Кристина од Холштајн-Готорп

Кристина од Холштајн-Готорп (13 април 1573 година во Кил &ndash; 8 декември 1625 година во замокот Грипхолм ) била кралица на Шведска како втора сопруга на кралот Карл IX. Таа служела како регент во 1605 година, за време на отсуството на нејзиниот сопруг и во 1611 година, за време на малолетништвото на нејзиниот син, кралот Густав II Адолф.
1 Биографија
Кристина била ќерка на Адолф, војводата од Холштајн-Готорп и Кристин од Хесен (ќерка на Филип I, Ландгрев од Хесен ). Во 1586 година, таа била предложена за невеста на Сигизмунд од Полска, но ништо не се случило од плановите да се омажи за него. На 8 јули 1592 година, станала втора сопруга на Карл, војводата од Седерманланд, кој во 1599 година станал шведски регент, а во 1604 година крал. Таа била крунисана заедно со нејзиниот сопруг во катедралата во Упсала во 1607 година. Според легендата, таа го охрабрила својот брачен другар да го освои престолот од Сигизмунд во 1598 година поради нејзиното разочарување што никогаш не била мажена за Сигизмунд.
1.1 Кралица
Кралицата Кристина била доминантна и со силна волја и силно чувство за економија. Таа била и почитувана и стравувана. Ја опишувале како тешка, тврдоглава и скржава, а се тврди дека додека поранешната сопруга на нејзиниот сопружник секогаш се обидувала да го убеди да покаже попустливост во своите постапки, Кристина го правела спротивното. Таа вршела многу строга контрола над дворот, што е илустрирано со анегдотата дека лично им го измерила конецот за шиење на своите слуги. Нејзиниот брак е опишан како среќен, бидејќи тие биле многу слични. Таа го придружувала во Естонија и Финска во 1600–1601 година.
Се смета дека Кристина не доминирала со нејзиниот исто така доминантен и темпераментен сопружник, но не и недостасувало политичко значење и влијание. Иако нејзиниот сопружник не ѝ дозволил да ја диктира политиката, тој барал совет од неа за политички прашања. За време на војната со Данска, тој не го послушал нејзиниот совет и дошол во конфликт со неа бидејќи се сомневал дека е про-Дански настроена. Во 1604 година, Карл IX оставил инструкции дека таа треба да биде регент на владата во случај тој да умре ако нивниот син и наследник се уште биле малолетни, а во 1605 година, таа дејствувала како регент за време на отсуството на нејзиниот сопружник во Ливонија. Познато е дека таа го спречила изборот на нејзиниот помлад син Карл Филип на престолот на рускиот цар во 1610–1612 година, така што го држела дома од руските избори кога требало да биде испратен во Москва. Наводно, ѝ олеснало кога ова било прекинато во 1614 година.
1.2 Кралица вдовица
По смртта на нејзиниот сопруг на 30 октомври 1611 година, таа станала регент за време на малолетноста на нејзиниот син, како што било наложено во актот од 1604 година. Таа го делела регентството со Јохан, војводата од Остроготија. Меѓутоа, бидејќи нејзиниот син бил речиси полнолетен, нејзиното владеење не траело подолго од октомври до декември истата година и автоматски било прекинато на роденденот на нејзиниот син на 9 декември, кога тој достигнал законско полнолетсво.
За време на првите години на нејзиниот син како крал во 1610-тите, некои ја сметале за вистински или еден од вистинските владетели зад престолот, иако таа повеќе не била формално регент. Таа секако делувала како советник на нејзиниот син. Тој побарал нејзин совет во врска со бракот на нејзината ќерка во 1612 година, што се покажало дека предизвикало конфликт со лутеранската црква. Таа, всушност, самата го предложила тој брак од политички причини и била решена да го заврши, а исто така го договорила бракот со нејзината поќерка Катарина против волјата на советот во 1615 година.
Како кралица вдовица, таа е позната по тоа што го спречила нејзиниот син да се ожени со Еба Брахе, афера која траела неколку години во 1613-1615 година. Нејзината причина била нејзината претпочитање за политичката придобивка што може да ја има еден династички брак и нејзиниот страв од компликациите што може да ги има бракот со благородник, а таа го сметала првенството на кралицата Гунила Биелке, која била обвинета за несоодветно политичко влијание и фаворизирање на нејзините роднини, како лош пример.
Додека нејзиниот регент на нејзиниот најстар син бил многу краток, таа исто така служела како регент за време на малолетноста на нејзиниот помлад син Карл Филип, војвода од Седерманланд во Војводството Седерманланд од 1611 до 1622 година, бидејќи Војводството всушност било речиси автономно. Таа живеела во замокот Нишепинг, од каде управувала со рудниците за железо на нејзиниот сопружник и активно се интересирала за бизнисот. За време на нејзиното владеење, Војводството станало центар на извозот на житни култури и производството на железо и оружје и еден од најголемите финансиери на круната. Таа, исто така, ја чувала и бранела автономијата на војводствата против круната, што довело до конфликт со нејзиниот син, кралот.
Меѓутоа, во 1622 година, нејзиниот најмлад син Карл Филип умрел, а таа целосно се повлекла од јавниот живот и се населила во нејзината доверка. По неговата смрт, бил откриен неговиот таен брак со Елизабета Рибинг, а таа станала старател на неговата ќерка Елизабета Гиленхилм (1622–1682).
2 Деца
# Кристина (26 ноември 1593 – 25 мај 1594 година)
# Густав Адолф од Шведска (Густав II Адолф) (9 декември 1594 – 16 ноември 1632 година)
# Марија Елизабета (10 март 1596 - 7 август 1618), се омажила за нејзиниот прв братучед Џон, војводата од Естерјетланд, најмладиот син на Јохан III од Шведска.
# Карл Филип, војвода од Седерманланд (22 април 1601 - 25 јануари 1622 година)
# Мртвороден син (20 јули 1606 година)