procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Конопларче

Конопларчето е мала врапчевидна птица од семејството на ѕвингалките (''Fringillidae''). Се размножува низ Европа, западна Азија и северна Африка. Ја има и во Македонија. Делумно е постојан жител, но многу птици од северот и истокот се селат на југ од опсегот или на крајбрежјата. Нејзиното научно име, како и македонското, се однесуваат на конопот, поточно на семето од лен, кое го фаворизира.
1 Опис
Конопларчето е тенка птица со долга опашка. Во должина е околу 13 см, има распон на крилјата околу 25 и тежи 21 грам. Горните делови се кафеави, грлото валканобела боја, клунот сив. Карактеристични кај мажјакот во сезоната на парење се црвената дамка на круната и црвените гради. Женките и младенчињата немаат црвена боја, нивните долни делови се белкави, а градите се избраздени со линии, кремавопортокалови. Главата им е сивокафеава.
2 Поведение
Живеалиштето на конопларчето се отворените пространства, пустарите со ниски грмушки за гнездење. Се среќава и во парковите и градините, а понекогаш и близу до човекот од кој не се плаши. Гнездото го прави во ниските грмушки и несе 4-7 јајца.
Овој вид вон сезоаната на парење формира големи јата, понекогаш и со други видови.
Песната на конопларчето е пријатно брзо чрчорење, помешано со разни мелодии.
Се храни на земја или ниско во грмушките, претежно со семиња, со кои ги храни и младенчињата. Сака мали и средни семиња, мешунки и понекогаш јаде скакулци.
3 Подвидови
Има неколку подвидови:
#''Carduelis cannabina bella''#''Carduelis cannabina autochthona''#''Carduelis cannabina guentheri''#''Carduelis cannabina cannabina''#''Carduelis cannabina harterti''#''Carduelis cannabina meadewaldoi''#''Carduelis cannabina mediterranea''
4 Галерија
Врапче камењарче

Врапчето камењарче е мала врапчевидна птица од семејството на врапчињата. Живее низ неплодните карпести ридови од Пиринејски Полуостров, северозападна Африка преку јужна Европа до Средна Азија. Го има и во Македонија. Тоа е претежно постојан жител, но азиските птици се селат понајуг или се движат подолу по планините. Редок скитник е на север од својот опсег.
1 Опис
Врапчето камењарче е малку поголемо од градското врапче, со должина 15 - 17 см. Нема полов диморфизам, мажјаците и женките се исти. Тие се претежно сивокафеави. Одозгора и крилјата им се прошарано кафеави, ододздола посветли со потемни линии, имаат белкава линија над окото, и препознатлива, но тешко забележлива лимонжолта точка на грлото, која кај мажјаците е посветла. На опашката има бели рабови.
Пеењето му е гласно и зарипнато.
2 Поведение
Живеалиштето на оваа птица се подножјата на планините и планинските падини, обично крај каменитите потоци и карпи. Летот му е пргав и брз, а на земја лесно се движи меѓу камењата. Се среќаваат и во градските средини каде им одговара средината и климата.
Вон сезоната на парење птиците се собираат во јата во потрага по храна.
Се хранат со семиња, но и со инсекти.
2.1 Размножување
За разлика од повеќето од врапчињата, камењарчето е полигамично и мажјакот има 3-4 женки. Гнездат во колонии, понекогаш и многу големи. Гнездата се вообичаени, топчести, со страничен влез, а ги поставуваат во пукнатините на карпите, меѓу камењата, во пештерите или дупките претходно направени од бреговите ластовички или пчеларките, дупките во дрвјата или на зградите. Гнездото е грубо, лабаво и големо, направено од гранчиња и суви тревки, послано со пердуви или меки тревки. Одозгора е секогаш покриено со надвиснат камен, гранка или дел од градбата на зграда. Несат 4-7 бели јајца со кафеави дамки.
3 Наводи
*
Чичевски манастир

Чичевски манастир — македонски православен манастирски комплекс сместен во атарот на велешкото село Горно Чичево во срцето на етногеографската област Клепа. До манастирот води пат, кој се одделува од локалниот пат кој ги поврзува селата Долно и Горно Чичево и е во лоша состојба.
Манастирот има две цркви — „Св. Архангел Михаил“ и „Св. Богородица“. Двете цркви, како и целокупниот манастир, се наоѓаат во лоша состојба.
1 Историја
Спрема неговиот летопис манастирот е подигнат како мала црквичка во периодот од 1695 до 1705 година од калуѓерот Михаил со помош и заштита на велешкиот Аго-бег. Годината на подигањето на манастирот се потврдува и од бронзениот печат на манастирот (Орле) кој како таков манастир никаде не постои, а во неговата содржина е вградено името на „Св. Архангел“ и сликата на Архангел Михаил. Околу рачката на печатот е гравирана и годината 1705. Мајстор на печатот бил Симон Костадинов, кој е и пишувач на натписот. Од овој податок произлегува дека првобитната црква не е подигната порано од почетокот на XVIII век. Во втората половина на XIX век, старата манастирска црква била обновена, реновирана и зографисана од зографот Хаџи Крсте во 1861 година, и така го добила денешниот облик и изглед. Тогаш манастирот добил нова куполна црква, светла и голема висока камбанарија крај неа.
1.1 Поново време
Чичевскиот манастир почнувајќи од 1945 година е оставен без никаква заштита од атмосферските влијанија, човечката негрижа и вандализмот од жителите на соседното село Водоврати. Манастирските конаци на манастирот биле користени од страна на сточарите кои ги напасувале своите овци во близината на манастирот, користејќи ги неговите пасишта и неговите чешми за вода. Старите манастирски конаци се целосно уништени и се останати само руини од нив.
Во близина на главната манастирска црква „Св. Архангел Михаил“ се изградени нови конаци и трпезарија.
2 Музејски експонати
Денес во Музејот на Македонија во Скопје има една поголема групација на фрагменти на фрескоживопис од средината на XV век кој потекнува од овој манастир. Од олтарниот простор на некогашната црква се претставите на тројца архијереи насликани во медалјони. Првиот меѓу нив е големиот чудотворец и епископ на кипарскиот Тримуртин, Свети Спиридон, до него е насликан епископ чија сигнатура е целосно исчезната, а во третиот медалјон е насликан Св. Методиј. Од истата црква од делот околу олтарната преграда потекнуваат претставите на многу почитуваниот Христов архијереј св. Никола и фигурата на славниот монах, основоположникот на египетското монаштво - Св. Антониј.
3 Цркви
3.1 Црква „Св. Архангел Михаил“
Црквата „Св. Архангел Михаил“ е главната манастирска црква. Таа е изградена во 1861 година од Андреја Дамјанов, еден е од најголемите градители на сакрални објекти на Балканот. Црквата во 1981 година е прогласена за споменик на културата, додека во 2013 година било донесена одлука на комплетна санација на објектот и иконите.
3.2 Црква „Св. Никола“
Црквата „Св. Богородица“ се наоѓа во понезавидна состојба. Таа е целосно руинирана и потребна е реставрација. Се наоѓа во непосредна близина на главнтата манастирска црква.
4 Галерија
Шармицелзе

Шармицелзе (|Scharmützelsee) — општинска заедница во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Бад Заров.
Општинската заедница Шармицелзе се состои од следниве општини:
# Бад Заров
# Динсдорф-Радлов
# Лангевал
# Рајхенвалде
# Вендиш Риц
Трстјански Залив

Трстјански Залив (|Golfo di Trieste, |Tržaški zaliv, |Tršćanski zaljev, |Golf von Triest) — мошне плиток залив во Јадранското Море и дел од поголемиот Венецијански Залив на територијата на Италија, Словенија и Хрватска. Од јужната страна се граничи со полуостровот Истра, поделен помеѓу Хрватска и Словенија. Во заливот е сместено целото словенско приморје.
1 Преглед
Заливот е ограничен со замислена линија imaginary од ’ртот Талјаменто на италијанска до местото Савудрија од хрватска страна. Зафаќа површина од околу 550 км<sup>2</sup>, со просечна длабочина од 18,7 м, а максимална од 37 м. Нема острови, со исклучок на малите рамни островчиња што ја штитат Градишката Лагуна. На источниот брег се наоѓаат Трст и областа Приморска, чие подрачје се одликува со понерамен терен.
Морската стрија се движи лева насока, при просечна брзна од 0,8 јазли. Плимата и осеката во заливот се меѓу најголемите на Јадранот, но сепак обично не надминуваат 60 см. Просечната соленоста на водата изнесува 37-38‰, но лете паѓа и под 35‰.
Помали заливи во Трстјанскиот Залив се Панцанскиот, Милјскиот (Муџански), Коперскиот и Пиранскиот.
Во заливот е сместено сето словенечко приморје, чија должина изнесува 46,6 км. Крајбрежни градови (од исток кон запад) на словенечкото приморје се Копер, Изола и Пиран.
2 Поврзано
* Венецијански Залив
* Трст
* Трст (покраина)
* Осимски договор
Соча

Соча (|Soča, |Isonzo, |Lusinç) — река во западна Словенија и североисточна Италија со должина од 138 км, од кои 96 км се на словенечка, а 43 км на италијанска територија. Има алпски карактер и извира од долината Трента и Јулиските Алпи во северозападна Словенија, на надморска височина од 876 м. Тече низ Бовец, Кобарид, Толмин, Канал, Нова Горица, Горица, влевајќи се во Јадранското Море кај италијанскиот град Монфалконе (Тржич).
1 Забележителности
Реката има карактеристична смарагдна боја и претставува една од ретките во светот што ја задржува таквата боја по целото течение. Оваа особина е опишана во поемата „Реки“ на истакнатиот италијански поет Џузепе Унгарети. Соча претставува и инспирација за поемата „На Соча“ (''sl'') на Симон Грегорчич,. која се смета за ремек-дело на словенечка поезија.
Соча е позната по автохтоната пастрмка главатица која живее во горното течение на реката. Денес, таа важи за загрозена поради воведувањето на други видови во меѓувоениот период.
2 Поврзано
* Сочки фронт
* Горица (Италија)
* Горишка
Роберт Кристгау

Роберт Кристгау (|Robert Christgau) (роден на во ) е американски есеист, музички критичар и самопрогласен „бард на американското рок новинарство“. Тој бил еден од раните професионални музички рецензенти, а свои критички осврти почнал да објавува од 1969 г. 37 години од неговиот работен стаж минал во неделникот ''The Village Voice'', а повремено пишувал и во ''Rolling Stone'', ''Blender'' и ''Spin''. Според него, Луис Армстронг, Телониус Монк, Чак Бери, Битлс и New York Dolls се петте најдобри музичари на сите времиња. Во музичките кругови, тој е познат како љубител на рокенрол и рап, додека искажал негодување кон хеви метал, арт-рок и прогресивен рок.
Шлаубетал (амт)

Шлаубетал (|Schlaubetal) — општинска заедница во округот Одра-Шпре, во Бранденбург, Германија. Нејзиното седиште е во Милрозе.
Општинската заедница Шлаубетал се состои од следниве општини:
# Грунов-Дамендорф
# Миксдорф
# Милрозе
# Рагов-Мерц
# Шлаубетал
# Зидихум
Планински свиркач

Планинскиот свиркач (понекогаш нарекуван и балкански свиркач) е мало грмушарче кое порано беше сметано за подвид на сега западниот вид. Односно, со современиот начин на таксономско определување, видот е поделен на два вида: западен ''Phylloscopus bonelli'', кој се размножува низ југозападна Европа и северна Африка и источен ''Phylloscopus orientalis'', кој се размножува низ југоисточна Европа и Мала Азија, вклучувајќи ја и Македонија. Распространетоста на двата вида не се преклопува, а надворешниот изглед и пеењето им е многу слично, но повиците сосема им се разликуваат. Исто така, покажуваат големи разлики во митохондриската ДНК секвенца.
Планинскиот свиркач е птица преселница што зимува под Сахара, во Африка. Редок скитник е во северна Европа.
1 Опис
Оваа мала врапчевидна птица има еднобоен сивозелен грб, зеленкаво над опашката и зеленкави крилја и белкави долни делови од телото. Клунот е мал и остар, а нозете се кафеави. Нема полов диморфизам, мажјаците и женките се исти. За разлика од западниот вид, овој нема кафеава нијанса на горните делови, а понекогаш, наместо тоа, има зелена.
Пеењето е брзо монотоно треперење, сосема малку поразлично од западниот вид. Но, повикот е различен од мекото двосложно ''ху-ит'', и е тврдо ''чуп'', слично на градското врапче.
2 Поведение
Живеалиштето на планинскиот свиркач се планините и шумските предели.
Гнездото го прави на земја и несе 4-6 јајца.
Се храни со инсекти.
Миратовац

Миратовац или Миратовце — населено место во општината Прешево, Србија, во непоследна близина со македонската граница.
1 Географија и местоположба
Селото се наоѓа во подножјето на планината Црна Гора, на 3 км северно од село Лојане. Се наоѓа на надморска висина од 404 метри. Околу него има чешми, бунари и извори. Селото е од збиен тип и има 8 маала. Секое маало е оддалечено од 100 до 200 метри едно од друго. Имињата на маалата во главно се по имињата на родовите во селото.
2 Историја
Миратовце првично имало православно македонско население, кои подоцна се иселило и на нивно место се населиле Албанци муслимани по потекло од Албанија. Помеѓу селаните е запомнето дека при доселувањето нивно, тука тие еден период живееле заедно. Оваа преселба се случила во XVIII век. Голем дел од православните селани се знае дека се иселиле во Врање и Лесковац.
Во XIX век, селото е дел од Прешевската каза на Приштинскиот санџак. До него постоело посебно маало наречено ''Ново Село'', кое било новооформено од муслимански преселеници од северните териотрии на Османлиското Царство, која ги изгубила при осамостујувањето на Србија.
По Првата балканска војна, станува дел од Кралството Србија, т.е. Јужна Србија. По Втората светска војна, званично останува во рамките на Србија, иако географски припаѓа кон Македонија.
3 Население
Според пописот од 1913 година селото има 1.144 жители и било дел од општина Жујинце.* Муслимански семејства: Семејството ''Кајош'' се доселило од фисот Гаш; ''Џелеп'', исто од фисот Гаш; ''Пура'', по потекло од фисот Красниќ; ''Хас'', дојдени од Љума, порано биле католици; ''Карц'' и ''Кодран'', дојдени од Љума; ''Маљок'' и ''Вацка'', дојдени од фисот Гаш.
* Христијански семејства: ''Населеници'' и ''Дошњак'', по потекло од Пчиња.
* Ромски семејства: Најголем дел од овие семејства се по потекло од Куманово, додека помал дел од Прешево.
Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 1.300 Албанци, 100 Роми и 50 Македонци.
+, Година, 1913, 1931, 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, 2011, 2022
Население, 1144, 1450, 1935, 2026, 2318, 2544, 2872, 3072, 2774, ..., 2034
Според пописот од 2022 година, селото имало 2.034 жители, со густина на населеност од 81.21/км<sup>2</sup>. 48.9% биле мажи, 51.1% биле жени.
Милрозе

Милрозе (|Müllrose, |Miłoraz, историски |Miłoradz) — град во округот Одра-Шпре, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на каналот Одра-Шпре, 15 километри југозападно од Франкфурт на Одра. Дел од градот се наоѓа во природниот парк Долина Шлаубе, именуван по реката Шлаубе.
Град Белград

Грб, Име, Површина (км<sup>2</sup>), Население (1991), Население (2002)
Бараево, 213, 20,846, 24,641
Чукарица, 156, 150,257, 168,508
Гроцка, 289, 65,735, 75,466
Лазаревац, 384, 57,848, 58,511
Младеновац, 339, 54,517, 52,490
Нов Белград, 41, 218,633, 217,773
Обреновац, 411, 67,654, 70,975
Палилула, 451, 150,208, 155,902
Раковица, 31, 96,300, 99,000
Савски Венец, 14, 45,961, 42,505
Сопот, 271, 19,977, 20,390
Стар Град, 7, 68,552, 55,543
Сурчин, 285, Part of Zemun municipality until 2004., 55,000 (est.)
Вождовац, 148, 156,373, 151,768
Врачар, 3, 67,438, 58,386
Земун, 153.56, 176,158, 136,645
Звездара, 32, 135,694, 132,621
TOTAL, 3227, 1,552,151, 1,608,430
Извор: Завод за статистика на Србија
1 Поврзано
*Белград
Пјеро Скаруфи

Пјеро Скаруфи (|Piero Scaruffi) — научник, музички критичар и историчар на уметност со италијанско потекло. Завршил високо образование по математика на универзитетот во Торино (1982), а подоцна предавал на универзитетите Харвард и Стенфорд. Има објавено книги кои ја истражуваат историјата на популарната музика, поточно рок и џез правците. Најпознато дело му е ''A History of Rock Music'' (2003), во која се следи развојот на рок-музиката во времетраење од 50 години.
Александар Жење

Александар Жење (|Alexandre Geniez; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
Еден од неговите престижни подвизи е освојувањето на белата маичка во пласманот за млад возач на Трката околу Луксембург 2011.
Жене го напуштил на крајот на сезоната 2012 и му се приклучил на за сезоната 2013.
Во април 2015 година, Жене ја освоил трката Тро-Бро Леон, трка возена на асфалт и песок, претекнувајќи ги другите четворица членови на бегството за победа.
2 Достигнувања
;2009
: 1. Краен пласман Ронде де л’Изар
: 2. Краен пласман Тур де Жиронда
: 7. Краен пласман Џиро дела Вале д’Аоста
;2010
: 2. Рут ду Суд
: 6. Ле Букл ди Сид Ардеш
: 7. Краен пласман Трка околу Луксембург
;2011
: 1. Етапа 4 Трка околу Австрија
: 2. Краен пласман Трка околу Луксембург
::1. Пласман за млад возач
: 4. Краен пласман Критериум Интернасионал
: 5. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
: 6. Краен пласман Вуелта а Мурсија
;2012
: 8. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
: 9. Краен пласман Трка околу Полска
;2013
: 1. Етапа 15 Вуелта а Еспања
: 9. Краен пласман Средоземна трка
;2014
: 4. Краен пласман Волта ао Алгарве
;2015
: 1. Краен пласман Тур де л’Ен
::1. Етапа 3
: 1. Тро-Бро Леон
: 4. Тур ди Финистер
: 9. Краен пласман Џиро д’Италија
: 9. Тур ди Дуа
: Тур де Франс
:: Награда за борбеност на етапа 20
;2016
: 1. Етапа 3 Вуелта а Еспања
: 6. Краен пласман Тур де л’Ен
::1. Етапа 4
: 7. Краен пласман Ла Медитеранен
::1. Етапа 1 (ТТТ)
;2017
: 1. Тре Вали Варезине
: 3. Краен пласман Тур де л’Ен
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 4
: 3. Краен пласман Тур Ла Прованс
::1. Етапа 2
: Награда за борбеност на етапа 3 на Вуелта а Еспања
;2018
: 1. Краен пласман Тур Ла Прованс
::1. Пролог
: 1. Гран при д’Увертир Ла Марсејез
: 1. Етапа 12 Вуелта а Еспања
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018
Џиро, —, —, —, 13, 9, СО, СО, 11
Тур, —, —, 44, —, 112, —, —, —
Вуелта, 159, 90, 47, —, —, 108, СО, 90
СО = се откажал; — = не учествувал
Кошќушко (планина)

Кошќушко (|Mount Kosciuszko, од |Kościuszko) — планина во венецот Снежни Планини на територијата на Националниот парк Кошќушко во Нов Јужен Велс, Австралија. Со висина од 2.228 м, ова е со највисоката планина во Австралија (не сметајќи ги надворешните територии). Наречена е по во чест на полскиот национален херој и војсководец во Американската војна за независност, Тадеуш Кошќушко (1746-1817), кое ѝ го дал полскиот истражувач Павел Едмунд Стшелецки во 1840 г. поради тоа што по облик му личела на истоимената тумба во Краков.
Вровот и околните предели се под снег во зима и пролет (обично од почетокот на јуни до крајот на октомври и подоцна).
Националниот парк Кошќушко ги нуди најблиските скијачки центри до градовите Канбера и Сиднеј: Тредбо, Шарлот Пас и Перишер Блу. Можно е планината да била искачена од Абориџините долго пред доселувањето на Европејците.
Во декември секоја година се одржува ултрамаратонска трка „Од брегот до Кошќушко“ (''en'') во должина од 240 км — од морето до самиот врв на планината.
1 Повисоки планини на австралиска територија
Постојат две повисоки планини на австралиска територија, кои географски не припаѓаат на самиот австралиски континент:
* вулканот Мосон (2.745 м) на островот Херд
* куполата Аргус (4.030 м) и планините Меклинток (3490 м) и Мензис (3.355 м) на Австралиската Антарктичка Територија.
2 Поврзано
* Таунсенд (планина)
* Список на планини во Австралија
* Географија на Австралија
Меркиш-Одерланд

Меркиш-Одерланд (|Märkisch-Oderland) — округ во источниот дел на сојузната покраина Бранденбург, Германија. Соседни окрузи се (од север надесно) округот Барним, државата Полска, слободниот град Франкфурт на Одра, округот Одра-Шпре и сојузната покраина Берлин. Административното седиште на округот е во Зелов, додека најголем град е Штраусберг.
1 Географија
Округот се протега од Берлин до реката Одра и полската граница на исток. Вклучува мочуришна областа долж Одра позната како ''Одербрух'' („Oderbruch“), околу 60 километри во должина и 17 километри во ширина. Одербрух била првично исушена и населена во 18 век. Остатокот на округот е главно земјоделски.
2 Историја
Округот потекнува од округот Лебус и Обербарним, кои биле создадени во 1816. Округот Лебус потекнува од Ланд Лебус (''Land Lebus''), област околу градот Лебус. Во 1863 Зелов станал седиште на окружната администрација на Лебус, а во 1950 округот бил преименуван во Зелов (''Kreis Seelow''). Во 1952 окрузите биле поделени на три дела, Бад Фрајенвалде, Зелов и Штраусберг. Во 1993, трите дела биле споени за да го создадат моменталниот округ - новото име се однесува на земјата од Северната марка на реката Одра.
3 Грб
Грбот го покажува орелот на Бранденбург во горната половина. Долната половина исто така покажува грб на поранешниот грб Обербарним. Во долната половина се наоѓаат две куки и ѕвезда, преземени од грбот на поранешниот округ Зелов. Брановитата линија ја покажува реката Одра.
4 Градови и општини
Слободни градови, Општински заедници,
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Momoiro Clover Z

е јапонска женска поп група (идол група) основана од Stardust Promotion во 2008 година.
1 Состав
Име, Дата на раѓање, Боја, Белешки
12 јули 1994 ( години), Црвена, Лидерка
4 јуни 1995 ( години), Жолта, Прекар: Шиорин
11 јуни 1996 ( години), Розова, Прекар: Арин
21 јуни 1993 ( години), Пурпурна, Поранешната лидерка
1.1 Поранешни членови
Име, Дата на раѓање, Боја, Белешки
17 март 1995 ( години), сина, Прекар: Акарин
15 март 1995 ( години), Зелена
Други
******
2 Дискографија
2.1 Синглови
Реденброј, Наслов, Датум на издавање, Позиција, Сертификација(RIAJ), Албум
OriconWeeklySinglesChart, ''BillboardJapan''Hot 100
Независни синглови
1, 5 август 2009, 23, —, ''Iriguchino NaiDeguchi''
2, 11 ноември 2009, 11, —
Синглови под голема издавачка куќа
1, 5 мај 2010, 37*, 1929*, ''BattleandRomance''
2, 10 ноември 2010, 8, 28
3, 7 март 2011, 3, 12
4, 6 јули 2011, 5, 22
5, 6, 59
6, 23 ноември 2011, 7, 13, ''5thDimension''
7, 7 март 2012, 5, 2, Златен
8, 27 јуни 2012, 3, 3, Златен
—, 5 септември 2012, 6, —, —
9, 21 ноември 2012, 2, 1, Златен, ''5thDimension''* во 2012 година
2.2 Албуми
#, Албум, Позиција, Сертификација(RIAJ)
OriconWeeklyAlbumsChart
1, 32*, Златен
2, 1, Платинест
–, 2
* во 2013 година
3 Видеографија
Сингл#, Наслов, Официјално видеона YouTube
Независни синглови
1, „Momoiro Punch“
2, „Mirai e Susume!“
Синглови под голема издавачка куќа
1, „Ikuze! Kaitō Shōjo“
2, „Pinky Jones“
3, „Mirai Bowl“
„Chai Maxx“
4, „Z Densetsu: Owarinaki Kakumei“
5, „D' no Junjō“
6, „Rōdō Sanka“
7, „Mōretsu Uchū Kōkyōkyoku Dai 7 Gakushō „Mugen no Ai““
8, „Otome Sensō“
„PUSH“
9, „Saraba, Itoshiki Kanashimitachi yo“
„Wee-Tee-Wee-Tee“
2.албум, „Neo STARGATE“
„BIRTH Ø BIRTH“
4 Награди
Година, Премија, Категорија, Номинирана работа, Резултат
2012, 4th CD Shop Awards, ''Battle and Romance''
2013, 2013 MTV Video Music Awards Japan, Најдобра кореографија, „Saraba, Itoshiki Kanashimitachi yo“
5 Поврзано
* Shiritsu Ebisu Chugaku
* Team Syachihoko
Кени Елисонд

Кени Елисонд (|Kenny Elissonde; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
Елисонд е специјалист за искачување, освојувајќи ја престижната етапа на Вуелта а Еспања 2013.
Во септември 2016 година било објавено дека Елисонд ќе се приклучи на , од , за сезоната 2017 на двегодишен договор. Тој е првиот француски возач во Скај, откако спортскиот директор Никола Портал бил дел од воведниот состав на екипата во 2010 година.
2 Достигнувања
;2008
: 1. Национален јуниорски друмски првак
;2009
: 1. Краен пласман Тур ди Валроми
::1. Етапа 1
::1. Етапа 3
;2010
: 7. Краен пласман Џиро дела Вале д’Аоста
;2011
: 1. Краен пласман Ронде де л’Изар
::1. Етапа 2
: 7. Лиеж-Бастон-Лиеж под 23 години
;2012
: 4. Краен пласман Рут ду Суд
: Париз-Корез
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 2
;2013
: 1. Етапа 20 Вуелта а Еспања
: 7. Краен пласман Тур де л’Ен
::1. Пласман за млад возач
: 7. Букл де л’Олн
: 8. Краен пласман Трка околу Оман
::1. Пласман за млад возач
;2014
: 7. Краен пласман Рут ди Суд
;2015
: 7. Тре Вали Варезине
;2017
: 3. Краен пласман Хералд Сан Тур
: 3. Краен пласман Рут ди Суд
;2018
: 3. Краен пласман Рут д’Окситан
: 10. Краен пласман Вуелта а Бургос
;2019
: 7. Краен пласман Хералд Сан Тур
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018
Џиро, —, —, 46, —, СО, 51
Тур, —, —, —, —, —, —
Вуелта, 33, СО, 16, 20, —, —
СО = се откажал; — = не учествувал
Klebsiella

Klebsiella претставува Грам негативно стапченце, без спори, без флагели но има капсула. Расте на едноставни подлоги најчесто ендоагар и дава големи мазни, сјајни и слузави колонии со розова или црвена боја.
Отпорна е на надворешната средина и на многу антибиотици.
Ги разградува јаглехидратите со продукција на киселина и гасови.
Според токсичноста ослободува ендотоксин.
1 Епидемиологија
Извор на инфекцијата е болен човек или клицоносител, се пренесува директно или аерокапково и индиректно преку секрети и екскрети од болниот. Најосетливи се децата, лица над педесет години, како и лиза со намалена отпорност.
Заболувањата кои ги предизвикува се системски поделени:
*#Заболувања на респираторен систем:
*#*ринитис, ларингитис, фарингитис, бронхитис, бронхопнеумонија, лобарна пневмонија, како и воспаление на параназалните синуси.
*#Заболувања на гастроинтестинален систем:
*#*цревни растројства, со гадење повраќање и проливи.
*#Заболувања на урогенитален систем:
*#*циститис, уретритис, гломерулонефритис.
*#Заболувања на мозок:
*#*менингитис.
*#Заболување на крвта:
Може да предизвика сепса.
2 Дијагноза
Се поставува бактериолошки се зема материја во зависност од локализацијата. Од материјата се праваат два препарати, едниот се бои по Грам а другиот по Туш методата на БУри, во исто време се врши засејување на земениот материјал.
3 Терапија
Бидејќи Клебсиела е отпорна на повеќе антибиотици. Терапијата се дава по антибиограм. Најефикасен лекови се Гарамицинот, Стрептомицинот и Сулфонамидот.
4 Имунитет
Краткотраен.
5 Профилакса
Болничка изолација, дезинфекција, хигиенско отстранување на изметот, урината и отпадоците. Редовна бактериолошка и хемиска контрола на водата за пиење и прехранбените производи. Редовно миење на рацете и приборот за лучна хигиена, како и откривање на клицонсителите кои не смеаат да работаат со прехранбени производи.
Квалификации за европското првенство во кошарка 2015

Оваа Страна ги покажува квалификациите за Еуробаскет 2015.
1 Квалификациски формат
Тимовите во првата квалификациска рунда се поделени во четири групи. Најдобро пласираните ќе се квалификуваат за плејофот, составен оде две полуфиналиња и едно финале од по два натпревара (дома и гости).
Победникот на првата квалификациска рунда ќе се квалификува директно на Еуробаскет 2015, додека останатите ќе играат квалификациска рунда во 2014 со тимовите од Еуробаскет 2013 кои не успеале да се квалификуваат директно за ова натпреварување.
1.1 Прва квалификациска рунда (носители)
Шешир 1, Шешир 2, Шешир 3, Шешир 4
nowrap, nowrap, nowrap, nowrap
2 Прва квалификациска рунда
Тимовите кои не се пласираа na Европско првенство во кошарка 2013 ќе играат во оваа рунда за време на летото во 2013.
Данска се врати на ова напреварување од 2010, додека Azerbaijan, Albania и Cyprus нема да учествуваат во истата откако учествуваа во квалификациската рунда во 2012.
Група A, Група B, Група C, Група D
nowrap, nowrap, nowrap, nowrap
2.1 Прелиминарна рунда
+ Key to colors
Најдобро пласираните се квалификуваат за полуфиналето
''Сите времиња се локални.''
2.1.1 Група A
|}
--------------------
2.1.2 Group B
|}
--------------------<sup>1</sup>The Netherlands were voided of two wins for playing two naturalised players.
2.1.3 Group C
|}
--------------------------------------------
2.1.4 Group D
|}
--------------------
2.2 Рунда на испаѓање
2.2.1 Полуфинале
2.2.1.1 Прв натпревар
----
2.2.1.2 Втор наптревар
----
2.2.2 Финале
3 Second round
3.1 Seedings
Pot 1, Pot 2, Pot 3, Pot 4
nowrap, nowrap, nowrap, nowrap
In the second round, 26 teams were drawn into five groups of four teams and two more groups of three teams. The first team in each group and the six best second place teams will qualify for the FIBA EuroBasket 2015. The games will be played between 10 August and 27 August 2014.
3.2 Group A
|}
3.3 Group B
|}
3.4 Group C
|}
3.5 Група Д
|}
3.6 Group E
|}
3.7 Group F
|}
3.8 Group G
|}
3.9 Најдобро второпласирани
Шесте најдобри второпласирани тимови ќе се квалификуваат за Евробаскет 2015.
Црква „Св. Кузман и Дамјан“ - Горно Мелничани

Свети Кузман и Дамјан — главна селска црква во дебарското село Горно Мелничани, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село, во повисокиот дел. Во црковниот двор се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Црквата е изградена во текот на век.
Камбаната во црквата е донесена од соседното село Броштица.
3 Галерија
4 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Горно Мелничани
Бад Фрајенвалде

Бад Фрајенвалде (|Bad Freienwalde, |Tarnowica) — бањски град во округот Меркиш-Одерланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на стариот тек на реката Одра на северозападниот крај од басенот Одербрух, 15 километри источно од Еберсвалде и 50 километри североисточно од Берлин, близу границата со Полска. Во градот влегуваат селата ''Алтранфт, Алтглицен, Бралиц, Хоензатен, Хоенвуцен, Нојенхаген'' и ''Шифмиле''.
1 Историја
Фрајенвалде бил првпат споменат во декрет од 1316 и се појавил како град во 1364. Минерален извор бил откриен во 1685, именуван ''Kurfürstenquelle'' („извор на изборниот кнез“) по изборниот кнез Фридрих Вилхелм Први. Малата неокласична палата Фрајенвалде била изградена во 1799 според плановите на Давид Жили како летна резиденција на Фредерика Луиза, вдовица на кралот Фридрих Вилхелм Втори. Нејзиниот парк бил проектиран од Петер Јозеф Лене во 1822. Индустријалецот Валтер Ратенау ја купил палатата во 1909.
2 Познати луѓе
* Ханс Кајлсон (1909-2011), холандски психотерапевт и романописец
* Алфред Блашко (1858–1922), дерматолог
* Фолкмар Зигуш (р. 1940), сексолог
3 Меѓународни односи
Бад Фрајенвалде е збратимен со:
* Бад Пирмонт, Германија
* Мјенѕижеч, Полска
4 Наводи
*
Марио Пашалиќ

Марио Пашалиќ (роден на 9 февруари 1995 година во Мајнц) е хрватски фудбалер, играч од средниот ред на и на хрватската репрезентација.
1 Клупска кариера
Пашалиќ ја започнал својата кариера преку играње во младинската школа на ГОШК Каштел Гомилица, пред влезот во младинската школа Хајдук Сплит во почетокот на 2006 година. А младите меѓународни, тој за првпат доби пошироко признавање во 2011-2012 сезона, постигнувајќи 17 гола за У-17 тим, и покрај тоа што играч од средниот ред, а во последниот натпревар од сезоната, постигнувајќи победоносниот гол за У-19 тим во еден натпревар со 3:2 против Хрватски Драговољац, во 90. минута, што обезбедија првенството трофеј. За време на пред-сезона ,сепак, тој беше дијагностициран со стафилококи инфекција, поради што тој бил принуден да го пропушти првата половина на 2012-2013 сезона. Тој опорављен, сепак, и го направи својот прв тим лигашкиот деби на 13 април 2013 година во еден натпревар против ХНК Цибалиа, кога тој влезе за Иван Вуковиќ во 90. минута.
Во септември 2013 година, Пашалиќ го постигна два гола во дерби против Динамо Загреб (двапати од корнер испратени од Харис Буква).
Алтландсберг

Алтландсберг (|Altlandsberg) — историски град во округот Меркиш-Одерланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на околу 22 километри источно од Берлин.
1 Историја
Алтландсберг бил првпат споменат во декрет од 1230 и бил сместен на местото на поранешната словенска населба. Потоа, областа била повторно населена со германското доселување, приграбена од маркгрофовите на Бранденбург и Мајсен. Името на градот може да се однесува на саксонскиот замок Ландсберг и затоа укажува на основање од династијата Ветин. Во 1245, тензиите прераснале во вооружен конфликт, во кој династијата Асканија победила. Оттогаш, Алтландсберг останал со Бранденбург.
Градот бил владеен од владетелите од династијата Асканија. Алтландсберг бил уништен од Хуситите во 1432, зафатен од неколку пожари и епидемии на чума во 16 век. Средновековниот град бил целосно запален во 1632 во текот на Триесетгодишната војна.
Минхеберг

Минхеберг (|Müncheberg) — мал град во округот Меркиш-Одерланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на половина пат помеѓу Берлин и границата со Полска.
1 Географија
Пред 2003, територијата на денешниот град била администрирана преку општинската заедница Минхеберг. Вклучува осум единици, некогашни општини, кои биле споени на 31 март 2002 за да го создадат градот Минхеберг:
* Минхеберг
* Оберсдорф
* Хермерсдорф
* Требниц
* Егерсдорф
* Хопегартен
* Јансфелде
* Минхехофе
2 Историја
Минхеберг бил основан помеѓу 1225 и 1232 од цистецијански монахи, кои ја добиле земјата од војводата на Долна Шлеска, Хајнрих I. Навод во документ од 29 јуни 1232 претставува официјалниот датум на основање на Минхеберг. Првата населба била наречена „Лубес“ од монасите во чест на манастирот Лојбус, од каде тие потекнувале. Ова не било задржано долго време и во февруари 1233, населбата била првпат спомената како ''Мунихберк'' (означувајќи „монашки рид“) во документ од папата Грегори IX. Населбата брзо се развила и добила градски права во 1245. Зголемениот развој довел до изградба на 7-метарски ѕидини во 1319.
На 17 април 1432, градот бил освоен од Хуситите, кои ја ограбиле црквата и го запалиле градот. Во 1605 епидемијата на чумата го зафатила Минхеберг, убивајќи 696 жители. До 1624 во градот живееле околу 1.300 луѓе. По Триесетгодишната војна (1618–1648) и понатамошни епидемии, бројот на жители се намалил на помалку од 400 во 1655.
Околу 1700, првиот хугенотски бегалец се населил во Минхеберг и градот станал постојана воена база. Населението се зголемувало до 1800 и градот повторно се развил. Првото училиште било изградено во 1852 како и нова синагога (1856) за еврејската заедница. Железницата помеѓу Берлин и источна Германија започнала на 1 октомври 1867, давајќи му на Минхеберг брза врска со главниот град. Првата доброволна противпожарна бригада била создадена во 1888. Во 1928 бил отворен институтот за белодробни заболувања Цар Вилхелм.Во текот на Втората светска војна, 129 војници од Минхеберг биле убиени. Помеѓу 17 и 19 април 1945 се водела борба помеѓу германските и советските трупи, во кои настрадал скоро целиот град.
По Втората светска војна, Минхеберг бил дел од советската окупациска зона. Од 1949 до повторното обединување на Германија на 3 октомври 1990, градот бил општина во округот Франкфурт на Одра во Источна Германија.
Црква „Воведение на Пресвета Богородица“ - Долно Мелничани

Воведение на Пресвета Богородица (позната како Света Пречиста) — главна селска црква во дебарското село Долно Мелничани, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа на сретсело, сместена непосредно до регионалниот пат 2249, кој поминува низ селото Долно Мелничани.
Во црковниот двор се наоѓаат селските гробишта.
2 Историја
Црквата е изградена во век.
Храмот е изграден во 1884 година од мајсторот Павле од струшкото село Луково. Организатор на изградбата бил Ристе Поте од Долно Мелничани.
2.1 Кражби
Во јануари 2013 година во црквата била извршена тешка кражба каде биле украдени седум вредни икони, меѓу нив и голема икона на Света Богородица од иконостасот, потоа две целивни икони, како и царевите двери, сите од век и дело на Дичо Зограф.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Фреските и иконостасот ги изработил Исо Џиков од дебарското село Осој, а осветувањето е извршено во 1885 година.
3.2 Иконостас
Во црквата се наоѓаат дела од јеромонахот Иоаноич Антониј, кои потекнуваат од 1816 година.
4 Галерија
5 Поврзано
* Дебарско архијерејско намесништво
* Дебарско-реканска парохија
* Долно Мелничани
Давид Аројо

Давид Аројо Дуран (|David Arroyo Durán; р. ) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за континенталната екипа .
1 Кариера
Бил еден од најдобрите искачувачи во екипата , каде бил Аројо од 2005 до 2012, заедно со предводникот на екипата Алехандро Валверде. Откако Валверде паднал во првата недела на Тур де Франс 2006, Аројо бил назначен за предводник на екипата, додека Переиро ја преземал водечката жолта маичка. Потоа, Аројо го заштитил Переиро на планинските превои и ја осигурал неговата победа.
Најголема победа за Аројо е етапата 19 на Вуелта а Еспања 2008. Пред тоа, негови единствени победи биле на Волта а Португал 2004, каде освоил две етапи, планинскиот пласман и пласманот за млад возач.
На Џиро д’Италија 2010, Аројо ја носел розовата маичка како предводник на трката пет дена. Бил дел од среќното бегство на етапата 11 на трката и имал 13 минути предност во однос на фаворите на трката и ја презел маичката три дена подоцна на планинска етапа. Ја носел две планински етапи и хронометарот до Кронплац, но ја загубил од крајниот освојувач на Џиро Иван Басо на етапата 19. Ја завршил трката на второто место во генералниот пласман и се докажал како најдобар спуштач во групата.
2 Достигнувања
;2004
: 2. Краен пласман Волта а Португал
::1. Етапа 4
::1. Етапа 8
::1. Планински пласман
::1. Пласман за млад возач
;2006
: 19. Краен пласман Вуелта а Еспања
: 21. Краен пласман Тур де Франс
;2007
: 10. Краен пласман Џиро д’Италија
: 13. Краен пласман Тур де Франс
;2008
: 1. Уркиола Игоера-Субида Уркиола
: 1. Етапа 19 Вуелта а Еспања
;2009
: 2. Краен пласман Тур ду Лимузен
::1. Етапа 3
: 5. Вуелта а Сиклиста а Ла Риоха
: 6. Субида ал Наранко
: 11. Краен пласман Џиро д’Италија
;2010
: 2. Краен пласман Џиро д’Италија
: 5. Вуелта Сиклиста а Ла Риоха
;2011
: 1. Етапа 3 (ТТТ) Вуелта а Бургос
;2013
: 2. Краен пласман Вуелта а Бургос
: 3. Пруеба Вилјафранка де Ордизија
;2014
: 8. Вуелта а Мурсија
: 9. ГП Мигел Индураин
: 10. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
;2015
: 9. Краен пласман Вуелта Комунидад де Мадрид
;2016
: 2. Краен пласман Трка околу Турција
: 4. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
: 8. Краен пласман Вуелта Комунидад де Мадрид
;2017
: 5. Рут ди Сид
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017
Џиро, —, —, 10, —, 8, 2, 13, —, —, —, —, —, —
Тур, 53, 19, 12, 29, 66, —, 34, —, —, —, —, —, —
Вуелта, —, 19, —, 17, —, 24, —, —, 13, 20, 12, 122, 89
СО = се откажал; — = не учествувал
Душан Љубисављевиќ

Душан Љубисављевиќ - Дуле (, – , ) — македонски пејач, најпознат како член на дуото Дуле и Коки.
1 Животопис
Љубисављевиќ е роден во Штип на 29 мај 1974 година. Кариерата ја започнал заедно со неговиот другар Никола Јанков во 90-тите години на XX век во штипските кафулиња како тинејџер. По завршувањето на средното образование се преселил во Скопје, со цел повеќе да се афирмира. На јавноста и станува најпознат во 1996 година кога како дел од дуото „Дуле и Коки“ со песната „Виолина и гитара“ победува на „Макфест“. Автори на нумерата, која станала еден од најубавите македонски евергрини, се Александар Митевски (музика и текст) и Валентино Скендеровски. Заедно со Коки во својот репертоар имал над 50 композиции, а неколку од нив, како на пример ''Виолина и гитара, Мене место не ме фака, Марама, Дај ми шанса'' и други се сметаат за евергрини. Последните месеци пред смртта Дуле бил ангажиран со својот ресторан Доменика, паралелно работејќи на песните кои требало да се најдат на новиот албум на Дуле и Коки. Починал на 23 септември 2013 година во Скопје.
Јосиф Кумановско-осоговски

Митрополитот Јосиф (Прилеп, 1977) — македонско свештено лице и поранешен митрополит Кумановско-осоговски.
1 Образование
По завршувањето на средното образование, во 1995 година, тој се запишал на Богословскиот факултет „Св. Климент Охридски“ во Скопје, каде што дипломирал во 2000 година, со одбрана на дипломскиот труд „''Иконите низ историјата на Црквата''“.
Во 2001 година, тој се запишал на последипломски студии на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, каде што магистрирал во јуни 2005 година, на тема „''Сфаќањето на личноста во антропологијата на Св. Григориј Палама''“.
Докторските студии ги завршил на Православниот богословски факултет во Скопје, со темата „''Догматско-богословското учење за исихазмот во делата на Св. Јован Лествичник, Св. Симеон Нов Богослов и Св. Григориј Палама''“.
2 Монашки живот
Тој се замонашил во 2005 година, кога е ракоположен и во јероѓакон, а следната 2006 година, тој бил ракоположен во јеромонашки чин.
Во 2009 година, тој станал игумен на Калишкиот манастир „Рождество на Пресвета Богородица”.
Со одлука на САС на Македонската православна црква, во 2011 година, тој станал архимандрит.
На 28 јуни 2012 година, тој бил избран за епископ Лешочки. На 21 октомври 2012 година, тој бил хиротонисан во соборниот храм на Полошко-кумановската епархија и бил поставен за викар на митрополитот Кирил.
На 17 септември 2013 година, тој избран за митрополит на Кумановско-осоговската епархија, а бил устоличен е на 10 ноевмри 2013 година, во соборниот храм „Свети Никола“ во Куманово.
Во 2020 година, тој се повлекол од митрополитската должност.
3 Библиографија
*''Автокефалноста на МПЦ‒ОА (интракохезијални предразговори за долгорочноста на nominatio auctoris на правниот сукцесор на Охридската архиепископија ‒ македонската православна црква)'' - во соавторство со митрополитот Григориј (2018)
КК Карпош Соколи

КК Карпош Соколи 2000 ― кошаркарски клуб кој се наоѓа во Општина Карпош, Македонија.
1 Историја
Клубот бил основан на 31 декември 1996 година.
Во март 2015 година, клубот се трансформирал во Акционерско Друштво (А.Д.).
За сезоната 2016/17, со вајлд карта, Карпош Соколи добил право да учествува во Јадранската лига. Набрзо потоа клубот се пријавил и добил зелено светло да учествува во Балканската лига. Екипата на Карпош Соколи го освоила Купот на Македонија 2017.
Поради повлекувањето на Општина Карпош како спонзор на клубот, за време на сезоната 2017/18, екипата ја напуштиле повеќето играчи. Во сезоната 2018/19, Ангели се натреварувал во Втората лига - Исток, во која завршил на третото место и обезбедил пласман во разигрувањето. Карпош Соколи 2000 стигнал до полуфиналето и таму бил елиминиран. За сезоната 2019/20, Карпош Соколи не пријавиле екипа во Втората лига.
2 Последен состав
број, име, висина(см), позиција, години, националност, пристигнал во (година), претходен клуб
Марко Огњановски, 24, 2018, Вардар
Јосиф Наумоски, 197, Крило, 19, 2017, ''Младински состав''
Марко Аргировски, 20, 2018, ''Карпош Соколи 2000''
Милорад Миновски, 198, Крилен центар, 30, 2018, Вардар
Мартин Давитков, 193, Крилен центар, 27, 2018, Водњански Лисици
Мартин Котевски, 18, 2018
Емил Радовановиќ, 20, 2018
Илија Стамболџиев, 23, 2018, Водњански Лисици
Александар Игнатов, 19, 2018
Ненад Радуловиќ, 20, 2018
Стефан Стевананџија, 21, 2019
Павел Јосифоски, 22, 2019
Стефан Трајковски, 189, Бек, 24, 2019, Шкупи
Адријан Наумоски, 17, 2019
Извор:
3 Поважни кошаркарски имиња
* Константин Аларов
* Ивица Благојевиќ
* Марко Болтиќ
* Александар Васиќ
* Милојко Василиќ
* Ливор Ворен
* Горан Врбанц
* Зоран Вркиќ
* Ангел Тасевски
* Димче Гаштарски
* Владимир Георгиевски
* Тони Грнчаров
* Глен Дендриџ
* Урош Дувњак
* Драган Зековиќ
* Марјан Илиевски
* Будимир Јоловиќ
* Антон Казарновски
* Душан Кнежевиќ
* Драган Лабовиќ
* Доминик Мавра
* Марко Мијовиќ
* Страхиња Милошевиќ
* Борис Нешовиќ
* Стефан Николиќ
* Кирил Николовски
* Едис Нури
* Кирил Павловски
* Џејсијан Пејџ
* Игор Пенов
* Кендрик Пери
* Зоран Петковски
* Александар Петровиќ
* Давор Попивода
* Дарко Радуловиќ
* Дариус Рајс
* Рајан Ричардс
* Иван Сапунџиев
* Мајкл Снер
* Дарко Соколов
* Марјан Србиновски
* Диме Тасовски
* Нинослав Тмушиќ
* Бојан Трајковски
* Владимир Филиповиќ
* Енес Хаџибулиќ
* Џон Шарпер
* Филип Шепа
Извор:
4 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига
* Втора македонска кошаркарска лига
* Куп на Македонија
* Македонска кошаркарска федерација
* Кошарка во Македонија
Нубиско страче

Нубиското свраче е член на семејството сврачиња (''Laniidae''). Се размножува низ југоисточна Европа, вклучувајќи ја и Македонија и источниот крај на Средоземјето, со издвоена популација во западен Иран. Таа е честа и вообичаена птица во Турција, Кипар, Израел и Сирија. Птица преселница е, што зимува во североисточна Африка.
1 Опис
Нубиското свраче е долго 17 см. Горниот дел од телото му е црна. Рамениците се бели, како и корените на примарните пердуви за летање. Долниот дел од телото е бело, но од страните е портокаловокафеав или црвеникавокафеав. Малата, сплескана глава е црно-бела. Круната и тилот се црни, челото, образите и вратот се бели. Има тенка, црна линија што минува низ окото. Долгата опашка е црна, како и очите и клунот. Нозете му се сиви.
Женките и младенчињата одозгора се сивокафеави, а не црни, а на рамењата имаат многу помалку бело. Портокаловото на слабините е незабележително, освен во непосредна близина.
Оваа птица е постојано во движење.
2 Поведение
Живеалиштето на нубиското свраче се отворените пространства со грмушки и дрвја. Ги населува тополите, старите, напуштени овоштарници, плантажите со маслинки, дабовите и боровите шуми, како и ридестите предели со смреки. Живее до 2.000 метри надморска височина, претпочитајќи ги ридовите и подножјата.
2.1 Исхрана
Исхраната на нубиското свраче се состои главно од големи инсекти, како што скакулците, штурцитете, бубачките и вилинските коњчиња, пеперугите во различните фази на нивниот развој, мравките, како и премногу мали гуштери и цицачи.
За време на преселба, малите изморени птици може да бидат нејзини жртви.
2.2 Размножување
Птиците се моногамни. Мажјаците пристигнуваат на местото за размножување неколку дена пред женките. Додворувањето започнува во април. Повеќето партнери пеат во дует. Двете птици го градат гнездото на височина од 1 до 10 метри. Направено е од парчиња корени, билки, стебла (често, исто така, со цвеќиња), борови иглички и мов. Внатре постилаат меки материјали како волна, нежни растенија и често вештачки материјали. Тоа е уметничка структура, мала, компактна чашка, поставена на страничните гранки на различни видови дрвја. Гнездото не го користат двапати, но материјалите може да ги искористат за градење ново.
Второ легло е често, а ако се уништи првото тогаш е правило. Несат 4-7 жолтокафеави, зеленкавосиви или розови јајца со темни дамки.
Инкубацијата трае 14-16 дена. Во ова време мажјакот е постојано во близина на гнездото, ја штити и храни женката. Пилињата ги хранат обата родитела. По 20 дена го напуштаат гнездото, но, најмалку уште две недели се зависни од родителите.
Штраусберг

Штраусберг (|Strausberg) е најголем град во округот Меркиш-Одерланд, во сојузната покраина Бранденбург, Германија, сместен на 30 километри источно од Берлин.
1 Историја
Штраусберг бил основан околу 1240 и во 1333 било изградено првото градско собрание. Денес се зачувани остатоци од одбранбените ѕидини околу стариот град. Во 19 век започнала индустријализацијата и во градот се развило работничко движење, вклучувајќи синдикати и локални комитети на Социјалдемократската и Комунистичката партија на Германија. По 1945, градот станал дел од Источна Германија. Штраусберг бил административно седиште на истоимениот округ до 1993, кога се споил со Бад Фрајенвалде и Зелов и го создале Меркиш-Одерланд, а Зелов станал новото административно седиште на округот.
2 Географија
Штраусберг е 30 километри источно од Берлин и 30 километри западно од Костшин, на полската граница. Претставува дел од метрополитенската област Берлин/Бранденбург и еден од средните центри на областа. Се граничи со (гледано од север надесно), Алтландсберг, Обербарним, Буков, Гарцау-Гарцин, Рефелде, Ридерсдорф и Петерсхаген-Егерсдорф.
2.1 Градски единици
Градот е поделен на девет области (''Gebiet''): Фазаненпарк, Гартенштат, Хегермиле, Ноје Миле, Постбрух, Шилерхее (со Шпицмиле), Штраусберг Норд, Штраусберг Штат и Форштат.
Во градот влегуваат и три единици (''Ortsteile''):
* Гладовсхее (217 жители)
* Хоенштајн (233 жители)
* Рулсдорф (44 жители)
3 Сообраќај
Градот е опслужуван од железничката станица Штраусберг, сместена на околу 6 километри јужно од градот, која е една од станиците на линијата 5 на берлинската С-Железница и линијата Берлин-Лихтенберг — Костшин на Германските железници. Постојат и други три станици на линијата С5 во рамките на градот, како Штраусберг Хегермиле, Штраусберг Штат и Штраусберг Норд.
Штраусберг е опслужуван и од Штраусбершката железница (''Strausberger Eisenbahn''), лесна железница со девет застанувања, која ја поврзува главната железничка станица со центарот на градот. Штраусбершката железница управува и со фериботот низ Штрауското Езеро (''Strausseefähre'').
Градот има мал аеродром („Flugplatz Strausberg“, ICAO: EDAY), отворен во 1927, со писта од 1200 метри х 28 метри и се наоѓа на 2 километри источно од центарот на градот.
4 Спорт
Локалниот фудбалски клуб е ФК Штраусберг, кој настапува во регионалната лига во Бранденбург. Домашните натпревари се одигруваат на стадионот Енерџиарена.
5 Галерија
6 Партнерства
Збратимени градови
* Дембно - Полска (1978)
* Франкентал - Германија (1990)
* Терезин - Чешка (1998)
7 Луѓе
* Андреас Ангелус (1561–1598)
* Михаел Гартеншлегер (1944–1976)
* Јоханес Хав (1871–1949)
* Зигмунд Јен (р. 1937)
* Зигфрид Каше (1903–1947)
* Георг Курце (19??–1945)
* Гертруд Роснер (1903–1984)