procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Средоземно грмушарче

Средоземното грмушарче — мала врапчевидна птица од семејството грмушари (''Sylvidae''), типичен претставник на родот грмушарчиња (''Sylvia''). Овој вид се размножува околу Средоземјето, преку Турција и Кавказ до Средна Азија. Таа е птица преселница, која зимува под Сахара, во Африка. Редок скитник е во северна и северозападна Европа.
1 Опис
Средоземното грмушарче е долго 15–16 см, малку е поголемо од црноглавото грмушарче и е едно од најголемите видови во семејството.
За разлика од другите грмушарчиња, мажјаците и женките не се разликуваат многу. Возрасниот мажјак има бледо сив грб и белкави долни делови. Клунот му е долг и тенок, нозете црни. Мажјакот има темносива глава, црна маска преку очите и бело грло. Ирисот му е бел. Женките и младенчињата имаат посветла глава и кремави долни делови, сивиот грб има кафеавкава нијанса. Ирисот кај младите птици е темен.
Песната е серија од чрчорења.
2 Поведение
Живеалиштето на оваа птица се отворените простори со грмушки.
Се храни со инсекти, но и со бобинки меко овошје.
Гнездото го градат скриено во грмушки или на дрво. Несат 4-6 јајца.
3 Подвидови
Се прифаќаат два подвида од средоземното грмушарче, но, некои ги сметаат за посебни видови:
*''Sylvia (hortensis) hortensis'', западно средоземно грмушарче, во југозападна Европа, источно до Јадранско Море; мажјаците се порозовкави, а женките покремави одоздола;
*''Sylvia (hortensis) crassirostris'', источно средоземно грмушарче - вклучувајќи ги ''balchanica'' и ''jerdoni'', на Балканот преку Турција, Кавказ до Средна Азија; клунот им е подолг и посилен; малку црвеникави одоздола.
4 Наводи
* Database entry includes justification for why this species is of least concern.
* Helbig, A. J. (2001): Phylogeny and biogeography of the genus ''Sylvia'', in: Shirihai, Hadoram: ''Sylvia warblers'': 24-29. Princeton University Press, Princeton, N.J. ISBN 0-691-08833-0
* Jønsson, Knud A. & Fjeldså, Jon (2006): A phylogenetic supertree of oscine passerine birds (Aves: Passeri). ''Zoologica Scripta'' 35(2): 149–186. (HTML abstract)
* Snow, David W.; Perrins, Christopher M.; Doherty, Paul & Cramp, Stanley (1998): ''The complete birds of the western Palaearctic on CD-ROM''. Oxford University Press. ISBN 0-19-268579-1
Обично жолтарче

Обичното жолтарче е најмал член на европската семејство ѕвингалки (''Fringillidae''). Се размножува низ јужна и централна Европа и северна Африка. Ја има и во Македонија. Јужните и птиците од крајбрежјето на Атлантикот се постојани жители, но оние од посеверните краишта се птици преселници што зимуваат понајуг.
1 Опис
Обичното жолтарче е слично на обичната зеленушка, но е малку помало и пожолтеникаво. Долго е 11-12 см. Има изразен полов диморфизам, мажјаците се разликуваат од женките. Горните делови им се жолтеникави, избраздени со потемни, сиви линии. Долните делови, исто така, се избраздени со вертикални шари, бело и жолтеникаво кај мажјаците, бело и сиво кај женките. Над опашката имаат поголема жолта дамка. Кај мажјаците жолтото е поизразено, тоа е еднобојно жолто на челото, грлото и градите, а малку прошарано на главата и тилот. Кај женките сите овие делови се многу прошарани со жолто и сиво и затоа изгледаат побледо. Преку зима, кај мажјаците жолтите делови се прошаруваат, па разликата меѓу половите се намалува. Младенчињата се како женките. Клунот на оваа птица е многу мал и краток, сив како и нозете.
2 Поведение
Живеалиштето на обичното жолтарче се парковите и градините во урбаните средини, како и отворениште шумски предели мешани со иглолисни дрвја. Претежно се храни со пупки и семиња, а во сезоната на парење со инсекти.
Песната му е брзо чрчорење.
Гнездото го прави во крошната на дрвото и несе 3-5 јајца.
Вон сезоната на парење формира јата, понекогаш мешани со други видови. Многу се активни и впечатливи.
Тенкоклунест трскар

Тенкоклунестиот трскар е мала врапчевидна птица од семејството на трскарите (''Acrocephalidae''). Се размножува низ јужна Европа и јужна умерена Азија со неколку популации во северозападна Африка. Ја има и во Македонија. Таа е делумно птица преселница. Југозападните европски популации се постојани жители, источноевропските зимуваат во средоземниот опсег, а Азиските се селат на Арабискиот Полуостров и во Пакистан. Ретко се појавува северно од својот опсег, но како многу редок скитник е забележана во Полска и Данска.
1 Опис
Тенкоклунестиот трскар е со средна големина од неговото семејство, долг 12-13.5 см. Нема изразен полов диморфизам, мажјаците и женките се исти. Од горната страна се црвеникавокафеави прошарани со црно, а одоздола се бели. Главата им е црна прошарана, и имаат силна бела линија над окото. Тилот и кај опашката не се прошарани, еднобојни им се. Опашката им е кафеава, обрабена со црвеникави краеви на пердувите. Клунот им е долг, тенок, остар и силен.
2 Поведение
Живеалиштето на оваа птица се влажните места крај реките, речните канали, езера, бари со трски и другите водни растенија. Рамнините се најсоодветни за овој вид, иако се среќава и во планините, до 1900 метри надморска височина.
Се храни исклучуво со инсекти, а многу ретко со пајаци и мали мекотели.
Песната на тенкоклунестиот трскар е брзо чрчорење со некои додатоци од свиркање и имитации на други птици. Неговата песна е помека и помелодична отколку на неговите роднини и заличува на песната на славејчето. Не пее во лет.
Гнездото го прави во грмушки, но почесто меѓу трските над вода. Вообичаено се моногамни и имаат едно легло годишно со 3-6 јајца кои ги несат во средината на април. Ги инкубираат 14-15 дена.
Долен Шпревалд (амт)

Долен Шпревалд (|Unterspreewald) — ''општинска заедница'' во округот Даме-Шпревалд, во Бранденбург, Германија. Седиштето се наоѓа во градот Голсен.
Општинската заедница Долен Шпревалд се состои од следниве општини:
# Берстеланд
# Дрансдорф
# Голсен
# Казел-Голциг
# Краусник-Грос Васербург
# Рицнојендорф-Штаков
# Шлепциг
# Шенвалд
# Штајнрајх
# Унтершпревалд
Аргун

Аргун (|Аргунь)or Ергун (|Эргүнэ мөрөн; манџурски: mnc; ) — река во Азија што образува дел руско-кинеската граница. Во горното течение (во Кина) реката се нарекува Хајлар (zh, ). Долга е 1.620 км и ја означува границата (уредена со Нерчинскиот договор од 1689 г.) помеѓу Русија и Кина во должина од околу 944 км, сè додека не се влее во Амур. Името потекнува од бурјатскиот поим ''Ургенгол'' (''урге'' „широка“ + ''гол'' „река“).
Извира од западната страна на венецот Голем Хинган во Внатрешна Монголија. Се слева со заедно со Шилка во Уст Стрелка и го образува Амур.
1 Керлен–Аргун–Амур
Во годините со поголемо количество на врнежи, неистечното езеро Хулун знае да се излие на северниот брег, и водата да се прелее во Аргун по 30 км. Речниот систем Керулен–Аргун–Амур има вкупна должина од 5.052 км.
2 Поврзано
* Керулен
* Шилка
Голема Нева

Голема Нева (|Больша́я Нева́) — најголем ракав на реката Нева. Почнува од местото „Стрелка“, на крајот од Василевскиот Остров и тече во должина од 3,5 км, при ширина од 200 до 400 м и длабочина 12,8 м. Се протега од Дворцовиот мост до Невскиот Залив.
Притоки на реката се: Фонтанка, Мојка и Новоадмиралтејскиот Канал.
На Голема Нева има два моста: Дворцовиот и Благовешченскиот.
1 Поврзано
* Мала Нева
Свиларче

Свиларчето е мала кафеава птица што живее во грмушки, низ јужна и централна Европа, северозападна Африка и југоисточна умерена Азија до Авганистан и северозападен Пакистан. Ја има и во Македонија. Ова е единствена птица од ова семејство што е распространета надвор од Азија. Taa e многу прикриена птица, односно тешко може да се види, како славејчето, и се покажуваат само еден краток момент.
1 Опис
Свиларчињата се мали птици, долги 13-14 см, тешки 12-15 грама.
Имаат заоблена глава со тенка бледо сива лента што минува над впечатливо црните очи, и кратки заоблени крилја. Богатите костенливи или темноцрвенокафеави бои ги има на крилјата, и на горните делови: главата и грбот. Однапред се светлосиви, на грлото и стомакот. Опашката им е подолга и поширока од повеќето други трскарчиња и грмушарчиња.
Мажјаците и женките се слични. Мажјаците се 26% до 32% потешки од женките. Исто така, мажјаците имаат подолги пердуви на крилјата.
2 Поведение
Живеалиштето на свиларчето се влажните подрачја, вклучувајќи ги барите, езерата, мочуриштата и реките. Тие се хранат со инсекти, помали за полесно да ги свари.
Свиларчето го сигнализира своето присуство со многу , и со висока честота, песна.
Преку лето, мажјаците голем дел од времето го минуваат создавајќи ја својата територија, а многу помалку за грижа околу јајцата и пилињата. Откако ќе ја означат територијата, мажјаците обично привлекуваат повеќе од една женка со своето пеење. Песната игра важна улога. Таа е карактеристична и им дозволува на своите видови да се пронајдат и да се спречи меѓувидово парење.
3 Статус
Во Европа има околу 600.000-1.600.000 пара свиларчиња. Популацијата е стабилна и во благ пораст, па затоа според Црвениот список на МСЗП е класифициран како вид со најмала загриженост.
4 Наводи
*
Главен комплекс на хистокомпатибилност

Главниот комплекс на хистокомпатибилност (|major histocompatibility complex (MHC)) претставува група на белковини одговорни за презентирање на антигени на површината на клетките со цел тие да бидат препознаени од клетките на имуниот систем. Се разликуваат три подгрупи: класа I, класа II и класа III.
Класата I презентира епитопи на Т-клеточните рецептори од CD8+ T лимфоцитите, а класата II презентира пептиди на CD4+ лимфоцитите.
Фатин Схидкиа

Фатин Схидкиа Лубис (англиски: ''Fatin Shidqia Lubis'', ) или попозната како Фатин Схидкиа (''Fatin Shidqia'') е Индонезија. Тој беше шампион на талент шоу ''X Factor Indonesia''.
1 Кариера
Фатин аудиција за првата сезона на "X Factor Indonesia" со препевот на "Grenade" Бруно Марс е. Во тоа време тој беше уште облечени во школска униформа, бидејќи тој "OSIS" претходна дозвола на аудиција за ова училиште. Тој беше облечен во сива џемпер шарени. Тоа е затоа што тој беше во една државна болница кога melantukan песната "Grenade". Тој доби овации од сите четири судии и публиката. Фатин рече дека звукот е многу добра. Ахмад изјави дека тој навистина се допадна звукот на Фатин. Додека тоа се вели дека звукот Фатин Мулан "опасност". Четврто жирито даде 4 Да. Тој има право да преминете на bootcamp фаза 1.
2 Дискографија
*''Aku Memilih Setia'' (Избрав верен)
*''Kekasih Mu'' (вашиот љубовник)
Енгелхолм

Енгелхолм (|Ängelholm) — град во округот Сконе, Шведска и административен центар на општината Енгелхолм. Населението брои 23.240 жители (2010).
Местото е познато по т.н. „глинени кукавици“, кои претставуваат посебен вид на окарина.
Најважна стопанска гранка е туризмот, поради блиската песочната плажа долга 6 км. Подрачјето е привлечно за едрење, јавање бранови и едрење на даска поради поволните ветришта во заливот Шелдервикен.
Во градот се наоѓа фабриката за сладолед „Engelholms Glass“, со годишно производство од 1,2 милиони литри.
Од особен интерес за посетителите претставува Спомен-музејот на НЛО.
1 Историја
Старото населено место во ова подрачје е Ринестад, споменато околу 1600 г. Новото место е прогласено за град во 1516 г. со повелба од данскиот крал Кристијан II, но со векови останал мошне мал. Со Роскилдскиот мировен договор во 1658 г., Енгелхолм и остатокот од Сканија прешол од данска во шведска сопственост. Местото бележи позначаен раст со индустрализацијата во XIX век. До 1883 г. во него имало касарна, а од 1941 до 2002 г. имало воздухопловна база. Денес базата е напуштена, а во неа е сместен производителот на суперавтомобили Koenigsegg.
Централен Масив

Централен Масив (|Massif central, |Massís Central / Massís Centrau) — високо подрачје во средишниот дел на јужна Франција, покриено со планини и висорамнини што образуваат масив. Зафаќа 15% од површината на државата. Највисока планина во масивот е Пиј де Санси (1.886 м).
Планините се вулкански но активноста згаснала пред 10.000 години. Одделени се од Алпите со длабок засек во правец север-југ создаден со текот на реката Рона, наречен „ронска бразда“ (''fr'').
Подрачјето претставувало препрека во тој дел на земјата, оневозможувајќи го сообраќајот од север на југ и обратно сè до изградбата на автопатот A75 на крајот на 2010 г.
1 Административни единици
Масивот се протега низ следниве департмани: Аверон, Алје, Ардеш, Кантал, Гар, Горна Вјена, Горна Лоара, Еро, Корез, Крез, Лоара, Лозер, Лот, Од, Пиј де Дом, Рона и Тарн.
Во подрачјето на планините целосно се опфатени региони Оверњ и Лимузен, а делумно навлегуваат во Лангдок-Русијон, Југ-Пиринеи и Рона-Алпи.
Најголеми градови се Клермон Феран и Сент Етјен.
На северната страна на масивот, западно од долината на Рона, карпите се вулкански, додека пак во јужниот дел се варовнички, гранитни и шкрилни.
2 Поврзано
* Тарнска Клисура
* Севени
* Пиј де Санси
* Пиј де Дом
Трскар рогозар

Трскарот рогозар е мала врапчевидна птица од кладот ''Sylvioidea'' (трскари), родот на трскарчиња (''Acrocephalus''). Се размножува низ Европа до западна умерена Азија. Ја има и во Македонија. Таа е птица преселница што зимува во Африка, под Сахара.
1 Опис
Трскарот рогозар е долг околу 13 см, со распон на крилјата од 17 до 21 см и тежина од 10 до 15 грама. Горната страна му е кафеава, а долната посветла, жолтеникавобела. Задникот е со портокалова нијанса, опашката е кафеава, долната страна од крилјата е ’рѓа боја, нозете светлокафеави и има влакна во близина на коренот на клунот. Половите се исти.
Има брзи замавнувања со крилјата, 18 во секунда и лета со брзина од 10 метри во секунда.
Можат да живеат и до 12 години.
2 Поведение
Трскарот рогозар е присутен во речиси цела Европа од април до октомври, а зимува во Африка. За да може да го издржи ноќниот лет од 6.000 км, потребна му е акумулација на масти.
Живеалиштето на оваа птица се густите трски крај речните брегови, езера, мочуришта и бари.
Птицата вешто се качува и скока на трските каде се храни со пајаци, мекотели, инсекти и нивните ларви.
2.1 Размножување
Полова зрелост трскарот рогозар ја постигнува на една година. Обично се моногамни. Сезоната на парење е во периодот од мај до јули. Гнездото го градат ниско на земјата во густа вегетација. Женките несат 3-5 јајца, а ги инкубираат обата родитела наизменично во тек на 11-14 дена. Младенчињата стануваат независни по 10-14 дена. Може да имаат и 2-3 легла годишно. Често, оваа птица е домаќин на паразитската кукавица, бидејќи јајцата им се со исти бои.
Антихрист

Антихрист — христијански концепт, отелотворение на злото, врз основа на толкувања на делови од Новиот завет. Во Новиот завет, терминот ''антихрист'' се споменува вкупно пет пати, еднаш во множина и четири пати во еднина.
Според традиционалното христијанско верување, во неговото Второ пришествие на земјата, Исус ќе се соочи со Антихристот. Како што Исус Христос е спасител и идеален модел за љубовта кон човештвото, така Антихристот е претставник на злото и негов антипод.
1 Антихристот како тема во уметноста и во популарната култура
* „Антихрист“ (англиски: ''Antichrist'') - филм од 2009 година, во режија на Ларс фон Трир.* „Антихрист“ (англиски: ''The Antichrist'') - песна на американската хеви-метал група Слеер (''Slayer'') од 1986 година.
Мурат (река)

Мурат (|Murat Nehri), Источен Еуфрат или Арсаниј (од |Ἀρσανίας) — река во Турција и еден од покрупните водотеци што го сочинуваат Еуфрат. Извира кај планината Арарат северно од езерото Ван во источна Турција и тече на запад низ планински предели, во должина од 722 км. Пред изградбата на браната „Кебан“, Мурат се влевал во реката Карасу, 10 км северно од неа и 13 км северно од градот Кебан.
Во покраината Муш, течението е прекинато со браната „Алпаслан-1“, изградена во 2009 г. Во подолниот дел од течението се работи на браната „Алпаслан-2“, чија изградба треба да заврши во 2016 г. На крајот, реката се влева во хидроакумулацијата на Кебан.
Зардкух

Зардкух или „Зардкухе Бахтијари“ (|زردكوه بختياري, ''Жолта Планина'') — планина во средишниот дел на венецот Загрос во Иран.
Планината е сместена во покраината Чахар Махал и Бахтијари, и од неа извираат реките Карун и Зајанде. Има мали ледници поради релативно високото количество на атмосферски врнежи. Ова се единствените ледници во суптропскиот појас вон Хималаите и Андите
1 Поврзано
* Загрос
* Карун
* Бахтијари
Бре Дин

Бре Дин (|Bray-Dunes, |Brayduinen) — општина во департманот Север во северна Франција, на самата белгиска граница.
Ова е најсеверна општина во Франција, во која влегува и најсеверната точка во земјата.
Во местото настрадале голем број на војници за време на евакуацијата од Динкерк, наречена „Операција Динамо“ (1940).
1 Во книжевноста
* Во Бре Дин пребегнува Роби Тарнер — главниот лик во романот „Искупување“ (2001) на Ијан Мекјуан.
2 Поврзано
*Север (департман)
*Ламанер — најјужната општина во Франција
3 Наводи
* — INSEE
Шат ел-Араб

Шат ел-Араб (|شط العرب, „Арапски Поток“; |اَروَندرود, Арванд = „Брза“) — река во Југозападна Азија со должина од 200 км. Се создава со спојување на Тигар и Еуфрат кај местото Курна во покраината Басра во Јужен Ирак. Јужниот крај на течението ја исцртува границата помеѓу Ирак и Иран, сè до устието во Персискиот Залив. Во ширина се движи од 232 м кај Басра до 800 м во устието. Се смета дека реката настанала релативно доцна во геолошки рамки, а пред тоа Тигар и Еуфрат се влевале во Персискиот Залив преку друг водотек на запад.
Од иранска страна на реката ѝ се приклучува притоката Карун и донесува големо количество мил. Поради ова, коритото мора постојано да се ископува за да се задржи пловноста.
Во поречието е сместена најголемата шума на урмини палми во светот. Во средината на 1970-тите, подрачјето имало 17-18 милиони дрва, или од вкупниот број во светот. Меѓутоа, веќе во 2002 г, воените судири, штетниците и солта уништиле преку 14 милиони палми, од кои 9 милиони во Ирак и 5 милиони во Иран. Голем број од преостанатите 3-4 милиони дрва се во лоша состојба.
Во персиската книжевност и епот „Шахнаме“ (977-1010), името fa ''Арванд'' се однесува на Тигар, кој е една од реките што го сочинува Шат ел-Араб. Поимот почнал да се однесува на оваа река во периодот на Пахлевите и опстојува како таков и по Иранската револуција (1979) до денес.
1 Поврзано
* Хузестан
* Басра
* Месопотамија
Ламанер

Ламанер (|Lamanère) |La Menera) — општина во департманот Источни Пиринеи во јужна Франција.
Ова е најјужното населено место во континентална Франција.
1 Поврзано
*Бре Дин — најсеверното место во Франција
2 Наводи
* — INSEE
Црква „Св. Атанасиј“ - Дреновци

Свети Атанасиј — манастирска црква на Дреновечкиот манастир.
1 Историја
Според своите димензии, архитектурниот стил и живописот, црквата се проценува дека била изградена во XVII век.
2 Архитектура
Градбата на црквата е еднокорабна, со правоаголна основа и се одликува по тоа што олтарскиот простор во источниот дел претставува засебен дел со помали димензии и има мала полукружна апсида на источната страна. Кон западната страна на храмот е прилепена камбанаријата којашто има квадратна основа и во горниот дел има по една монофора на секоја страна. Влезот на црквата се наоѓа на јужната страна и над него има ниша со фреска на Атанасиј Александриски. На надворшениот ѕид од засебниот олтарски простор има ниша со фреска во лоша состојба. Внатрешноста на црквата е живописана, а иконостасот е богат со икони и слики. Остатоци од првобитниот живопис единсвено се среќаваат во олтарскиот простор.
3 Галерија
Надворешност
Внатрешност
4 Поврзано
* Дреновечки манастир
* Црква „Св. Теодор Тирон“
* Дреновци
* Преспанско-пелагониска епархија
* Прилепско архијерејско намесништво
* Долненско-секиречка парохија
Шуш

Шуш (|شوش, ''Shūsh'') — град во покраината Хузестан во Иран и административен центар на округот Шуш. Населението брои 53.897, со вкупно 10.689 семејства (2006).
Градот се наоѓа близу древниот град Суза, кој на персиски исто така се нарекува „Шуш“.
Metacritic

Metacritic е мрежно место која дава средна оцена за музички плочи, видео игри, филмови и книги. Оваа страница работи на уникатен принцип. Имено, најпрво собира рецензии од повеќе угледни изданија, а потоа врз основа на нив одредува средна оцена. Потребни се најмалку четири рецензии за да може да се изработи средна оцена.
Оваа страница била основана од Џејсон Диез, Марк Дојл и Џули Дојл-Робертс во 2001 година. Нејзиниот начин на рангирање честопати е споредуван со оној на Rotten Tomatoes, со таа разлика што вторите изработуваат просек само за филмови. Интересно е тоа што во процесот на обработка на податоците, Metacritic ги претвораат оцените во процентни бодови (на пример „A“ носи 100 бода; „B-“ е 67 бода итн). Податоците од Metacritic ги користат неколку поважни публикации, меѓу кои и Википедија.
1 Табела со вредносни бодови
Опис, Видео игри, Филмови/ТВ/музика
Општо одобрување, 90–100, 81–100
Задоволително, 75–89, 61–80
Средно или просечно, 50–74, 40–60
Незадоволително, 20–49, 20–39
Општо неодобрување, 0–19, 0–19
Црква „Св. Преображение“ - Припор

Свето Преображение — црква, која се наоѓа на месноста Теферич во скопската населба Припор во Општина Кисела Вода.
Црквата е висока осум метри, а широка пет метри. Во близина на црквата изградена е камбанарија. Уреден е самиот двор на црквата, во кој се наоѓа и чешма.
1 Историја
Изградбата започнала во 2008 година и комплетно била завршена во 2009 година. На 9 октомври 2011 година црквата била осветена од страна на архиепископот г.г. Стефан и на други свештени лица.
2 Галерија
Ормуски Проток

Ормуски Проток или Ормуски Теснец (|تَنگِه هُرمُز ''Tangeh-ye Hormoz'', |مَضيق هُرمُز ''Maḍīq Hurmuz'') — проток помеѓу Оманскиот и Персискиот Залив. Ова е единствениот излез на Персискиот Залив на отворен океан и една од најважните геостратешки точки во светот. На северниот брег се наоѓа Иран, а на јужниот се сместени Обединетите Арапски Емирати и оманската ексклава Мусандам. Во најтесниот дел, протокот е широк 39 км (21 морска милја).
Низ протокот минува 20% од вкупното количество нафтата во светот и 35% од сите нафтоносни пловила. Поради ова, местото е од големо стратешко значење во меѓународната трговија, и причина за конфликт помеѓу силите, особено САД и Иран.
Протокот за првпат се споменува во поморскиот прирачник „Перипл на Еритрејското Море“ од I век.
1 Сообраќај
Поради големата прометност, во Ормускиот Проток се имаат случено повеќе судири на бродови. За да се намали ризикот од вакви катастрофи, протокот е подвоен на две ленти — една за дојдовен и една за појдовен сообраќај. Од нив, едната се наоѓа во омански води, а другата во ирански.
Според Управата за енергетско информирање на САД, во 2011 г. низ протокот поминувале просечно 14 танкери дневно, носејќи 17 милиони барели (2.700.000 м³) сирова нафта. Ова претставува 35% од количеството на нафта што се превезува по морски пат и 20% од целиот нафтен сообраќај во светот. Во извештајот се вели дека 85% од сировата нафта била испорачана во Азија, највеќе во Јапонија, Индија, Јужна Кореја и Кина.
2 Поврзано
* Ормуз
* Абу Муса
* Хормозган
3 Наводи
* Mohammed Kookherdi (1997) Kookherd, an Islamic civil at Mehran river, III изд: Dubai
Карун

Карун (|کارون‎) — најполноводна и единствена пловна река во Иран. Долга 720 км и извира во плаинната Зардкух во венецот Загрос. По течението ѝ се приклучуваат повеќе притоки како Дез и Кухранг, пред да помине низ Ахваз, главен град на покраината Хузестан.
По Ахваз, течението продолжува кон Персискиот Залив, подвојувајќи се во две растоки во делтата: Бахманшир и Хафар што му се приклучува на Шат ел-Араб (пер. Арвандруд) и се влева во Персискиот Залив. Меѓу двата ракава е сместе важниот остров Абадан. Хафар го дели пристанишниот град Хоремшехр од островот.
Реката е спомената во Библијата под името „Фисон“ — една од четирите реки на Еденската градина (Рајот). Другите три се Тигар, Еуфрат и Керхе („Улај“ или „Гихон“). Во времето на Македонското Царство, реката се нарекувала Паситигар, што е веројатно етмолошки врзана со библиското име Фисон. Средновековното (и денешно) име Карун доаѓа од „Кухранг“, која денес се однесува на една од поважните притоки на реката.
1 Поврзано
* Шат ел-Араб (Арвандруд)
* Загрос
Одрон

Одрон — камење и земја што се одронуваат и паѓаат од повисоко, ридско место; местото каде што има одронувања. Одроните често се пројавуваат и се поврзани со нестабилност на теренот, обесшумување, ерозија и сл. Во нив дејствувач е и подземната вода во заемодејство со Земјината гравитација. Одроните предизвикуваат големи штети на населените места и стопанските установи бидејќи се, за разлика од свлечиштата, ненадејни, спонтани настани.
1 Поврзано
* Свлечиште
Загрос

Загрос (|رشته كوه زاگرس, |زنجیره‌چیاکانی زاگرۆس, лурски: کو یه لی زاگروس, |جبال زغروس, |ܛܘܪ ܙܪܓܣ) — најголемиот планински венец во Иран и Ирак, со вкупна должина од 1.500 км. Се протега накосо од северозападен Иран, по целата должина на западниот и југозападниот дел на Иранската Висорамнина, па завршува во Ормускиот Проток. Највисоки планини во венецот се Зардкух и Дена. Системот има и источен крак во облик на масивот Хазаран во покраината Керман, при што Џебал Барез доаѓа дури до Систан.
1 Екологија
Планините на Загрос опфаќаат неколку екосистеми. Од нив преовладуваат шумските и шумостепските предели со полусува клима. Во средните и повисоките планински предели преовладува шумостепскиот екорегион. Годишното количество на врнежи се движи од 400 до 800 мм и се јавува претежно во зима и на пролет. Зимите се остри и со мошне ниски температури (често &minus;25 °C). Екорегионот е пример за континентална варијанта на средоземната климатска шема која е слична на онаа во Македонија — студени снежни зими и блага врнежлива пролет, проследена од суво лето и сува есен.
Иако денес е пореметено поради преиспаша и обесшумување, подрајчето на Загрос има богат и разновиден растителен живот. Сè уште се среќаваат остатоци од некогашните дабови шумски предели, како и проретчените кории од ф’стак и бадем. На планините виреат и дивите предци на најзастапените прехранбени култури како пченицата, јачменот, леќата, бадемот, оревот, ф’стакот, кајсијата, сливата, калинката и грозјето.
Планините имаат и поголем број на загрозени видови, како што се загрошкиот глувчовиден крчок, ирачкиот трскар и пругавата хиена. Порано се мислело дека персискиот елен лопатар е исчезнат, но во најново време се пронајдени единки во јужниот дел на планиинте.
2 Историја
Во подножјето на Загрос се пронајдени знаци на земјоделски активности од барем 9000 години п.н.е. во местата што подоцна станале градови како Аншан и Суза. Во тоа подрачје се наоѓа и пештерата Шанидар, каде се ископани останки од неандерталци.
Во местата Хаџи Фируз Тепе и Годин Тепе се најдени најстарите винарски визби (3500 и 5400 г. п.н.е.).
Во пораните периоди на стариот век на планините живееле разни древни народи како Каситите, Гутејците, Асирците, Еламците и Митаните, кои повремено поаѓале во походи и ги заземале сумерските и акадските градови во Месопотамија. Некои места како Тел Базмусијан кај Шемшара биле од VI милениум п.н.е. до IX век н.е..
3 Поврзано
* Таур
* Алборз
Анталиски Залив

Анталиски Залив (|Antalya Körfezi) — голем залив во источниот дел на Средоземното Море, јужно од покраината Анталија, Турција. Подрачјето е наречено „Турска ривиера“ бидејќи тука сместени некои од поголемите приморски туристички места во земјата.
Химна на Чиле

Државната химна на Чиле (шпански: ''Himno Nacional de Chile'') е националната и официјална химна на Чиле.
Химната била напишана од страна на Eusebio Lillo и официјално била усвоена во 1847 година.
1 Текст www.guerradelpacifico1879.cl
:Dulce Patria, recibe los votos
:con que Chile en tus aras juró
:que o la tumba serás de los libres
:o el asilo contra la opresión.
I
:Ha cesado la lucha sangrienta;
:ya es hermano el que ayer invasor;
:de tres siglos lavamos la afrenta
:combatiendo en el campo de honor.
:El que ayer doblegábase esclavo
:hoy ya libre y triunfante se ve;
:libertad es la herencia del bravo,
:la Victoria se humilla a su pie.
II
:Alza, Chile, sin mancha la frente;
:conquistaste tu nombre en la lid;
:siempre noble, constante y valiente
:te encontraron los hijos del Cid.
:Que tus libres tranquilos coronen
:a las artes, la industria y la paz,
:y de triunfos cantares entonen
:que amedrenten al déspota audaz.
III
:Vuestros nombres, valientes soldados,
:que habéis sido de Chile el sostén,
:nuestros pechos los llevan grabados;
:los sabrán nuestros hijos también.
:Sean ellos el grito de muerte
:que lancemos marchando a lidiar,
:y sonando en la boca del fuerte
:hagan siempre al tirano temblar.
IV
:Si pretende el cañón extranjero
:nuestros pueblos, osado, invadir;
:desnudemos al punto el acero
:y sepamos vencer o morir.
:Con su sangre el altivo araucano
:nos legó, por herencia, el valor;
:y no tiembla la espada en la mano
:defendiendo, de Chile, el honor.
V
:Puro, Chile, es tu cielo azulado,
:puras brisas te cruzan también,
:y tu campo de flores bordado
:es la copia feliz del Edén.
:Majestuosa es la blanca montaña
:que te dio por baluarte el Señor,
:y ese mar que tranquilo te baña
:te promete futuro esplendor.
VI
:Esas galas, ¡oh, Patria!, esas flores
:que tapizan tu suelo feraz,
:no las pisen jamás invasores;
:con su sombra las cubra la paz.
:Nuestros pechos serán tu baluarte,
:con tu nombre sabremos vencer,
:o tu noble, glorioso estandarte,
:nos verá, combatiendo, caer.
2 Поврзано
* Чиле
* Знаме на Чиле
* Грб на Чиле
3 Наводи
Одра-Шпре

Одра-Шпре (|Oder-Spree) — округ во источниот дел на сојузната покраина Бранденбург, Германија. Соседни окрузи (од север надесно) се округот Меркиш-Одерланд, слободниот град Франкфурт на Одра, државата Полска, окрузите Шпре-Ниса и Даме-Шпревалд и сојузната покраина Берлин.
1 Географија
Округот е именуван по двете главни реки во округот, реката Шпре тече низ целиот округ, додека реката Одра ја создава источната граница.
2 Историја
Округот бил создаден во 1993 со спојување на окрузите Ајзенхитенштат, Бесков и Фирстенвалде и слободниот град Ајзенхитенштат.
3 Грб
Грбот прикажува симболи на трите поранешни окрузи, кои го сочинуваат округот. Во горниот лев дел е грбот на бискупите од Лебус, кои имале седиште во Фирстенвалде. Вториот дел прикажаува лента со шаховница на Цистецијанскиот ред како симбол на опатијата Нојцеле, кои до 1817 ја поседувале поголемиот дел од територијата на некогашниот округ Ајзенхитенштат. Двата дела долу го прикажуваат поранешниот округ Бесков. Трите ножа лево се симбол на грофовите од Штрела, додека рогот на еленот е симбол на грофовите од Биберштајн, кои во 1317 ги наследиле грофовите од Штрела како грофови на Бесков и Шторков.
4 Градови и општини
Слободни градови, Општински заедници,
<sup>1</sup>седиште на општинската заедница;<sup>2</sup>град
Леополд Кениг

Леополд Кениг (|Leopold König; р. ) — чешки професионален друмски велосипедист, кој последно возел за UCI World Tour екипата .
1 Кариера
1.1 Рана кариера
Кениг како дете играл хокеј на мраз, користејќи го неговиот велосипед многу често, а веќе на 14-годишна возраст започнал со друмскиот велосипедизам.
1.2 НетАп (2011-2014)
Кениг освоил етапа на Трката околу Британија 2012, а во април 2013 и кралската етапа на Трката околу Калифорнија. Кениг побегнал од бегството со малку членови во последните километри и го достигнал Ханиер Асеведо, поминувајќи го на само 300 метри пред целта.
Меѓутоа, обете победи кулминирале во септември 2013, кога неговата екипа добила покана на Вуелта а Еспања. На самата трка ја освоил планинската етапа 8 откако го достигнал Игор Антон во последните 500 метри.
Кениг го имал својот прв настап на Тур де Франс во 2014 година, завршувајќи седми.
1.3 Тим Скај (2015-2016)
Подоцна, потпишал двегодишен договор за да вози со . Кениг го постигнал својот прв подиум за Тим Скај, забележувајќи трето место на Трофео Сера де Трамунтана. На Џиро д’Италија го преземал улогата на предводник откако предводникот Ричи Порт доживеал огромно губење на време и на крајот се повлекол. На шеснаесеттата етапа, Кениг бил казнет 10 секунди поради држење на автомобили. Кениг бил добар на завршните етапи, но не доволно добар за да обезбеди место меѓу првите пет, завршувајќи на шестото место.
1.4 Бора-Хансгрое (2017-2019)
По две години со , Кениг се вратил во својата поранешна екипа - сега позната како – со тригодишен договор. Во првата половина на сезоната 2017, Кениг настапил само на две трки поради повреда.
2 Достигнувања
;2009
: 6. ГП Кооператива
: 9. ГП Бока
;2010
: 1. Краен пласман Трка околу Горна Австрија
::1. Етапа 1
: 1. Етапа 3 Трка околу Бугарија
: 3. Прага-Карлови Вари-Прага
: 5. Краен пласман Шлаким Гродов Пјастовскич
;2011
: 2. Краен пласман Трка околу Австрија
::1. Пласман за млад возач
: 3. Краен пласман Тур де л’Ен
: 9. Краен пласман Трка околу Британија
;2012
: 1. Етапа 2 (ТТТ) Сетимана интернационале ди Копи е Бартали
: 3. Краен пласман Трка околу Јута
: 6. Краен пласман ГП Кантон Аргау
: 9. Краен пласман Трка околу Британија
::1. Етапа 6
;2013
: 1. Краен пласман Чешка трка
::1. Етапа 3
: 1. Етапа 7 Трка околу Калифорнија
: 6. Краен пласман Сетимана интернационале ди КОпи е Бартали
: 9. Краен пласман Вуелта а Еспања
::1. Етапа 8
;2014
: 4. Краен пласман Трка околу Баварија
: 7. Краен пласман Тур де Франс
;2015
: 2. Национално друмско првенство
: 2. Национално хронометарско првенство
: 3. Трофео Сера де Трамунтана
: 3. Краен пласман Џиро дел Трентино
: 5. Трофео Андрат-Мирадор д’Ес Коломер
: 6. Краен пласман Џиро д’Италија
: 8. Краен пласман Трка Абу Даби
: 10. Краен пласман Трка околу Чешка
::1. Етапа 3
;2016
: 1. Етапа 1 (ТТТ) Вуелта а Еспања
: 1. Национално хронометарско првенство
: 9. Трофео Поленка-Порт де Андрат
: 10. Краен пласман Волта а ла Комунитат Валенсијана
2.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017
Џиро, —, —, 6, —, —
Тур, —, 7, 70, —, —
Вуелта, 9, —, —, 29, —
СО = се откажал; — не учествувал
Сиво гушанче

Сивото гушанче е мала врапчевидна птица од семејството на трскарите (''Acrocephalidae''), од родот на гушанчињата (''Iduna''). Порано беше сметан како подвид на западното сиво гушанче (''Iduna opaca''), но со современиот начин на таксономските определби се заклучи дека е посебен вид. Оваа птица се размножува низ југоисточна Европа и Среден Исток, а се сели зиме во Африка, под Сахара или во Арабија. Ја има и во Македонија. Редок скитник е во северна Европа.
1 Опис
Сивото гушанче е долго 13-14,5 см и тежи 16-22 г. Одозгора е еднобојно сивкавокафеаво со една слаба нијанса на маслинава боја, а долниот дел, градите, стомакот и под опашката е бело. Клунот му е силен и остар, а нозете сиви. Карактеристично му е држењето на опашката малку надолу. Мажјаците и женките се исти, а младенчињата се малку побледи. Личи на градинското грмушарче.
Западниот вид се разликува од овој по тоа што е малку поголем и покафеав одозгора и има поголем клун.
Песната му е брзо назално брборење.
2 Поведение
Живеалиштето на сивото гушанче се шумите и грмушките, особено бујните со вегетација брегови на водни површини, напуштените овоштарници, како и оазите на Сахара. Птиците од јужниот дел на распространетоста се постојани жители, а оние од понасевер се преселници кои зимата ја поминуваат во тропска Африка.
Птиците се хранат со инсекти и пајаци, коишто ги собираат од листовите и гранките.
Веднаш по неговото пристигнување во местата за размножување, птиците го градат гнездото, кое често се наоѓа во грмушки од капини или мали дрвја, на висина од 0.5 до 2 метра над земја. Понасевер женките несат 4-5 јајца, а во јужниот дел, често само 3. На север, сезоната на парење започнува во јуни и таму имаат само едно легло, а на југ, започнува во мај, па имаат и второ легло во јуни-јули. Последните младенчиња стануваат независни во август. За време на сезоната на парење, мажјакот се додворува така што лета во близина на гнездото, со пеење се вивнува нагоре, а потоа во коса траекторија се спушта надолу.
3 Наводи
*Fregin, S., M. Haase, U. Olsson, and P. Alström. 2009. Multi-locus phylogeny of the family Acrocephalidae (Aves: Passeriformes) - the traditional taxonomy overthrown. Molecular Phylogenetics and Evolution 52: 866-878.
*Sangster, G., J.M. Collinson, P.-A. Crochet, A.G. Knox, D.T. Parkin, L. Svensson, and S.C. Votier. 2011. Taxonomic recommendations for British birds: seventh report. Ibis 153: 883-892.
Жолто гушанче

Жолтото гушанче е мала врапчевидна птица од семејството на трскарите (''Acrocephalidae''), од родот на дрвните трскари (''Hippolais''). Се размножува низ Европа, со исклучок на југозападот, каде е заменет со неговиот западен пар мелодичниот трскар (''Hippolais polyglotta''). Оваа птица ја има во Македонија. Таа е птица преселница што зимува под Сахара, во Африка. Терминот ''icterine'' се однесува на неговата жолтеникава нијанса.
1 Опис
Жолтото гушанче е трскар со средна големина, долг 12 - 13,5 см. Горните делови му се светли, зеленикавокафеави со посветла линија на крилјата, а одоздола е светложолт. Има светла линија над окото. Клунот му е светлопортокалов, силин и остар, а нозете синосиви. Половите се исти, а младенчињата се побледи на стомакот.
Песната му е брзо назално брборење во кое се вклучени и имитации на други птици. Повикот може да го опишеме како ''тик'' или ''тик-тик-тик''.
2 Поведение
Живеалиштето на оваа птица се отворените листопадни шуми со грмушки, како и парковите и градините, често во близина на вода.
Се храни со инсекти, пајаци, друга ситна храна и бобинки.
Гнездото го прави добро скриено во дрво или грмушки и несе 4-6 јајца.
3 Статус
Во Европа има 3.500.000-7.100.000 пара, или од 10.500.000 до 21.300.000 единки.(BirdLife International 2004). Европската популација сочинува 75-94% од глобалната, па глобалната приближно би изнесувала 11.200.000-28.400.000 единки..
Според Црвениот список на МСЗП оваа птица е класифицирана како вид со најмала загриженост.
Флигели (’рт)

Флигели (|Мыс Флигели) — ’рт на северниот крај на Рудолфовиот Остров во склоп на Земјата на Франц Јосиф, Русија. Ова е најсеверна точка на Русија, Европа, Евроазија и Афроевроазија. Оддалечен е 911 км од Северниот Пол.
’Ртот прва го посетила австроунгарската експедиција на Северниот Пол во 1874 г. и го нарекла картографот Август фон Флигели (1811-1879).
1 Поврзано
*Крајни точки на Европа
*Крајни точки на Русија
Паго Паго

Паго Паго (|Pago Pago, ) — главен град на Американска Самоа, со население од 11.500 жители (2000). Главни стопански гранки се туризмот, угостителството и конзервирањето на туна. Поврзан е со другите земји со Меѓународниот аеродром Паго Паго.
1 Историја
Од 1878 до 1951 г., на местото на Паго Паго се наоѓала тогашната военоморнаричка станица „Тутуила“ која служела за дотур на гориво и поправка на бродовите на американската воена морнарица.
Во јануари 1942 г. пристаништето било нападнато од јапонска подморница.
На 29 септември 2009 г. се случил земјотрес кај Самоа и Американска Самоа, кој предизвикал цунами што го погодил Паго Паго и околните места. Бранот причинил умерени до посериозни штети на селата, објектите и возилата и непознат број на човечки жртви.
2 Географија
Местото се наоѓа на островот Тутуила и впрочем претставува агломерација од поголем број на села долж источниот дел од брегот. Во Фагатого е сместено законодавството и судот, а Утулеи е седиште на извршната власт.
3 Клима
Паго Паго има клима од типот на тропска дождовна шума (Кепен: ''Af'').
4 Образование
Во градот има една јавна библиотека, која го носи името „Фелети Барстоу“.
5 Занимливости
На периферијата на Паго Паго е сместен ресторан и ноќевалиште „Сади Томпсон“, прогласено за историско место на САД.
Големо гушанче

Големото гушанче или маслинар е мала врапчевидна птица од семејството на трскарите (''Acrocephalidae''), од родот на дрвните трскари (''Hippolais''). Се размножува низ југоисточна Европа и Близок Исток. Ја има и во Македонија. Птица преселница е, што зимува во источна и јужна Африка, од Кенија до Јужна Африка.
1 Опис
Оваа птица е со средна големина од трскарите, но најголем од гушанчињата. По големина е колку дамчестото грмушарче, долго околу 15,5-17 см, со малку подолг клун и пократка опашка. Главата му е сплескана, крилјата долги, а нозете тешки. Одозгора е сивкавокафеав, а одоздола валканобел.
2 Поведение
Живеалиштето на оваа птица се отворените дабови шуми, насадите со маслинки, овоштарниците и плантажите со бадеми.
Се храни, како и другите трскари, со инсекти.
Гнездото го гради на мали дрвја или во грмушки и несе 3-4 јајца.
Песната му е спој од чкрипење и врескање, малку пониско од другите трскари, а исто така, и поспоро.
3 Статус
Во Европа, што сочинува 95% од вкупниот број, има 11.000-23.000 пара од овие птици, односно околу 33.000 - 69.000 поединци. Според Црвениот список на МСЗП оваа птица е класифицирана како вид со најмала загриженост.
Еркнер

Еркнер (|Erkner) — град во округот Одра-Шпре, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Шпре, 23 километри западно од Фирстенвалде и веднаш на границата со Берлин-Рансдорф.
1 Галерија
Фридланд (Бранденбург)

Фридланд (|Friedland, |Bryland) — град во округот Одра-Шпре, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа во историската област Долна Лужица, околу 8 километри јужно од Бесков и 39 километри северно од Котбус.
Градот бил првпат споменат како ''Фредберг'' во декрет од 1235 издаден од лужичкиот маркгроф Хајнрих Трети од Мајсен. Во договор од 1301 потпишан од маркгрофот Фридрих Први градот и замокот биле именувани како ''Фредебурх'', кои потоа биле посед на грофовите од Штрела, кои служеле како вазали на владејачката династија Ветин. Сегашното име се појавува во папската була од 1350 издадена од папата Климент VI. Со Долна Лужица, Фридланд преминал под суверенитет на чешката круна во 1367.
Во 1518, градот припаднал на Редот на Свети Јован, а во 1540 стигнала реформацијата. Под власта на грофот Адам од Шварценберг биле проширени утврдувањата, иако Фридланд настрадал сериозно во налетот на Триесетгодишната војна. По Прашкиот мир во 1635, градот со Лужица припаднале на Изборното кнежевство Саксонија. Градските права биле потврдени во 1662, додека еврејска заедница е основана околу 1673.
По скоро три века власт на Редот на Свети Јован, Фридланд конечно бил секуларизиран и предаден на Саксонија во 1811. Само четири години подоцна, градот припаднал на пруската покраина Бранденбург до конечниот договор на Виенскиот конгрес во 1815.
Марина Горка

Марина Горка (|Мар'іна Горка, |Марьина Горка) — град во Минската област, Белорусија и административен центар на Пуховичкиот реон. Населението брои 22.500 жители (2009).
1 Историја
Местото за првпат се споменува во 1222 г., а градскиот статус го стекнало во 1955 г.
2 Географија
Марина Горка се наоѓа 60 км јужно од Минск. Низ неа минува автопатот М5 што води од Минск до Бабрујск.
3 Занимливости
На 15 км североисточно од Марина Горка се наоѓа географскиот центар на Европа.
4 Поврзано
*ФК Руденск
Канал Одра-Шпре

Каналот Одра-Шпре (|Oder-Spree-Kanal) — канал во источниот дел на Германија. Ја поврзува реката Даме, кај Шмеквиц, југоисточните предградија на Берлин, со реката Одра, кај Ајзенхитенштат. Обезбедува важна трговска пловна врска помеѓу Берлин и Одра, а оттука и Полска.
Каналот има неколку поврзувања со реката Шпре. На околу 20 километри близу Фирстенвалде, каналот ја користи реката како дел од неговиот тек, а оттука има пловна врска со горниот тек на реката, иако овој дел е доста плиток и оттука обично е користен само за рекреација. Меѓутоа, главната врска е преку реката Даме, која се влева во реката Шпре кај Кепеник, источно од центарот на Берлин.
Фирстенвалде

Фирстенвалде или службено Фирстенвалде/Шпре (|Fürstenwalde, |Przybór; до 2000 ''Фирстенвалде (Шпре)'') — град во округот Одра-Шпре, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Шпре, 55 километри источно од Берлин.
1 Историја
Фирстенвалде бил првпат забележан во 1272. Во 1373, бискупот Венцеслав го преместил официјалното седиште на Бискупијата Лебус од Гериц на Одра во Фирстенвалде и неговата Мариенкирхе (''Marienkirche'') била подигната на ниво на катедрала. Последниот католички бискуп бил Георг фон Блументак (1490-1550), кој бил под опсада во неговиот дворец од реформистите предводени од Никел фон Минквиц. Бискупот побегнал замаскиран низ прозорец. Бискупијата била секуларизирана во текот на реформацијата во 1555 и целосно распуштена во 1598 од маркгрофот на Бранденбург, Јоаким Фридрих.
2 Меѓународни односи
Фирстенвалде е збратимен со:
* Хошчно, Полска
* Санок, Полска
* Рајнхајм, Хесен, Германија
Жолтогрла стрнарка

Жолтогрлата стрнарка е врапчевидна птица овесарка од семејството на стрнарките ''Emberizidae''. Се размножува низ Европа и поголемиот дел од Азија, а населена е и во Нов Зеланд. Ја има и во Македонија. Таа е постојан жител, освен од најсеверните делови на нејзиниот опсег, од каде се сели зиме понајуг. Живее во сите видови отворени пространства со малку грмушки или дрвја, а зимно време формира мали јата.
1 Опис
Жолтогрлата стрнарка е робусна птица, долга 15.5-17 см, со дебел клун за хранење со семе. Мажјакот има светложолта глава, жолти долни делови, и многу избразденопрошаран кафеав грб. Женките се многу побледи и поизбраздени одоздола.
Пеењето му е малку монотоно ''ци-ци-ци-ци-ци-ци - ииии'', обично со последната нота испеана пониско, поретко повисоко..
2 Распространетост и живеалиште
Оваа птица е распространета низ Европа и поголемиот дел од Азија. Во делови од Европа бројот сериозно им се намалува, како на пример, во Велика Британија, од 1970 до 2003 година бројот се намалил за 54%.
Мал дел од птиците од најсеверните краишта се преселници, инаку се постојани жители преку целата година.
Во 1862 година била населена во Нов Зеланд и сега е вообичаена и широкораспространета таму. На почетокот од двесеттиот век била сметана за штетник и се нуделе премии за нејзините јајца..
3 Поведение
Живеалиштето на жолтогрлата стрнарка се низините, обработливите површини, нивите, фармите, секаде каде може да се храни со семе.
Гнезди по рабовите на нивите, во живите огради, грмушките, во бујната вегетација обрасната околу рововите и сл. Ги претпочита високите до 2 метра живи огради и не гнезди додека не се доволно раззеленети и бујни. Гнездото го сместуваат на земја и несат 3-6 јајца. Пилињата ги хранат со инсекти, а потоа возрасните се хранат со семиња.
Зимно време се собираат во помали јата и бараат погодни стрништа каде ќе можат да се хранат.
4 Занимливости
Карл Черни (ученикот на Бетовен, а подоцна и негов помошник), тврди дека Бетовен признал дека идејата за првите четири ноти на познатата Петта симфонија се инспирирани од повикот на оваа птица. Птицата ја пее последната нота пониско, со претходни 5 или повеќе, за разлика од Бетовеновите три, и повремено таа последната нота ја пее повисоко.