procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
13 јануари (настани)

532, Бунтот Ника во Цариград.
1610, Галилео Галилеј го открил Ганимед, четвртиот сателит на Јупитер.
1785, Џон Волтер во Лондон го објавил првиот број на „Тајмс“ (''The Times'').
1898, Емил Зола во парискиот весник „Аурора“ го објавил написот „''Обвинувам!''“ со кој ја обелоденил аферата Драјфус и ја обвинил француската влада за дискриминација на Евреите.
1938, Англиканската црква ја прифатила теоријата за еволуцијата на живиот свет.
1953, Јосип Броз Тито е избран за претседател на Југославија.
15 јануари (починале)

69, Галба — римски цар.
1595, Мурат III — отомански султан.
1919, Роза Луксембург — една од организаторите на полското и германското работничко движење.
1919, Карл Либкнехт — германски револуционер.
1955, Исак Самоковлија — босански писател.
1962, Иван Мештровиќ — хрватско-американски вајар.
2015, Рима Маркова — советска и руска глумица.
2018, Долорес О'Риордан — ирска рок-музичарка, членка на групата Кренберис (''Craberries'').
2021, Ѓоко Дончев — македонски фолк пејач.
2025, Дејвид Линч — американски режисер.
14 јануари (починале)

1742, Едмунд Халеј — англиски астроном и геофизичар.
1833, Готлоб Ернст Шулце — германски скептички филозоф.
1945, Густав Касел — шведски економист.
1957, Хемфри Богарт — американски глумец.
1986, Дона Рид — американска филмска и телевизиска артистка.
2017, Саша Николовски - Ѓумар — мекедонски диригент.
2019, Павел Адамович — полски политичар.
13 јануари (починале)

1625, Јан Бројгел Постариот — фламански сликар, син на познатиот уметник Питер Бројгел Постариот.
1943, Благој Страчковски — македонски народен херој, учесник во НОБ.
1977, Жорж Клузо — француски филмски режисер и сценарист.
1979, Дони Хатавеј — американски џез и блуз музичар.
1984, Вера Циривири Трена — носител на „Партизанска споменица 1941“, прв претседател на АФЖ на Македонија.
1994, Добри Ставревски — македонски пејач.
1994, Горан Ивандиќ — српски и југословенски рок-музичар, член на групата „Бијело дугме“.
2002, Антоние Исаковиќ — српски писател и академик.
2007, Мајкл Брекер — американски џез-музичар.
2012, Миљан Миљаниќ — српски и југословенски фудбалски тренер и функционер.
2021, Силвејн Силвејн — американски рок-музичар.
29 јануари (родени)

1843, Вилијам Макинли — претседател на САД.
1860, Антон Павлович Чехов — руски раскажувач и драмски писател.
1866, Ромен Ролан — француски раскажувач, романописец, драматург, музиколог и борец за мир и демократија.
1892, Ернст Љубич — германско-американски режисер.
1905, Барнет Њуман — американски сликар.
1924, Лујџи Ноно — италијански композитор.
1934, Бранко Миљковиќ — српски и југословенски поет.
1945, Том Селек — американски глумец.
1965, Доминик Хашек — чешки хокеар.
1966, Ромарио — бразилски фудбалер и политичар.
1969, Саша Обрадовиќ — српски и југословенски кошаркар и тренер.
1976, Карстен Крон — холандски велосипедист.
1980, Иван Класниќ — хрватски фудбалер.
1981, Јордан Георгиевски — македонски фудбалер.
1985, Марк Гасол — шпански кошаркар.
1997, Јусуф Јазиџи — турски фудбалер.
17 јануари (починале)

395, Теодосиј I — римски цар.
1468, Скендербег — албански средновековен владетел.
1598, Фјодор I — руски цар.
1751, Томазо Албинони — италијански композитор.
1864, Марко Павлов — првиот дипломиран македонски лекар.
1961, Патрис Лумумба — прв премиер на Демократска Република Конго.
1978, Атанас Далчев — бугарски поет.
1986, Станко Липша — оперски пејач.
1997, Славко Поп Антовски — македонски професор.
2010, Михалис Папаконстантину — грчки политичар.
2008, Роберт Фишер — американски шаховски велемајстор.
2009, Томислав Црнковиќ — хрватски и југословенски фудбалер.
2016, Дејл Грифин — британски рок-музичар, член на групата Мот д хупл (''Mott the Hoople'').
2020, Пјетро Анастази — италијански фудбалер.
2021, Фил Спектор — американски музички продуцент.
2025, Денис Ло — шкотски фудбалер.
16 јануари (починале)

1927, Јован Цвииќ — српски географ и претседател на Српската академија на науките и уметностите.
1936, Алберт Фиш — американски сериски убиец.
1957, Артуро Тосканини — италијански диригент.
1962, Иван Мештровиќ — хрватски вајар.
1991, Густав Влахов — првоборец, носител на „Партизанска споменица 1941“ и општествено-политички работник.
1997, Олга Милосавлева — македонска балерина, кореограф и педагог.
2008, Никола Кљусев — македонски премиер.
2012, Густав Леонхарт — холандски клавијатурист и диригент.
2012, Џина Лолобриџида — италијaнска глумица.
2025, Џоан Плоурајт — англиска глумица.
2026, Кени Морис — британски рок-музичар.
19 јануари (починале)

1526, Изабела — данска кралица.
1576, Ханс Закс — германски поет, мајстор-пејач, драматург и деец на реформацијата
1938, Бранислав Нушиќ — српски комедиограф, сатиричар и критичар.
1998, Карл Перкинс — американски кантри-пејач.
2000, Хеди Ламар — австриско-американска глумица.
2002, Вава — бразилски фудбалер.
2004, Мирослав Павловиќ — српски и југословенски фудбалер.
2006, Вилсон Пикет — американски соул-пејач.
2016, Еторе Скола — италијански режисер.
2026, Валентино Гаравани — италијански моден дизајнер.
27 јануари (родени)

1585, Хендрик Аверкамп — пејзажист од златното време на холандското сликарство
1687, Балтазар Нојман — германски барокен архитект.
1756, Волфганг Амадеус Моцарт — австриски композитор.
1775, Вилхелм Шелинг — германски филозоф, последен претставник на германската класична филозофија.
1826, Михаил Салтиков-Шчедрин — руски писател и новинар.
1910, Едвард Кардељ — словенски политичар, министер за надворешни работи на СФР Југославија.
1918, Елмор Џејмс — американски блуз-музичар.
1922, Дона Рид — американска глумица.
1926, Ингрид Тулин — шведска глумица.
1932, Рима Казакова — советска и руска поетеса.
1944, Ник Мејсон — англиски рок-музичар, член на групата Пинк флојд (''Pink Floyd'').
1948, Михаил Баришников — советски, руски и американски балетан.
1954, Маринко Роквиќ — српски фолк-пејач.
1964, Бриџит Фонда — американска глумица.
1978, Александар Митевски — македонски поп-пејач и композитор.
1979, Розамунд Пајк — американска глумица.
1980, Марат Сафин — руски тенисер.
1984, Јури Бережко — руски одбојкар.
1985, Рубен Аморим — португалски фудбалер и тренер.
1987, Денис Глушаков — руски фудбалер.
1987, Антон Шунин — руски фудбалски голман.
1993, Јаја Саного — француски фудбалер.
2000, Орелијан Чуамени — француски фудбалер.
11 јануари (родени)

347, Теодосиј I — римски цар.
1814, Танкреди Пазеро — италијански оперски бас-пејач.
1842, Вилијам Џејмс — американски психолог.
1920, Славко Јаневски — македонски писател.
1923, Јово Камберски — македонски писател.
1941, Жерсон — бразилски фудбалер.
1951, Фредерик Мишкин — американски економист.
1957, Брајан Робсон — англиски фудбалер и тренер.
1961, Жан Митрев — македонски кардиохирург.
1963, Мија Беговиќ — југословенска и хрватска глумица.
1963, Роланд Волфарт — германски фудбалер.
1968, Саша Ќириќ — македонски фудбалер.
1975, Матео Ренци — премиер на Италија.
1985, Жозе Семедо — португалски фудбалер.
1987, Џејми Варди — англиски фудбалер.
1988, Камерон Мајер — австралиски велосипедист.
1992, Дани Карвахал — шпански фудбалер.
1993, Филип Стојковиќ — црногорски фудбалер.
1996, Лирој Сане — германски фудбалер.
16 јануари (настани)

27 п.н.е., Римскиот сенат му ја доделил титулата „Август“ (латински: ''велик'', ''славен'') на Октавијан. Подоцна, сите римски цареви си ја придодавале оваа титула.
1492, Првата современа граматика, граматиката на шпанскиот јазик ѝ е претставена на кралицата Изабела I.
1547, Кнезот Иван IV Васиљевич, во историјата познат како Иван Грозни, во Москва е крунисан за руски цар.
1605, Излегло од печат првото издание на „Генијалниот витез Дон Кихоте од Манча“ од Мигел де Сервантес.
1778, Франција ја призна независноста на САД, кои водеа ослободителна војна против британското колонијално владеење. Во борбата на страната на Американците учествуваа неколку илјади Французи, меѓу кои и маркизот Ла Фајет, еден од најистакнатите воени соработници на Џорџ Вашингтон. Победата на САД и демократското уредување на новата држава имаше голем одек во Франција, каде што набрзо дојде до буржоаската револуција.
1920, Во САД е воведена прохибиција (забрана) на производство, точење и уживање на алкохолни пијалаци. Оваа мерка не доведе до подобрување на општествените прилики, туку, напротив, лавината на корупцијата и на ганстерството доби уште поголем замав. Прохибицијата во 1933 година ја укина претседателот Франклин Рузвелт, отфрлајќи ја како штетна, утопистичка идеја.
1945, Втора светска војна: Адолф Хитлер се преселил во подземниот бункер во Берлин, каде што и се самоубил 4 месеци подоцна.
1979, Реза Пахлеви, иранскиот шах, избегал од земјата. Иран станува исламска република на чело со верскиот водач Хомеини.
1996, Одржано е основачко собрание на партијата Македонска алијанса. Регистрирана е на 22.03.1996 година, а промовирана на 14.06.1996 година. За претседател на партијата е избран Ѓорѓија Атанасовски.
2020, Михаил Мишустин е назначен за премиер на Русија.
31 јануари (родени)

1624, Арнолд Гелинкс — фламански филозоф и следбеник на Декарт
1797, Франц Шуберт — австриски композитор, претставник на музичкиот романтизам.
1841, Лаза Костиќ — српски писател и преведувач, родоначалник на српската авангардна лирика.
1911, Баба Ванѓа — бугарска јасновитка.
1921, Марио Ланца — американски тенор.
1923, Норман Мајлер — американски писател.
1927, Ацо Караманов — македонски поет и борец во НОБ.
1937, Филип Глас — американски композитор.
1943, Ристо Василевски — македонски поет, есеист, критичар, преведувач.
1964, Џеф Ханеман — американски хеви-метал гитарист.
1965, Влада Стошиќ— српски фудбалер.
1969, Ивана — бугарска пејачка.
1981, Џастин Тимберлејк — американски поп-музичар и глумец.
1982, Елена Папаризу — грчка пејачка.
1983, Фабио Кваљарела — италијански фудбалер.
1984, Џереми Воринер — американски атлетичар.
1985, Каломира — грчка пејачка.
1997, Мелвин Ричардсон — француски ракометар.
2000, Хулиан Алварес — аргентински фудбалер.
Анти

Антите се една од трите словенски племенски групи образувани во IV век, на територијата на словенската прататковина, која се наоѓала источно и северно од Карпатите до реките Висла и Днепар.
Според римскиот хроничар Такит (а и според огромниот број слависти), Словените се делеле на три племенски групи: Венети, населени на западниот дел од нивната татковина, Анти, населени на источниот, и Склавини населени на јужниот дел. Тој исто така ја одредува татковината на Словените: Северното Прикарпатие – реките Днестар и Днепар.
Антите според Шахматов биле најбројнота словенска племенска група. Најголемиот дел од Антите останал во прататковината, или почнал да се придвижува кон исток и север - додека мал дел од Антите заедно со Склавините тргнал надолу и преку Карпатите навлегол во на југ сè до Тракија и Македонија.
Венети

Венеди, или Венети (лат. Venedi, Venethae, Venethi) — се едно од трите стари словенски племенски групи образувани во IV век, во словенската прататковина која се наоѓала источно и северно од Карпатите, до реките Висла и Днепар.
Венедите биле оние Словени кои го населувале западниот дел од нивната татковина, додека пак Антите биле населени на источниот, а Склавините на јужниот дел.
Некои западни летописци сретнувајќи се со Венедите - кои биле населени најблиску до Западна Европа - мислеле дека тоа е името на целиот народ, и затоа по грешка целиот словенски народ го нарекувале Венеди, наместо Словени.
Венетите се носители на Пржеворската култура во Полска. Во денешно време, заедниците што се идентификуваат како Венети живеат во Словенија, Австрија, Лужица, Соединетите Држави (како што се Тексас) и Австралија.
1 Наводи
ca:Wends
da:Vender
de:Wenden
en:Wends
eo:Wendoj
es:Wendos
et:Vendid
fi:Vendit
fr:Wendes
he:ונדים
it:Venedi
ja:ヴェンド人
no:Vendere
pl:Wendowie
ru:Венды
18 јануари (настани)

1535, Конквистадорот Франсиско Писаро го основал Сиудад де лос Рејес, денешна Лима, како главен град на новоосвоените територии на шпанската круна во Јужна Америка.
1778, Англискиот морепловец Џемс Кук ги откри Хаваите.
1871, На иницијатива на премиерот на Прусија Бизмарк, 26 држави се обединиле и го основале Германското Царство, на чело со прускиот цар Вилхелм I.
1995, Струмица стана членка на Федерацијата на карневалските градови.
1996, Владеачката социјалистичка партија во Грција (ПАСОК) го избра Костас Симитис за премиер на Грција. Основачот на ПАСОК, Андреас Папандреу поднесе оставка на функцијата поради нарушена здравствена состојба.
1997, Австрискиот канцелар Франц Враницки поднесе оставка на функцијата по 11 години служба.
2000, Поранешниот германски канцелар Хелмут Кол поднесе оставка на местото почесен претседател на Демохристијанската унија поради финансиски скандал односно противзаконско собирање парични донации додека ја предводеше германската Влада.
2002, Поранешниот политички водач на расформираната ОНА, Али Ахмети официјално побара од трите партии на Албанците во Македонија да делегираат по двајца свои претставници кои ќе бидат членови на Координативниот одбор на албанските политички субјекти и поранешните припадници на ОНА.
17 јануари (настани)

1377, Григориј XI од Авињон го врати средиштето на римокатоличките поглавари во Рим.
1562, На сила стапува едиктот од Сен Жермен со која се признати хугенотите (протестанти) во Франција
1601, Шпанската престолнина од Мадрид е пренесена во Ваљадолид.
1773, Англискиот морепловец Џејмс Кук со бродот „Резолушн“ прв го премина Јужниот Поларник.
1912, Ескпедицијата на англискиот истражувач, поморскиот капетан Роберт Скот стигна на Јужниот Пол, еден месец по експедицијата на Норвежанецот Роалд Амундсен.
1919, Полскиот композитор Игнац Јан Падеревски, пијанист од светски глас, стана првиот претседател на владата на Полска, воспоставена по завршувањето на Првата светска војна.
1939, Со учество на многу жандарми и војници во Велес беа задушени тридневните демонстрации на монополските работници и на другите граѓани. Демонстрациите имаа големо економско и политичко значење во тоа време.
1945, Втора светска војна: Советските сили ја ослободуваат Варшава, главниот град на Полска
1948, Основано препријатието за јавен превоз ЈСП Скопје.
1953, Во Скопје излезе првиот број на „Стопански весник“, весник на Стопанската комора и стопанството на Македонија.
1961, По налог на Моис Чомбе, белите платеници го убија законскиот конгоански премиер Патрис Лумумба, творец на конгоанската независност и херој на „црна Африка“.
1991, Заливска војна: Рано изутрината започнува Операцијата „Пустинска бура“. Ирак лансира 8 ракети Скад погодувајќи цели во Израел
1995, Катастрофален земјотрес го потресува градот Кобе, Јапонија, предизвикувајќи огромна материјална штета и убивајќи 6.433 лица.
1996, Во Скопје и во Атина се отворени канцелариите за врски на Република Македонија и на Република Грција.
1998, Претседателот на САД Бил Клинтон, како прв шеф на државата во американската историја, беше принуден да сведочи во своја одбрана по повод обвинувањето од страна на Пол Џонс за сексуално вознемирување.
2001, Во Скопје, во организација на телевизиската куќа БТР, излезе првиот број на весникот „Рома тајмс“, на македонски и англиски јазик
Тесалијци

Тесалијците или Тесалите се жителите на античката земја Тесалија - која се граничела со Македонија на север, и со Атика на југ. Во основата на денешното присвоено грчко име на град Солун стои името на Тесалите.
18 јануари (починале)

350, Констанс I — римски цар.
474, Лав I — византиски цар.
1367, Петар I — крал на Португалија.
1567, Маргарита Пармска — намесничка на Холандија.
1860, Џон Тајлер — претседател на САД.
1862, Константин Миладинов — македонски поет, собирач на народни песни и умотворби.
1890, Амадеј I — шпански крал.
1906, Петар Јуруков — бугарски револуционер.
1910, Александар Чакаров — македонски деец.
1936, Радјард Киплинг — англиски писател.
1982, Хуанг Сјенфан — кинески историчар и антрополог.
2016, Глен Фреј — американски рок-музичар, член на групата Иглс.
2023, Дејвид Крозби — американски рок-музичар.
13 јануари (родени)

1806, Јован Стерија Поповиќ — српски писател.
1864, Вилхелм Вин — германски физичар и нобеловец, познат по неговиот закон за топлинското зрачење на апсолутните црни тела.
1869, Иво Ќипико — српски писател.
1876, Ерхард Шмит — германски математичар.
1888, Назим Хикмет — турски писател и револуционер.
1898, Живоин Павловиќ — југословенски комунист.
1920, Христо Стамболиев — еден од основачите на Технолошко-металуршкиот факултет во Скопје и негов прв декан.
1929, Џо Пас — американски гитарист.
1953, Јордан Витанов — македонски глумец.
1955, Пол Кели — австралиски рок-музичар.
1970, Шонда Рајмс — американски сценарист, режисер и продуцент.
1972, Виталиј Шчербо — белоруски и советски гимнастичар.
1977, Орландо Блум — англиски глумец.
1982, Драган Чадиковски — македонски фудбалер.
1983, Џовани Висконти — италијански велосипедист.
1987, Даниел Ос — италијански велосипедист.
1988, Милош Биковиќ — српски и руски глумец.
1989, Александар Минченков — руски фудбалер.
1994, Василије Мициќ — српски кошаркар.
1997, Луис Дијас — колумбиски фудбалер.
28 јануари (родени)

1457, Хенри VII — англиски крал
1540, Лудолф ван Цојлен — германски математичар, познат по своите пресметки на бројот π
1600, Папа Климент IX — римски папа.
1717, Мустафа III — 26. султан на Отоманското Царство.
1887, Артур Рубинштајн — полско-американски пијанист.
1912, Џексон Полок — американски сликар.
1928, Славко Милосавлевски — македонски социолог.
1936, Исмаил Кадаре — албански писател.
1949, Грег Попович — американски кошаркарски тренер.
1955, Никола Саркози — француски политичар, 23. претседател на Франција
1957, Мирјана Карановиќ — српска и југословенска глумица.
1958, Едевалдо — бразилски фудбалер.
1959, Патрицио Олива — италијански боксер.
1975, Тим Монтгомери — американски атлетичар.
1978, Џанлујџи Буфон — италијански фудбалер.
1978, Џејми Карагер — англиски фудбалер.
1982, Михаел Гигу — француски ракометар.
1983, Дани Макели — холандски фудбалски судија.
1984, Андре Игуодала — американски кошаркар.
1985, Славица Ќуктераш — српска пејачка.
1988, Адријано Малори — италијански велосипедист.
1994, Џоел Боломбој — руски кошаркар.
1998, Пејтон Причард — американски кошаркар.
1999, Димитар Митровски — македонски фудбалер.
2000, Душан Влаховиќ — српски фудбалер.
Склавини

Склавините се една од трите словенски племенски групи образувани во IV век, во словенската прататковина која се наоѓала источно и северно од Карпатите, до реките Висла и Днепар.
Склавините биле оние Словени кои го населувале јужниот дел од својата татковина, додека пак Антите биле населени на источниот, а Венетите на западниот дел.
Современите Македонци потекнуваат од Склавини кои се населиле на територијата на регионот Македонија во 6 и 7 век, и формирале своја полудржава Склавинија.
Склавиниите биле територии населени со словенски племиња, самостојни политичко-територијални, полудржавни организации, независни кнежевства. Имале сопствена управа и посебна воена организација. На чело стоеле избрани водачи, именувани како архонти, егзарси, рексови и др. Во секоја склавинија обично било населено само едно племе. Во Македонија во 6 и 7 век, биле формирани склавинии на Берзитите, Вајонитите, Драговитите, Ринхините, Сагудатите, Смолјаните и Струмјаните. Покрај Словените живееле и староседелци, кои во почетокот не се мешале со Словените. Македонските склавинии преземале заеднички напади на Солун (586, 614–616, 618, 674–677) и на Цариград (626). Византијците презеле походи за потчинување на склавиниите во Македонија (7–8 век). Во борбите со Византија поголемиот дел од македонските склавинии ја признале византиската врховна власт. Другите, во внатрешноста, ја загубиле самостојноста по паѓањето на Македонија под бугарска власт (по сред. на 9 век).
12 јануари (родени)

1746, Јохан Хајнрих Песталоци — швајцарски педагог и реформатор.
1876, Џек Лондон — американски писател и социјалист.
1893, Херман Геринг — член на водството на германската Националсоцијалистичката партија.
1903, Игор Курчатов — советски јадрен физичар.
1906, Сергеј Корољов — советски ракетен инженер.
1944, Џо Фрејзер — американски боксер.
1949, Отмар Хицфилд — германски фудбалер и тренер.
1951, Крис Бел — американски поп-рок музичар, член на групата „Биг стар“ (''Big Star'').
1956, Николај Носков — руски рок-музичар
1959, Бликса Баргелд — германски рок-музичар.
1969, Роберт Просинечки — хрватски фудбалер и тренер.
1969, Реквон — американски рапер.
1970, Зак де ла Роча — американски музичар, член на рап-метал групата Рејџ агеинст д машин (''Rage Against the Machine'').
1973, Ибрахим Ба — француски фудбалер.
1980, Роберто Гарсија Парондо — шпански ракометар и тренер.
1989, Аксел Вицел — белгиски фудбалер.
1989, Бранко Лазиќ — српски кошаркар.
1994, Емре Џан — германски фудбалер.
1998, Хуан Фојт — аргентински фудбалер.
30 јануари (родени)

133, Дидиј Јулијан — римски цар.
1491, Франческо Марија Сфорца — син на Џан Галеацо Сфорца.
1781, Аделберт фон Шамисо — германски писател.
1830, Григор Прличев — македонски поет.
1848, Фердинанд Манлихер — австриски конструктор на оружје, изумител на Манлихерката.
1875, Климент Шапкарев — македонски револуционер.
1878, Дончо Лазаров — македонски револуционер.
1882, Франклин Делано Рузвелт — американски претседател.
1883, Јарослав Хашек — чешки писател.
1894, Борис III — цар на Бугарија.
1909, Харалампие Поленаковиќ — еден од основоположниците на историјата на македонската книжевност.
1925, Даглас Енгелбарт — американски пронаоѓач.
1930, Џин Хекман — американски глумец.
1937, Ванеса Редгрејв — британска театарска и филмска глумица.
1937, Борис Спаски — руски и советски шахист, светски првак од 1969 до 1972 година.
1951, Фил Колинс — англиски рок и поп-музичар.
1954, Чак Свирски — кошаркарски коментатор.
1954, Хусеин Хасанефендиќ — хрватски и југословенски рок-музичар, член на групата Парни валјак.
1956, Дарко Рундек — хрватски и југословенски рок-музичар, член на групата „Хаустор“.
1970, Васил Шишков — македонски глумец.
1974, Кристијан Бејл — англиски глумец.
1975, Жунињо — бразилски фудбалер.
1976, Ѓорѓи Христов — македонски фудбалер.
1981, Димитар Бербатов — бугарски фудбалер.
1981, Питер Крауч — англиски фудбалер.
1983, Влатко Грозданоски — македонски фудбалер.
1983, Стив Морабито — швајцарски велосипедист.
1985, Ричи Порт — австралиски велосипедист.
1987, Арда Туран — турски фудбалер.
1988, Рамунас Навардаускас — литвански велосипедист.
1989, Џакомо Ницоло — италијански велосипедист.
1995, Маркос Љоренте — шпански фудбалер.
Шпандау

Шпандау (германски: Spandau) — најзападниот округ во Берлин, Германија. Зафаќа површина од 91,91 км<sup>2</sup> (втора по големина во Берлин) и има околу 226 100 жители (2003). Сегашен градоначалник е Конрад Биркхолц (ХДУ).
Словаци

Словаците се европски народ од западнословенската група на народи и јазици. Религијата која преовладува меѓу Словаците е католицизмот и говорат словачки јазик. Поголемиот дел од Словаците живеат во Словачка, но има и поголеми малцинства во Чешка, Унгарија и Србија.
1 Поврзано
* Словачка
* Словени
* Словачки јазик
* Чеси
20 јануари (родени)

225, Гордијан III — римски цар.
1716, Карлос III — шпански крал.
1775, Андре Мари Ампер — француски физичар и математичар.
1888, Назим Хикмет — турски писател.
1919, Силва Капутикјан — советска и ерменска поетеса.
1920, Федерико Фелини — италијански режисер.
1921, Телмо Зара — шпански фудбалер.
1945, Владимир Борозанов — македонски кардиолог.
1945, Сабит Кранли — македонски правник.
1946, Дејвид Линч — американски режисер.
1949, Јеран Персон — шведски премиер.
1964, Лубош Кубик — словачки фудбалер.
1964, Рон Харпер — американски кошаркар.
1970, Бранка Катиќ — српска глумица.
1971, Дерик Грин — американски рок-музичар.
1976, Анастасија Волочкова — руска балерина.
1976, Пабло Ластрас — шпански велосипедист.
1979, Александар Маленко — македонски пливач.
1995, Калум Чемберс — англиски фудбалер.
2000, Тајлер Хироу — американски кошаркар.
Крстовар

Крстовар (познат и како Крствар) — највисок врв на планината Водно, јужно над градот Скопје. Неговата надморска височина изнесува 1.066 метри, а територијално припаѓа на скопската Општина Карпош. Врвот не е пошумен и претставува тревнато-каменит терен. На врвот Крстовар се наоѓаат планинарскиот дом „Даре Џамбаз“ и Милениумскиот крст, еден од белезите на градот Скопје поставен во 2002 г. Во непосредна на самиот врв се поставени и предаватели за телевизија и мобилна телефонија, а се наоѓаат и воено-полициски објекти, како и извор на вода. Нуди прекрсен панорамски поглед на целиот град Скопје, а кон југ на селата Горно Соње и Долно Соње, како и на планините Караџица и Даутица.
1 Пристап
До врвот се стасува по повеќе доброобележани планинарски патеки меѓу кои најпознати се: Буран-Цветкова, Олимписка, Пензионерска, асфалтиран пат за возила, како и со жичницата „Милениумски крст“ од Средно Водно.
2 Поврзано
* Каршијак
* Скопска Котлина
3 Галерија
14 јануари (родени)

1854, Војтех Хинаис — чешки сликар и графичар.
1860, Атанас Бадев — македонски композитор и музиколог.
1861, Мехмед VI — отомански султан.
1875, Алберт Швајцер — француски хуманист, лекар, филозоф и музичар.
1906, Васил Хаџиманов — македонски етномузиколог и педагог.
1914, Паскал Паскалевски — македонски поет.
1925, Јукио Мишима — јапонски писател.
1929, Александар Петровиќ — српски и југословенски филмски режисер.
1930, Љубица Дамјановска — македонска историчарка на уметноста.
1930, Кени Вилер — канадско-британски џез-музичар.
1931, Мануел Галбан — кубански гитарист.
1933, Јозо Т. Бошковски - Јон — македонски писател.
1953, Радмила Живковиќ — српска глумица.
1955, Диминик Рошето — француски фудбалер.
1967, Емили Вотсон — англиска глумица.
1968, Зоран Маџиров — македонски музичар.
1969, Дејвид Грол — американски рок-музичар, член на групата „Нирвана“.
1981, Сергеј Лагутин — узбекистански велосипедист.
1983, Максим Монфор — белгиски велосипедист.
1993, Марија Ласицкене — руска атлетичарка.
1999, Емерсон Ројал — бразилски фудбалер.
2000, Џонатан Дејвид — канадски фудбалер.
Трговиште

Трговиште, пазариште или пазар — посебно одвоен и уреден простор наменет за трговија со прехранбени (овошје, зеленчук и риба) и непрехранбени производи.
1 Име
Трговиште доаѓа од македонскиот збор „тргува“, а пазариште и пазар се турцизми.
2 Општо
Трговиштето може да биде покриен или отворен простор со тезги на кои се изложуваат стоки за продажба. Во зависност од видот на продадената стока, тезгите се опремени со вага, каси и означени цени на производите.
На пазарите, за разлика од другите продавници и трговски куќи, дозволено е пазарење меѓу купувачот и продавачот за што поповолна цена.
3 Видови тржишта
3.1 Зелен пазар
Зелениот пазар главно е наменет за трговија со зеленчук и овошје, млечни производи, месо, месни производи, јајца, лековити билки и други прехранбени производи за кои продавачот има дозвола за трговија.
3.2 Рибен пазар
Рибарницата е наменета за трговија со риби, школки и други морски и слатководни организми.
3.3 Болвак
Болвак е пазар наменет за продажба на сè и сешто. На бит-пазарите можете да најдете половни стоки како автоделови, користена облека и чевли, техничка стока и други.
Болваците нудат и нови стоки, како облека и обувки, техничка стока, но и домашни миленици, музички ЦД-а и сè останато. Многу често на болвините пазари може да се најде стока која не треба да се пушта во промет, бидејќи се работи за фалсификувана стока со лажни етикети на познати брендови.
4 Поврзано
* Бит-пазар (Скопје)
* Болвак
Популизам

Популизам (|populisme, од |populus — народ) е говор со кој се тврди дека се поддржува народот наспроти елитите. Не постои единствена дефиниција на терминот, кој се развил во 19 век и се користел за разни работи од тоа време. Популизмот може во себе да содржи идеологија која повикува на промена на општеството и/или реторички стил развиен од членовите на политичките или општествените движења. Генерално, популизмот повикува на идејата на демократијата, пред сè како израз на волјата на народот.
1 Поврзано
* Argumentum ad populum
* Автократија
* Демагогија
* Култ на личноста
* Оклократија
* Прагматизам
15 јануари (родени)

1622, Жан Батист Поклен Молиер — француски писател.
1850, Михај Еминеску — романски поет.
1875, Војдан Поп Георгиев - Чернодрински — основоположник на првиот македонски театар.
1891, Осип Мандељштам — руски и советски поет и есеист.
1893, Драгиша Цветковиќ — југословенски политичар.
1902, Назим Хикмет — турски писател.
1906, Аристотел Оназис — грчки стопанственик.
1918, Гамал Абдел Насер — претседател на Египет.
1923, Јан Владислав — чешки писател.
1926, Љутви Сејфула — македонски глумец.
1927, Георги Арсовски — македонски поет.
1929, Мартин Лутер Кинг — борец за граѓански права и за мир.
1946, Јован Дамјановски — македонски романописец и драмски автор.
1957, Јордан Даниловски — македонски поет, критичар, есеист, романописец.
1965, Бернард Хопкинс — американски боксер.
1967, Азиз Кељменди — војник во ЈНА, познат по масакрот во Параќин.
1968, Борис Тадиќ — поранешен претседател на Србија.
1978, Франко Пелицоти — италијански велосипедист.
1982, Емина Јаховиќ — српска пејачка.
1986, Арнолд Жанесон — француски велосипедист.
1988, Дарвин Атапума — колумбиски велосипедист.
1989, Мартин Дубравка — словачки фудбалер.
1990, Костас Слукас — грчки кошаркар.
Архаизам

Архаизам (од латинизираниот |ἀρχαῖος — „стар“) или застареница — збор што станал дел од пасивната лексика поради внатрешнојазични причини. Архаизмите се застарени зборови кои под влијание на современите синоними сè повеќе се истиснуваат од употреба. Предметите и појавите кои ги означуваат уште постојат (На пр. абер→глас, еќим→лекар, даскал→учител).
1 Поврзано
* Новотвореница
* Преведеница
* Стопеница
* Ретроним
21 јануари (починале)

304, Света Агнија — христијанска светителка.
1118, Паскал II — римски папа.
1744, Џовани Батиста Вико — италијански филозоф.
1774, Мустафа III — отомански султан.
1793, Луј XVI — крал на Франција.
1851, Алберт Лорцинг — германски композитор.
1862, Божена Немцова — чешка писателка.
1879, Љубен Каравелов — бугарски писател.
1894, Воислав Илиќ — српски поет.
1919, Ахмед Мухтар-паша — отомански голем везир.
1924, Владимир Илич Ленин — руски револуционер.
1926, Камилио Голџи — италијански лекар.
1939, Јонко Вапцаров — македонски револуционер.
1940, Кристофер — принц на Грција.
1950, Џорџ Орвел — англиски писател.
1979, Трајко Прокопиев — македонски композитор и диригент.
2006, Ибрахим Ругова — косовски политичар.
2015, Кемал Монтено — босански и југословенски поп-пејач.
2020, Тери Џонс — британски комичар, член на групата „Монти Пајтон“.
2021, Натали Делон — француска глумица.
2021, Бранка Станковска — македонска телевизиска и радио-водителка.
2025, [Гарт Хадсон — канадски рок-музичар.
Карпош (населба во Куманово)

:''За истоимените борци, видете Карпош и Христијан Тодоровски-Карпош. За населбите Карпош во Скопје, видете Карпош (Скопје). За други значења видете Карпош (појаснување)''.
Карпош е приградска населба во североисточниот дел на Куманово, административно во состав на Општина Куманово. Населението се состои од околу 5.433 жители, најголемиот дел Македонци и Срби. Меѓу народот е позната под името „Рајкова куќа“, народното име го добила по некој човек кој се викал Рајко а неговата куќа била единствена во тој крај во тоа време. Населбата е оддалечена околу 3 km од центарот на Куманово, а во неа се наоѓа основното училиште „Магдалена Антова“. На влезот на населбата Карпош е поставен крст по повод 2000 години од христијанството во Македонија.
Етничкиот состав на населението е следниот:
Националност, 1994. год., 2002. год.
Македонци, 4.080 (89,9%), 4.907 (90,3%)
Срби, 454 (10,0%), 503 (9,3%)
останати, 6 (0,1%), 22 (0,4%)
ВКУПНО, 4.540, 5.433
Џеремаја Кларк

Џеремаја Кларк (англ. ''Jeremiah Clarke''; ~ 1674 - ) бил англиски барокен композитор и оргулар.
Се мисли дека е роден во Лондон во 1674. Бил ученик на Џон Блоу во катедралата Св. Павле. Подоцна станал оргулар во Кралската капела. Го завршил животот со тоа што се самоубил (се застрелал) заради „жестока и безнадежна страст за преубава млада дама од виш статус“. Пред да се застрела размислувал и да се обеси или удави. На работното место бил наследен од Вилијам Крофт.
Денес Кларк е најпознат по клавијатурното дело со наслов „Марш на данскиот принц“ (''Prince of Denmark's March''), популарно наречено „Волунтерија за труби“ (''Trumpet Voluntary'') кое долго време му се припишувало на Хенри Персел. Композицијата е всушност преземена од полуоперата „Островската принцеза“, заедничко дело на Даниел Персел (помладиот брат на Хенри Персел), што е веројатно причина за забуната.
1 Дела
* Музика за чембало и органа
* Миси и друга верска музика (меѓу кои и 20 химни и неколку оди)
* Наградено дело: Марш на данскиот принц од „Островската принцеза“, популарно наречен „Волунтерија за труби“, околу 1699
1 декември (починале)

1707, Џеремаја Кларк — англиски барокен композитор.
1973, Давид Бен Гурион — израелски политичар.
1891, Лајош Зилахи — унгарски писател.
1987, Џејмс Болдвин — американски писател.
1991, Џорџ Стиглер — американски економист, добитник на Нобеловата награда во 1982 година.
2011, Криста Волф — германска писателка.
2013, Пол Вокер — американски глумец.
2014, Ацо Петровиќ — српски кошаркарски тренер.
ФОН Универзитет

ФОН е создаден во 2003 година како Европски Универзитет - Република Македонија. Од 2006, универзитетот егзистира под брендот ФОН-Универзитет. Универзитетот е комплетна институција која оди во чекор со современите светски образовни трендови и своето име го гради врз цврстите темели на најквалитетниот стручен кадар од државата и надвор, притоа користејќи ги сите модерни средства и методи за едукација.
1 Факултети
Во моментов ФОН-Универзитетот има акредитирано 5 факултети:
* Факултет за правни и политички науки
* Факултет за детективи и безбедност
* Факултет за економски науки
* Факултет за информациски и комуникациски науки
* Факултет за арт и дизајн
2 Студии
Универзитетот нуди до-дипломски, пост дипломски студии и докторски студии на сите од акредитираните факултети. Студирањето на ФОН се врши по Болоњскиот процес, со примена на европскиот систем за префрлање на кредити.
Светозар Стојановиќ

Светозар Стојановиќ (Крагуевац, 1931 — , ) бил српски филозоф и политички аналитичар. Критичар на Слободан Милошевиќ, за време на комунистичка Југославија, Стојановиќ е еден од најпознатите претставници на дисидентската Праксис школа.
1 Праксисовец
Во 1955 година Стојановиќ дипломира на Филозофскиот факултет на Универзитетот во Белград, а во 1962 година на истата институција се стекнува и со докторска титула.
По активирањето на загрепското филозофска списание „Праксис“ станува нејзин соработник и член на издавачкиот совет. Пишува многу критички статии, меѓу кои најпозната е неговата статија „Од пост-револуционерна диктатура кон социјалистичка демократија: југословенскиот социјализам на крстопат“, објавена во забранетиот број на „Праксис“ за мај-август 1972 година.
По хајката против српските членови на „Праксис“ која комунистичката власт ја поведе кратко време по справувањето со Хрватската пролет, Стојановиќ е еден од осумтемина професори и асистенти што во јануари 1975 година добиваат отказ од Филозофскиот факултет во Белград. По долга борба против ова решение, во 1981 година Стојановиќ и неговите колеги се вработуваат на Институтот за филозофија и општествена теорија во Белград.
По активирањето на списанието „Праксис интернационал“ во 1981 година во Оксфорд, Стојановиќ е еден од неговите најугледни југословенски соработници, а од 1986 година е и еден од неговите два уредници.
2 По падот на комунизмот
Еден од најлуцидните југословенски недогматски марксистички теоретичари во 1960-те и 1970-тите, Стојановиќ кон крајот на 1980-тите се разочарува од марксизмот. И кај него почнува да се чувствува преокупацијата со наводната обесправеност на српскиот народ, која се забележува и кај други српски праксисовци.
Во светлината на оваа трансформација, кога Добрица Ќосиќ е избран за претседател на СР Југославија, Стојановиќ на 15 јуни 1992 година станува негов специјален советник. На таа функција тој останува до 31 мај 1993 година, односно до изгласувањето недоверба на Ќосиќ од страна на Сојузното собрание поради неговиот судир со Слободан Милошевиќ.
По овој развој на настаните Стојановиќ станува критички настоен кон политиката на Слободан Милошевиќ и за време на октомвриските настани од 2000 година, кога е соборен Милошевиќ, тој игра активна улога.
Стојановиќ е основач и претседател на Српско-американскиот културен центар во Белград.
3 Творештво
Стојановиќ е автор на следните книги:
* „Современата мета-етика“ (1964)
* „Помеѓу идеалот и стварноста“ (1969)
* „Историјата и партиската свест“ (1978)
* „Од марксизам до етатизам со човечки лик“ (1987)
* „Пропастот на комунизмот и разбирањето на Југославија“ (1995)
* „На српскиот дел од Титоник“ (2000)
Во 2006 година од печат излегува издание на неговите избрани дела.
19 јануари (родени)

1544, Франсоа II — крал на Франција.
1736, Џејмс Ват — англиски физичар и пронаоѓач.
1798, Огист Конт — француски филозоф.
1809, Едгар Алан По — северноамерикански поет и писател.
1839, Пол Сезан — француски сликар.
1847, Милован Глишиќ — српски писател.
1868, Густав Мајринк — австриски писател.
1871, Дамјан Груев — македонски револуционер, еден од основачите на ТМОРО.
1879, Симеон Радев — публицист и новинар.
1912, Леонид Канторович — советски математичар и економист, добитник на Нобеловата награда.
1921, Јанез Врховец — српски и југословенски глумец.
1925, Кирил Македонски — македонски композитор.
1936, Радован Радовиќ — српски и југословенски кошаркар.
1941, Климе Савин — македонски пливачки маратонец и спортски работник.
1943, Џенис Џоплин — американска рок-пејачка.
1945, Драган Холцер — југословенски фудбалер.
1949, Роберт Палмер — англиски поп-рок музичар.
1952, Ирфан Менсур — босански и српски глумец.
1960, Момчило Грошев — македонски фудбалер.
1960, Ал Џојнер — американски атлетичар.
1960, Жарко Лаушевиќ — југословенски и српски глумец.
1962, Џеф ван Ганди — американски кошаркарски тренер.
1966, Стефан Едберг — шведски тенисер.
1969, Лук Лонгли — американски кошаркар.
1969, Предраг Мијатовиќ — црногорски и југословенски фудбалер.
1979, Светлана Хоркина — руска гимнастичарка.
1980, Влатко Илиевски — македонски кошаркар.
1980, Џенсон Батон — британски возач, светски првак во „Формула 1“.
1986, Клаудио Маркизио — италијански фудбалер.
1990, Начо — шпански фудбалер.
1998, Александер Шмит — австриски фудбалер.
Дрво (податочна структура)

Во компјутерските науки, дрво е динамична рекурзивна податочна структура.
Структурата на дрвото се состои од јазол, што во себе содржи податочен клуч (некој податок). Јазолот исто така содржи врски (врски) што покажуваат кон други јазли.
1 Пример за дрво во C
Претстава на јазол на дрво во програмскиот јазик C коe што содржи две врски (покажувачи кон други јазли).
typedef int info_type;
typedef struct element
{
info_type info;
struct element *left_link, *right_link;
} jazol, *jazolp;
Вака дефинираното дрво се вика бинарно дрво.
За оваа структура може да се дефинираат едноставни рекурзивни функции коишто рекурзивно ќе вршат динамичко алоцирање/деалоцирање на меморија за покажувачите во структурата, со цел да се создаде структурата онака како што сака програмерот.
2 Користење
Дрвата се користат:
* за претставување и алоцирање на некоја хиерархиска структура на податоци на динамичен начин.
* за бинарно пребарување на податоци.
* кај датотечните системи.
* кај базите на податоци.
* за расчленување на изрази кај програмските јазици.
* кај алгоритмите за компресија и архивирање на податотеки.
* кај компјутерска имплементација на некои игри (пр. икс-нула, шах...)
* кај некои алгоритми за сортирање.
Девојка од милион долари

Девојка од милион долари (англиски: ''Million Dollar Baby'') е американски филм од 2004 година, во режија на Клинт Иствуд (Clint Eastwood), кој е и еден од продуцентите на филмот. Сценариото го напишал Пол Хагис(Paul Haggis) според книгата „Јажето гори (Rope burns)“ на Ф.Х. Тул (F.X. Toole). Главните улоги во филмот ги толкуваат: Хилари Свонк (Hilary Swank), Клинт Иствуд и Морган Фримен (Morgan Freeman). Директор на фотографијата е Том Стерн (Tom Stern), а монтажата ја направил Џоел Кокс (Joel Cox). Филмот добил четири награди „Оскар“, и тоа во категориите: „најдобар филм на годината“, „најдобра главна женска улога (Свонк)“, „најдобра машка споредна улога (Фримен)“ и „најдобра режија (Иствуд)“. Покрај тоа, филмот имал уште три номинации за наградата „Оскар“. Исто така, филмот добил две награди „Златен глобус“, и тоа за најдобра глумица и за најдобра реѓија. Вкупно, филмот бил добитник на 75 награди и имал 41 номинација на бројни филмски фестивали.
1 Содржина
Френки Дан (го игра Иствуд) е боксерски тренер и сопственик на сала за вежбање во која тренираат млади боксери. Нему му помага поранешниот боксер Еди Скреп (го глуми Фримен), единствениот пријател на Френки, кој е затворен во себе и страда поради оддалеченоста со ќерка му. Еден ден, во салата доаѓа девојката Меги Фицџералд (ја игра Свонк), која бара од Френки да ја научи да боксува. На почетокот, Френки одбива, но подоцна се нафаќа да ѝ биде тренер и менаџер на Меги, која многу брзо напредува во боксерската вештина. Кариерата на Меги се развива брзо и таа лесно ги победува противничките. Притоа, Френки секогаш ѝ го повтороува основното правило во боксот: Заштити се себеси!
Подготвувајќи се за борба против британската шампионка, Френки ѝ купува на Меги боксерски мантил на којшто на галски јазик е напишано „Моја мила, моја крв“, но одбива да ѝ го каже значењето на натписот. Како што напредува кариерата на Меги, таа собира доволно пари за да купи куќа за своите најблиски (мајката и сестрата), но тие се однесуваат многу лошо кон неа, сакајќи да ѝ ги земат парите. Во една борба за награден фонд од еден милион долари, противничката на Меги се служи со нечесни средства и за време на паузата меѓу рундите ја удира по тилот, по што Меги паѓа и со главата удира во дрвениот стол. Потоа, таа завршува во болница, а Френки ѝ обезбедува првокласна нега. Во болницата доаѓа мајка ѝ на Меги, која сака да ја наговори да ѝ го препише богатството. Бидејќи Меги е парализирана, постепено ѝ атрофираат мускулите и поради тоа ѝ ги ампутираат нозете. И покрај поддршката од Френк, Меги ја губи волјата за живот и го моли да ѝ го прекрати мачниот живот. Френк не може да го прифати тоа, но гледајќи ја како се мачи, една ноќ, тој ја посетува Меги и ѝ го шепнува значењето на натписот на галски јазик, по што ѝ го исклучува апаратот за вештачко дишење и ја убива со помош на инјекција со големо количество адреналин. Потоа, Френки исчезнува, а салата му ја остава на Еди.
Лид

Лид (герм. ''Lied'', множ. ''Lieder'', но поточно: ''Kunstlied'') — германски збор, со буквално значење на „песна“; меѓутоа во светот поимот се користи за песните во романтистичката музика, наречени и уметнички песни. Попрецизно, поимот најточно се користи за песни засновани на германски поеми од достатно висока книжевна вредност, највеќе за време на XIX век, започнувајќи со Франц Шуберт и кулминирајќи со Хуго Волф. Обично лидовите се аранжирани за еден пејач и пијано. Понекогаш тие се собираат во ''Liederkreis'' („циклус песни“) — низа песни (обично три или повеќе) со заедничка приказна или тема. Најпознати творци од овој жанр на романтистичката музика се композиторите Франц Шуберт и Роберт Шуман.
1 Историја
За германските говорници, поимот „лид“ има долга историја започнувајќи од трубадурските песни (''Minnesang'') од XII век, преку народните песни (''Volkslieder'') и црковните песни (''Kirchenlieder''), па до трудовите песни (''Arbeiterlieder'') или протестни песни (''Kabarettlieder, Protestlieder'') од XX век.
Во Германија, славното доба на песната (лидот) дошло во XIX век. Германските и австриските композитори компонирале музика за глас и клавијатура и пред тоа, но сега, со расцутот на германската книжевност во класицистичкото и романстистичкото доба композиторите нашле висока инспирација во поезијата која го зачнала жанрот наречен лид. Зачетоците на оваа традиција можат да се видат во песните на Моцарт и Бетовен, но дури Шуберт наоѓа нов баланс помеѓу зборовите и музиката, како нова апсорпција во музиката на значењето на зборовите. Шуберт искмпонирал прек 600 песни, од кои некои во низи и циклус песни кои раска
уваат приказна — авантурата на душата, наместо на телото. Оваа традиција ја продолжиле Шуман, Брамс и Хуго Волф, а во XX век, Рихард Штраус и Густав Малер. Корпусот на песни во лидската традиција, како и италијанскиот мадригал три века пред тоа, е еден од најбогатите производи на човековата чувствителност.
2 Други национални традиции
Лидската традиција е тесноповрзана со германскиот јазик. Но постојат паралели и на други места, особено во Франција, со мелодиите на композитори како Берлиоз, Форе, Дебиси и Франсис Пуленк, додека во Русија, со песните на Мусоргски и Рахманинов. И Англија доживеала расцут на песната во XX век, и нејзини претставници се Вон Вилијамс и Бенџамин Бритен.
Полскиот композитор Станислав Моњушко (1819 - 1872) искомпонирал 278 песни. 276 биле составени во 12 книжиња наречени called „Домашна песнарка“ (''Śpiewnik Domowy''). Песните обработувале поеми на најпознатите полски поети од тоа време, како на пример Адам Мицкевич.
3 Библиографија
Hallmark, Rufus, ed. ''German Lieder in the Nineteenth Century''. New York: Schirmer, 1996.
Parsons, James, ed. ''The Cambridge Companion to the Lied''. Cambridge: Cambridge University Press, 2004.
Џакарта

Џакарта (|Jakarta) е главен град на Индонезија. Таа се наоѓа во северозападниот дел на островот Јава, на брегот на Зондско Море. Населението на Џакарта е околу 8 792 000 граѓани (според пописот од 2004 година), кое ја прави како еден од најголемите градови во Југоисточна Азија.
Површината на градот изнесува 661.52 км<sup>2</sup>. Во градот се наоѓа аеродромот ''Soekarno-Hatta International Airpor''t.
1 Основни податоци
Држава: Индонезија
Географска положба: 6° 10’ 44” сгш
106° 49’ 50” игд
Надморска височина: 8 m
Површина:661.52 км<sup>2</sup>.
Број на население 8 792 000 км<sup>2</sup>
Густина: 12.920 жит./км<sup>2</sup>
Телефонски повик: 021
2 Историја
Првите населувања на Џакарта датираат од околу 5 век. Во текот на 12 век таа е важен центар на хиндуистичката држава Зонда. Првите европски доселеници кои пристигнале во Џакарта биле португалците, во почетокот на 16 век. На 22 јуни 1527 година, градот бил опседнат и преземен од страна на местниот воен началник Фатахилах, при што градот е преименуван во Џајакарта (од јавански, "победа"). Оваа дата денес се смета за моментот на основување на градот.
Во 1619 година Џакарта е преземена од војската на Обединетата источноиндиска компанија на чело со Јан Питерсен Кун. Името на градот е сменето во ''Батавија'' (од батави, племе кое ја населило денешна Холандија при римското завојување на оваа држава).
Во времето на Наполеон Бонапарт и неговите подходи, за кратко време градот бил управуван од британските власти (1811-1815). Со нараснувањето на холандската власт во регионот во текот на 19 век, важноста на Батавија исто така се зголемила.
Во време на Втората светска војна градот бил преземен од Јапонците (1942), кои му дале и денешното име Џакарта, сè со цел за да ја добијат подкрепата на местното население. По капитулацијата на Јапонија во 1945 Џакарта се враќа под контрола на Холандија, но зголеменото движење за независност доведува до создавање на независна Индонезија, а во 1949 Џакарта станува нејзин главен град.