procesaur/Wiki.mk huggingface dataset:
Ѓорѓи Желчески

Ѓорѓи Желчески (1938 - ) — македонски пејач на народна музика. Во својата долгогодишна кариера, постојано настапувал во дует со сопругата Кевсер Селимова.
1 Животопис
Ѓорѓи Желчески бил роден во Прилеп во 1938 година. Се оженил за пејачката Кевсер Селимова со која живеел во Белград, а летните месеци ги поминувале во нивнот апартман на полуостровот Истра во Хрватска. Селимова и Желчески имале едно дете — ќерката Ана, родена во 1980 година, во Белград, од која го имале внукот Ерол, роден во 2012 година.
2 Музичка кариера
Желчески и Селимова се запознале на еден концерт во Титово Ужице, во 1959 година, каде Селимова настапила со КУД Орце Николов, а програмата ја најавувал Желчески. Во тоа време, Желчески настапувал заедно со Никола Бадев, Анка Гиева и Верица Исјановска. За време на една голема турнеја, Исјановска се вљубила и решила да остане во Шабац, така што Желчески морал да бара друга партнерка за пеење во дует. Разговарајќи со својот менаџер, тој се сетил на средбата со Селимова, која во 1961 година му се придружила, пеејќи во дует со него. Со текот на времето, нивната популарност растела, но Македонија станала претесна за нивните амбиции. По една голема турнеја на Желчески низ Македонија, која вклучувала настапи во Ресен, Титов Велес, Штип, Струмица, Охрид, Кичево, Струга итн., „РТВ Белград“ побарале пејач од Македонија и Желчески заминал во Белград. Таму, тој одржал концерт во Домот на синдикатот и постигнал голем успех, така што започнале да пристигнуваат други понуди и тој решил да остане во Белград.''
Дуетот Селимова-Желчески е најпознат по нивната изведба на народните песни: „''Елено, ќерко''“, „Бело лице љубам јас''“, „''Врати ми се, љуби ме''“, „''Брала мома капини''“ итн. На 15 ноември 2013 година, Селимова и Желчески одржале концерт во Домот на АРМ, во Скопје, со кој го одбележале јубилејот „''Пет децении творештво''“. На концертот музичка група била Група Биоритам.
3 Смрт
Желчески починал во Белград на 24 февруари 2020 година, на возраст од 82 години.
4 Дискографија
* Selimova Želčevski, PGP RTB, EP 12 980
Тројенбрицен

Тројенбрицен (|Treuenbrietzen) — град округот Потсдам-Мителмарк, во сојузната покраина Бранденбург, Германија.
1 Историја
Првите пишани споменувања за градот се од околу 1217. Од 1348 до 1350 градот бил верен на Лудвиг Петти од династијата Вителсбах и Маркгрофовијата Бранденбург. Оттука доаѓа и името на градот, односно „вистински“ или „верен“ Брицен. Во текот на реформацијата, Мартин Лутер дошол во 1537 да проповеда во градот, но пристапот кон црквата му бил блокиран. Наместо тој проповедал под липа, која денес е наречна Липата на Лутер (''Lutherlinde'').
Во текот на индустриската револуција биле отворени неколку текстилни фабрики во градот.
По отворањето на концентрацискиот камп Заксенхаузен во 1936, бил отворен подкамп во градот, каде принудните работници биле приморани да работат во фабриката за оружје. При доаѓањето на Црвената армија на 23 април 1945, Вермахтот убил 127 италијански воени заробеници, кои биле држени во кампот. Помеѓу 24 април и 1 мај 1945, областа била местото на Битката кај Халбе помеѓу Вермахтот и Црвената армија.
Градот бил најпрвин окупиран од советските трупи на 21 април 1945, но германскиот Вермахт и СС трупите успеале да се вратат на кратко, конечно повлекувајќи се на 23 април. Подоцна, војниците на Црвената армија убиле околу 1.000 цивили од градот во текот на последните денови на април и првите денови на мај во блиската шума. Исто така многу жени биле силувани. Роднините пријавиле 251 мртов во општинската книга, додека сведоци, кои ги закопувале мртвите на локалните гробишта, запреле да бројат откако погребале 721 лице, додека денес постојат само 125 гробови.
Градот доживеал големи оштетувања во текот на војната, иако историскиот стар дел на градот останал нечепнат. Од 1945 економијата била насочена кон краварство.
2 Познати луѓе
* Мартин Хемниц, теолог
* Фридрих Хајнрих Химел, композитор
* Хенри Маске, боксер
Викторија Рангелова

Викторија Рангелова — македонска писателка на драми.
1 Творештво
Викторија Рангелова е автор на неколку драми кои биле поставени на театарската сцена, како: "Слипери пипл", "Фотографии", "Такси 49", "Место каде сум", како и драмите за деца "Мала магична приказна" и "Дедо Мраз во розово".
Есента 2013 година, драмскиот текст на Рангелова под наслов „Разголени“ бил поставен на сцената на Местно гледалишче љубљанско, во режија на Ален Јелен. Претставата била поставена во копродукција со Шкуц гледалишче, а била финансирана од Министерството за култура на Словенија. Во исто време, таа била ангажирана како драматург на претставата "1984" (адаптација на истоимениот роман на Џорџ Орвел), поставена на сцената на Струмичкиот театар, а во режија на Дејана Николовска.
Рангелова е автор и на сценариото за краткиот анимиран филм „Облици“, што во 2004 година добил специјална награда на жирито на фестивалот „Балкан блек бокс“ во Берлин.
Драган Б. Костиќ

Драган Б. Костиќ (р. 10 јуни 1950, Скопје - 20 декември 2025) — македонски музички новинар.
Драган Б. Костиќ ја започнал својата кариера во Македонското радио. Тој е најпознат како водител на радио-емисиите „''Диско селектор''“ и „''Заборави ако можеш''“. Емисијата „''Диско селектор''“ започнала да биде емитувана на 29 јуни 1974 година, додека во 1991 година започнало емитувањето на „''Заборави ако можеш''“. На 31 октомври 2013 година, оваа емисија го доживеало 4 500 издание. Во јуни 2004 година, по повод 30-годишнината на емисијата „''Диско селектор''“, Драган Б. Костиќ организирал голема забава, одржана на лизгалиштето во Скопје, при што биле продадени 6 500 влезници. Исто така, тој е автор и на неколку други радио-проекти, како што се: „''Радиоурнебес''“, „''Пријатели, добар ден''“, квизот „''Јас ли сум на ред''“ итн. Најпосле, тој е познат и како страсен собирач на музика, поседувајќи огромна колекција од над еден милион аудио записи. Во 2018 година, ја започнал својата емисија „''Б со точка''“ на Телевизија 24, каде имала 2 сезона, емисијата се емитувала до 2019 година. Во 2024 година, со музичкиот настан насловен „''Последниот танц''“ Драган Б. Костиќ ја одбележал својата 50-годишна кариера во Спортскиот центар Јане Сандански во Општина Аеродром.
Хана и нејзините сестри (филм)

„Хана и нејзините сестри“ (англиски: ''Hannah and her sisters'') — филм на режисерот Вуди Ален од 1986 година. Ален е автор и на сценариото, а главните улоги ги играат: Вуди Ален, Барбара Херши, Мајкл Кејн, Дајен Вист, Макс фон Сидов и Миа Фароу. Прикажувајќи ги односите меѓу ликовите на границата меѓу драмата, мелодрамата и комедијата, Ален дава фреска на животот во Њујорк при што фокусирајќи се на трите сестри, тој дискретно ја цитира славната драма „Три сестри“ на Чехов. Кон привлечноста на филмот придонесуваат и партитурите од џез и популарната музика од 1930-тите и 1940-тите, како и одличните остварувања на глумците. Филмот освоил три награди „Оскар“, и тоа: за сценарио (Ален), за најдобра машка улога (Кејн) и за женска споредна улога (Вист). Исто така, тој бил награден и со „Златен глобус“ за најдобра комедија.
1 Содржина
Во филмот се прикажуваат односите помеѓу три сестри кои живеат во Њујорк. Хана (ја игра Фароу) ја запоставува својата кариера на глумица за да може да се грижи за децата и за семејството. Нејзиниот втор сопруг, Елиот (го игра Кејн), се вљубува во сестрата на Хана, поранешната алкохоличарка Ли (ја игра Херши), која се задушува во врската со својот циничен љубовник. Третата сестра, Холи (ја игра Вист), работи како доставувачка на храна и се обидува да започне сопствена глумечка кариера. Поранешниот сопруг на Хана, Мики (го игра Ален) влегува во најкритичната фаза од својата хипохондрија, но овојпат можеби е навистина болен...
Човечко око

''Око''
Око (''оculus'') — сетилен орган. Тој е орган за вид кој е сместен во орбитата и се состои од очен нерв, очно јаболко и помошни органи на окото.
1 Обвивки
*: Надворешна обвивка ( tunica fibrosa bulbi) таа е фиброзна, со преден проѕирен дел наречен рожница, а другиот е непроѕирен и е наречен белка. Рожницата ја гради предната шестина од целата надворешна обвивка. Таа е всадена (како стакло од часовник) во бразда од белката. Проѕирна е и не содржи ниту крвни, ниту лимфни садови. Белката пак го зафаќа поголемиот дел од надворешната очна обвивка.
*: Средна очна обвивка (tunica vasculosa bulbi) садовна обвивка која во себе содржи крвни садови, нерви и пигментни клетки. Составена е од три дела: садовница, трепкино тело и шареница. Садовницата е срасната за внатрешната очна обвивки тоа со нејзиниот пигментен слој. Трепкиното тело во него се наоѓа трепкиниот мускул. Шареницата е предниот дел од средната очна обвивка која наликува на прстен со централен отвор наречен зеница. Таа ја дава бојата на окото со пигментот кој се наоѓа во нејзините клетки.
*: Внатрешна очна обвивка (tunica interna bulbi) таа претставува невроепителна обвивка составена од два листа, надворешен пигментен и внатрешен наречен мрежница.
2 Проѕирни делови
*: Очна водичка ги исполнува шуплините што се наоѓаат пред и зад ирисот, односно предната и задната очна комора. A улогата на водичката е да одржува одреден притисок во очното јаболко.
*: Леќа претставува биконвексна леќа сместена меѓу стаклестото тело и ирисот. Поврзана е со тенки влакна за цилијарното тело и е обвиткана со мембрана.
*: Стаклесто тело ја исполнува очната празанина зад леќата и цилијарното тело. Составено е од 98% вода, а останатиот дел се ретки клетки и влакна. Улогата на стаклестот тело е да ја држи прилепена ретината за садовницата обезбедувајќи ја на тој начин нејзината исхрана.
3 Помошни органи
*: Очни мускули шест напречно пругасти мускули,што го движат очното јаболко во сите насоки.
*: Очни капаци се кожномускулни дипли што го заштитуваат окото од предната страна. На нивните слободни рабови се всадени трепките.
*: Спојница ја претставува лигавицата што ја покрива задната страна на капаците и предниот дел од белката.
*: Солзен апарат -составен е од солзна жлезда, солзни каналчиња, солзна кесичка и носносолзен канал. Солзната жлезда е сместена во горно латералниот агол од орбитата.
Дарлинг (река)

Дарлинг (|Darling River) — трета река по должина во Австралија. Долга е 1.472 км и извира во северен Нов Јужен Велс и завршува влевајќи се во реката Мари кај Вентворт. Целиот систем има вкупна должина од 2.844 км и со тоа е најголем во земјата. Наречена е во чест на управникот на Нов Јужен Велс, Ралф Дарлинг (1772-1858), по чија иницијатива е откриено течението на реката.
Ова е најзначајна река во пространите сушни предели „аутбек“. Во изминатите периоди, реката е во лоша состојба поради прекумерна употреба за наводнување, загадување од пестициди и долгите сушни периоди (во некои години речиси и да немало вода). Денес таа се одликува со голема соленост и лош квалитет на водата. Во најново време полноводноста се подобрува поради поголемите врнежи, но повратокот во нормална состојба зависи од подолгорочни напори.
1 Течение
Системот Мари-Дарлинг е впрочем меѓу најголемите во светот. Сливот го опфаќа цел Нов Јужен Велс заоадно од Големите Разводни Планини, голем дел од Викторија и јужен Квинсленд, како и делови од Јужна Австралија. Бидејќи има голем број свијоци, течението е трипати подолго од воздушната линија помеѓу изворот и утоката.
Реката тече во југозападен правец и во добар дел од течението е рамничарска, со просечен наклон од само 16 мм на километар. Официјално, Дарлинг настанува помеѓу Бреварина и Берк со спојот на Калгоа и Барвон, чии притоки извираат во планините на јужен Квинсленд и северен Нов Јужен Велс западно од Големите Разводни Планини. Тие се Балон (чиј ракав е Калгоа) и неговите притоки; Макинтајр и неговите притоки како Дјумерик и Северн (постојат две со исто име), Гвидир, Намој, Каслри и Маквори. Другите притоки (Боган, Варего и Пару) се влеваат во Дарлинг кај Берк или по него.
Северниот дел од течението на Дарлин спаѓа во екорегионот „југоисточноавстралиска умерена савана“ а југозападниот е дел од екорегионот Мариско-дарлиншка Котлина.
1.1 Населени места
Поважни населени места по течението на Дарлинг се Бреварина, Берк, Лаут, Тилпа, Вилканија, Менинди, Пункери и Вентворт.
2 Поврзано
*Мари (река)
*Список на реки во Австралија
Стенио Жуниор

Стенио Маркос де Фонсека Саласар Жуниор (пор. Stênio Marcos da Fonseca Salazar Júnior), роден 10 јуни 1991 година е бразилски професионален фудбалер кој игра на позиција напад во ФК Пелистер од Битола.
Каину

Каину (фин. Kainuu , шве. Kajanaland) е округ во источниот дел на Република Финска. Зафаќа површина од 24.451 квадратни километри и тука живеат 81.232 жители. Главен град е Кајани кој има 31.000 жители.
=Географија=
Според релјефот, округот припаѓа на историската област Остроботнија, заземајќи го нејзиниот источен дел. Тука преовладуваат ридско - планински предели со височина од 110-380 метри. Климата во Каину е супполарна со ниски температури. И покрај тоа што е сместен внатре во копното, овој округ има многу леднички езера. Најголема река е Оулујоки.
=Население=
Според податоци од 2012 година, во Каину живеат на 81.000 жители. Од 2000 година па наваму населението во округот опаднало за 10%. Густината на населението изнесува 4 жители/км2 што е за 4 пати пониско од просекот на државно ниво. Етничкиот состав го сочинуваат во најголем број Финци, меѓутоа има и мал број доселеници Руси од блиските прекугранични места во Русија.
=Административна поделба=
Округот Каину се состои од 9 општини и тоа:
1 Поврзано
* Каинсколапонски јазик — изумрен јазик кој се говорел во регионот до XVIII век
Градиште (Железнец)

Градиште — археолошко наоѓалиште во демирхисарското село Железнец. Претставува утврдена населба од раноантичко време, опидум од доцноантичкото време и средновековна тврдина. Се наоѓа во непосредната близина на селото, од левата страна на патот Битола-Кичево, на низок издолжен рид со стрмни падини кон составот на Црна Река и малата притока Кушница. Наоѓалиштето е тешко пристапно, доминира над целиот предел и ја надгледува долината на Голема Река. Тврдината ги следи контурите на ридот и има елипсовидна форма со површина од околу 3 хектари. Одбранбениот бедем е цврст, граден од камен и варов малтер, и делумно е обновен во средновековието. На источната страна бедемот може да се следи во целост, а на одделни места јасно му се оцртува внатрешниот раб. На источната страна се гледаат остатоците од влезната порта, а на северниот агол се наоѓаат импозантни остатоци од кула. По површината на градиштето се забележуваат темели од повеќе објекти, фрагменти од керамички садови, питоси, тегули, згура од топена железна руда, како и множество градежен материјал. Во непосредната близина на брегот на Црна Река се откриени повеќе гробови од доцноантичкото време. Во римскиот период овој град бил забележан како Сидеро Кастрон — а во средновековието како Железник.
1 Поврзано
*Во Гарон — населба и топилница од доцноантичко време;
*Даркојца — населба од доцноантичко време;
*Спилје — населба од доцноантичко време;
*Железнец;
*Список на археолошки наоѓалишта во Демирхисарско;
Канал Телтов

Каналот Телтов (|Teltowkanal) — канал јужно од Берлин, Германија. Каналот се наоѓа во обете покраини, Берлин и Бранденбург, и во еден дел претставува нивна меѓусебна граница. Го добил името по истоимениот град во Бранденбург, кој се наоѓа на неговиот тек. Каналот бил граден помеѓу 1900 и 1906 кога бил отворен од Вилхелм II.
Каналот е долг 37,83 километри и ја поврзува реката Хафел близу градот Потсдам со реката Даме близу Кепеник во источните предградија на Берлин. Даме обезбедува врска до Каналот Одра-Шпре и оттаму до реката Одра и Полска. Иако Даме е притока на реката Шпре, и самата пловна притока на Хафел, Каналот Телтов нуди предност преку заобиколување на центарот на Берлин, особено тешкиот речен сообраќај.
На неговиот западен крај, Каналот Телтов поминува низ Грибницското Езеро, кое е поврзано со Хафел во Потсдам. Каналот Грибниц обезбедува втора врска до Хафел од источниот крај на езерото. Кон неговиот источен крај, Каналот Телтов е поврзан со Каналот Ландвер, додека Каналот Бриц го поврзува Каналот Телтов со Шпре.
Тука се наоѓа единствената брана на каналот, кај Клајнмахнов. Каналот е пловен за бродови со длабочина до 1,75 метри и со максимално растојание од 4,4 метри
Телтов

Телтов (|Teltow) — град во округот Потсдам-Мителмарк, во сојузната покраина Бранденбург, Германија.
1 Географија
Телтов е дел од метрополитенската област Берлин/Бранденбург. Оддалечен е од Берлин 17 километри, додека растојанието до Потсдам е 15 километри.
Каналот Телтов ја поврзува реката Хафел близу градот Потсдам со реката Даме близу Кепеник во источните предградија на Берлин. Оди кон север на Телтов, создавајќи граница помеѓу Бранденбург и Берлин.
Главната железничка станица Телтов-Штат е дел од линија С25 на берлинската С-Железница. Железничката станица Телтов е околу 2 километри на југоисток и е опслужуван од регионалните линии 3, 4 и 5.
2 Историја
Населбата била првпат спомената во декрет од 1265 издаден од маркгрофот Отон Трети. Го добил своето име од истоимената висорамнина. Телтов бил порано познат по својата репка (''Teltower Rübchen'', која била особено популарна во XVIII и XIX век. Главната знаменитост во градот е протестантската црква Св. Андреј од 12 век, повторно изградена во 1812 според плановите од Карл Фридрих Шинкел. Била насликана од Лионел Фајнингер во неговата слика Телтов II од 1918.
Телтов се граничел со поранешниот Западен Берлин и поради тоа во периодот 1961-1990 била одделена од Берлинскиот ѕид.
Денешниов град била основана во 1994 со спојување на Телтов и поранешното село ''Рулсдорф''. Забележал силен пораст на населението од падот на Берлинскиот ѕид и повторното обединување на Германија.
3 Меѓународни односи
Телтов е збратимен со:
* Ален, Германија, од 1991
* Гонфрвил-л’Оршер, Франција, од 2000
* Жагањ, Полска, од 2006
Нутетал

Нутетал (|Nuthetal) — општина во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија.
Нутетал се наоѓа југозападно од Берлин. Општината била основана во октомври 2003 преку доброволно спојување на претходно независните општини Бергхолц-Ребрике, Фалхорст, Нудов, Филипстал, Сармунд и Тремсдорф. Општината го добила името од реката Нуте, која тече низ самата општина и се влева во Хафел во Потсдам.
Долна вилица

Долна вилица или мандибула — непарна коска споена со подвижен зглоб за черепот. На неа се разликуваат тело и две гранки. Меѓу гранките и телото од обете страни се наоѓа виличен агол. Според поделбата влегува во групата коски на лицето. Таа е најголемата и најјаката коска во скелетот на лицето и служи за припојување на долните заби. Забите се цврсти структури сместени во забни јамички или алвеоли, на долната и горната вилица од усната празнина.
1 Тело
Тело ''corpus mandibulae'' – наликува на потковица. Горниот раб од телото е забен продолжеток (processus alveolaris) со забни јамички (''alveoli dentales'') каде што се вметнати корените од долните заби. Долниот раб од телото е масивен и претставува база.
2 Вилични гранки
Вилични гранки (''ramus mandibulae'') на горниот крај завршува со два израстока: преден (''короноиден израсток'') служи за поврзување со слепоочниот мускул, а задниот зглобен израсток во вид на глава (''caput mandibulae'') за зглобување со слепоочната коска. Овој е единствениот подвижен зглоб на главата.
Томе Китановски

Томе Китановски — македонски фудбалер, роден на 21 мај 1992 година во Битола. Моментално игра на позицијата одбранбен играч во ФК Македонија Ѓорче Петров во македонската прва лига. Тој дури играше во Прва фудбалска лига на Хрватска за Славен Белупо.
Клајнмахнов

Клајнмахнов (|Kleinmachnow) — општина во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија.
1 Географија
Се наоѓа 19 километри југозападно од Берлин, веднаш до берлинскиот округ Штеглиц-Целендорф и 12 километри источно од Потсдам. Општината ја сочинува населбата Драјлинден.
2 Историја
Клајнмахнов е изграден долж поранешниот поток Беке (''Bäke''), денес заменет од Каналот Телтов изграден во 1906. Парво Махенов (''Parvo Machenow'') бил првпат споменат во земјишната книга во 1375 на царот Карло IV, потоа изборен кнез на Бранденбург. Во средновековни времиња речниот премин бил контролиран од замок, владеен од благородничкото семејство Хаке. Заедно со каналот била изградена брана кај Клајнмахнов, наскоро станувајќи негова знаменитост.
Од почетокот на 20 век, поранешното село се развило во влијателно предградие на Берлин. Во 1937 Вилхелм Онезорге, министер на Кралската пошта, го добил дворецот Хакебург (''Hakeburg'') како негова резиденција и воспоставил голем истражувачки објект за комуникации и електроника. Во Втората светска војна, Клајнмахнов бил место на принуден камп со околу 5.000 затвореници, вклучувајќи подкамп на Заксенхаузен.
Ноќта на 2-3 декември 1943, авионот Ланкастер на Кралскиот воздухопловни сили бил срушен над Клајнмахнов, а меѓу загинатите бил добро познатиот норвешки писател и поет Нордал Григ, во тоа време како воен кореспондент.
Во 1946, Партијата за социјалистичко единство на Германија (СЕД) го зазела Хакебург, кој бил седиште на партиската академија во следните години. Од 1961 до 1989 општината била опградена со Берлинскиот ѕид на три страни и автопатот близу Драјлинден (денес А115) бил место на главниот граничен премин. Од повторното обединување на Германија, Клајнмахнов имал голем пораст на населението, додека враќањето на бројни запленети имоти на оние сопственици кои побегнале од Источна Германија довеле до многу конфликти.
3 Збратимен град
* Шопфхајм, Германија, од 1996
4 Познати луѓе
* Лили Браун, феминистка
* Фридрих Кајслер, глумец
* Арнолд Шенберг, композитор
* Курт Вајл, композитор
* Ханс Масен, писател
* Фред Вандер, писател
* Карл Гас, режисер
* Криста Волф, писателка
Михендорф

Михендорф (|Michendorf) — општина во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија.
1 Географија
Михендорф се наоѓа во пошумена област на околу девет километри јужно од Потсдам. Општинските единици (''Ortsteile'') Фресдорф, Штикен и Вилденбрух се наоѓаат во Природниот парк Нуте-Ниплиц. Јужно од градот се наоѓаат Големото Сединско Езеро, а западно Линевицско Езеро.
Општината е составена од самата населба Михендорф и пет општински единици. Бројките за населението се од 31 декември 2011 * Фресдорф (293)
* Лангервиш (1.823)
* Михендорф (4.237)
* Штикен (492)
* Вилденбрух (1.845)
* Вилхелмсхорст (3.103)
Клостер Ленин

Клостер Ленин или само Ленин (|Kloster Lehnin) — општина во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа околу 15 километри југоисточно од Бранденбург на Хафел.
1 Преглед
Била основана на 1 април 2002 со спојување на 13 села:
Седиште на општината е Ленин. Најмногу е познат по својата истоимена опатија, најстариот манастир во Маркгрофовијата Бранденбург, основана во 1180 од маркгрофот Отон I. Блиската населба се развила околу 1415 надвор од ѕидините на манастирот.
Денес, добро одржуваната област ја вклучува обновената манастирска црква и други готски градби.
2 Галерија
Визенбург

Визенбург (|Wiesenburg; службено наречен ''Визенбург/Марк'') — општина во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија. Се наоѓа 11 километри западно од Бад Белциг и 46 километри југозападно од Бранденбург на Хафел. Се наоѓа во Природниот парк Горен Флеминг.
1 Географија
Од 2000, кога 14 околни села доброволно се приклучија да ја основаат општината Визенбург/Марк, има површина од 218,19 км<sup>2</sup>.
Овие села станала општински единици (''Ortsteile'') на Визенбург:
* Бенкен
* Грубо
* Језериг/Флеминг
* Језеригерхитен
* Келпциг
* Ленсдорф
* Медевиц
* Мицдорф
* Нојехитен
* Рец
* Рецерхитен
* Репинихен
* Шламау
* Визенбург
2 Знаменитости
Главна знаменитост е Замокот Визенбург, средновековен замок кој бил делумно претворен во неоренесансен дворец и парк.
Покрај замокот, постои и „патека на скулптури“, која започнува од Визенбург и се движи кон Бад Белциг.
Спанаќ

Спанаќ — едногодишно растение, кое има изразено зелени нежни листови. Tој е еден од најмоќните пролетни зеленчуци. Може да се набави на сите зелени пазари, како и во добро снабдените маркети.
1 Потекло
Спанаќот бил познат уште на древните стари народи. Се смета дека во Европа бил донесен во 15 век од страна на Арапите. Во 17 век тој бил исклучително популарен се приготвувал и служел со шеќер.
2 Состав
Спанаќот е растение кое е многу богато со вода. Тоа има многу ниска калорична вредност, '2,2% белковини, 3,9% јаглехидрати и 0,5% масти'. Сепак акцентот треба да се стави на минералниот статус на спанаќот, да доминира по здравствената ефикасност пред сите други зеленчуци кои се одгледуваат во овој период од годината. Спанаќот содржи:
*Фолна киселина – 50% од дневно препорачаната доза по оброк
*Витамин А - 60% од дневно препорачаната доза по оброк
*Витамин Ц - 35% од дневно препорачаната доза по оброк
*Железо - 20% од дневно препорачаната доза по оброк
*Магнезиум - 20% од дневно препорачаната доза по оброк
*Рибофлавин - 15% од дневно препорачаната доза по оброк
*Калциум - 10% од дневно препорачаната доза по оброк
*Калиум - 15% од дневно препорачаната доза по оброк
*Витамин Б6 - 15% од дневно препорачаната доза по оброк
*Витамин Е - 15% од дневно препорачаната доза по оброк
3 Корисноста на спанаќот
Спанаќот го подобрува работењето на срцето и функцијата на мускулите. Тој го потикнува функционирањето на панкреасот, а влијае врз намалување на крвниот притисок, со што го плеснува работењето на срцето и бубрезите. Спанаќот е вистински детоксикант за организмот го чисти токсините и ги буди сите забавени метаболички процеси. Спанаќот исто така влијае во јакнење на влакната на косата, јакнење на ноктите, а ја чува и одржува виталноста на кожата.
Спанаќот го чува здравјето на нервниот систем, но исто така го засилува и чува имуниот систем, благодарејќи на високите количества на витамини кои ги содржи. Огромната количина на фолна киселина јасно укажува дека спанаќот треба да биде конзумиран од страна на анемичните лица и бремените жени, спанаќот содржи и многу железо, па поради ова тој е делотворен без разлика за каква анемија се работи.
Сепак треба да се напомене дека спанаќот содржи оксална киселина која може да предизвика кристалчиња кои се таложат во бубрезите ако се внесува во големи количини, затоа спанаќот треба да го јадат помалку луѓето кои имаат проблеми со функцијата на бубрезите. За да се превенира оксалната киселина, треба добро да се отстранат дршките на листовите, а спанаќот доколку биде конзумиран со млеко, тогаш нема да постои оваа мала штетна особина. Оксалната киселина се врзува со калциумот од млекото и се излачува од организмот. Сепак, воопшто не треба да се грижите дека спанаќот може да им наштети на бубрезите, тој само се препорачува во помали количини кај бубрежно слабите лица.
4 На што треба да се внимава при конзумирање на спанаќ
Спанаќот се јаде веднаш по проготвувањето, еднаш подготвен спанаќ не смее повторно да се подгрева. Не користете многу вода додека го готвите спанаќот, за да го зачувате неговиот квалитетен нутритивен статус. Се препорачува да се фрли водата во која е варен спанаќот бидејќи е заситена со натриум.
Непчена коска

Непчената коска (|os palatinum) е парна коска сместена зад максилата.
1 Делови
На непчената коска се разликуваат:
*Вертикална плочка (|lamina pependicularis) е сместена меѓу телото на максилата и крилестиот израсток од сфеноидалната коска. Таа учествува во градбата на латералниот ѕид од носната празнина.
*Водорамна плочка (|lamina horizontalis) се наоѓа зад непцевиот израсток од максилата и влегува во состав на коскеното непце градејќи ја неговата задна третина.
2 Зглобови
Непчената коска се зглобува со коските на черепот кои се наоѓаат на задниот дел од носната шуплина помеѓу максилата и сфеноидалниот израсток. Учествува во градбата на три шуплини: латералниот ѕид на носната шуплина, покривот на устата , подот на орбитата така што формира инфериорна пукнатина.
3 Кај животните
Кај рибите непчената коска се состои од плоча која лежи на внатрешниот раб од максилата.
Непчени коски може да се сретнат и кај некои водоземци и жаби. Кај птиците непчените коски се одвоени од задниот дел од горната вилица.
4 Галерија
Корека

Корека (|Coreca), на месното наречје: Корака или Корика (''Coraca'', ''Corica'') — поделок на општината Амантеја во покраината Козенца, Калабрија, Италија. Сместена е недалеку од Кампора Сан Џовани.
1 Географија
1.1 Опфат
Поделокот се граничи со јужниот дел од Тиренското Море на запад и гратчето Амантеја на југ, каде почнува границата со Кампора Сан Џовани. Пределот претежно се состои од карпест ’рт, а сретселото лежи во низина. Територијата опфаќа и ридесто подрачје и широки плажи. Климата е умерена.
2 Стопанство
Главна стопанска дејност на Корека е туризмот и хотелиерството, кое е развиено поради живописниот брег. Мошне посетувано место се Коречките Гребени, кое воедно е собиралиште на радиоаматерите. Има мали фабрики во кои се произведува грана, мебел и машинерија.
3 Населени места
Почнувајќи од 2017 г. одделот Корека се состои од следниве села:
4 Знаменитости
4.1 Црква „Богородица Ангелска“
Главна црква е „Богородица Ангелска“ (''Мадона дељи Анџели''), изградена во 1965 г. во посовремен но скромен стил, и сместивост од 65 лица. Секоја година се селската слава (22 август) се одбележува со поворка по улиците.
4.2 Плоштад „Богородица Ангелска“
Сретселото го бележи плоштадот „Богородица Ангелска“, наречен по соседната црква и овенчан со статуа на Богородица.
4.3 Корачки Пештери
Значајно обележје на овој крај се Корачките Пештери, каде се ископувала железна руда уште од древно време. За време на Втората светска војна, истите служеле како засолниште за мештаните и складиште за британската и американската окупациона војска. Подоцна, сè до почетокот на XXI век во нив се одржувале божиќни и велигденски свечености.
4.4 Коречка кула или „Туриела“
Северно од самата Корека, на падините на ридот Тувуло се наоѓа кулата „Туриела“ е делумно срушена, забележителна по тоа што претставува мешавина од стилови со кои е преуредувана низ вековите. Служела како стражарница, вардејќи го местото од нападите на Арапите, Норманите и околните велможи, па сè до доаѓањето на германските, а потоа и британско-американските единици во Втората светска војна. Кулата е лесно пристапна од патот за Тонара на север и од патот од Маринела на југ.
5 Галерија
6 Поврзано
* Коречки Пештери
* Коречки Гребени
* Козенца (покраина)
Вододелница

Вододелница — граница на два слива во облик на линија од која водата се слева во два правца. Во повисоките краишта, делницата лежи по сртовите на ридовите и планините. Делницата потешко се утврдува во рамничарските предели, особено ако се мочурливи.
1 Видови
Постојат три вида на вододелници:
* континентална — водите што ги двои течат во различни океани. Таков пример е вододелницата Конго-Нил.
* главна вододелница — водите од секоја страна не се среќаваат, но сепак завршуваат во ист океан. Таква е делницата на Јангцекјанг и Хоангхо.
* помала делница — водите се делат, но подоцна се среќаваат во речна утока. Пример е вододелницат на Мисисипи and Мисури.
Вододелниците често претставуваат пречка во речниот сообраќај. Во прединдустриско време, пловилата се премесувале по сувоземен пат, а подоцна се прокопувале канали со цел да се спојат соседните сливови.
2 Поврзано
* Слив
* Растока
* Утока
* Притока
* Извор
* Планински превој
* Било
Дојка

Дојката (''mamma'') има полутопчеста форма, сместена во надворешниот дел од градниот кош на чиј преден крај се наоѓа пигментирано испапчување или брадаваица (''papilla mammae'').Дојката е жлезда изградена од 15-20 резени (''lobi glandulae mammariae''). Нивните изводни канали се насочуваат кон брадавицата чии врвови се отвораат како млечни пукнатини.И мажите и жените имаат развиени гради од исти ембриолошки ткива. Сепак, во пубертетот, женските полови хормони, главно естроген, го промовира развојот на дојка кој не се случува кај мажите се должи на повисокиот износ на тестостерон.Како резултат на тоа, женските гради стана многу повеќе познати отколку оние на мажите.За време на бременоста, градите, се одговорни на комплексната интеракција на хормоните кои го предизвикуваат развојот на ткивото и проширувањето со цел да се произведе млеко.Три такви хормони се естроген, прогестерон и пролактин, кои предизвикуваат вродено ткиво во дојката и грлото на матката за да се промени времеѕо на менструалниот циклус.Големината на градите варира со расата и етничкото потекло. Една студија објавена во 2013 година укажува на постоењето на една генетска мутација одговорна за повеќе одлики на Азијците, вклучувајќи погуста коса, повеќе потни жлезди и помали гради на жените.
1 Функција на градите
Градата е апокрина жлезда која произведува мајчино млеко за да се храни новороденчето. Бојата на брадавицата е розова до темно-кафеава во која има многу лојни жлезди.Основните единици се терминалниот канал кој произведува мајчино млеко.Тие им даваат храна на своите потомци.Тие се дистрибуираат низ телото на градите; околу две- третини од ''lactiferous'' ткиво е на 30 мм од основата на брадавица.
2 Поврзано
* Самоиспитување на дојки
* Граден кош
Владица Брдаровски

Владица Брдаровски — македонски фудбалер, роден на 7 февруари 1990 во Битола. Моментално игра во Вардар.
1 Клупска кариера
Владица Брдаровски е роден во Битола во 1990 година. Како младинец настапувал во екипата на Пелистер од Битола. За екипата дебитирал во 2009 година и од 2009 до 2011 година настапил на 28 натпревари. Во 2011 година се преселил во Чешка во екипата на Збројовка Брно, настапувајќи само на 3 натпревари. Истата година се вратил во Македонија, во екипата на Работнички од Скопје. Во периодот од 2011 до 2013 играјќи за екипата на Работнички забележал 30 настапи. Во сезоната 2013/2014 се вратил во матичниот тим Пелистер, настапувајќи на 30 натпревари. Во 2015 година се преселил во Унгарија, во екипата на Ѓер и настапил на 11 натпревари. Истата година се преселил во екипата на Вардар, играјќи за екипата во периодот од 2015 до 2020 година, настапувајќи на 109 лигашки средби со 5 постигнати погодоци. Во сезоната 2017-2018 со екипата на Вардар учествувал во Лига Европа. Во 2020 година се преселил во Косово, каде играл во екипата на Дрита. Таму се задржал само во сезоната 2020/2021, настапувајќи на 18 средби. Во 2021 година се вратил во Македонија, потпишувајќи за екипата на Шкупи.
2 Репрезентативна кариера
За македонската фудбалска репрезентација дебитирал во 2012 година. Настапувајќи на 7 натпревари.
Градна коска

Градната коска (|sternum) е непарна долга плочеста коска, која наликува на буквата Т. Се наоѓа на предната страна на срцето во центарот градниот кош (градите). Се поврзува со ребрата преку ребрените рскавици. Помага да се заштитат белите дробови, срцето и големите крвни садови од физички повреди.
1 Делови
*Дршката на градната коска (|manubrim sterni) е споена со телото формира агол (|angulus sterni). Бочно се гледа по еден засек за зглобување со клучната коска и по еден за зглобување со првото ребро.
*Тело на стернумот (| corpus sterni) по должината од секоја страна носи по шест засеци за зглобување со ребрените рскавици.
*Мечовиден израсток (| processus xiphoideus) наликува на меч и се наоѓа на долниот крај од телото.
2 Зглобови (Articulationes sternocostales)
Ребрените рскавици од првото до седмото ребро се спојуваат со бочните засеци од градната коска. Ребрените рскавици од осмото, деветтото и десеттото ребро меѓусебно се спојуваат со рскавицата од седмото ребро. Се вршат движење на подигање и спуштање на ребрата при акт на дишење.
3 Галерија
Синдски јазик

Синдскиот (sd) е индоариски јазик, дел од групата на индоирански јазици од семејството на индоевропски јазици. Јазикот е мајчин јазик на Синдите, автохтон јазик на историскиот регион Синд и службен јазик на пакистанската покраина Синд. Исто така, јазикот има службен стгатус во Индија.
Синдскиот јазик претрпел посилно влијание од јазикот санскрит, поточно некогашната негова локална форма, но и од белуџискиот јазик. Повеќето од Синдите се наоѓаат во покраината Синд во Пакистан, и во Куч, Гуџарат во Индија.
1 Географска распространетост
Синдскиот се зборува во Синд и Белуџистан во Пакистан. Како прв јазик се изучува во Синд. Како втор јазик се користи низ училиштата во Карачи и Белуџистан. Карачи е најголем синдски град, со околу 3-4 милиони Синди.
Покрај Пакистан, синдскиот се зборува и во Индија, особено во државите Раџастан, Гуџарат и Махараштра. Јазикот исто така се зборува и во Уласнагар и Мумбај, каде се наоѓа најголемата синдска енклава во Индија.
2 Фонологија
+Согласки, , лабијални, забно-алвеоларни, ретрофлексни, палатоалвеоларни/ палатални, веларни, глотални
носни, , ,
експлозивни иафрикати, , , , , , , , , ,
имплозивни, ~
фрикативни
ротички,
апроксимантни, ;Самогласки
3 Писмо
3.1 Арапско писмо за синдскиот јазик
sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd
sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd
sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd
sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd, sd
3.2 Деванагари за синдскиот јазик
hi, hi, hi, hi, hi, hi, hi, hi, hi, hi
hi, hi, hi, hi, hi, hi, , hi, , hi
hi, hi, , hi, hi, hi, , hi, , hi
hi, hi, , hi, hi, hi, , hi, hi, hi
hi, hi, , hi, , hi, , hi
hi, hi, hi, hi, hi, , hi, , hi
hi, hi, hi, hi,
hi, hi, hi, hi,
4 Поврзано
* Синди
* Синд
* Индоариски јазици
Rise of Nations: Rise of Legends

Rise of Nations: Rise of Legends е стратешка игра во реално време развиена од компанијата Big Huge Games, а издадена од Microsoft. Го носи насловот на популарната игра од 2003 на Big Huge Games, но со поднаслов Rise of Legends, што е сугестија на нејзината содржина. За разлика од оригиналната Rise of Nations, која е заснована врз историјата, Rise of Legends е заснована врз фантастичен свет каде што магијата и технологијата коегзистираат.
1 Преглед
Rise of Legends задржува голем дел од одликите на Rise of Nations, како што се градењето згради, граници помеѓу териториите на различните фракции, трошење на здравјето на војските кој се наоѓаат во непријателска територија, неисцрпувачки ресурси и кампања во која треба да го освоите светот. Rise of Legends исто така воведува и нови одлики како што се, дистрикти на градовите, херои, упростена економија со само 2 ресурса и неутрални војски и згради. За разлика од својте претходници, кои нудеа 18 фракции за играње, Rise of Legends има само 3 кој се значително различни помеѓу себе. Тие се: технолошки напредните Винчи (Vinci), магичните Алин (Alin) и вонземските Куотл (Cuotl). Играта го користи AGEIA PhysX енџинот за симулација на физичките појави.
Цитоза

1 ЦИТОЗА
Цитозите претставуваат процеси на пренесување на големи молекули или честички (во тврда или течна агрегатна состојба). Пренесувањето на ваквите материи, обично е сврзан со одредени промени во клеточната мембрана. Процесот на внесување на такви материи во клетката е наречен ендоцитоза, а изнесувањето од клетката е наречен егзоцитоза. Материјалот што се внесува или изнесува секогаш се наоѓа во клетката обвиткан со мембрана. Разликуваме:
*Ендоцитоза
*Егзоцитоза
1.1 Ендоцитоза
При едноцитоза клетката обично ги прима неопхподните хранливи материи, а при егзоцитозата одделува материи кои се произдводи од животната активност, кои пак можат да бидат непотребни и треба да се исфрлат надвор од клетката или мозажат да бидат неопходни за други клетки (како ензими, хормони и др.).
Во ендоцитозата разликуваме:
*фагоцитоза (од грчки “fogein“=јадам) и
*пиноцитоза (од грчки “pinein“=пијам).
Во допир со честичките, клеточната мембрана создава вдлабнатинки (инвагинации) и ја заобиколува честичката. Секоја таква вдлабнатинка се затвора микровакуола, а честчката останува заробена во вакуолата и како таква останува во клетката.
1.1.1 Фагоцитоза
Фагоцитозата е својствена за многу клетки и кај нижите и кај вишите организми. Кај нижите организми(едноклеточни, габи и др.) фагоцитозата претставува основен начин на исхрана. Кај вишите организми фагоцитозата е својствена за одреден број специјализирани клетки кои првенствено имаат заштитна функција. Такви клетки се леукоцитите уште наречени и фагоцити кои ги уништуваат бактериите и другите туѓи тела што ќе навлезат во организмот. Под дејство на ферментите на лизозомите фагоцитираните органски материи се разградуваат до попрости материи.
1.1.2 Пиноцитоза
Пиноцитозата има големо значење за организмот, бидејќи клетките добиваат неоходни супстанци: белковини (ферменти, антитела, хормони), липиди, јаглехидрати и др.
1.2 Егзоцитоза
При егзоцитоза (како спротивен процес на ендоцитозата), вакуолата со одреден клеточен материјал се доближува до клеточната мембрана. Потоа преку спојување на мембраната од вакуолата со клеточчната мембрана, вакуолата се отвора кон надворешната средина и се ослободува материјата. Егзоцитозата е особено карактеристична за поголемиот број жлездени клетки (со што се овозможува излачување на секретот надвор од клетката) и за клетките на крвните капилари (каде обезбедува исхрана на клетките и отстранување на крајните производи и метаболизмот).
Штансдорф

Штансдорф (|Stahnsdorf) — општина во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија.
1 Географија
Се наоѓа 20 километри југозападно од Берлин и 12 километри источно од Потсдам.
1.1 Општински единици
* Гитерфелде
* Шенкенхорст
* Шпутендорф
* Штансдорф
2 Историја
Штансдорф бил првпат документиран во 1264 и првично се состоел единствено од неговиот стар дел на поранешниот важен трговски пат од Саксонија преку Гитерфелде и Штансдорф преку реката Беке кон Шпандау. Со изградбата на Каналот Телтов во почетокот на 20 век, отворањето на неколку гробишта и пуштањето на линијата на берлинската С-Железница од Берлин-Ванзе во јуни 1913 започнал развојот на предградието. Во следните декади се изградиле голем број на поединечни куќи, се отворила трамвајска линија до Берлин-Лихтерфелде и се изградила населба за работниците во фабриките на Бош во Клајнмахнов. Во 1931 била пуштена во употреба станицата за отпадни води на Берлин.
Изградбата на Берлинскиот ѕид на 13 август 1961 ја одвоило општината од Западен Берлин. На 1 јануари 2002 била создадена денешната општина Штансдорф со спојување на претходно независните општини Гитерфелде, Шенкенхорст, Шпутендорф и самиот Штансдорф.
Хафелзе

Хафелзе (|Havelsee) — град во округот Потсдам-Мителмарк, во сојузната покраина Бранденбург, Германија. Се наоѓа на реката Хафел, 12 километри северозападно од Бранденбург на Хафел.
Ферибото Прицербе поминува низ Хафел и го поврзува со Кицков.
Дизел-гориво

Дизел-горивото е гориво, еден од главните производи од преработката на нафтата. Се дестилира на температура помеѓу 170 и 360 °C, а служи за погонот кај дизел моторите. Постојат: екстра лесно гориво (за брзи машини со ниска температура во околината), лесно дизел-гориво (каде температурите не се ниски) и средно и тешко дизел-гориво (за стабилни дизел мотори и дизел мотори на бродовите). Дизелот како дериват на нафтата е составен од 75% од парафини и циклопарафини и 25% ароматични јагленоводороди (вклучувајќи нафталин и алкилбензен). Средната хемиска формула за најчестото дизел-гориво C<sub>12</sub>H<sub>23</sub>, измеѓу C<sub>10</sub>H<sub>20</sub> и C<sub>15</sub>H<sub>28</sub>.
Квалитетот на горивото го одредува цетанскиот број (квалитет на запалливост). Тој не смее да биде поголем поради тоа што предизвикува непотполно согорување и појава на чад во гасовите од согорувањето. Неговиот минимум е помеѓу 25 и 45 во зависност од типот на дизел-горивото.
1 Енергетска вредност
Дизел-горивото гори според следнава равенка:
2C<sub>8</sub>H<sub>18</sub>(l) + 250<sub>2</sub>(g) 16CO<sub>2</sub>(g)+ 18H<sub>2</sub>O(l) + 10.86 MJ
Така на секој килограм гориво се добива околу 41 МЈ енергија, која дел од возилата ја користат за погон. На прост воздух, нафтата гори со поврзување со азот, кој во воздухот го има најмногу.
C<sub>8</sub>H<sub>18</sub>(l) + 12.50<sub>2</sub>(g) + N<sub>2</sub>(g) 6CO<sub>2</sub>(g) + 2CO(g) + 2NO(g) + 9H<sub>2</sub>O(l) + Energija
Дизел-горивото има неколку поголема енергетска (калориска) вредност, поради тоа што искористувањето на дизел-моторот е подобро (тука се и останатите фактори, кои го прават искористувањето поголемо). Од друга страна, кај согорувањето на дизел-горивото се создава поголемо количество на јаглерод диоксид СО<sub>2</sub>, а кај непотполното согорување (помалку кислород) се создаваат. Во тој случај, дизелското гориво е поштетно од бензинското гориво (пр. во Јапонија автомобилите кои користат дизел-мотори се забранети).
2 Поврзано
* Био-дизел-гориво
Певезин

Певезин (|Päwesin) — општина во округот Потсдам-Мителмарк, во Бранденбург, Германија.
Се наоѓа помеѓу Бецското и Ривендското Езеро, 14 километри североисточно од Бранденбург на Хафел. Општината е стара околу 800 години.
Пејзажот и природата го направило омилено одредиште за планинари и велосипедисти. За спортските ентузијасти, областа е омилена за рибарството, едрењето, сурфањето и нуркањето. Во околината се наоѓаат интересни цркви.
Топоним

Топоним (од |τόπος, топос = место и ''grc'', онома = назив) — име на некое географско место или објект. Науката што се занимава со изучување на топонимите се нарекува топонимија, која е гранка на ономастиката — општа наука за имињата од секаков вид. Под истото може да се подразбере и севкупноста на месните имиња во дадена област.
Покрај општиот поим, постојат поедини видови на топоними што се однесуваат на дадени целини или земјишни облици. Такви се:
* ојконими — називи на населени места
* астионими — називи на градови
* хидроними — називи на реки и други водни површини
* ороними — називи на планини
* урбаноними — називи на делови и објекти во еден град
* дромоними — називи на патишта
* етнонимии — називи на народи
1 Важност
Топонимијата е важна гранка на географијата бидејќи дава увид во историјата и културниот идентитет на местата. Сознанијата можат да се изведат од етимологијата на поимот, или пак од физичкото окружување, настаните и преданијата што довеле до дадениот назив.
2 Поврзано
* Ономастика
* Патроним
* Етимологија
Носна коска

Носната коска (|os nasale) е правоаголна коскена плочка што го гради коренот од носот. Носната коска е парна коска.
1 Зглобови
Носната коска се спојува со четири коски:
* две коски од черепот: челна (|os frontale) и ситеста (|os ethmoidale);
* две коски од лицето: со спротивната носна коска и со горната вилица (|maxilla);
2 Кај животните
Кај примитивни коскени риби носните коски се поврзани со коските на покривот на черепот. Формата на носните коски кај живите видови е многу променлива, во зависност од обликот на главата, најчесто се формираат над покривот на устата. Кај повеќето животни носните коски се поголеми отколку кај луѓето или големите мајмуни, поради скратеноста на лицата.
3 Галерија