procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Петрос Моливијатис

Петрос Моливијатис (|Πέτρος Γ. Μολυβιάτης, – ) — грчки политичар и Министер за надворешни работи на Република Грција во периодот од 2004 до 2006 година.
Роден е на островот Хиос. Образованието го завршил во Атина. По завршувањето на правниот факултет, се вработил во Министерство за надворешни рабти на Грција. Во текот на својата политичка кариера, тој бил и амбасадор на Грција во Москва, Русија. Од 1974 до 1980 година, Моливијатис бил дипломатски советник и генерален директор на политичкиот кабинет на премиерот Константин Караманлис. За време на мандатот на Константин Караманлис, бил генерален секретар во канцеларијата на претседателот. Во 1996 и 2000 година на парламентарните избори бил избран за член на грчкиот парламент од партијатата Нова демократија.
Моливијатис бил назначен за министер за надворешни работи на Грција во мај 2004 година по победата на Нова демократија, партијата на парламентарните избори на 7 март 2004. Зборувал англиски и француски. Бил претседател на Фондацијата „Константин Караманлис“. Бил оженет и имал една ќерка и еден син.
Сидни Шелдон

Сидни Шелдон (|Sidney Sheldon) (11 февруари 1917 - 30 јануари 2007) e наградуван американски сценарист и режисер, но најпознат станува со неговите романи. Како сценарист се има здобиено со награди меѓу кои и неколку Оскари. Како и да е, најпознат е по неговите романи ''Господар на играта'' (1982), ''Бес на ангелите'' (1980), ''Крвна врска'' (1977), ''Странец во Огледало'' (1976) итн.
1 Дела
* Ѕвездите светат од небото
* После темнината
* Песокот на времето
* Голо лице
* Ако го дочекам утрото
* Другата страна на ноќта
* Утро, пладне и ноќ
* Небото паѓа
* Гневот на ангелите
* Полноќни спомени
* Господар на играта
* Другата страна на полноќ
* Пеколни планови
* Ништо не трае вечно
* Ветерница на боговите
* Странец во огледало
* Се плашиш ли од темница?
* Раскажи ми ги соништата
* Крвна врска
Табела на години во филмот

Ова е табела на години во филмот - хронолошки подреден приказ на сите години во филмот за прегледност и лесна достапност.
::Векови: 19 - 20 - 21 - Други години
1 19 век во филмот
1870 1871 1872 1873 1874 1875 1876 1877 1878 1879
1880 1881 1882 1883 1884 1885 1886 1887 1888 1889
1890 1891 1892 1893 1894 1895 1896 1897 1898 1899
:Пренасочени по деценија: 1870-ти - 1880-ти - 1890-ти
2 20 век во филмот
1900 1901 1902 1903 1904 1905 1906 1907 1908 1909
1910 1911 1912 1913 1914 1915 1916 1917 1918 1919
1920 1921 1922 1923 1924 1925 1926 1927 1928 1929
1930 1931 1932 1933 1934 1935 1936 1937 1938 1939
1940 1941 1942 1943 1944 1945 1946 1947 1948 1949
1950 1951 1952 1953 1954 1955 1956 1957 1958 1959
1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969
1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979
1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989
1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
3 21 век во филмот
2000 2001 2002 2003 2004 2005 20062007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014
4 Други години во филмот
::20 век во филмот - 19 век во филмот
::Филмови по деценија:
:::* 1900-ти - 1910-ти - 1920-ти - 1930-ти - 1940-ти - 1950-ти - 1960-ти - 1970-ти - 1980-ти - 1990-ти
5 Поврзано
* Историја на филмот
* Историја на филмот во Македонија
Кантони во Луксембург

Окрузите во Луксембург се поделени на 12 кантони. Овие пак се делат на 116 општини. Еве список на кантоните, подредени по округ:
Гревенмахер
*Гревенмахер (6)
*Ехтернах (4)
*Ремих (10)
Дикирх
*Вианден (11)
*Вилц (12)
*Дикирх (3)
*Клерво (2)
*Реданж (9)
Луксембург
*Еш-сир-Алзет (5)
*Капелен (1)
*Луксембург (7)
*Мерш (8)
1 Поврзано
* Административна поделба на Луксембург
Автономија (1898 - 1902)

Автономија. Орган на политичките интереси на христијанското население во Турција (|Автономия. Орган на политическите интереси на християнското население в Турция) бил весник на македонска емиграција во Бугарија.
Излегувал во Софија во периодот од 1898 до 1899 и од 1901 до 1902 година .
Вестникот излегувал во сабота и бил редактиран од Димитар Чохаџиев.
Во почетокот ги претставувал политичките интереси на Врховен македонски комитет, а подоцна весникот зазел центристичка позиција меѓу Комитетот и Македонската револуционерна организација .
Министер за надворешни работи на Република Грција

Министер за надворешни работи (|Υπουργός Εξωτερικών) — висок министер во Министерството за надворешни работи на Грција, која институција била основана на 3 април 1833 година. Актуелниот министер за надворешни работи, од 23 септември 2015 година е Никос Коѕијас.
Министерот е еден од најважните членови на грчката влада, кој одговара за односите меѓу Република Грција и странски држави. Министерот, исто така е и заеднички шеф на државата на Света Гора.
Име, Од, До, Партија
Јоргос Маврос, 24 јули 1974, 9 октомври 1974, Центарска унија
Димитрос Битсиос, 17 октомври 1974, 20 ноември 1977, Нова демократија
Панајотис Папалигорас, 29 ноември 1977, 10 мај 1978, Нова демократија
Јоргос Ралис, 10 мај 1978, 9 мај 1980, Нова демократија
Константинос Мицотакис (Првпат), 10 мај 1980, 21 октомври 1981, Нова демократија
Јоанис Караламбопулос, 21 октомври 1981, 26 јули 1985, ПАСОК
Каролос Папуљас (Првпат), 26 јули 1985, 2 јули 1989, ПАСОК
Цанис Цанетакис, 3 јули 1989, 12 октомври 1989, Нова демократија
Јоргос Папуљас (Првпат), 12 октомври 1989, 23 ноември 1989
Антонис Самарас (Првпат), 23 ноември 1989, 16 февруари 1990, Нова демократија
Јоргос Папуљас (Вторпат), 16 февруари 1990, 11 април 1990
Антонис Самарас (Вторпат), 11 април 1990, 14 април 1992, Нова демократија
Константинос Мицотакис (Вторпат), 14 април 1992, 7 август 1992, Нова демократија
Михалис Папаконстантину, 7 август 1992, 13 октомври 1993, Нова демократија
Каролос Папуљас (Вторпат), 13 октомври 1993, 22 јануари 1996, ПАСОК
Теодорос Пангалос, 22 јануари 1996, 18 февруари 1999, ПАСОК
Јоргос Папандреу, 18 февруари 1999, 13 февруари 2004, ПАСОК
Тасос Јаницитис, 13 февруари 2004, 10 март 2004, ПАСОК
Петрос Моливијатис, 10 март 2004, 15 февруари 2006, Нова демократија
Дора Бакојани, 15 февруари 2006, 7 октомври 2009, Нова демократија
Јоргос Папандреу, 7 октомври 2009, 7 септември 2010, ПАСОК
Димитрис Друцас, 7 септември 2010, 17 јуни 2011, ПАСОК
Ставрос Ламбринидис, 17 јуни 2011, 11 ноември 2011, ПАСОК
Ставрос Димас, 11 ноември 2011, 17 мај 2012, Нова демократија
Петрос Моливијатис (II манд.), 17 мај 2012, 21 јуни 2012, Нова демократија
Димитрис Аврамопулос, 21 јуни 2012, 25 јуни 2013, Нова демократија
Евангелос Венизелос, 25 јуни 2013, 27 јануари 2015, ПАСОК
Никос Коѕијас, 27 јануари 2015, 28 август 2015, Сириза
Петрос Моливијатис (Третпат), 27 август 2015, 23 септември 2015, Нова демократија
Никос Коѕијас, 23 септември 2015, на должност, Сириза
Анатомско-терапевтско-хемиски систем на класификација

Анатомско терапевтско хемиски систем на класификација (|Anatomical Therapeutic Chemical (ATC) Classification System) или АТХ — систем за групирање на лековите. Овој систем го регулира Соработниот центар за методологија на статистиката на лековите при СЗО (WHOCC), и за првпат е објавен во 1976 г.
Системот за класификација ги дели лековите во различни групи според органот или системот врз кој тие делуваат и нивните терапевтски и хемиски одлики. Секој целосен ATC код се однесува само на една индикација (или употреба) на фармацевтски употребена супстанца. Ова значи дека еден лек може да има повеќе од еден код: ацетилсалицилна киселина (аспирин), на пример, има како лек за локална орална терапија, како инхибитор на тромбоцити, и како аналгетик и антипиретик. Од друга страна пак, неколку различни препарати на готови лекови имаат ист код ако тие содржат иста активна супстанца и имаат исти индикации.
1 Класификација
Според овој систем, лековите се класифицирани во групи според пет различни нивоа:
1.1 Прво ниво
Првото ниво од кодот укажува на главната анатомска група на која дејствува лекот и се состои од една буква. Постојат 14 главни групи:
Код, Содржина
A, Систем за варење и метаболизам
B, Крв и крвотворни органи
C, Кардиоваскуларен систем
D, Кожа и поткожно ткиво
G, Урогенитален систем и полови хормони
H, Хормонски препарати за системска примена, освен полови хормони и инсулин
J, Антиинфективни лекови за системска употреба
L, Антинеопластици и имуномодулатори
M, Мускулно-скелетен систем
N, Нервен систем
P, Антипаразитни производи, инсектицид и средства за заштита од инсекти
R, Респираторен систем
S, Сетилни органи
V, Разно
1.2 Второ ниво
Второто ниво од кодот укажува на главната терапевтска група на лекот и се состои од две цифри.
''Пример'': C03 Диуретици
1.3 Трето ниво
Третото ниво од кодот укажува на терапевтската/фармаколошката подгрупа и се состои од една буква.
''Пример'': C03C Јаки диуретици
1.4 Четврто ниво
Четвртото ниво од кодот укажува на хемиската/терапевтската/фармаколошката подгрупа и се состои од една буква.
''Пример'': C03CA Сулфонамиди
1.5 Петто ниво
Петтото ниво од кодот укажува на хемиската супстанца и се состои од две цифри.
''Пример'': C03CA01 Фуросемид
1.6 ATCvet
''Анатомско Терапевтско Хемискиот Систем за Класификација на ветеринарно-медицинските производи (АТХ вет)'' (|Anatomical Therapeutic Chemical Classification System for veterinary medicinal products (ATCvet)) се користи за класифицирање на ветеринарни лекови. ATCvet кодовите можат да бидат создадени со ставање на буквата Q пред ATC кодот на повеќето човечки лекови. На пример, фуросемидот за ветеринарна употреба го има кодот QC03CA01.
Некои кодови се исклучиво за ветеринарни лекови, како ''QI Имунолошки лекови'', ''QJ51 Антибактериски лекови за апликација во виме'' или ''QN05AX90 амперозид''.
Киријакос Мицотакис

Киријакос Мицотакис (грчки: ''Κυριάκος Μητσοτάκης'') (роден на година во ) е грчки политичар од партијата на Нова демократија и актуелен Премиер на Грција.
Тој е син на поранешниот премиер на Грција, Константин Мицотакис и брат на поранешната Министерка за надворешни работи на Република Грција, Дора Бакојани. Од 2004 година е пратеник во Грчкото собрание.
Лен

Ленот (науч. ''Linum usitatissimum'') — член на родот ''Linum'' во семејството на леновите (''Linaceae''). Потекнува од подрачјето што се протега од источното Средоземје до Индија.
Ленот е едногодишна зелјеста билка, висока 50-80 сm. Стеблото е тенко, валчесто и слабо обраснато со ситни, долгнавести листови, а на врвот на гранчињата има по еден ситен цвет со сина боја како небо. Плодот е тркалезна чаура со десет семки.
1 Поврзано
* Новозеландски лен
Фатљум Жута

Фатљум Жута - Љуми (''албански: Fatlum Zhuta - Lumi''; , ) — македонски боксер во класичен бокс, учесник на европски и светски првенства.
1 Животопис
Жута е роден во Струга на 18 септември 1988 година. Напоредно со образованието, Жута тренира и класичен бокс. Негов најголем успех му е титулата „''најборбен боксер''“ која ја добил со победата во финалето на косовскиот боксерски турнир Благодарам НАТО во 2010 година. Тој е член на струшкиот боксерски клуб „Синди“.
2 Настапи
Жута до 2010 година има учествувано во 35 натпревари од кои во 27 освојува победи и тоа: 4 пати шампион во бокс во Македонија, 3 пати шампион во бокс на меѓународни натпревари итн.
*2007 г. на меѓународен турнир во бокс во Босна и Херцеговина го - сребрен медал*2007 г. во Бања Лука, БиХ -станува меѓународен шампион во бокс - златен медал.
*2008 г. учествува на европското првенство во бокс во Ливерпул, Англија.
*2009 г. учествува во светското првенство во бокс во Милано, Италија и го освојува 32 место во светот.
Софија (кралица на Шпанија)

Кралица Софија (шпански: ''Su Majestad doña Sofía de Grecia'') е кралица на Шпанија, и сопруга на моменталниот шпански крал Хуан Карлос I.
Таа е родена на година во , Грција, како ќерка на грчкиот крал Павле и неговата сопруга Фредерика. Кралица Софија е сестра на последниот крал на Грција, Константин II. Освен со грчкото кралско семејство, таа е во блиски роднински врски и со кралските семејства на Велика Британија и Данска.
Во брак со шпанскиот крал стапила на 14 мај 1962 година, кој го сретнала на еден грчки остров во 1954 година. За да се омажи за шпанскиот крал, православната Софија морала да се откаже од правата на грчкиот престол и да стане католик. Во 1975 година, по смртта на Франсиско Франко, Хуан Карлос I се качил на шпанскиот престол, а Софија била објавена за кралица на Шпанија. Тие имаат три деца:
* Принцеза Елена, (р. 1963)
* Принцеза Кристина (р. 1965)
* Принц Филип (р. 1968)
Димитар Поп-Георгиев (професор)

Димитар Поп-Георгиев ― македонски и југословенски правник, публицист и универзитетски професор.
1 Животопис
Поп Георгиев е роден во Пехчево, каде што завршил основно училиште. Гимназиското одбазование го стекнал во Штип, додека во Белград студирал на Правниот факултет. По дипломирањето се вработил во Јавното обвинителство на НР Македонија, a подоцна во Јавното обвинителство на ФНР Југославија. При основањето на Правно-економскиот факултет во Скопје, бил избран за асистент на граѓанско право. Поп Георгиев во 1951 година бил избран за доцент на Правниот Факултет во Скопје, во 1956 година за вонреден професор на истиот факултет, a во 1962 година и за редовен професор на Факултетот.
2 Библиографија
Во текот на својот работен век проф. д-р Димитар Поп Георгиев има објавено голем број научни и стручни трудови, меѓу кои позначајни се следните:
*''Турски документи за македонската историја 1800 - 1803'', Скопје.
*''Прилог кон прашањето за формите на земјишна сопственост во Македонија'', Скопје, 1952.
*''Право својина на чифлицима и чифлигарски правни односи у Прилепском срезу крајем XIX и почетком XX века'', Београд, 1953.
*''Прилог кон прашањето за постанок на чифлигарскиот и аграрно - правен систем во Македонија'', Скопје, 1954.
*''Прилог кон прашањето за карактерот на чифлигарскиот аграрен систем во Македонија во втората половина на XIX век''.
*''Правни извори на чифлигарските аграрни односи во Македонија до Балканската војна'',
*''Чифлигарските аграрно-правни односи во Македонија во времето на зрелиот чифлигарски аграрен систем (во втората половина на 19 век)''.
*''Законик за битољска села из 1851 година'', Београд, 1954.
*''Својина на чифлицима и чифлигарско-аграрно-правни односи у Македонији до Балканског рата 1912 године'', (докторска дисертација).
*''Правото на користење градежно земјиште во општествена сопственост'', Скопје, 1954.
*''Право коришќења граѓевинског земљишта у друштвеној својини у ФНРЈ'', Загреб, 1955.
*''Примена на леџ патриае при регулирањето на наследно-праваните односи со елемент на иностраноста во ФНРЈ'', Скопје, 1955.
*''За општествената сопственост врз земјоделските земјишта во ФНРЈ'', Скопје.
Јужна полутопка

Јужната полутопка (или Јужна хемисфера) е половината од планетата Земја која се наоѓа јужно од екваторот.
На неа целосно или делумно се сместени четири континенти (Антарктик, Австралија, највеќето делови од Јужна Америка и јужната половина на Африка), четири океани (Атлантскиот, Индискиот, Тихиот, и Јужниот) и речиси сета Океанија. Летото трае од декември до март, а зимата од јуни до септември. Пролетната рамноденица се јавува на 22 или 23 септември, а есенската рамноденица е на 20 или 21 март.
1 Географија
Климата на јужната полутопка е нешто потопла од климата на северната (освен Антарктикот кој е постуден од Арктикот). Причина за ова е фактот што оваа полутопка има многу повеќе вода од северната. Јужната полутопка исто така е многу помалку загадена поради помалата густина на населеност (10-12% од светското население), помалку индустријализација и помали копнени пространства. Покрај ова, воздушните струења се движат во правец запад–исток, така што загадувањето потешко патува на север или југ.
На јужната полутопка сонцето минува од исток на запад преку северот. Како што минува сонцето, сенките се движат налево, ураганите и тропските бури се вртат надесно (што е обратно на северната полутопка) поради Кориолисовиот ефект.
Речиси сиот јужен умерени климатски појаси е океански. Во појасот е сместен цел Уругвај, Лесото, Свазиленд и Нов Зеланд најголемиот дел од Чиле, Аргентина, ЈАР и Австралија, како и делови од Парагвај, Бразил, Намибија, Боцвана, Мозамбик и Мадагаскар.
Јужниот Пол е свртен кон средиштето на галаксијата и затоа небото над оваа полутопка е попогодно за набљудување на ѕвездите.
Шумите на ова полутопка се одликуваат со посеебни одлики што ги разликуваат од оние на северната. На пример, Чиле и Нов Зеланд имаат уникатни видови на јужни буки (''Nothofagus''). Евкалиптусот е автохтоно австралиско дрво, но во поново време се одгледува и во јужна Африка и Латинска Америка за добивање целулозна маса и биогорива.
2 Список на континенти и земји
2.1 Континенти
* Антарктик
* Африка (околу 1/3 - од пределите јужно од градот Либрвил во Габон на запад до пределите јужно од Сомалија на исток)
* Австралија (сето копно, освен најсеверниот дел на архипелагот Раџа Ампат во Нова Гвинеја, кој ѝ припаѓа на северната полутопка)
* Јужна Америка (главно јужно од устието на реката Амазон на исток и градот Кито на запад)
2.2 Африкански земји
;Целосно
* Ангола
* Боцвана
* Бурунди
* Замбија
* Зимбабве
* ЈАР
* Комори
* Лесото
* Мадагаскар
* Малави
* Маврициус
* Мозамбик
* Намибија
* Руанда
* Свазиленд
* Сејшели
* Танзанија
;Претежно
* Габон
* ДР Конго
* Конго
;Делумно
* Екваторска Гвинеја
* Кенија
* Саун Томе и Принсип
* Сомалија
* Уганда
2.3 Азиски земји
;Целосно
* Источен Тимор
;Претежно
* Индонезија
2.4 Океански земји
;Целосно
* Австралија
* Вануату
* Науру
* Нов Зеланд
* Папуа Нова Гвинеја
* Самоа
* Соломонски Острови
* Тонга
* Тувалу
* Фиџи
;Претежно
* Кирибати
2.5 Јужноамерикански земји
;Целосно
* Аргентина
* Боливија
* Парагвај
* Перу
* Уругвај
* Чиле
;Претежно
* Бразил
* Еквадор
;Делумно
* Колумбија
3 Поврзано
* Јужен Повратник
* Јужен Крст
* Јужна небесна полутопка
4 Наводи
he:המיספירה#חצי הכדור הדרומי
Статуа на Исус Христос Кралот

Статуа на Исус Христос Кралот (полски: ''Pomnik Chrystusa Króla'') е статуа на Исус Христос која се наоѓа во Свибожин, Полска.
Статуата на Христос била завршена на 6 ноември 2010 година, и истата е висока е 33 метри, по еден метар за секоја година од Христовиот живот. Златната круна е висока 2 метри, а заедно со каменот на кој е подигната статуата споменикот достигнува вкупна висина од над 51 метар. Таа тежи 440 тони. Целиот проект бил смислен од страна на еден полски свештеник. Отецот Силвестер Завадски, отец на Римокатоличката црква на идеја за градба на статуата дошол пред пет години, купувајќи ја земјата каде денеска се наоѓа статуата.
Според локалните власти, оваа статуа била највисоката на светот.
Револуција (1906)

Револуција бил нелегален хектографиран вестник на Македонската револуционерна организација
Тој излегувал во Штип во текот на 1906 година под редакција на Петко Пенчев.
Весникот бил неофицијален орган на ВМОРО меѓутоа во него преовладувале ставовите на Конзервативната струја.
Реони во градот Луксембург

Реоните на градот Луксембург (луксембуршки: ''Quartierën'', француски: ''Quartiers'', германски: ''Stadtteile'') е административна единица на локална самоуправа во градот Луксембург, главен и најголем град на Велевојводството Луксембург.
Градот се дели на 24 реони, кои го покриваат општината Град Луксембург. Тие се:
* Ајх
* Беген
* Белер
* Јужен Бонвоа
* Северен Бонвоа-Ферлоренкост
* Вајмерскирх
* Вил От
* Гар
* Гашперих
* Грунд
* Домелданж
* Кирхберг
* Клаузен
* Лимпертсберг
* Мерл
* Муленбах
* Нојдорф-Вајмерсхоф
* Пулвермул
* Пфафентал
* Ролингергрунд-Северен Белер
* Сант
* Сесанж
* Хам
* Холерих
1 Поврзано
* Реони во Еш-сир-Алзет
it:Lussemburgo (città)#Amministrazione e geografia
Единство (солунски весник)

Единство бил весник на Реформската струја од Македонската револуционерна организација.
Почнал да излегува на 27 септември 1908 година, три дена по обидот за атентат врз Јане Сандански и два дена по планираниот, но неодржан конгрес на МОРО. Се печател во Солун. Вкупно имал 25 броја, а ги изразувал ставовите на Реформската струја, првенствено на Струмичаните околу Христо Чернопеев.
Негови уредници биле Ангел Томов и Павел Делирадев. Весникот ја отфрлил идејата за автономна Македонија и вооружената борба, а се залагал за федеративниот принцип. „Единство“ давал поддршка на Младотурците, а ги напаѓал ставовите на Конзервативната струја на ВМОРО.
По надминувањето на несогласиците помеѓу серските, од една страна, и струмичките и солунските револуционери, од друга страна, во јануари 1909 година „Единство“ се обединил со весникот „Конституциона зора“ и продолжил како „Народна волја“.
Автономија (1903)

Автономија. Задграничен лист на Внатрешната македоно-одринска револуционерна организација — македонски револуционерен весник кој излегувал во Софија во текот на 1903 година.
Од овој весник излегле само три броја. Првиот се појавил на 1 август 1903, а третиот на 16 август истата година во Софија.
Негов уредник бил Тома Карајовов и се печател во печатницата на Браќата Прошек.
Весникот објавувал информации поврзани со Илинденското востание . Со цел да ја запознаат светската јавност со настаните околу Илинденското востание, дел од статиите, биле печатени и на француски јазик.
Список на грчки кралици

Ова е список на сопруги на грчките кралеви. Како и сите монарси на модерна Грција, кои ја имале титулата ''Крал на Елините'', така и кралиците ја имале истата титула. Следува список на грчките кралици во периодот од 1836 и 1974 година:
1 Кралици на Грција
1.1 Династија Вителсбах (1832-1862)
Слика, Име, Татко, Дата на раѓање, Брак, Сопруга од, Придружничка до, Смрт, Сопруг
Амалија Олденгург, Август (Холштајн-Готорп), 21 декември 1818, 22 ноември 1836, 23 октомври 1862''отстранување на сопругот'', 20 мај 1875, Отон
2 Кралица на Елините
2.1 Династија Гликсбург (1863-1924)
Слика, Име, Татко, Дата на раѓање, Брак, Сопруга од, Придружничка до, Смрт, Сопруг
Олга Константиновна, Константин Николаевич (Династија Шлезвиг-Холштајн-Сондербург-Гликсбург), 3 септември 1851, 27 октомври 1867, 18 март 1913''husband's assassination'', 18 јуни 1926, Георги I
Принцеза Софија, Фридрих III (Hohenzollern), 14 јуни 1870, 27 октомври 1889, 18 март 1913''husband's accession'', 11 јуни 1917''абдикација на кралот'', 22 ноември 1936, Константин I
Аспасија Манос, Петрос Манос, 4 септември 1896, 4 ноември 1919, 25 октомври 1920''смртта на сопругот'', 7 август 1972, Александар
Принцеза Софија, Фридрих III (Hohenzollern), 14 јуни 1870, 27 октромври 1889, 19 декември 1920''враќање на престолот'', 27 септември 1922''абдикација на сопругот'', 22 ноември 1936, Константин I
Елизабета, Фердинанд I (Хоенцолерн-Зигмаринген), 12 октомври 1894, 27 февруари 1921, 27 септември 1922''husband's accession'', 25 март 1924''husband's exile'', 14 ноември /15 ноември 1956, Георги II
*Втора Грчка Република (1924-1935)
2.2 Династија Гликсбург (1935-1973)
Слика, Име, Татко, Дата на раѓање, Брак, Сопруга од, Придружничка до, Смрт, Сопруг
Фредерика, Ернест Август III (Династија Хановер), 18 април 1917, 9 јануари 1938, 1 април 1947''husband's accession'', 6 март 1964''смрт на сопругот'', 6 февруари 1981, Павле
Ана Марија, Фридрих IX (Данска) (Династија Шлезвиг-Холштајн-Сондербург-Гликсбург), 30 август 1946, 18 септември 1964, 1 јуни 1973''укинување на монархијата'', ''сè уште е жива'', Константин II
Коле Манев

Коле Манев (Бапчор, Костурско, егејскиот дел на Македонија, - Скопје, ) — познат македонски сликар и филмски работник од областа на документаристиката, каде снимал филмови за Вардар филм и МРТ 1.
1 Животопис
Манев е роден на 11 ноември 1941 година во Бапчор, Егејска Македонија. Училиште за применета уметност завршил во Скопје. Во 1960 година завршил прв степен на Ликовната академија во Белград, а потоа заминал на студиски престој во Париз. Оттаму заминал за Прага, каде што посетувал предавања за анимиран филм. Манев своите дела до денес ги изложил на повеќе самостојни и групни изложби во Македонија, во Франција, како и во земјите од Балканот. Добитник бил на голем број меѓународни награди и признанија за филм и за сликарство.
Тој има снимено и два играни филмови, по негово сценарио и режија Мост (2006) и Еко Скоп (2022).
Манев бил соработник и колумнист долги години на „''Нова Македонија''“. Одреден период соработувал и со порталот „''Денешен весник''“.
Алберто Либертаци

Алберто Либератаци (италијански:''Alberto Libertazzi'') — италијански фудбалер роден во Торино кој игра за екипата на Новара како позајмен од Јувентус.
Поради тоа што е многу млад (17 години) сѐ уште нема ниту еден настап за првиот тим на Јуве, но затоа тој е најдобар стрелец на младинскиот тим Примавера. Тој е репрезентативец на Италија за играчи под 17 години. Игра на позиција напаѓач.
Со маршалот Тито

Со маршалот Тито (|''Uz maršala Tita, Уз маршала Тита'') е југословенска партизанска песна посветена на маршалот Јосип Броз - Тито. Песната била напишана од Владимир Назор, а истата била компонирана од Оскар Данон.
1 Текст
српскохрватски македонски
2030-ти

2030-тите („две илјади и триесеттите“) — следното десетлетие кое ќе започне на 1 јануари 2030 и ќе заврши на 31 декември 2039 г. Ова е четвртото десетлетие на XI век и III милениум.
1 Предвидувања и познати настани
*Пописната служба на САД предвидува дека во 2030 г. бројот на населението во светот ќе достигне 8,4 милијарди.*Францускиот демограф Емануел Тод предвидува дека до 2030 г. процентот на писменето население во светот ќе достигне близу 100%.*19 јануари 2038 – 32-битните сметачки часовници ќе почнат да ја покажуваат тековната година како 1901.
Јоргос Ралис

Јоргос Ралис (грчки: ''Γεώργιος Ράλλης'') (роден на во - починал на во ) бил грчки политичар, Министер за надворешни работи на Република Грција во периодот од 10 мај 1978 до 9 мај 1980 година и Премиер на Грција од 10 мај 1980 до 21 октомври 1981 година.
Во текот на 1939 година завршил на правниот факултет во Атина. Слкедната 1940 година учествувал во Втората светска војна, во т.н. Грчко-италијанската војна. По крајот на војната, тој се вратил во Атина и започнал да работи како адвоикат.
На Парламентарните избори во 1950 година бил избран за пратеник, и од тогаш, со исклучок во 1958 година, бил секогаш избиран на таа позиција.
Плодност на почвата

Во Република Македонија има повеќе различни видови почви како резултат на влијанието на природните фактори. Најзастапени почви се: делувијални, алувијални, смолници, црвеници, кафеави, песокливо-глинести, солени почви, црнозем, лесни, еолски, мочуришни калливи, хидроморфни почви и други.
1 Алувијални почви
Алувијалните почви се формираат со таложење на ситен речен нанос околу речните корита во рамничарските простори.
Богати се со хранливи материи и се мошне плодни. Погодни се за одгледување разни земјоделски култури. Во Република Македонија се најраспространети во рамниците на: Скопската, Гевгелиско-валандовската, Беровската, Кочанската, Пелагониската, Струмичко-радовишката, Охридско-струшката и други котлини.
2 Делувијални почви
Делувијалните почви се формираат кај контактот на рамниците и планинските страни, како акумулирани ерозивни наноси. Поради слабата застапеност на хумус, тие се помалку плодни. Погодни се за овоштарски и за лозови насади.
Најзастапени се по рамките на котлините: Полог, Пелагонија, Преспа, ичевската, Кочанската, Струмичко-Радовишката, Гевгелиско-Валандовската, Охридско-струшката и други котлини. Зафаќаат околу 130.000 хектари.
3 Смолници
Смолници се почви кои имаат езерско потекло и затоа се мошне плодни. При голема влажност се лепливи. Погодни се за одгледување житни и индустриски култури, а со соодветно наводнување и за градинарски и за овошни култури. Најраспространети се во Овче Поле, Скопска и Кумановска Котлина, а нешто помалку во Пелагонија, во Тиквеш, во Славишко поле и на други места. Зафаќаат околу 80.000 хектари.
4 Црвеници
Црвенеци се почви кои се формираат во простори со присуство на варовник. Се сметаат за средно плодни почви. Погодни се за одгледување тутун, винова лоза и житни растенија. Најраспространети се во: Пелагонија, Полог, Скопска Котлина, Тиквеш, Преспа и други места. Зафаќаат површина од околу 30.000 хектари.
5 Солени почви
Солените почви се формираат со евапоризација на влажноста во земјата во сушни предели. Ги има во Овчеполската Котлина, Пелагонија и во некои други котлини, но и на мали повшрини. Тоа се почви сиромашни со хумус.
Павел Неделковски

Павел Неделковски (роден на во Струмица) — македонски поранешен фудбалер.
1 Кариера
Во текот на неговата сезона тој играл за ФК Вардар, ФК Раднички Ниш, ФК Работнички, ФК Беласица и ФК Цементарница 55. Тој играл и за фудбалската репрезентација Македонија до 21 година.
Зоран Маџиров

Зоран Маџиров ( во - во ) — македонски музичар.
Зоран Маџиров пораснал во музичкото семејство и првото знаење за џез-тапаните ги добил од својот татко. Потоа започал да учи пијано, труби и удиралки. Тој заминал за Германија, каде што студиите по музика ги продолжил во Минхен и на Универзитетот во Келн. Во Европа настапувал заедно со триото Les Barons Karamazoff, со кое остварил два проекта: ''Historical recordings'' и ''Pytagora’s glasess and lute''.
Го револуционаризирал концептот на соло-перкусионист, свирејќи ги делата на класични композитори, од калибарот на Игор Стравински и на Моцарт. Со триото Les Barons Karamazoff настапил на Скопскиот фестивал 2000 година, каде ја воодушевил домашната публика со своето виртуозно свирење на шишиња, чаши и останати необични инструменти. На 25 август 2000 година, тој со својот квартет настапил на кумановскиот Летен џез фестивал.
За Музичката и касетна продукција при Македонска радио-телевизија кон крајот на 2000 година го објавува својот прв домашен компакт диск Home.
Беневенто (покраина)

Покраината Беневенто (|Provincia di Benevento) — покраина во регионот Кампанија, Италија. Главен град е Беневенто.
Зафаќа површина од 2.071 км<sup>2</sup>, а населението брои 289.455 жители (2005). Опфаќа 78 општини.
Границите на покраината во голема мера се совпаѓаат со територијата на Кнежевството Беневенто во XI век.
Битка за Курск

Битката за Курск се однесува за германските и дејствијата на советскиот сојуз на источниот фронт во текот на Втората светска војна во градот Курск(450 километри јужно од Москва), во јули и Август 1943 година. Оваа битка останува една од тие битки со најголема серија од оклопни судири, вклучувајќи ја и битката на Проколовка и една од најскапите битки во однос на воздушното војување.Таа битка била финалната стратегиска офанзива која германците имале можност да одржат во источниот фронт. Добиенaтa одлучувачкa победа на Советскиот Сојуз и ја даде на Црвената армија стратешкaтa иницијатива до крајот на војната.
На источниот фронт, силите на Оската ги поминале пролетта и почетокот на летото 1943 правејќи подготовки за окупација на рускиот град Курск. Советскиот воен команден врв паралелно со подготовките на силите на Оската го подготвувал градот за нејзината офанзива која била започната на 4 јули 1943 година.
Намерата на германските копнените сили, на Вермахтот, била преземање на централниот дел на источниот фронт, а потоа и од југ да се опфати и Москва и да се нанесе решавачки удар на Црвената армија. Германската офанзива почнала на 5 јули под името Цитадела (Zitadelle- тврдина). Во битката со германската страна активирани се 50 девизии (од кои 34 пешадиски, 14 оклопни возила и две моторизирани) – вкупна војска од околу 900.000, 000 војници, 2.700 тенкови и самоодни и офанзивни топови, 10.000 артилериски и минофрлачки цевки, со поддршка од околу 2.000 авиони, од кои ангажирани од страна на советската армија биле 12. Русите имале бројчена предност во сила и оружје – 20.000 пушки и минофрлачи, 920 ракетни лансери, 3600 тенкови , поддржани од 2400 авиони.
Поради неочекуваното откажување на офанзивата од страна на Хитлер, Црвената Армија била со можност да започне масовна контраофанзива, која резултирала со протерување на силите на Оската од советските територии заклучно со јуни 1944, по што советските војски навлегле во Романија Битката за Курск, која започнала на 4 јули 1943, и покрај неочекуваното откажување на германската офанзива од страна на Хитлер, сепак продолжила и завршила на 23 август 1943, со одлучна победа на Советскиот Сојуз. До денешен ден, Битката за Курск важи за најголемата тенковска битка во историјата на војувањето.
И покрај големите загуби, руските сили спроведоа успешен контра-напад и до 23 август германците беа поразени. Руската армија била намалена за 500.000 војници, од кои околу 60.000 загинати и околу 150.000 се повредени (во текот на првата фаза од битката, односно германската офанзива). Подоцна, за време на советската контраофанзива, бројот се зголеми на над половина милион мртви, ранети и заробени. Вистинските Советскиот загуби беа откриени само во 1991. и изнесуваат околу 800.000 загинати, повредени и исчезнати (за време на двете фази на битка).
Црква „Св. Атанасиј“ - Усје

Свети Атанасиј — црква во селото Усје во близината на градот Скопје. Таа е возобновена во 1979 година на местото на старата селска црква во која се најдени стари римски плочи и натписи. Осветувањето на црквата „Свети Атанасиј“ во село Усје се одржало на 29 септември 1991 година. Црквата се наоѓа во горниот дел на селото (Горното Маало) речиси на самиот завршеток на селото, во долот на Усјанскиот Јаз од неговата десна страна. На влезната врата на црквата е запишана годината на обновата на црквата — 1979, а постои и фреска-мозаик на патрониот светец Свети Атанасиј. Градбата на црквата содржи една главна голема купола, четири помали странични куполи, фасада од тули и камбанарија. Во склоп на црквата се и селските гробишта.
1 Галерија
2 Поврзано
* Црква Св. Атанас — име на археолошкиот наод со латински натписи пронајден во старата црква
Список на градови во Луксембург

Градовите во Луксембург се утврдени со статут, но иако се водат како градови, всушност не се целовити урбани подрачја. Послични се на општините, но со поинаков правен статус. Старешините (фр. ''échevins'') на градовите формално ги назначува Велевојводата, додека пак општинските старешини ги назначува министерот за внатрешни работи.
1 Список на градови
Грб, Име, Кантон, Округ, Површина (км<sup>2</sup>), Население (2005), Прогласен
, Вианден, Вианден, Дикирх, 9,67, 1.561, 24 февруари 1843
, Вилц, Вилц, Дикирх, 19,37, 4.587, 24 февруари 1843
, Гревенмахер, Гравенмахер, Гравенмахер, 16,48, 3.966, 24 февруари 1843
, Диделанж, Еш-сир-Алзет, Луксембург, 21,38, 17.618, 4 август 1907
, Дикирх, Дикирх, Дикирх, 12,42, 6.165, 24 февруари 1843
, Диферданж, Еш-сир-Алзет, Луксембург, 22,18, 19.005, 4 август 1907
, Етелбрук, Дикирх, Дикирх, 15,18, 7.364, 4 август 1907
, Ехтернах, Ехтернах, Гравенмахер, 20,49, 4.507, 24 февруари 1843
, Еш-сир-Алзет, Еш-сир-Алзет, Луксембург, 14,35, 28.000, 29 мај 1906
, Луксембург, Луксембург, Луксембург, 51,46, 76.420, 24 февруари 1843
, Ремих, Ремих, Гравенмахер, 5,29, 2.986, 24 февруари 1843
, Римеланж, Еш-сир-Алзет, Луксембург, 6,83, 4.495, 4 август 1907
Порлеца

Порлеца (итал. ''Porlezza'') е општина крај езерото Лугано во покраината Комо во Ломбардија, Италија. Местото се наоѓа околу 60 км северно од Милано и околу 25 км северно од Комо. На 31 декември 2004 г. Порлеца имала 4.325 жители и зафаќала површина од 18,7 км<sup>2</sup>.
Општината Порлеца ги опфаќа месностите Бења, Тавордо и Чима.
Порлеца се граничи со следниве општини: Бене Ларио, Вал Рецо, Валсолда, Карлацо, Клаино кон Остено, Коридо, Лено, Осучо и Пона.
1 Познати личности
Порлеца е родно место на истакнатиот ренесансен архитект Џакомо дела Порта (~ 1533–1602).
2 Демографска историја
3 Галерија
Стадион Автокоманда

Стадион Автокоманда, наречен и Стадион Железарница, ― фудбалски стадион кој се наоѓа во Скопје, Македонија. Моментално на него настапува екипата на ФК Скопје, и во минатото ФК Металург. Стадионот има сместивост од 1.200 седишта. Сместен е на источните падини на ридот Гази Баба, помеѓу населбите Автокоманда (на југ) и Железара (на север).
Димитрис Семсис

Димитрис Семсис или Димитрис Салоникиос (грчки: ''Δημήτριος/Δημήτρης Σέμσης/Σαλονικιός'') бил грчки музичар.
Семсис е роден во 1883 година во . По започнувањето на Првата светска војна, тој заедно со своето семество се преселил да живее во Солун. Во следните години започнал да работи во голем број на градови низ Балканите, Сирија, Турција и Египет. Во 1920 година се засолнил во Смирна, каде се запознал со неколку композитори. Од Смирна заминал во 1922 година, а во 1927 година започнал да живее во Атина. Овде Семсис го добил и прекарот ''Салоникиос'' (или Солунски). Во текот на својата кариера напишал повеќе од 100 песни.
Починал во во 1953 година.
Стадион Гоце Делчев

Стадионот Гоце Делчев е фудбалски стадион кој се наоѓа во Прилеп, Република Македонија. Моментално на него настапуваат екипите на Победа, 11 Октомври. Стадионот има сместивост од 15.000 седишта.
1 Историја
Екипата на Младост од Царев Двор го има користено стадионот како домашен терен во сезоната 2015/16 во Првата лига.
Во декември 2016 година започнала реконструкцијата на стадионот кој требал да добие нов терен и нови службени простории. Во август 2020 година, стадионот конечно го добил теренот за играње, изведен од страна на македонската федерација.
1.1 Поважни настани одржани на стадионот
* Македонски куп во фудбал 1999/00
* Македонски куп во фудбал 2010/11
Правец (сметачи)

„Правец“ е серија бугарски лични сметачи, кои се произведени од ''ЗИМ'', ''Правец'' и ''БАН''. Овие сметачи користат Apple, поточно Аpplе I и Аpplе II и IBM. Сите сметачи се со процесор 6502 со работна честота од 1.018 MHz.
1 Модели
1.1 8-битна архитектура
* Правец 8
* ИМКО-1 (Индивидуален МикроКОмпјутер) е првиот бугарски личен сметач. Овој сметач се произведува од 1980 до 1982. Оваа верзија е блиска со Аpplе II, со рам од 48 kiB и со можност за проширување до 64 kiB и со ром од 12 kiB. Централниот процесор е со честота од 1 MHz. Оваа верзија не користи дискови за складирање податоци.
* Правец 82 или ИМКО-2. сметачот користи процесор 6502 со честота од 1.018 MHz.
* Правец 8Е – овој модел не се произведувал во Бугарија и бил директна копија на Аpplе. За разлика од бугарските сметачи, Правец не е хардверски кирилизиран.
* Правец 8М – овој модел има вградена CP/M плоча, која содржи 16 kiB дополнителна меморија и процесор Z80, дозволувајќи на системот да работи како со DOS, така и со оперативни системи CP/M.
* Правец 8D – 8-битен домашен сметач, искористејќи домашен телевизор наместо специјален сметачки монитор. Овој модел бил програмско несоодвете со сметачите од фамилијата Правец 82, поради различната архитектура. Првично работел само со касетофон. Овој модел имал подобрени звучни можности, со помош на Yаmаhа. Овој модел се користел за домашна употреба и обука.
* Правец 8А – за првпат се искористила бугарска шема (процесор и чипсет) СМ 63x, каде меморијата можела да се зголеми до 1080 kiB, преку специјализиран слот.
* Правец 8Со – подобрена верзија од претходната, но и намалена верзија на Правец 8А. Вториот „домашен сметач“ е создаден да го замени ''Правец 8D''. Нема централен слот за меморија. Меѓутоа овој модел има 128KB вградена RАM меморија, вграден флопи диск контролер, сериски и паралелен интерфејс.
* Правец 8S – последната верзија на 8-битниот сметач од серијата ''Правец''. Оваа е нешто како „луксузна верзија“ на Правец 8C. Произведени се премногу малку количини од тој модел. Разликата е во подобрата интеграција на елементите на матичната плоча.
* Правец 8VC – подобрена верзија на Правец 8C. Основната разлика е во кутијата, која е слична со кутијата на ИЗОТ 1031C. Тастатурата е одделна и има два диска за меморија.
1.2 16-битна архитектура
* Правец 16 – изработен според IBM PC, со процесор Intеl 8088 и Intеl 8086. Првично е развиен под името „ИМКО-4“.
* Правец 16А/Н - „подобрена“ верзија на Правец 16, со процесор v20 на NЕC, работејќи на 8 мегахерца и со 1 MB меморија и 20 MB тврд диск.
* Правец 16Т - со Intel 8088, 10 MHz и 640 KB меморија.
* Правец 286 – со Intel 80286, 8/12 MHz и 1 MB меморија.
* Правец 386 - со Intel 80386SX, 25 MHz и 1 MB меморија.
* Правец 486 – произведен само со единични броеви.
Џакомо дела Порта

Џакомо дела Порта (итал. ''Giacomo della Porta''); (~ 1533 &ndash; 1602 во ) ) бил италијански архитект и вајар од ренесансата, разни значајни зданија во Рим како базиликата Св. Петар. Роден е во Порлеца, Ломбардија, а починал во Рим.
1 Животопис
Дела Порта бил ученик и соработник на Микеланџело Буонароти и Јакопо Бароци да Вињола, и попримил влијанија од двајцата. Од 1563 г. работел на извршување на Микеланџеловите планови за уредување на отворените простори на ридот Капитол (Кампидољо), изеведувајќи ги скалиштата и фасадата на Палацо Сенаторио.
По смртта на Вињола во 1573, продолжил со изградбата на Ил Џезу, матичната црква на редот Исусовци, а во 1584 г. ја преработил фасадата по свој нацрт.
Во 1573 г. бил надлежен архитект во изградбата на базиликата Св. Петар, а во периодот од 1588 до 1590 ја довршил куполата на Микеланџело во соработка со Доменико Фонтана.
Џакомо дела Порта изработил разни фонтани во Рим. Тука спаѓаат и оние на Пјаца дел Пополо: Нептуновата фонтана и Фонтана на Маварот на плоштадот Пјаца Навона.
2 Одбрани дела
*Певница на Св. Крочифисо (1562-1568)
*Црква Ил Гезу (1571-1575)
*Фонтани кај Палацо Боргезе (1573)
*Фонтани на Пјаца Колона (1574)
*Мали фонтани на Пјаца Навона (1574)
*Една фонтана на Пјаца дела Ротонда (кај Пантеонот)
*Палацо Сенаторио на ридот Капитол (1573-1602)
*Палацо дела Сапиенца (1578-1602)
*Палацо Капицуки (1580)
*Св. Марија Планинска (1580)
*Св. Анастасиј Грчки (1581)
*Фасада на Св. Лујџи деи Франчези (1589)
*Фонтана на желките (1584)
*Св. Марија Скала Коели
*Палацо Марескоти (1585)
*Палацо Серлупи (1585)
*Св. Троица Планинска (1586)
*Фонтана на плоштадот на Св. Троица Планинска (1589)
*Куполата на базиликата Св. Петар (1588-90)
*Фонтани на плоштадот на Св. Марија во Кампители (1589)
*Фонтаните спроти Св. Венанцио и Ансовино (1589)
*Фонтана на Терина (1590)
*Скулптура „Христос му ги носи клучевите на Рајот на Свети Петар“ (1594) - олтар на капелата Св. Петар, црква Св. Пуденцијана
*Палацо Фани (1598)
*Свети Павле до Трите Фонтани (1599)
*Свети Никола во Зандана (1599)
*Палацо Албертони Спинола (1600)
*Вила Алдобрандини (1600-02) во Фраскати
*Капела Алдобрандини (1600-02) во Св. Марија над Минерва
3 Наводи
*Katherine Rinne, "Fluid Precision: Giacomo della Porta and the Acqua Vergine fountains of Rome", in Landscapes of Memory and Experience, уред. Jan Birksted (London, 2000), 183-201.
*Katherine W. Rinne, “Between Precedent and Experiment: the Restoration of the Acqua Vergine (1560-1570)”, in L. Roberts, S. Schaffer and P. Dear (уред.), The mindful hand: inquiry and invention from the late Renaissance to early industrialisation (Edita/University of Chicago Press: 2007), 95-115.
Дисконтни хартии од вредност

Дисконтни хартии од вредност (англиски: ''discount securities'') се кусорочни хартии од вредност кои не носат посебна камата, туку се продаваат по пониска цена од нивната ''номинална вредност'' (face value, par value) и оваа разлика ја претставува заработката (приносот) што ја остварува сопственикот на овие хартии од вредност. Во групата на дисконтни хартии од вредност спаѓаат: државни записи, комерцијални записи, банкарски акцепти итн.
1 Дисконтни приноси
Стапката на принос на овие хартии од вредност се нарекува ''дисконтна стапка'' (discount rate) и се пресметува според следнава формула:
DR = (FV - P)/FV x 360/n
каде што:
FV претставува номиналната вредност,
P е цената по која се продава (купува) хартијата од вредност и
n е преостанатиот рок до достасувањето, изразен во број на денови.
На пример, ако еден државен запис со номинална вредност од 10 000 денари се продаде по цена од 9 920 денари, при што остануваат уште 60 денови до рокот на достасувањето, тогаш дисконтната стапка се пресметува на следниов начин: (10 000 - 9 920)/10 000 х 360/60 = 0,048. Значи, дисконтната стапка изнесува 4,8%, годишно.
Главниот недостаток на дисконтните приноси се состои во тоа што при нивната пресметка, како основа служи номиналната вредност, наместо цената по која тие се купени. Освен тоа, во формулата се зема како годината да има 360 денови, т.е. приносот не се пресметува со вистинското траење на годината. Оттука, дисконтните приноси не се споредливи со стапките на принос на каматоносните хартии од вредност, т.е. тие ја потценуваат вистинската стапка на принос што ја остварува инвеститорот.
Крконошки Превој

Крконошки Превој (|Przełęcz Karkonoska) — планински превој во средишниот дел на венецот Крконоши, полско-чешката граница. На надморска височна од 1.198 м, ова е најниската точка на главниот срт на Краконоше. Иако е сместено на границата, местото нема чешки назив. Во Чешка ова подрачје се нарекува „Шпиндлерова боуда“ (Шпиндлерова колиба), наречено по една месна планинска куќа.
1 Туризам
До превојот се стигнува по пат од Шпиндлеров Млин (Чешка) и по пат од Полска. Полскиот пат е еден од најстрмните во земјата, со просечна наваленост од 7,2 %, и максимална наваленост од 24 %. Иако патот од полската страна е релативно лош, превојот е мошне популарен кај ридските велосипедисти. Превојот е и крстопат на повеќе планинарски патеки, вклучувајќи ја и Патеката на полско-чешкото пријателство.
2 History
За време на II светска војна, областа била присоединета кон Германија како дел од Судетите. Во местото се чувале воени заробеници, а пак самата колиба била конфискувана од Германците како сопственост на Евреин и преуредена во планинарски дом на Хитлеровата младина, а потоа во одморалиште за офицери.
Тодор Чепреганов

Тодор Чепреганов — македонски историчар, научен советник и директор на Институтот за национална историја во Скопје.
2 Библиографија
Чепреганов е роден на 20 септември 1955 година во Штип, каде завршил основно училиште. Гимназија завршил во Скопје, а дипломирал на Филозофскиот факултет во Скопје на Група историја во 1979 година. Магистрирал во 1989 година на тема ''„Одгласот на ослободителната војна и револуција во Југославија во печатот на САД (1941-мај 1945) со осврт на Македонија“'', а докторирал во 1993 година на тема ''„Велика Британија и македонското прашање во светлината на меѓународните односи (2 август 1944 - 1949)“'', на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Во учебните 1995-2000 година во рамките на програмата „''Study Abroad at UKIM''“, го предавал предметот „Историја на балканските народи“. Бил раководител и соработник на 20 домашни и странски реализирани проекти од историјата на Балканот и Македонија. Декан е на последипломските студии на Институтот за национална историја и ангажиран во наставата на истите од 1998 година. Бил ментор на повеќе кандидати за магистерски и докторски дисертации; член на повеќе организации и асоцијации во земјата и странство; член на редакции на научни списанија; член на комисии од рамките на Министерството за образование и наука.
2 Библиографија
До 2010 има објавено 36 монографии, зборници на документи и учебници и над 50 статии во домашни и странски списанија. Има учествувано на над 80 научни собири во земјата и странство:
*''Куманово и Кумановско во НОВ (1941 - 1945)''. Документи, Куманово, 1988 (со соавтори);
*''Американскиот печат за НОВ во Југославија (1941 - 1945)'' - со осврт на Македонија, Скопје, 1992;
*''Велика Британија и Македонија''. Документи, т. I-III, 1944 - 1948, Скопје, 1995, 1996 и 1998;
*''Велика Британија и македонското национално прашање (1944 - 1948)'', Скопје, 1997;
*''Историски атлас'', Скопје, 1998 (со соавтори);
*''Британските воени мисии во Македонија 1942 - 1945'', Скопје, 2000;
*''Судирот на британските и германските интереси на Балканот во текот на Втората светска војна'', Скопје, 2000;
*''Британската управа за специјални операции (СОЕ) во Македонија'', Скопје, 2001;
*''Воените мисии на Соединетите Американски Држави во Македонија 1944 - 1945'', Документи, т. I, Скопје, 2008
Авелино (покраина)

Покраината Авелино (|Provincia di Avellino) — покраина во регионот Кампанија, Италија. Има голем број мали гратчиња и села кои се раштркани, и само два града со повеќе од 20.000 жители. Главен град е Авелино и Аријано Ирпино.
1 Географија
Зафаќа површина од 2.792 км<sup>2</sup>, а населението брои 429.178 жители (2001). Во покраината има 119 општини.
2 Историја
Територијата на покраината Авелино соодветствува на крајот Принчипато Ултра во старото Кралство Неапол, но некои места во денешната територија тогаш припаѓале на Капитаната и Принчипато Читра. Во антиката подрачјето се нарекувало „Хирпинија“ осканскиот збор: „хирпус“ (волк), животно кое и денес живее во областа, но е многу помалубројно. Покраината се одликува со особено интересна природа, особено во регионалните паркови Пичентински Планини и Партенио и местата на Светскиот фонд за природа (WWF) Долината на Кача и Сенеркија, како и подрачјето околу браната Офанто во Конца дела Кампанија.
Во римско време и средниот век, покраината била позната и по кралските градини.
3 Гастрономија
Карактеристични производи за покраината се лешниците (третина од вкупното производство во Италија), костените од Монтела, познатите вина „Аљанико“, „Таурази“, „Греко“ и „Фјано“, црешите, сирењата и црните тартуфи од Бањоли Ирпино.
4 Туризам
The main tourist destinations are the Sanctuaries of Монтеверџине и Сан Џерардо а Мајела, скијачкиот центар Лачено, археолошките подрачја Авела и Мирабела Еклано (Екланум), замокот Ланчелоти, римските рушевини во Авелино (Амелинум) и раногристијанската базилика во Прата.