procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Алејски јазик

Алејскиот, а понекогаш именуван и како гавадански, е дулајски јазик, од подгрупата на кушитски јазици од јазичното семејство на афроазиски јазици. Јазикот го зборуваат околу 68.000 луѓе во Регионот на јужните нации, народности и народи во Етиопија.
1 Дијалекти
Повеќето јазичари се согласуваат дека јазикот е составен од дијалектите: гавандански, добасејски, дихинански, габански, гергерејски, голангоански, горосејски и харосански. Сите овие, освен првиот, јазичарот Бленч ги класифицирал како посебни јазици од групата на дулајски јазици.
Трансепт

Трансепт, попречен брод или попречен кораб – во црковната архитектура претставува број поставен нормално (под прав агол) во однос на надолжните бродови (главен и бочните бродови) така што го раздвојува светилиштето од остатокот на црквата и на основата ѝ дава облик на латински крст.
Првпат бил употребен во ранохристијанската базилика кога бројот на претставници на црквата го надраснал просторот на презвитериум. Тогаш базиликата со трансептот и апсидата добила облик на буквата Т. Подоцна меѓу апсидата и трансептот бил додаден уште еден простор, т.н. презвитериум, па градбата добила облик на латински крст. Попречниот брод, трансептот, обично е со иста висина како и главниот брод. Должината на трансептот обично е поголема од ширината на главниот брод заедно со споредните бродови. Влезот од трансептот во главниот брод е нагласен со триумфален лак.
Трансептот постои веќе во 4 век во базиликата „Св. Петар“ во Ватикан, но процутот го доживеал во романичката и готската архитектура.
1 Поврзано
*Брод (архитектура)
*Главен брод
*Бочен брод
*Наос
*Нартекс
*Олтар
*Презвитериум (архитектура)
Цамајски јазик

Цамајскиот е дулајски јазик, дел од подгрупата на кушитски јазици од јазичното семејство на афроазиски јазици. Јазикот се зборува во регионот на реката Омо во Етиопија и според пописот од 2007 година јазикот го зборувале околу 18.000 Цамајци. Како дел од дијалектната разновидност на јазикот се сметаат и кулејскиот и думејскиот дијалект.
Јован Андрејевиќ

Јован Андрејевиќ (Нови Сад, 6 октомври 1833 — Нови Сад, 21 јули 1864) бил лекар, новинар и еден од оснувачите на Српскиот народен театар во Нови Сад.
Таткото на Јован Андрејевиќ, Григорије-Глиша, бил свештеник и парох на Саборната црква, додека неговата мајка Персида умрела многу рано, така да нејзиниот син не ја запамтил. Јован Андрејевиќ од малите нозе растел во добростоешка средина, која му овозможила да добие соодветно образование. Основното училиште и првите шест одделенија на гимназија ги завршил во Нови Сад. Меѓутоа, пожар кој избувнал во 1848 година го уништил Нови Сад, а и многу од неговите жители материјално, па и таткото на Јован Андрејевиќ. Јован, подучувајќи ги своите материјално побогати другари, ги изучил седмото и осмото одделение на гимназија во Темишвар во 1853 година.
После завршената гимназија отишол во Пешта, каде ги започнал студиите на медицина, потоа во Прага и на крај во Виена, каде докторирал. За време на студиите се занимавал со научното дело и дошол до нови резултати, кои ги соопштил на стручни лица преку Извештајот на Виенската академије на наука под името "Ueber den feineren Bau der Leber". Покрај научната работа, во текот на студирањата активно учествувал во делото Соединета српска младина, збаради што имал и неприлика со Баховата полиција. За време на престојот во Виена двапати бил во затвор.
Андрејевиќ бил член на уредништвото Даница, соработник на Српскиот дневник и, заедно со Јован Ѓорѓевиќ, еден е од оснувачите на Српски народен театар. Покрај големиот интерес за науката, Андрејевиќ стигнал да напише и низ на книжевни дела. Уште во 1858 година ја објавил во Седмица расправата околу фотографијата, а нешто подоцна, во Даница, и членци во областа на уметноста. Андрејевиќ бил и одличен преведувач. Преведувал од енглески и германски јазик. Бил прв во Србите кој се обидел да преведува од Шекспир од оригинал, пак е дел од „Ричард Трети", во неговиот превод, бил прикажан во Нови Сад во 1864 година за тристогодишницата на раѓање на Вилијам Шекспир.
Андрејевиќ како студент оболел од туберкулоза, што го приморало да ги прекине своите научни истражувања и да се врати во Нови Сад. По враќањето од Виена, 16 мај 1861 година, му поднел барање на Магистрат во Нови Сад во кој го моли за дозвола да отвори приватна пракса. Како лекар практичар, Андрејевиќ многу брзо стекнал добра репутација.
По доаѓањето во Нови Сад, се оженил со Јелка Бајиќ, но бракот останал без деца. Забрзо Јован Андрејевиќ повторно почнал да заболува од туберкулоза, пак во текот на 1864 година бил врзан за постела сè до својата смрт на 21 јули. Сахранет е со молитвено присусвтво на владика Платон на Алмашки гробишта во Нови Сад, непосредно низ јужната страна на капелата, каде му се наоѓа гробот, додека скроманиот споменик е наслонет на ѕидот од капелата. Неговата заоставнина изнесувала сè на сè 306 форинти. Спрема изјавите на неговата сопруга Јелка, застапена е на фондот на Новосадската гимназија, чиј дародавец Андрејевиќ и за живот бил.
Аунгиски јазик

Аунгискиот е афроазиски јазик, дел од групата на кушитски јазици, од подгрупата на агавски јазици. Јазикот се зборува во централните предели на Гоџам во Етиопија. Повеќето од луѓето што зборуваат на аунгиски живеат во Зоната Агев Ави во Амхарскиот Регион.
1 Фонологија
1.1 Самогласки
+ Самогласки, , предни, централни, задни
затворени
отворени
1.2 Согласки
+Согласки, , уснени, алвеоларни, тврдонепчени-меконепчени, увуларни
рамни, лабијализирани, рамни, лабијализирани
експлозивни, безвучни
звучни
африкати, безвучни
звучни
фрикати
постексплозивни фрикати
носни
вевни
апроксимантни
1.3 Тонови
Според Палмер и Хецрон казикот има три различни тонови: висок, среден и низок. Нискиот тон се појавува само во крајната позиција на зборот на самогласката .
Слободан Селениќ

Слободан Селениќ (српски: ''Слободан Селенић''; 17 јуни 1933, Пакрац — 27 октомври 1995, Белград) — српски писател и книжевен критичар.
1 Животопис
Селениќ е роден во Пакрац на 7 јуни 1933 година. Работел како професор на Факултетот за драмски уметности во Белград, каде што предавал драматургија на 20-от век. Исто така, бил дописен член на САНУ. Селениќ починал во Београд на 27 октомври 1995 година.
2 Творештво
Селениќ пишувал романи, драми и театарска критика.
3 Библиографија
Селениќ е автор на следниве дела:*''Авангардната драма'' (антологија, 1964)
*''Ангажманот во драмската форма'' (драмска теорија, 1965 и 2003)
*''Мемоари на Перо Сакатиот'' (роман, 1968)
*''Драмските правци во 20 век'' (драмска теорија, 1971 и 2002)
*''Антологија на современата српска драма'' (антологија, 1977)
*''Пријатели'' (роман, 1980)
*''Писмо / глава'' (роман, 1982)
*''Татковци и предци'' (1985)
*''Тимор мортис'' (роман, 1989)
*''Убиство со предумисла'' (роман, 1993)
*''Исчекор во стварноста'' (политички разговори и есеи, 1995 и 2003)
*''Малајско лудило'' (роман, 2003)
*''Драмско време'' (театарска критика, приредил Феликс Пашиќ, 2005)
Покрај тоа, тој е автор на три драми:*''Косанчиќев венац 7'' (прва изведба: март 1982 во Атеље 212)
*''Жигосување на народот во два дела'' (прва изведба: декември 1987 во Југословенско драмско позориште)
*''Кнез Павле'' (прва изведба: мај 1991 во Југословенско драмско позориште)
Според неговиот истоимен роман, снимен е филмот „Убиство со предумисла“ во 1995 година, а следната година е филмуван и неговиот роман „Татковци и предци“ под ист наслов.
4 Награди
За своите дела Селениќ е добитник на повеќе награди, како:* Октомвриска награда на Белград, 1969 година (за „Мемоарите на Перо Сакатиот“)
* НИН-ова награда, 1980 година (за „Пријатели“)
* Награда на Народната библиотека на Србија за најчитана книга, 1981 година (за „Пријатели“)
* Стериина награда за најдобар драмски текст, 1988 година (за „Жигосување на народот во два дела“)
* Награда „Меша Селимовиќ“, 1989 година (за „Тимор мортис“)
* Награда на Народната библиотека на Србија за најчитана книга, 1994 и 1995 година (за „Убиство со предумисла“)
* Посмртна награда за сценарио, 1996 година (за филмот „Убиство со предумисла“)
Биленски јазик

Биленскиот (ብሊና или ብሊን) е афроазиски јазик, дел од групата на кушитски јазици од подгрупата на агавски јазици. Биленскиот јазик е единствен агавски јазик кој се зборува во Еритреја (останатите се во Етиопија) и истиот го зборуваат околу 91.000 Биленци.
1 Фонологија
Сè уште не е познато дали биленскиот има тон, но можеби има тонски акцент. (Фалон, 2004).
1.1 Самогласки
+Самогласки
, предни, средни, задни
високи
средни
ниски
1.2 Согласки
+Согласки
, двоуснени, уснено-забни, алвеоларни, непчени, меконепчени, фарингални, грлени
рамни, лабијализирани
експлозивни/африкати, безвучни
звучни
ејективни
носни
струјни, безвучни
звучни
вевни
апроксимантни, централни
странични
2 Наводи
*****
Дај ми опасност (филм од 2016)

Дај ми опасност (англиски: ''Gimmie Danger'') - американски документарен филм, во режија на Џим Џармуш. Во филмот учествуваат членовите на „Стуџис“: Иги Поп, Скот Ештон, Рон Ештон, Дејв Александер, Џејмс Вилијамсон, Нико итн.
1 Синопсис
Филмот ги прикажува клучните настани од кариерата на Иги Поп: детството, неговите средношколски музички групи, запознавањето со Дејв Александер и со браќата Скот и Рон Ештон, формирањето на „Стуџис“ и снимањето на првиот албум, успехот на групата, проблемите со дрогата, распаѓањето на групата, запознавањето со Дејвид Боуви и преселбата во Лондон, неговата соло-кариера, повторното формирање на групата и смртта на членовите на „Стуџис“. Исто така, во филмот се коментира и состојбата во музичкиот и општествениот живот во САД во доцните 1960-ти и влијанието на „Стуџис“ врз современата рок-музика.
Бочен брод

Бочен брод, страничен брод, бочен кораб или страничен кораб — еден од деловите на повеќекорабна црква, кој е одреден за учесниците на богослужбени обреди. Од главниот брод бочните бродови се одделени со ред столбови односно аркади.
1 Поврзано
* Главен брод
* Брод (архитектура)
* Трансепт
* Нартекс
* Наос
* Олтар
Варџиски јазик

Варџискиот (Warjawa) е афроазиски јазик, дел од групата на западночадски јазици од подгрупата на варџиски јазици. Јазикот се зборува од околу 77.000 жители во Нигерија. Сепак, Варџијците се под силно влијание на хауса, па така почнуваат да зборуваат на хауса наместо на варџиски.
Мрежница

Мрежница или ретина — внатрешна опна на очното јаболко што ги прима светлосните дразби.
Оптиката на окото создава слика на визуелниот свет на мрежницата слично како филм во фотоапарат (превртена и смалена слика). Во мрежницата се создаваат хемиски и електрични настани со чија помош се придвижуваат нервните импулси кои се испраќаат во разни оптички центри во мозокот преку очниот нерв.
Мрежницата е комплексна, слоевита структура која е изградена од неколку слоја неврони поврзани со синапси.
Единствени неврони кои се директно осетливи на светлина се ќелиите на фоторецепторите:
* Стапчиња, ги има околу 90 милиони и служат за снаоѓање во мрак.
* Чунчиња, ги има околу 4,5 милиони и служат за снаоѓање дење.
Ганглиските ќелии се ретки и се важни за рефлексивни „одѕивања“ на многу јако светло. Единствениот дел на мрежницата на кој не се наоѓаат фоторецепторски ќелии се вика слепа точка. Тоа е местото каде се спојуваат ќелиите и формираат очен нерв.
За разлика од камерата, мрежницата не ги испраќа едноставно сликите во мозокот. Таа просторно ги компресира за да одговараат на ограничената големина на оптичкиот живец.
1 Поврзано
* Вид
* Око
* Фоторецептори
Хамтангански јазик

Хамтанганскиот, или хамирски, е афроазиски јазик, дел од групата на кушитски јазици, од групата на агавски јазици. Јазикот се зборува во Етиопија, во Амхарскиот Регион од Хамирите.
1 Фонологија
1.1 Самогласки
, предни, средни, задни
високи
средни
ниски
1.2 Согласки
, уснени, коронални, посталвеоларни, меконепчени, увуларни, грлени
рамни, лабијализирани, рамни, лабијализирани
експлозивни иафрикати, безвучни
звучни
ејективни
фрикати, безвучни, *
звучни
ејективни
носни
странични
вевни
полусамогласки
Нехански јазик

Неханскиот, или познат и како нисански, е австронезиски јазик, дел од групата на океански јазици од подгрупата на неханско-бугенвилски јазици. Јазикот се зборува на островот Нисан, северно од островот Бугенвил во Папуа Нова Гвинеја.
Визенттал

Визенттал (|Wiesenttal) — општина во округот Форххајм од сојузната покраина Баварија, Германија. Се наоѓа во областа Горна Франконија и во средиштето на географскиот регион Франконска Швајцарија.
1 Населени места
Визенттал се состои од 21 населено место, и тоа 20 села и една паланка (Мугендорф). Тие се следниве:* Албертсхоф (''Albertshof'')
* Биркенројт (''Birkenreuth'')
* Вартлајтен (''Wartleiten'')
* Вер (''Wöhr'')
* Вистенштајн (''Wüstenstein'')
* Волмансгезес (''Wohlmannsgesees'')
* Гесмансберг (''Gößmannsberg'')
* Драјзендорф (''Draisendorf'')
* Енгелхардсберг (''Engelhardsberg'')
* Кухенмиле (''Kuchenmühle'')
* Мугендорф (''Muggendorf'')
* Нидерфелендорф (''Niederfellendorf'')
* Нојдорф (''Neudorf'')
* Оберфелендорф (''Oberfellendorf'')
* Рауенберг (''Rauhenberg'')
* Трајнмојзел (''Trainmeusel'')
* Фојгендорф (''Voigendorf'')
* Хаг (''Haag'')
* Шотерсмиле (''Schottersmühle'')
* Штернхоф (''Störnhof'')
* Штрајтберг (''Streitberg'')
2 Поврзано
* Франконска Швајцарија
* Горна Франконија
Изабела Хадид

Изабела Каир Хадид (|Isabella Khair Hadid; Вашингтон, 9 октомври 1996) — американски модел во агенцијата ИМГ модел од 2014 година. ВО декември 2016 година била прогласен за ''модел на годината''.
1 Животопис
Изабела Хадид е родена во Вашингтон a пораснал во Лос Анџелес, Калифорнија. Нејзин татко е Мухамед Хадид, а нејзина мајка е Јоланда Хадид, поранешна манекенка. Бела има два браќа и постара сестра по име Џиџи . Во 2014 година. , Бела се преселила во Њујорк за да студира на факултетот за дизајн Парсонс и потпишала договор со ИМГ. Откакого потпишала договорот, таа се откажала од факлутетот поради успехот во кариерата како модел, но подоцна повторно изразила интерес да се врати на студиите.
2 Кариера
* 2012-2014: Бела Хадид започнала со моделирање на 16-годишна возраст. Бела глуми во филмовите ''Лебеди седишта'' и ''пушење топла''.* 2014-2015: Бела Хадид потпишала договор како модел за ИМГ на 21 август 2014. Бела беше една од осумте млади модели што се појави во кампањата Balmain, како и во многу други кампањи.
3 Галерија
Јушки јазик

Јушки јазик — скоро изумрен енисејски јазик. Според пописот од 2010 година, јазикот го зборувал само еден човек. Јазикот бил сроден со кетскиот. Јазикот бил мајчин јазик на Југите (кои веќе и етнички се исчезнати) и се зборувал по течението на реката Енисеј во Сибир. Порано се сметало дека јазикот е дијалект на кетскиот јазик, за кој пак се сметало дека е изолиран јазик. Поради тоа, јушкиот го именувале како „сим-кет“, или во превод „јужнокетски“. Денеска веќе јазикот е скоро мртов.
Биметал

Биметал или биметален елемент – елемент кој се состои од две различни ковини споени така да образуваат плочка, намотка или завојница, а се користи за регулација на температура. Ковините мора да имаат различни коефициенти на топлинско ширење така што промената на температурата го деформира оригиналниот облик.
Биметален топломер се добива ако на биметалот му се додаде скала и индикатор, а биметален термостат ако на биметалот му се додадат електрични контакти.
Биметалниот термостат често се користи за регулација на температура, на пример во пеглите, печките и сл. Зависно од градбата, повишената температура може да го отвори или затвори електричниот контакт.
Треба да се напомене дека биметалниот елемент може и индиректно да активира реле или друг елемент, за разлика од директната акција преку електрични контакти. Индиректна акција се користи при вклучување/исклучување на уреди со поголема моќност.
1 Примери на функционирање
Кај пеглата или греалката, на почетокот струјата може да поминува низ биметалниот елемент. Кога е постигната потребната работна температура, биметалот се деформира до таа мера да го прекинува струјниот круг. По пад на температура, биметалот се исправа и повторно го затвора струјното коло, односно го вклучува грејачот. На овој начин се постигнува (малку груба) контрола на температурата на работната точка.
Кај ладилникот, акцијата е обратна, повисока температура ги затвора контактите на пумпата за ладење. Ладењето е вклучено сè додека температурата не падне на пониска нагодена температура.
Alea iacta est

Ālea iacta est (''изговор:'' алеа јакта ест - коцката е фрлена) — изрека на Гај Јулиј Цезар
1 Друга верзија на изразот
По некои автори Цезар рекол ālea iacta estо ''лат.'' (''изговор:'' алеа јакта есто - „Нека падне коцката“.
2 Потекло на изразот
„Коцката е фрлена“ рекол на 10 јануари 49 г. п.н.е. римскиот војсководец, државник и писател Гај Јулиј Цезар, кога одлучил, и покрај забраната од Сенатот, а по цена на граѓанска војна, со своите легии, да ја премине реката Рубикон.
3 Толкување
Изразот се кажува, кога е донесена одлука од деликатна важност.
Паразит (филм)

''Паразит'' (|Parasite) — јужнокорејски филм од 2019 година, во режија на Понг Џун Хо (Bong Joon Ho). Во глвните улоги настапуваат: Сонг Канг Хо (Song Kang Ho), Ли Сун Кјун (Lee Sun Kyun), Чо Јо Џонг (Cho Yeo Jeong), Чои Ву Шик (Choi Woo Shik) и Парк Со Дам (Park So Dam). Самиот режисер го опишал филмот како „комедија без кловнови и трагедија без негативци“. Во 2019 година, филмот ја освоил „Златната палма“ на Канскиот филмски фестивал, како првиот јужнокорејски филм што се закитил со оваа награда. „Паразит“ претставува смеса од повеќе жанрови: црна комедија, социјална драма, сатира, хорор и трилер. Филмот претставува возбудливо и непредвидливо остварување со јасна социополитичка позиција. Сепак, неговата раскошност непотребно завршува со премногу долг и разводнет крај.
1 Содржина
Четиричленото семејство Ки Тек живее во влажен подрумски стан и секојдневно ги гледаат минувачите по тротоарот. Членовите на семејството се невработени, а заработуваат така што склопуваат кутии за пица. Еден ден, синот Ки Ву добива работа како приватен учител по англиски јазик во едно богато семејство кое живее во раскошна куќа на ридот. Служејќи се со итрини, другите членови на семејството успеваат да ги избркаат слугите во куќата и да ги заземат нивните места. Така, сестрата станува инструкторка за „уметничка терапија“, таткото — шофер, а мајката — домашна помошничка. Еден викенд, богатото семејство заминува на одмор и членовите на семејството Ки Тек добиваат можност да уживаат во благодетите на раскошната куќа...
2 Улоги
Глумец, Улога
Сонг Канг Хо, Ким Ки Тек (господин Ким)
Ли Сун Кјун, Парк Донг Ик (Нејтан)
Чо Јо Џонг, Чои Јон Гјо (Мадам)
Чои Ву Шик, Ким Ки Ву (Кевин)
Парк Со Дам, Ким Ки Џунг (Џесика)
Џанг Хје Џин, Чунг Сук
Струен делител

Струен делител или делител на струја – едноставно електронско коло кое овозможува да се добие струја пропорционална на друга струја. Колото се состои од паралелни гранки и се анализира со Кирхофовите закони, а особено со законот за јазли.
1 Општо
Формулата на струјниот делител овозможува да се пресмета јачината на струјата која тече низ отпорник кога истиот е дел од повеќе отпорници врзани во паралела и кога се знае вкупната струја која го напојува овој склоп. Ова коло е пандан на напонскиот делител.
2 Еднонасочен режим
2.1 Коло со две гранки
Нека имаме едноставен јазол и две гранки со отпорници <math>R_1</math> и <math>R_2</math>. Може да се покаже дека, ако со <math>G_1</math> и <math>G_2</math> се обележата кондуктансакондуктансите на двете гранки (<math>G=1/R</math>), тогаш јачината на струјата во гранката 1 е дадена со:
<math>I_1 = I\,</math>
Изведувањето на резултатот може да се направи на следниов начин: нека <math>U</math> е напонот на краевите на <math>R_1</math> и <math>R_2</math>. Тогаш:
<math>I_1 = {U\over{R_1;I_2 = {U\over{R_2</math><math>I_1+I_2 = U*</math>
нека :
<math>U = \,I</math>
Така, со замена на U во првата равенка:
<math>I_1 = {1\over{R_1\,\,I</math>
Се добива резултатот:
<math>I_1 = \,I</math>
2.2 Коло со три гранки
Може да се искористи истата релација:
<math>I_1 = I\,</math>
Потоа кондуктансите може да се трансформираат во отпори и се добива:
<math>I_1 = \,I</math>
3 Синусоиден режим
Истата постапка може да се примени на коло со импедансаимпеданси во паралела, под услов да се замената кондуктансите <math>G
</math> со комплексни адмитансаадмитанси <math>\underline Y</math> и да се замената јачините <math>I</math> и <math>I_2</math> со соодветни комплексни броеви <math>\underline I</math> и <math>\underline I_2</math>. Тогаш резултатите може да се генерализираат на кола кои содржат кондензатори и намотки.
Земајќи го повторно колото со две гранки <math>\underline I_1 = \underline I\,</math>
Изведување:
<math>\underline I_1 = \underline Y_1 \underline U</math><math>\underline I_2 = \underline Y_2 \underline U</math><math>\underline I = \underline I_1+ \underline I_2 = \underline U (\underline Y_1 + \underline Y_2)</math><math>\underline I_1 = \underline U(\underline Y_1 + \underline Y_2)\frac{\underline Y_1}{\underline Y_1 + \underline Y_2}= \underline I\frac{\underline Y_1}{\underline Y_1 + \underline Y_2}</math>
4 Поврзано
* Напонски делител
* Кирхофови закони
* Омов закон
Црква „Св. Троица“ - Пештани

Света Троица — понова селска црква во охридското село Пештани.
1 Местоположба
Црквата е сместена на самиот излез од селото Пештани, лево од патот што води за манастирот Свети Наум.
2 Историја
Камен-темелник за изградба на црквата бил осветен и поставен на 1 август 1996 година. Истата била завршена веќе следната година и била осветена на 4 август 1997 година од страна на митрополитот Дебарско-кичевско г. Тимотеј.
3 Архитектура
Целата црква е градена од обработен бигор, со осумстрана купола и полукружна апсида.
3.1 Фрескоживопис
Внатрешноста на црквата е целосно насликана во 1998 година од страна на охридскиот уметник Драган Ристески.
3.2 Иконостас
Црквата поседува иконостас.
4 Галерија
5 Поврзано
* Пештани
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Пештанска парохија
Црква „Св. Кузман и Дамјан“ - Пештани

Свети Кузман и Дамјан (поретко како Свети Врачи) — главна селска црква во охридското село Пештани. Во црковниот двор се наоѓаат и селските гробишта на Пештани.
Црквата претставува главен парохиски храм на Пештанската парохија.
1 Местоположба
Црквата е сместена во јужниот дел на селото Пештани. Се наоѓа зад првиот ред куќи покрај регионалниот пат Охрид-Свети Наум.
2 Историја
Црквата е возобновена во 1844 година. Се верува дека на ова место се наоѓала црквата „Св. Богородица Одигитрија“ (Патеводителка), која е спомената во натписот од црквата „Св. Константин и Елена“ во Охрид. Археолошките остатоци од оваа стара црква се познати како Црквиште.
3 Архитектура
Била градена од кршен камен, кој бил обработен на вратите и прозорците. Венецот е изграден од бигор. Црквата поседува седумстрана апсида.
Од надворешна страна бил дограден трем со дрвена конструкција.
3.1 Фрескоживопис
Црквата го добила својот живопис во 1944 година од страна на зографот Рафаил Крстов со синовите Крсте и Владимир од Лазарополе, додека олтарот и пантократот биле фрескоживописани во 1997 година од страна на уметникот Драган Ристески од Охрид.
3.2 Иконостас
Црквата поседува иконостас, каде се наоѓаат 17 новонасликани икони. Сепак, истиот поседува и вредни икони, кои се евидентирани од страна на Управата за заштита на културното наследство.
4 Галерија
5 Поврзано
* Црквиште — археолошко наоѓалиште на старата црква на ова место
* Пештани
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Пештанска парохија
Црква „Св. Никола“ - Пештани

Свети Никола — понова селска црква во охридското село Пештани.
1 Местоположба
Црквата е сместена во средишниот дел на селото Пештани, веднаш до трафостаницата. Се наоѓа зад првиот ред куќи покрај регионалниот пат Охрид-Свети Наум.
2 Историја
По 1995 година била откриена основата на средишниот дел на црквата, која продолжува под новоизградената трафостаница. На ова место биле остатоците на некогашната џамија во селото, која го опслужувала поранешното муслиманското малцинство во селото. Таа пак, била изградена на основа на старата средковековна црква „Св. Никола“. Северно од овие остатоци се наоѓаат гробни конструкции. Според некои написи, откриената црква потекнува од 1505 година.
Црквата започнала да се обновува на 19 мај 2007 година, кога бил поставен камен-темелникот врз старите темели од страна на митрополитот Тимотеј Дебарско-кичевски.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата е фрескоживописана.
3.2 Иконостас
Црквата поседува иконостас.
4 Галерија
5 Поврзано
* Пештани
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Пештанска парохија
Кандило

Кандило, кандил или маслена ламба – мал сад исполнет со масло, во кој гори фитил, пливка, што се користи за осветлување. Кандилото е предмет што се користи за постојано давање светло во одреден период со употреба на извор на гориво засновано на масло. Употребата на маслени ламби започнала пред илјадници години и продолжува до ден-денес, иако веќе не е вообичаена.
Маслените ламби се облик на осветлување и се користеле како алтернативи на свеќите пред да почне да се користат електрични светилки. Почнувајќи од 1780 година, светилката „арган“ брзо ги заменила другите маслени ламби кои сè уште биле во нивната основна античка форма. Тие пак биле заменети со керозинската ламба околу 1850 година. Во малите градови и руралните области, маслената ламба продолжила да се користи и во 20-от век, сè додека таквите области не биле конечно електрифицирани и можело да се користат електрични светилки.
Извори на гориво за маслени ламби вклучуваат широк спектар на растенија, како што се јатки (ореви, бадеми) и семе (сусам, маслини, рицинус, лен). Исто така, широко користени биле и животински масти (путер, рибино масло, црн дроб од ајкула, китова маст). Мешавина од терпентин и алкохол, било првото гориво, „горлива течност“, за ламби, откако се исцрпеле резервите од китово масло. Тоа било заменето со керозин, откако американскиот конгрес вовел акцизи на алкохолот за да ја финансира Граѓанската војна.
Повеќето маслени ламби биле заменети со горива засновани на бензин или нафта за да работат кога е потребна неелектрична светлина во вонредни ситуации. Денес, маслените ламби денес се користат за посебниот амбиент што го создаваат.
1 Кандилото во православието
Има повеќе наводи за кандилата во Новиот завет. Во православните цркви како и во источнокатоличките цркви, кандилата сè уште се користат.
Во православната црква кандилото се става пред светите икони. Она кандило што се става на чесната трпеза во светиот олтар во храмот, се пази секогаш да е запалено и се нарекува „незгасливо“ кандило.
Кандило се става и пред домашната икона и истото се пали секој ден.
2 Отоманска Македонија
Кандилото е често застапен метален сад (имало и глинени) низ црквите и домовите во Македонија. Садот служел за горење миризливи средства, најчесто за темјан. По функција е еднаков со бухурдарот, а најчесто овие садови имаат и идентична форма. Разликата меѓу бухурдарот и кандилото е во симболот што ја одредува конфесионалната припадност на оние што ги користат. Стојката е направена од поширок тркалезен плоскав дел, а крајниот раб е релјефно поткренат. Средишниот дел има кубеста форма и релјефно е поткренат од основата. На врвот од кубето има нанадвор подаден прстен на кој се надоврзува телото од тасот. Телото започнува со сосема тесен дел што нагоре нагло се проширува, преку вдлабнат раб страните се стеснуваат и завршуваат со рамен раб. Капакот, кој е давапати поголем од телото, при затворање влегува во него, во долниот дел е со потесна. а нагоре со топчесто проширена форма. На врвот има испакнат топчест дел врз кој со чивија е прицврстен крстот. Има рачка и целото кандило е декорирано, во зависност од изработувачот.
3 Поврзано
* Кршталник
Стакато

Стакато (|staccato, скршен, отсечен) – кратко и отсечно изведување на музички тонови. Во модерното означување дава упатство за изведување на нота или пасус. Се означува со точка под или над нотата чиј тон треба да биде исполнет на овој начин, или со кратенката stac, напишана над петолинието, ако е подолг музички текст.
Исполнување на стакато значи дека соодветните вредности на нотата означени со него мора да се извршат кратко, отсечно, без мек премин кон соседните тонови на мелодијата , издвоена од нотата што следи со тишина. Стакатато било опишано од теоретичарите и се појавило во музиката најдоцна во 1676 година.
Различните музички инструменти имаат своја сопствена техника за исполнување на стакато. Кај жичените инструменти, често стакато се меша со пицикато, додека со гитарата може да се појави конфузија и со пицикато и со знамиња.
Од гледна точка на теоријата на музиката, термините стакато и нелегато не се совпаѓаат, иако честопати се мешаат во пракса.
1 Нотација
Примерот даден подолу го илустрира опфатот на стакато точката:
: {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
<< \clef treble
\relative c' {
\stemNeutral <e c'>-. <g d'>-. <g e'>-. <c, c'>-.
\stemUp a'-. c-. c-. d-.
} \\ {
s1
f'4 f' g' g'
}
>>
}
Математички прецизно стакато треба да звучи половина од должината на нотната вредност, портаменто три четвртини и стакатисимо само една четвртина.
Во музичкиот програм Сибелиус, стакато ги скратува нотите за 50%.
2 Поврзано
* Глисандо
* Легато
* Маркато
* Портато
* Лига (музика)
Напонски делител

Напонски делител или делител на напон – линеарно коло во електрониката кое дава излезен напон (''V''<sub>out</sub>) кој претставува дел од неговиот влезен напон (''V''<sub>in</sub>). Напонски делител се однесува на поделба на напонот меѓу компонентите на колото.
Пример на напонски делител е коло кое се состои од два отпорници или потенциометри во сериска врска. Обично се користи за добивање референтен напон, или за мерење на висок напон преку пропорционален низок. Исто така може да се користи како придушувач на сигнали на ниски честоти.
1 Принцип на делител на напон
Напоните на делителот се поврзани на маса и двата отпорника R<sub>1</sub> и R<sub>2</sub> се врзани во серија. Влезниот напон U доаѓа на двата отпорници, а излезниот напон се мери на краевите на R<sub>2</sub>.
Користејќи го Вториот Кирхофов закон потоа Омовиот закон со напоните U и U<sub>2</sub>, можно е да се изведе однос меѓу излезниот U<sub>2</sub> и влезниот напон U:
:<math>U = I \cdot (R_1 + R_2)</math>
При што <math>U_2 = I \cdot R_2</math> и <math>I = U \frac{1}{R_1 + R_2}</math>
значи:
:<math>U_2 = U \frac{R_2}{R_1 + R_2}</math>
2 Принцип на оптоварен делител на напон
Шемата на поврзување е слична со претходната, но на излезот е оптоварен со отпорник R<sub>L</sub>. Истиот е во паралелен спој со отпорникот R<sub>2</sub>. Еквивалентниот отпор меѓу точките на U<sub>2</sub> е:
:<math>R_{eq} = \frac{R_2 \cdot R_L}{R_2 + R_L}</math>
Па равенката на напонскиот делител може да се напише:
:<math>U_2 = U \frac{R_{eq{R_1 + R_{eq = U \frac{R_2 R_L}{R_1 R_2 + R_1 R_L + R_2 R_L}</math>
Треба да се напомене дека ако R<sub>2</sub> е занемарлив во однос на товарот R<sub>L</sub> тогаш R<sub>eq</sub> ~ R<sub>2</sub> и делителот се однесува како склоп без товар.
3 Примена
Мостниот делител на напон главно служи за подобрување на сигналот за да може да се обработува од некое коло притоа да се запази неговата влезна динамика.
4 Капацитивен напонски делител
Освен напонските делители со отпорници, постојат исто така капацитивни напонски делители кои се состојат од два кондензатора. Овие делители не овозможуваат делење на еднонасочен напон – кондензаторите не спроведуваат струја ако напонот на нивните краеви е еднонасочен – но може да се користат при наизменичен напон. Во овој случај, особено внимание треба да се обрне на динамичкото однесување на склопот .
Во случај на капацитевен напонски делител важи :
:<math>U_2=U \cdot \frac{C_1}{C_1 + C_2}</math>
5 Поврзано
* Струен делител
* Витстонов мост
* Кирхофови закони
* Омов закон
’Рбетномозочна течност

’Рбетномозочна течност (РМТ) или цереброспинална течност — бистра и безбојна телесна течност присутна во черепниот и ’рбетниот мозок. Се создава во хороидниот плексус. Во мозокот има околу 125 милилитри РМТ во секој момент, а дневно се создаваат околу 500 милилитри.
Примерок на РМТ се добива со лумбарна пункција. Иако била забележана од Хипократ, РМТ била откриена во XVIII век од Емануел Сведенборг, а подоцна во 1914 г. Харви Кушинг покажал дека РМТ се la;i од хороидниот плексус.
Вулканска бомба

Вулканска бомба — маса од стопена материјал (тефра) поголем од 64 мм во пречник, кој се образува кога еден вулкан исфрла вискозни парчиња лава при избув. Се стврднува во цврсти парчиња пред да падне на земја. Бидејќи се ладат откако ќе излезат од вулканот, се сметаат за истиснати магматски карпи. Напати вулканот ги исфрла на далечина од повеќе километри, па во летот добиваат аеродинамичен облик. Бомбите можат да бидат многу големи. Во 1935 г. избувот на Асама во Јапонија исфрлил бомби со пречник од 5–6 м на далечина до 600 м од отворот. Вулканските бомби се значајна опасност, и предизвикуваат сериозни повреди и смрт за оние во засегнатото подрачје. Еден таков настан е избувнувањето на вулканот Галерас во Колумбија во 1993 г. кој, при ненадејниот избув, усмртил шестмина и сериозно повредил неколкумина други. На 16 јули 2018 г. се повредени 23 лица на туристичко бротче кај вулканот Килауеја поради бомба со големина на кошаркарска топка.
Понекогаш вулканските бомби знаат да експлодираат под притисок на внатрешните гасови при нивното ладење, но најчесто прават штети поради удари, или предизвикуваат пожари откако ќе паднат. Експлозиите се најчести кај бомбите од видот „корка“.
1 Видови бомби
Бомбите се разликуваат по нивниот облик, кој зависи од течноста на магмата од која излегле.
*''гајтанести или валчести'' — се образуваат од мошне или умерено течна магма, исфрлена како неправилни гајтани или грумци. Гајтаните се раскинуваат на поситни делови кои паѓаат на тлото и личат на ленти. Во пресек се кружни или сплеснати, со жлеб по должината, со плики, зарамнети меури.
*''топчести бомби'' — исто така се образуваат од мошне до умерено течна магма. За да го добијат овој облик, треба да имаат соодветен површински напон.
*''вретенести или „бадеми“/вртежни'' — настануваат по иста постапка како топчестите, но само делумно се заоблуваат. Кога се вртат при летот стануваат издолжени или налик на бадем. Имаат надолжни жлебови, една страна малку помазна и поширока од другата. Мазната страна е долниот дел на бомбата, кој станал таков паѓајќи низ воздухот.
*''„лепешки“'' — се образуваат кога мошне течна магма паѓа од умерена висина, при што немаат време да се стврднат пред да паднат, туку доаѓаат на тлото сè уште во течен облик. При падот се сплескуваат и личат на кравји измет.
*''корки'' — се образуваат кога надворешноста се стврднува во лет, а потоа пука поради ширењето на внарешноста.
*''јадрени'' — имаат течни обвивки околу јадро од претходно стврдната лава. Јадрото се состои од придружни парчиња од претходен избув, случајни парчиња од камења, а во ретки случаи, делчиња до лава образувани при истиот избув.
Котски јазик

Котскиот е мртов енисејски јазик. Јазикот бил дел од јазичното семејство на енисејски јазици, и најсроден бил до асанскиот јазик. Јазикот се зборувал во централните делови на Сибир, покрај течението на Мана, притока на Енисеј. Јазикот исчезнал, односно изумрел, до 1850 година. Во 1858 година Матијас Кастрен објавил граматика и речник за котскиот и кетскиот јазик.
1 Наводи
Арински јазик

Аринскиот е мртов енисејски јазик. Јазикот се зборувал покрај течението на реката Енисеј во Русија, поточно помеѓу Енисејск и Краснојарск. Јазикот бил сроден со исто така мртвите котски и асански јазик. Аринскиот изумрел во 18 век.
Црква „Св. Никола“ - Горно Косоврасти

Свети Никола — мала средновековна црква во дебарското село Горно Косоврасти, Македонија.
Денешната состојба на црквата е загрижувачка, со испишани графити и отпад околу нејзе.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село Горно Косоврасти, во средишниот дел. Истата не е многу забележлива, бидејќи се наоѓа веднаш зад последните куќи во почетниот дел на селото (Долно Маало).
2 Историја
Не се знае точното време кога црквата е изградена, но според изгледот на својата градба во еднокорабен архитектонски стил, таа многу наликува на црквата „Св. Варвара“ во блиското село Рајчица, која е изградена во 1597 година (на самиот крај на век), по што може да се претпостави дека и оваа црква во Горно Косоврасти потекнува од тој период.
Според изгледот на градбата во еднокорабен стил и начинот на градба со делкан камен, може да се претпостави дека таа сигурно е изградена во периодот на доцниот среден век (- век) или најдоцна до најраниот почеток на век.
Црковно селото било опслужувано од свештениците во Дебар, од истиот свештеник кој го опслужувал и селото Татар Елевци.
3 Архитектура
Црквата е голема 35 м<sup>2</sup> со земјиште од 2.981 м<sup>2</sup>, изградена со солидни цврсти ѕидови од делкан камен, покриена со лимен покрив и железна врата, веројатно поставени во поново време, како и со решетки на прозорците, кои се без стакла.
Во поодамнешните пишани извори се наведува дека нејзината состојба е непозната, а за нејзе се грижи присутното македонско муслиманско население.
4 Галерија
5 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Горно Косоврасти
Неработници (филм од 1953)

Неработници (италијански: ''I Vitelloni'') е италијански филм од 1953 година, во режија на Федерико Фелини (''Federico Fellini''). Главните улоги ги толкуваат: Алберто Сорди, Франко Фабрици и Леополдо Триесте.
1 Содржина
Неколку пријатели живеат лесен, безработтнички живот во еден мал приморски град. Тие немаат никаков цел во животот и деновите ги минуваат во забава, пиејќи и „бркајќи“ жени. Кога девојката на еден од нив ќе остане трудна, неговиот татко го тера да се ожени со неа. По венчавката и и раѓањето на детето, тој продолжува по старо изикувајќи да го уништи сопственото семејство. Моралдо е единствениот од другарите кој одлучува да постигне нешто повеќе во животот.
Болести на пчелите

Најчести пчелни болести се:
*Вирусни болести
**Хронична парализа
**Акутна парализа
**Останати вируси кај пчелите
*Бактериски болести
**Септикемија
**Паратифус
**Мајска болест
*Габични болести
**Аспергилоза
**Ноземоза
*Болести предизвикани од протозои
**Амебна болест
*Болести предизвикани од грињи и инсекти
**Акароза
**Варооза
**Tropilaelaps claerae
**Сенотенијаза
*Болести на леглото
**Бактериски болести
***Американска чума
***Европска чума
**Болести предизвикани од мувли
***Камено легло
***Варово легло
**Вирусни болести
***Мешинасто легло
*Болести на матицата
**Меланоза
Штетници може да бидат:
*Оси и стршени
*Пчелни мрави
*Тврдокрилци
*Пчелна вошка
*Мала кошничина буба
*Голем и мал восков молец
*Други инсекти
*Птици
*други животни
Труење на пчели
*Труење на пчели со хемиски средства
*Труење на пчели на паша
Стоката и парите (филм)

Стоката и парите (романски: ''Marfa şi banii'') е романски филм од 2001 година, во режија на Кристи Пују кој е и автор на сценариото, заедно со Разван Радулеску. Главните улоги ги толкуваат: Александру Пападопол, Драгош Букур и Јоана Флора. На Канскиот фестивал во 2001 година, филмот бил номиниран за „Златната камера“.
1 Содржина
Овидиу е млад човек од Констанца кој заработува така што продава грицки и безалкохолни пијалаци од станот на своите родители. Тој сака да купи киоск и така да ја прошири работата, но нема пари за тоа. Тогаш, локалниот мафијаш му нуди голема сума пари за едноставна работа: да однесе една торба во Букурешт....
Долна џамија (Дебреште)

Долна џамија — џамија во селото Дебреште. Џамијата се наоѓа во средишниот дел од селото, непосредно покрај речниот кеј.
1 Историја
Долна џамија е најстара џамија во Дебреште, а се претпоставува и дека е најстара во целиот прилепски крај.
2 Архитектура
Градбата на џамијата има четириаголна основа. Објектот е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди. Џамијата има едно минаре со многуаголна основа и две шерефиња. Дворот на џамијата е ограден со камена ограда и во него има помошен објект.
3 Поврзано
* Камена џамија
* Средна џамија
* Горна џамија
* Баталоска џамија
* Дебреште
* Прилепско муфтиство
Се случи утре (филм)

Се случи утре (англиски: ''It happened tomorrow'') е американски филм од 1944 година, во режија на Рене Клер кој е и автор на сценариото, заедно со Дадли Николс. Главните улоги ги толкуваат: Дик Пауел, Линда Дарнел, Џек Оуки, Џон Филибер и Едгар Кенеди. Филмот е направен во духот на „slapstick“ и се одликува со ведра и динамична приказна со врвна забава, но без упростување и кокетирање со просечноста. Напротив, филмот има цврста драмска структура, јасно насликани ликови и одлични дијалози при што Клер настојува постојано да ја исмее идејата за неуморното трчање по славата. Оттука, филмот бил многу добро примен како од публиката така и од критиката.
1 Содржина
Раскошната прослава на 50-годишнината од бракот меѓу Лари (го игра Пауел) и Силвија Стивенс (ја игра Дарнел) зпаочнува со кавга заради желбата на Лари на семејството да му раскаже за деновите кога бил новинар почетник. Тогаш, тој сонувал да направи успешна кариера на новинар кој секогаш прв ќе ги дознава вестите. Без да помисли дека желбата набрзо ќе му се исполни, Лари се изненадува кога колегата Поп Бенсон (го игра Филибер) му дава весник со вестите кои ќе се случат дури по 24 часа...
Ноќите на Кабирија

„Ноќите на Кабирија“ (италијански: ''La notti di Cabiria'') е италијански филм од 1957 година, во режија на Федерико Фелини (Federico Fellini), кој е и автор на сценариото, заедно со Ењо Флајано (Ennio Flaiano), Тулио Пинели (Tullio Pinelli) и Пјер Паоло Пазолини (Pier Paolo Pasolini). Главните улоги ги толкуваат: Џулиета Масина (Giulietta Massina), Франсоа Перие (François Perier), Амадео Назари (Amedeo Nazzari) и Алдо Силвани (Aldo Silvani). Исто како во „Улица“, и во овој филм Фелини ја разработува приказната за добра и невина жена во злобниот и студен свет. Главната улога ја игра неговата сопруга, Масина. Филмот ја освоил наградата „Оскар“ за најдобар странски филм, а на Канскиот филмски фестивал освоил две награди: Мазина (за најдобра глумица) и Фелини.
1 Содржина
Во филмот се прикажуваат згодите и незгодите на Марија Чекаречи, наречена Кабирија (ја игра Мазина), проститутка со големо срце и наивна како дете. На почетокот од филмот, нејзиниот сакан Џорџо ја турка во реката за да ѝ ги земе парите. За среќа, неа успеваат да ја спасат децата кои се капат во реката. Потоа, таа случајно го запознава познатиот глумец Алберто Лазари (го игра Назари), кој ја кани во својот дом, нудејќи ѝ богата вечера, но кога доаѓа неговата девојка Џеси (ја игра Греј), тој ја заклучува Кабирија во бањата, каде таа ја минува целата ноќ. За време на еден верски празник, Кабирија и нејзините другарки одат во црква и таа ја моли Богородица да ѝ го промени животот. Една вечер, таа присуствува на магионичарска претстава во која, под дејство на хипноза, ги искажува своите чувства. По претставата, нејзе ѝ приоѓа непознат маж кој се претставува како Оскар (го игра Перие). Набргу, тие се среќаваат неколкупати при што Оскар е многу внимателен кон неа. Најпосле, тој ѝ предлага брак. Кабирија ја продава куќата и заминува во подобар живот. Меѓутоа, Оскар ја носи на брегот на морето и тогаш Кабирија сфаќа дека тој сака да ја турне во провалијата. Разочарана, таа му ги дава парите молејќи го да ја убие. Меѓутоа, малку подоцна, таа среќава група распеани младинци и тоа е доволно да ѝ се врати ведрината и волјата за живот.
Камена џамија (Дебреште)

Камена џамија — џамија во селото Дебреште. Џамијата се наоѓа во средишниот дел од селото, во непосредна близина на црквата „Св. Ѓорѓи“ и Горна џамија.
1 Архитектура
Градбата на џамијата има четириаголна основа. Објектот е обоен во бела боја и е покриен со кров од ќерамиди. Џамијата има едно минаре со многуаголна основа до шерефето и кружна основа над него. Дворот на џамијата е ограден со метална ограда.
2 Поврзано
* Долна џамија
* Средна џамија
* Горна џамија
* Баталоска џамија
* Дебреште
* Прилепско муфтиство
Горна џамија (Дебреште)

Горна џамија — џамија во селото Дебреште. Џамијата се наоѓа во средишниот дел од селото, во непосредна близина на црквата „Св. Ѓорѓи“ и Камена џамија.
1 Архитектура
Градбата на џамијата има квадратна основа и се состои од приземје и два ката. Покривниот дел од објектот содржи купола поделена во два дела, од кои едниот е повисок и со поголема основа. Џамијата има едно минаре со многуаголна основа и две шерефиња.
2 Поврзано
* Долна џамија
* Камена џамија
* Средна џамија
* Баталоска џамија
* Дебреште
* Прилепско муфтиство
Средна џамија (Дебреште)

Средна џамија — џамија во селото Дебреште. Џамијата се наоѓа во средишниот дел од селото, во непосредна близина на црквата „Св. Ѓорѓи“.
1 Архитектура
Градбата на џамијата има квадратна основа и се состои од приземје и два ката. Во горниот дел од објектот има осумаголна купола која е покриена со зелен полутопчест лимен кров и на секоја нејзина страна има по еден прозорец. Џамијата има едно минаре со многуаголна основа до шерефето и кружна основа над него.
2 Поврзано
* Долна џамија
* Камена џамија
* Горна џамија
* Баталоска џамија
* Дебреште
* Прилепско муфтиство
Мисија Сан Мигел

Мисија Сан Мигел (|Misión de San Miguel) е шпанска црква од времето на колонијалниот период во Санта Фе, Ново Мексико, САД. Црквата е изградена во периодот од 1610 до 1626 година и тоа ја прави најстарата црква во САД. Црквата била оштетена во 1680 година за време на востанието на пуебло, и изградена повторно во 1710 година од страна на Шпанците. Иако црквата била поправана низ вековите, оригиналните ѕидови се нечепнати. Црквата е на списокот на Историските знаменитости на САД.
1 Галерија
Баталоска џамија

Баталоска џамија — џамија во селото Дебреште. Џамијата се наоѓа во крајниот источен дел од селото, во непосредна близина на патот кој продолжува до селото Ропотово.
1 Архитектура
Градбата на џамијата има четириаголна основа и се состои од приземје и кат. Покриена е со полукружна купола со полутопчест метален кров, а на работ од секоја страна на покривниот дел има по едно мало украсно минаре. Влезот на џамијата е сместен од северната страна. Џамијата има две минариња со многуаголна основа и со по две шерефиња. Објектот е изграден од камен. Дворот на џамијата е оградена со камено-метална ограда и во него има шадрван и помошен објект.
2 Галерија
3 Поврзано
* Долна џамија
* Камена џамија
* Средна џамија
* Горна џамија
* Дебреште
* Прилепско муфтиство
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Дебреште

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во селото Дебреште. Црквата е сместена во средишниот дел од селото, во непосредна близина на Горна, Камена и Средна џамија.
1 Историја
Црквата била изградена и осветена во 1932 година, а била реновирана во 1979 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата има правоаголна основа со полукружна апсида на источната страна. Влезот на црквата е сместен на западната страна и над него се издига камбанаријата. Таа има четириаголна основа и на секоја страна од горниот дел има по една бифора, додека во долниот дел сместен непосредно наад влезот на црквата има окно во коешто е впишан крст. Објектот е изграден од варовник и е покриен со кров од ќерамиди. Од делови на камбанаријата се забележува и употреба на тули. Внатрешноста на црквата е живописана.
Дворот на црквата е ограден со камена ограда и во него има помошен објект.
3 Галерија
4 Поврзано
* Дебреште
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Ропотовска парохија
Ропотовски манастир

Ропотовски манастир — манастир во изградба во југозападна Македонија, во близина на селото Ропотово.
1 Историја
Темелите за изградба на манастирот биле осветени на 10 октомври 2016 година од страна митрополитот на Преспанско-пелагониската епархија г. Петар.
2 Градби
Во склоп на манастирот влегуваат една црква и конак.
2.1 Црква „Свети Атанасиј“
Градбата на црквата се очекува да биде крстокуполен храм со полукружна апсида на источната страна и две полукружни крила на северната и јужната страна. Влезот се очекува да биде сместен на западната страна.
3 Галерија
Црква „Св. Никола“ - Трпејца

Свети Никола — главна селска црква во охридското село Трпејца. Околу црквата се сместени селските гробишта на селото.
1 Местоположба
Црквата е сместена во средишниот дел на селото.
2 Историја
Црквата била срушена во Првата светска војна, бидејќи фронтот поминувал во близина на селото. По војната, храмот бил повторно обновен.
Сепак, црквата била започната одново да се гради со нов камен-темелник осветен и поставен на 25 јуни 2005 година.
3 Галерија
4 Поврзано
* Трпејца
* Дебарско-кичевска епархија
* Охридско архијерејско намесништво
* Пештанска парохија
Микаел Апелгрен

Микаел Апелгрен (роден на 6 септември 1989 година) е шведски ракометар за Рајн-Некар Левен и репрезентацијата на Шведска.
Тој се натпреварувал на Европското првенство во ракомет за мажи во 2016 година.