Пчелинок

Пчелинок (|Marrubium vulgare) — цветно растение од семејството нане (Lamiaceae), со потекло од Европа, Северна Африка и Југозападна и Средна Азија. Исто така е широко натурализиран на многу места, вклучително и поголемиот дел од Северна и Јужна Америка.
Тоа е повеќегодишно тревно растение со сиво лисје и расте до 25-45 см височина. Листовите се 2-5 см долги со густо збрчкана површина и се покриени со перни влакна. Цветовите се бели, наредени во кластери на горниот дел од главното стебло.
1 Во Македонија
Расте по суви и тревести места, покрај патишта, камењари и други места, на надморска височина од 200 до 1500 метри.
Познат е за Скопје, Гази Баба, Матка, Пчиња, Козле, Жеден, Куманово, Матејче, Свети Николе, Кочани, Берово, Прилеп, Демир Хисар, Битола, Бистра, Дебар, Охрид, Штип, Банско, Јабланица и на некои други места.
2 Медицинска употреба
2.1 Историски
Спомнувањето на пчелинокот во врска со медицинската употреба датира барем од 1 век п.н.е., каде што се појавила како лек за респираторни заболувања во трактатот „За медицината“ од римскиот енциклопедист Аулиј Корнелиј Целзус. Римскиот земјоделски писател Колумела го наведува како лек за протерување на црви кај животните на фарма во неговото важно дело ''„За земјоделството''“ од првиот век. Оттогаш, пчелинокот се употрбувала за слични цели во многу книги за билки низ вековите.
2.2 Денешна употреба
''M. vulgare'' бил широко промовиран на интернет за неговите наводни терапевтски цели, а имал и прелиминарни истражувања за неговите лековити својства. Сепак, од 2016, нема добри докази дека има некаква вредност како лек. Управата за храна и лекови на САД не го одобрува растението за употреба како лек, но го прогласила за генерално безбеден додаток на храна.
3 Храна и пијалаци од пчелинок
Бонбоните од пчелинок се горчливо слатки тврди бонбони како капки за кашлица кои се направени со шеќер и екстракт од ''M. vulgare''. Тие се со темна боја, се раствораат во устата и имаат вкус што се споредува со ментол и пиво од корен. Како и другите производи добиени од ''M. vulgare'', тие понекогаш се користат како недокажан народен третман за кашлица и други заболувања.''M.vulgare'' се користи за правење на пијалаци како што се пивото од пчелинок (слично на пивото од корен), билен чај (сличен на чајот од нане) и коктели.
4 Како инвазивен плевел
Пчелинокот бил воведен во јужна Австралија во 19 век како лековита билка, која потоа станала плевел на домородните пасишта каде што бил воведен со добитокот на доселениците, и првпат бил прогласен за штетна трева според законодавството.
Пчелинокот обично се среќава во нарушени и препасени области. Тоа е многу непријатно за добитокот, така што добитокот јаде други растенија околу него, процес кој му помага плевелот да се шири. Може да опстојува во автохтоната вегетација која била напасувана.
5 Како биоконтрола
''Marrubium vulgare'' исто така се користи како природен репелент на скакулци во земјоделството.
6 Галерија
7 Поврзано
* Everist, DL (1981) Отровни растенија на Австралија. 3-ти издание (Ангус и Робертсон: Сиднеј).ISBN 0-207-14228-9
* Parsons, W. & Cuthbertson, E. (2001) Штетните плевели на Австралија. 2nd edn (CSIRO Publishing: Collingwood).ISBN 0-643-06514-8