Ашли

Ашли или Ашхли (св. ''Аскиль'' трн. ''Аскил'', |Ашлы) бил мистериозен средновековен град во Волшка Бугарија кој во руските хроники е познат како Ошел (|Ошель).
Додека археолошките ископувања докажале дека градот се појавил уште во 11 век, татарските легенди и руската ''Тверска хроника'' наведуваат дека градот бил основан од Александар III Македонски.
Во својот најславен период, Ашли претставувал голем трговски и политички центар, но во 1220 година бил разурнат и запален од трупите на Свјатослав III од Владимир, а ''Тверската хроника'' претставува единствениот пишан извор каде што се споменува Ашли.
1 Пад
Падот на градот е споменат во ''Тверската хроника'', единственото пишано споменување на градот. Принцот на Владимир Јуриј Всеволодович ја испратил експедицијата да го ограби Ашли под водство на неговиот брат, Свјатослав.
Русите под водство на принцот Свјатослав, неговиот брат Јарослав и војводата Јеремеј Глебович стигнале до градот преку Волга со своите бродови. Тие се истовариле источно од градот, на рамниот брег на Волга каде Ростовците го формирале десното крило, Переславците левото, а принцот и Муромејците останале во центарот додека еден полк останал да ги штити бродовите. Русите наишле на шумата и се сретнале со коњаничките Бугари под водство на нивниот принц. Бугарите ги испукале своите стрели и се повлекле кон тврдината.
Русите стигнале до ѕидините во жестока битка и успеале да запалат оган. Сепак, огнот, чадот и ветрот биле толку силни што Русите биле принудени да се повлечат и да влезат во градот од другата страна.
Но сепак, принцот на Ашли и неговата коњаничка свита избегале под закрила на чадот, а пешадијци и цивили биле убиени во акција. Огнот бил толку силен што многу напаѓачи кои се осмелиле да влезат во Ашли за да го ограбат градот загинале. Русите заробиле многу цивили и се повлекле покрај Волга. Бугарските засилувања, испратени од Билар, главниот град, биле предоцна.
2 Пребарување и ископувања
Долго време немало никакви урнатини идентификувани како Ашли, Василиј Татишчев претпоставувал дека урнатините во близина на Јантиковски (Кирелски) во денешен округ Камско-Устински (округ Кама-Устјин) се остатоци од ''Ашли''. Друг поддржувач на оваа верзија, А. Смирнов, тврдел дека името на градот потекнува од племето Есегел од Волшка Бугарија. Урнатините на Јантиковски биле поплавени со насипот на Кујбишевско Езеро во 1950-тите, но биле целосно истражени. Во урнатините на Јантиковски немало мириси од споменатиот голем пожар.
Денес се претпоставува дека урнатините се во близина на селото Богодашкино, Тетјушки округ. Богдашкино е село кое се наоѓа на горниот тек на реката Килна, помеѓу селата Пролеј-Каша и Јоково, околу пет километри северно од селото Урјум, на земјиште кое е населено со Тетјушки Мордвини, околу 16 километри југозападно од Тетјуши.
Урнатините од Богодашкино се пронајдени во 1909 година од страна на Ѓајнетдин Екшмарев, а ископувањата се случиле во 1949-1950 година под водство на Николај Калинин. Тој, исто така, ги ископал урнатините на Јантиковски и заклучил дека Ашли се наоѓа во близина на Богодашкино. Остатоците од тврдината, становите, работилниците, грнчарството и леарницата се откриени. Муслиманските гробишта пронајдени таму датираат од 11-13 век. Последните експедиции од 1987 и 2003 година им дале добра тема на историчарите.
3 Контроверзни теории
Некои верзии базирани ''на Кагфер Тарихи'' го сместуваат Ашли во современиот Казан и ја наведуваат победата на Бугарите под водство на Габдула Челбир и поразот на Русите и Удмуртите.