procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Волфова награда за уметност

Волфовата награда за уметност се доделува секоја година од Фондацијата Волф во Израел. Таа е една од шесте Волф награди воспоставени од Фондацијата и се доделува од 1981 година; другите се земјоделство, хемија, математика, медицина и физика, кои се доделуваат од 1978 година. Наградата годишно ротира меѓу сликарството, музиката, архитектурата и вајарството.
1 Лауреати
Извор:
Година, Област, Лауреат/и, Земја
1981, Сликарство, Марк Шагал, /
1982, Музика, Владимир Хоровиц Оливие Месијан Јозеф Тал, /
1983/4, Архитектура, Ралф Ерскин, /
1984/5, Вајарство, Едуардо Чилида
1986, Сликарство, Џаспер Џонс
1987, Музика, Исак Стерн,
1988, Архитектура, Фумихико Маки Џанкарло Де Карло,
1989, Вајарство, Клаес Олденбург, /
1990, Сликарство, Анселм Кифер
1991, Музика, Јехуди Менухин Лучано Берио, /
1992, Архитектура, Френк Гери Јeрн Утзон Денис Лаздун, /
1993, Вајарство, Брус Науман
1994/5, Сликарство, Герхард Рихтер
1995/6, Музика, Зубин Мехта ,
1996/7, Архитектура, Фреј Ото Алдо ван Ејк,
1998, Вајарство, Џејмс Турел
1999, Сликарство, ''Не е доделена''
2000, Музика, Пјер Булез Рикардо Мути,
2001, Архитектура, Алваро Сиза
2002, Вајарство, ''Не е доделена''
2002/3, Сликарство, Луиз Буржоа, /
2004, Музика, Мстислав Ростропович Даниел Баренбојм, /
2005, Архитектура, Жан Нувел
2006, Вајарство, ''Не е доделена''
2006/7, Сликарство, Микеланџело Пистолето
2008, Музика, Гиа Канчели Клаудио Абадо,
2010, Архитектура, Дејвид Чиперфилд Питер Ајзенман,
2011, Сликарство, Розмари Трокел
2012, Музика, Пласидо Доминго Симон Ратл,
2013, Архитектура, Едуардо Соуто де Моура
2014, Вајарство, Олафур Елијасон
2015, Музика, Џеси Норман Мареј Перахија,
2016, Архитектура, Филис Ламберт
2017, Сликарство/ Вајарство, Лори АндерсонЛоренс Вајнер,
2018, Музика, Пол Макартни Адам Фишер,
2019, Архитектура, Моше Сафди
2020, Сликарство/ Вајарство, Синди Шерман
2021, Музика, Стиви Вондер Олга Нојвирт,
2022, Архитектура, Елизабет Дилер Момојо Каиџима Јошихару Цукамото,
2023, Вајарство, Фуџико Накаја Ричард Лонг,
2024, Музика, Ѓерѓ Куртаг, /
2 Лауреати по земја
Подолу е даден графикон на сите лауреати по земја (ажуриран до лауреати од 2024 година). Некои лауреати се бројат повеќе од еднаш ако имаат повеќе државјанства.
Земја, Број на лауреати
17
7
5
5
4
4
3
3
3
3
2
2
2
2
2
1
1
1
1
1
1
3 Надоврешни врски
****
Веном 3: Последниот танц

''Веном 3: Последниот танц'' (|Venom: The Last Dance) — американски суперхеројски филм заснован на Marvel Comics за истоимениот антихерој, во режија на Кели Марсел и напишан од неа заедно со Том Харди; продолжение на филмовите „Веном“ (2018) и „Веном 2“ (2021), последниот дел од трилогијата „Веном“ и петтиот стрип во медиумската франшиза „Вселената на Човек-Пајак од Sony“. Тој е произведен од Columbia Pictures во соработка со Marvel и издаден од Sony Pictures Releasing. Улогата на Еди Брок / Веном, како и во претходните делови, ја играл Харди. Во филмот играат и Чиуетел Еџиофор, Џуно Темпл, Рис Иванс, Стивен Грем, Пеги Лу, Кларк Бако, Алана Убак и Енди Серкис.
Премиерата на филмот во САД била на 25 октомври 2024 г., а во Македонија на 24 октомври истата година.
1 Содржина
Еди Брок и Веном, во бегство, стануваат цел на опасното створение познато како Ксенофаг. Владина агенција, Империум, се обидува да ги управува симбиотите додека оживеаниот Патрик Малиган дава клучни информации. Во врвно жртвување, Веном ги уништува Кодексот и Ксенофагите, но заканата на Нал останува, оставајќи ја вселената ранлива.
2 Улоги
Глумец, Улога
Том Харди, Еди Брок / Веном
Чуетел Еџиофор, Рекс Стрикланд
Џуно Темпл, д-р Теди Пејн
Рис Иванс, Мартин Мун
Стивен Грем, Патрик Малиган
Пеги Лу, госпоѓа Чен
Кларк Бако, Сејди Крисмас
Алана Убак, Нова Мун
Енди Серкис, Нал
Марта Бон-Мајер

Марта Бон-Мајер (18 август 1957 &#x2013; 18 септември 2005 година) била американски пилот и инженер.
Марта Бон-Мајер е родена во Амитвил, Њујорк. Марта Бон-Мајер работела како главен инженер на Центарот за истражување на летот Драјден на НАСА. Бон-Мајер била вклучена во различни истражувачки проекти во НАСА &#x2014; таа била првата жена член на екипажот доделена на Локхид СР-71, работејќи како навигатор за време на студиите за аеродинамика и погон што го користеле SR-71 како тест кревет. Таа исто така била проект-менаџер во студијата за напреден дизајн на крилата со ламинарен проток користејќи го авионот General Dynamics F-16XL.
Бон-Мајер бил успешен пилот за неограничен аеробатизам и двапати бил член на Неограничениот акробатски тим на САД. Таа исто така работела како менаџер на тимот во 2005 година. Бон-Мајер загинала додека тренирала за Националното првенство во акробатика на САД во 2005 година, кога акробатскиот авион Giles 300 со кој управувала се урнал во Јукон, Оклахома, во близина на општинскиот аеродром Кларенс Е. Пејџ. Се смета дека причината за несреќата е катастрофалниот дефект на предната шарка на настрешницата - што очигледно ја онеспособил и довело до падот.
Нејзин сопруг бил Роберт Р. Мајер, Џуниор, проект менаџер и инженер за тестирање на летови во Драјден.
Бон-Мајер дипломирала во 1979 година на Политехничкиот институт Ренселаер во Троја, Њујорк Во тоа време го запознала својот сопруг, Боб Мејер, за време на стажирање во НАСА. Покрај тоа што се истакнала во нејзината кариера во воздухопловството, Бон-Мајер служела како пример за младите девојки заинтересирани за областите на техничката кариера. Таа често можела да се најде во училниците како ги охрабрува младите жени да истражуваат полиња за кариера во кои толку долго доминираат мажи.
Полковникот Редл

„Полковникот Редл“ (германски: ''Oberst Redl'') — филм на режисерот Иштван Сабо (István Szabó) од 1985 година. Сабо е и автор на сценариото, заедно со Петер Добај (Péter Dobai). Главните улоги ги играат: Клаус Марија Брандауер (Klaus Maria Brandauer), Ханс Кристијан Блех (Hans Christian Blech), Армин Милер-Штал (Armin Mueller-Stahl), Гудрун Ландгребе (Gudrun Landgrebe) и Јан Никлас (Jan Niklas). На Канскиот фестивал во 1985 година, Сабо ја освоил наградата за најдобра режија, а следната година ја освоил наградата БАФТА за најдобар филм на странски јазик. Покрај тоа, филмот бил номиниран и за „Златната палма“, како и за „Оскар“ за најдобар филм на странски јазик.
1 Синопсис
Алфред Редл (го игра Брандауер) е надарено момче од Галиција, кое добива царска стипендија за офицерската академија. Таму, тој се зближува со унгарскиот гроф (го игра Никлас) и со неговата сестра (ја игра Ландгребе) и, воодушевен од нивниот живот, сака по секоја цена да успее во животот. Набргу започнува неговиот брз напредок во војската, а подоцна, пред почетокот на Првата светска војна, станува висок офицер во тајната служба. Сепак, поради неговито низок општествен статус, како и поради хомосексуалноста, тој паѓа во немилост во високите кругови. Поради тоа, војската го обвинува дека е соработник на странските служби и тој е принуден да изврши самоубиство.
Pinus wangii

''Pinus wangii'', попознат како бел бор од Гуангдонг ( кинески ), е вид четинари од фамилијата Pinaceae.
Името го добило по д-р Шао-Пинг Ванг, професор по шумска генетика.
1 Дистрибуција
Овој бор е роден во провинцијата Јунан во јужна Кина, каде што се познати две популации од префектурата Веншан. Неизвесно е дали се јавува во северен Виетнам.''Pinus wangii'' е загрозен вид на Црвената листа на IUCN, загрозен од континуирана сеча. Во Кина е под национална заштита од втор ред.
Список на македонски портали

Оваа е список на македонски познати интернет-информативни портали, за информации како што се вести од Македонија и светот, култура, спорт и други информации.
1 Интернет-портали во Македонија
Портал, Веб-страница, Уредник
Вечер, Драган Павловиќ Латас
Плусинфо, Бранко Героски
А1 ОН, Предраг Петровиќ
Прес 24, Славица Арсова
Нова Македонија, Милко Живковиќ
Слободен печат, Жана Божиновска
Фактор, Нина Нинеска
Курир, Љупчо Цветановски
Инфомакс, Александар Митески
Република, Билјана Бабиќ
Либертас, Ацо Кабранов
Фокус, Јадранка Костова
Сакам да кажам, Горан Михајловски
МКД, Александар Дамовски
24инфо, Бранислав Ѓорѓевски
Точка, Дениз Селимовски
МИА, Дарко Јаневски
4News, Јовица Пауноски
Макфакс, Јулија Петровска
Денешен весник, Димитар Грумар
Експрес, Димитар Чулев
Весник, Иван Милановски
Локално, Влатко Кошевалиски
Нова ТВ.мк, Зоран Иванов
360 степени, Васко Попетревски
Време.мк, Јаков Павловиќ
Скопје1, Кристијан Ландов
Цивил медија, Џабир Дерала
Лидер, Љупчо Златев
Вестимак, Станча Јаќимовски
Охрид News, Горан Момироски
РТК, Марјан Димитров
Вести, Драган Павловиќ Латас
Рацин, Зоран Бојаровски
Нетпрес, Дејан Николовски
Фронтлајн, Јане Ѓорѓиоски
Утрински весник, Бранислав Ѓорѓевски
Порта
Мактел, Саше Ивановски
Независен весник, Ерол Ризаов
Глас
Вистина, Антонио Димитриевски
Платформа
Викимедиа, Вики Клинчарова
ТиквешИнфо
Глобус, Љубомир Костовски
Национал, Викторија Петровска
Слободен свет, Наташа Димитровска
Порталите се по редослед по читаност и прегледи месечно. Напомена: Вечер.мк е најчитаниот портал во Македонија со над 1 милион прегледи.
Тед Дансон

Едвард Бриџ Дансон III (роден на 29 декември 1947 година) e американски актер познат првенствено по неговите комични улоги. Тој добил статус на ѕвезда играјќи го главниот лик Сем Мелоун во ситкомот на NBC ''Наздравје'' (1982–1993), за кој добил две награди „Прајтајм Еми“ и две награди „Златен глобус“ . Понатаму, тој бил номиниран за Еми за правната драма на FX, ''Штети'' (2007-2010) и комедијата на NBC ''Доброто место'' (2016-2020). Бил најавен како добитник на наградата Керол Барнет во 2025 година.
Денсон го имал своето филмско деби во 1978 година во криминалната драма ''Полето со кромид''. Неговата извонредна филмска улога била во комедите ''Три мажи и бебе'' (1987) и ''Три мажи и мала дама'' (1990). Глумел и во ''Топлината на телото'' (1981), ''Крипшоу'' (1982), ''Тато'' (1989) и ''Заштедата на Рајан'' (1998).
Дени Џонс

Даниел Алан Дејвид Џонс (роден на 12 март 1986 година ) е британски пејач, текстописец и музичар кој е еден од водечките вокали и водечки гитарист на поп-рок бендот Мекфлај (McFly). Колеги во бендот на Џонс се Том Флечер (ритам гитарист и вокал), Даги Појнтер (бас и вокал) и Хари Џад (тапани).
Од 2018 година, Џонс објавил неколку соло синглови, а неговото деби ЕП било објавено во 2019 година. Тој исто така се појавил како тренер и ментор на ''Гласот на децата'' Обединето Кралство од 2017 до 2023 година и на ''Гласот Обединето Кралство'' во 2024 година''.''
1 Ран живот
Џонс е роден и израснат во Брејтмет во Болтон, Голем Манчестер, каде неговата мајка води фризерски бизнис. Се школувал на Салезијанскиот колеџ Торнли и накратко во машкото училиште за хабердашери. Тој и неговата сестра Вики биле заинтересирани за музика уште од мали нозе. Во 2014 година, Вики учествувала во третата серија на Гласот'','' но била елиминирана за време на борбената рунда. Џонс присуствувал на колеџот Бури каде студирал за национална диплома за музика BTEC .
Нивниот татко го напуштил семејството кога Дени имал осумнаесет години и тоа му оставило траен впечаток. Не долго потоа, заедно со Вики ја напишал песната „Не знам зошто“ (од ''земјата на чудата'' ).
2 МекФлај
МекФлај се прославиле во 2004 година, делумно поради нивната поврзаност со Бастед ; МекФлај го поддржале Бастед на нивната турнеја ''Подарок за сите''. Џонс го запознал Флечер кога бил на аудиција за „машки бенд“ V (тој погрешно го сметал V како сличен по стил на идниот Бастед). Флечер, кој ги снимал аудициите за Island Records, подоцна му пришол на Џонс. Двајцата разговарале и откриле заеднички интереси, што довело до сесија за пишување песни помеѓу Флечер, Џонс и Џејмс Борн од Бастед.
3 Личен живот
На 26 јули 2013 година, Џонс објавил дека е свршен со моделот и поранешна Мис на Англија, Џорџија Хорсли. Тие се венчале на 2 август 2014 година во Малтон, Северен Јоркшир и имаат син, роден во јануари 2018 година.
Тој е страствен поддржувач на фудбалскиот клуб Болтон Вондерерс.
Џонс страда од анксиозност и бил на терапија од својата 19-та година откако имал напад на паника во живо на ТВ.
4 Наводи
Павел Власов

Павел Николаевич Власов e роден на 13 октомври 1960 година. Toj е руски тест пилот, инженер, еден од директорите на Институтот за истражување на летови Громов (2010–2017), шеф на Центарот за обука на космонаути Гагарин (2017–2021) и Херој на Руската Федерација.
1 Биографија
1.1 Рани години и воена служба
Власов е роден на 13 октомври 1960 година во градот Лебедин во Украинската ССР (сегашна Украина). Завршил гимназија со златен медал и во 1977 година влегол во Високата воена авијациска школа за пилоти Грицевец.
Таму тренирал со авиони Аеро Л-39 и МИГ-21 и дипломирал со „црвена диплома“ во 1981 година.
По дипломирањето Власов бил назначен да служи како инструктор за летање и обучени воени пилоти во истата школа за летови. Во 1987 година бил избран за обука на тест пилот во школата за тест пилоти Федотов.
1.2 Воздухопловна индустрија
По дипломирањето на Тест пилотската школа Федотов во 1989 година, Власов работел за корпорацијата МиГ како тест пилот и како заменик генерален директор за тестирање на летови (2002–2010). Учествувал во лет тестирање на тешкиот пресретнувач МиГ-31, остварени првични летови и тестирање на летање на ловецот МиГ-29К базиран на носач и верзијата за векторирање на удар на МиГ-29 (МиГ-29ОВТ), МиГ-29М/М2 и ловците МиГ-35 и тренерот МиГ-АТ. Власов е оценет за 35 типови авиони.
Како аеробатичен пилот, тој летал демонстративни летови на меѓународни авио-салони во ОК, Германија, Индија, Обединетите Арапски Емирати, Полска, Франција и Словачка, и неколку пати бил наградуван за своите вештини.
Тој го предводел Институтот за истражување на летови Громов од јануари 2010 година, додека ја задржал и својата позиција во корпорацијата МиГ до февруари 2014 година. Во 2010 година, тој ја завршил програмата за стратешки резервен персонал на Обединетата корпорација за авиони во Московската школа за менаџмент СКОЛКОВО. Власов работел како раководител на Институтот Громов за време на неговата трансформација во јавно претпријатие и станал негов генерален директор во 2012 година.
Во ноември 2017 година станал шеф на Центарот за обука на космонаути Гагарин каде работел до пензионирањето на 1 јуни 2021 година.
ТАСС објавил дека во 2023 година Власов работел во United Aircraft Corporation како советник на претседателот на корпорацијата.
Во август 2024 година тој бил на позицијата советник на генералниот директор на Роскосмос и, наводно, бил еден од главните кандидати за новата позиција на заменик-генерален директор на Роскосмос за човечки и автоматизирани вселенски летала.
1.3 Семејство
Во 1986 година, Власов се оженил со Елена Павловна Власова, учителка по хемија и биологија. Заедно имаат ќерка Ана (родена 1987 година) и син Андреј (роден 1993 година).
2 Награди и одликувања
* Херој на Руската Федерација (1998)
* Орден за храброст (1996)
* Заслужен тест пилот на Руската Федерација (2003)
* Почесен инженер за авиони на Руската Федерација
* Национална награда Златна идеја (2004)
* Транспортна награда Златна кочија (2007)
3 Поврзано
* Список на херои на Руската Федерација
З-лајбрери

З-лајбрери (анг: Z-library) е проект со библиотека во сенка за пристап до споделување датотеки од статии од научни списанија, академски текстови и книги од општ интерес. Започнало како огледало на лајбрери џенесис, но драматично се проширила.
Според податоците на сопствената веб-страница објавени во февруари 2023 година, неговата колекција сочинувала над 13,35милиони книги и над 84,8милиони статии. З-лајбрери била особено популарна во економиите во развој и меѓу академиците. Во јуни 2020 година, З-лајбрери била посетена од околу 2,84милиони корисници, од кои 14,76% биле од Соединетите Американски Држави.
Организацијата се опишува себеси како „најголемата светска библиотека за е-книги“, како и „најголемата продавница за научни статии во светот“ и работела како непрофитна организација одржлива од донации. Покрај споделувањето е-книги, З-лајбрери планирала да ги прошири своите понуди и да вклучи физички книги со мек повез, на посветени „З-поинтс“ низ целиот свет.
З-лајбрери и нејзините активности биле нелегални во многу јурисдикции. Додека запленувањата на веб-страниците ја намалиле пристапноста на содржината, таа останала достапна на темната мрежа. Правниот статус на проектот, како и неговото потенцијално влијание врз издавачката индустрија и авторските права, се предмет на тековна дебата.<ref>
Жељко Обрадовиќ

Желимир Обрадовиќ ( Чачак, 9 март 1960 ) е српски кошаркарски тренер и поранешен кошаркар. Моментално е тренер на Партизан. Тој е најуспешниот европски кошаркарски тренер во историјата.
Обрадовиќ во својата тренерска кариера освоил вкупно 64 трофеи и награди. Меѓу нив се издвојуваат деветте титули во Евролигата што ги освоил со пет различни клубови, а осумнаесет пати бил член на фајналфорот на Евролигата. Покрај успехот што го постигнал на клупско ниво, Обрадовиќ се истакнал и на репрезентативен план — со репрезентацијата на СР Југославија бил шампион на Европското првенство во 1997 година и Светското првенство во 1998 година.
Завршил средно техничко училиште. За репрезентацијата заиграл релативно доцна, на 28 години на Олимписките игри во Сеул во 1988, каде освоил сребрен медал. Играчката кариера му била привремено прекината кога бил осуден на две години затвор за убиство на пешак во сообраќајна несреќа, по што отслужил воен рок во ЈНА. Поради ова, тој ја пропушти сезоната 1988/1989 година. Со репрезентацијата го освол златниот медал на Светското првенство во кошарка во 1990 година во Аргентина. За неговата тренерска кариера им е благодарен на Драган Киќановиќ, професорот Александар Николиќ и Душан Ивковиќ.
Тој е еден од најуспешните тренери во Европа. Единствен е во светот кој има освоено златен медал на светските првенства како тренер и играч. Со Партизан во 1992 го освоил Купот на Шампиони во Европа. Истиот успех го има повторено со шпанскиот Ховентуд во 1994 и во наредната 1995 со Реал Мадрид, со Панатенаикос има освоено пет титули во истото натпреварување (2000, 2002, 2007, 2009 и 2011) и една титула со Фенербахче во (2017). Со Реал Мадрид во 1997 го освоил Купот Рајмондо Сапорта. Истата година со Бенетон во Италија го освојува Супер Купот на Италија, со Панатенаикос 11 пати бил шампион во Грчкото првенство и пет пати го има освоено Грчкиот куп. Во летот 2013 се преселил на клупата на Фенербахче каде поминува седум сезони како прв тренер и освоено четири титули во Турското првенство, три трофеи во Куп натперварите и еден Супер Куп во 2020.
Алекс Консани

Алекс Монет Консани (роден на 23 јули 2003 година) е американски модел и инфлуенсер. Таа започнала да се занимава со манекенство во 2015 година и станала најмладата трансродова манекенка во светот во тоа време на 12-годишна возраст. Откако потпишала договор со ИМГ Моделс во 2019 година, таа почнала да користи TikTok во 2020 година за време на пандемијата COVID-19 и станала популарна на интернет за нејзините комични видеа, при што добила над три милиони следбеници до 2024 година. Во 2024 година, таа била првата трансродова манекенка која ја освоила Модната награда за модел на годината и учествувала на модното шоу на Викторија Сикрет заедно со Валентина Сампајо.
1 Јавен имиџ
Алиса Морин од Е! Вести ја нарекла Консани „новата модна девојка“ во февруари 2023 година, додека Басл и ПинкЊуз ја опишале како „Ит Грл“ од 2024 година.
Виена Вернозе од CR Fashion Book ја нарекла нејзината изветвена коса и карактеристиките налик на самовила „карактеристични“ и ја нарекла нејзината прошетка на писта „сериозна и моќна“. Грејс Кларк од Л Офсиел ја нарекла Консани „лесно еден од најголемите модели“ во 2024 година и „еден од најпопуларните трансродови модели во индустријата“.
Во октомври 2023 година, била вклучена на листата на Форбс Топ 50 Креатори во мода, каде што имала највисока стапка на ангажман на листата со 21,5% и била опишана како со „потпис изветвена коса и веѓи“. Брок Кољар од The ​​Cut напишал во 2024 година дека нејзините видеа на TikTok, кои „ја вклучуваат многу гласна и досадна на многу јавни места“, „постојано стануваат вирални“.
Во декември 2024 година, Консани била именуван во листата на Форбс за 30 лица под 30 години во категоријата „Уметност и стил“.
Прекрасниот волшебник од Оз

''Прекрасниот волшебник од Оз'' — роман за деца од 1900 година, напишан од авторот Л. Френк Баум и илустриран од В. В. Денслоу. Тоа е првиот роман од серијата книги Оз. Дороти е девојче од една фарма од Канзас која заедно со нејзиното куче Тото, завршиле во магичната земја Оз откако циклон ќе го однесе нивниот дом. По нејзиното пристигнување во Оз, таа дознава дека не може да се врати дома додека не ја уништи Злобната вештерка од Западот.
Книгата првпат била објавена во САД во мај 1900 година од компанијата Џорџ М. Хил. Во јануари 1901 година, издавачката куќа го завршила печатењето на првото издание во 10.000 примероци, кое брзо било распродадено. Книгата била продадена во три милиони примероци до моментот кога влегла во јавна сопственост во 1956 година. Често се препечатувала под наслов ''Волшебникот од Оз'', што е наслов на успешната музичка адаптација на Бродвеј од 1902 година, како и на играниот филм од 1939 година.
Револуционерниот успех и на оригиналниот роман од 1900 година и на мјузиклот од 1902 година го поттикнал Баум да напише тринаесет дополнителни книги за Оз, кои служат како официјални продолженија на првата приказна. Повеќе од еден век подоцна, книгата е една од најпознатите приказни во американската литература, а Конгресната библиотека го прогласила делото за „најголемата и најомилена домашна бајка во Америка“.
Тејлор Сталворт

Тејлор Џозеф Сталворт (роден на 18 август 1995 година) е американски професионален фудбалски одбранбен играч. Тој играл колеџ фудбал за Јужна Каролина Гејмкокс и потпишал со Њу Орлеанс Сејнтс како бесплатен слободен агент во 2018 година. Тој исто така играл за Индијанаполис Колтс, Канзас Сити Чифс, Хјустон Тексанс, Тенеси Титанс и Вашингтон Командерс.
Melastoma affine

''Melastoma affine'', исто така познат по заедничките имиња син јазик, теснец рододендрон или родна ласијандра, е грмушка од фамилијата Melastomataceae. Расте во тропските и суптропските шуми на Индија, Југоисточна Азија и Австралија, тоа е растение на рабовите на прашумите. Пчелите се главните опрашувачи на овој вид.
1 Таксономијата
''Melastoma affine'' првпат бил опишан од шкотскиот ботаничар Дејвид Дон во 1823 година. Таксономијата на родот ''Меластома'' е незгодна и бара целосна ревизија. Раните генетски студии биле објавени од 2001 година, до неодамна, но допрва треба да има ревизија врз основа на нив. Во 2001 година, Карстен Мејер предложила ревизија во која овој вид и другите видови биле подведени во видот Melastoma malabathricum.
Во Австралија, во моментов повеќето власти не го прифаќаат ова; наместо тоа, природните популации во ЊА, СТ, Квинсленд и североисточен Нов Јужен Велс остануваат признати како овој вид ''M. affine'', освен од властите во Квинсленд.
1.1 Синоними
, Австралискиот попис на растенијата (APC) ги прифаќа следните синоними за Melastoma affine:*''Melastoma malabathricum'' var. ''nanum'' FMBailey
*''Melastoma malabathricum'' var. ''полиантум'' (Блуме) Бент.
*''Melastoma novae-hollandiae'' Naudin
*''Melastoma polyanthum'' Блуме
Две други имиња кои се користени за овој вид ги смета за погрешно применети наместо синоними:*''Melastoma malabathricum'' L.
*''Melastoma denticulatum'' Labill.
2 Опис
Се среќава како грмушка до 2 м во висина. Листовите се овални и се со големина 6-12 цм во должина и 2-4 цм широк. Покриени со фина коса имаат надолжни вени. Појавувајќи се во пролет и лето, цветовите се појавуваат на краевите на гранките и се виолетови со пет ливчиња и сепали. Постојат две групи на карактеристични столпчиња, пет спроти ливчињата и пет спроти сепалите. Антесепалозните имаат долги прашници со двободен додаток во основата. Таа произведува виолетови плодови долги 8 мм кои се отвораат за да се изложи црвеникаво до виолетово месо со многу мали семиња. Вообичаеното име „син јазик“ се однесува на јадливата пурпурно-црна пулпа во овошните капсули што ја обојува устата во сина боја.
3 Распространетост и живеалиште
''Melastoma affine'' се наоѓа од Индија преку југоисточна Азија, Малезија, Индонезија и во Австралија. Во Австралија, се наоѓа од Кимберли во Западна Австралија, низ Северната Територија и Квинсленд, и достигнува јужно до Кемпси на Нов Јужен Велс во средината на северниот брег. Расте во влажни подрачја во склерофилна шума.
4 Одгледување
Брзо растечка и прилагодлива грмушка, ''Melastoma affineот'' понекогаш се гледа во одгледувањето. Може да се размножува со семе или со сечење.
Растението се користи за правење желе од трева во Индонезија. Плодовите зреат до темно сиви и содржат виолетова каша што може да се јаде околу семките. Ја обојува устата црно (оттука и името на родот). Сокот или екстракт од листовите се користи како хербален лек против голем број состојби, вклучувајќи дијареа, изгореници, чиреви, рани, купишта и дрозд во Индонезија и Соломонските Острови.
Сириски демократски сили

Сириските демократски сили (СДС) е коалиција предводена од Курдите и бунтовнички групи каде САД и служи како официјално воено крило на Автономната администрација на Северна и Источна Сирија (ААСИС). СДФ е сојузник и се снабдува од меѓународната алијанса ЦЈТФОИР предводена од Соединетите држави. Основана на 10 октомври 2015 година, СДФ тврди дека нејзината мисија се бори да создаде секуларна, демократска и федерализирана Сирија. На СДФ им се спротивставува Турција, која тврди дека групата има директни врски со ПКК, која ја признава како терористичка група.
Формирана како бунтовнички сојуз во сириската граѓанска војна, СДФ е составена главно од курдски, арапски и асирски/сириски, како и некои помали ерменски, туркменистански и чеченски сили. Воено е предводена од Единиците за заштита на народот (YPG), курдска милиција која Турција и Катар ја сметаат за терористичка група. СДФ вклучува и неколку етнички милиции и различни фракции на Слободната сириска армија на сириската опозиција.
Противниците на СДФ вклучуваат различни исламистички, сириски националистички и протурски сили вклучени во граѓанската војна. Главните непријатели ги вклучуваат филијалите на Ал Каеда, Исламската држава Ирак и Левант (ИСИЛ), Сириската национална армија (ТФСА), Турските вооружени сили и нивните сојузници. СДФ се фокусирала првенствено на ИСИЛ, успешно ги избркале од важните стратешки области, како што се Ал-Хал, Шадади, браната Тишрин, Манбиџ, ал-Табка, браната Табка, браната Баат и поранешниот главен град на ИСИЛ, Рака. Во март 2019 година, СДФ објавиле тотален територијален пораз на ИСИЛ во Сирија, при што СДФ ја презеле контролата врз последното упориште во Багуз.
Од територијалниот пораз на ИСИЛ, СДФ се повеќе се вклучени во борбата против ТФСА и турското присуство во северна Сирија.
Косигуина

Косигуина (исто така напишано Косегина) е стратовулкан лоциран во западниот дел на Никарагва. Формирал голем полуостров кој се протега во заливот Фонсека. Врвот бил пресечен со голема калдера, 2 x 2,4км во дијаметар и 500 метри длабоко, држејќи значителен кратерско езеро Лагуна Косигуина. Овој конус пораснал во претходната калдера, формирајќи вулкан сома. Поранешниот раб на калдерата се уште бил изложен на северната страна, но бил закопан од помладиот конус на друго место.
1 Активност
Вулканот последен пат еруптирал во 1859 година, но неговата најпозната активност се случила на 20 јануари 1835 година, за време на претседателствувањето на Хозе Нуњез, кога ја предизвикал најголемата историска ерупција во Никарагва. Пепел од ерупцијата од 1835 година бил пронајден во Мексико, Костарика и Јамајка. Според анализата на Беркли Земјината температура, ерупцијата од 1835 година предизвикала привремено намалување на просечната температура на Земјата за околу 0,75 степени Целзиусови.
Не еруптирал од 1859 година, само момент во однос на геолошкото време. Во 2002 година бил измерен рој земјотрес во близина на Косигина, што покажува дека тектонските сили се уште се активни во регионот, иако вулканот е малку изолиран од линијата на неодамна активните централноамерикански вулкани на северозапад и југоисток. Единствените показатели за хидротермалната активност на вулканот се наизменично набљудуваните меурчиња со гас во Лагуна Косигуина и топла извор долж источното крило на вулканот. Прилично еднообразната вегетациска покривка на страните на вулканот, исто така, сведочи за општ недостаток на емисии на гас или „жешки точки“ на конусот висок 872 метри.
2 Поврзано
* Список на вулкани во Никарагва
Браносување

Браносување или влачење — земјоделска постапка што се користи при обработка на почвата. Се користи за зачувување на влагата во почвата, растресување на почвената кора и уништување на плевелот, подобрување на аерацијата на почвата, „освежување“ на раните зимски култури и повеќегодишни тревни култури по косење, раздробување и подготовка за сеење на обработливото земјиште.
Влачењето традиционално се користело (и сè уште се користи во одредени услови) за покривање на семето по сеидбата. Веднаш по фрлањето, се поминувало со лесен влак за да се измеша семето со површинскиот слој на почвата и да се покрие. Главната цел на ова влачење е да се спречи птиците да го изедат семето и да се заштити од сушење на сонце или однесување од ветер. Исто така со влачењето се обезбедува подобар контакт помеѓу семето и влажната почва, што е клучно за брзо и рамномерно никнење.
ОМУ „Енвер Стафаи“ - Гостивар

Основно училиште „Енвер Стафаи“ (официјално: Основно музичко училиште „Енвер Стафаи“ - Гостивар; скратено: ОМУ „Енвер Стафаи“) — единствено музичко основно училиште во градот Гостивар, Општина Гостивар.
Училиштето е именувано по македонскиот композитор Енвер Стафаи.
Мотел Месечина

„Мотел Месечина“ (хрватски: ''Motel Mjesečina'') — хрватски филм од 1977 година, во режија на Крешо Голик. Главните улоги ги играат: Ѓурѓа Ивезиќ и Борис Бузанчиќ. Монтажата е дело на Јасна Фулгоси, автор на музиката е Живан Цвитковиќ, а директор на фотографијата е Драгутин Новак.
1 Синопсис
На враќањето од шопинг во Трст, еден брачен пар решава да преспие во мотел. Вечерта, нивните спротивни карактери предизвикуваат низа комични и апсурдни ситуации...
ОУ „Исмаил Ќемали“ - Црнилиште

Основно училиште „Исмаил Ќемали“ (во минатото: Основно училиште „Петре Глигуровски“; официјално: Општинско основно училиште „Исмаил Ќемали“ - Црнилиште; скратено: ООУ „Исмаил Ќемали“) — централно основно училиште во прилепското село Црнилиште, Општина Долнени.
Училиштето е именувано по албанскиот политичар и дипломат Исмаил Ќемали.
Стреливо

Стреливо или муниција — производи, компоненти на оружје и воена опрема, непосредно наменети за уништување живи и мртви цели (животна сила и/или оружја и воена опрема, уништување конструкции како на пример утврди), како и извршување посебни задачи (осветлување, зачадување, радиозаглушување, и така натаму).
Стреливата, особено, вклучуваат воздухопловни и длабински бомби, артилериски гранати, борбени делови на разни видови ракети и торпеда и самите ракети и торпеда, гранати, димни бомби, инженерски и морски мини, патрони за огнено оружје, разорни полнежи, полнења, цевки за палење избувливи средства и др.
1 Развој
Кога се развива огнено оружје, стреливото често се смета за помалку важно од самото оружје. Меѓутоа, ова не е вистина. Секое огнено оружје е наменето да испукува проектили, што значи дека неговата изведба во голема мера зависи од квалитетот на стреливото што го користи. Едноставно кажано, огненото оружје е бескорисно без стреливо, а неквалитетното стреливо го прави оружјето неефикасно.
Градителите на огнено оружје брзо го сфатиле ова, дури и во раните денови на производството на оружја. Како последица на тоа, развојот на стреливо отсекогаш бил клучен интересен заедно со градбата на оружјето. Важноста на стреливото е толку значајно што довело до создавање на специјализирана гранка на физиката наречена балистика, која проучува како проектилите се движат како во цевката, така и во воздухот.
Георги Дримколски

Георги Цветковиќ Дримколски (Лабуништа, 1860 — 1905) бил четнички војвода во Македонија во почетокот на 20 век.
1 Биографија
Георги Цветковиќ е роден во село Лабуништа, во Дримкол кај Струга во 1860 год. како син на Димитрија Цветковиќ, кој бил командант на доброволци од Македонија во Српско-турската војна од 1876 год. Селото Лабуништа, како и селата Подгорци, Јабланица и Вевчани во Дримкол биле патријаршиски села и трпеле притисок од страна на ВМРО, особено од војводата Милош од Безово, да станат егзархиски. Притисокот пораснал после Илинденското востание. Во Лабуништа во август 1904 год. Пандил Ѓорески формира селска чета заради самоодбрана и поставува стражи кои би го бранеле селото од упадите на ВМРО. Георги, кој во тоа време ја држи кафаната ''Три грозда'' во Белград, ја затвора кафаната и доаѓа на чело на чета во својот крај да го брани од зулуми. Во годината 1904 течат преговорите помеѓу Српска одбрана и Борис Сарафов кој за пари се согласува преку каналите на ВМРО да спроведе три српски чети на теренот на Македонија. Есента 1904 покрај четата на Глигор Соколовиќ ја спроведува и четата на Георги Цветковиќ. Цветковиќ во Дримкол стигнал со неколку четници и ја презел четата од Пандил Ѓорески. Присуството на муслимани и Албанци во селата во околината, како и четата на Милош од Безово, го приморале Цветковиќ да ја помине цела зима 1904/1905 по планините и да ги избегнува селата заради можноста од репресалии. Поради зимата и тешкиот живот здравјето му се влошува и умира од смрзнатини во пролетта 1905 година.
Цаконски јазик

Цаконскиот јазик (|τσακώνικα) е мошне дивергентна современа варијанта на грчкиот јазик, кој се говори во регионот на Цаконија на Пелопонез, Грција. За разлика од сите други современи варијанти на грчкиот јазик, цаконскиот води потекло од дорскиот дијалект на старогрчки, а не од атичко-јонската група. Иако конвенционално е третиран како дијалект на грчкиот, тој претставува засебен јазик.
Цаконскиот јазик е критично загрозен, а останати се само неколку стотици/илјади, главно постари луѓе, кои течно го говорат. Иако цаконскиот и стандардниот грчки се поврзани, тие не се меѓусебно разбирливи јазици.
Долна црква во Сремски Карловци

Долната црква, поточно Српската православна црква на Светите апостоли Петар и Павле, е една од најзначајните и највредните објекти во старото јадро на Сремски Карловци, како просторна културно-историска целина од исклучително значење за Србија. Горната црква е посветена на светите апостоли Петар и Павле.
1 Историја на црквата
Долната црква за прв пат се споменува во запис во 1599 година. А сегашниот храм бил изграден на старите темели во 1719 година. Подоцнежните реновирања на црквата ѝ го дале денешниот изглед. Во оваа црква за епископ е ракоположен Петар I Петровиќ Његош.
2 Изглед на црквата
Основата на Долната црква е во форма на триконхос, со едноставни фасади во барокен стил .
Надворешната и внатрешната припрата се под сводови. Наосот е поделен на три заливи, од кои третиот е во форма на плиток елипсовиден свод со длабоки прозорски ниши.
Резбата на иконостасот му припаѓа на неокласицизмот: тоа се композитни столбови со венци, вазни над престолни икони и врати, избалансирани и симетрични форми на икони.
3 Важноста на црквата
Црквата денес е споменик на културата под заштита на државата.
Во портата на Долната црква има чинар, кој денес е под заштита на државата и е прекрасен споменик на природата на Сремски Карловац.
4 Галерија
5 Поврзано
****
Брана (орудие)

Брана или влак — орудие што се користи за дополнителна површинска обработка на почвата по основната обработка (орање или копање), понатамошно дробење, рамнење, покривање на фрленото ѓубриво или семе, разбивање на кората и уништување на плевелот.
Во земјоделието, браната е земјоделска машина што се користи за површинска обработка. Се користи по орање за разбивање и мазнење на површината на почвата. Целта на браната е да се разбијат грутките и да се обезбеди структура на почвата која е погодна за сеење. Грубото браносување може да се користи и за отстранување на плевелот и за покривање на семето по сеидбата.
Современ развој на традиционалната брана е ротационата брана, често наречена моторна брана.
1 Употреба на браната
Во современото механизирано земјоделство, земјоделецот обично користи две брани, една зад друга. Чинијарката најпрво се користи за режење на големите грутки што ги остава плугот, а потоа следи браната со запци. За да се заштеди време и гориво, тие можат да се влечат со еден трактор. На тракторот е прикачена чинијарката, а непосредно зад неа е прицврстена браната со запци. Резултатот е мазно поле со прашкаста нечистотија на површината.
2 Историска референца
Во Европа, браните се користеле во древно време и во средниот век. Најстариот познат сликовит приказ на брана е на десеттата сцена од таписеријата во Баје од единаесеттиот век. Арапско спомнување на брана може да се најде во ''Набатеското земјоделство'' на Абу Бакр Ибн Вахши (Китаб ал-Филаха ал-Набатија) од 10 век, но се тврди дека потекнува од вавилонски извори.
3 Галерија
ОУ „Петар Поп Арсов“ - Карпош

Основно училиште „Петар Поп Арсов“ (официјално: Основно општинско училиште „Петар Поп Арсов“ - Карпош; скратено: ООУ „Петар Поп Арсов“) — централно основно училиште во скопската населба Карпош IV, Општина Карпош.
Училиштето е именувано по македонскиот национален деец, филолог и револуционер Петар Поп Арсов.
ОМУ „Лазо Мицев-Рале“ - Кавадарци

Основно училиште „Лазо Мицев-Рале“ (официјално: Основно општинско музичко и балетско училиште „Лазо Мицев-Рале“ - Кавадарци; скратено: ООМБУ „Лазо Мицев-Рале“) — единствено музичко основно училиште во градот Кавадарци, Општина Кавадарци.
Училиштето е именувано по македонскиот учесник во НОБ Лазо Мицев-Рале.
Барл Ајвс

Барл Ајкл Ајванхо Ајвс (англ. ''Burl Icle Ivanhoe Ives''; 14 јуни 1909 ― 14 април 1995) ― американски музичар, пејач и глумец, чија кариера траела преку шест децении.
Ајвс кариерата ја започнал како патувачки пејач и гитарист и на крајот почнал да води свое радиошоу, ''The Wayfaring Stranger'', кое ги популаризирало традиционалните американски фолк-песни. Во 1942 година, глумел во театарскиот мјузикл ''„This Is the Army“'' од Ирвинг Берлин и станал ѕвезда на CBS Radio. Ајвс исто така бил популарен филмски глумец во доцните 1940-ти и во 1950-тите. Глумел во филмовите: ''„Толку мило за моето срце“'' (1948), Источно од рајот (1955), ''Желба под брестовите'' (1958), ''Ветер низ Еверглејдс'' (1958) ''„Мачка на жешкиот лимен покрив“'' (1958) и ''Денот на одметникот'' (1959), а ја толкувал улогата на Руфус Ханаси во ''„Големата земја“'' (1958), за која освоил Оскар за најдобра споредна машка улога. Неговата верзија од песната „Lavender Blue“ станал негов прв хит и била номинирана за Оскар за најдобра оригинална песна откако Ајвс ја претставил во филмот ''So Dear to My Heart'' (1949).
Во 1960-тите se впуштил во кантри-музика и ги снимил хитовите: „A Little Bitty Tear“ и „Funny Way of Laughin“.
Ајвс често се поврзува со божиќните празници. Го позајмил гласот на Снешкото Сем, наратор во класичниот божиќен телевизиски филм од 1964 година, ''Рудолф, ирвасот со црвен нос''. Ајвс работел и на звучниот запис за филмот, вклучувајќи ги песните: „A Holly Jolly Christmas“ и „Rudolph the Red-nosed Reindeer“, кои до ден денес пред Божик се појавуваат на празничните топ-листи од ''Билборд''.
На Ајвс, кој бил долгогодишен пушач на луле и пури, во 1994 година му бил дијагностициран рак на усната шуплина. Починал од болеста на 14 април 1995 година, во неговиот дом во Анакортес, Вашингтон, на 85-годишна возраст.
Плашете се од живите мртовци

''Плашете се од живите мртовци'' (|Fear the Walking Dead) — американска постапокалиптична ТВ-серија за зомбија. Создадена е од Роберт Киркман и Дејв Ериксон за AMC и е нуспроизвод на „Живи мртовци“, која е заснована на стрип-серијал. Таа е втората серија во вселената на „Живи мртовци“. Првите три сезони покажуваат како започнало избувнувањето на зомбијата, следејќи едно семејство што се обидува да преживее. Подоцнежните сезони се случуваат во исто време со настаните во „Живи мртовци“, а Морган Џонс (го игра Лени Џејмс) се приклучува на приказната.
Во серијата првично глумеле Ким Дикенс (како Медисон Кларк), Клиф Кертис (Тревис Манава), Френк Дилејн (Ник Кларк) и Алиша Дебнам-Кери (Алиша Кларк). Од четвртата сезона, Лени Џејмс станал главниот лик. Други главни членови на глумечкиот состав се Колман Доминго, Рубен Блејдс, Меги Грејс и Џена Елфман. Серијата била премиерно прикажана на 23 август 2015 г., а завршила на 19 ноември 2023 г., по осум сезони и 113 епизоди. Се снимала на неколку места, вклучувајќи ги Лос Анџелес, Тексас, Мексико и Канада.
1 Содржина
Првите три сезони на ''Плашете се од живите мртовци'' се случуваат во Лос Анџелес, Калифорнија, а подоцна и во Мексико. Тие следат мешано семејство: средношколската советничка Медисон Кларк, нејзиниот свршеник Тревис Манава (професор по англиски јазик), нејзината ќерка Алиша, нејзиниот син Ник (кој се бори со зависноста од дрога), синот на Тревис, Крис од претходниот брак, и мајката на Крис — Лајза Ортис. Како што започнува зомби-апокалипсата, тие се здружуваат со другите и мораат да научат нови вештини и ставови за да преживеат додека светот се распаѓа.
Почнувајќи од четвртата сезона, приказната се сосредоточува на Морган Џонс, лик од ''Живи мртовци'', кој ги запознава преостанатите членови на групата и новите преживеани во Тексас.
2 Глумечки состав
Ким Дикенс — Медисон Кларк
Клиф Кертис — Тревис Манава
Френк Дилејн — Николас „Ник“ Кларк
Алиша Дебнам-Кери — Алиша Кларк
Елизабет Родригес — Елизабет „Лајза“ Ортис
Лоренцо Џејмс Хенри — Кристофер „Крис“ Манава
Мерцедес Мејсон — Офелија Салазар
Рубен Блејдс — Даниел Салазар
Колман Доминго — Виктор Стренд
Мишел Анг — Алекс
Данај Гарсија — Лусијана Галвес
Даниел Шерман — Трој Ото
Лени Џејмс — Морган Џонс
Џена Елфман — Џун „Наоми-Лаура“ Дори
Остин Амелио — Двајт
Кристин Евангелиста — Шери
Список на филмови за Џејмс Бонд

Џејмс Бонд е измислен лик создаден од британскиот романсиер Иан Флеминг во 1953 година. Во романите се работи за британскиот таен агент кој работи за МИ6 под име 007, Бонд го играле актерите Шон Конери, Дејвид Нивен, Џорџ Лазенби, Роџер Мур, Тимоти Далтон, Пирс Броснан и Даниел Крег. Еон продукција, која ги има правата за адаптација на сите романи на Флеминг за Бонд, ги снимила сите освен два филма од серијата филмови.
+Еон продукција, Наслов, Година, Бонд Глумец, Режисер, Бокс Офис (милиони), Буџет (милиони)
,
Џејмс Бонд 007: Се живее само двапати, 1967, Шон Конери, Луис Гилберт, 111.6, 10.3
''Светот не е доволен'', 1999, Пирс Броснан, Мајкл Аптед, 361.8, 135.0
''Поглед за убиство'', 1985, Роџер Мур, Џон Глен, 152.4, 30.0
''Утре никогаш не умира'', 1997, Пирс Броснан, Роџер Спотисвуд, 333.0, 110.0
Џејмс Бонд: Операцијата Гром, 1965, Шон Конери, Теренс Јанг, 141.2, 6.8
''Шпионот кој ме сакаше'', 1977, Роџер Мур, Луис Гилберт, 185.4, 14.0
''Спектра'', 2015, Даниел Крег, Сем Мендес, 880.7, 245–250
''Скајфол'', 2012, Даниел Крег, Сем Мендес, 1,108.6, 150–200
''Зрно утеха'', 2008, Даниел Крег, Марк Форстер, 586.1, 200.0
''Во тајната служба на нејзиното величество'', 1969, Џорџ Лејзенби, Питер Хант, 64.6, 7.0
''Октопуси'', 1983, Роџер Мур, Џон Глен, 183.7, 27.5
''Нема време за умирање'', 2021, Даниел Крег, Кери Џиџи Фукунага, 771.2, 250–301
''Операција вселена'', 1979, Роџер Мур, Луис Гилберт, 210.3, 34.0
''Човекот со златен пиштол'', 1974, Роџер Мур, Гај Хамилтон, 97.6, 7.0
''Здивот на смртта'', 1987, Тимоти Далтон, Џон Глен, 191.2, 40.0
Живеј и остави ги другите да умрат, 1973, Роџер Мур, Гај Хамилтон, 126.4, 7.0
''Џејмс Бонд 007: Дозвола за убиство'', 1989, Тимоти Далтон, Џон Глен, 156.2, 36.0
''Голдфингер'', 1964, Шон Конери, Гај Хамилтон, 124.9, 3.0
''Голденај'', 1995, Пирс Броснан, Мартин Кембел, 352.0, 60.0
''Од Русија со љубов'', 1963, Шон Конери, Теренс Јанг, 78.9, 2.0
''Само за твоите очи'', 1981, Роџер Мур, Џон Глен, 194.9, 28.0
''Доктор Но'', 1962, Шон Конери, Теренс Јанг, 59.5, 1.1
''Умри друг ден'', 2002, Пирс Броснан, Ли Тамахори, 432.0, 142.0
''Дијамантите се вечни'', 1971, Шон Конери, Гај Хамилтон, 116.0, 7.2
''Казино Ројал'', 2006, Даниел Крег, Мартин Кембел, 606.0, 150.0
Вкупно, 7,612.1, 1,453–1,508
1 Поврзано
* Бонд девојка
* Ијан Флеминг
Воената кочија

„Воената кочија“ (англиски: ''The war wagon'') — американски филм од 1967 година, во режија на Берт Кенеди (Burt Kennedy), според сценариото на Клер Хафекер (Clair Huffaker), засновано на романот „Лошиот човек“ (''Badman''). Главните улоги ги играат: Џон Вејн (John Wayne), Кирк Даглас (Kirk Douglas), Хауард Кил (Howard Keel), Robert Walker, Кинан Вин (Keenan Wynn), Брус Кебот (Bruce Cabot), Џоана Барнс (Joanna Barnes) и Валора Ноланд (Valora Noland). Филмот, кој претставува смеса од акција, драма и комедија, се одликува со непретенциозна приказна, со виртуозно режирани акциски секвенци и со одличната глума на Даглас и на Вејн чии духовити реплики делуваат мошен забавно. Музиката е дело на прославениот Димитри Тјомкин (Dimitri Tiomkin), директор на фотографијата е Вилијам Х. Клотиер (William H. Clothier), а монтажата е дело на Хари В. Герстад (Harry W. Gerstad) Песната на Тјомкин, „Балада за воената кочија“ (''Ballad of the War Wagon'') ја изведува Ед Ејмс (Ed Ames).
1 Синопсис
По тригосишен престој в затвор, То Џексон (го игра Вејн) е пуштен на слобода. Него го затворил Френк Пирс (го игра Кебот), кој со измама му ги зел ранчот и рудникот на злато, а покрај тоа, се обидел и да го убие, изнајмувајќи го убиецот Ломакс (го игра Даглас). Џексон се здружува токму со Ломакс со намера заедно да му го украдат златото на Пирс...
ДУРДМОВ „Димитар Влахов“ - Скопје

Државно училиште „Димитар Влахов“ или Завод „Димитар Влахов“ (официјално: Државно училиште за рехабилитација на деца и младинци со оштетен вид „Димитар Влахов“ - Скопје; скратено: ДУРДМОВ „Димитар Влахов“) — централно основно училиште во скопската населба Кисела Вода, Општина Кисела Вода.
Училиштето е именувано по македонскиот револуционер, општественик и државник Димитар Влахов.
Универзитет „Мајка Тереза“ - Скопје

Универзитет „Мајка Тереза“ во Скопје (|Universiteti Nënë Teresa në Shkup) — јавен универзитет со седиште во Скопје, Македонија. Студиите во оваа институција се изведуваат на албански и на македонски јазик. Универзитетот е основан во 2016 година со мисија да создаде академски можности за студентите да се развиваат како поединци и професионалци. Преку своите пет факултети универзитетот нуди образование и за природни и општествени науки. Овие факултети покриваат различни дисциплини, вклучувајќи компјутерски науки, применето програмирање, итн. И покрај тоа што е млад, универзитетот нараснал до 3.500 студенти и нуди разни програми.
Универзитетот го носи името на Света Мајка Тереза, родена како Агнес Гонџе Бојаџиу во Скопје. Мајка Тереза била католичка калуѓерка која го посветила својот живот на помагање на сиромашните и болните. Таа го основала Мисионерите на милосрдието, верска заедница што обезбедува грижа за сиромашните, болните, сираците и оние што се пред умирачка ширум светот. За нејзината работа Мајка Тереза ја добила Нобеловата награда за мир во 1979 година.
1 Факултети
* Факултет за информатика
* Факултет за општествени науки
* Факултет за технички науки
* Факултет за технолошки науки
* Градежен и Архитектонски факултет
Кучешка поза

Кучешка поза (|Doggy style) или поза на колена — сексуална поза во која жената се наведнува, клекнува или лежи со лицето надолу, додека мажот е зад неа. Тоа е еден вид поза за навлегување одзади, слична на другите, како што е позата „лажица“ (каде жената лежи настрана), или позата „обратна каубојка“ (каде жената седи свртена од мажот).
Името го добила по позата во која кучињата се парат. Оваа е една од омилените пози на мажите. Кучешката поза може да биде дел од групниот секс бидејќи пасивниот член на кучешката поза може да учествува на пр. во орален секс со трет партнер.
1 Особености
1.1 Предности
Во кучешката поза, партнерот одзади може да го допира и гали телото на партнерот напред користејќи ги рацете. Во меѓувреме, партнерот напред (без разлика дали е жена или маж) може да посегне назад за да го стимулира пенисот и јајцата на партнерот одзади. За вагинален секс, оваа поза често ја препорачуваат сексолозите бидејќи може да обезбеди силна возбуда на Г-точката поради аголот на навлегување. Дополнително, овозможува подлабоко навлегување во споредба со мисионерската поза, што може да ги стимулира чувствителните области како предниот вагинален свод.
1.2 Мани
Главната мана на кучешката поза е недостатокот на емоционална поврзаност, бидејќи партнерите не можат да се гледаат во очи или да се бакнуваат, што може да се чувствува помалку нежно или романтично. Освен тоа, на некои луѓе оваа поза може да им биде понижувачка, бидејќи може да наликува на животинско однесување, што се одразува на нејзиното име „кучешка поза“.