procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Величествено кинеско народно село

Величествено кинеско народно село (кинески: 锦绣中华民俗村, пинјин: Jǐnxiù Zhōnghuá Mínsú Cūn) е тематски парк кој вклучува две области (Величествена Кина минијатурен парк и Кинеско народно културно село) сместен во Шенџен, провинција Гуангдунг, Народна Република Кина. Темата на паркот ги рефлектира историјата, културата, уметноста, античката архитектура, обичаите и навиките на различните националности. Тој е еден од најголемите паркови со сценографии во светот според количината на репродуцирани сценарија. Паркот е развиен и управуван од најголемата патничка и туристичка корпорација, China Travel Service.
1 Локација
Splendid China се наоѓа покрај заливот Шенџен во туристичка област на Прекуокеанскиот кинески град (OCT) во специјалната економска зона во Шенџен. Се наоѓа на 35-40 минути возење со воз од станицата Луоху на линија 1 од метрото во Шенџен или 30 минути со автобус (на пример автобус број 101 или минибус 23).
2 Работно време и билети
Време: 9:00 до 21:00
Последен влез: 18:00
Дневен билет
Цена на билет: 220 јуани
Детски билет: 90 јуани (висина од 1,2 до 1,5 м)
Мали деца; бесплатно (висина до 1,2 м)
Годишен билет
Поединечен годишен билет: 360 јуани (за едно лице)
Родителски годишен билет: 460 јуани (еден родител со едно дете со висина до 1,5 м)
Семеен годишен билет: 660 јуани (два родители со едно дете со висина до 1,5 м)
''Белешка: Цените на годишните билети се од февруари 2011. Поединечните од ноември 2015''
3 За паркот
Над 100 големи туристички атракции се минијатуризирани и поставени според мапата на Кина. Повеќето атракции се намалени во однос 1:15. Поделен е на област со сценски поставки и област на сеопфатна услуга. Целиот парк зафаќа 30 хектари.
Има колички и возови за превоз на посетители околу паркот, што овозможува да се посетат Кинескиот Ѕид, Забранетиот град, Храмот на небото, Летната палата, браната Три клисури, палатата Потала и Теракотната војска во еден ден.
Во паркот се одржуваат и неколку претстави кои прикажуваат различни настани во кинеската историја (на пр. Претстава со јавање коњикоја прикажува битка предводена од Џингис Хан), Кинеска културна претстава итн. Некои од претставите се изведуваат само за време на викендите.
4 Други информации
Астероидот 3088 Jinxiuzhonghua го добил името по паркот. China Folk Culture Village е во непосредна близина на паркот во Шенџен.
5 Поврзано
* Список на паркови во Шенџен
6 Користена литература
*
ХК Слезан Опава

ХК Слезан Опава е екипа на хокеј на мраз во Втората национална хокеарска лига (лига од трето ниво) од Опава.
Клубот бил основан во 1945 година. Веднаш во 1951 година, Слезан бил унапреден во Чехословачката прва лига во хокеј на мраз и таму играл до 1953 година. Слезан Опава играл во лигата на највисоко ниво, исто така, две сезони во 1957 и 1960 година. Во Чешка, клубот бил унапреден во елитната Чешка екстралига во 1996 година, откако победил во баражот за пласман за унапредување. Клубот имал финансиски потешкотии и ја продал дозволата за Екстралига во 1999 година на РК Хавиров. Од сезоната 1999/2000 клубот ја играл Првата национална хокеарска лига (лига од второ ниво), но во сезоната 2004/2005 испаднал во Втората национална хокеарска лига (лига на трето ниво).
1 Познати играчи
* Давид Хрушка
* Драхомир Кадлец
* Либор Полашек
Чагама

''Чагама'' (茶 釜, "чај котел") — јапонски израз што значи метален сад или котел што се користи во јапонската чајна церемонија. ''Кама'' се направени од леано железо, и се користи за загревање на водата што се користи за правење чај.
1 Опис Sen, Soshitsu. The Japanese Way of Tea, New York/Tokyo: Weatherhill, 1979
Во чајната соба, ''камата'' се загрева над преносен мангал (炉 炉 - ''фуро'') или во потонато огниште (''ро'') вградено во подот на чајната просторија, во зависност од сезоната.
''Камите'' се често кружни или цилиндрични, а на секоја страна имаат куки, за вметнување метални рачки наречени ''кан''. Тие се користат за извршување на ''Кама'' и/или да се висат над ''ро.'' Инаку кога се користи мангал, може да се користи статив за држење на котелот над изворот на топлина (Sen, 1979, стр. 22) Постојат и комплети за мангали во кои ''камата'' е дизајнирана да се користи без статив. ''Кама'' (釜) е јапонски израз што значи метален сад или котел. Специфичен израз за кама што се користи во јапонската церемонија на чај е ''чагама'' (茶 釜, "чај котел"). ''Кама'' се направени од леано железо или бакар и се користат за загревање на водата што се користи за правење чај.
''Ро'' (потонато огниште) се користи за време на есен и зима кога е ладно. Во подот „Татами“ во просторијата за чај, се создава дупка за да се стави камата, над огнот. Оваа дупка е опкружена со рамка слична на кутија наречена ''робучи'' (炉 縁, ''рам рамка''). ''Кама'' во таква дупка ќе се загрее побрзо и ќе остане топол подолго време. Покрај тоа, таа обезбедува слика на топлина за време на постудените сезони. Во случај на ''ро'', користениот темјан се нарекува ''Нерико'' (練 香), кои се мали замесени топчиња од мешавина на зачини и билки, наместо темјан од ''Кубоку'' (香木) направен од ароматично дрво, користен во пролет и лето.
''Фуро'' (преносен мангал) се користи во текот на пролетта и летото. Тие имаат најразлични форми и најраните се изработени од бронза, но подоцна се зачестиле железо и глина. Незастаклениот глинен ''фуро'' обложен со црн лак бил најпосакуван за формална употреба. Се става на лакирана табла за да се спречи оштетување на топлината. Железото се поставува на поплочена табла. Претходно се поставува кревет од пепел, наречен ''хаи'' (灰), и се пали ''суми'' поставен одозгора. На работ на ''фуро'', огнен прозорец или отсечен отвор го обезбедува потребниот нацрт за одржување на правилното горење на ''сум''и (јаглен). Тогаш ''камата'' се поставува директно на бронзениот или железен мангал, но се користи тривет за мангал од глина. ''Камите'' за ''фуро'' се малку помали од оние што се користат за ''ро'' (Сен, 1979, стр.22).
Ритуалот на подготвување е малку поинаков кога се користи ''ро'' или ''фуро'', но основата е иста.
2 Поврзано
* Бунбуку чагама
3 Наводи
Карел Поборски

Карел Поборски ( врска=|За овој звук ; роден на 30 март 1972 година) е поранешен професионален фудбалер од Чешка, кој играл како десно крило. Најмногу бил забележан по техничката способност и темпото.
Клупската кариера ја започнал и ја заврши во Динамо Чешке Буџејовице, каде што неговиот комплет број (8) е пензиониран во негова чест. Тој исто така ги освоил титулите во Чешката прва лига со двата најголеми клуба од Прага - Славија и Спарта . Помеѓу овие домашни триумфи, тој ја освоил титулата во Премиерлигата во Манчестер Јунајтед, а исто така играшл за Бенфика и Лацио .
После Петр Чех, Поборски е на второто место со намногу настапи за репрезентацијата на Чешка, со 118 меѓу 1994 и 2006 година, повлекувајќи се од меѓународниот фудбал откако настапил на првото Светско првенство за својата земја. Тој исто така играл на три Европски првенства, а бил и именуван во Тимот на турнирот на УЕФА Евро 1996, откако им помогнал на Чесите да стигнат до финалето.
Проектот Флорида (филм)

„Проектот Флорида“ (англиски: ''The Florida Project'') — американски филм од 2017 година, во режија на Шон Бејкер (Sean Baker), кој е автор и на сценариото, заедно со Крис Бергоч (Chris Bergoch). Главните улоги ги толкуваат: Вилјем Дефо (Willem Dafoe), Бруклин Принс (Brooklynn Prince), Брија Винаите (Bria Vinaite), Кристофер Ривера (Christopher Rivera), Мела Мурдер (Mela Murder) и Валерија Кото (Valeria Cotto). Филмот, чиј наслов е инспириран од изворното име на забавниот парк Дизниленд, наишол на поволни критики, особено за режијата на Бејкер и за глумата на Принс и Дефо. Американското здружение на филмските критичари и Американскиот филмски институт го вброиле филмот меѓу десетте најдобри филмови на годината; Дефо бил номиниран за наградите „Оскар“, „Златен глобус“ и БАФТА за најдобра машка споредна улога, додека Принс ја освоила наградата на критичарите за најдобра млада глумица.
1 Синопсис
Хејли (ја игра Винаите) е самохрана млада мајка која живее со шестгодишната ќерка Муни (ја игра Принс) во еден комплекс на алартмани во Флорида, во близината на Дизниленд. Таа е невработена и прима социјална помош, а заработува и така што препродава разни нешта. Одвреме-навреме, кога ќе остане без пари, таа дури и се проституира. Со комплексот управува менаџерот Боби, кој е заштитнички настроен кон Хејли и постојано се обидува да ѝ помогне. Муни го минува времето со нејзиите другарчиња: детето Скути (го игра Ривера) и девојчето Џенси (го игра Кото). Тие постојано прават разни неволји, но еден ден предизвикуваат пожар во една напуштена зграда во околината. Тогаш, мајката на Скути, Ешли (ја игра Мурдер) дознава за инцидентот и му забранува да се дружи со Муни, а таа го прекинува дружењето со Хели. Хејли се обидува да го обнови пријателството со Ешли, но кога таа ја обвинува за проституцијата, Хејли сурово ја претепува. Меѓутоа, социјалната служба дознава за проституирањето на Хејли и доаѓа со полициска придружба и со налог за одземање на Муни. Кога сфаќа дека ќе биде одделена од мајка си, Муни бега кај Џенси, која пак ја поведува на прошетка во Дизниленд.
Оловно време

„Оловно време“ (германски: ''Die bleierne Zeit'') — германски филм од 1981 година во режија на Маргаретe фон Трота (Margarethe von Trotta), која е авторка и на сценариото. Главните улоги ги играат: Јута Лампе (Jutta Lampe), Барбара Сукова (Barbara Sukowa) и Ридигер Фоглер (Rüdiger Vogler). Филмот освоил бројни награди, меѓу кои и „Златниот лав“ на Венецијанскиот филмски фестивал, а Лампе и Сукова биле наградени со „Златен феникс“ за своите улоги.
1 Синопсис
Две сестри на свој начин се борат за женските права. Јулијане е новинарка, а Маријане е терористка. Кога Маријане ќе заврши в затвор, Јулијане се чувствува должна да ѝ помогне и покрај нивните различни погледи на светот...
Хаиден (Шинто)

Во архитектурата на Шинто светилиштата, хаиден [] е сала за обожување. Генерално е поставено пред главното светилиште на храмот (''хонден'') и често се гради во поголем обем од ''хонден''. Х''аиден'' често се поврзани со ''хонден со хеиден'', или сала за дарови. Додека ''хонденот'' е место за светилишните ''ками'' и забранет е за пошироката јавност, ''хаиден'' обезбедува простор за церемонии и за обожување на ''ками''. Во некои случаи, на пример во храмот ''Оомиуа'' во Нара, ''хонденот'' може да недостасува и да се замени со парче света земја. Во тој случај, ''хаиден'' е најважната зграда на комплексот.
1 Наводи
Градски кохорт

Градските кохорти во Стариот Рим биле создадени од Август за да се спротивстават на огромната моќ на преторијанската гарда во градот Рим и да служат како полиција. Со нив командувал градскиот префект.
1 Должности
Бандите на Тит Аниј Мило, Публиј Клодиј и други, кои биле користени од сопернички политичари за време на Републиката, биле елиминирани најмногу поради напорите на Помпеј Магнус. Иако политичките банди биле во минатото, бидејќи делотворната моќ веќе не престојувала во конкурентските фракции на Римскиот сенат и избраните магистрати, некаков вид полициска сила била неопходна за одржување на јавниот ред и мир и спречување на граѓански нарушувања. За да се исполни оваа цел, Август воспоставил три градски кохорти под новоименуваниот префект на градот. Нивната примарна улога била да го полицираат Рим и да се спротивстават на бандите кои владееле со улиците за време на Републиката. На тој начин, градските кохорти дејствувале како тешки полициски сили, способни за контрола на немирите, додека нивните современици, Вигилите, ги полицирале улиците и се бореле со пожари. Како обучена паравоена организација, градските кохорти можеле, во ретки прилики, да се пратени во битка доколку е потребно. Оваа улога, сепак, била повикувана само во тешки ситуации.
За разлика од Вигилите, кои главно работеле ноќе како пожарникари и чувари, членовите на градските кохорти се сметале за легионери, иако со повисоки плати од обичните легионери, иако не толкави плати како преторијанската гарда. Исто имаа тенденција да добиваат малку поголеми подароци, но секако, не толку колку што преторијанската гарда.
2 Организација
Првично, градските кохорти биле поделени во три кохорти, со секоја кохорта командувал по еден трибун и шест центуриони. Во времето на Флавијевската династија бројот на кохорти се зголемил до четири. Секоја кохорта содржи околу петсто лица. Само слободни граѓани имале право да служат во нивните редови. Како и со преторијанците, легионерите од градските кохорти биле претежно од италијанскa етничка припадност. Градските кохорти, (познати како градски кохорти во неримските градови) подоцна биле формирани и во римскиот северноафрикански град Картагина и во градот Лугдунум во Римска Галија (денешен Лион).
Жештина и прашина (филм)

Жештина и прашина (англиски: ''Heat and Dust'') - британски филм од 1983 година, во режија на Џејмс Ајвори (James Ivory) по сценариото на Рут Проер Џабвала (Ruth Prawer Jhabvala), засновано на истоимениот роман од 1975 година. Главните улоги ги толкуваат: Грета Скаки (Greta Scacchi), Шаши Капур (Shashi Kapoor), Џули Кристи (Julie Christie) и Закир Хусаин (Zakir Hussain). Филмот бил номиниран за „Златна палма“ на Канскиот филмски фестивал; исто така, имал осум номинации за БАФТА при што ја освоил само наградата за најдобро адаптирано сценарио.
1 Синопсис
Во филмот се испреплетуваат две приказни: првата се одвива во Индија во 1920-тите и ја прикажува забранетата љубовна врска меѓу Оливија, убавата млада сопруга на еден британски колонијален службеник, и Индиецот Наваб. Втората приказна се одвива во 1982 година, кога Ен, правнуката на Оливија, заминува во Индија со надеж дека ќе дознае нешто повеќе за животот на својата прабаба. Таму, Ен започнува љубовна врска со еден оженет Индиец...
Ченек Зибрт

Ченек Зибрт (1864–1932) бил чешки етнограф и историчар, специјализиран за фолклорната култура.
1 Публикации
* „Jak se kdy v Čechách tancovalo: dějiny tance v Čechách, na Moravě, ve Slezsku a na Slovensku z věkǔ nejstarších až do nové doby se zvláštním Zřetelem k dějinám tance vǔbec
Изгубената чест на Катарина Блум (филм)

„Изгубената чест на Катарина Блум“ (германски: ''Die verlorene Ehre der Katharina Blum'') — германски филм од 1983 година, во режија на Фолкер Шлендорф (Volker Schlöndorff) и Маргарете фон Трота (Margarethe von Trotta) по сценариото на Фолкер Шлендорф, засновано врз истоимениот роман на Хајнрих Бел. Главните улоги ги толкуваат: Ангела Винклер (Angela Winkler), Марио Адорф (Mario Adorf), Дитер Лазер (Dieter Laser), Јирген Прохнов (Jürgen Prochnow), Хајнц Бенент (Heinz Bennent) и Карл Хајнц Фосгерау (Karl Heinz Vosgerau).
1 Синопсис
Во февруари 1975 година, на Поклади, една група луѓе се забавуваат, меѓу кои и анархистот Лудвиг Гетен (го игра Прохнов) кого го следи полицијата. Друштвото заминува во друг стан, каде Лудвиг се среќава со младата жена Катарина Блум (ја игра Винклер) и меѓу нив веднаш се раѓа љубов. Утредента, полицијата ја опколува зградата и насилно влегува во нејзиниот стан, барајќи го Лудвиг, но тој успеал да побегне. Катарина е обвинета за соработка со Лудвиг и полицијата ја сослушува, обидувајќи се така да го фати Лудвиг. Истовремено, новинарот Тетгес (го игра Лазер), кој е соработник на полицијата, започнува да објавува сензационалистички статии во кои ја оцрнува Катарина. Набргу, таа почнува да добива анонимни телефонски и писмени пораки со закани и навреди. За време на сослушувањето, Катарина се обидува да го прикрие идентитетот на Алојз (го игра Фосгерау), угледен човек, со кого се гледа одвреме-навреме. Додека Катарина е притисната од сите страни, единствено адвокатот Блорна (го игра Бенент) и неговата сопруга се обидуваат да ѝ помогнат. Најпосле, полицијата го открива Лудвиг, кој се крие во вилата на Алојз, и успева да го уапси. Откако Тетгес ќе влезе во болницата во која лежи мајката на Катарина и која набргу ќе умре, Катарина решава да му се одмазди на новинарот за нејзината нарушена чест. Затоа, таа му закажува состанок со намера да даде интервју, но тогаш го убива, а подоцна го убива и неговиот помошник. Така, таа е уапсена, а во затворот накратко го среќава Лудвиг при што успеваат да се бакнат. Филмот завршува со закопот на Тетгес.
Карел Чаславски

Карел Чаславски (28 јануари 1937 - 2 јануари 2013) - чешки филмски историчар и телевизиски водител. Чаславски работел како историчар во Националната филмска архива (Архив на народни филмови) на Чешка (и Чехословачка) од 1963 година до неговата смрт во 2013 година.
Чаславски создал и бил домаќин на неколку телевизиски емисии, вклучувајќи ја долгогодишната „''Во потрага по изгубеното време“'', која се емитувала на чешката телевизија повеќе од дваесет години. Во серијата „''Во потрага по изгубеното време“'', Чаславски претставувал, објаснувал и емитувал архивски филмови. Чаславски исто така е автор на двотомниот животописен серијал за чешките и чехословачките филмски глумци.
Чаславски починал во Прага на 2 јануари 2013 година, на 75-годишна возраст.
Частоловице

Частоловице (|Častolovice; |Tschastolowitz (Частоловиц)) е пазарно гратче/село во Округот Рихнов над Кнежну во Кралохрадечкиот крај во Чешката Република. Има околу 1.700 жители.
Селото лежи на 20 километри од Храдец Кралове и наводно било населено од Частолов од семејството Хроновец во 1342 година. Главната знаменитост на Частоловице е замокот од ренесансната ера, кој е во сопственост на Стернбергови, семејство на чешки благородници, повеќе од 300 години.
Чешки Словаци

Словаците во Чешка се второто по големина етничко малцинство во земјата; по Моравците, кои се домородни во Чешката Република. ЦИА ги проценува на 1,9% од вкупното население во земјата. Поголем број од нив може да се најдат на истокот на земјата, особено Острава и Брно; бидејќи Чешка дели граница на исток со Словачка.
1 Значајни луѓе
* Андреј Бабиќ, чешки политичар и стопанственик со словачко потекло
* Ерик Даниел, чешки фудбалер со словачко потекло
2 Поврзано
* Демографија на Чешка
Оваа трансплантирана машина за чукање

Оваа трансплантирана машина за чукање досега не типкала љубовно писмо — музички албум на македонската група „Фолтин“, објавен во 2008 година како издание на Културно-информативниот центар - Скопје.
1 Список на песни
Албумот содржи пет песни, обележани како:* 131
* 87
* 128
* 120
* 110
2 Опис на албумот
На албумот настапуваат:* Бранислав Николов - глас и гитара
* Пеце Трајковски - дигитален акордион преку микрокорг
* Пеце Николовски - кларинет и каос пад
* Гоце Јовановски - бас гитара
* Славе Јовев - тапани
* Марјан Станиќ - кахон, зил, лажици, кабаса, компакт конга, амбиентални удиралки
Песните се снимени и продуцирани во студиото „Тра-ла-ла“ во Скопје, во јануари 2008 година. Музиката и текстовите се дело на „Фолтин“ (во песната 120 користени се стихови од песната „Везилка“ на Блаже Конески и „Ленка“ на Коста Рацин), а албумот го продуцирале Мите Димовски и „Фолтин“. Дизајнот на албумот е дело на фирмата „Arts & Crafts“, а албумот е објавен со помош на Министерството за култура на Македонија и Градот Скопје.
Сеутски Залив

Сеутски Залив - залив на африкаскиот брег на Гибралтарскиот Проток. Тој претставува најголем дел од северниот брег на шпанскиот град Сеута. Се протега од Пунта Бланка на запад до Исла де Санта Каталина, покрај брегот на Алминскиот Полуостров на исток, на растојание од осум километри. Пристаништето на Сеута лежи на заливот.
Писма до Олга

''Писма до Олга'' (''чешки : Dopisy Olze'' (Дописи Олзе)) - книга составена од писма напишани од чешкиот драмски писател, дисидент и иден претседател Вацлав Хавел до неговата сопруга Олга Хавлова за време на речиси четиригодишната затворска казна од мај 1979 до март 1983 година (Хавел бил ослободен кога се здобил со висока температура и добил лекарско отпуштање). Хавел бил затворен од комунистичката влада на тогашна Чехословачка затоа што бил еден од водачите на Комитетот за одбрана на неправедно гонетите (ВОНС) - повеќето од нив биле потписници на документот за човекови права - Повелбата 77.
Авторот Салман Рушди во едно интервју во 1999 година изјавил дека книгата „''Писмата до Олга''“ била една во малиот број книги што ги носел со себе живеејќи на тајни места во текот на годините што ги криел од можното погубување.
1 Поврзано
* Олга Хавлова
Галаз

Галаз е комуна во покраината Таунат од административниот регион Таза-Ал Хосејма-Таунате во Мароко. За време на пописот во 2004 година, во комуната имало вкупно население од 18,471 лице кое живеело во 3,636 домаќинства.
Галдаман

Галдаман е комуна во покраината Таза во административниот регион Таза-Ал Хосејма-Таунат во Мароко. За време на пописот во 2004 година, во комуната имало вкупно население од 21,111 лице кое живеело во 3,372 домаќинства.
Соединети Арапски Држави

Соединетите Арапски Држави (САД, ) биле краткотрајна конфедерација на Обединетата Арапска Република (Египет и Сирија) и Северен Јемен од 1958 до 1961 година.
Обединетата Арапска Република била суверена држава создадена од сојузот на Египет и Сирија во 1958 година. Истата година, Мутавекилиското Кралство Јемен (Северен Јемен), кое веќе го потпишало одбранбениот пакт со Египет, се приклучил на новата држава во 1958 година во лабава конфедерација наречена Соединетите Арапски Држави. Една од причините за оваа одлука бил фактот дека Јемен долго време се чувствувал загрозен од неговиот значително поголем и помоќен северен сосед, Саудиска Арабија (двете воделе војна во 1934 година, а сè уште делеле делумно неозначена граница), и на тој начин конфедерацијата ја гледала како извор на безбедност. Сепак, за разлика од земјите-членки на Обединетата Арапска Република, Јемен останал независна суверена држава. Го задржа своето членство во ООН и одделните амбасади во текот на целиот период на конфедерацијата.
Ниту сојузот ниту конфедерацијата не ја исполниле својата улога како средства на пан-арабизам или арапски национализам, бидејќи тие биле распуштени во 1961 година.
1 Поврзано
* Обединета Арапска Република, сојуз на Египет и Сирија (1958–1961).
* Арапска федерација, конфедерација помеѓу Ирак и Јордан (1958).
* Федерација на Арапски Републики (1972–1977).
Црква „Св. Недела“ - Бигор Доленци

Света Недела — најнова селска црква во кичевското село Бигор Доленци, Македонија.
Црквата се наоѓа на самиот крај од селото Бигор Доленци, десно од асфалтниот пат.
1 Историја
Камен-темелникот на црквата бил поставен во 2016 година, а како иницијатори за изградбата на црквата било семејството Ѓерасимоски од селото Бигор Доленци. Изградбата на црквата била поддржана и од месното население.
2 Галерија
3 Поврзано
* Кичевско архијерејско намесништво
* Прва кичевска парохија
* Бигор Доленци
Систем на српска фудбалска лига

Систем на Српска фудбалска лига — низа меѓусебно поврзани лиги за здруженија на фудбалски клубови во Србија . Системот има хиерархиски формат со промоција и испаѓање помеѓу лигите на различни нивоа.
1 Формат
Бројот на промовирани тимови помеѓу лигите или дивизиите варира, а промоцијата обично зависи од исполнување на критериумите поставени од повисоката лига, особено во врска со соодветните опреми и финансии. Првите две нивоа содржат по една лига. Под ова, нивоата имаат постепено повеќе паралелни лиги, кои секоја опфаќа постепено помали географски области. Двете најдобри лиги се под директна надлежност на Српскиот фудбалски сојуз . Од 3-то ниво натаму, поделени географски на 4 лиги, лигите се под надлежност на една од 4-те поделби на фудбалската асоцијација, Белград, Исток, Војводина и Запад.
На врвот на пирамидата е српската Суперлига која содржи 16 клуба од сезоната 2010-11. Под Суперлигата се наоѓа Српската прва лига која содржи 18 клубови. Последните 4 испаѓаат во Српска лига, 3-то ниво, поделени во 4 лиги Српска лига Белград, Српска лига исток, Српска лига Војводина и Српска лига запад секоја од нив содржи 16 клуба. До 2006 година беа вклучени и клубовите од Црна Гора, а структурата на лигата под и со 3-то ниво беше малку поинаква поради тоа. Актуелниот систем на српската лига е делумно наследен од системот на југословенската лига пред 1992 година, тогаш беше сегашниот 3-ти степен, Српската лига, унифицирана и таа беше една од 6-те републички лиги што формираа 4-тото ниво во пирамидата на југословенската лига под Првата и втората сојузна лига и меѓурепубличките лиги.
2 Жени
До 2013 година постоеја само две нивоа. За сезоната 2013/14 беше создадено ново прво ниво, наречено Супер лига.
Ниво, Лига (и) / Дивизија (и)
1, Суперлига на жени во Србија ''8 клуба''
2, Српска прва лига на жени ''8 клуба''
3, Српска втора лига на жени запад, Српска втора лига на жени Север
3 Користена литература
Ненад Марковиќ

Ненад Марковиќ ( Добој, 6 јуни 1968 година ) е поранешен босански кошаркар а сегашен кошаркашки тренер
1 Кариера
1.1 Играчка
Својата кариера ја започнал во КК Иман Илиџа, по што го забележале скаутите од КК Босна, која тогаш ја тренирал Младен „Максо“ Остојиќ. Ненад играл во помладите категории на КК Босна неколку години за да во сезоната 1989/90 премине во првиот тим и станал стартер. На крајот на таа сезона неговиот квалитет бил награден со покана за репрезентацијата на Југославија која ја водел познатиот стручњак Душан Ивковиќ . Меѓутоа, Ненад не отишол со репрезентацијата на Светското првенство во 1990 година во Аргентина, које Југославија го освоила.
Марковиќ продолжи да напредува, играјќи редовно за КК Босна во следните две сезони, сè до војната во Босна и Херцеговина. Следните 14 сезони, Марковиќ играл низ цела Европа, вклучувајќи ги Италија, Шпанија, Франција, Израел и Грција. Додека во Франција играл за Лимож, ја имал честа да настапи на францускиот Ол-стар натпревар, каде што победил во натпревар во шутови за три бода.
Исто така играл многу важни натпревари за репрезентацијата на Босна и Херцеговина, вклучувајќи ги двата натпревара против Хрватска во ноември 1997 година и ноември 1998 година, кои го промовирале во еден од најдобрите спортисти на Босна и Херцеговина на сите времиња. Марковиќ во 2004 година се вратил во својот матичен клуб Босна за да ја заврши играчката кариера, што се случила во 2006 година, по полни 18 години активнао занимавање со кошарка.
1.2 Тренерска
По неговото повлекување, Ненад станал селектор на репрезентацијата на Босна и Херцеговина, и тренер на КК Босна, од каде се повлекол откако не ја исполнил зададената цел, а тоа било освојување на титулата државен првак. Во октомври 2007 година, Марковиќ станал тренер на грчкиот Паниониос, кој го одвел до квалификација за Евролигата, што било најголем успех на клубот во 12 сезони. Сепак, добил отказ, и го заменил Александар Трифуновиќ . Подоцна, повторно го водешел Паниониос, а во Грција бил тренер и на КАОД . Од 2014 до 2016 година го водеше Трабзонспор а во сезоната 2016/17 бил тренер на Каршијака .
Казино Есторил

Казино Есторил ( |Casino do Estoril ) е казино во португалската ривиера, во општината Каскаи, во Португалија . Денес, тоа е едно од најголемите работни казина во Европа .
1 Историја
Првиот камен беше поставен на 16 јануари 1916 година од тогашниот претседател д-р Бернардино Мачадо, потфат на Фаусто Фигуеередо.
За време на Втората светска војна, се сметаше дека е место за собирање на шпиони, прогонети кралеви и воени авантуристи; стана инспирација за романот Бонд 007, ''Казино Ројал на Ијан Флеминг'' .
Казиното премина во рацете на Хосе Теодоро дос Сантос во 1958 година. Во текот на 60-тите години на минатиот век, примитивната зграда беше проширена, под раководство на Филипе Нобре де Фигуеаредо и Хосе Сегурадо, придружувана од градежниот инженер Мануел Агостињо Дуарте Гаспар, а беше украсена од Дачијано да Коста и Хосе Еспињо .
По смртта на Хосе Теодоро дос Сантос во 1987 година, концесијата ја предводеше конзорциум од членови на семејството, во кој беа вдовицата (Марселина Теодоро дос Сантос), неговиот син (Хорхе Теодоро дос Сантос) и неговата ќерка (Д. Марија Емилија Теодоро) дос Сантос Телес). Со претседателството на административниот совет раководеше зетот на Сантос, д-р Мануел Хоаким Телес, ко-придружник на администрацијата на Групо Есторил-Сол. Администрацијата на Есторил-Сол ги опфаќаше и неговите деца (д-р Хосе Телес и д-р Хорхе Телес), Анрике Роза Сантос, неговата мајка (Д. Хенрикета Сантос) и неговата сестра (Д. Ана Марија Сантос). По 1987 година, мнозинскиот интерес го доби Стенли Хо и започна да го администрира Марио Асис Фереира.
2 Архитектура
Модернистичката архитектура се наоѓа во крајбрежната област Есторил, во општината Каскаис, сместена 18 км (11 милји) од југозападот на Лисабон.
3 Користена литература
Врмџанско Езеро

Врмџанското Езеро претставува привлечно место за излети и место за риболов во околина на Врмџа, Србија. Сместено е во непосредна близина на истоименото село и во јужното подножје на планината Ртањ. Од селото Врмџаоддалечено е 3 км, а од Сокобања 15 км. Подрачјето каде е сместено езерото многу е богао со природни убавини, пасишта, шуми и извајани карпи. За оваа област е карактеристичен многу чист воздух, извор на ладна вода за пиење, како и богатство на шумско овошје, печурки и разни лековити билки.
1 Настанување
Врмџанското езеро има карстно потекло, со овална форма е. Врмџанското езеро е настанато на место на левкаста вдлабнатина. Во 1892 година, дупка со пречник од 80 метри била исполнета со вода, по обилниот дожд поради затнувањето на бездната . Поради одзатнувањето на нови бездни, пред педесетина години, езерото со длабочина од 10 метри привремено исчезнало. Денес, водата во езерото се обновува од мал извор, подземни извори, дожд и снегови.
2 Име на езерото
Името на езерото е многу невообичаено, но не и за оние кои се од тој крај. И ден денес во оваај крај може да се слушне „дождот паѓа од облаците“ или кога во жешкото лето „треба да се наврне вода во градината“. Од зборот наврнепотекнува и името Врмџа. Тоа значи дека место со тоа име го карактеризираат многу извори, потоци, поточиња, рекички, па дури и реки, бидејќи врм значи вода.
3 Клима
Просечната годишна температура на воздухот е помеѓу 9 °C и 12 °C Вегетацискиот период во оваа област се движи од 220 до 260 дена, во тој период се излачуваат 55-60% од вкупните врнежи.
4 Флора и фауна
Околината на езерото ја карактеризира со богатство на растенија, шумски овошја, печурки. На планината Ртањ растат околу 60 ендемски видови на лековити растенија.
Во езерото се застапени риби, како што се крап, крап, красија, бодорка, бабушка а некаде е пуштена и калифорниска пастрмка.
5 Туризам
Оваа подрачје е специфично по урнатините на древниот Врмџањски град. Урнатините на древниот Врмџањски град се наоѓаат на висорамнината над селото Врмџа. Изграден е помеѓу 4 и 6 век, поради одбрана на византиската територија од нападите на Аварите и Словените . Во близина на Врмџанското езеро, поточно во селото Врмџа, се наоѓа црквата Света Троица. Изграден е на почетокот на 19 век. Во црквата се наоѓаат вредни икони изработени на платно.
Секоја година, на овие простори се одржува манифестацијата Свети Јован Биљобер . Оваа манифестација е особено посетена од голем број на експерти.
Врмџанското езеро претставува прекрасно место за одмор, риболов и берење на ртањски чај. Селото Врмџа нуди и сместување на своите посетители. Во последниве години, селото има добри приватни понуди и добро е посетено. За селото е карактеристична домашна храна, етно специјалитети.
6 Галерија
Морски свет (Шенџен)

Морски свет (海上世界; пинјин: ''Hǎishàng Shìjiè''; јитпинг: ''hoi2 soeng6 sai3 gaai3'') е голема туристичка атракција и трговски центар во Шекоу, округ Наншан, Шенџен. Неговата главна атракција е големиот брод, Мингхуа, во центарот на трговскиот центар. Внатре во бродот, има хотел. Околу бродот има многу ресторани и хотели, вклучувајќи ги Алаторе, Лаофанги, Текила Којоти, наја бургер, како и многу други кинески и јапонски ресторани.
Вклучува Центар за култура и уметност Морски свет.
Исто така поставена е и статуа на Нува.
1 Водено шоу
Секоја вечер, во 19 часот, има шоу на разиграната фонтана. Се пушта музика, со распрскувачи на вода синхронизирани со музиката. Покрај тоа, има светла, па дури и оган, платени од Water Design Co Ltd., кои инвестирале над 30 милиони јени за проектот.
2 Ресторани
Ресторани од разни кујни се наоѓаат во оваа област, броејќи повеќе од 40 од 2011 година.
3 Транспорт
Станицата Sea World на метрото во Шенџен ја опслужува областа. Линијата 3 била отворена во 2011 година, вклучувајќи ја областа во метро системот.
UTC+04:51

UTC+4:51 е часовен појас што се користел во Бомбај сè до 1955, кога се затворил јазот од 39 минути со кој градот заостанувал зад индиското стандардно време (UTC+5:30).
UTC−00:44

UTC−00:44 — ознака за временско отстапување од UTC во износ од −00:44 часа.
1 Историја
UTC−00:44 се користело во Либерија до 7 јануари 1972 година. Било познато како монровиско стандардно време или либериско време. Точниот часовен појас било GMT −0ч 43м 08с (засновано на географската должина на Монровија) додека не била променето во GMT−0:44 на 1 март 1919 година. На 7 јануари 1972 година било променето во UTC+00:00.
Прва македонска кошаркарска лига 2020/21 - Прва лига

Првата лига на Првата македонска кошаркарска лига 2020/21 започнала на 31 октомври 2020 година, а завршила на 7 мај 2021 година. Вкупно дванаесет екипи се натпреварувале во регуларниот дел за да ги одлучат првите осум места кои воделе во разигрувањето и последните четири места кои воделе во плеј-аутот на Првата македонска кошаркарска лига 2020/21.
1 Табела
Екипи кои продолжиле во Разигрувањето
Екипи кои продолжиле во Плеј-аутот
#, Екипа, Победи, Порази, ПостигнатиКошеви, ПримениКошеви, КошРазлика, Бодови, Забелешка
1., Пелистер, 17, 5, 2199, 1780, + 419, 39
2., Работнички, 15, 7, 1791, 1760, + 31, 37, 2-0; +5
3., Еуро Никел 2005, 15, 7, 1966, 1868, + 98, 37, 0-2; -5
4., МЗТ Аеродром, 14, 8, 1901, 1693, + 208, 36
5., Куманово 2009, 13, 9, 1863, 1804, + 59, 35, 1-1; кошеви во гости 83-73
6., Гостивар, 13, 9, 1903, 1856, + 47, 35, 1-1; кошеви во гости 73-83
7., ТФТ, 12, 10, 1846, 1827, + 19, 34
8., Навико Академија ФМП, 11, 11, 1720, 1765, - 45, 33
9., Кожув, 10, 12, 1774, 1787, - 13, 32
10., МЗТ Уни Банка, 6, 16, 1660, 1836, - 176, 28
11., Вардар, 4, 18, 1710, 2021, - 311, 26
12., Црн Дрим Грин Мобил, 2, 20, 1636, 1972, - 336, 24
Извор:
2 Резултати
UTC+01:30

UTC+01:30 - ознака за временско отстапување од UTC од +01:30.
1 Историја
Било користено од тогашните влади на Слободната Држава Оранџ, Трансвал и Колонијата Кејп од 1892 до 1903 година во денешна Јужна Африка. Оваа часовен појас кратко ја користела и поранешната Германска Југозападна Африка (денешна Намибија).
2 Поврзано
* Историја на часовните појаси во Намибија
* Историја на часовните појаси во Јужна Африка
Ивана Станковиќ

Ивана Станковиќ (Белград, 12 октомври 1973 година) била српска манекенка и супермодел.
Насловната страница била на списанието „Свијет“ за време на Југославија. Таа исто така ја поканила модната агенција Форд да работи за нив во Њујорк. Поради својата работа, таа вонредно морала да ги заврши 3-то и 4-то одделение од средното училиште. Светската слава во светот на моделот ја постигнала позирајќи за насловната страница на списанието „ Вог “. Таа била фотографирана за кориците на многу списанија, како што било шестиот број на списанието „ Убавина и здравје “ од август 2001 година. Таа ја напишала автобиографијата „Без здив“, што ја објавила во 2011 година за Лагуна. Таа исто така имала емисија наречена „Првиот српски топ модел“,била одржана во 2011 година. Работела за разни светски модни куќи и дизајнери, како Дона Каран, Версаче, Роберто Кавали, Келвин Клајн, Гучи, Армани, Долче и Габана, Мисони и други. Таа била заштитно лице на модната куќа Армани и правела модни ревии заедно со врвни модели како Наоми Кембел, Кејт Мос, Синди Крафорд, Кристи Терлингтон, Клаудија Шифер, Линда Евангелиста, Ева Херцигова и многу други супермодели. Најмногу работела како модел во Италија и САД . Таа била позната по тоа што направила модна кампања за брендот Полиција заедно со глумецот Брус Вилис. Таа била првата српска манекенка што некогаш позирала на насловната страница на модниот магазин „Вог“ во 1994 година, позирајќи за шпанското издание на списанието. На поттик и идеја на италијанскиот моден творец Џорџо Армани, таа ја скратила долгата права коса. Досега не се омажила и не се знае многу за нејзиниот приватен љубовен живот. Денес, Ивана Станковиќ живеела во Белград, каде што е родена, повеќе не се занимавала активно со моделирање, повремено имала две интервјуа и совети и се појавувила на телевизија. Таа досега не ја испробала својата глума или режија, но имала работно искуство во телевизија.
Гази Баба (населба)

Гази Баба — населба во состав на Општина Гази Баба во Скопје. Населбата се наоѓа североисточно од средиштето на градот.
1 Име
Името на Гази Баба доаѓа од тогаш познатиот османлиски поет Ашик Челеби наречен „Гази Баба“ кој живеел во периодот на XVI век и, меѓу останатите места, служел како кадија во Скопје.
2 Население
Според пописот од 2002 година, населбата има 15.182 жители, од кои:
Народност, број
Македонци, 13.254
Албанци, 523
Турци, 131
Роми, 246
Власи, 67
Срби, 657
Бошњаци, 83
останати, 222
Според последниот попис на населението на Македонија од 2021 година, Гази Баба има 38.426 жители.
Следува табела на народносната структура на населението:
Народност, Вкупно
Македонци, 28.887
Албанци, 2.755
Турци, 413
Роми, 1.099
Власи, 145
Срби, 1.026
Бошњаци, 607
Други, 3.494
UTC+00:20

UTC+00: 20 - ознака за временско отстапување од UTC од +00:20.
1 Историја
UTC+00:20 се користело во Холандија од 1 мај 1909 до 16 мај 1940 година. Било познато како амстердамско време или холандско време.
Точниот часовен појас бил GMT +0ч 19м 32,13с до 1 јули 1937 година, кога било поедноставено на GMT +0ч 20 м. Кога Германија ја окупирашла Холандија во Втората светска војна, било усвоено берлинско време, и ова било задржано оттогаш.
Причината за специфичното отстапување на +0ч 19м 32,13с било дека часовниот појас бил сосредочен на средното сончево време на Вестерторен (4 ° 53' 01,95" ист. должина), кулата на црквата Вестеркерк во Амстердам.
2 Поврзано
* Време во Холандија
UTC+01:24

UTC+01:24 - ознака за временско отстапување од UTC од +01:24. Во ISO 8601, споменатото време би било запишано како 2020-10-13T08:14:04+01:24.
1 Историја
Времето што одговара на тоа поместување било локалното средно време на варшавскиот меридијан и било познато и како варшавско средно време.
Од раниот XIX век, тој обично се користел за мерење на време во земјите на поранешниот Полско-Литванската државна заедница.
На 5 август 1915 година, Варшава се префрлила на средноевропско време, а остатокот од Полска набргу го следел примерот.
UTC+02:30

UTC+02:30 - ознака за временско отстапување од UTC од +02:30. Во ISO 8601 споменатото време би било запишано како 2020-11-02T00:26:49+02:30 .
1 Историја
За време на доцниот 19 век, московското средно време било воведено во Русија, првично во UTC+02:30. По Октомвриската револуција, часовниот појас бил променет во UTC+03:00.
2 Поврзано
* Московско време
* Време во Русија
UTC+05:40

UTC+05:40 - ознака за временско отстапување од UTC од +05:40.
1 Историја
UTC+05:40 понекогаш било користено како делумно именување за непалското време, кое до 1920 година се засновало на катмандовото средно време, кое е на 85°19'И или UTC+05:41:16.
Од 1986 година (2043 година според викрамската ера, користена во Непал) непалското време е UTC+05:45.
Б. Р. Амбедкар

Бимрао Рамџи Амбедкар (14 април 1891 година - 6 декември 1956 година), исто така познат како Д-р Бабасахеб Амбедкаp, бил индиски правник, економист, политичар и социјален реформатор, кој го инспирирал будистичкото движење Далит и водел кампања против социјалната дискриминација кон недопирливите (Далити). Тој исто така ги поддржувал правата на жените и трудовите. Бил независен прв министер за право и правда во Индија, архитект на Уставот на Индија и татко основач на Република Индија.
Во 1956 година, започнал масовна преобразба на Далитите, претворајќи се во будизам со 600.000 приврзаници. Тој го оживеал будизмот во Индија.
Во 1990 година, Бахрат Ратна, највисоката цивилна награда во Индија, била посмртно доделена на Амбедкар. Наследството на Амбедкар вклучува бројни споменици и претстави во популарната култура. Наследството на Амбедкар како социо-политички реформатор, имало длабок ефект врз модерна Индија.
Амбедкар бил избран за „Најголем Индиец“ (the Greatest Indian) во 2012 година според анкетата организирана од „Историја ТВ18“ и „Си-Ен-Ен ИБН“.
Амбедкар Јајанти (роденден на Амбедкар) е годишен фестивал кој се слави на 14 април, кој се слави не само во Индија, туку и низ целиот свет. Амбедкар Јајанти се слави како официјален државен празник низ цела Индија. Обединетите нации го славеле Амбедкар Јајанти во 2016, 2017 и 2018 година.
UTC+05:45

UTC+05:45 — ознака за временско отстапување од UTC од +05:45. Часовниот појас се користи во Непал. Таа е една од само трите часовни појаси со 45-минутно поместување од UTC.
1 Како стандардно време (цела година)
''Големи градови: Катманду''
1.1 Јужна Азија
* – Непалско стандардно време постои од 1986 година, кога Непал го вовел новиот часовен појас откако ги поместиле нивните часовници за 15 минути понапред во однос на нивната претходна зона, индиското стандардно време.
2 Поврзано
* UTC+05:40
* Непалско стандардно време
Никола Петриќ

Никола Петриќ (|Никола Петрић; роден на 11 мај 1991 година) е српски фудбалски голман, кој во моментов игра за ФК Пролетер Нови Сад .
1 Кариера
1.1 Борац Чачак
Роден во Чачак, каде ги мина младинските категории со локалниот клуб Борац Чачак, Никола ги оствари своите први сениорски настапи со Младост Лужани во Српската прва лига како позајмен играч, во текот на првата половина на сезоната 2010-11 . По враќањето во Борац, Петриќ обично се користеше како резервна опција, без настапи до последните два меча од сезоната 2011–12 на српската Суперлига . Подоцна, откако клубот испадна во Српската прва лига, Петриќ стана првиот избор. Петриќ стана капитен и продолжи да го одржува до крајот на 2014 година, кога ја одби понудата да потпише нов договор со клубот. Тој ја помина пролетната половина на сезоната 2014–15 на српската Суперлига без тим, а по завршувањето на договорот го напушти клубот во летото 2015 година.
1.2 Чукарички
Во летото 2015 година, Петриќ се приклучи на Чукаришки како слободен агент и го зеде дресот со број 1, откако Боривоје Ристиќ го напушти клубот. Тој ја помина целата сезона 2015–16 како резерва за Немања Стевановиќ, а подоцна ја започна следната сезона на истата позиција но откако Стевановиќ замина во Партизан, Петриќ го имаше своето деби за клубот во второто коло на српската 2016-17 СуперЛига сезона. Тој собра 34 настапи во двете домашни натпреварувања до крајот на истата сезона.
1.3 ИФ Бромапојкарна
Петриќ потпиша со ИФ Бромапојкарна во јануари 2018 година. Тој го напушти клубот повторно на крајот на годината.
2 Статистика за кариера
Клуб, Сезона, Лига, Куп, Интернационално, Друго, Вкупно
Дивизија, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови
Борац, 2009–10, Српска СуперЛига, 0, 0, 0, 0, —, —, 0, 0
2010–11, 0, 0, 0, 0, —, —, 0, 0
2011–12, 2, 0, 0, 0, —, —, 2, 0
2012–13, Српска Прва Лига, 22, 0, 3, 0, —, —, 25, 0
2013–14, 28, 0, 1, 0, —, —, 29, 0
2014–15, Српска СуперЛига, 15, 0, 0, 0, —, —, 15, 0
Вкупно, 67, 0, 4, 0, —, —, 71, 0
Младост Луќани (позајмица), 2010–11, Српска Прва Лига, 4, 0, 0, 0, —, —, 4, 0
Чукарички, 2015–16, Српска СуперЛига, 0, 0, 0, 0, 0, 0, —, 0, 0
2016–17, 30, 0, 4, 0, 0, 0, —, 34, 0
2017–18, 0, 0, 0, 0, —, —, 0, 0
Вкупно, 30, 0, 4, 0, 0, 0, —, 34, 0
Вкупно во кариера, 101, 0, 8, 0, 0, 0, —, 109, 0
3 Личен живот
Петриќ се ожени со Тамара Павловиќ, фудбалски судија во српската Супер лига .
Лопатница (бања)

Бањата Лопатница се наоѓа во селото Лопатница, оддалечено 26 км од Краљево во правец на Рашка, во Рашкиот округ, во Србија . Бањата е позната по своите извори на природна термо-минерална вода богата со магнезиум, која помага во лекувањето на многу болести.
1 Локација
Селото се простира под шумовитите падини на планината Троглав, на брегот на истоимената река Лопатница. Се наоѓа на надморска височина од 339 м, во планинскао опкружување прошарано со пасишта. На половина пат помеѓу манастирите Жича и Студеница, во местото Богутовац, реката Лопатница се влева во Ибар . Тука започнува благо искачување по долината на реката, кон селото Лопатница и неговите селца. Со нешто повеќе од 200 жители, оваа рурално подрачје всушносте ретко населено, а месното население претежно се занимава со полјоделство -обработка на земја и сточарство .
2 Историја
За лековитите извори во Лопатница се знаело одамна. Уште во 1835 година, во тогашното Кнежевство Србија, била извршена хемиска анализа на оваа минерална вода, која по својот состав спаѓа во слабо сулфурни води и се одликува со специфичен мирис, што претставува показател дека е слабо базна.
3 Лековитост на бањата
Лопатничка Бања поседува природна минерална вода, богата со магнезиум . Лопатничката термо-минерална помага во лекување на многу болести како што се: ревматизам, хронична мигрена, невралгија и невроза, болести на нервниот систем, мултиплекс склероза, невротични симптоми на болести на дигестивниот систем, кардиоваскуларниот систем ( тахикардија, болести на периферни крвни садови, висок крвен притисок) како и различни кожни заболувања.
Во пречник од десетина километри од бањата Лопатница, се наоѓаат неколку извори на лековита термо-минерална вода, а најпознат е оној во Боготовачката бања .
4 Туризам
Во последнивте години дојде до развој на селскиот туризам во овие краеви. Во селото Лопатница се изградени објекти погодни за гости од земјата и странство, етно куќата „Оаза Мира“ и етно селото „Бисер Лопатнице“.
4.1 Локална гастрономија
Гастрономски специјалитети кои се нудат во бањата Лопатница, се елементи на традиционална српска кујна: пастрмка во таландар, домашна скара, кисела зелка или грав во глинен лонец, врвен кајмак, сирење, домашен леб или проја од брашно мелено во блиската воденица поточара, полнети пиперки, подварок, ќофте, сарма, разни пити и гибаници со зелје и коприва, сирење и кајмак. Традиционален пијалак е ладна домашна ракија .
4.2 Туристички одредишта во околината
Во близина Лопатничка бања се наоѓаат: Боготувачка бања - оддалечена 6 километри, Матарушка бања- 20 км,Тврдината Маглич - 14 километри, манастирот Жича - 25 км, Манастирот Студеница - 50 км.
Lo-Lee-Ta-Too

Lo-Lee-Ta-Too — музички албум на македонската група „Фолтин“ од 2005 година, издание на „Ding Dong Records“.
1 Список на песни
Албумот содржи девет песни:* Financial Times
* Lo-Lee-Ta-Too
* The Tip of the Tongue
* I'll Die If You Touch Me
* Ding Dong
* Psst!
* Garneta
* Prsti prsti
* Milice
2 Опис на албумот
На албумот настапуваат следниве музичари:* Бранислав Николов - вокал и акустична гитара
* Пеце Трајковски - хармоника и акустична гитара
* Пеце Николовски - кларинет и усна хармоника
* Петар Димитровски - клавијатури, електрично пијано и органа
* Славе Јовев - тапани
* Гоце Јовановски - контрабас
* Стево Тасевски - тенор саксофон и кларинет
* Сенко Велинов - вокал
* Оливие Самулијан - виола
Автори на музиката и на текстовите се членовите на „Фолтин“, со исклучок на наеколку песни за кои текстовите се напишани од: Владимир Набоков и Пјер де Росан. Албумот е снимен во студиото „Zlust“ во Скопје, освен песната песната „I'll die if you touch me, која е снимена во скопското студио „Тра-ла-ла“ во февруари 2005 година. Сите песни се компонирани и аранжирани од членовите на групата; инженери на звукот биле Бојан Угриновски и Мите Димоски (само на песната „I'll die if you touch me“; албумот го миксирал Мите Димовски; продуценти на албумот се членовите на „Фолтин“ и Иво Антов; автор на дизајнот на обвивката е Атанас Георгиев.