Си беше еднаш...

''Си беше еднаш'' е документарен филм на српскиот режисер Јован Ѓериќ од 2006 година. Премиерата на филмот во киното Арена, била проследена со сетови во живо од панк-рок бендовите Митесерс и Генерација. Филмот зборува за панк-рок сцената на Нови Сад, во првата половина на 1990-тите. Луѓето кои ја создале оваа сцена зборуваат 15 години подоцна за подемот и причините за падот на интересот за овој вид музика, широко популарен во Србија за време на владеењето на покојниот Слободан Милошевиќ. Како што велат многумина од интервјуираните, заедничкиот непријател - Милошевиќ и неговиот режим - бил добра фокусна точка за енергијата што ја создавала нивната музика. Кога исчезна овој непријател, целото движење ја изгуби својата предност и овие денови приказната е многу ниска.
Филмот бил дел од програмата „Произведено во Војводина“ на Филмскиот фестивал Мотовун 2007 година (Мотовун, Хрватска), претставувајќи ја кинематографијата на Војводина, а исто така и како дел од четиридневниот настан — „Enter UK“ — за културното влијание на британскиот под -културата во Србија, одржана во Нови Сад за време на фестивалот EXIT 2007 година. Си беше еднаш, бил дел од програмата на неколку фестивали (Гросман (Љутомер, Словенија), Филофест (Љубљана, Словенија), а имало и театарски проекции во Варшава, Полска и Мостар, Босна и Херцеговина.
1 Улогата и екипата
Најзначајните бендови од тој период се претставени со нивните фронтмени и/или други членови, вклучувајќи ги Др. Поп, Бобан Кебра, Роберт и Реља, Вијетнамач, Марта, Медан, Илија, Дулес, итн. Остатокот од глумечката екипа е составен од луѓе кои учествувале во уличниот живот во текот на 1990-тите (повеќето од нив поранешни членови на панк-рок бендови) - Шима, Ќела, Немања, Лошми, Јенс, Ериќ, Голди, Глава, Брле, Мирџа, Сава Савиќ и Згро се автори на книгатаНовосадска панк верзија што ја опфаќа новосадската панк сцена од нејзините почетоци на крајот на 1970-тите (книгата и Си беше еднаш често погрешно се перципираат како дел од истиот проект). Гаги е лик чие име е дел од насловот на популарна песна од тој период, а Бужи делува како водич низ локациите каде што се случувале свирки и каде младите се дружеле во текот на 1990-тите.
Авторите користеле музички спотови од Генерација без будучност, Обојени Програм, Ритам нереда, Збогум Брус Ли, Врисак генерације, Бове...
Филмот бил снимен со минимална екипа - кинематограферот Лучијан Мунтеан и монтажерот Зоран Николиќ биле единствените членови покрај режисерот/продуцентот, кој исто така имаше улога на оператор на бум.
2 Позадина/продукција
Идејата за филмот кај авторот дошла неколку месеци откако го видел Среќно дете, музички документарец за трендовите во југословенската урбана суб-култура од почетокот на 80-тите. Во декември 2004 година, Ѓериќ му пристапил на Миња Дунѓерски, истакнат менаџер на рок глумци и промотор на свирки, со идеја да го сними филмот, и така започнува приказната. Дунѓерски беше заслужен како ко-сценарист, а беше и консултант и контакт на повеќето луѓе што се појавуваат во филмот, како и соработник на повеќето архивски материјали. Снимањето започнало на 3 јули 2006 година на белградска промоција на книгата Новосадкси панк верзија, sr, продолжи ло за време на фестивалот EXIT, а по пауза продолжи од втората половина на август до средината на септември 2006 година.
За снимање се користело, дигитална камера Panasonic AG-DVX100, додека архивската снимка беше претворена надолу од Беткам лентите. Повеќето интервјуа биле снимени со прогресивно скенирање, само за да се претворат во испреплетени, поради архивските материјали кои биле сите испреплетени.
3 Поврзано
* Нови Сад
* Панк рок во Југославија
* Популарна музика во Социјалистичка Федеративна Република Југославија