Роберто Донадони

Роберто Донадони (роден на година) — италијански фудбалски менаџер и поранешен играч од средниот ред.
Донадони бил способен да игра на двете страни или во центарот од средниот ред. Тој ја започнал својата кариера со Аталанта, а подоцна станал столб на моќниот тим на Милан од доцните 1980-ти и раните 1990-ти, постигнувајќи домашни и меѓународни успеси за време на неговиот престој во клубот. Во неговата подоцнежна кариера, тој исто така бил еден од пионерите на Мејџор Лига Сокер, каде што играл две сезони за Њујорк Ред Булс, пред да ја заврши кариерата со саудискиот премиерлигаш Итихад во 2000 година.
На меѓународно ниво, Донадони исто така бил важен член на репрезентацијата на Италија во доцните 1980-ти и раните 1990-ти. Ја претставувал својата земја на Европските првенства во 1988 и 1996 година и на Светските првенства во ФИФА во 1990 и 1994 година. Со Италија, тој стигнал до полуфиналето на Евро 1988 година и освоил бронзени и сребрени медали на Светските првенства во 1990 и 1994 година.
По неговата играчка кариера, Донадони започнал кариера како менаџер во 2001 година, која вклучувала успеси во италијанските клубови Леко, Ливорно и Џенова. Тој подоцна бил назначен за селектор на репрезентацијата на Италија, наследувајќи го Марчело Липи, кој поднел оставка откако го освоил Светското првенство во 2006 година. На Евро 2008, со Донадони како тренер, Италија стигнала до четвртфиналето на турнирот, губејќи од следниот шампион Шпанија на пенали. На 26 јуни 2008 година, Донадони бил отпуштен и покрај тоа што потпишал продолжување на договорот пред почетокот на Евро 2008, користејќи клаузула во договорот која дозволувала раскин доколку Италија не стигне до полуфиналето. На негово место дошол Липи, кој се вратил како селектор на репрезентацијата. По неговата позиција како селектор на Италија, Донадони ги водел Наполи, Каљари и Парма, до банкротот на вториот клуб во 2015 година. Потоа се приклучил на Болоња следната сезона.
1 Клупска кариера
1.1 Аталанта и Милан
Донадони ја започнал својата кариера со Аталанта во 1982 година, освојувајќи ја титулата во Серија Ц1 и титулата во Серија Б во 1984 година. Тој му се приклучил на Милан во 1986 година и станал главен столб во легендарниот тим кој доминирал во Италија и Европа кон крајот на 1980-тите и почетокот до средината на 1990-тите. Вообичаено играјќи десна улога на средниот ред, Донадони бил витален дел од тимот на Милан под водство на Ариго Саки и Фабио Капело, освојувајќи шест титули во Серија А, три европски купови, четири Суперкупа на Италија, три европски суперкупа и два Интерконтинентални купа во текот на неговото време во Милан. Иако Донадони не успеал да го освои Купот на Италија со Милан, тој стигнал до финалето двапати, во текот на сезоните 1989–90 и 1997–98.
Донадони се онесвестил и се здобил со скршеница на вилицата по насилниот удар со Горан Василиевиќ во кампањата за Европскиот куп 1988-89 на натпреварот против Црвена звезда. Нему му била потребна терапија на теренот за да се спречи да се загуши и итно бил префрлен во болница, каде што набрзо се освестил. На 19 април 1989 година, тој постигнал гол во победата од 5-0 над Реал Мадрид во полуфиналето на Европскиот куп 1989 година. Во финалето на Европскиот куп, тој асистирал за голот на Гулит во победата од 4-0 над Стеауа Букурешт.
Тој имал асистенција за голот на Даниеле Масаро во победата со 4-0 над ФК Барселона во финалето на Лигата на шампионите на УЕФА.
1.2 Метростарс
Откако ја освоил својата петта титула во Серија А со Милан, тој продолжил да игра во Главната фудбалска лига (МЛС) во САД. Њујорк Ред Булс од МЛС го направиле центар на нивната франшиза кога потпишале со него во 1996 година. За време на неговата прва година, тој бил повикан во репрезентацијата на Италија. Тој се покажал како солиден изведувач, прогласен за најдобар XI лигата во 1996 година, а исто така бил прогласен за Ол-стар на Источната конференција на МЛС, победувајќи на инаугуративниот Ол-стар натпревар на МЛС 1996 година со 3–2 над Ол-старите на Западната конференција на МЛС. За жал, играта на Донадони не можела да им донесе никаков успех на Метростарс како клуб. Вкупно Донадони постигнал шест гола за Метростарс.
1.3 Милан и Ал-Итихад
Донадони накратко му се придружил на Милан по сезоната во МЛС 1997 година, помагајќи им да ги доведе до уште едно финале на Купот на Италија во 1998 година за време на вториот период на Фабио Капело во клубот. Тој исто така освоил уште една титула во Серија А под водство на Алберто Закерони во 1999 година, негова шеста и последна титула во Серија А во кариерата. Севкупно, Донадони постигнал 18 голови во Серија А во кариерата за Милан на 287 настапи и 23 на 390 настапи во сите натпреварувања.
Тој ја завршил својата кариера играјќи кратко време за Ал-Итихад од Саудиска Арабија, освојувајќи ја саудиската Премиер лига за време на сезоната 1999-2000, а набргу потоа официјално се повлекол од професионалниот фудбал.
2 Меѓународна кариера
Донадони бил член на фудбалската репрезентација на Италија до 21 година, стигнувајќи до финалето на Европското првенство за играчи до 21 година на УЕФА 1986 година. Тој го направил своето деби за сениорската репрезентација на Италија на 8 октомври 1986 година, под водство на Азељо Вичини во победата од 2-0 над Грција. Наскоро тој станал клучен член на неговата репрезентација, стигнувајќи до полуфиналето на Евро 1988 година, а потоа играл на Светското првенство во фудбал во 1990 година, на домашен терен, помагајќи ѝ на Италија да го освои третото место. За жал, тој промашил еден од пеналите во кобната полуфинална пресметка против бранителот на титулата и следниот вицешампион Аргентина. Севкупно, тој забележал пет настапи во текот на турнирот, пропуштајќи ја победата во осминафиналето против Уругвај поради повреда и победата на натпреварот за бронзениот медал против Англија.
Донадони, исто така, учествувал на Светското првенство во 1994 година, под водство на Ариго Саки, помагајќи и на Италија да заврши на второто место, каде што Италија повторно ќе биде поразена на пенали, од Бразил. Сепак, во оваа прилика Донадони не реализирал пенал во последната престрелка. На патот до финалето, тој му асистирал на Дино Баџо во победата на Италија со 2–1 во четвртфиналето над Шпанија, и исто така го обезбедил аутот на левото крило од кој Роберто Баџо го постигнал својот прв гол во Италија. 2–1 над Бугарија во полуфиналето на турнирот. Тој, исто така, ја претставувал Италија на Евро 1996 година, што ќе биде неговиот последен меѓународен турнир пред неговото меѓународно пензионирање, настапувајќи во сите три натпревари во групата. Неговиот последен настап за Италија бил на 19 јуни 1996 година, во последниот натпревар од групата, кој завршил со нерешено 0-0 против следниот шампион Германија, елиминирајќи ги Италијанците во првото коло на турнирот. Севкупно, Донадони одиграл 63 настапи за Италија, постигнувајќи пет гола.
3 Стил на игра
Донадони се смета за еден од најдобрите италијански крилни играчи. Тој бил способен да игра каде било во средниот ред освен во дефанзивниот среден ред. Тој можел да игра на двете крила, преку центарот или како офанзивен играч за врска, иако најчесто бил распореден на десното крило. Тој станал важен член на неговиот клуб и националните тимови во текот на неговата кариера, истакнувајќи се по своето темпо, агилност и технички способности; тој често ги претекнувал играчите со финти и во ситуации еден на еден или при преземање поединечни покрети. Тој бил познат и по својата издржливост. Особено во неговата подоцнежна кариера тој бил плејмејкер во средниот ред, поради неговата способност да оркестрира напаѓачки потези за неговиот тим. Донадони им давал асистенции на соиграчите во областа од нафрлување на центаршутови. Тој исто така бил моќен напаѓач на топката од далечина со двете нозе, и покрај тоа што бил природно десен, и ефикасен изведувач на слободни удари. Мишел Платини го опишал како најдобриот играч на Италија во 1990-тите. За неговиот стил на игра, Донадони еднаш прокоментирал „''Најголемото задоволство ми доаѓа од додавањето кое води кон голот''“.
4 Менаџерска кариера
По пензионирањето како играч, Донадони тренирал да стане тренер. Неговата прва работа била во Леко и го имал своето деби на 12 август 2001 година во Куп на Италија Про. Потоа следеле работни места во Ливорно (2002–03) и Џенова (2003). Во 2005 година, тој се вратил на чело на Ливорно во средината на сезоната. Откако ги довел до изненадувачки финиш на деветтото место и го имал клубот на шестото место на средината на сезоната 2005-06, Донадони поднел оставка поради критиките од претседателот на клубот Алдо Спинели.
Во јули 2006 година, по оставката на Марчело Липи три дена откако репрезентацијата на Италија го освоила Светското првенство во 2006 година, Донадони бил именуван за нов италијански селектор, неговата прва задача била успешно да ја води Италија низ квалификациите за УЕФА Евро 2008 .
На 16 август, Донадони го направил своето деби за селектор на Италија во пријателскиот натпревар против Хрватска одигран на стадионот Армандо Пики, Ливорно, на кој не настапил ниту еден од 23-те светски шампиони, освен третиот голман Марко Амелија, и завршил со пораз од 2–0. Донадони се утешил со фактот дека првиот натпревар на Липи на чело на ''Аѕурите'' бил исто така пријателски пораз, од Исланд.
Дебито на Донадони било во квалификациите за Евро 2008 година. Италија го ремизирала својот прв натпревар 1-1 со Литванија, а потоа загубила со 3-1 од Франција. Според тоа, на насловната страница на италијанскиот весник ''La Nazione'' било прикажано: „''Како да се намали ремек-делото на Липи на парчиња за само три недели''“, барајќи враќање на Липи. Сепак, и покрај сите критичари, Донадони ја предводел Италија до пет победи во низа на Грузија (3-1), Украина (2-0) и Шкотска (2-0), а првата била контроверзна поради неговото изоставување на ѕвездата Алесандро Дел Пјеро од тимот. Една од главните критики упатени од медиумите кон Донадони бил неговиот наводен недостаток на притисок да го убеди Франческо Тоти повторно да заигра за ''Аѕурите''. По прашањето за можна повик за играчот на Рома, Донадони на шега изјавил дека не го познава.
Италија се квалификувала за Евро 2008 по успешната кампања, на врвот на групата пред Франција, и покрај слабиот почеток. Тие ја совладале Шкотска со 2-1 во Глазгов за да ги потврдат своите квалификации.
На 9 јуни 2008 година, Донадони го добил најголемиот пораз за репрезентацијата на Италија во повеќе од 25 години од поранешниот соиграч од Милан, Марко ван Бастен, пораз од Холандија со 3-0. Капитенот на Италија Фабио Канаваро не бил во можност да игра поради повреда, а Донадони бил многу критикуван поради изборот на играчи за натпреварот. Неговиот тим ремизирал на следниот натпревар со Романија на 13-ти јуни, и покрај некои контроверзни судења кои забележале повратен гол на секој од овие натпревари, што предизвикало интензивни критики на официјалните лица. Тимот потоа ја победил Франција со 2-0 на 17 јуни за да напредува во четврт-финалето против Шпанија, следниот шампион на турнирот. Двете селекции одиграле нерешено 0-0, единствениот натпревар Шпанија бил одржан без голови во регуларното време во текот на целиот турнир. Сепак, Шпанците победиле со 4-2 на пенали.
По разочарувачкиот настап на Италија на турнирот, на 26 јуни 2008 година Донадони бил отпуштен од Италијанската фудбалска федерација (ФИГЦ), која го именувала Липи како негова замена.
4.1 Пост-меѓународна тренерска кариера
4.1.1 Наполи
На 10 март 2009 година, Наполи објавил дека го назначил Донадони за нов тренер по раскинувањето на Едоардо Реја по пет години водење на клубот. Првиот натпревар на Донадони бил нерешен 1–1 со Реџина.
По поразот со 2–1 од Рома на 6 октомври 2009 година, Донадони отказ како менаџер на Наполи. Тој бил заменет од поранешниот тренер на Сампдорија, Валтер Мацари.
4.1.2 Каљари
На 16 ноември 2010 година, било објавено дека Донадони ќе стане главен тренер Каљари, на местото на Пјерпаоло Бисоли. Откако му се приклучил на Каљари, клубот ги добил следните два натпревари, 2–1 против Бреша на 21 ноември и 3–2 против Лече на 28 ноември. Екипата успеала да се спаси од испаѓање.
Сепак, на 12 август 2011 година, две недели пред почетокот на Серија А 2011-12, Донадони бил изненадувачки отпуштен од претседателот на Каљари, Масимо Челино. Извори на италијанскиот печат ги навеле разликите помеѓу Донадони и Челино во врска со продажбата на Алесандро Матри во Јувентус и аферата во која е вмешан Давид Суасо, кој најпрво се приклучил на претсезонскиот тренинг камп само за да биде побарано да замине неколку дена подоцна.
Донадони бил во преговори со иранскиот про-лигаш Персеполис во декември 2011 година. Сепак, не бил постигнат договор.
4.1.3 Парма
На 9 јануари 2012 година, Донадони бил претставен како главен тренер на клубот од Серија А Парма, на местото на Франко Коломба. По пристигнувањето во клубот, ситуацијата на првенствената табела била критична за Парма, која била блиску до зоната за испаѓање.
Резултатите на Парма се подобриле веднаш под водство на Донадони, победувајќи на седум натпревари во Серија А по ред, што е клупски рекорд. Парма ја завршила сезоната на осмото место на првенствената табела, рамноправна по бодови со седмопласираната Рома.
Првичниот договор на Донадони бил до 2013 година, но тој бил продолжен за две години во октомври 2012 година, најдолгиот договор што претседателот на клубот Томазо Гирарди го направил со некој главен тренер. На крајот на сезоната 2012-13, Парма импресионирала и завршила на удобно десетто место, и покрај првичните стравувања дека ќе испадне од лигата. Во 2014 година, Донадони ја одвел Парма до шестото место во Серија А, помагајќи му на клубот да се квалификува за Лигата на Европа на УЕФА за прв пат од 2007 година. Сепак, нивниот влез на турнирот бил забранет поради задоцнето плаќање на данокот на доход на платите, неуспехот да се квалификува за лиценца на УЕФА, за што на клубот исто така ќе му бидат одземани седум бода во текот на сезоната 2014-15 во Серија А.
Следната сезона, континуираните сериозни финансиски тешкотии на Парма довеле до банкрот на клубот во март 2015 година, што значело дека клубот ќе испадне од лигата. Иако FIGC му дозволил на клубот да ја заврши лигашката сезона во Серија А, тие завршиле на дното на лигата на 20-то место. Донадони, кој објавил дека тој, како и персоналот и играчите на Парма, не земале плата од јули 2014 година, го напуштил клубот на крајот на сезоната.
4.1.4 Болоња
Во октомври 2015 година, Донадони бил ангажиран од новопромовираниот клуб во Серија А Болоња како нов тренер на клубот, на местото на Делио Роси. Донадони се разделил со Болоња на 24 мај 2018 година
4.1.5 Шенџен
На 30 јули 2019 година, Донадони бил назначен за менаџер на кинескиот клуб Шенџен.
5 Статистика
5.1 Клупска
Статистика по клуб
Сезона, Клуб, Лига, Шампионат, Куп, Еврокуп
Нат, Гол, Нат, Гол, Нат, Гол
1982-83, Аталанта, Серија Б, 18, 0, ?, ?, —, —
1983-84, Аталанта, Серија Б, 26, 2, ?, ?, —, —
1984-85, Аталанта, Серија А, 22, 0, ?, ?, —, —
1985-86, Аталанта, Серија А, 30, 3, ?, ?, —, —
1986-87, Милан, Серија А, 29, 2, 7, 0, —, —
1987-88, Милан, Серија А, 28, 4, 7, 2, 3, 0
1988-89, Милан, Серија А, 21, 1, 7, 1, 9, 1
1989-90, Милан, Серија А, 24, 4, 3, 0, 3, 0
1990-91, Милан, Серија А, 26, 2, 1, 0, 3, 0
1991-92, Милан, Серија А, 30, 1, 6, 0, —, —
1992-93, Милан, Серија А, 20, 1, 0, 0, 6, 0
1993-94, Милан, Серија А, 32, 0, 3, 0, 8, 0
1994-95, Милан, Серија А, 30, 2, 2, 1, 8, 0
1995-96, Милан, Серија А, 23, 1, 3, 1, 6, 0
1996, Њујорк Ред Булс, МЛС, 16, 3, 3, 0, —, —
1997, Њујорк Ред Булс, МЛС
1998, Њујорк Ред Булс, МЛС, 9, 1, 0, 0, —, —
1997-98, Милан, Серија А, 15, 0, 4, 0, —, —
1998-99, Милан, Серија А, 9, 0, 1, 0, —, —
1999-20, Итихад, Премиер лига, 15, 0, ?, ?, —, —
5.2 Менаџерска статистика
+Менаџерски досие по тим и мандат, Екипа, Нац, Од, До, Скор
, , , , , , ,
Леко, 2 јули 2001, 3 декември 2001
ЛЕеко, 20 март 2002, 22 јуни 2002
Ливорно, 22 јуни 2002, 30 јуни 2003
Џенова, 30 јуни 2003, 21 септември 2003
Ливорно, 11 јануари 2005, 6 февруари 2006
Италија, 13 кули 2006, 26 јуни 2008
Наполи, 10 март 2009, 6 октомври 2009
Каљари, 16 ноември 2010, 12 август 2011
Парма, 9 јануари 2012, 22 јуни 2015
Болоња, 28 октомври 2015, 24 мај 2018
Шенџен, 30 јули 2019, 11 август 2020
Вкупно
6 Почести
6.1 Играчки
* Серија А (6): 1987–88, 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1995–96, 1998–99 ; вицешампион 1989-90, 1990-91
* Вицешампион на Купот на Италија 1989–90, 1997–98
* Суперкуп на Италија : 1988, 1992, 1993, 1994 година
* Европски куп/Лига на шампиони : 1988–89, 1989–90, 1993–94 ; вицешампион 1992–93, 1994–95
* Суперкуп на УЕФА : 1989, 1990, 1994 година ; вицешампион 1993 година
* Интерконтинентален куп : 1989, 1990 ; вицешампион 1993, 1994 година
* Серија Б : 1983–84
* Серија Ц1 : 1981–82
* Саудиска Премиер лига : 1999-2000 година
* Трето место на Светскиот куп на ФИФА : 1990 година
* Вицешампион на Светското првенство во ФИФА: 1994 година
* Полуфиналист на Европското првенство на УЕФА: 1988 година
* УЕФА У-21 Европско фудбалско првенство вицешампион: 1986 година
Поединечни
* Ол-стар на МЛС : 1996, 1997 година * Најдобри XI во МЛС : 1996 година * Premio Nazionale Carriera Esemplare „Gaetano Scirea“ : 1998 * Премио интернационален Џакинто Факети : 2015 година * Куќата на славните на Милан
6.2 Ордени
:* 5-ти клас / Витез: ''Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana'' : 1991 година