Хибрид Гризли-поларна мечка

Гризли-поларна мечка-хибрид(исто така наречена гролар мечка, пизли мечка, зебра мечка) е редок хибриден урсид кој се појавил и во заробеништво и во дивината. Во 2006 година, појавата на овој хибрид во природата била потврдена со тестирање на ДНК на мечка со уникатен изглед, застрелана во близина на пристаништето Сакс, северозападните територии, на островот Бенкс во канадскиот Арктик. Бројот на потврдени хибриди оттогаш се искачил на осум, сите потекнуваат од истата женка поларна мечка.
Можни диви одгледани поларни мечки-хибриди на мечка гризли биле пријавени и застрелани во минатото, но ДНК-тестовите не биле достапни за да се потврди потеклото на мечките.
Генетската анализа открила повеќекратни случаи на интрогресивна хибридизација помеѓу видовите мечки, вклучувајќи интрогресија на ДНК на поларна мечка во кафеави мечки за време на плеистоценот(„гризли мечка“ е локално заедничко име за ''Ursus arctos'' додека „кафеава мечка“ се користи на меѓународно ниво и во науката за да се однесува на видот како целина).
1 Појави во дивината
Со неколку сомнителни видувања и осум потврдени случаи, теориите за тоа како таквите хибриди природно може да се појават станале повеќе од хипотетички. Иако овие сестрински видови често ги заземаат соседните региони, директниот контакт не бил нормален бидејќи поларните мечки ловат, се размножуваат, а понекогаш дури и прават породилни дувла на морскиот мраз, каде кафеавите мечки имаат претежно копнен начин на живот.
Научниците не можеле да дадат точно објаснување за феноменот. Една теорија сугерира дека како што се зголемува популацијата на гризли, машките мечки побрзо ги напуштаат своите дувла додека женките остануваат со своите младенчиња. Ова значи дека за машките гризли, женските поларни мечки станале остварливи партнери. Ова е главната шпекулирана причина за фактот дека е пријавено дека хибридите имаат татковци гризли и поларни мајки. Научниците, исто така, претпоставуваат дека ова може да биде и проблем со климатските промени. Како што зимите почнуваат да стануваат пократки, гризлите почнуваат почесто да се движат и да ја шират својата територија. Оваа експанзија на територијата исто така го променила она што овие гризли јадат. Поради недостаток на бобинки, лосос и природна вегетација на Арктикот, гризли се забележани како ловат фоки, кои се вообичаен плен за поларните мечки. Оваа непосредна близина при лов е уште едно предложено објаснување за хибридизацијата.
1.1 Откритие од 2006 година
Џим Мартел, ловец од Ајдахо, наводно застрелал хибрид гризли-поларна мечка во близина на пристаништето Сакс на островот Бенкс, северозападните територии на 16 Април 2006 год. Мартел, со неговиот локален водич, Роџер Куптана, ловеле поларни мечки и го убиле животното верувајќи дека е нормална поларна мечка. Официјалните лица се интересирале за суштеството откако забележале дека иако има густо, кремасто бело крзно типично за поларните мечки, има и долги канџи, грб, плитко лице и кафени дамки околу очите, носот, грбот и стапалото, кои се сите особини на гризли мечките. Ако мечката била гризли, ловецот би се соочил со можна казна од1.000 КАНАДАСКИ долари и до една година затвор.
ДНК тестот спроведен од Вајлдлајф Џенетикс Интернешенал во Британска Колумбија потврди дека станува збор за хибрид,со мајка поларна мечка и татко гризли. Тоа е првиот документиран случај во дивината, иако било познато дека овој хибрид е биолошки возможен и други хибриди на урсиди биле одгледувани во зоолошки градини во минатото
На 8 Mај 2006 год; откритието на хибридот гризли-поларна мечка привлекло зголемено внимание кога, набргу по објавувањето на приказната, комичното телевизиско шоу ''Колберт Репорт'' со леснотија го именувало новиот вид како закана број еден за американската безбедност.
Среде многу контроверзии, мечката оттогаш е вратена во Мартел.
1.2 Последователни откритија
На 8 април 2010 год Дејвид Куптана, ловец од заедницата Инуити, на островот Викторија пукал во она мислел дека е поларна мечка. По прегледот на мечката и тестирањето на нејзината ДНК било откриено дека мајката на мечката е гризли-поларен хибрид, а таткото е гризли. Мечката поседува физички карактеристики меѓу гризли и поларни мечки, како кафеаво крзно на шепите, долги канџи и глава налик на гризли.
Помеѓу 2012 год. и 2014 год. уште 6 хибридни мечки биле убиени од ловци или живи заробени од биолози. Биле собрани примероци од сите 6, а генетската анализа го потврдила и нивниот хибриден статус и нивните семејни односи. Осумте хибриди идентификувани до денес вклучуваат четири прва генерација (50:50) и четири гризли мечка со беккрос (75:25 гризли:поларна мечка).Самохрана Ф1 женка била мајка на сите четири беккрос единки, а една поларна мечка била мајка на сите четири Ф1,а со тоа и баба на сите четири мечки во бекрос. Два машки гризли се пареле со женката поларна мечка за да се појават четирите Ф1, при што една гризли очигледно се парела со поларната мечка во две различни години(двајца од Ф1 се полни браќа и сестри но родени со разлика од 3 години). Истите две машки кафеави мечки се спарувале со женката Ф1 за да се добијат четирите единки кои се вкрстуваат, при што на три родници им одговара еден мажјак и една, постара 3/4 гризли мечка која доаѓа од парење помеѓу женката Ф1 и нејзиниот татко.
1.3 Мечка Арвијат
Нашироко било објавено дека мечка застрелана во 2016 год. во близина на Арвијат на западниот брег на заливот Хадсон, била хибрид, а новинските агенции наведуваат дека тоа е резултат на климатските промени. Оваа мечка имала светла боја, но „русокосите“ гризли мечки се вообичаени на Пустините, а мечката Арвијат немала други карактеристики карактеристични за хибридите. Последователно, со генетска анализа било потврдено дека мечката Арвијат е чиста кафеава мечка.
2 Проширување на опсегот на кафените мечки како можен фактор што придонесува
Засега не е познато зошто гризли се наоѓаат во живеалиштето на поларните мечки. Иако гризли била убиена на островот Бенкс во 1951 год, до неодамна било реткост овој вид да залута далеку северно од брегот на копното на Канада. Во 1991 год. една или повеќе гризли биле документирани како ловат фоки и поларни мечки на морскиот мраз во близина на островот Мелвил, над 500км од брегот на копното. Во 2003 год. и 2004 год, геолошки тим кој работел на островот Мелвил, добил фотографски и ДНК докази за гризли во областа. Нивниот извештај, исто така, собира информации за неколку други видувања во канадскиот арктички архипелаг.
Мечките Гризли, очигледно, исто така го прошируваат својот опсег на исток преку Пусти терен кон заливот Хадсон и на југ кон северниот дел на Саскачеван и Манитоба. Помеѓу 2003 год.и 2008 год, 7 единки биле забележани во Националниот парк Вапуск јужно од Черчил, Манитоба, област што ја користат поларните мечки за породилишта и како засолниште за време на сезоната без мраз на заливот Хадсон.
3 Античка хибридизација
Генетските методи кои се користат за да се потврдат семејните односи и потеклото на хибридните мечки од северна Канада датираат од раните 1990-ти и не се доволно моќни да ја откријат античката историја. Сепак поновите методи на геномика анализираат илјадници места во геномот, овозможувајќи историјата на поединечни фрагменти од хромозоми да се следи наназад до одредени популации (или видови во случај на хибридизација). Геномските студии на кафеавите и поларните мечки откриле дека протокот на гени од поларните мечки во кафеави мечки, но не и обратно, бил широко распространет во времето и просторот за време на плеистоценот. Од особено значење, мечките кои живеат на островите на архипелагот Александар на југоисточна Алјаска ја следат нивната мајчински наследена митохондријална ДНК целосно до поларните мечки, но над 90 проценти од нивниот јадрен геном до кафеавите мечки. Се чини дека ова го одразува процесот во кој популацијата на поларни мечки останала зад себе додека видот се повлекол на север на крајот од последното ледено доба, при што машките кафеави мечки последователно воведуваат гени од соседното копно, но женските кафеави мечки генерално не можат или не сакаат да препливаат низ неколку километри отворен океан за да стигнат до островите(со тоа и недостатокот на размена на митохондријална ДНК).
Ваквите студии не се ограничени само на поларните и кафеавите мечки, а сега се чини дека генскиот проток помеѓу видовите бил широко распространет за време на еволуцијата на живите видови мечки.
4 Именување
Откако откритието во 2006 год. го ставило хибридот во центарот на вниманието, медиумите го навеле ова животно со неколку имиња на портманто, како што се ''пизли мечка'', ''тенка мечка'', и ''полизли'', но не постои консензус за употребата на кое било од овие термини. Канадските власти за дивиот свет предложиле хибридот да се нарекува „нанулак“, земен од имињата на Инуитите за поларна мечка ''(нанук)'' и гризли ''(аклак)''.
Според една конвенција, името на таткото е прво во такви комбинации: потомството на машка поларна мечка и женка гризли би било предложениот ''нанулак'' или „пизли мечка“, додека потомството на мажјакот гризли и женската поларна мечка би била „грлива мечка“ или можеби ''акнук''.