procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ќепенок

Ќепенок (|kepenk) – капак на дуќански прозорци и врати.. Ќепенците може да бидат дрвени или метални, кои се состојат од неколку крила погодни за отворање, односно затворање. Како архитектонски детаљ ќепенци сè уште може да се видат во старите македонски чаршии.
Во современиот турски јазик зборот ''kepenk'' означува пластични или метални ролетни на прозорците, вратите на балконите или гаражите.
1 Ќепенците во уметноста
Најпознати се „ќепенците“ од песната:
* На Струга дуќан да имам на ќепенците да седам... – Бели мугри од Кочо Рацин
Исто така се среќаваат во други книжевни дела од минатото на овие краишта.
* Калеш Анѓа, роман од Стале Попов
* Бојана, раскази од Иван Точко
* Пустина, роман од Ѓорѓи Абаџиев
* Белата долина, роман од Симон Дракул
* Гоце Делчев, роман од Ванчо Николески
* Зона Замфирова, роман од Стеван Сремац
* Газда Младен, роман од Бора Станковиќ.
2 Галерија
Хусеин-шахова џамија

Хусеин-шахова џамија (позната и како Џамија на Хусеин-шах) — џамија во скопската населба Сарај, сместена на самиот влез во населбата. Џамијата претставува дел од културното наследство на Македонија.
1 Местоположба
Комплексот на џамијата се наоѓа на околу петстотини метри од мостот на Вардар, на самиот влез кон населбата Сарај.
2 Историја
Џамијата била подигната од санџакбегот Хусеин-шах кон средината на век, во тогашното село Сарај.
Истата започнала да биде градена во 1553 година и била завршена во 1566 година. Според натписот над влезот во џамијата, градбата била завршена со градење кога Хусеин-шах веќе бил покоен.
Џамијата неколкупати била оштетена. Најпрвин при опожарувањето на Скопје од страна на Пиколомини во 1689 година, потоа за време на бугарската окупација во Втората светска војна, како и за Скопскиот земјотрес. После тоа, преземени се бројни зачувувачки зафати, кои видно го измениле изгледот на џамијата.
Во 2017 година, биле извршени сондажни археолошки истражувања, кои биле потребни за изработка на проект за зачувување и реставрација на џамијата. По нив следеле конзерваторски работи на градбата, турбето и двориштето и истите завршиле во 2018 година. Пред џамијата бил подигнат нов стаклен трем.
3 Архитектура
Комплексот на џамијата го сочинуваат една џамија, турбе, гробови на турски достоинственици, шадрван и други административни градби. Се знае дека во минатото постоела и медреса, која денес е срушена и не се знае нејзината точна местоположба.
3.1 Џамија
Има квадратна основа засводена со купола, а денешниот изглед на тремот го добил по рестраврацијата од Скопскиот земјотрес во 1963 година.
Била градена од камен, а куполата е поставена на низок осумаголем тамбур и е покриена со ќерамиди. Во неа се влегува од север, директно преку врата со камена рамка и скромно украсен портал, односно плитка ниша во која е вградена мермерна плоча со натпис на арапски букви.
Тремот првично не постоел, но со последните конзерваторски зафати била изградена современа верзија на трем каде е сместено душемето за молење.
3.1.1 Минаре
Минарето на џамијата се наоѓа на западната страна, тоа е витко и е висока 22,5 метри. Била изградено од обработен камен. Под шерефето се наоѓаат убави сталактитни украси. Скалите се составени од 80 скалила.
3.2 Турбе
Во дворот на џамијата се наоѓа шестострано затворено турбе, во кое е погребан самиот ктитор на џамијата, Хусеин-шах (1566/1567 г.).
Метимирци

Метимирци — историско село на територијата на Општина Демир Хисар, денес во средишниот источен атар на с. Света.
1 Географија
Метимирци се наоѓало во областа Железник, на десниот брег на Црна Река, спроти селото Света, во место обраснато со лескова шума, наречено Леска, Широка Леска, Тумбица или Тумба Бакре.
2 Историја
Селото било мошне старо, за што сведочи од средновековната населба со некропола во наоѓалиштето Широка Леска, токму на местото кајшто се наоѓало Метимирци.
Населението се иселило во Света, Кутретино и други блиски села. Од Метимирци во месноста постојат остатоци во облик на растурени камења. Познато е дека имало своја црква и селска слава.
3 Поврзано
* Железник
Чегел

Чегел (или Ченгел) — историско село на територијата на Општина Демир Хисар.
1 Географија
Селото веројатно се наоѓало покрај Црна Река, но неговата точна местоположба е непозната.
2 Историја
Во османлиските документи селото е посведочено како ''Ч’н’ги'' или ''Ч’г’а''. Во 1468 г. се споменуваат следните жители: Владислав; вдовица, жена на Пројко; Стајо, брат на Владислав; Тода, вдовица, жена на Никола Хрељаник; Бело Стале. Имало 5 семејства, 2 вдовици и вкупно 33 жители.
Во 1568 г. во Чегел се попишани 38 жители. Понатаму селото не се споменува.
3 Поврзано
* Железник
Автопортрет со разбушавена коса

'' Автопортрет со разбушавена коса '', '' Автопортрет како млад човек '', постојат уште наслови за оваа слика на автопортретот од холандскиот уметник Рембрант, денес во Државниот музеј во Амстердам. Датира од 1628 година и претставува вежба во кјароскуро - ликовен метод. Тој е еден од најраните негови автопортрети кои во текот на скоро сите периоди од неговиот живот ги насликал повеќе од 40. .
Пред дождот (албум)

Пред дождот (|Before the rain — вториот студиски албум на македонската група Анастасија. Албумот бил издаден во 1994 година од страна на PolyGram, за потребите на истоимениот филм на Милчо Манчевски.
1 Учесници
* Горан Трајковски - аранжман, вокал, гајда, кавал, композитор
* Златко Ориѓански - аранжман, гитара, композитор
* Зоран Спасовски - аранжман, клавијатури композитор, тапани, удиралки
* Валентино Скендеровски - аранжман, клавијатури, програмирање, тонски снимател
* Сенко Велинов - придружен вокал
* Драган Даутовски - гајда, кавал
* Веле Корабовски - Инженер за звук
* Гордана Јосифовска - обоа
* Данијела Тошиќ - вокал
* Вања Лазарова - вокал
* Тоше Поп Симонов - аудио микс, аудио продукција и инженер за звук
Автопортрет со перјанеста капа (Рембрант)

''Автопортрет со перјанеста капа '' е слика на масло што му се припишува на Холандскиот сликар Рембрант. Потпишан е и датирана е во 1635 година.
1 Опис
Автопортретот го прикажува Рембрант на половина должина, свртен кон десно, облечен во кадифена наметка украсена со златен вез. Медалјон кои виси со златен ланец околу вратот. Тој носи црна кадифена беретка која му ги засенува очите и од предната страна на неа, друг медалјон кој поддржув две вертикални перја од ној.
Автопортретот го изразува Рембранд, како младич кој пополека веќе станува дел од афирмираните ликовни автори, низ психологијата на неговиот израз вече е присутна одредена самоувереност, сигурност и сликарск зрелост која пополека ја најавува веќе неговата неповторлива генијалност.
Автопортрет (Рембрант, 1629)

Овој автопортрет од 1629 година од холандскиот сликар Рембрант ван Рајн е дел од Колекцијата на Фондацијата Клаус на Музејот на уметноста во Индијанаполис во Индијанаполис, Индијана. Тој е меѓу најраните од над 40 автопортрети на Рембрант (можеби првиот), што тој ги насликал во текот на четирите децении творчка работа.
1 Опис
Иако имал само дваесет и три години кога ја создал оваа слика, Рембрант се истакнал со импресивна низа уметнички техники за да ја исполни целата психологија со емоции и драматичност . Забележливо е неговото карактеристично осветлување и густата атмосфера. Тој користел скоро монохроматски нијанси и инцизивна постапка, исцртувајќи ги одделните влакна на косата со гребење во влажната боја, за да го создаде одредена скоро кинетичка уверливост. Студиите како ова му овозможиле да ги создаде своите подоцнежни големи уметнички дела, кои толку автентично ги прикажуваат чувствата на ликовите..
2 Историја
Во времето на создавањето на овој портрет, Рембрант сè уште бил млад, неафирмиран сликар во неговиот роден град Лајден. Работел како газда во своето мало ателје, тој постепено го усовршувал своето сликарство,, избегнувал да ангажираат професионален модел, уште оддтогаш осврнувал кон својата интроспекција.
Добромирово

Добромирово — историско село на територијата на Општина Демир Хисар, во западниот атар на с. Слепче.
1 Географија
Добромирово се наоѓало во областа Железник, во источните пазуви на Илиница (дел од Бигла), западно над селото Слепче и северно над Слепченскиот манастир. На ова место денес е манастирот Добромирово со црквата „Пресв. Богородица Балаклија“, наречена „Источен Петок“, која е обновена во 1970 година според старата црква на селото.
2 Историја
Селото постоело барем уште од средниот век, за што сведочи истоименото наоѓалиште на ова место со старата црква и некропола, возобновена во 1970 г. облик на денешниот манастир во 1970 г. Се смета дека местото е наречено по македонските владетели Добромир Хрс или Добромир Стрез, кои тука доаѓале на одмор.
Во османлиско време селото било тимар на извесен Азап, чии жители се занимавале претежно со сточарство и дрводелство. Во 1468 г. селото платило 1.035 акчиња данок, од кои 320 за пченица; 200 за ’рж и јачмен, како и за лен, свињи, ушур за лозје; за бостан, за воденици, за свадбарина и најмногу за испенџе — 381 акче.
Добромирово се споменува во 1468 г. со следниве жители: Мирче, син на Негослав; Леко, син на Пралог; Доно, син на Никола; поп Велјан; поп Димитри; Никола, син на поп; Василко, Јано син на Богдан; Драле; Бојо, син на Драле; Никола, син на Ѓурко; Томо, син на Губеро; Јован, сиромав; Степан, брат на Јован; Дико, син на Миладин; Синком син на Дабе; син на Којо Степан, брат на Бојо; Андреја, Арбанаш; Ѓуро, син на Андреја; Владе; Рајан, син на Владе; Братул, син на Владе; Васил, син на Владе; Божик, син на Арбанаш; Којо, син на Богој; Јанко, син на Којко; Којо, син на Робе. Селото имало 28 семејства, 1 неженет и 1 вдовица, во вкупно население од 145 жители.
Во 1568 г. селото е заведено со 125 жители.
Во XVIII век почнало значително преселување на населението во Слепче, кои уште претходно често се симнувале во него.
3 Поврзано
* Добромирово (манастир)
* Добромирово (Слепче) — археолошко наоѓалиште
* Железник
Саул и Давид (Рембрант)

''Саул и Давид'' — слика на Рембрант и/или неговото студио, сега во Маурицхејс и датира од 1651 до 1658 година.
На сликата е претставен Саул, царот на Израилците. Тој е на поглед допрен од свирењето на харфата. Опишаната ситуација доаѓа од првата библиска книга Самуил 16: 14-23 и 18: 8-11, во која кралот Саул е напуштен од Светиот Дух, а Бог му испратил злобен дух. Тоа го мачело Саул, а свирењето на Давид со харфата било само опуштувачки. Заради што бил вработен Давид. Подоцна Давид се оженил со една од ќерките на Саул и тој го наследил Саул како крал на Израелците.
Сликата порано била поголема, но во 19 век, платното било исечено, на две нееднакви парчиња. Можеби да се продаде, како посебни слики. Парчињата подоцна биле повторно прикачени едни на други.
Автопортрет изработен на 34-годишна возраст (Рембрант)

''Автопортрет изработен на 34-годишна возраст'' — автопортрет на Рембрант, датирана од 1640 сега во Национална галерија во Лондон. Сликата е една од многуте автопортрети на Рембрант, и во сликарството и во гравирањето, тој продолжува со својата длабока интроспективна психолошка анализа. Во овој случај, специфичните влијанија во композициските асоцијации се препознаваат од влијанието на Рафаел — „Портрет на Балдасаре Кастицоне“ (сега во Лувр) и на Тицијан — „Човек со извезен ракав“.
Рембрант ги видел и овие дела во Амстердам, во негово време центар на трговијата со уметност во Европа, и направил повеќе студиски скица особено на делата од Рафаел.
И во овој автопортрет користи темна гама, конкретно светло — темно, со што постигнува таинствена атмосфера и истакнување на состојбите — емотивни, психолошки,мисловни.
Автопортрет (Рембрант, Виена)

'' Автопортрет '' (или '' Големиот автопортрет '') е слика на масло на платно од холандски уметник Рембрант. Насликан во 1652 година, тој е еден од над 40 насликани автопортрети на Рембрант и е првиот што го сликал од 1645 година. Во композицијата е различен од неговите претходни автопортрети, сликарот е во директна фронтална поза, рацете на колковите и со чудна, темна самодоверба. Насликана е во годината кога започнале неговите финансиски тешкотии.
После седум години кога не сликал автопортрети, фокусирајќи се на пејзажи и интимни домашни теми, автопортретот во Виена претставува обнова на неговиот период nа сликање на автопортрети, тоа е период кога почнal да создавал просечно по еден автопортрет годишно до неговата смрт во 1669 година.
Шакпана

Сакпата е божество кое потекнува од јорупската митологија во земјите од Заливот Бенин, но исто така и во Бразил и на Хаити. Тој е познат како бог на сипаниците, и поопшто на инфективните болести . Во Бенин и Того, вуду митологијата го прикажува и како божество на земјата Тој им донел лудило и болести на луѓето. Тој е страшен и една од најпопуларните фигури во вуду пантеонот.
1 Името
Со ''јорупско'' потекло, името ''Сакпата'' има неколку варијанти (на пример ''Сакпате'' ) и различни форми во зависност од контекстот, како што се ''Шанкпанан'', ''Кпатаки'', кои Фон ги превел како ''Сакпата'' што значи „основно, врховно ”. Имињата ''Шакпана'', ''Шопона'' или ''Шопоно'' се користат во Нигерија.
2 Потеклото
Во студија објавена во 2013 година, била направена анализа во врска со историското потекло на Сакпата. Неговото присуство во Бенин е потврдено некаде од крајот на 17 век, односно уште пред она на Фа (1715). Сакпата, наводно, бил воведен за време на миграциско движење од Егба, село во Абеокута во Нигерија.
3 Верувања
Шакпана е бог на малите сипаници во јорупската митологија. Тој е инвалид и стар, често користејќи стап за да му помогне во одењето. Во југозападна Нигерија, свештениците на Шакпана го наследувале имотот на лицата кои ќе умрат од сипаници, бидејќи ова се толкувало како божја казна.
Шакпана, кај народот Фон во Того и Бенин е бог на сипаниците и на лудилото. Тој е луд, лош и опасен. Како син на Јемаја, тој се смета за еден од оришите.
Штаде (округ)

Штаде (|Stade) — округ (''Landkreis'') во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Административното окружно седиште е во истоимениот град и е дел од метрополитенската област Хамбург.
1 Географија
1.1 Местоположба
Округот се наоѓа на јужниот брег на реката Елба, помеѓу градот Хамбург и устието на реката. Западната граница на округот е Осте, тесна притока на Елба. Областа помеѓу Осте и градот Штаде традиционално е позната како Кединген. Областа источно од Штаде е позната како Алтес Ланд (буквално „Стара Земја“). Има илјадници овошни дрвја.
1.2 Окрузи
Се граничи (од север надесно) со окрузите во Шлезвиг-Холштајн, Дитмаршен, Штајнбург и Пинеберг (сите на другиот брег на Елба, градот-држава Хамбург, како и со окрузите од Долна Саксонија, Харбург, Ротенбург и Куксхафен.
2 Историја
Округот Штаде бил основан во 1932 година со спојување на три претходни помали окрузи.
3 Грб
Грбот прикажува:
* замок, претставувајќи го Штаде како поранешно седиште на грофовите на Штаде
* клучот од грбот на Надбискупијата Бремен, на која областа припаѓала во минатото
* бел коњ, претставувајќи го Хановер и Долна Саксонија
4 Градови и општини
Градови, Слободни општини, Општински заедници
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница
Сегунда лига (Португалија)

Сегунда лига — второто највисоко ниво во португалскиот фудбалски лигашки систем, зад Примеира лига. На крајот од секоја сезона, најдобро пласираните екипи изборуваат промоција во Примеира лига, додека најслабо рангираните испаѓаат во третото ниво Кампеонато де Португал до 2020 година и новоформираната Терсеира лига почнувајќи од 2021.
ЛигаПро е основана во 1990 година како Сегунда Дивисао. Во 1999 година името на лигата било променето во Сегунда лига, и под тоа име лигата била позната сè до 2016 година, со исклучок на 2005 и 2012 година кога истата го носела името Лига де Онра. Од 2016 година го носела името ЛигаПро се до сезоната 2020-2021, кога било вратено старото име Сегунда лига, но поради спонзорски причини позната е и како Лига Португал 2.
Почнувајќи од сезоната 2018-2019, во ЛигаПро се натпреваруваат 18 клубови, вклучувајќи ги и резервните екипи на некој екипи од Примеира лига.
Најуспешна екипа е Пасош де Фереира со 4 освоени титули.
Сергие Михајлов

Сергие Михајлов, (Харков, 1885 – Штип, 19 септември 1975) – музички педагог и композитор. Музика учел во родниот град кај чешкиот композитор и пијанист Алојз Јиранек. Наскоро по Октомвриската револуција доаѓа во Македонија (1921), најпрвин во Кавадарци, а потоа во Гевгелија, каде што за три години развива плодна музичка дејност. Таму ја пишува операта-бајка „Ружанка“, изведена со успех во тоа место и во околните градови. Потоа заминува во Штип (1924), каде што станува професор во Гимназијата. Во текот на идните педесет години ги поставува темелите на севкупниот музички живот во тој град. Во соработка со проф. Д. Будимировиќ, директор на Аматерскиот театар, со голем успех го подготвува изведувањето на неколку оперски дела во целосна или во скратена верзија („Палјачи“, „Севилскиот бербер“, „Фауст“, „Мамзел Нитуш„ и др.), со сопствена пијано-придружба. Во повоениот период, Михајлов целосно му се посветува на музичкото школство, како раководител на основното, потоа и на средното музичко училиште. Неговите многубројни композиции од инструктивен карактер за сите оркестарски инструменти, камерни дела и пригодни сценски реализации, наидоа на широка примена во музицирањето на учениците. Многу од неговите воспитаници го продолжија школувањето на високите музички институции и се афирмираа како истакнати музичари.
Автопортрет со беретка и свртена јака (Рембрант)

'' Автопортрет со беретка и свртена јакна '' е дело од 1659 масло на платно, изработено од холандскиот сликар Рембрант, една од над 40 негови автопортрети на Рембрант.
Суптилнаи со темни драматични длабочини ,дело во кое може да се видат „стресовите и оптоварувањата на животот составен од креативни триумфи и лични и финансиски пресврти“..
Сликата е едно од неповторливите ремек – дела во историјата на уметноста и на творештвото воопшто.
Со длабоки богати колористички тонови,Рембрант , доловува богата психологија, поглед во кој се забележуваат суштинските прашања на постоењето и на опстанокот на цивилизацијата .
Автопортрет (Фрик, Рембрант)

'' Автопортрет'' од 1658 година е автопортрет од Рембрант, еден од над 40 автопортрети на Рембрант. Претходно бил во сопственост на Ерол Вилчестер и сега е во Фрик колекција во Њујорк (град).
Како и во автопортретот со извезената кошула, уметникот се портретирал со посебна облека: во овој случај, тие изгледа како кралска облека, но не е познато дали сликарот сакал да потсети на историски или митолошки лик, ако не и на самиот Јупитер.
Напнатиот израз е поврзан со економските проблеми што го довеле до прагот на затворот.
Стеван Шијачки

Стеван Шијачки ( во — во ) — српски хорски диригент и композитор.
1 Животопис
Музичко образование оформува во Српската музичка школа во Белград. Меѓу двете светски војни, како наставник по музика и хорски раководител, работи во повеќе градови на тогашното кралство. Во Македонија, дејствува во Скопје и во Велес како хорски диригент и како музички соработник во Народниот театар во Скопје. Неговото најистакнато хорско дело е циклусот „''Кратовски песни''“.
Автопортрет како Зевксис кој се смее (Рембрант)

'' Автопортрет како Зевксис кој се смее '' од 1662 година е еден од над 40 насликани автопортрети на Рембрант.
Насликана од 1662 година од холандскиот уметник Рембрант сега се наоѓа во музејот Валраф-Ричарц во Келн.
Рембрант ван Рајн насликал повеќе од 90 автопортрети, од младост до старост. Автопортретот во вид на Зевксис е еден од последните, насликан само шест години пред неговата смрт, во 1669 година на возраст од околу 57 години. Дури и денес, тој останува енигматичен и многу различен од другите автопортрети од неговата старост.
Снимката со Х-зраци покажала дека во првата верзија, сликарот не се смеел, туку само неодредено и ненаметливо таинствено се смешкал.
1 Библиографија
* Екехард Меј:Автопортрет на Рембрант како Зеуксис“. Гебр. Ман Верлаг, Берлин 2002 година;
* Фриц Ерпел: „Автопортретите Рембрант“ Хеншелверлаг, Берлин 1967 година
Летопис

Летопис или хроника — историски жанр на сесловенска книжевност, кој претставува временски, повеќе или помалку детален запис за историски настани. Записот за настани секоја година одделно, во летописите обично започнува со зборовите: „Летоска…“ или „Во лето ...“ (т.е. „Годин… (те и те)“), од каде што е името — летопис. Вештината за пишување на летопис е од Римската Империја во средновековниот период, аналогно на летописите, постоеле хроники, а во Западна Европа — анали.
Летописите се зачувани најмногу во таканаречените „списоци“ од XIV до XVIII век. Списокот значи „препишување“ од друг извор, па затоа доаѓаме до заклучок дека хрониките се всушност — збирки, и дека нивните први извори не стигнале до нас.
Руските летописи се зачувани во многу списи. Најстари се летописите на монахот Лаврентиј (Лаврентијевски летопис, судејќи според годината 1377) и Ипатијевски летопис од XIV век (именуван по манастирот Ипатијевски во близина на градот Кострома, каде се чувал). Но, тие се засноваат на постар свод од почетокот на XIV век. Оваа хроника, позната како „Приказната за изминатите години“, е првата хиерографија во Киев.
Летописите се пишувале во многу градови. Новогород, Псковски летопис... Летописните сводови биле составени и во московската епоха на руската историја (Воскресение и летопис на Никонов). Таканаречената „Императорска книга“ се однесува на управувањето со државата на Иван Грозни.
Имало и литвански (белоруски) летопис, како и козачки летопис, кои главно се однесуваат на епохата на Богдан Кмелницки.
Автопортрет (Рембрант, Алтман)

'' Автопортрет '' од 1660 година е слика масло на платно, изработено од холандскиот сликар Рембрант, една од над 40 негови автопортрети на Рембрант.
Насликана била кога уметникот имал педесет и четири години, годините се видливи врз збрчканото лице но најмногу во меланхолијата на неговиот поглед..
Тоа бил период на поголема на вознемиреност во неговиот живот. Бил прогласен за банкрот. Тој ја изнесол својата богата колекција на уметнички дела на аукција а самиот бил напуштен од неговите ученици и неговите пријатели, без свое ателје во кое би можел да го постави својот штафелај.
Портретот е дело дело на зрели години, кога тој ги ја открил целата вештина и ресурси на целиот живот и неговото создавање.
Подигнувањето на веѓите што му го збрчкале челото било каприциозно нетрпение, но искрата во неговите очи го негира поразот.
Устата е нацртана и ознаката на незаслужено занемарување е очигледна во предвремените брчки, но одредена весела гордост .
Иако овој голем уметник живеел неколку години подолго од сликата, тие биле години на мизерија атој насликал само уште едно одлично дело „Синдикатите во салата за облека“, сега во музејот Рикс во Амстердам.
Неговата голема репутација претрпела речиси целосно затемнување, иако денес тој е веројатно најзначајниот сликар што некогаш живеел.
Сепак, тој никогаш не ја изгуби својата храброст и, како што го гледаме на овој портрет, тој храбро се позиционира како да е во спротивност на злата што го зафатло.
Оваа е слика резиме - ако во претходните дела бил сликарот Рембрант сега е човекот Рембрант; бидејќи само така сигурно ги гледале сограѓаните и соседите во вознемирувачката 1660 година.
Давид и Урија

''Давид и Урија'' — доцна слика на Рембрант, датирана околу 1665 година од страна на Музејот Ермитаж (каде сега виси) или околу 1666-1669 година на изложбата ''Доцниот Рембрант'' во Државниот музеј во 2015 година. Таа го покажува моментот кога Давид го испраќа Урија Хетитски на борбената линија на војната против Амонците, така што Давид може да спие со сопругата на Урија, Вирсавија. Урија се идентификува како фигура во преден план, а во позадина се Давид и Натан. Првпат овој наслов го добил од Абрахам Бредиус во неговиот каталог за делата на Рембрант - ова е поддржано од неколку други научници од 1950 година наваму, вклучително и во студијата на Медлин Кар од 1965 година.
Делото е исто така идентификувано како „''Хаман ја препознава својата судбина''„ по Хаман од Книгата за Естер - влегла во руската империјална збирка во 1773 година под тој наслов сè уште виси во Ермитаж.
1 Галерија
Ликовите прикажани во сликата:
2 Наводи
Презвитер Козма

Презвитер Козма е црковен писател од X век. Ги напишал беседите „Беседа против богомилите“ и „За монасите“.
1 Прва беседа
Во првата раскажува за учењето на Поп Богомил и за неговите следбеници, така, расправајќи се со нив, тој се обидува да ги критикува нивните ставови и однесувањe и да докаже дека тоа во никој случај не го одобрува Бог.
Ги критикува за непочитувањето на иконите, крстот, реликвиите на светците, од разни причини, за нивниот нападен и непријателски став кон богатите, власта и црквата, како и кон нивните верни слуги, и за тоа што ги учат сиромашните членови на општеството да не се потчинуваат на господарите и слично.
2 Втора беседа
Во втората тој го критикува тој дел од тогашниот монашки слој во бугарското општество, кој дејствувал и живеел на начини што тој лично ги смета за развратни или недоволно побожни.
Неговата концепција за тоа како треба да живеат монасите, т.е. дека не треба да ги занемаруваат своите монашки завети за пост, постојана молитва и сексуална воздржаност, мора да бидат споделени од официјалните власти во Бугарија, бидејќи Презвитер Козма бил писател на дворот на царот Петар I, како и од целиот народ што живеел во бугарската држава, за што сведочи појавата и брзото ширење на богомилството во средновековната бугарска држава.
3 За танците
Во ракопис од 10 век се споменува дека обичните луѓе играат и пеат со харфи и сакаат игри и спектакли. Оваа љубов на луѓето кон игри и песни е толку голема што предизвикува укор од свештенството. Презвитер Козма, како бранител на христијанството, му се спротивставува на народот и особено против игрите и песните, прогласувајќи ги за „демонски“.
Никифор Григора – римскиот писател и научник, забележува во својот документ дека македонскиот народ продолжува да шири и сака народни песни и игри, и покрај борбата на црквата. Во 1325-1326 година тој го обиколил македонскиот регион околу Струмица и рекол дека младите мажи и жени откако ја напуштиле црквата се собрале да пеат и да танцуваат.
4 Наводи
*
Бекдорф (Долна Саксонија)

Бекдорф (|Beckdorf; долногермански: ''Beekdörp'') — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Бекдорф се наоѓа на потокот Голдбах, притока на реката Есте, околу 8 километри јужно од областа Алтес Ланд.
1.2 Општински единици
Покрај главното место, во општината влегуваат уште две други места: Голдбек и Ниндорф.
Зауензик

Зауензик (|Sauensiek; долногермански: ''Sounsiek'') — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Во општината се наоѓа Литберг, највисоката точка во округот Штаде. Има височина од 65 метри и е прогласено за заштитена зона.
1.2 Соседни општини
На север општината Зауензик се граничи со општините Бекдорф и Апензен. На запад се граничи со општините Алерштет и Харзефелд. На исток се граничи со општини од округот Харбург, како Регесбостел и Халфесбостел. На југ се граничи со општините од округот Ротенбург, како Вонсте и Фирден.
1.3 Општински единици
Зауензик се состои од три места. Покрај главното место Зауензик, кон кого припаѓаат и Лее, Бреденхорн и Бокхорст, во општините влегуваат и местата Вигерзен и Ревенае-Камербуш.
Апензен

Апензен (|Apensen; долногермански: ''Obbens'') — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Соседни општини
На југ општината се граничи со општините Бекдорф и Зауензик. На североисток се наоѓа градот Букстехуде. На запад се граничи со општината Харзефелд.
1.2 Општински единици
Општината Апензен се состои од главното истоимено место и местото Грундолдендорф.
Блудниот син во бордел

Блудниот син во бордел, Блудниот син во таверна или Рембрант и Саскија во параболата за блудниот син — славно ремек-дело на барокниот сликар Рембрант ван Рајн од 1637 година. Се наоѓа во Галеријата на старите мајстори во Дрезден. Ова е единствената слика на која е тој со сопругата Саскија.
1 Опис
На сликата, Рембрант е во улогата на блудниот син, кој ги троши своите пари на проститутки и е елегантно облечен со меч и капа со пердув, кревајќи чаша вино високо. Саскија му седи на колено, неговата сакана сопруга исто така облечена во скапа облека. На масата има јадење со паун, што е симбол на гордост.
2 Историја
Во 1749 година сликата била купена за изборниот кнез на Саксонија Август III (Фридрих Август Втори). За време на Втората светска војна, сликата, заедно со другите слики од галеријата, била извадена од галеријата во Дрезден, со што се избегнало разорното бомбардирање на Дрезден во февруари 1945 година. По завршувањето на војната, била извезена во Москва заедно со другите слики од галеријата и била вратен во Германската Демократска Република во 1955 година со одлука на советската влада.
3 Поврзано
* Барокна уметност
* Парабола за блудниот син
Базен (филм од 1969)

Базен (француски: ''La Piscine'') - француско-италијански филм од 1969 година, во режија на Жак Дере (Jacques Deray), кој е и автор на сценариото, заедно со Жан-Клод Кариер (Jean-Claude Carrière). Главните улоги ги играат: Ален Делон, Џејн Биркин, Роми Шнајдер, Морис Роне и Пол Кроше.
1 Синoпсис
Маријана (ја игра Шнајдер) и Жан-Пол (го игра Делон) го минуваат одморот во една вила на Азурниот брег. Нив ги посетува музичкиот продуцент Хари Лание (го игра Роне), кој е близок пријател на Жан-Пол, а во минатото бил љубовник на Маријана. Хари го придружува и неговата убава ќерка Пенелопа (ја игра Биркин) која со својата младост и убавина веднаш го привлекува Жан-Пол. Утредента, Хари носи голема група пријатели и организира забава во вилата. За време на забавата, Хари и Маријана воспоставуваат блиски односи, а Жан-Пол се зближува со Пенелопа. Подоцна, користејќи го отсуството на Маријана и Хари, кои одат да пазарат во блискиот град, Жан-Пол и Пенелопа одат заедно на плажа. Вечерта, Маријана и Пенелопа заспиваат, а пијаниот Хари започнува остра кавга со Жан-Клод. Притоа, Хари случајно паѓа во базенот и бара помош од Жан-Клод, кој не му дозволува да излезе надвор, а потоа го потопува и Хари умира. Тогаш, Жан-Клод го соблекува и му облекува нова облека. По погребот на Хари, Жан-Клод отворено ѝ кажува на Маријана дека сака да ја прекине врската со неа поради Пенелопа. Но, тогаш, во вилата доѓа полицискиот инспектор Левек (го игра Кроше), кој се сомнева дека смртта на Хари не е случајна, туку дека се работи за убиство. Исплашениот Жан-Клод ѝ признава на Маријана дека тој е убиецот, но таа не го предава, па така полицијата го затвора случајот. Потоа, Маријана ја испраќа Пенелопа на аеродромот, а таа и Жан-Клод се подготвуваат посебно да ја напуштат вилата. Сепак, на крајот од филмот, тие се повторно заедно.
Дајнсте

Дајнсте (|Deinste; долногермански: ''Deinst'') — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Општински единици
Дајнсте се состои од две места. Покрај главното место Дајнсте, во општината влегува и местото Дајнсте и Хелмсте.
Гебејова теорема за одвојување

Во математичката логика и компјутерската наука, Гебејовата теорема за одвојување, именувана по Дов Гебеј, вели дека секоја произволна временска логичка формула може да биде препишана во логички еднаков облика на „минато → иднина ". Односно, иднината станува она што мора да се задоволи. Овој облик може да се користи како правила за извршување; програмата MetateM е збир на такви правила.
Кутенхолц

Кутенхолц (|Kutenholz; долногермански: ''Kutenholt'') — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Кутенхолц се наоѓа во западниот дел на округот, на окружната граница со Ротенбург, југозападно од Хамбург и источно од Бремен. Соседни градови се Штаде (16 км) и Бремерферде (15 км).
1.2 Општински единици
Кутенхолц се состои од пет места. Покрај главното место Кутенхолц, во општината влегуваат и местата Мулсум, Задерсдорф, Есел, Аспе и Буленхолц.
Дела 3

Дела 3 — третата глава на Делата на светите апостоли во Новиот завет. Книгата што ја содржи оваа глава е анонимна, но ранохристијанска традиција потврдува дека Лука ја составил оваа книга, како и Евангелието според Лука. Оваа глава ги запишува настаните на исцелување на инвалидно лице од апостолите Св. Петар и Св. Јован Богослов.
1 Текст
Оригиналниот текст е напишан на коине и е поделен на 26 стихови.
Некои рани ракописи што содржат текст од оваа глава се:
** Папирус 91 (3 век, останати страници 30–37; 46–47)
** Ватикански ракопис (325-350 година од н.е.)
** Синајски ракопис (330–360 година)
** Безин ракопис (околу 400 година)
** Александриски ракопис (400-440 година)
** Ефремов ракопис (околу 450 година; постојни стихови 3–26)
** Лодов ракопис (550 година)
2 Исцелување на сакатиот (3:1–10)
Овој дел дава еден детален пример за претходната белешка на Лука дека апостолите имаат моќ да прават чуда“
2.1 Стих 2
: Тогаш донесоа еден човек, сакат од раѓањето. Него го поставуваа секој ден пред портата на храмот, наречена Красна, за да проси милостина од оние што влегуваа во храмот
2.2 Стих 6
:''Но Петар му рече: „Немам ни сребро ни злато, а што имам тоа ти го давам: во името на Исус Христос Назареќанецот, оди!“.''
3 Петар му се обраќа на народот (3:11–26)
Овие стихови го запишуваат вториот говор на Петар (по Дела 2 ), кој се однесува на истите две прашања како и неговото прво: „Што значи ова?“ (2:12) и „Што да правиме?“ (2:37).
3.1 Стих 17
:''„А сега, браќа, знам дека вие како и вашите началници го направивте тоа од незнаење“.''* „Незнаење“: ова се вели како еден од „олеснителните фактори“ за отфрлање на Месијата; грешка и на толпата (кои Петар ги нарекуваше „браќа“) и на владетелите.
3.2 Стихови 22–23
:''22 Зашто Мојсеј беше рекол: „Господ Бог ќе ви издигне од вашите браќа Пророк како мене, бидете Му послушни во сè што ќе ви рече!“ 23 „А секоја душа, која не ќе Го послуша тој Пророк, ќе биде истребена од народот.“''
3.3 Стих 26
:''„Бог првин вам ви Го подигна Својот Слуга и ви Го испрати за да ве благослови, со тоа што секого од вас ќе го одврати од вашите беззаконија“.''* „Првин вам“: Понудата за благослов од Бога е универзална, но најпрво се нуди на израелскиот народ; ова е исто така порака на Павле
Фреденбек

Фреденбек (|Fredenbeck; долногермански: ''Freenbeek'') — општина во округот Штаде, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
1 Географија
1.1 Местоположба
Фреденбек се наоѓа помеѓу Хамбург и Бремен. Областа околу него е земјоделска.
1.2 Општински единици
Кон општината Фреденбек припаѓаат местата:
* Фреденбек (порано Грос и Клајн Фреденбек)
* Швинге
* Ведел
Бишопово-Канингсова теорема

Бишопово-Канингсовата теорема е теорема во теоријата на еволутивни игра. Се наведува дека (i) сите членови на мешана еволутивно стабилна стратегија (ESS) имаат ист исход (теорема 2) и (ii) дека ниту едно од овие не може да биде чист ESS (од нивната теорема 3). Корисноста на резултатите доаѓа од фактот дека тие можат да се користат за директно наоѓање на алгебралски ESS-ови, наместо да се симулира играта и да се реши со повторување.
Логиката на (i) важи и за Нешовата рамнотежат (сите стратегии за поддршка на мешана стратегија добиваат ист исход).
Теоремата ја формулирале Тим Бишоп и Крис Канингс на Универзитетот Шефилд, кои ја објавиле во 1978 година.
Преглед е даден од Џон Мејнард Смит во „''Evolution and the Theory of Games“'' (''Еволуција и теоријата на игрите''), со доказ во додатокот.
1 Наводи
Кунова теорема

Во теоријата на игри, Куновата теорема се однесува на совршено отповикување, мешани и немешани стратегии и нивните очекувани исплати. Наречена е по Харолд В. Кун.
Теоремата наведува дека во игра каде што играчите можат да ги запомнат сите свои претходни потези/состојби на играта што им се достапни, за секоја мешана стратегија постои стратегија на однесување која има еднаков исход (т.е. стратегиите се еднакви). Теоремата не прецизира која е оваа стратегија, само дека таа постои. Важи и за конечни игри, како и за бесконечни игри (т.е. игри со континуиран избор, или повторувани бесконечно).
Враќање на блудниот син (Рембрант)

Враќање на блудниот син (| De terugkeer van de verloren zoon) — славно ремек-дело на барокниот сликар Рембрант ван Рајн од 1642 година.
1 Опис
Оваа слика е последна во серијата верски слики и последно големо дело со ликови во природна големина. Ова е и едно од неговите најтрогателни дела кое прикажаниот миг го развлекува во вечност. Имено, наметнато е такво расположение на нежна тишина така што на гледачот му се чини дека му припаѓа на ова друштво . Таа врска е можеби посилна и поинтимна отколку во кое било од неговите претходни дела. Имено, уметниците од 17 век често истражувале различни делови од животот Блудниот син, што честопати било прикажано како го троши своето наследство на пијалаци и жени. Како што тоа го сторил самиот Рембрант во Блудниот син во бордел во 1637 година, каде што самиот се претставил како блудниот син. Но, тука е прикажан моментот кога ги снемало парите и синот, осиромашен и обесчестен, се враќа дома каде нашол прегратка за добредојде. Како што е забележано во Новиот завет:
Татко! Згрешив против Небото и пред тебе! Повеќе не сум достоен да ме нарекуваат твој син. ... Таткото им рече на слугите да подготват голема гозба и да го заколат гојното теле, бидејќи синот беше мртов и оживеа, тој се изгуби и се најде! Евангелие по Лука
На Рембрантовата слика, разбирањето за кое требал цел живот за да се развие, постигнува единствен израз на тага и прошка .
Сликата многу се разликува од неговиот претходен бакропис од 1636 година, во кој тој ја портретирал истата тема. Повторно, блудниот син е прикажан како клечи пред нозете на неговиот татко, а главата му е потпрена на градите на старецот, но таткото сега е мирен, неговиот израз е мирен и полн со родителска љубов и прошка. Неговите раце, кои во исто време го прегрнуваат и благословуваат неговиот син, се бесконечно експресивни. Набљудувачите на сликата, нурнати во темнината десно и во позадина, не го одвлекуваат вниманието од главната тема.. Се чини дека Рембрант ги одделува од таткото и синот кои ги осветлува божествената светлина на покајанието и простувањето, додека тие се во сенка на недоразбирање и осуда.
2 Поврзано
* Барокна уметност
* Парабола за блудниот син
Големата убавина

Големата убавина (италијански: ''La grande bellezza'') - италијански филм од 2013 година, во режија на Паоло Сорентино, кој е и автор на сценариото, заедно со Умберто Контарело. Главните улоги ги играат: Тони Сервило, Карло Вердоне, Памела Вилорези, Галатеја Ранци, Џована Вињола, Сабрина Ферили, Џузи Мерли, Роберто Херлицка, Анита Кравос, Серена Гранди итн. Филмот постигнал голем успех кај филмската критика, освојувајќи 58 награди, меѓу кои и: „Оскар“, „Златен глобус“ и наградата на БАФТА за најдобар странски филм и четири Европски филмски награди.
1 Синoпсис
Џеп Гамбардела (го игра Сервило) е 65-годишен новинар и театарски критичар, автор на прославена книга и редовен посетител на елитните забави во Рим, воодушевен од убавините на градот. Негови најдобри пријатели се театарскиот писател Романо (го игра Вердоне), богатата жена Виола (ја игра Вилорези), Стефанија (ја игра Ранци) и уредничката на весникот, Дадина (ја игра Вињола). Еден ден, Џеп го запознава сопругот на Елиза, неговата голема љубов во младоста, кој му кажува дека Елиза умрела и дека во нејзиниот дневник пишувала за љубовта кон него. Неколку дена подоцна, Џеп ја запознава стриптизерката Рамона (ја игра Ферили) и со неа започнува љубовна врска, но таа ненадејно умира. Романо, разочаран од градот, решава да замине од Рим, Стефанија исчезнува од светот на Џеп, а Виола, по смртта на нејзиниот син, го поклонува своето богатство на католичката црква и станува мисионерка во Африка. Кога помислува дека ја загубил целата надеж, Џеп добива прилика да направи интервју со една позната калуѓерка, која веќе ја нарекуваат светица (ја игра Мерли), а потоа заминува на еден остров за да напише репортажа за бродоломот на „Коста Конкордија“ и, присетувајќи се на својата прва средба со Елиза, конечно добива идеја за својот нов роман.
Стјуартова теорема

Во геометријата, Стјуартовата теорема укажува на односот на должините на страните на триаголник и должините на отсечките со една крајна точка на странат ана триаголникот, а другата во темето на спротивната страна (слика 1). Именувана е во чест на шкотскиот математичар Метју Стјуарт (|Matthew Stewart околу 1717/1719 - 23 јануари 1785) кој ја докажал оваа теорема во 1749 година. Стјуартовата теорема наложува дека:
:<math>AP^2=\frac{BP}{BC} AC^2 + \frac{CP}{BC} AB^2-BP </math> · <math>CP\,</math>
1 Доказ преку тригонометрија
Теоремата може да се докаже на следниот начин:
Нека θ е аголот меѓу ''m'' и ''d'', и θ′ аголот меѓу ''n'' и ''d''. Тогаш θ′ е суплементен на аголот θ па cos θ′ = −cos θ. Според косинусната теорема за агли θ и θ′
:<math>
\begin{align}
c^2 &= m^2 + d^2 - 2dm\cos\theta \\
b^2 &= n^2 + d^2 - 2dn\cos\theta' \\
&= n^2 + d^2 + 2dn\cos\theta.\, \end{align}
</math>
Првата равенка се множи со n, втората со m, и се собираат за да се скрати cos θ, па се добива
:<math>
\begin{align}
&b^2m + c^2n \\
&= nm^2 + n^2m + (m+n)d^2 \\
&= (m+n)(mn + d^2) \\
&= a(mn + d^2) \\
\end{align}
</math>
Со средување се добива првобитниот облик:
:<math>AP^2=\frac{BP}{BC} AC^2 + \frac{CP}{BC} AB^2-BP </math> · <math>CP\,</math>
2 Поврзано
* Триаголник
* Тежишна линија
Изернхаген

Изернхаген (|Isernhagen) — општина во округот Хановер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа североисточно од покраинскиот главен град Хановер.
1 Етимологија
Првиот дел на името потекнува од зборот Изер или Изерне, што означува „железо“. Во средниот век, железна руда била откопувана долж реката Вице. Била топена на местото и користена како градежен материјал. Вториот дел од името Хагене или Хаген опишува дел од низина или обработлива површина, вообичаена за оградување од животни на фармите.
2 Географија
Изернхаген се граничи со Бургведел, Бургдорф (Хановер), Лерте, Хановер, Лангенхаген и Ведемарк (од север, надесно). Изернхаген се наоѓа на јужниот раб од Линебуршкото Поле.
2.1 Општински единици
Изернхаген се состои од следниве места:
* Нидернхегенер Бауершафт
* Кирхер Бауершафт
* Фарстер Бауершафт
* Хоенхорстер Бауершафт
* Алтвармбихен
* Нојвармбихен
* Кирхорст
3 Галерија
Руски ковчег

Руски ковчег (руски: ''Русский ковчег'') е руско-германски филм од 2002 година, во режија на Александар Сокуров, кој е автор и на сценариото, заедно со Анатоли Никифоров. Главните улоги ги толкуваат: Сергеј Дрејден, Марија Кузнецова, Максим Сергеев, Владимир Баранов и Ана Алексахина. Филмот е добитник на вкупно 10 награди.
1 Содржина
На почетокот од филмот, машки глас (гласот на Сокуров) раскажува дека му се случила несреќа, дека оттогаш ништо не се сеќава и дека не знае каде се наоѓа. Притоа, група мажи и жени низ спореден влез влегуваат во Зимската палата во Санкт Петербург, облечени во костуми од 19 век. Раскажувачот среќава непознат човек (кого го нарекува Европпецот), кој се претставува како маркизот де Кустин, француски дипломат (го игра Дрејден) кој во 19 век ја посетил Русија. Тие двајца започнуваат прошетка низ Зимската палата (музејот Ермитаж) при што Европеецот дава коментари за руската и за европската историја и култура. За време на нивната прошетка се прикажани повеќе сцени од различни историски периоди: царот Петар Велики го кара и удира еден свој генерал, театарски и оперски претстави од времето на Катерина Велика, приемот на персискиот шах на дворот на царот Николај I, ќерките на царот Николај II, директорот на Ермитаж во времеот на Сталин, посетители на музејот во денешното време итн. На крајот од филмот е прикажан голем бал со многу учесници, кои потоа посетепно ја напуштаат палатата и тогаш Европеецот му кажува на раскажувачот дека тој му припаѓа на тоа време и затоа не сака да продолжи понатаму. Тогаш, раскажувачот, одејќи наназад, ја напушта палатата.
Културно наследство на Македонија во Општина Теарце

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Теарце според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Теарце, Лешок, Археолошко наоѓалиште „Два Бреста“
2, Општина Теарце, Лешок, Археолошко наоѓалиште „Црници“
3, Општина Теарце, Лешок, Гроб на Кирил Пејчиновиќ
4, Општина Теарце, Лешок, Црква „Св. Атанасиј“
5, Општина Теарце, Лешок, Црква „Успение на Пресвета Богородица“
6, Општина Теарце, Непроштено, Црква „Св. Архангел Михаил“
7, Општина Теарце, Отушиште, Стара џамија
8, Општина Теарце, Слатино, Археолошко наоѓалиште „Долги Грм“
Северен Крст

Северен Крст — астеризам на северната небесна полутопка во соѕвездието Лебед. Зафаќа многу поголема површина од соѕвездието Јужен Крст и се состои од најсјајните ѕвезди на Лебед — Денеб, Садр, Џена, Фаварис и Албирео. „Главата“ на крстот, Денеб, воедно е дел и од астеризмот Јужен Триаголник.
Како и Јужниот Триаголник, Северниот Крст е показател за годишните времиња. Околу полноќ крстот се наоѓа право врз набљудувачот на средносеверна географска должина во текот на летните месеци; може да се забележи напролет, ако се погледа кон исток во раните утрински часови. Наесен крстот се гледа навечер на запад сè до ноември. Никогаш не се спушта под хоризонтот, или над 45° СГШ, туку при најниската точка се допира со северниот хоризонт во места како Минеаполис, Монтреал и Торино. Од јужната полутопка се гледа наопачки и ниско на небото во текот на зимските месеци.
Во ѕвездениот атлас ''Уранометрија'' (XVII век) Јохан Бајер вели дека Алфа, Бета и Гама Лебед го образуваат дирекот на христијански крст, додека пак Делта и Епсилон ја сочинуваат накрсната греда. Променливата ѕвезда P Лебед тогаш се сметала за телото на Христос.
1 Составни ѕвезди
Име, Бајерова ознака, Прив.величина, Сјајност(× Сончеви), Спект. тип, Оддалеченост(сг)
Денеб, α Лебед, 1,25, 200.000, A2, 2615 ± 215
Џена, ε Лебед, 2,48, 52, K0III-IV, 72
Фаварис, δ Лебед, 2,87, 76, B9 III + F1 V, 170
Садр, γ Лебед, 2,23, 33.000, F8 Iab, 1600
Албирео, β Лебед, 3, 1.200, K2II, 430
2 Поврзано
* Летен Триаголник
* Голема Кола
* Зимски Триаголник
* Зимски Шестаголник
* Небесно Пазариште
* Јужен Крст
Теорема на непарен број

Теорема на непарен број е теорема во силна гравитациска леќа која доаѓа директно од диференцијалната топологија.
Во теоремата се вели дека ''бројот на повеќе слики произведени од споена проѕирна леќа мора да биде непарен''.
1 Формулирање
Гравитациската леќа е мисла која е мапирана од она што е познато како ''рамнина'' на ''слика'' до ''изворна рамнина'' според формулата:
<math>M: (u,v) \mapsto (u',v')</math> .
2 Аргумент
Ако користиме косинуси на насока што ги опишуваат свитканите светлосни зраци, можеме да напишеме векторско поле <math>(u,v)</math> рамнина <math>V:(s,w)</math>.
Сепак, само во некои специфични насоки <math>V_0:(s_0,w_0)</math>, дали свитканите светлосни зраци ќе допрат до набљудувачот, т.е. сликите се создаваат само каде <math> D=\delta V=0|_{(s_0,w_0)}</math>. Тогаш можеме директно да се примени Поанкарово-Хопфовата теорема <math>\chi=\sum \text{index}_D = \text{constant}</math>.
Индексот на извори и долните точки е +1, а оној на горните точките е &#x2212; 1. Значи, Ојлеровата одлика е еднаква на разликата помеѓу бројот на позитивни индекси <math>n_{+}</math> и бројот на негативни индекси <math>n_{-}</math>. За случајот далеку на терен, постои само една слика, т.е. <math> \chi=n_{+n_{-}=1</math>. Значи, вкупниот број на слики е <math> N=n_{+}+n_{-}=2n_{-}+1 </math>, т.е. непарен. За строгиот доказ потребна е уленбековата Морсова теорија за нулта геодезика.
3 Користена литература
******* *** ** Perlick V., Gravitational lensing from a geometric viewpoint, во Б. Шмит (изд.) ) "Einstein's field equations and their physical interpretations" Избрани есеи во чест на Јирген Елерс, Спрингер, Хајделберг (2000) стр. 373–425
Томазо Побега

Томазо Побега (роден на година во , Италија) — италијански фудбалер кој настапува за екипата на ФК Милан на позиција среден ред.
1 Статистика
+ Настапи и голови по клуб, сезона и натпреварување, +, Клуб, Сезона, Лига, Куп, Европа, Останато, Вкупно
Лига, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови, Натпревари, Голови
Тернана (п), 2018-19, Серија Ц, 32, 3, 0, 0, —, —, 32, 3
Порденоне (п), 2019–20, Серија Б, 33, 5, 1, 1, —, —, 34, 6
Специја (п), 2020–21, Серија А, 20, 6, 0, 0, —, —, 20, 6
Торино (п), 2021–22, Серија А, 33, 4, 0, 0, —, —, 33, 4
Милан, 2022–23, Серија А, 19, 2, 1, 0, 8, 1, 0, 0, 28, 3
Вкупно, 137, 20, 2, 1, 8, 1, 0, 0, 147, 22