procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Јанинско Езеро

Јанинското Езеро (грч. ''Λίμνη Ιωαννίνων'') или Памвотида (''Παμβώτιδα'', ''Παμβώτις'') е најголемото езеро во периферијата Епир.
1 Географски одлики
Езерото се наоѓа во централниот дел на Јанинскиот округ. Лежи во правецот северозапад-југоисток. На западниот дел од езерото се наоѓа градот Јанина, а на северните брегови на езерото лежи населбата Перама. Останатиот дел од брегот е земјоделско земјиште и шуми.
Долж езерото се сместени и мали рибарски пристаништа и едно поголемо пристаниште за излетнички бродови и наутичари. Езерото има и еден остров на својот источен дел. На тој остров, кој се вика ''Ниси'' (Нисос), се наоѓа сервис за бродови. Езерото од трите страни север, југ и исток (Митсикели), е опкружено со планини. Грчкиот магистрален пат GR-6 оди долж северните брегови на езерото.
Боко Харам

Боко Харам (Boko Haram - ''западното учење е грев'') е радикална муслиманска терористичка организација во Нигерија, формирана во 2002 година во нигерискиот град Мајдугури. Официјалното име на организацијата е ''Jama'atu Ahlis Sunna Lidda'awati wal-Jihad'' што од арапски значи ''Луѓе посветени на ширење на учењето на Пророкот и Светата борба.'' Организацијата, преку врешење терористички напади на територијата на Нигерија, се бори за воведување на Шеријат на целата територија на државата.
1 Идеологија
Боко Харам се противи не само на западното образование, туку и на Западната култура и современата наука. Организацијата е противник на слободните избори и гласање. Според водачите на организацијата, нигериската држава е управувана од ''неверници''.
2 Основање
Боко Харам е основана од Мохамед Јусуф, во 2002 година во градот Мајдугури, Нигерија, во религиозен комплекс составен од училиште и џамија. За кратко време, многу сиромашни семејства од Нигерија и соседните држави, почнале да ги носат своите деца во училиштето, кое во меѓувреме било претворено во џихадски центар за обука на идните борци против официјалниот режим на Нигерија.
3 Први судири со властите
По добивањето информации дека членовите на Организацијата се вооружуваат, во јули 2009 година нигериската полиција започнала истрага, во која неколку водачи биле лишени од слобода, што предизвикало судири меѓу месното население од северните нигериски градови, и полицијата, како резултат на што загинале над 700 луѓе.
4 Напади
* На 29 мај 2011 година, Боко Харам ја презеде одговорноста за серија бомбашки напади во северна Нигерија, во која загинаа 15 луѓе.
* На 26 јуни 2011, организацијата презеде одговорност за бомбашкиот напад во Мајдугури, во кој загинаа 25 лица.
* На 27 јуни 2011, организацијата презеде одговорност за бомбашкиот напад во Мајдугури, во кој загинаа 2 девојчиња и беа повредени двајца царински работници.
* На 3 јули 2011, организацијата презеде одговорност за бомбашкиот напад во пивница во Мајдугури, во кој загинаа најмалку 20 луѓе.
* На 10 јули 2011, Боко Харам изврши бомбашки напад врз црква во градот Сулеја, сојузната држава Нигер.
* На 12 август 2011, Боко Харам ја презеде одговорноста за убиството на познатиот муслимански свештеник Лиман Бана, во главната џамија во градот Н'гала, сојузната држава Борно.
* На 26 август 2011, организацијата изведе самоубиствен бомбашки напад со автомобил-бомба врз седиштето на Обединетите Нации во Абуџа, во кој загинаа најмалку 21 лице/
* На 16 октомври 2011, нигериската полиција осомничи членови на Боко Харам, за убиството на политичарот Моду Бинтубе, во градот Мајдугури.
* На 22 октомври 2011, портпаролот на организацијата објави дека милитантни членови го заклале Алхаџи Закариа Иса, претставник на нигериската национална телевизија, под обвинение за шпиoнажа во корист на владата.
* На 5 ноември 2011, организацијата ја презеде одговорноста за серијата координирани бомбашки напади во неколку градови во Нигерија, во кои загинаа најмалку 67 луѓе. Портпаролот на организацијата, за весникот ''The Daily Trust'' изјави дека ќе следуваат уште бомбашки напади.
Анхалт-Битерфелд

Анхалт-Битерфелд (|Anhalt-Bitterfeld) — округ во Саксонија-Анхалт, Германија. Негов главен град е Кетен.
1 Историја
Овој округ бил основан со спојување на поранешните окрузи Битерфелд, Кетен и голем дел од Анхалт-Цербст, како дел реформата во 2007.
2 Градови и општини
Округот Анхалт-Битерфелд се состои од следниве општини:
Градови, Општини
Батрахомиомахија

''Батрахомиомахија'' (грчки: Βατραχομυομαχία, од , жаба, , глушец и , битка) или ''Битката на Жабите и Глушецот'' — комичен еп или пародија на Илијадата. Авторството се припишува на Хомер од страна на Старите Римјани, но според Плутарх ова е дело на Пигрес од Халикарнас, брат (или син) на Артемисија, кралицата на Карија и сојузник на Ксеркс. Некои научници денес сметаат дека е дело на анонимен поет од времето на Александар Македонски.
1 Содржина
Глушец кој пие вода од езеро го среќава кралот на Жабите, кој го кани кај него дома. Додека кралот Жаба плива преку езерото, Глушецот седи на неговиот грб, се среќаваат со страшната водена змија. Жабата нурнува под вода заборавајќи на Глушецот, кој се удавил. Друг Глушец кој ја видел оваа случка од брегот на езерото, трча да ги извести сите за ова. Глувците се вооружуваат и на кралот Жаба му испраќаат гласник дека стапуваат во војна. Жабите го обвинуваат својот крал, а овој го негира инцидентот.
Во меѓувреме, Зевс гледајќи дека се подготвува војна, им вели на боговите да заземат страни, и посебно Атена да им помага на Глувците. Атена одбива, велејќи дека глувците ѝ сториле досега многу штета. На крајот боговите решаваат да гледаат без да се мешаат. Битката започнува, и Глувците надвладуваат. Зевс ги повикува раковите на помош за да се избегне целосно уништување на жабите. Немоќни да се борат против оклопот на раковите, Глувците се повлекуваат, и еднодневната бвојна завршува на зајдисонце.
Орландо ди Ласо

Орландо ди Ласо (|Orlando di Lasso, |Roland de Lassus, |Orlandus Lassus; - ) — валонски композитор чија музика допира до најгорното место на франкофламанскиот стил, кој доминирал во европската музика за време на ренесансата.
Како дете, Орландо бил хорист во црквата „Св. Никола“ во родниот Монс во Ниските Земји (денес во Белгија). Поради инзворедниот глас тој бил киднапиран трипати за да пее во други хорови. Бил земен во служба на Фердинанд, генерал на Карло V, крал на Шпанија и патувал со империјалистичката војска за време на нападот врз Франција во 1544 година.
Го придружувал Фердинанд до Италија, каде што останал десет години. Од 1553 до 1554 година, бил главен во папската базилика „Св. Јован Латерански“, во Рим. Следејќи го иселеничкиот бран од Антверпен (1555-1556) тој се придружил кон дворската црква на војводата Алберт V од Баварија во Минхен каде што со исклучок на неколку патувања останал до крајот на својот живот. Во 1570 година, царот Максимилијан II го направил благородник, а кога Ласо посветил своја збирка на папата Григориј XIII (1574), ја добил титулата витез.
Од неговите повеќе од 2000 композиции, повеќето се појавиле во јавноста помеѓу 1555 година (кога неговата прва книга со мадригали - италјански хорски делови е издадена во Венеција) и 1604 година, кога посмртната збирка од 516 латински религиозни хорски песни (мотети) „Magnum Opus Musicum“, била објавена од неговите синови.
Некои дела стојат како белези на неговата кариера:
* Неговата прва збирка од мотети (1556) го претставува неговото мајсторство на ова поле, во кое тој работел до крајот на својот живот.
* Целосната антологија од неговите шансони (француски љубовни песни) во 1570 година, му помогнале да ја консолидира својата позиција како водечки композитор во тој жанр.
* Како додаток на неговите мотети и шансони тој објавил 7 збирки на лид (германски љубовни поеми).
* Најпознати творби во творештвото на Ласо се наговите мадригали и виланели (Madonna mia cara).
Вилхелм I (Германија)

Вилхелм I (|Wilhelm I; — ) — цар на Германија и крал на Прусија. Владеел со Прусија од 1861 до 1888 година.
1 Потекло
Вилхелм се родил како втор син на прускиот крал Фридрих Вилхелм III и неговата жена Луиза од Мекленбург-Штрелиц. Како втор син во семејството на него се сметало дека треба да го наследи престолот иако имал помало образование од неговиот постар брат.
Од 1814 година служел во пруската армија каде што се покажал како доста добар војник. Под водство на маршалот Гебхарт Леберехт фон Блихер војувал во битките кај Лињ и Ватерло против Наполеон Бонапарт. По службата работел како дипломат во преговорите во 1815 година.
Во 1840 година кога починал неговиот татко, крал станал неговиот постар брат Вилхелм IV а Вилхелм се здобил со титулата крунски принц поради тоа што Вилхелм Фридрих IV немал потомци. За време на револуцијата во 1848 година Вилхелм успешно го задушил востанието кое било против владеењето на неговиот брат. Поради тоа тој бил често нарекуван „Картетшенпринц“, што во превод значи „принц-четка“.
2 Титули
Вилхелм I ги имал титулите:
* Цар на Германија - 18 јануари 1871 — 9 март 1888
* Крал на Прусија - 2 јануари 1861 — 9 март 1888
* Претедател на Северногерманскиот Сојуз 1 јули 1867 — 18 јануари 1871.
Мулдештаузе

Мулдештаузе (|Muldestausee) — општина во округот Анхалт-Битерфелд, во Саксонија-Анхалт, Германија. Создадена е на 1 јануари 2010 со спојување на поранешните општини Бургкемниц, Фридерсдорф, Госа, Греберн, Крина, Милбек, Мулденштајн, Плода, Поух, Реза, Шлајц и Швемзал.
Агваскалиентес

Агваскалиентес (|Estado de Aguascalientes) е сојузна држава на северот на централно Мексико. Има површина од 5,589 км<sup>2</sup> и брои околу 944.000 жители, и по двата критериуми е една од најмалите сојузни држави во Мексико.
На север се граничи со сојузната држава Закатекас, а на југ со Халиско.
Главен град на Агваскалиентес е Агваскалиентес. Оваа сојузна држава е основана во 1835 година.
Анхалт-Цербст

Анхалт-Цербст (|Anhalt-Zerbst) — поранешен округ во сојузната покраина Саксонија-Анхалт, Германија. Се граничел со (од север надесно) окрузите Потсдам-Мителмарк (Бранденбург) и Витенберг, градот Десау и окрузите Кетен, Шенебек и Јерихов.
1 Историја
Додека денес Цербст е мал град, тој некогаш заедно со Десау бил еден од двата централни града на Анхалт. Кога државата Анхалт била распуштена во 1603, една од наследничките држави било кнежевството Анхалт-Цербст. Била мала држава со скоро никаква политичка моќ. Во 1793 година, линијата на принцови престанала и Анхалт-Цербст била припоена кон соседното кнежевство Анхалт-Десау.
Сегашниот округ бил основан во 1994, со спојување на претходните окрузи Цербст и Рослау со делови од поранешниот округ Грефенхајнихен. Неговите граници се приближно исто со старото кнежевство.
Катарина II од Русија била престолонаследничка на Анхалт-Цербст.
2 Географија
Анхалт-Цербст се состои од низини северно од реката Елба. Елба влегува во округот на исток, тече низ југоисточниот дел и потоа ја формира јужната и западната граница на Анхалт-Цербст. Бреговите на Елба во рамките на округот се дел од резерватот Средна Елба. На север се наоѓаат јужните делови на платото Флеминг.
3 Грб
Грбот прикажува:
4 Градови и општини
Градови, Општински заедници
5 Поврзано
* Кнежевство Анхалт-Цербст
Кетен (округ)

Кетен (|Köthen) — поранешен округ во средишниот дел на Саксонија-Анхалт, Германија. Соседни окрузи биле (од север надесно) Анхалт-Цербст, Шенебек, слободниот град Десау, Битерфелд, Залкрајс и Бернбург.
1 Историја
Во 1603, кнежевството Анхалт-Кетен било создадено, кога кнежевството Анхалт било поделено во пет делови. Во 1655 година, било споено со Анхалт-Плецкау и во 1807 станало војводство. Во 1847 било поеделено помеѓу Анхалт-Десау и Анхалт-Бернбург и во 1853 припоено кон Анхалт-Десау да го формира војводството Анхалт-Десау-Кетен.
Кога во 1863, некои делови на Анхалт се обединиле, округот бил создаден. Најпрвин, округот ''Dessau-Köthen'' ја покривал околината околу двата слободни града Десау и Кетен. Во 1950, градот Кетен бил додаден кон округот и бил назначен како негов главен град. Како последица на реформата на окрузите во 2007, областа била припоена кон новиот округ Анхалт-Битерфелд со градот Кетен како негов главен град.
2 Географија
Округот се наоѓа во ''Magdeburger Börde'', со ниски ридови од морена од последното ледено доба. Реката Елба формира дел од северната граница на округот.
3 Грб
Левата половина на грбот покажува крило, кое било симбол на семејството ''Von Cöthen'', кои можеби го основале замокот Кетен во 12-от век. Семејството постоело во 14-от век. Десната срана покажува палма, која е симболот на палмскиот ред (меѓутоа, неговата официјално име било ''Fruchtbringenden Gesellschaft'' - друштво за одгледување на овошје). Овој ред бил основан од принцот Лудвиг фон Анхалт-Кетен во 1617 и бил друштво на благородници, научници и поети. Неговата главна цел била грижата за германскиот јазик. Меѓутоа, друштвото престанало да постои во 1680 година.
4 Градови и општини
Градови, Заедница на општини
5 Поврзано
* Кнежевство Анхалт-Кетен
Ливингстонови Водопади

Ливингстонови Водопади — водопади во Демократската Република Конго, Африка. Ова е назив за 32 водопади во долниот тек на реката Конго, помеѓу градовите Матади и Киншаса, главниот град на Демократската Република Конго (поранешен Заир).
Падот на водата изнесува 267 метри на должина од 350 км, протекувањето при среден водостој е 39,000 м3/s;
Ливингстоновите Водопади се еден од најголемите извори на хидроенергија во светот, искористена со изградбата на хидроелектраната „Инга I“ (360 MW) и „Инга II“ (1,280 MW), „Инга III“ е во фаза на проектирање.
Водопадите се наречени по Дејвид Ливингстон, шкотски доктор, мисионер и истражувач на Африка.
1 Поврзано
* Дејвид Ливингстон
* Викториини Водопади
Сојузни држави во Мексико

Мексико се состои од 31 сојузна држава (|Estados Libre y Soberano), со кои раководат управници, и еден федерален округ (''Distrito Federal''), во кој се наоѓа главниот град Мексико. Државите се прикажани подолу:
Група Чкатров - Ѓузелов

Групата Чкатров - Ѓузелов се состоела од македонска интелигенција со бугарска национална определба. Групата соработувала со бугарската администрација во Втората светска војна. Тие настојувале да ги наметнат со своите ставови кај бугарските окупаторски власти и да ги реализираат своите идеи, меѓутоа останале разочарани од односот на бугарскиот држава, која единствено гледала како да ги искористи нив за своите окупаторски цели, воопшто не обрнувајќи внимание на нивните ставови кои биле во спротивност со политиката на Бугарската влада.
Групата имала бугарска национална определба и врз таа основа ја остварувале соработката со Бугарската влада. Го прифаќале бугарскиот карактер на македонскиот народ, меѓутоа иднината на Македонија ја гледале во прогласувањето на автономна или независна македонска држава под протекторат на Третиот Рајх. Македонската држава требало да има бугарски карактер, а нејзиниот службен јазик требало да биде бугарскиот литературен јазик . По истакнати членови на групата биле: Димитар Чкатров, Спиро Китанчев, Димитар Ѓузелов и други.
Веракрус

Веракрус (|Estado de Veracruz de Ignacio de la Llave) е сојузна држава во Мексико. Се наоѓа на западниот брег на Мексиканскиот Залив. Има површина од 71.699 км<sup>2</sup> и брои околу 7,3 милиони жители.
Јужниот дел од Веракрус од 1200 година п.н.е. до 400 година п.н.е. припаѓал на културното подрачје на цивилизацијата Олмеки. Центри на оваа култура биле во местата ''Сан Лоренцо'' и ''Трес Запотес''. Од 300 до 900 година од новата ера, централниот дел од денешната територија на Веракрус бил под влијание на Теотиуаканите, но се разликувал со посебно писмо. Од ова доба потекнува „пирамиди со ниши“ од Ел Таин. Последната пред-хиспанска цивилизација на територијата на сегашен Веракрус биле Толтеците и дел од Ацтеките.
Во прилог на овие групи сè уште е присутно и индијанското население, поради отвореноста на државата Веракрус кон Карибите, ова е единствената мексиканска сојузна држава со значителен број на население со африканско потекло.
Главен, но не и најголем град е крајбрежниот град Веракуруз. Најголем град во оваа сојузна држава е градот со пријатна клима, Халапа.
Најважна земјоделска активност во Веракрус е експлоатацијата на нафта. Традиционални извозни производи се: кафе, гума, какао, ванила и памук.
Гереро

Гереро (|Estado de Guerrero) — сојузна држава во Мексико, јужно од главниот град Мексико, на брегот на Тихиот Океан. На запад се граничи со сојузната држава Мичоакан, на север со државата Морелос, Пуебла и Мексико. На запад се граничи со Оаксака. Гереро има површина од 64.281 км<sup>2</sup>, а во него живеат 3,388,768 милиони жители.
Држава го добила името по Винсенте Гереро, херој од Мексиканската војна за независност. Настанала во 1849, од крајбрежните области на државите Мексико и Пуебла.
Главен град е Чилпансинго. Меѓутоа, во светот многу попознати се туристичките градови на крајбрежјето на Тихиот Океан: Акапулко и Икстапа. Градот Такско е мексикански центар за експлоатација на сребро, познат и по историската колонијална архитектура. Туризамот е најзначајна стопанска гранка на оваа сојузна држава.
Винсенте Гереро

Висенте Рамон Гереро Салдања (роден Висенте Рамон Гереро Салдања; година, - , ) - бил еден од водачите на бунтот во војната за независност на Мексико (1810-1821), командант на герилците.
Од 1 април до 17 декември 1829 година, бил и претседател на Мексико. За време на неговото претседателствување, бил донесен законот за укинување на ропството. Тој бил застрелан по државниот удар во 1829 година по кој на власт стапиле конзервативците предводени од Анастасио Бустаманте, дедото на мексиканскиот писател и политичар Висенте Рива Палацио.
1 Поврзано
*Список на претседатели на Мексико
Верлиц

Верлиц (|Wörlitz) — град и поранешна општина во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Од 1 јануари 2011, е дел од градот Ораниенбаум-Верлиц. Се наоѓа на левиот брег на реката Елба, источно од Десау. Историските паркови Верлиц се вклучени во градинарското кралство Десау-Верлиц, едно од светските културно наследства.
Историската синагогата Верлиц преживеала и била убаво обновена.
Ораниенбаум-Верлиц

Ораниенбаум-Верлиц (|Oranienbaum-Wörlitz) — град во округот Витенберг, во Саксонија-Анхалт, Германија. Бил создаден на 1 јануари 2011 со спојување на поранешните општини Ораниенбаум, Верлиц, Брандхорст, Горау, Гризен, Хорстдорф, Какау, Резен, Ризигк и Фокероде.
Саница

Саница е мала река во западниот дел на Босна и Херцеговина, притока на реката Сана. Долга е 22 км, а нејзиниот слив изнесува 211 км, по која оваа микрорегија во Босанска Краина го добила совето име - Саница. Во непосредна близина на сливот на реката се наоѓа пештерата Хрустовача.
Игор Родионов

Игор Николаевич Родионов (1 декември, 1936 година, Куракино Пензенска област - 19 декември 2014) е руски генерал и заменик во државната Дума. Родионов е познат како тврдокорен политичар, како и по неговата служба на чело на Министерството за одбрана на Руската Федерација.
(308635) 2005 YU55

2005 YU55 — астероид од групата на Аполонски астероиди, тип Ц, со ширина од 396 метри, откриен на 28 декември 2005 година од американскиот астроном Роберт Мекмилан. На 8 и 9 ноември 2011 г, астероидот поминал меѓу Земјата и Месечината на растојание од 0,85 ме или 325.000 километри од Земјата и претставува потенцијално опасен астероид. Последен пат, астероид со слични димензии поминал на толку мало растојание од Земјата во 1976 година (астероид 2010 XC15 на 0,5 ме).
1 Проценка на можноста за паѓање на Земјата
Анимација на траекторијата на астероидот 2005 YU55 споредена со орбитите на Земјата и Месечината на 8 и 9 ноември 2011 г.
Астероидот 2005 YU55 има елипсовидна орбита околу Сонцето со период на орбитирање од 1,22 години и ги сече орбитите на планетите Венера и Земја. Во април 2010, со испитувањата на радиотелескопот Аресибо, согласно пресметките за неговата орбита, било потврдено дека нема опасност од пад на астероидот на површината на Земјата во наредните 100 години. Така, од категорија 1 во торинската скала во февруари (астероиди кои минуваат близу до Земјата, без опасност од пад), во април бил преместен во категорија 0 (никаква можност од пад на површината на Земјата).
2 Минување меѓу Земјата и Месечината
На 9 ноември 2011 г. во 00:28 ч. средноевропско време (23:28 по Гринич), астероидот безбедно поминал меѓу Земјата и Месечината, на растојание од 0,85 ме (0,00217 ае). На 9 ноември 2011 година, во 08:13 часот по средноевропско време, астероидот поминал на растојание од 239.000 километри од Месечината (0,00160 ае). Во тој период, астероидот имал величина на видливост 11, видлив од Земјата со помош на двогледи и телескопи со објективи над 80 мм.
3 Слични астероиди
Во 2028 г. астероидот наречен (153814) 2001 WN5 (пречник 700-1.500 метри) ќе помине на растојание од 248.000 километри од Земјата (0,00166 ае).
4 Поврзано
* Близуземски астероид
Хеби

Хеби (швед. ''Heby'') е населено место во Шведска и административен центар на општината Хеби. Местото се наоѓа во округот Упсала и населението брои 2.687 жители.
1 Знаменитости
* Фернебофјерден - национален парк недалеку местото
2 Галерија
Игор Сергеев

Игор Димитриевич Сергеев (|Игорь Дмитриевич Сергеев) (роден во Веркиње, Украинска ССР 20 април 1938 - починал Москва 10 ноември 2006) — поранешен министер за одбрана на Русија од 22 мај 1997 до 28 март 2001. Тој бил прв, а од 2011 и единствен Маршал на Руската Федерација.
Северна Остроботнија

Северна Остроботнија (|Pohjois-Pohjanmaa; |Norra Österbotten) is a регон во Финска. Се граничи со регионите Лапонија, Каину, Северна Савонија, Средна Финска и Средна Остроботнија.
1 Општини
Во Северна Остроботнија има 34 општини:
*Алавиеска
*Виханти
*Ии
*Иливиеска
*Или-Ии
*Калајоки
*Карсамаки
*Кемпеле
*Киминки
*Кусамо
*Лиминка
*Лумијоки
*Меријарви
*Мивала
*Мухос
*Оулајнен
*Оулу
*Оулунсало
*Пихајарви
*Пихајоки
*Пиханта
*Пудасјарви
*Рахе
*Реисјарви
*Сиеви
*Сикајоки
*Сикалатва
*Тајвалкоски
*Тирнава
*Утајарви
*Хаилуото
*Хапавеси
*Хапајарви
*Хаукипудас
2 Поврзано
* Остроботнија (историска покраина)
Лапонија (Финска)

Лапонија или Лаппанд (фински и севернолапонски: ''Lappi'', шведски ''Lappland'') е најголемиот и најсеверниот регион во Финска. Општините во него се здружени во регионален совет. Се граничи со Северна Остроботнија на југ, Ботнискиот Залив, окрузите Норботен (Шведска), Финмарк и Тромс (Норвешка) како и со Мурманската област во Русија.
1 Историски покраини
Лапонија е одделена од Оулу во 1936. По Втората светска војна, областите Пецамо (Печеншки реон) и Сала му припаднале на Советскиот Сојуз. Според монархистичкиот устав во првата половина на 1918 г, Лапонија требала да стане големо кнежевство, како дел од наследството на предложениот крал на Финска, но ова не се остварило.
Лапонија била една од покраините во Финска, сè до нивното распуштање на 1 јануари 2010.
2 Население
Во Лапонија живее околу 3,6% од населението на Финска. Регионот е во голема мера најретко населено подрачје во земјата. Најголеми градови се Рованиеми (админ. центар), Кеми и Торнио. Во 2009 населението броело 183.748 жители, од кои 179.070 како мајчин го говореле фински, 1.473 лапонски, 338 шведски и 2.867 говореле друг јазик. Од лапонските јазици, во регионот се застапени севернолапонскиот, инарсколапонскиот и сколтскиот лапонски јазик.
3 Управа
Покраинската служба е овластена од неколку државни министерства. Има за цел да ги застапува државните и регионални цели и замисли на централната администрација.
3.1 Регионален совет
Општините во Лапонија се организирани во еден регион, каде раководството се одвива во заеднички регионален совет наречен Лаплански регионален совет (''Lapin liitto'' или ''Lapplands förbund'').
3.2 Лапонска роднокрајна област
Лапонците (Сами) се најбројни во најсеверните општини во Лапонија, па затоа тие општини ја образуваат Лапонската роднокрајна област (севлап. ''Sámiid ruovttuguovllu''). Овој начин на организација на Лапонците е напореден на регионалното устројство на земјата.
3.3 Општини
*Енонтекио
*Илиторнио
*Инари
*Кеми
*Кемијарви
*Кеминма
*Китила
*Колари
*Муонио
*Пелкосениеми
*Пело
*Посио
*Рануа
*Рованиеми
*Савукоски
*Сала
*Симо
*Соданкила
*Тервола
*Торнио
*Утсјоки
4 Поврзано
*Лани
*Лапонци
*Сапми
Смола

Смола — јаглеводороден секрет на поедини билки, особено четинари. Смолата во зависнот од температура и старост, помалку или повеќе течни производи, кои се состојат од различни хемиски состојки.
Фосилната смола е позната под името килибар.
1 Биолошко значење
Смолата го штити стеблото од повреди на кората и од паразитски инсекти. Ако инсектот влезе под кората на дрвото, на местото каде што влегол ќе почне да се лачи смола која ќе ја затвори дуката за дишење на инсектот. Здравите стебла се во состојба да ги попречат нападите на инсектот на кората, а слаби или болни стебла произведуваат малку смола и подлегнуваат на нападите на инсектите.
2 Употреба
Поради својата висока запаливост, порано смолата се користела за производство на сигнални огнови.
Во индустрискиот сектор во главно се користи за вештачки произведени смоли. Смолата се користи, на пример, за производство на боја, сапун, лепило или терпентин. Тврдата смола се кориси за производство на боја и цемент. Од друга страна, меката која содржи етерични масла се користи за производство на лекови и темјан.
Вардарски четнички корпус

Вардарски четнички корпус — составен дел од вооружените сили на Равногорското движење на Дража Михаиловиќ во Вардарска Македонија.
1 Историја
Во летото 1943 година бил формиран штабот на Вардарскиот четнички корпус на чело со командантот Стојан Крстев (Крстевиќ), гардиски капетан на бившата кралска југословенска армија, роден во Порече, по потекло Македонец. Вардарскиот четнички корпус го сочинувале Прешевската, Кривопаланечката, Скопската, Жеглиговската и Ристовачката четничка бригада, а неговата дејност се одвивала на територијата Врање - Гнилање - Велес - Гевгелија - бугарска граница.
Прешевската бригада била под команда на поручникот Александар Горѓевиќ и се движела на теренот Прешевска долина - Пчињска околија. На Кривопаланечката бригада, пак, команданти биле Ангел Манасиевски, потоа Ѓорѓи Попов, а на крајот Петруш Стефанов, сите Македонци. Жиглиговската била под команда на Милош Анастасиевиќ и се движела до Пчиња, а Скопската бригада, под команда на Никодин Урдаревски, роднина на Александар Урдаревски, дејствувала на теренот на Скопска Црна Гора.
Бројната состојба и вооружувањето на Вардарскиот четнички корпус не може со сигурност да се утврди, но извесно е дека на почетокот на 1944 година нејзиниот командант, Крстев, имал околу 8,000 луѓе под оружје, претежно Македонци.
Во текот на 1944 година македонските четници биле целосно разбиени и дефинитивно се повлекле од територијата на Вардарска Македонија.
Концерт за труба

Концерт за труба е концерт за соло труба или ансамбл, обично оркестар. За првпат се појавува со развојот на соло концертот во барокниот период. Во репертоарот на концерти за труба учествуваат важни композитори од разни периоди. Едно од најпретставителните дела е „Концерт за труба во Е-мол“ од Јозеф Хајдн.
Традиционално ова е дело во три става, а современите понекогаш имаат по четири и повеќе става. Кај некои концерти, особено барокните и современите, трубата ја придружува камерен ансамбл наместо оркестар.
1 Некои концерти за труба
Ова е список на позастапените концерти за труба што се дел од редовниот репертоар во разни земји.
1.1 Барок
Јохан Себастијан Бах
*„Бранденбуршки концерт бр. 2“
Георг Фридрих Хендл
*„Концерт за труба во Д-мол“
Антонио Вивалди
*„Концерт за две труби во Ц“
Џузепе Торели
*„Концерт за труба во Д G.9“
Валентин Ратгебер
*„Концерт за две труби во Ес оп. 6 бр. 15“
Џеремаја Кларк
*„Свита во Д“
1.2 Класицизам
Јозеф Хајдн
*„Концерт за труба во Ес-дур“
Михаел Хајдн
*„Концерт за труба во Ц-дур“
Јохан Непомук Хумел
*„Концерт за труба во Е-дур“
Леополд Моцарт
*„Концерт за труба во Д-дур“
1.3 Романтизам
Амилкаре Понкјели
* „Концерт за труба во Ф“
Оскар Беме
* „Концерт во Ф-мол“ (изворно во Е-мол)
1.4 Современи
Александар Арутунијан
*„Концерт за труба во Ас-дур“
Вагн Холмбо
* Концерт за труба
Дјук Елингтон
*„Концерт за Кути“
Вилијам П. Пери
*„Концерт за труба и оркестар“
2 Поврзано
*Концерт за хорна
*Концерт за тромбон
Тиол

Во органската хемија, тиолите претставуваат органосулфурни соединенија кај кои јаглероден атом е поврзан со сулфхидрилна група. Тиолите се сулфурни аналози на алкохолите (сулфурот го има местото на кислородот кај алкохолите). –SH функционалната група се нарекува или ''тиолна група'' или ''сулфхидрилна група''.
Тиолите често се нарекувани меркаптани. Терминот меркаптан потекнува од латинските зборови ''mercurium captans'' (фаќање на жива) бидејќи тиолната група цврсто се врзува за живини соединенија.
Зигомикоти

Зигомикотите (лат. ''Zygomycota'') се тип на габи. Името доаѓа од зигоспорангиите во кои се образуваат отпорни сферични спори за време на половото размножување. Познати се приближно 1060 видови. Тие се најчесто сувоземни организми, живеејќи во почва или на растителна материја што се распаѓа или на животинска материја. Некои се паразити на растенија, инсекти и мали животни, додека други образуваат симбиотски односи со растенијата. Зигомикотните хифи можат да бидат ценоцитни, формирајќи септи само онаму каде се создаваат гамети или со цел да се оградат од мртвите хифи.
1 Размножување
Вообичаен пример за зигомикота е црната лебна мувла (''Rhizopus stolonifer''), член на редот Mucorales. Таа се раширува на површината од лебот и други прехранбени производи, при што вметнува хифи во внатрешноста да црпат хранливи материи. Во својата бесполова фаза, таа развива булбозни црни спорангии на врвовите од исправени хифи кои содржат илјадници хаплоидни спори. Како и кај повеќето останати зигомикоти, бесполовото размножување е најчест начин на размножување. Половото размножување кај ''Rhizopus stolonifer'', како и кај другите зигомикоти, се случува кога хаплоидните хифи на различни полови типови се доближени. Растот на гаметангиите започнува по нивното зближување, при што настанува плазмогамија (спојување на цитоплазмите). Кратко по ова следува кариогамија (спојување на јадрата). Добиените зигоспорангии се диплоидни. Зигоспорангиите обично се со дебели ѕидови, многу отпорни на промени во средината и метаболички инертни. Со подобрување на условите во средината тие герминираат и даваат спорангија или вегетативни хифи. Мејозата се случува за време на герминацијата на зигоспорангијата, така што добиените спори или хифи се хаплоидни. Овој вид расте во топли и влажни места.
Некои зигомикоти ги расејуваат нивните спори на попрецизен начин наместо едноставно со воздушните струења. ''Pilobolus'', габа која расте на измет од животни, ги насочува своите спорангиофори кон светлината со помош на светлосензитивен пигмент и потоа ги "испукува" со експлозивен млаз на цитоплазма под висок притисок. Спорангиите можат да се исфрлат и до 2 m, сместувајќи ги подалеку од изметот и најдобро би било тоа да е на вегетација која би била подоцна изедена од тревојад, за да на крајот се исфрлат со изметот на друго место. Кај зигомикотниот ред Entomophthorales се развиле различни механизми за насилно ослободување на спорите.
2 Филогенија
Зигомикотите обично се поставени близу основата на филогенетското дрво на габите, при што дивергирале од други габи после хитридите.
Молекуларната филогенетика открива дека тие образуваат полифилетска група, што значи дека треба да се разделат на неколку нови типови.
Редот Glomerales е отстранет од овој тип во 2001 г. и е подигнат до ниво на оддел (или тип) наречен Glomeromycota поради тоа што кај претставниците отсуствува формирање на зигоспори, потоа микоризниот начин на живот и недостатокот на хомологија на ДНК секвенците.
Мајснеров ефект

Мајснер-Оксенфелдовиот ефект е појава на исчезнување на магнетното поле во внатрешноста на суперпроводник од прв тип при намалување на неговата температура. Во 1933 година, оваа појава ја откриле германските физичари Волтер Мајснер и Роберт Оксенфелд. Мерејќи ја дистрибуцијата на магнетните полиња кои се создаваат околу суперпровoдник, забележале дека со намалување на температурата на проводниците под т.н. температура пониска од критичната, магнетниот флукс е нула.
1 Настанување на ефектот
Кога низ проводник тече струја, тој создава електромагнетно поле. Кога на ваков суперпроводник ќе му се намали температурата под критичната, тој започнува да се однесува како диамагнет (способност проводникот да формира магнетно поле спротивно на магнетното поле на надворешно тело). Сепак, во близина на површината на телото, на растојание познато како Лондонова длабочина на продирање, магнетното поле на проводникот не е целосно исчезнато (секој суперпроводник има своја карактеристична Лондонова длабочина на продирање).
Доколку до ваквиот суперпроводник се доближи тело со свое магнетно поле, магнетното поле од Лондонова длабочина на продирање нема да му дозволи на таквото тело да допре до него.
Меѓународно биро за тегови и мерки

Меѓународното биро за тегови и мерки или МБТМ (фр. ''Bureau international des poids et mesures'', BIPM) е меѓународна организација за стандардизација, еден од трите органи што раководат со Меѓународниот систем на мерни единици (SI) согласно условите на Метарската конвенција (''Convention du Mètre'').
1 Историја
МБТМ е основано на 20 мај 1875 по потпишувањето на Метарската конвенција, која е договор со 51 земји-потписнички. Сместено е во Бретејскиот павилјон во париското предградие Севр, каде ужива екстратериторијален статус.
2 Функција
Според договореното во Метарската конвенција, МБТМ има задача да ја запази еднообразноста и доследнсота на SI-единиците ширум светот. Ова го прави со помош на разни советодавни комисии, чии членки се националните метролошки бироа и лаборатории на земјите-постписнички, како и со сопствената лабораториска работа
МБТМ врши мерни испитувања и истражувања. Организира и учествува во меѓународни споредби на националните мерни стандарди и врши баждарење на еталоните на нејзините членки.
Организацијата игра важна улога во одржувањето на точното време во светот. Ги комбинира, анализира и вопросечува официјалните атомски часовни стандарди на членките ширум светот, со цел да се утврди единствено координирано универзално време (UTC).
3 Поврзано
* Меѓународна организација за стандардизација
* Биро за метрологија на РМ
* Институт за стандардизација на Република Македонија
Филмски плакат

Филмски плакат — плакат чија главна цел е промоција на некое филмско дело. Најчесто тие содржат впечатлива слика која треба да го зголеми интересот кај населието за дадениот филм. Претежно на овие плакати се среќаваат главните ликови од филмот или некоја впечатлива сцена. Често се среќаваат и комбинации од повеќе сцени. Порано се користеле цртежи наместо слики, поради техничките можности.
Освен слика, тие содржат и текст кој скоро секогаш е составен од имињата на главните глумци, режисерот и насловот на филмот пропратен со некој слоган или впечатлива реченица. Најчесто тука е и датумот на издавање или премиерата во кино. Филмските плакати најчесто се објавуваат пред или во кино салите, како и надвор во трговски центри или прометни улици. Истата слика често се користи и за флаери и памфлети или друг рекламен материјал со поинаква големина. Филмските плакати се стари колку и филмовите, со тоа што на почетокот на XX век тие биле едноставни илустрации од некоја сцена или пак уметничка интерпретација на некое случување од филмот или општо ја обработува филмската тема.
1 Колекционерство
Колекционерството или собирањето на филмски плакати како спомен и сеќавање се среќава заедно со собирањето на автограми, фотографии, поштенски марки и други видови на специфични работи. Собирањето на филмски плакати најмногу се раширило по Втората светска војна. Ентузијастичните колекционери започнале со собирање на филмски плакати иако имало популарни биле и разни видови на памфлети, списанија, специфични салфети и слично. Колекционерството на филмски плакати е распростането и во Република Македонија.
Ранкинов степен

Ранкинов степен (°R) — интервал на термодинамичката (апсолутна) температурна скала, наречна Ранкинова скала по нејзиниот изумител, шкотскиот инженер и физичар Вилијам Џон Ранкин, кој ја осмислил во 1859 г.
Симболот за ранкин (како име на единица, со мали букви) е °R (или °Ra ако има потреба да се разликува од ремерот и реомирот). Како и кај Келвиновата, нулата на Ранкиновата скала означува апсолутна нула, со тоа што Ранкиновиот степен е еднаков на фаренхајтот, наместо на целзиусот. Температурата од −459,67 °F е еднаква на 0 °R.
Некои инженерски гранки во САД ја мерат термодинамичката температура на Ранкиновата скала. Меѓутоа научниците во целиот свет мерат во келвини. Националниот институт за стандарди и технологија не ја препорачува употребата на ранкинот заедно со неговите стандарди.
Еве некои температури на Ранкиновата сакала:
Келвин, Целзиус, Фаренхајт, Ранкин
Апсолутна нула(по дефиниција), 0 K, −273,15 °C, −459,67 °F, 0 °R
Точка на мрзнење на водата, 273,15 K, 0 °C, 32 °F, 491,67 °R
Тројна точка на водата(по дефиниција), 273,16 K, 0.01 °C, 32,018 °F, 491,688 °R
Точка на вриење на водата, 373,1339 K, 99,9839 °C, 211,97102 °F, 671,64102 °R
1 Поврзано
* Келвин
* Термодинамичка температура
Целзиусов степен

Целзиусовата скала (''Celsius'') е скала за изразување на температура. Го носи името на нејзиниот изумител, шведскиот астроном Андерс Целзиус (1701 — 1744). Целзиусов степен (°C) е одредена температура на Целзиусовата скала, а самата мерна единица што го изразува тој интервал се нарекува целзиус (со мали букви). Сè до 1948 единицата се нарекувала центиград (од лат. ''centum'' = „сто“ и ''gradus'' = „степен“).
Од 1744 до 1954, 0 °C се сметале за точка на мрзнење на водата, а 100 °C за нејзината точка на вриење, обете при притисок од една стандардна атмосфера. Иако овие определници се застапени во образованието и денес, единицата „Целзиусов степен“ и Целзиусовата скала по меѓународен договор денес се дефинираат според две точки: апсолутната нула и тројната точка на водата. Оваа дефиниција дава прецизен сооднос помеѓу скалите на целзиусот и келвинот, која пак е основна единица на SI за термодинамичка температура (симбол: K). Апсолутната нула, коај е хипотетичка и недостижна температура при која материјата има нулта ентропија, се дефинира како точно 0 K ''и'' −273,15 °C. Температурната вредност на тројната точка на водата изнесува точно 273,16 K ''и'' 0,01 °C.
Со оваа дефиниција, величината на Целзиусовиот степен и Келвинот се утврдени како точно 1 дел од 273,16 (прибл. 0,00366) на разликата помеѓу апсолутната нула и тројната точка на водата, така израмнувајќи ги величините на двете единици. Покрај ова, дефиницијата ја утврдува разликата помеѓу нултите точки на двете скали како точно 273,15 Целзиусови степени (−273,15 °C = 0 K и 0 °C = 273,15 K).
0.1 Позастапени температури
Еве некои температури што почесто се среќаваат и нивните вредности на трите најзастапени скали.
+ Сооднос на најважните скали
, Келвин, Целзиус, Фаренхајт
Апсолутна нула(точно, по дефиниција), 0 K, −273,15 °C, −459,67 °F
Точка на вриење на течен азот, 77.4 K, −195,8 °C, −320,3 °F
точка на топење на сув мраз, 195,1 K, −78 °C, −108,4 °F
точка на топење на H<sub>2</sub>O (прочистен мраз), 273,15 K, 0 °C, 32 °F
Тројна точка на водата(точно, по дефиниција), 273,16 K, 0,01 °C, 32,018 °F
Телесна температура, 310,15 K, 37,0 °C, 98,6 °F
Точка на вриење на водата при 1 атм (101.325 kPa)(приближно), 373,1339 K, 99,9839 °C, 211,971 °F
1 Поврзано
* Апсолутна нула
* Температура
* Термодинамика
.hr

.hr — највисок државен домен на Хрватска. Со него од 1993 управува CARNet и според одредени правило на него можат да се регистрираат само хрватски правни и физички лица, како и правни лица што обавуваат некоја дејност во Хрватска.
Херједален (општина)

Херједален (швед. ''Härjedalens kommun'') е општина во округот Јемтланд во северна Шведска. Административен центар е местото Свег.
Границите на општинат се приближно исти на оние на традиционалната покраина Херједален.
Општината е создадена во 1974 и е една од двете општини во земјата што носи име на покраина (другата е Готланд).
1 Географија
Со вкупна површина од 11.935 км², Херједален е петта општина по големина во Шведска. Меѓутоа општината во голема мера се состои од диви предели и е ретко населена. За споредба, општината зафаќа површина колку окрузите Упсала и Стокхолм заедно, но овие окрузи имаат по 2.000.000 жители.
2 Населени места
Во општината Херједален има осум населени места:
бр., Место, Население
1, Свег, 2.633
2, Фунесдален, 798
3, Хеде, 763
4, Итерхогдал, 603
5, Вемдален, 547
6, Улвкела, 445
7, Лилхердал, 365
8, Нор-Хеде, 293
3 Познати личности
*Хенинг Манкел - писател на детективски романи
*Ана Карин Зидек - спортистка
.il

.il — највисок државен домен на семрежјето (ccTLD) на Израел. Го администрира Израелското семрежно здружение.
.il е највисок домен и е еден од првите регистрирани државни домени. Кога Израел го регистрирал 24 октомври 1985 г., ова била трета регистрација на домен од сите домени, веднаш по .us и .uk, коишто ја извршиле регистрацијата порано истата година.
Постојат осум второстепени домени:
* ac.il — академски установи
* co.il — комерцијални ентитети
* org.il — некомерцијални организации
* net.il — израелски семрежни услужници
* k12.il — училишта и забавишта
* gov.il — влада и системот на владата
* muni.il — муниципална влада
* idf.il — израелски одбранбени сили
Фаренхајтов степен

Фаренхајтова скала (''Fahrenheit'') — температурна скала осмислена во 1724 од холандско-германско-полскиот физичар Даниел Габриел Фаренхајт (1686–1736) и го носи неговото име. Степенот на оваа скала се нарекува фаренхајт (со мали букви) и има симбол °F. На оваа скала замрзнувањето водата се дефинира како 32 степени, додека пак вриењето се одвива на 212 степени. Во највеќето земји оваа скала е заменета со Целзиусовата во средината на XX век или нешто подоцна, но сè уште е официјална во САД, Кајманските Острови и Белиз. Ранкиновата температурна скала се темели на Фаренхајтовата, но овде нулата означува апсолутна нула.
1 Дефиниција и претворање
На Фаренхајтовата скала, точката на мрзнење на водата е 32 степени (°F), а точката на вриење е (при стандарден атмосферски притисок). Ова значи дека точките на вриење и мрзнење се разликуваат за точно 180 степени. Затоа, еден степен на скалата изнесува од интервалот помеѓу овие две точки. На Целзиусовата скала, оваа разлика изнесува 100 степени. Температурниот интервал од 1 Фаренхајтов степен е еднаков на интервал од Целзиусови степени. Овеи две скали се сечат во −40 °F ( и ), т.е. ја претставуваат истата температура.
Апсолутната нула се дефинира како −273,15 °C или −459,67 °F. Ранкиновата скала е има интервали со иста големина како Фаренхајтовата скала, така што температурната разлика од еден Ранкинов степен е еднаква на разликата од , освен тоа што апсолутната нула е &ndash; исто како што Келвиновата скала се совпаѓа со Целзиусовата (апсолутната нула е .
2 Употреба
Фаренхајтовата скала била главен температурен стандард во метеорологијата, стопанството и медицината во англофонските земји сè до 1960-тите. Во доцните 1960-ти и раните 1970-ти, Целзиусовата скала (до 1948 позната како „центиград“) ја заменила Фаренхајтовата во голем број земји, во текот на ниванта метрификација.
Фаренхајтот сè уште е сеприсутен во САД, Белиз и териториите Порторико и Американски Девствени Острови за секојдневна намена. Во науката се применува целзиусот и келвинот во сите земји. Во некои држави се наведуваат двете мерки.
Во некои земји фаренхајтот се користи во секојдневието заедно со целзиусот. На пример, Канада по закон ги следи метричките единици како претпочитани, со правни дефиниции за традиционалните канадски единици. Временската прогрноза е во целзиуси, но печките, на пример, по закон работат со фаренхајтови степени. Канадските топломери (аналогни и дигитални) ги имаат обете скали.
3 Поврзано
* Температура
* Ранкинова скала
Региони во Финска

Финска е состои од 19 региони (фин. ''maakunta'', швед. ''landskap''). Со нив раководат регионални совети, кои служат како форуми за регионална соработка помеѓу општините во регионот. Главна задача на регионите е локално планирање и развој на претприемаштвото и образованието и здравството. Регионалните совети се избираат од општинските совети, со исклучок на регионот Каину, чиј совет се бира со народни избори. Бројот на пратеници на една општина во регионалниот совет зависи од бројноста на нејзиното население.
Покрај меѓуопштинската соработка во надлежност на регионалните совети, секој регион има и свој Центар за вработување и економски развој, надлежен да раководи со работната сила, земјоделството, риболовот, шумарството и претприемачки проблематики. Одбранбените сили на Финска имаат регионални служби надлежни за народната одбрана и заштита и регрутирањето за служење на воен рок.
Регионите подобро ги претставуваат културните, лингвистичките и стопанските различности од поранешните покраини, кои биле чисто административни единици на централната власт. Во минатото регионите биле единици во состав на историските покраини, чија поделба највеќе се темелела на наречја и култура.
Во 2010 се создадени шест државни обласни управни служби (Etelä-Suomi, Itä-Suomi, Lounais-Suomi, Länsi-ja Sisä-Suomi, Pohjois-Suomi, Lappi) кои се надлежни за шест области (фин. ''alue'', швед. ''region'') и Оланд како седма. Предивдени се да ги преземат и прилагодат надлежностите на шесте укинати покраини (''lääni'').
1 Региони
Грб, Име, Фински, Шведски, Админ. центар, Карта
Лапонија, fi, sv, Рованиеми
Северна Остроботнија, fi, sv, Оулу
Каину, fi, sv, Кајани
Северна Карелија, fi, sv, Јоенсу
Северна Савонија, fi, sv, Куопио
Јужна Савонија, fi, sv, Микели
Јужна Остроботнија, fi, sv, Сеинајоки
Средна Остроботнија, fi, sv, Кокола
Остроботнија, fi, sv, Васа
Пирканма, fi, sv, Тампере
Сатакунта, fi, sv, Пори
Средна Финска, fi, sv, Јиваскила
Исконска Финска, fi, sv, Турку
Јужна Карелија, fi, sv, Лапенранта
Пеијене Тавастија, fi, sv, Лахти
Исконска Тавастија, fi, sv, Хаменлина
Усима, fi, sv, Хелсинки
Кименлаксо, fi, sv, Коувола
Оланд, fi, sv, Мариехамн
Регионот Источна Усима е припоен кон Усима на 1 јануари 2011.
2 Поврзано
* Историски покраини во Финска
* Административна поделба на Финска
Втора чеченска војна

Втората чеченска војна, во подоцнежна фаза попозната како ''Војната во Северен Кавказ'', е војна која била започната од воените сили на Руската Федерација на 26 август 1999 година, како одговор на Дагестанската војна од страна на Исламската меѓународна бригада.
На 1 октомври руските сили влегле во Чеченија.. Кампањата на руските сили завршила со де факто независност на Ичкерија и враќање на територијалниот интегритет и контрола на руските власти. И покрај тоа што конфликтот се смета за внатрешен во рамките на Руската Федерација, војната привлекла големо влијание, а привлекла и голем број на странски волонтерски војници.
Во текот на почетната фаза од конфликтот, руските воени сили и проруските чеченски паравоени сили започнале отворена борба со чеченските сепаратисти во градот Грозни, кој напад резултирал со ставање под опсада на истиот кој траел од крајот на 1999 година до февруари 2000 година. Во мај 2000 година, руските сили воспоставиле контрола врз Чеченија, но војната во Северен Кавказ продолжила уште цели девет години. Чеченските бунтовници по падот на Чеченија започнале да извршуваат терористички напади против цивилното население во Русија. Овие напади предизвикале меѓународна осуда.
Започнувајќи од 2009, борбрните дејствија со чеченските сепаратисти престанале. Градот Грозни од неодамна претрпел голема реконструкција така што голем дел од градот и од околните области биле обновени. Сепак, насилството во Северен Кавказ сѐ уште постои. Привремени напади биле регистрирани од страна на руските власти, и истите сѐ уште се случуваат.
На 16 април 2009 година, операциите и битките против тероризмот официјално завршиле. Најголемиот дел од руската армија била повлечена, а товарот за справување со последните низа на препукувања останал врз локалната полиција. Три месеци оподоцна, протераниот водач на сепаратистичката влада, Ахмед Закаев повикал за прекин на огнот и вооружениот отпор против полицијата на чеченските сили започнувајќи од 1 август, и изјавил дека од тој ден Чеченците никогаш повеќе нема да пукаат едни кон други.
Точниот број на загинати од овој конфликт е непознат. Според слободни проценки, бројот се движи од 25,000 до 50,000 загинати или исчезнати, главно цивили од Чеченија. Руските жртви се над 5,200 и околу 11,000 според комитетот на мајките на војниците.
.im

.im е главен државен интернет домен (ccTLD) за Островот Ман. Го администрира Владата на Островот Ман.
Регистрациите се на трето, или понекогаш и четвртото ниво, под разните категориии:
* co.im за компании, здруженија, трговци и останати комерцијални организациии
* ltd.co.im за приватни д.о.о. компании
* plc.co.im за јавни д.о.о. компании
* net.im за Интернет сервисни услужници
* gov.im за владата на Островот Ман
* org.im за личности и непрофитни организациии
* nic.im за употреба внатре во im доменот која поддржува инфраструктура
* ac.im за академски организациии