Симфонија бр. 1 (Чајковски)

Петар Илич Чајковски ја напишал својата Симфонија бр. 1 во Г-мол, ''Зимски сон (или Зимски соништа)'', ''(|Зимние грёзы, ''Zimniye gryozy''), Op. 13, во 1866 година, веднаш откако ја прифатил титулата професор на Московскиот конзерваториум: тоа е најраното значајно дело на композиторот. Братот на композиторот Скромен тврдл дека ова дело го чини Чајковски повеќе труд и страдање од кое било негово друго дело. И покрај тоа, тој остана љубител на тоа, пишувајќи ѝ на својата покровителка Надежда фон Мек во 1883 година дека „иако на многу начини е многу незрело , но сепак во основа има повеќе суштина и е подобар од кое било од моите други позрели дела. Симфонијата му ја посвети на Николај Рубинштајн..
1 Историја на настанувањето
Чајковски, кој дипломирал на Конзерваториумот во Санкт Петербург на 25-годишна возраст, се преселил во 1866 година, по препорака на неговиот учител Антон Рубинштајн, во новиот Московски конзерваториум, каде што се здобил со катедрата за хармонија и во исто време стана студент на раководителот на конзерваториумот, Николај Рубинштајн, брат на Антон.
Симфонија бр. 1, која композиторот сакал да ја нарече „Зимски соништа“, била првата композиција на која Чајковски се посвети откако се пресели во Москва: компонирањето врз неа, за Чајковски имало исклучително заморна и болна генеза.
На 15 февруари 1868 година, првата јавна изведба на симфонијата се одржала во Руското музичко друштво во Москва. постигнала добар успех под диригентство на Николај Рубинштајн, кому му било посветено делото.
Чајковски, многу критички настроен кон неговите дела, ја ревидирал и оваа симфонија, менувајќи ја сè додека не дошол до финална верзија во 1874 година. За прв пат оваа верзија била изведена на 19 ноември (1 декември) 1883 година во Москва, под раководство на Макс Ердмансдорфер.
2 Анализа
Времетраењето на симфонијата е меѓу триесет и четириесет и пет минути и се состои од четири ставови:
Првиот став (Allegro tranquillo; Соништата за зимско патување), опишува патување низ снегот на големите руски пространства, каде ноќите се мирни и ја рефлектираат светлината на ѕвездите. Темата на музиката е полна со мистерија и емоции.
Вториот став (Adagio cantabile ma non troppo, пуста земја, земја на магла) ја сугерира мрачната страна на пејзажот чија тема е музиката на песната во која виолата и виолините, заедно со обоа продолжува во тажалка штовнесуваат. во светот на бајките.
Третиот став (Allegro scherzando giocoso): потсетува на од мајсторите на валцерот; танцување со лизгалки среде мразот. Ова дело беше адаптирано од претходното дело, Сонатата за пијано во Ц-мала, која беше објавена подоцна.
Четврти став (Финале: Andante lúgubre. Allegro Maestoso): ја завршува симфонијата и отсликува мотиви од рускиот фолклор и, особено, темата на руската песна, Цветот на градините.
3 Библиографија
* Brown, David, ''Tchaikovsky: The Early Years, 1840–1874'' (New York, W.W. Norton & Company, Inc., 1978)
* Holden, Anthony, ''Tchaikovsky: A Biography'' (New York: Random House, 1995)
* Keller, Hans, ed. Simpson, Robert, ''The Symphony, Volume One'' (Harmondsworth, 1966)
* Maes, Francis, tr. Arnold J Pomerans and Erica Pomerans, ''A History of Russian Music: From ''Kamarinskaya ''to'' Babi Yar (Berkeley, Los Angeles and London: University of California Press, 2002). .
* Poznansky, Alexander, ''Tchaikovsky: The Quest for the Inner Man'' (New York, Schirmer Books, 1991)
* Strutte, Wilson, ''Tchaikovsky, His Life and Times'' (Speldhurst, Kent, United Kingdom: Midas Books, 1979)
* Warrack, John, ''Tchaikovsky'' (New York: Charles Scribner's Sons, 1973)
* Warrack, John, ''Tchaikovsky Symphonies and Concertos'' (Seattle: University of Washington Press, 1971, 1969)
* Weinstock, Herbert, ''Tchaikovsky'' (New York: Albert A. Knopf, 1944)
* Zhitomirsky, Daniel, ed. Shostakovich, Dmitri, ''Russian Symphony: Thoughts About Tchaikovsky'' (New York: Philosophical Library, 1947)