Buchwaldoboletus lignicola

''Buchwaldoboletus lignicola''
Views of the top and underside of the cap of ''Buchwaldoboletus lignicola''
Научна класификација
Царство:, Fungi
Колено:, Basidiomycota
Класа:, Agaricomycetes
Ред:, Boletales
Семејство:, Boletaceae
Род:, ''Buchwaldoboletus''
Вид:, ''B. lignicola''
Биномен назив
''Buchwaldoboletus lignicola''(Kallenb.) Pilát (1969)
Синоними
''Buchwaldoboletus lignicola'' бил вид на габа од фамилијата Boletaceae роден во Европа и Северна Америка. Пронајден на дрво, всушност бил паразит на габата ''Phaeolus schweinitzii''. Имал конвексно жолто-рѓосано кафеаво капаче, жолто до жолто-кафеави пори и шипки и кафеав отпечаток од спори. Неговата јадливост била непозната.
1 Таксономија и именување
Првично опишан од Франц Џозеф Каленбах во 1929 година како ''Boletus lignicola'', го добил своето сегашно име од микологот Алберт Пилат во 1969 година. Тој најпрво го сместил во родот ''Pulveroboletus'' пред да го подигнел новиот род ''Buchwaldoboletus'' поради неговата појава на дрво (наместо во земја), течни и лачни пори, жолт мицелиум во основата на стапот, помодреното месо и недостатокот на хифални стеги. Други родови во кои бил сместен видот се ''Xerocomus'' од Ролф Сингер во 1942 година, ''Gyrodon'' од Пол Хајнеман во 1951 година, и ''Phlebopus'' од Мајнхард Мозер во 1955 година. Името на видот доаѓал од латинските зборови ''lignum'' „дрво“ и глаголот ''cǒlěre'' „да се населува“.
''Buchwaldoboletus lignicola'' бил припадник на родот ''Buchwaldoboletus'', кој со родот ''Chalciporus'' формирал група на габи што била рана гранка во фамилијата Boletaceae. Многу членови се чинело дека билепаразитски.
2 Опис
Шапката била конвексна, станувала поширока на возраст и имала во пречник. Маргината на шапката имала лента од стерилно ткиво што се тркалало навнатре кога бил млад. Површината на шапката првично била ситно кадифена, но често развивала фини пукнатини во зрелоста. Неговата боја била рѓосана кафена до жолто-кафеава. Лесно излупена од печурката, кожата била одвоена од жолтото месо со тенок желатинозен слој и всушност можела да се движи напред-назад преку шапката. Месото можело да обои сино каде што било исечено или на друг начин повредено, иако оваа реакција бавно се развивала или може воопшто да не се појавела. Порите биле мали и аголни, со димензии 1-3 на милиметар, додека цевките се 3-12 мм долга. Површината на порите била со зрелост од жолтеникаво до кафеаво-жолта боја, и дамки со синкаво-зелена боја со повреда. Стапката била долго за дебела и била приближно иста ширина низ целата должина или потесна во основата. Имала жолт мицелиум во основата на штипката. Мирисот бил благ и сладок, но повремено бил опишан како непријатен кај старите примероци. Јадливоста на ''Б. lignicola'' не било познато со сигурност.
Печурката произведувала маслиново-кафеав спори отпечаток. Спорите биле елипсоидни, мазни и се со димензии 6–10 на 3–4 µm.
3 Распространетост, живеалиште и екологија
''Buchwaldoboletus lignicola'' бил забележан низ Европа од далечните северни субарктички региони јужно до Швајцарија и Северна Америка од Онтарио и Квебек на југ до Пенсилванија. Во Чешка се сметал за загрозен.
Се наоѓал само таму каде што растела габата ''Phaeolus schweinitzii'', а микроскопските тестови откриле дека била паразитска на тој вид. Двете се среќавале со иглолисни дрвја како што биле бор ( ''Pinus sylvestris'' ), источен бел бор ( ''P. strobus'' ) и европски ариш ( ''Larix decidua'' ), и поретко листопадни дрвја како дива цреша ( ''Prunus avium'' ).