procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Гент-Вевелгем 2012

Гент-Вевелгем 2012 било 74. издание на еднодневната велосипедска трка Гент-Вевелгем. Била одржана на 25 март 2012 на растојание од 234,6 километри, и била седма трка на сезоната 2012 на светската турнеја.
Во масовната спринтерска завршница, трката била освоена од возачот на Том Бонен, кој со ова станал петти различен возач, кој ја освоил трката трипати. Бонен завршил пред возачите на Петер Саган и на Мати Брешел, кој го комплетирал подиумот.
1 Екипи
Бидејќи Гент-Вевелгем бил настан од Светската турнеја на UCI, сите 18 UCI ProTeam екипи биле повикани автоматски и се обврзани да испратат екипа. Седум други екипи биле повикани дополнително со трката, и така се создава 25-екипната група. Секој може да има осум возачи, со што на почетокот на трката имало 195 возачи.
Екипи, кои се натпреварувале во трката биле:
width=50%
*************************
2 Резултати
, Возач, Екипа, Време, Светска турнеја на UCIБодови
1, 5ч 32' 44", 80
2, и.в., 60
3, и.в., 50
4, и.в., 40
5, и.в., 30
6, и.в., 22
7, и.в., 14
8, и.в., 10
9, и.в., –
10, и.в., 2
Функционални барања

Во софтверското инженерство со терминот функционални барања, се дефинираат функции на софтверскиот систем или функции на негови компоненти. Функција е опишана како множество од влезни податоци, однесувања и излезни податоци. Под функционалните барања спаѓаат пресметки, технички детали, ракување со податоци и нивна обработка и други функционалности што дефинираат што треба системот да изврши.
Барањата за однесување ги опишуваат сите случаи каде што системот ќе ги користи функционалните барања. Функционалните барања се поддржани од нефункционалните барања (кои се познати и како барања за квалитет), во кои се наметнуваат ограничувања во дизајнот и имплементацијата. Генерално функционалните барања се изразуваат во форма: ,,системот мора да ги има <барања>‘‘, додека пак нефункционалните барања се изразуваат во следната форма: ,,системот треба да биде <барања>‘‘. Планот за имплементирање на функционалните барања е наведен во дизајнот на системот, додека пак планот за имплементирање на нефункционалните барања е наведен во архитектурата на системот.
Функционалните барања специфицираат поединечни резултати од системот. Ова треба да биде во согласност со нефункционалните барања, коишто ги специфицираат севкупните одлики на системот. Функционалните барања се водени од архитектурата на системот, додека нефункционалните се водени од техничката архитектура на системот.
Во некои случаи, инженерот задолжен за анализа на барањата, изработува и кориснички случаи по разгледувањето и анализата на барањата. Секој кориснички случај прикажува сценарија во кои се опишува барем едно функционално барање.
Концептот на функционални и нефункционални барања бил презентиран во 1982 година на конференција за компјутерски софтвер и апликации.
1 Начин на работа
Секое функционално барање треба да содржи единствено име и број, кратко резиме и објаснување. Тие информации се користат за да им помогнат на читателите зошто тоа барање е потребно, додека пак преку бројот барањето лесно ќе биде следено во текот на развојот на софтверот. Барањето мора да биде јасно и читливо, во кое е опишано како системот да се однесува. Многу од барањата може да бидат откриени кога се прават корисничките случаи.
2 Книги
***
Тофол

Тофол е административен центар (главен град) на сојузната држава Кошрај во Микронезија.
1 Географија
Тофол се наоѓа во источниот дел од земјата. Административно, Тофол е дел од општината Лелу и се наоѓа југозападно од островот Лелу.
2 Поврзано
* Лелу (општина)
* Кошрај
Петар Шелохонов

Петар Шелохонов (руски: ''Пётр Илларио́нович Шелохо́нов'', роден на во Полска - во ) бил советски и руски филмски глумец. Бил роден во семејство на украински ветеринар.
Својата глумечка кариера ја започнал во 1942 година во Втората светска војна. За народен глумец на РСФСР бил избран во 1979 година. Починал на 15 септември 1999 година од срцев напад.
1 Признанија и награди
* Заслужен артист на РСФСР (1979)
2 Филмографија
# 1997 — Ана Каренина - Капитонич
# 1997 — Пассажирка — ''Пассажир''# 1992 — Ричард II — ''Лорд Маршал''# 1991 — Мой лучший друг, генерал Василий, сын Иосифа — ''Полковник Савиных''# 1988 — Хлеб — имя существительное — ''Акимов''# 1985 — Софья Ковалевская — ''Академик Сеченов''# 1982 — Ференц Лист (сериал, Венгерское ТВ) — ''Князь Виельгорский''# 1981 — Жизнь и приключения четырех друзей 3/4 — ''Хозяин''# 1981 — Это было за Нарвской заставой — ''Григорий''# 1981 — 20-е декабря — ''Зарудный''# 1981 — Синдикат 2 — ''Фомичев''# 1981 — Правда лейтенанта Климова — ''Червоненко''# 1980 — Жизнь и приключения четырех друзей 1/2 — ''Хозяин''# 1972 — Такая длинная, длинная дорога — ''Комиссар''# 1972 — Укрощение огня — ''Карелин''# 1971 — Даурия — ''Северьян Улыбин''# 1970 — А зори здесь тихие (ТВ) — ''Васков''# 1969 — Развязка — ''Сотников''# 1968 — Три года — ''Лаптев''# 1967 — Шаги в Солнце — ''Невідомий солдат''
3 Библиографија
3.1 Книги
* 2009 - Иван Краско, "Мой друг Петр Шелохонов" Издательство SOLO Publishing, 128 стр, СПб 2009. ISBN 978-5-904666-09-5
* 2004 - Дмитрий Иванеев, "Заслуженный артист России Петр Шелохонов" СПб 2004.
3.2 Весници
* 1989 - П. Шелохонов в спектакле "Фотофиниш" (автор и режиссер Питер Устинов) - "Театр" № 12, Москва, 1989
* 1968 - Наталия Образцова - статья "Шаги к солнцу" о творчестве П. Шелохонова - "Театр" № 5, Москва, 1968
* 1966 - Николай Куртеев - статья "Путь на сцену" о творчестве П. Шелохонова - "Молот", Ростов-Дон, 1966
* 1965 - Людмила Нимвицкая - статья "На спектакле Иванов" - "Театр" № 8, Москва, 1965
* 1963 - Ирина Громова - статья "Театр Чехова" - "Театр" № 11, Москва, 1963
Тафунсак

Тафунсак е најголемата општина во сојузната држава Кошрај во Микронезија. Општината, според пописот од 2000 година, има население од 2,457 жители. Името во превод значи „пола шума пола плажа“, и се однесува на географските одлики на регионот. До 1980 година Тафунсак била една од петте општини во државата, во 1980 година општината Валунг била припоена кон Тафунсак и така државата добила 4 општини. Општината денес има 42.8 км<sup>2</sup>, а до 1980 година Тафунсак имал 23.3 км<sup>2</sup>, а Валунг 19.5 км<sup>2</sup>.
1 Наводи
2 Поврзано
* Кошрај
* Валунг
* Општини во Микронезија
Црн ибис

Црниот ибис или блескав ибис (''Plegadis falcinellus'') е широко распространета птица од семејството ибиси.
Го има во Македонија.
1 Опис
Црниот ибис е средно голема птица, долга од 48-66 см, со распон на крилјата од 80 до 105 см. Тежат од 485 до 970 грама. Возрасните птици се темнокафеави со бронзен и зелен метален одблесок. Младите се кафеави без одблесок, на главата и вратот поседуваат бела нијанса која исчезнува кај возрасните.
2 Распространетост
Широко е распространет во Евроазија, Африка, Австралија, Северна Америка. Презимува во Африка и Азија, каде се храни од плитките води со калливо дно обраснати со трска, понекогаш на оризовите полиња и влажните ливади.
3 Начин на живеење
Живеат во слатки и слабосолени водни басени, широки блата, естуари, плитки потопени и влажни ливади.
3.1 Исхрана
Црниот ибис се исхранува со водни без‘рбетници - водни инсекти, пијавици, дождовни црви; понекогаш со риби и водоземци.
3.2 Размножување
Црниот ибис се гнезди во густи колонии заедно со други птици - чапји лажичарки, пеликани, чапји.
Нефункционални барања

Нефункционалните барања се оние барања коишто ја опишуваат работата на системот, односно се однесуваат на некоја специфична одлика на системот. Се разликуваат од функционалните барања, кои ги опишуваат однесувањата или функционалностите на системот. Планот за имплементирање на функционалните барања е наведен во дизајнот на системот, додека пак планот за имплементирање на нефункционалните барања е наведен во архитектурата на системот. Генерално кажано функционалните барања дефинираат што треба системот да прави, додека нефункционалните дефинираат како системот треба да биде.
Иако најмногу се користи терминот „нефункционалните барања“ сепак тие можат да се сретнат и под имиња како: „квалитети на системот“, „квалитети за услужни барања“, „ атрибути за квалитет“ и други имиња.
Барањата за квалитети, кои спаѓаат под нефункционалните барања, можат да бидат поделени на две главни категории и тоа:
# Квалитети на извршување – како што се сигурноста и употребливоста, коишто можат да бидат разгледувани во време на извршување.
# Квалитет за проценка – такви се проверливоста (англиски: testability), одржливоста, проширливост и размерливост коишто се вметнати во статичката структура во системот.
1 Примери
Системот да овозможи прикажување на бројот на записи во базата. Ова е функционално барање, но доколку од системот се бара веднаш да го прикаже бројот на записи, во моментот кога е побарано, тогаш е нефункционално барање. Значи мора да архитектурата на системот да биде така направено што ќе го реализира ова барање во најкратко време. Други примери за нефункционални барања се барањата за:
* Достапност
* Безбедност
* Перформанси
* Сигурност
* Ефикасност
* Интероперабилност
* Платформа
* Време на одговор
* Еластичност
* Приватност
* Портабилност
Нерхау

Нерхау (|Nerchau) — поранешен град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2011 година е дел од градот Грима. Се наоѓа на реката Мулде, 7 километри североисточно од Грима и 30 километри источно од Лајпциг.
Гросботен

Гросботен (|Großbothen) — село и поранешна општина во округот Лајпциг во Саксонија, Германија. Како последица на владината локална реформа на 1 јануари 2011 година, општината била поделена помеѓу градовите Грима и Колдиц. Селото Гросботен сега е дел од Грима.
Мучен

Мучен (|Mutzschen) — поранешен град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 13 километри источно од Грима и 21 километар северозападно од Дебелн. Од 1 јануари 2012 година бил припоен кон градот Грима.
Борна

Борна (|Borna) — град во сојузната покраина Саксонија, Германија, административно седиште на округот Лајпциг. Се наоѓа околу 30 километри југоисточно од Лајпциг. Има околу 21.000 жители.
1 Историја
Борна како град е стар повеќе од 750 години.
Од раниот век, пејзажот околу Борна бил обликуван со отворени јагленокопи, чиј врв достигна во 1980-тите. Во последниве 20 години биле вложени огромни напори да се ревитализира пејзажот; со поплавување на отворените копови и создавање нови езер, како и засадување илјадници дрвја.
Современата историја на Борна била обогатена со префрлањето на црквата од соседниот Хојерсдорф во Борна. На крајот на октомври во 2007, романескната градба на Црквата Емаус во Хојерсдорф од век (12 километри од Борна) била отсечена од земјата и преместена на плоштадот Мартин Лутер во Борна.
2 Знаменитости
* Црква Кунигунден
* Црква на плоштадот Лутер
* Градско собрание
* Средно училише „Gymnasium Am Breiten Teich“
3 Галерија
ФК Борусија Дортмунд

Борусија Дортмунд (германски:Borussia Dortmund или BVB) е германски фудбалски клуб од градот Дортмунд. Својте натпревари тимот ги игра на Сигнал-Идуна Парк Стадионот, кој е со капацитет од 80.720 гледачи. Тимот е основан на 19-ти декамври 1909 година.
1 Историја
Клуб е настанат во пиварата „''Цум Вилдшиц''“ (Zum Wildschütz), кога една група на студенти ја напуштиле црковната фудбалска екипа и на новиот тим му го дале името по локалната пивара. Стандардната жолто-црна комбинација Борусија ја добила на 1 февруари 1913, но славата на тимот доаѓа дури по Втората светска војна, затоа што во тој период владее тимот на Шалке 04 кој доаѓа од соседниот град на Дортмунд, Гелзенкирхен. Во триестетите години тимот влегува во третата лига и го добива сегашното име.
Најуспешниот период на тимот доаѓа мво 50-тите и 60-тите, кога Борусија освојува две титули шампион на Германија во 1956 и 1957 во 1961 го губат финалето за титулата, а во 1963 тие ја освојуваат последната своја титула пред да биде формирана Бундеслигата.
Тие се основачи на новата лига наречена Прва Бундеслига заедно со уште 15 други тимови и во неа влегуваат како актуелни шампиони. Тие исто така го постигнуваат и првиот гол во новата лига.
Благодарение на тренерот Отмар Хицфелд и големите влогови, со кој многу германски играчи се вратени од Италија, Борусија во текот на 90-тите константно е кандидат за титулата, а наслови се освоени 1995 и 1996 година. Следената сезона во лигата проаѓа многу лошо за тимот, но е освоена титулата во Лигата на шампионите која им носи голема слава. После двојната победа над Манчестер Јунајтед во полуфиналето, противник во финалето на Дортмунд му беше Јувентус. Најценетиот тим на епохата е победен во Минхен со резултат 3:1, меѓу кој е постигнат и еден прекрасен гол на Ларс Рикен.
На следниот успех ''Милионерите'', чекаа до сезоната 2001-2002 кога тимот станува шампион на Германија земајќи му ја титулата пред нос на тимот на Баер Леверкузен, кој таа сезона беше најголем губитник бидејќи покрај титулата во државното првенство тие го загубија и финалето во Лигата на Шампионите и во Купот на Германија. Во истата година Борусија е и финалист во Купот на УЕФА, но загуби од холандскиот Фејенорд. Покрај овие успеси тимот паѓа во финансиска криза иако останува да игра во Бундеслигата (не испаѓа од лигата) веќе не се во главна улога и не се во трка за врвот.
Тешкиот период за клубот завршува во сезоната 2010-2011 кога тие предводени од Јирген Клоп стигнуваат до новата титула шампион на Германија, која што е 7-ма во нивната историја.
2 Играчи
3 Титули
3.1 Домашни
* Бундеслига (8) : 1955-56, 1956-57, 1962-63, 1994-95, 1995-96, 2001-02, 2010-11, 2011-12.
:Вицешампиони : 1948–49, 1960–61, 1965–66, 1991–92, 2012-13.
* Куп на Германија (4) : 1964-65, 1988-89, 2011-12, 2016-17
:Вицешампиони : 1962–63, 2007–08.
* Суперкуп на Германија (5) : 1989, 1995, 1996, 2008, 2013, 2014.
:Вицешампиони : 2011
3.2 Меѓународни
* Лига на шампиони (1) : 1996–97
:Вицешампиони : 2012-13
* УЕФА Куп на победниците на куповите (1) : 1965–66
*Куп на УЕФА
:Вицешампиони : 1992–93, 2001–02
*Суперкуп на УЕФА
:Вицешампиони : 1997
* Интерконтинентален куп (1) : 1997
Грима

Грима (|Grimma) — град во сојузната покраина Саксонија, Германија на левиот брег на реката Мулде, 25 километри југоисточно од Лајпциг. Основан во 1170 година и моментално е дел од округот Лајпциг.
1 Местоположба
Градот е во северна Саксонија, 25 километри југоисточно од Лајпциг и 16 километри јужно од Вурцен во долината на реката Мулде. Реката го поплавила Грима во 2002, предизвикувајќи штета на куќите и зградите во стариот дел на градот. Стариот мост Пепелманбрик бил однесен од реката.
1.1 Градски единици
* Гросбардау (припоено кон Грима во јануари 2006)
* Дебен
* Хонштет
* Хефген
* Бајерсдорф
* Кадич
* Шкортиц
* Наундорф
* Нојниц
* Грехвиц
* Дорна
* Клајнбардау (припоено кон Грима јануари 2006)
* Бернбрух (припоено кон Грима јануари 2006)
* Валдбардау (припоено кон Грима јануари 2006)
* Нерхау (припоено кон Грима јануари 2011)
* Тимлицвалде (припоено кон Грима јануари 2011)
* Гросботен (припоено кон Грима јануари 2011)
* Мучен (припоено кон Грима на 1 јануари 2012)
2 Историја
Грима е од лужичкосрпско потекло и првпат бил документиран во 1065 година. Грофовите од Мајсен и изборните кнезови од Саксонија често престојувале во замокот во градот.
3 Култура
Грима бил место на многу историски структури, вклучувајќи ја зградата на градското собрание, кое потекнува од 1442, познатото училиште (''Fürstenschule'') подигнато на местото на поранешен августински манастир во 1550 училиштето за пиво.
4 Наводи
*
5 Галерија
Патка ластовичарка

Патката ластовичарка (''Anas acuta'') е широко распространета патка која се размножува во северните подрачја на Европа, Азија и Северна Америка. Станува збор за птица преселница која презимува на југ, сè до екваторот. Необично за вид со вакво распространување, таа нема подвидови (ако ''Anas eatoni'' се вброи како посебен вид).
1 Физички опис
Ова е прилично голема патка, со долг зашилен опаш, сличен на опашот на ластовицата, по што и го добила името „ластовичарка“. Мажјакот е со упадливо кафеава, сива и бела боја, а женката е најмногу со светлокафеава боја со пократок опаш. Мажјакот се огласува со специфично свиркање („фјур, фјур“), а женката квака како и дивата патка.
2 Размножување
Двата пола стануваат полово зрели по првата година од животот. Мажјакот се додворува на женката пливајќи блиску до неа со спуштена глава и подигнат опаш, свиркајќи. Ако има група од мажјаци, ќе ја бркаат женката и ќе летаат сè додека не остане само еден од нив. Женката се подготвува за парење спуштајќи го телото. По парењето, мажјакот ја кренува главата и свирка.
Размножувањето се одвива во текот на април и јуни. Гнездото го градат на земјата, скриено во растителноста и подалеку од водата. Женката снесува седум до девет јајца во крем боја, и тоа по едно на секој ден. Женката сама ги инкубира јајцата во текот на 22 до 24 денови. Кога ќе се родат пилињата, женката ги носи до водата, каде се исхрануваат со инсекти од водната површина.
Околу ¾ од птиците го преживуваат овој период, но не повеќе од половина од нив живее толку долго за да почнат да се размножуваат. Најдолга забележана должина на живот е 27 години, но оваа возраст ја достигнуваат само мал број птици.
3 Исхрана
Патката ластовичарка се храни со водни растенија навечер и ноќе, а поголем дел од денот го поминува одмарајќи се. Долгиот врат и овозможува да собере храна 30 cm од под површината на водата. Зиме јаде најмногу водни растенија, но понекогап се храни со корења и семиња во полињата. За време на сезоната на парење главно јаде без‘рбетници.
Список на аеродроми во Полска

Ова е список на аеродроми во Полска, подредени според нивната местоположба.
Град, Локација, Војводство, ИАТА код, ИЦАО код, Име на аеродром, Официјална страница
Бидгошч, ''Szwederowo'', Кујавско-поморско, BZG, EPBY, Аеродром Игнац Јан Падеревски Бидгошч
Варшава, Модлин,Нови ДвурМазовјецки, Мазовско, WMI, EPMO, Аеродром Мазовјецки Варшава-Модлин
Варшава, ''Okęcie'', Мазовско, WAW, EPWA, Аеродром Фредерик Шопен Варшава
Вроцлав, ''Strachowice'', Долношлеско, WRO, EPWR, Аеродром Никола Коперник Вроцлав
Гдањск, ''Rębiechowo'', Поморско, GDN, EPGD, Аеродром Лех Валенса Гдањск
Гдиња, ''Kosakowo'', Поморско, QYD, EPOK, Аеродром Гдиња
Жешув, ''Jasionka'', Поткарпатско, RZE, EPRZ, Аеродром Жешув
Желона Гура, Бабимост, Лубушко, IEG, EPZG, Аеродром Желона Гура
Катовице, ''Pyrzowice'', Шлеско, KTW, EPKT, Аеродром Катовице
Краков, ''Balice'', Малополско, KRK, EPKK, Аеродром Јован Павле II Краков
Лоѓ, ''Lublinek'', Лоѓско, LCJ, EPLL, Аеродром Владислав Рејмонт Лоѓ
Лублин, Швиднник, Лублинско, LUZ, EPSW, Аеродром Лублин
Познањ, ''Ławica'', Големополско, POZ, EPPO, Аеродром Хенрик Вјењавски Познањ
Шчеќин, Голењув, Западнопоморско, SZZ, EPSC, Аеродром „Солидарност“ Шчеќин
Белен (Саксонија)

Белен (|Böhlen) — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија, јужно од Лајпциг. Негови главни препознатливи точки се малиот аеродром и електричната централа. Се наоѓа во новосоздадената област Нојзенланд, езерска област создадена во поранешните отворени копови.
Олимписки стадион (Лондон)

Олимпискиот стадион (англ. ''Olympic Stadium'') е главниот спортски објект во Летни олимписки игри и параолимпијадата во 2012 во Лондон. Стадионот се наоѓа во подрачјето Стратфорд и има сместивост од 80.000 гледачи. Со ова е трет по големина во Британија, веднаш по Вембли и Твикенем. Подготовките на земјиштето започнале во 2007, а изградбата официјално почнала на 22 мај 2008. Изградбата завршила на 29 март 2011. Стадионот ќе биде и домаќин на Светското првенство во атлетика 2017.
1 Обвивка
Градбата е целосно обвиткана со полиестерско-полиетиленско платно, обезбедени од средства на хемиското претпријатие „Dow Chemical“ под услов претпријатието да рекламира на него до 26 јуни 2012.
2 Постојани корисници
Комитетот за олимписка оставнина едносгласно го избрал ФК Вест Хем Јунајтед за постојан корисник на стадионот. Ова треба да се потврди во блиска иднина.
3 Поврзано
* Олимписки парк - Лондон
* Центар за водени спортови - Лондон
ФК Ловеч

ФК Ловеч е бугарски фудбалски клуб од Ловеч, Бугарија. Тој е актуелен шампион на Бугарија за последните две сезони. Покрај нив тимот има уште две титули шампион на својата земја (што значи вкупно 4) и тоа во сезоните 1997-98 и 1998-99 година. Својте натпревари тимот ги игра на Градскиот Стадион во Ловеч. Клубот е основан во 1921. година. Тие исто така се и четири кратен победник на Бугарскиот Куп.
1 Титули
; А група (4) 1997-98, 1998-99, 2009-10 и 2010-11
*Вицешампион 2001-02
; Куп на Бугарија (4) 2001, 2004, 2008, 2009
* Финалист 1999, 2003, 2007
; Суперкуп на Бугарија (1) : 2010
* Финалист 2004, 2007, 2008, 2009 и 2011
2 Играчи
Квинт Курциј Руф

Квинти Куртиј Руф (латински: ''Quintus Curtius Rufus'') бил римски писател кој ја напишал биографијата на Александар III Македонски во своето дело ''Historiae Alexandri''
1 Издателство
* Q. Curtius Rufus: ''Historiae'' (= ''Bibliotheca scriptorum Graecorum et Romanorum Teubneriana'' 2001). hrsg. Carlo M. Lucarini, de Gruyter, Berlin/New York 2009, ISBN 978-3-11-020116-1
* Q. Curtius Rufus: ''Geschichte Alexanders des Großen. Lateinisch und deutsch''. Holger Koch, Christina Hummer, 2 Bände, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2007, ISBN 978-3-534-18643-3
* Quintus Curtius Rufus: ''Alexandergeschichte. Die Geschichte Alexanders des Großen''. Johannes Siebelis, Phaidon, Essen/Stuttgart 1987, ISBN 3-88851-036-8.
* Curtius Rufus: ''Histories of Alexander the Great. Book 10''. John C. Yardley, J. E. Atkinson, Oxford University Press, Oxford/New York 2009, ISBN 0-19955-762-4.
Никица Јелавиќ

Никица Јелавиќ (роден на 27 август 1985 во Чапљина) — хрватски поранешен фудбалер, кој играл на позицијата напаѓач.
1 Кариера
Јелавиќ ја започнал својата професионална кариера во екипата на Хајдук Сплит во 2002 година, пред да замине во белгискиот Зулте Варегем. Една година подоцна тој потпишал за австрискиот Рапид Виена. Во сезоната 2008-2009, тој постигнал 18 гола и играл многу добро, соработувајќи во нападот со Ервин Хофер и Штефан Мејерхофер тројцата заедно постигнале дури 76 од 89 голови на клубот. Сепак, и покрај големиот број на постигнати голови Рапид го завршил првенството на второто место со 4 бода помалку од шампионот Ред Бул Салцбург.
Во летото 2010 година, Јелавиќ се преселил во шкотскиот Ренџерс, со кој успеал да ја освои Премиер лигата на Шкотска и Лига купот на Шкотска, пред да направи трансфер во Евертон во англиската Премиер лига. Со клубот од Ливерпул, Јелавиќ потпишал на 31 јануари 2012, во последниот ден од зимскиот трансферен прозорец. Своето деби за ''карамелите'' го имал на 4 февруари 2012, влегувајќи од клупата за резерви на местото на аргентинецот Денис Страквалурси во 60-тата минута од натпреварот против Виган Атлетик, кој завршил без победник 1-1. Својот прв гол за Евертон во кариерата го постигнал на 10 март, во победата над Тотенхем на Гудисон Парк со 1-0. На 24 март 2012, тој го постигнал својот втор погодок на гостувањето кај Свонзи Сити по што уследила серија од шест натпревари на кои Јелавиќ постигнал 8 голови во сите натпреварувања. Иако дошол на пола сезона, тој бил најдобар стрелец на клубот со 9 голови во 13 одиграни натпревари во Премиер лигата.
2 Титули
2.0.1 Ренџерс
*Премиер лига : 1
: 2010-2011
*Лига куп на Шкотска : 1
: 2011
Фробург

Фробург (|Frohburg) — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 11 километри североисточно од Алтенбург и 34 километри југоисточно од Лајпциг. Го вклучува и селото Флесберг и градот Корен-Залис.
1 Историја
Во текот на Втората светска војна, имало подкамп на концентрациониот камп Бухенвалд, надвор од селото Флесберг. Кампот бил фабрика за воениот производител, Hugo Schneider AG (HASAG).
2 Географија и сообраќај
2.1 Географија
Фробург се наоѓа на половина пат помеѓу Лајпциг и Кемниц, околу 35 километри од Лајпциг и 10 километри јужно од Борна. Потокот Вира тече низ Фробург.
2.2 Сообраќај
Сојузниот автопат Б95 поминува низ Фробург. Јужно од Фробург поминува и сојузниот автопат Б7. Железничката линија Лајпциг-Нојкирич-Хемниц (опслужувана од Конекс) исто така поминува низ градот. Фробург има директна врска со автопатот А72 (во изградба).
Белгерсхајн

Белгерсхајн (|Belgershain) — општина во округот Лајпциг во Саксонија. Таа е дел од општинската заедница Наунхоф.
1 Географија и сообраќај
Градот е околу 25 километри источно од Лајпциг. Градот се наоѓа на сојузниот автопат 38 Лајпциг - Грима, како и на железничката линија Лајпциг - Гајтхајн.
2 Општински единици
Белгерсхајн ги има следниве единици:
* Белгерсхајн
* Трена
* Кера
* Рорбах
Гајтхајн

Гајтхајн (|Geithain) — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија.
1 Географија
Гајтхајн се наоѓа 30 километри северозападно од Кемниц и 40 километри југоисточно од Лајпциг. Се наоѓа во ридската област Викерсхајн и реката Ојла.
2 Историја
Првото документирано спомнување на градот било во годината 1186 во документ, кој ги опишува донациите на заработките од црквата Викерсхајн до бискупот од Мерзебург од војводата Дедо фон Рохлиц.
Името на градот го има неговото потекло во старолужичкиот збор „Китан“ и го опишува местото Китан, каде „Chyt“ (Кит) — првото лужичко име.
Во 1209 имало друго документирано спомнување на Гајтхајн и веќе била основана црквата Свети Никола. Во оваа година основањето на болница и капела (на Свети Јован) било наредено од Конрад Втори Гројч (1190-1210), грофот на Лужица. Исто така, иако Гајтхајн е опишан како град во овој документ, делот со првиот градоначалник е првпат опишано во годината 1335. Од 1346 цистерни и дрвени водени канали биле изградени во Гајтхајн, кои биле користено до 1904.
Гајтхајн бил администриран во средниот век од фогт, кој имал седиште во Фрајхоф, првпат споменат во 1349. Прав-кулата во Гајтхајн, денес една од знаменитостите на градот, била дел од Фрајхоф и биле вметната во градските бедеми.
Во Втората светска војна имало 219 мртви. На 13 април 1945, 13 луѓе биле убиени во еден воздушен напад на градот. Целта на авионот била железничката станица. На 14 април, Втората светска војна завршила во Гајтхајн со пристигнувањето на американските војници.
Карим Масимов

Карим Кажимканули Масимов (|Кәрім Қажымқанұлы Мәсімов, (|Карим Кажимканович Масимов), р. ) служи како премиер во Владата на Казахстан од 10 јануари 2007.
Масимов течно говори казашки, руски, кинески, англиски и арапски јазик. Има студирано во Кина и работел во Хонгконг, каде раководел со казахстанските трговски врски. Истовремено, се смета за добро поврзан со Кремљ. Претходно служел како вицепремиер од 19 јануари 2006 г. до 8 јануари 2007. и како министер за економија и буџетско планирање и министер за транспорт и комуникации во 2001. Според „Правда“, јавноста го перципира Масимов како „една од највлијателните фигури во внатрешниот круг на претседателот Нурсултан Назарбаев“.
Свети Албан

Свети Албан Британски бил првиот британски маченик Тој се поштува како светец во Англиканската, католичката и православната црква. Во 2006 година бил предложен да го замени Свети Ѓорги како заштитник на Англија.
Феликс (византионски епископ)

Феликс бил епископ на Византиум во периодот од 136 до 141 година. Дошол по смртта на Диоген, а негов наследник е Поликарп II.
Бил на престолот во времето на прогоните на христијаните во времето на Антонин Пиј.
Поликарп II (византионски епископ)

Поликарп II бил епископ на Византион во периодот од 141 до 144 година. Според некои антички извори, тој на оваа функција се задржал седумнаесет години, но сепак црковните историчари, пред сè Никифор Калист споменал дека се задржал само три години. Негов претходник е Феликс а негов наследник е Атенодор.
Бил на престолот во времето на прогоните на христијаните во времето на Антонин Пиј.
Атенодор (византионски епископ)

Атенодор бил епископ на Византион во периодот од 144 до 148 година. Негов претходник бил Поликарп II, а негов наследник е Евазиј.
Бил на престолот во времето на прогоните на христијаните во времето на Антонин Пиј. Во негово време, во истото време кога со Византион управувал Зексип, бројот на христијаните значително се зголемил. Тој бил ополномоштен за изградба на втората катедрала во Елеја, која подоцна била обновена од страна на Константин Велики, кој сакал да биде погребан токму на ова место.
Национални олимписки комитети на Океанија

Национални олимписки комитети на Океанија или НОКО (англ. ''Oceania National Olympic Committees'', ''ONOC'') е меѓународна организација во која членуваат 17 национални олимписки комитети (НОК-ови) од Океанија.
Организацијата често се состанува со други континентални сојузи на средбите на Здружението на националните олимписки комитети (ЗНОК или ANOC).
1 Земји-членки
На табелава се наведени сите членки на организацијата, заедно со годината на основање и признавање од Меѓународниот олимписки комитет (МОК), доколку се разликува од годината на основање на НОК-от.
Земја, Код, национален олимписки комитет, Основан, Навод
ASA, Национален олимписки комитет на Американска Самоа, 1987
AUS, Австралиски олимписки комитет, 1895
COK, Спортски и национален олимписки комитет на Куковите Острови, 1986
FSM, Национален олимписки комитет на Федералните Држави на Микронезија, 1995/1997
FIJ, Здружение за спорт и национален олимписки комитет на Фиџи, 1949/1955
GUM, Национален олимписки комитет на Гуам, 1976/1986
KIR, Национален олимписки комитет на Кирибати, 2002/2003
MHL, Национален олимписки комитет на Маршалските Острови, 2001/2006
NRU, Олимписки комитет на Науру, 1991/1994
NZL, Новозеландски олимписки комитет, 1911/1919
PLW, Национален олимписки комитет на Палау, 1997/1999
PNG, Олимписки комитет на Папуа Нова Гвинеја, 1973/1974
SAM, Здружение за спорт и национален олимписки комитет на Самоа, 1983
SOL, Национален олимписки комитет на Соломонските Острови, 1983
TGA, Здружение за спорт и национален олимписки комитет на Тонга, 1963/1984
TUV, Здружение за спорт и национален олимписки комитет на Тувалу, 2004/2007
VAN, Здружение за спорт и национален олимписки комитет на Вануату, 1987
2 Поврзано
*Меѓународен олимписки комитет
Патка берија

Патка берија или крѓа — честа и широкораспространета патка која се размножува во деловите со умерена клима на Европа и Азија и прелетува на југ во зима. Името го добила по синозелената нијанса берија.
Станува збор за високодруштвен вид на патка (кога е вон сезона за парење) која може да образува големи групи. Најчесто може да се најде во засолнетите влажни живеалишта и се храни со семиња и водни без‘рбетници. Порано (а понекогаш и денес) како подвид на овој вид патка се сметала и северноамериканската златокрила патка берија (''A. carolinensis'').
Свети Кесариј

Свети Кесариј е христијански светец од 4 век.
Брат на Свети Григориј Богослов. Св. Кесариј бил и богословски писател. Меѓу другото, тој се грижел да одговори на прашањето: колку време поминале Адам и Ева во Рајот пред изгонувањето. Некои го определувале тоа време на шест часа, други на 24 часа, трети
на три дена. Свети Кесариј мислел дека тоа време било 40 дена. Поради тоа, вели, и Господ Исус постел 40 дена во пустината, и бил за тоа време искушуван од ѓаволот. Па додека стариот Адам не можел да им одолеe на искушенијата ѓаволски во рајското изобилие, Новиот Адам им одолеал витешки во гладната и жедната пустина.
Православната црква неговиот ден го чествува на 9 март.
Патка крецка

Патката крецка (''Anas querquedula'') е релативно мал претставник од фамилијата патки (Anatidae), од редот гусковидни.
1 Физички опис
* Тежи меѓу 350 и 500 g;
* Распон на крилја околу 63 cm;
* Изразен полов диморфизам;
* Брзо лета, лесно слетува на водата и речиси бесшумно полетува остро и вертикално;
* Мажјакот се огласува со карактеристичен звук, како од дрвена нишалка: „крр, крр“;
2 Распространетост и живеалиште
Релативно широко распространета во Европа, западна и југоисточна Азија, достигнувајќи до Маријанските Острови. Случаен посетител во Северна Америка. Се среќава и во Македонија. Пребива во густо обраснати со водна вегетација водни басени и ги избегнува планинските области.
3 Начин на живот и исхрана
Се храни првенствено со животинска храна, при што главен дел во менито и заземаат различните видови на мекотели.
4 Размножување
Гнездото го гради на суво место, скриено од грмушки или висока трева. Снесува од 7 до 12 валкано бели до жолтеникаво-кафеави јајца. Инкубацијата трае 23 денови и се остварува само од женката. Младите се испилуваат доволно развиени за самостојно да се движат и исхрануваат.
Свети Емилијан

Свети Емилијан е хрисатијански светец од 4 век.
Според христијанското верување, направил мнoгу потeшки грeвови во својата младoст. Роден е во .
Православната црква неговиот ден го чествува на 7 март.
Во времето на Јулијан Отстапник во тракискиот град Доростол живееше момчето Емилијан, слуга на градоначалникот. Кога царот Отстапник почна со меч и со оган да го сотира христијанството ширум Римското Царство, во Доростол дојде царски пратеник да ги убива христијаните. Но не најде ни еден единствен. Израдуван од тоа, тој им приреди голема гозба на доростолските граѓани и заповеда големо жртвопринесување на идолите и деноноќна веселба по целиот град. Таа ноќ тргна Свети Емилијан по идолските храмови, по плоштадите и градските улици и со копач ги испокрши сите идоли. Утредента во градот настана ужас. Сите го бараа разурнувачот на нивните богови. Беше фатен еден селанец когошто го видоа тоа утро како минува крај храмот. Кога виде дека ќе пострада невин човек, Емилијан си рече: „Ако го сокријам своето дело, што корист од тоа што го сторив? Зар да се најдам пред Бога како убиец на невин човек?“ Му се пријави, значи, на царскиот намесник и призна сѐ. Овој разјарен го запраша Емилијан кој го наговори на она дело. Христовиот маченик одговори: „Бог и мојата душа ми заповедаа да ги урнам мртвите столбови што ги нарекувате богови.“ Тогаш судијата нареди да го бијат, а после да го изгорат во оган. Така го заврши својот земен живот Свети Емилијан и се пресели во небесниот на 18 јули 362 година.
Кодрат Коринтски

Кодрат Коринтски — христијански светец од IV век.
За време на гонењето на христијаните, многумина верни се разбегале по планините и пештерите. Така направила и мајката на овој Кодрат. Но токму во тоа време таа била бремена, па Кодрат е роден во шумата, па наскоро потоа умрела. Кодрат пораснал во природа и осаменост.
Според христијанското верување, кога наполнил 12 години, тој слегол во градот и таму некои добри луѓе го возљубиле и го дале на науки. Тој го изучил лекарството, та ги лекувал болните, колку со природни лекови толку, и уште повеќе, со духовна сила и со молитва, на која се привикнал од детството. Кога настанало новото гонење под Декиј, Кодрат бил изведен на суд и бил фрлен во
самица. Но и пет негови другари му се придружиле нему и Го исповедле името Христово. Тоа биле: Кипријан, Дионисиј, Анект, Павле и Крискент. Сите биле влечени по улиците и од незнабожците, особено од нивните деца, со стапови и камења тепани, додека не ги довлекле на губилиштето. Тука мачениците Му се помолиле на Бога и биле со меч исечени. На тоа место избил извор вода од земјата, кој и денес се вика со Кодратовото име и потсетува на јуначката смрт за Христа на светите шесточисленици. Чесно пострадале за вистината во 2 година во Коринт, во времето на Декиј и неговиот намесник Јасон.
Православната црква неговиот ден го чествува на 10 март.
Еспенхајн

Еспенхајн (|Espenhain) — село и поранешна општина во округот Лајпциг, во Саксонија, Германија. На 1 август 2015 година била споена кон градот Рета.
1 Сончева централа
Сончевата централа Еспенхајн Лајпциг се наоѓа во општината. Оваа централа е фотоволтажна елетрична централа. Таа е партнерски проект на развојните компании од Берлин Геосол и Шел. Електричната централа била отворена на 8 септември 2004 и тогаш била една од најголемите од тој вид во Европа.
Теофилакт Цариградски

Теофилакт Цариградски познат и како Теофилакт Никомидијски — епископ на Никомедија и Цариград.
Кога првиот царски советник Тарасиј бил како световник избран за Цариградски патријарх, тогаш со него и од него примиле монашки чин повеќе негови пријатели и почитувачи од световниот сталеж. Меѓу овие бил и овој Теофилакт. Тарасиј го испратил за епископ во Никомидија. Како епископ Теофилакт бил добар пастир на стадото словесно
и се покажал необично исполнет со милосрдие кон бедните и сиромасите. По смртта на св. Тарасиј, патријаршискиот престол во Цариград го зазел Никифор I, а малку потоа царскиот престол го зазел Лав V, кој бил иконоборец, и како таков кренал цела бура црквата.
Иако иконоборската ерес била осудена на Седмиот вселенски собор, овој цар, сепак, ја воспоставил и сакал со неа да го замени православието. Свети Теофилакт отворено му се спротивставил на царот, па кога царот не попуштил, му рекол св. Теофилакт: “''Ќе дојде, цару, на тебе остра погибел одненадеж и нема да најдеш никој да те избави од неа''!” Поради овие зборови св. Теофилакт бил со царска наредба тргнат од својата положба и испратен во заробеништво каде што поминал 30 години. Починал во 845 година.
Православната црква неговиот ден го чествува на 8 март.
Елстертребниц

Елстертребниц (|Elstertrebnitz) — општина во Саксонија и се наоѓа југозападно од Лајпциг и североисточно од Цајц.
1 Географија
Елстертребниц се наоѓа јужно од Лајпциг, во низините околу 15 километри североисточно од Цајц.
1.1 Соседни општини
Елстертребниц се граничи на север со градот Пегау, на североисток со градот Гројцш, општината Елстерауе на југ и општината Хоенмелзен на запад. Општините Елстертребниц и Хоенмелзен се одделени со отворениот коп Профен.
2 Економија
Општината е главно земјоделска.
2.1 Елстермилграбен
Елстермилграбен е името на водниот канал, снабдуван со водите од реката Елстер. Елстермилграбен ги снабдувал мелниците со вода од Елстертребниц до Клајндалциг до век. Многу малку мелници се останати и денес. Меѓудругото, водниот канал им служи на селаните за бањање и како воден извор за потребите на населението. Пегауер Бањи, кои се наоѓаат до Елстермилграбен, ја користат водата за своите објекти.
Теофан Исповедник

Теофан Исповедник е христијански светец од 9 век.
Наречен “Сигријан” поради местото Сигрија каде што е роден. Роднина на царот Лав III Исавријанин и син му Копроним. Теофан бил доста богат човек. Според христијаните, тој се противел на женидбата своја, па кога сепак бил приморан да се ожени, успеал да
ја посоветува својата невеста да живеат целомудрено како брат и сестра. А штом му изумреле родителите, жена му отишла во еден манастир, а тој во друг. Неговиот манастир бил во сигријанските гори во Кизичката област. Некогаш славен и богат, Теофан живеел во манастирот како последен сиромав. Учествувал на Вселенскиот собор во Никеја, на кој се утврдило почитувањето на иконите. Кога
настанало гонењето на иконите од цар Лав Ерменецот, тогаш св. Теофан бил доведен во Цариград и фрлен во самица. Тогаш царот го испратил во затвореништво на островот Самотрак.
Православната црква неговиот ден го чествува на 12 март.
B2B

B2B (од |business-to-business) или бизнис до бизнис ја опишува размената на производи, услуги и информации меѓу претпријатија. Поврзани поими, но со друго значење се B2C (''business-to-consumer'') и G2B (''government-to-business''). Денес, обемот на трансакциите во рамките на B2B е значително поголем за разлика од оној во B2C.
1 Потекло на поимот
Првично, поимот бил смислен за да ги опише електронските комуникации меѓу претпријатијата и организациите, со цел да се направи разлика од комуникациите меѓу претпријатијата и потрошувачите („B2C“). Поимот се употребува и во маркетингот и најпрво се однесувал само на индустриските и капиталните добра. Неговата денешна употреба ги опфаќа сите производи и услуги со кои тргуваат претпријатијата.
2 Предности
Успешноста на B2B е најмногу под влијание на зголемената потреба за подобрување на деловните процеси, а не на подобрувањето на технологијата. Почетокот на електронската трговија на Интернет била започната во текот на 1990-тите години од страна на претпријатија како: FedEx, Cisco, Dell и GE.
Како поетфина, флексибилна и универзална мрежа, Интернетот им овозможува на малите претпријатија да се вклучат во современата електронска трговија. Оваа технологија, исто така, овозможува обработка на трансакциите во реално време и побогата размена на податоци.
Меѓу другото, позитивните ефекти од постоењето на B2Bсе и: значајното намалување на трошоците, зголемување на транспарентноста во работењето, полесен пристпан на нови пазари и развојот на бројни нови транскациски методи.
3 Поврзано
* B2C;
* G2B;
* C2C;
* G2C;
* Електронска трговија.
Корен-Залис

Корен-Залис (|Kohren-Sahlis) — град и поранешна општина во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа 14 километри југоисточно од Борна и 31 километар северозападно од Кемниц.
Од јануари 2018 година претставува дел од градот Фробург.
Каролински Острови

Каролинските Острови (англиски: ''Caroline Islands'', шпански: ''Islas Carolinas'') со острови (архипелаг) во регионот Микронезија во Тихиот Океан, кои се наоѓаат северно од Нова Гвинеја. Политички, островотите се поделени меѓу Микронезија и Палау. Историски, островите биле именувани како Нови Филипини (''Nuevas Filipinas'') бидејќи островите биле дел од Шпанската империја и биле управувани од гувернерот во Манила, Филипините.
1 Распространетост
Островската група е составена од околу 500 корални острови. Островите се наоѓаат северно од Нова Гвинеја и источно Филипините. Јап е еден од најголемите острови во архипелагот и тој е одделен од Манила околу 1200 км. Повеќето од островите се ниски, односно со мала надморска височина.
2 Култура
Месното население се дел од микронезиските народи и на островите се зборуваат јапски, понпејски, чучки, каролински, кошрајски и палуански јазик. Покрај овие на островите има и малцинско јапонско и филипинско население.
Главно занимиња на луѓето е хортикултурата и риболовството. Архитектурата на островите се заснова на локални материјали, меѓу нив и кокосови дрва и листови за покривање. Трговски јазик на островите е англискиот. Доминантна религија е Христијанството.
3 Користена литература
***Region Datasheet at
4 Поврзано
* Микронезија
* Микронезија (регион)
* Океанија
* Палау
Дива гуска

Обичната гуска или дива гуска (''Anser anser'') ― птица која е нашироко распространета во Стариот Свет. Таа е типски вид на родот ''гуска''.
Овој вид е предок на припитомената домашна гуска во Европа и Северна Америка. Многу се чести и јатата од гуски кои од припитомени повторно преминале на живот во дивината.
Дивата гуска е еден од видовите на кои се однесува Спогодбата за зачувување на африканско-евроазиските преселнички водни птици (AEWA).
Во самата наука, дивата гуска е најпозната како птицата со која етологот Конрад Лоренц првично го проучувал феномнеот во поведението попознат како отпечатување.
1 Таксономија
''Anser anser'', дивата гуска, е член на семејството водни птици патки. За прв пат била опишан од шведскиот натуралист Карл Линеј во 1758 година како ''Anas anser'', но била префрлена две години подоцна во новиот род ''Anser'', воздигната од францускиот зоолог Матирен Жак Брисон, каде што е типски вид. Два подвида се признаени; ''A. anser'', западна дива гуска, која се размножува во Исланд и северна и средна Европа; ''A. a. rubrirostris'', источна дива гуска, која се размножува во Романија, Турција и Русија кон исток до североисточна Кина. Двата подвида се мешаат таму каде што се среќаваат нивните опсези. Дивата гуска понекогаш се хибридизира со други видови гуски, вклучувајќи ги и граорестата гуска (Branta leucopsis) и канадската гуска (Branta canadensis), а повремено и со црвеноклуниот лебед (Cygnus olor). Дивата гуска била едно од првите животни што биле припитомени; ова се случило пред најмалку 3.000 години во Стар Египет, домашниот подвид е познат како ''A. a. domesticus''. Бидејќи домашната гуска е подвид на дивата гуска тие можат да се спаруваат, а потомството ги дели одликите на дивите и домашните птици.
2 Физички опис
Дивата гуска е најголема и најгломазна од сивите ''Anser'' гуски. Поседува заоблено, гломазно тело, дебел и долг врат, како и голема глава и клун. Има розови нозе и стапала и портокалов или розов клун. Долга е 74 до 91 cm, со должина на крилјата од 41,2 до 48 cm. Опашката е долга 6,2 до 6,9 cm, а клунот 6,4 до 6,9 cm. Тежи 2,16 до 4,56 кг, со просечна тежина од околу 3,3 кг. Распонот на крилјата е 147 до 180 cm. Мажјаците се обично поголеми од женките, при што половиот диморфизам е поизразен кај источниот подвид ''rubirostris'', кој во просек е поголем од сите останати подвидови.
Пердувите на дивата гуска се сивкасто-кафеави, со потемна глава и поблед стомак со различни црни точки. Шарите на нејзините пердуви се резултат од бледите рабови на перјата. Има бела линија која граничи со горните слабини. Нејзините покривни пердуви се посветло обоени за разлика од потемните летачки пердуви. Младите гуски се разликуваат главно по отсуството на стомак исшаран со црни точки.
3 Подвидови
*''A. a. anser'' (Линеј, 1758) - западна дива гуска;
*''A. a. rubrirostris'' (Свихоу, 1871) - источна дива гуска;
*''A. a. domesticus'' (Линеј, 1758) - домашна гуска.
Парте

Парте — река во Саксонија, Германија, десна притока на Вајсе Елстер. Нејзина вкупна должина е 60 километри. Парте потекнува од северна Саксонија, помеѓу Колдиц и Бад Лаузик. Тече северозападно низ Партенштајн, Наунхоф, Борсдорф и Тауха пред да влезе во градот Лајпциг. Парте се влева во Вајсе Елстер во северозападен Лајпциг.
1 Тек
На нејзиниот тек низ низината околу Лајпциг (''Leipziger Tieflandsbucht''), Парте тече низ Гросбардау, Партенштајн, Наунхоф, Бојха, Борсдорф, Панич, Тауха и Лајпциг. Во Парте се влеваат, меѓу другите, Гладеграбен, Мала Парте, Тодграбен, Мителграбен, Гренцграбен, Трене, Цаухграбен, Кителграбен, Вахтелбах, Лезеграбен, Штадицбах, Хазенграбен и Ридгенграбен. Парте низ Лајпциг тече низ камено речно корито, кое е видливо.
2 Име
Меѓу другите, општината Партенштајн и сообраќајната раскрсница ''Партенауе'' (спојувањето на А38 во А14) се наречени по реката.
3 Поплава 2002
Во текот на поплавата на столетието на Елба во 2002, Парте исто така се излила од нејзиното користо. Ова довело до штета во селата и градовите, како што се Клајнбардау и Гросбардау.
4 Рекреација и природа
Велосипедската патека Парте-Мулде, долга 51 километар од Грима преку Наунхоф, Борсдорф и Тауха до Лајпциг води долж реката Парте. Таа е дел од мрежата на велосипедски патеки, кои водат од Лајпциг до Фрајбергер Мулде, како и реката Елба.
Во Тауха и Лајпциг-Абтнаундорф, Парте тече низ паркови. Големи делови на речниот тек се прогласени како „Природен резерват Партенауе-Махерн“.
Пегау

Пегау (|Pegau) — град во округот Лајпциг, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на плодна почва, близу реката Вајсе Елстер, 18 километри северозападно од Лајпциг.
Има две евангелистички цркви, таа на Свети Лоренс е со готска архитектура, градско собрание од век, многу стара болница и земјоделско училиште. Во век, нејзината индустрија се состоела од производство на железо, чизми и легури.
Пегау пораснал околу манастирот, основан во 1096 година, но не се појавил како град пред век. Овде биле одржувани пазари и неговиот развој бил поттикнат од неговата положба на главниот пат, кој водел од запад кон исток. Во манастирот, кој бил распуштен во 1539, биле создадени вредни хроники, ''Annales pegavienses'', покривајќи го периодот од 1039 до 1227.
1 Наводи
*