procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Оригма

''Оригма'' е род на врапчевидни птици во семејството шилоклунци (акантизидае).
Молекуларната филогенетска студија на грмушарчињата и глувчестите песнопојки, објавена во 2018 година довело до ревизија на таксономската класификација. Родот ''Оригма'' претходно содржел само еден единствен вид, карпестото грмушарче, но во реорганизацијата биле додадени два дополнителни вида од родот ''Кратероскелис''. Карпестото грмушарче се оддалечило од заедничкиот предок на другите два вида - карпестите грмушарчиња од Нова Гвинеја - пред околу 9 милиони години.
Родот содржи три вида:* Карпесто грмушарче, ''Origma solitaria''* ’Рѓосаво глувчесто грмушарче, ''Origma murina'' - претходно сместено во ''Crateroscelis''* Планинско глувчесто грмушарче, ''Origma robusta'' - претходно сместено во ''Crateroscelis''
Афротис

''Афротис'' е род на дропји во семејството Otididae. Родот е ендемичен во Јужна Африка и содржи два вида. Понекогаш е вклучен во родот ''Eupodotis''.
1 Видови
Слика, Научно име, Општо име, Распространетост
''Afrotis afra'', Јужен црн корхаан, Западниот и јужниот дел на државата Јужна Африка, од Мал Намакваленд до Кејптаун и источно до Греамстаун
''Afrotis afraoides'', Северен црн корхаан, Регионот Јужна Африка
Мито

Мито, подмитување, поткупување или поткуп – пари, привилегија или финансиска надомест што се дава на лице што е на функција за да заврши некоја нечесна работа.. Митото е дефинирано во „Црниот правен речник“ како понуда, давање, примање или барање на какво било вредно нешто што може да влијае на постапувањето на службено лице или друго лице одговорно за јавна или правна должност. Во суштина, митото нуди да се направи нешто за некого со изразена цел да се добие нешто за возврат. Подароци во пари или други вредни предмети што инаку им се достапни за сите на еквивалентна основа, а не за нечесни цели, не се мито. Нудење попуст или враќање на парите на сите клиенти е законски попуст и не е мито. На пример, легално е вработен во Комисијата за комунални услуги кој е вклучен во регулирање на електричната енергија да прифати попуст на услугата за електрична енергија, кога и на другите потрошувачи на електрична енергија им е достапен истиот. Сепак, да се даде попуст за да се влијае на него да гледа поволно на апликациите за зголемување на цената на електричната енергија ќе се смета за мито.
Митото е дар даден за да се влијае врз однесувањето на примателот. Може да бидат пари, стока, права на акции, недвижен имот, давање приоритет, привилегија, приход, предмети со вредност, предности, или само ветување за предизвикување или влијание врз дејството, гласот или влијанието на лице во службено или јавно својство.
1 Поврзано
* Транспаренси интернешенел
Бегалец

Бегалец или бежанец – личност која против своја волја е раселена од својот роден крај или живеалиштето. Дефиницијата за бегалец била проширена во 1938 година, кога во оваа категорија биле вклучени лицата со објективно втемелен страв од прогон заради етничка и верска припадност или политичко уверување, за да подоцна овој термин се прошири на сите оние луѓе кои ги напуштиле своите домови и побегнале на други места во нивните земји. Денес, овој термин се однесува на т.н. раселени лица. Статусот на бегалец трае сè додека лицето не добие ново место на живеење или не се врати дома.
Според податоците од 2012 година, секој четврти бегалец бил од Авганистан, што ја правело земјата водач по бројот на бегалци.
1 Бегалец во уметноста
*Бежанци, роман од Петре М. Андреевски
2 Поврзано
*Бежанска маала (Струмица)
*Бежански парк
Линија на сиромаштија

Линија на сиромаштија - ниво на животен стандард, што треба да се достигне за едно лице/домаќинство да не биде класифицирано како сиромашно. Основа за пресметките на сиромаштијата се приходите, а прагот на сиромаштијата е дефиниран на 60 % од медијалниот еквивалентен приход.
Линијата на сиромаштија варира од држава до држава, така што во високоразвиените земји како Германија, Франција, и Обединетото Кралство е далеку повисока од онаа во Судан, Индија и сл. Светската банка во 2008 ја меѓународна граница на сиромаштија на $1,00 дневно, односно $1,25 според паритетот на куповна моќ.
Прагот на сиромаштија обично ја зема во обѕир потрошувачката кошница. Ова го одредува апсолутниот минимум на производи (главно храна) потребни за човекот да преживее. Бидејќи потрошувачките кошници варираат од земја до земја, секоја земја има своја специфична линија на сиромаштија. Сепак, поимот потрошувачка кошница е предмет на статистичка манипулација, така што таа сè помалку се користи во развиениот свет. На пример, Соединетите Држави честопати биле критикувани затоа што сè уште ја користат истата потрошувачка кошница што ја користеле во 1950-тите. Како и да е, населението под линијата на сиромаштија во САД е високо во споредба со остатокот од развиениот свет.
Линијата на сиромаштија не може најдобро да ја рефлектира економската состојба на една земја токму поради горенаведените варијации во нејзиното одредување. Економистите ја користат оваа статистика пред сè затоа што покажува трендови во здрава економија.
1 Линија на сиромаштија во Македонија
1.1 Праг на сиромаштија
Прагот на сиромаштија за четиричлено домаќинство (2 возрасни и 2 деца помали од 14 години), годишен еквивалентен приход, за Македонија според Државниот завод за статистика даден по години: *2018 – 203.700,00 ден.
*2017 – 189.252,00 ден.
*2016 – 173.376,00 ден.
1.2 Стапка на сиромаштија
Стапката на сиромаштија како процент од населението за Македонија според Државниот завод за статистика даден по години: *2018 – 21,9%
*2017 – 22,2%
*2016 – 21,9%
Никовиот филм: Молња над водата

Никовиот филм: Молња над водата (англиски: ''Lightning over water / Nick's movie'') - германско-шведски филм од 1980 година, во режија на Вим Вендерс и Николас Реј, кои се автори на сценариото.
1 Синопсис
Режисерот Николас Реј умира од рак и сака да го доврши својот последен филм пред смртта. Во тоа време, во Холивуд, Вим Вендерс го снима својот филм „Хамет“, но наспроти обврските, тој оди во Њујорк за да му помогне на Реј да ја оствари последната желба во животот...
Поморска технологија

Морската технологија е дефинирана од ''WEGEMT'' (европска асоцијација од 40 универзитети во 17 земји) како „технологии за безбедна употреба, експлоатација, заштита и интервенција во морската околина“. Во овој поглед, според WEGEMT, технологиите вклучени во морската технологија се следниве: поморска архитектура, морско инженерство, дизајн на брод, градење на брод и операции на брод; истражување, експлоатација и производство на нафта и гас; хидродинамика, навигација, поддршка на морска површина и под-површина, подводна технологија и инженерство; морски ресурси (вклучително и обновливи и необновливи морски ресурси); транспортна логистика и економија ; испорака на копно, крајбрежје, плитко море и длабоко море; заштита на морската средина; слободно време и безбедност.
1 Образование и обука
Според Колеџот на заедницата Кејп Феар од Вилмингтон, Северна Каролина, наставната програма за програма за морска технологија обезбедува практични вештини и академско потекло што се од суштинско значење за да се успее во областа на поморската научна поддршка. Преку програма за морска технологија, студентите кои се стремат да станат морски технолози ќе станат умешни во знаењата и вештините што ги бараат техничарите за научна поддршка.
Образовната подготовка вклучува инструкции во училницата и практична обука на бродови, како што се начинот на користење и одржување на електронски уреди за навигација, физички и хемиски мерни инструменти, уреди за земање примероци и системи за стекнување и намалување на податоци на океанските и помалите пловни објекти, меѓу другите напредни опрема.
Што се однесува до програмите за морски техничари, студентите учат практично за проблеми со снимање, сервисирање и поправка на четири и двотактни надворешни плочи, строг погон, местење, системи за гориво и маснотии, електрични вклучувајќи дизел мотори.
2 Врска со трговија
Морската технологија е поврзана со морската индустрија за наука и технологија, позната и како поморска трговија. Извршната канцеларија за вдомување и економски развој (ИКВЕР) на владата на Масачусетс во Соединетите држави ја дефинираше морската научна и технолошка индустрија како секој бизнис што се занимава првенствено со или се однесува на море. Индустрија за морска наука вклучува бизниси и технологии, истражувачки капацитети и институции за учење на високо образование. Компаниите и деловните субјекти вклучени во поморската наука и индустрија произведуваат производи како што се јажиња што се користат за комерцијален риболов, подморска роботика и стабилизирани сензорски системи. Индустријата за морска наука има пет под-сектори, имено морска инструментација и опрема, морски услуги, морско истражување и едукација, морски материјали и снабдување и градење на бродови и дизајн.
Груае

ГруаеВременски период: Доцна креда - Холоцен, 75–0 Мил. год.
Хоацин (''Opisthocomus hoazin'')
Научна класификација
Царство:, Животни
Колено:, Хордови
Класа:, Птици
Подкласа:, Неогнатае
''Клада'':, Нови птици
''Клада'':, Пасереа
''Клада'':, ГруаеБонапарт, 1854 година
Подгрупи
Груае е клада на птици кои ги содржи во редот Хоацинови (Opisthocomiformes) и Gruimorphae (дождосвирни и блатни кокошки) идентификувани во 2014 година од страна на анализа на геномот. Претходните студии ги ставиле хоацините во различни делови на семејното стебло на птиците; сепак, и покрај нејзината необична и примитивна морфологија, генетските студии покажале дека хоацинот како клада не е толку примитивен или древен како што се сметало некогаш и дека тоа би можело да биде многу изведена птица што се вратила или задржува некои плесиоморфни црти.
Според Сух и други (2016), еден од проблемите со заклучоците за оваа именувана клада е дека независните студии (како Џарвис и други 2014 и Прум и други 2015) откриле многу различни филогенетски односи (како Инопинавес) со користење на иста веројатна поддршка, такви резултати за подигање и бајесови постериорни веројатности.
1 Поврзано
* Инопинавес како алтернативна хипотеза за поставувањето на кладата Хоацин
Индонезиска рупија

Рупијата ( Rp ) е официјална валута на Индонезија . Издадена и контролирана од Централната Банка на Индонезија, нејзиниот код за валута ИСО 4217 е IDR. Името „рупија“ потекнува од санскритскиот збор за сребро, ''рупјакам'' ( sa ) Понекогаш, Индонезијците, исто така, неформално го користат зборот „ ''перак'' “ („сребро“ на индонезиски ) во однос на рупијата. Рупијата е поделена на 100 ''сени'', иако инфлацијата ги застари сите монети и банкноти деноминирани во ''сени'' .
Воведена во 1946 година од индонезиски националисти кои се борат за независност, валутата ја заменила верзијата на холандскиот Инди Гулден, кој бил воведена за време на јапонската окупација во Втората светска војна . Во раните години, рупијата се користела заедно со други валути, вклучувајќи и нова верзија на гулден, воведена од Холанѓаните.
Островите Ријау и индонезиската половина на Нова Гвинеја ( ''Ириски Барат'' ) имале свои варијанти на рупија во минатото, но тие започнале да ја користат националната рупија во 1964 и 1971 година, соодветно (види Руау Рупија и Западноириска рупија ).
Гвинејски франк

Гвинејски франк ( |franc guinéen , Кодот ISO 4217 : ''GNF'' ) е валута на Гвинеја. Таа е поделена на сто ''центими'', но никогаш не биле издадени апоени за сентими. Еден франк се состои од 100 сентими.
Гвајански долар

Гвајански долар ( знак за валута : $, G $ и GY $; ISO: GYD) е национална валута во Гвајана (поранешна Британска Гвајана ) од 29 јануари 1839 година. Првично, таа била наменета како преодна единица за олеснување на преминот од системот на валути од холандскиот гулден во систем на британската фунта. Шпанскиот долар веќе бил распространет во цела Западна Индија воопшто, и од 1839 година, единицата за шпански долар функционирала и во Британска Гвајана заедно со британските стерлинзи со стандарден курс на претворање од еден долар за секои четири шилинзи и две пени. Во 1951 година британската монета била заменета со нова децимална монета што истовремено била воведена низ сите британски територии на Источните Кариби. Кога стерлингот започнал да се амортизира во раните 70-ти години на минатиот век, свртувањето кон американскиот долар станало се попривлечно како антиинфлаторна мерка и валутната управа на Источните Кариби (чиј член била и Гвајана) го сменила во октомври 1975 година. Гвајанскиот долар е вообичаено скратен со знакот на доларот $, или алтернативно G $ за да се разликува од другите валути деноминирани во долар .
Туркменски манат

Манатот е валутата на Туркменистан. Воведен бил на 1 ноември 1993 година, заменувајќи ја руската рубља по стапка од 1 манат = 500 рубљи. Кодот ISO 4217 бил ''TMM'', а манатот бил поделен на 100 ''тенги''. Понекогаш се користи кратенката m, на пример, 25.000 m е дваесет и пет илјади манати.
На 1 јануари 2009 година, новиот манат бил воведен со ISO 4217 код ''TMT'' по стапка од 5000 стари манати до 1 нов манат.
1 Етимологија
Зборот ''"манат"'' е позајмен од персискиот збор „мунат“ и зборот „монета“ преземен од Русите. Исто така, „манат“ било името на советската рубља и во азербејџанскиот и во туркменскиот јазик.
2 Монети
Во 1993 година, монетите биле воведени во апоени од 1, 5, 10, 20 и 50 тенги. Тенгите 1, 5 и 10 биле изработени во челик обложен со бакар со повисоки апоени во челик обложен со никел. Оваа прва низа монети траела кратко, бидејќи нивната метална вредност наскоро вредела повеќе од нивната вистинска номинална вредност. По периодот на висока инфлација, во 1999 година биле воведени нови монети од 500 и 1.000 манати. На сите монети од овој период морале да биде прикажана слика на претседателот според законот.
3 Банкноти
3.1 Прв манат
Во 1993 година биле воведени манатски записи во апоени од 1-, 5-, 10-, 20-, 50-, 100 и 500 манати, заменувајќи ја советската рубља. Потоа следувале записи за 1.000 манати во 1995 година и 5.000 и 10.000 манати во 1996 година. Во 2005 година, била воведена нова низа записи во апоени од 50, 100, 500, 1.000, 5.000 и 10.000 манати. Сите записи, со исклучок само на банкнотите од 1 и 5 манати, носат портрет на поранешниот претседател Сапармурат Нијазов. Сите туркменски банкноти се произведени од компанијата за печатење и банкноти „De La Rue“.
3.2 Прв манат (втор оптек)
Во 2005 година била воведена нова низа на манатски банкноти. Тие првично биле наменети да го заменат првиот манат со фиксна стапка, со 1000 еднакви на 1 од првиот манат, но превреднувањето било одложено и овој оптек бил пуштено да циркулира со претходните манати. Низата записи биле воведена во апоени од 50-, 100-, 500-, 1.000-, 5.000 и 10.000 манати. Воведени биле и две нови монети во само две апоени, 500 и 1.000 манати. И банкнотите од манатот од прва и втора емисија циркулирале во тандем сè до издавањето на емисијата на Вториот манат (превреднуван) во 2009 година.
3.3 Втор манат
Откако хиперинфлацијата значително ја девалвирал валутата, бил воведен нов манат со фиксен курс, заменувајќи го стариот манат со сооднос од 5000 стар М = 1 нов М. Банкнотите од оваа низа беа отпечатени во апоени од 1, 5, 10, 20, 50, 100 и 500 нови манати. Како дел од обидот на туркменската влада да го разбие култот на личноста на Нијазов и да помогне во политичкото разграничување на сегашното правило, само највисоко вреднуваната банкнота, 500 манати, носи портрет на поранешниот водач. Записите од 500 манати сè уште не се пуштени во оптек. Во другите апоени има слики од згради во Ашхабад или технолошки достигнувања (ТуркменСат 1) и портрети на Ахмед Санџар, Огуз Кан, Магтимгули Пираги и други ликови во туркменската историја.
Млаки

Млаки — историско село во областа Долен Полог, во Општина Брвеница, Тетовско.
Местото се наоѓа на атарската граница меѓу селата Милетино и Челопек, во месноста денес наречена Млака. Самата месност се води во атарската граница на Милетино.
Денес, на местото на некогашното село повторно се градат нови куќи.
1 Географија и местоположба
Селото било мало, сместено југоисточно од Челопек. По неговото пропаѓање, таму се наоѓале челопечките лозја.
Селото се наоѓало во областа Долни Полог, крај рекичката Света, десна притока на Вардар. Денес, месноста е јужно од Челопек, иако според кажувањата на потомците на неговите жители, самите куќи биле југоисточно од него.
2 Историја
Се претпоставува дека местото е населено уште од стариот век, водејќи се по пронајдениот варовнички аголен камен од градба од раноантичко време. Селото не се споменува по име во османлиските документи, но во дефтерот за 1568/69 година забележан е посебен дел од Челопек со четири семејства, што можеби се однесува на Млаки како негово маало, или пак како одделно село со испуштено име.
Селото е напуштено некаде на почетокот или кон средината на XIX век, бидејќи било мошне мало и не можело да се одбрани од зачестените напади и грабежи. Неговото население се преселило во соседното Челопек, па така воедно го задржале и имотот на старото село.
3 Население
3.1 Родови
Млаки било православно македонско селце.
Според истражувањата на Јован Трифуноски се знае за следниве родови од селото: ''Веселкои'' (6 к.) и ''Русинои'' (4 к.), кои кажуваат дека се иселиле релативно рано. Од нивните родови, по едно семејство заминало во Романија.
4 Поврзано
* Општина Тетово
* Долен Полог
Искористување на земјата

Потрошувачката на земјиште како дел од потрошувачката на човечки ресурси е претворање на земјиштето со здрава почва и недопрени живеалишта во области за индустриско земјоделство, сообраќај (изградба на патишта) и особено урбани населби. Поформално, ЕАЗЖС (Европска агенција за заштита на животната средина) идентификува три активности кои трошат земјиште :
# Проширување на изградената површина што може директно да се измери;
# апсолутниот обем на земјиште што е предмет на експлоатација од земјоделство, шумарство или други економски активности; и
# прекумерната експлоатација на земјиштето што се користи за земјоделство и шумарство.
Во сите тие аспекти, потрошувачката на земјиште е еквивалентна на типичната употреба на земјиштето во индустриски развиените региони и цивилизации.
Бидејќи често споменатите активности за претворање се практично неповратни, се користи и терминот загуба на земјиштето. Од 1990 до 2000 година, 1,4 милиони хектари отворен простор беа потрошени во САД. Во Германија, земјиштето се троши со брзина од над 70 хектари секој ден (250 000 хектари на 10 години). Во Европската унија, се проценува дека зафаќањето на земјиштето е приближно околу 1,2 милиони хектари во 21 земја на ЕУ во периодот 1990-2006 година.
Губењето на земјиштето исто така може да се случи поради природни фактори, како што е ерозија или опустинување - сепак, повеќето од нив, на крајот, можат да се следат и во човековите активности . Друго малку поинакво толкување на поимот е присилното раселување или присилното стекнување на домороден народ или доселеници од нивната оригинална земја поради грабнување на земјиште итн.. Повторно, во повеќето случаи, ова ќе се должи на економски причини како што се пребарувања за профитабилни инвестиции и комодификација на природните ресурси .
И покрај тоа што глобалната загуба на земјиште напредува со застрашувачка брзина, отпечатокот на земјиштето, областа што ја бараат некои западни земји може да биде многу поголема од земјиштето што навистина се користи, па дури и достапно во самата земја.
Додека цените на земјиштето се зголемија во првите неколку години на 21-от век, економијата на потрошувачката на земјиште сè уште нема сметководство за целосна цена на животната средина за да ги додаде долгорочните трошоци за деградација на животната средина .
1 Последици од потрошувачката на земјиште
Главните ефекти од пренамената на земјиштето за економски раст се:
* Деградација на земјиштето
* Губење на живеалиштата - изградените области поддржуваат само одредени прилагодени видови
* Деградација на почвата - загуба или контаминација на врвната почва од цивилизациски отпад и општо загадување
* Набивање на почвата - згради, тешка механизација и сообраќај на возила ја компактираат почвата до степен каде веќе е искоренет макробиотичкиот век на почвата
* Непропустливи површини - асфалт и бетонски запечатувања на почвата од атмосферата и нарушување на природната вода и биогеохемиските циклуси
Лие

Лие (|Lühe) — општинска заедница во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Штајнкирхен.
Општинската заедница Лие се состои од следниве општини:
# Гринендајх
# Гудерхандфиртел
# Холерн-Твиленфлет
# Мителнкирхен
# Нојенкирхен
# Штајнкирхен
Финансиска установа

Финансиска установа или банкарска установа — установа која обезбедува услуги како посредник на финансиските пазари. Општо кажано, постојат три главни типа на финансиски установи:
* Депозитни установи - институции што земаат депозити кои прифаќаат и управуваат со депозити и даваат заеми, вклучувајќи банки, кредитни унии, доверливи компании и компании за хипотекарни заеми;
* Договорни установи - осигурителни компании и пензиски фондови
* Инвестициони установи - инвестициски банки, ангажмани за осигурување, брокерски фирми.
Финансиските институции можат да се разликуваат во две категории според сопственичката структура:
* Комерцијални банки
* Кооперативни банки
Некои експерти гледаат тренд кон хомогенизација на финансиските установи, што значи тенденција да се инвестира во слични области и да има слични деловни стратегии. Последица на ова може да биде помалку банки што служат специфични целни групи, а производителите од мал обем можат да бидат недоволно опслужувани. Ова е причината зошто целта на Обединетите нации за одржлив развој 10 е подобрување на регулативата и следењето на глобалните финансиски институции и зајакнување на таквите регулативи.
Насилство

Насилство подразбира употреба на сила како акт на агресија со кој се повредуваат лица, или уништува сопственост. На општествено ниво, посебно опасно е координираното насилство, како што се случаите на војна и тероризам. Од 70-тите години се појавува поимот структурно насилство кој означува системска форма на насилство како што се: расизам, сексизам, национализам, хетеросекцизам, омаловажување на стари лица и слично.
1 Дефиниција
Насилството е дефинирано од страна на Светската Здравствена Организација како “интернационално користење на физичка сила или моќ, заканувачка или предметна, против самиот себе или други лица, или против група или заедница, која резултира со или има висока веројатност на повреди, смрт, психолошко повредување, лош развој, или сиромаштија”, исто така група која потврдува “употреба на сила” во неговата дефиниција се проширува на конвенционално значење на зборот.
1.1 Видови на насилство
Насилството може да се подели на три категории:
* Насилство насочено кон самот себе
* Насилство помеѓу лица
* Колективно насилство
Насилното делување може да биде:
* Физичко
* Сексуално
* Психичко
* Емоционално
Ова базична категоризација разликува насилство кое лицето може да си го нанесе себеси, насилство нанесено од страна на друго лице или мала група, и насилство нанесено од страна од поголема група, како што се држави, организирани политички војни групи и тероростички организации. Овие три општи категории се понатаму поделени на повеќе специфични видови на насилство.
Гринендајх

Гринендајх (|Grünendeich; долногермански: ''Greundiek'') — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Етимологија
Старото име на Гринендајх е Гронендике, кое било користено во и век. Се верува дека името има долногерманско потекло и означува „на зелената брана“ (''am grönen dīke'').
Гудерхандфиртел

Гудерхандфиртел (|Guderhandviertel; долногермански: ''Goderhandveerdel'') — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа западно од Хамбург во областа Алтес Ланд, една од најголемите области со овошни дрвја во Европа. Реката Лие поминува на источната граница со соседните општини Нојенкирхен и Мителнкирхен.
Холерн-Твиленфлет

Холерн-Твиленфлет (|Hollern-Twielenfleth; долногермански: ''Hullern-Twielenfleth'') — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа во областа Алтес Ланд, една од најголемите области на овошни дрвја во Европа, непосредно на реката Елба помеѓу градовите Штаде и Хамбург.
1.2 Општински единици
Освен обете места Холерн и Твиленфлет, кон општината припаѓа и местото Басенфлет.
Екстремна сиромаштија

Екстремна сиромаштија, длабока сиромаштија, огромна сиромаштија, апсолутна сиромаштија — најтешкиот вид сиромаштија, дефинирана од Обединетите нации (ООН) како „''состојба која се одликува со сериозно лишување од основните човечки потреби, вклучувајќи храна, безбедно пиење вода, санитарни потреби, здравје, засолниште, образование и информации. Екстремната сиромаштија зависи не само од приходите, туку и од пристапот до услугите''“ (извештај на ООН на Светскиот самит за социјален развој од 1995 година). Историски, други дефиниции биле предложени во рамките на Обединети нации.
Во 2018 година, екстремната сиромаштија била дефинирана односно се однесувала на луѓето чии приходи се под 1,90 американски долари на ден (цени во 2011 година, еквивалентни на 2,16 американски долари во 2019 година), утврдени од Светска банка. Во октомври 2015 година, Светска банка ја ажурирала меѓународната линија на сиромаштија, глобален апсолутен минимум, на 1,90 американски долари на ден. Ова е еквивалентно на 1,00 американски долари на ден во 1996, па оттука и широко користениот израз „''живее со помалку од еден долар на ден''“. Огромното мнозинство од оние кои се во крајна сиромаштија живеат во Јужна Азија и Потсахарска Африка. Почнувајќи од 2018 година, се проценува дека земјата со најмногу луѓе кои живеат во екстремна сиромаштија е Нигерија, со 86 милиони..
Во минатото, огромното мнозинство од светската популација живеело во услови на екстремна сиромаштија. Процентот на глобалното население кое живее во апсолутна сиромаштија паднал од над 80% во 1800 на 20% до 2015 година. Според проценките на Обединетите нации, во 2015 година приближно 734 милиони луѓе или 10% останале под тие услови. Бројот претходно бил измерен на 1,9 милијарди во 1990 година и 1,2 милијарди во 2008 година. И покрај значителниот број на лица кои сè уште се под меѓународната граница на сиромаштија, овие бројки претставуваат значителен напредок за меѓународната заедница, бидејќи тие одразуваат намалување за повеќе од милијарди луѓе за над 15 години.
Во истражувањето на јавното мислење ширум светот, анкетираните луѓе имаат тенденција да погрешно мислат дека екстремната сиромаштија не е намалена.
Намалувањето на екстремната сиромаштија и гладот била првата милениумска развојна цел (ЦДР1), утврдена од Обединетите нации во 2000 година. Поточно, целта била да се намали стапката на екстремна сиромаштија за половина до 2015 година, цел што била исполнета пет години пред зададениот рок. Во целите на одржлив развој, целта е да се стави крај на екстремната сиромаштија во сите нејзини форми насекаде. Со оваа декларација, меѓународната заедница, вклучително и ООН и Светска банка ја усвоиле целта за ставање крај на екстремната сиромаштија до 2030 година.
Појадок на трева (Моне, Париз)

''Појадок на трева'' (|Le Déjeuner sur l'herbe) – слика масло на платно од Клод Моне насликана во 1865-1866 година, направена како одговор на дело со истиот наслов од Едуар Мане. Останала незавршена, но два големи фрагменти денес се наоѓаат во Музејот Орсе во Париз, додека помала верзија од 1866-1867 година денес се наоѓа во Музејот Пушкин во Москва.
На сликата Моне го прикажал и сликарот Гистав Курбе.
1 Опис
На целата слика се прикажани дванаесет луѓе. Облечени се по париска мода која тогаш била популарна. Тие се на пикник во блиската шумска полјана. Сите се собрани околу бел чаршаф на кој има храна – овошје, колачи и вино. Амбиентот во оваа природна средина главно е создаден од играта на светлината и сенката, која се должи на листопадното дрвно над нив.
2 Поврзано
*''Појадок на трева'' (Моне, Москва)
Јапонка (слика)

''Јапонка'' (изворно: ''La Japonaise'') е слика од Клод Моне од 1876 година, сега во Музејот за ликовна уметност во Бостон. Портретот со целосна должина ја отсликува една европска жена во кимоно како стои пред ѕид покриен со јапонски ладала.
Сликите на Европјанки во јапонска носија биле популарни во Франција уште од 1860-тите години, а придонесот на Моне во жанрот бил мотивиран од желбата да се генерираат приходи и публицитет во време кога имал потреба од пари. Сопругата на Моне, Камил, го подготвила портретот, облечена во руса перика и зјапала во гледачот со израз што критичарите на периодот го сметале за сексуално сугестивен.
Водни лилјани (1919)

„''Водни лилјани“'' е слика од импресионистот Клод Моне од 1919 година, една од неговите низи „''Водни лилјани'' “. Сликата, левата табла на голем пар, ја отсликува сцената во француското езерце на Моне, која покажува светлина што се рефлектира од водата со лилјани на површината. Тоа е изложена во Њујорк во Музејот Метрополитен.
Една од поголемите слики на Моне, ја покажува убавината на зајдисонцето како се одразува од водата. Во 1919 година, Клод Моне бил постар човек кој веќе сликал скоро 70 години, а неговата низа „''Водни лилјани''“ дошло во време кога тој главно сликал лилјани во своето езерце, мостот на езерцето и во неговата градина.
Идиректни даноци

Индиректни даноци — даноци коишто индиректно паѓаат на товар на доходот што го остваруваат економските субјекти. т.е. индиректно влијаат врз економската сила на даночниот обврзник. Даноците на потрошувачка се меѓу најстарите форми на оданочување. Во нив спаѓаат даноците на стоки и услуги (на пример, ДДВ) се оние даноци кои за предмет на оданочување ја имаат потрошувачката на одредени стоки и услуги. Според класификацијата на ОЕЦД, во групата на даноци на потрошувачката, покрај даноците на стоки и услуги, спаѓаат и:* даноците на производство, продажба, трансфер, лизинг и снабдување на добра и услуги
* даноците на употреба на стоки, дозвола за користење на стоки или вршење на активности.
Нордкединген

Нордкединген (|Nordkehdingen) — општинска заедница во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзино седиште е селото Фрајбург.
Општинската заедница Нордкединген се состои од следниве општини:
# Балје
# Фрајбург
# Крумендајх
# Едеркварт
# Вишхафен
Стајковце

Стајковце — историско село на територијата на Општина Желино. Местото се наоѓа во источниот крај на атарот на с. Требош, во месноста денес наречена Стојковци.
1 Географија
Селото се наоѓало во областа Долни Полог, североисточно од Требош и југозападно од Жилче. Во минатото недалеку од селото течела Поројска Река, која пресушува во дел од годината.
2 Историја
Преданието на селото од околните мештани му било пренесено на истражувачот Јован Трифуноски во 1947 г. Познато е дека Стајковце постои уште од средниот век. Се споменува во турските документи од крајот на XV и од XVI век, како даночен обврзник за повремена работа на една воденица, што се совпаѓа со претпоставката за близината на Поројска Река.
Во османлиските документи од 1452/53 г. Стајковце е заведено како место со 8 семејства и 1 неженет. Исто толку имало и во пописот на Иса-бег Исаковиќ од 1455 г. Според дефтерот за 1467/68 г. селото имало 12 семејства, кои во 1568/69 г. се намалиле на 6 семејства.
Се претпоставува дека Стајковце е раселено некаде на почетокот или во текот на XIX век.
3 Поврзано
* Долни Полог
Вишхафен

Вишхафен (|Wischhafen; долногермански: ''Wischhoben'') — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се граничи со реката Елба на север. На исток се наоѓа островот Краутзанд, поранешна општина, како и општината Дрохтерсен. На југозапад се наоѓа Остен, додека на северозападно се наоѓа Едеркварт и Фрајбург.
1.2 Општински единици
Кон општината Вишхафен припаѓаат следниве места:
* Хамелверден
* Вишхафен
* Нојланд
* Волфсбрухермор
* Нојландермор
* Хамелверденермор
Покрај овие места, во општината влегуваат имотите Алтендорф, Дезехоф, Хамелверденер Дефензионсдајх, Холенвег, Холенвиш, Холердајх, Кеквег, Шинкел (делумно) и Волфсбрух.
Балје

Балје (|Balje) — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Балје се наоѓа во областа Кединген, помеѓу реките Осте и Елба. Градот Брунсбител се наоѓа на спротивниот брег од реката Елба. Местото се наоѓа на германскиот пат на фериботите.
Балје се граничи на запад со Нојхаус и Белум, на југ со Геферсдорф и на исток со Едеркварт и Крумендајх.
1.2 Општински единици
Кон општината Балје припаѓаат следниве места:
* Елбдајх
* Херне
* Нојенхоф
* Алтенвиш
* Кукенбител
* Миленвиш
* Виш
* Фелдхоф
* Фауленхофе
* Аусендајх
* Велкен
* Балјердорф
* Ритерсхаузен
* Зидердајх-Вест
* Зидердајх-Ост
* Розенкранц
* Хинкенбител
* Егеркамп
* Брајтендајх
* Ветердајх
* Хулен (птичји резерват)
* Ајердорф
Фрајбург (Елба)

Фрајбург (службено: Фрајбург/Елба; |Freiburg/Elbe; долногермански: ''Fryborg'') — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината поседува пазарно право и со тоа има некои одлики на град, но официјално не ги добила градските права. Сепак, означена е како „флекен“ (''Flecken''), мала населба со локално значење.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Нордкединген.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа на југозападниот брег на реката Елба. Од градот Штаде е оддалечен 27 километри, додека од градот Куксхафен се наоѓа 40 километри. На спротивниот брег на реката Елба се наоѓа Гликштат, со кој е поврзан со ферибот.
1.2 Соседни општини
На спротивниот брег на Елба се наоѓаат општините во Шлезвиг-Холштајн, Брокдорф и Вевелсфлет. На истиот брег се наоѓа Вишхафен на југоисток, Едеркварт на југ и Крумендајх на запад.
1.3 Општински единици
Кон општината Фрајбург припаѓаат следниве места:
* Алверден
* Шеневорт
Покрај овие места, во општината влегуваат имотите Алверденердајх, Еш, Курцененде, Лак, Лангенхоф, Нојенштеден, Рутенштајн, како и делови од Штеленфлет.
Економија на Латвија

Економијата на Латвија се врбројува во групата на новопојавени пазарни економии. Таа е дел од Европската унија.
1 Макроекономски показатели
Од 2000 година, Латвија имала еден од најголемиот раст на БДП во Европа. Но, во првите три месеци на 2009 година, латвискиот БДП се намалил за 18%, што претставувало најголем пад во ЕУ. Според Евростат, БНП по глава на жител во Латвија во 2008 година изнесувал 56% од просекот на ЕУ. Во 2019 година, БДП по глава на жител на Латвија изнесувал 18 172 долари, со што таа била рангирана на 27. место во однос на Европа и 48. во светот. Во 2018 година кефициентот Џини во Латвија изнесувал 36,3%.
2 Даночен систем
Во 1997 година, Латвија го вовела системот на рамен данок. Во 2018 година, таа го напуштила рамниот данок и преминала кон прогресивно оданочување. Од 1 јануари 2018 година, кај данокот на доход се применувала прогресивна стапка од 31,4% за делот на приходот кој надминува 55 000 евра, годишно. Годишниот приход до 20 000 евра се оданочувал со даночна стапка од 20%, а приходот помеѓу 20 000 и 55 000 евра со стапка од 23%. Со повисоката даночна стапка од 20% (наместо дотогашните 10% или 15%) се оданочувале приходите од капиталот и капиталните добивки. Даночното олеснување се зголемило од дотогашните 175 на 200 евра месечно, достигнувајќи 230 евра во 2019 година и 250 евра во 2020 година.
Во 2018 година, Латвија спровела даночна реформа, воведувајќи го моделот на реинвестирана добивка, т.е. данокот на добивка бил суспендиран (даночната стапка е 0%) сè додека добивката не се распредели или се искористи за други цели. Со други зборови, реинвестираната добивка не се оданочува, но стапката на оданочување на распределената добивка е 20%. Претходно, стапката на данокот на добивка изнесувала 15%. Со реформата од 2018 година, дивидендата се оданочува со стапка од 20%, а физичките лица не плаќаат данок на доход на дивидендите што ги добиваат. Понатаму, прагот на прометот за регистрирање на фирмите како даночни обврзници во Управата за јавни приходи бил намален од 50 000 евра годишно на 40 000 евра. Од 1 јули 2018 година, данокот на добивка претпријатијата повеќе не се плаќа однапред, бил донесен посебен закон со кој физичките и правните лица можат да ги отплатат заостанатите даночни долгови, а почнувајќи од 1 јануари 2018 година Управата за јавни приходи можела да ги отпише акумулираните такси и казни.
Појадок на трева (Моне, Москва)

''Појадок на трева'' (| Le Déjeuner sur l'herbe) – слика масло на платно од Клод Моне насликана во 1866-1867 година, помала верзија на малку порано насликано дело кое сега се наоѓа во музејот Орсе. Денес се наоѓа во музејот Пушкин во Москва.
1 Историја
''Појадок на трева'' прво било изложена во уметничката галерија Луј Латуш и своевремено било во колекцијата на оперскиот певец Жан-Батист Фор. Била изложена на изложбата на делата на Моне во 1900 година во галеријата Диран-Риел, а Александр Беноа ја опишал како „можеби најбрилијантно дело на Моне“ и „едно од најубавите дела на целиот 20 век“ кога го видел на Светската изложба. Сергеј Шукин ја купил сликата од самиот Моне во ноември 1904 година за 30.000 франка преку трговецот со уметнички дела Пол Касирер, тринаесетто дело што го купил од Моне. Неговата колекција била запленета од советската држава во мај 1918 година. Првично сликата била во Државниот музеј на нова западна уметно и потоа од 1948 година се наоѓа во нејзиниот сегашен дом.
Жална врба (слика)

''Жална врба'' (|Saule pleureur) – слика масло на платно од Клод Моне насликана во 1918 година, на која е прикажана жална врба на работ на неговото езерце во градината во Живерни. Изложена е во Музејот на уметноста Колумбус во Колумбус, Охајо.
Сликата е една од циклусот на слики на Моне. Таа е со димензии 131 на 110,3 cm и на музејот му е поклон од Хауард и Бабет Сирак.
1 Галерија
Долината на Нервија

''Долината на Нервија'' е слика на крајот на 19 век од францускиот уметник Клод Моне. Делото е во збирката на Музејот Метрополитен.
1 Опис
''Долината на Нервија'' ги прикажува планините на италијанското крајбрежје, каде што Моне поминал неколку месеци во 1884 година.
Композицијата се состои од три хоризонтални ленти во боја, горна бела лента со завеани планини, зелен појас на подножје и долен беж преден план во кој се наоѓа селото Кампоросо под подножјето на бреговите на реката Нервија.
Жени во градина

Жени во градина (на француски: ''Femmes au jardin)'' — слика на францускиот сликар Клод Моне. Сликата ја започнал во 1866 годин кога имал 26 години.
1 За сликата
Сликата е насликана со маслени бои на платно. Големина е 255 см × 205 см. Самиот пејзаж е всушност градината на имотот што тој го изнајмил.
На самата слика се гледа неговата партнерка и идна сопруга Камиј Донсје, која позирала за сликата.
Во почетокот сликата ја работел на отворено (ан пленер), а ја завршил во своето ателје.
Денес, оваа слика е во музејот Орсе во Париз.
2 Успех на сликата
Сликата иако во почетокот била одбиена на Парискиот салон, поради грубите потези на четката, таа сепак во историјата на сликарството ја има пионерската и значајна улога со која всушност започнува еден од најзначајните ликовни правци - импресионизмот
Куќи на Ахтерзан

''Куќи на Ахтерзан'' е слика од францускиот уметник Клод Моне од 1871 година. Направено во масло на платно, делото отсликува крајречни градински куќи на западниот брег на реката Ахтерзан во Зандам, Холандија. Тој го насликал од браната во Зан, свртен кон северозапад. Сликата е во збирката на Музејот Метрополитен.
1 Заднина
Моне отпатувал во Холандија по совет на колегата сликар Шарл-Франсоа Добињи, кој многу му препорачал на Моне да го проучува раскошот на реката Ахтерзан. Сликите што ги создал Моне на неговото патување (честопати се нарекувани холандски пејзажи), вклучувајќи ги и ''Куќите'', беа добро прифатени од неговите колеги импресионисти.
Жена со сонцобран – мадам Моне и нејзиниот син

Жена со сонцобран – мадам Моне и нејзиниот син (француски: ''La Promenade''), позната и како г-ѓа. Моне и нејзиниот син, е слика на Клод Моне, најконзистентниот француски сликар на импресионизмот, создадена за време на неговото семејно патување во Аржантеј во 1875 година.
На сликата се претставени два лика кои не се толку јасни затоа што тоа и не била целта на уметникот, неговната творечка поента била да ја прикаже светлината и ветерот на ткаенината на фустанот. Гледајќи ја сликата, можеме да „почувствуваме“ како ветерот го дува фустанот. Поради острата сенка на сликата, имаме впечаток на силна сончева светлина, што ги прави боите да изгледаат поразиграни отколку што се. Овој динамичен колористички третман, меѓу другото, остава впечаток на динамика, но најмногу на рефлексија (светлина) што лесно се забележува на раката на женскиот лик. Токму целта на импресионистите билае да ја прикажат играта на светлината, а Моне го направил ова маестрално во ова дело.
За разлика од вештачките конвенционални академски портрети, Моне ги поставувал ликовите слободно во околина. Спонтаноста и природноста биле истакнати и прифатени кога сликата за првпат била изложена на втората импресионистичка изложба во 1876 година.
Сликата била насликана надвор, на отворено, најверојатно динамично и за неколку часови. Уметникот имал тенденција да пренесе чувство на лежерност, на семеен излет, а не на формален портрет користејќи пози на ликови кои сугерираат дека неговата сопруга и синот ги прекинале прошетките додека се обидувал да ги фати нивните портрети. Скратеноста на моментот прикажана овде е пренесена преку брзи потези во живописни бои, одлика на стилот на Моне, со потенцирање на сјајно сонце кое сјае зад Камил чија светлина е одбиена од од нејзиниот чадор и ткаенината што лебди на грбот, додека рефлексиите на дивите цвеќиња пред неа го обојуваат фустанот во жолта боја.
Неколку години подоцна, Моне се навратил на овој мотив, овој пат ја сликал својата ќерка со чадор на ливада во Живерни во 1886 година, денес делото е во Музеј Орсе во Париз. Оригиналната слика ја продадал Моне во 1876 година. во Париз, а во 1965 година ја купил Пол Мелон, кој ја донирал на Националната галерија во Вашингтон.
Руанската катедрала (циклус на Моне)

'' Катедралата во Руан'' е серија од триесет слики на францускиот импресионистички сликар Клод Моне, кои претставуваат различни погледи на катедралата во зависност од времето на денот, годината и осветлувањето, насликани од уметникот во 1890-тите.
1 Историја
Уметникот започнал да ги слика првите слики од циклусот во февруари 1892 година за време на неговиот прв престој во [[Руан.
Моне изнајмил стан во близина на катедралата, каде што опремил привремено атеље за работа.
Повеќето слики биле создадени од уметникот во 1892 и 1893 година, тој ги довршил сликите во 1894 година.
Циклусот бил претставен во 1895 година. Благодарение на Пол Дјуранд-Руел, во мај 1895 година, била организирана самостојната изложба на Моне со наслов„Катедрали“,.
Денес делата се чуваат во музеите во Франција, САД и Русија.
2 Игра на светлината
Кога Моне го создабал циклусот на Руанските катедрали, тој долго време беше фасциниран од темата на светлината и нејзините промени пренесување во различни периоди од денот и годината, како и во тазлични атмосферските услови.
За Моне, ефектите на светлината биле од примарно значење.
Неговата претходна серија, во која тој исто така прикажувал различни погледи на ист објект под различни услови на осветлување, била обид да се илустрира важноста на светлината во перцепцијата на темата во дадено време и место.
Циклусот „Катедрали“ не бил за Моне првиот циклус платна од слична тема, но била најсеопфатна.
Во неговите претходни експерименти со светлината, тој прикажувал пејзажи. катедралата му дозволил да ги истражува сликарските мотиви как цврста структура и променливоста светлината која различно ја перцепираме.
Уметникот одлучил да се концентрира на одделни фрагменти од готската катедрала како порталот, кулата на Свети Мартин и кулата на Албан.
3 Техника
Моне во овој циклус нанесува боја најмногу со шпахла, користејќи подебели намази и структури со што постигнал одреден ефект и ритмичко треперење во самото нанесување на бојата и нејзината транспарентност со светлината во галериските простори. Овој циклус всушност е еден од најистакнатите примери во реализацијата на импресионистичката постапка и доведување на овој правец до совршенство.
4 Галерија
Палата на парламентот (циклус на Моне)

Палата на парламентот (1900–1905) Клод Моне насликал циклус маслени слики од Вестминстерската палата, дом на британскиот парламент, есента 1899 година и раните месеци на 1900 и 1901 година за време на неговиот престојот во Лондон.
Сите биле насликани од ист поглед, од прозорецот на Моне или терасата во болницата Сент Томас со поглед на Темза со приближна големина на платната од 81 см × 92 см. по принципот на Руанската катедрала тие биле насликани во различни периоди од денот и временските услови.
Во овој циклус, Моне се откажал од претходната практика на завршување на сликите на самото место пред мотивот. Тој продолжи да ги довршува сликите во Франција а Лондон добивал фотографии за да му помог во довршувањето. Ова предизвикало несакани реакции, но одговорот на Моне бил дека неговите средства за создавање на дело се негови сопствени деловни активности, а на гледачот останува да го оцени конечниот резултат.
1 Галерија
Културно наследство на Македонија во Општина Куманово

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Куманово според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Куманово, Довезенце, Црква „Вознесение Христово“ („Св. Спас“)
2, Општина Куманово, Куманово, Црква „Св. Никола“
3, Општина Куманово, Куманово, Спомен-костурница
4, Општина Куманово, Куманово, Куќа на ул. „Моша Пијаде“ бр. 138
5, Општина Куманово, Куманово, Спомен-куќа на Христијан Тодоровски-Карпош
6, Општина Куманово, Куманово, Македонка, споменик на Револуцијата
7, Општина Куманово, Куманово, Татар Синан Бег џамија
8, Општина Куманово, Табановце, Џамија Коџа Мегмед Бег