procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Бездомништво во Германија

Бездомништво во Германија — значајно социјално прашање, кое се проценува дека влијае на околу 678.000 луѓе. Оваа бројка вклучува околу 372.000 луѓе кои се сместени (во засолништа за бегалци итн.) од јавните служби, на пр. од страна на општините. Од 2014 година, постои зголемување од 150% на бездомното население во земјата. Наводно, околу 22.000 од бездомното население се деца.
Дополнително, земјата допрва треба да објави статистика за бездомништвото на федерално ниво и покрај тоа што е тековно и широко распространето прашање.
1 Заднина
1.1 Пред Втората светска војна
Во 1933 година, Нацистичката партија донела Закон „''против вообичаените и опасни криминалци''“, кој дозволил преселување на питачи, бездомници и невработени во концентрациони логори.
1.2 Втора светска војна и нејзиното влијание
Во 1942 година, британските бомбардирања уништиле вкупно 3,6 милиони домови, а 7,5 милиони Германци останале без покрив над главата.
2 Статистика
Нивото на бездомници се зголемило за повеќе од 4% помеѓу 2017-2018 година. Покрај тоа, според извештајот на ''BAGW'', поверојатно е дека бегалците се бездомници. Бројот на бездомници со бегалско потекло е зголемен за 5,9%. Мнозинството од бездомното население се мажи (три од четири). Постои загрижувачки пораст на бројот на млади бездомници во некои земји вклучувајќи ја и Германија
3 Домување
Сојузната влада признава дека бездомништвото во Германија е предизвикано од повеќе фактори, „''како што се финансиски, домашни и поединечни психосоцијални причини''“ и дека тоа не е само вкоренето во недостатокот на прифатливо сместување. Според Глобалната статистика за бездомништво, „''Околу 50% од сиромашните домаќинства трошат повеќе од 40% од расположливиот приход за домување''“. Здружението за засолништа за бездомници во Берлин обезбедува домување за бездомното население во Берлин, Германија.
4 Превенција
Спроведено е истражување за истражни проактивни начини за спречување на бездомништвото. Иселувањето на луѓето од нивните домови е еден од најчестите фактори за бездомништво. Некои инструменти кои се користат за запирање на процесот на иселување, вклучуваат финансиска поддршка, законска одредба за случаи на тешкотија и преговори за помош со сопствениците. Како што изјавил д-р Буш-Герцема, координатор на Европската опсерваторија за бездомништво, превенцијата е категоризирана на неколку начини: примарна превенција (поголеми ризични групи), секундарна превенција (оние на кои им се заканува иселување) и терцијарна превенција (лица кои веќе се бездомници).
Фокусирајте се на Ирска

Фокусирајте се на Ирска е непрофитна организација со седиште во Даблин, Ирска која обезбедува услуги за луѓе кои се бездомници и луѓе во ризик од бездомништво во Ирска. Основана е од чесната сестра Станислаус Кенеди во 1985 година, и е една од најголемите организации за домување и бездомници во Ирска. Обезбедува услуги во Даблин, Корк, Лимерик, Килкени, Слајго, Килдер, Карлоу, Типерари, Вексфорд и Ватерфорд.
Наведената мисија на добротворната организација е „да го унапреди правото на луѓето што се надвор од дома да живеат во место што го нарекуваат дом преку квалитетни услуги, истражување и застапување“. Во 2017 година потрошила 26,3 милиони евра за таа цел.''„Фокусирајте се на Ирска“'' добива приближно половина од својот буџет секоја година преку државно финансирање, а останатите 50% ги собира преку донации од јавноста, настани и корпоративна поддршка.
Според својот годишен извештај за 2018 година, ''„Фокусирајте се на Ирска“'' им помогнала на над 15.000 луѓе во 2018 година кои биле бездомници или во опасност да го загубат својот дом. Според истиот извештај, здружението за домување на добротворната организација обезбедило преку 1.100 домови на поединци и семејства во Ирска.
Почнувајќи од мај 2020 година, имала речиси 10.000 луѓе бездомници, вклучително и над 3.000 деца, а фондацијата повикала на преглед на поддршката што ја нуди државата. Добротворната организација, исто така, повикала на итно зголемување на обезбедувањето социјални и достапни станови за изнајмување и државата да се оддалечи од нејзината зависност од обезбедувањето станови на приватниот пазар за изнајмување.
Работата на ''„Фокусирајте се на Ирска“'' вклучувала лобирање за промени во јавната политика и обезбедување на оние кои се соочуваат со бездомништво. Почнувајќи од 21-от век, фондацијата почнала да се фокусира на спречување на бездомништвото и на пристапот „Прво домување“ обезбедувајќи најпрво безбеден дом.
Според Стратешкиот план на ''„Фокусирајте се на Ирска“'' за 2017 - 2020 година, наведените цели на организацијата се фокусираат на спречување на бездомништвото и поддршка на луѓето кои се бездомници да се преселат во безбедно сместување.
Сена во Аниер

''Сена во Аниер'' — назив на две слики масло на платно на францускиот импресионистички сликар Клод Моне, едната чувана во музејот Ермитаж во Санкт Петербург, другата во музејот Валраф-Рихарц во Келн. Тие датираат од 1873 година (неколку месеци по неговата слика ''Импресија, изгрејсонце'') и се со димензии соодветно 46,4 × 55,5 см, и 55 × 74 см.
Тие ја претставуваат Сена кај Аниер северозападно од Париз со вкотвени шлеп, доцна попладне. Оваа општина, неодамна поврзана со Париз со железница преку станицата Сен-Лазар, тогаш била мал град во процес на индустријализација во кој живеело работоспособно население и мали буржуи кои имале изградени павилјони од од воденички или тули, како што ги гледаме на кејот спроти, со нивните градини засадени со дрвја. Моне дојде да го наслика мотивот со своите пријатели. Потоа живеел посеверно, во Аржантеј, исто така на брегот на Сена.
Сликата во музејот Ермитаж, потекнува од германска збирка (Алис Мајер, родена Сивекинг), влезе во музејот Ермитаж по Втората светска војна како надомест за воената штета нанесена на СССР. Јавно е изложена од 1995 година.
Сликата од музејот Валраф-Ричарц бил ограбен за време на Втората светска војна, а потоа вратена на сопственикот, пред да биде продадена од нејзините наследници.
1 Библиографија
* Albert Kostenevitch,'' Catalogue de l'exposition de la peinture française des XIXe et XXe siècles [à l'Ermitage] issue des collections privées d'Allemagne'', ministère de la Culture de la fédération de Russie, musée de l'Ermitage, Saint-Pétersbourg, 1995, traduction en allemand chez Kindler, Munich, 1995
Зиги Торбаџијата

Збигњу Вилчек или Збигњев Маријан Вилчек, познат и како Зиги Торбаџијата (роден околу 1961 година) е човек кој живее во парк во внатрешното предградие на Бризбејн, Таринга. Зиги се противи на тоа да биде етикетиран како „бездомник“ бидејќи ја избрал својата ситуација и не бара храна, пари или облека и ужива да живее во јавен парк. Зиги добил медиумско покривање во 2004 година, станувајќи контроверзно прашање на два последователни локални избори.
1 Биографија
Збигњу Вилчек е роден и е од полска националност.
Тој влегол во јавноста во 2000 година со тогашниот градоначалник Џим Сорли, кој се осврнал на поплаките на некои локални бизниси кои изјавиле дека активностите на Вилчек привлекуваат стаорци и ги обесхрабруваат клиентите.
На почетокот на 2004 година тој бил предмет на „Операција Зиги“, напор на водителот на ABC (од 612 AM) Спенсер Хаусон да му најде дом. Откако бил интервјуиран во живо, било откриено дека Збигњев не бил толку подготвен да биде дело од оваа шема и затоа планот пропаднал.
Во 2004 година, тројца мажи фрлале рачно изработени бомби врз Зиги во период од шест месеци, што резултирало со изгореници на Зиги барем во една прилика. Мажите биле затворени во 2006 година под обвинение за следење со насилство.
Подоцна истата година, неговиот портрет насликан од локалниот уметник Брус Чепмен се натпреварувал за наградата Арчибалд. Неговата единствена побарана исплата била храна во вредност од 8 долари, вклучувајќи сладолед, неколку бисквити и шише безалкохолен пијалак . Збигњев исто така дал интервју за сличен хонорар од 10 долари.
Во декември 2005 година, неколку канти со пластични кеси во негова сопственост биле конфискувани од полицијата и на Зиги му било наредено да се пресели од неговиот камп во Хај Стрит.
Во јули 2006 година, Збигњев се преселил од неговата локација на Хај Стрит на ново место во Оукман Парк. Радио вести објавиле дека тој се преселил поради напади на неговата стара локација. Почнувајќи од 2008 година, тој бил сместен во близина на Туоунг Крик. Околу 2013 година, тој се преселил во уличниот парк Мороу помеѓу улицата Мороу и патот Могил.
Сена во Аржантеј

''Сена во Аржантеј'' — слика масло на платно од 1873 година на Клод Моне. Таа е една од многуте слики што уметникот ги направил во областа.
Сликата е во приватна збирка.
1 Во популарната култура
''Сена во Аржантеј'' била прикажана и била (заедно со другите слики на Моне) насловно вдахновение за филмот ''Ванилно небо'' од 2001 година. Во филмот главниот лик Дејвид (Том Круз) ја поседува сликата, а неговата потсвест го користи нејзиното прикажување на небото.
2 Поврзано
* Список на дела на Клод Моне
Dead Space 3

''Dead Space 3'' (македонски: ''Мртва вселена 3'') — научнофантастична пукачка игра од трето лице со елементи на ужаси за преживување, развиена од американското студио Visceral Games. Таа е третата и последна игра во серијалот ''Dead Space''. На 15 јануари 2013 г., се појавила затворена демоверзија, достапна само за корисниците на Xbox 360. На 22 јануари, демоверзијата станала достапна за сите сопственици на Xbox 360 и PS3. Целосната верзија на играта била објавена на 5 февруари 2013 г. во Америка.
Приказната на играта го следи ликот на играчот Ајзак Кларк и неговите сојузници додека истражуваат замрзната планета, Тау Волантис, за да го откријат потеклото на растечката закана од нивните непријатели, некроморфите. Играчите го управуваат Ајзак и ја истражуваат околината, решаваат загатки и наоѓаат ресурси, додека се борат со некроморфите и непријателските луѓе наречени јунитолози. Играта поддржува онлајн групни повеќеиграчки сесии во кои втор играч ја презема улогата на новиот лик Џон Карвер.
1 Оценки
''Dead Space 3'' добила „во целост поволни“ одзиви од критичарите, според веб-страницата за собирање на податоци Metacritic. За време на Наградите за рецензенти на Националната академија на видеоигри во 2013 г., ''Dead Space 3'' била предложена во категориите „Анимација, интерактивност“; „Режија во играчко кино“; "Звучни ефекти"; и „Употреба на звук, франшиза“. По објавувањето, ''Dead Space 3'' добила во целост потврдни одзиви од критичарите, од кои многумина го пофалиле нејзиниот играчки процес, системот за изработка и графика. Вообичаена критика било преминувањето од ужаси за преживување кон акција, што многумина сметале дека го ослабува доживувањето. Реакцијата на обожавателите исто така била измешана за промената кон исклучиво акциона игра, и пред и по објавувањето.
Закупнина и станбен сојуз

Синдикатот на изнајмувачи и домови (РАХУ) е синдикат на станари со седиште во Австралија. РАХУ организација за безбедно домување преку самозастапување, образование и одбрана од иселување. Ова вклучува и поддршка на станарите преку процеси како иселување и наплата на обврзниците, при што синдикатот дава поврати 12.000 долари од обврзниците на членовите за една година.
1 Историја
Сојузот на изнајмувачи и станови е основан во мај 2020 година како одговор на зголемената несигурност во домувањето поради пандемијата на КОВИД-19. Синдикатот бил формиран по кампањата за штрајк на изнајмување организирана од огранокот на индустриски работници од светот во Мелбурн. За време на пандемија КОВИД-19 во Викторија, РАХУ воделе кампања за мораториум за иселување што бил воведен во Викторија одреден временски период. За време на мораториумот за иселување, привремено сместени бездомници биле иселени од хотелско сместување. На ова се спротивставиле РАХУ.
Во првата година на синдикатот, членовите се занимавале со вкупно 84 случаи кои вклучувале 146 барања. Од тие случаи, 126.775,20 долари од 139.947,16 долари во долг биле решени во корист на членовите на РАХУ со преговарање за намалување на киријата, откажување од долг, спречување зголемување на наемот или барање обврзници.
2 Членство
Членството на РАХУ вклучувало изнајмувачи, сопственици на куќи и луѓе во бездомништво во Австралија. Сопствениците на куќи не можеле да гласаат. Сопствениците, агентите за недвижности, управителите на имот, полицајците, извршителите и шерифите не смеат да се приклучат на синдикатот.
3 Позиции
За време на пандемијата на КОВИД-19, РАХУ воделе кампања за зголемена заштита за изнајмување, вклучително и мораториум за иселување. РАХУ се залагал за проширување на јавните станови наспроти социјалните станови.
Џоди Џил

Џоди Џил (родена на 29 јануари 1971 година) е американска авторка најпозната по тоа што е израсната во јавен склад.
1 Ран живот
Џил е родена во Алберт Леа (Минесота). Во 1980 година, кога имала девет години, таа, нејзините родители и нејзината помлада сестра се преселиле во Лавленд Колорадо, каде што семејството се преселило во објект на склад со 10 на 20 метри во Ловленд Селф Сторџ. Бидејќи објектот забранувал живеење во објектите, родителите на Џил поставиле строги правила за децата: не им било дозволено да излезат од складот во текот на денот, да одат на училиште или да комуницираат со луѓе надвор од семејството. Ниту Џил ниту нејзините браќа и сестри никогаш не биле запишани на училиште.
Објектот за складирање останал резиденција за Џил и нејзиното семејство во следните 13 години, а за тоа време нејзините родители имале уште три деца.
Написот за Џил во ''Мари Клер'' го опишала „бизарниот“ животен аранжман на семејството:
Со украдени дрва од градилиштата, (таткото на Џил) изградил мансарда за спиење. За тоалет сите користеле иста кофа, се празнат само еднаш дневно во блискиот ров; за капење наполниле уште една кофа од шипката на паркингот. Грејачот на пропан ја одржувал температурата малку над нулата.
2 Кариера
Џил е автор на „''Тури за слободна Калифорнија“'' и „''Тури бесплатно: Колорадо“.'' Во 2004 година, ''магазинот во Лос Анџелес'' ги нарече ''Тури за слободна Калифорнија'' на годината „Најдобар водич во Лос Анџелес“.
Поглед од Руел

''Поглед од Руел'' — слика од 1858 година на Клод Моне. Сликата го прикажува крајоликот што го опкружува мал поток, Руел или Лезар, во областа Руел во Авр во Нормандија, Франција. Насликана кога Моне имал седумнаесет години, таа е најраната позната слика на уметникот. Сликата е потпишана со „О. Моне“, бидејќи била насликана пред Оскар-Клод Моне да го отфрли „Оскар“ од неговото име во раните дваесетти години.
1 Заднина
Како тинејџер, Оскар-Клод Моне станал познат во Авр како карикатурист. За да ги промовира своите цртежи, тој ги изложил во ''Гравие'', месна продавница за врамување. Во продавницата, закачени над цртежите на Моне, имало слики од морски предели од месниот сликар Ежен Буден. Моне не ги сакал сликите на Буден, ги сметал за „одвратни“ и го мразел уметникот без никогаш да го запознае. Сопственикот на продавницата случајно се дружел со Буден и му понудил да го запознае Моне, но Моне избегнал таква средба. Еден ден, Моне влегол во продавницата без да сфати дека таму е Будeн и двајцата се запознале. Буден ги пофалил карикатурите на Моне и го охрабрил Моне да научи како да црта и слика предели.
Буден, кој бил петнаесет години постар од Моне, станал првиот инструктор по сликарство на седумнаесет и пол годишниот Моне. Во почетокот на летото 1858 година, веројатно само неколку месеци по првата средба на Моне со Буден, двајцата отишле на сликарска експедиција во шумата Монжон во Руел, на североисточната страна на Авр. Токму на оваа експедиција Моне првпат се здобил со ценење за природата. Младиот Моне гледал како Буден слика, и ја насликал ''Поглед од Руел'' следејќи ги Буденовите упатства. ''Погледот од Руел'' веројатно не бил првиот обид за сликање на Моне, бидејќи сликата е премногу софистицирана и префинета за да биде негов прв обид.
2 Историја на изложување
Во август 1858 година, Моне го поднел ''Погледот од Руел'' на изложба во Авр и бил прифатен. На истата изложба биле прикажани две слики на Буден, двете насловени ''Предел (долина на Руел)''. Откако била изложена во Руан, местен критичар остро ја споредил сликата со оние на Буден, пишувајќи дека сликата на Моне ги има истите квалитети како оние насликани од Буден. Моне го сфатил коментарот како комплимент.
3 Библиографија
***
Бездомништво во Франција

Бездомништвото во Франција — значајно социјално прашање кое се проценува дека влијае на околу 300.000 луѓе - бројка што е двојно зголемена од 2012 година (141.500) и тројно од 2001 година (93.000). Околу 185.000 луѓе моментално престојуваат во засолништа, околу 100.000 се во привремени станови за луѓе кои бараат азил, а 16.000 живеат во сиромашни квартови.
Една студија за бездомници во Париз покажала дека бездомниците имаат висок степен на социјална близина со другите луѓе кои живеат во услови на сиромаштија. А термините во медиумите што се користат за опишување на бездомништвото се формираат околу сиромаштијата и скитниците.
Некои истражувачи тврдат дека политиката „''Прво домување''“ нема да го реши проблемот со бездомниците во Франција.
Некои истражувачи тврдат дека индустриското преструктуирање во Франција довело до губење на некои работни места меѓу работниците чии вештини не се префрлиле лесно во другите работни сектори, што пак довело до зголемување на бројот на бездомници.
Бездомните деца во Франција не е нов феномен; писателот Емил Зола пишувал за бездомните деца во Франција до крајот на 19 век.
Бројот за итни случаи за бездомници во Франција е 115.
1 Одговорност
* Францускиот закон ги спречува сопствениците да ги иселат своите станари во текот на зимските месеци.*Фоаје потекнува од Франција за време на Првата светска војна за да обезбеди место за јадење и спиење за војниците. По војната, фоајето било истено за да се обезбеди сместување за движење на луѓе низ целата земја кои бараа работа. Се смета дека службата го намалила бројот на бездомни невработени млади.*Кристоф Роберт, генералниот директор на добротворната организација ''Fondation Abbé Pierre'', повикалда се формира посебен јавен фонд од околу 200 милиони евра за да им се помогне на луѓето да плаќаат кирија и сметки. Тој, исто така, повикал на „''долгорочни решенија за домување''“, барајќи од властите да изградат 150.000 субвенционирани станови.*Во 2015 година, мобилните тимови на францускиот Црвен крст завршиле 11.000 рунди улични мисии, кои вклучувале 200.000 средби со 72.000 различни луѓе.
2 Статистика
* Во 2018 година, 566 бездомници починаледа направи повеќе за своите бездомнициод кои повеќе од 100 бле од Париз
* Само поголемиот париски регион сочинувале 44% од бездомниците.* 38% од бездомниците се жени.* Мнозинството бездомници живеат сами (62% се сами и без деца).* 55% се родени надвор од Франција. Лицата од оваа група се почесто придружувани од деца (23.700 од 30.700 пребројани деца).* Приближно една четвртина од бездомниците кои зборуваат француски се редовно вработени. Работните места се генерално несигурни или нискоквалификувани. * Една четвртина биле жртви на насилство или злоупотреба.* Речиси половина од луѓето кои живеат на улица се на возраст меѓу 30 и 49 години, во споредба со 26% од луѓето над 18 и 25% над 50 години.* 14% од француските бездомници имаат високо образование и секој десетти има завршено средно образование. * 75% од Французите чувствуваат некаква форма на солидарност со грубите спијачи и 56% сметале дека можеби еден ден ќе бидат на нивната позиција.
Жители на работ

Терминот жители на работ се користи во Австралија за да се опишат групи Абориџини Австралијци кои кампуваат на периферијата на градовите и од чии градови и населби тие биле исклучени, генерално преку закон или отуѓување на земјиштето како резултат на колонизација. Во Аделаида, Јужна Австралија, терминот се применувал особено во раните денови на населувањето на оние кои кампувале во паркот Аделаида околу центарот на градот.
Жителите на работ ги нарекуваат и „Долги Грасери“ во современото време, особено во Северна Австралија каде едногодишните топли временски услови им дозволуваат на патувачките Абориџини да живеат на неодредено време на периферијата на градовите без официјални места на живеење.
Терминот бил употребен и за романот ''„Жители на работ“'' од 1961 година од западноавстралиската авторка Нене Гаре. Таа книга била адаптирана како истоимениот австралиски филм (анг: ''The Fringe Dwellers)'' од 1986 година, во режија на Брус Бересфорд.
1 Поврзано
* Отуѓување (имотно право)
* , филм од 1986 година
* The Fringe Dewellers (роман), роман од 1961 година
Еврејска куќа

Еврејската куќа е австралиско - еврејска непрофитна организација која им помагала и помага на бездомниците. Се наоѓа во источните предградија на Сиднеј. Организацијата е основана во 1986 година од локалните бизнисмени Роџер и Ентони Клифорд. Браќата Клифорд го основале кризниот центар за да одговори на потребите на оние членови на заедницата кои се борат со злоупотреба на супстанции.
1 Центар за сместување во кризи
Организацијата работи со кризен центар за сместување на систем за престој од 14 ноќевања. Во овој период, клиентите бездомници добиваат интензивни услуги за психо-социјална поддршка и поддршка за да се движат низ системот на социјална помош.
2 Луѓе
Рабинот Мендел Кастел е извршен директор на организацијата. Рабинот Кастел е свештеник од полицијата во Нов Јужен Велс и поддржувач на пристапот на „менаџирање алкохол“ кон зависноста од алкохол.
Бездомништво во Израел

Бездомништвото во Израел — феномен кој најмногу се развил по средината на 1980-тите.
Бездомништвото се зголемило по бранот на советска имиграција во 1991 година. Дури 70% од бездомниците во Тел Авив се имигранти од поранешниот Советски Сојуз, речиси сите мажи. Според основачот на засолништето за бездомници Гилад Хариш, „''кога рецесијата го погоди Израел во раните 90-ти, принципот „последен влезен, прв излезен“ започна и многу руски имигранти ги загубија своите работни места. Бидејќи беа нови во земјата, тие не поседуваа никаква семејна поддршка како домородните Израелци. Некои завршија на улица без да имат каде да одат''“.
Бројот на бездомници во Израел пораснал во 2000-тите, а Здружението за граѓански права во Израел тврдело дека властите го игнорираат ова прашање.
Околу 2.000 семејства во Израел ги губат своите домови секоја година откако нема да ги подмират своите хипотекарни заеми. Сепак, измената на законот донесена во 2009 година ги штити правата на хипотекарните должници и гарантира дека тие нема да бидат протерани додека не ги исполнуваат плаќањата за хипотека. Амандманот е дел од пошироката реформа во законот по долгата битка на Здружението за граѓански права во Израел и другите групи за човекови права.
Во 2007 година, бројот на млади бездомници бил во пораст. Повеќе од 25% од сите млади бездомници во 2007 година биле девојчиња, во споредба со 15% во 2004 година. Извештајот на Елем, непрофитна организација која им помага на младите во ризик, укажал на зголемување од 5% на бројот на млади бездомници или талкачи по улиците доцна во ноќта додека нивните родители работеле или поради затегнати односи дома. Организацијата проценила дека во 2007 година обезбедила програми или привремено засолниште за приближно 32.000 млади на околу 30 места низ земјата.
Во 2014 година, бројот на бездомници во Израел бил проценет на 1.831, од кои околу 600 живееле на улиците на Тел Авив. Ова сочинува 0,02% од населението на земјата, што е ниска бројка во споредба со другите развиени нации. Во јули 2015 година, Министерството за благосостојба проценило дека бројот на бездомници е помеѓу 800 и 900, вклучително и 450 кои добиваат услуги и третмани од нивните општини, но продолжуваат да живеат на улица. Елем тврдел дека вистинската бројка е многу поголема. Во декември 2015 година, големото истражување на Министерството за благосостојба покажало дека 2.300 луѓе во Израел биле бездомници.
Бездомниците во Израел имаат право на месечна владина стипендија од 1.000 NIS. Покрај тоа, постојат и државни засолништа за бездомници управувани од Министерството за благосостојба и приватно засолништа.
Ади Нес, израелски фотограф, го привлекол вниманието на јавноста кон ова прашање со фотографирање на израелските бездомници.
Домување во Израел

Домување во Израел е термин кој се однесува на историјата на домување во Израел.
1 Историја
По формирањето на државата Израел, стотици илјади Евреи од целиот свет почнале да емигрираат во новата држава. Многумина биле сместени во привремени кампови познати како маабарот, каде што живееле во колиби, шатори и бродски контејнери за пакување додека не се изградат трајни станови. Во септември 1948 година, Министерството за труд на Израел формирало Национален оддел за домување за да го надгледува развојот на национално ниво. Таа година било основано станбеното претпријатие „Амидар“ и биле изготвени планови за изградба на 16.000 станбени единици во и околу урбаните центри во земјата. Одделот за апсорпција на Еврејската агенција увезло 6.000 кабини од Шведска за привремено сместување.
Во градовите и развојните градови низ целата земја, набрзина почнале да се подигнуваат низи бетонски станови за да се реши големиот недостиг на станови. Овие евтини станбени проекти финансирани од владата биле познати како ''шикуним.''
Во доцните 2000-ти и 2010 година, цените на недвижностите во Израел се чинело дека се надуени во споредба со долгорочниот просек, другите развиени економии, кириите и просечниот приход. Овој балон за недвижности бил обвинет за недостигот на станови ширум земјата. Сепак, многу економисти и инвеститори не го гледаат како балон.
Како одговор на глобалната економска рецесија во 2008 година, гувернерот на израелската централна банка, Стенли Фишер, ги намалил каматните стапки на историски најниско ниво од 0,5%. Тоа резултирало со многу брз пораст на цените на становите во 2009 година, по постојан пораст во претходната деценија.
Повеќето хипотеки земени во 2007-2009 година биле хипотеки со прилагодлива стапка врзана со основната стапка, од кои најниската била 1,75%.
2 Сопственост на домот
Во 2012 година, 67,9% од Израелците живееле во куќи што ги поседувале, а 26,9% во изнајмени куќи.
3 Поврзано
* Архитектура на Израел
* Економија на Израел
* Емигрантски кампови (Израел)
* Израелска населба
4 (скопска автобуска линија)

Автобуска линија 4 е една од јавните транспортни линии што опслужуваат градот Скопје, главниот град на Македонија. Оваа линија е дел од мрежата на Јавното Сообраќајно Претпријатие (ЈСП) Скопје и има значајна улога во секојдневниот превоз на патници во градот.
0.0.1 Траса и Станици
Автобуската линија 4 ги поврзува следните клучни точки:
* Почетна станица: 11 Октомври
* Крајна станица: Хром
Трајната рута поминува низ повеќе значајни населени места и делови од Скопје, обезбедувајќи пристап до различни комерцијални, образовни и административни области.
0.0.2 Работно Време и Фреквенција
Автобуската линија 4 обично работи од рано наутро до доцна вечер, со фреквенција на автобусите на секои 20-40 минути во текот на врвните часови и нешто поретко во останатото време. Точниот распоред може да варира во зависност од денот на неделата и времето од годината.
0.0.3 Возен Ред
Возниот ред на линијата 4 е достапен на официјалната веб-страница на ЈСП Скопје и на станиците на автобусите. Патниците можат да ги користат мобилните апликации и информативните табли на станиците за ажурирани информации за пристигнувањето на автобусите.
0.0.4 Историја и Развој
Автобуската линија 4 е една од постарите линии во градската мрежа на Скопје, и со текот на времето претрпела различни промени во својата траса и фреквенција за подобро да ги задоволи потребите на патниците.
Бутковска Река

Бутковска Река |Κερκινίτης Ποταμός или ''Αμμουδοπόταμος'', старо: ''Μούτκοβας'') — река во Серско, Егејска Македонија, лева притока на Белица.
1 Течение
Реката извира високо на Беласица под граничната пирамида бр. 6 (граница со Р. Македонија) и тече на југ. Се спушта во долината межу Беласица и Круша и кај Анатолу ја прима големата лева притока Ликорема. Овде свртува на исток. По селото Дели Хасан традиционалното корито на реката продолжува на исток, каде реката се влевала во Струма североисточно од Бутково. Денес реката е канализирана и се влева во Бутковското Езеро јужно од Бутково.
2 Притоки
→ лева, ← десна
:* ← Ликорема:* → Стара:* ← Ксиропотамос:* → Копривица:* → Кара:* ← Ксиропотамос:* ← Цаганорема:* ← Микрорема:* ← Ватирема
Бездомништво во Португалија

Според националното истражување спроведено во 2020 година, во Португалија имало 8.209 бездомници. Најголемиот дел од нив живееле во Лисабон, каде што броеле 4.786 бездомници, што претставува 58,3 отсто од вкупниот број, а потоа следи градското подрачје на Порто со 1.213 луѓе. Се вели дека најзагрижувачка е состојбата во регионот на Алентежо, во општините Алвито и Бежа, кои имаат 11,35 односно 9,72 бездомници на 100.000 жители. Од бездомното население, мнозинството се мажи на возраст од 45 до 64 години, кои се бездомници и до една година. Главните причини се поврзани со зависноста од алкохол или психоактивни супстанции (2.442), невработеноста или несигурноста на работата (2.347) или финансискиот недостаток поврзан со други причини (2.017). И покрај тоа што ова била општа особина на бездомното население, имало и 734 двојки. Во градското подрачје на Лисабон, огромното мнозинство од овие двојки (339 од 392) се бездомници, но живеат во центри за привремено сместување, посебни сместувања за бездомници или во соби платени од социјалните служби или други субјекти. Во земјата, нешто повеќе од половина од бездомниците живеат во овие можности (4.789), но сè уште има 3.420 бездомници, кои живеат на улица, во засолништа за итни случаи или во несигурни места.
Извештајот го посочува и бројот на лица кои заминале да живеат на улица и добиле трајно домување и дека во 2018 година имало 485 случаи, 39% повеќе во споредба со 2019 година. Истражувањето промовирано од ENIPSSA, произлегло од истражување на 278 општини во континентална Португалија и ги одразува добиените 275 одговори, преку артикулација на различни установи со месна интервенција. Со стапка на одговор од 99 проценти, ова е најкомплетното истражување од 2018 година. Во соопштението, Министерството за труд, солидарност и социјално осигурување навело дека има зголемување на бројот на бездомници во однос на претходната година, што го оправдува со „подобрување на постапката на дијагностицирање низ државата“ и додава „ Владата е посветена на обезбедување решенија за домување за бездомниците, во пристап кој го става домувањето на прво место и, оттогаш па натаму, работи на нивната општествена вклученост и автономија“.
Во моментов, нема службени информации за португалските бездомници на национално ниво, но истражувањето за една ноќ спроведено во Порто во 2013 година покажало дека 300 луѓе спијат на улица и 1.300 во привремено сместување и првичните неодобрени податоци од Институтот за социјално осигурување покажуваат дека имало 4.420 луѓе се евидентирани во „активни ситуации на бездомници“ во 2013 година. Стратегијата на Португалија за 2009-2016 година за справување со бездомниците добила критики поради недостаток на политичка поддршка, транспарентност и распределба на средства.
Килот

Килот, Котларска Река или Биралска Река (|Κοιλάδα, до 1968 г. ''Κιλότ'', ''Килот'') — река во Кајларско и Леринско, Егејска Македонија, притока на Островското Езеро.
1 Течение
Реката се образува на планината Карталдаг, источен разбранок на Сињак, од неколку потоци кои извираат источно под врвот Ипсома Кароглу (1.045 м). Првично го носи името Бекревеник (''Бекревеникос'' или ''Бекревенику'' , ''Μπεκρεβενίκου'') и тече на север-северозапад. Ја прима левата притока Морека, излегува од планината во котлината Сариѓол јужно од С’лпово и свртува на североисток. Тука коритото ѝ е регулирано. Минува јужно од Кајлари, ја прима големата десна притока Пориште и свртува на север. Тука го носи името Дубалти, а откако ќе пројде западно крај Котлари, го носи името Котлар или Котларска Река (Пендаврисос). Завршува во Островското Езеро источно од селото Нови Град.
2 Притоки
→ лева, ← десна
:* ← Папа Рема:* → Микри Бара:* → Гаволакос:* → Лабаница:* → Морека:* ← Бајлар:* ← Кевриџик:* ← Сулу:* ← Рубина:* ← Копалца:* → Чернево (Кајлар Кури)::* → Белева Река:* ← Сари Дол
Euphoria (песна на Кендрик Ламар)

Euphoria (буквално: ''Еуфорија'') — дистрек на американскиот рапер Кендрик Ламар. Песната е одговор на синглот на канадско-американскиот рапер Дрејк, „Push Ups“, и неговата независно објавена песна „Taylor Made Freestyle“. Песната била објавена неочекувано на 30 април 2024 г. од Interscope Records, прво како ексклузив на YouTube, а потоа се појавила на преносните платформи неколку часа подоцна. Песната го носи своето име од американската младешка драмска серија „Еуфорија“, чиј извршен продуцент е Дрејк.
Песната „Euphoria“ добила во целост потврдни одзиви од музичките критичари, кои го забележале нејзиниот хумористичен, но сепак омразен тон, разноврсната изведба на Ламар и сложениот поттекст. Сепак, критиките биле упатени кон производството на песната и некои духовити изрази, кои некои ги сметале за несоодветни. Во 2024 г., песната го соборила рекордот за најмногу прегледи на преносните платформи во еден ден за хип-хоп песна.
1 Заднина
На 22 март 2024 г., Кендрик Ламар ги изненадил сите со тоа што се појавил на албумот на Фјучер и Metro Boomin. Тој ги отфрлил Дрејк и Џеј Кол во неговиот стих на синглот „Like That“, одговарајќи на нивната песна „First Person Shooter“.
Џеј Кол прво возвратил со „7 Minute Drill“, но подоцна ја тргнал песната. Дрејк двапати одговорил на „Like That“. Неговата прва песна, „Push Ups“, била откриена предвреме пред службено да биде објавена. Ја исмејувала висината и автентичноста на Кендрик и поттикнала гласови за изнуда од неговата издавачка куќа.
Вториот одговор на Дрејк, „Taylor Made Freestyle“, ги користел вокалите на Тупак и Снуп Дог создадени од вештачка интелигенција за да го предизвика Кендрик. Дрејк исто така се сомневал во пријателството на Кендрик со Тејлор Свифт. Семејството на Тупак не било среќно, тврдејќи дека Дрејк не го почитува наследството на Тупак и ги крши правата на личноста. Дрејк морал да ја тргне песната или ќе се соочел со правна постапка, па ја отстранил.
Трикотажа Пелистер

Трикотажа Пелистер — поранешно македонскo претпријатие за производство на конфекција. Фабриката отишла во ликвидација во 2018 година. Седиштето на производството било во Битола, со подружница во село Цапари.
1 Историја
Како почетник во текстилната индустрија во општина Битола во 1923 година била основано претпријатието „БИТ“ — Текстилна индустрија Битола. На почетокот фабриката имала две одделенија - за шиење и за плетење. Во тоа време фабриката имала 20 кружни машини за плетење (марка Руншутл), една раух машина, една филцкалендер машина и неколку машини за превиткување. Поради големото иселеништво на Македонците во странство, во селото Цапари била основана исфрлена единица која ги вработувала жителите на селата Ротино, Ѓавато и Цапари. Тогаш, кроењето сè уште било рачно. Брзата индустријализација по Првата светска војна во Кралството Југославија придонело за развојот на општина Битола. На почетокот биле вработени 30 работници, а во 1981 година бројот пораснал на 3406. Истата година текстилната индустрија учествувала со 28,9% од производството.
Првиот штрајк фабричките работници го имале веќе во 1938 година, додека Сојузот на работниците бил основан во 1951 година.
2 Меѓународни модни саеми
Трикотажа Пелистер учествувала и на модни саеми. До 1983 година трипати ја добила наградата Билјана на саемот „Модест 83“. За тоа време, имала голем извоз во Австрија, Франција, Велика Британија, Унгарија, Швајцарија. Филијалата на фабриката во селото Цапари извезувала во Азија, Кувајт и Ирак.
Во Југославија текстилот се продавал во стоковните куќи „Србијатекс“, „Меркур“, „Текстил“ - Белград; „Трготекстил“, „Интерпромет“ - Скопје ; „Текстилпромет“ - Загреб ; „Текстил“ - Љубљана ; „Вема“ - Марибор ; „УНИ-комерц“ - Сараево ; „Стотекс“ — Краљево.
66 месеци

''„66 месеци: Под радарот''“ (изворно на англиски: ''66 Months: Under the Radar'') ― британски документарен филм од 2011 година, режиран од Џејмс Блумел, кој се насочува кон бездомникот Најџел Флечер кој преживеал 6 години без владина помош. Продуциран е од Moving Target Films во соработка со Dartmouth Films и првпат бил прикажан во 2011 година.
1 Продукција
Режисерот Гордон Вилсон бил без работа и бездомник кога присуствувал на бесплатна работилница во Film Oxford на улицата „Кетрин“ во Оксфорд. Вдахнат од врската помеѓу Гордон Вилсон и неговиот партнер Роби Барнс, филмот документира шест години од животот на неговиот пријател Најџел Флечер и траел седум години. Вилсон се сретнал и живеел со Најџел Флечер на половина пат. Преку сцени кои се занимаваат со злоупотреба, умствена болест и алкохолизам, филмот ја раскажува приказната за пријателството на двајцата и ја прикажува врската помеѓу парот. Барнс починал пред да заврши филмот.
Според режисерите:Секоја година, илјадници луѓе се лизгаат низ мрежата на обезбедување социјална грижа во мрачен, осамен и често опасен подземен свет. Најџел е еден од тие луѓе. Напуштен од оние кои требало да се грижат за него, малтретираниот и ранлив Најџел живеел под радарот на социјалните служби 66 месеци. Во оваа непријателска средина, Најџел се потпирал на Роби, алкохоличар. Заедно живееле во сиромаштија среде сонуваните кубиња на Оксфорд. И така започна нивната вознемирувачка, но искрено љубовна врска. По 66 месеци Најџел конечно беше приведен од социјалните служби и му беше обезбедено сигурно и безбедно место за престој. Раскажан од перспектива на Најџел, овој филм го спојува неговото сегашно искуство од востановениот живот со низа спомени и назадмо гледишта од неговото време во „дивината“. Филмот е снимен повеќе од шест години и дава извонреден увид во скриениот свет, овозможен само од блиските односи меѓу филмаџиите и соработниците. Се поставуваат многу тешки прашања за навредливите врски, умствените болести и должноста на општеството да се грижи. Но, овој трогателен и многу личен филм достигнува подалеку од нив за да обезбеди интимен и комплексен портрет на една нефункционална врска во која физичкото страдање на крајот е подобро од осаменоста.
2 Улоги
* Најџел Флечер како самиот себе
* Гордон Вилсон како самиот себе
3 Прием
Весникот „''The Argus''“ го пофалил филмот, нарекувајќи го „храбар документарец што ги „изложува дупките“ во општествена грижа на Оксфордшир“, а Британското здружение на социјални работници го опишале како „најстрашувачкиот, најтешкиот и најнеудобниот филм досега“.
Министерство за образование (Бахреин)

Министерството за образование — оддел на бахреинско владино министерство, одговорно за училиштата управувани од владата.
година Д-р Мохамед бин Мубарак Џума е министер.
1 Совет за високо образование
Советот за високо образование (СВО), агенција која ги регулира високообразовните институции, била основана во 2005 година..
2 Училишта
Училиштата финансирани од јавната влада се поделени врз основа на пол.
3 Поврзано
* Образование во Бахреин
Губење на гласот х во македонскиот јазик

Процесот на постепено губење на гласот х или негова замена со в или ф (шетах → шетав) започнал уште од 16 век. Овој глас во македонскиот стандарден јазик денес се среќава во некои изворни словенски зборови (храна, храброст) и во заемки од интернационалната лексика (хемија, хигиена), но исчезнал од почетната и меѓувокалната позиција, како и од глаголскиот систем.
Потврда за губењето на гласот х во македонскиот јазик наоѓаме и во криптоанализата. Релативната фреквенција на буквата со која се бележи гласот /h/, т.е. буквата х во текстовите на македонски јазик изнесува 0,146%-0,239%, за разлика од бугарскиот на пр. каде што овој глас повеќе се зачувал и изнесува 0,414%-0,655%.
1 Историја
Губењето на х во македонскиот јазик е појава што не оди поназад од 16 век. Во турски дефтери и документи од втората половина на 15 век се бележи х во имиња на места и во лични имиња: Храштани, Раховец, Рахотинце, Хорина, Техарче; Хране, Хрвој, Страхина и др. Во поменикот на манастирот Матка (16 век) се среќава без х: место Тетово (од постарото ). Од 1635 г. потекнува запис во кој се зборува за „епископ Тетовски Нїкaнѡр“. И други примери покажуваат дека х се губело најрано во почетокот на зборот пред консонант, како што е и овде случај.
Мостич

Мостич бил висок функционер во Првото Бугарско царство во 10 век, за време на владеењето на Симеон I и Петар I. Тој ја носел титулата ''ичиргу-боил'' и најверојатно бил командант на гарнизонот во Преслав.
Мостич е познат од неговата надгробна плоча, пронајдена во црквата (денес позната како „црва на Мостич“) во Преслав. Надгробната плоча била откриена во 1952 од професорот Станчо Ваклинов и се чува во Националниот археолошки музеј.
Натписот на плочата е епитаф, што укажувало дека тој бил погребан во црквата: неговите останки исто така биле пронајдени, и откриле дека тој бил релативно низок (165–170 cm). Текстот е познат и по тоа што е еден од најраните извори во кои се споменува титулата "Цѣсарь" ("Цезар").
Натписот гласи:
сьде лежитъ мо-
стичь чрьгоубъɪ-
ля бъɪвъɪи при
сумеонѣ ц︢ри
и при петрѣ ц︢ри
ос(м)иѭ же десѧ-
ть лѣтъ съɪ оста-
вивъ чрьгоубъɪлъ-
ство ї вьсе їмѣн-
иѥ бъɪстъ чрьнори-
зьць ї въ томь съ-
връши жизнь своѭ.
Овде лежи Мостич, кој беше чргубиља при Симеон цезар и при Петар цезар. На 80 години, оставајќи го чргубиљството и сето имање, стана црноризец и така го заврши животот свој.
Бездомништво во Унгарија

Проценувано е дека во Унгарија има 30.000 бездомници. 131 бездомници починале од хипотермија во Будимпешта помеѓу 2006 и 2010 година.
По повторените обиди на владата на Фидес да го направи бездомништвото кривично дело, и со тоа што бездомниците во многу градови се соочуваат со строги ограничувања наметнати со месните прописи, бил воведен закон за забрана на бездомништвото во јуни 2018 година. Откако законот стапил на сила, околу 200 бездомници добиле полициско предупредување, а најмалку четворица биле уапсени. Досега, судовите се справувале со бездомниците изведени пред нив со формални предупредувања.
Различни унгарски невладини организации, особено групата наречена „Градот е за сите“, протестирале против новиот закон, нарекувајќи го „нечовечки“.
Бездомништво во Индонезија

Бездомништвото во Индонезија се однесува на прашањето на бездомништвото, состојба во која луѓето немаат стабилно и соодветно место за домување. Се проценува дека бројот на бездомници во Индонезија е до 3 милиони луѓе во земјата, над 28.000 само во Џакарта. Голем број поими се користени за да бидат опишани бездомниците во Индонезија, вклучително и „тунависма“ (индонезиски: tunawisma) што е користен од властите, и геланданган (gelandangan), што значи „скитник“.
Уличните бездомници често се мета на полициски рации кои наведуваат дека причината е дека бездомниците „ја нарушуваат привлечноста на градот“. Секојдневно просат во градот на раскрсниците на патиштата и облечени во костими за да се скријат од полицијата која ги гони.
1 Присилно иселување
Една од причините за бездомништвото во Индонезија е принудното иселување. Според истражувачите, меѓу 2000 и 2005 година над 92.000 луѓе биле насилно иселени од нивните домови.
2 Поврзано
* Бездомништво
* Бездомни деца
Бездомништво во Данска

Бездомништвото во Данска е сметано за значајно општествено прашање во земјата. Од 2007 година, сеопфатните пребројувања се вршени секоја втора година во шестата недела (почетокот на февруари). На броењето од 2017 година, биле изброени 6.635 бездомници во Данска. Вкупниот број на луѓе кои доживеале бездомништво во одреден момент во 2017 година бил проценет на 13.000, додека претходните проценки биле помеѓу 10.000 и 15.000. Приближно половина од бездомниците се во престолнинскиот регион. Во споредба со многу други земји, како што се Соединетите Држави, стапката на бездомници во Данска е значително помала, што е поврзано со релативно сеопфатниот систем на социјална помош.
Бројот на бездомници во Данска бил зголемен во последниве децении, но тоа е најизразено кај луѓето кои се меѓу 18 и 29 години (иако 30 до 59 години останува најголема возрасна група, со 70%), жените (иако мажите остануваат најголема група, со 75%) и доселениците (иако данските граѓани остануваат најголема група). Меѓу странците, висок процент се мажи од Источна или Јужна Европа кои бараат работа во Данска. Многу од нив остануваат во Данска само во текот на летото, враќајќи се во нивните земји за време на релативно студената данска зима.
Врз основа на сеопфатното пребројување во февруари 2017 година, приближно една десетина од бездомниците во Данска се „спијачи на улица“ (што вклучува и луѓе кои спијат во скали, бараки и други места кои не се наменети за живеење луѓе), а останатите спијат во домовите на пријатели/семејство, во хотели/хостели, во засолништа или слично. Бројот на спијачи на улица е поголем во текот на летото, а меѓу нив се презастапени странците бездомници. Кај бездомниците во Данска, главно прашање е душевна болест кај 36% (24% добиваат третман), зависноста од дрога кај 27% (17% примаат третман) и зависноста од алкохол со 23% (9% добиваат третман). Севкупно, се проценува дека повеќе од половина од сите бездомници имаат проблеми со душевното здравје. Во споредба со многу други земји, како што се Соединетите Држави, поголем процент од бездомниците во Данска имаат проблеми со душевното здравје или злоупотреба на супстанции, бидејќи земјите со послаби системи на социјална помош имаат тежнеење да имаат повисоки стапки на бездомници, но бездомниците со поголема веројатност да вклучуваат од широк опсег на групи.
Пристапот на владата на Данска кон бездомништвото вклучува нарачување на национални истражувања за бездомништвото во текот на последната деценија кои овозможуваат директна споредба меѓу Данска, Норвешка и Шведска. Трите земји имаат многу слични дефиниции за бездомништво, со мали варијации.
1 Поврзано
*''Hus Forbi'' – месечен весник што е продаван од бездомници
Закон за закуп на станови (Алберта)

''Законот за станбени станари'' е закон што ги регулира договорите за изнајмување станови (закуп) во канадската провинција Алберта.
''Законот за станбени закупнини'' наведува два можни типа на договор за изнајмување: фиксен рок и периодичен.
Договорите за изнајмување со фиксен рок се строго обврзувачки контакти кои ги прикажуваат условите за изнајмување имот за одреден временски период - обично една година. Овие договори за закуп не можат да бидат раскинати до крајот на наведениот период на изнајмување, или освен ако не дојде до прекршување на договорот за закуп или одредени одредби од самиот Закон, како што е наведено во деловите „постапки на закупецот“ и „постапки на сопственикот“ од актот.
Периодични договори за изнајмување се со отворен рок и може да се раскинат (без вина) со давање на потребно време на известување.
Екологија: Можеме ли да преживееме под капитализмот?

''Екологија: Можеме ли да преживееме под капитализмот?'' е книга на Гас Хол, објавена во 1972 година.
1 Прием
Книгата добила критики, вклучително и од ''Квартално право за екологија'' и ''Лабор мантли''.
Рецензијата од ''Лабор мантли'' напишана од Џон Мос вели дека „Книга за екологија напишана од генералниот секретар на политичка партија е настан сам по себе, и не можам да се сетам на друг, во секој случај не во оваа земја... Во време кога има толку многу книги за ефектите на загадувањето, оваа која толку јасно ги објаснува нејзините причини и коренот и гранката на лекот на социјализмот е освежувачки добредојдена“.
2 Содржина
Авторот накратко го воведува проблемот со загадувањето и уништувањето со цел да се извлечат повеќе природни ресурси. Авторот го идентификува популарното гледиште дека овој проблем е предизвикан од науката и технологијата и изјавува дека напротив, проблемот лежи во општествениот систем во кој живееме - капитализмот.
Ги истражува ефектите што ги има загадувањето врз снабдувањето со храна на луѓето, како и важните форми на живот на Земјата. Форми на загадување како што се олово, индустриска жива, како и радијација од јадрено испробување.
Го изнесува на виделина „најстарото злосторство“ на капитализмот, а тоа е убиството на работниците со прекумерна работа, како и опасните работни услови. Ваквите прашања кои се однесуваат на животите на работниците се занемарени поради поттикот за профит. Во ова поглавје, авторот истражува и како работничките движења реагираат на ваквите прашања во врска со благосостојбата на работниците.
Во поглавјето наречено: „Убиј го секое живо суштество“, авторот ги разгледува воените злосторства извршени од капиталистичките земји против оние на Виетнам и другите земји во Индокина, конкретно во врска со хемиската војна. Авторот потоа ја прави врската помеѓу деструктивните политики против овие земји и деструктивните политики против животната средина.
Авторот го повторува популарното мислење за прашањето на загадувањето, а потоа дискутира за ефектите што големите корпорации ги имаат врз политиките за животна средина конкретно во САД.