procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Патриша Џејкобс

Патриша Ен Џејкобс (|Patricia Ann Jacobs; - ) — шкотски генетичар и почесен професор по човечка генетика, кодиректор за истражување, Регионална лабораторија за генетика во Весекс, во рамките на Универзитетот во Саутхемптон.
1 Ран живот и образование
Џејкобс е родена на 8 октомври 1934 година во семејството на Сејди (моминско Џонс) и Сирил Џејкобс. Таа учела на Универзитетот во Сент Ендрјус, дипломирајќи во 1956 година со диплома со прва класа почести во зоологија.
Таа била цитирана од професорот Брајан Сајкс во ''Проклетството на Адам: Иднина без мажи.''
2 Кариера и истражување
Во 1959 година, пет дена откако Жером Лежун ја опишал болеста трисомијата-21 кај Даунов синдром, засновајќи се на работата на Марте Готје, Џејкобс и Џон Стронг опишала дополнителен Х хромозом кај машки пациенти (кариотипот 47, XXY ) познат и како Клинефелтеров синдром, бидејќи Хари Клајнфелтер веќе ги дијагностицирал симптомите во 1942 година. И покрај тоа што нејзината работа се однесувала на синдромот XXY, синдромот XYY наместо тоа понекогаш се нарекува и Џејкобс синдром: Откако случајно бил откриен од Ејвери Сандберг во 1961 година, синдромот бил пронајден и во хромозомско истражување на 315 мажи во болница за инвалиди во развој, направена од Џејкобс и оттука се смета за првото мало истражување за неа. Сепак, тој избор бил премал за значаен резултат, така што поединците од овој синдром биле погрешно окарактеризирани како агресивни и насилни криминалци, што го предводело патот за многу пристрасни студии за избрани по висина, институционализирани поединци XYY во следните децении.
3 Награди и почести
Џејкобс има добиено многу награди како признание за нејзината работа, вклучително и наградата Мауро Баскирото во 1999 година на Европското здружение за човечка генетика и наградата „Марш оф Димс“ за развојна биологија во 2011 година. Нејзините услуги за генетика добиле име OBE во 1999 година. Џејкобс била избрана за странски соработник на Националната академија на науките на САД во 2010 година.
Во 1981 година, таа ја добила Меморијалната награда на Вилијам Алан од Американското здружение за човечка генетика. Во 1993 година, таа беше избрана за член на Кралското друштво . Таа беше првиот добитник на наградата за животно дело KS&A Патриша Џејкобс од американската добротворна организација Knowledge Support & Action. Во февруари 2010 година, Џејкобс била избрана за член на Националната академија на науките на Соединетите држави, церемонијата за воведување се одржала во април. Во 2011 година, Џејкобс ја добила наградата March of Dimes за развојна биологија.
4 Личен живот
Во 1972 година се омажила за Њутн Мортон. Таа има две ќерки и три сина.
Стојан Чакаларов

Стојан Христов Чакаларов — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Чакаларов е роден во селото Смрдеш, Костурско во 1884 година, тогаш во Османлиското Царство. Брат е на Васил Чакаларов. Се приклучува во ВМОРО. Првично е четник на Христо Цветков. Загинува на 31 јули 1907 г. заедно со војводата Пандо Кљашев во битка со турскиот аскер над селото Дреновени.
2 Наводи
Христо Иванов - Мајсторчето

Христо Иванов Огненов, познат како Мајсторчето или Леринчето — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Огненов е роден во градот Лерин, a водел потекло од селото Загоричани, Костурско. Тој го завршил основно образование и работел кај татко му како чирак ѕидар. Во 1900 година, тој влегол во ВМОРО. Дејствувал како курир и терорист, како и врска меѓу раководителот на месниот комитет, Филип Георгиев, и четата на Марко Лерински. Тој бил откриен за време на Иванчовата афера од 1901 година, и станал комита во четата на Марко Лерински. Во јануари 1902 година, во Костур, Христо го убил Трајан од Кономлади, кој се движел со османлиски војници по селата и го тероризирал месното население. По ова убиство, тој избегал по патот кон Апоскеп, но бил стигнат од еден стражар, по кого стрелал со револвер, а на крајот се самоубил, за да не биде фатен жив. Погребан е во братската могила во Апоскеп.
2 Наводи
Шериф вонземјанин

„Шериф вонземјанин...“ (италијански: ''Uno sceriffo extraterrestre... poco extra e molto terrestre'') — филм на режисерот Мишел Лупо од 1979 година. Главните улоги ги играат: Бад Спенсер, Рајмонд Хармсторф и Кари Гифи.
1 Синопсис
Еден млад човеколик вонземјанин паѓа на Земјата и налетува на стариот шериф во еден мал град во Џорџија. Вонземјанинот сака да му помогне на шерифот да реши еден необичен и тежок случај. Меѓутоа, шерифот не прифаќа помош од „детето“.
Илија Кочовски

Илија Кочовски — македонски сликар.
1 Животопис
Илија Кочовски е роден во 1945 година во Битола. Дипломирал на Академијата за уметности во Белград. Член е на Друштвото на ликовните уметници на Македонија и на Ликовната група „77“. Учесник е на многу групни изложби во Македонија и странство и има самостојни изложби во Битола, Тржич и Крањ, Неготино, Велес, Скопје и Софија. Добитник на ЛИКУМ, Годишна изложба ДХМ 1985 година, Ноемвриска награда на Уметничката галерија Битола, Ноемвриска награда за исклучителни резултати во творештвото за 1988 година, Битола, диплома на Првото меѓународно графичко триенале во Битола во 1991 година, Мајска награда на Друштвото на ликовни уметници во Битола во 1996 година, Мијачки зографи во 1996 година, награда „4 Ноември“ на град Битола во 1998 година, награда Екс Либрис во Риека, 1999 година, награда „Борис Траиковски“ на Друштвото на уметници во Битола во 2006 година.
Статист

Статист (ж. р. статистка) — лице привремено најмено за да ги исполнува улогите во заднина во театарски, филмски или телевизиски творештва. Овие луѓе обично немаат говорни реплики и често прикажуваат анонимни ликови или членови на толпата. Статистите играат клучна улога во создавањето на атмосферата и поставувањето на сцената, додавајќи длабочина и реализам на производството.
Додека статистите почесто се поврзуваат со филмската и телевизиската индустрија, тие исто така можат да се користат и во театарски претстави. Покрај обезбедувањето присуство во заднината, статистите можат да бидат повикани за да вршат конкретни дејства или движења како што е наведено од производствената група. Ова може да вклучува одење, гестикулација, реагирање на настани или вклучување во симулирани дејности за да се направи сцената поверодостојна. На пример, од статистите во ресторанска сцена може да се побара да разговараат меѓу себе, да јадат или да пијат пијалаци за да создадат природна атмосфера.
Улогата на статистите може многу да се менува во зависност од потребите на производството. Во некои случаи, може да се бара статисти за носење определени костими или шминка за да одговараат на временската епоха, опкружувањето или темата на сцената. Тие мораат да бидат прилагодливи и способни да ги следат упатствата од режисерот или помошниците на режисерите за да се осигура дека нивните постапки го надополнуваат главното дејство на сцената без да го одвлечат вниманието од него.
Армандо Алемдар Ара

Армандо Алемдар Ара или Армандо Бајрактари — сликар и историчар на уметноста од Македонија со турско потекло со живеалиште во Лондон. Тој е соосновач на новото движење неомодернизам.
1 Животопис
Роден е во Скопје во 1972 година во семејство на родители Турци. Неговиот уметнички стил е многу автентичен, прикажувајќи слики кои се и привлечни и мистериозни. Неговите дела се во збирките на Националниот центар за култура во Македонија, како и во приватни збирки во САД, Франција, Велика Британија, Грција, Италија, Шпанија и други. Армандо бил првиот уметник чии дела биле изложени во Националната уметничка галерија на Македонија, а истовремено држел предавања по филозофија и уметност.
Кочо Цонков

Кочо Христов Цонков, познат и како Цонката, Чонков, Чонка, Дедо Кочо Цонката, Зеленички или Флоринали — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Цонков е роден во селото Зелениче, Леринско во 1866 година, тогаш во Османлиското Царство. Долго време водел чета и дејствувал во својот роден крај. Во 1901 г. тој бил уапсен по Солунската афера и на 14 март е осуден на смрт, но казната му била заменета со затвор и бил испратен во прогонство. Бил амнестиран во почетокот на 1903 г. и за време на Илинденското востание, Цонков бил централен војвода во Леринско. Во регионот востануваат 250 лица од селата Трсје, Арменско, Горно Неволјани, Неред, Лаген и Крапешино. По крајот на востанието тој избегал во Бугарија.
Четата на Кочо Цонков, 5 февруари 1905 г.
Број, Име, Село, Околија, Белешка
1., Кочо Хр. Лерински, Зелениче, Леринска
2., Михаил Д. Рударчев, Злетово, Кратовска
3., Стојан Д. Кацарски, Ќустендил, Ќустендилска
4., Иван Атанасов, Смрдеш, Костурска
5., Михаил Петков, Пирдоп, Пирдопска
6., Андон Андреев, Врбник, Костурска
7., Крсто Нешков, Крушево, Битолска
8., Крсто Јанков, Тетово, Тетовска
9., Иван Михајлов, Ресен, Ресенска
10., Христо Марков, Битола, Битолска
11., Крсто Димитров, Суровичево, Леринска
12., Илија Велев, Дебар, Дебарска
13., Крсто Жогов, Трново, Битолска
14., Стојан Младенов, Старо Нагоричане, Кумановска
15., Стефан х. Иванов, Карлово, Карловска
Се враќа со четата во Леринско на местото на Никола Мокренски во пролетта на 1905 г. и води битки против грчката вооружена пропаганда. Цонков е убиен во колиба над селото Трсје во декември 1906 година.
2 Наводи
Никола Баснарков

Никола Баснарков (, — , ) — македонски сликар и просветител.
1 Животопис
Роден е во 1932 година во тиквешкото село Ваташа. Завршил Средно уметничко училиште, насока применета уметност и Уметничка академија во Скопје. Баснарков станал еден од најзначајните акварелисти во Македонија. Во својата кариера имал 9 самостојни изложби и учествувал на 4 групни изложби и колонии.
Георги Арсовски за Басарков запишал: „Она што плени кај Баснарков при првата средба со неговите акварели е чувството дека се среќаваш со уметник што знае што сака“. За изложбата „Современ македонски акварел“, Скопје 1984 година, на која учествувал и Баснарков, критичарот Владимир Величковски напишал: „Еден од најпопуларните акварелисти е Никола Баснарков, кој во своите дела покажува префинето чувство за односот меѓу тоновите.
Починал во Кавадарци во 1987 година. По неговата смрт биле одржани три ретроспективни изложби на неговото творештво — Кавадарци (1992), Скопје (1993) и Куманово (1993).
2 Поврзано
* Лазо Баснарков
* Диме Баснарков
Крсто Калабуров

Крсто Наков Калабуров — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Калабуров е роден во селото Д’мбени, Костурско на 15 октомври 1877 година, тогаш во Османлиското Царство. Останал сирак и успеал да заврши четврто одделение од образованието. Бил на печалба во Мала Азија.
Во 1902 г. се вратил во родниот крај и стапил во ВМОРО. Учествувал во големата битка кај Локвата на 21 мај 1903 г. Истата година го заменувал војводата Атанас Кршаков кој бил ранет. Во Илинденското востание бил централен војвода и со својата чета бил дел од одредот на Пандо Кљашев и Васил Чакаларов. Во 1904 г. учествувал во битки со грчки андарти во Трсје, Турје и Оштима, а брзо потоа емигрирал во САД.
За време на Балканските војни бил доброволец во Македонско-одринските доброволни чети и се борел во Костурската здружена чета. Добил орден „За храброст“, а во Втората балканска војна бил уапсен од грчките власти во Д’мбени. Бил затворен во Костур, каде е бил измачуван. Покасно бил ослободен по што се преселил во Скеча.
По Првата светска војна живеел во Пловдив. Од 1923 година бил член на Илинденската организација. Починува на 8 октомври 1939 г.
2 Наводи
Седум дена во јануари

„Седум дена во јануари“ (шпански: ''Siete días de enero'') — филм од 1979 година на режисерот Хуан Антонио Бардем (Juan Antonio Bardem), кој е автор и на сценариото, заедно со Грегорио Моран (Gregorio Morán). Главните улоги ги играат: Мануел Анхел Ехеа (Manuel Ángel Egea), Фернандо Санчес Полак (Fernando Sánchez Polack) и Мадлен Робинсон (Madeleine Robinson). Филмот ја освоил златната награда на 11. Московски меѓународен филмски фестивал.
1 Синопсис
Во филмот се опишува масакрот од 1977 година, кога десничарските екстремисти во Мадрид ги нападнале работничките активисти. Притоа, режисерот дава и поширока слика на реакцијата на крајната десница во периодот на преминот на Шпанија во уставна демократија по смртта на диктаторот Франсиско Франко.
Стојан Димитров

Стојан Димитров Стоев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Димитров е роден во селото Извор, Гуменџиско, тогаш во Османлиското Царство. Се придружил на МРО и е комита 7 години кај Апостол Петков и Лазар Делев. Учествува во Балканските војни како доброволец во Македонско-одринските доброволни чети, во зборната партизанска чета на МОО.
По војните, тој се преселил во Бугарија. Починал во Софија во 1925 година.
2 Наводи
Сузана Блаксил

Сузана Блаксил е австралиски уметник, ботанички сликар.
Блаксил е родена и моментално  живее во Австралија, но живеела во Англија околу 17 години, каде што станала член на Друштвото на ботанички уметници. Таа е меѓународно призната како водечки сликар специјализиран за цртежи со акварел, молив и јаглен. Нејзиното најпознато дело е цвекло објавено во повеќе медиуми ширум светот.
Петар Погончев

Петар Вангелов Погончев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член на Македонскиот комитет, а потоа член и војвода на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Погончев е роден во 1875 г. во селото Загоричани, Костурско, тогаш во Османлиското Царство, денес во Грција. Завршил IV клас гимназија во Софија и подоцна бил дел од Бугарската армија. Станал член на Врховниот комитет и во 1900 г. се вратил во Загоричани. Во септември 1902 година го пречекал и го помагал Анастас Јанков во неговата дејност која била против интересите на МРО.
Покасно Погончев ги сфатил погубните игри на врховистите и стапил во МРО и активно учествувал во Илинденското востание како војвода на четата од село Загоричани. Учествувал во преземањето на гратчињата Клисура и Невеска. Во 1904 година бил заробен и осуден на три години. Пролетта 1907 г. бил ослободен и повторно се активирал со револуционерна дејност.
Загинува во 1908 г. во борба со грчки андарти во село Горничево, или според други извори, во битка со турски аскер во с. Емборе, која се случила непосредно пред Младотурската револуција.
Георги Константинов Бистрицки пишува за него:
2 Поврзано
* Козма Погончев
3 Наводи
Првут

Првутот е кожна состојба која главно го зафаќа скалпот. Симптомите вклучуваат лупење и понекогаш благо чешање. Тоа може да резултира со социјални проблеми и проблеми со самодовербата. Потешка форма на првут, која вклучува воспаление на кожата е позната како себореичен дерматит.
Причинната за појава на првутот е нејасна, но се смета дека вклучува голем број генетски и фактори од средината; состојбата може да се влоши во зима. Појавата не се должи на лоша хигиена, а основниот механизам вклучува прекумерен раст на кожни клетки. Дијагнозата се поставува врз основа на симптомите.
Не постои познат лек за првут. Противгабичен крем, како кетоконазол, или кератолитички агенс, како салицилна киселина може да се користат за да се подобри состојбата. Првутот погодува околу половина од возрасните, при што мажите се почесто зафатени од жените. Се јавува кај луѓето од сите делови на светот. Првично се јавува во пубертетот, а поретко над 50 години.
Алисон Марџори Ешби

Алисон Марџори Ешби (7 февруари 1901 - 12 август 1987 година) била австралиска ботаничка сликарка и собирач на растенија.
1 Ран живот
Ешби е родена во Аделаида, Јужна Австралија како најмлада ќерка од четирите деца, на прородонаучникот Едвин Ешби и неговата сопруга родена во Јужна Австралија, Естер Марија, роденото Колман. Во 1902 година, семејството се преселило во фармерскиот имот на Блеквуд наречен Витунга, сместен во подножјето на ридовите Аделаида, кој подоцна станал ботаничка градина Витунга . Ешби главно се школувала дома бидејќи била хендикепирана од срамежливост, лошо пелтечење и хипотироидизам. Охрабрена од нејзиниот татко, таа се заинтересирала за родните растенија и почнала да слика диви цвеќиња.
2 Кариера
Од 1944 година, откако и двајцата родители ѝ умреле, Ешби почнала да прави подолги патувања за да собира растенија како примероци за разни хербариуми, а исто така и да размножува од семиња и стебленца. Таа била активен член на јужноавстралискиот огранок на Друштвото за одгледување австралиски растенија. Од 1963 до 1977 година, таа редовно патувала со автомобил секоја година за да собира и илустрира растенија, возејќи до Југозападна Австралија во зима и до австралиските Алпи во лето. Во 1972 година, таа се преселила во Виктор Харбор и починала во 1987 година
Наследениот дел на Ешби од имотот Витунга на нејзиното семејство бил дониран на Националниот труст на Јужна Австралија во 1957 година и станал 32ха резерват Ватипаринга. Нејзините 1500 ботанички слики биле претежно донирани на Јужноавстралискиот музеј и сега се чуваат во Државниот хербариум Растенијата именувани во нејзина чест вклучуваат ''Acacia ashbyae'' и ''Solanum ashbyae'' .
3 Почести и награди
* MBE (1960)
* Австралиски медалјон за природна историја (1975)
Аватар: Последниот воздушник

Аватар: Последниот воздушник (|Avatar: The Last Airbender) — американска анимирана телевизиска серија создадена од Мајкл Данте Димартино и Брајан Конјецко, кои исто така служеле како извршни продуценти заедно со Арон Ехаз. Серијата има три сезони, прикажувана од 21 февруари 2005 г. до 19 јули 2008 г. на Nickelodeon. Серијата се одвива во измислен свет вдахнат од азиската култура, каде што некои луѓе можат да ги управуваат четирите природни стихии користејќи вушу, познато како „магија“ (англ. ''bending)''. Заплетот се сосредоточува на патешествијата на 12-годишниот воздушник Анг и неговите пријатели. Тие мораат да го поразат господарот на огнот, а со тоа да ја завршат стогодишната војна.''Аватар: Последниот воздушник'' постигнал успешна гледаност и добил општо признание од публиката и критичарите, кои ги пофалиле ликовите, културните упатувања, уметничката насока, музиката, хуморот и темата на самата серија. Исто така, вклучува концепти што ретко се појавуваат во младинската забава, вклучувајќи војна, геноцид, империјализам, тоталитаризам, индоктринација и слобода на избор. Серијата освоила пет награди Ени, награда Хенеси, награда Еми за програма во ударен термин, награда за избор на деца и награда Пибоди. Некои критичари сметаат дека оваа серија е една од најдобрите анимирани серии на сите времиња.
1 Содржина
„Аватар: Последниот воздушник“ го следи патешествието на Анг, главниот Аватар, кој се буди од вековниот сон за да го најде светот зафатен во војна. Како Аватар, Анг има задача да донесе рамнотежа во светот со совладување на сите четири стихии: вода, земја, оган и воздух. Заедно со неговите пријатели Катара и Сока, Анг тргнува во потрага да ги научи магиите и да го победи угнетувачкиот Огнен народ.
Во текот на серијата, Анг се соочува со бројни предизвици, внатрешни и надворешни. Тој се бори со тежината на неговите одговорности како Аватар и се бори да се помири со насилството и уништувањето што ги направил Огнениот народ. Во меѓувреме, тој мора да се соочи со моќни противници, вклучувајќи го протераниот принц Зуко и лукавата принцеза Азула, кои се обидуваат да го фатат за свои цели.
Како што Анг учи и расте, така и неговите сојузници. Катара ги усовршува своите вештини за управување на водата и се појавува како моќна исцелителка и водачка. Сока, првично скептик, се докажува како способен стратег и воин. Заедно, тие создаваат тесно поврзана група посветена на завршување на војната и враќање на мирот во светот.
Во решавачката последна сезона, Анг и неговите пријатели започнуваат смел напад врз главниот град на Огнениот народ, што кулминира со пресметка со господарот на огнот Озаи. Анг мора да се бори со неговите начела и да најде начин да го победи Озаи без да ги осрамоти неговите верувања. Со помош на неговите пријатели и новооткриените сојузници, вклучувајќи го и неговиот поранешен противник Зуко, Анг на крајот преовладува, ставајќи крај на војната и воведувајќи нова епоха на мир и склад.
Едгар Дел

Едгар Дел (28 ноември 1901 – 18 април 2008 година) бил сликар од Западна Австралија, најпознат по неговите слики во акварел на дивите цвеќиња во таа држава.
Роден во Англија во 1901 година, тој емигрирал во Западна Австралија во 1924 година, каде што купил земјиште и ги расчистил грмушките во долината Полс во Шаре Каламунда, садејќи овоштарник таму. Блокот станал познат како Кај Дел; ова име последователно било проширено и на блиското место за рекреација. За време на Големата депресија тој заработувал со сечење дрва а исто така сликал диви цвеќиња за Весник од Западна Австралија, кој објавувале една слика неделно во додаток во боја на Вестерн пошта. Сликите биле придружени со ботанички опис на Чарлс Гарднер, тогаш владин ботаничар, и биле толку популарни што биле составени во форма на книга и објавени под наслов ''Западноавстралиски диви цвеќиња'' во 1935 година. Ревидирано и зголемено издание било објавено во 1958 година, и повторно во 1970-тите под наслов ''Диви цвеќиња од Западна Австралија''. Имало бројни изданија, иако со постојано намалување на бројот на слики на Дел.
Малку е познато за подоцнежниот живот на Дел, но дури во 1973 година тој сè уште живеел на блокот во долина Полс што го расчистил во 1930-тите. Починал во 2008 година, на 106-годишна возраст.
1 Поврзано
* Список на австралиски ботанички илустратори
2 Наводи
*
3 Публикации
* Дел, Едгар (1936). ''Цвеќиња на Западна Австралија'' . Перт, WA Западна Австралија весници. 129 листови од чинии. белешка – наслов на корица: ''Wild flowers of Western Australia'' .
* Дел, Едгар (1937). ''Отровни растенија од југозападна Австралија: од опис на цртежи со водени бои'' од CA Гарднер; таблички во боја од Весниците на Западна Австралија. Перт, Вашингтон: Весници од Западна Австралија.
4 Дополнителна литература
*
Македонски крвопис

Македонски крвопис македонска народна песна на Ванчо Тарабунов, изведена на Гоце Фест.
1 Текст
:Крвопис ни е војската
:Ослепената самоилова
:Тука се и гробовите
:На јунаците Илинденците
::Душмани едно запаметете
::Сме постоеле и ќе постоиме
::Нашата мила Македонија
::Не одгледала за да ја браниме
:Крвопис е и Ваташа
:За момчињата дванајсмината
:Другари што загинаа
:Од ѕверовите по затворите
::Душмани едно запаметете
::Сме постоеле и ќе постоиме
::Нашата мила Македонија
::Не одгледала за да ја браниме
:Крвопис е и Пиринот
:неослободен до ден денешен
:истото е и со Егејот
:беломорскиот Македонскиот
::Душмани едно запаметете
::Сме постоеле и ќе постоиме
::Нашата мила Македонија
::Не одгледала за да ја браниме
Дон Дејвис (уметник)

Дон Дејвис (Доналд Е. Дејвис, роден на 21 октомври 1952 година) е вселенски уметник познат по неговите портрети на теми поврзани со вселената. Неговата работа се карактеризира со внимание на деталите и автентични портрети врз основа на она што е познато за темата. Чесли Бонестел, кој многумина го сметаат за еден од најуспешните практичари на жанрот вселенска уметност, ги критикувал раните слики на Дејвис и го охрабрил да продолжи со уметничка кариера.
Дејвис работел за огранокот за астрогеолошки студии на Геолошкиот институт на САД за време на месечевите експедиции на Аполо и оттогаш насликал многу слики за НАСА. Уметноста на НАСА вклучува портрети на ентериери на огромни вселенски колонии, базирани на делото на Џерард О'Нил. Тој бил дел од тимот на вселенски уметници собрани да ги обезбедат визуелните ефекти за серијата PBS Cosmos од Карл Саган. Подоцна ја насликал корицата на Сагановата книга „Змејовите од Едем“ наградена со Пулицерова награда. Други книги на Карл Саган, вклучувајќи го и делото на Дон се Комета и Бледо сина точка.
Дејвис има направено бројни слики на настани со влијание за публикации и за НАСА. Во раните 1980-ти тој создал мапи на планетарна текстура за употреба во компјутерски графички симулации на лабораторијата за млазен погон на средбите на Војаџер со надворешните планети. Во текот на 1980-тите и раните 1990-ти Дејвис создал модели и филмски анимации како дел од тимовите за производство на визуелни ефекти за PBS шоуто ''Планета Земја'', ''Бесконечно патување'', ''Вселенско доба'' и ''Живот надвор од Земјата'' со Тимоти Ферис.
Сликал и снимал во 35 година мм анимација на сондата Галилео како влегува во Јупитер за НАСА Ејмс. Бројни секвенци за научните емисии Дискавери како ''Диво Сонце'' и ''Небесно Сафари'' подоцна биле создадени со помош на методи на компјутерска графичка анимација. Анимациите направени во извонредни хемисферични формати за куполести театри од планетариум сега го формираат балансот на неговата работа.
Дејвис добил Еми за неговата работа на ''Космос'' и наградата Клумпке-Робертс во 2002 година од Тихоокеанското астрономско друштво за исклучителен придонес кон јавното разбирање и ценење на астрономијата. Астероидот 13330 Дондавис е именуван по него. Во 2000 година е избран за член на Меѓународната асоцијација на астрономски уметници.
1 Наводи
Забелешка: Изворите за останатите биографски информации во оваа статија се наоѓаат на првата референца.
Мери Мортон Олпорт

Мери Мортон Олпорт (17 мај 1806 - 10 јуни 1895) била англиска австралиска сликарка за која се смета дека е првата професионална жена уметник, литограф, оцртувач и гравер во Австралија. Олпорт сликала пејзажи и портрети минијатури.
1 Биографија
Родена на 17 мај 1806 година во Бирмингем, Англија, Мери Мортон Чепмен се омажила за Џозеф Олпорт на 20 декември 1826 година. Мери, Џозеф и нивниот син Мортон емигрирале во Австралија во 1831 година.
Олпортс пристигнала во Ван Дименовата земја во декември 1831 година преку ''Платина''.
Олпорт починала на 10 јуни 1895 година во нејзиниот дом во „Олдриџ Ложа“ во Тасманија, Австралија, на 88-годишна возраст. Таа е погребана на гробиштата Квинборо, во Хобарт.
2 Уметнички дела
Според онлајн каталозите, уметничките дела кои и се припишуваат на Мери Мортон Олпорт може да се најдат во збирките на библиотеката и музејот за ликовни уметности Олпорт и Националната галерија на Австралија.
3 Наследство
Библиотеката и Музејот за ликовни уметности Олпорт во Хобарт, Тасманија се именувани и го одбележуваат придонесот на семејството Олпорт во историјата и културата на Тасманија.
4 Поврзано
* Список на австралиски ботанички илустратори
Сузан Фередеј (ботанички сликар)

Сузан Фередај (Апторп ) (1815, Лестершир, Англија - 21 октомври 1878, Сејл, Викторија, Австралија) била алголог, ботанички илустратор, уметник и учител во неделното училиште, каде направила научно значајни збирки на примероци од ботаника во Тасманија, Австралија. Таа исто така била талентирана сликарка позната по нејзините прецизни слики на локалната флора на Тасманија.
1 Живот
Фередеј е родена Сузан Џорџина Маријан Апторп во Лестершир, Англија во 1815 година. Се омажила во 1837 година и емигрирала со нејзиниот сопруг во Австралија на ''Аден'' во 1846 година Фередеј живеела во „Гроув“ во Џорџ Таун, Тасманија и ја користела локалната флора како инспирација за нејзините слики. Фередеј ја изложила својата уметност на Интерколонијалната изложба во Мелбурн во 1866-1867 година.
Фередеј исто така била искусен собирач на примероци од алги и основала научно значајна колекција. Вилијам Хенри Харви именувал два вида по Фередеј од почит за нејзиниот придонес во проучувањето на алгите, ''Dasya feredayae'' и ''Nemastoma feredayae''.
Фередеј, Местото во предградието Канбера Кондер е именувано во нејзина чест.
2 Семејство
Фередеј се омажила за нејзиниот сопруг, пречесниот Џон Фередеј во 1837 година и имала шест деца со него.
3 Поврзано
Список на австралиски ботанички илустратори
Грофот од Монте Кристо (филм од 2002)

Грофот од Монте Кристо (|The Count Of Monte Cristo) — авантуристички филм на Кевин Рејнолдс. Филмот е заснован на истоимениот роман на познатиот француски писател и новинар Александар Дима.''Грофот од Монте Кристо'' бил објавен во Северна Америка на 25 јануари 2002 г. и добил во целост потврдни одзиви од критичарите. Трговски бил успешен, со заработка од 75 милиони долари.
1 Содржина
''Грофот од Монте Кристо'' го следи главниот лик, Едмонд Дантес, кој е предаден и лажно затворен во пресрет на неговата венчавка. Додека е во затвор, Дантес ја дознава местоположбата на богатството на островот Монте Кристо. Тој бега од затворот и го користи богатството за да стане грофот од Монте Кристо.
HLA-DR5

HLA-DR5 (DR5) е серотип со широк антиген кој понатаму е поделен на HLA-DR11 и HLA-DR12 антигенски серотипови.
1 Серологија
+DR11, DR5 и DR12 препознавање на генските производи на некои алели DRB1*11 и DRB1*12, DRB1*, DR11, DR5, DR12, Пример
алел, %, %, %, големина (N)
11:01 часот, 92, 5, 3474
11:02 часот, 89, 3, 430
11:03, 89, 4, 397
11:04 часот, 87, 4, 2119 година
11:05 часот, 75, 4
11:06, 20, 73, 15
11:07 часот, > 50, 1
11:08, > 50, 2
11:09 часот, 80, 20, 5
.
DR12, DR5, DR11, Пример
12:01 часот, 83, 4, 2, 893
12:02 часот, 89, 162
12:03, > 50, 3
12:06 часот, > 50, 2
Освен за неколку DRB1* алели, реактивноста на DR5 е релативно слаба.
2 Асоцијации на болести
DR5 е поврзан со перзистентна генерализирана лимфаденопатија и Капошиов сарком кај СИДА, јувенилен идиопатски артритис, пернициозна анемија, Хашимото тироидитис, mycosis fungoides, , системска склероза, детска епилепсија, ран почеток на косопад, алергија на Ra6 кратка трева, примарен антифосфолипиден синдром, и зголемена долговечност кај Холанѓаните.
3 Генетска поврзаност
Производите на реактивен ген HLA-DR5 се поврзани со серологијата на HLA-DRB3 ( HLA-DR52 ).
Генетски ресурси

Генетските ресурси биле генетски материјал со актуелна или потенцијална вредност, каде што генетски материјал значел секој материјал од растително, животинско, микробно или друго потекло што содржело функционални единици на наследство. Генетските ресурси биле едно од трите нивоа на биолошка разновидност дефинирани со Конвенцијата за биолошка разновидност во Рио, 1992 година.
1 Примери
* Животински генетски ресурси за храна и земјоделство
* Шумски генетски ресурси
* Гермплазма, генетски ресурси кои се зачувани за различни цели како што се размножување, зачувување и истражување
* Растителни генетски ресурси
2 Поврзано
* Криоконзервација на животински генетски ресурси, стратегија за криогенско зачувување на генетските ресурси
* Комисија за генетски ресурси за храна и земјоделство, единственото постојано меѓувладино тело кое се занимава со биолошката разновидност за храна и земјоделство
* Меѓународен договор за растителни генетски ресурси за храна и земјоделство, меѓународен договор за промовирање одржливо користење на светските растителни генетски ресурси
* Генска банка, тип на биорепозиториум што го зачувува генетскиот материјал
* Генетска разновидност
*''Состојбата на светските животински генетски ресурси за храна и земјоделство''
Генетска структура

Генетската структура се однесува на која било шема во генетскиот состав на поединци во популацијата.
Генетската структура овозможува информации за поединецот да се заклучат од други членови на истата популација. Во тривијални термини, сите популации имаат генетска структура, бидејќи сите популации може да се карактеризираат со нивниот генотип или алелска фреквенција: ако само 1% од голем примерок на молци извлечени од една популација имале точкести крилја, тогаш може да се претпостави дека некоја непозната единка веројатно нема да има точкести крилја.
Покомплициран пример се јавувал во густи грмушки од растенија, каде што растенијата имале тенденција да се опрашувале од блиските соседи, а семињата имале тенденција да паѓале и 'ртат во близина на мајчиното растение. Во такво сценарио, растенијата имале тенденција да бидат поблиску поврзани со блиските растенија отколку со далечните растенија; а сепак тие биле со поголема веројатност да се размножуваат со блиските растенија отколку со далечните растенија. Така се создава циклус на оплодување помеѓу крвни сродници што го овековечува моделот на растенија кои биле тесно поврзани со блиските соседи. Ова е форма на генетска структура бидејќи можело да се заклучи многу за генетскиот состав на секое поединечно растение едноставно со проучување на растенијата во нивните непосредни соседства.
1 Наводи
Геномска конвергенција

Геномската конвергенција е мултифакторски пристап кој се користи во генетските истражувања кој комбинира различни видови на генетска анализа на податоци за да се идентификуваат и да се приоретизираат гените за подложност на сложена болест.
1 Рани апликации
Во јануари 2003 година, Мајкл Хаузер заедно со колегите истражувачи од Дјук Центарот за хумана генетика (CHG) го измислиле терминот „геномска конвергенција“ за да го опишат нивниот напор да ги идентификуваат гените кои влијаат на изразувањето на Паркинсоновата болест (ПД). Нивната работа успешно ја комбинирала сериската анализа на генската експресија (SAGE) со анализата на генетската поврзаност. Авторите објаснуваат: „Иако и анализите за поврзување и изразување се моќни сами по себе, бројот на можни гени што тие ги претставуваат како кандидати за ПД или некое сложено нарушување останува исклучително голем“. Конвергенцијата на двата методи им овозможува на истражувачите да го намалат бројот на можни гени за ПД кои требало да се земат предвид за понатамошно проучување.
Нивниот успех поттикнал понатамошна употреба на методот на геномска конвергенција во CHG, а во јули 2003 година Ји-Џу Ли ''и сор.'' објавил труд кој открива дека глутатион С-трансфераза омега-1 (GSTO1) ја модифицира возраста при почеток (AAO) на Алцхајмеровата болест (АД) и ПД.
Во мај 2004 година, д-р Маргарет Перичак-Венс, моментално директор на Институтот за хумана геномика Џон П. Хусман на Медицинскиот факултет Милер на Универзитетот во Мајами, а потоа и директор на CHG, ја артикулирала вредноста на методот на геномска конвергенција во воведно обраќање на Академијата на науките во Њујорк (NYAS) со наслов „Романски методи во генетско истражување на невродегенеративните болести“. Таа изјавила: „Ниту еден метод нема да нè доведе таму каде што треба да бидеме со овие сложени особини. Ќе биде потребна комбинација од методи за да се сецира основната етиологија на овие нарушувања“.
2 Неодамнешни и идни апликации
Геномската конвергенција има безброј креативни апликации кои ги комбинираат силните страни на различни анализи и студии. Махер Ноуредине и др. забележуваат во нивниот труд од 2005 година, „Еден од растечките проблеми во проучувањето на сложените болести е како да се даде приоритет на истражувањето и да се разбере огромната количина на податоци што сега се достапни со кликнување на компјутерски глушец. .Најдобар пристап може да биде да се искористат предностите на двете SAGE... и микронизите".
Резултатите од комбинирањето на методите на анализа продолжиле да ветуваат. Софија Оливеира и др. (2005) комбинира генска експресија, податоци за поврзување и „повторливо мапирање на асоцијација“ за да се идентификуваат неколку гени поврзани со PD AAO.
Идните студии ќе продолжат да ја применуваат геномската конвергенција за да ја разјаснат етиологијата на сложените болести. Д-р Џеф Венс, директор на Истражувачкиот центар за извонредност на Морис К. тоа“.
Проект за геном Индија

Проектот Геном Индија (ГИП) била истражувачка иницијатива предводена од Центарот за истражување на мозокот на Индискиот институт за наука со седиште во Бангалор и вклучувала над 20 универзитети низ целата земја во обид да се собереле примероци, да се собереле податоци, да се спроведувало истражување и да се создала мрежа за „индиски референтен геном“.
1 Заднина
Иницијативата била финансирана од Одделот за биотехнологија (ДБТ) за секвенционирање на најмалку 10.000 индиски геноми. Во фаза 1, целта на истражувањето била да се развијат предиктивни дијагностички индикатори за неколку болести со висок приоритет и други невообичаени и генетски нарушувања. Во фаза 2, проектот ќе собирал генетски примероци од пациенти со три широки категории - кардиоваскуларни заболувања, ментални болести и рак.
1.1 Институции кои учествувале
Листата вклучувала;* Институт за медицински науки во цела Индија, Џодпур
* Центар за клеточна и молекуларна биологија
* Центар за ДНК отпечатоци и дијагностика
* Институт за геномика и интегративна биологија
* Истражувачки центар за биотехнологија Гуџарат, Гандинагар
* Индиски институт за информатичка технологија, Алахабад
* Индискиот институт за научно образование и истражување, Пуна
* Индиски институт за технологија, Мадрас
* Индиски институт за технологија, Делхи
* Индиски институт за технологија Џодпур
* Институт за биоресурси и одржлив развој, Имфал
* Институт за животни науки, Бубханесвар
* Универзитетот Мизорам
* Национален центар за биолошки науки
* Национален институт за биомедицинска геномика
* Националниот институт за ментално здравје и невронауки
* Центар за биотехнологија Раџив Ганди
* Шер-и-Кашмир Институт за медицински науки
Сабри Беркел

Сабри Беркел, (, — , ) — сликар од Македонија со турско потекло.
1 Животопис
По завршувањето на основното и средното образование во Скопје, Сабри Беркел добива диплома на подготвителниот отсек на Белградската школа за ликовни уметности во 1927-1928 година. Подоцна, две години студирал фрескопис и гравура во работилницата Феличе Карена на Академијата за ликовни уметности во Фиренца. Во Турција отишол во 1935 година и ја отворил својата прва самостојна изложба во салите на Академијата.
Две години работел како професор по уметност во Анкара. Во 1939 година работел како асистент во работилницата за гравура во сликарскиот оддел на Академијата.
Работел како наставник по галерија на Катедрата за декоративна уметност помеѓу 1949 и 1974 година и како раководител на Катедрата за сликарство помеѓу 1965 и 1969 година. Во 1961 година учествувал на 22. Државна изложба за сликарство и скулптура и го освоил првото место со неговата слика „ ''Композиција бр. I'' “.
Во 1991 година ја добил титулата државен уметник од Министерството за култура.
Починал на 4 август 1993 година во болницата Шишли Етфал, каде што бил на лекување.
ПНВ публикации

ПНВ публикации — македонска издавачка куќа.
1 Организација и раководење
Издавачката куќа ПНВ публикации е организирана како ДООЕЛ, а нејзиното седиште се наоѓа во Скопје, на следнава адреса: „Васко Карангелески“, бр. 7/1-43. Директор на ПНВ публикации е Јулијана Величковска - Димоска, а главен и одговорен уредник е Јованчо Димоски.
2 Издавачка дејност
Каталогот на ПНВ публикации ги опфаќа следниве дела:
* Јулијана Величковска, ''Годишни времиња'', 2014
* Љубица Шопова, ''Форми во создавање'', 2020
Ашраф Базнани

Ашраф Базнани (|Achraf Baznani; 1979, Маракеш) е самоук марокански концептуален фотограф и режисер.
1 Живот и кариера
Почнал да се занимава со фотографија на десет години. Снимил и неколку документарни и кратки филмови. Како режисер на краткиот филм „Имигрант“ од 2007 година, освоил повеќе државни и меѓународни награди.
Живее и работи во Маракеш.
2 Изложби
* 2015 ''"Colour brust"'', PH21 Gallery, Будимпешта, Унгарија
* 2015: ''Park Art Fair International'', Триберг, Германија
* 2015: Gallery Globe, Адисон, Тексас, САД
* 2015: Digital Private Exhibition ''Louvre Museum'', Париз, Франција
* 2016: International Surrealism Now, Коимбра, Португалија
* 2016: Интернационален саем на уметност во парк 2016, Триберг, Германија
* 2016: Männer, Gräfelfing, Германија
* 2016: Inside my Dreams, Solo Exhibition, Рабат, Мароко
* 2016: Salon de la photographie africaine, Абиџан, Брегот на слоновата коска
* 2017: Nordart 2017, Германија
3 Уметнички книги
* 2014: Низ ''мојот објектив'' , Уметничка книга.
* 2014: ''Во моите сништа'' , Уметничка книга.
Форми во создавање

„Форми во создавање“ — поетска збирка на македонската поетеса Љубица Шопова. Книгата, со димензии од 18 сантиметри и со обем од 64 страници, е објавена во 2020 година од ПНВ публикации во 100 примероци. Таа е каталогизирана во НУБ „Св. Климент Охридски“, Скопје и ја носи меѓународната ознака ISBN 978-608-265-024-1.
1 Содржина
Збирката се состои од 40 песни, поделени во четири циклуси:* Апстрактно
''Експерименти''* Игра на зборови
* Кратка биографија
* Додека чекав
* Емотикон
* Бои
* Најава
* Давеник
* Обратно од љубов
* Undo
* Рецепт
''Форми во создавање''* Геометриски претпоставки
* Draft
* Средба со себе
* Опции
* Форми во создавање
* Царство
* Уште едно испиено кафе
* Update
* Во аут
* Копче
''Кога бев облак''* Почетокот на заминувањата
* Кога бев облак
* Print Screen
* Кога ми недостасува болката
* Капут
* Т(е)ло
* Лет
* Капки на стаклото
* На фризер
* Сложувалка
''Ахронија''* Време за одмор
* Ахронија
* Прогноза
* Долг
* Постоење
* Комарец
* Собно ехо
* Криенка
* Таман
2 Осврт кон делото
Владимир Мартиновски ја оценил збирката како „концептуално доследно осмислено, поетички зрело и мајсторски заокружено поетско остварување“, додавајќи дека „во секоја песна на Љубица Шопова се излегува од „зоната на комфорот“ на готови и испробани поетски формули. Во својто осврт кон збирката, Ана Голејшка Џикова пишува: „Она што плени во дебитантската стихозбирка на Љубица е тоа што сè што е напишано е тука за да се создаде, за да излезе... на средбата со себеси. Низ песните, Љубица ја раскажува прогнозата за животот, преку силните (раз)врски со семејното јадро, мајчинската топлина, ритуалите со таткото, врската со она што е внатре, во домот, но и предизвикот свртен кон надвор... Притоа, темите се како месо, крв и роботика — песните функционираат на ниво со современото употребување социјални медиуми, компјутери, алатки што го поврзуваат човекот со иднината, со она што е форма на ново создавање, нова креација.“
HLA-DR16

главен комплекс на хистокомпатибилност, класа II, DR16
Групи на хаплотипови, DRA*01:DRB1*1601 DRA*01:DRB1*1602
Структура (Види HLA-DR )
Идентификатори, алфа ''*0101''
Симбол(и)
EBI-<sup data-ve->&#x5B; ''трајна мртва врска'' &#x5D;</sup>HLA
Идентификатори, бета 1 ''* 1601''''* 1602''''* 1604''
Симбол(и)
EBI-<sup data-ve->&#x5B; ''трајна мртва врска'' &#x5D;</sup>HLA
EBI-HLA
EBI-HLA
Споделени податоци
Локус, chr.6 ''''
HLA-DR16 (DR16) е HLA - DR серотип кој ги препознава генските производи DRB1*1601, *1602 и *1604. DR16 се наоѓа во Медитеранот на скромни фреквенции. DR16 е дел од постарата HLA-DR2 серотип група која исто така содржи слични HLA-DR15 антигени.
1 Алели
+DR16, DR2 и други серотип препознавање на некои DRB1*16 алели , DRB1*, DR16, DR2, DR15, Пример
алел, %, %, %, големина (N)
1601 година, 41, 29, 19, 703
1602 година, 47, 30, 16, 239
1604 година, > 50, 1
2 Здруженија на болести
DR16 е поврзан со Чага-овата кардиомиопатија, ревматска срцева болест, коронарна артериска ектазија, и хроничен дискоиден лупус еритематозус.
DRB1*1601 е поврзан со ризик од туберкулоза
DRB1*1602 : Јувенилен ревматоиден артритис, ревматска срцева болест,
, системска склероза (SSc) и анти-ДНК топоизомераза I (анти-топо I) антитела, мелиоидоза (Инфекција Burkholderia pseudomallei)
2.1 Проширена врска
Хаплотипот DRB1*1601:DQA1*0102:DQB1*0502 е поврзан со ризик од тубекулоза.** *1602:DQA1*0102:DQB1*0502 хаплотип: гробови болест, рак на грлото на матката (инфекција со хуман папилома вирус), склеродерма.** *1602:DQA1*05:DQB1*0301 хаплотип: ревматска срцева болест, системска склероза.
3 Генетска поврзаност
DR16 Хаплотипови
Серотипови, DRA, DRB1, DRB5
DR16(2)-DR51, *0101, * 1601 година, *0101
*0101, *1602, *0101
*0101, * 1604 година, *0101
DQA1, DQB1, DRB1
DR16(2)-DQ5 (5.2, 1), *0102, *0502, * 1601 година
HLA-A, HLA-B, DRB1
A2-B51(5)-DR16(2), *0201, *5101, * 1601 година
HLA-DR16 е генетски поврзан со HLA-DR51 и HLA-DQ5 серотиповите.
Манастир „Св. Апостоли“ - Клиново

Свети Апостоли (|Ιερά Μονή Αγίων Αποστόλων) — манастир кај селото Клиново, Тесалија. Влегува во состав на Стагиско-метеорската епархија на Цариградската патријаршија.
1 Местоположба
Манастирот се наоѓа на 2 км северисточно од Клиново, во северните пазуви на планината Козјак.
2 Историја
Манастирот бил изграден околу средината на XVIII век од Стаги Пајсиј во стилот на светогорските манастири. Едно од најстарите натписи на влашки јазик се наоѓа во црквата, кој потекнува од 1780 г. Се наоѓа над нејзиниот влез. Натписот гласи:
Сѐ до 1970 година, во склоп на манастирот влегувале конак, ќелии и помошни објекти. Денес е останат само католиконот.
3 Поврзано
* Стагиско-метеорска епархија
4 Наводи
Многу мерак имам бабо

Многу мерак имам бабо е македоснка народна песна на Виданка Ѓорѓиевска.
1 Текст
:Многу мерак имам бабо,
:по твоето моме.
:Кажи стара ле бабо,
:дал ќе ми го дадиш.
:Чекај, чекај јабанџиче
:Велигден да пројде
:Велигден да пројде, синко
:гости да пречека
:Тогаш дојди јабанџиче
:дојди, погледај ја
:Дојди погледај ја, синко
:дојди земи ја.
Камен да беше срцето

Камен да беше срцето македонска авторска песна на Виолета Томовска.
1 Текст
:Вечер ќе дојдеш кај мене
:Во бела руба променет
:Вечер ќе дојдеш кај мене
:Од црно вино занесен
:Ти со цветец во ревер расцветан
:Јас со бунар во душа ископан
:Ти со цветец во ревер расцветан
:Јас со бунар во душа ископан
::Камен да беше срцево што бие
::Од тебе ќе препукне болка ќе го свие
::Камен да беше срцево што бие
::Од тебе ќе пропукне болка ќе го свие
:Утре ќе пратиш другари
:Лудоста да ти покајат
:Може ли така признај ми?
:Трагите да се покријат?
:Ти со цветец во ревер расцветан
:Јас со бунар, во душа ископан
:Ти со цветец во ревер расцветан
:Јас со бунар во душа ископан
::Камен да беше срцево што бие
::Од тебе ќе препукне, болка ќе го свие
::Камен да беше срцево што бие
::Од тебе ќе препукне, болка ќе го свие
Антуполи

Антуполи (|Ανθούπολη), порано Антокипи (''Ανθόκηποι'') — село во Солунско, Егејска Македонија, денес во општината Даутбал на Солунскиот округ, Централна Македонија, Грција.
1 Географија
Селото се наоѓа во северниот дел на Солунското Поле, на 2 км источно од Даутбал. Лежи на превојот Дервент, крај патот Солун-Лагадина (А2).
2 Историја
Селото е нова населба, за првпат спомната во 1971 г. кога во неа е попишан 1 жител. Сè до 2001 г. го носела името Антокипи.
3 Знаменитости
Непосредно јужно од селото е археолошкото наоѓалиште Дервент каде е откриена некрополата на древномакедонскиот град Лете.
Бисопролол

Бисопрололот е лек од групата на бета блокатори, кој се користи во терапијата на срцеви заболувања. Тука спаѓаат тахиаритмија, висок крвен притисок, ангина пекторис, и срцева слабост. Се зема преку уста.
Вообичаени несакани ефекти вклучуваат главоболка, чувство на замор, дијареа и оток на нозете. Потешките несакани ефекти вклучуваат влошување на астмата, блокирање на способноста да се препознае ниско ниво на глукоза во крвта, и влошување на срцевата слабост. Постои загриженост дека употребата за време на бременоста може да биде штетна за плодот. Бисопрололот спаѓа во групата на бета блокатори и дејстува селективно на β<sub>1</sub> рецепторот.
Биспорололот се наоѓа на Списокот на СЗО на есенцијални лекови. Достапен е како генерички лек. Во 2024, е петти најчесто пропишуван лек во Македонија, со повеќе од 1,2 милиони рецепти.
HLA-DR53

главен комплекс на хистокомпатибилност, класа II, DR53
Хаплотипови, DRA*01:DRB4*0101 DRA*01:DRB4*0102 DRA*01:DRB4*0103 DRA*01:DRB4*0104
Структура (Види HLA-DR )
Идентификатори, алфа ''*0101''
Симбол(и)
EBI-<sup data-ve->&#x5B; ''трајна мртва врска'' &#x5D;</sup>HLA
Идентификатори, бета 4 ''*0101''''*0102''''*0103''''*0104''
Симбол(и)
EBI-<sup data-ve->&#x5B; ''трајна мртва врска'' &#x5D;</sup>HLA
EBI-HLA
EBI-HLA
EBI-HLA
Споделени податоци
Локус, chr.6 ''''
HLA-DR53 е HLA-DR серотип кој препознава генски производи на HLA-DRB4 локусот. На овој локус има 13 алели кои кодираат 7 протеини.
DRB3, DRB4 и DRB5 се мали DR-бета-кодирачки локуси, тие се препознаени дека имаат различна еволуција а присуството на локусот DRB4 е поврзано со серопозитивноста на HLA-DR7. Локусот DRB4* очигледно бил дупликат од предок на заедничкиот локус DRB1-DRB4 пред околу 5 милиони години.
Локусот DRB4 е очигледен само во мала подгрупа на хаплотипови DQ, а на повеќето поединци им недостасува DRB4. Покрај тоа, нивото на нормална експресија е 8 пати пониско од DRB1 во клетките кои можат да ги изразат и двете. и намалена поради транскрипциската и пост-транскрипциската регулатива.
1 Алели
+DR53 препознавање на некои DRB4* алели , DRB4*, DR53, ?, Пример
алел, %, %, големина (N)
0101, 95, 38
0103, 89, 49
DR53 реактивни алели: DRB4*0101, *0103
Непозната реактивност: *0102, *0104 до *0107
Нулти алели : *0101102N, *01030102N, *0201N, *0301N
2 Придружни болести
DRB4*01 е позитивно поврзан со мултиформна еритема, Кронова болест, мијастенија гравис, ревматоиден артритис Хашимото тироидитис, витилиго, примарна билијарна цироза, клозапин- индуцирана агранулоцитоза, Вогт-Којанаги-Харада болест,
3 HLA-DRB1 поврзаност
Серотиповите на HLA-DR53 (HLA-DRB4) се поврзани со следните алели групи на HLADR серотипови (HLA-DRB1):
HLA-DR4 - DRB1*04
HLA-DR7 - DRB1*07
HLA-DR9 - DRB1*09