Нактонг

Реката Нактонг или Нактонканг — најдолгата река во Јужна Кореја, која поминува низ поголемите градови Тегу и Пусан. Името го добила по нејзината улога како источна граница на Кајската конфедерација за време на ерата на Трите кралства на Кореја.
1 Географија
Реката Нактонг тече од Планините Тепек до Јужното Море или Корејскиот Проток, кој ја одделува Кореја од Јапонија. Реката извира од спојот на потоците Чорамчон Хвангчечон во Тонгчеом-тонг, Тепек, покраината Кангвон кај Кумунсо. Оттаму до устието се протега во должина од околу 506 километри. Ширината на реката се движи од само неколку метри во горниот тек до неколку стотици метри кон нејзиниот естуар.
Главни притоки се реките Јеонг, Кумхо и Нам. Заедно со своите притоки, Нактонганг ги исцедува поголемиот дел од покраините Северен Кјонгсанг и Јужен Кјонгсанг, заедно со мали делови од покраините Северна Чора, Јужна Чора и Кангвон. Вкупниот слив изнесува 23 384 километри квадратни.
2 Историја
Нактонг одиграл важна улога во корејска историја. Речниот слив бил омилено место за живеење уште од кога луѓето го населувале Корејскиот полуостров. Во долината биле пронајдени бројни неолитски остатоци.
Околу 1-от век, се верува дека долината била населена од племињата на Пјонханската конфедерација. За време на периодот на Трите кралства, Кајската конфедерација ја контролирала долината сè додека не биле освоени од Сила во 562 година. Овие држави го искористиле потенцијалот на реката за навигација и трговија, водејќи просперитетна трговија со оклоп и оружје со соседните земји, вклучувајќи ја и Јапонија од периодот Јамато. За време на периодите на Сила, Корјо и Чосон, реката продолжила да служи како главен транспортен коридор во регионот Кјонгсанг. Особено била користена за транспорт на свежа морска храна во рамки на државите, како што е скуша, кои ги солеле и сушеле за да се спречи расипување. Градот Андонг бил најоддалеченото место од каде што можела да се донесе риба пред да се расипе, па затоа многу луѓе се собирале таму за време на династијата Чосон за да јадат риба.
Како бариера за движење, реката Нактонг одеднаш добила на важност за време на Корејската војна. Јужната должина на реката го формирала западниот дел од Пусанскиот периметар, за кој силите на ОН се бореле да го одржат во текот на есента 1950 година. Мостот кај Векван бил разнесен на 3-ти август 1950 година, во обид да се спречат севернокорејските сили да напредуваат кон Тегу. Голем број јужнокорејски бегалци биле убиени за време на експлозијата. Иако некои севернокорејски сили ја преминале реката Нактонг на места, претежно реката го означила нивниот најдалечен напредок.
3 Екологија
Долината на реката Нактонг вклучува бројни мочуришта, од кои најпознати се вештачкото езеро Чунамјосуџи во близина на Чангвон и мочуриштето Упо во околијата Чангнјонг. Овие мочуришта, и покрај значителна деградација и прекумерна развиеност, обезбедуваат живеалиште за значителен број ретки и загрозени видови, особено птици (како што се бајкалскиот тирак и белоглавиот жерав), риби и растенија.
И покрај тоа што е дом на раздвиженото пристаниште Пусан, естуарот Нактонганг е меѓународно важен за водните птици, и покрај неодамнешните еколошки загрозувачки зафати, вклучувајќи ја пренамената за домување и индустрија (на пр. Новото пристаниште Пусан), тековната изградба на голем мост (Мостот Мијонји) и неодамна загрозената изградба на проектот за Корејскиот Голем канал.
Нактонганг и нејзините притоки служат како главен извор на вода за пиење за жителите на сливот на реката и другите во близина. Сепак, загадувањето на водата од испуштање на отпадни води од земјоделството и домаќинствата и остануваат сериозна загриженост.
3.1 Контаминација со фенол
Во 1991 година, се случиле два инцидента каде што фенол истекол во реката од Дусан Електроникс. Имало две протекувања, при првото на 14 март 1991 година триесет тони, а при второто 1,3 тони на 22 април. Фенолот завршил во постројка за преработка на вода што се користи за пиење во Даегу и почнал да мириса откако се претворил во хлорофенол кога водата била дезинфицирана со хлор.
4 Улога во економијата
Иако сите делови на реката Нактонганг освен најјужните делови престанале да служат како главен комерцијален воден пат, реката продолжила да ги храни оние што живеат во нејзина близина, директно преку риболов и индиректно преку наводнување. Значителни количини полжави и сом се земаат од водите и се користат во локалната кујна.
Во близина на Андонг, изградени се низа масивни хидроелектрични брани, создавајќи мал синџир на вештачки езера, од кои најголемо е Езерото Андонг. Овие езера, исто така, поддржуваат значајна рекреативна индустрија. Риболовот на лубин е особено популарен, бидејќи езерата се вештачки наполнети со тој вид на риба.
На почетокот на 2010-тите, реката Нактонганг требала да биде дел од проектот за канал на претседателот Ли Мјангбак, Големиот корејски воден пат. Проектот предвидувал поврзување на Нактонг со реката Хан на север, создавајќи бродски канал кој се протегал по целата должина на земјата, од Сеул до Пусан. Наидувајќи на значителни контроверзии низ целата земја, како и од жителите по должината на Нактонганг, проектот за воден пат бил откажан до крајот на претседателството на Ли.
5 Фестивал
Културниот центар на реката Нактонг организира велосипедски фестивали на кои сите можат да уживаат во здравата рекреативна култура на локалните жители. Составен е од рамни патеки од околу 20 километри во близина на Улсукдо и Културниот центар на реката Нактонганг.
6 Поврзано
* Список на реки во Азија