procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Преполовениот виконт

„Преполовениот виконт“ (италијански: ''Il visconte dimezzato'') е роман од италијанскиот писател Итало Калвино од 1951 година. Романот е дел од трилогијата „Нашите предци“.
1 Содржина
Виконтот Медардо од Тералба допатувал во Бохемија за да и се придружи на христијанската војска во борбата против Османлиите. Во екот на борбата, Медардо невнимателно застанал пред еден непријателски топ и топовското ѓуле го погодило, преполовувајќи го на два дела. Вечерта, кога ги собирале телата на мртвите и ранетите, го пронашле распарченото тело на виконтот и го однеле во болницата, каде лекарите успеале да го оживеат. Еден октомвриски ден, за време на гроздоберот, преполовениот виконт го донеле на носилка во неговото родно место. Веднаш по пристигнувањето на виконтот, неговиот татко, кој во меѓувреме живеел во кафез со разни птици, умрел.
Виконтот Медардо започнал да се однесува многу сурово кон луѓето на својот посед: шетајќи низ околината, ги уништувал овошките и посевите, за најситни престапи, луѓето ги осудувал на смртна казна и насекаде сеел само зло. Затоа, сите луѓе во околината се плашеле од него. Еден ден, Медардо ја избркал слугинката Себастијана, протерувајќи ја во затвореното село во кое живеел болните од чума. По некое време, тој ја побарал за жена козарката Памела, но таа ја одбила неговата понуда и побегнала во шумата, каде живеела со својата омилена коза и патка. За нејзината скривница, знаел само внукот на виконтот.
Пребродувајќи го стравот од чумата, внукот на виконтот отишол во селото да ја побара Себастијана и дознал дека таа има лековити треви кои ја штитат од болеста, но за да не се издвојува од останатите болни, таа намерно си направила рани по лицето и на телото. Еден ден, детето го сретнало виконтот, кој се однесувал многу добро кон него. Исто така, и другите луѓе во селото забележале чудна работа: виконтот понекогаш се однесувал многу добро, а понекогаш продолжувал со своите злобни дела. По некое време била откриена тајната: во селото се вратила другата половина од телото на виконтот, која на бојното поле ја пронашле некои калуѓери. Тие, со помош на лековити треви, успеале да го оживеат преполовеното тело на виконтот, кој останал да живее со нив и правел само добри дела. Така, живото во селото се променил: од една страна, добриот виконт насекаде правел добрини и им помагал на сите луѓе, а од друга страна, лошиот виконт настојувал на сите да им наштети. Сепак, како што луѓето го мразеле лошиот виконт, со текот на времето започнале да не го поднесуваат и добриот, кој претерувал со неговите добри дела.
Најпосле, еден ден лошиот виконт ги наговорил родителите на Памела да ја убедат да се омажи за добриот виконт. Истовремено, добриот виконт ги наговорил нејзините родители да ја убедат да се омажи за лошиот виконт. На денот на свадбата, двете половини на виконтот започнале двобој во кој смртно се раниле меѓу себе. Докторот Трелоуни, со помош на лековити треви, успеал да ги спои двете половини и така виконтот Медардо повторно бил еден човек. Оттогаш, тој продолжил да живее како секој човек, ни премногу добар, ни премногу лош.
Нашите предци

„Нашите предци“ (италијански: ''I nostri antenati'') е трилогија на италијанскиот писател Итало Калвино, составена од три романи: „Баронот на дрво“, „Преполовениот виконт“ и „Непостоечкиот витез“, напишана меѓу 1951 и 1959 година.
Трилогијата опфаќа три „историски“ фантастични приказни, кои се случуваат на измислени места и на работ на реалноста. За нив, Калвино рекол: „...сакав да бидат три „отворени“ приказни, кои ќе го започнат својот вистински живот во непредвидливата игра на прашањата и одговорите кои ќе се придвижат во читателот. Би сакал да бидат сфатени како генеалошко стебло на предците на современиот човек, каде секое лице крие некои црти на личностите кои нè опкружуваат, вашите, моите...“
Оваа трилогија е едно од најпознатите и најчитаните дела на Калвино.
513 Центезима

513 Центезима — 50 километарски астероид од главниот појас. Станува збор за еден од главните членови на Еосовите астероиди. Многу малку се знае за овој астероид. Не се знае дали поседува месечини, па неговата маса останува непозната, и може само да се добие претпоставка. Откриен е на 24 август 1903 од страна на германскиот астроном Макс Волф. Станува збор за неговиот 100 откриен астероид, па и оттука потекнува името што на латински значи „''стотиот''“.
Како и сите помасивни тела, 513 Центезима се покорува на законите за гравитацијата, запишани со Ајнштајновите равенки за полињата,
Кукуш (Либражд)

Кукуш (|Qukës, Ќукс) — оддел на општината Прењас во Елбасанската област, источна Албанија. Во 2011 г. населението броело 8.211 жители.
Единицата ги опфаќа следниве села:* Брезишта (''Bërzeshtë'')
* Врање (''Fanjë'')
* Гура (''Gurrë'')
* Каркавец (''Karkavec'')
* Кукуш-Скендербег (''Qukës Skënderbej'')
* Кукуш-Шкумба (''Qukës Shkumbin'')
* Манастирец (''Dritaj'')
* Мелник (''Mënik'')
* Пишкаш (''Pishkash'')
* Пишкашко Зимувалиште (''Pishkash Veri'')
* Скроска (''Skroskë'')
1 Поврзано
* Прењас
Мелехеј

Мелехеј (|Møllehøj) — рид во состав на Ајерските Ридови (''Ejerbjerge''). во општината Скандерборг, Среден Јитланд. Со 170,86 м, ова е највисока природна точка во Данска. Врвот е означен со мелнички камен — останка од ветерницата на ридот која работела од 1838 до 1917 г. Имала осум страни и покрив во облик на луковица.
Сè до премерот во 2005 г. се сметало дека највисоко место во земјата е ридот Идинг Сковхеј (172,66 м со могила со бронзено време или 170.77 м без неа) во општината Хорсенс, и на второ место, Ајер Бавнехеј во непосредна близина на Мелехеј. Со премерот е утврдено дека највисоките природни точки на ридовите се сепак за 9 односно 51 см пониски од Мелехеј. Истата година Мелехеј е прогласен за највисока точка во Данска.
left
1 Поврзано
* Гунбјерн, Гренланд — највисока точка во поширока Данска
* Среден Јитланд
* Јитланд
* Географија на Данска
3903 Климент Охридски

3903 Климент Охридски (1987 SV2) — астероид од главниот појас откриен на 20 септември 1987 г. од белгискиот астроном Ерик Валтер Елст во Роженската опсерваторија кај Чепеларе, Бугарија.
Наречен е во чест на македонскиот светител Климент Охридски.
Гдањски Залив

Гдањски Залив (|Zatoka Gdańska; |Gduńskô Hôwinga; |Гданьская бухта) или Данцишки Залив (|Danziger Bucht) — залив во југоисточниот ден на Балтичко Море, наречен по граодт Гдањск во Поморското Војводство, северна Полска.
1 Географија
Западниот дел на Гдањскиот Залив се образува од плитките води на Пуцкиот Залив. Најјугоисточниот дел на оваа површина е Висланскиот Залив ограничен од Висланскиот Провлак и поврзан со отвореното море преку Балтијскиот Проток.
Заливот е обиколен со голем лак одбреговите на Гдањското Поморје (Источно Поморје или Источна Померанија) во Полска (’ртот Розовје, Хелски Провлак) и Калининградската Oбласт во Русија (Земландски Полуостров или Самбија). Напоредно на бреговите се протегаат два исклучително долги провлака — Хелскиот и Висланскиот. Едниот го одделува Пуцкиот, а другиот, Висланскиот Залив.
Максималната длабочина на Гдањскиот Залив изнесува 118 м и има соленост од 8 ‰..
Поважни пристанишни и крајбрежни градови се Гдањск, Гдиња, Пуцк, Сопот, Хел, Калининград, Приморск и Балтијск. Поважни реки што се влеваат во заливот се Висла и Преголја. Висла се влева преку три ракави — Лењивка, Шмјала Висла и Мартва Висла, како и посредно преку Висланскиот Залив со ракавите Ногат и Шкарпава.
2 Историја
2.1 Втора светска војна
Бреговите на заливот биле бомбардирани од море во Битката во Гдањскиот Залив за време на Инвазијата на Полска во 1939 г.
2.2 Курсениеки
Долж Курскиот Провлак денес живее речиси изумрениот балтички народ Курсениеки, наследници на старите Кури. Во минатото овој народ населувал многу пошироко подрачје — од Мемел (Клајпеда) до Данциг (Гдањск). Со време тие се претопиле со Германците, освен долж Курскиот Провлак, каде сè уште опостојуваат како посебен народ. Сè до завршетокот на Првата светска војна (независноста на Латвија) биле сметани за Латвијци поради јазичните сличности, како дел од пошироките побарувања на Курскиот Провлак, Мемел и други територии во Источна Прусија како латвиски краишта. Латвијците подоцна се откажале од ваквите тврдења.
3 Поврзано
* Гдањско пристаниште
* Вислански Залив
* Вислански Провлак
* Балтијски Проток
* Поморско Војводство
Марио А. Фереро

+ Откриени астероиди: 2, 1169 Алвина, 30 август 1930
2119 Швал, 30 август 1930
Марио А. Фереро (|Mario A. Ferrero; 1904 - 1965) — италијански астроном кој работел во опсерваторијата „Хајделберг-Кенигштул“ при Хајделбершкиот универзитет. Во 1930 г. заедно со истакнатиот астроном Макс Волф пронашол 2 астероида. Во следниот период од животот предавал физика на Торинскиот политехнички универзитет.
Во негова чест е наречен астероидот 7684 Мариофереро.
1 Поврзано
* Џовани Ингирами
* Макс Волф
Ракометот на Летните олимписки игри

Ракометот е воведен како олимписки спорт за мажи на Летните олимписки игри 1936 во Берлин, но потоа повлечен и повторно воведен на олимпијадата во 1972 г., исто така во Германија. Женскиот ракомет е воведен на олимпијадата во 1976 г.
1 Медалисти
3.2 Мажи
Година, Домаќин, , Финале, , Натпревар за III место
I место, Исход, II место, III место, Исход, IV место
1936, Берлин, БС, БС''не се играл од 1948 до 1968 г.''
1972, Минхен, 21 – 16, 19 – 16
1976, Монтреал, 19 – 15, 21 – 18
1980, Москва, 23 – 22 продол., 20 – 18
1984, Лос Анџелес, 18 – 17, 23 – 19
1988, Сеул, 32 – 25, 27 – 23
1992, Барселона, Обединета екипа, 22 – 20, 24 – 20
1996, Атланта, 27 – 26, 27 – 25
2000, Сиднеј, 28 – 26, 26 – 22
2004, Атина, 26 – 24, 28 – 26
2008, Пекинг, 28 – 23, 35 – 29
2012, Лондон, 22 – 21, 33 – 26
2016, Рио де Жанеиро, 28 – 26, 31 – 25
2020, Токио
;Освоени медали (мажи)
1, 2, 1, 1, 4
2, 2, 1, 0, 3
3, 2, 0, 1, 3
2, 0, 1, 3
5, 1, 2, 1, 4
6, 1, 0, 1, 2
7, 1, 0, 0, 1
1, 0, 0, 1
1, 0, 0, 1
10, 0, 4, 0, 4
11, 0, 1, 3, 4
12, 0, 1, 0, 1
0, 1, 0, 1
0, 1, 0, 1
0, 1, 0, 1
16, 0, 0, 3, 3
17, 0, 0, 1, 1
0, 0, 1, 1
Вкупно 13 13 13 39
:* = Русија го освоила првото место во 1992 г. како Обединета екипа.
3.3 Жени
Година, Домаќин, , Финале, , Натпревар за III место
I место, Исход, II место, III место, Исход, IV место
1976, Монтреал, БС, БС
1980, Москва, БС, БС
1984, Лос Анџелес, БС, БС
1988, Сеул, БС, БС
1992, Барселона, 28 – 21, Обединета екипа, 24 – 20
1996, Атланта, 37 – 33 продол., 20 – 18
2000, Сиднеј, 31 – 27, 22 – 21
2004, Атина, 34 – 34 ( 4 – 2 П), 21 – 18
2008, Пекинг, 34 – 27, 33 – 28
2012, Лондон, 26 – 23, 31 – 29
2016, Рио де Жанеиро, 22 – 19, 36 – 26
2020, Токио
;Освоени медали (жени)
1, 3, 0, 0, 3
2, 2, 3, 1, 6
3, 2, 2, 2, 6
4, 2, 0, 1, 3
5, 1, 1, 0, 2
6, 1, 1, 0, 2
7, 0, 1, 2, 3
8, 0, 1, 1, 2
9, 0, 1, 0, 1
0, 1, 0, 1
11, 0, 0, 1, 1
0, 0, 1, 1
0, 0, 1, 1
0, 0, 1, 1
Вкупно 11 11 11 33
:* = Русија го освоила третото место во 1992 г. како Обединета екипа.
2 Табела на медали
1, '''', 4, 1, 1, 6
2, '''', 3, 1, 1, 5
3, 3, 0, 0, 3
4, 2, 4, 1, 7
5, 2, 2, 1, 5
6, '''', 2, 0, 1, 3
2, 0, 1, 3
8, 1, 2, 0, 3
9, '''', 1, 1, 1, 3
1, 1, 1, 3
11, '''', 1, 0, 1, 2
12, 0, 4, 0, 4
13, 0, 1, 3, 4
14, 0, 1, 2, 3
15, 0, 1, 0, 1
'''', 0, 1, 0, 1
0, 1, 0, 1
0, 1, 0, 1
19, 0, 0, 4, 4
20, 0, 0, 1, 1
0, 0, 1, 1
0, 0, 1, 1
0, 0, 1, 1
3 Земји
3.1 Вкупно
Вброени се само играчите што учествувале на барем еден натпревар.
Во 1936 г. натпреварот бил во голем ракомет. Женскиот ракомет е воведен во 1976 г.
''Земји'', –, –, –, –, –, –, –, –, –, 6, –, –, –, –, –, –, 16, 12, 14, 14, 15
''Ракометари'', –, –, –, –, –, –, –, –, –, 105, –, –, –, –, –, –, 242, 230, 248, 259, 282
3.2 Мажи
''Земји'', –, –, –, –, –, –, –, –, –, 6, –, –, –, –, –, –, 16, 11, 12, 12, 12
''ракометари'', –, –, –, –, –, –, –, –, –, 105, –, –, –, –, –, –, 242, 148, 166, 177, 171
3.3 Жени
''Земји'', –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, 6, 6, 6, 8
''ракометарки'', –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, –, 82, 82, 82, 111
4 Поврзано
* Светско првенство во ракомет за мажи
Амолјани

Амолјани или Амулјани (|Αμμουλιανή) — остров и село во Лариговско, Егејска Македонија, денес во општината Аристотел на Халкидичкиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Селото Амолјани брои 529 жители (2011).
1 Географија
Островот се наоѓа во северозападниот крај на Светогорскиот Залив, меѓу вториот и третиот крак на полуостровот Халкидик. Оддалечен е 3 морски милји од пристаништето Трипити на Светогорскиот Полуостров.
2 Потекло на името
Името води потекло од македонскиот поим *''Молјане'' од топонимот или хидронимот ''Мол'', изведен од ''мол-'', во ''подмол'', „дупка во брег под водата“. Од овој корен се поимот мил (слично на тиња) и имињата на селата во Вардарска Македонија како Подмол (во Прилепско) и Подмоље (во Охридско). Сето ова укажува на словенското/македонското минато на островот.
3 Историја
Островот во минатото бил метох (посед) на еден од светогорските манастири. Црквата „Св. Никола“ е изградена во 1860 г.
По Балканските војни во 1913 г. островот е припоен кон Грција согласно Букурешкиот договор. Во 1922 г. тука се доведени грчки доселеници од Мала Азија и островите Мраморното Море — Галими, Пасалимани и Скупија. Во 1928 г. Амолјани е заведено како доселеничко место со 496 жители од 145 семејства.
Во 1940 г. Амолјани имало 613 жители, кои во 1951 г. се намалиле на 536. Во 1961 г. броело 554 лица, а во 1971 г. имало 554 жители, за во 1981 г. да се смалат на 449. На пописот од 1991 г. е забележан пораст на 606 жители, но населението подоцна повторно опаднало, и тоа на 542 во 2001 и 529 во 2011 г.
4 Стопанство
Покрај рибарството, маслинкарството и овоштарството, населението се занимава со туризам, кој е најдоходовната гранка.
5 Поврзано
* Црква „Св. Никола“
* Егејски Острови
Шабани Нонда

Шабани Кристоф Нонда (роден на 6 март 1977 во Буџумбура, Бурунди) — поранешен фудбалер, напаѓач од ДР Конго.
За репрезентацијата на ДР Конго играл 36 пати и постигнал 20 гола, а исто така бил избран во тимот кој настапил на Африканскиот куп на нации 2002.
Стадион Лецигрунд

Стадион Лецигрунд е фудбалски стадион во Цирих (Швајцарија), на кој своите натпревари ги играат клубовите ФК Цирих и Грасхопер. Стадионот е отворен на 22 ноември 1925 година.
Лецигрунд е еден од ретките стадиони во светот кој е помалку познат по фудбалот, а повеќе по легендарниот атлетски митинг. Стариот стадионот бил срушен во 2005 и за повеќе од година дена е изграден нов, помодерен и поубав во облик на школка за 25.000 гледачи.
Трошоците за изградбата изнесувале 110 милиони CHF, и додатни 5 милиона CHF заради проширувањето на сместивоста за Европското првенство 2008 на 30.000 седечки места.
На овој стадион се одиграле три натпревари на Евро 2008, вклучувајќи го и дербито меѓу Франција и Италија.
Адријан Гаџа

Адријан Гаџа (роден на 13 февруари 1984) - македонски пејач, текстописец и продуцент од албанска националност.
1 Животопис
1.1 Ран живот
Адријан Гаџа е роден на 13 февруари во Скопје од татко Албанец и мајка Македонка. Започна да свири на виола уште како мало дете и заврши средно музичко училиште. Моментално студира англиски јазик во Скопје.
1.2 Kaриера 2001-2008
Гаџа започна со пеење во 2001 година на албанскиот музички фестивал ''Nota Fest''. Таму, тој ја освои првата награда, каде за првпат дебитант освојува прва награда од жирито и публиката. За кратко време, Адријан стана популарен пејач во Македонија, Албанија и Косово. До денес има снимено четири албуми, три на албански и еден на македонски јазик.
Неговите настапи најчесто вклучуваат танцувачки вештини во кореографијата. Исто така, има учествувано и на фестивали како ''Videofest'' во Приштина, Макфест во Штип, и ја освои првата награда на ''Охрид Фест''. Во 2006, заврши втор на скопскиот фестивал за песна на Евровизија со песната ''Љубов е'', заедно со Есма Реџепова.
1.3 2008: Евросонг 2008
Toj ja претставуваше Македонија на Евровизија 2008, изведувајќи ја песната "Let Me Love You" заедно со Тамара Тодевска и Врчак. Песната не успеа да се пласира во финале, завршувајќи 10-та со 64 бода.
1.4 2008 до сега
Од 2008, Адријан се фокусира со пеење на албански јазик и албански пазар. Учествуваше на Kënga Magjike 2012, со Флоријан Беќири и на "Ngjyra e kuqe" (Црвена боја) и се плариа 10-ти. Песната беше голем хит на радио и на социјалните мрежи, особено на Јутјуб каде има над 8 милиони прегледи. После фестивалот, ја објави песната "Kjo zemër" (Ова срце), која стана исто популарна.
2 Дискографија
2.1 Албуми
*''Thuaj Mamit''*''300 Години'' (2008)
*''E Brenduar'' (2010)
2.2 Песни
* "Во име на љубовта" (Тамара Тодевска, Врчак & Адријан Гаџа)
* "Sa Sexy"
* "Недопирлива" (со Врчак)
* "Токсична" (со Врчак & Роберт Билбилов)
* "Ti Tani" (со Snow Black)
* "Skandali"
* "Заробена" (Охридфест 2009)
* "Ngjyra e Kuqe"
* "Kjo zemër"
* "Oj ti cike"
Луис Харолд Греј

Луис Харолд Греј (|Louis Harold Gray; 10 ноември 1905 – 9 јули 1965) — англиски физичар кој претежно ги проучувал последиците од зрачењето врз организмите и со тоа е основоположник на радиобиологијата. Меѓу другите достигнувања, познат е по тоа што ја дефинирал единицата за јонизирачкото зрачење, која подоцна влегла во Меѓународниот систем на мерни единици (SI) како греј во негова чест.
1 Работа и пронајдоци
* 1933 — станува болнички физичар во „Маунт Вернон“, Лондон
* 1936 — ја осмислува Брег-Греевата равенка за јонизација на шуплини со која се изразува впливливоста на енергија кај материјалите при изложеност на гама-зрачење
* 1937 — конструира првобитен неутронски генератор во болницата „Маунт Вернон“
* 1938 — ги проучува последиците на неутроните врз организмите, користејќи го генераторот
* 1940 — ја развива претставата за релативна биолошка делотворност на дозите на неутрони
* 1952 — ги испитува клетките кај хипоксичните тумори и хипербарниот кислород
* 1953 — ја основа Греевата лабораторија во болницата „Маунт Вернон“
* 1953-60 — Џек В. Боуг под водство на Греј ја развива пулсната радиолиза
* 1962 — Ед Харт и Џек Боуг го откриваат хидрираниот електрон користејќи ја пулсната радиолиза во Греевата лабораторија. Со ова го започнуваат истражувањето на последиците на зрачењето врз човечкото ткиво радиотерапија за лечење на рак кое се одвива и денес
Вселенска опсерваторија

Вселенска опсерваторија — направа во вселената наменета за набљудување на далечни астрономски објекти и појави која обично инструменти како телескопи и др. Ваквата опсерваторија се разликува од другите опсерватории, сместени во вселената кои се насочени кон Земјата за разузнавачки и други видови на собирање на информации.
1 Вовед
Астрономските набљудувања што се вршат од Земјата се соочуваат со пречки и пореметувања во електромагнетното зрачење (наречено треперење) поради атмосферата. Некои земски телескопи (како на пр. Многу големиот телескоп, VLT) ги ублажуваат атмосферските пореметувања со адаптивна оптика. Вселенскиот телескоп пак, кружи (орбитира) околу Земјата над нејзината атмосфера, и затоа не се соочува со треперењето на атмосферата и светлинското загадување од вештачки извори на Земјата (оттука ваквата астрономија може да се нарече и вонатмосферска).
Вселенските набљудувања се од голема важност за астрономијата бидејќи можат да работат со сите видови бранови од електромагнетниот спектар кои инаку би се одбиле или силно пореметиле од атмосферата на Земјата (такви се сите видови бранови освен видливата светлина и радиобрановите). На пример, рендгенските зрачења од вселената се недостапни за земската астрономија и почнале да се изучуваат како важни дури по пуштањето на рендгенски вселенски телескопи како што е „Чандра“ и опсерваторијата XMM-Њутн. Истото во голема мера важи за инфрацрвеното и ултравиолетовото зрачење.
Вселенските опсерватории можат да се поделат во де класи: мисии за картографско извидување на сето небо (наречени прегледи) и опсерватории што подробно се задржуваат на дадени делови од небото.
Досега сателити со вакви опсерватории имаат повеќе државни вселенски управи: НАСА (САД), ИСРО (Индија), ЕСА (Европа), ЈАКсА (Јапонија) и „Роскосмос“ (Русија).
2 Историја
Првиот кој дошол на идеја а телескоп во вселената бил американскиот астрофизичар Лиман Спицер во 1946 г, една деценија пред пуштањето на првиот сателит.
Замислата е остварена по неколку децении, со пуштањето на „Хабл“ во 1990 г., which was launched on by шатлот „Дискавери“ (STS-31).
3 Поврзано
* Земјонабљудувачки сателит
* Список на вселенски телескопи
* Опсерваторија
* Ултравиолетова астрономија
Паул Гец

Откриени астероиди: 20
520 Франциска
538 Фредерика
542 Сузана
543 Шарлота
544 Јета
545 Месалина
546 Иродијада
547 Пракседа
548 Кресида
554 Перага
556 Филида
563 Сулејка
564 Дуду
566 Стереоскопија
567 Елевтерија
568 Херускија
571 Дулсинеја
572 Ребека
576 Емануела
1418 Фајета
Паул Гец (|Paul Götz; 1883-1962) — германски астроном, откривач на астероиди.
Во 1907 г. докторски труд на опсерваторијата „Хајделберг-Кенигштул“ при Хајделбершкиот универзитет. Открил вкупно 20 астероиди, од кои неколку заедно со други астрономи.
Во тоа време оваа опсерваторија била главен центар на пронаоѓањето на астероиди под водство на истакнатиот астроном Макс Волф. Тука докторските студии ги изучувале разни познати откривачи на астероиди, како што се Рејмонд Смит Дуган, Јозеф Хелфрих, Франц Кајзер, Карл Рајнмут, Емил Ернст и Алфред Борман.
Астероидите 542 Сузана, 543 Шарлота и 576 Емануела ги нарекол по негови пријателки.
Во негова чест е наречен астероидот 2278 Гец.
1 Поврзано
* Макс Волф
* Август Копф
Паскал Баил

Паскал Баил (роден на 30 декември, 1964 во Перпињан) — француски фудбалски тренер и поранешен фудбалер, играч од одбраната.
1 Клупска кариера
Тој играл за Монпелје, Олимпик Марсеј и Стразбур. Најголем дел од својата кариера поминал во Монпелје за кого настапувал во два периода (1983-1991 и 1995-200) и во моментов тој е играчот со најмногу настапи за овој клуб со вкупно 429.
2 Репрезентативна кариера
Тој има само еден настап за француската репрезентација, во натпреварот против Албанија на 30 март 1991.
3 Титули
3.1 Монпелје
*Куп на Франција : 1989-90.
3.2 Марсеј
* Лига 1 : 1991-92.
Еврејски гробишта (Скопје)

Еврејски гробишта во Скопје — некогашни гробишта на еврејската заедница, кои постоеле на висорамнината покрај старото село Долно Водно во Скопје. До нив се доаѓало по скали, поради што добивале монументален изглед. Опис за самите гробишта дал книжевникот Жак Конфино, кој ги посетил гробиштата во 1937 година и забележал дека на влезот стоела мермерна плоча на која пишувало дека гробиштата се стари скоро пет векови. При таа посета, Конфино и неговиот придружник, хахамот Бехар, не направиле никаков препис на текстовите на старите гробови, освен тој на гробот на Натан од Газа, иако повеќето натписи биле избришани и само понекаде можеле да се најдат траги од букви. Ова се случувало поради навиката гробните споменици да се поставуваат водорамно и бидејќи спомениците биле изработени од камен-варовник.
Во хебрејските извори се споменувале две еврејски гробишта, старото и новото, уште во век. Скопскиот рабин, во седумдесеттите години на век, донел одлука дека земјата од старите гробишта не смее да се употребува за правење цигли.
Еврејските гробишта во Скопје повеќе не постојат, додека селото Долно Водно веќе е дел од Скопје. Поголемиот број на скопските Евреи завршиле во концентрацискиот логор Треблинка, а нивниот гроб не се знае.
Околу 1960 година на главните скопски гробишта е осветен споменик на жртвите на фашизмот, украсен со еврејски симболи — седмокрак свеќник („менора“) и Давидов штит („маген Давид“). На споменикот се забележува и симболот на трагедијата — бодликава жица и оџак. Натписот е на хебрејски и македонски јазик.
1 Галерија
2 Поврзано
* Историја на Евреите во Македонија
* Евреите во Скопје
Сент Јакоб Парк

Сент Јакоб Парк е фудбалски стадион во Базел, Швајцарија. Тој е најголемиот фудбалски стадион во Швајцарија и е дом на фудбалскиот клуб ФК Базел. Стадионот познат и под името "Јогели", како што е наречен од страна на месните жители, за првпат бил изграден со сместивост од 33.433 седишта. Сместивоста била зголемена на 42.500 за потребите на Европското првенство во фудбал во 2008 година, кое се одржа во Швајцарија и Австрија. По завршувањето на Евро 2008 година, бројот на седишта била намалена, со што бил создаден поголем простор меѓу нив. Од таа причина сместивоста бил намален на 38.512 за натпреварите од Швајцарската Супер лига или 37.500 седечки места за меѓународните натпревари. Максималната сместивост за концерти е до 60.000.
1 Преглед
Стадионот е разделен на 4 главни сектора — A, B, C, D, како и блок G, која се состои од горниот дел од балконот додаден подоцна. Сент Јакоб Парк е прилично модерен стадион; изградбата започна на 13 декември 1998 година, на местото на поранешниот Сент Јакоб стадион. Повторното отворање се одржало на 15 март 2001 година. Архитекти биле Швајцарците ''Herzog & de Meuron''.
2 Евро 2008
УЕФА го оценила стадионот со 4 ѕвезди, што е највисоката категорија, имајќи ја предвид сместивоста на стадионот.
За Евро 2008 „Сент Јакоб Парк“ бил домаќин на вкупно 6 натпревари — 3 групни натпревари (вклучувајќи го и отворачкиот натпревар), 2 четвртфиналиња и едно полуфинале.
Дата, Време(CET), Репрезентација#1, Резултат, Репрезентација#2, Круг, Гледачи
7 јуни 2008, 18.00, Швајцарија, 0 &ndash; 1, Чешка, Група „А“, 39,730
11 јуни 2008, 20.45, Швајцарија, 1 &ndash; 2, Турција, Група „А“, 39,730
15 јуни 2008, 20.45, Швајцарија, 2 &ndash; 0, Португалија, Група „А“, 39,730
19 јуни 2008, 20.45, Португалија, 2 &ndash; 3, Германија, Четврт-финале, 39,374
21 јуни 2008, 20.45, Холандија, 1 &ndash; 3 продолж., Русија, Четврт-финале, 38,374
25 јуни 2008, 20.45, Германија, 3 &ndash; 2, Турција, Полуфинале, 39,374
3 Галерија
Ан

Ан (од |han) или конак — вид гостилница и преноќиште од османлиско време за патниците и нивните каравани. Овие згради имаат штала за коњ, внатрешен двор, соби за патниците, гостилница (меана) и простории за анџијата.
1 Опис
Зградата е напраевна од камен и има правоаголна основа, при што приземниот дел е висок 2-2,5 м. Портата е достатно висока за низ неа да помине коњ со товар. Во анот имало едно до две огништа. Постоеле анови со заеднички ноќевалишта и со посебни соби. Посебните соби биле подобро опремени, со ќилими, серџади и миндери. Креветите, масите и столиците почнале да се користат дури на крајот од XIX век. Осветлувањето било на лоени свеќи. Пред анот стоела софа, на која одморале минувачите. Во некои анови, шталата била одвоена од самиот ан.
2 Анови во Македонија
2.1 Скопје
* Капан ан
* Куршумли ан
* Сули ан
* Ѓаковечки ан
2.2 Места на речени по анови
* Ан (Русиново)
* Анови (Србиново)
* Маврови Анови
* Стари Анови (Белче)
3 Поврзано
* Карвансарај
* Османлиска архитектура
* Список на анови во Македонија
Владимир Куленовиќ

Владимир Куленовиќ (српски: ''Владимир Куленовић'') (роден во 1980) е српски диригент.
1 Кариера
Куленовиќ е диригент со светска слава, нарекуван „принц на Србија во музиката“. Соработувал со Белградската филхармонија, како и со повеќе симфониски оркестри од Европа, САД и Азија. Тој е избран за шеф-диригент на симфонискиот оркестар „Лејк Форест“ од Чикаго. Секоја година, Куленовиќ диригира над 100 изведби. На 19 февруари 2015 година, Куленовиќ диригирал во Скопје, на симфонискиот концерт на Македонската филхармонија насловен „Руска ноќ“.
За својата работа, тој е добитник на бројни награди и признанија, меѓу кои и стипендијата „Бруно Валтер“, наградата за диригирање „Чарлс Шиф“ и наградата „Алфред Б. Витни“ за најдобро достигнување на Бостонскиот универзитет.
Борче Маневски

Борче Маневски (роден на 5 јули 1985 година) — македонски фудбалер, напаѓач на тајландскиот Чаинат Хорнбил.
1 Клупска кариера
Во сезоната 2013-14 како играч на ФК Работнички, ги освоил Првата македонска фудбалска лига и Купот на Македонија. Исто така бил втор стрелец во првенството со 17 постигнати голови, два помалку од Дејан Блажевски.
2 Репрезентативна кариера
Тој е поранешен репрезентативец на Македонија во репрезентациите под под 17, под 19 и под 21 година.
За сениорската репрезентација на Македонија дебитирал на 22 декември 2010, во поразот со 1-0 од Кина во пријателски натпревар.
3 Титули
3.1 Работнички
* Македонско првенство (1) : 2013-14
*Куп на Македонија (1) : 2013-14
Еврејски гробишта (Струмица)

Еврејски гробишта во Струмица — некогашни гробишта на еврејската заедница во Струмица, за кои се знае многу малку. Единствено останал еден документ од 1932 година. Евреите што избегале од тој град за време на Првата светска војна и кои нашле засолниште во Скопје оставајќи ги своите домови, синагогата, училиштето и гробиштата, ја молеле власта да се утврди вредноста барем на дел од нивниот имот што преминал во државни раце, а противвредноста да ѝ се исплати на скопската еврејска заедница, која ги прифатила и им помогнала. Меѓу останатото, Евреите од Струмица пишуваат дека теренот на гробиштата, кој е преоран, бил со површина од 5.500 квадратни метри.
1 Поврзано
* Историја на Евреите во Македонија
Фер-Амрум

Фер-Амрум (|Föhr-Amrum) — општинска заедница во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Општинската заедница се простира на островите Фер и Амрум. Нејзиното седиште е во Вик на Фер.
1 Историја
На 1 јануари 2007 година, општинската заедница била создадена како спојување на двете општинските заедници Фер-Ланд и Амрум и поранешниот слободен град Вик.
2 Поделба
Општинската заедница Фер-Амрум се состои од следниве општини:
# Алкерзум
# Боргзум
# Дунзум
# Мидлум
# Небел
# Ниблум
# Нордорф
# Ефенум
# Олдзум
# Зидеренде
# Утерзум
# Витзум
# Витдин
# Вриксум
# Вик на Фер
Фер-Ланд

Фер-Ланд (|Föhr-Land) — поранешна општинска заедница во округот Северна Фризија, во Шлезвиг-Холштајн, Германија. Се наоѓала на островот Фер (освен слободниот град Вик на Фер), во Северното Море, околу 45 километри северозападно од Хузум. Нејзиното седиште било во Мидлум до 1 август 2006 година, кога било преместено во Вик на Фер. Во јануари 2007 година, општинската заедница Фер-Ланд била споена со слободниот град Вик на Фер и општинската заедница Амрум, со кои ја создале општинската заедница Фер-Амрум.
До 1 јануари 2007 година, општинската заедница Фер-Ланд се состоела од следниве општини:
# Алкерзум
# Боргзум
# Дунзум
# Мидлум
# Ниблум
# Ефенум
# Олдзум
# Зидеренде
# Утерзум
# Витзум
# Вриксум
Сива економија

Сива или неформална економија (англиски: ''grey economy'', ''informal economy'') претставува дел од економската активност која не е регистрирана во официјалната статистика.
1 Сивата економија во Македонија
Според Државниот завод за статистика, во 2013 година, неформалниот сектор учествувал со околу 20% во БДП на Македонија. Во 2011 година, лицата вработени во неформалниот сектор зафаќале 25% во вкупната вработеност, додека во 2013 година, тој процент паднал на 22,5%. Притоа, бројот на неформално вработените бил поголем кај машкото население отколку кај женското, а учеството на младите лица (на возраст од 15 до 24 години) во сивата економија изнесувало 13,4%.
Според „Стратегијата за формализирање на неформалната економија 2018-2022“ на Министерството за труд и социјална политика, најчести форми на неформална економија се:* Затајување на данок
* Неправилности во примената на Законот за работни односи
* Висок степен на мито и корупција
* Недозволена и непријавена прекугранична трговија со добра
* Високо учество на готовина во масата на пари
* Извршување на зделки во натура или компензација
Пеце Матичевски

Пеце Матичевски (, – , ) ― македонски бранител, резервист на АРМ, учесник во Воениот судир во Македонија во 2001 година. Загинал на 5 јуни 2001 година, во заседа на патот Гајре - Шипковица.
1 Животопис
Во 2001 година, тој ја извршувал редовната војничка задача на реонот околу тетовското село Шипковица, село. На 5 јуни 2001 година, кај патот Шипковица - Гајре, во заседа слична на Вејце, загинале 5 припадници на АРМ, меѓу нив и Пеце Матичевски. Сите петмина загинале за само 15 минути, прво Руфати и младиот Китанов, а потоа без никаква придружба, по претходна наредба да пружат помош на повредени војници во армиско-полицискиот пункт во Шипковичка кривина, во истата заседа паднале Матичевски, Силјанов и Миленковски.
На свијокот на патот што води кон овој пункт, терористите со рачен фрлач го погодиле возилото пик-ап 101, кое носело храна за пунктот кај Шипковица. На самото место загинале Руфати и Китанов, кои биле во возилото. По само пет минути, на истото место бил нападнат теренецот Ланд Ровер, кое се упатило да им помогне на ранетите во [Шипковица. Од четворица луѓе внатре, тројца загинале на местото.
Според увидот, на возилата било пукано од две групи по 5-6 напаѓачи, од 8-10 метарска оддалеченост. На местото биле најдени 60 празни чаури, рачни бомби, неексплодирани гранати. По џипот се движело санитетско возило, кое за влакно успеало да сврти и лекарите да се спасат од заседата.
На 5 јуни 2010 година, во чест на петтемина загинати војници,, бил поставен спомен плоча на местото каде загинале.
Пеце Матичевски посмртно бил одликуван со медал за храброст од Претседателот на Македонија.
Ламбе Алабаковски

Ламбе Алабаковски (роден на 15 ноември 1987 во Љубојно) — македонски пејач.
1 Биографија
Алабаковски покажал интерес за музиката уште како дете и бил охрабрен од својот татко. Студирал на Еуро-колеџот во Куманово. Станал познат откако победил на М2 продукција „Плеј - потрага по ѕвезди 2004". Неговиот прв хит бил ''Спаси ме'', компониран од страна на познатиот македонски композитор Дарко Димитров. Заедно со него биле откриени и новите М2 ѕвезди Елена Ристеска и Александра Пилева. Во 2005 тој ја снимил својата втора песна ''Каде песно моја'', компонирана од Славе Димитров.
Во 2005 година тој заедно со Александра Пилева отпатувал во Брашов, Романија каде учествувал на фестивалот ''Golden Stag''. Во октомври истата година учествувал на домашниот фестивал ''Макфест,'' каде ја промовирал неговата песна ''Ех, да можам''.
Алабаковски се натпреваруваше на македонскиот избор на песна за Евровизија Скопје фест во 2007 годиа. Тој ја изведе песната „Бело е се“ која е напишана од Елена Ристеска, а компонирана од Роберт Билбилов. Исто така, Алабаковски се натпреваруваше на истиот фестивал во 2008 година со песната „Земјо моја“.
2 Личен живот
Во 2013 се оженил со Магдалена Лена Јовчевска. Алабаковски пет години живеел во Америка, но во јули 2021 година се вратил во Македонија.
Пејачот Ламбе Алабаковски добил условна казна затвор од шест месеци за потпалувањето на културниот центар „Ванчо Михајлов“ во Битола. Пејачот пред судот признал дека во јуни 2022 го подметнал пожарот во бугарскиот културен центар Ванчо Михајлов кога изгоре влезната врата на објектот. Алабаковски по инцидентот бил притворен, но по неколку дена бил пуштен во домашен притвор.
3 Дискографија
3.1 Албуми
*''Море од солзи''*''Врати ми го срцето''*''Да не те љубев'' (2009)
3.2 Песни
*Спаси ме
*Каде песно моја
*Ех, да можам
*Кажано е сè
*Море од солзи
*И после сè
*Бело е сè
*Врати ми го срцето
*Земјо моја
*Сè е по старо
*Да не те љубев
*Најдобро до сега
*Биди пријател наш
*Зар не е добро
*Кога сонце грее, плачам
3.3 Спотови
Спот, Година, Режисер
''Каде песно моја '', 2005, —
''Ех, да можам '', 2005, —
''Кажано е сè'', 2006, —
''Море од солзи'', 2006, —
'' Врати ми го срцето'', 2007, —
'' Сè е по старо'', 2007, —
''Да не те љубев'', 2008, Чедо Поповски
''Научи да се радуваш'', 2009, —
''Сакам да те ах...'', 2009, —
''Биди пријател наш '', 2010, Томато продукција
''Најдобро до сега'', 2011, Томато продукција
'' Кога сонце грее плачам'', 2011, Принц
'' Зар не е добро'', 2012, Даниел Јовески
''Земи се '', 2013, Фабрика
''Дојди ми '', 2014, Plan B Production
'' Ќе те чекам јас '', 2014, Фабрика
'' Што е твое,твое е '', 2014, Plan B Production
'' Ти само кажи '', 2015, Фабрика
'' Оган да го гори '', 2023, Скендеровски Продукција
'' Дејгиди луди млади години '', 2024
'' Како пиреј '', 2025, Скендеровски Продукција
4 Награди
* (2006) Хит на годината „''Море од солзи''“ (според слушателите на Радио Фортуна)
524 Фиделио

524 Фиделио — астероид од главниот појас со пречник од 71 км. Откриен од страна на Макс Волф на 14 март 1904 година. Фиделио содржи и метали и јаглерод (спектрална класа XC).
Исак Руфати

Исак Руфати (албански: ''Isak Rufati''; Одри, – , ) ― македонски бранител од албанска народност, постар водник во АРМ, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 5 јуни 2001 во заседа на патот Гајре - Шипковица.
1 Животопис
1.1 Живот, војната 2001 и сведоштва
Голема беше желбата на Исак и на неговата сопруга да обезбедат сигурност и иднина на своите деца. Изборот падна Исак кој ја сакаше униформата и во спомен ги носеше деновите од војничкиот живот, повторно да стапи во редовите на АРМ, како постар водник прва класа. Успешно ги извршуваше доверените задачи.
Беше на служба во добро познатиот тетовски крај. Токму таму, во реонот на селото Шипковица на 5 јуни 2001 година загина на 42 годишна возраст. Синовите останаа сираци, фамилијата е во тага и надеж дека Исак и неговата добрина ќе остават во спомените завек, бидејќи тоа го заслужи. Исак Руфати посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.
2 Заседа на патот Гајре - Шипковица
На 5 јуни 2001 кај патот Шипковица - Гајре, во заседа слична на Вејце загинале 5 припадници на АРМ, меѓу нив и Руфати. Сите петмина загинале за само 15 минути, прво Руфати и младиот Китанов, а потоа без никаква придружба, по претходна наредба да пружат помош на повредени војници во армиско-полицискиот пункт во Шипковичка кривина, во истата заседа паднале Матичевски, Силјанов и Миленковски.
На свијокот на патот што води кон овој пункт, терористите со рачен фрлач го погодиле возилото "пик-ап 101", кое носело храна за пунктот кај Шипковица. На самото место загинале Руфати и Китанов, кои биле во возилото. По само пет минути, на истото место е нападнат џип "ланд ровер", кое се упатило да им помогне на ранетите во Шипковица. Од четворица луѓе внатре, тројца загинаа на местото.
Според увидот, на возилата било пукано од две групи по 5-6 напаѓачи, од 8-10 метарска оддалеченост. На местото биле најдени 60 празни чаури, рачни бомби, неексплодирани гранати. По џипот се движело санитетско возило, кое за влакно успеало да сврти и лекарите да се спасат од заседата.
На 5 јуни 2010 година, во чест на петтемина загинати војници е поставен спомен плоча на местото каде загинаа.
Август Копф

Август Копф (|August Kopff; 5 февруари 1882 – 25 април 1960) — германски астроном кој открил поголем број астероиди и неколку комети. Студирал и работен на Хајделбершкиот универзитет, каде во 1906 г. докторирал. Потоа се вработил во Хумболтовиот универзитет во Берлин, каде станал директор на Институтот за астрономски пресметки.
Открил доста астероиди и неколку комети. Меѓу кометите се издвојвуаат переодичната 22P/Копф и напериодичната C/1906 E1. Меѓу откриените астероиди од особен интерес се тројанците 617 Патрокле и 624 Хектор.
Во негова чест се наречени месечевиот кратер Копф и астероидот 1631 Копф.
1 Откриени астероиди
579 Сидонија
582 Олимпија
584 Семирамида
585 Билкис
589 Хрватска
591 Ирмгарда
593 Титанија
595 Поликсена
596 Шила
606 Брангена
607 Џени
608 Адолфина
612 Вероника
613 Џиневра
614 Пија
615 Розвита
616 Ели
617 Патрокле
619 Триберга
621 Варданди
624 Хектор
625 Ксенија
626 Нотбурга
627 Харита
628 Кристина
629 Бернардина
630 Еуфемија
631 Филипина
632 Пира
633 Зелима
634 Ута
640 Брамбилија
643 Шехерезада
644 Козима
646 Касталија
647 Аделгунда
648 Пипа
649 Јозефа
650 Амалзунта
651 Антиклеја
654 Зелинда
656 Бигл
657 Гунлед
658 Астерија
663 Гарлинда
664 Јудита
666 Дездемона
667 Дениса
668 Дора
669 Киприја
670 Отегеба
672 Астарта
677 Алтје
679 Пакс
680 Женовева
681 Горго
682 Агара
684 Хилдбург
686 Герзуинда
692 Хиподамија
693 Цербинета
754 Малабар
1780 Кипес
1781 Ван Бисбрук
3105 Штумпф
3133 Сендај
3687 Ѕус
2 Поврзано
* Макс Волф
* Паул Гец
Благојче Силјанов

Благојче Силјанов (, – , , ) бил македонски бранител, воен полицаец во АРМ, учесник во воениот конфликт во Македонија во 2001 година. Загинал на 5 јуни 2001 во заседа на патот Гајре - Шипковица.
1 Животопис
1.1 Живот, војната 2001 и сведоштва
Благојче Силјанов е роден на 6 април 1969 година во Битола. Тој воениот рок го отслужи во ЈНА како воен полицаец. По враќањето во цивилството не можеше да најде работа како средношколец и затоа се посвети на изработка на мебел. Мајка му е пензионирана работничка на печатницата „Киро Дандаро“. Татко му починал во 1992 година. Кога се оженил Благојче, останал да живее во станот на своите родители. Непосредно пред да почне војната 2001 година во Македонија, Благојче стана татко. Луѓето го опишуваат како безмерен патриот што татковината си ја сака колку и сопственото семејство. Подоцна кога бил мобилизиран како воен полицаец, на другарите на боиштата често знаел да им рече:
''„Се борам за жената и детето. Да знаат дека имаат татковина.”'' Благојче Силјанов (†32), македонски бранител
Благојче Силјанов е меѓу првите што беа мобилизирани. По кусиот престој во битолската касарна, префрлен е во Кичево. Веднаш потоа е префрлен во Тетово и таму останува сè до трагичниот ден. Во телефонските разговори со домашните, никогаш на ништо не се пожалил. Велел дека се му е добро. Дома доаѓал многу ретко и без подолги задржувања. Доаѓал како на викенд. Кога жена му го прекорувала да измисли нешто за да остане подолго, низ смеа, и повеќе на позбив, отколку сериозно, велел да не го коби, мора да биде таму каде што му е местото - кај другите борци бранители.
На 5 јуни 2001 година загинува во заседа поставена од албанските терористи помеѓу патот Шипковица - Гајре, заедно со други четворица бранители. Благојче зад себе ги остава жена му заедно со синчето кое се роди непосредно пред да почне војната 2001 година. Посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Р Македонија.
2 Заседа на патот Гајре - Шипковица
На 5 јуни 2001 кај патот Шипковица - Гајре, во заседа слична на Вејце загинуваат 5 припадници на АРМ, меѓу нив и Благојче Силјанов. Сите петмина загинале за само 15 минути, прво Руфати и младиот Китанов, а потоа без никаква придружба, по претходна наредба да пружат помош на повредени војници во армиско-полицискиот пункт во Шипковичка кривина, во истата заседа паднале Силјанов, Миленковски и Матичевски.
На свијокот на патот што води кон овој пункт, терористите со рачен фрлач го погодиле возилото "пик-ап 101", кое носело храна за пунктот кај Шипковица. На самото место загинале Руфати и Китанов, кои биле во возилото. По само пет минути, на истото место е нападнат џип "ланд ровер", кое се упатило да им помогне на ранетите во Шипковица. Од четворица луѓе внатре, тројца загинаа на местото.
Според увидот, на возилата било пукано од две групи по 5-6 напаѓачи, од 8-10 метарска оддалеченост. На местото биле најдени 60 празни чаури, рачни бомби, неексплодирани гранати. По џипот се движело санитетско возило, кое за влакно успеало да сврти и лекарите да се спасат од заседата.
На 5 јуни 2010 година, во чест на петтемина загинати војници е поставен спомен плоча на местото каде загинаа.
Алтуна Сејдиу

Алтуна Сејдиу (родена на 14 јули 1985 во Скопје), позната како Tуна, е македонска пејачка и текстописец од албанска националност. Има издадено три албуми и многу песни. Нејзината дискографија вклучува песни на македонски, албански и англиски јазик.
1 Кариера
Tуна е ќерка на Шабан Сејдиу, поранешен албански олимписки борач, кој го освои бронзениот медал на две Олимпијади (1980 и 1984) за Југославија. Tуна започна со пеење уште како мала, и има настапувано на неколку фестивали. Нејзината професионална кариера започна во 2002 година на ''М2 потрага по ѕвезда''. Таа беше една од победниците на аудицијата, каде настапи со песната ''Најди ден, најди ноќ, најди време''.
Туна подоцна започна да ја гради својата кариера во Албанија и Косово каде пее на албански јазик. Во 2003 го издаде својот деби-албум наречен ''Тuna'', а после него вториот албум ''S'ka me diktaturë'' (Стоп за диктатурата), во 2005. Во јуни 2012, ја издаде песната ''I Asaj'' (Нејзин) која имаше огромна популарност на Јутјуб. Во 2012, Tуна се вклучи во ''X Factor Albania'' како судија. Таа, исто така, ги користеше социјалните мрежи за нејзините настапи прашувајќи ги нејзините обожаватели за ''X Factor''.
2 Дискографија
2.1 албуми
* 2003: ''Tuna''* 2005: ''S'ka me diktaturë''* 2019: ''Fortuna''
2.2 лидовите
* 2002: Ciao Machoman
* 2003:
** Piroman/Najdi Nok Najdi Den Najdi Vreme
** 12 Muaj/12 Meseci
* 2004:
** Vetem Unë Dhe Ti
** Kiss
* 2005:
** Ljubi Ljubi (Ft. Tamara Todevska)
** Ska Me Diktaturë
** Psikologet
** Testament
** Bardh E Zi
* 2006:
** Forca E Femres (Ft. Jonida Maliqi)
** Xhuxh
** Asgje Ne Ket Botë
* 2007:
** Hajde
** Bileta/Tickets
** Njo (Ft. Skillz)
* 2008:
** Inati/Prasuvam Bez Glas
** Interesi (Shes)
* 2009:
** So Eden Zbor (Ft. Robert Bilbilov)
** E boj Nxhet/Challenge (Ft. Vig Poppa)
** Verë E Nxhet (Ft. Meda & Getoar Selimi)
** Vdiq Edhe Nje Dashuri
* 2010:
** Vibe (Ft. 2po2 & Dafina Zeqiri)
** Pse Jo
* 2011:
** Dyshemeja
** E Para dhe E Fundit
** Bebi I Vitit E Ri (Ft. Noizy)
* 2012: I Asaj
* 2013: Fenix (Ft. Cozman)
* 2014:
** Babe
** MMV (Ft. Getoar Selimi)
** Pardon
* 2015:
** Nobody There
** Holla (Ft. Cozman)
** Knocks Me Out (Ft. Franques & Fatman Scoop)
* 2016:
** Dy Tima
** Zemra Jem (Ft. Vig Poppa)
** Bermuda
** Duam
* 2018:
** Chonga
** Maria (Ft. Seven)
* 2019:
** Tani Mke Zemer
** A Don Hala (Ft. Yll Limani)
** Plage
** Krejt Mu Kan Perzi
** Harrova 2019 (Ft. Armend Rexhepagiqi)
** Dreqi E Marrte
** Nese Vdes E Re
** Nuk Ma Do Zemra
** Amoni
* 2022:
** Kthehna (Ft. The Victor)
** Melaqe (Ft. Fifi)
** A Je (Ft. Skerdi)
** Prej Teje S'e Prita (Ft. NRG Band)
* 2023:
** I Huj (Ft. Cozman)
** Qa Bone
** Ani (Ft. Markel Goga)
527 Евријанта

527 Евријанта — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 20 март 1904 година и е именуван според хероината од опера на германскиот композитор Карл Марија фон Вебер.
531 Церлина

531 Церлина — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 12 април 1904 година. Набљудувањата направени со сателитот IRAS покажале дека објектот има апсолутна величина од 11,8, пречник од 15,19 км, вртежен период од 16,706 часа, и албедо од 0,1460. Наречен е според лик од Моцартовата опера, ''Дон Џовани''.
466 Тизифона

466 Тизифона — астероид кој е во орбита меѓу Кибелските астероиди.
1 Откритие
Откриен од страна на Макс Волф и Лујџи Карнера на 17 јануари 1901 година,со привремена ознака 1901 FX. Бил именуван според Тизифона лик од старогрчката митологија.
2 Физички одлики
Во 1907 година се извршени голем број на положбени набљудувања на астероидот Тисифона, 1913, и 1914.
Во 1992 со едноставна проверка на местоположбата на 466 Тисифона од страна на by the Здружение на месечеви и планетарни набљудувачи (ЗМПН). Астероидот бил во очекуваната местоположба во рамките на дозволената грешка. Понатамошни проверки биле направени и во 1996 година, и 2006 година при што астероидот бил во очекуваната местоположба.
Во 1997 година Тисифона била проучувана од страна на Ворман и Кристијансон при Федеровата опсерваторија во близина на државниот универзитет на Минесота, Мурхед, со цел да се определи неговиот вртежен период. Добиеиот период изнесувал 8,824 ± 0,009, при што податоците од светлосата крива покажале два различни максимуми и минимуми во ротацијата .
Во 2001 Лагерквист ''и др.'' ги објавиле нивните резултати од проучувањето на Кибелското астероидно семејство, меѓу коибиле и оние за 466 Тисифона. Релативните фотометриски набљудувања на тисифона биле направени од 1998 до 1999 година користејќи го 1,2 метарски телескоп во опсерваторијата Калар Алто сместена во Макс Планковиот институт за астрономија во Хајделберг, Германија. Тие успеале да го потврдат вртежниот момент од 8,8 часа кој петходноби пресметан од страна на орман и Кристијансон.
Во 2006 година Форназје ''и др.'' објавиле полариметриски податоци за поголем број на астероиди, влучувјќи го и 466 Тисифона.
530 Турандот

530 Турандот — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 11 април 1904 година и е наречен по главниот лик во операта Турандот.
Фотометриските набљудувања на овој астероид во 1986 година дале светлинска крива со период од 10,77 ± 0,03 часови и промена на светлинската величина од 0,13 ± 0,02. кривата е асиметрична со двоен максимум и минимум. Овој астероид има спектар кој одговара на објект од спектрален тип F.
Фармакоинформатика

Фармакоинформатика е научна дисциплина чија основна задача претставува складирање, евалуирање и дистрибуирање на информации за лековите, употребувајќи ги инструментите и методите на компјутерските и комуникациските технологии. Информациите за лековите можат да бидат наменети за посебни пациенти како интегрален дел од фармацевтската грижа или за останатата популација со цел да придонесат во донесувањето одлуки за рационална фармакотерапија и во евалуирањето на употребата на лекот. Првото споменување на терминот „фармакоинформатика“ е забележано во 1993 година.
540 Розамунда

540 Розамунда — астероид од главниот појас. Откриен од страна на Макс Волф на 9 јануари 1904 година.Астероид од спектрален тип S <sup></sup> кој припаѓа на Флориното семејство. Неговиот пречник изнесува 19 км и има албедо кое изнесува 0,243 <sup></sup>. Неговиот вртежен период изнесува 9,336 часа.<sup></sup>