Огнена жаба

Yellow-bellied toad
Conservation status
Least Concern (IUCN 3.1)
Scientific classification
Kingdom:, Animalia
Phylum:, Chordata
Class:, Amphibia
Order:, Anura
Family:, Bombinatoridae
Genus:, ''Bombina''
Species:, ''B. variegata''
Binomial name
''Bombina variegata''(Linnaeus, 1758)
Distribution of the yellow-bellied toad (in green)
Огнената жаба ( ''Bombina variegata'' ) припаѓа на редот Anura, археобатрахијалната фамилија Bombinatoridae и родот огнени стомачни жаби .
1 Морфологија и физиологија
Примероците се движат од 28–56 mm, обично со тежина помеѓу 2,3 и 12 g. Ова ги става меѓу помалите членови на семејството Bombinatoridae, кое може да достигне големина од 7 см. Нивната горна страна е сиво-кафеава, често со измиени, светли точки. Нивната долна страна, вклучувајќи ги внатрешните страни на екстремитетите, прстите на рацете и нозете, е сиво-сина до црно-сина со впечатливи, светло жолти до портокалови дамки, кои обично покриваат повеќе од половина од долната страна. Огнените жаби имаат компактно тело - иако не е толку рамно како сродната европска жаба со жарче - и заоблена муцка. Зејниците се во форма на срце, со ушните тапанчиња кои не се видливи. Надвор има бројни брадавици со подигнати вителки. Студијата спроведена од истражувачите од Brill Academic Publishers заклучи дека има сексуално диморфни разлики забележани во видот. Мажјаците од овој вид имаат особено подолга должина на хумерусот што резултира со подолга должина на предните екстремитети; Се верува дека им дава предност додека се спојуваат и додека се борат со други мажјаци од истиот вид.
1.1 Варијација
Студијата спроведена од Богдан Стугрен и Стефан Ванчеа во 1968 година на жаби со жолта стомак во Романија и СССР утврдила осум различни форми на ''B. variegata,'' проширувајќи ги трите форми претходно поставени од Михаловски во 1958 година. Секоја од овие форми претставува сооднос на жолти до црни ознаки на долната страна на жабата, кои се движат од речиси целосно жолта (Форма 1) до речиси целосно црна (Образец 8). Стугрен и Ванчеа откриле дека долните страни на примероците од ''B. variegata'' од северните региони обично имаат поголема покриеност со црни ознаки од оние што се пронајдени во јужните региони.
1.2 Животен циклус
1.2.1 Јајца
''B. variegata'' во просек снесува 73 јајца, со големина на спојката која се движи од 45 до повеќе од 100 јајца. Поединците обично носат повеќе спојки секое лето, дозволувајќи и на една жена да произведе дури 300 јајца годишно. Јајцата се големи 1,5-2 мм и се обложени во желе со дебелина од 5-8 мм и полунепроѕирни, со боја од кал до светло кафена. Полноглавците обично се изведуваат во рок од 4 дена по сложувањето на јајцата.
1.2.2 Полноглавци
Полноглавците се развиваат брзо и можат да достигнат должина од 55 мм. Тие имаат тапа опашка и се типично сиво-кафеави или, во ретки случаи, транспарентни. Полноглавците и јајцата се ранливи на грабеж од разни мали суштества кои живеат во езерца, како што се пијавици, риби и некои водни бубачки . Студијата објавена во 2016 година во Canadian Journal of Zoology покажала дека полноглавците во потопла вода се развиваат побрзо од оние во постудените клими, со цел да ги имитираат различните средини што се наоѓаат во шумските области и сончевите каменоломи.
1.2.3 Парење
Мажјаците почнуваат да произведуваат повици за парење кон крајот на пролетта и продолжуваат до крајот на август. Бидејќи видот нема гласен мочен меур, за разлика од црвеностомачената жаба, нејзиниот повик е прилично нежен.
2 Распространетост
Огнената жаба е водоземец тесно врзан за водни области. Првично, видот обично живеел покрај потоци и реки. Се населил таму во зависност од динамиката на поплави на привремени и континуирано поместувачки мали водни тела. Во неговите заменски живеалишта во човечката цивилизација, тој сè уште зависи од привремени мали водни тела на глинеста почва, како што се тракторски патеки, барички и мали ровови. Најчесто, овие области се без вегетација и без конкурентни видови и грабливци. Преку брзото загревање на малите водни тела, се гарантира брз развој на мрест и ларви. Овие пионерски видови може да се најдат главно во каменоломи, јами за глина и чакал и на терени за марширање.
Супериорната подвижност на младите од видот овозможува спонтано населување на новооткриените простори за живеење. На копно, суштествата бараат скривалишта под камења или мртво дрво и во браздите и пукнатините на карпите. Огнената жаба живее во планински и ридски земји во средна и јужна Европа. Широко е распространета низ високото ридско подрачје на средна и јужна Германија и рамнините на реката Горна Рајна, но на неколку места.</br>
3 Синоними
*''Рана вариегата'', Линеј, 1758 година *''Bombynator pachypus'', Бонапарт 1838 година
4 Наводи
* Внесувањето во базата на податоци вклучува карта на опсег и оправдување зошто овој вид е најмалку загрижувачки
* Голем дел од содржината на оваа статија доаѓа од еквивалентната статија на германски јазик на Википедија (преземено на 14 февруари 2006 година)