procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Државен музеј на современата уметност (Солун)

Државен музеј на современата уметност (|Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης) — музеј наоѓа во Солун, Егејска Македонија посветен на современата уметност. Основан е во 1997 година, откако Солун е прогласен за европски град на културата. Се наоѓа во реновираната зграда на стариот манастир на Лазаристите. Првата збирка на овој музеј е голем дел (околу 1.275 дела) од приватната збирка на Џорџ Костаки, која се нашла во сопственост на државата. Оваа збирка е составена од дела на руските авангардни уметници. За прв директор на музејот е назначен професорот од универзитетот Аристотел Милтиадис Папниколау. Од 2006 година, на таа функција е назначена д-р Марија Цанцаноглу, специјалист за руската авангарда.
Мисијата на музејот е да се чуваат и да се изложат делата на современата уметност од грчки, но и од странски уметници, да се образува и да се подобри вкусот на публиката, научно да се истражи историјата и теоријата на современата уметност, со што ќе се овозможи на музеолозите да се стекнат со ова знаење. Покрај постојаните изложби, кои содржат повеќе од илјада дела, музејот организира и повремени изложби.
Музејот на фотографија и Центарот за современа уметност се самојстојни одделенија на овој музеј.
1 Познати уметници
Во музејот може да се видат делата на следниве уметници:
* Ел Лисицки
* Казимир Малевич
* Василиј Кандински
* Александер Родченко
* Љубов Попова
* Владимир Татлин
* Олга Розанова
Горноамамски мост

Горноамамски мост или Горен мост — еден од средновековните мостови во градот Кратово, Македонија. Горноамамскиот мост е еден од четирите останати камени мостови во градот, каде денес постојат четири камени, еден дрвен и еден бетонски мост на Кратовска Река и нејзините притоки.
1 Галерија
Црква „Св. Јован Крстител“ - Кратово

Црква „Св. Јован Крстител“ - Кратово (понекогаш нарекувана и „Св. Јован Претеча“) — црква во градот Кратово, во Општина Кратово. Црквата е сместена во Рибарското Маало на градот. Прогласена е за културно наследство на Македонија.
1 Историја
Според преданието на постарите кратовчани, црквата била запалена во текот на Карпошовото востание (1689 г.), при што останале ѕидовите, но покривот целосно изгорел. Сепак, голем дел од вредните црковни предмети биле зачувани. Црквата била обновена дури два века подоцна, односно во 1836 година од страна на познатиот Андреја Дамјанов, додека импозантниот иконостас од ореово дрво со позлата е едно од првите дела на Петре Филиповски - Гарката и неговата тајфа, а иконите се создадени од Димитар Андонов Папрадишки и самоковските зографи.
Од ктиторскиот натпис над влезната врата на црквата можеме да дознаеме дека црквата е обновена во 1836 година со „залагање и трошок на сите христијани“.
2 Фрескоживопис
Нејзиниот импозантен иконостас и фрескоживопис е настанат преку дела на мајстори од Самоковската сликарска школа, како зографите Димитар Христов (1837) и неговиот син Захарија Доспевски (1868 и 1869). Воедно и Димитар Андонов Папрадишки бил ангажиран на двапати во црквата (1904 и 1905), како и уште еднаш во 1921 година.
Првите истражувачко-конзерваторски работи се вршени дури во 1980 година, кога поради оштетувања на тремот морало да се извршат интервенции. Во 2003 година се вршени поправки на покривот на црквата.
Во 2011 година биле извршени конзерваторски истражувања и изработка на конзерваторски проект за целокупниот фрескоживопис, а во 2012 и 2013 година се интервенирало со зајакнување на градбата и на живописот на отворениот трем на црквата при влезот.
Во текот на 2014 година завршила третата фаза од конзерваторските работи врз богатиот фрескоживопис на црквата предводени и финансирани од страна на Министерството за култура. Било најавено дека реконструкцијата ќе продолжи и во текот на наредната година.
2.1 Икони
Месното население верува дека во црквата постојат три исцелителни икони, кои заземаат посебно место во храмот. Тоа се иконите на Света Богородица, која се дарува за рожба и здравје, Исус Христос со сребрена рака и Свети Јован Крстител.
Особено вредна е и иконата на Свети Ѓорѓи Кратовски, кој е претставен во природна големина од страна на мајсторот Захарија Д. Досевски Самоковец.
3 Галерија
;Внатрешност
;Надворешност
4 Поврзано
* Кумановско-кратовско архијерејско намесништво
Маркос Алонсо Мендоса

Маркос Алонсо Мендоса (роден на 28 декември, 1990, во Мадрид) — шпански фудбалер, играч од одбраната, кој моментално е без клуб.
1 Технички одлики
Лев бек со одлична телесна градба и физички предизпозиции. Тој може да игра како лев бек во одбрана со четири играчи или како лево бек/крило во среден ред со пет играчи. На почеток на 2014 година бил поствен да игра како централен одбранбен играч во формација со три одбранбени играчи.
2 Животопис
Тој е син на поранешниот фудбалер Маркос Алонсо Пења и внук на Маркитос.
Хутба

Хутба (арапски: خطبة‎‎) е муслиманска проповед која ја врши имамот за време на петочните пладневни молитви во џамиите, како и за време на празниците.
Лицето кое ја изложува хутбата се нарекува хатиб. Вообичаено хатиб е имамот, но понекогаш двете улоги може да бидат држени од посебни лица.
Хутбата ѝ претходи на молитвата. Хатибот се качува на минберот и од него стоејќи го држи говорот. Хутбата обично почнува со славењето на Алах и неговиот пророк. Петочната хутба е составена од два дела кои се разделени со краток момент на тишина и размислување. Искусен имам-хатиб често ја изложува проповедта во облик на римувана проза.
Хутбата исто така се чита во посебни случаи (избавување од суши, глад, епидемии, итн.). Во средниот век хутбата исто така била молитва за здравје на калифот и месниот управник.
Хатиб

Во исламот хатиб (арапски خطيب ) е лице кое ја врши хутбата за време на петочните и празничните молитви.
Вообичаено хатиб е имамот, но овие две улоги може да бидат извршувани од различни лица. Нема посебни барања за да се стане хатиб, освен дека лицето мора да биде машко кое влегло во пубертет. Исто така се бара хатибот да биде во состојба на физичка чистота.
1 Поврзано
* Хутба
Инќар џамија (Дебар)

Инќар џамија е муслимански храм кој се наоѓа во Дебар, Македонија.
1 Историја
Според натписот кој е поставен над влезот во џамијата, испишан со неправилно сулус писмо во пет реда, џамијата била изградена во периодот од 1467-68 година. Годината на нејзината обнова исто така е испишана како 1938 година.
Инќар џамија е изградена како задужбина на Мехмед II (1451-1481). Таа е сместена во простран двор со бројни постари гробови со надгробни нишани со богата декоративна обработка. Храмот претставува градба со правоаголна основа со димензии 12,70 х 9,38 метри покриена со кров на четири води. Како остаток од автентичната градба е харимот – молитвениот простор, каде старите ѕидови и формите на прозорите ја имаат зачувано својата оригинална форма и поставеност.
Во внатрешноста се наоѓа михработ – ниша со скромна сталактитна декорација. Минберот и махвилот биле подоцна доградени. Дрвениот таван бил веројатно обновен при поправките во 1941 година. Тремот, кој се наоѓа на северозападната страна, бил додаден со подоцнежните интервенции и обнови на објектот. Со истражувања е дефинирано дека тремот, носен на десет кружни столбови, е затворен веројатно при поправките на џамијата пред Втората светска војна, односно помеѓу столбовите биле поставени девет прозорски отвори и целиот трем е прекриен со истиот кров на џамијата.
Виткото минаре кое е сместено на југозападната страна од џамијата поставено на квадратен постамент доминира со својата висина ѝ го потенцира вертикалниот акцент на џамијата. Телото на минарето е многуаголно кое преку сталактитна декорација преминува во шерефето. Џамијата иако е со скромни архитектонски и декоративни елементи, таа претставува одраз на локалното градителство од втората половина на XV век каде доминираат чисти и прецизни форми.
Во дворот на Фатих Султан Мехмед џамија се наоѓа и турбето на Шабан-баба. Турбето е од типот на отворени турбиња со осумаголна основа. Многуаголни столбови кои го формираат турбето се меѓусебно поврзани со засвoдени лакови. Турбето било градено од добро обработени камени квадри што говори за значењето кое тоа го има односно значењето на личностите кои се во него погрeбани. Во турбето се сместени два гроба. Од натписот на едниот од нив дознаваме дека му припаѓа на Шабан-баба, но не и податок кога тоа е подигнато. Но, според стилските одлики било изградено кон XVIII или во почетокот на XIX век, време кога е подигнато турбето на Каплан-паша во Тирана, кое ги поседува истите стилско-архитектонски одлики. Постоењето на турбето како и начинот на градењето на минарето укажуваат на можно постоење на постар култен објект на ова место.
Шерефе

Шерефе е „балкон“ кој се наоѓа на горниот дел на минарето, од каде муезинот повикува на молитва. Тоа е еден од трите основни дела на конструкцијата на минарето. Прекриено е со украсни цигли, мозаици и орнаменти.
Петар Шулинчевски

Петар Шулинчевски - Шули (роден во Белград, - починат во , ) — македонски фудбалер и фудбалски тренер.
1 Животопис
Петар Шулинчевски е роден во Белград 16 март 1938 година од таткото Илија (1915-1980) и мајката Вера (1917-2008). Кариерата ја почнал во ФК Преспа, Ресен, за веќе од 1956 година да заигра во ФК Вардар. Бил дел на првите 11 играчи кои во Белград во 1961 го освоиле тогашниот Куп на Маршалот против Вартекс. Во дресот на Вардар за 12 години одиграл преку 300 натпревари во кои постигнал 190 голови. Од Вардар привремено се преселил во САД во 1968 каде одиграл една сезона во дресот на Чикаго Мустангс (30 натпревари, 16 голови, 7 асистенции).
По завршувањето на играчката кариера долги години бил тренер на ФК Вардар, во Костур - Грција, ФК Борец - Велес, Металург - Скопје, а последните неколку години од тренерската кариера во помладите селекции ФК Вардар.
Петар бил оженет во 1960 со Ружица (родена во Скопје 26 јули 1946 - почината 3 јули 2012) со која имал две деца Татјана (родена во Скопје во 1965) и Кристофер (роден во Сент Луис, САД во 1969). Петар имал и брат Слободан (роден во Ресен во 10 јуни 1946 - починат 27 мај 2020).
Петар починал во Скопје на 29 септември 2015.
Сен Мало

Сен Мало (француски: Saint-Malo, бретонски: Sant-Maloù, гало: Saent-Malô) е пристаништен град во Бретања на северозапад на Франција на брегот на Ла Манш.
Градот, опкружен со ѕидини, денес е туристичко одредиште со многу стари привлечни градби.
1 Население
Заедно со предградијата, градот брои околу 153.000 жители, а во летната туристичка сезона достигнува и 200.000 жители.
Жителите на Сен Мало се нарекуваат малуанци (француски: malouins).
2 Историја
За време на средниот век Сен Мало бил утврден остров на устието на реката Ренс и го контролирал не само сливот на реката, туку и отвореното море. Утврдувањето Алет, јужно од модерниот центар, го контролирало пристапот на Ренс од римско време, но модерниот Сен Мало ги влече своите корени од монашката населба основана од Сен Арон и Сен Брендан во почетокот на шестиот век. Името го добил според некој следбеник на Брендан, Сен Мало или Маклу.
Градот имал традиција за обезбедување на својата автономија во преговорите со француските власти и дури и со локалните бретонски власти. Од 1590 до 1594 година, Сен Мало се прогласил за независна република, и негово мото било „не француска, не бретонска, туку малуанска“.
Сен Мало станал злогласен како дом на гусарите. Во XIX век, оваа „практична“ злогласност е портретирана во драмата на Жан Ришпен „Гусар“. Пиратите од Сен Мало не само што ги присилувале англиските бродови да плаќаат за поминување, туку носеле и богатство од подалеку. Жак Картје кој пловел по реката Сент Лоренс, влегол во Квебек Сити и во Монтреал, и со тоа се вброил во откривачите на Канада, живеел во Сен Мало. Фолкландските Острови на француски јазик се нарекуваат Ил Малуин (Малуански Острови) и веројатно оттаму доаѓа и шпанскиот назив Малвински Острови. Во 1758 година Британците го освоиле соседниот град Сен Серван и уништиле 30 бродови пред да заминат.
За време на Втората светска војна, за време на борбите во втората половина на септември и почетокот на септември 1944 година, историскиот град Сен Мало бил скоро целосно уништен од бомбардирањето на Сојузниците. Сен Мало бил обновен во 12-годишниот период од 1948 до 1960 година.
3 Храна
Сен Мало има една од највисоките концентрации на ресторани во Европа. Познат е по своите остриги од соседниот град Канкал.
4 Галерија
5 Поврзано
* Мон Сен Мишел
6 Наводи
**
Џамија Јусуф Ефенди (Липково)

Џамијата Јусуф Ефенди е муслимански храм кој се наоѓа во селото Липково, Општина Липково, Македонија.
Џамијата била изградена во 1773 година од џематот на ова населено место. Неколкупати била обновена со само придонес на селаните. Во 1963 од земјотресот во Скопје целосно било оштетено минарето и неколку делови од џамијата. В о 1967 била обновена и проширена и било изградено ново минаре.
Мејнфрејм сметач

Големите компјутери (main frame computers) се големо и моќни компјутери кои овозможуваат истовремена работа на голем број корисници (неколку стотици) кои се поврзани со нив преку терминали- монитор и тастатура. Се користат во големи банки, осигурителни компании и слично.
Вистина (албум на Џеф Бек)

Вистина (англиски: ''Truth'') - албум на британскиот гитарист Џеф Бек (''Jeff Beck'') од 1968 година.
1 Содржина
На албумот се застапени десет песни:* Shapes of things (3:17)
* Let me love you (4:44)
* Morning dew (4:41)
* You shook me (2:31)
* Ol' man river (4:01)
* Greensleeves (1:46)
* Rock my plimsoul (4:14)
* Beck's bolero (2:52)
* Blues de luxe (7:32)
* I ain't superstitious (4:54)
2 Технички податоци
Албумот бил сниман во периодот од 12 јули 1966 до 26 мај 1968 година. Во Британија, албумот бил издаден во август 1968 година, од страна на дискографската куќа „Колумбија рекордс (Columbia Records)“, додека во САД се појавил во издание на „Епик рекордс (''Epic Records'')“. Продуцент на албумот, чие времетраење изнесува 40:16 минути, е Мики Мост (''Mickie Most''). Во снимањето на албумот учествувале следниве музичари:* Џеф Бек - гитара и бас-гитара на „Ol' man river“
* Род Стјуарт (''Rod Stewart'') - вокали
* Рон Вуд (''Ron Wood'') - бас-гитара
* Мик Волер (''Mick Waller'') - тапани
* Џ. П. Џонс (''J. P. Jones'') - органа „Хамонд“ на „Ol' man river“ и тимпани на „You know who“
* Ники Хопкинс (''Nicky Hopkins'') - пијано на „Morning dew“ и на „Blues de luxe“
Џамија Хаџи Махмуд-бег (Битола)

Џамијата Хаџи Махмуд-бег — муслимански храм кој се наоѓа во Битола, Македонија.
1 Историја
Џамијата била изградена во 1521/1522 година, додека била реновирена во 1873 година. Таа се наоѓа во Рибниот пазар, во Старата чаршија на левата страна од реката Драгор.
Џамијата била изградена по наредба на управникот на градот Хаџи Mахмуд-бег, познат како Томрук-ага, кој основал вакаф што се состоел од сума од 300.000 аспри, недвижен имот и приходи од неколку населби. Медресата 'Турклер' и анот биле дел од комплексот, a џамијата била изградена во селџучки стил со основа од 11,50 м x 11,50 м и минаре со полихромни украси.
За време на Првата светска војна куполата на џамијата била оштетена поради интензивното бомбардирање, а шерефето на минарето било уништено во земјотресот кој се случил во градот во 1996 година.
2 Обнова 2019
Обновата на џамијата почнала во 2019 година и се очекува да биде завршена во 2022 година. Работите на обновата (реставрацијата) ги врши турската приватна компанија „Леда ресторасион“ за Агенцијата Анадолија.
Бек-Ола (албум)

Бек-Ола (англиски: ''Beck-Ola'') - албум на британската рок-група „Џеф Бек груп“ (''The Jeff Beck Group'') издаден во јуни 1969 година.
1 Содржина
На албумот се застапени седум песни:* All shook up (4:53)
* Spanish boots (3:37)
* Girl from mill valley (3:49)
* Jailhouse rock (3:14)
* Plynth (Water down the drain) (3:10)
* The hangman's knee (4:50)
* Rice pudding (7:22)
2 Технички податоци
Во Британија, албумот бил издаден од страна на дискографската куќа „Колумбија рекордс (Columbia Records)“, додека во САД се појавил во издание на „Епик рекордс (''Epic Records'')“. Продуцент на албумот, чие времетраење изнесува 30:29 минути, е Мики Мост (''Mickie Most''). Највисокиот пласман на албумот бил на 15. место на „Billboard 200“ и на 39. место на албумската топ-листа во Британија. Во снимањето на албумот учествувале следниве музичари:* Џеф Бек - гитара и бас-гитара на „Ol' man river“
* Род Стјуарт (''Rod Stewart'') - вокали
* Рон Вуд (''Ron Wood'') - бас-гитара
* Тони Њуман (''Tony Newman'') - тапани
* Џ. П. Џонс (''J. P. Jones'') - органа „Хамонд“ на „Ol' man river“ и тимпани на „You know who“
* Ники Хопкинс (''Nicky Hopkins'') - пијано
Црква „Св. Климент Охридски“ - Горна Белица

Света Климент Охридски — македонска православна црква. Се наоѓа во струшкото село Горна Белица.
1 Општи одлики
Манастирот Св. Климент-Горна Белица, поставен по Вија Егнација, се наоѓа во близина на историската област Кутмичевица и претставува културно наследство од II век и објект кој повеќепати низ историјата бил разрушуван, ограбуван и возобновуван. Последните податоци за неговата старост датираат првата половина на XX век, обезбедени од Ватикански истражувачи, кои со помош локалната власт од тоа време успеваат приближно да ја одредат староста на манастирот како почетна точка во ширењето на христијанското учење на светиот апостол Павле, за потоа да послужи како летна резиденција во времето на живеењето и дејствувањето на Св. Климент како Охридски архиепископ.
Во манастирот „Свети Климент“ во Горна Белица до 1961 година бил седиште на двајца монаси: Гаврил и Саво од семејството Ѓоргоновци.
Според народната меморија, овој манастир го подигнал Свети Климент Охридски. Тој бил и е култ на жителите од блиските населби: Горна Белица, Вевчани, Октиси, Вишни, на Струга и на пошироката околина. И денес верниците од ова подрачје го посетуваат во секоја можна прилика, а особено на неговиот патронен празник (9 август и 8 декември).''Во својот долг век манастирот Свети Климент бил ограбуван и разурнуван од разни освојувачи и од качачко-арамиски банди. Веројатно бил разурнат кога се вршел турскиот попис, па не се споменува во Опширниот пописен дефтер на Охридскиот санџак од 1853 година. Ќе биде возобновен по доселувањето на влашкиот етнос во Горна Белица. Постарите Беличани го помнат последното негово пустошење во времето на окупацијата (1941-1944) од некои муслимани на Октиси.'' Македонска Нација, "Манастирот св. Климент", 01.09.2010 г.
2 Монаштво
Во манастирот имало и монашки живот се' до 1961 година. Последни двајца монаси биле Гаврил и Саво од семејството Ѓоргоновци. Постариот, Гаврил, кој е роден во 1848 година имал голема желба да го посети гробот на Исус Христос и откако собрал малку пари, тргнал пеш за Ерусалим. Поминало многу време, а него го немало, па соселаните помислиле дека некаде по пат дал душа. На нивна голема радост, се појавил еден ден исцрпен, но среќен што го посетил Божјиот гроб. Објаснувал дека на пат се задржал толку многу поради тоа што до Ерусалим патувал пеш од каде што, исто така, морал да се врати пеш, поради тоа што немал пари за превоз. Починал во 1936 година на 88-годишна возраст. Неговиот гроб е на јужната страна на манастирската црква.
3 Галерија
4 Поврзано
*Горна Белица;
*Црква „Св. Троица“ - црква во месноста Парумба;
*Црква „Св. Петка“ - главната селска црква;
Суперкуп на Македонија во фудбал 2015

Суперкупот на Македонија 2015 беше трето издание на Македонскиот фудбалски Суперкуп, годишен натпревар одигран помеѓу победниците на Првата македонска фудбалска лига и Купот на Македонија.
Натпреварот се одиграл меѓу Работнички, кој во финалето на Македонскиот куп 2015 го победил Тетекс, и Вардар, кој ја освоил титулата во Првата македонска лига 2014-15. Натпреварот се одиграл на Арената Филип II во Скопје на 23 септември 2015 година. Вардар ја освоил својата втора Суперкуп титула победувајќи со 4–3 на пенали откако натпреварот завршил со резултат 1–1 во регуларниот дел и по продолженијата.
Криза (филм од 1946)

Криза (шведски: ''Kris'') е шведски филм од 1946 година, во режија на Ингмар Бергман, кој, заедно со Лек Фишер (Leck Fischer), е и автор на сценариото. Главните улоги ги толкуваат: Инга Ландгре (Inga Landgré), Стиг Олин (Stig Olin), Маријане Лефгрен (Marianne Löfgren), Дагни Линд (Dagny Lind) и Алан Болин (Allan Bohlin). Филмот, снимен во црно-бела техника, трае 93 минути.
1 Содржина
Ингеборг (ја игра Линд) е учителка по пијано во мал, провинциски град во Шведска. Таа ја одгледува својата посвоена ќерка Нели (ја глуми Ландгре) со голема љубов и посакува таа да се омажи со Улф (го игра Болин), скромен млад човек, кој живее како потстанар кај Ингеборг. Кога градоначалникот ќе организира бал, Улф купува фустан за Нели, со намера да одат на игранката. Но, во меѓувреме, во градот пристигнува вистинската мајка на Нели, средовечната, но згодна Џени (ја игра Лефгрен), која живее со својот млад љубовник, шармантниот и забавен Џек (го глуми Олин). Џени и Џек, исто така, одат на балот и таму Нели целосно го запоставува Улф, привлечена од шармот на Џек. По игранката, Џени ја посетува Ингеборг и ја поканува Нели да ѝ се придружи во големиот град, каде што таа има салон за убавина. Нели, која е вљубена во Џек, веднаш ја прифаќа поканата. Веднаш потоа, разочараниот Улф го напушта малиот град, а Ингеборг дознава дека е сериозно болна и дека ќе живее уште кратко време.
Во големиот град, Нели живее удобно и се забавува со Џек. Дознавајќи за болеста, Ингеборг не може да издржи и оди во градот да ја види Нели, но разочарана се враќа дома, бидејќи Нели ужива во забавниот и удобен градски живот. Работите се менуваат кога, една ноќ, Џек ја посетува Нели во салонот за убавина и ѝ кажува дека многу ја сака, дека цел живот бил несреќен и дека истовремено ѝ е љубовник на нејзината мајка. Во мигот кога Џек и Нели водат љубов, во салонот влегува Џени и доаѓа до расправа меѓу неа и Џек. Џек излегува надвор и извршува самоубиство на тротоарот пред салонот за убавина. Потресената Нели повторно се враќа кај Ингеборг, каде истовремено се враќа и Улф. Така, тие двајцата се повторно заедно, иако Нели му кажува на Улф дека не може да го сака.
Критичка теорија

Критичката теорија го нагласува рефлексивното оценување и критика на општеството и културата, со примена на знаењата од областите на општествените науки и хуманистичките науки. Како термин, критичката теорија има две значења со различно потекло и историја: првиот се појавува во социологијата а вториот во книжевната критика. Таа опишува теорија заснована врз критика; така, теоретичарот Макс Хоркхајмер објансил дека една теорија е критичка доколку се стреми "да ги ослободи луѓето од околностите кои ги поробуваат."
Во социологијата и политичката филозофија, терминот критичка теорија ја опишува нео-марксистичката филозофија на Франкфуртската школа, која била развиена во Германија во 1930-тите. Франкфуртските теоретичари ја засновале на критичките методи на Карл Маркс. Критичката теорија тврди дека идеологијата е главна пречка за човековото ослободување.
Критичката теорија за првпат е дефинирана од страна на Макс Хоркхајмер во 1937 во неговиот есеј ''Традиционална и критичка теорија'': Критичката теорија е општествена теорија ориентирана кон критикувањето и менувањето на општеството во целина, за разлика од традиционалната теорија ориентирана само кон разбирање или објаснување на општеството. Хоркхајмер ја сметал критичката теорија за радикална, еманципаторска форма на марксистичката теорија.
Основните концепти се: (1) дека критичката општествена теорија треба да биде насочена кон целокупноста на општеството со неговата историска специфичност, и (2) дека критичката теорија треба да го подобри разбирањето на општество со интегрирање на сите големи општествени науки, вклучувајќи ги географијата, економијата, социологијата, историјата, политичките науки, антропологијата и психологијата.
Маркс изречно ја разви идејата за критиката како критика на идеологијата и ја поврза со праксата на општествената револуција: "Филозофите само го толкуваа светот, на различни начини; поентата е да го променат."
Иван Грозни 2 (филм)

Иван Грозни 2 - (руски: ''Иван Грозный - Вторая серия: Боярский заговор'') советски филм од 1958 година, во режија на Сергеј Ејзенштајн. Филмот претставува продолжение на истоимениот филм за царот Иван Грозни од 1944 година. Главните улоги ги толкуваат: Николај Черкасов, Серафима Бирман, Михаил Названов, Михаил Жаров, Амвроси Бухма, Михаил Кузнецов, Павел Кадочников, Андреј Абрикосов итн. Овој филм е последниот во опусот на Ејзенштајн, но бидејќи бил сметан за имплицитна критика на Сталиновиот режим, тој бил забранет до 1958 година, иако снимањето завршило уште во 1946 година. Во 1962 година, филмот влегол во изборот на десет најдобри светски филмови на сите времиња, направен од британското списание ''Sight & Sound''.
1 Содржина
Царот Иван (го игра Черкасов) се враќа во Москва, засилувајќи ја својата власт со помош на верната гарда. Тој повторно влегува во судир со болјарите, кои бараат да им се вратат старите права. Исто така, Иван стапува во судир и со црквата. Затоа, болјарите и високото свештенство прават план да го убијат царот и да го постават малоумниот кнез Владимир (го игра Кадочников) за нов цар, а организатор на заверата е тетката на Иван, Ефросина (ја игра Бирман).
Меѓутоа, царот Иван ја предвидува заверата и го кани Владимир на гозба. Таму, Владимир се опијанува и му признава на царот дека болјарите планираат да го убијат. Тогаш, Иван Грозни го седнува Владимир на престолот, го облекува во царска облека и му ја става царската круна на главата, а потоа, царот и неговата свита, предводени од Владимир, одат во црквата. Таму, веќе чека убиецот, кој по грешка го убива кнезот Владимир. Мислејќи дека е убиен царот, Ефросина прогласува дека Русија има нов цар, но кога открива дека убиениот е нејзиниот син Владимир, таа паѓа во очај. Така, Иван Грозни го крши отпорот на болјарите, по што прогласува дека е подготвен да ја брани Русија од надворешните непријатели.
Синагога на битолчаните

Синагога на битолчаните (|קהל קדוש מונאסטירליס, |Συναγωγή Μοναστηριωτών) — синагога во Солун, Егејска Македонија, храм на некогашната голема и значајна еврејска заедница во градот.
1 Историја
Храмот е изграден во 1927 г. од Евреите од Битола и осветен од главниот рабин на Солун, Хаим Рафаил Хабиб.
За време на Втората светска војна, синагогата е спасена бидејќи му е доделна на користење на Црвениот крст. Во јуни 1978 г. објектот настрадал во земјотрес со големи оштетувања. Подоцна е обновена од државата, но во неа се богослужи само за големите празници, а редовните служби се одвиваат во новата синагога на ул. „Цимики“, каде воедно се наоѓаат рабинатот и Еврејскиот музеј.
2 Поврзано
* Солунски Евреи
* Македонски Евреи
* Лададика
Споменик на Александар Македонски (Солун)

Споменикот на Александар Македонски — споменик кој се наоѓа во Солун, Грција во непосредна близина на Белата кула и во една од најпопуларните населби во градот, Неа Паралија. Статуата го прикажува македонскиот војсководец Александар Македонски на својот коњ Букефал.
Споменикот бил изграден во 1973 година и е дело на скулптурот Евангелос Мустакас. Бронзената статуа била изработена во Италија.
Висина на статуата е 6 метри додека тежината е 4 тони. Вкупна висина со постаментот е 11 метри.
На западната страна на споменикот од бронза е изработена Битката кај Ис, битка во која Александар Велики бил принуден да побегне од бојното поле од страна на Дариј III.
Општите параметри на комплексот се 23 х 30 метри.
ЧПП

ЧПП — скратеница од изразот „Често поставувани прашања“, кои од своја страна се превод на англиската скратеница FAQ и нејзиното значење Frequently Asked Question(s), кој претставува список на најчестите прашања за некоја тема и концизни одговори на тие прашања.
Оваа пракса главно се користи на семрежјето.
Првично, овој поим се однесувал исклучиво на списоците со прашања и одговори кои се сретнуваат на одредена тема. Денес истиот се користи и за:
* еден единствен пар прашање/одговор
* списоци на прашања и одговори кои не се поставуваат често
* каков било документ кој објаснува одредена тема (упатство за употреба на апарат, анализа на текст, итн.)
Идејата за списоци со ЧПП е добро прифатена и денес има вакви списоци за сè, од физика, хемија, математика, до разни опскурни теми.
Римски форум (Солун)

Римски форум (|Ρωμαϊκή Αγορά της Θεσσαλονίκης) — римски форум во Солун, Егејска Македонија, кој се наоѓа во горниот дел на денешниот плоштад Аристотел во близина на улицата Игнатија, изградена врз древногрчка Агора. Форумот долги години претставувал економски, политички, социјален и верски центар на градот.
Форумот имал должина од 146 метри и ширина од 97 метри и претставува терасовиден форум на два спрата. Кон комплексот на форумот припаѓаат и две римски бањи од кои едната е ископана, а другата сè уште е закопана под градот, и мал театар кој бил користен за гладијаторски игри. Форумот бил изграден најверојатно во периодот помеѓу 42 п.н.е. и 138 година. Во овој период низ Римското Царство биле изградени големброј на слични такви форуми како овој во Солун. Иако првичниот комплекс не бил изграден во римско време, тој бил главно обновен во 2 век. Според други податоци, дел од форумот бил изграден во времето на Тетрархијата (крајот на 3 и почетокот на 4 век). Се смета дека форумот и театарот се користеле барем до 6 век.
Самиот форум опфаќал голем број на градби, украсени со арки и фонтани. Во внатрешноста се наоѓал амфитеатарот со елементи од коринтската архитектура. Овде се наоѓале и неколку скулптури на Менада, Дионис, Аријадна, Леда, Ганимед итн. Во форумот добро е зачуван криптопортикот (подземен тунел). При археолошките ископувања од 1966 година биле пронајдени голем број на сребрени монети и мермерни скулптури, кои денеска се наоѓаат по солунските археолошки музеи. Кон 1989 година започнала реставрација на целиот комплекс.
Алаџа-имарет

Алаџа-имарет или џамија „Исак-паша“ (|Αλατζά Ιμαρέτ, |Alaca İmaret) — поранешен муслимански храм кој се наоѓа во Солун, Егејска Македонија. Објектот се наоѓа на улицата Касандар, североисточно од црквата „Св. Димитрија“.
На влезот има натпис кој укажува дека Аладџ имарет бил изграден во 1484 година од Исак-паша, кој бил голем везир на Мехмед II и управител на Солун во времето на Бајазит II. Името Алаџа имарет, во превод значи шарен имарет и доаѓа од обоените камења со ромбоидна форма, кои го украсувале минарето на џамијата.
Од минарето е преживеана само основата. Денес Аладџ имарет се користи за изложби.
Бела кула (Солун)

Бела кула (грчки: ''Λευκός Πύργος, Левкос Пиргос'', турски: ''Beyaz Kule'', Бејаз куле) — историска знаменитост и музеј кој се наоѓа во градот Солун, Егејска Македонија, на самиот брег од Солунскиот Залив.
1 Историја
Кулата ја заменила стара византиска кула, спомената од солунскиот епископ Евстатиј Катафлор во неговиот опис за опсадата на градот од Норманите во 1185 година.
Кулата е најисточната од трите кули на морските ѕидини на градот. Таа ги поврзувала источните ѕидини со морските ѕидини на градот, разделувајќи ја евејската населба од муслиманските гробишта. Кулата била изградена од османлискиот султан Сулејман I во периодот од 1535 до 1536 година. Според некои податоци, кулата била изградена од страна на Мурат II по опсадата на градот во 1430 година. Историчарот Франц Бабингер пишува дека е можно оваа кула да била дизајнирана од големиот османлиски архитект Мимар Синан бидејќи слична таква кула во истиот период била изградена на албанското пристаниште во Валона во 1537 година.
Од страна на османлиските власти била користена како тврдина и затвор, место во кои лежеле голем број на македонски револуционери и противници на османлиската власт. Во 1826 година по наредба на султанот Махмуд II во кулата масовно започнале да се убиваат затворениците. Поради безбројните жртви од османлиската тортура и погубувања, кулата била наречена Кула на Јаничарите, Камлакуле - Кулата на крвта и Црвена кула до кон крајот на 19 век. Турците издале посебна султанска наредба која се викала ираде, со која се забранувало затворот да се нарекува Крвава кула. Во 1890 година кулата била варосани и така се здобила со денешното име. Иако денес фасадата има светложолта боја, таа сè уште се нарекува Бела кула.
По крајот на Балканските војни, Солун станал дел од Грција, и во текот на Првата светска војна, кулата се користела како команден центар и како магацин за археолошки наоди, откриени од британските делови. Подоцна била користена како елемент за воздушна одбрана на градот и како метеоролошка лабораторија на Солунскиот универзитет. Пред кулата работело познатото кафуле и театар "Театарт на Белата кула", срушен во 1954 година за проширување на паркот.
Денес, кулата се наоѓа на крајбрежниот булевар "Ники". Во неа е сместен музејот на византиската култура и претставува една од водечките туристички атракции на градот. Градбата е под управа на грчкото Министерство за култура и Агенцијата за византиските антики.
Кулата е цилиндрична со висина од 33,9 m и пречник од 22,7 m. Има приземје и 6 ката, поврзани со 120-метарска скали.
2 Банкарска контроверзија
Во раните години на 1990-тите Белата кула била центар на голем спор меѓу Грција и Македонија. Една од големите политички партии во Република Македонија и водечка опозиција ВМРО-ДПМНЕ понудила печатење на банкноти на кои е прикажана Белата кула. Сепак Владата го отфрлила предлогот на ВМРО-ДПМНЕ и прифатила друг дизајн за македонските банкноти, кои биле пуштени во оптек во 1992 година.
По ова во Скопје започнало да се печатат неофицијални банкноти со слика од Белата кула, кои се продавале како сувенири.
3 Галерија
Храмов институт

Храмов институт (|מכון המקדש) е "Музејот", "Институт за истражување" и "Образовниот центар" посветена на двете Храмови во Ерусалим и "иднина Третиот храм", кој ќе биде изграден на Храмова Гора во согласност со Евреи традиција. основана во 1987 од страна на рабинот Израел Ариел. Храмовиот институт на кој се наоѓа во Еврејска населба во близина на Ѕид на плачот. Надвор од институтот постои модел на менора.
Разбој

Разбој — справа (машина) која служи за ткаење на платна, јамболлии и килими и е една од најбитните справи во историјата. Разбојот исто така е една од наједноставните справи која е конструирана. Првичните разбои биле целосно изработени од дрво и сите операции на нив се вршеле рачно. На принципот на кој работи стариот разбој, работат и големите фабрички машини за ткаење кои произведуваат илјадници метри материјал.
1 Конструкција на рачен разбој
Рачниот, за домашна употреба, разбој е дрвена конструкција во облик на паралелограм. На двата краја на овој костур се поставуваат два масивни цилиндри т.н. „кросна“ или „вратила“ – едниот за намотаната основа и вториот за навивање на исткаениот материјал после процесот на ткаење. Бидејќи во процесот на ткаење нишките треба да бидат добро затегнати и двете кросна имаат можност да се вртат околу своите оски со што се постигнува добра затегнатост на нишките од основата. Секоја од намотаните нишки потоа минува низ т.н. „ништи“ или „ништелки“. Тие се најмалку две, но може да бидат и повеќе. „Ништите“ се поместуваат горе-долу преку „скрипци“ со нагазување на „подношките“. Така два соседни конци во „ништите“ имаат различна положба, едниот е горе, а другиот долу. Непосредно до ништите во насока на ткајачката се наоѓаат т.н. „брдила“ или „набрдилa“. Тоа претставува масивна дрвена рамка со вметнато „брдо“ (решетка од цврсто поставени тенки стапчиња од трска). Нишките од основата се поставуваат во отворите на брдото. Со „совалката“ се вметнува преѓа меѓу нишките од основата, потоа се менува положбата на ништите (тие што биле долу одат горе, и обратно) и со брдилото се натиснува ткаеното. На крајот исткаеното се навива на второто кросно.
2 Ткаење со рачен разбој
Пред да почне процесот на ткаење потребно е да се изврши т.н. „сновење“ на нишките на основата по целата ширина и должина на планираната ткаенина. После тоа наснованите нишки се намотуваат на кросното распределени по целата планирана ширина на ткаенината. Секоја нишка поединечно се провлекува низ ништите и брдото и се врзува на второто кросно. Процесот на ткаење се состои во промена на положбата на ништите (горната оди долу, долната горе) со помош на подношките, така што се образува „зев“ низ која се поминува совалката, оставајќи преѓа напречно на основата. Ткајачката повторно ја менува положбата на ништите со подношките, потоа ги трга брдилата кон себеси и ја набива преѓата. Потоа постапката се повторува. Кога ќе се исткае одредена количина ткаенина, истата се намотува на второто кросно.
3 Разбојот во македонското творештво
Разбојот е честа тема во македонските народни песни:
* Марие, дилбер бела Марие * Те кажувает бре, Илиној моме
Во гатанки:
* Без вретено жица предит, без разбој платно ткајт и пак гол ојт. (Пајак)
* Мртва кобила, живи црева. (Разбој)
Но и кај одредени автори:
* Кочо Рацин - Ленка
4 Разбојот како мотив во популарната музика
* „Разбој“ - музички албум на Драган Даутовски од 2008 година.
5 Галерија
6 Поврзано
* Жакаров разбој
Рио 2

Рио 2 (англиски: ''Rio 2'') - американски анимиран филм од 2014 година, во режија на Карлос Салдана, кој е автор и на приказната. Филмот претставува продолжение на истоимениот филм од 2011 година. Гласовите ги позајмуваат: Џеси Ејсенберг, Ен Хатавеј, Џејми Фокс, Енди Гарсија итн. Филмот, снимен во продукција на „20 сенчури фокс (''Twentieth Century Fox'')“ со буџет од 103 милиони долари, трае 101 минута, а премиерата ја доживеал на 11 април 2014 година.
1 Содржина
Папагалите Блу (гласот на Ејсенберг) и Џуел (гласот на Хатавеј), заедно со своите три деца заминуваат од Рио де Жанеиро, каде што живеат, во џунглата во Амазон, со цел да ги посетат родителите на Џуел. Блу е градска птица, одгледана од луѓето, и никако не може да го поднесе животот во џунглата, а особено доаѓа во судир со строгиот татко на Џуел. Истовремено, тој не знае дека се наоѓа во голема опасност, зашто го следи лошиот какаду Најџел, кој планира да го убие Блу. Незгодите на Блу кулминираат, кога неговото семејство папагали игра фудбал со друго семејство, а Блу си дава автогол, со што неговата екипа е поразена. Меѓутоа, тогаш во џунглата доаѓаат лошите луѓе кои сакаат да ги исечат сите дрва. Додека птиците преплашено бегаат, Блу станува организатор и водач на нивната борба за зачувување на природната средина во која живеат. Во текот на борбата со луѓето, Блу е нападнат од Најџел, но успева да го победи. Притоа, Блу го среќава брачниот пар-научници кои во првиот дел на филмот го пронашле и се грижеле за него. Здружени, научниците и папагалите успеваат да ги победат луѓето од џунглата.
Собор на сите македонски Светители

Собор на сите македонски Светители — голем македонски христијански празник, на кој се слави споменот на сите македонски светители. Иако тие си имаат и свои посебни празници, (по еден или повеќе), овој ден е одреден за заедничко сеќавање на сите македонски светители кои во изминатите два милениума на најразлични начини придонеле за афирмацијата на христијанството на овие простори, но и многу пошироко.
Се слави првата недела во октомври, односно 18 недели по Педесетницата.
1 Житие
Овој ден е воведен за славење на сите Македонските светители кои се подвизувале на ист начин како и другите од христијанскиот свет. Со македонско потекло постојат некаде над 40 светци. Во Македонија, соборната црква во Битола која се гради и е најголема на Балканот се вика Црква „Собор на сите македонски Светители“. Исто и црквата во Тетово која треба да се изгради во новиот дел на градот го носо името на овој празник. Црквата во Лозана, Швајцарија исто е наречена Црква „Собор на сите македонски Светители“, како и таа во Окленд, Нов Зеланд.
Суперкуп на Македонија во кошарка 2007

Суперкупот на Македонија 2007 било 5. издание на Суперкупот на Македонија во кошарка. Натпреварот се одиграл во спортската сала Парк во Струмица во организација на Кошаркарската федерација на Македонија. Во ова издание првак бил Струмица 2005 која го примила пехарот „Македонски спорт“.
1 Место на одржување
Струмица
Спортска сала Парк
Капацитет: 2,300
2 Учесници
Екипа, Обезбеден пласман преку
Струмица 2005, Првак во Првата лига мажи 2006/07
Вардар Осигурување, Првак во Купот на Македонија 2007
3 Натпревар
Суперкуп на Македонија2007 Победник
Струмица 2005 1. титула
4 Признанија
* Најкорисен играч на натпреварот - Диме Тасовски (Струмица 2005)
5 Поврзано
* Прва македонска кошаркарска лига 2007/08
* Куп на Македонија 2008
* Втора македонска кошаркарска лига 2007/08
* Македонска кошаркарска федерација
Хамза-бегова џамија

Хамза-беговата џамија (|Χαμζά Μπέη Τζαμί, |Hamza Bey Camii) — поранешен муслимански храм кој се наоѓа во Солун, Егејска Македонија.
Џамијата е сместена на раскрсницата на главната солунска улицата "Игнација" и улица "Венизелос". Спроти Хамза џамија се наоѓа Солунскиот безистен.
Според натписот на западната страна на зградата таа била изградена во 1467/68 од ќерката на воениот командант Хамза бег, кој бил бејлербег на Румелија. Џамијата пострадала серииозно од земјотрес во 1978 година. Во текот на неколку години во неа биле сместени театарот Алказар, затворен во 1989 година.
Од 1997 година, кога Солун станал европска престолнина на културата, започнал проект за реконструкција на џамијата, финансиран со 250 милиони драхми.
Бегов амам (Солун)

Бегов амам (|Μπέη Χαμάμ, |Bey Hamam) — поранешна османлиска бања која се наоѓа во Солун, Грција.
Објектот се наоѓа на улицата „Егнатија“, до раскрсницата со улицата „Аристотел“.
Била изградена во есента на 1444 година по нарачка на султан Мурат II. Функционирала како бања до 1960-тите години. Денес е место за културни настани.
Пашин амам (Солун)

Пашин амам (|Πασά Χαμάμ, |Pasha Hamam) — поранешна османлиска бања која се наоѓа во Солун, Грција.
Амамот се наоѓа меѓу улиците „Пиниос“, „Калвос“ и „П. Караџас“, во близина на црква „Св. Апостоли“.
Бањата била изградена во периодот од 1520 до 1530 година од Џезери Заде Коџа Касим Паша, еден од везирите на султаните Бајазит II и Селим I, кој бил назначен за гувернер на Солун, кога на престолот застанал Сулејман Величествениот. Во исто време, Касим Паша ја претворил црква „Св. Апостоли“ во џамија.
Јени џамија (Солун)

Јени џамија (|Γενί Τζαμί, |Yeni Camii) — поранешен муслимански храм кој се наоѓа во Солун, Егејска Македонија.
Џамијата била изградена во 1902 година од страна на италијанскиот архитект Виталијано Позели по нарачка на Хаџи Мехмед Хајри-паша (од еврејско потекло). Џамијата служела како место за аџилак на Евреите кои го прифатиле исламот.
Таа се состои од два спрата и е изградена според архитектурата од XX век.
По протерувањето на Евреите во 1924 година во зградата бил сместен новоформираниот Археолошки музеј на Солун, додека тој се преселил во новата зграда на булевар "Стратос". Во моментов се користи како изложбен простор на Солунската општинска уметничка галерија.
Радиопредавател

Радиопредавател — електронски уред што генерира електрични осцилации со висока честота, ги засилува и модулира со корисниот сигнал на информација и преку антена зрачи во слободниот простор.
Мал дел од таа емитувана енергија се прима во радиоприемникот, кој ја претвора во корисен сигнал на информацијата.
Радиопредавателот се нарекува и радиостаница, иако обично се смета дека радиостаница е установа која ја емитува содржината (забавно-информативна програма).
1 Поделба
Според подвижноста се делат на:
* преносни,
* превозни, и
* стационарни
Според честотниот опсег на:
* нискочестотен,
* средночестотен,
* високочестотен,
* многу високочестотен, и
* ултрависокочестотен
Според излезната снага се делат на:
* мали (до 100 W),
* средни (до 1000 W), и
* големи (над 1000 W)
Според видот на модулација се делат на предаватели со:
* амплитудна,
* честотна,
* импулсна, и
* фазна модулација.
2 Делови
Секој радиопредавател се состои од повеќе делови. Основните се: степен за генерирање на осцилации на работната честота, степен за засилување на високочестотната (ВФ) моќност, антенски степен, и модулациски степен (модулатор)
Степенот за генерирање на осцилации на работната честота се заснова на електронски осцилатор кој може да има различни конструкции. Најчесто тие се кристални осцилатори (користат кристал на кварц) и осцилатори со осцилаторни кола.
Степените за засилување на ВФ моќноста обично работат во Б или Ц класата, затоа што степенот на изобличување не е битен, туку битна е моќноста. Во класата Ц една излезна полупериода на сигналот потполно се отсекува. За да се врати брановиот облик, во излезното коло на тој степен се наоѓа осцилаторно коло, кое осцилира на потребната честота примајќи енергија од засилувачот на секоја втора полупериода.
Антенскиот степен има задача да го прими засилениот и веќе модулираниот ВФ сигнал, да ја адаптира импедансата на излезниот степен на предавателот на антената, и преку антената да го зрачи сигналот на информацијата во околниот простор.
Модулаторскиот степен служи за вметнување на корисниот сигнал на информацијата во носечката честота на предавателот. Самиот начин на работа зависи од конструкцијата и видот на модулација. При едноставната амплитудна модулација, можно е да се менува амплитудата (големината) на излезниот ВФ сигнал со промена на напонот на колекторот/анодата на излезниот степен на предавателот. Таквата модулација се нарекува колекторска или анодна модулација, во зависност од излезниот елемент (транзистор или електронска цевка)
3 Поврзано
* Радиоприемник
* Радиопримопредавател
Јахуди амам (Солун)

Јахуди амам (|Γιαχουντί Χαμάμ, |Yahudi Hamamı) — поранешна османлиска бања која се наоѓа во Солун, Грција.
Амамот се наоѓа меѓу улиците „Василевс Ираклиј“ и „Франгинис“ во населбата „Лададика“.
Се претпоставува дека бил изграден во 16 век. Името Јахуди (на турски евреин) го добил по тоа што се наоѓа во еврејската трговска зона на градот. Освен под тоа име, позната е и како Пазар амам (''Παζάρ Χαμαμί'', ''Pazar Hamami''), бидејќи се наоѓала во центарот на пазарот.
Денес зградата се користи за културни настани.
Џамија Халид Ефенди (Слупчане)

Џамијата Халид Ефенди — муслимански храм кој се наоѓа во селото Слупчане, Општина Липково, Македонија.
Според архивските податоци на Кумановското муфтиство џамијата била изградена во 1415 година. Таа била изградена од самиот придонес на селаните и била повеќепати реконструирана за време на своето постоење, и тоа во 1936, 1969, 1987, додека во 1994 била реконструирана целата џамија со минарето. Во истиот период била поставена мермерна плоча нарекувајќи ја “''Бедр''“ .
Ноќта пред Божиќ

Ноќта пред Божиќ (англиски: ''The Nightmare Before Christmas'') — американски анимиран филм од 1993 година, во режија на Хенри Селик, според идејата и приказната на Тим Бартон. Гласовите ги позајмуваат: Дани Елфман, Крис Сарандон, Кетрин О'Хара, Вилијам Хики итн. Филмот трае 76 минути и бил снимен со буџет од 18 милиони долари. Во 1994 година, филмот бил номиниран за наградата „Оскар“ за најдобри визуелни ефекти, како и за наградата „Златен глобус“ за најдобра музичка нумера.
1 Содржина
Во Градот на Ноќта на вештерките (''Halloween Town'') живеат сите измислени плашила од приказните — врколаци, вампири, вештерки, зомбиња итн. На страшилото со глава на тиква, Џек Скелингтон му е дојдено преку глава од постојаните прослави на Ноќта на вештерките, која секоја година, на ист начин, ја организира градоначалникот. Сакајќи нешто да промени, тој добива необична идеја, откако случајно ќе појде во Градот на Божиќ (''Christmas Town''), каде ќе ги види Дедо Мраз, подароците, песните итн. Затоа, непосредно пред Божиќ, тој го грабнува Дедо Мраз и ја презема неговата улога. Единствено, девојката Сали, која е вљубена во Џек, се обидува да го разубеди, бидејќи претчувствува дека ќе се случат лоши работи.
Џек на сите деца им дава необични божиќни поклони — страшни играчки кои оживуваат и ги плашат децата. Така, на целата Земја настанува паника и војската со топови го гаѓа Џек додека тој лета на небото. Еден проектил го погаѓа Џек и тој паѓа на гробиштата, сфаќајќи дека погрешил. Тој набрзина се враќа во Градот на Ноќта на вештерките, каде Дедо Мраз е заробен од плашилото во форма на вреќа (''Oogie Boogie''). Џек се бори со плашилото и успева да ги спаси Дедо Мраз и Сали. Откако ќе биде ослободен, Дедо Мраз набрзина ја поправа работата и на сите деца им ги дели вистинските божиќни подароци, а над градот на страшилата започнува да паѓа снег.
Јени амам (Солун)

Јени амам (|Γενί Χαμάμ, |Yeni Hamam) — поранешна османлиска бања која се наоѓа во Солун, Грција.
Објектот се наоѓа на улицата „Касандaр“, до раскрсницата со улицата „Агиос Николаос“.
Веројатно била изградена во последната четвртина на 16 век од Хусрев Кетјуда. Зградата престанала да функционира откако Солун бил вклучен во териториите на Грција во 1913 година. Во 1937 година била купена од приватно лице, кој ја користел како магацин. Денес зградата продолжува да е во приватна сопственост и се користи за културни настани..