procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Крум Тошев

Крум Тошев (Прилеп, – Скопје ) — македонски славист, македонист и универзитетски професор.
1 Животопис
Крум Тошев завршил гимназија во Битола, а потоа дипломирал на Филозофскиот факултет во Белград (1937). Работел како професор во Даниловград, Струмица и Слатина. Бил член на Комисијата за кодификација на македонскиот литературен јазик и на првиот редакциски совет на новооснованото Државно книгоиздателство на Македонија. Како професор, го одржал првиот студентски час на новооснованиот Филозофски факултет во Скопје. Бил раководител на Одделот за народна книжевност при Институтот за фолклор и прв директор на Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков“. Бил уредник на списанието „''Македонски јазик''“ и „''Литературен збор''“. Соавтор е на првиот „''Македонски правопис со правописен речник''“. Освен тоа, автор е на повеќе учебници и читанки по македонски јазик и книжевност за основно и средно образование, како и поголем број научни и стручни трудови за основните одлики нав фонолошкиот и граматичкиот систем на македонскиот литературен јазик.
2 Поврзано
* Список на македонисти
Зенит (весник)

Зенит е местен неделен весник од Прилеп, чиј прв број излезе на 2 мај 2008 година.
Тоа е весник што ги следи и објавува, респектира и потсетува традиционалните вредности.
Составен е од рубриките: политика, бизнис, пулс, живот, култура, спорт, празник, судбини и око. Се печати на 12 страници во црно бела техника. За „Зенит“ пишуваат истакнати социолози, политиколози, професори, политичари, економисти, писатели, културни работници од Прилеп.
Во редакцијата на „Зенит“ работат неколку искусни новинари, фоторепортери, технички уредници. Весникот ја организирал манифестацијата за "Избор на најдобар спортист на годината на Прилеп", на која додели награди.
Блага Видец

Блага Видец (Битола, – Сараево, ) — македонска оперска пејачка - мецосопран.
1 Животопис
Видец е родена во Битола на 24 септември 1930 година. Пеење учела во Загреб и во Љубљана. Била солист
на Операта на МНТ од 1954 до 1960, а потоа на Сараевската опера. Остварила повеќе главни улоги од мецосопранскиот фах, меѓу кои: ''Ацучена'' (Трубадур), ''Амнерис ''(Аида), ''Далила ''(Самсон и Далила), ''Кармен'', ''Фенена ''(Набуко), Поседувала природна музикалност и смисла за сценско обликување. Настапувала на концертниот подиум и во доменот на народната и забавната музика.
2 Фестивали
* 1960 Опатија — Приспивна за Скопје
* 1974 Илиџа — Сакај, љуби
Прекмурски дијалект

Прекмурскиот јазик (често прекмурски дијалект; (|prekmurščina, prekmursko narečje, |Vend nyelvjárás, Vend nyelv: ''prekmürski jezik, prekmürščina'') — најисточниот дијалект на словенечкиот јазик кој се зборува ворегионот Прекмурје во Словенија и во одредени делови на Унгарија. Прекмурскиот јазик е исто така регионален јазик и тој е единствениот словенечки дијалект кој има историска пишана традиција. Тој се користел во црквата, образованието и слично.
1 Наводи
* Mária Mukics: ''Changing World - The Hungarian Slovenes'' (''Változó Világ'' - ''A magyarországi szlovének'') Press Publica
* Mukics Ferenc: Szlovén Nyelvkönyv/Slovenska slovnica (Slovene language-book), 1997. ISBN 963-04-9261-X
* Molitvena kniga, Oprvim 1783. leta vödána na zapovedi sztrcske Szily Jánosa. prvoga Szombathelyszkoga püspeka. Zálozso Zvér János knigar v muraszombati, ODOBRENA OD CÉRKVENE OBLÁSZTI 1942.
* Vilko Novak: ''Slovar stare knjižne prekmurščine,'' Založba ZRC, Ljubljana 2006. ISBN 961-6568-60-4
* Fliszár János: ''Magyar-vend szótár/Vogrszki-vendiski rêcsnik,'' Budapest 1922.
* Francek Mukič: ''Porabsko-knjižnoslovensko-madžarski slovar,'' Szombathely 2005. ISBN 963-217-762-2
* Források a Muravidék történetéhez/Viri za zgodovino Prekmurja 2. Szombathely-Zalaegerszeg 2008. ISBN 978-963-7227-19-6
* Marc L. Greenberg: Ágosti Pável's Prekmurje Slovene grammar. ''Slavistična revija'' 37/1-3 (1989), 353-364.
* Marc L. Greenberg: Circumflex advancement in Prekmurje and beyond / O pomiku praslovanskega cirkumfleksa v slovenščini in kajkavščini, s posebnim ozirom na razvoj v prekmurščini in sosednjih narečjih. ''Slovene studies'' 14/1 (1992), 69-91.
* Marc L. Greenberg: Glasoslovni opis treh prekmurskih govorov in komentar k zgodovinskemu glasoslovju in oblikoglasju prekmurskega narečja. ''Slavistična revija'' 41/4 (1993), 465-487.
* Marc L. Greenberg: Archaisms and innovations in the dialect of Središče: (Southeastern Prlekija, Slovenia). ''Indiana Slavic studies'' 7 (1994), 90-102.
* Marc L. Greenberg: Prekmurje grammar as a source of Slavic comparative material. ''Slovenski jezik'' 7 (2009), 28-44.
* Marc L. Greenberg: Slovar beltinskega prekmurskega govora. ''Slavistična revija'' 36 (1988). 452–456. [Review essay of Franc Novak, Slovar beltinskega prekmurskega govora [A Dictionary of the Prekmurje Dialect of Beltinci].
2 Поврзано
* Дијалекти на словенечкиот јазик
* Словенечки јазик
Дине

Дине (|Düne; |Dynen, севернофризиски: ''de Halem'') — еден од двата острова во архипелагот Хелголанд, во Северното Море, Германија.
1 Географија
Малиот остров Дине е дел од сојузната покраина Шлезвиг-Холштајн. Се наоѓа на 1 километар источно од главниот остров Хелголанд, Дине е дел од природниот парк Хелголандско карпесто подножје (''Helgoländer Felssockel'').
2 Историја
До век, Дине бил поврзан со Хелголанд. На Нова година во 1721 година голема олујна бура го одделила островот од Хелголанд. Потоа, островот го нарекле Дине. Во 1935 година, големината на островот била 40 хектари. Во 1940 година, нацистите ја зголемиле големината на островот на 40 хектари. Ова зголемување била за воена употреба. Бил изграден аеродром, кој сè уште се користи. Хелголандскиот аеродром има две писти, од кои подолгата е 500 метри. Вештачки зголемениот остров сè уште изнесува 40 хектари.
Споменик на слободата (Кочани)

Споменик на слободата — монументален споменик во Кочани, изграден на ридот Локубија, на северозападната страна на градот. Споменикот е голем комплекс од отворени ѕидни конструкции, на кои се применети мозаици на Глигор Чемерски. Прогласен е за културно наследство на Македонија.
1 Изградба
Споменикот е граден во периодот 1975-1977 година, од страна на тогашното Собрание на Општина Кочани. Преку самоуправна спогодба биле собрани финансиски средства за таа намена во противредност од околу 800.000 тогашни германски марки. На распишаниот јавен конкурс за уметничко и архитектонско решение се јавиле повеќе автори од тогашна Југославија. Комисијата го избрала уметничко-архитектонското решение на авторите Глигор Чемерски и Радован Раѓеновиќ.
Во 1981 г. споменикот бил целосно завршен, а на 28 ноември 1981 г. (Денот на Републиката) со голема свеченост и присуство на граѓани, гости, уметници од културата, политичари и други, бил предаден во употреба.
2 Значење
Со неговата изградба Кочани, па и Македонија се збогатени со едно уметничко ремек-дело. На 335 м<sup>2</sup> мозаичен приказ е крунисана и овековечена историската борба на македонскиот народ за слобода од Илинденскиот период, па до НОВ. Посебно во споменикот со пиетет се ставени имињата на загинатите борци во НОАВМ од Кочани и Кочанско.
Покрај историската и уметничка вредност, споменикот има и употребна вредност со изградената амфитеатрална сцена, која се користела за свечености, театарски претстави и други собири. Споменикот е прогласен за споменик на културата и како таков е влезен во регистарот на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата.
3 Запоставеност
По осамостојувањето на Македонија, споменикот бил препуштен на забот на времето и значително оштетен. Оштетувања биле направени и од несовесни граѓани кои откорнале дел од мозаикот или нанесувале графити на споменичната површина. Дел од оштетувањата биле поправени во 2004 г.
4 Реконструкција и конзервација
Со финансиска поддршка во висина од околу 250 илјади американски долари, што како грант ги обезбеди Амбасадата на САД преку амбасадорскиот фонд за заштита на културното наследство, во ноември 2023 година почна реализацијата на проектот за конзервација, реставрација и санација на архитектурата и партерното уредување на Споменикот на слободата.
Со реставраторските работи, што завршија во почетокот на декември 2024 година, обновени се скоро 80 отсто од оштетувањата на мозаичните фризови и на целата архитектура во амфитеатралниот дел и во околниот простор.
5 Галерија
Бранислав Саркањац

Бранислав Саркањац (р. Скопје, 14 април 1958) — македонски филозоф, универзитетски професор, социополитички аналитичар и колумнист од конзервативно убедување.
1 Животопис
Саркањац е роден во Скопје во 1958 година, каде што ги завршил сите степени на своето образование. По татко има српско и шокачко потекло од Барања, Хрватска, додека по мајка води потекло од Миравци, Гевгелиско и од Кукуш. Во 1987 година истражува во Лондон, во Британската библиотека. Во 1989 година е во Лајпциг каде што најмногу работи во Германската национална библиотека. Интересно е неговото сведоштво од Источна Германија во таа историска година. Како што вели самиот: „Целата 1989 година, во Лајпциг, Берлин и Дрезден го гледав подготвувањето на рушењето на Берлинскиот ѕид“, Ги издвојува Серен Кјеркегор и Лудвиг Витгенштајн како мислители кои најмногу го одредиле неговиот начин на аргументација. Самиот укажува дека студијата на Даниел Канеман и Амос Тверски, од 1974 година, за тоа како луѓето донесуваат судови во услови на неодреденост, ја нашол најголемата поддршка во истражувањето на односот на поединецот спрема идеологијата. Бранислав Саркањац, заедно со Небојша Вилиќ и Бојан Иванов, се јавува како еден од иницијаторите и основачите на интелектуалната групација 359 степени – Мрежа за локални и субалтерни херменевтики чија основна цел е „пренасочување на императивните дискурси на Исток-Запад кон локалната сцена и нејзината локална прагматика“, како и „промоција на локалните и сопствените ресурси и нивно поставување“,кои не се во функција на западните интерпретативни методологии“ .
Саркањац бил редовен професор на Филозофскиот факултет во Скопје каде ги предавал предметите Филозофија на политиката, Социологија на медицина, Социологија на здравјето и болеста и Современи теории на управување. Работел и како советник во македонската влада. Активен бил во локалната власт како советник и претседател на комисијата за образование во Општина Центар. Неделниот весник
„''Глобус''“ го вброил меѓу стоте највлијателни луѓе во Македонија.
2 Библиографија
* „Дома — Идејата на конзервативизмот“, Макавеј, Скопје, 2011.
* „Социологија на здравјето и болеста“, Скопје, 2010 (соавтор Стефан Костовски)
* , Макавеј, Скопје, 2009
* , „Макавеј“, Скопје, 2009
** „Македонски катахрезис“, 359, Скопје, 2001
* „Корени и ризоми“, 2001 (коедитор со Б. Иванов)
* Комши-капиџик. Култура и Политика (приредувач), 359° - Мрежа за локални и субалтерни херменевтики, Скопје, 2000.
* , Филозофски факултет - Институт за здравје и општество Скопје, 2008
* Branislav Sarkanjac, On Regional Identity
* „Социологија на медицината“, 1999 (соавтор со С. Костовски)
* „Идеологијата и субјективитетот“, Скопје, 1993
3 Преводи
* Лудвиг Витгенштајн, „Јазикот и јазичните игри“ во: Иван Џепароски (приредил), Естетика на играта, Култура, Скопје, 2003.
* Лудвиг Витгенштајн, Логичко-филозофски трактат, Магор, Скопје, 2002 („Подарокот на Витгенштајн“ – предговор кон преводот).
* Валтер Бенјамин, Задачата на преведувачот, објавен во LETTRE INTERNATIONALE 8, 1997, Скопје., стр. 39-46. (превод од германски).
4 Интервјуа со Саркањац
* за Македонско Сонце
Црква Света Троица (Белград)

Црква на Света троица или Руска црква е храм на руска православна црква, кој се наоѓа во Белград.
Изградена е во 1924. за Русите кои избегале од Октомвриска револуција. Главно, тоа биле политичари и воени офицери на Белата гарда.
Во црквата се наоѓа и гробот на генералот на Белата гарда Петар Врангел.
Врбник (Албанија)

Врбник или Врник (|Verniku/Vërnik, |Βερνίκι; ''Верники'') — македонско село во општината Девол од Горичката област, југоисточна Албанија. Важи за најисточна точка на државата, и спаѓа во историско-географската област Корешта, која целосно се наоѓа во западна Егејска Македонија, освен ова село кое се нашло во Албанија со поделбата на Македонија.
1 Географија
Селото се наоѓа недалеку од општинскиот центар, градот Билишта и на околу 40 километри северозападно од Костур (Грција), на околу 50 километри од Лерин (Грција), на 80 километри јужно од Охрид и на околу 30 километри источно од Корча. На околу 10 километри северно од селото се наоѓа Малото Преспанско Езеро и Мала Преспа.
2 Поврзано
* Девол (стар град)
* Корешта
Евровизија 2005

Евровизија 2005 беше 50-тото издание на Евровизија, коешто се одржа во Киев, Украина. Победник беше Грција со песната „Мојот број еден“, во изведба на Елена Папаризу, со 230 освоени бодови, додека претставникот на Малта, Кјара Сиракуса, со песната „Ангел“ беше на второто место со 192 бода. Концертот беше одржан на 19 мај, полуфинале и на 21 мај, финале. Организаторите се надеваа дека со овој настан ќе се прикаже подобра слика за туризмот во Украина.
Треченто

Треченто (итал. Trecento ) е назив за италијанската уметност од XIV век.
Врз основите на византискиот стил и готиката се појавува сликарска школа со седиште во Сиена. Во периодот на треченто, благодарејќи на значајните дела на Данте во епската поезија, на Петрарка во лириката и Бокачо во новелизмот, тосканскиот дијалект станува основа за единствениот италијански книжевен јазик.
Периодот на треченто е период на енергични активности во италијанската уметност, вклучувајќи го сликарството, архитектурата, литературата и музиката. Достигнувањата во музиката од овој период се еднакви со достигнувањата во другите уметности и тоа на многу начини, односно се појавуваат нови форми на изразување. Во тој поглед, музиката на треченто повеќе изгледа како феномен на ренесансата. Како и да е, доминатниот музички јазик е потесно поврзан со оној од доцниот Среден век, а музиколозите обично тречентото го класифицираат како крај на средновековната ера.
Христо Брашнаров

Христо Брашнаров (Прилеп, ) — македонски гинеколог, акушер и учесник во НОБ.
1 Животопис
Брашнаров е роден на 27 декември 1918 година во Прилеп. Медицинскиот факултет го завршил во Белград во 1946 година. Работел во Битола и во Скопје во 1947, каде што во 1952 година специјализирал гинекологија и бил директор на Средното медицинско училиште. Примариус станал во 1966 година. Како гинеколог работел во Струмица, Прилеп и Скопје (1971–1981), каде што бил началник на Диспанзерот за жени во поликлиниката „Центар“.
Assassin's Creed

''Assassin's Creed'' — акциско-авантуристичка/научнофантастична видеоигра од трето лице изработена од ''Ubisoft Montreal'', а издадена од ''Ubisoft''. Оваа игра била пуштена во продажба во ноември 2007 за играчките конзоли PlayStation 3 и Xbox 360, и во април 2008 за Windows. Дејството на играта се насочува околу направата „Анимус“, која му дозволува на нејзиниот корисник да ги преживее генетските мемории на неговите предци.
Со користењето на оваа направа се дознаваат детали за војната помеѓу витезите Темплари и Убијците, која се одвива околу мистериозниот артефакт познат како „Парче од рајот“. Дејствието во играта првенствено зазема место во Светата земја за време на Третата крстоносна војна во 1191 година. Играта се здоби со генерално позитивни критики, и освои повеќе награди на саемот Е3 во 2006. Продолжение под името Assassin's Creed II, беше издадено во ноември 2009.
Инфо-Кочани

Инфо-Кочани е весник на Општина Кочани кој обработува актуелни настани од општината.
Првиот број на ''Инфо-Кочани'' излезе на 7 септември 2006 година, по повод одбележувањето на Денот на ослободувањето. Во почетокот весникот излегуваше двапати месечно, а од јуни 2009 година е месечник, со тираж од 5.000 броја.
Весникот е бесплатен и се печати со финансиски средства од буџетот на Општината.
Нутрија

Нутрија, или којпу (()), е голем тревопасен, полуакватичен глодач и единствен член на семејството ''Myocastoridae''. Потекнува од умерените зони на Јужна Америка, но луѓето го имаат пренесено во Северна Америка, Европа, Азија и Африка, првенствено заради одгледување за крзно. Иако во некои региони сѐ уште го ценат поради крзното, неговиот деструктивен начин на исхрана и копање дупки го прават овој инвазивен вид штетник низ поголем дел од неговата животна средина.
Нутријата е присутна и ширум Македонија.
Екатерина Михајловна-Мисиркова

Екатерина Михајловна-Мисиркова — сопругата на Крсте Петков Мисирков и мајка на Сергеј Мисирков. Екатерина Михајловна е родена во Русија додека починала во Софија во 1971 година. Крсте и Екатерина се сретнале во Русија и набрзо се венчале, по што се преселиле во Софија поради моменталните политички неприлики. Сè до својата смрт Екатерина живее во Софија со својот син Сергеј Мисирков, откако Крсте умира и ги остава во бедна финансиска ситуација. Подоцна со молба Екатерина бара да се префрлат останките на Мисирков во Скопје, но тоа не се остварува. Како замена за тоа, сè што имала од Крсте Мисирков го праќа во Скопје и денес се наоѓа во спомен куќата на Мисирков. Екатерина е закопана во софиските гробишта во истиот гроб каде се наоѓа Крсте Мисирков и нејзиниот син Сергеј Мисирков.
1 Поврзано
* Крсте Петков Мисирков
2 Галерија
Петар Ангелов

Петар Ангелов (, Кавадарци), познат под прекарот Диви, ― македонски ракометар, кој игра на позицијата голман. Тој го носи прекарот „Диви“ поради неговата способност да направи добра атмосфера, како на теренот така и на трибините, особено при неговите одбрани.
1 Животопис
Петар Ангелов е оженет и е татко на три деца.
2 Кариера
Во својата плодна кариера, Ангелов има играно во македонските ракометни клубови Кавадарци, Металург, Пелистер и Вардар, како и во францускиот Трембле.
Особено блескави настапи, Ангелов остварил во дресот на „Вардар“, каде дошол во 2013 година. Така, во Лигата на шампионите, во сезоната 2013-2014, во осминафиналниот натпревар против „Хамбург“, како и во четвртфиналниот натпревар против „Флензбург“, Ангелов имал голем придонес во победите на „Вардар“. Во декември 2014 година, тој го продолжил договорот со „Вардар“ на уште две години, до јуни 2017 година.
На почетокот на 2018 година, тој потпишал за австрискиот клуб Кремс.
2.1 Репрезентативна кариера
Ангелов бил стандарден македонски репрезентативец во периодот од 2002–2016 година, и бил дел од составот на македонската репрезентација на Светското првенство 2009 како и на Европските првенства одржани во 2012 и 2014 година. Ангелов исто така бил дел од македонскиот состав на Светското првенство 2015.
Игнатие Богдановски

Игнатие Богдановски (Радибуш, Кривопаланечко, ) — македонски политичар, специјалист по стоматолошка протетика, редовен професор на Стоматолошкиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Богдановски е роден во кривопаланечкото село Радибуш на 14 декември 1938 година. Со диплома се стекнал на Стоматолошкиот факултет во Скопје, каде што во 1977 година хабилитирал. Докторирал во Сараево во 1989 година. Уредник е на едицијата „''За стоматолошката болка''“. Од 1978 до 1998 година, тој бил директор на Стоматолошкиот клинички центар, каде организирал собири во 1987 и 1991 и конгреси на стоматолозите од Македонија, во 1994 и 1998 година. Од 1985 до 1999 година, тој бил претседател на Македонското стоматолошко друштво. Бил и пратеник во Собранието на Македонија како претставник на СДСМ во составот од 1994 до 1998 година. Живее во Скопје.
2 Библиографија
Публикувал прееку 130 статии.
*''Прилог ка проучавању ефикасности примене томографије код одреѓивања интер виличне релације у току израде тоталних зубних протеза (докторска дисертација).'' Стоматолошки факултет, Сараево, 1989, (95 стр).
*''Исправка на вертикалната димензија по емпириското одредување на висината на гризот и централната оклузија кај пациенти со тотална беззабост (хабилитационен труд)''. Стоматолошки оддел при Медицинскиот факултет, Скопје, 1977. (75 стр)
Милчо Богоев

Милчо Ксентев Богоев (Скопје, ) — македонски интернист, ендокринолог, редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје и директор на Клиниката за еднокринологија во Скопје.
1 Животопис
Богоев е роден во Скопје на 4 октомври 1948 година. Дипломирал, магистрирал и докторирал на Медицинскиот факултет во Скопје. Бил директор на Клиниката за ендокринологија, шеф на Катедрата
по интерна медицина и декан на Медицинскиот факултет во Скопје од 1977 до 1979 година. Членува во редакцискиот одбор на „Клиничка ендокринологија“ во Софија и член е на редакцискиот одбор на „Македонски медицински преглед“ во Скопје. Од 2002 до 2004 бил претседател на Македонското Национално Здружение за Остеопороза.
2 Библиографија
Автор на 13 книги од областа на ендокринологијата и носител на 6 меѓународни студии.
Марија Поп-Ацева - Христова

Марија Божидарова Поп-Ацева - Христова (Скопје, ) — македонски специјалист по микробиологија со паразитологија и редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Поп-Ацева - Христова е родена на 24 декември 1933 година во Скопје. Дипломирала медицина во Скопје во 1960, специјализирала во 1966 и докторирала во 1980 година за ''влијанието на антибиотиците врз продукцијата на плазмакоагулазата и нејзината примена како брз метод за одредување на осетливоста на Staphylococcus aureus кон антибиотиците''. Била директор на Институтот за микробиологија со паразитологија од 1988 до 1998 година. Од 1992 година е редовен професор на Медицинскиот факултет во Скопје. Се усовршувала на Институтот за тропски болести во Хамбург, а престојувала во научно-техничката соработка во Либиската Џамахирија. Аплицирала техники за докажување на имунифлуоресцентни антитела кај паразитите и кај ентеробактериите, за култивирање на анаеробни бактерии и за серолошка типизација на салмонелла.
2 Библиографија
Автор е на над 106 трудови.
*''Микробиологија во Современа дијагностика и терапија во медицината'', Кочани, 2000.
Незир Незири

Незир Незири (албански: ''Nezir Neziri''; Вруток, Гостиварско, ) — македонски учител и политички деец. Бил учесник во НОАВМ уште од 1943 и член на КПМ од 1944 година. Завршил учителска школа. Бил учител и директор на училиште, повереник за градежништво на Општинскиот народен одбор во Гостивар и пратеник во Републичкиот собор на Собранието на СРМ во 1970 година.
Мозаик

Мозаикот претставува редење природен камен или мали, префабрикувани коцки од различен материјал (пр. стакло, керамика) во разни орнаменти или слики. Овие коцкички, во склад со претходно изработен нацрт, се втиснуваат во сѐ уште свеж малтер, а потоа површината се полира заради израмнување.
1 Историја
Најстарите мозаици во боја, изработени од глинени топчиња, се пронајдени во Вавилон и потекнуваат од IV век п.н.е. Во V век п.н.е. во Грција се изработувале мозаици од бели и црни измазнети речни камења. Мозаиците во боја, кои можеле да имитираат илузионизам и светлосни ефекти, се појавуваат во периодот на хеленизмот. Како значајно средство за изразување, мозаиците биле застапени и во римската уметност и тоа пред се, подните мозаици. Мозаиците имале значење и во ранохристијанската и во византиската уметност. Со употреба на златни плочки мозаиците добиле нови карактер и пред сè се користеле за украсување на таваните и ѕидовите.
Со надминувањето на ''Maniera greca'' во периодот на треченто, опаѓа и интересот за мозаиците. Дури т.н. југендстил донел привремено оживување на интересот.
Освен во сакралните простори во XX век, уметноста на мозаикот одиграла позначајна улога во социјалистичкиот реализам и мурализмот.
2 Техника на изведба
Уште од античкиот период познати се два начина на изведба на мозаик:
*''opus tesselatum'' - составен од камени коцкички (не се секогаш со исти димензии), а меѓу коцкичките е видлив поврзувачкиот материјал (т.н. фуги)
*''opus vermiculatum'' - составен од поситни коцкички, меѓусебно тесно поврзани, така што одвај се гледаат рабовите и меѓупросторот меѓу нив. Коцкичките, главно се со иста големина, а изработени се од камен, стакло или глазирани парчиња керамика.
Освен “обичниот“ мозаик, постои и техника на микромозаик, која е многу посложена, со иста основа, но со многу повеќе впечатливи резултати. Таа е резервирана само за посебно упорните и стрпливи уметници, кои не жалат да изгубат повеќе време за да постигнат што повпечатлив резултат.
3 Мозаикот како тема во уметноста
* „Византиски мозаик“ - песна на полската поетеса Вислава Шимборска.
4 Галерија
Фимчо Муратовски

Фимчо Муратовски (Скопје, ) — македонски диригент.
1 Животопис
Муратовски Фимчо е роден во Скопје на 11 август 1931 година. Во 1958 година дипломирал диригирање на Музичката академија во Загреб кај професорот Милан Хорват. Специјализирал во Санкт Петербург. Од 1959 бил ангажиран како диригент во Операта и Балетот на МНТ и на таа должност останал до 1971 година. На двапати (1963/64 и 1967/68) по една година бил вршител на должноста директор на оваа институција. Од 1971 до 1983 година бил диригент во Македонската филхармонија, во која првите 7 години бил и нејзин директор. Од 1983 година до своето пензионирање во 1996 бил наставник, редовен професор на Факултетот за музичка уметност во Скопје, каде во 2 мандата бил и декан на оваа институција. Како диригент поставил и диригирал повеќе од 40 оперски и балетски дела од класичниот, современииот и домашниот репертоар. На концертниот подиум реализирал голем број симфониски и камерни дела, со посебен афинитет кон домашното творештво. Бил основач и диригент на Младинскиот и на Македонскиот камерен оркестар и диригент и уметнички раководител на Камерниот оркестар на МРТВ. Гостувал во повеќе земји во Европа и Латинска Америка. Заедно со Драгослав Ортаков е соавтор на публикацијата ''„Волшебниот Орфеј, 55 години македонска опера“,'' а со Петар Петренко на публикацијата ''„Оперски приказни- водич низ содржините на оперските дела“.'' Настапувал на повеќе фестивали во земјата и во странство - на Охридско лето, Струшка Музичка Есен, Дубровнички Летни Игри, Мајски оперски вечери, Тетовски хорски одзиви. За својата уметничка дејност добитник е на повеќе награди и признанија: Наградата „13 Ноември“ на град Скопје во 1969 година, Републичката награда „11 Октомври“ за едногодишно остварување за 1977 година како и истата награда за животно дело во 1995 година.
Велке Лосини

Велке Лосини (на чешки ''Velké Losiny'', на германски ''Groß Ullersdorf'') е населено место и седиште на општината Велике Лосини. Се наоѓа во северна Морава, 9 км североисточно од градот Шумперк.
Општината Велке Лосини се состои од селата Велке Лосини, Буковице, Маршиков, Жарова и насељето Лудвиков.
Мртовечка глава (инсект)

Мртовечка Главa ''(латински Acherontia atropos L.)'' е крупна ноќна пеперуга. Припаѓа на групата самрачници (Sphingidae). Често влегува во пчелини кошници и јаде мед. Името го добила по карактеристичната шара на грбната страна од телото што потсетува на мртовечка глава. Има распон на крилјата и до 12 см. Живее на суви и сончеви терени. Активна е ноќе. Распространета е во Јужна Европа и во Северна Африка. Во Македонија се среќава ретко.
1 Наводи
Демографија на Бутан

Демографијата на Бутан ја отсликува состојбата во Бутан поврзана со населението, етничките групи, религијата и јазиците.
1 Демографска статистика според ЦИА
1.1 Население
:750,125 (July 2016 est.)
1.2 Годишна старост
:0-14 години: 30.2% (мажи 106.410/жени 102.164)
:15-64 години: 64.3% (мажи 235.988/жени 208.484)
:65 и повеќе: 5.5% (маже 20.169/жени 17.926) (2009)
1.3 Пораст на население
:1.267 % (2009)
1.4 Раѓања
:20.07 раѓања/1.000 население (2009)
1.5 Смрт
:7.39 смртни случаи/1.000 население (јули 2009)
1.6 Животен век
:Вкупно население: 66.13 години
:Мажи: 65.33 години
:Жени: 66.97 години (2009)
1.7 Наталитет
:2.38 родени деца (2009)
1.8 СИДА/ХИВ
:Просечно инфицирани: помалку од 0.1% (2001)
:Луѓе што живеат о ХИВ: помалку од 100 (1999)
1.9 Националност
:Именка: Бутанец / Бутанци; Бутанка / Бутанки
:Придавка: Бутански, бутански
1.10 Етнички групи
:Нгалопи и Шарчопи 60%, Лоцампа (Непалци) 25%, останати локални народи 15%.
1.11 Религија
Околу две третини од населението се припадници на Друкпа Кагјура или Нингмапа Будизмот. Околу една третина од населението се припадници на хиндуизмот, кој пак најмногу е застапен на југот од земјата. Останатите религии се застапени со помалку од 1 процент.
1.12 Јазици
:Ѕонгка јазик (официјален), исто така се зборуваат неколку тибетски и непалски дијалекти.
1.13 Писменост
:Дефиниција: лица над 15 години можат да пишуваат и читаат
:Вкупно население: 47%
:Мажи: 60%
:Жени: 34% (2003)
Нгалопи

Нгалопите се втората најголема етничка група на Бутан и тие ја контролираат владата и се главен фактор во бутанската култура. Често се наречени како Бутанци или како Боте, што значи дека се од ''„Ботија“'' или Тибет.
Нгалопите се сконцентрирани во западните и централните делови на Бутан со главна религија тибетски будизам. Нгалопите се занимаваат со одгледување на ориз, компир и други култури кои се приспособени за тој регион од Хималаите. Нгалопите зборуваат на ѕонгка јазик, националниот јазик на Бутан. Дел од Нгалопите се и кралот и кралското семејство.
Покрај овие, останати групи се:
* Шарчопи - најголема етничка група во Бутан, кои потекнуваат од Асам или Мјанмар, но денес во голем дел се асимилирани во нгалоп културата. Тие живеат во источните делови на Бутан.
* Лоцампа се Непалци кои дошле во Непал на почетокот на XX век.
1 Поврзано
* Бутан
Љутви Сејфула

Љутви Лола Сејфула (турски: ''Lutfu Seyfullah''; Скопје, - Скопје, ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
1 Животопис
Сејфула е роден во Скопје на 15 јануари 1926 година. Во Турската драма на Театарот на народностите во Скопје е од 1950 до пензионирањето во 1985 година. Учествувал и во повеќе филмски и телевизиски проекти во Македонија и во Турција. Автор е на неколку пиеси играни на сцената на матичниот театар. Неговите сценски ликови, особено во комедиите, силно се вклопени во општиот уметнички развој на Турскиот театар во Скопје.
2 Улоги
Каја („''Алош''“), Митке („''Коштана''“), Јеротие („''Сомнително лице''“), Аргон („''Вообразен болен''“), Градоначалникот („''Ревизор''“), Скапен („''Ѓаволштините на Скапен''“) и др.
* Обрачун (1962, Споредна улога)
* Волшебното самарче (1975, Главна улога)
* Најдолгиот пат (1976, Споредна улога)
* Итар Пејо (1977, Главна улога)
* Курирот на Гоце Делчев (1979, Споредна улога)
* Илинден (1982, Главна улога)
* Јужна патека (1982 Споредна улога)
* Македонски народни приказни (1986, Споредна улога)
* Еурека (1989, Главна улога)
* Џипси меџик (1997, Главна улога)
Шарчопи

Шарчопи е заеднички термин за повеќе југоисточни Азијци кои живеат во Бутан, поточно во источните делови на државата. Тие сочивуваат околу 45% од населението и во голем дел ги прифатиле будизмот, тибетскиот начин на живот од Бутан. Тие зборуваат шарчопкски јазик кој е познат и како ''цангла''.
1 Поврзано
* Лоцампа - непалски емигранти во Бутан
* Нгалопи, доминантна етничка група во Бутан.
Лопи

Лопите или Доја е слабо позната етничка група во Бутан. Бутанците веруваат дека овие се староседелци на Бутан, но антрополозите сè уште не се согласиле за оваа теорија. Лопите живеат во долината на Самце и во близина на Пунцхолинг и се вкупно 1000 поединци. Тие се дел од тибето-бурманските народи.
1 Поврзано
* Шарчопи
Мурат Мурати

Мурат Ќемал Мурати (албански; ''Murat Qemal Murati''; Туин, Кичевско, ) — македонски јазичар и албанолог.
1 Животопис
Мурати е роден во кичевското село Туин на 12 јуни 1955 година. Основно и средно образование завршил во Кичево, а дипломирал на Групата за албански јазик и книжевност при Филолошкиот факултет во Приштина, каде што и магистрирал и докторирал. Бил избран за надворешен соработник на Тетовскиот универзитет, како посетувачки професор по Дијалектологија и Историја на албанскиот јазик. Работи како виш научен советник во Албанолошкиот институт во Приштина.
2 Библиографија
Има објавено повеќе од 150 научни трудови, статии и студии од потесната област на албанистиката.
*''Sllavizmat në të folmet shqipe në Maqedoni'', Приштина, 1989;
*''Albanizmat në të maqedonase'', Приштина, 1992;
*''Kokra urtësie për gjuhën'', Тетово, 2001;
*''Fjalori i shqiptarëve të Maqedonisë'', Приштина, 2002;
*''Fjalori idiomatik shqip-maqedonisht'', Скопје, 2002;
*''Standardi gjuhësor dhe kultura e shprehjes'', Приштина, 2004;
*''Bashkëmarrëdhëniet gjuhësore maqedonase-shqiptare'', Тетово,2007.
Лоцампа

Лоцампа (што значи ''јужњаци'' на ѕонгка) е термин кој се користи за непалски бегалци кои се населиле во јужен Бутан.
Тие се класифицирани во групата на хинду народи, иако голем дел од нив се будисти.
1 Поврзано
* Демографија на Бутан
Сигурјон Ејнарсон

Сигурјон Ејнарсон (исландски и норвешки: ''Sigurjon Einarsson'') — исландски и норвешки филмски режисер.
1 Животопис
Сигурјон Ејнарсон е роден во Исланд, но живее во Норвешка веќе 22 години. Тој режирал неколку телевиски програми и документарни серии, над 300 телевизиски реклами и музички спотови. Покрај инволвираноста во филмската индустрија, Ејнарсон работи и во музичката индустрија каде работи со Мортен Харкет. Ејнарсон бил инволвиран во борбата за независност на Источен Тимор за кој и снимил филм. Покрај источнотиморскиот филм, скоро Ејнарсон снимил и филм за Македонија, за името на Македонија, историја и култура.
2 Поврзано
* A Name is a Name
Доушник (филм)

Доушник! (|The Informant!) е американска политичка црна комедија – филм од 2009 год. Филмот е режиран од познатиот Стивен Содерберг, додека пак приказната е адаптација на истоимената книга од 2000та година, во која се прикажани вистински настани.
1 Кратка содржина
Филмот е заснован на вистинската приказна за најпознатиот корпоративен доушник во историјата на Америка. Што ли мислел Марк Витакер? Вистинска ѕвезда во индустриската компанија Arcer Daniel Midland, Витакер наеднаш станува доушник. Иако тој разоткрива за ФБИ, мултинационално местење на цена во својата компанија, Витакер се замислува себеси како херој, кој од народот добива унапредување. Но пред да се случи сето тоа, на ФБИ му се потребно докази, па затоа Витакер воодушевено се одлучува да носи микрофон и скриен касетофон во својата ташна, замислувајќи се себеси како стандарен таен агент. На несреќа на ФБИ, нивниот главен сведок и не бил толку тивок кога се во прашање престоечките настани. Неговото однесување со текот на времето почнува да ги фрустрира агентите бидејќи повеќе не можат да докажат што на крајот е реалност а што бујна фантазија.
2 Улоги
* Мет Дајмон - Марк Витакер
* Скот Бакула - ФБИ агент. Брајан Шепард
* Џоел МекХејл - ФБИ агент. Роберт Херндон
* Мелани Лински - Гингер Витакер
* Томас Вилсон - Марк Шевирон
* Алан Хави - Ден Писли
* Скот Адсит - Сид Хулс
3 Златен Глобус 2010
* Најдобар глумец во комедија/мјузикл (Мет Дејмон) номинација
N.W.A

N.W.A (|Niggaz Wit Attitudes, во превод: ''Црнци Со Став'') беше хип-хоп група од Комптон (Калифорнија). Активни од 1986 до 1991, N.W.A биле добро познати по вулгарноста во нивните стихови. Тие биле отфрлени од многу радио станици во САД па дури им било и забрането да организираат турнеи и концерти. Сепак, групата продаде над 10 милиони албуми само во САД. Нивниот втор албум, наречен ''Straight Outta Compton'', го обележа почетокот на новата ''гангстерска'' хип-хоп ера во која се изразува уличната револуција. Списанието ''Rolling Stone'' ги смести N.W.A нз 83-то место во нивниот список „100-те најдобри изведувачи на сите времиња“. Откако се распадна групата, членовите Д-р Дре, Ајс Кјуб, Изи-И и МС Рен продолжуваат со нивната музичка кариера.
1 Почеток
Поранешниот дилер на дрога од Комптон Изи-И започна со „Рутлес Рекордс“ заедно со Џери Хелер. „Рутлес“ го издаде албумот ''„N.W.A. and the Posse“'' во 1987 со „Макола Рекордс“. N.W.A беше сѐ уште во формирање и имаше снимено само четири од единаесет песни, кога привлече внимание на повеќе артисти. Тоа ги спои артистите Ајс Кјуб, Д-р Дре и Изи-И. Подоцна и МЦ Рен и се придружи на групата.
2 Дискографија
;Студиски албуми
*''N.W.A. and the Posse'' (1987)
*''Straight Outta Compton'' (1988)
*''100 Miles and Runnin (1990)
* ''Niggaz4life'' (1991)
;Компилации
* ''Greatest Hits'' (најголеми хитови) (1996)
* ''Straight Outta Compton'': Во чест на 10 години од создавањето на N.W.A (1998)
* ''The N.W.A Legacy, Vol. 1: 1988-1998'' (1999)
* ''The N.W.A Legacy, Vol. 2'' (2002)
* ''The Best of N.W.A: The Strength of Street Knowledge'' (2006)
* ''Straight Outta Compton'' (20-та годишнина) (2007)
* ''Family Tree'' (2008)
Бајерсброн

Бајерсброн (герм. ''Baiersbronn'') — општина и гратче во округот Фројденштат во покраината Баден-Виртемберг, јужна Германија. Местото се наоѓа во областа Шварцвалд, на реката Мург. Иако е мало, местото е прочуено по неколкуте првокласни ресторани, наградени со Мишленови ѕвездички.
Бајерсброн административно се дели на следниве девет села:
* Бајерсброн
* Фридрихстал
* Хуценбах
* Клостеррајхенбах
* Мителтал
* Обертал
* Рет-Шенегринд
* Шенминцах-Шварценберг
* Тонбах
Во неговиот сегашен облик, Бајерсброн е образуван во 1960-тите и 1970-тите со здружување на пет општини. Главната стопанска гранка во местото е туризмот.
Бајерсброн е збратимен со Мидхерст во Западен Сасекс, Англија. Позначајна знаменитост во регионот е Рајхенбашкиот приорат, средновековно манастирско здание во Клостеррајхенбах.
1 Ресторани
Во 2007 ресторанот „Барајс“ (''Bareiss'') на Клаус-Петер Лумп станал вториот угостителски објект во Бајерсброн кој има заработено три Мишленови ѕвездички. Соседниот ресторан „Шварцвалдштубе“ (''Schwarzwaldstube'') на Харалд Волфарт добил три ѕвездички во 1993 г.
2 Галерија
Јужна Азија

Јужна Азија е јужниот регион на континентот Азија кој е составен од супхималајските држави, но во него се вклучени и некои други држави. Топографски гледано, овој регион е претежно составен од Индискиот Полуостров и од јужните делови на Хималаите.
Јужна Азија е опколена од Средна Азија на север, Југозападна Азија на запад, Источна Азија на североисток, Југоисточна Азија на југоисток и со Индискиот Океан на југ. Најголема држава во овој регион е Индија, но исто така дел од овој регион се Бутан, Непал, Бангладеш, Шри Ланка, Малдиви и Пакистан. Додатно на овие се додадени, понекогаш, Авганистан, Мјанмар, Тибет..
1 Држави во Јужна Азија
Име, Површина(км<sup>2</sup>), Население*, Густина(жит/км<sup>2</sup>), Главен град, Валута, Држ. уредување, Службен јазик, Грб
147.570, 156.050.883, 1057, Дака, Така, Република, Бенгалски јазик
38.394, 691.141, 18, Тимпу, Нгултрум, Уставна монархија, Ѕонгка јазик
3.287.240, 1.166.079.217, 355, Њу Делхи, Индиска рупија, Федерална република, 22 службени јазици, Хинди најголем
147.181, 28.563.377, 194, Катманду, Непалска рупија, Република, Непалски јазик
803.940, 176.242.949, 219, Исламабад, Пакистанска рупија, Исламска република, Урду јазик, англиски јазик, белучистански јазик, паштунски јазик, панџабски јазик, сираикски јазик, синди јазик
65.610, 21.324.791, 325, Сри Џајаварденапура-Коте или Коломбо, Шриланкска рупија, Демократска социјалистичка република, Синхалезиски јазик, Тамилски јазик, Англиски јазик
2 Поврзано
* Азија
Млада месечина (филм од 2009)

''Млада месечина'' (|New Moon) е американски драма – филм од 2009 година. Филмот е заснован на истоимената книга од Стефани Мајер и е продолжение на првиот филм од сагата
Филмската премиера а воедно и светска премиера беше одржана на 20 ноември 2009 и во повеќето држави освои рекорд на претпремирата т.е полноќното прикажување. Во САД претпремиерата освои заработка од $26.3 милиони долари, додека пак по првиот викенд на заработка, филмот доби $142,839,137, што воедно е и најголема заработка на премиера за 2009та година.
1 Синопсис
Филмот продолжува само неколку месеци по завршувањето на првиот дел. Изабела Бела Свон (Кристин Стјуарт) го слави својот осумнаесетти роденден и станува засекогаш “постара“ од вечно седумнаесетгодишниот Едвард Кален (Роберт Патинсон). Едвард и неговата фамилија ѝ приредуваат роденденска забава. Отворајќи го подарокот, Бела се исекува од хартијата, заради што Џаспер Кален, најновиот “вегетаријански“ вампир во семејството, ја напаѓа. Како би ја заштитил, Едвард ја поздравува и ѝ кажува дека веќе никогаш нема да го види и заедно со својата фамилија го напушта засекогаш мрачниот Форкс, уништувајќи ги претходно сите докази дека постоеле. Бела паѓа во тешка депресија која трае следните неколку месеци. Чарли Свон, гледајќи дека неговата ќерка пати, се обидува да ја натера Бела да се дружи со своите врсници. Бела претпоставува дека Чарли не сака таа да се мота бесцелно по куќата па смислува план како да изгледа нормално нејзиниот татко повеќе да не ја малтретира.
Во следните месеци, Бела сфаќа дека опасните работи, како на пример возењето на мотор, ѝ овозможуваат да го слушне гласот на Едвард во главата и да гледа негови халуцинации. Нејзе ја теши и сè поголемото пријателство со Џејкоб Блек, кој ѝ ја намалува болката од загубата на Едвард. Бела открива дека Џејкоб е врколак. Тој и неговите пријатели врколаци ја штитаат Бела од вампирите Лорент и Викторија, која бара одмазда за смртта на својот партнер, Џејмс, кој беше убиен во Самрак
Поради погрешни информации, Едвард мисли дека Бела е мртва. Потиштен од тагата, тој оди во Италија, кај Волтурите, древен клан на вампири, кои се способни да го убијат. За да ги испровоцира тоа да го направат, тој сака да се прикаже на сонце пред луѓето, и да го открие постоењето на вампирите. Алис и Бела дознаваат за неговата намера, и пристигнуваат во Италија точно на време да го спречат. Пред заминувањето, Волтурите му велат на Едвард дека човечкото суштество кое е свесно дека постојат вампири мора да умре или да стане вампир. Кога се враќаат во Форкс, Едвард ѝ кажува на Бела дека само сакал да ја заштити. Таа му простува, а Каленови гласаат за Бела да се претвори во вампир. Откако одлучуваат Бела да стане вампир, Едвард ѝ дава избор дека може да го замоли Карлајл да ја претвори после матурирањето (за пет години) или лично Едвард да ја претвори во вампир под услов да се венча за него.
2 Улоги
* Кристин Стјуарт - Изабела ’Бела’ Свон
* Роберт Патинсон - Едвард Кален
* Ешли Грин - Алис Кален
* Тејлор Лаутнер - Џејкоб Блек
* Били Бурк - Чарли Свон
* Питер Фачинели - Карлајл Кален
* Елизабет Рисер - Есме Кален
Милка Зафирова

Милка Зафирова (Дебар, ) е македонски градежен инженер и професор на Градежниот факултет во Скопје.
1 Животопис
Зафирова е родена во Дебар на 11 ноември 1939 година. Работела на изградбата на пругата Гостивар–Кичево и на скопскиот железнички јазол, а во склоп на апликативната работа на Факултетот учествувала во реализацијата на повеќе сообраќајни и хидротехнички тунели. Таа е редовен професор на Градежниот факултет во Скопје по предметите ''Тунели, Долен строј на сообраќајници и железнички станици''.
Екраноплан

Екраноплан — превозно средство кое одржува висина многу близу до површината на земјата. При тоа му помага воздушната дупка со висок притисок создаден од аеродинамичко пресретнување меѓу крилата и површината на земјата. Оваа појава се нарекува екрански ефект. Екранопланот претставува нешто помеѓу авион и лебдилка (ховеркрафт). Интернационалната Организација за Морепловство го смета екранопланот за брод. Екранопланот го користи екранскиот ефект за летање, па неговата висина зависи од должината на неговите крилја. Екранопланот денес се користи и за цивилни и за воени операции.
1 Историја
Екранопланот потекнува од Советскиот Сојуз. СССР ги дизајнирале овие возила во 60-тите години од минатиот век. СССР дизајнирале повеќе видови екраноплани. Тие се покажале успешни па нивното понатамошно производство било одобрено од Никита Хрушчов, водачот на СССР. Ова донело до развој на најбрзиот и најголемиот екраноплан изграден, т.н. „Касписко морско чудовиште“. Кога сателитите на САД внимавале на Каспиското Море и го виделе екранопланот, биле изненадени од брзината и дизајнот на овие возила, бидејќи тие воопшто не знаеле за нив.
Руската програма за екраноплани продолжила со серијата А-90 Орлјонок, кој тежел 125 тона. А-90 биле користени од страна на Советската Морнарица од 1979 до 1992. Во 1987, нов вид на екраноплан „Лун“ бил изграден. Тој служел како лансирач на ракети.
Овие возила развиени од СССР како многу брзи транспортни возила и ги пробувале на Каспиското Море и Црното Море. Имале способност да полетат со 544 тони товар. Тие биле одобрени од советскиот министер за одбрана Дмитри Устинов. Околу 120 екраноплани од класата А-90 требале да влезат во употреба во Морнарицата на СССР. Откако умрел Устинов во 1985, екранопланот бил изваден од употреба и само три биле направени од класата А-90.
2 „Касписко морско чудовиште“ и „Лун“
Екранопланот „КМ“ т.н. „Касписко морско чудовиште“ е најголемиот изграден екраноплан. Тој бил подолг од 100 метри, тежел околу 540 тони кога бил натоварен и можел да патува побрзо од 400 километри на час, неколку метри над површината на земјата.
„Лун“ бил сличен на „Касписко морско чудовиште“. Тој бил побрз и можел да подигне повеќе товар. Можел да равие брзина до 550 км/ч и можел да се подигне се 1000 тони тежина. Тој не бил долго време во употреба, влегол во 1987 година, при крајот на СССР.
3 Поврзано
* Екрански ефект
* Лебдилка
Пролетна офанзива

Пролетната офанзива е офанзива која ја презеле германските и бугарските окупациски сили во пролетта 1944 година во Македонија и Поморавјето. Офанзивата траела од 25 април до 19 јуни 1944 година, при што се воделе жестоки борби на партизаните со германските и бугарските војски, како и со балистичките формации во неколку реони на долината на Вардар, во Западна Македонија и во Јужна Србија. Овие борби, предводени од генералот Михајло Апостолски во македонската историографија се познати под името Пролетна офанзива.
По завршувањето на оваа офанзива, со последната битка на Петрова Гора, целата територија на Македонија, со исклучок на поважните комуникации и градовите, практично била ослободена, а Првата македонско-косовска бригада ја повратила загубената територија во Западна Македонија. На слободната територија се развивал целокупниот живот, насочен во прв ред кон стабилизирање на народната власт и политичките организации. Сите овие услови овозможиле непречено свикување на Првото заседание на АСНОМ во манастирот „Св. Отец Прохор Пчински“ во близина на Куманово.
Сеад Џигал

Сеад Џигал (албански: ''Sead Xhigal''; Скопје, ) е познат македонски комуниколог.
1 Животопис
Џигал е роден 1975 година во Скопје, каде и ги поминал сите степени на образование. Завршил студии по филологија на факултетот „Блаже Конески” во Скопје на катедрата за Македонски и јужнословенски јазици со изборна доквалификација филолог по албански јазик и книжевност. Од 2003 бил на магистерски студии по комуникации при ИСППИ во Скопје. Проучувањата во комуникациската наука ги фокусира на популарната култура, новите медиуми и пропагандата. Во своите есеи, Џигал ги допира темите од сферата на културологијата, медиумите, современото живеење и социјално еволуирање на човекот и на неговата свест. Основач е на Центарот за нови медиуми.
2 Библиографија
Џигал има издадено две книги збирки културолошки едеи во 2002 година и издал текстови во неколку списанија во земјата и надвор од неа (''Lettre Iнternational, Наше писмо, Блесок, Културен живот, Разгледи, Balcanis…'').
* „''Културолошки записи''“, Македонска книга, Скопје
Бергузар Корел

Берѓузар Корел (родена на во ) — турска театарска и филмска глумица. Средното училиште го завршила во Star College. Дипломирала во универзитетот Мимар Синан. Најголема слава има достигнато со улогата на Шехрезад Евлијаоглу во серијата 1001 ноќ и со улогата на Фериде во серијата Карадај. Знае да зборува англиски, француски, шпански јазик,и секако нејзиниот мајчин јазик Турски.
29 ноември (празници)

*, Ден на Републиката во поранешна СФРЈ во спомен на прогласувањето на федералното уредување на Југославија на уставотворното собрание 1943 година, Второто заседание на АВНОЈ. Со распадот на СФРЈ се престанало со одбележување на овој ден во сите републики на поранешна Југославија освен во Србија каде останал како празник во Сојузна Република Југославија сè до 2002 година.