Џорџијана Хоутон

Џорџија Хоутон (1814–1884) била британска уметничка и спиритистички медиум.
1 Биографија
Хоутон е родена во Лас Палмас де Гран Канарија, но подоцна се преселила во Лондон. Таа ги изработила своите први апстрактни дела, кои потоа се нарекуваат „духовни“ цртежи, во 1859 година на приватни сеанси. Изложила колекција на апстрактни цртежи со акварел пред јавноста на изложба во Новата британска галерија во Бонд Стрит, Лондон во 1871 година.
Хоутон се поврзала со измамничкиот фотограф Фредерик Хадсон за да продава репродукции од неговите фотографии.
Во 1882 година, Хаутон објавила ''Хроника на фотографии на духовни суштества и феномени невидливи за материјалното око''. Книгата вклучувала наводни духовни фотографии од Хадсон и други фотографи со медиуми како што се Агнес Гупи-Волкман, Стејнтон Мозес и спиритуалистите Алфред Расел Валас и Вилијам Ховит. Фотографиите во книгата биле критикувани од магичниот историчар Алберт А. Хопкинс. Тој истакнал дека фотографиите изгледаат сомнително и дека таквите слики може да се направат со измамнички методи.
2 Публикации
*''Хроника на фотографиите на духовните суштества и феномени невидливи за материјалното око'' (1882)
*''Вечери дома во духовна сеанса'' (1882)
3 Уметничка кариера
Џорџијана Хоутон започнала да ги создава своите духовни слики прво со цртање и на крајот почнала да експериментира со акварели. Нејзините слики биле произведени со автоматски процес, за кој таа опишала дека се случува под раководство на духови. Оваа техника била повторно разгледана од Остин Осман Спере во 1913 година, од шведската уметничка Хилма аф Клинт и, од околу 1919 година, од надреалистите. Нејзините најрани познати дела прикажуваат екстремно стилизирани цвеќиња и плодови. По период на формално експериментирање, Хоутон развила целосно апстрактен или необјективен стил, најмалку 40 години пред Кандински, Малевич, Франтишек Купка и Пит Мондријан - сите во одредена мерка биле инспирирани од духовните теми. (Актуелната дебата за прашањето за родовата пристрасност во традиционалната историја на модерната апстракција се повеќе се фокусира на упорното занемарување на достигнувањата на Хоутон, особено во поглед на врската со спиритизмот што нејзината уметност ја дели со онаа на овие и други подоцнежни машки пионери на апстракцијата.) До крајот на 1860-тите, апстракциите на Хоутон биле во корелација со натприродната природа на нејзините поданици. Таа не прикажува предмети од природниот свет, туку она што го опишува како духовно искуство. Како што продолжувало нејзиното производство, сликите на Хоутон станале сложени, прикажувајќи сè поголем број слоеви, бои и мали детали. Во 19 век, „апстракцијата“ сè уште не била концепт, па оттука и збунетиот тон на критичкиот прием на сликите. Хоутон ги опишала навидум нереферентните облици и бои во нејзините слики како систем на „света симболика“ во кој секој формален елемент има уникатно значење.
4 Изложби
Во 1871 година, Хоутон организирала и приватно субвенционирала јавна изложба „Диховни цртежи во водени бои“ на 155 нејзини акварели во Новата британска библиотека во Лондон. Во април 2015 година, Универзитетот Монаш ја организирала изложбата „Не верувајте во секој дух, туку пробајте ги духовите“ на која беа прикажани 25 акварели на Хаутон. Во јуни 2016 година, Институтот за уметност Кортолд создаде нешто посеопфатна изложба посветена на уметникот: „Џорџијана Хоутон: Цртежи на духови“.