procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Сашо Мијалков

Сашо Мијалков — македонски политичар и поранешен директор на Управата за безбедност и контраразузнавање на Македонија.
1 Кариера
Мијалков дипломирал на Универзитетот Свети Кирил и Методиј на Економскиот факултет во 1998 година. Магистрирал во областа бизнис администрација. Дипломирал и магистрирал и на Економскиот факултет во Прага во 1994 година.
Во 1990 година, тој станал член на ВМРО-ДПМНЕ.
Во периодот од 1998 до 2000 година, работел во Министерството за одбрана на местото помошник-министер за одбрана и безбедносно разузнување.
Во периодот 2000 до 2001 година, бил советник за безбедносни прашања во Владата на Република Македонија.
Од 29 август 2006 година е назначен за директор на Управата за безбедност и контраразузнавање на таа функција бил до 12 мај 2015 кога си поднел оставка.
На 8 март 2019 година бил осуден на три години затвор, врз основа на предметот „Титаник 2“ на СЈО.
На 14 мај 2024 година е ослободен на условна слобода.
Сашо Мијалков е син на Јордан Мијалков, првиот министер за внатрешни работи на Македонија.
Северногерманска Низина

Северногерманската Низина (герм. ''Norddeutsches Tieflan'') е еден од главните географски региони на Германија и претставува германски дел на Северноевропската Низина. Регионот е опкружен со бреговите на Северното и Балтичкото Море на север и Средишните Ридови на југ.
На запад, јужната граница на низината ја образуваат Долносаксонските Ридови - особено сртот сочинет од Тевтобуршката шума, Виенските Ридови, Везерските Ридови и Долносаксонското Берде - кои делумно ја двојат од подрачјето на рамницата наречено Вестфалска Низина. Друг дел од јужната граница на низината образуваат Рајнските Шкрилни Планини: Ајфел, Бершкиот крај и Зауерланд. На исток, Северногерманската Низина продолжува и по Харц и Кифхојзер, сè до средносаксонскиот ридски крај и падините на Рудните Планини.
1 Поврзано
* Географија на Германија
* Северноевропска Низина
2 Наводи
* Ellenberg, Heinz. ''Vegetation Mitteleuropas mit den Alpen in ökologischer, dynamischer und historischer Sicht: 170 Tabellen''. Stuttgart: Ulmer, 1996. ISBN 3-8252-8104-3.
Тројански манастир

Тројанскиот манастир (|Троянски манастир) е трет по големина православен манастир во Бугарија, по Рилскиот и Бачковскиот манастир. Тој е ставропигијален манастир на Бугарската православна црква. Се наоѓа во северниот дел на земјата, на брегот на реката Црн Ос’м, во близина на селото Орешак, на 10 километри од градот Тројан. Денес, посетителите на манастирот можат да ја дегустираат познатата сливова ракија, варена според стар рецепт од манастирот.
1 Историја
Манастирот е основан кон крајот на 16 век. Во текот на 17. и 18. век, тешко бил оштетен од страна на неколку турски напади, по што бил обновен во 1830 година. Познат е по својата исклучителна резба, којашто е дело на занаетчии од градот Тројан, а особено по својата чудотворна икона на Богородица Трорачица. Иконата е копија на чудотворната икона од Хиландарскиот манастир од 14 век. Според легендата, иконата била донесена на ова место од страна на монах од Света Гора. Тој останал испосник во овие краишта кратко за време на своето патување во Влашка. Црквата „Пресвета Богородица”, во која се чува иконата, е изградена во 1835 година. Фреските на манастирската црква се дело на познатиот бугарски мајстор Захарија Зограф.
Покрај религиозното значење, Тројанскиот манастир е познат и како место во коешто твореле познати писатели, учители и преведувачи. Меѓу нив, особено значење има Спиридон Габровски, автор на делото „Кратка историја за бугарскиот словенски народ“ (1792). Исто така, манастирот е поврзан и со борбата на Бугарите против отоманската власт. За време на Руско-турската војна од 1877 до 1878 година, манастирот бил претворен во болница за руските војници.
Црна мувла

Црната мувла (лат. ''Mucor mucedo'') може да предизвика белодробни болести или болести на земјоделските посеви (пламеница на виновата лоза,гламна и р'ѓа на житото).Таа може да биде црна,а одоколу и неколку темно-зелени делови.
1 Наводи
Сан Лоренсо (Парагвај)

Сан Лоренсо (|San Lorenzo) — трет најголем град во Парагвај по број на население. Градот се наоѓа во Централниот департман, оддалечен околу 10 километри од главниот град Асунсион. Главна стопанска гранка во градот е трговијата. Кампусот на Националниот универзитет Асунсион се наоѓа во градот.
1 Наводи
*&ndash; World-Gazetteer.com
2 Поврзано
* Парагвај
* Градови во Парагвај
Капијата

Капијата е град во Парагвај. Градот се наоѓа во Централниот департман. Капијата е единствен град во Централниот департман што граничи со седум градови, односно со Арегва, Итаугва, Хуан Аугусто Садивар, Луке, Њемби, Сан Лоренсо и Ипане.
1 Демографија
Капијата има население од 254.000 жители. Од вкупното население, 128.000 жители биле мажи, а 126.000 жени според податоците на Генералната дирекција за статистика и националниот попис.
2 Поврзано
* Парагвај
* Градови во Парагвај
Бачковски манастир

Бачковскиот манастир (|Бачковски манастир) е вториот по големина православен манастир во Бугарија. Тој е ставропигијален манастир на Бугарската православна црква. Се наоѓа во јужна Бугарија во подножјето на Родопите, околу 10 километри јужно од Асеновград. Бачковскиот манастир е познат и ценет поради својата единствена комбинација од византиска, грузиска и бугарска култура, обединети со заедничката православна вера.
1 Историја
Манастирот бил основан во 1083 од византискиот воен командант со грузиско потекло Григориј Бакурјани и неговиот брат Абазиј. За жал само двоспратната костурница, што се наоѓа на околу 300 метри од манастирскиот комплекс е зачувана од тоа време. Старите фрески во костурницата датираат од 11-12 век и се меѓу најсјајните достигнувања во православнота уметност. Нивната реставрација е завршена во 2002 година со средства на кипарска фондација. Манастирот бил под покровителство на цар Јован Александар за време на Второто Бугарско Царство. Како благодарност за неговиот придонес за реконструкција на зградата била нацртана фреската со неговиот портрет во нартексот на костницата. Како и во многу други манастири во Бугарија и во Бачковскиот манастир се наоѓалo ќелијно училиште (11 век). Интересен е фактот дека по падот на Бугарија под турска власт во втората половина на 14 век последниот бугарски патријарх Евтимиј бил испратен во егзил токму во Бачковскиот манастир. Егзилот не го обесхрабрил патријархот и тој заедно со неговите ученици продолжили активно да развиваат верски и културни активности надвор од манастирските ѕидини.
Најпрво Бачковскиот манастир ја преживеал инвазијата на отоманските армии, но подоцна бил ограбен и уништен. Манастирот бил обновен кон крајот на 15 век, трпезаријата била реконструирана во 1601 година а ѕидовите ѝ биле испишани од непознат мајстор во 1605 година, кои се извонредни по својата уметничка вредност. Зачуваната црква „Света Богородица” била завршена во 1604 година. Црквата исто така импресионира со своите прекрасни фрески, но верниците ги привлекува повеќе чудотворната икона на Богородица. Покрај главната црква, манастирскиот комплекс вклучува две помали цркви — „Свети Архангел” (13-14 век), која се наоѓа во северниот двор до главната црква и „Свети Никола”, построена во периодот 1834-1837. Таа се издига во јужниот дел на внатрешниот двор и импресионира со своите сочувани фрески од 1841 година, дело на познатиот мајстор Захарија Зограф. Во манастирот има и музеј, во кој можат да се видаат обреди и верски предмети од различни периоди.
Гар Семјуелсон

Гар Семјуелсон (|Gar Samuelson) е поренешен тапанар на хеви метал бендот Мегадет. Тој беше активен член на групата во периодот од нејзиното формирање во 1984 година, па сè до крајот на 1987 г. Активно учествувал во снимањето на првите два студиски албуми на Мегадет, и тоа ''Killing Is My Business... and Business Is Good!'' и ''Peace Sells... but Who's Buying?''.
Имал препознатлива техника на изведба на тапани, доста невообичаена за треш метал тапанарите. Поради тешка зависност од хероин, основачот Дејв Мастејн го тргнал од поставата на групата. Починал во 1999 г. (на возраст од 41 г.) поради откажување на работата на бубрезите.
Џим Лејтон

Џејмс "Џим" Лејтон (роден на 24 јули 1958 година во Џонстон) — шкотски поранешен голман во фудбал. Меѓу клубовите за кој настапувал тој се Абердин (во два периода ), Манчестер Јунајтед, Арсенал, Данди и Хибернијан.
1 Титули
1.0.1 Абердин
* Шкотска Премиер лига (3): 1979–80, 1983–84, 1984–85
* Шкотски Куп (4): 1981–82, 1982–83, 1983–84, 1985–86
* Шкотски Лига куп (1): 1984-85
* Куп на победниците на куповите (1): 1982–83
* Европски Супер Куп (1): 1983
1.0.2 Манчестер Јунајтед
* ФА Куп (1): 1989-90
1.0.3 Данди
* Шкотска Прва дивизија (1): 1991–92
Ваденско Море

Ваденското Море (|Waddenzee, |Wattenmeer, |Wattensee/Waddenzee, |Vadehavet, |Waadsee) — крајбрежен појас во југоисточниот дел на Северното Море. Сместено е помеѓу брегот на северозападна континентална Европа и Фризиските Острови, образувајќи плитка водна површина со плитаци и мочуришта. Целото подрачје се одликува со голема биолошка разновидност. Во 2009, холандскиот и германскиот дел на морето биле прогласени за светско наследство на УНЕСКО.
Според стручњаците, Ваденското Море има еден од највидоизменетите брегови во светот како последица на човечките активности, што може да се забележи од системите од бразди и насипи на копното и ниските крајбрежни острови. Ваденското Море се протега од Ден Хелдер во Холандија на југозапад, ги одминува големите речни устија на Германија и завршува кај северната граница на Скалинген, северно од Есбјерг во Данска. Овој потег има вкупна должина од 500 км и површина од околу 10.000 км<sup>2</sup>. Во рамките на Холандија, морето се граничи со Ајселското Езеро крај насипот Афслејтдејк.
Островите во морето се нарекуваат Ваденскоморски Острови или Фризиски Острови, кои го добиле името од месното население — Фризите. Меѓутоа, фризискиот јазик не се говори во најзападниот дански остров Тексел веќе со векови. Данските Ваденскоморски Острови никогаш немале фризиско население. Оддалечениот германски остров Хелголанд етнички е фризиски, но не се наоѓа во Ваденското Море.
1 Природа
Зборот ''wad'' е холандски поим за „плитак“ (долногермански и |Watt, |Vade). Подрачјето се одликува со пространи плитаци од тиња, подлабоки приливни брази (приливни потоци), а островите во оваа област постојано се потопуваат и излегуваат на површина. Пејзажот во голема мера е создаден од бурни приливи во периодот од X до XIV век, преплавувајќи и носејќи ги тресетните површини зад крајбрежните песочни дини. Денешните острови се остатоци од некогашните дини.
Островите имаат со дини и широки песокливи плажи кон Северното Море и низок приливен брег кон Ваденското Море. Брановите и струите постојано однесуваат наноси, постепено менувајќи го обликот на островите. На пример, островите Влиланд и Амеланд низ вековите се поместени источно, губејќи го копното на една страна и добивајќи ново на друга.
Ваденското Море е значајно по богатата флора и фауна, особено птиците. Местото е зимувалиште за стотици илјади крајбрежни птици, патки и гуски, богато живеалиште за галеби и рибарки.
2 Поврзано
*Национални паркови на Ваденското Море
*Национален парк Хамбуршко Ваденско Море
*Национален парк Долносаксонско Ваденско Море
*Национален парк Шлезвигхолштајнско Ваденско Море
*Национален парк Ваденско Море (Данска)
Шарлевил Мезјер

Шарлевил Мезјер (|Charleville-Mézières) — општина во северна Франција и главен град на департманот Ардени во регионот Шампања-Ардени. Расположена е на брегот на реката Меза.
1 Историја
Општината Шарлевил Мезјер е создадена во 1966 г. со составување на пет поранешни општини, кои веќе образувале агломерација. Тие општини биле: Шарлевил, Етјон, Мезјер, Моон и Монси Сен Пјер. Општината Ле Те веќе била припоена кон Мезјер во 1965.
Шарлевил-Мезјер има население од околу 51.000 жители.
2 Култура
Во градот на секои три години се одржува (''Le festival des marionnettes''), почнувајќи од 1961, но од 2011 почнал да се одржува на две години.
Шарлевил е родно место на поетот Артур Рембо (1854–1891), кој има свој музеј (''Musée Rimbaud'') во северно од градот.
3 Сообраќај
Автобускиот превоз е во надлежност на . Од железничката станица градот е поврзан со Париз (со TGV-воз), Ремс, Лил, Мец и разни регионални одредишта.
4 Збратимени градови
* Невер, Франција
* Мантова, Италија
* Дилмен, Германија
* Ојскирхен, Германија
* Нордхаузен, Германија
* Иида, Јапонија
6 Поврзано
*Општини во Ардените
6 Поврзано
* — INSEE
Греем Шарп

Греeм Маршал Шарп (роден во Глазгов на 16 октомври 1960) — поранешен фудбалер. Тој ја започнал својата играчка кариера во Дамбартон пред да потпише со Евертон за £ 120,000 во 1980 година.
Шарп бил оценет како еден од најдобрите играчи во воздухот и играч кој може да ја задржи топката и прецизно да ја дистрибуира за да обезбеди повеќе простор и можности за другите играчи околу себе. Тој формирал успешни партнерства во нападот со Енди Греј, Адријан Хит и Гери Линекер. Во сезоната 1984-85 Шарп постигна 30 гола во 54 натпревари.
Во 426 настапи за Евертон (21 како замена), Шарп постигна 159 гола што го става на прво место по бројот на постигнати голови за клубот после воениот период. Само Дикси Дин (пред Втората светска војна) досега постигнал повеќе голови за клубот од Шарп.
Тој не бил во прв план кај клубот сè до доаѓањето на менаџерот Хауард Кендал, кој наскоро потоа го избира Шарп како редовен напаѓач во почетната постав и беше награден удобно откако тој му возвратил со постигнати 15 гола во 29 лигашки натпревари. Головите продолжија да доаѓаат во текот и на следните девет сезони.
Најголемите достигнувања на Шарп како дел од тимот на Евертон беа во 1984 година кога триумфираа во ФА Купот (тој го постигна првиот гол во финалето), а во 1985 и 1987 година тие го освоија првенствениот наслов во Првата дивизија. Во 1985 година Евертон го освојува и Европскиот Куп на Победниците на Куповите. Во октомври 1984 година, тој го постигна единствениот погодок во првата победа на Евертон на Енфилд од 1970 година. Тој исто така беше и на губитничката страна во финалињата на ФА Куп во 1986 и 1989 година, кога и во двете овие финалето титулата отиде кај локалните соперници на Евертон Ливерпул. Неговата клучна улога во оваа златна ера доведе до негово вклучување во "Најголемиот тим на сите времиња" на Евертон, по изборите по повод 125-годишнината на клубот.
1 Титули
1.1 Евертон
*1 Куп на победниците на куповите: 1985
*2 Прва Дивизија: 1984–95, 1986–87
*1 ФА Куп: 1984
*4 ФА Черити Шилд: 1984, 1985, 1986 (поделена), 1987
Оберес Шпротентал

Оберес Шпротентал (|Oberes Sprottental) — општинска заедница во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Седиштето на општинската заедница е во Небдениц.
Општинската заедница Оберес Шпротентал се состои од следниве општини:
# Хојкевалде
# Јонасвалде
# Лебихау
# Небдениц
# Постерштајн
# Тонхаузен
# Фолмерсхајн
# Вилденбертен
Региони во Исланд

Регионите во Исланд сочинуваат едни од административните единици во земјата. Регионите имаат статистички намени. До 2003 година, регионите и изборните единици биле исти, но по 2003 година се создале нови изборни единици.
1 Преглед на регионите
Бр., Име, Исландски, Население(2008), Површина(км²), Густинажит/км², ISO, Седиште
1, Престолнински, ''Höfuðborgarsvæði'', 200.969, 1.062, 167,61, IS-1, Рејкјавик
2, Јужен Полуостров, ''Suðurnes'', 21.431, 829, 20,18, IS-2, Кеплавик
3, Западен, ''Vesturland'', 15.601, 9.554, 1,51, IS-3, Акранес
4, Западни Фјордови, ''Vestfirðir'', 7.279, 9.409, 0,85, IS-4, Исафјердир
5, Северозападен, ''Norðurland vestra'', 7.392, 12.737, 0,73, IS-5, Сејдауркроукир
6, Североисточен, ''Norðurland eystra'', 28.925, 21.968, 1,21, IS-6, Акирејри
7, Источен, ''Austurland'', 13.786, 22.721, 0,52, IS-7, Ејилстадир
8, Јужен, ''Suðurland'', 23.972, 24.526, 0,87, IS-8, Селфос
, Исланд, ''Ísland'', 319.355, 102.928, 3,1, ,
2 Поврзано
* Административна поделба на Исланд
* Изборни единици во Исланд
* Географија на Исланд
Ламбаре

Ламбаре е град во Парагвај. Градот се наоѓа во Централниот департман и истиот е дел од метрополитенската област Голем Асунсион.
1 Историја
Ламбаре бил основан од гувернерот Карлос Марфу во 1766 година. Со закон било формализирано основањето на градот, односно неговиот статус, на 5 јуни 1962 година.
2 Наводи
*&ndash; World-Gazetteer.com
3 Поврзано
* Парагвај
* Градови во Парагвај
Фернандо де ла Мора (град)

Фернандо де ла Мора е град во Парагвај. Градот се наоѓа во Централниот департман и е дел од метрополитенската област Голем Асунсион. Со своите 160.000 жители, Фернандо де ла Мора е еден од поголемите градови во Парагвај. Името на градот потекнува од политичарот Фернандо де ла Мора.
Градот е поделен на два региона: јужен и северен регион. Градот зафаќа вкупно 21 километар квадратен. Во градот се наоѓаат околу 62 зелени површини.
1 Потекло на поимот
Градот порано се нарекувал ''Завала Куе''. Сепак, градот бил преименуван во чест на борецот за независност на Парагвај - Фернандо де ла Мора.
2 Демографија
Градот има околу 162.652 жители. Од вкупното население, околу 77.609 жители се мажи, а 85.042 жители се жени.
3 Клима
Градот има топла клима. Во летните периоди температурата достигнува до 40 срепени, а во зимските паѓа до 0 степени. Просечната годишна температура е 22 степени.
4 Збратимени градови
* Санта Марија, Бразил
* Питсбург, Пенсилванија, САД
5 Наводи
* Geografía del Paraguay - Editorial Hispana Paraguay S.R.L.- 1a. Edición 1999 - Asunción Paraguay
* Geografía Ilustrada del Paraguay - ISBN 99925-68-04-6 - Distribuidora Arami S.R.L.
Хојкевалде (Тирингија)

Хојкевалде (|Heukewalde) — германска општина во округот Алтенбург, во Тирингија. Припаѓа на општинската заедница Оберес Шпротентал.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Општини кои се граничат со Хојкевалде се: Јонасвалде, Постерштајн и Фолмерсхајн во округот Алтенбург; како и Рикерсдорф и Пајцдорф во округот Грајц.
2 Историја
Хојкевалде бил првпат споменат во списите на 9 декември 1152. Од 1826 до 1920 припаѓал на Саксо-Алтенбург.
Вилденбертен

Вилденбертен (|Wildenbörten) — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Припаѓа на општинската заедница Оберес Шпротентал.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Општини кои се граничат со Вилденбертен се Дроген, Лебихау, Лумпциг, Мена и Небдениц во округот Алтенбург; како и Гросенштајн и Рајхштет во округот Грајц.
1.2 Општински единици
Општината Вилденбертен се состои од пет делови: Вилденбертен, Добра, Грајха, Хартрода и Какау.
Луке (Парагвај)

Луке е град во Парагвај. Градот се наоѓа во Централниот департман и истиот е дел од метрополитенската област Голем Асунсион. Според изворите два датума се јавуваат како датум на основање на градот, 1653 и 1750 година. Луке е 4 град во Парагвај по бројот на жители.
Луке бил привремен главен град на Парагвај во 1868 година за време на Парагвајската војна. Главниот град бил преместен во Сан Естанислао. Луке е еден од најважните градови во метрополитенската област. Во градот се наоѓа меѓународниот аеродром Силвио Петиросо.
1 Поврзано
* Парагвај
* Градови во Парагвај
Јонасвалде

Јонасвалде (|Jonaswalde) — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Припаѓа на општинската заедница Оберес Шпротентал.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Соседни општини се Хојкевалде, Тонхаузен и Фолмерсхајн во округот Алтенбург; Рикерсдорф во округот Грајц; како и градот Кримичау во саксонскиот округ Цвикау.
1.2 Општински единици
Општината е поделена на два дела: Јонасвалде и Нишвиц.
2 Историја
Од 1826 до 1920, Јонасвалде била дел од Саксо-Алтенбург.
Постерштајн

Постерштајн (|Posterstein) — германска општина во округот Алтенбург, во Тирингија.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Општини кои се граничат со Постерштајн се Хојкевалде, Лебихау, Небдениц и Фолмерсхајн во округот Алтенбург; како Пајцдорф и градот Ронебург во округот Грајц.
1.2 Општински единици
Штолценберг е единствената единица на Постерштајн.
2 Знаменитости
Замокот Постерштајн, кој е осветлен навечер, е најважната градба во градот. Исто така видлив е од сојузниот автопат Б4, северно од општината.
Исмаил Ќемали

Исмаил Ќемали Беј Влора (албански: ''Ismail Qemal Bej Vlora'', турски: ''İsmail Kemal Vlora''), или попознат како Исмаил Ќемали (''Ismail Qemali'', ''İsmail Kemal Bey'') бил истакнал албански политичар и дипломат. Исмаил Ќемали е една од најзначајните фигури во времето на независноста на Албанија. Ќемали се смета за основач на современа Албанија, бидејќи тој е првиот претеседател, премиер и министер за надворешни работи на земјата.
1 Животопис
По завршувањето на гимназијата во Јанина, Ќемали во 1859 година се преселил во Истанбул, каде почнал да работи во државната управа на Османлиското Царство, при што напредувал во кариерата и бил управител на неколку балкански градови.
По Младотурската револуција станал пратеник (од изборната единица Белград во Албанија) во обновениот парламент на Османлиското Царство. Бил член на Либералната партија. Кога во април 1909 година дошло до преврат против младотурците, Ќемали кратко време бил претседател на Отоманскиот парламент.
Ќемали одиграл најважна улога во прогласувањето на независноста на Албанија на 28 ноември 1912 година. По државниот удар, кој на 22 јануари 1914 година го извел Есад Паша Топтани, живеел во егзил. Умрел во Перуџа од срцев удар.
2 Исмаил Ќемали како премиер
Во времето кога Исмаил Ќемали бил премиер, кабинетот на министри бил следниов:
*Премиер: Исмаил Ќемали
*Генерален секретар: Ќемал Караосмани
*Заменик премиер: Никола Качори
*Министер за надворешни работи: Исмаил Ќемали, а потоа Мифти Либохова
*Министер за внатрешни работи: Мифти Либохова, потоа Есад Паша Топтани
*Министер за војна: Мехмет Паша Дерала
*Министер за финансии: Ади Топтани
*Министер за правда: Петро Пога
*Министер за образование: Луиѓ Гуракуќи
*Министер за јавни услуги: Митхар Фрашери
*Министер за земјоделство: Пандели Цале, потоа Ќемал Караосмани
*Министер за пошта и телеград: Леф Носи
3 Користена литература
* David Barchard, ''The Man Who Made Albania—Ismail Kemal Bey'', Cornucopia Magazine No 34, 2004.
*Ismail Kemal Bey and Sommerville Story, ed. . London: Constable and company, 1920. (''The Internet Archive'', full access)
**
Тонхаузен

Тонхаузен (|Thonhausen) — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Припаѓа на општинската заедница Оберес Шпротентал.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Општини кои се граничат со Тонхаузен се Јонасвалде, Хајерсдорф, градот Шмелн и Фолмерсхајн во округот Алтенбург; како и градот Кримичау во саксонскиот округ Цвикау.
1.2 Општински единици
Тонхаузен е составен од три дела: Тонхаузен, Шенхајде и Ветелсвалде.
Небдениц

Небдениц (|Nöbdenitz) — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Општината претставува и седиште на општинската заедница Оберес Шпротентал.
1 Географија
1.1 Соседни општини
Општини кои се граничат со Небдениц се Дроген, Лебихау, Постерштајн, градот Шмелн, Фолмерсхајн и Вилденбертен.
1.2 Општински единици
Општината Небдениц се состои од 5 дела: Небдениц, Буркерсдорф (во Шмелн), Лома, Унчен и Цагквиц.
Библиографија на Лав Толстој

Ова е список на целокупната пишана и документирана библиографија на рускиот писател Лав Николаевич Толстој (1828-1910). Тука се вклучени сите негови романи, новели, куси раскази и драми од уметничката литература, како и сите негови останати дела од публицистичката дејност.
1 Уметничка литература
1.1 Романи
*''Семејна среќа'' (1859)
*''Козаци'' (1863)
*''Војна и мир'' (1869)
*''Ана Каренина'' (1877)
*''Воскресение'' (1899)
*''Хаџи Мурат'' (1912)
1.2 Новели
*''Детство'' (1852)
*''Момчештво'' (1854)
*''Младост'' (1856)
*''Смртта на Иван Илич'' (1886)
*''Кројцерова соната'' (1889)
*''Фалсификуван купон'' (1911)
1.3 Куси раскази
* „Напад“ (1852)
* „Севастопол во декември 1854“ (1855)
* „Севастопол во мај 1855“ (1855)
* „Севастопол во август 1855“ (1856)
* „Виулица“ (1856)
* „Двајца гусари“ (1856)
* „Утрото на поседникот“ (1856)
* „Луцерн“ (1857)
* „Алберт“ (1858)
* „Три смрти“ (1859)
* „Порцеланска кукла“ (1863)
* „Поликушка“ (1863)
* „Бог ја гледа вистината, но чека“ (1872)
* „Кавкаскиот затвореник“ (1872)
* „Лов на мечка“ (1872)
* „Од што луѓето живеат“ (1881)
* „Спомени на еден лудак“ (1884)
* „Изгаси го огнот“ (1885)
* „Двајца старци“ (1885)
* „Каде е љубовта, таму е и Господ“ (1885)
* „Иван будалата“ (1885)
* „Злото замамува, но доброто истрајува“ (1885)
* „Мудроста на децата“ (1885)
* „Илија“ (1885)
* „Тројца старци“ (1886)
* „Многу ли е неопходна земјата на човекот?“ (1886)
* „Зрно жито“ (1886)
* „Кумче“ (1886)
* „Покајување“ (1886)
* „Крез и судбината“ (1886)
* „Холстомер“ (1886)
* „Изгубена можност“ (1889)
* „Празно буре“ (1891)
* „Франсоа“ (1892)
* „Разговор меѓу незафатени луѓе“ (1893)
* „Прошетка во светлината додека има светлина“ (1893)
* „Суратската кафеана“ (1893)
* „Стопанот и работникот“ (1895)
* „Скапо вреди!“ (1897)
* „Отец Сергеј“ (1898)
* „Асирскиот крал Асархадон“ (1903)
* „Работа, смрт и болест“ (1903)
* „Три прашања“ (1903)
* „По балот“ (1903)
* „Фјодор Кузмич“ (1905)
* „Алјоша Ќупот“ (1905)
* „За што?“ (1906)
* „Ѓавол“ (1911)
1.4 Драми
*''Власта на темнината'' (1886)
*''Првиот производител на алкохол'' (1886)
*''Плодови на културата'' (1891)
*''Живиот труп'' (1900)
*''Причината за сè'' (1910)
*''Светлината зрачи и во мракот'' (1911)
2 Публицистичка дејност
2.1 Филозофски дела
*''Исповед'' (1882)
*''Во што верувам'' (1884)
*''Што треба да сториме'' (1886)
*''За животот'' (1887)
*''Царството Божје е во тебе'' (1897)
*''Што е религија'' (1902)
*''Писмо до еден хиндуист'' (1908)
*''Календар на мудроста'' (1910)
2.2 Педагошки дела
*''Извадоци од локалниот весник „Јасна Полјана“'' (1862)
*''Буквар'' (1872)
*''Популарни совети'' (1874)
*''Нов буквар'' (1875)
2.3 Мислења за уметноста и литературата
*''Што е уметност'' (1897)
*''Уметност и неуметност'' (1897)
*''Шекспир и неговата драма'' (1909)
Фолмерсхајн

Фолмерсхајн (|Vollmershain) — општина во округот Алтенбург, во Тирингија, Германија. Припаѓа на општинската заедница Оберес Шпротентал.
1 Географија
1.1 Местоположба
Општината Фолмерсхајн се наоѓа долж текот на реката Шпроте. Највисока точка во општината е 306,2 метри високиот рид ''Милберг''.
1.2 Соседни општини
Општини кои се граничат со Фолмерсхајн се Хојкевалде, Јонасвалде, Постерштајн, Небдениц, Тонхаузен и градот Шмелн во округот Алтенбург.
Ле Шатле на Меза

Ле Шатле на Меза (фр. ''Le Châtelet-sur-Meuse'') — општина во департманот Горна Марна во североисточна Франција.
Реката Меза извира во месноста Пуји ан Басињи во состав на оваа општина.
1 Поврзано
*Општини во Горна Марна
Њемби

Њемби е град во Парагвај. Градот се наоѓа во Централниот департман. Градот е дел од метрополитенската област Гран Асунсион.
1 Клима
Климата на Њемби е слична со климата со остатокот на земјата. Максималната температура во летниот период достигнува до 43 степени, а во зимскиот период паѓа до 1 степен. Просечната температура на годишно ниво е 22 степени.
2 Демографија
Градот има население од околу 71.909 жители и градот има густина на население од 2.165 жители на километар квадратен.
3 Наводи
*
4 Поврзано
* Парагвај
* Градови во Парагвај
Њембуку (департман)

Њембуку е департман во Парагвај. Департманот се наоѓа во јужниот дел на Источен Парагвај. Главен град на департманот е Пилар. Департманот е во најголем дел рурален и во него се наоѓаат некои од најстарите језуитски градби во Парагвај.
1 Окрузи
Департманот е поделен на 16 окрузи:
# Алберди
# Серито
# Десмочадос
# Хенерал Хосе Едувигис Дијаз
# Гвазу Куа
# Умајта
# Исла Умбу
# Лаурелес
# Мајор Хосе Х. Мартинес
# Пасо де Патрија
# Пилар
# Сан Хуан Баутиста дел Њембуку
# Такуарас
# Вилја Франка
# Вилја Олива
# Вилјалбин
2 Географија
Департманот се наоѓа во јужниот дел на регионот Источен Парагвај. На запад и југ се граничи со Аргентина, на север со Централниот департман и на исток со Парагвари и Мисионес. Главен и најголем град во департманот е Пилар.
3 Поврзано
* Парагвај
* Департмани во Парагвај
Наим Фрашери

Наим Фрашери (|Naim Frashëri, 25 мај 1846 &ndash; 20 октомври 1900) — албански поет, писател и преведувач. Тој е еден од најпознатите поети и писатели од Албанија и еден од најзначајните ликови во Албанската преродба. Тој се смета за национален поет на Албанија. Покрај Наим, и неговите браќа Сами и Абдил Фрашери се значајни ликови во албанската преродба.
1 Творештво
Неговото најпознато дело е поемата „Стада и жита“, а следува и една строфа од поемата:
албански, македонски
„Стада и жита“
Покрај оваа поема, Наим Фрашери е автор на:
#''Kavaidi Farisiyye ber tarzi nevin'' (Персиска граматика според новиот метод), Истанбул, 1871.
#''Ihtiraat ve kessfiyyat'' (Иновации и откритија), Истанбул, 1881.
#''Fusuli erbea'' (Четири сезони), Истанбул, 1884.
#''Tahayyülat'' (Соништа), Истанбул, 1884.
#''Bagëti e Bujqësi'' (Стада и жита), Букурешт, 1886.
#''E këndimit çunavet'' (Читанка за момчиња), Букурешт, 1886.
#''Istori e përgjithshme për mësonjëtoret të para'' (Општа историја за прво одделение), Букурешт, 1886.
#''Vjersha për mësonjëtoret të para'' (Поезија за прво одделение), Букурешт, 1886.
#''Dituritë për mësonjëtoret të para'' (Општо знаење за прво одделение), Букурешт, 1886.
#''O alithis pothos ton Skypetaron'' (Вистинската страст на Албанците), Букурешт, 1886.
#''Luletë e Verësë'' (Летни цвеќиња), Букурешт, 1890.
#''Mësime'' (Лекции), Букурешт, 1894.
#''Parajsa dhe fjala fluturake'',(Рајот и летачкиот збор), Букурешт, 1894.
#''Gjithësia'' (Вселена), Букурешт, 1895.
#''Fletore e bektashinjët'', (Бектешка тетратка), Букурешт, 1895.
#''O eros'' (Љубов), Истанбул, 1895.
#''Iliadh' e Omirit'' (Хомерова Илијада), Букурешт, 1896.
#''Histori e Skënderbeut'' (Историја на Скендербег), Букурешт, 1898.
#''Qerbelaja'' (Кербала), Букурешт, 1898.
#''Istori e Shqipërisë'' (Историја на Албанија), Софија, 1899.
#''Shqipëria'' (Албанија), Софија, 1902.
2 Поврзано
* Албанци
* Албански јазик
* Албанска преродба
Лимпио

Лимпио, порано Тапуа, е град во Парагвај. Градот се наоѓа во Централниот департман. Лимпио е основан на 2 февруари 1785 година од Фријар Луис де Болањос. Оригиналното име на градот бил Сан Хосе де лос Кампос Лимпиос де Тапуа.
1 Особености
За градот се верува дека е еден од првите градови во државата. Лимпио зафаќа површина од 117 км<sup>2</sup> и се наоѓа на 23 километри од Асунсион. Во близина на градот е реката Парагвај.
2 Клима
Температурата во градот е слична како и со остатокот од земјата. Максималната температура достигнува до 40 степени на лето, а зимската температура достигнува до 4 степени. Просечната температура на годишно ниво е 23 степени.
3 Познати мештани
* Бенигно Фереира, поранешен претседател на Парагвај (1906–1908).
* Агустин Богарин Аргања, свештеник.
* Фернандо де ла Мора, парагвајски политичар и револуционер.
4 Наводи
* Reportaje al País. Tomo 2. Año 2001.
5 Поврзано
* Парагвај
* Градови во Парагвај
Маселбург

Маселбург е населба во Источен Лоудин во Шкотска, сместена на брегот на Фирт-оф-Форт на околу 9.7 km северно од средиштето на градот Единбург. Популацијата на Маселбург изнесува 21,900.
1 Збратимени градови
* Шампињи-сур-Марне, Франција
* Росињано Маритимо, Италија
Крис Поланд

Крис Поланд (|Chris Poland) е поранешен водечки гитарист на хеви метал бендот Мегадет. Кариерата ја започнал како џез инструменталист, но по препорака на Гар Семјуелсон се приклучил во Мегадет. Со групата ги снимил албумите ''Killing Is My Business... and Business Is Good!'' и ''Peace Sells... but Who's Buying?''.
По ова, тој бил набркан од страна на фронтменот Дејв Мастејн поради прекумерна употреба на наркотици и дрога. Како што тврди самиот Мастејн, Поланд продавал дел од опремата на бендот како би дошол до пари да купи повеќе опојни дроги. На следниот студиски албум ''So Far, So Good... So What!'' се наоѓа песната „Liar“ (во превод: ''лажго''), во чиј текст се упатени низа навреди и погрдни зборови на адреса на Поланд.
По повеќегодишната пауза, Поланд за кратко се враќа во Мегадет, само за потребите на албумот ''The System Has Failed''. По неколкунеделните студиски сесии, Поланд се посветил на соло кариерата, и до ден денес има издадено неколку свои самостојни албуми.
Ена (река)

Ена (|Aisne) — река во североисточна Франција, лева притока на Оаза. По неа е наречен и департманот Ена. Во римско време реката се нарекувала Аксона.
Реката извира во Аргонската шума во подрачјето на Рамберкур Сомен близу Сент Менеу. Тече на север, а потоа на запад, пред да се влее во реката Оаза кај Компјењ. Ена е долга околу 290 км. Во Првата светска војна, во долините на реката се одиграле три жестоки битки.
Дел од Ена во должина од 57,1 км е канализиран и има 7 преводници.
1 Населени места
Департмани и населени места по течението на реката:
* Меза
* Марна: Сент Менеу
* Ардени: Вузје, Ретел
* Ена: Соасон
* Оаза: Компјењ
2 Наводи
*World Book Encyclopedia, 1988
3 Поврзано
*Битка на Аксона
Чак Белер

Чак Белер (|Chuck Behler) е поранешен тапанар на треш метал бендот Мегадет. Во групата членувал две години (1988-1990) и за тоа време со нив го објавил албумот ''So Far, So Good... So What!''. По заминувањето од Мегадет престанал активно да се занимава со музика. Денес живее во Детроит и е во блиски односи со останатите колеги од бендот.
Џеф Јанг

Џеф Јанг (|Jeff Young) е поранешен гитарист на хеви метал бендот Мегадет. Со групата бил само две години (1988-1990), за време на снимањето на нивниот трет студиски албум ''So Far, So Good... So What!'' и турнејата за промоција на албумот која следела подоцна. По напуштањето на Мегадет, Јанг продолжил со соло кариера како џез музичар..
Голем Асунсион

Голем Асунсион, Гран Асунсион или официјално Метрополитенска област Асунсион (шпански: ''Área Metropolitana de Asunción'', ''Gran Asunción'') е метрополитенска област во Парагвај. Областа ги опфаќа главниот град Асунсион и околните ближни градови, како што се Сан Лоренсо, Фернандо де ла Мора, Ламбаре, Луке, Маријано Роке Алонсо, Њемби и Вилја Елиса. Во метрополитенската област живеат околу 2.3 милиони жители, што грубо кажано значи еден од тројца Парагвајци живее во оваа област.
1 Административна поделба
Областа е составена од:
округ, површина, население (2011)
1-Асунсион, 117 км<sup>2</sup>, 544 309
2-Капијата, 83 км<sup>2</sup>, 246 998
3-Луке, 203 км<sup>2</sup>, 321 662
4-Сан Лоренсо, 91 км<sup>2</sup>, 380 878
5-Лимпио, 117 км<sup>2</sup>, 201 245
6-Њемби, 40 км<sup>2</sup>, 192 224
7-Ламбаре, 37 км<sup>2</sup>, 151 484
8-Итаугва, 122 км<sup>2</sup>, 148 721
9-Фернандо де ла Мора, 21 км<sup>2</sup>, 143 524
10-Вилја Елиса, 122 км<sup>2</sup>, 106 943
11-Маријано Роке Алонсо, 50 км<sup>2</sup>, 100 031
12-Сан Антонио, 26 км<sup>2</sup>, 60 382
Вкупно, 1014 км<sup>2</sup>, 2 698 401 жит.
2 Поврзано
* Асунсион
* Градови во Парагвај
* Парагвај
Мозел

Мозел (|Moselle, |Mosel; |Musel) — река што тече низ Франција, Луксембург и Германија. Таа е лева притока на Рајна, во која се влева кај Кобленц. Мал дел од речното подрачје на Белгија истекува во Мозел преку реката Ур.
Името на реката е изведено од латинскиот поим ''Mosella'' („Мала Меза“). По неа се именувани два департмани во Франција: Мозел и Мерт и Мозел.
Речното корито на Меза е прилагодено за сообраќај на големи товарни бродови до должина до 110 м.
1 Географија
Мозел извира во западните падини на планината Алзашки Балон во венецот Вогези, па тече низ регионот Лорена западно од Вогезите. Во подолното течение во Германија, Мозелската долина ги разделува планинските краеви Ајфел и Хунсрик. Има вкупна должина од околу 546 км.
По течението на реката се среќаваат следниве населени места:
* во Франција: Епинал, Тул, Пон а Мусон, Мец и Тјонвил
* во Луксембург: Шенген, Ремих, Гревенмахер и Васербилиг
* во Германија: Трир, Бернкастел-Кис, Кохем и Кобленц
2 Притоки
Леви:
Мадон,
Теруан,
Еш,
Рип де Ма,
Орн,
Фенш,
Гандер,
Сир,
Зауер,
Кил,
Залм,
Лизер,
Алф,
Ендерт,
Бролбах,
Елцбах.
Десни:
Мозелота,
Волоња,
Мерт,
Сеј,
Сар,
Олевигер Бах,
Авелсбах,
Рувер,
Фелер Бах,
Дрон,
Арингсбах,
Каутенбах,
Лицбах,
Флаумбах,
Алтлајер Бах,
Бахбах,
Ербах.
3 Поврзано
* Мозел (департман)
Марна (река)

Марна (фр. ''Marne'') е река во Франција, десна притока на Сена во која се влева југоисточно од Париз. Долга е 514 км. По реката е наречени департманите Горна Марна, Марна, Сена и Марна и Долина на Марна.
Извира од висорамнината на Лангр, тече на север и се извива на запад помеѓу Сен Дизје и Шалон ан Шампањ, влевајќи се во Сена кај Шарантон (Париз).
Во регионот Шампања, дел од водата минува низ вештачкото езеро Дер Шантекок, кое служи за регулација на водотекот. Со ова се спречуваат големи надоаѓања или низок водостој во подолниот тек на реката.
Реката е позната како значајно војувалиште кајшто се случиле две битки во Првата светска војна. Првата битка (1914) одиграла клучна пресвртна улога во Првата светска војна. Втора битка се случила по четири години, во 1918.
Во текот на XIX и XX век, реката Марна инспирирала разни сликари, меѓу кои:
* Камиј Коро
* Пол Сезан
* Камиј Писаро
* Анри Русо
* Албер Марке
* Раул Дифи
* Андре де Сегонзак
* Луј Вујермоз
* Морис Боател
* Даниел ди Жанеран
1 Департмани и поважни места по течението
* Горна Марна (52): Лангр, Шомон, Сен Дизје
* Марна (51): Витри ле Франсоа, Шалон ан Шампањ, Еперне
* Ена (02): Шато Тјери
* Сена и Марна (77): Мо, Лањи на Марна, Сен Тибо де Вињ, Торси, Ноазјел, Шел
* Сена-Сен Дени (93): Неји на Марна, Ноази ле Гран, Гурне на Марна, Неји-Плезанс
* Долина на Марна (94): Ножен на Марна, Кретеј, Шарантон ле Пон, Шампињи на Марна, Сен Мор де Фосе, Жоанвил ле Пон, Сен Морис, Бри на Марна, Ле Пере на Марна
Енкарнасион (Парагвај)

Енкарнасион е град во Парагвај. Градот се наоѓа во департманот Итапуа. Градот се наоѓа во јужниот дел на департманот на бреговите на реката Парана. Градот се наоѓа на аргентинската граница, со вкупна површина од 588 км<sup>2</sup> и население од 93.497 жители според пописот од 2002.
1 Местоположба
Градот се наоѓа на 370 километри југоисточно од главниот град Асунсион. Градот се наоѓа на реката Парана. Спроти градот се наоѓа аргентинскиот град Посадас.
2 Демографија
Енкарнасион е главен град на департманот Итапуа и има население од 93.497 жители според пописот од 2002 година.
3 Клима
Градот има суптропска клима со просечна годишна температура од 20 степени.
4 Поврзано
* Парагвај
* Градови во Парагвај
Голем Сиудад дел Есте

Голем Сиудад дел Есте, Гран Сиудад дел Есте или официјално Метрополитенска област Сиудад дел Есте (шпански: ''Área Metropolitana de Ciudad del Este, Gran Ciudad del Este'') е метрополитенска област во Парагвај. Областа се наоѓа во Источен Парагвај и го зазема најголемиот дел на департманот Алто Парана. Метрополитенската област го опфаќа градот Сиудад дел Есте и околните 3 града. Ова е втора метрополитенска област во државата по Гран Асунсион. Областа има над 500.000 жители.
1 Сообраќај
Во метрополитенската област се наоѓа Гаваранскиот меѓународен аеродром, преку кој областа е поврзана со остатокот од Парагвај и Јужна Америка по воздушен пат.
2 Поврзано
* Парагвај
* Градови во Парагвај
* Сиудад дел Есте
Меза (департман)

Меза (|Meuse) — департман во областа Лорена на североисточна Франција, денес во регионот Голем Исток, наречен по реката Меза.
1 Историја
Меза е еден од изворните 83 департмани создадени со Француската револуција на 4 март 1790. Била составена од поранешните покраини Бароа (подрачјето на Бар ле Дик) и Три Епископии (подрачјето на Верден).
Департманот е историски забележителен како едно од главните војувалишта на Првата светска војна. Во 1916 тука се одиграла значајната Верденска битка.
2 Географија
Меза му припаѓа на регионот Голем Исток и се граничи со департманите Ардени, Марна, Горна Марна, Вогези, Мерт и Мозел и Белгија на север. Делови од депармтнот влегуваат во состав на Регионалниот природен парк Лорена.
Поважни реки во департманот се:
* Меза
* Ера
* Шјер
* Орнен
* Со
* Орж
* Оњон
* Вез
3 Демографија
Населението на Меза забележило голем пад почнувајќи од XIX век поради големите преселби село-град.
4 Поврзано
*Општини во Меза
*Окрузи во Меза
Маријано Роке Алонсо (град)

Маријано Роке Алонсо (''Mariano Roque Alonso'') е град и округ во Парагвај. Градот се наоѓа во Централниот департман и е дел од метрополитенската област Гран Асунсион. Градот има население од околу 85.000 жители.
Градот бил основан во 1944 година и се наоѓа меѓу во близина на реката Парагвај. Градот е на 18 километри оддалеченост од Асунсион. Поради добрата местоположба, градот забележал забрзан економски, индустриски и социјален развој. Името на градот е во чест на воениот офицер Маријано Роке Алонсо.
1 Поврзано
* Парагвај
* Окрузи во Парагвај
* Градови во Парагвај
* Гран Асунсион
Сома (департман)

Сома (|Somme) — департман во областа Пикардија, денес во состав на регионот Горна Франција на северот од земјата.
Северниот средиштен дел на департманот е познат како место на кое се одиграле неколку значајни битки во Првата светска војна. Од особено историско значење е Битката на Сома, што се случила во 1916. Поради овие битки, во департманот има многу гробишта и неколку големи споменици во чест на војниците од разни земји што загинале на боиштата.
1 Поврзано
* Сома (река)
* Амјен
* Камбре
* Општини во Сома
* Битка на Сома
Гуи (Ена)

Гуи (фр. ''Gouy'') — општина во департманот Ена во Пикардија, Франција.
Во местото извира реката Шелда, која тече низ северна Франција, западна Белгија и југозападниот дел на Холандија, па се велва во Северното Море.
1 Поврзано
*Општини во Ена
2 Наводи
* - INSEE
Сома (река)

Сома (|Somme, |Sonme) — река во Пикардија, северна Франција. По неа е именуван департманот Сома.
Реката е долга 245 км од изворот кај Фонсом близу Сен Кантен, сè до Сомскиот Залив и протокот Ламанш. Лежи во геолошка синклинала која воедно ја образува и реката Солент. Ваквиот терен му дава на течението прилично постојан и благ наклон.
1 Историски настани
*Реката е веројатно најпозната по Битката на Сома во Првата светска војна (јули-ноември 1916).
*Сомскиот Залив бил зборно место за флотата на Вилијам Освојувачот во инвазијата на Англија во 1066 г.
*Реката ја преминала војската на Едвард III во 1346 во походот што кулминирал со Битката кај Креси.
*Англиската војска морала да ја премине реката во походот што завршил со Битката кај Азенкур.
*Во долините на Сома се одиграле големите битки што конечно ставиле крај на напредувањето на германската војска во Пролетната офанзива (1918).
2 Департмани и градови по течението
*Ена: Сен Кантен
*Сома : Ам, Перон, Корби, Амјен, Абвил, Сен Валери на Сома, Ле Кротоа
3 Наводи
*Delattre, Ch., Mériaux, E. and Waterlot, M. ''Guides Géologiques Régionaux: Région du Nord, Flandre Artois Boulonnais Picardie'' (1973)
Фулхенсио Јегрос

Фулхенсио Јегрос и Франко де Торес (шпански: ''Fulgencio Yegros y Franco de Torres'', 1780 во Кујкујхо - 1821) бил парагвајски војник, политичар, револуционер и прв шеф на државата Парагвај. Во Парагвај, Јегрос се смета за татко на нацијата.
1 Животопис
Јегрос бол роден во семејство на воени лица, што влијаело да создаде воена кариера. Тој студирал во Асунсион и се приклучил на парагвајската армија. Своите први воени искуства (битки) ги искусил во 1802 година против Португалците и во 1807 година како дел од парагвајските трупи кои го бранеле Буенос Аирес од Британската инвазија на Рио де ла Плата. Тој бил назначен за капетан во 1810 година и станал гувернер на департманот Мисионес.
Јегрос и Педро Хуан Кабаљеро биле главните воени фигури на парагвајската револуција во мај 1811 година, со која Парагвај се стекнал со независност. По независноста, Јегрос и Хосе Гаспар Родригес де Франсија биле избрани за Конзули на Републиката, по моделот на Француската револуција. Тој ја основал првата воена академија во независен Парагвај.
Јегрос бил повеќе успешен како воено лице одошто како политичар и неговото конзулство било засенето од Франсија. Тој бил конзул од 19 јуни 1811 до 12 октомври 1813 година и од 12 февруари 1814 до јуни 1814 година. По неговиот втор мандат, Франсија бил единствен шеф на државата, а Јегрос се пензионирал. Во 1820 година Јегрос зел учество во бунтот против Франсија. По неуспехот, Јегрос бил затворен и погубен на 17 јули 1821 година.
2 Наводи
* Fascículos publicados por el Diario la Nación: “Enciclopedia Histórica del Paraguay”
* Nueva Historia del Paraguay, Editorial Hispana Paraguay S.R.L.
3 Поврзано
* Претседател на Парагвај
* Парагвајска војна за независност
* Историја на Парагвај
* Парагвај
Нестор Камачо

Нестор Абрахан Камачо Ледесма (роден на 15 октомври, 1987 година) — Парагвајски фудбалер кој игра како играч од средниот ред за Клуб Либертад во Парагвајската Примера Дивизион. Во истиот овој клуб тој и ја започна својата кариера пред да премине во Рубио Њу, а подоцна и во аргентинскиот Њу Олд Бојс по што се врати назад во Либертад.
Toj исто така е и репрезентативец на Парагвај и досега има одиграно 7 натпревари. Своето деби во дресот со националниот грб го имаше на 4 септември 2010 против Јапонија во поразот на неговата селекција со 1-0. Својот прв и до сега единствен погодок за репрезентацијата Камачо го постигна на 7 септември 2011 во пријателски натпревар против Хондурас. Тој го отвори резултатот во 31-вата минута, а парагвајците славеа на тој натпревар со убедливи 3-0.
Меза

Меза или Мас (|Meuse, |Maas, |Mouze) — важна европска река што извира во Франција и тече низ Белгија и Холандија, па истекува во Северното Море. Има вкупна должина од 925 км и истек од 350 м<sup>3</sup>/с.
Од 1301 г. горното течение на Меза приближно ја отцртувала границата на Светото Римско Царство со Кралството Франција, откако барскиот војвода Анри III морал да го прими западниот дел на Грофовијата Бар како француско лено од рацете на кралот Филип IV. Границата ја одржала стабилноста сè до 1552, кога кралот Анри II ја припоил областа Три Епископии (Мец, Тул и Верден) и на друг наврат, кога војската на кралот Луј XIII го запоседнала војводството Лорена во 1633. Долниот белгиски (валонски) дел од т.н. „индустриска котлина“ е првата наполно индустријализирана област во континентална Европа.
1 Географија
Меза извира во месноста Пуји ан Басињи, општина Ле Шатле на Меза на висорамнината Лангр во Франција, па продолжува на север низ Седан и Шарлевил Мезјер во Белгија.
Кај градот Намир, во неа се влева реката Самбра. Потоа се извива накај исток, покрај Ардените и низ Лиеж, па врти на север. Во ова подрачје, реката сочинува дел од белгиско-холандската граница, освен кај Мастрихт, кајшто границата е позападно. Во Холандија продолжува на север низ Фенло долж границата со Германија, па свртува на запад, каде тече напоредно со реката Вал и влегува во состав на пространа делта заедно со Шелда во јужниот Рајна во северниот дел. Близу Хезден реката е раздвоена на Афгедамде Мас на десно и Бергсе Мас на лево. Бергсе Мас продолжува под името Амер, како дел од Бисбос. Афгедамде Мас се влева во реката Вал кај Ваудрихем, и продолжува под името Бовен Мерведе до Хардинксвелд-Гисендам, каде се раздвојува на Ниве Мерведе и Бенден Мерведе. Недалеку од Лаге Звалуве, Ниве Мерведе се спојува со Амер, образувајќи го Холандс Дип, кој пак се раздвојува во Гревелинген и Харингвлит, за на крај да се влее во Северното Море.
1.1 Притоки
Ова е список на главните притоки на Меза, подредени од долното кон горното течение:
2 Департмани, покраини и населени места
Реката Меза тече низ следниве департмани, покраини и населени места во Франција, Белигја и Холандија:
* Горна Марна
* Вогези: Нефшато
* Меза: Комерси, Сен Миел, Верден, Стене
* Ардени: Седан, Шарлевил Мезјер, Живе
* Намир: Динан, Намир
* Лиеж: Иј, Лиеж, Визе
* Лимбург: Мастрихт, Стејн, Масбрахт, Рурмонд, Фенло, Генеп
* Лимбург: Масејк
* Северен Брабант: Боксмер, Кејк, Граве, Равенстејн, Лит, Хезден, Албург, Ваудрихем
* Гелдерланд: Масдрил
* Јужна Холандија: Дордрехт, Маслејс, Ротердам
3 Поврзано
* Меза (департман)
* Мозасаурус - праисториски морски диносаурус наречен по реката
Петар Димитров

Петар Димитров — македонски просветен деец.
Петар Димитров е роден во село Зарово, Солунско. Тој е познат и како Петар Солунски. Во околу 1864 година станал грчки свештеник во Сер, но набрзо се определил за борба против грцизмот. Соработувал со Стефан Верковиќ. Благодарение на неговата лична ангажираност, Солунската општина развила широка духовна и културно-просветна активност. По негова заслуга во Солун на 11 мај 1873 за првпат го празнувале Денот на словенските просветители Кирил и Методиј. Негова главна преокупација била да создаде независна македонска црковна установа, заради што во еден период бил приврзаник на унијатското движење во Македонија. Под притисок на големобугарската пропаганда се откажал од унијатството и станал свештеник на Егзархијата. Одреден краток период во време на Руско-турската војна 1877-1878 година, бил уапсен од османлиските власти и затворен во Мала Азија. По ослободувањето на Бугарија, тој се преселил во Бугарија и бил свештеник во Софија, каде и починал на 2 декември 1895 година.
Иван Алев

Иван Алев — македонски револуционер и лекар.
Иван Алев е роден во Гуменџе. Дипломирал медицина во Атина и станал лекар во родното место. Активно бил вклучен во МРО. Особено бил ангажиран во давањето медицинска помош на борците од револуционерноослободителното движење во време на Илинденското востание. Во војните Алев бил дивизионен воен лекар во Бугарската армија. Починал во 1919 г. во Неврокоп, Пиринскиот дел на Македонија..