procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Геменц

Геменц — шума единствена од својот вид што се наоѓа помеѓу Сексард и Баја, во Унгарија. Ова е единственото преостанато поплавно подрачје на Дунав во Унгарија. Шумската фауна вклучува елени, свињи, штркови, сиви чапји, северен сокол, белоопашести орли и луњи. Може да се најдат и разни водоземци и влекачи. Популацијата на елен има светска слава, бидејќи нејзиниот генетски фонд е извонреден, а роговите на еленот се впечатливи. Поради различните водни живеалишта, присутни се многу видови риби.
Во близина на водите се типични врбови и тополови шуми. Тој е живеалиште на љубопитниот панонски преливец (|Magyar színjátszólepke). Геменц е и дом на уште 13 други заштитени видови пеперутки.
Подалеку од реките се шират големи дабово-јасеново-брестови шуми. Тоа се домовите на еленчињата (инсекти), како и на еден вид пајак кој живее само во Геменц.
Геменц е природен резерват кој е дел од Националниот парк Дунав-Драва. Се протега до
Фурфур

Во демонологијата, Фурфур (друг имиња: Фуртур, Фертур) е моќен голем ерл на пеколот, кој е владетел на дваесет и шест легии демони. Тој е лажливец, освен ако не е принуден да влезе во магичен триаголник каде што постојано дава вистински одговори на секое прашање, зборувајќи со груб глас. Фурфур предизвикува љубов меѓу маж и жена, создава бури, громови, молњи и е учител на тајни и божествени работи.
Тој е прикажан како елен или како елен со крилја, а исто така и како ангел. За некои автори тој се претвора од елен во ангел кога е принуден да влезе во магичниот триаголник.
1 Фурфур на латински
„Фурфур“ или „фурфурес“ на латински значи „трици“. Сепак, веројатно се чини дека името е расипување на зборот „фурцифер“, латинскиот збор за подлец.
2 Поврзано
*''Малиот клуч на Соломон''* Перитон
Звонко Станојоски

Звонко Станојоски (, Прилеп) — македонски шахист.
1 Животопис
Го освои 10-тото поединечно првенство на Македонија во 2001 година во Охрид. На 11-тото поединечно првенство на Македонија во 2002 година во Гевгелија бил трет. Победил на ''Трофеј Београд'', што се одржува секоја година во Обреновац, во 2006 и 2007 година. Исто така во 2007 година победил на отвореното поединечно првенство на Македонија во Струга.
Меѓународен мајстор станал во 1999 година и титулата велемајстор ја стекнал во февруари 2004 година. Велемајсторската норма ја постигнал на Опен во Скопје во 1998 година и на преминот од 2001/02 година на 77. ''Челинџерс турнир''. Конгресот во Хастингс и во 2003 година на меѓународниот ''турнир Пауталија Турс'' (Категорија VII) на бугарскиот шаховскиот клуб ''Осогово Ќустендил'' во Ќустендил, Бугарија, што го освоил непоразен со 10,5 од 13 бода и 2,5 бода предност.
2 Репрезентација
Со македонската репрезентација учествувал на осум шаховски олимпијади во периодот од 1994 до 2010 година со вкупен резултат од 35 поени од 59 партии (+26 =18 −15). За Македонија настапувал и на ЕП во 1999, 2003, 2007, 2009, 2011 и 2013 година.
3 Клубови
Настапува за ''ШК Алкалоид Скопје'', со кој осум пати учествувал на Европскиот клупски куп. На Европскиот клупски куп 2003 во Ретимно добил бронзен медал во поединечна конкуренција со резултат од 4,5 од 6 на првата резервна табла. Порано настапувал за екипата ''Стефо Балто, Струга'', со која учествувал на Европскиот клупски куп во 1999 година.
4 Поврзано
* Шаховско првенство на Македонија
Институт за човекови права „Лудвиг Болцман“

Институтот за човекови права Лудвиг Болцман (германски: Ludwig Boltzmann Institut für Menschenrechte, BIM) е истражувачки институт со седиште во Виена, здружен со австрискиот Лудвиг Болцман Геселшафт, кој специјализира во областа на човековите права.
1 Историја
Институтот бил основан во 1992 година од Феликс Ермакора, Манфред Новак и Ханес Третер, сите тројца професори по право на Универзитетот во Виена. Феликс Ермакора служела како нејзин прв директор, а потоа Манфред Новак и Ханес Третер како заеднички научни директори (2009–2019). Од 2019 година Мајкл Лисандер Фремут е научен директор. Фримут, исто така, е професор по фундаментални и човекови права на Универзитетот во Виена. Институтот се наоѓа на Фрајунг 6 во центарот на градот Виена, Австрија. Соработува со Институт за уставно и управно право на Универзитетот во Виена.
Во 1993 година, Институтот ги организирал и координирал активностите на повеќе од 3.000 делегати на НВО за време на Светската конференција за човекови права. Во 2002, Институтот станал генерален мандат од Европската комисија за извршување на твининг проекти. Од основањето на истражувачката платформа Човекови права во европскиот контекст во 2008 г. Институтот ја координирал истражувачката платформа која обединува истражувачи од шест факултети на Универзитетот во Виена.
2 Структура
Управниот директор Патриша Муси-Мајлер раководи со секојдневната работа на институтот. Постојат следниве области на истражување во рамките на Институтот:
* Човечко достоинство и јавна безбедност
* Развојна соработка и бизнис
* Европска политика за соседство и интеграција
* Анти дискриминација, различност и азил
* Правата на жените, Детските права и трговијата со луѓе
* Образование за човекови права
* Дигитални права
3 Награди
Во 1995 година, на институтот му била доделена наградата за човекови права „Награда Бруно-Крајски за услуги за човекови права“. Во 2007 година, истата награда му била доделена на поранешниот научен ко-директор на институтот Манфред Новак.
4 Публикации
Во 1999 година, Институтот станал ко-уредник на „Годишник за човекови права“.
Помеѓу 1999 и 2007 година, Институтот објавил своја серија студии со издавачот Верлаг Австрија. Од 2008 година, Институтот со австрискиот Нов научен издавач (NWV) ја објавува серијата студии „Серија на студии на Институтот за човекови права Лудвиг Болцман“ (достапна на меѓународно ниво)
* Универзалната кривична јурисдикција како механизам и дел од глобалната борба за борба против неказнивоста со посебни погледи на злосторството на тортура, Манфред Новак, Фиона Штајнерт и Ханес Третер (Eds), Виена 2012 година (том 23)
* Светски суд за човекови права – Консолидиран статут и коментар, Јулија Козма, Манфред Новак, Мартин Шајнин, Виена 2011 година (том 22)
* Извонредни промени и заштита на човековите права, Виена, 2010 година (том 20)
Исто така, има многу публикации од персоналот на институтот како додаток на оваа серија на студии.
5 Наводи
Луѓе против Ексон Мобил

Луѓето од државата Њујорк против Корпорацијата Ексон Мобил, била тужба поднесена на 24 октомври 2018 година во Врховниот суд на Њујорк. Тужбата наведувала на измама на корпорацијата Ексон Мобил за да ги доведе во заблуда инвеститорите на компанијата за управување со ризиците предизвикани од климатските промени. На 15 ноември 2018 година, судот потпишал прелиминарен налог за конференција со кој се закажало судењето да започне во 2019 година.
Судењето започнало пред судијата Бери Остраџер, со воведни изјави на двете страни. Според Њујорк тајмс, случајот е „само втора тужба за климатските промени што стигнала до судење во Соединетите Држави“. Јавниот обвинител на Њујорк отфрлил две од четирите точки во врска со граѓанска измама, откако признал дека нема доволно докази за поддршка на обвиненијата.
Судијата Остраџер пресудил во корист на „Ексон мобил“ за останатите точки од обвинението за измама.
1 Поврзано
* Климатските промени во САД
*''Дистрикт Колумбија против Exxon Mobil Corp.''* Контроверзност за климатските промени на ExxonMobil
*''Kivalina против ExxonMobil Corp.''
2 Дополнителна литература
* Пирс, Чарлс П. (7 август 2019 година). „ “. ''Esquire'' . Преземено на 8 август 2019 година.
Дорис Шмидауер

Дорис Шмидауер (родена на 21 септември 1963 година) е австриски екологист и партиски функционер за Партијата на зелените. Шмидауер била прва дама на Австрија од јануари 2017 година како сопруга на австрискиот претседател Александар Ван дер Белен.
1 Биографија
Дорис Шмидауер била родена во Грискирхен, Горна Австрија, на 21 септември 1963 година, во семејството на Дорис и Ернст Шмидауер. Нејзиниот татко, Ернст Шмидауер (1934–2018), бил директор на училиштето во државното училиште Јохан Ајстерер и диригент на дувачки оркестар. Шмидауер била израсната во Пеуербах, мал град во округот Грискирхен. Посетувала основно училиште во Пејербах и дипломирала женско средно училиште во градот Велс во јуни 1982 година.
Шмидауер се преселила во Виена, каде што дипломирала политички науки на Универзитетот во Виена во 1988 година. Нејзината теза се занимавала со историјата на Австриската работа со азот AG. Како студент, Шмидауер учествувала во окупацијата на Хајнбургер Ау во 1984 година, за да помогне во зачувувањето на големата поплавна рамнина и мочуриштата во близина на Виена. Таа ја сметала кампањата за спас на Хаинбургер Ау како почеток на нејзината работа во екологијата. Хаинбургер Ау бил спасен од развој и станал дел од Националниот парк Дунав-Оен во 1996 година.
Шмидауер, која ги опишала нејзините политички ставови како „лево-либерални“, работи за Австриската Зелена партија речиси 30 години. Таа започнала да работи за Зелената партија како нововработена во декември 1989 година. Шмидауер работела како личен асистент и политички помошник на Александар Ван дер Белен, истакнат политичар од Партијата на зелените (и нејзиниот иден сопруг) од 1996 до 1999 година. Потоа служела како управен директор на Парламентарниот клуб на Зелената партија од октомври 1999 година до јануари 2018 година.
Во декември 2015 година, Дорис Шмидауер се омажила за Александар Ван дер Белен по долгогодишна врска. Дорис Шмидауер немала деца, додека Ван дер Белен имал два сина од првиот брак.
Шмидауер станала прва дама во јануари 2017 година кога Ван дер Белен го превземал претседателството на Австрија. Таа изразила желба да продолжи да работи во раководството на Партијата на зелените додека ги исполнувала своите обврски како прва дама и сопруга на претседателот. Ја напуштила функцијата, менаџер на Парламентарниот клуб на Зелените, во јануари 2018 година за да се фокусира на должностите на првата дама. Во говорот на Меѓународниот ден на жената 2019 година, Шмидауер го критикувала недостатокот на жени во одборите на директори на домашните австриски компании. Таа истакнала дека од вкупно 186 членови на одборот, само девет биле жени.
2 Почести
2.1 Странски почести
* : 1-ва класа од Орденот на крстот на Тера Маријана (21 мај 2021 година)
* : Витешки Голем крст на Орден за заслуги на Италијанската Република (27 јуни 2019 година)
* : Дама Голем крст на Орденот на круната (27 јуни 2022 година)
* : Голем крст на Орден за заслуги (18 јуни 2019 година)
* : Голем медал на Гвангва од Орден за заслуги за дипломатски услуги (14 јуни 2021 година)
Клима акција Малезија

Клима акција Малезија е малезиска климатска активистичка група која е основана од група млади и е посветена на зајакнување на жените, младите и маргинализираните заедници. Основани во 2019 година и се една од единствените групи на грасрут климатски активисти во Малезија.
1 Цели
Грасрут движењето бара климатски политики засновани на мир, еднаквост и демократија, повикувајќи ги политичарите да заземат став за климатските активности. Тие се активно вклучени во иницијативи кои вклучуваат повеќејазично застапување, протести за климата, работилници за градење капацитети и подигање на свеста на заедницата од април 2019 година во обид да се зајакнат заедниците и да се постигне поголема демографија.
2 Активности
Клима акција Малезија организирале климатски штрајк на 21 септември 2019 година како дел од Глобалниот климатски штрајк што се одржал ширум светот во истиот месец една недела. КАМИ ја имале поддршката од Гринпис Малезија и Амнести Интернешенал Малезија да го организираат овој протест кој бил поддржан од речиси 1000 Малезијци и 50 еколошки активисти и поддржувачи кои марширале од Сого до Датаран Мердека. Штрајкот започнал со говори на значајни активисти. Протестот завршил со умирање, симболичен настап на климатските активисти кои умираат за земјата, каде што сите паднале на земјата.
Како дел од проектот МИСИБАНТУА, Клима акција Малезија презеле иницијатива да се испрати итно помош до домородните заедници во Малезија за време на наредбата за контрола на движењето преку соработка со неколку невладини организации како што се (Shaq Koyok, Gerimis Project, KUASA и Diri Bumi Ecological). Испратиле помош на вкупно 1548 семејства од 6192 лица.
КАМИ соработува со Дирибуми Еколошка пракса и Глобална младинска мрежа за биоразновидност (GYBN) во врска со Меѓународниот ден за биолошка разновидност на 22 мај 2020 година. Овој проект документира и прикажува видео серија на пермакултурни активности спроведени од млади за време на пандемијата во 2020 година. Бил објавен и во ИГ на Декадата на Обединетите нации за биоразновидност.
Молдавска декларација за независност

Декларација за независност на Република Молдавија (|Declarația de independență a Republicii Moldova) — документ усвоен на 27 август 1991 година од Парламентот на Република Молдавија по неуспехот на августовскиот обид за државен удар.
1 Заднина
Документот тврди дека има „''милениумска историја''“ и „''непрекината државност''“ во рамките на историските и етничките граници, а официјалниот јазик се однесува како „романски“. Овој основачки чин на Република Молдавија се слави како Национален ден или Ден на независноста.
Оригиналниот документ кој бил одобрен и потпишан од 278 парламентарни пратеници во 1991 година бил запален за време на протестите на молдавските парламентарни избори во април 2009 година, но идентичен документ бил повторно направен во 2010 година.
2 Контроверзност
Молдавската декларација за независност јасно и директно тврди дека молдавскиот суверенитет над територијата на Приднестровие како „''составен дел од историската и етничката територија на нашиот народ''“. Ова предизвикало контроверзии, бидејќи тој регион прогласил независност од Молдавска ССР во 1990 година и ја формирал Приднестровската Молдавска Советска Социјалистичка Република (ПМССР); сепак, ПССР не била призната како легитимна советска република ниту од Советскиот Сојуз ниту од Молдавска ССР.
М. Левент Курназ

+, М. Левент Курназ
Роден 1965
Националност Турчин
Образование Б.С. Електроинж., Универзитетот Богазици
Професија(и) академик, климатски научник
М. Левент Курназ (роден 1965 година) бил турски научник за климата, член на факултетот за физика на Универзитетот Богазичи, и директор на Центарот за климатски промени и политички студии (iklimBU).
1 Академски живот
Курназ работел како професор на Катедрата за физика на Универзитетот Богазичи. Во 2014 година, тој го основал Центарот за климатски промени и политички студии на Универзитетот Богазичи (iklimBU). Курназ бил директор и iklimBU придонесувал во регионите на Средна Азија, Блискиот Исток Северна Африка (МЕНА), и Австралија за Меѓународниот координиран регионален експеримент за намалување на регулацијата на климата (CORDEX) предводена од Светската програма за истражување на климата. Бил основач копретседавач и член на одборот на Мрежата за решенија за одржлив развој на Обединетите нации (ОН СДСН) Турција. Неговите научни студии биле главно за науката за климата и одржливоста.
2 Други активности
Курназ зборувал на различни меѓународни и национални состаноци и организации, како што се Social Good Summit и TEDx Talks, и имал значително влијание надвор од академската заедница, особено за да се зголеми свеста за климатските промени во Турција. Курназ бил многу цитиран од националните медиуми, како што биле ''Anadolu Agency'' и ''Hürriyet.''
3 Корпоративни одбори и непрофитни организации
* ОН СДСН Турција Основачки копретседавач, член на одборот* Идна земја членка на регионалниот советодавен комитет на МЕНА
4 Избрани публикации
4.1 Книги
* „Син Бузул Еримеден“ (Пред да се стопи последниот ледник), М.Л. Курназ, Доган Китап (2019). ISBN978-605-09-6611-4
4.2 Научни статии
* Спинони, Ј; Барбоса, П; Букињани, Е; Касано, Ј; Кавазос, Т; Цескати А; Досио, А; (2021). Глобална изложеност на населението и користењето на земјиштето на метеоролошки суши под различни нивоа на затоплување и SSP: Студија заснована на CORDEX. ''Меѓународен весник за климатологија'', ''41'' (15), 6825-6853. https://doi.org/10.1002/joc.7302* Спинони, Ј; Барбоса, П; Букињани, Е; Касано, Ј; Кавазос, Т; Кристенсен, Џ.Х; Досио, А. (2020). Идни глобални метеоролошки жаришта на суша: Студија заснована на податоци од CORDEX. ''Весник за климата'', ''33'' (9), 3635-3661. https://doi.org/10.1175/JCLI-D-19-0084.1* Озтурк, Т; Турп, МТ; Туркеш, М; и Курназ, МЛ (2017). Проектирани промени во температурата и климатологијата на врнежите на Средна Азија CORDEX Регион 8 со користење на RegCM4.3.5. ''Атмосферски истражувања'', ''183'', 296-307. https://doi.org/10.1016/j.atmosres.2016.09.008* Озтурк, Т; Кебер, ЗП; Туркеш, М; Курназ, МЛ (2015). Проекции на климатските промени во медитеранскиот басен со користење на намалени резултати од глобалниот климатски модел. ''Меѓународен весник за климатологија'', ''35'' (14), 4276-4292. https://doi.org/10.1002/joc.4285
Мост на цвеќето (настан)

Мостот на цвеќето (|Podul de Flori) — името на два настани што се случиле на бреговите на реката Прут на советско-романската граница. За време на овие настани, за прв пат по анексијата на Бесарабија и Северна Буковина кон СССР, преминувањето на советско-романската граница било извршено без приложување документи за идентификација. За време на настаните, цвеќиња биле пуштени во водата од двата брега на реката Прут, што го дало името на овие настани.
1 6 мај 1990
Првиот настан се случил на 6 мај 1990 година. За време на оваа акција, на жителите на Романија им било дозволено тој ден, помеѓу 1 и 7 часот, да ја преминат реката Прут во Молдавската Советска Социјалистичка Република без пасоши и визи. По романско-молдавската граница од 700 километри на Прут биле создадени осум контролни пунктови.
Жителите од двете страни на границата, кои биле строго спроведени уште од Втората светска војна (две децении пред кои голем дел од Молдавија била дел од Кралството Романија), се собрале на секој брег, многумина поминувајќи го она што било опишано како водениот Берлински ѕид за да се видат членовите на семејството долго разделени со границата.
Бројот на учесници е проценет на 1,2 милиони луѓе. Во Унгени, околу 250.000 ја преминале границата. Демонстрациите организирани од Културната лига за единство на Романците насекаде, во соработка со Културното друштво Букурешт – Кишињев и Народниот фронт на Молдавија, започнале рано утрото кога илјадници се појавиле на романската страна со цвеќе во рацете. Учесниците почнале да фрлаат цвеќиња во водата која набрзо ја покрила површината на реката, симболично создавајќи мост меѓу двете страни. Напладне, група свештеници славеле ''Те Деум'', по што долго биеле црковните ѕвона од двете страни. Потоа, повеќе цвеќиња биле фрлени во реката и почнале да се одржуваат состаноци на мостот. Изостанале говори, пароли и апели. Следеле популарна музика и игри, празнични оброци и слични активности, а настанот завршил околу 6 попладне.
По оваа акција, процедурите за преминување на романско-советската граница биле значително поедноставени.
2 16 јуни 1991 година
Вториот настан на т.н. мост на цвеќето се одржал на 16 јуни 1991 година. Овојпат жителите на Молдавија можеле без документи да ја преминат границата во Романија. Според извештајот објавен од Ромпрес, повеќе од 150.000 луѓе од Бесарабија ја преминале границата кај Скулени во округот Јаши. Меѓу нив била и делегација на пратеници на Република Молдавија предводена од Николае Костин, градоначалникот на Кишинев.
Во Галац, пред црквата Пречиста, во оваа прилика се издигнало распетието кое го симболизира соединувањето. Оваа верзија на Мостот на цвеќето од 1991 година забележала сличен број луѓе кои присуствувале на првиот мост на цвеќето во 1990 година.
Декларација од Лангкави

Декларацијата од Лангкави за животната средина била декларација издадена од собраните шефови на влади на Комонвелтот на нациите за прашањето за одржливост на животната средина. Издадена е на 21 октомври 1989 година, во Лангкави, Малезија, за време на десеттиот состанок на шефовите на влади на Комонвелтот.
Декларацијата опфаќа широк спектар на теми поврзани со животната средина, обвинувајќи го „минатото занемарување во управувањето со природната средина и ресурсите“. Во него се наведени се она што шефовите на владите го сметале како главни еколошки проблеми: ефектот на стаклена градина, оштетувањето на озонската обвивка, киселиот дожд, загадувањето на морето, деградацијата на земјиштето и исчезнувањето на видовите. Тоа, се потврдува и во декларацијата, се прашања што ги надминуваат националните граници, и оттука бара вклучување на меѓународните организации, како што е Комонвелтот, за да ги координираат стратегиите за нивно решавање.
Клучен договор во формулирањето на договорот било ветувањето на развиените земји да не го поврзуваат идната меѓународна развојна помош за да се заложат за одржливост на животната средина или да воведат трговски бариери. Ова, тврделе земјите во развој, ќе го спречи економскиот раст (опишан како „привлечна неопходност“), и оттука ќе ја намали нивната способност да развиваат одржливи природни средини. Во замена, земјите во развој им го признаа на развиените членки на Комонвелтот (особено Австралија, Канада, Нов Зеланд и Обединетото Кралство ) нивниот интерес за заштита на животната средина.
Меѓу обврските преземени од страна на членовите во Декларацијата од Лангкави биле:* Да го поддржат развојот на меѓународен механизам за финансирање за одржлив развој.
* Да го поддржат Меѓувладиниот панел за климатски промени и препорачајте го сопствениот извештај на Комонвелтот за климатските промени.
* Да ја промовираат енергетската ефикасност.
* Да промовираат пошумување и одржливо управување со шумите во земјите во развој и зачувување на девствени шуми за заштита на биолошката разновидност.
* Да го ограничат неодржливиот риболов, вклучително и забраната за заплеткување мрежи и пелагичен риболов со лебдечки мрежи, како дел од општиот тренд меѓу меѓународните организации.* Да го спречат фрлањето на токсични или опасни материјали во океаните или во земјите во развој.
* Да ја промовираат јавната свест за еколошките ризици и прашања.
Регулатор за чиста енергија

Регулаторот за чиста енергија е австралиски независен законски орган одговорен за спроведување на законодавството за намалување на емисиите на јаглерод и зголемување на употребата на чиста енергија. Основана е на 2 април 2012 година преку ''Законот за регулатор за чиста енергија од 2011 година'' и е дел од портфолиото за климатски промени, енергија, животна средина и вода. Седиштето се наоѓа во Канбера.
Неговите одговорности вклучуваат:
* администрирање на шеми насочени кон управување, намалување и неутрализирање на емисиите на јаглерод во Австралија;
* следење, олеснување и спроведување на усогласеноста со секоја шема;
* собирање, анализа, проценка, обезбедување и објавување информации и податоци;
* акредитирање на ревизори за шемите што ги администрира; и
* работа со други органи за спроведување на законот и регулаторни тела.
1 Шеми
Регулаторот за чиста енергија администрира шеми законски донесени од австралиската влада за мерење, управување, намалување или неутрализирање на емисиите на јаглерод во Австралија. Тие се:
* Националната шема за известување за стаклена градина и енергија и заштитниот механизам (воспоставен според '''');
* Фондот за намалување на емисиите (формиран според '''');
* Целта за обновлива енергија (воспоставена според '''');
* Австралискиот национален регистар на единици за емисии (формиран според '''').
2 Извештаи
на Регулаторот за чиста енергија му обезбедуваат редовен преглед на понудата и побарувачката низ шемите на пазарите на јаглерод што ги администрираат и ги истражуваат клучните фактори кои влијаат на перформансите на пазарот. Извештајот, исто така, дава информации за трендовите и можностите кои можат да ги информираат за одлуките на пазарот.
Регулаторот за чиста енергија, исто така, го администрира и извештајот . Извештајот на ЦЕРТ е доброволна иницијатива која им обезбедува на компаниите конзистентна рамка за известување за нивните обврски за намалување на емисиите и употреба на обновливи извори на електрична енергија.
3 Поврзано
* Список на ентитети на австралиската влада на Комонвелтот
* Ублажување на глобалното затоплување во Австралија
* Австралиската агенција за обновлива енергија
Ронове

Во демонологијата, Ронове (француски: Ronové, Ronwe или Ronoweh) е маркиз и голем гроф од пеколот, командува со дваесет легии на демони. Тој предава уметност, реторика, јазици и на добрите и лојални слуги им ја дава наклонетоста на пријателите и непријателите.
Тој е прикажан како чудовиште кое држи стап, без детали за неговиот изглед. Тој е опишан како присвојувач на стари души; често патувајќи на земјата за да присвои души на изнемоштени луѓе и животни блиску до смрт.
За некој да може да го потчини мора да има сигил, кој според Гоетиа мора да биде направен од сребро или бакар и сребро, измешано во еднакви количини.
1 Поврзано
*''Малиот клуч на Соломон''* Пеколен речник
Партнерство за моќ на градовите

Cities Power Partnership (CPP) е мрежа на локални совети во Австралија основана од страна на Климатскиот совет во средината на 2017 година за да го координира намалувањето на емисиите и да им обезбеди на советите и заедниците техничка експертиза и совети за транзиција кон чиста, обновлива енергија за во иднина.
CPP е најголемата климатска мрежа на локалната власт во Австралија, која сега опфаќа 165 организациски членови од ноември 2021 година.
1 Заднина
На почетокот Партнерството имало 35 совети кои учествувле на неговото лансирање на сончевата фарма Mt Majura во ACT.
Климатскиот советник д-р Тим Фланери истакнал дека советите на јужниот брег на Нов Јужен Велс, вклучително и Советот Бега, биле првите што се пријавиле. „Бега беше еден од првите совети што се пријавија. Ја повикавме Австралија, а вие момци навистина бевте таму“.
Градот Њукасл исто така бил основачки член на CPP, а во април 2020 година заменик-градоначалникот Кр. Деклан Клаузен во видеото на CPP ја истакнал транзицијата на градот, базирана на индустриски челик и јаглен, како прв совет во Нов Јужен Велс кој обезбедувал 100% од својата енергија за потребите од обновлива енергија. „Градот Њукасл е навистина горд на тоа што бил првиот совет во Нов Јужен Велс кој имал 100 проценти од потребите за енергија испорачани од обновливи извори на енергија. Њукасл отсекогаш бил индустриски град. Прво со јаглен, потоа со челик, а сега со обновливи извори“.
Партнерството оттогаш пораснало и опфаќало 165 општински совети низ Австралија на крајот на 2021 година.
2 Ветувања на Советот
Локалните совети-учеснички ветиле пет активности за справување со климатските промени, кога ќе се приклучат и тоа во обновливите извори на енергија, ефикасност, транспорт или работа во партнерство за справување со климатските промени. Почнувајќи од 2020 година, имало над 650 ветувања од страна на локалните совети за преземање решителна климатска и енергетска акција.
3 Годишни климатски награди
Cities Power Partnership сега спроведува годишни климатски награди во 10 категории во кои учествуваат советите членки.
Наградите се однесуваат на дејствувањето на обновливите извори на енергија, енергетска ефикасност, одржлив транспорт, ангажман во заедницата, иновации, амбиции, соработка, климатски амбасадор, климатски шампион, избор на заедницата.
4 Non Blondes

4 Non Blondes ― поранешна американска рок-група од Сан Франциско, активна од 1989 до 1994 година. Нивниот единствен албум, ''Bigger, Better, Faster, More!'', поминал 59 недели на ''Билборд'' 200 и во периодот од 1992 и 1994 година бил продаден во 1,5 милион примероци. По објавувањето на вториот сингл од албумот, „What's Up?" во 1993 година тие се пласирале на топ-листата за синглови. За песната „What's Up?“ ја освоиле наградата „Најдобар меѓународен хит“ на Данските музички награди.
На почетокот 4 Non Blondes била женска група, составена од пејачката Линда Пери, басистката Криста Хилхаус, гитаристката Шауна Хол и тапанарката Ванда Деј. Но, пред објавувањето на албумот Деј била заменета со тапанарката Даун Ричардсон, а Хол била заменета со гитаристот Роџер Роча.
Пери ја напуштила групата во 1994 година, по што таа набргу се распаднала.
1 Членови
* Линда Пери – пејачка, ритам гитара (1989–1994, 2014)
* Криста Хилхаус – бас, придружни вокали (1989–1994, 2014)
* Шауна Хол – Водечка гитара (1989–1992)
* Ванда Деј – тапани (1989–1991; починати 1997)
* Дон Ричардсон – тапани (1991–1994, 2014)
* Луис Метојер – Водечка гитара (1992)
* Роџер Роча – водечка гитара, придружен вокал (1992–1994, 2014)
* Џејмс Менки – Водечка гитара (1994)
Мури Салби

Мури Луис Салби (англиски: ''Murry Lewis Salby'') бил американски атмосферски научник кој се фокусирал на ширењето на горните атмосферски бранови во поголемиот дел од неговата рана кариера. Подоцна во својата кариера тој тврдел и бил против аспектите на научниот консензус дека човечката активност придонесува за климатските промени . Тој има напишано два учебника, ''Основи на атмосферската физика'' (1996), и ''Физика на атмосферата и климата'' (2011). Последниот учебник, врз основа на неговата прва книга, нуди преглед на процесите кои ја контролираат атмосферата на Земјата, времето, енергетиката и климатската физика.
Од средината на 1980-тите, Салби спровел истражување при Универзитетот во Колорадо Болдер . Во 2005 година, Националната научна фондација отворила истрага за аранжманите за федерално финансирање на Салби и открила дека тој покажал „образец на измама [и] недостаток на интегритет“ во неговото ракување со парите од федералните грантови. Тој поднел оставка во Колорадо во 2008 година и станал професор по климатски ризик на Универзитетот Мекквари во Мекквари Парк, Нов Јужен Велс . Во 2013 година универзитетот го отпуштил поради одбивање да предава и злоупотреба на универзитетските ресурси. Тој починал во 2022 година.
1 Образование и кариера
Салби дипломирал воздушно инженерство во 1973 година и докторирал по динамика на животната средина во 1978 година на Технолошкиот институт во Џорџија . Салби се фокусирал на ширењето на горните атмосферски бранови во поголемиот дел од неговата рана кариера. Тој започнал како доцент на Универзитетот во Колорадо, Болдер во 1984 година. Салби потоа станал вонреден професор во 1985 година и редовен професор во 1991 година.
2 Академско истражување
Салби бил првиот што го документирал влијанието на метеоролошката варијабилност врз долгорочните промени на стратосферскиот озон. Оваа улога на природната варијабилност на осиромашувањето на озонот во стратосферата инспирирал поврзани студии и големи истражувачки проекти и било препознаено во неколку проценки за осиромашување на озонската обвивка на СМО .
3 Библиографија
**''Stratospheric Constituent Response to Vertically Propagating Equatorial Waves'', Defense Technical Information Center, 1988.
**''Fundamentals of Atmospheric Physics'', Academic Press, 23 May 1996.
**''Physics of the Atmosphere and Climate'', Cambridge University Press, 16 January 2012.
Луј Ле Бретон

Луј Ле Бретон (1818 во Доарненез - 1866) бил француски сликар кој специјализирал во морски слики.
Ле Бретон студирал медицина и учествувал во второто патување на Димон д'Урвил на францускиот брод ''Астролабе''. Откако официјалниот илустратор на експедицијата починал, Ле Бретон го заменил.
Од 1847 година тој се посветил главно на прикажување на морски субјекти за француската воена морнарица.
1 Окултни слики
Луис Ле Бретон извршил 69 илустрации на окултни демони, за изданието на ''Пеколниот речник'' од 1863 година од Колин де Планси.
2 Поврзано
* Европски и американски патувања на научни истражувања
* Пеколен Речник
Времето, климата и општеството

''Времето, климата и општеството'' е рецензирано научно списание кое се објавува квартално од Американското метеоролошко друштво.
Научното списание објавува истражувања кои опфаќаат економија, анализа на политики, политички науки, историја и институционални, социјални и бихејвиорални студии поврзани со времето и климата, вклучително и климатските промени. Придонесите мора да вклучуваат оригинални истражувања за општествените науки, анализа заснована на докази и релевантност за интеракциите на времето и климата со општеството.
Владејачкиот совет на AMS ги елиминирал трошоците за трудови поднесени до научното списание.
1 Поврзано
* Список на научни списанија за науки за земјата и атмосферата
Nature Climate Change

''Columbia University Press'' е месечно научно списание со рецензија објавено од ''Портфолио на природата'' кое ги опфаќа сите аспекти на истражувањето за глобалното затоплување, тековните климатски промени, особено нивните ефекти. Основана е во 2011 година како продолжение на ''Nature Reports Climate Change'', и самата основана во 2007 година. Нејзиниот прв главен уредник бил Олив Хефернан, а сегашен главен уредник на списанието е Бронвин Вејк. Според ''Извештаи за цитирање на весник'', списанието имало фактор на влијание во 2021 година од 28.862.
Црква „Св. Архангел Михаил“ - Осиек

Црквата Свети Архангел Михаил е Римокатоличка црква во Осиек, Хрватска. Се наоѓа во Тврѓа.
1 Историја
Исусовците го поставиле камен-темелникот на 31 јули 1725 година на темелите на џамијата Касимпаша, која била изградена за време на отоманскиот период во Осиек.
Во 1734 година се одржала првата миса во недовршената црква. Во 1750 година црквата била посветена на Свети Михаил. Завршена е во 1768 година.
Во 1991 година, за време на Хрватската војна за независност, црквата била оштетена, но во 1999 година била обновена.
2 Олтари
Црквата има 7 олтари, кои со текот на времето биле додадени:* Олтарот на Свети Михаил (главен олтар)
* Олтарот на Свети Јован Непомук (од 1764 година)
* Олтарот на Света Отилија (од 1768 година)
* Олтарот на Пресвета Богородица Марија (исто така наречен ''Бел олтар'')
* Олтарот на светиот крст (исто така наречен ''црн олтар'' )
* Олтарот на помошничката на Пресвета Богородица Марија
* Олтарот на Света Тереза Авилска
3 Наводи
Ангел Хсу

Надворешни видеа
, TED 2020
, TED 2018
Ангел Хсу (англиски: ''Angel Hsu'', роден на 23 февруари 1983 година) е американски климатолог и научник за животна средина. Таа е основач и раководител на ''Data-Driven EnviroLab'' при Универзитетот во Северна Каролина во Чапел Хил .
1 Образование
Родителите на Хсу емигрирале во Јужна Каролина од Тајван. Хсу има диплома по биологија и политички науки од Универзитетот Вејк Форест, магистерски студии по политика за животна средина од Универзитетот во Кембриџ и докторски студии по шумарство и еколошки студии од Универзитетот Јеил . Нејзиниот интерес се префрлил од биологија кон јавна политика откако ги истражувала интеракциите меѓу инсектите и растенијата во дождовната шума во Костарика.
2 Кариера
Хсу работела со Светскиот институт за ресурси во Вашингтон Хсу работела и на колеџот Јеил-НУС пред да стане доцент по Јавна политика и програма за животна средина, екологија и енергија при Универзитетот во Северна Каролина во Чапел Хил .
Хсу е основач и главен истражувач на ''Data-Driven EnviroLab'' (''Data-Driven Lab''), интердисциплинарна и меѓународна група на истражувачи кои работаат на зајакнување на политиката за животна средина, основана во 2015 година
3 Истражување
Истражувањето на Хсу се за донесување одлуки за животната средина. и таа употребува квантитативни методи за проучување на влијанието на политиката, транспарентноста и одговорноста, како и активностите на поединците, компаниите, градовите и земјите.
Хсу развила метрика и програми кои собираат „податоци од третиот бран“ и ги користи за мерење и следење на намалувањето на емисиите на јаглерод. На пример, Индексот за урбана средина и социјална вклученост (УЕСВ) може да се користи за следење на напредокот и на условите за животна средина и на социјалната еднаквост во градовите. Нејзините цели вклучуваат идентификување и пополнување на празнините кај информациите, и подобрување на комуникацијата помеѓу научниците и создавачите на политиките.
Хсу била главен автор на студијата од 2020 година која ги истражувала расните разлики во изложеноста на урбаните топлински острови, кои биле влошени со црвенило и други неправедности во урбаното планирање што довело до најжешките населби во кои живееле претежно сиромашни обоени луѓе . Хсу, исто така, била главен автор на петтото поглавје за улогата на недржавните и поднационалните актери во Извештајот за јазот на емисиите на климатските промени во Меѓувладиниот панел за 2018 година.
4 Награди
* 2016 година, инаугуративен ''Grist 50 Leader'', списание ''Grist''
5 Избрани публикации
******
Цветанка Ласкова

Цветанка Ласкова (р. , Кавадарци) — македонска поп-фолк пејачка на македонска музика.
1 Биографија
Ласкова, е родена во Кавадарци на 24 февруари 1955 година. Својата музичка кариера ја започнала во 1973 година, како пејачка на народна и забавна музика. Нејзини попознати песни се: „''Дај ми надеж''“, „''Ти ми го зеде срцето''“, „''Минува младоста''“, „''Господ нека ти плати''“ и други. Во 1976 година, со Јанко Узунов ја испеале „''Момчето со мандолината''“, кој станал голем хит. Таа има настапувано на фестивалите: Фолк Фест Валандово, Цветници, Фолк Фест Роса, Филиграни и други.
Таа е истовремено и деловен човек, која почнала да се занимава во 1991 година. Со продукција се занимава од 1992 година.
Од 2011 година, е на чело на форумот на жени на СДСМ. Таа одреден период била и посебен советник за култура на премиерот Зоран Заев.
Црква „Св. Никола“ - Риека

Црквата Св. Никола е православна црква во Риека која се наоѓа на улицата Игназија Хенкеа. Припаѓа на Горната Карловачка епархија на Српската православна црква.
1 Историја
Изградена е во 1790 година според проектот на риечкиот архитект Игназиј Хенке, со средствата на многу богатата српска заедница, т.н. „Сарајлија“, кои избегале од Отоманското Царство (16 фамилии) и се преселиле во Риека во 1768 година. Тие уживале загарантирани царски привилегии во однос на слободното изведување на источниот обред во нивниот сопствен храм. Општина Риека се спротивставила на изградбата на црква во центарот на градот. Според легендата, гувернерот на Риека, стоејќи пред Градската кула, налутено фрлил камен во морето и рекол: ''Изградете црква таму!'' Упорните Срби го наполниле морето и изградиле храм на насипот. Легенда е, но вистината е дека според проектот на архитектот Антон Гнамбо, голем дел од тој дел од градот бил изграден на земја одземена од морето. Црквата има поголема колекција на икони донесени од Босна и Војводина (Хакозовиќ, Орфелин, 18 век).
Бјеловарска катедрала

Катедрала „Св. Тереза Авилска“ во Бјеловар — барокна црква на Бјеловарско-крижевачката бискупија. Се наоѓа во средиштето на Бјеловар на плоштадот Еуген Кватерник. Таа станала катедрала во 2009 година, дотогаш била парохиска црква.
1 Историја
На покана на воената управа во Бјеловар во 1761 година дошле браќата Хуберт и Игнације Дивиш, Чеси по националност, членови на пиаристичкиот црковен ред, кои одгледувале деца и млади. Нашле мала капела во Бјеловар, па решиле да изградат црква.
Темелот бил поставен на 10 април 1765 година, а камен-темелникот на 2 мај истата година. Црквата била изградена во 1770 година и благословена на15 октомври 1772 година на празникот Св. Тереза Авилска. Во 1774 на кулата бил поставен часовник. Загрепскиот бискуп Јосип Гаљуф ја осветил црквата на 15 октомври 1775 година. Црквата собирала околу илјада луѓе. Под црквата има подземни ходници за погребување, но многу малку луѓе биле закопани во нив. Камбанаријата на катедралата е висока 52 метри.
Црквата е посветена на Св. Тереза Авилска, шпанска светица и црковна учителка. Таа била светица заштитничка на австриската царица Марија Терезија, која го основала Бјеловар во 1756 година.
Земјотресот од 1880 година ја оштетил црквата и ректоратот. Црквата била обновена од архитектот Херман Боле во 1888 година, а во 1896 година црквата е темелно внатрешно обновена.
Црквата Св. Тереза Авилска била парохиска црква за целиот град Бјеловар и околината до 1980 година кога биле основани новите парохии Св. Антониј Падовански и Св. Ана.
Една граната ја погодила црквата и убила три жени на 29 септември 1991 година, за време на вооружениот судир во Бјеловар меѓу хрватската армија и ЈНА. На предната страна на парохискиот уред била поставена спомен-плоча на починатите жени.
На 5 декември 2009 година папата Бенедикт XVI ја основал Бјеловарско-крижевачката бискупија со првиот бискуп Вјекослав Хузјак, па црквата станала катедрала Св. Тереза Авилска.
По три години обнова и надградба, во август 2023 година во катедралата биле донесени оргули обновени во Австрија.
2 Галерија
Црква Св. Таткото на Никола во Липница

Црквата Св. Таткото на Никола е православен храм во населбата Липница која е дел од општина Раковец и заштитено културно наследство.
1 Опис на доброто
Црквата датира од 1795 година, а неколкупати била реновирана во текот на 19 век. и на почетокот на 20 век. Станува збор за еднокорабна градба со правоаголен кат-план со полигонално затворено светилиште и предворие, над кое има камбанарија. Просторот е засводен со лажен бачвест дрвен свод. Зачувани се иконостасот и неколку поединечни икони.
2 Заштита
Под шифра Z-2489, таа е регистрирана како недвижен културен имот - поединечно, со правен статус на заштитено културно наследство, класифицирано како „свето архитектонско наследство“.
Семе Банда

Семе Банда, исто така познат едноставно како Семе, е климатска мрежа на домородни млади во Австралија.
1 Историја
Семе, основана во 2014 година, е првата климатска мрежа на домородните млади во Австралија. Ја водат млади луѓе од Абориџините и од островот Торес теснец. Првично било огранок на Австралиската младинска климатска коалиција, но станала независна во 2020 година.
Ко-основана е од Амелија Телфорд, која моментално е нејзин национален директор, и Лариса Болдвин-Робертс, која е директор на ''GetUp!'' од 2023.
2 Кампањи
Во 2015 година, Семе, во сојуз со 13 еколошки групи, биле успешни во кампањата за четирите најголеми австралиски банки да го отфрлат финансирањето на рудникот за јаглен Адани во Квинсленд.
Семе воделе кампања против плановите на Потекло енергија да направат хидраулично фрактурирање на гас во басенот Беталоу во Северна Територија. Продуцирале филм за кампањата наречен „ ''Водата е живот“'' во 2019 година.
Зарипнатост

Зарипнатост, засипнатост или дисфонија — какво било отстапување од нормалниот тон, интензитет и квалитет на гласот и најчесто е симптом на заболување на грлото.
Зарипнатоста е последица на болести во самиот грклан или во оддалечните органи (централен нервен систем, врат и граден кош). Засипнатост се јавува кај повеќе од педесет различни болести (воспаление на гласилките, развој на бениген или малиген тумор на гласилките, лузни на гласилките со стеснување на гркланот, замор на мускулите што ги движат гласилките, парализа на повратниот грклански живец кој го инервира гркланот и е оштетен поради гушавост на штитната жлезда и др. Понекогаш причината е несоодветна употреба на гласот, а психогените причини се исто така многу чести. Психичката зарипнатост е предизвикана од психолошки судири, неврози од страв итн. Функционална засипнатост е доста честа појава кај луѓето кои го користат гласот во своите професии (наставници, глумци, пејачи итн.).
Во случај на воспалителни промени, засипнатоста ја менува јачината, висината и бојата во текот на денот. Се појавува рапавост и засипнатост на гласот, кој станува сув, груб и повеќе или помалку длабок, а потоа станува послаб. Доколку трае долго и постепено се влошува, најчесто е резултат на тумор.
Дијагнозата се поставува врз основа на анамнеза, клиничка слика, клинички преглед, ларингомикроскопија итн.
Се лекува основното нарушување што ја предизвикало зарипнатоста.
Огноотпорна Австралија

Огноотпорна Австралија е истакната активистичка група посветена на заштита на уникатните екосистеми, заедници и идните генерации во Австралија од разорните влијанија на шумските пожари.
Членовите на групата биле уапсени откако го блокирале Сиднејскиот пристаништен мост во 2022 година. Еден член бил накратко затворен во притвор.
1 Историја на организацијата
Огноотпорна Австралија е австралиска група за активизам за климатските промени која е основана во 2022 година во Сиднеј, Австралија. Основачки член била и Вајолет Коко. Групата изјавила дека е формирана како одговор на недостатокот на одговор од страна на австралиската влада на ''сезоната на шумски пожари во Австралија 2019-2020,'' што оставила 18.000 Австралијци внатрешно раселени. Групата станала позната во 2022 година со серија протести, вклучително и блокирање на прометни улици, прекинување на натпреварот на Националната рагби лига, и попречување на сообраќајот на Сиднјескиот заливски мостза што Вајолет Коко била осудена на 15 месеци затвор.
Во март 2023 година, судијата ги поништил пресудите и затворските казни на двајцата австралиски активисти. Оваа одлука дошла откако било откриено дека полициските сили на Нов Јужен Велс прикажале погрешни докази кои тврделе дека протестот ја попречил брзата помош.
2 Членство
Меѓу членовите се и поранешни членови на Бунт за истребување, Вајолет Коко, член на руралната противпожарна служба Алан Расел Гловер и Карен Фиц-Гибон.
Мостобран

Мостобран — освоен простор на противничкиот брег при насилно минување на воени единици преку река или при извршување десант. Мостобран може да значи и конструкција за одбрана на столбови на мост од поплава, од мраз и сл.
1 Одлики
Целта на образувањето на мостобраните е да им се олесни на новите сили да се движат низ реките и да се постави одбрана. Ова вклучува помагање на сопствените сили да ја напуштат областа по море или воздух и одбрана на реката и бреговите. Мостобраните можат да се постават пред војна (како градење тврдини) или на море за да се заштитат пристаништата и базите во други земји.
Одбраните на мостобраните можат да бидат навистина важни врз основа на тоа како се поставени, кој е вклучен и каде се во планот за одбрана. Тие можат да бидат за краткорочна употреба или да траат долго, во зависност од тоа колку се засилени. Во книжевноста често се користат изразите „потесен“ и „поширок“ мост.
Црква „Св. Петка“ - Бановци

Црквата Преподобна Мајка Параскева во Бановци е централна и единствена црква на православната црковна општина Бановачка. Институционално и припаѓа на Сремската епархија со седиште во Сремски Карловци.
1 Историја
Црквата е изградена во неокласичен стил во 1818 година. Во првата деценија на овој век, во црквата била обновена внатрешноста и надворешноста бидејќи тоа го налагале дадените услови. Црквата има и простран двор со детско игралиште (донација од Црвен крст) и овоштарник. Таа е една од трите цркви во Хрватска кои институционално припаѓаат на Сремската епархија.
2 Галерија
Ne tiče me se

„Ne tiče me se“ (|Не ме интересира) е песна од хрватскиот поп бенд Магазин. Издадена е во 2004 година, а се нашла на седумнаесеттиот студиски албум на бендот, односно на петтиот студиски албум на бендот со Јелена Розга како главен вокал, насловен ''Paaa?'' (''Пааа?''). Издадена е како еден од сингловите на албумот. Како и најголемиот број песни на албумот, песната е напишана од страна на хрватскиот музичар и композитор Тончи Хуљиќ и поетесата и текстописец Вјекослава Хуљиќ. Во песната, главната протагонистка ги искажува своите чувства на повреденост, но и индиферентност и му ја посветува на соговорникот којшто ѝ има сторено зло. Со цел да ја промовира, бендот има снимено музичко видео кое ги претставува како ја изведуваат песната. Поради нејзината популарност, песната била дел од настапите во живо на бендот Магазин, а подоцна, за време на нејзината кариера и од сет листите на турнеите на Јелена Розга.
Мадам Икс

„Мадам Икс“ (англиски: ''Madame X'') — филм на режисерот Дејвид Ловел Рич (David Lowell Rich) од 1966 година, снимен по сценариото на Џин Холовеј (Jean Holloway). Филмот е заснован врз истоимената драма на францускиот драмски писател Александар Бисон од 1908 година (Alexandre Bisson). Главните улоги ги играат: Лана Тарнер (Lana Turner), Џон Форсајт (John Forsythe), Рикардо Монталбан (Ricardo Montalban), Констанс Бенет (Constance Bennett) и Бурџис Мередит (Burgess Meredith).
1 Синопсис
Холи Паркер, сопругата на угледниот дипломат Клеј Андерсон, води здодевен живот за време на неговото отсуство. Така, таа започнува љубовна врска со еден богат ерген, но животот ѝ се распаѓа кога тој случајно погинува. Тогаш, свекрвата ја наговара да ги остави Клеј и детето и да почне нов живот на друго место. Неколку години подоцна, Холи станува проститутка, а кога еден ситен криминалец се обидува да уценува, работите стануваат уште полоши...