procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Историја на Суринам

Индијанското племе Суринени, биле едно од најстарото население во регионот каде денеска се наоѓа државата Суринам. Во текот на 16 век ова племе било потиснето од страна на други јужноамерикански племиња, како што биле Араваците и Карибјаните. На 12 октомври 1492 година Кристофер Колумбо го открил Новиот Свет. Во текот на 1499 година Америго Веспучи го открил северниот брег на Јужна Америка. Во текот на 17 век имало неколку обида Холанѓаните и Англичаните да го колонизираат регионот на денешната држава Суринам. На крајот од тој период, Холандија успеала да наметне своја контрола. Холандија целосно го искористувала трудот на робовите кои по потекло биле од Африка. Поради лошиот однос на претпоставените, голем број на робови успевале да побегнат низ џунглите. Тие робови, кои често се нарекувале како ''џуки'', честопати се враќале и ги напаѓале позициите на Холанѓаните . Во текот на 1863 година било укинато ропството, со кое Холандија станала меѓу последните земји кои го сториле тоа. Но сепак робовите биле ослободени дуги во 1873 година. Во текот на 1954 година Суринам добил можност сам да управува со својата земја, но Холандија си ја зачувала својата контрола над нејзината одбрана и надворешни работи. Во 1973 година локалните власти предводени од NPK започнале преговори со холандские власти за давање и признавање на независноста на Суринам, која била овозможена на 25 ноември 1975 година.
Прв претседател на земјата бил Јохан Фериер заедно со Хенк Арон, водач на Сунирамската национална партија. Сепак околу една третина од вкупното население на земјата емигрирало во Холандија, плашејќи се главно дека новата држава нема да може самостојно да опстане. Денеска, една третина од фудбалската репрезентација на Холандија по потекло е токму од Суринам. Во текот на 1980-тите се случиле редица од воени преврати и удари кое довело до прекинување на односните со Холандија. Во текот на 1987 година биле спроведени првите избори и изгласен првиот устав. Во 1990 година повторно бил направен државен удар кој пак траел само една година зада во 1991 година повторно се спроведат избори. Денеска Холандија повторно одржува добри односи со Суринам. Главни проблеми на земјата се слабата економија.
IX македонски конгрес

Деветтиот македонски конгрес на македонските друштва во Бугарија се одржал кон крајот на јули и почетокот на август 1901 година во Софија .
1 Заседание и решенија
На овој конгрес за претседател бил избран Стојан Михајловски, а во останатиот комитет влегле: потпретседател Иван Цончев, секретар Иван Стојчев, касиер Герги Белев, советници - членови Стојан Николов и Антон Бозуков.
На овој начин ''Врховниот Комитет'' го презел Иван Цончев и тој требало да го подготви идното востание кое му требало на Фердинанд I и дејствувал во согласност на воениот министер на Бугарија.
Аграрна реформа

Аграрна реформа е промена во земјишните имотни односи и на имотната структура со интервенција на државата. Аграрната реформа е една од најзначајните мерки на аграрната политика, затоа што ги решава клучните прашања на аграрната структура. Се јавува во услови на стопанска неразвиеност и аграрна пренаселеност.
Светската банка ја евалуира аграрната реформа според пет димензии:
* (1) цена и либерализација на пазарот,
* (2) имотна реформа,
* (3) агро-преработка и снабдување на доводни канали,
* (4) рурални финансии и
* (5) пазарни институции.
1 Аграрната реформа во РМ
Со Законот за аграрна реформа и колонизација (1945) се извршило ликвидирање и експропријација на капиталистичките стопанства при што имотот бил ограничен на 35 ха вкупна површина кај земјоделците и на 3 ха кај неземјоделците. Со Законот за земјоделскиот земјиштен фонд (1953) бил ограничен аграрниот максимум на 10 ха кај земјоделците и на 3 ха кај неземјоделците. Земјишниот максимум бил укинат во 1988.
Асоцијација на тениските професионалци

Асоцијацијата на тениските професионалци или скратено АТП е основана во 1972 година од Џек Кремер, Доналд Деф и Клиф Дрисдејл за да ги заштити интересите на машките професионални тенисери. Од 1990 година, здружението ја организира светската тениска турнеја за мажи под називот ''АТП турнеја'' (ATP Tour), која во 2001 година го променила називот во ''АТП'', но во 2009 година името повторно било променето во светска тениска турнеја за мажи позната под називот ''АТП светска турнеја'' (ATP World Tour) Оваа промена произлегува од еволуцијата на турнирите кои претходно биле познати под називите ''Гран при тениски турнири'' и ''Светско тениско првенство''.
Извршното тело на АТП се наоѓа во Лондон. АТП Америка е стационирано во Понто Ведра, Флорида, САД; АТП Европа се наоѓа во Монако; а АТП Интенационал, кое ги покрива Африка, Азија и Австралија се наоѓа во Сиднеј.
Организација за женските професионални тенисерки се вика Женска Тениска Организација.
1 АТП Турнеја
АТП Турнејата ја сочинуваат натпреварите на Гренд Слемовите, АТП Мастерс 1000, АТП Мастерс 500, АТП Мастерс 250, АТП Челенџер серијата и Фјучерс турнирите. АТП исто така ги организира Светскиот Тимски Куп, кој се игра во Диселдроф и АТП Чемпионс Тур.
Деталите за професионалните тениски турнири се:
Настан, Број, Парична награда (УСД), Поени за победникот Извршно тело
Гренд Слем, 4, види поединечни статии, 2,000, ИТФ
АТП Мастерс куп, 1, 4,450,000, 1100-1500, АТП & ИТФ
АТП Мастерс 1000, 9, 2,450,000 - 3,645,000, 1000, АТП
АТП Мастерс 500, 13, 755,000 - 2,100,000, 500, АТП
АТП Мастерс 250, 40, 416,000 - 1,024,000, 250, АТП
АТП Челенџер серија, 178, 35,000 - 168,000, 80 до 125, АТП
Фјучерс турнири, 534, 15,000 и 25,000, 10 до 20, ИТФ
2 Рангирање
АТП го објавува неделното рангирање на професионални тенисери, АТП Рангинг, 52-неделно рангирање, а до 2009 и АТП Трка, годишно рангирање.
Ова рангирање се користи за одредување на учесниците и носителите во сингл или дабл. Рангингот трае 52 недели, каде бодовите се собираат, со осклучок на оние освоени од претходната сезона на следниот турнир. Играчот со најмногу бодови на крајот од сезоната е прогласен за Светски Рекет број 1'' на годината. На стартот од 2009 сезона, сите собрани бодови се дуплираа за да се согласат со новиот систем на рангирање.
АТП Трката беше трка од почетокот на сезоната до нејзиот крај и беше запрена во 2009. Секој играч започнува да собира бодови од почетокот на сезоната. На крајот од сезоната, АТП Трката одлучува кои натпреварувачи и тимови (првите осум за сингл и првите четири за дабл) ќе играат на Тенискиот Мастерс Куп, сега преименуван во Финале на Светскиот Тур.
3 Поврзано
Светска турнеја на АТП 2010
Уметничка галерија Леди Левер

Уметничката галерија „Леди Левер“ (англ. ''Lady Lever Art Gallery'') е галерија основана во 1922 од страна на индустрискиот магнат, виконтот Вилијам Левер, сопственик на фабриката за сапуни „Санлајт“ (''Sunlight Soap''), и е посветена во чест на неговата почината жена.
Галеријата е сместена во привлечното село Порт Санлајт во Мерсисајд, Англија, кое го изградил самиот лордот Левер. Позната е по тоа што содржи многубројни претставителни дела од британското сликарство од XVIII и XIX век, збирка од мебел од XVIII век, како и извонредна збирка порцелани од прочуениот изработувач „Веџвуд“.
Галеријата е прогласена за национална знаменитост од II класа, и претставува дел од здружената установа Национални музеи Ливерпул.
1 Збирка
Ликовната збирка на галеријата ги содржи, меѓу другото, и следниве дела:
* „Меурчиња“ (''Bubbles'')
* „Жртвениот јарец“ (''The Scapegoat'')
* „Кромвел на неговата фарма“ (''Cromwell on his Farm'')
* „Сон за минатото: Сер Изумбрас во бродот“ (''A Dream of the Past: Sir Isumbras at the Ford'')
* „Црниот брауншвајгер“ (''The Black Brunswicker'')
2 Наводи
3 Поврзано
* Уметничка галерија „Вокер“
VІІІ македонски конгрес

Осмиот македонски конгрес на македонските друштва во Бугарија започнал со својата работа на 4 април 1901 година во Софија.
1 Заседание, делегати и работа
На овој конгрес присуствувале 123 делегати , а меѓу нив бил и Гоце Делчев .
Конгресот ги разгледал односите помеѓу ТМОРО и ''Врховниот Комитет'' (Врховен македонско-одрински комитет) и била осудена дејноста на Борис Сарафов.
Било разгледано прашањето за востание во Македонија , притоа Димитар Ризов истакнал дека треба да се избегнува предвремено кревање на востание и во таа смисла го осудил Иван Цончев.
Димитар Ризов за претседател на ''ВК'' го предложил Гоце Делчев.
Во името на ТМОРО се обратил Н. Габровски кои истакнал дека организацијата треба да го подготвува востанието, а Врховниот комитет да ги помогне материјално и морално. И. Цончев и Стојан Михајловски од тактички причини ги прифатиле барањата
.
Гоце Делчев на 7.04.1901 година се обратил пред конгресот и притоа истакнал:
2 Решенија
На конгресот било избрано ново раководство за Врховниот Комитет и во него влегле: претседател Стојан Михајловски, потпреседател Владимир Димитров, секретар Иван Кепов, советници - д-р Димитар Владов и Георги Минков.
За уредник на Реформи бил избран Никола Харлаков.
На овие избори за новото раководство учествувал и Гоце Делчев и тој добил 46 гласа, односно 2 гласа помалку од С. Михајловски, зад кој стоел кнезот Фердинанд I. Задачата на Стојан Михајловски била да го подготви теренот за вклучување на Иван Цончев во ''Врховниот Комитет''.
Косфелд

Косфелд (|Coesfeld) — административен центар на округот Косфелд во Северна Рајна-Вестфалија, СР Германија.
1 Географија
Косфелд се протега по ридскиот венец Баумберге во регионот Минстер (''Минстерланд'').
1.1 Соседни општини
* Дилмен
* Хавиксбек
* Билербек
* Нотулн
* Зенден
1.2 Административна поделба
Косфелд се дели на 2 целини:
* Косфелд
* Лете
2 Историја
Градот е основан во раниот IX век од страна на Св. Лудгер.
3 Образование
Местото има три поважни средни училишта: Непомукенум, Гимназија Херибург и Гимназија Свети Пиј.
4 Истакнати личности
* Херман Ведекинд († 1998), уметнички директор
* Ана Катерина Емерих, католичка калуѓерка, визионер и стигматик
* Рудолф Волтерс (1903-1983), архитект, соработник на Алберт Шпер.
Споделување на екран

Под терминот Споделување на екран (англ. ''Screen sharing'') генерално се подразбира технолошки овозможена способност за емитирање на содржината од еден компјутерски екран до еден или повеќе оддалечени Интернет корисници. Компјутерите можат да бидат поврзани во локална или поширока мрежа.
Со други зборови споделувањето на екран овозможува PowerPoint презентации, Word документи, слики и други содржини кои се стартувани на еден компјутер, во реално време да ги гледаат повеќе корисници, кои се наогаат на различна локација.
1 Карактеризација
Споделување на екран најчесто се користи за:
* презентација
* соработување (видеоконференција и телеприсуство)
* обезбедување на техничка поддршка
* управување со компјутери
* надгледување на компјутерски-засновани испити
Клучни одлики на алатките и сервисите за споделување на екран се:
# Споделување само на специфични апликации. Ова е можност за одбирање на специфични апликации или документи за кои ќе се дозволи споделување, со што се заштитуваат другите материјали кои корисникот не сака да бидат видени од останатите корисници.
# Споделување на определен регион од екранот. Мал број на алатки дозволуваат селекција на делови од екранот кои ќе се прикажат на другите корисници.
# Промена на презентер. Дозволува некој друг учесник да го прикаже неговиот екран.
# Поддржува определен максимален број на учесници по сесија.
# Далечинско управување. Овозможува споделување на контролата врз глувче или тастатура со еден или повеќе коисници.
# Може да се врши на било кој тип на компјутер независно од оперативниот систем (Linux, Mac, Pc).
# Интегриран chat систем.
# Поддршка за VoIP.
# Интегрирана можност за телеконференција. Овозможува остварување на телефонски повици помеѓу учесниците за време на сесијата.
# Снимање. Можност за снимање на целата сесија.
# „Показник во живо“. Показникот на презентерот се исто така пренесува овозможувајќи им на останатите учесници делотворно да манипулираат со него.
# Јавна адреса за приклучување кон сесија. Можност за јавно објавување на сесијата, и лесно приклучување на други корисници.
1.1 Список на алатки за споделување на екран
Примери за најчесто користени алатки за споделување на екран се:* Vyew
* GoToMeeting
* Glance
* Persony
* LiveLook
* ezMeeting
* Microsoft Shared View
* Shareitnow
* eBLVD
* Netviewer
1.1.1 Алатки со далечинско управување
* GoToAssist
* RealVNC
* GoToMyPC
* Teamviewer
* Skyfex
* Techinline
* LiveLook CoBrowsing
2 Наводи
Ивановка

Ивановка е куќа и имот близу Тамбов, Русија, летниковец на композиторот Сергеј Рахманинов во периодот помеѓу 1890 и 1917 г. (сè додека не се иселил од земјата). Куќата била дом на неговите аристократски роднини, семејството Сатини. Во оваа идилична атмосфера Рахманинов создал многу ремек-дела од раниот период на своето творештво.
Од 1982 г. домот е музеј посветен на животот и делото на композиторот.
Х македонски конгрес

Десеттиот македонски конгрес на македонските друштва во Бугарија со својата работа започнал на 28 јули 1902 година во Софија.
1 Заседание
Со посебно окружно бил објавен списокот на друштвата кои можеле да учествуваат и да испратат делегати.
Како приврзаници на ТМОРО присуствувале: Никола Наумов, Тома Карајовов, Борис Сарафов, Пејо Јаворов и други.
Од друга страна пак ''Софиското друштво'' добило задача да ги организира непоканетите друштва.
Врховниот комитет за да се осигура дека нема да присуствуваат непожелните друштва, внимателно ги проверувал полномоштвата кои ги испаратил и тоа одзело неколку дена.
Истовремено непризнаените друштва се организирале за да го усогласат ставот кон Иван Цончев. Притоа Борис Сарафов сакал да се пробијата со кама и револвер, што било одбиено од Ѓорче Петров, притоа опозициските делегати решиле да учествуваат на конгресот.
2 Работа
Конгресот ги разгледал односите помеѓу ТМОРО и ''Врховниот комитет'' Врховен македонско-одрински комитет, притоа било истакнато дека ТМОРО не е во состојба да го снабди населението во Македонија со оружје и да крене револуција и било осудено Задграничното претставништво на организацијата .
Гоце Делчев одбил да зборува на конгресот, бидејќи не им било допуштено на сите делегати да присуствуваат. Конгресот го повикал да даде образложение за неговото држење, на што Делчев одговорил писмено, притоа до конгресот се обратил како:
На тој начин сакал конгресот да го сведе на ниво на собрание и да го доведе во прашање неговиот легитимитет, и притоа истакнал:
Писмото на Делчев на конгресот требало да биде прочитано од страна на Никола Наумов, но тој во тоа бил спречен .
Објаснувањата дополнително ги дал задграничниот претставник Димитар Стефанов . Од своја страна тој обвинил дека Врховниот Комитет има завојувачка тенденција кон ТМОРО. Во истиот контекст се изјасниле и Никола Наумов, Пејо Јаворов, Тома Карајовов и Борис Сарафов.
3 Епилог
Бидејќи опозицијата била слаба, таа решила да го напушти конгресот, а на него останале 41 делегат.
Тие за претседател го избарале повторно Стојан Михајловски и Иван Цончев за потпретседател. По конгресот Врховниот комитет продолжил со своите провокации во Македонија
Македонско студенско друштво

Македонското студенско друштво - Дружба е асоцијација на македонските студенти и интелектуалци во Софија, Бугарија. Друштвото било формирано кон крајот на 1890 година од страна на македонските студенти во Софија. Негови по истакнати членови биле: Дамјан Груев, Петар Поп Арсов, Христо Поп Коцев, Димитар Мирчев, Никола Дејков и Никола Наумов. Посебна улога при формирањето на друштвото имал Коста Шахов. Асоцијацијата била конспиративна а нејзината дејност требало да се легализира преку издавање на едно списаније.
1 Цел на Друштвото
#''Ослободување на Македонија од турското ропство''#''Формирање на револуционерна организација во Македонија''#''Врбување на истомисленици и нивно препраќање во Македонија''#''Издавање на едно списание што ќе се спротивстави не само на турскиот терор, туку и на туѓите пропаганди што го цепат македонскиот народ на Бугари, Грци и Срби''
2 Распуштање
Во март 1891 година по убиството на бугарскиот министер за финансии Белчев, бугарските власти ги уапсиле Дамајан Груев и Никола Наумов и поради тоа друштвото решило да се самораспушти за да бидат избегнати предвремени жртви. Неколку месеци подоцна од оваа друштво ќе призлезе Лозарското движење
Ѓорѓи Ицоски

Ѓорѓи Ицоски (р. во Крушево) — македонски биатлонец и крос-кантри скијач.
Ицоски ја започнал својата кариера во клубот од својот роден град, „Мусица“, а од 2007 година по неколкугодишната кариера во нордиско трчање се појавил на Европското првенство по биатлон (Банско, Р. Бугарија) каде бил рангиран на 19 место во дисциплината спринт. Истата година настапил на Светскиот куп во биатлон каде се пласирал на 65. место. Во 2007/08 сезона Ицоски дебитира на Светско првенство. Тој настапи на првата биатлон трка воопшто во историјата на македонскиот биатлон во Оберхов каде што заврши на 97. место. Малку подоцна тој бил 90. на спринтот во Антхолц, Швајцарија, досега неговиот најдобар резултат во Светскиот куп. Во Естерсунд, Шведска, Ицоски завршил на 107. позиција, во спринт беше 111-ти. На Светското првенство 2008 година во Нове Место тој е рангиран на 72. во сингл и 77. во спринт.
Ицоски е активен и како крос-кантри скијач од 2002 година, каде истата 2002 учествуваше на Светското јуниорско првенство во Шонах, Германија но без значајни резултати. Подоцна тој учествува на FIS трки и на Балканскиот Куп со добри резултати. Во 2003 година настапи на Светското првенство во Вал ди Фиеме постигнувајќи го својот најдобар резултат -71. место во спринт. 2005 во Минхен беше 85 на спринтот. По третпат, тој учествуваше на Светски куп, овојпат одржан во Либерец, но не ја заврши трката. Во 2008 година на Македонското републичко првенство (Крушево, Р Македонија) го освоил првото место и покрај тоа што на половина од трката бил петти.
Во 2009 година на Светското првенство во биатлон (Пјонгчанг, Ј. Кореја), завршува на 112 место во спринтот.
За жал Ицоски и покрај обезбедената норма за настап на Олимписките игри во Ванкувер, тој не учествувал
Историја на Бенин

Дахомејското кралство било формирано од различни етнички групуи на абомејското плато. Историчарите тврдат дека несигурноста произлезена од тргувањето со робови придолено до масивно иселување на народот во модерниот град Абомеј, вклучувајќи и луѓе од етничките групи Аџа и Гбе за кои се верува дека го основале градот. Аџаците и Фоните создале нова етничка група именувана како Дахомејци. И покрај тоа што основачите на земјата биле во почетокот против ропството, сепак трговијата со робови била активна во регионот на Дахомеј во продолжение на триста години.
Кон средината на 19 век, земјата започнала да ја губи својата регионална надмоќ, кое и дозволило на Франција да завладеат со територијата во 1892 година. Во 1899 година земјата станала дел од колонијата Француска Западна Африка. Во текот на 1958 година земјата добила автономија под името Република Дахомеј, а по само две години, на 1 август 1960 година земјата ја прогласила и својата независност. Во текот на следните дванаесет години, земјата била опфатена со етнички конфликти, проследена со неколку државни удари и преврати, при кое доминирале трите основни фигури: Суру Арити, Јубер Мага и Жастен Ахомадегбе. Трите страни се согласиле да формираат претседателски совет по 1970 година. Но во 1972 година се случил воен реврат кој бил воден од страна на Матео Кереку. Така милитаристите го ставиле почетокот на комунистичката ера на земјата. По зазимањето на власта земјата била преименувана во Народна Република Бенин (1975 година). Сепак, кон крајот на 80-тите од минатиот век, Кереку решил да ги изостави комунистичките идеи по големата економска криза на земјата, враќајќи го парламентарниот капиталистички систем во 1990 година. Но на изборите во 1991 година тој бил победен од Никефор Согло, со кое станал првиот африкански претседател којшто својата функција ја напуштил преку избори. Тој повторно се вратил на власт во 1996 година по изборите, а истото го забележил и во 2001 година. На изборите во 2006 година не учествувале ниту Кереку ниту Согло, бидејќи според уставот на земјата немале право заради својата возраст.
Историја на Габон

Најраното население кое живеело на територијата на денешен Габон се Пигмејците. Но, тие многу бргу биле потчинети од страна на племето Банту, во времето на нивните миграции. Така, неколку групи од племето Банту се населиле во Габон. Португалските трговци на бреговите од земјата пристигнале некаде околу 15 век. Брегот потоа станал центар за трговија со робови, главно наменети за потребите на Франција, Холандија и Англија. Во 1885 година Габон бил заземен од страна на Франција. Во 1910 година земјата станала дел од Француската Екваторска Африка, која постоела до 1959 година. Својата независност земјата ја добила на 17 август 1960 година.
По добивањето на независност, во земјата биле формирани две политички партии: демократи и социјалисти. Во првите слободни избори, што се одржале под парламентарен систем, ниту една страна не била во состојба да освои мнозинство; водачите потоа се согласиле да формираат заедничка влада.
На 11 мај 2021 година, делегација на Комонвелтот отпатувала во Габон, додека Али Бонго го посетил Лондон за да се состане со генералниот секретар на организацијата, која обединува 54 земји од англиското говорно подрачје.
Димко Сарванов

Димко Сарванов меѓу народот попознат како Димче Могилче, Димко Могилчетo или Димче Могилчето (некаде познат и како Димче; 1879, Могила — Ношпал, 4 јануари 1908) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација. Погребен бил на битолските гробишта при „Света Недела“, а во октомври 2013 година неговите мошти се пренесени во црквата „Св. Архангел Михаил“ во селото Могила.
1 Живот
Роден е во 1879 година во селото Могила (Битолско), од каде го добива и својот прекар Могилчето со кој ќе стане познат и популарен помеѓу народот. По завршувањето на основното училиште Димко Сарванов, станува член на ВМОРО и активно се вклучува во борбата за ослободување на Македонија и македонскиот народ од неподносливата положба во Отоманското Царство. Набрзо влегува во четата на Ѓорѓи Сугарев со која дејствува во битолскиот крај и Мариово. За време на Илинденското востание дејствува во реоните на Пелистер и Преспа. Во 1904 година станува војвода на самостојна чета. На 4 јануари 1908 година, со својата чета паѓа во заседа на турскиот аскер во селото Ношпал (Битолско), каде што се самоубива за да не падне жив во рацете на турскиот аскер. По потекло Димко бил од селото Ношпал, Битолско.
2 Народно творештво
Особено се истакнува по својата храброст и јунаштво во борбата со турските даночници - арачлии како Селим и Шефкија, поради што Димче Могилче станува омилен херој на народот опеан во повеќе народни песни со комитска тематика од битолскиот крај. Меѓу народните песни за Димче Могилче од кои има повеќе разни верзии најпозната е песната ''Абер ми иди од Могила''.
2.1 Абер ми иди од Могила
''Абер ми иди од Могила'' е македонска народна песна во која се пее за подвигот на Димче Могилче по убиството на турскиот арачлија Шефкија, за што дознал и битолскиот валија Селим ефенди, кој се решил да се пресмета со Димче Могилче и комитите од Могила. Постојат неколку различни верзии на песната, чија разлика се состои единствено во некој од зборовите.
:Абер ми иди од Могила,
:низ поле Пелагониско,
:право ми оди Битола
:Битола кај валијата. x2
:Валијо бре Селим-ефенди x2
:Могила е полна кумити
:таму е Димче Могилче. x2
:Налутил се Селим-ефенди, x2
:спрегнал си коња дорија
:одбрал си аскер најсилен
:утре ќе оди Могила
:одбрал си аскер најсилен
:низ прстен јајце да протни.
:Излези бре Димче Могилче х2
:жената ќе ти ја украдам
:далеку ќе ја однесам x2
:во сарај ќе ја потурчам.
:Ај од тука Селим-ефенди
:ај од тука куче касапско,
:кожата ќе ти ја одерам
:на плевна ќе ја обесам. x2
Историја на Либерија

Се смета дека голем дел од домородските народи на територијата на денешна Либерија мигрирале во периодот од 12 век до 16 век, главно од Западна Африка. Либерија, во почетокот на 19 век била основана од страна на Американското друштво за колонизација, како земја на ослободените црни робови од САД кои се вратиле назад на африканскиот континент. Во 1847 година Либерија станала независна, а во 19 век на нејзината територија се преселиле околу 13.000 поранешни робови. Доселениците останале одвоени од домашното население, кои ја задржиле својата власт и привилегија во земјата. Земјата била дестабилизирана во 1980 година кога бил извршен државен удар, по кое следувала нестабилниот политички живот во земјата главно поради големиот број на етнички народности. По крајот на Студената војна, во 1989 година во Либерија избувнала граѓанска војна, која војна со прекини од 1997 до 1999 година, траела до 2003 година.
Истокот е црвен

„Истокот е црвен“ (кин. 东方红, пинјин: ''Dōngfāng hóng'', мактр. „Дунгфанг хунг“) — комунистичка песна, ''де факто'' химна на Народна Република Кина за време на Културната револуција во 1960-тите години. Зборовите на песната му се припишуваат на извесен Ли Јоујуен, земјоделец од северот на провинцијата Шенси, кој ја презел мелодијата од некоја локална народна песна. Тој наводно се инспирирал гледајќи го изгрејсонцето во утрината на еден сончев ден.
Песната се пуштала по разглас во секој град и село во мугри и на зајдисонце. Програмата почнувала со „Истокот е црвен“, а завршувала со Интернационалата. Секој ден учениците морале да ја пејат песната во хор на првиот час, пред да почне наставата. Во овој период Тјен Хан, авторот на официјалната химна „Марш на доброволците“ бил затворен, и затоа таа не била во употреба.
Подоцна во 1969 мелодијата на песната е вметната во славниот „Концерт за Жолтата Река“ од Јин Ченгцунг, кој пак се заснова на композицијата „Кантата за Жолтата Река“ од Сјен Сингхај.
Заради тесноповрзаноста со Културната револуција, по доаѓањето на Денг Сјаопинг во доцните 1970-ти години песната насекаде престанала да се изведува и пушта. Денес во Кина таа се смета за неубав спомен од времињата на култот за Мао и речиси насекаде е заменета со „Марш на доброволците“, чијшто текст никаде не ја споменува ниту партијата, ниту Мао. Во скекојдневен контекст „Истокот е црвен“ денес може да се чуе на електронски запалки со ликот на Мао, кои се популарни туристички сувенири.
Мелодијата на песната сè уште се одѕвонува на секој час дневна светлина од кулата на зградата на управата во Шангај, како и на тапанаријата во Сиан. Истата може да се чуе и на часовни интервали во Пекиншката железничка станица.
1 Текст
Кинески (упростено), Пин-јин, Македонска транскрипција, Македонски препев
2 Поврзано
* „Нема нова Кина без Комунистичката партија“
Отворено првенство на Австралија (2010)

Австралија Опен 2010 беше тениски турнир, кој се одржа во Мелбурн Парк во Мелбурн, Австралија, од 18 јануари до 31 јануари. Тоа беше 98-мото издание на Отвореното првенство на Австралија и прв Гренд Слем во годината.
Во поединечна конкуренција, Рафаел Надал и Серена Вилијамс ги бранеа титулите. Вилијамс успеа да ја одбрани со победата над Жастин Енин со 6–4, 3–6, 6–2 во финалето додека Надал се предаде во четвртфиналето против Енди Мареј поради повреда со коленото. Роџер Федерер стана нов шампион, победувајќи го Енди Мареј со 6–3, 6–4, 7–6 (11).
Во Дабл, победниците од 2009 беа успешни во одбранувањето на титулата – Боб Брајан и Мајк Брајан во мажи дабл и Серена и Венус Вилијамс во жени дабл. Саниа Мирза и Махеш Бупати не успеаја во одбранувањето на титулата тие се откажаа од турнирот. Во мешани двојки победници беа , Кара Блек и Леандер Паез.
1 Поврзано
* Светска турнеја на АТП 2010
* АТП
* Гренд Слем
Осиромашување на озонскиот слој

Осиромашувањето на озонската обвивка претставува бавен процес на постојано намалување на концентрацијата на озонот во стратосферата на Земјата, во т.н. озонска обвивка, од околу 4% вкупниот волумен во текот на една декада. Од крајот на 1970-тите години, намалувањето на концентрацијата на озонот во стратосферата е многу поголемо во поларните региони. Тој феномен се нарекува озонска дупка.
Во механизмот на настанување на озонската дупка во поларните региони многу важна улога имаат хлорот и бромот кои го катализираат процесот на разложување на озонот. Главен извор на овие халогени во стратосферата е претставуваат хлорофлуоро карбонатите (се означуваат како: CFC соединенија). Овие соединенија се нарекуваат фреони.
1 Поврзано
* Монтреалски протокол за супстанциите што ја уништуваат озонската обвивка
Христијански анархизам

Христијански анархизам — вид на анархизам во кој авторитетот на Господ се задржува како неопходен и задолжителен во сите сфери на влијание. Авторитетот на Господ над другите е постојан и сеприсутен. Всушност и се задржуваат учењата на Христијанството бидејќи тие сметаат дека самите учења на Исус се анархистички во основа. Овој тип на анархизам е цврсто поврзан со анархо - пацифизмот поради учењето на невоено постигнување на анархистичко општество и слични тематики.
Анархистите кои го практикуваат овој тип на анархија се нарекуваат христијански анархисти. Прв и главен претставник на Христијанскиот анархизам е Лав Николаевич Толстој.
Историја на Гана

Во поголемиот дел од јужните земји од Сахара, по 500 година започнало да се развива земјоделството. Во тоа време започнале да се формираат првите организирани села. Кон крајот на класичната ера, во Западна Африка се создале голем број на кралства, од кои едно од најголемите и првите било Гана. Стара Гана зазимала територии од денешните држави Мавританија и Мали. Пред доаѓањето на европските трговци, Гана била периферно подрачје на кралството кое се наоѓало јужно од Сахара. Првите контакти на трговците од Европа со регионот биле кон 15 век. Главно, потчинетото население се користело за трговија со робови, а земјата се експлоатирала за откривање на злато. Велика Британија кон втората половина од 19 век ја зазеле територијата на денешна Гана.
Земјата во 1957 година станала првата земја која добила независност во регионот. Кваме Нкрума станал првиот реководител на земјата. Во 1966 година врз него бил извршен воен удар. По долгогодишни конфликти, на власт во 1981 година дошол Џери Раулингс, кој ги забранил политичките партии и промена на уставот. По воведувањето на повеќепартискиот систем, Џери Раулингс на двапати бил избран за претседател.
Друштво Србо-Македонци

Друштвото Србо - Македонци од Цариград е асоцијација на македонски интелектуалци . Целата на друштвото е афирмација на македонскиот национален индивидуалитет и борба против бугарската црковно - просветната пропаганада во Македонија . Асоцијацијата била под влијание на некои од пропагандите, првенстевено српската пропаганда, поради нејзиниот дотогаш отворен македонистички настап.
1 Програмата на Друштвото Србо - Македонци
''1. Во Цариград да се печати еден Македонски весник на чист македонски јазик''''2. Откажување на Македонците од Бугарскиот егзарх''''3. Обнова на Охридската архиепископија која ќе зависи Цариградската патријашија''''4. На Македонскиот народ да му се докажува дека не се Бугари''''5. Протерување на бугарските владици и учители од Македонија и нивна замена со Македонци''
2 Барањето до Великиот везир
Во 1887 година во Цариград, Коста Групче и Наум Евро со посредство на српскиот дипломатски претставник Стојан Новаковиќ, од Великиот везир побарале издавање на ''Македонски лист''. Весникот требало да се издава на ''чист македонски дијалект'' и би пропагирал дека:
''нашата таковина нема ништо општо со околните државички... и избегнување и строго предупредување од нивните интриги''
Меѓу другото на Великиот везир му било истакнато:
''... откако се роди бугарското црковно прашање, со него се фрли семето на раздор меѓу христијаните - раја, кое и донесе големи несреќи на нашата татковина, а според интригите на туѓите пропаганди, бевме на најлоша среќа да ја примиме бугарската народност , којшто за нас Македонците е сосема туѓа''
Барањето не било прифатено од страна на Великата порта и тие биле одбиени.
3 Обраќањето до претставниците на Големите сили
Откако биле одбиени од Високата порта, тие се обратиле до диоломатските претставници на Големите сили во Цариград и до нив истакнале:
''Романија, Србија, Грција и Бугарија не мируваат и интригираат, а полето на нивните интриги е нашата татковина Македонија, која поради важноста на својата географска положба... ги електризира срцата на речените државички, и поради тоа непрестајно се бунтуваат и претендираат на нашата татковина како законски наследници... за да се искорени тоа, треба да се искоренат тие илузии... а, тоа може да го направи само македонското население, кое треба да му објави на светот дека е посебен народ, со посебна историја, нарави и обичаи и дека нема ништо општо со околните државички. Па според тоа никој нема право да претендира на Македонија и таа им останува на Македонците''
4 Влијание на српската пропаганда
Српското влијание првенстевено се гледа во јазикот. Се предлага да се пишува на чист македонски јазик, но бидејќи македонскиот јазик не бил книжевно обработен, требало бугарските изрази да се заменат со српски
5 Членови
* Коста Групче
* Наум Евро
* Темко Попов
* Васил Карајовов
Историја на Гвинеја

За раната историја на земјата се знае многу малку. Она што е познато е дека кон 900 година, Гвинеја била вклулчена во составот на Ганската империја. Од 13 век до 16 век, Гвинеја била со составот на Царство Мали. Португалските трговци и истражувачи на нејзините брегови престигнале во периодот помеѓу 1460 и 1470 година. Нејзиното население главно било користено за трговија со робови, а земјата како подрачје за експлоатација на нејзините ресурси. Кон крајот на XVIII век, Гвинеја била колонизирана од страна на Франција. Во 1904 година земјата била вклучена во составот на Француска Западна Африка. На реверендумот, којшто се одржал во 1958 година, Гвинеја прогласила независност. Таа била единствената француска колонија која гласала за независност и автономија со финансиска помош на Франција. Како формален ден за објавување на независноста бил избран 2 октомври 1958 година. Претседател на земјата станал Ахмед Секу Туре. Неговата политика не придонела за развојот на земјата, па така денеска земјата е една од најсиромашните во Африка. По неговата смрт во 1984 година власта била заземена од страна на воениот комитет за национална обнова, Лансан Конте, кој на истата позиција се задржал до 2008 година. Во последните неколку години, во Гвинеја дошле голем број на население од соседните земји Либерија и Сиера Леоне, главно поради граѓанските војни во тие земји. На 5 септември 2021 година, се случи обид за државен удар против режимот на Алфа Конде.
Историја на Гвинеја-Бисао

За раната историја на Гвинеја-Бисао се знае многу малку, слично како и за историјата на Гвинеја. Она што е познато е дека кон 900 година, Гвинеја била вклулчена во составот на Ганското царство. Од XIII до XVI век, Гвинеја била со составот на Малиското царство. Португалските трговци и истражувачи на нејзините брегови престигнале во периодот помеѓу 1460 и 1470 година. Нејзиното население главно било користено за трговија со робови, а земјата како подрачје за експлоатација на нејзините ресурси. Кон крајот на XIX век, Гвинеја била колонизирана од Португалија, која тогаш била позната како Португалска Гвинеја, која административно припаѓала на Зелено’ртската република. Во текот на 1956 година, Амилкар Кабрал застанал на чело на народноослободителната војна. Во 1963 година војната продолжила под раководство на ''Африканската партија за независност на Гвинеја''. Таа партија била силно поткрепена од страна на СССР, Кина и Куба. Земјата својата независност ја објавила на 24 септември 1973 година. Веќе следната година, Португалија ја признала независноста и ги повлекла својата војска. Во 1980 година бил извршен воен удар, и на чело на земјата застанал Жоао Бернардо Виера. Во 1984 година бил избран нов устав на земјата, а во 1991 година бил воведен повеќепартиски систем. Во 1999 година бил извршен повторно воен удар, и Виера бил отстранет од власта. Во следните неколку години се случиле повеќе вакви воени и државни удари, во кои Виера се враќал на власт, за последен пат во 2005 година. Во 2009 година тој бил убиен.
1 Поврзано
* Географија на Гвинеја-Бисао
* Демографија на Гвинеја-Бисао
Ванчо Ѓорѓиев

Ванчо Ѓорѓиев (р. во Ново Коњарево, Струмичко, 19 април 1964) — македонски историчар и професор на Катедрата за историја при Филозофскиот факултет, Универзитет „Св. Кирил и Методиј“, Скопје. Неговиот научен интерес првенствено е насочен кон Македонското револуционерно националноослободително движење од крајот на XIX и почетокот на XX век.
1 Животопис
Роден е во 1964 година во Ново Коњарево, Струмичко. Гимназија завршил во Радовиш. Дипломирал на Институтот за историја при Филозофскиот факултет во Скопје 1989 година. Во 1992 година се вработил како помлад асистент во истиот Институтот за историја. Магистрирал 1995 година, а докторската дисертација ја одбранил 2002 година, кога бил избран за доцент. Во 2007 година, тој бил избран за вонреден професор, а во 2012 за редовен професор.
2 Награди
* Добитник е на Манинговата награда за најдобар студент на генерација
* Добитник на Наградата „Гоце Делчев“
3 Научни трудови
*''Петар Поп Арсов. Прилог кон проучувањето на македонското национално ослободително движење'', Матица Македонска, Скопје, 1997
*''Слобода или Смрт, Македонското револуционерно националноослободително движење во Солунскиот вилает 1893 - 1903'', Табернакул - Филозофски факултет, Скопје, 2003
*''Стамболовштината во Македонија и нејзините претставници'' (превод, редакција, коментар и предговор д-р Ванчо Ѓорѓиев), Табернакул, Скопје, 2006
*''Подземната Република, Дамјан Груев и македонското револуционерно движење'', Тримакс - Филозофски факултет - Скопје, 2010
*''ВМРО 1893-1903. Поглед низ документи'', Матица Македонска - Скопје, 2013
*''Апостол Петков - Кралот на Блатото'', Државен Архив на Република Македонија-Македоника Литера - Скопје, 2013
*''Анастас Лозанчев'', Филозофски факултет - Скопје, 2014
*''Трајко Китанчев'', Филозофски факултет - Скопје, 2015
*''Андон Јанев - Ќосето'', Филозофски факултет - Скопје, 2016
*''ВМРО 1904-1908. Поглед низ документи'', Тримакс - Филозофски факултет - Скопје, 2020
Историја на Етиопија

Првата позната империја која што била на територтијата на денешна Етиопија е Кралство Аксум, која во 1 век била една од најразвиените трговски и поморски сили на Црвено Море. Мнозинство од населението во текот на 3 век го прифатила христијанството. Во текот на 6 век земјата го контролирала и јужниот дел од Арапскиот полуостров. Со ширењето на исламот во 7 век, важноста на кралството се намалила, најмногу поради арапското освојување на бреговите на Црвено Море, кое придонело до отсекување од морскиот пат на земјата. Сепак, земјата не била освоена од Арапите. Во текот на 14 век и 15 век, Етиопија успеала да ја одржи својата граница и покрај честите напади на нејзините муслимански соседи. Но веќе во 16 век, по неколкуте пораза кои ги доживеала, нејзиниот опстанок бил доведен во прашање. Во тој период, Португалија испратила помош и по неколкуте неуспеси на почетокот, во 1543 година муслиманската војска на Ахмад Гран била поразена.
Заедно со португалската воска во тоа време пристигнале и голем број на католички свештеници, кои придонеле земјата да стане претежно католичка кон 17 век. Кон средината на 16 век сепак надвладеала монофизитската доктрина при кое биле прикинати сите контакти со Европа. Во текот на XVIII век започнало слабеењето на земјата. Но, повторното враќање на стабилноста се случило во времето на Теводрос II и неговите наследници Јоханес IV и Менелик II, кои успеале да ја зачуваат етиопската независност пред колонизаторите од Европа. Менелик II ја победил италијанската војска во 1896 година кај Адуа. Во текот на следните четириесет години, земјата била модернизирана, проширувајќи се кон југ и обогатувајќи се со ресурси на кафе, кое главно било наменето за извоз. Во 1930 година на власт дошол Хаил Селасиј, кој продолжил со модернизацијата на својата земја, но сепак не успеал да ја сопре италијанската војска во својот втор обид за освојување на земјата, па така следувал периодот на италијанска окупација од 1936 до 1941 година. Самиот цар овие години ги поминал во егзил.
По завршувањето на Втората светска војна, Хаил Селасиј успеал да ја задржи својата власт и да ја зазеде италијанската колонија Еритреја, добивајќи на тој начин излез на море. Сепак, неговата политика била прифатена со незадоволство кај народот, па така во 1974 година, просоветската марксистичко-ленинистичка хунта, Дерг, успеала да го симне од власт на царот создавајќи еднопартиски систем и комунистички режим. По падот на комунизмот во 1991 година, новата влада предводена од герилскиот водач Мелес Зеневиј дала широка автономија на етничките покраини и ја признала независноста на Еритреја, но сепак земјата се нашла во тешка економска состојба. Во периодот од 1998-2000 се водела војна со соседот Еритреја околу граничен спор. Во конфликтот загинале околу 10.000 луѓе.
Ѓоко Танески

Ѓоко Танески ( во ) e македонски пејач.
1 Животопис
Ѓоко Танески е роден на 2 март 1977 година, во Охрид, каде што живее. Тој е четврто дете во семејството. Во Кавадарци завршил средно шумарско училиште. Ѓоко Танески е оженет и има две ќерки: Анастасија, родена во 2007 година, и Михаела, родена во 2011 година.
2 Музичка кариера
Своите музички почетоци, Танески ги направил во Кавадарци, кога за време на средношколските денови ја оформил својата прва група, со која настапувал на локалната сцена.
2.1 Евровизија 2010
На 20 февруари 2010 година, Танески победил на македонското национално финале за избор на песна за Евровизија. Така, тој ја претставувал Македонија на фестивалот „Евровизија 2010“, одржан во Норвешка, со песната „Јас ја имам силата“.
3 Дискографија
3.1 Албуми
*''Збогум најмила'' (2007)
3.2 Песни
* „Никогаш доста“ (2008)
* „Јас ја имам силата“ (2010)
* "Немам ниту сон" (2018)
* "Тој што во срце те носи" (2019)
* "Една љубов имам" (2019)
* "Ден по ден" (2020)
* "Ти" (2021)
Норички јазик

Норички јазик — континентален келтски јазик кој се зборувал на денешните територии на Словенија и Австрија. За јазикот се зачувани два записа од времето на Римското Царство кои не даваат доволно информации за природата на јазикот.
1 Поврзано
* Континентални келтски јазици
Галатски јазик

Галатски јазик — исчезнат келтски јазик кој се зборувал во регионот Галатија во Мала Азија, денес во Турција од 3 век п.н.е. до 4 век. Од јазикот се зачувани само неколку изоглоси и мали забелешки заедно со топоними. Иако се зачувани околу 120 зборови, според имињата и зборовите, јазикот се класифицирал како континентален келтски јазик близок со галскиот јазик.
1 Користена литература
** Weisgerber, L. (1931). Galatische Sprachreste. In ''Natalicium Johannes Geffcken zum 70. Geburtstag 2. Mai 1931 gewidmet von Freunden, Kollegen und Schülern'', 151–75. Heidelberg: Carl Winter.
2 Поврзано
* Континентални келтски јазици
* Галски јазик
Историја на Сенегал

Во текот на 6 век, територијата на денешен Сенегал бил населен од страна на народите Волоф и Серер, а во 9 век пристигнале Тукулорите чија држава станала доминантна на овие простори. Во 11 век до Сенегал пристигнал исламот преку Алморавидската династија. Од 14 век била формирана државата на народот Волоф, а во 16 век се распаднала на повеќе делови. Контактите со европските колонизатори започнале кон 15 век, главно од Португалските морепловци и трговски. Во следниот, 17 век, Французите станале најголема сила на овие простори, по кое следувало француското колонизирање на земјата. По крајот на светските војни бројот на сенегалското население се зголемило, а со тоа се појавиле и првите движења кои се бориле за независност. Својата независност земјата ја стекнала на 20 август 1960 година.
Зоран Стефановиќ

Зоран Стефановиќ (роден на во Лозница, Србија) е српски писател, издавач и меѓународен културен активист. Дебитира во театарот и филмот 1987. Дипломирал во 1994 година на Факултетот за драмски уметности (Универзитетот за уметност во Белград). Живее во Белград.
Основоположник на неколку меѓународни културни мрежи. Неговите театарски драми, проза и графички романи се преведени на македонски, романски, словенечки, англиски, француски и полски.
Претседател на Друштвото на драмски писатели на Србија (2022).
1 Уметничко дело
Голем дел од неговиот уметнички опус спаѓа во фантастиката - во театарот ("Словенски Орфеј", македонска праизведба, режија: Горан Тренчовски; "Сказна за космичкото јајце / Скаска о космичком јајету"), стрипот ("Третиот аргумент / Трећи аргумент", со уметник Зоран Туциќ врз основа на приказната од Милорад Павиќ, "Под волчјиот печат / Под вучјим жигом"), прозата ("Преку Дрина, со искра во окото / Преко Дрине, са искром у оку", "Време на бучава и бес / Време буке и беса") и во филмот и телевизијата ("Тесни патеки / Уске стазе").
Останатиот дел од неговиот опус е од документарна природа, како ТВ-серијата "Јанусовото лице на историјата / Јанусово лице историје", или филмовите "Животите на Коста Хакман / Животи Косте Хакмана" и "Музика на тишината / Музика тишине".
2 Културна работа
Тој е основоположник на неколку меѓународни културни мрежи и издавачки проекти: "Проектот Растко" (мрежа на дигитални библиотеки), "Дистрибуирани коректори Европа" (меѓународна дигитализација на културното наследство), "Проектот Гутенберг Европа" (бета верзија, јавни дигитални библиотеки), и слични заедници и потфати во областа на издаваштвото, дигитализацијата, лексикографијата, а поп-културата.
Не ограничувајќи се само на Интернетот, беше активен и во бројни културни, научни и издавачки проекти во Евроазија од 1993 година, особено во земјите на поранешна Југославија, Романија, Бугарија, Грција, Украина, Русија, Полска, вклучувајќи ги и потфатите за зачувување на малцинските и племенските култури на Евроазија или иницијативата за "Балканска културна мрежа" (заедно со грчкиот културен активист и музички продуцент Никос Валканос и со други колеги).
Неговите општествени ставови вклучуваат и силно застапување на филозофијата на "отворени извори" и слободно знаење, како "цивилизациски темели на секое човечко општество". Активно поддржува неколку регионални Википедии, особено во Источна Европа, уште од нивното основање.
3 Награди и признанија
Како писател, драматург и сценарист беше национално и меѓународно наградуван и номиниран околу петнаест пати, вклучувајќи ги и номинациите за наградата "Prix Europa" во Берлин и "Prix Italia" во Рим.
За својата културно-издавачка работа национално и меѓународно е признаен дваесетина пати, вклучувајќи ги и: номинацијата за "United Nations World Summit Award", трипати годишната награда на Друштвото на информатичарите на Србија и десет "YU Web Top 50" (сега "SR Web Top 50") признанија.
4 Врски
*** Urbański, Andrzej: , Reportaż, ''Korespondencja z ojcem'' # 9, 2008.
Континентални келтски јазици

Континенталните келтски јазици е модерно име за келтските јазици кои се зборувале во Европа и Азија и кои денес сите се изумрени јазици. Другата група на келтски јазици се нарекува островски келтски јазици. Овие континентални келтски се зборувале од Иберија до Мала Азија, но биле потиснати од романските и германските јазици.
1 Јазици
Иако се верува дека се зборувале повеќе јазици и дијалекти на континенталните келтски јазици, сепак се утврдиле само четири:
* лепонтски јазик ( век до 3 век п.н.е.)
* галски јазик (3 век п.н.е. до 7 век)
* галатиски јазик (3 век п.н.е. до 4 век)
* келтоиберски јазик (пре 1 век п.н.е.)
Понатака може да се додадат и уште два јазика:
* луситански (пред 2 век)
* норички (4 век п.н.е. до 1 или 2 век)
2 Користена литература
* Ball M and Fife J (1993). The Celtic Languages.
****** Stifter, David (2008), ''Old Celtic 2008 (classroom material)'',
3 Поврзано
* Островски келтски јазици
* Келтски јазици