procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Раселов парадокс

Канторовата теорија на множествата од крајот на 19 век не била заснована аксиоматски, па затоа се нарекувала наивна теорија на множествата. Меѓутоа таа имплицитно во себе содржела неколку аксиоми од кои една била дека секое својство може да формира множество од сите елементи кои го имаат тоа својство.
Поаѓајќи од оваа аксиома Бертранд Расел во 1903 година конструирал парадокс, по него наречен Раселов парадокс кој ја оборил наивната теорија на множествата. Тој парадокс може да се искаже на повеќе начини и во повеќе форми, а суштината е следнава:
Ако за секое својство постои множество од сите елементи кои го задоволуваат тоа својство, тогаш „множеството не си припаѓа самото на себе“. Ова својство е многу природно бидејќи е многу тешко да се најде множество кое си припаѓа самото на себе. Со Х нека е обележено множеството на елементи за кои важи ова својство. Дали Х припаѓа самото на себе? Ако припаѓа тогаш значи дека го задоволува својството „множеството не си припаѓа самото на себе“ што е противречност. Ако пак си припаѓа самото на себе, тогаш ќе го задоволува бараното својство, па ќе си припаѓа самото на себе, што повторно е контрадикција.
:<math>V=\{X\mid X\not\in X\}</math>
До појавата на овој парадокс се верувало во непобитноста на математичката вистина и непротивречноста на Канторовата теорија на множествата. По Раселовиот парадокс следувала серија други парадокси од кои посебно треба да се издвои Ришаровиот парадокс. Со појавата на овие парадокси математичката градба била сериозно расклатена до самите темели и се заканувала опасност да се сруши. Кризата на математиката била решавана со појава на нови правци (Расел - логицизам, Брауер - интуиционализам, Хилберт - формализам).
Една варијанта на Раселовиот парадокс е: Постојат каталози на книги од библиотека. Тие каталози исто така се сметаат за книги. Некои каталози се содржат себеси, а некои не (во каталогот). Може да се смета дека еден нов каталог во кој се попишани сите каталози кои не се содржат себеси. Дали овој катало се содржи самиот себе? Повторно во двата случаи на анализа се стигнува до противречност.
Едно од можните надминувања на Раселовиот парадокс е множеството на сите множества да не се смета за множество, туку за класа (класа тука е обопштување на поимот множество).
Стикс (филм)

Стикс — германско-австриски филм од 2018 година во режија на режисерот Волфганг Фишер. Филмот е драма и трае 94 минути. Достапен е на англиски и германски јазик. Главните улоги во филмот ги играат Сузане Волф и Гедион Одуор Векеза. Сценариото е напишано од страна на Волфганг Вишер и Ика Кензел. Музиката во филмот е од познатиот пејач и гитарист на рок бендот Токотроник, Дирк фон Лоуцоу. Главен одговорен за снимањето на филмот е Бенедикт Нојенфелс. Номиниран бил за огромен број на награди на многу фестивали не само во Германија, туку и низ целиот свет.
Елблонг

Елблонг (|Elbląg, |Elbing, пруски: ''Elbings'') - град во северна Полска, кој од 1999 година е дел од Варминско-мазурското Војводство. Од 1945 до 1975 бил дел од тогашното Гдањско Војводство, а од 1975 до 1998 бил главен град на тогашното Елблоншко Војводство.
Елблонг е еден од најстарите градови во овој дел на Полска. Неговата историја датира од 1237 година, кога Тевтонскиот ред изградил тврдина на брегот на блиската река, а подоцна замокот служел како седиште на Мајсторите на Тевтонскиот ред.
Елблонг станал дел од Ханза, што придонело за тоа да се стекне со големо богатство. Преку ова членство, градот бил поврзан со други важни пристанишни градови како Гдањск, Либек и Амстердам. По поразот на Тевтонските витези во Битката кај Гринвалд и со потпишувањето на Торуњскиот мировен договор во 1466 година, градот бил анектиран од страна на Полска. Тогаш градот процветал и станал важен трговски центар, но неговиот развој бил отежнат од Втората северна војна и Шведската инвазија на Полска.
Среќата е за слабаци

Среќата е за слабаци — германски филм од 2018 година во режија на Анка Мируна Лазареску. Сценариото е напишано од Силвија Волкан, а музиката е дело на Кетан Бати и Виван Бати. За костимите е одговорна Ана Вибер. Поважните улоги во филмот ги играат Ела Фрај, Матин Вутке, Емилија Бернсдорф и Кристијан Фридел. Филмот е снимен на повеќе локации во Германија, а почнал да се прикажува на 7 февруари 2019 година. Претходно, премиерата на филмот била одржана на отворањето на 53. издание на филмскиот фестивал во Хоф.
Hадвор од системот

Hадвор од системот — германски филм од 2019 година во режија на германскиот режисер Нора Фингшајт. Јазикот во филмот е германски и филмот е снимен во Германија. Овој филм трае 118 минути. Филмот е драма и позначајните улоги ги играат Хелена Зенгел, Албрехт Шух, Габриела Шмајде и Лиза Хагмајстер.
Помош, ги смалив родителите

Помош, ги смалив родителите — германско-австриски филм од 2018 година во режија на германскиот режисер Тим Трагезер. Оваа семејна драма и комедија трае 99 минути. Сценариото е напишано од страна на Герит Херманс. Музиката е создадена од Ане-Катрин Дерн. Камерман е Феликс Поплавски. Позначајни улоги во филмот ги играат Оскар Кејмер, Лина Хиескер, Аксел Штајн, Андреа Савацки и Ото Валкес. Филмот доживеал голем успех и е номиниран за многу награди на голем број на филмски фестивали.
Виго

Виго — општина и град на Шпанија, во покраината Понтеведра, автономна заедница на Галисија. Се наоѓа во северозападниот дел од Пиринејскиот Полуостров, поточно во Риас Бајас . Со население од 481.268 регистрирани жители ( INE 2018) е најнаселена општината Галисија и четиринаесетта во Шпанија, што е град кој не е главен град на покраината, но со најголемо население во Шпанија.
1 Наводи
Симон Шобел

Симон Шобел (германски: ''Simon Schobel'', 22 февруари 1950) бил поранешен романски ракометар кој се натпреварувал на Летните олимписки игри во 1972 година.
1 Кариера
Во 1972 година го освоил бронзениот медал со романскиот тим. Тој ги одиграл сите шест натпревари и постигнал два гола.
Во 1973 година тој пребегнал во Западна Германија по натпреварот што го одиграл неговиот тим „Универзитет Клужј“.
Во 2004 година тој бил уапсен под сомневање за даночно затајување, а објавено во јануари 2005 година.
Во 1982 година тој бил назначен за менаџер на германската машка ракометна репрезентација, на 32 години старост.
Од 2012 година повторно се вратил во Романија.
Хорово име

Хорово име — најстариот познат и користен грб на старите египетски владетели. Припаѓа на „Големите пет имиња“ од еден египетски фараон. Меѓутоа, современите египтолози и јазичари почнуваат да го претпочитаат неутралниот термин: „серех име“. Тоа е затоа што не секој фараон го ставил соколот на врвот на неговиот (или во некои случаи, и нејзиниот) серех, кој го симболизира божеството Хор.
1 Хералдичен изглед
Сликата на Хоровото име е направена од два основни елементи: седечка или фигура што се движи на одредено божество има правоаголна, украсна вињета, која ја претставува фасадата на палатата и кралскиот двор. Правоаголната вињета се нарекува ''серех'', според египетскиот збор за „фасада“. Постојат безброј варијации на фасадниот декор во серехот. Комплексноста и деталите на фасадниот декор варираат во зависност од објектот на кој бил поставен. Се чини дека не постојат строги уметнички правила за дизајнот на сарехот. Името на фараонот било напишано во слободниот простор што го претставува кралскиот двор.
2 Симболи
Симболичното значење на Хоровото име е сè уште спорно. Се чини очигледно, барем дека името на кралот му се упатувало директно на божеството од врвот на серехот. Во повеќето случаи тоа е соколот на богот Хор. Добар пример е името на кралот од Втората династија, Ранеб. Неговото име е напишано со знакот за сонцето (''Râ'') и знакот за кошница (''néb''). Во целост, името гласи „Господар на сонцето на Хор“, со што го интегрирал Хор како кралски патрон во името на кралот. Научниците укажуваат на симболичната и експресивна сила на сокол Хор: лебди високо на небото, широко ги шири своите крилја и навидум гледа низ целиот Египет, ова хералдично животно претставува сеприсутност и моќ. Дополнително, имињата на раните династички кралеви покажуваат, кога се преведени, зачудувачка агресивност, која јасно ја изразува желбата на египетските кралеви да бидат недопирливи и непобедени, благодарение на богот Хор. За време на Втората династија, имињата на кралевите на серехот откриваат прилично мирна природа, изразувајќи ја желбата на фараоните да владеат над непоколебливиот свет полн со ред и хармонија: Хоровото име на кралот Сехемиб, ''Per-en-ma'at'' (што значи „оној кој го постигнува Маат“) е најјасниот израз на ова. Сепак, повеќето египетски кралеви го фаворизирале Хор како свој покровител на династичко име.
Кристоф Мориц

Кристоф Мориц (роден на 27 јануари 1990) — германски фудбалер кој игра како дефанзивен играч од средниот ред за Дармштат 98, на позајмица од Хамбургер СВ .
1 Кариера
Мориц ја започнал својата фудбалска кариера во 1994 година, на возраст од четири години, како младински играч во ФК Викторија 08 Арнолдцејлер. Тој останал тука дванаесет години пред да се пресели во Алеманија Ахен . По три години во младинските и резервните тимови, тој потпишал за Шалке 04 во јули 2009, каде што ја започнал својата професионална кариера. Првиот професионален натпревар на Мориц бил во Бундеслигата на 8 август 2009 против ФК Нирнберг и го постигнал својот прв гол на 16 август 2009 година. Мориц го потпишал својот прв професионален договор на 18 јануари 2010 година со Шалке 04. Договорот траел до 30 јуни 2013 година.
По истекот на неговиот договор со Шалке тој се приклучил во екипата на Мајнц 05 на договор до 30 јуни 2017 година.
Во мај 2018, по испаѓањето на ФК Кајзерслаутерн од 2. Бундеслигата, Мориц се преселил во Хамбургер СВ кој бил ново исфрлен тим во 2. Бундеслигата. Тој се согласил на договор до 2020 година.
2 Почести
2.1 Клуб
Шалке 04
* DFB-Pokal : 2010-11
Уве Зелер

Уве Зелер (германски: ''Uwe Seeler''; 5 ноември 1936, Хамбург) — поранешен германски фудбалер, кој играл на позицијата напад. Во 2004 година Пеле го рангирал меѓу 125 најдобри фудбалери на сите времиња, но Уве Зелер поради неговиот принцип одбил да учествува во тој проект.
1 Клупска кариера
Уве Зелер започнал како играч на ФК Хамбург, наследник на неговиот татко Ервин Зелер. Дебитирал за првиот тим на Хамбургер со само 16 години во 1953 година на натпреварот против Гетинген. Бил познат по атрактивните голови, како и по добрата игра со глава имајќи висина од само 169 сантиметри. Во Бундеслига постигнал 137 голови на 239 натпревари, а во европските клупски натпреварувања постигнал 21 голови во само 29 натпревари. Со наговиот клуб го освоил првенството на Германија во 1960 година и Куп на Германија во 1963 година. Со 30 голови бил је најдобар стрелец во првата сезона во Бундеслига 1963/64, а 3 пати бил прогласуван за најдобар играч на Германија: 1960, 1964 и 1970. Сезоната 1960/61 година заедно со својот брат Дитер, кој је исто така играл во Хамбург, стигнал до полуфиналето на Лига на шампиони каде Хамбург испаднал од Барселона. Сезоната 1967/68 стигнал до финалето Куп на победници на куповите каде Хамбург изгубил од Милан.
2 Репрезентативна кариера
Зелер со репрезентација на Германија дури 4 пати учествувал на Светското првенство: 1958, 1962, 1966 и 1970. На првенството 1958 година Германија завршила на 4то место, 1966 Германија дошла до финалето каде изгубила од Англија после спорниот погодок, а 1970 година завршила трета на првенството, за пласман во финале ги спречила Италија која ги победила во познатиот „Натпревар на векот”. На првенствата 1966 година и 1970 година Зелер бил капитен на репрезентацијата. За репрезентацијата се вкупно одиграл 72 натпревари и постигнал 43 гола.
3 Трофеи
Хамбургер
* Првенство на Германија: 1959/60
* Куп на Германија: 1962/63
Поединечни
* Фудбалер на годината во Германија: 1960, 1964, 1970
* Најдобар стрелец Бундеслига: 1963/64
* Дел на тимот од Светскто првенство: 1966
* ФИФА 100
Пустелијата е зелена

Пустелијата е зелена (на германски: ''Grün ist die Heide'' ) е германски филм од 1951 година . филмот е драма и е во режија на Ханс Депе. Филмот е сниман на локации во Западна Германија. Главните улоги во филмот ги играат Соња Зиман, Рудолф Прак и Марија Холст. Филмот трае 90 минути. За првпат се појавува во јавноста на 14 ноември 1951 година. Музиката во филмот е создадена од Алфред Страсер.
1 Поважни улоги
*Соња Зиман како Хелга
*Рудолф Прак како Валтер Рејнер
*Марија Холст како Мона фон Буквиц
*Вили Фрич како судијата
2 Заплет
Дејството се одвива околу ловокрадецот (Лудер Лудерсен), управителот на играта (Волтер Рајнер) кој го лови ловокрадецот, убиството на еден полицаец и две љубовни афери. Главната љубовна афера и главниот извор на морален конфликт е помеѓу чуварот на играта и ќерката на крадецот (Хелга Лудерсен). Филмот има среќен крај, убиецот е уапсен, Хелга и Волтер стануваат пар.
3 Создавање
''Пустелијата е зелена'' се заснова на истоимениот роман од Херман Лонс . Претходната филмска верзија е направена во 1932 година .
Кинематографијата се одржала од 28 август до 16 септември 1951 година во Линебуршкото Поле и во Блекеде, а од 19 септември до 26 септември во студиото Темпелхоф во Берлин .
Третиот филм со истото ова име од 1972 година не бил само преработка на првичниот филм, туку само ги искористил некој од поемите на Ленс за текстот на песните.
4 Појава во јавноста
ФСК му дал на филмот оцена од "6 и нагоре" и сметал дека филмот е соодветен за прикажување на државните празници.
Филмот премиерно бел прикажан на 14 ноември 1951 година во ''Паласт'' во Хановер. Овој филм бил најуспешен од сите филмови кои биле создадени во 1951 и 1952 година во Германија. Во 1952 година филмот ја добил наградата Бамби за најуспешен филм.
Рајхстаг (појаснување)

Рајхстаг — германски збор што генерално значи парламент, поточно директно преведен како ''Собрание на царството'' или ''национално собрание'', или како ''Империјално собрание''. Може да се однесува на:
1 Згради и места
Рајхстаг може да се однесува на:
* Зградата на Рајхстагот, зградата каде што германските парламенти се состанувале 1894-1933 и од 1999 година
** Куполата на Рајхстаг, дополнување на Рајхстагот од Норман Фостер 1995-1999 година
**''Рајхстаг'', поранешно име на станицата У-Бан, во 2006 година преименувана во ''Бундестаг''* Зграда на парламентот, Хелсинки (|Riksdagshuset, |Eduskuntatalo)
* Зграда на парламентот, Стокхолм (|Riksdagshuset)
2 Институции
Историските законодавни тела во земјите од германско говорно подрачје се нарекуваат Рајхстаг, вклучувајќи:
* Кралско собрание (Свето Римско Царство), наречено ''Рајхстаг'' од околу 15 век, порано познато како ''Хофтаг'' (777-1806)
* Царско собрание (Австрија), првпат избран за парламент на Австрија (1848-1849), познат како ''Рајхстаг''* Рајхстаг (Северногермански Сојуз), парламент на Конфедерацијата на Северна Германија (1867-1870)
* Рајхстаг (германска империја), парламент на Германското Царство (1871-1918)
* Рајхстаг (Вајмарска Република), парламент на Вајмарската Република (1919-1933)
* Рајхстаг (нацистичка Германија), псевдопарламент на Третиот рајх (1933-1945)
* Скандинавските парламентарни тела кои го носат или го носат името ''Риксдаг'', исто така се нарекуваат ''Рајхстаг'' кога се зборува на германски јазик; овие зборови имаат исто потекло.
3 Историски настани
* Мировна резолуција на Рајхстагот (1917), неуспешен обид на Рајхстагот да се стави крај на Првата светска војна
* Палење на Рајхстагот (1933), напад со палењето на зградата на Рајхстагот, што им даде изговор за нацистите да ја зацврстат власта
* Синод од Вормс (1076), Царско собрание свикано од светиот римски цар Хенри IV, кој сакаше да го отстрани папата Григориј VII
* Собрание од Аугсбург (|Reichstag zu Augsburg), значајни сесии на кралското собрание во 1530 и 1555 година.
* Собрание од Вормс (|Reichstag zu Worms), царско собрание во 1521 година, каде Мартин Лутер бил прогласен за еретик.
Александер Зебалд

Александер Зебалд (германски: ''Alexander Sebald'', 27 јули 1996) — германски голман кој во моментов игра за Ханза Росток .
1 Клупска кариера
Тој го направил своето деби во Првата лига на Австриската фудбалска лига за ФК Австрија Лустенау на 21 јули 2017 година во натпревар против Флорисдорфер .
Рот

Рот е река на Баварија, Германија .
1 Географија
Рот извира северно од областа ''Тан'' . Потоа се протега покрај Гроскаролилненфилд и се влева во близина на Рот ам Ин од лево во реката Ин .
2 Поврзано
* Географија на Германија
Мирнес Пепиќ

Мирнес Пепиќ (црногорски: ''Mirnes Pepić'', 19 декември 1995 година) — црногорски фудбалер кој игра како напаѓачки играч од средниот ред за Ханза Росток .
1 Репрезентација
Пепиќ играл за младински тимови на Црна Гора и во моментов игра за Црна Гора У19 . Во 2015 година дебитирал за Црна Гора У21 .
2 Клупска кариера
:''Од натпреварот одигран 16 декември 2017 година ''
+ Изјави и цели по клубот, сезона и конкуренција, Клуб, Сезона, Лига, ДФБ-Покал, Друго, Вкупно
Дивизија, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Цели, Настапи, Голови
Падерборн 07, 2013-14, 2. Бундеслига, 1, 0, 0, 0, -, 1, 0
2014-15, Бундеслига, 2, 0, 0, 0, -, 2, 0
2015-16, 2. Бундеслига, 8, 0, 0, 0, -, 8, 0
Вкупно, 11, 0, 0, 0, 0, 0, 11, 0
Erzgebirge Aue, 2016-17, 2. Бундеслига, 8, 0, 1, 0, -, 9, 0
2017-18, 0, 0, 0, 0, -, 0, 0
Вкупно, 8, 0, 1, 0, 0, 0, 9, 0
Кариера вкупно, 19, 0, 1, 0, 0, 0, 20, 0
Кристијана Фелшеринов

Кристијана Ф. (родена Кристијана Вера Фелшеринов, Christiane Vera Felscherinow) (20 мај 1962 година, Хамбург, Западна Германија) - германска композиторка, писателка и музичарка. Највпечатлива и најпозната во светот е по автобиографската книга ''Ние децата од станицата Зоо (Wir Kinder vom Bahnhof Zoo)''. Според истоимената книга две години подоцна, во 1981 година бил снимен истоимениот филм. Во 2013 година има објавено втора книга со наслов ''Мојот втор живот'', која е еден вид продолжение на првата книга.
1 Животопис
Кристијана Ф. е родена во Хамбург, но подоцна, како дете со своите родители се преселила во Западен Берлин. Живеела во несредено семејство со таткото алкохоличар кој подоцна го напуштил семејството. На возраст од 12 години таа почнала да пуши хашиш, заедно со своето друштво. Наскоро започнале да користат силни дроги како ЛСД и различни видови пилули, за на крајот да премине на хероин, веќе со 14 години таа била зависник. За да заработи пари за наркотици таа почнала да се занимава со проституција.
Нејзината животна приказна привлекла внимание на берлински новинари кои по двочасовен интервју како што била идејата, преминале на снимање магнетофонски записи во текот на два месеци. По голем интерес на читателите кои биле заинтересирани за статиите за нејзиниот суров живот, издавачите решиле да објават книга сведувајќи го нејзинното презиме само со почетната буква. Книгата ја издал издавачот Штерн-Бух и таа станала набргу светски бестселер.
По наполнето полнолетство неа ѝ била достапна банкарска сметка на која имало хонорар од 400.000 германски марки.
Филмот е снимен на истите локации, во Гропијусштат и на железничка станица Зоо, дискотека Саунд во Тиргартен. Во филмот улога имал и Дејвид Боуви, омилениот пејач на Кристијана, кој се појавува на концерт во дискотеката Саунд (Sound). Боуви направил саундтрак за филмот, кој е објавен во Германија 1981 година, со главната песна „Херои“.
Филмот и книгата ѝ имаат овозможено огромна слава. Со својот дечко Александар Хакеј, играч во германската група Ајнштирзенд Нојбатен има снимено два албуми.
Во 2013 ја објавила втората книга ''Мојот втор живот'', каде како соавтор се појавува Соња Вуковиќ.
Кристијана Ф. при една употреба на веќе користена игра била инфицирана од хепатит Ц.
Карл-Хајнц Румениге

Карл-Хајнц Румениге (германски: ''Karl-Heinz Rummenigge''; 25 септември 1955 во Липштат ) — поранешен германски фудбалер.
Тој постигнал најголем успех во кариерата, играјќи за Баерн Минхен, со што освоил Меѓународен куп, Европски куп на шампиони и бројни титули на германски шампиони. Со германската фудбалска екипа го освоила Европското првенство во 1980 година, додека на Светското првенство двапати ( 1982 и 1986 година ) ) биле вице-шампиони. Тој бил двапати номиниран за најдобар фудбалер на годината.
1 Клучен успех
1.1 Баерн Минхен
* Првенство на Германија (2) : 1979/80, 1980/81.
* Куп на Германија (2) : 1981/82, 1983/84.
* Супер купот на Германија (1) : 1982.
* Шампиони на Купот (2) : 1974/75, 1975/76 . (конечна 1981/82 ).
* Интерконтинентален куп (1) 1976 година.
2 Репрезентативни успеси
2.1 Западна Германија
* Европско првенство (1) : 1980 .
* Светско првенство : Финале 1982, 1986 година
Кен Рајхeл

Кен Рајхел (роден на 19 декември 1986) — германски фудбалер кој во моментов игра за Унион Берлин како одбранбен играч.
1 Кариера
Рајхел започнал во ТСВ Рудоу и С.В. Тасманија-Гропиусштат 1973 во неговиот роден град Берлин, пред да се пресели во резервистите на Хамбург С.В. во јануари 2005 година.
По две години во Хамбург, каде што успеал да стигне во првиот тим на Хамбург, тој се приклучил на Ајнтрахт Брауншвајг во 2007 година и со текот на годините станал еден од клучните играчи таму. Со Брауншвајг, Рејчел играл во Регионалната лига Норд, 3. Лига, 2. Бундеслигата и Бундеслигата. Во јули 2017 година, тој бил именуван за капетан на тимот. Во јуни 2018 година, по испаѓањето на Брауншвајг во 3. Лига, било објавено дека Рајчел ја отфрлил понудата за продолжување на договорот во клубот и дека ќе заминел по повеќе од деценија во клубот.
Кратко по напуштањето на Брауншвајг, Рајхел се приклучил на ФК Унија Берлин и потпишал двегодишен договор.
2 Статистика за кариерата
:''Од 6 јуни 2018 година''
Клуб, Сезона, Лига, Куп, Друго, Total
Дивизија, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови
ФК Хамбургер 2, 2004–05, Регионална лига Север, 3, 1, —, —, 3, 1
2005–06, 9, 0, —, —, 9, 0
2006–07, 23, 2, —, —, 23, 2
Вкупно, 35, 3, 0, 0, 0, 0, 35, 3
Ајнтрахт Брауншвајг, 2007–08, Регионална лига Север, 7, 0, 1, 0, —, 8, 0
2008–09, 3 лига, 19, 0, —, —, 19, 0
2009–10, 26, 0, —, —, 26, 0
2010–11, 35, 1, 1, 0, —, 36, 1
2011–12, Втора Бундеслига, 33, 0, 1, 0, —, 34, 0
2012–13, 25, 0, 2, 0, —, 27, 0
2013–14, Бундеслига, 27, 1, 1, 0, —, 28, 1
2014–15, Втора Бундеслига, 32, 4, 3, 0, —, 35, 4
2015–16, 31, 7, 3, 0, —, 34, 7
2016–17, 32, 7, 1, 0, 2, 0, 35, 7
2017–18, 30, 2, 1, 0, 0, 0, 31, 2
Вкупно, 297, 22, 14, 0, 2, 0, 313, 22
Вкупно во кариерата, 332, 25, 14, 0, 2, 0, 348, 25
;
Битка кај Улм

Битката кај Улм — битка која се одвила од 16 октомври до 19 октомври 1805 година во близина на Улм во Виртемберг како дел од Војната на Третата коалиција. Битката била голема победа на Наполеон и резултирала со пораз и уништување на целата австриска војска. Битката кај Улм е една од најдобрите примери во воената историја во победа постигната со стратешка пресвртница.
1 Наполеон отишол да им помогне на Баварија
Велика Британија, Австриската империја, Шведска и Русија се создадени во 1805 година ,трета коалиција против Наполеон. Кога Баварија преминала на страната на Наполеон, Австријците одлучиле да направат превентивна инвазија на Баварија. Австријците ја нападнале Баварија со 72.000 војници под команда на австрискиот генерал Карл Макфон Лајбах . Баварската војска била сојузник на Наполеон и била принудена да се пензионира од Минхен . Французите, како баварските сојузници, отишле да им помогнат. Австрискиот сојузник Русија задоцни поради недоразбирање за датумот. Едниот го користел Грегоријанскиот, а вториот јулијански календар. Руската армија, под команда на Кутузов, се преселила во Полска за да им помогне на Австријците против Французите.
2 Стратешкиот маневар на Наполеон
Наполеон имал 77.000 војници во Булон, подготвени за инвазијата на Англија. Откако не ја примиле остатокот од француската флота потребна за преминување на Ламах, тие заминале во Германија на 27 август и до 24 септември тие веќе биле во позиција да се спротивстават на австриската војска околу Улма. Карл Мак фон Лајбах е 7. Во октомври тој забележал дека Наполеон планирал да го заобиколи своето десно крило за да ја прекине австриската војска од Русите, кои се упатиле кон Виена. Генералот Мак, поради тоа, ги променил позициите, но Французите продолжија со маневрирањето и тргнале понатаму и го преминале Дунав во Нојбург.
3 Битка кај Елинген
Повторно, Австријците се нашле во опасност од околината. Генералот Мак се борел да се извлече од неповолната положба, од која тој дошол поради маневрирањето на Наполеон. Генералот Мак затоа се обидел да го премине Дунав во близина на Гинкенбург, но тој се судри со францускиот шести корпус на 14 октомври во Битката кај Елинген. Австријците изгубиле 2.000 војници и се вратиле во Улма .
4 Битката кај Улма
До 16 октомври Наполеон ја кружела целата армија на Мак во Улма,а генералот Мак три дена подоцна се предаде со 30.000 војници, 18 генерали и 65 оружје. Околу 20.000 побегнале околу 10.000 биле убиени или повредени. Во битката биле убиени или повредени околу 6.000 француски војници. За време на предавањето, генерал Мек му го предадел мечот на Наполеон и се претставил себеси како "несреќен генерал Мак". Наполеон одговорил: "Јас го враќам несреќниот генерален меч и слобода, заедно со поздрав до вашиот крал". Австрискиот император не бил задоволен од ефектот на Мак, па генералот Ма бил осуден на две години затвор.
Изгубената чест на Катарина Блум

„Изгубената чест на Катарина Блум“ (|Die verlorene Ehre der Katharina Blum oder: Wie Gewalt entstehen und wohin sie führen kann) — роман на Хајнрих Бел од 1975 година.
Според книгата е снимен филм со истото име во режија на Маргарете фон Трота и Волкер Шлендорф.
Рудолф Бултман

Рудолф Болтман (германски: ''Rudolf Bultmann'', 20 август 1884 - Марбург, 30 јули 1976 ), бил познавач на Новиот завет и германски теолог.
1 Биографија
По студирањето на неколку германски универзитети, работел како професор на Новиот завет . Тој применал на критични методи во работата на радикалниот скептицизам, особено во анализата на Евангелието, кое е претставено во ''историјата на неоптичната традиција''( 1921, 1931, 1934 ). Во делото на ''Исус со'' (1926)збора, тој зборува за мисијата на Христос во која ги собрал своите ученици, но на крајот доаѓа до идејата дека целосно ја негира неговата откупна мисија и неговото морално учење.Со екстремен историски скептицизам, паралела меѓу историјата и религијата покажува потреба да се демитологизира Новиот завет . Ги цитира митолошките елементи на Новиот заветбезгрешно зачнување и раѓање) и тврди дека евангелската приказна е заснована на митолошки концепти на Универзумот. Бултман сметал дека ако митскиот елемент целосно бил исфрлен, вистинското значење на Евангелието целосно ќе го изгуби своето значење.
Помеѓу предавањата на Бултман ги слушале и предавањата на Мартин Хајдегер,истакнат германски филозоф.
2 Негови дела
Бултман бил плоден писател, а неговите најважни дела се: ''Der Stil der paulinischen Predigt und die low stoische Diatribe'' ( 1910 ); ''Die Erforschung der noptischen Evangelien'' ( 1925 ); ''Das Evangelium des Johannes'' ( 1941 ).
3 Наводи
::::::::::::
Рајнхард Хајдрих

Рајнхард Тристан Еуген Хајдрих (7 март 1904 година - 4 јуни 1942) бил висок функционер на германското СС и полиција за време на нацистичката ера и главен архитект на холокаустот. Тој бил шеф на Канцеларијата за главна безбедност на Рајхот (вклучувајќи ги Гестапо, Крипо и СД). Тој исто така бил ''Рајх-заштитник'' на Бохемија и Моравија. Хајдрик бил претседател на Меѓународната комисија за криминална полиција (ICPC, подоцна позната како Интерпол ) и претседавал со конференцијата Ванзи во 1942 година, која ги формализирала плановите за „Финалното решение на еврејското прашање“ - депортација и геноцид на сите Евреи во германско- окупираната Европа.
Многу историчари го сметаат за најтемна фигура во нацистичката елита, а Адолф Хитлер го опишал како „човек со железно срце“. Тој бил основоположник на службата за безбедност СД (''Sicherheitsdienst''), разузнавачка организација задолжена за барање и неутрализирање на отпорот кон нацистичката партија преку апсења, депортации и убиства. Тој помогнал во организирањето на ''Кристалната ноќ'', серија координирани напади врз Евреите низ нацистичка Германија и делови од Австрија на 9 и 10 ноември 1938 година. Нападите, спроведени од страна на Штурмабтајлунг и цивили, го навестиле Холокаустот. По неговото пристигнување во Прага, Хајдрих се обидел да ја елиминира опозицијата на нацистичката окупација со потиснување на чешката култура и депортирање и погубување на членови на чешкиот отпор. Тој бил директно одговорен за специјалните сили (''Einsatzgruppen'') што патувале по германските армии и убиле повеќе од два милиони луѓе, вклучувајќи и 1,3 милиони Евреи, со масовно пукање и испарување.
Хајдрих бил критично ранет во Прага на 27 мај 1942 година како резултат на операцијата Антропоид. Тој бил нападнат од тим чешки и словачки агенти кои биле испратени од чехословачката влада во егзил за да го убијат заштитникот на рајхот; тимот бил обучен од британскиот специјален извршен директор. Хајдрих починал од повредите една недела подоцна. Нацистичката интелигенција лажно ги поврзала атентаторите со селата Лидице и Лежаки. И двете села биле уништени, сите мажи и момчиња на возраст од 16 години биле застрелани, а сите освен неколку жени и деца биле депортирани и убиени во нацистичките концентрациони логори.
Слободна работничка унија на Германија

Слободната работничка унија на Германија (|Freie Arbeiter Union Deutschlands ; СРУГ ) бил анархо-синдикалистички синдикат во Германија. Тоа произлегло од Слободното здружение на германските синдикати, кое во комбинација со Унијата во регионот на Рур, се одржало на 15 септември 1919 година. СРУГ бил вклучен во револуцијата во Германија од 1918-1923 и продолжил да биде вклучен во германското работничко движење откако СРУГ почнал да опаѓа во 1923 година. По 1921 година, СРУГ додал "АС" на нивното име, означувајќи целосен премин од едноставен синдикализам кон анархо-синдикализам. Ова, исто така, довело до понатамошни потешкотии помеѓу интелектуалните елити на СРУГ (АС), како што е Рудолф Рокер, и ранг- работниците, главно во Рур, кои биле повеќе загрижени за проблемите со "леб и путер" од анархистичките политички активности. Овие работници, поголемиот дел од членовите на СРУГ (АС), ја формирале насока Гелзенкирхе во рамките на движењето, а со оглед на движењата федералистичка структура, почнале да се оддалечуваат од СРУГ- (АС) интелектуално и организационо. Конечно, оние работници кои се приклучиле за време на револуцијата го напуштиле движењето, а останатите членови на СРУГ- (АС) дошле од оригиналните изборни единици на FDVG во зградите и специјализираните текстилни работници. Нацистите ја потиснале СРУГ во јануари 1933 година, откако дошле на власт. Сепак, многу од неговите членови продолжиле да вршат политичка работа илегално и организирале отпор против нацистичкиот режим, како во Германија, така и на други места. Меѓународната асоцијација на работници, на која била член и СРУГ, била основана по иницијатива на германската организација во 1922 година. Слободната работничка унија (ФАУ), која била основана во 1977 година, се гледала себеси во традицијата на СРУГ. На врвот, СРУГ имала 150.000 членови. Примарниот орган на СРУГ бил весникот ''Синдикалист'', кој првпат бил објавен во декември 1918 година и продолжил додека групите не ги потиснале нацистите.
1 Поврзано
* Список на синдикати
2 Наводи
3 Библиографија
************************
ВИВА

Вива — приватна германска телевизија со седиште во Келн, Германија . Основана е во 1993 година како конкурент на МТВ, маркетинг водач во тоа време.Од првиот германски музички канал добива голема популарност на целната популација.
21 март 1995 година вториот канал (ВИВА два) бил пуштен во употреба, и била прикажана музика на помалку познати и независни автори. 1 јануари 2002 година каналот е преименуван и програмата е наменета за помладите генерации . Оваа промена доведела до пад на рејтингот на каналите за постарите генерации и ја намалила можноста за непознати групи да ја покажат својата музика.
Од 1995 година била Формирана е церемонија за доделување музички награди.
Постојат и швајцарски, полски и унгарски верзии на каналот.
Каналот престанал да емитува на 31 декември 2018 година.
Роберт Колдевај

Јохан Густав Едвард Роберт Колдевеј (10 септември 1855 година во Бланкенбург, Брауншвајг - 4 февруари 1925 година во Берлин ) — архитект и еден од најистакнатите германски археолози набљудувач на древната античка археологија и се смета за основач на современата монументална архитектура и историска архитектура.
1 Друштвото на Колдевеј
Друштвото Колдевеј е основано во 1926 година во Бамберг една година по неговата смрт и се занимавал со археолошки истражувања и постоело како асоцијација за градежно-историски истражувања до денес.
2 Дополнителна литература
- * Валтер Андра: ''Вавилон.''''Умре Вервенштат и Ир Асгреб Роберт Колдеј.'' Берлин 1952 година.
* Walter Andrae: ''Lebenserinnerungen eines Ausgräbers'' . Берлин, 1961; Неуауфлаж Штутгарт, 1988
* Роберт Бенет: ''Колдеј - дер Аусгребел Вавилонс'' . Лондон, 4. Јуни 1995 година
* Јоахим Марзан / Кетлин Ердман: ''Роберт Колдеј - археологенбебен'' . Берлин, 2005 година
* Олаф Матес: ''Џејмс Симон.''''Mäzen im Wilhelminischen Zeitalter'' . Берлин 2000 ( ''Bürgerlichkeit, Wertewandel, Mäzenatentum'', BD 5); darin auch ein Kapitel über од Роберт Колдеј
* Felicitas Noeske: ''Одржан Вавилон.''''Роберт Колвеј'' . Во: ''Кристијан'', 60. Jahrgang, Heft 2/2005; S. 26-32
*''Wiedererstehendes Babylon.''''Ајн Антиката Велштад во Блиц дер Фурчунг'' . Берлин, 1991 година (Каталог на австралискиот ѕид Вајтерстехенд ''Вавилон'', Музеј на Ворлд и Фригесхрихте на Шталилихен Музеј Преусишир Културбешиц)
* Ева Стромгенгер, Волфрам Нагел, Кристијан Едер: ''Фон Гудеа Бис Хамурапи.''''Grundzüge der Kunst und Geschichte во Altvorderasien.'' Böhlau Verlag, Келн 2005, Kapitel 21: ''Anhang 1.''''Колдеј и Вавилон.'' S. 208-214)
Макс Таут

Макс Таут (Кенигсберг, 15 мај 1884 - Западен Берлин, 26 февруари 1967) — германски архитект во време на модерна архитектура.
Макс Таут бил помлад брат на Бруно Таут, на познатиот германски архитект на експресионизмот кој, од 1905 година, до 1906 година . Во соработка со Лудвиг Мис ван дер Рое во Берлин, Во 1911 година со Херман Билингхи работел во Карлсруе . Помеѓу 1918 година и 1931 година . Тој го поседувал сопственото биро со својот брат Брун Таут и Франко Хофман. Бил вклучен во групата експресионисти "Стаклен синџир" и бил професор по ликовна уметност во Берлин .
Убијците се меѓу нас

Убијците се меѓу нас (|Die Mörder sind unter uns) е германски филм кој бил еден од првите германски филмови по Втората светска војна<ref>'''', Heide Fehrenbach, 1995, University of North Carolina Press и првиот ''Trümmerfilm''. Снимен е во 1945 и 1946 година во студијата Алтоф во Бабелсберг и во Јофа-Ателиес во Јоханистал . Напишано е и режирано од Волфганг Стаудте.
1 Заплет
Берлин во 1945 година по поразот на Германија во војната. Поранешниот воен хирург, д-р Ханс Мертенс (Ернст Вилхелм Борхерт), се сопнува по улицата, пијан. Тој страда од ретроспективи на војната и има аверзија кон луѓето со болка, што го спречува да се насочи кон медицината. Наместо тоа, ги поминува деновите пиејќи алкохол. Сузан Волнер (Хилдегард Кнеф), уметник и преживеана личност од концентрациониот логор на нацистите, откако се враќа дома го наоѓа во нејзиниот дом.
Тие најпрво се противат да живеат заедно, а потоа стануваат пријатели. Сузан наоѓа писмо од г-ѓа Brückner во нејзиниот стан. Мертенс се обидува да се вработи во болница, но некоја жена која постојано се дерела го потсетувала на лоши спомени и тој не е во состојба да работи. Во меѓувреме, Сузан се среќава со Фердинанд Брикнер (Арно Паулсен). Кога Мертенс се враќа, Сузане го информира дека Бркнер е жив и здрав. Мертенс го посетува Бркнер, неговиот поранешен командант, и останува на вечера. Брюкнер сега е успешен стопанственик кој произведува садови од стариот ''Stahlhelme'', германскиот воен челичен шлем. По вечерата, Бркнер му го враќа на Мертенс својот пиштол од војната. Мертенс повторно се присеќава на лоши моменти и си оди дома пијан.
Мачка (1988)

Мачката (|Die Katze) е германски криминален филм во режија на Доминик Граф,од 1988 година. Филмот кој се заснова на романот на Уве Ериксен во тоа време бил еден од ретките германски филмови од овој жанр, кои имале успех во киното. Повеќе од 1,3 милиони луѓе го виделе филмот во 1988 година во кината во Германија.
1 Заплет
Диселдорф, 16 јуни 1987 година. Филмот започнува со секс сцена во просторија на 6-ти кат од хотелот Никко. Тој е Пробек, посакуван престапник, таа е Јута Ехсер, сопруга на менаџерот на филијалата на ''Кредитната банка'' спроти хотелот. Токму оваа банка е наскоро нападната од страна на соучесниците Пробекс Јунгхин и Бриц. Додека Бритац сака да изведе брз грабеж на банка, Јунгеин се приклучува на плановите на Пробек. Тие сакаат да изнудат три милиони милиони откупништво во замена за седумте заложници.
2 Локации
Филмот се прикажал во хотелот Никко и во ''германско-јапонскиот центар'' во Диселдорф. Прикажувања се одржале во Диселдорф и во Минхен, студијски снимки биле прикажани во Баварија Ателје во Грунвалд.
ZDF

Втора германска телевизија (германскиː ''Zweites Deutsches Fernsehen'') — јавен телевизиски канал во Германија со седиште во Мајнц. Го води независна, непрофитна агенција создадена од германските федерални провинции. Се финансирала преку претплата и рекламирање.
Радиодифузната станица започнала да емитува на 1 април 1963 година во Ашборн, а во 1967 година започнала со емитување програми во боја. Во 1974 година, по кратко време емитувана од Висбаден, се преселила во Мајнц.
Оливер Хисинг

Оливер Хисинг (германски: ''Oliver Hüsing'', 17 февруари 1993) — германски фудбалер кој игра како централен бек for Ханза Росток .
1 Клупска кариера
1.1 Вердер Бремен
По речиси десет години во младинските редови на клубот, на 1 април 2014 година, Хисинг потпишал професионален договор со клубот Вердер Бремен до 2017 година. Во текот на следната сезона во Бундеслигата, тој успеал да заработи место за првиот состав на тимот од Бундеслигата. Во јануари 2015 година, тој бил позајмен во Бундеслига 3 од страната на клубот Ханза Росток за остатокот од сезоната.
1.2 Ференцварош
По дванаесет години со Вердер Бремен, Хусинг потпишал за Ференцварош во јуни 2016 година. Пријавената такса за трансфер изнесувала 300.000 евра.
1.3 Ханза Росток
Во јули 2017 година, Хисинг се вратил во Ханза Росток по слободен трансфер.
2 Статистика за кариера
:''Од 6 јуни 2018 година''
+ Изјави и цели по клубот, сезона и конкуренција, Клуб, Сезона, Лига, Куп, Друго, Вкупно
Дивизија, Настапи, Гологи, Настапи, Голови, Настапи, Голови, Настапи, Голови
Вердер Бремен II, 2011-12, 3. Лига, 1, 0, -, -, 1, 0
2012-13, Регионлига Норд, 17, 1, -, -, 17, 1
2013-14, 18, 0, -, -, 18, 0
2014-15, 15, 3, -, -, 15, 3
2015-16, 3. Лига, 29, 1, -, -, 29, 1
Вкупно, 80, 5, -, -, 80, 5
Вердер Бремен, 2014-15, Бундеслига, 2, 0, 0, 0, -, 2, 0
2015-16, 1, 0, 0, 0, -, 1, 0
Вкупно, 3, 0, 0, 0, 0, 0, 3, 0
Ханза Росток (заем), 2014-15, 3. Лига, 16, 2, 0, 0, -, 16, 2
Ференцварош, 2016-17, Немзети Бајноксаг I, 19, 0, 4, 0, 1, 0, 24, 0
Ханза Росток, 2017-18, 3. Лига, 37, 4, 1, 0, -, 38, 4
Кариера вкупно, 155, 11, 5, 0, 1, 0, 161, 11
Анџелик Кербер

Анџелик Кербер (германски: ''Angelique Kerber'', 18 јануари 1988 година во Бремен ) е професионален германски тенисер од полско потекло. Почнала да игра тенис кога имала три години. Нејзиното најдобро место на списокот на ВТА е прво место, каде што таа првпат дошла на 12 септември 2016 година.Таа од 2003 година освоила 11 титули во ИТФ, таа ја освоила својата прва VTA титула само во 2012 година на Парискиот Опен. Учествувала во Австралија опен и на УС Опен во 2016 година, како и на Вимблдон 2018 првенството.
1 Приватен живот
Кербер играла тенис од своите три години. Како тинејџер таа и пливала, и само по дипломирањето одлучила да игра тенис професионално. Нејзината мајка Бета е нејзиниот менаџер, а таткото на Славомир е нејзин тренер. Кербер е по потекло од Полска, која го смета за нивен втор дом Пушчиково. Тенискиот совет на Полска сакал Кербер да игра за Полска, но одлучила да игра за земјата во која се родила. Затоа полскиот печат остро ја критикувал. Таа зборува германски, полски и англиски .
2 Стил на играта
Иако е родена десничар, Кербер игра со левата рака. Поголемиот дел од нејзината кариера била дефанзивен играч. Во соработка со Торбен Белком, нејзиниот долгогодишен тренер, и Барбара Ритнер, селектор на Фед-купот на Германија, Анџелик влегла во својата игра со поагресивни снимки, почести напади и појави. Според неа, влијанието на одлуката за промена на стилот на играта имала познатиот германски тенисер Стефани Граф. Денес таа се смета за агресивен тенисер, која го диктира темпото на играта со силни удари од основната линија.
Лимениот барабан (филм)

Лимениот барабан (|Die Blechtrommel) - германско-француско-полско-југословенски филм од 1979 година во режија на Фолкер Шлендорф. Филмот претставува екранизација на истоимениот роман на Гинтер Грас. Главните улоги ги играат: Давид Бенет, Марио Адорф, Катарина Талбах, Даниел Олбрихски и Ангела Винклер. Во 1980 година, филмот ги освоил наградите „Оскар“ и „Цезар“ за најдобар странски филм, а една година претходно бил награден со „Златната палма“ на Канскиот филмски фестивал. Вкупно, филмот освоил 17 награди.
1 Синопсис
Оскар Мацерат (го игра Бенет) е дете на германски родители кои живеат во Гдањск во 1920-тите. На тригодишна возраст, тој паѓа по скалите и потоа не може да расте. Негова најголема љубов се барабаните од кои никогаш не се одделува, а во една прилика, кога неговиот татко (го игра Адорф) сака да му го одземе барабанот, Оскар вреска силно при што ги крши стаклата во домот. Така, тој открива дека поседува глас со голема сила и подоцна, секогаш кога некој се обидува да му го одземе барабанот, тој ги крши стаклата со својот глас. Неговата убава мајка Агнес (ја игра Винклер) има љубовник - Полјакот Јан Бронски (го игра Олбрихски), а еднаш Оскар дознава за љубовната врска на мајка му и оттогаш станува многу повлечен во себе. Со подемот на Националсоцијалистичката партија, татко му на Оскар станува нацист, а набргу, гризејќи ја совеста поради неверството, мајка му умира. Кога почнува Втората светска војна, Гдањск е окупиран од германската војска, а во нападот на градот погинува Бронски. Еден ден, во домот на Оскар доаѓа младата девојка Марија (ја игра Талбах) со која Оскар го има првото сексуално искуство. Набргу, таа останува бремена со татко му на Оскар и му раѓа син, а Оскар ѝ се придружува на групата џуџиња и со нив дава претстави за германската војска во Париз. Таму, тој се вљубува во една жена-џуџе, но таа погинува при повлекувањето на германската војска пред нападот на сојузниците. Оскар се враќа во родниот град кого го освојува Црвената армија и тогаш погинува неговиот татко. За време на закопот на татко му, Оскар се здобива со тешка повреда на главата, а потоа, заедно со германското население го напушта Гдањск.
Дојче Веле

Дојче Веле преведен од "Германски бран") — германска медиумска компанија основана во 1953 година со седиште во Келн, а во 2003 година се преселила во Бон . Телевизиската програма била емитувана од Берлин, додека официјалните веб- опслужувачи била сместена во Бон и во Берлин. Промената на логото и ребрендирањето на медиумската куќа, вб-страницата и ТВ-програмата биле објавни на 6 февруари 2012 година. До падот на Берлинскиот ѕид, Меѓународното Радио Берлин се удави во медиумската компанија Дојче Веле. Револуционерната пресвртница во минатото на оваа компанија е 1 април 1992 година, кога поранешниот (од германскиот збор , во преводот на "Радио во американскиот сектор") го наследи Дојче Веле. Таа користела опрема за емитување програми во Америка на германски, англиски и шпански јазик под името "". Од 1995 година, оваа телевизиска компанија обезбедила 24 часа телевизиско програмирање: 12 часа на германски, 10 часа на англиски и 2 часа на шпански). Дојче Веле е радиодифузер во Германија кој го отворил своето мрежно место. Првично (тие биле сместени на ), речиси две години, служеле само како адреси за контакт. После тоа, тие пораснале на страница која објавила вести на повеќе од 30 јазици. Со текот на времето тие "се преселија" на , а денес тие се наоѓаат на
Тие ги нуделе најновите вести од Германија, Европската унија и светот секојдневно, објавени на седум светски јазици: арапски, кинески, англиски, германски, руски и португалски . За други јазици пишувале мешани написи за најважните настани во кратка форма.
Дојче Веле ја поседувал својата академија, која денес претставува меѓународен центар за развој на медиумите и новинарството . Услугите Акадеи се нудат на нивните партнери од целиот свет, особено на универзитетите и земјите во развој и земјите во транзиција, со цел да се создадат слободни и независни медиуми. Програмата за млади новинари трае 18 месеци, како за луѓето од германското говорно подрачје, така и од другите региони каде што се зборуваат други јазици, во кои Дојче Веле ги поттикнува своите новинарски активности. Директорот на Академијата DW е Кристијан Грамс, кој зад себе има богата новинарска кариера.
Компанијата ги почувствува последиците од финансиската криза во изминатите години. Во последните 5-6 години, буџетот бил намален за вкупна вредност од околу 75 милиони евра . Бројот на вработени, кој во 1995 година бил околу 2.200 на платен список, исто така е намален, денес оваа листа содржи околу 1.200 имиња. Во иднина се очекуваат нови намалувања.
Марен Аде

Марен Аде (12 декември 1976 во Карлсруе) е германски филмски режисер, сценарист и филмски продуцент. Таа ја добила Европската филмска награда за 2016 година за нејзиниот игран филм ''Тони Ердман'' и меѓу останатите била номинирана за Оскар и Златен глобус. Заедно со Јанине Јаковски и Џонас Дорнбах, таа ја предводи филмската продукциска компанија Комплезен филм.
1 Животопис
Во 2017 година таа била член на жирито на седумдесетиот Канскии филмски фестивал .
Марен Аде ги произведува не само сопствените филмови, туку и учествува во работата и на други режисери.
Таа живее со режисерот Улрих Келер и нејзините деца во Берлин.
Каролина Линк

Каролин Линк (2 јуни 1964 во Бад Наухајм) е германска режисерка. Нејзиниот игран филм ''Никаде во Африка'' бел награден со Оскар во 2003 година.
1 Живот
Мајката на Линк била сметководител, нејзиниот татко работел во паб. По нејзиното школување, вклучувајќи го и школувањето во школата Св. Лиоба во Бад Науахем, и едногодишниот престој во Соединетите Американски Држави во 1984 година, Линк стекнала големо искуство за неколку месеци додека стажирала во Баварија Филм во Минхен. Студирала од 1986 до 1990 година на колеџот за телевизија и филм Минхен во одделот за документарни филмови, а потоа работела како асистент режисер и сценарист.
Линк живее со нејзиниот партнер, режисерот Доминик Граф и нивната ќерка (родена во 2002 година) во Минхен. Таа е протестантка.
Вернер Херцог

Вернер Херцог Стипетиќ (роден на 5 септември 1942 во Минхен) е германски режисер, продуцент, актер и писател. Тој е еден од најважните претставници на Новиот германски филм. Магазинот ''Тајмс'' го оценил како еден од стоте највлијателни луѓе во светот во 2009 година, поради сите придонеси во полето на современиот филм.
Арне Фејк

Арне Фејк (германски: ''Arne Feick'', 1 април 1988) — германски фудбалер кој игра за 1. ФК Хајденхајм во 2. Бундеслига .
1 Кариера
Тој поминал две сезони во Бундеслигата со ФК Енерџи Котбус и се приклучи на ФК Ерзгебирге Ауе во 2008 година. По само една сезона со Ауетој потпиша на 25 јуни 2009 година договор со Арминија Биелефелд.
2 Меѓународна кариера
Фејк е младински интернационалец за Германија.
Петрик Зандер

Петрик Зандер (германски: ''Petrik Sander'', 17 ноември 1960 во Кведлинбург ) — германски поранешен фудбалер и од неодамна бил задолжен за Тус Кобленц .
1 Играчка Кариера
Тој играл преку 150 натпревари во ДДР-Оберлига за Енерџи Котбус и Мотор Нордхаузен .
2 Тренерска кариера
Во 1997 година станал асистент на менаџерот во ФК Енерџи Котбус . Подоцна бил назначен за главен тренер, кога Едуард Гејер го напуштил клубот. Во 2006, тој го предводел клубот и го унапредил во Бундеслигата . Неговата прва сезона во Бундеслига завршила со 13 место, а клубот обезбедил уште една година во лигата. Сепак, поради лошите резултати на почетокот на сезоната 2007-08, тој бил отпуштен на 23 септември 2007 година. На 21 ноември 2008 година, тој потпишал договор за главен тренер на ВфР Аален и бил отпуштен на 5 мај 2009 година. По седум месеци без работа, тој потпишал како главен тренер на Тус Кобленц на 27 декември 2009 година. Тој го напуштил Кобленц во 2011 година по нивното испаѓање од 3. Лига, станувајќи менаџер на ФК Карл Цајс Јена во ноември 2011 година. Тој беше отпуштен од Јена веднаш по почетокот на сезоната 2013-14. На 1 јануари 2015 година се вратил во Тус Кобленц .