procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Кубански државен унивезитет

Кубански државен унивезитет (руски: ''Кубанский государственный университет'') — универзитет во Краснодар, Русија. Тој е еден од најголемите и најстарите универзитети на југот на Русија.
Универзитетот е основан во 1920 година во Краснодар. За негов прв ректор бил избран Никандар Маркс, поранешен генерал на руската империјална армија, историчар и специјалист во областа на античката руска палеографија.
Во 1994 година, универзитетот бил признат како една од водечките институции за високо образование во Русија.
Во 2004 и 2005 година, универзитетот бил рангиран меѓу првите 100 високообразовни институции во Русија и бил награден со Златен медал за европски квалитет.
Во 2008 година, Михаил Астапов, поранешен шеф на регионалниот оддел за образование во Краснодар, бил назначен за ректор на универзитетот.
Кубанскиот државен универзитет обучува странски специјалисти од 1970 година. Нејзините странски дипломци доаѓаат од над 120 земји. Во моментов, универзитетот продолжува да едуцира студенти од Азија, Америка, Африка и Европа.
Ванчо Мицевски

Ванчо Мицевски (роден на 28 август 1971 година) ― македонски фудбалски работник и поранешен професионален фудбалер кој играл како напаѓач. Тој ја претставувал Македонија на меѓународен план. Мицевски е роден во Скопје, СР Македонија, СФРЈ.
1 Клупска кариера
Кариерата ја започнал во Работнички. Следните години се преселил во Пелистер и Силекс каде што ја имал најуспешната игра како играч. Мицевски има постигнато 128 гола во Првата македонска лига и е втор стрелец во историјата на првенството.
Сезоната 1996/97 ја почнал во Силекс, а во зимската пауза се префрлил во Мехелен во Белгија. По краткиот период со Унион Берлин, тој се вратил во сезоната 1999/00 за да игра во Македонија за Пелистер и постигнал гол во нивната финална победа во купот над Слога Југомагнат. Подоцна во кариерата тој продолжил да игра за Маџари пред да ја заврши играчката кариера во Пелистер во 2007 година.
2 Меѓународна кариера
Мицевски имал осум меѓународни настапи за македонската репрезентација помеѓу октомври 1993 и јуни 1997 година. Тој постигнал четири гола за време на неговата репрезентативна кариера, против Албанија, Лихтенштајн и Малта. На 9 ноември 1996 година, Мицевски и Македонија го победиле Лихтенштајн со 1-11. Мицевски бил во резервите и влегол да игра во 69. минута и постигнал гол во 90. минута.
2.1 Голови
+Список на репрезентативни голови постигнати од Ванчо Мицевски, бр., Датум, Место на одржување, Противник, Резултат по гол, Краен езултат, Конкуренција
1, 14 мај 1994, Градски стадион, Тетово, Македонија, 2-0, 5–1, Пријателски
2
3, 9 ноември 1996, Спортпарк Ешен-Морен, Ешен, Лихтенштајн, 1–11, 1–11, Квалификации за Светско првенство 1998
4, 27 ноември 1996, Национален стадион Та' Кали, Та' Кали, Малта, 0-1, 0–2, Пријателски
3 Стручна кариера
Од јануари 2022 година, Мицевски е спортски директор на Пелистер.
4 Почести
* Прва македонска лига: 1995/96, 1996/97
* Куп на Македонија: 1996/97, 2000/01
* Републички куп на Македонија: 1990/91
* Најдобар стрелец во Првата македонска лига: 1996/97
Прериско езеро

Прериско езеро ― врста на плитко езеро кое природно ќе се испразни за време на сушните сезони, дозволувајќи им на различни копнени растенија да цветаат врз богатите хранливи материи во изложеното езерско корито, а езерата на крајот повторно се полнат со вода враќајќи се во нивната претходна водна состојба.
Во северна Флорида, езерото со рамни шуми/прерии е претежно плитко слив во рамничарски предели со висока водена маса и често со дупки. Овие езера често имаат широка приморска зона; мирна вода или проток; песок или тресет супстрат; променлива хемија на водата, но карактеристично обоена до бистра, кисела до малку алкална, мека до умерено тврда вода со умерена содржина на минералите натриум, хлорид, сулфат; олиго-мезотрофна до еутрофична. Овие езера често се поврзуваат со водоносни слоеви.
Северна Флорида има четири големи прериски езера: Лафајетово Езеро, Џексоново Езеро, Ајмонија и Микозуки. За време на антибелумскиот период во Флорида, сопствениците на плантажи за памук ги користеле овие езера за пасење говеда, овци и други животни кога биле суви. Прериските езера постојат и во горниот среден запад на Соединетите Држави во Ајова, Монтана и Минесота во езерото Блек Раш, и езерото Шаокатан, плитко прериско езеро во западниот централен Округ Линколн. Геологијата може да биде различна од оние во Флорида.
Чаирски Езера

Чаирски езера ― група од девет леднички езера во планината Пирин, Пиринскиот дел на Македонија, денес во Бугарија. Тие се наоѓаат во голем цирк наречен Чаира во долината на реката Санданска Бистрица. Сместени се помеѓу врвовите Мозговишки и Превалски Чукар на надморска височина помеѓу 1.400 и 1.500 м. Нивната вкупна површина е околу 92 декари што е за 30 декари помалку од најголемото езеро на планината Пирин, Поповото Езеро. Нивниот вкупен волумен е 160.000 м<sup>3</sup> што е осум пати помалку од Поповото Езеро.
Туристичката рута од прибежиштето Демјаница до прибежиштето „Јане Сандански“ оди во близина на Чаирските Езера.
Кога имињата на градбите на Пирин биле сменети во бугарската Преродбенска постапка, тие биле преименувани во Поленски Езера. Ова име не е популарно и не го користат туристите.
1 Наводи
Проспект Мира (Калужско-Рижскаја)

Проспект Мира (руски: ''Проспект Мира'') — станица на московското метро во Мешчански, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Рижскаја и Сухаревскаја.
Дизајнирана е од В. Лебедев и П. Штелер и била отворена на 1 мај 1958 година. Станицата има разгорени столбови обложени со бел мермер и исечени со метални корнизи со остри рабови. Ѕидовите се обложени со чисто бела керамичка плочка со хоризонтални црни ленти.
Помеѓу 1958 и 1971 станицата била јужниот крај на линијата Рижскаја.
Влезот на станицата се наоѓа на западната страна на Проспект Мира (северно од Протопоповски Переулок) во приземјето на централната контролна зграда на Метрото.
Аркенбергер Багерзе

Аркенбергер Багерзе е вештачко езеро во природниот парк Барним, блиску до месноста Бланкенфелде во округот Панков во Берлин, Германија. Неговата површина е 13 хектари.
1 Историја
Езерото е создадено во 1979 година од поранешна јама за чакал што била ископана за време на изградбата на Бундесавтобанот 114. Езерото е именувано по блискиот рид Аркенберге.
Во 2004 година, капењето и пливањето беа забранети во Аркенбергер Бегерзе, заедно со единаесет други езера, бидејќи квалитетот на водата не може да се гарантира дека ги исполнува прописите на Европската унија за квалитетот на водите за јавна употреба. Пред тоа во топлите денови присуствувале толпи до 1500 луѓе, а постоела голема загриженост за ѓубрето што го оставале зад себе.
2 Фауна
Во езерото се воведени 13 видови риби, вклучувајќи сом и крап. Иако биле воведени, повеќето видови освен сом и крап имаат воспоставено популации за размножување во езерото.
3 Поврзано
*
Влахини Езера

Влахини Езера ― група од шест езера, од кои пет се постојани, во планинскиот венец Пирин во Пиринскиот дел на Македонија, денес во Бугарија, 1,5 км југозападно од Вихрен. Езерата го добиле името по селото Влахи, кое се наоѓа на помала надморска височина. Други имиња на езерата се Вихренски и Елтепски Езера.
* Прво и најголемо езеро е Големото Влахино Езеро со 2.302 м. Неговата големина е 400x245 м, со површина од 23,4 декари и длабочина од 13,4 м. Капацитетот на вода е 421.000 м<sup>3</sup>.
* Подолу се наоѓа на 2.300 м најмалото езеро со големина 68x50 м, површина од 3 декари, длабочина од 8,4 м и волумен од 10.000 м<sup>3</sup>.
* Третото езеро е на 300 м од Големото Влахинско Езеро на иста кота како второто езеро. Издолжена е (145x100 м), но многу плитка - до 0,8 м. Капацитетот на вода е 4.400 м<sup>3</sup>.
* И четвртото езеро (2.291 м) е издолжено (245x56 м) и има површина од 10 декари. Количината на вода е само 9.000 м<sup>3</sup>.
* Петтото езеро е на најголема надморска височина меѓу постојаните езера во планините, на источните падини на ридот Гредаро.
Шестото езеро е на највисока кота и е најмало по површина меѓу групата.
Во езерата може да се најде балканска пастрмка ( радичка пастрмка). Водата се излева како Влахина Река, притока на Струма.
Китај-город (Московско метро)

Китај-город (руски: ''Китай-город'') — станица на московското метро во Тверској, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја и на линијата Таганско-Краснопресненскаја, помеѓу станиците Тургеневскаја и Третјаковскаја и станиците Таганскаја и Кузњецки Мост соодветно. Китај-город е една од петте станици во мрежата на московското метро што обезбедува пренос на повеќе платформи.
Ленински проспект (Московско метро)

Ленински проспект (руски: ''Ленинский проспект'') — станица на московското метро во Донској и Гагарински, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Шаболовскаја и Академическаја. Изградена е во 1962 година во стандардниот дизајн во тоа време. Столбовите се обложени со бел мермер со сива лента во основата, а надворешните ѕидови се поплочени. Архитекти на станицата се А. Стрелков, Нина Александровна Алешин, Јуриј Вдовин, В. Поликарпов и А. Марова.
Шаболовскаја (Московско метро)

Шаболовскаја (руски: ''Шаболовская'') — станица на московското метро во Донској, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Октјабрскаја и Ленински проспект. Иако самата станица била изградена заедно со остатокот од линијата Калужскаја во 1962 година, проблеми со ескалаторот го одложило нејзиното отворање до 6 ноември 1980 година, така што не изгледа слично на другите станици изградени во 1960-тите на линијата.
Третјаковскаја (Московско метро)

Третјаковскаја (руски: ''Третьяковская'') — станица на московското метро во Замосковоречие, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Китај-город и Октјабрскаја и на линијата Калининскаја, каде служи како нејзин западен крај. Третјаковскаја е една од петте станици во мрежата на московското метро што обезбедува пренос на повеќе платформи.
Тургеневскаја (Московско метро)

Тургеневскаја (руски: ''Тургеневская'') — станица на московското метро во Красноселски, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Сухаревскаја и Китај-город.
1 Дизајн
Станицата е дизајнирана од И. Г. Таранов, Ј. В. Вдовин и И. Г. Петукова и била отворена на 5 јануари 1972 година. Тургењевскаја има едноставни бели мермерни столбови кои ја следат кривата на станицата и таван составен од армирани пластични панели. Металните корнизи се протегаат по должината на станицата долж основата на таванот. Ѕидовите, кои се обложени со бел и црн мермер, се украсени со бркани месинг панели од К. Рисин и Д. Бодниек.
2 Пренос
Од оваа станица, патниците можат да се префрлат до линијата Соколническаја на станицата Чисти Пруди и до линијата Љублинско-Дмитровскаја на станицата Сретенски Булвар.
Глорјез

Глорјез (|Îles Glorieuses, служб. ''fr'') — група острови и карпи со вупна површина од . Спаѓаат во групата на Расеаните Острови, кои се француско владение во рамките на прекуморска територија Француските Јужни и Антарктички Земји, но право на нив полагаат и Коморите, и Мадагаскар, а порано и Сејшелите. Географски тие се дел од Коморите, помеѓу францускиот прекуморскиот регион Мајот и Мадагаскар.
1 Архипелаг
Архипелагот се состои од два острова — Голем Глорјез и Лилјановиот Остров (''Île du Lys'') — како и осум карпести островчиња: Бродоломната Карпа (''Wreck Rock''), Јужната Карпа (''South Rock'') и Зелените Карпи и уште три безимени карпи. Образуваат корален гребен и лагуна. Голем Глорјез има кружен облик и пречник од 3 км. Прекриен е со густа растителност, оретежно остатоци од кокосова планатажа и пресличници.
Лилјановиот Остров на околу 8 км североисточно од Голем Глорјез е долг 600 м и сочинет од песочни дини и шикари со извесно количество мангрови. Порано тука се копал фосфат (гвано).
Групата има исклучив стопански појас (ИСП) од . Сидриштата се вонбрежни, а Голем Глорјез има и слетувалиште долго 1.300 м.
2 Клима
Климата е тропска, а теренот е низок и рамен, со висинска разлика до 12 м. Лилјановиот Остров е гнездилиште за преселни морски птици, а на плажите желките несат јајца. Во океанот се среќаваат преселни видови како грбави китови и китови-ајкули.
3 Историја
Веројато е дека островите им биле познати на арапските (особено јеменски) морепловци, но останале безимени. За првпат се именувани и населени во 1880 г. од Французинот Иполит Калто, кој направил кокосова плантажа на Голем Глорјез. Архипелагот станал француско владение во 1892 г. кога капетанот Ришар на бродот „Приможе“ го прогласил за француски посед. Во 1895 г. Глорјез станал дел од колонијата Мајот и нејзините зависности.
Од 1914 до 1958 г. се доделувале дозволи на сејшелски претпријатија за експлоатација на островите. Денес островите се природни резервати со метеоролошка станица и касарна на Легијата на странци. Мадагаскар од 1972 г. полага право на островите иако тие никогаш не биле дел од францускиот протекторат Мадагаскар, туку од колонијата Мајот и зависностите, тогаш дел од Француските Комори. Коморите полагаат право на Мајот и Глорјез. Сејшелите исто така полагале право на Глорјез сè до договорот за поморските граници склучен во 2001 г.
Во 2012 г. француските власти основале природен парк за заштита на загрозените растителни и животински видови на островите.
4 Галерија
5 Поврзано
* Француски Јужни и Антарктички Земји
* Мозамбички Проток
Сухаревскаја (Московско метро)

Сухаревскаја (руски: ''Сухаревская'') — станица на московското метро во Мешчански и Красноселски, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Проспект Мира и Тургеневскаја.
Станицата била отворена на 5 јануари 1972 година. Станицата се наоѓа под улицата Сретенка јужно од Гарден Ринг. Од нејзиното отворање до ноември 1990 година, станицата се викала Колхознаја, како законот за колективното земјоделство на Советскиот Сојуз и слично именуваниот плоштад.
Жолтеникавите мермерни столбови личат на стилизирани снопови пченица во согласност со оригиналното име на станицата, ''Колхознаја'' или „Колективна фарма“. Ѕидовите се обложени со бел мермер и украсени со плакети од Р. И. Погребној (кој бил и архитект), Ј. Кољупанова и С. Кољупанов. Осветлувањето доаѓа од редовите на вградени светилки што се наоѓаат по основата на таванот.
1 Наводи
Октјабрскаја (Калужско-Рижскаја)

Октјабрскаја (руски: ''Октябрьская'') — станица на московското метро во Јакиманка, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Третјаковскаја и Шаболовскаја. Октјабрскаја била отворена на 13 октомври 1962 година и првично била северниот крај на линијата Калужскаја пред таа да се прошири кон север во 1970 година.
Рижскаја (Калужско-Рижскаја)

Рижскаја (руски: ''Рижская'') — станица на московското метро во Мешчански, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Алексеевскаја и Проспект Мира.
Името е добиено по блиската железничка станица Рижски (која го добила името и служи возови за главниот град на Латвија, Рига) и е дизајнирана од летонските архитекти А. Рајнфелдс и В. Апситис. Летонската керамика со светли бои употребена низ станицата ја прави веднаш препознатлива. Столбовите, кои ја следат кривата на цевката на станицата, се свртени со црвеникаво-кафеава плочка и сместени меѓу столбови со плочка со лимон жолта боја и украсени со корнизи во златна боја. Решетките за вентилација над столбовите се украсени со грбот на Латвиската ССР. Станицата била отворена на 1 мај 1958 година.
Тркалезното предворие, кое го дизајнирале С.М. Кравец, Ј. А. Колесникова и Г. Е. Голубев, се наоѓа на источната страна на Проспект Мира на плоштадот Рижскаја.
1 Терористички напад 2004
Улицата надвор од влезот на станицата Рижскаја била место на терористички напад на чеченските сепаратисти што се случил кратко по 20 часот на 31 август 2004 година, во кој била активирана бомба при што загинале 10 луѓе, а биле повредени уште 50.
2 Наводи
Тони Мицевски

Тони Мицевски (роден 20 јануари 1970 година) ― македонски поранешен професионален фудбалер кој играше како играч од средниот ред.
1 Клупска кариера
Мицевски е роден во Битола, СР Македонија, СФРЈ. Тој минал голем дел од својата професионална кариера во Германија.
Во 2018 година, и покрај својата возраст, тој настапувал за ФК Поешево во четвртата по ранг ОФС Битола, заедно со уште еден познат ветеран во Горан Ставревски.
2 Меѓународна кариера
Мицевски го имал своето деби за сениорската репрезентација на Македонија на пријателскиот натпревар во октомври 1993 година на гостувањето против Словенија, кој бил прв службен натпревар за Македонија во историјата, и постигна 44 натпревари и четири гола. На 9 ноември 1996 година, Мицевски и Македонија го победиле Лихтенштајн со 1-11. Тони Мицевски бил во почетната единаесетка и капитен на тој натпревар и постигнал два гола во 45. и 49. минута.
Својот прв гол го постигнал против Ерменија во Скопје на 6 септември 1995 година (1–2). Неговиот последен меѓународен натпревар бил пријателскиот натпревар против Финска во април 2002 година.
2.1 Репрезентативни голови
+Список на меѓународни голови постигнати од Тони Мицевски, бр., Датум, Место на одржување, Противник, Резултат при гол, Краен резултат, Конкуренција
1, 6 септември 1995, Градски стадион, Скопје, Македонија, 1–0, 1–2, Квалификации за Европско првенство 1996
2, 9 ноември 1996, Спортпарк Ешен-Морен, Ешен, Лихтенштајн, 6–0, 11–1, Квалификации за Светско првенство 1998
3, 7–0
4, 28 март 2001, Стадион Градски, Скопје, Македонија, 1–0, 1–2, Квалификации за Светско првенство 2002
Алексеевскаја (Московско метро)

Алексеевскаја (руски: ''Алексеевская'') — станица на московското метро во Алексеевски, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците ВДНХ и Рижскаја. Кружниот влез на станицата се наоѓа на источната страна на Проспект Мира помеѓу улиците Староалексеевскаја и Новоалексеевскаја.
1 Историја
Дизајнирана е од С. Кравец, Ју. Колесникова и Г. Голубев и била отворена на 1 мај 1958 година.
Станицата првично била планирана да биде силно украсена како и претходните станици, но дизајнот бил изменет поради противењето на Хрушчов на непотребните декоративни елементи. Како резултат на тоа, Алексеевскаја има изненадувачки чисти линии за станица изградена во 1950-тите. Нејзините октогонални столбови се од бел мермер со зелени ленти, а сводовите, таванот и вентилационите решетки се обоени во бело. Осветлувањето доаѓа од воздржани, но елегантни лустери.
Од отворањето во 1958 до 1966 година станицата била позната како ''Мир'' (руски: ''Мир'') и на тој начин го носела најкраткото име во историјата на московското метро. Во 1966 била прекрстена во Шербаковскаја во 1966 година во чест на Александар Шчербаков, основач на Сојузот на советските писатели. Во ноември 1990 година, градот ја преименувал станицата Алексеевскаја, како историската населба Алексеевское, која некогаш му припаѓала на принцот Дмитриј Трубецкој.
2 Наводи
Профсојузнаја (Московско метро)

Профсојузнаја (руски: ''Профсоюзная'') — станица на московското метро во Академическа и Черјомушки, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Академическаја и Нови Черјомушки.
Името го носи по улицата Профсојузнаја (Улица на синдикатот).
Кобејтуз

Кобејтуз (|Көбейтұз көлі) ― солено езеро во Округот Ерејментау, Акмолинска Област, Казахстан.
Езерото се наоѓа североисточно од градот Ерејментау. Потеклото на името потекнува од месниот казашки јазик во кој „кобеј“ значи умножување и „туз“ значи сол.
1 Опис
Кобејтуз се наоѓа во сливот на Тениз кое е солено езеро дел од сливот на реката Оленти. Се наоѓа на надморска височина од 253 м надморска височина, 3.5 км на исток од источниот брег на езерото Тениз.
Кобејтуз е розово езеро поради присуството на ''Dunaliella salina'', вид алги што и дава на водата розова нијанса. Ова е веројатно затоа што е присутно во неколку други езера низ светот кои имаат високи концентрации на сол и добиваат розова боја за време на топлите месеци кога соленоста е највисока. Алгата има различни структури и изгледи во зависност од условите на околината, а во средини со висока соленост како езерото Кобејтуз произведува каротиноиди кои имаат црвеникава нијанса.
2 Популарност
Поради високата концентрација на сол, водата на Кобејтуз можела да го задржи човекот на површина, како во Мртвото Море. Но, пливањето во него е неизводливо: езерото е многу плитко, максималната длабочина е само околу 20 цм, односно во водата можете да влезете само до колена. Претежно млади луѓе доаѓаат овде за убави фотографии. Покрај тоа, за да може бојата на Кобејтуз да биде што е можно посветла, се препорачува да се патува во сончево време. Тие велат дека токму тогаш микроорганизмите најактивно го ослободуваат својот пигмент.
3 Инфраструктура
Нема инфраструктура или капацитети за посетители.
Валдирн

Валдирн (|Walldürn) — град во округот Некар-Оденвалд, Баден-Виртемберг, Германија. Сместен е на 23 км југозападно од Вертхајм.
1 Градски четврти
Градот се состои од 10 четврти:
* Алтхајм (''Altheim'')
* Валдтирн-Град (''Walldürn-Stadt'')
* Ветерсдорф (''Wettersdorf'')
* Геролцан (''Gerolzahn'')
* Гласхофен (''Glashofen'')
* Готерсдорф (''Gottersdorf'')
* Калтенбрун (''Kaltenbrunn'')
* Рајнхардзахсен (''Reinhardsachsen'')
* Рипберг (''Rippberg'')
* Хорнбах (''Hornbach'')
2 Галерија
Калужскаја (Московско метро)

Калужскаја (руски: ''Калужская'') — станица на московското метро во Черјомушки, Обручевски, и Конково Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Нови Черјомушки и Бељаево.
Името го добило по рускиот град Калуга. Калужскаја била отворена на 12 август 1974 година, заменувајќи ја привремената станица со исто име (сместена во сервисен залив на блиското депо Калужское) што работела од 1964 година.
Академическаја (Калужско-Рижскаја)

Ленински проспект (руски: ''Ленинский проспект'') — станица на московското метро во Академическа, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Ленински проспект и Профсојузнаја.
Именувана е по неколкуте улици Академически Проезд кои порано се наоѓале во близина, кои самите биле именувани по Руската академија на науките, но оттогаш сите биле преименувани.
Академическаја била отворена на 13 октомври 1962 година и била дизајнирана од Јулија Колесникова, Петукова и Фокина. Станицата има бели мермерни столбови акцентирани со лента од црн мермер на врвот. Ѕидовите, првично биле обложени со бела плочка со четири хоризонтални сини ленти, биле повторно покриени во 2003 година со слично обоени алуминиумски рамнини за почист, помодерен изглед.
Нови Черјомушки (Московско метро)

Нови Черјомушки (руски: ''Новые Черёмушки'') — станица на московското метро во Черјомушки и Обручевски, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Профсојузнаја и Калужскаја. Тој бил отворен како последен сегмент на линијата Калужски на 13 октомври 1962 година и служела како нејзин крај две години. Архитекти биле М. Ф. Марковски и А. К. Рижков.
Потамоџетон Езерце

Потамоџетон езерцето, мало езерце во Квинс, Њујорк (историски познато и како езерцето Грашок), се наоѓало на тесен појас парк во Холис Хилс покрај Гранд Централ Парквеј и именувано е по водно растение. Некогаш била постојка на коњнска патеката за узди што го поврзуваше паркот Канингем паркот Али Понд; но кога локалните штали се затвориле, патеката не била користена. Езерцето може да се најде на 86-та авенија и 217-та улица. Завршувањето на Гранд Централ Парквеј ја намалило количината на вода што го хранела езерцето, што резултирало со помал внес на вода и претворање на некогаш популарното место за лизгање на мраз во блато. Костур, крап и сом што живееле во езерцето изумреле во 1963 година, бидејќи паркингот бил проширен во врска со светскиот саем што се одржувал во Флешинг Медоус следната година. Тињата го покрила езерцето, а на неговата поранешна површина растеле растенија.
Јавната свест за езерцето можело да им се припише на наставникот по наука во јавното училиште Томас Ф. Швајцер и професорот по екологија на колеџот Квинс, Ендрју К. Грелер, кои воделе обиколки на локацијата на езерцето и основале организации кои се залагале за негово обновување. Граѓанската асоцијација Холис Хилс на Швајцер се здружила со Еколошкиот клуб на колеџот Грелер за да лобира во градот, кој до 1970 година утврдил дека „областа позната како езерцето Грашок... повеќе не добива доволно вода за одржување на езерцето“. Неодвратени, застапниците на езерцето побарале поддршка од извидниците, Здружението Стогодишнина Квинс Вилиџ и локалните средношколски клубови за природата. Под знамето на Ад хок комитетот на Источен Квинс за природен став кон урбаната рекреативна средина (ПРИРОДА), поддржувачите успеале да ги блокираат плановите на државата и градот да го покријат местото на езерцето.
Езерцето во моментов е обраснато со ''трска и шевар''. Целосно се полни само по обилни дождови. Влезовите во патеката за езерцето Потамоџетон може да се најдат на Гранд Централ Парквеј на улицата 217 и на 82-та авенија.
Конково (Московско метро)

Конково (руски: ''Конько́во'') — станица на московското метро во Конково и Топли Стан, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Бељаево и Топли Стан. Дизајнирана е од Н. Шумаков, Г. Мун и Н. Шуригина и била отворен на 6 ноември 1987 година со продолжување на линијата кон југ.
Влезовите во Конково се наоѓаат на раскрсницата на улиците Профсојузнаја и Островитјанов.
Бељаево (Московско метро)

Бељаево (руски: ''Беля́ево'') — станица на московското метро во Конково, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Калужскаја и Конково. Отворенa е на 12 август 1974 година како дел од југозападното проширување на линијата Калужски.
Дизајнирана е од В. Поликарпова, В. Клоков и Л. Попов. Станицата е изградена на модифицирана верзија на стандардниот дизајн со три распони, со столбови од бел мермер и ѕидови со плочки украсени со метални панели кои прикажуваат различни народни приказни.
Водоотводни канал (Москва)

Водоотводни канал (руски: ''Водоотводный канал'') — канал долг 4 километри, широк 30-60 метри во центарот на Москва, Русија. Изграден е во 1780-тите на старото корито на реката Москва за да ги контролира поплавите и да го поддржи транспортот. Со изградбата на каналот се создал остров помеѓу реката Москва и каналот. Островот го добил својот сегашен облик во 1938 година со завршувањето на мегапроектот за Московскиот канал. Каналот е опфатен со десет мостови.
Јасенево (Московско метро)

Јасенево (руски: ''Ясенево'') — станица на московското метро во Јасенево, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Топли Стан и Новојасеневскаја.
Дизајнирана е од Н. Шумаков, Г. Мун и Н. Шуригина и била отворен на 17 јануари 1990 година. Јасенево има кружни, зеленикави мермерни столбови и ѕидови со жолтеникави метални плочки и розов мермер.
Влезовите на станицата се наоѓаат под раскрсницата помеѓу авенијата Новојасеневски, улицата Тарускаја и улицата Јасногорскаја.
Топли Стан (Московско метро)

Топли Стан (руски: ''Тёплый Стан'') — станица на московското метро во Топли Стан и Јасеново, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја, помеѓу станиците Конково и Јасенево.
Изградена е според дизајнот со три распони и била отворен на 6 ноември 1987 година. Станицата служела како привремен крај на линијата. Влезовите на станицата се наоѓаат на раскрсницата на улицата Профсојузнаја и авенијата Новојасеневски.
Калужскаја (затворена)

Калужскаја (руски: ''Калужская'') — привремена станица на московското метро на линијата Калужско-Рижскаја, која била во функција од 1964 до 1974 година. Таа е една од двете напуштени станици на московското метро (другата е старата станица Первомајскаја).
Новојасеневскаја (Московско метро)

Новојасеневскаја (руски: ''Новоясеневская'') — станица на московското метро во Јасенево, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Калужско-Рижскаја и служи како нејзин јужен крај.
1 Историја
Станицата била дизајнирана од архитектите Н. Шумаков, Г. Мун и Н. Шуригина. Ѕидовите и столбовите на станицата Новојасеневскаја се изградени од розов мермер и темнозелен металик.
Станицата првично била именувана како Бицевски Парк поради блискиот парк Бица. На 3 јуни 2008 година, градската управа издала декрет за преименување на станицата во Новојасеневскаја на 1 јуни 2009 година. Московското метро добило едногодишен преоден период за да ја изврши промената. Новото име ја одразува локацијата на станицата во округот Јасеново долж улица Новојасеневскаја. Причината за промената била тоа што градот сакал да го пренесе името на Бицевски Парк на станицата на линијата Бутовскаја.
2 Наводи
Петар Ацев (Горна Џумаја)

Петар Ацев ( — во ) — македонски револуционер и учител.
1 Животопис
Во 1923 година бил убиен народниот учител и комунист Петар Ацев. Бил обесен од страна на царските автономисти на Тодор Александров и Александар Протогеров кои се ставиле во целосна служба на деветтојунската власт и бугарскиот цар. Бил обесен сред град каде бил обесен и адвокатот Лисичков.
Петар Тараламов

Петар Тараламов ( — ) — емигрантски деец и подржувач на федералното револуционерно крило на ВМОРО.
1 Животопис
Во 1923 година бил убиен Петар Тараламов бидејќи тој со докази им го расипувал спокојството на царските агенти (Тодор Александров и Александар Протогеров).
Свитјаз

Свитјаз (|Світязь) — најдлабокото езеро во Украина. Се наоѓа во границите на Ковелски реон во Волинската Област. Припаѓа на групата Шацки Езера, сместени помеѓу реките Припјат и Буг, во близина на населбата Шацк, на територијата на Националниот природен парк Шацк (Волинске Полисија).
1 Туризам
Шацки Езера, особено Свитјаз, привлекуваат многу туристи, кои главно престојуваат во викендички и пансиони изградени околу езерото во близина на Шацк и селата (Свитјаз, Пулмо), како и во приватниот сектор, кој е многу популарен.
Ширината на плажите е од 5 до 50-60 м.
Алф од Ново Лисиче

Алф од Ново Лисиче — македонски филм од 1990 година во режија на Миле Грозданоски, по сценарио на Иван Карадак, во продукција на Македонската Телевизија.
1 Улоги
Глумец, Улога
Владимир Ангеловски, Дедото
Димче Мешковски, Спиро
Стојна Костовска, Сирма
Игор Џамбазов, Тале
Марија Новак, Внуката
Шишман Ангеловски, Попот
Катерина Крстева, Ајше
Ѓокица Лукаревски, Рамче
Катерина Коцевска, Мица
Диме Илиев, Суљо
Емин Унѓел, Шабан
Благоја Чоревски, Чаки Панкерот
Борис Мајсторов, Алф
Нижегородскаја (Московско метро)

Нижегородскаја (руски: ''Нижегородская'') — станица на московското метро во Нижегородски, Москва, Русија. Се наоѓа на линиите Некрасовскаја и Болшаја Колцеваја и служи како нивен западен и јужен терминус соодветно.
Станицата била отворена на 27 март 2020 година.
Граховско Езеро

Граховско Езеро (|Граховско језеро|Grahovsko јezero) ― езеро во Општина Никшиќ, во близина на градот Грахово во југозападна Црна Гора.
Тоа е вештачко езеро кое е акумулација на Граховска Река. Дното на езерото е главно на база на доломит . Самото езеро е долго 700 метри, широко 200 метри и длабоко 25 метри. Браната е висока 30 метри, а широка три метри. Езерото е значаен воден резервоар кој е користен за земјоделското производство на Грахово, но е користен и за спорт и рекреација. Изградбата на браната е започната во 1952 година, завршена во 1962 година, додека во 1988 година е подложена на преизградба.
Изворот на езерото е во областа Шеврљуга.
1 Поврзано
* Грахово (Никшиќ)
* Граховац
Ропне (езеро)

Езерото Ропне (|Ропне; ''Репне, Рапне, Рипне'' - поранешен Мајацке) — езеро во Донечката област, сместено во градот Славјанск. Тој е хидролошки природен споменик од национално значење. Статусот беше доделен со наредба на Советот на министри на Украинската ССР бр. 780 од 14 октомври 1975 година.
1 Галерија
Пивско Езеро

Пивско Езеро (|Пивско језеро|Pivsko јezero) ― вештачко езеро/резервоар во Црна Гора. Се наоѓа во северозападниот дел на земјата, во Општина Плужине. Површината на езерото е 12,5 км<sup>2</sup>, должината е 45 км, а максималната длабочина е 188 м. Сместена е на 675 м надморска височина.
Вештачкото езеро е резултат на изградбата на браната Мратиње на реката Пива. На дното на езерото се наоѓа стариот град Плужине; Таму бил и манастирот Пива, но тој е преместен. Новата местололожба на манастирот е 8 км од Плужине, и 3,5 км оддалечен од првобитната местоположба на манастирот. Преселувањето започнало во 1969 година, а завршило во 1982 година.
1 Наводи
***
Линија Некрасовскаја (Московско метро)

Линија Некрасовскаја (руски: ''Некрасовская линия'') — линија на московското метро.
1 Станици
Име на станица, Датум на отворање, Пренос, Длабочина (''м''), Слика
Нижегородскаја (''Нижегородская''), 27 март 2020, ''-21,8''
Стахановскаја (''Стахановская''), 27 март 2020, ''-19''
Окскаја (''Окская''), 27 март 2020, ''-21''
Југо-Восточнаја (''Юго-Восточная''), 27 март 2020, ''-20''
Косино (''Косино''), 3 јуни 2019, ''-27''
Улица Дмитриевского (''Улица Дмитриевского''), 3 јуни 2019, ''-18''
Лухмановскаja (''Лухмановская''), 3 јуни 2019, ''-15''
Некрасовка (''Некрасовка''), 3 јуни 2019, ''-16''
Никола Генадиев

Никола Иванов Генадиев ( во Битола — ) — бугароман и бугарски новинар и политичар од македонска народност.
1 Животопис
Никола Генадиев е роден на 19 ноември (1 декември нов стил) 1868 г. во град Битола. Основното образование го завршил во Битола. Уште како дете, на осумгодишна возраст, во 1876 година се преселува со семејството во Пловдив, каде што ја завршил Пловдивската гимназија во 1885 година.
Зел учество во Обединувањето на Бугарија, а потоа и во Српско-бугарската војна, во која бил доброволец во одредот на капетан Коста Паница.
Во 1891 завршил политички и административни науки и право при Бриселскиот слободен универзитет, а потоа работи како адвокат и новинар во Пловдив. Заедно со својот брат Харитон го основале весникот „''Балканска зора''“, кој е првиот бугарски весник кој излегува секојдневно по Ослободувањето на Бугарија.
1.1 Убиство
После Септемвриското востание од 1923 година биле ликвидирани многу приврзаници на востаничкото движење. Во Министерството за војна на Бугарија, на состанок на кој присуствувале претставници на Тодор Александров и Александар Протогеров, по предлог на Иван В’лков, било решено да го убијат министерот Никола Генадиев, бидејќи во него гледале опасност дека може да го поведе народот и да ги симне од власт деветтојунците.
Се смета дека извршители на убиството биле Димитар Ѓузданов и Радев.
Црно Езеро (Црна Гора)

Црно Езеро (црногорски: ''Crno jezero'') ― езеро во Општина Жабљак во северна Црна Гора.
Тоа е ледничко езеро, сместено на планината Дурмитор, на надморска височина од 1.416 м. Тоа е 3 км од гратчето Жабљак.
1 Географија
Црното Езеро се наоѓа во подножјето на врвот Меѓед и има површина од 0,515 квадратни километри. Езерото се состои од две помали езера: Големо Езеро (Велико језеро) и Мало Езеро (Мало језеро). Езерата се поврзани со тесен теснец кој се суши во текот на летото, создавајќи две посебни водни тела.
* Големото Езеро има површина од 0,338 квадратни километри, максимална длабочина од 24,5 м, максимална должина од 855 m и максимална ширина од 615 м.
* Малото Езеро има површина од 0,177 квадратни километри, максимална длабочина од 49,1 м, максимална должина од 605 м и максимална ширина околу 400 м.
Максималната должина на Црното Езеро е 1.155 м. Малото Езеро всушност има поголем волумен бидејќи е подлабоко.
Црното Езеро е исполнето со бројни планински потоци, а најпознат е потокот Млин. Другите потоци немаат име бидејќи се појавуваат периодично, кога снегот од планината Дурмитор се топи.
2 Туризам
Црното Езеро е врвна туристичка знаменитост во областа на Дурмитор. Тоа е најголемото и најпознатото од 18 леднички езера на планината. Езерото е лесно достапно, бидејќи е на непосредна близина од средиштето на гратчето Жабљак.
А 3,5 км пешачка патека кружи околу целото езеро и е популарно одредиште за рекреација и пешачење. Многу планински патеки водат од него до други помали езера околу Жабљак. Ресторанот Катун се наоѓа на брегот на езерото и служи традиционални црногорски јадења.
Московски монорелес

Московски монорелес (руски: ''Московский монорельс'') — монорелсна линија долга 4,7 километри сместена во североисточниот дел на Москва, Русија. Московското метро управува со монорелесот, кој во 2016 година официјално стана линија 13 на мрежата.
1 Станици
Име на станица, Датум на отворање, Пренос, Длабочина (''м''), Слика
Улица Сергеја Ејзенштејна (''Улица Сергея Эйзенштейна''), 20 ноември 2004, ''+6''
Виставочни Центaр (''Выставочный центр''), 20 ноември 2004, ''+6''
Улица Академика Корољова (''Улица Академика Королёва''), 20 ноември 2004, ''+12''
Телецентар (''Телецентр''), 20 ноември 2004, ''+6''
Улица Милашенкова (''Улица Милашенкова''), 20 ноември 2004, ''+6''
Тимирјазевскаја (''Тимирязевская''), 20 ноември 2004, ''+6''
Бумбари (ТВ-серија)

Бумбари — македонска телевизиска серија од 1994 година во режија на Горан Тренчовски, а по сценарио на Сашко Насев, музиката ја компонирал Петар Георгиевски. Во серијата главниот лик "Бумбар" го игра Васил Шишков. Серијата состои 8 епизоди, и е снимена во продукција на МРТ 1.
1 Улоги
Глумец, Улога
Васил Шишков, Бумбар
Тони Михајловски, Шанац
Трајче Ѓоргиев, Ж'та
Јордан Симонов, Муцка
Ѕвездана Ангеловска, Маја
Јовица Михајловски, Жиле
Јелена Жугиќ, Буба
Дона Димовска, Тина
Роберт Вељановски, Лаки
Александар Микиќ, Цуфа
Благоја Спиркоски-Џумерко, Блажо
Анче Џамбазова, Лилјана
Кирил Ќортошев, Ацо
Кирил Поп Христов, Игор
Мите Грозданов, Инспектор Миле
Кирил Андоновски, Полицаец
Маја Вељковиќ-Пановска
Владо Јовановски, Бубе
Александар Шехтански, Стојан
Зора Ѓоргиева, Менче
Нино Леви, Џуле
Владо Денчов, Пријателот на Полицаецот
Магдалена Ризова-Черних, Келнерка
Васил Шумански, Таткото на Буба
Елена Мошевска, Келнерка
Димитар Зози, Инструктор
Билјана Халамџиева
Булевар Адмирала Ушакова (Московско метро)

Булевар Адмирала Ушакова (руски: ''Бульва́р Адмира́ла Ушако́ва'') — станица на московското метро во Јужноје Бутово, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Бутовскаја, помеѓу станиците Улица Скобелевскаја и Улица Горчакова.
Бицевски Парк (Московско метро)

Бицевски Парк (руски: ''Би́тцевский парк'') — станица на московското метро во Јасенево, Москва, Русија. Се наоѓа на линијата Бутовскаја и служи како нејзин северен крај. Станицата била отворена на 27 февруари 2014 година. Таа е поврзана со линијата Калужско-Рижскаја преку станицата Новојасеневскаја.
5 (скопска автобуска линија)

Линија 5 — редовна дневна и ноќна автобуска линија во Скопје, управувана од претпријатието ЈСП Скопје. Оваа автобуска линија сообраќа од населбата Ново Лисиче во Аеродром до населбата Дексион во Ѓорче Петров и обратно, минува низ 34 автобуски постојки, должината е 14,2 километри и е во времетраење од околу 90 минути.
1 Траса
Линијата почнува во близина на паркот Лисиче во Ново Лисиче. Продолжува по булеварите „Февруарски поход“ и „В. С. Бато“, го заобиколува Ново Лисиче и продолжува кон населбите Јане Сандански и Аеродром по булеварот „Јане Сандански“. Застанува кај трговските центри ''Бисер'' и ''Капитол'' и продолжува кон населбата Острово каде застанува кај трговскиот центар ''Скопјанка.''
Линијата продолжува по булеварот „Кузман Јосифовски Питу“, проаѓа под Железничката станица и Народна банка на Македонија и продолжува кон булеварот „Кочо Рацин“. Од таму врти кон градската болница и низ ул. „Димитрие Чуповски“ минува низ ''Рекорд''. Од таму се приклучува на бул. „Митрополит Теодосиј Гологанов“ и минува низ населбите Капиштец, Тафталиџе 1 и 2 и Козле. По улицата „Војвода Васил Чакаларов“ го проаѓа Железниот мост и преминува на другата страна на реката Вардар и поминува низ населбата Влае.
На кружниот тек кај Порта Влае се приклучува на улицата „Ѓорче Петров“ и продолжува по истата сè до улицата „Кузман Шапкарев“ во Дексион каде се наоѓа нејзиниот терминус.
Национална академија на науките на Азербејџан

Националната академија на науките на Азербејџан (|Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası (AMEA)) — со седиште во Баку, е главната државна истражувачка организација која спроведува истражувања и ги координира активностите во областа на егзактните и општествените науки во Азербејџан. Основана е на 23 јануари 1945 година.
Претседател на Академијата е академик Иса Хабибејли, а генерален секретар е академик Расим Алгулиев.
Академијата е членка на Кавкаската универзитетска асоцијација.
1 Историја
Академијата е заснована врз Азербејџанското здружение за научни истражувања, кое најпрво било поврзано со Државниот универзитет во Баку, подоцна со Академијата на науките на СССР. Во 1945 година, Советот на народни комесари на СССР издал наредба за реорганизација на општеството во Академија на науките на Азербејџанската ССР. Во првата година, Академијата имала 15 члена.
Президиумот е сместен во историскиот објект „Исмаилија“ на улицата „Истиглалијат“ во центарот на главниот град.
2 Структура
Националната академија на науките на Азербејџан е поделена на шест одделенија, кои заедно содржат околу 40 истражувачки и културни институти низ целата земја:
* Катедра за „Физички, математички и технички науки“
* Катедра за „Хемиски науки“
* Катедрата за „Науки за Земјата“
* Катедра за „Биолошки и медицински науки“
* Катедрата за „Хуманистички науки“
* Катедра за „Општествени науки“
Академијата има регионални канцеларии во градовите Генџе, Шеки и Ланкаран. Една од единиците во структурата на АНАН е Републичкиот центар за сеизмологија при АНАН.
3 Членови
Академијата има два вида членство; моментално се состои од 57 полноправни членови (академици) и 104 соодветни членови (дописни членови). Членството се добива со гласање; претседателот на академијата се избира од редот на академиците. Академијата исто така доделува почесни членства на заслужни научници.
4 Претседатели
Име на претседател, Период
Мир-Асадула Миргасимов, 1945 – 1947
Јусиф Маммадалиев, 1947 – 1950 1958 – 1961
Муса Алиев, 1950 – 1958
Захид Халилов, 1961 – 1967
Рустам Исмајлов, 1967 – 1970
Хасан Абдулајев, 1970 – 1983
Елдар Салајев, 1983 – 1997
Фарамаз Магсудов, 1997 – 2000
Махмуд Каримов, 2000 – 2013
Акиф Ализаде, 2013 – 2019
Рамиз Мехдиев, 2019 – 2022
Иса Хабибејли, 2022 –
Линија Бутовскаја (Московско метро)

Линија Бутовскаја (руски: ''Бу́товская линия'') — линија на московското метро.
1 Станици
Име на станица, Датум на отворање, Пренос, Длабочина (''м''), Слика
Бицевски Парк (''Битцевский парк''), 27 февруари 2014, ''-10''
Лесопарковаја (''Лесопарковая''), 27 февруари 2014, ''-10''
Улица Старокачаловска (''Улица Старокачаловская''), 27 декември 2003, ''-10''
Улица Скобелевскаја (''Улица Скобелевская''), 27 декември 2003, ''+9,6''
Булевар Адмирала Ушакова (''Бульвар Адмирала Ушакова''), 27 декември 2003, ''+9,6''
Улица Горчакова (''Улица Горчакова''), 27 декември 2003, ''+9,6''
Бунинскаја Алеја (''Бунинская аллея''), 27 декември 2003, ''+9,6''
Московска обиколница

Московска обиколница (руски: ''Московская кольцевая автомобильная дорога'') или МКАД — обиколница што се протега претежно на градската граница на Москва со должина од 108,9 км 35 излези (вклучувајќи десет клучки). Завршена е во 1962 година. Ограничувањето на брзината е 100 км/ч.
1 Историја
Растот на сообраќајот во и околу Москва во 1950-тите ги натера градските планери да сфатат дека на најголемата метропола во Русија и е потребен обиколница за да го пренасочи дојдовниот сообраќај од главните патишта што минуваат низ градот. Отворен во 1961 година, МКАД имаше четири асфалтни ленти кои поминуваа 108,9 километри долж границите на градот. Иако сè уште не е автопат, тој имаше клучки на главните клучки, многу малку семафор и ограничување на брзината од .
Долго време МКАД служеше како административна граница на градот Москва, сè додека во 1980-тите Москва почна да анексира територија надвор од појасот. Во декември 2002 година Булеварот Дмитриј Донској стана првата станица Московско метро што се отвори надвор од границите на MKAD.
Во 1995–1999 година, патот беше проширен од почетните четири на десет ленти, додека сите раскрсници станаа одделени според степен, беа изградени мостови за да се сместат пешаците, семафорите беа отстранети, а цврстата бетонска пречка беше поставена []| Во 2001 година, на сите возила со бавно движење им беше забранет влез во МКАД, а реновираниот пат доби ознака автопат од кабинетот на градоначалникот.
Буржеско Езеро

Буржеско Езеро (француски: ''Lac du Bourget'' ) — езеро во француската провинција Савоја и се наоѓа северно од планините Шартр. Езерото има вкупна површина од 44,5 km<sup>2</sup>, што го прави најголемото и, згора на тоа, најдлабокото природно езеро во земјата (освен францускиот дел на Женевското Езеро, кое има површина од 234 km<sup>2</sup>). Долго е 18 км, просечната ширина му е околу 3,5 км, а најголемата длабочина му е 145 м. Реката Лејс е единствената река што се влева во езерото. Водата тече од езерото преку каналот Де Савиер и се влева во реката Рона.
Најважниот град на неговите брегови е Екс-ле-Бен, додека Шамбери, кој е главен град на покраината, се наоѓа на околу 10 километри јужно.
1 Етимологија
Името на езерото се поврзува со името на градот Ле Бурже-ди-Лак кој се наоѓа на јужниот брег. Името го добило како ''Lacus de Burgeto'' во 1313 година, а неговото име Ле Бурже доаѓа од истоимениот замок, кој од средината на 13 век до крајот на следниот век станал главна резиденција на савојските грофови.Во претходниот период, езерото се нарекувало ''Lac de Châtillon'' (''Ripa laci de Castellione'' во 12 век), не по името на замокот туку по замокот како зграда (Castelione) и истоимениот имот.
2 Знаменитости
Езерото е посебно споменато во донацијата на савојскиот гроф Амеде III дадена во 1125 година за основање на цистерциската опатија Откомб.
Се поврзува и со поетот Алфонс де Ламартин кое го вдахновило да ја напише антологиската романтична песна ''Le lac'' (македонски: Езеро) од збирката Поетски медитации (''Les Méditations poétiques'', 1820 година).
Прва вечер

„''Прва вечер''“ — македонски филм од 1975 година во режија и сценарио на Димитрие Османли.
1 Улоги
Глумец, Улога
Томе Витанов, Сандре
Катина Иванова, Стојанка
Љупчо Петрушевски, Павле
Афродита Кирјаковска, Менка
Борис Чоревски, Климе
Ратка Чоревска, Неда
Добрила Пуцкова
Веска Вртева
Кирил Ќортошев, Андон
Предраг Дишљенковиќ
Тодор Николовски, Божин
Ванчо Петрушевски
Блаже Славев
Живко Пешевски
Диме Илиев
Благоја Стефановски
Кире Печијаревски
Данчо Чевревски
Фирдаус Неби
Александар Ѓорѓиев
Сребре Ѓаковски
Метил група

Метил група — алкил добиен од метан, кој содржи еден јаглерод поврзан со три водороди —CH<sub>3</sub>. Метил групата често е означена со ''Ме''. Оваа јаглеводородна група се наоѓа во многу органски соединенија.
Метил групата може да се најде во три облици: анјон, катјон и радикал. Анјонот има осум валентни електрони, радикалот седум и катјонот шест. Сите три се многу реактивни и ретко се среќаваат.
1 Поврзано
* Метанол
Падот на човекот (Рубенс)

''Падот на човекот'', ''Адам и Ева'' или ''Адам и Ева во земниот рај'' ― слика од 1628-1629 година на Рубенс, сега во Прадо во Мадрид. Откако му била припишувана на малолетниот холандски уметник Карел ван Мандер, сега е признаено како дело на Рубенс.
Таа е копија на сликата на истата тема од Тицијан, видена од Рубенс за време на неговото патување во Мадрид од 1628-1629 година за мировни преговори за ставање крај на Осумдесетгодишната војна. Го одразува влијанието на Рафаело Санти врз Тицијан и влијанието на Јан Бројгел Постариот врз Рубенс, кој додава папагал и го менува држењето на телото, мускулатурата, возраста и изразот на Адам.
Подигањето на крстот (Рубенс)

Подигањето на крстот — средишниот дел на монументалниот триптих во катедралата во Антверпен, насликан од Питер Пол Рубенс во духот на контрареформацијата и барокот.
1 Историја
Олтарниот триптих првично бил насликан за црквата Св. Валбургис, а сега е во катедралата во Антверпен. За време на владеењето на Наполеон, сликите, заедно со ''Симнувањето од крстот'', биле пренесени во Париз, а биле вратени дури на крајот на 19 век.
2 Одлики
Формално и емотивно, гледачите се вовлечени во самата слика, охрабрени да се поистоветат со страдањето на Исус. Композицијата (ликовна) е заснована на силната дијагонала на Христос на крстот, чија тежина ја истакнуваат мускулестите тела кои грчевито се борат во обид да го подигнат во исправена положба. Навестување на реализам може да се најде во приказот на куче кое лае во левиот агол, чие крзно е миницуозно материјализирано.
Сликата ја спротивставува бруталната сила на крвникот со Христовата просветлена духовност. Додека тие туркаат и влечат за да го подигнат крстот, Христос лесно се вознесува кон Небесата и покрај видливата болка од трновиот венец на главата и клинците во рацете и нозете. Неговото тело е најосветлениот дел од сликата, што нè потсетува на неговиот синоним како „Светлини на светот“. Над неговата глава лебди, како бестежински, натпис на латински, грчки и хебрејски, на кој Христос се истакнува како „крал на Евреите“.
3 Поврзано
* Барокно сликарство
* Битка со Амазонките (Рубенс)