Хариет Изабел Адамс

Хариет Изабел Адамс била уметник, научен илустратор и автор и живеела во Британија. Таа е најпозната по нејзините ботанички цртежи, книжни плочи и објавениот том книги „''Дивиот цвет на британските острови“.''
1 Животот и кариерата
Адамс можеби го посетувала Бирмингемското училиште за уметност во Англија и тренирала како уметник пред подоцна да се пресели на илустрација и да се специјализира во стилот на уметност и занает.
Почнувајќи од 1906 година, Адамс станала член на Линеанското друштво во Лондон, акредитирано како најстарото биолошко друштво во светот, а подоцна и член на Ботаничкото друштво и клубот за размена на Британските Острови.
Набргу потоа, првиот том од нејзината книга, ''Диви цвеќиња на британските острови'', беше објавен во 1907 година, а потоа и вториот том во 1910 година. Придружуван од нејзините ботанички илустрации беше длабински водич за секое диво цвеќе пронајдено на Британските Острови. Овој том книги стана врв во нејзината кариера и останува едно од најпознатите дела на Адамс.
2 Рецензии и почесни признанија
Подолу се наведени значајни критики и почесни спомнувања за работата на Адамс:
2.1 Диви цвеќиња на Британските Острови
2.1.1 Том I
* Преглед напишан во ''Спектејтор'', под делот означен како ''Ботаника, птици и риболов,'' објавен на 7 септември 1907 година:„Нејзината книга, се разбира, не се натпреварува со прирачниците на Бентам или Хукер; но таа е доволно научна за да им овозможи на сериозните ботаничари да им ја препорачаат на почетниците. Во овој кварто том има околу осумдесет табли на цели страници. Сме виделе неколку цртежи со цвеќиња (секогаш со исклучок на Флора Лондиненсис на Кертис) кои ни приредија толку големо задоволство да ги погледнеме. Од една до половина дузина растенија се фигурирани на страница; но госпоѓица Адамс успева да го задржи карактерот на секој вид посебен, а групирањето често е полно со вештина и благодат. Немаме ништо друго освен пофалби за бојата, особено за разновидните зелени. Жолтата боја на карпестата роза е прекрасна, а попригушените винови и розови се одлични. Сето тоа е малку конвенционално, но дава вистински ефект од многумина обиди за реализам. Стебленцата понекогаш се нацртани премногу дебели. На пример, во Limon eathartiewm педицелите треба да бидат најмалите нишки. Жалиме што, иако има опис на секој вид во сите нарачки што се обработуваат, само околу една третина се претставени во плочите“.
2.1.2 Том II
* Преглед напишан во статија од ''Нејчур,'' на 1 декември 1910 година:„Доволно е кажано за да се покаже дека оваа книга не може да се рангира како вреден придонес за науката за ботаниката, и уште повеќе е за жалење кога ќе се разгледа извонредноста на цртежите. Иако во некои од плочите има непотребно гужва, сепак цртањето е од висок ред, а плочите на Convolvulus и Tamus communis, да споменеме само две, се прекрасни уметнички дела. Комплетна серија растителни слики на нашата британска флора од г-ѓа. Адамс би бил од значителна вредност, и за жалење е што требаше да се потроши толку многу вештина и труд на една толку претенциозна и нецелосна книга, која, со сета своја точност на цртање, за жал може да се смета само како дело за масата во дневната соба“.
3 Наводи