноември 1939 – 30 април 1990) ―чехословачки (чешки) новинар, автор и екологист.
1 Животопис
Велек е роден на 30 ноември 1939 година во Клинец, Протекторат Чешка и Моравија.
Почнал да објавува во шеесетите, а од 1975 година бил член на редакцијата на неделникот „Mladý svět“ (Млад свет). Во 1974 година тој го сосновал на еколошкото движење Бронтосаурус. Тој бил сметан за основач на чехословачкото новинарство ориентирано кон животната средина.
Велек починал на 30 април 1990 година додека нуркал во Црвеното Море.
2 Објавени дела
*''Како ја бранев природата'' (изворно: ''Jak jsem bránil přírodu'') (1980)
*''Од полдерите до Ардените'' (изворно:''Od polderů k Ardenám'') (1985)
*''Приказни за две нозе'' (изворно: ''Příběhy pro dvě nohy'') (1988)
*''Човек што го преминува плотот'' (изворно: ''Muž přes plot'') (1989)
3 Награди
* 1990: Свитокот на честа на светските 500
Жан Хотетер

Жан Хотетер (1677–1720) бил француски композитор и музичар од семејството Хотетер.
Хотетер работел во семејната работилница на улицата Харлеј, Париз до неговата смрт во дворот на Луј XIV од Франција. Тој и неговите браќа Жак-Мартин и Никола направиле многу подобрувања на обоа, создавајќи „затворена“ верзија слична на шалмај.
Демозел Конради

Демозел Конради (починала во 1720 година), била германска оперска пејачка. Таа била една од првите професионални женски оперски пејачки во Германија. Таа била позната во своето време. Била ангажирана во операта во Хамбург во 1690-1709 година, а настапувала и во Брауншвајг и Берлин.
Црква „Вознесение Христово“ - Ново Село (Радовишко)

Вознесение Христово — црква во селото Ново Село.
1 Местоположба
Црквата е сместена во западниот дел од селото, високо на планината Плачковица.
2 Архитектура
Градбата на црквата е со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Влезот се наоѓа на западната страна. Објектот во целост е во бела боја, со исклучок на рабовите и рамките околу прозорците коишто се розови, а покриен е со кров од ќерамиди којшто е со поголема основа од онаа на храмот и е истакнат на западната страна.
Во дворот на црквата има помошен објект со трпезарија и уште една помошна градба.
3 Галерија
4 Поврзано
* Ново Село
* Радовишко архијерејско намесништво
Јохан Самуел Велтер

Јохан Самуел Велтер (27 август 1650 година, во Оберсонхајм - 27 јули 1720 година, во салата Швебиш) бил германски композитор.
1 Снимки
*''Јохан Семјуел Велтер -'' Господ нека ни е милостив, Хајке Хумер, Матијас Спринц Кристофорус, 2019 година
Игнациус Готфрид Кајм

Игнациус Готфрид Кајм ( 1746-1778) — Австриски хемичар.
Во својата дисертација ''Металис дубис'' (''De metallis dubiis)'' објавен во 1770 година, Кајм го опишува намалувањето на манган оксид со јаглерод и образување на кршлив метал. Ова е првиот опис на манганот неколку години пред попознатата синтеза Јохан Готлиб Хан (1774).
1 Листа на литература
*
Ораовички манастир

Ораовички манастир“ — манастир во југоисточниот дел на Македонија, на јужните падини на планината Плачковица, во близина на селото Ораовица.
1 Историја
Нема податоци кога започнала изградбата на манастирот, но познато е дека бил осветен на 26 октомври 1980 година од страна на Епископот Тивериополски и администратор Злетовско-струмички Горазд.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една цркви, конаци, бунар и помошни објекти.
2.1 Црква „Свети Ѓорѓи“
Градбата на црквата претставува крстокуполен храм со осумаголна купола и полукружна апсида на источната страна.
3 Галерија
Џон Бакус

Џон Бакус (|John Backus) роден во Филаделфија на 3 Декември 1924 година, а починал во Ешланд на 17 Март 2007 година. Тој беше еден од Американските научници кои се занимавале со сметководство. Тој е лидер на групата што која го создале Фортран, првиот програмски јазик за широка примена.
Никола Апер

Никола Апер : (|Nicolas Appert;) роден во Чалон-Ен-Шампањ, на 17 Ноември 1749 година, а починал во Маси на 1 Јуни 1841 година. Тој беше Француски пронаоѓач на техниката на чување на храна. Познат бил и како''"татко на конзервирање,"'' иако бил слаткар.
1 Биографија
Бил слаткар и готвач во Париз од 1784 година до 1795 година. Годината 1795 започнал да експериментира со начини за зачувување на храната, почнувајќи со супи, зеленчук, сокови, млечни производи, желеа, џем и сирупи. Храната ја ставал во стаклени тегли, запечатени со корк (плута) и восок и ги ставал во зовриена вода.
После 14 до 15 години експериментирање Апер го патентирал својот изум и добил награда од 12.000 франци во Јануари 1810 година. Во истата година, Категорија: објави ''"Уметноста на зачувување на животинските и растителните материи"'' (|L'Art de conserver les substances animales et végétales ) Тој бил првиот готвач од ваков вид врз основа на современите методи на зачувување на храната.
2 Листа на литература
**
Дејвид Фиг

Дејвид Фиг ― јужноафрикански еколошки социолог, политички економист и активист. Докторирал на Лондонската школа за економија, со својата теза насловена, , и е специјализиран за прашања од енергија, трговија, биоразновидност и корпоративна одговорност. Неговите неодамнешни книги се „''Стакување на нивните барања: корпоративна општествена и еколошка одговорност во Јужна Африка''“ (UKZN Press, 2007) и „''Ураниумски пат: Прашање на јадрената насока на Јужна Африка''“ (Јакана, 2005) кој била претворен во 53-минутен документарен филм во 2007 година.
Фиг претседава со одборот на Биоглед Јужна Африка, кој се занимава со безбедноста на храната и одржливото земјоделство и тесно соработува со различни невладини организации за еколошка правда. Тој претходно бил извршен директор на Групата за надгледување на животната средина во Јоханесбург, виш предавач по социологија на Универзитетот во Витватерсранд и член на одборот на Јужноафриканските национални паркови.
1 Поврзано
* Противнуклеарно движење
2 Наводи