Џихад

Џихад (|الجهاد — „ревност“) — поим во исламот што означува ревност на патот на Алах, борба за верата; света војна во исламот. Поимот воен џихад (вооружена борба за ширење на исламот) станал основно значење на зборот за немуслиманите и го добил името „света војна“. Некои муслимански автори, особено современите, настојуваат на пошироко толкување на поимот, кој не мора да подразбира крвопролевање, и изразот „света војна“ го нарекуваат неточен и неприфатлив превод.
Според Куранот, секој муслиман треба да покажува ревност во афирмацијата и заштитата на исламот, трошејќи ги за тоа своите материјални средства и сите свои сили. Во случај на опасност, неопходно е да се започне вооружена борба против непријателите на верата. Давањето на сите сили и можности заради ширењето и зацврстувањето на исламот е една од главните обврски на муслиманската заедница.
1 Цели
Според историчарот на исламот, Даниел Пајпс, „целта на џихадот не е толку ширење на исламската вера, колку проширување на сферата на влијание на суверената муслиманска власт... Така, врз основа на ова, џихадот по својата природа е бесрамно агресивен, а неговата крајна цел е да се постигне господство на муслиманите над целиот свет.“ Тој исто така посочува дека џихадот отсекогаш се пројавувал во облик на територијално проширување. Притоа, Пајпс забележува дека „многу научници и исламски апологети тврдат дека, според идеологијата на џихадот, дозволено е да се водат само одбранбени воени дејствија или дека џихадот е целосно ненасилно движење“.
Според толкувањето на сунитскиот теолог Абдул-Азиз ат-Тарифи, основна цел на џихадот е пропагирањето и ширењето на религијата, како и зацврстувањето на исламот и неговите следбеници, истовремено ослабувајќи го влијанието и силата на неверниците. Овој принцип се заснова на ајетот од Куранот: „Борете се против нив сѐ додека не исчезне искушението и додека религијата целосно не биде посветена на Алах.“ Во овој контекст не се подразбира целосно уништување на ќафирот, бидејќи според исламското верување, Алах знае и предодредил дека неверството и неверниците ќе постојат до крајот на времињата. Целта на џихадот, според ова толкување, е да се ослаби влијанието и силата на неверниците на таков начин што тие нема да претставуваат закана за верните муслимани. Тој исто така е насочен кон спречување на стремежот на слабо верните да ги подражаваат неверниците поради нивната сила и да спречи лицемерите да добијат силна поддршка однадвор. Дополнителни придобивки од џихадот вклучуваат, на пример, стекнување трофеи и поглаварен данок од припадниците на другите вери.
2 Историја
Низ историјата на исламот, војните на муслиманите со немуслиманите, иако причините биле главно политички, честопати биле нарекувани џихад за да се нагласи нивната верска страна. Ова особено било забележливо во XVIII и XIX век во муслиманските региони на Потсахарска Африка. На пример, Осман дан Фодио во 1804 г. ја определил својата борба за Сокотскиот Калифат, кој го основал во северен дел на денешна Нигерија, како џихад.
Авганистанските борци што војувале против Русија, а подоцна и против Соединетите Американски Држави, исто така често се нарекувале себеси муџахедини. За време на овие војни, исламистичките екстремисти ги сметале за џихад и нападите што ги организирале против други муслимани, кои ги сметале за „вероотстапници“.