procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Овошен сок

Овошен сок е вид на безалкохолен пијалак кој се добива со цедење на сокови од овошјата. Најшироко, постојат два вида на овошни сокови: бистри (со поголем процент на вода) и густи (со помал процент на вода). Во соковите се додаваат и адитиви, чија функција е добивање на соодветни бои и укуси на сокот, а во некои од овие сокови се додава и шеќер. Соковите во најголемиот дел се пакуваат во специјална, пластична и привлечна амбалажа.
1 Видови сокови
Соковите се делат на повеќе категории. Една од поделбите може да биде на бистри и густи сокови. Бистрите сокови имаат поголем процент на вода, а густите имаат повеќе овошни делови.
Соковите можат да бидат газирани или негазирани. Негазираните сокови се најчесто вистински овошни сокови. Такви се на пример: свежо цедени и повеќето индустриски сокови. Од друга страна, газираните сокови содржат индустриски додаден јаглерод диоксид.
Во соковите што се произведени индустриски се додадени адитиви за боја или вкус, а во некои се додава и шеќер.Најчесто се пакуваат во пластична или стаклена амбалажа.
Сојка

Сојката е вид птица која е распространета на огромен регион од западна Европа и северозападна Африка до Индија и понатаму до источниот брег на Азија и долу во југоисточна Азија. Во тој голем опсег има неколку форми (раси) кои еволуирале и се многу различни едни од други, особено ако се споредуваат птици од едниот до другиот крај на распространетоста. Сојката ја има и во Македонија.
1 Таксономија и систематизација
Сојката е еден од многуте видови опишани најпрво од Карл Лине во неговото дело од 18 век, ''Systema Naturae''. Тој ја смести во семејството ''Corvidae'', нарекувајќи ја ''Corvus glandarius''.
Осумте расни групи (33 подвида вкупно) се дефинирани од Маџ & Брн (1994):* номинираната група (9 европски раси), со цуцулеста круна;
* групата ''cervicalis'' (3 раси во Северна Африка), со грива кај тилот, сива мантија, многу светли страни на главата и цуцулеста или црна круна;
* групата ''atricapillus'' (4 раси на Блискиот Исток, Крим и Турција), со споена мантија и тил, црна круна и многу светло лица;
*''hyrcanus'' расата во Иран, мали, со црна круна напред и широко назабена назад;
* групата ''brandtii'' (4 раси во Сибир и северна Јапонија), со набраздена круна, црвеникава глава, темни очи и сива наметка;
* групата ''leucotis'' (2 раси во југоисточна Азија), без бело на крилјата, со бело на предниот дел од круната, а црно на задниот и многу побела на страните од главата;
* групата ''bispecularis'' (6 раси во регионот на Хималаите), без нацуцулена круна и без бело на крилјата;
* групата ''japonicus'' (4 раси во јужните јапонски острови), со голема бела дамка на крилјата, црно лице и скалеста круна.
2 Живеалиште
Сојките живеат во мешани шуми, особено сакаат дабови послани со многу желади. Последните години, сојките почнаа да се селат во урбаните средини, веројатно заради уништувањето на нивните природни средини.
3 Поведение
Вообичаеното огласување на сојката е тревожен, груб, рапав крик кој го користи кога ќе забележи разни грабливи животни. Но, таа е позната по нејзината мимикрија и може да звучи како различни видови птици толку добро, што не може да се направи разлика. Ги имитира звуците дури и на грабливите птици што неа ја напаѓаат како планинската улулајка. Сојката ја ловат разни грабливки, како што се: бувот, ноќе и јастребот кокошкар и сивиот сокол во текот на денот.
3.1 Исхрана
Сојката се храни и на дрвјата и на земја. Конзумира широк спектар безрбетници, вклучувајќи и многу инсекти штетници, потоа желади (семето од даб, кое го закопува и чува за зима), разни други семиња и плодови, но и пилиња од други птици, јајца и мали глодачи.
3.2 Размножување
Гнезди на дрвјата или во големи грмушки и несе 4–6 јајца кои се испилуваат по 16–19 дена, а се осамостојуваат по 21–23 дена. Двата родитела се грижат и ги хранат младенчињата.
4 Наводи
*
Фанта

Фанта — безалкохолен пијалак кој го произведува компанијата „Кока-кола“. Кога „Кока-кола“ не можела да се продава во Нацистичка Германија поради проблеми околу транспортот настанати по Британското и Француското објавување војна во 1939 година, компанијата Кока Кола започнала со производство на фанта за да го задржи профитото во земјата и за време на војна.
„Кока-кола“ ја вовела фанта и во Америка по Втора светска војна, а во 1960 година го откупила брендот. Најпопуларен укус на фанта е портокал, достапен во 180 земји ширум светото. Според количеството Бразил е најголемиот потрошувач на фанта во светот.
Фанта, исто така е попопуларна во Европа, отколку во Америка. Постојат преку 70 различни вкусови на фанта, поголемиот дел од нив достапни само во одередени земји. На пример, во Романија постои фанта Шоката која е правена според традицијата на романското пиење Соката. Некои исти вкусови носат различни маркетинг имиња.
Модра ветрушка

Модра ветрушка — птица-грабливка. Припаѓа во редот на соколовидните птици од семејството соколи. Оваа птица се сретнува во источна Европа и Азија, но станува сè поретка поради недостаток на живеалишта и ловот. Оваа птица ја има и во Македонија.
1 Опис
Ова е птица со средна големина. Машкото е сивкастосино, освен нозете и делот под опашката кои се црвени. Женката има сив грб и крилја, портокалова глава и стомак, и бело лице со црни ленти кај очите.
Младите се кафеави одозгора, а светложолти одоздола со темни ленти, и лице како кај женката.
Модрата ветрушка е долга од 28 до 34 см со распон на крилја од 65 до 75 см.
2 Исхрана и размножување
Оваа птица се храни со поголеми инсекти, но исто така и со помали цицачи и птици.
Модрата ветрушка се размножува во колонии, и употребува едно гнездо повеќепати. Снесува од 2-4 јајца.
Животниот век ѝ е од 13 до 25 години во дивината, и околу 18 во заробеништво.
Сеизмологија

Сеизмологија е гранка на географијата која се занимава со проучување на земјотреси, односно со движењето на еластичните бранови низ Земјата. Ги набљудува и мери природните тектонски вибрации, ги проучува ефектите на земјотресот (на пример цунами брановите), како и изворите на потресот, како што се вулкански, тектонски, океански, атмосферск и вештачки процеси (експлозии).
Сеизмологијата помага и во разбирањето на тектонската Земјина кора, структура на внатрешноста на Земјата и предвидување на земјотресот.
Резултатите од сеизмолошките истражувања се применуваат во градежништвото (потресното инженерство, инженерска сеизмологија, против сеизмичка градба), урбано планирање и во истражувањето на нафта и природниот плин (применета геофизика). Стручната работа на сеизмологијата го вклучува и бележењето на потресите, нивното лоцирање и каталогизирање, размена на податоци со меѓународните институции, макросеизмичка обработка на силните потреси и слично.Најголем дел од знаењето за структурата на Земјата е откриено со сеизмолошки процедури.
1 Поврзано
* Тектоника на плочите
Средоземен сокол

Средоземниот сокол (''Falco eleonorae'') е сокол со средна големина. Научното име го добил според националната хероина од Сардинија, Елеонора од Арбореја.
1 Распространетост
Средоземниот сокол се сретнува на островите во Средоземјето особено во Грција (таму се наоѓаат 2 третини од светската популација), но исто така и на Канарските Острови, Ибица, Шпанија, Италија, Хрватска, Мароко и Алжир. Овој сокол го има и во Македонија.
2 Опис
Овој сокол е птица-грабливка долга од 36 до 42 см, со распон на крилјата од 87 до 104 см. Градбата му е слична со таа на соколот ластовичар или на сивиот сокол, со неговите долги остри крилја, долгата опашка и тенкото тело. Се сретнуваат во две бои: потемната варијанта е кафеаво, со црни пердуви под крилјата; посветлата варијанта е нешто слично на младите кај соколот ластовичар, само што средоземниот сокол има светложолт горен дел, при што се изразува контрастот помеѓу светложолтата и црната кај крилјата. Младите се слични со младите на соколот ластовичар само поголеми, и со потемни завршетоци и пердуви на крилјата.
Цврцорењето на овој сокол е исто како и кај другите соколи и претставува едно ''кик-кик-кик''.
2.1 Преселба
Оваа птица поминува големи растојанија при преселбата. Презимува на Мадагаскар и други делови од Африка.
2.2 Исхрана и размножување
Се храни со поголеми инсекти како водното коњче, со коешто се храни фаќајки го во лет.
Средоземниот сокол се размножува на крајбрежни карпи, и снесува најмногу 4 јајца. Овој вид се размножува доцна на пролет, подоцна од другите соколи бидејќи е специјален ловец на птици преселнички коишто поминуваат низ Средоземјето во тоа време од годината. Средоземниот сокол нив ги лови во лет, употребувајќи ги неговата брзина и акробатско летање.
3 Наводи
* Ferguson-Lees, James & Christie, David A. (2001): ''Raptors of the World''. Houghton Mifflin, Boston. ISBN 0-618-12762-3
* Helbig, A.J.; Seibold, I.; Bednarek, W.; Brüning, H.; Gaucher, P.; Ristow, D.; Scharlau, W.; Schmidl, D. & Wink, Michael (1994): Phylogenetic relationships among falcon species (genus Falco) according to DNA sequence variation of the cytochrome b gene. ''In:'' Meyburg, B.-U. & Chancellor, R.D. (eds.): ''Raptor conservation today'': 593-599.
* LÓPEZ-LÓPEZ, P., LIMIÑANA, R. & URIOS, V. 2009: ''Autumn migration of Eleonora’s falcon Falco eleonorae tracked by satellite telemetry'' Zoological Studies 48(4)
* Walter, Hartmut (1979): ''Eleonora's Falcon: Adaptations to Prey and Habitat in a Social Raptor''. University Of Chicago Press Wildlife Behavior and Ecology series, Chicago. ISBN 0-226-87229-7
* Wink, Michael; Seibold, I.; Lotfikhah, F. & Bednarek, W. (1998): Molecular systematics of holarctic raptors (Order Falconiformes). ''In:'' Chancellor, R.D., Meyburg, B.-U. & Ferrero, J.J. (eds.): ''Holarctic Birds of Prey'': 29-48. Adenex & WWGBP.
Геодезија

Геодезија — научна дисциплина која се занимава со мерење и прикажување на Земјата, нејзиното гравитациско поле и геодинамичките појави како што се: поместување на половите, плима и осека итн. Личностите кои професионално се занимаваат со геодезија се наречени геодети.
Може да се каже дека геодезијата е научна дисциплина која се занимава со премерувања на Земјината површина, внесување на податоците во катастарот и приказот на тие површини при изработка на карти и планови. Плановите и картите се изработуваат врз основа на податоците соберени на терен со помош на различни геодетски инструменти и различни методи на работа. Тие податоци овозможуваат сите објекти на поврѓината на земјата, испод неа и во воздухот, кои ја права содржината на планот или картата, го задржат својот облик и меѓусебната положба.
Картите и плановите имаат врвно значење за стопанските и општествените развивања на едно општество како и стратегиски развој за воени потреби. Исто така, картите овозможуваат запознавање со нашата, но и со другите земји. Географија не може успешно да се проучува без географска карта. Благодарение на нив се добива и јасна претстава за географската положба на поединчени земји и континенти. Без нив не би било возможно да се оствари организирана комуникација на луѓето и превозните средства. Нивното значење е големо и без нив, би било невозможно да се живее во современ свет.
Во геодезијата најмногу се мера аголните и линеарните величини. Со нивна обработка се доаѓа до различни податоци, како што се правоаголни координати и надморски височини на поединечни точки.
Илија Сланштанец

Илија Стојкоски Сланштанец ( во ) — македонски писател, историчар и самостоен издавач.
Илија Сланштанец е роден во 1907 година во селото Сланско, Порече. Во 1929 година, тој завршил осми клас во гимназијата во Битола.
1 Творештво
Сланштанец бил мошне плоден автор, чии дела се појавувале во период од неколку месеци. Тој пишувал проза за возрасни и за деца. Со пишување започнал да се занимава во 1942 година. Во неговото книжевно творештво, средишна тема била борбата на македонскиот народ за ослободување од османлиската власт. Негово најпознато дело е „''Илинденски истории''“, дело објавено во неколку 17 книшки.
Поважни негови дела се:
* По стапки од младост (раскази од младежта), 1959
* Илинденски истории XII, 1967 (издадени во 17 делови)
Глобус

Глобус (|globus - топка) е намален топчест приказ на Земјата, планетата или небесните сфери со исцртани картографски приказ на дадена површина. Односот и геометриската популарност со стварните прикази е најслична од сите можни интерпретации (мапа и др.). Според типот на глобусот можат и да се поделат на географски и астрономски глобуси.
1 Историја
Првиот глобус се појваил уште во стар век, веднаш по сознанието дека Земјата е топчеста. За прв творец се смета Каратес од островот Малос, кој во 2 век п.н.е. изработил сферен модел на планетата. Калудил Птоломеј во своето дело „Географија“, дал упатства за изработка на глобус. Во текот на 13 век во арапскиот свет е се направени неколку модели на Земјата, само два се сочувани до ден денес.
Мартин Бехајм во 1492 година го конструирал првиот глобус во средниот век, и тоа пред отркивањето на Новиот Свет. На межународната изложба во Париз 1889 година изложен е првиот модел со полупречник од 13 метри и тежина од околу 10 тони во размери 1: 1.00.000. Во денешно време стандардните глобуси се изработуваат во размери од 1:1.35.000.000.
2 Особености
Пресликувањето на Земјината површина на глобус се врши по правилата на централна проекција. Имено, замислете две идентични топки со заеднички центар, од кои едната е поголема Земја, а земената сфера е помала. Потоа, точките се проектираат со замислени зраци кои се составуваат во заеднишки центар. Со тоа проекциите на површините на Земјата се наоѓаат на глобусот во точките на прескот. Размерот на глобусот е еднаков во секоја точка. Аглите се модели од еднакви истовремени Земјини топки, па тоа уште се нарекува и конформност. Исто така и односот површина е во размери.
Главните одлики на секој глобус се: сочувани сличности на фигурата, конформност и еквивалентност на површината и линијата. На основа на овие покозаватели глобусот е најверен и најприближен приказ на Земјината топка.
3 Поделба
Глобусите се поделени на:
* географски (општи, тематски и индукциони)
* астрономски (ѕвездести, планетарни и месечеви.)
4 Галерија
Виски

Виски (множина: ''вискија''; |Whiskey, Whisky) — означува категорија жестоки алкохолни пијалаци, кои се дестилирани од житарици и чувани во дабови бочви.
Во зависност од употребата на житариците, варира и видот на вискито. Во најмногу користени спаѓаат: јачмен, мелен јачмен, 'рж, мелен 'рж, пченица, пченка или овес. Освен според житариците, видовите виски варираат и според алкохолната содржина и квалитетот.
1 Вискито како тема во уметноста и во популарната култура
* „Шише виски“ (англиски: ''Whiskey Bottle'') — песна на американската рок-група Анкл Тупело (''Uncle Tupelo'').* „Потоци од виски“ (англиски: ''Streams of Whiskey'') — песна на ирската рок-група Поугс (''The Pogues'') од 1984 година.* „Страв и виски“ (англиски: ''Fear and Whiskey'') — музички албум на англиската рок-група Меконс (''The Mekons'') од 1985 година.* „Виски и вода“ (англиски: ''Whiskey and Water'') — песна на рок-групата Тиндерстикс (''Tindersticks'') од 1993 година.* „Виски-човек“ (англиски: ''Whiskey Man'') — песна на англиската рок-група Ху (''The Who'') од 1966 година.* „Еден бурбон, едно виски, едно пиво“ (англиски: ''One Bourbon, One Scotch, One Beer'') — песна на американскиот блуз музичар Џон Ли Хукер (''John Lee Hooker'') од 1995 година.
2 Поврзано
* Дегустација на виски
* Алкохолен пијалак
* Жесток пијалак
Коктел забава

Коктел забава е забава на која се сервираат коктели. Понекогаш се нарекува и коктел прием.
Понекогаш, од страна на менаџерите на хотели, ресторани и барови се користи терминот „Happy hour“, термин помеѓу 16:00 и 18:00 часот, за да привлечат гости.
На некои настани, како на пример свадбени приеми, им претходи таканаречен коктел час. За време на коктел часот, гостите се дружат меѓу себе, пиејќи коктели и јадејќи апетисани. Организаторите на овие настани го користат коктел часот да ги занимаваат гостите во паузите помеѓу настаните, а исто и да го намалат бројат на оние што доцнат.
1 Потекло
Иако многумина веруваат дека создавачот на коктел забавите е Алек Во од Лондон, еден напис во „St. Paul Pioneer Press“ во мај 1917 г. заслугите за создавање на коктел забавите ги припишува на извесна госпоѓа Џулиус С, Волш јуниор од Сент Луис, Мисури.
Госпоѓата Волш поканила 50 гости во својот дом во сабота на пладне на едночасовнa дружба. „Настанот веднаш станал хит“, објавиле весниците, и за неколку недели, коктел забавите станале „институција на Сент Луис“.
Алек Во запишал дека првата коктел забава во Англија била приредена од страна на воениот уметник Кристофер Невинстон.
2 Облекување
Жените кои присуствувале на коктел забавите можеле да носат коктел облека. Понекогаш како моден детал се носела и коктел шапка.
3 Поврзано
*Забава
*Коктел
*''The Cocktail Party'', претстава од Т. С. Елиот
Белонокта ветрушка

Белоноктата ветрушка (''Falco naumanni'') е мала соколовидна птица. Оваа птица е распространета сè од Средоземјето низ јужна и централна Азија па до Кина и Монголија. Ја има и во Македонија.
1 Опис
Ова е мала граблива птица долга од 27 до 33 см со распон на крилјата од 63 до 72 см. Наликува многу на обичната ветрушка, но има помали крилја и опашка. Го има истиот црн грб и сивиот стомак како и кај ветрушката. Мажјакот има сива глава и опаш како кај ветрушката, но ги нема темните точки на грбот, црната лента кај образите, а има сиви шари на крилјата.
Женката и младите се малку посветли од женката кај обичната ветрушка. Повикот на белоноктата ветрушка е цврсто ''чеј-чеј-чеј'' , за разлика од ''кии-кии-кии'' на обичната ветрушка.
И двата пола немаат темни канџи како кај повеќето соколи; кај овој вид канџите се во боја на слонова коска.
Оваа птица јаде инсекти, но исто така и помали птици, влекачи и глодачи (најмногу глувци).
2 Размножување
Белоноктата ветрушка се гнезди колонијално во објекти, карпи или пак во дупки во дрва. Снесува од 3 до 6 јајца.
Поларни региони

Поларни региони на планетата Земја се подрачјата на глобусот кои ги опкружуваат половите, а се наоѓаат северно од Арктикот, а јужно од Антарктикот.
Се одликуваат со поладна клима, екстремно ниски температури, силна глацијација и екстремни варијации во дневните часови со 24-часовен ден во текот на летото (полноќно сонце) и траен мрак во текот на зимата. Средиштата на овие регии го прават северниот и Јужниот Пол.
Во Земјината северна поларна регија се наоѓаат многу населби, додека ниедна не е населена, освен научните бази, додека во јужната поларна регија не се наоѓа ништо, бидејќи е постудена од северната поларна регија.
Останатите планети и природни сателити во Сончевиот Систем имаат интересни завои околу своите поларни регии. Земјиниот природен сателит Месечината најверојатно содржи обилни наслаги од лед во длабоките кратери на своите поларни регии кои никогаш не ја гледаат целосната сончева светлина. Марс има поларни капи како Земјата, но за разлика од Земјините ледени капи, тие се состојат со голем процент на јаглерод диоксид.
1 Галерија
2 Поврзано
* Географски пол
* Јужен Пол
* Северен Пол
* Арктик
* Антарктик
Шестар

Шестарот — помошен алат за цртање (конструирање) на кружница со даден полупречник околу дадена точка или дел од кружен исечок. Исто така може да се користи и во навигацијата за пренесување на растојанија на карти.
Шестарот е составен од два крака од кои едниот завршува со игла а другиот служи за пишување. вообичаено е кракот што служи за пишување да биде графит, иако често е и перо со туш. По мерењето на дадениот полупречник иглата се поставува во дадената точка којашто е центар на кружницата и со средството за пишување се исцртува кружницата.
Денес е вообичаено со шестар да се пренесува растојанието меѓу две точки, иако во античко време се сметало дека ако се подигне иглата, тој момент се губи величината на полупречникот.
Мал сокол

Малиот сокол (''Falco columbarius'') е мала граблива птица од редот соколовидни, семејството соколи. Се среќава и во Македонија.
1 Опис
Оваа птица е долга од 24 до 33 см, со распон на крилјата од 50 до 73см.
Машките тежат просечно околу 125-210гр, а женските 190-300гр.
Мажјакот има сивкастосин грб, светложолт стомак со кафеавкастоцрвени или црни ленти. Женката и младите имаат сивкастокафеав грб и светложолт стомак со кафеави дамки.
Двата пола освен тоа ја имаат и карактеристичната црна лента кај образите како и кај повеќето соколи.
Новородените соколи се најпрво покриени со светложолти пердуви, кои подоцна им паѓаат и според полот им се оформуваат вистинските пердуви.
2 Живеалиште
Малите соколи ги населуваат отворените места.
Претпочитаат да живеат на места со пониска вегетација, и ги избегнуваат густите шуми како и пустите региони.
Овие птици се селат во текот на зимата на потопли места. Птиците од северна се селат во јужна Европа и северна Африка, а птиците од Северна Америка во северните делови на Јужна Америка.
3 Исхрана
Малите соколи се хранат со цицачи, влекачи, глодачи како и помали птици. Овие птици се потпираат на нивната брзина и агилност при ловот. Ловат летајќи брзо и ниско над земјата (на висина помала од 1м) со цел да го изненадат пленот. Но, всушност поголемиот дел од својот плен го ловат во лет.
3.1 Размножување
Овој сокол се пари најчесто од мај до јуни.
Се гнездат на карпи или во некои ниски, густи грмушки. Малиот сокол не гради свои гнезда туку употребува импорвизирани гнезда, или пак некои напуштени.
Снесуваат од 3 до 6 јајца. Кафеавите јајца се со прилични димензии 40x31,5. Инкубацијата трае од 28 до 32 дена, при што 90% од лежењето го извршува женката, а мажјакот лови. По изведувањето младенчињата се зависни од родителите околу 1 месец.
Даме (река)

Даме (|Dahme) — река која тече низ сојузните покраини Бранденбург и Берлин во Германија. Таа е лева притока на реката Шпре и е околу 95 километри долга.
1 Тек
Изворот на Даме е близу истоимениот град.
Реката тече северно низ градовите Меркиш Буххолц и Прирос. Кај Меркиш Буххолц во реката се влева поплавниот канал Даме, кој ја носи водата од горните текови на реката Шпре во Лајбш. Кај Прирос во Даме се влеваат две притока, Шторковер Гевесер од десната страна и Тојпицер Гевесер од левата страна. Обете притоки создаваат синџир на поврзани езера.
Северно од Прирос Даме тече низ бројни езера, вклучувајќи ги Долгенско, Крипелско и Кримникско Езеро пред да помине низ градот Кенигс Вустерхаузен. Цернсдорфер Ланкензе се влева во Крипелското Езеро како десна притока. Кај Кенигс Вустерхаузен реката Ноте се влева како лева притока.
Низводно од Кенигс Вустерхаузен реката е поврзана со Меленцугското Езеро на десната страна, а кратко потоа е поврзана со Гросер Цуг и Кросинското Езеро на истиот брег. Потоа Даме се влева во Цојтенското Езеро, кое е поврзано со Сединското и Големото Езеро во предградијата на Берлин. Даме излегува од Големото Езеро, кратко пред да се влие во реката Шпре кај Кепеник, историски град, сега предградие на Берлин.
2 Пловност
Даме е пловна од горниот тек во Меркиш Буххолц, иако реката над Прирос е плитка и обично се користи само за рекреација. Кануата и сличните пловила можат да поминат низ браната близу Меркиш Буххолц да влезат во поплавниот канал Даме, кој е потоа пловен до неговата раскрсница со горниот тек на Шпре. Шторковер Гевесер е пловен до Шармицелското Езеро, додека Тојпицер Гевесер до Тојпицерското Езеро. Реката Ноте е исто така пловна, како и поголемиот број езера со кои е поврзана.
Каналот Одра-Шпре го поврзува Сединското Езеро близу Шмеквиц со реката Одра кај Ајзенхитенштат, со што овозможува врска помеѓу Берлин и Одра, а оттука и со Полска. Каналот Гозен исто така го поврзува Сединското Езеро со Шпре и со тоа овозможува пократка рута до Мигелското Езеро, Волтерсдорф и Ридерсдорф за сообраќајот кој доаѓа низводно.
Прокна

Прокна (грч. Πρόκνη) не е многу значајна фигура во старогрчката митологија. Таа е ќерка на атинскиот крал Пандион, жена на тракискиот крал Тереј.
1 Митологија
Прокна влегла во митовите заради својата сурова освета кон сопругот Тереј. Бидејќи тој се вљубил во нејзината сестра Филомела, таа го убила сина си, омилениот на Тереј, и му го сервирала месото да го изеде.
Шенкенлендхен

Шенкенлендхен (|Schenkenländchen) — општинска заедница во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во градот Тојпиц.
Општинската заедница Шенкенлендхен се состои од следниве општини:
# Грос Керис
# Халбе
# Меркиш Буххолц
# Минхехофе
# Шверин
# Тојпиц
Тереј

Тереј (грч. Τηρεύς, лат. Tereus) е син на Арес, крал на Тракија, сојузник на Пандион, кралот на Атина, и маж на неговата постара ќерка Прокна.
1 Митологија
Тереј се оженил со Прокна затоа што на татко ѝ, кралот Пандион му помогнал да ги порази варварите кои ја опседнале Атина. Тереј ја одвел Прокна во Тракија, во фокидската област Даулида, каде среќно живееле пет години. Тогаш, Прокна побарала од него да ја доведе сестра ѝ Филомела на гости. Тереј ја прифатил молбата и со бродови тргнал по Филомела во Атина.
Када Тереј стигнал во Атина и ја здогледал Филомела, бил зачаран од нејзиниот глас која од нивното последно видување се развила во прекрасна девојка, веднаш се вљубил во неа и страсно ја посакал. Својата желба успеал да ја скрие додека бил во палатата на кралот Пандион, и успеал да го убеди да ја пушти ќерка си на посета кај својата сестра. Ниту за време на патувањето со брод Тереј не се обидувал ништо. Но, штом стигнале во Тракија, ја одвел Филомела во шумата и таму се обидел да ја обљуби. Филомела се одбранила, па Тереј ја затворил во колиба каде се обидувал и подоцна со сила да ја натера да биде со него.
На Прокна ѝ кажал дека сестра ѝ умрела. Кога по некое време се вратил во колибата, наишол на уште поголем отпор. Филомела му рекла дека ќе пронајде начин сè да обелодени со помош на ветрот кој ќе ги пренесе нејзините зборови низ цела земја и небо. За да ја спречи во нејзината намера, Тереј ѝ го исекол јазикот. Но, Филомела пронашла разбој во колибата и исткајала покривка на која напишала сè што ѝ се случило. Случајот ѝ помогнал прекривката да стигне до нејзината сестра. За време на Дионисиите (прослави во чест на богот Дионис) Прокна ја искористила можноста, стигнала до колибата и ја ослободила сестра си. Скришум ја довела до палатата и таму заедно го сковале страшниот план на одмаздата. Тоа е најстрашната одмазда што може да ја смисли жена и мајка. Прокна го убила својот син Итиј, кого Тереј многу го сакал, и заедно со Филомела го подготвила за вечера. Откако завршил со вечерата, Прокна му кажала со какво месо се најал. Тереј, во бес, тргнал со мечот да ја убие Прокна, но се вмешал Зевс, кој сите ги казнил. Тереј го претворил во кукавица, Филомела во ластовичка, а Прокна во славејче.
Митот за Тереј бил обработен од страна на старогрчките писатели Софокле и Филокле (во тетралогијата „Пандиониди“), како и староримските писатели Ливиј Андроник и Акиј.
Филомела

Филомела е сестра на Прокна (жената на тракискиот крал Тереј). Двете се ќерки на кралот на Атина, Пандион.
1 Митологија
Филомела среќно живеела кај својот татко Пандион во Атина, сè додека заедно со Тереј не отишла во посета на својата сестра во Тракија.
На патот, Тереј силно се вљубил во Филомела и кога стигнале во Тракија, тој не ја однел во дворецот, туку во густата шума во близина, каде се обидел насилно да ја обљуби. Филомела му се спривставила, но тој ја затворил во напуштена колиба и се обидувал да ја присили да попушти. Кога по некое време повторно дошол во колибата, Филомена му рекла дека нема да го премолчи срамниот обид. Од страв да не се дознае вистината, Тереј ѝ го исекол јазикот. Во колибата, Филомела пронашла разбој и на платно исткајала и напишала сè што ѝ се случило и ѝ го испратила на сестра си Прокна.
Кога Прокна ја примила веста од Филомела, скришум ја ослободила сестра си и ја довела во дворецот. Тука, заедно ја смислиле страшната освета за Тереј. Прокна го убила својот син, кого Тереј најмногу го сакал, и му го дала неговото месо да го јаде.
Зевс ваквото злосторство не му го простил ниту на својот син Тантал, па ни на сестрите Филомела и Прокне, како ниту на Тереј, кој сето ова го започнал, па ги казнил така што им го сменил обликот. Тие повеќе не биле луѓе, туку, Тереј го претворил во кукавица, Прокна во славејче, а Филомела во ластовичка.
Со тек на времето има разни варијанти на митот, особено во однос на тоа, кој во каква птица бил претворен. Во најстарите митови, Филомела е претворена во ластовичка (која не пее), а Прокне во славејче (кое пее, но тажно или пак, всушност не пее, зашто само мажјаците славејчиња пеат).,
Во подоцнежните извори, како Овидиј, на пример, а и во модерната англиска литература, пишуваат дека Филомела, иако со исечен јазик, била претворена во славејче, а Прокне во ластовичка.
2 Поврзано
*Прокна
*Тереј
*Пандион
*Старогрчка митологија
Даме-Шпревалд

Даме-Шпревалд (|Dahme-Spreewald) округ во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се граничи со (од исток надесно) окрузите Одра-Шпре, Шпре-Ниса, Горен Шпревалд-Лужица, Елба-Елстер и Телтов-Флеминг и со градот Берлин.
1 Историја
Областа Шпревалд отсекогаш била центар на лужичката култура. Во средновековниот период градовите Либен и Лукау последователно биле главни градови на маркгрофовијата Долна Лужица. Од 1815 Долна Лужица била дел од Прусија. Во текот на 19 век областа останала претежно земјоделска и единствено во северниот дел (блузу Берлин) се случила одредена урбанизација.
Кога била основана покраината Бранденбург во 1990 биле основани окрузите Либен, Лукау и Кенигс Вустерхаузен, но во 1993 овие три окрузи биле споени.
2 Географија
Реката Шпре влегува во округот во југоисточниот дел и излегува низ североисточниот. Пошумената област долж нејзините брегови се наречени Шпревалд. Шпревалд е најзападниот дел на Лужица. Особено градовите Либен и Либенау прекуваат многу туристи секоја година, нудејќи патувања со брод и можност за поминување на одморот во преубавата природа на Шпревалд.
Реката Даме е притока на Шпре. Создава многу езера во северниот дел на округот. Даме го напушта округот кон Берлин, каде понекогаш се користи за бродски трки. На крај се влева во Шпре.
3 Грб
Грбот прикажува:
4 Градови и општини
Слободни градови, Општински заедници,
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Микаел Мандрон

Микаел Мандрон (роден на 11 октомври 1994) — француски фудбалер, напаѓач, кој во моментов игра за Флитвуд Таун како позајмен од Сандерленд.
1 Клупска кариера
По некое време играње за клубови од пониските лиги во Франција, тој му се приклучил на Сандерленд во 2011 година, на возраст од 16 години. По повредата на Стивен Флечер, тој бил повикан на тренинг со првиот тим. На 30 март 2013, тој бил неискористена замена во натпреварот против Манчестер Јунајтед. На 29 април 2013, тој го направил своето професионално деби против Астон Вила влегувајќи во игра во 85-тата минута како замена за Дани Греам во поразот со 6-1.
Кога Мандрон се појавил на теренот можел да направи деби од соништата бидејќи бил близу да постигне гол, но ударот на тинајџерот завршил во рацете на голманот. Во последното коло од сезоната 2012-13 од Премиер лигата, Мандрон направил уште еден настап за првиот тим на Сандерленд влегувајќи повторно како замена во поразот со 1-0 од Тотенхем.
На 6 јануари 2014, Мандрон бил позајмен на Флитвуд Таун до крајот на сезоната.
Ветрушка

Ветрушка — граблива птица која припаѓа на од семејството соколи (''Falconidae'') редот соколовидни (''Falconiformes''). Таа се среќава и во Македонија.
1 Опис
Се среќава во Европа, Азија, и Африка, но понекогаш може и да се сретне на источниот брег на Северна Америка.
Ветрушката е долга 32-39 см од глава до опашка, со распон на крилјата од 65 до 82 см. Женските ветрушки се видливо подолги и тежат од 154 до 314 г (просечно 184 г), додека машките тежат од 136 до 252 г (просечно 155 г). Тие се помали за разлика од другите птици-грабливки, но поголеми од повеќето птици-песнопојки. Како и останатите соколовидни видови, ветрушките имаат долги крилја и опашка.
Нивните пердуви се главно светли со боја на костен и со црни дамки на надворешниот, а светложолти на внатрешниот дел. За разлика од повеќето птици-грабливки, половите на ветрушките се разликуваат меѓусебе. Машките имаат помалку црни дамки, и сивосина глава и опашка.
Кај женските опашката е кафеава со црни линии и има црн завршеток, кој исто така го имаат и машките. Ветрушките имаат јасно видлива црна лента на образите. Младенчињата се слични како женките. Како новороденчиња се целите покриени со бели пердуви, кои се сменуваат во светлосиви пред да ги сменат за нивните први вистински пердуви.
1.1 Исхрана
Додека лови, ветрушката лета на височина од околу 10-20 метри над земјата барајќи плен и користејќи го ветрот. Како и повеќето птици-грабливки, ветрушката има многу добро развиен вид со којшто може да забележи дури и помали пленови од поголема далечина. Откако ќе го забележи пленот, таа се насочува кон него со еден брз, краток и прецизен лет. Поради развиениот вид, ветрушката може да ја види трагата од урина на животните додека светка на сончевата светлина. Ветрушката јаде цицачи, глодачи и влекачи.
1.2 Размножување
Сезоната за парење на ветрушката е на пролет (на почетокот на сувата сезона – април, мај) во Европа, а понекогаш помеѓу август и декември во тропските и јужните делови на Африка. Се гнезди во дупки во камења, дрва или објекти.
Снесува од три до шест јајца коишто се ишарани со кафеави дамки. Инкубацијата трае околу еден месец, и на јајцата лежат само женките. Мажјакот е одговорен за снабдување со храна.
2 Ветрушката како тема во уемтноста
* „Ветрушка“ - кус расказ на италијанскиот писател Еуџенио Монтале.
Меркиш Буххолц

Меркиш Буххолц (|Märkisch Buchholz) — мал град во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Даме, 20 километри северозападно од Либен (Шпревалд) и околу 50 километри југоисточно од Берлин.
Градот е најмал во Бранденбург. Основан во 12 или 13 век, првото спомнување на градот е од 13 август 1301, опишан како ''castrum et oppidum Buchholt''. Градот бил тешко оштетен во текот на последниот ден на Втората светска војна, поради стратешката положба на реката Даме во борбата кај Халбе. Сојузниот автопат Б179 го поврзува градот директно со Берлин.
Тојпиц

Тојпиц (|Teupitz), |Tupc) — мал град во округот Даме-Шпревалд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Градот е административно седиште на општинската заедница Шенкенлендхен.
1 Географија
Градот се наоѓа на јужниот брег на Тојпицското Езеро, 29 километри северозападно од окружното седиште Либен и околу 45 километри јужно од Берлин. Градот се состои од местата Егсдорф, Нојендорф и Торнов.
Има пристап до автопатот 13, дел од европскиот коридор Е55, во близина на раскрсницата Тојпиц.
2 Историја
Тојпиц потекнува од средновековна словенска населба. Тврдината Тупч била првпат спомената во декрет од 1307 година, издаден од маркгрофот Хајнрих. Династијата Асканија ги добиле поседите на поранешната Лужичка марка од маркгрофот Дитрих.
Замокот, сместен полуостров, од 1330 служел како седиште на благородничкото семејство Шенк фон Ландсберг. Во 1411, Алберт Шенк фон Ландсберг, гроф на Тојпиц и Зајда во Саксо-Витенберг, служел како саксонски претставник на вториот избор на кралот Зигисмунд. Династијата блескала наредните четири века до нејзиното исчезнување во 1721, оставајќи го локалниот замок, како и две други резиденции. Исто така во 1437 изградиле готска парохиска црква, со што го издигнале Тојпиц на ниво на град.
Од 1717 остатоците на замокот биле припоени од Прусија и служел како седиште на локалната администрација до 1812, кога биле предаден како приватен дворец. Градското собрание било изградено во 1830. По објавувањето на патописот на Теодор Фонтане за областа во 1880, Тојпиц станал популарно одредиште на жителите од Берлин. Во 1910 пруската покраина Бранденбург отворила санаториум во градот, а во 1930 поранешниот замок бил повторно изграден во хотел, кој по Втората светска војна бил користен како рекреативен центар од Комунистичката партија на Источна Германија (SED).
Литванија на Евровизија

Литванија е земја учесничка на Евровизија која досега нема победено. Прво учество го зема во 1994 година.
1 Натпревари
Year, Artist, Song, Final, Points, Semi, Points
1994, Ovidijus Vyšniauskas, "Lopšinė mylimai", 25, 0
1999, Aistė Smilgevičiūtė, "Strazdas", 20, 13
2001, SKAMP, "You Got Style", 13, 35
2002, Aivaras Stepukonis, "Happy You", 23, 12
2004, Linas and Simona, "What's Happened To Your Love?", X, X, 16, 26
2005, Laura and The Lovers, "Little by Little", X, X, 25, 17
2006, LT United, "We Are the Winners", 6, 162, 5, 163
2007, 4Fun, "Love or Leave", 21, 28, X, X
2008, Jeronimas Milius, "Nomads in the Night", X, X, 16, 30
2009, Sasha Son, "Love", 23, 23, 9, 66
2010, InCulto, "Eastern European Funk", X, X, 12, 44
2011, Evelina Sašenko, "C'est ma vie", 19, 63, 5, 81
2012, Donny Montell, "Love Is Blind", 14, 70, 3, 104
2013, Andrius Pojavis, "Something", 22, 17, 9, 53
2014
Латвија на Евровизија

Латвија е земја учесничка на Евровизија која досега има победено на 2002. Прво учество го зема во 2000 година.
1 Натпревари
Година, Учесник, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
2000, Brainstorm, "My Star", 3, 136
2001, Arnis Mednis, "Too Much", 18, 16
2002, Marija Naumova, "I Wanna", 1, 176
2003, F.L.Y., "Hello From Mars", 24, 5
2004, Fomins and Kleins, "Dziesma par laimi", X, X, 17, 23
2005, Valters and Kaža, "The War Is Not Over", 5, 153, 10, 85
2006, Cosmos, "I Hear Your Heart", 16, 30, X, X
2007, Bonaparti.lv, "Questa Notte", 16, 54, 5, 168
2008, Pirates of the Sea, "Wolves of the Sea", 12, 83, 6, 86
2009, Intars Busulis, "Probka" (Пробка), X, X, 19, 7
2010, Aija Andrejeva, "What For?", X, X, 17, 11
2011, Musiqq, "Angel in Disguise", X, X, 17, 25
2012, Anmary, "Beautiful Song", X, X, 16, 17
2013, PeR, "Here We Go", X, X, 17, 13
2014
Лештарки

Лештарките се род на птици од потсемејството на тетребите (''Tetraoninae''). Родот има два вида:
* обична лештарка (''Tetrastes bonasia'')
* црнограда лештарка (''Tetrastes sewerzowi'')
Живеат во шуми со барем извесна застапеност на четинари во посвежите подрачја на северната полутопка.
Во Македонија живее обичната лештарка.
Црква „Св. Ѓорѓија“ - Дебреше

Свети Ѓорѓија — главна црква во селото Дебреше, близу Гостивар. Сместена е веднаш над последните куќи над самото село, во дабова шума на подножјето од падината на Шар Планина. На истото место црковен храм посветен на св. Ѓорѓи Победоносец бил изграден уште во 1624 година, а според народните преданија тој постоел уште пред доаѓањето на Османлиите, кои ја срушиле црквата. Во денешниот изглед и големина, црквата била возобновена во 1924 година, а зафати за реновирање биле извршени и во 1994 година. Во кругот на пространиот црковен двор се наоѓа и трпезарија во која се раздава ручек на собирите на поголемите верски празници, базен во кој се одржува водокрст и фрлање на крстот за Водици како и селските христијански гробишта. Секоја година по повод верските празници Водици со кумство кое преминува на некое од семејствата во селото или иселени во Гостивар, Василица, Велигден, Ѓурѓовден и Св. Ѓорѓија (зимен) се одржуваат големи црковнонародни собири на кои се раздава ручек и се организираат веселби. Внатрешноста на црквата е живописана со фрески кои се подарок од семејства кои живеат или водат потекло од селото, а на иконостасот се наоѓаат и неколку постари икони од XIX век, кои се истакнуваат по техниката и одликите на сликањето.
1 Галерија
Молдавија на Евровизија

Молдавија за првпат настапува во 2005 година, каде и воедно го освојува најдоброто место во нивната историја.
1 Натпревари
Година, Изведувач, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
2005, Zdob şi Zdub, "Bunika Bate Toba", 6, 148, 2, 207
2006, Arsenium feat. Natalia Gordienko и Connect-R, "Loca", 20, 22, X, X
2007, Natalia Barbu, "Fight", 10, 109, 10, 91
2008, Geta Burlacu, "A Century of Love", X, X, 12, 36
2009, Nelly Ciobanu, "Hora din Moldova", 14, 69, 5, 106
2010, SunStroke Project и Olia Tira, "Run Away", 22, 27, 10, 52
2011, Zdob şi Zdub, "So Lucky", 12, 97, 10, 54
2012, Pasha Parfeny, "Lăutar", 11, 81, 5, 100
2013, Aliona Moon, "O mie", 11, 71, 4, 95
Либерозе/Горен Шпревалд

Либерозе/Горен Шпревалд (|Lieberose/Oberspreewald) — општинска заедница во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во градот Либерозе.
Општинската заедница Либерозе/Горен Шпревалд се состои од следниве општини:
# Алт Цаухе-Вусверк
# Билегуре-Билен
# Јамлиц
# Либерозе
# Ној Цаухе
# Швилохзе
# Шпревалдхајде
# Штраупиц
Сабјарка (птица)

Сабјарката (''Recurvirostra avosetta'') е блатна птица која живее на крајбрежјата и е распространета во умерените делови на Европа, западна и Средна Азија. Таа е птица преселничка која зимува во Африка или јужна Азија. Некои птици остануваат да зимуваат во поблагите делови од нивните спектар, на пример, во јужниот дел на Шпанија и јужна Англија. Сабјарката ја има во Македонија околу Дојранско Езеро и е постојан жител.
1 Опис
Сабјарката е впечатлива бела блатна птица со црни дамки. Возрасните имаат бели пердуви, освен црната капа на главата и црни дамки по крилјата и грбот. Имаат долг, нагоре свиткан клун и долги, синкави нозе. Долги се приближно 16,5 - 17,75 см, од кои клунот е околу 2,95 - 3,35 см, а нозете околу 3 - 4 см. Распонот на крилјата е 30 - 31,5 см. Мажјаците и женките се слични. Младенчињата наликуваат на возрасните, но имаат повеќе сивкасти тонови.
Повикот на сабјарката се разнесува надалеку и е течно, мелодично ''кли-и-кли''.
2 Поведение
2.1 Живеалиште и исхрана
Сабјарката живее во колонии, обично меѓу 10 и 70 двојки, а при преселба се собираат и по неколку илјади во јато. Живее крај солени води, а поретко крај слатководни езера и устија.
Овие птици имаат специфичен и единствен начин на исхрана, пасејќи по дното на мочуриштето, често движејќи го клунот лево-десно, како да коси.). Најмногу јадат ракчиња и инсекти.
2.2 Размножување
Паровите се формираат за вгнездување брзо по пристигнувањето од преселбата. По краток период на парење двојките одлучуваат да го изградат гнездото, што обично се наоѓа во близина на вода, на песок, врз ретки растенија или исушена тиња. Секогаш избира отворен простор, без густа вегетација. Обично, гнездото е мала дупка во земјата, обрабено со гранчиња, без обложување (гнездо - гребнатинка) или пак, може да биде во вид на могила, ако местото е повлажно и да се крене на висина од 7 до 10 см од земјата. Гнездат во мали колонии и со други птици.
Женката несе 3-4 окер или маслинастозелни јајца со црни дамки. И двата родитела ги инкубираат во период од 23 до 25 дена. Младенчињата добиваат пердуви по 35-42 дена, по што почнуваат да летаат и се осамостојуваат.
При опасност двете возрасни птици се преправаат дека се повредени и постепено се оддалечуваат од гнездото. За тоа време младенчињата се припиваат до земјата или се сокриваат меѓу мочуришните растенија.
Максимална позната возраст на сабјарката регистрирана во Европа, поточно во Холандија, е 27 години и 10 месеци.
3 Статус
Во Велика Британија во 1840 овој вид беше изумрен, но во 1947 година повторно е успешно населен.
Сабјарката е еден од видовите на кои се однесува Договорот за заштита на африканско-евроазиските водени птици-преселници.
4 Галерија
Лештарка

Лештарка или обична лештарка ( syn. ''Bonasa bonasia'') — птица од родот лештарки (''Tetrastes'') и меѓу помалите членови на семејството на тетребите. Видот е непреселнички, присутен ширум северна Евроазија, на исток до Хокаидо (Јапонија), а на запад сè до средна и источна Европа. Живее во густи мешани иглолисни шуми, по можност онаму кајшто има смрча. Присутна е и во Македонија, каде во 2014 г. се забележани 312 единки.
Гнездото го прави на земја и положува по 3–6 јајца. Женката ги квачи јајцата и самостојно се грижи за младите во текот на нивниот развој, што е типично за ловните птици.
Птицата е долга 35-39 см. Перјето има ситна шара, но горниот дел е претежно сив, крилата се кафеави, а од долната страна е просеано со дамки со костенлива боја.
На главата мажјакот има кратка ќулавка што ја исправаат и црн врат обрабен со бело. Женката има помала ќулавка и нема црн врат. Во лет може да се забележи сивата опашка со црн завршеток.
Мажјаците се огласуваат со ''ти-ти-ти-ти-ти'', додека пак женките имаат послеано ''тет-тет-тет-тет-тет''. Огласувањето и претањето на крилата честопати се единствениот начин да се утврди присуството на оваа птица, поради нејзината плашливост и густината на дрвјата што ги населува.
Птицата се храни на земја, претежно со растенија. Во сезоната на парење исхраната ја дополнува со инсекти.
1 Галерија
Исланд на Евровизија

Ирска е земја учесничка на Евровизија која досега нема победено. Прво учество го зема во 1986 година.
1 Натпревари
Година, Изведувач, Наслов, Финале, Бодови, Полуфинале, Бодови
1986, ICY, "Gleðibankinn", 16, 19
1987, Halla Margrét Árnadóttir, "Hægt og hljótt", 16, 28
1988, Stefán Hilmarsson, "Þú og þeir (Sókrates)", 16, 20
1989, Daníel Ágúst Haraldsson, "Það sem enginn sér", 22, 0
1990, Stjórnin, "Eitt lag enn", 4, 124
1991, Stefán Hilmarsson & Eyjólfur Kristjánsson, "Draumur um Nínu", 15, 26
1992, Heart 2 Heart, "Nei eða já", 7, 80
1993, Ingibjörg Stefánsdóttir, "Þá veistu svarið", 13, 42
1994, Sigríður Beinteinsdóttir, "Nætur", 12, 49
1995, Björgvin Halldórsson, "Núna", 15, 31
1996, Anna Mjöll Ólafsdóttir, "Sjúbídú", 13, 51
1997, Paul Oscar, "Minn hinsti dans", 20, 18
1999, Selma Björnsdóttir, "All Out of Luck", 2, 146
2000, August & Telma, "Tell Me!", 12, 45
2001, Two Tricky, "Angel", 22, 3
2003, Birgitta Haukdal, "Open Your Heart", 8, 81
2004, Jón Jósep Snæbjörnsson, "Heaven", 19, 26, X, X
2005, Selma Björnsdóttir, "If I Had Your Love", X, X, 16, 72
2006, Silvia Night, "Congratulations", X, X, 13, 62
2007, Eiríkur Hauksson, "Valentine Lost", X, X, 13, 77
2008, Eurobandið, "This Is My Life", 14, 64, 8, 68
2009, Jóhanna Guðrún Jónsdóttir, "Is It True?", 2, 218, 1, 174
2010, Hera Björk, "Je ne sais quoi", 19, 41, 3, 123
2011, Sigurjón's Friends, "Coming Home", 20, 61, 4, 100
2012, Greta Salóme Stefánsdóttir & Jón Jósep Snæbjörnsson, "Never Forget", 20, 46, 8, 75
2013, Eyþór Ingi Gunnlaugsson, "Ég á líf", 17, 47, 6, 72
2019, Hatari, Hatrið mun sigra, 9, 305, 3, 245
Либен (Шпревалд)

Либен (Шпревалд) (|Lübben (Spreewald), |Lubin (Błota)) — град и административно седиште на округот Даме-Шпревалд, во областа Долна Лужица, сојузната покраина Бранденбург, Германија.
1 Историја
Замокот Лубин во Лужичката марка бил првпат споменат во 1150, а самиот град добил градски права во 1220. Од 1301 градот бил во посед на монасите од Опатијата Добрилуг, кои го продале на војводата Рудолф I од Саксо-Витенберг во 1329. По неколку конфликти со маркгрофовите Вителсбах од Бранденбург, Лужичката марка конечно била освоена од императорот Карло IV во 1367, кој го припоил Либен во Кралството Бохемија. Во 15 век, Либен станал седиште на бохемискиот администратор и на покраинското собрание за Долна Лужица.
Во 1526, Хабсбуршката династија го наследила Кралството Бохемија, вклучувајќи ја Лужица, но во 1623 бил доделен на изборниот кнез Јохан Георг од Саксонија. Конечно со потпишување на Прашкиот мир, градот потпаднал под Саксонија. По Напеоновите војни повторно се нашол во пруската покраина Бранденбург.
2 Знаменитости
* Биосферен резерварт Шпревалд
* Замок Либен, повторно изграден на средновековни темели во 17 век
* Дворец Нојхаус во Штајнкирхен, изграден во 1801
* Романска црква Св. Панкрас во Штајнкирхен, изградена на почетокот на 13 век, една од најстарите зачувани цркви во Долна Лужица
* Црква Паул Герхарт
* Римокатоличка црква Св. Троица, изградена во 1862