procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ратка Радмановиќ

Ратка Радмановиќ (, Кочани - , ) — македонска театарска, филмска и телевизиска глумица.
1 Животопис
Родена во Кочани, најголем дел од кариерата работела во Народниот театар во Битола. Остварила и низа улоги во театрите во Кочани, Струмица, Штип и Куманово. Има остварено низа на впечатливи улоги на сцените на македонските театри особено во Народниот театар во Битола каде долго време и по пензионирањето имала носечки улоги на репертоарот. Радмановиќ остварила дваесеттина улоги на филм, каде остварила главни улоги во: Сенки и Мајки на Милчо Манчевски, Панкот не е мртов на Владимир Блажевски, Трето полувреме на Дарко Митревски, Ослободување на Скопје на Раде Шербеџија и последните Врба и Кајмак на Милчо Манчевски. Радмановиќ посебно е активна по пензионирањето.
Починала во Битола, на 3 октомври 2023 година.
2 Филмографија
Радмановиќ ги остварила филмските улоги:
Година, Филм, Улога
1987, Ѕвездите на 42-та ТВ-филм
1994, Пред дождот ТВ-филм
1997, Преку езерото ТВ-филм, Монахиња во Тирана
1997, Џипси меџик ТВ-филм, Циганка
2001, Прашина ТВ-филм, Бордел
2004, Големата вода ТВ-филм, Втората наставничка
2007, Сенки ТВ-филм, Калина
2010, Мајки ТВ-филм, Бабата
2011, Панкот не е мртов ТВ-филм, Милка
2012, Вратите ТВ-филм, Старата дама
2012, Трето полувреме ТВ-филм, Мајката на Димитри
2013, Само за губитниците ТВ-филм, Бабата
2014, До балчак ТВ-филм, Бабата на пенџер
2015, Последниот Македонец ТВ-филм, Бабата
2016, На Млечниот Пат ТВ-филм, Свекрвата
2016, Ослободувањето на Скопје ТВ-филм, Баба Вида
2017, Кога денот немаше име ТВ-филм, Бабата на Петар
2018, Година на мајмунот ТВ-филм, Бабата од селото
2018, На Млечниот Пат ТВ-серија, Свекрвата
2019, Врба ТВ-филм, Сребра
2021, Небесата горе ТВ-филм, Мара
2022, Кајмак ТВ-филм, Натка
Црква „Св. Константин и Елена“ - Долна Бела Црква

Свети Константин и Елена — главна селска црква во селото Долна Бела Црква, Општина Ресен, Македонија.
Се наоѓа во селото (на сретсело). Била изградена во 1888 година, а обновена во 1993 година.
1 Историја
Црквата била изградена во 1888 година, како што може да се забележи над јужниот влез во црквата. Била обновена во 1993 година.
2 Галерија
3 Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Трета ресенска парохија
* Долна Бела Црква
Демиен Шазел

Демиен Шазел (англиски: ''Damien Chazelle'') — американски филмски режисер.
1 Творештво
Шазел ја започнал кариерата во 2009 година, со нискобуџетниот филм „Гај и Медлин на клупа во паркот“ (''Guy and Madeline on a Park Bench''), снимен со непрофесионални глумци, а инспириран од францускиот нов бран и од раните дела на Џон Касаветес. Иако доживеал успех на повеќе фестивали, филмот останал без дистрибуција по киносалите. Во 2014 година го режирал филмот „Ритамот на лудилото“ (''Whiplash'') којшто бил номиниран за наградата „Оскар“ во пет категории, а освоил три „Оскари“. Две години подоцна, Шазел го снимил мјузиклот „Ла-ла ленд“, кој постигнал голем успех и освоил седум награди „Златен глобус“.
Оландско Море

Оландско Море (|Ahvenanmeri; |Ålands hav) — водна површина во јужниот Ботниски Залив, помеѓу архипелагот Оланд и Шведска. Ги поврзува Ботниското Море и Балтичкото Море во потесна смисла. Морето често е немирно. Најтесниот дел е наречен Јужен Кваркен. Во браздата која протега на дното на Оландското Море се наоѓа втората најдлабока точка во Балтикот (301 м).
Преку морето сообраќаат многу траекти од Финска до Шведска.
Ние сме лудаци

Ние сме лудаци - читање, смеење и подголтнување; драма, епика и лирика во едно - збирка раскази на македонскиот писател Сашо Кокаланов. Книгата е објавена во 2016 година од издавачката куќа „Или-Или“. Книгата била кандидат за наградата „Роман на годината“ на Утрински весник.
1 Осврт кон делото
Книгата, објавена кон крајот на 2016 година, го свртела вниманието на јавноста најпрвин со необичната промоција, во која заедно со книгата се делеле и чоколади. Поднасловот на книгата го нагласува хумористичниот стил на книгата, а на сличен начин е решена и корицата, на која е прикажана убава девојка која со темноцрвен куфер чека покрај железничка пруга во некој пуст предел. Како мото на книгата, авторот избрал еден цитат од „Алиса во земјата на чудата“. Во делото, Кокаланов се определува за алегориски пристап, градејќи проза која функционира како свет за себе, т.е. создава сомнабулен свет којшто претставува симболичко-алегориска еманација на авторот, обременет од лудилото на времето во кое живее. Воопшто, лудилото е сеприсутно во збирката, зашто главните јунаци во неа се чудаци и лудаци, т.е. луѓе со несекојдневни афинитети, кои живеат во чудни семејства и средини, луѓе на кои им се случуваат чудни нешта и луѓе со извртена логика. Притоа, раскажувачот го разрушува дејството, прави несоодветни и немотивирани наводи и ги меша жанровите, така што текстот постојано осцилира меѓу создавањето фикции и илузии и уривањето на тие илузии. На тој начин, книгата може да се дефинира како сатира со постмодерна антиестетика. Сепак, таквата експлицитна присутност на самиот автор во раскажувањето е најголемата слабост на книгата.
Книгата има добра композиција - започнува со четири неповрзани раскази, а потоа авторот ги поврзува сите нив во една целина. Притоа, Кокаланов се покажува како мајстор на изразот: неговите реченици се полни, многузначни, реторички богати и добро исплетени, а како најсилни делови во книгата се токму оние каде добрата реченица е комбинирана со создавање фикција и со необична перспектива.
Кратер (војсководец)

Кратер (~ 370 - 321 п.н.е.) — македонски војсководец во служба на Александар Македонски и еден од дијадосите.
Роден е во семејството на благородникот Александар од Орестида (кај денешно Рупишта, Костурско), а брат му бил адмиралот Амфотер. Кратер заповедал со фалангата и сета пешадија на левото крило во Битката кај Ис (333 г. п.н.е.). Во Хирканија бил испратен на задача против Тапурците, неговото прво независно заповедништво со македонската војска. Во Битката кај Хидасп (326 г. п.н.е., кај денешен Џелам во Пенџаб, Пакистан) заповедал со заштитницата (задните сили), сместена на западниот брег; неговите војници ја преминале реката само при крајот на битката.
На свечените венчавки во Суза, Кратер се оженил со персиската принцеза Амастрида, ќерка на Оксијатер, брат на Дариј III. На Кратер и Полиперхон им било доделено да предводат 11.500 ветерани на маршот назад во Македонија. Бил на должност во Киликија за да гради флота, кога разбрал за неочекуваната смрт на Александар во Вавилон.
Во 322 г. п.н.е. Кратер му се придружил на Антипатар во Ламиската војна против Атина. Со неговата киликиска морнарица допловил во Грција, и во 322 г. п.н.е. ја предводел војската во Битката кај Кранон. Кога Антигон кренал бунт против Пердика и Евмен, Кратер му се придружил, заедно со Антипатар и Птоломеј. Се оженил со ќерката на Антипатар, Фила. Загинал во битка во 321 г. п.н.е. некаде кај Хелеспонт во Мала Азија борејќи се против Евмен, кога Евменовиот залетан коњ паднал врз него.
Ла-Ла Ленд

Ла-Ла Ленд (англиски: ''La La Land'') — американски филм од 2016 година, во режија на Демиен Шазел. Главните улоги ги толкуваат: Рајан Гослинг и Ема Стоун.
''Ла-Ла Ленд'' заработил критичко признание и според многумина е еден од најдобрите филмови за 2016 година. Филмските критичари ги пофалиле сценариото и режијата на Шазел, изведбите на Гослинг и Стоун, музиката на Џастин Гурвиц и филмските музички сцени. Филмот победил во секоја категорија во која бил номиниран на 74. доделување на наградите Златен глобус, добивајќи рекордни седум Златни глобуси, и добил единаесет номинации на 70. доделување на наградите БАФТА, победувајќи во пет категории. Филмот добил 14 номинации на 89. доделување на наградите Оскар, изедначувајќи го рекордот за најмногу номинации на филмовите ''Титаник'' (1997) и ''Сѐ за Ева'' (1950), и ги добил Оскарите за најдобар режисер, најдобра глумица (Стоун), најдобра кинематографија, најдобра оригинална музика, најдобра оригинална песна („City of Stars“) и најдобра сценографија.
1 Содржина
Себастијан (го игра Гослинг) е незадоволен џез-пијанист кој свири лесна музика во еден ресторан. Мија (ја игра Стоун) работи како келнерка, а истовремено посетува аудиции за улоги во лоши телевизиски серии. Себастијан мечтае да отвори сопствен џез-клуб, а Мија сонува да добие улоги во филмови. На почетокот од нивното запознавање, тие не можат да се поднесат меѓусебно, но подоцна се вљубуваат еден во друг.
2 Улоги
* Рајан Гослинг како Себастијан Вајлдер
* Ема Стоун како Миа Долан
* Џон Леџенд како Кит
* Розмари Девит како Лаура Вајлдер
* Фин Витрок како Грег Ирнест
* Џесика Рот како Алексис
* Соноја Мизуно како Кејтлин
* Кали Ернандес како Трејси
* Џ. К. Симонс како Бил
* Том Еверет Скот како Дејвид
* Меган Феј како мајка на Миа
* Дејмон Гаптон како Хари
* Џејсон Фукс како Карло
* Џош Пенс како Џош
Рада Мичел

Рада Рани Амбер Индиго Ананда Мичел (родена на 12 ноември 1973 г.), позната како Рада Мичел — австралиска глумица. Својата кариера ја започнала играјќи во неколку австралиски филмови и серии, а подоцна се појавува во неколку холивудски филмови како ''Црна темница'' (2000), ''Телефонска говорница'' (2002), ''Барајќи ја Недојдија'' (2004), ''Во жарот на одмаздата'' (2004), ''Мелинда и Мелинда'' (2004), ''Сајлент Хил'' (2006) и ''Лудаци'' (2010).
1 Филмографија
Год., Филм, Улога
1996, ''Љубов и други катастрофи'', Дани
1998, ''Висока уметност'', Сид
1998, ''Вториот сопруг на Клеопатра'', Софи
2000, ''Црна темница'', Каролина Фрај
2000, ''Каубоји и ангели'', Џоџо
2000, ''Вресок во ноќта'', Енџи
2001, ''Ничије бебе'', Шона Луиз
2001, ''Кога ќе се појават странци'', Бет
2002, ''Телефонска говорница'', Кели Шепард
2002, ''Смртоносна жештина'', Шарлот Ламар
2003, ''Посетители'', Џорџија Пери
2004, ''Во жарот на одмаздата'', Лиза Мартин Рамос
2004, ''Барајќи ја Недојдија'', Мари Ансел Бари
2004, ''Мелинда и Мелинда'', Мелинда
2005, ''Моцарт и кит'', Изабел Соренсон
2006, ''Сајлент Хил'', Роуз да Силва
2006, ''Пу-239'', Марина
2007, ''Ужасот од реката'', Кејт Рајан
2007, ''Љубовна гозба'', Дајана Кроси
2008, ''Децата на Хуан Ши'', Ли Пирсон
2008, ''Хенри Пул е тука'', Дон Стјупек
2009, ''Професионалци'', Алекс
2009, ''Сурогати'', агент Џенифер Питерс
2010, ''Лудаци'', Џуди Датон
2012, ''Сајлент Хил 2'', Роуз да Силва
2012, ''Биг Сур'', Керолин Кесиди
2013, ''Падот на Олимпус'', Леа Бенинг
2013, ''Замрзнат терен'', Ели Халкомб
2013, ''Островот на козите'', Мег Голден
2013, ''Бременост'', Лизи
2013, ''Докази'', детектив Буркез
2014, ''Луѓе птици'', Елизабет Њуман
2016, ''Падот на Лондон'', Леа Бенинг
2016, ''Темнина'', Брони Тејлор
2016, ''Жртва'', Тора Хамилтон
Свети Валентин

Свети Валентин — римски светец од III век.
1 Житие
Св. Валентин бил свештеник во Рим, кој се истакнувал со мудроста и со светиот живот, поради што уживал голем углед. Римскиот цар Клавдиј Втори побарал од св. Валентин да се откаже од христијанската вера, а светецот му одговорил: „Кога би знаел кој е вистинскиот Господ, никогаш нема да го побараш тоа од мене. За мене, Христос е вистинскиот Син Божји.“ Кога еден од судиите го прашал, што мисли за римските богови, св. Валентин рекол: „Тие се демони!„. Поради тоа, во 269 година му била отсечена главата.
Цинк пиритион

Цинк пиритион (или пиритион цинк) — коордcoинациски комплекс на цинкот. Поседува фунгистатски и бактериостатски особини и се употребува во третманот на себореичен дерматит.
1 Употреба
Цинк пиритионот се употребува во третманот на првут и себореичен дерматит, особено во шампони против првут. Исто така поседува антибактериски особини и е делотворен против многу патогени од родовите ''Streptococcus'' и ''Staphylococcus''. Се употребува во третманот на псоријаза, атлетско стапало, атопичен дерматит, витилиго.
Сашо Огненовски

Сашо Огненовски (1964, Битола) — македонски глумец, режисер и писател.
1 Животопис
Огненовски дипломирал на Факултетот за драмски уметност во Скопје, во 1987 година. Во 2002 година магистрирал на Институтот за социолошки и политичко-правни истражувања во Скопје, на тема од областа на општењето и медиумите. Работел како стручен соработник и професор на Педагошкиот факултет во Битола, и како професор по сценски говор на Меѓународниот славјански институт.
2 Творештво
Огненовски одиграл повеќе од 100 улоги на сцената на Народниот театар во Битола. Исто така, тој е автор на повеќе книги, како:* Лавина (1995)
* Обична бајка (поезија, 2002)
* Режисерската семантика на Владимир Милчин (2002)
* Монографија за Ацо Ѓорчев (2010)
* Волшебниот компас (поезија, 2011)
* Тага (драма, 2012)
* Плодовите на пеколот (2014)
* Пустински цвет (2015)
* Тврдина (драми, 2017)
Беатификација

Беатификација — процес преку кој христијанска црква дава признание дека починатиот човек е во состојба на блаженство и дека истиот има капацитет да посредува во име на поединци кои се молат во неговото или нејзиното име.
Беатификацијата е чекор напред кон канонизација и овозможување јавна почит.
Лорето

Сестрите од Лорето — дел од Институтот на Пресвета Богородица, основани од 1609 година од дваесет и четиригодишната Мери Ворд. Таа и нејзините први придружници го основале првото училиште во Сент Омер (сега во Франција), во куќа која што сѐ уште постои, но е приватно живеалиште.
Денес, сестрите од Лорето работат на голем број активности: програми за описменување, духовно насочување, советување, управување со прифатилишта за бездомни жени, како и во повеќе аспекти во движењето за поголема правда и мир во светот. Тие се активни на секој континент и работат во околу 150 училишта и се задолжени за едукација на над 70.000 ученици.
На 18-годишна возраст, водена од желбата да стане мисионерка, Гонџа го напушта својот дом и родното Скопје за да се приклучи на сестрите од Лорето, во Даблин, Ирска. Таму, го избира името Тереза по својата патронка Св. Тереза од Лизје. Го изучила англискиот јазик, бидејќи сестрите од Лорето го употребувале тој јазик кога предавале во училиштата во Индија. Иако нејзиниот престој во Даблин бил краток, сестрите ја паметат како „многу мала, срамежлива и тивка”.
На 1 декември 1928 година од Ирска тргнува со брод за Индија. За време на едномесечното патување ја пишува песната „Проштевање” (оригинално напишана на хрватски јазик под наслов „Опроштај”) во која ги изразува своите размислувања и чувства за напуштањето на родното Скопје и фамилијата и за патувањето во далечната и непозната Индија. Во Калкута, Индија пристигнува на 6 јануари 1929 година.
На 25 мај 1931 година во Дарџилинг го дава својот прв завет како сестра Тереза. Работи како професорка по географија и по веронаука во училиштето Св. Марија во Калкута.
Балцанова награда

Балцанова награда — доделена годишно од Меѓународната фондација Балцан на луѓе или организации кои имаат исклчителни достигнувања во областа на општествените и природните науки и културата, како и за исклучителни напори за мир меѓу луѓето.
Секоја година се избираат полиња прифатливи за награда за наредната година и се одредува висината на истата. Од 2001 година, паричната награда изнесува 1 милион швајцарски франци, под услов половина од истите да се искористат за проекти во кои се вклучени млади истражувачи.
Нирмал Хридеј

Нирмал Хридеј - Домот на пречистото срце е хоспиција за смртно болните луѓе формирана од страна на Мајка Тереза во Калигат, Калкута, Индија. Зградата во која е сместена оваа хоспиција е поранешен напуштен индиски храм посветен на божицата Кали, божица на времето и промените. Нирмал Хридеј е основана во 1952 година. Луѓето што биле носени во овој дом, примале медицинска нега од страна на Мисионерките на милосрдието и им е овозможено достоинствено да го напуштат овоземниот живот.
Моро (залив)

Моро — најголемиот залив на Филипините. Сместен е на островот Минданао и претставува дел од Целебеското Море. Има значајна улога во стопанскиот риболов, особено на туна.
1 Географија
Заливот се протега помеѓу главниот дел на островот Минданао на исток и полуостровот Самбоанга на запад.
Позначајни второстепени заливи во Моро се Сибугејскиот и Илјанскиот Залив.
Градот Самбоанга лежи на заливот и Целебеското Море на исток и има значајно меѓународно пристаниште. Друго важно пристаниште е градот Котабато на источниот брег.
2 Земјотреси
Заливот Моро е трусно подрачје со неколку раседни појаси кои предизвикуваат значајни земјотреси и цунами.
3 Поврзано
* Целебеско Море
* Самбоанга
* Минданао
Џон Херт

Сер Џон Винсент Херт, ЗБИ (22 јануари 1940 – 25 јануари 2017) — англиски глумец чија кариера траела шест децении. Тој првично станал познат по споредната улога Ричард Рич во филмот ''Човек за сите времиња'' (1966). Подоцна, тој играл главни улоги, и тоа како Џон Мерик во биографскиот филм ''Човекот-слон'' (1980), Винстон Смит во ''1984'' (1984), Г-дин. Брадок во драмата ''Убиство'' (1984) и Стивен Ворд во драмата ''Скандал'' (1989). Тој е исто така познат по телевизиските улоги како Калигула во ''Јас, Клавдиј'' (1976) и како воениот доктор во ''Доктор Ху''.
Херт исто така играл значајни улоги во затвореничката драма ''Полноќен експрес'' (1978), научнофанатастичниот хорор филм ''Осмиот патник'' (1979), авантуристичкиот филм ''Роб Рој'' (1995), политичкиот трилер ''О за одмазда'' (2006), натприродниот трилер ''Клуч на тајни'' (2005), научнофанатастичниот авантуристички филм ''Индијана Џонс и Кралството на кристалниот череп'' (2008), филмскиот серијал ''Хари Потер'' (2001–11), суперхеројските филмови ''Хелбој'' (2004) и Хелбој: Златната војска (2008) и шпионскиот филм ''Мислител, кројач, војник, шпион'' (2011). Последната сцена на неговиот лик во филмот ''Осмиот патник'' била прогласена од бројни публикации како една од најнезаборавните сцени во филмската историја.
Еден од последните филмови на Херт е биографскиот филм ''Џеки'' (2016). Негов последен филм во кариерата ќе биде филмот ''Најтемниот час'', кој ќе биде издаден во ноември 2017 година, во кој тој ќе го толкува британскиот премиер Невил Чемберлен. Во својата богата кариера, тој добил две номинации за Оскар, еден Златен Глобус и четири БАФТА награди, од кои последната е за животно остварување за неговиот извондреден придонес кон британската кинематографија.
Серамско Море

Seram Sea (|Laut Seram) — едно од неколкуте помали мориња помеѓу расеаните острови на Индонезија. Претставува дел од Тихиот Океан и зафаќа површина од околу . Сместено е меѓу островите Буру и Серам (Молучки Острови). Овие острови со векови биле мошне прометни во морепловството и привлечни за освојувачите како природно одгледувалиште на зачини и мирудии како морско оревче, каранфилче и бибер. Во морето живеат и неколку видови тропски главочи и разни други риби. Како и останатите помали индонезиски мориња, Серамското Море е карпесто и се одликува со голема тектонска активност.
1 Опфат
Според Меѓународната хидрографска организација, Серамското Море е една од водните површини на Источноиндискиот Архипелаг, со следниве граници:
''На север и североисток.'' Линија од ’ртот Дехеколано, источниот крај на архипелагот Сула, до западниот крај на Оби, долж неговиот јужен брег до ’ртот Сераммалолео, неговиот источен крај, а оттаму низ островите Тобалај, Кекех, Писанг и Кофијау до ’ртот Селе, западниот крај на Нова Гвинеја, надолу по брегот на Каруфа.
''На југоисток.'' A line from Каруфа, Нова Гвинеја, до југоисточниот крај на островот Ади, а оттаму до ’ртот Боранг, the Northern point of островот Нухујут [Кај Бесар].
''На југозапад и југ.'' Од северниот крај на островот Нухујут (Крот Кај) низ архипелазите Ватубела и Горонг до југоисточниот крај на Серам, долж неговиот северен брег до ’ртот Тандурубесар, северозападниот крај, а оттаму линија до ’ртот Батурухан, северниот крај на Буру [Буру], па долж брегот до ’ртот Палпету, северозападниот крај на островот.
''На запад.'' Линија на ’ртот Палпету до ’ртот Вака, јужниот крај на островот Санана, преку овој остров до неговиот северен крај, а оттаму низ Манголскиот Проток до јужниот брег на Манголе (Сула) на [].
Вилијам Херт

Вилијам Мекорд Херт (20 март 1950 – 13 март 2022) — американски глумец.
Херт ја започнал својата филмска кариера во 1980 година со научнофанатастичниот хорор ''Променети состојби'', и за својата изведба во филмот како проблематичен научник добил номинација за Златен глобус за нова ѕвезда на годината. Тој подоцна играл главна улога во неоноар филмот ''Телесна страст'' (1981).
Во 1985 година, Херт се здобил со критичко признание и бројни награди, вклучувајќи БАФТА награда и Оскар за најдобар глумец за изведбата во филмот ''Бакнеж од жената-пајак''. Тој добил уште две номинации за Оскар за најдобар глумец за неговите изведби во филмовите ''Деца на помалиот бог'' (1986) и ''Телевизиски вести'' (1987). Херт останал активен театарски глумец во текот на 1980-те години, појавувајќи се во Оф-Бродвеј продукции, и тоа во претставите ''Хенри V'', ''Петти јули'', ''Ричард II'' и ''Сон на летната ноќ''. Тој добил номинација за наградата Тони за најдобар спореден театарски глумец во 1985 година за бродвејската продукција на ''Харлибарли''.
Откако толкувал разновидни филмски улоги во следната деценија, Херт ја добил четвртата номинација за Оскар и тоа за споредната улога во криминалистичкиот трилер ''Историја на насилството'' (2005) режиран од Дејвид Кроненберг. Други забележителни филмски улоги тој толкувал во филмовите ''Вештачка интелигенција'' (2001), ''Селото'' (2004), ''Сиријана'' (2005), ''Добриот пастир'' (2006), ''Господин Брукс'' (2007), ''Во дивината'' (2007), Поволна позиција (2008), ''Неверојатниот Хулк'' (2008), ''Робин Худ'' (2010) и ''Капетан Америка: Граѓанска војна'' (2016).
52. северен напоредник

52. северен напоредник или 52° СГШ — напоредник кој лежи 52 степени северно од екваторот. Минува низ Европа, Азија, Тихиот Океан, Северна Америка и Атлантскиот Океан.
Во Канада, овој напоредник исцртува дел од границата меѓу покраините Квебек и Њуфаундленд и Лабрадор, иако во Квебек постои тврдење дека на покраината ѝ припаѓа и извесна територија северно од оваа линија.
Пошироото подрачје на Лондон со околните населени места што тежнеат кон него лежи на 51. и 52. напоредник.
На оваа географска ширина сонцето е видливо 16 часа и 44 минути за време на долгодневицата лете и 7 часа и 45 минути за време на краткодневицата зиме.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан (западно од селото Барвеј во Хартфордшир, Англија), па кон исток, 52° СГШ минува низ следниве места:
:
Координати, Земја, територија или море, Белешки
, Англија
Северно Море
, покраините Јужна Холандија, Утрехт и Гелдерланд, меѓу кои право низ градот Делфт
, сојузните покраини Северна Рајна-Вестфалија, Долна Саксонија, Саксонија-Анхалт и Бранденбург
, Черниговска областСумска област — веднаш северно од Шостка
, минува низ Бајкалското Езеро
, Внатрешна Монголија Хејлунгѓанг
Татарски Проток
, островот Сахалин
Охотско Море
, полуостровот Камчатка
Тихи Океан
, Алјаска — островот Киска
Берингово Море
, Алјаска — островот Сегула
Берингово Море, веднаш северно од Хвостовиот Остров, Давидовиот Остров и островот Мал Ситкин, Алјаска,
, Алјаска — островот Семиспочни
Берингово Море, веднаш северно од островите Танага и Канага, Алјаска,
, Алјаска — островот Адак
Берингово Море
, Алјаска — островот Голем Ситкин
Берингово Море, веднаш северно од островите Игиткин, Тагалак и Оглодак, Алјаска,
Тихи Океан, веднаш јужно од островите Атка и Амлија, Алјаска,
, Британска Колумбија — островот Кангит
Тихи Океан, Залив на Кралицата Шарлота
, Британска Колумбија — островите Хантер, Кинг и копното Алберта Саскачеван Манитоба — вклучувајќи ги езерата Винипегосис и Винипег Онтарио
Џејмсов Залив
, Нунавут — островите Чарлтон и Кери
Џејмсов Залив
, Квебек Њуфаундленд и Лабрадор Квебек граница Квебек - Њуфаундленд и Лабрадор (оспорена од Квебек)<ref Newfoundland and Labrador
Атлантски Океан, протокот Бел Ајл
, Њуфаундленд и Лабрадор — островот Бел Ајл
Атлантски Океан
Светигеоргиев Проток
, Велс Англија
2 Поврзано
*51. северен напоредник
*53. северен напоредник
Стадион „Диего Армандо Марадона“

Стадион „Диего Армандо Марадона“ — стадион во западното предградие на ''Fuorigrotta'' во Неапол, Италија, и е трет по големина стадион во Италија по Сан Сиро и Олимпико . За Летните олимписки игри во Рим, стадионот бил домаќин на неколку фудбалски натпревари. Тој во моментов главно се користи за фудбалски натпревари и е дом на Наполи. Стадионот бил изграден во 1959 година и бил подложен на обемни реновирањa во 1989 година за Светското првенство по фудбал во 1990 година. Сегашната сместивост на Сан Паоло е 60.240 гледачи.
Стадионот е веројатно најпознатиот како домаќин на полуфиналето на Светското првенство 1990 година помеѓу Италија и Аргентина, кој се смета за највозбудлив натпревар на Светското првенство. Во тоа време Диего Марадона, кој настапувал за италијанскиот тим од Неапол, побарал од навивачите на Наполи да навиват за Аргентина. Навивачите на Наполи одговориле со закачено знаме на својата ''"Curva''" на стадионот велејќи: „''Марадона, Неапол те сака, но Италија е нашата татковина''“. Натпреварот бил еден од ретките на стадионот во Неапол на тоа Светско првенство, каде што на аргентинската химна навивачите не се потсмевале. Натпреварот завршил 1-1 по продолженијата. По изведување на пеналите, Марадона со победничкиот пенал за Аргентина достојно ја одвел во финалето.
1 Скорешни времиња
Дури и во третата лига ФК Наполи во Серија Ц1 за време на сезоната 2005-06, Наполи постигнал 3-ти највисок просек на посетеност во Италија за сезона со само две Серија А клубови, ФК Милан и ФК Интер имале повисоко присуство. На финалниот натпревар од сезоната Наполи привлечел публика од 51.000 глрдачи кој сега стои како рекорд во Серија C.
2 Преименување
Советот на градот Неапол побара од италијанската Влада дозвола да се преименува стадионот по Диего Марадона. Аргентинската легенда му помогна на Наполи да ја освои титулата во Серија А во 1987 година и 1990 година, а тој да остане една од популарните личности во градот. Советот се изјасни за преименувањето на стадионот Сан Паоло, но италијанскиот закон дава забрана на јавни објекти да бидат именувани по секое лице кое не е мртво најмалку 10 години.
3 Светско првенство во Италија 1990
Стадионот бил една од локациите на 1990 ФИФА Светско Првенство, а се одржаа пет натпревари. Првите два беа на репрезентацијата на Аргентина во Група Б. Првиот беше против Советскиот Сојуз на 13 јуни и победи со 2 - 0, а вториот е против Романија на 18 јуни кој заврши со резултат 1 - 1. Следните два натпревари се на репрезентацијата на Камерун. Првиот беше во првиот круг на натпревари против Колумбија, на 23 јуни победа од 2 - 1 по продолженијата, а вториот беше натпревар од четврт-финалето против Англија. На 1 јули со пораз од 3 - 2 по продолженијата. Петтиот и последен пат беше во полуфиналето помеѓу Аргентина и домаќинот Италија на 3 јули, каде што Аргентина победи на пенали 1 - 1 (4 - 3).
Слезовина

Слезовина или хибискус — род цветни растенија од семејството на слезовите (''Malvaceae'') со околу 200 до 220 видови. Иако во цел свет се одгледува како украсна билка, природно место на слезовината претставуваат топлите и умерените, суπтропски и тропски краишта. Во родот на слезовината спаѓаат и зелјести и дрвенести билки (грмушки и ниски дрва).
1 Потекло
Растението има потекло од просторите на денешна Индија и Кина. Многумина сметале дека оваа билка потекнува од Сирија, каде се вика сириска роза. Иако не е познат точниот датум на донесување на слезовината во Европа, многу стручњаци сметаат дека тоа било во текот на 1731 г. по враќањето на биологијата со истражувачки работи од Азија. До 1786 година опишани се три видови слезовина. Иако до сега се познати над 200 видови, тој број постојано расте.
2 Опис на билката
Слезовината ги опфаќа билките со мал и џуџест раст. Меѓутоа, постојат и некои видови кои достигнуваат височина и до 4 м., додека во собни услови максимална височина е околу 150 см. Во тропските и суптропските краишта расте во дивина, додека во Европа се негува како украсна билка. Во Средоземјето расте како дрвце. Доколку се одгледува во добри услови, неговата големина во текот на првите години се удвојува.
Халмахерско Море

Халмахерско Море — море во Тихиот Океан сместено на подрачјето на Индонезија. Лежи помеѓу 1° ЈГШ и 129° ИГД и се граничи со ширта на Тихиот Океан на север, островот Халмахера на запад, островот Вајгео и покраината Папуа на исток, и Серамското Море на југ. Зафаќа површина од 95.000 км и топографски опфаќа повеќе одделни подводни котлини и сртови, од кои најголема е Халмахерската Котлина, со длабочина од 2.039 м.
1 Опфат
Според Меѓународната хидрографска организација, Халмахерското Море ги има следниве граници:
''На север'' Линија од Ваџабула (Моротај) до ’ртот Џоџефа, северниот крај на Халмахера.
''На исток.'' Линија од ’ртот Горанго, североисточниот крај на островот Моротај, преку островите Саџанг и Каве до западните крајности на островите Вајгео и Батанта, па преку водата до северозападниот крај на островот Самавати, долж брегот до ’ртот Менонкет (југозападниот крај), а оттаму до ’ртот Селе, Нова Гвинеја.
''На југ.'' Северната граница на Серамското Море помеѓу Голем Оби и Нова Гвинеја [Линија од ... Голем Оби ... ’ртот Серанмалолео (неговиот источен крај), а оттаму низ островите Тобалај, Кекек, Писанг и Кофијау до ’ртот Селе, западниот крај на Нова Гвинеја].
''На запад.'' Јужната граница на Молучкото Море помеѓу Халмахера и Голем Оби [Линија од јужниот крај на Халмахера со северниот крај на островот Биса (Сетиле), а оттаму до северниот крај на Голем Оби].
Нирмала Џоши

Нирмала Џоши (позната како Сестра Нирмала; - ) — католичка калуѓерка, која ја наследила добитничката на Нобелова награда, Мајка Тереза, во мисионерките на милосрдието и го проширила движењето низ светот. Откако го преземала редот, после смртта на Мајка Тереза во 1997 година, Нирмала ја ширела мисијата со отворање на центри во 134 држави, како што се Авганистан, Израел и Тајланд.
1 Животопис
1.1 Живот и кариера
Нирмала Џоши, родена Кусум, е родена на 23 јули 1934 година во браминска фамилија како најстаро од 10 деца во селото Регми, Непал. Нејзиниот татко бил офицер во Британско-Идиската Армија, сè до осамојостувањето во 1947 година. Кога имала една година, нејзиниот татко ја донел фамилијата во Индија. Иако семејството било Хинду, таа била образована од Христијански мисионерки на планината Кармел, Хазарибаг. Во тоа време, дознала за работата на Мајка Тереза и посакала да се приклучи на мисијата. Се преобратила во Католицизам и се приклучила на Сестрите на Милосрдието, основани од Мајка Тереза. Џоши е магистер за политички науки и има докторат од [[Универзитетот од Калкута. Таа била една од првите сестри од институтот која водела мисија надвор од земјата кога заминала за Панама. Во 1976 година, Џоши основала гранка од Мисионерките на Милосрдието и останала на чело на истата до 1997 година, кога била избрана за наследник на Мајка Тереза како Генерална Сестра на институтот.
Владата на Индија и ја доделува наградата Падма Вибхушан, втората најзначајна цивилна награда на Денот на Републиката (29 јануари) 2009 за нејзините заслуги за нацијата. Нејзиното време како Генерална Сестра завршува на 25 март 2009 година, кога ја наследува Сестра Марија Према од Германија.
2 Смрт
Џоши починува на 23 јуни 2015 година во Калкута после компликации со срцето. Многу познати личности од Индија изразија сочувство на медиумите, вклучувајќи го премиерот Нарендра Моди и одговорниот министер за Западен Бенгал, Мамата Банерџи.
Винс Вон

Винсент Ентони „Винс“ Вон (роден на 28 март 1970 г.) — американски глумец, продуцент, сценарист, активист и комичар.
Вонс започнал да се занимава со глума во доцните 1980-ти години играјќи мали телевизиски улоги. Тој ѝ станал познат на пошироката јавност во 1996 година, играјќи во комичната драма ''Каде се девојките?''. Тој играл улоги во бројни филмови во 1990-те години, вклучувајќи ја спортската драма ''Руди'' (1993), научнофанатастичниот авантуристички филм ''Изгубениот свет: Паркот Јура'' (1997), и трилер драмата ''Враќање во рајот'' (1998).
Во 2000-те години, тој играл главно во комедии, и тоа во ''Денови на слава'' (2003), ''Пази, топка!'' (2004), ''Расипувачи на венчавки'' (2005), ''Раскинување'' (2006), ''Фред Мраз'' (2007) и ''Четири божиќни прослави'' (2008). Тој продолжил со комичните улоги во 2010-те години, играјќи во комедиите ''Дилема'' (2011), ''Вонземјани во соседството'' (2012) и ''Приправници'' (2013).
Во 2015 година, тој го играл Френк Семјон во втората сезона од криминалната телевизиска серија ''Вистински детектив'' заедно со Колин Фарел и Рејчел Мекадамс. Во 2016 година, тој играл во критички пофалениот филм ''Гребен на спасените''.
Соломонско Море

Соломонско Море — море во Тихиот Океан, помеѓу Папуа Нова Гвинеја и Соломонските Острови. За време на Втората светска војна тука се одиграле повеќе важни битки.
1 Опфат
Според Меѓународната хидрографска организација, Соломонското Море ги има следниве граници:
''На северозапад.'' По југоисточната граница на Бизмарковото Море [Линија од јужниот крај на Нова Ирска долж напоредникот 4°50' ЈГШ до брегот на Нова Британија, по нејзиниот северен брег, а оттаму линија од нејзиниот западен крај преку северниот крај на островот Умбој до ’ртот Телијата, Нова Гвинеја].
''На североисток.'' По линија од јужниот крај на Нова Ирска до северниот крај на островот Бука, преку него до северозападниот крај на островот Бугенвил, долж јужните брегови на островите Бугенвил, Шоазел, Изабел [Санта Изабел], Малаита и Сан Кристобал [Макира].
''На југ.'' Северната граница на Коралното Море помеѓу островот Сан Кристобал, Соломони и островот Гадо-Гадоа, кај југоисточниот крај на Нова Гвинеја [Островот Гадо-Гадоа кај нејзиниот југоисточен крај, по овој перидијан до линија од 100 сажени, а оттаму долж јужните рабови на гребенот Улума (Саклинг) и оние кои се протегаат источно сè до југоисточниот крај на гребенот Лавик кај островот Тагула [Ванатинаи], а оттаму линија до јужниот крај на островот Ренел и од неговиот источен крај до ’ртот Сирвил, источниот крај на островот Сан Кристобал].
''На југозапад.'' По брегот на Нова Гвинеја и линија од најјугоисточната точка преку архипелагот Луизијада до островот Росел.
2 Најдлабоко место
Во Соломонското Море е сместена Новобританскиот Ров, која достигнува длабочина од 9.140 м во Планетската Бездна.
Колатерал

Колатерал (англиски: ''Collateral'') – американски филм 2004 година, во режија на Мајкл Мен. Главните улоги ги толкуваат Том Круз, Џејми Фокс, Хавиер Бардем, Џејда Пинкет Смит и Марк Рафало. Филмот освоил девет филмски награди, а имал вкупно 36 номинации.
1 Содржина
Дејството на филмот се одвива во текот на една вечер, кога животите на двајца луѓе ќе се променат засекогаш. Еден возач на такси запознава професионален убиец кого го вози вечерта од една до друга „работа“, со што принудно станува негов соучесник. Оттука, нему му преостанува само да пронајде начин како да ја спаси последната жртва, која и самиот ја познава.
Трагикомедија

Трагикомедија e книжевен жанр кој ги спојува елементите на трагедијата и комедијата. Тој термин е карактеристичен за драмската книжевност и може да се применува како на трагична драма која содржи доволно комични елементи за да може да се каже дека тие ја ублажуваат сериозната атмосфера, така и на било кој сериозен драмски текст со среќен крај.
1 Античка книжевност
Ниту една дефиниција на трагикомедијата не ни дошла од антиката. Се претпоставува дека Аристотел имал во план подоцна ренесансното значење на тој термин (сериозно дејствие со среќен крај), кога во Поетика објаснува за трагедијата со двострани завршетоци. Во таа смисла, неколку сочувани грчки и римски драми, на пример Алкестида на Еврипид, може да се смета како трагикомедија, не заради какви било внатрешни одлики на тие текстови. Самиот термин „трагикомедија“ потекнува од римскиот комедиограф Плавт, кој тој збор го кажал на шега, и го употребил во Амфитрион: богот Меркур, кога видел дека е недостојно боговите и кралевите да се појавуваат како робови во една комедија, изјавил дека подраго би му било од тој текст да направиме „трагикомедија“.
Да направиме мешавина, нека биде трагикомедија.
Сметам дека не треба цела да биде комедија, затоа што во неа се појавуваат кралеви и богови.
Што мислите? Зошто и роб се појавува тука, ќе ги уредам, како што реков, ова ќе биде трагикомедија... – Плавт, Амфитрион
Комедијата Амфитрион била пишувана по пример на некој грчки текст од старата или најверојатно новата античка комедија. Како прво тоа е митолошка пародија, каде што се појавуваат и ликови типични за трагедија (богови, кралеви, херои) и ликови типични за комедија (обични луѓе, робови).
Мртво смирен

„Мртво смирен“ (англиски: ''Dead Calm'') – австралиски филм од 1989 година, во режија на Филип Нојс, а според сценариото на Тери Хејс. Главните улоги ги толкуваат Никол Кидман, Сем Нил и Били Зејн. Филмот е снимен според истоимениот роман на Чарлс Вилијамс (''Charles Williams'').
1 Содржина
Брачниот пар Џон (го игра Нил) и Рае (ја игра Кидман) пловат по Тихиот Океан за да се смират по смртта на нивниот син. По еден месец пловидба, тие здогледуваат еден оштетен брод, а единствениот прежиеван на бродот Хаги (го игра Зејн) им раскажува што се случило. Неговата приказна не му делува убедливо на Џон и тој оди на едреникот за да истражува, а таму здогледува ужасна глетка. Но, кога ќе се обиде да се врати на својата јахта, сфаќа дека таа, всушност, се оддалечува од него. Во меѓувреме, Хаги ја грабнал јахтата на којашто се наоѓа Рае.
Црква „Св. Атанасиј“ - Грнчари

Свети Атанасиј (позната и како Свети Атанас) — главна селска и гробјанска црква во преспанското село Грнчари, Македонија.
Се наоѓа на околу 800 метри западно од селото. Била правена ноќе, на почетокот на век. Во кругот на црквата се наоѓаат и селските гробишта.
1 Поврзано
* Ресенско архијерејско намесништво
* Подмочанско-љубојнска парохија
* Грнчари
Астрални седмици

Астрални седмици (англиски: ''Astral Weeks'') - музички албум на северноирскиот композитор и пејач Ван Морисон од 1968 година. Продуцент на албумот е Луис Меренстајн (''Lewis Merenstein'').
1 Содржина
Албумот е поделен на два дела: „На почетокот“ (''In the Beginning'') и „Потоа“ (''Afterwards''), а двата дела содржат по четири песни:* Astral Weeks (7:00)
* Beside You (5:10)
* Sweet Thing (4:10)
* Cyprus Avenue (6:50)
* The Way Young Lover Do (3:10)
* Madame George (9:25)
* Ballerina (7:00)
* Slim Slow Slider (3:20)
Ирско срцебиење

Ирско срцебиење (англиски: ''Irish Heartbeat'') - музички албум на северноирскиот композитор и пејач Ван Морисон и групата „Чифтанс“ (''The Chieftains'') од 1988 година. Продуценти на албумот се Ван Морисон и Педи Молони (''Paddy Moloney'').
1 Содржина
Албумот содржи десет песни:* Star of the County Down
* Irish Heartbeat
* Ta Mo Chleamhnas Deanta
* Raglan Road
* She Moved Through the Fair
* I'll Tell Me Ma
* Carrick Fergus
* Celtic Ray
* My Lagan Love
* Marie's Wedding
Оскар за најдобар анимиран филм

Оскарот за најдобар анимиран филм е награда која ја доделува Академијата за филмски уметности и науки (АМПАС) годишно за најдобриот анимиран филм, кој од Академијата е дефиниран како филм кој трае подолго од 40 минути, ликовите се создадени со помош на технниката стоп-анимација, содржи значаен број на анимирани ликови и најмалку 75 проценти од времетраењето на филмот вклучува анимација. Наградата првпат била доделена за филмови направени во 2001 година.
Номинираните филмови за Оскар и победниците се избираат од страна на членовите на АМПАС. Доколку има шеснаесет или повеќе поднесени филмови, победникот се изгласува од потесен избор од пет филмови, во спротивно во потесен избор влегуваат три филмови. Дополнително, осум подобни анимирани филмови мораат да бидат издадени во округот Лос Анџелес во рамките на календарската година за оваа категорија да биде активирана.
Анимираните филмови можат да бидат номинирани и во други категории, но тоа е ретко; ''Убавицата и ѕверот'' (1991) бил прв филм номиниран за Оскар за најдобар филм. ''Нагоре'' (2009) и ''Приказна за играчките 3'' (2010) исто така добиле номинации за најдобар филм откако Академијата го зголемила бројот на номинирани филмови.
''Валцер со Башир'' (2008) е единствениот анимиран филм воопшто номиниран за Оскар за најдобар странски филм (и покрај тоа што не успеал да заработи номинација во категорија за најдобар анимиран филм). ''Ноќта пред Божиќ'' (1993) и ''Кубо и двете жици'' (2016) се единствените анимирани филмови номинирани за Оскар за најдобри визуелни ефекти.
1 Победници и номинации
1.1 2000.
Година, Победник, Номинирани, Нав.
2001, ''Шрек'' – Арон Варнер,
2002, ''Авантурите на малечката Чихиро'' – Хајао Мијазаки,
2003, ''Барајќи го Немо'' – Ендру Стентон,
2004, ''Спасители'' – Бред Берд,
2005, ''Валас и Громит: Големата завера на зајаците'' – Ник Парк и Стив Бокс,
2006, ''Танцот на пингвините'' – Џорџ Милер,
2007, ''Рататуи'' – Бред Берд,
2008, ''Воли'' – Ендру Стентон,
2009, ''Нагоре'' – Пит Доктер,
1.2 2010.
Година, Победник, Номинирани, Нав.
2010, ''Приказна за играчките 3''– Ли Ункрих,
2011, ''Ранго'' – Гор Вербински,
2012, ''Храбрата Мерида'' – Марк Ендрус и Бренда Чапман,
2013, ''Снежно кралство'' – Крис Бак, Џенифер Ли и Питер Дел Вечо,
2014, ''Екипа за 6'' – Дон Хол, Крис Вилијамс и Рој Конли,
2015, ''Опаку наопаку'' – Пит Доктер и Џонас Ривера,
2016, ''Зоотропола'' – Бајрон Хауард, Рич Мур и Кларк Спенсер,
2017, ''Коко и големата тајна'' – Ли Анкрич и Дарла К. Андерсон,
Џеки (филм од 2016)

''Џеки'' (англиски: ''Jackie'') — биографски филм од 2016 година режиран од Пабло Лараин по сценарио на Ноа Опенхајм.
Главна улога во филмот игра Натали Портман како Џеки Кенеди, следејќи го нејзиниот живот по атентатот извршен над нејзиниот сопруг Џон Кенеди во 1963 година. Во филмот иста така играат Питер Сарсгаард, Грета Гервиг, Били Крудап и Џон Херт. Ова било последен објавен филм во кој игра Џон Херт пред неговата смрт во јануари 2017 година.
''Џеки'' премиерно бил прикажан на Венецијанскиот филмски фестивал, каде бил во конкуренција за наградата Златен лав, додека пак во САД бил издаден на 2 декември 2016 година од дистрибутерот Fox Searchlight Pictures. Филмот се здобил со универзално критичко признание и добил номинации за три Оскари на 89. доделување на наградите, и тоа во категориите најдобра глумица (Портман), најдобра оригинална музика и најдобра костимографија.
1 Содржина
Филмот ја следи Џеки Кенеди (Натали Портман) во деновите кога таа била прва дама на САД и нејзиниот живот по атентатот извршен над нејзиниот сопруг, претседателот Џон Ф. Кенеди, во 1963 година. Позната по своето исклучително достоинство и спокојство, Џеки Кенеди се бори со болката и траумата да ја поврати својата вера, утеши своите деца, и да го дефинира историското наследство на нејзиниот сопруг.
Ден Стивенс

Даниел Џонатан „Ден“ Стивенс (роден на 10 октомври 1982 г.) — англиски глумец.
Тој е најмногу познат по улогата на Метју Кроули во историската драмска серија ''Даунтонска опатија''. Тој е исто познат по улогите во филмовите ''Гостин'' (2014) и ''Прошетка меѓу гробовите'' (2014), и ќе го глуми ѕверот во филмската адаптација ''Убавицата и ѕверот'', која ќе биде издадена во март 2017 година.
1 Личен живот
Во 2009 година, Стивенс се оженил со јужноафриканската џез пејачка и учителка по пеење Сузи Хариет. Тие се запознале во 2006 година, кога играле во различни театри во Шефилд. Тие имаат ќерка, Вилоу (родена 2009 г.) и син, Обри (роден 2012 г.). Глумицата Ребека Хол е кума на неговата ќерка Вилоу.
2 Филмографија
2.1 Филм
Година, Наслов, Улога, Белешка
2009, ''Хилде'', Дејвид Камерон
2011, ''Книга на мртвите на Северен Лондон'', Водител, Краткометражен филм
2011, ''Чување деца'', Спенсер, Краткометражен филм
2012, ''Вампирки'', Joey
2012, ''Плитко'', Ричард Дав, Краткометражен филм
2013, ''Лето во февруари'', Гилверт Еванс, Исто и извршен продуцент
2013, ''Тајните на петтиот сталеж'', Ијан Кац
2014, ''Гостин'', Дејвид Колинс
2014, ''Прошетка меѓу гробовите'', Кени Кристп
2014, ''Смотаниот чевлар'', Емилијано
2014, ''Ноќ во музејот: Тајната на гробницата'', Сер Ланселот
2015, ''Криминални активности'', Ноа
2016, ''Билет'', Џејмс
2016, ''Норман'', Дејвид
2016, ''Колосални'', Ник
2017, ''Убавицата и ѕверот'', Ѕверот, Во постпродукција
2017, ''Дозвола'', Вил, Во постпродукција
2017, ''Маршал, Се снима
2017, ''Човекот кој го измисли божиќ'', Чарлс Дикенс, Се снима
2.2 Телевизија
Година, Наслов, Улога, Белешка
2004, ''Франкенштајн'', Хенри Клервал, Минисерија
2006, ''Линија на убавината'', Ник Гест, Минисерија; 3 епизоди
2006, ''Дракула'', Лорд Артур Холмвуд, ТВ филм
2007, ''Максвел'', Бејзил Брукс, ТВ филм
2007, ''Госпоѓица Марпл на Агата Кристи'', Мајкл Фејбер, Епизода: „Nemesis“
2008, ''Разум и чувства'', Едвард Ферарс, Минисерија; 3 епизоди
2009, ''Вртење на завртката'', Д–р. Фишер, ТВ филм
2010–12, ''Даунтонска опатија'', Метју Кроули, Главна улога (Сезони 1–3); 25 епизоди
2013, ''Идни луѓе'', ТИМ (глас), Непотпишан во улоги; 3 епизоди
2014, ''Во едно далечно време'', Раскажувач, Специјална епизода
2014, 16, ''Одржување хај'', Колин, 2 епизоди
2015, 16, ''Суперменшн'', Бунсен (глас), 2 епизоди
2017, ''Легион'', Дејвид Халер / Легион, Главна улога
129. источен меридијан

129. источен меридијан (129° ИГД) — меридијан кој се протега 129 степени источно од Гринич, од Северниот Пол, преку Северноледениот Океан, Азија, Австралија, Индискиот Океан, Јужниот Океан и Антарктикот до Јужниот Пол.
Овој меридијан образува голема кружница со 51. западен меридијан.
Во Австралија, 129. источен меридијан ја исцртува источната граница на Западна Австралија и западните граници на Северната Територија и Јужна Австралија. Тромеѓата е сместена во пресекот со 26. јужен напоредник и се нарекува „Агол на Главниот земјомер“ (''Surveyor General's Corner'').
1 Места
Почнувајќи од Северниот Пол, па на југ сè до јужниот, 129° ИГД минува низ:
:
Координати, Земја, територија или море, Белешки
Северноледен Океан
Лаптевско Море
, Јакутија — острови во делтата на Лена and the mainland Амурска област — from
, Хејлунгѓанг Ѓилин — од
Јапонско Море
, веднаш западно од Пусан
Источнокинеско Море, Корејски Проток — веднаш западно од островот Цушима, префектура Нагасаки, (во )
, префектура Нагасаки — островите Накадориџима, Вакамацуџима и Кабаџима во групата Гото
Источнокинеско Море
, префектура Кагошима — островите Каминонеџима и Јокоатеџима во групата Токара
Источнокинеско Море
, префектура Кагошима — островот Токуношима
Тихи Океан, веднаш источно од островот Халмахера, (во )
Халмахерско Море
Серамско Море
, островот Серам
Бандско Море
, островот Сермата
Тиморско Море
, граница Западна Австралија - Северна Територија граница Западна Австралија / Јужна Австралија — од
Индиски Океан, австралиската држава ова го смета за дел од Јужниот Океан
Јужен Океан
Антарктика, Австралиска Антарктичка Територија, полага право
2 Поврзано
*128. источен меридијан
*130. источен меридијан
1. јужен напоредник

1. јужен напоредник (1° ЈГШ) — напоредник кој лежи 1 степен јужно од екваторот. Минува низ Атлантскиот Океан, Африка, Индискиот Океан, Југоисточна Азија, Австралазија, Тихиот Океан и Јужна Америка.
Напоредникот ја исцртува границата на Уганда со Танзанија, а во помал дел и границата меѓу Кенија и Танзанија.
1 Места
Почнувајќи од нултиот меридијан, па на исток, 1° ЈГШ минува низ:
:
Координати, Земја, територија, море, Белешки
Атлантски Океан
граница -, претежно во рамките на езерото Викторија
граница -, мал потег од границата (околу 11 км), сосема во рамките на езерото Викторија
, 30 км северно од Најроби
Индиски Океан, веднаш северно од атолот Аду,
, островот Сиберут
Ментавајски Проток
, островот Суматра
Кариматски Проток
, островите Маја Каримата и Борнео
Макасарски Проток
, островот Сулавеси
залив Томини
, островот Сулавеси
Бандско Море
, островот Сулавеси
Молучко Море
, островот Дамар
Халмахерско Море
, островите Салавати и Нова Гвинеја
залив Чендеравасих
, островот Нумфор
залив Чендеравасих
, островот Бијак
Тихи Океан, веднаш северно од атолите Пелелуху и Хејна, веднаш јужно од островската група Каниет, веднаш јужно од островот Банаба, меѓу атолите Ноноути и Табитеуеја,
, островот Изабела
Тихи Океан, веднаш јужно од островот Сан Кристобал,
, Амазон Рораима Амазон Пара Амапа Марањао Пара — Големиот Гурупски Остров и островот Маражо, и копното
Атлантски Океан
2 Поврзано
* Екватор
* 2. јужен напоредник
* 1. северен напоредник