procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Курт Вајл

Курт Вајл ( — ) — германски композитор, активен од 1920-тите во неговата родна земја, и во неговите подоцнежни години во САД. Тој бил еден од водечките композитор на сцена, кој бил најпознат по неговата плодна соработка со Бертол Бехт  . Со Брехт , тој разви продукции, како што се неговите најдобри познати балади ''На Threepenny Опера'', во која била вклучена баладата " Mack the Knife".Веил го достигнал идеалот на пишување музика кој служела како општествено корисна цел. Тој, исто така напишал неколку дела за концертна сала. Тој станал граѓанин на сад во август 27, 1943.
1 Детство
Веил е роден на 2 март 1900, трето од четирите деца да Алберт Веил (1867-1950) и Ема Веил (née Ackermann; 1872-1955). Тој израснал во едно религиозно Еврејско семејство во "Sandvorstadt", Еврејско маало во Dessau во Саксонија, каде неговиот татко бил cantor. на возраст од дванаесет години, Веил почнал на пијано часови и се обидувал да пишува музика неговата најрани зачувани состав боле напишани во 1913 година, и е наречена ''Ми Addir. Еврејската Свадба Песна''.
Во 1915 година, Веил започнал со земање на приватни часови со Алберт Bing, Kapellmeister на "Herzogliches Hoftheater zu Dessau", кој му предавал на него, пијано, музичка теорија и др. Веил вршел јавен настап на пијано за првпат во 1915 година. Следните години тој компонирал бројни Lieder стихови на поети како што се Јозеф фон Eichendorff, Arno Holz, и Ана Ритер, како и циклусот од пет песни со наслов ''Ofrahs Lieder'' германскиот превод на текстот од страна на Yehuda Halevi.
Веил дипломирал со Abitur од ''Oberrealschule'' на Dessau во 1918 година, и се запиша на Berliner Hochschule für Musik на возраст од 18 години, каде што изучувал композиција со Engelbert Humperdinck,  која ја спроведувал со Рудолф Krasselt, и контрапунктирал со Фридрих Д. Кох, и, исто така, посетувал филозофски предавања од страна на Макс Dessoir и Ернст Cassirer.
2 Студии со Busoni
Назад во Берлин, Веил имал интервју со Ferruccio Busoni во декември 1920 година. По разгледување на некои од композицициите на Веил.
3 Влијание
Шеесет години по неговата смрт, музиката на Веил продолжува да се изведува и во популарните и класичните контексти. Неговото дело е најчесто поврзано со гласот на неговата жена, Lotte % Lenya, но кратко време по неговата смрт,"Мек Нож" е основана од страна на Луис Армстронг и Боби Darin како џез стандард. Неговите музики оттогаш се снимени од страна на многу изведувачи, кои се движат од Нина Симон, Френк Синатра, Врати, Ела Фицџералд, Дејвид Боуви, Роби Вилијамс, Џуди Колинс, John Zorn, Дагмар Krause, Steeleye Век, Млади Богови и PJ Харви да Њујорк Митрополитот Опера и Виена Радио Симфониски Оркестар како Тереза Stratas, Ute Lemper, Gisela Може, Anne Sofie фон Otter, Max Raabe, Карл Хајнц Грубер, Dee Dee Bridgewater и Marianne Faithfull  го снимиле целиот албуми на неговата музика.
Подриње

Подриње – област околу реката Дрина, меридијански издолжена, поделена меѓу Србија и Босна и Херцеговина.
1 Положба
Околу долниот тек на реката во српското Подриње се издвојуваат неколку микрорегии: Азбуковица, Јадар, Лешница, Мачва, а во Босна: Семберија и Бирач. На север се граничи со Посавина. Подриње е изградено од разновидни стени, меѓу кои се и магматските, со рудници околу Крупањ, Зајача, Зворник, Власеница, Сребреница, Братунац ... (антимон, олово, цинк, боксит и др.).
Подриње е стопански недоволно развиено, претежно земјоделско и хидроенергетски исклучително богато (хидроелектрани Бајина Башта, Зворник и Вишеград). Дрина е хидроенергетски најбогата река од бивша Југославија. Од земјоделски аспект, Подриње е познато по производство на јагодесто овошје, малини и капини, особено на подрачјата на Братунац и Љубовија. Подриње нема добри сообраќајни врски - пруга од Шабац до Зворник и пат од Бајина Башта (преку Љубовија). Кањонскиот и клисурскиот дел на долината на Дрина е непогоден за изградба на сообраќајници, иако реката просекува природен пат низ Динаридите далеку на југ. Подриње е слабо населено и без поголеми градови, меѓу кои Лозница е најголем.
Во Подриње се наоѓаат седум природни бањи – четири во српскиот дел:Бадања, Бања Ковиљача, Бања (Прибој), Радаљска Бања, а во босанскохерцеговскиот, три: Бања Дворови, Бања Губер, Вишеградска Бања.
2 Градови во Подриње
Градови во Босна и Херцеговина:
* Фоча (Република Српска)
* Горажде (Босанско-подрињски Кантон, Федерација Босна и Херцеговина)
* Ново Горажде (Република Српска)
* Вишеград (Република Српска)
* Зворник (Република Српска)
* Братунац (Република Српска)
* Сребреница (Република Српска)
Градови во Србија (Западна Србија):
* Бајина Башта
* Бања Ковиљача
* Љубовија
* Мали Зворник
* Лозница
3 Поврзано
* Географски региони на Србија
* Региони на Босна и Херцеговина
* Босанско-подрињски Кантон
* Дринска регата
Пембе

Пембе е мешано македонско оро, кое кореографски потекнува од Велес.
Ова е оро кое се игра на почеток бавно а потоа со постепено забрзување. Чекорите се смирени, се игра со одмерени чекори, а карактеристично е нагласеното играње со петиците. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. На првите три такта од музиката играчите мируваат, а орото почнува од четвртиот такт. Ритамот е двочетвртински.
Боетиј

Аникиј Манлиј Северин Боетиј, познат како Боетиј, (латински: ''Anicius Manlius Severinus Boethius'', 480 - 524) - римски поет и филсооф.
1 Животопис
Боетиј служел во дворецот на кралот Теодорих (кому му бил добар пријател) во Равена, но подоцна бил обвинет за предавство, затворен и погубен. Познато е дека имал богата библиотека, обложена со кристал и со слонова коска.
2 Творештво
Боетиј бил плоден писател, а се занимавал и со преведување на старогрчките философи и математичари. Додека го чекал извешувањето на смртната казна, во затворот, го напишал своето најважно дело, „Утехата на философијата“ во пет книги. Во него, персонифицираната философија го посетува во затворската ќелија за да го утеши и му зборува за променливата човекова среќа и за доблеста која не може да му се одземе на човекот. Боетиј се смета за последниот писател од античкото време.
Крајни точки на Русија

Ова се крајните точки на Русија во географски и топографски поглед.
Најсеверната и најисточната точка на Русија се совпаѓаат со оние на Евроазија (како на копното, така и на островите).
СССР ги имал истите крајни точки, со исклучок на најјужната — Кушка (денес Серхетабат во Туркменистан, додека највисока била Врвот на Комунизмот (денес Исмаил Самани во Таџикистан), со 7.495 м.
1 Просторни крајности
''Со острови и ексклави''*Најсеверна точка &mdash; Флигели, Земја на Франц Јосиф, Архангелска област
*Најјужна точка &mdash; кај планината Базардузу, Дагестан
*Најзападна точка &mdash; Нармелн, Вислански Провлак, Калининградска Oбласт
*Најисточна точка<sup>1</sup>&mdash; островот Голем Диомид, Чукотски автономен округ
''Главна копнена територија''*Најсеверна точка &mdash; ’рт Чељускин, Краснојарски крај (77°43' СГШ)
*Најјужна точка &mdash; планина Базардузу, Дагестан (41°12' СГШ)
*Најзападна точка &mdash; near Лаври, Псковска област (27°19' ИГД)
*Најисточна точка<sup>1</sup>&mdash; Дежњов (Источен ’Рт), Чукотски автономен округ (169°40' ЗГД)
''Градови''*Најсеверен &mdash; Певек, Чукотски автономен округ (69°42′ СГШ)
*Најјужен &mdash; Дербент, Дагестан <sup>(42°04′ СГШ)</sup>*Најзападен &mdash; Балтијск, Калининградска Oбласт (19°55′ ИГД)
*Најисточен &mdash; Анадир, Чукотски автономен округ (177°30′ ИГД)
''Трајно населени места''*Најсеверно &mdash; Диксон (73°30′ СГШ)
*Најјужно &mdash; Куруш, Дагестан (41°16′ СГШ)
*Најзападно &mdash; Балтијск, Калининградска Oбласт (19°55′ ИГД)
*Најисточно<sup>1</sup>&mdash; Уелен, Чукотски автономен округ (169°48′ ЗГД)
<sup>1</sup>според патеката на меѓународната датумска граница.
2 Висински крајности
*Најниска точка: Касписко Море: −28 м
*Највисока точка: западен врв на Елбрус: 5.642 м
*Највисока точка во Азија: Кључевскаја Сопка: 4.750 м
3 Поврзано
* Крајни точки на Земјата
* Географија на Русија
Струшки минеј

Струшки минеј — старословенски ракопис од XV век. Има 47 листови и е пишуван во две колони со ситно полууставно писмо. Фрагментот е дел од обемен минеј што бил сопственост на семејството Чакарови од Струга. Во втората половина на XIX век Александар Чакаров му го дал овој фрагмент од минејот на Георги Баласчев, кој подоцна ѝ го отстапил на Софиската народна библиотека (бр. 455). Под 27 јули во минејот е сместен словенски превод на грчката служба на Св. Климент Охридски. Кај некои од текстовите се означени и нивните автори. Така, како автор на Великата вечерна е означен охридскиот архиепископ Григориј, еден канон на Св. Климент со акростих напишал Теофилакт Охридски и еден канон, исто така со акростих, напишал Димитриј Хоматијан. Климентовата служба од овој минеј ја издаал Георги Баласчев.
Ватеринген

Ватеринген е град во холандската покраина Јужна Холандија. Тоа е дел од општина Вестланд, и се наоѓа на околу 5 км југозападно од Хаг.
До 2004 претставувала посебна општина која се простирала на површина од 8.93 км2.
Во поранешната општина Ватеринген, исто така бил вклучен градот Квинтсхеул.
Селото "Ватеринген" има население од околу 10,860 жители.
Статистичката област "Ватеринген", која исто така ја вклучува и околината, има население од околу 13,880 жители.
1 Галерија
Иремел

Иремел (|Ирәмәл, |Иремель) — планинско возвишение во состав на Јужен Урал и втора планина по висина во венецот. Се наоѓа во Башкортостан, Русија, на границата со Чељабинската област. Највиск врв е Голем Иремел (''ba'' / ''ru'') или само Иремел со 1.589 м. Околу 6 км североисточно се издига Мал Иремел (''ba'' / ''ru''), со висина од 1.449 м. Тука извира реката Белаја.
На 53 км југозападно од Голем Иремел е сместен највисокиот врв на Јужен Урал — Јамантау (1.638 м).
Роберто Фирмино

Роберто Фирмино Барбоса де Оливеира (роден на 2 октомври 1991, во Масеијо) — бразилски фудбалер, напаѓач на Ливерпул и на бразилската репрезентација.
По започнување на неговата кариера со Фигуеренсе во 2009 година, тој поминал четири и пол сезони во Хофенхајм во Бундеслигата. Неговите 16 гола во 33 натпревари во сезоната 2013-14 година, ја заработил наградата за најпробивен играч во лигата. Во јули 2015 година, тој потпишал за премиерлигашот Ливерпул.
Фирмино го направил своето репрезеннативно деби за Бразилската репрезентација во ноември 2014 година и ја претставувал нацијата на Копа Америка во 2015.
Lost and Found

Lost and Found (македонски: Изгубени и пронајдени) е песна на македонскиот бенд Eye Cue (Ај Кју). Песната била избрана да ја претставува Македонија на Евровизија 2018. Песната била избрана во конкуренција од 382 композиции што пристигнале на меѓународниот јавен повик за избор за песна на Евровизија распишан од страна на македонската радиотелевизија (МРТ).
Автор на музиката и текстот на песната е Бојан Трајковски, додека за аранжманот се погрижил Дарко Димитров. Песната била дигитално издадена на 11 март 2018 година преку Apple Music заедно со караоке верзијата. Музичкиот спот за „Lost and Found“ бил издаден истиот ден преку официјалниот евровизиски YouTube канал.
На 30 март 2018 година, на својот YouTube канал, Eye Cue ја промовирале акустичната верзија на „Lost and Found“.
Бојаиева награда

Меѓународна награда за математика „Јанош Бојаи“ (|Bolyai János nemzetközi matematikai díj) или Бојаиева награда (''hu'') — меѓународна награда за математичари која на Унгарската академија на науките. Се доделува на секои пет години на математичари кои издале своја монографија во која се опишуваат нивните исклучителни придонеси за математиката во текот на изминатата деценија.
Наградата е наречена во чест на истакнатиот унгарски математичар Јанош Бојаи (1802-1860).
1 Добитници
* 1905 — Анри Поенкаре
* 1910 — Давид Хилберт
* 2000 — Сахарон Шелах* 2005 — Михаил Громов
* 2010 — Јуриј Манин* 2015 — Бери Сајмон* 2020 — Теренс Тао
Џордан Хендерсон

Џордан Брајан Хендерсон (роден на 17 јуни 1990 година) — англиски професионален фудбалер кој е капетен на премиерлигашот Ливерпул и исто така настапува и за англиската репрезентација. Тој обично игра како централен играч од средниот ред за клубот и репрезентцијата.
Хендерсон ја започнал својата кариера во Сандерленд во 2008 година, но бил испратен на позајмица во Ковентри Сити во 2009 година, пред да се преселил во Ливерпул во 2011 година. Тој станал капитен на Ливерпул во 2015 година по заминувањето на Стивен Џерард. Во 2010 година, Хендерсон го остварил својот прв настап за фудалската репрезентација на Англија, откако претходно играл и бил капитен на тимот под-21 година. Тој ја претставувал земјата на УЕФА Еуро 2012 и 2016 година, и на ФИФА Светското Првенство во 2014 година.
Повратено оро

Повратено е женско македонско оро, кое кореографски потекнува од Скопско.
Ова е умерено брзо оро кое се игра со преминување на чекорите од цело на полустапало. Играчите се во полукруг, со лицето свртени кон центарот на кругот. Играчите се држат за појас. Ритамот е двочетвртински.
Ловинац

Ловинац (|Lovinac) — општина во Личко-сењската жупанија, Хрватска. Општинско седиште е селото Ловинац.
1 Географија
Селото Ловинац е сместено на 35 км од Госпиќ, југоисточно од Личкото Поле — најголемото карстно поле во Хрватска. Во минатото најкраткиот трговски пат од внатрешноста на Лика до морето минувал низ Ловинац.
Бројот на посетители во последно време е поголем, претежно поради изградбата на делницата на автопатот А1.
2 Население
Општината брои вкупно 1.007 жители, од кои 90 % се Хрвати, што претставува мал пад во споредба со 1.096 жители попишани во 2001 г.
3 Села
* Враник — 19 жит.
* Горња Плоча — 22 жит.
* Кик — 3 жит.
* Личко Церје — 117 жит.
* Ловинац — 288 жит.
* Радуч — 11 жит.
* Ричице — 114 жит.
* Свети Рок — 292 жит.
* Смокриќ — 55 жит.
* Штикада — 175 жит.
Крај Ловинац се сместени и селцата Пилар (нас. 45) и Вркљани (нас. 27).
4 Историја
Над селото Ловинац се наоѓаат рушевините на средновековната утврдена населба Ловинац, каде се пронајдени предмети од римско време. Во средниот век селото било во владение на благородничкото семејство Ловинчиќ. На почетокот на XVI век, селото му припаѓало на банот Иван Карловиќ, сè до 1522 г. кога е освоено од Османлиите. По истерувањето на Турците во 1689 г. во селото се доведени Буњевци, кои го населуваат и денес.
5 Знаменитости
* Стара тврдина
* Здуниќева кула
* Ковачевиќева кула — единственото здание преостанато од времето на турската власт.
6 Образование
* Основно училиште подрачни училишта
Сакаоански јазик

Сакаоански јазик или само сакао - океански јазик, дел од групата на малајско-полинезиски јазици од семејството на австронезиски јазици.
1 Име
Сакао/ сакаоански е име кое се користи од странци, односно не е матичен назив. Името потекнува од островот Сакао, островче кое се наоѓа североисточно од Еспириту Санто во Вануату. Сакаоанците го именуваат јазикот различно, зависно од дијалектите.
2 Фонологија
Јазикот поминал низ значајни фонолошки промени и така не е многу сличен со останатите околни јазици.
+ самогласки, , преднинезаоблени, преднизаоблени, заднизаоблени
затворени, i, y, u
, e, ø, o
отворени средни, ɛ, œ, ɔ
отворени, a, ɒ
+ Согласки, , лабијални, алвеоларни, непчени, веларни, грлени
носни, m, n, ŋ
експлозивни, p, t, k
фрикативни, β, s ð, ɣ, h
вевни, ɾ
безвучни вевни, r̥
апроксимантни, w, l, j
3 Наводи
* Guy, Jacques, On the origins of the Sakao vowel system (New Hebrides), ''Journal of the Polynesian Society'' 86, 1977, 97-103.
Милан Васиќ (глумец)

Милан Васиќ (Косовска Каменица, 31 јануари 1979) е српски театарски, телевизиски и филмски глумец.
1 Животопис
Тој е роден во местото Ропотово, кај Косовска Каменица. Тој се запишал на Факултетот за уметност, Универзитетот во Приштина, одсек за глума, во класата на професорот Светозар Рапајиќ, на којшто дипломирал. Популарноста ја стекнал со улогата во филмот "Црни коњи " од Љубиша Самарџиќ, а подоцна улогата во серијата "Она наше што некогаш беше". Во серијата "Ранет орел", го играл ликот на Маша. Следната голема улога тој му беше во серијата "Есен доаѓа, Дуњо моја ". 2005 година дневниот весник "Политика" го претстави Милан како личност од домен, глума која ја обележа таа година. Пред да започне да се занимава со глума професионално играл фудбал во Косовска Каменица, а во средно училиште тренирал ракомет. Тој, исто така пет години играл во локалниот фолклорен ансамбл. Работи во Народниот театар во Приштина со изместено седиште во Косовска, Грачаница.
2 Театарски улоги
* Пеј, брате
* Пеј, брате 2
Петар Краљ

Петар "Пера" Краљ (Загреб, 4 април 1941 година — Белград, 10 ноември 2011) бил српски глумец.
1 Животопис
Петар Краљ е роден на 4 април 1941 година во Загреб, како син единец од татко Џорџ, професор по историја во гимназија, по потекло бил од Банија и мајка Станислава, девојачко Коцан, професорка по географија од полско-украинско потекло. На почетокот на Втората светска војна семејството прво се преселило во Рума, а потоа и во Сремска Митровица , каде тој го поминал детството.
Средно училиште завршил во Нови Сад , во 1960 година. Дипломирал на Академијата за театар, филм, радио и телевизија во Белград.
Бил член на ''Атеље 212'' од 1968 година до 1979 година кога преминал во слободни ументници. Најмногу играл во Атеље 212 во Народниот театар. Малата сцена на ''Атеље 212'' денес, во негова чест е наречена ''"Сцена на Петар Краљ"''.
Бил во брак со поранешната балерина Соња Дивац, а во првиот брак со глумицата Лилјана Газдиќ  со него во 1973 година ја родила ќерката Милица, денес успешен уредник.
Починал 10 ноември 2011 година во Белград по долга и тешка болест, на 70 години од животот. Тој бил погребан на 14 ноември во ''Алејата на заслужни граѓани'' на Нови гробишта, пеењето го служел Радован Биговиќ.
Тој живеел на ''"Милешевска" 38'' во Белград, во предниот дел на куќата на 4 април 2014 година бил поставен спомен-обележје.
2 Филмографија
1960&#x25BC;, 1970&#x25BC;, 1980&#x25BC;, 1990&#x25BC;, 2000&#x25BC;, 2010&#x25BC;, Вкупно
Долгометражен филм, 8, 1, 24, 8, 12, 1, 54
ТВ филм, 11, 40, 20, 16, 5, 0, 92
ТВ серија, 4, 14, 14, 8, 9, 2, 51
ТВ мини серија, 1, 3, 3, 2, 2, 0, 11
ТВ краток филм, 3, 3, 4, 0, 0, 0, 10
Краток филм, 0, 1, 1, 3, 2, 0, 7
Вкупно, 27, 62, 66, 37, 30, 3, 225
3 Награди и признанија
Носител бил на бројни награди и четири награди за животно дело:
* 1994 — Награда ''"Милош Жутиќ"'';
* 1994 — Статуета ''"Јоаким Вујиќ"'';
* 1996 — ''"Добричин прстен"'' за животно дело;
* 2006 — Награда ''"Павле Вуисиќ"'' за животно дело;
* 2010 — ''"Златен петел"'' за животно дело;
* 2010 година — ''"Стерјино позорје"'' за животно дело.
Мирка Васиљевиќ

Мирка Васиљевиќ е српска глумица и модел, родена 27  септември 1990 година во Белград (Србија).
Невенчана сопруга му е на Вујадин  Савиќ , со кого има двајца синови, Андреј и Михаил  и ќерка Адријана.
Икар (ѕвезда)

Икар (MACS J1149+2223 Lensed Star 1 или MACS J1149 LS1) — поранешна сина суперџиновска ѕвезда во соѕвездието Лав. Го зазема 9. место по оддалеченост на 9 милијарди светлосни години од Земјата (црв. помест. z=1,49). Нејзината светлина е израчена 14,4 милијарди години по Големата експлозија. Според сооткривачот Патрик Кели, оваа ѕвезда е барем стотина пати подалечна од следната најдалечна ѕвезда (која не е супернова), и претставува првата поединечна ѕвезда видена со увеличување.
1 Преглед
Ѕвездата е откриена при проучувањето на суперновата SN Рефсдал со вселенскиот телескоп „Хабл“. Собирањето слики од оваа супернова почнало во 2004 г. но овој извор светлина е откриен неодамна, од сликите направени во 2013 г. и истиот станал посјаен во 2016 г. Утврдено е дека точкестиот извор е осамена ѕвезда увеличена за 2.000 пати со гравитациска леќа. Светлината од LS1 е увеличена не само поради огромната вкупна маса на галактичкото јато MACS J1149+2223 (оддалечено 5 милијарди светлосни години), туку и од компактниот објект од три Сончеви маси во состав на самото јато кој поминал преку видното поле — појава наречена гравитациска микролеќа. При нормални услови, од оваа далечина можат да се пронајдат само објекти како цели галаксии или супернови, но во овој случај светлината била достатно зголемена поради микролеќата. Не забележувајќи колебање во температурата, заклучено е дека светлината доаѓа од стабилна ѕвезда наместо од супернова. Температурата исто така им овозможила на астрономите да ја класификуваат ѕвездата како син суперџин.
Забележаната светлина од ѕвездата потекнува од времето кога вселената била четирипати помлада од денес (13,8 милијарди години). Се претпоставува дека сличните откритија на микролеќи ќе помогнат во откривањето на најраните ѕвезди во вселената. Икар повеќе не постои како син суперџин, знаејќи го животниот век на ваквите ѕвезди.
Ѕвездата е нарчена по истоимената личност од старогрчката митологија.
2 Поврзано
* Список на крајности кај ѕвездите
* Список на најдалечни астрономски тела
Хинди Зара

Хинди Зара (берберски: ⵀⵉⵏⴷⵉ ⵣⴰⵀⵕⴰ, родена на 20 јануари 1979 година во Хурибга, Мароко) е франко-мароканска пејачка и глумица. За сценско име, таа едноставно го зела своето име. Нејзините песни се претежно на англиски јазик, но некои стихови како во песната "Имик Си Мик" се на берберски јазик.
Под влијание била на пејачи како Чеика Римити. Хинди Зара ја споредуваат со Бет Гибонс пејачката на Портисхед, Ману Чао, Били Холидеј, Пети Смит, и Нора Џонс.
1 Кариера
Зара била израсната од својата мајка, Мароканка, танчерка и глумица, во Хурибга, Мароко. На возраст од петнаесет години, таа го напуштила училиштето и се преселила во Париз за да живее со нејзиниот татко, кој бил војник. На 18 годишна возраст работела во Лувр.
До 2005 година, таа напишала околу 50 песни од кои ''неколку ''за првпат биле објавени на „ЕП Хинди Зара“ во 2009 година, а единаесет песни биле снимени на нејзиниот прв албум кој бил издаден во јануари 2010 година. Видеото за песната ''Убаво танго'' било направено од страна на францускиот режисер Тони Гатлиф. Песната ''Стани'' била избрана за комерцијалната кампања на Вестерн Јунион. Во ноември 2010 година, Хинди Зара освоила награда за најдобар албум. Во февруари 2011 година, таа освоила награда за најдобар музички албум во светот.
Во април 2015 бил објавен нејзиниот втор студиски албум „Татковина“.
2 Дискографија
2.1 Албуми
Година, Албум, Најдобра позиција, Сертификација
БЕЛ , БЕЛ , FR, SWE, SWI
2010, ''Рачно изработени'', 22, 35, 17, 29, 58
2015, ''Татковина'', 64, 68, 27
* 2011: ''Рачно изработени Делукс Издание'' (со необјавени песни)
2.2 EPs
* 2009: ''Хинди Зара'' (ЕП)
* 2011: ''До Следното Патување'' (ЕП)
2.3 Синглови
Година, Еден, Најдобра позиција, Албум
БЕЛ , FR, GER
2010, "Убаво танго", 9*, 85, Рачно изработени
До 2015, "Било која приказна", 88, Татковина
; Друго
* 2010: "Stand Up"
* 2010: "Imik Si Mik"
* 2011: "Фасцинација"
Културно наследство на Македонија во Општина Валандово

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Валандово според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
+Список на културно наследство на Македонија во Општина Валандово, Број, Населено место, Културно добро, Година на прогласување, Фотографија
1, Валандово, Археолошко наоѓалиште „Стакина Чешма“, 1971/2003
2, Валандово, Археолошко наоѓалиште „Исар Кале“, 1953
3, Дедели, Археолошко наоѓалиште „Каракуш“, 2003
4, Марвинци, Исар, 1957/2003
5, Удово, Спомен-костурница, 1954
1 Градби со поранешен статус на културно наследство
+Список на поранешно културно наследство на Македонија во Општина Валандово, Број, Населено место, Културно добро, Фотографија
1, Градец, Археолошко наоѓалиште „Градиште“
Гилде

Гилде (|Gielde) — село и поранешна општина во округот Волфенбител во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2013 година е дел од општината Шладен-Верла.
1 Географија
Гилде се наоѓа на северното подножје на планинскиот масив Харц, сместен помеѓу Финенбург (дел од градот Гослар) на југ и Волфенбител на север; соседни села се Шладен на југоисток и Либенбург на југозапад.
2 Историја
Населба со име „Гелити“ (''Gelithi'') била првпат спомената во декрет од 953 година и како „Гелите“ (''Gelithe'') во 1140 година. Првата парохиска црква веројатно била изградена во текот на служењето на епископот Готхард Хилдесхајмски во почетокот на век. Тогаш, областа била дел од средновековното Војводство Саксонија. Остатоците на саксонската тврдина (''Kukeriulenburg'') се видливи на север од денешното село.
Дворецот Алтенроде, кој веројатно бил изграден од камењата на срушениот замок, бил попишан како имот на манастирот Хајнинген од 1306 година. Кога манастирот бил секуларизиран во 1810 година, дворецот станал приватен посед и денес е споменик на културата.
Фокален напад

Фокалните напади (исто така наречени парцијални напади и локализирани напади) се напади кои првично афектираат само една полутопка од мозокот. Мозокот се состои од две полутопки, секоја составена од четири лобуси – фронтален, темпорален, париетален и окципитален. Фокалниот напад се генерира и афектира само еден дел од мозокот – цела полутопка или дел од лобус. Симптомите варираат во зависност од тоа каде се јавил нападот. Во фронталниот лобус симптомите може да вклучуваат чувство на „бранови“ во главата; во темпоралниот лобус, чувство на déjà vu; во париеталниот лобус, замаеност или трпки; и во окципиталниот лобус, нарушување во видот или халуцинации.
Пелинковец

Пелинковец — ракија со пелин. Од дамнешни времиња е познат како „растителен лековит ликер“. Се препознава по забележливиот горчлив вкус на пелин од кој и се произведува, со додаток на 26 различни лековити билки кои го обогатуваат со специфична арома и пријатен мирис. Ликерот содржи до 35% алкохол. Се пие изладен без лед, као аперитив пред и како дигестив по јадењето.
Хорнбург (Волфенбител)

Хорнбург (|Hornburg) — град и поранешна општина во округот Волфенбител во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Од 1 ноември 2013 година е дел од општината Шладен-Верла.
Се наоѓа на реката Илзе, притока на Окер. Во него се наоѓаат бројни историски вредни фахверк градби.
1 Историја
Замокот Хорнбург бил првпат споменат во декрет од 994 година како посед на Халберштатската епископија. Во 1005 година во него се родил папата Климент II. Тврдината сместена над градот служела за контрола на северната граница на епископијата и на трговските патишта од Халберштат до Брауншвајг и Хилдесхајм. Била уништена од Хајнрих Лавот во 1179 година во неговиот конфликт со епископот, сојузник на Фридрих I Барбароса, кој го обновил замокот.
Во 1528 година околната населба била прогласена за град од епископот на Халберштат, добивајќи пазарни права во 1552 година. Во исто време, Хорнбург, растејќи од одгледувањето на хмељ за производство на пиво, бил опкружен од градски бедеми со пет порти. Ансамблот на околу 400 ренесансни фахверк градби се појавиле по пожарот од 1512 година, кој ги уништил скоро сите градби во Хорнбург. Обновата на градот била спроведена по изгледот на Халберштат. Заедно со епископијата, Хорнбург станал протестантски во 1540 година. Парохиската црква се смета за една од првите лутерански соборни цркви во областа. Во текот на Триесетгодишната војна, Хорнбург бил окупиран од царскиот фелдмаршал Јохан фон Тили во 1626 година, но освоен од шведските трупи во 1630 година. Во 1645 година, шведската војска конечно го срамнила замокот. Денешната градба е обнова на приватна иницијатива од 1920-тите години.
Со секуларизацијата на епископијата во 1648 година, Хорнбург припаднал на изборните кнезови од Бранденбург и по Виенскиот конгрес од 1815 година, станал дел од пруската покраина Саксонија. Хорнбург останал пруски град до 1941 година, кога бил приклучен на Слободната Држава Брауншвајг со основањето на градот Залцгитер. Поради тоа, на крајот на Втората светска војна, Хорнбург се нашол во британската окупациска зона и подоцна станал дел од Западна Германија.
2 Збратимени градови
* Остервик, Германија
Марк Падун

Марк Падун (|Марк Падун; р. во ) — украински професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата . Во август 2018 година бил вклучен во почетниот состав за Вуелта а Еспања 2018.
1 Достигнувања
;2014
: 1. Национално хронометарско јуниорско првенство
: 10. Краен пласман Мировна трка за јуниори
;2015
: 1. Национално критериум првенство
: Џиро дела Фриули Венеција Џулија
::1. Планински пласман
::1. Етапа 3
: 8. Краен пласман Мировна трка под 23 години
: 9. ГП Каподарко
;2016
: 1. Национално хронометарско првенство под 23 години
: 2. Џиро дел Медио Брента
: 3. Краен пласман Џиро дела Вале д’Аоста
::1. Планински пласман
::1. Пласман за млад возач
::1. Етапа 2
;2017
: 1. Трофео ПИВА
: 1. ГП Каподарко
: 2. Краен пласман Флеш ди Сид
::1. Пласман за млад возач
: 5. Краен пласман Џиробио
::1. Етапа 3
;2018
: 1. Етапа 5 Трка на Алпите
: 5. Светско друмско првенство под 23 години
Таписерија

Таписерија (од францускиː ''tapisserie'' - ткаеница) — текстилна уметност за создавање декоративни покривки за ѕидови и подови, за делови на мебел или како независно уметничко дело. Таписеријата се ткае рачно, на разбој, најчесто со природни предива, волна, лен, памук, свила. Најпознат центар за таписерии бил градот Арас во Франција.
Во Македонија првите таписерии ги создаваат Лазар Личеноски и Димче Протуѓер. Подоцна се вклучиле Димче Коцо, Доне Милјановски, Дијана Томиќ-Радевска и Ѓорѓи Здравев. Таписерите во повоена Македонија па сè до крајот на XX век биле многу застапени низ македонските домови.
Бирач

Бирач - историски регион во денешна Босна и Херцеговина, кој ја опфаќа територијата на современите градови и заедници на Република Српска: Милиќи, Власеница, Сребреница, Братунац, Зворник и Шековиќи .
1 Географија
Од времето на Отоманското Царство како регион Бирач нарекувана е областа на средното Подриње, ограничена од Власеница на запад и Сребреница на исток. Тоа е плато со висина од 600 до 900 метри надморска висина, коe се протега во насока северозапад-југоисток. Највисоки врвови се Сирика (1 071 m), Комиќ (1 032 m) и Лисина (1 262 m). Постојат многу речни долини што течат од југозападниот дел на планината Јавор и се влеваат во реката Јадар. Бирач е познат по својата блага клима и вегетација. Мал дел од земјата се користи за земјоделство - поголемиот дел е под иглолисни и листопадни шуми.
Најголемите населени места се Горњи Залуковик, Врли Крај, Герови, Бачиќи, Вишњица, Нуриќи, Помол, Бечиќ, Горње Врсиње, Доње Врсиње, Заклопача, Загражѓе. Населението главно се занимава со шумарство и сточарство.
2 Историја
За време на османлиското владеење, оваа област е позната како Бирче. Од крајот на 16 век била кадилак, која се нарекувала Кнежина и Бирче: во неа влегувале градовите Кнежина, Нова Касаба и Власеница. На територијата на кадилакот бил и манастирот Ловница. Од тие времиња останале бројни историски знаменитости, патишта, згради, тврдини и цркви.
За време на Втората светска војна во Бирач имало активни воени дејствија меѓу југословенските партизани на Тито и четниците, a и двете страни, им биле спротивставени на усташите.
Во ноември 1990 година, по слободните избори во Босна и Херцеговина, босанските Срби започнале процес на создавање сопствена автономна држава, и во септември 1991 година во составот на Босна и Херцеговина се појавуваат српските ентитети. На 9 ноември била создадена Српската автономна област Бирач која била затворена на 21 ноември, со одлука на собранието на босанските Срби, и истата го вклучува Бирач во составот на Српска автономна област Рома-Бирач.
На 9 јануари 1992 година босанските Срби го најавуваат формирањето на Република Српска во Босна и Херцеговина, во составот на која влегуваат сите српски автономни области наведени во Босна и Херцеговина од почетокот на 1990-те години. На 12 август 1992 година, државата е преименувана во Република Српска. Територијата на Бирач останува во Република Српска и по завршувањето на граѓанската војна.
Термистор

Термистор – вид отпорник чиј електричен отпор се менува со промена на температурата. Заради оваа особина, термисторите наоѓаат примена како сетилници на температурни промени.
За жал, зависноста на отпорот од температурата е нелинеарна, што го отежнува користењето на термисторите. Од друга страна, осетливоста е голема и на мали промени на температурата. Заради тоа, термисторите најмногу се користат таму каде што е потребно тестирање на граничните температури (горна и долна), а не за мерење на истата.
Термисторот се состои од пулупроводен материјал, обично некој вид метален оксид.
1 Начин на употреба
Термисторот може да се постави во отпорен мост или напонски делител. Кај напонскиот делител (на сликата), примената на отпор со температура доведува до промена на излезниот напон, што лесно се регистрира со волтметар или понатаму се обработува со аналогно-дигитален претворувач.
2 Видови
Главната поделба е на термистори со позитивен (позитивен температурен коефициент, ПТК) и негативен (НТК) температурен коефициент. Ако отпорот се зголемува со зголемување на температурата, тоа е ПТК термистор. Во спротивниот случај, се работи за НТК термистор.
3 Самозагревање и уништување
При ниски температури, и многу мали струи низ термисторот може да предизвикаат доволно топлина да дојде до зголемување на температурата на истиот или смалување на отпорот. Ова смалување на отпорот предизвикува уште поголем струја низ термисторот и доаѓа до ефект на лавина, која може да го уништи термисторот (во најлош случај) или да доведе до погрешно мерење.
Заради овие проблеми, термисторот треба да биде редно (сериски) поврзан со обичен отпорник во напонски делител или мост и струјата низ термисторот треба да биде минимизирана.
4 Добри особини
* мали димензии
* ниска цена
* голема осетливост на промена на температурата
* брза реакција
5 Лоши особини
* Нелинеарна Р-Т одлика
* Ограничен температурен опсег
* Грешки при мерењата и можно уништување заради самозагревањето
Вазна Киѓи

Вазната Киѓи (|Chigi) е керамички сад кој е најдобар пример за протокоринтскиот стил, карактеристичен за грчките сликани вазни кој се јавува кон крајот на 7 век п.н.е. Киѓи вазната е откриена во 1881 година во етрурска гробница во близина на Чезена, а денес се наоѓа во Националниот етрурски музеј во Рим. Датира од 650/640 година п.н.е.
На Киѓи вазна се прикажани јасни форми на фигури, соединети со декорации. Во редови се прикажани митолошки сцени (Парисовата пресуда), потоа сцени од секојдневниот живот (лов) и борби, кои се прикажани во главната композиција.
На вазната се прикажани и детали, како војници кои се наоружуваат или војници кои се придружуваат на војска.
Државни празници во Австрија

Ова е список на државните празници кои се одбележуваат во Австрија.
1 Сеопшти
Датум, Празник, Месен назив, Белешка
1 јануари, Новогодишен Ден, ''Neujahr''
6 јануари, Водици, ''Heilige Drei Könige''*, Велики Понеделник, ''Ostermontag''
1 мај, Празник на државноста, ''Staatsfeiertag'', Меѓународен ден на трудот
*, Спасовден, ''Christi Himmelfahrt'', 39 дена по Велјанедела
*, Свет Дух, ''Pfingstmontag'', Симнувањето на Светиот Дух меѓу Апостолите, 49 и 50 дена по Христовото воскреснување
*, Телово, ''Fronleichnam'', Прва света тајна — Тајната вечера. Ќетвртокот по неделата на Света Троица (60 дена по Велјанедела)
15 август, Голема Богородица, ''Mariä Himmelfahrt'', Успение на пресв. Богородица
26 октомври, Национален празник, ''Nationalfeiertag'', Денот кога е прогласена неутралноста на Австрија
1 ноември, Ден на сите светители, ''Allerheiligen''
8 декември, Мала Богородица, ''Mariä Empfängnis'', малопродажните места се отворени за божиќно пазарување
25 декември, Божиќ, ''Christtag''
26 декември, Стефановден, ''Stefanitag''
Ѕвездичката (*) означува подвижен празник.
2 Месни
Некои сојузни покраини и дејности празнуваат и дополнителни денови. Подолу се дадени празниците што се одбележуваат само во извесни покраини.
Датум, Празник, Месен назив, Важи во
19 март, Јосифовден, ''Josefstag'', Корушка, Штаерска, Тирол и Предарлска
4 мај, Флоријановден, ''Florian'', Горна Австрија
24 септември, Рупертовден, ''Rupert'', Салцбург
10 октомври, Ден на Корушкото сенародно гласање, ''Tag der Volksabstimmung'', Корушка
11 ноември, Мартиновден, ''Martin'', Градиште
15 ноември, Леополдовден, ''Leopold'', Долна Австрија и Виена
24 декември, Бадник, ''Weihnachten'', Сите покраини. Неработен или скратено работно време, зависно од колективниот договор.
31 декември, Новогодишна ноќ, ''Silvester'', Сите покраини. Неработен или скратено работно време, зависно од колективниот договор.
3 Поврзано
* Австриска култура
Пелике

Пелике е тип на керамички сад кој е многу сличен на амфора, за разлика од неа има нешто поширок врат и проширен стомак. За разлико од амфора, пелике имале направено дно така да можеле да стојат на него. Формата се јавила во 6 век п.н.е. и се задржала до 4 век п.н.е.
Пелике биле извонредно погодни за сликање, поради својата форма и големина на слободниот простор за цртање. Особено се користеле во епохата на црвенофигурален стил.
1 Галерија
2 Поврзано
* Амфора
* Црвено фигурален стил
* Грчки сликани вазни
Август Холмстрем

Август Вилхелм Холстрем (|August Wilhelm Holmström) — фински и руски кујунџија и златар.
Се родил во Хелсинки, Финска во 1829 година. Се школувал во Санкт Петербург, а од 1857 година поседувал своја работилница. Бил постар член на работилницата на Фаберже, каде бил главен јувелир и исто така произведувал делови. Починал во 1903 година. Неговиот син Алберт Холмстрем ги продолжил чекорите на неговиот татко по неговата смрт и ги користел истите иницијали, ''AH''.
1 Наводи
* G.von Habsburg-Lothringen & A.von Solodkoff, ''Fabergé - Court Jeweler to the Tsars'' (1979)
* Geoffrey Watts, ''Russian Silversmiths' Hallmarks (1700 to 1917)'' (2006)
Асе (општинска заедница)

Асе (̣|Asse) — поранешна општинска заедница во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 10 километри југоисточно од Волфенбител. На 1 јануари 2015 година била споена со општинската заедница Шепенштет и ја создале новата општинска заедница Елм-Асе.
Била именувана по ридскиот масив Асе. Нејзиното седиште било во селото Ремлинген.
Општинската заедница Асе се состоела од следниве општини:
# Денкте
# Хедепер
# Кисенбрик
# Ремлинген
# Роклум
# Земенштет
# Витмар
Таска Балабанова

Таска Балабанова — македонска филмска и телевизиска глумица.
1 Филмови/ТВ серии
Балабанова ги остварила филмските улоги:* Средба - Ратка (1974)
* Хихирику (1976)
* Едно лето (1982)
* Илинден (1982)
* Време на летала (1982)
* Црвено, жолто, зелено (1982)
* Случки од животот - Бабата (1984)
* Трето доба - Ленка (1987)
* Мугра (1989)
* Северна грешка (1990)
* Македонски народни приказни (1992)
* Време живот - Ленка (1992)
* Нави - Комшивка (2007)
Културно наследство на Македонија во Општина Вевчани

Ова е список на објекти прогласени за културно наследство на Македонија на подрачјето на Општина Вевчани според евиденцијата во Регистарот на културно наследство на Управата за заштита на културното наследство на Македонија (УЗКН).
* † културните добра запишани со задебелени букви се прогласени за значајно културно наследство
+Список на културно наследство на Македонија во Општина Вевчани, Број, Населено место, Културно добро, Година на прогласување, Фотографија
1, Вевчани, Куќа на Гоговци, 2012
2, Вевчани, Куќа на Даскаловци, 2012
3, Вевчани, Куќа на Дуцкиновци, 2011
4, Вевчани, Куќа на Калајџиевци, 2011
5, Вевчани, Куќа на Ќитановци, 2011
6, Вевчани, Куќа на Коруновци, 2011
7, Вевчани, Куќа на Костојчиновци, 2011
8, Вевчани, Куќа на Пешиновци, 2011
9, Вевчани, Куќа на Плушковци, 2011
10, Вевчани, Куќа на Поповци, 2012
11, Вевчани, Костојчинов вир, валавица и воденица, 2011
Шепенштет (општинска заедница)

Шепенштет (̣|Schöppenstedt) — поранешна општинска заедница во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште било во градот Шепенштет. На 1 јануари 2015 година била споена со општинската заедница Асе и ја создале новата општинска заедница Елм-Асе.
Општинската заедница Шепенштет се состоела од следниве општини:
# Далум
# Кнајтлинген
# Шепенштет
# Ирде
# Фалберг
# Винигштет
Елм-Асе

Елм-Асе (|Elm-Asse) — општинска заедница во округот Волфенбител, во Долна Саксонија, Германија. Била именувана по ридските масиви Елм и Асе. Нејзиното седиште е во градот Шепенштет. Била создадена на 1 јануари 2015 година со спојување на поранешните општински заедници Асе и Шепенштет.
Општинската заедница Елм-Асе се состои од следниве општини:
# Далум
# Денкте
# Хедепер
# Кисенбрик
# Кнајтлинген
# Ремлинген-Земенштет
# Роклум
# Шепенштет
# Ирде
# Фалберг
# Винигштет
# Витмар
Златно јајце со часовник (Фабержеово јајце)

Златно јајце со часовник — царско Фабержеово јајце, едно од низата од педесет и две украсени јајца направено од страна на Август Холмстрем под водство на Петар Карл Фаберже за руското царско семејство во 1887 година. Било изработено и доставено на тогашниот цар на Русија, Александар III, кој го подарил на својата сопруга Марија Фјодоровна на Велигден 1887 година. Јајцето било создадено во стил на Луј XVI и се состоело од 18 каратна златна кутија потпрено на златен прстен со брановити украси поставена на три нозе кои завршуваат како лавји шепи. На овие нозе се фестони од рози и ливчиња направени од различни обоени златни легури и во средината на секоја страна со овални сафири. Над секој сафир има златна машна украсена со низа ситни дијаманти, а на предната страна на јајцето има еден поголем дијамант. Јајцето било изгубено со години, но повторно било откриено во 2012 година. Повторното откривање на ова јајце било јавно објавено во повеќе статии од весниците во 2014 година.
1 Изненадување
Часовник од 14 каратно златно со бел емајл и дијамант.
2 Изложби
* март 1902 г. во Санкт Петербург
* 14–17 април 2014 во Лондон
3 Поврзано
* Фабержеови јајца
Петел (Фабержеово јајце)

Петел (Фабержеово јајце),  (првично Кукавица часовник јајце) било направено од Питер Карл Фаберже во неговиот сет на јајца на Империал Фаберже. Јајцето било дадено во 1900 година од царот Николај II на царицата Марија Фјодоровна како подарок. Јајцето има механизам на врвот на задниот дел што му овозможува на птицата да излезе и да се движи.
Јајцето е дел од колекцијата на Виктор Векселберг, сопственост на фондацијата "Врска на времињата", и е сместено во Фабричкиот музеј во Санкт Петербург, Русија.
Катарина Радивојевиќ

Катрина Радивојевиќ (Белград, 29 март 1979) е српска глумица.
1 Живот
Основното училиште го завршила во Батајница, а потоа почнала во Дванаесеттата белградска гимназија, а подоцна и Петта белградска гимназија . Основи на глума учела во драмската група на Микa Алексиќ, иако за тоа немала поддршка од родителите. Нејзината прва средба со камера била улогата на Соња, во филмот, Полицаецот од Петлов рид, каде што игра покрај големците на југословенскиот филм Љубиша Самарџиќ, Милена Дравиќ, Неда Арнериќ... Серијата со истото име се снима сè до 1994 година. Тогаш решила дека глумата ќе биде нејзин животен повик. Како средношколка важела за исклучително непредвидлива и недисциплинирана девојка. Редовно бегала од училиште, за време на демонстрациите во 1997 година, па  повторувала одделение. По сите падови и пребарувања на себе по бомбардирањето, се запишала на Факултетот за драмски уметности во Белград. Во текот на приемениот испит прва е на листата, заедно со Марија Вицковиќ, која и станува нејзина најдобра пријателка. Факултетот го завршува во класата на Предраг Бајчетиќ. 2002 година, на самиот почетокот на кариерата добива шанса да игра важна улога во филмот "Зона Замфирова", во режија на Здравко Шотра. Оваа улога ја лансира во самиот врв на популарноста. Преку ноќ ги освојува насловните страници и невидено медиумско внимание. Улогата на Зона ја доби наградата за најдобрата дебитантска улога на Филмски фестивал во Ниш. Веднаш по Зона е прикажан и вториот филм на Катарина, "Лавиринт", кој има постигнато значајна улога.
Привлечната глумица на 2003 година станува заштитно лице на Феста и лауреат награди на критичарите.
Дваесетишестогодишната глумица игра во серијата "Денгуба" и филмовите "Либеро" и "Потрага за среќен тикет". На крајот на август 2005 година, во Смедерево почнува снимањето на Чарлстон за Огненка во режија на Урош Стојановиќ во која игар една од главните улоги. 2007 година во домашната сапуница "Љубов и омраза", која се емитува на ТВ Пинк, Катарина игра една од главните улоги. Игра во новиот филм од Слободан Шијан "СОС - спаси ги нашите души".
Катарина Радивојевиќ е активна и во театар, со нејзините колеги со класа настапува во претставите "Комедијаши", во продукција од страна на ФДУ, кој игра на сцената на Белградскиот Народен театар, во претставата "Два витеза од Верона" Горан Шушљик, вечерната сцена на театарот Бошко Буха. Година 2013 беше во жири на шоуто Твоето лице звучи познато.
Транссибирска магистрала (Фабержеово јајце)

Трансибирското железничко јајце е велигденско јајце со скапоцени камења направено под надзор на рускиот изработувач  на накит Питер Карл Фаберже во 1900 година за царот Николај II од Русија. Николај Втори го презентирал како велигденски подарок на неговата сопруга царицата Александра Фјодоровна. Во моментов се одржува во Палатата на оружјето во Кремљ во Москва.
1 Дизајн
Надворешноста на Трансибирското железничко јајце во 1900 година е направена од оникс, сребро, злато и кварц и е украсена со обоени стаклести емајли. Капакот на јајцето е шарнир, има прекривка од зелен емајл, и е украсен со инкрустирани лисја на акант. На врвот на капакот е златен триглав орел во злато со Империјалната круна. Внатрешноста е наредена со кадифе.
Мапа на трасата на Трансибирската железница е врежана во сребро преку лицето, при што главните станици се означени со скапоцен камен и формираат појас околу јајцето. Јајцето е поддржано од три грифони, изработени од позлатено сребро на зачекорена триаголна основа на белиот оникс.
Далум

Далум (|Dahlum) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Општината Далум се наоѓа помеѓу Шепенштет и Шенинген на сојузниот пат Б82 и зафаќа површина од 15,12 км<sup>2</sup>. Окружниот град Волфенбител се наоѓа 22 километри западно.
Општината е составена од местата Грос Далум (578 жители) и Клајн Далум (79 жители).
Денкте

Денкте (|Denkte) — општина во округот Волфенбител, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
Денкте се граничи со градот Волфенбител и со ридскиот масив Асе.
Општината е составена од четири единици (состојба 1 декември 2016 г.):
* Грос Денкте (1.872 жители, 9,77 км<sup>2</sup>)
* Клајн Денкте (455 жители, 2,77 км<sup>2</sup>)
* Најндорф (321 жител, 3,05 км<sup>2</sup>)
* Зотмар (270 жители, 2,58 км<sup>2</sup>)
Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ - Дражево

Рождество на Пресвета Богородица (позната и како Света Богородица Милостива) — главна селска црква во струмичкото село Дражево, Македонија.
1 Местоположба
Црквата се наоѓа во горниот дел на селото. Околу црквата се наоѓаат и селските гробишта.
2 Архитектура
Црквата поседува кула-камбанарија, која се наоѓа на западниот забат од наосот.
3 Галерија
4 Поврзано
* Струмичко архијерејско намесништво
* Дражево
Брен (4 век п.н.е.)

Брен (Brennus или Brennos) бил поглавица на галското племе Сенони. Тој ги поразил Римјаните во Битката кај Алија (18 јули 390 година п.н.е.). Во 387 п.н.е. тој ја предводел војската на Кисалпска Галија при нападот на Рим и го освоил поголемиот дел од градот, што го држел неколку месеци. Бреновата окупација на Рим била единствена за време од 800 години кога градот бил окупиран од страна на не-Римска војска, пред освојувањето на градот од страна на Готите во 410 година од нашата ера.
1 Освојувањето на Рим
Во Битката на Алија, Брен ги поразил Римјаните, и влегол во самиот град. Сеноните го заробиле целиот град Рим освен Капитол, кој успешно се бранел. Според легендата Марк Манлиј Капитолин бил предупреден за галскиот напад од страна на светите гуски  на Јунона. Откако виделе дека градот им е опустошен, Римјаните се обиделе да ја откупат својата слобода од Бре, и се согласиле да платат илјада фунти во злато.
2 Поразот и смртта
Една верзија на приказната вели дека расправијата околу тоа какви тегови да користат при мерење на златото се оддолжила, така што истераниот диктатор Марко Фуриј Камил имал време да собере војска, да се врати во Рим и да ги протера Галите,  со што го спасил градот, а на Брен му рекол: "Non auro, sed ferro, recuperanda est patria", што се преведува како „не со злато, туку со железо народот ќе се обнови". Според Плутарх, по почетните борби на улиците во Рим, Галите биле истерани од градот, а потоа поразени осум километри надвор од градот, на патот кон Габи. 
Ливиј вели дека Сеноните при опсадата на Капитол биле погодени од болест и на тој начин биле ослабени за време на преговорите за откуп на Рим. Се смета дека таа болест била дизентерија, која заедно со други санитарни проблеми убила голем број на војници.