Швабија

Швабија |Schwaben — културен, историски и лингвистички регион во југозападна Германија. Името е на крајот произлезено од средновековното Војводство од Швабија, едно од германските матични води, што ја претставува територијата на Аленија, чии жители наизменично се нарекувале ''Алемани'' или ''Свеви''.
Оваа територија ќе ја опфати целата алеманска германска област, но современиот концепт на Швабија е поограничен, поради колапсот на војводството Швабија во тринаесеттиот век. Швабија, како што е сфатена во современата етнографија, грубо се совпаѓа со Швапскиот круг на Светото Римско Царство, како што стоеше за време на раниот модерен период, сега поделен меѓу државите Баварија и Баден-Виртемберг.
Швабијаните ( ''Швабен'', еднина ''Швабе'' ) се домородци на Швабија и звучници на Швапски германски. Нивниот број е проценет на приближно 0,8 милиони од SIL Ethnologue од 2006 година, во споредба со вкупното население од 7,5 милиони во регионите на Тибинген, Штутгарт и Баварска Швабија.
1 Географија
Како и многу културни региони на Европа, границите на Швабија не се јасно дефинирани. Сепак, денес вообичаено се смета дека го сочинува поранешниот Швабен круг или еквивалентно поранешната држава Виртемберг (со пруската провинција Хоенцолерн ) или модерните окрузи во Тибинген (со исклучок на поранешните баденски региони на округот Бодензеек ), Штутгарт, и административниот регион Баварска Швабија.
Во средниот век, терминот Швабија означувал поголемо подрачје, опфаќајќи ги сите земји поврзани со Франкиското матично војводство Аламанија кое се протегало од планините Вогези на запад до широката река Лех на исток: исто така, вклучил регионот Алзас и подоцнежниот Багран на Баден од двете страни на долината на Горна Рајна, како и модерната Швајцарија која зборува германски јазик, австриската држава Предарлска и кнежевството Лихтенштајн на југ.
2 Историја
2.1 Рана историја
Како и цела Јужна Германија, сега Швабија е дел од културата латенската култура и како таква има келтски (галиски) супстрат. Во римската ера, таа била дел од провинцијата Раетија.
Името ''Суеба'' е изведено од оној на ''Свеви''. Тој се користи веќе од Такит во 1 век, иако во поинаква географска смисла: Тој го нарекува Балтичко Море ''Маре Суевиум'' ("Свевиското Море") по Суонците и го завршува својот опис на Суонците и Ситоните со "Тука се завршува Свевија "(''Hic Suebiae finis''). До средината на 3 век, групите Свеви го формираат суштинскиот елемент на новата племенска алијанса позната како Алемани, која се проширила кон римската Лимес источно од Рајна и јужно од Мајна. Алемани понекогаш се нарекувале и Свеви дури и во тоа време, а нивната нова населба веднаш била позната како Суебиа. Во периодот на миграција, Суеб (Амаманни) го преминал Рајна во 406 година, а некои од нив го основале Кралството Свеви во Галисија. Друга група се населила во делови од Панонија, откако Хуните биле поразени во 454 година во Битката кај Недао.
Алеманците биле раководени од независни кралеви во текот на 4 до 5 век, но паднале под доминација на Франките во 6-та ( Битката за Толбиак 496). До крајот на 5 век, областа населена од страна на Алемани се протегала на Алзас и на швајцарското плато, граничи со Баварија на исток, Франките на север, остатоците на римската Галија на запад, Ломбардите и Готите, обединета во Кралството Одоасер, на југ.
Името ''Аламаннија'' се користело во 8-от век, а од 9 век, ''Суебја'' повремено се користел за ''Аламаннија'', додека ''Аламаннија'' постојано се користел за конкретно да се однесува на Алзас. До 12 век, ''Свевија'' наместо ''Аламаннија'' постојано се користеше за територијата на Војводството Швабија.
3 Швабијци
3.1 Јазик
Ethnologue наведува проценка на 819.000 Швабски говорници од 2006 година. Ова одговара на приближно 10% од вкупното население на регионот, или околу 1% од вкупното население на Германија.
Како етно-лингвистичка група, Швабијаните се тесно поврзани со други говорници од алемански германски, т.е. Баденерс, Алзашаните, а германците зборуваат шведски.
Швабски германски традиционално се зборуваа во горниот Некар слив (возводно од Хајлброн), по должината на горниот Дунав помеѓу Тутлинген и Доануворт, и на левиот брег на Лех, во област во центарот на Швабија Алпите околу која се протега од Штутгарт за Аугсбург.
Многу швајбански презимиња завршуваат со наставките ''-le,''''- (L) er,''''-el,''''-ehl'' и ''-lin,'' обично од среден горногермански минијатурни наставката ''-elîn'' (модерен стандарден германски ''-lein).'' Примери би биле: ''Шојбле'', ''Егелер'', ''Ромел'' и ''Гмелин''. Популарното презиме ''Шваб'' е изведен од оваа област, што значи буквално "швабен".
4 Поврзано
* Дунавски Швабјани ( ''Донаушвабен'' ): Банат Швабијанс, Германци од Унгарија, Германци од Романија, Германци од Србија, Сатури Мареј Швабијанс, Швабска Турција
* Војводата од Швабија
* Швапски деца
* Нова Швабија
* Швабска лига
* Швабен Редукт (Прва светска војна)