Алстонит

Алстонитот, познат и како бромлит, е нискотемпературен хидротермален минерал кој е редок двоен карбонат на калциум и бариум со формулата , понекогаш со малку стронциум. Баритокалцитот и паралстонитот имаат иста формула, но различни структури, па затоа овие три минерали се нарекуваат триморфни. Алстонитот е триклинички, но баритокалцитот е моноклиничен, а паралстонитот е тригонален. Видот бил именуван како Бромлит од Томас Томсон во 1837 година по рудникот Бромли-Хил, а алстонит од Август Брајтаупт од Рударската академија Фрајберг во 1841 година, по Алстон, Камбрија, од базата на трговецот со минерали од кого Томсон ги добил првите примероци во 1834 година. И двете имиња се во општа употреба.
1 Структура
Алстонитот е триклиничен, но се чини псевдо - орторомбичен поради збратимување. Просторната група е P1 или P. Алстонитот се чини дека има надградба базирана на паралстонит без долгорочен ред на металните катјони или групите CO<sub>3</sub>. Структурата на паралстонитот е слична на онаа на другите двојни карбонати.
2 Единечна ќелија
Бројот на формулни единици, Z, во триклиничната единична ќелија е даден како 10 или 12, а параметрите на единичната ќелија се a = 17,38 Å, b = 14,40 Å, c = 6,123 Å, α = 90,35°, β = 90,12°, γ = 120,08°. Прирачникот за минералогија, сепак, го опишува минералот како псевдо-орторомбична единична ќелија, со просторна група C1 или , Z = 24 и параметри на единичната ќелија a = 30,14 Å, b = 17,40 Å, c = 6,12 Å, α = β = γ = 90°.
3 Изглед
Едноставните кристали на алстонит не се познати. Кристалите се секогаш комплексни близнаци формирани со повторено збратимување и имаат форма на двојно завршени псевдохексагонални пирамиди, како оние на витеритот, но поостри. Хоризонтално се набраздени нормално на псевдохексагоналната c кристална оска и се поделени вертикално со медијална, малку реинтерантна линија на збратимување паралелна со псевдохексагоналната c оска.
Кристалите се безбојни до снежно бели, жолто-сиви, бледо сиви, бледо кремасти, розови или бледо розово-црвени, но бојата може да избледи при изложување на светлина. Тие се проѕирни до проѕирни со бела лента и стаклест сјај. Испитувањето во поларизирана светлина на попречен пресек покажува дека секој сложен кристал е изграден од шест различно ориентирани единки распоредени во дванаесет сегменти.
4 Оптички својства
Алстонитот е дволомен (-) минерал со индекси на прекршување n <sub>α</sub> = 1,526, n<sub>β</sub> = 1,671, n<sub>γ</sub> = 1,672. Максималната дволомност (разликата во индексот на прекршување помеѓу светлината што патува низ кристалот со различни поларизации) е δ = 0,146.
Оптичкиот агол 2V е аголот помеѓу двете оптички оски во дволомен кристал. Измерените вредности на 2V за овој минерал се 6°. Исто така е можно да се пресмета теоретска вредност од 2V од измерените вредности на показател на прекршување. Пресметаната вредност за алстонитот е 8°. Ако бојата на инцидентната светлина се промени, тогаш индексите на прекршување се менуваат, а вредноста на 2V се менува. Ова е познато како дисперзија на оптичките оски. За алстонитот ефектот е слаб, со 2V поголемо за црвена светлина отколку за виолетова светлина (r > v).
Оптичките насоки X, Y и Z се насоките на движење на светлината со индекси на прекршување <sub>nα</sub>, <sub>nβ</sub> и <sub>nγ</sub> соодветно. Општо земено, тие не се исти како насоките a, b и c на кристалографските оски. За алстонитот, X, Y и Z се паралелни со кристалните оски c, a и b, соодветно.
Алстонитот флуоресцира слабо жолта боја под краткобранова и долгобранова ултравиолетова светлина.
5 Физички својства
Кристалното сраснување кај алстонитот е сеприсутно, формирајќи псевдохексагонални групи. Минералот има едно несовршено расцепување и се крши со нерамномерна фрактура. Не е многу тврд, со Мосова тврдост од само 4 до 4<sup>1</sup>⁄<sub>2,</sub> малку потврд од флуоритот, а неговата специфична тежина е 3,70. Растворлив е во разредена солна киселина и не е радиоактивен. Кристален полиморфизам на алстонит, паралстонит и баритокалцит има слични физички својства.
6 Распространетост и наоѓалишта
Постојат два типични локалитети, и двата во северна Англија. Едниот е рудникот Бромли Хил (Блумсбери Хорс Левел), Нентхед, округ Алстон Мур, Северни Пенини, Камбрија, а другиот е рудникот Фалоуфилд, Акомб, Хексам, долина Тајн, Нортамберленд. Типичниот материјал се чува во Рударската академија Фрајберг, Германија, 15818 година.
На типската локација кај Браунли Хил, алстонитот се јавува во нискотемпературни хидротермални наслаги на олово - цинк поврзани со витерит, калцит и барит. Кристалите се бели до безбојни или бледо розови остри псевдохексагонални пирамиди или дипирамиди до 6mm долги. Во некои примероци, алстонитот е испреплетен со многу тенки хексагонални плочести кристали од калцит. Алстонитот најчесто создава кора од компактен кристален бел до бледо розов барит. Слични кристали се пронајдени во Фалоуфилд. Типично се јавува во нискотемпературни хидротермални наоѓалишта на олово - цинкова руда, како што е случајот на типските локалитети, а исто така е пријавен како ретка фаза во карбонатитите. Се јавува поврзан и со калцит, барит, анкерит, сидерит, бенстонит, галена, сфалерит, пирит и кварц.
7 Други локалитети
* САД: Мали остри псевдохексагонални дипирамиди од алстонит со бенстонит и почесто со витерит се наоѓаат во рудникот Минерва, Кејв-ин-Рок, Илиноис.
* Англија: Алстонит е пронајден во вените во Њу Бранспет, во близина на Дарам.
* Англија: Во рудникот Нентсбери Хагс, кој, како и рудникот Браунли Хил, се наоѓа на Алстон Мур, Камбрија, барит е пронајден како псевдоморфи по алстонитот до 2,5 см долг, поврзан со сфалерит, галена и витерит.
8 Библиографија
* Палаче, П.; Берман Х.; Фрондел, К. (1960). „ ''Данов систем на минералогија, том II: Халиди, нитрати, борати, карбонати, сулфати, фосфати, арсенати, волфрами, молибдати, итн. (Седмо издание)“'' Џон Вајли и синови, Инк., Њујорк, стр. 218-219.