Просеко

Просеко е италијанско бело вино произведено на голема површина што опфаќа девет провинции во регионите Венето и Фриули Венеција Џулија, и именувано по селото Просеко кое е во провинцијата Трст, Италија. Направено е од грозјето Просеко, но правилата за деноминација дозволуваат до 15% од виното да бидат други дозволени сорти. Просеко речиси секогаш се прави во пенлив или полупенлив стил, но исто така е дозволено и мирно вино. Во рамките на поголемата ознака се две мали области, Конеглиано Валдобиадене Просеко во ридовите помеѓу градовите Конеглиано и Валдобиадене, и Асоло Просеко околу блискиот град Асоло.
Во 2019 година, Ле Колин дел Просеко ди Конеглиано и Валдобиадене станал светско наследство на УНЕСКО, во голема мера поради улогата на регионот во производството на Просеко. Од 2020 година, правилата дозволуваат розе сорта на просеко означено како спуманте розе, кое мора да содржи Глера измешана со 10-15% Пино ноир.
1 Историја
Во Трст на почетокот на шеснаесеттиот век, локалното вино „Рибола“ било промовирано како рекреација на Пукинијан прославен од Плиниј Постариот во неговата природна историја и пофален за неговите лековити квалитети од Ливија, сопругата на императорот Август. Потребата да се разликува „Рибола“ од Трст од другите вина со исто име, произведени во Горица и по пониска цена во Истра, на крајот на векот довело до промена на името. Следејќи го наводното место на производство во антиката, виното се нарекувало „castellum nobile vinum Pucinum“, според замокот кај селото Просеко.
Првото познато спомнување на името Просеко му се припишува на Англичанецот Фајнес Морисон, кој го користел правописот Prosecho. Морисон, во посета на северниот дел на Италија во 1593 година, забележал: „Хистрија е поделена на Форум Јулии, а Хистриа правилно се нарекува... Овде расте виното Пуцинум, сега наречено Просехо, многу прославено од Плиниј“. Тој го става Просеко меѓу познатите вина во Италија: „Ова се најпознатите вина во Италија. La lagrima di Christo Неere Cinqueterre во Лигурија: La vernazza и белото Muskadine, особено она на Montefiaschoni во Тоскана: Cecubum и Falernum во Кралството Неапол и Просехо во Хистра“. Методот на винификација, вистинската одлика на оригиналниот Prosecco, се рашири најпрво во Горица, потоа — преку Венеција — во Далмација, Виченца и Тревизо.
Во 1754 година, зборот Просеко се појавил за прв пат во книгата Il Roccolo Ditirambo, напишана од Аурелиано Аканти во Новоледо, во општината Вилаверла која се наоѓа во провинцијата Виченца. Виното тогаш било познато кај локалното население од словенечки јазик како Просегкер или Просекар и се одгледувало на јадранскиот брег во близина на селата Контовело, Просеко, Санта Кроче и поранешниот римски вилиски град Баркола.
Стиховите се: Ed or ora immollarmi voglio il becco Con quel melaromatico prosecco. Ed or ora immollarmi voglio il becco Con quel melaromatico prosecco. На Италијански: „И сега би сакал да ја натопам устата со Просеко со неговиот букет од јаболка. Кавалерите од нивниот имот на планината Берико го собираат просекото, кое ги има најретките квалитети, што може да ги има едно вино од кое било друго место“. Монте Берико е ридот на градот Виченца.
Виното било дефинирано според грозјето што се користело за негово правење, глара, а марката не била заштитена. Селото Просеко било на околу 150 км од областите за одгледување и никогаш не одгледувало грозје глара. Британските увозници почнале да се интересираат за увоз на виното во количина; како одговор, италијанскиот министер за земјоделство ја проширил „denominazione di origine controllata“ за да го покрие далечното Просеко. Потоа следело барањето за статус на светско наследство на УНЕСКО за „Просеко Ридовите на Конељано и Валдобијаден“ неколку години подоцна. Просеко бил воведен на мејнстрим американскиот пазар во 2000 година од страна на Мионето, сега најголемиот американски увозник на Просеко, кој пријавил „неверојатен тренд на раст“ во 2008 година. , при што глобалната продажба расте со двоцифрен процент од 1998 година, потпомогната и од нејзината релативно ниска цена. Велика Британија во средината на 2010-тите стана најголемиот извозен пазар за Просеко, трошејќи една четвртина од целото италијанско производство. Производството масовно се проширило, до 500 милиони евра продажба во 2019 година.
Сè до винтиџот Просеко во 2008 година бил заштитен како DOC во Италија, како Prosecco di Conegliano-Valdobbiadene, Prosecco di Conegliano, Prosecco di Valdobbiadene и Prosecco di Colli Asolani. Од 2009 година, овие две области биле промовирани во статус DOCG. За понатамошна заштита на името, здружението на традиционални одгледувачи на Просеко се залагал за статус на заштитена ознака на потекло за северноиталијанската Просеко според европскиот закон. Оттука, од 1 јануари 2010 година, Просеко, според наредбата на италијанскиот министер за земјоделство од 17 јули 2009 година, повеќе не е име на сорта на грозје, туку исклучиво географска ознака. Ова било потврдено со ЕГ-Регулатива бр. 1166/2009 од 30 ноември 2009 година. Colli Asolani Prosecco Superiore DOCG подоцна го променило своето име во Asolo Prosecco Superiore DOCG во 2014 година.
2 Производство
Просеко обично се произведува со помош на алтернативниот метод Charmat-Martinotti, во кој секундарната ферментација се одвива во големи резервоари од нерѓосувачки челик наместо во секое поединечно шише, што го прави виното помалку скапо за производство и минималното време на производство. е 30 дена. Повисок квалитет на Просеко со користење на овој метод ќе го ферментира виното во подолг период, до околу 9 месеци. Сепак, правилата за производство и за двата DOCG дозволуваат употреба на традиционалниот метод на секундарна ферментација во шишето, познат во Италија како Metodo Classico. Правилата на DOC и DOCG дозволуваат до 15% од виното Просеко да биде мешавина од Verdiso, Bianchetta Trevigiana, Perera, Chardonnay, Pinot Bianco, Pinot Grigio или Pinot Noir.
Во 2008 година биле произведени приближно 150 милиони шишиња Просеко. Огромниот последователен раст значело дека оваа бројка се приближила до 600 милиони шишиња во 2018 година.
Од 2000-тите години, грозјето Глера се одгледувало и се произведувало вино во други земји, вклучувајќи ги Бразил, Романија, Аргентина и Австралија.
Во регионот на Conegliano и Valdobbiadene DOCG, има повеќе од 150 производители и заедно го формираат Конзорциумот за заштита на Просеко од Conegliano и Valdobbiadene. DOCG има и сопствен конзорцио, со 94 производители.
2.1 Просеко DOC
Повеќето Просеко, без разлика дали DOC или DOCG, се прават како Spumante пенливо вино или Frizzante. Просеко DOC Spumante е најпознатата и популарна сорта, со подолготрајни меурчиња. Просеко DOC Frizzante има помалку бавни меурчиња. Мал дел се прави како Транкило, без меурчиња. Транкило изнесува само околу пет отсто од производството, а ова вино ретко се извезува.
Во зависност од нивната сладост, во согласност со Регулативите за сладост на виното на ЕУ за термините што се користат за да се означи сладоста на пенливо вино, Просеко се означени како „Brut“, „Extra Dry“ или „Сува“. Доминантниот стил на изработка е Extra-Dry, но количината на Brut сега се зголемува.
Грозјето Глера направено во стилот на Просеко надвор од DOC/DOCG има незаштитена ознака, како што е „IGT Veneto“, генерално е поевтино и со поразличен квалитет и не може да се нарече Просеко. Додека целото Просеко моментално е винифицирано во бело, предложена е розе верзија, но само за DOC, бидејќи била одбиена од DOCG. Веројатно е дека таквата роза, која би вклучувала мал дел од винифицирана црвена боја на Пино Ноар, ќе биде усвоена само на ниво на DOC од жетвата во 2019 година и затоа ќе биде достапна за купување веќе од јануари 2020 година.
2.2 Просеко Superiore DOCG
Постојат два Просеко Superiore DOCG, поделени со реката Пиаве, во провинцијата Тревизо, Венето. Просеко Conegliano Valdobbiadene Superiore DOCG е направен на ридовите помеѓу градовите Conegliano, Valdobbiadene и Vittorio Veneto. Додека најголемиот дел од Просеко DOC се одгледува на ниски рамнини на проширена површина која покрива 23.300 хектари, DOCG Просеко Superiore се одгледува исклучиво на лозја на рид во две далеку помали области за одгледување. Стрмнината на ридовите значи дека сè, од кроење до берење, главно се прави рачно. Рачниот аспект, особено за жетвата, дополнително го зголемува квалитетот.
2.3 Подзона Картизе
Ридот Картизе е лозје со височина од 305 метри од 107 хектари винова лоза, во сопственост на 140 лозари. Просеко од неговото грозје, од кое релативно малку се произведува, нашироко се смета дека е со највисок квалитет, па дури и „Grand Cru“ на Просеко.
Теоретски, хектар грозје од Картизе се проценува дека вреди повеќе од 1 милион американски долари во 2008 година, а неговата вредност се проценува дека се зголемила на 1,5-2 милиони евра во 2015 година, најмногу за лозје во Италија. Пенливото вино произведено од Картице неодамна беше именувано од страна на производителите како Супериоре ди Картице, без да се спомене Просеко на предната етикета за дополнително да се нагласи неговата територија.
Според локалната легенда, грозјето Картице традиционално се берело последно, бидејќи лозите биле сместени на стрмни падини и тешко достапни, што довело до лозарите да откријат дека овој продолжен период на зреење го подобрува вкусот. Сепак, на слепото дегустирање на саемот Винитали во 2006 година, Картице Спуманти беа постојано рангирани зад „нормалниот“ Просеко.
2.4 Речни подзони
Додека Картице е подзона на врвот на пирамидата за квалитет Просеко Conegliano Valdobbiadene Superiore DOCG, нивниот Консорзио воведе и официјални разграничувања на Риве, всушност 15 комуни кои можат да направат 43 различни вина од подзоната Риве. Овие се именувани по поединечните ридови од каде што потекнува грозјето, иако ова додава сложеност и усвојувањето досега е непроменливо. Намерата е да се истакне различните микроклими и посебните тероари пронајдени во DOCG. Асоло Супериоре DOCG не воведе подзони.
2.5 Полковник Фондо
Некои винари го оживуваат традиционалниот Просеко Кол Фондо, наведен во шишето, но не и исцеден, бидејќи вината се оставаат на талог. Овој остаток од квасец остава фин талог на дното на шишето што дава поголема сложеност, текстура и вкус. Може да се послужат или ведро или облачно. Овие вина се означени како Conegliano Valdobbiadene Superiore DOCG, или Asolo Superiore DOCG. Кол Фондо генерално има помал притисок во стилот на Фризанте од 250 килопаскали.
3 Потрошувачка
Во Италија, Просеко е сеприсутно користено вино. Надвор од Италија најчесто се пие како аперитив. Како и со другите пенливи вина, Просеко се служи разладено.
Освен за Col Fondo и секое Método Classico Prosecco, повеќето Просекo не ферментираат во шишето. Обично, треба да се пие млад, по можност во рок од три до пет години од неговиот гроздобер. Сепак, висококвалитетното Просеко може да старее до седум години.
Ставот дека Просеко не може да се старее беше оспорен од други експерти. Дегустација во 2013 година на вина произведени помеѓу 1983 и 2013 година ја покажа долговечноста на вината од еден од нивните врвни производители.
Просеко има минимум 10,5–11,5% алкохол по волумен, во зависност од правилата DOC/DOCG. Вкусот на Просеко е опишан како ароматичен и остар, што потсетува на жолто јаболко, круша, бела праска и кајсија. Повеќето варијанти на Просеко имаат интензивни примарни ароми и треба да имаат свеж, лесен и релативно едноставен вкус.
Најчесто Просеко се служи немешано, но се појавува и во неколку мешани пијалаци. Тоа е главната состојка во оригиналните коктели Bellini и Spritz, а може да се користи и во други, како што е Mimosa. Со водка и шербет од лимон, Просеко е состојка и на италијанскиот мешан пијалак Sgroppino.