procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Црква „Св. Атанасиј“ - Везме

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου Εξοχής) — црква во селото Везме, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен и парохиски храм на селото. Претставува трикорабна базилика со женска црква и трем на западната страна. Првично била покриена со плочи. Изградена е во 1866 г., за што сведочи плоча вградена на западната страна. Во 1909 г. заедно со целото село била под врховенството на Бугарската егзархија. Во извештај до митрополитот Иларион Неврокопски од 1909 се вели:
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Бистра вода (серија)

Бистра вода — македонска телевизиска серија во режија на Јани Бојаџи, снимена во 2022 година. Во производство на Телевизија Алфа.
1 Содржина
После четериесет и пет години емиграција во Канада, Александар, во денот кога во Скопје го убиваат неговиот брат близнак, тој се враќа во Македонија. Неговото семејство е растурено и тој се труди повторно да го обедини. На патот што води кон среќата ќе застане Арсен, неговиот другар од детството, заради кого Александар како седумнаесет годишен тинејџер морал да побегне од комунистичка Југославија.
2 Улоги
Глумец, Улога
Дејан Лилиќ, Дамјан
Јелена Жугиќ, Ника
Симеон Мони Дамевски, Александар
Ирена Илиевска, Ана
Кети Дончевска-Илиќ, Вера
Мето Јовановски, професорот
Роберт Вељановски, Арсен
Александар Микиќ, Стамен
Маја Љутков, Лина
Владо Јовановски, Исо
Васил Зафирчев, Жанко
Младен Крстевски, Милан
Јана Вељановска, Мила
Рубенс Муратовски, Спиро
Горан Стојановски, Тодор
Зоран Љутков, Петар Гарски
Ана Јовановска, Оливера
Александра Пешевска, Соња
Григор Јовановски, Константин
Славица Манаскова, Марија
Ефтим Трајчов Ѓаурски, Милан
Петар Маниќ, Ѓорѓи
Марија Новак, Магда
Томе Станковски, Методи
Гордана Ендровска, Борка Гаврилска
Бранко Бенинов, Киро
Лазе Манасковски, Павле
Илија Илиоски, Томо
Нино Леви, Мишо Павличин
Горан Илиќ, генералот
Миле Вратеовски, директорот на заводот
Димитрина Мицкоска, Румена
Благоја Чоревски
Кирил Андоновски, стариот
Борче Начев, докторот во станот
Владо Дојчиновски, Гиго Дракалски
Владимир Тулиев, Трстена
Душица Стојановска, службеничка во државниот архив
Ѓорѓи Тодоровски, доктор
Снежана Конеска Руси
Јордан Витанов, академикот
Роберт Ристов, Никита
Васил Михаил, Бојан
Елизабета Стефановска, Катја Гаврилска
Пируника Киселички, Марина
Љупчо Тодоровски-Упа, пациент
Чедомир Митевски, пиљарот
Илија Струмениковски, стариот
Давид Илиќ, шефот во агенција за туризам и менаџмент
Надица Петрова, Медицинска сестра во ординацијата на Вера
Даријан Петров, Сеизмологот
Здравко Стојмиров, Посредникот
Бранко Атанасов, директор на златара
Ненад Нацев, Шабан
Пеце Ристевски, докторот на Арсен
Игор Сарандески, возачот
Ангела Јакимовска, Мимоза
3 Епизоди
Епизодите од серијата се достапни на:
4 Музика
Песната во серијата „Да сум бистра вода“, по која и самата серија е именувана е авторска песна на Анка Гиева, кој во серијата ја изведува „Елена Андоновска“.
Црква „Св. Никола“ - Старчишта

Свети Никола (|Αγίου Νικολάου Περιθωρίου) — црква во селото Старчишта, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1835 г. и се наоѓа во западниот крај на селото. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, типична за XIX век. Украсена е со крстови од тули. На северниот ѕид има керамички натпис „7 март 1835“. Во 1911 г. доградена е впечатлива шестаголна камбанарија од делкан камен. Годината 1911 е напишана во куполата. Внатре има зачувани резбани елементи од 1847 г., како и икони од 1859 и 1864 г. На крајот од XIX до почетокот на XX век „Св. Никола“ била под врховенството на Бугарската егзархија, а „Живоносен Извор“ била под Патријаршијата.
Необично е тоа што внатрешноста е насликана со епизоди од историјата на Бугарија: Покрстувањето на Борис I, Проповед на светите браќа Кирил и Методиј, Борис I води битка со непокорните болјари, Борис I го става на престолот Симеон и го ослепува Владимир. Веројатно овие сцени се дело на зографското семејство Минови, чии претставници во 1883-1884 г. насликале слични фрески во црквата „Св. Димитриј“ во блиското село Тешово, Пиринско.
На почетокот на XX век црквата и селото село биле под врховенството на Бугарската егзархија.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Кијоши Куромија

Кијоши Куромија (|Kiyoshi Kuromiya, 9ти мај, 1943 - 10ти мај, 2000) беше американски автор и активист за човекови права. Тој се залагаше за хомосексуално ослободување, за кревање на јавната свест околу ХИВ/СИДА и против водењето на војни. Куромија, кој има јапонско потекло, беше роден во концентрациониот логор „Харт Маунтин“ во Вајоминг, САД, каде биле затворени бројни Американци со јапонско потекло за време на Втората светска војна. Во 1960тите, Куромија беше помошник на Мартин Лутер Кинг Џуниор и беше еден од најгласните противници на Виетнамската војна.
Како еден од основачите на Фронтот за хомосексулано ослободување во Филаделфија, Пенсилванија, САД, Куромија беше уредник на првиот правилник за медицински третман и меѓукултурна компетенција за луѓе кои живеат со ХИВ/СИДА.
На 4ти јуни 2022 година, Гугл го чествуваше Куромија со цртеж на главната страница на пребарувачот.
Тодор Паскали

Тодор Паскали (, - , ) — македонски архитект и реставратор.
1 Животопис
Паскали е роден на 17 јуни 1936 година во Охрид. Основното и средното образование Паскали го завршил во неговиот роден град Охрид. Дипломирал на Техничкиот факултет во Скопје – отсек архитектура во 1961 година. Од 1965 година па сè до своето пензионирање во 1996 година бил во служба на спомениците на културата. За него археологот Паско Кузман рекол дека со својата деноноќна посветеност, Тодор Паскали е буквално вграден во неговите дела.
Паскали работел како архитект–конзерватор во Заводот за заштита на спомениците на културата, каде подоцна бил назначен како директор на оваа институција. Во областа на заштитата на културното наследство изработил и реализирал повеќе проекти. Најзначајни се:
* Реставрацијата на Куќата на Робевци во Охрид (1979)
* Конзервацијата на црквата „Св. Ѓорѓи“ во Старо Нагоричане, Кумановско (1965)
* Конзервацијата на црквата „Св. Богородица“ во Матејче, Кумановско (1965)
* Конзервацијата на црквата „Св. Климент и Пантелејмон“ на Плаошник, Охрид
* Конзервација на црквата „Св. Никола Болнички“ во Охрид
* Конзервацијата на Самоиловата тврдина во Охрид
Паскали паралелно работел на архитектонски проекти. Специфичниот спој на работни задачи влијаел врз изразот во проектирањето, односно духот на традицијата се насетува и во неговата архитектура. Негови позначајни реализации се:
* Хотелот „Бисер“ во Калишта, Струга (1970)
* Хотел „Белград“ во Струга (1988)
* Ресторан во манастирот „Св. Наум“ (1982)
* Црквата „Св. Кирил и Методиј“ во Велес (2006)
* Црквата „Успение на Пресвета Богородица“ во Македонска Каменица (1998)
Тодор Паскали е еден од главните иницијатори за основање на работилницата, односно на ателјето за уметничка резба при Заводот за заштита на спомениците на културата во Охрид во 1975 година.
Првите поголеми резбарски работи ова ателје ги изработило за Свечената сала на Македонската академија на науките и уметностите. Меѓу најзначајните потфати на ателјето се реконструкцијата и возобновувањето на Кралскиот дворец во Варшава, во соработка со полски реставратори и конзерватори.
2 Награди
*Награда „11 Октомври“ - за својата долгогодишна активност во полето на заштита на спомениците на културата.
*Орден „Свети Климент Охридски“ на МПЦ
Библиотека „Гоце Делчев“ - Гевгелија

Јавна општинска установа Библиотека „Гоце Делчев“ - Гевгелија — градска библиотека во Гевгелија, Македонија.
1 Објект
Фасадата на куќата каде што е сместена библиотеката „Гоце Делчев“ во Гевгелија го доби автентичниот лик по реставрацијата и конзервацијата, што во 2013 ја извршил стручен тим од Заводот и музеј Струмица. Обновениот објект, кој датира од крајот на 19 век бил меѓу 250. објекти од програмата на Министерството за култура за реставрација на фасади од стара градска архитектура.
Објектот функционирал како библиотека по Втората светска војна, а претходно имал други намени и различни сопственици.
2 Книжен фонд
Библиотеката денес располага со книжен фонд од околу 60.000 монографски публикации, комплетирани и укоричени дневни весници и списанија, референтна литература, ракописи, документи, албуми и видеоматеријали.
Црква „Св. Тодор“ - Долно Броди

„Свети Теодор Тирон и Теодор Стратилат и Свети Јован Богослов“ или Свети Тодор (|Αγίων Θεοδώρων και Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου) — црква во селото Долно Броди, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1835 г. на ритче на северниот крај на селото, близу селските гробишта. Претставува трикорабна базилика со женска црква и трем од западната и дел од јужната страна. Има димензии од 18 × 11,80 м. Годината на изградба е напишана на плоча вградена во југоисточниот агол, а на источниот ѕид има керамички натпис со истата година. Внатрешноста има украсени тавани, исклучителен иконостас (но само во делот на средниот кораб) и шарено обоена ограда на женската црква. Иконите во храмот датираат од 1839 и 1863 г.
На почетокот на XX век црквата со целото село била под врховенството на Бугарската егзархија. Во извештај поднесен на митрополитот Иларион Неврокопски од 1909 г. се вели:
Во 1993 г. црквата е прогласена за споменик на културата.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Св. Анастасија Узорешителница“ - Анасташа

Света Анастасија Узорешителница (|Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας) — средновековна црква во селото Анасташа, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата денес е парохиски храм на селото се состои од два дела – делот на жртвеникот е од средновизантискиот период, а главниот храм е додаден во 1915 (или 1905) и 1975 (или 1978) г. Византиската црква е од типот на куполни храмови оградени со трем. Има ниска цилиндрична купола. На подот и по ѕидовите во византискиот храм има мермерни украси.
Се смета дека црквата е од византискиот манастир кој се наоѓал надвор од ѕидините на тврдината Зихна Во 1333 г. царот Андроник III Палеолог го подарил овој манастир заедно со малиот манастир на Богородица во Острена (Θεοτόκου Οστρινής) и 200 модия обработливо земјиште на монахот Јаков, веројатно заради помошта која Јаков му ја укажал во Граѓанската војна со дедо му Андроник II Палеолог. Манастирот „Пресв. Богородица Узорешителница“ кај селото Кастиџан (Κάστιτζαν) добил грамота од српскиот владетел Стефан Душан во 1345-1346 г. По барање на монахот Јаков, во 1352 г. Стефан Душан издал втора грамота во полза на манастирот „Св. Анастасија“, со која се озаконува сопственоста на старото село Острена. Малку подоцна, во 1352 - 1353 г. монахот Јаков му ги подарил Остринскиот манастир и манастирот „Св. Анастасија“ како метоси на Серскиот манастир („Св. Јован Претеча“).
Црквата е изградена во XI – XII век. Под неа има сводеста римска гробница.
Во 1995 г. храмот е прогласен за заштитен споменик на културата.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Угљеша Богуновиќ

Угљеша Богуновиќ (, - , ) — српски архитект, меѓу најистакнатите во Белград и во земјата.
Богуновиќ е роден на 1922 година во Теслиќ, Југославија (сега Босна и Херцеговина).
Едно од неговите најпознати дела, во соработка со архитектите Слободан Јањиќ и Милан Костиќ, е ТВ кулата на Авала која била уништена во бомбардирањето на НАТО на Југославија. Негови други дела се реконструкцијата на улицата Скадарлија во 1960-тите и Југословенскиот павилјон на Светскиот трговски саем во Сан Франциско во 1964 година.
Бегуновиќ починал во 1994 година во Белград. 
Делото на Бегуновиќ било вклучено во шоуто ''Toward a Concrete Utopia: Architecture in Yugoslavia, 1948–1980'' во Њујоршкиот MoMA во 2016 година.
Крсто Тодоровски

Крсто Тодоровски ( — ) — македонски архитект.
1 Животопис
Тодоровски е роден на 8 август 1930 година. Тој припаѓа на првото поколение архитекти запишано на Архитектонскиот отсек на Техничкиот факултет во Скопје во 1949 година, а дипломирал во 1956 година.
По дипломирањето се вработил во Заводот за станбена изградба во Скопје којшто подоцна се трансформирал во „Македонија проект“ и тука останал сè до истекот на неговиот активен работен стаж во 1990 година. Својата кариера претежно ја посветил на проектирањето на објекти од општествен карактер, давајќи притоа посебен акцент на спортските објекти.
Позначајни негови дела се.:
* 1967 и 1969 Поштите во Делчево и Свети Николе;
* 1969 Бањите и хотелот Бањиште, Дебар;
* 1972 Републичкиот хидрометеоролошки завод во Скопје;-Конзервација на црквата „Св. Никола Болнички“ во Охрид
* 1974 Хидрометеоролошки завод, Скопје
* 1977 Станбените објекти на „Електродистрибуција“ во Кичево;
* 1978 Мотел во Крива Паланка;
* 1981 Градска Порта во Гостивар;
* 1982 Судскиот објект во Берово;
* 1981 и 1982 Хотелите на „Макпетрол“ во Маврово и Берово;
* 1983 и 1986 Филијали на „Стопанска Банка“ во Маврови Анови и Велес;
* 1984 и 1986 Банките во Берово и Кичево;
* 1986 Градската порта во Неготино;
* 1995 Станбена зграда ( П+4+По) во Берово;
* 1999 Станбениот објект ( П+6+По) во населбата „Вардарче“ во Скопје;
* 1967, 1969, 1977, 1984 Пензионерските домови во Кичево, Берово, Крива Паланка и Велес.
2 Награди
*Орден на трудот
*Награда „Андреја Дамјанов“ во 2012 година
Црква „Св. Димитриј“ - Зрново

Свети Димитриј (|Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Δημητρίου Νευροκοπίου) — црква во гратчето Зрново, Драмско, Егејска Македонија. Претставува митрополски храм на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1866 г. според натписот на јужниот ѕид. За годината сведочи соопштение од митрополитот Никодим Неврокопски од 1902 г. Не се споменува кога храмот е живописан. Градбата претставува трикорабна базилика со трансепт и купола, оградена од југ, запад и север со затворен трем и тројна апсида на исток. Црквата има големина од 30 × 21 м. Има монументална камбанарија на три ката, изградена во средиштето на западната страна. Горниот кат е женска црква, со пристап од внатре. Женската црква на југ и на север завршува со параклиси посветени на Св. Константин и Елена и Успението Богородично. Голем дел од фреските во црквата се уништени и премачкани. Резбаниот иконостас, иконите, владичкиот прстол и два резбани проскинитара се од XIX век. Иконите се од 1874 г.; некои од нив се од мајсторот Ѓорѓи од Неврокоп. Во северниот дел на комплексот е зачувано старото училиште кое, според натписот е изградено во 1863 г. Во припратата стои живописната сцена „Страшниот суд“, насликана во 1871 г. од галичкиот мајстор Јаков Мауровски.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Св. Јован Претеча“ - Белотинци

Свети Јован Претеча (|Ιερός Ναός Τίμιου Προδρόμου Λευκογείων) — црква во селото Белотинци, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1836 година. На источниот ѕид, на местото на стариот керамички натпис има нова мермерна плоча. Градбата претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, типична за своето време. Во 1887 г. од западната страна е подигната импресивна камбанарија. Иконите на иконостасот се изработени во 1894 г. Според Георги Стрезов, во 1891 г. во црквата се служело и на словенски и на грчки.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Св. Преображение“ - Здравик

Свето Преображение (|Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος) — црква во селото Здравик, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Сегашната црква е изградена во 1927 г. и се наоѓа во центарот на селото. Претставува трикорабна базилика без купола. Направена е со трудот на селаните.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Св. Атанасиј“ - Здравик

Свети Атанасиј (|Ιερός Ναός Αγίου Αθανασίου) — црква во селото Здравик, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм, сместен во северниот дел на селото. Изградена е во 1850 г. Претставува трикорабна базилика без купола. Олтарот е поставел врз квадратен столб, донесен од Кесарополис, на чиј долен дел пишува ΕΤΟΣ ΓΠΡΑ („година напред“) и името ΖΩΣΗΜΑΣ („Зосим“). Околу столбот е напишано ΘΡΟΝΟΥ| ΑΝΔΡΑ | ΓΕΝΕΟ | ΑΡΧΙΠΟΙΜΗΝ + ΟΡΙΕΙΣ ΤΡΙΓΟΥΝΟΥ.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Св. Атанасиј“ - Криводол

Свети Атанасиј (|Αγίου Αθανασίου Καλλιθέας) — црква во селото Криводол, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1835 г. според малата плоча на јужниот ѕид до југоисточниот агол. Претставува трикорабна базилика со дрвен покрив, женска црква и трем на западната и дел од јужната страна. Женската црква има облик на буквата П и има свој влез од север. Во 1869 г. е изградена самостојна камбанарија. Во црковниот двор е старото училиште, изградено во 1866 г. според кажувања на жителите.
Според Георги Стрезов во 1891 г. црквата била потчинета на Патријаршијата.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Свети Димитриј“ - Здравик

Свети Димитриј (|Αγίου Δημητρίου Οχυρού) — црква во селото Здравик, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Цркват се наоѓа во западниот дел на селото, во месноста Папазге. Изградена е од грчките доселеници од Тракија, населени во Здравик во 1922 г. Претставува трикорабна базилика без купола. Во неа има чудотворна икона од македонски зограф.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Св. Марина“ - Горенци (Зихненско)

Света Марина (|Αγίας Μαρίνας Καλής Βρύσης) — црква во селото Горенци, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е гробишен храм и се наоѓа во центарот на селото. Изграден е во 1883 г. за време на митрополитот Герман III Драмски, за што сведочи плоча вградена во апсидата. Претставува еднокорабен храм со женска црква и трем на западната и јужната страна. Има сеопшти димензии од 15,90 × 7,80 м. Според Георги Стрезов во 1891 г. црквата била гркоманска, починета на Патријаршијата. Според подоцна поставен натпис, храмот настрадал во пожар на 22 јануари 1914 г. и бил обновен на истиот датум, за време на митрополитот Агатангел.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Живоносен Извор“ - Череплен

Живоносен Извор (|Ζωοδόχου Πηγής) — црква во селото Череплен, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1866 г. во центарот на селото, откако христијанското население успеало да добие дозвола од месниот ага. Градбата претставува трикорабна базилика со трем на запад.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Поимник на македонски зборови од информатичката технологија

Поимник на македонски зборови од информатичката технологија — двојазичен речник, англиско-македонски, на зборови, поими и скратеници од областа на информатичката технологија, издаден од Министерството за информатичко општество во 2009 година. Поимникот е достапен на семрежното место на МИОА во електронски облик.
1 Опис
Поимникот на македонски зборови од информатичката технологија е поделен на две дела. Првиот дел содржи околу 1200 заглавни зборови подредени по англиската абецеда и за секоја ставка е даден соодветен збор или поим на македонски јазик. Во вториот дел се дадени 75 англиски скратеници исто така подредени по абецеда за кои е дадено англиското значење, македонската скратеница и значењето на македонски јазик.
Поимникот има за цел да ја зголеми употребата на македонски зборови од областа на информатичката технологија во секојдневната комуникација.
Овој превод на зборовите се смета за официјален во македонскиот јазик и затоа се препорачува на сите институции, претпријатија, организации и на граѓаните на Република Македонија да ги користат преведените зборови од овој поимник.
2 Изработувачи
Во изработка на поимникот на македонски зборови од областа на информатичката технологија учествувале:*Даниела Бишкоска, Министерство за култура
*Рената Бурева Ѓурова, Агенција за електронски комуникации
*доц. д-р Славица Велева, Совет за македонски јазик
*Димитар Грозданов, Мајкрософт Македонија
*доц. д-р Анета Дучевска, Совет за македонски јазик
*проф. д-р Дејан Ѓорѓевиќ, Факултет за електротехника и информaциски технологии
*академик Љупчо Коцарев, МАНУ
*Љупчо Крстевски, Европски универзитет
*д-р Лилјана Макаријоска, Совет за македонски јазик
*Лидија Милевска, Министерство за информатичко општество
*Иван Митревски, МАСИТ
*проф. д-р. Драган Михајлов, Факултет за електротехника и информaциски технологии
*Николче Мицкоски, Филолошки факултет
*Марија Николоска, Министерство за информатичко општество
*Саша Огненовски, Сојуз на Стопански комори
*Кирил Самарџиоски, Генерален секретаријат на Владата на Република Македонија
*проф. д-р Миле Ј. Станковски, Факултет за електротехника и информaциски технологии
*доц. д-р Томислав Треневски, Совет за македонски јазик
*д-р Eлка Јачева Улчар, Институт за македонски јазик
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Шемолтос

Свети Ѓорѓи (|Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου) — црква во селото Шемолтос, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1835 г. од истакнатиот мијачки мајстор Китан Петров. Живописот е изведен од крушевскиот мајстор Стојче Станков.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Витачишта

Успение на Пресвета Богородица (|Κοίμηση της Θεοτόκου Πανοράματος) — црква во селото Витачишта, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во XIX век. Претставува трикорабна базилика. На неа работел крушевскиот мајстор Стојче Станков.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Св. Никола“ - Горенци (Зихненско)

Свети Никола (|Αγίου Νικολάου Καλής Βρύσης) — црква во селото Горенци, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена пред 1848 г. Според Георги Стрезов во 1891 г. црквата била гркоманска, починета на Патријаршијата. Градбата претставува трикорабна базилика со петаголна апсида на исток, женска црква и трем во западната дел од јужната страна. Внатре има вреден амвон, резбан иконостас и чесна трпеза. Иконите на иконостасот се од 1848 и 1851 г. Иконата на покровителот Свети Никола на иконостасот е дело на Атанас Христов од Крушево.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Св. Илија“ - Кормишта

Свети Илија (|Ιερός Ναός Προφήτου Ηλιού) — црква во селото Кормишта, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црвата е изградена во 1835 г. во грчкото маало Метохи со финансиска помош од Кушничкиот манастир („Пресв. Богородица Косиница“). Осветена е на 15 февруари 1835 г., за што сведочи камена плоча над лакот на западния влез на храмот.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Повеќекратник

Повеќекратник на ''n'' е производ на ''n'' со цел број. Поинаку кажано, повеќекратник на ''n'' е број кој, поделен со ''n'', како резултат дава цел број (Евклидовото делење има остаток од нула).
Ако ''n'' е повеќекратник на ''d'', тогаш ''d'' е делител на ''n''. Природен број има бесконечно многу повеќекратници.
Списокот на најмали повеќекратници на цел број се нарекува таблица на множење на овој број. Така зборуваме за ''таблица на множење на 6''.
1 Пример
60 е повеќекратник на 15, бидејќи 60 = 15 × 4 и 4 е цел број.
Посебни случаи:
* Секој цел број е повеќекратник на 1 и на самиот себе (пр.: 3 = 1 × 3 или 5 = 5 × 1).
* Целиот број 0 е повеќекратник на секој цел број ''n'', бидејќи 0 = 0 × ''n'' .
2 Поврзано
* Прост број
* Најмал заеднички содржател
Црква „Св. Петка“ - Криводол

Света Петка (|Αγίας Παρασκενής Καλλιθέας) — црква во селото Криводол, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1890 г. според плочата вградена однадвор на шестстарната апсида. Некои од иконостасните и другите икони ја носат годината 1891. Храмот има женска црква со свој влез од јужната страна и трем на западната, лесно навален на север. Внатре се чува вреден амвон на кој се насликани четворицата евангелисти и владички престол со резбан балдахин.
Според Георги Стрезов во 1891 г. црквата била потчинета на Патријаршијата. Обновена е во 1924 – 1926 г. што се гледа од некои икони и резбаните врати.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Тихувај

„Тихувај“ - музички албум на македонската група Чалгија саунд систем. Албумот е објавен во 2019 година од издавачката куќа „Профундус“
1 Содржина
Албумот содржи интро и девет песни:* Вљубен Асан - интро
* Двете сестри
* Спомен
* Елегична
* Солза
* Оди си
* Патот
* Калуѓерице
* Тихувај
* Бесконечна
2 Технички одлики
Албумот е снимен и миксуван во студиото „Профундус“, а снимањето, миксот и мастерингот ги направил Дориан Јовановиќ, кој е продуцент на албумот. На албумот настапуваат членовите на групата: Добрила Грашеска (вокал и стихови), Александра Кузман (виолина), Бошко Мангаровски (канон), Дориан Јовановиќ (уд, бас и електроника) и Филип Крстевски (деф, тарабука и други ударалки). Покрај нив, на албумот гостуваат и членовите на музичкиот состав Вива стрингс: Дејан Тедосиевски (виолончело), Дубравка Зајкова (виола), Димитар Михајловски (виолина), Елена Талевска (виолина) и Ада Јовановиќ Дума (вокал). Фотографијата на внатрешната страница ја направил Гоце Наневски, а дизајнот на обвивката е Ладислав Цветковски. Објавувањето на албумот било финансиски помогнато од Министерството за култура.
Енрико Кастиљони

Енрико Рикино Кастиљони (1914-2000) ― италијански писател, инженер и архитект најпознат по неговите неизградени и често неизградливи концепти за згради.
Кастиљони присуствувал на Политехничкиот универзитет во Милано, дипломирајќи по градежен инженер во 1934 година.
Александар Витек

Александар Витек (12 октомври 1852, Сисак – 11 мај 1894 година, Грац) бил австроунгарски архитект и шах мајстор.
Како архитект, Витек работел во Босна и Херцеговина за време на Австроунгарското Царство.
Негови најпознати дела во Сараево се зградата на Градското собрание наречена „Vijećnica Градското собрание“ (1892–1894) која подоцна станала Национална библиотека и јавната чешма Себиљ (1891), и двете се изградени во псевдо-мавритански стил.
Витек исто така бил мајстор во шах. Тој го освоил 5 -тото место во Берлин 1881 година (2-ри ДСБ-Конгрес, победи Џозеф Хенри Блекбурн), и бил на 9-тото место во Виена 1882 година (Вилхелм Штајниц и Симон Винавер ). Во 1882 година тој бил рангиран на 9 -то место во светот.
Витек умрел во душевна болница во Грац во 1894 година, откако му било дијагностицирано „паралитичко ментално растројство“ претходната година.
1 Галерија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Ресилово

Свети Ѓорѓи (|Αγίου Γεωργίου Χαριτωμένης) — црква во селото Ресилово, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1847 г.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Скрижово

Успение на Пресвета Богородица (|Κοιμήσεως Θεοτόκου Σκοπιάς) — црква во селото Скрижово, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во XIX век. Претставува трикорабна базилика типична за своето време. Според Георги Стрезов во 1891 г. црквата била потчинета на Бугарската егзархија.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Успение на Пресвета Богородица“ - Калапот

Успение на Пресвета Богородица (|Κοίμηση της Θεοτόκου Πανοράματος) — црква во селото Калапот, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е сместена на северниот крај на селото. Изградена е во 1841 г. и денес е во многу добра состојба. На западната страна има трем, а на катот над него има женска црква. Во минатото имало покриен трем од двете страни на храмот. Однадвор црквата е украсена со релјефни плочи. На една од нив пишува:
На квадратната камбанарија на северозападниот агол на комплексот е врежана годината 1864.
Според Георги Стрезов во 1891 г. во црквата се служело и на словенски и на грчки.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Богдан Богдановиќ (архитект)

Богдан Богдановиќ (20 август 1922 - 18 јуни 2010 година) бил српски и југословенски архитект, уметник и филозоф, професор Универзитет во Белград од 1973 година, градоначалник на Белград од 1982 до 1986 година.
Значаен градителот на споменичната архитектура, од втората половина на дваесеттиот век, на жртвите на фашизмот во Втората светска војна, низ цела СФР Југославија.
Најважните споменици на Богдан Богдановиќ се наоѓаат во Белград („Споменик на еврејските жртви на фашизмот“), Јасеновац (логор) („Споменик на цветот“), Бихаќ („Спомен парк Гаравице со кенотафи на жртвите на фашизмот“), Прилеп (Групни кенотафи на паднатите борци на отпорот'), Мостар (Партизански споменик '') и Крушевац(Слободиште, симболична некропола').
1 Галерија
Црква „Св. Петка“ - Ќупќој

Света Петка (|Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής) — црква во селото Ќупќој, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Цтрквата е изградена во 1844 г. според натписот над главниот влез. Претставува трикорабна базилика. Во 1870 г. е изградена камбанаријата. Храмот е живописан.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Јаков Пуланин

Јаков Пуланин (|Jakov Puljanin или ''Jakov iz Pule'',; |Jacobus de Pola) ― архитект од Пула (Пола), Истра, активен во 13 и 14 век.
Францискански фратар, наводно студирал архитектура во Падова. Се споменува како соработник на базиликата „Св. Антониј Падовски“ во Падова. Работел во Падова од 1291 до 1310 година. Тој е поврзан и со црквата „Св. Фрањо“ во Пула, која била изградена на крајот на 13 век, веројатно во 1291 година. Забележани се сличности меѓу деталите на црквата „Св. Фрањо“ и Комуналната палата во Пула. Можно е тој да ја водел и работата за реставрација на Комуналната палата.
1 Библиографија
* А. Кризманиќ, ''Hortus Atrium Medievalium'', Загреб и Мотовун, 2001 година.
Црква „Св. Марина“ - Шемолтос

Света Марина (|Βασιλική της Αγίας Μαρίνας) — ранохристијанска црква во селото Шемолтос, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Архитектура
Храмот е откриен по Втората светска војна. Претставува проста трикорабна базилика. Надворешните ѕидови немаат рамномерна дебелина — источниот е 0,80 м, северниот 0,90 м, а јужниот 0,84 м. Од атриумот на базиликата е зачуван само еден ѕид. Нартексот има димензии 13,30 × 2,50 м. Во него водат две врати од запад, а други две се наоѓаат на северниот и јужниот ѕид. Наосот има надворешни димензии од 16,80 × 13,30 м. Се влегува преку три врати од нартексот спроти секој кораб на наосот. Трите кораба се поделени со столбови, широки 0,66 м. Трите јонски капитела од базиликата се во малата црква „Св. Димитриј“, изградена на растојание од 200-300 м. Поради скромните димензии, храмот веројатно имал галерија. Целиот под на базиликата бил покриен со плочи со димензии 0,35 × 0,25 м.
Врз остатоците од конхата на апсидата е изграден истоимен параклис.
2 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Црква „Св. Димитриј“ - Шемолтос

Свети Димитриј (|Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου) — византиска црква во селото Шемолтос, Зихненско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Архитектура
Црквата е мала еднокорабна базилика со димензии 6,95 × 3,80 м. Низ времето доживеал разни преправки, и првобитната ѕидарија е зачувана само на висина 1,50 - 2 од подот. Таа е направена од камења и керамика, поставени несистематски и врзани со тврд малтер. Нагоре ѕидаријата е камена, без врзивен материјал. Внатре жртвеникот е изграден од тули. Во североисточниот агол на храмот се откриени фрески под денешниот слој.
Можно е да се работи за црквата Водица, спомената во хрисовула на Андроник II Палеолог од 1301 г. како сопственост на светогорскиот манастир Ватопед.
2 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Пабло Витар

Пабуло Родригес да Силва (Сау Луис, ) — бразилски поп пејач и драг квин.
1 Дискографија
1.1 Албуми
* Vai Passar Mal (2017)
* Não Para Não(2018)
* 111 (2020)
* Batidão Tropical (2021)
* Noitada (2023)
*Batidão Tropical Vol. 2 (2024)
1.2 Спотови
Спот, Година, Режисер
'' Open Bar '', 2015, Leocádio Rezende
'' Minaj '', 2016, Leocádio Rezende
'' Amante '', 2016, Leocádio Rezende
'' Nêga '', 2016, Sandrow Almeidan,Пабло Витар,Leocádio Rezende
'' Todo Dia '', 2017, Guilherme Batista,Fabrício Sassioto
'' K.O. '', 2017, João Monteiro
'' Corpo Sensual '', 2017, João Monteiro,Fernando Moraes
'' Joga Bunda '', 2018
'' Paraíso '', 2018, João Monteiro,Fernando Moraes
'' Eu Te Avisei '', 2018, Os Primos
'' Então Vai '', 2018, Hick Duarte
'' Indestrutível '', 2018, Bruno Ilogti
'' Não Esqueço '', 2018, Pedro Alvarenga
'' Problema Seu '', 2018, Os Primos
'' Energia (Parte 2) '', 2018, James Rothman,Pete Quandt
'' Disk Me '', 2018, Os Primos
'' Caliente '', 2018, Os Primos
'' Highlight '', 2018, Bruno Ilogti
'' Seu Crime '', 2019, Guilherme Nabhan,Louise W. Freshel
'' Buzina '', 2019, Os Primos
'' Garupa '', 2019, Os Primos
'' Flash Pose '', 2019, Tragik
'' Sente a Conexão '', 2019, Kaique Alves
'' Parabéns '', 2019, Пабло Витар,Flávio Verne
'' Amor de Que '', 2019, João Monteiro
'' Clima Quente '', 2020, Jacques Dequeker
'' Tímida '', 2020, Gus
'' Rajadão '', 2020, Leocádio Rezende
'' Frequente Mente '', 2020, Federico Devito
'' Bandida '', 2020, Флавио Верне,Пабло Витар
'' Modo Turbo '', 2020, Alaska
'' Ama Sofre Chora '', 2021, Флавио Верне,Пабло Витар
'' Triste com T '', 2021, Флавио Верне,Пабло Витар
'' Bang Bang '', 2021, Vinícius Cardoso
'' Number One '', 2021, João Monteiro
'' Follow Me '', 2022, Амбер Парк
'' Volta pra Ficar '', 2022, Rafa Costakent
'' Cavalgada '', 2022, Fernando Moraes
'' S de Saudade (Remix) '', 2022, Marcel Woo e Tchinaman
''Descontrolada '', 2022, GIGS
'' Ameianoite '', 2022, Фернандо Ногари
'' Sal '', 2022
'' Cadeado '', 2023, Mataderos
'' AEIOU '', 2023
'' Sereia '', 2023, Vitin Allencar
'' Pentrada '', 2023
'' Pede pra eu ficar '', 2024
'' Ai Ai Ai Mega Principe (Visualizer)'', 2024, Drinho
'' Me Usa (Visualizer) '', 2024, Drinho
'' Nas Ondas do Radio ( Visualizer) '', 2024, Drinho
'' Pra Te Esquecer ( Visualizer) '', 2024, Drinho
'' São Amores ( Visualizer)'', 2024, Drinho
''Não Desligue o Telefone ( Visualizer) '', 2024, Drinho
'' Idiota ( Visualizer) '', 2024, Drinho
''Falta Coragem ( Visualizer) '', 2024, Drinho
'' Não Vou Te Deixar ( Visualizer)'', 2024, Drinho
'' Rubi ( Visualizer) '', 2024, Drinho
'' Quem Manda em Mim '', 2024, Getúlio Abelha
'' LolOLove '', 2024, Bernardita Pastén
'' Hoje À Noite ( Visualizer) '', 2024, Drinho
'' Planeta De Cores ( Visualizer) '', 2024, Drinho
'' Ai Que Calor ( Visualizer) '', 2024, Drinho
'' Fantasia '', 2025
''Mexe '', 2025
''Exatamente Igual ( Visualizer) '', 2025
''A Ceia '', 2025, SCOZ
''Prazer, Mamãe Noel ( Visualizer) '', 2025
''Tic Tic '', 2026
''TBA'', 2026
Кирил Каракаш

Кирил Каракаш — македонски филмски и телевизиски режисер, сценарист и продуцент.
1 Животопис
Кирил Каракаш е роден на 15 мај 1992 година во Прилеп каде го завршил основното и средното образование. Дипломирал филмска и телевизиска режија на Универзитетот за аудиовизуелни уметности ЕСРА во Скопје и на истиот факултет продолжил со студии на филмска и телевизиска продукција.
Филмот и фотографијата се важни во неговиот живот уште од 12-годишна возраст кога со својот прв филм учествувал на националниот фестивал за аматерски филм и оттогаш пишува сценарија, режира, монтира и продуцира краткометражни, документарни и долгометражни филмови. Кирил има работено и како асистент режисер и прв асистент режисер на голем број кратки филмови.
Од 2015 година бил асистент менаџер на Националниот фестивал на аматерски филм на Македонија, а во 2019 година заедно со неговиот колега Светислав Подлешанов го презеле раководството на фестивалот. Во последните неколку години работи и како ментор за средношколци во креативен документарен филм за млада публика.
Кирил е добитник на награди за своите фотографии на државни натпревари за фотографија во Македонија. Активен е во хуманитарна фотографија; во 2009 година имал самостојна изложба, а во 2010 година организирал групна изложба за помош на луѓето со посебни потреби. Тој, исто така, работел на проект за подигање на свеста за спречување на трговија со луѓе, а негова фотографија била објавена во 2013 година на насловната страница на списанието „Жени и правда: правен дијалог“ на Институтот за човекови права.
2 Филмографија
2.1 Режисер
Година, Филм, Забелешка
2021, 30 години државност - уставот темел на иднината - тв филм
2018, Водата, соавтор Светислав Подлешанов
2016, Обожение, соавтор Светислав Подлешанов
2.2 Сценарист
Година, Филм, Забелешка
2018, Водата, соавтор Светислав Подлешанов
2016, Обожение, соавтор Светислав Подлешанов
2.3 Продуцент
Година, Филм, Забелешка
постпродукција, Празникот на хризантемите - игран филм, копродуцент
2020, Фрагменти - документарен филм, копродуцент
2019, Çdo Çast - краток игран филм, Асистент на продукција
2018, Водата - краток документарен, соавтор Светислав Подлешанов
2016, Обожение - игран филм, соавтор Светислав Подлешанов
Војна на Петтата коалиција

Војна на Петтата коалиција — европски конфликт во 1809 година кој бил дел од Наполеоновите војни и Коалициските војни. Главниот конфликт се случил во Средна Европа помеѓу Австриското Царство на Франц I и Француското Царство на Наполеон. Французите биле поддржани од нивните држави-клиенти, вклучувајќи го Кралството Италија, Рајнскиот Сојуз и Војводството Варшава. Австрија била поддржана од Петтата коалиција во која беа вклучени Обединетото Кралство, Португалија, Шпанија и кралствата Сардинија и Сицилија, иако последните две не учествувале во борбите. До почетокот на 1809 година, голем дел од француската армија била посветена на Полуостровската војна против Велика Британија, Шпанија и Португалија. Откако Франција повлекла 108.000 војници од Германија, Австрија ја нападнала Франција за да ги врати териториите изгубени во војната на Третата коалиција од 1803-1806 година. Австријците се надевале дека Прусија ќе ги поддржи како нивен поранешен сојузник, но Прусија избрала да остане неутрална.
На 10 април 1809 година австриските сили под водство на надвојводата Чарлс ја преминале границата на Баварија, француска сателитска држава. Францускиот одговор, под Луј-Александре Бертие, првично бил неорганизиран, но војската брзо била консолидирана со доаѓањето на Наполеон на 17 април. Наполеон напредувал до Ландшут, надевајќи се дека ќе ја отсече австриската линија на повлекување и ќе влезе во нивниот заден дел. Чарлс го преминал Дунав во Регенсбург, што му овозможило да се повлече кон исток, иако не успеал да стигне до австриската престолнина Виена, пред Французите. Францускиот напад преку Дунав бил одбиен на 21-22 мај во Битката кај Асперн-Еслинг, но повторениот напад бил успешен во јули. Наполеон извојувал голема победа во Битката кај Ваграм од 5 до 6 јули, која ги принудило Австријците да потпишат Знаимското примирје на 12 јули. Австриските инвазии на Војводството Варшава и Саксонија (каде што се бореле заедно со Црните Бранзвикери) биле одбиени и протерани од нивните територии во Италија. Британските сили се истовариле во Валчерен, во француската сестринска држава Холандија, но не биле во можност да ја остварат нивната цел да го заземат Антверпен и подоцна биле повлечени.
Војната завршила со Договорот од Шенбрун, кој се сметал за суров кон Австрија бидејќи таа ги загубила своите средоземни пристаништа и 20% од нејзиното население. И покрај евентуалната француска победа, нивниот пораз во Асперн-Еслинг покажало дека Наполеон може да биде поразен на бојното поле. По Шенбрун, Австрија станала француски сојузник и тоа било зацврстено со бракот на Наполеон со австриската принцеза Марија Луиз.
1 Наводи
Диего Порталес

Диего Хосе Педро Виктор Порталес и Палазуелос — чилеански државник и претприемач. Како министер на владата на претседателот Хосе Хоакин Прието, тој одигра клучна улога во обликувањето на државата и политиката во 19 век, обезбедувајќи со Уставот од 1833 година рамката на чилеанската држава речиси еден век. Влијателните политички политики на Порталес вклучуваа унитаризам, претседателизам и конзервативизам што доведе до консолидација на Чиле како уставна, авторитарна република со франшиза ограничена на мажите од високата класа.
Иако беше длабоко непопуларен за време на неговиот живот, неговото убиство во 1837 година, за време на бунт, беше оценето како одлучувачки фактор за време на Конфедерациската војна. Чилеанското јавно мислење се префрли за да ја поддржи војната против Перуанско-боливиската Конфедерација. Многу Чилеанци и историчари го гледаат како моќ зад престолот на раната републичка ера, особено во неговото обликување на Уставот од 1833 година. Иако тој никогаш не ја презеде претседателската функција, неговото влијание му дозволи да работи истовремено како министер за војна, министер за внатрешни работи и министер за надворешни односи. Тој беше ран поборник на чилеанскиот експанзионизам.
1 Асасинација
Со цел да ја зајакне својата позиција, чилеанската влада веднаш воведе воена состојба и побара (и доби) вонредни законодавни овластувања од Конгресот. На почетокот на 1837 година беше одобрен воен суд и му беше дадена јурисдикција над сите граѓани за време на војната. Опозицијата на администрацијата на Прието Виал веднаш го обвини Порталес за тиранија и започна жестока прес-кампања против него лично и против непопуларната војна воопшто.
Политичкото и јавното противење на војната веднаш влијаеше на армијата, свежо од чистките на граѓанската војна од 1830 година. На 3 јуни 1837 година, полковникот Хосе Антонио Видаур, командант на полкот ''Мајпо'', го заробил и затворил Порталес додека ги прегледувал трупите во воената касарна во Килота . Видаур веднаш продолжил да го нападне Валпараисо поради погрешното верување дека јавното мислење против војната ќе го поддржи и ќе ја собори владата. Контраадмиралот Мануел Бланко Енкалада, задолжен за одбраната, го победил веднаш надвор од пристаништето во Битката кај Барон . Капетанот Сантјаго Флорин, кој беше задолжен за Порталес, го застрелал кога слушнал за веста, на 6 јуни 1837 година. Повеќето од заговорниците потоа беа заробени и погубени.
Ова убиство го сврте бранот на чилеанското јавно мислење. Владата ја дерогираше воената состојба и земјата се собра зад владата. Војната стана света кауза, а Порталес маченик.
Црква „Св. Никола“ - Трлис

Свети Никола (|Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Βαθυτόπου) — црква во селото Трлис, Драмско, Егејска Македонија. Влегува во состав на Зихненско-неврокопската епархија на Цариградската патријаршија.
Црквата е изградена во 1834 г., што е означено на ктиторската плоча уништена кога селото потпаднало под грчка власт. Градбата претставува трикорабна базилика со купола, трем и камбанарија на запад. На запад има женска црква со свој влез. Внатре е зачуван изворниот иконостас со старите икони и резбаните парапети. Иконостасот е богато украсен само во делот на средишниот кораб. Иконите од 1851, 1861 и 1869 г. (Архангел Михаил, Свети Никола, Богородица и др.) се делоа на неврокопскиот иконописец Серги Георгиев. Оние датирани αωιγ (=1813) и αωιδ' (=1814) се донесени од грчките доселеници од Мала Азија и се дело на Кирјаз од Енос (Енез).
Во 2004 г. храмот настрадал во пожар.
1 Поврзано
* Зихненско-неврокопска епархија
Опсада на Прешов (1685)

Опсадата на Прешов — битка која се поводела меѓу силите на Светото Римско Царство и Отоманското Царство како дел од Големата турска војна.
Хабсбуршката војска ги поразила напаѓачките сили на Имрих Токоли.
Апокриф (музички албум)

„Апокрив“ (англиски: ''Apocryph'') — музички албум на дуото Добрила Грашеска и Дориан Јовановиќ од 2021 година.
1 Содржина
Албумот содржи седум песни:* Аир да не сториш
* Кирајџиче
* Ти се армаса
* Излези, Видо
* Стојан ми болен легаја
* ДафНевесто, тенка висока
* Три години стана
2 Технички одлики
Албумот содржи обработки на македонски народни песни, во аранжман на Грашеска и Јовановиќ. Албумот е снимен во музичкото студио „Профундус“ во август и септември 2020 година. Инженери на звукот се Дориан Јовановиќ и Бојан Угриновски, а Јовановиќ ги извршил миксирањето и мастерингот. Дизајнот на албумот е дело на Зоран Цардула. Излегувањето на албумот било делумно помогнато од Министерството за култура.<
3 Осврт кон делото
Според етномузикологот Александра Кузман, музичкиот албум „Апокриф“ е инспириран од две посебни традиционални музички изрази кои, измешани, создаваат нова урбана музичка слика со своја сопствена рамка. Тој е звучна интерпретација која се темели врз емоциите и животните погледи на авторите во однос на традицијата и културното наследство на македонскиот музички регион.
Опсада на Нове Замки (1685)

Опсадата на Нове Замки — битка која се одвила помеѓу силите на Светото Римско Царство и Отоманското Царство како дел од Големата турска војна.
Австрискиот командант Енеј де Капрара го нападналградот и го освоил на 17 август, убивајќи го целиот отомански гарнизон.
Остаток (математика)

Во математиката резултатот од делењето е количник и остаток. Остатокот е нула ако количникот на двата броја на делењето е точен, во спротивно овој количник е приближен. Делењето се нарекува Евклидово кога неговиот деленик, делител и количник се природни броеви. Во Евклидовото делење, производот на количникот и делителот плус остатокот е еднаков на деленикот, а остатокот е природен број строго помал од делителот. Цел број е повеќекратник на друг ненулов цел број ако и само ако, во Евклидовото делење, количникот на апсолутната вредност на првиот со апсолутната вредност на вториот е точен, со други зборови, ако и само ако остатокот од ова Евклидово делење е нула. Во компјутерската наука, таков остаток се добива од операторот по модул.
1 Природни броеви
Ако ''a'' и ''d'' се природни броеви, при што ''d'' е различен од нула, се докажува дека постојат два единствени цели броеви ''q'' и ''r'', така што ''a'' = ''qd'' + ''r'' и 0 ≤ ''r'' < ''d'' . Бројот ''q'' се нарекува количник, додека ''r'' е остаток.
Евклидовото делење дава доказ за овој резултат, како и метод за негово добивање.
1.1 Примери
* Со делење на 13 со 10, добиваме 1 како количник и 3 како остаток, бидејќи 13 = 1×10 + 3.
* Со делење на 26 со 4, добиваме 6 како количник и 2 како остаток, бидејќи 26 = 6×4 + 2.
* Со делење на 56 со 7, добиваме 8 како количник и 0 како остаток, бидејќи 56 = 7×8 + 0.
2 Цели броеви
Ако ''a'' и ''d'' се цели броеви, при што ''d'' е различен од нула, тогаш остатокот ''r'' е цел број таков што ''a'' = ''qd'' + ''r'', ''q'' е цел број и 0 ≤ | ''r'' | < |''d''|.
Оваа дефиниција овозможува да се формираат два различни остатоци за исто делење. На пример, делењето на −42 со −5 се изразува со:
: −42 = 9×(−5) + 3
или
: −42 = 8×(−5) + (−2).
Остатокот е 3 или −2.
Оваа двојност не е многу битна во пракса. Тоа е затоа што со одземање 5 од позитивниот остаток, ''d'', се добива негативниот остаток. Ова е генерално точно. Делејќи со ''d'', ако позитивниот остаток е именуван ''r''<sub>1</sub>, а негативниот остаток е именуван ''r''<sub>2</sub>, тогаш
: r1 <sub>=</sub>''r2''<sub>+</sub>''d'' .
3 Реални броеви
Кога ''a'' и ''d'' се реални броеви, при што ''d'' е различен од нула, ''d'' не може да го дели ''a'' без остаток, ако количникот е друг реален број. Меѓутоа, ако количникот е цел број, концептот остаток сè уште е валиден. Докажано е дека постои единствен цел број ''q'' и реален остаток ''r'' таков што ''a'' = ''qd'' + ''r'' со 0 ≤ ''р'' < |''d''|. Како и во случајот со делењето на цели броеви, остатокот може да биде негативен, односно -|''d''| < ''р'' ≤ 0.
Обопштувањето на поимот остаток за реални броеви како што е опишано во претходниот пасус нема теоретско значење во математиката. Сепак, неколку програмски јазици го нудат тоа.
4 За неравенствата
Во дадените дефиниции, постои неравенка 0 ≤ ''р'' < | ''г'' | или -| ''г'' | < ''р'' ≤ 0. Неопходно е да се осигура дека остатокот е единствен. Изборот на таква неравенка е произволен: кој било услов од обликот ''x'' < ''р'' ≤ ''x'' + |''d''| (или ''x'' ≤ ''р'' < ''x'' + |''d''|), каде што ''x'' е константна, гарантира дека остатокот е единствен.
5 Поврзано
* Евклидов алгоритам
* Модуларна аритметика