procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Африканската кралица

„Африканската кралица“ (англиски: ''The African Queen'') — британско-американски филм од 1951 година, во режија на Џон Хјустон (John Huston). Автор на сценариото е Џејмс Аги (James Agee) врз основа на истоимениот роман на Форестер. Главните улоги ги толкуваат: Хемфри Богарт, Кетрин Хепберн (Katharine Hepburn), Роберт Морли (Robert Morley), Питер Бул (Peter Bull), Теодор Бајкел (Theodore Bikel) и Волтер Готел (Walter Gotell). Филмот е едно од најпознатите остварувања на американската кинематографија и денес се смета за ремек-дело. Тој претставува комбинација на авантуристички филм и романтична комедија, а се одликува со специфичниот хјустоновски хумор, со суптилно психолошко нијансирање на ликовите и со ироничен третман на нивните односи. Исто така, тој се смета за класичен „глумечки филм“ во кој се истакнуваат Хепберн и Богарт при што за Богарт ја освоил наградата „Оскар“ (за најдобра машка главна улога), а и Хепберн била номинирана за оваа награда.
1 Содржина
Дејствието на филмот се одвива во Конго, во 1915 година, за време на Првата светска војна. Една средовечна мисионерка, немажена, најмува еден трговец (инаку алкохоличар) да ја пренесе со својот брод (наречен „Африканската кралица“) до нејзината мисија. Нивното патување по опасната река е исполнето со разни незгоди. Иако припаѓаат на различни општествени слоеви, наспроти бројните несогласувања и разлики, тие набргу се спријателуваат, а потоа, пријателството се претвора во љубов. При крајот на патувањето, тие се принудени уште да војуваат против германската воена морнарица...
Чау-чау

Чау-чау (погрешно: ''чау чау'') — раса кучиња со потекло од Кина. Тие се едни од најтивките раси кучиња, речиси никогаш не лаат. Интересното кај оваа раса е синиот јазик и опашката свиткана до грбот. Тие не се дебели, но нивното крзно е многу обемно. Некогаш биле користени за лов. Во денешно време се многу посакувани кучиња, но не секој може да си ги дозволи поради високите цени. Комбинацијата помеѓу куче, мече и лав е изразена во една од најубавите раси меѓу „кучешкото семејство“. Иако навидум се смирени, овие кучиња можат да бидат прилично агресивни кон некои странци за да ги заштитат своите сопственици и нивниот имот. Исто така, нивната животинска агресија обично е насочена кон кучиња од ист пол, особено ако и тие се чау-чау. Бидејќи овие кучиња имаат многу силни ловечки нагони, се препорачува да се држат на ремен кога наоколу има мачки и други мали животни.
Турски тетовски дијалект

Турскиот тетовски дијалект или турскиот тетовски говор е дијалект на турскиот јазик кој се зборува во Тетово и од страна на значајна турска заедница во Теарце. Дијалектот спаѓа во групата на северозападните турски говори во Македонија. Дијалектот е признат како културно нематеријално наследство на Република Македонија од категоријата на „особено значење“ и поткатегоријата „исклучително значење“.
1 Распространетост
Тетовскиот дијалект се зборува од турското население во Тетово, како и во селото Теарце. Во останатите села од тетовскиот крај нема значајно турско население.
2 Особини
Тетовскиот дијалект, како дел од северозападните дијалекти, споделува голем број заеднички одлики со соседните говори, како и пошироките румелиски говори на турскиот јазик. Како и да е, овој дијалект има одредени особини кои го издвојуваат од околните говори, особено на фонетско ниво.
2.1 Фонолошки особини
Одредени фонолошки особини на дијалектот се:* во дијалектот се среќаваат сите гласови кои се присутни во стандардниот турски јазик, освен гласот “?” и гласови позајмени од македонскиот јазик.
* Наместо “?” се употребува вокалот “o”, а во другите случаи вокалот “u”
* кај повеќесложните зборови наместо вокалите i, ?, u доаѓа вокалот i
* кај повеќесложните зборови тесните вокали во вториот или другите и затворените слогови вокалот i преминува во вокалот ?
* староосманското g се пази во сите позиции
* о средината на зборот помеѓу два вокали место консонантот c (џ) доаѓа консонантот j (ж): geje<gece,
2.2 Морфолошки особини
Одредени морфолошки особини во дијалектот се:* наместо наставката за сегашно време –yor се употребува –y
* наместо наставката за идно време –acak/-ecek се употребува –ejek
* кај трето лице еднина при минато неопределено свршено време наставката –mi? доаѓа секогаш наместо другите варијанти како што се –m??
* прашалната наставка се јавува само во формата mi: k???g?ni mi<k?????n? m?, yok mi<yok mu
3 Поврзано
* Турски јазик
* Македонски Турци
Витезот од Армантал (роман)

''Витезот од Армантал'' (изворен француски наслов: ''Le chevalier d'Harmental''), познато и како ''Заговорници'' — роман напишан од Александар Дима и Огист Маке, објавен во 1843 година. Дима преработил прелиминарна верзија од Маке; ова биле почеток на нивната соработка која требала да створи осумнаесет романи и многу драми. Драматизацијата на романот - во пет чина, пролог и десет табели - за првпат била изведена на 16 јули 1849 година во Историскиот театар во Париз. Тој бил приспособен во опера, „''Витез од Армантал''“, од Андре Месаже со либрето на Пол Ферје, кое првпат било изведено на 5 мај 1896 година.
Дејствието на романот е во 1718 година, а неговата тема е заговор против регентството на Филип Орлеански, кој ја водел Франција за време на малолетноста на Луј XV. Подоцнежниот роман на Дима и Маке, „''Ќерка на регентот''“'','' содржи некои од истите ликови.
Џорџ Сентсбери го опишал романот како „обично рангиран меѓу ремек-делата [на Дима]“; Самиот Дима почувствувал дека има и силни и слаби страни. Ричард Стоу, животописецот на Дима, го нарекол најдобриот од неговите романи сместени за време на владеењето на Луј XV.
Дел од романот кој вклучува улица наречена „rue du Temps-Perdu“ (улица на потрошеното време) можеби го вдахнал насловот на „''Во потрага по изгубеното време''“ на Марсел Пруст.
Турски дебарски дијалект

Турскиот дебарски дијалект или турскиот дебарски говор е дијалект на турскиот јазик кој се зборува во одредни села на територијата на Општина Центар Жупа и во мал дел од градот Дебар, односно во села каде има значително изворно турско население. Дијалектот спаѓа во групата на југозападни турски говори во Македонија. Дијалектот е признат како културно нематеријално наследство на Република Македонија од категоријата на „особено значење“ и поткатегоријата „исклучително значење“.
1 Распространетост
Дебарскиот дијалект се зборува од турското население во дебарскиот крај, од помала група на турско население во градот Дебар, и од покомпактното изворно турско население во селата на денешна општина Центар Жупа.
2 Особини
Гостиварскиоот дијалект, како дел од југозападните дијалекти, споделува голем број заеднички одлики со соседните говори, како и пошироките румелиски говори на турскиот јазик. Како и да е, овој дијалект има одредени особини кои го издвојуваат од околните говори, особено на фонетско ниво.
2.1 Фонолошки особини
Одредени фонолошки особини на дијалектот се:* самогласките во дијалектот се истите со тие од стандардниот турски јазик. Вокалот `?` како и во другите турски говори во Македонија може да се забележи само во иницијалните зборови.
* дебарскиот има формирање на дифтонзи со испаѓање на консонантите “?”, “v”, “y”, што не е вообичаено во зборовите од турско потекло: suuk<so?uk. Така, се забележуваат следните дифтонзи: uu, ??, ei, au, ai, ea, aa.
* во овој дијалект се забележуваат сите согласки кои се присутни во стандардниот турски јазик. Покрај нив, има и присуство на меки согласки и согласки кои се влијание на македонскиот јазик.
2.2 Морфолошки особини
Одредени морфолошки особини во дијалектот се:* суфиксот за присвојност: наместо мекиот вокал “i” доаѓа тврдиот вокал “?”,
* во акузативна форма i<?
*минато определено свршено време што се гради со повеќе варијантната наставка –di, 3 лице еднина, не подлежи на законот за вокална хармонија.
*ако повеќесложните зборови завршуваат на вокал, обично тесните вокали преминуваат на вокалот –i: g?r?lti<g?r?lt?, saygi<sayg?, ??nki<??nk?, yari<yar?, t?rli<t?rl?, kuti<kutu;
* наставката за аорист наместо ?r>ir: gel?r<gelir
* наставката за сегашно време –yor во говорот се забележува во скратената форма –y: bulamay<bulam?yor
* наставката за идно време –ecek забележува дека се изговара без “k”, односно во форма на –ece: gidecem<gidece?im
3 Поврзано
* Турски јазик
* Македонски Турци
Турски скопски дијалект

Турскиот скопски дијалект или турскиот скопски говор е дијалект на турскиот јазик кој се зборува во Скопје и неговата околина. Дијалектот спаѓа во групата на централни турски говори во Македонија. Дијалектот е признат како културно нематеријално наследство на Република Македонија од категоријата на „особено значење“ и поткатегоријата „исклучително значење“.
1 Распространетост
Турскиот скопски дијалект се зборува во градот Скопје. Покрај градот, дијалектот се зборува од турско население кое е присутно и во селата Горно Количани, Пагаруша, Љубош, Долно Коњари, Средно Коњари и други.
2 Особини
Скопскиот дијалект, како дел од централните дијалекти, споделува голем број заеднички одлики со соседните говори, како и пошироките румелиски говори на турскиот јазик. Како и да е, овој дијалект има одредени особини кои го издвојуваат од околните говори, особено на морфолошко и фонетско ниво.
2.1 Фонолошки особини
Одредени фонолошки особини на дијалектот се:* диајлектот ги содржи скоро сите гласови од стандардниот турски јазик, со дополнение на гласот /ts/.
* при говорот се забележува присуство на долги вокали.
* има присуство на тврд рамен вокал
* има заменета употреба на меки и тврди согласки
2.2 Морфолошки особини
Одредени морфолошки особини во дијалектот се:* сегашно време (презент): Ова време се гради со наставката –yor, која во скопскиот турски говор се скратува на “y”: isteys?n?z<istiyorsunuz, a?ay<a??yor, ?ikaylar<??k?yorlar, biney<biniyor, kapay<kap?yor, duyay<duyuyor
* промена на наставки за императив: otur, yazs?n,
* промена на наставки за идно време: наставката за идно време e –acak/-ecek: yapacan, ila?layacan
* промена на наставки за минато определено свршено време (перфекат): -di, -d?:
* промена на наставки за минато неопределено свршено време
* промена на наставки за инфинитив и глаголска именка и придавка
* својствени показни зборови: buni<bunu,
* својствени прилози: di?ari<d??ar?
* својствени предлози: sopayle<sopayla,
* својствени извици: aferim<aferin
3 Поврзано
* Турски јазик
* Македонски Турци
Бен Е. Кинг

Бенџамин Ерл Кинг (роден Нелсон; англ: ''Benjamin Earl King;'' 28 септември 1938 г. – 30 април 2015 г.) ― американски соул и ритам и блуз пејач и продуцент.
Бенџамин Ерл Нелсон е роден на 28 септември 1938 година во Хендерсон, Северна Каролина, а на деветгодишна возраст (во 1947) се преселил во Харлем, Њујорк. Почнал да пее во црковните хорови, а во средно училиште ги формирал Four B's, ду-воп група која повремено настапувала во Аполо театарот.
Во 1958 година, Кинг (сè уште користејќи го своето родено име) се приклучил на групата „Five Crowns“. Подоцна истата година, менаџерот на Drifters Џорџ Тредвел ги отпуштил членовите на оригиналната група Drifters и ги заменил со членовите на Five Crowns.
Својата слава ја стекнал како пејач во ритам и блуз вокалната група The Drifters, каде што го отпеал нивниот најголем хит (и единствена нивна песна на врвот на американската топ листа), "Save the Last Dance for Me". Како солист, Кинг е познат како пејач и ко-текстописец на „Stand by Me“, кој била хит на американскиот топ 10 во 1961 година и подоцна во 1986 година (кога била искористена искористена во истиомениот филм), и исто така се искачила на прво место во Обединетото Кралство во 1987 година. Беше ставен и на листата на песни на векот на RIAA .
Покрај „Stand By Me“, други две песни од Кинг „There Goes My Baby“ и „Spanish Harlem“, исто така се наоѓаат на листата од 500 песни што го обликуваа рокенролот која ја изравотува Куќата на славните на рокенролот. Неговата песна "Supernatural Thing" исто така се пласирала меѓу првите десет на ''Billboard Hot 100''. Во 1988 година, како член на Drifters, Кинг бил примен во Куќата на славата на рокенролот, а бил номиниран да биде примен и како соло изведувач. Во 2000 година, како член на Drifters бил примен во Куќата на славата на вокалните групи, а во 2012 година и во Куќата на славата на текстописците (како солист).
По кратко боледување, Кинг починал во Њу Џерси на 30 април 2015 година, на 76-годишна возраст.
1 Наследство
Песните на Бен Е. Кинг се преработени од пејачи од повеќе жанрови. „So Much Love“ била преработена од Дасти Спрингфилд и многу други пејачи. „I (Who Have Nothing)“ била изведена од Ширли Бејси во 1963 година, од Том Џонс во 1970 година, како и од Силвестер во 1979 година . „Till I Can't Take It Anymore“ била преработена од Реј Чарлс во 1970 година, а „Spanish Harlem“ била испеана од Арета Френклин во 1971 година. „Stand by Me“ била препеана од The Righteous Brothers, Отис Рединг, Џон Ленон, Мики Гили, Florence + The Machine и Трејси Чепмен. Кинг исто така бил инспирирација за многу рок групи: Siouxsie and the Banshees ја снимиле „Supernatural Thing“ во 1981 година, а Лед Цепелин ја преработиле „Groovin'“, позната под насловот „We're Gonna Groove“.
Марија Григорова

Марија Григорова (родена на 4 март 1996 година) е казахстанска алпска скијачка. Таа се натпреваруваше во слалом и велеслалом на Зимските олимписки игри 2018 година .
Место на раѓање: Алмати
Висина: 1,61 m
Тежина: 57 кг
1 Наводи
Маржан Акжигит

Маржан Акжигит (роден на 29 јуни 2000 година) е казахстански скијач во слободен стил . Таа се натпреваруваше на Зимските олимписки игри 2018 година .
Висина: 1,63 m
Тежина: 51 кг
1 Наводи
Киднапирање на невеста во Казахстан

Киднапирање невеста ( |Kyz alyp qashu ) е практика на киднапирање жена за брачни цели во Казахстан . Согласноста за брак често се наметнува од културни размислувања.
1 Историја
Во Казахстан ретко се практикувал обичај да се киднапира невестата за да се омажи за неа. Тоа не значеше можност за слободен избор на партнер; обично се склучувале бракови и семејството на жената добивало мираз за неа. Според обичајното право на Казахстан, било можно да се киднапира жена со нејзина согласност, особено кога семејството на мажот било премногу сиромашно за да плати мираз. Меѓутоа, во постсоветско време, киднапирањето жени се интензивираше не само без согласност, туку често и од мажи целосно непознати за нив. Откако „свршеницата“ ќе биде донесена дома, таа е поттикната од мајката или бабата на мажот да стави бела марама, која е симбол на согласност за венчавката, а потоа да им напише писмо на родителите во кое се согласува да се омажи. Писмото потоа се проследува до родителите кои ја посетуваат ќерката и бараат потврда.
Се зголемува бројот на киднапирања во јужните делови на Казахстан. Тие се поделени на два вида: киднапирање без согласност на жената (kelisimsiz alyp qashu) и доброволно киднапирање (kelissimmen alyp qashu). Според Кривичниот законик на Казахстан, киднапирањето може да се казни со затвор од 10 до 15 години. Меѓутоа, ако киднаперот доброволно го предаде киднапираниот, тој се ослободува од кривична одговорност.
2 Културни услови
Киднапирана жена, дури и да избега, е жигосана во нејзиното село. Во исламската традиција, според која девојката мора да ја чува невиноста до брак, таа не може да преноќи во куќата на друг маж доколку тој не и е татко или брат, што би ја ставило во сомнеж нејзината невиност. Така, нејзината единствена социјална опција е да избега од куќата на киднаперот пред да се стемни или да се согласи да се омажи.
3 Во популарната култура
Во 2004 година, Питер Лом направил документарен филм наречен Ала Качуу; Киднапирање на невестата. Директорот докторирал политичка филозофија на Харвард и вонреден професор на Централноевропскиот универзитет Џорџ Сорос за одбрана на човековите права и филозофија. Од 2003 година, тој е хонорарен режисер на документарни филмови посветени на одбраната на човековите права. Додека владата на Казахстан го поддржувала перципираното враќање на традиционалните казахстански родови улоги и брачни традиции (напори а), таа истовремено ја препознала трговијата со луѓе како проблем што постои во земјата и сериозно прашање што го заслужува нивното внимание и напори ( напори б). Во текот на изминатите 25 години, а особено од 2008 година, имало зголемување на напорите за борба против трговијата со луѓе во земјата, но има и зголемување на киднапирањата на невести.
4 Наводи
Анжелика Гаврилова

Анжелика Гаврилова (родена на 14 април 1978 година) е казахстанска натпреварувачка во брзо лизгање . Таа се натпреварувала во два настана на Зимските олимписки игри 2002 година .
Оригинално име Анжелика Анатольевна Гаврилова
Родена во Астана (КАЗ)
Димензии 178 cm / 62 kg
Припадности Астана
1 Наводи
Елена Чернецова

Јелена Чернецова (родена на 21 јануари 1971 година) е казахстанска крос-кантри скијачка . Таа се натпреваруваше во пет дисциплини на Зимските олимписки игри 1994 година . Таа беше првата жена што го претставуваше Казахстан на Олимпијадата.
1 Резултати од скијање крос-кантри
1.1 олимписки игри
година, Возраст, 5 км, 15 км, Извршување, 30 км, 4 × 5 км </br> реле
1994 година, ''23'', 49, 53, 53, 46, 13
1.2 Светски првенства
година, Возраст, 5 км, 15 км, Извршување, 30 км, 4 × 5 км </br> реле
1993 година, ''22'', -, -, -, -, 12
1.3 Светско првенство
1.3.1 Пласман на сезоната
Сезона, Возраст, Севкупно
1994 година, ''23''
1996 година, ''25''
Ирена Веисаите

Ирена Веисаите (9 јануари 1928 - 11 декември 2020 година) била литвански театарски научник, интелектуалец и активист за човекови права . Таа била наградена со Гете медал во 2012 година за нејзиниот придонес во културната размена меѓу Германија и Литванија.
1 Животот и кариерата
Веисаите бил литвански Евреин . Таа е родена во Каунас и го преживеала холокаустот . Докторирала во Ленинград во 1963 година со дисертација за поезијата на Хајнрих Хајне и била предавач на учителскиот колеџ во Вилнус од 1953 до 1997 година. Таа исто така била шеф на културниот центар Томас Ман во Нида, Литванија.
Таа била долгогодишен претседател на Фондацијата Отворено општество во Литванија .
Ирена Веисаите е наградена со бројни национални и меѓународни награди за нејзиното застапување за прекугранично помирување и дијалог, вклучително и во 2019 година титулата „Borderlander“ на годината од полската гранична фондација во Сејни, Полска, а во 2020 година Орден за заслуги на Сојузна Република Германија (Das Große Verdienstkreuz).
Таа била позната и по тоа што во својата работа му се обраќа на комунизмот, а во интервју за ''Дојче веле'' рече дека „Советите беа многу, многу лоши. Различно од нацистите, но не и подобро.“
Веисаите до неговата смрт беше во брак со естонскиот режисер Григори Кроманов . Таа починала од СОВИД-19 во Вилнус на 11 декември 2020 година, за време на пандемијата СОВИД-19 во Литванија, дваесет и девет дена помалку од нејзиниот 93-ти роденден.
Портрет на Винченцо Анастаги

''Портрет на Винченцо Анастаги'' — целосен портрет на шпанскиот уметник Ел Греко, веројатно насликан помеѓу 1571 и 1576 година, за време на престојот на уметникот во Рим. .
Дел е од Фриковата збирка во Њујорк, која ја купила во 1913 година.
1 Библиографија
* .
Портрет на млад благородник

''Портрет на млад благородник'' (шпански: ''Retrato de caballero joven'') ― портрет на масло на платно од 1600–1605 година од Ел Греко, првично во „quinta del Duque del Arco“ во Кралската палата Ел Пардо во Мадрид, но сега во Музејот Прадо. Долго време била мислена дека го прикажува поетот Балтасар Елисио де Мединила, но тоа било побиено, а неговата тема сега е непозната. Се чини дека е под влијание на портретите на Тицијан и Тинторето, кои Ел Греко ги познавал додека бил во Венеција.
1 Библиографија
* ÁLVAREZ LOPERA, José, ''El Greco'', Madrid, Arlanza, 2005, Biblioteca «Descubrir el Arte», (colección «Grandes maestros»). .
* SCHOLZ-HÄNSEL, Michael, ''El Greco'', Colonia, Taschen, 2003. ISBN 978-3-8228-3173-1.
2 Наводи
* Museo Nacional del Prado. . [Consulta: 28.05.2011].
* ArteHistoria.com. . [Consulta: 28.05.2011].
Портрет на Антонио де Коварубијас

''Портрет на Антонио де Коварубијас'' ― слика на масло на платно од 1595-1600 година од Ел Греко, кое датира од неговиот престој во Толедо. Сега се наоѓа во Лувр во Париз како резултат на размената со шпанските музеи во 1941 година.
Субјектот бил еден од најзначајните правници во Толедо, професор по право на Универзитетот во Саламанка, член на Советот на Кастиља, учител во Катедралата во Толедо, брат на Диего де Коварубијас и личен пријател на сликарот. Друг негов портрет од Ел Греко се наоѓа во Музејот „Ел Греко“ во Толедо, додека тој исто така се вели дека е една од фигурите прикажани во неговиот ''Погреб на грофот Органгаз''. Неутралната позадина го покажува влијанието на Тицијан и венецијанската школа.
1 Наводи
Захаринка Милосављевиќ

Захаринка Милосављевиќ (р. година во Прилеп) — македонска пејачка на народни песни и радио-водителка.
1 Животопис
Захаринка Милосављевиќ е родена во Прилеп во 1943 година. Таа се запишала на музичката школа на отсегот за виолина. Таа своите почетоци на 14-годишна возраст ги имала во Радио Прилеп, потоа како глумица се вработила во Народен театар „Војдан Чернодрински“ во Прилеп. Потоа се вработила во Радио Скопје како уредник и водител, кои поминува 40 години, и таму почнала и службено да се занимава со музика како самостојна пејачка, таа има снимано за Радио Скопје 155 песни. Нејзин сопруг е глумецот Ненад Милосављевиќ.
SpaceX

Space Exploration Technologies Corporation, попозната како SpaceX (се чита: ''Спејс екс'') — американска вселенска компанија со седиште во Хоторн, Калифорнија. Компанијата е основана и финансирана од јужноафриканскиот милионер и претприемач Илон Маск — еден од соосновачите на платежниот систем „Пејпал“ и извршен директор на „Тесла“. Компанијата развива носечки ракети, ракетни мотори, вселенски летала и други вселенски системи. SpaceX е избрана од НАСА за нејзината програма за комерцијални логистички услуги на Меѓународната вселенска станица. На 8 април 2016 г., SpaceX го извршила првото успешно слетување на првата носечка ракета Фалкон-9 на морската платформа ASDS (''Autonomous spaceport drone ship'').
PayPal

PayPal (се чита: ''Пејпал'') — онлајн платежен систем на истоимената компанија, кој започнал самостојно во 1998 г., а во 2002 г. бил купен од eBay Inc. PayPal овозможува онлајн преноси на пари и е електронски избор на традиционалните чекови и банкарски преноси. Во 2015 г., компанијата станала независна.
Вендиго

Вендиго (|Wendigo) — човекојадски дух во алгонкинската митологија. Првично се сметал за симбол на ненаситна глад и гладна зима, подоцна почнал да служи како предупредување против какви било претерувања на човековото однесување. Овој мит е поврзан со културниот синдром „вендиго“, кој бил пронајден кај алгонкинските племиња.
The Spencer Davis Group

The Spencer Davis Group ― британска група основана во Бирмингем во 1963 година. Членови на групата биле Спенсер Дејвис (гитара), браќата Стив Винвуд (вокал, клавијатури) и Маф Винвуд (бас гитара) и Пит Јорк (тапани). Нивни најпознати песни се: „Somebody Help Me“ и „Keep on Running“ (двете се напишани од реге музичарот Џеки Едвардс), „I'm a Man“ и „Gimme Some Lovin“.
Стив Винвуд во 1967 година ја напуштил групата за да ја основа рок групата Traffic. Откако објавиле уште неколку синглови, групата од 1969 година веќе не била активна. Спенсер Дејвис во два наврати ја возобновил групата, без браќата Винвуд, прво во 1973-1974 година кога снимиле два албума, и уште еднаш во 2006 година, по што претежно биле на турнеи. Дејвис починал на 19 октомври 2020 г., со што практично групата престанала да постои.
1 Дискографија
* Their First LP (1965)
* The Second Album (1966)
* Autumn '66 (1966)
* With Their New Face On (1968)
* Funky (снимен 1969, објавен 1997)* Gluggo (1973)
* Living in a Back Street (1974)
Стадион „Нов Измир“

Стадион „Нов Измир Ататурк“ (турски: Yeni İzmir Atatürk Stadyumu) ― предложен повеќенаменски стадион во Измир, Турција кој ќе го заменел Стадионот „Измир Ататурк“.
1 Евро 2016
Стадионот првично бил предложен да биде граден во областа Кемалпаша во Измир како еден од деветте стадиони кандидати за домаќини за турската кандидатура за домаќин на Евро 2016. Стадионот би имал капацитет од скоро 41.540 луѓе (сé со седишта).
Стадионот би бил познат како „Ученик на Егејот“ („Ege'nin Gözbebeği“) и би се наоѓал на рид северно од Измирскиот Залив. Архитектурата на стадионот била вдахната од историските влијанија на хеленската и римската архитектура, кои доминираат во овој дел од Турција со милениуми.
Вдлабнатата застаклена фасада и основната конструкција на стадионот се изведени од изгледот на античките римски колосеуми, додека горниот слој беше современо толкување на хеленскиот амфитеатар. Ова ниво би имало облик на потковица, отворајќи кон југ и нудејќи поглед над заливот до средиштето на градот.
Ронан Китинг

Ронан Патрик Џон Китинг (роден на 3 март 1977 година) ― ирски пејач и текстописец.
Ронан Китинг е роден на 3 март 1977 година во Свордс, округ Даблин, Ирска. Тој е најмало дете на Џери и Мари Китинг. Пред да стане професионален музичар, Ронан сериозно се занимавал со атлетика. Меѓу неговите достигнувања е и победата на 200 метри во државните натпревари за спортисти до 13 години. Во младоста, тој не го следел примерот на неговите браќа и сестри кои емигрирале во Северна Америка, туку продолжил да работи во продавница за чевли, каде што се вработил како асистент.
Музичката кариера ја започнал во 1993 година како пејач ирската поп група Boyzone, во која исто така членувале Кит Дафи, Мајкл Греам, Шејн Линч и Стивен Гејтли. По распаѓањето на групата во 1999 година, тој ја започнал својата соло кариера започна и од тогаш снимил единаесет албуми. Во светски рамки особено се истакнал кога неговата песна „When You Say Nothing at All“ се нашла во саундтракот на филмот ''Нотинг Хил'' и се искачила на врвот на топ листите во неколку земји. Ронан Китинг моментално е водител на утринска емисија на Magic Radio.
Во тој период, Ронан Китинг, заедно со Кери Кроули во Даблин бил водител на Изборот на песна на Евровизија (1997), двапати бил домаќин на МTV Еurope музичките награди (во 1997 и 1999). Во 1998 година, Ронан бил презентер на Мис на Светот.  Во 2002 година, заедно со Менди Мур, ги додели наградите на MTV Asia Awards.
Како солист, Ронан Китинг продал преку 20 милиони плочи ширум светот плус 25 милиони плочи со Boyzone. Во Австралија е познат како судија на ''All Together Now'' (во 2018 година), ''The X Factor'' (од 2010 до 2014) и како ментор во ''The Voice'' (во 2016 и 2022 година). Китинг активно учествува во добротворни организации и ја основал Фондацијата Мари Китинг, која ја подига свеста за ракот на дојката, а е именувана по неговата мајка, која починала од оваа болест во 1998 година.
1 Дискографија
* Ronan (2000)
* Destination (2002)
* Turn It On (2003)
* Bring You Home (2006)
* Songs for My Mother (2009)
* Winter Songs (2009)
* Duet (2010)
* When Ronan Met Burt (2011)
* Fires (2012)
* Time of My Life (2016)
* Twenty Twenty (2020)
* Songs from Home (2021)
2 Филмографија
*''Божица (2013) - Џејмс Дикенс''*''Поштарот Пет: Филм'' (2014) - Роман, Пет Клифтон (пее глас)
*''Синот на другата мајка'' (2017) – Харолд Ле Друиленец
*''Love Child'' (2017) - Лоренс Фабер
*''PAW Patrol: The Movie'' (2021) - Харис (позајмен глас во Велика Британија)
3 Поврзано
* Список на презентери на Евровизија
Национален стадион на Косово

Национален стадион на Косово (|Stadiumi Kombëtar i Kosovës) ― предложен фудбалски стадион во близина на Глоговац, Косово. Овој предложен стадион ќе биде новиот дом на косовската репрезентација и ќе служи како место за големи завршиници на фудбалски клупски куп и други спортски и неспортски активности.
Стадионот е дизајниран со капацитет да собере 30.000 гледачи, што го прави фудбалскиот стадион со највисок капацитет во Косово. Било планирано стадионот да биде завршен до 2021 година.
1 Местоположба
Во 2019 година, Владата на Косово одлучила овој стадион да биде граден во близина на Глоговац, со што го одобри барањето на министерот за култура, млади и спорт, Кујтим Гаши. Местоположбата е оддалечена 14 километри од главниот град Приштина, отфрлајќи ја можноста избрана од претходната влада, а тоа била Брњица. Националниот стадион ќе бил изграден на површина од 25 хектари во Весница, а работите требале да започнат во 2020 година. За стадионот имало многу дебати, нарекувајќи го политичка одлука, бидејќи првично било планирано да биде граден во Брњица.
2 Историја
2.1 Планирање и изградба
На 12 јули 2019 година започнала изградбата на стадионот, а два дена подоцна бил претставен проектот на овој стадион кој би имал капацитет од 30.000 седишта, но по претставувањето, изградбата била прекината од политички причини поврзани до местоположбата.
2.2 Именување
Имало многу идеи и предлози за именување на новиот стадион. Еден од главните предлози бил Дарданска арена , но сè уште нема ништо службено за името на стадионот кој моментално се нарекува Национален стадион на Косово.
3 Составни простории
Врз основа на плановите претставени од градежното друштво Tabanlıoğlu Architects, Националниот стадион на Косово ќе има:
* Простор за вежбање
* Малопродажбени продавници
* Паркинг
* Расадник
* Музеј
* Библиотека
* Затворен базен
* Хотел
Пет минути рај

„Пет минути рај“ (српски: ''Пет минута раја'') — филм на режисерот Игор Претнар од 1959 година. Главните улоги ги играат: Лојзе Розман, Стево Жигон, Мира Николиќ и Борис Краљ.
1 Синопсис
Германците земаат двајца заробеници од концентрациониот логор за да демонтираат неексплодирана бомба во куќата на еден германски генерал. Додека работат, а нивните стражари се наоѓаат на сигурна оддалеченост, заробениците уживаат во неколкуте мигови слобода.
Стадион Балмор

Балмор (исто така познат како Стадион Балмур; Balmoor Stadium) ― фудбалски стадион во шкотскиот град Питерхед, Абердиншир. Тоа е дом на ФК Питерхед. Стадионот има сместивост од 3,150 гледачи, од кои 1.000 можат да седат.
Стадионот бил отворен во 1997 година, откако стариот стадион на ФК Питерхед бил продаден на стопанското друштво на супермаркети Safeway. Стандардот на составните простории во Балмор бил еден од главните причини зошто Питерхед бил избран во Шкотската фудбалска лига во 2000 година, заедно со Елгин Сити.
Рекордна посетеност на Балмор е 4.855, за натпревар од третата лига на Шкотска фудбалска лига против Ренџерс на 20 јануари 2013 година. Ова го соборило претходниот рекорд од 4.505 луѓе.
Најблиската железничка станица до Балмор е Железничката станица „Абердин“, која е 51 км далеку. Ова е најголемото растојание помеѓу фудбалскиот терен за сениорска лига и најблиската железничка станица во Велика Британија. Балмор се наоѓа на патот А982, северно од средиштето на градот Питерхед.
Црни птици

„Црни птици“ (српски: ''Црне птице'') — филм на режисерот Едуард Галиќ од 1967 година. Главните улоги ги играат: Воја Мириќ, Фабијан Шоваговиќ и Раде Шербеџија.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во последните денови на Втората светска војна. Партизаните се приближуваат до усташкиот логор, каде повеќето од чуварите заминуваат на фронтот. Останатите стражари имаат намера да ги убијат заробениците така што ќе ги префрлат до блиското место, а потоа ќе го кренат возот во воздух, што пак ќе го забави и напредувањето на партизаните. Меѓутоа, заробениците имаат свој план како да се спасат...
Стадион Жалгирис

Стадион Жалгирис (|Žalgirio stadionas) ― поранешен повеќенаменски стадион во Старешовина Жирмунаи од Вилнус, Литванија. Стадионот имал 15.029 места и бил најголем во Литванија до неговото уривање. Тој бил најголемиот фудбалски стадион во Литванија и бил изграден над осквернавените гробови на Евреите погребани на Старите еврејски гробишта под стадионот.
Именуван е по Битката кај Грунвалд и повторно бил изграден од германските заробеници по Втората светска војна и бил завршен во 1950 година (стадионот постоел веќе пред Втората светска војна и бил користен од Погон Вилно; во 1936 година на стадионот било одржано полското првенство во атлетика).
По независноста бил користен од фудбалската репрезентација на Литванија, но подоцна го изгубила своето значење како национален стадион и сите меѓународни фудбалски натпревари биле играни или на Стадионот Дариус и Гиренас во Каунас или на поновиот Стадион ЛФФ исто така во Вилнус.
Во 2015 година, стадионот бил продаден на литванското друштво за недвижности Hanner, кое планирало да го урне и да отвори место за станови, хотели и канцеларии.
Уривањето на Стадионот Жалгирис започнало на 5 јули 2016 година.
Pixies

The Pixies ― американска рок група основана во 1986 година, во Бостон. До 2013 година, членови на групата биле Блек Френсис (вокал, ритам гитара, текстописец), Џои Сантјаго (гитара), Ким Дил (бас, вокал) и Дејвид Ловеринг (тапани). Во 1993 година, членовите се скарале и групата се распаднала; повторно се обединиле во 2004 година. По заминувањето на Дил во 2013 година, Pixies за своите турнеи како басист ја ангажирале Ким Шатак; истата година таа била заменета со Паз Ленчатин, која станала постојан член во 2016 година.
Pixies се поврзуваат со алтернативниот рок бум од 1990-тите и обично нивната музика има панк рок и сурф рок елементи. Нивната музика е позната и по динамичните „гласно-тивко-гласно“ промени и структурата на песната. Френсис е главен текстописец за Pixies; неговите стихови често имаат невообичаена тематика како вонземјани, инцест и библиско насилство. Бендот имал скромна популарност во САД, но бил многу поуспешен во Европа. Нивниот поп звук влијаел врз групи како: Нирвана, Radiohead, Smashing Pumpkins и Weezer. Популарноста на Pixies растела во годините по нивното распаѓање, што довело до нивно повторно обединување во 2004 година, распродадени светски турнеи и уште четири нови албуми: ''Indie Cindy'' (2014), ''Head Carrier'' (2016), ''Beneath the Eyrie'' (2019) и ''Doggerel'' (2022).
1 Дискографија
1.1 Студиски албуми
* Surfer Rosa (1988)
* Doolittle (1989)
* Bossanova (1990)
* Trompe le Monde (1991)
* Indie Cindy (2014)
* Head Carrier (2016)
* Beneath the Eyrie (2019)
* Doggerel (2022)
Тамара Мартиновиќ

Тамара Мартиновиќ (српски : Тамара Мартиновић) (родена 1984 година во Белград, Србија, Југославија ) е српска балерина . Таа има изведено улоги во театарски мјузикли како Чикаго и Бакни ме Кејт во театарот Теразије во Белград (српски еквивалент на Бродвеј ).
1 Кариера
Мартиновиќ дипломирала на балетската школа „Лујо Давичо“ во Белград и студент на Филолошкиот факултет на Универзитетот во Белград .
Танцувала и во мјузикли и во балетски дела, меѓу кои и во „Cigani lete u nebo (Циганите летаат на небото), Poljubi me Kejt (Kiss me Kate), Чикаго, Svetlosti pozornice (Stage Lights), Kabare (Cabaret – Bob Fosse), Нова Добра стара време (Нови стари добри времиња), Неки то воле вруќе (Некои го сакаат тоа жешко), Земља (Земја - Алегадо), Ла Капинера. Сите овие се изведувале во „Позориште на Теразијама“. Тамара глумела и во Театарот на Теразија на продукцијата „ ''Маратонци трче почасни кругови'' “, отворена во мај 2008 година.
2 Медиумски настапи
Мартиновиќ настапувала на телевизија со пејачот Здравко Чолиќ и танчерот Алекса Јелиќ .
Триаголник на тагата

„Триаголник на тагата“ (англиски: ''Triangle of Sadness'') — филм на режисерот Рубен Естлунд (кој е автор и на сценариото) од 2022 година. Главните улоги ги играат: Харис Дикинсон, Чарлби Дин, Доли де Леон, Златко Буриќ, Вики Берлин и Вуди Харелсон.
1 Синопсис
1.1 Карл и Јаја
Карл е манекен кој е во љубовна врска со манекенката Јаја, која е поуспешна од него. За време на вечерата во еден ресторан, тие се расправаат зашто Карл очекува дека Јаја ќе ја плати сметката, додека таа го очекува спротивното. Подоцна, во хотелската соба, таа му признава дека сака да се омажи за богат човек, а тој ветува дека ќе ја освои нејзината љубов.
1.2 Јахтата
Карл (го игра Дикинскон) и Јаја (ја игра Дин) се наоѓаат на крстосување на луксузна јахта, а гости на јахтата се и рускиот стопанственик Дмитри (го игра Буриќ) со сопругата, Германката Тереза која може да изговори само еден збор и други богати гости. Капетанот на бродот (го игра Харелсон) го минува времето затворен во својата кабина, потполно пијан. За време на свечената вечера, настапува силно невреме поради кое повеќето гости имаат нагон за повраќање. За тоа време, капетанот и Дмитри расправаат за комунизмот и капитализмот, а нивниот разговор го слушаат гостите преку разгласот. Изутрината, група пирати го напаѓаат бродот, кој е уништен од силна експлозија.
1.3 Островот
Неколкумина од гостите, меѓу кои се: Дмитри, Јаја, Карл и Тереза, успеваат да се спасат. Тие се наоѓаат на непознат остров, а набргу им се придружува чистачката Абигејл (ја игра де Леон), а таа е единствената која поседува вештини потребни за преживување. Таа ја злоупотребува својата положба и започнува да им наредува на останатите, кои мора да ја слушаат ако сакаат да добијат храна. Исто така, таа започнува љубовна врска со Карл. Еден ден, Јаја одлучува да го разгледа островот, а нејзе ѝ се придружува Абигејл. Најпосле, тие доаѓаат до уредена плажа и додека Јаја се радува поради сознанието дека се спасени, Абигејл зема голем камен со намера да ја убие. Во меѓувреме, Карл трча панично низ шумата, барајќи ја Јаја.
Второзаконие

„Второзаконие“, „Повторени закони“ или „Петта книга Мојсеева“ — петтата книга на Стариот завет од Библијата.
1 Содржина
Мојсеј му се обраќа на народот, потсетувајќи го на неговата непослушност кон Бога за време на патувањето од Египет кон ветената земја, односно за време на четириесетгодишното скитање низ пустината кога загинале сите возрасни мажи. Поради тоа, тој ги повикува луѓето да му бидат верни и послушни на Бога и да не почитуваат други божества. Потоа им ги повторува десетте божји заповеди, опоменувајќи ги да го почитуваат Бога и повторно ги потсетува на нивната непослушност поради која Господ неколкупати се разгневил и сакал целонсо да ги истреби.
Мојсеј ги објаснува подробно божјите заповеди: божјата служба да се извршува на точно определени места; да не се почитуваат други божества, а идолопоклониците да се уништат; секоја седма година да биде проштална и тогаш да се простуваат долговите и да се ослободат робовите-Евреи; да се слават трите главни празници: Пасха, Седмици и Сеници; идолопоклонството да се казнува со смртна казна; владетелите да владеат чесно во согласност со законите; луѓето да не слушаат гатачи и лажни пророци, туку да го очекуваат вистинскиот пророк кој ќе ги пренесува божјиет зборови; да изградат градови кои ќе служат како засолниште за оние кои убиле без намера; луѓето да ги издржуваат левитите, зашто тие немаат никаков имот; како да постапуваат при војувањето со другите народи и кој е ослободен од воената обврска; казни за силување и прељуба, итн. Мојсеј му порачува на народот, по преминувањето на реката Јордан и доаѓањето во ветената земја, да ги напише законите на камења и нив вечно да ги почитува, како и да искаже клетви за срамните и нечесни дела. Потоа, тој повторно ги искажува благословите за народот, ако тој го следи божјиот пат, но и предупредувањето дека ќе биде раселен, поробен и уништен, ако се откаже до својот бог. Така, Мојсеј уште еднаш го објавува заветот меѓу Бога и Израилот, по што Господ му кажува да напише песна која треба да ја знаат сите идни поколенија. Мојсеј им ја дава на левитите книгата на законите, кои ја ставаат покрај ковчегот на сведоштвото, а потоа на народот му ја кажува песната. Тогаш, по налог на Бога, Мојсеј се качува на планината Нево, каде ја разгледува ветената земја, го благословува народот за последен пат и умира на возраст од 190 години. Народот го погребува и го оплакува, но неговиот гроб не се знае до ден-денес.
Македонија Парк (стадион)

Македонија Парк — мултифункционален стадион во Перт, Западна Австралија. Главно се користи за фудбалски натпревари и претставува домашен терен на фудбалскиот клуб Стирлинг Македонија. Стадионот има сместивост од 5,000 гледачи.
Стадионот бил развиен од страна на македонската заедница во Западна Австралија во средината на 1980. години по добивањето на финансиски средства од владата со која раководел премиерот Боб Хоук. Стадионот бил изграден заедно со соседните објекти на заедницата.
Македонија Парк официјално бил пуштен во употреба во 1986 година, за натпреварот од првото коло од националниот фудбалски лига куп 1986 помеѓу екипите на Стирлинг Македонија и Аделаида Сити, пред 5,000 гледачи.
Во 2012 година, стадионот добил надградба во вредност од 1,1 милиони долари, финансирана од владата на Џулија Гилард, вклучително и надградба на теренот и осветлувањето.
Македонија Парк бил домашен терен на женскиот фудбалски клуб Перт Глори за сезоната 2021–22 во А-лигата на Австралија.
Во септември 2022 година, било објавено дека на Перт Глори ќе одигра 10 натпревари на домашен терен на стадионот Македонија Парк во сезоната 2022–23 од А-лигата на Австралија, поради тековни работи за обнова на Перт Овал, нивниот вообичаен домашен терен. Дополнително, стадионот станал домашен терен за женската екипа на Перт Глори за целата сезона во А-лигата на Австралија за жени.
Цочо Биљарски

Цочо Василев Билјарски (|Цочо Василев Билярски) — бугарски историчар.
1 Животопис
Цочо Василев Билјарски е роден на 17 април 1949 година во селото Орешак кај градот Тројан во областа Ловеч. Завршува историја на Софискиот универзитет. Од 1973 до 1978 година е специјалист во Главната управа за архиви, а од 1978 до 1986 година во Централниот државен архив. Во ноември 1984 година е вербуван и регистриран како агент на Државна безбедност со псевдоним Стојан. Од 1986 до 1993 година е заменик директор на Централниот државен архив. На 3 мај 1990 година е еден од возобновувачите на Македонскиот научен институт. Во ноември 1990 година е поднесено барање за бришење на податоците за агент Стојан во датотеките на Државна безбедност. Од 1993 до 1997 година е директор на Централниот државен архив. Од 2000 до 2006 година е началник на сектор во Централниот државен архив.
Реденик

Реденик — појас со џебови за чување куршуми или за носење муниција. Најчесто се носел преку рамо, додека муницијата била на стомакот и градите. Иако се слични за користење, тие сепак се разликуваат од растоварачките елеци, кои се наменети за носење шаржери.
1 Наводи
Асуман Бејтоп

Асуман Бејтоп (27 март 1920 – 18 февруари 2015) ― турска ботаничарка, собирач на цвеќиња и едукатор.
Во 1964 година, таа ја основала Катедрата за фармацевтска ботаника на Универзитетот во Истанбул и го основала хербариумот на одделот, за кој придонела со преку 23.000 примероци. Таа е позната и по опишувањето на неколку видови крокус, а во нејзина чест се именувани се видовите ''Allium baytopiorum'' и ''Colchicum baytopiorum'' . Таа била мажена за колегата ботаничар Турхан Бајтоп.
Олга Јевриќ

Олга Јевриќ (29 септември 1922 – 10 февруари 2014 година) била српска скулпторка .
1 Биографија
Олга Јевриќ е родена во Белград во 1922 година. Во 1941 година завршила гимназија, но првично паднала на приемниот испит за да студира на одделот за скулптура на Академијата за ликовни уметности. Следната година успешно се запишала и на Академијата за ликовни уметности и на Музичката академија во Белград .
Во 1948 година Јевриќ дипломирала на одделот за скулптура на АФА, во класата на професорот Сретен Стојановиќ . Магистрирала во 1949 година (специјален курс) во класата на споменатиот учител. Студирала и историја на уметност во Белград.
Била примена за член на Српската академија на науките и уметностите (САСА) и СЛУЈ во 1950 година.
Нејзината прва изложба била во 1948 година и оттогаш изработила многу изложби дома и во странство. Таа била добитник на бројни почести.
Јевриќ била првиот нов донатор на Куќата за наследство во Белград; таа потпишала договор за подарок на 10 февруари 2006 година и оставила 47 нејзини скулптури направени во железен оксид, железо, цемент, теракота и филмски малтер.
Јевриќ починала на 10 февруари 2014 година во Белград на 91-годишна возраст.
Наследството на Олга Јевриќ
Наследството на Олга Јевриќ се чува во зградата на Српската академија на науките и уметностите на улицата Кнез Михаилова во Белград. Во 2007 година, Српската академија на науките и уметностите доби извонредна колекција составена од 147 скулптури од мали и средни размери преку договор за подарок. кој претставува вреден и восхитувачки опус на Олга Јевриќ.
Олга Јевриќ ѝ припаѓаше на генерацијата српски уметници кои доведоа до голем трансфер кон современиот израз и таа стана една од најистакнатите претставници на српската современа уметност. Таа се оттргна од традицијата на толкување на реалноста со вртење
2 Поврзано
* Список на српски сликари
* Ана Бешлиќ
* Марија Вуковиќ
Низ брановите

„Низ брановите“ (англиски: ''Breaking the waves'') — филм на режисерот Ларс фон Триер од 1996 година. Главните улоги ги играат: Емили Вотсон, Стелан Скарсгард и Катрин Картлиџ.
1 Синопсис
Дејствието на филмот се одвива во една конзервативна и многу религиозна заедница во северна Шкотска. Наивната, млада жена Бес Мекнил се заљубува во работникот Јан. Тие се сакаат искрено, но кога Бес му се моли на Бога за Јан да ѝ се врати засекогаш по завршената работа, тој навистина се враќа, но со скршен врат. Како последица на несреќата на работното место, тој е целосно парализиран. Бидејќи повеќе не можат да имаат полови односи, Јан ја убедува Бес да најде љубовник. Со текот на времето, Бес станува сè поразвратна и верува дека со нејзините постапки управува Господ со цел да оздрави Јан.
Ѓулсун Сагламер

Ѓулсун Сагламер (родена во 1945 година) е турски академик, трета жена ректор во Турција.
1 Животот
Сагламер е роден во 1945 година во Трабзон . По завршувањето на основното и средното образование во родниот град, таа магистрирала на Факултетот за архитектура на Техничкиот универзитет во Истанбул (ITU). Своите пост-докторски студии ги вршела во Мартин Центарот, Катедрата за архитектура - Универзитетот во Кембриџ, ОК 1975-1976 година.
Таа се врати во Истанбул. Станува вонреден професор во 1978 година, а професор во 1988 година на ИТУ. Помеѓу 1994-1995 година таа беше визитинг професор на Универзитетот Квин Белфаст во Северна Ирска .
Помеѓу 1996-2004 година, таа беше избрана за ректор на Техничкиот универзитет во Истанбул. Таа е претседателка на Европската асоцијација на жени ректори. Помеѓу 2005-2009 година беше избрана за член на одборот на Европската универзитетска асоцијација (ЕУА). Подоцна таа беше избрана во одборот на доверители на Универзитетот Кадир Хас и претседател на Советот за ''технологија и технопаркови во Турција'' Таа е член на академскиот одбор на судии на периодичното издание ''Open House International'' .
Таа е една од трите турски академички во книгата „Оксфордски ''жени научници: рефлексии, предизвици и кршење граници“'' од Магдолна Харгитаи.
Суреја Агаоглу

Суреја Агаоглу (1903, Шуша, Азербејџан &ndash; 29 декември 1989 година, Истанбул ) била турско - азербејџански писателка, правник и првата жена адвокат во турската историја .
1 Ран живот и образование
Агаоглу била ќерка на Ахмет Агаоглу, истакнат азербејџански, а подоцна и турски политичар од почетокот на 20 век.
2 Кариера
По дипломирањето Агаоглу работела како адвокат од 1927 година до нејзината смрт во 1989 година. Во 1928 година, земајќи ја бесплатната адвокатска лиценца и стана првата жена адвокатка во Турција. За нејзина иницијатива Адвокатската комора на Истанбул е избрана за член на Меѓународната адвокатска комора. Од 1946 до 1960 година таа беше единствената жена член на управниот одбор на овој синдикат. По турскиот државен удар во 1960 година, таа станала адвокатка на неговиот брат . Во тоа време, тој влегол во политиката како член на новоформираната партија Нова Турција и стана лидер на партијата во
Во еден момент таа работела како асистент на професорот Шварц и Туркан Радо . Таа била една од соработниците на женското списание ''Kadın Gazetesi'' .
Освен овие, Сурејја Агаоглу формирала и приватен центар за згрижување деца наречен Здружение на пријатели на деца.
3 Личен живот
Таа се омажи за германскиот адвокат Вернер Ташенбрекер во 1950 година и се разведе во 1960-тите. Немаа деца.
4 Семејство
Нејзиниот татко Ахмет Агаоглу бил истакнат азербејџански и натурализиран турски политичар, публицист и новинар. Тој бил еден од основачите на пантуркизмот. Нејзината сестра Тезер Ташкиран била писателка, политичарка и учителка. Нејзиниот брат Самет Агаоглу бил поет и политичар.
5 Смртта
Таа паднала и претрпе церебрална хеморагија додека го напуштала панелот за „Правата на жените и модернизација“ на кој присуствуваше во Истанбул на 29 декември 1989 година и била погребана на гробиштата Ферикој.Суреја Агаоглу починала од церебрално крварење во 1989 година.
6 Наводи
* Кој е кој база на податоци -
*