Зигурат

Зигурат (акадски: ''ziqqurat'', од ''zaqāru'' „изградба на возвишение“) е масивна градба во древна Местопотамија и западен Иран во облик на скалеста пирамида, каде секој нареден кат е помал од претходниот.
Најпознати се Урскиот зигурат кај Насирија (Ирак), Дур-Куригалзу во низината Акар Куф кај Багдад (Ирак) и Чога Занбил во покраината Хузестан во Иран и Сијалк кај Кашан (Иран).
1 Опис
Зигуратот е карактеристична сакрална градба на Сумерците, Вавилонците, Еламците, Акадците и Асирците. Секој од нив бил дел од светилиште со други придружни градби. Како градба, зигуратот потекнува од издигнатата подлога што се среќава уште во Обаидскиот период во IV милениум п.н.е. Првите вистински зигурати се јавуваат во раниот дианстички период, додека пак последните местопотамски зигурати се изградени кон VI век п.н.е.. Зигуратот е пирамидална градба со последователно помали рамни катови на правоаголна, квадратна или овална подлога. Самата градба се правела од блокови сушени на сонце, а надворешноста (фасадата) била изработена од глазирани и печени тули. Овие најчесто биле бојадисани во бои што имале некакво астролошко значење. Напати на нив се среќаваат врежани имиња на владетелите. Зигуратите имале од два до седум ката и се претполага дека на врвот стоел храм, иако за ова нема археолошки наоди. Единствениот извор за постоењето на храмовите е Херодот. До храмот на врвот се стасувало по неколку големи скалишта, или со спирална рампа околу градбата. Треба да е напомен дека тие не биле јавни места за богослужба, туку се сметале за места каде живееле боговите. Секој граад имал свој бог-заштитник, а во храмовите и просториите во долниот дел на зигуратото имале пристап само свештениците, кои биле задолжени да се грижат за боговите. Свештенството секогаш се бирало од најмоќните личности во сумерското општество.
Еден од најдобро зачуваните зигурати е оној во Чога Занбил во западен Иран. Зигуратот во Сијалк, (Кашан, Иран) е најстариот познат зигурат, кој датира од почетокот на III милениум п.н.е.. По изглед можеле да бидат од прости ѕидани подлоги врз кои стоел храм, па сè до чуда на математиката и градежништвото со повеќе скалести катови.
Пример за прост зигурат е Белиот храм во Урук во Сумер. Самиот зигурат е основата на која стои храмот и има за цел да го подигне поблиску до небесата, поврзувајќи го овоземното со небесното. Впрочем, вавилонскиот зигурат Етеменаки во превод значи „Дом на рамништето помеѓу небото и земјата“.
Пример за голем и сложен зигурат е „Етеменанки“ во Мардук, Вавилон. За жал, денес преостанува само мал дел од основата, но сепак археолошките наоди укажуваат дека градбата имала седум ката во различни бои, и дека на врвот стоел велелепен храм. Се смета дека бил бојадисан со индиго, во склад завршетоците на платформите. Познато е дека имал три скалишта, од кои двете странични воделе само до половина од висината на градбата. Не е познато точното време на изградба, но се претпоставува дека е помеѓу XIV и IX век п.н.е. (текстовите сведочат за неговото постоење во II милениум п.н.е.)</blockquote>
2 Значење
Според Херодот, на врвот на секој зигурат имало капиште или олтар, иако не е преостанат ниеден примерок. Покрај духовното значење како место на приближување до небесата, зигуратат играл и заштитна улога. Издигајќи се на висока подлога, храмот бил поштеден од редовните поплави што понекогаш знаеле да зафатат стотици километри Друга практична цел на зигуратот е што игра улога на утврдување. Бидејќи до капиштето можело да се дојде само преку скалишта, свештенството можело лесно и со малку стражари да го чува храмот и тајноста на неговите обреди. Секој зигурат имал помошни елементи околу него како дворен простор, складишта, бањи и станбени простории.
3 Поврзано
*Дур-Куригалзу
*Чонга Занбил
*Сумерска архитектура
*Скалеста пирамида