Клуч 140

Клуч 140 (zh-Hant) со значење „трева“ — еден од 214 Кангсиеви клучеви и еден од 29 сочинети од 6 потези. Се претвора во кога стои во горниот дел од знак или составница. Во Кангсиевиот речник и современиот стандарден традиционален кинески во Тајван, Хонгконг и Макао, zh-Hant (со два хоризонтални потега) се сотои од четири потези, додека пак упростениот кинески и современиот јапонски го водат како zh-Hans (еден непрекинат хоризонтален потег) се состои од три потези.
Во Кангсиевиот речник има 1.902 знаци (од вкупно 40.000) под овој клуч, што го прави најзастапениот клуч во речникот.
Обликот zh-Hans на zh-Hans е 30-тата индексна составница во Табелата за индексирање на составници на кинеските знаци прилагодена за упростени кинески речници во континентална Кина, а zh-Hans е наведена како нејзина поврзана индексна составница.
1 Развој
2 Изведени знаци
Потези, Знаци
+0, (=草)
+1, <sup>УК</sup> (=藝)
+2, (=苕) (=𦫶) <sup>УК</sup> (= -> 竹)
+3, <sup>УК</sup> (= -> 羊) (=芋) (= -> 十) (=芍) <sup>УК</sup> (=薌)
+4, <sup>УК</sup> (=蕪) <sup>УК</sup> (=蘆) (=花 菕 蒼) (воедно ЈП облик на 藝) <sup>УК</sup> (=蓯) (= -> 刀) <sup>УК</sup> (=葦) <sup>УК</sup> (=藶) <sup>УК</sup> (=莧) <sup>УК</sup> (=萇) <sup>УК</sup> (=蒼) <sup>УК</sup> (=苧) <sup>УК</sup> (=蘇)
+5, (= -> 木) (=苡) (воедно УК облик на 薴) <sup>УК</sup> (=蘋) (=莓) (=菰 / -> 瓜) <sup>УК</sup> (= -> 竹) <sup>УК</sup> (=莖) <sup>УК</sup> (=蘢) (=蔥) <sup>УК</sup> (=蔦) <sup>УК</sup> (= -> 土) <sup>УК</sup> (= -> 火)
+6, (=荔) (=薅) <sup>УК/ЈП</sup> (= -> 糸) <sup>УК</sup> (=荊) <sup>УК</sup> (=薦) <sup>ЈП</sup> (=莊) <sup>УК</sup> (=薘) <sup>УК</sup> (=莢) <sup>УК</sup> (=蕘) <sup>УК</sup> (=蓽) (=萴) <sup>УК</sup> (=蕎) <sup>УК</sup> (=薈) <sup>УК</sup> (=薺) <sup>УК</sup> (=蕩) (=茡) <sup>УК</sup> (= -> 木) <sup>УК</sup> (=葷) <sup>УК</sup> (= -> 水) <sup>УК</sup> (= -> 牛) <sup>УК</sup> (= -> 火) <sup>УК</sup> (=蕁) <sup>УК</sup> (=藎) <sup>УК</sup> (=蓀) <sup>УК</sup> (=蔭) <sup>УК</sup> (=蕒) <sup>УК</sup> (=葒) <sup>УК</sup> (=葤) <sup>УК</sup> (=藥)
+7, (= -> 豆) <sup>УК</sup> (=蒞) <sup>УК</sup> (=萊) <sup>УК</sup> (=蓮) <sup>УК</sup> (=蒔) <sup>УК</sup> (=萵) (=菟) <sup>УК</sup> (=薟) <sup>УК</sup> (= -> 犬 / -> 禾) <sup>УК</sup> (=蕕) <sup>УК</sup> (= -> 玉) <sup>УК</sup> (= -> 鳥) <sup>УК</sup> (=蓴)
+8, (=莽) (= -> 木) (=芹) (=蓳) (= -> 巾) (= -> 日) (=苕) <sup>ЈП нестандардно</sup> (=薺) (=莞) <sup>УК</sup> (=蘀) <sup>УК</sup> (=蘿) <sup>УК</sup> (= -> 虫) <sup>УК</sup> (= -> 火) <sup>УК</sup> (= -> 糸) <sup>УК</sup> (=蕭) <sup>УК</sup> (=薩)
+9, (=萱) (= -> 木) (=薑) (=菹) (=菑) (=蔘) (=蓋) <sup>УК</sup> (=蔥) <sup>УК</sup> (=蕆) <sup>УК</sup> (=蕢) <sup>УК</sup> (=蔣) <sup>УК</sup> (=蔞) (= -> 酉)
+10, <sup>ЈП</sup> (=蔣) (=蒀) (=芻) <sup>УК</sup> (=藍) (=萏) <sup>УК</sup> (=薊) <sup>УК</sup> (=蘺) (= -> 厶) <sup>УК</sup> (=蕷) <sup>УК</sup> (= -> 馬)
+11, <sup>УК</sup> (= -> 金) (= -> 广) (=虆) (=菱) (=葷) (=蒂) (= -> 木) (= -> 麻) <sup>ЈП</sup> (=藏) <sup>УК</sup> (=薔) <sup>УК</sup> (=蘞) <sup>УК</sup> (=藺) <sup>УК</sup> (=藹)
+12, (=藜) (=蒍) (=蕊) (=藟) (=萼) <sup>УК</sup> (=薀) <sup>УК</sup> (=蘄) <sup>УК</sup> (=蘊) (=薞)
+13, (=萱) (= -> 囗) <sup>ЈП</sup> (=薰) <sup>ЈП</sup> (=藥) <sup>УК/ЈП</sup> (=藪)
+14, (=蘋) <sup>УК</sup> (=蘚) (=花)
+15, (=荻) (= -> 木) (=蘊)
+16, (= -> 木) (=萱) (=蕊) (= -> 竹) (=薰) (=萱) (=蘇)
+17, <sup>ЈП</sup> (= -> 木) (=菊) (=蘞) (=蕩)
+18, (=虆) (=葑) (= -> 夊)
+19, (= -> 夊)
+20
+21
+23
+25
3 Варијантни облици
Овој клуч се пишува различно на различни јазици. Традиционално, прекинот во хоризонталниот потег 艹 е изборен како во печатен така и во пишан облик. Кангсиевиот речник го усвоил четирипотезниот облик zh-Hant.
Во денешниот упростен кинески се користи само трипотезниот облик zh-Hans; четирипотезниот облик zh-Hant се смета за застарена правописна варијанта по усвојувањето на ''син ѕесјинг''. Во современото традиционално писмо во Тајван, Хонгконг и Макао, четирипотезниот облик zh-Hant е стандарден, иако издавачите во голема мера го користат трипотезниот облик.
Во јапонија ''џојо канџи'' го користат само трипотезниот облик; истиот е препорачан и за ''хјогај канџи'', додека четирипотезниот облик е наведен како прифатлива ликовна варијанта во Табелата на фонтови за кинески знаци вон табелата (ja) и стандардот JIS X 0208.
Покрај ова, е изведен од ракописниот облик на 艹.
4 Синограм
Клучот се користи и како независен кинески знак. Тој е еден од ''кјоику канџи'' кој се учат во основно училиште во Јапонија, и тоа уште во прво одделение.