procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Куп на Македонија во кошарка 2013

Купот на Македонија 2013 - 21. издание на Купот на Македонија во кошарка. Завршниот турнир се одиграл во спортскиот центар Борис Трајковски во Скопје во организација на споменатиот спортски центар. Во ова издание првак бил МЗТ Аеродром.
1 Место на одржување
Скопје
Спортски центар Борис Трајковски
Капацитет: 8,000
2 Квалификации
2.1 Пласман
Пласман на екипите од Првата лига по седум одиграни кола.
Место, Екипа, Забелешка
#, МЗТ Аеродром, Директно учество бидејќи не учествувал во првиот дел од Првенството
1., Куманово 2009
2., Кожув
3., Фени Индустри
4., Лирија
5., Струмица, Пласман во квалификации
6., Работнички, Пласман во квалификации
7., Вардар, Пласман во квалификации
8., Пелистер, Пласман во квалификации
Пријавени екипи од Втората лига
9., Апаве, Пласман во квалификации
10., Карпош Соколи 2000, Пласман во квалификации
3 Завршен турнир
3.1 Ждрепка
Излекувањето на паровите се извршило на 21 март 2013.
3.2 Финале
Победник воКупот на Македонија 2013
МЗТ Аеродром 6. титула
4 Признанија
* Најкорисен играч на финалето - Дамјан Стојановски и Александар Костоски
5 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига 2012/13
* Втора македонска кошаркарска лига 2012/13
RetroShare

RetroShare е слободен софтвер за шифриран разговор, споделување на податотеки и инстант пораки, врз основа пријател на пријател мрежа изградено на GPG (GNU Privacy Guard).
Од 2013 мрежното место prism-break.org го препорачува RetroShare.
Лимузенски дијалект

Лимиузенски (самонар. ''Limousin'', |Lemosin) — дијалект на окситанскиот јазик застапен во три департмани од регионот Лимузен, како и делови од Шаранта и Дордоња во југозападна Франција.
Првите записи на окситански јазик се напишани на овој дијалект. Од нив се издвојува „Песна за Боетиј“ (''oc''), напишана околу 1000 г.
Говорот е застапен само кај средовечните и постари лица во селските средини. Сите говорат француски како прв или втор јазик. Согласно јазичната политика на Франција, државата не го признава окситанскиот јазик и затоа му се заканува изумирање. Во Лимузен други делови на Окситанија постои активно движење за оживување на јазикот со дејноста на книжевно-културното друштво „Фелибри“ и Институтот за окситански изучувања.
1 Разлики со лангдочкиот
Следниов извадок ја илустрира разликата помеѓу лимузенскиот и лангдочкиот говор. Дадена е Универзалната декларација за човековите права: „Сите човечки суштества се раѓаат слободни и еднакви по достоинство и права. Тие се обдарени со разум и совест и треба да се однесуваат еден кон друг во духот на општо човечката припадност.“
Лимузенски, Лангдочки
Totas las personas naisson liuras e egalas en dignitat e en drech. Son dotadas de rason e de consciéncia e lor chau agir entre elas emb un esperit de frairesa., Totes los èssers umans naisson liures e egals en dignitat e en dreches. Son dotats de rason e de consciéncia e se devon comportar los unes amb los autres dins un esperit de fraternitat.
2 Поврзано
* Лангдочки дијалект
* Окситански јазик
Кецин

Кецин (или службено ''Кецин/Хафел''; |Ketzin/Havel) — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Хафел, 17 километри северозападно од Потсдам и 40 километри западно од Берлин.
Градот е составен од 6 градски единици (''Ortsteile''): Ецин, Фалкенреде, Кноблаух, Парец, Тремен и Цахов.
Фериботот Кецин е ферибот кој ја премостува Хафел помеѓу Кецин и Шмергов.
Поп Арсови

Поп Арсови е истакнат преродбеничи род од Богомила. Тие биле едно од водечките семејства во Богомила и Азотсо постојана служба на народот. По иницијатива на ова семејство, во 1868 година во Богомила било отворено 4 годишно основно училиште, во кое се предавало на македонски народен јазик. Споменатото училиште било изградено со заеднички пари на сите селани во висина од 10 000 гроша. Во семејството на попот Илија и презвитерата Ѕуна Поп Арсови во 1868 година се родил Петар Поп Арсов (филолог, македонски револуционер, основоположник на Македонската револуционерна организација, долгогодишен член на ЦК, задграничен претставник на организацијата, автор на Првиот устав на Внатрешната организација и автор на познатата публикација Стамболовштината во Македонија и нејзините претставници, идеолог, книжевник, публицист, борец за национално, културно и духовно издигање на македонскиот народ. Поборник за македонската самобитност. Борец за воспоставување на самостојна независна држава Македонија, за изградување на независна Македонска црква и образование и македонскиот литературен јазик и правопис ).
Неговиот брат, Андреја Поп Арсов бил истакнат борец против српската пропаганда во Азот. Андреја во 1907 година бил принуден од србоманите да ја напушти Богомила и да замине за учител во Ореше. Тој ја предводел борбата против српската пропаганда во Азот сè до 1918 година кога бил убиен од Србите. Според искажувањата на Стамен Поп Арсов, гробот на поп Илија се наоѓа покрај олтарот во црквата во Богомила без никаков натпис .
Македонскиот политичар Петар Поп Арсов е правнук Петар Поп Арсов. Тој е пратеник во Собранието и член на ЦК на ВМРО-ДПМНЕ. Потомците на овој род денес живееат во Куманово
Премниц

Премниц (|Premnitz) — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Хафел, 8 километри јужно од Ратенов, 21 километар северозападно од Бранденбург на Хафел и 75 километри западно од Берлин, но добро поврзан со него преку железница и патишта.
Ратенов

Ратенов (|Rathenow) — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија.
1 Преглед
Во градот познати се црквите протестантската црква Св. Богородица, првично базилика, и претворена во барокен стил во 1517-1589 и римокатоличката црква Св. Ѓорѓи.
Ратенов е познат по неговите камења, тули направени од глина од Хафел, и оптичките инструменти, кои се извезуваат.
По падот на Советскиот Сојуз, било објавено дека остатоци на Хитлер и неговите помошници биле тајно погребани во гробови близу Ратенов.
2 Збратимени градови
Ратенов е збратимен со:
* Злотув, Полска
* Рендсбург, Германија
Науен

Науен (|Nauen) — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа 38 километри западно од Берлин и 26 километри северозападно од Потсдам.
1 Историја
Науен е познат поради постоењето на предавателот, кој бил користен од 1906 до 1945 за пренесува кратки и многу кратки бранови. По 1945, предавателот бил изгаснат, но по 1955 владата на Источна Германија повторно започнала да пренесува кратки бранови од предавателот. Од 1997, се поставени дополнителни четири антени.
2 Галерија
Фалкензе

Фалкензе (|Falkensee) — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на самата граница со западните предградија на Берлин.
1 Историја
Во текот на Втората светска војна, во градот се наоѓал подкамп на концентрацискиот камп Заксенхаузен. Околу 2.500 луѓе биле затворени во кампот и користени како принудна работна сила.
Општината се граничела со поранешниот Западен Берлин и поради тоа во периодот 1961-1990 била одделена од него со Берлинскиот Ѕид.
Европско првенство во кошарка 1995

Европското првенство во кошарка 1995 или Евробаскет 1995 било 29. континентално европско првенство во кошарка. Се одржало во Грција, од 21 јуни до 2 јули. На првенството учествувале 14 тима. Првак станала репрезентацијата на СР Југославија.
1 Фаза по групи
1.1 Група A
1.2.1 Резултати
21 јуни
82 - 96
71 - 73
80 - 84 ''(ОТ)''
22 јуни
68 - 67
73 - 89
62 - 87
23 јуни
70 - 61
81 - 71
67 - 61
24 јуни
87 - 74
78 - 60
86 - 68
26 јуни
85 - 58
59 - 49
80 - 69
27 јуни
59 - 72
96 - 73
79 - 83
28 јуни
93 - 61
92 - 79
91 - 75
1.2.2 Табела
место, тим, натпревари, победи, порази, резултати, бодови, кош. раз.
1., 6, 6, 0, 490:411, 12, +79
2., 6, 5, 1, 513:442, 11, +71
3., 6, 4, 2, 448:430, 10, +18
4., 6, 3, 3, 438:433, 9, +5
5., 6, 2, 4, 419:417, 8, +2
6., 6, 1, 5, 448:488, 7, -20
7., 6, 0, 6, 393:528, 6, -135
1.2 Група B
1.2.1 Резултати
21 јуни
126 - 74
68 - 89
85 - 70
22 јуни
91 - 83
65 - 85
74 - 87
23 јуни
81 - 79
75 - 86
94 - 100 ''(ОТ)''
24 јуни
90 - 76
82 - 92
80 - 70
26 јуни
68 - 90
81 - 94
88 - 85
27 јуни
93 - 74
92 - 77
78 - 94
28 јуни
72 - 94
93 - 102
72 - 81
1.2.2 Табела
место, тим, натпревари, победи, порази, резултати, бодови, кош. раз.
1., 6, 6, 0, 534:464, 12, +70
2., 6, 4, 2, 499:473, 10, +26
3., 6, 4, 2, 577:508, 10, +69
4., 6, 4, 2, 496:466, 10, +30
5., 6, 2, 4, 505:506, 8, -1
6., 6, 1, 5, 462:539, 7, -77
7., 6, 0, 6, 457:574, 6, -117
2 Елиминациски натпревари
3 Конечен редослед
##############
Европски првак 1995.
СР Југославија Шеста титула
4 Наводи
* - FIBA Europe
Делије север

Делије или Делије север е назив на обединетите навивачи на спортското друштво ФК Црвена ѕвезда, пред сè на Фудбалскиот клуб. До обединување дошло на православен божиќ 7 јануари 1989. година, кога од голем број на имиња избрана е опцијата за единствено име на сите најверни навивачи „Делије север“.
Православна армија, Северне песнице, Поларни медведи биле само некој од десетете предложени имиња. Предлогот Православна армија (Orthodox Army) во стартот на грото од присутните им се свиѓало, но набрго е одфрлено од изборот, бидејќи во тоа време ширум југословенските стадиони била голема хајка на властите за секоја песна, знаме или име на навивачка група која има конотација на верска или национална припадност.
Делије отсекогаш имале свој групи и подгрупи, моменталнни најорганизирани и најбитни групи на север се: Belgrade boys, Brigate, Ultra Boys и Heroes.
Навивачите на Црвена звезда и Олимпијакос развиле големо пријателство. Навивачите на двата тима себе се нарекле „Православна браќа“ („Orthodox Brothers“. Многупати навивачите на Црвена звезда од различни навивачки клубови биле на натпреварите на Олимпијакос, посебно против нивниот најголем соперник ФК Панатинаикос. Од неодамна во „Orthodox Brothers“ ги вклучија и навивачите на Спартак Москва.
Во последниве неколку години, иако Звезда не остварува очекувани резултати, нејзините навивачи прават неверојатни посети, за стандардите во Србија кореографии, пеколни атмосфери.
Во денешницава Делије спаѓаат во едни од најорганизираните, најверите, најбучните и најдобри навивачки групи во Европа и пошироко. Од август 2011. Делије им пружаат поддршка и на КК ФМП Железник, кое име е променето во КК Црвена звезда Телеком, додека КК Црвена звезда пет години не се натпреварува.
Водачи на Делије се: Драган Тодиќ - Тода, Бранискав Јаковљев - Бора, Жељко Ражнатовиќ - Аркан, Владимир Шавија, Драган Васиќ - Тата, Велибор Дуњиќ и долгогодипниот навивач на Црвена звезда Миодраг Милосављевиќ, познат како Миле Србин.
Хафеланд

Хафеланд (|Havelland) — географска област и округ во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се граничи со (од север надесно) окрузите Источен Пригниц-Рупин и Горен Хафел, сојузната покраина Берлин, округот Потсдам-Мителмарк, градот Бранденбург и сојузната покраина Саксонија-Анхалт (окрузите Јерихов и Штендал).
1 Историја
Округот бил основан во 1993 со спојување на претходните окрузи Науен и Ратенов.
2 Географија
Географски, името ''Хафеланд'' е име за областите долж реката Хафел и областа опкружена од латиничната буква „U“, опкружена од нејзиниот тек помеѓу градот Берлин и устието со реката Елба. Областа, исто така, ги вклучува градовите Бранденбург и Потсдам, кои не се дел од округот. Округот главно се протега на областите северно од реката Хафел.
3 Грб
Црвениот орел е хералдичко животно на Бранденбург. Главата на орелот е дел од грбот на Ратенов. Лебедот е често користен како симбол на областа Хафеланд.
4 Градови и општини
Слободни градови, Општинска заедница,
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Соломон Садикарио

Соломон Садикарио - Мо (, - , кај ман. „Прохор Пчински“, ) — македонски Евреин, учесник во НОБ.
1 Животопис
Садикарио е роден во Битола во 1922 година. Негов брат е Самуел Садикарио. Во родниот град се здобива со средно образование. Многу учел и читал и други книги. Кон крајот на 1941 година Мо станал член на СКОЈ, а во средината на 1942 година бил примен за член на Партијата. Уште далеку пред Еврејската катастрова, Мо се наоѓал во Лавчанската корија во одредот „Даме Груев“. Во одредот тој бил делегат на една десетина. Кога во декември 1943 година во село Герман- Егејска Македонија се формирал битолско-преспанскиот батаљон „Стив Наумов“ тој бил назначен за комесар на една чета од батаљонот. Во тоа својство Мо го поминал и прочуениот февруарски поход на пат за Козјак и формирањето на третата македонска ударна бригада. Со својата храброст и пожртвуваност и над се со својот другарски однос Мо бил пример на борците. Во борбите и покретите насекаде тој им помагал на болните и послабите. Во почетокот на август 1944 година третата македонска бригада го обезбедувала и чувала просторот околу манастирот Прохор Пчински и водела секојдневни борби со бугарските фашисти. Во тие борби тука Садикарио го положува својот живот. Бил погребан е во село Арбанашко во присуство на голем број борци. После војната неговите коски се пренесени во спомен костурницата во Куманово.
Маркабри

Маркабри или Маркабрин (|Marcabrun; т. 1130-1150) — еден од првите трубадури чии песни се познати до денес. За неговиот живот не се познати сосем сигурни информации. Двата животописа („види“) во прилог на песните раскауваат поинакви случки, и обете се всушност толковно изведени од неговите песни.
Според пократкиот животопис, Маркабри е роден во бедно семејство во Гаскоња. Пишувал лоши песни и сатири, и имал негативни ставови за жените и љубовта. Се претпоставува дека ова е толкување на песната 293,18.
Според подолгиот животопис, како доенче бил оставен пред портите на некој богаташ и никој не знаел чиј е. Како дете израснал со велможата Алдрик Виларски, а стихотворењето го научил од трубадурот Серкамон. Прво го зел прекарот „Пан-перди“, за потоа да го смени во „Маркабри“. Се прочул со своето творештво, но зборувал лошо за гасконските големци, кои на крај го погубиле. Ова изгледа е изведено од песните 16b,1 и 293,43 и извесни претпоставки. Современите стручњаци не прифаќаат дека го познавал Серкамон.
На Маркабру му се припишуваат 45 песни, кои се одликуваат со значителна ученост и тежина, безмилосно напаѓајќи го моралното поведение на велможите и нивните жени, напати со многу непристојни стихови. Се испробувал во лирскиот жанр „пасторела“, со чија помош укажувал на залудноста на страстите. Во една песна раскажува како го одбила некоја овчарка поради сталежната припадност. Во друга, кажува како се обидувал да заведе некоја жена чиј сопруг бил во крстоносен поход, и наишол на силен отпор. Имал силно влијание врз подоцнежните поети што го усвоиле малку познатиот затворен или темен стил (''трубар клус''). Меѓу неговите покровители бил аквитанскиот војвода Гијом X и леонскиот крал Алфонсо VII. Можно е да бил во свитата на тулускиот гроф Алфонс Јордан при посетата на Шпанија. Во 1140-тите дејствувал како пропагандист за воено-политичкото движење „реконквиста“. Во славната песна „Мир во име Божје!“ (''Pax in nomine Domini!''), Шпанија ја нарекува „мивалиште“ за витезите што треба да си ги прочистат душите по борбата со клетите неверници.
Денес се останати четири монофонични напеви за придружба на Маркабриевите стихови, како и три мелодии од песни што веројатно се контрафактури на негови дела.
1 Поврзано
* Трубадурство
* Гасконски дијалект
2 Наводи
*Barton, Simon. ''The Aristocracy in Twelfth-Century León and Castile''. Cambridge: Cambridge University Press, 1997. ISBN 0-521-49727-2.
*Gaunt, Simon. ''Troubadours and Irony''. Cambridge: Cambridge University Press, 1989. ISBN 0-521-35439-0.
Хаим Леви

Хаим Леви бил припадник на Еврејската заедница во градот Штип, учесник во Народноослободителното движење уште од 1941 година, партизан во Македонската бригада „ Гоце Делчев “ и носител на Партизанска споменица од 1941 година.
1 Животопис
Леви е роден во Штип. Тој бил во вклучен во партиската ќелија што ја водел Исак Сион. Групата броела пет членови, кои и сите требало да излезат во првиот ПО. Во 1942 година Хаим Леви, како член на Партијата водел три групи со 12 членови од Еврејската заедница, младинци од СКОЈ на Штип. На 21 ноември 1941 година Леви и Славчо Стојменски, биле фатени и затворени во познатата ноемвриска провала. Свавчо, по еден час од апсењето успеал да избега од затворот. Леви бил одведен во Скопје и затворен, каде бил изложен на големи мачења. Тој ги издржал сите тортури и со своето држење придонел провалата да не се прошири понатаму во штипската организација. На 6 февруари 1943 година од Скопје биле доведени во Штип и изведени пред бугарскиот окупаторски суд, членови на Партијата и СКОЈ. Судењето траело 4-5 дена, но поради немање докази, Хаим Леви бил ослободен и по неколку дена пуштен од затворот во Скопје. Но по доаѓањето во Штип е бил повторно фатен од бугарската полиција и бил испратен во бугарскиот политички концетрационен логор во Јеникој, Ксантиско, денешна Грција.
Во почетокот на 1944 година, Леви, под многу тешки околности успеал да избега од логорот „Јеникој“ и како илегалец се вклучил во антифашистичката борба во Пловдив. Таму тој дејствувал прво како командир на една саботажна чета, а потоа како командир во една чета во реонот на Мараш. По капитулација на Бугарија, веднаш е во составот на Македонската бригада „Гоце Делчев“, како комесар на батаљон. А како комесар на Пионерскиот батаљон на 50 дивизија на НОВ на Југославија, учествувал во сите завршни борби и операции за ослободување на Кочани, Штип, Велес, Скопје и Тетово.
Владимир Светиев

Владимир Светиев (Свето Митрани, Крушевско, – , ) — еден од најекспонираните македонски глумци и долгогодишен првенец на Македонскиот народен театар.
1 Животопис
Светиев е роден на 1 јули 1945 година во крушевското село Свето Митрани. Тој бил меѓу 15-ината студенти на Илија Џувалековски и дипломирал во 1971 година на Академијата за театар, филм, радио и телевизија во Загреб, каде што професорот организирал наставен модел кој им овозможил предметите Глумечка игра и Сценски говор со техника на глас да ги учат на својот мајчин јазик. Во 1971 година Светиев влегол во ансамблот на Драмата на МНТ, дебитирајќи во пиесата на Бранко Пендовски „Под пирамидата“. Таму го поминал сиот работен век, а повремено гостувал и во другите македонски театри. Две сезони поминал во Милхајм, Германија, во Театарот на Ромите „Пралипе“.
Одиграл шеесетина улоги и во историјата на македонската глума е впишан како еден е од најнаградуваните глумци: добитник е на дури пет награди за најдобри театарски остварувања на МТФ „Војдан Чернодрински“ во Прилеп (1977, 1988, 1990, 1991 и 2002), на Наградата „Војдан Чернодрински“ за животно дело во 2012 година, и на наградите „11 Октомври“ и „13 Ноември“.
Починал на 1 ноември 2013 година во Битола.
2 Филмографија
*1971: Некаде морам да те чекам (Споредна улога)
*1971: Делба (Споредна улога)
*1972: Истрел ( Главна улога, )
*1972: Тапакерата (Споредна улога)
* 1972: Вител (Главна улога)
*1975: Јад (Главна улога)
*1976: Војвода Спиро Црне (Главна улога)
*1977: Исправи се, Делфина (Главна улога)
*1977: Вапцаров (Споредна улога)
*1979: Наши години (Главна улога)
*1981: Црвениот коњ ( Главна улога, )
*1981: Стојче (Споредна улога)
*1982: Едно лето (Споредна улога)
*1982: Време на летала (Споредна улога)
*1983: Записник ( Главна улога, )
*1985: На наш начин (Главна улога)
*1987: Трето доба (Главна улога)
*1988: Скопски сновиденија (Главна улога)
*1992: Време, живот (Споредна улога)
*1993: Македонска сага ( Главна улога, )
*1993: Крик на немиот индијанец (Главна улога)
*1999: Време, живот ( Споредна улога, )
*2000: Мис Амнезија ( Глумец, )
*2003: Едно од лицата на смртта ( Глумец, )
*2004: Големата вода ( Споредна улога, )
*2006: Тајната книга ( Главна улога, )
*2010: Крајот на светот ( Споредна улога. )
Шандуншки Полуостров

Шандуншкиот Полуостров (山东半岛, ) — полуостров во покраината Шандунг, источна Кина. Сместен е помеѓу Бохајското и Жолтото Море.
Во далечното минато бил остров, но се споил со континетот со проширувањето на делтата на Хоангхо.
1 Поврзано
* Шандунг
* Географија на Кина
Битолски земјотрес (1994)

Битолскиот земјотрес во 1994 година — земјотрес кој ја зафатил Битола и околината на југозападниот дел на Македонија, на 1 септември 1994 година. 10 лица биле полесно повредени, додека во градот биле уништени фасади и покриви на некои постари градби. Земјотресот, кој имал магнитуда од 5,2 степени бил со епицентар 15 км западно Битола, околу 100 километри јужно од Скопје. Неколку постари згради биле исто така оштетени и во Кавадарци, кој е оддалечен 70 километри од Битола. Помали потреси биле почувствувани и во Демир Хисар, Ресен и Охрид.
Земјотресот бил почувствуван и во соседните Бугарија и Грција.
Тенгџоу

Тенгџоу (滕州, ) — градска околија во состав на Цаоџуанг во покраината Шандунг, НР Кина. Во Пролетно-есенскиот период, на ова место се наоѓала феудалната вазална држава Тенг.
Зафаќа површина од 1.485 км² и има 1.577.806 жители (2005). Градоначалник е Ду Јунггуанг, а партиски начелник е Ниу Чиџунг.
Административно е поделен на 21 месна единица.
Тенгџоу е родно место на истакнатиот филозоф Мо-це (470-391 п.н.е.)
Птиците од ланските гнезда (роман)

Птиците од ланските гнезда е роман на македонскиот писател Митко Маџунков, објавен од издавачката куќа „Три“ во 2013 година.
1 Содржина
Централен лик во романот е библиотекарот Кирил Водочки, заедно со неговиот семеен и пријателски круг во Белград. Дејствието на романот се одвива во 1986 година, во времето на катастрофата во Чернобил, а настанитево романот се протегаат во период од неколку часови. Притоа, преку низа кратки секвенци, авторот прикажува неколку ликови, претежно струмичани или Македонци, преку кои тој ги пласира своите фикционални слоеви. Исто така, во делото има и неколку документарни слоеви преку кои писателот иронизира со социјализмот, митингот на Ушќе, супкултурната сцена, македонизмот, српството, но и со вечните категории - љубовта, смртта, семејството, сексуалноста итн. Во романот има и фантастични слоеви поврзани со разни поигрувања со времето, чудни дејствија, необјасниви случки и необични карактери.
2 Награди и признанија
За романот „Птиците од ланските гнезда“, Маџунков ја добил наградата „Роман на годината“ на Утрински Весник за 2013 година.
Зад ридовите

„Зад ридовите“ (англиски: ''Beyond the Hills'') — филм на романскиот режисер Кристијан Мунгиу (Cristian Mungiu), снимен во 2012 година.
1 Основни податоци за филмот
Филмот „Зад ридовите“ е снимен во 2012 година, во режија на познатиот романски режисер Кристијан Мунгиу, кој во 2007 година се прославил со филмот „Четири месеци, три недели и два дена“ за која ја добил наградата „Златна палма“ на филмскиот фестивал во Кан. „Зад ридовите“, исто така, постигнал голем меѓународен успех, освојувајќи две награди „Златна палма“ на филмскиот фестивал во Кан во 2012 година, и тоа: за најдобро сценарио и за најдобра женска улога.
Филмот трае 155 минути. Сценариото е дело на Кристијан Мунгиу според книгата на Татјана Никулеску Бран (Tatiana Niculescu Bran), директор на фотографијата е Олег Муту (Oleg Mutu), додека улогите во филмот го играат: Валериу Андруица (Valeriu Andriuta) во улогата на игуменот, Кристина Флутур (Cristina Flutur) како Алина, Козмина Стратан (Cosmina Stratan) како Војкица, Дана Тапалага (Dana Tapalaga) како главната сестра, Каталина Харабаџиу (Catalina Harabagiu) како сестра Антонија, Џина Тандура (Gina Tandura) како сестра Јустина, Луминица Георгиу (Luminița Gheorghiu), Дору Ана (Doru Ana), Нора Човали (Nora Covali), Јонут Гинеа (Ionut Ghinea), Лилјана Мочану (Liliana Mocanu), Дионисие Вицу (Dionisie Vitcu), Алина Берзунтеану (Alina Berzunteanu), Вича Агаке (Vica Agache), Костаке Баби (Costache Babii) итн. Филмот се одликува со долги кадри, со бавен ритам и извонредно реалистична глума на главните ликови. „Зад ридовите“ е филм со кој Мунгиу дефинитивно го потврдил своето место помеѓу водечките европски режисери на почетокот на XXI век.
2 Содржина
Основната тема на филмот е егзорцизмот, при што филмот е снимен според вистински настан кој се случил во еден манастир во Молдавија, во 2005 година, опишан во книгата на Татјана Никулеску Бран. Дејството не филмот се случува во романски православен женски манастир, а дејството го носат два женски лика - Војкица и Алина - две другарки, кои израснале во дом за сираци каде што имале и лезбејска врска. Нивното пријателство било прекинато кога Алина заминала во Германија во потрага по подобар живот, додека Војкица станала калуѓерка во еден женски манастир. Подоцна, Алина се враќа во Романија со намера да ја наговори Војкица да го напушти манастирот и да започнат заеднички живот. Од друга страна, Војкица настојува да ја убеди Алина да остане во манастирот и да стане калуѓерка. Игуменот на манастирот се спротивставува на идејата за замонашување на Алина, но дозволува таа привремено да остане во манастирот. За време на престојот во манастирот, Алина покажува знаци на нервоза и меланхолија, кои набргу преминуваат во хистерични напади. Алина ја носат во градската болница, но таму не успеваат да ја излечат по што таа повторно се враќа во манастирот. Тогаш, игуменот и сестринството одлучуваат да ја спасат Алина од психичкото растројство со помош на егзорцистички ритуал, кој завршува трагично. Поради смртта на Алина, во манастирот доаѓа полиција, која ги приведува игуменот, заедно со неколку калуѓерки.
Вустермарк

Вустермарк (|Wustermark) — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.
1 Историја
Била основана во 2002 преку спојување на пет села ''Бухов-Карпцов'', ''Елстал'', ''Хопенраде'', ''Приорт'' и ''Вустермарк''.
Близу ''Елстал'' се наоѓаат остатоците од олимпиското село на Летните олимписки игри 1936 во Берлин.
Франсоа Рене де Шатобријан

Франсоа Рене де Шатобријан (француски: ''François-René de Chateaubriand'') (1768-1848) е француски политичар, дипломат, историчар и писател кој претставува предвесник на романтизмот во Франција. За неговото дело критичарите велат дека иако е во произволна форма, изобилува со многу поезија, а жанровски се движи од лирски роман, преку слабо изведени епопеи, до есеј и автобиографски белешки. Овој писател го интересираат три крупни теми: политиката, религијата и интензивното, роматичарско доживување на и соживување со природата, особено со новите, непознати светови. Сѐ што напишал Шатобријан (а најважни му се подолгите прозни дела ''Атала'' и ''Рене'') има силна автобиографска димензија. Како потомок на стара благородничка лоза, врзан за „Стариот Свет“ кој умира грчевито под налетите на новиот, капиталистички поредок, тој ќе се качи на брод за Америка, во политичко прогонство. Петмесечниот престој во Филаделфија и посетата на Нијагарините водопади кај него ќе ја разгори фантазијата по нови и непознати светови и предели (едно од темелните обележја на романтизмот, беше патувањето во егзотични и непознати места).''Атала'' (1800) говори за младата ќерка на една индијка и еден шпанец, која умира поради судирот меѓу сопствената страсна индиска крв и должностите што ги наметнува христијанството. ''Рене'' (1802) е врзан автобиографски преку средбата на писателот со Новиот Свет (Америка), бидејќи главниот лик бега од Европа во прашумите на Новиот Свет, далеку од своето детство и од инцестуозната љубов кон сопствената сестра. Овде се открива една од идните омилени теми на романтизмот, забранетата љубов. ''Атала'' и ''Рене'' се исполнети со бројни страници во кои се слави единството со природата, која се возвишува како извор на непознатото, тајното, мистичното. Таа е мелем за страдалната душа на поетот-скитник, но и извор на бројни сознанија.
Неговите сентиментални патувања, љубовните авантури и неговите јавни дејствувања, со внимание и одушевување ги следи цела Франција, амладите луѓе се обидуваат да личат на неговиот Рене, тој идеализиран негов автопортрет, како што германската младина го имитирала Вертер на Гете.
Многумина сметаат дека со делата на Шатобријан се раѓа француската романтичарска проза. Во нив доминира чувството на „светската тага“. По Шатобријан романтичарскиот лик е вечен патник без дом, аналитичар на душата, записничар на страстите на срцето, човек на природата и противник на општеството и неговата студена немилосрдност кон сите слободи што срцето ги посакува, а разумот ги забранува. Гете го оценил Шатобријан како многу значаен реторско-поетски талент и сметал дека тој извршил големо влијание врз поезијата на Иго.
Шенвалде-Глин

Шенвалде-Глин (|Schönwalde-Glien) — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.
1 Историја
Општината се граничела со поранешниот Западен Берлин, поради што во периодот 1961-1990 била одделена од него со Берлинскиот ѕид.
Во 1951-1952 низ општината бил изграден Каналот Хафел за да го поврзе Хенигсдорф со Парец, притоа избегнувајќи го преминот низ текот на реката Хафел, помеѓу Шпандау и Потсдам, кој тогаш бил под политичка контрола на Западен Берлин. Единствената брана на каналот се наоѓа во Шенвалде. Каналот е сè уште во употреба, обезбедувајќи пократка рута за бродовите од запад кон Каналот Одра-Хафел и Полска.
Соба со пијано

''Соба со пијано'' — македонска драма од 2013 година, во режија на Игор Иванов Изи.
1 Основни податоци
Режисер на филмот „''Соба со пијано''“ е Игор Иванов Изи, додека сценариото е дело на Жанина Мирчевска и Игор Иванов Изи. Кинематограф и продуцент на филмот е Томи Салковски, а музиката е дело на пијанистот и композитор Чили Гонсалес. Главните улоги во филмот ги играат: Наташа Петровиќ како собарката, Васил Зафирчев како стопанственикот и како Ира, Ива Крајнц како Ева, Тортсен Вогеш како Виктор, Невена Ристиќ како Нина, Јагода Кумриќ како Гога, Дениз Абдула како Азиз, Фирдаус Неби како Илмаз, Светозар Цветковиќ како пијанистот, Игор Стојчевски како Петар и Симона Спировска како Марта. Исто така, како специјални гости во филмот се појавуваат и британските глумци Мајк Сарн и Тони Палмер, како и еден од најнадежните германски глумци Ханес Вегенер. Премиерно, филмот бил прикажан во Битола, во рамките на 14. Меѓународен фестивал на филмската камера Милтон Манаки. Во октомври 2014 година, филмот бил прикажан и на 50. издание на Меѓународниот филмски фестивал во Чикаго, а филмот бил достапен и на познатите видеоплатформи „Ајтјунс“, „Гугл“ и „Амазон“. Во ноември 2014 година, филмот бил прикажан и на Филмскиот фестивал на источните соседи во Хаг.
2 Содржина
Пред многу години, за време на своето гостување во Скопје, Виенската филхармонија била сместена во еден хотел. Најголемата соба во хотелот била резервирана за пијанистката, која неколку денови пред настапот вежбала на концертното пијано. На заминување, шефот на оркестарот му рекол на управникот на хотелот дека возилото кое треба да го пренесе пијаното било расипано, така што за некој ден ќе дојде друго возило за да го земе пијаното. Оттогаш, поминале многу години, но никој не дошол да го земе пијаното и тоа останало во хотелската соба. Вака започнува приказната за пијаното и собата во која се одвива целокупното дејствие на филмот.
Потоа, во филмот се прикажуваат личните приказни на повеќе специфични ликови, кои се случуваат во собата: познатиот хирург Виктор, кој често доаѓа во хотелот на тајни средби со неговата љубовница Ева; двете тинејџерки Нина и Гога, кои првпат доаѓаат во хотелот во рамките на училишната екскурзија при што меѓу нив се раѓа љубов; Азиз и Илмаз се турски шофери на камион; еден угледен стопанственик ја изнајмува собата за да се претвора во жена - Ира; пијанистот, кој некогаш бил угледен и славен, а денес е само обичен скитник, ја открива тајната што ја крие старото пијано од марката „Аугуст Ферстер“; Петар и Марта се штотуку венчани, без денар во џебот, но со паркирана „Јамаха“ пред хотелот. Различните приказни на овие ликови се испреплетуваат преку централниот лик во филмот - собарката.
Режисерот Иванов вака ја објаснува главната поента на филмот:
„Отсекогаш ми изгледала возбудлива теоријата дека целиот живот се содржи во секој негов момент, исто онака како што колку повеќе се занимавам со оваа уметност, ми станува сè повозбудлива теоријата дека секој еден филм е содржан во секој негов кадар. Соба со пијано е приказ на бесмислата на нашиот живот или пак на смислата на животот наспроти бесмислената реалност.“
Далгов-Дебериц

Далгов-Дебериц (|Dallgow-Döberitz) — општина во округот Хафеланд, во Бранденбург, Германија.
1 Географија
Се состои од селата Далгов-Дебериц, Рорбек и Зебург. На исток се граничи со округот Шпандау на Берлин. Соседни општини се Фалкензе на север и Вустермарк на запад. На југ се наоѓа поранешниот голем воен полигон ''Деберицер Хајде'', сега главно природен резерват управуван од фондацијата Хајнц Зилман.
2 Историја
Царската германска војска основала воен полигон во 1894 околу историското село ''Дебериц'', кое било напуштено од неговите жители.
Во текот на Летните олимписки игри 1936 во соседниот Берлин, општината била домаќин на дел од дисциплините во современиот петобој и коњичките спортови.
Помеѓу 1945 и 1951, Далгов имал улога на граничен премин за автомобили помеѓу советската окупациска зона (до 1949, потоа Источна Германија) и британската окупациска зона (до 1949) и потоа со Западна Германија или поточно со Западен Берлин. Сообраќајот бил предмет на одредбите од Меѓузонскиот сообраќај. Откако преминот го презела источногерманската полиција преминот бил поместен кон исток.
Општината се граничела со поранешниот Западен Берлин, поради што во периодото 1961-1990 била одвоена од него со Берлинскиот ѕид.
Филмот „Бранот“ од 2008 бил снимен во гимназијата Марија Кири во општината.
Значајно културно-историско место на Кина

Значајно културно-историско место на Кина (кин. упр. zh-Hans, трад. zh-Hant; ) — споменик во НР Кина од културно уметничко, научно или историско значење под заштита на Државната управа за културно наследство во состав на Министерство за култура. Имаат посебен статус меѓу заштитените добра и се разликуваат од останатите нивоа на заштита поради нивното големо значење за земјата во целина. Нивното уривање е строго забрането без изречена согласност од управата.
1 Numbers
Во 1999 г. постоеле 350.000 недвижи културни добра, од кои 70.000 уживале заштита на некое ниво, покрај 10.000.000 движни добра во државните установи. Од сите нив, 4.295 се заштитени места од државно значење (октомври 2013).
2 Нивоа на заштита
Заштитените места од културно-историско значење (zh-Hans) можат да бидат од следниве нивоа (степени) на заштита:* Значајни историски и културни места заштитени на државно ниво (zh-Hans)
* Историски и културни места заштитени на покраинско ниво (zh-Hans)
* Историски и културни места заштитени на ниво на град поделен на реони или автономен регион (zh-Hans)
* Историски и културни места заштитени на ниво на околија (zh-Hans)
3 Поврзано
* Министерство за култура на Кина
* Список на светско наследство во Кина
Водна зрнеста змија

1 Големина
Должината на водната зрнеста змија достигнува до 1.2 м, што ја прави да биде најдолгата водна змија.
2 Каде може да се најде?
Таа може да се најде во Островите на Тихиот Океан, Филипините, Јапонија, Нова Гвинеја и во Југоисточна Азија.
3 Препознавање
Таа е препознатлива по нејзината светлосина боја на која се наоѓаат црно вертикално обоени траки, има мазна лушпа која е распространета по целото тело и карактеристичната смачкана опашка.
4 Особености
Смртната доза на отров од оваа змија изнесува од 1.5 мг. Овој тип на змија произведува 10-15 мг отров, така што секој убод може да убие 10 луѓе тоа ја прави да биде една од најстрашните и најопасните суштества на светот.
Поголемиот дел од времето го поминува пливајќи залепена до дното на водите, и меѓу коралите чекајќи го својот плен риби и јагули.
Повеќето жртви на оваа змија се рибарите кои биле каснати пробувајќи да ја отплеткаат змијата од нивните рибарски мрежи.
Таа освен што излегува на површината да земе воздух излегува и кога треба да ја менува својата кожа, кога треба да се пари и кога треба да ги остави нејзините јајца.
Слепоочна коска

Слепоочната коска (оs temporale) се наоѓа помеѓу клинестата, тилната и темената коска .Таа е составена од три дела:
*лушпест,
*тимпаничен
*пирамиден.
1 Лушпест дел (pars squamosa)
Лушпестиот дел учествува во градбата на бочниот ѕид од черепот. Нејзината надворешна страна е мазна и служи за поврзување на слепоочниот мускул. На долниот дел се наоѓа јаболков израсток (processus zygomaticus) којшто со јаболковата коска формира јаболков лак (arcus zygomaticus). Под јаболковиот израсток се наоѓа вдлабатина (fossa mandibularis) за зглобување со долната вилица. На внатрешната страна се забележуваат отпечатоци и бразди предизвикани од витките на мозокот и крвните садови.
2 Тимпаничен или тапански дел (pars tympanica)
Тимпаничниот дел наликува на коскен олук и учествува во градбата на надворешниот ушен канал (meatus acusticus externus). На надворешниот крај каналот се отвора со надворешен ушен отвор (processus externus).
3 Пирамиден дел (pars petrosa)
Пирамидниот дел наликува на четиристрана пирамида со врв насочен нанаперед, а базата свртена наназад и е претставена со еден коскен израсток наречен processus mastoideus. Внатрешноста од израстокот содржи бројни шуплини што се формираат по раѓањето. Во центарот се наоѓа мастоидна пештера (antrum mastoideum), која е опкружена со мастоидни ќелии , Преку коскен канал антрумот се отвора во една поголема шуплина наречена тапанска празнина (cavum tympani). На пирамидата се разликуваат четири страни. Нејзината горна страна учествува во градбата на средната черепна јама, а внатрешноста учествува во градба на задната черепна јама . Во внатрешноста на приамидата се сместени шуплините од надворешното, средното и внатрешното уво со своите градбени структури. На долната страна од пирамидата се наоѓа шилест коскен израсток (processus styloideus) за поврзување на мускули и врски. Преку пирамидата од слепоочната коска поминуваат и повеќе коскени канали за поминување на нервни и крвни садови .
Невски Залив

Невски Залив (|Невская губа) или „Кронштатски Залив“ — најисточен дел на Финскиот Залив, сместен помеѓу островот Котлин и устието на реката Нева во градот Санкт Петербург, Русија. Зафаќа површина од 380 км².
Во подрачјето кон Балтикот е изградена брана што го двои заливот од морето и спречува поплавувања на градот и околината.
Заливот го носи и неформалното име Маркизова Бара (''ru''), наречена по поморскиот министер, маркизот Иван Иванович Траверсе (Жан Батист Прево де Сансак, 1754-1831), кој ги користел плитките води на заливот како погодно место за воени вежби на морнарицата..
1 Поврзано
* Нева
* Котлин
* Кронштат
* Фински Залив
Кунлун

Кунлун (昆仑山, ; |كۇئېنلۇن تاغ تىزمىسى; |ཁུ་ནུ་རི་རྒྱུད།; |Хөндлөн Уулс) — еден од најдолгите планински венци во Азија, со распон од 3.000 км. Во најширока смисла, ја бразува северната граница на Тибетската Висорамнина јужно од Таримската Котлина и коридорот Хесји, па продолжува источно од реката Веј, сè до крајот на Севернокинеската Низина.
Кај постарите извори Кунлун е планинскиот појас што се протега низ средината на Кина Алтинтаг, самиот Кунлун во потесна смисла и венците Чилиен и Чин. Во поново време се смета дека Кунлун ја сочинува јужната страна на Таримската Котлина и потоа продолжува на исток, јужно од Алтинтаг. Историчарот Сема Ќен вели дека царот Хан Вуди (II и I век п.н.е.) испратил извидници за да го пронајдат изворот на Жолтата Река (Хоангхо) и таа планина ја нарекол Кунлун. Името веројатно потекнува од истоименото полумитско место во древното класично дело „Шанхај Ѓинг“ („Книга на планините и морињата“).
1 Географска положба
Планините почнуваат од Памир во Таџикистан, па на исток, долж границата помеѓу автономните региони Синѓанг и Тибет, па до кинеско-тибетските венци во покраината Ќингхај. Се протегаат по јужната граница на Таримската Котлина, кај пустините Такла Макан и Гоби. Од нив истекуваат повеќе важни реки, како што се Каракаш и Јурункаш, кои минуваат низ оазата Хотан и навлегуваат во Такла Макан.
Најабележителни планини во северниот дел се врвовите на Алтинтаг. Источниот дел е сочинет од планините со збирен назив Чилиен. Главен крај во јужниот дел е планината Мин. Во ова подрачје, кракот Бајан Хар ја образува вододелницата на сливовите на двете најдолги реки во Кина — Јангцекјанг и Хоангхо.
Највисока планина на Кунлун е Кунлунската Божица или Лиуше (7.167 м) во областа Керија. Во средиштето се наоѓа венецот Аркатаг, чија највисока планина е Улуг Мустаг.
Венецот е создаден на северниот раб на Кимерскаа Плоча, при нејзиното судрување со сибирското копно во доцниот тријас.
Во сета должина од 3.000 км, Кунлун го преминуваат само два пата — автопатот 219 од Јеченг за Лаце, Тибет. и автопатот 109 од Ласа за Голмуд.
2 Митологија
Според верувањата на таоизмот, на Кунлун се наоѓа рајот. Него прво го посетил кралот Му (976-922 п.н.е.) од династијата , каде го открил жадовиот дворец на Жолтиот Цар (Хуангди) — родоначалник на Кинезите. Во истото патување ја сретнал и култната божица Си Вангму („Кралицата-мајка на Западот“).
3 Поврзано
*Тибетска Висорамнина
Стрелечка црнозелена жаба

Стрелечката отровна црно-зелена жаба (''Dendrobates auratus''), позната и со многу други имињаs, е член на редот жаби со природно живеалиште во Средна Америка и северозападните делови на Јужна Америка. Овој вид го има и на Хаваи. Ова е една од најразличните од сите отровни жаби.
1 Опис
Овој посебен вид на жаба достигнува големина од околу 2 см, односно мажјакот во просек е 1,9 см, а женките се нешто поголеми. Овие жаби имаат нападни бои најчесто зелена со големи црни дамки.
2 Особености
Овие уникатни жаби се одликуваат по нивната кожа, бидејќи таа има убав тон на бои.
На луѓето кои живеат во Амазонија им е добро позната јачината на отровот. Отровот од само една жаба е доволен за да се стави на врвовите од 50 стрели, поради што се наречени стрелечки жаби или жаби стрели. Во денешницата голем број на научници пробуваат овој отров да го применат како лек. Овие жаби живеат на земјата од тропските шуми и немаат потреба да се кријат од предадорите, бидејќи тие штом ќе ја видат светлата боја на жабите самите се оддалечуваат.
Овој вид на жаби имаат посебен ритуал на размножување кој е многу комплициран, бидејќи мажјакот се грижи за изведените јајца ставајќи ги во мала локва, и тој ги пренесува малите на неговиот грб до некоја река или езеро.
Сајма

Сајма (|Saimaa) — езеро во југоисточна Финска. Со површина од околу 4.400 км², ова е најголемото езеро во земјата и четврто природно езеро по големина во Европа. Настанало со топење на ледник во ледено време. Поважни населени места на бреговите се Лапенранта, Иматра, Савонлина, Микели, Варкаус и Јоенсу. Од него истекува реката Вуокса и се влева во езерото Ладога. Поради големиот број на острови и тесни канали, езерото е расцепкано на многу делови — секој со свое име. Поголеми се Сур-Сајма, Оривеси, Пурувеси, Хаукивеси, Јевеси, Пихлајавеси и Пихеселк.
Поради ваквата топографија на сливот (поголем од самото езеро), Сајма има надолга брежна линија по единица површина во светот — цели 15.000 км, а подрачјето има околу 14.000 островчиња
Езерото е поврзано со Финскиот Залив преку Сајменскиот Канал, кој се протега од Лапенранта до Виборг. Има и канали до други помали езера во источна Финска, образувајќи мрежа од водни патишта. По нив сообраќаат претежно товарни пловила што носат дрво, минерална, метална руда, дрвна маса за хартија и други стоки, но ставени се и во туристички цели.
Во Сајма живее загрозената сајменска фока (''Pusa hispida saimensis''), која е ендемски подвид на прстенеста фока. Друг загрозен вид што живее само во ова езеро е сајменскиот лосос.
Се смета дека на бреговите на Сајма езерото настанала азбестна керамика што се изработувала од 1900 г. п.н.е. до 200 г. н.е. поради богатите и лесно достапни наоѓалишта на азбест.
1 Поврзано
* Список на езера во Финска
Цветан Аврамов

''Цветан Аврамов'' — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење, петрички војвода и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Аврамов е роден во 1877 година во Петричко село Габреш, тогаш во Отоманското Царство. Влегува во ВМОРО и од 1902 година го предводел револуционерниот комитет во Габреш до ослободувањето на селото за време на Првата балканска војна во 1912 година.
Димитар Ајвазов

''Димитар Ајвазов'' — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Ајвазов е роден во бунархисарското село Чонгара, Турција. Влегува во ВМОРО во 1898 година. Во 1902 година станува бугарски учител во Бунархисар и влегува во локалниот револуционерен комитет .
Кољо Аврамов

''Кољо Аврамов'' — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење, војвода и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Аврамов е роден во Нова Загора, Бугарија. Влегува во ВМОРО. Во Илинденското востание со чета од 80 души се бори со редовна турска војска во близина на селото Мезек .
Фризак

Фризак (|Friesack) — град во округот Хафеланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа 22 километри североисточно од Ратенов и 25 километри југозападно од Нојрупин. Во негова близина се наоѓа археолошко наоѓалиште од мезолитот. Градот претставува административно седиште на истоимената општинска заедница.
Гоно Азаров

''Гоно Азаров'' 1876 или 1892 — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Гоно Азаров е роден во 1876 или 1892 година во градот Гуменџе, тогаш во Отоманското Царство. Се приклучил во ВМОРО и станал четник при Димитар Ропков . Во почетокот на 1912 година е во четата на Ичко Димитров, со кого ги обиколувал планините Кожуф и Пајак . При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение во четите на Иван Паљошев и Ичко Димитров.
Никола Аврамов

Никола Василев Аврамов (|Никола Василев Аврамов) (21 мај 1897 &#x2013; 15 јуни 1945) ― бугарски сликар. Роден е на 21 мај 1897 година во Јамбол, а починал на 15 јуни 1945 година во Софија.
Аврамов е познат по неговите мртви слики.
1 Галерија
Димитар Ајгаров

''Димитар Ајгаров'' — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Димитар Ајгаров е роден во 1866 година во Ениџевардарското село Дамјан , тогаш во Отоманското Царство . Станува член на ВМОРО непосредно пред Илинденското востание. Бил четник при Лидо Бабјнски, Апостол Петков, Христо Чернопеев и Коста Калканџиев . Во пролетта на 1908 година поминува во Бугарија , а по општата амнестија од 1908 година по Младотурската револуција се враќа во родното Дамјан . Таму се жени и живее мирно . Поради својот братучед Диљо Ајгаров , поранешен деец на Македонската револуционерна организација и гркоман близок до власта по 1912 година , Димитар Ајгаров бил често малтретирани и тепан од новата грчка власт. Умира во 1947 година .