Анита Бума

Анита Гери Јохана Бума (родена 1958 година) е холандски истражувач на Антарктикот, позната по својата работа за екофизиологија на морските микро алги . Таа била првата холандска жена-истражувач на Антарктикот.
1 Ран живот и образование
Бума магистрирала биологија на Универзитетот во Гронинген (1984). Потоа се преселила во Кралскиот институт за истражување на морето (Texel, Холандија) каде го започнала своето докторско истражување за растот на фитопланктонот на Антарктикот и составот на видовите. По покана од Alfred Wegener Institute за поларен и Meeresforschung Bremerhaven, Германија, таа учествувала во две теренски кампањи (Арк III, нозе 1,2 и 3) до Фрамов Проток, висок Арктик, во 1985 година, каде што студирала изобилство на фитопланктон и состав на видови. Бума ја одбранила својата докторска теза во 1992 година на Универзитетот во Гронинген, за фактори кои го контролираат растот на фитопланктонот и составот на видовите во Јужниот Океан.
2 Кариера и влијание
Истражувањето на Бума се фокусира на (морска) микроалгална екофизиологија и разновидност како одговор на климатските промени. Специфични истражувачки теми вклучуваат влијанија на метали во траги, подобрен UVR и промена на динамиката на топената вода врз растот и разновидноста на морскиот антарктички фитопланктон.
Од 1992 година, Buma ја посветила нејзината работа на можните негативни влијанија од зголемена UV-B зрачење на Антарктикот фитопланктонот, како резултат на осиромашување на стратосферскиот озон. Како резултат на оваа работа, таа добила ''Meervoud Grant'' во 2002 година од страна на Холандската организација за научни истражувања. Ова истражување било насочено кон ''Effects of trace nutrients on the defense potential of oceanic phytoplankton against solar ultraviolet radiation.'' Во рамките на овој проект таа работела една година во Австралиската дивизија на Антарктикот, Кингстон, Тасманија, како гостин истражувач. Бума е претседател на Катедрата за океански екосистеми на Факултетот за математика и природни науки од Универзитетот во Гронинген од јануари 2012 година.
Таа била член на Поларниот комитет на Холандија од септември 2010 година - август 2014 година и член на холандскиот комитет SCAR помеѓу 2005 и 2010 година. Таа исто така служела во Advisory Board of the trilateral (аргентинска, германска, холандска) истражувачка станица Dallmann Research Station, King George Island, помеѓу 2006 и 2011 година и во научниот управувачки комитет холандски антарктички Scientific Steering Committee Dutch Antarctic Rothera Station помеѓу 2011 и 2013 година.
Бума била главен уредник на холандската популарна научна книга „Door de kou bevangen“ (2016), околу педесет години историја на холандско поларно истражување.
3 Избрани дела
*''Buma, A.G.J.,'' H.J.W. de Baar, R.F. Nolting, A.J. van Bennekom. 1991. Metal enrichment experiments in the Weddell-Scotia Seas: Effects of iron and manganese on various plankton communities. ''Limnol. Oceanogr.'' 36(8): 1865-1878 * Alderkamp A.-C., Mills M.M., Van Dijken G.L., Laan P., Thuroczy C.-E., Gerringa L.J.A., De Baar H.J.W., Payne C., Tortell P., Visser R.J.W., ''Buma A.G.J.'', Arrigo K.R. 2012. Iron from melting glaciers fuels phytoplankton blooms in Amundsen Sea (Southern Ocean): Phytoplankton characteristics and productivity. ''Deep-Sea Research'' 71-76: 42-48 *