procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Брокмерланд

Брокмерланд (|Brookmerland) — општинска заедница во округот Аурих, во Долна Саксонија, Германија. Нејзиното седиште е во општината Мариенхафе.
Општинската заедница Брокмерланд се состои од следниве општини:
# Вирдум
# Лецдорф
# Мариенхафе
# Остел
# Рехтсупвег
# Упгант-Шот
Такси (филм од 2015)

„Такси“ (персиски: تاکسی‎) — ирански филм од 2015 година, во режија на Џафар Панахи (Jafar Panahi), кој е автор и на сценариото и ја игра главната улога. Покрај него, во филмот глумат и: Хана Сеиди и Насрин Сотудех . Филмот освоил повеќе награди на меѓународните филмски фестивали, како што се „Златната мечка“ и „FIPRESCI“ на Берлинскиот филмски фестивал, а бил номиниран и за француската награда „Цезар“ за најдобар странски филм. Бидејќи во 2010 година на режисерот му биле забранети патувањата во странство, во неговото име, наградите на Берлинскиот фестивал ги примила неговата роднина Хана Сеиди.
1 Синопсис
Режисерот вози такси низ улиците на Техеран. Во автомобилот најпрвин влегуваат млада жена и млад човек кои имаат спротивни погледи на смртната казна, потоа влегува неговиот познаник Омид, кој продава пиратски филмови, па жена која го носи повредениот маж на болница, инсистирајќи да биде снимена неговата последна желба, како и две средовечни жени кои сакаат да ослободат златна рипка во фонтаната. Во продолжение, во возилото влегува малата Хана, внуката на режисерот, која во училиштето добила задача да сними аматерски филм. Најпосле, тие ја среќаваат Насрин Сотудех, адвокатка која се бори за човековите права. На седиштето од автомобилот, Хана и возачот забележуваат паричник и одат да го вратат, а тогаш двајца млади луѓе го оштетуваат возилото.
Мара Билбилоска

Мара Рафева Билбилоска ( во — во ) — поддржувач на македонските партизани, активист во НОВ.
1 Животопис
Израснала во селско работничко семејство. Учествува во НОД во селото Кленоец како член на младинска група. Го помагала ослободителното движење и извршувала партиски задачи. Со отпочнувањето на непријателската офанзива на слободната територија во Западна Македонија, учествувала во борбите за одбраната на село Кленоец. Во познатата битка за Кленоец на 6 октомври 1943 година, во утринските часови, таа го дала својот млад живот за слободата на својата татковина.
2 Поврзано
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Панче Блажески

Панче Лазаров Блажески ( во — во ) — македонски партизан, борец за слобода на Македонија и учесник во НОВ.
1 Животопис
Роден бил во Тетово, но живеел во Кичево. По завршувањето на основното училиште учел гимназија, но поради тешките услови го прекинал школувањето и почнал да го учи часовникарскиот занает. За време на окупацијата бил активен член на ''Спортскиот клуб „Кичево“'' каде бил воспитуван во духот на народно-ослободителното движење. Во есентта 1943 година заминал партизан во редовите на Баталјонот „Мирче Ацев“, а потоа станал борец во Првата македонско-косовска бригада. Со Бригадата учествувал во познатиот Февруарски поход во Егејска Македонија. По борбите кај Богомила во февруари 1944 година, останал со групата која била отцепена од главнината на Бригадата ѝ кај селото Ракле (Прилепско) се убиени од бугарските фашисти заедно со Љубица Богеска.
2 Поврзано
* Љубица Богеска
* Кичево и Кичевско во НОВ
3 Наводи
Видухова (Западнопоморско Војводство)

Видухова (|Widuchowa; |Fiddichow, ''Фидихов'') — село во Грифинскиот Округ на Западнопоморското Војводство во северозападна полска, на самата граница со Германија (округот Укермарк). Сместено е во општината Видухова и претставува нејзино седиште. Лежи на 15 км југозападно од Грифино и 35 км јужно од војводското седиште Шчеќин. Во 2008 г. Видухова имало 1.354 жители.
Сè до 1945 г. селото било во Германија. Кога прешло во полска, во прво време го носело неофицијалното име „Видухово“ (''Widuchowo'') На 12 ноември 1946 г. го добило денешното име.
Во селото работел речниот граничен премин Видухова-Гарц за пловен сообраќај преку Одра. Престанал да се користи на 21 декември 2007 г. по сила на Шенгенскиот договор.
1 Познати личности
* Фридрих Залис (1880 – 1914) — германски историчар
* Густав Клајкамп (1896 – 1952) — германски адмирал
* Ото Граф (1915 – 1997) — германски уметник
Мери Аделаид Вокер

Мери Аделаид Вокер била британска патеписка и уметница.
1 Биографија
Нејзиниот брат, Чарлс К'ртис, бил свештеник во Цариград во 1850-те години, и таа најверојатно пристигнала во градот по крајот на Кримската војна. Мери останала на Исток приближно 40 години. Во Цариград се запознала со Емили Хорнби и ја илустрира нејзината книга „Константинопол за време на Кримската војна“.
Во 1860 нејзиниот брат добил позиција на викар во Солун. Таа заминала заедно со брат ѝ, и преку Дарданелите, Кавала и Филипи пристигнала во Солун. Од Солун патувала кон Ениџе Вардар, Воден, Битола, Охрид, Лерин и Костур.
Напишала и илустрирала најмалку две книги за Македонија:
* Стари траги и нови обележја, попатни скици од Крит, Македонија, Митилена, итн. (Old tracks and new landmarks, wayside sketches in Crete, Macedonia, Mitylene, etc.) - објавена во 1896 ( во кој што го опишува и илустрира животот во Охрид, Битола и Егејска Македонија)
* Низ Македонија кон Албанските Езера (Through Macedonia to the Albanian Lakes) - објавена во 1864 во која исто ги опишува југозападните делови на Македонија.
Починала во 1905 година.
Вирдум (Источна Фризија)

Вирдум (|Wirdum) — општина во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Вирдум се наоѓа околу 13 километри од безокружниот град Емден и 7 километри југозападно од општината Мариенхафе.
2 Галерија
Упгант-Шот

Упгант-Шот (|Upgant-Schott) — општина во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Градски единици
Во составот на Упгант-Шот се наоѓаат местата Миленлог, Илингсварф, Остерупгант и Колхерн.
2 Галерија
Полице (општина)

Полице (|Gmina Police) — градско селска општина во Поличкиот Округ на Западнопоморското Војводство, северозападна Полска, сместено на границата со Германија. Седиште е градот Полице, кој се наоѓа на 13 км од војводското седиште Шчеќин.
Целата општина зафаќа површина од и во 2016 имала 41.543 жители Уделот на градско население изнесува 79,7 %.
1 Соседни места
Општината се граничи со градот Шчеќин и општините Добра, Голењув, Нове Варпно и Степњица. Во западиот дел се граничи со Германија (округ Западна Померанија-Грајфсвалд).
2 Села
Освен градот Полице, општината ги опфаќа и следниве села:
* Бартошево
* Венгорник
* Витожа
* Вјењково
* Гунице
* Дембострув
* Добјешчин
* Дрогораѕ
* Жултев
* Залеше
* Карпин
* Лешно Гурне
* Мазањчице
* Нова Јашењица
* Њеклоњчица
* Пилхово
* Пјењице
* Подбжеже
* Поддимин
* Пшенсоќин
* Старе Лешно
* Стари Дембострув
* Таново
* Татиња
* Тјебјеж
* Тужњица
* Тшешчин
* Уњемишл
* Шедлице
* Шераково
Хоф (округ)

Хоф (|Hof) — округ во сојузната покраина Баварија, Германија. Се граничи со окрузите Вунзидел, Бајројт, Кулмбах и Кронах, покраината Тирингија (округот Зале-Орла), покраината Саксонија (district of Фогтланд) и со Чешка (округот Хеб). Седиште на округот е градот Хоф кој е есклава и не припаѓа на него (туку претставува безокружен град).
1 Историја
По краток период намесна власт на Кралството Прусија (1791 – 1810), во 1810 г. подрачјето влегло во Баарија. Округот е основан во 1852 г. Со реформите од 1972 г. се соединил со делови од укинатите окрузи Најла, Минхберг, Кронах и Рехау.
2 Географија
Реката Зале извира во јужниот дел на округот, на падините на Фихтелските Планини. Оттаму тече на север, при што нејзината долина ги дели Фихтелските Планини на исток од пониското средногорје Франконска Шума на запад.
3 Грб
На окружниот грб се претставени два лава. Тие се преземени од грбовите на грофовиите Вајда и Нирнберг кои владееле со овој крај во средниот век.
4 Градови и општини
Градови, Општини,
Интерпункција

Интерпункција — правописни знаци што служат за означување на речениците и нивните делови, паузите и интонацијата на речта (точка, запирка, прашалник, извичник, загради). Интерпункциските знаци се симболи кои не се фонеми (звуци) на јазик или лексеми (зборови и фрази), туку оние симболи кои служат за да ја покажат структурата и организацијата на пишувањето, како и интонација и паузи кои треба да се применат за време на (гласно) читање.
1 Историја
Најраното пишување немало големи букви, празни места или знци на интерпункција. Ова не било проблем сè додека предметот бил ограничен на мал опсег на теми (на пример, пишувањето првично се користело за бележење на деловни преговори). Со ширењето на употребата на пишувањето на повисоки апстрактни поими, било неопходно да се воведе некој начин за решавање на појавата на двосмислени значења. До 18 век, интерпункцијата била првенствено помош за гласно читање и оттогаш се развила како механизам за да се осигура дека текстот има смисла кога се чита „во себе“.
2 Употреба
За да може говорот правилно да се пренесе во пишаниот текст, зборовите се одделуваат со белини, а интонацијата на реченицата, смисловното расчленување, паузи помеѓу деловите на исказот и др. се означуваат со правописни знаци, т.е. интерпункција. Интерпункцијата во македонскиот јазик (и во другите јужнословенски јазици) во основа е логична, што значи дека употребата на интерпункциски знаци, по правило, зависи од значењето. Писателите во примената на интерпункциските знаци честопати намерно отстапуваат од пропишаната норма, сакајќи да постигнат дополнителни уметнички ефекти и да придонесат за стилското уредување на делото. Во поновата поезија, на пример, по правило, интерпункцијата е отсутна, а во модерната проза, нарацијата често се прекинува со запирки или точки (од гледна точка на нормата, таквите реченици обично се нецелосни) и слично. Успешноста на таквите постапки ја оценува теоријата на книжевност и книжевната критика (есеи), имајќи ги предвид првенствено постигнатите уметнички ефекти. Некои од интерпункциските знаци, покрај неколку дополнителни и доста специфични за одредени професии, може да имаат и други функции - правописни или помошни (сп. на пример точка за кратенка или употреба на црта и цртичка при пишување удвоени парови (дублети) и полусложеници, итн. ).
3 Интерпункциски знаци
Интерпункциски знаци во македонскиот јазик се:* точка [ . ]
* прашалник [ ? ]
* извичник [ ! ]
* запирка [ , ]
* точка -запирка [ ; ]
* две точки [ : ]
* три точки [ ... ]
* црта [ — ]
* цртичка [ - ]
* наводници [ „ “ ]
* полунаводници[ ‘ ’ ]
* загради
** заоблени загради [ ( ) ]
** квадратни загради [ [ ] ]
Ахмосе I

Ахмосе I ( |jꜥḥ ms(j.w) , реконструиран / ʕaʕaħ'ma: sjə / ( MK ), египтолошки изговор ''Ахмос'', понекогаш напишан како ''Амосис'' или ''Аахмес'', што значи „ Јах (месечината) се роди“ ) бил фараон и основач на Осумнаесеттата династија на Египет, класифицирана како прва династија на Новото Египетско Кралство, ера во која древниот Египет го достигнал врвот на својата моќ. Тој бил член на тебанската кралска куќа, син на фараонот Секененре Тао и брат на последниот фараон од седумнаесеттата династија, Камосе. За време на владеењето на неговиот татко или дедо, Теба се побунила против Хиксосите, владетелите на Долен Египет. Кога имал седум години, неговиот татко бил убиен а тој имал околу десет години кога неговиот брат починал од непознати причини, откако владеел само три години. Ахмосе I го презеде престолот по смртта на неговиот брат, и по крунисувањето станал познат како ''nb - pḥtj - rꜥ'' "Господарот на силата е Ра "
Јужна мазгунска пирамида

Јужната мазгунска пирамида ― староегипетска кралска гробница изградена за време на 12-та или 13-та династија во Мазгуна, 5 километри јужно од Дахшур, Египет. Градбата никогаш не била завршена и сè уште не е познато кој фараон бил сопственик, бидејќи не бил пронајден соодветен натпис.Пирамидата била повторно откриена во 1910 година од Ернест Мекеј, а била ископана следната година од Флиндерс Петри.
1 Припишување
Градбата споделува некои структурни сличности со Хаварската пирамида на Аменемхат III, и поради оваа причина обично му се припишува на неговиот син Аменемхат IV (околу крајот на 19 век пр.н.е.). Напоредно, Северната мазгунска пирамида се смета за гробница на неговата сестра Собекнеферу, последниот владетел на 12-та династија.Сепак, некои истражувачи како Вилијам К. Хејс верувале дека јужната пирамида била изградена за време на 13 -та династија, врз основа на некои сличности со Хенџеровата пирамидата. Во овој случај, требало да припаѓа на еден од многуте фараони кои владееле помеѓу почетокот на 13-та династија и губењето на контролата врз северната територија се случило за време или наскоро по владеењето на Мернефере Ај.
2 Опис
Пирамидата има странична должина од 52,5 м. Ѕидањето на јадрото се состои од тули од кал и достигнува само висина од еден до два слоја. Редени камења не биле пронајдени; затоа, невозможно е да се одредат информации за планираниот агол на наклон и вкупната висина.
Влезот на пирамидата се наоѓа во средината на јужната страна. Скалила водат надолу до краток хоризонтален премин. Тука е ѕидната ниша, од каде што бил втурнат камен за блокирање во преминот. Друго скалило води до втор блок, кој, сепак, сè уште е во својата ниша.Конечно, коморен систем во форма на буквата U води до погребната комора, на чиј врв има дводелно прекршен покрив. Во него биле пронајдени празен, но користен, кварцитен саркофаг и неколку гробни предмети (три варовнички светилки, сад во облик на патка од алабастер, сад за шминка направен од ист материјал и парче полирана сапуница) биле најдени во него.
Комплексот е опкружен со брановиден ѕид, кој ги вклучува остатоците од капелата во средината на источната страна; се состои од голема средишна комора со две комори на секоја страна од складиштето. Средишната комора била споена во нејзиниот југозападен агол со жртвена сала со засводен покрив.
3 Поврзано
* Список на египетски пирамиди
Пирамида Г1-а

Г1-а — една од помошните пирамиди на источното поле во некрополата Гиза, сместена веднаш на источната страна од Големата пирамида во Гиза. Изградена е за време на Четвртата египетска династија. Гробот е најсеверната од трите пирамиди на кралиците и има основа од 49,5 метри широка и првично била висока 30,25 метри; пирамидата загубила две третини од својата првобитна висина. Во западниот ѕид на погребната просторија била ископана мала ниша во која беа пронајдени фрагменти од базалт. Оваа пирамида е позната и како Пирамида на Хетеферес I како што ја открил Марк Ленер; првично се мислело дека и припаѓа на кралицата Меритити I.
1 Поврзано
* Пирамида Г1-б
* Пирамида Г1-в
* Пирамида Г1-г
* Список на египетски пирамиди
Северна мазгунска пирамида

Северната мазгунска пирамида ― староегипетска кралска гробница изградена за време на 12-та или 13-та династија во Мазгуна, 5 км јужно од Дахшур. Градбата останала недовршена, и сè уште не се знае кој фараон навистина требало да биде погребан овде, бидејќи не е пронајден соодветен натпис. Пирамидата била повторно откриена во 1910 година од Ернест Мекеј, а била ископана следната година од Флиндерс Петри.
1 Припишување
Кога повторно биле откриени двете мазгунски пирамиди, научниците забележале многу структурни сличности помеѓу тие две и пирамидата на Аменемхат III кај Хавара; поради оваа причина јужната пирамида му се припишува на синот и наследникот на овој крал, Аменемхат IV. Потоа, северната пирамида и се припишува на жената-фараон Собекнеферу, сестра на Аменемхат IV и последен владетел на 12-та династија. Сепак, некои научници како Вилијам К. Хејс верувале дека двете мазгунски пирамиди биле изградени за време на 13-та династија, врз основа на некои сличности со Хенџеровата пирамидата. Во овој случај, северната пирамида требало да припаѓа на еден од многуте фараони кои владееле помеѓу почетокот на 13-та династија и губењето контрола врз северната територија се случило за време или по владеењето на Мернефере Ај.
2 Опис
Се чини дека надградбата на пирамидата никогаш не била започната, а единствената информација што може да се утврди од неа е дека пирамидата била планирана поголема од нејзиниот јужен сосед, која има странична должина од 52,5 м.
Хипогејот е сличен на оној на јужната пирамида, но многу повеќе извртен, менувајќи ја насоката шест пати. Влезот е на северната страна. Оттаму, скалилата водат надолу до квадратна комора, а потоа до друго скалило и до првите блокови кварцит. После тоа, две други комори се поврзани со премин со второ, сè уште незапечатено блокирање. По третата комора, скалила, а потоа коридор водат до претсобјето непосредно пред големата гробна комора: оваа просторија, делумно покриена со превртен таван во облик на V, е целосно исполнета со огромен саркофаген трезор, издлабен од еден блок кварцит. Капакот од саркофагот, кој не бил искористен, плоча од кварцит од 42 тони, сè уште чека да се вграден во комората. Сите изложени кварцити, изградени во пирамидата, биле обоени со црвена боја, а понекогаш и украсени со вертикални црни ленти. Функцијата на големата просторија зад гробницата останува непозната.
Од пирамидалниот комплекс, долинскиот храм, погребниот храм и внатрешните ѕидови очигледно не оставиле траги. Откриен бил само голем дел од патеката, како и друг камен за блокирање, најверојатно оставен поради промена на дизајнот на пирамидата.
3 Поврзано
* Список на египетски пирамиди
4 Наводи
* Рајнер Стаделман, ''Die ägyptischen Pyramiden.''''Vom Ziegelbau zum Weltwunder''. Verlag Philipp von Zabern, 3. Aufl., Мајнц 1997, стр. 251,
* Мирослав Вернер, ''Die Pyramiden''. Rowohlt Verlag, Рајнбек 1998, стр. 472-474, .
Пирамида на Нeферефре

Пирамидата Неферефре, позната и како Пирамида на Ранефереф, (во египетски Netjeri-bau-Nefer-ef-Ra ( Божествената е моќта на Неферефре)) — недовршен пирамидален комплекс 25 век п.н.е. изграден за египетскиот фараон Неферефре од Петтата Династија . c. 2460–2453 BC, c. 2448–2445 BC, c. 2431–2420 BC, c. 2419–2416 BC, c. 2362–2359 BC. Незавршената пирамида на Неферефре е третата и последна изградена во дијагоналната линија во Абусир -фигуративна линија што ги поврзува пирамидите Абусир со Хелиополис -на некрополата, сместена југозападно од пирамидата на Нефериркаре.
Пирамидата набрзина била претворена во квадратна мастаба или исконска могила по раната смрт на Неферефре. Во периодот помеѓу неговата смрт и мумификација, импровизиран, варовнички храм бил изграден од платформа првично наменета за обвивка на пирамидата. Не е јасно кој ја изградил оваа почетна фаза на храмот, иако глинените запечатувања пронајдени во неговата близина укажуваат на тоа дека можеби бил владетелот Шепсескаре. За време на владеењето на Ниусере, помладиот брат на Нефереф, храмот бил проширен двапати. Во втората фаза, изградена од тула од кал, храмот бил значително проширен на исток, додаден бил попречен коридор што води до пет простории за складирање, како и десет двокатни простории за складирање на северната страна од храмот, и, најзначајно, хипостилна сала. Содржела дваесет и две или дваесет и четири дрвени столбови, сите изгубени и многу камени и дрвени статуи на владетелот, од кои се пронајдени фрагменти. Статуетка од варовник Неферефре е значајна меѓу овие статуи, бидејќи претставува мотив претходно познат само од една статуа на Кафре.
Југоисточно од храмот откриена е голема правоаголна зграда од тула. Откриено е дека тоа е „Светилиштето на ножот“, кланица која се користела за ритуално колење животни како жртви за култот во мртовечница. Папируситеите од Абусир чуваат настан каде биле заклани 130 бикови за време на десетдневниот фестивал. До владеењето на Тети во Шестата династија, кланицата била затрупана и деактивирана. Култот на мртовечница на кралот престанала да работи по владеењето на Пепи II, но накратко бил оживеан во Дванаесеттата династија . Од Новото Царство до XIX век, споменикот периодично се одгледувал од неговиот варовник. И покрај ова, комплексот останува еден од најдобро сочуваните на Старото Кралство . Во неговата потструктура, багерите пронашле фрагменти од црвен гранитен саркофаг и мумија на Неферефре, за која било откриено дека починал на возраст од дваесет до дваесет и три години. Гробницата на Кенткаус III, најверојатно сопругата на Неферефре, била откриена во близина на неговата недовршена пирамида во Абусир. Внатре во подструктурата биле пронајдени фрагменти од мумија, за кои било утврдено дека припаѓаат на дваесетгодишна женка. Нејзиното име и титули биле пронајдени на ''Бауграфити'', вклучувајќи ја и титулата „мајка на кралот“. Идентитетот на овој крал не е пронајден запишан во епиграфијата на нејзиниот гроб, но најверојатно се однесува на Менкаухор или Шепсескаре.
Максимилијан I Јосиф од Баварија

Максимилијан I Јосиф (германски: ''Maximilian I Joseph''; 27 мај 1756 - 13 октомври 1825) — војвода на Цвајбрикен од 1795 до 1799 година, изборен кнез на Баварија (како Максимилијан IV Јосиф) од 1799 до 1806 година и крал на Баварија (како Максимилијан I Јосиф) од 1806 до 1825 година. Тој бил член на династијата Пфалц-Биркенфелд-Цвајбрикен, огранок на династијата Вителсбах.
За време на Наполеоновите војни, во сојуз со Франција, на 1 јануари 1806 се прогласува за крал на Кралството Баварија. Преку радикалните реформи и територијалните промени во неговото време, Баварската држава успева да стане трета најмоќна германска држава по Кралството Прусија и Австриското Царство. Меѓу неговите поданици, тој бил познат како „Крал Макс“, користејќи ја популарната кратка форма на неговото име.
Максимилијан II (Баварија)

Максимилијан II (германски: ''Maximilian II Joseph''; 28 ноември 1811 - 10 март 1864) владеел како крал на Баварија помеѓу 1848 и 1864 година. За разлика од неговиот татко, кралот Лудвиг I, „Кралот Макс“ бил многу популарен и имал поголем интерес за раководење на државата, отколку за личната екстраваганција. Се искачил на престолот за време на германските револуции од 1848-1849 година, кралот Максимилијан ја вратил стабилноста во своето кралство. Остатокот од неговото владеење се одликува со обиди да се одржи независноста на Баварија за време на војните на германското обединување и да го претвори неговиот главен град Минхен во културен и образовен центар. Тој се спротивставувал на обединувањето на Германија, предводено од Прусија, и се залагал за конфедерација на мали германски држави, која ќе биде насочена против Прусија.
Лудвиг I (Баварија)

Лудвиг I (германски: ''Ludwig I''; 25 август 1786 - 29 февруари 1868) — крал на Баварија од 1825 до германските револуции од 1848-1849 година. Тој го наследил својот татко Максимилијан I на престолот на Баварија по неговата смрт во 1825 година и абдицирал во корист на својот син Максимилијан II за време на револуцијата од 1848 година, по неговата афера со Лола Монтез.
Неговата венчавка во 1810 година со принцезата Тереза од Саксен-Хилдбургсхаузен го основал „Октоберфест“. Тогаш, тие организирале раскошна трка со коњи (свадбата се одржала на 12 октомври, а трката со коњи на 17 октомври, па оттаму постојат две различни дати за почетокот на „Октоберфест“). Неговото име го носи првата железничка линија во Германија од Нирнберг до Фирт, отворена во декември 1835 година. Како и другите германски владетели, Лудвиг I реагирал на движењата за слобода и единство на фестивалот во Хамбах во 1832 година со зголемена репресија и цензура на печатот.
Прсти на рацете

Прсти на рацете — израстоци на рацете на луѓето и другите примати. Едно лице има пет прсти на рацете, а исклучоци се случаите кога луѓето имаат полидактилија, олигодактилија или некој друг вид аномалија. Прстите на рацете се: палец, показалец, среден прст, домал прст и мал прст.
1 Поврзано
* Отпечаток од прст
Полички Округ

Полички Округ (|powiat policki) — округ во Западнопоморското Војводство, северозападна Полска, крај полско-германската граница. Созаден е на 1 јануари 1999 г. со управната реформа од претходната година. Најголем град и седиште на округот е Полице, сместен на 13 км северно од војводското седиште Шчеќин. Единствен друг град во округот е Нове Варпно, на 29 км северозападно од Полице. Сите останати места се села.
Округот зафаќа површина од и во 2020 г. имал 81.229 жители. Уделот на градско население изнесува 59,1 %.
1 Соседни места
Поличкиот Округ се граничи со градот Швиноујшќе (преку Шчеќинскиот Залив) на север и Голењувскиот Округ на исток, градот Шчеќин на југоисток и Грифинскиот на југ. На запад се граничи со Германија (окрузите Западна Померанија-Грајфсвалд и Укермарк).
Полице и Шчеќин имаат заедничка автобуска мрежа.
Округот има патни врски со:
*Шчеќин (Полска), автопат A6 и патишта бр. 10, 13 и 115
*Пазевалк во Западна Померанија-Грајфсвалд (Германија), пат бр. 10
*Голењув (Полска), Пенкун во Укермарк и Берлин (Германија), автоат A6
2 Административна поделба
Округот се дели на четири општини од кои две се градско-селски, а две селски. Тука се наведени надолно по бројот на жители во 2016 г.
Општина, Вид, Површина(км<sup>2</sup>), Население(2016), Седиште
Полице, градско-селска, 251,42, 41.543, Полице
Добра, селска, 110,27, 21.186, Добра
Колбасково, селска, 105,46, 12.311, Колбасково
Нове Варпно, градско-селска, 197,88, 1.667, Нове Варпно
3 Знаменитости
3.1 Приридни знаменитости
* Вкшанска Шума — подрачје на мрежата Натура 2000 во околината на придониот резерват Швидвје и неговото езеро кај Таново и Добра
* Канали - подрачје на мрежата Натура 2000; рушевини од нафтени погони во Полице, денес живеалиште за лилјаци.
* Кајакарење на реката Гуњица од Венгорњик низ Таново, Татиња и Вјењково до Полице (Јасјењица)
* Лагуната Шчеќински Залив (Тшибјеш, Нове Варпно)
3.2 Културно-историски знаменитости
* Тулноготска црква во Полице - Јасјењица (XIV/XVIII век)
* Остатоци од августински манастирски конаци во Полице - Јасјењица (XIV век)
* Тулноготска капела (XV век) на плоштадот „Хробри“ во стариот дел на Полице
* Неоготска црква (XIX век) во стариот дел на Полице
* Лапидариум во паркот Старомјејски во стариот дел на Полице
* Стари социјални станови (XIX век) во Полице, Ново Варпно и куќи од овој период во Тшебјеж
* Градски дом во Нове Варпно (XIV век)
* Цркви од XIII век во Колбасково, Добра, Волчково, Бук, Вонвелњица, Мјежин, Барњислав и Бендаргово
Литетсбург

Литетсбург (|Lütetsburg; |Lütsbörg) — општина во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината се наоѓа околу два километри западно од флекенот Хаге и околу три километри источно од градот Норден.
1.2 Општински единици
Кон општината Литетсбург припаѓаат покрај истоименото главно место и следниве места: Хилгенбур, Морриге, Зандхехте, Тидофелд и Вестекелбур.
Остел

Остел (|Osteel) — општина во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
1 Географија
1.1 Општински единици
Кон општината Остел припаѓа и местото Шонорт, околу три километри западно од стариот поштенски пат.
2 Галерија
Гожувски Округ

Гожувски Округ (|powiat gorzowski) — округ во Лубушкото Војводство, западна Полска. Созаден е на 1 јануари 1999 г. со управната реформа од претходната година. Седиште е градот Гожув Вјелкополски, иако не е дел од самиот округ (туку сопствен градски округ). Единствените градови во округот се Костшин на Одра сместен на 43 км западно од Гожув Вјелкополски и Витњица, која е на 25 км западно од него.
Округот зафаќа површина од и во 2019 г. броел 71.669 жители, од кои во Костшин на Одра живееле 17.778, во Витница имало 6.747, а останатите 47.144 жители биле по селата. Уделот на градско население изнесува 37,85 %.
1 Соседни места
Освен градот Гожув Вјелкополски, Гожувскиот Округ се граничи со Стшелечко-дрезденечкиот Округ на североисток, Мјенѕижечкиот на југоисток, Суленќинскиот на југ, Слубичкиот на југозапад и Мишлибушкиот на северозапад. Во мал дел на запад се граничи со Германија (округот Меркиш-Одерланд).
2 Административна поделба
Округот се дели на седум општини од кои една е градска, една е градско-селска и пет се селски. Тука се наведени надолно по бројот на жители во 2019 г.
Општина, Вид, Површина(км<sup>2</sup>), Население(2019), Седиште
Костишин на Одра, градска, 46,2, 17.778, —
Витњица, градско-селска, 278,3, 12.864, Витњица
Дешчно, селска, 168,4, 9.865, Дешчно
Клодава, селска, 234,8, 8.635, Клодава
Санток, селска, 168,3, 8.580, Санток
Богдањец, селска, 112,1, 7.117, Богдањец
Лубишин, селска, 205,3, 6.830, Лубишин
Мариенхафе

Мариенхафе (|Marienhafe) — општина во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија.
Општината претставува административно седиште на општинската заедница Брокмерланд.
1 Географија
1.1 Местоположба
Мариенхафе се наоѓа во западниот дел на Источнофризискиот Полуостров, околу 20 километри североисточно од безокружниот град Емден и 10 километри југоисточно од градот Норден.
Во близина на Мариенхафе извира реката Абелиц.
1.2 Соседни општини
На северозапад се граничи со општината Остел, на североисток со општината Лецдорф, на исток со општината Рехтсупвег, на југ со општината Упгант-Шот, на југозапад со општината Вирдум.
1.3 Општински единици
Кон општината припаѓа местото Тјихе, северно од главното место Мариенхафе.
2 Галерија
Ото од Баварија

Ото (германски: ''Otto Wilhelm Luitpold Adalbert Waldemar''; 27 април 1848 - 11 октомври 1916) — крал на Баварија од 1886 до 1913 година. Сепак, тој никогаш не владеел активно поради наводна тешка ментална болест. Неговиот чичко Луитполд и неговиот братучед Лудвиг служеле како регенти. Во 1913 година, Лудвиг го симна од престолот, еден ден откако законодавниот дом донесе закон што му дозволуваше да го стори тоа и стана крал Баварија.
Ото бил син на Максимилијан II и неговата сопруга, Марија од Прусија, и помлад брат на Лудвиг II.
Лудвиг III (Баварија)

Лудвиг III (германски: ''Ludwig Luitpold Josef Maria Aloys Alfried''; 7 јануари 1845 - 18 октомври 1921) — последниот крал на Баварија, кој владеел од 1913 до 1918 година. Првично служел во баварската војска како поручник и продолжил да го држи рангот на ''Оберлејтант'' (прв поручник) за време на Австро-пруската војна. Влегува во политиката на 18-годишна возраст, станувајќи член на баварското законодавство и жесток учесник во политиката, поддржувајќи ги земјоделските реформи и реформите за право на глас. Подоцна во животот служи како регент и ''де факто'' шеф на државата од 1912 до 1913 година, владеејќи во име на неговиот братучед, Ото. Откако баварскиот парламент го усвои законот што му дозволува да го стори тоа, Лудвиг го симна Ото и самиот го презеде престолот. Тој ја предводеше Баварија во Првата светска војна и го загуби својот престол заедно со другите владетели на германските држави на крајот на војната.
Максимилијан фон Монтгелас

Максимилијан Карл Јозеф Франц, гроф фон Монтгелас (германски: ''Maximilian Karl Joseph Franz Graf von Montgelas''; 12 септември 1759 година - 14 јуни 1838 година) — баварски државник, член на благородничко семејство од Војводството Савоја. Од 1799 до 1817 година бил министер на Баварија под изборниот кнез, а подоцна и крал на Баварија Максимилијан I. Неговиот татко Џон Сигмунд Гарнерин, влегол во воената служба на Максимилијан III, изборен кнез од Баварија и се оженил со грофицата Урсула фон Траунер. Максимилијан Јозеф, нивниот најстар син, е роден во баварската престолнина Минхен на 12 септември 1759 година.
Германско-данска граница

Германско-данска граница — државна граница помеѓу Германија и Данска. Долга е 68 км.
1 Историја
Во 811 г. е склучен Хајлингенскиот договор со кој реката Ајдер е одредена како граница помеѓу Данска и Франкија. Бидејќи била блатна, реката образувала природна граница. Во највисокиот дел кај вододелницата пределот бил посув. Овде поминувал древниот пат Хервајен, каде е подигнато и пограничното утврдување Даневирке. Подоцна настанале војводствата Шлезвиг и Холштајн. Пред 1864 г. Шлезвиг било лено на Данска, а Холштајн било во Светото Римско Царство (до 1806 г.) и членка на Германскиот Сојуз (по 1815 г). Со обете територии владеел данскиот крал во дополнителни улоги на војвода на Шлезвиг и војвода на Холштајн (напати зедно со други војводи како оние на Готорп). Границата помеѓу данското лено Шлезвиг и германското лено Холштајн сè уште одела по реката Ајдер, границата меѓу војводсвата и Кралството Данска била реката Конгеоен, а пак јужната граница на данската монархија се движела по реката Елба.
Во 1864 г. Шлезвиг-Холштајн бил освоен од Прусија, и со ова е поставена државна граница помеѓу Данска и Прусија/Германија. Се протегала од место на брегот 5 км јужно од Рибе, 5 км околу таа река, и потоа на исток јужно од Вамдруп и веднаш северно од Кристијансфел до Балтичкото Море.
Во 1920 г. границата е поместена за околу 50 км на југ до нејзината денешна положба, согласно изгласаното на референдумот од таа година. Оваа државна граница е предвидена да ја следи јазичната граница, која сепак не е особено реско определена.
2 Населени места по границата (од север кон југ)
Г Е Р М А Н И Ј А, , Д А Н С К А
Сој. покраина, Округ, Општина, Гран.премин, , Гран.премин, Општина, Регион
Шлезвиг-Холштајн, Северна Фризија, Лист на Зилт, Сев.Море, , Тенер, Јужна Данска
Кампен
Венингштет-Брадеруп
Зилт
Роденес,
Авентофт
Хумптруп
Елхефт
Вестре, , Обенро
Ладелунд
Брамштетлунд
Шлезвиг-Фленсбург, Весби
Бекслунд
Јарделунд
Остерби
Хандевит
Харисле,
БалтичкоМоре
Фленсбург
Шлезвиг-Фленсбург, Гликсбург
Сенербор
Мункбраруп
Лангбалиг
Вестерхолц
Штајнбергкирхе
Штајнберг
Нисграу
Гелтинг
Ниби
3 Поврзано
* Германско–дански односи
Луитполд од Баварија

Луитполд Карл Јосиф Вилхелм Лудвиг (германски: ''Luitpold Karl Joseph Wilhelm Ludwig''; 12 март 1821 - 12 декември 1912) — намесник и де факто владетел на Баварија од 1886 до 1912 година, поради неспособноста на неговите внуци, владеел во името на кралот Лудвиг II три дена и 26 години за кралот Ото. Додека неговото владеење предизвика голем културен цут за Минхен, за Баварија тоа значеше постепено потчинување на баварските интереси кон оние на Германската Империја.
1 Поврзано
* Луитполдов Брег — подрачје на Антарктикот наречено по Луитполд
2 Наводи
Општина Кузма

Општина Кузма (|Občina Kuzma) — општина во североисточна Словенија. Седиште на општината е селото Кузма. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Денес е дел од Помурскиот статистички регион. Во 2020 г. населението броело 1.573 жители.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Кузма, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Горњи Славечи
* Долич
* Матјашевци
* Трдкова
2 Географија
Општина Кузма се наоѓа во крајниот сесевероисточен ридски дел на Словенија - на раскрсницата на три држави - долж границата со Словенија, Австрија и Унгарија. Општината зафаќа површина од приближно 22,9 км<sup>2</sup> и се граничи со австриската сојузна држава Градиште, со унгарскиот округ Ваш и со словенечките општини Горњи Петровци, Град и Рогашовци. На подрачјето на општината, во Трдкова, има пирамидален триаголен камен од 1924 година. Секоја страна на пирамидата го носи грбот на една од пограничните земји и годината на државната граница (10 септември, 1919 и 4 јуни 1920 година).
Георг фон Хертлинг

Георг Фридрих Карл Фрајхер (од 1914 година Гроф) фон Хертлинг (31 август 1843 - 4 јануари 1919) — германски политичар кој работел како министер за надворешни работи и претседател на Советот на министри на Баварија од 1912 до 1917 година, а потоа и како министер-претседател на Прусија и канцелар на Германската Империја од 1917 до 1918 година, за време на Првата светска војна. Тој беше првиот што ја извршуваше функцијата канцелар, а притоа е член на политичка партија.
Ото Ритер фон Дандл

Ото Ритер фон Дандл (13 мај 1868 - 20 мај 1942) — баварски политичар и адвокат кој бил последниот министер-претседател на Кралството Баварија. Од 1895 до 1906 година бил службеник во баварското Министерство за правда, потоа до 1912 година работел во тајната канцеларија на принцот реген Луитполд, а од 1912 до 1917 година бил шеф на граѓанскиот кабинет на кралот Луј III. Во ноември 1917 година, Дандл стана наследник на Георг фон Хертлинг министер за надворешни работи и претседател на Советот на министри на Баварија, но во 1918 година поднесе оставка поради Ноемвриската револуција од 1918. Од ноември 1919 година, Дандл работел како висок службеник за финансии во Вирцбург и од 1929–33 во Минхен.
Општина Бовец

Општина Бовец (|Občina Bovec) — општина во северозападна Словенија. Седиште на општината е населбата Бовец. Областа е дел од историскиот регион Приморска. Денес е дел од Горичкиот статистички регион. Во 2020 г. населението броело 3.073 жители.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Бовец, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Бавшица
* Жага
* Кал-Коритница
* Лепена
* Лог под Мангарт
* Лог Чезсочки
* Плужна
* Соча
* Српеница
* Стрмец на Предел
* Трента
* Чезсоча
2 Географија
Северниот дел на општината се издига над долината Трента до врвовите на планините Мангарт, Јаловец и Триглав — сите сместени во Националниот парк Триглав (но не и самиот Бовец). Во Општина Бовец се наоѓаат двата најважни планински превоја на Јулиските Алпи: превојот Предел на словенечко-италијанската граница на северозапад и превојот Вршич на североисток, кој ја поврзува со долината на Соча со Крањска Гора во соседниот регион Горењска. На југозапад превојот Учја го поврзува Бовец со долината Резија во Италија.
3 Туризам
Во општината има неколку природни знаменитости како што е изворот на Соча, гоолемиот водопад Бока (висок 106 м), скијалиштето „Канин“ и долината Трента поврзани со Бовец преку планинарска патека. Tуризмот е мошне развиен; во Бовец има бројни сместувачки капацитети и слетувалиште за полесни воздухоплови.
Јужногермански гулден

Јужногермански гулден — валута на државите во јужна Германија помеѓу 1754 и 1873 година. Овие држави ги вклучуваа Баварија, Баден, Виртемберг, Франкфурт и Хоенцолерн. Тоа беше поделено на 60 Крајцери, со секој Крајцер во вредност од 4 пфениг или 8 хелер.
Општина Крањска Гора

Општина Крањска Гора (|Občina Kranjska Gora) — општина во северозападна Словенија. Седиште на општината е населбата Крањска Гора. Областа е дел од историскиот регион Горењска. Се наоѓа крај реката Сава Долинка, на тромеѓата помеѓу Словенија, Австрија, Италија. Во 2020 г. населението броело 5.225 жители. Денес е дел од Горењскиот статистички регион.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Крањска Гора, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Белца
* Гозд Мартуљек
* Довје
* Згорња Радовина
* Лог
* Мојстрана
* Подкорен
* Ратече
* Средњи Врх
2 Географија
Општината е сместена во алпската Горносавската Долина на крајниот северозапад на земјата, на тромеѓата со Италија и Австрија. Од север и југ над долината се издигаат Караванките и Јулиските Алпи. На исток границата минува веднаш под гратчето Јесенице, каде долината се проширува кон Радовљица, протегајќи се на запад долж вододелницата меѓу реките Сава и Зиљица (Злица), западно од Ратече. На север превојот Коренско Седло (Вурценпас) кај Подкорен води до австриското гратче Арнолдштајн (Подклоштер) во Корушка, а на југ превојот Вршич ја поврзува општината со Трента на Словенечкото приморје.
Горносавската Долина се одликува со алпска клима со долги снежни зими и покуси лета со умерени температури, источни ветрови и доволно врнежи з да се одржи нејзината зеленост. Зимата трае по четири до пет месеци, од кои четири се под снежна покривка. Најниската дневна температура во јануари изнесува , а во просек е малку над нулата. Во најтоплите летни месеци просечна температура е наутро, искачувајќи сè до во текот на денот. Зиме се забележуваат големи разлики помеѓу сончевите и осојните падини на долината. Сончевите се погодни за планинарење и пешачење, додека пак осојните ја задржуваат снежната покривка.
3 Галерија
4 Поврзано
* Крањска Гора (скијачки центар)
* Триглав
Германска златна марка

Златна марка (официјално само ''Марка'', знак: ℳ) — валута базирана на златен стандард на Германското Царство од 1873 до 1914 година. Папирмарката беше многу девалвирана марка, откако златниот стандард се откажа во Август 1914 година, непосредно по избувнувањето на Првата светска војна, а златните и сребрените монети престанаа да циркулираат.
Договор од Рид

Договор од Ријд (8 октомври 1813 година) — договор што бил потпишан помеѓу Кралството Баварија и Австриското Царство. Со овој договор, Баварија го напушти Рајнскиот Сојуз, кој беше сојузник на Наполеон, и се согласи да се приклучи на Шестата коалиција против Наполеон во замена за гаранција на нејзиниот суверен и независен статус. На 14 октомври, Баварија официјално објави војна против Првото Француско Царство. Договорот беше страсно поддржан од престолонаследникот Лудвиг и маршалот фон Вреде.
Договорот беше подготвен од Клеменс фон Метерних, кој ги обедини германските држави во Шестата коалиција. Со одвојување на Баварија од Рајнскиот Сојуз, Метерних ги провери амбициите на германските националисти како Хајнрих Фридрих Карл, кој имал за цел да го искористи падот на Наполеон за да создаде пан-германска држава. Метерних, конзервативен Австриец, сакаше да избегне создавање на пан-германска држава која ќе го намали локалниот суверенитет и ќе предизвика зајакнување на либерализмот. Тајните написи во договорот гарантираа целосен суверенитет на Баварија под нејзините постоечки граници.
Донесувањето на договорот ги прекина линиите за комуникација на Наполеон и две недели подоцна тој беше поразен во Битката кај Лајпциг.
1 Наводи
Косаково (општина)

Косаково (|Kosakowo, |Kòsôkòwò) — селска општина во Пучкиот Округ на Поморското Војводство, северна Полска. Нејзино седиште е селото Косаково, сместено на 14 км југоисточно од градот Пуцк и 27 км северно од војводското седиште Гдањск.
Целата општина зафаќа површина од и во 2020 г. имала население од 16.419 жители.
1 Соседни места
Општината се граничи со градовите Гдиња и Румја, како и со општината Пуцк.
2 Села
Во општината Косаково се опфатени следниве села:
* Дембогуже
* Дембогуже-Вибудовање
* Закленти Замек
* Кажимјеж
* Косаково
* Мехелинки
* Мости
* Пјервошино
* Пјервошињске Пустки
* Погуже
* Рева
* Стефаново
* Сухи Двур
3 Природозаштита
* Општинско здружение „Долина на Реда и Хилонка“
* Крајбрежен пределен парк
* Природен резерар „Мехелињске Лаки“
Општина Рогашовци

Општина Рогашовци (|Občina Rogašovci) — општина во источна Словенија. Седиште на општината е селото Рогашовци. Областа е дел од историскиот регион Прекмурје. Денес е дел од Помурскиот статистички регион. Во 2020 г. населението броело 3.024 жители.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Рогашовци, општината ги опфаќа и следните населени места:
* Вечеславци
* Крамаровци
* Нускова
* Оциње
* Перточа
* Ропоча
* Свети Јуриј
* Сердица
* Сотина
* Фикшини
УС Салернитана 1919

УС Салернитана 1919, познат и само како Салернитана — италијански фудбалски клуб од Салерно, Кампанија.
Клубот е основан на 19 јуни 1919 година од конзорциум предводен од Матео Скијавоне, но во текот на својата историја, клубот трипати бил реоснован: во 1927 при што по воспоставувањето на новото партнерство клубот го добил сегашниот идентитет со дресови во гранатна боја, во 2005 и 2011 година од финансиски причини. Сегашниот клуб, всушност, бил основан како ''Салерно Калчо'' во 2011 година, но продолжил со обележјата на Салернитана почнувајќи од 2012 година. На 19 јуни 2019 година, клубот прославил точно 100 години од својата фудбалска историја.
Салернитана се вратила во Серија А во 2021 година, по пауза од 23 сезони, откако завршиле на второто место во Серија Б со што добиле директна промоција. Претходно, клубот бил член на најсилната италијанска фудбалска лига само уште во два наврати во сезоната 1947-1948 и сезоната 1998-1999, но и во двата случаи испаднале од лигата уште во првата сезона по промоцијата.
Својте домашни натпревари клубот ги игра на стадионот Ареки, кој има капацитет од 26,000 седечки места.
1 Играчи
1.1 Познати поранешни играчи
* Роберто Бреда
* Ерјон Богдани
* Џенаро Гатузо
* Марко Ди Вајо
* Франческо Ди Јорио* Давид Ди Микеле
* Булент Екен
* Марко Зоро
* Валтер Ѕенга
* Андреј Кристеа
* Фил Масинга
* Роберто Мерино
* Руслан Нигматулин
* Сијабонга Номвете
* Ригоберт Сонг
* Дани Тиато
* Салваторе Фрези
2 Статистика
2.1 Учество во првенства
Ниво, Категорија, Учества, Деби, Последна сезона, Вкупно
1º, Дивизионе Национале, 1, 1945-1946, 4
Серија А, 3, 1947-1948, 2021-2022
2º, Серија Б, 30, 1938-1939, 2020-2021, 30
3º, Секонда Дивизионе, 1, 1927-1928, 57
Прима Дивизионе, 7, 1928-1929, 1934-1935
Серија Ц, 28, 1935-1936, 1977-1978
Серија Ц1, 18, 1978-1979, 2007-2008
Лега Про Прима Дивизионе, 2, 2010-2011, 2013-2014
Лега Про, 1, 2014-2015
4º, Лега Про Секонда Дивизионе, 1, 2012-2013, 1
5º, Серија Д, 1, 2011-2012, 1
Каролина од Баден

Каролина од Баден (германски: ''Friederike Karoline Wilhelmine von Baden''; 13 јули 1776 година - 13 ноември 1841) — сопруга на изборниот кнез на Баварија, Максимилијан IV Јосиф, а подоцна и прва кралица на Баварија. На 9 март 1797 година, во Карлсруе, таа стана вторa сопругa на Максимилијан, војвода на Палатин Цвајбрикен, кој две години подоцна ќе го наследи Изборното Кнежевство Баварија. Како резултат на распаѓањето на Светото Римско Царство во 1806 година, рангот на избирач стана застарен, а владетелот на Баварија беше унапреден во ранг на крал. Како резултат на тоа, Каролина стана кралица на Баварија. Каролина имаше седум деца со нејзиниот сопруг, вклучувајќи два пара близнаци, интересна појава со оглед на тоа што Каролина и самата имаше близначка.
Фридрих Михаел фон Пфалц-Цвајбрикен

Фридрих Михаел фон Пфалц-Цвајбрикен (27 февруари 1724 - 15 август 1767) — член на династијата Вителсбах. Тој бил син на Кристијан III фон Пфалц-Цвајбрикен и Каролина од Насау-Сарбрикен и член на династијата Пфалц-Биркенфелд-Цвајбрикен, огранок на династијата Вителсбах. Тој бил татко на баварскиот крал Максимилијан I Јосиф.
Фредерик Мајкл бил Филдмаршал, гувернер на Манхајм и конечно во 1758 година како Филдмаршал на војската на Светото Римско Царство во Седумгодишната војна против Фридрих Велики. По Битката кај Росбах, успеал повторно да ја мобилизира, поразената и распуштена империјална војска, за што го добил Големиот крст на Воениот ред на Марија Тереза. Во есента 1758 година, ја нападнал Саксонија, а наредната година го освоил градот Лајпциг. По војната, Фридрих ја доби титулата Главен командат во Бохемија, а подоцна станал претседател на тајната воена конференција.
1 Наводи
Песни (Коле Неделковски, 1967)

„Песни“ — збирка песни на Коле Неделковски во издание на Македонска книга од 1967 година.
1 Содржина
Книгата ги содржи песните од двете објавени збирки на Неделковски: „Молскавици“ и „Пеш по светот“. Покрај тоа, книгата содржи и предговор со наслов „Коле Неделковски (1912 — 1941)“, напишан од Тодор Димитровски.
1.1 Молскавици
* Младост попарена
* Причинуење
* Раткина неволја
* Рането срце
* Жив отруен
* Чичко ми...
* Ропство
* Работник
* Стачка
* Одродени...
* Ангелко
* На кинисуење
* Не колни
* Стојан на Ордановци
* Мајка
* Скитник
1.2 Пеш по светот
* Пеш по светот (поема)
* 1941
* Глас од Македонија
* Враќање
* Во туѓина
* На поетот
* Мајка и син
2 Технички одлики
Кигата е објавена како дел од библиотеката „Атлас“ и има 67 страници. Нацртот на корицата е дело на Коста Бојаџиевски, а коректор била Вера Арсовска. Книгата е испечатена во графичкиот завод „Гоце Делчев“ во мај 1967 година, во тираж од 10 000 примероци. Таа не е каталогизирана и не ја поседува меѓународната ознака ISBN.
Марија Франциска фон Пфалц-Сулцбах

Марија Франциска, грофица Палатин од Сулцбах (германски: ''Maria Franziska, Pfalzgräfin von Sulzbach''; 15 јуни 1724 - 15 ноември 1794), — грофица Палатин од Цвајбрекен-Биркенфелд, сопруга на Фредерик Мајкл, гроф Палатин од Цвајбрикен.
Родена е во Швецинген, како петто дете на Јосиф Карл фон Пфалц-Сулцбах и Елизабет Аугуста Софи фон Пфалц-Сулцбах. Од нејзините шест браќа и сестри, само таа и две постари сестри ја преживуваат зрелоста: Елизабет Аугуста фон Пфалц-Сулцбах и Марија Ана.
Општина Анкаран

Општина Анкаран (|Občina Ankaran) — општина во југозападна Словенија. Седиште и единствено населено место е приморското гратче Анкаран. Создадена е во 2011 г. со одвојување од Градската општина Копер. Во 2020 г. населението броело 3.224 жители.
Општина Изола

Општина Изола (|Občina Izola, |Comune di Isola) — општина во областа Приморска, југозападна Словенија. Седиште е крајбрежниот град Изола.
Општината е двојазична, во која словенечкиот и италијанскиот се службени, иако словенечкиот во практика преовладува во сите сфери од живеењето, вклучувајќи ги управата и деловното работење.
1 Населени места
Покрај општинското седиште Изола, општината ги опфаќа и следните населени места (наведени се и италијанските имиња, онаму кајшто се разликуваат:):
* Бареди (Баре)
* Добрава
* Јагодје (Валеџа)
* Корте
* Малија (Малио)
* Ножед (Нозедо)
* Цеторе (Сеторе)
* Шаред (Саредо)
2 Население
Населението на општината брои 16.486 жители (2020). Во јазичен поглед, мајчин јазик на огромен дел од населението е словенечкиот, потоа доаѓа хрватскиот, па италијанскиот. Во општината живеат и Македонци.
;Население според мајчин јазик на пописот од 2002 г.* словенечки: 10.059 (69,14 %)
* хрватски: 1.199 (8,24 %)
* италијански: 620 (4,26 %)
* српскохрватски: 562 (3,86 %)
* босански: 537 (3,69 %)
* српски: 385 (2,65 %)
* македонски: 124 (0,85 %)
* албански: 93 (0,64 %)
* унгарски: 19 (0,13 %)
* германски: 10 (0,07 %)
* останати или непознато: 941 (6,47 %)
:Вкупно: 14.549 (100 %)