procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Соколница

Соколница или Соколац е тврдина во Србија која се споменува единствено во изворите во делото на Константин Филозоф ''„ Животот на Стефан Лазаревиќ деспот српски“'', во врска со настаните кои се датираат од 1413 година. Повеќето историчари ова утврдување го идентификуваат со денешниот Соко Град кај Соко Бања, но има и такви историчари кои ја оспоруваат оваа идентификација.
1 Споменување на утврдувањето
Во завршната фаза од граѓанската војна која ја зафатила Отоманската Империја по Битката кај Ангора (1402) и смртта на султанот Бајазит (1389-1403), неговиот син Муса бил на почетокот на својот поход против Србија во 1412-1413 година, го нападнал бегот Хамза, кој се одметнал од неговата власт. Тврдините Сврљиг и Соколница, кои ги држел, биле заземени, тој бил заробен и испратен во престолнината Хадријанопољ, а локалното население било раселено, бидејќи го поддржувало деспотот Стефан (кнез 1389-1402, деспот 1402-1427). После тоа, Муса го продолжил походот со напаѓање на Србија, најпрво ги завзел Липовац и Бован, потоа ја нападнал Моравската долина и ги освоил Сталаќ, Петрус, Крушевац и Копријан .
2 Проблем со идентификација
Во постарата литература, Соколница редовно се идентификува со Соко Град, што е случај и со поновите научни трудови, но оваа идентификација ја оспорил Синиша Мишиќ. Тој укажува на неколку проблеми во оваа идентификација:
# етимологија на името
# правецот на навлегувањето на Муса (тој верува дека Муса се движел од долината на Сврљишки Тимок преку јужните рабови на Девица и Озрен, на чиј југоисточен дел се наоѓа Липовац, додека Соко Град се наоѓа во северозападното подножје на Девица)
# нема потврда дека Соко Град во тоа време (1413) бил активно утврдување.
# областа околу Соко Град во тоа време (1413) била дел од Српската деспотовина, а не од Отоманската Империја.
Наместо Соко Град, тој смета дека Соколница би можела да биде неистражени остатоци од утврдувањето кај Градиште покрај Горња Соколовица, југоисточно од Књажевац.
3 Поврзано
* Соко Град
* Горња Соколовица
Панасоник

Панасоник е голема јапонска мултинационална компанија со седиште во Кадома, во близина на Осака во Јапонија, основана во 1918 година. Панасоник нуди широк спектар на производи и услуги, вклучувајќи клима уреди, фрижидери, машини за перење алишта, компресори, светилки, телевизори, персонални компјутери, мобилни телефони, аудио опрема (слушалки, звучници, итн.), камери, радиодифузна опрема, проектори, автомобилска електроника, авиони за забава при летот, полупроводници, литиумски батерии, електрични компоненти, оптички уреди, велосипеди, електронски материјали и фотоволтаични модули.
Копривац

Копривац (|Coprivatz) е тврдина во Србија, која најверојатно се наоѓала кај денешното село Копривница, недалеку од Гаџин Хан.
Иако потекнува од средниот век, тогашните извори не го споменуваат ова утврдување и се појавува само во делата на патописците од XVI век. Еден венецијанец (1534), Германец (1571) и Французин (1574) кои во тоа време патувале по цариградскиот пат, го опишуваат на речиси идентичен начин, како град кој се наоѓа на стрмнини на планината ''Куновица'' (Сува Планина) после Ниш, а пред селото ''Клисурице'' и врз основа на нивните причини може да се пријави заклучок дека е оддалечен помалку од еден ден јавање од Ниш до ''Сердица'' (Софија).
1 Поврзано
* Гаџин Хан
Кољска ултрадлабока бушотина

Кољска ултрадлабока бушотина (|Кольская сверхглубокая скважина, СГ-3) е најдлабока целосно вештачка бушотина во светот. Се наоѓа на околу десет километри западно од градот Запољарна на крајот од северозападниот дел на европскиот дел на Руската Федерација, односно северозападно од Мурманската област (Печенски регион).
Длабочината на бушотината е 12.262 метри, дијаметарот на површинскиот дел е 92 сантиметри, односно 21,5 сантиметри на дното. Бушотината е направена со цел подетално научно истражување на земјината кора, а направена е на местото каде што растојанието помеѓу дисконтинуитетот на Мохоровичиќ и литосферата е најмало. Проектот официјално започнал на 24 мај 1970 година на денот на одбележувањето на стогодишнината од роденденот на Ленин. Едно време, на бунарот работеле дури 16 научно-истражувачки лаборатории, а самиот проект бил лично надгледуван од тогашниот советски министер за рударство и геологија.
Дупчењето на првите 7.000 метри низ цврсти гранитни карпи поминало според планот и без поголеми отстапувања, а првите проблеми се појавиле при навлегувањето во полабавите слоеви на литосферата, што довело до чести уривања. На 6-ти јуни 1979 година Кољската бушотина ја надминала длабочината од 9.583 метри, што било подлабоко од најдлабоката бушотина дотогаш, Берта Роџерс во Оклахома. Иако примарната цел на проектот била да се достигне длабочина од 15.000 метри, дупчењето завршило на длабочина од 12.262 метри, што било постигнато на крајот на 1989 година. Поради недостаток на финансиски средства, проектот бил официјално напуштен во 2006 година, а две години подоцна самиот локалитет бил напуштен и моментално е во фаза на распаѓање.
1 Наводи
2 Поврзано
* Печенески регион
* Мурманска област
Савиќевац

Савиќевац е завештание на доктор Алекса Савиќ, министер за здравство во Владата на Кралството Срби, Хрвати и Словенци, на ридот Хисар кај Прокупље.
Десетина дена пред смртта, доктор Алекса Савиќ ја изразил својата желба во тестаментот (16 јануари 1928) и го оставил својот капитал од вкупно 400.000 динари со камата „за изградба на прекрасен и модерен замок на општинскиот тревник во Прокупље на местото на Хисар, и тоа на врвот, така што од тој замок би се гледала целата околина на Прокупље.“
Овој замок е оставен како донација на Прокупље, во кој докторот Савиќ „ги поминал своите најдобри денови, работејќи совесно и со најголема посветеност за културното, економското, политичкото и хигиенското издигнување на овој град и на целата топличка област“.
Според неговата желба, замокот го добил и името Савиќевац и тоа име морало да се стави на најистакнатиот дел од замокот со натпис „Ова завештание е подигнато и оставено од д-р Алекса Савиќ, лекар и министер за јавно здравје на Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, на болните за оздравување а на младите и здравите на уживање“.
Со тестаментот било предвидено старата општина, според упатствата на г. Драгутин Маслаќ, архитект и инспектор во Министерството за градежништво и градскиот кафеџија Риста Велиќ и лекар од Ниш, Др. Тихомир Ракиќ да ги надгледува и дава потребните естетски инструкции. Посочено е и кога треба да започнат работите и во која временска рамка.
Исто така, побарано е да се изградат скали како и добар пат кој се искачува до Хисар за да се оди до замокот.
Објектот е изграден во 1931 година.
1 Галерија
2 Наводи
Дорички јазик

Доричкиот (порано именуван како в''етамутски'') е загрозен океански јазик што се зборува на островот Гауа во Вануату .
Јазикот го зборуваат околу 300 луѓе и тие живеат претежно во селото Доригна јужниот брег на островот Гауа. Помали заедници на говорници може да се најдат во селата Ктеон (на источниот брег) и Ктевут (на западниот брег).
1 Фонологија
Доричкиот има 8 самогласки. Тие вклучуваат 7 кратки монофтонзи и една долга самогласка .
+Дориг самогласки, , Предна страна, Назад
Затвори
Речиси блиску
Отворено-средина
Отвори, ,
Доричкиот има 15 согласки.
+Дориг согласки, , Лабиовелар, Билабијална, Алвеоларна, Грбна
Безгласна стоп
Преназализирано стоп, ᵐb, ⁿd
Назален
Фрикативен, ~
Ротични
Странични
Приближно
2 Граматика
Системот на лични заменки во доричкиот ја спротивставува клузивноста и разликува четири броја (еднина, двојна, троина, множина).
Овошен леб

Овошните лепчиња се вид на сладок ролат кој се прави со овошје, кора од овошје, зачини, а понекогаш и јаткасти плодови.Тие се традиција во Британија и поранешните Британски колонии, вклучувајќи ги: Јамајка, Австралија, Сингапур и Индија. Се прават со овошје и овошна кора и се слични на лепчињата кои се посипуваат и варат со шеќерни грутки. Еден таков вид е колачот од рибизла.
1 Поврзано
* Варени лепчиња
* Сали Лун леб
* Овошен колач
1.1 Наводи
Одмаздници: Војна на бесконечноста

''Одмаздници: Војна на бесконечноста'' (|Avengers: Infinity War) — американски суперхеројски филм од 2018 г. во режија на Ентони и Џо Русо, заснован на стрип-авантурите на истоимената екипа на Marvel. Како продолжение на „Одмаздници“ (2012) и „Одмаздници: Ерата на Ултрон“ (2015), тоа е 19-ти долгометражен филм во медиумската франшиза на „Кинематографската вселена на Marvel“ (КВМ) и седми во Третата фаза. Главните улоги ги толкуваат Роберт Дауни Помладиот, Крис Хемсворт, Марк Рафало, Крис Еванс, Скарлет Јохансон, Бенедикт Камбербач, Дон Чидл, Том Холанд, Чедвик Боузман, Пол Бетани, Елизабет Олсен, Ентони Маки, Себастијан Стен, Карен Гилан, Данај Гурира, Том Хидлстон, Пом Клементјеф, Бенедикт Вонг, Летиша Рајт, Дејв Батиста, Зои Салдана, Џош Бролин и Крис Прат. Според заплетот, две години откако Одмаздниците се распаднале за време на настаните на „Капетан Америка: Граѓанска војна“, Танос пристигнува на Земјата со цел да ги собере сите Камења на бесконечноста за ракавицата, со која може да ја промени стварноста по своја волја. Одмаздниците и Чуварите на галаксијата мораат да го запрат лудиот титан пред неговиот разорен напад да стави крај на половина од вселената.
Премиерата на филмот во САД била на 27 април 2018 г., а во Македонија на 26 април истата година.
1 Содржина
Додека Одмаздниците и нивните сојузници продолжуваат да го штитат светот од преголеми закани за некој херој да може да се справи, нова опасност се појавува од космичките сенки — Танос. Деспот на меѓугалактичката злогласност, неговата цел е да ги собере сите шест Камења на бесконечноста, артефакти со незамислива моќ и да ги искористи за да ја нанесе својата извртена волја на целата стварност. Сѐ за што се бореле Одмаздниците довело до овој миг, судбината на Земјата и постоењето никогаш не биле понеизвесни.
2 Улоги
Глумец, Улога
Роберт Дауни Помладиот, Тони Старк / Железниот Човек
Крис Хемсворт, Тор
Марк Рафало, Брус Бенер / Хулк
Крис Еванс, Стив Роџерс / Капетан Америка
Чедвик Боузман, Т'Чала / Црниот Пантер
Том Холанд, Питер Паркер / Човек-пајак
Бенедикт Камбербач, Стивен Стрејнџ / Доктор Стрејнџ
Крис Прат, Питер Квил / Ѕвездениот Господар
Скарлет Јохансон, Наташа Романоф / Црната Вдовица
Елизабет Олсен, Ванда Максимов / Аловата Вештерка
Себастијан Стен, Баки Барнс / Зимскиот Војник
Дон Чидл, Џејмс „Роди” Роудс / Воената Машина
Пол Бетани, Визија
Ентони Маки, Сем Вилсон / Соколот
Вин Дизел, Грут (глас)
Бредли Купер, Ракета (глас)
Дејв Батиста, Дракс Уништувачот
Зои Салдана, Гамора
Карен Гилан, Небула
Гвинет Палтроу, Вирџинија „Пепер“ Потс
Бенедикт Вонг, Вонг
Пом Клементјеф, Мантис
Том Хидлстон, Локи
Данај Гурира, Окоје
Летиша Рајт, Шури
Џош Бролин, Танос
Бенисио дел Торо, Колекционерот
Рос Маркуанд, Црвениот Череп
Семјуел Л. Џексон, Ник Фјури (камео)
Еѓшег

Еѓшег (Унг. Egység) е замок изграден во 1889 година кој се наоѓа во Нови Сад.
Името е од унгарско потекло и значи „Единство“. Подигнат е во чест на стогодишнината на стрелачкото спортско друштво „Граѓанско стрелачко друштво“. По втората светска војна бил национализиран, а извесно време бил даден на користење на стрелачкото друштво „Јединство“, по кое замокот го добил името. Подоцна го користеле многу други, но набрзо ја изгубил својата употреба.
Замокот е реновиран во 2012 година, откако со децении бил руиниран.
Тврдина на Црн врв (Пирот)

Тврдината на Црн врв над Пирот се наоѓа на Видлич, на 12 километри од градот, во близина на планинарскиот дом.
1 Историја
Тврдината е изградена во 1892 години по српско-бугарската војна поради страв од нова војна со Бугарите. Тврдината всушност никогаш не била користена. Била градена во текот на 1982 и 1893 година. Градена е од камени блокови и е една од најдобро сочуваните тврдини во Србија. Ѕидовите на тврдината се дебели 1,6 метри, а тврдината има и камен свод со иста дебелина.
Тврдината била позиционирана кон исток бидејќи од таму се очекувал нападот од непријателот. На самиот врв се наидува на одбранбен бедем од камен кој некогаш ја претставувал последната линија на одбрана на тврдината. Од западната страна, лево од главниот влез, ѕидот е доста оштетен. Лакот над влезот во тврдината е добро сочуван, а на страните на тврдината се наоѓаат пушкарниците.
2 Денес
Тврдината денеска се распаѓа, а планирано е да влезе и на листата на споменици на културата за да се спречи пропаѓањето. На ѕидовите се појавиле пукнатини, а еден дел од ѕидот паднал поради ерозија бидејќи биле оштетени олуците на самата тврдина.
3 Галерија
4 Поврзано
* Список на тврдини во Србија
Равно

Равно — јужнословенски топоним, што значи „рамно“. Може да се однесува на следниве места:ж
* Равно (Кршко) — село во Општина Кршко, Словенија
* Равно (Добје) — село во Општина Добје, Словенија
* Равно (Босна и Херцеговина) — село и општина во Босна и Херцеговина
Тклапи

Тклапи е традиционална грузиска храна која се прави од овошно пире кое се премачкува на чаршаф во тенок слој и се суши на сонце или во рерна. Овој грузиски специјалитет може да биде кисел или сладок. Киселата верзија се прави најчесто од вишни или од сливи, а слатката верзија се прави од кајсии или праски. Може да се подготви и од сокот што се користи за правење Чурчхела.
1 Поврзано
* Чурчхела
* Кајсефе
* Овошни ролни
Чрчишка Река

Чрчишка Река (|Κρανιά, ''Кранија'') — река во Костурско, Егејска Македонија.
Реката извира јужно од врвот Струнга (861 м) и тече на југоисток, минувајќи меѓу возвишенијата Синоро (848,2 м) на север и Еленица (895,3 м) и Кур (874,4 м) на југ. Поминува под патот Нестрам–Костур меѓу месностите Сапатина на север и Билевец на југ, а на крај се влева во Бистрица, во непосредна близина на црквата „Св. Спиридон“, како нејзина десна притока.
Лисабонска декларација

Лисабонска декларација – популарен назив на Декларацијата на Европскиот совет на ЕЗ за поранешна Југославија (27. Ⅵ 1992), во која се изразува подготвеност за признавање на „ПЈРМ” во рамките на нејзините постојни граници, во согласност со Декларацијата од 16. Ⅻ 1991 г., под име што не го содржи поимот Македонија.
Архимедова канџа

Архимедовата канџа (старогрчки: ''Ἁρπάγη;'' исто така познато како железната рака) — античко оружје осмислено од Архимед за да го одбрани морскиот дел од бедемот на Сиракуза од поморски десант. Иако неговата точна природа е нејасна, според извештаите на античките историчари го опишуваат како вид на кран опремен со кука што можел да го фрли и делумно да го потопи бродот кој напаѓал во водата, а потоа или да предизвика бродот да се преврти или одеднаш целосно да го пушти.
1 Поврзано
* Грчки оган
* Архимедов топлински зрак — Антички уред за кој се претпоставува дека го користел Архимед за палење римски бродови
Шенус

Шенусот — античка египетска, грчка и римска мерна единица за должина и површина засновано на јаже со јазли, првпат користено во египетско геодетско истражување.
1 Должина
Грците, кои го усвоиле од Египќаните, генерално сметале дека шенусот е еднаков на 40 стадии, но ниту шенусот ниту стадионот немале апсолутна вредност и имало неколку регионални варијанти на секоја од нив. Страбон забележал дека тоа се разликувало и во зависност од теренот, и дека кога „се искачувал по ридовите, мерките на овие шенуси не биле насекаде постојани, така што истиот број понекогаш означувал поголем, понекогаш помалку реален опсег на патот, варијација која датира од најраните времиња и постои во нашите денови“. Херодот( и ) вели дека шенусот е 60 стадиуми или околу 10,5 км. Шенусот на Исидор од Харакс - користен во неговите ''партиски станици'' - добил вредности помеѓу 4,7 и 5,5 километри, но прецизната вредност останува контроверзна со оглед на познатите грешки на некои од неговите растојанија.
2 Поврзано
* Eгипетски, грчки и римски единици
* Јаже и јазол, поврзани единици
Портрет на јеромонахот Самоил

Портрет на јеромонахот Самоил – слика од Дичо Зограф. Сликата е темпера на гипсан грунд врз штица, со димензии 40х39 см, завршена во 1854 година. Во сопственост е на националната установа Заводот и музеј во Прилеп.
1 Опис
Во 1854 година за манастирот Трескавец го насликал портретот на јеромонахот Самоил. Во овој случај, Дичо Зограф ги прави првите отстапувања од традиционалното сликарство. Јеромонахот Самоил е стварна и современа личност со продуховен поглед и особни црти на лицето. Облечен е во монашка облека, во десната рака држи крст и бројници, а во левата отворен свиток. Амбиентот во кој е сместен ликот, отворениот свиток, ангелот во десниот горен агол и широко третираните очи, ги носат одликите на црковната уметност од XIX век. Реалистичниот пристап во обработката на лицето и настојувањето да се предаде наравот на ликот упатуваат на историскиот обид на Дичо Зограф за отстапување од образецот на црковното сликарство и претставување на стварна, современа личност.
Кодомо

Кодомо (|子供, „дете“) — метажанр на аниме и манга, чија целна публика се деца под 10-11 години. Овој жанр е еден од најстарите, бидејќи првите анимеа биле создадени посебно за детска публика. Истакнатите одлики на жанрот се неговата „подетинетост“, лесно разбирливи приказни и без длабоки пораки. Кодомо-анимето обично не содржи услуга на обожаватели или насилство.
Понекогаш кодомо-анимето е поблиску до европската или американската анимација отколку до кој било вид аниме, како во стил, така и во структура на серијата. Меѓутоа, сите серии од овој вид создадени во Јапонија се сметаат за вид аниме. Кодомо-мангата се објавува и во списанија како што е ''CoroCoro Comic''. Популарната кодомо-манга, како младешката, често станува основа за аниме и други производи.
1 Историја
Кодомо-мангата започнала кон крајот на XIX век со раскази, обично околу 15 страници, објавени во списанија. Овие рани манги биле дел од напорите на периодот меиџи да ја промовира писменоста кај јапонската младина. Значајна пресвртница во популарноста на кодомо-анимето дошла со создавањето на ''Astro Boy'' од Осаму Тезука, кој нашироко се смета за татко на анимето.
2 Примери на аниме и манга во жанрот кодомо
*''Покемон''*''Digimon''*''Дораемон''*''Мојот сосед Тоторо''*''Anpanman''*''Соник Икс''
Појавата на новото чудо на Пресвета Богородица

Појавата на новото чудо на Пресвета Богородица – слика од Теодосиј Зограф. Сликата е темпера на гипсена подлога врз платно, со димензии 60х71 см, завршена во 1813 година според едни, или 1828 година, според други. Во сопственост е на: Галеријата на икони во соборниот храм „Успение на Пресвета Богородица“ во штипско Ново Село.
1 Опис
На сликата е претставено семејството на зографот Теодосиј, во мигот на адорација кон Св. Богородица Скоропомошница, која на чудотворен начин го излекувала болниот син на зографот. Всушност преку оваа слика, зографот Теодосиј сликовно прикажува еден дел од животот на неговото семејство, семејна драма која благодарение на молитвите кон Св. Богородица има среќна завршница. Делото е насликано во 1813 година и е подарено на црквата Св. Богородица во штипско Ново Село, во знак на благодарност кон Богородица Скоропомошница. Во долниот дел од сликата е испишан опширен текст во кој е објаснета идејата за настанување на сликата.
Теодосиј, неговата жена и синот се облечени во современа градска облека својствена за градот Велес во XIX век. На сликата преовладува прецизен и чист цртеж кој идеално се вклопува со богатиот и смирен колорит, дело кое според своите ликовни и естетски одлики, долго време нема да биде надминато. Овие одлики зографот Теодосиј го ставаат во редот на оригинална уметничка појава во македонското штафелајно сликарство во првата половина на XIX век, раздобје во кој македонското сликарство, сè уште се движи во рамките на црковната уметност.
2 Текст на сликата
На сликата со текст е запишана идејата за сликата, кој транскрибиран на современ јазик, гласи:
Како што самиот зограф кажува, детето што лежи е неговиот син, Илија. Од левата страна на сликата се насликани зографот Теодосиј и неговата сопруга. На црковната фасада, е претставено чудото на Пресвета Богородица со царот кој се потопил во морето, што е предзнак за новото чудо. Од десната страна на сликата е прикажан израснатиот син, момче на 15 години, кој стои молитвено пред сликата на Богородица Одигитрија Брзопомошница. Детето држи голема свеќа и свиток на кој е запишано: Ѝ принесе слика за сведоштво. Станува збор за самата слика.
Црква „Св. Атанасиј“ - Моклиште

Свети Атанасиј — селска црква во некогашното тиквешко село Моклиште, Македонија.
1 Местоположба
До црквата води земјен пат, кој се двои од регионалниот пат кај Катунишко Езеро и продолжува во насока на Моклишкото Езеро.
2 Галерија
3 Поврзано
* Моклиште (село)
* Повардарска епархија
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Ваташка парохија
Мамантео

Мамантео или амуна — предколумбиски систем за собирање вода што се користел во планинските делови на Перу.
Функционира така што го „одложува“ истекувањето на дождовната сезона во планините за да може да се користи во низинските населби за време на сушната сезона. Користејќи канали, системот ги насочува поплавите кон пропустливи делови од почва или карпи. Водата се филтрира од слоевите на земјата и излегува во изворите на надолна линија неколку недели или месеци подоцна, каде што може да се користи за ублажување на сушата.
Технологијата можеби била користена од Вариската култура уште во 700 година од нашата ера, и некои од античките системи биле обновени во 21 век за да им служат на современите градови.
1 Модерни реставраторски работи
Лима по големина е вториот најголем пустински град во светот, после Каиро, и е опслужуван од многу помала река од Каиро. За да ги задоволи потребите на „пустиот град кој постојано расте“, Сунас, перуанската национална агенција за вода, има намера да „[комбинира] сива инфраструктура со зелена инфраструктура“ и да создаде фонд поддржан од данок; дел од овие пари биле потрошени за поправка на мамантеи. Од 2016 година, биле обновени десет мамантеи.
Студијата за климатски ризик од перуанските агенции за хидрологија вклучува реставрација на амуни на нејзиниот потесен список на адаптивни практики кои имаат „ниска цена и висока хидролошка корист“, заедно со управување со пасиштата, обновување на мочуриштата и шумите и други хидролошки инженерски проекти.
2 Поврзано
* Канат — древен персиски систем за наводнување
Бегство од затвор (ТВ-серија)

''Бегство од затвор'' (|Prison Break) — американска криминалистичка драмска телевизиска серија создадена од Пол Шеринг за Fox. Приказната следи двајца браќа, Линколн Бароуз (го игра Доминик Персел) и Мајкл Скофилд (го игра Вентворт Милер). Линколн е осуден на смрт за злосторство што не го извршил, а Мајкл прави подробен план да му помогне на својот брат да избега од затворот и да ја докаже својата невиност. Извршни продуценти на серијата биле Пол Шеринг, Мет Олмстед, Кевин Хукс, Марти Ејделстајн, Дон Пароуз, Нил Х. Мориц и Брет Ратнер, кој исто така ја режирал пилотната епизода. Тематската музика, компонирана од Рамин Џавади, била предложена за наградата „Еми“ во 2006 г. ''Бегство од затвор'' е заедничко производство на Original Film, Adelstein/Parouse Productions (сезони 1–4), Dawn Olmstead Productions (сезона 5), Adelstein Productions (сезона 5), One Light Road Productions (сезона 5) и 20th Century Fox Television. Распределена била од 20th Television.
Серијата се прикажувала и во Македонија, на телевизија „Сител“.
1 Содржина
Линколн Бароуз е осуден за убиство што не го извршил, и сега го чека неговото погубување во затворот „Фокс ривер“. Мајкл Скофилд, неговиот единствен брат, ќе направи сѐ за да го извлече. Со умислено предизвикување злосторство што ќе го доведе Мајкл да биде ставен во истиот затвор како и неговиот брат, тој наумува да ги извлече и двајцата. Однатре.
2 Улоги
Доминик Персел, Линколн Бароуз
Вентворт Милер, Мајкл Скофилд
Робин Тани, Вероника Донован
Петер Стормаре, Џон Абруци
Амори Ноласко, Фернандо Сукре
Маршал Олман, Ел-Џеј Бароуз
Вејд Вилијамс, Бред Белик
Стејси Кич, Хенри Поуп
Сара Вејн Калис, Сара Танкреди
Пол Ејделстајн, Пол Келерман
Роберт Непер, Теодор „Ти-Бег” Бегвел
Рокмонд Данбар, Бенџамин Мајлс „Стотката” Френклин
Вилијам Фикнер, Александар Махон
Крис Венс, Џејмс Вислер
Роберт Виздом, Норман „Лечеро” Сент Џон
Данај Гарсија, Софија Луго
Џоди Лин О'Киф, Гречен Морган
Мајкл Рапапорт, Доналд „Дон” Селф
Марк Фојерстин, Џејкоб „Посејдон“ Антон Нес
Инбар Лави, Шиба
Август Пру, Дејвид „Вип” Мартин
Фрикторија

Фрикторија (грчки: ''φρυκτωρία'') — семафор систем кој се користел во Стара Грција. ''Фрикториите'' биле кули изградени на избрани планински врвови така што едната кула (''phryctoria'') би била видлива за следната кула (обично оддалечена околу 20 милји). Кулите се користеле за пренос на одредена однапред договорена порака. Едната кула ќе го запали својот пламен, следната кула ќе го види огнот и ќе го запали својот пламен, и така натаму.
Во трагедијата на Есхил, ''Агамемнон'', лик чувар на робови ја дознава веста за падот на Троја од Микена со внимателно набљудување на огнениот светилник. Тукидид напишал дека за време на Пелопонеската војна, Пелопонезите кои биле во Крф биле информирани со ноќни светилници за приближувањето на шеесет атински бродови од Лефкада. Кога Кнемус го нападнал островот Саламис, Саламинјаните ги известиле Атињаните и побарале помош со огнените светилници.
1 Фрикторија и Пирсеја
Во 2 век п.н.е., грчките инженери од Александрија, Клеоксен (грчки: ''Κλεόξενος'') и Демоклит (грчки: ''Δημόκλειτος'') ја измислиле пирсејата (грчки: ''πυρσεία''), што значи факел. Буквите од грчката азбука биле наведени на маса. Секоја буква одговарала на ред и колона на табелата. Со користење на две групи на факели (пет факели во секоја група), левата го означувала редот и десната колоната на табелата, тие би можеле да испратат порака со дефинирање на одредена буква преку комбинација на светли факели.
, 1, 2, 3, 4, 5
1, Α, Β, Γ, Δ, Ε
2, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ
3, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο
4, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ
5, Φ, Χ, Ψ, Ω
Кога сакале да ја испратат буквата ''О'' (омикрон), запалиле пет факели на десниот сет и три факели на левиот сет.
Џерван

Џерван — локалитет северно од Мосул во покраината Нинива во Ирак. Локацијата нема вегетација и е ретко населена.
Локалитетот е познат по урнатините на огромен аквадукт што ја преминува реката Кенис, изграден од повеќе од два милиони камења и со употреба на камени лакови и водоотпорен цемент. Некои сметаат дека е најстариот аквадукт на светот, кој му претходи на сè што Римјаните изградиле во текот на пет века.
1 Аквадуктот на Џерван
Аквадуктот е дел од поголемиот Канал Атруш изграден од асирскиот крал Сенахериб помеѓу 703 и 690 пр. н. е. за да ги напои големите градини на Нинива, со вода пренасочена од клисурата Кенис, 50 километри на север.
Натписот на аквадуктот гласи:
: „Сенахериб, светскиот крал на Асирија. На голема далечина имав водотек насочен кон околината на Нинава, спојувајќи ги водите... Низ стрмните долини, поставив аквадукт од бели варовнички блокови, направив тие води да течад над него“.
Некои научници веруваат дека легендите за Семирамидини висечките градини на Вавилон биле всушност обемните градини на Сенахериб во Ниневинската рамнина а, не во Вавилон.
2 Галерија
Мраморски манастир

Мраморски манастир — нов манастир во тиквешкото село Мрамор.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа во некогашното село Мрамор.
2 Градби во манастирот
Манастирот е составен од црквата „Св. Атанасиј“, конак и помошни објекти.
Според натписната плоча на конакот, истиот бил подигнат во 2001 година од страна на Никола Николов од селото Раец.
2.1 Црква „Св. Атанасиј“
Црквата е нова градба, подигната на стари темели. Била возобновена во 2000 година.
3 Галерија
Црква „Св. Атанасиј“ - Мрамор

Свети Атанасиј — главна манастирска и селска црква на Мраморскиот манастир во некогашното тиквешко село Мрамор, Македонија.
1 Местоположба
До црквата води земјен пат, кој започнува кај Дреновска Клисура со двоење од А3.
2 Историја
Црквата била подигната врз темелите на стара црква. По иницијатива на иселените мраморчани, кои на 3 март 2000 година одржале Собрание, на кое донеле одлука да се обнови старата разурната црква и бил создаден иницијативен одбор за изградба на црквата. На самата црква има натписна плоча, на која е наведено дека изградбата на црквата била извршена од Никола Николов од селото Раец.
Благодарение на заложбите на иселените мраморчани кои живеат во Прилеп, а со благослов на епархискиот архијереј г. Петар, на 2 август 2000 година, протоерејот Петре Ристески ги осветил темелите за изградба на црквата.
3 Архитектура
Црквата има скромни димензии.
4 Галерија
5 Поврзано
* Мрамор (село)
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Плетварско-беловодичка парохија
Рударење на сол

Рударење на сол — извлекување на природните наслаги на сол од под земја. Ископуваната сол е обично во облик на халит (попозната како камена сол) и извлечена од испарувачки формации.
1 Историја
Пред појавата на модерниот мотор со внатрешно согорување и опремата за пренос на земја, рударењето сол била една од најскапите и најопасните зафати поради брзата дехидрација предизвикана од постојан допир со солта и други проблеми предизвикани од случајно прекумерно внесување на натриум. Солта денес ја има во изобилство, но до Индустриската револуција било тешко да се дојде до неа, а често ја ископувале робови или затвореници. Очекуваниот животен век на рударите бил низок.
Најраниот пронајден рудник за сол бил во Халштат, Австрија каде се ископувала сол, почнувајќи од 5000 година пр. н. е.
Со оглед на тоа што солта е животна потреба, прединдустриските влади вообичаено сакале да вршат строга контрола на нејзиното производство, често преку непосредна сопственост на рудниците. Со оглед на тоа што собирањето на даноците барало соработка на повисоките класи, сопственоста на рудниците за сол можела да им обезбеди на монарсите вносен извор на приход за кој не требало да се потпираат на добрата волја на другите слоеви на општеството, како што било благородништвото. На пример во 14 век, полскиот крал Казимир Велики се потпирал на рудниците за сол за повеќе од една третина од својот приход.
Древна Кина била меѓу најраните цивилизации во светот со ископување и трговија со сол. Тие првпат откриле природен гас кога ископувале камена сол. Кинескиот писател, поет и политичар Џанг Хуа од династијата Џјин во својата книга ''Бовуџи'' како луѓето во Зигонг, Сечуан, ископувале природен гас и го користеле за да варат раствор од камена сол. Старите Кинези постепено ги совладале и унапредиле техниките на производство на сол. Ископувањето сол била напорна задача за нив, бидејќи се соочиле со географски и технолошки ограничувања. Солта се вадела главно од морето, а работите на добивање сол во крајбрежните области во доцната царска Кина била еднаква на повеќе од 80 проценти од националното производство. Кинезите ја искористиле природната кристализација на солените езера и изградиле некои вештачки басени за испарување блиску до брегот. Во 1041 година, за време на династијата Сонг, бунар со пречник приближно колку чинија и длабок неколку десетици стапки бил пробиен за производство на сол. Во југозападна Кина, природните наслаги на сол биле ископани со дупки кои можеле да достигнат до длабочина од повеќе од 1.000 м, но приносите на сол биле релативно ниски. Рударењето на сол одиграла клучна улога како еден од најважните извори на приходи на царската кинеска влада и развојот на државата.
Повеќето модерни рудници за сол се приватно управувани или управувани од големи мултинационални компании.
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Раец

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во тиквешкото село Раец, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа северно од селото, пред неговиот влез, а околу нејзе се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
За црквата не се знае кога е изградена, а во минатото била руинирана.
3 Галерија
4 Поврзано
* Кавадаречко архијерејско намесништво
* Росоманска парохија
* Раец
Башчарски ноќи

Башчарски ноќи — летен културен фестивал кој се одржува секоја година од 1 до 31 јули во Сараево. Најголем дел од програмата се одржува во стариот дел на градот, најчесто на централната сцена на платото спроти Градското собрание. Сите програми се многу добро посетени, најмногу благодарение на отворените простори и слободниот влез, со повеќе од 150.000 посетители на приближно 40 различни културни програми.
Програмите вклучуваат опера, балет, театарски претстави, рок концерти, севдалинки, литературни вечери, детски програми, концерти, филмски претстави, фолклор и друго.
На фестивалот се застапени домашни ансамбли и уметници и има гостувања на европски и меѓународни групи и поединци, Сараево, како главен град на Босна и Херцеговина, во тој период станува центар на културата во месец јули, кога целиот град зрачи со посебна фестивалска атмосфера.
1 Поврзано
* Башчаршија
Фурнудија

Фурнудија или Додекаспита (|Φουρνούδια или ''Δωδεκάσπιτα'') — поранешно село во Серско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Довишта во областа Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓало во областа Дарначко, околу 10 км југоисточно од градот Сер, во Серското Поле, на надморска височина од 90 м. Се наоѓало околу 500 м источно од соседното село Тополјани, со кое денес е споено.
2 Историја
Селото е основано во 1924 г. од Грци преселени од Мала Азија. За првпат е евидентирано во 1928 г. кога е заведено со 48 жители, сите бегалци. Во 1940 г. селото било укинато и припоено кон соседното с. Тополјани, поради што не се спомнува во подцнежните пописи. Од Фурнудија денес нема видливи остатоци.
Големата илузија

„Големата илузија“ (француски: ''La grande illusion'') – филм на режисерот Жан Реноар (Jean Renoir) од 1937 година. Реноар е автор и на сценариото, заедно со Шарл Спак (Charles Spaak), а главните улоги ги играат: Жан Габен (Jean Gabin), Дита Парло (Dita Parlo) и Пјер Фреснеј (Pierre Fresnay). Во 1937 година, на Филмскиот фестивал во Венеција, филмот ја освоил наградата за најдобар целосен уметнички придонес, а во 1939 година бил номиниран за наградата „Оскар“.
1 Синопсис
Во текот на Првата светска војна, двајца француски војници се заробени и одведени во германски логор. По неколку обиди за бегство, војниците ги преместуваат во една тврдина од каде е невозможно да се побегне...
Оплакување Христово (Вангелов)

Оплакување Христово – слика од Коста Вангелов. Сликата е насликана во 1917 година, но не се знае кој ја нарачал. Во 1920/21 година сликата била дадена како една од наградите на големата томбола која била организирана во Штип, а ја добиле четворица пријатели кои купиле заеднички лоз. Подоцнежниот сопственик nа сликата, Коле Герасимов, сликата ѝ ја поклонил на црквата „Успение на Пресвета Богородица“ во Ново Село.
1 Опис
Во композицијата на Вангеловото „Оплакување Христово“ ја нема старата византиска иконографија, во која мртвото Христово тело го оплакуваат Богородица, Св. Јован Богослов, Јосиф од Ариматеја, Никодим и Марија Магдалена, a настанот е драматизиран со многу движења и мимики. На сликата се претставени само два лика: Мртвото Христово тело положено на одар и Богородица која плаче над мртвиот син, во долниот дел од одарот. Во заднина е насликана монолитна карпа низ која продира слаба светлина која на композицијата ѝ дава дополнителна мистичност. Сè природно и едноставно. Дури и тагата на Богородица за мртвиот син е искажана обѕирно преку изразот на лицето и стисокот на рацете. Само трновиот венец покрај одарот и придушениот светлосен нимб над главата на Христос, укажуваат дека овде станува збор за композицијата „Оплакување Христово“. И тука Вангелов, ликот на Богородица го заменува со ликот на жена-мајка, очигледно под влијание на творештвото на Урош Предиќ, својствено за творештвото во неговата втора фаза.
2 Поврзано
*Оплакување Христово
Жана ди Бари (филм)

„Жана ди Бари“ (француски: ''Jeanne du Barry'') – филм на режисерката Мајвен од 2023 година. Главните улоги ги играат: Мајвен, Џони Деп и Бенжамен Лаверње.
1 Синопсис
Жана Воберније е обична девојка која сака да напредува во високото општество, бавејќи се со проституција. Нејзиниот љубовник, грофот ди Бари, со посредство на војводата од Ришеље, ја запознава со кралот Луј XV и набргу Жана му станува омилена љубовница. Бидејќи не може да живее без неа, кралот му наредува на грофот ди Бари да се ожени со Жана, која така добива благородничка титула и на тој начин може да остане во кралскиот дворец...
Ајде да се сакаме 3

„Ајде да се сакаме 3“ (српскохрватски: ''Хајде да се волимо 3'') – филм на режисерот Станко Црнобрња од 1990 година. Автор на сценариото е Радослав Павловиќ, а главните улоги ги играат: Лепа Брена, Емир Хаџихафизбеговиќ, Јован Радовановиќ, Лазар Ристовски и Драган Бјелогрлиќ.
1 Синопсис
Еден Австралијанец со југословенско потекло доаѓа во Југославија за да се ожени со Лепа Брена. Меѓутоа, две момчиња решаваат да ја спречат свадбата, а води до низа заплети за време на патувањата низ Југославија и надвор од неа. Најпосле се открива дека свадбата на Лепа Брена била само измама на еден човек кој подметнал лажна Брена со намера да заработи 100 000 долари.
Целиот свет е побудален

„Целиот свет е спобудален“ (хрватски: ''Cili svit je inšenpjan'') – филм на режисерот Даниел Марушиќ од 1971 година. Марушиќ е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Ивица Видовиќ, Мирко Војковиќ, Хелена Буљан, Здравка Крстуловиќ, Ета Бортолаци, Ана Реџо и Љиљана Будичин Манестар. Музиката во филмот е дело на Перо Готовац, а автор на текстовите на песните е Арсен Дедиќ. Директор на фотографијата е Марио Перушина. Филмот е заснован на две новели на Марко Удовиќ, а премиерно бил прикажан на 31 декември 1971 година, во рамките на новогодишната програма на ТВ Загреб.
1 Синопсис
За време на карневалот во Сплит, двајца мажи стануваат жртви на своите амбиции. Барајќи маж за вдовицата Реџа, Пјеро се заплеткува во сопствената мрежа, додека неговиот пријател Нико се труди да се ослободи од мајката на својата идна сопруга...
Колеж на витлеемските младенци

Колеж на витлеемските младенци — приказна од раскажувањето за Христовото рождество во Евангелието по Матеј (2:16–18), опишувајќи како Ирод Велики, царот на Јудеја, наредил да се погубат сите машки деца на возраст до две години во Витлеем и неговата околина. Иако современото истражување не наоѓа докази за овој настан надвор од раскажувањето на Матеј, тоа е во согласност со историски немилосрдната природа на Ирод.
1 Библиска приказна
Во второто поглавје од Евангелието по Матеј, приказната околу раѓањето на Исус во Витлеем се расплетува со посетата на мудреците од исток — честопати нарекувани и како светите тројца мудреци. Набљудувајќи нова ѕвезда на небото, овие мудреци ја протолкувале како небесен знак за раѓањето на царот. Тие отпатувале до Ерусалим, главниот град на Јудеја, и побарале упатство од царот Ирод за тоа каде да му оддадат почит на новородениот цар.
Вознемирен од изгледите за можен соперник, Ирод се посоветувал со првосвештениците и книжевниците, кои, повикувајќи се на пророштво, го утврдиле Витлеем како родно место на Месијата. Витлеем, Давидовиот град, имал длабоко значење, бидејќи Бог му ветил на Давид дека неговите потомци ќе царуваат вечно (2. Цар. 7:16). Матеј ја нагласува оваа врска, следејќи ја лозата на Исус до Давид преку Јосиф во родословието претставено претходно (Матеј 1:1–17) и цитирајќи го пророкот Михеј (Михеј 5:2).
Глумејќи почит, Ирод им наредил на мудреците да го најдат детето па да му известат, под изговор дека сака да му оддаде почит на новородениот цар. Водени од ѕвездата, мудреците пристигнале во Витлеем, каде го нашле младенецот Исус. Тие му се поклониле и му принеле дарови: злато, темјан и миро. Меѓутоа, откако во сон биле предупредени за вистинските намери на Ирод — да го убие детето — тие се вратиле дома по друг пат, избегнувајќи го Ерусалим.
За разлика од Евангелието по Лука, кое се сосредоточува на раѓањето на Исус, Матеј ги нагласува настаните што следеле. Јосиф, предупреден од ангел во сон, побегнал со Марија и Исус во Египет за да го избегне гневот на Ирод (Матеј 2:13–15). Кога Ирод сфатил дека мудреците го надитриле, се налутил. Во обид да ја отстрани воочената закана, тој наредил колеж на сите машки деца на возраст до две години во Витлеем и неговата околина, врз основа на временската рамка што тој внимателно ја пресметал од мудреците:
По ова, Матеј се повикува на пророштвото на Еремија, толкувајќи го неговото исполнување во колежот:
Ова пророштво, извлечено од Еремија 31:15, предизвикува длабока тага, иако неговиот првичен контекст, исто така, зборува за надеж и обновување во следните стихови — спротивно на тагата во приказната на Матеј.
Короански јазик (Вануату)

Коронскиот (изворно „Kōrō“) е океански јазик кој се зборува на островот Гауа во Вануату во Океанија. Неговите 280 говорници живеат во селото Коро, на јужниот брег на островот Гауа.
Коро е различен од неговите соседни јазици дорички (300 сп.) и олратски.
1 Име
Името ''короански'' потекнува од изворниот назив ''krf'' и е ендоним што е всушност името на селото.
2 Фонологија
Короанскиот има 8 самогласки. Тие вклучуваат 7 монофтонзи и еден дифтонг .
, Предна страна, Назад
Речиси блиску
Блиска средина
Отворено-средина
Отвори
Дифтонгот се пишува како .
3 Граматика
Системот на лични заменки во Коро ја спротивставува клузивноста и разликува четири броја (еднина, двојна, пробна, множина).
Просторната референца во Коро се заснова на систем на геоцентрични ( апсолутни ) насоки, што е типично за океанските јазици .
4 Белешки и наводи
Смртта на никаквецот

„Смртта на никаквецот“ (француски: ''Mort d’un pourri'') – филм на режисерот Жорж Лотнер од 1977 година. Главните улоги ги играат: Ален Делон, Орнела Мути, Стефан Одран и Клаус Кински.
1 Синопсис
Едно утро, полицаецот Филип Дубај го буди својот стар пријател Завије Марешал со веста дека го убил Серан, рекетар со силни политички врски. Серано поседувал докази за вмешаноста на Дубај во корупција и имал намера да ги искористи против него. Завије се согласува да му помогне на пријателот, но набргу наидува на тешкотии, зашто никој не верува во алибито на Дубај. Притоа, сите, од влијателните луѓе преку големите бизнисмени до полицијата и криминалците, сакаат по секоја цена да ги добијат тие документи...
Северноцентрални вануатски јазици

Северноцентралните вануатски јазици се подгрупа на океанските јазици кои се зборуваат во Вануату и Нова Каледонија . Подгрупата била предложен од Кларк (2009), кој го реконструирал прајазикот на групата, гледан овде како ран, взаемно разбирлив синџир на дијалекти. Ова сепак не е прифатено од Линч (2018).
1 Јазици
По Clark (2009) и ''Glottolog'' 4.0, може да се издвојат две главни групи, односно северновануатски и централновануатски . Двете групи се јазичен континуитет . * северновануатски
** торес-Бенксови ** сантоански
** (различни други)
* централновануатски
** малекулански
** Епи-Ефате
** (различни други)
Априлски џез

Априлски џез — годишен џез музички фестивал кој се одржува во Тапиола, Еспо, Финска на крајот на април. Се одржува секоја година од 1987 година.
Во 2020 година поради пандемијата на КОВИД-19 во Финска, настанот бил прикажан во живо на мрежното место
Голачки фолклорни средби

Голачки фолклорни средби — музички и играорен фолклорен фестивал што се одржува во Македонија од 1994 година.
За прв пат, фестивалот се одржал во 1994 година, практично наследувајќи го традиционалното собор, на кој се собирале жители на Пијанец и Малешевијата.
Фестивалот се одржува секоја година на 8 и 9 август (ден на Свети Пантелејмон) во и околу градот Делчево. Започнува со поворка на учесниците низ улиците на градот, продолжува во близина на манастирот „Свети Пантелејмон“ на врвот на планината Голак. На фестивалот настапуваат фолклорни ансамбли од Македонија, Бугарија и Србија.
Дојрански ракувања

„Дојрански ракувања“ — фестивал на уметноста (книжевност, музика, танц, театар, кино) што се одржува во Македонија од 1976 година.
На почетокот, фестивалот бил првенствено книжевен настан каде познати поети и писатели ги читале своите книжевни творби. Подоцна, тематскиот спектар на фестивалот се проширил. Се изведуваат народни и забавни песни, се играат народни ора и други танци, се прикажуваат играни и документарни филмови, се изведуваат театарски претстави, настапуваат изведувачи од Македонија и соседните земји.
Торес-бенксови јазици

Торес-бенксовите јазици формираат потгрупа на јужноокеанските јазици, дел од малајско-полинезиските јазици, што се зборуваат на островите Торес и на островите Бенкс во северниот дел на Вануату.
1 Јазици
Франсоа (2011) препознава 17 јазици што ги зборуваат 9.400 луѓе во 50 села, вклучувајќи 16 живи јазици (од кои 3 се во фаза на изумирање) и еден веќе мртов јазик.
17-те јазици, рангирани од северозапад кон југоисток, се::
јазик, говоници, ISO 639-3, регион
[[хивски јазик], 280, [hiw], Хив
лотогански јазик, 580, [lht], Тегуа, Ло, Тога
лехалиски јазик, 200, [tql], Урепарапара
лојопски јазик, 240, [urr], Урепарапара
воловски јазик, extinct, [mlv], Мота Лава
мвотлапски јазик, 2100, [mlv], Мота Лава
лемерички јазик, 2 (moribund), [lrz], Вануа Лава
верански јазик, 500, [vra], Вануа Лава
вурески јазик, 2000, [msn], Вануа Лава
мвесенски јазик, 10 (скоро изумрен), [msn], Вануа Лава
мотански јазик, 750, [mtt], Мота
нумејски јазик, 700, [tgs], Гауа
дорички јазик, 300, [wwo], Гауа
короански јазик, 250, [krf], Гауа
олратски јазик, 3 (скоро изумрен), [olr], Гауа
лаконски јазик, 800, [lkn], Гауа
мверлапски јазик, 1100, [mrm], Мерелава
Методија Спасовски

Методија Спасовски — македонски поранешен фудбалер кој играл како крилен напаѓач. За репрезентацијата на Југославија настапил три пати.
1 Клупска кариера
Спасовски за неговиот матичен клуб Вардар одиграл вкупно 647 натпревари во сите натпреварувања, при што постигнал 212 гола, со што станал вториот најдобар стрелец на клубот.
2 Репрезентативна кариера
Спасовски дебитирал за Југославија на пријателскиот натпревар против Бразил во декември 1968 година, на кој веднаш постигнал гол. Вкупно одиграл три натпревари за репрезентацијата и постигнал три гола. Неговиот последен репрезентативен настап бил на квалификацискиот натпревар за Светското првенство на ФИФА во октомври 1969 година против Белгија.
Шпионажа

Шпионажа (погрешно: ''шпиунажа'') или шпионство — незаконски разузнавачки дејности спроведени од агенти на странски држави, кои обично вклучуваат кражба на доверливи информации или државни тајни од страна на разузнавачките агенции на други држави. Шпион е лице што тајно собира информации за една од конфликтните страни во корист на другата страна. Близок по значење е до зборот „разузнавач“, но се разликува од него по некои одлики на употреба и општо одречно значење.
Шпион е обично поединец што собира информации за непријателот преку тајни начини, како што се набљудување, прислушување (вклучувајќи употреба на специјализирана техничка опрема) или преку навлегување во редовите на непријателот — претставувајќи се како поддржувач. Тоа може да вклучи комбинација од овие тактики. Шпион може да биде или редовен вработен на странска разузнавачка агенција или граѓанин на држава што бил најмен од таква агенција за да пренесува доверливи информации добиени преку нивната работа, служба или лични врски.
1 Историја
Шпионажата, практиката на шпионирање за собирање тајни информации, постои илјадници години. Раните примери потекнуваат од древните цивилизации како Египет, Грција и Кина, каде што водачите користеле шпиони за да соберат воени разузнавачки информации и да ги заштитат нивните кралства.
Во Стариот Египет, шпиони се користеле за следење на непријателските движења и собирање информации за соперниците. Слично на тоа, во Стара Грција, употребата на шпиони била составен дел на воената стратегија, при што познати личности како грчкиот војсководец Темистокле користеле шпионажа за да ги надмудрат своите непријатели. Кинескиот воен стратег Сун Цу, во своето познато дело „Уметноста на војувањето“, исто така зборувал за важноста на шпионажата и нејзината улога во војувањето.
Во средновековието, шпионажата станала поорганизирана, особено во Европа. Владетелите вработувале шпиони за да ги следат движењата на соседните кралства и да ги спречат бунтовите во нивните кралства. Шпионажата дополнително се зголемила за време на ренесансата, бидејќи монарсите како англиската кралица Елизабета I користеле мрежа на шпиони за да ги следат странските закани и домашните заговори.
Во XIX и XX век, шпионажата станала поусовршена со доаѓањето на современата технологија, како што е радиокомуникацијата, и подемот на посветени разузнавачки агенции како британската MI6 и американската ЦРА. Двете светски војни значително го прошириле опсегот и важноста на шпионажата, при што шпионите играле клучна улога во воените операции, дипломатските односи и стратешкото планирање.
За време на Студената војна, шпионството достигнало нови височини, при што и САД и Советскиот Сојуз користеле шпиони за да соберат разузнавачки податоци за меѓусебните воени способности и политичките намери. Во овој период се развиле тајни операции, шпионски сателити и напредни методи за шифрирање за заштита на чувствителните информации.