procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Долмабахче-Бомонти (тунел)

Туннелот Долмабахче-Бомонти (турски: ''Dolmabahçe–Bomonti Tüneli'') — патнички тунел кој се наоѓа во Истанбул, Турција и кој ја поврзува населбата Долмабахче во областа Бешикташ и Бомонти во округот Шишли. Тунелот бил отворен во 2010 година и има должина од 2.360-2.390 метри и е 40 метри под земја.
Тунелот е дел од проектот на општината Истанбулска Митрополија за изградба на седум тунели за „''Градот на Седумте Ридови''“, кој е прекар на Истанбул. Тунелот бил отворен на 14 јуни 2010 година како втор тунел на овој проект по тунелот Кагитане-Пијалепаша по три години изградба. Неговиот југоисточен влез се наоѓа северно од стадионот Инону во Долмабахче. Северозападниот влез се наоѓа во Бомонти.
Со користење на двата тунели, времето на возење помеѓу Долмабахче и Кагитане за време на сообраќајните часови паѓа од 45 минути до 5 минути при брзина на движење од околу 70 км / ч.
Пжемислав Чиж

Пжемислав Ришард Чиж, |Przemysław Ryszard Czyż (11 октомври 1972 во Варшава) — полски дипломат, Амбасадор на Република Полска во Република Македонија (2011–2013).
Дипломирал по правни науки во Варшава (1996). Работел во неколку издавачки куќи (1987–1990). Од 1996 дипломат. Во Биро на Генерален директор на Министерство за надворешни работи заменик директор (2001–2006) и директор (2006–2009). Директор во Биро за правни работи и јавни набавки (2009–2011). Амбасадор на Република Полска во Република Македонија (2011–2013).
Јацек Мултановски

Јацек Стефан Мултановски, |Jacek Stefan Multanowski (8 јануари 1961 во Варшава) — полски дипломат, амбасадор на Република Полска во Република Македонија (2014–2018) и Грузија (2004–2008).
Дипломирал по класична филологија во Варшава (1986). Работел во неколку издавачки куќи (1987–1990). Од 1995 дипломат. Амбасадор на Република Полска во Грузија (2004–2008). Заменик-директор на секторот за јавна и културна дипломатија во Министерство за надворешни работи (2008–2014). Амбасадор во Република Македонија (2014–2018).
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Буково

Воведение на Пресвета Богородица (нарекувана и Пречиста) — гробишна црква во битолското село Буково, Македонија.
1 Местоположба
Црквата е сместена во југоисточниот дел на селото на една мала височинка, од каде има прекрасен панорамски поглед на селото.
Во нејзиниот двор се наоѓаат и селските гробишта, кои биле користени од мештаните од горниот дел на селото.
2 Историја
Според натписот над влезот во црквата може да се заклучи дека била подигната во 1927 година како спомен-капела за загинатите во војните 1914-1918.
3 Архитектура
Според натпис на камбанаријата, истата била подигната од мештанин во селото во 1934 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Преспанско-пелагониска епархија
* Битолско архијерејско намесништво
* Буковска парохија
Крајстчерч

Крајстчерч (|Christchurch, |Ōtautahi) — најголем град и метрополитенска област на Јужниот Остров на Нов Зеланд и трет по големина во државата. Се наоѓа на источниот брег на островот, северно од полуостровот Бенкс. Низ градот тече реката Ејвон. Според статистичките проценки од 2018 г. самиот град имал 404.505 жители.
1 Поврзано
*Ејвон
*Кантербери
Владимир Фок

Владимир Александрович Фок (22 декември 1898) бил советски физичар, кој се занимавал со квантна механика и квантна електродинамика.
1 Животопис
Тој е роден во Ст. Петерсбург, Русија. Во 1922 тој дипломирал во Петроград Универзитет и потоа продолжил постдипломски студии таму.Станал професор во 1932. Во 1919-1923 и 1928-1941 соработувал со Државниот оптички институт Вавилов, во 1924-1936 година со Ленинградскиот институт за физика и технологија, во 1934-1941 и 1944-1953 година со физичкиот институт Лебедев.
2 Научна работа
Неговиот примарен научен придонес лежи во развојот на квантната физика и теоријата на гравитација, иако тој, исто така, значително придонесе за полето на механиката, теоретската оптика, физиката на континуираните медиуми. Во 1926 година тој ја добил равенката Клајн-Гордон. Тој го дал своето име во просторот Фокс, претставата Фокк и Фокк, и го развил методот Хартри-Фок во 1930 година. Тој го направил многу последователни научни придонеси, во текот на целиот свој живот. Фок разви електромагнетни методи за геофизички истражувања во книгата Теоријата на проучувањето на отпорноста на карпите со методот каротажа (1933); методите се нарекуваат добро влегување во модерната литература. Фок направи значаен придонес во теоријата на општа теорија на релативноста, посебно за многуте проблеми со телото. Фок на научни основи го критикуваше и генералниот принцип на релативноста на Ајнштајн, бидејќи е лишен од физичката супстанција и принципот на еквивалентност, толкуван како еквивалентност на гравитацијата и забрзувањето, бидејќи има само локална валидност. Во Ленинград, Фок создаде научно училиште во теоретската физика и го зголеми физичкото образование во СССР преку своите книги. Тој го напишал првиот учебник за квантната механика Основи на квантната механика (1931, 1978) и многу влијателна монографија Теорија на просторот, времето и гравитацијата (1955). Историчарите на науката, како што е Лорен Греам, го гледаат Фок како претставник и поборник на Ајнштајновата теорија на релативноста во советскиот свет. Во време кога повеќето марксистички филозофи се спротивставија на теоријата на релативноста, Фок нагласи материјалистичко разбирање на релативноста што философски се совпадна со марксизмот. Бил полноправен член (академик) на Академијата на науките на СССР (1939) и член на Меѓународната академија за квантна молекуларна наука.
3 Наводи
* реам, Л. (1982). "Прифаќање на идеите на Ајнштајн: Два примери од спротивставени политички култури". Во Холтон, Г. и Елкана, Ј. (Едс.) Алберт Ајнштајн: Историски и културни перспективи. Принстон, НЈ.
Амбасада на Полска во Скопје

Амбасада на Република Полска во Скопје (|Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Skopje) — дипломатско претставништво на Република Полска која се наоѓа во главниот град на Македонија, Скопје. Амбасадата се наоѓа на ул. Димитар Пандилов 2а, Скопjе, 1000.
1 Од историjата на Амбасадата
Односите меѓу Полска и Македонија беа отпочнати на 1993 година со признавањето од Полска на државната независност на Македонија. Амбасада функции од 1996.
2 Амбасадори на Полска во Македонија
* 10.09.1997–20.01.2000 – Владислав Билут, вршител на должност* 20.01.2000–20.12.2006 – Анджеј Добжински (до 16.09.2003 вршител на должност)* 20.12.2006–09.12.2007 – Гжегож Мазек, вршител на должност
* 09.12.2007–15.08.2011 – Карол Бахура
* 15.08.2011–2013 – Пжемислав Чиж
* 03.02.2014–2018 – Јацек Мултановски
* 27.09.2018–15.03.2023 – Војќех Тиќињски
* 19.05.2023–31.07.2024 – Кшиштоф Гжелчик
* од 12.2024 – Мариуш Бримора, вршител на должност
Отворање на устата (ритуал)

Отворање на устата бил староегипетски ритуал опишан во погребните текстови, на пример во текстовите од пирамидите.
1 Погребна магија
Ритуалот вклучува симболично оживување на статуата или мумијата со магично отворање на устата, така што починатиот во задгробниот живот може да дише и да зборува. Постојат докази дека овој ритуал се практикува уште од Старото Кралство, а последен пат се забележува во римскиот период. Специјални алатки се користеле како ритуална тесла, позната како песешкаф, нож со глава на змија и разни амајлии.
Старите Египќани верувале дека душите на луѓето во задгробниот живот имаат потреба од храна и вода за да преживеат. Ритуалното отворање на устата било изведувано така што покојникот можел да ја користи устата за јадење, пиење и разговор во наредниот живот и затоа било исклучително важен ритуал за задгробниот живот.
Ритуалот имал вкупно 75 постапки и неговата најкомплетна варијанта била составена од фази:* Постапка 1-9 Прелиминарен ритуал
* Постапка 10-22 Оживување на статуата
* Постапка 23-42 Подароци од месо од Горниот Египет
* Постапка 43-46 Подароци од месо од Долниот Египет
* Постапка 47-71 погребен оброк
* Постапка 72-75 церемонија на затворање
2 Книга на мртвите
Книгата на мртвите настанала од текстовите во пирамидите и текстовите од ковчезите во Новото Кралство, а содржи и чинки за отворање на устата. Овие чинки самите жртви ги фрлале на себе::''Мојата уста ја отвора Птах,'':''Оковите на мојата уста ми го одврзува мојот градски бог.'':''Тот дојде тука опремен со чинки,'':''Го релаксира синџирот на Сет од мојата уста.'':''Атум ми ги дава моите раце,'':''Тие беа поставени како чувари.'':''Мојата уста ми е подарена,'':''Мојата уста ја отвора Птах,'':''Со тоа метално длето'':''Со кое ги отвори устите на боговите.'':''Јас сум Сехмет-Вадет кој живее западно од рајот,'':''Јас сум Сахет меѓу душите на Он.''
Податотека

Податотека или датотека (|file) е структуриран набор на податоци кој е тесно поврзан со внатрешен (на пр. тврд диск) или надворешен (на пр. DVD) медиум за меморирање. Податоците зачувани во податотеките опстојуваат дури и по завршувањето на одредена програма на која и припаѓаат и се нарекуваат постојани податоци (|persist, што значи одржано, постојано).
1 Податотечен систем
Податотеките се чуваат во речиси сите оперативни системи преку податотечни системи (''filesystem''). Податотечните системи го контролираат пристапот до тврд диск, меморија, мрежа и специјални податотеки.
Кај повеќето оперативни системи, содржината на податотеката обично е еднодимензионална редица на бајтови, така што целиот број е помеѓу 0 и 255. Корисникот или самиот оперативен систем ги пресекува овие бројчени редици како текст, програма или слика.
Податотечниот систем е уреден до директориумот за податотеки и содржината на податотеката и атрибутите на податотеките опишани погоре. Атрибутите се на тип на податотеката, големина на податотеката, права за пишување и читање податотеката, датум на создавање, датум на последниот пристап и датум на последната измена на податотеката. Во зависност од оперативниот систем, исто така се достапни и дополнителни атрибути.
Во податотеките применливите знаци зависат од податотечниот систем, оперативниот систем и поставките на јазикот. На пример, UNIX компатибилните податотеки не смеат да ги имаат знаците '/' и NUL-знак. Дополнително, должината на податотечното име е ограничена на 255 знаци. Знаците можат да бидат поинаку кодирани, а поновите оперативни системи го поддржат и Уникод.
Буковиќ (тунел)

Буковиќ — железнички тунел под планината Буковиќ, на железничката линија Гостивар-Кичево, помеѓу селата Падалиште и Зајас.
Неговата должина изнесува 7.062 метри, со што тоа е најдолгиот тунел не само во Македонија туку и на Балканскиот Полуостров, изграден во 1960-тите години.
Тунелот Буковиќ бил изграден во 1969 година од страна на белградската компанија „Тунелоградба“. За време на неговата изградба бил извонреден инженерско-градежен подвиг.
Гранулација

Гранулација е процес на добивање на гранули од прашок. Се применува во некои технолошки процеси во хемиската и фармацевтската индустрија. Вообичаено, гранулацијата вклучува агломерација на фини честички во поголеми гранули, типично со големина помеѓу 0.2 и 4.0 mm.
Постојат два методи на гранулација: влажна и сува гранулација
Тунел Евроазија

Тунелот Евроазија (турски: ''Avrasya Tüneli'') — патен тунел во Истанбул, Турција, кој поминува под Босфорот. Тунелот бил официјално отворен на 20 декември 2016 година и отворен за сообраќај на 22 декември 2016 година.
Тунелот ги поврзува Кумкапи на европскиот дел со Кадиќој на азискиот дел од Истанбул со пат од 14,6 км. Го пресекува Босфорот под морското дно на максимална длабочина од -106 метри. Се наоѓа на околу 1 км јужно од подводниот железнички тунел Мармара, кој бил отворен на 29 октомври 2013 година. Патувањето меѓу двата континента трае околу 5 минути. Патарина се собира во двете насоки; од 2018 година, ₺19,20 (околу 4 американски долари) за автомобили и ₺28,80 (6 американски долари) за минибуси.
Лубиница

Љубиница (на грчки: ''Βαλάνια, Валанија'', до 1927 година Λούμπινστα, Лубиниста, Λουμπενίτσα, Νουμπενίτσα) — поранешно село во Егејска Македонија, Република Грција. Се наоѓало во денешната општина Дескати, во областа Западна Македонија.
1 Географија
Селото се наоѓало на географската граница на регионот Македонија со Тесалија, на околу 40 км југоисточно од градот Гребен, 3 км југоисточно од денешното село Сленица и 4 км јужно од селото Катакал. На југ граничи со тесалиските села Аспроклисија и Псилома.
Во селото преживеале црквите „Успение на Пресвета Богородица“ и „Свети Ѓорѓи“.
2 Историја
2.1 Во Османлиското Царство
Кон крајот на XIX век Љубиница е грчко христијанско село во југоисточниот крај на Гребенската каза на Османлиското Царство. Откако во 1881 година Тесалија влегла во состав на Кралството Грција, Љубиница станува погранично село на неколку километри од грчката граница. Според грчка атинска статистика од 1910 година во Лубиница (Λουμπινίτσα) живееле 103 православни Грци.
2.2 Во Грција
Во Првата балканска војна во 1912 година во селото влегуваат грчки чети и по Втората балканска војна во 1913 година Љубиница станува дел од Кралството Грција. Во 1913 година на првото пребројување од новите власти во Лубинста (Λούμπινστα) се регистрирани 94 жители.
Во 1927 година името на селото е сменето во Валанија.
Според некои сведоштва селото се растура во 1940-тите години, за време на Втората светска војна и Граѓанската војна. Селото е избришано во 1961 година.
Црква „Св. Атанасиј“ - Секирци

Свети Атанасиј – главна и едиствена селска црква во селото Секирци. Сместена е во крајниот западен дел од селото.
1 Историја
Црквата била изградена во 1858 година и била осветена на 2 мај истата година од страна на пелагонискиот митрополит Бенедикт Византиски. Внатрешноста била зографисана во 1920 година.
2 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна, со правоаголна основа и полукружна апсида на источната страна. Храмот има влез на јужната страна и над него има ниша со фреска на Богородица со Исус. Кон западниот ѕид е дограден помошен објект во правец на протегање север-југ. Живописот во внатрешноста е дело на зографот Станко Цветков, чие име се среќава на натписот на западниот ѕид до приказот на Атанасиј Александриски, каде што е потпишан како „Зограф Стојан од Крушево“.
Дворот на црквата е ограден со метална ограда и во него се сместени камбанаријата и селските гробишта. Камбанаријата се издига непосредно од десната страна од влезот во дворот на црквата. Таа има квадратна основа со по една монофора на секоја страна во горниот дел. Влезот во камбанаријата се наоѓа на јужната страна. Од запатниот ѕид се забележува дека цоклето било соѕидано од камен, а останатиот дел од тули.
3 Галерија
4 Поврзано
* Секирци
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Киро Станковски

Киро Станковски (, - , Србија, ) — македонски сликар. Бил истакнат член на здружението „Македониум“ и еден од основачите на Друштвото на ликовните уметници Македонци во Србија (ДЛУМС).
1 Животопис
Станковски е роден во 1944 година во кривопаланечкото село Отошница. Дипломирал на Педагошката академија во Скопје. Изложувал на неколку независни и бројни колективни изложби во регионот и во странство. Тој е еден од најпознатите надарени сликари на пејзажи што создава во духот на историскиот пленаризам и импресионизам.
Бил долгогодишен соработник и изложувач на Продажната галерија „Белград“. Живеел и творел во Белград, Србија. Починал на 30 септември 2013 година во Белград.
;Самостојни изложби:*1983. Белград, Галерија "Блок 30"*1984 година. Белград, Р.У. "Вук Караџиќ"
*1987. Белград, Р.У. "Браќа Стаменковиќ"
*1990. Белград, библиотека "Ѓорѓе Јовановиќ"
*1994 година. Белград, Културен центар на Белград
*2000. Белград, Галерија на Д-р Воздович
*2005. Белград, Центар за култура Раковица
*2008. Белград, Галерија "Прогрес"
;Групни изложби (65):*Галерија САНУ; МАНУ Арт салон;*УП "Цветаје Зузориќ";
*Музеј на Град Скопје;
*Продажна галерија "Белград"; Белград салон;
*Арт салон Краина; Биенале на српски пејзаж - Златибор;
*Галерија Прогрес;
*СКЦ Белград; Париз, Детва, Солун;
*Меѓународен уметнички караван - Т.Кондев: Охрид, Струга, Велес, Детроит, Бостон, Њујорк, Рио де Жанеиро, Прага и други.
Црква „Св. Атанасиј“ - Суво Грло

„Свети Атанасиj“ – македонска православна црква во демирхисарското село Суво Грло, Македонија. Административно, црквата е дел од Сопотничката парохија, на Крушевско-демирхисарското архијерејско намесништво, на Преспанско-пелагониската епархија на Македонската православна црква - Охридска архиепископија.
Црквата се наоѓа околу 1 километар источно од селото. Изградена е во 1886 година. Архитектонски таа е еднокорабна базилика, покриена со полукружен низок свод, со полукружна апсида на исток без отвор и трем на запад. Ѕидовите се направени е од кршен камен. Фасадата е фугирана. Покривот е на две води со ќерамиди. Од оригиналниот фрескопис зачувана е само сликата на Света Богородица во конхата на апсидата.
Карол Бахура

Дариуш Карол Бахура, |Dariusz Karol Bachura (4 јуни 1964 во Варшава) — полски дипломат, амбасадор на Република Полска во Република Македонија (2007–2011) и Албанија (2016–2021).
Дипломирал по англиски јазик и педагогија во Еотвос Лоранд во Будимпешта. Работел во ОБСЕ во Варшава Фаре. Од 1993 работи за Министерство за надворешни работи. Амбасадор на Република Полска во Македонија (2007–2011) и Албанија (2016–2021).
Биржај

Биржај (|Biržai)— историски град во Литванија.
1 Историја
Значајна одлика за Биржај е тоа дека градот бил изграден и зачуван од луѓе од различни националности. Од историска гледна точка, заедници на Караими, Татари, Литванци, Евреи и Полјаци живееле тука.
1701 Договорот Биржај беше потпишан во замокот.
Замокот повторно бил уништен (Швеѓаните се уништени во 1704 година), а во 1704 година тој бил уништен. Градот бил запален за време на Северната војна.
2 Спорт
* Фудбалски клуб (|Futbolo klubas "Širvėna").
Поетот во Њујорк

Поетот во Њујорк (шпански: ''Poeta en Nueva York'') — збирка песни на шпанскиот поет Федерико Гарсија Лорка.
1 Содржина
Најпознати песни од збирката се:* „Ода за кралот на Харлем“ (''Oda al rey de Harlem'')
* „Напуштена црква“ (''Iglesia abandonada'')
* „Зора“ (''La aurora'')
* „Смрт“ (''Muerte'')
* „Крик кон Рим“ (''Grito hacia Roma'')
* „Оф!“ (''Iay!'')
* „Изненадување“ (''Sorpresa'')
* „Солеа“ (''La solea'')
* Циклусот песни „Поетот пристига во Хавана“
2 Осврт кон делото
Песните од збирката „Поетот во Њујорк“ претходно биле печатени во периодиката, но целата збирка била објавена дури по смртта на Лорка. Оваа збирка претставува излегување од типично шпанските теми. Неговиот престој во Њујорк означил соочување со Нов Свет исполнет со нови сознанија за противречностите на големиот град, за неговата дехуманизација, за социјалната изопаченост и сиромаштијата. Своето физичко и душевно соочување со Њујорк, Лорка во своите песни го изразил со сосема нов јазик во кој повеќе ги нема ритмите на длабоките песни и на романсите, туку тие претставуваат широк витменовски зафат во стварноста на САД. Песните се испеани со слободен стих кој час е разлеан час искршен, драматичен и целиот во надреалистичките слики што ја создаваат неговата фреска на гнасење, ужас и отпор. Неговата поранешна дискретно нагласена социјална нота во овие песни прераснува во нов, автентичен вид на ангажирана песна која некои критичари дури ја сметаат за највисокиот израз во неговото поетско творештво.
Терористички напад во Крајстчерч (2019)

На 15 март 2019 година, на пладне, во градот Крајстчерч, Нов Зеланд, за време на петочната молитва, се случил масовен терористички вооружен напад во кој мета биле локалните муслимани. Првичната локација на нападот била Ел Нур Џамијата, а напаѓачот истиот го продолжил во Исламскиот центар на Линвуд до кој со возење се стигнува за околу 15 минути. Во нападот биле убиени 50 луѓе, а уште толку биле повредени. За одговорен за нападот се смета 28-годишниот Австралиец Брентон Тарант, кој е уапсен веднаш по нападот и е обвинет за 51 убиство, 40 обиди за убиства и за учество во терористички чин. Напаѓачот ја искористил социјалната мрежа Фејсбук за во живо да го емитува вооружениот напад, а исто така напишал и манифест на 73 страници насловен „Големата замена“, во кој се опира на имиграцијата, искажувајќи ги своите политички гледања. Овој напад се смета за најсмртоносен во современата историја на Нов Зеланд.
Теила Хакими

Теила Хакими (на хебрејски: תהילה חכימי, родена на 27 февруари 1982) е израелска поетеса и автор, и е клучен член на движењето Мизрахи Арс поетика.
1 Животопис
Хакими, која има диплома по машинско инженерство, почнала да ја објавува својата поезија во 2013 година во списанијата „Мехав“ и „Маајан“, и во две антологии - збирка песни од Бершеба, а втората антологија ''Арс поетика'', уредена од Ади Кејсар.
Нејзината прва збирка поезија „''Утре'' ќ''е работиме“'' била објавена во 2014 година. Книгата ја доби наградата за книжевност на Бернштајн за 2015 година.
Хакими ја уредила детската книга ''Попладневни деца'' во 2015 година од Авихаи Нири, илустрирана од Лирон Коен.
Нејзината втора книга „''Во водата''“ е графички роман, создаден во соработка со илустраторот Лирон Коен, и била објавена во 2016 година.
Хакими ја доби наградата за нови поети од Министерството за култура во 2015 година.
2 Книги
* 2014 - מחר נעבוד, (''Утре ќе работиме'', Тангиер издаваштво)
* 2016 - במים, ''(Во вода)''* 2018 - חֶבְרָה , (''Друштво'', Рислинг - Оригинална израелска книжевна серија)
3 Наводи
Друштво на ликовните уметници Македонци во Србија

Друштво на ликовните уметници Македонци во Србија ДЛУМС (српскиː ''Друштво ликовних уметника Македонаца у Србији'') — невладино и непрофитабилно здружение на ликовни уметници Македонци кои живеат и работат на територијата на Србија. Целта на друштвото е да ја негува и зачува врската со македонската култура и со здруженијата на уметници од Македонија и да се зголеми организацијата на уметниците на квалитетен и професионален начин преку воспоставување на соработка со други здруженија и културни институции кои имаат исти или слични цели од Србија и од странство, Здружението на уметници од Србија и Меѓународната асоцијација на ликовни уметници.
Претседател на дружението е Васил Галев (сос. 2019).
Како основачи на друштвото се јавиле неколку академски признати уметници кои живееле и работеле во Белград и во други делови на Србија долго време. Како членови на Македонското здружение на Македонци во Србија, "Македониум", во 2012 година се дошло до идејата за формирање на денешното здружение "ДЛУМС".
Меѓу првите основачи се: Даница Петровска, Мирјана Крстевска, Славе Ајтоски, Борис Мациев, Киро Станковски, Васил Галев, Димитар Чудов и Владислав Коцарев.
Друштвото организира по неколку изложби годишно.
Душан Вукотиќ

Душан Вукотиќ (српски: ''Dušan Vukotić'', 7 февруари 1927 - 8 јули 1998) бил хрватски и југословенски аниматор и режисер на анимирани филмови со црногорско потекло, член на Загрепската школа на анимирани филмови.
1 Животопис
Душан Вукотиќ е роден на 7 февруари 1927 година во Билеќа, Кралството на Србите, Хрватите и Словенците, од татко Радован Вукотич и мајка Даринка Вучиниќ. Татко му бил потполковник во Југословенската кралска војска и за време на Втората светска војна бил заробен во близината на Горни Милановац, така што до крајот на војната бил заробеник во логорот во Оснабрик. Мајка му Даринка била ќерка на Милутин Вучиниќ, црногорски офицер и премиер. Дедо му по таткова линија, Мојаш Вукотиќ - Кињо бил брат на сердарот Јанко Вукотиќ и загинал за време на опсадата на Скутари (1912-1913).
Душан Вукотиќ умрел во Крапинске Топлице, во близината на Загреб, на 8 јули 1998 година.
2 Творештво
Во 1953 година, Вукотиќ станал еден од основачите на филмската куќа Загреб Филм во која работел повеќе од четири децении снимајќи цртани филмови, како што бил „Крава на месечината“. Во 1961 година го постигнал најголемиот успех во кариерата, кога за филмот „Сурогат“ ја освоил наградата „Оскар“ во категоријата за најдобар краток анимиран филм, со што станал првиот странец кој освоил „Оскар“ во оваа категорија. Во 1963 година, тој бил член на жирито на Третиот московски меѓународен филмски фестивал. Во 1964 година, уште еден негов филм („Игра“) бил номиниран за оваа награда. Подоцна, Вукотиќ ретко снимал кратки анимирани филмови и наместо нив, снимил три долгометражни филмови: „Седмиот континент“ (1966), „Акцијата Стадион“ и „Гости од галаксијата“ (1981). Во 1994 година ја добил Наградата за животно достигнување на Светскиот фестивал на анимираниот филм, „Анимфест Загреб“. Непосредно пред смртта, Вукотиќ работел на неговиот нов (научнофанатастичен) филм, заедно со хрватскиот писател Александар Жиљак.
Исто така, Вукотиќ предавал филмска режија на Загребската академија за драмски уметности од создавањето на филмската катедра во 1967 година до неговото пензионирање во почетокот на 1990-тите. Во 1973 година, Вукотиќ станал член на Црногорската академија на науките и уметностите.
Беглербеговски тунел

Беглербеговски тунел (турски: ''Beylerbeyi Sarayı Tüneli'') — историски тунел под Беглербеговскиот дворец во населбата Бејлербеј во округот Усќудар во Истанбул, Турција, кој ги поврзува Усќудар со Бејлербеј и Ченгелќој.
Нарачан од османлискиот султан Махмуд II (владеел 1808-1839) во 1829 година и завршен во 1832 година, тунелот се наоѓа под еден рид на азиската страна на Босфорот, каде денес се наоѓа градина која е во склоп на Беглербеговскиот дворец.
Тунелот со висина од 2,90 метри служеше до 1970-тите. По неговото затворање се користел како музејско и изложбено место.
На 19 септември 2016 година, тунелот повторно бил отворен за сообраќај, со цел да се олесни сообраќајниот метеж на крајбрежниот пат во областа под Босфорскиот Мост.
ФК Стумбрас

ФК Стумбрас (|Futbolo klubas "Stumbras") — литвански фудбалски клуб од Каунас.
1 Историја
Фудбалскиот клуб Стумбрас бил формално формиран во 2013 година.
Во летото 2019 година, клубот престана да постои. Конечно, тие беа елиминирани од елитната поделба.
2 Успеси
2.1 Национални успеси
* Шампион на Литванија (0):
:4. место: 2018
* Освојувач на Купот на Литванија (1):
:Освојувач (1): 2017.
:Финалиста (1): 2018.
* Освојувач на Супер Куп (0):
:Финалиста (1): 2018.
3 Сезони (2013.—2019.)
Сезона, Hиво, Лига, Место, Наводи
2013., 3., Втора лига, 2.,
2014., 2., Прва лига, 1.,
2015., 1., А лига, 7.,
2016., 1., А лига, 5.,
2017., 1., А лига, 7.,
2018., 1., А лига, 4.,
2019., 1., А лига, 8.,
Слон (фараон)

Слон (можеби се чита како Пен-Абу) е привремено име на прединастички владетел во Египет. Бидејќи закривените карпести натписи и ознаките од слонова коска кои го прикажуваат неговото име се нацртани без кралски грб, читањето, а со тоа и целото постоење на кралот „Слон“, се многу спорни.
1 Идентитет
Предложеното постоење на Слон се заснова врз есеи на Гинтер Дрејер и Лудвиг Дејвид Моренц. Тие се убедени дека Слон е локален крал кој владеел во регионот Ќустул. Според Дрејер, името Слон се појавува во врежани камени натписи во Ќустул и Гебел Шеик-Сулејман, каде што хиероглифите се ставаат во кралскиот серех. На ознаки од слонова коска пронајдени во Абидос, Слон се појавува без никаков друг кралски грб. Дрејер гледа престол во форма на коцка и слон што чекори под него, и го чита ''Пен-Абу'' („Големецот од престолот“). Моренц мисли слично, но не е сигурен за читањето на името. Тој претпочита да го користи неутралното привремено име „кралот Слон“. Алтернативно, тој предлага носорог како кралско животно. Моренц истакнува дека станува збор за извонредната мода за време на епохата на Накада III да се изберат опасни и непредвидливи животни (како што се лавови, крокодили, слонови и носорози) како кралски имиња.
Други египтолози, како што се Питер Каплони и Тоби Вилкинсон, не се толку сигурни, и предлагаат различни читања. Додека Вилкинсон гледа престол и хиероглиф за „граница“, Питер Каплони гледа седиште и штанд полн со вински тегли, знак за „комплимент“. Каплони исто така споменува дека името на палатинатот од Првата египетска династија, наречен ''Хор-Секјентидјв,'' е исто така запишано со симболот на држачот на винска тегла. Тој верува дека името на палатинатот е составено од името на кралот Слон.
2 Владеење
Фараонот Слон можеби владеел за време на раната Накада III епоха. Неговиот гроб е непознат.
3 Наводи
Културно наследство на Македонија во Општина Кичево

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Кичево според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+, Број, Општина, Населено место, Објект, Фотографија
1, Општина Кичево, Кичево, Китино Кале
2, Општина Кичево, Кичево, Спомен-костурница
3, Општина Кичево, Кичево, Куќа на НОБ
4, Општина Кичево, Кичево, Зграда на Музејот „Западна Македонија во НОБ“
5, Општина Кичево, Кичево, Куќа на ул. „Маршал Тито“ бр. 58
6, Општина Кичево, Кичево, Куќа на ул. „29 Ноември“ бр. 32
7, Општина Кичево, Кичево, Куќа на ул. „Тане Целески“ бр. 19 и 21
8, Општина Кичево, Кичево, Станбен објект на ул. „Јанко Михајловски“ бр. 11 и 13
9, Општина Кичево, Кичево, Кичевска чаршија
10, Општина Кичево, Лазаровци, Црква „Св. Ѓорѓи“
11, Општина Кичево, Подвис, Стара училишна зграда
12, Општина Кичево, Цер, Археолошко наоѓалиште „Црквиште/Зад Забел“
13, Општина Кичево, Цер, Спомен-гробница на Христо Узунов
14, Општина Кичево, Цер, Црква „Мицеви“
15, Општина Кичево, Цер, Црква „Св. Никола“
16, Општина Кичево, Цер, Црква „Св. Спас“
17, Општина Кичево, Цер, Црква „Св. Петка“
18, Општина Кичево, Манастирско Доленци, Кичевски манастир
19, Општина Кичево, Јагол Доленци, Археолошко наоѓалиште „Суви Ливади“
20, Општина Кичево, Миокази, Археолошко наоѓалиште „Градиште“
21, Општина Кичево, Вранештица, Црква „Св. Илија“
22, Општина Кичево, Вранештица, Црква „Св. Ѓорѓи“
23, Општина Кичево, Длапкин Дол, Археолошко наоѓалиште „Чукаре“
24, Општина Кичево, Длапкин Дол, Археолошко наоѓалиште „Св. Ѓорѓи“
Науката и технологијата во Унгарија

Науката и технологија во Унгарија — еден од најразвиените сектори во земјата. Унгарија потрошила 1,4% од својот бруто-домашен производ (БДП) за цивилни истражувања и развој во 2015 година, што е 25-ти најголем сооднос во светот. Унгарија е рангирана на 32-рото место меѓу најиновативните земји според Индексот на иновации на Блумберг, и е пред Хонгконг, Исланд или Малта. Индексот на глобални иновации ја става Унгарија на 33-то место во земјите од светот во 2016 година. Во 2014 година, Унгарија имала 2.651 редовен еквивалентен истражувач на милион жители, и оваа бројка постојано се зголемувала од 2,131 во 2010 година и истата може да биде споредена со онаа од САД каде има 3.984 или Германија каде има 4.380. Унгарската високотехнолошка индустрија има корист од квалификуваната работна сила во земјата и од силното присуство на странски високотехнолошки фирми и истражувачки центри. Унгарија, исто така, има една од највисоките стапки на поднесени патенти.
Клучниот глумец за истражување и развој во Унгарија е Националната канцеларија за истражување, развој и иновации, која е национална стратешка и финансиска агенција за научни истражувања, развој и иновации, главен извор на совети за политиката на унгарската влада и примарната агенција за финансирање. Неговата улога е да се развие политика и да се обезбеди дека Унгарија соодветно ќе инвестира во истражување, развој и иновации преку финансирање на одлични истражувања и поддршка на иновациите за зголемување на конкурентноста и за подготовка на стратегијата на Унгарската влада за управување со ризици, со цел да се справи со Националниот фонд за истражување, развој и иновации и Унгарската влада и Унгарската заедница во меѓународните организации.
Унгарската академија на науките и нејзината истражувачка мрежа е уште еден клучен играч во науката и технологија на земјата и е најважното и престижното научено општество на Унгарија, со главните одговорности за ширење на научни наоди, поддршка на истражувања и развој и што ја претставува унгарската наука во земјата и во светот.
Мемфис (Египет)

Мемфис била древната престолнина на Анеб-Хеч , првата нома на Долниот Египет . Нејзините урнатини се наоѓаат во близина на градот Мит Рахина, 20 км јужно од Гиза.
Според легендата поврзана со Манетон, градот бил основан од фараонот Менс. Главниот град на Египет за време на Старото Кралство, останал важен град низ древната египетска историја. Таа зазема стратешка позиција на отворот на делтата на Нил , и бил дом на трескави активност. Неговото главно пристаниште, ''Перу-нефер'', заземал висока густина на работилници, фабрики и магацини кои дистрибуирале храна и стока низ античкото кралство. За време на својата златна ера, Мемфис напредувал како регионален центар за трговија и религија.
Се сметало дека Мемфис е под заштита на богот Пта , заштитник на занаетчиите. Неговиот голем храм , ''Хут-ка-Пта'' (што значи "Прилог на Ка на Пта"), била една од најистакнатите градби во градот. Се верува дека името на овој храм, изречен на грчки како ''Aἴγυπτoς (Ај-гип-тос)'' од историчарот Манетон, е етимолошко потекло на современото англиско име ''Египет'' .
Историјата на Мемфис е тесно поврзана со онаа на самата земја . Неговото пропаѓање се верува дека се должи на губењето на нејзиното економско значење во доцната антика, по зголемувањето на приморската Александрија . Нејзиното верско значење исто така се намалило по напуштањето на античката религија по Солунскиот едикт .
Урнатините на поранешниот главен град денес нудат фрагментирани докази за своето минато. Сочувани се, заедно со пирамидалниот комплекс во Гиза , како светско наследство од 1979 година. Мрежната страница е отворена за јавноста како музеј на отворено .
1 Топоним
+, mn:n nfr f:r O24 niwt
Мемфис (mn nfr) во хиероглифи
Мемфис имал неколку имиња за време на неговата историја од скоро четири милениуми. Неговото древно египетско име било Анеб-Хеч (преведено како "белите ѕидови").
Пелистер (Грција)

Пелистер или Лакмос (|Περιστέρι, ''el'') — планина венецот Пинд, сместена во источна Јанина во Епир и западна Трикала во Тесалија. Нејзиниот највискиот врв, исто така Пелистер, се издига на 2 295 метри надморска височина. Се протега во должина од , од селата Големо и Мало Готишта на запад, па речиси до Мечово на исток. Најблиски околни планини се Џумерка (Атаманика, Ѕумерка) на југ, Лигос на север и Мечкели на запад. Планината се одводнува од реката Мечовица и нејзините притоки на север, запад и југ, како и Ахелој на исток. Мечовица потоа тече на југ и откако ќе прими извесни притоки ја образува Арахтос.
Најблиското гратче е Мечово, сместено на североисточниот крај. Други населени места на планината се Лепеница (Антуса) во југоисточниот, Дервендишта (Антохори) во северниот, Големо Готишта (Мегали Готиста) во западниот и Провала (Ватипедо) во југозападниот дел. Автопатот „Егнатија“ (А2) (Игуменица - Јанина - Кожани - Солун - Дедеагач) поминува северно од планините.
1 Поврзано
* Пинд
* Јанина
* Пелистер — највисокиот врв на Баба Планина во Македонија
ФК Ритерјај

ФК Ритерјај (|Futbolo klubas Riteriai) — литвански фудбалски клуб од Вилнус. Моментално настапува во А лига на Литванија.
1 Историја
Фудбалскиот Клуб Ритерjaj бил формално формиран во 2005 година. Основан во Тракај, под името ФК Тракај.
Во 2019 бил преименуван и станал ФК Ритерjaj ''(Витези)''.
2 Успеси
2.1 Национални успеси
* Шампион на Литванија (0):
:2. место: 2015, 2016.
:3. место: 2017, 2018, 2019.
* Купот на Литванија (0):
:Финалиста (1): 2016.
* Супер Куп (0):
:Финалиста (2): 2016, 2017.
3 Сезони (2010.—)
Сезона, Hиво, Лига, Место, Наводи
2010., 3., Втора лига, 4.,
2011., 2., Прва лига, 4.,
2012., 2., Прва лига, 4.,
2013., 2., Прва лига, 3.,
2014., 1., А лига, 4.,
2015., 1., А лига, 2.,
2016., 1., А лига, 2.,
2017., 1., А лига, 3.,
2018., 1., А лига, 3.,
2019., 1., А лига, 3.,
2020., 1., А лига, 6.,
2021., 1., А лига, 6.,
2022., 1., А лига, 5.,
2023, 1., А лига, 10.,
2024., 2., Прва лига, 1.,
2025., 1., А лига, 9.,
2026, 1., ТОПЛИГА, .,
Хелмут Кол

Хелмут Јозеф Мајкл Кол (3 април 1930 - 16 јуни 2017) бил германски државник кој работел како канцелар на Германија од 1982 до 1998 година (од Западна Германија 1982-1990 и од обединета Германија 1990-1998) и како претседател на Демохристијанскиот сојуз (ДХС) од 1973 до 1998 година. Од 1969 до 1976 година, Кол бил претседател на државата на Рајнска област-Пфалц . Кол претседаваше со Групата седум во 1985 и 1992 година. Во 1998 година станал почесен претседател на ХДУ, од функцијата се повлекол во 2000 година.
1 Животопис
Роден во 1930 година во Лудвигсхафен во католичко семејство, Кол се приклучил на Демохристијанскиот сојуз во 1946 година, на возраст од 16 години. Завршил докторат по историја на Универзитетот Хајделберг во 1958 година и работел како извршен директор пред да стане политичар со цело работно време. Тој бил избран за најмлад член на Парламентот на Рајнска област-Пфалц во 1959 година и станал министер-претседател на неговата матична држава во 1969 година. Гледано во 1960-ти и раните 1970-ти како прогресивни во ХДУ, тој бил избран за национален претседател на партијата во 1973 година. На сојузните избори во 1976 година, неговата партија добро функционирала, но социјалдебералната влада на социјалдемократот Хелмут Шмит била во можност да остане на власт, како и во 1980 година, кога соперник на Кол од баварската сестринска партија ХСУ, Франц Јозеф Штраус, ја поднел кандидатурата. Откако Шмит ја изгуби поддршката од либералната СДП во 1982 година, Кол беше избран за канцелар преку префрлање на СДП, формирајќи христијанско-либерална влада. Откако стана водач на партијата, Кол сè повеќе се сметал за поконзервативна фигура.
Ражен

Ражен – дрвена или метална шипка за печење месо.
Шипката се мести на два чатала (носачи во облик на буквата Y) така што може да се врти околу својата оска, како што се гледа на сликата. Пред тоа меѓу овие два чатала се ложи оган додека не се добие поголема количина жар. Потоа на раженот се набодува месото и се поставува на чаталите. По потреба месото се насолува и зачинува. Во текот на печењето раженот рамномерно се врти над огнот додека месото не се испече, притоа месото повремено се прелива со вода и разни мирудии.
Раженот може да се врти рачно или за тоа да се корист водотек (река, поток) слично како кај воденицата. Денес раженот се врти со помош на електромотор. На раженот најчесто се става цело (после колење и обработка) животно: вол, свиња, прасе, овца, јагне, јаре, живина... На ражен може да се пече и дивеч.
Со печење на ражен се добива многу вкусно место кој е специјалитет.
Во одредени модели електрични шпорети има инсталиран механизам за печење на помали количини месо на ражен (најчесто за месо од живина).
Горен Египет

Горен Египет (|صعيد مصر или „земја на трските“) — древна држава и регион во долниот тек на Нил. Се протегала од првиот катарак кај Асуан до денешен Каиро. Низводно од Горниот Египет се наоѓал Долен Египет.
Во денешен Египет, областа на долината на Нил помеѓу Асјут и оазата Фајум јужно од Каиро, се нарекува Централен Египет.
Во прединастичкиот период (до 3100 п.н.е.), Горниот и Долниот Египет биле две кралства. Горниот египетски фараон Менес ги обединил во една држава. Така започнала историјата на династичкиот Египет. За времето на фараонот, Горниот Египет бил поделен на 22 номи (видете ја картата). Главниот град на Горниот Египет бил Тинис, а во времето на Птоломеј тоа било градот Птоломејас.
Симболите на Горниот Египет се бела круна и растението лотос. Белата круна на фараонот го симболизира Горниот Египет, а црвената го симболизира Долниот.
Крокодил (фараон)

Крокодил (се чита и како Шендјв) е привремено име на еден претдинастички владетел, кој можеби владеел за време на епохата Накада III. Неколку наводни натписи на мастило што го покажуваат неговото име се исцртани многу немарно, а читањето, и со тоа целото постоење на кралот „Крокодил“ се многу спорни. Неговиот гроб е непознат.
1 Извори за името
Предложеното постоење на фараонот Крокодил е засновано врз есеи на Гинтер Дрејер и Едвин ван ден Бринк. Тие се убедени дека Крокодил бил локален крал кој владеел во регионот на Тархан. Според Дрејер, името Крокодил се појавува во натписи со црно мастило на изгорени листови од глина и на неколку запечатени слики пронајдени во гробницата ''ТТ 1549'' во Тархан и гробницата ''Б-414'' во Абидос. Тој гледа крокодил што ползи и јаже под него, и го чита ''Шендјв'' („надмоќниот“). Ван ден Бринк мисли слично и го чита исто така ''Шендјв'', но гледа само големосвиткано јажево внатрешноста на серехот.
2 Владеење
Речиси ништо не е познато за владеењето на Крокодил. Ако постоел, Тархан е можно да бил негов главен град, каде што бил ископан неговиот гроб. Драјер го датира неговото постоење кратко време пред кралевите Ири-Хор, Ка и Нармер.
Еден интересен артефакт што веројатно го прикажува кралот Крокодил, бил пронајден во Хиераконполис во таканаречениот ''Главен депозит''. Артефактот е парче од скршена глава на жезло која покажува траги од еднаш завршена релјефна сцена. Конзервираниот дел од релјефот го покажува главата и горниот дел од торзото на фигура во внатрешноста на павилјон. Фигурата носи Црвена круна од Горен Египет, наметка и пламен. Непосредно пред лицето на кралот се видливи траги од златна розета (прединастички грб на кралевите) и одреден хиероглиф. За жал, сите освен хиероглифот се оштетени, оставајќи простор за толкувања. Главните египтолози сметаат дека знакот е или име на кралот Крокодил или на крал Шкорпија II.
3 Наводи
Канал (филм од 1957)

Канал (полски: ''Kanał'') e полски филм од 1957 година, во режија на Анджеј Вајда, според сценариото на Јежи Стефан Ставински. Главните улоги ги толкуваат: Тереза Ижевска, Тадеуш Јанчар, Вјенчислав Глински, Тадеуш Гвјаздовски, Станислав Микулски, Емил Каревич, Владек Шејбал, Тереза Березовска, итн. Филмот е дел од воената трилогија на Вајда, позната како „Три воени филма“ (покрај „Поколение“ и „Пепел и дијамант“). Во 1957 година, на Канскиот филмски фестивал, филмот ја освоил специјалната награда на жирито, а бил номиниран и за „Златната палма“.
1 Синопсис
Дејството на филмот се одвива во Полска, во последните денови на Варшавското востание во Втората светска војна. Поручникот Задра (го игра Глински) командува со одред од 43 борци, кои се опколени во една населба. Иако знаат дека нема надеж за успех, тие храбро се борат против надмоќната германска армија. Меѓу борците се наоѓа и војникот Јацек, наречен Кораб (го игра Јанчар). Едно утро, во четата пристигнува неговата девојка Стокротка (ја игра Ижевска), а истиот ден, Кораб е ранет. Тогаш, од штабот пристигнува наредба да се повлечат и низ градската канализација да се пробијат до центарот на градот. Поручникот Задра и борците не сакаат да се повлечат, но мора да ја послушаат наредбата. Набргу, започнува нивната агонија низ канализацијата, каде одредот се мачи со бројното цивилно население кое, исто така, се крие од германската војска, со гасовите кои предизвикуваат вртоглавица кај војниците, како и со лавиринтот од канали во кои тешко може да се пронајде излезот. Ранетиот Јацек е изнемоштен, но Стокротка го води низ канализацијата. Истовремено, Задра и остатокот до одредот се мачат да го пронајдат излезот. На крајот, сите војници доживуваат несреќен крај: Стокротка успева да го пронајде излезот кон реката Висла, но тој е затворен со челични решетки и Јацек умира; поручникот Мадри (го игра Каревич) успева да го најде излезот, но излегува во дворот на германската касарна, каде ги наоѓа останатите војници заробени; само поручникот Задра и еден војник излегуваат во центарот на градот, но откако дознава дека војникот цело време го лажел, тој го убива и повторно се враќа во канализацијата во потрага по својот одред.
Биномна теорема

Биномна теорема – теорема на елементарната алгебра која ги опишува коефициентите на степенот на биномот кога истиот е претставен во развиена форма. Според оваа теорема, изразот (''x'' + ''y'')<sup>''n''</sup> можно е да се претстави како сума собироци со облик ''ax''<sup>''b''</sup>''y''<sup>''c''</sup>, каде коефициентите ''a'' се позитивни цели броеви, при што збирот на експонентите ''x'' и ''y'' е еднаков на ''n'' за секој собирок. На пример:
:<math>(x+y)^4 \;=\; x^4 \,+\, 4 x^3y \,+\, 6 x^2 y^2 \,+\, 4 x y^3 \,+\, y^4.</math>
Коефициентите кои се појавуваат во биномниот развој се нарекуваат биномни коефициенти. Тие се идентични со броевите кои се појавуваат во Паскаловиот триаголник. Овие броеви може да се пресметаат со едноставна формула која користи факториел.
Истите овие коефициенти се јавуваат во комбинаториката, каде изразот ''x''<sup>''n''−''k''</sup>''y''<sup>''k''</sup> е еднаков на бројот на различни комбинации од ''k'' елементи кои се бираат од множеството од ''n'' члена.
0.1 Формули
Коефициентот кој стои со ''x''<sup>''n''−''k''</sup>''y''<sup>''k''</sup> е даден со формулата:
:<math>{n \choose k} = \frac{n!}{k!\,(n-k)!}</math>
која е дефинирана со помош на функцијата факториел ''n''!. Оваа формула може да се напише и на следниов начин:
:<math>{n \choose k} = \frac{n (n-1) \cdots (n-k+1)}{k (k-1) \cdots 1} = \prod_{\ell=1}^k \frac{n-\ell+1}{\ell}</math>
каде ''k'' се фактори и во именителот и во броителот на дропката. Иако во оваа формула се користи дропка, биномните коефициенти се цели броеви.
1 Исказ на теоремата
Секој степен на изразот ''x'' + ''y'' може да се претстави во форма:
:<math>
\begin{align}
(x+y)^n & = {n \choose 0}x^n y^0 + {n \choose 1}x^{n-1}y^1 + {n \choose 2}x^{n-2}y^2 + {n \choose 3}x^{n-3}y^3 + \cdots \\
& {} \qquad \cdots + {n \choose n-1}x^1 y^{n-1} + {n \choose n}x^0 y^n,
\end{align}
</math>
каде <math> \tbinom nk </math> го означува соодветниот биномен коефициент. Друг начин на запишување на оваа формула е:
:<math>(x+y)^n = \sum_{k=0}^n {n \choose k}x^{n-k}y^k.
</math>
Џејмс О'Конор

Џејмс О'Конор (роден на 5 јули 1990 година) е австралиски професионален рагби фудбалер кој во моментов игра за Сејлс Шаркс. Тој го направи своето меѓународно деби за Австралија во 2008 година на возраст од осумнаесет години. Тој играл за Западни сили , Мелбурн Бунтовници и Квинсленд Редс во Супер рагби . Во 2013 тој играше за англиската Премиер лига од Лондон Ирците , а во сезоната 2014-15 се пресели во Франција за да игра на Топ 14 натпреварот за Тулон .
1 Раниот живот
О'Конор е роден во Австралија на Голд Коуст . Тој живеел во Окленд пет години како дете одел основно училиште во "Радерфорд". До единаесет години кога се вратил во Австралија со своето семејство. Тој стана граница на колеџот Нудге во северните предградија на Бризбејн.
Во 2006 година тој претрпел руптурирана слезина, но продолжил да биде дел од тимот за претставување на австралиски училишта кој играл против Англија, Самоа и Нов Зеланд во 2007 година.
Родителите на О'Конор се од Нов Зеланд, а неговите баби и дедовци од страна на мајката од Јужна Африка. Ова, заедно со неговото австралиско раѓање, значеше дека тој има право на сите три тимови од Трите нации . Сепак, неговата одлука да игра за Валабис, и деби во 2008 година, значеше дека тој не може да игра за сите Црнците или Springboks . Тој, исто така, играше за австралиските седум во 2008 година.
2 Професионална кариера
О'Конор стана најмладиот дебитант на Супер Рагби на 17-годишна возраст, а вториот најмлад Валаби во австралиската рагби-историја на 18-годишна возраст. Тој е разновден "користен назад". На прашањето за неговата најпосакувана позиција во 2009 година, тој рече: "Се чувствувам попријатно во 12-тата како втор играч на топки. Исто така, сакам 15. Ти дефинитивно добиваш многу простор. Јас само сакам да дојдам на терен дали е 10 , 12 или 15 . "
2.1 Рани години: 2008-2013
О'Конор се приклучил на Силите во 2008 година и излезе од клупата за својот прв Супер 14 меч во натпреварот против Црвените во неделата 10 од сезоната 2008 . Тој ги завршил последните три натпревари на сезоната кои се одвиваат во внатрешниот центар. Подоцна таа година го направи своето австралиско деби, кога излезе од клупата како замена против Италија , постигнувајќи три обиди да му помогне на Австралија на 31-8 победа. Во 2009 година, О'Конор ја доби наградата за дебитант на годината "Западните сили", а исто така ја освои и "Робингот на годината" од Валабис.