Оризово брашно

Оризово брашно (исто така ориз во прав ) е форма на брашно направено од ситно мелен ориз. Се разликува од скробот, кој обично се добива со киснење на оризот во луга. Оризовото брашно е честа замена за пченичното брашно. Исто така се користи и како средство за згуснување во рецепти кои се чуваат во фрижидер или замрзнати бидејќи го инхибира одвојувањето на течноста.
Оризовото брашно може да се направи од бел ориз, кафеав ориз или сладок ориз. За да се направи брашното, се отстранува лушпата од оризот или оризот и се добива суров ориз, кој потоа се меле во брашно.
1 Видови и имиња
1.1 Од ориз
Оризовото брашно може да се направи од сортите индика, јапонија и диви ориз. Обично, оризово брашно се однесува на брашно направено од бел ориз.
Кога се прави со ориз (или сладок ориз), се нарекува лепливо оризово брашно или слатко оризово брашно. Во Јапонија, лепливото оризово брашно произведено од мелен варен леплив ориз, што се користи за правење мочи, се нарекува ''мочигомеко'' или скратено ''мочико.'' Во споредба со лепливото оризово брашно, нелепливото оризово брашно може да се нарече како такво.
Кога се прави со кафеав ориз со отстранета само нејадливата надворешна кора, тоа се нарекува брашно од кафеав ориз. Брашното направено од црн, црвен и зелен ориз се нарекува црно оризово брашно, црвено оризово брашно, зелено оризово брашно. Во споредба со брашно од кафеав ориз, белото оризово брашно може да се нарече како такво.
1.2 Со методи на мелење
Различни методи на мелење произведуваат и различни видови оризово брашно. Оризовото брашно може да се меле на суво од суви зрна ориз, или на влажно мелење од оризови зрна што биле натопени во вода пред мелењето. Обично, „оризово брашно“ се однесува на суво мелено оризово брашно, тоа може да се чува на полица. Во Кореја, влажното мелено оризово брашно се прави од ориз кој бил натопен во вода, исцеден, мелен со камена мелница, а потоа по желба просејува. Како умерено влажен песок, влажното мелено оризово брашно создава лесно кршлива грутка кога ќе се притисне со рака. Обично се чува во замрзнувач. На Филипините, оризовото брашно традиционално не се подготвува на суво. Наместо тоа, тој се прави со натопување на неварениот леплив ориз преку ноќ (обично дозволувајќи му малку да ферментира), а потоа резултатите (традиционално со камени мелници) се мелат во богато и мазно вискозно оризово тесто познато како tl.
2 Употреба
2.1 Кулинарство
Оризовото брашно може да се користи за правење слатки како оризови колачи, макаруни и некои видови лепчиња поради текстурата и вкусот што ги дава на готовите производи.
2.1.1 Источна Азија
Во Кина, оризовото брашно се користи за приготвување на храна како ''џиан дуи'', ''тангјуан'', ''ниан гао'', ''кингтуан'' и ''јуанксиао''.
Во Јапонија, вареното лепливо оризово брашно, наречено ''мочигомеко'' (или скратено ''мочико'' ) се користи за создавање на мочи, данго или како згуснувач за сосови. Неварено лепливо оризово брашно ''ширатамако'' често се користи за производство на слатки. Нелепливото оризово брашно ''jōshinko'' првенствено се користи за правење на слатки.
Во Кореја, оризовото брашно направено од различни сорти ориз и со различни методи на мелење се користи за различни видови ''теок'' (оризови колачи) и ''хангва'' (конфекции). Глутино оризово брашно ''chapssal-garu'' се користи за правење ''chapsal-tteok'' (лепливи оризови колачи), gochujang (чили паста), како и леплив ориз за кимчи. Нелепливото оризово брашно, исто така, може да се користи и за правење на јадења слични на каша или каша, како што се , , и .
2.1.2 Југоисточна Азија
На Филипините, лепливиот ''галапонг'' од оризово тесто е основа за бројни видови домашни оризови колачи и десерти торта од ориз (''каканин''). Во зависност од садот, во ''галапонгот'' може да се додаде и кокосово млеко (''гата''), луга од пепел од дрво и разни други состојки. ''Галапонгот'' може да се подготвува печен, парен, варен или пржен, што резултира со јадења како ''путо'' или ''бингка''.
2.1.3 Јужна Азија
Во Јужна Индија, оризовото брашно се користи за јадења како што се доса, путу, Чаккули голибаје (мангалор баџи) и кори роти. Исто така, се меша со пченица, просо, други житни брашна, а понекогаш и сушено овошје или зеленчук за да се направи мани, еден вид храна за бебиња. Оризовото брашно се користи за правење бакари во регионот Конкан во западна Индија.
Во Бангладеш, оризовото брашно е редовна состојка која се употребува. Во бенгалската и асамската кујна од источна Индија, се користи за правење роти и десерти како што се пенадеш и пита (колачи од ориз или палачинки кои понекогаш се варат на пареа, се пржат во длабок сад или се пржат во тава и се сервираат заедно со рендан кокос, сусам, џагер и чашни). Се користи и за правење Кер (чест десерт во индискиот потконтинент).
Во Шри Ланка, се користи за правење многу прехранбени производи за домаќинството. Се користи за правење прехранбени производи како што се питу, апа и слатки како, кокис, адхирасам и многу други. Може да се користи и за правење леб и други пекарски производи.
Во Непал, Њуарс користат оризово брашно за правење јомари и чатамари. Сел роти е уште една популарна храна базирана на оризово брашно која најчесто се јаде во Непал и во регионите Сиким и Дарџилинг во Индија. Сел роти е познато како Шингал во Кумаон.
2.1.4 Централна Америка
Оризовото брашно се користи и во централноамериканското јадење ''пупуса'' како замена за обичното брашно.
2.2 Некулинарски
2.2.1 Козметика
Во козметичката индустрија се користи оризово брашно.
2.2.2 Одгледување печурки
Кафеавото оризово брашно може да се комбинира со вермикулит за употреба како подлога за одгледување печурки. Тврдите колачи од колонизирана подлога потоа може да се плодат во влажен сад. Овој метод често (иако не секогаш) го користат одгледувачите на печурки за јадење, бидејќи е многу едноставен и евтин метод за одгледување печурки.