Акватлон

Акватлон — двоспортска трка која се состои од последователно трчање и пливање. Натпреварувачите го завршуваат пливањето по што веднаш следи трчање на различни растојанија. Спортистите се натпреваруваат за најбрзо вкупно завршување на трката, вклучувајќи го и времето на премин од дисциплина на дисциплина.
Акватлон е една од семејството на повеќедисциплински трки засновани на издржливост, што се здоби со популарност од триатлонот и разни независни трки во втората половина на дваесеттиот век. Современиот акваталон се смета за дисциплина на триатлонот бидејќи стандардните трки ги покриваат истите растојанија како и триатлонот, но без велосипедскиот дел. Како таков, овој спорт го управува Меѓународниот сојуз за триатлон, која секоја година ги организира светските првенства.
1 Историја
Најраниот оспорен датум за акватлон е тешко да се наведе бидејќи е комбинација од пливање и трчање, кои и двете имаат античко потекло. Современите корени на акватлонот може да се проследат до трките за заштита на животот во Австралија, во 1950-тите. Трките би се состоеле од трчање по плажа, пливање во морето до пловка и пливање назад до плажата, излегување и потоа трчање назад по плажата. До 1960-тите, идејата се проширила во Калифорнија во САД, станувајќи популарна кај тркачите и пливачите. УСА Триатлон тврди дека првиот настан во акватлон во САД бил роденденскиот биатлон Дејв Пејн, трка која се состои од трчање и пливање за првпат одржана во Сан Диего во 1971 година.
2 Преглед
Акватлонот вообичаено ги следи триатлонските растојанија, но има и промени. Претежно во отворени води, но има некои спринтови/суперспринтови во базен.
Стандардните растојанија на ITU „Топла вода“ се 2,5 км трчање, 1000м пливање, 2,5 км трчање. Ако номиналната температура на водата е под 22 °C тогаш станува мокар-задолжителен 1000m пливање и единечно 5 км трчање. Растојанијата за „Долга патека“ се 2000 м пливање и 10 км трчање. Онаму каде што номиналната температура на водата е ниска (околу 16 °C) тогаш трката може да се скрати, а можеби и да се откаже.
Различни национални федерации имаат свои правила за растојанијата и температурата, обично поврзани со аклиматизацијата на националните спортисти. На пример, Исланѓаните ќе тренираат/тркаат во 10 °C додека Британците почнуваат на 12 °C.
Акватлоните се најмногу слични на триатлоните, а клучната разлика е немањето на велосипедска трка. Велосипедот додава дополнителна сложеност и за спортистите и за организаторите на трките.
* Велосипедите мора да се превезат до местото, што може да биде логистички напорно за спортистите, особено за меѓународни настани.
* Директорот на трката треба да избере патека што овозможува простор за велосипедската трка, можеби вклучувајќи ги и затворања на патишта.
* Тие можат да се водат неформално во локалните езера.
Соврмениот петобој е сличен на акватлонот по тоа што и двата вклучуваат пливање и трчање. Но, пливањето и крос-кантри трчањето се само два од петте настани што го сочинуваат совремниот петобој, и тие се одржуваат како посебни настани. Во рамките на спортот во петобој, терминот биатл се користи и за (тренинг) трки кои опфаќаат пливање и трчање. Сепак, овие содржат растојание што произлегува од трките во петобој, на пример пливање на 200 метри 3 км трчање.
Друг спорт што произлегува од триатлонот е дуатлонот, кој комбинира велосипедизам и трчање, но го изостави делот за пливање.
3 Настани
Светското првенство во aкватлон се одржува секоја година од 1998 година.