procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Самец (филм)

Самец (|A Single Man) е американски драма филм од 2009 год. Филмот е заснован на истоимениот роман на Кристофер Ишервуд. Филмот е во режија на дизајнерот Том Форд. Во филмот како главен лик се појавува Колин Фирт како британски геј професор во колеџ кој живее во Јужна Калифорнија во 60те години.
Колин Фирт и Џулиен Мур добија номинација за најдобри главни глумци на престојните Златен Глобус номинации.
Премиерата на филмот беше на 11 септември 2009 во Венеција додека пак ограничената премиера во САД ќе биде во текот на демекври 2009, а се очекува филмот да влезе и во трката на престојните номинации за овогодинешните Оскари.
1 Кратка содржина
Дејството се случува во Лос Анџелес, во 1962 год. Филмот е приказна за Џорџ Фалкон, 52-годишен професор на колеџ, кој се бори да најде смисла во својот живот, по смртта на долгогодишниот партнер Џим. Постојано гледајќи во минатото, Џорџ не гледа своја иднина. Минувајќи низ серија настани и средби тој се прашува дали има значење неговиот живот по смртта на Џим. Најголема поддршка има од својата пријателки Чарли, 48-годишна убавица, која има големи лични проблеми.
2 Улоги
* Колин Фирт - Џорџ Фалкон
* Џулиен Мур - Чарли
* Метју Гуд - Џим
* Џон Картахарена - Карлос
Улица Истиклал

Булеварот Истиклал (турски: ''İstiklal Caddesi'') е еден од најпознатите булевари кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Булеварот се наоѓа во округот Бејоглу, во близина на плоштадот Таксим. Булеварот е долг околу три километри. Се смета дека во текот на неработните денови, булеварот го посетуваат околу 3.000.000 луѓе.
Во времето на Османлиското Царство, овде се наоѓале голем број на амбасади и конзулства. Денеска, од нив има останато само мал број. Објектите околу булеварот датираат од 19 век. Покрај него се наоѓаат голем број на продавници, бутици, книжарници, галерии, кина, театри, библиотеки, кафулиња итн. Овде се наоѓаат училиштето Галатасарај, палатата Пера. По должината на булеварот поминуваат и трамваите, кои во функција биле ставени пред повеќе од 90 години.
За време на отоманскиот период, булеварот го носи името „Голем булевар“, а денешното име, Истиклал односно Независност, го добива при прогласувањето на Републиката на 29 октомври 1923 година.
1 Поврзано
* Улица Абди Ипекчи
* Улица Багдат
2 Галерија
Промагистрат

Промагистрат бил римски функционер кој имал власт и надлежности на магистрат, но не извршувал магистратски функции. Промагистратите биле воспоставени за време на Римската република, со цел да се обезбеди Рим да има свои намесници во сите прекуморски територии, наместо секоја година да се избираат сè повеќе магистрати.
Промагистратите биле именувани со указ на Сенатот (лат.: ''Senatus consultum''). Како и сите акти на Сенатот, и овие именувања не биле потполно легални и римските народни собранија можеле да ги поништат и да именуваат нови.
Промагистратите можеле да бидат проквестори (наместо квестори), пропретори (наместо претори) и проконзули (наместо конзули). Промагистратите имале ист авторитет над својата провинција како и соодветните магистрати во Рим и имале ист број ликтори во придружба.
Исто така, имало и ''прокуратор'' кој вообичаено управувал со финансиите на провинцијата. Тој немал магистратска власт, но кога царот Клавдиј им дал власт, им овозможил да управуваат со провинцијата.
Институцијата промагистрат настанала поради тоа што Римјаните сметале дека е несоодветно да продолжат со зголемувањето на бројот на редовните магистрати за да можат да управуваат со новоосвоените провинции.
Намесникот на провинцијата имал скоро неограничена власт и максимално го оптоварувал населението со нови даноци и давачки. Исто така, имал потполн имунитет од кривично гонење додека бил на служба. Вообичаено било провинциските намесници повторно да се кандидираат за истата служба за да го избегнат кривичниот прогон.
Бејоглу

Бејоглу — округ кој се наоѓа на европската страна на Истанбул, Турција. Овој регион се наоѓа на т.н. историски полуостров во Цариград од страната на Златниот Рог. Во текот на средниот век, регионот се викал ''Пера'', и тоа име се одржало до создавањето на модерна Турција.
Областа опфаќа повеќе населби кои се наоѓаат северно од Златниот Рог, меѓу кој: Галата, Караќој, Џихангир, Шишхан, Тепебаши, Тарлабаши, Долапдере и Кашимпаша. Областа е позната по активниот уметнички живот, забава и култура во Истанбул. Со центарот на градот, Бејоглу е поврзан со мостот Галата.
1 Историја
Територијата на денешен Бејоглу била населена уште од времето на Исус Христос. Во римско време, името на оваа област се викала ''Сикај'' и ''Перан'' кое во превод значело “''од другата страна на Златниот Рог''“. Во времето кога Византија започнала да го проширува градот и неговите ѕидини, овој регион започнал да се нарекува Галата. Името Галата потекнува од грчкиот збор ''Galaktos'' што значи млеко. Според некои верувања пак, се смета дека името доаѓа од галите.
Областа можеби била основана по доаѓањето на европските трговци, оснобено од Џенова и Венеција. Во тој период, областа била позната под името Пера. По Четвртата крстоносна војна, регионот бил под управа на Венеција. ''Црквата Свети Павле и Доменик'' (денеска Арапска џамија) датира од тој период.
Во 1273 година, Пера била дадена на Република Џенова од страна на Михаил VIII Палеолог во замена да Џенова ја подржи Византија во Четвртата крстоносна војна. Во 1316 година била изградена Џеновската палата Во 1348 година била изградена познатата Кула Галата. Тогаш кулата била наречена ''Christea Turris'' (односно Кулата на Христос). Под контрола на Џенова, областа останала до падот на Цариград во 1453 година.
2 Најпознати места
* Кула Галата
* Црква Свети Антониј Падуа (Истанбул)
* Булевар Истиклал
* Чичек Пасаџи
* Училиште Галатасарај
* Музеј Пера
3 Збратимени општини
* Општина Центар, Скопје
Моногамија

Моногамијата претставува состојба на имање на само еден сексуален партнер во определен или долгорочен временски период.
Постојат неколку видови на моногамија:
* Социјална моногамија: кога две лица живеат заедно, имаат само меѓусебен секс, и соработуваат во обезбедувањето на основните ресурси за живеење;
* Сексуална моногамија: кога две лице, за време додека се заедно, имаат полов однос само со партнерот, т.е. не практикуваат секс надвор од врската;
* Генетска моногамија: кога двајца партнери имаат потомство само од еден партнер;
* Брачна моногамија: се однесува на брак само помеѓу два брачни партнери.
7% од животинскиот свет е моногамен. Тоа значи дека имаат само еден сексуален партнер во текот на целиот живот или за време на една сезона за парење. Кај овие вторите, тоа значи дека во текот на ниедна наредна сезона, двете единки нема повторно да се парат заедно.
За разлика од останатите животни, кај птиците моногамијата е цели 90%. Постојат видови на птици кои во текот на целиот живот имаат само еден партнер.
Моногамијата кај човековата популација изнесува некаде помеѓу 60 и 65%. Моногамијата кај човекот значи немање други сексуални партнери освен партнерот со кој е во врска, додека таа трае. Брачната моногамија може да се разбере на два начина: правниот - имање брак само со еден партнер, а бидејќи социјалната моногамија ја опфаќа и брачната, од друга страна значи и/или немање на друг/и сексуални партнер/и во текот на бракот.
Нишанташи

Нишанташи е регион кој се наоѓа во Истанбул, Турција. Регионот ги опфаќа населбите: Тешвикијем Османбег, Машка и Пангалти. Во Нишанташи се наоѓаат голем број на светски познати продавници, кафулиња, барови, ресторани и ноќни клубови. Административно е дел од округот Шишли. Булеварот Абди Ипекчи е една од најскапите региони во градот.
По Балканските војни од 1912-1913, голем број Турци од Солун се населиле во оваа област во Истанбул, вклучувајќи ги и семејството на познатиот турски поет Назим Хикмет. Освен турската, во областа, исто така, живееле и голем број на грчки, еврејски, ерменски и левантски заедници.
1 Поврзано
* Бејоглу
* Улица Абди Ипекчи
Ченгелќој

Ченгелќој (|Çengelköy) — населба која се наоѓа во Усќудар, Истанбул, Турција. Населбата се наоѓа на азискиот дел од градот на Босфорот, помеѓу Бејлербеји и Кулели. Оваа е претежно станбена област. Во текот на османлискиот период биле изградени голем број на куќи. Во VI век, овде била изградена палатата на Јустин II, посветена на неговата сопруга Софија. .
1 Наводи
**; Printed sources
***
Австралазија

Австралазија е регион во Океанија кој се состои од Австралија, Нов Зеланд, островот Нова Гвинеја и соседните острови во Тихиот Океан. Поимот го смислил фрацускиот писател Шарл де Бросе во неговото дело „Историја на пловидбите кон австралската земја“ (фр. ''Histoire des navigations aux terres australes'', 1756). Тој го извел зборот од латинскиот збор за „јужно од Азија“ и ја различил областа од Полинезија (источно) и југоисточниот Тихи Океан („Магеланика“). Регионот е посебен и од Микронезија (на североисток).
1 Човечка географија
Геополитички земено, Австралазија понекогаш се користи како колективен збор за Австралија и Нов Зеланд, не мајќи друг збор кој се однесува токму на тие две земји. Понекогаш поимот го опфаќа и островот Нова Гвинеја (вклучувајќи ја и Папуа Нова Гвинеја и индонезискиот дел од островот). Постојат многу организации со име кое започнува со „(Кралско) австралазиско здружение“ кои се ограничени само на Австралија и Нов Зеланд.
Во минатото зборот „Австралазија“ се користел како име на здружените спортски екипи од Австралија и Нов Зеланд. Такви примери наоѓаме во тенисот помеѓу 1905 и 1915, кога Нов Зеланд и Австралија ги здружиле нивните најдобри играчи за да се натпреваруваат во меѓународниот турнир на Дејвис купот (кого го освоиле во 1907, 1908, 1909, 1911 и 1914), и олимписките игри во 1908 и 1912 година.
2 Еколошка географија
Од еколошка перспектива, Австралазиската екозона е посебен региоб со заедничка еволутивна историја и огромен број на ендемски растителни и животниски видови. Во овој контекст Австралазија е ограничена на Австралија, Нов Зеланд и соседните острови, вклучувајќи ги индонезиските острови источно од Ломбок и Сулавеси. Биолошката поделбена линија на овој екосистем од оној на Азија се нарекува Волесова Линија – Борнео и Бали се наоѓаат на западната, азиска страна. Нов Зеланд сочинува сосем посебна еколошка зона, бидејќи бил изолиран од остатокот од светот (заклучно со другите австралазиски земји), уште подолго време.
3 Поврзано
* Океанија
* Австралија
4 Наводи
** Енциклопедија Британика, XI издание
Малтепе

Малтепе е област во предградието на Истанбул, Турција помеѓу Картала и Кадиќој, на Мраморно Море. Во текот на минатиот век, овој регион бил дом на богатите жители на градот. Во последните неколку години, во населбата биле изградени голем бој на објекти. Овде во минатот се наоѓала и познатата плажа Малтепе, но денеска таа е затворена главно поради пренатрупеноста од население. Од бреговите на оваа населба директно се гледаат Принцевските Острови.
Населението на населбата драстично се зголемило изградбата на Босфорскиот мост. По мостот до населбата поминуваат голем број на автобуси, микробуси а во водата се движат и фериботи. Генерално, денеска населбата е поевтина за разлика од Ејуп на пример, и таа е главно атрактиван за младите семејства. За време на земјотресот од 1999 година, Малтепе претрпел големи штети, главно во големите објекти, по кое цените на имотите значително се намалила. Сепак, во последните две години, цените го достигнале очекуваниот пораст.
Караќој (Истанбул)

Караќој (|Karaköy) — е регион кој се наоѓа во населбата Бејоглу, Истанбул, Турција, на европската страна од градот. Ова е една од најстарите и најпознати историски населби на градот, и денес претставува важен трговски и транспортен центар во Истанбул. Во близина се наоѓа плоштадот Караќој. Во минатото, ова место било познато по тоа што овде се наоѓале огромен број на банки и осигурителни друштва. Освен тоа, во регионот се наоѓаат голем број на католички, православни, ерменски, еврејски храмови и голем број на различни архитектонски споменици на културата.
1 Најпознати објекти
* Кула Галата
* Истанбулски музеј
* Еврејски музеј во Турција
* Синагога Нев Шалом
* Италијанска синагога
* Арапска џамија
Бешикташ

:''Оваа статија е за општина во Турција. За фудбалскиот клуб видете ФК Бешикташ.''
Бешикташ — општина која се наоѓа во Истанбул, Турција. Оваа општина се наоѓа на европскиот брег на Босфорот. Таа се граничи на север со Саријер и Шишли, на запад со Кагитане и Шишли, на југ со Бејоглу, и на исток со Босфорот. Директно низ теснецот се наоѓа општината Усќудар.
Оваа општина вклучува исклучително голем број на значајни места по должината на европската страна на Босфорот од Долмабахче на југ до Бебек на север. Најпознати населби во општината се Јилдиз, Куручешме, Ортаќој и Арнаутќој.
Зборот Бешикташ потекнува од ''beşik'' што на турски значи ''лулка од камен''.
1 Историја
Во времето на опсадата на градот во 1453 година, како еден од клучните фактори за нејзиниот успех било зазимањето на грчкото село Куне Петро, кое во превод значи Камена лулка. Денес овој реон се нарекува Бешикташ. Турскиот патник Евлија Челебија напишал дека во времето на Византија на ова место постоело црква во која се наоѓал остатоци од реликви кои припаѓале на Исус. Тие реликви биле подоцна пренесени во Аја Софија каде по четвртата крстоносна војна исчезнале. Според османлиската традиција, адмиралот Хазар Хајретин паша на ова место подигнал пет столба од камен на кој биле врзани отоманските бродови, па од овде дошол и самиот назив на Бешикташ (Беш Таш - пет камема).
По зазимањето на градот, реонот бил припоен кон неговата територија. Од тој период денеска се зачувани едно торбе на султанот. Во времето на Сулејман, реонот започнал во голема мера да се населува.
2 Знаменитости
* Долмабахче‎
* Џамија Ортаќој
* Роберт колеџ
* Трговски центар Акмеркез
Ејуп

Ејуп — општина и населба која се наоѓа во Истанбул, Турција. Таа се протега од Златниот Рог сè до брегот на Црното Море. Ејуп во текот на историјата била исклучително важна област, особено во времето на Османлиите.
1 Историја
Денешната населба Ејуп била населена уште од византискиот период на градот. Населбата во тоа време била позната како Космидион, чие име доаѓа од манастирот посветена на Свети Кузман и Дамјан. Населбата најверојатно била основана кон 480 година од Леонтина, мајка на узурпаторот Леонтиј.
Во 924 година, Роман I Лакапин се состанал со бугарскиот цар Симеон I на пристаништето во Космидион во времето на Византиско-бугарската војна (913-927). Иако оваа област се наоѓа надвор од цариградските ѕидини, сепак низ неа поминувале две реки од кои жителите на ова тогашно село се снабдувале со вода. Во времето на Византија, во селото имало црква и манастир, кои биле изградени зад денешната Ејуп Султан џамија.
Ејуп во минатото се сметало за предградие на Истанбул, додека кон 17 век населбата била вклучена со градот целосно. Значењето на Ејуп се зголемило поради самата џамија во која биле сместени моштите на Абу Ајуб ал-Ансари, кој со својата армија дошол во Цариград за време на првата арапска опсада. Во битката, тој бил убиен. Негова желба, според преданието, било тој да почива на тоа место. По седум векови, односно кога градот паднал во рацете на Османлиите, тој свечено бил погребан во Ејуп Султан џамија. Во џамијата се наоѓа камен со траги од нозете на пророкот Мухамед, мечот на Осман и неколку антички ракописи од Куранот. Во градината на џамијата биле погребувани истакнати државници, евнуси, шеици, дипломати итн.
Од тој момент па понатаму, Ејуп станало свето место. Во оваа општина биле изградени поголем број на џамии, фонтани, училишта итн.
2 Галерија
Џихангир

Џихангир — населба коија се наоѓа во областа Бејоглу во Истанбул, Турција. Населбата се одликува со тени улици, паркови и кафулиња. Се наоѓа помеѓу плоштадот Таксим и Катабаш. Во превод на македонски јазик, името Џихангир значи ''освојувач на светот''
Оваа место во времето на Сулејман Величествениот било пошумено и самиот султан честопати доаѓал овде по лов, а и самото место било омилено на неговиот син Џихангир. Овде, познатиот османлиски архитект Мимар Синан изградил дрвена џамија по наредба на султанот. Во текот на 19 век, во градот и населбата пристигнале голем број на население од другите краеви на Истанбул и Турција. Со ова, голема површина на шуми биле уништени, а на нивно место била изградена денешната населба.
Започнувајќи од 1930 година, сите немуслимански жители биле протерани од населбата. Ви 1970-тите, населбата била позната како место во која живееле голем број на уметници и интелектуалци. Исто така била позната и по нелегалната проституција.
Ортаќој

Ортаќој (турски: ''Ortaköy'') е округ којшто се наоѓа во Истанбул, Турција. Во минатот Ортаќој било село, оддалечено на само неколку километри од градот. Административно, округот се наоѓа во Бешикташ, односно на европската страна од градот. Покрај Ортаќој минува Босфорскиот мост.
Денеска, Ортаќој е место односно дом за голем број на етнички грци, ерменци, евреи и Турци. Ортаќој е позната туристичка атракција по своите уметнички галерии, барови, ресторани итн. Овде се наоѓа познатата Ортаќој-џамија, која е сместена на самиот брег на Босфорот. Освен џамијата, познати објекти во Ортаќој се и:
* Училиште Кабаташ Еркек
* Универзитет Галатасарај
* Палата Чираган
* Палата Есма Султана
Саријер

:''За селото во Лагадинско, Егејска Македонија, погледајте Саријар''
Саријер е најсеверната област на Истанбул, Турција, на европската страна на градот. Расположена по должината на брегот, областа може да се пофали и убаво крајбрежје и бујна шума. Северозападно од Саријер се наоѓа Ејуп, Бешикташ на југ и Шишли на запад. Областа има население од 260,000 жители.
Во отоманскиот период, во областа се наоѓале неколку села во кои султаните честопати доаѓале на излети и екскурзии. Во текот на XVIII и XIX век, на бреговите биле изградени летни резиденции на богатите странски трговци. Многу странски амбасади исто така изградиле свои објекти. Денеска, оваа област е една од најпосетуваните одредишта во Истанбул. Овде се наоѓаат голем број на барови, ресторанти (главно по брегот), кое дополнително го отежнува сообраќајниот пристап до местото.
1 Најпознати објекти
* Румелихисар
* Музеј Сакип Шабанчи
* Музеј Садберк Ханим
Electro Team

Electro Team (Електро Тим) е хрватска хип-хоп и евроденс музичка група која е активна од 1989 година. Песната „Тек је 12 сати“ (хрватски: ''Tek je 12 sati'') од Electro Team од новинарите во Хрватска била назначена како хит на годината за 1993. Најголемиот успех оваа група го забележала со поранешната пејачка Вана..
1 Награди
Порински награди:* Најдобар вокален изведувач за 1994 година за песната „Тек је 12 сати“
* Најдобар музички видео спот за песната „Тек је 12 сати“ за 1994
* Хит на годината - „Да ти нисам била довољна“ (1995)
* Најдобар музички спот - „Не тражи љубав“ (1995)
2 Поврзано
* Хрватска музика
СМД технологија

СМД технологија (англиски: ''surface-mount device technology'') претставува начин на производство на електрични кола (монтирани на самата површина на електричната плочка). Електричните елементи за ваквата технологија се специфични, односно нивната конструкција е таква да се овозможи нивно лесно поставување и залемување на печатената електрична плочка.
1 Историја
Започнува да се користи во 1960, а подоцна во 1980-тите години добива поголем замав.
Предност е тоа што се користи многу помала единица површина во однос на класичните THT печатени електрични плочки (THT-Through-hole technology).
Фатих

Фатих — еден од најголемите и централни окрузи на Истанбул, Турција. Населбата го опфаќа стариот дел од градот, која била освоена од страна на Мехмед Освојувачот на 29 мај 1453. Фатих заедно со областа Еминону кои денес заедно се нарекуваат "''вистински Истанбул''" или "''прв Истанбул''" се наоѓаат на полуостровот Златен Рог.
Во реонот на Фатих се наоѓа Фатих џамија, која била меѓу првите кои биле изградени во градот ако се зема предвид фактот што Ејуп Султан џамија се наоѓала надвор од градот. Во времето на Византија, овде се наоѓала црквата на Светите Апостоли. Освен тоа, Фатих содржи некои од најважните историски споменици во Истанбул, како:
* Џамија Мола Зајрек
* Џамија Шехзаде
* Џамија Лалели
* Аквадукт Валент
* Дворец Константин Порфирогенит Палеолог
* Колона на Маркијан
* Манастир Богородица Памакаристос
* Црква Исус Спасител
* Џамија Ѓул
* Џамија Фенари Иса
1 Демографија
Демографија
Година, 1935, 1940, 1945, 1950, 1955, 1960, 1965, 1970, 1975, 1980, 1985, 1990, 1997, 2000, 2007, 2010
Население, 251,437, 266,272, 292,089, 359,909, 433,629, 435,446, 482,451, 554,659, 627,012, 567,902, 590,842, 545,908, 497,839, 463,626, 455,498, 431,147
Јениќој (Истанбул)

Јениќој (турски: ''Yeniköy'', "''ново сел''о") е населба која се наоѓа во Истанбул, Турција во Саријер односно на европската страна од градот. Населбата граничи со Истинји и Тарабија. Во населбата живеат едни од најбогатите луѓе во градот.
1 Поврзано
* Синагога Јениќој
2 Наводи
* Türker, Orhan: ''Nihori´den Yeniköy´e. Bir Boğaziçi Köyünün Hikayesi.'' Sel Yayıncılık, Istanbul. 2004.
Гале Галев

Гале Галев — македонски правник, универзитетски професор и поранешен министер за образование во владата од 1998 година.
1 Животопис
Галев е роден во струмичкото село Сачево на 11 февруари 1943 година. Основно образование завршил во родното место, а учителска школа во Штип во 1963 година. Дипломирал на Правниот факултет во Скопје во 1968, каде што магистрирал (1979) и докторирал на тема „''Слободата на договарањето како еден од основните принципи на договорното (облигационо) право во социјалистичка Југославија''“ во 1989 година. Во 1971 година бил избран за асистент, во 1979 за предавач, во 1989 за доцент, во 1994 за вонреден и во 1999 година за редовен професор на областа „''Граѓанско право и индустриска сопственост''“.
Бил проректор на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ од 1996 до 1998 година и министер за образование и наука во Владата на Македонија од 1999 до 2000 година. Бил декан на Правниот факултет во Скопје од 2004 до 2008 година. Тој е еден од втемелувачите на Централниот регистар на Македонија и на Европскиот кредитен трансфер-систем на Правниот факултет во Скопје. Бил претседател на Државната комисија за подготовка на Законот за облигационите односи од 1998 до 2001 година и учествувал во изработката на повеќе законски проекти од областа на сопственичките односи, денационализацијата, залогот, договорната хипотека, централниот регистар и високото образование. По негова иницијатива Правниот факултет „Јустинјан Први“ станал дел од регионалните постдипломски студии по Европското деловно право, организирани на 13 високообразовни институции од Југоисточна Европа. Во рамките на Европскиот кредит трансфер систем на високото образование, како декан на Факултетот, ја промовирал и ја реализирал идејата „''Учебник за секој студент''“ со што издавачката факултетска продукција била подигната на над 40 нови изданија годишно, кои по правило се донирале на судентите. Во јули 2009 станал претседател на Комисијата за помилување. Член е на издавачкиот одбор на списанието „Правник“.
2 Библиографија
Објавил над 100 научни труда од областа на граѓанското право.
*''Облигационо право - практикум'', Скопје, 2001;
*''Двесте години од донесувањето на Цоде цивил'' (1804-2004), Скопје, 2005;
*''Извори и начела на облигационото право'', Скопје, 2007;
*''Облигационо право'', Скопје, 2008 (соавтор со проф. д-р Јадранка Дабовиќ-Анастасовска).
*''Актуелните прашања за државата и правото на Република Македонија и Руската Федерација''
3 Наводи
* Правен факултет - Педесет години 1951 - 2001, Скопје, 2001.
Плоштад Таксим

Плоштадот Таксим (турски: ''Taksim Meydanı'') се наоѓа во градот Истанбул, Турција, на европската страна на градот помеѓу Златниот Рог и Босфорот. Овој плоштад е еден од најпознатите во градот, покрај кој се наоѓаат голем број на ресторани, продавцници, хотели и слично. Во центарот на плоштадот се наоѓа познатиот споменик Кумхуриет Анити кој бил изграден во 1928 година.
1 Историја
Името ''Таксим'' доаѓа од арапскиот јазик кој во превод значи ''распределување''. На ова место се наоѓала крајната линија на водоводот којшто бил изграден во 1731 година. Во времето на Махмуд I, во текот на 1732 година на ова место била изградена централа која помагала за распоредување на водата кон останатите делови од градските региони, како Казимпаша, Галата, Бејоглу, Финдикли и Бешикташ.
Со текот на времето, Таксим бил постепено прошируван. Како што биле поголемиот број водоводни системи во текот на 19 век, така и Таксим народот се снабдувал со вода од чешмите кои биле поставени во околината. Исклучок биле само палатата Таксим. Кон крајот на 19 век, во Цариград бил изграден модерен водоводен систем, по кое Таксим го изгубил своето значење. Во 1950 година, овој водовод бил затворен официјално.
2 Сообраќај
Од денешниот плоштад Таксим започнуваат поголем број на улици и булевари, како на пример булевар Истиклал, Терлабаши која води до Фатих, Улица на револуцијата која води до Шишли итн. Во 2000 година, плоштадот бил поврзан со Истанбулското метро, од каде може да се дојде до т.н. „реон на банките“ - Левент.
3 Таксим како тема во уметноста и во популарната култура
* „Сонот од Таксим“ (''Taksim Dream'') - композиција на Оркестарот на Џамбо Агушев.
4 Поврзано
* Булевар Истиклал
* Бејоглу
Кадиќој

Кадиќој (|Kadıköy) — една од најпознатите области во Истанбул, Турција. Се наоѓа на анадолската страна од градот, на брегот на Мраморно Море. Во текот на историјата, овој регион е познат под името Халкедон. Халкедон во почетокот егзистирал како посебен град од Истанбул (тогаш Византион), пред да биде освоен од Византија и припоен кон градот.
Денеска, овде се наоѓаат едни од најголемите станбени и финансиски центри во градот. Населбата граничи со Усќудар на северозапад, Умранги на североисток, Малтепе на југоисток и Картала. Населението на Кадиќој е околу 510.000 жители, плоштината на областа е 42 км<sup>2</sup>.
1 Најпознати објекти
* Железничка станица Хајдарпаша
* Универзитет Марама
* Универзитет Догуш
* Анадолско училиште Кадиќој
* Булевар Багдат
* Синагога Хемдат Израел
2 Галерија
3 Поврзано
* Истанбул
* Историја на Истанбул
Рене Зелвегер

Рене Катлин Зелвегер (роден 25 април 1969 г.) — американска глумица и продуцент.
Првата голема филмска улога Зелвегер ја добила во хорор продолжението ''Тексашки масакр со моторна пила: Наредната генерација'' (1994), а потоа привлекла пошироко внимание во спортската драма ''Џери Магвајер'' (1996). За изведбата во комедијата ''Сестра Бети'' (2000), таа била наградена со Златен глобус за најдобра глумица во мјузикл или комедија. Таа потоа глумела во романтичната комедија ''Дневникот на Бриџит Џонс'' (2001), улога за која добила номинации за Оскар и БАФТА за најдобра глумица. За изведбата во мјузиклот ''Чикаго'' (2002), таа по вторпат добила номинација за Оскар за најдобра глумица и по вторпат добила Златен глобус.
Таа добила Оскар, БАФТА награда и трет Златен глобус за најдобра споредна глумица за нејзината изведба во епската воена драма ''Студена планина'' (2003). Подоцна таа ја повторила улогата на Бриџит Џонс во продолжението ''Бриџит Џонс: На ивица на разумот'' (2004), глумела во драмата ''Пепелашко'' (2005), и ја толкувала Беатрикс Потер во биографскиот филм ''Госпоѓица Потер'' (2006). Откако направила шестгодишна пауза во кариерата, Зелвегер се вратила успешно на филмското платно во 2016 година, играјќи ја повторно улогата на Бриџит Џонс во романтичната комедија Бебето на Бриџит Џонс.
1 Филмографија
Год., Филм, Улога, Белешка
1992, ''Вкус за убивање'', Мери Лу, ТВ филм
1993, ''Убиство во провинцијата'', Барбара фон Буш, ТВ филм
''Ошеметени и збунети'', Неси Вајт, Мала улога
1994, ''Реалноста гриза'', Тами
''8 секунди'', Прескот Бакл Бани
''Shake, Rattle and Rock!'', Сузан Дојл, ТВ филм
''Љубов и калибар 45'', Старлин Читенм
''Rebel Highway'', Сузан
''Тексашки масакр со моторна пила: Наредната генерација'', Џени
1995, ''Empire Records'', Џина
''The Low Life'', Poet
1996, ''The Whole Wide World'', Новалајн Прајс
''Џери Магвајер'', Дороти Бојд
1997, ''Deceiver'', Елизабет
1998, ''A Price Above Rubies'', Соња Хоровиц
''Единствена вистина'', Елен Галден
1999, ''The Bachelor'', Ен Арден
2000, ''Сестра Бети'', Бети Сајзмор
''Јас, мене и Ирена'', Ирена П. Ватерс
2001, ''Дневникот на Бриџит Џонс'', Бриџит Џонс
2002, ''Бел олеандер'', Клер Ричардс
''Чикаго'', Рокси Харт
2003, ''Down with Love'', Барбара Новак
''Студена планина'', Раби Туис
2004, ''Приказна за ајкулата'', Енџи, Гласовна улога
''Бриџит Џонс: На ивица на разумот'', Бриџит Џонс
2005, ''Пепелашко'', Меи Бредок
2006, ''Госпоѓица Потер'', Беатрис Потер
2007, ''Филм за пчелата'', Венеса Блум, Гласовна улога
2008, ''Валкана игра'', Лекси Литлтон
''Апалуза'', Ели Френч
2009, ''Нова во градот'', Луси Хил
''Чудовишта против вонземјани'', Кети, Гласовна улога
''Моја една и единствена'', Ен Деверо
2010, ''Случај 39'', Емили Џенкинс
''Мојата сопствена љубовна песна'', Jane
2016, ''Целата вистина'', Лорета
''Бебето на Бриџит Џонс'', Бриџит Џонс
2017, ''Same Kind of Different as Me'', Дебора Хал, ''Постпродукција''
Египетска чаршија (Истанбул)

Египетскиот пазар (турски: ''Mısır Çarşısı'') се наоѓа во Истанбул, Турција е една од најстарите чаршии во градот. Се наоѓа во Еминону, и плоштина е втор најголем пазар во градот по Големата чаршија.
Постојат неколку документи кои укажуваат дека името на чаршија во почетокот било "Нова чаршија". Сепак, главно поради фактот дека многу зачини овде биле увезувани преку Египет во текот на османлискиот период, името "''Мисир чаршија''" е попознато низ народот. Зборот 'mısır' има двојно значење во турскиот јазик: "Египет" и "пченка". Ова е причината зошто понекогаш името е погрешно толкувано или преведувано како "пченкарска чаршија".
Самиот објект е дел од џамија Јени. Парите кои се добиваат од изнајмување на продавниците се наменети главно за одржување на џамијата. Архитект на џамијата бил Давид Ага, но тој починал а негов наследник бил Далгик Ахмед. Комплексот се состои од точно 88 простори односно соби.
1 Поврзано
* Список на трговски центри во Истанбул
2 Наводи
*
Александар Смилевски

Александар Смилевски — македонски архитект..
1 Животопис
Смилевски е роден на 17 мај 1939 година во Скопје, каде што и дипломирал архитектура. Работел во “Бетон”, каде што, ги направил првите чекори во архитектурата и реализирал најголем дел од своите дела. Тој е дел од генерацијата архитекти кои активно се вклучиле во обновата на Скопје по земјотресот во 1963 година. Меѓу неговите најрани остварувања е проектот за станбени кули тип ''„Б”'', кои се дел од Градски ѕид. Ги проектирал уште гимназијата „Орце Николов” во Скопје, станбениот блок „''Грозд''” и Спомен-домот на културата во Битола, станбени кули во скопски Карпош и Железарница, хотелот „Бетон” во Охрид, станбени објекти во повеќе општини, хотел од висока категорија во Дечани, Косово, а во странство работел и на проект за индустриски објект во Ирак, станбени комплекси во Запорожје, Украина. Престојувал во Русија како стручен координатор за изградба на бензински пумпи и управна зграда на „Југанс нафтегас” во Омск, Сибир. Добитник е на наградата „Андреја Дамјанов” за 2008 година и станува и член на Академијата на архитекти при ААМ. Од 1980 до 1990 бил член на колективното претседателство на ААМ.
Кулук

Кулук или ангарија (турцизми) — присилна работа, работна обврска на селаните кон феудалниот господар или спахија. Работата обично се вршела во местото каде што живееле селаните (работниците). На Балканот кулукот се поврзува со отоманското владеење, иако селаните и претходно биле принудени да придонесуваат со својот труд за феудалците или црквата. На овој начин обично се изведувале јавни работи, како градење патишта, тврдини, мостови и слично. Оние што работеле не добивале надомест за својот труд, евентуално слаба храна или лошо сместување.
Во Србија била позната и формата на принудна работа ''згон'' што опфаќала собирање и присилување на работниците (селаните) да работат на место оддалечено од нивните села.
Во модерно време, на принудна работа се присилуваат или заробеници или затвореници. На пример, за време на Втората светска војна, германската воена индустрија во голема мерка се потпирала на принудна работа, користејќи го трудот на луѓето пратени во работни логори по која било основа (расна, политичка, криминогена, и сл.).
Принцевски Острови

Принцевски Острови, Мраморно Море
Информации
Покраина, Истанбул
Ареа, 10 км<sup>2</sup>
Population, околу 15 000
Густина
Села, 0
Лиценца
Градоначалник
Принцевски Острови (грчки ''Πριγκηπονήσια'', турски ''Kızıl Adalar'') — архипелаг од девет острови кои се наоѓаат во северозападниот дел на Мраморно Море и јужно од Картала и Пендик. Островите се наоѓаат од 19 километри (Проти) и 29 километри (Неандрос) југоисточно од Истанбул, Турција. Опфаќаат површина од , со највисока точка од 201 метар. На островите живеат околу 15 000 луѓе, но во текот на летните месеци, овој број е многу поголем.
Пристапот до островите е многу едноставен, главно поради сталните бродови кои минуваат покрај секој остров. На островите е забрането употреба на моторни возила, а како основен вид на превозно средство се користи коњска кочија. На островите се наоѓаат неколку манастири, академијата за турската воена морнарица.
Овие острови биле голема туристичка атракција уште во времето на Византија. Овде биле праќани во егзил најчесто претендентите за престолот во Византија. Денеска, овие острови се една од најголоемите туристички атракции во земјата.
1 Галерија
Борис Чипан

Борис Чипан (, 27 март 1918 - , 31 март 2012) ― македонски архитекти и редовен професор на Архитектонскиот факултет во Скопје.
1 Животопис
Чипан е роден во Охрид на 27 март 1918 година, тогаш во Царството Бугарија, односно за време на окупацијата во Првата светска војна. Во триесеттите години на XX век, тој заминал на школување во средно школо во Белград, благодарение на стипендија доби­ена од еден генерал од Охрид, кој очекувал неговите стипендисти да станат офицери на кралската војска. Чипан по матурирањето се пријавил во Вое­ната академија, но не бил примен. Потоа се запишал на Архитектонскиот отсек при Техничкиот факултет во Белград, каде во 1941 година дипломирал. Покрај со педагошката дејност кога предавал проектирање и општествени згради, тој се занимавал и со конзервација на градителското наследство кога бил и прв директор на Републичкиот завод за заштита на спомениците на културата, со архитектонско проектирање и со публицистика. Учествувал на повеќе анонимни архитектонски конкурси. На полето на конзервацијата позначајни остварувања му се: црквите „Св. Софија“ во Охрид, „Св. Наум“, „Св. Пантелејмон“ во Горно Нерези и др. Од областа на архитектонското проектирање позначајни објекти се: судските згради во Штип, Велес и Битола (1956); Македонската академија на науките и уметностите (МАНУ) во Скопје (1976); Фабриката за фротир во Делчево (1959); поголем број на поединечни семејни куќи во Охрид. Тој се занимавал со научноистражувачка работа. Чипан е вториот носител на наградата „Андреја Дамјанов“ која ја добил во 1990 година. Починал во Скопје на 31 март 2012 година.
2 Библиографија
*''Старата градска архитектура во Охрид'' (II издание), Скопје 1955;
*''Македонските градови во XIX век,'' Скопје 1978;
*''111 тези за архитектурата'', Скопје 1986;
*''Света Софија, Катедрален храм на Охридската архиепископија'', Скопје 1996;
*''Текстови за архитектурата'', 1998;
*''Долни Сарај, епизода од историјата на Охрид со Џеладин бег'', Охрид 2001;
*''Моето време во Македонската архитектура'', Скопје 2008;
3 Наводи
*''К. Грчев, Архитектот Борис Чипан, во: Архитектурата на почвата на Македонија од средината на XIX до крајот на XX век, Прилози за проучувањето на историјата на културата на почвата на Македонија, 14, Скопје, 2006, 113–122''.
Римски цар

Римскиот цар (цар) — владетел на Римското Царство за време на царскиот период (што започнал околу 27 г. п.н.е.).
Во почетокот Рим имал само еден владетел, но во подоцнежниот период многумина себеси се нарекувале цареви. Римјаните немале единствен термин за управувањето со државата: латинските титули како цар (''imperator'') , август, цезар и принцепс биле меѓусебно поврзани. Во практика, царот бил врховен владетел на Рим и врховен командант на римските легии.
Во теоријата, во Рим кој бил Република (''res publica''), царот имал статус на ''primus inter pares'' - прв меѓу еднаквите. Оваа правна фикција станувала сè повеќе бесмислена како што царот ја зацврстувал својата моќ. Сепак, таа била одржувана, барем со церемонијален карактер, до самиот крај на Римското Царство. Западното Римско Царство ја доживеа својата пропаст во 476 г., додека Источното Римско Царство во 1453 година.
1 Список на римските цареви
Ова е дел од списокот на раните римски цареви во периодот во кој владееле:
1.1 Јулиевско-клавдиска династија
Од, До, Портрет, Владетел, Целосно име, Забелешка
16 јануари 27 г. п.н.е., 19 август 14 г., Октавијан Август, Gaius Octavius, Gaius Iulius Caesar, Imperator Caesar Augustus, прв римски цар, посвоен од Цезар
19 август 14 г., 16 март 37 г., Тибериј, Tiberius Claudius Nero, Tiberius Caesar Augustus, посвоен син на Октавијан Август
18 март 37 г., 24 јануари 41 г., Калигула, Gaius Iulius Caesar, Gaius Caesar Augustus Germanicus, убиен од стражата
24 јануари 41 г., 13 октомври 54 г., Клавдиј, Tiberius Claudius Nero Germanicus, Tiberius Claudius Caesar Augustus Germanicus, убиен од сопругата
октомври 54 г., 11 јуни 68 г., Нерон, Lucius Domitius Ahenobarbus, Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus, прв прогонувач на христијаните; се самоубил
1.2 Доцноклавдиска династија
Од, До, Портрет, Владетел, Целосно име, Забелешка
8 јуни 68 г., 15 јануари 69 г., Галба, Servius Sulpicius Galba, Убиен од Отон
15 јануари 69 г., 16 април 69 г., Отон, Marcus Salvius Otho, се самоубил по изгубената битка против Вителиј
2 јануари 69 г., 20 декември 69 г., Вителиј, Aulus Vitellius, совладетел; убиен во Форумот и фрлен во Тибар
Ѓаковица (округ)

Округот Ѓаковица (|Komuna e Gjakovës; |Ђаковички округ/Đakovički okrug) е еден од седумте окрузи на Косово. Центар на округот е градот Ѓаковица и вклучува три општини.
1 Општини
Округот ги вклучува следните општини:
Општина, Население (2011), Површина (km2), Густина (km2), Населени места
Ѓаковица, 94,557, 587, 161.1, 91
Ораховац, 55,053, 276, 199.5, 32
Дечани, 38,984, 180, 216.6, 37
Јуник, 6,078, 86, 70.7, 10
Округ Ѓаковица, 194,672, 1,129, 172.4, 170
2 Поврзано
* Окрузи на Косово
Вануату на Олимписките игри

Спортистите од Вануату имаат учествувано на 6 Летни олимписки игри (1992-2008), а на Зимските олимписки игри сè уште немаат учество.
До 2009, Вануату нема освоено медали на Олимписките игри.
Националниот олимписки комитет бил формиран во 1987, а истата годаина бил признаен од страна на МОК.
Список на музеи и споменици во Истанбул

Ова е ''список на најпознатите музеи и споменици'' во Истанбул, Турција:
''По азбучен ред''* Истанбулски воздухопловен музеј
* Анадолски Хисар
* Арапска џамија
* Археолошки музеј во Истанбул
* Беглербеговски дворец
* Џамија Бодрум
* Бугарската црква
* Црква Исус Спасител
* Колона на Константин
* Готска колона
* Колона на Маркијан
* Музеј Доганџај
* Долмабахче
* Фатих џамија
* Џамија Фенари Иса
* Манастир Богородица Памакаристос
* Кула Галата
* Училиште Галатасарај
* Големата палата во Цариград
* Црквата Света Ирина
* Аја Софија
* Хиподром во Цариград
* Истанбулски музеј на уметноста
* Џамија Мехмед Паша Соколовиќ
* Џамија Календерхане
* Комплекс Килиџ Али Паша (Истанбул)
* Палата Кучуксу
* Мала Света Софија
* Музеј на Мозаикот од Големата палата
* Воен музеј
* Istanbul Naval Museum
* Џамија Ортакој
* Музеј Proje4L
* Музеј Рахми Коч
* Румелихисар
* Џамија Руштем Паша
* Музеј Садберк Ханим
* Црква на Светиот Дух
* Музеј Сакип Шабанџи
* Музеј Сантрал Истанбул
* Змејска колона
* Султан Ахмедова Џамија
* Сулејманова џамија
* Палата Константин Порфирогенит Палеолог
* Палата Букелеон
* Toy Museum
* Топкапи-сарај
* Турски и исламски музеј на уметноста
* Музеј УФО
* Цариградски ѕидини
* Црква „Свети Седржител“ (Истанбул)
* Истанбулски зоолошки музеј
1 Останати списоци
* Список на музеи и споменици во Истанбул
* Список на универзитети во Истанбул
* Список на училишта во Истанбул
* Список на архитектонски градби во Истанбул
* Список на колони и кули во Истанбул
* Список на библиотеки во Истанбул
* Список на градоначалници на Истанбул
* Список на познати жители на Истанбул
2 Other websites
* , Audioguide Seslirehber Istanbul
Инвокација

Инвокација (лат.: ''invocare'' - „повикување“) или молитва е повикување на Господ, бог или богиња, некоја личност и сл. за да биде прашана за нешто или од неа да се побара помош, заштита или нејзино духовно присуство во одредена церемонија, или пак едноставно поради обожување. Тоа е религиозно дејство за повикување на повисока сила. На пример, во католицизмот тоа е повикување на светецот.
Инвокацијата обично се изведува во однапред определена форма, со говор или дејство на оној што ја прави. На пример, претходно определен текст за инвокација е молитвата “Оче наш“.
Генерално, сите религии ги користат инвокациите (молитвите), литургиите или пеењето духовни песни; во хиндуизмот и будизмот тоа се т.н. мантри, во египетската религија е “појавувањето со денот“ (т.е. “Книгата на мртвите“), орфизмиските пеења и многу сочувани свети текстови, напишани со клинесто писмо на глинени плочки, упатени до ''Shamash'', ''Ishtar'' и други божества.
Во хеленската митологија инвокацијата е воведување во епската песна, повикување на музите кои на поетот треба да му помогнат во потфатот да го создаде делото.
Поимот инвокација, исто така, се објаснува како техника на магијата. Изведувачот верува дека тој може да го повика духот, тој е убеден во неговото постоење. Во потесна смисла, овде поимот може да значи: “повикување во“ (лат. ''in-vocare''), во случајов, повикување “во телото на изведувачот на магијата“.
Од научна перспектива, инвокацијата се смета за окултна, духовна постапка со која се повикуваат суштества кои не се реални, туку постојат само во фантазијата на "волшебникот".
1 Поврзано
** Клучот на Соломон
Истанбулски воздухопловен музеј

Истанбулски воздухопловен музеј (турски: ''Havacılık Müzesi'') — музеј кој се наоѓа во Сан Стефано, во близина на Истанбул, Турција. Плоштината на музејот изнесува 65.000 метри. Во музејот се наоѓаат голем број на различни авиони, хеликоптери и оружја кои биле користени од страна на турската армија.
Освен тоа, во музејот се наоѓаат и остатоци од таков вид од времето на Отоманското Царство. До музејот, како најлесен начин за пристигнување е преку воз од станицата Сиркечи. Патувањето е околу 40 минути/ влезот за возрасни е 6 турски лири (2009 година).
Гнилане (округ)

Округот Гнилане (|Komuna e Gjilanit; |Гњилански округ, Gnjilanski okrug) е еден од седумте окрузи на Косово. Центар на округот е градот Гнилане и опфаќа три општини.
1 Општини
Округот ги опфаќа општините:
Општина, Население (2011), Површина (km2), Густина (km2), Населени места
Гнилане, 90,015, 385, 233.8, 54
Витина, 46,959, 278, 168.9, 39
Косовска Каменица, 35,600, 423, 84.2, 58
Ранилуг, 3,866, 78, 49.6, 13
Клокот, 2,556, 24, 106.5, 4
Партеш, 1,787, 18, 99.3, 3
Округ Гнилане, 180,783, 1,206, 149.9, 287
2 Етнички групи
Number, %
Вкупно, 181,459, 100
Албанци, 170,053, 93.7
Срби, 8,945, 4.9
Турци, 988, 0.5
Роми, 652, 0.4
останато, 686, 0.4
3 Поврзано
* Окрузи на Косово
Столб на Константин

Столбот на Константин (турски: ''Çemberlitaş sütunu'') е споменик-столб изграден по наредба на римскиот цар Константин Велики во 330 година. Колоната била изградена по декларацијата на Византија за именување на градот Нов Рим за нова престолнина на Римското Царство.
1 Историја
Во времето кога била изградена, колоната се наоѓала во центарот на форумот на Константин (денеска попозната како ''Çemberlitaş''), надвор од денешните градски ѕидини, во близина на т.н. западна порта на Антонинија. Колоната била висока 50 метри, конструирана од девет цилиндрични порфирски блокови, а на нејзниот врв се наоѓал статуа на Константин. Се смета дека објектот содржал фрагменти од Вистинскиот Крст. Во подножјето на колоната се наоѓало светилиште кое содржело остатоци од крстовите на двајцата разбојници кои биле распнати со Исус Христос на Калварија, дрвена статуа на Атена од Троја итн. Статуата на Константин од колоната паднала во 1106 година, а во времето на Мануел I Комнин (1143-1180) таа била заменета со крст. Во времето на четвртата крстоносна војна и зазимањето на градот од страна на крстоносците, тогашниот сенат дал дозвола за доградба на неговата северна страна каде биле додадени поголем број на антички статуи. Крстот бил отстранет по Падот на Цариград во 1453 година и заземањето на градот од страна на Османлиите. Земјотресот од 1779 година предизвикал паѓање на колоната. Истата повторно била вратена од страна на Абдул Хамид I.
2 Колоната денес
Колоната на Константин е еден од најзначајните примери на римската уметност во Истанбул. Столбот е висок 35 метри, и денес може да се види од Мраморно Море и од Босфорот, како дел од познатиот историски ''скајлаин'' на Истанбул. Во 1955 година колоната била реставрирана, како и во 1972 година.
Андреја Дамјанов (награда)

Андреја Дамјанов — македонска архитектонска награда која се доделува на архитект кој придонел за редот и развитокот на македонската архитектура.
1 Историја
Востановена е во чест на големиот македонски и балкански градител од 19 век, Андреја Дамјанов. Се доделува од 28 декември 1989 година, кога академикот Крум Томовски, свечено бил прогласен за прв лауреат. Наградата ја доделува доделува Асоцијацијата на архитекти на Македонија (ААМ). Наградата се состои од плакетата и статуетка со ликот на Андреја Дамјанов. Оценувањето на кандидатите за добитници на наградата ја врши оценувачка комисија составена од претседател и неколку членови. Комисијата на наградата објавува јавен повик на кој треба да се пријавата можните добитници. Може да конкурираат само државјаните на Македонија, дедека право на поднесување на предлози имаат само членовите на ААМ. Добитникот на наградата автоматски станува редовен член на Архитектонска академија на ААМ. Од почетокот па во наредните 15 години, наградата се доделувала во велешката црква „Св. Пантелејмон“ (која е дело на Дамјанов), но од 2005 се доделува и во други цркви или објекти на големиот неимар.
2 Лауреати
* 1989 - Крум Томовски (прв лауреат)
* 1990 - Борис Чипан*1993 - Славко Брезоски*1995 - Петар Муличковски
* ? - Александар Серафимовски* 2002 - Живко Поповски* 2004 - Драган Томовски* 2005 - Василка Ладинска* 2006 - Александар Никољски* 2007 - Радомир Лаловиќ* 2008 - Александар Смилевски* 2009 - Климент Заров*2010 - Олга Папеш*2011 - Мимоза Несторова - Томиќ* 2012 - Крсто Тодоровски*2013 - Михаил Токарев*2014 - Вера Ќосевска*2015 - Мартин Гулевски*2016 - Радован Раѓеновиќ*2017 - Билјана Филиповска*2018 - Миодраг Радоњиќ*2019 - Миодраг Митровиќ*2020 - Ѓоко Радовановиќ*2021 - Ранчо Христов*2022 - Зорица Блажевска*2023 - Здравко Рафаиловски*2024 - Стеван Смилевски*2025 - Минас Бакалчев и Митко Хаџи Пуља
3 Поврзано
* Македонски архитектонски награди
Куковите Острови на Олимписките игри

Спортистите од Куковите Острови имаат учествувано на 6 Летни олимписки игри (1988-2008), а на зимските ниту еднаш.
До 2009, спортистите од Куковите Острови немаат немаат освоено медали на Олимписките игри.
Куковите Острови се единствената од трите зависни територии во рамките на Нов Зеланд, којашто учествувала на Олимписките игри. Ниуе и Токелау сè уште немаат учествувано.
Кирибати на Олимписките игри

Кирибати за првпат учествуваше на Олимписките игри во 2004, на Летните олимписки игри, кои се одржаа во Атина. На овие игри, делегацијата на островската земја ја сочинуваа кревачот на тегови Мамеа Томас, кој беше и знаменосец и атлетичарите Какаинако Нарики и Каитинано Мвемвеата.
По успешното учество на Игрите на комонвелтот во 1998, спортските официјалци од оваа земја започнале да работат на воспоставување на односи со МОК. На состаокот на МОК во Прага во 2003, Кирибатите биле признаени и добиле право да учествуваа на следните Олимписки игри.
Спортисти од кирибати немаат учествувано на Зимските олимписки игри, а заклучно со 2009, спортистите од оваа земја немаат освоено олимписки медали.