Борсалино

Борсалино била најстарата италијанска компанија специјализирана за производство на луксузни капи. Од 1857 година, производството било со седиште во Алесандрија, Пиемонт. Основачот, Џузепе Борсалино, бил запаметен по создавањето на посебен модел на филц шапка што се одликува со регистрираната трговска марка Борсалино.
1 Историја
На 4 април 1857 година, Џузепе Борсалино започнал работилница во Алесандрија специјализирана за производство на филц капи. Работилницата на крајот прераснала во индустриско производство, а во 1888 година компанијата се преселила во нова фабрика која била дизајнирана од Арналдо Гардела, сместена на Corso Cento Cannoni, Алесандрија. Во овие години Borsalino произведувале 2.500 капи дневно, но кога компанијата ја освоила Гран При, важен сертификат за квалитет, на Париската изложба Universelle во 1900 година, ја раширил славата на брендот на глобално ниво. Следството на Џузепе Борсалино било комплицирано: назначениот наследник, Терезио Борсалино, се спротивставил на неговиот братучед Џовани Борсалино, син на Лазаро, кој отворил нова фабрика за капи користејќи го семејното име.
Во пресрет на Првата светска војна, Борсалино произведувал околу 2.000.000 капи годишно. Производството вработувало над 2.500 вработени, што претставувало значаен ресурс во економијата на градот Пиемонт. Во странство, брендот се раширил насекаде, освојувајќи ги најважните пазари: Британците, но особено САД, каде шапките произведени во Алесандрија биле усвоени од холивудскиот ѕвезден систем.
Намалувањето на компанијата се случило во 1950 година заедно со почетокот на падот на неупотреба на формални капи: Borsalino на тој начин се трансформирал од масовен производ во култен објект. Во 1987 година, фабриката за капи се преселила од историскиот центар во Алесандрија во сегашната Спинета Маренго, во предградијата на градот, а претседателот Виторио Вакарино, последниот потомок на семејството Борсалино, ја продал компанијата на група милански претприемачи. .
Во деведесеттите, компанијата неколку пати ја менувала сопственоста и конечно била купена од претприемачот Марко Маренко. На 12 јули 2018 година, компанијата била продадена на судска аукција за 6,4 милиони евра.
2 Производство
Производството Борсалино останало верно на производствениот процес кој ги претставувало културните вредности на компанијата, кои биле пренесени од генерација на генерација. Шапките продолжувале да се произведуваат во Алесандрија со комбинирање на индустриската технологија и духовната изработка. Моделите од филц, создадени од влакна од крзно, бараат повеќе од 50 рачни чекори и седум недели работа за да се создадат; моделите од слама, кои се рачно извртени, може да потрае до 6 месеци за една капа.
3 Борсалино во Алесандрија
Бизнис династијата Борсалино даде важен придонес за градот Алесандрија, градејќи го аквадуктот, канализационата мрежа, болницата, санаториумот и пензионерскиот дом. Историското седиште на компанијата сега е домаќин на Универзитетот во Источен Пиемонт, Амедео Авогадро и Музејот на капа Борсалино. Во 2016 година, независниот филмски режисер Енрика Виола посвети документарец на врската помеѓу Борсалино и Алесандрија: Градот Борсалино беше претставен на филмските фестивали во Торино, Барселона и Мелбурн .
4 Музејот на капи Борсалино
Во пролетта 2006 година, музејот на Борсалино капи бил отворен во историското седиште на компанијата во Корсо 100 Канони, Алесандрија. Заедничка иницијатива на градскиот совет на Алесандрија и компанијата Борсалино, музејот покрива изложбена површина од 400 m<sup>2</sup> и содржи околу две илјади капи, изложени во историските кабинети во стилот на Чипендејл, биле направени во 1920-тите од Арналдо Гардела за просторијата за фабрички примероци. Во 2018 година, музејот планирал да се пресели во поголемо место со целосно реновирана изложба.
5 Во популарната култура
5.1 Борсалино и уметноста
Врската помеѓу Борсалино и уметничкиот свет има античко потекло. Од раѓањето на рекламирањето во Италија, на крајот од на деветнаесеттиот и почетокот на дваесеттиот век, Борсалино им ја довери реализацијата на своите постери на најважните уметници од тоа време. Овој привилегиран однос со уметноста е потврден со текот на времето и ја натера компанијата да соработува со Чезаре Симонети, Џорџо Муџиани, Џовани Дради, Франц Ласкоф, Марчело Дудович, победник во 1910 година на натпревар организиран од Борсалино за објавување на шапката на Зенит, Џузепе Миноци, Џино Бокасиле, Лујџи Бомпард, Жана Грињани, Лујџи Веронези, Макс Хубер и Армандо Теста. Денес античките рекламни постери Борсалино се колекционерски предмети кои се претепани во најважните аукциски куќи во светот.
5.2 Борсалино и театарот
Во драмата ''„Цената“'' на Артур Милер, ликот Соломон жали што неговата капа не е Борсалино и покрај тоа што изгледа така.
5.3 Борсалино и киното
Борсалино имал долгогодишна и посебна врска со филмската индустрија. Една слика се издвојува пред се: Хемфри Богарт и Ингрид Бергман во незаборавната финална сцена на ''Казабланка''. Врската со киното била предодредена да трае: покрај Богарт и Бергман во Казабланка, Марчело Мастројани во ''8 ½'' и Жан Пол Белмондо во ''Без здив'' обајцата носеле Борсалино капи.
Пред сè, фабриката Алесандрија го даде своето име на два култни филмови од 1970-тите: ''Borsalino'' и ''Borsalino &amp;amp; Co.'' Идејата беше на Ален Делон, а Борсалино прифатил под услов логото на компанијата да се појави на плакатите. Италијанската компанија беше првиот луксузен бренд кој го даде своето име на два филма.
И Роберт де Ниро во ''„Беше еднаш во Америка“'' (1984) носил капи „Борсалино“.
Во 2011 година, Музејот за дизајн на Триенале во Милано бил домаќин на изложбата со наслов „Il cinema con il cappello. Borsalino e altre storie“
Актерот Тони Сервиљо носил Борсалино во филмот ''Големата убавица,'' кој ја освои наградата за најдобар странски филм на 86. Оскари .
Во 2018 година, Борсалино ја прославувале својата длабока и трајна врска со светот на кинематографијата со претставување на „Богарт од Борсалино“, специјална колекција посветена на Хемфри Богарт, големиот холивудски актер. Колекцијата капи е создадена во соработка со Хемфри Богарт Естејт.
Во ТВ-шоуто „ Шантарам “, секундарен, но повторувачки лик во сезона 1, епизода 5, насловена „Гревот во злосторството“, користи метафора за квалитетот на шапката Борсалино за да го опише главниот лик (Лин Форд, игран од Чарли Ханам) врска со градот Бомбај, Индија (градот Мумбај во шоуто се нарекува Бомбај).
5.4 Борсалино и дизајнот
Во 2009 година, Борсалино бил вклучен од Музејот за дизајн на Триенале во Милано меѓу основните италијански икони на изложбата „Serie Fuori Serie“. Изложбата била реплицирана во март 2017 година во Националниот музеј на Кина во Пекинг.
Светилката Chapeau (2014) дизајнирана од Филип Старк за Флос и скулптурата The Hatband (2016) од Мориц Валдемаер се означува почит на Борсалино.
5.5 Борсалино и модата
Борсалино од почетокот на милениумот соработувал со некои од најважните имиња во модниот систем.Тие доведоа до создавање на капсулни колекции со Ник Фуке, Том Форд, Џани Версаче, Кризија, Валентино, Москино, Јохџи Јамамото, Марни, Џанфранко Фере, Рочас, Италија Индепендент и DSquared .
6 Поврзано
* Тиролска капа
7 Наводи