procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Слоба Радановиќ

Слободан Слоба Радановиќ ( 20 јуни 1990 г.) е српски поп-фолк пејач и текстописец кој ѝ се претставил на јавноста во Србија со учеството во музичкиот натпревар ''Пинкови ѕвезди'' и е најпознат по неговото контроверзно учество во првата сезона на реалното шоу ''Задруга''
1 Биографија
Роден е на 20 јуни 1990 година.во Зрењанин. Уште од мали нозе покажал талент за музика. Во родниот град го завршил електротехничкото и градежното училиште „Никола Тесла“, насока градежен техничар за високоградба. Се запишал на студии по архитектура во Нови Сад, но брзо сфатил дека сака да се занимава со музика.
Во септември 2014 година, тој започнал да учествува во првата сезона на музичкиот натпревар ''Пинкови ѕвезди''. Најмногу пеел песни од Здравко Чолиќ, Шабан Шаулиќ и Џеј Рамадановски. Тој стигнал до самиот крај на натпреварувањето, но победата му припаднала на Иван Куртиќ, додека Слободан го освоил третото место. Во 2015 година ја објавил својата прва песна „Буре барута“, која има над четири милиони прегледи на YouTube. Неколку месеци подоцна го објави синглот „У пороцима“. Во 2017 година ја промовирал песната „Стјуардеса“ за која сними и спот.
На 06.09.2017 година, Слободан Радановиќ станал учесник во првата сезона на реалното шоу ''Задруга'' . Тој кажува дека влегува за да ја промовира својата музика. Слоба го завршува реалното шоу на четвртото место.
На денот на финалето на Задруга, воедно и неговиот роденден, 20.06.2018 год го претставил новиот сингл „Непристојна понуда“.
2 Дискографија
2.1 Синглови
*''Буре барута'' (2015)
*''У пороцима'' (2015)
*''Стјуардеса'' (2017)
*''Фамилија'' (2018)
*''Непристојна понуда'' (2018)
*''Коцка'' (2018)
*''Наивна'' (2019) *''Ја се не бринем'' (2019)
*''Тајне'' (2019)
*''Бивши'' (2019)
*''Немој много да ме волиш'' (2019)
*''Рекла ми је, рекла'' (2020)
*''Ако умрем сад'' (2020)
2.2 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Буре барута'', 2015, -
''У пороцима'', 2015, -
''Стјуардеса'', 2017, Љуба, Кија Коцкар
''Фамилија'', 2018, -
''Непристојна понуда'', 2018, -
''Коцка'', 2018, Љуба Радојевиќ
''Наивна'', 2019, Љуба Радојевиќ
''Ја се не бринем'', 2019, Иван Дениќ
''Тајне'', 2019, Марко Арсиќ
''Немој много да ме волиш'', 2019, Марко Арсиќ
''Рекла ми је рекла'', 2020, Марко Арсиќ
''Стари'', 2020, Марко Арсиќ
''Момак из провинције'', 2021, Марко Арсиќ
''Љубав на балкану'', 2021, Марко Арсиќ
''Америка'', 2021, Марко Арсиќ
''Другарице'', 2021, Марко Арсиќ
''Ангел'', 2021, Марко Арсиќ
''Неко пита'', 2021, Марко Арсиќ
''Дали си среќна са њим'', 2021, Марко Арсиќ
''На данашњи дан'', 2021, Марко Арсиќ
Радовањски лаг

Радовањски лаг — дабова шума сместена во близина на Радоње, Србија. Станува збор за природен меморијален споменик кој се протега на површина од 46 хектари. За прв пат бил одбележан за време на владеењето на Александар Караѓорѓевиќ, кнез на Србија, а спомен црквата посветена на Караѓорѓе била изградена во 1936 година. Како недвижно културно наследство од исклучително значење бил категоризиран во 1979 година.
1 Историја
Враќајќи се од егзил во Русија во 1817 година, Караѓорѓе Петровиќ како водач на Првото српско востание и револуционерна Србија, и неговиот придружник Наум Крнар, престојувале во колибата на Драгиќ Војкиќ во Радовањската шумичка, во селото Радоње. Меѓутоа, Милош Обреновиќ I, кој се договорил со Турците Османлии како водач на полуавтономното Кнежевство Србија, наредил да бидат убиени Караѓорѓе и Крнар. Никола Новаковиќ, доверлив човек на Вујица Вулиќевиќ, со јатаган му ја отсекол главата на Караѓорѓе, а со сачмарка го убил Крнар. Ги закопал, обајцата без глава во гроб на 100 метри оддалеченост од колибата до потокот, а нивните глави, без кожа и полнети, биле испратени во Истанбул за да им докажат на Османлиите дека двајцата се мртви.
Местото на атентатот е означено со голем дрвен крст со мермерна плоча со текст. Спомен-црквата посветена на Караѓорѓе била изградена во 1936 година.
2 Поврзано
* Прво српско востание
* Покајнички манастир
* Историски знаменитости од исклучително значење
ААЦ Културанова

ААЦ Културанова (Здружение за алтернативно создавање) е невладина, непрофитна организација основана во мај 2001 година во Нови Сад, Србија како чадор организација за различни неформални независни уметнички групи, поединци и млади уметници од Нови Сад.
Организацијата Културанова го фокусирала својот развој на урбаната младинска култура и подигнување на свеста за релевантни општествени прашања, со визија за градење креативни платформи за младите од Нови Сад и регионот.
Добра жена

''Добра жена'' е српски драмски филм од 2016 година, напишан, режиран од Мирјана Карановиќ во главната улога. Бил прикажан во Светскиот филмски драмски натпревар на филмскиот фестивал Санденс 2016 година. Бил именуван како еден од петте филмови што може да бидат избрани како српски кандидат за најдобар странски филм на 89-тото доделување на Оскарите, но сепак на крајот не бил избран.
1 Улоги
* Мирјана Карановиќ како Милена
* Борис Исаковиќ како Влада
* Јасна Ѓуричиќ како Сузана
* Бојан Навојец како Дејан
* Христина Поповиќ како Наташа
* Владо Керошевиќ како Света
* Ксенија Маринковиќ како Злата
* Исидора Симијоновиќ како Катарина
* Марко Николиќ како Мирољуб
Љубица Сокиќ

Љубица Цуца Сокиќ (Битола, 9 декември 1914 - Белград, 8 јануари 2009) била српска сликарка и академик на САНУ.
1 Биографија
Родена е како ќерка на Манојло Сокиќ (1887—1941), првиот сопственик и главен уредник на белградскиот весник „Правда“ и неговата сопруга Ружа, роденото Кузмановиќ. Гимназија посетувала во Белград, каде учител по цртање и била Зора Петровиќ, а подоцна се запишала на Кралското уметничко училиште. Сликарство ја учеле професорите Бета Вукановиќ, Љуба Ивановиќ, Јован Бијелиќ и Иван Радовиќ. Љубица Сокиќ работела и изложувала во Париз во годините од 1936 година до 1939 година. По враќањето од Париз, таа ги изложила своите дела за прв пат во февруари 1939 година во белградскиот павилјон на Цвијета Зузориќ. Таа е еден од основачите на уметничката група „Десет“. Била професорка на Академијата за ликовни уметности во Белград од 1948 до 1972 година. Во 1968 г. станала дописен член на САНУ, а од 1978 г. таа била редовен член. Покрај сликањето, таа илустрирала детски книги и списанија и правела скици за филмови.
Нејзиното сликање е опишано како интимно. На почетокот сликала мртва природа, пејзажи, фигури и портрети. Подоцна, таа се стремела кон поедноставување на формите, геометризација и умерена апстракција. Повремено користела техники на колаж и експериментални материјали.
Таа починала на 8 јануари 2009 година во Белград, а била погребана на 13 Јануари на Новите гробишта во Белград.
Зачуван е нејзиниот дневник од 1940-1941 година.
2 Сликарска група „Десет“
Сликарската група „Десеторо“ изложувала заедно во 1940 година. во Белград и Загреб . Групата ја сочинувале: Даница Антиќ, Боривој Грујиќ, Никола Граовац, Душан Влајиќ, Миливој Николајевиќ, Јурица Рибар, Љубица Сокиќ, Стојан Трумиќ, Алекса Челебоновиќ и Богдан Шупут. Иако хетерогена по состав, групата ја сочинувале 2 жени и 8 мажи, имало академски сликари со високо образование, но и сликари по вокација, кои припаѓале на различни општествени слоеви од работничката класа до буржоазијата. Заедничко за оваа група беше тоа што сите беа сликари и ученици на Јован Бијелиќ . Некои од овие уметници загинаа во Втората светска војна, а оние што преживеаја беа значајни уметници во повоениот период.
3 Награди
* Гран-при на Првото биенале на југословенската минијатурна уметност (1989) - за темпера на платно „Без наслов“, Горен Милановац.
* Награда „ Божа Илиќ “ (2006) - наградата ја доделуваат општина Прокупље и Народниот музеј Топлица.
4 Галерија
5 Поврзано
* Љуба Ивановиќ
* Петар Лубарда
Дајана Бутулија

Дијана Бутулија (родена на 23 февруари 1986 година) во Кикинда е српски кошаркар. Игра како плејмејкер и е стандарден репрезентативец на Србија.
1 Кариера
1.1 Помлади категории
Со кошарка почнала да игра на девет години. Потоа до својата 14-та година била во женската кошаркарска клупска гимназија во Кикинда. Во тие селекции таа освоила неколку први места на првенствата на Војводина, а била на врвот и на првенствата на Југославија. Потоа се преселила во помладите категории на Вождовац за да помине една година во Кикинда.
1.2 Сениорска кариера
Своите први сениорски натпревари ги забележала во белградскиот клуб Ушче, каде тренер и била Марина Маљковиќ. Таа повеќепати истакнала дека Марина имала најголемо влијание врз нејзината кошаркарска кариера. Потоа, во 2007 година, таа потпишала за Вршачки Хемофарм. Со Хемофарм освоиле две национални титули (2007/08 и 2008/09) и два купа (2007/08 и 2008/09). Потоа потпишала за Партизан со кој освоиле четири национални титули (2009/10, 2010/11, 2011/12 и 2012/13), два купа (2010/11 и 2012/13 ) и две јадрански лиги (2011/ 12) и 2012/13). Во сезоната 2013/14. со Нортленд ја освоиле и Шведската национална лига.
1.3 Репрезентација
Била член на помладите репрезентативци со кои ја носи и титулата светски вицешампион.
Таа е стандардна репрезентативка на Србија и досега има настапувано на Европското првенство во 2013 година (четврто место), како и на Светското првенство во 2014 година (четвртфинале). Таа го постигна најголемиот успех досега со освојувањето на златниот медал на Европското првенство во 2015 година, одиграно во Унгарија и Романија. Победата против Франција во финалето во Будимпешта - 76:68 (15:22, 18:10, 20:17, 23:19) го освои не само првиот медал за Србија како независна држава, туку и првото злато во целата историја на нашата женска кошарка. Воедно, обезбеден е директен пласман на Олимписките игри во Рио 2016 година, каде што освоиле бронзен медал. Тие освоиле и бронзен медал на Европското првенство во кошарка за жени 2019 година. Со репрезентацијата на Србија освоиле и златен медал на ЕП 2021 година одржани во Франција и Шпанија.
Масакр во Гуменџе

Масакр во Гуменџе ― масакр извршен врз 52-ца македонски и грчки борци, во мај/јуни, 1944 година.
1 Хронологија на настаните
Во мај 1944 година германските окупаторски војски започнале воени операции против единиците на ЕЛАС на планината Пајак. Воените операции биле неуспешни и германските сили претрпеле околу 10 жртви, меѓу кои загинал и еден грчки командант. По овој настан следела одмазда врз мирното население. Најпрво било запалено селото Голема Ливада, ограбени биле и други села, а уапсени повеќе од 100 патриоти - Македонци и Грци од Гуменџе и околината. Сите биле членови на КПГ и ЕАМ, додека Гоно Маслинчев и Танасис Александропулос биле кадри на КПГ во Гуменичко. На 8 мај бил обесен еден од уапсените лица, Г. Георгопулос, додека другите биле испратени во логорот во Солун „Павлос Мелас“.
По еден месец, 52 од уапсените повторно биле префрлени во Гуменџе и биле застрелани во месноста позната како „''Чкрчишта''“, на еден километар од градот. Уапсените биле стрелани по петмина, а потоа фрлани во еден необележан гроб.
Нивните последни зборови биле: ''„Да живее ЕЛАС! „Да живее КПГ!“ „Да живее слободата!“''
Стреланите од Баово

Петнаесетте стрелани од Баово (Бахово) ― масакр извршен врз македонски борци по потекло од селото Баово. Петнаесеттемина биле стрелани од страна на германскиот фашистички окупатор, во првата половина на 1944 година.
1 Хронологија на настаните
Во 1943 година во Караџовскиот регион народот се активирал во антифашистичката борба. Македонците и Грците заедно се бореле против германско-италијанските окупатори.
Во селото Баово сите полнолетни мажи и жени биле организирани во редовите на ЕАМ, додека младите во ЕПОН. Многу од младите се приклучиле во редовите на ЕЛАС, додека другите служеле во резервата на ЕЛАС и му биле на располагање на 30-тиот полк на ЕЛАС. Младите од Баово учествувале во многу напади против германскиот окупатор. Тие учествувале во нападот на ЕЛАС против германската колона што марширала од Воден кон С’ботско во ноември 1943 година. Во тој напад биле запалени четири непријателски камиони и имало 10 загинати или повредени германски војници. На 26 декември 1943 година, земале учество во нападот на рудникот во Гуменџиско, како и во нападот на С’ботско на 6 јануари 1944 година. Во таа акција бил убиен германскиот командант на градот.
Поради сета таа активност околу селото Баово, окупаторските сили доцна во ноќта на 19-ти, кон 20 јануари 1944 година, голема германска војска го опколила селото и уапсила 25 луѓе.
Тројца од нив: Христо Вешков, Алексо Пошинов и Петро Аџиев биле стрелани истиот ден во С’ботско. Останатите биле испратени во Солун и затворени во концентрациониот логор „Павлос Мелас“. Десет од нив биле застрелани на 3 март 1944 година на автопатот Солун-Кукуш: Перикли Тануровски, Георги Саламанов, Нико Туба, Коста Вешков, Захарија Вешков, Димитри Кукули, Нико Иконом (учител), Христо Херули, Спиро Херули и Христо од С’ботско. Други четворица биле испратени во концентрационен логор во Германија. Двајца од нив Јани Калојанов и Димитри Џамбазов никогаш не се вратиле од тој логор.
2 Список на стреланите
Стрелани на 20 јануари, 1944 година:
* Христо Вешков
* Алексо Пошинов
* Петро Аџиев
Стрелани на 3 март, 1944 година:
* Перикли Тануровски
* Георги Саламанов
* Нико Туба
* Коста Вешков
* Захарија Вешков
* Димитри Кукули
* Нико Иконом
* Христо Херули
* Спиро Херули и
* Христо
Испратени во германски логор:
* Јани Калојанов и
* Димитри Џамбазов
Полициска приказна 2

„Полициска приказна 2“ (кинески: 警察故事續集) — хонгконшки филм од 1988 година во режија на Џеки Чен (Jackie Chan), кој е автор и на сценариото, заедно со Пол Б. Клеј (Paul B. Clay) и Едвард Танг (Edward Tang). Главните улоги ги играат: Џеки Чен, Меги Чеунг (Maggie Cheung) и Квок-Хунг Лам (Kwok-Hung Lam). Ова е вториот филм од серијалот „Полициска приказна“. Во 1989 година, на доделувањето на Хонгконшките филмски награди, филмот ја освоил наградата за најдобра кореографија.
1 Синопсис
Полицискиот инспектор Чан Ка-куи, наречен Кевин (го игра Чен) е преместен на служба како сообраќаен полицаец откако предизвикал голема материјална штета, бркајќи го крупниот злосторник Чу Тао. Тоа ја радува неговата девојка Меј (ја игра Чеунг) која се радува поради тоа што нејзиното момче повеќе не ради на тешки случаи, па има повеќе време за неа...
Соња Васиќ

Соња Васиќ (родена Петровиќ; Белград, 18 февруари 1989) — поранешна српска кошаркарка која играла за женската кошаркарска репрезентација на Србија. Таа е висока 189 сантиметри и играла на позицијата крилен центар.
1 Кариера
Професионалната кариера ја започнала во 2006 година во Црвена звезда од Белград. По две операции на вкрстените лигаменти на коленото, Соња Петровиќ на 23 години сакала да стави крај на својата професионална кариера но Петровиќ во 2007 г. била прогласена за најдобра млада играчка на Стариот континент, а една година претходно ги напуштила Црвена Ѕвезда и Србија, иако против тоа било тогашното раководство на Кошаркарскиот сојуз на Србија. Влијанието на Барселона и талентот на Соња Петровиќ ја принудиле Фиби да направи преседан и да и дозволи да се пресели во Каталонија како малолетна. Во Барселона следел трансфер во француски Бриж со кој ја освоиле „тројната круна“, а потоа и трансфер во редовите на московски Спартак. Соња Петровиќ играла и во најсилната женска лига на светот, ВНБА, а во тимот на Чикаго Скај ги бранела боите на УСЦ Прага, поранешен освојувач на Евролигата.
2 Репрезентација
Како една од најзаслужните за триумфот на женската кошаркарска репрезентација на Србија, таа го постигнала најголемиот успех со освојувањето на златниот медал на Европското првенство во 2015 година, одиграно во Унгарија и Романија. Победата против Франција во финалето во Будимпешта - 76:68 (15:22, 18:10, 20:17, 23:19) го освоиле не само првиот медал за Србија како независна држава, туку и првото злато во целата историја на нашата женска кошарка. Воедно, обезбеден е и директен пласман на Олимписките игри 2016 година во Рио де Жанеиро. Таа имала просек од 13,8 поени и 1,4 асистенции на Евробаскетот, а многумина ќе ја паметат по решавачките поени во полуфиналето против Белорусија и поени (22) во финалето против Франција.
Заедно со Ана Дабовиќ била избрана во најдобрата петорка на ЕП 2015 година. Други членови на идеалниот состав се Алба Торенс од Шпанија и Сандра Груда и Селин Думер од Франција.
Со репрезентацијата на Србија освоила златен медал на ЕП 2021 година одржани во Франција и Шпанија. Таа била прогласена за МВП на првенството.
3 Приватен живот
Таа е ќерка на српскиот судија Раде Петровиќ.
Во јули 2019 година, Соња се омажила за Милош Васиќ, српски веслач.
4 Награди
* Трикратен шампион во Евролигата (со Спартак Москва: 2008/09, 2009/10; со УСК Прага: 2014/15)
* Двакратен шампион на ФИБА за жени во Суперкупот на Европа (со Спартак Москва: 2009; УСЦ Прага: 2015 година)
* Трикратен шампион на Чешкото првенство (со УСК од Прага: 2014/15, 2015/16, 2016/17)
* Шампион на француското првенство (со Буржоа: 2007/08)
* Шампион на францускиот куп (со Буржоа: 2007/08)
* Шампион на турнир на федерацијата (со Буржоа: 2007/08)
4.1 Поединечни
* Најдобар играч на Европското првенство ( 2021 )
* Член на идеалниот тим на Европското првенство ( 2015, 2019, 2021 година)
* Српски кошаркар на годината (2016, 2019, 2021)
* Најдобар млад кошаркар во Европа (2007)
Бестрашната хиена

„Бестрашната хиена“ (кинески: 笑拳怪招) — хонгконшко-јужнокорејски филм од 1979 година во режија на Џеки Чен (Jackie Chan), кој е автор и на сценариото, заедно со Веј Ло. Главните улоги ги играат: Џеки Чен, Џејмс Тјен (James Tien) и Дин Шек (Dean Shek). Ова е првиот филм кој го режирал Џеки Чен. Во 1989 година, на доделувањето на Хонгконшките филмски награди, филмот ја освоил наградата за најдобра кореографија.
1 Синопсис
Шинг Лунг (го игра Чен) учи кунг-фу од неговиот дедо. Шинг има голема дарба, но многу е мрзелив. Сепак, кога дедо му ќе биде убиен од неговиот соперник, Шинг тгрнува во акција...
Ана Дабовиќ

Ана Дабовиќ (Херцег-Нови, 18 август 1989 година) ― црногорска и српска кошаркарка и репрезентативка. Таа е висока 183 см и игра како бек.
Нејзината сестра Милица исто така била во кошаркарската репрезентација на Србија и капитен на државната репрезентација.
1 Клупска кариера
Кариерата ја започнала во нејзиниот роден град Херцег Нови, за накратко да се пресели во Фљамуртари, Албанија. Таа се вратила во Херцег Нови во 2008 година, а една сезона подоцна заминала во Арис, Грција. Таа продолжила да се сели, се преселила во Динамо од Новосибирск каде минала една сезона, а потоа играла за полска Висла и турска ТЕД Анкара.
Во сезоната 2013/14, таа играла за Динамо Москва, за сезоната 2014/15. започнала во турскиот Орманспор. Во февруари 2015 г. се сели во најсилната лига на светот ВНБА каде потпишала за Лос Анџелес Спаркс. Ана Дабовиќ е втората српска кошаркарка во историјата која ја освоила титулата шампион на американската ВНБА лига (за сезоната 2016 година.) играјќи за Лос Анџелес Спаркс.
2 Репрезентација
Таа е стандарден член на женската кошаркарска репрезентација на Србија. Официјално била прогласена за најдобар играч (МВП) на Европското првенство во Унгарија и Романија во 2015 година.
Дабовиќ во финалето постигнала 25 поени и заедно со Соња Петровиќ ја предводеле Србија до титулата европски првак со просек од 14,7 поени по меч и 3,2 асистенции. Дабовиќ била срцето на српската женска кошаркарска репрезентација, која го постигнала најголемиот успех досега со освојувањето на златниот медал на Европското првенство што се одигра во Унгарија и Романија во 2015 година. Победата против Франција во финалето во Будимпешта - 76:68 (15:22, 18:10, 20:17, 23:19) го освоила не само првиот медал за Србија како независна држава, туку и првото злато во целата историја на нашата женска кошарка. Воедно, обезбеден е директен пласман на Олимписките игри 2016 година. во Рио.
Со својата игра, но и со залагањето на теренот, Дабовиќ ги освоила симпатиите на многумина во Србија. Во првата петорка на ЕП 2015 биле избрани и Ана Дабовиќ и Соња Петровиќ. Други членови на идеалната постава се Алба Торенс од Шпанија и Сандра Груда и Селин Думер од Франција.
Со репрезентацијата на Србија освоиле и златен медал на ЕП 2021 година одржани во Франција и Шпанија.
3 Награди
* Српски кошаркар на годината : 2015 година
Крива на морското ниво

Крива на морското ниво — приказ на промените на нивото на морето низ геолошката историја.
Првата таква крива е Вејловата или Ексоновата крива. Имињата на кривата се однесуваат на фактот дека во 1977 година тим геолози на Ексон предводен од Питер Вејл објавилмонографија за глобалните еустатични промени на нивото на морето. Нивната крива на нивото на морето се заснова на сеизмички и биостратиграфски податоци акумулирани за време на истражувањето на нафтата.
Вејловата (и самата монографија) била предмет на дебата меѓу геолозите, бидејќи се засновала на неоткриени комерцијално доверливи стратиграфски податоци и оттука не може да се проверат независно. Поради ова, подоцна имало напори да се воспостави крива на нивото на морето врз основа на некомерцијални податоци.
Во 1987-1988 година била објавена ревидирана еустатичка крива на нивото на морето за мезозојскиот и кенозојскиот период, сега позната како Хакова крива на нивото на морето, според пакистанско-американскиот океанограф Билал Хак.
Билал Хак и Стивен Шутер ја објавиле палеозојската крива на нивото на морето во 2008 година во ''Science''. Последователните ревизии на мезозојската еустатична крива на нивото на морето биле објавени од Б. Хак за периодите креда, јура и тријас, соодветно во 2014, 2017 и 2018 година. Хак и неговите соработници ја завршиле историјата на нивото на морето на целиот Фанерозојски еон.
Стреланите од Д’мбени

Стреланите шестмина од Д’мбени ― масакр извршен врз македонски борци од страна на италијанскиот окупатор во Кардица, Тесалија, Грција, на 26 декември 1942 година.
1 Хронологија на настаните
Во 1941 година кога се приклучила на страната на германско-италијанските окупатори, владата на Грција ја напуштила земјата и се засолнала во Англија и други места, додека народот се кренал против окупаторот под борбеното знаме на Комунистичката партија на Грција.
Македонскиот народ заедно со грчкиот народ се активирале во борбата и жртвувале многу животи за ослободување на својата земја. Едно од македонските села кое многу придонело во борбата за ослободување било селото Д'мбени - Костурско. Народот што живеел таму, добро школуван во патриотски и револуционерен дух, од првите денови на окупацијата почнал да се подготвува за национална борба. Штом се вратиle од албанскиот фронт, младите од Д'мбени, одговарајќи на повикот на Партијата за организирање на национална борба, веднаш почнале да го собираат оружјето што било оставено по грчко-италијанската војна. За кратко време тие собрале голем број оружје. Оваа активност бла забележана од страна на италијанските окупаторски сили. Специјален италијански истражен баталјон пристигнал во Д'мбени и создал терор во селото, мачејќи ги луѓето. Уапсени биле 20 лица, од кои повеќето млади, членови на ОКНЕ (Организација на комунистичката младина на Грција) и КПГ.
2 Смртна казна и погубување
Според едни извори, стрелањето било извршено на 26 декември, 1942 година. Додека според описот на К.Влахов, кој бил еден од уапсените млади, погубувањата се случила на почетокот на 1943 година. Тој ја опишал погибијата на шестемина Дмбенци на овој начин:
.
Мосте (четврт)

Мосте (четврт) (словенечки: ''Četrtna skupnost Moste'') — населба во Градска општина Љубљана. Го опфаќа источно-централниот дел на Љубљана, главниот град на Словенија. Населбата сега е вклучена во Среднословенечкиот статистички регион. Името го носи по некогашното село Мосте.
Виа Динарика

Виа Динарика е мрежа на пешачки патеки на долги растојанија во Динаридите и се состои од ''Белата патека'', ''Сината патека'' и ''Зелената патека''. Преку Динарица ги поврзува земјите Словенија, Хрватска, Босна и Херцеговина, Црна Гора, Србија, Косово и Албанија.
Проектот Виа Динарица бил започнат во 2010 година со цел да се промовира и развива туризмот во Западен Балкан. Зелените и сините патеки сè уште се во развој (2020 година).
1 Белата патека
Белата патека (1.260,8 км) е главната рута во Виа Динарика и го следи главниот гребен на Динаридите. По оваа рута се највисоките планински врвови во секоја од земјите (освен Словенија). Маршрутата започнува во Раздрто во подножјето на висорамнината Нанос во Словенија и приближно ги следи хрватските планини Велика Капела, Велебит и Динара. Во Босна и Херцеговина патеката минува низ регионот на Херцеговина, а потоа и низ планините на Централна Црна Гора. Трасата завршува во долината Валбона во албанските Алпи во Северна Албанија.
2 Сина патека
Сината патека се фокусира на брегот на Јадранското Море, островите, полуостровите и малку пониските планини овде.
3 Зелена патека
Зелената патека минува низ зелената и бујна внатрешност (на пример, регионот Лика во Хрватска и централните босански региони) на источните падини на Динаридите. Последниот дел од рутата оди и до западните делови на Србија и Косово.
4 Наводи
Иван Лебанов

Иван Лебанов (роден на 10 декември 1957 година) ― бугарски скијач кој се натпреварувал од 1970-тите до 1985 година.
Тој освоил бронзен медал во скијачко трчање на 30 километри на Зимските олимписки игри 1980 во Лејк Пласид, Њујорк, со што станал првиот Бугарин што освоил медал на Зимските олимписки игри.
Најдобриот пласман на Лебанов во Светскиот куп бил 10-то место во трката на 15 километри во Швајцарија во 1982 година.
Шовинистичка фарса

Шовинистичка фарса е театарска претстава, напишана од Радослав Павловиќ, која се играла низ поранешна Југославија пред и за време на нејзиното распуштање. Вкупно има 4 продолженија, а на претставата се продуцирани од 1985 до 1998 година. Според еден од главните глумци, Предраг Ејдус, претставата била изведена повеќе од 1800 пати, и била изведена во речиси секој град во поранешна Југославија. Благодарение на големата популарност кај публиката, претставата ги лансирала носителите на тогаш младите, а подоцна познатите главни глумци Јосиф Татиќ и Предраг Ејдус.
Претставата најчесто е поставена како дијалог помеѓу стереотипниот Србин, Слободан Михајловиќ (го игра Татиќ) и стереотипниот Хрват, Бернард Драх (го игра Ејдус), и двајцата многу пијат. Сценариото го црпи својот капацитет да ја насмее публиката од вечните разлики меѓу Србите и Хрватите и судбината на двајца луѓе историски, културно и географски поврзани еден со друг. На почетокот на претставата можеби се гледаше како контроверзна поради нејзиното отстапување од тогаш сеприсутната догма за Братство и единство на двајцата луѓе. Подоцнежните настани на распадот на Југославија покажаа дека сценариото е предвидувач за неизбежен развод. Радослав Павловиќ добил награда за најдобро сценарио на 11. сатираски денови во Загреб, 1986.
1 Заклучок
Петар Божовиќ и Лазар Ристовски првично биле избрани да ги играат главните улоги, но го напуштија проектот за време на пробите. Директорот потоа ги замени со Татиќ и Ејдус. Покрај главната продукција на претставата што ја обиколи земјата, во Загреб биле продуцирани и независни претстави по сценарио на ''Шовинистичка фарса'', (со Жељко Вукмирица и Младен Црнобрња кои ги толкувале главните две улоги), Крушевац, Сомбор, Бања Лука, Риека и Вараждин. Верзијата на претставата произведена во Загреб била изведена повеќе од 300 пати.
Потковувач

Потковувач или налбат — занаетчија специјализиран за потковување работен добиток (коњи, волови, магариња, маски). Потковицата се прицврстува со клинци на копитото на добитокот. Потковиците за коњи и волови не се исти бидејќи копитата им се различни. При потковување, мора да се внимава да не се повреди копитото при заковувањето. Исто така, важно е закованите клинци подоцна да не го повредат животното. Ова е и опасна и напорна работа бидејќи се работи на големи животни кои понекогаш можат да бидат многу немирни и да ги повредат потковувачите. Ова занимање било многу распространето во минатото. Денес и ковачите вршат потковување како дел од својата работа (занает).
Српски дрвени цркви

Српските дрвени цркви се вкупно околу 80 дрвени верски објекти изградени од крајот на 17-ти до средината на 19-тиот век за време на отоманското време, сместени во денешна Србија и Босна.
Овие цркви најчесто се наоѓале во шумите далеку од главните патишта. За да си го зачуваат идентитетот и религијата од Отоманската Империја, православните жители ги граделе црквите од дрво, за да можат лесно преку ноќ да ги префрлат на други локации. Дрвените цркви се мали градби од едноставна градба со автентичен покрив, без украс и апсиди. Повеќето од нив се од костурен тип, со ѕидови од жлебови штици, а некои од трупци со правоаголен пресек. На аголот, трупците се поврзани со срамнети со земја размавта. Ѕидовите варирале и ретко достигнувале висина на маж. Исто така, црквите не достигнале висина на дрво. Покривите се многу стрмни за побрзо одводнување на дождовницата. На аголот, лицата на покривот се редовно заоблени. На овој начин се избегнува агол на покривот кој е несоодветен за покривот, а притоа се добива полуелипсовиден покрив на фронталните ѕидови кој обезбедува подобра заштита од атмосферски влијанија. Ова дополнително дава специфична естетска визија за структурата. Овие згради немаат таван, така што покривната конструкција во внатрешноста е целосно видлива. Отворите се многу мали, така што внатрешноста на црквата е прилично темна.
Босна и Херцеговина и Србија се специфични по бројот на џамии со дрвени минариња останати од Отоманската Империја.
1 Галерија
2 Поврзано
* Запис
Српски студии

Српски студии е академска дисциплина во рамките на славистиката која е фокусирана на изучување на српскиот јазик, литература, историја и култура. Во рамките на славистиката припаѓа на јужнословенската подгрупа.
1 Главни центри
Главните центри на српските студии се наоѓаат во Србија, главно во Белград, и во Нови Сад. Специјализиран факултет во Белград, наречен ''Истражувачки центар за српски студии'' бил создаден во 2010 година во рамките на Катедрата за историја (Филозофски факултет, Универзитетот во Белград. На универзитетите во Босна и Херцеговина, Црна Гора, Хрватска и некои други европски и северноамерикански земји, се изучуваат и различни програми за српски студии. ''Северноамериканското друштво за српски студии'' (NASSS) е активно од 1978 година. Нејзиното списание, наречено ''Српски студии'', го достигнало 28-от том. На Универзитетот Колумбија се организираат специјални програми по српски студии.
2 Поврзано
* Српската академија на науките и уметностите
* Културно наследство на Србија
* Матица српска
* славистика
Исмаила Сар

Исмаила Сар (роден на 25 февруари 1998, во Сен-Луи) — сенегалски фудбалер, крило или напаѓач на Кристал Палас и на сенегалската репрезентација.
1 Титули
1.1 Клупски
1.1.1 Рен
* Куп на Франција : 1
: 2018-2019
1.1.2 Кристал Палас
* ФА Куп : 1
: 2024-2025
1.2 Репрезентативни
; Сенегал
* Африкански куп на нации : 1
: Камерун 2021
Вожд

Вожд — српски владетелеска титула која ги обединувала воената и цивилната власт.
1 Историја
Зборот ''вожд'' е од автохтоно српско потекло. Во нововековната српска историја се споменува уште од 1811 година. Од 1804 до 1808 година Караѓорѓе Петровиќ се потпишувал како ''командант'', од 1808 до 1811 година како ''предводник'', а од 1811 година како ''вожд''. По Караѓорѓе од 1815 година титулата вожд ја имал Милош Обреновиќ, а од 1817 година ја заменил со владетелската титула кнез.
2 Носители на титулата вожд
* Караѓорѓе Петровиќ
* Милош Обреновиќ
Македонија на Зимските олимписки игри 2022

Македонија учествувала на Зимските олимписки игри 2022 во Пекинг, Кина, од 4 до 20 февруари 2022 година.
Тимот на Македонија го сочинувале тројца спортисти (двајца мажи и една жена) кои се натпреварувале во два спорта. Ана Цветановска и Дардан Дехари биле знаменосци на свеченото отворање.
1 Натпреварувачи
Ова е списокот на бројот на натпреварувачи кои учествуваат на игрите по спорт/дисциплина.
Спорт, Мажи, Жени, Вкупно
Алпско скијање, 1, 0, 1
Скијачко трчање, 1, 1, 2
Вкупно, 2, 1, 3
2 Алпско скијање
Со исполнување на квалификациските норми, од Македонија се квалификувал еден алпски скијач.
3 Скијачко трчање
Со исполнување на квалификациските норми, од Македонија се квалификувале еден машки и една женска натпреварувачка во скијачко трчање.; Далечина
Натпреварувач, Дисциплина, Класична, Слободен стил, Финале
Време, Ранг, Време, Ранг, Време, Заостанување, Ранг
Ана Цветановска, 10 км класично за жени, 39:57,7, +11:51,4, 95
; Спринт
Натпреварувач, Дисциплина, Квалификација, Четврт финале, Полуфинале, Финале
Време, Ранг, Време, Ранг, Време, Ранг, Време, Ранг
Ставре Јада, Машки, 3:29.13, 86, Не се квалификувал
Анѓелија Арбутина

Анѓелија Арбутина Шаренац (Белград, 29 март 1967) е поранешна југословенска и српска кошаркарка. Најпозната е по игрите за југословенската репрезентација на Олимписките игри во Сеул и победничкиот кош во полуфиналето, како и по долгогодишните настапи за Црвена звезда.
1 Играчка кариера
1.1 Клупска кариера
Поголемиот дел од кариерата го поминала во Црвена звезда. Играла за Црвена звезда од 1983 до 1992 година, како и во сезоната 1993/94. Таа со години го водела тимот како капитен, а со црвено-белите освоила две шампионски титули во 1989 и 1992 година, како и два национални купа во 1992 и 1994 година. Со Звезда, таа исто така била трета во Купот на шампионите во 1990 година, со три други изгубени финалиња во плејофот во 1987, 1991 и 1994 година.
Анѓелија кариерата ја продолжила во дресот на Бечеј, со кој во 1995 година ја освоиле шампионската титула со победи во финалната серија против Црвена звезда со 3:0, а Арбутина во вториот натпревар постигнала дури 62 поени. Подоцна освоила и титули со Хемофарм, играла за Мишколц од Унгарија, италијанската Лавечини од Парма, Банката за развој од Бања Лука и израелскиот Рамат Хашарон.
1.2 Застапеност
Играла за јуниорската репрезентација на Југославија, со која има бронзен медал од СП 1985 година, кога на 5 натпревари постигнала 42 поени. Таа има и сребрен медал од Европското првенство во 1986 година кога во седум натпревари постигнала 87 поени.
За сениорската репрезентација на Југославија одиграла 81 натпревар. Таа освоила дури четири сребрени медали на големите натпреварувања ( Олимписките игри во 1988 година во Сеул, Светското првенство во 1990 година во Куала Лумпур и Европското првенство 1987 година во Шпанија и 1991 година во Израел).
На Олимписките игри во Сеул во 1988 година го постигнала кошот за победа во полуфиналето против Австралија (57:56) и ја однело Југославија во финалето против селекцијата на САД, каде пружиле достоен отпор и освоиле сребрен медал. Низ шума од рацете на австралиската одбрана се пробила до кошот и погодила во последната секунда од табла за голема радост на соиграчите и стручниот штаб предводен од Милан Васојевиќ. Тој гол ја одбележал нејзината кариера во државната репрезентација. На мечот со Австралија постигнала 15 поени, а во Сеул на пет натпревари постигнала вкупно 51 поен (10,2 по меч). Таа исто така имала одличен настап на Европското првенство во 1987 година, постигнувајќи 77 поени (11 по натпревар) на седум натпревари. На Европското првенство во 1989 година постигнувала дури 19 поени во просек (95 поени, пет натпревари) и била втор стрелец на репрезентацијата која го зазела четвртото место. На Светското првенство во Малезија во 1990 година таа постигнала 22 поени на седум натпревари, а на првенството на Стариот континент во 1991 година постигнала 42 поени на пет натпревари. Таа била и најдобар стрелец на СР Југославија на Европското првенство во 1995 година со 15,2 поени по натпревар (91 поен во шест меча).
2 Приватен живот
Анѓелија е во брак со спортскиот коментатор на РТС, Слободан Шаренац, со кој имаат две ќерки.
Наташа Ковачевиќ

Наташа Ковачевиќ (Белград, 20 мај 1994) — српска кошаркарка. Играч на крилната позиција и игра речиси во сите репрезентации. Тешката сообраќајна несреќа привремено ја прекинала нејзината играчка кариера, па и покрај ампутацијата на ногата таа се вратила на паркетот како кошаркарка на Црвена звезда. По завршувањето на нејзината играчка кариера, таа станала претседател на овој клуб.
1 Играчка кариера
Кариерата ја започнала во Партизан во 2008 година и таму играла до 2010 година. Со Партизан го освоила второто место во српското првенство.
Во јануари 2010 година се преселила во Вождовац, со кој играла и во Јадранската лига. Поради финансиските проблеми на Вождовац, во јануари 2013 година преминала во Црвена звезда. За Звезда имала просек од 16,6 поени, 6,6 скока и 2,4 асистенции, што било нејзина отскочна даска за потпишување на првиот странски ангажман со унгарскиот тим Ѓер.
1.1 Несреќа
На 07.09.2013 година заедно со целиот тим на Гер доживеале тешка сообраќајна несреќа. Во несреќата загинале тренерот на тимот и генералниот директор, додека на Наташа поради последиците од несреќата и бил ампутиран долниот дел од ногата. Набргу по несреќата, целата српска јавност сакала да и помогне на младата кошаркарка. Помош дала и Француската кошаркарска федерација. Поранешниот кошаркар на Црвена звезда Зуфер Авдија пронашол соодветна протеза во Израел, а само два месеци по несреќата, Наташа повторно можела да шутира на кошот.
1.2 Враќање на паркетот
По неколкумесечниот тренинг со кошаркарите на Црвена звезда и добиените дозволи од ФИБА и КСС за да може да продолжи да игра со протезата, Ковачевиќ потпишала договор со Црвена звезда.
1.3 Репрезентативна кариера
Настапувала во речиси сите јуниорски репрезентации. За кадетската селекција се натпреварувала трипати (2008, 2009 и 2010 година) на ЕП. Со јуниорската селекција настапувала две години (2011 и 2012 година). Со јуниорската репрезентација освоиле бронзен медал на Европското првенство во 2012 година. Со селекцијата до 19 години таа учествувала на СП 2013 година.
2 Друго
По сообраќајна несреќа и привремениот прекин на играчката кариера, Наташа се посветила на хуманитарната работа. Таа ја основала Фондацијата под свое име, чија цел е да им помогне на младите спортисти и нивното образование.
Таа е избрана за младински амбасадор на Европската филијала на Меѓународната кошаркарска федерација (ФИБА) во 2014 година.
Францускиот претседател Емануел Макрон и доделил „Орден на витези на националниот ред“ во 2021 година за признатиот спортски ангажман од највисоко ниво и покрај сите лични проблеми и изразената поддршка на младите спортисти кои имаат потешкотии.
Мајката на Наташа е Наталија Бачановиќ, поранешна кошаркарка која со Црвена звезда го освоила Купот на европските шампиони во 1979 година нејзиниот татко е Вукашин Ковачевиќ, поранешен ракометар.
Милош Бабиќ

Милош Бабиќ (23 ноември 1968) е српски поранешен професионален кошаркар. Тој игра како крилен центар или пак како центар.
1 Кариера
Тој играл колеџ кошарка за Технолошкиот универзитет во Тенеси во Куквил, Тенеси 3 сезони (1987/88-1989/90). Тој бил избран од Феникс Санс во втората рунда (вкупно 50-ти пик) на драфтот во НБА во 1990 година, а веднаш на денот на драфтот бил ''заменет'' за Кливленд Кавалирс во замена за италијанскиот играч Стефано Рускони (нацртан со 52-риот избор во целина од Кавалирс ).
Тој играл во Националната кошаркарска асоцијација (НБА) две сезони за Кливленд Кавалирс (1990–91) и Мајами Хит (1991–92), сите заедно во 21 натпревар, со просек од 1,8 поени и 1,0 скок по натпревар за 4,1 минути по натпревар. просечно.
Јован Поповиќ (писател)

Јован Поповиќ (18 ноември 1905 – 13 февруари 1952) бил српски писател и академик.
1 Биографија
Поповиќ е роден во Кикинда, во денешна Србија. Се приклучил на југословенските партизани во почетокот на вооружената борба во Србија во 1941 година. Станал член на Српската академија на науките и уметностите на 14 ноември 1950 година. Неговата статуа стои на плоштадот во неговиот роден град Кикинда, а по неговото име е именувана една гимназија во Белград.
2 Избрани дела
*''Књига другаова'' (1929) *''Реда мора да буде'' (1932) * Лица у пролазу (1941)
*''Истинитската легенда'' (1944)
Милош Јосимов

Милош Јосимов (27 септември 1984) е српски професионален фудбалер кој игра како дефанзивец за Раднички Сремска Митровица.
1 Кариера
Во раните фази од својата кариера, Јосимов играл за бројни клубови од пониска лига, вклучувајќи ги Белград, Морава Ќуприја, Раднички Пирот, Железничар Белград и Словен Рума. Своите најуспешни години ги помина во Долен Срем, освојувајќи промоција во српската Суперлига во 2012 година. Поради неговите настапи, Јосимов бил именуван во тимот на сезоната 2012–13 на натпреварот.
Во јуни 2013 година, Јосимов се преселил во странство и потпишал со словачкиот клуб Слован Братислава, двегодишен договор со опција за продолжување. Тој го направил своето натпреварувачко деби во ремито 1-1 во лигата на домашен терен против Дунајска Стреда на 12 јули. Слован ја освоил шампионската титула со Јосимов на 16 од 33 натпревари. Во летото 2014 година, Јосимов бил деградиран во резервите.
Во 2017 година, Јосимов се преселил во Финска и се приклучи на тимот на Иконен КПВ, помагајќи им да се унапредат во првата лига во 2018 година.
2 Трофеи
2.1 Клуб
; Долни Срем
* Српска лига Војводина : 2010–11
; Слован Братислава
* Словачка Супер лига : 2013–14
2.2 Поединечно
* Тим на сезоната во српската Суперлига : 2012–13
Милош Бајалица

Милош Бајалица (|Miloš Bajalica, роден 15 декември 1981 во Белград) — српски фудбалски дефанзивец кој моментално игра за Раднички Ковачи.
1 Кариера
Својот квалитет го докажал играјќи за ОФК Белград. Тој бил именуван за капитен на ОФК од новиот менаџер Ратко Достаниќ. Бајалица го привлекол вниманието на многу клубови и на крајот потпишал со соседите Црвена звезда Белград. Во 2008 година, тој се преселил во Јапонија за да игра за Нагоја Грампус. Тој бил ослободен од Нагоја Грампус на крајот на сезоната 2009 година. На 17 февруари 2010 година, на официјалната веб-страница на Хенан Констракш било објавено дека Бајалица потпишал за нив да се приклучат на неговиот српски сонародник Горан Гавранчиќ. Потоа се преселил во Шанкси Чанба, но заминал откако немал успешна втора сезона во Кјото Санга ФК. Во летото 2016 година, Бајалица му се приклучи на тимот од Лигата на зоната Морава, Раднички Ковачи.
Јован Поповиќ (сликар)

Јован Поповиќ (14 ноември 1810 – 25 септември 1864) бил српски сликар.
1 Биографија
Поповиќ е роден во Опово во Банат во 1810 година. Од 1839 година живеел во Белград. Прво го научил сликарството од Константин Данил, а подоцна академските студии ги продолжил во Виена на познатата Академија за ликовни уметности. Негови професори таму беа Џозеф фон Фирих и Леополд Купелвизер.
Во 1845 година се вратил во Белград, но откако таму, не можејќи да добие провизии затоа што му биле давани на неговиот професионален ривал Димитрије Аврамовиќ, тој решил да се врати во Опово во Банат кон крајот на 1845 година и да се ожени со својата средношколска љубов. Кум му бил Јован Стерија Поповиќ.
За него се смета дека ги сликал иконите во иконостасот на Српската православна црква Свети Никола во Долово, од 1853 до 1855 година. Поповиќ насликал портрети на луѓе, жени и деца, припадници на цивилното население како неговата современа колешка Катарина Ивановиќ .
2 Наследство
Училиште во Нови Сад го носи името на Поповиќ.
3 Галерија
Душан Кљајиќ

Душан Кљаиќ (12 октомври 1963) е српски фудбалски менаџер и поранешен играч.
1 Кариера
Откако го поминал младинскиот систем во Црвена ѕвезда Белград, Кљајиќ играл за клубовите од југословенската Втора лига Галеника Земун, Марибор и ОФК Кикинда, пред да се приклучи на ОФК Београд за време на зимскиот одмор 1985–1986 во Југословенската прва лига. Тој подоцна поминал три сезони со југословенскиот прволигаш Риека од 1988 до 1991 година.
Кљајиќ бил менаџер на неколку клубови од првата српска лига, вклучувајќи ги Бежанија (два периоди), Нови Пазар (јануари-март 2010 година), Доњи Срем, Синѓелиќ Белград, Будуќност Добановци и Раднички Сремска Митровица.
2 Приватен живот
Кљајиќ е татко на поранешниот голман на Партизан Филип Кљаиќ.
Ненад Лукиќ

Ненад Лукиќ (14 декември 1968 - 10 февруари 2014) бил српски фудбалски голман.
1 Кариера
И покрај тоа што на моменти бил повикуван за репрезентацијата, тој никогаш не одигра ниту минута за нив. Тој бил рекордер (903 минути) без примен гол во српската Суперлига, додека тоа не го соборил фудбалерот на Партизан, Младен Божовиќ.
2 Трофеи
* Обилиќ Белград
** 1 пат прва лига на СР Југославија : 1997-98
** Рекордни 903 минути без примен гол: 1998-1999 година
* ЦСКА Софија
** најдобар голман на А ПФГ : 2001-02
Јован Нишиќ

Јован Нишиќ (3 март 1998) е српски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за ФК Пау.
1 Клупска кариера
Нишиќ се приклучил на Партизан на 10 години. Тој го потпишал својот прв професионален договор со клубот на 13 февруари 2016 година, склучувајќи тригодишен договор. Последователно, Нишиќ бил доделен на Телеоптик. Тој му помогнал на тимот да ја освои српската лига Белград во сезоната 2016–17, со што се стекнал со промоција во српската прва лига. На 19 јуни 2018 година, Нишиќ се преселил во Вождовац.
На почетокот на кампањата 2021-2022, Нишиќ му се придружил на Пау ФК во француската Лига 2.
2 Репрезентативна кариера
Нишиќ ја претставувал Србија на ниво под 17 и под 19 години, но не успеал да се квалификува на ниту еден голем младински турнир.
3 Трофеи
; Телеоптик
* Српска лига Белград : 2016–17
Ненад Лукиќ (фудбалер роден во 1992)

Ненад Лукиќ (2 септември 1992) е српски професионален фудбалер кој игра како напаѓач за унгарскиот клуб Будимпешта Хонвед.
1 Клупска кариера
Роден во Сремска Митровица, Лукиќ дошол од младинскиот систем на Партизан, заедно со Дарко Брашанац и Милош Јојиќ, меѓу другите. Тој го имал своето деби за сениор со нивната поврзана страна Телеоптик во 2010 година. Во зимскиот преоден рок во 2011 година, Лукиќ се преселил во бугарскиот клуб Локомотив Пловдив. Тој се врати во татковината и потпишал со Рад во летото 2012 година. Откако не успеал да се појави со белградскиот тим, Лукиќ се префрлил во Доњи Срем во зимскиот преоден рок во 2013 година.
Во летото 2014 година, Лукиќ потпишал со Спартак Суботица. Тој потоал се приклучи на Бежанија во летото 2015 година. Откако станал најдобар стрелец во Првата лига во Србија во 2015-16 година, Лукиќ обезбедил преселба во српскиот Суперлигаш Радник Сурдулица. Тој подоцна бил позајмен на Земун за време на истиот преоден рок, пред да потпише со клубот на трајна основа во февруари 2017 година.
Во летото 2017 година, Лукиќ се вратил во Рад, но ќе се пресели во Борац Чачак во зимскиот преоден рок 2018 година. Тој потоа се приклучил на Инѓија во летото 2018 година.
Во зимскиот преоден рок 2019 година, Лукиќ бил купен од амбициозниот ТСЦ Бачка Топола. Тој постигнал девет гола на 15 натпревари до крајот на сезоната, помагајќи му на клубот да ја освои првата српска лига и да се промовира во српската Суперлига за прв пат во историјата. Во дебитантскиот настап на клубот во првата лига, Лукиќ станла заеднички најдобар стрелец во лигата со 16 гола, помагајќи му на својот тим да се најде на четвртото место за да обезбеди место во Лигата на Европа на УЕФА следната сезона.
Во јули 2021 година, Лукиќ се преселил во странство по втор пат и потпишал со унгарскиот клуб Будимпешта Хонвед .
2 Репрезентативна кариера
На репрезентативно ниво, Лукиќ ја претставувал Србија на Европското првенство за играчи до 19 години на УЕФА 2011 година, а тимот бил елиминиран во полуфиналето. Тој претходно бил најдобар стрелец на тимот за време на квалификациската кампања за завршниот турнир со шест гола во пет натпревари.
Во јануари 2021 година, Лукиќ одиграл двапати за Србија на целосно ниво, настапувајќи на два пријателски натпревари.
3 Трофеи
3.1 Клуб
; ТСЦ Бачка Топола
* Српска прва лига : 2018–19
3.2 Поединечно
* Најдобар стрелец во српската Суперлига : 2019–20
Јован Новак

Јован Новак (8 ноември 1994) е српски професионален кошаркар за Фуенлабрада од Лига АЦБ.
1 Професионална кариера
Новак го имал своето сениорско деби со Вршац. На 2 април 2014 година, тој бил позајмен на Раднички Крагуевац до крајот на сезоната 2013–14. Во септември 2014 година се разделил со Вршац.
На 17 ноември 2014 година, тој потпишал договор со Војводина Србијагас за сезоната 2014–15.
На 31 јули 2015 година, Новак потпишал со полскиот клуб Туров Згожелец за сезоната 2015–16. По завршувањето на полската регуларна сезона, кон крајот на април 2016 година, тој потпиша со Металац Ваљево за остатокот од сезоната.
На 7 октомври 2016 година, Новак потпишал со Мега Лекс за сезоната 2016–17. На 21 ноември 2017 година, Новак потпишал со полскиот клуб МКС Даброва Горница .
На 30 октомври 2020 година, Новак потпишал за Мега Сокербет од Кошаркарската лига на Србија и АБА лигата.
2 Српската репрезентација
Новак бил член на српската репрезентација до 19 години, која го освоила сребрениот медал на Светското првенство на ФИБА до 19 години во 2013 година во Чешка.