procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Леда и лебедот (Леонардо да Винчи)

Леда и лебедот — две слики од Леонардо да Винчи според митот за Леда и лебедот, веројатно од 1503 до 1510 година. Не е зачувана ниту една од нив, но има неколку цртежи за нив и копии во масло, особено втората композиција каде што Леда стои.
1 Прва верзија
Во 1504 година, Леонардо почнал да прави студии за сликата на Леда седната на подот со нејзините деца. Постојат три скици на Леда од Леонардо:
*''Леда и лебедот'', лавиран цртеж со мастило и црна креда на хартија, 160 x 139 мм. 1503–1507, збирка Девоншир, Четсворт (на сликата)
*''Студија за клекната Леда'', црна креда, перо и мастило на хартија, 126 x 109 см. 1503–1507, музеј Бојманс Ван Беунинген, Ротердам
*''Студии за Леда и коњот'', лавирано мастило и црна креда на хартија, 1503–1507, Кралска библиотека, Виндзор.
Се претпоставува дека скицата на Леонардо за ''Леда и лебедот'' во Четсворт (на сликата) можеби е вдахновен од Лаокоон и неговите синови, позната ватиканска скулптура откриена во 1506 година: телото на личноста има сличен облик. Извиеноста на вратот на лебедот потсетува на жилавото тело на змијата во раката на Лаокоон. Силувањето на Зевс предизвикува насилен напад од змии, а детето на коленото на Леда наликува на синот на Лаокоон од десната страна, кој исто така има скршен зглоб. Целосната копија на ''Леда клекната со деца'' од Џамјиетрино се чува во Музејот Хесен Касел, Галерија на старите мајстори, Касел (околу 1515/20, масло на дрво, 128 x 106 см).
2 Целосна верзија
Во 1508 година, Леонардо насликал поинаква композиција на темата. Сликата, наречена ''Леда и лебедот'', прикажува гола Леда која стои и милува лебед, со два пара бебиња близнаци и нивните огромни смачкани лушпи од јајца. Изворното дело е изгубено, веројатно намерно уништено, но последен пат бил опишано во француската кралска дворец Фонтенбло во 1625 година од Касијано дал Поцо:
''Стоечка фигура на Леда, речиси целосно гола, со лебед покрај неа и две јајца, од чии здробени лушпи излегуваат четири бебиња.''''Ова дело, иако малку суво во стил, е извонредно завршено, особено во женските гради, а преостанатите делови од пределот и растителниот свет се прикажани со најголемо внимание.''''За жал, сликата е во лоша состојба бидејќи е изработена на три долги панели кои се разделиле и отцепиле одредена количина боја.''
Сепак, сликата е позната од голем број копии, од кои најраната е веројатно ''Спиридон Леда'', веројатно од асистент во студио и сега во галеријата Уфици и онаа во Вилтон Хаус во Англија. Други копии по изворната слика на Леонардо се:
* Анонимен автор, веројатно Фернандо Јанез де ла Алмедина, ''Леда и лебедот'' . Масло на панел, 131,1 x 76,2 см. Музеј на уметност во Филаделфија, САД (порано во збирката Џон Г. Џонсон, 1917)
* Џампиетрино, ''Леда и лебедот'' од збирката на маркизот од Хестингс
* Џампјетрино, ''Венера и Купидон'', приватна збирка, Милано
*''Венера и Купидон'', 16 век, масло на панел, Музеј на уметноста во Њу Орлеанс, САД
*''Леда и лебедот'', 16 век. Порано во антикварница во Лион. Изворната фотографија на Жорж Вермар постои на Универзитетот во Болоња
3 Галерија
3.1 Студии
3.2 Копии
Црква „Св. Петар и Павле“ - Манастирец

Свети Петар и Павле — главна манастирска црква на Манастиречкиот манастир во тиквешкото село Манастирец, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на рид, јужно од селото Манастирец.
2 Историја
Во минатото се споменува на патот кон селото Трстеник се наоѓало селиштето Оризари, каде што се наоѓало манастириштето „Св. Петар“. Покрај темелите на манастириштето се наоѓал „лековит“ извор.
На местото доаѓале и христијани и муслимани од околните села секој петок од Велигден до Ѓурѓовден за да се измијат со водата и да се излекуваат.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Росоманска парохија
* Манастирец
Отворен код

Отворен код (|open source) — бесплатен код на програмска опрема што може секој да го користи, менува и споделува. Тоа им овозможува на луѓето да го видат и менуваат кодот, дизајнот или содржината. Овој пристап поттикнува екипна работа и споделување во создавањето програмска опрема. Клучната идеја е дека секој може да придонесе, а резултатите, како код или водичи, се достапни за сите. Овој метод започнал како алтернатива на ограничената, сопственичка програмска опрема и денес се користи во различни области како што се технолошки развој и медицински истражувања.
Отворениот код им овозможува на сите слободно да пристапуваат и да го споделуваат дизајнот или планот на производот преку отворени или бесплатни лиценци. Пред „отворен код“ да стане вообичаен, се користеле поими како слободна програмска опрема, споделена програмска опрема и програмска опрема од јавна сопственост. Замислата станала популарна со подемот на интернетот. Движењето за отворен код имало за цел да одговори на прашања како авторски права, лиценцирање и права на потрошувачите.
1 Економија
Многу проекти со отворен код имаат висока економска вредност. Според Battery Open Source Software Index (BOSS), десетте економски најважни проекти со отворен код се:
Ранг, Проект, Компанија, Вредност
1, Linux, Red Hat, 16 млрд.
2, Git, GitHub, 2 млрд.
3, MySQL, Oracle, 1,87 млрд.
4, Node.js, NodeSource, ???
5, Docker, Docker, 1 млрд.
6, Hadoop, Cloudera, 3 млрд.
7, Elasticsearch, Elastic, 700 млн.
9, Spark, Databricks, 513 млн.
8, MongoDB, MongoDB, 1,57 млрд.
10, Selenium, Sauce Labs, 470 млн.
Методија Зврцинов

Методија Зврцинов, познат и како Методи Зврцинов, роден Методија Илиев Зврцинов (Велес, 1929 — ?) — истакнат македонски политичар и економист од Велес. Деец во Комунистичката партија на Југославија и подоцна во Комунистичката партија на Македонија. Учесник во народната ослободителна борба и назначен за градоначалник на градот Велес меѓу 1967 и 1969 година. Пратеник во собранието на СР Македонија. Бил одбран како претседател на Административната комисија на собранието на СФРЈ и служел како пратеник во Југословенското собрание. Член во управниот одбор на стопанската банка на СР Македонија.
1 Животопис
Роден во 1929 година во градот Велес. Од млади години тој се приклучил во Комунистичката партија на Југославија, завршил со неговото образование во више стопанско училиште.
Во 6 март 1964 година владата на СР Македонија формирала Комисија за испитување подрачјата на општините и околиите во Социјалистичка Република Македонија, за претседател бил избран Фируз Демир додека Зврцинов бил одобрен за член во комисијата заедно со Ќамуран Тахир.
Во 1967 година Комунистичката партија на Македонија го назначил Зврцинов како градоначалник на неговиот роден град. Тој добил краток двогодишен мандат, поради тоа неговиот придонес кон управата на Велес немало силен впечаток. За време на неговиот мандат почнал да го проширува градот и во овој период старата велешка гимназија се преместила блиску до црквата „Св. Кирил и Методиј“. Зврцинов успеал да ја развие индустријата во градот и ги современизирал нејзините фабрики. Во 1969 година неговиот мандат завршил и Александар Варналиев бил назначен за нов градоначалник. Откако заврши неговиот мандат тој учествувал во изборите за пратеник во македонското собрание.
Зврцинов сакал да победи втор мандат за пратеник во комунистичкото собрание, неговите противници биле Милан Перчинков и Душан Иванов. Во 1973 година Зврцинов бил еден од потписниците на договорот „''за критериумите и мерилата за усогласување на надоместокот на личен доход и на примањата на пратениците и функционерите што ги избираат или именуваат собранието, општествено-политичките организации и стопанската комора на Македонија''“, во средбата бил претставен како водач на Републиканската конференција на ССРНМ.
Во 1983 година било донесено одлука за разрешување на советот на просторно планирање и нови членови биле примени, новиот претседател на советот бил Томислав Папеш, меѓу новите примени члени биле Методија Зврцинов и Ристе Ристевски, тогашниот градоначалник на градот Велес. Во 1986 година со објавата на резултатите во изборите за делегати во сојузниот собор на собранието на СФРЈ Зврцинов бил примен како пратеник во југословенското собрание. Во последните години на Југославија пред нејзиниот распад Зврцинов бил назначен за претседател на административната комисија на собранието на СФРЈ. За време на неговиот мандат тој поставил различни закони во Југославија и Македонија пред нејзината независност. Починал после независноста на Македонија.
2 Наводи
Манастиречки манастир

Манастиречки манастир — нов манастир во тиквешкото село Манастирец.
1 Градби во манастирот
Манастирскиот комплект е составен од: манастирската црква, трпезаријата, како и други помошни објекти.
1.1 Црква „Св. Петар и Павле“
Црквата била подигната на место каде некогаш се наоѓало манастириште „Св. Петар“.
2 Галерија
Министерство за енергетика (Литванија)

Министерство за енергетика на Република Литванија (литвански: ''Lietuvos Respublikos energetikos ministerija'') — министерство на Република Литванија. Нејзините операции се овластени од Уставот на Република Литванија, декрети издадени од претседателот и премиерот и законите донесени од Сејмасот (Парламентот). Мисијата на министерството е да ја гони политиката на литванската влада за гориво, електрична енергија, производство и снабдување со термоенергија за економијата на Литванија. Од 12 декември 2024 година, раководител на министерството е Жигимантас Ваичиунас.
1 Историја
Министерството за енергетика првично било формирано на 17 јануари 1990 година и негов прв министер бил Леонас Ваидотас Ашмантас. Во 1997 година било споено во Министерството за економија, но на 27 јануари 2009 година повторно било обновено како посебно министерство.
Телевиса

Групо Телевиса (|Grupo Televisa), едноставно позната како Телевиса (es) ― мексиканска медиумска компанија со седиште во Мексико. Котирана е на мексиканската берза и берзата во Њујорк.
Медиумската група доминира на телевизискиот пазар во Мексико, најголемата земја во светот во која се зборува шпански, со удел на публика од 60 до 85 проценти. Има активности и во други земји од Латинска Америка и извезува главно теленовели во над 75 земји.
1 Историја
Компанијата е основана на 8 јануари 1973 година како резултат на спојувањето на Телесистема Мехикано и Телевисион Индепендиенте де Мехико од четири матични канали XHTV-TV, XEW-TV, XHGC-TV и XEQ-TV. Телевиса е во сопственост на семејството Азкарага.
2 Телевизиски канали
2.1 Копнеен
* Лас Естрељас
* Канал 5
* Нуеве
* Форо
2.2 Кабел
* Адреналина Спортс Нетворк
* Бендмакс
* Битме
* Де Пеликула
* Де Пеликула Класико
* Дистрито Комедиа
* Голден и Голден Еџ
* Голден Премиер
* Лас Естрељас Интернасионал
* ТЛН Нетворк
* Тиновелас
* Телехит
* Телехит Мусика
* Телемундо Интернасионал
* ТУДН
* Уникабле
Пирамидион

Пирамидион — највисокиот дел или горниот камен на египетските пирамиди или обелисци. Египќаните го нарекувале ''бенбенет'' и ја поврзале пирамидата како целина со светиот камен бенбен. Во Египетското Старо Кралство, пирамидионите биле направени главно од диорит, гранит или фин бел варовник и обложени со злато или електрум. Во Средното Кралство и кон крајот на раздобјето на градење на пирамиди, тие биле направени од гранит и ''„обложени со златни листови за да ги одбиваат сончевите зраци“.'' Во ова раздобје, на пирамидионите често било испишано името на фараонот, неговата титула и верските симболи.
Преживеале многу малку пирамидиони. Повеќето се направени од полиран црн гранит и се наведени со имињата на сопствениците на пирамидите. Четири пирамидиони, најголемата збирка во светот, се изложени во главната сала на Египетскиот музеј во Каиро. Меѓу нив се и пирамидионите од Црната пирамида на Аменемхет III во Дахшур и Хенџеровата пирамида во Сакара.
Многу оштетен и обновен пирамидион од бел турски варовник, веројатно направен за Црвената пирамида на Снофру, стои до неговата пирамида во Дахшур. Пирамидионот е нешто необичен бидејќи неговиот нагиб е поостар од нагибот на пирамидата.
1 Посебни пирамиди со пирамидиони
Во Новото Кралство, неколку посебни подземни гробници биле обележани на површината со мала пирамида од тули со пирамидион на врвот. Четирите странични лица на пирамидионот обично содржеле текстови и сцени поврзани со култот на богот на сонцето. Типична сцена го покажувала движењето на Сонцето. Се издигало на предното лице и заоѓало на спротивното лице. Ноќе патувало низ подземниот свет каде владеел Озирис.
1.1 Пирамидионот на писарот Мојсеј
На пирамидионот на писарот Мојсеј (Ново Кралство, Деветнаесетта династија околу 1250 г. пр. н. е., варовник, висина 53 см) Мојсеј е прикажан како принесува жртва. Неговото име е напишано на две спротивни страни. На четвртиот панел има слика на павијан кој вреска над изгрејсонцето и денот. Во исто време, павијанот го претставувал заштитникот на писарите, богот Тот.
1.2 Пирамидионот на Птахемвиј
Слични сцени поврзани со Сонцето може да се најдат и на пирамидионот на Птахемвиј (Деветнаесетта династија околу 1200 г. пр. н. е., варовник, ширина 28 см, висина 42 см. На едно од лицата се прикажани богот на сонцето Ра-Хоракти и богот на подземниот свет Озирис. На спротивната страна, покојниот Птахемвиј е прикажан во жртвена положба пред три колони хиероглифи.
2 Галерија
Министерство за култура на Литванија

Министерството за култура на Литванија е извршен орган на Република Литванија. Министерството е одговорно за развој и спроведување на државната културна политика во областа на поддршката на професионалните и аматерските уметности, театарот, музиката, ликовната уметност, киното, музеите, библиотеките и печатените публикации, заштитата на авторските права и сродните интереси, како и заштитата на културните имоти.
Министерството ја доделува литванската национална награда за достигнувања во областа на уметноста и културата, како и наградата Мартинас Мажвидас за научно истражување.
Со министерството раководи министер за култура. Од 22 декември 2018 година, министер за култура е Симонас Каирис.
Министерството се наоѓа во Вилнус на улицата Ј. Басанавичијаус, број 5.
1 Функции
* Изработка на законска регулатива поврзана со културните активности;
* Развој на уредувачки концепти и програми за поддршка на развојот на различни видови уметност, како и координација на нивната имплементација;
* Обезбедува средства за музеи, библиотеки и организации кои ја поддржуваат ликовната и музичката уметност
* Координативни активности во име на авторските и сродните права;
* Координирање на состојбата на информациската политика;
* Сметководство и заштита на културните добра;
* Развој и имплементација на меѓународни културни програми и нацрт меѓународни договори поврзани со овие програми;
* Иницирање стратегии за регионален развој на културата.
2 Министри за култура (1992-2018)
Министри за култура и образование
1, Дарјус Куолис, 23 јули 1992 година - 2 декември 1992 година
2, Дајнјус Тринкунас, 2 декември 1992 година - 9 јуни 1994 година
1 Дајнјус Тринкунас од 9 јуни 1994 година - 5 ноември 1994 година
2 Јуозас Нјакрошјус од 5 ноември 1994 - 4 декември 1996 година
3 Саулјус Шалтјанис од4 декември 1996 година – 1 јуни 1999 година
4 Арунас Бекшта од 1 јуни 1999 – 27 октомври 2000 г.
5 Гинтаутас Кевишас од 27 октомври 2000 - 4 јули 2001 година
6 Рома Жакајтенеe од 4 јули 2001 – 29 ноември 2004 г.
7 Владимирас Прудниковас од 29 ноември 2004 – 6 јули 2006 година
8 Јонас Јухас од 18 јули 2006 - 28 ноември 2008 година
9 Ремигијус Вилкајтис од 28 ноември 2008 – 2 јули 2010 година
10 Арунас Гелунас од 2 јули 2010 – 13 декември 2012 година
11 Бирутис Сарунас од 13 декември 2012 година – 13 декември 2016 година
12 Лијана Рукит-Џонсон од 13 декември 2016 - 22 декември 2018 година
13 Миндаугас Кветкаускас од 22 декември 2018 - 11 декември 2020 година
14 Симон Кајрис од 11 декември 2020 година – денес
Шингу

Шингу (|Rio Xingu) или Б’ти (|Byti) — река во северен Бразил, југоисточна притока на Амазон. Долга е 1.640 км и е една од најголемите бистроводни реки во Амазонскиот слив, со удел од 5 % од нејзината вода.
1 Опис и историја
На почетокот на 1960-тите бразилската држава го создала првиот домороден парк во Бразил. Паркот ја бележи првата староседелска територија признаена од бразилската влада и своевремено бил најголемиот домороден резерват на светот. Денес во Домородниот парк Шингу живеат 14 племиња кои опстојуваат од природните ресурси, добивајќи храна и вода од реката.
Државата ја изградила браната „Бело Монте“ на Долно Шингу, чија хидроелектрана почнала да работи од 2019 г. Изградбата била правно оспорена од природозаштитни и домородни групи, кои тврделе дека таа ќе влијае погубно по природната средина и домородното општеством намалувајќи го протокот на вода за 80 % долж 100-километарскиот потег наречен Вулта Гранде („Голем Свијок“). Текот во овој потег е многу сложен и има големи делови со брзаци. Во сливот на Шингу се документирани преку 450 видови риби, а се проценува дека има вкупно 600, од кои многу ендемски видови. Во брзаците на Долно Шингу се познати барем 193 видови риби, од кои барем 26 се ендемски. Само во периодот од 2008 до 2018 г. се пронајдени 24 нови видови риби. Многу видови се озбилно загрозени од браната, за која се мисли дека значително ќе го измени текот на брзаците во Вулта Гранде.
Во претколумбовско време, подрачјето на Горно Шингу живеле самоуредени заедници кои ги обработувале наслагите на плодната црница наречена „тера прета“. Секоја самостојна заедница имала територија со големина од околу .
Близу изворот на Шингу е реката Кулуене, која е негова притока, долга 600 км.
2 Поврзано
* Перси Фосет
* Домороден парк Шингу
* Шингуански народи
Црква „Св. Кузман и Дамјан“ - Мрзен Ораовец

Свети Кузман и Дамјан (позната и како Свети Врачи) — помала селска црква во тиквешкото село Мрзен Ораовец, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село Мрзен Ораовец.
2 Историја
Според закачен запис во самата црквичка, за неа се вели дека е подигната во 1929 година од страна на ктиторот Цанде Николец.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Росоманска парохија
* Мрзен Ораовец
Борис Андреев (револуционер)

Борис Андреев (во постар македонски правопис: Борисъ Андрѣевъ; Велес, 1903 — ?) — македонски револуционер и ветеринар. Деец на Македонската младинска тајна револуционерна организација. Еден од осудените фигури во скопските студенски процеси
1 Животопис
Роден е во 1903 година во Велес, тогаш во Отоманското Царство. За образование се запишува за ветеринарска медицина во Загреб. Како студент се вклучува во дејностите на Македонската младинска тајна револуционерна организација. Член е на раководниот орган на Скопскиот револуционерен округ.
Уапсен е откако српската влада открила за организацијата. Во ноември 1927 година тој заедно со други истакнати дејци од ММТРО е пратен во скопските судови и е осуден во т.н. Скопски студентски процес. Нивниот адвокат бил истакнатиот Хрват Анте Павелиќ, отфрлувајќи ја обвината дека биле „платени агенти“. Осуден е на 5 години затвор со тешки услови каде што бил мачен. Откако си ја извршил казната и испаднал од скопскиот затвор, еден Албанец, агент на српската полицијата, извршува напад спрема Борис Андреев и Димитар Нацев.
Откако излегол од затвор тој продолжува со неговите револуционерни дејства.
Учествува во основачката конференција на Велешкото благотворително братство во Скопје, создадено на 25 јануари 1942 година, и е избран во Управното тело. Братството создадено во 1942 година не е истото Велешко благотворително братство создадено во Софија. Новото братство било злоупотребено како политички инструмент на бугарските фашистички окупаторски сили.
2 Наводи
Ломбарди

Ломбардите или Лонгобардите (|Longobardi) биле германско племе кои го освоиле поголемиот дел од Апенинскиот Полуостров помеѓу 568 и 774 година.
Средновековниот ломбардиски хроничар Павле Ѓакон во својата ''Историја на Ломбардите'' (напишана помеѓу 787 и 796) запишал дека Ломбардите потекнуваат од мало племе наречено Винили, кое живеело во северна Германија пред да мигрираат во нови земји. Постарите историчари од римско време пишуваат дека во првиот век Ломбардите биле дел од Свевите, кои исто така живееле во северна Германија, во близина на реката Елба. Тие мигрирале на југ, и до крајот на петтиот век, Ломбардите живееле на територија која приближно се совпаѓа со денешна Австрија и Словачка, северно од Дунав. Тука, тие ги покориле Херулите, а подоцна воделе чести војни со Гепидите. Ломбардскиот крал Аудоин го победил гепидскиот водач Туризинд во 551 или 552 година, а неговиот наследник, Албоин на крајот ги уништил Гепидите во 567 година.
После победата на Албоин над Гепидите, тој го предводел својот народ во североисточна Италија, која останала значајно денаселена и опустошена од долгата Готска војна (535–554) помеѓу Византиското и Остроготското Кралство. Кон Ломбардите се придружиле и бројни Саси, Херули, Гепиди, Булгари, Туринги и Остроготи, а нивната инвазија на Италија била речиси без противење. До крајот на 569, тие ја освоиле цела северна Италија и поголемите градови северно од реката По, со исклучок на Павија, која паднала во 572 година. Во исто време, тие зазеле области во централна и јужна Италија. Тие го основале Ломбардското Кралство во северна и централна Италија, кое го достигнало својот зенит под владетелот Лиутпранд во осмиот век. Во 774, кралството било освоено од франскиот крал Карло Велики и било интегрирано во Франската Империја. Сепак, Ломбардите благородници продолжиле да владеат со јужните делови на Апенинскиот Полуостров и до единаесеттиот век, кога биле освоени од Норманите. Оставината на Ломбардите е очигледна и во имета на регионот Ломбардија во северна Италија.
Министерство за животна средина (Литванија)

Министерството за животна средина на Република Литванија (литвански: ''Lietuvos Respublikos aplinkos ministerija'') — надгледува животната средина и природните ресурси во Литванија. Неговата мисија е:
* Да се имплементира принципот на одржлив развој;
* Да се постават предуслови за рационално искористување, заштита и обновување на природните ресурси;
* Да обезбеди снабдување информациии за состојбата на животната средина и нејзините прогнози за јавноста;
* Да се создадат услови за развој на градежниот бизнис и обезбедување на станови на жителите;
* Да се обезбеди соодветен квалитет на животната средина, земајќи ги предвид нормите и стандардите на Европската Унија.
Одделот за заштита на животната средина, одговорен пред Врховниот совет - Реконститутивен Сејмас, бил формиран за да ја надгледува заштитата на животната средина и експлоатацијата на природните ресурси откако Литванија ја вратила својата независност во 1990 година. Во 1996 година, Одделот бил реорганизиран во Министерство за заштита на животната средина. Во 1998 година, по спојувањето со Министерството за домување и урбанизам, било преименувано во Министерство за животна средина. Така што станало одговорно за изградба, територијално планирање и домување. Министерството има бројни одделенија и подредени институции одговорни за заштитени подрачја, заштита на животната средина, геолошки истражувања, шумарство, метрологија, метеоролошки служби, и морски истражувања. Министерството го води и Зоолошкиот музеј Тадас Иванаускас.
Бојан Илиевски

Bojan Ilievski (роден на година) — македонски професионален фудбалер кој игра како десен бек за Струга во Првата македонска фудбалска лига.
1 Клупска кариера
Илиевски дебитирал во сениорскиот фудбал на 14 февруари 2018 година на 18-годишна возраст, играјќи 53 минути за Пелистер во натпреварот против Победа во 19-тото коло од сезоната 2017/18 во Првата фудбалска лига на Македонија. Таа сезона одиграл 15 натпревари, во кои постигнал еден гол и една асистенција. На 7 јуни 2021 година, тој преминал во Работнички каде останал една сезона, пред да потпише за Македонија ЃП каде останал две години до испаѓањето на клубот во Втората македонска фудбалска лига. На 14 јуни 2024 година, Илиевски потпишал за актуелниот шампион Струга кој го ангажирал како засилување за претстојните квалификации за УЕФА Лигата на шампиони 2024/25.
2 Меѓународна кариера
Илиевски играл за Фудбалската репрезентација на Македонија до 21 година и сениорската репрезентација. Тој дебитирал за сениорскиот тим на 22 октомври 2022 година во пријателски натпревар против Саудиска Арабија. Две години по неговото деби, селекторот на репрезентацијата Благоја Милевски го повикал за два натпревари во УЕФА Лигата на нации 2024/25, и играл во почетниот состав против Фарските Острови.На 22 март 2025 година тој повторно настапи за својата репрезентација против репрезентацијата на Лихтенштајн, на која тој асистираше на голот на Бојан Миовски за 3-0. На 25 март тој беше стартер на мечот против репрезентацијата на Велс во кој се покажа во најдобро светло.
Филибастер

Терминот филибастер (|filibuster) во законодавниот процес подразбира право на неограничена расправа за одредено прашање. Користејќи го правото на филибастер, можно е да се одложи или целосно да се спречи гласањето за закон или друг предлог. Така, „филибастер“ претставува еден вид опструкција во собранието или во друго тело за одлучување.
Зборот филибастер доаѓа од холандскиот и шпанскиот јазик, а во 19-ти век се користел за означување на пирати. Во денешна смисла, зборот првпат бил употребен во 1854 година, во американскиот Конгрес, кога противниците на Законот за Канзас и Небраска се обиделе да го одложат неговото усвојување.
Еден од првите познати практичари на филибастерот бил римскиот сенатор Маркус Порциус Като Помладиот. Во дебатите за носење закони на кои тој особено се спротивставувал, Като Помладиот често го попречувал гласањето за нив зборејќи непрекинато за нив до самрак. Бидејќи римскиот сенат имал правило дека сите работи мора да се завршат до стемнување, долгите говори на Като биле ефекасно средство за спречување на гласањето.
Во поново време, зборот филибастер се користи главно за тактики за опструкција во Сенатот на САД, иако слични тактики се користат и во други држави.
Во американскиот Сенат, правилата му дозволуваат на сенаторот, или на група сенатори, да зборуваат колку што сакаат за која било тема што ќе ја изберат, сè додека „избрани три петтини од сенаторите кои положиле заклетва“ (обично 60 од 100 сенатори) не гласаат за затворање на дебатата.
Најдолгиот филибастер во американскиот Сенат го одржал сенаторот Стром Термонд од Јужна Каролина. Во обид да го спречи усвојувањето на ''Законот за граѓански права од 1957 година'', Термонд зборувал непрекинато 24 часа и 18 минути, но законот сепак бил усвоен.
Брадавици

Брадавици — мали испапчени израстоци на кожата со вирусна етиологија што имаат изглед на плускавци или карфиоли. Предизвикани се од различни човечки папиломни вируси. Патогенот се пренесува преку контакт со болно лице или преку пренесување на вирусот од болно лице преку заеднички предмети. Ризичен чинител за зараза е нарушување на целосноста на кожата (рани, атопичен дерматит или друго). Без лекување, повеќето брадавици исчезнуваат сами по себе во рок од неколку месеци или години. Лекувањата како салицилна киселина или криотерапија можат да им помогнат да заздрават побрзо. За здрави луѓе, брадавиците обично не предизвикуваат сериозни проблеми. Гениталните брадавици се сметаат поинаку од другите видови.
Брадавиците можат да бидат предизвикани од вируси како ХИВ, што може да се спречи со користење чисти игли, практикување безбеден полов однос или воздржување од полов однос. Неполово преносливите брадавици можат да се избегнат со носење чевли надвор, користење на соодветни обувки на јавни места како тоалети или соблекувални и избегнување на несанирани места.
1 Лекување
Постојат многу лекувања и постапки поврзани со отстранување на брадавиците. Преглед на различни лекувања за кожни брадавици заклучил дека месните лекувања што содржат салицилна киселина биле поефикасни од плацебото. Криотерапијата изгледа исто толку ефикасна како и салицилната киселина, но има помалку испитувања.
Палисада

Палисада — пречка од зашилени колци забодени во земјата што служат за одбрана.
Типичната конструкција на една палисада се состои од мали или средни колци порамнети вертикално, со што е можно помалку слободен простор помеѓу нив. Колците биле наострени или зашилени на врвот, а биле забиени во земјата, а понекогаш и зајакнати со дополнителна конструкција. Висината на палисадите се движела од околу еден метар до 3-4 метри. Како одбранбена структура, палисадите често се користеле заедно со копање на ровови.
Јудино дрво

''Cercis siliquastrum'', популарно познато како дрвото на Јуда, е листопадно дрво од Јужна Европа и Западна Азија, кое е познато по своите интензивни светло розови цветови кои се појавуваат на пролет. Припаѓа на семејството на бобови (науч. Fabaceae) и може да биде грмушка, понекогаш и пониско дрво.
1 Опис
Овој вид формира дрво до 12 метри височина и 10 метри широк. Круната е широка, кората е тенка, сиво-црна и испукана. Млади гранчиња се голи, сјајни, кафеаво-црни. Лисја се наизменични, прости,неназабени, широко заоблени, основата е срцевидно длабоко засечена, долги се 6 до 9 сантиметри и широки 8 до 12 сантиметри. Врвот им е заоблен или засечен, задната страна е посветла, синкаво-зелена и со проста нерватура. Лисната дршка е долга околу 3 сантиметри. Цвета пред да пролиста.
Интензивно светло розови цветови се развиваат во доцна пролет на ластари постари од една година, а и на стеблото (каулифлорија). Лисјата се појавуваат веднаш по цветањето. Дрвото раѓа долги рамни висечки мешунки. Цветовите се јадат и се со слатко-кисел вкус.
2 Таксономијата
Овој вид првпат бил опишан од Карл фон Линеј во 1753 година и му даде епитет кој потекнува од латинскиот збор, што значи „мешунка“. Името на родот доаѓа од грчкиот збор „ совалка “, бидејќи наликува на оваа алатка за ткаење.
Постојат неколку варијанти и подвидови на дрвото на Јуда:
* var. ''hebecarpa'' Bornm.
* nothosubsp. ''yaltikirii'' (Ponert) Govaerts
* var. ''siliquastrum''* var. ''alba'' Weston
3 Репродукција и еколошки аспекти
Цветовите се опрашуваат од пчели, привлечени од нектарот. Поленот од прашникот се лепи за телото на пчелата и се пренесува на толчникот на други цветови.
Во Израел, ова растение има статус на заштитен вид.
4 Одгледување
Јудиното дрво сака длабока, добро исушена почва, делумно или целосно изложена на сонце.
Култивари вклучуваат:
* 'Afghan Deep Purple'* 'Alba' - бели цветови* 'Bodnant'* 'Carnea'* 'Fructa Rubra'* 'Penduliflora'* 'Rubra' - тамно ружичасти цветови
* 'Sterilis'* 'Variegata'* 'White Swan'
Дрвото е подложно на напад од растителни вошки и цикади, и болести како што се антракноза и вертицилиозна овенатост.
5 Во популарна култура
Постои широко распространет мит дека Јуда Искариот се обесил на дрво од овој вид. Ова верување потекнува од толкувањето на народното име „Дрво на Јуда“, што потекнува од лош превод на француското име, кое значело „дрво од Јудеја “, што се однесува на ридските области на Светата земја каде што ова дрво било широко распространето. Друга можна причина за овакво име е фактот што цвеќињата и мешунките висат надолу што личи „на смртта на Јуда'.
6 Галерија
За кожата на еден полицаец

„За кожата на еден полицаец“ (француски: ''Pour la peau d’un flic'') – филм на режисерот Ален Делон (Alain Delon) од 1981 година. Делон ја игра и главната улога, а покрај него, во филмот настапуваат и Мирел Дарк, Мишел Оклер (Michel Auclair), Даниел Секалди (Daniel Ceccaldi), Жан-Пјер Дара (Jean-Pierre Darras) и Ан Паријо (Anne Parillaud).
1 Синопсис
Поранешниот париски полицаец Шука (го игра Делон) сега работи како приватен детектив, заедно со таинствениот партнер Тарпон и со секретарката Шарлот (ја игра Паријо). Средовечната жена Изабел го најмува Шука да го истражи исчезнувањето на нејзината слепа дваесетгодишна ќерка, а полицискиот инспектор Пижо бара од Шука да се откаже од истрагата. Сепак, тој решава да продолжи, но кога ќе се состане со Изабел, непознат човек ја убива...
Pancratium canariense

''Pancratium canariense'' или канарски морски нарцис е вид луковично растение кое е ендемско за Канарските Острови. Расте на северни падини со добра осветленост, но не изложено на жешко, јако сонце и не на сушен терен каде што пече. Расте во плодна почва меѓу камења и грмушки. Цвета во рана есен. Името ''canariense'' значи „од Канарските Острови“.
1 Опис
Toa e луковично повеќегодишно растение со сивкасто-сини листови. Формира прилично големи луковици (12-15 см во дијаметар) со краток врат. Растението расте во зима, а мирува во лето. Стеблото достигнува до 80 см. Цветовите се со многуцветен штит, со бела корона. Многу се миризливи. Цвета во есен. Слично на него е ''Pancratium illyricum'' од јужна Европа, но има потесни листови, пократки цветни стебла и цвета во пролет.
2 Одгледување
Лесно е за одгледување и слободно цвета доколку се засади на сончево место.
Ката Ацева

Ката Ацева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Делувала во околината на родниот град Прилеп. Од јули 1943 година, станала веќе и член на СКОЈ. Во мај 1944 година стапила во единиците на НОВ и ПОМ.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Рибарци (Тиквешко)

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во тиквешкото село Рибарци, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на крајот од селото Рибарци, во јужна насока.
2 Историја
Според ктиторскиот натпис, црквата е изградена во 2015 година, а била осветена во 2018 година од страна на митрополитот Повардарски г. Агатангел.
Како ктитори на храмот се јавуваат Голубка Нечевска Цветановска и Кокан Ѓорѓиев со семејствата и други верници и поранешни жители на селото Рибарци.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата е делумно живописана во внатрешноста.
3.2 Икони и иконостас
Црквата поседува иконостас, а во помошниот простор до нејзе се сместени и стари икони.
4 Галерија
Фотографии од храмот
Фотографии од икони во храмот
5 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Росоманска парохија
* Рибарци (Тиквешко)
Милица Ацева

Милица Стојчева Ацева ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од средината на 1942 година учествувала во народно-ослободителното движење. Чувала илегалци, храна, оружје, летци и истите по потреба rи носела на определено место. Во 1943 година била примена за член на една партиска гpyпa.
Трнина Ацевска

Трнина Атанасова Ацевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала вонародно-ослободителното движење од јули 1943 година. Давала помош на борците од Шарпланинскиот терен. Собирала и подготвувала храна, прифаќала борци и на истите им обезбедувала илегален престој.
Нос (брод)

Нос (|bow, |proue, avant, |Bug, Vorschiff, |нос, |prua) — предниот дел на брод и чамец. Во поширока смисла, делот од почетокот на паралелната медијана кон предната страна. Носот е најистакнатиот дел од бродот крајно спротивно на крмата.
1 Историја
Носот значително се променил низ вековите. Во древно време, носот бил свиткан наназад, а под вода имал клун заради можноста да удри во непријателски брод. Во средниот век, галиите имале долг нос (клун) преку кој се одело на јуриш. Големите едреници прво имале заоблен и отворен, а потоа затворен нос. Во ерата на брзи трговски едреници, се развил т.н. клиперски нос, кој исто така бил прифатен од јахтите.
Во средината на 19 век парните воени бродови повторно биле градени со клун, бидејќи се сметало дека парниот погон ќе овозможи удар со клунот при борбените операции. Трговските бродови имале рамен вертикален нос. Во поново време, развиен е нос со „меур“ со продолжен „меур“ под водната линија за да се намали отпорот. Сега носот е над водата, кос, наведнат напред и нагоре, проширен и заоблен. Таквиот облик дава повеќе простор на носната палуба за макари и работи за врзување, го намалува сопнувањето на бродот, бидејќи се зголемува пловноста и го спречува потонувањето на носот. Мразокршачите имаат подводен кос и остар нос, така што бродот се крева на мразот и со својата тежина го крши мразот пред себе.
2 Видови
Постојат многу видови носови:
ТВ Азтека

Телевисион Азтека (|Televisión Azteca), попозната како ТВ Азтека (es) ― мексиканска медиумска компанија во сопственост на Групо Салинас. Тој е втор по големина медиумски конгломерат во Мексико по Телевиса.
1 Историја
Компанијата е основана на 2 август 1993 година, како резултат на преземањето на Имевисион од страна на Групо Салинас од неговите два претходници, XHDF-TV и XHIMT-TV. Како подготовка за приватизација, станиците на Имевисион биле поделени на различни новосоздадени компании, од кои најголемата била наречена Телевисион Азтека.
2 Телевизиски канали
2.1 Копнеен
* Азтека Уно
* Азтека 7
* АДН 40
* A Мас
* ТВ Азтека Гуате
* ТВ Азтека Хондурас
2.2 Кабел
* Азтека Нотисијас
* Азтека Клик
* Азтека Мундо
* Азтека Корасон
* Азтека Синема
* Азтека Депортес
* Романса+ Африка
Полтергајст: Куќен дух

''Полтергајст: Куќен дух'' (|Poltergeist) — американски натприроден филм на ужасите од 2015 г., режиран од Гил Кенан, по сценарио на Дејвид Линдзи-Ебер, и произведен од Сем Рејми, Роб Таперт и Рој Ли. Тоа е преработка на филмот „Полтергајст“ од 1982 г. и е вкупно четвртиот дел од франшизата „Полтергајст“. Главните улоги во филмот ги толкуваат Сем Роквел, Розмари Девит, Џаред Харис и Џејн Адамс, а следи семејство што пристигнува во нивниот нов дом и почнува да доживува паранормални појави.
Премиерата на филмот во САД била на 22 мај 2015 г., а во Македонија на 21 мај истата година.
1 Содржина
Невработениот Ерик Боуен се сели со сопругата Ејми и нивните деца Кендра, Грифин и Медисон во куќа во предградието. Наскоро во куќата се случуваат чудни настани и кога Ерик и Ејми одат на вечера, дознаваат дека куќата била изградена на стари гробишта, но телата биле преместени на други гробишта. Во меѓувреме Кендра, Грифин и Медисон се прогонувани од духови и малото девојче исчезнува. Ерик и Ејми не одат во полиција бидејќи нема изводливо објаснување за тоа што се случило, но Ејми оди во Одделот за истражување паранормални појави на универзитетот. Екипата оди во куќата и нивниот водач д-р Брук Пауел го повикува специјалистот Кариган Берк. Ќе можат ли да ја спасат Медисон?
2 Улоги
Сем Роквел, Ерик Боуен
Розмари Девит, Ејми Боуен
Саксон Шарбино, Кендра Боуен
Кајл Катлет, Грифин „Гриф“ Боуен
Кенеди Клементс, Медисон „Меди“ Боуен
Џаред Харис, Кариган Берк
Џејн Адамс, д-р Брук Пауел
Николас Браун, Бојд
Сузан Хејворд, Софи
Сома Бхатија, Лорен
Карен Ивани, г-ца Столер
Нихон шоки

, е втора најстара книга за историја на Јапонија, позната и под името Хроника на Јапонија. Била завршена во 720 година и презентирана на царицата Геншоа. Принцот Тонери Шиноу бил супервизор врз работата на јапонскиот благородник и хроничар О-но Јасумаро во работата врз записот за Јапонија. Нихон Шоки започнува со јапонскиот мит за создавањето, објаснувајќи го потеклото на светот и првите седум генерации божествени суштества (почнувајќи од Кунинотокотачи), со голем број митови како и Коџики, но потоа продолжува се до настаните од 8-миот век. Се верува дека точно ги бележи подоцнежните владеења на императорот Тенџи, императорот Тенму и царицата Џито. Нихон Шоки се фокусира на заслугите на доблесните владетели, како и на грешките на лошите владетели. По узор на кинеските историски хроники и ова дело има хронологија, историски податоци и слична книжевно-историска структура. Во книгата е ставен поголем акцент на историските вистини, отколку на книжевниот момент што го прави делото позначајно од историски аспект, во однос на литературните вредности
При изборот на делата намерно се прикажани сите познати настани, а не само оние кои имале улога во политичкиот живот. Ова е доказ дека писателот користел различни извори, ги истражувал сите други записи, кои биле многу, судејќи според кинеските извори. Записите од поновиот период историски се многу веродостојни.
Прозниот текст е напишан на кинески јазик, иако има и песни за кои е користена кинеска транскрипција. Нихон Шоки се состои од вкупно триесет свитоци, т.е. тома, кои речиси сите се напишани на кинески. Главната цел на Коџики е да се оправда божественото потекло на императорот; додека целта на Нихон Шоки е да го поддржи авторитетот на Јапонија во однос на нејзините соседи, да создаде слика за Јапонија како силна, суверена, цивилизирана и културна земја која не заостанува.
1 Наводи
2 Поврзано
* Коџики
* Фудока
Портрет на кнегињата Персида Караѓорѓевиќ (Зографски)

Портрет на кнегињата Персида Караѓорѓевиќ — слика од Ѓорѓи Зографски, насликана во 1932 година која се наоѓа во Музејот во Смедерево. Димензиите ѝ се 31,8 х 19,7 см.
1 Опис
Портретот на кнегињата Персида Караѓорѓевиќ е насликан според фотографија од стар цртеж. Станува збор за бидермаерски портрет на кој се истакнати убаво насликани подробности на градска облека и накит.
Колибата во шумата

''Колибата во шумата'' (|The Cabin in the Woods) — научнофантастична комедија на ужасите од 2012 г., режирана од Дру Годард во неговото режисерско деби, произведена од Џос Видон и напишана од Видон и Годард. Главните улоги ги толкуваат Кристен Коноли, Крис Хемсворт, Ана Хачисон, Френ Кранц, Џеси Вилијамс, Ричард Џенкинс и Бредли Витфорд. Заплетот следи група студенти што се повлекуваат во една оддалечена колиба во шумата, каде што стануваат жртви на разни чудовишта додека техничарите манипулираат со настаните од подземна градба.
1 Содржина
Пет младинци заминуваат на викенд во една затскриена колиба во шумата. Тие пристигнуваат и откриваат дека се прилично изолирани без средства за општење со надворешниот свет. Кога вратата од визбата ќе се отвори сама по себе, тие секако слегуваат да истражат. Наоѓаат чуден избор на реликвии и занимливости, но кога една од девојките, Дана, чита од книга, таа буди семејство смртоносни зомби-убијци. Меѓутоа, се случува многу повеќе отколку што изгледа на прв поглед.
2 Улоги
Кристен Коноли, Дана Полк
Крис Хемсворт, Курт Вон
Ана Хачисон, Џулс Луден
Френ Кранц, Марти Микалски
Џеси Вилијамс, Холден Макри
Ричард Џенкинс, Гари Ситерсон
Бредли Витфорд, Стив Хедли
Брајан Вајт, Даниел Труман
Ејми Акер, Венди Лин
Сигорни Вивер, режисерката
Тим де Зарн, Мордекај
Том Ленк, Роналд
Царица Геншо

била 44-та царица на Јапонија, спрема традиционалниот попис, и владеела од 715 до 724 година.
Била родена како ќерка принцот Кусакабе и неговата сопруга принцезата Абе, подоцна позната како царица Гемеи. Пред нејзиното стапување на трон, нејзината официјална титула била принцеза Хидака.
Немала сопруг ниту деца. Нејзината мајка, која владеела во 715 година по осум години владеење,абдицирала во корист на сопствената ќерка. Геншо го превзела престолот како привремено решение, затоа што нејзиниот внук и престолонаследникот Обито бил премногу млад. За време на нејзиното владеење со дворот фактички управувал Фуџивара о Фухито, под чија управа биле донесени голем број реформи, главно поврзани со јапонското право, т.е. системот познат како. ''рицурио''. Важен настан било завршувањето на официјалната историја на Јапонија ''Нихон шоки'', што претставува вреден извор на податоци за раната јапонска историја. Во 724 година таа абдицирала во корист на престолонаследникот Обито кој ја презел власта како Царот Шому. После тоа таа живеела 25 години.
Ардагаст

Ардагаст или Радогост (старогрчки: Ἀρδάγαστος ''Ardagastos''; fl. 584–597) бил поглавар на Склавините, заедно со Перагаст (594), споменати од страна на Теофилакт Симоката.
Во 584 година Ардагаст во сојуз со аварскиот кан Бајан, предводејќи голема војска ги нападнал балканските провинции на Византија. Во тој поход стигнале се до ѕидините на Цариград, но на крајот биле поразени од страна на византиската војска предводена од војсководецот Коментиол. Ардагастовата војска се повлекла на брегот на Дунав.
Во 585 Ардагаст повторно ги нападнал подунавските земји на Византија и во таа прилика зел многу плен, и продолжил до Адрианопол, каде повторно бил поразен од трупите на Коментиол, по што се повлекол преку Дунав.
Територијата која ја запоседнал се нарекувала Ардагастова земја што несумливо сведочи за неговото влијание и моќ. На оваа територија тој пред се бил заповедник и цивилен старешина. Со вакви овластувања Ардагаст спрема терминологијата на византиските писци би бил архонт, а можеби и крал (''rex'') како што во раниот среден век се нарекувале варварските владетели.
Во 593 година Ардагаст ги предводи Словените во напад на византиската област Тракија. Византискиот војсководител Приск со голема армија го преминува Дунав и изненадно ги нападнал поседите на Ардагаст. Ардагаст успева да побегне, но ги губи своите поседи. Многу Словени биле заробени и испратени во Византија.
1 Наводи
*****
Забивање (кошарка)

Забивање — вид постигнување кош кога играчот скока и ја става топката да помине низ кошот со едната или двете раце над обрачот. Како и обичниот скок-шут, забивањето се смета за кош од поле и исто така вреди два бода.
1 Потекло
Изразот за забивање во англискиот јазик (slam dunk) го вовел коментаторот на Лос Анџелес Лејкерс, Чик Херн. Забивањето е еден од најпрецизните и најсигурните начини за постигнување кош, а исто така е забавен за публиката.
2 Натпревари
Освен што се изведуваат забивања на натпревари, се одржуваат и посебни натпревари во забивање. Едно од најатрактивните натпревари е она што го одржува НБА за време на Ол-стар викендот, наречен Слем данк натпревар.
3 Играчи
Во раздобјето од 1967 до 1976 година, во универзитетското NCAA првенство, забивањето било забрането, а било забрането со доаѓањето на Лу Алкиндор (Карим Абдул-Џабар). Причината за таа забрана било да се намали неговата доминација под кошот.
Најпознати „забивачи“ се: Мајкл Џордан, Винс Картер, Леброн Џејмс, Коби Брајант, Доминик Вилкинс, Шон Кемп, Стромил Свифт, Скоти Пипен, Џулиус Ервинг, Клајд Дрекслер, Џејсон Ричардсон, Двајт Хауард, Крис Вебер, Грант Хил и други.
4 Галерија
Вегански сапун

Веганските сапуни (или растителни сапуни) се сапуни направени од масти или масла од растително потекло наместо од сапунифицирани животински масти. Веганското здружение ги охрабрува потрошувачите да ги избегнуваат сите производи што содржат состојки добиени од животни, така што веганските сапуни можат да бидат направени од алое вера, рицинусово масло, пченкарен скроб, пченкарен сируп, пектин или есенцијални масла, притоа исклучувајќи ги животинските производи како што се како ланолин, желатин, сало и лој. Примери на традиционални вегански сапуни се: Алепски сапун, Кастилски сапун, Марсејски сапун, Набулсиски сапун и некои глицерински сапуни.
Веганите можат да ги бојкотираат и сапуните тестирани на животни. Веганското друштво го дефинира веганизмот како исклучување на „-колку што е можно и изводливо-сите форми на експлоатација и суровост кон животните“. Според People for the Ethical Treatment of Animals (PETA), има „многу“ вегански сапуни од кои може да се избере, „без разлика на типот на кожата или буџетот“.
Министерство за земјоделство (Литванија)

+ Министерство за земјоделство, Žemės ūkio ministerija (на литвански)
Преглед на Министерството
Формирано, 11 ноември 1918 ( 1918-11-11 )
Надлежност, Владата на Литванија
Седиште, Гедимино 19, Наухамиестис, 01103 Вилнус
Вработени, 287 постојано вработени (јануари 2022)
Годишен буџет, 1,157 милијарди евра (2022)
одговорен министер
Министерство за земјоделство на Република Литванија (|Lietuvos Respublikos žemės ūkio ministerija) — владин оддел на Република Литванија. Неговите дејности се утврдени со Уставот на Република Литванија, укази издадени од претседателот и премиерот и законите усвоени од Сејмата (собранието). Неговата задача е да управува со спроведувањето и да ја усогласува државната политика во делот на земјиштата, храната, рибарството, развој на селата, земјоделството. Сегашен министер на Министерството е Кестутис Навикас.
1 Историја
Министерството за било основано на 11 ноември 1918 година, како Министерство за земјоделство и државни средства (|Žemės ūkio ir valstybės turtų ministeriją) на Република Литванија. Нејзин прв министер бил Јуозас Тубелис. Било преименувано во Министерство за земјоделство на 21 јуни 1924 година.
Post Punk Kitchen

Post Punk Kitchen — веганска емисија за готвење што се емитуваше на кабелска телевизија со јавен пристап во Бруклин и Менхетн од 2003 до 2005 година. Емисиите биле достапни и на ДВД.
Шоуто било создадено од Иса Чандра Московиц, автор на книгите за готвење ''Vegan With A Vengeance'',''Vegan Cupcakes Take Over The World'' и ''Veganomicon''. Ко-презентер била Тери Хоуп Ромеро.
Шоуто беше снимено во малата кујна на Московиц во Prospect Heights во Бруклин. Презентерите готвеле веганска храна слушајќи панк рок музика и вклучувале локални бендови како Made Out of Babies и The Cuban Cowboys.
Првите четири епизоди се достапни за гледање онлајн на YouTube .
По завршувањето на шоуто, Post Punk Kitchen продолжи како интерактивна веб-страница за рецепти со социјално вмрежување на www.theppk.com.
Томирис (филм од 2019)

„Томирис“ (''Tomiris'') – филм на режисерот Акан Сатаев (Akan Satayev) од 2019 година. Автори на сценариото се Алија Назарбаева (Aliya Nazarbayeva) и Тимур Жаксиликов (Timur Zhaksylykov), а главните улоги ги играат: Алмира Турсин (Almira Tursyn), Ајжан Лиж (Aizhan Lighg) и Гасан Масуд (Ghassan Massoud).
1 Синопсис
Во филмот се прикажува животот на најголемата кралица на степата, легендарната Томирис. Таа станува вешта воинка, ја преживува загубата на блиските и го обединува скитските племиња...