procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Германија на Евровизија 1961

Германија била претставувана од Лале Андерсен со песната ''Einmal sehen wir uns wieder (мак: Ќе се видиме еден ден пак)'', на натпреварот за песна на Евровизија во 1961 година, кој се одржал на 18 март во Кан, Франција. Песната била избрана на германското национално финале кое се одржало на 25 февруари.
1 На Евровизија
На денот на финалето Лале Андерсен настапила осма по ред, по Шведска и пред Франција. Било невообичаено тоа што целиот рефрен бил испеан на француски јазик, што беше дозволено, бидејќи во времето на Европскиот радиодифузен сојуз допрва требало да се воведат некои специфични правила во однос на јазикот на изведбата. Сепак, ''Einmal Sehen Wir Uns Wieder'' не успеала да ја воодушеви интернационалната публика, освојувајќи само 3 бода и со тоа Германија завршина на тринаесеттото место од вкупно шеснаесет држави. Германското жири им доделило 5 од вкупно 10 бода на победниците на ова натпреварување, Луксембург .
1.1 Гласање
Секоја држава имала жири составено од десет луѓе. Секој член на жирито требало да даде еден бод на неговата или нејзината омилена песна.
2 Поврзано
* Германија на натпреварот за песна на Евровизија
* Конкурс за песна на Евровизија 1961 година
Минхнер фрајхајт

Минхнер фрајхајт, понекогаш се среќава и само како Фрајхајт — германска музичка група која до 2007 година има издадено седумнаесет албуми, од кои шест златни, со повеќе од пет милиони продадени примероци во Европа. Тие името го добиле по плоштад во Минхен и истото во превод значи „минхенска слобода“. Групата припаѓа на музичкото движење Нов германски бран.
Групата е позната по нивната песна на англиски јазик „Keeping the Dream Alive“, која се искачила на 14. место на Британската табела на музички песни по нејзиното објавување во декември 1988 година. Поради нејзиното објавување во декември и богатиот оркестарски звук, „Keeping the Dream Alive“ и натаму е слушана за време на Божиќ, а песната може да се најде и во многу божиќни албумски збирки.
Минхнер фрајхајт со песната „Viel zu weit“ имаат настапено за Германија на Евровизија 1993 во Милстрит, каде со освоени 18 бодови имаат завршено на 18. место.
Карусел

Карусел — германскa рок-група од Лајпциг. Групата е основана во 1976 година и е една од најпознатите источногермански музички групи.
1 Историја
Групата била основана во април 1976 година. Нивниот прв албум „''Entweder oder''“ бил издаден во 1979 година. Тие имаат издадено 11 албуми до денес, при што нивниот последен албум „''Unter den Sternen''“ бил објавен во 2024 година.
2 Албуми
* 1979: ''Entweder oder''* 1980: ''Das einzige Leben''* 1982: ''Schlaraffenberg''* 1984: ''Was kann ich tun''* 1987: ''Cafe Anonym''* 1990: ''Solche wie du''* 1994: ''Sonnenfeuer''* 2002: ''Eigentlich geht's uns gut''* 2011: ''loslassen''* 2018: ''Erdenwind''* 2024: ''Unter den Sternen''
Икбал (титула)

Икбал (османлиски јазик: اقبال) — титула која била доделувана на придружничките на султанот на Отоманското Царство, и хиерархиски тие се наоѓале под кадин, кои биле официјални сопруги на султанот. Султаните обично имале три, четири и шест икбали. Тие биле жени издвојувани како омилени придружнички на султанот, и биле во линијата на промоција во ранг на кадин, по смртта или разводот на една од вторите. Икбалите понекогаш станувале мајки на султанските деца.
Кадин (титула)

Кадин (османлиски турски: قادین) — титулата која се доделувала на официјалните жени на султаните на Отоманското Царство кон крајот на 16 век и почетокот на 17 век. Според традицијата, султанот имал четири официјални жени (Кадин-ефенди), но имало случаи кога султанот имал 5 до 8 жени, со неограничен број на икабали. Претходно, жените на султанот ги поседувале титулите хатун или хасеки. Титулата официјално била воведена од Ахмед III кратко време по неговото застанување на престолот.
Кралски список од Мединет Хабу

Меморијалниот храм на Рамзес III во Мединет Хабу содржи мал список на фараони од Новото египетско кралство. Натписите многу личат на кралскиот список од Рамезеум, што е слична сцена на Рамзес II, која била искористена како образец за сцените овде.
Сцената за првпат била објавена од Жан Франсоа Шамполион во 1845 година, по што следела објава на Карл Ричард Лепсиус четири години подоцна. И двете содржеле мали пропусти и грешки, а речиси сто години подоцна, епиграфското истражување го објави дефинитивниот изглед на сцената во 1940 година.
Сцената покажуваат дека Рамзес III учествувал во церемониите на фестивалот Мин. Таа содржи 16 картуши со имиња на девет фараони.
1 Библиографија
** Jean François Champollion: ''Monuments de l'Égypte et de la Nubie'', Vol. III, plates 213-214 (Paris: 1845)
** Carl Richard Lepsius: ''Denkmaeler aus Aegypten und Aethiopien'', III, plates 212-213, (Berlin: 1849)
** The Epigraphic Survey: ''Medinet Habu: Volume IV'', OIP 51, Plates 203-207 (Chicago: 1940)
** Kenneth A. Kitchen: ''Ramesside Inscriptions'', Vol V, pp. 205:12-13; 209:11-12 (Oxford: 1983)
Пони Експрес (филм од 1953)

Пони Експрес (англиски: ''Pony Express'') - американски филм од 1953 година, во режија на Џери Хопер (Jerry Hopper), според сценариото на Чарлс Марквис Ворен (Charles Marquis Warren) и Френк Грубер (Frank Gruber). Главните улоги ги толкуваат: Чарлтон Хестон (Charlton Heston), Ронда Флеминг (Rhonda Fleming) и Џан Стерлинг (Jan Sterling).
1 Синопсис
Бафало Бил и Вајлд Бил Хикок ја основаат службата за пренос на писма „Пони Експрес“. Притоа, тие мора да се борат како против Индијанците така и против калифорниските сепаратисти кои сакаат да го уништат овој проект...
Исламот во Отоманското Царство

Исламот во Отоманското Царство — официјална религија на Отоманското Царство. Највисоката позиција во исламот, калифат, била официјално признаена од султанот, по поразот на Мамелучкиот Султанат. Султанот требало да биде побожен муслиман и ја имал функцијата калиф. Освен тоа, сунитските свештеници имале огромно влијание врз владата и нивниот авторитет бил од централно значење за регулирање на економијата. Дополнително, имало врховна позиција наречена Шејк-ул ислам. Малцинствата, особено христијаните и евреите биле задолжени да ја платат џизија, данокот наложен од традиционалниот ислам.
1 Закон
Османлискиот закон не ги препознавал поимите како што се етничката припадност или државјанството. На тој начин, муслиман од која било етничка припадност уживал исти права и привилегии. Под такви услови, муслиманските Арапи во царството гледале како на обновена исламска држава. Сепак, дури и ако калифатот играл значајна улога, вистинското постоење на овие чувства е дискутабилно. До 17 век, магребските територии биле само номинално под отоманска контрола и Египет бил речиси независен до почетокот на 19 век.
Во доцниот 18 век, а особено во текот на 19 век, реформите по европски стил го туркале исламот надвор од влијателните позиции и го намалиле влијанието на неговите водачи во владата. Џизијата била укината и ексклузивната моќ на исламските водачи се намалило. И покрај тоа, владата во времето на реформаторските султани сè уште се обидувала да го зацврсти Ханафискиот ислам. Паралелно со реформите започнал да се воведува и концепт кој се обидел да ги интегрира сите отомански граѓани во една општествена класа (муслиманска и немуслиманска) со еднакви даночни и воени обврски. Како резултат на тоа, верските малцинства (кои можеби дури и не ги добиле целосните права според предреформно османлиско владеење) се побуниле.
2 Сунитски ислам
Од основањето на Отоманското Царство, Османлиите го следеле Матуридизмот (училиште за исламска теологија) и Ханафискиот ислам (школа за исламска јуриспруденција). Но Ашаритската школа била поприсутна во медресите (исламски училишта).
Кемал Ататурк изјавил: „Нашата религија е рационална, веродостојна религија, и затоа е последната валидна религија.
2.1 Редовни верувања
5 столбови на верата:
* Шехадет
* Намаз
* Зекат
* Заум
* Аџилак
Теќе

Теќе или текија (|tekke) – исламска сакрална градба, која служи за собирање на дервиши (''суфии''), следбеници на исламскиот мистицизам, религиозно-филозофски правец во самиот ислам.
Во почетокот дервишите своите обреди ги вршеле во споредните делови на џамиите, кои се нарекувале со арапското име „завии“ или „рибати“, а подоцна за овие потреби се воспоставиле посебни простори кои се нарекувале теќиња. Во состав на теќето се наоѓа: просторија за заеднички обреди (''семахана'') во која во ѕидот е сместен михработ за заедничко богослужење; стан за чуварот или главниот дервиш (''шејх''), и за останатите дервиши (''рибит''), за подучување (''медреса''), понекогаш со (''мусафирхан''); просторија за патници-намерници во поголемите теќиња, и јавна добротворна кујна (''имарет'').
Покрај теќето се наоѓало турбе, како и помали гробишта за поугледните дервиши. Дервишите престојувале во теќето во точно одредени денови во неделата и годината и во таа смисла не може да се поистоветува со манастирите во христијанството, имајќи предвид дека исламот не познава испоснички и калуѓерски живот.
Најпознати теќиња во Македонија се Арабати баба-теќе во Тетово и Руфаиското теќе во Скопје.
Човекот волк (филм од 1941)

„Човекот волк“ (англиски: ''The Wolf Man'') — американски филм од 1941 година, во режија на Џорџ Вагнер, според сценариото на Курт Сиодмак. Главните улоги ги толкуваат: Лон Чејни, Клод Рејнс, Ворен Вилијам, Ралф Белами, Бела Лугоши, Марија Успенскаја, Евелин Анкерс итн.
1 Синопсис
Лари Талбот (го игра Чејни) се враќа во родното место. Него го напаѓа волк при што успева да го касне на раката. Меѓутоа, по борбата, волкот исчезнува, а Лари сфаќа дека го убил Циганот Бела (го игра Лугоши). Всушност, станува збор за врколак, така што набргу кај Лари се јавуваат првите симптоми од неговата трансформација во врколак. Една ноќ, тој го убива гробарот по што кај населението се јавува паника. Една ноќ, мажите организираат потера по „волкот“ при што Лари се фаќа во поставените стапици, но го спасува Циганката Малева (ја игра Успенскаја). Лари се обидува да го убеди својот татко, сер Џон Талбот (го игра Рејнс), дека му се случуваат чудни работи, но тој смета дека Лари има психички нарушувања. Кога мажите повторно организираат потера по „волкот“, сер Џон го заврзува својот син на столот и го затвора во собата, а потоа им се приклучува на прогонувачите. Во шумата се појавува и убавата Гвен Конлиф (ја игра Анкерс) која ја напаѓа врколакот. Тогаш, сер Џон почнува борба со врколакот и го убива, но кога се појавува Малева, врколакот го добива ликот на Лари.
Душко Костовски

Душко Костовски (Дебар, - Скопје, ) — македонски театарски, филмски и телевизиски глумец.
1 Професионална кариера
Костовски се школувал во Скопје. За време на студиите, тој членувал во Драмската секција при Културно-уметничкото друштво „Кочо Рацин“. Од 1963 година е член на Театарот „Антон Панов“ во Струмица. Во 1970 година, тој дошол во Македонскиот народен театар во Скопје. За својот глумечки ангажман, Костовски имал добиено повеќе награди меѓу кои се и Наградата на Град Скопје - „13 Ноември“ во 1985 како и републичката Награда „11 Октомври“ во 1986 година. На Театарските игри „Војдан Чернодрински“ во Прилеп во 1968 година, тој ја добил истоимената награда за глумечко остварување. Во 1986 година на Филмскиот фестивал во Пула, тој ја добил Наградата „Златна арена“ за најдобра споредна машка улога во филмот „''Среќна Нова '49''“ во режија на Столе Попов.
2 Филмографија
Година, Филм, Улога
1970, Човекот во црно ТВ-филм
1971, Веселиот Иван Гулабин ТВ-филм
1973, Залез зад езерската земја ТВ-филм, Гаврес
1973, Смилевскиот конгрес ТВ-филм
1975, Волшебното самарче ТВ-серија
1975, Шути и рогати ТВ-серија
1975, Јад ТВ-филм
1976, Сослушувањето на железничарот ТВ-филм, Вториот агент
1977, Дожливото Сонце ТВ-филм
1977, Сакаш уште едно парче торта ТВ-филм
1979, Томе од бензинската пумпа ТВ-филм
1979, Жена од малтер ТВ-филм
1979, Наши години ТВ-серија, Наредникот
1980, Оловна бригада ТВ-филм
1980, Време, води ТВ-филм, Корун
1980, Двојка ТВ-филм, Цветко
1980, Учителот ТВ-филм
1981, Милион маченици ТВ-филм
1981, Првите цутови ТВ-серија
1981, Црвениот коњ ТВ-филм
1982, Јагне на ражен ТВ-филм, Бојан
1982, Слана во цутот на бадемите ТВ-филм
1982, Илинден ТВ-серија, Кусу Гогу
1982, Едно лето ТВ-серија
1983, Записник ТВ-филм
1983, Кога тетин Клименте шеташе над градот ТВ-филм
1983, Премиера ТВ-филм
1984, Лет во место ТВ-филм, Поп Велков
1984, Белото циганче ТВ-серија
1984, Комедијанти ТВ-серија, Управникот
1984, Го мемираше мојот јастреб ТВ-филм
1985, Слободен Пат ТВ-филм
1985, На наш начин ТВ-серија
1985, Од зад грб ТВ-филм
1985, Сомнително лице ТВ-филм, Милисав
1986, Состојба пред инфаркт ТВ-филм
1986, Среќна Нова ‘49 ТВ-филм, Диле Јоргачев
1987, Ѕвездите на 42-та ТВ-филм, Богданов
1987, Веќе видено ТВ-филм
1987, Хај-фај ТВ-филм
1987, Театарче лево ќоше ТВ-филм
1987, Чорбаџи Теодос ТВ-филм, Спиро
1987, Трето доба ТВ-серија
1987, Трст виа Скопје ТВ-серија, Таткото на Шабан
1988, Скопски сновиденија ТВ-филм
1989, Соба 2 ТВ-филм
1989, Собирен центар ТВ-филм, Марко
1989, Мугра ТВ-филм
1989-1990, Еурека ТВ-серија, Јакоб Фројт
1989-1993, Тврдокорни ТВ-серија, Стражар
1991, Македонски народни приказни ТВ-серија
1991, Во кафулето кај Гане ТВ-филм, Ваштак
1991, Македонија може ТВ-серија
1992-1995, Македонски народни приказни ТВ-серија
1992, Време, живот ТВ-филм, Боко
1993, Бог да ги убие шпионите ТВ-филм, Орхан
1994, Прекалени ТВ-серија, Даскалот Потоле
1995, Ангели на отпад ТВ-филм, Човекот
1995, Во светот на бајките ТВ-серија, Советник
Сенка (филм од 1956)

Сенка (полски: ''Cien'') - полски филм од 1956 година, во режија на Јежи Кавалерович (Jerzy Kawalerowicz), според сценариото на Александер Сцибор-Рилски (Aleksander Scibor-Rylski). Главните улоги ги толкуваат: Зигмунт Кестович (Zygmunt Kestowicz), Адолф Хроницки (Adolf Chronicki), Игнаци Маховски (Ignacy Machowski) и Емил Каревич (Emil Karewicz). Во 1956 година, на Филмскиот фестивал во Кан, филмот бил номиниран за „Златна палма“.
1 Синопсис
Полицијата пронаоѓа мртов човек кој бил исфрлен од воз. Полицајците, агентите од службата за безбедност и патологот настојуваат да го утврдат идентитетот на убиениот. Притоа, се наметнуваат три можни причини за убиството: првата од времето на Втората светска војна, втората непосредно по војната, а третата од современата Полска. Патологот се присетува на еден настан од Втората светска војна, кога се обидувал да ограби еден трговски дуќан, но тогаш се појавиле неколку вооружени луѓе при што во престрелката имало неколку погинати. Подоцна се утврдило дека две групи на движењето на отпорот истовремено влегле во дуќанот и пукале во себе, а сето тоа го организирал секретарот на партиската организација. Од друга страна, полицискиот инспектор се присетува на следниов настан кој се случил по војната: заедно со еден свој соборец, тој се уфрлил во редовите на една паравоена чета која се борела против комунистичката полска држава. Кога конечно дошле до водачот на групата, тој сфатил дека неговиот соборец е предавник и поради тоа ги активирал рачните бомби што ги носел со себе. Во меѓувреме, на една железничка станица, полицијата приведува млад човек кој патувал без возен билет. Тој признава дека бил наговорен да им помогне на неколку луѓе да влезат во рудникот, а потоа тие извршиле саботажа. Бидејќи го гризе совеста, тој се качува во возот за да го пронајде организаторот на саботажата и за време на меѓусебната борба го турка од возот.
Лазар Кунгалов

Лазар Кунгалов ( Радово, Серско — , Чучулигово, Пиринска Македонија) — македонски револуционер, деец на ВМОРО.
1 Животопис
Лазар Кунгалов како член на ВМОРО со Тома Радовски раководат мала чета која дејствува по течението на реката Струма. Целта е собирање оружје и пари за организацијата. Во периодот околу Балканската војна, Лазар е во четите кои се формирани и дејствуваат во Серскиот револуционерен округ на ВМОРО. Поради својата активност пати неговото семејство, тоа е иселено од грчките власти во реонот на Волос, на 215 километри јужно од Солун. По преселувањето на семејството во Чучулигово, Петричко, Лазар и Тома Радовски со четата движеле и во тој реон. Кон крајот на својата активнот Лазар се населил во селото Чучулигово. Живеел одделно од фамилијата, во сопствена куќа.
Во 1941 година се преселил во Сер, каде имал своја кланица и месарски дуќан.
Хаким Зијеш

Хаким Зијеш (|حكيم زياش; роден на 19 март 1993 година) — професионален фудбалер кој игра како офанзивен играч од средниот ред за холандскиот клуб Ајакс и за фудбалската репрезентација на Мароко. Тој е познат по постигнување на голови, дриблингот, брзината, техниката и слободниот удар.
Капи-ага

Капи-ага (турски: ''Kapı ağası'', „Ага на портата“), формално наречен Ага на Портата на среќата (''Bâbüssaâde'') — глава на слугите на евнусите до крајот на 16 век, кога неговата функција била преземена од страна на кизлар-ага. Кизлар-ага бил познат како Главен црн евнух, главно поради неговото потекло од Црна Африка, поради кое капи-ага бил познат како Главен Бел Евнух.
1 Историја и функции
Како што наведува неговиот наслов, Капи-ага бил задолжен за Портата на среќата, која ја одвојувала Надворешната дворска служба или Бирун, каде што се воделе државните работи, од Внатрешнната дворска служба (Ендерун) и приватните простории на султанот во палатата Топкапи. Агата своето место го имал десно од портата и бил одговорен за контрола при влезот во внатрешноста на дворот и за пренесување на наредбите на султанот на неговите службеници, изразувајќи го, според зборовите на Халил Иналкик „''единствениот медијатор меѓу султанот и надворешниот свет од палатата''“. Помеѓу должностите на Капи-ага и неговите бели евнуси биле и раководењето на Дворското училиште за страниците на палатата, кои по завршувањето на училиштето продолжувале да се искаќуваат по административните скали на царството. Џамијата на агите во палатата Топкапи била изградена за нивна употреба од страна на капи-ага и неговите евнуси.
Следствено, капи-ага имал влијателна функција, бил близок советник на султанот и способен да одигра одлучувачка улога во наследувањето на престолот. Неговите должности според рангот се наоѓале под оние на везирот и Шејх ул-ислам. Во времето на нивната најјголема моќ во 15 и 16 век, капи-агата му се спротивставил дури и на големиот везир. Сепак капи-агата никогаш не ја проширил својата моќ до степен до кој би можел да му конкурира на султанот. За разлика од нивните колеги, капи-агата не контролирал ниту со административниот апарат, кој цврсто останал во рацете на Големиот везир, ниту пак со војниците на палатата, кои биле под контрола на друг службеник, Агата на јаничарите.
Оваа функција своето најголемо значење ја достигнала во времето на Сулејман Величествениот (1520-1566), кога неговите сопственици станале управители на добротворните фондации и донации (вакуфи) назначени за одржување на двата свети градови на исламот, Мека и Медина и повеќе од седумдесет големи џамии. Во тоа време, носителите на оваа функција се вклучиле во отворено соперништво со Големите Визери за контрола над државните работи. Наскоро, сепак, преку влијанието на жените од Султанскиот харем, Капи-агата бил запоставен од кизлар-ага, кој го надгледувал харемот. Кизлар-агата станал независен од капи-агата во 1587 година, ја презел контролата на харемот и бргу се зголемил својата моќ станувајќи официјален претставник на палатата. Конечниот удар во авторитетот на капи-ага се случил во 1704 година, кога неговите преостанати овластувања биле пренесени на Силахдар-ага. Позицијата на Капи-ага преживеала, но потоа немала големо значење.
Е3 БинкБенк Класик 2019

Е3 БинкБенк Класик 2019 — 62. издание на велосипедската еднодневна трка Е3 Харелбеке, која се одржала на 29 март како единаесетти настан во сезоната на Светската турнеја.
Трката го променила називот во Е3 БинкБенк Класик поради договорот за спонзорство со холандската брокерска куќа БинкБенк. Меѓутоа, трката ги продолжила врските со Харелбеке, кој продолжил да биде домаќин на почетокот и целта. Вкупната должина изнесувала 203,9 километри, вклучувајќи 15 категоризирани искачување на Фламанските Ардени и пет рамни сектори со калдрма. Холандскиот возач Ники Терпстра го освоил претходното издание во 2018 година.
1 Екипи
Бидејќи Е3 Харелбеке е настан од Светската турнеја, сите осумнаесет UCI World Tour екипи биле автоматски поканети и се обврзани да учествуваат на трката. Седум професионални континентални екипи биле поканети, со што била заокружена главната група од 25 екипи.
2 Поредок
2.1 Завршен пласман
Хасеки султан

Хасеки Султан (|خاصکى سلطان, ''Ḫāṣekī Sulṭān'') — царската титула која била користена од главната придружничка на отоманскиот султан. Хасеки султан во превод значи „главна сопруга„ или ''фаворитка'' на султанот. Во подоцнежните години, значењето на титулата се сменило во султанска придружничка. Прв носител на оваа титула била Хурем Султан, главен соработник и правна сопруга на Сулејман Величествениот.
Титулата се користела до 17 век. После тоа, Кадинефенди станала највисоко рангирана титула.
Могуаи

Андре Тегелер (роден на 9 август, 1973 година, Реклингхаузен, Германија ), познат по неговото уметничко име Могуаи (стилизирани како MOGUAI) е германски музички продуцент и диџеј од Северна Рајна-Вестфалија. Во раните 1990-ти, Тегелер го презел алијасот Мојаи и почнал да организира сопствени клупски забави во Рургебиет и Минстерланд. Тој станал еден од првите техно диџеи во Германија, споделувајќи платформа со имиња на Пол ван Дајк, Вестбам и Свен Вет. Меѓутоа, во последниве години, звукот Могуаи се развил во комбинација од техно - прогресивна музика, голем ритам и електронска музика. Тој исто така работел во повеќе мејнстрим области на музичката индустрија, произведувајќи како што се Sugababes, Girls Aloud и 2Raumwohnung, што му биле доделени двојни платински и златни награди.
Клисура (географија)

Клисура (|clausura), кланец или дервен – тесна и длабока речна долина со високи и стрмни страни.
Клисури настануваат под дејство на флувијалната или речна ерозија. Клисурите се долини во речните текови кои настануваат со селективна ерозија на карпите, така што просторите со потврди карпи се стрмни и тесни.
Кај нас постојат бројни клисури — Дреновска, Демиркаписка, Бродска, Скочивирска и др.
Доколку клисурите се протегаат во помала должина тогаш се именуваат како сатески, се јавуваат во композитни долини на големи реки.
1 Галерија
2 Поврзано
* Котлина
* Кањон
Чувар на Двете Свети Џамии

Чувар на Двете Свети Џамии (|خَـادِم الْـحَـرَمَـيْـن الـشَّـرِيْـفَـيْـن) — титула што го користеле многу муслимански владетели, вклучувајќи ги и Ајубидите, владетелите на Мамелучкиот Султанат од Египет, владетелите на Отоманското Царство и во денешно време, арапските кралеви. Титулата се однесува на владетелот кој ја презел одговорноста за чување и одржување на двете најсвети џамии во исламот: Месџид ел-Харам (арапски: ٱلمسجد الحرام - ''Света џамија'') во Мека и Џамија на Пророкот (арапски: ٱلمسجد النبوي - ''Џамија на Пророкот'') во Медина both of which are in the Hejazi region, и двете се во регионот Хиџаз на Арапскиот Полуостров.
1 Историја
Се верува дека првиот човек кој ја употребил титулата бил Саладин.
По поразот на Мамелуците и стекнувањето контрола над Мека и Медина во 1517 година, османлискиот султан Селим ја прифатил титулата „Слуга на двата свети града“. Оваа титула ја користеле сите подоцнежни отомански калифски султани до Мехмед VI (1861-1926).
Првиот крал на Саудиска Арабија кој ја презел титулата бил Фејсал бин Абдулазиз (1906-1975). Неговиот наследник Халид бин Абдулазиз не ја користел титулата, туку ја предал на наследникот Фахд бин Абдулазиз. Сегашниот крал, Салман бин Абдулазиз, ја добил истата титула по смртта на неговиот полубрат, кралот Абдула бин Абдулазиз, на 23 јануари 2015 година.
Лацен

Лацен (|Laatzen) — град во округот Хановер, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа јужно од покраинскиот главен град Хановер.
1 Географија
1.1 Местоположба
Лацен се наоѓа на Лајне. Реката ја образува западната граница на градот.
1.2 Соседни општини
Градот се граничи, почнувајќи од југозапад, со Патензен, Хеминген, Хановер и Зенде (Регион Хановер), како и со Алгермисен и Зарштет (Округ Хилдесхајм).
1.3 Градски единици
Лацен се состои од местата Алт-Лацен, Грасдорф, Лацен-Мите, Ретен, Глајдинген и Ингелн-Еселзе.
Во 1964 година, општините Лацен (денес, околу 22.000 жители) и Грасдорф (3.500 жители) се споиле во градот Лацен. Во 1974 година, градовите Ретен/Лајне (8.100 жители), Глајдинген (4.300 жители) и Ингелн-Еселзе (3.700 жители) биле додадени во градот.
2 Меѓународни односи
2.1 Збратимени градови
Лацен е збратимен со следниве градови:
* Ле Гран Кевији, Франција (од 1966 г.)
* Вајдхофен на Ибс, Австрија (од 1986 г.)
* Губин, Полска (од 1991 г.)
* Губен, Германија (од 1990 г.)
3 Галерија
4 Поврзано
* Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург
Фасберг

Фасберг (|Faßberg) — општина во округот Целе, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 35 километри северно од окружниот град Целе и 30 километри западно од градот Илцен.
1 Географија
Општината е опкружена од Вицендорф, Зидхајде и Мунстер и се наоѓа во Линебуршкото Поле.
Фасберг е поделена на четири села: Фасберг, Миден, Појцен и Шмарбек.
2 Знаменитости
* Историскиот центар на Миден
* Споменик за Берлинската блокада
* Црква „Св. Лаврентиј“
* Амбари од и век
* Плоштадот во Фасберг
* Спомен-плоча на Херман Ленс
* Природниот резерват Кинмор близу Шмарбек
* Историска воденица во Миден
3 Галерија
4 Библиографија
* Matthias Blazek: ''Die geheime Großbaustelle in der Heide – Faßberg und sein Fliegerhorst 1933–2013''. Ibidem, Stuttgart 2013, .
* Michael Ende, Peter Müller, Urs Müller: ''Celle – Stadt und Landkreis''. Medien-Verlag Schubert, Hamburg 2007, .
* Christoph M. Glombek: ''Chronik der Gemeinde Faßberg mit den Ortschaften Müden/Örtze, Poitzen und Schmarbeck''. Faßberg 2002.
* Hans Stärk: ''Geschichte von Faßberg''. Faßberg 1971.
*''Faßberg – Luft- und Raumfahrt in der Heide''. Magazine for the AeroSpaceDay Faßberg, edited by the municipality of Faßberg, Faßberg 2013, .
ЈУ Дом на култура „Кочо Рацин“

Јавната установа Дом на културата „Кочо Рацин“ во Скопје е создадена во средината на 50-те години на XX век.
Домот има повеќе свои подружници во Ѓорче Петров, Колонија-Идризово и др.
Домот организира културни манифестации од различен вид: промоции на книги, трибини, поседува изложбени простори, проектира филмови, организира поетско-книжевни работилници итн. Исто така, секој декември оваа установа ја организира традиционално манифестацијата „Денови“, во чест на раѓањето на македонскиот поет и културно-општествен деец Кочо Рацин.
Секоја година Домот ја доделува наградата „Бели мугри“ за најдобар поетски ракопис за автор до 35-годишна возраст.
Архилох

Архилох (|Ἀρχίλοχος) — старогрчки сатиричар.
1 Животопис
Архилох е роден околу 680, а умрел околу 645 година п.н.е. Тој живеел на островот Пар. Според Плутарх, жителите на Лакедемонија го протерале Архилох од неговата држава, зашто тој се фалел дека попрво би го фрлил штитот, отколку да погине во битката. Всушност, на едно место, и самиот Архилох кажува дека го фрлил штитот за полесно да побегне од битката.
2 Творештво
Архилох е творец на јамб. Тој извршил големо влијание врз Хорациј, кој ги напишал своите „Еподи“ по угледот на Ахилох.
Кристофер Халворсен

Кристофер Халворсен (|Kristoffer Halvorsen; р. ) — норвешки професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
На 13 октомври 2016 година, Халворсен ја освоил друмската трка под 23 години на Светско друмско првенство 2016.
1.1 2018
Халворсен потпишал за по две сезони со норвешката континентална екипа . Халворсен требало да го има својот прв настап со на Тур Даун Андер, предводејќи ја новата екипа на спринтовите. Меѓутоа, на 14 јануари, Халворсен паднал на Пиплс Чојс Класик, кршејќи ја раката и со тоа бил надвор од Тур Даун Андер. На 16 март стигнал втор на Класикот Хандзаме.
2 Достигнувања
;2013
: 1. Етапа 1 Трофео Карлсберг
: 1. Етапа 3 Трка Истра
;2016
: 1. Светско друмско првенство под 23 години
: 1. Гран при д’Изберг
: Трка Олимпија
::1. Етапа 3b
::1. Етапа 4
: 1. Етапа 3 Тур де л’Авенир
: 2. Нокере Курсе
: 4. Краен пласман ЗЛМ Тур
::1. Етапа 1 (ТТТ)
: 9. Катекурс
;2017
: 1. Класик Хандзам
: Тур де л’Авенир
::1. Бодовен пласман
::1. Етапа 3
: 5. Европско друмско првенство
: 5. Омлоп Еурометропол
;2018
: 2. Класик Хандзам
;2019
: 1. Етапа 5 Хералд Сан Тур
: 2. Класик Хандзам
: 6. Три дена Брухе-Де Пане
Самоопределување

Правото на народите за самоопределување е императивен правен принцип во современото меѓународно право (кое се сметa за правилото и нормата од типот ''jus cogens'')
Концептот за првпат бил развиен развиен уште пред времето на Француска Буржоаска револуција, односно во 1860-те, и потоа се проширил брзо. За време и по Првата светска војна принципот бил поттикнат од страна на Владимир Ленин и американскиот претседател Вудро Вилсон. Откако ги објавил своите Четиринаесет точки на 8 јануари 1918 година, на 11 февруари 1918 година, Вилсон изјавил: „Националните аспирации мора да се почитуваат; луѓето сега можат да бидат доминирани и управувани само со нивна согласност. 'Самоопределувањето' не е само ништожна фраза, туку императивен принцип на дејствување и императивна правна норма.“
Принципот на ''самоопределување'' е правно содржан во ставот 2. од членот 1. и членот 55. на Повелбата на Организацијата на Обединетите Нации. Покрај во Повелбата на ООН истиот принцип како највисоката задолжителна правна норма е содржан и во двата основнои Пакта на ОН за човековите права . Во Пактот за граѓански и политички права во членот 1. во ставот 1. се вели: „Сите народи имаат право на самоопределување. Врз основа на ова право, секој народ слободно го одредува своето политичко уредување и слободно го остарува својот економски, социјален и културен развој." Истата формилација наогаме и во Пактот за економски, социјални и културни права, во членот 1, став 1. Од ова формилација забешежуваме дека правото на ''самоопределување'' како највисока ''jus cogens'' норма се однесува и на народите и на државите, кои се суверени мегународно-правни субјекти
Соколи (гимнастичарско движење)

Соколи — организација за гимнастика за сите возрасти, првично основана во Прага, Чешка, тогашна област на Австроунгарија во 1862 година од страна на Мирослав Тирш и Јинджих Фигнер. Се заснова на принципот „во здраво тело здрав дух“. Соколи преку предавања, дискусии и групни екскурзии, го овозможувало она што Тирш го сметал за физичка, морална и интелектуална обука и тренинг на нацијата. Овие тренинзи се прошириле кај мажи од сите возрасти и категории, подоцна и кај жените.
Движењето се проширило и низ сите региони населени со словенска култура: Полска, Србија, Бугарија, Македонија, Руско Царство, Украина, Белорусија и остатокот од Австроунгарија (т.е. денес Словенија и Хрватска). Во многу од овие нации организацијата исто така е претходник на движењето извидници. Иако официјално ја прокламирало институцијата „над политиката“, Соколи одиграл важна улога во развојот на чешката преродба обезбедувајќи форум за ширење на масовна национална идеологија. Статиите објавени во списанието Соколи, предавањата во библиотеките Сокол и театралните изведби, големите гимнастички фестивали наречени „слетови“, помогнале да се формира и распространи чешката национална митологија и верзија на историјата.
Кефрен

Кефрен (исто така се чита како Кафре, Кафра, Хафра и |Χεφρήν Чефрен) бил древен египетски фараон од Четвртата династија за време на Старото Кралство. Тој бил син на Куфу и престолонаследник на Џедефре. Според античкиот историчар Манетон, Кефрен бил наследен од кралот Бикерис, но според археолошките докази тој бил наследен од кралот Менкауре. Кефрен бил градител на втората најголема пирамида во Гиза. Денес од модерната египтологија во голема мера е прифатено дека Големата сфинга била изградена околу 2500 години п.н.е. за Кефрен. Не е познато многу за Кефрен, освен историските извештаи на Херодот, кој пишувал 2.000 години подоцна, и кој го опишал како суров и еретички владетел, кој ги чувал египетските храмови затворени откако Хуфу ги запечатил.
1 Семејство
Кефрен бил син на кралот Куфу и брат и наследник на Џедефре. Некои сметаат дека Кефрен бил син на кралица Мерититес I поради натпис каде што се вели дека го почитува нејзиното сеќавање.
Други тврдат дека натписот само сугерира дека оваа кралица починала за време на владеењето на Кефрен. Кафрен можеби е син на кралицата Хенутсен.
Кефрен имал неколку жени и имал најмалку 12 синови и 3 или 4 ќерки.
2 Владее
Нема датум за неговото владеење. Некои автори велат дека тоа е помеѓу 2558 п.н.е. и 2532 п.н.е. Оваа династија е најчесто датирана околу. 2650 п.н.е. &ndash; 2480 п.н.е. Додека должината на Кралскиот список од Торино за неговото владеење е празна, а Манетон го преувеличува неговото владеење давајќи 66 години. Повеќето научници веруваат дека владеел помеѓу 24 и 26 години, врз основа на датумот на тестаментот на принцот Некуре кој бил врежан на ѕидовите од мастабата на овој принц.
3 Пирамидален комплекс
Кефрен ја изградил втората најголема пирамида во Гиза, денес наречена Хефренова пирамида. Египетското име на пирамидата било ''Wer(en)-Khafre'' што значи „Кафре е голем“.
Пирамидата има подружна пирамида, означена со GII a. Не е јасно кој бил погребан таму. Пронајдени се пломби на најстариот син, и Хоровото име на Кефрен.
3.1 Големата сфинга
Се вели дека сфингата е од времето на Кефрен. Ова е поддржано од близината на сфингата до комплексот на пирамидалниот храм на Кефрен, како и поради одредена сличност (и покрај оштетувањето) на структурата на лицето што се гледа во неговите статуи. Големата сфинга од Гиза можеби била издлабена како чувар на пирамидата на Кефрен, и како симбол на кралската моќ. Таа била обожувана за време на Новото Кралство.
Британско првенство во фудбал

Британско првенство во фудбал бил годишен фудбалски турнир на кој учествувале четири репрезентации од реионот на Обединетото Кралство: Англија, Шкотска, Велс и Северна Ирска (до 1950 година се натпреварувала како Ирска или Обединета Ирска).
Турнирот започнал да се игра во 1884 година, и е најстариот фудбалски турнир. Укинат е во 1984 година после 100 години постоење. Најуспешна репрезентација на ова натпреварување е Англија со 54 освоени титули. Шкотска освоила 41, Велс 12, а Северна Ирска (Ирска) 8 титули.
1 Историја
Првиот турнир бил одржан во 1884 година. Првиот натпревар на турнирот бил одигран на 26 јануари истата година помеѓу Ирска и Шкотска во Белфаст. Шкотланѓаните биле подобри со 5-0, а токму Шкотска била и првиот победник на Британското првенство со шест бода, Англија била второпласирана со четири бода, Велс имал два, додека последнопласирана била Ирска без бодови.
2 Формат
Форматот на натпреварувањето бил таков да секоја екипа игра против другите екипи по еден натпревар (вкупно три натпревари за секоја екипа, а вкупно шест натпревари на турнирот). Секоја екипа за победа добивала по два бода, а за нерешено по еден бод. Екипата која освоила најмногу бодови на крајот била победник на турнирот. Доколку две или повеќе екипи имале ист број бодови, позицијата на табелата се делела.
3 Шампиони
* (54)
* (41)
* (12)
* (8)
Извидничка заклетва

Од објавувањето на ''Извидништвото за момчиња'' во 1908 година, сите извидници и водичи за девојки ширум светот даваат извидничко ветување или заклетва да живеат до идеалите на движењето и се придр/уваат на Извиднички закон. Текстот на извидничката заклетва (или ветување) и Извидничкиот закон се менувале со текот на времето и од земја до земја. Иако повеќето извидници и водечки организации го користат зборот „ветување“, неколку како што се Извидници на Америка имаат тенденција да го користат поимот „заклетва“. Вообичаено, извидниците и водичите го прават знакот за извидници со три прста при рецитирање на ветувањето.
Дони ван де Бек

Дони ван де Бек (роден на 18 април 1997) — холандски професионален фудбалер кој игра како играч од средниот ред за холандскиот клуб Ајакс .
Ван де Бек, роден во Нијкеркверен, се приклучил на академијата на Ајакс во 2008 година. Во 2015 година, тој го направил своето натпреварувачко деби за клубот на мечот на УЕФА во Лига Европа против шкотскиот клуб Селтик . Во сезоната 2016-17, тој бил вклучен во тимот на Лигата на Европа на неделата во ноември месец. Клубот напредувал до финалето, но загубил од Манчестер Јунајтед. За време на сезоната 2017-18 година, Ван де Бек се зацврстил во почетниот состав на Ајакс. Тој го постигнал својот прв хет-трик за клубот и ја завршил сезоната, постигнувајќи 13 гола.
На репрезентативно ниво, Ван де Бек ја претставувал Холандија на ниво на младите категории. На 14 ноември 2017 година, тој го направил своето меѓународно деби против Романија.
Николас Таљафико

Николас Алехандро Таљафико (роден на 31 август 1992) — аргентински фудбалер, лев бек на Ајакс и на аргентинската репрезентација.
1 Технички одлики
Поради неговата издржливост, одличната техника и континуираната активност, како и играњето на неговата позиција, Таљафико потсетува на својот познат сонародник и поранешен лев бек на репрезентацијата, Хавиер Санети.
Извиднички метод

Извиднички метод е неформален образовен систем што го користат извидниците . Целта на извидништвото е карактерна обука со цел да им се помогне на учесниците да станат независни и корисни, и со тоа да станат „здрави, среќни и корисни граѓани“.
Невена Божовиќ

Невена Ивановиќ (родена на 15 јуни 1994 година) — српска пејачка-текстописец. Таа дебитирала со тоа што ја претставувала Србија на детскиот натпревар за песна на Евровизија 2007 со песната "Пиши ми", заземајќи го третото место. Божовиќ се искачила на второ место на телевизискиот пеjачки натпревар ''Првиот глас на Србија'' во 2013 година.
Следната година, Божовиќ и уште двајца финалисти, Мирна Радуловиќ и Сара Јовановиќ, ја формирале женската група Моје 3 и ја претставувале Србија на Евровизискиот натпревар 2013 со песната "Ljubav je svuda", но не успеале да стигнат до финалето. Таа била првиот уметник што некогаш се натпреварувал и за натпреварите за возрасни и помлади на Евровизија како главен изведувач. Божовиќ повторно се натпреварувала на натпреварот за песна на Евровизија 2019 како соло пејач со песната "Круна".
1 Животот и кариерата
1.1 Раниот живот
Таа е родена и посетувала училиште во Косовска Митровица. Божовиќ студирала музика на Универзитетот за уметности во Белград.
1.2 Кариера
Во 2007 година, Невена учествувала во Избор за детска песна на Евровизија, национална селекција на Србија за детска Евровизија со "Пиши ми". На последната ноќ, таа го освоила првото место и отишла во Ротердам, Холандија, за да ја претставува Србија. На 8 декември, Невена била рангирана на третото место со 120 бода, што го направило најдобриот резултат на Србија на натпреварот. Во 2009 година, по мала пауза од музиката, таа одлучила да се врати, учествувајќи во Сунчене скале со "Ти".
Во 2012 година Невена учествувала во српската верзија на The Voice. По тримесечни живо концерти, битки и предизвици, Невена се квалификувала за финалето, каде што се нашла на второто место по Мирна Радуловиќ.
Во 2013 година, заедно со Мирна и Сара, сите тројца учесници во ''Првиот глас'' учествуваа во Беосонг 2013 со "Љубов е секаде". Триото победило на натпреварот со над 25.000 гласови и отишле за да ја претставуваат Србија на Евровизија 2013 во Малме, каде што во првото полуфинале завршиле единаесетти, го пропуштиле на финалето од шест бода. Истата година, во јули, го претставила својот нов сингл, наречен "Погледни ме". На натпреварот за песна на Евровизија 2015 во Виена, таа била една од петте поротници за српската жири комисија.
Нејзиниот сингл "Јасно ми е" и бил доделен на музичките награди на церемонијата 2.019. Таа се натпреварувала во Беовизија 2019 со песната "Круна" и победи на натпреварот, добивајќи право да ја претставува Србија на Евровизискиот натпревар 2019.
Агнес Баден-Пауел

Агнес Смит Баден-Пауел (|Agnes Smyth Baden-Powell; — ) — помлада сестра на Роберт Баден-Пауел, најмногу истакната за нејзината работа во создавањето на движењето „Девојче“ како женска организација на постарото движење на нејзиниот брат, извидници. Агнес е роден во Падингтон, Лондон.
Чарли Пут

Чарлс Ото Пут Џуниор ( / p uː θ /, роден на 2 декември 1991 година) е американски пејач, текстописец и продуцент. Неговата првична изложеност дошла преку вирусниот успех на неговите видеа снимени на YouTube .
" Се гледаме повторно" бил објавен како деби сингл на Пут во 2015 година, како ко-композитор, ко-продуцент и ја изведува со Виз Калифа за песната Furious 7 како почит кон Пол Вокер.
Жистен Жил

Жистен Жил (|Justin Jules; р. ) — француски професионален друмски велосипедист, кој моментално настапува за професионалната континентална екипа .
1 Личен живот
Тој е син на Паскал Жил, професионален велосипедист кој бил активен во 1980-тите – освојувајќи една етапна победа на Тур де Франс во 1984 година – кој починал во сообраќајна несреќа кога Жистен имал само една година.
Во 2008 година, Жил бил казнет на три години затвор за убиство без умисла на неговиот очув во 2004 година. Казната му била намалена поради сложените услови и проблемите на неговиот очув со алкохолот.
2 Кариера
Жил настапувал како професионалец од почетокот на сезоната 2011, откако екипата на која се приклучил од екипата Вандеја У-По де ла Лоар, успешно станало континентална екипа. Жил ја остварил својата прва професионална победа на Трката околу Хајнан 2011, каде ја освоил првата етапа на трката, и го имал водството на трката една седмица. По замената со екипата Веранда Ридо-Супер У во 2012 година, Жил се приклучил повторно на за сезоната 2013. На неговата прва трка по повторното приклучување, Жил го освоил масовниот спринт на воведната трка во сезоната на Европската турнеја 2013, Гран При д’Увертир Ла Марсејез; успеал да се одржи пред возачот на , Самуел Димулен и возачот на , Тома Дамизо, за победа.
3 Достигнувања
;2009
: 5. Тур ди Гатине
;2010
: 3. Краен пласман Сиркут де Плаке Вандене
::1. Етапа 7
: 3. ГП Кристијан Фениу
: 4. Краен пласман Сен Брио Агло-Тур
;2011
: 1. Етапа 1 Трка околу Хајнан
: 5. Тур ди Финистер
: 8. Гран при де ла вил де Ножан сир Оас
;2012
: 5. Краен пласман Сиркут де Плаке Вандене
: 8. Тур ди Финистер
;2013
: 1. Гран при д’Увертир Ла Марсејез
: 3. Рут Адели
: 5. Класик Лоар Атлантик
: 6. Класик Вал д’Ил
: 8. Краен пласман Тур ди О Вар
: 10. Трка Нанѓинг
;2014
: 1. Етапа 5 Трка околу Азербејџан
: 5. Краен пласман Ронд де л’Оас
: 10. Класик Шатору
;2015
: 2. Нокере Курсе
: 7. Омлоп ван хет Васланд
;2015
: 1. Етапа 1 Трка околу Мароко
: 1. Етапа 1 Трка околу Тунис
;2016
: 9. Гоиксе Пејл
;2017
: 1. Етапа 1 Сиркут де ла Сарт
: 2. Тур де Вандеја
: 3. Краен пласман Тур де Норманди
::1. Етапа 4
: 4. Париз-Бурж
: 6. Гран при де Фурмје
: 7. Краен пласман Тур Ла Прованс
::1. Етапа 1
;2018
: 3. Краен пласман Сиркут де ла Сарт
::1. Етапа 1
: 5. Курне-Брисел-Курне
: 6. Дрејвенкурс Оверејсе
: 7. Краен пласман Трка околу Норвешка
;2019
: 2. Класик Волта Лимбург
: 5. Три дена Брухе-Де Пане
: 6. Гран при де Денен
: 7. Нокере Курсе
Бич

Бич или камшик (|kamçı) — направа од впреден коноп или кожа, прицврcтен за дршка што служи за бичување, за терање добиток и сл. Оваа алатка луѓето традиционално ја користат за да воспостават контрола над животни или други луѓе со нанесување болка или со застрашување. Во некои активности бичевите се користат без нанесување болка, како средство за застрашување при дресура (доволно е животното да го види или чуе камшикот, на пример во циркусите).
Постојат главно два вида камшици, крути кои се дизајнирани за директни удари (на пр. ги користат џокеите), или флексибилни кои мора да се замавнат на посебен начин за да бидат ефикасни, но досегот им е поголем. Тие бичеви се комбинација од цврст и флексибилен дел какви што се бичевите за коњи кои влечат приколки.
Во светот се одржуваат и натпревари кој умее подобро да „пука“ со бичот. Под „пукање“ се подразбира звукот кој се слуша кога се користи камшикот.
Поголемиот број бичеви се направени за употреба на животни, но постојат и бичеви кои се посебно дизајнирани за бичување на луѓе како средство за телесно казнување или мачење. Бичувањето може да биде и дел од верска пракса (самобичување), или со одобрување на лицето кое се бичува во текот на мазохистички активности.
Аударист

Аударист (познат и како: Аудариус; наречен и Градиште - Деволград) — антички град, еден од најголемите градови на кралството Пајонија во класичниот и во хеленистичкиот период. Пајонскиот град Аударист (Еурист) (идентификуван според Таб. Пеут. ИВ. 8; Геогр. Рав. ИВ. 196, 10), се протега на 12 римски милји на патот од Стоби кон Керамија, односно на 18 км од Стоби, на археолошкото наоѓалиште Градиште, под селото Дреново и над т.н. Раечка или Дреновска Клисура, високо над десниот брег на Раечка Река. Ридот јужно над клисурата е висок 60–140 м, со долга и тесна акропола и долги станбени градски тераси на западната и на јужната страна. Античкиот пат, доаѓајќи од Керамија, минувал околу Плоча, храм со некропола во југозападното подножје на градот, кон Стоби. На повисоката западна тераса Скала се наоѓа полуутврдено раноантичко предградие. Римската некропола се протега на падината на соседниот југозападен рид до чуката Валевица. Меѓу откриените остатоци од три римски хероони, се издвојува оној на Валевица, од типот Тиквеш, со архитектонски елементи на висок подиум, бочни плочи и двосливен покрив. Градската агора е идентификувана на југозападната карпеста рамнина. Во нејзиниот горен дел се наоѓа супструкција на градскиот жртвеник и темели на уште еден градски објект од камени архитектонски елементи, со подиум и со двосливни покривни сегменти однатре, оформени сводовидно од храм или, можеби, од градска порта. Откриени се движни наоди од класично, хеленистичко, римско време, од доцната антика и од средниот век. На јужниот дел од акрополата се откриени темели од мала средновековна црква од XI в. од н.е., преупотребени, исто така, во дреновската црква. Вкупната градска површина изнесува 17 ха. Наодите на пајонски монети, особено на последниот крал Дропион, сведочат за особено значајната улога на Аударист во рамките на Пајонија. На археолошкото наоѓалиште Градиште – Деволград, кај село Дреново покрај градот Аударист (''Eu(da)riston'') од античкото време, се пронајдени и бројни монети од Дубровничките трговци од доцниот среден век, поради што се претпоставува дека тука бил и средновековниот град Девол (Деволград), а на овој простор и наоѓалиште опстојувал постојан и непрекинат живот во времетраење од 1400 години односно 1,5 милениум.
1 Галерија
Македонија на Евровизија 2018

Македонија на Евровизија 2018 — 18-то учество на натпреварот за песна на Евровизија 2018 со песната ''Lost and Found'' напишана од Бојан Трајковски и Дарко Димитров. Песната била изведена од страна на Eye Cue, музичка група која била избрана од Македонската радио-телевизија (МРТ) за да ја претставува нацијата на натпреварот во 2018 година кој се одржил во Лисабон, Португалија.
Македонија учествувала во полуфиналната вечер и не се пласирала за финалето.
Македонија на Евровизија 2017

Македонија на Евровизија 2017 — учество на Македонија на натпреварот за песна на Евровизија 2017 со песната ''Dance Alone'' напишана од Јоаким Персон, Алекс Омар, Флоренс А. и Боби-Леон Миланов. Песната била изведена од страна на Јана Бурческа, која била избрана од Македонската радио-телевизија (МРТ) за да ја претставува нацијата на натпреварот во 2017 година кој се одржил во Киев, Украина.
Македонија учествувала во полуфиналната вечер и не се пласирала за финалето.
Хетепхернебти

Хетепхернебти била кралица од Третата династија на Старото Кралство на древниот Египет. Таа била единствената позната жена на фараонот Џосер.
Хетепхернебти и кралската ќерка Инеткаес биле именувани на стела пронајдена околу пирамидалниот комплекс на Џосер во Сакара и на релјеф во Хелиополис, на кој е прикажан Џосер во придружба на двете.
Меѓу нејзините титули се „онаа која го гледа Хор“ ''(m33.t-ḥrw-)'' и „големата на скиптарот“ ''(wr.t-ht = s),'' и двете титули вообичаени за важни кралици во тој период. Исто така, таа била наречена „кралска ќерка“, што значи дека таа е можеби ќерка на претходникот на Џосер, Хасехемви и Нимаетхап, што ја прави сестра или полусестра на нејзиниот сопруг.