procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кирхофов закон за топлинското зрачење

:''За други Кирхофови закони видете Кирхофови закони - (појаснување)''
Кирхофов закон за топлинското зрачење — општ закон во термодинамиката кој ја изедначува емисијата и апсорпцијата на грејно тело, изнесен од Густав Кирхоф во 1859. и докажан во 1861., кој произлегува од општите правила на термодинамичка рамнотежа.
Едно тело со некоја не-нулта температура зрачи електромагнетна енергија. Енергијата што ја зрачи, мора да биде еднаква со енергијата што ја апсорбира, ако телото е на константна температура - т.е. во термодинамичка рамнотежа. Според тоа, Кирхофовиот закон за топлинското зрачење може да се формулира вака:
При термодинамичка рамнотежа, емисијата и апсорпцијата на зрачење на едно тело или површина се еднакви.
Треба да се забележи дека зрачењето може да има различни облици, нпр. телото апсорбира енергија во еден спектрален опсег, а емитува во друг. Сепак, количината на енергија што телото ја зрачи и онаа што ја апсорбира мора да биде во рамнотежа, односно еднаква.
Според тоа, емисивноста не може да биде поголема од 100%, бидејќи ниту апсопцијата не може да биде над 100%, односно не е можно да се создаде ''перпетум мобиле''. Притоа, апсорпцијата од 100% (значи и емисијата) се постигнува само во идеален случај на апсолутно црно тело, бидејќи сите други имаат определен коефициент на рефлекција (сиво тело).
Ако телото е сјајно, што значи висок коефициент на рефлексија, тогаш и апсорпцијата и соодветно на тоа и емисијата се мали. Затоа на пример, ќебињата за итни случаи се рефлективни со метално-сјајна површина - така губат само мала количина на енергија со емисија.
1 Наводи
* Evgeny Lifshitz and L. P. Pitaevskii, ''Statistical Physics: Part 2'', 3rd edition (Elsevier, 1980).
* F. Reif, ''Fundamentals of Statistical and Thermal Physics'' (McGraw-Hill: Boston, 1965).
Пристаниште

Пристаниште е објект за прием на бродови и пренос на бродски товар и патници. Пристаништата вообичаено се сместени на работ на морето, океанот, река или езеро. Пристаништата често имаат опрема за манипулирање со товарот како нпр. специјални кранови и виљушкари кои се користат за товарење и растоварање на бродовите. Честопати фабрики за конзервирање на храна (морска, или друга) се наоѓаат во близина на пристаништата. Во пристаништата кајшто пристануваат големи бродови постојат посебно обучени пилоти и бродови-влекачи (реморкери) кои помагаат бродот безбедно да влезе во пристаништето и да застане до својот док. Пристаништата што прифаќаат меѓународен сообраќај имаат и царински служби.
1 Пристаништето како тема во уметноста и во популарната култура
Пристаништето се јавува како тема во уметноста и во популарната култура, како:
* „Пристаниште“ — песна во проза на францускиот поет Шарл Бодлер.* „Тарасконското пристаниште“ — роман на францускиот писател Алфонс Доде од 1890 година.* „Пристаниште“ (руски: ''Порт'') — песна на рускиот поет Владимир Мајаковски од 1912 година.* „Во пристаништето“ — песна на германскиот поет Хајнрих Хајне.* „Последно пристаниште“ (англиски: ''Last Harbor'') — песна на американската рок-група ''American Music Club'' од 1988 година.* „Пристаниште“ — песна на српската рок-група Дисциплина кичме од 1985 година.
Графичка табла

Со развојот на графичките апликации, и апликациите за векторско цртање се јави неопходна потреба од нов влезен хардвер, таканаречен графичка табла. Составена е од подлога - таканаречена табла, молив, таканаречен pen кој е поврзан со персоналниот сметач и прецизно ги дава податоците и координатите за неговата моментална положба. Вообичаено за нивно приклучување се користат сериските приклучоци на персоналниот сметач, а во поново време и USB-приклучокот.
Постојат различни графички табли во зависност од производителот и нивните решенија, но сите се во функција на пренесување на ракопис (handwritting) во графичката околина. Постојат разлики помеѓу нив, во поглед на работната површина (workingpad).
Резолуцијата на отчитување е од 100 lpi кај аматерските, па до 2540 lpi кај професионалните графички табли (lpi = line per inch). Кај графичките табли постојат разлики и во нивната осетливост на притисок. Аматерските табли не реагираат на силата на притисок на моливот, а додека кај професионалните, во зависност од притисокот на моливот ја менуваат дебелината на линијата во графичкото опкружување.
Графичките табли за да успешно ја извршуваат функцијата неопходно мораат да имаат придружен софтвер од производителот, соодветен на оперативниот систем кој се користи на компјутерот.
Кај поголем број преносни компјутери, самиот екран е осетлив на допир и има функција на графичка табла.
Владо Илиевски

:''Не е исто со Влатко Илиевски.''
Владо „Влатко“ Илиевски, роден како Владо Гаштарски (роден на во Струмица) — македонски поранешен кошаркар и репрезентативец. Тој бил претседател на КК Илирија од Словенија. Владо е помал брат на поранешниот кошаркар Димче Гаштарски.
Тој е висок 188 см и тежок 84 кг. Играл на позиција разигрувач.
1 Клупска кариера
Својата кошаркарска кариера ја почнал во 1995 година во салата Парк, каде го носел дресот на Неметали Огражден. По настапот за струмичкиот тим Илиевски заминал во САД каде што настапувал на средношколско ниво во кошаркарската екипа на Средното Училиште „Св. Тома Аквински“ („St. Thomas Aquinas“) од Конектикат.
Во мај 2000 година, Илиевски бил на списокот на пријавените неапсолвенти и странци за НБА драфтот во конкуренција од 20 кошаркари. Тој бил пријавен под југословенскиот пасош што тој го поседувал.
Во мај 2008 година, Илиевски настапувал во полуфиналето („фајнал-форот“) на Евролигата, каде неговиот клуб „Сиена Монтепаски“ бил поразен од „Макаби Тел Авив“, но го освоил третото место во мечот против „Тау Керамика“. По завршувањето на Европското првенство, немајќи потпишано договор со ниту еден клуб, одредено време Илиевски тренирал во клубот „Хелиос“ од Домжале, Словенија.
По настапот за чешкиот „Нимбурк“ во сезоната 2013-2014, во ноември 2014, Илиевски потпишал за загребска „Цибона“. Во дресот на „Цибона“, Илиевски дебитирал на 9 ноември 2014 година, во натпреварот со „Крка“ во АБА-лигата при што постигнал осум бода.
Во јули 2015, Владо потпишал за италијанскиот клуб Капо Д’Орландо. За сезоната 2016/17, Владо потпишал со Работнички. Договорот бил со важност од една година, но во истиот постоела клаузула која му овозможувала на Илиевски да замине во странство до крајот на календарската 2016 година. Во јануари 2017 година, Илиевски ја продолжил соработката со Работнички до крајот на сезоната. По завршувањето на сезоната, Владо Илиевски се повлекол од активната кошарка.
2 Репрезентативна кариера
Во 2011 година, на Европското првенство во Литванија го постигнал најголемиот успех со македонската репрезентација, освојувајќи го четвртото место. На тоа првенство, Илиевски бил еден од најзаслужните за постигнатиот успех и се прославил со постигнувањето на решавачката „тројка“ во четвртфиналниот натпревар против Литванија, како и со изјавата „леле, што направивме“. Потоа, Илиевски најавил повлекување од репрезентативниот дрес, но повторно настапил за Македонија на Европското првенство во Словенија, одржано во септември 2013 година. За време на завршниот турнир во групната фаза во Загреб - Хрватска, Владо бил вториот играч со најмногу бодови во македонската репрезентација односно имал 45 бода на пет натпревари (9 по натпревар). По елиминацијата на Македонија во групната фаза, Илиевски се повлекол од репрезентацијата.
3 Останата кариера
Во јануари 2018 година, Илиевски се кандидирал за претседател на Македонската кошаркарска федерација.
Во август 2019 година, Илиевски го потврдил учеството во управувањето на КК Струмица. Но во септември истата година, Илиевски ја прифатил понудата да застане на функцијата претседател на кошаркарскиот клуб Илирија од Словенија.
Кирхофови закони за струјното коло

:''За други Киријазов закони видете Кирхофови закони - (појаснување)''
Кирхофовите закони за струјното коло се два закони кои се засноваат на запазувањето (конзервацијата) на електричниот полнеж во струјнотото коло, и првпат се опишани во 1845. од физичарот Густав Кирхоф. Наоѓаат широка примена во електротехниката, и заедно со Омовите закони ја претставуваат основата за анализа на струјните кола.
И двата закони може да се изведат од Максвеловите равенки, кои се откриени подоцна.
1 Прв Кирхофов закон - Закон за струјата
''Првиот Кирхофов закон'' се однесува на електричните струи низ елементите на разгрането струјно коло што се врзани за иста јазолна, т.е. спојна точка во разгранети струјни кола. Тој гласи:
Алгебарскиот збир на јачините на струите на која било дадена јазолна точка (јазол) на разгрането струјно коло е еднаков на нула.
(Јазoлна точка е точка во која се спојуваат три или повеќе струјни гранки на некое струјно коло.)
Од аспект на конзервација на полнежот, истиот закон може да се изрази и вака:
:Во секоја точка на струјното коло каде што густината на полнежот не се менува со времето, сумата на струите кои течат кон и од таа точка е нула.
Математички, законот може да се изрази вака:
:<math>\sum {I} = 0\,</math> (во даден јазол)
2 Втор Кирхофов закон - Закон за напонот
''Вториот Кирхофов закон'' е последица на принципот на конзервација на енергијата. Во случајот на струјното коло, тоа значи дека:
Насочениот збир на електричните потенцијални разлики во затворено струјно коло мора да е нула.
(Во спротивно би било можно да се направи перпетум-мобиле машина.)
Ако се земе предвид дека електричниот потенцијал е дефиниран како линиски интеграл врз електричното поле, Кирхофовиот закон за напонот може да се изрази со следнава равенка:
:<math>\oint_C \mathbf{E} \cdot d\mathbf{l} = 0,</math>
која вели дека линискиот интеграл на електричното поле околу затворена контура C е нула.
3 Поврзано
* Кирхофов закон за топлинското значење
* Конзервација на енергијата
4 Наводи
***
Кирхофови закони за спектроскопија

:''За други Кирхофови закони видете Кирхофови закони - (појаснување)''
Емпириските закони за спектралната анализа формулирани во 1860. и познати како Кирхофови закони за спектроскопија се првобитниот научен метод за определување и анализа на хемиските особини на материи и гасови преку набљудување на обоените прстени од нивниот видлив спектар, тнр. ''спектрална анализа'' или спектрохемиска анализа. Овие закони ги сублимираат особините на спектарот на зрачење на разни материи, и се користат, на пример, како метод за определување на хемискиот состав на небесните тела. Тие закони може да се формулираат вака:
* 1. Топли цврсти и густи гасовити тела продуцираат континуиран спектар
* 2. Топли гасови со мала густина продуцираат дискретен линиски спектар
* 3. Изворот на континуиран спектар набљудуван низ ладен гас со ниска густина продуцира апсорптивен дискретен линиски спектар.
Во почетокот на 20. век, развојот на спектралната анализа довел до „спектроскопијата на атомите“ и потоа до квантната механика.
1 Наводи
* Alter, David. ''On Certain Physical Properties of Light Produced by the Combustion of Different Metals in an Electric Spark Refracted by a Prism''. Am. J. Sci. Arts 18 (1854): pages 55–57.
* Alter, David. ''On Certain Physical Properties of the Light of the Electric Spark, Within Certain Gases, as Seen Through a Prism''. Am. J. Sci. Arts 19 (1855): pages 213-214.
* Ann. Sci. Phys. Nat. (1856): page 151.
* Brace, D. B. (Ed. and translator). ''The Laws of Radiation and Absorption: Memoirs by Prévost, Stewart, Kirchhoff, and Kirchhoff and Bunsen''. New York, NY: American Book Company, 1901, pages 100-125.
* Johnson, Allen, ed.; Garraty, John and James, Edward, Eds. ''Dictionary of American Biography; Supplement Four.'' New York, NY: Charles Scribner’s Sons, 1974, page 230.
* Kirchhoff, G. R.; Bunsen, R. Ann. Phys. (1860): pages 110, 160.
* Liebig and Kopp, Jahresber. Chem, (1854): page 118; (1855): page 107.
* L’Institut, Paris (1855): 156.
* Retcofsky, H. L.
Оптички читач

Оптички читач, отсликувач или скенер (од англ. ''scanner'') претставува влезен периферен уред за обработка на слики и текст од веќе отпечатени форми во дигитални бинарни податоци, кој ги праќа на обработка на централната единица, која пак овие бинарни податоци ни ги прикажува во графичка околина. Според начинот на поврзување можеме да ги поделиме во три групи:
* Паралелен приклучок (приклучок на паралелна порта) преку приклучок од типот DIN-25-PIN. Ваков приклучок имаат постарите модели и истиот има недостаток на брзината на преносот на податоци.
* SCSI-Приклучок (скази). Овој тип ретко се сретнува во пракса, непрактичен е за инсталација бидејќи мора да се вгради посебен модул (скази картица на основната плоча на персоналниот сметач). Меѓутоа овој тип се користи кај професионалните графички станици и има најдобри перформанси.
* USB-приклучок. Овој тип на скенер е најчесто сретнуван и користи пренос на податоци преку универзалниот сериски приклучок, и има голема брзина на пренос на податоци.
Според квалитетот на обработка и дигитализација на податоците скенерите можеме да ги поделиме во 3 групи:
* Евтини - Webscaner, Lowresolution - Во буквален превод овие оптички читачи се наменети за нискиот сегмент од пазарот, најчесто се користат за обработка на слики и податоци за објавување на интернет. Овој тип на оптички читач располага со оптички делови од послаб квалитет со максимални резолуции до 300 точки на инч.
* Полупрофесионални - Во оваа група спаѓаат оптичките читачи кои можат да се употребуваат како аматерски, така и во полупрофесионални цели. Овој тип располага со подобрени оптички елементи со резолуции до 600dpi.
* Професионални - Во оваа група спаѓаат професионалните оптички читачи претежно наменети за професионални графички станици, овој тип има вгра-дено оптички компоненти со можност на обработка на високи резо-луции до 2400dpi.
Вообичаено е со овој тип на хардвер да биде испорачан и придружна програмска опрема за контрола на графички посредник. Преку овој софтвер имаме можност да ги менуваме стандардно поставените параметри за бои, резолуција, контраст, осветлување, гама-исправка и др.
Овој тип на хардвер се сретнува во две изведби и тоа:
* Столен оптички читач - најчесто користен
* Рачен оптички читач
Со развојот на софтвери за препознавање на текст, таканаречените ОCR програми (optical character recognition), во можност сме веќе скениран текст да обработуваме со текст процесор. Во последно време појавени се и тридимензионални оптички читачи, кои служат за обработка на тридимензионални форми.
Влезни единици

1 Влезни единици(Хардвер)
Уште од зачетоците на проектирањето на сметачите паралелно се проектираат и влезните единици како неодминлив хардвер потребен за внесување на податоци во сметачот. Со еволуцијата на сметачките машини евулира и овој хардвер. Прозводителите на овој хардвер развиваат и соодветен софтвер за поддршка на истиот - таканаречените драјвери (driver) кои се интегрираат во оперативните системи и служат за управување на овој хардвер.
Значи, како влезни единици за еден личен сметач се сметаат уредите кои овозможуваат внесување на влезни податоци во сметачот. Највообичаени влезни единици се тастатурата и глувчето, а со развојот на информатиката се создаваат нови влезни единици, на пример: Скенер, ВебКамера, Тачпед, Трекбол, Графичка табла, Микрофон, Светлосно перо, Дигитален фотоапарат и др. За подобро доживување на компјутерски игри се користат и: Џојстик, Гејмпед, Оптички пиштол, Волан и др.
Во зависност од оперативниот систем (Windows, Linux, Mac-OS, OS/2 итн.) влезните единици имаат различни софтверски компоненти, начин на нивна дистрибуција и инсталација.
Булакан

:''Ова е страна за покраината.За општината видете Булакан, Булакан. За реката видете Булакан (река).''
Булакан е покраина на Филипините сместена во регионот Централен Лусон. Во Булакан има 3 града: Малолос (главниот), Мејкуајан и Сан Хосе дел Монте. Булакан е сместен веднаш северно од Метро Манила. Се граничи со покраините Пампанга на запад, Нова Есиха на север, Аурора и Кесон на исток, и Рисал на југ. Булакан излегува на северниот дел на Манилскиот Залив.
1 Демографија
Според пописот во мај 2000 Булакан имаше население од 2.234.088 жители. Густината иснесува 851 жител на км<sup>2</sup>. Иам 463.886 домаќинства со по 4,81 жител по домаќинство.
Година, Население
1948, 394,000
1960, 515,000
1970, 738,000
1975, 900,000
1980, 1,096,000
1990, 1,505,000
1995, 1,784,000
2000, 2,234,000
Извор: National Statistics Office
Details may not add up to totals due to rounding.
2 Јазик
Мнозинството во Булакан зборува тагалски, но има и населление кое зборува на јазикот Капампанган, додека скоро сите го владеат Англискиот.
3 Административна поделба
Булакас е поделен на 21 општини и 3 града.
Конгресни окрузи:
4 Стопанство
Поради големата блискост со Метро Манила, оваа покраина има доста развиена индустрија.
Бохол

Бохол — островска покраина на Филипините сместен во регионот Централни Висаи. Главен град е Тагбиларан. На запад од Бохол се наоѓа островот Себу, На северозапад островот Лејте и на југ, низ Бохолско Море е Минданао.
1 Население
Според пописот во 2000 Бохол имаше 1.137.268 жители кои себеси си се нарекуваат Бохоланци, односно ''Bol-anon''. Бројот на домаќонства изнесува 209.588 со 5,41 човек по куќа.
2 Јазик
НАјзборуван јазик е бохолскиот кој пак е дијалект на себуански. Тагалскиот, кинескиот, и англискиот се исто така во голем процент застапени.
3 Религија
Мнозинството од населението се Римо Католици. Но постојат и други христијански цркви, претежно протестански.
4 Образование
Писменоста во покраината е доста висока и изнесува 93%. (состојба 19 ноември 2006).
5 Административна поделба
Бохол е првостепено поделен на 3 конгресни окрузи, 47 општини и 1 град.
6 Географија
Бохол е остров кој е опколен со други 75 помали островчиња. Надморската висина изнесува максимални 870 m. Изобилува со плажи кои имаат бел песок.
6.1 Официјални
******* . Check out "Looking Back" album by Eddie Florano. Available at Apple+Itunes.
6.2 Неофицијални
***
+ Симболи на Бохол
Грб
Занме, Знаме на Бохол
Химна, ''Awit sa Bohol''
Танц, Kuratcha Boholana
Птица, Oriole (''Oriolus chinensis''; ''antolihaw'' или ''dimodlaw'')
Цвеќе, Бела Гумамела (''Хибискус rosa sinensis'')
Дрво, Molave (''Vitex parviflora''; ''tugas'')
Растение, Ubi kinampay
Овошје, Манго(''Mangifera indica'' l.; Bohol ''mangga'')
Херој, Франсиско Дагохој(вистинско име Франсиско Сендрихас)
*********************
Северен Камаринес

Северен Камаринес е покраина на Филипините која е сместена во регионот Бикол на островот Лусон. Главен град е Дает и граничи со покраинитр Кесон на запад и Јужен Камаринес на југ.
1 Демографија
Северен Камаринес има население од 458.840 жители. Биколскиот јазик е најговорен заедно со тагалскиот и англискиот.
2 Стопанство
Најголема економија во покраината се смета рачната изработка на златен накит, подароци, играчки, домашни украси, потоа производството на ананас и кокос.
3 Административна поделба
Северен Камаринес е поделен на 12 општини.
Град/Општина, Бр. на Барангаи, Површина(км<sup>2</sup>), Население(2000)
Басуд, 29, 33.885
Капалонга, 26, 26.577
Дает (Главен град), 25, 80.632
Хосе Панганибан, 28, 46.064
Лабо (најголема општина), 52, 648,84, 81.388
Мерседес, 26, 41.713
Паракале, 27, 42.453
Сан Лоренцо Руиз, 12, 11.678
Сан Висенте, 9, 8.984
Санта Елена, 19, 26.064
Талисај, 15, 8.342, 21.509
Винзонс, 19, 37.893
4 Инфраструктура
Покраината има големо меѓународно пристаниште сместено во барангајот Осмења, 13 риболовни пристаништа со пазари и еден аеродром.
Јужен Камаринес

Јужен Камаринес е покраина на Филипините која е сместена во регионот Бикол на островот Лусон. Главен град е Пили. Покраината граничи со Северен Камаринес и Кесон на север, и Албај на југ. На исток се наоѓа островот покраина Катандуанес.
1 Историја
Во 1942, јапонските воени сили влегуваат и го окупираа Јужен Камаринес.
Во 1945, филипинските и Американските трупи потпомогнати со Биколската герила, го ослободуваат Јужен Камаринес од јапонска окупација.
2 Стопанство
Земјоделието е основна стопанска гранка во покраината, со поголемо производство на ориз, пченка, и сл. .
3 Административна поделба
Јужен Камаринес е поделен на 35 општини и 2 града.
Брајова азбука

Брајова азбука или Брајово писмо — специјално писмо наменето на лицата со слаб вид или потполно слепите. Создадено е во 1821 година. Произлегло од т.н. ноќно писмо на тајните служби кои го користеле во ноќните воени дејства.
Францускиот учител за слепи, Луј Брај (1809-1852) ја усовршил оваа техника и настојувал таа да се користи во праксата. Основната клетка на Брајовата азбука се состои од шест точки (т.н. шесточка), а на секоја буква одговара комбинација од тие 6 релјефни точки. Буквите се втиснуваат со метално шило во хартијата, а читачот ги распознава со допирање од спротивната страна.
1 Македонска Брајова азбука
Македонската Брајова азбука се заснова на Обединетиот меѓународен Брајов систем, во состав на поранешната југословенска Брајова азбука.
<gallery >
Податотека:Braille A1.svg|А
Податотека:Braille B2.svg|Б
Податотека:Braille W.svg|В
Податотека:Braille G7.svg|Г
Податотека:Braille D4.svg|Д
Податотека:Braille G7.svg|Ѓ
Податотека:Braille E5.svg|Е
Податотека:Braille J0.svg|Ж
Податотека:Braille Z.svg|З
Податотека:Braille Ü.svg|Ѕ
Податотека:Braille I9.svg|И
Податотека:Braille J0.svg|Ј
Податотека:Braille K.svg|К
Податотека:Braille L.svg|Л
Податотека:Braille Ê.svg|Љ
Податотека:Braille M.svg|М
Податотека:Braille N.svg|Н
Податотека:Braille Ë.svg|Њ
Податотека:Braille O.svg|О
Податотека:Braille P.svg|П
Податотека:Braille R.svg|Р
Податотека:Braille S.svg|С
Податотека:Braille T.svg|Т
Податотека:Braille ST.svg|Ќ
Податотека:Braille U.svg|У
Податотека:Braille F6.svg|Ф
Податотека:Braille H8.svg|Х
Податотека:Braille C3.svg|Ц
Податотека:Braille Q.svg|Ч
Податотека:Braille Ï.svg|Џ
Податотека:Braille Û.svg|Ш
Податотека:Braille Comma.svg|,
Податотека:Braille Period.svg|.
Податотека:Braille Semicolon.svg|;
Податотека:Braille QuestionMark.svg|?
Податотека:Braille ExclamationPoint.svg|!
Податотека:Braille Hyphen.svg
2 Поврзано
* Знаковен јазик
* Јазик
* Дефектологија
* Брајови азбуки
3 Препорачана литература
*
Прва пунска војна

Првата пунска војна (264.-241.г.п.н.е.) се водела на копно, главно на Сицилија и во Римската провинција Африка, но во голема мера и на море. Војната ги чинела скапо обете страни, но по 20 години Рим излегол победник, конечно освојувајќи ја Сицилија и приморувајќи ја победената Картагина да плаќа огромни отштети. Штетите од војната ја дестабилизирале Картагина до таа мерка, што Рим ги присвоил и Сардинија и Корзика неколку години подоцна.
Војната започнала како локален конфликт на Сицилија, во кој се замешале и Картагина и Рим. На море, во почетокот Картагина била супериорна, но Рим набргу изградил моќна флота и почнал да ги добива и битките на море. Целиот период на војувањето, со исклучок на неколку битки бил победнички за Римјаните, и во 241.г.п.н.е. Картагина била принудена да му ја отстапи Сицилија на Рим. Покрај тоа, Картагина била принудена да плаќа и огромни репарации.
На крајот на војната, Римската морнарица била доволно моќна за да спречи напад на Италија од вода и ги контролирала важните поморски трговски патишта. Во 238. п.н.е. платеничките трупи на Картагина се побуниле и Рим ја искористил приликата за да ги преземе островите Сардинија и Корзика. Оттогаш Рим практично во целост го контролирал Медитеранот и го нарекувал „Наше море“.
Картагина потрошила многу години по Првата пунска војна за да ги подобри финансиите и да ја прошири колонијалната империја во Хиспанија (на Пиринејскиот Полуостров), во време на владеењето на семејството Барцид..
Во 219 г. п.н.е. Ханибал Барцид го нападнал Сагунтум во Хиспанија, град сојузник на Рим, што било повод за Втората пунска војна.
1 Поврзано
* Пунски војни
Втора пунска војна

Втората пунска војна (218-201 г.п.н.е) е најпозната по тоа што Ханибал ги минал Алпите со карван од слонови и од север ненадејно навлегол во Римското Царство. Но тој всушност не ја постигнал целта - да го освои градот Рим и конечно да го порази.
Ханибал знаел дека римјаните имаат слаба коњица, затоа развил силна коњичка војска, која била главен фактор на успех врз римските легии.
На почетокот, војната се одвивала на три места: во Италија, кајшто Ханибал неколкупати ги победил Римските легии, во Хиспанија кајшто брат му на Ханибал, Хасдрубал Барцид, ги бранел Картагинските колонијални градови со променлив успех, сè додека конечно не се повлекол кон Италија, и во Сицилија, кајшто Римјаните оствариле воена превласт.
Додека се бореле со Ханибал во Италија, Хиспанија и Сицилија, Римјаните воделе и војна против Македонија. Подоцна, војната со Картагина продолжила во Африка, кајшто Картагина била поразена во Битката кај Зама од Скипион Африканецот. Крајот на војната го означил и крајот на Картагинското царство - нејзината моќ била ограничена само на градот Картагина.
Во 219 година Ханибал Барцид го нападнал Сагунтум во Хиспанија, град сојузник на Рим, што било повод за Втората пунска војна.
По нападот на Сагантум, Ханибал ги изненадил Римјаните во 218 година кога директно ја нападнал Италија. Тој предводел голема платеничка војска, составена главно од Гали, Хиспанци и Нумидијци, и околу 36 африкански слонови преку Алпите. Движејќи се од Алпите на север кон Рим на југ ги победил римјаните во неколку битки: кај реката Требија (218 п.н.е), Тразименско Езеро (217 п.н.е) и Кана (216 п.н.е). Ненадениот напад преку Алпите имал двоен ефект: иако ги победил римјаните во неколку битки, поради студот и тесните планински патишта, Ханибал ги загубил слоновите и опсадните оружја, што го оневозможило да го опсади и освои Рим.
Поради ова, како и поради слабата поддршка што ја добивал од Картагина, Ханибал не бил во можност да ја заврши војната со успех, и таа продолжила уште 16 години без конечен резултат.
Во Хиспанија, еден млад Римски командант, Публиј Корнелиј Скипион успеал да ги победи Картагинските сили предводени од Хасдрубал. Напуштајќи ја Хиспанија, Хасдрубал се повлекол преку Алпите во Италија за да му се придружи на Ханибал. Но, неговото напредување било попречено од римските војски, бил опколен и убиен.
После зацврстувањето на позициите во Хиспанија, Скипион се заканувал да ја нападне и самата Картагина. Поради тоа, Ханибал во 203 година се вратил во Африка за да го брани градот. Во Битката кај Зама во 202 година, Римјаните конечно го победиле Ханибал во отворена битка, и Картагина била принудена да склучи мир под понижувачки услови: откажување од странските колонии, плаќање на големи отштети и забрана за создавање на сопствена војска и морнарица.
1 Поврзано
* Пунски војни
Дива (филм)

Дива — француски филм од 1981 година. Сценариото и режијата се на Жан-Жак Бенекс (фр. Jean-Jacques Beineix), а филмот е заснован на новела од Даниел Одие (фр. Daniel Odier). Во главните улоги се појавуваат Фредерик Андре (фр. Frédéric Andréi), Роланд Бертин (фр. Roland Bertin), Шантал Деруа (фр. Chantal Deruaz).
1 Заплет
Поштарот Жул крадешкум снимил концерт од Синтија Хокинс, дива на која тој ѝ се восхитува толку многу, што ѝ го краде фустанот. Без да знае, ќе стане сопственик и на касета што во торбата закачена на неговиот мопед ја фрлила една жена пред да биде убиена. Благодарение на Городиш и Алба кои ќе го примат кај себе, Жул ќе успее да им избега на гонителите – полицијата и скитниците кои се во потрага по касетата. Во сета таа збрка, тој ќе најде време да ја освои Синтија, која му простува за фустанот.
Трета пунска војна

Третата пунска војна (149.-146.г.п.н.е.) значела долга опсада на Картагина, која завршила со целосно уништување на градот. Причина за избивањето на војната биле растечкото нерасположение кон Рим во Шпанија и Грција, како и подемот во поморската моќ и во богатството што го имала Картагина во 50-те години по Втората пунска војна.
Без војска, Картагина постојано трпела упади од соседната Нумидија. Според мировните договори со Рим, ваквите несогласувања требало да бидат арбитрирани од Римскиот сенат. Но, во тие арбитражи Римјаните постојано ги фаворизирале Нумидијците. После педесеттина години од ваква состојба, Картагинците решиле да ги отфрлат ограничувањата од мировните договори, и составиле војска која ќе им се спротивстави на Нумидијците. Но, и оваа војна ја загубиле, и повторно се задолжиле да плаќаат отштета, овојпат кон Нумидија.
Но, новиот Картагински милитаризам ги вознемирил Римјаните, и во 149., со намера да ги принудат Картагинците на отворен конфликт, Римјаните им доставиле низа невозможни барања: да испорачаат 300 деца на аристократијата како заложници во Рим, да ги урнат градот и да го изградат подалеку од морскиот брег, итн. Конечно тоа довело до одбивање од Картагинците и до почетокот на Третата пунска војна.
Римјаните го опсадиле градот. Картагинците, кои немале своја војска, се обидувале да се одбранат на најневозможни начини: дури ги правеле јажињата за катапултите од косите на жените. Но, воената надмоќ на Римјаните конечно дошла до израз и тие ја пробиле одбраната на градот во 146.г.п.н.е. Тие го уништиле градот, систематски го запалиле и разурнале и целокупното население го одвеле во ропство.
1 Поврзано
* Пунски војни
Волапик

Волапик (''Volapük'') е вештачки создаден меѓународен јазик.
1 Историја
Во 1879 германскиот калуѓер, Јохан Мартин Шлејер (''Johann Martin Schleyer'') еден свој преокт за новиот јазик за употреба во целит свет, како што и самиот изјавувал: по саветот на Бога. Идејата станала популарна, и новиот јазик волапик постига стотина илјади приврзаници во Европа и Америка. Веќе од 1889 постоеле 316 учебници на 25 јазици, 283 клубови, и 25 весници и списанија на овој јазик.
После тој успех, после десетина години движењето се распаѓа заради борбата за превласт во движењето, како и поради разните реформски обиди. Многу од приврзаниците на Меѓународниот јазик преминува во таборот на основачите на есперантското движење (почнувајќи од 1887.), и денес само неколку десетина претежно стари активисти го познава или го говори овој јазик.
Годината 1931 Ари де Жон (Arie de Jong) извршиле реформа на волапикот, која ја прифатиле скоро сите тогашни волапикисти.
Најзначајната колекција на Волапик јазикот, денес се наоѓа во Музејот на есперантото во Виена, la American Philosophical Society (Американско филозофско друштво) Филаделфија, Пенсилванија, , и Centre de documentation et d'étude sur la langue internationale во Шо де Фонд, Швајцарија.
1.1 Изговор и пишување
Во Волапик се пишува на латиница така што во секоја буква одговара по една гласовна вредност. Во неговата азбука не постојат буквите q, w, (a во првиот проект) ни буквата r. Следуваат буквите на Волапикот, и гласовните вредности по меѓународната фонетска транскрипција:
: a [a], ä [ɛ], b [b], c [dʒ] или [tʃ], d [d], e [e], f [f], g [g], h [h], i [i], j [ʃ], k [k], l [l], m [m], n [n], o [o], ö [ø], p [p], r [r], s [s], t [t], u [u], ü [y], v [v], x [ks], y [j], z [ts]
Акцентот паѓа на последниот слог.
Со реформата на Де Жон се воведува „р“ и се менуваат неколку зборови кои првобитно ја имале „л“ да би биле попрепознатливи.
На пример , "lilöm" (= "дожд", од англискиот "rain") во реформираниот волапик станал "rein".
1.2 Речник
Шлајер го презел фондот на зборови од различните европски јазици, лесно измешани до степен на тешко препознавање. На пример, "vol" (свет) и "pük" (јазик) потекнува од англискиот збор "world" и "speech".
1.3 Морфологија
Граматиката на волапикот се потпира на правилата преземени од индоевропските јазици: граматичките облици се создаваат со додавање на корен од зборови на непроменетите граматичи додатоци, слично како во германскиот. Именките имаат флексија за 4 падежи: номинатив, генитив, датив и акузатив. Глаголите добиваат флексија за време, свршен и несвршен облик , лице, број и (во трето лице) за пол субјект. Множината се добива со помош на наставката "-s": "ob" = ја, "obs" = ми, итн.
Реформата која ја извршил Де Јонг донекаде ја упростиле граматиката.
пример: Оче наш:
O Fat obas, kel binol in süls,
paisaludomöz nem ola!
Kömomöd monargän ola!
Jenomöz vil olik,
äs in sül, i su tal.
Bodi obsik vädeliki givolös obes adelo.
E pardolös obes debis obsik,
äs id obs aipardobs debeles obas.
E no obis nindukolös in tentadi,
sod aidalivolös obis de bad.
Кавите

Кавите е покраина на Филипините која е сместена во јужниот дел на Манилскиот Залив во Колабарзон Регионот на островот Лусон. Се наоѓа на само 30 км јужно од Манила. Главен град е Имус, но управата е во Tресе Мартирес. Кавите се граничи со Лагуна на исток и Батангас на југ. На исток излегува на Јужнокинеско Море.
1 Население
покраината има вкупно 2.063.161 жител на површина од 1.297,6 км<sup>2</sup>. Тоа е најголема попувација во регионот Калабарсон.
2 Јазици
Најговорен јазик во покраината е тагалскиот, чаваканскиот и англискиот. Поради поголемите миграции поради економски причини има и население кое зборува на биколски, себуански и илокански.
3 Религија
Мнозинството од населението (70%) се Аглипајани одоносно тоа е независна филипинска црква, додека другите 30% се псрпадници на Исусова Црква, а има и мал број на муслимани.
4 Стопанство
Кавите е една од најбрзорастечките покраини на Филипините, поради блискоста со Метро Манила. Многу компании како Intel, имаат сво претставништва и фабрики.
5 Административна поделба
Кавите е поделена на 20 општини и 3 града.
Капис

Капис е покраина на Филипините која е сместена во регионот Западни Висаи. Главен град е Рохас и е сместена во североисточниот дел на островот Панај. Се граничи со Аклан и Антике на запад, и Илоило на југ. Капис излегува на Сибујанско Море на север.
1 Народ
Во Капис живеат нешто повеќе од 650.000 жители од кои најдоминантни се Негритосите или познати како Ати има и Индонезијци кои во минатото се доселиле тука.
2 Стопанство
Носејќи ги името „Престолнина на морската храна на Филипините“, Капис има 80 km брег и голем број на рибарски пристаништа. Главен заштитен знак на покраината е одгледувањето на школки кои произведуваат специфични бисери, кои се ендемиски.
постојат 4 големи телекомуникациски претпријатија, 33 банкарски институции и 116 посредувачки и производствени компании.
Има и големи наоди на руда како што се варовник, злато и железо.
3 Административна поделба
Капис е поделен на 473 барангаи, 16 општини и 1 град - Рохас.
4 Химна
Официјалната химна се вика, "O, Capiz", која го величи островот и зборува за школките и бисерите:
O, Capiz
I
:O, Capiz duog nga hamili
:Dunang manggad sang Diyos pinili.
:Kadagatan mo kag kabukiran.
:Pagatatapon imong kabuganaan.
II
:Capiz matahum nga ngalan.
:Sa tagipusuon ikaw mapahamtang.
:Dumuluong ka, O Capizeno man ang kagayon.
:Sa gihapon, nahamut-an.
Хор
:O, Capiz, Capiz, bisan diin kami padulong
:O, Capiz, Capiz, imo ngalan pagadal-on
III
:Capiz, Probinsya nga pinasahi.
:Bilidhon ang mga palanublion
:Ipadayon, palig-unon, itib-ong Capiznon.
:Tanan, magahugpong.
Хор
Автор: Чермејн Окбења Гвартеро
Прифатена: 2007-06-23
Катандуанес

Катандуанес е островска покраина на Филипините сместена во регионот Бикол на Лусон. Главен град е Вирак и се граничи со Јужен Камаринес преку Македскиот Канал.
1 Народ и култура
Народот на Катандуанес се Биколанци кои имаат силно влијание на својот јазик од страна на висијанскиот јазик. Дурин и самите шпански колонизатори забележале дека овој народ не е како Висајците.
2 Географија
Катандуанес на многумина им е познат како островски рај, барем источниот дела на островот. Има површина од 1.511,50 км<sup>2</sup> и е составен од 4 поголеми острови како Панај, Палумбанес, Паронгпонг, Калабахио и 23 други помали.
3 Административна поделба
Катандуанес е поделен на 11 општини и 315 барангаи.
Котабато

Котабато или Северен Котабато е покраина на Филипините која е сместена во Сокксксарген регионот на островот Минданао.Главен град е Кидапаван и се граничи со Јужен Ланао и Букиднон на север, Јужен Давао и Давао, Султан Кударат на југ и Магинданао на запад.
1 Географија
Котабато лежи на источниот дел на Регионот XII и е стратешки сместен на централниот дел на Минданао. Котабато е стратешки поврзан со Артерискиот патен систем кој е еден од главните транспортни коридири на Филипините.
2 Народ
71% од населението на Котабато се мигранти од островите Лусон и Висаи додека 18% се пеипадници на домородните заедници Манобо, T'боли, и Магинданао. Најголеми религии се католицизмот и исламот.
3 Административна поделба
Котабато е поделен на 17 општини и 1 град - Кидапаван.
Бугарско-грчки договор

Бугарско-грчкиот договор од 29 мај 1912 година е таен договор склучен помеѓу Царството Бугарија и Кралството Грција и е составен дел од Балканскиот сојуз. Склучен е по потпишувањето на договор помеѓу Бугарија и Србија.
Како и бугарско-српските и бугарско-грчките преговори започнале во 1911 година, но биле набрзо прекинати поради спорот околу поделбата на Македонија. На иницијатива на грчката влада преговорите биле обновени во март, а договорот бил склучен во мај 1912 година. Тој бил одбранбен сојуз за меѓусебни помагања и заеднички настапувања спрема Турција и Големите сили. Покрај договорот Грција и Бугарија потпишале и Декларација со која се предвидувала неутралност на Бугарија спрема Грција ако таа, поради Крит, се најде во воена состојба со Турција.
Воена конвенција што ја потпишале истата година предвидувала заедничко ангажирање на воени сили на Вардарското и на Маричкото боиште: Бугарија да ангажира најмалку 300.000, а Грција најмалку 120.000 војници. Грчката флота имала задача да го спречи сообраќајот во Егејското Море меѓу Мала Азија и европскиот дел на Турција.
Бугарската војска била претежно насочена кон Маричкото војувалиште, односно во Тракија. Царот Фердинанд жестоко се спротивставувал да го потпише членот 2 од Договорот, односно членот 3 од Воената конвенција што биле насочени против Австроунгарија, но под притисок на руската влада и од кабинетот на Иван Гешов, царот го потпишал Договорот. Два месеца по потпишувањето на Договорот, при своите посети на Берлин и на Виена, Фердинанд ја застапувал тезата дека Бугарија не може да се откаже од своите претензии за обединување со Македонија и со Тракија, но дека, во последен момент, откако ќе биде создадена голема Бугарија ќе се пресмета со Србија и ќе му пристапи на Балканскиот сојуз.
Камигин

Камигин — (|Camiguin) — мала островска покраина на Филипините во близина на северниот брег на островот Минданао. Припаѓа на регионот Северен Минданао.
Главен град е Мамбахао и е предпоследна покраина по население и површина. Единствено Батанес е помала покраина. Островот се наоѓа во Бохолско Море на само 10 км северно од покраината Источен Мисамис.
1 Население и култура
Народот на Камигин себеси се нарекува Камигинци (''Camiguingnons''). Главно занимање им е рибарството и фармерството,со производство претежно на ориз и манго. Главни јазици во покраината се себуанскиот и хилигајнонскиот. Неколкумина зборуваат на кинамигински, кој е древен јазик. Доста од населението зборува и англиски.
2 Стопанство
Најмногу приходи и најзастапено е земјоделието, услугите па индустријата. Следуваат приходите по стопански гранки:
* земјоделство: PHP28.027M
* услужни дејности: PHP64.116M
* индустрија: PHP1.230M
* друго: PHP80.888M
* трговија: PHP21.385M
Вкупно: PHP195.645 M
3 Административна поделба
Камингвин е поделен на 5 општини.
Давао де Оро

Давао де Оро е покраина на Филипините која се наоѓа во регионот Давао на островот Минданао. Покраината ја нерекуваат Комвал (''Comval'') уште од кога била дел од Северен Давао сè до нејзината независност во 1998. Главен град е Набунтуран. Долината Компостела се граничи со Северен Давао на запад, Јужен Агусан на север и Источен Давао на исток. На југозапад излегува на Давајскиот Залив.
До 2019 г. покраината се нарекувала Долина Компостела. Новото име е изгласано на референдум.
1 Народ и култура
Повеќето од жителите се доселеници од Себу или од другите висајски покраини.
2 Стопанство
Основна стопанска гранка е земјоделството и преработка на тие производи, како оризот, кокосот и бананата. Има и доста развиено рибарство.
3 Административна поделба
Долината Компостела е поделена на 11 општини.
4 Фестивали
* Simballay Festival
-Секоја трета недела од декември и се одржува во главниот град
* AniBina Bulawanon Festival
-Приказ на културата на Долината Компостела. Се одржува од 1 до 8 март, кое всушност е и годишнина на покраината.
* Buganihan Festival
-Се одржува од 19 до 23 јуни, и кулминира на 23 - основање на општините на Долината Компостела
* Diwanag Festival
-Се одржува секој декември во општината Монтевиста.
* Kaimunan Festival
-Се одржува во општината Мако секоја 4-та недела од Јуни
* Kariyawan Festival
-Се одржува во општината Монкајо секој 4 септември
Зулу

Зулу (самон. исизулу) е банту-јазик, службен јазик на Јужноафриканската Република и мајчин јазик на народот Зулу. Јазикот го зборуваат околу 10 милиони луѓе, претежно во Јужноафриканската Република. Овој јазик е јазик кој најмногу се зборува по домаќинствата во државата, односно го зборуваат околу 24% од домаќинствата и го разбираат околу 50% од населението на државата. Во 1994 година јазикот станал единаесетти службен јазик во ЈАР. Зулу, како и сите останати банту-јазици, користи латиница како свое основно писмо.
1 Географска распространетост
Зулу припаѓа на Југоисточната група на банту-јазиците поточно на групата нгунски јазици. Јазикот се зборува во Квазулу-Натал во која 81 % од населението зборуваат зулу како мајчин јазик. Потоа се зборува во Мпумаланга со околу 26% и Гаутенг со околу 21%. Исто така е зборуван во некои други африкански држави, но со значителен процент во Лесото и Свазиленд. Јазиците ндебеле (зборувани во Зимбабве), сисвати (свази) и нгуни (порано зборуван во Малави) се сродни јазици на зулу и настанати од XIX век со селидба на зулу-население. Јазикот коса е доминантен во Зелено’ртската Република и е сличен со зулу.
2 Примери
Sawubona, ''Здраво,'' на една личност
Sanibonani, ''Здраво,'' на група луѓе
Unjani? / Ninjani?, ''Како си? / Како сте?''
Ngisaphila / Sisaphila, ''Добар сум. / Добри сме.''
Ngiyabonga (kakhulu), ''Благодарам (многу)''
Ngubani igama lakho?, ''Како се викаш?''
Igama lami ngu..., ''Моето име е...''
Isikhathi sithini?, ''Колку е часот?''
Ngingakusiza?, ''Може да помогнам?''
Uhlala kuphi?, ''Каде престојуваш?''
Uphumaphi?, ''Од каде си?''
Hamba kahle / Sala kahle, ''Оди со добро / Остани со добро'' (исто како „пријатно“ за една личност)
Hambani kahle / Salani kahle, ''Оди со добро / Остани со добро'' (исто како „пријатно“ за група личности)
Eish!, ''леле!''
Hhayibo, ''Не! / Доста! / Нема шанси!''
Yebo, ''Да''
Cha, ''Не''
Angazi, ''Не знам''
Ukhuluma isiNgisi na?, ''Дали зборуваш англиски?''
Ngisaqala ukufunda isiZulu, ''Штотуку почнав да учам Зулу.''
3 Користена литература
*
Источен Давао

Источен Давао е покраина на Филипините која е сместена во регионот Давао на островот Минданао. Главен град е Мати и се граничи со Давао де Оро на запад, и Јужен Агусан и Јужен Суригао на север. Источен Давао е нај источната покраина на Филипините со локација на ’ртот Пусан. На исток излегува на Филипинско Море, кое е дел од Тихиот Океан.
1 Административна поделба
Источен Давао е поделен на 10 општини и 1 град.
2 Историја
Во 1942, Јапонија ја окупира покраината.
Во 1945, ослободителнит сили на Филипинскиот Комонвелт и даваоенските герилци ја ослободуваат покраината.
Јужен Давао

Јужен Давао е покраина на Филипините која е сместена во регионот Давао на островот Минданао. Главен град е Дигос и граничи со Давао на север, и Котабато, Султан Кударат, Јужен Котабато, и Сарангани на запад. На исток излегува на Давајскиот Залив.
Давао бил дел од покраината сè додека не станал независен град и сега има сопствена управа.
1 Администартивна поделба
Јужен Давао е поделен на 14 општини и 1 град - Дигос
2 Историја
Во 1942, Јапонија ја окупира покраината.
Во 1945, ослободителнит сили на Филипинската државна заедница и давајските герилци ја ослободуваат покраината.
Себу

Себу (себуански: ''Cebu'') — покраина во регионот Централни Висаи на Филипините. Лежи источно од островот Негрос; западно од островот Лејте, а југоисточно се наоѓа покраината Бохол. Сместена е помеѓу 9°25'N и 11°15'N географска должина и помеѓу 123°13'E и 124°5'E географска ширина. Седиште е градот Себу.
1 Јазици и религија
Себуанскиот е матичниот и домородниот јазик на Себу. Постојат преку 20 милиони говорници. Други позастапени се секако тагалски, англискиот, и бисајскиот.
Доминантна религија е католицизмот. Има и други како протестанти и сл.
2 Стопанство
Индикатори(2005):
* Инвестиции (US$ милиони) -- 4.983,60
* Вкупен извоз (US$ милиони) -- 2.846,88
* Вкупен увоз (US$ милиони) -- 3.127,16
Најзастапена индустрија:
* Електроника/ електронска опрема, компјутери, металургија, хемиска индустрија, прехранбена индустрија, текстилна индустрија, бродоградителство, и рударство.
Основен извоз:
* полусуровини, електронски компоненти, wire harness, дискетни единици, фото опрема, и др.
Финансиски системи:
* 50 Комерцијални банки;
* 27 Рурални банки;
* 9 Штединици;
* 5 Владини банкарски институции;
* 2 Оф-шор банки
3 Образование
* Преку 1.000 приватни и јавни основни училишта
* 200 средни училишта
* 9 универзитети
* 29 колеџи
* 10 тренинг центри
* Просечно има 130.000 студенти.
4 Медиуми
Број и вид на медиуми:
* 7 локални ТВ станици
* 3 кабелски оператори
* 20 FM & 13 AM радио станици
* Многубројни локални, национални и меѓународни весници
5 Административна поделба
Себу е поделена на 9 градови и 44 општини.
6 Галерија
Источен Самар

:''За други значења, види Самар (појаснување).''
Источен Самар е покраина на Филипините сместена во регионот Источни Висаи. Главен град е Боронган и се граничи на север со Северен Самар и на запад со Самар. На исток излегува на Филипинско Море и Лејтскиот Залив на југ.
1 Демографија
Покраината има население од 375.822 жители. Густината изнесува 87 жит на км<sup>2</sup>. Главен јазик е варајскиот.
2 Стопанство
Покраината произведува Копра и извезува дрвена граѓа. локалното земјоделство произведува пченка, ориз, шеќерна трска, и др.
3 Административна поделба
Источен Самар е поделен на 1 град (Боронган) и 22 општини.
4 Историја
Источен Самар беше формирана од покраината Самар со републичкиот акт бр.. 4221 на 19 јуни 1965.
10.000 години п.н.е (филм)

„10.000 години п.н.е“ (анг. ''10,000 BC'') е драма – филм од 2008 год. Филмот е сместен во времето на праисторијата. Премиерата на филмот беше во Берлин, Германија. А кино премиерата на 7 март во САД.
1 Синопсис
Во едно планинско племе, младиот ловец Д’Ли ќе се вљуби во убавата Еволет. Но, кога банда мистериозни воини ќе го нападнат нивното село и ќе ја киднапираат Еволет, Д’Ли ќе собере помала група ловци, со кои ќе тргнат да ги пронајдат и да ја ослободат. Потрагата ги води по непознати предели, каде дотогаш никој од нивното племе нема стапнато. Таму оваа група ловци откриваат дека не се сами како што веруваат, односно постојат и други племиња кои се поинакви од нив. При секоја средба, на групата од Д’Ли им се придружуваат нови членови од племињата што биле напаѓани и ограбувани од воините. Така малата група ловци станува армија. Во текот на нивното патешествие тие мора да се соочат со мноу предизвици и опасни ситуации. Д’Ли при тоа сфаќа дека неговата мисија не е само да ја спаси Еволет, туку и целата цивилизација.
Глумци Ликови
Стивен Стреит, Д’Ли
Камила Бели, Еволет
Клиф Куртис, Тик Тик
Џоел Виргел, Накуду
Афиф Бен Бадра, Варлорд
Мо Зинал, Ка’Рен
Натанаел Барин, Баку
Гимарас

Гимарас е островска покраина на Филипините која е сместена во регионот Западни Висаи. Главен град е Хордан. Островот се наоѓа во Панајски Залив, помеѓу Панај Островот и Негрос Островот. На северозапад се наоѓа покраината Илоило додека на југоисток Западен Негрос.
1 Народ
Најголема етничка заедница е Хилигајнонците (Илонго) и нивниот хилигајнонски јазик и кинарајскиот. Но секако сите разбираат и ѕборуваат тагалски и англиски.
2 Стопанство
Гимарас е претежмо земјоделска земја, но застапено е комерцијалното рибарство и туризмот.
3 Влада
Претставничкиот дом: JЦ Рахман Нава
Гувернер: Фелипе Хилан Нава
Вице Гувернер: Аурелио Тионадо
4 Административна поделба
Гимарас е поделен на 5 општини и 98 Барангаи.