Дримколско-голобрдски дијалект

Дримколско-голобрдски дијалект — дијалект што спаѓа во подгрупата на западни и северозападни дијалекти на западното наречје на македонскиот јазик. Дримколско-голобрдскиот дијалект е близок со дебарскиот и со реканскиот дијалект.
1 Територија
Дијалектот се зборува на територијата на Дебарски Дримкол, каде влегуваат селата Луково, Јабланица, Модрич, Нерези, Пискупштина, Безово, Лакаица и Дренок, како и во областа Голо Брдо (од чии села во Македонија се наоѓаат селата Отишани и Џепиште, а останатите се наоѓаат во Албанија).
2 Фонолошки одлики
* Фонемата ô (широко о) наместо носовката ѫ: ''внôтра, глôбок, глôбочина, гôзер, ојт погôзечки, дôп. Дôбојца, зôп, јôглен, јôжица, јôзик, јôтôрва, јôчмен, седи мôдро, мôш, се мôжит, мôка, пôпок, пôтник, пôт, рôка, скôп, сôбота, стôпало, тôжит, тôпан, тôпанџија''...
*Сосем е ограничен бројот на случаите кога наместо ѫ има вредност ''а'' и ''у''. ѫ > ''а'': ''голап, желат, обрач, пајак, еднош - еднаш,'' односно ѫ > ''у'': ''куќа''.  
*Иста вредност, фонема ô (широко о), се јавува и наместо секундарниот ер ъ<sup>2</sup>: ''мôгла'', ''мôгливо време'', ''мôска'', ''снôва''...
*Двофонемската вредност ''ôр'' наместо самогласното ''р'': ''зборвит бôрго, бôрдило, бôрдо, Голо-Бôрдо, вôрба, вôрне, вôрсник, вôрфци, вôршачка, вôршило, вôршит, гôрло, гôрне, дôрво, дôржит, зôрно, јôтôрва, кôрст, кôрф, ôрѓа, пôрст, сôрце, тôрло, тôрн, тôрчат''...
*Исклучок претставуваат лексемите: ''мôсол'', ''фôлит'', ''фôл’нуват'', каде што има само фонема ''ô''.
*Двофонемска вредност има и наместо самогласното ''л'', коешто дало рефлекс ''ôл'': ''бôлва, вôлк, вôлна, вôлнен, дôлк, жôлт, закôлнит, јабôлко, кôлк, кôлнит, мôлчит, пôлн, сôлѕа, сôнце'' (со загубено ''л'')... Единствено исклучок се: ''Булгар, Булгарка.''*Фонема ô, добиена со секундарна назализација на самогласката ''а'', во одделни случаи: ''зôмба, мôменица, мôмит, мôштеа, зôек, јôготка''...
*Фонема ''а'' наместо секундарниот ер ъ<sup>2</sup> пред сонантите ''р'', ''н'', ''л'' на крајот од зборот: ''ведар, ветар, итар, остар,'' но: ''свекор, оган, јаганица''...
*Континуантите ''ш''(''ш/ч''), ''ж''(''џ'') наместо старите групи ''*tj, *kt, *dj'', коишто се јавуваат во поголем број: ''гореш, горешчина, гробишча, мôштеа, немошница, ништи, свешча, врашча''; во морфемата за глаголскиот прилог: ''јадејши, косејши, кровејши, метејши, одејши, сечејши, цепејши''...
*Палаталните африкати ''ќ'', ''ѓ'' наместо старите групи ''*tj, *kt, *dj'' се јавуваат во помал број: ''веќе, повеќе, вреќе, гаќи, домаќин, куќа, покуќнина, ноќ, ќа, ќерка, преѓе, туѓ''...
*Чување на палаталниот назал ''њ'' во коренот на зборот и во морфемите ''-ње'' и -''иња'': ''бања, вишња, дуња, свиња, корење, имање, орање, сирење, дечиња, ждребиња, јариња, магариња, полиња, черефчиња''...
*Употреба на фонемата ''л’'' (алвеоларно ''л'') добиено од старото палатално *I: ''бл’ут, бол’вит, жал’, жел’ка, зел’ка, кл’укат, кл’ун, кл’уч, л’уди, л’ут, сол’, шупел’ка...''во наставките ''–тел’: пријател’ -ал’кa: бујал’ка, стôпал’ка -ул’ка: невестул’ка -л’а: недел’а, постел’а''.
*Звучниот африкат ''ѕ'' се јавува наместо ''з'' зад сонантите и пред множинските наставки ''-и'' и ''-е'': ''бенѕин, вôрѕум, мôлѕит, сôлѕа'', а звучниот африкат ''џ'' наместо ''ж'' зад сонантот л и пред деминутивната наставка ''-е:''''сполџај''; ''ноџе, положе, шилеџе''...
*Замената на фонемата ''х'' во ''в''(''ф'') на крајот од слогот: ''буф, вôрф, греф, граф, кожуф, меф, праф, сиромаф, збувнит''; или нејзината загуба: ''тула, чели''...
*Дисимилација на ''мн'' во ''мл’'': ''мл’огу''.
*Пазењето на согласните групи ''с(з) + ц,ч'': ''гросче, масца, мосче, оресче, расцути, исчешл’ат, појасче'', покрај преминот во ''ф'': ''појафче, мефце''.
*Извршените разни видови асимилации: ''глето, глôбок, кнок, кночок, пцојса''...
*Метатеза кај зборовите: ''бајрак, гројзе, лојзе''...
*Вредноста ''чôр-'' од групата ''чрь''- : ч''ôрф, чôрви, чôрвосано'', но: ''цôрвени, цôрн''...
*Чувањето на крајните групи: ''-ст'', ''-шт'': ''болест, бôрст, лист, маст, пôрст, шест, дошт, горешт''...
*Појавата на секундарните плозиви ''т'', ''д'' во секвенците ''с'',''з'', ''ж''+''р'': ''стребрен'', ''стребро'', ''стреда'', ''стреде'', ''неуздреано'', ''ждребе'',
*Губењето на согласките во меѓусамогласна положба: ''вдоец, гоедар, јазоек; дајт, јајт, ојт''...
3 Морфолошки одлики
* Изедначувањето на деклинациските типови кај именките од машки род што завршуваат на ''-о'' и ''-е'': ''Марко, Митре, Маркое, Митрае''; ''Марка, Митра''.
* Дативната форма на ''-е'' кај личните имиња од женски род: ''је рекоф Маре''.
* Генерализирањето на множинската фома ''-е'' кај именките од женски род на ''-а'': ''бање, близначке, бомбе, бразде, вишње, боденице, бошке, браќе, главе, гајде, жене, жабе, жетве''...
* Множинска наставка -''иња'' кај именките од среден род на - ''е'': ''дечиња''* Кратки множински заменки акузативни форми ''ни, ви'': ''нас ни виде, вас ви виде''...
* Кратка заменска дативна форма за женски род (''ј'')''е'': ''је рекоф Милке''.
* Кратка заменска акузативна форма за женски род  ''ја'': ''ја видоф Мара''.
* Полна заменска дативна форма за женски род ''нејзе'': ''нејзе е рече''.
* Показна заменска форма за машки род ''овја'': ''овја чоек''.
* Показни заменски форми за среден род ''овеа'', ''онеа'': ''овеа дете, онеа дете''.
* Разложувањето на глаголската ''е-група''. Освен глаголите чиј општ дел завршува на - ''и'': ''виет, се миет, пиет, риет'', сите други глаголи од ''е-група'' преминале главно во ''и-група'': ''блеит, грејт, жнејт, лајт, пејт, сејт''...
* Глаголски образувања со наставката ''-ве'': ''гушвет, заминвет, закопвет, кровјет, прескачвет, променвет''...
* Присуство на глаголските образувања со наставката -''ува'': ''зборуват, појадуват, кôрштеват, порôбуват''...
* Образување на императивните форми од типот ''купвеј-купвејте''.
* Регуларна употреба на имперфектно-аористната наставка ''-фме'' за прво лице множина: ''гледафме, дôржевме, јадефме, пулефме, седефме''...
* Наставка -''ешти/-еши'' за образување на глаголскиот прилог: ''јадеешти, метеешти, плетеешти, седеешти; косејши, кровејши, одејши, стружејши, цепејши''...
* Партикула ''ќа'' за образување идни времиња: ''ќа работат, ќа викал, ќа имам работано''...