procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Амазон (регион)

Амазон е регион во Перу. Регионот се наоѓа во северниот дел од земјата и граничи со Еквадор на север и запад, со Ла Либертад на југ и со Лорето и Сан Мартин на исток. Главен административен центар на регионот е Чачапојас.
1 Географија
Регионот Амазон е претежно покриен со прашуми и планински венци. Шумската зона доминира (72.93%) и се протега северно сè до границата со Еквадор. Планинскиот дел се наоѓа во јужниот дел од регионот и зазема само 27.07% од вкупната површина на регионот.
Долините и висорамнините во шумскиот дел му дале големо географско значење на регионот, но истото значење е зголемено со патните правци кои одат кон брегот, кои патем се пониски од остатокот на земјата. Така на пример, патниот правец Пасо де Поркулја е на надморска височина од 2.144 метри и тој е најнизок патен правец од сите перуански андски патни правци кои се поврзуваат со Пан-американскиот патен систем.
2 Поврзано
* Перу
* Региони во Перу
* Амазон
Пиура (регион)

Пиура е крајбрежен регион во северозападно Перу. Главен град на регионот е градот Пиура. Пиура и Талара се едни од најважните градови во државата и пристаништни центри. Регионот е познат по топлата тропска клима и полутропските плажи.
1 Административна поделба
Регионот е поделен на 8 покраини и 64 окрузи. Покраините и главните градови се:
# Ајабака (Ајабака)
# Уанкабамба (Уанкабамба)
# Моропон (Чулуканас)
# паита (Паита)
# Пиура (Пиура)
# Сечура (Сечура)
# Сулјана (Сулјана)
# Талара (Талара)
2 Поврзано
* Перу
* Региони во Перу
Сонетен венец

Сонетен венец — најсложената лирска композиција. Тој е циклус од 15 сонети, од кои петнаесеттиот е наречен магистрал. Магистралот е составен од првите стихови на претходните 14 сонети. Сонетите се прелеваат еден во друг на тој начин што последниот стих од првиот сонет е прв стих во вториот сонет и така редум до крај. Петнаесеттиот сонет - магистрал треба да биде напишан во акростих, тоа значи првите букви од секој стих во магистралот треба да дадат име и презиме на личноста на која и е посветен сонетниот венец. На пример Сонетниот венец на словенечкиот поет Франце Прешерн е посветен на Јулија Примицова и нејзиното име и презиме се чита во магистралот на неговиот сонетен венец.
Во нашата литература сонетен венец има напишано поетот Лазо Каровски, посветен на „Мајка Македонка“, поетот Стојан Попов, „На Оља Георгиева“ и др.
1 Поврзано
* Сонетен венец (Прешерн)
Тумбес (регион)

Тумбес е крабрежен регион во Перу. Регионот се наоѓа во северозападно Перу. Регионот има тропска клима, со топли лета и плажи кои се сметаат за едни од најдобрите во Перу. Регионот располага со богат и разновиден екосистем. Името „Тумбес“ потекнува или од името ''Tumpis'', група на староседелски народи, или од зборот ''tumbos'', вид растение.
1 Административна поделба
Регионот е поделен на три покраини и 12 окрузи. Покраините и главните градови се:
* Конталмиранте Вилјар (Зоритос)
* Тумбес (Тумбес)
* Зарумилја (Зарумилја)
2 Поврзан0
* Перу
* Региони во Перу
Биолчеви

Биолчеви се голем македонски род од градот Прилеп. Претставници на род кон крајот на 19 и почетокот на 20 век се Никола Биолчев, трговец и револуционер, претседател на Прилепскиот училиштен одбори и на Прилепскиот револуционерен комитет, Илија Биолчев, деец на ВМОРО, член на Костурското горско началство, Милан Биолчев, член на Прилепскиот револуционерен комитет. Бојан Биолчев е деец на ВМОРО, а во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во чета при 6-та охридска дружина. Внук на Бојан Биолчев е Бојан Биолчев, ректор на Софискиот универзитет. Параскева Лозанчева е ќерка на Коста Биолчев .
Никола Биолчев

Никола Илиев Биолчев, познат како ''Ничо Биолчев'', — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Биолчев е роден во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Потекнува од големиот род Биолчеви. Се занимавал со трговија. Претседател е на Припскиот училиштен одбор. Се приклучува во ВМОРО. Во 1899 година е избран за член на Прилепскиот околиски револуционерен комитет, а од октомври 1901 година го предводи .
Илија Биолчев

Илиja Николов Биолчев, со псевдоним ''Сципион'', — македонски револуционер и деец на Внатрешната македонско-одрински револуционерна организација.
1 Животопис
Биолчев е роден во 1880 година во Прилеп, Отоманското Царство. Потекнува од големиот род Биолчеви. Работи како учител, книжар и трговец. Четник е при Марко Лазаров во Прилепското во летото 1901 година. Биолчев е назначен за учител во Смрдеш, а подоцна е избран за заменик на Маноло Розов во составот на Костурското горско началство во 1903 година. По завршувањето на Илинденското востание. Илија Биолчев заминува за Кнежевството Бугарија. Во 1908 година е делегат на Ќустендилскиот конгрес.
Пишува за Илустрација Илинден. Умира на 8 септември 1937 година во Софија .
Национални паркови во Германија

Следниве национални паркови се официјално прогласени во Германија, подредени од север кон југ:
Слика, Назив
Шлезвигхолштајнско Ваденско Море
Хамбуршко Ваденско Море
Долносаксонско Ваденско Море
Национален парк Јазмунд
Национален парк Западнопомерански лагуни
Национален парк Мириц
Национален парк Долна долина на Одра
Национален парк Харц
Национален парк Келервалд-Едерзе (дел од Келервалд)
Национален парк Хајних
Национален парк Ајфел
Национален парк Саксонска Швајцарија
Национален парк Баварска Шума
Национален парк Берхтесгаден
Исто така, Германија има 14 биосферни резервати, како и над 80 природни паркови.
1 Поврзано
* Список на природни паркови во Германија
Милан Биолчев

Милан Биолчев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Биолчев е роден во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Потекнува од големиот род Биолчеви. Се риклучува во ВМОРО. Во 1906 година е избран за член на Прилепскиот околиски револуционерен комитет .
Иван Групчев

Иван Групчев — македонски револуционер и деец на Внатрешната македонско-одрински револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во 1874 година во Охрид. Припаѓа на големиот род Групчеви (Групче). Во 1892 година завршува Солунската машка гимназија. Уште во 1894 година влегува во ВМОРО. Во 1903 година властите го апсат и протеруваат во Синоп, но е амнестира во 1904 година. Од 1905 до 1907 година е член на Охридскиот околиски револуционерен комитет.
При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година заедно со својот брат Ѓорѓи Групчев е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во ''Трета посебна партизанска чета'', предводена од Петар Чаулев. Во Втората балканска војна е во Здружената партизанска чета. Учествува во привремената управа во Охрид за време на Охридското востание.
Во Првата светска војна за време на бугарската окупација на Вардарска Македонија, Групчев е градоначалник на Охрид .
Лужичка Ниса

Лужичка Ниса (|Lužická Nisa; |Lausitzer Neiße; |Nysa Łużycka; |Łužiska Nysa) — 252 километри долга река во Средна Европа. Нејзиниот извор е во Јицерските Планини близу Нова Вес на Ниса, Чешка, достигнувајќи на тромеѓата со Полска и Германија кај Цитау по поминати 54 километри и подоцна ја формира полско-германската граница во должина од 198 километри. Лужичка Ниса е лева притока на реката Одра, во која се влева помеѓу Најсеминде-Рацдорф и Косарзин, северно од градовите Губен и Губин.
Според Потсдамскиот договор од 1945, по Втората светска војна, реката станала дел од западната полска граница со Германија (Граница Одра-Ниса).
1 Име
Бидејќи реката тече низ историскиот регион Лужица, придавката пред името на реката се користи за да се направи разлики од реки со слични називи во Полска, како што се Ниса Клодзка (''Glatzer Neiße'') и малата Ниса Шалона (''Wütende Neiße'' или ''Jauersche Neiße'') во Шлеска.
2 Градови
Кај Бад Мускау, Ниса тече низ Паркот Мускау, светско културно наследство на УНЕСКО. Ова се следните градови низ кои поминува реката од изворот до устието:
* Јаблонец на Ниса, Чешка
* Вратиславице, Чешка
* Либерец, Чешка
* Крастава, Чешка
* Храдек на Ниса, Чешка
* Цитау, Германија
* Богатиња, Полска
* Герлиц, Германија; Згожелец, Полска
* Пенск, Полска
* Бад Мускау, Германија; Ленкњица, Полска
* Форст (Лужица), Германија
* Губен, Германија; Губин, Полска
3 Притоки
Десни:
* Лубша
Леви:
* Мандау
4 Поврзано
* Список на реки во Чешка
* Список на реки во Полска
* Список на реки во Германија
Георги Варналиев

Георги П. Варналиев, со псевдоним ''Морел'', — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Георги Варналиев е роден во Велес, тогаш во Отоманското Царство. Завршува четврто одделение во егзархиската машка гимназија во Солун. Во 1895 година учителстувал во Кичево и истовремено е член на првиот револуционерен комитет на ВМОРО. Потоа предава во Велес, потоа во Радовиш, каде што е претседател на локалниот револуционерен комитет. Како таков го претставува Радовишки револуционерен реон на Солунскиот конгрес од 1903 година, кога е донесена одлука за кревање на Илинденското востание. Подоцна предава во Струмица, каде и умира на 30 мај 1919 година .
Георги Шкорнов

Георги Шкорнов, познат како Ѓакон Евстатиј или Црниот војвода (12 февруари 1873 - 20 март 1935) — македонски револуционер и ресенски војвода на Внатрешната македонско-одрински револуционерна организација.
1 Животопис
Шкорнов е роден во 1873 година во костурско село Нестрам, тогаш во Османлиското Царство, денес Несторио, Грција. Син е на Марија и Димитар Шкорнови, татко му е трговец на волна и 15 години бил кмет на Нестрам. На 15 години станува послушник во Зографски манастир, каде што го прифаќа името Евстатиј. Во 1896 година завршува бугарската католичка гимназија во Солун. Служи како ѓакон во бугарската црква во романската престолнина Букурешт, но во 1903 година е привлечен кон македонското ослободително движење од Даме Груев и се вклучува во четата на Борис Сарафов.
На Смилевскиот конгрес на Битолскиот револуционерен округ, Ѓакон Евстатиј е избран за член на горското началство во Ѓаватколскиот револуционерен реон. Учествува во Илинденското востание, по задушувањето на востанието гостанува во Македонија и заедно со Даме Груев го обиколува Битолскиот и Солунскиот револуционерен округ. Во 1906-1907 година е околиски војвода во Ресенско. Во 1908 година е делегат на Ќустендилскиот конгрес.
Во Првата балканска војна, Ѓакон Евстатиј е војвода на партизанска чета (вод) № 29 на Македонско-одринското ополчение, составена од 14 луѓе. Влегува во Македонија со четата на Григор Џинџифилов и водат борба на врвот Чавките. Ги ослободуваат Сборско (14.X), Кронцелево (18.X), Почет (24.X) и други, а до 28.X ги протееруваат од турски сили од Мегленско. Со воспоставувањето на грчката власт се повлекува на бугарска територија, а подоцна е во Здружената партизанска чета на МОО за време на Втората балканска војна.
Петар Нејчев

Петар Нејчев — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Петар Нејчев е роден во градот Битола, тогаш во Османлиското Царство, денес во Република Македонија. Се занимавал со трговија. Влегува во ВМОРО. Во 1904 година е член на окружниот комитет од Ресенската околија. Во 1906 година е делегат на Битолскиот окружен конгрес, на кој е избран за благајник на окружниот револуционерен комитет.
Параскева Лозанчева

Параскева Костова Лозанчева, по татко Биолчева, ― сопруга на Анастас Лозанчев и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Параскева Лозанчева е родена на 25 октомври 1880 година во Прилеп, тогаш во Отоманското Царство. Ќерка е на Коста Биолчев од фамилијата Биолчеви. Живее и работи во Битола. На 22 јануари 1900 година се венчала за револуционери Анастас Лозанчев. Кон 1903 година родила две деца на Анастас - Цветан и Еленка. При една од средбите на Гоце Делчев со уапсениот во Битолскиот затвор, Даме Груев во 1902 година мајката на Анастас, Анча Лозанчева и бебето Цветан го придружуваат Гоце Делчев, за да не разбуди сомнеж кај османлиските власти.
По војните, Параскева Лозанчева и децата и се населиле во Софија при Анастас Лозанчев. Параскева умрела на 19 февруари 1936 година во Софија .
Рој Кин

Рој Морис Кин (роден на 10 август 1971) — ирски поранешен фудбалер и менаџер. Во својата 18-годишна играчка кариера, тој играше за Коб Рамблерс, Нотингем Форест, и Манчестер Јунајтед, пред да ја прекине својата кариера во тимот на Селтик. Кин беше доминантен централен играч во халфовата линија, познат по својот агресивен и високо конкурентен стил на игра, однос, кој му помогна да стане капитен на Манчестер Јунајтед од 1997 година па сè до неговото заминување во 2005 година, откако се приклучи на клубот во 1993-тата година. Кин помогна во Јунајтед да се постигне период на постојан успех во повеќе од 12 години во клубот.
Тој играше на меѓународно ниво во поголемиот дел од својата кариера, претставувајќи ја Фудбалската репрезентација на Република Ирска во текот на еден период од 14 години, од кои повеќето ги поминал како капитен. Тој играше во секој натпревар на Република Ирска на Светското првенство 1994-тата во САД, но тој исто така беше испратен дома пред почетокот на мундијалот во 2002 година по инцидентот со селекторот на репрезентацијата Мик Мекарти.
За време на неговата прва сезона како менаџер на Сандерленд, тој го преземал клубот од 23-то место во првенството за да ја освои лигата и да избори промоција во Премиер лигата. Пристигнувањето на Кин беше цитирано како катализатор за обновување на Сандерленд. Тој успеа да го спаси Сандерленд од испаѓање во сезоната 2007-08, но во неговата втора сезона како менаџер тој ја напушта својата функција во Сандерленд кога тимот се наоѓаше во зоната за испаѓање. Во април 2009 година, тој беше назначен како менаџер на Ипсвич Таун, но беше отпуштен од страна на клубот во јануари 2011 година поради слабите резултати со нив, поради кои тимот беше 19-ти во првенството.
1 Титули
1.1 Како играч
1.1.1 Манчестер Јунајтед
*Премиер лига : 1993-94, 1995-96, 1997-98, 1998-99, 1999-2000, 2000-2001, 2002-03
*ФА Куп : 1993-94, 1995-96, 1998-99, 2003-04
*ФА Комјунити Шилд : 1993, 1996, 1997, 2003
*Лига на Шампиони : 1998-99
*Интерконтинентален Куп : 1999
1.1.2 Селтик
*Шкотска Премиер лига : 2005-06
*Шкотски Лига куп : 2005-06
1.2 Како менаџер
1.2.1 Сандерленд
*Чемпионшип лига : 2006-07
Брауново движење

Брауново движење — појава на произволно движењеа на супстанци со помала специфична тежина во некој флуид, гледано под микроскоп. Оваа појава е првпат воочена кога полен од цвеќе е набљудуван во капка вода под микроскоп. Брауновото движење се објаснува со молекуларно-кинетичка теорија. Молекулите на водата во течна состојба треперат хаотично и ги удараат другите молекули кои исто така мора да се придвижат.
Илче Стојановски

Илче Стојановски (Породин, – Вејце, ) ― македонски бранител, припадник на Посебната единица на СВР Битола при МВР, учесник во Воениот судир во Македонија во 2001 година. Загинал во заседа на 28 април 2001 во Масакрот кај Вејце.
1 Животопис
1.1 Живот, војната 2001 и сведоштва
Илче Стојановски е роден на 21 мај 1976 година, во битолското село Породин. Имал завршено средно полициско школо и беше вработен во Битола.
Според мајката на Илче, тој и неговите другари, како елитни полицајци, постојано биле во реоните каде што биле водени најжестоките борби. Најпрво биле во Дебар, но набрзо бие повлечени оттаму и префлрени во Танушевци. Таму Илче бил 20 дена, па се вратил во Породин и 10 дена бил со своите во селото. Потоа повторно заминал во Танушевци и таму останал 15 дена, за потоа да биде префрлен во Тетово.
Според еден близок војнички другар на загинатиот полицаец Илче Стојановски, веднаш пред да се случи масакрот, преку брановите на радиостаницата му се јавил дека се нападнати и барал помош. Тој вели:''"...му го препознав гласот и му реков на командирот да се вратиме и да им помогнеме. ...Уште еднаш очајнички и беспомошно се јави гласот на Илче преку радиостаница:''
И радиостаницата замолкнала. Смртта на Илче настанала како резултат на здобиените прострелни рани во пределот на главата и стомакот. Со кундак од пушка му е разнесена брадата а со нож му се нанесени рани на рацете и нозете. Не е докажано дали контузијата на брадата предизвикана со удари од кундак на пушка и горењето на долните екстремитети, терористите го извршиле додека бил сè уште жив или мртов. Телото од целосно изгорување го спасиле првите „тигри” што пристигнале на местото на масакрот.
Илче Стојановски посмртно е одликуван со медал за храброст од Претседателот на Македонија.
2 Поврзано
* Масакр кај Вејце
Георги Гочев

Георги (Гошо) Коцев Гочев — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Георги Гочева е роден во 1876 во градот Штип, тогаш во Отоманското Царство. Во 1895 година завршува педагошка школа во Ќустендил, Бугарија, и работи како учител. Влегува во ВМОРО. Во летото 1898 година властите го уапсиле и осуден е на 3 години кој ги одлежал Куршумли ан во Скопје.
Во 1903 година работи во Централниот комитет во Солун, како што ја водел шифрираната кореспонденција на Комитетот и учествувал во организирањето на канали за пренос на оружје од Грција. Подоцна бил помошник на задграничните претставници Борис Сарафов и Иван Гарванов. Одржувал блиски контакти со Христо Матов и Тодор Александров . Во 1908 година учествувал во работата на Ќустендилскиот конгрес.
При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и е војвода на партизанска чета № 32, ги помага српските сили во Кратовската, заедно со чета № 31 на Стојан Мишев. Заедно со четите на Славчо Абазов и Ефрем Чучков го зазема кратовското село Бреза и го предава на Србите. Подоцна е во четата на Иван Јанев-Брло и во штабот на 15-та штипскиот дружина.
По војните учествува во создавањето на ВМРО.Присуствува на Седмиот конгрес на ВМРО во 1928 година.
Петар Андреев

Петар Андреев, со псевдоним ''Асен'', — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Андреев е роден на 25 август 1879 година во Стара Загора, Бугарија. Во 1898 година завршува гимназија во Сливен и историја на природата во 1903 година на Софискиот универзитет. Во периодот 1905 - 1907 година работи како професор во одринската гимназија ''"Д-р Петар Берон"'', каде што станува член на ВМОРО и е избран за секретар на окружниот комитет. Во 1908 година е делегат на Ќустендилскиот конгрес. Работи како асистент по минералогија и петрографија на Софискиот универзитет од 1909 до 1912 година.
Умира во Првата балканска војна во борбата кај Папаз тепе, кај Едрене на 16 октомври 1912 година .
Јордан Спасов

Јордан Спасов — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Спасов е роден во 1875 година во овчеполското село Кнежје, тогаш во Османлиското Царство. Останал без образование и станал четник во ајдутската чета на дедо Димо. Со неа во 1895 година, тој учествува во Мелничкото востание на Македонскиот комитет. При разбивањето на четата, тој бил заробен и затворен.
Бил амнестиран и повторно започнал со револуционерна дејност и во 1900 година, тој станал четник во четата на Мирче Ацев - Оровчанецот. Подоцна долги години, тој бил војвода на ВМОРО во Кратовската околија која ја обиколувал со чета од 15 души .
Бил суден од војводски суд и убиен во првите денови на Хуриетот поради обвинение и наложување од страна на Тодор Александров.
Тодор Черваров

Тодор Илиев Черваров, со псевдоним ''Акациј'', — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Тодор Черваров е роден на 28 јануари 1880 година во Скопје, тогаш во Отоманското Царство. Добива високо образование. Во 1896 година се приклучува на ВМОРО. Подоцна учителствувал во Скопје, каде последователно ги заземал должностите Скопскиот околиски раководител (1906-1907), член на окружниот комитет (1907), претставник на Скопскиот околикиот револуционерен комитет во Задграничното претставништво (1907-1908). Како таков е делегат на Ќустендилскиот конгрес од 1908 година. Во Првата светска војна Тодор Черваров служи во 61-от македонски полк на 11 дивизија. Починал во Перник на 27 ноември 1937 година. По барање на семејството моштите се пренесени на градските гробишта Бутел во Скопје, каде е погребан заедно со својата сопруга..
Јордан Варналиев

Јордан Петрев Варналиев (, - , Карбинци, ) — македонски револуционер, кратовски војвода и учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Јордан Варналиев е роден во 1883 година во Велес, тогаш во Отоманското Царство. Тој бил роднина (внук) на револуционерот Петар Михов. Завршил четврто одделение во егзархиската машка гимназија во Солун. Се приклучил на ВМОРО и од 1901 година станал четник, а подоцна организатор и војвода во Кратовската околија. На 11 март 1903 година водел борба со Турците во селото Карбинци, и се самоубил со последниот куршум .
2 Поврзано
* Иван Варналиев
* Слоботка Варналиева
* Александар Варналиев
3 Наводи
4 Поврзано
* Македонска револуционерна организација
Сотир Ѓаков

Сотир Ѓаков — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во 1854 година во селото Сенокос. Неговиот син Милан Ѓаков е војвода на ВМОРО. Сотир Ѓаков учествува во Македонското востание, а по неговото задушување се прикривал, а неговиот домот бил опожарен. Влегува во ВМОРО и станува јатак и курир на Јане Сандански. Учествувал во аферата Мис Стоун, во текот на една недела ја прикривал четата на Сандански заедно со грабнатите. Откако Јане Сандански бил убиен во 1915 година, Ѓаков го напуштил македонското револуционерно движење. Умрел во 1940 година.
Франческа Вудман

Франческа Вудман (3 април 1958 - 19 јануари 1981) била американска фотографка, најдобро позната по нејзините црни и бели фотографии, со претстава на себеси и женски модели. Многу од нејзините фотографии покажуваат млади жени кои се голи, матни (поради движење и долга експозиција) кои се спојуваат со опкружувањето, или пак на кои лицата им се нејасни. Нејзината работа станува предмет на внимание дури години последователно, откако извршила самоубиство на своите 22 години.
Илија Бижев

Илија Бижев — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Илија Бижев е ​​роден на 22 јули 1882 година селото Крушово, тогаш во Отоманското Царство. Неговиот брат е Никола Бижев, еден од главните водачи на ВМОРО во Крушево, а Димитар Гуштанов му е близок пријател.
Учи во Серското педагошко училиште, кое завршува во 1903 година. На 18 годишна возраст Илија Бижев се приклучува на ВМОРО. Помага во зајакнувањето на просветното дело во Демирхисарско и Серско, а особено го помагал револуционерниот кружок во педагошка школа. Во 1903 година е избран за раководител на Демирхисарскиот околиски револуционерен комитет. Бил уапсен и лежи во солунскиот затвор Еди куле во 1905-1906 година.
По Младотурската револуција заедно со Стојо Хаџиев е делегат на Демирхисарско во создавањето на Народната федеративна партија во 1909 година. Учествува во походот кон Цариград, заедно со Јане Сандански, Христо Чернопеев, Тодор Паница, Чудомир Кантарџиев, Таската Серски, при детронирането на Абдул Хамид II.
По Втората балканска војна, заедно со своето семејство и помалиот брат Иван, се населил во Мелник во 1914 година. Учествува во Првата светска војна и потоа трајно се населил во Петрич. По 1920 година е член на Окружната постојана комисија во Петрич.
Илија Бижев се занимава со учителството и трговија, а исто така е помошник-адвокат и општественик. Во 1924 година е соосновач на тутунската корпорација ''"Самуилова тврдина"'' во Петрич, заедно со Иван Ангов и други. Следната година отвора тутунска фабрика со истото име во Софија и е нејзин прв директор.
Умира во Софија во 1966 година .
Димитар Маџаров

Димитар Маџаров бил одрински револуционер учесник во македонско-одринското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Димитар Маџаров е роден во селото Мерхамли (денес Пеплос, Грција), Софлиско. Влегува во ВМОРО и се занимава со собирање на оружје. За време на Илинденското востание е четник во Малкотрновско и Лозенградско. Во 1907 година е четник во агитациона чета на Стамат Икономов во Малкотрновско.
По Хуриетот во 1908 година е меѓу приврзаниците на Јане Сандански. Формирал во Мерхамли, клуб на Народната федеративна партија.
При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 година е доброволец во Македонско-одринското ополчение и служи во 2 чета при Лозенградската партизанска чета на Михаил Герџиков.
Есента 1913 година по повлекувањето на бугарските војски е на чело на чета, која заедно со четата на Руси Славов, го заштитува бугарското население во Дедеагачко и Ѓумурџинско. Во септември двете чети го напаѓаат турски конвој меѓу Дедеагач и Фере и спасуваат 12 000 бугарски бегалци.
По завршувањето на Првата светска војна, Георги Поп Петков Калојанов, Димитар Маџаров и Петар Чапкнов ја формираат првата чета на Внатрешната тракиска револуционерна организација во Западна Тракија и Родопскиот крај. Член е на Управното тело на ВТРО. Делегат е од тракиската организација во составот на бугарската делегација на Париската мировна конференција, која доведува до склучувањето на Парискиот мировен договор од 1947 година.
Маџаров умира на 25 ноември 1949 година во градот Крџали. Во знак на благодарност во 1959 година селото Дупница (денес град) е преименувано во Маџарово .
Петар Милев

Петар Милев — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Петар Милев е роден во 1879 година во радомирското село Косача. Учи во своето родно село, Радомир и Дупница, завршува и гимназија во Ќустендил. Во 1899 година се приклучува во ВМОРО, а од 1900 година е четник при Јане Сандански, а само една година подоцна е веќе негов секретар.
Петар Милев за време на Илинденското востание дејствува во Разлошко и Неврокопско, а по задушувањето на востанието го реорганизира регионот. На 29 јули 1905 година во месноста Белемето во Пирин учествува како делегат од Неврокопско на конгресот на Серскиот револуционерен округ. Избран е за неврокопски реонски војвода и за делегат од Серската група на претстојниот Рилскиот конгрес. Го обиколувал регионот со 10 четници, а негови подвојводи се Димитар Икономов и Димитар Арнаудов.
Јане Сандански побарал од Петар Милев да ги ликвидира Борис Сарафов и Иван Гарванов. Тој предупредува Михаил Герџиков за плановите на Сандански и како резултат на тоа, односите помеѓу нив се влошуваат. Петар Милев дејствува активно како војвода, во есента 1907 година во неговата чета го прибира американскиот новинар Артур Смит, кој ја издава книгата ''"Спомени од Македонија"''.
Кон крајот на ноември 1907 година четата на Петар Милев ја поминува границата и се враќа во Бугарија. Во пролетта 1908 година се враќа во Неврокопско, но е убиен на 8 јули 1908 година во Ковачевица од поранешниот четник Дине Дробенов, кого Милев го казнува и изгонува во 1906 од четата поради непочитување на дисциплината .
Никола Харлаков

Никола Харлаков (Габрово, 1874 - Москва, 1927) бил бугарски политичар и револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонскиот комитет и Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Роден е во Габрово, Бугарија, каде што ја завршува Априлската гимназија. Уште како ученик станува член на месната социјалистичка дружина. Завршува природни науки во Киев. По враќањето работи како учител во педагошко училиште во Лом, но поради ширењето на социјалистички идеи му се одземени засекогаш учителските права.
Се вклучува во ВМОК и го уредување весникот „Реформи“. Се оддава на активна политичка дејност. Член е на ЦК на БРСДП и нејзин претставник во Меѓународното социјалистичко биро и секретар на Општиот синдикален работнички сојуз.
Во 1905 година ја формира групата на анархо-либерали, кои се исклучени од редовите на партијата. Се вклучува во левицата на ВМОРО и станува еден од нејзините идеолози.
Учествува во Балканските војни 1912-1913 и во Првата светска војна 1914-1918. Во 1919 по негова иницијатива е формирана Работничка комунистичка партија, која подоцна се влева во БКП (тс). Се зачленува во Македонската федеративна организација.
По државниот удар на 9 јуни 1923 емигрира во СССР, а потоа во Виена. Како претставник на БКП придонесува за потпишување на Мајскиот манифест .
Се вклучува во ВМРО (Обединета). Главен уредник е на печатениот орган на Балканската комунистичка федерација ''"La Federacion Balkanique"'' (1924-1927). Уредување и редица други весници и списанија: „Учителски другар“, „Почеток“ и други.
Умира во Москва во 1927 година.
2 Наводи
Гросхенерсдорф

Гросхенерсдорф (|Großhennersdorf) — село и поранешна општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија. Од 1 јануари 2011 е дел од градот Хернхут. Сојузниот автопат 178 го поврзува Гросхенерсдорф со Лебау и Цитау.
Селото било основано во 1296. Селото е најпознато како родно место на Хенриета Катарина фон Герсдорф, вдовица на гувернерот на Горна Лужица, Николаус Барон фон Герсдорф. Училиштето Катариненхоф е именувано во нејзина чест. Таа го одгледала нејзиниот внук, Николаус Лудвиг, царски гроф на Цинцендорф и Потендорф (1700–1760), ја обновил Unitas Fratrum, т.е. Моравска црква, во замокот во Гросхенерсдорф, кој сега е во руини. Особено била талентирана, добро образувана, зборувала неколку странски јазици, била автор и поет, со врски низ цела Европа.
Општината била составена од следниве места Гросхенерсдорф, Нојндорф, Шенбрун, Ојлдорф и Хојшојне.
Дине Дробенов

Костадин Иванов Дробенов, познат како Дине или Динката — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Дине Дробенов е роден во Трлис, Драмско, денес во егејскиот дел на Македонија. Се приклучил во редовите на ВМОРО и првично бил четник при Гоце Делчев, а потоа кај Атанас Тешовалијата. Потоа формира сопствена чета во Неврокопско. Учествува во Илинденското востание во 1903 година. Во 1905 година е делегат на Серскиот окружен конгрес. На 8 јули 1908 година во Ковачевица го убива поранешниот војвода Петар Милев, кој влегува во конфликт со Јане Сандански.
Во 1909 година Дробенов заедно со Георги Занков и Стефан Чавдаров се обидува да ја обнови организацијата во Серско, но четата им е разбиена помеѓу селата Трлис, Лески и Крчово од 20 жандари и милиционери санданисти, под водство на мудурот на Горно Броди, Владимир Икономов, Таската Серски и Чудомир Кантарџиев. Чавдаров, заедно со тројца четници бега во Драмско, Занков се спасува во Горноџумајско, каде што повторно е разбиен и повреден, а Дробенов заедно со четворица четници е уапсен. По разбивањето на четата избувнува Неврокопска афера, во која се уапсени многу дејци на десницата , меѓу кои Стојан Филипов и Стојан Малчанков, а Георги Радев е принуден да стане нелегален.
Дробенов, Филипов, Млчанков и уште 5 лица се осудени на смрт. Подоцна по протестот на бугарскиот конзул во Солун, пресудите на сите, без Дробенов, се заменети со доживотен затвор. Дробенов е обесен од турските власти на Ат пазарот во Сер на 5 февруари 1910 година . Во претсмртниот говор истакнал:
:''Јас го напуштив семејството и го прифатив скитничкиот живот не за да се борам против државата, туку за да го спасам животот од Сандански... неколкупати се обиде да ме убие. Јас умирам невин и целосно смирен. Ако во таа држава имаше правда, требаше наместо мене да виси на бесилката Сандански, кој убил досега илјадници невини луѓе, но во Турција нема правда и затоа државата е осудена на умирање.''
Гросшенау (Саксонија)

Гросшенау (|Großschönau) — општина во округот Герлиц, во Саксонија, Германија. Се наоѓа во пограничниот регион со Чешка. Бил познат како центар на фабричкото производство на дамаст во Горна Лужица до крајот на 1980-тите. Оттогаш се свртел кон туризмот.
Во близина на градот се наоѓа историска бања, која обновена и денес работи. Опремена е со затворен базен, сауна, кампови и апартмани. Градот е почетна точка за планинарите и велосипедистите, кои се желни за открување на обете страни на чешко-германската погранична област. Врвот Лауше (793 м) се наоѓа во општината Валтерсдорф и се забележува дека е највисок врв на Лужичките Планини.
1 Сообраќај
Гросшенау е поврзан со соседниот чешки град Варнсдорф. Железничката станица во Гросшенау нуди три национални врски со Полска, Чешка и Германија, бидејќи градот е дел од постоечкиот еврорегион. Бидејќи сите три земји се дел од Шенген-зоната, сите гранични премини и контроли се отстранети.
2 Познати жители
* Јохан Елеазар Цајсиг — германски уметник (1737-1806), познат како Шенау
Александар Радославов

Александар Иванов Радославов — македонски револуционер учесник во македонското револуционерно движење и деец на Македонската револуционерна организација.
1 Животопис
Александар Радославов е роден на 20 јули 1878 година во градот Трново. Завршува гимназија во родниот град, каде постојано е исклучен поради организирање на социјалистички кружоци. Од 1899 година учи природни науки на Софискиот универзитет ''"Свети Климент Охридски"''.
Во 1903 година ги прекинал студиите и се вклучува во работата на ВМОРО во Серскиот револуционерен округ. Станува секретар на четата на Јане Сандански. Во летото 1903 година е делегат на конгресот на Серскиот округ во Пирин и е избран член на горското началство заедно со Димитар Стефанов и Симеон Молеров.
По Илинденското востание, Александар Радославов се прибира во Бугарија, ги завршува студиите во 1904 година и од 1905 година учителствува во Втората женска гимназија во Софија. До 1908 година учествува во работата на ВМОРО, како останува приврзаник на Сандански.
Специјализира фитопатологија и микологија во Берлин. Ја критикува образовната политика на владата и во 1914 година е преместен во Цариброд. Од 1918 година е главен инспектор за природна наука и хемија, а подоцна работи како главен секретар во Министерството за народна просвета. Се занимавал со научна дејност. Учествува во основањето на Бугарското ботанички друштво и Бугарското природноистражувачко друштво. Автор е на 217 статии во областа на природните науки и на 8 трудот на паразитски печурки во Бугарија. Од 1914 до 1948 година учествува во уредувањето на списанието ''"Природа"'', во 1930 - 1943 - на списанието ''"Природа и наука"''.
Александар Радославов умира на 28 февруари 1951 година во Софија .
Синди Шерман

Синди Шерман (англиски: ''Cindy Sherman''; ) е американска фотографка и филмски режисер, најдобро позната по своите концептуални портрети. Во 1995, добитник е на Мек Артур стипендија. Преку голем број различни серии на дела, Шерман се обиде да го подигне предизвикот и важните прашања за улогата на жената во општеството и застапеност во медиумите и во природата како нејзино дело на уметноста. Нејзините фотографии ги содржат едни од најскапите фотографии воопшто продадени. Шерман живее и работи во Њујорк.
Хернхут

Хернхут (|Herrnhut, |Ochranow; |Ochranov) — град во округот Герлиц, во сојузната покраина Саксонија, Германија.
Има пристап на сојузниот автопат 178 и на железничката линија помеѓу Лебау и Цитау. Хернхут се наоѓа 10 километри југоисточно од Лебау, 15 километри северозападно од Цитау и 25 километри југозападно од Герлиц.
1 Градски единици
Од 1 јануари 2013, кога е припоен Бертелсдорф, градот брои 11 единици:
* Хернхут (самиот град)
* Ниниве
* Руперсдорф
* Шван
* Фриденстал
* Штравалде
* Ојлдорф
* Гросхенерсдорф
* Хојшојне
* Нојндорф на Ајген
* Шенбрун
* Бертелсдорф
* Ренерсдорф
2 Население
Година, 1834, 1871, 1890, 1910, 1925, 1939, 1946, 1950, 1964, 1990, 2000, 2010
Население, 899, 1.092, 1.139, 1.364, 1.664, 1.627, 2.024, 2.025, 1.808, 1.754, 2.842, 4.963
Во средината на 19 век, населението се искачило на над 1.000 жители и по Втората светска војна достигнало 2.000. Од 1950-тите се забележува постојано опаѓање на населението, кое е ублажено со припојувањето на соседните општини.<ref>[ ''Digitales Historisches Ortsverzeichnis von Sachsen] 14 април 2012
3 Грб
Неговите бои се сина и бела, покажувајќи ја кулата „Altan“ (стражарска кула) на ридот Хутберг над градот. Името на ридот (''Стражарски рид'') посочува на моравската населба основана од бегалците на имот на Цинцендорф во 1722. ''Herrn Hut'' означувало ''Будна грижа на грофот''; жителите биле на стража за грофот, како и дека биле под негова заштита.
4 Култура
Хернхут има црква и два музеи, вклучувајќи го музејот за локална историја. Градот е центар на познатата Моравска црква и Unitas Fratrum, на германски ''Brüder-Unität'' или ''Brüdergemeine''. Поранешната железничка станица во Хернхут на укинатата железничка линија Цитау-Лебау била претворена во уметничка галерија.
5 Стопанство
Економијата е заснована на црковната администрација, образованието, туризмот и производството, вклучувајќи го и производството на 26-краката ѕвезда, која често виси на прозорците и тремовите пред и по Божиќ, која се произведува повеќе од 150 години.
6 Галерија
Рони О'Саливан

Роналд Антонио „Рони“ О'Саливан (англ. ''Ronnie O'Sullivan'', р. 5 декември 1975 во Вордсли) — професионален англиски снукерист познат по својот стил на брза игра поради што и го добил прекарот „Ракетата“ (''The Rocket''). Тој e светски првак во пет наврати на Светското првенство во снукер кое се одржува традиционално на крајот од сезоната во Шефилд. Тој беше победник во 2001, 2004, 2008, 2012 и 2013 година, и е втор на сите времиња по заработка во кариерата, со околу 7 милиони фунти, тој е само зад Стивен Хендри. О'Саливан бил светски играч број 1 на пет наврати, има освоено вкупно 24 рангирани турнири, и е втор, повторно зад Хендри. На списокот на играчи со најмногу трицифрени пробиви е на првото место со 824. О'Саливан е рекордер со 13 максимални пробиви од по 147 бода во професионалната конкуренција, а исто така го држи рекордот за најбрз максимален пробив од 5 минути и 20 секунди.
1 Поврзано
* Светско првенство во снукер
* Марк Селби
* Стивен Хендри
* Стив Дејвис - снукерска легенда, денес коментатор
* Светско првенство во снукер
Лебау-Цитау

Лебау-Цитау (|Löbau-Zittau, |Lubij-Žitawa) — поранешен округ во источниот дел на сојузната покраина Саксонија, во Германија. Соседни окрузи му биле окрузите Бауцен на северозапад и Долношлеска Горна Лужица на север. На исток се граничел со Полска, а на југ со Чешка.
1 Историја
Округот бил создаден во 1994 со спојување на двата претходни окрузи, Лебау и Цитау. Во август 2008, станал дел од новиот округ Герлиц.
2 Географија
Главна река во округот е Лужичка Ниса, која исто така ја создава и границата со Полска. Главно е сместен на ридското подрачје на Лужичките Возвишенија; највисоката точка е ''Лауше'' („Lausche) со 793 метри надморска височина.
3 Грб
Грбот покажува карактеристична куќа од областа, со две кули позади. Кулите ги претставуваат градските собранија во градовите Лебау и Цитау.
4 Градови и општини
Градови, Општини,
WorldCat

WorldCat е заемен каталог каде се заведени збирките на 72.000 библиотеки од 170 земји и територии што учествуваат во глобалната задруга OCLC. Неговата изградба и одржување ја вршат сите членки заеднички.
1 Историја
Каталогот е создаден во 1971 и денес содржи над 246 милиони записи кои се однесуваат на над 1,77 милијарди физички и дигитални материјали на повеќе од 470 јазици. Со тоа, ова е најголемата библиографска база на податоци на светот. OCLC го нуди WorldCat бесплатно на библиотеките, но каталогот е основа и за други бесплатни услуги на OCLC (како споделување на ресурси и раководење со збирки). Организацијата е основана во 1967 од американскиот библиотекар Фред Килгур во 1967.
Во 2003, OCLC го започнале пилотниот програм „Open WorldCat“, со кој записите од WorldCat во скратен облик им се нудат мрежни места и книгопродажни претпријатија, сè со цел да ја зголеми достапноста на збирките на библиотеките-членки. Во 2006 е пуштено во употреба непосредното пребарување на самото мрежно место на WorldCat. Во 2007 е воведена услугата „WorldCat Identities“, каде се нудат страници од над 20 милиони „идентитети“, претежно автори и лица од објавените наслови.
Маркел Ирисар

Маркел Ирисар Аранбуру (|Markel Irizar Aranburu; р. во Оњати, Баскија) — шпански професионален друмски велосипедист, кој вози за UCI World Tour екипата .. На Ирисар му бил пронајден и бил лекуван од рак на тестисите во 2002.
1 Достигнувања
;2004
: 13. Краен пласман Вуелта а Ла Риоха
: 14. ГП де Насионс
;2005
: 10. Национално хронометарско првенство
;2008
: 9. Национално хронометарско првенство
;2009
: 13. Национално хронометарско првенство
: 13. Краен пласман Вуелта а Кастиља и Леон
: 16. Краен пласман Волта ао Алгарве
: 18. Краен пласман Тур Даун Андер
::1. Планински пласман
;2010
: 5. Краен пласман Тур ду Поату-Шарент
::1. Етапа 4
: 5. Хроно на народите
: 14. Класика Сарда
;2011
: 1. Краен пласман Вуелта а Андалусија
: 10. Хроно на народите
;2012
: 9. Краен пласман Три дена Де Пане
;2013
: 9. Национално хронометарско првенство
;2017
: Награда за борбеност на етапа 2 на Вуелта а Еспања
1.1 Распоред на резултатите на големите трки
Голема трка, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017
Џиро, —, 90, 68, 74, —, —, —, —, —, —, —, —, —
Тур, —, —, —, —, —, —, 84, —, 103, 63, 93, 120, 135
Вуелта, СО, 94, —, —, 114, —, 96, 93, 86, —, 89, СО, 119
СО = се откажал; — = не учествувал
Абемама

Абемама (|Abemama), познат и како Абамама, Апамама, Дундас, Хопер, Роџер Симпсон или Симпсон, е атол во Кирибатите и е дел од стровската група Гилбертски Острови. Атолот се наоѓа на околу 152 километри југоисточно од Тарава. Во 1889 година, Роберт Луис Стивенсон, неговата жена и дете, провеле 2 месеца на атолот.
1 Географија
Атолот има вкупна површина од 16 км<sup>2</sup> и се проценува дека има население од 3.608 жители. Во атолот има длабока лагуна. На атолот има патен систем кој го поврзува целиот атол. Селото Каријатебике е центар на окружната власт, каде има болница, владини згради и полиција.
2 Населени места
На атолот се наоѓаат следните населени места:
Биноинано
Кабанаки
Табијанг
Табонуа
Тебана
3 Сообраќај
На островот се наѓа Аеродром Атол Абемама. Малиот аеродром се наоѓа на северниот дел од атолот, во близина на селото Табијанг.
4 Поврзано
* Кирибати
* Острови во Кирибати
* Гилбертски Острови
Аранука

Аранука (|Aranuka), претходно познат како Хендервил, Ноноуки или Старбак, е атол во Кирибати. Атолот е дел од островската група Гилбертови Острови. Атолот има вкупна површина од 15.5 км<sup>2</sup> и население од 852 жители.
1 Географија
Атолот има триаголна форма, кој е претежно составен од два мали острови кои се невообичаено големи како за атол. Најголем остров на атолот е Буарики, а најмал е Такаеанг. Овие острови се поврзани со песочен насип. Во средината има лагуна.
2 Сообраќај
Атолот е поврзан со останатите острови по морски пат, но и со ''Аеродромот Аранука''.
3 Наводи
4 Поврзано
* Кирибати
* Острови во Кирибати
Беру

Беру (|Beru) е атол во Кирибати. Атолот е дел од островската група Гилбертови Острови, кои се наоѓаат во Тихиот Океан. Атолот бил познат како ''Елиза, Франсис, Марија, Пероат, Перу и Сандеј''.
1 Географија
Беру е дел од еден поголем гребен, кој е долг околу 15 километри со најширока точка од 4.75 километри. Центарот на гребенот е заземен од мала депресија наречена Лагуна Нука. Атолот зазема третина од гребенот. Најголемата должина на островот е 13.9 километри, додека ширината варира од 0.5 до 2.9 километри.
Атолот се наоѓа на околу 96 километри источно од Табитеуеја и 426 километри југоисточно од Тарава. Најблизок остров на атолот е Никунау.
2 Населени места
На атолот се наоѓаат населените места:
*Ронгоронго
*Табукинберу
3 Поврзано
* Кирибати
* Острови во Кирибати
* Гилбертови Острови
Арорае

Арорае (|Arorae), претходно познат како Арорај, Арурај, Хрд или Хоуп Ајланд, е атол во Кирибати. Атолот е дел од островската група Гилбертови Острови.
1 Географија
Вкупната површина на атолот е 9,5 км<sup>2</sup> и има население од 1,225 жители според податоците од 2000 година. Поголем број од населението се Протестанти. Атолот е долг 9 километри и широк 18 километри. Атолот нема лагуна бидејќи е мал.
2 Населени места
На атолот се наоѓаат следните населени места:
*Батитотај
*Рорети
*Тамароа
*Бабарароа
*Тарибо
3 Сообраќај
Атолот со останатите атоли е поврзан по морски пат. Покрај тоа, на островот се наоѓа Аеродромот Арорае и се наоѓа во близина на селото Тамароа. Air Kiribati оперира со летовите.
4 Поврзано
* Кирибати
* Острови во Кирибати
Абајанг

Абаијанг (|Abaiang), а понекогаш и како Апаијанг или Апиаја е корален атол во Кирибати и е дел од Гилбертските Острови. Атолот во минатото бил познат како ''Шарлот'', ''Метју'' и ''Сикс Ајалс''.
1 Географија
Абаијанг е атол составен од 30 мали островчиња, од кои две денес се само карпи. Од сите островчиња, само Абаијанг, Рибоно и Нуотаејасе населени. Атолот има вкупна површина од 16 км<sup>2</sup>. Во јужниот дел од атолот се наоѓа Бингамскиот Канал кој ја поврзува лагуната со Тихиот Океан. Лагуната има површина со димензии од 26 x 8 километри. Каналот се наоѓа меѓу островчињата Абаијанг и Теирио.
2 Населени места
Населените места на островот Абаијанг се:
* * Аонобуака
* Бототијам
* Коинава
* Евена
* Морикао
* Табонтебике
* Табвироа
* Табурао
* Такарано
* Танимаијаки
* Таниау
* Тебунгинако
* Туарабу
* Убантеман
3 Сообраќај
На островот се наоѓа Аеродром Атол Абаијанг. Малиот аеродром се наоѓа меѓу селата Табвироа и Туарабу.
4 Галерија
5 Поврзан0
* Кирибати
* Гилбертски Острови
* Острови во Кирибати
Мрежест питон

Малајски мрежест питон (Python reticulatus) или едноставно мрежест питон е една од најголемите змии на планетата. Овој вид спаѓа во семејството на питони, за што се спори дали е дел од семејството боидни, или треба да се разгледува одделно од нив.
Бутаритари

Бутаритари (|Butaritari), претходно познат како Макин, Пит, Таритари или Тачинг, е атол во Кирибати. Атолот е дел од островската група Гилбертски Острови.
1 Географија
Бутаритари се наоѓа југоисточно од Макин. Бутаритари бил наречен Макински Атол од Американската Армија, додека Макин бил познат како ''Макин Меанг'' или ''Мал Макин''. Бутаритари има површина од 13.6 км<sup>2</sup> и население од 4.200 жители според податоците од 2002 година. Просечната ширина и должина на островот е 30, односно 15 километри. Поголем дел од гребенот од кој е составен атолот е под вода и поделен е на неколку канали. Во близина на атолот има неколку многу мали островчиња. Лагуната на атолот е многу отворена и истата е длабока. Бикати и Бикатиета се помалите острови кои се наоѓаат во северозападниот дел од атолот, додека поголемиот е Бикати. Главното село на атолот е Бутарутари и има население од 2000 жители.
2 Населени места
Бутаритари е дом на следните населени места: Бутаритари, Кеуеа, Танимајаки, Кума и Текабетете.
3 Поврзано
* Кирибати
* Острови во Кирибати
* Гилбертови Острови
Курија (острови)

Курија (|Kuria) е заеднички термин на два острови, Буарики и Онеке, во Кирибати. Курија понекогаш се смета за атол, а понекогаш како заеднички географски поим за двата острова. Курија се наоѓа северозападно од атолот Аранука. Еден од островите во Аранука го носи истото име како и островот Буарики во Курија.
1 Општи податоци
Двата острова, Буарики и Онеке, се оддалечени еден од друг 20 метри од плитка вода, врз која има пат и мост. Островите се опколени од гребен. Првите Европејци кои ги посетиле островите се Томас Гилберт и Џон Маршал во јуни 1788 година.
2 Наводи
3 Поврзано
* Онеке
* Буарики
* Кирибати
* Острови во Кирибати