Луиз Алкок

Луиз Алкок - британска истражувачка, најпозната по нејзината работа на екологијата и еволуцијата на главонозите од јужниот океан и длабоките мориња. Таа е уредник на ''Зоолошки весник на Линеанското друштво.''
1 Кариера и влијание
Алкок е уредник на ''Зоолошки весник на Линеанското друштво'' и била ко-уредник на ''Весник за природна историја'' од 2007 до 2015 година. Таа била претседател на Меѓународниот советодавен совет за главонозите од 2012 до 2015 година.
Алкок, исто така, работела на родовата еднаквост и е член на работната група за родова еднаквост во Ирска. Таа ја истакнала улогата и влијанието на женските истражувачи во истражувањето на главонозите.
Истражувањето на Алкок се фокусира на екологијата, еволутивната биологија и систематиката на мекотелите. Нејзината истражувачка експертиза исто така лежи во бентосната екологија. Учествувала на крстарења во и околу Антарктикот и Јужниот Атлантски Океан, понекогаш како водач. Од летото 2016 година, таа работела на таксономски сиромашни сунѓери, жаркари и асцидии. Од 2013 година, Алкок е предавач по зоологија на Универзитетот во Голвеј. Таа, исто така служела како координатор за биполарни видови за Британското Антарктичко истражување од (јуни 2009 до март 2010 година), предавач по морска биологија, Универзитетот Квинс Белфаст (од септември 2002 до март 2008 година) и куратор на Молуска, национални музеи на Шкотска, Единбург, (јули 1998 до август 2002 година). На 1 февруари 2018 година, Алкок била една од гостите на програмата за дискусија на Би-би-си Радио 4 „Во наше време“, водена од Мелвин Брег, за главонозите.
2 Награди и почести
Алкок била последниот автор на најдобриот научен труд за истражување на главонози 2006–2009 година доделен од Меѓународниот советодавен совет на главонози. Трудот за потеклото на октоподите во длабоко море било исто така главна точка во соопштението за печатот од Пописот на морскиот живот на 1-виот Светски конгрес за морски биодиверзитет, Валенсија 2008 година. Во 2023 година била избрана за член на Кралската ирска академија.
3 Одбрани публикации
* Wieczorek, AM, Morrison, L., Croot, PL, Allcock, AL, MacLoughlin, E., Savard, O., Brownlow, H., & Doyle, TK (2018). Фреквенција на микропластика кај мезопелагични риби од северозападниот Атлантик. Граници во морската наука, 5.
* Фернандез-Аркаја, У., Рамирез-Лодра, Е., Агуци, Џ., Олкок, АЛ, Дејвис, Ј.С., Дисанајаке, А., Харис, П., Хауел, К., Хувен, ВА, Мекмилан-Лолер, M., Martín, J., Menot, L., Nizinski, M., Puig, P., Rowden, AA, Sanchez, F., & Van den Beld, IM (2017). Еколошката улога на подморските кањони и потребата за зачувување на кањонот: Преглед. Граници во морската наука, 4.
* Strugnell, JM, Norman, MD, Vecchione, M., Guzik, M. и Allcock, AL, 2014 година. Салата со мастило ја облакува еволутивната историја на октопод. Hydrobiologia, 725 (1), стр. 215–235.
** Вилсон, А.М., Киријакулакис, К., Рејн, Р., Геритсен, ХД, Блекбрд, С., Алкок, АЛ и Вајт, М., 2015 година. Антропогено влијание врз транспортот на седиментот во кањонот Витард, северниот дел на Атлантикот. Билтен за загадување на морето, 101 (1), стр. 320–329.
* Фин, ДИ, Кларк, М., Гилберт, МТП, Олкок, Л., Кампман, МЛ, Шредер, Х., Гера, А., Норман, М., Винкелман, Џи, Кампос, ПФ и Стругнел, Ј. 2013 година. Разновидноста на митохондријалниот геном и структурата на населението на.
* Allcock, AL и Strugnell, JM, 2012. Разновидност на Јужниот Океан: нови парадигми од молекуларната екологија. Трендови во екологијата и еволуцијата, 27(9), стр. 520–528.
*''Октопод, лигњи и сипа: визуелен научен водич за најнапредните безрбетници на океаните'', Роџер Ханлон, Мајк Векионе, Луиз Алкок, Прес на Универзитетот во Чикаго, 2018 година