procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Пливање на Летните олимписки игри 2012 – 200м делфин во машка конкуренција

Пливачката трка на 200 метри делфин за мажи на Летните олмписки игри 2012 се одржа на 31 јули во базенот од Олимпискиот центар за водени спортови во Лондон. Преелиминациите и полуфиналните трки беа одржани на 30 јули.
1 Рекорди
Пред натпреварувањето, светскиoт и олимпискиот рекорд беа:
Светски рекорд, Мајкл Фелпс, 1:51,51, Рим, Италија, 29 јули 2009,
Олимписки рекорд, Мајкл Фелпс, 1:52,03, Пекинг, Кина, 13 август 2008,
2 Резултати
2.1 Преелиминации
Место, Група, Линија, Име, Националност, Време, Белешки
1, 5, 3, Динко Јукич, 1:54.79, Q
2, 5, 6, Тајлер Клери, 1:54.96, Q
3, 3, 7, Велимир Стјепанович, 1:54:99, Q, НР
4, 3, 3, Чад ле Клос, 1:55.23, Q
5, 5, 4, Мајкл Фелпс, 1:55.53, Q
6, 3, 5, Чен Јин, 1:55.60, Q
7, 3, 6, Казуја Канеда, 1:55.70, Q
8, 4, 4, Такеши Мацуда, 1:55.81, Q
9, 4, 3, Ласло Чех, 1:55.86, Q
10, 3, 4, Ву Пенг, 1:55.88, Q
11, 5, 2, Павел Коржениовски, 1:56.09, Q
12, 5, 5, Ник Дарси, 1:56.25, Q
13, 4, 5, Бенце Бико, 1:56.51, Q
14, 5, 1, Крис Рајт, 1:56.69, Q
15, 4, 1, Николај Скворцов, 1:56.76, Q
16, 3, 1, Јоанис Дримонакос, 1:56.97, Q
=17, 4, 6, Кајо Алмеида, 1:56.99
=17, 3, 2, Џои Роубак, 1:56.99
19, 4, 7, Марќин Ќешлак, 1:57.07
20, 5, 7, Роберто Павони, 1:57.55
21, 4, 2, Леонардо Деус, 1:58.03
22, 2, 3, Педро Оливеира, 1:58.45
23, 4, 8, Стефанос Димитриадис, 1:58.79
24, 3, 8, Роберт Збогар, 1:58.99
25, 2, 8, Маурисијо Фиол, 1:59.02
26, 5, 8, Џозеф Скулинг, 1:59.18
27, 2, 1, Маркос Лавадо, 1:59.31
28, 2, 2, Илија Чујев, 1:59.65
29, 2, 5, Александру Коци, 1:59.67
30, 2, 7, Хсу Чи-Чиех, 1:59.81
31, 2, 6, Дејвид Шарп, 1:59.87
32, 1, 4, Гал Нево, 1:59.98
33, 2, 4, Александар Лис, 2:00.13
34, 1, 3, Омар Пинзон, 2:02.32
35, 1, 6, Диего Кастиљо, 2:04.72
36, 1, 5, Јусеф Ал-Аскари, 2:05.41
37, 1, 2, Хосин Хасијане, 2:06.37
2.2 Полуфинале
2.2.1 Полуфинале 1
Место, Линија, Име, Националност, Време, Белешки
1, 6, Такеши Мацуда, 1:54.25, Q
2, 5, Чад ле Клос, 1:54.34, Q, АФ
3, 3, Чен Јин, 1:54.43, Q
4, 4, Тајлер Клери, 1:54.93, Q
5, 2, Ву Пенг, 1:55.65
6, 7, Ник Дарси, 1:56.07
7, 8, Јоанис Дримонакос, 1:58.05
8, 1, Крис Рајт, 1:58.56
2.2.2 Полуфинале 2
Место, Линија, Име, Националност, Време, Белешки
1, 3, Мајкл Фелпс, 1:54.53, Q
2, 4, Динко Јукич, 1:54.95, Q
3, 7, Павел Коржениовски, 1:55.04, Q
4, 5, Велимир Стјепанович, 1:55.13, Q
5, 1, Бенце Бико, 1:55.36
6, 6, Казуја Канеда, 1:55.56
7, 2, Ласло Чех, 1:55.88
8, 8, Николај Скворцов, 1:56.53
2.3 Финале
Место, Линија, Име, Националност, Време, Белешки
5, Чад ле Клос, 1:52.96, АФ
6, Мајкл Фелпс, 1:53.01
4, Такеши Мацуда, 1:53.21
4, 7, Динко Јукич, 1:54.35, НР
5, 2, Тајлер Клери, 1:55.06
6, 8, Велимир Стјепанович, 1:55.07
7, 1, Павел Коржениовски, 1:55.08
8, 3, Чен Јин, 1:55.18
Македонија Втора

Македонија Салутарис била римска доцноантичка провинција во рамките на Илирската префектура, за првпат спомната во 379 година. Провинцијата ја опфаќала северозападна Македонија (претежно денешната Република Македонија) и била формирана за засилување на одбраната на империјата од варварите. Провинцијата била укината некаде околу 402. година, со припојување на нејзини делови на соседните провинции Нов Епир и Превалитана.
1 Наводи
Македонија Прва

Македонија Прва (Macedonia Prima) е доцноантичка провинција на Диецеза Македонија со административен центар во Тесалоника. Територијата на Македонија Прва ги опфаќала подрачјата на Долна Македонија, долниот тек на Халијакмон, долниот тек на Аксиј (од Демир Капија до утоката) и Долни Стримон. Јужниот дел ја опфаќал пелагониската висорамнина со градот Хераклеја Линкестид. Поважни градови биле: Филипи, Дион, Едеса, Бероја и Пела. На север провинцијата се протегала до денешните Битола, Ресен, Валандово, Гевгелија и Струмица.
1 Поврзано
* Диецеза Македонија
* Македонија Втора
* Македонија (римска провинција)
2 Наводи
Црква „Св. Илија“ - Злетово

Свети Илија — гробишна селска црква во селото Злетово, во Општина Пробиштип.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во самото село, издигнато на рид над Злетово. Околу нејзе се наоѓаат и селските гробишта.
2 Историја
Изградена е во последните години од турското владеение на Македонија, најверојатно во 1911 година. Изградбата на оваа црква е резултат на поделеноста на злетовчани на „егзархисти“ и „патријашисти“ и на нивните меѓусебни недоразбирања, кавги па и физички пресметки околу тоа прв да служи во единствената црква во Злетово. На локалните турски власти, преку глава им дошле постојаните братски, честопати, и крвави недоразбирања и расправи, жалбите до повисоките инстанци и затоа допуштиле градба на оваа црква. Таа им припаднала на патријашистите, а главната „Св. Богородица“ на егзархистите.
3 Архитектура
Денешниот објект претставува еднокорабна црква, која се наоѓа на јужниот дел од гробиштата во Злетово.
4 Празнување
Инаку, на 2 август, односно на Илинден се слави празникот, на кој се коле курбан и се готви јадење за гостите.
5 Галерија
6 Поврзано
* Злетово;
* Злетовска парохија;
* Црква „Успение на Пресвета Богородица“ — главната селска црква; и
* Црква „Св. Богородица Балаклија“ — метох на Лесновскиот манастир.
Жозе Семедо

Жозе Витор Мореира Семедо (роден на 11 јануари 1985 година во Сетубал) — португалски фудбалер кој игра за португалската Виторија Сетубал, најчесто како дефанзивен играч за врска.
Својата кариера Семедо ја започнал во тимот на Спортинг Лисабон, но кога бил селектиран во ростерот за првиот тим тој бил позајмен на нисколигашот Каса Пиа, тим кој исто така се наоѓа во главниот град на Португалија, Лисабон. Следната сезона наместо да заигра за првиот тим на Спортинг тој е пратен на уште една позајмица сега во второлигашот Феиренсе за кого одиграл 18 натпревари.
Пред почетокот на сезоната 2006-07 тој бил позајмен на италијанскиот калчолигаш Каљари. Своето деби за клубот го имал во натпревар од купот, а во Серија А дебитира на 21 април 2007 кога влезе како резерва во поразот на неговиот тим од Милан со 3-1 нагости.
Во 2007 година, конечно за стално го напушта Спортинг и заминува во Англија каде потпишал со третолигашот, Чарлтон Атлетик. Тој одигра четири сезони за Атлетик од 2007 до 2011, кога по истекувањето на неговиот договор како слободен играч потпишува со Шефилд Венздеј. Во сезоната 2011-2012 Семедо изборува промоција со Венздеј од третото ниво на англискиот фудбал во Чемпионшип лигата.
Горна Македонија

Горна Македонија (грчки: ''Ἄνω Μακεδονία, Ánō Makedonía'', латински: ''Macedonia Superiore'') — географски поим со кој се опишува повисокиот/горниот дел на Кралството Македонија.
Започнувајќи со Херодот, античките автори приморска Македонија ја нарекувале — ''Долна Македонија'', а планинскиот внатрешен дел — ''Горна Македонија.'' Античките автори секогаш пишувале и говореле само за Долна и Горна Македонија, а никогаш за Западна и Источна Македонија или Источна Панонија, како што прават некои современи автори. Во историската литература има примери кога некои од македонските области наместо да се вбројат онаму каде што се наоѓале во антиката, се класифицираат според поделбата на Источна и Западна Македонија, што е научно и историски неточно. Некои историчари областа Парорбелија ја вбројуваат во источна Македонија иако Страбон истакнал дека оваа област се наоѓала во Македонија, односно на македонска страна. Затоа областите во т.н источни делови на Македонија треба да се распоредат во Горна или Долна Македонија, во зависност од местоположбата.
Горна Македонија, која била именувана и како ''Слободна Македонија,'' влегувале следните области: Тимфаја, Параваја, Дасаретида, Орестида, Линкестида, Пелагонија, Дериоп, Пајонија, Парорбелија, Синтика и Одомантика.
1 Поврзано
* Долна Македонија
* Области во Кралството Македонија
2 Наводи
Трскар

Трскарот е род на се мали инсектојадни врапчевидни птици од фамилијата трскари (''Acrocephalidae'').
По боја се драпкасто-кафеави и живеат во мочуришта и други водести површини со трска. Некои видови имаат пруги, а други воопшто немаат белези. Многу видови се преселници, особено оние во умерените подрачја како Македонија.
Голем дел од трскарите имаат сплеснат профил на главата, што е причина за нивното научно име.
Најзагадочен вид од родот е големоклуниот трскар (''Acrocephalus orinus'') кој е повторно откриен во Тајланд во март 2006 г, а претходно забележан само еднаш, во 1867 г. Птицата е видена и на зафрлено место во Авганистан во летото 2009 г.
1 Во Македонија
Во Република Македонија родот е присутен со следниве видови: обичен трскар (''Acrocephalus arundinaceus''), мал трскар (''Acrocephalus schoenobaenus''), тенкоклун трскар (''Acrocephalus melanopogon'') воден трскар (''Acrocephalus paludicola''), блатен трскар (''Acrocephalus palustris'') и трскар рогозар (''Acrocephalus scirpaceus'').
2 Список на видови
* австралиски трскар (''Acrocephalus australis'')
* атолски трскар (''Acrocephalus atyphus'')
* африкански трскар (''Acrocephalus baeticatus'')
* блатен трскар (''Acrocephalus palustris'')
* воден трскар (''Acrocephalus paludicola'')
* големоклун трскар (''Acrocephalus orinus'')
* дамчест трскар (''Acrocephalus sorghophilus'')
* дебелоклун трскар (''Acrocephalus aedon'')
* индиски трскар (''Acrocephalus agricola'')
* ирачки трскар (''Acrocephalus griseldis'')
* источен трскар (''Acrocephalus orientalis'')
* каролински трскар (''Acrocephalus syrinx'')
* краткокрил трскар (''Acrocephalus concinens'')
* краткоперјест трскар (''Acrocephalus brevipennis'')
* куковоостровски трскар (''Acrocephalus kerearako'')
* лисест трскар (''Acrocephalus rufescens'')
* мадагаскарски трскар (''Acrocephalus newtoni'')
* мал трскар (''Acrocephalus schoenobaenus'')
* манџурски трскар (''Acrocephalus tangorum'')
* маркиски трскар (''Acrocephalus mendanae'')
* науруански трскар (''Acrocephalus rehsei'')
* обичен трскар (''Acrocephalus arundinaceus'')
* папирусен трскар (''Acrocephalus stentoreus'')
* питкернски трскар (''Acrocephalus vaughani'')
* полинезиски трскар (''Acrocephalus aequinoctialis'') или бокикокико
* риматриски трскар (''Acrocephalus rimatarae'')
* родригесов трскар (''Acrocephalus rodericanus'')
* ’ртски трскар (''Acrocephalus gracilirostris'')
* сејшелски трскар (''Acrocephalus sechellensis'')
* славејов трскар (''Acrocephalus luscinius'')
* тахитски трскар (''Acrocephalus caffer'')
* тенкоклун трскар (''Acrocephalus melanopogon'')
* трскар грмушкар (''Acrocephalus dumetorum'')
* трскар рогозар (''Acrocephalus scirpaceus'')
* хавајски трскар (''Acrocephalus familiaris'')
* хендерсонов трскар (''Acrocephalus taiti'')
* шареноглав трскар (''Acrocephalus bistrigiceps'')
Дерби на Тајн и Вер

Дерби на Тајн и Вер (|Tyne–Wear derby или ''Tyne–Wear derby'') — името за месното дерби помеѓу два фудбалски клуба Њукасл Јунајтед и Сандерленд. Дербито е и меѓуградско соперништво во Северноисточна Англија помеѓу двата града од грофовијата Тајн и Вер, Њукасл и Сандерленд, кои се наоѓаат на оддалеченост од 16-тина километри растојание.
Првиот натпревар помеѓу двата клуба се одиграл во 1883 година, а првиот официјален натпревар клубовите меѓусебе го имале во 1888 година во натпревар од ФА Купот, во кој Сандерленд победил со 2-1. До денес, Њукасл победил 53 пати, Сандерленд забележал 51 победа и 50 пати играле нерешено. Двата клуба последен пат се сретнале еден против друг на 20 март 2016, кога во натпревар од Премиер лигата одигран на Сент Џејмсис Парк, Њукасл и Сандерленд одиграле нерешено 1-1.
Елстерберг

Елстерберг (|Elsterberg) — град во округот Фогтланд, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се наоѓа на реката Вајсе Елстер, 6 километри југозападно од Грајц и 13 километри северно од Плауен. За време на Источна Германија, градот се наоѓал во рамките на сојузната покраина Тирингија.
Црква „Св. Никола“ - Мали Влај

Свети Никола — главната селска црква во струшкото село Мали Влај. На 12 септември 2010 година во црквата било извршено преосветување на светиот Престол.
1 Поврзано
*Црква „Св. Атанасиј“;
*Црква „Св. Петка“;
*Мали Влај;
*Втора струшка парохија.
Здравцовидни

Здравцовидните (науч. ''Geraniales'') се мал ред на цветни растенија во рамките на розидната подгрупа дикотиледони. Најголема фамилија во редот се Здравците (Geraniaceae) со над 800 видови. Останатите фамилии се помали, и вкупно учествуваат со помалку од 40 видови. Највеќето членови на редот се билни, но има и бали грмушки и дрвја.
Родот има мала стопанска важност. Некои видови од родот сардела (''Pelargonium'') се одгледуваат како украсни растенија и поради мирисливото масло. Истото важи и за повеќе видови од фамилијата Здравци.
1 Класификација
Новата класификација APG III (2009) ги сведува Здравцовидните на три фамилии, припојувајќи ја ''Ledocarpaceae'' кон Вивијаниите (''Vivianiaceae'')
* фамилија Здравци (''Geraniaceae''])
* фамилија Медници (''Melianthaceae'')
* фамилија Вивијании (''Vivianiaceae'') (вклуч. ''Ledocarpaceae'')
Во постариот Кронквистовиот систем, Здравцовидните имаат поинаков состав:
* фамилија Здравци (''Geraniaceae'')
* фамилија Киселици (''Oxalidaceae'')
* фамилија Лимнанти (''Limnanthaceae'')
* фамилија Лазибубиња (''Tropaeolaceae'')
* фамилија Воденки (''Balsaminaceae'')
2 Наводи
* Bakker, F. T. (December 2002). Geraniales (Geranium). In: ''Nature Encyclopedia of Life Sciences''. Nature Publishing Group, London. (Available online: | )
* B. C. J. du Mortier (1829). ''Analyse des Familles de Plantes : avec l'indication des principaux genres qui s'y rattachent'', 42. Imprimerie de J. Casterman, Tournay.
НОПО „Малесија“

Народноослободителниот партизански одред „Малесија“ била партизанска единица на НОВ и ПОМ. Формирана од 76 новопристигнати борци од Малесија, Дримкол и други струшки села, кон средината на август и октормви 1943 година. Неговата цел била да го штити населението од балистичките сили и качачките банди, да врши агитација и мобилизација со митинзи по селата. Водел борби кај с. Селци (кон крајот на август), во Дебарска Малесија, Жупа, Дримкол, кај с. Нерези, учествувал во ослободувањето на Дебар, ја спровел Англиската воена мисија до ГШ на НОВ и ПОМ од с. Горна Белица до с. Црвена Вода. Нараснал на околу 120 борци (септември), прераснал во батаљон (октомври), а потоа влегол во составот на Групата батаљони (ноември).
1 Наводи
Аба Јисраел

Аба Јисраел (XVII в.) – рабин во Скопје. Служел во синагогата „Бет Јаков“ (1617). Потекнувал од семејство со голема рабинска традиција. Во истиот период се спомнува како рабин и неговиот син Шломо бен Ахарон Абајов.
1 Наводи
Бобовидни

Бобовидните (науч. ''Fabales'') се ред на цветни растенија во рамките на розидната група на евдикотите (систем APG II). Според APG II, во редот влегуваат фамилиите Бобови (Fabaceae) (со потсемејствата Цезалпинии (''Caesalpinioideae''), Мимози (''Mimosoideae'') и Глушини (Faboideae)), Квилаи (''Quillajaceae''), Млечни треви (''Polygalaceae'') и Суријани (''Surianaceae''). Во постариот Кронквистов систем и некои други системи, редот Бобовидни ги содржи само Бобовите, а останатите фамилии се сместени во посебни редови.
Како трета најголема фамилија на растенија во светот, Бобовите се одликуваат со најголема разновидност во редот Бобовидни. Другите две фамилии имаат споредбено мала удел во богатството на видови. Покрај ова, бобовите видови се храна за разни пеперутки и молци.
1 Распределба
Бобовидните се космополитски ред растенија, со исклучок на тоа што во северниот дел на северниот умерен појас добро распространета е само фамилијата Глушини од Бобовите.
2 Галерија
Пастрмалија

Пастрмалија — македонски посебен вид пита направена од тесто и месо. Традиционалната пастрмалија има долгнавест облик со сецкано месо врз неа. Името потекнува од зборот ''пастрма'', што значи солено и сушено месо од овца или јагне.
Во чест на пастрмалијата, секоја година во Штип традиционално се одржува манифестацијата наречена „Пастрмалијада“. Во 2011 година, штипската пастрмалија станала марка со која се озаконува нејзиното брендирање. Иако службено се нарекува пастрмалија, популарното име помеѓу македонскиот народ е „пастрмајлија“.
1 Рецепти
*****
Бартелми Шарл Жозеф Димортје

Бартелми Шарл Жозеф Димортје, Барон Димортје (|Barthélemy Charles Joseph, Baron Dumortier; - ) — белгиски политичар и ботаничар. Некои го сметаат за вистинскиот откривач на делбата на клетките, иако во литературата не се води како таков. Роден е во Турне, Белгија и починал во родниот град.
1 Дела
*''Commentationes botanicae. Observations botaniques'' (imprimerie de C. Casterman-Dieu, Tournay, 1823).
*''Observations sur les graminées de la flore de Belgique'' (J. Casterman aîné, Tournay, 1823).
*''Analyse des familles des plantes, avec l'indication des principaux genres qui s'y rattachent'' (J. Casterman aîné, Tournay, 1829).
*''Lettres sur le manifeste du Roi et les griefs de la nation, par Belgicus'' (J. Casterman aîné, Tournay, 1830).
*''Sylloge Jungermannidearum Europae indigenarum, earum genera et species systematice complectens'' (J. Casterman aîné, Tournay, 1830).
*''Recherches sur la structure comparée et le développement des animaux et des végétaux'' (M. Hayez, Bruxelles, 1832).
*''Essai carpographique présentant une nouvelle classification des fruits'' (M. Hayez, Bruxelles, 1835).
*''La Belgique et les vingt-quatre articles'' (Société nationale, Bruxelles, 1838).
*''Observations complémentaires sur le partage des dettes des Pays-Bas'' (Société nationale, Bruxelles, 1838).
2 Наводи
* - IPNI
Голица (род)

Голица (водопија или цикорија;) — род на цветни растенија од фамилијата Штитоцветни (''Asteraceae''). Опфаќа два питоми и шест диви вида.
Обичната голица (''Cichorium intybus'') е грмушеста повеќегодишна билка сина или синовиолетова (поретко бели и розови) цветови. Во дивина расте на крајпатни места. Се одгледува поради листовите, кои се употребуваат за салата (ендивија). Корењата на други видови се користат за добивање на сурогат на кафето.
Вистинската ендивија (''Cichorium endivia'') се одгледува за салата. Листовите по вкус малку нагорчуваат и во билкарството се ценат поради извесни својства.
Растенијата од родот голица се и храна за ларвите на извесни видови молци.
1 Галерија
Добрун

Добрун било средновековно утврдување во Демирхисарско или во Порече. По освојувањата на кралот Милутин во Македонија (1282 –1284), станало погранично утврдување меѓу Србија и Византија. Во 1330 г. го освоил византискиот цар Андроник III Палеолог кој од својот логор во Северна Пелагонија преземал напади на соседните погранични утврдувања што ги држеле Србите.
1 Наводи
Балила

Балила била младинска профашистичка организација на Национал фашистичката партија.
По италијанско-албанската окупација на Македонија, организација била формирана од италијанските военоокупторски власти за да се шири и велича италијанскиот фашизам како идеологија со победнички дух и љубов кон Италија и Германија. Била организирана училишната младина, секој клас претставувал одред. Членовите носеле униформи (посебна за женски и посебна за машки).
1 Поврзано
* Бали Комбетар
* Балисти
Света Варвара

Света Варвара е еден од поголемите христијански празници, посветен на светата великомаченица Варвара (17/4 декември), обично се празнува со домашни служби. Tој ден се вари пченка – за да се завари, да се затече жито во полето и во амбарите. Во некои краишта со овој празник е поврзан и обичајот полазник (полаза).
1 Наводи
Дебарска епархија

Дебарската епархија (XI в.) – од XI в. била позната како епархија на Охридската архиепископија. Го опфаќала горниот дел на Дебарско – Кичево и Порече, како и Долнодебарскиот крај во Пешкопеја (Албанија). Во почетокот нејзиното седиште било во Пешкопеја, која се нарекувала Долни Дебар. Во XVII в. се сретнува и како Дебарско-кичевска епархија, а во периодот на Егзархијата како Велешко-дебарска епархија.
1 Наводи
Мерида

Мерида може да се однесува на:
* Мерида (Шпанија), град во Шпанија
* Мерида (Мексико), главен град на мексиканската сојузна држава Јукатан
* Мерида (Венецуела), најголемиот и главен град на сојузната државата Мерида
* Мерида (венецуелска држава), една од 23 држави на Венецуела
Беса

Беса — албанска организација која делувала во Белград, 1935–1941 година. Формирана била од студентите Албанци од Македонија и од Косово, по инструкции на Военоразузнавачката служба на Италија (SIM), преку Албанското претставништво во Белград. Разгранок во Македонија (Тетово) бил формиран при крајот на 1938 г. од Шаип Камбери, Идриз Ибрахим Црцр и Сеап Селман (Селим Сехати) за да дејствува за национално освестување на Албанците во Кралството Југославија. Се расформирала во 1941 г. по доаѓањето на Италијанците во Македонија.
1 Наводи
Бановина

Бановина — административно-територијална единица во времето на Кралството Југославија. На чело на бановината бил поставуван бан, именуван од кралот, по предлог од Министерскиот совет, со мандат од 4 години.
1 Поврзано
* Вардарска Бановина
* Врбаска Бановина
* Дравска Бановина
* Дринска Бановина
* Дунавска Бановина
* Зетска Бановина
* Моравска Бановина
* Приморска Бановина (до 1939)
* Савска Бановина (до 1939)
* Хрватска Бановина (од 1939)
* Град Белград
Ашот Таронит

Ашот Таронит (|Ἀσώτιος Ταρωνίτης) бил син на дуксот Григориј Таронит и зет на цар Самоил. Додека се наоѓал во заробеништво кај Самуила, во него се вљубила Самуиловата ќерка Мирослава. Tаа му се заканила на татка си со самоубиство доколку не и дозволи да се венчаат. По свадбата Самуил ги испратил во Драч и го поставил Ашота за управник. Но Ашот и Мирослава преминале на византиска страна, отпловиле во Цариград и ги добиле титулите магистер и зосте.
1 Наводи
Брест

Брест — од то брестови (''Ulmaceae'') кој опфаќа околу 20 а, застапени во умерениот појас на северната полутопка. Високи дрвја со јајцевидни и асиметрични листови со назабен раб, со косо пресечена основа и со кратка дршка. Цветаат рано пред пролистувањето, а плодовите се сплескани, крилести оревчиња, кои зреат многу рано (април). Имаат квалитетно дрво, но масовно страдаат и се сушат од нападот на габата ''Ophiostoma ulmi]'' (холандска болест).
Во Македонија се среќаваат: полскиот брест (''U. minor''), планинскиот брест (''U. montana'') и везот (''U. effusa'').
1 Поврзано
* Брест (појаснување)
Лици

Лици (27 октомври 1982) е мексиканска глумица и пејачка.
1 Телевизија
+ Телевизија
Година, Серија, Улога
2000, ''Младински соништа'', Лаура Мартинес
2000, ''Ангелско лице'', Новинар
2002, ''Даниела'', Даниела Гамбоа
2005, ''Барајќи го тато'', Маргарита Лизарага
2009, ''Грешничка'', Луз Марија Мендоса
2009, ''Се сакам глупав'', Хулиета Дорели
2010, ''Успешните Перес'', Милагрос Виуда де Амор
2010, ''Некој те гледа'', Бенхамин Моранде
2011 - 2012, ''Собарка во Менхетан'', Мариса Лухан
Јоршка митрополија

Јоршка митрополија (|Province of York) — една од двете митрополии што ја сочинуваат Црквата на Англија. Се состои од 14 епархии што ја опфаќаат северната третина на Англија и островот Ман. Јорк го добил статусот на архиепископија во 735 г, а прв архиепископ бил Екберт Јоршки. Во извесен период од историјата, митрополијата полагала право и на цела Шкотска, но никогаш не ја успеала да се наметне, и се откажала со основањето на Сентендруската епархија.
Митрополитот што стои на чело на Јоршката митрополија е Архиепископот Јоршки (втор по значење во Црквата на Англија).
1 Поврзано
* Кантербериска митрополија
Грмотрн

Грмотрн (науч. ''Ononis spinosa'') е растение од фамилијата Бобови (''Fabaceae''), наречено и зајчетрн или зајачки трн. Се среќава низ голем дел од Европа но мошне ретко во северните краишта како Шкотска.
Во Македонија, грмотрнот традиционално се употребува поради неговите лековити својства.
Црвенодрвни

Црвенодрвните или коки (науч. ''Erythroxylaceae'') се семејство цветни дрва и грмушки што се состои од 4 рода со околу 240 видови.
Четирите рода се:
*''Aneulophus'' Benth
*''Erythroxylum'' P. Br (црвено дрво)
*''Nectaropetalum'' Engl.
*''Pinacopodium'' Hegnauer
Најпознати видови од фамилијата се растенијата под збирно име „кока“, од кои се добива дрогата кокаин.
Кантербериска митрополија

Кантербериска митрополија (|Province of Canterbury) наречена и Јужна митрополија (''Southern Province'') — една од двете митрополии што ја сочинуваат Црквата на Англија. Поделена е на 30 епархии што ги опфаќаат јужните две третини од Англија, делови од Велс и Каналските Острови, а остатокот ја покрива Европа (под јурсдикција на Епархијата на Гибралтар во Европа).
Во минатото постела и трета митрополија, наречена Личфилдска метрополија, која постоела од 787 до 803 г. Во 1871, Црквата на Ирска стекнала автокефалност, а во 1920 г. престанала да постои Црквата во Велс.
Митрополитот што стои на чело на Кантербериската митрополија е Архиепископот Кантербериски кој е воедно надлежен за Фолкландските Острови како вонмитрополиска епархија.
1 Поврзано
* Јоршка митрополија
2 Наводи
ODCC = ''Oxford Dictionary of the Christian Church'' ed. Cross & Livingstone: 1974
Глаухау

Глаухау (|Glauchau) — град во округот Цвикау, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Сместен е на десниот брег на Мулде, 7 километри северно од Цвикау и 17 километри западно од Кемниц.
1 Личности
* Георгиј Агрикола (1494 - 1555) — научник и металург, наречен „татко на минералогијата“
* Самуел фон Пуфендорф (1632 - 1694) — политичко-правен филозоф и историчар
Хоенштајн-Ернстал

Хоенштајн-Ернстал (|Hohenstein-Ernstthal) — град во округот Цвикау, во сојузната покраина Саксонија, Германија. Градовите Хоенштајн и Ернстал биле обединети во 1898 година и градот е познат под ова име или едноставно нарекуван само Хоенштајн.
Градот се зголемил во век по пронаоѓањето на среброто и отворањето на рудниците. Ернстал бил именуван во чест на Август Ернст фон Шенбург.
Физичарот Готхилф Хајнрих фон Шуберт и пронаоѓачот Кристоф Готлиб Шретер биле родени во Хоенштајн. Писателот Карл Мај е роден во Ернстал. Неговата родна куќа сега е музеј.
Исто така, познат е и по тркачката патека Заксенринг.
1 Наводи
*
Цвикау (округ)

Цвикау (|Landkreis Zwickau) — округ во сојузната покраина Саксонија, Германија. Се граничи (од запад надесно) со покраината Тирингија, округот Средна Саксонија, урбаниот округ Кемниц и окрузите Рудни Планини и Фогтланд.
1 Историја
Округот бил основан со спојување на поранешните окрузи Цвикау, Кемниц и урбаниот округ Цвикау како дел од реформата на окрузите во август 2008 година.
2 Географија
Округот се наоѓа на северните падини на Рудните Планини, западно од Кемниц. Главни реки во округот се Цвикауер Мулде и Плајсе.
3 Градови и општини
Градови, Општини
Список на музеи во Киев

*Национален музеј
* Рециклаторски музеј
* Општински музеј на духовните богатства на Украина
* Музеј на историските скапоцености на Украина
* Музеј Лесја
* Музеј на народната архитектура
* Мамаева слобода
* Музеј на советската окупација
* Музеј на руската уметност
* Државен музеј на театарот, музиката и филмската уметност на Украина
* Музеј на уметноста
* Музеј на авијацијатаа
* Музеј на историјата на Киев
* Музеј Петар Велики
* Музеј на улицата
* Фармацевтски музеј
* Археолошки музеј
* Музеј на пчеларството
* Ботанички музеј
* Михаил Булгаков
* Музеј на истакнати личности од украинската култура
* Музеј на водата
* Геолошки музеј
* Хетмански музеј
* Музеј Иван Гончар
* Политехнички музеј
* Централен музеј на вооружените сили на Украина
* Златна порта
* Киевски зоолошки музеј
* Државен музеј на играчките
* Музеј на ветеринарството
* Национален музеј на историјата на Украина
* Музеј на канализацијата
* Музеј на вселената
* Музеј на Иван Кавалеридзе
* Национален киевско-печерски историски музеј
* Киевска тврдина
* Музеј на киевското метро
* Музеј на книгата
* Музеј на Виктор Косенко
* Музеј на културното наследство
* Музеј на Никола Лисенко
* Национален музеј на литературата на Украина
* Музеј на литературата и уметноста на Украина
* Музеј на медицината
* Музеј на Богдан и Варвара Карненко
* Музеј на уметничкиот арсенал
* Музеј Александар Пушкин
* Педагоѓшки музеј
* Музеј на првиот претседател на Украина Леонид Кравчук
* Музеј Максим Рилски
* Музеј на спортската слава
* Музеј на Михаил Старичко
* Државен историско-архитектонски музеј на антички Киев
* П.Г. Тичини
* Национален научно-природен музеј на Украина
* Приорошки музеј
* Музеј на лебот
* Национален музеј Чернобил
* Меморијален музеј Тарас Шевченко
* Национален музеј Тарас Шевченко
* Државен музеј на украинската декоративна уметност
* PinchukArtCentre Alex Art House
* Гладомор
* Шолем Алехем
* Музеј на Киевпастранс
* Музеј на циркуската уметност
* Музеј на Олег Јакубовски
* Музеј на украинската револуција
Кантариони

Кантариони — семејство растенија од редот на малпигиовидните (''Malpighiales''). Молекуларните наоди укажуваат на монофилија. Кантарионите ги опфаќаат следниве родови:
*''Cratoxylum'' Blume
*''Eliea'' Cambess.
*''Harungana'' Lamarck
*''Hypericum'' L. (кантарион)
*''Lianthus'' N. Robson
*''Santomasia'' N. Robson
*''Thornea'' Breedlove & McClintock
*''Triadenum'' Rafinesque
*''Vismia'' Vand.
Слезовидни

Слезовидните (науч. ''Malvales'') — ред на цветни растенија со 6.000 видови во 9 фамилии (APG II). Редот е сместен во класата еврозиди II од групата на евдикотите.
Растенијата од овој ред се претежно мали грмушки и дрва; највеќето фамилии се одликуваат со космополитска распространетост во тропите и суптропите и ограничено присуство во умерените подрачја. Интересен случај е Мадагаскар, каде има три ендемски фамилии на слезовидни растенија (Sphaerosepalaceae, Sarcolaenaceae и Diegodendraceae).
Многу видови од редот се познати по дрвото што го даваат. Такви се балзата (''Ochroma'') која се цени бидејќи е лесна, и липата (''Tilia''), која е погодна за резбање. Какаовото дрво (''Theobroma cacao'') ја дава основната состојка во чоколадо. Оревите од растението кола (''Cola'') се значајни поради кофеинот што го содржат, и од кои во минатото се правеле пијалаците кола. Други попознати членови се маслиницата, хибискусот, украсниот слез, бамјата, баобабот, памукот и капокот.
Растенијата имаат разновидна морфологија и не делат многу заеднички особини. Најчесто се среќаваат дланковидните листови, споени чашки и извесна структура и хемиски состав на семето. Кората честопати е влакнеста, направена од слоеви мек флоем.
;Фамилии (APG)
*Бикси (''Bixaceae'')
*Лавадани ''Cistaceae'')
*Лушпосемени ''Cochlospermaceae'')
*Прасци (''Cytinaceae'')*Диегодендрони (''Diegodendraceae'')
*Двокрилноплодни (''Dipterocarpaceae'')
*Слезови (''Malvaceae'')
*Мунтигии (''Muntingiaceae'')
*Неуради (''Neuradaceae'')
*Сарколени (''Sarcolaenaceae'')
*Сферосепали (''Sphaerosepalaceae'')
*Маслиници (''Thymelaeaceae'')
1 Наводи
*Alverson, W. S., K. G. Karol, D. A. Baum, M. W. Chase, S. M. Swensen, R. McCourt, and K. J. Sytsma (1998). Circumscription of the Malvales and relationships to other Rosidae: Evidence from rbcL sequence data. ''American Journal of Botany'' 85, 876-887. (Available online: )
*Bayer, C. and K. Kubitzki. 2003. Malvaceae, стр. 225–311. In K. Kubitzki (ed.), ''The Families and Genera of Vascular Plants'', vol. 5, Malvales, Capparales and non-betalain Caryophyllales.
*Edlin, H. L. 1935. A critical revision of certain taxonomic groups of the Malvales. ''New Phytologist'' 34: 1-20, 122-143.
*Judd, W.S., C. S. Campbell, E. A. Kellogg, P. F. Stevens, M. J. Donoghue (2002). ''Plant Systematics: A Phylogenetic Approach, 2nd edition''. стр. 405–410 (Malvales). Sinauer Associates, Sunderland, Massachusetts. ISBN 0-87893-403-0.
*Kubitzki, K. and M. W. Chase. 2003. Introduction to Malvales, стр. 12– 16. In K. Kubitzki (ed.), ''The Families and Genera of Vascular Plants'', vol. 5, Malvales, Capparales and non-betalain Caryophyllales.
* du Mortier, B. C. J. (1829). ''Analyse des Familles de Plantes, avec l'indication des principaux genres qui s'y rattachent'', стр. 43. Imprimerie de J. Casterman, Tournay.
* Watson, L., and Dallwitz, M. J. (1992 onwards). .
* Whitlock, B. A. (October 2001). Malvales (Mallow). In: ''Nature Encyclopedia of Life Sciences''. Nature Publishing Group, London - | )
Куп на велесаемските градови

Купот на велесаемските градови било меѓународно фудбалско натпреварување на клубовите од европските земји кое започнало да се игра во 1955 година, а пследното изданије на ова натпреварување е одиграно во сезоната 1970-71. Натпреварувањето е укинато во корист на ново настанатиот турнир тогаш Купот на УЕФА.
1 Историја
Иницијатор за настанувањето на ова натпреварување бил швајцарецот Томен, кој тогаш бил потпретседател на УЕФА. Во 1955 во Базел тој ги собрал претстевниците на 10-те европски велесаемски градови (Барселона, Базел, Бирмингем, Франкфурт, Копенхаген, Лозана, Лајпциг, Лондон, Милано и Загреб) и предложил организација на натпреварување на градските репрезентации.
Првото изданије е замислено како двегодишно натпреварување но се растегнало дури на три години. И следните две натпреварувања, 1958-60 и 1960-61, се одржани како градски видови, додека од сезоната 1961-62 Купот на велесаемските градови станува едносезонско клупско натпреварување во кое секој член на УЕФА имал право да испрати по три претставника. Бројот на учесници, конкуренцијата како и популарноста и угледот на натпреварувањето растеле од сезона во сезона. Во сезоната 1971-72 УЕФА менува одредени правила во турнирот и ова натпреварување преоѓа во Куп на УЕФА и станува натпреварување на УЕФА што не било случај со Купот на велесаемските градови. Поточно, Купот на велесаемските градови како натпреварување не било признато од УЕФА и не било Уефино натпреварување, па така и освоените титули не влегуваат и не се бројат како трофеи освоени во турнирите на УЕФА.
2 Победници
Сезона, Клуб
1955-58, Барселона
1958-60, Барселона
1960-61, Рома
1961-62, Валенсија
1962-63, Валенсија
1963-64, Сарагоса
1964-65, Ференцварош
1965-66, Барселона
1966-67, Динамо
1967-68, Лидс Јунајтед
1968-69, Њукасл Јунајтед
1969-70., Арсенал
1970-71, Лидс Јунајтед
3 Погледни исто така
* За продолжение на турнирот погледнете: Куп на УЕФА
Битолски партизански одред „Пелистер“

Битолскиот народноослободителен партизански одред „Пелистер“ (формиран над селото Лавци, Битолско, на 22 април, разбиен во Ореовската корија, кај селото Ореово, Битолско, на 3 мај 1942) бил прв партизански одред формиран во битолската околија. Во неговиот состав влегле 21 борец. Одредот главно вршел обука на борците.
На 1 мај командирот на одредот, Ѓорѓи Наумов, со уште двајца борци, Никола Георгиевски и Стефан Трајковски, се оддалечиле од логорот и паднале во рацете на бугарска патрола. Одредот се повлекол подлабоко во шумата, но на 3 мај бил сместен и опколен од бугарската војска. Поради апсењата и испраќањето борци да воспостават врска, во моментот на битката одредот броел 12 борци. Во нерамна битка одредот бил разбиен, при што загинале шест борци (Димитар Николовски, Јоска Јорданоски - Сандански, Ордан Михајлоски, Елпида Караманди, Мара Јосифовска и Димче Хаџипоповски), а Венда Христова била уапсена. Вкупно биле уапсени 11 борци, а преостанатите четворица борци успеале да се илегализираат во Битола. Во битката, бугарската војска и полиција имале околу 30 загинати и ранети.
Битката на одредот со бугарската војска е опеана во познатата партизанска песна „Таму ле, мајко, близу Битола“, напишана од Ајри Демировски (1950).
1 Борци
Во состав на одредот влегле:* Ѓорѓи Наумов, командир на одредот
* Димитар Николовски - Таки Даскало, политички комесар
* Тодор Ангеловски - Тошо Даскало
* Пецо Божиновски - Кочо
* Блаже Димитровски-Рогозинаро
* Тома Димитровски - Томаки
* Никола Георгиевски - Никлецот
* Александар Живковски - Цане
* Томе Илиевски - Поштаро
* Јоска Јорданоски - Сандански
* Мара Јосифоска - Ѓурѓа
* Елпида Караманди - Бисера
* Киро Крстески - Платник
* Ордан Михајлоски - Оцка
* Андон Попандоновски
* Мица Попандонова
* Веле Стојановски - Фурнаџивчето
* Стево Трајковски-Тефико
* Димче Хаџипоповски
* Лазо Хаџи Поповски - Пламен
* Венда Христова - Доста
2 Наводи
Википодатоци

Википодатоци (|Wikidata) — проект за соработно уредување на база на податоци за Википедија. Проектот го започнала Викимедија Германија со намера да овозможи заеднички извор на извесни видови податоци како датуми на раѓање, класа на заверени податоци, што ќе се користат на сите јазични изданија на Википедија. Ова е прв нов проект на Фондацијата Викимедија од 2006 наваму.
Разработката на проектот е поддржана со приложени средства од Аленовиот институт за вештачка интелигенција, Фондацијата Гордон и Бети Мур и Google, Inc., во вкупен износ од 1,3 милиони евра.
1 Поврзано
* Википедија:Википодатоци
* DBpedia
* Freebase
* База на знаења
Ирански јазици

:''Оваа статија е за група индоевропски јазици. За јазикот со исто име видете персиски јазик.''
Иранските јазици сочинуваат подгрупа јазици од индоиранските јазици, дел од семејството на индоевропски јазици.Овие јазици ги зборуваат иранските народи. Историскиот развој на иранските јазици е поделен на староирански јазици (до 400 г.п.н.е.), средноирански јазици (400 г.п.н.е. - 900 г.) и новоирански јазици (од 900 г.). Од староиранските јазици најпознати се староперсискиот јазик и авестискиот јазик. Средноиранските јазици ги опфаќале, меѓу другите, средноперсискиот и партскиот јазик. Денес најголеми ирански јазици се персискиот, паштунскиот, курдскиот и белуџискиот.
Според проценките за 2008 година, во светот има од 150 до 200 милиони говорници на иранските јазици. Според Ethnologue, денес има 87 ирански јазици. Персискиот јазик го зборуваат 65 милиони луѓе, паштунскиот го зборуваат околу 50 милиони луѓе, курдскиот го зборуваат околу 18 милиони, белуџискиот околу 7 милиони и лорискиот околу 2,3 милиони.
1 Класификација
Уште од основањето на индоевропските јазици во 19 век, иранските јазици (авестискиот, староперсискиот, пахлавискиот), заедно со индиски (санскритскиот, пракритскиот), биле признати во издаваштвата на јазичарот Расмус Раск во 1826 година како источна гранка на индоевропскиото јазично семејство. Поради големиот број на позајмени ирански зборови во ерменскиот јазик, јазикот бил сметан за ирански, но во 1875 година Хубшман објавил дека јазикот е засебен индоевропски. Иранските јазици се поделени на источна и западна група, вкупно опфаќајќи 84 јазици.
2 Поврзано
*Индоирански јазици
*Индоевропски јазици
*Ирански народи
Швиц (кантон)

Швиц (германски: Schwyz) е еден од кантоните во Швајцарија. Швиц се наоѓа во централна Швајцарија и името потекнува од градот Швиц, кој е и главен град на кантонот. Швиц е еден од основачите на Швајцарската Конфедерација и по него е добиено името на Швајцарија. Покрај тоа, грбот на кантонот е извор за знамето и грбот на Швајцарија.
1 Географија
Вкупната површина на Швиц е 908.2 км<sup>2</sup>. Околу 41% од вкупната површина на кантонот е обработлива, 33.7% е прекриена со шума, 5.4% е населена и 20% е непродуктивна.
Кантонот се наоѓа во централна Швајцарија. Низ кантонот течат реките Шил и Муота. Во рамките на кантонот се и делови од Циришкото Езеро, Езерото Цуг и Езерото Луцерн, а целосно во кантонот се езерата Лауерц и Шил.
2 Административна поделба
Канотнот е поделен на 6 окрузи и 30 општини.
окрузи, општини
Швиц, Швиц, Арт, Ингенбол, Муотатал, Штајнен, Зател, Ротентурм, Обериберг, Унтериберг, Лауерц, Штајнерберг, Моршах, Алптал, Илгау, Рименшталден
Ајнзиделн, Ајнзиделн
Герсау, Герсау
Хефе, Волерау, Фрајенбах, Фојзисберг
Киснахт, Киснахт ам Риги
Марх, Лахен, Алтендорф, Галгенен, Фордетал, Инертал, Шибелбах, Туген, Ванген, Рајхенбург
3 Демографија
Швиц има население од 146.730 жители според податоците од 2008 година. Околу 15.6% од населението се странци. Најголем дел од населението зборува германски, односно 115.688 жители (89.9%). Втор најзборуван јазик е српскохрватскиот со 2.667 жители или 2.1% и трет е албанскиот со 2.477 жители или 1.9%.
4 Поврзано
* Швајцарија
* Кантони во Швајцарија
Тичино

Тичино (италијански: ''Ticino'') е еден од кантоните во Швајцарија. Тичино е најјужниот кантон во федерацијата и единствен кантон каде само италијанскиот е службен јазик. Името на кантонот потекнува од реката Тичино. Тичино со граничи со Ури на север, Вале на запад, Граубинден на североисток и со Италија на југ. Во самиот кантон се наоѓа италијанската ексклава Кампионе д’Италиа. Тичино, заедно со делови од Граубинден, ја сочинуваат т.н. Италијанска Швајцарија.
1 Географија
Тичино се наоѓа во јужниот дел на Швајцарија и е опколен од Италија од исток, запад и југ. На север се наоѓаат швајцарските кантони Вале, Ури и Гаубинден. Тичино има вкупна површина од 2.812 км<sup>2</sup>, од кои 3 четвртини се сметаат за продуктивни. Со шума е зафатена третина од територијата на кантонот. Во кантонот се наоѓаат езерата Маџоре и Лугано. Најголема река во кантонот е реката Тичино.
2 Административна поделба
2.1 Окрузи
Кантонот Тичино е поделен на 8 окрузи:
* Белинцона со главен град Белинцона.
* Бленио со главен град Аквароса
* Левентина со главен град Фајдо
* Локарно со главен град Локарно
* Лугано со главен град Лугано
* Мендрисио со главен град Мендрисио
* Ривиера со главен град Бјаска
* Валемаџа со главен град Севио
2.2 Општини
Кантонот е составен од 157 општини, според состојбата до 2010 година. Општините се групирани во подокрузи, а подокузите во окрузи.
3 Демографија
Вкупното население на кантонот, според податоците за 2010 година, е 333.753 жители. Според податоците од 2007 година, во кантонот имало 82.794 странци или 25.2% од вкупното население. Густината на население на кантонот е 114.6 лица на километар квадратен. Во 2000 година, 83.1% од населението зборувале италијански, 8.3% зборувале германски и 1.7% зборувале српскохрватски. Околу 76% од населението се Католици и 7% Протестанти. Единствен службен јазик е италијанскиот.
4 Култура
Во кантонот се издаваат четири дневни весници на италијански јазик: ''Corriere del Ticino'', ''laRegione Ticino'', ''Giornale del Popolo'' и ''Il Grigione Italiano.
5 Користена литература
*Marcello Sorce Keller,“Canton Ticino: una identità musicale?”, Cenobio, LII(2003), April–June, pp. 171–184; also later published in Bulletin – Schweizerische Gesellschaft für Musikethnologie und Gesellschaft für die Volksmusik in der Schweiz, October 2005, pp. 30–37.
6 Поврзано
* Швајцарија
* Кантони во Швајцарија
Чадливка

Чадливката или димарка (науч. ''Fumaria'') е билка од родот кој се состои од 50 вида на едногодишни цветни растенија од Европа, Африка и Азија со најголема разновидност во подрачјето на Средоземјето. Растенијата се воведени и во други континенти: Северна Америка, Јужна Америка и Австралија. Индиската чадливка (''Fumaria indica'') го содржи алкалоидите фујузифин и алфа-хидрастин. Се смета дека ова растение има потенцијал како лек против воспалувања и болки.
1 Како храна
Се смета дека чадливката игра важна улога во исхраната на грлицата.
2 Како плевел
Во Република Македонија, обичната чадливка (''Fumaria officinalis'') важи за плевел.
3 Видови
Родот содржи околиу 50 вида, меѓу кои:
*''Fumaria bastardii''висока ползечка чадливка
*''Fumaria capreolata''бела ползечка чадливка
*''Fumaria densiflora''густоцветна чадливка
*''Fumaria macrocarpa''*''Fumaria martinii''Мартинова чадливка
*''Fumaria muralis''ѕидна чадливка
*''Fumaria occidentalis''западна чадливка
*''Fumaria officinalis''обична чадлвка, обична росница
*''Fumaria purpurea''виолетова ползечка чадливка
*''Fumaria parviflora''тенколисна чадливка
*''Fumaria reuteri''малкуцветна чадливка
*''Fumaria schleicheri''*''Fumaria vaillantii''земјочад
4 Галерија
Воднобожуровидни

Воднобожуровидни (науч. ''Nymphaeales'') — ред на растенија кој опфаќа три фамилии: водните божури и уште две фамилии на водни растенија. Ова е еден од трите реда на базални скриеносеменици во рамките на цветните растенија.
Сите видови се ризомни водни билки со широки листови.
Групата се одликува со барем 10 морфолошки фенотипски особености. Познати се и молекуларни синапоморфии.
Класификациите признаваат 70 вида, но филогенетските испитувања на родот воден божур (''Nymphaea'') укажува на тоа дека групата може да има и над 90 вида. Разликата во набројувањето на видовите се должи на потешкотиите при разграничувањето на видовите во родот водни божури.
1 Фосили
Фосилните наоди се состојат претежно од семиња, но има и полен, дршки, листови и цветови. Најраните потекнуваат од периодот креда. Се смета дека крунската група на Воднобожуровидните е стара околу 112 милиони години, но некои сметаат дека ова е премногу
Можно е фосилното водно растение да ѝ припаѓа на оваа група.
2 Класификација
Воднобожуровидните опфаќаат три фамилии со 70-90 видови.
ред Воднобожуровидни
Класификацијата на Воднобожуровидните и нивната филогенија во рамките на цветните растенија се водат по системот APG III (2009).
Реторомански јазик

Реторомански јазик — дел од подгрупата на реторомански јазици, дел од групата на романски јазици од индоевропското јазично семејство. Јазикот е потомок на народниот латински јазик кој се зборувал во Швајцарија за време на Римското Царство. Јазикот е сроден со францускиот, окситанскиот и ломбардскиот јазик, но и со сите останати романски јазици. Јазикот е еден од четирите национални јазици во Швајцарија, покрај германскиот, францускиот и италијанскиот.
Според пописот од 2000 година, во Швајцарија околу 35.095 луѓе го користеле јазикот како претпочитано средство за општење, од кои 27.038 жители во Граубиден. Околу 61.815 жители го користеле јазикот како разговорен. Околу 0.9% од населението на Швајцарија зборуваат реторомански.
1 Правопис
Ретороманскиот се пишува на латиница и има претежно фонетски правопис.
Големи букви
A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, X, Z
Мали букви
a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, l, m, n, o, p, q, r, s, t, u, v, x, z
Имиња
''a'', ''be'', ''tse'', ''de'', ''e'', ''ef'', ''ghe'', ''ha'', ''i'', ''jot/i lung'', ''el'', ''em'', ''en'', ''o'', ''pe'', ''ku'', ''er'', ''es'', ''te'', ''u'', ''ve'', ''iks'', ''tset''
2 Поврзано
* Романски јазици
* Реторомански јазици
* Швајцарија
Голици (племе)

Голици (науч. ''Cichorieae'' или ''Lactuceae'') — племе на растенија од фамилијата штитоцветни (''Asteraceae'') што опфаќа 100 рода со над 1.600 видови. Се среќаваат претежно во умерените подрачја на источната полутопка.
Попознати членови на племето се марулата, голицата, глуварчето и козицата.
Список на Викимедиини ограноци

Ограноците на Викимедија (англ. ''Wikimedia chapters'') се државни или регионални непрофитни организации основани со цел локално да ги застапуваат интересите на Викимедиините проекти. Тие се правно независни од Фондацијата Викимедија. Откако ќе бидат прифатени, ограноците со неа склучуваат договор и немаат контрола врз страниците на самата фондација. Организираат локални средби, регионални конференции, меѓуинституционални проекти (како што се „Википедија: На вашиот факултет“ и „Википедија: Во вашето училиште“ на Викимедија Македонија) и глобални настани како Викиманија. Моментално постојат 39 Викимедија ограноци.
Место, Назив, Адреса, Основан
Wikimedia Australia
Wikimedia Österreich
Wikimedia Argentina
Wikimedia Bangladesh
Wikimedia District of Columbia
Wikimedia UK
Wikimedia Venezuela
Wikimedia Deutschland
Wikimedia Danmark
Wikimedia Eesti
Wikimedia Israel
Wikimedia India
Wikimedia Indonesia
Wikimedia Italia
Wikimedia South Africa
Wikimedia Canada
澳門維基媒體協會
Викимедија Македонија
Wikimedia México
Wikimedia Norge
Wikimedia New York City
Wikimedia Polska
Wikimedia Portugal
Викимедиа РУ, ru.wikimedia.org
Wikimedia Serbia
台灣維基媒體協會
Wikimédia Magyarország
Вікімедіа Україна
Wikimedia Philippines
Wikimedia Suomi
Wikimédia France
Wikimedia Nederland
香港維基媒體協會
Wikimedia Česká republika
Wikimedia Chile
Wikimedia CH
Wikimedia Sverige
Wikimedia España
1 Наводи
1.1 Библиографија
****
Родолфо Гамара

Родолфо Висенте Гамара Варела (роден на 10 декември, 1988) — парагвајски на фудбалер, напаѓач, кој игра за Либертад во Парагвајската примера дивизион.
1 Кариера
1.1 Клупска
Гамара го одиграл својот прв натпревар за Либертад во Парагвајската Примера Дивизион на 18 ноември 2008, влегувајќи во ремито 1-1 со Такуари. На 20 мај 2009 тој ги постигнал своите први два гола во победата над Досе де Октобре со 4-1.
1.2 Репрезентативна
Гамара е репрезентативец на селекцијата на Парагвај на сениорско ниво, а своето деби го имал во пријателски натпревар во 2009 година против Чиле. Тој беше повикан и од селекторот Герардо Мартино за Светското првенство 2010-тата и покрај тоа што дотогаш имал само два официјални настпи за репрезентацијата.