Градежен материјал

Градежен материјал — материјал што може да се користи во градежништвото. Многу природни супстанции, како што се глина, камен, песок и дрво, дури и гранчиња и лисја, се користени за изградба на градби. Покрај природните материјали, се користат и многу вештачки произведени материјали, од кои некои во поголема, а некои во помала мера се синтетички. Производството на градежни материјали е воспоставена индустрија во многу земји и употребата на овие материјали обично се сегментира во специфични специјалности, како што се столарија, изолација, водовод и покриви. Тие обезбедуваат структура на живеалиштата и другите градби, вклучувајќи ги и домовите.
1 Поделба
1.1 По потекло
* природни градежни материјали;
* вештачки градежни материјали.
Најважни природни градежни материјали се: дрво, камен, песок и чакал, а најважни вештачки материјали се: цемент, бетон, челик, алуминиум, стакло, тула, вар и гипс.
1.2 Според намената
* конструктивни материјали (камен, тула, бетон, армиран бетон, челик, дрво ...);
* врзувачки материјали (гипс, цемент, смола, битумен, вар...);
* материјали за покривни површини (ќерамиди, тегола, малтер...);
* материјали за изолација (хидроизолација, топлинска изолација и звучна или звучна изолација);
* материјали за обложување (подни облоги и материјали за обложување ѕидови);
* инсталациони материјали (водоводна инсталација, фекална канализација, грејна инсталација, електрична инсталација...).
1.3 По состав
* едноставни градежни материјали;
* сложени градежни материјали (кои се создаваат со комбинирање на едноставни: на пр. бетонот се создава со мешавина од цемент, чакал и вода).
1.4 По конструктивни својства
* носечки градежни материјали;
* врзувачки градежни материјали.
2 Природни градежни материјали
Природните градежни материјали (дрво, камен, песок, грагор и глина) се материјали кои можат да се вградат во градежни објекти без обработка. Тие се користат како суровини за производство на вештачки градежни материјали.
2.1 Дрво
Дрвото е еден од најстарите природни градежни материјали. Во раното раздобје на човечката цивилизација, дрвото се користело за правење колиби, наколни живеалишта итн. Денес, дрвото главно се користи за изработка на столбови, греди, подни и ѕидни облоги, покривни конструкции, градежна столарија (врати, прозорци...), кофражни при бетонирање итн.
2.1.1 Својства на дрвото во градежништвото
* висока цврстина во споредба со мала тежина;
* цврстина;
* лесна обработка;
* ниска топлинска и звучна спроводливост.
Дрвото и денес често се користи во градежништвото и има огромна предност во однос на другите материјали.
2.1.2 Недостатоци на дрвото
Недостатоци на дрвото се неговата запалливост и помала отпорност на влага, габи и инсекти.
2.2 Камен
Каменот е исто така еден од најстарите градежни материјали, кој се добива со стврднување на мешавина од цемент како врзувачки материјал, вода и агрегати ( чакал, песок, кршен камен, згура, дробена тула итн.). Каменот е најтрајниот градежен материјал.
Каменот го користел праисторискиот човек за да ги изгради своите населби. Денес постојат камени градби стари неколку илјади години (пирамиди). Каменот се наоѓа во природата во големи количини. Се ископува во каменоломи.
Најпознати видови на камен се: гранит, варовник, песочник, мермер...
2.2.1 Поделба на каменот
* обработен камен;
* необработен камен.
Необработениот камен се користи во градежништвото за изградба на темели, носечки ѕидови, насипи, патни површини итн.
Обработениот камен може да биде: кршен, дробен, мелен, полиран, мелен, ситни камчиња и песок.
3 Вештачки градежни материјали
3.1 Печени тули и глинени блокови
Тули се изработуваат на сличен начин како и тулите од кал, освен што се без влакнести врзива како слама и се ''печени'' („печени“ во печка за тули) откако ќе се исушат на воздух за трајно да се стврднат. Глинените тули печени во печка се керамички материјал. Печените тули може да бидат полни или да имаат шуплини што помогаат во сушењето и ги прават полесни и попогодни за превоз. Поединечни тули се поставуваат една врз друга во редови и се спојуваат со помош малтер. Последователни редови се користат за изградба на ѕидови, лакови и други архитектонски елементи. Ѕидовите од печени тули обично се значително потенки од плитарите, а ја задржуваат истата вертикална цврстина. Потребна е повеќе енергија за правење, но се полесни за превоз и складирање и тежат помалку од камените блокови. Римјаните во голема мера користеле печени туливо облик и вид што сега се нарекува римска тула. Градбата со тули добила голема популарност во средината на 18 и 19 век. Ова се должело на пониските трошоци заради зголеменото производство на тули и заштитата од пожар во постојано преполните градови.
3.2 Цементни композити
Цементно врзаните композите се направени од хидратизирана цементна паста која врзува дрво, честички или влакна за изработка на префабрикувани градежни компоненти. Различни влакнести материјали, вклучувајќи хартија, фиберглас и јаглеродни влакна се користат како врзивен материјал.
Дрвото и природните влакна се состојат од различни растворливи органски соединенија како што се јаглехидрати, гликозиди и фенолици. Познато е дека овие соединенија го забавуваат стврднувањето на цементот. Затоа, пред да се користи дрвото во производството на цементни композити, се оценува неговата компатибилност со цементот.
Компатибилноста на дрво-цемент е односот на параметарот поврзан кој се однесува на својството на дрво-цементниот композит и чистата цементна паста. Компатибилноста често се изразува како процентуална вредност. За да се одреди компатибилноста на дрво-цемент, се користат методи засновани на различни својства, како што се својства на хидратација, цврстина, меѓусебна врска и морфологија. Истражувачите користат различни методи како што се мерење на својствата на хидратација на мешавините на цемент и агрегати, споредба на механичките својства на мешавините на цемент и агрегати и визуелна проценка на микроструктурните својства на мешавините дрво-цемент. Тестот за хидратација со мерење на промената на температурата на хидратација со текот на времето се покажал како најсоодветен метод. Неодамна, Караде и сор. ги разгледале овие методи за проценка на компатибилноста и предложиле метод заснован на „концептот на зрелост“, т.е. се земаат предвид и времето и температурата на реакција на хидратација на цементот.
4 Одржливост
Во 2017 година, зградите и градежништвото заедно трошеле 36% од конечната енергија произведена на глобално ниво и биле одговорни за 39% од глобалните емисии на CO<sub>2</sub>. Учеството на самата градба била само 6% до 11%. Потрошувачката на енергија при производството на градежни материјали, главно поради користењето на електричната енергија, е доминантен придонесувач за учеството на градежната индустрија. Вградената енергија на релевантните градежни материјали во САД е наведена во следната табела.
+, Материјал, Содржана енергија
тули, 1,66, 3,86
цемент, 3,23, 7,51
глина, 15,2, 35,36
бетон, 0,58, 1,35
бакар, 25,77, 59,94
рамно стакло, 10,62, 24,70 часот
гипс, 10,38, 24,14
тврда иверица и фурнир, 15,19, 35,33
вар, 1,92, 4,47
изолација од минерална волна, 12,6, 29,31
примарен алуминиум, 80,17, 186,48
иверица до меко дрво и фурнир, 3,97, 9,23
камен, 1,43, 3,33
чист челик, 10,39, 24,17
дрвена градба, 2,7, 6,28
''Податоците доаѓаат од рецензираниот извештај објавен од Dixit et.''''ал.''
5 Поврзано
* Вар
* Малтер
* Ќерамида
* Лим