Андреа Белоти

Андреа Белоти (роден на 20 декември 1993, во Калчинате) — италијански фудбалер, напаѓач на Каљари и на италијанската репрезентација.
1 Биографија
Роден во Калчинате, мал град во непосредна близина на Бергамо во северна Италија. Неговиот прекар е „''Il Gallo''“ (превод на мак. „Петелот“), а го добил по една анегдота што потекнува од презимето на негов пријател од детството, кој му предложил да го слави секој постигнат гол имитирајќи кикиришка од петел со отворена рака на челото.
На 15 јуни 2017 година, се оженил со Џорџија Дуро, која ја запознал за време на неговиот двегодишен престој како фудбалер на , со која има две ќерки, по име Виторија и Бенедета.
Тој е католик по вера.
2 Технички карактеристики
Тој ја започнал својата кариера наизменично играјќи како играч од средниот ред или крило, пред потоа да се прилагоди во улогата на централен напаѓач под водството на Алесио Пала во „Примавера“ тимот на Албинолефе. Споредуван со Џанлука Вијали на почетокот на неговата кариера, тој е природно талентиран централен напаѓач, кој поседува моќен удар со двете нозе и е добар во играта во воздухот. Се издвојува по своето забрзување, тактичка интелигенција, пожртвуван дух, и нос за гол. Тој е исто така надарен со акробатски вештини, толку многу што постигнал неколку голови од удар со „ножички“. Во текот на втората половина од неговата кариера, тој честопати играл под очекувањата, фактор што ја спречил неговата дефинитивна афирмација во врвен напаѓач и поради што не ја остварил кариерата која му се предвидувала во неговите најдобри денови.
3 Клупска кариера
3.1 Албинолефе
Роден во Калчинате, Провинцијата Бергамо, Белоти ја започнал својата кариера во вториот по големина тим од покраината, Албинолефе, кој тогаш се натпреварувал во Серија Б. Како играч на младинскиот тим од 2010 година, Белоти го направил своето деби за првиот тим на 10 март 2012 година (во 30-тото коло од првенството), против Ливорно во поразот со 4-1 и уште на своето деби го постигнал својот прв гол за клубот. Потоа тој одиграл неколку последователни натпревари како замена од 32-рото до 34-тото коло и започнал како стартер во 4 натпревари од 35-тото до 39-тото коло, отсуствувајќи само во 37-мото коло. Својата прва професионална сезона ја завршил со 8 настапи и 2 гола во Серија Б. Исто така, тој постигнал 13 гола, како најдобар стрелец на младинскиот тим во текот на сезоната 2011-2012, во која Албинолефе го освоиле младинското натпреварување Трофео Досена, во јуни 2012 година.
По завршувањето на сезоната 2011-2012, во која Албинолефе испаднале од Серија Б во Лега Про Прима Дивизионе, Белоти бил промовиран во прв напаѓач на клубот за сезоната 2012-2013. Својот прв натпревар за сезоната го одиграл на 5 август 2012, играјќи ги сите 90 минути во поразот со 3-0 од Кјети во првото коло од Купот на Италија. Својот прв гол за сезоната го постигнал на 9 септември, носејќи му бод на својот тим на гостувањето против Кремонезе со гол на седум минути пред крајот, во натпревар што завршил 1-1. Сезоната ја завршил со вкупно 32 настапи и 12 гола.
3.2 Палермо
На почетокот на сезоната 2013-2014, Белоти одиграл само еден натпревар за Албинолефе (Албинолефе-Турис 4-1, во Купот на Италија), пред на 2 септември, тој да се пресели во Палермо на позајмица (за сума од 500.000 евра), со право на откуп на половината од неговиот договор за сума од 2,5 милиони евра. Во Серија Б, каде Палермо се нашол откако во претходната сезона испаднале од Серија А, Белоти го направил своето деби за сицилијанците на 24 септември 2013, влегувајќи како замена на местото на Давиде Ди Џенаро
во натпреварот против Бари, и набргу асистирал за голот на Кајл Лаферти со кој бил ублажен поразот на тимот (2-1).
Својот прв гол во дресот на Палермо го постигнал на 5 октомври против Бреша (1-1), помагајќи му на својот тим да дојде до израмнувањето на резултатот. Својот прв старт за ''Росанеро'' го имал на 24 ноември во натпреварот Палермо-Латина (1-2) во 15-тото коло од сезоната; во следниот натпревар пак, за првпат како професионалец тој постигнал два гола на еден натпревар, придонесувајќи за победата над Новара (2-1). На 26 декември 2013 година, во текот на победа со 1-0 над Тернана, Белоти претпел повреда на адукторниот мускул, враќајќи се на терен дури на 10 март 2014, за да ги одигра последните минути од натпреварот Јуве Стабија-Палермо (0-3), а на 22 март го постигнал победничкиот гол во натпреварот против Пескара добиен во гости со 1-2. На 26 април 2014 повторно играл како стартер во натпреварот против Латина во 36-тото коло од првенството, по точно четири месеци од последниот настап во почетните единаесет. На 3 мај 2014 година, со победата над Новара од 1-0 на гости, Палермо изборил промоција во Серија А. Белоти ја затворил сезоната со 24 првенствени настапи и 10 гола.
На 18 јуни 2014 година, Палермо го искористил своето право за откуп на половината од договорот на играчот во замена за веќе договорените 2.500.000 евра, плус добиле опција за откуп на другата половина од договорот за дополнителни 3,5 милиони евра. Во пресрет на сезоната 2014-2015 го заменил бројот на дресот од 30 на 99 по совет на пријатели. На 31 август 2014, Белоти го напрвил своето деби во Серија А, влегувајќи како замена во 76-тата минута од натпреварот Палермо-Сампдорија (1-1) во првото коло од сезоната, заменувајќи го Пауло Дибала. На 12 септември, договорот на играчот е целосно откупен од Палермо. На 24 септември, во натпреварот против Наполи што завршил 3-3, играјќи за првпат како стартер во најсилната италијанска лига, Белоти ги постигнал своите први два гола во Серија А. На 13 декември 2014, влегувајќи од клупата за резерви во 88-мата минута во натпреварот Палермо-Сасуоло го постигнал победничкиот гол во судиското продолжение поставувајќи ги конечните 2-1 и носејќи му победа на тимот од Сицилија, со што продолжила серијата на клубот од 7 натпревари без пораз (што претставува израмнување на рекордот од сезоната 2009-2010 со Делио Роси на клупата). На 31 мај 2015, го постигнал својот шестти гол за сезоната во победата со 2-1 на гости против Рома во последното коло од првенството.
3.3 Торино
На 17 август, бил купен од екипата на Торино, за сума од 7,5 милиони евра. Својот прв гол за клубот, го постигнал на 28 ноември истата година, во натпреварот од Серија А против (2-0); На 17 јануари 2016 година, тој за првпат постигнал два гола на ист натпревар за ''„Торо“'', одлучувајќи го соочувањето против завршено со резултат 4-2 во полза на неговата екипа. На 20 март, тој постигнал гол од пенал во 48-мата минута со што ја прекинал серијата од 974 минути без примен гол на голманот на Јувентус, Џанлујџи Буфон, која и денес претставува рекорд за најмногу последователни минути без примен гол во Италија, во поразот на Торино на домашен терен од 4–1. Тој ја завршил својата прва сезона со ''„биковите“'' со 35 настапи и 12 гола.
Тој ја започнал сезоната 2016–2017 постигнувајќи гол со глава против Милан на Сан Сиро, но пропуштил можност да постигне уште еден гол кога неговиот удар од пенал бил одбранет од Џанлујџи Донарума во поразот од 3–2. Во следното коло, на 28 август, тој го постигнал својот прв хет-трик во кариерата во победата од 5–1 на домашен терен против Болоња. На 4 декември 2016 година, тој го продолжил договорот со Торино до 2021 година, со вметната откупна клаузула од 100 милиони евра, која важела само за странски клубови. На 5 март 2017 година, за време на натпреварот против неговиот поранешен клуб , тој ја носел капитенската лента за првпат, во натпревар во кој го постигнал најбрзиот хет-трик во Серија А (за 7 минути и 15 секунди), надминувајќи го претходниот рекорд на Андриј Шевченко поставен на 30 јануари 2000. Следниот месец, тој станал првиот играч на возраст под 24 години кој постигнал 24 гола во една сезона во Серија А, по Шевченко во сезоната 1999-2000. Сезоната ја завршил со 26 гола во 35 настапи, и бил трет најдобар стрелец во првенството зад Един Џеко од Рома и Дрис Мертенс од Наполи (28).
Во летото 2017 година, напаѓачот бил назначен за прв капитен на Торино, преземајќи ја лентата од Емилијано Морети. Својот прв гол за сезоната 2017-2018, го постигнал со удар со „ножички“ во победата со 3-0 на домашен терен над во второто коло од Серија А. Сепак, неговата сезона била под влијание на некои физички проблеми, поради што Белоти не го повторил подвигот од претходната година, постигнувајќи само 10 гола во 32 првенствени натпревари.
На 26 август 2018 година, Белоти го постигнал својот прв гол за сезоната сезоната 2018–2019 во ремито 2–2 против Интер на Сан Сиро. На 4 ноември, тој постигнал два гола во победата со 4–1 на гости против Сампдорија. На 25 мај, тој повторно постигнал гол со „ножички“, и уште еднаш против Сасуоло, во победата со 3-2. Со 15 постигнати гола во првенството, Белоти го водел Торино до освојувањето на седмото место, благодарение на кое клубот изборил пласман во УЕФА Лига Европа, за првпат после пет години откако ''„биковите“'' за последен пат учествувале во конфедерациско клупско натпреварување.
На 25 јули 2019 година, Белоти го имал своето деби во европските натпреварувања, за време на натпреварот од второто квалификациско коло од Лига Европа, против унгарскиот клуб Дебрецин (3-0), одбележувајќи го своето деби со гол од пенал. Тој, исто така, постигнал гол во двата натпревари од плејоф рундата против , каде неговиот тим сепак бил елиминиран од англичаните. Тој имал добра индивидуална сезона постигнувајќи голови редовно во текот на целата сезона и веќе на 23 јуни 2020 година, дошол до својот 10-ти погодок за сезоната во првенството, постигнувајќи двоцифрен број на голови во Серија А за петта година по ред. На 13 јули 2020 година, со голот кој го постигнал во поразот од Интер (1-3), Белоти станал третиот играч во историјата на Торино кој постигнал најмалку 15 голови во две сезони по ред со дресот на ''„граната“'', по Паоло Пуличи и Франческо Грацијани.
На 12 декември 2020 година, за време на првенствениот натпревар загубен од (2-3), Белоти го постигнал својот стотти гол во дресот на Торино, израмнувајќи се со Адолфо Балончиери како осми најдобар стрелец во историјата на клубот од Пиемонт, за да го надмине споменатиот играч само пет дена подоцна благодарение на голот постигнат во поразот од (3-1). Тој, исто така, постигнал двоцифрен број голови во Серија А и во сезоната 2020-2021, со што ја забележал својата таква шестта година по ред, само една помалку од рекордот на Паоло Пуличи (со 7 сезони по ред).
Во сезоната 2021-2022, неговите перформанси биле под влијание на повредите. Сепак, на 30 октомври 2021 година, со гол против Сампдорија (3-0), тој стигнал до бројката од сто гола во Серија А, станувајќи трет најмлад играч што го постигнал ова по Алберто Џилардино и Роберто Баџо. На 1 мај, тој постигнал хет-трик во натпреварот против (1-3), носејќи му ја на Торино првата победа на гостински терен против тосканците; трите гола го довеле до бројката од 100 погодоци во Серија А само со дресот на Торино, станувајќи, во оваа прилика, втор најдобар стрелец во историјата на ''„Торо“'' во првата лига на Италија од кога се игра првенството во еднинечна група. Откако го престигнал Грацијани кој имал 98 гола, само Паоло Пуличи се покажал подобро, со 134 гола. Понатаму, во истата прилика, со хет-тркот против Емполи напаѓачот станал петтиот играч кој постигнал три гола во еден натпревар влегувајќи како замена, со што се приклучил на малата група играчи кои го делеле овој рекор составена од Пјетро Анастази, Кевин-Принс Боатенг, Јосип Иличиќ и Андреас Корнелиус. Својата последна сезона со ''„биковите“'' ја завршил со само 22 првенствени настапи и 8 гола.
Во текот на следното лето, Белоти станал слободен агент, со оглед на неговата одлука да не го обнови договорот со Торино, со што ја завршил својата авантура во клубот со вкупно 113 гола на 252 настапи што го прави осмиот најдобар стрелец во историјата на клубот во сите натпреварувања.
3.4 Рома и Фјорентина
На 28 август 2022 година, Белоти потпишал едногодишен договор, со опција за продолжување на истиот, со екипата на . Дебитирал за клубот од италијанскиот главен град два дена подоцна, заменувајќи го Тами Абрахам во натпреварот од Серија А добиен со 3-0 против . На 15 септември, тој го постигнал својот прв гол за ''„џалоросите“'', со кој го оформил конечниот резултат 3-0 во успехот над финскиот тим ХЈК Хелсинки во вториот натпревар од групната фаза на УЕФА Лига Европа. На 23 февруари 2023 година, тој постигнал еден од головите што ѝ овозможиле на Рома да го победи со 2-0 во реваншот од плејофот за Лигата на Европа, со што клубот обезбедил квалификација за осминафиналето. На 31 мај, за време на финалето на Лига Европа против , тој влегол како замена во второто полувреме но неговата екипа немала среќа и загубила по изведување на пенали. Неговата прва сезона со Рома била разочарувачка, бидејќи не успеал да постигне ниту еден гол во првенството во 31 настап. Сепак, на крајот од сезоната, неговиот договор со римскиот клуб бил продолжен до 2025 година.
На 20 август 2023 година, Белоти ги постигнал своите први голови за Рома во Серија А, постигнувајќи ги двата гола во првиот натпревар од првенството против Салернитана (2-2): со тоа тој ја прекинал својата црна серија од 34 натпревари во Серија А без постигнат гол. На 5 октомври 2023 година, тој повторно постигнал два гола, овојпат во победата со 4-0 над швајцарскиот клуб Сервет во Лига Европа.
На 31 јануари 2024 година, Белоти заминал на позајмица во . На 2 февруари, излегол на теренот за првпат носејќи го дресот на новиот клуб, во поразот со 3-2 на гостувањето кај Лече. На 11 февруари, тој го имал своето деби како стартер во победата од 5-1 на домашен терен над Фрозиноне, постигнувајќи го и својот прв гол во дресот на ''„виола“''. На 2 мај, тој го постигнал својот прв гол во Лигата на конференции, носејќи и водство на Фјорентина 2-1, во успехот со 3-2 против белгискиот клуб Клуб Бриж во првиот натпревар од полуфиналето на натпреварувањето; Белоти потоа го започнал и финалето, кое тој и неговите соиграчи го загубиле по продолженија со 1-0 од Олимпијакос. На 2 јуни, тој постигнал два гола во ист натпревар, за прв и единствен пат како играч Фјорентина, во победата со 2-3 на гости кај Аталанта. Тој официјално ја напуштил Фиренца на крајот од сезоната 2023-2024, по истекот на неговата позајмица.
3.5 Комо и Бенфика
На 25 јуни 2024 година, било објавено дека Белоти потпишал за , новопромовираниот клуб во Серија А, за сума од четири милиони евра, плус еден милион бонуси; Играчот потпишал двегодишен договор со клубот од Комо, кој стапил на сила од 1 јули. Своето деби за Комо го имал на 11 август, во натпреварот од Купот на Италија против Сампдорија, кој бил загубен на пенали. Своето деби со клубот во Серија А, го направил на 19 август 2024 година, за време на натпреварот против , загубен со 3-0. На 29 септември, тој го постигна својот прв гол за Комо во победата од 3-2 на домашен терен против Хелас Верона.
На 3 февруари 2025 година, последниот ден од зимскиот преоден рок, тој бил позајмен на шестмесечен период на португалската , неговиот прв трансфер во странски клуб во неговата кариера.
4 Репрезентативна кариера
Откако одиграл шест натпревари за репрезентацијата под 19 (постигнал 2 гола) и 9 средби за репрезентацијата под 20 години (4 гола), на 14 август 2013 го направил своето деби за репрезентацијата под 21 година во победата со 4-1 на домашен терен во пријателски натпревар против Словачка. На 5 септември, Белоти играл во квалификацискиот натпревар за пласман на Европското првенство под 21 година во 2015, во кој загубиле со 3-1 на домашен терен од Белгија. Белоти постигнал 4 гола во квалификациите и и помогнал на Италија да се пласира на завршниот турнир.
Тој бил избран да учествува на Европското првенство за играчи под 21 година 2015 во Чешка, носејќи го дресот со број 9. Тој играл во сите три натпревари во групната фаза, постигнувајќи гол во третиот натпревар од групата, во кој Италија ја победила Англија со 3-1, меѓутоа и покрај победата Аѕурините неуспеале да се квалификуваат за следната рунда на турнирот и биле елиминирани.
5 Клупска статистика
''Статистиката е ажурирана на 31 мај 2015.''
Сезона, Клуб, Првенство, Национален куп, Континентален куп, Останати купови, Вкупно
Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Лига, Наст, Гол, Наст, Гол
2011-2012, Албинолефе, Б, 8, 2, КИ, 0, 0, -, -, -, -, -, -, 8, 2
2012-2013, 1Д, 31, 12, КИ+КИ-ЛП, 1+0, 0, -, -, -, -, -, -, 32, 12
авг.-сеп. 2013, 1Д, 0, 0, КИ+КИ-ЛП, 1+0, 0, -, -, -, -, -, -, 1, 0
Вкупно Албинолефе 39 14 2 0 - - - - 41 14
сеп. 2013-2014, Палермо, Б, 24, 10, КИ, -, -, -, -, -, -, -, -, 24, 10
2014-2015, А, 38, 6, КИ, 1, 0, -, -, -, -, -, -, 39, 6
Вкупно Палермо 62 16 1 0 - - - - 63 16
Вкупно во кариерата 101 30 3 0 - - - - 104 30
6 Титули
6.1 Клупски
=
3.2 Палермо
=* Серија Б : 1
: 2013-2014
6.2 Репрезентативни
; Италија
* Европско првенство : 1
: 2020