procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Национален парк Катаи

Националниот парк Катаи — заштитен национален парк кој се наоѓа во регионот на Хоксбери во Сиднеј, Нов Јужен Велс, во Источна Австралија. Националниот парк има површина од 424 хекатари и се наоѓа на околу 55 километри северозападно од централната деловна област во Сиднеј. Националниот парк Катаи ги содржи и паркот Мичел и фармата Хоуп.
1 Локација и одлики
Националниот парк Катаи се наоѓа близу реката Хоксбери и има три области: паркот Катаи кој се наоѓа раскрсницата на реката Катај и реката Хоксбери, фармата Хоуп со паркот Катај на север и паркот Мичел приближно 2.5 км по должината на потокот Катај.
Дел од националниот парк Катаи бил пристаниште за Првата флота, а паркот има важни историски и археолошки ресурси. Има и една куќичка која била изградена во 1820-тите, урнатини на камена ветерница за која се смета дека е најстарата индустриска зграда во Австралија, суви изградени од осудени камени sидови и низа други одлики што ги покажуваат промените во местото од почетокот на XIX век. Националниот парк исто така содржи голем број абориџински места кои се од големо значење за нашето разбирање за областа Катаи пред европското населување.
Домот Катаи е изграден околу 1820 година и неговиот извор е наведен од Националната доверба и Австралиската комисија за наследство . Мелницата за фарми „Надеж“ на фармата „Надеж“ исто така е заведена во Регистарот на национални добра, веројатно е изградена околу 1806 година и за неа се верува дека е најстарата индустриска локација во Австралија.
2 Поврзано
* Заштитени области на Нов Јужен Велс
* Катаи, Нов Јужен Велс
Златибор (Чајетина)

Златибор е град во Србија во општина Чајетина во областа Златибор. Според пописот од 2011 г. имало 2.821 жител.
1 Промени во името на населбата Златибор
* Кулашевац - до 1893 година.
* Краљeва Вода ''(еднина)'' - од 1893 до 1946 година
* Партизански Води ''(множина)'' - од 1946 до 1991 година
* Златибор - од 1991 година
2 Историја
До крајот на 19 век, ова тогаш сè уште мало село се викало Кулашевац, име според изворот и потокот во неговиот центар. Од зградите тука се наоѓала само дрвената веранда на Јован Мишиќ. Златиборски сердар и очигледно принцот Милош, исто така летувале тука со своите семејства.
Во 1893 година, кралот Александар Обреновиќ престојувал во Кулашевац и му ветил на Петар Мишиќ, тогашен претседател на општината, дека Златибор ќе стане туристичка област. На празникот Преображение Христово таа година, кралот изградил фонтана (Кралска Чешма) на изворот на Кулашевац, и оттогаш ова место се вика Краљева Вода. Септември 1905 година година, кралот Петар I Караѓорѓевиќ и престолонаследникот Александар I Караѓорѓевиќ го посетиле Краљева Вода. Оттогаш, туризмот на Златибор и Краљева Вода се развивал побрзо. Хотелот Краљева Вода и една вила, биле завршени во 1910 година, тоа биле првите објекти што започнале да примаат гости. Во 1927 година, Краљева Вода била поврзана со Ужице на модерен начин. Изграден бил и нов хотел Швајцарија, а летниковците се делеле бесплатно. Домот за сместување и закрепнување на хендикепираните лица е изграден во 1931 година. Истата година, Краљева Вода исто така добила водоснабдување .
По Втората светска војна, во спомен на партизаните кои биле ранети и кои биле застрелани во ноември и декември 1941 година, Краљева Вода била именувана како Партизанска вода. Во седумдесеттите години на 20 век, тој се развивал, и не запрел до денес. На крајот на 20. век, името на Партизанска вода е сменето во ''Златибор'', па затоа често постои конфузија помеѓу името на местото и планината, особено меѓу туристите.
Растејќи и проширувајќи се, Златибор се поврзал со Палисада, која некогаш била посебно место. Туризмот се развил и на Палисадата.
Тука се наоѓаат и основното училиште „Димитрије Туцовиќ“ ИО Златибор, железничката станица Златибор, црквата Свето Преображение Господово, вилата „Јеље“, вилата „Блед“, вилата Џура Борошиќ, вилата Радомир Милачевиќ-Милац, вилата Александар Павловиќ, вилата Јанчиќ .
3 Градски окрузи
Градски области на Златибор се:
* Обудојевица, исто така Обадовица и Обудовица, е градски округ во Златибор. Некогаш имало пространи пасишта, а денес солитери и хотели. Целата оваа област била именувана по потокот што течел таму, а денес е дел од канализацијата Златибор. Обудојевица е популарна по своите скијачки терени.
4 Галерија
5 Демографија
Во населбата Златибор живеат 1834 возрасни жители, а просечната возраст на населението е 37,0 години (36,3 за мажи и 37,7 за жени). Во населбата има 811 домаќинства, а просечниот број на членови по домаќинство е 2,89.
Оваа населба е во голем дел населена со Срби (според пописот од 2002 година), а во последните три пописи е забележано зголемување на бројот на жители.
6 Поврзано
* Златибор, планина
* Парк на природата Златибор
Полутврдокрилци

Полутврдокрилци (''Hemiptera'') се ред на инсекти кои опфаќаат околу 50.000 до 80.000 видови на групи како што се цикади, лисни вошки, Planthoppers, Leafhoppers, стеници и Pentatomoidea. Тие се со големина од 1 милиметар до околу 15 сантиметри, и имаат ист или сличен устен апарат.
Повеќето полутврдокрилци се хранат со растенија, цицајќи го сокот од растенија. Некои се хематофаги, додека други се месојадни кои се хранат со други инсекти или мали без'рбетници. Тие живеат во широк спектар на живеалишта, генерално на копно, иако некои видови се прилагодени на животот во или на површината на свежа вода. Полутврдокрилците имаат хемиметаболизам, со млади нимфи кои некако личат на возрасните. Многу видови на лисните вошки се способни за партеногенеза, создавајќи млади од неплодени јајца, што им помага да се размножуваат исклучително брзо во поволни услови.
Луѓето се во контакт со полутврдокрилците со милениуми. Некои видови, вклучувајќи ги и лисните вошки, се значајни земјоделски штетници, кои прават штета на земјоделските култури со директно цицање сок, но исто така им штетат индиректно со тоа што се преносители на сериозни вирусни заболувања. Стениците се постојан паразит кај луѓето, а некои полутврдокрилци од семејството Triatominae можат да ја пренесат Шагасовата болест. Цикадите се користеле како храна и се споменати во ''Илијада'' во Стара Грција.
Лисни вошки (натсемејство)

Лисни вошки — натсемејство на мали инсекти во рамките на подредот на мевосурларите (''Sternorrhyncha''). Групата вклучува меки бели волнени лисни вошки. Типичен животен циклус вклучува женки кои не летаат и кои раѓаат живи нимфи - кои исто така можат да бидат бремени, што се нарекува телескопски развој - без вклучување на машките единки. Брзо созреваат, и женките се размножуваат изобилно, така што бројот на овие инсекти брзо расте. Женките со крилја можат да се развијат подоцна во сезоната, со што инсектите колонизираат нови растенија. Во умерените региони, фазата за репродукција е наесен, а инсектите често презимуваат како јајца.
Лисните вошки се меѓу најразорните штетни инсекти за култивираните растенија во умерените региони. Покрај слабеење на растението поради тоа што го цицаат сокот, лисните вошки дејствуваат како вектори за растителните вируси. Поради нивната способност за брзо зголемување на бројот со асексуална репродукција и телескопски развој, тие се многу успешна група на организми од еколошка гледна точка.
1 Семејства
* Aphididae Latreille, 1802
* Bajsaphididae Homan, Zyla & Wegierek, 2015
* Canadaphididae Richards, 1966
* Cretamyzidae Heie, 1992
* Drepanochaitophoridae Zhang & Hong, 1999
* Oviparosiphidae Shaposhnikov, 1979
* Parvaverrucosidae Poinar & Brown, 2006
* Sinaphididae Zhang, Zhang, Hou & Ma, 1989
*''incertae sedis''**''Palaeoforda tajmyrensis'' Kononova, 1977
**''Penaphis'' Lin, 1980
**''Plioaphis subhercynica '' Heie, 1968
**''Sbenaphis'' Scudder, 1890
**''Sunaphis'' Hong & Wang, 1990
**''Xilutiancallis'' Wang, 1991
**''Yueaphis'' Wang, 1993
Репс

Репс — мал град во Областа Леска, северозападна Албанија. На реформата на локалната самоуправа во 2015 година, тој станал дел од општината Мирдита. Тој бил седиште на поранешната општина Орош. Рудниците за хром Вандрушен се наоѓаат на 4 км надвор од средиштето на селото.
Модроок сатир

Модроокат сатир (''Minois dryas'') е пеперутка од семејството на шаренците. Оваа пеперутка живее и во Македонија, како и во централна и источна Европа и Азија.
1 Подвидови
Подвидовите на оваа пеперутка се:*''Minois dryas phaedra'' (Linnaeus, 1764) (јужни Алпи)*''Minois dryas bipunctatus'' (Motschulsky, 1861) (Источна Азија и Јапонија)
*''Minois dryas septentrionalis'' (Wnukowsky, 1929)
*''Minois dryas shaanxiensis'' (Qian)
2 Животна средина
Овој вид на пеперутки живее во јужна и Средна Европа па сè до Азија и Јапонија. Оваа пеперутка претпочита шумски и ливадски предели со изобилие на цветови. Пеперутката живее на надморска висина од 100 до 1600 метри надморска висина.
3 Опис
Распонот на крилјата е од 54 до 70 мм. Основната боја на горната страна е темнокафена. Женките се поголеми и побледи за разлика од мажјаците. На предните делови на горната страна на крилјата има по две точки со сина боја, а на задниот дел има по една мала точка. Долните страни на крилјата се слични, разликата е во тоа што големите точки имаат жолтеникави бордури, а малите точки се сивкасти.
4 Биологија
Пеперугата лета од јуни до септември во зависност од локацијата. Ларвите најчесто живеат на растенијата ''Molinia caerulea'', ''Arrhenatherum elatius'', ''Oryza sativa'', ''Avena'', ''Dactylis'', ''Poa'', ''Festuca'', ''Carex'', ''Calamagrostis'' и ''Bromus''.
Париз (Иран)

Париз (|پاريز, исто така познато како Риз и Бариз) - град и главен град на областа Париз, во Сирџанскиот Округ, покраината Керман, Иран. На пописот во 2006 година, неговото население било 4.527, од 1.231 семејство.
Бруси

Бруси (полски: ''Brusy''; кашубиски: ''Brusë;'' |Bruß) - град кој се наоѓа во полското Поморско Војводство. Бруси добил статус на мал град (паланка) во 1988 година.
1 Историја
Од 19 век Бруси бил важен центар на кашупското движење, иако голем дел од Кашубите од Бруси емигрирале во Винона, Минесота кон крајот на 1900-тите. Во 2007 година, овде бил одржан деветтиот Конгрес на Кашубите, а во 2012 година, тука била спроведена годишната прослава на Кашупскиот ден на единството. Во градот се наоѓа и кашупско средно училиште.
За време на Втората светска војна, тајната воена организација Поморски грифин (Гриф Поморски) дејствувала во бруската област под водство на полковник Јозеф Врица, кој исто така бил римокатолички свештеник. Бруси била и местоположбата на нацистичкиот брусов под-камп на концентрациониот логор Штутхоф.
2 Значајни луѓе
* Јан Вировински (роден 1947) полски политичар и кашупски активист
* Станислав Ламчик (роден 1957) полски политичар, избран за пратеник во 2005 година
* Пјотр Пјекарски (роден 1964) пензиониран полски тркач на 800 метри, учествувал на Летните олимписки игри 1992
3 Поврзано
* Бруси (железничка станица)
* Кребани
4 Наводи
Дурбе

Дурбе (|Durbe, |Durben, |Durbė, |Dorbiany, |Дурбе/''Дурбен)'' ― гратче/паланка во Латвија. Дурбе првпат бил споменат во 1260 година, кога се случила Битката кај Дурбе крај езерото Дурбе.
Градските права му биле доделени на Дурбе во 1893 година и потврдени во 1917 година. Властелинска куќа во Дурбе служела како штаб на германската бригада во 1917 година.
Градскиот грб бил доделен во 1925 година - сребрена јаболкница. Во летонскиот фолклор јаболкницата се смета за магичен извор на младост и сочувство.
1 Значајни луѓе
Зигфридс Ана Мејеровиц (1887 - 1925), премиер на Латвија и министер за надворешни работи на Латвија.
2 Поврзано
* Градови во Латвија
Стенде

Стенде (|Stende, |Stenden) ― гратче/паланка во Латвија.
1 Историја
Населбата се наоѓала на земјата на властелинската куќа Стенде уште од 14 век. Целото место бил во сопственост првично на господарот на властелинската куќа Стенде уште од 14 век.властелинската куќа Филип фон дер Бриген, кому му бил дадена од Ливонскиот Ред. Брзиот раст започнал кога во 1904 година била воспоставена железничката станица Стенде на правецот Рига-Вентспилс. За време на Првата светска војна во 1915 година Стенде бил окупиран од германските трупи. За снабдување на трупите, Германците требале да изградат подобри врски со блиското пристаниште Роја. За оваа намена е изградена тесна шина или во воена смисла фелдбан од Роја до Стенде. Набавките од Стенде можеле да се испорачуваат преку главната железничка линија.
Во 1991 година, Стенде добил градски права.
2 Поврзано
* Список на градови во Латвија
Црква „Св. Ѓорѓи“ - Вртешка

Свети Ѓорѓи — главна селска црква во плачковичкото село Вртешка, Македонија.
Црквата се наоѓа во самото село, веднаш до обновениот планинарски дом „Вртешка“.
1 Местоположба
Црквата е сместена на крајот на асфалтираниот пристап, кој се спушта од регионалниот пат до некогашното село Вртешка и планинарскиот дом.
2 Историја
Црквата била подигната како параклис во 2005 година од страна на дарители од Штип и истата година е извршено мало осветување.
3 Архитектура
3.1 Фрескоживопис
Црквата е фрескоживописана од страна на зографот Златанов од Скопје.
4 Камбанарија
Во 2010 година, црквата добила камбанарија, која истата година била и осветена од страна на митрополитот г. Иларион. Камбанаријата била донација на модната конфекција Беас-Астибо и членовите на планинарското друштво „Лисец“ од Штип.
5 Галерија
6 Поврзано
* Штипско архијерејско намесништво
* Карбинска парохија
* Вртешка
Алмере

Алмере општина и најголем град во покраината Флеволанд. Кон крајот на 2009 тата година бројот на населениеto изнесувало 188.209 жители.
Името Алмере потикнува од името на некогашното слатководно езеро кое во средниот век се наоѓало на ова подрaчје. Изградбата на Алмере започнала во 1975 година на јужниот дел на полдерот на Флеволанд, околу 25 километари источно од Амстердам.
1 Население
Според проценкаta од 2008 година, во градот живеело 142.765 жители.
Седа (Латвија)

Седа ― паланка (мал град) во Латвија основан во 1952 година. Главната месна индустрија е извлекување на тресет. Градот е извонреден по сталинистичката архитектура во стилот на 1950-тите, датира од славните денови на Седа, кога работниците од целиот Советски Сојуз дошле да работат за претпријатието за извлекување на тресет.
Акционерското друштво „Седа“ сè уште е голем работодавач.
Паланката и нејзините луѓе биле предмет на документарниот филм „''Седа: Луѓето од мочуриштето''“ (|Seda. Purva ļaudis; режисер: Каспарс Гоба; Латвија/Германија, 2004 година).
1 Галерија
2 Поврзано
* Градови во Латвија
Планинарски дом „Вртешка“

Планинарски дом „Вртешка“ — планинарски дом во Македонија, сместен на надморска височина од 1.080 метри, во селото Вртешка, на планината Плачковица.
1 Местоположба
Домот се наоѓа на надморска височина од 1.080 метри во самото село Вртешка, на околу 35 километри од градот Штип. До него води асфалтен пат, чиј последен крак од 2 километри бил направен во 2019 година.
2 Историја
Планинарскиот дом во минатото го носел името „Участок“.
Денес, домот е обновен и е управуван од страна на планинарското друштво „Лисец“ од Штип. Во 2020 година со средства од Светска банка домот бил обновен и започнале активности за негова надградба со што би се добиле легла за 120 посетители.
3 Особености
Домот располага со повеќекреветни соби за 40-тина посетители, голема трпезарија со камин и кујна. Домот има струја, вода и централно греење. Домот има отворен карактер, а во него треба да се најавите.
4 Патеки
Од домот има патека до врвот Лисец.
5 Галерија
Зилупе

Зилупе (латгалски: Синуоја (''Sīnuoja'')'','' од с''ина'' - „граница“; германски: Розенау (''Rosenau'')'','' руски: Розеново) - паланка (мал град) во Латвија, покрај реката Зилупе, на границата со Русија. Железничката станица во Зилупе е последната станица за железничката линија Рига-Зилупе, која е една од најдолгите пруги за патници во Латвија. Градот првпат започнал да се создава за време на изградбата на железничката линија Вентспилс-Москва во 1900 година, станицата го добила името Розенова, по поранешниот земјопоседник. Во близина на станицата, била создадена мала населба од трговци и железнички работници. Во 1908 година веќе имало полициска станица, училиште и пошта во Розенова.
Понатамошниот развој на населбата бил прекинат со Првата светска војна. Во 1918 година бил уништен железничкиот мост над реката Зилупе. Од 1918 до 1920 година, Розенова како и цела Источна Латвија била под советска власт. Во јануари 1920 година, Розенова била ослободена од латвиската војска во последната фаза од Латвиската војна за независност.
Откако станала дел од Република Латвија, населбата била преименувана во реката Зилупе. Во меѓувоениот период Зилупе бил важен центар во регионот. Во 1925 година го добил статусот на село, а во 1931 година, градските права. Жителите на Зилупе главно се занимавале со трговија и земјоделство. Во 30-тите години на минатиот век во Зилупе постоела воденица и пилана, како и мала болница и околу 120 продавници.
За време на Втората светска војна, Зилупе бил окупиран од германската војска од 6 јули 1941 година до 18 јули 1944 година и бил администриран како дел од Рајхскомесаријатот Остланд.
По Втората светска војна, неколку големи претпријатија ги отвориле своите подружници во Зилупе. Овие вклучувале работилница за метални обработка, мала фабрика за текстил и пекарница.
Градот е во близина на патот А12, кој по граничниот премин кон Русија се претвора во М9, и двата се дел од европската рута Е22.
1 Поврзано
* Градови во Латвија
Dorylus gribodoi

''Dorylus gribodoi'' е западноафрикански вид на воена мравка од родот ''Dorylus''.
1 Живеалишта
Видот се појавува во Западна Африка, од Гвинеја и Либерија до Камерун. Ограничен е на влажни живеалишта како дождовни шуми и шуми при реки и се јавува на надморска височина до 1600 м.
2 Биологија
Напади од D. gribodoi се извршуваат во слојот на мртви лисја. Работниците се повлекуваат во тунели кога се вознемирени или изложени на сонце. Ограничените набуљдувања покажуваат дека видот скоро исклучиво се храни со дождовни црви, но на оваа информација треба да се гледа со претпазливост бидејќи варијацијата во исхрана е значително по разновиден кај другите видови ''Dorylus''. Познато е дека шимпанзa се хранат со ''D. gribodoi'' на две места (Босу во Гвинеја и Таи во Брег на Слоновата Коска); тие или користат стапчиња за да соберат работници од мравки на патеки или гнезда, или ги отвораат гнездата и земаат работници со своите раце. Гнездата се многу помалку видливи од оние на другите Dorylus видови мравки и се многу тешко да се најдат (за луѓето; шимпанзата се многу поуспешни). ''D. emeryi'' е симпатичен со ''D. gribodoi'' и има скоро идентично однесување во лов и барања за живеалишта, така што двата вида може лесно да се мешаат на поле. Најголемите работници на ''D. emeryi'' се многу поголеми.
Dorylinae

Dorylinae е потсемејство на мравки, со дистрибуција во Стариот и во Новиот Свет. Потсемејството Dorylinae еволуирале пред околу 74-101 милиони години. Потсемејството Dorylinae исто така поминало низ брзи адаптации за време на нивната рана историја. Во 2014 година, Брејди ги сместил претходните Dorylomorph потсемејства (Aenictinae, Aenictogitoninae, Cerapachyinae, Ecitoninae и Leptanilloidinae) во потсемејството Dorylinae.
1 Родови
*''Acanthostichus'' Mayr, 1887
*''Aenictogiton'' Emery, 1901
*''Aenictus'' Shuckard, 1840
*''Cerapachys'' Smith, 1857
*''Cheliomyrmex'' Mayr, 1870
*''Chrysapace'' Crawley, 1924
*''Cylindromyrmex'' Mayr, 1870
*''Dorylus'' Fabricius, 1793
*''Eburopone'' Borowiec, 2016
*''Eciton'' Latreille, 1804
*''Eusphinctus'' Emery, 1893
*''Labidus'' Jurine, 1807
*''Leptanilloides'' Mann, 1923
*''Lioponera'' Mayr, 1879
*''Lividopone'' Bolton & Fisher, 2016
*''Neivamyrmex'' Borgmeier, 1940
*''Neocerapachys'' Borowiec, 2016
*''Nomamyrmex'' Borgmeier, 1936
*''Ooceraea'' Roger, 1862
*''Parasyscia'' Emery, 1882
*†''Procerapachys'' Wheeler, 1915
*''Simopone'' Forel, 1891
*''Sphinctomyrmex'' Mayr, 1866
*''Syscia'' Roger, 1861
*''Tanipone'' Bolton & Fisher, 2012
*''Vicinopone'' Bolton & Fisher, 2012
*''Yunodorylus'' Xu, 2000
*''Zasphinctus'' Wheeler, 1918
2 Наводи
# Brady, Sean, et al. “The Rise of Army Ants and Their Relatives: Diversification of Specialized Predatory Doryline Ants.” Web of Science, 1 Мај 2014 г.
Токат

Токат — главен град на покраината Токат во Турција во средноцрноморскиот регион Анадолија . Сместен е на сливот на реката Токат (Токат Сују) со Јешилирмак . На пописот во 2018 година, во градот Токат живееле 155.000 жители
1 Историја
Градот бил основан во периодот на Хетите. За време на кралот Митрадат VI , градот бил еден од неговите многу упоришта во Мала Азија .
Позната како Евдокија (Евдоксија), подоцна бил вклучен во западниот дел на Трапезунтското Царство.
По Битката кај Манцикерт, градот, заедно со поголемиот дел од Мала Азија, градот паднал под контрола на Турците Селџуци . По смртта на султанот Сулејман ибн Кутулмиш во 1086 година, емирот Малик Гази ја презел контролата над областа, работејќи од неговата база, градот Сивас. Поминале многу децении пред Селџуците повторно да ја преземат контролата над тој регион, во времето на Килиџ Арслан II.
По Битката кај Ќосе Даг, Селџуците го изгубиле регионот а подоцна земјата паднала под управа на Османлиите .
2 Клима
Токат има топло-лето средоземна клима ( класификација на климата во Köppen : ''Csa'' ) со значително поморско и континентално влијание.
3 Економија
Историски гледано, во областа се вадел бакар .
4 Култура
4.1 Образование
Универзитетот Газиосманпаша е една од поновите терцијарни институции во Турција, основана во 1992 година. Името го добила по локалниот херој Гази Осман-паша .
4.2 Спорт
Фудбалот е најпопуларен спорт: во постарите области над центарот на градот децата често играат со топки навечер во најмалите улици. Градскиот фудбалски клуб е Токатспор, кој своите домашни натпревари ги игра на стадионот „Токат Газиосманпаша“ .
Се игра и кошарка, одбојка, тенис, пливање, боречки вештини и многу други спортови. Возењето велосипед и џогирање се вообичаени по должината на реката.
5 Туризам
Најважната знаменитост е замокот Токат, османлиска тврдина со 28 кули на карпестиот рид со поглед кон градот. Влад Цепеш ( грофот Дракула ) бил затворен во една од овие зандани . Други знаменитости вклучуваат остатоци од неколку грчки православни цркви и катедрали, Гариплер џамија која датира од 12 век, Али-пашината џамија (16 век), Хатуније исто така од 16 век и Ѓок медреса од 1270 година.
Ситноока еребија

Ситнооката еребија (''Erebia pandrose'') е пеперутка од семејството на шаренците. Живее во цела Европа и во Северна Азија.
1 Опис
Пеперугата има распон на крилја од 30 до 38 мм. Основната боја на крилјата е светлокафена, каде во горниот дел на крилјата има поголеми портокалови шари, кои во долниот дел се значително помали. Секоја портокалова шара има по една црна дамка, од кои горните се поголеми, а долните помали. Долниот дел на крилјата се портокалови со линија од црни точки.
Возрасните единки летаат од јуни до август. Овој вид на пеперуги имаат по една генерација годишно.
Ларвите се хранат со растенијата ''Festuca'', ''Poa'' и ''Sesleria''.
2 Наводи
*Bolotov I.N. 2012. The Fauna and Ecology of Butterflies (Lepidoptera, Rhopalocera) of the Kanin Peninsula and Kolguev Island. - ''Entomological Review'' 92(3): 296-304.
Есперова шах-табла

Есперова шах-табла (''Melanargia russiae'') е пеперуга од видот на шарени пеперуги. Пеперугата живее во Јужна Европа (вклучително и Македонија), на Кавказот и до западен Сибир.
1 Опис
Мажјакот има распон на крилја од 26 до 30 мм. Горната страна на пеперугата во основата е темнокафена, која кон рабовите на крилјата преминува кон светлокафена. Во средината на крилјата има големи бели шари, кои кон краевите се намалуваат во обем. Долната страна на крилјата се посветли, со бледожолтеникави дамки. Возрасните единки летаат од јуни до август, на претежно карпести предели. Овој вид на пеперуги имаат една генерација годишно. Ларвите се хранат со растенијата ''Brachypodium'', ''Poa'', ''Stipa pennata'' и ''Aegilops geniculata''. Презимува во вид на ларва.
2 Подвидови
*''Melanargia russiae russiae''*''Melanargia russiae caucasiaca'' Nordmann, 1851 (Кавказ)
*''Melanargia russiae transcaspica'' Staudinger, 1901 (Kopet-Dagh)
*''Melanargia japygia'' (Cyrillo, 1787) (Италија, Шпанија)
Балканска шах-табла

''Балканската шах-табла'' (Melanargia larissa) е пеперуга од видов на шарени пеперуги. Пеперугата живее на Балканскиот Полуостров, Мала Азија и Кавказот, сè до Иран.
1 Опис
Пеперугата претпочита тревни површини, и шумски предели богати со тревна вегетација. Возрасните единки летаат од средината на мај до јули, една генерација годишно.
Распонот на крилјата е околу 52 мм. Оваа пеперуга може лесно да се препознае по шарениот бело-црн изглед. Оснсовата на пеперугата е бела исшарана со црни шари, кои се потемни кон краевите на крилјата.
Ларвите се хранат со растенијата ''Brachypodium''.
2 Подвидови
*''Melanargia larissa larissa''*''Melanargia larissa grumi'' Standfuss, 1892
*''Melanargia larissa hylata'' (Ménétriés, 1832) (Турција и Иран)
*''Melanargia larissa iranica'' Seitz, 1907
*''Melanargia larissa karabagi'' Koçak, 1976 (Турција)
*''Melanargia larissa kocaki'' Wagener, 1983
*''Melanargia larissa lorestanensis'' Carbonell & Naderi, 2007
*''Melanargia larissa massageta'' Staudinger, 1901
*''Melanargia larissa syriaca'' Oberthur, 1894
*''Melanargia larissa taurica'' Rober, 1896
*''Melanargia larissa titea'' Klug, 1832
Сјајноока еребија

Сјајнооката еребија (''Erebia oeme'') е пеперутка од видот шарени пеперуги.
1 Опис
Пеперугата живее во Јужна Европа, Алпите и Балканот (вклучително и Македонија). Во скоро време било потврдено дека живее и на Карпатите.
Пеперугата има распон на крилја од 28 до 36 мм. Големината е разновидна. Пеперугата е темнокафена по боја, каде централниот дел е потемен, а краевите посветли. Кон краевите на крилјата има портокалови дамки каде се наоѓаат црни точки со бели земици. Дамките варираат по голема. Долната страна на крилјата се сиво-кафени и ги имаат истите дамки. Пеперугите летаат од јуни до јули (според Зајц), или од јуни до август според други извори. Овие пеперуги имаат по една генерација годишно. Ларвите се хранат со растенијата ''Poa alpina'', ''Poa pratensis'', ''Poa nemoralis'', ''Festuca rubra'', ''Carex flacca'', ''Carex sempervirens'', ''Briza media'' и ''Molinia caerulea''.
Отоманска еребија

Отоманската еребија (''Erebia ottomana'') е мала пеперутка од видот на шарени пеперутки. Живее на Балканот, Мала Азија и Кавказот.
1 Опис
Отоманската еребија е во основа темнокафена на горната страна на крилјата. Покрај самите рабови на крилјата има портокалови дамки, во кои има црни точки со бели зеници. Големината и бројот на точките варира. Во средишниот дел на крилјата има нијанси на зеленкасто-сива боја. Живее на Балканот и Ерменија..
Шумска хипархија

Шумската хипархија (''Hipparchia fagi'') е пеперутка од подвидот на шаренци.
1 Подвидови
*''Hipparchia fagi tetrica'' Fruhstorfer, 1907
2 Животна средина
Оваа пеперуга може да се најде во скоро цела Европа, особено во јужниот дел на Континетот (вклучително и во Македонија). Таа живее во широколисни шуми, тревни површини на надморска висина до 1,600 метри.
3 Опис
Пеперугата има распон на крилјата од 66 до 76 мм. Овие големи пеперуги имаат темнокафеава горна страна на крилјата, со бела нијанска при крајот на крилјата, која е повидлива кај женките. На врвот на крилјата имаат темна дамка. За разлика од женките, мажјаците имаат и по една бледа дамка со бела точка во белиот појас во долниот дел. Долниот дел на крилјата е сличен со горниот кај двата пола. Разликата е во основата на крилјата, каде долната страна има изразито кафеаво-црни шари, и тие не се присутни на горната страна.
Овие пеперутки имаат одличен распоред на бои во поглед на камуфлажа во природна средина, особено на кората на дрвото. Тие најчесто се одмораат на кората на дрвото. T
Гасеницата има светлокафена глава со четири темни шари. Телото е светлокафено.
4 Биологија
Возрасните единки летаат од јуни до септември. Овој вид на пеперуги имаат по една генерација годишно. Гасениците презимуваат, а ларвите се хранат со различни растенија, меѓу кои ''Brachypodium pinnatum'', ''Bromus erectus'', ''Festuca rubra'', ''Holcus lanatus'' и ''Holcus mollis''.
Остерхолц-Шармбек

Остерхолц-Шармбек (|Osterholz-Scharmbeck; |Oosterholt-Scharmbeek) — град во округот Остерхолц, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Претставува административно седиште на округот Остерхолц. Градот се наоѓа помеѓу градовите Бремен и Бремерхафен.
Тој е единствен град во округот Остерхолц. Настанал во 1927 година со спојување на дотогашните општини Остерхолц и Шармбек. Две години подоцна добил градски права.
1 Географија
1.1 Местоположба
Остерхолц-Шармбек се наоѓа во Северногерманската Низина, околу 22 километри североисточно од Бремен, во близина на реката Хаме, со кој градот е поврзан со Остерхолцер Хафенканал. Преку каналот Хаме-Осте денес постои пловна врска со Елба. Источно од градот се протега мочуриштето Тојферлсмор.
1.2 Градски единици
Градот Остерхолц-Шармбек се состои од градско јадро и девет градски единици:
Други места, кои немаат административна структура, се следниве:
2 Историја
Местото било првпат споменато во 1043 година како Скирнбеки (''Scirnbeci''). Од 1180 година, Шармбек припаѓал на Архиепископијата Бремен. Манастирот во Остерхолц бил основан во 1182 година и постоел до 1650 година, кога Долна Саксонија станал главно протестантска. Во 1648 година, Архиепископијата станала Војводство Бремен, кое најпрвин било владеено во личен сојуз од Швеѓаните, а од 1715 година од Хановерската династија. Во 1823 година, Војводството било укинато и територијата станала дел од областа Штаде во рамки на Кралството Хановер.
Во 1927 година, двете општини Остерхолц и Шармбек биле споени во една, а во 1929 година општината ги добила градските права.
Помеѓу 1978 и 1992 година, 4.200 војници на американската војска биле сместени тука, како и околу 4.000 членови на нивните семејства.
2.1 Население
* 1904: 4.701* 1909: 6.060
* 1945: 12.500
* 1961: 19.258
* 1987: 24.150
* 2004: 31.145
* 2005: 31.055
* 2010: 30.218
3 Политика
3.1 Градски совет
Градскиот совет се состои од 38 избрани членови, што одговара за градови со број на жители помеѓу 30.001 и 40.000 жители. Членовите се избираат на општи избори на секои пет години.
На последните општински избори на 11 септември 2016 година биле добиени следниве резултати:
+ Распределба на местата во Градскиот совет
Година, SPD, CDU, GRÜNE, FDP, Граѓанска фракција, LINKE<sup>*</sup>, NPD, Gesamtzahl
2016, 14, 10, 4, 1, 4, 4, 1, 38
2011, 18, 10, 4, 1, 3, 2, —, 38
2006, 19, 11, 2, 2, 2, 2, —, 38
2001, 20, 11, 2, 1, 4, —, —, 38
<sup>*</sup>2006 како WASG
3.2 Градоначалник
Градоначалник на градот Остерхолц-Шармбек е Торстен Роде (независен).
3.3 Збратимени градови
Остерхолц-Шармбек е збратимен со следниве градови:
* Гримен, Германија (од 1990 г.)
Од јануари 2021 година градот е член на меѓународната организација Градоначалници за мир.
4 Познати луѓе
* Роланд Бар (р. 1965) ― веслач
* Едуард Нојман (1903-1985) ― професор и ректор на Слободниот универзитет Берлин
* Бодо Рамелов (р. 1956) ― политичар
5 Галерија
Летна еребија

Летната еребија (''Erebia aethiops'') е пеперутка од семејството на шаренците.
1 Подвидови
Подвидовите на пеперутката се:*''Erebia aethiops'' ssp. ''aethifps'' (Esper, 1777) (Европа)
*''Erebia aethiops'' ssp. ''caledonia'' (Verity, 1911 (Шкотска)
*''Erebia aethiops'' ssp. ''deprezzivaga'' Verity, 1935
*''Erebia aethiops'' ssp. ''fogarasica'' Warren, 1931
*''Erebia aethiops'' ssp. ''isouata'' Goltz, 1939 (Shansi)
2 Животна средина
Летната еребија живее во скоро цела Европа (вклучително и Македонија), па сè до Урал.
3 Опис
Летната еребија има распон на крилја од 42 до 46 мм. Антените се малку закосени. Горната страна на крилјата се кафени, потемни кон рабовите, посветли кон внатрешноста. Покрај рабовите има портокалови дамки со црни дамки и бели зеници. Долната страна на крилјата е со бели и кремасти ленти. Постои слабо приметливи разлики помеѓу полот. Јајцата се овални. Гасениците се жолто-кафени.
4 Биологија
Овој вид има една генерација годишно. Возрасните единки летаат од јуни до август. Јајцата се полагаат поединечно на листови од трева. Ларвите се несат за две недели. Ларвите се хранат со растенијата ''Agrostis'', ''Dactylis'', ''Poa annua'' и ''Bromus erectus''.
5 Галерија
Бадемоока еребија

Бадемооката еребија (''Erebia alberganus'') е пеперуга од видот на шарени пеперуги.
1 Подвидови
*''Erebia alberganus alberganus'' (Prunner, 1798)
*''Erebia alberganus phorcys'' (Freyer, 1836))
2 Животна средина
Овие пеперуги живеат во Франција, Италија, Швајцарија, Австрија и одредени предели на Балканот, меѓу кои и во Македонија. Овие пеперуги сакаат цветни долини, тревни површини и предели на надморска висина од 1000 до 2200 метри.
3 Опис
Овој вид на пеперутка има распон на крилја од 40 мм. Овие спаѓаат во групата на мали пеперутки. Горната страна на крилјата е темнокафена со серија на портокалови дамки покрај рабовите. Во портокаловите дамки има црни окца со бела зеница. Горната и долната страна се исти. Женките најчесто се малку поголеми и малку посветли.
4 Биологија
Гасениците се хранат со растенијата ''Gramineae'', ''Poa annua'', ''Festuca ovina'' и (''Anthoxanthum odoratum''). Тие хибернираат кога се полу пораснати. Следната пролет стаоува фазата кукла. Возрасните единки летаат од срединатѕа на јуни до август.
Мизар (албум)

„Мизар“ — музички албум на истоимената македонска рок-група, објавен во 1988 година од љубљанската издавачка куќа „Helidon“. Во 2003 година, албумот бил повторно објавен (во форма на компакт-диск) од скопската издавачка куќа „Lithium records“
1 Содржина
На оригиналното издание на албумот се наоѓаат следниве песни:* Девојка од бронза
* Дождот
* Магла
* Илјада и шеесет лета
* Униније
* Стој
* Градот е нем
* Ходен же
* Истекувам
* Златно сонце
На повторното издание од 2003 година се додадени и следниве песни:* Славјани (демо снимка, 1988)
* Дожд по дождот (демо снимка, 1988)
* Дожд (во живо, 1990)
* Градот е нем (демо снимка, 1988)
2 За албумот
Албумот го снимил следниов состав на групата „Мизар“: Горан Таневски (вокал), Горазд Чаповски (гитара), Борис Георгиев (тапани), Сашо Крстевски (бас-гитара) и Катерина Бељновска (клавијатури). Автори на песните се: Чаповски и Таневски („Девојка од бронза“ и „Стој“), Чаповски („Дождот“, „Магла“, „Илјада и шеесет лета“, „Униније“ и „Златно сонце“), Чаповски/Таневски/Трајкоски („Градот е нем“), Таневски/Трајкоски/Спасевски („Ходен же“) и Спасовски/Чаповски („Истекувам“). Албумот е снимен во студиото „Тиволи“ во Љубљана во периодот јануари-април 1988 година, снимател бил Јанез Крижај, а продуцен Горан Лисица-Фокс. Мастерингот на повторното издание го направил Димитар димовски во студиото „Тра ла ла“ во 2002 година. Автори на идејната скица се: Сергеј Дамовски, Виолета Чаповска и Дејан Русимовиќ, автор на дизајнот е Јанез Штравс.
Пролетна еребија

Пролетната еребија (''Erebia medusa'') е пеперуга од видот на шарени пеперуги.
1 Подвидови
Подвидови на пролетната еребија се:*''Erebia medusa brigobanna'' Fruhstorfer, 1917
*''Erebia medusa euphrasia'' Fruhstorfer, 1917 (од Бугарија до Босна)
*''Erebia medusa hippomedusa'' (Alps) *''Erebia medusa medusa''*''Erebia medusa psodea'' Hübner, 1804 (Источна Европа, Кавказ)
*''Erebia medusa schansiana'' Goltz, 1937
*''Erebia medusa transiens'' Heyne, 1895
*''Erebia medusa turkestana'' Eisner, 1946
*''Erebia medusa uralensis'' Staudinger, 1871
2 Животна средина
Овој вид на пеперутки живее во скоро цела Европа, вклучително и Македонија, па сè до западна Азија. Овие пеперуги сакаат чисти и тревни површини, најчесто влажни средини. Претпочитаат сончеви средини на надморска висина од 300 до 2300 метри.
3 Опис
Пролетната еребија има распон на крилја од 44 до 52 мм. Антените се малку заоблени. Крилјата на горната страна се темнокафени. Покрај краевите има портокалови шари со црни дамки и бели зеници. Бројот на дамките варира. Женките се најчесто посветли. T Јајцата се бели. Гасениците достигнуваат 20 мм должина и се зеленкасти.
4 Биологија
Женките ги полагаат јајцата единечно или во мали групи. Гасениците се хранат со ''Gramineae'', ''Digitaria'', ''Milium effusum'', ''Panicum'', ''Setaria'', ''Brachypodium'', ''Festuca'' и ''Bromus'' . Возрасните единки летаат од мај до август. Овој вид на пеперуги презимува како гасеница една или две години, завиди од надморската висина.
Голем модрикав синец

Големиот модрикав синец (''Iolana iolas'') е пеперутка од видот на пеперутки синци. Живее во Северна Африка, Јужна Европа (вклучително и Македонија), Мала Азија и Иран.
1 Description from Seitz
Овој вид на пеперуга живее во Северна Африка, Јужна Европа (вклучително и Македонија), Мала Азија и Иран. Распонот на крилјата кај мажјаците е од 18 до 21 мм. Возрасните единки најчесто летаат од мај до јуни. Пеперугата живее на карпести предели на надморска висина до 2000 метри. Ларвите се хранат со растението ''Colutea arborescens''.
Горната страна на крилјата на пеперугите е сина, која кон краевите на крилјата се прелива во црна. Црната бордура е поизразена кај женките, а кај двата пола изразени се и вените на крилјата. Долната страна на крилјата на пеперугите е кремаста која има присуство на црни дамки. Дамките варираат по големина и распоред.
Црква „Св. Преображение“ - Гостивар

Во 2014 година, во месноста Црн Врв бил поставен камен-темелникот на манастирот Св. Преображение по иницијатива на родољубивите граѓани од гостиварската населба Циглана, благослов на тетовско-гостиварскиот митрополит г. Јосиф и одобрение за градење од Општина Гостивар.
1 Поврзано
* Цркви во Гостивар
* Циглана
* Буковиќ
2 Наводи
# ''''
#''''# . Инфомакс. 19 август 2018.
Коприварче

Коприварче (''Libythea celtis'') — пеперутка од семејството на шаренците од родот на носарки. Пеперугата живее во Јужна Европа (вклучително и Македонија), Мала Азија, Средна Азија па сè до Пакистан.
1 Опис
Оваа пеперутка има релативно влакнесто тело. Горната страна на крилјата на пеперугата е со богати нијанси на кафеава боја, која се прелива од светлокафеава во средишниот и задниот дел па кон темнокафеава кон предниот дел. Во предниот дел има бела дамка во неправилна форма а во средината на крилјата има портокалови дамки со неправилни форми. Формата на крилјата исто така има засечен облик, односно неправилен.Телото и антените се темнокафени. Долната страна на крилјата, поточно предниот дел има сличен дизајн како и горната страна, со присуство на бела дамка и жолти неправилни облици на темнокафена позадина. Задниот дел на крилјата на долната страна се еднобојни, односно светлокафени, со мали ситни точки и изразеност на вените на крилјата.
2 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
* Коприварка (пеперутка)
Портокалово-лентест синец

Портокалово-лентестиот синец (''Scolitantides orion'') е пеперуга од видот на пеперуги синци. Живее од Европа (вклучително и Македонија) па сè до Источна Азија.
1 Подвидови
*''S. o. orion'' Europe (Грција, Македонија, Бугарија, Русија, Кавказ, централен Сибир, Руски Далечен Исток
*''S. o. jezoensis'' (Matsumura, 1919) Амурска Област, Сахалин
*''S. o. johanseni'' (Wnukowsky, 1934) Северна Кина Алтајски Планини, Тјен-Шан
*''S. o. lariana'' (Fruhstorfer, 1910) Алпи, Корзика, Северна Италија до Грција
*''S. o. parvula'' De Sagarra 1926 Шпанија и Франција
*''S. o. ultraornata'' Verity, 1937 Скандинавија
2 Опис
Мажјаците се големи од 13 до 16 мм. Во Франција најчесто имаат по една генерација годишно, каде возрасните единки летаат од мај до јуни. Ретко имаат две генерации во мај и септември. Овие пеперуги живеат на карпести предели до надморска висина од 1000 метри.
Горната страна на крилјата на пеперугата е сина, со различна нијана од темносина. Краевите на крилјата се означени со бели дамки, а покрај самиот раб на крилјата има светлосини дамки со различна големина и распоред. Долната страна на пеперугата е сосема различна, односно е бела исшарана со црни дамки со различна големина и распоред. На долната страна се наоѓа карактеристичниот белег на пеперугата, односно порокалова лента.
Растителни оси

Растителните оси — инсекти од подредот Symphyta во редот ципокрилци заедно со мравките, пчелите и осите. Заедничко им е тоа што женките поседуваат пила со која ги сечат растенијата каде што ги положуваат јајцата. Името се поврзува особено со Tenthredinoidea, далеку најголемото натсемејство во подредот, со околу 7.000 познати видови; во целиот подред, има 8.000 опишани видови во повеќе од 800 родови.
Возрасните единки живеат кратко, со животен век од 7-9 дена, иако фазата на ларва може да трае со месеци или години, во зависност од видот. Партеногенезата е вообичаена во подредот, односно не треба да се парат за да произведат оплодени јајца, се вообичаени во подредот, иако многу видови имаат мажјаци. Возрасните се хранат со полен, нектар, медлика, сок, други инсекти, вклучувајќи хемолимфа на домаќините на ларвите; тие имаат парчиња од устата прилагодени на овие видови на хранење.
1 Распространетост
Видови на растителни оси може да се најдат низ речиси сите подрачја на светот, а најмногу се застапени во умерените области на палеарктичкиот и неоарктичкиот регион. Ги населуваат претежно повлажните станишта и шумски биотопи.
Во Македонија, во повисоките планински региони се среќаваат средноевропските видови на пиласти оси, а во пониските и јужните подрачја се среќаваат видовите што се карактеристични за западномедитеранските и источномедитеранските области.
Шумска решеткарка

Шумска решеткарка (Kirinia roxelana) е пеперутка од семејството на шаренците. Пеперутката живее во регионот од Јужна Европа па до Блискиот Исток.
1 Опис
Должината на крилјата на пеперутката е од 29 до 32 мм. Возрасните единки летаат од мај до јули. Горната страна на крилјата, претежно, се со различни нијанси на кафеава боја. Задните делови се со светлокафена боја со видливи темнокафени нијанси и вени. На долниот дел има две јасно видливи жолти дамки со црни зеници, а покрај нив има и слабовидливи кафени окца. Крилајата имаат неправилни форми. Предниот дел на крилјата се во темнокафена боја, во средишниот дел има портокалови нијанси. На врвовите има бели шари и црно окце. Долната страна на крилјата се во светлокафена боја, со брановидни шари во темнкокафена боја. Покрај рабовите има окца во жолта, црна и бела боја. Бројот и формите варираат. Пеперугата сака топли и суви предели и шуми. Јајцата се полагаат на широколисни растенија. Гасениците се зелени со бледи ленти. Презимува како гасеница, а на пролет настапува фазата на кукла.
2 Надворепни врски
*
Планинска окатка

Планинската окатка (''Lasiommata petropolitana'') е пеперуга од видот на шарени пеперуги.
1 Опис
Мажјаците се со големина од 19 до 21 мм. Горната страна на крилјата е темнокафена со брановидни црникави линии. Вените на крилјата се со посветла кафена боја. Покрај краевите на крилјата има жолтеникаво-портокалови шари со црни дамки и бели зеници. Предните дамки се поголеми и имаат најчесто по две зеници. Дамките варираат по големина и облик. Телото е темнокафено, а антените темнокафени и бели. Долната страна на крилјата е со светлокафена боја, има брановидни потемни ленти. Повторно се забележуваат дамките и шарите како и кај горната страна. Пеперугата живее во Јужна Европа (вклучително и Македонија), Мала Азија и делови од Северна Азија и Европа. Пеперугите летаат во една или две генерации, од април до септември. Ларвите се хранат си различни растенија, најчесто со ''Dactylis glomerata'', ''Festuca rubra'' и ''Festuca ovina''.
2 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Жолт шаренец

Жолтиот шаренец (''Euphydryas maturna'') е пеперутка од семејството на шаренците. Оваа пеперутка живее во Европа (вклучително и Македонија) и Казахстан
1 Опис
Распонот на крилјата на пеперугата е од 35 до 42 мм. Горната страна на крилјата на пеперугата е темнокафена, со црнкасти вени. На крилјата има нерамни портокалови и кремасти форми, кои варираат по големина и распоред. Телото е црно, а антените црно-бели. Долниот дел на крилјата е посветол, односно портокалово-кремаст со присуство на слични шари како и на горната страна. Ларвите достигуваат до 30 мм кога се целосно пораснати. Тие се темни со изразени жолти точки. Имаат голем број на влакна по телото. Куклите се најчесто бели.
Овие пеперутки може да се најдат во влажни места, добро осветлени и места со грмушки. Денес во голем дел од Средна Европа бројот на единките драстично се намалува, а во одредени области веќе и се исчезнати.
2 Галерија
3 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Кафеав аргус

Кафеавиот аргус (''Aricia agestis'') е пеперуга од видот на синци. Се наоѓа на скоро цела територија на Европа па сè до Кина.
1 Подвидови
*''A. a. agestis'', Јужна и Средна Европа
*''A. a. calida'' Chavignerie Италија, Мала Азија
*''A. a. azerbaidzhana'' Obraztsov, 1935 Кавказ
*''A. a. nazira'' (Moore, 1865) Хималаи, Памир
2 Опис
Овој вид на пеперуга во основа на горната страна на крилјата ја има кафената боја. Во средината на телото има темносина или црна нијанса. Самите краеви на крилјата се бели, а покрај рабовите на крилјата има портокалови дамки со црни зеници во долните предели на дамката. Антените се црно-бели. Долната страна на крилјата се во кремаста боја, со присуство на слични портокалово-црни дамки. Покрај нив има и бројни црни и бели окца, кои варираат по големина и облик.
3 Биологија
Јајцата на пеперутката се полагаат единечно на листови од растенија. Типичната ларва на пеперугата е зелена со бледи линии од страна и секогаш има мравки околу неа. Хибернира како возразна ларва и преминува во фаза на кукла следната пролет. Има две генерации годишно во јужни предели. Возразните единки летаат од мај до јуни и потоа од јули до септември. Во северните краеви има една генерација годишно со период на летање од јуни до јули.
4 Поврзано
*Пеперутки во Македонија
Tenthredo bifasciata

''Tenthredo bifasciata'' е вид пиласта оса од семејството Tenthredinidae.
1 Подвидови
*''Tenthredo (Cephaledo) bifasciata bifasciata'' O.F. Muller, 1766 - главата и градниот кош се црно-кафеави, предните и средните тибии се целосно црни
*''Tenthredo (Cephaledo) bifasciata rossii'' (Panzer, 1804) - чиста или сребрена пубесценс, бела средна и долна тибија
*''Tenthredo (Cephaledo) bifasciata violacea'' (Ед. Андре, 1881) - пронотум широко жолт (Источна Европа)
2 Распространетост
Овој вид може да се најде во Средна и Јужна Европа, и се среќава на повеќе места во Македонија.
3 Живеалиште
''Tenthredo bifasciata'' главно живее на ливади, особено близу до шумските области.
4 Опис
''Tenthredo bifasciata'' може да достигне должина од 11-13 милиметри. Градите и главата се црно-кафеави. Абдоменот покажува една или две попречни бели или бледо жолти ленти, понекогаш прекинати. Крилата се жолтеникаво-кафеави или затемнети со метална рефлексија.
5 Биологија
Овие пиласти оси може да се сретнат од јули до август. Возрасните главно се хранат со нектар и полен на штитоцветните растенија, особено со ''Heracleum sphondylium''. Ларвите се хранат со ''Sonchus arvensis''.
Фрееров шаренец

Фрееров шаренец (''Melitaea arduinna'') е пеперуга од семејството на шаренците.
1 Опис
Пеперутката живее во Јужна Европа (вклучително и Македонија) па сè до Алтајските Планини. Живее на степски, полустепски предели. Распонот на крилјата на пеперугата е од 45 до 50 мм. Горната страна на пеперугата е портокалова. Рабовите се исшарани со бели дамки, а бордурата е црна. Крилјата имаат црни неправилни линии и дамки, кои варираат по големина и облик. Телото и антените се црни. Долната страна на крилјата е со портокалова боја (преден дел) и кремаста боја (заден дел). Повторно се видливи црните шари. Ларвите се хранат со ''Centaurea'', вклучително ''C. behen''. Ларвата презимува.
2 Подвидови
*''Melitaea arduinna arduinna''*''Melitaea arduinna uralensis'' Eversmann, 1844
*''Melitaea arduinna rhodopensis'' Freyer, [1836]
*''Melitaea arduinna kocaki'' Wagener & Gross, 1976 (Кавказ)
*''Melitaea arduinna evanescens'' Staudinger, 1886 (Памир, Израел)
3 Поврзано
* Пеперутки во Македонија
Вртешка (река)

Вртешка — река во Македонија, на планината Плачковица, источно од градот Штип.
Реката поминува низ селата Вртешка и Кучица.
1 Устие
Реката се влева во Коџа Дере кај селото Кучица.
2 Поврзано
* Вртешка
* Кучица
* Козјачка Река
Tenthredo zonula

''Tenthredo zonula'', обична пиласта оса, е вид што припаѓа на семејството Tenthredinidae потсемејство Tenthrediniinae. Главно е присутна во Европа, Северна Африка, Израел, Сирија и Турција. Во Македонија е широко распространет вид.
Возрасните растат 8-10 милиметри во должина. Може да се сретнат од јуни до август. Се хранат со цвеќиња (особено со видовите ''Euphorbia'' и штитоцветни). Ларвите се хранат со видови од ''Hypericum''.