procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Камена (стихозбирка)

„Камена“ — стихозбирка на македонскиот поет Анте Поповски, првобитно објавена во 1972 година, како издание на ЗИД „Нова Македонија“. Покрај новите песни, објавени за првпат во збирката, таа ја содржи и песната „СФРЈ“, првобитно објавена во списанието „Разгледи“, V, 1963 година.
1 Содржина
Збирката ги содржи следниве песни:
1.1 „За многаја лета“
* „Алелуја“
* „Време“
* „Разболина“
* „Разделина“
* „Магдалена“
* „Нашите краишта“
* „За многаја лета“
* „Камена“
* „Рак“
* „Кобна“
* „На вјеки вјеков“
* „Андромеда“
* „Водолеа“
* „Олтар“
* „Оче наш“
1.2 „Библиски легенди„
* „Госпот стори небото, земјата...“
* „Лилјани“
* „Прокоба“
* „Пророци“
* „Недела“
* „Библиски легенди 8.“
* 9.
* 10.
* 11.
* 12.
* 13.
* 14.
1.3 „Макови“
* 1.
* 2.
* 3.
* 4.
* 5.
* 6.
* 7.
* 8.
* 9.
1.4 „Сончогледи“
* 1.
* 2.
* 3.
* 4.
* 5.
* 6.
* 7.
* 8.
* „СФРЈ“
2 Осврт кон делото
Во предговорот кон збирката, Богомил Ѓузел истакнува дека авторот го продолжува своето поетско истражување на татковината, раширувајќи го просторот и продлабочувајќи го во времето. Притоа, тој се обидува да го пронајде нејзиното органско, исконско лежиште во елементите што ја сочинуваат и што ѝ обезбедуваат појако и потрајно постоење. Во однос на времето, поетот го бара тежиштето не само во читливата историја, туку и во митските и во библиските почетоци. Оттука, воопшто не зачудува тоа што одреден број песни се читаат како молитви за отворање на многу железни врати назад и напред во времето. Според Ѓузел, во збирката, „поетот, татковината и светот растат како неделив организам кој фаќа уште подлабок корен, шири поразгранета крошна и зрее уште побогат плод.
Според, Слободан Мицковиќ, родољубивата поезија на Поповски најуверливо е остварена во неговата четврта збирка „Камена“ која органски, духовно произлегува од „Вардар“ и „Непокор“. Сепак, таа не е само патриотска поезија во најтесната смисла на зборот, зашто тој се задлабочува во дамнината не со намера таму да побара потврда за нејзиното величие, туку него претежно го интересира непрестајното живо и творечко опстојување на духовниот живот. За разлика од претходните две збирки, кои се одликуваат со објективизација на поетскиот говор, во оваа се менува стојалиштето на поетот, кој сега е присутен како говорител при што, иако неговото учество во кажувањето на песната и понатаму е затскриено, тој се појавува и низ една дескрипција која не може а да не е лична и низ позицијата на кажувач кој е присутен во целото време што го опфаќа песната.
Мајкл Клејтон

„Мајкл Клејтон“ (англиски: ''Michael Clayton'') – филм на режисерот Тони Гилрој (Tony Gilroy) од 2007 година, снимен по неговото сценарио. Главните улоги ги играат: Џорџ Клуни (George Clooney), Тилда Свинтон (Tilda Swinton), Том Вилкинсон (Tom Wilkinson), Сидни Полак (Sydney Pollack) и Шон Кален (Sean Cullen). За својата улога, Свинтон била наградена со „Оскар“ и „БАФТА“. Филмот бил номиниран за „Оскар“ во шест категории, а за „Златен глобус“ во четири, бил во конкуренција за „Златен лав“ на Венецијанскиот филмски фестивал, а ја освоил наградата на Американскиот филмски институт за најдобар филм на годината.
1 Синопсис
Мајкл Клејтон (го игра Клуни) е адвокат во престижна адвокатска фирма од Њујорк, а специјалност му е средување на сложените проблеми со примена на неконвенционални методи. Неговиот колега, Артур Еденс (го игра Вилкинсон) претрпува нервен слом за време на клучното сведочење во случајот против главниот клиент на фирмата, Унајтед Норфилд, земјоделски концерн обвинет за производство на канцерогени хербициди. Адвокатката која ја застапува фирмата Јунајтед Норфилд, Карен Краудер (ја игра Свинтон), изнајмува двајца детективи да го следат и да го прислушкуваат Еденс. Еден ден, Еденс е пронајден мртов, а полицијата заклучува дека се работи за самоубиство, но Клејтон се сомнева во тоа и презема сопствена истрага...
Непокор (стихозбирка)

„Непокор“ — стихозбирка на македонскиот поет Анте Поповски, првобитно објавена во 1964 година, како издание на „Култура“.
1 Содржина
Збирката содржи три поеми:* „Македонија“
* „Гоце Делчев“
* „Попусто мајко“ (На Крсте Петков Мисирков)
2 Осврт кон делото
Слободан Мицковиќ ја оценува збирката „Непокор“ како логично продолжение на поетскиот концепт во „Вардар“, кој на места е идентичен во двете книги, а повремено е различен, но и тогаш двете книги остануваат комплементарни. И во оваа збирка се присутни трагедијата и страдањето, но сега надополнети со непокорот, сублимиран во ликовите на Гоце Делчев и Крсте Мисирков. Поетскиот говор во збирката е потполно објективизиран, а тоа се постигнува преку лапидарното кажување кое го затскрива поетот и има тенденција да се прикаже како самоговор. Тааа згуснатост на исказот се потпира на херметичниот говор на старите записи и сугерира не поетско одење во минатото, туку доаѓање на самото минато во поезијата. Затоа, во овој концепт нема место за поетското „јас“ кое се објективизира и ја укинува својата егзистенција.
Серумско железо

Серумското железо е мерка за количеството железо во крвта, конкретно железото врзано за трансферин, протеин што го транспортира железото во организмот. Се мери со крвен тест и обично се изразува во микрограми на децилитар (µg/dL) или микромоли на литар (µmol/L). Нормалните вредности варираат, но приближно се:
* За мажи: 65–176 µg/dL (11.6–31.3 µmol/L)
* За жени: 50–170 µg/dL (9.0–30.4 µmol/L)
Овој тест помага да се процени статусот на железото во телото, а абнормалните нивоа може да укажуваат на состојби како анемија (ниско железо), хемохроматоза (високо железо) или други нарушувања. Резултатите често се толкуваат заедно со други тестови, како вкупен капацитет за врзување железо (TIBC) и феритин, за попрецизна дијагноза.
Пеколот е мало место

„Пеколот е мало место“ - збирка на поезија на современиот поет и писател Тихомир Јанчовски издадена во 2025 година, издание на издавачката куќа „Макавеј“.
1 Содржина
Стихозбирката е составена од педесетина нови песни и е поделена на циклусите „Обиди се да сфатиш“, „Годините врват“, „Секогаш од љубов“ и „Куќа за птици.
Во поговорот на стихозбирката се вели дека новите песни се надоврзуваат на продуктивниот книжевен залет од последните неколку години со кој поетот го зцврсти својот книжевен придонес во тековите на современата македонска литература.
Кантарџиски занает

Кантарџиски занает — традиционален занает за изработка на ваги.
1 Историја во Македонија
Кантарџискиот занает датира од пред 200 години, и бил развиен за време на турското владеење. Вообичаено кантарџиите изработувале и други работи од железо како тесли, секири, клешти, ножици и друго. Исто така кантарџиите вршеле и баждарење на кантарите. Материјалот за работа македонските кантарџии го набавувале од Самоков.
Алати за изработка на вагите биле: оган со мев за дување и топење на железото, неколку вида на клешти, чекани со различна големина и форма, ножици, менгеме, точило и повеќе видови турпии.
Во периодот од 1939-1956 година постоеле многу малку дуќани за овој занает во Македонија.
Пристоен предлог и други песни

„Пристоен предлог и други песни“ е збирка на поезија на современиот поет и писател Тихомир Јанчовски издадена во 2024 година, издание на „Сивејан“.
1 Содржина
Поетската книга авторот ја поделил во четири циклуси: Жив човек, Природа и етика, Води и времиња и Ничија земја. Во секој од овие циклуси тематски се покрива специфичен дел од живеењето, за заеднички да се подредат под еден именител, а тоа е необично обичниот јазик, кој изненадува со својата поетичност и музикалност. Песните на Јанчовски може лесно да ги замислиме и во проза, исто како што неговата проза подеднакво личи на стихувана творба, како што е на пример од првиот циклус Жив човек, „Што знам за животот?“. Во секоја од овие творби длабоко прозвучува етичноста и длабоката резигнација.
Рок (митологија)

Рок (|رُخّ) или птица слон — митолошка птица со огромна големина во арапската и персиската митологија, способна да однесе и проголта слонови и каркадани во своите канџи. Рокот се споменува во арапските бајки и морнарскиот фолклор. Ибн Батута зборува за оваа птица како за огромно суштество слично на планина, кое лебди во воздухот над „кинеските мориња“. Збирката бајки „Илјада и една ноќ“ вклучува приказни за Абд ел-Рахман и Синбад Морепловецот, во чиј заплет се појавува оваа птица.
1 Источно потекло
Според историчарот на уметноста Рудолф Витковер, митолошкиот претходник на птицата рок е Гаруда од хиндуистичката митологија, поточно нејзината битка со хтоничната змија — нагата. Митемата за Гаруда што го носи слонот што се борел со крокодил се појавува во два санскритски епа: „Махабхарата“ (I.1353) и „Рамајана“ (III.39).
Кралица Европа

''Europa regina'', латински за „Кралица Европа“, е приказ на европскиот континент како кралица, во форма на карта. Картата, која станала популарна во 16 век, ја прикажува Европа како млада и грациозна жена облечена во царска облека. Пиринејскиот Полуостров ''(Хиспанија)'' е на чело, со лачна круна. Пиринеите, формирајќи го вратот, го одделуваат Пиринејскиот полуостров од Франција (Галија), која го сочинувала горниот дел од градниот кош. Светото Римско Царство (Германија и други територии) е центарот на торзото, а Бохемија (понекогаш Австрија во раните претстави) била срцето на жената (алтернативно опишана како медалјон на половината). Нејзиниот долг фустан се протегал до Унгарија, Полска, Литванија, Ливонија, Бугарија, Московја, Македонија и Грција. Во своите раце, формирани од Италија и Данска, таа држела жезол и топка (Сицилија). Картата погрешно ја прикажува Европа како претежно одвоена од Азија со море. На повеќето прикази, Африка, Азија и Скандинавскиот полуостров се делумно прикажани, како и Британските острови, во шематска форма.
1 Поврзано
* Европа (митологија)
* Историја на Шпанија
* Национална персонификација
2 Библиографија
*******
Apinae

Apinae — потсемејство кое ги вклучува повеќето пчели во семејството Apidae. Вклучува познати „корбикуларни“ (поленови корпички) пчели - бумбари, медоносни пчели, орхидејски пчели, безосилни пчели и изумрениот род ''Euglossopteryx''. Исто така, ги вклучува сите освен две од групите (со исклучок на Nomadinae и Xylocopinae) кои претходно беа класифицирани во семејството Anthophoridae.
Повеќето видови во поtсемејството (освен медоносните пчели, бумбарите и пчелите без осило) се осамени, иако неколку од племињата се целосно клептопаразитски, како што се Ericrocidini, Isepeolini, Melectini, Osirini, Protepeolini и Rhathymini.
1 Однесувања
Одредени однесувања се познати кај членовите на Apinae кои ретко се среќаваат кај другите пчели, вклучувајќи ја и навиката мажјаците да образуваат „спиечки агрегации“ на вегетацијата - неколку мажјаци се собираат на едно растение навечер, фаќаат растение со вилиците и одмараат таму преку ноќта (понекогаш се држат само од вилиците, а нозете висат слободно во просторот).
Исто така позната од Apinae е навиката за собирање цветни масла наместо полен за употреба како храна за ларви. Ова однесување е познато само кај неколку лози во семејството Melittidae.
Вардар (стихозбирка)

„Вардар“ — стихозбирка на македонскиот поет Анте Поповски, првобитно објавена во 1958 година, како издание на „Кочо Рацин“.
1 Содржина
Збирката ги содржи следниве песни:* „Летно поладне“
* „Самоуспокојување“
* „Даб“
* „Неротка I“
* „Неротка II“
* „Сама Бука“
* „Маслинка“
* „Македонија“
* „Самуил“
* „Мојот народ пред распаќа“
* „Вардар“
* „Караорман“
* „Благуњ вишен на голина“
2 Осврт кон делото
Веднаш по објавувањето, стихозбирката „Вардар“ била прифатена од македонската книжевна критика како значаен настан кој ќе влезе во нашата книжевна историја со големо значење при што критиката ја оценила збирката како големо откривачко достигнување во македонската татковинска поезија. Од денешна гледна точка, оваа збирка се наметнува како парадигма на целото творештво на Поповски, т.е. таа е неговото средишно дело според тематските преокупации, а истовремено се смета за највредна според естетската реализација. Иако книжевната критика била воодушевена од циклусот „Македонија“, според Слободан Мицковиќ, тоа претставува претерување и запоставување на циклусот „Косачи“ кој му претходи. Оваа збирка се одликува со сосема нов приод во обработката на родољубивата поезија при што Поповски воспоставил систем на проникнување во минатото, интегрирајќи го во целосноста на едне нов татковински изблик. Поетот се загледува во минатото како во нешто комплексно и слоевито, воден од потребата да проникне во коренот на минатото, а тоа е дамнината, древноста, како во поемата „Самуил“. Поетскиот говор во збирката е потполно објективизиран, а тоа се постигнува преку лапидарното кажување кое го затскрива поетот и има тенденција да се прикаже како самоговор. Тааа згуснатост на исказот се потпира на херметичниот говор на старите записи и сугерира не поетско одење во минатото, туку доаѓање на самото минато во поезијата. Затоа, во овој концепт нема место за поетското „јас“ кое се објективизира и ја укинува својата егзистенција.
Протеинурија

Протеинурија е патолошка состојба карактеризирана со зголемено излачување на протеини во урината, обично над 150 mg/ден кај возрасни, што укажува на нарушена бубрежна функција или системско заболување. Најчесто се детектира албумин, но може да вклучува и други плазматски протеини (на пр., глобулини) поради дисфункција на гломерулната филтрациона бариера или намалена тубуларна реапсорпција.
1 Причинители
Протеинуријата може да биде предизвикана од различни причини, кои се делат на примарни (поврзани со бубрезите) и секундарни (системски или други состојби).
Покровска црква (Каташин)

Покровска црква — дрвена православна црква во селото Каташин, Виничка Област, архитектонски споменик.
Црквата е изградена во 1778 година со средства на селаните и земјопоседниците. На нејзино место постоела друга црква, позната од 1744 година, која изгорела за време на татарскиот напад во 1760-1769 година.
Црквата е класичен подолски храм од украинската барокна ера. Храмот е дрвен, трикорабен. Се претпоставува дека црквата била украсена од италијански мајстори. Во 1820 година одвоено од црквата била изградена дрвена камбанарија, која била уништена во 1930-тите, а на нејзино место во 1990-тите била изградена нова камбанарија.
До 1887 година, во црквата работело парохиско училиште. Во храмот се наоѓа икона на Богородица (Каташинска), која се смета за чудотворна. Оваа икона е поврзана со легенда за спасението за време на руско-турската војна. Сега секоја недела во црквата и во близина на бунарот што ја спасил иконата, ректорот на црквата служи акатист на Пресвета Богородица Каташинска.
Во 2014 година, со помош на локалниот свештеник и парохијаните, беа извршени големи поправки, покривот и куполите беа покриени.
Одблесоци

„Одблесоци“ — стихозбирка на македонскиот поет Анте Поповски, првобитно објавена во 1955 година, како издание на „Кочо Рацин“.
1 Содржина
Збирката ги содржи следниве песни:* „Минута“
* „Разговор“
* „Претпразнична“
* „Се сретнавме“
* „Спомен“
* „Ќе си речеме“
* „Довикувања“
* „Рибарска“
* „Кога зајдува сонцето“
* „На залез“
* „Раѓање“
* „Свидетели“
* „Бура“
* „Заборавив“
* „Желба“
* „Денеска молкум“
* „Замина“
* „Лист исушен ќе падне...“
* „Убиец“
* „Циганка“
* „Низ прозорец“
* „Крај патот“
* „Наслутувања“
* „Игра“
* „Ветер“
* „Облак“
* „Дрво“
* „Камен“
* „Ѕид“
* „Тага“
* „Нож“
2 Осврт кон делото
Во освртот кон книгата, Слободан Мицковиќ нагласува дека првата стихозбирка на Поповски се појавиле во времето кога во македонската книжевност се воделе бурни полемики околу потребата од модернизација на поетскиот израз. Книжевната критика ја оценила збирката како прв, најавувачки обид на поетот кој, сепак, не донесол позначајни поетски резултати, иако збирката донела одредени иновации во македонската поезија од тоа време. Во прв ред, таа е насочена кон нешто што не е директно искажано (светлината), туку кон одблесокот како нејзината видоизменета појавност, односно збирката прави кроки на еден свет кој не постои во континуум, кој не е покажан како слика на реалноста, туку како поетска интеграција која гради сопствениот свет, и тоа не како директно сликање на светот околу себе, туку во своите чувствувања и доживувања на светот. И во поетскиот исказ на Поповски е присутна одредена иновација – тој е опредметен како импресионистичко согледување на сѐ околу себе (што е сугерирано на нивото на сетилноста), односно во сите песни се трага по непостојаноста.
Ѓорѓи Караџовски

Ѓорѓи Караџовски (, – , ) – македонски резбар.
1 Животопис
Караџовски бил роден во Охрид 1916 година каде го завршил Резбарското училиште. Во 1937 година се доселил во Битола и го работел иконостасот за гробјанската црква „Св. Петар и Павле“. Тоа бил почеток на натамошните креативни зафати на иконостаси, црковен мобилијар и други предмети работени во резба.
Починал 1989 година во Битола.
2 Творештво
Делата на Караџовски претставуваат величествени споменици на креативниот творечки дух на авторот, доследен на македонската уметничка традиција.
Ги изработил иконостасите во црквите:
* „Св. Петар и Павле“ во Битола – 1937
* „Св. Јован Богослов“ во Битола – 1937
* „Св. Константин и Елена “ во с. Лавци – 1940
* „Св. Димитриј“ во с. Дихово – 1942-43
* „Св. Богородица“ во Чајниче – 1958-60
* „Св. Наум“ во Битола – 1960
* „Св. Сава“ во Њујорк – 1962
* „Св. Никола“ во Џонстон, САД – 1964
* Црква во Виндзор, Канада – 1967-68
* „Св. Архангел Михаил“ с. Буково – 1982-84
Во 1944 година го изработил владичкиот стол и шест други столови за поповите во црквата „Св. Богородица“ во Битола.
Други негови дела се наоѓаат во:
* Католичката црква во Битола (певница и чесен престол),
*Црквата „Св. Атанасиј“ во Богданци (чесен престол),
*Митровица (заветен кип на „Св. Богородица“ од мермер) и
*Сопоќани (певница и чесен престол).
Еден друг град

„Еден друг град“ — збирка поезија од македонскиот писател Влада Урошевиќ, книга првенец на Влада Урошевиќ, која има програмско значење и прераснува во водечки (авто)поетички принцип релевантен за целокупната поетика на овој автор: во добропознатиот град авторот открива „еден друг град“, град „за кој не сум сосема сигурен / дека е означен на географските карти“ – како што вели лирскиот субјект во истоимената песна.
1 Осврт кон делото
Во нашиот секојдневен град кој е обичен, сив и банален, постои еден друг град кој во определени мигови се отвора пред нас и во кој ја откриваме неговата чудесност. И тој друг град не е помалку вистинит, автентичен, жив, духовно богат. Фасцинантно е доживувањето на градот како другост, во буквална, но и во преносна смисла. „Неговиот ‘друг град’ нема миметички карактер – ќе запише Милан Ѓурчинов по повод позицијата на Урошевиќ како типично урбан поет. И додава: „Сите тие условни глетки и пејзажи се доживуваат пред сè како објекти кои поетското око ги фиксира и разместува најчесто вон и наспроти логиката на познатото, реалното и вообичаеното”.
Програмската определба за чудесното и за миракулизација на секојдневието, кристализирана веќе во збирката првенец на Урошевиќ, останува константна одредница на неговата поезија, иако во следните книги добива поинакви облици и функција. Во оваа прва книга се појавуваат и некои од најфреквентните тематско-мотивски особености карактеристични за поезијата на Урошевиќ во целина: детството, летото, сонот... Детството се врзува за есенцијалното доживување на светот и за „зачудноста“ на погледот на свет, летото како амбиент се доведува во корелација со медитеранските пејзажи, мириси и бои, како и со морето воопшто, а сонот е во едно нераскинливо созвучје со стварноста.
Во „Еден друг град“ се наоѓа и генезата на екфразиската поезија, чијшто голем поклоник ќе биде Урошевиќ. Конкретно, проникнувањето на зборот со ликовното, критиката го открива во песната „Летна прикаска“ каде што фигурира ликот на еден фотограф; иако необичен за една лирска песна, се смета дека овој лик добива своја целосна оправданост во следните стихозбирки низ творечката симбиоза на поетското со ликовното. Необичните слики проткаени со една суптилна и таинствена атмосфера, а засновани врз принципот аналогија, ќе станат препознатлив белег на поетската авантура на овој поет. Втората компонента иманентна за неговата поезија во целина, покрај визуелното, е еуфоничното. Урошевиќ важи за „извонреден версолог и редок версификатор“, за автор на „најсонорните наши песни“, за поет кој „фасцинира со своите јазични игри“.
Покровска црква (Бернашивка)

Покровска црква — дрвена православна црква во селото Бернашивка (Могилив-Подилски реон, Виничка Област), архитектонски споменик од локално значење. Пренослив козачки храм, изграден во втората половина на 18 век.
Според легендата, црквата ја изградиле Козаците Касијан Хуѕ и Васил Антоњук во 1872 година за 5.000 рубли, а подоцна била додадена и дрвена камбанарија. Исто така, постојат легенди дека црквата била преместена од бегалци Козаци по уништувањето на Запорошкиот Сич. Сепак, научниците сметаат дека овие верзии се малку веројатни. Според документираните записи, црквата била продадена и преместена од селото Перекоринци во Мурованокуриловечки реон.
До црквата се наоѓаат дрвена и тулена камбанарија и камени крстови.
Во 1980-тите, црквата била обновена на трошок на жителите и началникот на селото Бернашивка, Олексиј Хуѕ. Иконостасот кој е изгубен за време на советскиот период беше пронајден и поставен.
Список на региони во Македонија според Индексот на човечки развој

Ова е список на регионите на Македонија според Индексот на човечки развој заклучно со 2024 година.
Ранг, Регион, ИЧР (2022)
Висок човечки развој
1, Скопски регион, 0,784
–, Македонија (просечно), 0,765
2, Пелагониски регион, 0,764
3, Југозападен регион, 0,762
4, Вардарски регион, 0,761
5, Полошки регион, 0,748
6, Источен регион, 0,743
7, Североисточен регион, 0,738
8, Југоисточен регион, 0,718
Персиска митологија

Персиска митологија или иранска митологија — претставува збир од митови и преданија поврзани со древниот Голем Иран. Нејзиното оформување започнува уште во времето на индоиранската заедница (II — првата половина на I илјадалетие пр. н. е.).
Клучното дело што ја обликува оваа митологија е „Шахнаме“ на поетот Фирдуси, напишано на преминот меѓу X и XI век. Во ова епско дело се користат теми и ликови од зороастризмот — не само од „Авеста“, туку и од подоцнежни текстови како што се „Бундахишн“ и „Денкард“.
Најважниот извор за реконструкција на иранската митологија е токму „Авеста“.
Иранската, односно персиската митологија, е тесно поврзана со ведската митологија на Индија (околу 1000 г. пр. н. е.), и двете црпат вдахновение од заедничко индоевропско наследство. Многу имиња од најстарите слоеви на иранската митологија имаат заеднички корени со ликови од ведските химни. Така, Јима, кој подоцна станува познат како Џамшид во персиската традиција, е всушност ведскиот бог на мртвите Јама. Приказната за Џамшид е една од најцелосните и најбогати легенди на староиранската митологија.
Иранската и ведската митологија споделуваат бројни заеднички мотиви: постоење на седум главни божества; борба за космичка власт помеѓу две сродни, но спротивставени групи богови; херојски двобои со змееви; спуштање на небеските води на земјата; два посмртни патишта на душата; волшебен мост кон задгробниот свет; божествата Митра и Апам Напат; како и митскиот змеј — Ажи Дахака кај Иранците и Ахи Будхња кај Ведите.
Исто така, еврејската митологија, претставена преку Агадата, покажува сродности со персиската митолошка традиција.
1 Значајни дела
Најважното дело поврзано со персиската митологија е ''Шахнамето'' („Книгата на кралевите“) на Фирдуси од X век, кое содржи елементи на маздаизам и зороастризам не само од ''Авестата'', туку и од подоцнежни текстови како што се ''Бундахишн'', ''Денкард'' и бројни други.
2 Поврзано
* Зороастризам
* Шахнаме
* Авеста
Левина Тeрлинк

Левина Тeрлинк (1510-ти – 23 јуни 1576) била фламанска ренесансна минијатуристка која работела како сликарка на англискиот двор на Хенри VIII, Едвард VI, Марија I и Елизабета I. Таа била најважната минијатуристка на англискиот двор помеѓу Ханс Холбајн Помладиот и Николас Хилијард. Нејзиниот татко, Симон Бенинг, бил познат илуминатор на книги и минијатурист на школата Гент-Бриж и веројатно ја обучил да биде сликарка на ракописи. Најверојатно работела во работилницата на нејзиниот татко пред брак.
1 Биографија
Терлинк била родена во Бриж, Фландрија (денешна Белгија) во 1510-тите, една од петте ќерки на познатиот минијатурист Симон Бенинг и внука на Кетрин ван дер Гоес (тесно роднинска со Хуго ван дер Гоес ) и Александар Бенинг. Откако се омажила за Џорџ Терлинк од Бланкенберг во 1545 година, Терлинк заминала за Англија и е документирана таму до 1546 година, кога станала дворски сликар на дворот на Тјудорите, служејќи им на Хенри VIII, Едвард VI, Марија I и Елизабета I. Таа добивала годишна плата од 40 фунти од 1546 година до нејзината смрт во 1576 година, доделена од Хенри VIII и забележано од Лодовико Гвичардини (1567), што било повеќе отколку што му било дадено на Холбајн. Таа била единствената жена сликарка на дворот на Хенри VIII, иако се вели дека Кетрин Пар вработила три жени сликарки на минијатури, а тоа биле Сузана Хорнеболт, Левина Терлинк и Маргарет Холсвитер.
Кралицата Мери ѝ подарила позлатена сребрен соларник за Нова Година во 1556 година, а таа ѝ подарила мала слика од Светото Тројство. Во 1559 година, Терлинк била назначен за учителка по сликарство на кралската ќерка на шпанскиот двор. Таа и нејзиниот сопруг имале еден син, Маркус. Починала во Лондон, на 23 јуни 1576 година.
2 Репутација
Историчарката на уметност Луиза Вудвил напишала:Современиците на Терлинк биле импресионирани од нејзината работа. Фирентинскиот историчар од шеснаесеттиот век, Лодовико Гвичардини, ја најавува Терлинк како најдобра од жените сликарки од тоа време. Седумдесет и пет години подоцна, фламанскиот историчар Антониус Сандерус ги уверил своите читатели дека таа е „''многу способна во двете специјалности на уметноста''“.
3 Галерија
Марина Илиевска

Марина Михајлова Илиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во времето на окупацијата живеела во Куманово. Од 1941 година станала член на КПЈ. Раководела со женска воспитна група, учествувала вo подготовките на Првиот кумановски партизански одред. Повремено чувала илегалци, собирала народна помош и слично. Во единиците на НОВ стапила од јули или август 1944 година - како санитетски помошник во Превојската болница, Свети Николско. Подоцна била префрлена во Военото подрачје во селото Винце.
Олга Илиевска

Олга Илиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во НОД од август 1943 година во селото. Нејзината куќа била целосно ставена на располагање на НОД, служејќи како сигурно засолниште на борците и илегалците од Куманово. Давала и подготвувала храна за партизанските одреди од кумановскиот крај. Во нејзиниот дом отседнувале партизански курири. Од јануари 1944 година станала член на КПМ. Била изложена на терор од четниците, бидејќи во нејзината куќа била откриена партизанката Евица Георгиевска
која подоцна била стрелана. Честопати била ползувана како кvрир. Била член на Општинскиот комитет на СКОЈ за Жегљанско, летото 1944 година.
Нада Илиевска

Нада Илиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Таа била монополска работничка. Учествувала во напредното работничко движење пред војната, во Куманово. Од 1941 година, како член на скоевска група, во нејзиниот дом се одржувале состаноци и се собирала народната помош. Во зимата 1942 година била ангажирана во подготвувањето на храна кога во Куманово престојувале борци од Велешкиот партизански одред „Димитар Влахов“. Во 1943, испраќала помош во логорот Крстополе во кој биле интернирани членови на Месниот Комитет на КПМ - Куманово, како и на Козјачкиот терен на борците на НОВ и ПОМ.
Драга Илиевска

Драга Сарева Илиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала вo заднината на НОД во селото од летото 1943 година. Ги организирала жените за собирање народна помош и подготвvвање храна за борците во НОВ и ПОМ.
Рисимка Илиевска

Рисимка Саздова Илиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Од летото 1943 година собирала народна помош и доставувала известувања за движењето на дражиќевците на теренот. Наскоро била примена и за член на СКОЈ. 1944 година била избрана за претседател на НОМСМ и секретар на СКОЈ во селото. Формирала доброволни младински бригади за собирање на летнината, поправка на селскиот пат како и за носење храна во партизанската болница во селото Рамно.
Аскони

Винаријата Аскони (|Asconi) — молдавско претпријатие кое произведува вински производи. Компанијата има околу 400 хектари лозја лоцирани во близина на селото Џамена, Нови Анени. Сортите што се одгледуваат таму се Мерло, Каберне совињон, Совињон блан, Шардоне и Мускат Отонел.
Тодора Илиќ

Тодора Боре Илиќ ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Учествувала во заднината на НОД од 1943 година во селото Никуљане. Собирала народна помош, чувала болни и ранети борци,
работела со жените во селото. Во 1944 година била избрана за претседател на АФЖ во селото. Организирала акции за плетење чорапи, перење на облека и друrо. Носител е на Oрден заслуги за народ III ред.
Љубица Илиоска

Љубица Јорданоска Илиоска (во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Во напредното работничко движење учествувала од 1938 година. Од 1941 година била опфатена во воспитна група, а по неколку месеци била примена за член на СКОЈ. Раководела женски актив преку кој собирала народна помош. Во октомври 1943 година стапила во Првата македонско-косовска ударна бригада како санитетка и учествувала
во сите борби што ги водела бригадата.
Марица Илиевска

Марица Трајкова Илиевска ( во — ) — учесник во НОВ на Македонија.
1 Животопис
Му припаѓала на напредното работничко движење пред војната во Куманово и учествувала во штрајкот на работничките од приватната работилница на кошули „Шумановиќ“. Водела женска воспитна група и со неа собирала народна помош за политичките затвореници. Во време на НОД во нејзиниот дом се одржувале илегални состаноци и Мајската конференција на Месниот Комитет на КПМ - Куманово. Во 1944 година била интернирана во Бугарија. По враќањето од интернација заминала на слободната територија на Козјак и работела во партизанската болница.
Кока вино

Кока виното — алкохолен пијалак кој комбинира вино со кокаин. Еден популарен бренд бил ''Вин Маријани'', развиен во 1863 година од француско-корзиканскиот хемичар и претприемач Анџело Маријани.
На крајот на 19 век, поради стравот од злоупотреба на дрога пијалаците на база на кока станале помалку популарни. Ова довело до забрана на кокаинот во САД во 1914 година преку Законот за данок на наркотици „Харисон“ и отстранување на кокаинот од кока виното, иако листот од кока останал дел од состојките. Самото вино од кока станало нелегално во Соединетите Американски Држави кога другата главна дрога, алкохолот, била забранета само неколку години подоцна со Осумнаесеттиот амандман во 1920 година.
1 Поврзани пијалаци
Во Атланта, Џон Пембертон, фармацевт, развил пијалак на база на Вин Маријани, наречен Пембертонова француска винска кока. Се покажало популарно кај американските потрошувачи. Во 1886 година, кога Џорџија вовела Прохибиција, Пембертон морал да го замени виното во својот рецепт со безалкохолен сируп. Новиот рецепт станал Кока-Кола.
2 Физиолошки ефекти
Комбинацијата на кокаин и алкохол доведува до формирање на кокаетилен во телото. Студиите сугерираат дека ова соединение ги намалува чувствата на пијанство кои произлегуваат од алкохолот и ги засилува еуфоричните сензации, но и дека тоа потенцијално е кардиотоксично, повеќе од кокаинот или алкохолот сами по себе.
Крстач

Крстач — древна сорта на грозје која е автохтона во Србија и Црна Гора. Од оваа сорта се прави висококвалитетно суво бело вино. Виното е светло жолта боја со 12,5% алкохол.
1 Синоними
Крстач е познат и под синонимите Бели Крстач, Бела Крата, Бела Лоза, Бела Лозарска, Бел Крстач, Бела Крата ,Бела Крста , Бел Крстач , Крстач , Крстач Бјанко,Бела Лоза и Лозарско Бела
K2-18b

K2-18b, позната и како EPIC 201912552 b, е егзопланета која орбитира околу црвеното џуџе K2-18, на оддалеченост од од Земјата. Планетата има радиус од околу 2.6 пати од радиусот на Земјата, со орбитален период од 33 дена и во зоната погодна за живот; при што прима слично количество на светлина на она што го прима Земјата од Сонцето. Првично откриена од вселенскиот телескоп Кеплер, а подоцна истражувана од Џејмс Веб (JWST) со цел проучување на нејзината атмосфера.
Во 2019 година, било објавено присуството на водена пареа во атмосферата на K2-18b, привлекувајќи го научното внимание кон овој систем. Во 2023 година, JWST детектирал јаглерод диоксид и метан во атмосферата на K2-18b. Податоците на JWST се различно толкувани како индикација за планета со воден океан и атмосфера богата со водород, и мини-Непрун богат со гас.
Во 2025 година било објавено дека атмосферата на K2-18b содржи диметил сулфид (DMS), супстанца што може да послужи како биопотпис на егзопланетите, во количина 20 пати поголема од онаа на Земјата. Бидејќи оваа молекула има краток живот, сугестивно е дека концентрацијата на DMS постојано се надополнува. Итан Сигел ја критикувал оваа изјава за нејзините смели тврдења и погрешна анализа, а други научници посочуваат на лабораториски експерименти кои може да произведат DMS без присуство на живот.
Голем Иран

Голем Иран (|ایران بزرگ) или Ирански Културен Континент — историска област што е под силно влијание на иранската култура уште од древноста. Ја зафаќа територијата на современиот Иран, кавкаските републики, дел од Средна Азија, Авганистан и Пакистан.
Идејата за Голем Иран е културна и историска по природа и не одговара на современите политички граници. Голем Иран се формирал во III век со културното проширување на персиските Сасаниди со нивното Персиско Царство, кое тие го сметале за наследство на Ахеменидите.
1 Концепт
Концептот „Голем Иран“ има исклучиво културно-историска природа и не одговара на никакви современи политички ентитети. Голем Иран започнал да се формира уште во III век, паралелно со широкото културно проширување на персиското Сасанидско Царство. Додека Персијците го ширеле своето влијание во областа, во нивната држава се вклучувале сѐ нови и нови народи, а поимот „Иран“ се користел за означување на растечката многунационална држава што подоцна претрпела неколку бранови на политички и морален пад.
По 1935 г., кога поимот „Персија“ престанал да се користи на Запад, терминологичката разлика помеѓу „Иран“ и „Голем Иран“ станала задолжителна.
Дијабетес кај мачки

Дијабетесот кај мачките е хронична болест при која поради недоволен одговор на инсулинот или инсулинска резистенција доведуваат до постојана висока концентрација на глукоза во крвта. Дијабетесот се јавува кај 1 од 230 мачки, и станува се почест. Дијабетесот е поредок кај мачките, отколку кај кучињата. Состојбата е лечива, и доколку се лекува правилно, мачката може да има нормален животен век. Кај мачки со дијабетес тип 2, брзиот ефикасен третман може да доведе до дијабетична ремисија, при што на мачката повеќе не ѝ е потребен инсулин. Доколку не биде лекувана, состојбата доведува до слабост во нозете кај мачката и на крајот до малнутриција, кетоацидоза и/или дехидратација, и смрт.
1 Дијагноза
Кај луѓето тип 2 дијабетес е дијагностициран кога концентрацијата на глукоза во крвта е постојано над 7 mmol/L (126 mg/dL). Кај мачките дијагнозата вообичаено се поставува кога концентрацијата на глукоза го надминува бубрежниот праг и започнува да се излачува во урината, што доведува до губиток на вода и појава на знаци како полиурија и полидипсија. Ова вообичаено се поврзува со концентрација на глукоза во крвта од 13 до 16 mmol/L (234 до 288 mg/dL) или повеќе.
Персија (област)

Персија (произлегува од ''Персис'' — старогрчки облик на ''Парс'' или ''Фарс'') — хеленизирано име за историската покраина Фарс во Јужен Иран, кое се користело во западните земји до 1935 г. како име за целата денешна територија на Иран. Во историографијата, поимот Персија исто така се користи и за Персиското Царство, со кое во различни историски периоди владееле династиите на Ахеменидите (VI — IV век пр. н. е.), Сасанидите (III — VII век), како и некои подоцнежни династии.
1 Македонска Империја
Ахеменидското Царство било поразено од Александар Македонски во 330 г. пр. н. е., со што поголемиот дел од нивната огромна територија бил вклучен во неговата империја.
2 Племиња
Херодот го посочува племето Пасаргади како водечко персиско племе, од кое потекнува царската династија на Ахеменидите. Други племиња се Марафиите и Маспиите. Токму овие три племиња ги обединува Кир II за својот бунт против мидискиот цар Астијаг во 550 г. пр. Хр.
3 Парсите како религиозно малцинство на Индискиот Полуостров
Во денешна Индија, Пакистан и Шри Ланка, кога се зборува за „Парси“ или „Фарси“, се мисли на припадниците на самобитното и издвоено религиозно малцинство што го исповеда зороастризмот. Тие се потомци на бегалци што избегале од исламските освојувања насочени против древните зороастријци.
Поезија (Анте Поповски)

„Поезија“ — збирка со песни од творештвото на македонскиот поет Анте Поповски, објавена во 1990 година од издавачката куќа „Наша книга“, како прва книга од тритомниот избор од творештвото на Поповски. Изборот, редакцијата и поговорот се дело на Слободан Мицковиќ, а ликовно-графичкото уредување е дело на Томислав Филипов. Книгата била испечатена во ГИП „Гоце Делчев“, Скопје во тираж од две илјади примероци, а нејзиното објавување било финансиски помогнато од Републичката заедница на културата — Скопје. Таа е каталогизирана во Народната и универзитетската библиотека „Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 86-373-0424-9.
1 Содржина
Книгата ги содржи сите поетски збирки на Поповски, објавени до крајот на 1980-тите:* „Ненасловена“
* „Сина песна“
* „Љубопис“
* „Тајнопис“
* „Камена“
* „Непокор“
* „Вардар“
* „Одблесоци“
Гестациски дијабетес

Гестацискиот дијабетес (гестациски дијабетес мелитус, ГДМ) е состојба на нарушена глукозна толеранција која за првпат се дијагностицира за време на бременоста и обично се повлекува по породувањето. Оваа состојба се карактеризира со зголемени нивоа на гликоза во крвта (хипергликемија) кои не ги исполнуваат критериумите за дијагноза на дијабетес пред бременоста, но се доволно високи за да предизвикаат потенцијални компликации за мајката и фетусот. ГДМ се јавува кај околу 2-10% од бременостите, во зависност од популацијата, дијагностичките критериуми и регионот.
Трансферин

Трансферинот е протеин во крвта кој го врзува и транспортира железото во телото. Тој се произведува главно во црниот дроб и игра клучна улога во регулирањето на нивото на железо, овозможувајќи негов транспорт до клетките, особено до оние што создаваат црвени крвни зрнца. Нивото на трансферин може да се мери за да се процени статусот на железото во организмот, на пример, при дијагностика на анемија или хемохроматоза. Високи или ниски нивоа на трансферин може да укажуваат на различни здравствени состојби, како железодефицитна анемија или преоптоварување со железо.
Ризлинг

Ризлинг (|Riesling) — бела сорта грозје кое потекнува од долината на реката Рајна во Германија. Исто така е познат како ''рајнски ризлинг''. Ризлингот е ароматична сорта грозје која покажува цветни, речиси парфимирани ароми, како и висока киселост. Се користи за производство на суви, полуслатки, слатки и пенливи бели вина. Вината од сортата ризлинг обично се се произведува како младо вино и ретко се барикира. Од 2004, ризлингот се проценува дека е 20-та најодгледувана сорта грозје во светот на 48.700 хектари (со тренд на зголемување), но во однос на битноста за квалитетните вина, се смета во „трите најдобри“ сорти бели вина заедно со шардонето и совињон блан. Ризлинг е сорта која е многу „''тероар''-изразлива“, што значи дека наравот на вината од сортата ризлинг е во голема мера под влијание на местото на потекло на виното.
Најмногу се одгледува во винарските региони на Германија и Франција (долината на Рајна), но се одгледува и во Унгарија, Луксембург, Австрија, Словачка, Хрватска, Италија, Австралија, Нов Зеланд, Јужна Африка, САД, Канада, а е исто така популарен во Македонија, Србија, Романија и Молдавија. Ризлинг има долга историја, судејќи според документите од Германија неговото прво споменување датира од 15 век.
Во Македонија, виновата лоза од оваа сорта со Правилникот за реонизација на лозарските подрачја е препорачана во Пчинско-осоговскиот и Пелагониско-полошкиот реон.
1 Галерија
2 Поврзано
* Шардоне
* Совињон блан
* Смедеревка
Џохацу

Џохацу (|蒸発, ''jōhatsu'', буквално: „испарување“) — луѓе во Јапонија што намерно и без трага исчезнуваат од својот досегашен живот. Оваа појава може да се сретне и на други места во светот, како во САД, Кина, Јужна Кореја, Обединетото Кралство и Германија. Меѓутоа, во Јапонија тоа е веројатно пораспространето, поради одредени културни чинители.
1 Заднина
Се претпоставува дека строгата работна култура во Јапонија, заедно со недостигот од семејна и општествена поддршка, придонесува за честотата на појавата џохацу во земјата. Дополнително, напуштањето на работно место се смета за срамно во јапонската култура. Затоа, самоубиство, смрт од преработеност (кароши), или станување џохацу се можни исходи. Исто така, ваквиот чин може да го поштеди семејството од високите трошоци што често се поврзуваат со самоубиството (на пр., долгови, трошоци за чистење, и надоместоци за прекин на услуги кога некој се фрла на железничка платформа).
Слични општествени притисоци се сметаат и за чинители во појавата на хикикомори и релативно високата стапка на самоубиства.
Шах (титула)

Шах (|شاه — „крал“) — титула што низ вековите ја носеле владетелите на иранските монархии. Изговорот ''[ʃɒːɦ]'' го носи со себе одекот на дворски хорови, свилени превези и древни империи. Но титулата не останала само во границите на Персија — се проширила низ целиот источен свет.
Шахови имало и во Османлиското Царство, во Ханатот и Емиратот на Бухара, во Могулското Царство, во Бенгалскиот Султанат, низ историските авганистански династии, па дури и меѓу борбените Гурки.
Меѓутоа, она што го прави „шахот“ посебен во персискиот свет е тоа што секој ирански владетел не се гледал само како крал на својата династија — туку како шаханшах (''شاهنشاه'' — Крал на кралевите) или падишах (''پادشاه'' – Господар крал). Со ова, тие се гледале како живо продолжение на славното Персиско Царство — како наследници на Кир Велики, на Дариј, и на бесмртното величие на Ахеменидите.
Во тој збор — „шах“ — не се крие само титула. Се крие цела цивилизација, стремеж за бесмртност, и стремежот кон божествена власт, запечатен со мастило и крв врз историјата на Истокот.
1 Етимологија
Зборот шах потекнува од староперсиското ''xšāyaθiya'', што значи „крал“. Долг временски период се сметало дека ова е позајмица од мидијскиот јазик, споредбено со авестиското ''xšaθra-'' — со значење „моќ“ или „власт“, што соодветствува на санскритското ''kṣatra-'' (со иста смисла), од кое се изведува ''kṣatriya'' — „воин“.
Но поновите истражувања ја осветлуваат вистинската суштина: ''xšāyaθiya'' е всушност изворен, наследен персиски облик, што значи „поврзано со владеење, со кралска власт“. Овој облик, со наставката за припадност ''-iya'', произлегува од апстрактната именка ''xšāy-aθa-'' — „владеење“, „господарење“, изведена од глаголот ''xšāy-'' — „да владее“, „да биде крал“.
Полниот, староперсиски наслов на владетелите од Ахеменидската династија — Првото Персиско Царство — гласел: ''Xšāyaθiya Xšāyaθiyānām'', што во средноперсиски преминало во Шахан-шах (''شاهنشاه''), т.е. „Крал на кралевите“ или „Император“.
Овој наслов има длабоки корени на Блискиот Исток. Неговата прва позната појава се среќава уште во средноасирскиот период, каде што асирскиот владетел Тукулти-Нинурта I (1243 — 1207 пр. н. е.) бил нарекуван шар шарани — „крал на кралевите“.
Пештански влак

Пештански влак — средство за риболов, што се употребувало само на брегот на Охридското Езеро и тоа само во с. Пештани. Наменет бил за лов на летницата.
Целиот маневар на полагање и извлекување на влакот се вршел на дрвени чунови, а подоцна на кајчиња и тоа секогаш на „вежѓи“ како ја означуваат рибарите зоната каде што престанува вегетацијата на 18 до 20 м длабочина.
1 Опис
Градбата на пештанскиот влак е сложена и неговата големина се мери со „сажни“, еден сажен е еднаков на 1,80 м. Основниот облик на пештанскиот влакот е елипсовиден и краевите на неговите крилја се високи 9 сажни (16,2 м), додека неговата средина каде што се наоѓа конусното ќесе, досега висина од 22 сажна (39,6 м). Вкупната должина на влакот изнесува околу 56 сажни (100,8 м). Во состав на крилјата и на ќесето влегуваат поголем број делови од различна големина и со различно големи окца. Горниот и долниот раб на влакот се обезбедени со јажиња (горни и долни) составени од одделни делови. Горното јаже по целата должина носи вкупно 25 парчиња плута, од кои средната најголемата се вика „мана“. На долното јаже овде-онде се врзуваат камења од отприлика 2 кг („шенци“), а средниот меѓу нив се вика „манаташ“. По овие јажиња следува јажето „сталига“ на кое се врзува големото јаже за влечење.
2 Постапка за влечење на влакот
Влечењето на влакот се врши со долги ортоми од брегот и со два чуна кои во текот на извлекувањето се доближуваат еден кон друг и ги привлекуваат краевите на мрежата со што мрежата сè повеќе се затвора во круг. Рибарите кои влечат од брегот тоа го прават со „оркана“ - која личи на некој дебел плетен колан ставен на половина на кој се става ортомата со која се влече влакот. Тој се извлекува со одредени сигнали зашто рибарите се поделени на две групи и се наоѓаат на две различни места. Кога на првата група рибари ќе им дојде сигналот, тоа го соопштуваат на другата група со зборовите „литар“ или „прашта“. За да продолжи извлекувањето, треба да се слушне сигналот и од другата група, а тоа гарантира и добар лов. Извлекувањето на влакот се врши на самите кајчиња (чамци). Целиот маневар со пештанскиот влак трае приближно околу еден час. Тој најмногу се употребува на просторот меѓу селата Трпејца и Пештани.
3 Поврзано
* Летница
* Охридски чун
Малтешкиот Бестијар

''Малтешкиот Бестијар: Илустриран водич за митската флора и фауна на Малтешките Острови'' е збирка на легендарни ѕверови од малтешкиот фолклор. Книгата била издадена о 2014 г. Во неа се прикажани „натприродни суштества, застрашувачки суштества, магични растенија, древни богови и мноштво други легендарни суштества“ сите од островите Малта и Гозо. Стефан Д. Мифсуд е и автор и илустратор на книгата.
1 Позадина
Мифсуд е биолог со долгогодишен интерес за фантастични суштества. Во 2011 година, тој започнал да работи на ''Малтешкиот Бестијар'' бидејќи сметал дека на Малта ѝ недостасува концизна фолклорна енциклопедија. Тој одлучил да ја објави книгата на англиски наместо на малтешки за да допре до поширока публика, бидејќи сметал дека луѓето кои не зборуваат малтешки јазик сепак ќе имаат интерес за малтешкиот фолклор. Тој исто така се надевал дека ќе допре до поширока публика а со тоа ќе помогне малтешкиот фолклор да стане пошироко познат. Голем дел од неговото истражување го направил преку разговори со постари роднини и со читање на постари книги. Мифсуд го цитирал отец. Магри како главен извор за неговото истражување.
2 Награди
Книгата ја освоила Националната награда за книга на Националниот совет за книга за најдобра книжевна продукција во 2015 година.