Федерико Бернардески

Федерико Бернардески (роден на 16 февруари 1994, во Карара) — италијански фудбалер, играч од средниот ред или напаѓач на Болоња и поранешен италијански репрезентативец.
Тој ја започнал кариерата во Атлетико Карара и Полиспортива Понзано. Во 2003 година, тој преминал во младинските категории на Фјорентина, каде што поминал десет години, пред да биде проследен на позајмица во Кротоне во сезоната 2013–2014 година. Тој се вратил во Фјорентина следната сезона и станал еден од клучните играчи на клубот во следните три сезони. Во јули 2017 година, тој бил продаден на Јувентус за кој одиграл пет сезони освојувајќи три титули по ред во Серија А во периодот 2017-2020. Во јули 2022 година, како слободен играч тој потпишал за Торонто.
На репрезентативно ниво, тој ја има претставувано Италија во младинските категории, а своето деби за сениорскиот тим го направил во 2016 година. Бернардески бил дел од репрезентацијата на Италија, на две Европски првенства во 2016 и 2020, триумфирајќи на второто со ''Аѕурите''
Неговиот прекар ''Брунелески'', го добил по познатиот архитект, заради неговата техника и елеганција на теренот.
1 Технички одлики
Брз, силен, креативен, технички надарен и вреден играч, со добро чувство за позиционирање и око за гол, Бернардески се смета за еден од највозбудливите и најталентираните играчи на Италија во неговата генерација. Најчесто игра со левата нога, и е познат по неговата брзина, агилност и способност да упати моќен и прецизен удар надвор од шеснаесеттникот. Неговата омилена позиција е десно крило или надворешен напаѓач во 4-3-3 формацијата, позиција која му овозможува да игра еден на еден со противниците, или да навлезе низ средината од каде може да шутира или да се поврзе со својте соиграчи од средниот ред и да создаде шанси за соиграчите од нападот со својата посилна лева нога; тој исто така е способен да игра и на левата страна од теренот. Поради неговата тактичка разновидност, издржливост, визија и работа во дефанзивната фаза, како и неговите технички, атлетски и физички атрибути, тој е способен да игра на уште неколку други позиции и бил распореден како втор напаѓач, како офанзивен играч од средниот ред, како класична десетка (позната во Италија како ''треквартиста''), во врвот на нападот, или дури и како страничен бек или бек-крило по десната страна на теренот. Исто така е одличен изведувач на прекини: корнери, слободни удари и пенали.
Тој ги цитирал сонародниците Франческо Тоти, Џанкарло Антоњони, Роберто Баџо и Алесандро Дел Пјеро како негови фудбалски идоли и модели од детството; неговата улога на теренот и стилот на игра, исто така, доведува до тоа да Бернардески да биде споредуван со споменатите играчи, како и со Мишел Платини.
2 Клупска кариера
2.1 Почетоци со Фјорентина и заемот во Кротоне
Роден во Карара, Федерико почнал да игра фудбал на возраст од шест години во локалниот клуб Атлетико Карара. По една година се префрлил во Понзано, фудбалската школа на Емполи, за во 2004 година да се приклучи на младинскиот сектор на , по препорака на Иларио Сатурни, тогашен скаут на клубот од Фиренца.
Откако минал низ сите младински категории на Фјорентина, на 2 септември 2013 година клубот го испратил Бернардески на позајмица во Кротоне, во Серија Б. Своето професионално деби го имал на 8 септември 2013 година, во натпреварот против Пескара во Серија Б што завршил 2-2, појавувајќи се во игра во 75-тата минута од клупата за резерви на местото на Суфијан Бидауи. Својот прв гол го постигнал на гостувањето кај , во победата со 2-1 на 21-ви истиот месец. На 9 ноември 2013, за првпат во кариерата постигнал два гола на еден натпревар, во победата со 2-1 на гостувањето кај . Истото го повторил и на 8 февруари 2014, кога ги постигнал првите два гола за Кротоне во победата со 3-0 над Пескара на Ецио Шида. Својата прва професионална сезона ја завршил со 12 голови во 39 настапи во Серија Б. По завршувањето на сезоната Кротоне ја искористил опцијата да откупи половина од договорот на Бернардески.
2.2 Фјорентина
На 20 јуни 2014 година, Фјорентина ја откупила втората половина од договорот на Бернардески која од скоро ја поседувал Кротоне, и повторно ги добила назад целосно правата над играчот. По одличната сезона во Кротоне, по враќањето во Фјорентина тој веднаш бил префрлен во првиот тим кој бил под водство на тренерот Винченцо Монтела и го добил дресот со број 29 за неговата прва професионална сезона во клубот, истиот оној број кој го носел претходната сезона во Кротоне. Своето деби во Серија А го имал на 14 септември 2014 година, на 20-годишна возраст, влегувајќи од клупата на местото на Марио Гомес во 57-мата минута од натпреварот на домашен терен против Џенова што завршил без голови 0-0. Четири дена подоцна тој дебитирал во европските натпреварувања, во натпреварот од Лигата на Европа против францускиот Генгамп одигран на Артемио Франки (3-0 за Фјорентина), во кој го постигнал својот прв погодок во виолетовиот дрес. По солидниот старт на сезоната, на почетокот на ноември, тој се здобил со фрактура на малеолусот на тренинг, повреда поради која морал да оди на операција; се вратил на теренот дури по шест месеци пауза, на 10 мај 2015 година, во лигашки натпревар против . На 31-ви истиот месец, во последното коло од првенството, Бернардески го постигнал својот прв погодок во Серија А во победата со 3-0 над .
Пред почетокот на сезоната 2015-2016 го сменил бројот на дресот, од 29 на 10, приклучувајќи се на списокот на ''десетки'' на Фјорентина на неколку легенди на клубот како Џанкарло Антоњони, Роберто Баџо и Руи Кошта. Бернардески добил доста простор за игра кај новиот тренер португалецот Пауло Соуса кој најчесто го користел како десен страничен играч во средниот ред. На 26 ноември 2015 година, за првпат постигнал два гола во ист натпревар како играч на Фјорентина, во соочувањето со Базел во Лигата на Европа што завршило 2-2. Во последното коло од сезоната во Серија А, Бернардески постигнал еден гол и асистирал за уште други два во победата со 4-2 на гостувањето кај во Рим. Сезоната ја завршил со 41 одигран натпревар во сите натпреварувања и 6 гола.
На 23 октомври 2016, првпат во кариерата Бернардески постигнал два гола на еден натпревар во Серија А, во победата со 5-3 на гостувањето кај . Истото го повторил на 20 ноември, во победата со 4-0 на гостувањето кај во тосканското дерби. На 18 декември 2016 година, во поразот со 3-1 на гости кај Лацио, по излегувањето од игра на Јосип Иличиќ Бернардески ја носел капитенската лената на својата екипа за првпат. Во натпреварот против на 29 јануари 2017, Бернардески влегол од клупата за резерви и асистирал за голот на Никола Калиниќ за водство на својата екипа од 3-2, но во самиот финиш од натпреварот поради играње со рака на гол-линијата направил пенал и го заработил првиот цревен картон во кариерата. На 16 февруари 2017 година, на денот на неговиот 23-ти роденден, тој го одлучил првиот натпревар од шеснаесттинафиналето на Лигата на Европа против германскиот Борусија Мохенхенгладбах со прекрасен погодок од слободен удар од околу 25 метри; гол со кој Фјорентина победила со 1-0, што исто така била првата историска победа на клубот на гостување во Германија. Третата сезона со Фјорентина ја завршил со 14 гола во 42 натпревари во сите натпреварувања, од кој 11 ги постигнал во првенството.
2.3 Јувентус
На 24 јули 2017 година, Бернардески потпишал за во трансфер вреден 40 милиони евра (плус 10% за Фјорентина од следната можна продажба, максимално до 5 милиони евра). Договорот бил потпишан на 5 години во трајност до 30 јуни 2022 со годишна плата од 3 милиони евра плус. Тој станал втората најскапа продажба на Фјорентина по португалецот Руи Коста во 2001. Иако низ медиумите било најавено дека тој е главниот кандидат да го носи слободниот дрес со број 10, на својата презентација Бернардески го одбрал дресот со број 33 велејќи: "''Дресот со бројот 10 е број што ми се допаѓа, но тој треба да се заработи. Мислам дека бројот 33 е правилен избор во овој момент''".
Своето деби за Јувентус го направил на 13 август 2017, влегувајќи во игра во второто полувреме од клупата за резерви на местото на Марио Манџукиќ во поразот со 2-3 од во Суперкупот на Италија игран на Олимпико во Рим. Првиот настап за Јувентус во првенството го имал во третото коло, во победата со 3-0 над на Алијанц Стедиум. На 12 септември 2017, го направил своето деби во Лигата на шампионите, играјќи како замена во второто полувреме во поразот со 3-0 од на Камп Ноу. На 1 октомври, во својот прв старт за Јувентус, тој го постигнал својот прв гол за клубот, и асистирал за голот на Гонсало Игуаин, во ремито 2-2 на гостувањето во Бергамо кај . На 25 истиот месец го постигнал својот втор гол во дресот на Јувентус со прекрасен удар од работ на шеснаесеттникот во победата со 4-1 на домашен терен над . На 5 декември 2017, Бернардески го постигнал својот прв гол во Лигата на шампионите во победата со 2-0 на гостувањето кај Олимпијакос, во последниот натпревар од групната фаза. На 6 јануари 2018, го постигнал единствениот гол на натпреварот против , со кој му донел минимална победа на својот тим со 1-0. Својот последен погодок за сезоната го постигнал на 9 февруари 2018, по прекрасно изведен слободен удар во победата со 2-0 на гостувањето кај неговиот поранешен клуб . На 18 февруари 2018, Бернардески се здобил со повреда на левото колено во дербито против (завршило 1-0 за Јувентус) поради која морал да пропушти два месеци од сезоната. Своето враќање на теренот го направил на 18 април 2018, точно два месеци откако последен пат играл, влегувајќи од клупата за резерви во финишот од натпреварот против што завршил 1-1. На 9 мај 2018 година го освоил својот прв трофеј во кариерата, Купот на Италија, по победата со 4-0 над во финалето играно во Рим; четири дена подоцна, во истиот град, ремито 0-0 против му овозможува да се пофали со своето прво скудето во кариерата.
На почетокот на следната сезона, со својот гол во третата минута од судиското продолжение му донел победа на Јувентус на гостувањето кај Кјево (2-3) во првото коло на Серија А 2018-2019. Околу месец дена подоцна, тој повторно бил стрелец во последните минути за уште една гостинска победа, овојпат против во успехот со 0-2. По силниот почеток, во продолжение на сезоната квалитетот на игрите во неговите настапи значително започнал да опаѓа, па и тој паднал во изборот на тренерот Масимилијано Алегри, започнувајќи се почесто на клупата за резерви. Сепак, и покрај тоа, тој крај своето име додал уште неколку одличја; во јануари 2019, го освоил Суперкупот на Италија, благодарение на победата од 1-0 над Милан во Џеда, а потоа се израдувал повторно на освојување на скудетото, откако Јуве одново бил најдобар во Серија А. За време на сезоната 2019-2020, под водство на новиот тренер Маурицио Сари, Бернардески се вратил во преден план во составот на Јувентус, бидејќи Сари бил голем негов љубител изјавувајќи дека "му се допаѓа уште од неговото време во Фјорентина". Но, иако во почетокот ја имал довербата на тренерот во текот на сезоната одново го загубил своето место во тимот. Својот единствен гол во Серија А за сезоната го постигнал на 26 јули 2020, во победата со 2-0 на домашен терен над , натпревар вреден деветта последователна титула за торинскиот клуб и трета лична за Бернардески. Сепак, и покрај новиот клупски успех, на личен план ова била неуспешна сезона за него, бидејќи токму од оваа година започнала најнегативната фаза во кариерата на Бернардески во Јувентус, сега жртва и на тактички недоразбирања и неспособен да се врати на задоволителни нивоа, иако дал некој позитивни знаци во првите натпревари после паузата предизвикана од пандемијата на ковид-19.
Во сезоната 2020-2021, под водство на новиот тренер Андреа Пирло, тој продолжува да наоѓа дискретен простор за игра, но за прв пат во кариерата завршува сезона без постигнат гол, учествувајќи делумно во успесите на Јувентус во Суперкупот на Италија и Купот на Италија. Особено, искуството со Пирло се покажало како многу лошо, толку многу што на крајот од сезоната крилниот напаѓач јавно го открил своето незадоволство од неговата употреба на теренот од страна на тренерот. Работите не се подобруваат ниту со враќањето на Алегри на клупата во следната сезона, во која крилниот напаѓач, и покрај тоа што почесто бил стартер, продолжува да има мала улога во хиерархиите на Јувентус: поради оваа причина, Бернардески и клубот не можат да постигнат согласност за обновување на договорот, по што играчот го напуштил Торино по пет години, со три освоени титули во лигата, два Купа на Италија и два суперкупа.
2.4 Торонто
На 15 јули 2022 година, играчот се пресели во МЛС, приклучувајќи му се како ''Одреден играч'' на канадскиот клуб : во сезоната 2022 неговото доаѓање значело формирање на мала „италијанска колонија“ во Онтарио, каде веќе биле неговите сонародници Доменико Кришито и Лоренцо Инсиње. На 23 јули, за време на своето деби во МЛС, Бернардески го постигнал својот прв гол во новиот дрес, тресејќи ја мрежата на Шарлот за 3-0 во победата на домашен терен (4-0).
3 Репрезентативна кариера
3.0.1 Младински репрезентации
На 28 февруари 2014, тој бил повикан од селекторот на репрезентацијата под 21 година, Лујџи Ди Бјаџо, за квалификацискиот натпревар за Европското првенство против Северна Ирска на 5 март истата година, во кој дебитирал за ''Аѕрурините'' играјќи како стартер. Својот прв гол со репрезентацијата под 21 година го постигнал на 9 септември 2014 година, во квалификацискиот натпревар за Европското под 21 година 2015 Италија-Кипар 7-1. Подоцна, учествувал на Европското првенство под 21 година во Чешка, каде забележал само еден настап влегувајќи како замена во второто полувреме од натпреварот против Португалија (0-0) во групната фаза.
По пауза од речиси година и половина по неговото последно учество во ноември 2015 година, тој повторно бил повикан во репрезентацијата под 21 година за да го одигра Европски првенство под 21 година 2017 во Полска, на кое постигнал 2 гола против Германија и Шпанија, во 4 натпревари за ''Аѕурините''. Италија била елиминирана во полуфиналето од Шпанија. По завршувањето на првенството Бернардески бил избран во ''Идеалниот тим на турнирот''.
3.0.2 Сениорска репрезентација
Од 10-ти до 12 март 2014 година тој бил повикан од селекторот на сениорската репрезентација Чезаре Прандели на органзирано стажирање со цел развивање на младите играчи во пресрет на Светското првенство 2014.
На 19 март 2016 година, тој го добил својот прв повик во италијанската репрезентација од тогашниот селектор Антонио Конте, за пријателските натпревари против Шпанија и Германија. Дебитирал на 24 март 2016 година, на возраст од 22 години, влегувајќи во игра во второто полувреме на местото на Антонио Кандрева во натпреварот Италија-Шпанија (1-1) одигран во Удине. Неколку месеци подоцна тој бил вклучен во листата од 23 играчи повикани за Европското првенство 2016, каде што бил користен само во третиот натпревар од групата во поразот со 1-0 од Ирска.
Својот прв гол во репрезентацијата го постигнал на 11 јуни 2017 година, под раководството на селекторот Џиан Пјеро Вентура, во натпреварот од Квалификациите за Светското првенство 2018 против Лихтенштајн (5-0) во Удине.
4 Клупска статистика
Сезона, Клуб, Првенство, Национален куп, Континентален куп, Останати купови, Вкупно
Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Наст, Гол
2013-2014, Б, 38+1<ref, 12+0, КИ, 0, 0, -, -, -, -, -, -, 39, 12
2014-2015, А, 7, 1, КИ, 0, 0, ЛЕ, 3, 2, -, -, -, 10, 3
2015-2016, А, 33, 2, КИ, 1, 0, ЛЕ, 7, 4, -, -, -, 41, 6
2016-2017, А, 32, 11, КИ, 2, 1, ЛЕ, 8, 2, -, -, -, 42, 14
Вкупно Фјорентина 72 14 3 1 18 8 - - 93 23
2017-2018, А, 22, 4, КИ, 3, 0, ЛШ, 5, 1, СИ, 1, 0, 31, 5
2018-2019, А, 28, 2, КИ, 2, 1, ЛШ, 8, 0, СИ, 1, 0, 39, 3
2019-2020, А, 29, 1, КИ, 3, 0, ЛШ, 6, 1, СИ, 0, 0, 38, 2
2020-2021, А, 27, 0, КИ, 4, 0, ЛШ, 7, 0, СИ, 1, 0, 39, 0
2021-2022, А, 28, 1, КИ, 2, 1, ЛШ, 5, 0, СИ, 1, 0, 36, 2
Вкупно Јувентус 134 8 14 2 31 2 4 0 183 12
Вкупно во кариерата 160+1 32 8 2 31 9 2 0 202 43
5 Титули
5.1 Клупски
5.1.1 Јувентус
* Серија А : 3
: 2017-2018, 2018-2019, 2019-2020
* Куп на Италија : 2
: 2017-2018, 2020-2021
* Суперкуп на Италија : 2
: 2018, 2020
5.2 Репрезентација
5.2.1 Италија
* Европско првенство : 1
: 2020