Хелголанд (1867)

СМС ''Хелголанд'' претставувал корвета со навој како дел на Австро-унгарската морнарица изграден кон крајот на 60 години од 19 век и бил единствениот член од својата класа.
1 Дизајн
''Хелголанд'' претставувал корвета со завртки, понекогаш нарекуван и слуп, кој бил дел од Австро-унгарската морнарица. Корветата се карактеризирала со 74.26м вкупна должина, со греда од 11.38м и нацрт од 5.3м, а воедно имал и депласман од 1,827 тон. Дрвениот труп бил обложен со бакар за да го штител дрвото од биоогаснување и оштетување од морски паразити како што се бродските црви. Бројката на екипажот изнесувала 235 лица офицери и регрутирани морнари.
Бродот бил напојуван од еден двоцилиндричен, хоризонтален морски парен мотор кој придвижувал завртен пропелер, а бројот и видот на котлите не биле познати, но чадот од котлите се испуштал преку една инка сместена во средината на бродот помеѓу предниот и главниот јарбол.
Погонскиот систем бил способен да генерира дури 840kW, за максимална брзина од 19.5km/h, а воедно бродот бил опремен со тријарболска едрилица како дополнување на парната машина на долги патувања.
Вооружувањето се состоело од главна батерија со два 178мм куршуми пушки со полнење од цевка произведени од Армстронг, како и четири пушки од 8 фунти и еден пушка од 3 фунти.
2 Историја
2.1 Изградба и операции во Медитеранот
''Хелголанд'' бил изграден на морнаричката база Пола, а килот бил поставен на 17 септември 1866 година, додека веќе следната година на 23 декември 1867 година бил пуштен во вода, а завршен на 3 април 1869 година.
По стапувањето во служба, во 1869 година, ''Хелголанд'' бил доделен на ескадрила која била испратена да патролира низ Левант во источниот Медитеран под команда на контраадмиралот Фридрих фон Пек , а Ескадрилата ги вклучувала и железно облечените воени бродови Erzherzog Ferdinand Max и Salamander, топовските чамци Streiter, Reka и Hum, како и шхуната Kerka.
Во август, ''Хелголанд'' отпловил кон Александрија во отомански Египет, каде што се сретнал со транспортниот брод ''Браво'' и каде Исмаил-паша од Египет дал четири антички египетски колони како подарок на кајзерот Франц Јосиф, а ''Браво'' требало да ги однесе во Австро-Унгарија. ''Хелголанд'' го зел ''Браво'' под влечење за првата етапа од патувањето, тргнувајќи од Александрија на 27 август, но силните бури за време на патувањето ги принудиле бродовите да се засолнат на ’ртот Крио и островот Гавдос, а потоа поминале низ Закинтос пред да стигнат до Крф на 7 септември. Оттаму, ''Браво'' продолжил сам да плови, дозволувајќи му ''на Хелголанд'' да се врати во ескадрилата по осумдневен престој на Крф.
Откако се качил на пошта за други бродови, се сретнал со двајцата железни војници во Смирна подоцна истиот месец. ''Ержерцог Фердинанд Макс'' заминал на 28 септември за да ја посетат Митилена, пристигнувајќи на 2 октомври, а веќе од таму бродовите отпловиле кон Урла пред да се вратат во Смирна.
На 21 октомври, Пек се качил на ''Хелголанд'', заедно со четири пилоти што ''Хум'' ги донел во Смирна и тој ден ''Хелголанд'' заминал за Варна за да се сретне со јахтата на Франц Јозеф Greif. ''Хелголанд'' им се придружил на ''Грајф'' и паробродите ''„Кајзерин Елизабет“'' и ''„Гарњано“'' на патување до Цариград, главниот град на Отоманската империја каде тие биле придружувани од Варна од отоманската царска јахта „. Таму требало да се сретнат со Франц Јозеф, кој потоа се качил на ''Грајф'' за да го обиколи источниот Медитеран, а ''Хелголанд'' останал надвор од Дарданелите, а на почетокот на ноември, Pöck , кој потоа се вратил во ''Ержерцог'', им наредил ''на Хелголанд'' и ''Хум'' да отпловат кон Бејрут во Отоманска Сирија .
Во текот на следните денови, Франц Јосиф посетил голем број градови во Египет и Сирија, вклучувајќи ги Порт Саид, Јафа и Ерусалим. Откако ''Грајф'', ''Гарњано'' и ''Кајзерин Елизабет'' пристигнале во Бејрут, но бурното море ги спречило бродовите да тргнат, па ''Хелголанд'' го испратил ''Грајф'' назад на југ до Порт Саид на 15 ноември.
По церемонијата на отворање на Суецкиот канал, ''Хелголанд'' ја испратил придружбата на Кајзер назад преку Медитеранот, напуштајќи ја Александрија на 25 ноември и застанувајќи на Крф за да натовари јаглен.
Бродовите пристигнале во Трст на 3 декември, а ''Хелголанд'' заминал за Пола на 6 декември за поправки по нејзиното крстарење.
''Хелголанд'' останал на поправка во Пола до 1870 година, а откако работата била завршена подоцна истата година, направил пробно патување од Пола до Кумбор, а по завршувањето на тестот, се придружил на железно облечените Habsburg, ''Хум'' и ''Керка'' во Гравоса на 20 мај.
Бродовите наскоро се распрснале, а ''Хелголанд'' го следел ''Хабсбург'' до Фасана, каде што тие спровеле пробни стрелачки вежби, а по некое време ''Хелголанд'' се вратил во Пола, но повторно тргнал на пат на 18 јуни, упатувајќи се кон Порт Саид, каде што стигнал на 16 јули. По шестдневен престој, отпловил северно кон брегот на Сирија, вклучувајќи и застанување во Бејрут, а потоа бродот се вратил во Порт Саид на 4 август.
На почетокот на септември, ''Хелголанд'' го напуштил Порт Саид и се вратил на Крф на 9 септември, каде што се придружил на остатокот од активната ескадрила. Дотогаш, ескадрилата ила малку изменета и сега се состоела од ''Хабсбург'', корветата Dandolo, ''Хум'', ''Река'' и ''Керка''.
''Хелголанд'' продолжил кон Пола, пристигнувајќи на 27 септември и откако останал таму речиси еден месец, бил назначен да служи како станица во Марсеј, Франција, заминувајќи на 20 октомври.
На патот, помина низ бројни пристаништа, вклучувајќи ги Лусин, Австро-Унгарија; Месина, Сицилија ; и Каљари, Сардинија, а втората станица не била наменета, но додека пловел од Месина до Марсеј, ''Хелголанд'' наишол на силна бура што го уништил неговиот џибум и го оштетил кормилото, а екипажот направил поправки на бродот додека бил во Каљари, дозволувајќи му да продолжи кон Марсеј, конечно пристигнувајќи на 16 ноември.
''Хелголанд'' останал во Марсеј до 1 април, кога започнал долга турнеја низ Медитеранот и прво отпловил на запад кон Барселона, Шпанија, пред да сврти на југ кон Махон на островот Менорка и оттаму да отплови кон исток, застанувајќи во Неапол и Палермо, Италија, пред да продолжи кон Смирна.
Таму, командантот на австроунгарската ескадрила го прегледал бродот и открил дека му се потребни поправки и така ''Хелголанд'' заминал за одржување во Пола, пристигнувајќи таму на 2 јуни и бил деактивиран три дена подоцна.
2.2 Обучувачко крстарење 1872–1873
''Хелголанд'' бил приставен на суво во Пола на 7 март 1872 година, за да започнел серија обемни поправки, од кои прво, нејзиното бакарно дно било исчистено и завртката била заменета со нова, а потоа бил вратена во вода.
На 30 март, повторно бил приставена на суво за понатамошни работи, што вклучуваше поправки на јарболите, од кои некои требало да се заменат, поправки и повторно заптивање на трупот, општи поправки на нејзините внатрешни простори и топови, како и инсталација на нова палуба на крмата.
До тогаш, остро намалените поморски буџети ги ограничили повеќето активности на Австроунгарската морнарица, освен повремените крстарења за обука за крстосувачките бродови на флотата, кои започнале во 1869 година по наредба на Кајзерот.
''Хелголанд'' бил повторно активиран за едно такво патување подоцна, на 22 октомври 1872 година, а пред да замине, екипажот го однел бродот на кратко пробно патување и направил други подготовки за долгото крстарење, но лошото време дополнително го одложило заминувањето на бродот за неколку дена.
На 3 ноември, ''Хелголанд'' тргнал на пат и пловел кон запад преку Медитеранот, главно само со едра, а спротивните ветрови и лошото време го забавиле напредокот и стигна до Картахена, Шпанија, дури на 8 декември.
Бродот застанал таму за да го истовари тешко болен морнар, а потоа продолжил кон запад на 10 декември, но силните бури на 14 декември повторно го принудиле да се засолни, овој пат во сидрото кај Рокетас де Мар, заедно со педесет други бродови што биле во областа, а времето се смирило следниот ден, дозволувајќи му ''на Хелголанд'' да продолжи кон Гибралтар.
Тој пристигнал таму во раните часови на 16 декември и додека бил таму, неговиот екипаж надополнил храна и други залихи и им било дозволено да ги обиколат британските утврдувања на колонијата.
Тој повторно тргна на пат на 22 декември, а до 4 февруари 1873 година стигнал до брегот на Баија, Бразил, а застана во Салвадор, каде што неколку бродови на бразилската морнарица го пречекале бродот.
Екипажот направил поправки на ''Хелголанд'' и ги надополнил залихите пред да замине на 12 февруари, пловејќи на север кон Барбадос за по речиси еден месец пловење да пристигне на 11 март.
''Хелголанд'' останал на Барбадос до 17 март и истиот ден отпловил кон својата следна станица во Кингстон, Јамајка, пристигнувајќи таму на 23 март, а каде биле извршени дополнителни поправки. Веќе на 31 март, бродот се преселил во Порт Ројал, Јамајка, за да го надополни снабдувањето со вода за пиење на екипажот и отпловил подоцна истиот ден, упатувајќи се кон Хавана, Куба каде бил пречекан од шпанскиот контраадмирал Дон Мануел де ла Ригада, а неговиот предводник, фрегатата , разменил поздрави со ''Хелголанд''.
На 26 април бродот повторно тргнал на пат продолжувајќи го своето патување кон север и пристигнувајќи на источниот брег на Соединетите Американски Држави до почетокот на мај.
На 8 мај стигнал до својата дестинација, Њујорк, а Австроунгарците биле пречекани од вицеадмиралот Стивен Клег Роуан на неговиот предводник, , кој воедно бил командант на бродоградилиштето на морнарицата во Њујорк и ги поканил офицерите на ''Хелголанд'' да го разгледаат бродоградилиштето, а додека биле во Њујорк, австроунгарскиот амбасадор во Соединетите Држави, Карл фон Ледерер, го посетил бродот.
''На 3 јуни'' го напуштил Њујорк и следниот пат застанал во Њупорт, Род Ајленд, два дена подоцна.
На 21 јуни бродот отпловил од Њупорт и го започнал своето патување назад преку Атлантикот и по еден месец крстарење се приближи до брегот на Португалија и го заобиколи ’ртот Сент Винсент на 21 јули.
Два дена подоцна на 23 јули пристигнал во Гибралтар за да надополни гориво и залихи, а екипажот, исто така, направил поправки на опремата и го префарбал трупот по нивното долго патување. Додека бродот сè уште беше таму на 28 јули, капетанот добил наредба да отплови за Кадиз, бидејќи револуционерните немири им се заканувале на Австроунгарците и другите странски државјани во градот, а н''а Хелголанд'' таму му се придружил топовниот чамец Velebich, британскиот железнооружен брод HMS Триумф, американската корвета , германската корвета SMS Елизабет, меѓу другите бродови.
До 4 август, ситуацијата се смирила во градот, дозволувајќи му ''на Хелголанд'' да замине и да се врати во Гибралтар следниот ден, но останал таму само неколку часа пред повторно да тргне на пат за да се врати дома и конечно стигнал до Пола на 29 август, каде што бил деактивирана на 3 септември.
2.3 Крстарење за обука 1873–1874
''Хелголанд'' бил повторно пуштен во употреба на 3 ноември 1873 година за уште едно прекуокеанско крстарење за обука на кое тргнал на 11 ноември 1873 година, а по застанувањата во Фасана и Лиса, стигнал во Порт Саид на 23 ноември и откако поминал низ Суецкиот канал отпловил од Суец на 3 декември и застана во Аден на 16 декември, каде што биле извршени поправки на котлите и која траела до 25 декември, кога отплови, пловејќи на југ за да го посети Занзибар пристигнувајќи таму утрото на 13 јануари 1874 година, и по пристигнувањето размени поздрави со крајбрежната тврдина надвор од пристаништето. ''Хелголанд'' останал во пристаништето неколку дена, а на 15 јануари, командантот и неговиот персонал биле поканети да се сретнат со султанот Баргаш бин Саид, а два дена подоцна, бродот добил вест дека француската барка ''Бенеција'' се насукала на корален гребен надвор од пристаништето и ''Хелголанд'' испратил брод со триесет и пет луѓе, кои успеале повторно да ја изнесат барката.
''Хелголанд'' го напушти Занзибар на 31 јануари и преминал во Багамојо на копното, закотвувајќи се на устието на реката Кингани три дена по што бродот се врати накратко во Занзибар пред да продолжи понатаму на југ.
До 10 февруари, бродот стигнал до Коморските Острови, а четири дена подоцна, екипажот го забележал брегот на Мадагаскар. Подоцна истиот ден, ''Хелголанд'' се закотвил кај Носи Бе, останувајќи таму до 22 февруари.
Тој продолжил по должината на брегот, застанувајќи во Сулара, Махаџанга и Тулер кон крајот на февруари и средината на март, а на 26 март ''Хелголанд'' тргнал од Тулер упатувајќи се кон Маврициус каде пристигнал на 16 мај и каде останал повеќе од еден месец, правејќи поправки на котлите и дестилаторот за вода, а неговиот преден јарбол бил заменет, бидејќи се утврдило дека почнал да скапува.
''На 17 јуни'' отпловил, но морал да се врати на 22 јуни кога станало очигледно дека дестилаторот не работи сигурно за да му овозможи на бродот да стигне до британската колонија Натал .
Еден од бункерите за јаглен на бродот бил претворен во резервоар за вода, што му овозможило на бродот да плови 17 дена и така повторно тргнал на 18 јули, а веќе на 18 август пристигнал во Сајмонс Таун, Колонија Кејп и оттаму, продолжил северно во Атлантскиот Океан.
Додека пловел покрај Азорските Острови на 17 ноември, бродот бил погоден од силен циклон, кој го оштетил неговото кормило, оставајќи го неспособен да управува, но успеал да стигне до островот Сао Мигел, Азорски Острови, каде што останал околу 4 месеци за да му се поправи кормилото.
Конечно можел да го продолжи своето патување на 14 март 1875 година и по застанувањата во Тангер и Гибралтар, стигнал до Пола на 7 мај.
Во текот на патувањето, бродот отплови 45,743км.
2.4 Подоцнежна кариера
Бродот потоа отпатувал во странство во 1879 година на крстарење до Австралија, каде што ја претставувал Австро-Унгарија на Меѓународниот саем во Сиднеј, кој траел до 1880 година и потоа се вратил во Пола.
''Во 1886 година Хелголанд'' се впуштил во уште едно прекуокеанско крстарење, повторно посетувајќи пристаништа во западна и јужна Африка.
''Хелголанд'' бил деактивиран во 1890 година, и бил распарчен за старо железо во 1897 година.
3 Наводи
********