Болеит

Болеит — комплексен халиден минерал со формула: KPb<sub>26</sub>Ag<sub>9</sub>Cu<sub>24</sub>(OH)<sub>48</sub>Cl<sub>62</sub><sub>.</sub> Првпат е опишан во 1891 година како оксихлориден минерал. Тоа е изометриски минерал кој се формира во темно сини коцки. Постојат бројни минерали поврзани со болеит, како што се псевдоболеит, куменгит и дијаболеит, и сите тие имаат иста комплексна кристална структура. Сите тие содржат светло сини кубни форми и се формираат во изменети зони на наслаги од олово и бакар, произведени за време на реакцијата на раствори што содржат хлорид со примарни сулфидни минерали.
1 Физички својства
Надворешното својство на кристалната структура на болеит укажува на неговата кубична структура. Класифициран е во изометриската кристална класа. Болеит има совршено расцепување во насоката [001] и има многу темно сјајна сина боја со светло зеленикаво-сина нијанса. Збратимувањето најдобро се гледа кај овој минерал со засеци по должината на меѓусебно проникнатите агли, што резултира со кристална навика на псевдокубно пенетрација, збратимување по три различни агли нормално еден на друг. Болеит има коцки од над половина инч на секоја страна, кои се состојат од псевдооктаедарски тетрагонални дипирамиди.
2 Класификација
Во застареното 8-мо издание на класификацијата на минерали на Штрунц, болеит припаѓал на минералната класа „халиди“, а во рамките на таа класа на поделбата „оксидни халиди“, каде што бил групиран со хлороксифит, куменгеит, дијаболеит, хематофанит и псевдоболеит во „групата болеит-дијаболеит-хематофанит“ со системски број III/C.04.
Во класификацијата Лапис од Стефан Вајс, последен пат ревидирана во 2018 година и формално базирана на старата класификација од Карл Хуго Штрунц во 8-мото издание, минералот го добил системскиот и минералниот број III/D.12-010. Ова одговара на класата „халиди“ и, во рамките на таа класа, на поделбата „оксихалиди“, каде што болеит, заедно со бидеоксит, хлороксифит, куменгеит, дијаболеит, хематофанит, псевдоболеит, сидраит и једлинит, формира неименувана група со системски број III/D.12.
9-тото издание на класификацијата на минерали на Штрунц, последен пат ажурирано во 2009 година од страна на Меѓународното минералошко здружение (IMA), го класифицира болеит во класата „халиди“ и, во рамките на таа класа, во поделбата „оксихалиди, хидроксихалиди и сродни двојни халиди“. Тука, минералот се наоѓа во подгрупата „Со Pb, Cu, итн.“ каде што формира неименувана група со системски број 3.DB.15.
Болеит е наведен во подгрупата „Со Pb, Cu, итн.“ Во Дана класификацијата на минерали, претежно користена во земјите што зборуваат англиски јазик, болеит има системски и минерален број 10.06.06.01. Ова одговара на класата „халиди“ и во рамките на неа, на поделбата „Оксихалиди и хидроксихалиди“. Во рамките на подгрупата „Оксихалиди и хидроксихалиди со формулата AmBn(O,OH)pXq“, тој е единствениот член на неименувана група со системски број 10.06.06.
3 Геолошка појава
Болеит првпат бил собран како многу мала руда од сребро, бакар и олово во Болео, Мексико. Болеит го добил името по местото на неговото откривање, рудникот Ел Болео, на полуостровот Баха, во близина на Санта Росалија, Мексико.
Минерали поврзани со болеит вклучуваат псевдоболеит, куменгеит, атакамит, англезит, церусит, фосгенит и гипс на типичното наоѓалиште во Болео, Мексико. Во рудникот Мамут-Сент Ентони во Аризона, поврзани минерали вклучуваат псевдоболеит, англезит, церусит, атакамит, паратакамит, леадхилит, паралаурионит, каледонит, фосгенит, матлокит и бидеоксит.